pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังจากที่มิยาโนะ ชิโฮะ ได้ทราบถึงข้อมูลนี้ ก็ได้ทำการสกัดสารดังกล่าวจากเหล้าขาวกับเชื้อไข้หวัด และทำเป็นยาแก้พิษต้นแบบ ซึ่งยาต้นแบบนี้สามารถถอนพิษได้จริง แต่ก็เพียงชั่วขณะเท่านั้น แต่ก็ยังมีฤทธิ์นานกว่าการใช้เหล้าขาวโดยตรง โดยเอโดงาวะ โคนันได้รับประทานยาแก้พิษดังกล่าวทั้งหมด 3 ครั้ง แต่ถ้าใช้ติดต่อกันร่างกายจะเกิดภูมิต้านทานขึ้นมา แต่ถ้าเว้นช่วงก็จะไม่เป็นไร
การกลับร่างเดิม (อย่างไม่เป็นทางการ).
นอกจากนี้ในโคนันฉบับคนแสดง ตอนที่ 2 เผชิญหน้าองค์กรชุดดำ ทั้งสองคนก็ได้กลับคืนร่างเดิมเช่นเดียวกัน โดยไม่เป็นทางการ โดยรับประทานเค้กในงานเลี้ยงที่ผสมเหล้าขาว ก็ไม่ได้เป็นไข้ก่อนได้รับเค้กดังกล่าว
เป้าหมายของการพัฒนายา APTX4869.
มิยาโนะ ชิโฮะ เคยกล่าวไว้ว่าเธอไม่เคยคิดจะทำยาพิษ จึงน่าจะเป็นไปได้ว่ายา APTX4869 นั้นเดิมไม่ได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อการฆ่าคน โดยยาที่เธอพัฒนานั้นอาจจะเป็นผลข้างเคียงที่เกิดขึ้นมากกว่า โดยเลข 4869 ในการเล่นคำมีความหมายถึง ยอดนักสืบผู้ล้มเหลว นั่นน่าจะมีความหมายถึง ยาตัวนี้ยังไม่ได้พัฒนาไปถึงเป้าหมาย
ยาชุบชีวิต.
ยา APTX4869 น่าจะเป็นยาที่พัฒนาขึ้นเพื่อชุบชีวิตคนตายให้ฟื้นขึ้นมา โดยหลักฐานจากข้อมูลนี้คือเมื่อตอนที่ เอโดงาว่า โคนัน ถาม ไฮบาระ ไอในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 38 ไฟล์ที่ 2-4 หรือการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 337-338 ตุ๊กตาฮินะกลางแสงสนธยา โคนันได้ถามกับไฮบาระตรงๆว่า "ยาทีเธอวิจัยต่อจากคุณพ่อ คุณแม่ของเธอน่ะเป็นยาอะไรกันแน่" ไฮบาระก็ตอบกลับมาว่า "ยาลึกลับ ที่ให้คนตายฟื้นขึ้นมาได้" หรือเป็นยาอมตะที่สร้างขึ้นมาให้หัวหน้าองค์กร(คาราสุมะ เรนยะ)ใช้เท่านั้น
เตกิลา
เตกิลา  เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ชนิดกลั่น ดีกรีแรง เดิมนั้นผลิตกันในบริเวณเมืองเตกิลา (ในทางตะวันตกของรัฐฮาลิสโกของเม็กซิโก) โดยใช้วัตถุดิบคืออะกาเว (agave) เป็นพืชพื้นเมืองของเม็กซิโก ซึ่งเป็นจำพวกเดียวกับป่านศรนารายณ์ ว่านหางจระเข้ หรือดอกโคม เป็นพืชอวบน้ำโดยมีชื่อเรียกเป็นภาษาท้องถิ่นว่า "มาเกย์" (Maguey) แต่เลือกเฉพาะพันธุ์สีฟ้าเท่านั้น โดยลักษณะผลอะกาเวจะมีลักษณะเหมือนผลสับปะรด ซึ่งผลหนึ่งจะมีน้ำหนัก 70 กิโลกรัม ภายในจะมีเนื้อและน้ำฉ่ำซึ่งเหมาะแก่การหมัก โดยจะนำเอาผลไปคั้นเอาน้ำเพื่อนำไปหมัก ใช้ระยะเวลาการหมักประมาณ 2 วัน แล้วจึงนำไปกลั่นก็จะได้น้ำใสที่มีแอลอฮอล์ประมาณ 104-106 ปรูฟ โดยปรกติเตกิลาจะไม่มีการบ่มต่อ ซึ่งจะนำไปบรรจุขวดจำหน่ายได้เลย ซึ่งจะติดฉลากเป็นไวต์เตกิลา ถ้าจะมีการหมักบ่มก็จะบ่มในถังไม้โอ๊กที่ใช้แบบเดียวกันกับวิสกี้ ซึ่งจะได้เตกิลาที่มีสีเหลืองอำพันที่จะมีชื่อเรียกว่า โกลด์เตกิลา
ระยะเวลาการบ่มจะทำให้เตกิลามีชื่อเรียกตามอายุที่หมักบ่ม
เตกิลาจะมีแอลกอฮอล์ไม่ต่ำกว่า 80 ปรูฟ หรือ 40 ดีกรี สำหรับเหล้าเตกิลาที่มีการจำหน่ายและนักดื่มในบ้านเรารู้จักกันดี ได้แก่ Jose Cuervo และ Monttezuma
เหล้าเตกีล่า
เหล้าเตกีลา
พืชอวบน้ำ หรือ ไม้อวบน้ำ (Succulent plants หรือ succulents) เป็นพืชที่กักเก็บน้ำไว้ในราก ใบ หรือลำต้น ที่อวบ และนุ่ม ความอวบหรือความใหญ่นั้นขึ้นอยู่กับปริมาณของเนื้อเยื่อพาเรงไคมา (parenchyma) เช่น ในว่านหางจระเข้ ("Aloe vera") การเก็บน้ำในลักษณะดังกล่าว ทำให้มันสามารถมีชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมที่แห้งแล้งได้ ในตอนกลางวัน สภาพที่อยู่ของมันมักจะร้อนจัด แต่ในตอนกลางคืนอากาศจะเย็นลง ทำให้พืชอวบน้ำเปิดปากใบ และคายคาร์บอนไดออกไซด์ และมีบ่อยครั้งที่น้ำค้างในตอนเช้ามืดช่วยให้พืชเหล่านี้มีชีวิตรอดได้ และด้วยการใช้ขนที่ยาว ซึ่งขึ้นคลุมทั่วพื้นผิวส่วนใหญ่ของมัน ทำให้พืชอวบน้ำบางชนิดสามารถดูดซับน้ำค้างเหล่านี้ได้
