pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ฟรีสไตล์ รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 86 กิโลกรัม บุคคลชาย เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 4-5 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่มากูฮาริเม็สเซะ การแข่งขันรายการฟรีสไตล์ รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 86 กิโลกรัม บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 16 คน จาก 16 ประเทศโดยประมาณ
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ฟรีสไตล์ รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 57 กิโลกรัม บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ฟรีสไตล์ รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 57 กิโลกรัม บุคคลชาย เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 4-5 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่มากูฮาริเม็สเซะ การแข่งขันรายการฟรีสไตล์ รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 57 กิโลกรัม บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 16 คน จาก 16 ประเทศโดยประมาณ
วัดกลางเก่า (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
วัดกลางเก่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาด อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน 56 ตารางวา มี่ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 1 งาน 7 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูอดุลสีลานุวัตร (ประพฤทธิ์) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดกลางเก่า หรือเดิมชื่อ วัดกลาง ตั้งเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2320 ไม่ปรากฏนามผู้สร้างและผู้บริจาคที่ดิน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2348 แต่สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างก่อน พ.ศ. 2320 มีบันทึกว่าเมื่อ พ.ศ. 2432 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสหัวเมืองภาคใต้ ได้เสด็จมาประทับแรมที่พลับพลาบ้านดอน หัวเมืองไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี พระองค์ได้เสด็จมาวัดกลาง โดยมีพระครูสุวรรณรังษีคอยรับเสด็จ พระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรดพระราช ทานเงินแก่พระครูสุวรรณรังสีเป็นเงิน 40 บาท เพื่อปฏิสังขรณ์อุโบสถวัดกลาง
ต่อมาอุโบสถของวัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในสมัยพระวินัยธรรมช่วย ได้จ้างช่างทำเปลี่ยนเครื่องบนเสา กระเบื้องใส่ ช่อฟ้า ใบระกา ถือปูนใหม่ ให้สามารถทำสังฆกรรมได้ จากนั้นได้มีวัดกลางอีกแห่งหนึ่งในอำเภอเดียวกัน คือ วัดกลางใหม่ จึงได้เปลี่ยนนามวัดนี้ว่า "วัดกลางเก่า" วัดยังมีสังขารพระอธิการซ้อน อยู่ในโลงแก้วทางประตูใกล้ทางออกไปแม่น้ำตาปี
จันทนา ศิริผล
จันทนา ศิริผล เป็นนักแสดงอาวุโสชาวไทยเกิดเมื่อวันที่ (25 เมษายน พ.ศ. 2493)เกิดที่จังหวัดราชบุรีแม่นก จันทนา เริ่มเข้าสู่ในวงการบันไทยได้รับการจากชวนจากอาจารย์สุพรรณ บูรณะพิมพ์ และ อาจารย์ ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์ ต่อมา แม่นก จันทนา มีชื่อเสียงการแสดงภาพยนตร์หนังไทยเรื่อง ขบวนการคนใช้ และได้รับรางวัลตุ๊กตาทองในปี พ.ศ. 2523 ในยุคนั้น
แม่นก จันทนา ชื่อเดิม "สิรยา สิริธัญผล"ตามลำดับ เป็นนักแสดงอาวุโสชาวไทยเกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2493 เกิดที่จังหวัดราชบุรี แม่นก จันทนา จบการศึกษาในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนโพธารามวิทยา มีบุตรชัย 1 คน โอม ภุชงค์ สิริธัญผล หรือ โอม มหารวย
