pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เป็นบุตรีของรัตนวรรณ ฤทธิ์ธาอภินันท์ (นก) ส่วนบิดาไม่ทราบชื่อ เธอมีพี่น้องทั้งหมด 3 คน พี่ชาย 1 คนคือ แชมป์ เชิดเกียรติ ฤทธิ์ธาอภินันท์ น้องชาย 1 คนคือ ชู้ต เชิดชนินทร์ ฤทธิ์ธาอภินันท์ โดยเชียร์ เป็นลูกสาวคนเดียวและเป็นลูกคนกลาง ศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลสายทอง ระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดประยุรวงศาวาส ระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนศึกษานารี ระดับปริญญาตรีที่คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ณ ศูนย์ท่าพระจันทร์ - ศูนย์รังสิต สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร เมื่อวันศุกร์ที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เวลา 13.00 น. ได้เกรดเฉลี่ยสะสม 3.04 มีผลงานตอนอายุ 5 ขวบ ถ่ายโฆษณาแบรนด์ เครื่องดื่มรังนกซุปไก่สกัด ร่วมกับ เจตริน วรรธนะสิน, กิตติศักดิ์ อัศวศิริชัยกุล และโฆษณาโตโยต้าถ่าย MV เพลง เธอเป็นคนอย่างนี้ (ตั้งแต่เมื่อไหร่) ศิลปิน พิ้งค์ ค่ายเพลง อาร์เอส ตอนอายุ 14 ปี (ม.2)
“เชียร์” ด้วยความที่เป็นนักแสดงหญิงที่มีส่วนสูงมากพอสมควร ส่วนสูง 171 เซนติเมตร ได้เข้าวงการผ่านเวทีการประกวด Miss Teen Thailand 2002 หมายเลข 23 เป็นจุดเริ่มต้นให้เธอลงประกวด จนได้รับตำแหน่งชนะเลิศ จากเวทีประกวด Miss Teen Thailand 2002 และเข้ามาในวงการบันเทิงของไทยได้อย่างเต็มตัว หลังจากนั้นก็มีผลงานละคร งานพิธีกรออกมาสม่ำเสมอ ผลงานที่โดดเด่นคือ เบญจา คีตา ความรัก, อุ่นไอรัก, คมแฝก, รุกฆาต เคยเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ และยังทำธุรกิจ เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์เสริมอาหารชื่อแบรนด์ว่าCHAMÉ
ผลงานในฐานะนักแสดงสังกัด ช่อง 7
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละคร บริษัท เชียร์ อัพ เอนเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
จีรนันท์ มะโนแจ่ม ชื่อเล่น ยุ้ย (เกิด 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524) เป็นนักแสดง พิธีกร ผู้จัดละครชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ ได้รับฉายาว่าเป็น “ราชินีนักบู๊“ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการประกวด ดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ปี 2000 พ.ศ. 2543 ได้รับตำแหน่งเป็นดัชชี่เกิร์ล ร่วมกับ อู๋ นวพล ภูวดล ในฐานะดัชชี่บอย
จีรนันท์ มะโนแจ่ม เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 ที่ อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี สำเร็จการศึกษาจาก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาสื่อสารมวลชน (ปัจจุบันคือคณะเทคโนโลยีการสื่อสารมวลชน) ยุ้ยสู้ชีวิตมาตั้งแต่เด็กก่อนเข้าวงการเธอได้ทำงานต่างๆมากมาย เช่น เด็กเสิร์ฟ, รีเซฟชั่น, เดินสายประกวดต่าง ๆ ปัจจุบันเธอกับเพื่อนได้ร่วมกันเปิดบริษัทสอนการแสดงชื่อ "สปีดวัน" ที่เปิดสอนให้คนที่สนใจมาสมัครเรียนการแสดงและเวทีประกวดค้นหานักแสดงหน้าใหม่ ดรีมสตาร์เซิร์ท (DREAM STAR SEARCH) โดยจัดประกวดตั้งแต่ปี 2007 - 2010 ประกวดที่ศูนย์การค้าอิมพีเรียลเวิลด์ลาดพร้าว (แต่ปี 2011 ได้ย้ายที่ทำการใหม่มาที่ศูนย์การค้าเดอะสแควร์บางใหญ่ นนทบุรี และได้เปลี่ยนชื่อการประกวดเป็น THE SQUARE DREAM STAR 2011 (เดอะสแควร์ ดรีมสตาร์ 2011)
ปี พ.ศ. 2551 เธอได้เล่นร้ายเต็มตัวเป็นครั้งแรกในละครเรื่องนางทาส ซึ่งเธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิง จากงาน Asian Television Awards 2008 จากละครเรื่องนี้
ปี พ.ศ. 2553 ยุ้ยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะมนุษยศาสตร์สื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ปี พ.ศ. 2558 ยุ้ยได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขานักแสดงหญิง จาก ละครเรื่อง เนตรนาคราช ซึ่งเป็นรางวัลนักแสดงนำหญิง ครั้งแรกตั้งแต่เข้าวงการบันเทิงมา
