pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังจากการตัดสินครั้งก่อน ที่พูจาถูกส่งกลับบ้าน ทำให้สาวๆในบ้านต่างเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นิโคล ที่เป็นตัวแทนจากประเทศสิงคโปร์เหมือนกัน ต่อมา โจอี้ ได้มาพบกับสาวๆในบ้านพักพร้อมกับ ฮาริต้า ชาน ช่างแต่งหน้า จาก M.A.C เพื่อแต่งหน้าให้กับสาวๆ และพวกเธอจะยังได้รับชุดราตรีสำหรับไปงานปาร์ตี้ค็อกเทล ยังชั้น 57 ของตึกที่สูงที่สุดในมาเลเซียอีกด้วย ซึ่งสาวๆจะต้องแข่งขันชิงราวัลประจำสัปดาห์กัน ชีน่าและโจเซฟินรู้สึกได้เปรียบ เพราะพวกเธอเป็นชาวมาเลเซียอยู่แล้ว และคุ้นเคยกับบุคคลที่มีชื่อเสียงในมาเลเซีย โดยส่วนใหญ่สาวๆสร้างความประทับใจ และการวางตัวให้กับแขกภายในงานได้เป็นอย่างดี แต่นาเดีย และโจอี้ไม่ได้บอกกับพวกเธอว่า มีกรรมการพิเศษ คือ ผู้จัดการฝ่ายภูมิภาคของเอเชีย เกล็น ตัน เข้ามาปะปนกับแขกในงานด้วย อย่างไรก็ตาม โจดิลลี่ เป็นผู้ที่สร้างความประทับใจให้กับ เกล็น ตัน มากที่สุด ทำให้เธอเป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ โดยรางวัลที่เธอจะได้รับคือ ถ่ายภาพเพิ่ม 15ช็อท ในการถ่ายภาพครั้งต่อไป
หลังจากการแข่งขันเสร็จ แจนิซ ได้พยายามที่จะขอโทษ สาวๆภายในบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เทียกับนิโคล แต่สาวๆทุกคนกลับรู้สึกว่า แจนิซไม่ได้รู้สึกผิด และอยากขอโทษออกจากมาใจจริง จึงได้เกิดการโต้เถียงกันขึ้น ภายในล็อบบี้ของโรงแรม
ต่อมา สาวๆได้เดินทาง มายัง โรงงานผลิตรถยนต์ซูบารุ เพื่อถ่ายภาพแนวไฮแฟชั่น ในชุดราตรียาว ร่วมกับนายแบบชาย โจดิลลี่, โจเซฟิน, ชีน่า, เสน่หา และนิโคล ได้รับการตอบรับที่ดีจากการช่างภาพ ในการถ่ายภาพออกมาหลากหลายและดูมีเรื่องราว ในขณะที่ นาตาลี, เทีย, ชีน่า และแจนิซ ทำออกมาได้แย่ และน่าผิดหวัง
ในห้องตัดสิน โจดิลลี่, โจเซฟิน และนิโคล สร้างความประทับใจให้กับคณะกรรมการในภาพถ่ายที่ออกมามีเรื่องราว และเป็นแฟชั่นชั้นสูง เช่นเดียวกับ ชีน่า, มารี และเสน่หา ก็ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีเช่นเดียวกัน ในขณะที่ นาตาลี, เทีย และแจนิซ สร้างความผิดหวังให้กับคณะกรรมการอีกครั้งในภาพถ่ายของพวกเธอ ที่ดูหลงทาง และไม่สื่อสารอะไรเลยในภาพ และ แคทารีน่า ที่ยังคงไม่ออกจากจุดปลอดภัย ทำให้ภาพของเธอออกมาดูน่าเบื่อ อย่างไรก็ตาม เทียและแจนิซ ต้องตกเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง และนาเดีย ได้กล่าวว่าจริงๆอยากจะให้พวกเธอทั้งสองคนต้องกลับบ้าน เพราะผลงานโดยรวมดูน่าเบื่อ แต่ในครั้งนี้ จะไม่มีการคัดออก ซึ่งหมายความว่าพวกเธอจะยังได้อยู่ในการแข่งขัน แต่ในการถ่ายภาพครั้งหน้า พวกเธอจะได้ถ่ายภาพน้อยกว่าสาวๆคนอื่น 5 ภาพ
ตอนที่ 7 : The Girl Who is in the Spotlight.
หลังจากการตัดสินครั้งก่อน นิโคลและแจนิซ ได้นั่งรกลับคันเดียวกัน พวกเธอได้เกิดการโต้เถียงกันขึ้นอีกครั้ง จนทำให้นิโคล แทบอยากจะเปิดประตูลงจากรถ เมื่อถึงบ้านพัก เทีย รู้สึกผิดหวังในตัวเองเป็นอย่างมาก จากการยืนเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง ในขณะที่แจนิซ ได้เข้ามาขอโทษ นิโคล ทั้งสองจึงได้ปรับความเข้าใจซึ่งกันและกัน สำหรับการแข่วขันประจำสัปดาห์นี้ สาวๆจะได้สร้างลุคส์การจัดทรงผมสำหรับกลางวัน และกลางคืน โดยสาวๆที่ถูกคัดออกในรอบแรกห้าคน จะต้องไปเป็นผู้ช่วยให้กับ สาวๆที่ผ่านเข้ารอบแรก ซึ่งสุดท้ายแล้ว สาวที่ทำได้โดดเด่นที่สุดในครั้งนี้คือ ชีน่า รางวัลของเธอคือ จะได้ไปรับประทานดินเนอร์สุดหรู โดยเธอได้เลือก โจเซฟิน ร่วมแบ่งปันรางวัลในครั้งนี้ด้วย
การถ่ายภาพสัปดาห์นี้ จะเป็นการถ่ายภาพโฆษณาแคมเปญจน์ให้กับ ผลิตภัณฑ์จัดแต่งทรงผม เทรเซมเม่ โดยมีธีมเป็น แฟชั่นที่ดูหรูหรายามค่ำคืน ซึ่งพวกเธอจะได้ถ่ายภาพกันบนยอดตึก โดยได้โคโค่ ลี มาเป็นแขกรับเชิญ และให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการโพสท่า นิโคล, มารี, แคทารีน่า และชีน่า ทำออกมาได้ดี และน่าประทับใจ แจนิซ และ เทีย ต้องพยายามอย่างหนักเนื่องจากพวกเธอต้องถ่ายภาพน้อยกว่าสาวๆคนอื่นถึงห้าภาพ ในขณะที่ เสน่หา โพสท่าออกมาดูจืดชืดและไร้ชีวิตชีวา
ในห้องตัดสิน กรรมการชอบพลังในภาพของ มารี รวมถึงการโพสท่าของเธอที่ออกมาแข็งแกร่ง ในขณะที่ นิโคลถ่ายภาพออกมาได้สวยงามอีกครั้ง และชีน่า ดูสง่างามมากในภาพของเธอ แคทารีน่า ถ่ายภาพพัฒนาขึ้นจากครั้งก่อนๆ นาตาลีและโจเซฟิน ถ่ายภาพออกมาดูธรรมดา ภาพที่ขาดพลังงานและไร้ชีวิตชีวา ของเทีย, เสน่หา และแจนิซ ไม่เป็นที่ถูกใจของคณะกรรมการ พวกเธอจึงตกเป็นสามคนสุดท้ายอีกครั้ง หลังจากนั้น นาเดียได้ยื่นภาพให้กับ เทีย เป็นคนแรก เพื่อได้ไปต่อในการแข่งขัน อย่างไรก็ตาม สุดท้าย นาเดีย ได้เผยว่าในมือไม่มีภาพเหลืออยู่แล้ว ซึ่งนั่นหมายความว่า แจนิซและเสน่หา ต้องถูกคัดออกจากการแข่งขันทั้งสองคน สร้างความเสียใจให้กับสาวๆในบ้านเป็นอย่างมาก
ตอนที่ 8 : The Girl Who Makes a Splash.
