pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในศึกรอว์ (19 สิงหาคม 2013) มีการเฉลิมฉลองตำแหน่งแชมป์ของออร์ตัน ซึ่งมีนักมวยปล้ำทุกคนของ WWE มายืนที่เวที โดยมีเดอะชีลด์ยืนอยู่ริมเวที วินซ์ แม็กแมน, สเตฟานี แม็กแมน และทริปเปิล เอช ก็ออกมากันพร้อมหน้า ทริปเปิล เอชประกาศแนะนำตัวออร์ตัน แชมป์ WWE คนใหม่ ออร์ตันออกมาจับมือกับครอบครัวแม็กแมน ออร์ตันบอกว่าปกติเขาไม่ชอบขอบคุณใคร แต่ครั้งนี้เขาต้องบอกว่าเขาต้องขอบคุณทริปเปิล เอชจริงๆ ทริปเปิล เอชบอกว่าเขารู้ว่า แดเนียล ไบรอันยังอยู่ในสนามแห่งนี้ ถ้าหากว่ามีปัญหาอะไรก็จงออกมาเคลียร์กันเดี๋ยวนี้ทริปเปิล เอช ไบรอันออกมาและจะขึ้นเวที แต่เดอะชีลด์มารุมอัดไบรอัน แต่ทริปเปิล เอชสั่งห้ามไว้ ทริปเปิล เอชบอกให้ไบรอัน ขึ้นมาบนเวที ไบรอันขึ้นเวทีไปปุ๊บก็โดน RKO ทันที แล้วออร์ตันกับครอบครัวแม็กแมนก็ชูมือฉลองกัน และปิดรายการไป
เรื่องราวของการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ระหว่าง อัลเบร์โต เดล รีโอ กับ ร็อบ แวน แดม.
ในศึกรอว์ (19 สิงหาคม 2013) อัลเบร์โต เดล รีโอได้เจอกับซิน คารา ผลปรากฏว่า เดล รีโอเป็นฝ่ายชนะ เพราะซิน คาราใช้ท่า Suicide Dive พุ่งลงไปอัดเดล รีโอ ที่ด้านล่างเวที แต่ผิดคิวทำให้ซิน คาราเจ็บที่นิ้วมือ กรรมการต้องให้แพทย์สนามมาดูอาการซิน คารา และตัดสินให้เดล รีโอชนะไป หลังแมตช์ริคาร์โด โรดรีเกซออกมาขัดจังหวะ และบอกว่า เดล รีโอไม่ใช่ฮีโร่หรอก และเขาก็รู้สึกดีที่ไม่ต้องคอยติดตามเดล รีโอ อีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เขาจะติดตามคนที่เป็นฮีโร่อย่างแท้จริง คือ ร็อบ แวน แดม
ในศึกรอว์ (26 สิงหาคม 2013) แบรด แมดด็อกซ์ ประกาศว่าถ้า ร็อบ แวน แดมชนะแมตช์นี้จะได้สิทธิ์ชิงแชมป์ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ สุดท้ายเดล รีโอเป็นฝ่ายแพ้ไป จากการก่อกวนของริคาร์โด โดยขึ้นไปบนโต๊ะผู้บรรยายแล้วทำท่า RVD จนทำให้เดล รีโอเสียสมาธิ และทำให้ ร็อบ แวน แดมได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับเดล รีโอ ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์
เรื่องราวระหว่าง ซีเอ็ม พังก์ กับ เคอร์ติส แอ็กเซล และ พอล เฮย์แมน.
ในศึกรอว์ (19 สิงหาคม 2013) ซีเอ็ม พังก์ออกมาพูดเกี่ยวกับแมตช์เมื่อคืน แต่มีคนดูบางส่วนโห่พังก์ ทำให้พังก์โมโหและพูดนอกบทด่าคนดูและยังท้าให้คนดูขึ้นมาต่อยกับเขาบนเวทีด้วย พอล เฮย์แมนออกมาพร้อมกับเคอร์ติส แอ็กเซล เพื่อให้แอ็กเซลกระทืบพังก์ แต่กลายเป็นโดนพังก์เล่นงานจนหมดสภาพ เฮย์แมนมาขัดขวางไว้ ทำให้แอ็กเซลได้โอกาสเอาเก้าอี้มาฟาดและกระแทกซ้ำๆ ใส่ขาพังก์ที่บาดเจ็บอยู่ แอ็กเซลปิดบัญชีด้วยท่าไม้ตาย Neckbreaker จากนั้นก็เอาเก้าอี้มาหนีบขาพังก์ ก่อนจะขึ้นเชือกแล้วกระโดดลงมา แต่พังก์กลิ้งหลบได้ทันแล้วเอาเก้าอี้ไล่ฟาดแอ็กเซล ก่อนจะจับ GTS ลงบนขั้นบันไดเหล็ก
ในศึกรอว์ (26 สิงหาคม 2013) ซีเอ็ม พังก์ได้เจอกับเคอร์ติส แอ็กเซล สุดท้ายพังก์ก็ชนะไป หลังแมตช์ พอล เฮย์แมนพยายามจะหนีแต่โดน รปภ.ลากตัวกลับมาหาพังก์ แต่แอ็กเซลฟื้นมาพอดีแล้วมาจัดการล้วงพังก์ จากนั้นก็จับใส่กุญแจมือให้เฮย์แมนตบหัวเล่น พังก์ยังใช้ขาเตะก้านคอแอ็กเซลร่วงไปได้ จากนั้นก็ไปไล่เตะเฮย์แมนอย่างเมามันส์ แต่สุดท้ายก็โดนแอ็กเซลฟาดด้วยเก้าอี้ แอ็กเซลล็อกคอพังก์ ให้เฮย์แมนใช้ไม้เคนโด้กระหน่ำตีจนหมดสภาพ
