pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ระบบจัดเก็บบางส่วนช่วยลดการลงทุนโดยให้ชิลเลอร์ทำงานเกือบตลอด 24 ชั่วโมงต่อวัน. ในเวลากลางคืน, พวกมันผลิตน้ำแข็งเก็บเอาไว้และในช่วงเวลากลางวันพวกมันทำให้น้ำเย็นจัดสำหรับระบบเครื่องปรับอากาศ. น้ำที่ไหลเวียนำผ่านน้ำแข็งที่กำลังละลายจะช่วยเสริม การผลิตความเย็น. ระบบดังกล่าวมักจะทำงานในโหมดการทำน้ำแข็ง 16-18 ชั่วโมงต่อวันและในโหมดน้ำแข็งละลายหกชั่วโมงต่อวัน. ใช้จ่ายด้านทุนจะลดลงเพราะชิลเลอร์สามารถมีขนาดเพียง 40-50% ของขนาดที่จำเป็นสำหรับการออกแบบทั่วไป. การเก็บน้ำแข็งก็มักจะเพียงพอสำหรับการปล่อยความร้อนเพียงครึ่งวัน.
ระบบจัดเก็บเต็มรูปแบบจะช่วยลดค่าใช้จ่ายของพลังงานที่ดำเนินการระบบนั้นโดยการปิดชิลเลอร์โดยสิ้นเชิงในช่วงเวลาโหลดสูงสุด. ต้นทุนจะสูงกว่า, เพราะระบบดังกล่าวต้องใช้ชิลเลอร์ค่อนข้างใหญ่กว่าชิลเลอร์จากระบบจัดเก็บบางส่วนและจากระบบการจัดเก็บน้ำแข็งขนาดใหญ่
แบตเตอรี่แบบชาร์จไฟได้.
บทความหลัก: Rechargeable battery
แบตเตอรี่แบบชาร์จไฟได้, หรือเรียกว่า storage battery หรือ accumulator, เป็นแบตเตอรี่ไฟฟ้าชนิดหนึ่ง. มันประกอบด้วยเซลล์ไฟฟ้าเคมีหนึ่งชุดหรือมากกว่า, และเป็นต้วสะสมพลังงานประเภทหนึ่ง. มันเป็นที่รู้จักกันในนาม 'เซลล์รอง' เพราะปฏิกิริยาไฟฟ้าเคมีของมันเป็นแบบไฟฟ้าย้อนกลับ. แบตเตอรี่ที่ชาร์จไฟได้มาในรูปทรงและขนาดที่แตกต่างกัน, ตั้งแต่เซลล์ขนาดกระดุมจนถึงระบบเมกะวัตต์ที่เชื่อมต่อเพื่อรักษาเสถียรภาพของเครือข่ายการกระจายไฟฟ้า. ส่วนผสมของสารเคมีที่แตกต่างกันหลายอย่างถูกนำมาใช้โดยทั่วไป, ได้แก่ ตะกั่ว-กรด, นิกเกิลแคดเมียม (NiCd), นิกเกิลเมททัลไฮไดรด์ (NiMH), ลิเธียมไอออน (Li-ion), และพอลิเมอลิเธียมไอออน (Li-ion polymer).
แบตเตอรี่แบบชาร์จไฟได้มีค่าใช้จ่ายการใช้ทั้งหมดและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมต่ำกว่าแบตเตอรี่ที่ใช้แล้วทิ้ง. แบตเตอรี่แบบชาร์จไฟได้บางประเภทมีขนาดเดียวกันกับประเภทใช้แล้วทิ้ง. แบตเตอรี่แบบชาร์จไฟได้มีค่าใช้จ่ายเริ่มต้นสูงกว่า แต่สามารถชาร์จใหม่ด้วยราคามากและใช้ได้หลายครั้ง.
สารเคมีในแบตเตอรี่แบบชาร์จไฟได้ที่พบบ่อย ได้แก่ :
แบตเตอรี่ไหล.
บทความหลัก: Flow battery และ Vanadium redox battery
แบตเตอรี่ไหลเป็นชนิดของแบตเตอรี่แบบชาร์จไฟได้ที่ความสามารถในการชาร์จไฟเกิดขึ้นจากสององค์ประกอบทางเคมีที่ละลายในของเหลวที่อยู่ภายในระบบและคั่นด้วยเมมเบรน. การแลกเปลี่ยนไอออน (ทำให้เกิดการไหลของกระแสไฟฟ้า) เกิดขึ้นผ่านเมมเบรนในขณะที่ของเหลวทั้งสองหมุนเวียนในพื้นที่ของตนเองตามลำดับ. แรงดันไฟฟ้าของเซลล์จะถูกกำหนดทางเคมีโดยสมการของ Nernst และมีช่วงการใช้งานจริงตั้งแต่ 1.0-2.2 โวลต์.
แบตเตอรี่ไหลมีความคล้ายคลึงด้านเทคนิคกับทั้งเซลล์เชื้อเพลิงและเซลล์สะสมไฟฟ้าเคมี (ความสามารถในการเปลี่ยนกลับทางด้านเคมีไฟฟ้า). ในขณะที่มันมีข้อได้เปรียบทางเทคนิคเช่นถังของเหลวที่อาจแยกได้และอายุยืนยาวเกือบไม่จำกัดเหนือกว่าแบตเตอรีแบบชาร์จไฟได้ธรรมดาส่วนใหญ่, การใช้งานในปัจจุบันเมื่อเปรียบเทียบกันแล้วมีประสิทธิภาพน้อยกว่าและต้องใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ซับซ้อนมากกว่า. ชนิดใหม่กว่าของแบตเตอรี่ไหลกำลังมีการพัฒนาเพื่อให้สามารถจัดเก็บพลังงานจำนวนมากได้, เนื่องจากการเพิ่มกำลังการผลิตพลังงานโดยรวมของระบบ (มีค่าเป็น MWh) โดยทั่วไปต้องใช้เพียงการเพิ่มขึ้นของขนาดของอ่างเก็บสารเคมีที่เป็นของเหลวเท่านั้น.
ตัวเก็บประจุยิ่งยวด.
