pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โรงเรียนสระบุรีวิทยาคม เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 4 (ปทุมธานี สระบุรี) (สังกัดเดิมคือสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสระบุรี เขต 1) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณถนนพหลโยธิน ตำบลปากเพรียว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา และเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดสระบุรี โดยมีดร.ทวน เที่ยงเจริญเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนคนปัจจุบัน
โรงเรียนแห่งนี้มีชื่อเสียงด้านทีมกีฬาวอลเลย์บอล ที่ได้รับการก่อตั้งและฝึกสอนโดยอาจารย์วิเชียร ศรีโมรา
โรงเรียนสระบุรีวิทยาคม (โรงเรียนสหายชาย) ก่อตั้งโดยพระอธิการบุญ เจ้าอาวาสวัดศาลาแดงเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2445 โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนวัดศาลาแดง และใช้ศาลาการเปรียญหลังเก่าของวัดศาลาแดงเป็นสถานที่เรียน เปิดสอนในระดับชั้นมูลศึกษาถึงระดับชั้นชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ซึ่งพระอธิการบุญได้ทำหน้าที่เป็นครูใหญ่โรงเรียนวัดศาลาแดงควบคู่กับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดศาลาแดงไปด้วย
ในปี พ.ศ. 2456 โรงเรียนวัดศาลาแดงได้ย้ายที่ตั้งไปยังวัดศรีบุรีรัตนาราม (วัดปากเพรียว) และได้รับเงินบริจาคจากประชาชนในการสร้างอาคารเรียน 1 หลัง และเปลี่ยนชื่อโรงเรียนตามสถานที่ตั้งว่า โรงเรียนวัดปากเพรียว ซึ่งต่อมากระทรวงศึกษาธิการได้ยกฐานะโรงเรียนปากเพรียวเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดและเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนสหายชาย และแยกนักเรียนหญิงออกไปตั้งเป็น โรงเรียนสตรีประจำจังหวัดสระบุรี ซึ่งต่อมาคือ โรงเรียนสหายหญิง
ในปี พ.ศ. 2481 โรงเรียนสระบุรีได้ย้ายสถานที่ตั้งซึ่งมีความคับแคบไปยังสถานที่แห่งใหม่ (ปัจจุบันคือที่ตั้งของวิทยาลัยอาชีวศึกษาสระบุรี) ทำการสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาและขยายถึงระดับชั้นเตรียมอุดมศึกษา ต่อมาโรงเรียนได้รับการบริจาคที่ดินแห่งใหม่โดยมีพลตำรวจเอกประมาณ อดิเรกสารเป็นผู้ติดต่อทำให้มีดินเพิ่มเติมจากกรมการศาสนารวม 31 ไร่ 94 ตารางวา และได้รับการก่อสร้างอาคารเรียนจากกรมการศาสนาเป็นตึกสองชั้นหลังคาทรงไทยจำนวน 32 ห้องเรียน (เป็นอาคารเรียนที่ยาวที่สุดในประเทศไทย แต่ต่อมามีการทุบออกบางส่วนเพื่อสร้างอาคารเรียนใหม่ทำให้เหลือเพียงด้านขวาในปัจจุบัน) ซึ่งโรงเรียนสระบุรีได้ย้ายสถานที่ไปยังที่ดินบริจาคเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2499
วันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2515 กระทรวงศึกษาธิการได้รวมโรงเรียนสระบุรีเข้ากับโรงเรียนสหายหญิง และใช้ชื่อว่า โรงเรียนสระบุรีวิทยาคม โดยจัดการเรียนการสอนแบบสหศึกษา
พระวิญญาณบริสุทธิ์
พระวิญญาณบริสุทธิ์ (ศัพท์โปรเตสแตนต์) หรือ พระจิต (ศัพท์คาทอลิก) หรือ พระจิตศักดิ์สิทธิ์ (ศัพท์ออร์โธดอกซ์)  เป็นวิญญาณชนิดหนึ่งตามความเชื่อในศาสนาอับราฮัม อันได้แก่ ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม แต่แต่ละศาสนาก็มีความเชื่อเกี่ยวกับพระวิญญาณบริสุทธิ์แตกต่างกัน บุคคลผู้ที่ได้รับพระวิญญาณบริสุทธิ์ จะมีความคิดความอ่านไปในวิถีทางเดียวกับพระเจ้า
คริสต์ศาสนิกชนส่วนใหญ่ (นิกายโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และโปรเตสแตนต์) เชื่อเรื่องตรีเอกภาพ โดยถือว่าพระเจ้าพระองค์เดียวนั้นทรงมีสามพระบุคคลแตกต่างกัน คือ พระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ ดังนั้นจึงถือพระวิญญาณบริสุทธิ์เป็นพระเจ้าด้วย แต่คริสต์ศาสนิกชนอีกหลายนิกาย (เช่น พยานพระยะโฮวา) รวมทั้งศาสนาอับราฮัมอื่น ๆ (คือชาวยิวและชาวมุสลิม) ก็ไม่ยอมรับความเชื่อนี้
ศาสนายูดาห์.