ปี พ.ศ. 2562 ยุ้ยสมรสกับ ธัญญ์ ธนากร เมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2562
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละคร บริษัท สตาร์เฟรม จำกัด ร่วมกับ ธัญญ์ ธนากร
เกิร์ลลีเบอร์รี
เกิร์ลลีเบอร์รี  เป็นวงนักร้องไทยหญิงล้วน แห่งค่ายอาร์เอสโปรโมชั่น ซึ่งมีจำนวนกลุ่ม 4 คน คือ วนิดา เติมธนาภรณ์ (กิ๊บซี่), ปิยา พงศ์กุลภา (กิฟท์ซ่า), ภัทรนันท์ ดีรัศมี (แนนนี่) และ มนัญญา ลิ่มเสถียร (เบลล์)
ก่อนจะมาเป็นเกิร์ลลี่เบอร์รี่นั้น เบลล์กับแนนนี่เคยออกอัลบั้มร่วมกันมาก่อนกับศิลปินอาร์เอส ในอัลบั้ม World หลังจากนั้นRS คิดจะทำโปรเจกต์เกิร์ลกรุ๊ป จึงนำเบลล์และแนนนี่มารวมตัวกับกิ๊ฟซ่าและกิ๊บซี่เป็น “เกิร์ลลี่เบอร์รี่” จนถึงปัจจุบัน เป็นเกิร์ลกรุ๊ปที่ยังมีผลงานมาตลอดทุกๆปี จากวันนั้นถึงวันนี้รวมเป็นระยะเวลา 12 ปี ที่เกิร์ลลี่เบอร์รี่ค่อยสร้างผลงานสิ่งดีๆให้แก่แฟนคลับมาตลอดจนถึงทุกวันนี้และตลอดไป
พ.ศ. 2545 เปิดตัวด้วยสไตด์การแต่งตัว J – POP น่ารัก สดใส เหมาะกับวัย ทำให้เป็นที่จับตามองของผู้คนมากหน้าหลายตาและส่งเพลง ไม่เต้นไม่รักนะ และ เพลง รางวัลชมเชย ออกโปรโมท แต่การเปิดตัวครั้งนี้ก็ยังไม่เป็นที่รู้จักของผู้คน ทำให้เกิร์ลลี่เบอร์รี่ต้องเก็บตัวซุ่มซ้อมเป็นระยะเวลานาน 1 ปี
พ.ศ. 2547 หลังจากเกิร์ลลี่เบอร์รี่ซุ่มซ้อมเก็บตัวเป็นระยะเวลา 1 ปี ก็มาพร้อมกับอัลบั้มชุดใหม่ พร้อมกับการเปลี่ยนสไตด์การแต่งตัวจากรูปแบบน่ารัก สดใส เป็นรูปแบบเซ็กซี่ ทำให้ผู้คนสนใจมากขึ้นในการปรากฏตัวครั้งนี้ พร้อมทั้งเพลงที่ออกออกมา 2 เพลง คือ ตุ๊มต่อม กับ เรื่องคืนนั้น เป็นที่ชื่นชอบของบรรดาผู้คน ทำให้มีคนรู้จักเกิร์ลลี่เบอร์รี่มากขึ้น ด้วยการที่ผู้คนชื่นชอบเพลงมาก ทำให้เพลงทั้ง 2 เพลงนั้นขึ้นชาร์ตอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง ทำให้อาร์เอสสร้างโปรเจกต์พิเศษระหว่างเกิร์ลลี่เบอร์รี่และบี-มิกซ์ เพื่อสร้างกระแสความดังของพวกเธอขึ้นอีก
พ.ศ. 2548 อัลบั้มนี้ปรับสไตล์เพลง การแต่งตัว ดนตรี ให้เข้ากับยุคสมัย พร้อมนำข่าวปาปารัชซี่มาทำเป็นเพลงให้เกิดกระแสคำฮิตติดปากอย่าง Gossip พร้อมถ่ายเอ็มวีกลางถนน เพื่อตอกย้ำความแรงอย่างต่อเนื่อง แล้วจึงส่งเพลงช้า ซึ้ง ๆ ของคนแอบรักด้วยเพลง รักนะแต่งไม่แสดงออก ที่ถ่ายทอดอารมณ์ของคนแอบรักแต่ไม่กล้าบอกให้เขารู้ และเพลง เรียกแฟนไม่เต็มปาก
พ.ศ. 2549 กระแสตอบรับอย่างต่อเนื่องจากอัลบั้มชุดที่แล้ว มีการทัวร์คอนเสิร์ตตามจังหวัดต่างๆและรับงานอีเว้นที่เพิ่มมากขึ้น ทำให้อัลบั้มชุดนี้มีระยะเวลาทำงานค่อนข้างเร่งรีบในการทำอัลบั้ม จึงส่งเพลง Reality และตามมาด้วยเพลง แฟนเก็บ มีสิ่งแปลกใหม่ที่เห็นได้ชัด คือ เสื้อผ้า จะออกแนวโชว์สัดส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย รวมกับแฟชั่นผิวสีแทนภายใต้เสื้อผ้าที่เน้นสีทอง ส่วนเพลงนั้นจะเน้นเพลงช้า ให้เห็นถึงพัฒนาการร้องของพวกเธอ
พ.ศ. 2550 ครั้งนี้พวกเธอกลับมาทวงเกิร์ลกรุ๊ปอันดับ 1 ของเมืองไทย ด้วยการส่งเพลง Shake it ที่มีจังหวะสนุกชวนผู้คนขยับเนื้อขยับตัวต้องเต้นตาม พร้อมกับแฟชั่นสีสดใสที่กำลังมาแรงไม่ตกแทรนด์ แต่เพลงนี้ก็ต้องเจอกระแสวิพากษ์วิจารณ์แรงพอสมควรกับท่าเต้นสุดเซ็กซี่ ทำให้เกิร์ลลี่เบอร์รี่รีบส่งเพลง เชื่อดิ (ยังไม่มีแฟน) มากลบกระแสวิพากษ์วิจารณ์และก็ได้ผลดีเสียด้วย กระแสตอบรับเพลงนี้ดีมาก ด้วยเสื้อผ้า สีสันการแต่งตัวที่เน้นสดใส เนื้อหาเพลงที่น่ารัก สไตล์ดนตรีสนุกสนาน ทำให้แฟนคลับชอบเพลงนี้มาก จึงทำให้เกิดคำฮิตติดปากคำใหม่คือ เชื่อดิ (ยังไม่มีแฟน)
พ.ศ. 2551 อัลบั้มนี้เป็นการนำเพลงเก่ามา Cover ใหม่ โดยการนำท่อนฮุคมาปรับให้เข้ากับเกิร์ลลี่เบอร์รี่ มีหลากหลายสไตด์ดนตรี ส่วนเรื่องเสื้อผ้าจะเน้นไปทาง Sport มากขึ้น เพื่อให้เข้ากับการเต้นที่เน้นหนักมากขึ้น และอัลบั้มนี้เรียกว่า “อัลบั้มเต้น” เลยก็ได้ เพราะมีเพลงช้าอยู่เพียง 3 เพลงเท่านั้นส่วนเพลงที่เหลือนั้นเป็นเพลงเร็วหมดทั้ง 7 เพลง
