pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นกยูงไทยเป็นนกจำพวกไก่ฟ้าขนาดใหญ่ นกตัวผู้อาจยาวได้ถึง 3 เมตรเมื่อรวมหาง อาจหนักถึง 5 กก. ตัวเมียยาว 1.1 เมตร หนักประมาณ 1.1 กก. ช่วงปีกกว้าง 1.2 เมตร นกตัวผู้มีหงอนเป็นพู่สูงและมีแผ่นหนังที่หน้าสีฟ้าสลับสีเหลืองเห็นได้ ชัดเจน ขนลำตัวมีสีเขียวเป็นประกายแววเหลือบสีน้ำเงินบนปีกและสีทองแดงทางด้านข้าง ลำตัวดูเป็นลายเกล็ดแพรวพราวไปทั้งตัว ขนปีกบินสีน้ำตาลแดง ขนคลุมโคนหางยื่นยาวออกมาก มีสีเขียวและมีจุดดวงตากลมที่ขลิบด้วยสีฟ้าและสีน้ำเงิน นกตัวเมียลักษณะโดยทั่วไปคล้ายนกตัวผู้ แต่ขนสีเหลือบเขียวน้อยกว่าและมีประสีน้ำตาลเหลืองอยู่ทั่วไป ขนคลุมโคนหางไม่ยื่นยาวดังเช่นในนกตัวผู้ นกยูงไทยบินได้เก่งกว่านกยูงอินเดีย
นกตัวผู้ของสปีชีส์ย่อย "imperator" และ "spicifer" มีสีเขียวออกฟ้า ชนิดย่อยแรกมีสีเขียวเหลือบที่อก คอ ปีกด้านใน และด้านนอกขนปีกกลาง ชนิดหลังสีทึบกว่า อกและคอสีออกฟ้ากว่า มีสีดำมากกว่าตรงปีกด้านใน และด้านนอกขนปีกกลาง ขณะที่ชนิดย่อย "muticus" มีขนสีเขียวทองมีสีฟ้าเล็กน้อยบนคอและอก ขนอกและคออาจเปลี่ยนได้หลากหลายขึ้นอยู่กับอายุและเพศ
นกยูงมีการกระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในรัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีนจนถึงลาว ไทย เวียดนาม กัมพูชา มาเลเซียตะวันตก และ อินโดนีเซีย ในประเทศไทยพบในภาคเหนือและภาคตะวันตก
นกยูงไทยพบได้ในถิ่นอาศัยหลากหลายไม่ว่าจะเป็นป่าเก่าหรือป่าปลูกในระดับความสูงไม่เกิน 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเลทั้งในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ทั้งพบได้ในป่าไผ่ ทุ่งหญ้า เช่นกัน ในเวียดนามพบนกอาศัยอยู่ป่าแล้งผลัดใบใกล้แหล่งน้ำและห่างจากการรบกวนของมนุษย์ แหล่งน้ำนับว่าเป็นปัจจัยสำคัญของถิ่นอาศัย
ตามคำแนะนำของตัวแทนผู้ก่อตั้งสมาคมไก่ฟ้าโลกและนักปักษีวิทยา ฌ็อง เดอลากูร์ แบ่งออกเป็น 3 ชนิดย่อย:
ผู้แต่งบางคนเสนอให้ประชากรที่พบในยูนานแยกเป็นอีกชนิดย่อยหนึ่ง ปัจจุบันไม่พบนกยูงไทยในสุมาตราและบอร์เนียวแล้ว และบันทึกการพบทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียก็เป็นบันทึกเมื่อนานมาแล้วปัจจุบันอาจสูญพันธุ์ไปจากพื้นที่แล้วเช่นกัน
ออกหากินตามหาดทรายและสันทรายริมลำธารในตอนเช้าตรู่จนกระทั่งถึง ตอนบ่ายกินทั้งเมล็ดพืชและสัตว์เล็ก ๆ แล้วจึงบินกลับมาเกาะนอนอยู่บนยอดไม้สูง ปกติอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ 2-6 ตัว ยกเว้นในบางบริเวณ เช่น เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี พบนกยูงอยู่รวมกันเป็นฝูงถึง 10 ตัว ซึ่งที่นี่ก็นับเป็นสถานที่ ๆ มีนกยูงไทยอาศัยอยู่มากที่สุดในประเทศไทยด้วย ปัจจุบันมีประมาณ 400 ตัว และยังมีรายงานการพบนกยูงในภาคเหนือที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าวียงลอ ซึ่งสามารถพบนกยูงในช่วงเดือน ตุลาคม - พฤษภาคม ของทุกปี รวมทั้งยังพบนกยูงไทยจำนวนมากในผืนป่าจังหวัดลำพูนและจังหวัดเชียงใหม่ ภายใต้การดูแลของเขตห้ามล่าสัตว์ป่าป่าบ้านโฮ่ง
ฤดูผสมพันธุ์อยู่ในระหว่างเดือนพฤศจิกายนจนถึงเดือนเมษายน ขนคลุมโคนหางของนกตัวผู้จะเจริญเต็มที่ในเดือนตุลาคม และจะผลัดขนนี้ในเดือนกุมภาพันธ์ การเกี้ยวพาราสีกันของนกยูงเริ่มเมื่อนกยูงตัวเมียหากินเข้าไปดินแดนของนกตัวผู้ ตัวผู้จะร่วมเข้าไปหากินในฝูงด้วย และแสดงการรำแพนหาง กางปีกสองข้างออกพยุงลำตัว ชูคอขึ้นแล้วย่างก้าวเดินหมุนตัวไปรอบ ๆ ตัวเมีย การรำแพนหางจะใช้เวลาประมาณ 5 - 10 นาที หากตัวเมียพร้อมที่จะผสมพันธุ์จะย่อตัวลงให้ตัวผู้ขึ้นผสมพันธุ์ นกยูงทำรังบนพื้นดินตามที่โล่งหรือตามซุ้มกอพืช อาจมีหญ้าหรือใบไม้แห้งมารองรัง วางไข่ครั้งละ 3 - 6 ฟอง เริ่มฟักไข่หลังจากออกไข่ฟองสุดท้ายแล้ว โดยใช้เวลาฟักทั้งสิ้น 26 วัน ลูกนกแรกเกิดมีขนอุยคลุมทั่วตัว สามารถยืนและเดินตามแม่ไปหาอาหารได้ทันทีที่ขนแห้ง โดยลูกนกจะตามแม่ไปหากินไม่น้อยกว่า 6 เดือน จากนั้นจึงหากินตามลำพัง
ถึงแม้ว่านกแว่นสีเทาเป็นนกประจำชาติพม่า นกยูงไทยถือเป็นสัญลักษณ์ในอดีตของพระมหากษัตริย์พม่า
อดัม การ์เซีย
อดัม แกเบรียล การ์เซีย  เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1973 เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย นักเต้นแท็ป มีเชื้อสายโคลอมเบีย (พ่อของเขามาจากโคลอมเบีย) เขาเกิดที่วาห์รูนกา รัฐนิวเซาท์เวลส์ ออสเตรเลีย มีผลงานเป็นที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง "Coyote Ugly" (2000) และ "Bootmen" (2000)