เจ้าหญิงโจเซฟฟินแห่งบาเดิน
สกุลยศ
อิสริยยศ
ลักษณะประชากรกัมพูชา
มารี เฮนเรียตแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม
เจ้านายพระชันษายืนในราชสกุลรัชกาลที่ 1 แห่งพระราชวงศ์จักรี
กุหลาบโตเกียว
กุหลาบโตเกียว ( หรือบ้างสะกดเป็น Tokio Rose) เป็นชื่อทั่วไปที่กำลังฝ่ายสัมพันธมิตรในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ใช้เรียกโฆษกหญิงโฆษณาชวนเชื่อของญี่ปุ่นที่พูดภาษาอังกฤษราวโหลหนึ่ง กุหลาบโตเกียวมีเจตนาเพื่อขัดขวางขวัญกำลังใจของกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่ฟังการแพร่สัญญาณ ทหารอเมริกันในแปซิฟิกมักฟังการแพร่สัญญาณโฆษณาชวนเชื่อเพื่อรับทราบถึงผลของการปฏิบัติทางทหารของพวกตน โดยจับความหมายโดยนัย นอกเหนือจากการปฏิบัติแล้ว ยังมีนิยายว่ากุหลาบโตเกียวมีความแม่นตรงอย่างน่ากลัว กล่าวถึงหน่วยและกระทั่งชื่อของทหารปัจเจก แม้นิยายเหล่านี้ไม่เคยมีเอกสารพิสูจน์ เช่น บทและการแพร่สัญญาณที่บันทึกไว้ กุหลาบโตเกียวมักสะท้อนในหนังสือและภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมอย่าง"สมรภูมิศักดิ์ศรี ปฐพีวีรบุรุษ" ("Flags of Our Fathers") ข่าวลือเกี่ยวกับผู้ประกาศโฆษณาชวนเชื่อที่คล้ายกันมีลอร์ดฮอ-ฮอ (Lord Haw-Haw) และแอ็กซิสแซลลี (Axis Sally)
รายพระนามเจ้านายพระชันษายืนในราชสกุลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
เจ้านายพระชันษายืนในราชสกุลรัชกาลที่ 3 แห่งพระราชวงศ์จักรี
คิม ดา-ซม
คิม ดา-ซม (; เกิด 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2536) หรือชื่อในการแสดงว่า ดาซม เป็นนักร้อง นักร้อง พิธีกร ชาวเกาหลีใต้รู้จักในสถานะสมาชิกวง ซิสตาร์
คิม ดา-ซม เกิดวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 ในโซล เกาหลีใต้ เธอจบการศึกษาที่ Anyang Arts School และระดับอุดมศึกษาที่ Konkuk University Film Major
เจ้าชายเลโอโปลด์ ดยุกแห่งบราบันต์
เจ้าชายเลโอโปลด์แห่งเบลเยียม ดยุกแห่งบราบันต์ เคานท์แห่งแอโน  (12 มิถุนายน ค.ศ. 1859 - 12 มิถุนายน ค.ศ. 1859) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 และรัชทายาทพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียมกับสมเด็จพระราชินีมารี เฮนรีทเทอแห่งเบลเยียม
เลโอโปลด์เป็นพระนามเดียวกันกับพระอัยกาของพระองค์ และพระญาติของพระราชบิดา เจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
พระราชประวัติตอนต้น.
เมื่อประสูติ พระองค์ทรงได้รบพระราชทานตำแหน่งเป็น "เคานท์แห่งแอโน" เป็นพระราชโอรสองค์โตและมกุฎราชกุมาร ช่วงเลาประสูติของพระองค์ พระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม พระอัยกาของพระองค์ปกครองเบลเยียม ก่อนหน้าเจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาจะเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเบลเยียม
พระองค์ประสูติหลังพระขนิษฐา เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียม และมีพระขนิษฐภคินี 2 พระองค์ที่ประสูติหลังพระองค์สิ้นพระชนม์คือ เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งเบลเยียมและเจ้าหญิงเคลม็องทีนแห่งเบลเยียม ทำให้พระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์สิ้นความหวังสุดท้ายที่จะมีพระราชโอรส
ดยุกแห่งบราบันต์.
