pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ต่อมาเขาได้ทำงานเป็นที่ปรึกษาชั้นอาวุโสทางวิทยาศาสตร์ให้กับสถาบัน American Institute for Cancer Research (สถาบันอเมริกันเพื่องานวิจัยเกี่ยวกับมะเร็ง)
และเป็นกรรมการขององค์กรการกุศล Physicians Committee for Responsible Medicine (คณะกรรมการนายแพทย์เพื่อการแพทย์ที่มีความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม)
ดร. แคมป์เบลล์เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องของงานวิจัย ส่วนหนึ่งจากงานวิจัยในประเทศจีน
ที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างการบริโภคโปรตีนสัตว์กับการเกิดขึ้นของโรคมะเร็งและโรคหัวใจ
ดร. แคมป์เบลล์เสนอว่า เคซีน (casein) ซึ่งเป็นโปรตีนที่พบในนมของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม "เป็นสารก่อมะเร็งที่มีนัยสำคัญที่สุดที่เราบริโภค"
ตัว ดร. แคมป์เบลล์เองได้เริ่มทานอาหารมังสวิรัติแบบเคร่งตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990
เขาไม่เรียกตัวเองว่าเป็น "ผู้กินเจ" เพราะว่า "ชื่อเหล่านี้มักมีความหมายครอบคลุมถึงความคิดอื่น ๆ ที่ผมไม่สนับสนุน"
เขาได้ให้สัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์อเมริกัน"เดอะนิวยอร์กไทมส์"ไว้ว่า
"ไอเดีย (ที่ผมสนับสนุน) ก็คือว่า พวกเราควรจะบริโภคอาหารที่ไม่ผ่านกรรมวิธีการผลิตหรือมีการนำส่วนต่าง ๆ ออก (คือไม่ผ่านการฟอก)
เราไม่ควรยืนหยัดอยู่ในความคิดเพียงแค่ว่า ยีนเป็นตัวกำหนดสุขภาพของเรา
หรือว่า การบริโภคอาหารเสริมเป็นวิธีที่ (ร่างกาย) จะได้คุณค่าอาหารทุกอย่าง เพราะว่าความจริงไม่ใช่เป็นแบบนั้น
อาหารที่ผมพูดถึง (และสนับสนุน) ก็คือ อาหารที่ไม่ผ่านกรรมวิธีการผลิตหรือมีการนำส่วนต่าง ๆ ออก ที่มาจากพืช"
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 ดร. แคมป์เบลล์ได้เป็นสมาชิกของคณะผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับความปลอดภัยของอาหารคณะต่าง ๆ ของ บัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์แห่งชาติของประเทศสหรัฐอเมริกา (United States National Academy of Sciences)
และมีตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์ที่บัณฑิตยสถานการแพทย์เชิงป้องกันแห่งสาธารณประชาชนจีน (Chinese Academy of Preventive Medicine)
นอกจากนั้นแล้ว ดร. แคมป์เบลล์ ยังปรากฏในภาพยนตร์สารคดี Forks Over Knives (ใช้ซ่อมดีกว่าถูกมีด), Planeat (จะกินให้หมดทั้งโลกเลยหรือไง), และ Vegucated (จะกินมังสวิรัติไปทำไม)
ในปี ค.ศ. 2010 หลังจากการผ่าตัดหัวใจ อดีตประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาบิล คลินตัน ได้เปลี่ยนการบริโภคอาหารไปเป็นมังสวิรัติแบบเคร่งตามที่ ดร. แคมป์เบลล์, น.พ. คอลด์เวลล์ เอสเซลเตน, และ ศ. น.พ. ดีน ออร์นิช แนะนำ
ที. คอลิน แคมป์เบ็ลล์
ที. คอลิน แค็มป์เบ็ลล์
Transverse temporal gyrus
Transverse temporal gyrus (แปลว่า รอยนูนสมองกลีบขมับแนวขวาง, พหูพจน์ gyri, มีชื่ออื่นว่า , Heschl's convolutions, )
อยู่ในคอร์เทกซ์การได้ยินปฐมภูมิ (primary auditory cortex) ที่ฝังอยู่ในร่องข้างของสมองมนุษย์
เป็นส่วนของเขตบร็อดแมนน์ 41
เป็นเปลือกสมองเขตแรกที่แปลผลข้อมูลที่ได้จากการได้ยิน
โดยกายวิภาคแล้ว transverse temporal gyri มีลักษณะพิเศษกว่ารอยนูนอื่น ๆ เพราะว่านอนไปตามแนวขวางสู่ด้านใน (medial) ของสมอง
แทนที่จะนอนไปตามแนวหน้าหลังเหมือนกับรอยนูนอื่น ๆ ในสมองกลีบขมับ