พืชอวบน้ำจำนวนมากมีไขเคลือบอยู่บนลำต้น และใบ ช่วยให้สามารถกักความชื้นเอาไว้ได้ นอกจากนี้การมีปริมาตรภายในสำหรับกักเก็บน้ำได้มาก แต่ทีพื้นที่ผิวน้อยที่สุด ก็มีส่วนสำคัญที่ช่วยป้อนกันมาสูญเสียน้ำได้ การสังเคราะห์ด้วยแสงแบบ CAM (Crassulacean acid metabolism) ยังเป็นวิธีการสงวนน้ำเอาไว้ ที่พบได้ทั่วไปในพืชอวบน้ำหลายชนิด
ความอวบน้ำของพืชเหล่านี้ยังมีผลมาจากวิวัฒนาการเบนเข้า (convergent evolution : วิวัฒนาการของพืชที่นำไปสู่ผลลัพธ์ท้ายสุดที่เหมือนกัน โดยไม่ได้มีจุดเริ่มต้นอย่างเดียวกัน) โดยไม่จำเป็นต้องบอกถึงความสัมพันธ์ในเชิงพันธุกรรมระหว่างกัน
ชนิดของพืชอวบน้ำพบได้ให้พืชหลายวงศ์ (มากกว่า 25 วงศ์พืช) ในบางวงศ์เช่น วงศ์ผักเบี้ยทะเล วงศ์กระบองเพชร และ วงศ์กุหลาบหิน พืชส่วนใหญ่ในวงศ์เป็นพืชอวบน้ำ แหล่งที่อยู่ของพืชจำพวกนี้คือในพื้นที่ที่มีอุณหภูมิสูงและปริมาณฝนน้อยอย่างเช่นทะเลทราย พืชอวบน้ำจึงปรับตัวให้มีความสามารถในการเจริญเติมโตได้ในสภาวะที่น้ำมีอย่างจำกัด
ตามคำนิยามพืชอวบน้ำคึอ "พืชทนแล้ง โดยที่ใบ ลำต้น หรือรากมีเนื้อมากกว่าปกติ จากการพัฒนาเนื้อเยื่อเพื่อกักเก็บน้ำ" และมีคำอธิบายอื่นที่ไม่รวมถึงส่วนของรากพืชตามคำนิยาม คือ "พืชที่มีลำต้นและ/หรือใบหนาอวบ ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่แห้งแล้งได้" ความแตกต่างกันในการอธิบายนี้ส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างพืชอวบน้ำกับ "geophytes" ซึ่งเป็นพืชที่ปรับตัวให้อยู่รอดในฤดูที่ไม่เอื้ออำนวย โดยการพักตัวอยู่ในหัวหรือเหง้าใต้ดิน ซึ่งมักมีเนื้อมีเนื้อเยื่อกักเก็บน้ำ ดังนั้นหากคำนิยามรวมในส่วนของรากแล้วนั้น geophytes จำนวนมากจะถูกจัดประเภทเป็นพืชอวบน้ำ พืชที่ปรับตัวเข้ากับสภาวะแห้งแล้งอย่างพืชอวบน้ำเรียกว่า xerophytes แต่อย่างไรก็ตามไม่ใช่ xerophytes ทุกชนิดจะเป็นพืชอวบน้ำ
สมเด็จพระราชาธิบดีฮัสซานัล โบลเกียห์
เคมีลีออน
เคมีลีออน (อังกฤษ:K-Meleon) เป็นโปรแกรมค้นดูเว็บสำหรับวินโดวส์ที่ใช้ตัววาดหน้าเว็บแบบ Gecko เช่นเดียวกับมอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ มีจุดเด่นก็คือใช้ทรัพยากรระบบน้อยทำให้เหมาะกับเครื่องที่มีประสิทธิภาพต่ำ
อ้างอิง: K-Meleon file releases, release notes, Wiki documentation, and Announcements forum.
แอมบิแกรม
แอมบิแกรม  คือ คำหรือกลุ่มคำที่สร้างขึ้นมาและสามารถอ่านได้อย่างน้อยสองทิศทาง คือ
คำว่าแอมบิแกรม มาจากภาษาละติน ambigram = ambi (จากทั้งสองด้าน) + gram (ตัวอักษร)
อพาร์ตเมนต์คุณป้า
อพาร์ตเมนต์คุณป้า กลุ่มดนตรีที่มีกำเนิดจากตุลและปั๊ม 2 สมาชิกของวง "อะไรจ๊ะ" กับเพื่อนๆ อีก 3 คน โดยผสมผสานดนตรีในแนวบลูส์, ฟังก์ , แจ๊ส, ฮิปฮอป และฮาร์ดร็อกเข้าด้วยกัน เป็นวงที่ประสบความสำเร็จในฐานะวงดนตรีอินดี้ มีเพลงดังอย่าง "ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ", "ลิปสติกบนลิปสติก", "กำแพง" ปัจจุบันอพาร์ตเมนต์คุณป้าสังกัดค่าย สนามหลวงมิวสิก โดยได้ปล่อยผลงานเพลงออกมา อาทิ เปลือก, สถานีต่อไป, ระเบิดเวลา เป็นต้น
อพาร์ตเมนต์คุณป้า รวมตัวกันในปี พ.ศ. 2545 โดยเริ่มจากการแจมดนตรีกันเล่นๆ 3 คนของ จ้า - ทรรศน์ฤกษ์ ลิ่มศิลา, ใหม่ - ภู่กัน สันสุริยะ และ บอล - กันต์ รุจิณรงค์ หลังจากนั้นจึงเริ่มชักชวน ตุล - ตุล ไวทูรเกียรต ซึ่งเคยเป็นอดีตนักร้องนำวง "อะไรจ๊ะ" และ ปั๊ม - ปิย์นาท โชติกเสถียร อดีตสมาชิกวง "สยามซีเคร็ทเซอร์วิส" ในอดีต มาร่วมแต่งเพลงกันเป็นเรี่องเป็นราว
ชื่อวง "อพาร์ตเมนต์คุณป้า" มีที่มาจาก ชื่ออพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งแถวลาดพร้าว พวกเขาออกอัลบัมแรก "Bangkok Love Story" มีเพลงที่เป็นที่นิยม อาทิเพลง "กำแพง" ที่ขึ้นถึงอันดับ 1 ของชาร์ตแฟตเรดิโอ และได้รับรางวัลเพลงยอดเยี่ยม จากงาน แฟตอวอร์ด ปี พ.ศ. 2547 รวมถึงมิวสิควิดีโอเพลง "กำแพง" ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมิวสิควิดีโอยอดเยี่ยมจาก Channel [v] Awards 2005 อีกด้วย ส่วนเพลงอื่น อาทิเช่น "อพาร์ตเมนต์คุณป้า", "อิสระในความเมา", "ถ้วยกาแฟที่ถูกลืม" ก็ได้รับความนิยมตามมาเช่นเดียวกัน โดย อพาร์ตเมนต์คุณป้าได้รับเกียรติเป็นแขกรับเชิญ และตระเวนทัวร์ร่วมกับวงดนตรีอินดี้อีกหลายๆ วงในงานคอนเสิร์ตต่างๆ มากมาย ทั้งในและต่างประเทศ