หลังจากการสวรรคตของพระอัยกาและการครองราชย์ของพระราชบิดาใน 1865 ทำให้พระองค์ได้รับตำแหน่งดยุกแห่งบราบันต์ ซึ่งเป็นตำแหน่งของทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงในราชบัลลังก์เบลเยียม ในฐานะทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงทำให้พระองค์ได้รับการคาดหลังว่าจะได้ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเป็น สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม
เจ้าชายเลโอโปลด์สิ้นพระชนม์ที่ ลาเอเกนหรือบรัสเซลส์ เมื่อ 22 มกราคม 1869 จากโรคพระปัปผาสะ (ปอด) บวมหลังจากที่ตกลงไปในบ่อน้ำ ที่งานพระศพของพระราชโอรส เป็นครั้งเดียวที่สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 ทรงกระทำเพียงครั้งเดียวในชีวิต พระองค์ทรง"ทรุดองค์ลงในที่สาธารณะคุกเข่าอยู่ข้างโลงพระศพและทรงกรรแสงอย่างบ้าคลั่ง" พระศพของเจ้าชายเลโอโปลด์ ถูกฝังที่สุสานหลวงที่ โบสถ์พระแม่แห่งลาเคิน ในกรุงบรัสเซลส์
การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายเลโอโปลด์ก่อนวัยอันควร ทำให้พระราชบิดาของพระองค์เหลือพระธิดาเพียง 2 พระองค์ คือเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเบลเยียมและเจ้าหญิงสเตฟานีแห่งเบลเยียม หลังการสิ้นพระชนม์ของพระราชโอรสสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 และสมเด็จพระราชินีมารี เฮนเรียต ก็ทรงพยายามที่จะมีพระราชโอรสพระองค์ใหม่ พระองค์ได้ประสูติเจ้าหญิงเคลม็องทีนแห่งเบลเยียมในปี 1872 ทำให้ทั้งสองพระองค์สิ้นความหวังที่จะมีพระราชโอรส
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 ก็มีผู้สืบราชสมบัติคือพระภาติยะ สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม และพระโอรสก็สืบราชสมบัติต่อมาเป็นสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม
ปากีสถานตะวันออก
ปากีสถานตะวันออก (; "Purbo Pākistān"; "Mašriqī Pākistān" ) เป็นดินแดนที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของประเทศปากีสถาน ซึ่งอยู่ในดินแดนเบงกอล ระหว่าง พ.ศ. 2498 - 2514
ใน พ.ศ. 2490 เบงกอลเป็นส่วนหนึ่งของบริติชอินเดีย ซึ่งแบ่งเป็นเบงกอลตะวันตกและเบงกอลตะวันออกตามศาสนา การแบ่งแยกนี้เป็นผลจากความขัดแย้งทางศาสนาระหว่างฮินดูและมุสลิมในอินเดีย ใน พ.ศ. 2490 ชาวเบงกอลที่เป็นมุสลิมเข้าร่วมกับขบวนการปากีสถาน หลังการแบ่งแยกอินเดียและกลายเป็นจังหวัดเบงกอลตะวันออกของปากีสถาน ระหว่าง พ.ศ. 2490 - 2497 เบงกอลตะวันออกมีการบริหารเป็นเอกเทศโดยพันธมิตรมุสลิมปากีสถาน นำโดยนูรุล อามีน ต่อมาใน พ.ศ. 2498 นายกรัฐมนตรีเบงกอล มูฮัมหมัด อาลี โบกรา ได้ประกาศยุบจังหวัดเบงกอลตะวันออก และจัดตั้งปากีสถานตะวันออก โดยมีเมืองหลักคือธากา ในช่วงนี้พันธมิตรมุสลิมปากีสถานพ่ายแพ้ให้แก่สันนิบาตอวามี สันนิบาตอวามีเข้ามาบริหารปากีสถานตะวันออก หลังจาก ฮุเซน ชะฮีด ชุระวรรดี ได้เป็นนายกรัฐมนตรี ช่วงระหว่าง พ.ศ. 2501 - 2514 เป็นช่วงที่เกิดความขัดแย้งทางการเมือง การสนับสนุนการปกครองตนเองเติบโตขึ้นเมื่อสันนิบาตอวามี จัดตั้งขบวนการหกประการใน พ.ศ. 2509 และเติบโตเต็มที่เมื่อสันนิบาตอวามีชนะการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2513 ในปากีสถานตะวันออก
หลังการเลือกตั้งทั่วไป นายกรัฐมนตรีของปากีสถาน นายพลยะห์ยา ข่าน พยายามเจรจากับทั้งพรรคประชาชนปากีสถาน และสันนิบาตอวามีในการแบ่งปันอำนาจจากรัฐบาลกลางแต่ล้มเหลว สันนิบาตอวามีได้ประกาศเอกราชของปากีสถานตะวันออกเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2514 และเริ่มต้นสงครามปลดปล่อยบังกลาเทศจากปากีสถาน โดยอินเดียเข้ามาสนับสนุนสันนิบาตอวามี สงครามสิ้นสุดลงเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ปากีสถานตะวันออกได้รับเอกราชอย่างเป็นทางการในนามบังกลาเทศ
ดยุกแห่งบราบันต์
ดยุกแห่งบราบันต์ หรือ ดยุกแห่งบราบ็อง  เป็นพระอิสริยยศที่จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทรงสถาปนาให้แก่อ็องรีที่ 1 พระราชโอรสของก็อดฟรีที่ 3 เคานต์แห่งลูแวง (ซึ่งเป็นดยุกแห่งโลธารินเจีย อีกบรรดาศักดิ์หนึ่งด้วย) ซึ่งดัชชีบราบันต์ถูกสถาปนาขึ้นราวปี ค.ศ. 1183 โดยยกสถานะจากแลนด์กราฟบราบันต์ (Landgrave of Brabant) ซึ่งมีอยู่เดิมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1085
ในปี ค.ศ. 1288 ผู้ถือบรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งบราบันต์" ยังถือเป็น "ดยุกแห่งลิมบูร์ก" อีกด้วย และต่อมาได้ขึ้นเป็นบรรดาศักดิ์ของ "ดยุกแห่งเบอร์กันดี" ในปี ค.ศ. 1430 ซึ่งยังคงใช้อยู่และสืบตระกูลกันต่อมาจนกระทั่งสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศส ถึงแม้ว่าดินแดนแถบภาคเหนือของบราบันต์นั้นจะเป็นดินแดนที่ปกครองโดยสาธารณรัฐดัตช์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17-18 ก็ตาม
บรรดาศักดิ์ในยุคปัจจุบัน.
ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา.