บทความหลัก: ตัวเก็บประจุยิ่งยวด
ตัวเก็บประจุยิ่งยวด, หรือที่เรียกว่าตัวเก็บประจุไฟฟ้าสองชั้น  หรือ Ultracapacitors, เป็นคำทั่วไปสำหรับครอบครัวของตัวเก็บประจุไฟฟ้าที่ใช้เคมีไฟฟ้า. ตัวเก็บประจุยิ่งยวดไม่ได้มีสาร dielectric ที่เป็นของแข็งธรรมดา. ค่าความจุของตัวเก็บประจุไฟฟ้าที่ใช้เคมีไฟฟ้าจะถูกกำหนดโดยสองหลักการจัดเก็บ, ซึ่งทั้งสองมีส่วนร่วมแบบแยกกันไม่ออกสำหรับค่าความจุทั้งหมด:
ตัวเก็บประจุยิ่งยวดลดช่องว่างระหว่างตัวเก็บประจุแบบธรรมดาและแบตเตอรี่แบบชาร์จไฟได้. พวกมันเก็บพลังงานส่วนใหญ่ต่อหน่วยปริมาตรหรือมวล (ความหนาแน่นพลังงาน) ท่ามกลางตัวเก็บประจุอื่น ๆ. พวกมันรองรับได้ถึง 10,000 Farads/1.2 โวลต์, สูงถึง 10,000 เท่าของตัวเก็บประจุแบบ electrolytic, แต่ส่งมอบกำลังงานหรือรับเข้าน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของกำลังงานต่อหน่วยเวลา (ความหนาแน่นของกำลังงาน) .
ในทางตรงกันข้าม, ในขณะที่ตัวเก็บประจุยิ่งยวดมีความหนาแน่นพลังงานประมาณ 10% ของแบตเตอรี่ทั่วไป, ความหนาแน่นของกำลังงานของพวกมันโดยทั่วไปใหญ่กว่า 10-100 เท่า. นี่ส่งผลให้เวลาการชาร์จ/ดีสชาร์จสั้นกว่าแบตเตอรี่มาก ๆ. นอกจากนี้พวกมันยังอดทนต่อจำนวนการชาร์จ/ดีสชาร์จได้มากกว่าแบตเตอรี่หลายเท่า.
ตัวเก็บประจุยิ่งยวดสนับสนุนการใช้งานที่หลากหลาย รวมถึง:
UltraBattery.
บทความหลัก: UltraBattery
UltraBattery คือเซลล์ตะกั่ว-กรดแบบไฮบริดและ ultracapacitor ที่ใช้คาร์บอน (หรือตัวเก็บประจุยิ่งยวด) คิดค้นโดยหน่วยงานวิจัยแห่งชาติของออสเตรเลีย, องค์การวิจัยวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรมเครือจักรภพ (CSIRO). เซลล์ตะกั่ว-กรดและ ultracapacitor ใช้อิเล็กโทรไลท์กรดกำมะถันร่วกันและทั้งสองอย่างจะถูกบรรจุลงในเซลล์กายภาพเดียวกัน. UltraBattery สามารถถูกผลิตให้มีลักษณะทางกายภาพและทางไฟฟ้าคล้ายกับแบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดแบบเดิมทำให้สามารถใช้แทนแบตเตอรี่แบบตะกั่ว-กรดที่ใช้งานอยู่จำนวนมากได้อย่างมีประสิทธิภาพด้านค่าใช้จ่าย  ด้วยเทคโนโลยีของ UltraBattery.
ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างแบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดธรรมดากับเทคโนโลยี UltraBattery ก็คือ UltraBattery ทำงานเหมือน ultracapacitor เมื่อจำเป็นและเหมือนเซลล์ตะกั่ว-กรดในเวลาอื่น, หมายความว่ามันสามารถทำงานได้ในช่วงกว้างมากของการใช้งาน, วงจรการใช้งานอย่างต่อเนื่องและการชาร์จ/ดีสชาร์จอย่างรวดเร็วเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการใช้งานเช่นการปรับให้เรียบของพลังงานทดแทน, การทำให้ระบบกริดมั่นคง, ยานพาหนะไฟฟ้าและไฮบริดไฟฟ้าสามารถมีผลที่เป็นอันตรายเนื่องจากแบตเตอรี่เคมี แต่จะได้รับการจัดการอย่างดีจากคุณภาพของ ultracapacitive ของเทคโนโลยี UltraBattery.
UltraBattery จะยอมอดทนต่อระดับการชาร์จและดีสชาร์จที่สูงและจำนวนรอบการใช้งานที่สูงมากตลอดช่วงชีวิตของมัน, ซึ่งเหนือกว่าเซลล์ตะกั่ว-กรดที่มีมาก่อนมาก. ในการทดสอบรถไฟฟ้าไฮบริด, มีการใช้งานนับล้านวงรอบ. UltraBattery ยังมีความอดทนอย่างสูงใจต่อผลกระทบจากเกลือของกรดกำมะถัน  เมื่อเทียบกับเซลล์ตะกั่ว-กรดแบบดั้งเดิม. นี่หมายความว่ามันสามารถทำงานได้อย่างต่อเนื่องในสภาวะของการชาร์จบางส่วนในขณะที่แบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดแบบดั้งเดิมโดยทั่วไปจะถูกชะลอไว้ที่การชาร์จจนเต็มระหว่างการดืสชาร์จ. ปกติมันจะไม่มีประสิทธิภาพทางไฟฟ้าในการชาร์จแบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดจนเต็มอย่างนั้นโดยการลดเวลาในภูมิภาคด้านบนของการชาร์จ. UltraBattery บรรลุประสิทธิภาพสูงปกติระหว่าง 85-95% DC-DC.
เทคโนโลยีได้รับการติดตั้งในประเทศออสเตรเลียและสหรัฐอเมริกาในระดับเมกะวัตต์เพื่อใช้ในการควบคุมความถี่และการทำพลังงานหมุนเวียนให้เรียบ.
สารเคมีอื่น ๆ.
ไฮโดรเจน.