โดยการสร้างภาพในสมองโดยวิธี fMRI ได้พบการทำงานใน transverse temporal gyri ในขณะที่มีการแปลผลการได้ยินเกี่ยวกับความทุ้มแหลมและเกี่ยวกับความหมาย
ชื่ออีกชื่อหนึ่งของรอยนูนว่า Heschl's gyri เป็นชื่อตั้งตามชื่อของนักกายวิภาคชาวออสเตรียชื่อว่า Richard L. Heschl
รอยนูนสมองกลีบขมับตามขวาง
รอยนูนสมองกลีบขมับแนวขวาง
Transverse temporal gyri
Heschl's gyri
Heschl's convolutions
Gyri temporales transversi
ฟันเฟือง
ฟันเฟือง,เฟือง หรือที่เราเรียกทับศัพท์ว่า “เกียร์ (Gear)” ตามภาษาต้นฉบับนั้นเป็นที่รู้จักและใช้ประโยชน์กันมานานแล้ว โดยเฉพาะยุคปัจจุบัน ในงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับเครื่องจักรและกลไกคงจะหลีกหนีการใช้เฟืองไปไม่พ้น เราอาจจะรู้จักรูปร่างภายนอกของเฟืองกันเป็นอย่างดี แต่สำหรับรายละเอียดที่ลึกลงไปกว่านั้นแล้ว น้อยคนที่จะรู้จักอย่างถ่องแท้
เฟือง (Gear) เป็นเครื่องกลที่ทำงานโดยการหมุน เป็นที่รู้จักกันมานานแล้ว คาดว่าตั้งแต่ยุคที่มนุษย์เริ่มมีอารยธรรมและคิดประดิษฐ์เครื่องมือเครื่องใช้ขึ้นมา เฟืองก็เป็นชิ้นส่วนหนึ่งที่ถูกมนุษย์ทำขึ้นมา โดยเริ่มต้นที่เฟืองไม้ในยุคโบราณ แต่สำหรับเฟืองสมัยใหม่นั้นเพิ่งมีการปรับปรุงและเปลี่ยนแปลงลักษณะดังที่เราเห็นเมื่อไม่กี่ร้อยกว่าปีที่ผ่านมา เฟืองทำขึ้นมาเพื่อวัตถุประสงค์ในการ ใช้สำหรับการส่งกำลังในลักษณะของแรงบิด (Torque) โดยการหมุนของตัวเฟืองที่มีฟันอยู่ในแนวรัศมี โดยการส่งกำลังจะสามารถเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีฟันเฟืองตั้งแต่สองตัวขึ้นไป
http://thailandindustry.com/guru/view.php?id=13479&amp;section=9&amp;rcount=Y
Kim Jong Kook
การพิสูจน์เชิงคณิตศาสตร์
ในคณิตศาสตร์ การพิสูจน์เชิงคณิตศาสตร์  คือการแสดงให้เห็นว่า ถ้าหากประพจน์ (หรือในบางกรณีเป็นสัจพจน์) บางอย่างเป็นจริงแล้ว ประพจน์ทางคณิตศาสตร์เป็นผลจากสมมุติฐานดังกล่าวที่จะต้องเป็นจริงด้วย เราจะเห็นได้ว่าการพิสูจน์เป็นการให้เหตุผลเชิงนิรนัย (deductive reasoning) มากกว่าที่จะเป็นการให้เหตุผลเชิงอุปนัย (inductive reasoning) หรือได้จากการวิพากษ์เชิงประจักษ์ หรือ ได้โดยจากประสบการณ์หรือการทดลอง (empirical argument) การพิสูจน์เชิงคณิตศาสตร์นั้น ต้องแสดงให้เห็นให้ได้ว่าประพจน์ที่เรากำลังพิสูจน์นั้นต้องเป็นจริงในทุกกรณี ซึ่งในกรณีที่ง่ายที่สุดอาจทำได้โดยการจำแนกให้เห็นทุกกรณีที่เป็นไปได้ และแสดงให้เห็นแต่ละกรณีนั้นเป็นจริงอย่างไร ไม่ใช่เพียงแค่แจกแจงแต่กรณีที่เราสามารถยืนยันได้เท่านั้น ในทางกลับกัน ประพจน์ที่ถูกเชื่อกันว่าเป็นจริง โดยที่เรายังหาวิธีพิสูจน์ไม่ได้เราเรียก ประพจน์เช่นนี้ว่า ข้อความคาดการณ์  เช่น ข้อความคาดการณ์ของโกลด์บาค (Goldbach's conjecture) และ สมมุติฐานของรีมันน์ (Riemann hypothesis) เป็นต้น
การพิสูจน์นั้นใช้ประโยชน์จากตรรกศาสตร์ซึ่งมักเป็นภาษาที่รัดกุมแต่ในบางครั้งก็มักจะใช้ภาษาที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเพื่อการสื่อสารหรือ ภาษาธรรมชาติ (natural language) ในการอธิบายด้วยซึ่งก่อให้เกิดความกำกวม
การพิสูจน์ตรง.
การพิสูจน์ตรง ข้อสรุปได้จากนำผลลัพธ์จากสัจพจน์ นิยาม และทฤษฎีบทก่อนหน้า การพิสูจน์ตรงใช้ยืนยันว่าผลรวมของจำนวนเต็มคู่สองจำนวนเป็นจำนวนคู่
การพิสูจน์นี้ใช้นิยามจำนวนเต็มคู่ สมบัติของการปิดของจำนวนเต็มภายใต้การบวกและการคูณ และ สมบัติการแจกแจง
การพิสูจน์โดยการอุปนัยเชิงคณิตศาสตร์.
