pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1942 กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรซึ่งประกอบด้วยนาวิกโยธินสหรัฐเป็นหลัก ขึ้นบกบนเกาะกัวดัลคะแนล ทูลากิและฟลอริดาในหมู่เกาะโซโลมอนตอนใต้ โดยมีวัตถุประสงค์มิให้ฝ่ายญี่ปุ่นใช้เพื่อคุกคามเส้นทางการส่งกำลังและคมนาคมระหว่างสหรัฐ ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ฝ่ายสัมพันธมิตรยังตั้งใจใช้กัวดัลคะแนลและทูลากิเป็นฐานสนับสนุนการทัพเพื่อยึดหรือทำลายฐานญี่ปุ่นหลักที่ราบาอูล (Rabaul) บนเกาะนิวบริเตนต่อไป ฝ่ายสัมพันธมิตรมีจำนวนเหนือกว่าฝ่ายป้องกันญี่ปุ่นมาก ซึ่งยึดครองหมู่เกาะนี้มาตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1942 และยึดทูลากิและฟลอริดา ตลอดจนสนามบิน (ต่อมาได้ชื่อว่า เฮนเดอร์สันฟีลด์) ซึ่งกำลังก่อสร้างบนกัวดัลคะแนล ทัพเรือสหรัฐที่ทรงพลังสนับสนุนการขึ้นบก
ฝ่ายญี่ปุ่นประหลาดใจกับการบุกของฝ่ายสัมพันธมิตร ระหว่างเดือนสิงหาคมถึงพฤศจิกายน พยายามยึดเฮนเดอร์สันฟีลด์คืน มียุทธการทางบกใหญ่สามครั้ง ยุทธการทางเรือขนาดใหญ่เจ็ดครั้ง (การปฏิบัติผิวน้ำยามกลางคืนห้าครั้งและการยุทธ์ของเรือบรรทุกเครื่องบินสองครั้ง) และการยุทธ์ทางอากาศต่อเนื่องแทบทุกวันในยุทธนาวีที่กัวดัลคะแนลที่เด็ดขาดในต้นเดือนพฤศจิกายน ซึ่งเป็นความพยายามครั้งสุดท้ายของญี่ปุ่นในการระดมยิงเฮนเดอร์สันฟีลด์จากทางทะเลและทางบกพร้อมด้วยกำลังพลมากพอยึดคืนแต่ปราชัย ในเดือนธันวาคม ญี่ปุ่นทิ้งความพยายามยึดกัวดัลคะแนลคืนและอพยพกำลังที่เหลืออยู่ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 เมื่อเผชิญกับการรุกโดยกองทัพน้อยที่ 14 ของกองทัพบกสหรัฐ
การทัพกัวดัลคะแนลเป็นชัยชนะการรบผสมเหล่า (combined arms) ทางยุทธศาสตร์ครั้งสำคัญของกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรต่อญี่ปุ่นในเขตสงครามแปซิฟิก ญี่ปุ่นถึงจุดสูงสุดในการพิชิตในมหาสมุทรแปซิฟิกแล้ว ชัยชนะที่มิลเนเบย์ (Milne Bay) บูนา-โกนา (Buna-Gona) และกัวดัลคะแนลเป็นสัญลักษณ์การเปลี่ยนของฝ่ายสัมพันธมิตรจากปฏิบัติการตั้งรับเป็นการริเริ่มทางยุทธศาสตร์ในเขตสงครามนั้น นำไปสู่ปฏิบัติการรุก เช่น การทัพหมู่เกาะโซโลมอน นิวกินีและมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง ซึ่งผลให้ในบั้นปลายญี่ปุ่นยอมจำนนและสงครามโลกครั้งที่สองยุติ
เกมฟรีก
บริษัทเกมฟรีก  เป็นบริษัทผู้พัฒนาวิดีโอเกมสัญชาติญี่ปุ่นก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2532 และเป็นบริษัทที่สร้างวิดีโอเกมชุดที่โด่งดังไปทั่วโลก"โปเกมอน"
ก่อนเป็นบริษัท เกมฟรีกเคยเป็นนิตยสารวิดีโอเกมตีพิมพ์เอง สร้างโดยซาโตชิ ทาจิริและเคน ซุงิโมริ ในปี พ.ศ. 2523 ทาจิริเขียนและแก้ไขข้อความและซุงิโมริเป็นผู้วาดภาพ ทาจิริยังใช้ "เกมฟรีก" เป็นนามปากกาเมื่อครั้งที่เขาเป็นนักเขียนอิสระให้กับสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ เช่น นิตยสาร"แฟมิลีคอมพิวเตอร์แมกาซีน" และ"แฟมิคอมสึชิง"
ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2532 ทาจิริและซุงิโมริก่อตั้งบริษัทพัฒนาวิดีโอเกมในชื่อเดียวกัน หนึ่งในเกมแรกของบริษัทเกมฟรีก คือเกม ควินตี เกมแนวแอ็กชันแก้ปริศนาบนเครื่องแฟมิคอม ออกจำหน่ายในอเมริกาเหนือในชื่อ "เมนเดลพาเลซ" เกมชุดที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "โปเกมอน"  คำย่อโรมาจิของตราสินค้าสัญชาติญี่ปุ่นว่า "พ็อกเก็ตมอนสเตอส์"  จำหน่ายโดยนินเท็นโดในประเทศญี่ปุ่น อเมริกาเหนือ และยุโรป
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 เกมฟรีกซื้อกิจการบริษัทโคอาเกมส์ (Koa Games) บริษัทพัฒนาเกมมือถือ
ผู้พัฒนาวีดิโอเกม
เดอะแลนเซ็ต
แดร์เดวิล (ซีรีส์โทรทัศน์)
พี่ชาย
พี่ชาย (Sing me last song) เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า-โรแมนติก ผลิตโดย บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยผู้จัด บทประพันธ์ มหาสมุทร บทโทรทัศน์ กำกับการแสดงโดย นพดล มงคลพันธ์ ออกอากาศทุกวันเสาร์–อาทิตย์ เวลา 11:00 - 11:45 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย วรเวช ดานุวงศ์, สโรชา ตันจรารักษ์, ณภัทร ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา, อรการ จิวะเกียรติ และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันเสาร์ที่ 5 สิงหาคม-29 ตุลาาคม พ.ศ. 2549 ต่อจากละคร และเป็นละครตอนกลางวันส่งท้าย โดยมีรายการข่าว เรื่องเล่าเสาร์อาทิตย์ เข้ามาแทนที่