บทความหลัก: เศรษฐกิจไฮโดรเจน
ไฮโดรเจนได้กำลังถูกพัฒนาเช่นกันให้เป็นตัวกลางในการจัดเก็บพลังงานไฟฟ้า. ไฮโดรเจนไม่ได้เป็นแหล่งพลังงานหลัก, แต่เป็นวิธีการจัดเก็บพลังงานแบบพกพาแบบหนึ่ง, เพราะตอนแรกมันจะต้องถูกผลิตโดยแหล่งพลังงานอื่น ๆ เพื่อที่จะนำมาใช้. อย่างไรก็ตาม, ในฐานะที่เป็นตัวกลางในการจัดเก็บ, มันก็อาจจะเป็นปัจจัยสำคัญในการใช้พลังงานทดแทน ดูการเก็บรักษาไฮโดรเจน.
ด้วยพลังงานหมุนเวียนที่มาเป็นระยะ ๆ เช่นพลังงานแสงอาทิตย์และพลังงานลม, ผลผลิตอาจถูกป้อนโดยตรงให้กับกริดไฟฟ้า. ที่ความต้องการใช้งานของกริดต่ำกว่า 20%, ปริมาณขนาดนี้ไม่ได้เปลี่ยนเศรษฐศาสตร์อย่างรุนแรง; แต่ต้องเกินกว่าประมาณ 20% ของความต้องการทั้งหมด, การจัดเก็บภายนอกจึงมีความสำคัญ. ถ้าแหล่งพลังงานเหล่านี้ถูกนำไปใช้สำหรับการผลิตไฟฟ้าเพื่อที่จะผลิตไฮโดรเจนแล้ว, พวกมันก็สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่เมื่อใดก็ตามที่มันพร้อมใช้งาน, ถ้ามองในแง่โอกาส. พูดกว้าง ๆ, มันไม่สำคัญที่พวกมันจะเข้ามาหรือออกไปเมื่อไร, ไฮโดรเจนจะถูกเก็บไว้อย่างเรียบง่ายและถูกใช้ตามความจำเป็น. ชุมชนหนึ่งได้วางโครงการนำร่องโดยใช้กังหันลมและเครื่องกำเนิดไฟฟ้าไฮโดรเจนได้ถูกดำเนินการจากปี 2007 เป็นเวลาห้าปีในชุมชนที่ห่างไกลของ Ramea, Newfoundland and Labrador. โครงการที่คล้ายกันได้ดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2004 ที่ Utsira, เทศบาลเล็ก ๆ บนเกาะที่นอร์เวย์.
การสูญเสียพลังงานเกี่ยวข้องในวงรอบการจัดเก็บไฮโดรเจนของการผลิตไฮโดรเจนสำหรับการใช้งานกับยานพาหนะด้วย electrolysis ของน้ำ, การเปลี่ยนให้เป็นของเหลวหรือการบีบอัด, และการแปลงกลับไปเป็นไฟฟ้า และวงรอบการจัดเก็บไฮโดรเจนของการผลิตไฮโดรเจนสำหรับการประยุกต์ใช้เซลล์เชื้อเพลิงที่อยู่กับที่  เหมือน Micro combined heat and power (MicroCHP) ที่ 93 % ด้วย biohydrogen หรือการผลิตไฮโดรเจนทางชีวภาพ (ด้วยสาหร่าย), และการแปลงให้เป็นกระแสไฟฟ้า
ประมาณ 50 กิโลวัตต์·h (180 MJ) ของพลังงานแสงอาทิตย์เป็นสิ่งจำเป็นในการผลิตหนึ่งกิโลกรัมของไฮโดรเจน, ดังนั้นต้นทุนของไฟฟ้าชัดเจนว่าเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง, แม้ว่าสำหรับการใช้ไฮโดรเจนเป็นอย่างอื่นนอกเหนือจากการจัดเก็บเพื่อการผลิตไฟฟ้า. ที่ $ 0.03/kWh, อัตราสายไฟฟ้าแรงสูงทั่วไปช่วง off-peak ในประเทศสหรัฐอเมริกา, นี่หมายถึงไฮโดรเจนมีค่าใช้จ่าย $ 1.50/กิโลกรัมสำหรับการผลิตไฟฟ้า, เทียบเท่ากับ $ 1.50/แกลลอนสำหรับน้ำมันเบนซินถ้าถูกใช้ในเซลล์เชื้อเพลิงยานพาหนะ. ค่าใช้จ่ายอื่น ๆ จะรวมถึงโรงงาน electrolyzer, เครื่องอัดไฮโดรเจนหรือเครื่องเปลี่ยนให้เป็นของเหลว, การจัดเก็บและการขนส่ง, ซึ่งจะมีความสำคัญ.
การจัดเก็บไฮโดรเจนใต้ดิน.
การจัดเก็บไฮโดรเจนใต้ดินคือการจัดเก็บไฮโดรเจนในถ้ำใต้ดิน, โดมเกลือและบ่อน้ำมันและก๊าซที่แห้งแล้ว. ไฮโดรเจนในรูปของแก๊สปริมาณขนาดใหญ่ถูกจัดเก็บไว้ในถ้ำใต้ดินโดย Imperial Chemical Industries (ICI) เป็นเวลาหลายปีโดยไม่มีความยุ่งยากใด ๆ . โครงการยุโรป Hyunder ระบุในปี 2013 ว่าสำหรับการจัดเก็บพลังงานลมและพลังงานแสงอาทิตย์, ถ้ำเพิ่มเติมจำนวน 85 ถ้ำจะต้องใช้เพราะมันไม่สามารถแทนที่โดยการจัดเก็บไฟฟ้าพลังน้ำโดยวิธีสูบ (PHES) และระบบการจัดเก็บอากาศอัด (CAES) .
พลังงานให้เป็นแก๊ส.
บทความหลัก: Power to gas
Power to gas เป็นเทคโนโลยีที่แปลงพลังงานไฟฟ้าที่ใช้เชื้อเพลิงแก๊ส. มีสามวิธีที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน; ทั้งหมดใช้ไฟฟ้าแยกน้ำให้เป็นไฮโดรเจนและออกซิเจนโดยวิธีการอิเล็กโทรไลซิส.