การพิสูจน์โดยการอุปนัยไม่เหมือนกับการให้เหตุผลแบบอุปนัยเชิงตรรกศาสตร์ แม้ว่าแนวคิดรวบยอดจะคล้ายกัน การพิสูจน์แบบนี้ มีการพิสูจน์ "ขั้นฐาน" หนึ่งประพจน์ และพิสูจน์ "กฎการอุปนัย" ที่กล่าวว่า"ถ้า"กรณีใดกรณีหนึ่งเป็นจริง"แล้ว"กรณีอื่นก็เป็นจริง เมื่อใช้กฎการอุปนัยซ้ำหลายครั้ง จาก "ขั้นฐาน" ที่พิสูจน์แยกกัน นำมาพิสูจน์กรณีอื่น ๆ เป็นอนันต์กรณี เพราะว่าขั้นฐานเป็นจริง กรณีอื่น ๆ อีกอนันต์กรณีก็ต้องเป็นจริง แม้ว่าเราไม่สามารถพิสูจน์กรณีทั้งหมดโดยตรงได้ เพราะมีเป็นอนันต์ ส่วนหนึ่งของการอุปนัยคือ การลดหลั่นอนันต์ (infinite descent) สามารถใช้พิสูจน์ความเป็นอตรรกยะของ √2
การใช้งานโดยทั่วไปโดยอุปนัยเชิงคณิตศาสตร์คือพิสูจน์ว่าสมบัติอย่างหนึ่งที่เป็นจริงกับจำนวนหนึ่งเป็นจริงกับจำนวนนับทุกจำนวน:
ให้ } เป็นเซตของจำนวนนับ และ เป็นข้อความทางคณิตศาสตร์ที่มีจำนวนนับ เป็นสมาชิกของ ที่
เช่น เราสามารถพิสูจน์ว่าจำนวนนับทุกจำนวนในรูป เป็นจำนวนคี่ :
ภาษาอังกฤษนิยมใช้คำว่า "proof by induction" หมายถึงการอุปนัยเชิงคณิตศาสตร์มากกว่า "proof by mathematical induction"
ชั่วไซ
จวงชินหวัง พระนามเดิมชั่วไซ (17 มกราคม ค.ศ.1629 - 12 มกราคม ค.ศ.1655) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 5 ของจักรพรรดิฉงเต๋อกับพระชายาเช่อ สกุลเย่เฮ่อน่าลา ซุ่นจื้อปีที่ 1 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเฉิงเจ๋อจวิ้นหวัง ต่อมาซุ่นจื้อปีที่ 8 ได้รับการเลื่อนเป็นเฉิงเจ๋อยู่ชินหวัง หลังจากเจ้าชายชั่วไซสิ้นพระชนม์ ทายาทคือเจ้าปั๋วกั่วตั๋วได้สืบทอดตำแหน่งต่อในนามจวงจิ้งชินหวัง ในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลงได้ทรงนำเชื้อสายจวงชินหวังบรรจุอยู่ในอ๋องพระมาลาเหล็ก
โรงเรียนเมืองพลพิทยาคม
โรงเรียนเมืองพลพิทยาคม (Muangphonpittayakom School) อักษรย่อ (ม.พ.ค.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สังกัด องค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น ตั้งอยู่ เลขที่ 123 ถนนเมืองพล-แวงน้อย ตำบลลอมคอม อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น
"โรงเรียนเมืองพลพิทยาคม" ได้รับการประกาศจัดตั้งให้เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นสายสามัญ ตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการตั้งโรงเรียนรัฐบาล ลงวันที่ 7 เมษายน 2514 ให้ชื่อว่า โรงเรียนเมืองพลพิทยาคม ให้รับนักเรียน 2 ห้องเรียน ห้องเรียนละ 45 คน รวม 90 คน โรงเรียนยังไม่ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนจึงได้อาศัยเรียนที่ สังกัด โรงเรียนเทศบาลพลประชานุกูล ทางราชการแต่งตั้งให้นายชวลิต สุวรรณี ครูโรงเรียนพล รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่กรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้ง นายประยูร สมบัติธีระ ครูใหญ่โรงเรียนมุกดาหาร จังหวัดนครพนม มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่รับมอบงานเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2514 และได้ย้ายนักเรียน มาเรียน ที่อาคารชั่วคราว ตำบลลอมคอม ณ สถานที่ที่เป็นที่ตั้งของโรงเรียนปัจจุบันแมื่อวันที่16 พฤษภาคม 2515 ซึ่งเป็นที่ดินสาธารณประโยชน์บ้านหนองอรุณ มีราษฎรในชุมชนอำเภอพลร่วมบริจาคที่ดินด้านทิศตะวันออกให้อีก ได้แก่ นายกั้ง อิสสระพงศ์ นางปิ่น กุศลเลิศจริยา และนายเดชลี้วาระ คนละประมาณ 1 ไร่ ปัจจุบันโรงเรียนมีเนื้อที่ทั้งสิ้น 119 ไร่ 1 งาน 9 ตารางวา
การพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์
ตูอิฮาอะตากาลาอัว
ราชวงศ์ตูอิฮาอะตากาลาอัว  เป็นราชวงศ์ที่ปกครองจักรวรรดิตูอีโตงาร่วมกับราชวงศ์ตูอีโตงาและตูอิกาโนกูโปลู ราชวงศ์ตูอิฮาอะตากาลาอัวสถาปนาขึ้นโดยพระเจ้าเกาอูลูโฟนูอาตูอีโตงาพระองค์ที่ 24 โดยแต่งตั้งพระอนุชาของพระองค์คือเจ้าชายโมอูงาโมตูอาขึ้นเป็นตูอิฮาอะตากาลาอัวพระองค์แรก ราชวงศ์นี้ตั้งขึ้นเพื่อช่วยเหลือตูอีโตงาบริหารราชการแผ่นดินและปกป้องตูอีโตงาจากการถูกลอบปลงพระชนม์ซึ่งเกิดขึ้นมายาวนานหลายรัชกาล อย่างไรก็ตามในเวลาต่อมาราชวงศ์ตูอิฮาอะตากาลาอัวเริ่มมีบทบาททางการปกครอง โดยลดอำนาจตูอีโตงาลงและเนรเทศตูอีโตงาหลายพระองค์ไปอยู่ซามัวเพื่อสร้างฐานอำนาจของตน ในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ราชวงศ์ตูอิฮาอะตากาลาอัวได้ตั้งตำแหน่งตูอิกาโนกูโปลูเพื่อช่วยเหลือในการบริหารราชการของจักรวรรดิ โดยพระเจ้าโมอูงาโอโตงา ตูอิฮาอะตากาลาอัวพระองค์ที่ 6 แต่งตั้ง เจ้าชายงาตา พระราชโอรสองค์แรกของพระองค์อันประสูติแด่พระชายาชาวซามัวขึ้นเป็นตูอิกาโนกูโปลูพระองค์แรก ซึ่งในระยะเวลาต่อมาราชวงศ์ตูอิกาโนกูโปลูจะมีอำนาจเหนือราชวงศ์ตูอิฮาอะตากาลาอัว