ราชอาณาจักรเบลเยียมในยุคปัจจุบันได้นำบรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งบราบันต์" กลับมาใช้อีกครั้งหนึ่ง โดยใช้สำหรับพระราชทานเพื่อประกอบพระอิสริยยศของรัชทายาท (ถึงแม้ว่าจังหวัดนอร์ทบราบันต์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนของดัชชีในอดีต จะตกอยู่ในดินแดนของเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1648 เป็นต้นมา)
รัชทายาทที่เฉลิมพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งบราบันต์ ได้แก่
พระอิสริยยศของเจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตในฐานะรัชทายาทนั้น เรียกว่า "เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม" มิใช่ "เจ้าหญิงแห่งชาวเบลเยียม" ซึ่งไม่ถูกต้อง และมักใช้ผิดพลาดอันเนื่องมาจากการเทียบเคียงกับพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์ในฐานะ "พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม"
เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ยังมีพระอิสริยยศเป็น "ดัชเชสแห่งบราบันต์" ซึ่งจะพระราชทานเฉพาะสำหรับองค์รัชทายาท ซึ่งบรรดาศักดิ์นี้ถือว่าสูงกว่าอิสริยยศ "เจ้าหญิง/เจ้าชายแห่งเบลเยียม"
จากพระราชบัญญัติลงวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1840 มาตรา 1 ย่อหน้าที่ 2 แก้ครั้งสุดท้ายเมื่อปีค.ศ. 2001 ระบุเกี่ยวกันการพระราชทานไว้ว่า : " บรรดาศักดิ์ "ดยุกหรือดัชเชสแห่งบราบันต์" จะพระราชทานให้สำหรับเจ้าชาย หรือเจ้าหญิงซึ่งเป็นพระราชโอรส/ธิดาพระองค์ใหญ่ของพระมหากษัตริย์ โดยหากพระราชโอรส/ธิดาพระองค์หาได้ไม่ ให้บรรดาศักดิ์นี้ตกลงเป็นของพระโอรสหรือพระธิดาพระองค์ใหญ่ของเจ้าชายหรือเจ้าหญิงซึ่งเป็นพระราชโอรส หรือพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระมหากษัตริย์ (พระราชนัดดาพระองค์ใหญ่)"
พระมหากษัตริย์แห่งเบลเยียม
รัฐบาลชั่วคราวบังกลาเทศ
รัฐบาลเฉพาะกาลสาธารณรัฐประชาชนบังกลาเทศ (; , ') หรือนิยมเรียก รัฐบาลมูชิบนคร เป็นรัฐบาลที่ตั้งขึ้นหลังการประกาศอิสรภาพปากีสถานตะวันออกเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2514 มีตายุดดิน อะห์หมัดเป็นนายกรัฐมนตรี และถือเป็นหัวหน้าสูงสุดในขบวนการปลดปล่อยบังกลาเทศ ซึ่งประกอบด้วยคณะรัฐมนตรี คณะทูตานุทูต สมัชชา กองทัพและราชการวิทยุ
หลังการเลือกตั้งทั่วไปปี 2513 คณะทหารผู้ยึดอำนาจการปกครองปากีสถานไม่ยอมส่งมอบอำนาจให้แก่สมาชิกสภานิติบัญญัติจากการเลือกตั้ง และกองทัพปากีสถานปราบปรามประชาชนปากีสถานตะวันออก บรรดาผู้นำการเมืองจากการเลือกตั้งของปากีสถานตะวันออกจึงประกาศเอกราชและก่อตั้งรัฐบาลชั่วคราวด้วยการสนับสนุนของรัฐบาลอินเดีย คณะรัฐมนตรีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 17 เมษายน 2514 ในเมืองมูชิบนคร รัฐบาลมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในโกลกาตา (เมืองหลวงของรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดีย) ซึ่งเป็นรัฐบาลพลัดถิ่น รัฐบาลนี้ได้ดึงดูดผู้แปรพักตร์จากราชการพลเรือนและทหารของปากีสถาน ตลอดจนปัญญาชนและบุคคลสำคัญทางวัฒนธรรมจากปากีสถานตะวันออกเป็นอันมาก
รัฐบาลนี้ประสานงานกับรัฐบาลอินเดียในการต่อสู้ด้วยอาวุธต่อกองทัพปากีสถาน และจัดการกับวิกฤตผู้ลี้ภัย นอกจากนี้ยังรณรงค์ในระดับนานาชาติเพื่อหาเสียงสนับสนุนสำหรับเอกราชของบังกลาเทศ
แซบเซวอร์
แซบเซวอร์  ในอดีตมีชื่อว่า เบแฮฆ  เป็นเมืองในจังหวัดโฆรอซอเนแรแซวี ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิหร่าน อยู่ห่างจากเมืองแมชแฮดไปทางทิศตะวันตกราว 220 กิโลเมตร จากข้อมูลประชากรในปี พ.ศ. 2549 มีประชากร 208,172 คน จาก 57,024 ครอบครัว
แซบเซวอร์เป็นเมืองศูนย์กลางการค้า ศูนย์กลางการผลิตองุ่นและลูกเกด มีอุตสาหกรรมขนาดเล็ก ด้านการผลิตอาหาร มอเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ เมืองมีถนนเชื่อมโยงกรุงเตหะรานกับแมชแฮดตัดผ่าน มีสนามบินภายในประเทศ
เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต ดัชเชสแห่งบราบันต์
เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต เตแรซ มารี เอแลน ดัชเชสแห่งบราบันต์ (, ; 25 ตุลาคม พ.ศ. 2544) เป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์เบลเยียม เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียมและสมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม มีพระอิสริยยศเป็น "ดัชเชสแห่งบราบันต์" หลังจากที่สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม พระอัยกาธิราชของพระองค์ทรงสละราชสมบัติ โดยมีพระราชบิดาของพระองค์สืบราชสมบัติเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
รัฐสภาเบลเยียมได้มีการผ่านกฎหมายว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์โดยถือสิทธิของบุตรหัวปีประมาณสิบปีก่อนหน้าวันพระราชสมภพ จึงหมายความว่าแม้กระทั่งพระองค์จะมีพระอนุชาที่ทรงพระเยาว์กว่าอีกสองพระองค์ แต่พระองค์ก็ยังคงอยู่ในลำดับที่หนึ่งในการสืบราชบัลลังก์ในฐานะของพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ และเมื่อนั้นพระองค์จะเสวยราชย์ขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งชาวเบลเยียมเป็นพระองค์แรก
โดยปกติแล้วพระราชโอรสขององค์มกุฎราชกุมารนั้นจะได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ "เคานต์แห่งแอโน" ซึ่งได้มีการคาดการณ์ไว้สำหรับก่อนวันประสูติของพระองค์ว่าจะทรงให้เฉลิมพระนามเป็น "เคาน์เตสแห่งแอโน" สำหรับเจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต แต่อย่างไรก็ตามได้มีพระบรมราชโองการให้เลิกการพระราชทานบรรดาศักดิ์นี้อีกต่อไป
เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ตแห่งเบลเยียม
โอกุสต์ เดอ โบอาร์แน
โอกุสต์ เดอ โบอาร์แน (; 9 ธันวาคม 1810 - 28 มีนาคม 1835) เป็นเจ้าชายพระราชสวามีพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นดยุกแห่งเลาช์เทนเบิร์ก เจ้าชายแห่งไอ-ชเต็ท และดยุกแห่งซานตาครูซในสิทธิของพระองค์เอง
โอกุสต์ เดอ โบอาร์แน ประสูติเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1810 ที่เมืองมิลาน แคว้นลอมบาร์เดีย ราชอาณาจักรอิตาลี พระองค์เป็นพระราชโอรสของเออแฌน เดอ โบอาร์แน พระโอรสบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 กับเจ้าหญิงออกุสตาแห่งบาวาเรีย พระองค์เป็นพระราชนัดดาของสมเด็จพระจักรพรรดินีโฌเซฟีน
หลังจากมีพระชนมายุได้ 24 พรรษา พระองค์ก็ได้อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกสซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุ 15 พรรษา ในวันอภิเษกสมรสพระองค์ก็ได้รับการสถาปนาให้เป็นเจ้าชายพระราชสวามีทันที หลังจากนั้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2378 ทั้งสองพระองค์ก็เสด็จมายังลิสบอน และโอกุสต์เริ่มประชวรและสิ้นพระชนม์เมื่อสองเดือนต่อมา
เนื่องจากการสิ้นพระชนม์อย่างรวดเร็วของโอกุสต์ เดอ โบอาร์แน ส่งผลให้พระองค์และสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส ไม่มีพระราชโอรส-พระราชธิดาด้วยกัน
หนึ่งปีต่อมาสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกสทรงอภิเษกสมรสใหม่กับเจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา เพราะโอกุสต์ เดอ โบอาร์แนเสด็จสิ้นพระชนม์ไปก่อน จึงไม่ได้รับการสถาปนาให้ครองราชย์บัลลังก์ร่วมกับพระมเหสี ซึ่งพระราชสวามีพระองค์ต่อมาของสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ได้กลายเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์บราแกนซา-แซ็กซ์-โคบูร์ก-ก็อตธา
ออกุสต์ เดอ โบฮาร์เนส์ ดยุคแห่งเลาช์เทนเบิร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งบราบองต์
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งบราบันต์
กาฬโรค  เป็นโรคติดเชื้อถึงตายที่เกิดจากเอ็นเทอโรแบคทีเรีย "Yersinia pestis" ซึ่งตั้งตามชื่อนักวิทยาแบคทีเรียชาวฝรั่งเศส-สวิส อเล็กซานเดอร์ เยอร์ซิน กาฬโรคเป็นโรคที่อยู่ในสัตว์ฟันแทะ และหมัดเป็นตัวแพร่สู่มนุษย์ โรคดังกล่าวรู้จักกันตลอดประวัติศาสตร์ เนื่องจากขอบเขตการเสียชีวิตและการทำลายล้างที่โรคอื่นเทียบไม่ได้ กาฬโรคเป็นโรคระบาดหนึ่งในสามโรคที่ต้องรายงานต่อองค์การอนามัยโลก (อีกสองโรค คือ อหิวาตกโรคและไข้เหลือง) กระทั่งเดือนมิถุนายน 2550
กาฬโรคสามารถแพร่ในอากาศ ผ่านการสัมผัสโดยตรง หรือโดยอาหารหรือวัสดุที่ปนเปื้อน ขึ้นอยู่กับการติดเชื้อที่ปอดหรือสภาพสุขาภิบาล อาการของกาฬโรคขึ้นอยู่กับบริเวณที่มีเชื้อมากในแต่ละบุคคล เช่น กาฬโรคที่ต่อมน้ำเหลือง (bubonic plague) กาฬโรคแบบโลหิตเป็นพิษ (septicemic ) ในหลอดเลือด กาฬโรคแบบมีปอดบวม (pneumonic plague) ในปอด ฯลฯ กาฬโรครักษาได้หากตรวจพบเร็ว และยังระบาดอยู่ในบางส่วนของโลก