ในวิธีการแรก, ไฮโดรเจนที่ได้จะถูกฉีดเข้าไปในกริดก๊าซธรรมชาติหรือถูกนำไปใช้ในการขนส่งหรืออุตสาหกรรม. วิธีที่สองคือการรวมไฮโดรเจนกับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และแปลงสองก๊าซให้เป็นมีเทน (ดูก๊าซธรรมชาติ) โดยใช้ปฏิกิริยา methanation เช่นปฏิกิริยา Sabatier หรือ methanation ทางชีวภาพทำให้เกิดการสูญเสียการแปลงพลังงานส่วนเกินที่ 8%. จากนั้น ก๊าซมีเทนอาจจะถูกป้อนให้กับกริดของก๊าซธรรมชาติ. วิธีที่สามใช้ก๊าซที่ได้จากเครื่องผลิตก๊าซไม้  หรือโรงงานก๊าซชีวภาพ, หลังจาก ที่ต้วเพิ่มสมรรถนะของก๊าซชีวภาพถูกผสมเข้ากับไฮโดรเจนที่ผลิตจาก Electrolyzer, เพื่อยกระดับคุณภาพของก๊าซชีวภาพ.
จากนั้น พลังงานส่วนเกินหรือพลังงานช่วง off–peak ที่สร้างโดยกังหันลมหรือแผงเซลล์แสงอาทิตย์จะสามารถนำไปใช้สำหรับสร้างความสมดุลของโหลดในกริดพลังงาน. การใช้ระบบก๊าซธรรมชาติที่มีอยู่สำหรับไฮโดรเจน, ผู้ผลิตเซลล์เชื้อเพลิงเช่น Hydrogenics และผู้จัดจำหน่ายก๊าซธรรมชาติเช่น Enbridge ได้ร่วมมือกันในการพัฒนาระบบ power to gas ดังกล่าวในแคนาดา.
ไฮโดรเจนสามารถเก็บไว้ในเครือข่ายท่อส่งก๊าซธรรมชาติ. ก่อนที่จะเปลี่ยนไปใช้ก๊าซธรรมชาติ, เครือข่ายก๊าซของเยอรมันได้ดำเนินการโดยใช้ towngas, ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยไฮโดรเจน. ความจุในการจัดเก็บของเครือข่ายก๊าซธรรมชาติเยอรมัน, ซึ่งก็ประกอบด้วยถ้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นมากมาย (ถ้ำเทียมที่สร้างโดยการทำเหมืองแร่), มีมากกว่า 200,000 GW·ชั่วโมง, ซึ่งเพียงพอสำหรับความต้องการพลังงานหลายเดือน. จากการเปรียบเทียบ, ความสามารถของโรงเก็บพลังงานแบบสูบทั้งหมดของมีเพียงประมาณ 40 GW·ชั่วโมงเท่านั้น. การขนส่งพลังงานผ่านทางเครือข่ายก๊าซจะสูญเสียน้อยมาก (&lt;0.1%) กว่าในเครือข่ายสายส่ง (8%) (ยกเว้นระบบสายส่งกระแสตรงความดันสูง). การใช้ระบบท่อส่งก๊าซธรรมชาติที่มีอยู่แล้วสำหรับไฮโดรเจนได้รับการศึกษาโดย NaturalHy.
เชื้อเพลิงชีวภาพ.
บทความหลัก: biofuel
เชื้อเพลิงชีวภาพต่าง ๆ เช่นไบโอดีเซล, น้ำมันพืชตรง, เชื้อเพลิงแอลกอฮอล์, หรือชีวมวลสามารถใช้แทนเชื้อเพลิงไฮโดรคาร์บอนได้. กระบวนการทางเคมีหลายอย่างสามารถแปลงคาร์บอนและไฮโดรเจนในถ่านหิน, ก๊าซธรรมชาติ, พืชและสัตว์ (ชีวมวล), และขยะอินทรีย์ให้เป็นสารไฮโดรคาร์บอนสั้นเหมาะที่จะใช้แทนเชื้อเพลิงไฮโดรคาร์บอนที่มีอยู่. ตัวอย่างเช่นดีเซลแบบ Fischer-Tropsch, เมทานอล, ไดเมทิลอีเทอร์, หรือ ซินแก๊ส. แหล่งดีเซลนี้ถูกใช้อย่างกว้างขวางในสงครามโลกครั้งที่สองในประเทศเยอรมนี, ที่การเข้าถึงแหล่งจ่ายน้ำมันดิบถูกจำกัด. วันนี้แอฟริกาใต้ผลิตส่วนใหญ่ของดีเซลของประเทศจากถ่านหินด้วยเหตุผลที่คล้ายกัน. ราคาน้ำมันในระยะยาวเหนือ US$ 35/บาร์เรลอาจทำให้เชื้อเพลิงเหลวสังเคราะห์ดังกล่าวประหยัดในกระบวนการผลิตขนาดใหญ่ (ดูถ่านหิน). บางส่วนของพลังงานในต้นฉบับเดิมได้หายไปในขั้นตอนการแปลง. ในทางประวัติศาสตร์, ต้วถ่านหินเองได้ถูกใช้โดยตรงเพื่อวัตถุประสงค์ในการขนส่งด้วยยานพาหนะและเรือที่ใช้เครื่องยนต์ไอน้ำ. นอกจากนี้ ก๊าซธรรมชาติอัดยังถูกใช้เป็นเชื้อเพลิงอีกด้วย, เช่นรถเมล์กับบางหน่วยงานขนส่งมวลชน.
ก๊าซมีเทน.
บทความหลัก: Substitute natural gas
ก๊าซมีเทนเป็นสารไฮโดรคาร์บอนที่ธรรมดาที่สุดที่มีสูตรโมเลกุล CH4. ก๊าซมีเทนสามารถผลิตได้จากพลังงานไฟฟ้าโดยการใช้เทคโนโลยี power to gas. ก๊าซมีเทนจะถูกเก็บไว้ง่ายกว่าไฮโดรเจนและการขนส่ง, การจัดเก็บและโครงสร้างพื้นฐานการเผาไหม้ (ท่อส่ง, gasometers, โรงไฟฟ้า) มีความมั่นคงแล้ว.