การสืบราชสมบัติในราชวงศ์ตูอิฮาอะตากาลาอัวจะไม่ได้สืบต่อจากพ่อสู่ลูกเหมือนกับตูอีโตงาและตูอิกาโนกูโปลู แต่สืบทอดผ่านการคัดสรรสมาชิกในราชวงศ์ที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดให้ขึ้นเป็นตูอิฮาอะตากาลาอัวพระองค์ต่อไป
โฟอา
โฟอา เป็นเกาะและอำเภอของเขตการปกครองฮาอะไปในประเทศตองงา ตั้งอยู่ทางเหนือของนูกูอาโลฟาเมืองหลวงของประเทศ โฟอามีการเชื่อมต่อทางถนนกับเกาะลิฟูกา ซึ่งเป็นเกาะหลักของเขตการปกครองฮาอะไป โดยโฟอาอยู่ห่างจากลิฟูกา 640 กิโลเมตร โฟอามีพื้นที่ 13.39 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2006 โฟอามีประชากรทั้งสิ้น 1,485 คน ซึ่งเพิ่มขึ้นจากปี ค.ศ. 1996 ที่มีประชากรทั้งสิ้น 1,434 คน
ทิ้งทองหู
ทิ้งทองหู ( Jack) เป็นพืชในวงศ์ Gesneriaceae เป็นไม้เลื้อย มีขนละเอียดขึ้นตามกิ่ง แผ่นใบด้านล่าง ก้านดอก กลีบเลี้ยงและกลีบดอกด้านนอก แผ่นใบหนา เห็นเส้นใบไม่ชัดเจน ดอกช่อ มีริ้วประดับรูปไข่ กลีบเลี้ยงสีม่วงน้ำตาลอมเขียวกลีบดอกสีแดงสด ด้านในมีสีเหลืองแซม ผลแบบแห้งแตก มีเมล็ดขนาดเล็กจำนวนมาก มีปุ่มกระจาย มีรยางค์รูปเส้นด้ายทั้งสองด้าน ในไทยพบเฉพาะทางภาคใต้ กระจายพันธุ์ตั้งแต่คาบสมุทรมลายูจนถึงเกาะบอร์เนียว
http://web3.dnp.go.th/botany/plantdetail.aspx?monthno=201306&amp;smonthname=June&amp;slanguage=thai
เปลี่ยน ภาสกรวงศ์
ท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ เกิดเมื่อวันพุธ ขึ้น 1 ค่ำ เดือนอ้าย ปีมะแม ตรงกับวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2390 เป็นธิดาของนายสุดจินดา (พลอย ชูโต) บุตรจมื่นศรีสรรักษ์ (ถัด) มารดาของท่านชื่อนิ่ม เป็นธิดาของพระยาสุรเสนา (สวัสดิ์ ชูโต) (น้องจมื่นศรีสรรักษ์ (ถัด)) กับคุณหญิงเปี่ยม ซึ่งเป็นธิดาของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) (เรียกกันโดยทั่วไปว่าสมเด็จเจ้าพระยาองค์ใหญ่) ดังนั้นท่านผู้หญิงเปลี่ยนจึงมีศักดิ์เป็นเหลนของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ด้วย
ในวัยเยาว์ท่านผู้หญิงเปลี่ยนได้รับการศึกษาอบรมตามแบบกุลธิดาสมัยก่อน ซึ่งเกี่ยวกับการดูแลกิจการบ้านเรือน และโดยเหตุที่ท่านเป็นสตรีที่ฉลาด มีอุปนิสัยรักความประณีต อีกทั้งมีความคิดริเริ่มที่ดี ท่านจึงได้พากเพียรศึกษา ฝึกฝน และปรับปรุงการประกอบอาหารหวานคาว ฝีมือการปรุงอาหารของท่าน เป็นที่เลื่องลือทั่วไปว่าเป็นหนึ่งไม่มีสอง เป็นที่ชื่นชมทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ อีกทั้งท่านยังริเริ่มการประดิษฐ์อาหารและขนมให้ดูน่ารับประทาน เช่น การประดิษฐ์ "ลูกชุบ" ขึ้นถวายเจ้านาย ซึ่งยังเป็นที่นิยมจนถึงขณะนี้ นอกจากนี้ท่านยังได้รวบรวมและเรียบรวมตำราอาหารหวานคาวทั้งของไทยและของต่างชาติขึ้นไว้ คือตำรา "แม่ครัวหัวป่าก์" ซึ่งนับว่าเป็นตำรากับข้าวเล่มแรกที่พิมพ์ขึ้นในประเทศไทย โดยมีเจ้าจอมพิศว์ ในรัชกาลที่ 5 ธิดาของท่านเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ ตำราอาหารเล่มนี้ยังใช้เป็นแบบอย่างอยู่จนทุกวันนี้ นอกจากเรื่องอาหารแล้ว ท่านผู้หญิงยังมีฝีมือในการแกะสลักผักและผลไม้ รวมทั้งการประดิษฐ์ดอกไม้แห้ง ดอกไม้สด และดอกไม้ขี้ผึ้งอบหอม ส่วนฝีมือในการเย็บปักถักร้อยของท่านก็เป็นเยี่ยมเช่นกัน งานปักชิ้นหนึ่งที่มีชื่อเสียงเลื่องลือไปถึงต่างประเทศ คือ งานปักรูปเสือ ซึ่งได้รับพระราชทานรางวัลจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และงานชิ้นสำคัญนี้ได้ร่วมประกวดที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ปรากฏว่างานปักของท่านผู้หญิงเปลี่ยนได้รับรางวัลชนะเลิศของโลก ได้รับเงินรางวัลเป็นมูลค่าหลายพันดอลลาร์สหรัฐ รางวัลนี้นำเกียรติยศชื่อเสียงมาสู่ตัวท่านและวงศ์ตระกูล แต่ที่สำคัญคือเป็นเกียรติคุณอย่างยิ่งของประเทศชาติ
ท่านผู้หญิงเปลี่ยนสมรสกับเจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) บุตรคนสุดท้องของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ กับหม่อมอิน ตามหลักฐานที่ปรากฏทั้งสองมีบุตรธิดารวม 2 คน คือ นายราชาณัตยานุหาร (พาสน์) และเจ้าจอมพิศว์ ในรัชกาลที่ 5