ผ้าซิ่น
ภาษาราเด
ยูกิ อังไกรนี คาโต
ยูกิ อังไกรนี คาโต (; 2 เมษายน ค.ศ. 1995) เป็นนักแสดง และนางแบบหญิงชาวอินโดนีเซียลูกครึ่งญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 2013 ยูกิได้แสดงในภาพยนตร์ "Operation Wedding" ของอาดีปาตี ดลเก็น และได้ร้องเพลงในภาพยนตร์นั้นด้วย
ยูกิ คาโต เป็นลูกสาวนแรกของคู่ครองชาวอินโดนีเซียเชื้อสายญี่ปุ่น ตวีนาวาตีกับทาเกชิ คาโต ยูกิมีน้องสาวสองคนชื่อว่า เรนะ เมซีเลีย คาโต (Reina Meisilia Kato) กับซากูระ เดสซีซาร์ คาโต (Sakura Des Caesar Kato) ทั้งหมดอาศัยที่โกตาวีซาตา, จีบูบูร์, จาการ์ตาตะวันออก
ลักษณะประชากรลาว
เขตนครหลวงแห่งชาติ (ฟิลิปปินส์)
เว็บเพจสถิต
เว็บเพจสถิต หรือ สแตติกเว็บเพจ  คือเว็บเพจที่ถูกส่งออกมาเหมือนกับที่เก็บบันทึกไว้ ซึ่งตรงข้ามกับเว็บเพจพลวัตที่สร้างขึ้นโดยเว็บแอปพลิเคชัน
เว็บเพจสถิตมักจะเป็นเอกสารเอชทีเอ็มแอลที่เก็บบันทึกเป็นแฟ้มข้อมูลในระบบแฟ้ม และถูกจัดเตรียมให้ใช้งานได้ด้วยเว็บเซิร์ฟเวอร์บนเอชทีทีพี (ถึงกระนั้นก็ตาม ยูอาร์แอลที่ลงท้ายด้วย ".html" ก็ไม่ได้เป็นเว็บเพจสถิตเสมอไป) อย่างไรก็ดี การตีความหมายศัพท์อย่างหลวม ๆ รวมไปถึงเว็บเพจที่เก็บบันทึกในฐานข้อมูล และเว็บเพจต่าง ๆ ที่จัดรูปแบบโดยใช้แม่แบบและให้บริการผ่านทางแอปพลิเคชันเซิร์ฟเวอร์ ตราบเท่าที่เว็บเพจนั้นไม่ถูกเปลี่ยนแปลงและนำเสนออย่างที่เก็บบันทึกโดยพื้นฐาน
เว็บเพจสถิตเหมาะสำหรับเนื้อหาที่ไม่จำเป็นต้องอัปเดตหรืออัปเดตเพียงนาน ๆ ครั้ง อย่างไรก็ตาม การบำรุงรักษาเว็บเพจสถิตในฐานะแฟ้มข้อมูลจำนวนมหาศาลไม่อาจปฏิบัติได้หากปราศจากเครื่องมืออัตโนมัติ การทำให้เป็นส่วนบุคคลหรือความสามารถในการโต้ตอบต้องทำงานด้านไคลเอนต์ ซึ่งก็มีข้อจำกัดของมัน
สแตติกเว็บเพจ
พัก จี-มิน
พัก จี-มิน (; เกิด 5 กรกฎาคม 2540 - ) หรือชื่อที่ใช้ในวงการว่า จีมิน เป็นนักร้อง ชาวเกาหลีใต้ รู้จักในฐานะสมาชิกวง ฟิฟทีนแอนด์ ภายใต้สังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
จีมิน เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 1997 เกาหลีใต้ เป็นอดีตสมาชิกวงฟิฟทีนแอนด์ (15&amp;) จากเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ จีมินเคยอยู่ที่ประเทศไทยได้ประมาณ 7-8 ปี และเรียนโรงเรียนอินเตอร์ที่ประเทศไทย Garden International School Bangkok
ปี 2011 จีมินได้กลับไปประเทศเกาหลีเพื่อไปประกวด K-pop Star Season 1 และได้เป็นแชมป์ในที่สุด หลังจากเป็นแชมป์ก็ได้รับโอกาสจากค่ายวายจี เอสเอ็ม และเจวายพี และจีมินเลือกที่จะเซ็นสัญญากับเจวายพี
จีมินได้เดบิวต์ วันที่ 9 กันยายน 2012 ในนาม ฟิฟทีนแอนด์ (15&amp;) เป็นวงดูโอ้ คู่กับแบคเยริน ซึ่งขณะนั้นจีมินอายุเพียง 14 ปีเท่านั้น
วันที่ 31 มีนาคม 2015 จีมินได้ solo debut และปล่อยเพลง "Hopeless Love"
ปัจจุบัน ออกจากเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์แล้ว เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2019 และขณะนี้เป็นนักร้องอิสระ
ปัจจุบันรู้จักกันในพิธีกรร่วมกับฮีจุนและซึงมินในรายการ After School Club เป็นนักแต่งเพลง และนักร้องที่มีพลังเสียง สามารถร้องคีย์สูงและคีย์ต่ำได้ดี
เดบิวต์ในนามวง 15&amp; ในปี 2012 และ solo เดบิวต์ ในปี 2014
ทรูมูฟเอช
กัญจน์ณิชา กิตติพรภาณุวงศ์
อี ฮา-อี
อี ฮา-อี (; เกิด 23 กันยายน ค.ศ. 1996) เป็นที่รู้จักในชื่อ อี ไฮ เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้ เธอได้รับความสนใจเป็นครั้งแรกในฐานะรองชนะเลิศในรายการ "เคป็อปสตาร์ซีซั่น 1" ทางช่องเอสบีเอสในปี 2012
อี ไฮ ออกซิงเกิลแรกกับวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ "1.2.3.4" เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2012 เพลงติดอันดับ 1 ด้วยยอดขาย 667,549 ดาวน์โหลดในสัปดาห์แรก ในปีเดียวกัน เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเวิลด์มิวสิกอะวอดส์สาขาเพลงยอดเยี่ยมและมิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม ในงานประกาศรางวัลเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ เธอยังได้เข้าชิงอีกสี่รางวัล รวมถึงรางวัลศิลปินแห่งปี และเพลงแห่งปี ในปี 2013 เธอออกสตูดิโออัลบั้มแรก "เฟิสต์เลิฟ" (First Love) เมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2013