สมชาย เด็กหนุ่มวัยกำลังแนว ซ่าและแสบ มีคู่หูร่วมแก๊งคือ แจ๊ค กับ จิล ฝาแฝด ชาย-หญิง ทั้งสามคนเรียนอยู่มหาวิทยาลัยศิลปะ มีความฝันร่วมกันคืออยากจะตั้งวงดนตรีของตัวเอง สมชายสูญเสียแม่ด้วยอุบัติเหตุเมื่อ 10 ปีที่แล้ว เหลือแต่ อานนท์ ผู้เป็นพ่อซึ่งมีอาชีพเป็นเซลส์แมนขายประกัน และต้องเดินทางไปทำงานต่างจังหวัดอยู่เสมอ
วันหนึ่งสมชาย ได้รับข่าวร้ายว่าอานนท์ประสบอุบัติเหตุรถคว่ำที่พัทยาระหว่างเดินทางไปทำ งาน สมชายรีบเดินทางไปพัทยาทันที ในขณะเดียวกัน หนูนา สาวน้อยแสนหวานจากเชียงรายก็รีบเดินทางมาพัทยาทันที เมื่อได้ข่าวว่าศจี ผู้เป็นแม่ประสบอุบัติเหตุ ระหว่างการเดินทางหนูนาเกิดตกรถ สมชายก็ไม่มีเงินทำให้ทั้งคู่ต้องร่วมเดินทางไปด้วยกัน สมชายและหนูนาจึงได้รู้ว่าอานนท์กับสิรีจดทะเบียนกันในเช้าวันเกิดเหตุ แม้อานนท์จะบอกว่ามันเป็นความรัก แต่ก็ยากเกินกว่าที่เด็กทั้งสองจะทำใจรับได้
ผลจากอุบัติเหตุทำให้สิรีกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา อานนท์จึงรับหนูนามาอยู่ด้วยที่กรุงเทพฯ ในฐานะลูกสาวคนใหม่ สร้างความไม่พอใจให้กับสมชายมาก สมชายกับหนูนาต่างก็ไม่ยอมพูดกันเลยนับจากวันนั้น จนวันหนึ่งสมชายได้รู้ความจริงจากจิลว่าแจ๊คกำลังหลงรักหนูนา สมชายรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาโดยไม่รู้สาเหตุและพยายามขัดขวางจนแจ๊คผิดสังเกต สมชายและหนูนาเองต่างก็เริ่มรู้ตัวว่ามีความรู้สึกบางอย่างต่อกัน แต่เพราะสถานภาพที่ต้องเป็นพี่น้องทำให้ทั้งคู่พยายามฝืนความรู้สึก
แจ๊คกับจิลบอกข่าวดีกับสมชายเรื่องการประกวดวงดนตรีที่กำลังจะมีขึ้น สมชายทำงานหนักเพื่อเลี้ยงดูตัวเองจนล้มป่วย และพบความจริงว่าตัวเองป่วยเป็นเลือดคลั่งในสมองชนิดรุนแรงและปิดเรื่องนี้เป็นความลับ
การแข่งขันดนตรีมาถึง แต่เป็นวันที่สมชายมีอาการทรุดหนัก แต่ก็พยายามฝืนตัวเองไปร่วมงานเพื่อทำความฝันของตนและเพื่อนให้เป็นจริง สมชายทำความฝันของตัวเองสำเร็จก่อนที่จะล้มลงกลางเวที อานนท์รู้ความจริงเรื่องอาการป่วยของสมชาย จึงทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยชีวิตลูกชายไว้ และปรับความเข้าใจกันได้ในที่สุด...
ชี.ล.ด์. ทีมมหากาฬอเวนเจอร์ส
ชี.ล.ด์. ทีมมหากาฬอเวนเจอร์ส  เป็นละครชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน สร้างโดย จอสส์ วีดอน, เจด วีดอนและมาริสสา ตันเจริญ ออกอากาศทางช่องเอบีซี สร้างจากองค์กร ชีลด์ (กองการแทรกแซง การบังคับใช้ และการส่งกำลังบำรุงเชิงยุทธศาสตร์แห่งมาตุภูมิ) ในมาร์เวลคอมิกส์ ซึ่งหน่วยรักษาสันติภาพและสายลับในโลกของซูเปอร์ฮีโร "ชี.ล.ด์." เป็นละครชุดแรกที่ดำเนินเรื่องอยู่ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล และมีเนื้อเรื่องเกี่ยวข้องกับ ภาพยนตร์ในแฟรนไชส์และละครชุดเรื่องอื่น ละครชุดสร้างโดย เอบีซีสตูดิโอส์, มาร์เวลเทเลวิชันและมิวแทนต์เอนิมีโพรดักชันส์ มี เจด วีดอน, มาริสา ตันเจริญและเจฟฟรีย์ เบลล์ เป็นโชว์รันเนอร์
ทากาโอกะ
เมืองทากาโอกะ  เป็นเมืองในจังหวัดโทยามะ เป็นหนึ่งเมืองท่องเที่ยวในภาคชูบุของประเทศญี่ปุ่น เดิมบริเวณทากาโอกะถูกเรียกว่า "เซกิโนะ" แต่เมื่อมาเอดะ โทชินางะ ไดเมียวผู้เป็นอดีตเจ้าแคว้นคางะได้เปิดเมืองนี้ขึ้นในปี ค.ศ. 1609 เขาก็เปลี่ยนชื่อเมืองนี้และตั้งใหม่ตามคำโคลงกลอนศาสนาที่เรียกว่า "ชิเฮ็ง" ซึ่งมีคำว่า "ทากาโอกะ" อยู่ด้วย ซึ่ง "ทากะ" มีความหมายว่าสูง และ "โอกะ" มีความหมายว่าเนินเขา
อุลูม อัลหะดีษ
อุลูม (علوم) เป็นคำภาษาอาหรับในรูปของพหูพจน์ แปลว่า วิชาความรู้ที่ว่าด้วยหลักการต่าง ๆ เอกพจน์คือ อิลมฺ (علم) แปลว่า วิชาความรู้ ผันมาจากรากศัพท์ของ علم يعلم علماً คำว่า “อุลูม” จะมีความหมายที่สอดคล้องกับคำว่า “อุศูล” แปลว่า รากฐานหรือพื้นฐาน