ต่อมาปี พ.ศ. 2547 พวกเขาก็ออกอีพีอัลบั้ม "ยัวร์เฟิร์สคิสส์" (Your First Kiss) ที่นับว่าเป็นอีพีที่ยาวที่สุดในประเทศไทย มีเพลงที่เป็นที่นิยม เช่น "เรื่องธรรมดา", "ร็อคแอนด์โรลเราเล่น", "ฟรอยด์", "ทัก", "ด้วยน้ำลาย", "สูง" ได้ทยอยไต่ขึ้นไปติดอันดับต้นๆ บนชาร์ตแฟตเรดิโอ
ถัดมาเพียงปีเดียว ซิงเกิล "เสือร้องไห้" ก็ออกมาในปี พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ชื่อเดียวกันที่กำกับโดยน้องชายของโน้ต อุดม ตามมาด้วยอัลบั้มที่สอง "Romantic Comedy" ที่ออกมาในปี พ.ศ. 2549 และกวาดรางวัลในสาขาต่างๆ ทั้ง ศิลปินยอดเยี่ยม อัลบั้มยอดเยี่ยม และเพลงยอดเยี่ยมจากหลายเวทีไปครอง
วงอพาร์ตเมนต์คุณป้าเคยได้รับโอกาสได้ขึ้นเล่นในงาน Hundred rock เมื่อ ปี พ.ศ. 2548 ร่วมกับศิลปินชั้นนำต่างประเทศมากมาย และเคยร่วมโครงการ FAT Connection โดยเล่นกับวง The Traveller จากญิ่ปุ่น ที่ Brick Bar ถนนข้าวสาร
ปัจจุบันอพาร์ตเมนต์คุณป้าเข้ามาอยู่ในค่าย สนามหลวงมิวสิก โดยได้ปล่อยผลงานจากอัลบั้ม รักสนิยม อาทิเพลง เปลือก, สถานีต่อไป, ระเบิดเวลา เป็นต้น
http://www.oknation.net/blog/print.php?id=218408
หุบเขาเร้นรัก
หุบเขาเร้นรัก (อังกฤษ: Brokeback Mountain) เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติก-ดราม่าแนวชายรักชาย ที่เข้าฉายครั้งแรกในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อปี พ.ศ. 2548 มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างชายหนุ่มสองคนในอเมริกาตะวันตก ยุคปี ค.ศ. 1963 - 1983 ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยหลี่ อัน (อั้งลี่) ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไต้หวัน สร้างจากบทภาพยนตร์โดยไดอานา ออสซานา และ แลร์รี แมกเมอทรี ซึ่งดัดแปลงจากเรื่องสั้นชื่อเดียวกันโดย แอนนี พรูซ์ นำแสดงโดย ฮีท เลดเจอร์, เจค จิลเลนฮอล, แอนน์ แฮทาเวย์ และ มิเชลล์ วิลเลียมส์
"หุบเขาเร้นรัก" ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจาก British Academy of Film and Television Arts, รางวัลลูกโลกทองคำ, Critics Choice Awards และ Independent Spirit Awards ทั้งนี้ยังไม่รวมรางวัลจากสถาบันและงานเทศกาลภาพยนตร์ต่าง ๆ "หุบเขาเร้นรัก" ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอะแคเดมี (ออสการ์) ครั้งที่ 78 มากที่สุดถึง 8 สาขา นักแสดงหลักต่างถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล เช่น รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รวมทั้งยังได้รับการคาดหมายเป็นตัวเก็งว่าน่าจะคว้ารางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม แต่ในที่สุด "หุบเขาเร้นรัก" ก็คว้ารางวัลออสการ์ได้ทั้งสิ้น 3 สาขา ได้แก่ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม และ สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
"หุบเขาเร้นรัก" เป็นเรื่องราวชีวิตของเอนนิส เดล มาร์ (ฮีท เลดเจอร์) และ แจ็ก ทวิสต์ (เจค จิลเลนฮอล) คาวบอยหนุ่มสองคนที่พานพบและตกหลุมรักกันเมื่อปี ค.ศ. 1963 ระหว่างทำงานต้อนแกะบนภูเขาโบรคแบ็กในรัฐไวโอมิง ภาพยนตร์นำพาผู้ชมผ่านความสัมพันธ์อันซับซ้อนของบุคคลทั้งสองตลอดช่วง 20 ปีให้หลัง
เอนนิสและแจ็กเริ่มงานบนภูเขาโบรคแบ็กโดยแยกกันอยู่คนละที่ เอนนิสอยู่เฝ้าแคมป์ ส่วนแจ็กเฝ้าแกะบนภูเขาที่อยู่สูงเหนือขึ้นไป ช่วงแรกทั้งสองจึงพบกันเฉพาะเวลาอาหารที่แคมป์ นานเข้าจากที่ไม่รู้จักกันมาก่อน ทั้งคู่เริ่มสนิทจนเป็นเพื่อนกัน ไม่นานหลังจากนั้นเริ่มมีการสลับหน้าที่กันโดยแจ็กอยู่เฝ้าแคมป์และเอนนิสออกไปเฝ้าแกะ คืนหนึ่งทั้งสองคนดื่มวิสกี้จนเมามาย เอนนิสตัดสินใจไม่ไปเฝ้าแกะและลังเลที่จะเข้าไปนอนในกระโจมเดียวกับแจ็ก ดึกมากขึ้นเมื่อกองไฟที่จุดไว้มอดดับไป อากาศหนาวเย็นมากจนแจ็กต้องเรียกให้เอนนิสเข้าไปนอนในกระโจม ทั้งคู่เริ่มต้นความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งเกินกว่าเพื่อนในคืนนั้นและยิ่งแนบแน่นขึ้นตลอดช่วงฤดูร้อน