โจอี้ ลอว์เรนซ์
โจเซฟ "โจอี้" ลอว์เรนซ์  เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดง นักร้อง และพิธีกรรายการโทรทัศน์ ชาวอเมริักัน ผลงานด้านโทรทัศน์เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "Gimme a Break!" และ "Blossom"
มาชิโระ โมริทากะ
มาชิโระ โมริทากะ  เป็นตัวละครเอกจากเรื่อง "วัยซนคนการ์ตูน"
เด็กหนุ่มผู้ที่ใช้ชีวิตแบบเด็กมัธยมทั่ว ๆ ไป ยังไม่มีความฝันในอนาคต แต่มีความสามารถในการวาดภาพเป็นเลิศ เขาได้แอบชอบอาซึกิ มิโฮะอยู่
วันหนึ่งเขาได้ถูกชักชวนให้เป็นนักเขียนการ์ตูนจาก ทาคากิ อาคิโตะ หลังจากที่ อากิโตะ เห็นรูปอาซึกิ มิโฮะที่ โมริทากะวาดไว้ในสมุดจด
แต่เขาก็ได้ปฏิเสธไป
หลังจากนั้นเขาก็ได้ถูกอากิโตะพาตัวไปที่บ้านของ มิโฮะ เพื่อที่จะสารภาพเรื่องที่จะเป็นนักเขียนการ์ตูน ทำให้เขารู้ว่า ที่จริงแล้วมิโฮะนั้นอยากจะเป็นนักพากย์การ์ตูน เมื่อเขาถูกมิโฮะจ้องหน้าใกล้ ๆ จึงตื่นเต้นและเอาเรื่องของเขาไปปนกับเรื่องของคุณอาของเขาที่เป็นนักเขียนการ์ตูน ที่ได้แอบรักผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ และต้องการที่จะทำให้การ์ตูนเป็นแอนิเมชันจะได้ขอผู้หญิงคนนั้นแต่งงาน โมริทากะจึงได้หลุดปากไปว่า "ถ้าการ์ตูนของผมได้เป็นแอนิเมชันแล้ว และได้คุณอาซึกิเป็นคนพากย์ตัวนางเอก แล้วมาแต่งงานกันนะครับ" มิโฮะจึงได้แต่เขินแล้ววิ่งเข้าบ้านไป และตอบตกลงกลับมาทางอินเตอร์โฟนแทน โดยมีเงื่อนไขว่าจะไม่พบหน้ากันอีก จนกว่าฝันจะเป็นจริง
พวกเขาได้ใช้นามปากกว่า อาชิโรกิ มุโตะ โดยมีผลงานซี่รี่ย์ทั้งหมด 3 เรื่อง เรื่องสั้น 7 เรื่อง และเรื่องที่ไม่ได้ลงซีรีส์ 1 เรื่องคือ
เบนจามิน แบร็ต
เบนจามิน แบร็ต  เกิดเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1963 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากการรับบทเป็น เรย์ เคอร์ติส ในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "Law &amp; Order" เขายังปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่อง "Blood in Blood Out", "Miss Congeniality", "Traffic", และ "Piñero" เขายังแสดงในละครดราม่าทางช่องเอแอนด์อี เรื่อง "The Cleaner"
จอร์แดน ไนต์
จอร์แดน เนเธเนียล มาร์เซล ไนต์  เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักร้อง-นักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องนำวงบอยแบนด์ที่ชื่อ นิวคิดส์ออนเดอะบล็อก (NKOTB) ที่โด่งดังในคริสต์ทศวรรษ 1980-1990 เขามีสไตล์การร้องในลักษณะ ฟอลเซตโต ที่ได้รับอิทธิพลมาจาก เดอะสไตลิสติกส์ หลังจากนิวคิดส์ออนเดอะบล็อกแตกวงแล้ว จอร์แดนทำผลงานเดี่ยว ออกซิงเกิ้ลติดท็อป 40 อยู่ 4 เพลง เพลงดังที่สุดคือเพลง "Give It To You" ออกในปี 1999 แต่หลังจากนั้นเขาก็ไม่มีเพลงติดชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 อีกเลย จอร์แดนมีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 2 ชุด อัลบั้มรีมิกซ์ 1 ชุด และอีพี 1 ชุด
นิว คิดส์ ออน เดอะ บล็อก
จอร์แดน ไนท์
จัสติน แชมเบอส์
จัสติน ดับเบิลยู แชมเบอส์  เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน อดีตนายแบบแฟชั่นแคลวินไคลน์ ในปี 2005 เขาแสดงในซีรีส์แนวดราม่าทางช่องเอบีซี ที่ชื่อ "Grey's Anatomy" รับบทเป็น ดร. อเล็กซ์ คาเรฟ
Justin Chambers
กรับพวง
ศาลท่านท้าวมหาพรหม โรงแรมเอราวัณ
โพโลควานี
โพโลควานี ( แปลว่า "สถานที่แห่งความปลอดภัย" ในภาษาโซโทเหนือ) หรือชื่อเดิม ปีเตอส์เบิร์ก เป็นเมืองหลวงของจังหวัดลิมโปโปในประเทศแอฟริกาใต้ และเป็นเขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดที่อยู่เหนือกว่าจังหวัดเคาเต็ง โดยโพโลควานีเป็นหนึ่งในเมืองที่ใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010
ใน ค.ศ. 1904 ปีเตอส์เบิร์กมีประชากร 3,276 คน โดยในนั้นมีคนผิวขาวถึง 1,620 คน (49.5%) ปีเตอส์เบิร์กถูกกำหนดให้เป็นเมืองของคนผิวขาวในยุคของการถือผิว ดังนั้นจึงมีประชากรผิวขาวเป็นจำนวนมากในช่วงก่อนคริสตทศวรรษ 1990 และหลังจากสิ้นสุดยุคการถือตัว ตัวเมืองก็มียังมีประชากรผิวขาวหลงเหลือมาก อย่างไรก็ตาม ตำบลเพื่อนบ้านมีประชากรผิวดำเป็นส่วนใหญ่
การสำมะโนครัวเมื่อปี 2011 เปิดเผยว่าโพโลควานีมีประชากร 130,028 คนจาก 43,846 ครัวเรือน
ย่านชานเมือง.