พ.ศ. 2552 หลังจากที่กระแสเกาหลีมาแรง ส่งผลต่อการแต่งตัวของเกิร์ลลี่เบอร์รี่ด้วย จึงทำให้เกิร์ลลี่เบอร์รี่ต้องเปลี่ยนลุค ใส่เสื้อผ้าแนวสีสดใสเน้นโทนสีชมพู ดนตรีสไตด์สนุกสนาน ท่าเต้นเบา ๆ เน้นจำง่าย การร้องที่เน้นใส่อารมณ์ความรู้สึกลงในเสียงเพลงมากขึ้น โดยเพลงประชาสัมพันธ์หลัก 3 เพลง คือ สวย เริ่ด เชิด..ยอม, ชอบเป็นของเธอ และไม่มีผู้ชายไม่มีน้ำตา และปลายปีเกิร์ลลี่เบอร์รี่ ได้มีโปรเจกต์พิเศษ Monkey Hero กับค่าย Kamikaze ร่วมกับ เขื่อน จงเบ และเคนตะ จาก เค-โอติก ในเพลง ถ้าเธอมีจริง (Unbelievable) ซึ่งเป็นเพลงในอัลบั้ม Free to Play ของเค-โอติก ที่เชิญสี่สาวเกิร์ลลี่เบอร์รี่มา Featuring และแสดงมิวสิกวิดีโอด้วย
พ.ศ. 2553 เกิดกระแสวิพากวิจารณ์เกี่ยวกับการแยกวงและการย้ายค่ายต้นสังกัด ของเกิร์ลลีเบอร์รี จนปลายปี แนนนี่และเบลล์ ก็ได้ออกซิงเกิล จะจีบก็บอกนะ Featuring เวย์ Thaitanium ส่วนกิ๊บซี่ก็มีอีกหนึ่งภารกิจคือละครเรื่องมงกุฎดอกส้ม โดยรับบทคุณนายที่4 เป็นสาวชาวเหนือ ชื่อคำแก้ว
พ.ศ. 2554 กิ๊บซี่และกิ๊ฟซ่า ได้ออกซิงเกิล I Like That Boy Featuring ขัน Thaitanium และวงได้ออกเพลง ขอได้ไหมผู้ชายของเธอ
พ.ศ. 2555 4 พฤษภาคม 2555 ได้ออกซิงเกิล Featuring ออกมา และในปีเดียวกันนั้น กิ๊ฟซ่า ถูกดำเนินคดีในข้อหาเมาแล้วขับ ทำให้กิ๊ฟซ่าต้องพักงาน 6 เดือน
พ.ศ. 2557 กิ๊บซี่ ได้ออกซิงเกิ้ล "อย่ามโน (Don't cha)" ร่วมกับ ใบเตย อาร์สยาม
ราชอาณาจักรอิสราเอล (ซามาเรีย)
รายงานจากคัมภีร์ฮีบรู ราชอาณาจักรอิสราเอล  เป็นหนึ่งในสองรัฐที่ก่อตั้งหลังจากสหราชอาณาจักรอิสราเอลล่มสลาย. นักประวัติศาสตร์มักใช้ชื่อ "อาณาจักรทางเหนือ" หรือ "อาณาจักรซามาเรีย" เพื่อให้มีชื่อแตกต่างกับอาณาจักรยูดาห์ทางตอนใต้
ราชอาณาจักรอิสราเอลก่อตั้งใน 930 ปีก่อนค.ศ.จนถูกพวกจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ยึดครองใน 720 ปีก่อนค.ศ. มีเมืองสำคัญได้แก่เชเคม, ติรซาฮ์ และซามาเรีย).
ฮอร์อาฮา
อาณาจักรยูดาห์
ราชอาณาจักรยูดาห์ (ฮีบรู: מַמְלֶכֶת יְהוּדָה; "มัมเลกเฮต เยฮูดาห์") คืออดีตรัฐยิวที่ก่อตั้งขึ้นบริเวณตอนใต้ของเขตลิแวนต์ในช่วงยุคเหล็ก มักถูกเรียกขานโดยทั่วไปว่า ราชอาณาจักรใต้ เพื่อที่จะไม่ให้สับสนกับราชอาณาจักรอิสราเอลที่อยู่ทางเหนือ ซึ่งทั้งสองอาณาจักรเคยมีสถานะเป็นรัฐเดียวกันมาก่อนในนามว่า สหราชอาณาจักรอิสราเอล
ยูดาห์ถูกสันนิษฐานว่าน่าจะพัฒนากลายมาเป็นรัฐในช่วงหลังศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดที่สามารถยืนยันข้อสันนิษฐานนี้ได้ ในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล เยรูซาเลมซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรมีประชากรเพิ่มมากขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งมากกว่าประชากรของรัฐข้างเคียงมาก ต่อมาพวกอัสซีเรียเข้ารุกรานและควบคุมยูดาห์เนื่องจากต้องการทรัพยากรน้ำมันมะกอกอันล้ำค่าของยูดาห์ ยูดาห์จึงตกเป็นรัฐบริวารของอัสซีเรีย ราชอาณาจักรยูดาห์สงบสุขและรุ่งเรืองระหว่างที่อยู่ใต้อาณัตของอัสซีเรีย (ขณะที่มีการก่อกบฏรุนแรงในรัชสมัยของกษัตริย์เซนนาเชริบแห่งอัสซีเรีย) แต่ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล อัสซีเรียก็ล่มสลายลงอย่างกะทันหัน ส่งผลให้เกิดสงครามแย่งชิงดินแดนแถบนี้ระหว่างอียิปต์โบราณกับจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่ตามมานับครั้งไม่ถ้วน จนในที่สุดนำไปสู่การล่มสลายของอาณาจักรยูดาห์ในช่วง 597 - 582 ปีก่อนคริสตกาล รวมไปถึงการเนรเทศขับไล่ชนชั้นปกครองออกจากดินแดนดังกล่าว
โรงเรียนโยนออฟอาร์ค