เมื่องานบนภูเขาโบรคแบ็กถึงคราวสิ้นสุด ทั้งคู่แยกย้ายกันไปคนละทาง เอนนิสกลับไปเริ่มต้นชีวิตครอบครัวโดยแต่งงานกับคู่หมั้น อัลมา เบียส์ (มิเชลล์ วิลเลียมส์) แจ็กได้พบและแต่งงานกับ ลูรีน นิวซัม (แอนน์ แฮทาเวย์) สาวสวยนักขี่ม้าครอบครัวมีอันจะกินที่เท็กซัส เอนนิสได้ลูกสาวสองคนขณะที่แจ็กมีลูกชายหนึ่งคน
4 ปีต่อมา เอนนิสได้รับไปรษณียบัตรจากแจ็ก แจ้งข่าวว่าเขาจะเดินทางผ่านมาแถวนั้น และแวะมาเยี่ยมในฐานะเพื่อนเก่า การพบกันทำให้พวกเขารู้ว่าความรู้สึกที่มีต่อกันยังคงเหมือนครั้งที่ได้เจอกันบนภูเขาโบรคแบ็ก แจ็กเริ่มเอ่ยถึงความเป็นไปได้ที่เขาทั้งคู่จะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันในฟาร์มเล็ก ๆ ทว่านอกจากไม่อยากจากครอบครัวแล้ว เอนนิสยังฝังใจกับความทรงจำในอดีตที่เขาได้รับรู้ถึงการทรมานและการฆาตกรรมชายที่เป็นเกย์ เอนนิสกลัวว่าการเปิดเผยความสัมพันธ์อาจทำให้ชีวิตของเขาต้องกลายเป็นโศกนาฏกรรมในที่สุด หลังจากพบกันคราวนั้น เอนนิสกับแจ็กก็นัดพบกันอีกบนภูเขาโบรคแบ็กแต่ไม่บ่อยนัก
ปีแล้วปีเล่า ชีวิตแต่งงานของเอนนิสมีแต่ย่ำแย่ลง ส่วนหนึ่งเพราะอัลมาล่วงรู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างสามีของเธอกับแจ็กนับตั้งแต่การนัดพบผ่านไปรษณียบัตรครั้งแรก อัลมาหย่าขาดกับเอนนิสโดยรับภาระเลี้ยงดูลูกสาวทั้งสองคน เมื่อทราบข่าวนี้แจ็กหวังอย่างเต็มเปี่ยมว่าการหย่าจะเปิดทางให้เขาได้อยู่กับเอนนิสในที่สุด แต่แจ็กคิดผิด เอนนิสปฏิเสธที่จะย้ายไปอยู่เท็กซัส เขายังต้องการอยู่ใกล้ลูกสาวโดยเฉพาะอย่างยิ่งลูกสาวคนโต อัลมา จูเนียร์ ที่พบกันเสมอ นอกจากนั้นเอนนิสยังได้ออกเดตกับบริกรหญิงคนหนึ่งด้วย
ในการพบกันครั้งสุดท้ายบนภูเขาโบรคแบ็ก เอนนิสยืนกรานที่จะไม่ทิ้งงานของเขาและบอกให้แจ็กรู้ว่าเขาไม่สามารถพบแจ็กได้จนกว่าจะถึงเดือนพฤศจิกายน ทั้งคู่มีปากเสียงกันเมื่อแจ็กตัดพ้อถึงเรื่องการพบกันที่แสนยาก และท่าทีเฉยเมยของเอนนิสต่อข้อเสนอของเขาที่อยากให้เอนนิสย้ายไปอยู่ด้วย การโต้เถียงจบลงด้วยดีแม้ว่าความอึดอัดคับข้องใจยังคงอยู่
หลายเดือนต่อมา ไปรษณียบัตรที่เอนนิสส่งถึงแจ็กทวงถามเรื่องนัดพบเดือนพฤศจิกายนถูกตีกลับ บนไปรษณียบัตรถูกตีตราว่า "ตาย" เอนนิสโทรศัพท์หาภรรยาของแจ็ก ลูรีนบอกเอนนิสว่าแจ็กตายในอุบัติเหตุ ขณะฟังคำอธิบายทางโทรศัพท์อยู่นั้น ภาพที่ผุดขึ้นในหัวของเอนนิสเป็นภาพของแจ็กถูกตีโดยชาย 3 คน ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเอนนิสไม่เชื่อว่าแจ็กจะจากไปด้วยอุบัติเหตุ ลูรีนบอกเอนนิสว่าแจ็กปรารถนาให้นำเถ้ากระดูกของเขาไปโปรยบนภูเขาโบรคแบ็ก เธอแนะให้เอนนิสลองติดต่อกับพ่อและแม่ของแจ็ก
เอนนิสเดินทางไปพบพ่อแม่ของแจ็กเพื่อแจ้งถึงสิ่งที่ลูรีนบอก แต่ผู้เป็นพ่อปฏิเสธไม่ยอมให้นำเถ้ากระดูกของบุตรชายไปยังภูเขาโบรคแบ็ก แม่ที่ดูจะเป็นมิตรกว่า เอ่ยปากอนุญาตให้เอนนิสขึ้นไปดูห้องนอนสมัยเด็กของแจ็กที่ชั้นบน ที่นั่นเอนนิสค้นพบเสื้อเชิร์ตของแจ็กถูกซ่อนอยู่ ด้านในเสื้อตัวนี้มีเสื้ออีกตัวหนึ่ง เป็นเสื้อของเขานั่นเอง เสื้อสองตัวแขวนอยู่ในไม้แขวนเสื้ออันเดียวกัน และเป็นเสื้อตัวที่ทั้งคู่สวมบนภูเขาโบรคแบ็กก่อนจากกันเมื่อปี 1963
หลังจากพบกับพ่อและแม่ของแจ็กไม่นาน ลูกสาวคนโตของเอนนิสที่อายุ 19 ปีแล้ว เดินทางไปเยี่ยมเขาที่บ้านเพื่อแจ้งข่าวเรื่องการแต่งงานของเธอ ทีแรกเอนนิสดูเหมือนจะไม่ไปร่วมงานแต่งงานโดยอ้างว่าเขาอาจติดธุระ แต่สุดท้ายก็ตอบตกลงพร้อมกับชวนลูกสาวดื่มวิสกี้ฉลอง เอนนิสถามลูกสาวของเขาว่าคู่หมั้นของเธอรักเธอหรือไม่ เธอตอบอย่างมั่นใจว่ารัก
ในช่วงท้ายของภาพยนตร์ เอนนิสเปิดตู้เสื้อผ้าออก เผยให้เห็นเสื้อตัวเดิมของเขาและแจ็ก คราวนี้เสื้อถูกวางสลับตำแหน่งกัน เสื้อสีขาวของเอนนิสอยู่ด้านนอกเสื้อสีน้ำเงินของแจ็ก เสมือนกับว่าเขาโอบกอดแจ็กไว้ ที่บานประตูตู้เสื้อผ้ามีไปรษณียบัตรติดอยู่ บนไปรษณียบัตรเป็นภาพถ่ายภูเขาโบรคแบ็ก เอนนิสติดกระดุมเสื้อของแจ็กอย่างประณีตบรรจงพร้อม ๆ กับน้ำตาที่เอ่อท้น พึมพำเบา ๆ อยู่ในลำคอว่า "แจ็ก, ฉันสาบาน... ." หลังจากนั้นเอนนิสจัดไปรษณียบัตรให้เข้าที่พร้อมกับปิดบานประตูตู้เสื้อผ้า ไกลออกไปนอกหน้าต่าง มองเห็นทุ่งหญ้าสีเขียว ถนนดินลูกรัง และทุ่งสีเหลืองอยู่ไกลสุดลูกหูลูกตา
