pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ประมุขพิสิฐ อัจฉริยะฉาย เกิดและเติบโตที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ครอบครัวมีอาชีพเป็นเกษตรกรชาวสวนยาง ปริญญาตรีและโทสาขารัฐประศาสนศาสตร์จากประเทศฟิลิปปินส์ ปัจจุบันเป็นประธานสโมสรภูเก็ต เอฟซี และประธานกรรมการ โรงแรมในเครือกะตะกรุ๊ป รวมทั้งกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์ Finland ประจำจังหวัดภูเก็ต
ประมุขพิสิฐ อัจฉริยะฉาย เกิดและเติบโตที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ครอบครัวมีอาชีพเป็นเกษตรกรชาวสวนยาง ก่อนจะเดินทางมาใช้ชีวิตวัยหนุ่มที่กรุงเทพด้วยการเรียนที่พาณิชย์สันติราษฎร์ จากนั้นก็สอบเข้าวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ สาขาบริหารจัดการ การตลาด หลังจากนั้นเขาสมัครเข้าทำงานที่ธนาคารศรีนครอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะบินไปเรียนต่อปริญญาตรีและโทสาขารัฐประศาสนศาสตร์ที่ประเทศฟิลิปปินส์ โดยเป็นคนมีความคิดไม่หยุดนิ่ง พยายามพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา
เป็นผู้ก่อตั้งและดำรงตำแหน่งประธานกรรมการของ โรงแรมกะตะ และ รีสอร์ท กรุ๊ป และเมื่อประมาณ 29 ปีก่อน ขณะนั้นเขายังไม่มีประสบการณ์ในการดำทำธุรกิจด้านโรงแรม คุณประมุขพิสิฐได้เดินทางมาภูเก็ตและประกอบธุกิจ “บ้านพักตากอากาศหลังเล็กๆ” 9 หลัง มาจนถึงปัจจุบันมีมากกว่า 1,000 ห้อง ในเครือ กะตะ กรุ๊ป
ทัดดาว ตั้งตรงเจริญ
เทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัย
พยัคฆภูมิพิสัย เป็นเทศบาลตำบลในอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม เทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัยเป็นศูนย์กลางหลักของอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย มีพื้นที่ 11.04 ตารางกิโลเมตร ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ครอบคลุม 2 ตำบล 12 ชุมชน
เมะทีลา
เมะทีลา  เป็นเมืองทางตอนกลางของประเทศพม่า ตั้งอยู่ในภาคมัณฑะเลย์ ริมทะเลสาบเมะทีลา ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศใต้ 121 กิโลเมตรเมะทีลาเป็นสถานที่ตั้งของกองทัพอากาศพม่า มหาวิทยาลัยวิศวกรรมการบินและอวกาศแห่งแรกของประเทศ
พัก ซอ-จุน
พัก ซอ-จุน (; อักษรโรมัน: Park Seo-joon; เกิด 16 ธันวาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงชายชาวเกาหลีใต้ ที่มีชื่อเสียงจากละครเรื่อง ดรีมไฮ" ซีซั่น 2และมีผลงานพิธีกรในรายการ "Music Bank" ซึ่งเป็นพิธีกร ร่วมกับโบรา จากวง ซิสตาร์"
JB (singer)
ปรียาภรณ์ อุปทินเกตุ
นันท์นภัส นภัสธนาเกียรติ
มณทิพย์ ศรีรัตนา
ดร.มณทิพย์ ศรีรัตนา เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตรองปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
มณทิพย์ ศรีรัตนา เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ กรุงเทพมหานคร ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ และโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ กรุงเทพมหานคร ระดับปริญญาตรี สาขาเคมี จากมหาวิทยาลัยมหิดล ระดับปริญญาโท สาขาการบรริหารจัดการสิ่งแวดล้อม จากสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย และปริญญาเอก สาขาวิศวกรรมเมือง จากมหาวิทยาลัยโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ในปี พ.ศ. 2549 เธอได้รับพระราชทานปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (การจัดการสิ่งแวดล้อม) จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
มณทิพย์ ศรีรัตนา เคยดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อธิบดีกรมส่งเสริมคุณภาพและสิ่งแวดล้อม อธิบดีกรมควบคุมมลพิษ และผู้ตรวจราชการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 51 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง กระทั่งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 นายอิสสระ สมชัย ได้ลาออกจากตำแหน่งเพื่อเข้าร่วมการชุมนุมทางการเมือง จึงทำให้นางมณทิพย์ ได้เลื่อนขึ้นเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่าง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เธอลงสมัครับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 51 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