คำว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์” ปรากฏเพียงสามครั้งในคัมภีร์ฮีบรู (ในสดุดี 51:11 และอีกสองครั้งใน อิสยาห์ 63:10,11) ขณะที่คำว่า “พระวิญญาณ” ที่หมายถึง “พระวิญญาณของพระเจ้า” จะปรากฏบ่อยครั้งกว่า ศาสนายูดาห์เชื่อว่าพระเจ้ามีหนึ่งเดียวเท่านั้น ดังนั้นไม่ว่าแนวคิดแบบทวิเอกภาพนิยม (ที่ว่าพระเจ้าเดียวมีสองพระบุคคล) หรือตรีเอกภาพนิยม (ที่ว่าพระเจ้าเดียวมีสามพระบุคคล) ศาสนายูดาห์ก็ถือว่าไม่ใช่แนวคิดแบบเอกเทวนิยมอย่างแท้จริง คำว่า “รวค ฮาโกเดช” (Holy Spirit) ปรากฏหลายครั้งในวรรณคดีทาลมุดและมิดราช โดยใช้หมายถึงการดลใจผู้เผยพระวจนะ และบางครั้งก็หมายถึงพระเจ้าเอง คำว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์” ในภาษารับบี แม้ว่ามักใช้ในเชิงเป็นบุคคล แต่ยังคงหมายถึง “คุณภาวะของพระเจ้า ซึ่งเป็นคุณลักษณะอย่างหนึ่งของพระองค์” ต่างจากศาสนาคริสต์กระแสหลักที่มองว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์เป็น “ภาคทางอภิปรัชญาของเทวสภาพ”
ในศาสนายูดาห์ จึงมีการกล่าวถึง “พระวิญญาณของพระเจ้า” “พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระยาห์เวห์” อยู่หลายครั้ง แต่ปฏิเสธความเชื่อเรื่องพระเจ้ามีสองหรือสามพระบุคคล
คริสต์ศาสนิกชนส่วนใหญ่ถือว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์” คือพระบุคคลที่สามของพระเจ้าซึ่งเป็นตรีเอกภาพ อันประกอบด้วยพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ คริสตชนเชื่อว่าพระวิญญาณบริสุทธิ์นี้เป็นผู้เปิดเผยพระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ว่า “ยาห์เวห์” ต่อประชาชนชาวอิสราเอล และเป็นผู้ส่งพระบุตรคือพระเยซูมาช่วยประชาชนนั้นให้รอดจากพระพิโรธ และส่งพระวิญญาณบริสุทธิ์มาเพื่อชำระและประทานชีวิตแก่คริสตจักร พระเจ้าที่ทรงเป็นตรีเอกภาพนี้มีสาม “พระบุคคล” แต่เป็นภาวะพระเจ้าเดียว ซึ่งเรียกว่าเทวภาพ (Godhood) ซึ่งเป็นพระสารัตถะของพระเจ้า
ในจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวกาลาเทีย เปาโลอัครทูตกล่าวว่าผลของพระวิญญาณบริสุทธิ์ คือ ความรัก ความปลาบปลื้มใจ สันติสุข ความอดกลั้นใจ ความปรานี ความดี ความเชื่อ ความสุภาพอ่อนน้อม การรู้จักบังคับตน
ในศาสนาอิสลาม คำว่า "วิญญาณบริสุทธิ์" ( "al-Ruh al-Qudus") ปรากฏหลายครั้งในคัมภีร์อัลกุรอาน โดยหมายถึงผู้ทำหน้าที่สื่อสารหรือปฏิบัติงานแทนพระเจ้า ในตำราหะดีษจึงระบุว่าวิญญาณบริสุทธิ์คือทูตสวรรค์ญิบรีล คำว่า "จิตวิญญาณ" (الروح "al-Ruh") ในศาสนาอิสลามยังใช้หมายถึงวิญญาณจากพระเจ้าที่สร้างสรรค์และให้ชีวิตแก่นบีอาดัม และเป็นผู้ดลใจเหล่าทูตสวรรค์และผู้เผยพระวจนะ ตามอัลกุรอานความเชื่อว่าพระเจ้าทรงเป็นตรีเอกภาพหรือทวิเอกภาพถือเป็นเรื่องต้องห้ามและผู้เชื่อถือว่าทำบาปหนัก นอกจากนี้คำว่าวิญญาณบริสุทธิ์ในภาษาอาหรับยังอยู่ในรูปเพศชายเสมอในอัลกุรอาน (แต่เพศทางไวยากรณ์อาจจะไม่เกี่ยวกับเพศทางกายภาพ)
แมวเสือ
แมวเสือ หรือ ออนซิลลา  เป็นสัตว์ตระกูลแมวลายจุดขนาดเล็ก พบในป่าฝนเขตร้อนของอเมริกากลางและอเมริกาใต้ เป็นญาติใกล้ชิดกับโอเซลอตและมาร์เกย์ ขนสีออกน้ำตาลเหลืองมีจุดสีดำ แมวเสือเป็นสัตว์หากินในเวลากลางคืนล่าสัตว์ฟันแทะและนกเป็นอาหาร
แมวเสือมีชนิดย่อยดังนี้:
พระจิต
ตรีเอกภาพนิยม
เอลลี่ เจิ่น
เอลลี่ เจิ่น  เกิดวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1987 ที่นครโฮจิมินห์ เป็นนางแบบชาวอเมริกันเชื้อสายเวียดนาม เธอสืบสายเลือดมาจากชาวเวียดนามและจีน มีชื่อเสียงด้านการถ่ายภาพวาบหวาม และหน้าอกธรรมชาติขนาดใหญ่ ปัจจุบัน เธอยังคงใช้ชีวิตและทำงานถ่ายแบบอยู่ที่นครโฮจิมินห์ ในขณะเดียวกัน เธอยืนยันที่จะไม่ถ่ายภาพเปลือย นอกจากนี้ เธอยังเคยร่วมงานกับเจ มณฑล ในภาพยนตร์เรื่อง"เราสองสามคน"
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า  เป็นละครซีรีส์เกาหลีจากสถานีโทรทัศน์ช่อง SBS ประเทศ เกาหลีใต้ ออกอากาศครั้งแรกระหว่างปี 2546 ถึงต้นปี 2547 ทุกวันพุธ - พฤหสับดี เวลา 21.55 น. ละครโทรทัศน์เรื่องนี้ได้เริ่มออกอากาศในประเทศไทย ทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 อสมท. ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ 17.45-20.00 น. ตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม 2549 - 14 พฤษภาคม 2549 นักแสดงนำของเรื่อง ได้แก่ ชอย จีวู, ควอน ซังวู, คิม แตฮี และ ชิน ฮย็อนจุน