ประวัติศาสตร์ศิลป์
ศิลปะตะวันตก
แอมบิแกรม (Ambigram)
พินาโคแกรม
พินาโคแกรม (Pinacogram) คือ การนำคำหรือกลุ่มคำมาเรียงกันให้เกิดภาพ อย่างเช่น ชื่อของบุคคล นำมาเรียงกันเป็นภาพของบุคคลนั้น ๆ หรือหลักคำสอนของพระพุทธศาสนานำมาจัดรูปแบบออกมาให้สามารถเห็นเป็นรูปพระพุทธรูปได้ โดยส่วนมากภาษาอาหรับมีการสร้างสรรค์ผลงานชิ้นนี้มาก่อนแล้ว
พินาโคแกรมมาจากภาษาละติน pinacogram = pinaco(ภาพ)+ gram(อักษร)
พินาโคแกรม (Pinacogram)
โกโช อาโอยามะ
โกโช อาโอยามะ (; เกิด 21 มิถุนายน พ.ศ. 2506) ชื่อเกิด โยชิมาซะ อาโอยามะ  เป็นนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น ที่มีชื่อเสียงจากการ์ตูนเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ออกแบบตัวละครที่เป็นมนุษย์ให้แก่อนิเมะเรื่อง "แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย" อีกด้วย
สมัยเด็ก.
อาโอยามะเกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2506 เมืองไดเอ (ปัจจุบันคือเมืองโฮกูอิ) จังหวัดทตโตริ ประเทศญี่ปุ่น เขาฉายแววความสามารถในการวาดภาพตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยรูป Yukiai War ที่เขาวาดชนะการแข่งขันและได้นำออกแสดงที่ห้างสรรพสินค้าทตโตริไดมารุเขาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนอิเกอูอิในยูระ และสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาในคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนิปปอน
ในช่วงฤดูหนาว พ.ศ. 2529 เขาเข้าร่วมการประกวดการ์ตูนสำหรับนักเขียนหน้าใหม่ ซึ่งเขาได้รับรางวัลชนะเลิศ นี่ยังเป็นก้าวแรกของเขาที่เป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตของเขาในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นและนักเขียน
อาชีพนักวาดการ์ตูน.
ผลงานชิ้นแรกของอาโอยามะคือ "รอหน่อยนะ"  ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ "โชเน็นซันเดย์" ในช่วงฤดูหนาว พ.ศ. 2530 และต่อมา "จอมโจรอัจฉริยะ" ผลงานอีกชิ้นหนึ่งของอาโอยามะ ก็ได้ลงพิมพ์ลงในนิตยสารเดียวกัน
ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 อาโอยามะออกผลงานอีกชิ้นที่ชื่อ "ไยบะ" และมีมังงะแบบรวมเล่มออกมา 24 เล่ม ต่อมาเขาเปลี่ยนไปออกมังงะประเภทจบในเรื่อง  เช่น "ไม้สี่จอมหวด", "รวมเรื่องสั้นของโกโช อาโอยามะ", และ "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน"
ในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น อาโอยามะได้รับรางวัล 2 รางวัล ใน พ.ศ. 2535 เขาชนะรางวัล Shogakukan Manga Award สำหรับการ์ตูนแนวโชเน็งจากเรื่อง "ไยบะ" ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 เขาก็ได้รับรางวัลเดิมจากเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน"
นอกจากนี้ที่บ้านเกิดของเขาที่เมืองโฮกูอิยังมีการจัดทำโครงการฟื้นฟูเมืองให้มีชีวิตชีวา (Machi Okoshi) เพื่อเป็นเกียรติแก่ผลงานมังงะของเขาและชาวเมือง ผลงานที่มาจากโครงการนี้ได้แก่สะพานโคนันข้ามแม่น้ำยูระ และรูปปั้นโคนันในเมือง ซึ่งผลงานนี้เป็นการแสดงความชื่นชม เอโดงาวะ โคนัน ตัวละครที่มีชื่อเสียงที่สุดในเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" ต่อมาเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2550 โรงงานมังงะของโกโช อาโอยามะ (Gosho Aoyama Manga Factory) พิพิธภัณฑ์ที่สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จในอาชีพในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นก็ได้เปิดขึ้นที่เมืองโฮกูอิ
อาโอยามะสมรสกับอิซูมิ อาราอิ (มินามิ ทากายามะ สมาชิกวง TWO-MIX และผู้พากย์เสียงของโคนันในอนิเมะ) เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ต่อมาทั้งคู่หย่าเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2550
วงศ์ปลากังจีรู
ปลากังจีรู หรือ ปลาแคนดีรู  เป็นปลาน้ำจืดวงศ์หนึ่งในกลุ่มปลาไม่มีเกล็ด (Siluriformes)