นางมณทิพย์ ศรีรัตน์ ได้รับรางวัลสตรีไทยดีเด่น ประจำปี 2555 จากสภาสตรีแห่งชาติ โดยได้รับรางวัลพร้อมกัน 180 คน อาทิ นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ คุณหญิงวิจันทรา บุนนาค เป็นต้น
ประมวล กุลมาตย์
นายประมวล กุลมาตย์ (13 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 - 26 มิถุนายน พ.ศ. 2527) อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร 5 สมัย
นายประมวล กุลมาตย์ เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 เป็นบุตรของนายวิวัฒน์ (ฮก) และ นาง ขาว กุลมาตย์ สำเร็จการศึกษา ระดับอนุปริญญา สาขานิติศาสตร จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง สมรสกับนางศรีรัตน์ ไชยาคำ มีบุตร-ธิดา รวม 3 คน
ประมวล ประกอบอาชีพรับราชการครู ในโรงเรียนสวนศรีวิทยา และ โรงเรียนศรียาภัย ก่อนที่จะลาออกมาเปิดโรงเรียนประมวลวิทยา ซึ่งเป็นกิจการของตนเอง จากนั้น ได้กลับมารับราชการ ในตำแหน่งปลัด โดยดำรงตำแหน่งในหลายอำเภอ อาทิ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา, อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ และต่อมา ได้ดำรงตำแหน่งนายอำเภอ ซึ่งก็ดำรงตำแหน่งในหลายอำเภอ เช่นกัน
ประมวล ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน เดือนมกราคม พ.ศ. 2489 และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2522 รวม 5 สมัย
ประมวล ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และได้รับโปรดเกล้าฯ ได้รับเลือกเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 11 และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เมื่อ พ.ศ. 2522
ประมวล เป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคสยามประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2526 และดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค
ประมวล กุลมาตย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
ประมวล กุลมาตย์ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2527 สิริอายุรวม 69 ปี
พระศาสนจักรคาทอลิก
อินเดกซ์ลิโบรรัมโพรฮิบิโทรัม
อินเดกซ์ลิโบรรัมโพรฮิบิโทรัม (; "รายชื่อหนังสือต้องห้าม") หรือเรียกโดยย่อว่า อินเดกซ์ (Index) เป็นบัญชีรายชื่อสิ่งพิมพ์ซึ่งไม่ผ่านการตรวจพิจารณาของพระศาสนจักรคาทอลิก อินเดกซ์ฉบับแรกพระสันตะปาปาพอลที่ 4 ทรงตราขึ้นในปี 1559 และมีการตราอีกหลายฉบับสืบเนื่องมาจนถึงปี 1948 ซึ่งเป็นฉบับที่ยี่สิบ แล้วมิได้ตราขึ้นอีกเลย กระทั่งพระสันตะปาปาพอลที่ 6 ทรงยกเลิกอินเดกซ์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 1966 นับเวลาตั้งแต่ฉบับแรกถึงฉบับสุดท้ายได้ 407 ปี
วัตถุประสงค์ของอินเดกซ์ คือ เพื่อพิทักษ์ความจงรักภักดีและศีลธรรมของเหล่าผู้มีศรัทธา โดยห้ามมิให้เขาเหล่านั้นอ่านหนังสือและงานที่ผิดคลองธรรมหรือมีเนื้อหาทางเทววิทยาคลาดเคลื่อน หนังสือที่ถูกระบุว่ามีลักษณะเช่นนั้น มักเป็นงานของนักดาราศาสตร์ชั้นนำ เช่น เรื่อง "เอพิโทเมอัสโตรโนมิเอโคเพอร์นิเคียเน" ("Epitome astronomiae Copernicianae"; "ตำราดาราศาสตร์อย่างย่อ") ของโจฮันเนส เคปเลอร์ (Johannes Kepler) ซึ่งขึ้นชื่ออยู่ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1621 ถึง 1835 รวมตลอดถึงคำแปลพระคริสตธรรมออกเป็นภาษาสามัญ อินเดกซ์หลาย ๆ ฉบับยังวางระเบียบควบคุมการอ่านและซื้อขายหนังสือ กับทั้งให้ฝ่ายศาสนจักรมีอำนาจตรวจพิจารณาหนังสือโดยไม่ต้องบอกกล่าวได้ด้วย
