pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ประเทศโมร็อกโก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยชาวอเมริกัน โมร็อกโกยังคว่ำบาตรการแข่งขันในปี ค.ศ. 1976 โดยถอนตัวหลังจากส่งคณะผู้แทนไปก่อนหน้า โมร็อกโกเข้าร่วมการคว่ำบาตรการแข่งขันโดยประเทศในแอฟริกาส่วนใหญ่ เพื่อประท้วงการเข้าร่วมของนิวซีแลนด์หลังการแข่งขันรักบี้ออลแบล็ก ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก กับทีมแบ่งแยกสีผิวจากแอฟริกาใต้ ตัวแทนชาวโมร็อกโกเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีเวลาทำการแข่งขันก่อนที่ประเทศของเขาจะถอนตัว: อับเดราฮิม นาจิม เข้าร่วมการแข่งขันชกมวยสากลรุ่นไลท์ฟลายเวตชาย และแพ้นัดแรกและนัดเดียวของเขา
โมร็อกโกได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวถึงเจ็ดครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2511
นักกีฬาชาวโมร็อกโกได้รับรางวัลทั้งหมด 23 เหรียญ ได้แก่ กรีฑา 19 เหรียญ และมวยสากล 4 เหรียญ ฮิชาม เอล เกโรจญ์ ซึ่งได้รับเหรียญทองสองเหรียญและเหรียญเงินหนึ่งเหรียญ ซาอิด เอาอิตา หนึ่งเหรียญทองและหนึ่งเหรียญทองแดง และ ฮาสนา เบนฮาสซี หนึ่งเหรียญเงินและหนึ่งเหรียญทองแดง นักกีฬาเหล่านี้คือผู้ได้รับเหรียญรางวัลมากกว่าหนึ่งเหรียญทั้งสามคนของโมร็อกโก
คณะกรรมการโอลิมปิกของโมร็อกโกก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2502
เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในโอลิมปิก
ประเทศเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึง 2008 ในฐานะประเทศที่เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ สนับสนุนการคว่ำบาตรของเนเธอร์แลนด์ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 และเข้าร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวอเมริกันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2 ครั้ง
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1931 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 ถึง 2011 เมื่อมีการยุบเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิส ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ผู้เข้าร่วมจาก 5 เกาะแข่งขันกันในฐานะนักกีฬาอิสระภายใต้ธงโอลิมปิก
ประเทศไนเจอร์ในโอลิมปิก
ประเทศไนเจอร์ ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทั้งหมดที่จัดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 ยกเว้นในปี พ.ศ. 2519 และ 2523 มีเพียงสองครั้งเท่านั้นที่ประเทศไนเจอร์ได้รับเหรียญโอลิมปิก ได้แก่ อิสซาก้า ดาบอร์ก ผู้ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการชกมวยสากลรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทใน พ.ศ. 2515 และอับดุล ราซัค อิสซูฟู ผู้ได้รับรางวัลเหรียญเงินเทควันโดชายรุ่นน้ำหนักมากกว่า 80 กิโลกรัม ในปี พ.ศ. 2559 ยังไม่มีนักกีฬาจากไนเจอร์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวใด ๆ
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิก
ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกในปี ค.ศ. 1900 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันทุกครั้งนับแต่นั้นมา ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก ซึ่งพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวอเมริกัน เช่นเดียวกับก่อนหน้านี้ การแข่งขันในปี ค.ศ. 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐ อย่างไรก็ตาม ในตอนต้นของศตวรรษที่ 21 ได้มีการค้นพบว่านักมวยปล้ำ ชาร์ลส์ อีริคเซ่น และ เบิร์นฮอฟฟ์ แฮนเซ่น เป็นชาวนอร์เวย์ที่พำนักอยู่ในอเมริกาซึ่งเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 เคยเป็นของสหรัฐ ยังคงมีสัญชาตินอร์เวย์อยู่ในช่วงเวลาดังกล่าว พวกเขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันมวยปล้ำรุ่นเวลเตอร์เวทและเฮฟวี่เวทตามลำดับ
ประเทศปากีสถานในโอลิมปิก