แม่นก จันทนา เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงไทยได้รับการจากชวนจากอาจารย์สุพรรณ บูรณะพิมพ์ และ อาจารย์ภัทราวดี ศรีไตยรัตน์ ต่อมา แม่นก จันทนา มีชื่อเสียงการแสดงภาพยนตร์หนังไทยเรื่อง ขบวนการคนใช้ และได้รับรางวัลตุ๊กตาทองในปี พ.ศ. 2523ในยุคนั้นภายหลังแม่นก จันทนา ผีผลงานด้านการแสดงละครและภาพยนตร์และเป็นที่รู้จักกันได้รับรางวัลเมฆลา สาขา นักแสดงตลกสมทบ ละครเรื่อง นางทาส ในปี พ.ศ. 2536 ต่อๆกันมาเรื่อยๆแม่นก จันทนา เป็นนักแสดงอาวุโสท่านนึงสามารถเล่นละครได้ทุกบทบาทเช่น คนรับใช้ และบทอื่นๆ เป็นต้นปัจจุบันแม่นก จันทนา รับงานละครสามารถรับงานละครได้ทุกช่อง
ในปี พ.ศ. 2559 แม่นก จันทนา ได้เข้าวิวาห์มงคลสมรสกับ กฤษณพันธ์ ศุภกิจ เจ้าของรีสอร์ตที่จังหวัดตรัง เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2559 ที่ร้านอาหารชื่อดังจังหวัดกาญจนบุรี
ปัจจุบันในปี พ.ศ. 2563 แม่นก จันทนาเปิดร้านธุรกิจส่วนตัวช่วงโควิดมาเปิดร้านขายข้าวแกง
โกฐจุฬาลัมพา (สกุล)
สกุลโกฐจุฬาลัมพา  เป็นพืชสกุลขนาดใหญ่ที่มีความหลากหลาย ระหว่าง 200 ถึง 400 ชนิด จัดอยู่ในวงศ์ทานตะวัน (Asteraceae) ประกอบด้วยไม้ล้มลุกและไม้พุ่มที่มีความทนทาน ซึ่งมีคุณค่าทางเคมีในน้ำมันหอมระเหย เติบโตในสภาพอากาศอบอุ่น บนพื้นที่แห้งหรือกึ่งแห้งแล้ง พืชในสกุลนี้อาจเรียกได้หลายชื่อคือ โกฐจุฬาลัมพา (mugwort, wormwort), จิงจูฉ่าย, เสจบรัช (sagebrush)
ชนิดที่เป็นที่รู้จักในประเทศไทย ใช้เป็นยา ได้แก่ โกฐจุฬาลัมพา ("Artemisia annua" หรือ โกฐจุฬาลัมพาจีน, ชิงเฮา), โกฐจุฬาลัมพาไทย ("Artemisia vulgaris" ) และโกฐจุฬาลัมพา ("Artemisia absinthium" ) ใช้เป็นอาหาร ได้แก่ เฮียเฮียะ ("Artemisia argyi"), จิงจูฉ่าย ("Artemisia lactiflora")
พืชในสกุลโกฐจุฬาลัมพาส่วนใหญ่มีกลิ่นหอมแรงและรสขม จากสารสำคัญ Terpenoids และ Lactones Sesquiterpene ซึ่งช่วยไล่สัตว์กินพืช มีดอกขนาดเล็กเป็นช่อกระจุกขนาดเล็ก ผสมเกสรด้วยลม โกฐจุฬาลัมพาเป็นพืชอาหารที่ดีของหนอนผีเสื้อหลายชนิด
นักพฤกษศาสตร์บางคนพยายามแบ่งออกมาเป็นหลายสกุล แต่ผลการวิเคราะห์ดีเอ็นเอ ค้านการแบ่งนี้ สกุลที่ไม่ถูกรับรองได้แก่ "Crossosthium", "Filifolium", "Neopallasia", "Seriphidium" และ "Sphaeromeria" และสามสกุลที่ได้แยกออกและรับรองแล้วคือ สกุล "Stilnolepis", "Elachanthemum" และ "Kaschgaria" บางครั้งพืชในสกุลโกฐจุฬาลัมพาบางชนิดถูกเรียกเป็น เสจ (ซึ่งอยู่ในวงศ์ Lamiaceae) พืชเหล่านี้เรียกเป็น เสจบรัช แทนเพื่อป้องกันการสับสน
โกฐจุฬาลัมพา ถูกจำแนกสกุลโดยคาโรลัส ลินเนียส ในปี ค.ศ. 1753 โดยใช้ชื่อ "Artemisia" มาจากชื่อของเทพธิดา (กรีก) อาร์เตมิส (หรือ เทพีไดแอนา ในเทพปกรณัมโรมัน) และเป็นชื่อของราชินีกรีก อาร์เทมิเซียที่ 1 และ 2 (Artemisia I และ II) ซึ่งสันนิิษฐานว่าน่าจะเป็น อาร์เทมิเซียที่ 2 แห่งคาเรีย (Artemisia II of Caria) ราชินีนักพฤกษศาสตร์และนักวิจัยทางการแพทย์ เสียชีวิตเมื่อ 350 ปีก่อนคริสตกาล
ชนิดที่สำคัญ.
ณ เดือนพฤศจิกายน 2020 Plants of the World Online ยอมรับเกือบ 470 ชนิด ในจำนวนนี้ชนิดที่สำคัญได้แก่
การใช้ประโยชน์ทางยา.
สารอาร์เทมิซินิน (artemisinin) (จาก "Artemisia annua") และอนุพันธ์เป็นกลุ่มของสารประกอบที่ออกฤทธิ์เร็วของสารที่ใช้ในปัจจุบันทั้งหมดที่ใช้รักษาโรคมาลาเรีย โดยเฉพาะการบำบัดโรคมาลาเรียจากเชื้อ "Plasmodium falciparum" ในงานวิจัยแสดงให้เห็นว่าการใช้ใบแห้งทั้งใบของโกฐจุฬาลัมพา ("Artemisia annua") ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการดูดซึมของสารอาร์เทมิซินิน ดีกว่าและอาจรวมทั้วทำให้การดื้อยาพัฒนาช้ากว่าการให้สารอาร์เทมิซินินบริสุทธิ์ ทั้งนี้องค์การอนามัยโลกไม่สนับสนุนการส่งเสริมหรือการใช้วัสดุทางยาจากโกฐจุฬาลัมพา ("Artemisia") ในทุกส่วนของพืชสำหรับการป้องกันหรือรักษาโรคมาลาเรีย ด้วยว่ารูปแบบการใช้สรรพคุณยาของพืชโดยตรงมีปัญหาหลายประการ ได้แก่ การขาดความคงที่ของเนื้อยา การมีเนื้อยาที่ไม่พอเพียงทำให้เกิดโรคมาลาเรียขึ้นอีก ซึ่งการใช้ยาในรูปพืชอาจนำไปสู่การดื้อยาในวงกว้าง และอาจไม่ได้ผลในการป้องกันโรคมาลาเรีย แหล่งสารอาร์เทมิซินินที่ไม่ใช่เภสัชภัณฑ์ เช่น น้ำผลไม้ ชา และยาต่าง ๆ อาจให้ยาใต้ผิวหนังซึ่งอาจทำให้การดื้อยารุนแรงขึ้น
พยาธิ.