ก๊าซธรรมชาติสังเคราะห์ (SNG) จะถูกสร้างขึ้นในกระบวนการหลายขั้นตอน, เริ่มต้นเมื่อไฮโดรเจนและออกซิเจนถูกผลิตขึ้นระหว่างอิเล็กโทรไลซิสของน้ำ. ไฮโดรเจนก็จะทำปฏิกิริยากับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในกระบวนการ Sabatier, ผลิตก๊าซมีเทนและน้ำ. ก๊าซมีเทนสามารถถูกจัดเก็บและถูกใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้าในภายหลัง. น้ำที่ผลิตได้จะถูกนำกลับมาใช้ใหม่ในขั้นตอนอิเล็กโทรไลซิส, เป็นการลดความจำเป็นสำหรับน้ำบริสุทธิ์ใหม่เพิ่มเติม. ในขั้นตอนอิเล็กโทรไลซิส ออกซิเจนก็จะถูกเก็บไว้สำหรับการเผาไหม้ก๊าซมีเทนในสภาพแวดล้อมของออกซิเจนบริสุทธิ์ที่โรงไฟฟ้าที่อยู่ติดกัน, เป็นการกำจัดไนโตรเจนออกไซด์.
ในการเผาไหม้ของก๊าซมีเทน, ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) และน้ำจะถูกผลิตขึ้น. ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่สร้างขึ้นจะถูกนำกลับมาใช้ใหม่เพื่อเพิ่มกระบวนการ Sabatier และน้ำจะถูกนำกลับมาใช้ใหม่ในขั้นตอนอิเล็กโทรไลซิส. ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เกิดจากการเผาไหม้ก๊าซมีเทนจะหันกลับไปเป็นมีเทน, การผลิตจึงไม่มีการปล่อยก๊าซเรือนกระจก. การผลิต, การจัดเก็บและการเผาไหม้ที่อยู่ติดกันของก๊าซมีเทนจะรีไซเคิลผลิตภัณฑ์ทั้งหมดของปฏิกิริยา, เป็นการสร้างวัฏจักรคาร์บอนต่ำ.
ดังนั้น CO2 จึงจะเป็นทรัพยากรที่มีค่าทางเศรษฐกิจในฐานะที่เป็นส่วนประกอบหนึ่งของเวกเตอร์การจัดเก็บพลังงาน, ไม่ใช่เสียค่าใช้จ่ายเหมือนกับการจับและการเก็บรักษาคาร์บอน.
อะลูมิเนียม, โบรอน, ซิลิคอนและสังกะสี.
อะลูมิเนียม, โบรอน, ซิลิกอน, ลิเธียม, และสังกะสี ได้รับการเสนอเป็นโซลูชั่นการจัดเก็บพลังงาน.
วิธีการทางไฟฟ้า.
ตัวเก็บประจุ.
บทความหลัก: ตัวเก็บประจุ
ตัวเก็บประจุ (แต่เดิมเรียกว่า 'คอนเดนเซอร์') เป็นชิ้นส่วนไฟฟ้าสองขั้วแบบพาสซีฟถูกใช้ในการเก็บพลังงานไฟฟ้าสถิตย์ในสนามไฟฟ้า. รูปแบบของตัวเก็บประจุในทางปฏิบัติแตกต่างกัน, แต่ทั้งหมดประกอบด้วยอย่างน้อยสองตัวนำไฟฟ้า (สองแผ่น) แยกจากกันโดยมีสารไดอิเล็กทริก (เช่นฉนวน) อยู่ตรงกลาง. ตัวเก็บประจุสามารถเก็บพลังงานไฟฟ้าเมื่อตัดการเชื่อมต่อออกจากวงจรการชาร์จของมัน, ดังนั้นมันจึงสามารถนำมาใช้เหมือนกับแบตเตอรี่ชั่วคราว, หรือเหมือนประเภทอื่น ๆ ของระบบการจัดเก็บพลังงานที่ชาร์จไฟใหม่ได้. ตัวเก็บประจุยังเป็นที่นิยมใช้ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อรักษาแหล่งจ่ายไฟในขณะที่ทำการเปลี่ยนแบตเตอรี่ (ซึ่งช่วยป้องกันการสูญหายของข้อมูลในหน่วยความจำระเหย). ตัวเก็บประจุแบบธรรมดาให้ความหนาแน่นของพลังงานน้อยกว่า 360 จูลต่อกิโลกรัมในขณะที่แบตเตอรี่อัลคาไลน์ทั่วไปมีความหนาแน่นของ 590 กิโลจูล/กิโลกรัม.
ไม่เหมือนตัวต้านทาน, ตัวเก็บประจุไม่กระจายพลังงาน, แทนที่จะกระจาย ตัวเก็บประจุจะเก็บพลังงานในรูปแบบของสนามไฟฟ้าสถิตระหว่างแผ่นตัวนำทั้งสองของมัน. เมื่อมีความต่างศักย์คร่อมตัวมัน (เช่นเมื่อตัวเก็บประจุถูกต่อเข้ากับแบตเตอรี่), สนามไฟฟ้าจะเกิดขึ้นทั่วไดอิเล็กทริก, ทำให้เกิดประจุบวก (+Q) สะสมบนแผ่นตัวนำหนึ่งและประจุลบ (-Q) สะสมบนอีกแผ่นตัวนำหนึ่ง. ถ้าแบตเตอรี่ถูกต่อเข้ากับตัวเก็บประจุเป็นเวลานานเพียงพอ, จะไม่มีกระแสสามารถไหลผ่านตัวเก็บประจุได้. อย่างไรก็ตาม, ถ้าแรงดันไฟฟ้าเร่งหรือสลับถูกนำมาใช้คร่อมตัวตัวเก็บประจุ, กระแสที่เคลื่อนที่จะสามารถไหลได้.
ปริมาณประจุไฟฟ้า (ค่าความจุ) จะมากขึ้นเมื่อช่องห่างระหว่างแผ่นตัวนำทั้งสองแคบลงและเมื่อตัวนำทั้งสองจะมีพื้นผิวที่มีขนาดใหญ่ขึ้น. ในทางปฏิบัติ, ไดอิเล็กทริกระหว่างแผ่นตัวนำทั้งสองสามารถให้กระแสรั่วจำนวนเล็กน้อยผ่านได้และไดอิเล็กทริกยังมีขีดจำกัดของความเข้มสนามไฟฟ้าอีกด้วย, ที่เรียกว่าแรงดันไฟฟ้าถล่มทะลาย . ตัวนำทั้งสองและขาทั้งสองข้างของมันจะสร้างการเหนี่ยวนำ  และความต้านทาน  ที่ไม่พึงประสงค์.