ประเทศปากีสถาน คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของปากีสถานก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1948 ในขณะที่คณะกรรมการกีฬาปากีสถานก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1962 ปากีสถานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 ที่ลอนดอนและได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อพวกเขา เข้าร่วมในการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวอเมริกันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่สหภาพโซเวียต
ปากีสถานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ที่แวนคูเวอร์ เมื่อโมฮัมหมัด อับบาสกลายเป็นนักกีฬาคนแรกของปากีสถานที่ผ่านเข้ารอบในประเภทสกีลงเขา (ไจแอนต์สลาลม)
นักกีฬาชาวปากีสถานได้รับรางวัลในโอลิมปิกฤดูร้อนทั้งหมด 10 เหรียญ ทีมฮอกกี้ชายของปากีสถานได้รับรางวัล 8 เหรียญใน 9 ครั้ง ที่เข้าร่วมระหว่างปี ค.ศ. 1956 และ 1992 ซึ่งรวมถึงการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศติดต่อกัน 5 ครั้งระหว่างปี ค.ศ. 1956 ถึง 1972 ซึ่งทำให้ได้ 2 เหรียญทองและ 3 เหรียญเงินติดต่อกันอย่างรวดเร็ว
กรุงโรม 1960 เป็นกีฬาโอลิมปิกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดสำหรับปากีสถาน โดยที่ปากีสถานได้รับ 2 เหรียญ เหรียญทองในกีฬาฮอกกี้และเหรียญทองแดงในมวยปล้ำ
ปากีสถานได้รับเหรียญรางวัลประเภทเดี่ยว 2 เหรียญในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกจนถึงปัจจุบัน ซึ่งเป็นเหรียญทองแดงทั้งคู่ ประกอบด้วย เหรียญทองแดง; 1 เหรียญจากกีฬามวยปล้ำในโรม 1960 และอีก 1 เหรียญจากกีฬามวยสากลในกรุงโซล 1988 ปากีสถานไม่ได้รับเหรียญเดียวในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 ที่บาร์เซโลนา
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว อาชาด นาดีม สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นนักกีฬาชาวปากีสถานคนแรกที่ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ กรีฑาประเภทลู่และลานในโอลิมปิก
ประเทศปานามาในโอลิมปิก
ประเทศปานามา ได้ปรากฏตัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 17 ครั้ง โดยเปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1928 พวกเขาไม่เคยเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาว ประเทศปานามาได้รับเหรีญรางวัล 3 เหรียญ (1 เหรียญทองและ 2 เหรียญทองแดง) ทั้งหมดได้จากกกีฬากรีฑา นักกระโดดไกล เออร์วิง ซาลาดิโน คว้าเหรียญทองโอลิมปิกครั้งแรกและครั้งเดียวของปานามา
ประเทศปารากวัยในโอลิมปิก
ประเทศปารากวัย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 เป็นครั้งแรกที่จัดขึ้นที่เม็กซิโกซิตี้ ประเทศเม็กซิโก และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อครั้งที่พวกเขาคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก พวกเขาแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาวเป็นครั้งแรกในปี 2014 ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองโซซี
ประเทศนี้เคยได้รับเหรียญเงินเพียงเหรียญเดียวในฟุตบอลชายในปี ค.ศ. 2007 โดยที่พวกเขาแพ้ให้กับอาร์เจนตินา 1-0 ในรอบชิงชนะเลิศที่เอเธนส์
ประเทศฟิลิปปินส์ในโอลิมปิก
ประเทศฟิลิปปินส์ ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ.1924 นับเป็นประเทศแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมตลอดทุกการแข่งขัน ยกเว้นใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ณ สหภาพโซเวียต ที่ฟิลิปปินส์ได้ร่วมบอยคอตต์ระบอบคอมมิวนิสต์ ซึ่งนำโดยสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ ฟิลิปปินส์ยังได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว ในปี1972,1988 และ 1992
นักกีฬาฟิลิปปินส์ได้เหรียญทั้งหมด 11 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 7 เหรียญทองแดง ตั้งแต่ประเทศฟิลิปปินส์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก
โตเกียว 2020 1 เหรียญทอง
ประเทศกาตาร์ในโอลิมปิก