การตราอินเดกซ์นับว่า เป็นจุดเปลี่ยนเสรีภาพแห่งการตรวจสอบในโลกคาลอลิก ผลงานวิทยาศาสตร์หลาย ๆ เรื่อง เช่น เรื่องดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาล (heliocentrism) นั้น แม้เคยใช้สั่งสอนกันในมหาวิทยาลัยคาทอลิกมายาวนาน ก็ถูกขึ้นไว้ในอินเดกซ์ และนักเขียนบางคนซึ่งถูกขึ้นผลงานไว้ในอินเดกซ์ต้องพบจุดจบอันโหดร้าย เป็นต้นว่า กีออร์ดาโน บรูโน (Giordano Bruno) บาทหลวงชาวอิตาลีซึ่งเที่ยวสั่งสอนมิจฉาทิฐิในทางสรรพเทวนิยม จนถูกพนักงานสอบสวนของพระศาสนจักรจับกุมส่งเจ้าหน้าที่บ้านเมือง ถูกขึ้นผลงานทุกเรื่องไว้ในอินเดกซ์ฉบับวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1600 และถูกย่างสดคาตะแลงแกงในปีนั้นเอง
แม้อินเดกซ์จะถูกยกเลิกไปสิ้นแล้ว แต่ประมวลกฎหมายพระศาสนจักร ซึ่งยังใช้บังคับอยู่ มีบรรพ 3 หน้าที่การสอนของพระศาสนจักร ลักษณะ 4 เครื่องมือสื่อสารมวลชนโดยเฉพาะหนังสือ มาตรา 827 บัญญัติว่า "ควร" ส่งงานเขียนเกี่ยวกับพระคริสตธรรม เทววิทยา กติกาสงฆ์ พงศาวดารสงฆ์ หรือที่จำเพาะเจาะจงว่าด้วยพระศาสนาหรือศีลธรรมอันดี ไปให้ผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจ (Ordinary) แห่งท้องถิ่นนั้น ๆ ตรวจพิจารณาก่อน และมาตรา 830 ว่า ในการตรวจพิจารณาหนังสือ ให้ผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจประชุมปรึกษากับบุคคลที่เห็นว่าจะให้คำวินิจฉัยได้ ถ้าบุคคลนั้นวินิจฉัยว่า "ไม่ขัดข้อง" (nihil obstat) ก็ให้ผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจออกใบอนุญาตให้ตีพิมพ์ (imprimatur) ได้ นอกจากนี้ มาตรา 832 ยังว่า สมาชิกคณะนักพรต (religious institute) จะพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับพระศาสนาหรือศีลธรรมอันดี ต้องได้รับคำอนุญาตให้ตีพิมพ์ (imprimi potest) จากเจ้าอธิการของตนก่อนด้วย อนึ่ง ผลงานหลาย ๆ เรื่องที่เคยต้องห้ามตามอินเดกซ์มาหลายร้อยปีก็ได้รับอนุญาตได้พิมพ์เผยแพร่ได้ในสมัยหลัง ๆ นี้ เช่น ผลงานของมาเรีย วัลตอร์ตา (Maria Valtorta) ซึ่งถูกขึ้นอยู่ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1959 ได้รับอนุญาตจากพระศาสนจักรให้ตีพิมพ์ได้เมื่อปี 2002 กับทั้งนักเขียนหลายคนซึ่งผลงานเคยต้องห้ามก็กลับได้รับการเชิดชูด้วย เช่น มารี ฟาอูสตีนา โควัลสกา (Mary Faustina Kowalska) ชีชาวรัสเซียซึ่งผลงานถูกขึ้นไว้ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1959 ได้รับการสถาปนาเป็นธรรมิกชนเมื่อปี 2000 และอันโตนิโอ รอสมีนี-เซอร์บาตี (Antonio Rosmini-Serbati) บรรพชิตชาวอิตาลีซึ่งผลงานถูกขึ้นไว้ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1849 ได้รับการสถาปนาเป็นบุญราศีเมื่อปี 2007 วงการดาราศาสตร์มองว่า พัฒนาการตั้งแต่ยกเลิกอินเดกซ์มานั้นบ่งบอกว่า "อินเดกซ์สิ้นความหมายไปในศตวรรษที่ 21 แล้ว"
มินาโมโตะ โนะ ซาเนโตโมะ
มินาโมโตะ โนะ ซาเนโตโมะ (, 17 กันยายน 1192 - 13 กุมภาพันธ์ 1219) เป็นโชกุนลำดับที่ 3 และลำดับสุดท้ายของ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ จากตระกูล มินะโมะโตะ
เพราะหลังจากที่ซะเนะโตะโมะถูกลอบสังหาร ตระกูลมินะโมะโตะ ก็ขาดผู้สืบสกุลจนขุนนางในรัฐบาลต้องไปเชิญเจ้าชายจากราชสำนักมาเป็นโชกุนอีก 6 คน
ซะเนะโตะโมะ เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1192 ที่ คะมะกุระ เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของปฐมโชกุนโยะริโตะโมะและโฮโจ มะซะโกะมีพี่ชาย 1
คนคือโชกุนโยะริอิเอะ
โชกุนซะเนะโตะโมะ.
หลังจากที่โชกุนโยะริอิเอะถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1202 ซะเนะโตะโมะจึงขึ้นดำรงตำแหน่งสืบต่อมาด้วยวัยเพียง 10 ปีโดยมีโฮโจ โทะคิมะซะผู้เป็นตาทำหน้าที่เป็นชิกเก็งและมีโยชิโตกิผู้เป็นน้าทำหน้าที่สืบต่อมา
หลังจากดำรงตำแหน่งได้ 17 ปีซะเนะโตะโมะก็ถูกลอบสังหารโดยหลานชายแท้ ๆ ขณะไปไหว้พระเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1219 ขณะอายุเพียง 26 ปี
หวัง เจฺว๋อี
หวัง เจฺว๋อี  เป็นศาสดาผู้ก่อตั้งลัทธิอนุตตรธรรม
