pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กลุ่มบริษัทแสนสิริมีการประกอบธุรกิจหลักแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม อันได้แก่
คิวชู่กี
เฮ้งเตงเอี้ยง
บริษัท ศุภาลัย จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:SPALI) บริษัทและบริษัทย่อยประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เพื่อเป็นที่อยู่อาศัยและเพื่อการพาณิชย์ เป็นผู้ดำเนินการและเป็นเจ้าของโครงการบ้านอยู่อาศัยประเภท บ้านเดี่ยว บ้านแฝด ทาวน์เฮ้าส์ และอาคารชุด ในหลากหลายทำเลทั่วเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลรวมถึงต่างจังหวัด
บริษัทเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2532 โดยเริ่มประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในลักษณะเพื่อเป็นที่อยู่อาศัยและเพื่อการพาณิชย์ ในปี พ.ศ. 2535 บริษัทได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนโดยใช้ชื่อว่า บริษัท ศุภาลัย จำกัด (มหาชน) บริษัทได้นำหุ้นสามัญเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยวันที่ 17 พฤศจิกายน 2536 โดยหุ้นของบริษัท ศุภาลัย จำกัด (มหาชน) มีตัวอักษรย่อของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยว่า “SUPALI” แต่ในปัจจุบันได้เปลียนชื่อย่อเป็น “SPALI”
บริษัทย่อยจะเป็นผู้ดำเนินการและเป็นเจ้าของโครงการบ้านอยู่อาศัยประเภท บ้านเดี่ยว บ้านแฝด ทาวน์เฮ้าส์ และอาคารชุด ในหลากหลายทำเลทั่วเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลรวมถึงต่างจังหวัด จะเน้นตลาดกลุ่มลูกค้าผู้มีรายได้ปานกลางถึงผู้มีรายได้ระดับสูง โดยมุ่งเน้นที่จะพัฒนาโครงการปัจจุบันและก่อสร้างบ้านที่อยู่ระหว่างดำเนินการให้แล้วเสร็จ และส่งมอบให้แก่ลูกค้าตามกำหนด นอกจากนี้บริษัทยังเป็นผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ประเภทอาคารสำนักงานให้เช่า คือ อาคารศุภาลัย แกรนด์ ทาวเวอร์ อาคารสำนักงานสูง 33 ชั้น บนถนนพระรามที่ 3 ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของบริษัท นอกจากนี้บริษัทยังดำเนินธุรกิจบริหารโครงการอสังหาริมทรัพย์รวมทั้งบริหารจัดการโรงแรม และสถานพักตากอากาศอีกด้วย
ปัจจุบันบริษัทมีบริษัทย่อยทั้งสิ้น 4 บริษัท ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์
ตราแผ่นดินของซีเรีย
ตราแผ่นดินของซีเรีย  เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2523 มีส่วนประกอบคือ
บริษัท ราช กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (; ย่อ: RATCH) บริษัทดำเนินกิจการประกอบธุรกิจในรูปของบริษัทโฮลดิ้ง โดยบริษัทจะมุ่งลงทุนในธุรกิจผลิตไฟฟ้าและธุรกิจที่เกี่ยวข้อง และบริษัทมีรายได้หลักจากเงินปันผลของบริษัทย่อยและกิจการที่ควบคุมร่วมกัน
ในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2542 ตามมติคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติแผนการระดมทุนจากภาคเอกชนในโครงการโรงไฟฟ้าราชบุรี โดยการจัดตั้งบริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรีโฮลดิ้ง จำกัด แล้วระดมทุนโดยเสนอขายหุ้นให้แก่ประชาชนทั่วไป และนำบริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ โดย กฟผ.ได้จัดตั้ง บริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรีโฮลดิ้ง จำกัด ก่อตั้งเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2543 กฟผ.ถือหุ้นร้อยละ 100 ต่อมาในวันที่ 18 สิงหาคม 2543 บริษัทได้จดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชนจำกัดและจดทะเบียนเพิ่มทุน และในวันที่ 11 ตุลาคม 2543 สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ อนุญาตให้เสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนครั้งแรกของบริษัทให้แก่ประชาชนทั่วไป และตลาดหลักทรัพย์ฯ รับหลักทรัพย์ของบริษัทให้เป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2543 และในวันที่ 2 พฤศจิกายน 2543 หลักทรัพย์ของบริษัทเข้าซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์เป็นวันแรก บริษัทลงทุนในธุรกิจผลิตกระแสไฟฟ้า ปัจจุบันบริษัทมีสถานะเป็นบริษัทมหาชนและจดทะเบียนซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยด้วยสัญลักษณ์ “RATCH” โดยมีการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ถือหุ้นใหญ่ในสัดส่วนร้อยละ 45 &lt;br&gt;