หุยเฮา ("Artemisia cina") และโกฐจุฬาลัมพาชนิดอื่น ๆ ที่มีถิ่นกำเนิดในแอฟโฟร-ยูเรเชีย เป็นแหล่งที่ดีของสารแซนโทนินที่มีฤทธิ์ต้านพยาธิ
ประสาทวิทยา.
พบว่าอิงทิ้ง ("Artemisia capillaris") มีผลกดประสาทและสะกดจิตในหนูทดลอง ซึ่งอาจเป็นตัวกลางผ่านการกระตุ้นของ GABAA receptor- Cl− ion channel complex
หยินเฮา ("Artemisia austriaca") มีผลดีในการลดอาการถอนตัวของมอร์ฟีนในหนู
แพทย์แผนจีน.
เฮียเฮียะ ("Artemisia argyi") ใช้ในยาจีนโบราณ สัมพันธ์กับการรักษาตับ ม้าม และ ไตใบใช้เป็นยาแก้ไอขับเสมหะใช้เป็นยาห้ามเลือด บรรเทาปวด และอาจใช้ลักษณะการรมยา (moxibustion) ในรูปกรวยหรือแท่ง หรือเป็นลูกกลมอัดที่เสียบไว้กับปลายเข็มฝัง
โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019.
โกฐจุฬาลัมพา ("Artemisia annua") ได้รับการพิจารณาความเป็นไปได้ในการเป็นยารักษาสำหรับโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ทั้งนี้ ณ เดือนมิถุนายน 2563 ยังไม่มีหลักฐานว่าโกฐจุฬาลัมพา ("A. annua") สามารถรักษาหรือป้องกัน COVID-19 ได้ อย่างไรก็ตามในเดือนเมษายน 2563 ประเทศมาดากัสการ์เริ่มผลิตและจำหน่ายเครื่องดื่มสมุนไพรโกฐจุฬาลัมพาในชื่อ Covid-Organics ในเดือนมิถุนายน 2564 การวิจัยสารสกัดรวมในน้ำร้อนของใบโกฐจุฬาลัมพาทั้งสดและแห้ง อาจมีประสิทธิภาพในการยับยั้งเชื้อโควิดทั้งสายพันธุ์แอฟริกาและอังกฤษ
โนโซมิ อาโซ
โนโซมิ อาโซ (; ; ชื่อเล่น: โนโซมิ) เป็นอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่นจากโตเกียว
เธอได้รับการเปิดตัวในฐานะนักแสดงหญิงที่มีส่วนสูง 170 ซม. และมีลักษณะเหมือนตุ๊กตาบาร์บี้ ส่วนแม่ของเธอเป็นชาวฟิลิปปินส์
เธอมีประสบการณ์ครั้งแรกกับแฟนเมื่ออายุ 19 ปี ส่วนเหตุผลที่เธอตัดสินใจแสดงในวิดีโอสำหรับผู้ใหญ่คือ "เธอต้องการออกจากรางที่พ่อแม่ของเธอวางไว้เมื่อเธอกลายเป็นสมาชิกของสังคม ดังนั้น เธอจึงถ่ายทำงานเปิดตัวในวันที่สำเร็จการศึกษาระดับวิทยาลัย"
ก่อนเปิดตัวผลงานเอวี เธอได้ปรากฏตัวในการถ่ายทอดสดนิโกนิโกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 และมีไลฟ์แชตที่จัดขึ้นในวันที่ 19 พฤษภาคม ส่วนเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม เธอได้ปรากฏตัวใน "ชิฮาระจูเนียร์โนะเองะเซซากุอีนไก" และร่วมแสดงกับมานะ ซากูระ และเร็ง อายาเซะ กระทั่งในเดือนมิถุนายน เธอได้เปิดตัวผลงานเอวีของค่ายเอสโอดี ครีเอต ในชื่อ "อาโซ โนโซมิ เอวี เดบิวต์" รวมถึงเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน และ 5 กรกฎาคมของปีเดียวกัน การคัดเลือกนักแสดงหลั่งน้ำอสุจิสำหรับราดหน้า 20 คนได้รับการจัดขึ้นโดยชินโบ ฮิเดยูกิ ผู้กำกับเอวี
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 เธอได้ทำงานในประเทศจีน ซึ่งนำไปสู่การสร้างบัญชีสำหรับซินล่างเวย์ปั๋ว
ส่วนในเดือนเมษายน ค.ศ. 2013 เธอได้เข้าร่วมใน "นิทรรศการสุขภาพสำหรับผู้ใหญ่และอนามัยการเจริญพันธุ์แห่งประเทศจีนครั้งที่ 10" กับซูมิเระ มัตสึ และได้รับความนิยมอย่างมาก
เธอยังได้รับการเรียกในชื่อ "เสี่ยวหลิน จื้อหลิง" (หลิน จื้อหลิง น้อย) ในประเทศที่พูดภาษาจีนเพราะมีลักษณะคล้ายกับนักแสดงหญิงชาวไต้หวันที่ชื่อหลิน จื้อหลิง
การอำลาค่ายของเธอได้รับการประกาศโดยบริษัทเอสโอดีใน ค.ศ. 2014 แต่แล้วเธอก็ได้กลับมาอยู่สังกัดบริษัทแมกซิงในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน
Nozomi Aso
กีฬาสเกตบอร์ดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – พาร์ก บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬาสเกตบอร์ดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – พาร์ก บุคคลชาย เป็น 1 ใน 4 รายการแข่งขันกีฬาสเกตบอร์ดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่อาริอาเกะ เออร์เบิน สปอร์ต พาร์ก การแข่งขันรายการพาร์ก บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 20 คน จาก 13 ประเทศโดยประมาณ
กีฬาสเกตบอร์ดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – พาร์ก บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬาสเกตบอร์ดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – พาร์ก บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 4 รายการแข่งขันกีฬาสเกตบอร์ดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่อาริอาเกะ เออร์เบิน สปอร์ต พาร์ก การแข่งขันรายการพาร์ก บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 20 คน จาก 20 ประเทศโดยประมาณ
กีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ผสม บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลชาย เป็น 1 ใน 2 รายการแข่งขันกีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 3-5 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่อาโอมิเออร์เบินสปอร์ตพาร์ก การแข่งขันรายการบุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 20 คน จาก 16 ประเทศโดยประมาณ
นักกีฬาปีนหน้าผาสูงสุด 8 อันดับแรกจาก 20 คน จะผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ
คันนะ มิซากิ
คันนะ มิซากิ (; ; 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 – ) เป็นนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น
คันนะ มิซากิ เกิดที่จังหวัดคานางาวะ เธอเป็นสมาชิกของมาสก์เจแปน แต่เนื่องจากการยุบและการปรับโครงสร้างองค์กรของมาสก์กรุปใน ค.ศ. 2016 เธอจึงได้อยู่ในบริษัทเจแปนโททัลโปรโมชัน
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014 เธอได้เปิดตัวผลงานเอวี ในฐานะนีกแสดงหญิงผูกขาดสำหรับค่ายเอสวัน และตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 เธอเป็นนักแสดงหญิงผูกขาดสำหรับค่ายฮงนากะ
ทั้งนี้ เธอมีงานอดิเรกเกี่ยวกับแฟชั่น, ชอปปิง และท่องเที่ยว วันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2019 เธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงที่โดดเด่นจากงานเอสโอดี อะวอร์ด 2019 ส่วนในเดือนตุลาคม เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอะดัลต์อะวอร์ด 2019 ของจีโอทีวี×เมนส์ไซโซ สาขาคาวเกิร์ลมาสเตอร์ ทั้งสองรายการจาก "เดอร์ตี วีอาร์ ควีน" และตั้งแต่ ค.ศ. 2020 เธอได้เขียนเรียงความเรื่อง "ฟูชิดารานะคิโมจิ" ที่เว็บไซต์เมนส์ไซโซ นอกจากนี้ ในจีโอทีวีอะดัลต์นิวส์มีเดีย "แมงโก" เธอได้อันดับ 1 จากแบบสอบถามนักแสดงเอวีครั้งที่ 1 สำหรับคนที่พวกเธออยากจะเป็น
เธอไม่ได้อาสาที่จะก้าวเข้าสู่วงการเอวี ดังนั้น ตอนที่เธอเดบิวต์ เธอจึงไม่มีแรงจูงใจเลยในการถ่ายทำ ในการให้สัมภาษณ์ เธอกล่าวว่า "ฉันแค่ทำในสิ่งที่ฉันได้รับคำสั่งให้ทำระหว่างการถ่ายทำ" ครั้นตั้งแต่ ค.ศ. 2016 การถ่ายทำวีอาร์ได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก จนเรียกได้ว่าเป็นวีอาร์เท่านั้น เธอกล่าวว่าเธอแก้ไขอะไรไม่ได้มากและอยู่ในสภาพแวดล้อมของการถ่ายทำวีอาร์ ที่ความสามารถในการแสดงและแผนของนักแสดงได้รับการเคารพ ดังนั้น เธอจึงเริ่มคิดและท้าทายการถ่ายภาพให้ตนเอง และความตระหนักรู้เกี่ยวกับเอวีของเธอได้เปลี่ยนไป ซึ่งเธอยังเป็นที่รู้จักในนามไรดิงควีนในโลกวีอาร์
รีโวลเวอร์เฮดซึ่งเป็นผู้ให้ความบันเทิงวิดีโอสำหรับผู้ใหญ่ ได้แนะนำให้เธอใช้ท่าคาวเกิร์ล (หญิงอยู่บน) อย่างเต็มที่ และได้รับการขนานนามว่าเป็น "คาวเกิร์ลฝ่ายพลเรือนระดับประเทศ"
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 เธอได้รับ "รางวัลนูเคอร์เวอร์ประจำปี 2020" ซึ่งเลือกโดยรีโวลเวอร์เฮด ผู้ให้ความบันเทิงวิดีโอสำหรับผู้ใหญ่
และในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน เธอชนะรางวัลนักแสดงหญิงสะโพกเซ็กซีในการโหวตทางเว็บ ของรายการ"จีโอทีวี × เมนส์ไซโซเซ็กซีแพเนลควิซ ~ ดูป ~ 25 วาตาชิวะดาเรเดโช?" นอกจากนี้ เธอยังได้รับรางวัลจีโอทีวี ด้วยรางวัลพิเศษเช่นกัน
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 เธอได้อันดับ 9 ใน "แบบสอบถามนักแสดงเอวีที่อยากได้รับช็อกโกแลตวาเลนไทน์!" และเธอได้อันดับ 20 ของ "การคัดเลือกทั่วไปของนักแสดงเอวีหญิงสุดเซ็กซีที่ยังมีผลงาน ประจำปี 2021" นิตยสาร"อาซาฮิเงโนรายสัปดาห์" ซึ่งประกาศในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021
Kanna Misaki
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอุซเบกิสถาน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอุซเบกิสถาน (; รหัสไอโอซี: UZB) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศอุซเบกิสถาน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2535 ป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากอุซเบกิสถานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี)
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเติร์กเมนิสถาน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเติร์กเมนิสถาน (, รหัสไอโอซี: TKM) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเติร์กเมนิสถานสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2533 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเติร์กเมนิสถาน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเติร์กเมนิสถานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี)