เช่น อุลูม อัลกุรอานหรืออุศูล อัตตัฟสีร อุลูม อัลหะดีษหรืออุศูล อัลหะดีษ และอุศูล อัลฟิกฮฺ  แต่อุลูมในที่นี้หมายความถึง ประเด็นที่เกี่ยวข้องกับหลักการ เช่น อุลูมอัลกุรอานหรือ อุศูลตัฟสีร หมายถึง หลักพื้นฐานที่เกี่ยวกับการอรรถาธิบายอัลกุรอาน อุลูม อัลหะดีษ หรืออุศูล อัลหะดีษ หมายถึง หลักพื้นฐานที่เกี่ยวกับหะดีษ เป็นต้น ดังนั้น เมื่อกล่าวคำว่า “อุลูม” หรือ “อุศูล” ในวิชาใดแล้วนั้นมักจะหมายถึงอิลฺมของวิชานั้น ๆ จะไม่ครอบคลุมวิชาอื่น ๆ เข้าด้วยกันดังตัวอย่างที่กล่าวข้างต้น
หะดีษ แปลว่า วจนะ ความหมายที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่ตั้งแต่สมัยก่อนจนถึงปัจจุบันจะหมายถึง สิ่งต่าง ๆ ที่สามารถพาดพิงถึงท่านนบีมุฮัมมัด (ซ.ล.) จะเป็นคำพูด การกระทำ การยอมรับ คุณลักษณะตลอดจนชีวประวัติของท่าน  แต่ในบางครั้งอาจจะใช้กับคนอื่น ๆ เช่นเดียวกัน เช่น หะดีษของเศาะหาบะฮฺ หะดีษของตาบิอีน และหะดีษของอัตบาอฺ ตาบิอีน แม้ว่าจะใช้กับคนทั่วไป
อุลูม อัลหะดีษ หมายถึง วิชาความรู้ที่ว่าด้วยหลักการต่าง ๆ ที่สามารถนำไปเป็นเครื่องมือในการพิสูจน์สถานภาพของสายรายงาน (สะนัด) และตัวบทหะดีษ (มะตัน) มีอุละมาอ์หะดีษบางท่านกล่าวว่า หลักการต่าง ๆ ของอุลูม อัลหะดีษ ไม่เฉพาะนำไปใช้กับหะดีษของท่านนบีมุฮัมมัด (ซ.ล.) เท่านั้น แต่อาจจะใช้กับเศาะหาบะฮฺ ตาบิอีน และตาบิอฺ ตาบิอีน  เช่น หลักการที่ว่าด้วยการนำคำพูดหรือการกระทำของเศาะหาบะฮฺไปใช้เป็นหลักฐานเกี่ยวกับเรื่องใดเรื่องหนึ่งของอัลอิสลาม ตลอดจคำพูดและการกระทำของตาบิอฺ ตาบิอีน และอัตบาอฺ ตาบิอฺ ตาบิอีน
ความเป็นมาของอุลูม อัลหะดีษ.
การถ่ายทอดหะดีษของท่านนบีมุฮัมมัด (ซ.ล.) ไปยังสังคมมุสลิมในทุกยุคสมัยโดยผ่านการรายงานจากรุ่นหนึ่งไปยังอีกรุ่นหนึ่ง ตามสภาพความเป็นจริงแล้วนักรายงานหะดีษของแต่ละรุ่นมีลักษณะที่แตกต่างกันและสถานภาพที่หลากหลาย ทั้งที่เกี่ยวข้องกับด้านกระบวนการรายงาน ด้านคุณธรรม และด้านความจำ รุ่นต่าง ๆ เหล่านั้นประกอบด้วยสี่รุ่น ได้แก่ รุ่นเศาะหาบะฮฺ รุ่นตาบิอีนรุ่นตาบิอฺ ตาบิอีน และรุ่นอัตบาอฺ ตาบิอฺ ตาบิอีน
การรายงานหะดีษของเศาะหาบะฮฺเป็นไปด้วยความบริสุทธิ์ใจและอย่างมีคุณธรรมโดยวิธีการท่องจำ การปฏิบัติตาม และการรายงาน ในทางตรงกันข้ามเศาะหาบะฮฺจะติดตามต้นตอและที่มาของหะดีษอย่างเคร่งครัด ก็เช่นเดียวกันกับรุ่นตาบิอีนได้เจริญรอยตามเศาะหาบะฮฺทุกประการ จนกระทั่งในช่วงกลางของรุ่นตาบิอีนมีการรายงานหะดีษอย่างสับสน เช่น รายงานหะดีษแบบมุรสัล การรายงานในลักษณะที่ขาดตอน มีบางคนตั้งใจกุหะดีษแล้วพาดพิงถึงท่านนบีมุฮัมมัด (ซ.ล.) มีการรายงานหะดีษในลักษณะการสนับสนุนมัซฮับตนเอง สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ได้แพร่หลายในสังคมมุสลิมอย่างกว้างขวางซึ่งมีผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตของมุสลิมในหลาย ๆ ด้าน เช่น ด้านอะกีดะฮฺ ด้านอิบาดะฮฺ เป็นต้น
นับตั้งแต่นั้น บรรดาอุละมาอ์เริ่มทำการศึกษาเรื่องสายรายงาน หรือสะนัดของหะดีษแต่ละบท โดยการรวบรวมสายรายงานและวิเคราะห์สถานภาพของผู้รายงานแต่ละท่านทั้งที่เกี่ยวข้องกับความจำ และคุณธรรมตลอดจนวิเคราะห์สถานะตัวบทหะดีษที่เป็นของท่านนบี  กับตัวบทที่เป็นของคนอื่น อุละมาอ์ที่ทำหน้าปกป้องหะดีษมีหลายรุ่นด้วยกันแต่ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของแต่ละรุ่น คือ รุ่นตาบิอีน ได้แก่ เคาะลีฟะฮฺอุมัร บิน อับดุลอะซีซ อิมามอัซซุฮรีย์ รุ่นตาบิอฺ ตาบิอีน ได้แก่ ชุอฺบะฮฺ มาลิก มะอฺมัร ฮิชาม อัดดัสตุวาอีย์ และรุ่นอัตบาอฺ ตาบิอฺ ตาบิอีน ได้แก่ อะหฺมัด บิน หันบัล อัลบุคอรีย์ มุสลิม อะบูซุรอะฮฺ อะบูหาติม อัตติรมิซีย์ เป็นต้น
ความรู้ต่าง ๆ เกี่ยวกับสายรายงานและตัวบทหะดีษถูกบันทึกไว้เป็นหมวดหมู่โดยแบ่งออกเป็นสองประเภทหนังสือ คือ หนังสือที่เกี่ยวกับสายรายงาน เช่น หนังสือริญาล หนังสือตาริค หนังสืออัฏเฏาะบะกอต หนังสือวะฟะยาต หนังสือวุจญ์ดาน หนังสือมุดัลลิสีน เป็นต้น และหนังสือที่เกี่ยวกับตัวบท หะดีษ เช่น หนังสืออิลาล หนังสือมะรอติบ อัลฟาศหะดีษ หนังสือเฆาะรีบ หะดีษ อิมาม อิบนุ อัลมุลักกินได้กล่าวว่า วิชาความรู้ที่เกี่ยวกับหะดีษมีมากกว่า 100 วิชา และอัลหาฟิศ อะบูหาติมได้แบ่งสาขาวิชาออกเป็น 49 สาขาหะดีษ
วิชาต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับหะดีษ อุละมาอ์หะดีษได้ตั้งชื่อว่า อุลูม อัลหะดีษ หรืออุศูล อัล หะดีษ หรือมุศเฏาะลาหฺ อัลหะดีษ
พัฒนาการอุลูม อัลกุรอาน.