หวัง เจฺว๋อี มีนามเดิมว่า หวัง ซีเมิ่ง  เกิดที่เมืองชิงโจว มณฑลซานตง เมื่อปี ค.ศ. 1821 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิเต้ากวงแห่งราชวงศ์ชิง เขาเกิดในครอบครัวที่ยากจน กำพร้าบิดามารดา จึงอยู่ในความอุปถัมภ์ของอาตั้งแต่ยังเล็ก หวังก็ตั้งใจเรียนและเรียนรู้ได้เร็ว ใฝ่ศึกษาทั้งลัทธิเต๋า ลัทธิขงจื๊อ และศาสนาพุทธ เมื่ออายุได้ 17 ปี หวังได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ในลัทธิเซียนเทียนเต้า และได้รับนามทางเต๋าว่า เจฺว๋อี
หลังจากปฏิบัติบำเพ็ญกับอาจารย์พอสมควรแล้ว ในปี ค.ศ. 1877 หวัง เจฺว๋อีจึงเดินทางกลับเมืองชิงโจวแล้วก่อตั้งสำนักใหม่ขึ้นชื่อว่าสำนักตงเจิ้น  โดยอ้างว่าได้รับอาณัติสวรรค์จากพระแม่องค์ธรรมแต่งตั้งให้เป็นธรรมาจารย์รุ่นที่ 15 และยกย่องเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ของตนเป็นธรรมาจารย์รุ่นที่ 14 โดยอ้างว่าสืบพงศาธรรมมาจากนิกายเซนและลัทธิเซียนเทียนเต้า
หวัง เจฺว๋อี ได้ปฏิรูปหลักธรรมและการปฏิบัติหลายอย่างของเซียนเทียนเต้า เช่น ยกเลิกการถือพรตแบบเต๋า เน้นคำสอนในคัมภีร์ต้าเสฺวของลัทธิขงจื๊อแทน ประกาศหลัก “ซันจี๋อีก้วน” (สามจักรวาลรวมเป็นหนึ่ง) และ “ม่อโฮ่วอีเจอ” (อันติมเอกภาพ) เป็นต้น เมื่อสำนักของหวังเริ่มเป็นที่แพร่หลาย ทางการราชวงศ์ชิงจึงระแวงว่าสำนักนี้จะก่อกบฏ จึงดำเนินการปราบปรามสำนักนี้อย่างหนัก สมาชิกหลายคนถูกสังหารรวมทั้งบุตรชายของหวังเองด้วย นับแต่นั้นมาหวังจึงต้องใช้ชีวิตหลบซ่อนจากทางการจนตลอดชีวิต และถึงแก่มรณกรรมในปี ค.ศ. 1884
รายชื่อผลงานเพลงของเล็งกา
รายชื่อผลงานเพลงของเล็งกา  นักร้อง นักแต่งเพลงชาวออสเตรเลีย เป็นที่รู้จักจากเพลง "เดอะโชว์" เธอเข้าสู่วงการโดยการเป็นนักแสดงก่อนที่จะเป็นนักร้อง โดยเธอได้ปล่อยอัลบั้มแรกชื่อเดียวกันกับเธอ ในปี พ.ศ. 2551 มีเพลงโด่งดังที่ทำให้เธอเป็นรู้จักกว้างขว้าง คือ "เดอะโชว์" และ "ทรับเบิลอิสอะเฟรนด์" ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 เธอได้ปล่อยอัลบั้มที่มีชื่อว่า "ทู" ซึ่งมีเพลงที่ใช้ประกอบโฆษณาวินโดวส์ 8 คือ "เอเวอรีติงแอทวันซ์" และในปี พ.ศ. 2556 เธอได้ปล่อยอัลบั้มที่สามชื่อว่า "แชโดว์ส"
ลิงบาบูนเหลือง
ลิงบาบูนเหลือง  เป็นลิงจำพวกลิงบาบูนชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)
มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับลิงบาบูนทั่วไป แต่มีรูปร่างเล็กและบอบบางกว่าลิงบาบูนชัคม่า ("P. ursinus") และลิงบาบูนสีมะกอก ("P. anubis") และมีส่วนปากที่ไม่ยื่นยาวออกมาเหมือน 2 ชนิดแรก ลิงบาบูนเหลืองมีขนตามลำตัวสั้นสีเทาอมเหลืองอันเป็นที่มาของชื่อ
มีน้ำหนักในตัวผู้ประมาณ 27–40 กิโลกรัม ตัวเมียประมาณ 14–17 กิโลกรัม ความสูงจากพื้นถึงหัวไหล่ 60–80 เซนติเมตร ความยาวลำตัว 60–70 เซนติเมตร และอาจยาวได้ถึง 84 เซนติเมตร ความยาวหาง 40–48 เซนติเมตร อายุโดยเฉลี่ย 10–20 ปี และอาจมีชีวิตอยู่ได้นานถึง 30 ปี
พบกระจายพันธุ์ในแอฟริกาตะวันออก เช่น เคนยา แทนซาเนีย ซิมบับเว และบอตสวานา มีพฤติกรรมและอุปนิสัยคล้ายกับลิงบาบูนชนิดอื่น ๆ คือ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในทุ่งหญ้าสะวันนา และป่าโปร่ง กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและเนื้อสัตว์ เช่น รากไม้ เมล็ดพืช ใบไม้ หญ้า ผลไม้ และสัตว์ขนาดเล็ก
แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย
Papio cynocephalus
รองหัวหมื่นพระอนุวัฒน์ราชนิยม (ฮง เตชะวณิช)
Yellow baboon
ลิงบาบูนสีเหลือง
บาบูนเหลือง
บาบูนสีเหลือง
รถไฟฟ้าปารีสสาย 1
รถไฟฟ้าปารีสสาย 2
รถไฟฟ้าปารีสสาย 3
เหยี่ยวแคระแอฟริกัน
เหยี่ยวแคระแอฟริกัน  เป็นนกล่าเหยื่อขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกเหยี่ยว จัดอยู่ในวงศ์เหยี่ยวปีกแหลม (Falconidae)
เป็นเหยี่ยวขนาดเล็ก มีความยาวลำตัวประมาณ 19-20 เซนติเมตร รูปร่างล่ำสันแข็งแรง มีกระหม่อมสีเทา ด้านหลังเป็นจุดกลมขนาดใหญ่สีขาวคล้ายดวงตา อกและท้องเป็นสีขาว มีจะงอยปากงุ้มและแข็งแรงใช้สำหรับหักคอเหยื่อเพื่อล่าเป็นอาหาร ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้
เหยี่ยวแคระแอฟริกันเป็นนกที่บินได้เร็วมาก และสามารถฆ่าเหยื่อได้ด้วยการพุ่งชนหรือหักคอกลางอากาศ โดยเหยื่อได้แก่ นกขนาดเล็ก, หนู, กบ และสัตว์เลื้อยคลานชนิดต่าง ๆ และบางครั้งก็กินแมลง เช่น ตั๊กแตน หรือจิ้งหรีด