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐทาจิกิสถาน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแห่งสาธารณรัฐทาจิกิสถาน (; รหัสไอโอซี: TJK) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศทาจิกิสถาน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากทาจิกิสถานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี)
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐคีร์กีซ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐคีร์กีซ (; , รหัสไอโอซี: KGZ) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศคีร์กีซสถานสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2534 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศคีร์กีซสถาน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากคีร์กีซสถานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี)
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐคาซัคสถาน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐคาซัคสถาน (; ; รหัสไอโอซี: KAZ) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศคาซัคสถาน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2533 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากคาซัคสถานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี)
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ฟรีสไตล์ รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 57 กิโลกรัม บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ฟรีสไตล์ รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 57 กิโลกรัม บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 4-5 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่มากูฮาริเม็สเซะ การแข่งขันรายการฟรีสไตล์ รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 57 กิโลกรัม บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 16 คน จาก 16 ประเทศโดยประมาณ
นุสรา สังวริบุตร
ณัฐชา จันทพันธ์
กฤษณกัณฑ์ มณีผกาพันธ์
คณิศ ปิยะปภากรกูล
สยาม สังวริบุตร
สยาม สังวริบุตร  เป็นผู้กำกับการแสดงและควบคุมการผลิตละครโทรทัศน์ของ บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด มาอย่างต่อเนื่อง
สยาม สังวริบุตร เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 เป็นบุตรชายคนโตของ ไพรัช สังวริบุตร ประธานกรรมการบริษัทในเครือ 3 บริษัท ได้แก่ บริษัท สามเศียร จำกัด, บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด, บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด กับ ผุสดี ยมาภัย และมีน้องชายคือ สยม สังวริบุตร เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด
ประวัติด้านครอบครัว.
สยาม สังวริบุตร เริ่มต้นในฐานะช่างภาพต่อมาเลื่อนขั้นเป็น ผู้กำกับรายการ และ ผู้กำกับการแสดง โดยกำกับละครสั้นเรื่องแรก เรื่อง "10 บาท" ทำงานกำกับการแสดงและควบคุมการผลิตละครของดาราวิดีโอมาอย่างต่อเนื่องผลงานเช่น ปัญญาชนก้นครัว, ความรักของคุณฉุย ตลอดจนดาวพระศุกร์ (เวอร์ชั่น หนุ่ม ศรราม – กบ สุวนันท์) และเป็นผู้ริเริ่มทำละครเพลง อย่าง มนต์รักลูกทุ่ง, เงินเงินเงิน, เกาะสวาทหาดสวรรค์
โดยมีผลงานละครเรตติ้งสูงสุดตลอดกาลของเมืองไทย ที่มีสยาม สังวริบุตร เป็นส่วนหนึ่งในการควบคุมการผลิต ได้แก่
ผลงานกำกับการแสดง.
พ.ศ.2531-2532
พ.ศ. 2534
พ.ศ. 2535
พ.ศ. 2536
พ.ศ. 2537
พ.ศ. 2538
พ.ศ. 2539
พ.ศ. 2540
พ.ศ. 2541
พ.ศ. 2542
พ.ศ. 2543
พ.ศ. 2544
พ.ศ. 2551
พ.ศ. 2556
พ.ศ. 2558
พ.ศ. 2560
พ.ศ. 2562
พ.ศ. 2564
พ.ศ. 2566
รางวัลเทพทอง ในฐานะบุคคลดีเด่น ด้านวิทยุโทรทํศน์ ได้แก่ “คุณสยาม สังวริบุตร”
จากสมาคมนักวิทยุและโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ฯ
พ.ศ. 2557
พ.ศ. 2561
สิริยา สิริธัญผล
หม่อมเจ้ากฤษณาพักตรพิมล ศุขสวัสดิ์
รัฐเมืองพาน
เมืองปั่น  หรือเอกสารไทยเรียก เมืองพาน เป็นรัฐเจ้าฟ้าแห่งหนึ่งในกลุ่มสหพันธรัฐชาน มีราชธานีคือเมืองปั่น ตั้งอยู่กลางที่ราบอันอุดมสมบูรณ์ รอบนอกเมืองหลวงรายล้อมด้วยภูเขาสูงที่เต็มไปด้วยป่าสัก และมีดอยขี้เหล็กเป็นภูเขาสูงที่สุด ปัจจุบันอดีตรัฐเมืองพานตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐชานในเขตประเทศพม่า
ช่วงต้นและรัฐในอารักขา.