โรงเรียนโยนออฟอาร์ค เป็นโรงเรียนสหระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย เป็นโรงเรียนโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่เลขที่ 94 ถนนสามเสน แขวงวชิรพยาบาล เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยชื่อของโรงเรียนเป็นการนำชื่อมาจากนักบุญ โยนออฟอาร์ค
บาทหลวงบรัวซาต์ อธิการโบสถ์นักบุญฟรังซีสเซเวียร์ แรกเริ่มมีความคิดจะสอนลูกวัด โดยจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2462 สร้างอาคารเรียนเป็นตึกสองชั้น 2 หลัง ในเนื้อที่บริเวณวัด สอนหนังสือและจริยธรรมเฉพาะนักเรียนคาทอลิก ต่อมา พ.ศ. 2463 ได้แยกโรงเรียน ออกเป็น 2 แผนก คือ แผนกชาย ชื่อโรงเรียนยออันนาด๊าร์ก แผนกหญิงชื่อโรงเรียนเทเรซาเยซูกุมาร ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2501 บาทหลวงตาปี ได้แยกนักเรียนออกเป็นแผนกประถมศึกษารับนักเรียนสหศึกษา พ.ศ. 2504 รวมแผนกประถมศึกษาและมัธยมศึกษาเข้าด้วยกัน ส่วนมัธยมศึกษารับเฉพาะนักเรียนหญิงใช้ชื่อโรงเรียนยออันนาด๊าร์ก พ.ศ. 2514 เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนนักบุญโยนออฟอาร์ค
ในปี พ.ศ. 2524 ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนโดยตัดคำว่านักบุญออกเป็นโยนออฟอาร์ค พ.ศ. 2551 บาทหลวงประทีป กีรติพงศ์ ได้ร่วมกิจการโรงเรียนโยนออฟอาร์ค และแผนกอนุบาล และในปีเดียวได้ทำการเปิดสอนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในปี พ.ศ. 2556 ได้รับการประเมินคุณภาพภายนอกรอบ 3 ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน) ซึ่งได้รับรองคุณภาพมาตรฐานระดับคุณภาพ “ดีมาก” ในระดับการศึกษาระดับปฐมวัย และระดับคุณภาพ “ดี” ในระดับการศึกษาประถม-มัธยม
โรงเรียนโยนออฟอาร์ค เป็นโรงเรียนในสังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชน (สช.) เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร โดยมีบาทหลวง ดร.วิทยา คู่วิรัตน์ เป็นผู้เทนผู้รับใบอนุญาต และซิสเตอร์พรพิมล วิธีธรรม เป็นผู้จัดการ และผู้อำนวยการโรงเรียนเป็นสมาชิกถาวรของฝ่ายการศึกษา มิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ และสภาการศึกษาคาทอลิก (ประเทศไทย) ภายใต้โครงสร้างของสภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย และเป็นสมาชิกของหน่วยงานการศึกษาอื่น ที่เกี่ยวข้อง
ลักษณะการบริหารของโรงเรียน.
โรงเรียนโยนออฟอาร์คได้ดำเนินการพัฒนาแนวทางการบริหารอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง จัดทำแผนพัฒนาโรงเรียนปีการศึกษา 2549 – 2553 ปรับวิสัยทัศน์ วางนโยบาย พันธกิจ และกลยุทธ์ โดยยึดแนวทางการดำเนินงานประกันคุณภาพการศึกษาและบริบทของโรงเรียนเป็นหลัก ผู้บริหารยึด หลักธรรมาภิบาลใช้หลักการครองตน ครองคน ครองงาน และจิตวิทยาในการบริหาร ที่สำคัญเน้นการบริการแบบมีส่วนร่วม โดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน รับฟังความคิดเห็นของครู นักเรียน ผู้ปกครองและชุมชน ตลอดจนมีการปรับโครงสร้างการบริหารงาน กรอบการทำงานที่เหมาะสมกับบริบทของโรงเรียน เพื่อให้โรงเรียนได้มีการพัฒนาที่ยั่งยืนและต่อเนื่องบรรลุตามเกณฑ์มาตรฐานด้านคุณภาพการศึกษา ในปัจจุบัน โรงเรียนแบ่งโครงสร้างการบริหารงานออกเป็น 5 ฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายวิชาการ ฝ่ายกิจการนักเรียน ฝ่ายธุรการ ฝ่ายบริการและสัมพันธ์ชุมชน ฝ่ายจิตตาภิบาล ทุกฝ่ายมีบุคลากรที่รับผิดชอบดำเนินงานให้เป็นไปตาม แผนงานที่วางไว้ นอกจากนี้ยังมีสมาคมผู้ปกครองและครูฯ สมาคมศิษย์เก่าฯ คณะกรรมการอำนวยการ โรงเรียน และคณะกรรมการบริหารสถานศึกษาเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารงานของโรงเรียนด้วย
การเปิดสอนในภาควิชาอื่น.
โรงเรียนโยนออฟอาร์คเปิดสอน โรงเรียนโยนออฟอาร์คบริหารธุรกิจ ก่อตั้งเมื่อปี 2524 ทำการสอนภาควิชาการบัญชี วิชาการขาย และคอมพิวเตอร์ธุรกิจ ก่อนที่จะปิดตัวลงในปี พ.ศ. 2556
รายชื่อนักร้องเพลงเพื่อชีวิต
หน้านี้คือรายนามนักร้องเพลงเพื่อชีวิตโด้ ดาสรา ภาภรณ์
รายชื่อวงดนตรีเพลงเพื่อชีวิต.