17 เมษายน 2562 บริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรีโฮลดิ้ง จำกัด (มหาชน) ได้มีการปรับเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท ราช กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เพื่อให้สอดคล้องกับวิสัยทัศน์ของบริษัทที่เป็นบริษัทชั้นนำด้านพลังงานและระบบสาธารณูปโภคพื้นฐาน
บริษัทมีลักษณะการประกอบธุรกิจในรูปของบริษัทโฮลดิ้ง โดยมีหน้าที่เป็นแกนนำของกลุ่มบริษัทในการกำหนดทิศทางการดำเนินงาน และแผนกลยุทธ์ต่างๆให้สอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนา และการขยายกิจการของบริษัทที่มุ่งลงทุนในธุรกิจผลิตไฟฟ้าและธุรกิจที่เกี่ยวข้อง โดยบริษัทมีรายได้หลักจากเงินปันผลของบริษัทย่อยและกิจการที่ควบคุมร่วมกัน
สำหรับการจ่ายเงินปันผลของบริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรี จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อยหลักจะเป็นไปตามเกณฑ์การจ่ายเงินปันผลของบริษัทจำกัด กล่าวคือ จะจ่ายเงินปันผลจากกำไรสุทธิหลังหักเงินสำรองตามกฎหมายแล้ว ทั้งนี้ จะต้องเป็นไปตามเงื่อนไขในสัญญาเงินกู้และจะต้องมีเงินสดคงเหลืออยู่ในบัญชีผู้กู้ยืมด้วย
บริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรี จำกัด มีลักษณะการประกอบธุรกิจเช่นเดียวกับผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนรายอื่นๆ รายได้หลักจะมาจากการขายไฟฟ้าตามสัญญาซื้อขายไฟฟ้าซึ่งได้ลงนามกับ กฟผ. เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2543 จำนวน 2 สัญญา คือ สัญญาซื้อขายไฟฟ้าสำหรับโรงไฟฟ้าพลังความร้อน และสัญญาซื้อขายไฟฟ้าสำหรับโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วม สัญญาทั้ง 2 ฉบับมีอายุ 25 ปี ปัจจุบันบริษัทถือหุ้นในบริษัทย่อย 14 บริษัท และกิจการที่ควบคุมร่วมกันและบริษัทร่วม จำนวน 21 บริษัท รวมทั้งเงินลงทุนอื่นๆ 1 บริษัท
รายชื่อตัวละครในแฮร์รี่ พอตเตอร์
นี่คือรายชื่อตัวละครใน"แฮร์รี่ พอตเตอร์"
อาเบอร์ฟอร์ธ
เจ้าหญิงฟรานซิสกาแห่งบราซิล
เจ้าหญิงฟรานซิสกาแห่งบราซิล (2 สิงหาคม พ.ศ. 2367 - 27 มีนาคม พ.ศ. 2441) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิบราซิล เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล ผู้ทรงครองราชย์เป็นพระเจ้าเปดรูที่ 4 แห่งโปรตุเกสด้วย และพระราชมารดาของเจ้าหญิงคือ อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย เจ้าหญิงทรงอภิเษกสมรสกับพระราชโอรสของพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสและมีพระราชโอรสธิดาร่วมกัน 3 พระองค์ โดยผ่านทางพระราชธิดาที่ทรงพระชนม์ชีพ พระนางจึงทรงเป็นบรรพบุรุษของเจ้าชายอองรี เดอ ออร์เลออง เคานท์แห่งปารีส ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสายออร์เลอองนิสต์องค์ปัจจุบันและทรงเป็นบรรพบุรุษในสมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน
เจ้าหญิงฟรานซิสกาประสูติในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2367 ณ พระราชวังเซา คริสโตบาว ในรีโอเดจาเนโร เมืองหลวงแห่งจักรวรรดิบราซิล พระนางเต็มของพระนางคือ ฟรานซิสกา คาโรไลนา ฮวนนา คาร์ลอตา ลีโอโพลดีนา โรมานา ซาเวียร์ เดอ เปาลา มิคาเอลา กาเบรียลา ราฟาเอลา กอนซากา ผ่านทางพระราชบิดาซึ่งคือ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล พระนางจึงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์บราซิลสายราชวงศ์บราแกนซา (ภาษาโปรตุเกส : Bragança) และทรงได้รับตำแหน่ง "ท่านหญิง"(Dona) ตั้งแต่ประสูติ พระราชมารดาของพระนางคือ อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 จักรพรรดิพระองค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยผ่านทางพระนางเอง เจ้าหญิงฟรานซิสกาเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1และเป็นพระญาติชั้นหนึ่งในนโปเลียนที่ 2, จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1แห่งออสเตรีย-ฮังการี และจักรพรรดิแม็กซีมีเลียนที่ 1แห่งจักรวรรดิเม็กซิโกที่สอง
เจ้าหญิงฟรานซิสกาทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายฟรองซัวส์แห่งออร์เลอองพระราชโอรสพระองค์ที่สามในพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสกับพระนางมาเรีย อเมเรีย แห่งทูซิชิลี พระราชินีชาวอิตาเลียน เจ้าชายฟรองซัวส์ซึ่งเรียกว่า เจ้าชายแห่งโจอินวิลล์ และเจ้าหญิงฟรานซิสกาทรงอภิเษกสมรสกันในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2386 ที่รีโอเดจาเนโร เจ้าสาวมีพระชนมายุ 19 พรรษาและเจ้าบ่าวมีพระชนมายุ 25 พรรษา พระสาทิสลักษณ์ของพระนางถูกวาดขึ้นเมื่อเสด็จถึงปารีสในปีพ.ศ. 2387 โดย เอรี สเชฟเฟอร์ (พิพิธภัณฑ์มิวซีเดอลาวีโรแมนทีค, ปารีส)