รัฐเมืองปั่นก่อตั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2180 มีราชธานีอยู่ที่เมืองปั่น ตั้งอยู่ทางตะวันตกของแม่น้ำสาละวิน ส่วนเขตการปกครองทั้งหมดสี่เมือง ได้แก่ เมืองต่วน/โต๋น (Mongton) เมืองหาง (Monghang) เมืองจวด/จวาด/ชวาด (Mongkyawt) และเมืองทา (Monghta) ซึ่งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรล้านนา ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำสาละวิน มีเจ้าฟ้าเป็นผู้ปกครอง ใช้พระนามว่า "กัมโพชมหาวังสะ สิริธรรมราชา" (ကမ္ဘောဇမဟာဝံသသီရိဓမ္မရာဇာ Kambawsa Mahawuntha Thirdamaraza) ซึ่งสหราชอาณาจักรมองว่าเป็นเขตปกครองของเจ้าฟ้า แต่ทางสยามอ้างสิทธิเหนือดินแดนแถบนี้มาตลอด
พ.ศ. 2005 พระเจ้าติโลกราช กษัตริย์ล้านนา ได้ยกทัพมาตีเมืองนายและหัวเมืองไทใหญ่ ต่อมาใน พ.ศ. 2013 พระเจ้าติโลกราชกับแม่ท้าวหอมุกเสด็จมาเมืองปั่น เมืองนาย เงินป่องฟ้าเจ้าเมืองนาย ให้ลูกนำเครื่องบรรณาการมาถวาย หมื่นบุญเรือง เจ้าเมืองเชียงรายได้เสียชีวิตในระหว่างที่ตามเสด็จ ดังตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ว่า
พ.ศ. 2502 หมื่นจ่าบ้านล้องนำกองทัพมาตีเมืองปั่น แต่ไม่สามารถตีเมืองปั่นได้และเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้กับเมืองปั่น
พ.ศ. 2321 เจ้ากาวิละ ให้เจ้ารัตนหัวเมืองแก้ว (พระยาคำฟั่น) ทำการโจมตีเมืองปั่น ได้ตัวเจ้าฟ้าหน่อคำและกวาดต้อนผู้คนของเมืองปั่นและตองกายลงมาเมืองลำปาง เมืองป่าซาง ดังตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ว่า
พ.ศ. 2361 พระยาธรรมลังกา ให้เจ้าสุวรรณคำมูลยกทัพไปตีเมืองปั่น กวาดต้อนชาวเมืองปั่นลงมาเมืองเชียงใหม่ ดังตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ว่า
ต่อมาใน พ.ศ. 2431 รัฐบาลสยามส่งทหารมาประจำการในสี่หัวเมืองติดแม่น้ำสาละวินด้านตะวันออก และอ้างสิทธิเหนือเมืองสาดแต่ไม่ได้ตั้งกองทหารรักษาการ
พ.ศ. 2432 มีการจัดตั้งคณะกรรมาธิการเขตแดนแองโกล-สยาม พ.ศ. 2432–2433 เพื่อแก้ปัญหาเขตแดนของรัฐหมอกใหม่ รัฐเมืองปั่น (เมืองพาน) และกลุ่มรัฐกะเหรี่ยงแดง ซึ่งเป็นรัฐในแถบลุ่มน้ำสาละวิน แต่ไม่ประสบผลสำเร็จเพราะทางสยามไม่ตกลงด้วย ด้วยเหตุนี้ทางสหราชอาณาจักรจึงรวบเขตแดนรัฐขนาดน้อยเหล่านี้เข้ากับอาณานิคมพม่าของบริติช ทางสหราชอาณาจักรจึงให้สยามถอนกองกำลังทหารออกจากแถบลุ่มน้ำสาละวิน และจัดตั้งคณะกรรมาธิการเขตแดนแองโกล-สยาม พ.ศ. 2435–2436 ขึ้นเพื่อหาข้อตกลงครั้งใหม่ร่วมกันกับสยาม
อำเภอเมืองพานของไทย.
ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง จักรวรรดิญี่ปุ่นขอให้รัฐบาลไทยสมัยจอมพล แปลก พิบูลสงคราม ยกกำลังทหารขึ้นไปยึดสหพันธรัฐชานจากทหารจีนก๊กมินตั๋งของจอมพลเจียงไคเช็ก และกองทัพอังกฤษเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2485 ต่อมาพลเอก ฮิเดกิ โทโจ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ได้พบจอมพล แปลก พิบูลสงครามเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 เพื่อมอบพื้นที่จำนวน 12 เมืองของรัฐชานแก่ไทย รัฐบาลไทยจึงผนวกดินแดนแคว้นสหรัฐไทยใหญ่และรัฐเมืองพาน (เมืองปั่น) เป็นส่วนหนึ่งของประเทศไทย ก่อนทำสนธิสัญญากับญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2486 หลังการประกาศมอบดินแดนทั้งหมดให้แก่ประเทศไทยเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2486 ราชกิจจานุเบกษาระบุว่า "ฉะนั้น กลันตัน ตรังกานู ไซบุรี ปะลิส และบันดาเกาะที่ขึ้นหยู่ กับทั้งเชียงตุงและเมืองพาน จึงเปนอันรวมเข้าไนราชอานาจักรไทยตั้งแต่วันที่ 18 สิงหาคม พุทธสักราช 2486 เปนต้นไป"
รัฐเมืองพานได้รับการจัดตั้งเป็นอำเภอเมืองพาน ต่างหาก ไม่ขึ้นกับจังหวัดใด มีการปกครองแบบทหารเช่นเดียวกับสหรัฐไทยเดิม โดยให้หัวหน้าสถานีตำรวจปฏิบัติหน้าที่เป็นนายอำเภออยู่ในบังคับบัญชาของตำรวจสนามเชียงใหม่และทัพพายัพ ส่วนทางอรรถคดีให้ขึ้นกับศาลเมืองหางของสหรัฐไทยเดิมซึ่งอยู่ใกล้กัน หลังจากที่ไทยที่เข้าครอบครองดินแดนของพม่าตามที่ได้วางเป้าหมายไว้แล้ว ก็ได้มีการจัดตั้งโรงเรียนสอนภาษาไทยขึ้นทุกอำเภอ
ทว่าหลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง จักรวรรดิญี่ปุ่นแพ้สงคราม ไทยจำต้องส่งมอบรัฐเชียงตุงและรัฐเมืองพานคืนให้กับกองพลอินเดียที่ 7 เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2488
สิ้นสุด.
รัฐเมืองพานสิ้นสุดการปกครองลงใน พ.ศ. 2502 และถูกยุบรวมขึ้นกับจังหวัดลางเคอ ดอยแหลม และเมืองสาต รัฐชาน ของประเทศพม่า จนถึงปัจจุบัน
สหพันธ์อนาธิปไตยไอบีเรีย
สหพันธ์อนาธิปไตยไอบีเรีย  หรือ ไฟ  เป็นองค์การของกลุ่มกองกำลังติดอาวุธที่นิยมลัทธิอนาธิปไตยของสเปนซึ่งเคลื่อนไหวทำงานอย่างใกล้ชิดกับสมาพันธ์แรงงานแห่งชาติ  หรือเซเอเนเต  ซึ่งเป็นสหภาพแรงงานที่นิยมลัทธิสหการนิยมอนาธิปไตย (anarcho-syndicalism) มักเรียกองค์การนี้ด้วยคำย่อว่า เซเอเนเต-ไฟ  เนื่องจากความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดระหว่างองค์การทั้งสอง ไฟได้ออกหนังสือพิมพ์ที่มีชื่อว่า "แผ่นดินและเสรีภาพ"
คำว่า "ไอบีเรีย" สื่อถึงจุดประสงค์ในการรวมกลุ่มผู้นิยมลัทธิอนาธิปไตยชาวสเปนและชาวโปรตุเกสไว้ในองค์การรวมกลุ่มไอบีเรีย การประชุมของไฟในช่วงแรกมีผู้เข้าร่วมที่เป็นสมาชิกสหภาพอนาธิปไตยโปรตุเกส  และสมาชิกสหภาพแรงงานทั่วไป  รวมทั้งการประชุมที่ซาราโกซาของเซเอเนเตใน ค.ศ. 1936 อย่างไรก็ตาม ต่อมาการมีส่วนร่วมของโปรตุเกสได้สิ้นสุดลงและองค์การนี้กลายเป็นองค์การของสเปนเต็มตัว องค์การยังคงดำเนินการอยู่ในยุคปัจจุบันและโดยสนับสนุนสหพันธ์อนาธิปไตยระหว่างประเทศ (International of Anarchist Federations, IAF-IFA)
ไฟได้รับก่อตั้งขึ้นในเมืองบาเลนเซียใน ค.ศ. 1927 (ภายหลังจากการประชุมเบื้องต้นเมื่อปีก่อนหน้าที่เมืองมาร์แซย์ ฝรั่งเศส) เพื่อรณรงค์ให้เซเอเนเตดำเนินอยู่บนเส้นทางความเป็นอนาธิปไตยด้วยการท้าทายระบบการบริหารที่ซับซ้อนของเซเอเนเตซึ่งไฟถือว่าเติบโตขึ้นจนกลายเป็นตัวเชื่อมระหว่างแรงงานกับทุน มากกว่าที่จะเป็นตัวแทนของชนชั้นแรงงาน ปัญหานี้เริ่มตึงเครียดมากขึ้นอีกเมื่อระบอบเผด็จการของมิเกล ปริโม เด ริเบรา ได้ขึ้นมามีอำนาจในสเปนและวางแผนปราบปรามขบวนการแรงงาน