ท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ เป็นสตรีที่มีสำนึกในหน้าที่ กล่าวคือ นอกจากการบำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ต่อครอบครัวของท่านจนเป็นที่ยกย่องชื่นชมแล้ว ท่านยังมีผลงานที่ได้ปฏิบัติด้วยความตั้งใจมั่น และด้วยความเสียสละประโยชน์สุขส่วนตนเพื่อประโยชน์สุขของสังคมส่วนรวมอันนับว่าเป็นกิจกรรมที่สำคัญที่สุดในชีวิตของท่านอีกด้วย กล่าวคือในปี พ.ศ. 2436 (ร.ศ. 112) เกิดกรณีพิพาทระหว่างไทยกับฝรั่งเศส เรื่องพรมแดนที่ฝั่งแม่น้ำโขง ผลของการกระทบกระทั่งกลายเป็นการสู้รบ เนื่องจากฝ่ายฝรั่งเศสส่งกองทัพเรือมาปิดอ่าว ในการสู้รบครั้งนั้นปรากฏว่ามีราษฎรและทหารทั้งสองฝ่ายได้รับบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนไม่น้อย ท่านผู้หญิงเปลี่ยนได้เล็งเห็นความทุกข์ยากของทหารและราษฎรเหล่านั้น จึงได้ดำริว่า น่าจะมีองค์กรสักองค์กรหนึ่งเพื่อช่วยบรรเทาทุกข์ ดังนั้นท่านจึงได้ชักชวนบรรดาสตรีชั้นสูงทั้งหลายให้มาร่วมมือกันโดยท่านได้นำความกราบทูลสมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี (สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า) ขอให้ทรงรับเป็น "ชนนีผู้บำรุง" ขององค์การนี้
เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงทราบก็ทรงพอพระราชหฤทัยยิ่งนัก พระราชดำริว่า องค์กรนี้เป็นองค์กรการกุศล เหมือนอย่างประเทศตะวันตกที่เคยมีมาแล้ว จึงทรงรับไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์ และมีพระบรมราชานุญาตให้กลุ่มสตรีอาสาสมัครนี้ทำการเรี่ยไร ได้เงินทั้งสิ้น 444,728 บาท ซึ่งนับว่าเป็นมูลค่าอันมหาศาลสำหรับสมัยนั้น เงินที่ได้ทั้งหมดนี้ใช้ไปในการซื้อยาเพื่อรักษาผู้บาดเจ็บจากการสู้รบ โดยส่วนหนึ่งใช้ในการเดินทางไปเยี่ยมเยียน และช่วยเหลือครอบครัวทหารและพลเรือนที่ออกปฏิบัติหน้าที่ครั้งนี้ด้วย
การปฏิบัติภารกิจของกลุ่มสตรีอาสาสมัครที่มีท่านผู้หญิงเปลี่ยนเป็นผู้นำเป็นที่พอพระราชหฤทัยของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู๋หัว จึงมีพระบรมราชานุญาตให้ตั้งสมาคมการกุศลในปี พ.ศ. 2436 โดยพระองค์ทรงพระกรุณาลงพระนามาภิไธยจัดตั้ง สภาอุณาโลมแดงแห่งชาติสยาม อยู่ในพระบรมราชูปถัมภ์ นอกจากนี้ยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวีทรงเป็น "สภาชนนี" พระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระวรราชเทวี (สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง) ทรงดำรงตำแหน่ง "สภานายิกา" พระองค์แรก และท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ มีตำแหน่งเป็นเลขานุการิณี งานสำคัญของสภาอุณาโลมแดงแห่งสยามนี้คือ การจัดส่งยา อาหาร เสื้อผ้า และเครื่องใช้ต่าง ๆ ไปช่วยบำรุงทหารในสนามรบ ซึ่งสภาฯ ได้ดำเนินการเป็นผลดีจนกระทั่งการสู้รบได้ยุติลง นับว่าเป็นการทำประโยชน์อันยิ่งใหญ่ในการช่วยบำบัดทุกข์ให้แก่ทหารและพลเรือน เป็นการร่วมมือทั้งกำลังกาย กำลังใจและกำลังทรัพย์ในยามที่บ้านเมืองเกิดวิกฤตการณ์อย่างดียิ่ง สภาอุณาโลมแดงแห่งสยามนี้ ต่อมาคือ สภากาชาดสยาม และเปลี่ยนชื่อเป็น สภากาชาดไทย ได้เข้าเป็นสมาชิกสภากาชาดสากล เมื่อปี พ.ศ. 2463
ท่านผู้หญิงเปลี่ยนถูกคนเมาบริเวณกรมอู่ทหารเรือใช้มีดดาบฟันจนเป็นแผลฉกรรจ์ อาการสาหัสจนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ร.ศ. 130(ตรงกับปี พ.ศ. 2454) สิริอายุได้
หม่อมหลวงนวลผ่อง เสนาณรงค์
ท่านผู้หญิงนวลผ่อง เสนาณรงค์ (12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 - 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540) (เดิม หม่อมหลวงนวลผ่อง สนิทวงศ์) เป็นธิดาของพลตรี หม่อมสนิทวงศ์เสนี (หม่อมราชวงศ์ตัน สนิทวงศ์) กับท่านผู้หญิงแผ้ว สนิทวงศ์เสนี สมรสกับพลเอก แสวง เสนาณรงค์ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อปี พ.ศ. 2497 มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ
ท่านผู้หญิงนวลผ่อง เสนาณรงค์ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 สิริอายุ 68 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2540 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิริทราวาส
ท่านผู้หญิงนวลผ่อง ได้รับใช้ใต้เบื้องพระยุคลบาทสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในตำแหน่งผู้อำนวยการกองหารายได้ สภากาชาดไทย ช่วยเหลืองานด้านอื่น ๆ ของสภากาชาดไทย อาทิ เป็นกรรมการวางแผนและพัฒนา และกรรมการจัดการทรัพย์สิน ได้รับรางวัลบุคคลดีเด่นของชาติ ปี พ.ศ. 2539 สาขาเผยแพร่เกียรติภูมิของไทยจากสำนักงานคณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติ และเป็นนายกคนแรกของสมาคมศิษย์เซนต์ฟรังซีสซาเวียร์ คอนแวนต์
วงศ์ว่านไก่แดง