ปกติจะอาศัยอยู่ในพุ่มไม้ที่แห้ง มีระดับการบินต่ำและบินขึ้นลงเป็นลูกคลื่น เมื่อยามเกาะกับกิ่งไม้อาจดูคล้ายกับนกอีเสือ แบ่งได้ออกเป็น 2 ชนิดย่อย คือ "P. s. castanonotus" พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ซูดานถึงโซมาเลีย และตอนใต้ของอูกานดาและแทนซาเนีย และ"P. s. semitorquatus" พบตั้งแต่แองโกลาจนถึงตอนเหนือของแอฟริกาใต้ มีพื้นที่กระจายพันธุ์กว้างประมาณ 2.7 ล้านตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากรประมาณ 100,000-1,000,000 ตัว
มีเสียงร้อง "คิกคิกคิกกกกกกกกก" ในเคนยา และ "ชิพชิพ" และ "คิกคิกคิกคิกคิก" ในแอฟริกาตอนใต้
Polihierax semitorquatus
African pygmy falcon
เหยี่ยวแคระแอฟริกา
เหยี่ยวแคระ
เหยี่ยวแคระ หรือ เหยี่ยวเล็ก  เป็นนกล่าเหยื่อขนาดเล็กสกุลหนึ่ง จำพวกเหยี่ยว จัดอยู่ในสกุล "Polihierax"
อยู่ในวงศ์เหยี่ยวปีกแหลม (Falconidae)
เป็นเหยี่ยวขนาดเล็ก มีความยาวลำตัวประมาณ 20 เซนติเมตร แต่มีจะงอยปากที่แข็งแรงและแหลมคม มีลักษณะการบินกระพือปีกถี่ ๆ ในระยะทางสั้น ๆ เปลี่ยนคอนเกาะใต้ร่มไม้ไปเรื่อย ๆ
Polihierax
เหยี่ยวเล็ก
Pygmy falcon
Neohierax
Falconinae
Polyborinae
มาร์วิน เพียซ
มาร์วิน เพียซ (, 17 มิถุนายน พ.ศ. 2436 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2512) เป็นประธานของ McCall Corporation
มาร์วิน เพียซ เกิดที่ชาร์ปสวิลล์ในรัฐเพนซิลเวเนีย บิดามารดาของเขาคือ สกอต เพียซและมาเบล เพียซ (มาร์วิน) บรรพบุรุษของเขา แฟรงกลิน เพียร์ซ เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 14 มาร์วินแต่งงานครั้งแรกกับพอลีน โรบินสันและมีลูกด้วยกัน 4 คนได้แก่
รถไฟฟ้าปารีส สาย 4
รถไฟฟ้าปารีส สาย 4  เป็นหนึ่งใน 16 เส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีปอร์ตเดอกลีญ็องกูร์ ไปยังสถานีแมรีเดอมงรูฌ เป็นสายแรกที่เชื่อมต่อระหว่างฝั่งตะวันออกกับตะวันตกของแม่น้ำแซน มีระยะทางรวม โดยมีการเชื่อมต่อกับทุกเส้นทาง ยกเว้นสาย 3 (2) และสาย 7 (2) ทำให้เป็นเส้นทางที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 2 รองจากสาย 1 จำนวนผู้โดยสาร 154 ล้านคนต่อปี
รถไฟฟ้าปารีสสาย 4
วัดศรีอุทุมพร
วัดศรีอุทุมพร  ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 9 ตำบลหนองกรด อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 4 มีที่ดินในการตั้งวัดเนื้อที่จำนวน 16 ไร่ 2 งาน 93 ตารางวา สร้างขึ้นโดย พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ
วัดศรีอุทุมพร สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2485 โดยมี พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ ดำเนินการและปกครองวัดมาตั้งแต่แรกเริ่มสร้างวัด ชาวบ้านมักจะเรียกว่า “ วัดวังเดื่อ ” ตามชื่อบ้านมาแต่เดิม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 พื้นที่ที่ตั้งวัดนั้นเป็นที่ราบลุ่ม สภาพแวดล้อมเป็นที่นาและมีหมู่บ้านล้อมรอบ อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีอุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2593 ศาลาการเปรียญ กว้าง 22 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง
ต่อมา พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ ได้ซื้อที่ดินของ น.ส.สุพรรณี – น.ส.ราตรี เกษวิริยะการ เพิ่มอีก 6 ไร่ 3 งาน 27 ตารางวา เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2539 ได้รับโฉนดที่ดินเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ได้มีการจัดสร้างอาคารเสนาเสนะต่าง ๆ ขึ้นอีกมากมาย
นับตั้งแต่ใช้ชื่อวัดว่าวัดศรีอุทุมพร พระอารามแห่งนี้มีเจ้าอาวาสมาแล้วทั้งสิ้น 2 รูป ได้แก่
รถไฟฟ้าปารีส สาย 5
รถไฟฟ้าปารีส สาย 5  เป็นเส้นทางของรถไฟฟ้าปารีส มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 10 ของเส้นทาง โดยล้อขับเคลื่อนของเส้นทางในปัจจุบันคือ เอ็มเอฟ 67 และเอ็มเอฟ 2000
สมุดภาพ.
พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ
หลวงพ่อจ้อย จนฺทสุวณฺโณ (8 เมษายน พ.ศ. 2456 — 16 เมษายน พ.ศ. 2550) เทพเจ้าแห่งเมืองปากน้ำโพ อดีตเจ้าอาวาส วัดศรีอุทุมพร เป็นพระผู้เปี่ยมไปด้วยเมตตากรุณา เป็นพระนักพัฒนา ที่ชาวจังหวัดนครสวรรค์ และเขตติดต่อ ให้ความเคารพนับถือ
ผู้บุกเบิกสร้างวัดและหมู่บ้าน
แต่เดิมโยมท่านและตัวท่านมีภูมิลำเนาถิ่นฐานอยู่บ้านดอนหวาย ตำบลพรวงสองนาง อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี โยมชายหญิงของท่านเห็นว่าที่ทำกินมันชักจะแคบเข้าทุกที ทำนาไม่เพียงพอลูกที่มีเพิ่มขึ้นชีวิตในโลกนี้คือการดิ้นรน คนส่วนมากของประเทศโดยเฉพาะชาวไร่ชาวนาดิ้นรนเพียงเพื่อมีชีวิตอยู่ทุ่มเทชีวิตเรี่ยวแรงหยาดเหงื่อทุกหยด เพื่อความมีชีวิตของตน สมัยนั้นมีดินป่าไม้ยังรกร้างว่างเปล่า ไม่ต้องยื้อแย่งกรรมสิทธิ์อะไรกัน ผู้คนพลเมืองยังมีน้อย “ดินดีเพราะป่าปก ป่ารกเพราะเสือยัง”
มีอยู่มากมายใครมีกำลังเรี่ยวแรงเท่าไรก็มาหักล้างถางพงให้เป็นไร่เป็นนาเอาตามความสามารถของตน พอทำกินเลี้ยงลูกเมียแล้วก็พอใจ มิได้กำเริบใจจะเป็นนายทุนเจ้าของที่ดินเป็นหมื่นเป็นพันไร่อย่างในปัจจุบันนี้เมื่อทราบว่าทางบ้านวังเดื่อ ตำบลหนองกรด จังหวัดนครสวรรค์ ยังมีที่ดินว่างเปล่าอยู่มาก จึงไปปรึกษาชักชวนกันอพยพจากถิ่นเดิม เอาพริก เอาเกลือ เอาข้าวใส่โคเทียมเกวียนมา จอบเสียมเครื่องมือทำกินก็เอามาพร้อมเดินทางรอนแรม ค่ำไหนนอนนั่นมาหลายวันหลายคืนผ่านมาทางหนองขุย ห้วยอีด่าง ลักเข้าหนองกล้ำเข้าดอนเพชร โนนแดง ข้ามแม่น้ำแควตากแดด ขึ้นบ้านวังหินดาร หนองกระทุ่ม เรื่อยมา
ทางรถเรียบรถยนต์วิ่งได้สบายบรื๋อ อย่างเดียวนี้หามีไม่ เกวียนมีสิทธิ์ที่จะใช้ทางเกวียนอย่างเต็มที่ ก็ทางเกวียนนี่แหละ ที่เป็นเครื่องวัดนิสัยใจคอของคนไทยแต่ไรมา เมืองไทยอากาศมันร้อน จะเดินทางไปไหนก็ลดเลี้ยวเลี่ยงไปเดินตามร่มเงา หรือที่ไหนรกทึบด้วยแมกไม้ ยากเกินไปที่จะบุกป่าฝ่าหนาม ก็เลี่ยงเดินเสียที่มันเตียนไม่ต้องออกแรง ทางที่เริ่มขึ้นเป็นทางเดินเท้าต่อมาก็ขยายกว้างเป็นทางเกวียน โคกระบือเทียมเกวียนจึงพาเกวียนเลี้ยวลดไปตามทางที่มีอยู่ ที่จะลัดตัดตรงนั้นไม่มี โบราณว่าเกวียนหนีทางไม่ได้ กว่าจะพาครอบครัวอพยพถึงวังเดื่อได้ก็หลายวันเต็มที
ครอบครัวของหลวงพ่อจ้อย นับว่าเป็นผู้บุกเบิกดินแดนถิ่นนี้เป็นครั้งแรก ตั้งหน้าหักร้างถางป่า อีกหลายปีจึงมีที่ดินทำไร่ไถนาได้พอเลี้ยงกัน จากนั้นก็ไปชักชวนเพื่อนพวกพี่น้องในถิ่นเดิม ให้มาบุกเบิกทำกินกันตามกำลัง “ดินดีเพราะป่าปก ป่ารกเพราะเสือยัง” เหลืออยู่อีกมากมาย ไม่หวงแหนกีดกันเอาเป็นของตนแต่ผู้เดียวเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กันตามประสาไทย ใครมีแรงมากเอาให้มาก มีแรงน้อยก็เอาแต่พอแรงของตน บ้านวังเดื่อที่เคยเป็นป่า บักนี้ก็ค่อยๆกลายเป็นแหล่งชุมชนของหมู่บ้านและที่เราเรียกกันว่า “บ้านวังเดื่อ” เพราะว่าได้มีต้นมะเดื่อขนาดสูงใหญ่ขึ้นอยู่ที่ริมคลองหลังวัด และในปัจจุบันนี้ก็ยังคงเหลือเพียงแต่ตอของต้นมะเดื่อที่จมอยู่ในคลองของด้านหลังวัด และเราจะสามารถเห็นตอนี้ได้ก็ต่อเมื่อน้ำในคลองได้ลดลง ต่อมาโยมพ่อโยมแม่และญาติโยมชาวบ้านวังเดื่อได้พร้อมใจกันยกที่ให้หลวงพ่อได้ทำการสร้างเป็นที่พักสงค์ เพื่อจะเอาไว้เป็น ที่สาธารณประโยชน์ในการบำเพ็ญกุศล แล้วจึงได้นิมนต์พระภิกษุสงค์มาจำพรรษาอยู่ที่สำนักสงค์แห่งนี้ ต่อมาทางคณะสงค์ได้จัด ตั้งวัดขึ้นให้เป็นวัดที่สมบูรณ์แบบถูกต้องตามกฎหมาย ชื่อว่า “วัดศรีอุทุมพร” เพราะว่าตามหลักภาษาบาลี “ไม้มะเดื่อ” นั้นแปลว่า “ไม้อุทุมพร” พอเติมคำว่า “ศรี” เข้าไปก็เป็น “วัดศรีอุทุมพร” คือวัดที่เป็นสิริงดงาม จึงเป็นมงคลนาม
หลวงพ่อจ้อย เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2456 ตรงกับวันขึ้น 3 ค่ำ เดือน 5 ปีฉลู เป็นบุตรคนที่สองของ นายแหยม นางบุญ ปานสีทา ตำบลพรวงสองนาง อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี
นามเดิม : จ้อย (ภาษาลาวกะลา แปลว่า ผอม)
นามสกุล : ปานสีเทา
มีพี่น้อง ด้วยกัน 6 คน เป็นชาย 3 คน หญิง 3 คน คือ