พระราชธิดาของพระนางคือ เจ้าหญิงฟรองซัวส์แห่งออร์เลอองทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติชั้นหนึ่งของพระนาง เจ้าชายโรแบร์ ดยุกแห่งชาร์ตรีส์และเจ้าหญิงฟรองซัวส์ทรงกลายเป็นพระราชมารดาในเจ้าชายฌอง ดยุกแห่งกีส์ ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสายออร์เลออง
เมื่อราชสกุลออร์เลอองต้องหนีออกไปจากฝรั่งเศส ทั้งหมดได้ประทับที่อังกฤษในแคลร์มอนท์ ที่ซึ่งเจ้าหญิงฟรานซิสกามีพระประสูติกาลพระราชธิดาองค์สุดท้องซึ่งสิ้นพระชนม์ในวันประสูติปีพ.ศ. 2392 ปีถัดมา พระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1 กษัตริย์ผู้นิราศเสด็จสวรรคต ในช่วงระหว่างการปกครองของราชวงศ์โบนาปาร์ตแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2 ราชสกุลออร์เลอองได้เสด็จกลับมายังฝรั่งเศส เจ้าหญิงฟรานซิสกาสิ้นพระชนม์ที่กรุงปารีส สิริพระชนมายุ 73 พรรษา พระสวามีของพระนางทรงดำรงพระชนม์ชีพสืบมาอีกสองปีและสิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2443
เจ้าหญิงฟรานซิสกามีพระราชโอรสธิดา 3 พระองค์ ได้แก่
บริษัท ซิโน-ไทย เอ็นจีเนียริ่งแอนด์คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:STEC) เป็นบริษัทรับเหมาก่อสร้าง ประกอบธุรกิจรับเหมาก่อสร้างโครงการขนาดใหญ่ทั้งภาครัฐและเอกชน โดยนำเทคโนโลยีการก่อสร้างที่ทันสมัยมาประยุกต์ใช้กับโครงการก่อสร้าง
บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2505 โดยชวรัตน์ ชาญวีรกูล โดยเริ่มเป็นห้างหุ้นส่วนจำกัด เพื่อดำเนินธุรกิจแปรสภาพโครงสร้างเหล็กที่ใช้เทคนิคการเชื่อมและดัดแปลงขั้นพื้นฐาน ในปี พ.ศ. 2510 ได้เข้าสู่รูปแบบบริษัท และได้ขยายธุรกิจสู่งานก่อสร้างโรงงานอุตสาหกรรม ในปี 2536 เข้าสู่การแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน และเป็นบริษัทรับเหมาก่อสร้างรายแรกที่เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
บริษัทประกอบธุรกิจรับเหมาก่อสร้างโครงการขนาดใหญ่ทั้งภาครัฐและเอกชน
งานก่อสร้างของบริษัทแบ่งตามประเภทการก่อสร้างได้ 5 ประเภทหลัก คือ
การลงทุนในบริษัทย่อย บริษัทร่วมและกิจการร่วมค้า.
จากข้อมูลวันที่ 13 มีนาคม 2562 บริษัทมีการลงทุนดังนี้
บริษัท เอสซี แอสเสท คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:SC) บริษัทและบริษัทย่อยประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์อย่างครบวงจร โดยบริษัทจะเน้นการลงทุนและการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในด้านโครงการพักอาศัยทั้งโครงการแนวราบคือบ้านเดี่ยวและทาวน์เฮ้าส์และโครงการแนวสูงหรือคอนโดมิเนียม นอกจากนี้บริษัทยังมีธุรกิจอาคารสำนักงานให้เช่าอีกด้วย
บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี 2532 เดิมชื่อบริษัท เอฟ เอฟ พี จำกัด ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท โอเอไอ พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นเป็นครอบครัวทักษิณและคุณหญิงพจมาน ชินวัตร และในปี 2546 ได้เปลี่ยนเป็น บริษัท เอสซี แอสเสท คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) โดยบริษัทฯดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์อย่างครบวงจร บริษัทฯได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัดและได้เข้าเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 2546
บริษัทมีเป้าหมายในการการดำเนินกิจการเป็นบริษัทชั้นนำในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์อย่างครบวงจร โดยเน้นการผสมผสานของธุรกิจอาคารสำนักงานให้เช่าและการพัฒนาโครงการบ้านพักอาศัยรวมไปถึงคอนโดมิเนียมเพื่อขาย
บริษัทและบริษัทย่อยประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์อย่างครบวงจรประกอบไปด้วย
มีเนย์เรา
สนามกีฬาผู้ว่าการมากัลไยส์ ปิงตู  หรือที่นิยมเรียกว่า มีเนย์เรา  เป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล และใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ เป็นรองเพียงสนามกีฬามารากานัง ตั้งอยู่ในเบลูโอรีซองชี สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2502 โดยจะใช้จัดการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013, ฟุตบอลโลก 2014 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งจัดในประเทศบราซิล
Mineirão
Estádio Governador Magalhães Pinto
สยามฟิวเจอร์ ดีเวลอปเมนท์