ย่านชานเมืองที่เป็นที่รู้จัก ได้แก่ เวสเทนเบิร์ก (Westenburg), เนอร์วานา (Nirvana), เบนดอร์ (Bendor), เวลเกเลเกน (Welgelegen), มอเรเกลิด (Moregloed), อันนาเดล (Annadale), ไอวีเดล (Ivydale), ฟลอราพาร์ก (Flora Park), เฟานาพาร์ก (Fauna Park), เพนีนาพาร์ก (Penina Park), ไอวีพาร์ก (Ivy Park), ฮอสพิทัลพาร์ก (Hospital Park), สเตอร์พาร์ก (Ster Park), ดัลมาดา (Dalmada), บรอดแลนส์ (Broadlands), วูดแลนส์ (Woodlands), เซาเทิร์นเกตเวย์ (Southern Gateway) และทอร์นฮิลล์ (Thornhill) กลุ่มย่านชานเมืองขนาดใหญ่หรือคลัสเตอร์มีอยู่ 3 แห่ง ได้แก่
โพโลควานีมีสภาพภูมิอากาศแบบกึ่งแห้งแล้ง แม้ว่าที่ตั้งของเมืองจะอยู่ในช่วงทรอปิกออฟแคปริคอร์น แต่ก็มีสภาพภูมิอากาศที่สูงด้วยที่ตั้งบนที่ราบสูง 1,230 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล อุณหภูมิโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 21–22 องศาเซลเซียสในเดือนมกราคม และลดลงถึง 11 องศาเซลเซียสในเดือนกรกฎาคม
โพโลควานีมีภูมิอากาศที่ค่อนข้างแห้ง มีฝนตกในฤดูร้อนและแห้งแล้งในฤดูหนาว ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยนต่อปีอยู่ที่ เดือนธันวาคม-มกราคม เป็นเดือนที่มีฝนตกมากที่สุด และเดือนกรกฎาคมมีฝนตกน้อยที่สุด
ฟุตบอลทีมชาติแอฟริกาใต้
ฟุตบอลทีมชาติแอฟริกาใต้  หรือ บาฟานา บาฟานา (Bafana Bafana มีความหมายว่าเด็กชาย) เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลจากประเทศแอฟริกาใต้ อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลแอฟริกาใต้ (SAFA) ทีมกลับมาเล่นระดับโลกในปี 1992 หลังจากหลายปีที่ถูกฟีฟ่าแบนจากนโยบายการแบ่งแยกสีผิว และในปี 2010 แอฟริกาใต้เป็นประเทศแรกที่เป็นเจ้าภาพ ในทวีปแอฟริกา ในฟุตบอลโลก 2010 เดือนมิถุนายน ซิฟิเว่ ทีชาบาลาล่ายังเป็นคนแกรที่ทำคะแนนให้กับทีมชาติแอฟริกาใต้ในการแข่งขันฟุตบอลโลก ทีมชาติแอฟริกาใต้ประสบความสำเร็จในการเป็นผู้ชนะการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ ในปี 1996 ที่ประเทศตนเองเป็นเจ้าภาพ
"ข้อมูล ณ วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2017"
United States men's national soccer team
Muscat, Oman
ฟุตบอลทีมชาติปารากวัย
ฟุตบอลทีมชาติปารากวัย  เป็นทีมฟุตบอลชายตัวแทนของประเทศปารากวัย อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลปารากวัย (Asociación Paraguaya de Fútbol) และเป็นสมาชิกของคอนเมบอล ปารากวัยผ่านเข้าไปเล่นในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายถึง 8 ครั้ง (1930, 1950, 1958, 1986, 1998, 2002, 2006 และ 2010) โดยผลงานที่ดีที่สุดเกิดขึ้นในปี 2010 ที่พวกเขาผ่านเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศได้ ปารากวัยเข้าร่วมแข่งโกปาอาเมริกาเป็นประจำโดยเคยชนะเลิศรายการนี้มาแล้วสองสมัยในปี 1953 และ 1979) อันดับโลกฟีฟ่าที่ดีที่สุดของปารากวัยคืออันดับที่ 8 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2001 และอันดับที่แย่ที่สุดคืออันดับที่ 103 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1995 พวกเขาเคยได้รับรางวัลอันดับที่สองของทีมชาติที่มีอันดับโลกฟีฟ่าขยับขึ้นมากที่สุดในปี 1996
ช่วงเวลาที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของทีมชาติเกิดขึ้นภายใต้การคุมทีมของหัวหน้าผู้ฝึกสอนชาวอาร์เจนตินา เกราร์โด มาร์ติโน ผู้ได้รับรางวัลผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมแห่งอเมริกาใต้ในปี 2007 และพาปารากวัยเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในฟุตบอลโลกได้เป็นครั้งแรกในปี 2010 นอกจากนี้ ยังพาปารากวัยเข้าชิงชนะเลิศโกปาอาเมริกา 2011 แม้ว่าสุดท้ายจะจบด้วยการเป็นรองแชมป์ก็ตาม ในประวัติการเล่นฟุตบอลโลกของปารากวัย มีเพียงการ์ลอส กามาร์ราและโฆเซ ลุยส์ ชิยาเบร์ตที่ติดทีมออลสตาร์ฟุตบอลโลก โดยเกิดขึ้นในปี 1998 เปาโล ดา ซิลบาครองสถิติลงเล่นให้กับทีมชาติมากที่สุดที่ 148 นัด ในขณะที่โรเก ซันตา ครูซเป็นผู้ทำประตูให้ทีมชาติสูงสุดตลอดกาลที่ 32 ประตู เดนิส คานิซาเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวที่ลงเล่นให้กับทีมชาติปารากวัยในฟุตบอลโลกถึงสี่ครั้ง (1998, 2002, 2006, 2010)
ยุคทอง (1998–2011).