หลวงพ่อจ้อย อุปสมบทเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 ที่วัดดอนหวาย ตำบลพรวงสองนาง อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี โดยมีพระปลัดตุ้ยเป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์บุญธรรมเป็น พระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์บุญตา เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ฉายา จนฺทสุวณฺโณ ซึ่งแปลว่า ผู้มีผิวพรรณงามดั่งพระจันทร์
ในขณะที่หลวงพ่อได้ไปตั้งต้นเดินธุดงค์ที่ทางภาคเหนือลงมาตั้งแต่จังหวัดเชียงใหม่ลงมาจนถึงจังหวัดนครปฐมระหว่างนั้นได้มีการศึกษาวิชาอาคมต่างๆ กับพระอาจารย์ หลายรูป เช่น หลวงพ่อจง วัดหน้าต่างนอก อำเภอบางไพร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยได้ทำการเรียนวิชาการทำตะกรุดโทน ผ้าประเจียด การทำน้ำมนต์ เกี่ยวกับยันต์มหาอำนาจ
หลังจากนั้นหลวงพ่อได้เดินทางไปเรียนวิชาต่อกับหลวงพ่อฉาบ วัดคลองจัน อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท โดยได้ทำการเรียนวิชาการเขียนลบผงอิทธิเจ ปถมัง พุทธคุณ และมหาราช ต่อจากนั้นได้เดินทางไปหาหลวงพ่อเงิน วัดดอนยายหอม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ได้แลกเปลี่ยนวิชาความรู้ต่างๆแก่กัน โดยหลวงพ่อได้เรียนวิชา พระคาถานะ 108 หัวใจ ธาตุทั้ง 4 และหัวใจพระคาถาต่าง ๆ และหลวงพ่อยังได้มีโอกาสเดินทางไปศึกษาวิชาอาคมกับ หลวงพ่อเดิม วัดหนองโพ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ โดยได้ศึกษาวิชาการทำ มีดหมอเทพศัสตราวุธ สักกัสสะวชิราวุธทัง ปลายันติ
ซึ่งถือได้ว่าหลวงพ่อเดิมนั้นเป็นเกจิชื่อดังในสมัยนั้นหลังจากเรียนอาคมเสร็จแล้วก็ไปศึกษาต่อกับหลวงพ่ออินทร์ วัดเกาะหงษ์ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ ได้ศึกษาวิชาการหุงน้ำมัน และวิชาการประสานกระดูกต่างๆ ตลอดจนกระทั่งได้ไปศึกษาภาษาขอมลาว หรือตัวธรรมกับอาจารย์คำภา ทางภาคอีสานซึ่งอาจารย์คนนี้ได้มีโอกาสเดินทางผ่านมายังจังหวัดนครสวรรค์หลวงพ่อจึงได้ถือโอกาสศึกษาเล่าเรียนวิชาอาคมต่างๆ
ซึ่งภายหลังตำราหรือวิชาอันนี้หลวงพ่อจ้อยได้มอบตำราและถ่ายทอดวิชา การทำน้ำมนต์ให้กับ พระครูนิทัศน์ประชานุกูล รองเจ้าอาวาสได้เก็บดูแลและรักษาไว้
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2557
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2557 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2557 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม เป็นฤดูกาลที่น้อยกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อย มีพายุโซนร้อนทั้งหมด 23 ลูก ในจำนวนนี้พัฒนาเป็นพายุไต้ฝุ่น 11 ลูก และมี 8 ลูกที่เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น ช่วงสูงสุดของฤดูกาลคือเดือนสิงหาคมและกันยายน มีกิจกรรมขนาดเล็กเกิดขึ้นเนื่องจากการมีกำลังแรงอย่างผิดปกติ และระยะการลดลงอย่างติดต่อกันของความผิดปกติแมดเดน–จูเลียน (MJO) พายุที่ได้รับชื่อเป็นชื่อแรกของฤดูกาลนี้คือ พายุโซนร้อนเหล่งเหล่ง ก่อตัวเมื่อวัน 18 มกราคม ส่วนพายุลูกสุดท้ายที่ได้รับชื่อคือ พายุโซนร้อนชังมี สลายตัวในวันที่ 1 มกราคมของปีถัดไป
ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมของพายุ จำนวนผู้เสียชีวิต และความเสียหายน้อยกว่าฤดูกาลที่แล้ว แต่ก็มีพายุไต้ฝุ่นทรงพลังที่เป็นที่มีความโดดเด่นเกิดขึ้น โดยเป็นฤดูที่พบพายุหลายลูกที่ทวีกำลังแรงจนถึงระดับ 5 ตามมาตราแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน (ได้แก่ รามสูร, หะลอง, เจนิวีฟ, หว่องฟ้ง, นูรี และ ฮากูปิต รวม 6 ลูก) นับตั้งแต่ พ.ศ. 2540 พายุไต้ฝุ่นรามสูรเป็นพายุหนึ่งในสามลูก ที่สามารถเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 5 ได้ภายในทะเลจีนใต้ โดยอีกสองลูกคือ พายุไต้ฝุ่นแพเมลาในปี พ.ศ. 2497 และพายุไต้ฝุ่นเมอรันตีในปี พ.ศ. 2559 โดยพายุไต้ฝุ่นรามสูรทำให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 200 คน และสร้างความเสียหายมากกว่า 7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในประเทศจีนและประเทศฟิลิปปินส์ ส่วนพายุเจนิวีฟ เป็นระบบพายุที่มีช่วงชีวิตยาวนานที่สุดระบบหนึ่ง นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542