ตัวเก็บประจุถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในวงจรอิเล็กทรอนิกส์สำหรับปิดกั้นกระแสตรงขณะที่ยอมให้กระแสสลับผ่านได้. ในวงจรกรองแบบอนาล็อก, พวกมันทำเอาต์พุตของแหล่งจ่ายไฟให้เรียบ. ในวงจรเรโซแนนซ์ พวกมันใช้จูนหาสถานีวิทยุ. ในระบบส่งกำลังไฟฟ้า พวกมันทำแรงดันไฟฟ้าและกระแสไฟฟ้าให้มีเสถียรภาพ.
การจัดเก็บแบบแม่เหล็กไฟฟ้า.
บทความหลัก: Superconducting magnetic energy storage
ระบบการจัดเก็บพลังงานด้วยแม่เหล็กตัวนำยิ่งยวด (SMES) จะจัดเก็บพลังงานในสนามแม่เหล็กที่ถูกสร้างขึ้นโดยการไหลของกระแสตรงในขดลวดตัวนำยิ่งยวดที่ทำให้เย็นแบบ cryogenic ที่อุณหภูมิต่ำกว่าอุณหภูมิยิ่งยวดวิกฤตของมัน. ระบบ SMES ทั่วไปประกอบด้วยสามส่วน: ขดลวดตัวนำยิ่งยวด, ระบบปรับสภาพไฟฟ้าและตู้เย็นที่ให้ความเย็นแบบ cryogenic. เมื่อขดลวดตัวนำยิ่งยวดถูกชาร์จ, กระแสจะไม่สลายตัวและพลังงานแม่เหล็กสามารถถูกเก็บไว้ตลอดไป.
พลังงานที่เก็บไว้จะถูกปล่อยกลับไปยังเครือข่ายโดยการดีสชาร์จขดลวด. ระบบปรับสภาพไฟฟ้าใชัตัวเรียงกระแส เพื่อแปลงกระแสสลับ (AC) ให้เป็นกระแสตรง (DC) หรือใช้อินเวอร์เตอร์แปลง DC กลับไปเป็น AC. อินเวอร์เตอร์/ตัวเรียงกระแสทำให้เกิดการสูญเสียพลังงานประมาณ 2-3% ในแต่ละทิศทาง. SMES สูญเสียพลังงานไฟฟ้าในขั้นตอนการจัดเก็บเป็นจำนวนที่น้อยที่สุดเมื่อเทียบกับวิธีอื่น ๆ ของการจัดเก็บพลังงาน. ระบบ SMES มีประสิทธิภาพสูง; ประสิทธิภาพไป-กลับมีมากกว่า 95%.
เนื่องจากความต้องการพลังงานอย่างมากของเครื่องทำความเย็นและค่าใช้จ่ายที่สูงของขดลวดตัวนำยิ่งยวด, SMES ในขณะนี้จะถูกใช้สำหรับการจัดเก็บพลังงานระยะเวลาสั้น. ดังนั้น SMES ได้รับการทุ่มเทกันโดยทั่วไปมากที่สุดเพื่อการปรับปรุงคุณภาพไฟฟ้า. ถ้า SMES จะถูกใช้สำหรับการสาธารณูปโภค, มันควรจะเป็นอุปกรณ์จัดเก็บพลังงานรายวัน, ชาร์จจากไฟฟ้า baseload ในเวลากลางคืนและใช้ช่วง peak load เวลากลางวัน.
รายการแบบกว้าง.
ดูเพิ่มเติม: Outline of energy storage
รายการต่อไปนี้ประกอบด้วยประเภทของการจัดเก็บพลังงานแบบธรรมชาติและแบบที่ไม่ใช่เชิงพาณิชย์อื่น ๆ, นอกเหนือจากพวกที่ได้รับการออกแบบมาสำหรับการใช้งานในอุตสาหกรรมและการพาณิชย์:
ฟีเล (ยานอวกาศ)
ฟีเล หรือ ไฟลี  เป็นส่วนลงจอด (lander) หุ่นยนต์ขององค์การอวกาศยุโรปซึ่งไปกับยานอวกาศ "โรเซตตา" จนลงจอดบนดาวหาง 67พี/ชูรีวมอฟ-เกราซีเมนโค ที่กำหนด หลังออกจากโลกไปแล้วกว่าสิบปี เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 ส่วนลงจอดสามารถลงจอดควบคุม (controlled touchdown) บนนิวเคลียสดาวหางได้สำเร็จเป็นครั้งแรก คาดว่าอุปกรณ์จะได้ภาพแรก ๆ จากผิวดาวหางและทำการวิเคราะห์ ณ ที่เดิมเพื่อหาองค์ประกอบของดาวหาง "ฟีเล" ถูกเฝ้าติดตามและควบคุมจากศูนย์ปฏิบัติการอวกาศยุโรปที่ดาร์มชตัดท์ ประเทศเยอรมนี
ส่วนลงจอดนี้ได้ชื่อตามเกาะไฟลีในแม่น้ำไนล์ซึ่งพบโอบิลิสก์ โดยโอบิลิสก์ดังกล่าวร่วมกับศิลาโรเซตตาถูกใช้ถอดอักษรไฮโรกลิฟอียิปต์
มาตรวัดเวอร์เนียร์
เลิฟลิซ
เลิฟลิซ  เป็นเกิร์ลกรุปของเกาหลีใต้ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2014 โดยอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์และเป็นเกิร์ลกรุปวงแรกของบริษัท ประกอบด้วยสมาชิก 8 คน ได้แก่ เบบี้โซล, จีแอ, จีซู, มีจู, เคย์, จิน, ซูจอง และเยอิน เปิดตัวเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 ด้วยอัลบั้มเกิลส์อินเวชัน
พ.ศ. 2559–2560: "A New Trilogy", คอนเสิร์ตครั้งแรก, "R U Ready?" และ "Fall in Lovelyz".