หลังจากที่ปารากวัยพบกับช่วงตกต่ำที่ไม่สามารถผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 1990 และ 1994 พวกเขาสามารถชนะเลิศปรีโอลิมปิกทัวร์นาเมนต์ระดับทวีปได้ในปี 1992 ซึ่งทำให้ปารากวัยได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 โดยในการแข่งขันรายการนั้น ปารากวัยจบอันดับที่สองของกลุ่ม ก่อนที่จะตกรอบก่อนรองชนะเลิศจากการพ่ายแพ้ต่อกานา ความสำเร็จของทีมชาติในครั้งนั้นเริ่มต้นจากการผลักดันผู้เล่นดาวรุ่งหน้าใหม่ ไม่ว่าจะเป็นการ์ลอส กามาร์รา, เกลโซ อายาลา, โฆเซ ลุยส์ ชิลาเบร์ต, ฟรานซิสโก อาร์เซ และโฆเซ การ์โดโซ ซึ่งผู้เล่นชุดนี้ได้กลายเป็น "โกลเดนเจเนเรชัน" (golden generation) ที่ช่วยให้ปารากวัยกลายเป็นอีกหนึ่งทีมชั้นนำของทวีปและเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลโลกได้สามครั้งติดต่อกัน
ฟุตบอลโลก 1998.
ปารากวัยผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 1998 ด้วยการจบอันดับที่สองและมีคะแนนน้อยกว่าอาร์เจนตินาเพียงคะแนนเดียว
ปารากวัยภายใต้การคุมทีมของผู้ฝึกสอนชาวบราซิลอย่าง Paulo César Carpegiani ผ่านเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลโลกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ ค.ศ. 1986 โดยทีมชุดนั้นประกอบด้วยผู้เล่นที่มีประสบการณ์สูงหลายคน ปารากวัยถูกจับสลากอยู่ในกลุ่มดีร่วมกับบัลแกเรีย, ไนจีเรีย และสเปน
ปารากวัยเริ่มต้นการเสมอกับปารากวัยและสเปน 0–0 ทั้งสองนัด ก่อนที่ในนัดสุดท้ายของกลุ่ม พวกเขาจะต้องพบกับไนจีเรีย ทีมที่การันตีผ่านเข้ารอบถัดไปหลังจากที่ชนะในสองนัดแรก สุดท้ายแล้ว ปารากวัยเอาชนะไปได้ 3–1 ผ่านเข้าสู่รอบถัดไปด้วยการเป็นอันดับที่สองของกลุ่ม
ปารากวัยต้องพบกับฝรั่งเศสในรอบ 16 ทีมสุดท้ายเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พวกเขายื้อเสมอแบบไร้ประตูกับฝรั่งเศสที่ไม่มีซีเนดีน ซีดานได้ในเวลา 90 นาที ก่อนที่ในช่วงต่อเวลาพิเศษ นาทีที่ 114 ปารากวัยจะต้องตกรอบด้วยประตูชัยที่เป็นโกลเดนโกลของโลร็องต์ บล็องก์ กองหลัง การ์ลอส กามาร์รา และผู้รักษาประตูและกัปตัน โฆเซ ลุยส์ ชิลาเบร์ต ถูกเลือกติดทีมออลสตาร์ในฟุตบอลโลกครั้งนั้น
โกปาอาเมริกา 1999 และ 2001.
ปารากวัยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโกปาอาเมริกา 1999 ซึ่งจัดขึ้นในสี่เมืองทั่วประเทศ หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติ Ever Hugo Almeida ได้เลือกผู้เล่นที่มีประสบการณ์ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้เล่นจากชุดลุยศึกฟุตบอลโลก 1998 ปารากวัยอยู่ในกลุ่มเดียวกับโบลิเวีย, ญี่ปุ่น และเปรู พวกเขาประเดิมสนามด้วยการเสมอกับโบลิเวีย 0–0 ต่อมาในวันที่ 2 กรกฎาคม พวกเขาถล่มเอาชนะญี่ปุ่นไปได้ 4–0 ก่อนที่ในนัดสุดท้ายของกลุ่ม จะเฉือนเอาชนะเปรูไปได้ 1–0 ปารากวัยผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศด้วยการเป็นจ่าฝูงที่มี 7 คะแนน ปารากวัยเสมอกับอุรุกวัยในรอบก่อนรองชนะเลิศ ทำให้ต้องตัดสินด้วยการยิงลูกโทษ ซึ่งอุรุกวัยเอาชนะไปได้ 5–3 หลังจบการแข่งขัน กองหน้า โรเก ซันตา ครูซ ได้รับรางวัลนักฟุตบอลปารากวัยยอดเยี่ยมแห่งปี
ในโกปาอาเมริกา 2001 หัวหน้าผู้ฝึกสอน Sergio Markarián เลือกชุดผู้เล่นที่ลงเล่นในประเทศเป็นส่วนใหญ่ พวกเขาถูกจับสลากอยู่ในกลุ่มเดียวกับเปรู, เม็กซิโก และบราซิล ปารากวัยประเดิมสนามด้วยการเสมอกับเปรู 3–3 ต่อมาพวกเขาเสมอกับเม็กซิโก 0–0 ในนัดที่สอง ก่อนที่จะแพ้บราซิล 3–1 ในนัดสุดท้าย ทำให้ปารากวัยตกรอบแบ่งกลุ่มด้วยการมีเพียงสองคะแนน
ฟุตบอลโลก 2002.