บริษัท สยามฟิวเจอร์ ดีเวลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:SF) บริษัทประกอบธุรกิจด้านการพัฒนาและบริหารศูนย์การค้าประเภทศูนย์การค้าแบบเปิด (Open-air Shopping Center) ในเครือของบริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) โดยบริษัทจะจัดหาที่ดินตามความต้องการของลูกค้า และนำมาพัฒนาเป็นศูนย์การค้าหรือโครงการที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจค้าปลีก เพื่อให้บริการเช่าพื้นที่ทั้งระยะสั้นและระยะยาว ให้บริการบริหารโครงการและพื้นที่ส่วนกลาง จัดหาสถานที่ประกอบการ และให้บริการสาธารณูปโภค ตลอดอายุสัญญาเช่าพื้นที่
บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2537 เพื่อประกอบธุรกิจด้านการพัฒนาและบริหารศูนย์การค้า ประเภทศูนย์การค้าแบบเปิด ในปี 2538 บริษัทได้เปิดดำเนินโครงการบางบอน ซึ่งเป็นศูนย์การค้าชุมชน (Neighborhood Shopping Center) แห่งแรกของบริษัท โดยมี จัสโก้ ซูเปอร์มาร์เก็ต เป็นผู้เช่าหลัก (Anchor) ในเดือนสิงหาคม 2545 บริษัทได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน และบริษัทได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2545 และในวันที่ 1 มกราคม 2547 บริษัทได้รับอนุมัติย้ายหลักทรัพย์จากตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ เป็นหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2559 เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ ได้ทำคำเสนอซื้อหุ้นบางส่วนของบริษัทในจำนวนไม่เกิน 428,346,412 หุ้น หรือร้อยละ 24.11 ส่งผลให้เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ ขึ้นเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับ 1 ในขณะนั้น และในปี พ.ศ. 2564 เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ ร่วมกับกลุ่มผู้ก่อตั้งบริษัททั้งหมด ได้ขายหุ้นทั้งหมดในบริษัทให้ บริษัท เซ็นทรัลเวิลด์ จำกัด ในราคารวม 13,341.38 ล้านบาท และยังทำคำเสนอซื้อหุ้นทั้งหมดภายใต้วงเงินไม่เกิน 11,911 ล้านบาท ทำให้ปัจจุบัน บริษัทฯ ได้กลายเป็นบริษัทย่อยของเซ็นทรัลพัฒนาโดยเซ็นทรัลเวิลด์ และหุ้น SF ถูกเพิกถอนออกจากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยไปเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2565
บริษัทประกอบธุรกิจด้านการพัฒนาและบริหารศูนย์การค้า โดยมุ่งเน้นที่ศูนย์การค้าแบบเปิด (Open-air Shopping Center) ปัจจุบันบริษัทมีโครงการที่ดำเนินการอยู่ทั้งหมดจำนวน 29 โครงการ มีพื้นที่ให้เช่ารวม 409,600 ตร.ม. คิดเป็น 20% ของพื้นที่ให้เช่ารวมทั้งหมดของเซ็นทรัลพัฒนา
คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี เป็น 1 ใน 4 คณะ ของศูนย์กลางมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน โดยรวมคณะวิชาเครื่องกล คณะวิชาโยธา คณะวิชาไฟฟ้า คณะวิชาเทคโนโลยีการผลิต และคณะวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ จึงทำให้เกิดคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน จัดตั้งขึ้นตาม พ.ร.บ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2550 เป็นสถาบันอุดมศึกษาสายวิชาชีพ มีคณบดีเป็นผู้รับผิดชอบในฐานะหัวหน้าส่วนราชการ จัดตั้งเป็นคณะฯ โดยรวมคณะวิชาเครื่องกล คณะวิชาโยธา คณะวิชาไฟฟ้า คณะวิชาเทคโนโลยีการผลิต และคณะวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ เข้าด้วยกัน มีภารกิจ 4 ด้านคือ
1.งานจัดการศึกษา
2.งานวิจัย สิ่งประดิษฐ์ นวัตกรรม
3.งานบริการทางวิชาการแก่สังคม
4.ความเป็นมาของตราสัญลักษณ์ของคณะ
ตราสัญลักษณ์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ เป็นการออกแบบของนักศึกษาของคณะ ผู้ออกแบบคือ นางสาวรัตนา ชวนโพธิ์ นักศึกษาสาขาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ ระดับปริญญาตรี ชั้นปที่ 3 เป็นการออกแบบภายใต้แนวความคิด Unity หรือ ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน หมายถึง การรวมเป็นคณะเดียวกันของคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ โดยนำสัญลักษณ์เฉพาะที่สื่อถึง 2 คณะ คือ ฟันเฟือง และลูกศร 4 ทิศ มาลดทอนรูปทรงและจัดรวมให้เกิดความเป็นอันหนึ่งเดียว และแทรกตัวอักษรย่อ EA อันหมายถึง Engineering และ Architecture โทนสีที่เลือกใช้ สีแดงเข้ม เป็นสีประจำคณะของคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ สีขาวและสีเหลือง ใช้สื่อความหมายถึง ความสะอาด บริสุทธิ์ของจิตใจ ความมีคุณธรรมของนักศึกษา ซึ่งเป็นผู้ที่มีความรู้และมีคุณธรรมควบคู่กัน
สาขาวิชาและหน่วยงาน.
คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์มีหน่วยงานย่อยภายในคณะฯ ประกอบด้วย 1 สำนักงาน และ 13 สาขาวิชา ได้แก่
^http://www.ea-rmuti.com/
อาเรนาฟงชีนอวา
อีไตปาวาอาเรนาฟงชีนอวา  หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ศูนย์กีฬาและวัฒนธรรม ศาสตราจารย์โอกตาวียู มังกาเบย์รา  เป็นสนามฟุตบอลที่สร้างขึ้นสำหรับการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 รวมไปถึงฟุตบอลโลก 2014 โดยตั้งอยู่ในเมืองซัลวาดอร์ รัฐบาเยีย ประเทศบราซิล สามารถจุผู้คนได้ 56,500 คน
Arena Fonte Nova
บริษัท เอสทีพี แอนด์ ไอ จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:STPI) บริษัทประกอบธุรกิจ แปรรูปโครงสร้างเหล็ก (Steel Structure Fabrication), งานประกอบและเชื่อมท่อ (Piping Fabrication), งานประกอบโรงงานสำเร็จรูป (Module) และงานแปรรูปผลิตภัณฑ์เหล็กอื่นๆ โดยการนำเหล็กรูปพรรณ ท่อเหล็ก และเหล็กแผ่น มาตัดและประกอบตามแบบที่ลูกค้ากำหนด
บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี 2518 บริษัทก่อตั้งขึ้นเพื่อการดำเนินธุรกิจผลิตหม้อไอน้ำและภาชนะความดัน โดยเป็นบริษัทในเครือของ บริษัท ซิโน-ไทย เอ็นจีเนียริ่งแอนด์คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน) ในปี 2533 บริษัทได้เพิ่มทุนจดทะเบียนและได้ขยายการดำเนินธุรกิจด้านการผลิตผลิตภัณฑ์โครงสร้างเหล็กซึ่งใช้ในการก่อสร้างและติดตั้ง โดยมีกำลังการผลิต 20,000 ตันต่อปีและได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท Sino-Thai Pressure Vessel and Iron Works (STP&amp;I) จำกัด โดยมีบริษัท ซิโน-ไทย เอ็นจีเนียริ่ง แอนด์ คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน) มีสัดส่วนการถือหุ้นร้อยละ 98 ในปี 2539 บริษัทได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัดและเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
บริษัทประกอบธุรกิจแปรรูปผลิตภัณฑ์เหล็กและโครงสร้างเหล็ก โดยการนำเหล็กรูปพรรณ ท่อเหล็ก และเหล็กแผ่น มาตัดและประกอบตามแบบที่ลูกค้ากำหนด ผลิตและติดตั้งโครงสร้างเหล็ก (Structural Steel) งานประกอบและเชื่อมท่อ (Piping) และงานประกอบโรงงานสำเร็จรูป (Module) สำหรับโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ เช่น อุตสาหกรรมน้ำมัน และพลังงาน ปิโตรเคมี ไฟฟ้า เพื่อส่งออกไปยังต่างประเทศตามที่ลูกค้ากำหนด โดยกลุ่มลูกค้าหลัก คือ เจ้าของโครงการ และผู้รับเหมา
บริษัท ไรมอน แลนด์ จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:RML) เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจด้านการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ โดยลักษณะการดำเนินงานเพื่อขาย เพื่อให้เช่า และ ให้บริการบริหารโครงการให้กับผู้ร่วมทุน โดยโครงการต่างๆได้แก่ อาคารชุดพักอาศัย การจัดสรรที่ดินเปล่า บ้านเดี่ยว ทาวน์เฮ้าส์ และอาคารสำนักงาน ตลอดจนอาคารพาณิชย์
โดยแรกเริ่ม บริษัทจดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัดครั้งแรกในนาม “บริษัท ปิอาซ่าการ์เม้น จำกัด” เมื่อปี 2530 โดยมีวัตถุประสงค์เริ่มแรกเพื่อทำการผลิตและจำหน่ายเสื้อผ้าสำเร็จรูป แต่ยังไม่ได้เริ่มดำเนินการผู้เริ่มก่อตั้งบริษัทได้เสนอให้เปลี่ยนแปลงวัตถุประสงค์ของการจัดตั้งบริษัทใหม่เป็นเพื่อการลงทุนและพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เพื่อให้เช่าและจำหน่าย ต่อมาจึงได้จดทะเบียนเปลี่ยนชื่อเป็น “บริษัท ไรมอน พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด” หลังจากประสบความสำเร็จในการก่อสร้างและขายโครงการอาคารพาณิชย์ และได้จดทะเบียนเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น “บริษัท ไรมอน แลนด์ จำกัด” ในปี 2533