เรื่องราวของ ฮัน จุงซู และ ชา ซองจู ผู้มีความผูกพันตั้งแต่สมัยเยาว์วัย ครอบครัวของ ฮัน จุงซู และ ชา ซองจู สนิทสนมกันมาก ชา ซองจู เป็นชายเจ้าของ Global Group ซึ่งทำธุรกิจสวนสนุก ห้างสรรพสินค้าและรีสอร์ท ในขณะที่ ฮัน ซูฮา พ่อของ ฮัน จุงซู เป็นสถาปนิกชื่อดัง
ต่อมาแม่ของ ฮัน จุงซู เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็ง ฮัน ซูฮา ได้พบรักใหม่และแต่งงานกับ แท มิรา ดาราสาวใหญ่ผู้โด่งดัง ซึ่งเธอได้พา ฮัน ยูริ และ ฮัน แทฮวา ซึ่งเกิดจากสามีคนก่อนมาอาศัยอยู่ในบ้านเดียวกันกับ ฮัน จุงซู ด้วย ซึ่งก่อนหน้านี้เด็กหนุ่มสาวทั้งคู่ต่างอาศัยอยู่อย่างยากลำบากกับพ่อ
ฮัน จุงซู, ฮัน ยูริ และ ฮัน แทฮวา ได้ย้ายโรงเรียนไปอยู่ที่เดียวกัน ด้วยความที่ ฮัน ยูริ เป็นคนที่อิจฉาในสิ่งที่ ฮัน จุงซู มีทำให้เธอพยายามแย่งทุกสิ่งทุกอย่างที่ ฮัน จุงซู มี รวมทั้ง ชา ซองจู ด้วย ทั้งนี้ แท มิรา แม่เลี้ยงกลับเอาใจลูกสาวตัวเองและในทางกลับกันกับรังแก ฮัน จุงซู อีกแต่ ฮัน จุงซู ก็พยายามอดทนเพราะ แท มิรา คือหญิงที่พ่อของเธอรักและเธอก็ไม่อยากให้พ่อของเธอรู้สึกผิดหวังที่เข้ากันไม่ได้ และเธอคิดว่าแค่อดทนสักพักเพราะอีกไม่นานก็จะได้ไปเรียนต่อเมืองนอกกับ ชา ซองจู แล้ว อย่างไรก็ตาม แท มิรา กลับไปบอก ฮัน ซูฮา ว่า ฮัน จุงซู มีสุขภาพไม่แข็งแรงจน ฮัน ซูฮา เปลี่ยนใจบอกยังไม่ให้ ฮัน จุงซู ไปเรียนต่อเมืองนอกกับ ชา ซองจู และให้เธอเรียนจบมัธยมปลายที่เกาหลีแทน ซึ่งทำให้ ฮัน จุงซู รู้สึกผิดหวังที่จะต้องพรากจาก ชา ซองจู
ในวันที่ ชา ซองจู จะออกเดินทางไปเรียนต่อเมืองนอก ฮัน จองซอ เกือบจะมาส่งเขาไม่ทันเพราะถูก ฮัน ยูริ กลั่นแกล้งหลอกล่อให้เธอเข้าไปในห้องเก็บของและกักขังเธอไว้ แต่โชคดีที่ ฮัน แทฮวา มาช่วยเปิดประตูให้ ฮัน จุงซู ไปอำลา ชา ซองจู ได้ทันท่วงที ก่อนที่เขาจะเดินทางไปเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา ชา ซองจู ได้มอบสร้อยคอแทนความรักกับเธอ และบอกให้เธอรอเขาจนกว่าจะกลับมาพบกัน
ฮัน จุงซู รู้ว่า ฮัน แทฮวา เป็นคนที่ไม่ค่อยยุ่งอะไรกับเธอ เขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์ทางด้านศิลปะการวาดภาพ ในวันครบรอบวันเกิดของ ฮัน แทฮวา นั้น เขาได้รับผ้าพันคอไหมพรมจาก ฮัน จุงซู เป็นของขวัญวันเกิด แถมเธอได้ทำซุปสาหร่ายให้เขาทานด้วย ทำให้ ฮัน แทฮวา รู้สึกดีเพราะเขาไม่เคยได้รับสิ่งดีๆ เช่นนี้ในชีวิตมาก่อนทำให้เขารู้สึกชื่นชอบ ฮัน จุงซู มากขึ้นและเริ่มทำตัวสนิทสนมกับเธอ เพราะเขาเริ่มรักเธอเข้าให้แล้ว
เวลาผ่านไป 5 ปี ชา ซองจู ได้เดินทางกลับมายังโซล เพื่อที่จะมารับ ฮัน จุงซู ไปเรียนต่อ เขาได้นัดให้เธอมาพบกันที่สวนสนุก แต่เมื่อ ฮัน ยูริ ล่วงรู้ว่า ฮัน จุงซู จะไปพบกับ ชา ซองจู เธอจึงไม่รั้งรอรีบขับรถตามไปเพื่อที่จะขัดขวางไม่ให้ทั้งคู่ได้พบกัน ขณะที่ ชา ซองจู ยืนรออยู่ไกลๆ ฮัน จุงซู โบกมือเรียกเขา แต่ยังไม่ทันได้พบกัน พอดี ฮัน ยูริ ขับรถมาพบ ฮัน จุงซู ด้วยความอิจฉาที่ไม่อยากให้ทั้งคู่พบกัน เธอจึงรีบขับรถด้วยความเร็วสูงและพุ่งเข้าชน ฮัน จุงซู อย่างแรงจนเธอสลบไปด้วยเลือดอาบตัว ฮัน ยูริ รู้สึกตกใจมากจึงรีบพาตัวเธอโรงพยาบาล ฮัน ยูริ ได้นำบัตรประชาชนของ ฮัน จุงซู ไปใส่ไว้ในศพของคนอื่น เธอให้ ฮัน แทฮวา พาตัว ฮัน จุงซู ไป ทำให้ ชา ซองจู ไม่ได้พบกับ ฮัน จุงซู ในที่สุด
แท มิรา ได้บอกกับ ฮัน ซูฮา และทุกคนว่า ฮัน จุงซู ได้เสียชีวิตลงแล้ว ทำให้ ชา ซงจู รู้สึกเสียใจเป็นอย่างยิ่ง ฮัน แทฮวา และพ่อของเขาได้พา ฮัน จุงซู ไปรักษาตัวและหลังจากที่เธออาการดีขึ้นก็พบว่า เธอสมองเสื่อมจนจำอะไรไม่ได้เลย ฮัน แทฮวา จึงให้ความทรงจำใหม่กับเธอว่า เธอชื่อ คิม จีซู พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อตัวเองเป็น ฮัน ชุลซู และโกหกว่าเธอเป็นเพื่อนสาวของเขา
5 ปีต่อมา ชา ซองจู เดินทางกลับมาจากอเมริกาพร้อมกับ ฮัน ยูริ ครั้งนี้ แท มิรา ไปพูดคุย มิน ซอฮย็อน ที่ลูกสาวของเธอไปอยู่ด้วยกันกับ ชา ซองจู มานานปีจึงควรที่จะจัดงานแต่งงานให้กับทั้งคู่ ถึงแม้ว่า ชา ซองจู ยังมิลืมเลือน ฮัน จุงซู สาวอันเป็นที่รัก เขาก็ยอมตกลงที่จะแต่งงานกับ ฮัน ยูริ