ในระหว่างฤดูกาล หลายหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของแต่ละประเทศจะมีการณ์คาดการณ์ของพายุหมุนเขตร้อน, พายุโซนร้อนและพายุไต้ฝุ่น ที่จะก่อตัวในช่วงฤดู และ/หรือ จะมีพายุกี่ลูกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศนั้น หลายหน่วยงานนี้ได้รวมไปถึงองค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ และสำนักสภาพอากาศกลางของไต้หวันด้วย
ช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 VNCHMF คาดการณ์ว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวและพัฒนา ที่อาจจะส่งผลกระทบกับประเทศเวียดนาม 1 ถึง 2 ลูก ในช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ถึง เมษายน พ.ศ. 2557 ภายในช่วงเดือนมกราคมถึงเดือนมิถุนายน แนวโน้มสภาพอากาศตามฤดูกาลของ PAGASA ทำนายว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อนหนึ่งถึงสองลูกที่จะก่อตัวหรือพัฒนาขึ้น และ/หรือ เคลื่อนตัวเข้าสู่เขตพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ในระหว่างเดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม ในขณะที่เดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน จะมีทั้งหมดสามถึงหกลูก ขณะที่เดือนกรกฎาคมถึงเดือนกันยายน จะมีทั้งหมดแปดถึงสิบลูก และขณะที่เดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม จะมีทั้งหมดห้าถึงเจ็ดลูก
วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 กรมอุตุนิยมวิทยา คาดการณ์ว่าในฤดูกาล 2557 นี้จะมีพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนตัวเข้าสู่ประเทศไทยจำนวน 2 ลูก โดยลูกแรกมีแนวโน้มจะเคลื่อนผ่านประเทศไทยตอนบนในช่วงเดือนสิงหาคมหรือกันยายน และลูกที่สองจะเคลื่อนผ่านประเทศไทยตอนล่างในช่วงเดือนพฤศจิกายนหรือธันวาคม
พายุโซนร้อนเหล่งเหล่ง.
น้ำท่วมและดินถล่มส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 70 คนในฟิลิปปินส์
ตองหนึ่ง (อัลบั้มเพลง)
ตอง สองตา
ตอง 333
เหยี่ยวแมลงปอ
เหยี่ยวแมลงปอ  เป็นนกล่าเหยื่อขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกเหยี่ยว จัดอยู่ในสกุล "Microhierax" ในวงศ์เหยี่ยวปีกแหลม (Falconidae)
เป็นเหยี่ยวขนาดเล็กมีขนาดลำตัวไล่เลี่ยกับนกกระจอกเท่านั้นเอง ที่ได้ชื่อว่าเหยี่ยวแมลงปอ เพราะมีพฤติกรรมโฉบบินจับแมลงปอและแมลงอื่น ๆ กินเป็นอาหารกลางอากาศได้ แต่ก็สามารถจับสัตว์อย่างอื่น เช่น สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กกินเป็นอาหารได้ด้วย
แบ่งได้ออกเป็น 5 ชนิด ทุกชนิดเป็นนกที่พบประจำถิ่นได้ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ในประเทศไทยพบ 2 ชนิด ได้แก่
ทเวนตีโฟร์อาวเวอส์
"ทเวนตีโฟร์อาวเวอส์" (, "24 ชั่วโมงก็ไม่พอ") เป็นซิงเกิลแรกของนักร้องชาวเกาหลีใต้ ซ็อนมี หลังห่างหายไปจากวงการเพลงนานร่วม 3 ปี เขียนและผลิตโดยพัก จิน-ย็อง เพลงออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2013 ในรูปแบบซีดีและดิจิทัลดาวน์โหลด
เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2013 มีข่าวออกมาว่า ซ็อนมีจะเปิดตัวในฐานะศิลปินเดี่ยวในปลายเดือนสิงหาคม ในวันที่ 11 สิงหาคม 2013 เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์เปิดตัวภาพทีเซอร์ของซ็อนมีในเพลง "ทเวนตีโฟร์อาวเวอส์" ซึ่งได้รับการยืนยันว่า จะออกเพลงในวันที่ 20 สิงหาคม และสองวันถัดมา เธอกลับมาคัมแบ็กในฐานะศิลปินเดียวครั้งแรกบนเวที "เอ็ม เคานต์ดาวน์" "ทเวนตีโฟร์อาวเวอส์" วางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม "ทเวนตีโฟร์อาวเวอส์" เป็นเพลงเกี่ยวกับความรู้สึกของผู้หญิงคนหนึ่งขณะที่เธอเปิดตาของเธอที่จะรักราคะผ่านคนที่เธอรัก พัก จิน-ย็อง แต่งและอำนวยการผลิต ออกมิวสิกวิดีโอเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2013 ในช่องอย่างเป็นทางการของเจวายพี ในยูทูบ