เป็นปลาที่อยู่ในวงศ์ Trichomycteridae พบได้ในแม่น้ำแอมะซอน และเป็นที่กล่าวกันในหมู่ชนพื้นเมืองว่าเป็นปลาที่น่ากลัวที่สุด มากกว่าปลาปิรันยาเสียอีก ปลาชนิดนี้มีความยาวเมื่อโตเต็มที่เพียงไม่กี่นิ้ว ลำตัวยาวเหมือนปลาไหล และมีลักษณะโปร่งแสง ทำให้มองแทบไม่เห็นเมื่ออยู่ในน้ำ ปลากังจีรูเป็นปรสิต มันจะว่ายเข้าไปในช่องเหงือกของปลาชนิดอื่น และกินเลือดในเหงือกเป็นอาหาร
ชนพื้นเมืองกลัวปลากังจีรูเพราะมันไวต่อปัสสาวะและเลือด ถ้ามีคนเปลือยกายอาบน้ำอยู่ในแม่น้ำ มันจะว่ายเข้าไปทางช่องเปิดของร่างกาย (อาจเป็นทวารหนักหรือช่องคลอด หรือถ้าเป็นปลาที่ตัวเล็กมาก ก็อาจเข้าไปทางอวัยวะเพศชายได้) แล้วก็จะดูดกินเลือดและเนื้อเยื่อในร่างกายมนุษย์เหมือนในช่องเหงือกของปลา การปัสสาวะขณะอาบน้ำก็เป็นการเพิ่มโอกาสให้ปลาจำพวกนี้เข้าสู่ท่อปัสสาวะของมนุษย์ได้ นอกจากนี้แล้วจากรายงานทางการแพทย์ของบราซิล พบว่า ปลาจำพวกนี้สามารถเจาะชอนไชเข้าไปในร่างกายของมนุษย์ได้ด้วย และเป็นสาเหตุของการเสียชีวิต ในบางกรณีพบว่ามีปลาจำนานมากนับเป็นร้อยตัว
สึกาซะ โฮโจ
สึกาซะ โฮโจ (; เกิด 5 มีนาคม ค.ศ. 1959 จังหวัดฟูกูโอกะ) นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เป็นเพื่อนกับ เท็ตสึโอะ ฮาระ ผู้วาดเรื่อง "หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ" และมีนักวาดการ์ตูนชื่อดังอย่าง ทาเกฮิโกะ อิโนอูเอะ (ผู้วาด "สแลมดังก์") กับ ฮารูโตะ อูเมซาวะ (ผู้วาด "บอย") เป็นทั้งลูกศิษย์และอดีตผู้ช่วย
มะลิ
มะลิ เป็นไม้พุ่มหรือไม้เถาในวงศ์มะลิ มีประมาณ 200 ชนิด มีถิ่นกำเนิดในพื้นที่เขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในแถบทวีปยุโรป เอเชีย และแอฟริกา ลักษณะดอกและกลิ่นมีความแตกต่างกันไปตามแต่ละชนิดหรือพันธุ์
มะลิมีทั้งชนิดไม้ผลัดใบและไม้ไม่ผลัดใบที่ลำต้นตั้งตรงหรือกางออก หรือเป็นไม้พุ่มและไม้เถา ใบเรียงใบแบบตรงข้ามหรือเรียงใบแบบสลับ สามารถเป็นใบเดี่ยว มีสามใบ หรือเป็นแบบขนนก ดอกมีเส้นผ่านศูนย์กลางราว มีสีขาวหรือเหลือง บางชนิดมีสีแดงเรื่อ ดอกแบบช่อกระจุก หนึ่งกระจุกมีอย่างน้อยสามดอก บางชนิดเป็นดอกเดี่ยวที่ปลายแขนง แต่ละดอกมี 4 - 9 กลีบดอก มี 2 ช่อง และ 1 - 4 ออวุล มีเกสรเพศผู้ที่มีก้านชูอับเรณูสั้นๆ 2 เกสร ใบประดับรูปแถบหรือรูปไข่ วงกลีบเลี้ยงรูประฆัง ดอกมีกลิ่นหอม ผลแบบเบอร์รี เปลี่ยนเป็นสีดำเมื่อสุก
จำนวนโครโมโซมพื้นฐานของสกุลคือ 13 สปีชีส์ส่วนมากเป็น diploid (2n=26) อย่างไรก็ตาม ยังมี polyploidy (จำนวนโครโมโซมมากกว่าปกติ) ปรากฏอยู่ในธรรมชาติ โดยเฉพาะใน "Jasminum sambac" (2n=39), "Jasminum flexile" (2n=52), "Jasminum primulinum" (2n=39), และ "Jasminum angustifolium" (2n=52)
มะลิมีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในพื้นที่ทวีปเอเชีย, ทวีปแอฟริกา, และออสตราเลเซีย มีประมาณ 200 ชนิด มีเพียงชนิดเดียวที่มีถิ่นกำเนิดในยุโรป มีศูนย์กลางความหลากหลายในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
แม้ว่าจะไม่มีถิ่นกำเนิดในยุโรป มะลิหลายชนิดได้ปรับตัวกลายเป็นพืชพื้นถิ่นในแถบเมดิเตอร์เรเนียน เช่น มะลิสเปน ("Jasminum grandiflorum") ที่มีถิ่นกำเนิดจากประเทศอิหร่านและทางตะวันตกของเอเชียใต้ และปัจจุบันได้กลายเป็นพืชท้องถิ่นในคาบสมุทรไอบีเรีย
"Jasminum fluminense" (บางครั้งถูกเข้าใจผิดเป็นมะลิบราซิล) และ "Jasminum dichotomum" (Gold Coast Jasmine) เป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกรานในรัฐฮาวายและรัฐฟลอริดา "Jasminum polyanthum" เป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกรานในประเทศออสเตรเลียเช่นกัน
สปีชีส์ภายใต้สกุล "Jasminum" จัดอยู่ภายใต้เผ่า Jasmineae ของวงศ์ Oleaceae "Jasminum" แบ่งเป็น 5 หมู่ ประกอบด้วย "Alternifolia", "Jasminum", "Primulina", "Trifoliolata", และ "Unifoliolata" ชื่อสกุลกลายมาจากคำว่า "Yasameen" ("ของขวัญจากพระเจ้า") ในภาษาเปอร์เซียมาเป็นภาษาอาหรับและภาษาละติน
ความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมและชนชาติ.