ปารากวัยเริ่มต้นฟุตบอลโลก 2002 รอบคัดเลือกด้วยบุกเอาชนะเปรู 2–0 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2000 เดือนถัดมา พวกเขาเอาชนะอุรุกวัย 1–0 ต่อมาในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2000, ปารากวัยเปิดบ้านเอาชนะเอกวาดอร์ไปได้ 3–1 ก่อนที่จะบุกไปแพ้ชิลี 3–1 ต่อมาวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2000 ปารากวัยเปิดบ้านเอาชนะบราซิลไปได้ 2–1 ก่อนที่จะเสมอในอีกสองนัดและชนะอีกสี่นัดรวดเหนือเวเนซุเอลา, โคลอมเบีย (2–0), เปรู (5–1) และอุรุกวัย (1–0) ทำให้ทีมขึ้นสู่อันดับที่สองของตารางคะแนนรอบคัดเลือก
นัดถัดมา ปารากวัยบุกแพ้เอกวาดอร์ 2–1 ก่อนที่จะกลับมาเปิดบ้านเอาชนะชิลี 1–0, บุกแพ้บราซิล 2–0 และเปิดบ้านเอาชนะโบลิเวีย 5–1 หนึ่งเดือนถัดมา ปารากวัยยันเสมอกับอาร์เจนตินา 2–2 ทำให้ยังคงรักษาอันดับที่สองของตารางได้ อย่างไรก็ตาม ความพ่ายแพ้ต่อเวเนซุเอลา 3–1 และโคลอมเบีย 4–0 ทำให้หลังจบนัดที่ 18 ปารากวัยตกลงมาอยู่อันดับที่ 4 มี 30 คะแนน แต่ก็ยังเพียงพอในการเข้ารอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก
ปารากวัยเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 ผู้เล่นส่วนใหญ่มาจากชุดลุยศึกฟุตบอลโลกเมื่อสี่ปีที่แล้ว โดยโฆเซ ลุยส์ ชิลาเบร์ตทำหน้าที่เป็นกัปตันทีมชาติประจำทัวร์นาเมนต์ อย่างไรก็ตาม การเข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนของเชซาเร มัลดีนีในเดือนมกราคม ค.ศ. 2002 ทำให้เกิดเสียงวิพากย์วิจารณ์กรณีที่ไม่เลือกผู้ฝึกสอนในประเทศมาทำหน้าที่ (ส่งผลให้สหภาพผู้จัดการทีมพยายามปลดเขาออกจากตำแหน่งด้วยเหตุผลด้านการย้ายถิ่นฐานที่ไม่ถูกต้อง แต่ความพยายามครั้งนี้ไม่สำเร็จ)
ปารากวัยถูกจับสลากให้อยู่ในกลุ่มบีร่วมกับสเปน, แอฟริกาใต้ และสโลวีเนีย พวกเขาประเดิมสนามด้วยการเสมอกับแอฟริกาใต้ 2–2 เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ต่อมา พวกเขาพ่ายแพ้ต่อสเปน 3–1 ในวันที่ 7 มิถุนายน และในนัดสุดท้ายของกลุ่ม พวกเขาเอาชนะสโลวีเนียไปได้ 3–1 แม้ว่าปารากวัยและแอฟริกาใต้จะมีสี่คะแนนเท่ากัน แต่ปารากวัยได้ผ่านเข้ารอบด้วยผลต่างประตูได้เสียที่ดีกว่า ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย ปารากวัยต้องพบกับเยอรมนี โดยเยอรมนีทำผลงานได้ดีกว่าตลอดทั้งเกมและได้ประตูชัยในนาทีที่ 88 ทำให้ปารากวัยสิ้นสุดเส้นทางในทัวร์นาเมนต์นี้แต่เพียงเท่านี้
โกปาอาเมริกา 2004.
ผู้ฝึกสอน การ์ลอส ฆารา ซากิเอร์ ได้เรียกผู้เล่นดาวรุ่งหลายคนจากสโมสรในปริเมราดิบิซิออนปารากวายาติดทีมชาติเพื่อลุยศึกโกปาอาเมริกา 2004 ปารากวัยอยู่ในกลุ่มซี ร่วมสายกับบราซิล, คอสตาริกา และชิลี พวกเขาประเดิมนัดแรกด้วยการชนะคอสตาริกา 1–0 โดยได้ประตูชัยจากลูกโทษ นัดถัดมา พวกเขาเสมอกับชิลี 1–1 ก่อนที่ในนัดสุดท้าย พวกเขาจะเอาชนะบราซิลอย่างเหนือความคาดหมายไปได้ 2–1 ทำให้ปารากวัยจบอันดับที่หนึ่งของกลุ่ม มี 7 คะแนนและไม่แพ้ใคร อย่างไรก็ตาม ในรอบก่อนรองชนะเลิศ ปารากวัยพ่ายแพ้ต่ออุรุกวัย 3–1 ทำให้สิ้นสุดเส้นทางในทัวร์นาเมนต์เพียงเท่านี้
ฟุตบอลโลก 2006.