พัฒนาการอุลูม อัลหะดีษได้ดำเนินการกันมาโดยผ่านหลายยุคสมัยด้วยกัน ซึ่งสามารถจะอธิบายโดยสังเขปดังนี้
เป็นที่ทราบโดยทั่วกันว่า ในสมัยของท่านนบีมุฮัมมัด (ซ.ล.) ทั้งสมัยมักกะฮฺ (13 ปี) และสมัยมะดีนะฮฺ (10 ปี) มีการถ่ายทอดหะดีษไปยังเศาะหาบะฮฺด้วยวิธีการถ่ายทอดโดยตรง กล่าวคือ เศาะหาบะฮฺรับหะดีษจากท่านนบี (ซ.ล.) หรือเศาะหาบะฮฺรับจากเศาะหาบะฮฺกันเอง ผู้ที่รับหะดีษแต่ละท่านจะทำการบันทึกไว้โดยการท่องจำแบบถึงใจ เว้นแต่บางคนเท่านั้นที่อนุญาตให้บันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร การถ่ายทอดโดยผู้คนที่มีคุณลักษณะเช่นนี้ได้ดำเนินจนถึงปีฮิจญ์เราะฮฺที่ 10
ในช่วงสมัยของเศาะหาบะฮฺ (ปีฮิจญ์เราะฮฺที่ 10 จนถึงปี 110) ประกอบด้วยคุละฟาอ์ รอชิดีน เศาะหาบะฮฺรุ่นอาวุโสและเศาะหาบะฮฺรุ่นเล็ก ได้ทำหน้าที่ถ่ายทอดหะดีษด้วยความ อะมานะฮฺและมีคุณธรรม โดยการถ่ายทอดหะดีษตามที่ได้รับจากท่านนบี (ซ.ล.) ไม่มีการเพิ่มเติมหรือตัดตอนตัวบทหะดีษแม้แต่คำเดียว บรรดาเป็นผู้ที่คุณธรรมและสัจจะไม่มีผู้ใดที่กล้าโกหกต่อหะดีษแม้แต่คนเดียวดังการยืนยันของอะนัส เบ็น มาลิก (ซ.ล.) การถ่ายทอดหะดีษในช่วงนี้เป็นการถ่ายทอดหะดีษไปยังเศาะหาบะฮฺด้วยกันหรือไปยังรุ่นตาบิอีน โดยมีการกล่าวสายสืบของหะดีษด้วย การถ่ายทอดในลักษณะนี้เรียกว่า การรายงานหะดีษ
ในช่วงสมัยของตาบิอีน (ปีที่ 97 ฮ.ศ. จนถึงปีที่ 182 ฮ.ศ.) ช่วงแรกของการถ่ายทอด หะดีษได้ดำเนินการเหมือนกับสมัยเศาะหาบะฮฺ จนถึงในช่วงกลางของรุ่นตาบิอีนเริ่มมีการสืบสายรายงานหะดีษโดยมุฮัมมัด เบ็น ชิฮาบ อัซซุฮรีย์ (เสียชีวิตในปีที่ 124 ฮ.ศ.) มีการติดตามสายรายงานของหะดีษแต่ละบท กระบวนการรายงานของผู้รายงานแต่ละคน เช่น ศึกษาวิธีการรับหะดีษ การร่วมสมัยระหว่างผู้ถ่ายทอดกับผู้รับหะดีษ สืบต้นต่อที่มาของหะดีษ เป็นต้น การปฏิบัติของอิมาม อัซซุฮรีย์เป็นพื้นฐานสำหรับบรรดาอุละมาอ์ที่ร่วมสมัยและที่มาหลังจากท่านสำหรับการศึกษาเกี่ยวกับการรายงานและในที่สุดผลการศึกษากลายเป็นแขนงวิชาด้านหะดีษ
ในช่วงสมัยของตาบิอฺ ตาบิอีน (ปีที่ 182 ฮ.ศ. จนถึงปีที่ 224 ฮ.ศ.) ได้พยายามศึกษาเพิ่มเติมในอีกสองด้านหลัก ได้แก่ ศึกษาเกียวกับสถานภาพของผู้รายงานด้านคุณธรรมและด้านความบกพร่อง ปีเกิดและปีเสียชีวิต สถานที่เกิดและสถานที่เสียชีวิต ครูและลูกศิษย์ และมารยาทของนักรายงานหะดีษ ผลของการศึกษาในลักษณะนี้ทำให้เกิดวิชาการหะดีษที่เรียกว่า วิชาริญาล อัลหะดีษ และศึกษาเกี่ยวกับสถานภาพของตัวบทหะดีษ เช่น ตัวบทหะดีษขัดแย้งกับอัลกุรอานหรือไม ตัวบทหะดีษมีการปะปนกับคำอธิบายของผู้รายงานหรือไม ความหมายของหะดีษสามารถยอมรับเป็นของท่านนบี (ซ.ล.) ได้หรือไม หลักพื้นฐานด้านนี้ทำให้สามารถแยกระหว่างหะดีษเศาะหีหฺกับหะดีษเฎาะอีฟและหะดีษเมาฎูอฺ วิชาการด้านหะดีษเริ่มแตกแขนงอย่างมากมายออกเป็นสาขาวิชาเฉพาะด้าน อย่างไรก็ตาม วิชาการที่เกี่ยวกับหะดีษในช่วงสมัยนี้ยังไม่สมบูรณ์