ในงานหมั้นของเขาที่จะเริ่มขึ้น ชา ซองจู เดินอยู่ในสวนสนุกแล้วเขาก็ได้พบกับ หญิงสาวที่มีหน้าตาคล้ายกับ ฮัน จุงซู อย่างมาก เขารีบไปพบกับเธอ เขาพยายามถามไถ่เธอเพราะเธอมีใบหน้าทุกอย่างเหมือนกับ ฮัน จุงซู แต่ปรากฏว่าหญิงสาวกลับตกใจ และไม่รู้จัก ชา ซองจู แม้แต่น้อยพร้อมกับบอกว่าตัวเธอนั้นมีชื่อว่า คิม จีซู
คิม จีซู มีอาชีพเป็นดีไซน์เนอร์สาวและจำหน่ายเสื้อผ้าในขณะที่ ฮัน แทฮวา ยึดอาชีพนักวาดภาพผู้มีฝีมือยอดเยี่ยมคนหนึ่ง ต่อมา ฮัน ยูริ จึงบอกให้ ฮัน แทฮวา พยายามทำให้ คิม จีซู อยู่ห่างๆ จากเธอและ ชา ซองจู เพราะเกรงว่า คิม จีซู จะจำทุกอย่างได้
เพื่อเป็นการรำลึกและส่ง ฮัน จุงซู ขึ้นสวรรค์เป็นครั้งสุดท้าย ชา ซองจู รับเลือก ฮัน แทฮวา มาวาดภาพสวนสวรรค์ Stairway to Heaven ที่สวนสนุกเพื่อรำลึกถึง ฮัน จุงซู ขณะเดียวกัน คิม จีซู ได้มีโอกาสร่วมงานในแผนกเดียวกับ ฮัน ยูริ ทำให้ คิม จีซู มีโอกาสได้พบกับ ชา ซองจู และยิ่งทำให้ ฮัน ยูริ รู้สึกโกรธเคืองเข้าไปอีก ชา ซงจู ยังคงรู้สึกเหมือนกับว่า คิม จีซู ที่เขารู้จักนั้นคือ ฮัน จุงซู และในขณะเดียวกัน คิม จีซู ก็เริ่มรู้สีกดีๆ ต่อเขาเช่นกัน
หลังจากที่ ฮัน แทฮวา เสร็จงานวาด Stairway to Heaven และ ชา ซองจู จะจัดงานอำลาและส่งดวงวิญญาณ ฮัน จุงซู ขึ้นสวรรค์ ปรากฏว่า ความจำทั้งหมดของ ฮัน จุงซู กลับคืนมาทั้งหมดพร้อมทั้งรู้เรื่องว่าแท้ที่จริงแล้ว ฮัน แทฮวา คือพี่ชายคนละแม่ของเขา และรู้ล่วงทุกอย่าง เธอรีบไปพบกับ ชา ซองจู เพื่อบอกทุกอย่าง
อย่างไรก็ตาม ฮัน จุงซู ก็รู้สึกเห็นใจที่ ฮัน แทฮวา คอยอยู่เคียงข้างเธอมาตลอดถึงแม้จะเสียความรู้สึกกับเรื่องที่เกิดขึ้น และเธอก็รู้สึกเสียใจที่ ชา ซองจู ได้หมั้นกับ ฮัน ยูริ แล้ว แต่ด้วยความละอายใจของ ฮัน แทฮวา เขาจึงปล่อยให้ ฮัน จุงซู กลับไปหารักแท้ของเธอ ชา ซองจู จึงตัดสินใจที่จะลามือจากธุรกิจทั้งหมดและบอกกับแม่ของเขาว่าจะอยู่กับ ฮัน จุงซู อันเป็นที่รัก แต่ ฮัน จุงซู กลับบอกให้เขากลับไปเพราะเธอรู้ดีว่า ชา ซองจู นั้นมีความใฝ่ฝันที่จะขยายธุรกิจครอบครัวของเขา และเธอได้สัญญาไว้กับเขาว่าเธอจะรอเขา
ฮัน จุงซู กลับโชคร้ายเมื่อเธอพบว่าในไม่ช้านี้เธอจะตาบอกสนิทเพราะเป็นมะเร็งที่ดวงตา เธอจึงตัดสินใจที่จะลาจาก ชา ซองจู เพราะรู้ว่าเขาจะยิ่งโศกเศร้าหากเธอลาจากไป ฮัน จุงซู จึงโกหก ชา ซองจู ว่าเธอจะกลับไปหา ฮัน แทฮวา เพราะเขาต้องการเธอ และอยากให้เขาเป็นเพื่อนกับเธอ
และเมื่อ ฮัน จุงซู อยู่ในโลกแห่งความมืด ฮัน แทฮวา ไปบอกความจริงให้กับ ชา ซองจู รู้ว่า ฮัน จุงซู ป่วยและได้ขอร้องให้เขาพยายามช่วยรักษาเธอ ชา ซองจู มาคอยดูแลเธอแทน แต่เธอไม่รู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมานั้นคนที่ดูแลเธอเป็น ชา ซองจู การรักษานั้นดีขึ้นแต่อย่างไรก็ตาม เธอจะตายในไม่ช้าเพราะ เซล์ลมะเร็งได้เกิดขึ้นในส่วนสำคัญของร่างกายเธอแล้ว
ชา ซองจู ตัดสินใจจัดงานวิวาห์ของเขากับ ฮัน จุงซู โดยเชิญแขกเหรื่อมาแต่ไม่ได้เปิดเผยว่าจะแต่งกับใคร เมื่อ ฮัน แทฮวา ได้พา ฮัน จุงซู มาในงานแต่งงานด้วยชุดวิวาห์ ถึงแม้ว่าเขาจะผิดหวังแต่เขาก็มีความสุขที่ ฮัน จุงซู ได้อยู่เคียงข้างกับหนุ่มที่เขารักมากอย่าง ชา ซองจู และในงานนี้ความลับก็ปรากฏออกมาเมื่อ ฮัน แทฮวา เปิดเผยเรื่องที่ ฮัน ยูริ พยายามฆ่า ฮัน จุงซู และคอยทำร้ายเธออยู่ตลอดเวลา จนในที่สุด แท มิรา ถึงกับเสียสติ ในขณะที่ ฮัน ยูริ ถูกจับในที่สุด
ฮัน แทฮวา ได้ตัดสินใจที่จะมอบกระจกตาของเขาให้กับ ฮัน จุงซู อันเป็นที่รักเพื่อให้เธอได้กลับมามองเห็นอีกครั้งหนึ่ง แต่ปรากฏว่าหมอกลับปฏิเสธที่จะรับบริจาคดวงตาจากคนที่มีชีวิตอยู่ ฮัน แทฮวา จึงปลิดชีวิตตัวเองลงด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์และมอบกระจกตาของเขาให้กับเธอ จน ฮัน จุงซู สามารถกลับมามองเห็นได้อีกครั้งหนึ่ง
แต่ฟ้ากลับมิเป็นใจเพราะตอนนี้ มะเร็งได้ลามไปถึงสมองของเธอแล้วและเธอกำลังจะจบชีวิตลงในไม่ช้า ชา ซองจู มิอาจยอมรับการพลัดพรากจากไปของ ฮัน จุงซู อีกครั้งหนึ่งได้ เขารู้สึกเสียใจอย่างมาก สิ่งสุดท้ายที่เขาสามารถทำให้เธอได้คือการเดินเคียงคู่ส่งเธอขึ้นสวรรค์และหวังว่าจะได้พบกันอีกครั้งหนึ่งในชาติหน้า...