ปารากวัยเริ่มต้นการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 รอบคัดเลือกด้วยการชนะ 3 จาก 4 นัดแรกใน ค.ศ. 2003 โดยหลังจากที่พวกเขาแพ้เปรู 4–1 พวกเขาสามารถเอาชนะอุรุกวัย (4–1) และชิลี (1–0) ทำให้ทีมขึ้นอันดับที่หนึ่งของตารางคะแนน ต่อมาใน ค.ศ. 2004 ปารากวัยเสมอกับบราซิล 0–0, แพ้โบลิเวีย 2–1, ชนะเวเนซุเอลา 1–0 (เป็นชัยชนะเพียงนัดเดียวในรอบคัดเลือกในปี 2004) และแพ้อุรุกวัย 1–0 ต่อมาใน ค.ศ. 2005 ปารากวัยแพ้เอกวาดอร์และเอาชนะชิลี 2–1 นัดถัดมา พวกเขาแพ้บราซิล 4–1 ก่อนที่จะเอาชนะโบลิเวีย 4–1, ชนะอาร์เจนตินา 1–0 และชนะเวเนซุเอลา 1–0 ก่อนที่จะเปิดบ้านแพ้โคลอมเบีย 1–0 ในนัดสุดท้าย ปารากวัยจบอันดับที่สี่ของตาราง ได้สิทธิ์เข้าไปเล่นในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายเป็นครั้งที่สามติดต่อกัน
หัวหน้าผู้ฝึกสอน อานิบัล รุยซ์ เรียกผู้เล่น 8 คนจากสโมสรในยุโรปและผู้เล่น 11 คนจากสโมสรในอเมริกาใต้ (ซึ่งรวมถึงกัปตัน การ์ลอส กามาร์รา) เพื่อเตรียมทีมสำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 ที่เยอรมนี โดยมีผู้เล่นที่มีประสบการณ์สูงภายในทีมด้วย
ปารากวัยอยู่ในกลุ่มบี ร่วมสายกับอังกฤษ, สวีเดน และตรินิแดดและโตเบโก พวกเขาประเดิมสนามในการพบกับอังกฤษเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน โดยอังกฤษเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ 1–0 ต่อมาในวันที่ 15 มิถุนายน ปารากวัยตกรอบแบ่งกลุ่มทันทีหลังจากที่แพ้สวีเดนและยังทำประตูไม่ได้ อย่างไรก็ตาม ในนัดสุดท้ายของกลุ่มที่พบกับตรินิแดดและโตเบโกเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ปารากวัยเอาชนะไปได้ 2–0 แต่ก็จบเพียงอันดับที่สามของกลุ่มเท่านั้น หลังจบทัวร์นาเมนต์ อานิบัล รุยซ์ประกาศลาออกจากตำแหน่งผู้ฝึกสอน โดยมีราอุล บิเซนเต อามาริยาเข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนชั่วคราว
ทีมชาติปารากวัยเกิดการเปลี่ยนถ่ายผู้เล่นครั้งใหญ่ เมื่อผู้เล่นสำคัญหลายคนประกาศเลิกเล่นฟุตบอล หนึ่งในนั้นได้แก่ โฆเซ ลุยส์ ชิลาเบร์ต ต่อมาใน ค.ศ. 2007 เฆราร์โด "ตาตา" มาร์ติโนจากอาร์เจนตินา เข้ารับตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนคนใหม่
โกปาอาเมริกา 2007.
ในโกปาอาเมริกา 2007 ที่เวเนซุเอลา เฆราร์โด มาร์ติโนเรียกผู้เล่นที่มีประสบการณ์สูงติดทีมชาติ อาทิ ดาริโอ เบรอน, เกลาดิโอ โมเรล โรเริเกซ, การ์ลอส โบเน็ต, ฆูลิโอ มันซูร์, เปาโล ดา ซิลบา, ออเรเลียโน ตอร์เรส, โรเก ซันตา ครูซ และกัปตัน ฆูลิโอ เซซาร์ กาเซเรส นอกจากนี้ ยังเรียกผู้เล่นหน้าใหม่อย่าง เอ็นริเก เบรา, โอสการ์ การ์โดโซ และผู้เล่นที่เกิดในอาร์เจนตินา โจนาทาน ซันตานา ติดทีมชาติปารากวัยสำหรับการแข่งขันในทัวร์นาเมนต์หลักเป็นครั้งแรก โกปาอาเมริกาครั้งนี้ยังเป็นทัวร์นาเมนต์สุดท้ายที่อดีตทหารผ่านศึก เนลซอน กูเอบัส จะได้ลงเล่น ปารากวัยอยู่ในกลุ่มซีร่วมกับอาร์เจนตินา, โคลอมเบีย และสหรัฐ พวกเขาประเดิมสนามด้วยการเอาชนะโคลอมเบีย 5–0 จากการทำแฮตทริกของโรเก ซันตา ครูซ และการทำสองประตูของซัลวาดอร์ กาบานัส ต่อมาในนัดที่สองที่พบกับสหรัฐ เอ็ดการ์ บาร์เรโตทำประตูขึ้นนำให้กับปารากวัยในนาทีที่ 29 ก่อนที่ริคาร์โด คลาร์กจะทำประตูตีเสมอให้สหรัฐในนาทีที่ 35 สุดท้าย ปารากวัยเอาชนะไปได้ 3–1 โดยได้ประตูขึ้นนำจากโอสการ์ การ์โดโซ และฟรีคิกในนาทีที่ 92 จากซัลวาดอร์ กาบานัส หลังจบนัดที่สอง ทั้งปารากวัยและอาร์เจนตินามี 6 คะแนนเท่ากันและการันตีผ่านเข้าสู่รอบถัดไปแล้ว ในนัดสุดท้ายของกลุ่ม โรเก ซันตา ครูซ, เอ็ดการ์ บาร์เรโต, กริสเตียน ริเบรอส และเปาโล ดา ซิลบาถูกพักเป็นตัวสำรอง ในขณะที่เนลซอน กูเอบัสได้ลงเล่นเป็นนัดแรกในรายการ และอัลโด โบบาดิลยาได้ลงเล่นครบ 90 นาที นัดนั้น อาร์เจนตินาเป็นฝ่ายเบียดเอาชนะไปได้ 1–0 โดยได้ประตูชัยจากฆาบิเอร์ มัสเชราโนในนาทีที่ 79 ในรอบแพ้คัดออก ปารากวัยต้องพบกับเม็กซิโกที่เพิ่งเอาชนะบราซิลในรอบแบ่งกลุ่มและจบเป็นอันดับที่หนึ่งของกลุ่มบี ผู้รักษาประตูปารากวัย อัลโด โบบาดิลยา ได้รับใบแดงโดยตรงในนาทีที่ 3 จนทำให้ปารากวัยเสียลูกโทษในนาทีที่ 5 ก่อนที่จะเป็นฝ่ายตามหลังถึง 3–0 ในครึ่งแรก เม็กซิโกทำเพิ่มอีกสามประตูในครึ่งหลัง ทำให้เอาชนะปารากวัยไปได้ถึง 6–0
ปารากวัยประเดิมการแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลก 2010 ด้วยการบุกไปเสมอกับเปรูแบบไร้ประตู หลังจากนั้น ปารากวัยชนะอีกสี่นัดรวดเหนืออุรุกวัย (1–0), เอกวาดอร์ (5–1), ชิลี (3–0) และบราซิล (2–0) ทำให้ปารากวัยขึ้นเป็นอันดับที่หนึ่งของตารางคะแนนรอบคัดเลือก และยังคงรักษาอันดับที่หนึ่งไว้ได้ถึง 9 นัดติดต่อกัน (ตั้งแต่นัดที่ 4 ถึงนัดที่ 12) ปารากวัยแพ้นัดแรกในรอบคัดเลือกในนัดที่ออกไปเยือนโบลิเวีย ซึ่งพวกเขาแพ้ 4–2
ปารากวัยบุกไปเสมอกับอาร์เจนตินา 1–1 นัดถัดมา พวกเขากลับมาเปิดบ้านเอาชนะเวเนซุเอลา 2–0 ทำให้ปารากวัยยังคงอยู่อันดับที่หนึ่งของตาราง หลังจากนั้น ปารากวัยเอาชนะโคลอมเบียและเปรูด้วย 1–0 ทั้งสองนัด ทำให้หลังจบปี 2008 ปารากวัยยังคงอยู่อันดับที่หนึ่งของตาราง อย่างไรก็ตาม ปารากวัยประเดิมปี 2009 ด้วยการบุกไปแพ้อุรุกวัย 2–0 และเสมอกับเอกวาดอร์ 1–1 และในเดือนมิถุนายน พวกเขาเปิดบ้านแพ้ชิลี 2–0 และบุกไปแพ้บราซิล 2–1 ในสี่นัดสุดท้ายของรอบคัดเลือก ซึ่งสามจากสี่นัดเป็นเกมเหย้า ปารากวัยกลับมาเปิดบ้านเอาชนะโบลิเวีย 1–0 ก่อนที่จะเอาชนะอาร์เจนตินา 1–0 เมื่อวันที่ 9 กันยายน สองนัดสุดท้ายของรอบคัดเลือก ปารากวัยบุกชนะเวเนซุเอลา 2–1 และเปิดบ้านแพ้โคลอมเบีย 2–0 ปารากวัยจบรอบคัดเลือกด้วยการมี 33 คะแนน
ปารากวัยผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 2010 นับเป็นครั้งที่สี่ติดต่อกันที่พวกเขาได้เข้าร่วมแข่งขันรายการนี้ ทีมชาติยังคงมีผู้เล่นประสบการณ์สูงหลายคน ไม่ว่าจะเป็นโรเก ซันตา ครูซ, เอ็ดการ์ บาร์เรโต, การ์ลอส โบเน็ต, เอ็นริเก เบรา, กริสตีอัน ริเบรอส, เนลซอน บัลเดซ และเปาโล ดา ซิลบา ทีมชาติชุดนั้นมีผู้เล่นที่เล่นให้กับสโมสรในยุโรปถึง 9 คน
ปารากวัยอยู่ในกลุ่มเอฟร่วมกับอิตาลี, สโลวาเกีย และนิวซีแลนด์ พวกเขาประเดิมสนามด้วยการเสมอกับแชมป์เก่าอย่างอิตาลี 1–1 ซึ่งพวกเขาขึ้นนำได้ก่อนในนาทีที่ 39 นัดถัดมาพวกเขาเอาชนะสโลวาเกีย 2–0 ก่อนที่จะเสมอกับนิวซีแลนด์ 0–0 ในนัดสุดท้าย ปารากวัยจบอันดับที่หนึ่งของกลุ่ม ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกได้สำเร็จ
ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย ปารากวัยต้องพบกับญี่ปุ่น ซึ่งปารากวัยเอาชนะการยิงลูกโทษไปได้ 5–3 หลังจากที่เสมอกันในเวลาแบบไร้ประตู ต่อมาในรอบก่อนรองชนะเลิศ พวกเขาต้องพบกับสเปน ผู้รักษาประตูปารากวัย ยุสโต บิยาร์ เซฟลูกโทษของสเปนได้ แต่สุดท้ายก็ปารากวัยก็พ่ายแพ้ 1–0 จากประตูชัยของสเปนในนาทีที่ 83 หลังจบการแข่งขัน เฆราร์โด มาร์ติโน ประกาศว่าจะอำลาทีมหลังจากหมดสัญญาผู้ฝึกสอน
ปารากวัยต้องพบกับบราซิลอีกครั้งในรอบก่อนรองชนะเลิศ การแข่งขันยืดเยื้อจนถึงการยิงลูกโทษ ซึ่งเป็นปารากวัยที่สามารถเอาชนะการยิงลูกโทษไปได้ 2–0 ต่อมาในรอบรองชนะเลิศ ปารากวัยเอาชนะการยิงลูกโทษเหนือเวเนซุเอลา 5–3 ส่งผลให้ปารากวัยได้เข้าชิงชนะเลิศกับอุรุกวัย ปารากวัยเข้าชิงชนะเลิศรายการนี้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1979 อย่างไรก็ตาม ปารากวัยเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป 3–0 ผู้รักษาประตู ยุสโต บิยาร์ ได้รับรางวัลผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์ เฆราร์โด มาร์ติโนลาออกจากตำแหน่งผู้ฝึกสอนหลังจบทัวร์นาเมนต์
ฟรานซิสโก อาร์เซเข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนทีมชาติปารากวัยในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก ในนัดแรกและนัดที่สองที่แข่งขันกันในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 ปารากวัยแพ้ 2–0 ทั้งสองนัด สี่วันถัดมา พวกเขาเสมอกับอุรุกวัย 1–1 ก่อนที่จะชนะนัดแรกในรอบคัดเลือกเหนือเอกวาดอร์ 2–1
ปารากวัยพ่ายแพ้ 2–0 ต่อชิลีและแพ้ 3–1 ต่อโบลิเวีย ซึ่งนั่นทำให้อาร์เซลาออกจากตำแหน่งผู้ฝึกสอนใน ค.ศ. 2012 โดยมีเฆราร์โด เปลุสโซเข้ารับตำแหน่งแทน อย่างไรก็ตาม ผลงานของปารากวัยยังคงไม่ดีขึ้น ปารากวัยแพ้อาร์เจนตินา 3–1, แพ้เวเนซุเอลา 2–0 และแพ้โคลอมเบีย 2–0 ความพ่ายแพ้อย่างต่อเนื่องทำให้ปารากวัยจมอยู่อันดับสุดท้ายของตาราง