ในช่วงสมัยของอัตบาอฺ ตาบิอฺ ตาบิอีน (ปีที่ 224 ฮ.ศ. - 300 ฮ.ศ.) ได้มีการรวบรวมและบันทึกวิชาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในสมัยตาบิอีนและตาบิอฺ ตาบิอีน ทั้งยังได้คิดค้นหลักการวิจารย์ลักษณะของผู้รายงาน มีการคิดค้นหลักการวิเคราะห์ตัวบทหะดีษและตั้งชื่อว่า วิชาเศาะหฺหาหฺ อัลหะดีษ และวิชาการอธิบายศัพท์ทางหะดีษ เช่น เฆาะรีบอัลหะดีษ (غريب الحديث) เช่น มุฮัมมัด เบ็น สะอฺด (230 ฮ.ศ.) แต่งหนังสืออัฏเฏาะบะกอต (الطبقات) ยะหฺยา เบ็น มะอีน (234 ฮ.ศ.) แต่งหนังสือตาริค อัรริญาล (تاريخ الرجال) อะหฺมัด เบ็น หันบัล (241 ฮ.ศ.) แต่งหนังสืออิลาล อัลหะดีษ (علل الحديث) และหนังสืออันนาสิค วัลมันสูค (الناسخ والمنسوخ) อัลบุคอรีย์ (276 ฮ.ศ.) แต่งหนังสืออัตตาริค (التاريخ) นอกจากหนังสือดังกล่าวแล้วยังมีการแต่งหนังสือที่เกี่ยวกับหะดีษอีกหลายประเภท เช่น หนังสืออัศเศาะหีหฺ (الصحاح) หนังสืออัสสุนัน (السنن) หนังสืออัลมะสานีด (المسانيد) หนังสืออัลมะอาญิม (المعاجم) เป็นต้น
บรรดาอุละมาอ์ในช่วง 300 ปีฮิจญ์เราะฮฺศักราชได้พยายามปกป้องหะดีษของท่านนบีมุฮัมมัด (ซ.ล.) อย่างสุดความสามารถและด้วยจิตวิญญาณอันแน่วแน่จนทำให้สามารถผลิตบุคลากรด้านหะดีษเป็นการเฉพาะ เช่น อุละมาอ์อัลญัรหฺ วัตตะอฺดีล อุละมาอ์รุวาต อัลหะดีษ อุละมาอ์อลาล อัลหะดีษ อุละมาอ์ตัครีจ อัลหะดีษ
หลังจากสามร้อยปีฮิจญ์เราะฮฺศักราช ในช่วงสมัยมุตัอัคคิรีนจะพบว่าบรรดาอุละมาอ์ได้ให้ความสำคัญต่อวิชาหะดีษโดยได้แยกจากวิชาเหล่านั้นออกเป็นแขนงวิชาหนึ่งของวิชาหะดีษ และตั้งชื่อวิชานี้ว่า วิชามุศเฏาะลาหฺ อัลหะดีษ อุละมาอ์ท่านแรกที่ได้คิดค้นหลักการมุศเฏาะลาหฺ ได้แก่อะบู อัลหะสัน เบ็น อับดุลเราะหฺมาน อัรรอมะฮุรมุซีย์ (360 ฮ.ศ.) ได้แต่งตำราชื่อ อัลมุหัดดิษ อัลฟาศิล บัยนฺ อัรรอวิย์ วัรรออีย์ (المحدث الفاصل بين الراوي والراعي) อิบนุ หัจญ์ร อัลอัสเกาะลานีย์ได้กล่าวว่า หนังสือเล่มนี้เนื้อหายังไม่ครบถ้วนหลักการมุศเฏาะลาหฺ แต่หากเทียบกับหนังสือเล่มอื่น ๆ ที่มีอยู่ในสมัยนั้น หนังสือเล่มนี้จะมีเนื้อหาที่ดีกว่า บรรดาอุละมาอ์ที่มาหลังจากอิมามอัรรอมะฮุรมุซีย์ได้พยายามเพิ่มเติมเนื้อหาของวิชามุศเฏาะลาหฺให้ครบสมบูรณ์ยิ่งขึ้น เช่น อิมามอัลหากิม (405 ฮ.ศ.) แต่งหนังสือชื่อ มะอฺริฟะฮฺ อุลูม อัลหะดีษ (معرفة علوم الحديث) อิมามอะบูนุอัยม อะห์มัด เบ็น อัลดถลเลาะ (430 ฮ.ศ.) แต่งสืออัลมุสตัคร๊อจญ์ (المستدرج) อิมามอะหฺมัด เบ็น อะลี อัลเคาะฏีบอัลบัฆดาดีย์ (463 ฮฺ.ศ.) แต่งหนังสืออัลกิฟายะฮฺ ฟี อิลม อัลหะดีษ (الكفاية في علم الرواية) อัลกอฎีย์อิยาฎ เบ็น มูซา อัลยะหฺศิบีย์ (544 ฮ.ศ.) แต่งหนังสืออัลอลมาอฺ ฟี ฎอบฺ อัรริวายะฮฺ วะตัคยีด อัสมาอ์ (الإلماع في ضبط الرواية وتقييد الأسماع) อะบู หัฟศฺ อุมัร เบ็น อับดุลมะญีด (580 ฮฺ.ศ.) แต่งหนังสือมาลา ยะสะดุ อัลมุหัดดิษ ญะฮฺลุ (ما لا يسع المحمدثى جهله) วิชาการด้านอุลูม อัลหะดีอุลูม อัลหะดีษไม่ได้หยุดเพียงเท่านั้นแต่ได้พัฒนาอย่างต่อเนื่องเรื่อยมาทำให้แตกแขนงวิชาใหม่ ๆ ที่เกี่ยวกับ หะดีษอีกหลาย เช่น วิชาตัคริจญ์หะดีษ (تخريج الحديث) วิชาอัดดิฟาอฺ อัน อัสสุนนะฮฺ (الدفاع عن السنة) วิชาอัลวัฏอฺ ฟี อัลหะดีษ (الوضع في الحديث) เป็นต้น
ประเภทของอุลูม อัลหะดีษ.