เนื่องจากมะลิมีหลายพันธุ์ และขึ้นอยู่ในภูมิภาคเอเชีย มะลิจึงมีความสำคัญต่อวัฒนธรรมของชนชาติต่างๆ ในแถบเอเชียใต้ และตะวันออกเฉียงใต้
ซิตี้ฮันเตอร์
ซิตี้ฮันเตอร์  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องและภาพโดย ซึกาสะ โฮโจ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ รวม 35 เล่ม ส่วนเล่มที่ถูกตีพิมพ์อีกครั้งในรูปแบบเวอร์ชันฉบับสมบูรณ์ (Complete Edition) มี 32 เล่มกับเล่มพิเศษ illustration อีก 3 เล่มก็คือ illustration X, illustration Y และ illustration Z รวมทั้งหมด 35 เล่มของเวอร์ชันฉบับสมบูรณ์ ต่อมาถูกนำมาทำเป็นแอนิเมชันซีรีส์ โดยซันไรส์ ในปีพ.ศ. 2530 - พ.ศ. 2531 จำนวน 51 ตอน, ในปี พ.ศ. 2531 - พ.ศ. 2532 จำนวน 63 ตอน, ในปี พ.ศ. 2532 - พ.ศ. 2533 จำนวน 13 ตอน และในปี พ.ศ. 2534 จำนวน 13 ตอน ทำเป็นอนิเมะฟิล์มและตอนพิเศษจำนวน 4 ตอนก็คือ City Hunter .357 Magnum ในปีพ.ศ. 2532"อนิเมะฟิล์ม", City Hunter The Secret Service ในปีพ.ศ. 2539"ตอนพิเศษ", City Hunter The Motion Picture ในปีพ.ศ. 2540"ตอนพิเศษ" และ City Hunter Death of the Vicious Criminal Ryo Saeba (Death of Evil Ryo Saeba) ในปี พ.ศ. 2542 "ตอนพิเศษ" และทำเป็นโอวีเอจำนวน 2 ตอนในปีพ.ศ. 2533 ก็คือ City Hunter Bay City Wars และ City Hunter Million Dollar Conspiracy
ซาเอบะ เรียว หรืออีกชื่อหนึ่งคือ ซิตี้ ฮันเตอร์ ชายหนุ่มลึกลับที่ไม่รู้แม้กระทั่งวันเกิดของตัวเอง แฝงตัวอยู่ในชินจูกุ โดยประกอบอาชีพรับจ้างคุ้มกันนอกกฎหมาย ซึ่งผู้ว่าจ้างต่างทราบข่าวแต่ว่าให้ไปเขียนสัญลักษณ์ XYZ ที่ป้ายข่าวหน้าสถานีรถไฟชินจูกุ แล้วจะได้รับการติดต่อกลับ
ซาเอบะ เรียว มีคู่หู ชื่อ มากิมูระ ซึ่งต่อมาเสียชีวิตเพราะแองเจิลดัสต์ (เป็นขององค์กรยู​เนี่ยนเทโอปา​ซึ่ง​เป็น​องค์การค้ายา​เสพติดอันดับ​ 1 ​ของโลก)
และเหมือนโชคชะตาพาไปเมื่อเขาต้องมาจับคู่เป็นคู่หูใหม่กับ คาโอริ น้องสาว (บุญธรรม) ของคู่หูที่ตายไป ความสัมพันธ์ระหว่าง เรียว และคาโอริ ค่อยๆพัฒนาไปพร้อมกับงานสารพัดรูปแบบ
ศัตรูเก่าของเรียวในสมัยก่อนอย่างอุมิโบซึก็ตามมา และกลับกลายเป็นสหาย มีสาวๆมากมายที่เข้ามาว่าจ้างให้เรียวดูแลความปลอดภัย และเรียวก็มีงานอดิเรกในการย่องหาสาวๆในยามกลางคืน และในทุกเวลาที่มีโอกาส เพื่อทดลองแอ้มให้ได้สักครั้งหนึ่ง แต่จนแล้วจนรอด เรียวก็ไม่เคยได้แอ้มใครจริงๆเลยสักที เพราะต้องผจญกับค้อน 100 ตันพิฆาตคู่มือคาโอริที่ใช้ป้องกันสาวๆอยู่เสมอๆ
วันหนึ่งคาโอริได้รู้ว่า เรียวไม่รู้แม้กระทั่งวันเกิดของตัวเอง เนื่องจากครอบครัวของเรียวเกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตก เรียวเป็นคนเดียวที่รอดชีวิต และได้ฝึกการต่อสู้เป็นทหารรับจ้างกับ ไคบาระ ชิน ซึ่งเป็นฝ่ายกบฏในประเทศที่กำลังคุกรุ่นด้วยสงคราม
แม้กระทั่งชื่อที่ใช้อยู่ก็เป็นชื่อที่เรียวตั้งขึ้นมาเอง คาโอริจึงตั้งให้วันที่ 26 มีนาคม ของทุกปีเป็นวันคล้ายวันเกิดของเรียว เหตุผลที่เลือกเอาวันนี้เพราะเป็นวันแรกที่ คาโอริ กับ เรียว ได้เจอกัน