ประเทศกาตาร์ ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 10 ครั้ง พวกเขาไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ผู้ได้รับเหรียญทองโอลิมปิกครั้งแรกของพวกเขาคือ ฟาเรส เอล-บัก จากกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ตามด้วยเหรียญทองของ มูตัซ เอสซา บาร์ชิม ในรายการกระโดดสูงชาย พวกเขายังได้รับรางวัลหนึ่งเหรียญเงินและสี่เหรียญทองแดง
หลังการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 กาตาร์ร่วมทั้งซาอุดีอาระเบียและบรูไน เป็นหนึ่งในสามประเทศที่ไม่เคยส่งนักกีฬาหญิงเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ในปี ค.ศ. 2010 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลประกาศว่าจะ "กดดัน" ประเทศเหล่านี้ให้อนุญาตและอำนวยความสะดวกให้สตรีมีส่วนร่วม และหลังจากนั้นไม่นาน คณะกรรมการโอลิมปิกกาตาร์ก็ประกาศว่า "หวังว่าจะส่งนักกีฬาหญิง 4 คนเข้าแข่งขันยิงปืนและฟันดาบ" ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน ในที่สุดประเทศกาตาร์ก็ได้รวมนักกีฬาหญิงสี่คนไว้ในคณะผู้แทน
คณะกรรมการโอลิมปิกกาตาร์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1979 และได้รับการยอมรับจาก IOC ในปี ค.ศ. 1980
ประเทศซาอุดีอาระเบียในโอลิมปิก
ประเทศซาอุดีอาระเบีย ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 12 ครั้ง พวกเขาปรากฏตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก ซาอุดีอาระเบียเปิดตัวในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศสิงคโปร์ในโอลิมปิก
ประเทศสิงคโปร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2491 เมื่อแยกตัวออกจากอาณานิคมช่องแคบและส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเรื่อยมาจนถึงกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2507 ซึ่งสิงคโปร์รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมาเลเซีย หลังจากที่เป็นเอกราชจากมาเลเซียใน พ.ศ. 2508 สิงคโปร์ได้เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกอีก และเข้าแข่งขันทุกครั้งยกเว้นกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2523 สิงคโปร์ไม่เคยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว แต่ได้พยายามจะเข้าแข่งขันใน พ.ศ. 2557 โดยได้สร้างสนามสเกตน้ำแข็งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555
ประเทศโซมาเลียในโอลิมปิก
ประเทศโซมาเลีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก คณะกรรมการโอลิมปิกของโซมาเลียได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลก่อนหน้านี้ไม่นาน ประเทศโซมาเลียได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นมา โดยคว่ำบาตรในปี ค.ศ. 1976 เนื่องจากการเข้าร่วมของประเทศนิวซีแลนด์ และในปี ค.ศ. 1980 เมื่อเข้าร่วมกับการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวอเมริกัน นอกจากนี้ยังไม่ได้แข่งขันในปี ค.ศ. 1992 เนื่องจากผลกระทบอย่างต่อเนื่องของความอดอยาก โซมาเลียเข้าร่วมโดยกลุ่มนักกีฬาที่มากที่สุดของพวกเขาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 รวมทั้งหมด 7 คน
ประเทศซูดานในโอลิมปิก
ประเทศซูดาน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2503 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ประเทศไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี ค.ศ. 1964 และคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ร่วมกับประเทศในแอฟริกาส่วนใหญ่ และเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยชาวอเมริกัน ประเทศซูดานไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
อิสมาอิล อาห์เหม็ด อิสมาอิล รองแชมป์วิ่ง 800 เมตรชายในปี ค.ศ. 2008 เป็นนักกีฬาซูดานคนแรกที่คว้าเหรียญโอลิมปิก
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซูดานก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2499 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2502
ประเทศซูรินามในโอลิมปิก