บริษัทได้เข้าลงทุนในโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ต่างๆ และได้เข้าร่วมลงทุนในบริษัทหลายแห่งเพื่อเป็นเจ้าของที่ดินที่มีศักยภาพ และเพื่อการขยายธุรกิจ จนกระทั่งในปี 2536 บริษัทได้แปลงสภาพเป็นบริษัท “มหาชน” และเสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนต่อประชาชนทั่วไปและได้รับอนุญาตจากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ให้เป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยโดยได้รับอนุญาตให้นำหุ้นของบริษัทเข้าทำการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล
จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล (; 2 ธันวาคม ค.ศ. 1825 - 5 ธันวาคม ค.ศ. 1891) มีพระสมัญญานามว่า "ผู้มีจิตใจสูงส่ง" (the Magnanimous) ทรงเป็นพระประมุขพระองค์ที่สองและพระองค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิบราซิล ทรงครองราชบัลลังก์มานานกว่า 58 ปี พระองค์ประสูติที่รีโอเดจาเนโร เป็นพระบุตรพระองค์ที่เจ็ดในจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิลกับอาร์คดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดิน่าแห่งออสเตรีย และเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ราชวงศ์บราแกนซาสายบราซิล พระราชบิดาของพระองค์สละราชบัลลังก์อย่างทันทีทันใดและเสด็จไปยังยุโรปในปีค.ศ. 1831 ทรงสละราชย์ให้กับพระราชโอรสขณะมีพระชนมายุ 5 พรรษาในฐานะจักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิลและนำไปสู่พระชนม์ชีพวัยเด็กและวัยรุ่นที่น่าหวาดกลัวและอ้างว้าง พระองค์จำเป็นต้องใช้เวลาในการศึกษาหาความรู้เพื่อการปกครอง พระองค์ทรงรู้ว่ามันเป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆของความสุขเพียงหนึ่งเดียวและทรงพบปะกับพระสหายรุ่นคราวเดียวกันเพียงจำนวนเล็กน้อย ประสบการณ์ของพระองค์กับเล่ห์เพทุบายในราชสำนักและความขัดแย้งทางการเมืองในช่วงเวลานี้ของพระองค์ได้รับส่งผลกระทบอย่างมากต่อพระอุปนิสัยในภายหลังของพระองค์ จักรพรรดิเปดรูที่ 2 ทรงเจริญพระชันษากลายเป็นผู้ที่มีความรู้สึกที่แรงกล้าต่อการปฏิบัติหน้าที่และทรงอุทิศพระองค์เพื่อประชาชนและประเทศชาติของพระองค์ ในทางตรงกันข้าม พระองค์ไม่ทรงพอพระทัยในบทบาทของพระองค์ในฐานะสมเด็จพระจักรพรรดิมากขึ้นเรื่อยๆ
การสืบทอดจักรวรรดิอยู่บนปากเหวแห่งการล่มสลาย จักรพรรดิเปดรูที่ 2 ทรงหันมาใช้ภาษาโปรตุเกสบราซิลเพื่อเข้าสู่อำนาจในเวทีระดับชาติ ประเทศได้เจริญเติบโตโดยแตกต่างจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างกลุ่มฮิสปานิกอเมริกาในเรื่องความมีเสถียรภาพทางการเมือง การคุ้มครองเสรีภาพในการพูดอย่างขันแข็ง การเคารพในสิทธิมนุษยชน การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่รุ่งเรืองและโดยเฉพาะอย่างยิ่งรูปแบบรัฐบาล การทำงานแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ บราซิลยังคงได้ชัยชนะในความขัดแย้งระหว่างประเทศทั้งสามกรณี (สงครามพลาทีน, สงครามอุรุกวัยและสงครามปารากวัย)ในรัชกาลของพระองค์ เช่นเดียวกับการชนะในข้อพิพาทในหลายประเทศอื่นๆ และความตึงเครียดภายในประเทศ จักรพรรดิเปดรูที่ 2 ทรงผลักดันอย่างเหนียวแน่นในการผ่านการเลิกทาสแม้จะมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ที่มีประสิทธิภาพทางการเมืองและเศรษฐกิจ ผู้มีสติปัญญามีสิทธิในตนเอง องค์จักรพรรดิทรงสร้างพระเกียรติในฐานะผู้ทรงอุปถัมภ์ที่เข้มแข็งในการเรียนรู้, วัฒนธรรมและวิทยาศาสตร์ พระองค์ทรงเคารพและชื่นชมนักวิชาการเช่น ชาลส์ ดาร์วิน, วิกตอร์ อูโก และฟรีดริช นีทเชอ และพระองค์เป็นพระสหายกับริชาร์ด วากเนอร์, หลุยส์ ปาสเตอร์และเฮนรี วัดส์เวิร์ท ลองเฟลโลว์ และคนอื่นๆ