ในปี 2020 เธอเซ็นสัญญากับค่ายเพลงฮิปฮอปอาร์แอนด์บี เอโอเอ็มจี และออกอัลบั้มชุดที่สี่ "โฟร์โอนลี" ในเดือนกันยายน 2021
รายชื่อพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
แอนนา โรจน์รุ่งฤกษ์
แอนนา โรจน์รุ่งฤกษ์  เป็นนักร้องชาวไทย สังกัด คีตา เรคคอร์ดส เธอได้รับฉายา นักร้องหน้าซาลาเปา และเป็นผู้นำเทรนด์แว่นตาขอบดำ
แอนนาเกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2509 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์ และระดับปริญญาตรี ที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เธอเข้าสู่วงการด้วยการเป็นผู้ชนะเลิศ เป็นบิ๊กแชมป์ ปี พ.ศ. 2529 จากการประกวด "คอนเสิร์ต คอนเทสต์" ที่ทางเจเอสแอลเป็นผู้จัด เธอมีประสบการณ์ในการร้องเพลงร่วมกับวงซียูแบนด์อยู่ก่อนแล้ว แอนนาได้เป็นแชมป์ประจำสัปดาห์จากการขับร้องเพลงลูกทุ่งของ บุษบา อธิษฐาน และได้เป็นบิ๊กแชมป์ประจำปี
หลังจากชนะเลิศจากรายการแอนนาได้เซ็นสัญญากับทาง คีตา เรคคอร์ดส เป็นระยะเวลาหกปี แต่มีผลงานออกมาเพียงสองชุดคือ "แกง" ในปี 2530 และ "ขอทางหน่อย" ในปี 2531 ทั้งสองชุดควบคุมการผลิตโดย ธนวัฒน์ (อนุวัฒน์) สืบสุวรรณ และได้ทีมบัตเตอร์ฟลายทำดนตรีให้ทั้งสองชุด
งานชุดแรกได้รับความสำเร็จด้านยอดขายมากกว่าชุดที่สอง เพลงช้าขึ้นหิ้งทำเนียบเพลงรักคลาสสิคไปแล้วได้แก่เพลง "เพียงแต่วันนั้น" "เรียนรู้ใจ" "เก็บน้ำตา" ภาพรวมของงานทั้งสองชุดเน้นดนตรีที่สนุกแต่ที่ฮิตเปรี้ยงปร้างกลายเป็นเพลงช้าทั้งหมด
หลังจากที่ แอนนา โรจน์รุ่งฤกษ์ ไม่ได้ออกอัลบั้มแล้ว เธอยังมีผลงานเพลงประกอบละคร และภาพยนตร์มากมาย (ในปี พ.ศ. 2532–พ.ศ. 2537) และต้นปี พ.ศ. 2550 ในคอนเสิร์ต "Kita Back To The Future Concert" เธอได้รับเชิญให้ขึ้นไปร้องเพลง ให้แฟนๆหายคิดถึงกันไปได้บ้าง
ในปีพ.ศ. 2558 แอนนาปรากฏตัวอีกครั้งหลังจากหายไปนานกว่า 8 ปี เธอได้ขึ้นคอนเสิร์ต "Green Concert #18: The Lost Love Songs 100 เพลงรักที่หายไป" โดยจัดแสดงที่รอยัลพารากอนฮอลล์ ในวันที่ 29-30 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ซึ่งในคอนเสิร์ตนี้ยังมีศิลปินค่ายคีตา เรคคอร์ดส มารียูเนี่ยนกันมากมาย เช่น ปัทมวรรณ เค้ามูลคดี (ยุ้ย), ที-สเกิ๊ต และ ชุติมา นัยนา (เอ้) เป็นต้น
ด้วยตัวแอนนานั้นไม่คิดที่จะจับงานด้านร้องเพลงเป็นอาชีพอยู่แล้วเมื่อมีการประชุมกำหนดทิศทางของแนวเพลงในงานชุดที่สาม ตัวเธอคิดว่ามันไม่ใช่โครงการนี้เลยต้องพับเก็บไปและเธอก็ไม่ได้มีผลงานเพลงออกมาอีกเลย หลังจบการศึกษาเธอทำงานที่แมคโดนัลด์จากนั้นหันไปทำธุรกิจส่วนตัวด้านการนำเข้า-ส่งออก
"แกง" (พ.ศ. 2530)
"ขอทางหน่อย" (พ.ศ. 2531)
เกาะสเตแฟนส์สัน
เกาะสเตแฟนส์สัน  เป็นเกาะที่ไม่มีผู้คนอยู่อาศัยในกลุ่มเกาะอาร์กติกแคนาดา นอกชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะวิกตอเรีย ในนูนาวุต ประเทศแคนาดา มีพื้นที่ 4,463 ตร.กม. (1,723 ตร.ไมล์) เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 128 ของโลก และใหญ่เป็นอันดับ 27 ของประเทศแคนาดา
ชาวยุโรปกลุ่มแรกค้นพบเกาะนี้ในปี ค.ศ. 1917 โดย สตอร์เกอร์ ที. สตอร์เคอร์สัน ที่เดินทางมากับนักสำรวจชาวแคนาดา วิลจาลเมอร์ สเตแฟนส์สัน (Vilhjalmur Stefansson) ซึ่งเกาะได้ตั้งชื่อตามเขา
Stefansson Island
แชชุฟ
แชชุฟ (, ; ; ; ; ; ) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 182,548 คน ในปี ค.ศ. 2013 ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำวิสวอก  ตั้งขึ้นเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1354
แชชุฟมีสนามบินนานาชาติที่บินไปยังประเทศในยุโรปหลายประเทศ เป็นสถานที่ที่มีสถาบันการศึกษาระดับสูงหลายแห่ง เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทหลายแห่ง รวมถึงสถานกงสุลต่างประเทศ
แม่น้ำวาชิตอ
แม่น้ำวาชิตอ  เป็นแม่น้ำที่มีความยาว 548 ไมล์ (882 กม.) ไหลไปทางใต้และตะวันออกผ่านรัฐอาร์คันซอและรัฐลุยเซียนา สหรัฐอเมริกา ต้นน้ำเกิดในพอล์กเคาน์ตี ทางตะวันตกของรัฐอาร์คันซอ ลงสู่แม่น้ำแบล็กในคาทาอูลาแพริช ใกล้เมืองโจนส์วิลล์ ในรัฐลุยเซียนา
วาร์กลา