ประเทศซูรินาม เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ประเทศซูรินามพลาดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยชาวอเมริกัน ซูรินามไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว นักกีฬาชาวซูรินามได้รับรางวัลสองเหรียญในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของซูรินามก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1959 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีเดียวกันนั้น
ประเทศสวาซิแลนด์ในโอลิมปิก
ประเทศสวาซิแลนด์ หรือ ประเทศเอสวาตินี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1972 (ในชื่อสวาซิแลนด์) พวกเขาพลาดสองการแข่งขันครั้งถัดไป แต่กลับมาแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแองเจลิส และได้ปรากฏตัวในทุกครั้งตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พวกเขาปรากฏตัวครั้งแรกและครั้งเดียวในโอลิมปิกฤดูหนาว 1992 ในการแข่งขันทั้งหมดพวกเขายังไม่ได้รับเหรียญรางวัล
สมาคมโอลิมปิกและกีฬาเครือจักรภพเอสวาตีนีเป็นตัวแทนของประเทศเอสวาตินี(เดิมชื่อ Swaziland Olympic and Commonwealth Games Association) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1972
ประเทศโตโกในโอลิมปิก
ประเทศโตโก ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 ยกเว้นในปี พ.ศ. 2519 และ 2523 ซึ่งพวกเขาคว่ำบาตร โดยได้รับเหรียญโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เมื่อเบนจามิน บุคเปติ คว้าเหรียญทองแดงในการแข่งขันเรือคายัคสลาลม K1
โตโกเปิดตัวโอลิมปิกฤดูหนาวที่เมืองโซซีในปี ค.ศ. 2014 โดยส่งนักกีฬาสกีสองคนไปแข่งขัน นักกีฬาสกีข้ามทุ่งและผู้ถือธงชาวโตโก มาทิลด้า-อามิวี เปอตีฌอง เกิดในโตโกกับแม่ชาวโตโกและเติบโตในฝรั่งเศส ในขณะที่กีฬาสกีลงเขา อเลสเซีย อาฟี ดิโปล เป็นพลเมืองโตโกที่เกิดในอิตาลี
ประเทศตูนิเซียในโอลิมปิก
ประเทศตูนิเซีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยชาวอเมริกัน และไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
นักกีฬาชาวตูนิเซียได้รับรางวัลทั้งหมด 15 เหรียญ ได้ 4 เหรียญจากนักวิ่งระยะไกลผู้ยิ่งใหญ่ โมฮัมเหม็ด กัมมูดี ในประเภทกรีฑาชาย 3 เหรียญจากกีฬาว่ายน้ำชาย 2 เหรียญโดยนักว่ายน้ำทางไกล อุสซามา เมลลูลี และ 1 เหรียญโดย อาเหม็ด อายูบ ฮาฟนาอุย มวยสากลชาย 2 เหรียญ อีก 1 เหรียญจากกรีฑาหญิง ฟันดาบหญิง เทควันโดชาย 2 เหรียญ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของตูนิเซียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2500
ประเทศตุรกีในโอลิมปิก
ประเทศตุรกี ก่อนหน้านั้นเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกในนาม จักรวรรดิออตโตมัน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1908 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นมา ตุรกีได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวส่วนใหญ่นับตั้งแต่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1936 นักกีฬาชาวตุรกีได้รับรางวัลทั้งหมด 104 เหรียญ แบ่งเป็น 41 เหรียญทอง 26 เหรียญเงิน 37 เหรียญทองแดง ตุรกีได้เหรียญรางวัลจากกีฬามวยปล้ำมากที่สุด คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของตุรกีคือ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตุรกี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1908 และได้รับการยอมรับในปี 1911
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิก
ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 8 ครั้ง พวกเขาไม่เคยปรากฏตัวในเกมฤดูหนาวใด ๆ ยูเออีได้รับเหรียญรางวัลแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่ประเทศกรีซ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1979 พวกเขาได้รับการยอมรับจากไอโอซีในปี ค.ศ. 1980
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิก
ประเทศอุรุกวัย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1924 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อครั้งที่พวกเขาคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวเพียงครั้งเดียวในปี ค.ศ. 1998
นักกีฬาอุรุกวัยได้รับรางวัล 10 เหรียญโดยมีเหรียญทอง 2 เหรียญในกีฬาฟุตบอล
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของอุรุกวัยก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1923 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีเดียวกัน
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิก
ประเทศเยอรมนี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกส่วนใหญ่ตั้งแต่สมัยใหม่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1986 เยอรมนีเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 3 ครั้งในปี 1936 ทั้งกีฬาฤดูหนาวและฤดูร้อนและโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 นอกจากนี้ เยอรมนียังได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 1916 และโอลิมปิกฤดูหนาว 1940 ซึ่งทั้งคู่ต้องถูกยกเลิกเนื่องจากสงครามโลก หลังสงครามเหล่านี้ ชาวเยอรมันถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมในปี ค.ศ. 1920, 1924 และ 1948 ในขณะที่ประเทศถูกแบ่งแยก รัฐในสองรัฐของเยอรมันแต่ละรัฐคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนหนึ่งครั้ง: ในปี 1980 เยอรมนีตะวันตกเป็นหนึ่งใน 66 ประเทศที่ไม่ได้ไปมอสโก เพื่อประท้วงการรุกรานอัฟกานิสถานของสหภาพโซเวียต และในปี 1984 เยอรมนีตะวันออกได้เข้าร่วมกับสหภาพโซเวียต (และอีกหลายประเทศ) ในการคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนในลอสแองเจลิส
ปัจจุบันไอโอซีแบ่งผลการแข่งขันของเยอรมันออกเป็น 4 รหัส แม้ว่าจะมีเพียงสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมัน (GDR) ตั้งแต่ปี 1968 ถึง 1988 เท่านั้นที่ส่งทีมแยกออกไปแข่งขันกับทีมคณะกรรมการโอลิมปิกเยอรมันซึ่งเป็นตัวแทนของเยอรมนี (GER) ตั้งแต่ปี 1986
สาธารณรัฐซาเอียร์ในโอลิมปิก
ประเทศแอลจีเรียในโอลิมปิก
ประเทศแอลจีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรก ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 แต่ได้รับเหรียญรางวัลครั้งแรก จากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ณ ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา
ประเทศแคเมอรูนในโอลิมปิก
ประเทศแคเมอรูน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน พ.ศ. 2507 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา แคเมอรูนถอนตัวจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 หลังจากสามวันของการแข่งขัน เพื่อเข้าร่วมการคว่ำบาตรแอฟริกันเพื่อตอบสนองต่อการมีส่วนร่วมของนิวซีแลนด์ ซึ่งยังคงมีการเชื่อมโยงกีฬากับแอฟริกาใต้ที่แบ่งแยกสีผิว แคเมอรูนได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1 ครั้งใน พ.ศ. 2545 โดยมีตัวแทนเพียงคนเดียวคือ ไอแซก เม็นโยลี
นักกีฬาชาวแคเมอรูนได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด 6 เหรียญ ซึ่งรวมถึงเหรียญทองฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาของแคเมอรูนก่อตั้งขึ้นและเป็นที่ยอมรับโดยไอโฮซีในปี พ.ศ. 2506
ประเทศกายอานาในโอลิมปิก
ประเทศกายอานา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 16 ครั้ง กายอานายังไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว สำหรับ 5 ครั้งแรก เข้าร่วมในนามบริติชกายอานา ประเทศนี้ได้รับรางวัลเหรียญเดียว ซึ่งเป็นเหรียญทองแดงในกีฬามวยสากลโดย ไมเคิล แอนโทนี่ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
สมาคมโอลิมปิกกายอานาก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2478 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2491
ประเทศอิรักในโอลิมปิก