เรียวได้ค้นพบในเวลาต่อมาว่า ไคบาระ ที่เขานับถือเสมือนพ่อ และสุดท้ายเป็นคนที่หลอกใช้ยากับเขาในสงครามกบฏ ทำให้เขาเคยกลายเป็นอสูรสงครามเข้าโจมตีและลอบสังหารทหารฝ่ายตรงข้ามตายเป็นจำนวนมาก และการสู้รบครั้งนั้นเป็นสาเหตุที่ทำให้ตาของอุมิโบสึบอดในเวลาต่อมา หลังจากเรียวถอนตัวจากการเป็นทหารรับจ้าง และไคบาระหายสาบสูญไป เรียวก็ได้จับทีมกับคู่หูมากมายก่อนที่จะย้ายเข้าไปอยู่ในญี่ปุ่น และมาจับคู่กับมากิมูระและในที่สุด เรียวก็ต้องมาปะทะกับ ไคบาระ อีกครั้ง ความสัมพันธ์ที่ทั้งผูกพันและทั้งเป็นศัตรูระหว่างเรียว กับ ไคบาระ เป็นความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง
เพราะขาข้างที่ขาดของไคบาร่าก็เกิดจากการเอาตัวไปช่วยเรียวจากฝ่ายตรงข้าม แต่ในที่สุดทั้งคู่ก็ต้องดวลกัน โดยมีฝ่ายเดียวที่จะรอดชีวิตไป
นอกจากนี้ เฉินหลง ยังเคยรับบทเป็น ซาเอบะ เรียว ในภาพยนตร์เรื่อง ซิตี้ฮันเตอร์(CITY HUNTER) มาแล้วด้วยเช่นกัน
จากผลสำรวจใน ค.ศ. 2005 ที่จัดขึ้นโดยทีวี อาซาฮี คอร์เปอร์เรชั่น ซิตี้ฮันเตอร์ได้รับการโหวตอยู่ในลำดับที่ 66 จากอนิเมททีวีซีรีส์ 100 เรื่องที่ได้รับความนิยมมากที่สุดจากโหวตโดยผู้ชมโทรทัศน์ ส่วนทีวี อาซาฮี เว็บ-โพล ได้จัดให้อยู่ในอันดับที่ 65
Moderndog
อักษรนำ
อักษรนำ หมายถึง พยัญชนะสองตัวเดียวไม่เรียงกัน และไม่ผสมในสระเดียวกัน
อักษรนำ คล้ายคลึงกับคำควบกล้ำ แต่คำควบกล้ำแท้จะประสานเสียงที่ออกไม่เท่าอักษรนำ ในขณะที่คำควบกล้ำไม่แท้จะออกเสียงตัวควบกล้ำหรือเปลี่ยนเป็นเสียงอื่นเลย
ข้อบังคับของการใช้อักษรนำต่างๆ.
พยัญชนะตัวแรกอาจจะเป็นอักษรสูง อักษรกลาง หรืออักษรต่ำก็ได้ เช่นเดียวกับตัวหลัง แต่ถ้า
การใช้ ห และ อ นำ.
ห จะใช้นำได้เฉพาะอัฒสระ (คือ พยัญชนะที่มีเสียงกึ่งสระกึ่งพยัญชนะ ได้แก่ ย ร ล ว) และพยัญชนะตัวสุดท้ายของพยัญชนะวรรคเท่านั้น (ได้แก่ ง ญ ณ น ม แต่ ณ ไม่มีที่ใช้) เช่น หยด หยอก หย่า หรีด หลง หล่อ หวัง หงอก หญ้า หญิง หนู หมา ฯลฯ
ในขณะที่ อ จะใช้นำได้เฉพาะตัว ย และมีอยู่เพียง 4 คำเท่านั้น ได้แก่ อย่า อยู่ อย่าง อยาก โดยมีผู้คิดค้นนีโมนิค (Mnemonic หรือ ข้อความช่วยจำ) ขึ้นว่า อย่าอยู่อย่างอยาก
จะเขียนพยัญชนะตัวแรกตามด้วยพยัญชนะตัวที่สอง โดยพยัญชนะตัวแรกอาจจะเป็นอักษรหมู่ใดก็ได้ เช่นเดียวกับพยัญชนะตัวหลัง โดยถ้าตัวหลังเป็นอักษรเดี่ยว พยัญชนะตัวแรกก็จะบังคับให้ผันพยัญชนะตัวที่สองขึ้นเสียงสูง
สระตัวใดที่ใช้เขียนไว้ข้างหน้า ก็ต้องเขียนไว้ข้างหน้าอักษรนำเหมือนอักษรธรรมดา เช่น เขนย แสยง ไฉน ฯลฯ สระตัวใดใช้เขียนคร่อม ก็ต้องเขียนคร่อมอักษรนำเหมือนอักษรธรรมดาด้วย เช่น เฉลียว เขยิบ ฯลฯ สระที่ใช้เขียนไว้ข้างบน ข้างล่าง และหลังพยัญชนะ รวมทั้งรูปวรรณยุกต์ด้วย ให้เขียนไว้ที่ตัวที่ 2 ของอักษรนำ เช่น สระ สมิง ฉลุ ฯลฯ ทั้งนี้แสดงให้เห็นว่า แม้จะเขียนคู่กันเป็น 2 ตัว ก็ต้องถือว่าได้ประสมเป็นตัวเดียวกันแล้ว เพราะเราไม่มีการเขียนพยัญชนะ 2 ตัว ให้เป็นตัวเดียวกันได้เหมือนพยัญชนะบาลีและสันสกฤต
การออกเสียง จะออกเสียงพยัญชนะสองตัวผสมกันคนละครึ่ง พอแยกออกได้ว่าพยัญชนะอะไรผสมกัน แต่การผสมนี้จะไม่สนิทเท่าอักษรควบแท้
มียกเว้นอยู่สองกรณี ที่จะไม่ออกเสียงพยัญชนะอีกตัว ได้แก่
ถ้าพยัญชนะข้างหน้าเป็นอักษรกลางหรืออักษรสูง แล้วพยัญชนะข้างหลังเป็นอักษรต่ำที่เป็นอักษรเดี่ยว เวลาอ่านให้ผันเสียงอักษรต่ำนั้นเป็นเสียงสูงตามอักษรที่เป็นตัวนำ แต่ถ้าพยัญชนะข้างหน้าเป็นอักษรต่ำ หรือพยัญชนะข้างหลังไม่ใช่อักษรต่ำที่เป็นอักษรเดี่ยว ให้อ่านออกเสียงพยัญชนะนั้นตามปกติเมื่ออกเสียงจะต้องมีคำควบกล้ำผสมอยู่ด้วย
อ.ส. วันศุกร์
ไบรอัน ไรซ์