วาร์กลา (; ; เบอร์เบอร์: ) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดวาร์กลา ในทะเลทรายสะฮารา ทางทิศใต้ของประเทศแอลจีเรีย เป็นเมืองที่มีความเจริญรุ่งเรืองจากอุตสาหกรรมน้ำมัน เป็นสถานที่ตั้งของมหาวิทยาลัยหลายแห่งของแอลจีเรีย เช่น มหาวิทยาลัยวาร์กลา เทศบาลเมืองมีประชากร 133,024 คน ในปี ค.ศ. 2008 โดยเพิ่มขึ้นจาก 112,339 คน ในปี ค.ศ. 1998 มีอัตราการเจริญเติบโตของจำนวนประชากร 1.7%
โอกัญญา (ประเทศสเปน)
โอกัญญา  เป็นเมืองเล็ก ๆ และเทศบาลทางตอนกลางของประเทศสเปน ในจังหวัดโตเลโด ตั้งอยู่เหนือสุดของที่ราบสูงที่เรียกว่า เมซาเดโอกัญญา เมืองมีสถานีรถไฟฟ้าเชื่อมต่อจากเมืองอารังคูเอซ (Aranjuez) ไปเกวงกา
Ocaña, Spain
รายชื่อนครแบ่งตามประเทศ
รายชื่อนคร เมือง หมู่บ้านในประเทศต่าง ๆ (คลิกที่บทความเพื่อดูรายชื่อ)
ลิเลียน เจ้าหญิงแห่งเรตี
เจ้าหญิงลิเลียนแห่งเบลเยียม พระนามเดิม แมรี ลิเลียน อ็องรีแย็ต ลูซี โฌเซฟิน กีแลน เบลส์ (; 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1916 – 7 มิถุนายน ค.ศ. 2002) หรือเป็นที่รู้จักในพระนาม ลิเลียน เจ้าหญิงแห่งเรตี  เป็นพระวรราชชายาในพระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม มีพระราชโอรส-ธิดาสามพระองค์กับพระเจ้าเลออปอลที่ 3 ได้แก่
การฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง
การฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง  คือช่วงเวลาหนึ่งในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสซึ่งเริ่มตั้งแต่จักรพรรดินโปเลียนก้าวลงจากพระราชอำนาจในปี พ.ศ. 2357 ไปจนถึงการปฏิวัติเดือนกรกฎาคมในปี พ.ศ. 2373
พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งราชวงศ์บูร์บงถูกถอดถอนออกจากพระราชอำนาจโดยการปฏิวัติฝรั่งเศส (พ.ศ. 2332-2342) ตามมาด้วยการปกครองของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่หนึ่ง (พ.ศ. 2335-2347) และจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งของจักรพรรดินโปเลียน (พ.ศ. 2347-2357 และ 2358) ซึ่งถูกบังคับให้สิ้นสุดลงโดยสงครามประสานมิตรครั้งที่หก เมื่อพันธมิตรของชาติมหาอำนาจในยุโรปร่วมกันฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ในฝรั่งเศสและคืนราชบัลลังก์แก่รัชทายาทของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16
ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟูดำเนินอยู่ในช่วงวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2357 จนกระทั่งเกิดการลุกฮือครั้งสำคัญในการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2373 ซึ่งมีช่วงที่จักรพรรดินโปเลียนหวนคืนสู่พระราชอำนาจเป็นเวลา 100 วัน (10 มีนาคม - 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2358) ก่อนที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 จะขึ้นสู่บัลลังก์ตามเดิม ต่อมาระบอบกษัตริย์ภายใต้ราชวงศ์บูร์บงก็เสื่อมความนิยมลงจนพระราชวงศ์ถูกบังคับให้ต้องเสด็จลี้ภัยไปยังเกนต์
ในช่วงของการฟื้นฟูราชวงศ์ การปกครองเป็นแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ซึ่งแตกต่างไปจากการปกครองระบบโบราณของกษัตริย์ฝรั่งเศสก่อนการปฏิวัติ ทำให้พระมหากษัตริย์มีข้อจำกัดบางประการในการใช้พระราชอำนาจปกครองแผ่นดิน ยุคนี้ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นช่วงที่ฝ่ายอนุรักษนิยมตอบโต้การปฏิวัติอย่างรุนแรงและมีความไม่สงบในสังคมที่ไม่รุนแรงแต่ยาวนานต่อเนื่อง นอกจากนี้คริสตจักรโรมันคาทอลิกยังกลับมามีอิทธิพลต่อการเมืองฝรั่งเศสอีกครั้งหนึ่ง
ภาพรวมทางประวัติศาสตร์.
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2357 กองทัพของฝ่ายประสานมิตรครั้งที่หกฟื้นฟูราชบัลลังก์ฝรั่งเศสแก่พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 หรือที่ทรงถูกเรียกว่า "ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์สายราชวงศ์บูร์บง" โดยนักประวัติศาสตร์นิพนธ์กลุ่มที่ไม่ปรารถนาการฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ จากนั้นรัฐธรรมนูญ (ธรรมนูญ พ.ศ. 2357) จึงถูกร่างขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นว่าชาวฝรั่งเศสทุกคนมีความเท่าเทียมกันภายใต้กฎหมาย แต่ก็ยังคงไว้ซึ่งพระราชสิทธิ์สำคัญบางอย่างสำหรับพระมหากษัตริย์และขุนนาง