แม้ว่าจะทรงปรารถนาที่จะเปลี่ยนแปลงรูปแบบรัฐบาลที่ไม่ใช่ชาวบราซิลทั้งหมด องค์จักรพรรดิทรงถูกล้มราชบัลลังก์จากการรัฐประหารโดยฉับพลันที่เกือบจะไม่มีการสนับสนุนจากภายนอกของกลุ่มผู้นำทหารที่ต้องการการปกครองรูปแบบสาธารณรัฐที่นำโดยระบอบเผด็จการ จักรพรรดิเปดรูที่ 2 ทรงเบื่อหน่ายในสถาบันจักรพรรดิและสิ้นหวังในแนวโน้มของระบอบราชาธิปไตยในอนาคต แม้ว่าจะทรงได้รับการสนับสนุนอย่างท่วมท้น พระองค์ทรงได้รับอนุญาตไม่ต้องถูกเนรเทศและไม่ทรงสนับสนุนความพยายามใดๆในการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ พระองค์ทรงดำรงพระชนม์ชีพช่วงสองปีสุดท้ายในยุโรปโดยการเนรเทศ ทรงประทับเพียงลำพังและมีพระราชทรัพย์เพียงน้อยนิด
รัชสมัยของจักรพรรดิเปดรูที่ 2 มาถึงจุดสิ้นสุดอย่างผิดปกติ พระองค์ทรงถูกล้มราชบัลลังก์ในขณะที่ทรงได้รับการยกย่องจากประชาชนสูงและทรงได้รับความนิยมจนถึงจุดสูงสุด และบางส่วนของความสำเร็จของพระองค์ได้ถูกนำมาสู่ความล้มเหลวในไม่ช้าของบราซิลที่มุ่งเข้าไปในระยะเวลานานของรัฐบาลที่อ่อนแอ, ระบอบเผด็จการ, และวิกฤตรัฐธรรมนูญและเศรษฐกิจ กลุ่มคนผู้ซึ่งเนรเทศพระองค์ได้เริ่มประพฤติตามแบบอย่างของพระองค์ในการบริหารสาธารณรัฐของชาวบราซิล ไม่กี่ทศวรรษหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระองค์ พระเกียรติยศของพระองค์ได้ถูกฟื้นฟูและพระบรมศพได้ถูกนำกลับไปยังบราซิลด้วยการเฉลิมฉลองทั่วประเทศ นักประวัติศาสตร์ได้ยกย่ององค์จักรพรรดิในแง่บวกอย่างมากและหลายแห่งได้มีการจัดอันดับให้พระองค์เป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในบราซิล
เจ้าชายเปดรูประสูติเวลา 02.30 น. ของวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1825 ในพระราชวังเซา คริสโตเบา รีโอเดจาเนโร จักรวรรดิบราซิล ทรงได้รับการตั้งพระนามตามนักบุญเปดรูแห่งอัลคันทารา พระนามเต็มของพระองค์คือ เปดรู เดอ อัลคันทารา โจเอา คาร์ลอส ลีโอโพลโด ซัลวาดอร์ บีเบียโน ฟรานซิสโก ซาเวียร์ เดอ เปาลา ลีโอคาดีโอ มิเกล กาเบรียล ราฟาเอล กอนซากา ทางพระราชบิดาของพระองค์คือ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล พระองค์ทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ ราชวงศ์บราแกนซาสายบราซิล(ภาษาโปรตุเกส: Bragança) และทรงได้รับการถวายพระเกียรติเป็น "ดอม"(Dom; ลอร์ด)เมื่อแรกประสูติ เจ้าชายเปดรูทรงเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส ผู้เป็นพระอัยกาและทรงเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส ผู้เป็นพระปิตุลา พระราชมารดาของเจ้าชายเปดรูคือ อาร์คดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดิน่าแห่งออสเตรีย ทรงเป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์พระองค์สุดท้าย ทางพระราชมารดา เจ้าชายเปดรูทรงเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ผู้เป็นพระมาตุลาและทรงเป็นพระญาติกับจักรพรรดินโปเลียนที่ 2, จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1แห่งจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีและจักรพรรดิแม็กซีมีเลียนที่ 1แห่งจักรวรรดิเม็กซิโก