หลังจากการคัดออกครั้งล่าสุด สาวๆส่วนใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โจเซฟิน รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่แจนิซถูกคัดออกจากการแข่งขัน แต่โจดิลลี่ กลับเสียใจอย่างมากที่ เสน่หา ก็ได้ถูกคัดออกไปเช่นเดียวกัน สาวๆภายในบ้านได้เริ่มที่จะแยกออกเป็นสองกลุ่มอย่างชัดเจนในการพูดคุยเรื่องต่างๆ โดยมีกลุ่มนาตาลี, ชีน่า, โจเซฟิน และมารี กับกลุ่มของ เทีย, นิโคล, โจดิลลี่ และแคทารีน่า ต่อมาสาวๆได้เดินทางมายัง เกาะปีนัง เพื่อแข่งขันทำโจทย์ โดยครั้งนี้จะเป็นการถ่ายโฆษณาเชิญชวนให้มาเที่ยวที่ เกาะปีนัง โดยจะมี เครื่องประดับเป็น กิ้งกือขนาดยักษ์ ที่จะเกาะและเคลื่อนไหวไปตามร่างกายของพวกเธอ สร้างความหวาดกลัวให้กับสาวๆอย่างมาก ความมั่นใจและดูเข้าถึงง่ายของ เทีย ทำให้เธอชนะการแข่งขันในครั้งนี้ โดยรางวัลที่เธอได้รับคือ การรับประทานอาหารร่วมกับ ดีไซน์เนอร์ชื่อดังของมาเลเซีย จิมมี่ ชู ซึ่งเมื่อกลับไปถึงบ้านพัก เธอจึงได้นำเค้กมาฝากสาวๆอีกด้วย วันต่อมา อดัม ได้แนะนำให้พวกเธอรู้จักกับ วาคา โยคี เพื่อฝึกสอนการเล่นโยคะ
ต่อมาพวกเธอได้เดินทางมายัง ปังกอร์ ลวต รีสอร์ท เพื่อถ่ายภาพประจำสัปดาห์กันในชุดว่ายน้ำ ให้ออกมาในแนวหรูหรา โอ่อ่า ตามสไตล์ของรีสอร์ท ซึ่งจะได้ดาราชื่อดัง แอนเดรีย ฟอนเซก้า มาช่วยในเรื่องการโพสท่าของแต่ละคน โดยพวกเธอจะได้สุ่มเลือกจุดสถานที่ต่างๆของรีสอร์ทเพื่อถ่ายภาพกันดังนี้
ในการถ่ายภาพ มารี, โจเซฟิน ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจมากที่สุด ในขณะที่สาวๆส่วนใหญ่ทำออกมาได้ในระดับที่น่าพอใจ
ในห้องตัดสิน มารี ได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพถ่ายที่ดีที่สุดของสัปดาห์นี้ โจเซฟินและนิโคล ก็ได้รับคำชมเชยเช่นเดียวกัน ชีน่าและแคทารีน่า ได้รับคำวิจารณ์กลางๆในภาพถ่าย นาตาลี, เทีย และโจดิลลี่ ต้องกลายเป็นสามคนสุดท้าย เนื่องจาก นาตาลี ดูหลงทางและไม่สื่อสารอะไรเลยในภาพ โจดิลลี่ ถ่ายภาพออกมาไม่เชื่อมโยงระหว่างใบหน้า และรูปร่างของตัวเอง และเทีย ที่กรรมการคิดว่า ไม่เชื่อฟังคำพูดของช่างภาพ และผู้ช่วยสอนการโพสท่า ในระหว่างการโพสท่า สุดท้ายแล้ว นาตาลี และ โจดิลลี่ ได้รับโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง ทำให้เทีย ต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 9 : The Girl With a Wild Side.