วงศ์ว่านไก่แดง หรือ  เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่มีสมาชิกประมาณ 150 สกุลและประมาณ 3,200 สปีชีส์ในเขตร้อนของโลกเก่าและโลกใหม่ หลายสปีชีส์มีดอกสีสดใสและใช้เป็นไม้ประดับ
อัฏฐสาลินี
อัฏฐสาลินี หรืออรรถสาลินี เป็นคัมภีร์อรรถกถาอธิบายความในธัมมสังคณี แห่งพระอภิธรรมปิฎก ผลงานของพระพุทธโฆสะ แต่งขึ้นโดยอาศัยอรรถกถาภาษาสิงหลชื่อมหาปัจจรีย์ ซึ่งนอกจากจะอธิบายคำและศัพท์เทคนิคทางจิตวิทยา เจตสิก รูป นิพพาน ทางพระพุทธศาสนาในธัมมสังคณีแล้ว ยังให้ข้อมูลด้านประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์อีกด้วย ทั้งนี้ คัมภีร์อัฏฐสาลินีเป็นที่นิยมศึกษากันมากในหมู่นักศึกษาพระอภิธรรม และเป็นหนึ่งในผลงานของพระพุทธโฆสะที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด
ในนิคมกถา หรือคำลงท้ายคัมภีรร์ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า พระพุทธโฆสะเป็นผู้รจนาขึ้น ส่วนในประวัติของพระพุทธโฆสะ ระบุว่า เมื่อครั้งที่ท่านอยู่ที่วิหารอันเป็นสำนักของพระเรวตะ ผู้เป็นอาจารย์ของท่านนั้น พระพุทธโฆสะ แต่งปกรณ์ชื่อญาโณทัย แล้วจะเริ่มรจนาอัฏฐสาลินี อธิบายความในธัมมสังคณี และอรรถกถาพระปริตร ครั้นพระเรวตเถระเห็นเช่นนั้นจึงบอกว่า ในชมพูทวีปนี้มีแต่พระบาลีคัมภีร์พระไตรปิฎกเท่านั้น อรรถกถาหามีไม่ อาจริยวาทต่างๆ ก็ไม่มีเช่นกัน
"แต่อรรถกถาเป็นภาษาสีหลล้วน ที่พระมหินท์ผู้ทรงปรีชาญาณ ตรวจดูกถามรรคที่ได้ขึ้นสู่สังคีติทั้ง 3 ครั้ง นับถือเป็นคำที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงไว้ และพระเถระมรพระสารีบุตรเป็นต้น ร้อยกรองไว้ แล้วแต่งขึ้นไว้ในภาษาสีหล ยังเป็นไปอยู่ในสีหลทวีป เธอจงไปที่สิงหลทวีปนั้นตรวจดูอรรถกถาสีหลนั้น แล้วปริวรรตไว้ในภาษามคธเสียได้ อรรถกถา (ที่ปริวรรต) นั้นจะนำมาซึ่งประโยชน์เกื้อกูลแก่ชาวโลกทั้งปวง"
ด้วยเหตุนี้ พระพุทธโฆสะจึงเดินทางมายังลังกาทวีป แล้วดำเนินการแปลและเรียบเรียงอรรถกถาของเดิมอันถูกแปลจากภาษาบาลีเป็นภาษาสิงหล กลับเป็นภาษาบาลีอีกครั้งหนึ่ง จากข้อมูลนี้แสดงให้เห็นว่า อัฏฐสาลินีเริ่มแต่งขึ้นเมื่อครั้งที่ท่านยังอยู่ที่ชมพูทวีป (อินเดีย) แต่ก็อาจแต่งแล้วเสร็จภายหลังเดินทางไปลังกาแล้วก็ตาม ดังมีผลจากการศึกษาโดยละเอียดพบว่า คัมภีร์อัฏฐสาลินีแต่งขึ้นหลังคัมภีร์สมันตปาสาทิกา ซึ่งคัมภีร์สมันตปาสาทิกา รจนาขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 927-973 ณ เมืองอนุราธปุระในศรีลังกา
เนื้อหาของอัฏฐสาลินีมีความลึกซึ้ง โอฬาร ครอบคลุมทั้งหลักธรรมในพระอภิธรรมปิฎก ซึ่งมีความลึกซึ้งเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่พระอรรถกถาจารย์ ยังได้อธิบายอย่างพิสดารยิ่งขึ้นไปอีก นอกจากนี้ยังมีการอธิบายบริบทแวดล้อมอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับธรรมหัวข้อนั้นๆ ทำให้มีมิติและขอบเขตที่กว้างขวางรอบด้าน นับเป็นวรรณกรรมทางพุทธศาสนาชิ้นเอก อีกชิ้นหนึ่ง
คุณค่าในทางพุทธธรรม.
ความสำคัญอย่างยิ่งยวดของคัมภีร์อัฏฐสาลินี คือการอธิบายหลักธรรมอันลึกซึ้งในพระอธิรรม โดยพระอรรถกถาจารย์ ได้ให้ทั้งคำนิยามและแจกแจงข้อธรรมต่าง ๆ โดยพิสดารไว้อย่างครบครัน นอกจากนี้ ยังมีการนำเสนอวิบากจิตตามวาทะ หรือความเห็นของพระเถระต่างๆ (ในอรรถกถาจิตตุปปาทกัณฑ์) รวมถึงมีการอ้างคำพรรณนาเกี่ยวกับลักษณะของจิต ตามถ้อยคำของพระนาคเสนเถระ แห่งคัมภีร์มิลินทปัญหา (ในอรรถกถาจิตตุปปาทกัณฑ์) อีกด้วย
การอธิบายข้อธรรมต่าง ๆ นั้น อาทิเช่น การอธิบายลักษณะและให้นิยามของคำว่า "จิต" ไว้ว่า จิตทั้งหมดมีการรู้แจ้งอารมณ์ทั้งนั้น และจิตเท่านั้นเป็นหัวหน้า ดังพระอรรถกถาจารย์พรรณนาว่า "บุคคลย่อมรู้แจ้งรูปารมณ์อันเห็นด้วยจักษุ ด้วยจิตนั่นแหละฯลฯ ย่อมรู้แจ้งธรรมารมณ์ อันรู้แล้วด้วยใจ ด้วยจิตนั่นแหละ เหมือนอย่างว่า บุคคลผู้รักษาพระนครนั่งอยู่ที่ทาง 4 แพร่ง ในท่ามกลางพระนครย่อมใคร่ครวญ ย่อมกำหนดชนผู้มาแล้วๆ ว่า คนนี้เป็นเจ้าถิ่น คนนี้เป็นผู้จรมา ฉันใด พึงทราบข้ออุปไมยฉันนั้น"
ยังมีการอธิบายลักษณะของกายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม ในอรรถกถาจิตตุปปาทกัณฑ์ โดยยกตัวอย่างว่า หากบุคคลหนึ่งคิดว่าจะไปล่าสัตว์ (เนื้อ) จัดเตรียมเครื่องมือแล้วออกล่า แต่ใช้เวลาล่าทั้งวันก็ไม่ได้สัตว์มา อกุศลจากการคิดที่จะล่าแต่ยังไม่ทันได้ล่านี้ ยังไม่เป็นกายกรรม เพราะไม่ถึงกรรมบถ แต่ท่านอธิบายว่า พึงทราบว่า อกุศลจิตนี้ ชื่อว่า กายทุจริตอย่างเดียว เป็นต้น ซึ่งนี่เป็นเพียงส่วนน้อยเท่านั้น
คุณค่าในด้านความรู้ทั่วไป.