เจ้าชายเปดรูทรงเป็นพระราชโอรสที่ถูกต้องตามกฎหมายเพียงพระองค์เดียวของจักรพรรดิเปดรูที่ 1 ที่ทรงดำรงพระชนม์ชีพจนเจริญพระชันษา พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการในฐานะองค์รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์บราซิลด้วยพระอิสริยยศ เจ้าชายรัชทายาท (Prince Imperial) ในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1826 จักรพรรดินีมาเรีย ลีโอโพลดิน่าสิ้นพระชนม์ในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1826 เพียงไม่กี่วันหลังจากทรงมีพระประสูติกาลบุตรซึ่งสิ้นพระชนม์ในวันประสูติ ขณะที่เจ้าชายเปดรูยังทรงมีพระชนมายุเพียง 1 พรรษา สองปีครึ่งต่อมา พระราชบิดาของพระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอเมลีแห่งเลาช์เทนเบิร์ก เจ้าชายเปดรูทรงพัฒนาความสัมพันธ์ที่รักพระนาง ซึ่งพระองค์ทรงถือว่าพระนางเป็นพระราชมารดาของพระองค์ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 ทรงตัดสินพระทัยที่จะฟื้นฟูราชบัลลังก์โปรตุเกสให้แก่พระราชธิดาคือ สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 ที่ซึ่งราชบัลลังก์ของพระนางทรงถูกช่วงชิงโดยพระเจ้ามิเกล ผู้เป็นพระปิตุลาและเป็นพระอนุชาในจักรพรรดิเปดรูที่ 1 เช่นเดียวกับสถานะทางการเมืองของจักรพรรดิเปดรูที่ 1 ที่ลดลงนำไปสู่การสละราชบัลลังก์อย่างกะทันหันของพระองค์ในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1831 พระองค์และจักรพรรดินีอเมลีเสด็จไปยังยุโรปทันที ทรงทิ้งเจ้าชายรัชทายาทไว้เบื้องหลัง ผู้ซึ่งได้ขึ้นครองราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล
ช่วงต้นพระราชพิธีราชาภิเษก.
ก่อนที่จะเสด็จออกจากประเทศ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 ทรงเลือกบุคคล 3 คนให้มาดูแลพระราชโอรสและพระราชธิดาที่ยังทรงอยู่ คนแรกคือ ฌูเซ โบนิเฟชิโอ เดอ อันดราดา ซึ่งเป็นพระสหายของพระองค์และเป็นผู้นำที่มีอิทธิพลในช่วงระหว่างเหตุการณ์อิสรภาพแห่งบราซิลโดยได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ปกครอง คนที่สองคือ มาเรียนา เดอ เวอร์นา ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "ไออา" (aia;พระอภิบาล) นับตั้งแต่การประสูติของจักรพรรดิเปดรูที่ 2 ในขณะที่ทรงพระเยาว์ เจ้าชายรัชทายาททรงเรียกเธอว่า "ดาดามา" (Dadama) เนื่องจากพระองค์ไม่สามารถออกเสียงคำว่า "ดามา" (Dama) ซึ่งแปลว่า เลดี้ ได้ถูกต้อง พระองค์ทรงยกย่องว่าเธอเป็นตัวแทนพระมารดาของพระองค์และพระองค์ยังคงเรียกชื่อเล่นของเธอแม้จะทรงเจริญพระชันษาแล้วด้วยความรัก คนที่สามคือ ราฟาเอล ทหารผ่านศึกเชื้อสายแอฟโฟร-บราซิเลียนในสงครามคิสพลาทีน เขาเป็นพนักงานในพระราชวังเซากริสโตเบา ซึ่งจักรพรรดิเปดรูที่ 1 ทรงไว้วางพระราชหฤทัยในตัวเขาอย่างมากและทรงโปรดให้เขาดูแลพระราชโอรส ซึ่งเป็นการดำเนินการดูแลในช่วงชีวิตที่เหลือของเขา
โบนาเฟชิโอถูกปลดออกจากตำแหน่งในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1833 และแทนที่ด้วยผู้ปกครองคนอื่น จักรพรรดิเปดรูที่ 2 ทรงใช้เวลาไปกับการศึกษาโดยมีเวลาเพียงสองชั่วโมงกำหนดไว้สำหรับเพื่อทรงพระสำราญ ทรงมีความเฉลียวฉลาด แม้ว่าจะทรงห่างไกลจากความเป็นอัจฉริยะแต่ก็ทรงสามารถที่จะเปิดรับความรู้ได้อย่างง่ายดายมาก อย่างไรก็ตามชั่วโมงสำหรับการศึกษาทรงต้องใช้ความอุตสาหะมากและเป็นการเรียกร้องเพื่อการเตรียมพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์ พระองค์ทรงมีพระสหายรุ่นคราวเดียวกันจำนวนน้อยและทรงต้องติดต่อกับพระเชษฐภคินีของพระองค์อย่างจำกัด สิ่งที่มาควบคู่กับการสูญเสียพระราชยิดาและพระราชมารดาอย่างฉับพลันของจักรพรรดิเปดรูที่ 2 คือ ทรงได้รับการอบรมและอภิบาลที่ไม่มีความสุขและโดดเดี่ยว สภาพแวดล้อมที่ทรงต้องเผชิญจากการที่ทรงถูกอภิบาลดูแลได้เปลี่ยนให้พระองค์ทรงมีพระบุคลิกขี้อายและขาดแคลน ทรงเห็นหนังสือเป็นที่หลบภัยและทรงหลีกหนีจากโลกความเป็นจริง