ฮัน จุงซู ในวัยสาวนั้นได้ชีวิตอย่างเรียบร้อยและเจียมตัวถึงแม้ว่าเธอจะยังคงไม่เป็นที่ชื่นชอบของ แท มิรา กับ ฮัน ยูริ แต่หลังจากที่เธอประสบอุบัติเหตุความจำเสื่อม เธอได้ใช้ชื่อว่า คิม จีซู นั้นได้ใช้ชีวิตอยู่กับ ฮัน แทฮวา ซึ่งคิดว่าเขาเป็นเพื่อนชายของเธอ เธอมีอาชีพเป็นดีไซน์เนอร์ออกแบบเสื้อผ้าจำหน่ายในตลาดเสื้อผ้า และหลังจากนั้นได้มาร่วมงานในบริษัทของ ชา ซองจู แต่หลังจากที่ค้นพบว่าตัวเองคือ ฮัน จุงซู เธอจึงกลับมารัก ชา ซองจู อีกครั้งหนึ่ง
หลังจากที่เขากลับมารับ ฮัน จุงซู เพื่อไปเรียนต่อด้วยกันแต่กลับต้องพบกับความเสียใจเมื่อ ฮัน จุงซู ได้เสียชีวิตไป เขาเสียใจเป็นอย่างมาก จน 5 ปีผ่านไป ชา ซองจู เรียนจบจากอเมริกาและกลับมาดูแลธุรกิจในเครือ Global Group ถึงแม้ว่า ฮัน จุงซู จะจากเขาไปนานแล้ว แต่เขาก็มิอาจลืมเธอได้จนกระทั่งวันหนึ่งมาพบกับ คิม จีซู หญิงสาวที่มีหน้าตาเหมือนกับ ฮัน จุงซู จนเขาพยายามทำให้เธอจดจำเขาได้อีกครั้งหนึ่ง ด้วยความใกล้ชิดทำให้เขาเริ่มรู้สึกดีๆ กับ คิม จีซู แต่หลังจากที่รู้ว่า คิม จีซู คือคนๆเดียวกับ ฮัน จุงซู เขากลับไม่เชื่อแต่สุดท้ายก็เชื่อว่าเป็นตัวจริง เขาจึงตัดสินใจจะใช้ชีวิตกับเธอ แต่ฟ้าลิขิตให้ต้องพลัดพรากจากกันอีกครั้งหนึ่งเมื่อ ฮัน จุงซู จากไปด้วยโรคมะเร็ง
ฮัน แทฮวา รักและหวงแหน ฮัน จุงซู มากๆ เขาทำทุกอย่างได้เพื่อเธอคนเดียว หลังจากที่ ฮัน ยูริ ขับรถชน ฮัน จุงซู เขาได้พา ฮัน จุงซู มาคอยดูแลรักษาและใช้ชีวิตอยู่กับเธอ ฮัน แทฮวา มีอาชีพเป็นนักวาดภาพ เขาได้รับมอบหมายจาก ชา ซองจู มาวาดภาพ Stairway to Heaven เขารัก ฮัน จุงซู มากและไม่อยากให้เธอต้องพลัดพรากไปจากเขา เขาคอยดูแลเธอเป็นอย่างดีและสนิทกับเธอมาก หลังจากที่ ฮัน จุงซู กลับมาจำได้อีกครั้งหนึ่ง เขารู้สึกเสียใจที่จะต้องห่างจากเธอแต่ก็ยังคงรักเธออยู่คนเดียว เขาถึงกับยอมสละชีวิตให้กับเธอเพื่อรักษาชีวิตของเธอ
ฮัน ยูริ เป็นหญิงสาวที่อิจฉาทุกอย่างในตัวของ ฮัน จุงซู เธอพยายามทุกวิถีทางไม่ให้ทั้งคู่ได้พบกันจนกระทั่ง ขับรถชน ฮัน จุงซู และร่วมกับ แท มิรา โกหกทุกคนว่า ฮัน จุงซู ได้ตายจากไปแล้ว หลังจากนั้นเธอได้มีโอกาสไปเรียนต่อที่อเมริกากับ ชา ซองจู พอกลับมาเธอก็มาช่วยบริหารงานใน Global Group เธอรัก ชา ซองจู มากและคอยอยู่เคียงข้างเขาตลอดเวลาและหวังที่จะได้แต่งงานกับเขา แต่เมื่อเธอกลับมาพบ ฮัน จุงซู อีกครั้งหนึ่งยิ่งทำให้เธอรู้สึกคับแค้นใจและพยายามหาหนทางมิให้ ชา ซองจู ได้ล่วงรู้ความจริง
คิตากาตะ
คิตากาตะ  เป็นเมืองในจังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1954 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 554.67 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากรในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 51,955 คน
คิตากาตะมีชื่อเสียงในเรื่องราเม็ง ในท้องที่เมืองคิตากาตะมีจำนวนร้านราเม็งเฉลี่ยต่อจำนวนประชากรสูงที่สุดในญี่ปุ่น
ไมเคิล แจ๊กซัน
จอห์น รากัซซินี
จอห์น ราล์ฟ รากัซซินี (; ค.ศ. 1912 — 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เป็นวิศวกรไฟฟ้าชาวอเมริกัน และศาสตราจารย์ทางด้านวิศวกรรมไฟฟ้า ผลงานของ รากัซซินีในเรื่องการแปลง Z มีส่วนสำคัญอย่างมากในพัฒนาสาขาการประมวลผลสัญญาณ (signal processing) และการควบคุมดิจิทัล (digital control)
รากัซซินี เกิดที่รัฐนิวยอร์กสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาบัณฑิตทางด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมไฟฟ้าจากวิทยาลัยประจำเมืองนิวยอร์ก  ในปี ค.ศ. 1932 และ ปี ค.ศ. 1933 ตามลำดับ และเข้ารับการศึกษาทางด้านอักษรศาสตร์มหาบัณฑิต (A.M.) และระดับปริญญาเอกด้านวิศวกรรมไฟฟ้าที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย (Columbia University) ในปี ค.ศ. 1939 และ ค.ศ. 1941 นอกจากนี้ รากัซซินี ยังเคยเป็นคณบดีประจำคณะวิศวกรรมและวิทยาศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก และในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง รากัซซินียังเคยมีส่วนร่วมในโครงการแมนฮัตตัน ขณะดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