เริ่มต้นสัปดาห์นี้ สาวๆได้เดินทางไปยัง ป่าดงดิบ ใน รัฐซาราวัก ที่เกาะบอร์เนียว สาวๆส่วนใหญ่นำกระเป๋าใบเล็กๆมาเพื่อใช้สำหรับการผจญภัย มีเพียงชีน่า เท่านั้นที่นำกระเป๋าใบใหญ่มา ซึ่งในที่สุดเธอก็รู้สึกเสียใจที่นำมา เพราะพวกเธอต้องเดินข้ามลำธาร และเดินเท้าเพื่อเข้าไปในป่า โดยพวกเธอจะต้องกางเต้นท์ และตั้งแคมป์กันในป่า โดยอาหารมื้อเย็นสำหรับพวกเธอ จะเป็นหนอนที่ถูกทอดให้สุกแล้ว สร้างความขยะแขยงให้กับสาวๆเป็นอย่างมาก
ต่อมา พวกเธอจะได้ถ่ายภาพประจำสัปดาห์กัน โดยจะต้องสวมบทบาทเป็น เจ้าหญิงนักรบของป่าใหญ่ ระหว่างการถ่ายภาพ นาตาลีต้องประสบปัญหา เนื่องจากถูกควันเข้าตาตลอดเวลา โจดิลลี่และแคทารีน่า ทำออกมาได้ยอดเยี่ยมในการถ่ายภาพ ในขณะที่ นิโคล, โจเซฟิน, ชีน่า และมารี ต้องพยายามอย่างหนัก หลังจากการถ่ายภาพ พวกเธอได้ย้ายเข้ามาพักกันที่บ้านพักหลังใหม่ ชีน่าและโจเซฟิน ได้รับห้องที่ใหญ่ที่สุด พวกเธอจึงได้ชวนให้ นาตาลีและมารี มาพักกับพวกเธอด้วย สร้างความอิจฉาให้กับ โจดิลลี่, นิโคล และแคทารีน่า เป็นอย่างมาก
ในการตัดสินครั้งนี้ เป็นครั้งที่สองที่พวกเธอ จะได้มาตัดสินกันนอกสถานที่ โดยครั้งนี้จะตัดสินกันที่ รูม่า เมลานัว ที่หมู่บ้านวัฒนธรรมของซาราวัก ภาพของ นิโคล ทำให้ นาเดียรู้สึกกังวลว่า เธอจะถ่ายภาพออกมาได้ไม่ดีในทุกๆมุม แคทารีน่า ได้แสดงพัฒนาการที่ออกมาอย่างชัดเจนให้กรรมการได้เห็น จึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในครั้งนี้ ในขณะที่ โจดิลลี่ ถูกเรียกชื่อเป็นคนที่สอง จากภาพถ่ายที่สวยงามของเธอ ชีน่า ถูกเรียกเป็นคนที่สาม หลังจากที่เธอได้ร้องให้ออกมาต่อหน้าคณะกรรมการ เนื่องจากเธอผิดหวังในภาพถ่ายของเธอ ที่ยังออกมาไม่ดีพอ ตามมาด้วย มารี จึงทิ้งให้ โจเซฟิน,นาตาลี และนิโคล ตกเป็นสามคนสุดท้าย เนื่องจาก อดัม รู้สึกไม่สนุกกับการทำงานร่วมกับโจเซฟินอีกครั้ง แต่เธอก็ได้รับโอกาสได้ไปต่อในการแข่งขัน จึงเหลือ นิโคล และ นาตาลี สุดท้ายแล้ว กรรมการได้เลือกให้ นิโคล ได้ไปต่อในการแข่งขัน นาตาลีจึงต้องถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 10 : The Island Girl.
ในสัปดาห์นี้ สาวๆได้เดินทางไปยัง เกาะกายา ซึ่งอยู่ใกล้กับ โกตากีนาบาลู, รัฐซาบะฮ์ หลังจากเดินทางมาถึงรีสอร์ท พวกเธอได้พบกับ ผู้จัดการบริหาร ของรีสอร์ท เพื่อถูกพาเดินเท้าเข้าป่าไปยัง อุทธยานแห่งชาติ ทันคู อับดุล รามาน จนกระทั่งพวกเธอได้พบกับ ชายหาดที่เงียบสงบ โจดิลลี่, แคทารีน่า และนิโคล จึงได้ลงเล่นน้ำที่ทะเล แต่นิโคลนั้น ไม่ได้ใส่ชุดชั้นใน ทำให้หน้าอกเธอโชว์ออกมาโดยไม่ตั้งใจ ทำให้ โจเซฟินและมารี รู้สึกอับอายแทนเธอเป็นอย่างมาก
หลังจากจบจากการผจญภัย สาวๆได้พบกับ อดัม วิลเลียมส์ บนเรือยอร์ช และได้พบกับ เจดด์ พาร์ฟิทท์ สุดยอดนางแบบสาว ซึ่งเธอได้ให้เคล็ดลับเกี่ยวกับการเป็นนางแบบที่ดี และตอนค่ำวันนั้น พวกเธอยังได้กับเอเจนซี่ของ สตอร์ม โมเดล แมแนจเมนท์ มารีน่า แฟร์แฟ็กซ์ เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับการให้คำแนะนำในวงการนางแบบอีกด้วย
วันต่อมา พวกเธอได้ถูกพาไปยังชายหาดส่วนตัวที่เงียบสงบ เพื่อถ่ายภาพประจำสัปดาห์ โดยได้ช่างภาพฝีมือดีจาก ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา แจ็ค กายส์ มาเป็นช่างภาพในครั้งนี้ โดยธีม คือชุดราตรียาว ที่ถูกออกแบบโดย อเล็ก เพอร์รี่ โดย เจดด์ พาร์ฟิทท์ จะได้มีส่วนร่วมในการให้คำแนะนำในการถ่ายภาพให้กับสาวๆด้วย แคทารีน่า ได้รับคำชมเชยในการแสดงออกถึงความเซ็กซี่ รวมถึง โจดิลลี่ ที่สามารถโพสท่าได้อย่างหลากหลาย ในขณะที่สาวๆคนอิ่น ได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันไป หลังาจกวันนั้น สาวๆจึงได้เล่นเกม จริงหรือกล้า พวกเธอจึงได้พบว่า มีความคิดเห็นที่น่าสนใจ ว่าในระหว่างพวกเธอที่ตอนนี้ได้แยกกันออกเป็นสองกลุ่มแล้ว
ในการตัดสิน ได้กลับมาตัดสินกันที่ กัวลาลัมเปอร์ อีกครั้ง โจดิลลี่ ได้รับคำวิจารณ์จากกกรรมการที่น่าประทับใจในการเคลื่อนไหว และโพสท่ากระโดดออกมาได้ดี ในขณะที่ โจเซฟิน ถูกตำหนิว่า ในภาพถ่ายของเธอ ดูเป็นการโพสท่ามากเกินไป รวมถึงโครงหน้าที่ออกมาในภาพ ยังเป็นมุมที่ออกมาไม่ดี กับ นิโคล ที่ถูกวิจารณ์ว่า ท่าโพสของเธอ เหมือนกับ แคตตาล็อกภาพถ่ายชุดแต่งงาน ไม่มีความเป็นแฟชั่นชั้นสูง พวกเธอทั้งคู่จึงตกเป็นสองคนสุดท้าย สุดท้ายแล้ว นิโคล รอดจากการถูกคัดออกอีกครั้ง ทำให้ โจเซฟิน ต้องเก็บกระเป๋าและถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 11 : The Girl On Life’s Journey.