ต้นข้าว สานแสงทอง สถาบัน เกี่ยวดาว แม่น้ำ
ชื่อศิลปินที่ขึ้นเป็น ตัวหนา หมายถึงศิลปินที่ทำหน้าที่ร้องหลักในเพลง "ชีวิตสัมพันธ์"&lt;br&gt;
ชื่อศิลปินที่ขึ้นเป็น "ตัวเอน" หมายถึงศิลปินที่ทำหน้าที่ร้องประสานในเพลง "ชีวิตสัมพันธ์"
อาณาจักรละโว้
อาณาจักรละโว้ บ้างเรียก ลวรัฐ หรือ ละโว้โยทิยา เป็นอาณาจักรโบราณในมณฑลอำนาจแห่งหนึ่งในอดีต ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของลุ่มน้ำเจ้าพระยา สถาปนาขึ้นราวปลายยุคทวารวดี มีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่ลวปุระ (ปัจจุบันคือเมืองลพบุรี) หลังการสถาปนาอาณาจักรอยุธยา อาณาจักรละโว้ได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยา ชื่อเรียกของอาณาจักรละโว้ในเอกสารจีนคือ หลอหู
ตามข้อมูลที่ปรากฏเกี่ยวกับเมืองละโว้ มีข้อมูลอยู่ในพงศาวดารเหนือพอจะสรุปได้ว่าเมืองละโว้มีมาตั้งแต่ พ.ศ. 1002 แล้ว มีเมืองลพบุรีเป็นเมืองหลวงตั้งอยู่ทางภาคกลางในบริเวณลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา มีอาณาเขตตั้งแต่ชัยนาทลงมาจนถึงเขตประจวบคีรีขันธ์ ทางด้านตะวันตกจดมะริด ทวาย ด้านตะวันออกจดนครราชสีมา
ลพบุรีเคยเป็นเมืองสำคัญของอาณาจักรทวารวดีมาก่อน เคยมีความรุ่งเรืองในด้านพระพุทธศาสนามาแต่โบราณ ตำนานมูลศาสนา กล่าวว่าพระเจ้ากรุงละโว้ได้ส่ง พระนางจามเทวี ราชธิดาไปครองเมืองหริภุญชัย (ลำพูน) เพื่อเผยแผ่พระพุทธศาสนาในดินแดนภาคเหนือ
จากการขุดค้นทางโบราณคดีปรากฏว่าตั้งแต่อำเภอชัยบาดาลถึงอำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี ล้วนแต่มีหลักฐานเกี่ยวกับมนุษย์ในอดีตที่ยาวนานมาแล้ว จากชุมชนขนาดย่อมขยายเป็นเมืองเล็ก ๆ จนกระทั่งรวมตัวกันเป็นอาณาจักรหรือเขตปกครองที่เป็นส่วนย่อยของประเทศราวพุทธศตวรรษที่ 10-12 ละโว้กลายเป็นอาณาจักรหรือเมืองขนาดใหญ่แล้วและในช่วงพุทธศตวรรษที่ 13-14 อาณาจักรละโว้มีความรุ่งเรืองอย่างมากโดยเฉพาะด้านพระพุทธศาสนา
อาณาจักรละโว้ มีความเจริญมากขึ้นเรื่อย ๆ จนมีอิทธิพลครอบคลุมดินแดนภาคกลางตอนบนตั้งแต่จังหวัดนครสวรรค์ เรื่อยมาจนถึงภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยบางส่วน ศูนย์กลางของอาณาจักรละโว้ในตอนต้นสันนิษฐานว่าอยู่ที่เมืองลพบุรี และประมาณพุทธศตวรรษที่ 17 ได้ย้ายมาอยู่ที่เมืองอโยธยา ภายหลังต่อมาเมื่อใน พ.ศ. 1893 ได้มีการสถาปนาอาณาจักรอยุธยาขึ้นทำให้ละโว้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยา
เมื่อเทียบเคียงกับอาณาจักรร่วมสมัยพบว่าอาณาจักรละโว้อยู่ในยุคเดียวกันกับอาณาจักรทวารวดี และอาณาจักรเจนละพื้นที่อิทธิพลบางส่วนก็ถือว่าเป็นพื้นที่เดียวกัน ประกอบกับตามหลักฐานเกี่ยวกับอาณาจักรทวารวดีบ่งบอกว่า ทวารวดีได้รับอิทธิพลจากอินเดียหลายอย่าง เช่นด้านการปกครองรับความเชื่อเรื่องการปกครองโดยกษัตริย์ สันนิษฐานว่าการปกครองสมัยทวารวดีแบ่งออกเป็นแคว้น มีเจ้านายปกครองตนเองแต่มีความสัมพันธ์ในลักษณะเครือญาติการแบ่งชนชั้นในสังคมออกเป็นชนชั้นปกครองกับชนชั้นที่ถูกปกครอง
จึงมีความเป็นไปได้ว่าละโว้ก็เป็นแคว้นหนึ่งที่เป็นองค์ประกอบของอาณาจักรทวารวดี ดังนั้นข้อมูลบางประการที่ปรากฏเป็นหลักฐานเกี่ยวกับอาณาจักรละโว้อาจจะเป็นข้อมูลของอาณาจักรทวารวดี ขณะเดียวกันข้อมูลบางประการที่เกี่ยวกับอาณาจักรทวารวดีก็อาจจะหมายถึงข้อมูลของอาณาจักรละโว้ก็เป็นไปได้ แต่การเสื่อมอำนาจของทั้งสองอาณาจักรนี้ไม่พร้อมกันก็น่าจะเป็นเพราะการขยายอำนาจของขอมนั้นค่อย ๆ ลิดรอนอำนาจเดิมในพื้นที่ด้วยการตีเอาเมืองต่าง ๆ ของอาณาจักรทวารวดีไปที่ละเมืองสองเมือง จึงทำให้ความเป็นอาณาจักรทวารวดีสูญสิ้นไปก่อนอาณาจักรละโว้
หลังจากพุทธศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา อาณาจักรขอมได้ขยายอิทธิพลเข้ามายังบริเวณนี้ ทำให้ความสำคัญของอาณาจักรละโว้ลดลง อิทธิพลศิลปวัฒนธรรมของขอมได้แพร่เข้ามาในดินแดนประเทศไทยโดยเฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น ปราสาทพนมรุ้ง จังหวัดบุรีรัมย์ ปราสาทหินพิมาย จังหวัดนครราชสีมา และเลยมาทางตะวันตกได้แก่ ปราสาทเมืองสิงห์ จังหวัดกาญจนบุรี และในช่วงเวลาดังกล่าวละโว้เป็นศูนย์กลางที่สำคัญทางภาคกลางจึงได้รับอิทธิพลศิลปะขอม โดยนำมาผสมผสานรูปแบบให้เป็นลักษณะเฉพาะของตนเอง ได้แก่พระปรางค์สามยอด และเทวสถานปรางค์แขก จังหวัดลพบุรี แม้จะมีลักษณะสถาปัตยกรรมรูปพระปรางค์ตามขอมแต่เป็นการสร้างเลียนแบบขอมเท่านั้นเอง ทางด้านประติมากรรมศิลปะลพบุรีมักมีส่วนผสมกับศิลปะทวารวดี ทั้งนี้เพราะถิ่นที่ตั้งของอาณาจักรละโว้ก็เป็นพื้นที่ของอาณาจักรทวารวดี ที่เคยอยู่ร่วมสมัยเดียวกัน
ประมาณปลายพุทธศตวรรษที่ 17 การค้าขายระหว่างอาณาจักรละโว้กับจีนเจริญรุ่งเรืองขึ้น แต่เนื่องจากอยุธยาตั้งอยู่ใกล้ทะเลซึ่งเป็นทำเลที่เหมาะสมกว่า ศูนย์กลางการค้าขายจึงเปลี่ยนจากลพบุรีไปอยู่ที่อยุธยา และเมื่อพระเจ้าอู่ทองสถาปนากรุงศรีอยุธยาขึ้นเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอยุธยา อาณาจักรละโว้จึงถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยา เป็นอันสิ้นสุดความเป็นอาณาจักรละโว้ตั้งแต่นั้นมา
พื้นที่อาณาจักรละโว้จะระบายด้วยสีฟ้า
Classical Music
ประเทศซิมบับเว
ซิมบับเว  มีชื่อทางการคือ สาธารณรัฐซิมบับเว  เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ทวีปแอฟริกา อยู่ระหว่างแม่น้ำซัมเบซีและแม่น้ำลิมโปโป มีอาณาเขตทิศเหนือติดกับประเทศแซมเบีย ทิศตะวันออกติดกับประเทศโมซัมบิก ทิศตะวันตกติดกับประเทศบอตสวานา และทิศใต้ติดกับประเทศแอฟริกาใต้ มีพื้นที่ประเทศ 390,580 ตารางกิโลเมตร เมืองหลวงคือ กรุงฮาราเร
ชื่อประเทศ.
ชื่อซิมบับเวมาจากคำว่า "Dzimba dza mabwe" ซึ่งแปลว่า"บ้านหินใหญ่"ในภาษาโชนา ชื่อนี้ถูกนำมาจากเกรตซิมบับเวซึ่งเป็นอดีตเมืองหลวงของอาณาจักรเกรตซิมบับเว
ซิมบับเวเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ถูกล้อมรอบด้วยประเทศแอฟริกาใต้ทางใต้โดยมีแม่น้ำลิมโปโปกั้นอยู่ บอตสวานาทางตะวันตก แซมเบียทางตะวันตกเฉียงเหนือ และโมซัมบิคทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือ ซิมบับเวยังมีจุดที่ติดต่อกับประเทศนามิเบียทางตะวันตกอีกด้วย จุดที่สูงที่สุดของประเทศคือภูเขาเนียนกานี ซึ่งสูง 2,592 เมตร
มีหลักฐานว่ามีผู้คนอาศัยอยู่ในของซิมบับเวตั้งแต่ห้าแสนปีก่อน ช่วงสองร้อยปีหลังคริสตกาล ชาวกอยเซียนได้เข้ามาตั้งรกรากที่พื้นที่แถบนี้ นอกจากนั้นมีชาวบันตู ชาวโชนา ชาวงูนี และชาวซูลู
อาณานิคมสหราชอาณาจักร.
นักสำรวจชาวอังกฤษได้เข้ามาในซิมบับเวช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และเริ่มการล่าอาณานิคมขึ้น ดินแดนแซมเบเซียต่อมาได้เป็นที่รู้จักกันในนามโรดีเซียในพ.ศ. 2435 หลังจากนั้นได้แบ่งเป็นโรดีเซียเหนือและในที่สุดได้กลายมาเป็นแซมเบีย ใน พ.ศ. 2441 ตอนใต้ของพื้นที่ แซมเบเซีย ถูกเรียกว่าโรดีเซียใต้ ต่อมาได้กลายมาเป็นซิมบับเวในอีกหลายปีหลังจากนั้น
หลังการประกาศเอกราช.
หลังจากผ่านการขัดแย้งกันทางสีผิว รวมไปถึงบทบาทจากสหประชาชาติ และการต่อสู้ของกองโจรในช่วงพ.ศ. 2503 ในที่สุดซิมบับเวได้รับอิสรภาพในพ.ศ. 2523 ในปีเดียวกันนั้น รอเบิร์ต มูกาบี ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศ และเป็นประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2530 จนกระทั่งถูกกดดันให้ลาออกใน พ.ศ. 2560
โครงสร้างเศรษฐกิจ.