อำนาจที่ไม่สมส่วนซึ่งไฟมีเหนือเซเอเนเตในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 นำไปสู่การเผชิญหน้ากับสมาชิกนักปฏิวัติลัทธิสหการนิยมที่หัวรุนแรงน้อยกว่า ("เตรย์นติสโม") ตั้งแต่ ค.ศ. 1931 ในปีแรก ๆ ของสาธารณรัฐสเปนที่สอง เจ้าหน้าที่ของสหภาพที่เป็นฝ่ายสนับสนุนสาธารณรัฐและผู้ติดตามของพวกเขาถูกบีบบังคับให้ออกจากตำแหน่งหรือถูกขับไล่อย่างเป็นระบบ นำไปสู่การการก่อตั้งสหภาพต่อต้านไฟภายในเซเอเนเตในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1933 สมาชิกสหภาพแรงงานที่อยู่สายกลางมากที่สุดภายใต้การนำของอังเฆล เปสตัญญา ถูกขับไล่ออกไปในที่สุด จึงก่อตั้งพรรคสหการนิยมในเดือนเมษายน ค.ศ. 1934 และปล่อยให้ผู้นำเซเอเนเตอยู่ภายใต้การควบคุมของไฟในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน สมาชิกของไฟอยู่ในแนวหน้าในการสู้รบกับกองกำลังของฟรันซิสโก ฟรังโก ในช่วงสงครามกลางเมือง โดยส่วนใหญ่อยู่ในกองทัพภาคตะวันออก
นับตั้งแต่อสัญกรรมของพรังโกและการเปลี่ยนผ่านไปสู่ระบอบประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนของสเปน ไฟก็ยังคงดำเนินการต่อไป แม้ว่าองค์การจะมีสมาชิกร่วมกับเซเอเนเต แต่สมาชิกภาพในไฟนั้นถือเป็นความลับ
ผู้อำนวยการใหญ่องค์การการค้าโลก
ผู้อำนวยการใหญ่องค์การการค้าโลก  เป็นเจ้าหน้าที่ขององค์การการค้าโลกที่มีหน้าที่กำกับดูแลและควบคุมการดำเนินงานด้านการบริหารขององค์การ ผู้อำนวยการใหญ่เป็นผู้กำกับดูแลสำนักเลขาธิการองค์การการค้าโลกซึ่งมีเจ้าหน้าที่ประมาณ 700 คน และได้รับการแต่งตั้งจากสมาชิกองค์การการค้าโลกให้ดำรงตำแหน่งวาระละสี่ปี
ตำแหน่งผู้อำนวยการใหญ่องค์การการค้าโลกว่างลงตั้งแต่วันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2020 หลังการลาออกของโรแบร์ตู อาเซเวดู แห่งบราซิล ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2013 ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ดร. อึงโกซี โอโกนโจ-อิเวลา แห่งไนจีเรียได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐให้เป็นผู้อำนวยการใหญ่ โอโกนโจ-อิเวลาเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2021 และกลายเป็นทั้งสตรีคนแรกและชาวแอฟริกาคนแรกที่ดำรงตำแหน่งนี้
ก่อนการก่อตั้งองค์การการค้าโลก ในความตกลงทั่วไปว่าด้วยภาษีศุลกากรและการค้า (แกตต์) มีการจัดตั้งผู้อำนวยการใหญ่ของตนด้วย โดยปีเตอร์ ซัดเดอร์แลนด์ เป็นผู้อำนวยการใหญ่คนสุดท้ายของแกตต์ และเป็นผู้อำนวยการใหญ่คนแรกขององค์การการค้าโลก
นี่คือรายชื่อผู้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการใหญ่องค์การการค้าโลก ตำแหน่งนี้ตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1995 ถึงแม้ว่าตำแหน่งเลขาธิการบริหารก่อนหน้ามักถูกมองว่ามีฐานะเทียบเท่าก็ตาม
โฆร์ดอด
โฆร์ดอด  เป็นเดือนที่สามในปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ มี 31 วัน โดยเริ่มในเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายนตามปฏิทินกริกอเรียน โฆร์ดอดเป็นเดือนที่สามในฤดูใบไม้ผลิ ("แบฮอร์") ถัดจากเดือนนี้คือเดือนทีร์ เดือนนี้มีชื่อในภาษาดารีว่า เจาซา
โอร์ดีเบเฮชต์
โอร์ดีเบเฮชต์  เป็นเดือนที่สองในปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ มี 31 วัน โดยเริ่มต้นในเดือนเมษายนถึงพฤษภาคมตามปฏิทินกริกอเรียน มีชื่อในภาษาดารีว่า โซวร์
โอร์ดีเบเฮชต์เป็นเดือนที่สองในฤดูใบไม้ผลิ ("แบฮอร์") ถัดจากเดือนนี้คือโฆร์ดอด
กีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ผสม บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 2 รายการแข่งขันกีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 4-6 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่อาโอมิเออร์เบินสปอร์ตพาร์ก การแข่งขันรายการบุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 20 คน จาก 15 ประเทศโดยประมาณ
ทีร์
ทีร์  เป็นเดือนที่สี่ในปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ มี 31 วัน โดยอยู่ในช่วงเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคมตามปฏิทินกริกอเรียน ในภาษาดารีมีชื่อเรียกว่า ซาราทอน (กรกฎ)
ทีร์เป็นเดือนแรกในฤดูร้อน ซึ่งถัดจากนี้คือเดือนโมร์ดอด
แชฮ์รีแวร์