นอกจากจะอธิบายหลักธรรมอันลึกซึ้งในพระอภิธรรมปิฎกแล้ว อัฏฐสาลินี ยังรวบรวมสรรพวิทยาความรู้ที่เกี่ยวข้องกับพระอภิธรรมปิฎกไว้มากมายมหาศาล มีลักษณะเป็นงานในเชิงสารานุกรมเช่นเดียวกับอรรถกถาฉบับอื่นๆ ที่รจนาโดยพระพุทธโฆสะ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การให้ข้อมูลเกี่ยวกับบริบทแวดล้อมของพระอภิธรรม
อาทิเช่น การบอกเล่าประวัติความเป็นมาของพระอภิธรรมและการท่องจำ การให้ข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลทางประวัติศาสตร์บางคนที่เกี่ยวข้องกับพระอภิธรรมทั้งทางตรงและทางอ้อม หรือเกี่ยวข้องกับหลักธรรมคำสอนที่ปรากฏในพระอภิธรรม เช่น อาราฬดาบส กาลามะ พระอชิตะ พระอัญญาโกณฑัญญเถระ พระเจ้าทุฏฐคามณีอภัย พระมหินทะ พระนาคเสนเถระ พระทีปังกรพุทธเจ้า พระวิปัสสีพุทธเจ้า นางมัลลิกา นางสุชาดา เป็นต้น
นอกจากนี้ ยังมีการให้ข้อมูลด้านภูมิศาสตร์ มีการระบุชื่อแม่น้ำบางสาย เช่น อจิรวดี คงคา โคธาวารี เนรัญชรา มหี สรภูและอโนมา เป็นต้น การระบุชื่อเมืองบางเมือง เกาะบางเกาะและสถานที่บางแห่ง เช่น กาสิปุระ เปนัมปังคณะ โกศล ป่าอิสิปตนะ ชมพูทวีป เชตวัน ตัมพปัณณิ ปาตลีบุตร ราชคฤห์ สาเกต สาวัตถี เป็นต้น
คัมภีร์อัฏฐสาลินีได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ ในประเทศที่นับถือพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทเป็นส่วนใหญ่ มีหลักฐานว่า ในราวพุทธศตวรรษที่ 23 พระมนีรัตนะ เถระ (Manirathana Thera) ได้แปลคัมภีร์สำคัญทางพุทธศาสนาเป็นจำนวนมากเป็นภาษาพม่า หนึ่งในนั้นคือคัมภีร์อัฏฐสาลินี และต่อไปนี้ คือคัมภีร์ชั้นรองที่อธิบายเนื้อความในคัมภีร์อัฏฐสาลินีอีกเป็นทอดๆ ไป ดังนี้
ซินล่าง เวยป๋อ
Episcia cupreata
กิฟอินทูมี
กิฟอินทูมี  เป็นเพลงที่ 10 ของอัลบั้มไมเคิล แจ็กสันกับสแลชในปี ค.ศ. 1991 "Dangerous" วางจำหน่ายเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993
เอ็กซ์โซซิสท์สีคราม
ลานา
แคทเทอรีน จอย "ซีเจ" เพอร์รี (Catherine Joy "C.J." Perry) เกิด 24 มีนาคม ค.ศ. 1985 นักแสดงและนักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวอเมริกันที่รู้จักในWWEภายใต้ชื่อ ลานา (Lana) เป็นภรรยาของรูเซฟ&lt;ref name="Raw 08/08/16"&gt;&lt;/ref&gt;
ตูอีกาโนกูโปลู
ราชวงศ์ตูอีกาโนกูโปลู  เป็นราชวงศ์ที่ปกครองจักรวรรดิตูอีโตงาร่วมกับราชวงศ์ตูอีโตงาและตูอิฮาอะตากาลาอัว ราชวงศ์ตูอิกาโนกูโปลูสถาปนาขึ้นโดยพระเจ้าโมอูงาโอโตงาตูอิฮาอะตากาลาอัวพระองค์ที่ 6 โดยแต่งตั้งพระราชโอรสของพระองค์ซึ่งมีพระราชมารดาเป็นชาวซามัวคือเจ้าชายงาตาขึ้นเป็นตูอิกาโนกูโปลูพระองค์แรก ราชวงศ์นี้ตั้งขึ้นเพื่อช่วยเหลือตูอิฮาอะตากาลาอัวบริหารราชการแผ่นดิน อย่างไรก็ตามในเวลาต่อมาราชวงศ์ตูอิกาโนกูโปลูเริ่มมีบทบาททางการปกครองมากขึ้น เห็นได้จากการที่ตูอีโตงาต้องอภิเษกสมรสเจ้าหญิงจากราชวงศ์ตูอิกาโนกูโปลูแทนที่จะมาจากตูอิฮาอะตากาลาอัว ในช่วงปลายจักรวรรดิตูอีโตงาเกิดการแตกแยกขึ้นระหว่างราชวงศ์และผู้ปกครองท้องถิ่นต่างๆ ซึ่งในท้ายที่สุดพระเจ้าเตาฟาอาเฮาจากราชวงศ์ตูอิกาโนกูโปลูสามารถรวบรวมดินแดนที่แตกแยกให้เป็นหนึ่งเดียวได้อีกครั้งและสถาปนาราชอาณาจักรตองงาขึ้น ในปัจจุบันตูอิกาโนกูโปลูเป็นราชวงศ์ที่ปกครองประเทศตองงาในนามราชวงศ์ตูปู พระมหากษัตริย์พระองค์ปัจจุบันของราชวงศ์นี้คือสมเด็จพระราชาธิบดีตูปูที่ 6