บรรดาอุละมาอ์หะดีษได้แบ่งอุลูม อัลหะดีษ ออกเป็น 2 ประเภทด้วยกัน ได้แก่ อุลูม อัลหะดีษ ริวายะฮฺ และอุลูม อัลหะดีษ ดิรอยะฮฺ
1. อุลูม อัลหะดีษ ริวายะฮฺ
ความหมายของริวายะฮฺ
(1) ความหมายตามหลักภาษา
คำว่า “ริวายะฮฺ” (رواية) เป็นคำภาษาอาหรับ แปลว่า การรายงานหรือการถ่ายทอด มีความหมายเหมือนกับคำว่า “หัมล” (حمل) หรือ “ตะหัมมุล” (تحمل) แปลว่า การนำไปให้หรือการนำไปบอกให้แก่คนอื่นฟัง
(2) ความหมายตามหลักวิชาการ
ริวายะฮฺ คือ การกล่าวรายงานเกี่ยวกับสิ่งใดก็ตามซึ่งส่วนใหญ่แล้วมิอาจอ้างถึงผู้ตัดสินเป็นการเฉพาะ(1)
จากนิยามข้างต้น แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนข้อแตกต่างระหว่างการกล่าวถ้อยคำในการพยาน เนื่องจากการกล่าวรายงานหะดีษเป็นไปในลักษณะทั่วไปและยังทั้งไม่สามารถอ้างถึงผู้ตัดสินได้
2. อุลูม อัลหะดีษ ดิรอยะฮฺ
ความหมายของดิรอยะฮฺ
คำว่า “ดิรอยะฮฺ” (دراية) เป็นคำในภาษาอาหรับ แปลว่า การพิจารณาอย่างรอบคอบ ผันมาจากคำว่า
درى يدرى دراية
2) ความหมายตามหลักวิชาการ
ดิรอยะฮฺ คือ การใช้วิจารณญาณในการพิจารณาและการคิดต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างรอบคอบ
ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับอัลฮาดีษ"
นักวิชาการ
Technocrat
โจส วีดอน
เส้นเมริเดียนที่ 94
เส้นเมริเดียนที่ 94 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 144
เส้นเมริเดียนที่ 144 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 143
เส้นเมริเดียนที่ 143 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 142
เส้นเมริเดียนที่ 142 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 141
เส้นเมริเดียนที่ 141 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 145
เส้นเมริเดียนที่ 145 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 140
เส้นเมริเดียนที่ 140 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 149
เส้นเมริเดียนที่ 149 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 148
เส้นเมริเดียนที่ 148 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 147
เส้นเมริเดียนที่ 147 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 146
เส้นเมริเดียนที่ 146 อาจหมายถึง:
เซย์น แมลิก
เซน จาวัดด์ "เซย์น" แมลิก ( เกิด 12 มกราคม ค.ศ. 1993) หรือรู้จักกันในชื่อ เซย์น เป็นนักร้อง และนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ ใน ค.ศ. 2010 แมลิกเข้าประกวดในฐานะศิลปินเดี่ยวในรายการ"ดิเอ็กซ์แฟกเตอร์" หลังจากตกรอบในฐานะนักร้องเดี่ยว แมลิกกลับมาแข่งขันพร้อมกับผู้ประกวดอีกสี่คน ก่อตั้งเป็นบอยแบนด์ในชื่อ วันไดเรกชัน เมื่อครั้งที่เขาเป็นสมาชิกวง แมลิกและเพื่อน ๆ ออกอัลบั้มเพลงที่ประสบความสำเร็จ 4 อัลบั้ม แสดงในทัวร์คอนเสิร์ต และได้รับรางวัลมากมาย
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 ตัวแทนของแมลิกประกาศเรื่องการแยกทางของแมลิก แมลิกเซ็นสัญญานักร้องเดี่ยวกับสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์ใน ค.ศ. 2015 พร้อมสตูดิโออัลบั้มแรก "ไมนด์ออฟไมน์" มีกำหนดออกจำหน่ายในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2016 อัลบั้มนำด้วยซิงเกิล "พิลโลว์ทอล์ก" เปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกา และชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
มาโฮสึไค พรีเคียว!
มาโฮสึไค พรีเคียว! (Maho Girls Precure!) เป็น อนิเมะ ในซีรีส์ของ พริตตี้เคียว ลำดับที่ 13 ผลิตโดย Toei Animation
เคียวมิราเคิล (Cure Miracle) / อาซาฮินะ มิไร (Asahina Mirai)
"ปาฏิหาริย์ของสองเรา เคียวมิราเคิล!"
สีประจำตัว : "สีชมพู Diamond and Alexandrite" , "สีแดง Ruby" , "สีน้ำเงิน Sapphire" , "สีเหลือง Topaz"
"Precure Diamond Eternal!"
"Precure Ruby Passionale!"
"Precure Sapphire Smartish!"
"Precure Topaz Esperanza!"
"Linkle Pink Tourmaline!"
"Linkle Tanzanite!"
"Linkle Amethyst!"
"Linkle Garnet!"
"Linkle Peridot!"
"Precure Extreme Rainbow!"
"Precure Heartful Rainbow!"
เคียวมาจิคัล (Cure Magical) / อิซาโยอิ ริโกะ (Izayoi Riko)
"เวทมนตร์ของสองเรา เคียวมาจิคัล!"
สีประจำตัว : "สีม่วง Diamond and Alexandrite" , "สีแดง Ruby" , "สีน้ำเงิน Sapphire" , "สีเหลือง Topaz"
"Linkle Aquamarine!"
"Linkle Moonstone!"
เคียวเฟลิซ (Cure Felice) / ฮานามิ โคโตฮะ (Hanami Kotoha) / ฮาจัง (Ha-chan)
"ขอส่งคำอวยพรให้กับชีวิตและกว้างไกล เคียวเฟลิซ!"