รากัซซินี มีลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงสาขาทฤษฎีระบบควบคุมในเวลาต่อมาหลายคน ได้แก่ รูดอล์ฟ คาลมาน ผู้คิดค้นตัวกรองคาลมาน (Kalman filter) และเป็นผู้นำเสนอแบบจำลองปริภูมิสถานะมาใช้ในการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของระบบ อันเป็นการนำองค์ความรู้ของทฤษฎีระบบควบคุมไปสู่ยุคใหม่ ที่เรียกว่า ทฤษฎีระบบควบคุมสมัยใหม่ (modern control theory) และ อีไลเอฮู อิมบราแฮม จัวรี่  ผู้มีส่วนร่วมในการพัฒนาการแปลง Z  และคิดค้นการแปลง Z ขั้นสูง และ ล็อทฟี่ แอสเกอร์ ซาเด็ท  ผู้คิดค้นเซตวิภัชนัย (Fuzzy sets) และ ตรรกศาสตร์คลุมเครือ (Fuzzy logic) โดยในปี ค.ศ. 1952 รากัซซินี และ ซาเด็ท ได้ร่วมกันพัฒนา การแปลง Z สำหรับการประมวลและการวิเคาระห์สัญญาณบนโดนเมนเวลาวิยุต (discrete-time signal processing)
ในปี ค.ศ. 1979 สภาวิชาการการควบคุมอัตโนมัติแห่งสหรัฐอเมริกา  ได้ตั้งรางวัล จอห์น อาร์ รากัซซินี (John R. Ragazzini Award) เพื่อเป็นรางวัลที่มอบให้แก่นักวิจัยที่มีคุณูปการแก่วงการวิชาการทฤษฎีระบบ และ รากัซซินี เป็นผู้ที่ได้รับรางวัลนี้คนแรก
John Ralph Ragazzini
DB, Db, dB ฯลฯ อาจหมายถึง
กบฏโรงเบียร์
กบฏโรงเบียร์ หรือ กบฏมิวนิก (Munich Putsch) หรือที่ในเยอรมนีเรียกว่า กบฏฮิตเลอร์ (Hitlerputsch) หรือ กบฏฮิตเลอร์-ลูเดินดอร์ฟ (Hitler-Ludendorff-Putsch) เป็นความพยายามก่อการปฏิวัติอันล้มเหลวโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์–หัวหน้าพรรคนาซี พร้อมกับพลเอกเอริช ลูเดินดอร์ฟ–อดีตเจ้าพนักงานใหญ่ผู้บัญชาการยุทธภัณฑ์ และผู้นำหัวหน้าคัมพฟ์บุนด์คนอื่น ๆ -เพื่อยึดอำนาจในมิวนิก รัฐบาวาเรีย ในช่วงระหว่างวันที่ 8-9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 ด้วยจำนวนประมาณ 2 พันคนของเหล่านาซีได้เดินขบวนไปยังใจกลางเมืองของมิวนิก ที่พวกเขาได้ปะทะกับตำรวจซึ่งได้ส่งผลทำให้มีผู้เสียชีวิตโดยคนของนาซีตายไป 14 คนและเจ้าหน้าที่ตำรวจ 4 นาย ส่วนฮิตเลอร์เองไม่ได้รับบาดเจ็บในช่วงการปะทะ แม้ว่าเขาจะได้ล็อกแขนซ้ายไว้กับแขนขวาของแม็ก แอร์วิน ชัสเนอร์-ริซเตอร์ (Max Erwin von Scheubner-Richter) ผู้ซึ่งเมื่อเขาได้ถูกยิงและเสียชีวิต ได้ดึงตัวฮิตเลอร์มาที่เท้าของเขา ฮิตเลอร์ได้หลบหนีอย่างกระทันหันและมุ่งมั่นไปยังที่ปลอดภัยในชนบท ภายหลังสองวัน ฮิตเลอร์ได้ถูกจับกุมและถูกตั้งข้อกล่าวหาว่าก่อกบฎ
จากมุมมองของฮิตเลอร์ ความพยายามที่จะยึดอำนาจอย่างผิดกฎหมายนั้นมีข้อดีสามประการ ประการแรก, การก่อกบฏภายใต้ชักนำของฮิตเลอร์ได้ให้ความสนใจของประเทศเยอรมันและสร้างหน้าพาดหัวข่าวหน้าแรกในหนังสือพิมพ์ทั่วโลก การจับกุมตัวเขาได้มีผลตามมาด้วยการพิจารณาคดี 24 วันซึ่งได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางและทำให้ฮิตเลอร์ได้กล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้าศาลและประชาชนเพื่อเผยแพร่ความรู้สึกชาตินิยมที่มีต่อประเทศ ฮิตเลอร์ได้ถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหากบฏและถูกตัดสินโทษจำคุก 5 ปีในเรือนจำลันด์สแบร์ก(Landsberg) ประการที่สองคือการใช้เวลาในคุกเพื่อเขียนหนังสือ ไมน์คัมพฟ์("การต่อสู้ของข้าพเจ้า") ซึ่งได้คอยกำกับการเขียนกับเพื่อนผู้ช่วยร่วมคุกของเขา อีมิล มารีเซอร์(Emil Maurice) และรูดอล์ฟ เฮสส์ เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1924 หลังจากได้อยู่ในเรือนจำได้เพียงเก้าเดือน ฮิตเลอร์ก็ได้รับการปล่อยตัว และประการสุดท้ายของฮิตเลอร์คือความเข้าใจว่าการขึ้นสู่อำนาจคือหนทางที่ถูกต้องมากกว่าการปฏิวัติหรือใช้กำลังบังคับ ดังนั้นผลลัพธ์ที่สำคัญที่สุดของการก่อกบฏคือการตัดสินใจของฮิตเลอร์เพื่อเปลี่ยนกลยุทธของพรรคนาซี ซึ่งต้องการให้มีการพึ่งพาการพัฒนาและโฆษณาชวนเชื่อนาซีที่เพิ่มมากขึ้น