รายการเรียลลิตี้โชว์แรกของวง "Lovelyz in Wonderland" เริ่มออกอากาศวันที่ 2 กุมภาพันธ์ทางช่องเอสบีเอสเอ็มทีวี เป็นเวลา 8 ตอน เพลง "Ah-Choo" ของพวกเธอยังคงอยู่ในชาร์ตเพลงดิจิทัลของเกาหลี หลังจากที่ปล่อยออกมาในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2558
เลิฟลิซเปิดตัวอีพีชุดที่ 2 "A New Trilogy" เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2559 อัลบั้มนี้มีเพลงทั้งหมด 7 เพลงรวมถึงซิงเกิล "Destiny" เพลงนี้เปิดตัวที่อันดับ 7 ในแกออนดิจิทัลชาร์ต ทำให้เป็นเพลงที่มีชาร์ตสูงสุดจนถึงตอนนี้ นอกจากนี้ "Destiny" ยังได้รับความสนใจจากโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เบรนท์ ฟิชเชอร์ ซึ่งได้ยกย่องซิงเกิลดังกล่าวว่า "world-class grooves and current arrangements"
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559 เลิฟลิซได้ประกาศคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกในชื่อ "Lovelyz in Winterland" ที่ Blue Square Samsung Card Hall ตั้งแต่วันที่ 13–15 มกราคม พ.ศ. 2560 ในระหว่างคอนเสิร์ต เลิฟลิซเปิดเผยว่าพวกเขาจะคัมแบ็คในเดือนกุมภาพันธ์
อุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่า เลิฟลิซพร้อมที่จะปล่อยสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 "R U Ready?" ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์กับซิงเกิล "WoW!" อย่างไรก็ตาม ในช่วงเช้าของวันที่ 27 กุมภาพันธ์ เพลงได้ถูกลบออกจากชาร์ตแบบเรียลไทม์ของเมลอน เนื่องจากความผิดพลาดทางเทคนิค ต่อมาเมลอนยอมรับในความผิดพลาดและขอโทษ อุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์เผยว่า เยอินได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้าระหว่างซ้อมสำหรับการคัมแบ็ก และได้รับการยืนยันในภายหลังว่าเยอินจะไม่เข้าร่วมในการคัมแบ็ก เนื่องจากอาการบาดเจ็บของเธอในวันที่ 2 มีนาคม ไม่กี่สัปดาห์ต่อมาในวันที่ 23 มีนาคม เยอินกลับมาร่วมการโปรโมตอีกครั้ง โดยแสดงในรายการเพลง "เอ็มเคานต์ดาวน์" เป็นครั้งแรก นับตั้งแต่หายจากอาการบาดเจ็บ
หลังจากการเปิดตัวสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของพวกเธอ ต่อมาพวกเธอคัมแบ็กอย่างรวดเร็วด้วยอัลบั้มรีแพคเกจชุดที่ 2 ในชื่อ "Now, We" ในวันที่ 2 พฤษภาคม ด้วยซิงเกิลที่มีชื่อเดียวกัน และอัลบั้มนี้ติดอันดับแกออนอัลบั้มชาร์ตเมื่อเปิดตัว พวกเธอยังชนะรายการเพลงเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เปิดตัวเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ในรายการ"เดอะโชว์" ทางช่องเอสบีเอสเอ็มทีวี
เลิฟลิซจัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งที่ 2 "Lovelyz 2017 Summer Concert [Alwayz]" ที่ Olympic Park, Olympic Hall ในวันที่ 29 และ 30 กรกฎาคม บัตรเข้าชมคอนเสิร์ตถูกจำหน่ายหมดภายใน 5 นาทีหลังจากเปิดจำหน่าย
เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เลิฟลิซ ได้คัมแบ็คด้วยอีพีชุดที่สาม "Fall in Lovelyz" ด้วยซิงเกิล "Twinkle" วงได้โปรโมตเพลงในรายการเพลงของเกาหลีใต้ และได้รับชัยชนะครั้งแรกสำหรับ "Twinkle" ในวันที่ 28 พฤศจิกายนในรายการ "เดอะโชว์".
พ.ศ. 2561–2562: "Heal", "Sanctuary" และ "Once Upon a Time".
เลิฟลิซจัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งที่ 3 ในชื่อ "Lovelyz in Winterland 2" ที่ Blue Square Samsung Card Hall ระหว่างวันที่ 2–4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 คอนเสิร์ตยังจัดขึ้นที่โตเกียวและโอซากะในวันที่ 10 กุมภาพันธ์และ 12 กุมภาพันธ์ตามลำดับ
เมื่อวันที่ 10 เมษายน อุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ประกาศว่า เลิฟลิซจะปล่อยอีพีชุดที่ 4 ที่มีชื่อว่า "Heal" ในวันที่ 23 เมษายน อีพีประกอบด้วยเพลงทั้งหมด 6 เพลง รวมถึงซิงเกิล "That Day" แต่งโดยสวีทจูน เลิฟลิซจัดงานคัมแบ็คโชว์เคสของพวกเขาที่ Blue Square iMarket Hall ในวันเดียวกับการเปิดตัวอัลบั้มและถ่ายทอดสดผ่านแอป Naver "V-Live" เลิฟลิซได้รับรางวัลรายการเพลงครั้งแรกสำหรับซิงเกิล "That Day" ในรายการ"เดอะโชว์" ทางช่องเอสบีเอสเอ็มทีวี เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 เลิฟลิซได้เปิดตัวซิงเกิลดิจิทัลพิเศษชื่อ "Wag-Zak" จินไม่ได้มีส่วนร่วมในการโปรโมตเนื่องจากปัญหาสุขภาพ เลิฟลิซแสดงเพลง "Wag-Zak" เป็นครั้งแรกในรายการเอ็มเคานต์ดาวน์ ทางช่องเอ็มเน็ต เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ตามด้วยการโปรโมตในรายการเพลงต่าง ๆ เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ มิวสิกวิดีโอซิงเกิลดิจิทัล "Wag-Zak" เผยแพร่อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ซึ่งถือเป็นการเปิดตัวในช่วงฤดูร้อนครั้งแรกของวง
เลิฟลิซเปิดตัวอัลบั้มรวมเพลงชุดแรกที่มีชื่อว่า "Muse on Music" เมื่อวันที่ 11 กันยายน อัลบั้มนี้มีเพลงบรรเลง 33 เพลง เลือกจากเพลงที่ปล่อยออกมา 8 เพลง นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกที่เกิร์ลกรุปเคป็อปปล่อยอัลบั้มดังกล่าว
เลิฟลิซเปิดตัวอีพีชุดที่ 5 ที่มีชื่อว่า "Sanctuary" พร้อมซิงเกิล "Lost N Found" ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2562 พวกเธอโปรโมตซิงเกิล "Rewind" ที่เป็นซิงเกิลต่อจากอีพี "Sanctuary"
เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 พวกเขาปล่อยอีพีชุดที่ 6 ที่มีชื่อว่า "Once Upon a Time" พร้อมกับซิงเกิล "Beautiful Days" ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 วงได้เข้าร่วมในรายการโทรทัศน์ "Queendom"
พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน: "Unforgettable".