ตั้งแต่ที่มีการเปิดเผยว่า ในตอนนี้ สาวๆ จะได้มีการถ่ายภาพร่วมกับ สายการบิน มาเลเซียแอร์ไลน์ แต่การฉายของตอนนี้ จึงถูกยุติลงเนื่องมาจากความไม่เหมาะสม เพราะขณะนี้ มีการแถลงข่าวแล้วว่า การหายสาบสูญของ เครื่องบิน มาเลเซียแอร์ไลน์ MH370 นั้นได้ตกลงไปจมอยู่ใต้ มหาสมุทรอินเดีย ทางรายการจึงได้ ตัดภาพบางส่วนของตอนนี้ ออกมาให้ชมใน ยูทูบ และตอนดังกล่าวได้ออกอากาศอีกครั้งหลังจากการออกอากาศของรายการนี้ได้จบลงไปร่วมหนึ่งเดือนในรูปแบบการรีรัน
โดยตอนดังกล่าวมีรายละเอียดว่า พวกเธอได้เดินทางไปยัง ฮ่องกง โดยสวมเสื้อผ้าจากแบรนด์ดัง กุชชี่ อาดัมและโจอี้ได้ให้สาวๆ ฝึกเดินแบบในในเครื่องบิน หลังจากนั้นได้เริ่มการแข่งขันชิงรางวัลประจำสัปดาห์โดยเดินแบบภายในเครื่องบินโดยสวมชุดที่ออกแบบโดย โจนาธาน เหลียง ดีไซน์เนอร์ชาวมาเลเซีย เมื่อไปถึงฮ่องกง อาดัมและโจอี้ได้พาสาวๆ ไปยังจุดที่สูงที่สุดของเมืองไฮด์ที หลังจากที่ได้รับประทานอาหารเสร็จแล้ว ทั้งสองก็ได้บอกว่า ชีน่า เป็นผู้ชนะในการแข่งขันครั้งนี้
หลังจากนั้น สาวๆ ห้าคนสุดท้าย ได้พบกับ ได้พบกับ เฮเลน่า ชาน ผู้เข้าแข่งขันจากฤดูกาลที่แล้ว ซึ่งพวกเธอได้มีโอกาสพูดคุยกับ เฮเลน่า บนเรือเดินทางในอ่าววิคตอเรีย หลังจากที่สาวๆ ได้กลับมาถึงโรงแรมที่พักในมาเลเซียแล้ว โจอี้ ได้พา เจสสิก้า อมรกุลดิลก ผู้ชนะจากฤดูกาลที่แล้ว ให้สาวๆ ได้รู้จักและพบกัน
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้จะเป็นแคมแปญจน์ประชาสัมพันธ์สายการบินของมาเลเซียแอร์ไลน์ในโรงเก็บเครื่องบิน โดยพวกเธอได้โพสท์ท่ากับกระเป๋าเดินทาง โดยมีเครื่องบินของสายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ A380 เป็นฉากหลัง
ในห้องตัดสิน ชีน่า ได้ถูกเรียกชื่อคนแรกเป็นครั้งแรก จากภาพถ่ายที่ดีที่สุด ตามมาด้วย โจดิลลี่ และมารี ทิ้งให้ นิโคลและแคทารีน่า ตกเป็นสองคนสุดท้าย แต่แคทารีน่า ได้รับโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง นิโคล จึงต้องถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 12 : The Girl Who's Epic.
เริ่มต้นสัปดาห์นี้ สาวๆได้รับจดหมายจาก นาเดีย ว่าให้เตรียมตัวเดินทางไปยัง รัฐมะละกา ซึ่งสาวๆจะได้หยุดพักการแข่งขันไว้ชั่วคราว และได้พักผ่อนกับการช็อปปิ้ง และเดินดูของ รวมถึงการนั่งรถลากมะละกา แบบดั้งเดิม และต่อมาได้เดินทางไปยัง โรงแรมมาเจสติก เพื่อรับประทานน้ำชา กับขนมต่างๆในยามบ่ายอีกด้วย ก่อนที่จะเดินทางกลับไปยัง กัวลาลัมเปอร์ อีกครั้ง
การแข่งขันในสัปดาห์นี้ พวกเธอจะต้องแข่งขันเพื่อคัดตัว ให้กับ นิตยสาร ฮาร์เปอร์ บาซาร์ ของมาเลเซีย ซึ่งจะได้บรรณาธิการ เป็นผู้ตัดสิน แคทารีน่า เป็นคนแรก แต่ไม่สามารถสร้างคามประทับใจได้ เนื่องจาก เดินแบบออกมาได้ไม่ดี คนต่อมาคือ โจดิลลี่ ที่พวกเขาไม่แน่ใจตัวเธอ เพราะการโพสท่าดูน่าเบื่อเกินไป ในขณะที่ ชีน่า และมารี สร้างความประทับใจได้เป็นอย่างดี ในแฟ้มสะสมผลงาน และการเดินแบบ ซึ่งสุดท้ายแล้ว ชีน่า เป็นผู้ชนะการแข่งขันหางานครั้งนี้ โดยรางวัลที่เธอจะได้รับคือ การช็อปปิ้งมูลค่า 1,000 ดอลลาร์ กับเครื่องสำอาง M.A.C
หลังจากสาวๆกลับถึงบ้านพัก พวกเธอได้พบกับ โจอี้ ซึ่งได้เปิดโอกาสให้พวกเธอได้พูดคุยกับ แอชลีย์ โรเบิร์ต หนึ่งในอดีตสมาชิกของวง พุสซีแคตดอลส์ เพื่อแบ่งปันเคล็ดลับการเป็นนางแบบให้กับสาวๆ วันต่อมา พวกเธอได้รับการต้อนรับจาก ไอโคน่า ป็อป นักร้องชาวสวีเดน ที่จะแนะนำพวกเธอสำหรับการถ่ายภาพครั้งต่อไป ให้กับ นิตยสาร ฮาร์เปอร์ บาซาร์ มาเลเซีย โดยจะได้ถ่ายภาพกันใน สนามกีฬาชินวู โดยได้ เค็นเน็ท โกห์ ผู้กำกับการถ่ายภาพ จาก ฮาร์เปอร์ บาซาร์ สิงคโปร์ มาเป็นผู้กำกับการถ่ายภาพครั้งนี้ ซึ่งเค็นเน็ท ได้ประทับใจกับการถ่ายภาพของ แคทารีน่า และ โจดิลลี่ มากที่สุด ในขณะที่ ชีน่า ได้รับการตอบรับกลางๆ และมารี ที่ทำออกมาได้ไม่ดี ในการถ่ายภาพ