ปารากวัยยุติความพ่ายแพ้ต่อเนื่องด้วยการเอาชนะเปรู 1–0 แต่นั่นก็เป็นเพียงชัยชนะนัดที่สองในรอบคัดเลือกเท่านั้น นัดถัดมา ปารากวัยเสมอกับอุรุกวัย 1–1 และแพ้เอกวาดอร์ 4–1 ในนัดที่ 13 ที่ปารากวัยแพ้ชิลี 2–1 โรเก ซันตา ครูซทำประตูที่ 26 ในนามทีมชาติ ทำให้เขากลายเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของทีมชาติปารากวัย อย่างไรก็ตาม เฆราร์โด เปลุสโซลาออกจากตำแหน่ง โดยมีบิกตอร์ เฆเนสเข้ารับตำแหน่งผู้ฝึกสอนจนจบรอบคัดเลือก แม้ว่าเขาจะประเดิมคุมทีมเอาชนะโบลิเวีย 4–0 แต่ความพ่ายแพ้ในนัดถัดมาต่ออาร์เจนตินา 5–2 ทำให้พวกเขาหมดสิทธิ์เข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลโลก
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 ปารากวัยเสมอกับเวเนซุเอลา 1–1 และแพ้โคลอมเบีย 2–1 ปารากวัยจบอันดับที่ 9 ของตาราง มีเพียง 12 คะแนน พวกเขาชนะเพียง 3 นัดและแพ้ไปถึง 10 นัดด้วยกัน ผลงานในรอบคัดเลือกฟุตบอลโลก 2014 นับว่าล้มเหลว โดยในรอบคัดเลือก ทีมมีการเปลี่ยนผู้ฝึกสอนถึงสามครั้งด้วยกัน
โกปาอาเมริกา 2015.
ปารากวัยทำผลงานในโกปาอาเมริกา 2015 ด้วยการเข้ารอบรองชนะเลิศหลังจากที่ชนะการยิงลูกโทษเหนือบราซิล อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องพ่ายแพ้ต่ออาร์เจนตินาไปถึง 6–1
ฟุตบอลทีมชาติชิลี
ฟุตบอลทีมชาติชิลี  เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลจากประเทศชิลี อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลชิลี  ซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. 1895 ทีมชาติชิลีเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย 7 ครั้ง, เคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอลโลก 1962 ซึ่งในปีนั้นได้ที่ 3 และครองแชมป์โกปาอาเมริกา 2015 ซึ่งชิลีเป็นเจ้าภาพ และยังได้ครองแชมป์โกปาอาเมริกา 2016 ที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นการแข่งขันครั้งพิเศษในปีต่อมาอีกด้วย
"ข้อมูลเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2017"
เลโอเนล ซันเชซ
เลโอเนล กิเยร์โม ซันเชซ ลิเนโรส (, 25 เมษายน ค.ศ. 1936 – 2 เมษายน ค.ศ. 2022) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพ เขาถือเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่สำคัญที่สุดของชิลี ซันเชซถือสถิติจำนวนเกมที่เล่นมากที่สุดของชิลี กับ 84 เกม และทำประตู 23 ประตู ในระหว่างปี 1955 ถึง 1968
ฟุตบอลทีมชาติฮอนดูรัส
ฟุตบอลทีมชาติฮอนดูรัส  หรือมีฉายาว่า Los Catrachos, La Bicolor, La H หรือ La Selección เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลจากประเทศฮอนดูรัส อยู่ภายใต้การดูแลของสมาพันธ์ฟุตบอลอิสระแห่งชาติฮอนดูรัส (Federación Nacional Autónoma de Fútbol de Honduras) (ก่อตั้งปี 1951) ทีมชาติฮอนดูรัสได้ตำแหน่งชนะเลิศโกลด์คัพ ปี 1981 และได้ที่ 3 ในการแข่งขันโกปาอาเมริกาปี 2001 ทีมชาตฮอนดูรัสยังได้เข้าแข่งขันรอบสุดท้ายฟุตบอลโลก 2010 หลังจากที่เคยเข้ารอบครั้งแรกในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1982
เฮนรี มานชินี
โธมัส มุลเลอร์
วลาดิมีร์ ไวส์ (นักฟุตบอลเกิดปี พ.ศ. 2532)
วลาดิมีร์ ไวส์  เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 ที่กรุงบราติสลาวา เป็นนักฟุตบอลชาวสโลวัก ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรกีฬาเลควียาในประเทศกาตาร์
วลาดิมีร์ ไวส์ (นักฟุตบอลเกิดปี พ.ศ. 2507)
วลาดิมีร์ ไวส์  เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1964 อดีตนักฟุตบอลชาวสโลวาเกีย ปัจจุบันเขาเป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติสโลวาเกีย เขาร่วมเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 1990 ในฐานะนักฟุตบอลทีมชาติเชโกสโลวาเกีย เขาเล่นให้ทีมชาติ 19 ครั้ง และ 12 ครั้งสำหรับทีมชาติสโลวาเกีย เขามีบุตรชายและบิดาเป็นนักฟุตบอลเช่นเดียวกัน ซึ่งทั้งบุตรชายและบิดาของเขาก็ชื่อวลาดิมีร์ ไวส์
Vladimír Weiss (footballer born 1964)
Vladimír Weiss (footballer born 1989)
วลาดิมีร์ ไวส์ (นักฟุตบอลเกิดปี พ.ศ. 2482)