โลกบ้องแบ๊วของแมวตัวกลม
โลกบ้องแบ๊วของแมวตัวกลม  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยรู ทัตสึกิ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของแมวตัวกลมชื่อโปโยะ และครอบครัวซาโต้ที่เลี้ยงโปโยะ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ทาเกโชโบะ มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 วิดีโอเกมอิงจากซีรีส์ที่ให้ผู้เล่นเลี้ยงโปโยะจำหน่ายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 สำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด 3ดีเอส
โปโยะเป็นแมวจรจัดในสถานบันเทิงแห่งหนึ่งซึ่งคืนหนึ่งโมเอะซึ่งดื่มหนักจนเมาก็มาพบเข้าและฟุบหลับบนตัวโปโยะจนถึงเช้า พอโมเอะตื่นขึ้นจึงพบว่าสิ่งที่ตนนอนทับนั้นไม่ใช่หมอนแต่ดันเป็นแมวตัวกลมไปได้เสียนี่ เห็นดังนั้นแล้วโมเอะจึงเก็บโปโยะกลับมาเลี้ยงที่บ้านทันที
โครงเรื่องโดยรวมนั้นกล่าวถึงชีวิตประจำวันของครอบครัวซาโต้ (รวมโปโยะ) และเพื่อนบ้านในละแวกไกล้เคียงในแต่ละวัน ตัวเนื้อเรื่องไม่มีอะไรซับซ้อนมากนัก
โนรางามิ เทวดาขาจร
โนรางามิ เทวดาขาจร  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวแฟนตาซี แต่งเรื่องและเขียนภาพโดย อาจารย์ อาดาจิโทกะซึ่ง อาจารย์ อาดาจิโทกะ เคยวาดภาพให้กับเรื่อง ของอาจารย์ ทาดาชิ คาวาชิมะ มาก่อน เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นแมกกาซีนรายเดือนตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์โดยสตูดิโอโบนส์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเทพเจ้านามว่ายาโตะ เทพเจ้าเร่ร่อนที่ต้องการมีศาลเจ้าเป็นของตัวเอง
ในประเทศไทย โนรางามิ เทวดาขาจร'ได้รับลิขสิทธิ์หนังสือการ์ตูนโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
ยาโตะ (Yato)
เทพเจ้าเร่ร่อนหนุ่มรูปงามหล่อดูดีแต่ชอบใส่เสื้อวอร์มเก่าๆกับผ้าผันคอขนบุกปุย ภายนอกเขาดูเหมือนเด็กหนุ่มอายุ20 ซึ่งจริงๆเขามีอายุรวม1,000ปี ไม่มีศาลเจ้าเป็นของตนเอง เขาจึงรับจ้างทำงานทุกอย่าง เพื่อที่จะหาเงินมาสร้างศาลเจ้าเป็นของตนเอง โดยแปะเบอร์โทรศัพท์ไว้ตามสถานที่ต่างๆ เพื่อว่าเวลามีคนมีเรื่องเดือดร้อนจะได้โทรหาเขา แล้วให้เขาช่วยแก้ไขความเดือดร้อนนั้นให้ เพื่อแลกกับค่าตอบแทนเป็นเงิน 5 เยน
อิคิ ฮิโยริ (Iki Hiyori)
เด็กสาวอายุ 15ปี นักเรียนมัธยมต้น ผู้ชื่นชอบศิลปะการต่อสู้ แต่ด้วยความหวังดีของเธอที่ได้เข้าไปช่วยยาโตะที่กำลังจะถูกรถชน จนตัวเองต้องกลายเป็นมนุษย์กึ่งภูต สามารถถอดวิญญาณเดินทางไปๆมาๆ ระหว่างโลกมนุษย์ และโลกอื่นๆได้ เพื่อหาทางแก้ไขให้กลับมาเป็นมนุษย์ดั่งเดิม เธอจึงต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับยาโตะ และยูคิเนะ อย่างช่วยไม่ได้ ซึ่งทำให้ทั้งสามคนต้องต่อสู้และทำงานร่วมกัน ภายหลังยาโตะได้หาทางช่วยโดยการตัดสายสัมพันธ์แต่ฮิโยริไม่ต้องการเธอบอกว่าต้องการอยู่กับยาโตะให้มากกว่านี้
=เทพเจ้า=
กลุ่มเจ็ดเทพแห่งโชคลาภ.
บิชาม่อน (Bishamon).
หนึ่งในเจ็ดเทพโชคลาภที่มนุษย์ทั่วไปรู้จัก เธอเป็นเทพนักรบสุดแข็งแกร่ง น่าเกรงขามและเป็นคู่ปรับกับยาโตะ บิชาม่อนมีอาวุธเทพมากมายให้เลือกใช้เหมือนกับคลังแสงเคลื่อนที่
อีบิสึ (Ebisu).
หนึ่งในเจ็ดเทพโชคลาภ เขาเป็นคนที่ไม่มีซึงอารมณ์ขัน อีกทั้งยังเป็นเทพแห่งชาวประมง ปรากฏตัวครั้งแรกโดยเสนอซื้อยูคิเนะ
โอคุนินุชิ (ไดโคกุเทน).