ในห้องตัดสิน กรรมการประทับใจในภาพถ่ายของ แคทารีน่า เป็นอย่างมาก รวมถึง โจดิลลี่ ที่ทำออกมาได้ดีอีกครั้ง แต่รู้สึกผิดหวังกับภาพถ่ายของ มารี เนื่องจากเธอมีศักยภาพที่เต็มเปี่ยม และเคยได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกมาแล้ว ถึงสามครั้ง แต่ภาพถ่ายในครั้งนี้ ออกมาแย่อย่างคาดไม่ถึง และยังไม่เป็นที่น่าจดจำอีกด้วย ในขณะที่ ชีน่า ถูกตำหนิว่า มีการแสดงทางสีหน้าแบบเดิมๆตลอดการแข่งขัน อีกทั้ง กรรมการยังรู้สึกได้ว่า เธอกดดันตัวเองมากเกินไป เนื่องจากเธอเป็นคนมาเลเซีย และมีผู้ที่กำลังชมอยู่เป็นจำนวนมาก ท้ายที่สุดแล้ว นาเดีย ได้กล่าวว่า เป็นการตัดสินใจที่ยากมาก มารี ได้ถูกคัดออกจากการแข่งขัน สร้างความตกตะลึงให้กับสาวๆ และชีน่า ได้ถูกเปิดเผยภายหลังว่า เธอจะได้เข้าไปชิงตำแหน่งสู่รอบสุดท้ายของการแข่งขัน ร่วมกับ แคทารีน่า และโจดิลลี่
ตอนที่ 13 : The Girl Who Wins It All.
เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก ชีน่ารู้สึกท้อแท้ เมื่อผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออีกสองคน มาจากประเทศฟิลิปปินส์ และเนื่องจากเธอเป็นชาวมาเลเซีย เธอจะต้องนำความภาคภูมิใจมาสู่ประเทศของเธอให้ได้ ต่อมา สาวๆได้เดินทางไปยัง กัวลาเตอเริงกานู เพื่อถ่ายภาพกันครั้งสุดท้าย หลังจากที่เดินทางมาถึง ตันจง จายา รีสอร์ทแล้ว สาวๆได้รับการต้อนรับจาก กลุ่มที่เล่น กมปัง แบบดั้งเดิม ซึ่งพาพวกเธอเดินไปหาเพื่อพบกับ นาเดีย
การถ่ายภาพครั้งสุดท้ายของพวกเธอได้เผยว่า จะเกี่ยวกับวิถีชีวิตของ กำปง ซึ่งพวกเธอจะต้องแสดงออกถึงความรู้สึกปรารถนา และความโศกเศร้าให้เแสดงออกมาในภาพ ชีน่าและแคทารีน่า ทำออกมาได้ดี ในขณะที่ โจดิลลี่ ประสบปัญหากับการแสดงออกทางด้านอารมณ์ที่ดูเหมือนว่า จะมากจนเกินไป
หลังจากนั้น สาวๆได้เดินทางกลับมาที่ กัวลาลัมเปอร์ อีกครั้ง เพื่อการเดินแบบครั้งสุดท้าย ที่บ้านพัก พวกเธอได้รับการต้อนรับจาก สาวๆที่ถูกคัดออกไปแล้วในการแข่งขัน ซึ่งโจดิลลี่ ถึงกับร้องให้ เมื่อได้เจอกับ สเน่หาและนิโคล เช่นเดียวกับ ชีน่า ที่ได้พบกับ โจเซฟิน อีกครั้ง การเดินแบบครั้งสุดท้ายได้ถูกจัดขึ้นที่ สถานีรถไฟที่ถูกทิ้งร้าง ซึ่งเป็นศูนย์การแสดงศิลปะที่ซับซ้อน ในกัวลาลัมเปอร์ ซึ่งก่อนการเดินแบบจะเริ่ม อดัม วิลเลียมส์ ได้สอนรูปแบบวิธีการเดินแบบให้กับสาวๆ โดยจะเป็นการเดินแบบคอลเลคชั่นให้กับ ดีไซน์เนอร์ สามคน คือ โจนาธาน เหลียง, กี แพงกาบีน และอัลเบิร์ต อันดราด้า โดยได้ จิมมี่ ชู และผู้มีชื่อเสียงในแฟชั่น มาเป็นผู้ชมการเดินแบบครั้งสุดท้ายนี้
ในการตัดสินครั้งสุดท้าย ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกจะเป็นการตัดสินจากการถ่ายภาพครั้งสุดท้าย ชีน่า ได้รับการยกย่องว่า สามารถเปลี่ยนแปลงได้ดีในทุกๆการถ่ายภาพ ตลอดการแข่งขัน แคทารีน่า เติบโตและพัฒนาขึ้นเป็นอย่างมาก และโจดิลลี่ มีส่วนผสมของรูปลักษณ์ที่ทันสมัย และความย้อนยุคอยู่ในตัวเอง หลังจากนั้น กรรมการจึงได้ปรึกษาหารือกัน ก่อนที่สาวๆจะถูกเรียกกลับมา และ แคทารีน่า กลายเป็นผู้ที่ถูกคัดออก เนื่องจากกรรมการมีความคิดเห็นว่า เธอจะสามารถทำได้ดีในการถ่ายภาพความงามเท่านั้น แต่ไม่ใช่กับกับการถ่ายภาพแฟชั่นชั้นสูง
การตัดสินครั้งที่สองจะเป็น การตัดสินจากการเดินแบบครั้งสุดท้าย และเป็นอีกครั้งที่ ชีน่า ได้รับการยกย่องว่า มีใบหน้าที่เป็นเอเชียแบบทันสมัย ในขณะที่ โจดิลลี่ ก็มีการเดินแบบที่แข็งแกร่ง และยังมีใบหน้าที่เป็นสาวเอเชียแบบคลาสสิค และเมื่อทั้งสองคนถูกเรียกกลับมา ผู้ชนะ ของเอเชีย เน็กซ์ ทอป โมเดล ฤดูกาลที่สอง คือ ชีน่า เลียม
ชูเกซเซอร์
Shoegazer
รายชื่อธงในสาธารณรัฐจีน
หน้านี้คือรายการของธงต่างๆ ของสาธารณรัฐจีน ที่เคยใช้ในอดีตและมีการใช้อยู่ในปัจจุบัน
เตชินท์ ปิ่นชาตรี (เกิด 16 ตุลาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เริ่มเข้าวงการจากการประกวด M Thailand และ ติด 1 ใน 10 คน
เส้นเวลาของประธานาธิบดีสหรัฐ