การส่งออกแร่ธาตุ การเกษตร และการท่องเที่ยว เป็นธุรกิจที่นำเงินตราต่างประเทศเข้าสู่ซิมบับเว การทำเหมืองแร่ยังคงเป็นธุรกิจที่ให้กำไรมาก ซิมบับเวมีแหล่งทรัพยากรแพลทินัมที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก ซิมบับเวเป็นประเทศคู่ค้าที่ใหญ่ที่สุดในทวีปของแอฟริกาใต้
ซิมบับเวมีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่ดีตลอดคริสต์ทศวรรษ 1980 (อัตราการเติบโตของจีดีพีร้อยละ 5.0 ต่อปี) และ 1990 (ร้อยละ 4.3 ต่อปี) อย่างไรก็ตามเศรษฐกิจเริ่มถดถอยลงตั้งแต่ปี 2000 โดยลดลงร้อยละ 5 ในปี 2000, ร้อยละ 8 ในปี 2001, ร้อยละ 12 ในปี 2002, และร้อยละ 18 ในปี 2003 รัฐบาลซิมบับเวประสบปัญหาทางเศรษฐกิจหลายอย่างหลังจากล้มเลิกความตั้งใจที่จะพัฒนาเศรษฐกิจแบบตลาด เช่นปัญหาการขาดแคลนเงินตราต่างประเทศ อัตราเงินเฟ้อที่เพิ่มขึ้นสูงมาก และการขาดแคลนอุปทานของสินค้าต่าง ๆ การที่ซิมบับเวมีส่วนร่วมกับสงครามในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ระหว่างปี 1998 ถึง 2002 ทำให้ต้องสูญเสียหลายร้อยล้านดอลลาร์ออกจากระบบเศรษฐกิจ
เศรษฐกิจที่ดิ่งลงเหวนี้มีสาเหตุหลักมาจากการบริหารที่ล้มเหลวและการคอร์รัปชันของรัฐบาลมูกาเบ และการขับไล่ชาวไร่ผิวขาวกว่า 4,000 คนในระหว่างการจัดสรรที่ดินที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งในปี 2000 ซึ่งทำให้ซิมบับเวซึ่งเคยเป็นผู้ส่งออกข้าวโพดกลับกลายเป็นผู้นำเข้าแทน ปริมาณการส่งออกยาสูบก็ลดลงอย่างมาก จากรายงานในเดือนมิถุนายน 2007 ของหน่วยปฏิบัติการเพื่อการอนุรักษ์ซิมบับเว ประมาณว่าซิมบับเวสูญเสียสัตว์ป่าไปถึงร้อยละ 60 ตั้งแต่ปี 2000 ในรายงานยังได้กล่าวเตือนอีกว่าการสูญเสียพันธุ์สัตว์ป่าและการทำลายป่าไม้อย่างกว้างขวางนั้นเป็นอันตรายอย่างยิ่งต่อธุรกิจท่องเที่ยว
ปลายปี 2006 ท่ามกลางสถานการณ์เศรษฐกิจที่เลวร้าย รัฐบาลเริ่มประกาศอนุญาตให้ชาวไร่ผิวขาวกลับมาสู่ที่ดินของตนอีกครั้ง มีชาวไร่ผิวขาวเหลืออยู่ในประเทศประมาณ 400-600 คน แต่ที่ดินที่ถูกยึดคืนส่วนใหญ่นั้นกลายเป็นที่ดินเสื่อมสภาพและไม่สามารถทำการเพาะปลูกได้อีกต่อไป ในเดือนมกราคม 2007 รัฐบาลยอมให้ชาวไร่ผิวขาวเซ็นสัญญาเช่าที่ดินระยะยาว แต่แล้วในปีเดียวกันรัฐบาลก็กลับขับไล่ชาวไร่ผิวขาวออกจากประเทศอีกครั้ง&lt;ref name=AP/WP-2007-02-05&gt;&lt;/ref&gt;
อัตราเงินเฟ้อเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 32 ต่อปีในปี 1998 จนถึงร้อยละ 231,000,000 ตามสถิติของทางการในเดือนกรกฎาคม 2008
ซึ่งแสดงให้เห็นถึงภาวะเงินเฟ้อรุนแรง และทำให้ธนาคารต้องออกธนบัตรใบละ 1 แสนล้านดอลลาร์มาใช้ ในเดือนพฤศจิกายน 2008 ตัวเลขอย่างไม่เป็นทางการรายงานว่าอัตราเงินเฟ้อของซิมบับเวพุ่งขึ้นสูงถึงร้อยละ 516 ล้านล้านล้านต่อปี และราคาจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าทุก ๆ 1.3 วัน และนับเป็นภาวะเงินเฟ้อรุนแรงที่เลวร้ายเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์โลก รองจากวิกฤติเงินเฟ้อในฮังการีในปี 1946 ซึ่งราคาจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าทุก ๆ 15.6 ชั่วโมง
ในปี 2008 ซิมบับเวมีประชากรประมาณ 11.4 ล้านคน จากรายงานขององค์การอนามัยโลก อายุคาดหมายเฉลี่ยสำหรับผู้ชายชาวซิมบับเวคือ 37 ปี และสำหรับผู้หญิงคือ 34 ปี ซึ่งเป็นสถิติต่ำสุดของปี 2004 อัตราการติดเชื้อเอดส์
ในประชากรระหว่างอายุ 15-49 ปี ถูกประมาณไว้ที่ร้อยละ 20.1 ในปี 2006
ประชากรประมาณร้อยละ 98 เป็นชาวพื้นเมืองผิวดำ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวโชนา (ประมาณร้อยละ 80-84) รองลงมาคือชาวเดเบเล (ประมาณร้อยละ 10-15) ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากซูลูที่อพยพมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 นอกจากนี้ยังมีคนผิวขาวซึ่งส่วนใหญ่สืบเชื้อสายมาจากชาวอังกฤษ
ภาษาทางการคือภาษาอังกฤษ แต่ภาษาที่ใช้มากได้แก่ภาษาโชนา และภาษาเดเบเล
ภาษาที่ใช้ ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการ และมีภาษาพื้นเมืองอื่น ๆ คือ Shona Sindebele ศาสนา ลัทธิผสม (ระหว่างศาสนาคริสต์และความเชื่อดั้งเดิม) 50% ศาสนาคริสต์ 25% ความเชื่อดั้งเดิม 24% ศาสนาอิสลามและอื่น ๆ 1%
อำเภอเมือง
มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอ  ย่อว่า เอ็มวี (MV) เป็นการถ่ายทอดบทเพลงแบบมีภาพประกอบ โดยยุคแรก ๆ มิวสิกวิดีโอ นำมาใช้ในการเผยแพร่เพลงทางโทรทัศน์ ซึ่งมักเป็นรูปแบบการถ่ายภาพวงดนดรีหรือนักร้องที่ร้องเพลง ต่อมามีนำภาพมาประกอบเพลง และพัฒนามาเป็นการการนำเนื้อหาของบทเพลงมาสร้างเป็นเรื่องราว เป็นละครประกอบเพลง พอมาถึงยุคที่คาราโอเกะเป็นที่นิยม มิวสิกวิดีโอ ก็นำมาซ้อนกับเนื้อเพลง ทำเป็น วิดีโอคาราโอเกะ และผลิตเป็นสื่อแผ่นจานแสง (วีซีดี) คาราโอเกะ
ปัจจุบัน มีการให้รางวัลศิลปิน จากการประกวดมิวสิกวิดีโออีกด้วย เช่น งานเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์
แนวการนำเสนอ.