ประเทศอิรัก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 ชาวอิรักพลาดการแข่งขันในปี ค.ศ. 1952 และคว่ำบาตรการแข่งขันในปี ค.ศ. 1956 เพื่อต่อต้านวิกฤตการณ์สุเอซ หลังจากหายไปครั้งนี้ อิรักกลับมาคว้าเหรียญทองแดงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ที่กรุงโรม พวกเขาเข้าร่วมในสามครั้งถัดไป แต่ไม่เข้าร่วมในปี ค.ศ. 1972 และ 1976 เพื่อคว่ำบาตรการแบ่งแยกสีผิวในแอฟริกาใต้ ในการเข้าร่วมการคว่ำบาตรปี ค.ศ. 1976 อิรักกลายเป็นเพียงรัฐที่สองที่ไม่ใช่ในแอฟริกาที่เข้าร่วมในการคว่ำบาตร (อีกประเทศคือกายอานา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 อิรักได้ปรากฏตัวในทุกครั้ง แม้จะเกิดสงครามอิรักก็ตาม เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2003 อาคารที่ทำการคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของอิรักในกรุงแบกแดดได้รับความเสียหายจากการปล้นสะดมและไฟไหม้จากผู้ปล้นสะดม โปรแกรมโอลิมปิกของอิรักฟื้นตัวได้ทันเวลาเพื่อแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกที่เอเธนส์ในปีต่อไป และทีมฟุตบอลอิรักเกือบได้รับรางวัลเหรียญทองแดง แต่แพ้อิตาลีในการแข่งขันรอบชิงเหรียญทองแดง อิรักไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
อิรักได้เพียงเหรียญรางวัลเดียวเท่านั้นตั้งแต่เข้าแข่งขัน พวกเขาได้รับเหรียญทองแดงในการยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิรักเป็นตัวแทนของพวกเขาตั้งแต่เข้าร่วมแข่งขัน
ประเทศเลโซโทในโอลิมปิก
ประเทศเลโซโท เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1972 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อพวกเขาคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ร่วมกับประเทศในแอฟริกาส่วนใหญ่ เลโซโทไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
จนถึงปัจจุบัน นักกีฬาจากเลโซโทไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิก
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของเลโซโทก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2514 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลใน พ.ศ. 2515
ประเทศมาลีในโอลิมปิก
ประเทศมาลี ได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2507, 2511, 2515 และโอลิมปิกอื่น ๆ ทุกรายการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 ประเทศมาลีไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิกมาก่อน และไม่มีนักกีฬาจากมาลีเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งใด ๆ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาลีก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2505 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2506
ประเทศไนจีเรียในโอลิมปิก
ประเทศไนจีเรีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1952 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นที่คว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ประเทศไนจีเรียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 โดยมีนักกีฬาหญิงที่มีผ่านการคัดเลือกในกีฬาบอบสเลและสเกเลตัน
นักกีฬาชาวไนจีเรียได้รับรางวัลทั้งหมด 25 เหรียญ ส่วนใหญ่เป็นประเภทกรีฑาและมวยสากล ทีมฟุตบอลคว้าเหรียญทองในปี 1996 ในปี 2008 หลังจากที่คณะกรรมการโอลิมปิกสากลตัดสินใจถอดเหรียญรางวัลของทีมวิ่งผลัด 4 × 400 เมตรของสหรัฐ หลังจากที่ อันโตนิโอ เพ็ตติกรูว์ สารภาพว่าใช้ยาเพิ่มสมรรถภาพ คู่แข่งชาวไนจีเรียจึงได้รับรางวัล เหรียญทอง ไนจีเรียยังได้รับเหรียญรางวัลในประเภทเทควันโดรุ่นเฮฟวี่เวทในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เนื่องจากยังเป็นเพียงกีฬาสาธิต เหรียญเงินของเอ็มมานูเอล โอเกเนโจโบ จึงไม่ถูกนับเป็นชัยชนะอย่างเป็นทางการ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของไนจีเรียคือ คณะกรรมการโอลิมปิกไนจีเรีย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2494
สาธารณรัฐจีนในโอลิมปิก
สาธารณรัฐจีน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของสาธารณรัฐจีน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ ROC