เลิฟลิซปล่อยอีพีชุดที่ 7 "Unforgettable" ในวันที่ 1 กันยายนพร้อมกับซิงเกิล "Obliviate" วงคว้าชัยชนะครั้งแรกด้วยเพลง "Obliviate" ในรายการเดอะโชว์ ทางช่องเอสบีเอสเอ็มทีวี ในวันที่ 8 กันยายน
เปาะเปี๊ยะ
เปาะเปี๊ยะ เป็นอาหารว่างที่พบในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน ส่วนมากจะพบได้ในติ่มซำ
เปาะเปี๊ยะ ยังเป็นอาหารมงคลอีกด้วยของชาวจีน จะรับประทานในเทศกาลตรุษจีน เพื่อให้เป็นสิริมงคลทำให้ชีวิตเจริญรุ่งเรือง หลายคนคงทราบกันดีอยู่แล้วว่า เปาะเปี๊ยะมีสัญชาติมาจากจีนโดยกำเนิด เพราะโดยปกติจะเห็นเปาะเปี๊ยะอยู่ในชุดของติ่มซำ แต่ประวัติความเป็นมาของเปาะเปี๊ยะไม่ได้บันทึกเอาไว้ว่า เกิดขึ้นตั้งแต่ในสมัยไหน มีแต่ข้อมูลที่บอกว่าเปาะเปี๊ยะเป็นอาหารมงคลของชาวจีนที่รับประทานกันตั้งแต่ชนชั้นกษัตริย์ไปจนถึงชาวบ้าน
ลุมปียา
ลุมปียา  เป็นหนึ่งในประเภทของเปาะเปี๊ยะที่พบทั่วไปในประเทศอินโดนีเซีย และประเทศฟิลิปปินส์ ลุมปียาทำมาจากผิวขนมคล้ายกระดาษหรือคล้ายเครปที่เรียกว่า "กระดาษห่อลุมปียา" ใช้ห่อหุ้มไส้คาวหรือหวาน มักเสิร์ฟเป็นอาหารจานหลักหรืออาหารว่าง และอาจเสิร์ฟเป็นแบบทอดจมหรือสด (ไม่ทอด) ลุมปียาเป็นอาหารที่ดัดแปลงมาจากบูร์ริโต, ชิมิชางกา, ตากีโต กับ"เปาะเปี๊ยะ"ของฝูเจี้ยนกับแต้จิ๋ว ซึ่งถูกสร้างในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 สมัยยังเป็นอาณานิคมของสเปน
ในประเทศอินโดนีเซีย ลุมปียาเป็นอาหารว่างโปรด และเป็นที่รู้จักในฐานะอาหารหาบเร่ริมถนนในประเทศ ส่วนประเทศฟิลิปปินส์ ลุมปียาเป็นหนึ่งในอาหารทั่วไปที่เสิร์ฟในงานรวมตัวและงานเฉลิมฉลอง
โรงเรียนนาโพธิ์พิทยาสรรพ์
โรงเรียนนาโพธิ์พิทยาสรรพ์ ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ให้จัดตั้งเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2527 มีเนื้อที่ 75 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา ตั้งอยู่บนพื้นที่สาธารณประโยชน์บ้านหนองแหน สถานที่ก่อสร้าง อยู่ติดถนนแจ้งสนิท ตรงหลักกิโลเมตรที่ 30 - 31 อยู่ห่างจาก อำเภอบรบือ ประมาณ 22 กิโลเมตร อยู่ห่างจากตัวจังหวัดมหาสารคาม 55 กิโลเมตร
โรงเรียนนาโพธิ์พิทยาสรรพ์ ตั้งอยู่เลขที่ 84 หมู่ 13 บ้านปทุมทอง ตำบลนาโพธิ์ อำเภอกุดรัง จังหวัดมหาสารคาม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก ประจำตำบลนาโพธิ์ มีจำนวนนักเรียน 400 คน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม ทำการสอนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1– 6
หมู่ตันผี
หมู่ตันผี หรือหมู่ตาน เป็นพืชในสกุลโบตั๋นที่เป็นพืชพื้นเมืองในจีน ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษคือ tree peony พืชชนิดในจีนเรียก "mudan" (牡丹) และมีความสำคัญในวัฒนธรรมจีน ดอกของสปีชีส์นี้ใหญ่กว่าสปีชีส์อื่น
เปลือกนอกของรากใช้เป็นยาสมุนไพรจีนเรียก "mudanpi"(牡丹皮) เปลือกนอกเป็นสีเทาอมน้ำตาล ด้านในเป็นสีน้ำตาลอ่อนหรือเทาเหลือง รากใช้เป็นยาช่วยให้เลือดลมหมุนเวียนระบายความร้อน ทำให้เลือดเย็น
แปะเจียก
แปะเจียก ในภาษาจีนแต้จิ๋ว หรือไป๋เสาในภาษาจีนกลาง เป็นพืชชนิดหนึ่งในสกุลโบตั๋น เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียกลางและเอเชียตะวันออก ตั้งแต่ทิเบตตะวันออกไปจนถึงภาคเหนือของจีนและไซบีเรียตะวันออก ดอกขนาดใหญ่และกลม บานแล้วมีกลิ่นหอม เมื่อบานดอกมีทรงเหมือนถ้วย กลีบดอกสีชมพู เกสรสีเหลือง