สีประจำตัว : "สีเขียว" , "สีชมพู"
"Precure Emerald Reincarnation!"
โมฟุรุน (Mofurun) / เคียวโมฟุรุน (Cure Mofurun) (เฉพาะภาคเดอะมูฟวี่เท่านั้น)
สีประจำตัว : "สีเหลือง" , "สีส้ม"
ตุ๊กตาหมีของมิไรที่ได้มาจากคุณยายคาโนโกะ มิไรมักพาโมฟุรุนไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอ มีชีวิตขึ้นมาด้วยพลังเวทมนตร์ของมิไรกับริโกะและภาคเดอะมูฟวี่ โมฟุรุนกลายเป็นพริตตี้เคียวคนที่ 4
ยูกิ คาโนโกะ (Yuki Kanoko)
คุณยายของมิไร
อาซาฮินะ ไดคิจิ (Asahina Daikichi)
คุณพ่อของมิไร
อาซาฮินะ เคียวโกะ (Asahina Kyoko)
คุณแม่ของมิไร
ริอัน (Lian)
คุณพ่อของริโกะ
ริเลีย (Lilia)
คุณแม่ของริโกะ
ริซุ (Liz)
พี่สาวของริโกะ
ผู้อำนวยการโรงเรียนเวทมนตร์
ผู้อำนวยการแห่งโรงเรียนเวทมนตร์ มักปรากฏตัวในฐานะจอมเวทย์ทั่วไป เป็นอาจารย์สอนในคลาสพิเศษให้กับมิไรและริโกะ เพื่อฝึกฝนให้กับทั้ง 2 ในฐานะจอมเวทย์ในตำนาน
เคียวโต (Kyoto)
ผลึกแห่งเวทมนตร์ (Magic Crystal)
ฟรองซัว (Francois)
กุสตาฟ (Gustav)
โทดด์ (Todd)
ฮุค (Hook)
อาจารย์ไอแซก (Isaac Teacher)
จุน (Jun)
เคย์ (Kay)
เอมิลี่ (Emily)
ริงเคิลสโตน (Linkle Stone)
ริงเคิลสโตนไดมอนด์ (Linkle Stone Diamond)
ริงเคิลสโตนรูบี้ (Linkle Stone Ruby)
ริงเคิลสโตนแซฟไฟร์ (Linkle Stone Sapphire)
ริงเคิลสโตนโทแพซ (Linkle Stone Topaz)
ริงเคิลสโตนเอเมอรัลด์ (Linkle Stone Emerald)
ริงเคิลสโตนอเล็กซ์ซานไดรต์ (Linkle Stone Alexandrite)
ริงเคิลสติ๊ก (Linkle Stick)
ริงเคิลสมาร์ทบุ๊ค (Linkle Smart Book)
ฟลาวเวอร์เอคโค่วอนด์ (Flower Echo Wand)
เรนโบว์แคเรียจ (Rainbow Carriage)
มาจิควอนด์ (Magic Wands)
มาจิคบรูม (Magic Broom)
จอมเวทย์ผู้ชั่วร้าย.
โดคุโรคุชิ (Dokurokushe)
ยาโม่ (Yamoh)
แบ็ตตี้ (Batty)
สปาร์ด้า (Sparda)
กาเมทสึ (Gamettsu)
เดมัส (Deusmast)
ลาบุ (Labut)
ชาคิน (Shakince)
เบนิเกียว (Benigyo)
ออบา (Orba)
ชิคุรุน (Chikurun)
โยคุบาล (Yokubaru)
"Dokkin♦Mahou Tsukai Precure!"
ขับร้องโดย : "Kitagawa Rie"
"Dokkin♦Mahou Tsukai Precure! Part 2"
"CURE UP RA♡PA☆PA! ~Magic That Turns Into Smiles~"
ขับร้องโดย : "Cure Miracle (CV. Takahashi Rie), Cure Magical (CV. Horie Yui)"
"Magic Âla-Thanks!"
ขับร้องโดย : "Cure Miracle (CV. Takahashi Rie), Cure Magical (CV. Horie Yui), Cure Felice (CV. Hayami Saori)"
"The Right Way To Use Magic"
ขับร้องโดย : "Watanabe Mayu"
การกำหนดความสมเหตุสมผลโดยอัตวิสัย
การกำหนดความสมเหตุสมผลโดยอัตวิสัย  เป็นความเอนเอียงทางประชานที่บุคคลจะพิจารณาบทความหรือข้อมูลว่าถูกต้องถ้ามีความหมายหรือความสำคัญต่อตนเอง
กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ บุคคลผู้มีความเห็นที่ได้รับอิทธิพลจากปรากฏการณ์นี้จะเห็นเหตุการณ์สองอย่างที่ไม่เกี่ยวข้องกัน (คือเกิดขึ้นโดยบังเอิญ) ว่าเกี่ยวข้องกันเพราะว่าความเชื่อส่วนตัวว่าต้องเกี่ยวข้องกัน
เป็นความเอนเอียงที่สัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับปรากฏการณ์ฟอเรอร์ และเป็นองค์ประกอบสำคัญของการอ่านใจแบบเย็น (cold reading)
เป็นสิ่งที่พิจารณาว่าเป็นเหตุหลักของความเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ
การกำหนดความสมเหตุผลโดยอัตวิสัย
การกำหนดความถูกต้องโดยอัตวิสัย
การตรวจสอบความสมเหตุสมผลแบบอัตวิสัย
การให้เหตุผลแบบอัตวิสัย
การยืนยันว่าถูกต้องโดยอัตวิสัย
ปรากฏการณ์กำหนดความถูกต้องส่วนตัว
ปรากฏการณ์กำหนดความถูกต้องส่วนบุคคล
การกำหนดว่าสมเหตุสมผลตามอัตวิสัย
Personal validation effect
ความสมเหตุสมผลทางนิเวศ
ในงานวิจัย ความสมเหตุสมผลทางนิเวศ
ของงานศึกษาหมายความว่า วิธีการ วัสดุสิ่งของ และสิ่งแวดล้อมที่ใช้ในงาน ต้องคล้ายกับสถานการณ์จริงในโลกที่เป็นประเด็นการศึกษา
แต่ว่าโดยไม่เหมือนกับความสมเหตุผลภายในและภายนอก ความสมเหตุสมผลทางนิเวศไม่จำเป็นสำหรับความสมเหตุสมผลทางสถิติของงาน
เทียบกับความสมเหตุผลภายนอก.