นับตั้งแต่สาธารณรัฐจีนส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาสาธารณรัฐจีนได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 2 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง
ประเทศแทนซาเนียในโอลิมปิก
ประเทศสวาซิแลนด์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2507 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการ ยกเว้นการคว่ำบาตรการแข่งขันในปี ค.ศ. 1976 และไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
นักกีฬาแทนซาเนียได้รับรางวัลทั้งหมด 2 เหรียญทั้งจากกรีฑา
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแทนซาเนียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2511 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีเดียวกันนั้น
ประวัติการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกซึ่งแทนซาเนียได้เข้าร่วมอย่างเป็นทางการนั้น เป็นสถิติที่คงที่สำหรับนักกีฬาโอลิมปิกส่วนใหญ่ของประเทศ อย่างน้อยก็จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาแทนซาเนียเริ่มมีความหลากหลายของนักกีฬาที่เข้าร่วม แทนซาเนียเปิดตัวให้รู้จักในการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง โดยมีทีมชุดใหญ่ ซึ่งรวมถึงนักกีฬาหญิงคนแรกของประเทศที่แข่งขันในกีฬานอกขอบเขตกรีฑาที่คุ้นเคยของประเทศ แทนซาเนียยังรวมทีมว่ายน้ำหญิงส่งไปโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอนด้วย แม้จะมีความหลากหลายในการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก แต่จำนวนนักกีฬาของทีมโอลิมปิกของประเทศยังคงมีน้อย
ประเทศยูกันดาในโอลิมปิก
ประเทศยูกันดา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2499 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่ร่วมคว่ำบาตร ยูกันดาไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
นักกีฬาชาวอูกันดาได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด 11 เหรียญ ทั้งในกีฬากรีฑาและมวยสากล
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศยูกันดาก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2493 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2499
ประเทศบูร์กินาฟาโซในโอลิมปิก
ประเทศบูร์กินาฟาโซ ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 2531 ซึ่งก่อนหน้านั้นเดิมใช้ชื่อว่าอัปเปอร์โวลตา (VOL) เคยเข้าร่วมการแข่งขันใน ค.ศ. 2515 ด้วย และหลังจากเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 8 ครั้ง, บูร์กินาฟาโซได้รับเหรียญโอลิมปิกครั้งแรกที่โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จากการคว้าเหรียญทองแดงของ ฮิวส์ ฟาบริซ ซานโก้ ในการแข่งขันเขย่งก้าวกระโดดชาย ยังไม่มีนักกีฬาจากบูร์กินาฟาโซเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
ประเทศแซมเบียในโอลิมปิก
ประเทศแซมเบีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเป็นครั้งแรกภายใต้ชื่อปัจจุบันในปี พ.ศ. 2511 และได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการ ยกเว้นในปี พ.ศ. 2519 ก่อนหน้านี้แซมเบียเข้าแข่งขันในฐานะโรดีเซียเหนือในปี พ.ศ. 2507 และภายใต้ร่มธงของโรดีเซียในปี พ.ศ. 2503 แซมเบียไม่เคยส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
นักกีฬาชาวแซมเบียได้รับรางวัล 2 เหรียญจากสองชนิดกีฬา ได้แก่ นักกีฬามวยสาดกล คีธ มวิลา ได้รับเหรียญทองแดงในประเภทไลต์ฟลายเวทในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และ 12 ปีต่อมา ซามูเอล มาเตเต้ ได้รับเหรียญเงินในการวิ่งข้ามรั้ว 400 เมตรชาย
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแซมเบีย (NOCZ) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2494 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2506
รายชื่อนายกรัฐมนตรีสเปน
นี่คือรายชื่อนายกรัฐมนตรีสเปน
สาธารณรัฐสเปนที่ 2 (19311939).
รัฐบาล:
สเปนภายใต้การนำของฟรังโก (19361975).
ราชอาณาจักรสเปนฟื้นฟู.
ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ.
ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ  เป็นระบอบการปกครองในปัจจุบันของสเปน ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1977
PSOE
แคว้นของประเทศกรีซ
แคว้นในประเทศกรีซ  เป็นเขตการบริหารรัฐกิจแผ่นดินของประเทศกรีซอย่างเป็นทางการ แคว้นในประเทศกรีซแบ่งออกเป็น 13 แคว้น (9 แคว้นอยู่บนแผ่นดินใหญ่ และอีก 4 แคว้นอยู่บนเกาะ) แคว้นทั้งสิบสามแบ่งย่อยออกเป็น 54 จังหวัด (Prefectures)
นอกจากนั้นแล้วมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1987 กรีซก็ยังแบ่งออกเป็น 10 ภูมิภาค (Regions) ที่ยังคงใช้กล่าวถึงกันอยู่ ภูมิภาคในประเทศกรีซมิใช่แคว้นในประเทศกรีซที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ แม้ว่าแคว้นที่ก่อตั้งขึ้นจะมีพื้นฐานมาจากภูมิภาคเดิมก็ตาม ตัวอย่างเช่นแคว้นเพโลพอนนีสมิได้รวมแผ่นดินที่เดิมเรียกว่าเพโลพอนนีส แต่ดินแดนที่เคยเป็นของเพโลพอนนีสปัจจุบนับเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นทางตะวันตกของกรีซ
ติดกับแคว้นเซนทรัลมาซิโดเนียมีเขตปกครองอิสระเมานต์เอธอสซึ่งเป็นสังฆาจักรภายใต้การปกครองของกรีซ
นายกรัฐมนตรีสเปน
นายกรัฐมนตรีสเปน (, "ประธานคณะรัฐบาล") เป็นหัวหน้าคณะรัฐบาลของประเทศสเปน
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศชิลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศเช็กโกสโลวาเกียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 6 ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495) ณ เมืองออสโล ประเทศนอร์เวย์ ระหว่างวันที่ 14 กุมภาพันธ์ – 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
สาธารณรัฐโปรตุเกสในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศสเปนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
ยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1952
อุบัติรักข้ามขอบฟ้า
อุบัติรักข้ามขอบฟ้า หรือ อุบัติรักข้ามขอบฟ้า 1 เนื้อหาหลักเกี่ยวกับความรักของวัยรุ่น 2 คู่ โดยละครเรื่องนี้ได้ออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ทีวี เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยออกอากาศตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เวลา 20:40 น. - 21:30 น. และมีภาต่อ โดยใช้ชื่อ อุบัติรักข้ามขอบฟ้า 2 และภายหลัง "อุบัติรักข้ามขอบฟ้า 1" ได้กลับมาออกอากาศซ้ำในวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 18.00 น. - 19.00 น. โดยไม่มีโฆษณาคั่น ทางช่องแบงแชนแนล เริ่มออกอากาศเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2553
ไมค์ หนุ่มน้อยลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ที่เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมายังประเทศไทยเพื่อตามหาแม่ โดยที่ตัวเองไม่ได้เตรียมตัวและมีความรู้ความเข้าใจอะไรเกี่ยวกับประเทศไทยเลยแม้แต่น้อย
กอล์ฟ หนุ่มน้อยชาวไทย รักธรรมชาติ มีอดีตฝังใจกับการสูญเสียพ่อไปจากการเก็บกู้ซากปะการัง ด้วยความเป็นคนนิสัยแข็งกระด้าง ทำให้กอล์ฟมักจะไม่ยอมลงให้กับใครง่าย ๆ ซึ่งคู่ปรับคนสำคัญของกอล์ฟก็คือ เปิ้ล ผู้ซึ่งคลั่งไคล้วัฒนธรรมญี่ปุ่นเป็นชีวิตจิตใจ เป็นเจ้าของและผู้ดูแลอพาร์ทเมนท์ที่กอล์ฟเช่าอยู่
และเพราะการมาประเทศไทยโดยไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน ทำให้ไมค์ต้องเจอะเจอกับเหตุการณ์ไม่คาดคิดมากมาย รวมถึงโชคชะตาที่เล่นตลกจนทำให้ไมค์ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกับ แพท สาวที่ทำงานเป็นผู้ประสานงานบริษัทโฆษณา ผู้ซึ่งใช้ชีวิตยามว่างอยู่ในโลกไซเบอร์ สังคมอินเทอร์เน็ตและไดอารี่ออนไลน์