มิวสิกวิดีโอถูกนำเสนอในหลายแนว เช่น
มิวสิกวิดีโอเพลงแรกในประเทศไทย.
ในประเทศไทย เพลงแรกที่มีการสร้างมิวสิกวิดีโอคือ "ไปทะเลกันดีกว่า" ของ ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล ในปี พ.ศ. 2527
ไวโอลิน เป็นเครื่องดนตรีที่ทำให้เกิดเสียงระดับเสียงสูงในกลุ่มเครื่องดนตรีคลาสสิกประเภทเครื่องสาย (String instruments) ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากโลกตะวันตก เป็นเครื่องดนตรีตระกูลไวโอลินที่เล็กที่สุด อันประกอบไปด้วย ไวโอลิน วิโอลา เชลโล และ ดับเบิลเบส เมื่อนำทั้งหมดมาเล่นร่วมกันแล้วจะเรียกว่า วงเครื่องสาย(string) ซึ่งเป็นตระกูลเครื่องดนตรีหลักของ วงออร์เคสตรา
ไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดไวโอลินได้ปรากฏขึ้นเมื่อช่วงเวลาใด แต่คาดว่าปรากฏขึ้นครั้งแรกในประเทศอิตาลีช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งเชื่อกันว่าผู้ผลิตนั้นดัดแปลงมาจากเครื่องดนตรียุคกลาง 3 ชนิด อันได้แก่ เรเบค (rebec) ซอเรอเนซองซ์ (the Renaissance fiddle) และ ลีรา ดา บราชโช (lira da braccio) ซึ่งเครื่องดนตรีทั้ง 3 ชนิดนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับไวโอลิน แต่หลักฐานที่แน่นอนที่สุดก็คือ มีหนังสือที่ตีพิมพ์เกี่ยวกับไวโอลินในปี พ.ศ. 2099 (ค.ศ. 1556) แล้ว โดยได้ตีพิมพ์ที่เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส และคาดว่าช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่ไวโอลินน่าจะเผยแพร่ไปทั่วทวีปยุโรปแล้ว
ไวโอลินที่ถือว่าเป็นคันแรกของโลกถูกสร้างขึ้นโดย อันเดร์ อมาตี (Andrea Amati) ในช่วงครึ่งศตวรรษแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยการว่าจ้างของครอบครัวเมดิซี ซึ่งต้องการเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย ต่อมาด้วยคุณภาพที่ดีของเครื่องดนตรี พระเจ้าชาลส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ อันเดร์ ประดิษฐ์ไวโอลินขึ้นมาอีก เพื่อมาเป็นเครื่องดนตรีบรรเลงประเภทใหม่ของวงออร์เคสตราประจำของพระองค์ และไวโอลินที่เก่าแก่สุดและยังให้เห็นอยู่ คือไวโอลินที่ อันเดร์ ประดิษฐ์ขึ้นในเมืองเครโมนา (Cremona) ประเทศอิตาลี ซึ่งได้ถวายแด่ พระเจ้าชาลส์ที่ 4 เช่นกันตรงกับปี พ.ศ. 2109 (ค.ศ. 1566)
โครงสร้างไวโอลิน.
โครงสร้างของไวโอลิน เรียงจากบนไปล่าง
ขนาดมาตรฐานของไวโอลินคือ ยาว 23.5 นิ้ว และ คันชักยาว 29 นิ้ว
การดูแลรักษาไวโอลิน.
ไม้กับความชื้น (Wood and Water).
ไม้ไม่สามารถรักษาสภาพของตัวเองได้ดีนักเมื่อถูกความชื้น แม้ว่าไม้จะคงรูปได้ดีขึ้นหลังจากที่ผ่านกระบวนการอบเป็นอย่างดีก็ตาม แต่ไม้ยังคงพองหรือบวมเมื่อถูกความชื้น และหดตัวเมื่ออากาศแห้ง ไม้ที่ใช้ทำชิ้นส่วนบางอย่างของไวโอลินจะคงรูปดีกว่าไม้ที่ใช้ทำเครื่องดนตรีอื่นๆ นอกจากนั้น ไม้ทุกชนิดจะหดตัวในแนวขวางของลายไม้มากกว่าการหดตัวตามยาว
ในช่วงเดือนที่มีความชื้นสูงๆ ไม้แผ่นหน้ามักจะเกิดการขยายตัวมากกว่าอาการคอไวโอลินตก ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้สายไวโอลินเหนือสะพานวางนิ้วลอยสูงขึ้น การเปลี่ยนแปลงของความชื้นในอากาศอาจเป็นสาเหตุให้การเล่นและการตอบสนองของเสียงเกิดการแกว่งตัว และอาจทำให้เกิดปัญหาที่หนักกว่านั้นคือ ไม้เกิดการปริแตกเมื่อสูญเสียความชื้นอย่างรวดเร็วกว่าที่มันดูดซึมเอาไว้ได้
การบิดตัวของไม้ (Distortion).
ธรรมชาติของไม้มีความยืดหยุ่นในตัวเอง อาจจะค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างไปตามแรงที่มากระทำ ช่างทำไวโอลินอาศัยข้อดีอันนี้ในการขึ้นรูปแผ่นไม้ด้านข้าง (Rib) หรือการดัดไม้
แต่หย่องที่งอ ไม้แผ่นหลังที่ยุบ และคอไวโอลินที่ตก เป็นผลมาจากแรงกดอย่างต่อเนื่อง เมื่อไม้เริ่มบิดตัว มันจะสูญเสียความแข็งแรงจากรูปทรงเดิมอย่างรวดเร็ว และอาจทำให้เกิดความเสียหายหนักตามมา
อุณหภูมิ (Temperature).