ความสมเหตุสมผลทางนิเวศมักจะสับสนกับความสมเหตุสมผลภายนอก (external validity) ซึ่งเป็นความสมเหตุสมผลของผลที่พบ ว่าจะเป็นจริงโดยทั่วไปในสถานการณ์อื่น ๆ และกับคนอื่น ๆ นอกงานวิจัยหรือไม่
แม้ว่าความสมเหตุสมผลเหล่านี้จะสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด แต่ก็เป็นอิสระต่อกัน งานศึกษาหนึ่งอาจจะมีความสมเหตุผลภายนอก แต่ไม่มีความสมเหตุสมผลทางนิเวศ และนัยตรงกันข้ามก็เป็นจริงด้วย
ยกตัวอย่างเช่น งานวิจัยคดีที่ใช้ลูกขุนจำลอง (mock-jury) เป็นงานศึกษาว่าคนจะประพฤติปฏิบัติอย่างไรถ้าเป็นลูกขุนในคดี แต่ว่า งานวิจัยเช่นนี้มากมายเพียงแต่ให้คำให้การของพยานหรือบทสรุปของคดี และทำในห้องเรียนหรือสำนักงาน
ดังนั้น การทดลองเช่นนี้ไม่คล้ายกับสิ่งที่เห็นได้ รู้สึกได้ และวิธีการที่พบได้ในศาลจริง ๆ และดังนั้น จึงไม่มีความสมเหตุสมผลทางนิเวศ
แต่ว่า สิ่งที่สำคัญกว่าก็คือความสมเหตุสมผลภายนอก คือถ้าผลที่ได้จากงานศึกษาเช่นนี้สามารถใช้ได้โดยทั่วไปในคดีจริง ๆ งานวิจัยนี้สมเหตุสมผลโดยทั่วไป แม้ว่าจะมีข้อบกพร่องบางอย่าง
อย่างไรก็ดี การปรับปรุงความสมเหตุสมผลทางนิเวศ มักจะปรับปรุงความสมเหตุสมผลภายนอกเช่นกัน
ความสมเหตุสมผลโดยนิเวศ
ความสมเหตุสมผลเชิงนิเวศ
Ecological validity
ความสมเหตุสมผลเชิงสถิติของข้อสรุป
ความสมเหตุสมผลเชิงสถิติของข้อสรุป  เป็นระดับที่ข้อสรุปเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรต่าง ๆ จากข้อมูล เป็นข้อสรุปที่ถูกต้องหรือว่า "สมเหตุผล"
ตอนต้น ๆ คำนี้เคยใช้เกี่ยวกับการสรุปทางสถิติที่ถูกต้องสำหรับความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรต่าง ๆ แต่ปัจจุบันมักจะใช้กับข้อสรุปที่ "สมควร" "เหมาะสม" หรือ "มีเหตุผล" อาศัยข้อมูลไม่ว่าจะเป็นเชิงสถิติ เชิงปริมาณ หรือเชิงคุณภาพ
หลัก ๆ แล้ว งานศึกษาสามารถผิดพลาดได้สองอย่างคือ
ความสมเหตุผลชนิดนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับคุณลักษณะของงานที่ทำให้ความผิดพลาดเหล่านี้มีโอกาสน้อยลง
รวมทั้งการเลือกตัวอย่างที่สมควร การทดสอบทางสถิติที่สมควร และการวัดค่าต่าง ๆ ที่เชื่อถือได้
ความเสี่ยงที่สามัญที่สุดต่อความสมเหตุสมผลชนิดนี้ คือ
กำลังทางสถิติไม่พอ.
กำลังทางสถิติ (Statistical power) เป็นความน่าจะเป็นที่การทดลองจะสามารถปฏิเสธสมมติฐานว่าง (คือสมมติฐานว่าตัวแปรอิสระที่ทดลองไม่มีผลต่อตัวแปรตาม) เมื่อมันไม่จริง (คือปฏิเสธความผิดพลาดชนิดที่ 2)
ดังนั้น การทดลองที่มีกำลังทางสถิติต่ำ จะมีโอกาสสูงกว่าที่จะยอมรับสมมติฐานว่างโดยไม่เป็นจริง
ซึ่งเป็นความผิดพลาดชนิดที่ 2 แล้วสรุปว่าไม่มีผลแม้ว่าความจริงจะมี (คือมีความแปรปรวนร่วมเกี่ยวระหว่างเหตุกับผลจริง ๆ)
เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อขนาดตัวอย่าง (sample size) ของงานน้อยเกินไปเทียบกับปัจจัยอย่างอื่น ๆ (เช่นมีผลต่างที่น้อย มีความแตกต่างกันมากในระหว่างกลุ่มประชากร มีการวัดที่เชื่อถือไม่ได้)
การฝ่าฝืนข้อสมมุติของการทดสอบทางสถิติ.
การทดสอบทางสถิติโดยมาก (โดยเฉพาะสถิติเชิงอนุมาน) มักจะมีข้อสมมุติเกี่ยวกับข้อมูล ที่ทำให้การวิเคราะห์ทางสถิติสมควรในการตรวจสอบสมมติฐาน
การฝ่าฝืนข้อสมมุติเหล่านั้น (คือข้อมูลที่ได้ทำให้ไม่สมควรจะใช้วิธีการทางสถิตินั้น) อาจจะนำไปสู่การอนุมานเชิงสถิติที่ไม่ถูกต้องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเหตุกับผล
ซึ่งขึ้นอยู่กับความทนทาน (robustness) ของการทดสอบทางสถิติว่าจะไวต่อการฝ่าฝืนข้อสมมุติเท่าไร
ดังนั้น การฝ่าฝืนข้อสมมุติของการทดสอบทางสถิติ อาจจะทำให้มีโอกาสมากขึ้นในการเกิดความผิดพลาดชนิดที่ 1 และ 2
ปัญหาความผิดพลาดคลาดเคลื่อน.
การทดสอบสมมติฐานแต่ละอย่างจะเสี่ยงต่อความผิดพลาดชนิดที่ 1 ในอัตราที่แน่นอน ที่เรียกว่าอัตราความผิดพลาดคลาดเคลื่อน (error rate)