ดีบี
XP อาจหมายถึง
เอกซ์พี
เอ็กซ์พี
พีเอส
เอกชัย
เอกชัย อาจหมายถึง
ชัชวิทย์ ก่อตั้งเกียรติกุล
ประเทศซูดานเหนือ
อัศศอดิก
มูซา อิบุน นูแซร์
ไวรัสคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล
ไวรัสคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล  มีผลกับระบบปฏิบัติการ Windows XP, Windows Vista และ Windows 7
รูปแบบการทำงาน.
ไวรัสคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล เป็นไวรัสที่ปลอมว่าเครื่องคอมพิวเตอร์ติดไวรัสชนิดอื่นๆ เมื่อไวรัสตัวนี้ทำงาน จะแสดงผลว่ากำลังค้นหาไวรัสและพบไวรัสชนิดต่างๆซึ่งปลอมขึ้นโดยตัวมันเอง ทั้งยังป้องกันการทำงานโปรแกรมของ Windows ในเครื่องที่ติดไวรัส ป้องกันการเข้าสู่อินเทอร์เน็ต ป้องกันการเรียกคืนระบบ
การแสดงผลการค้นหาไวรัสหลอกว่าพบไวรัส จากนั้นหากเราต้องกำจัดไวรัสซึ่งปลอมขึ้น ต้องชำระเงินค่าลงทะเบียนโปรแกรม จัดได้ว่าเป็นไวรัสที่หลอกลวงเพื่อเงินแบบเบ็ดเสร็จ
อัล-วาลิดที่ 1
ไอโอนิก
โครินเธียน
สถาปัตยกรรมดอริค
ลำดับสถาปัตยกรรมคลาสสิค
ซิกกูแรต
มหิดลอดุลยเดช
เสิ่นเตี้ยนเสีย
หลี่หมิง
เหมยเย่นฟาง
หลิวอี้เฟย
สุเมเรียน
ภาษาสุเมเรีย
อักษรสุเมเรีย
อักษรอัคคาเดีย
ภาษาอัคคาเดีย
ภาษาฮิตไตต์
ประวัติศาสตร์ฮิทไทท์
ภาษาไลเดีย
สังฆทรัพยคูหา
ครีบยัน
ครีบยัน  คือวัสดุหรือส่วนของโครงสร้างที่ใช้พยุง รับน้ำหนัก ยึด วัตถุ สิ่งของ หรือโครงสร้าง ให้มีความแข็งแรง มีเสถียรภาพในการคงอยู่ ไม่ล้ม หรือพังทลาย
โดมหัวหอม
ประตูผี (สถาปัตยกรรม)
ปฏิมณฑล
ซุ้มทางเข้า
แขนกางเขน
จุดตัด
ช่องทางเดินกลาง
แถบแต่งโค้ง
แบตเตอรี่แบบตะกั่ว-กรด
แบตเตอรี่ตะกั่ว-กรด  สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1859 โดยนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส กัสตง ปล็องเต แบตเตอรี่ชนิดนี้แบบชาร์จไฟได้ชนิดที่เก่าแก่ที่สุด ซึ่งมีอัตราส่วนพลังงานต่อน้ำหนักที่ต่ำมาก และอัตราส่วนพลังงานต่อปริมาณที่ต่ำ แต่มีอัตราส่วนกำลังงานต่อน้ำหนักค่อนข้างสูง นั่นหมายถึงมีความสามารถในการจ่ายกระแสไฟกระชากที่สูง ด้วยคุณสมบัติข้างต้นรวมกับราคาที่ค่อนข้างถูก ทำให้เป็นที่น่าสนใจสำหรับการใช้งานในเครื่องยนต์ที่ต้องใช้กระแสสูงสำหรับการจุดเครื่องยนต์.
เนื่องจากแบตเตอรี่ชนืดนี้มีราคาไม่แพงเมื่อเทียบกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ จึงใช้กันอย่างแพร่หลาย ถึงแม้ว่าในปัจจุบันการจ่ายไฟกระชากสูงไม่มีความจำเป็น และการออกแบบอื่นๆก็ต้องการความหนาแน่นของพลังงานที่สูงขึ้น. การออกแบบตะกั่วกรดในรูปแบบขนาดใหญ่มีการใช้กันอย่างแพร่หลายสำหรับการจัดเก็บในอุปกรณ์สำรองพลังงานในอาคารโทรศัพท์มือถือ, การดำเนินงานความพร้อมสูงเช่นโรงพยาบาล, และระบบไฟฟ้าแบบ stand-alone. สำหรับบทบาทเหล่านี้, รุ่นดัดแปลงของเซลล์มาตรฐานอาจจะนำมาใช้ในการปรับปรุงเวลาการเก็บรักษาและลดความต้องการการบำรุงรักษา. แบตเตอรี่แบบ "เจลเซลล์"  และแบบ "แก้วดูดซับ"  ถูกใช้ทั่วไปในบทบาทเหล่านี้, รวมกันแล้วแบตเตอรี่เหล่านี้จะถูกเรียกว่าเป็นแบบตะกั่ว-กรดกำกับด้วยวาล์ว
ยอดขายแบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดอยู่ที่ 40-45% ของมูลค่าจากแบตเตอรี่ที่ขายทั่วโลก (ปี 1999, ไม่รวมจีนและรัสเซีย), มูลค่าตลาดของการผลิตอยู่ที่ประมาณ US$ 15 พันล้าน.
บทความหลัก: ประวัติศาสตร์ของแบตเตอรี่
นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส Gautherot ได้สังเกตในปี 1801 ที่สายลวดที่ถูกนำมาใช้สำหรับการทดลองเกี่ยวกับอิเล็กโทรไลซิสจะให้กระแสไฟฟ้า "รอง" เป็นจำนวนเล็กน้อยหลังจากที่แบตเตอรี่หลักได้ถูกตัดออกจากการเชื่อมต่อ. ใน 1859, แบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดของปล็องเต เป็นแบเตอรี่ตัวแรกที่สามารถชาร์จใหม่ได้โดยผ่านกระแสย้อนกลับผ่านตัวมัน. รูปแบบครั้งแรกของ Planté ประกอบด้วยสองแผ่นตะกั่วคั่นด้วยแถบยางและม้วนกันเป็นเกลียว. แบตเตอรี่ของเขาถูกนำมาใช้ครั้งแรกในการให้พลังงานแสงสว่างในรถไฟขณะที่มันหยุดอยู่ที่สถานี. ในปี 1881 คามิลล์ อัลฟองส์ Faure คิดค้นรุ่นปรับปรุงใหม่ที่ประกอบด้วยตาข่ายตารางตะกั่วและมีป้ายตะกั่วออกไซด์ถูกกดผ่านเข้าข้างในทำตัวเป็นแผ่น. การออกแบบนี้ก็ง่ายขึ้นที่จะผลิตออกมาจำนวนมาก. ผู้ผลิตในช่วงต้น (จาก 1886) ของแบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดคือ อองรี ทิวดอร์.
การใช้อิเล็กโทรไลท์แบบเจลแทนแบบของเหลวช่วยให้แบตเตอรี่สามารถใช้ในตำแหน่งที่แตกต่างกันโดยไม่รั่วไหล. แบตเตอรี่ที่ใช้อิเลคโทรไลท์ที่เป็นเจลได้ในทุกๆตำแหน่งสามารถมองกลับไปในอดีตตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1930 และแม้กระทั่งในปลาย 1920s, ชุดวิทยุกระเป๋าหิ้วแบบพกพายอมให้เซลล์อยู่ในแนวตั้งหรือแนวนอน (แต่ไม่กลับด้าน) เนื่องจากการออกแบบวาล์ว (ดูการพิมพ์ครั้งที่สามของสารานุกรมผู้สร้างวิทยุโดยเฟรเดอริค เจมส์ Camm). ในปี 1970, แบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดกำกับด้วยวาล์ว (มักเรียกว่า "ปิดผนึก") ได้รับการพัฒนา, รวมถึงแบบแก้วดูดซึมที่ทันสมัย, ที่ช่วยให้สามารถทำงานได้ในทุกๆตำแหน่ง.
ไฟฟ้าเคมี.
การปล่อยประจุ .
ในสภาวะดีสชาร์จ, ทั้งแผ่นบวกและแผ่นลบกลายเป็นตะกั่วซัลเฟต , และอิเล็กโทรไลท์สูญเสียกรดซัลฟูริกทำให้มันเจือจางลงอย่างมากและส่วนใหญ่กลายเป็นน้ำ. ขบวนการดีสชาร์จถูกขับเคลื่อนโดยการไหลของอิเล็กตรอนจากแผ่นลบผ่านทางวงจรภายนอกกลับเข้าสู่เซลล์ที่แผ่นบวก.
ปฏิกิริยาแผ่นลบ:
ปฏิกิริยาแผ่นบวก:
ปฏิกิริยาทั้งหมดสามารถเขียนเป็น
ผลรวมของมวลโมเลกุลของสารตั้งต้นเป็น 642.6 g/mol, ดังนั้นในทางทฤษฎีเซลล์สามารถผลิตสองหน่วย faradays ของประจุ (192,971 คูลอมบ์) จาก 642.6 กรัมของสารตั้งต้น, หรือ 83.4 แอมแปร์ชั่วโมงต่อกิโลกรัม (หรือ 13.9 แอมแปร์ชั่วโมงต่อกิโลกรัม สำหรับแบตเตอรี่ 12 โวลต์). สำหรับเซลล์ 2 โวลต์, ตัวเลขนี้เป็น 167 วัตต์-ชั่วโมงต่อกิโลกรัมของสารตั้งต้น, แต่เซลล์ตะกั่วกรดในทางปฏิบัติให้เพียง 30-40 วัตต์ชั่วโมงต่อกิโลกรัมของแบตเตอรี่ เนื่องจากมวลของน้ำและส่วนประกอบอื่นๆ.
การ(ใส่)ประจุ .
การใส่ประจุมากเกินไปด้วยแรงดันไฟฟ้าที่สูงสร้างก๊าซออกซิเจนและก๊าซไฮโดรเจนโดยการอิเล็กโทรไลซิสของน้ำ , ซึ่งทำการสูญเสียให้กับเซลล์. การบำรุงรักษาตามช่วงเวลาของแบตเตอรี่ตะกั่วกรดต้องทำการตรวจสอบระดับอิเล็กโทรไลท์และการเพิ่มน้ำที่สูญเสียไป.
เนื่องจากจุดเยือกแข็ง  ของอิเล็กโทรไลท์, เมื่อแบตเตอรี่ดีสชาร์จและความเข้มข้นของกรดซัลฟูริคจะลดลง, อิเล็กโทรไลท์มีโอกาสมากขึ้นที่จะแข็งตัวในช่วงฤดูหนาว.
การเคลื่อนที่ของไอออน.