ตารางนี้แสดงถึงระยะเวลาที่ใช้ในการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ชีวิตก่อนที่จะเป็นประธานาธิบดี และ ช่วงหลังจากเป็นประธานาธิบดี ตั้งแต่ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนแรก จอร์จ วอชิงตัน ถึงปัจจุบัน
กูเกิล สตรีทวิว
Police Story 2013
เดอะทรูธอะเบาต์เลิฟ
เดอะทรุทอะเบาต์เลิฟ  คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 6 ของพิงก์ศิลปินเพลงป๊อปชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2555
ฟันเฮาส์
ฟันเฮาส์  คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 5 ของพิงก์ศิลปินเพลงป๊อปชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2551
มีซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ด ฮอท 100 คือ So What
แอมน็อตเดด
แอมน็อตเดด  คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 4 ของพิงก์ศิลปินเพลงป๊อปชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2549 ที่ยุโรป และออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2549 ที่อเมริกา มีซิงเกิลฮิตในอัลบั้มมากมาย คือ Stupid Girls ,Who Knew ,U+Ur Hand ,Dear Mr. President และ Leave Me Alone (I'm Lonely)
ไทรดิส
ไทรดิส  คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 3 ของพิงก์ศิลปินเพลงป๊อปชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ซึ่งอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ไม่ประสบความสำเร็จเท่ากับอัลบั้มที่ผ่านมา แต่ก็ยังมีซิงเกิลฮิตในอัลบั้มมากมาย คือ Trouble God Is a DJ และ Last to Know
แม่น้ำซัน
แม่น้ำซัน  เป็นแม่น้ำสายหลักในภาคกลางฝั่งตะวันตกของลาว ไหลจากภูเขาในลาวตอนกลาง ผ่านแขวงบอลิคำไซไปลงแม่น้ำโขงที่ปากซันบริเวณพิกัด
แม่น้ำอู
แม่น้ำอู  เป็นแม่น้ำสายหลักสายหนึ่งในประเทศลาว มีความยาว 448 กิโลเมตรจากแขวงพงสาลีจนถึงแขวงหลวงพระบาง เป็นเส้นทางการคมนาคมทางน้ำที่สำคัญ ไปบรรจบกับแม่น้ำโขงที่ปากอู
พวกคลั่งเจ้า
พวกคลั่งเจ้า  เป็นกลุ่มหัวเอียงขวาในรัฐสภาฝรั่งเศสตั้งปี 1815 ถึง 1830 ซึ่งเป็นช่วงนำราชวงศ์บูร์บงคืนสู่ราชบัลลังก์ (Bourbon Restoration) พวกคลั่งเจ้าส่วนใหญ่มักเป็นสมาชิกของชนชั้นสูงที่สนับสนุนศาสนาคริสต์โรมันคาทอลิกในฐานะศาสนาประจำรัฐที่ถูกต้องตามกฎหมายฝรั่งเศสเท่านั้น, พระมหากษัตริย์บูร์บง, การแบ่งชนชั้นทางสังคม และการเลือกตั้งตามสำมะโน (census suffrage) อย่างมาก ซึ่งขัดกับเจตจำนงร่วมและความต้องการของชนชั้นกระฎุมพีและแนวคิดเสรีนิยมกับประชาธิปไตย
การเลือกตั้งที่แต่ละบุคคลมีคะแนนเสียงไม่เท่าเทียมกันขึ้นอยู่กับสถานภาพตามทะเบียนสำมะโนนั้น ส่งผลให้พวกคลั่งเจ้าได้เสียงข้างมากในสภาผู้แทน (Chamber of Deputies) ถึงสองครั้ง คือ ตั้งแต่ปี 1815 ถึง 1816 และตั้งแต่ปี 1824 ถึง 1827 ในเวลาดังกล่าว สภาได้รับสมญาว่า "สภาทุรคม" (Chambre introuvable) และพวกคลั่งเจ้าซึ่งขึ้นชื่อว่า "ทำตัวเป็นเจ้ายิ่งกว่ายิ่งเจ้า" (plus royalistes que le roi) ได้ครองเสียงข้างมากเด็ดขาดภายใต้การปกครองของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 (Louis XVIII) มาจนถึงพระเจ้าชาลส์ที่ 10 (Charles X) พวกคลั่งเจ้าดังกล่าวไม่สนับสนุนแนวคิดเสรีนิยม สาธารณรัฐนิยม และประชาธิปไตย พวกเขาไม่ต้องการให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงดำเนินการปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ทั้งยังต่อต้านการจำกัดอำนาจพระมหากษัตริย์ เพราะหมายจะบูรณะระบอบเก่า (Ancien Régime) และขจัดความแตกแยกซึ่งเป็นผลมาจากการปฏิวัติฝรั่งเศส แต่พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 เองทรงหวังที่จะลดทอนการนำระบอบเก่ากลับมาอีกครั้ง เผื่อประชาชนจะยอมรับระบอบเก่าได้บ้าง
เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 สวรรคตในปี 1824 พวกคลั่งเจ้าเสียกำลังใจอย่างยิ่ง อย่างไรก็ดี พระเจ้าชาลส์ที่ 10 ซึ่งเคยเป็นผู้นำพวกคลั่งเจ้าต่อต้านพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์ใหม่ และร่วมมือกับพวกคลั่งเจ้าในการนำประเทศไปสู่ระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ครั้นเดือนมกราคม 1825 รัฐบาลซึ่งมีฌอแซฟ เดอ วีย์แลล (Joseph de Villèle) ผู้นำพวกคลั่งเจ้า เป็นนายกรัฐมนตรี ได้ตราพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการเหยียดหยามศาสนา (Anti-Sacrilege Act) เพื่อกำหนดให้การลักสิ่งเคารพทางศาสนาต้องระวางโทษประหารชีวิต ฌ็อง-นอแอล ฌ็อนเนย์ (Jean-Noël Jeanneney) นักประวัติศาสตร์ เรียกขานพระราชบัญญัตินี้ว่าเป็น "กฎหมายมิคสัญญี" (anachronic law) นอกจากนี้ พวกคลั่งเจ้ายังประสงค์จะจัดตั้งศาลเพื่อจัดการพวกนิยมการเปลี่ยนถึงรากฐาน (radicalism) และจะตรากฎหมายเพื่อจำกัดเสรีภาพของสื่อด้วย
ทว่า ในปี 1830 นั้นเอง เกิดการปฏิวัติเดือนกรกฎาคมเสียก่อน เป็นเหตุให้พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 (Louis Philippe I) ราชนิกุลออร์เลอ็อง (Orléans) ซึ่งสนับสนุนนโยบายเสรีนิยม ได้เสวยราชย์ ส่วนพวกคลั่งเจ้าต้องพ้นจากอำนาจและล่าถอยไปอยู่อาศัยอย่างสันโดษในแถบชนบท พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปทรงยกเลิกพระราชบัญญัติข้างต้นในไม่กี่เดือนหลังทรงครองราชย์ แต่พวกคลั่งเจ้ายังมีอิทธิพลอยู่ต่อไปจนถึงปี 1879 เป็นอย่างน้อย ครั้นเกิดวิกฤติการณ์ 16 พฤษาคม 1877 อำนาจราชศักดิ์ของพวกคลั่งเจ้าลดน้อยถอยลงไปมากยิ่ง เขาเหล่านั้นจึงบรรเทาความสุดโต่งในแนวคิด และตั้งเป้าหมายใหม่เป็นการนำราชวงศ์บูร์บง (Bourbon) หวนคืนสู่ราชบัลลังก์อีกครั้ง นับแต่นั้น พวกคลั่งเจ้าจึงได้ชื่อใหม่ว่า "เหล่าผู้สืบสิทธิโดยนิติธรรม" (Legitimists)
ปัจจุบัน พวกคลั่งเจ้า (ultra-royalist) สามารถหมายถึง บุคคลซึ่งนิยมเจ้าอย่างยิ่งยวด
Ultra-Royalist
Ultra-Royalists
คลั่งเจ้า
Ultraroyalist
แม่น้ำงึม
แม่น้ำงึม  เป็นแม่น้ำที่มีความยาว 354 กิโลเมตร ไหลลงสู่แม่น้ำโขง โดยมีต้นน้ำในเขตที่สูงทางเหนือของแขวงเชียงขวาง และไหลลงใต้ผ่านแขวงเวียงจันทน์ ไปบรรจบกับแม่น้ำโขงที่เวียงจันทน์ แม่น้ำสายนี้ได้สร้างเขื่อนน้ำงึมกั้นเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า
แม่น้ำซำ
แม่น้ำซำ  ซึ่งเป็นชื่อเรียกในประเทศลาว หรือ แม่น้ำจู  ซึ่งเป็นชื่อเรียกในประเทศเวียดนาม เป็นสาขาที่สำคัญของแม่น้ำม้า ต้นน้ำมาจากยอดเขาในเมืองซำเหนือ แขวงหัวพัน จากนั้นไหลผ่านจังหวัดเหงะอานและจังหวัดทัญฮว้า แล้วจึงรวมกับแม่น้ำหมา แม่น้ำสายนี้ยาว 325 กิโลเมตร โดยในลาวยาว 165 กิโลเมตร และในเวียดนามยาว 160 กิโลเมตร
แม่น้ำหมา
แม่น้ำหมา  หรือ แม่น้ำม้า  เป็นแม่น้ำที่มีต้นกำเนิดทางตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม ระยะทาง 400 กิโลเมตร ไหลผ่านเวียดนาม เข้าสู่ลาวแล้วไหลเข้าเวียดนามอีก ก่อนจะไหลลงสู่อ่าวตังเกี๋ย สาขาของแม่น้ำสายนี้ที่สำคัญคือแม่น้ำจูหรือแม่น้ำซำ แม่น้ำเบื๋อย และแม่น้ำเกิ่วจั่ย โดยไหลมารวมกับแม่น้ำหมาที่จังหวัดทัญฮว้าในเวียดนามกลางตอนเหนือ
แม่น้ำชู
แขวงโทโยฮิระ
แขวงโทโยฮิระ  เป็นแขวงหนึ่งในนครซัปโปโระ ในจังหวัดฮกไกโด แขวงนี้ถูกจัดตั้งขึ้นมาเมื่อปี ค.ศ. 1972 ในคราวที่นครซัปโปโระได้เป็นเจ้าภาพจัดมหกรรมโอลิมปิกฤดูหนาว 1972
ชื่อ "โทโยฮิระ" นั้น มาจากภาษาไอนุ ซึ่งมีความหมายว่า "หินผาพังทลาย" แขวงนี้มีดอกไม้สัญลักษณ์คือพิทูเนีย และแขวงโทโยฮิระยังมีตัวมาสคอต คือ "โคริง" ที่มีลักษณะเป็นแอปเปิล และ "เมตัง" ที่มีลักษณะเป็นแกะ
การจัดทัศนศึกษา
อูเอคิ แสบซ่าผ่ากฏเทพ
อูเอคิ แสบซ่าผ่ากฎเทพ
กฎหมายลายลักษณ์อักษร
หัวหน้ารัฐบาล
หัวหน้ารัฐบาล  หมายถึงเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้มีตำแหน่งอาวุโสสูงสุดหรือรองอาวุโสสูงสุดในฝ่ายบริหารของรัฐเอกราช รัฐสหพันธ์ หรืออาณานิคมปกครองตนเองหนึ่ง ผู้ซึ่งมักเป็นประธานคณะรัฐมนตรี คำว่า "หัวหน้ารัฐบาล" มักใช้แยกกับคำว่า "ประมุขแห่งรัฐ" เช่น ในอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญา ข้อ 7 และอนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและลงโทษอาชญากรรมที่กระทำต่อบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองระหว่างประเทศ รวมทั้งตัวแทนทางทูต ข้อ 1 และรายการพิธีสารสหประชาชาติ อำนาจของหัวหน้ารัฐบาล และความสัมพันธ์ระหว่างตำแหน่งนั้นกับสถาบันอื่นของรัฐ (เช่น ประมุขแห่งรัฐและสภานิติบัญญัติ) แตกต่างกันได้มากตามแต่ละรัฐ ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับตัวแบบรัฐธรรมนูญเฉพาะที่เลือก
ไทร ดิส
แอม นอท เดด
เดอะทรูธอะเบาท์เลิฟ
ซารันสค์
ซารันสค์  เป็นเมืองในประเทศรัสเซียส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐมอร์ดวีเนีย เป็นศูนย์กลางการค้าและธุรกิจ ตั้งอยู่ห่างจากกรุงมอสโกทางทิศตะวันออกราว 630 กม. เมืองมีประชากร 297,415 คน (ค.ศ. 2010)
ทะเลสาบเซนต์แคลร์  เป็นทะเลสาบในรัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา และรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา โดยมีเส้นเขตแดนระหว่างประเทศทั้งสองลากผ่าน ทะเลสาบมีลักษณะรูปร่างคล้ายหัวใจ ตั้งชื่อตาม นักพรตหญิงกลาราแห่งอัสซีซี ซึ่งนักสำรวจชาวยุโรปได้ค้นพบทะเลสาบนี้ในวันฉลองนักบุญ ทะเลสาบมีเนื้อที่ประมาณ 430 ตร.ไมล์ (1,100 ตร.กม.) ความลึกเฉลี่ยราว 11 ฟุต (3.4 เมตร) ทะเลสาบเป็นส่วนหนึ่งของระบบทะเลสาบเกรตเลกส์ เชื่อมต่อกับทะเลสาบฮูรอนโดยแม่น้ำเซนต์แคลร์ และเชื่อมต่อกับทะเลสาบอิรีโดยแม่น้ำดิทรอยต์
แม่น้ำดิทรอยต์
โรงเรียนสามโคก
ประวัติโรงเรียนสามโคก อบจ.ปทุมธานี.
ท่านพระครูถาวรกิจโกศล เจ้าอาวาสวัดป่างิ้ว ตำบลป่างิ้ว อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งโรงเรียนสามโคก โดยได้เชิญผู้ปกครองนักเรียนในอำเภอสามโคก และอำเภอใกล้เคียง มาประชุมที่วัดป่างิ้ว เมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2503 เพื่อปรึกษาหารือกันจัดตั้งโรงเรียนมัธยมวิสามัญรุ่น 4 ภายในบริเวณวัดป่างิ้ว ซึ่งทางวัดยินดีให้ใช้ที่ดิน 12 ไร่ และให้สมทบก่อสร้างเป็นเงินจำนวน14,620 บาท จังหวัดปทุมธานีได้มีคำสั่งให้เริ่มทำการสอนได้ ในวันที่ 26 พฤษภาคม 2503 โดยอาศัยชั้นบนอาคารเรียนประถมศึกษาของโรงเรียนวัดป่างิ้ว ในวันเปิดเรียนมีนักเรียนชายและหญิงรวม 9 คน นายสมทรง แรงกล้า ครูใหญ่โรงเรียนวัดป่างิ้วรักษาการแทนครูใหญ่ นายศักดา พวงดี ครูโรงเรียนนันทมุนีบำรุง มาช่วยสอนเป็นการภายในต่อมาจังหวัดปทุมธานีได้มีคำสั่งแต่งตั้งนายสังเวียน จิตระยนต์ ครูโรงเรียนสตรีปทุมธานี “คณะราษฎร์บำรุง 3” มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ ตั้งแต่วันที่ 5 มิถุนายน 2503 และได้มีประกาศกระทรวงศึกษาธิการให้เปิดชั้นเรียนขึ้น   ณ วันที่ 4 พฤษภาคม 2503 ตามหนังสืออำเภอสามโคกที่ 1444/2503 ลงวันที่ 14 มิถุนายน 2503 เดิมนั้นเป็นโรงเรียนมัธยมวิสามัญตอนปลาย (ม.4-ม.6) สังกัดแผนกโรงเรียนส่วนภูมิภาคของโรงเรียนรัฐบาลกรมวิสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ใช้อักษรย่อ ปท.21 จัดการสอนแบบสหศึกษา
ต่อมาในปี 2507 คณะครูอาจารย์ ผู้ปกครองนักเรียน และท่านพระครูถาวรกิจโกศล เจ้าอาวาสวัดป่างิ้ว จัดหาเงินสมทบ จำนวน 100,000 บาท เพื่อจัดสร้างอาคารเรียนแบบ 216 โดยได้วางศิลาฤกษ์อาคารเรียนวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2507 โดยผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี นายพูนสวัสดิ์ กำลังงาน เป็นประธานพิธีต่อมาในปีงบประมาณ 2508 ได้รับเงินงบประมาณค่าที่ดินและสิ่งก่อสร้าง เป็นเงิน 200,000 บาท เพื่อต่อเติมก่อสร้างอาคารเรียน และได้สร้างเสร็จเรียบร้อยเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2508 และในวันที่ 8 มกราคม 2509 ได้จัดทำบุญอาคารเรียนใหม่และใช้เรียนตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา