pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2005 เขาชนะการแข่งขันรถสูตรหนึ่ง ด้วยอายุ 24 ปี 58 วัน ทำลายสถิติอีเมอร์สัน ฟิตติพาลดี ที่เป็นแชมป์โลกรถสูตรหนึ่งที่อายุน้อยที่สุด (แต่ต่อมาสถิติก็ถูกทำลายไปโดย ลูอิส แฮมิลตัน) หลังจากนั้นในปีถัดมาเขาก็เป็นแชมเปียนโลก 2 ครั้งด้วยอายุน้อยที่สุด ในปี 2007 เขาถือเป็นคนที่ 2 ของนักแข่งรถสูตรหนึ่ง ตามหลังมิคาเอล ชูมัคเกอร์ ที่ทำคะแนนอย่างน้อย 100 คะแนนในสามฤดูกาลติดต่อกัน อาลอนโซยังเป็นทูตสันถวไมตรีของยูนิเซฟ เขายังเป็นผู้บริหารของสมาคมนักแข่งรถกรังด์ปรีซ์.
อาลอนโซ มีกำหนดจะขับรถให้กับทีม Alpine F1 ในฤดูกาล ค.ศ. 2021 และ ค.ศ. 2022.
คิง (เดอะคิงออฟไฟเทอส์)
คิง  เป็นตัวละครหญิงจากเกมเดอะคิงออฟไฟเทอส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในเกม "อาร์ทออฟไฟท์ติง" ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศสเข้าต่อสู้เพื่อตามหาบิดาของตน นอกจากนี้ เธอยังหวนกลับมามีบทบาทสำคัญอีกครั้งใน "เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XIII" ด้วยเช่นกัน
คิง ทำงานเป็นพนักงานเสริฟในบาร์แห่งหนึ่ง เธอเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศสที่มองเผิน ๆ แล้วคล้ายกับผู้ชายในช่วงแรก ทั้งนี้ คิงได้ออกเดินทางตามหาพ่อของตนที่หายตัวไป และได้มาสู้กับ "เรียว ซากาซากิ" เพื่อขับไล่ตามคำบัญชาของ "มร.บิ๊ก" เมื่อเธอพ่ายให้กับเรียวแล้ว เธอก็เริ่มเห็นด้วยกับเรียวและยินดีช่วยตามหาตัว "ยูริ ซากาซากิ" (ซึ่งเป็นน้องสาวของเรียว) ที่ถูกลักพาตัวไป แล้วจึงได้มาเป็นเพื่อนกันในภายหลัง นอกจากนี้ ในศึกเดอะคิงออฟไฟเทอส์ที่จัดขึ้น เธอยังได้มีโอกาสอยู่ร่วมทีมเดียวกับ ไม ชิรานุอิ กับยูริ ซากาซากิ อยู่บ่อยครั้ง ในฐานะนักสู้หญิง ทั้งนี้ เธอยังเคยอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับสกัด กับโจ ฮิกาชิ ในเกมต่อสู้ Capcom vs. SNK 2 ในฐานะของนักมวยไทยที่ทางแคปคอมได้จัดทำขึ้น (ซึ่งมีอยู่ในการเล่นแบบสามต่อสาม ของฝ่าย CPU ในบางสเตจ) ด้วยเช่นกัน
ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์ (CVN-65)
ยูเอสเอส "เอนเทอร์ไพรซ์"  เป็นเรือบรรทุกอากาศยานของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา และเป็นเรือบรรทุกอากาศยานที่ใช้พลังงานนิวเคลียร์ลำแรกของโลก ประจำการมาตั้งแต่ ค.ศ. 1960 โดยตั้งชื่อตามชื่อเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นยอร์กทาวน์ ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์ (CV-6) ที่มีบทบาทสำคัญในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นเรือลำที่แปดของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ที่ใช้ชื่อ "ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์"
ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์ (CVN-65) มีฉายาว่า "Big E" "Lucky E" เป็นเรือเพียงลำเดียวในชั้นเอนเทอร์ไพรซ์ ซึ่งเดิมมีแผนการสร้างทั้งสิ้นจำนวน 6 ลำ แต่ได้ระงับไปเนื่องจากขนาดที่ใหญ่โต มีโครงสร้างเตาปฏิกรณ์ปรมาณูถึง 8 เตา ทำให้ค่าก่อสร้าง จำนวนลูกเรือประจำการลำละกว่า 4,600 คนและค่าใช้จ่ายในการปฏิบัติการสูง ถูกแทนที่ด้วยเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์จำนวน 10 ลำ ที่มีเตาปฏิกรณ์เพียง 2 เตา และมีค่าใช้จ่ายต่ำกว่ามากแทน
ทางกองทัพเรือสหรัฐอเมริกากำหนดการปลดระวางเรือ"ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์"ในปี ค.ศ. 2013 หลังจากที่มันถูกใช้งานมากว่า 51 ปี นานกว่าเรือบรรทุกเครื่องบินใดๆของกองทัพเรือสหรัฐโดยให้เรือ ยูเอสเอส เจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ด (CVN-78) ที่จะสร้างขึ้นในประมาณปี ค.ศ. 2014-2015 มาประจำการแทน
คิมิ ไรโคเนน
คิมิ ไรโคเนน  เกิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ในเมืองเอสโป ประเทศฟินแลนด์ มีฉายาว่าไอซ์แมน เป็นนักแข่งรถ หลังจากที่เขาลงแข่งรถสูตรหนึ่ง 9 ฤดูกาล จนในปี 2007 เขาก็เป็นแชมป์โลกประเภทผู้ขับ นอกจากนี้เขายังเข้าร่วมแข่งขันแรลลีชิงแชมป์โลก กับทีมซีตรองจูเนียร์ทีม ในปี 2010
ไรโคเนนเข้าสู่การแข่งขันรถสูตรหนึ่งให้ทีมเซาเบอร์-เปโตรแนส ในปี 2001 เดิมเข้าแข่งในรุ่นรถล้อเปิดเล็ก เขาได้รับซูเปอร์ไลเซนซ์จากสมาพันธ์รถยนต์นานาชาติ หลังจากได้รับคำสัญญากับหัวหน้าทีมเขา ปีเตอร์ เซาเบอร์ เขาร่วมทีมแม็กลาเรน เมอร์เซเดส ในปี 2002 และเป็นรองชนะเลิศในการแข่งขันปี 2003 และ 2005 พ่ายให้มิคาเอล ชูมัคเกอร์ และ เฟอร์นันโด อลองโซ‎ ตามลำดับ
จากนั้นเปลี่ยนมาอยู่ทีมเฟอร์รารี ในปี 2007 ไรโคเนนก็กลายเป็นผู้ขับรถกีฬาที่มีค่าจ้างสูงที่สุด ตกราว 51 ล้านเหรียญสหรัฐต่อปี ทั้งนี้ส่วนหนึ่งเป็นเพราะมิคาเอล ชูมัคเกอร์ได้เกษียณตัวเองไป
แนวทางของไรโคเนน เป็นที่รู้จักในเรื่องความสงบนิ่งมาก ใจเย็น และหลักการในการเคลื่อนที่รถ เป็นหนึ่งในสาเหตุที่ได้รับชื่อเล่นว่า ไอซ์แมน
ในปี 2008 ไรโคแนนเป็น 1 ใน 2 ของนักแข่งรถสูตรหนึ่งที่ติดอยู่ในรายชื่อ 100 อันดับคนดัง ของนิตยสารฟอร์บ ร่วมไปกับ เฟอร์นันโด อลองโซ‎ เขาติดอยู่อันดับ 36 ขิงการจัดอันดับของ 100 คนดังในปี 2008 และอันดับ 41 ในปีก่อนหน้า ในปี 2008 เขายังติดอยู่ในรายชื่อคนดังที่มีค่าตัวแพงที่สุดที่อันดับ 26 และติดอยู่อันดับ 6 ของบุคคลกีฬาที่มีค่าตัวแพงที่สุดตามหลัง ไทเกอร์ วูดส์, เดวิด เบคแคม, ไมเคิล จอร์แดน และฟิล มิกเคลสัน ส่วนในปี 2009 ไรโคแนนติดอยู่อันดับ 2 ของนักกีฬาที่มีค่าตัวสูงสุดตามหลัง ไทเกอร์ วูดส์
และ คิมิ ไรโคเนน ได้เกษียณจากการแข่งขัน FIA FORMULA ONE WORLD CHAMPIONSHIP ในปี 2021
ฟิล มิกเคลสัน
โรเบิร์ต อะเล็กซานเดอร์ ชูมันน์
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์  เป็นชั้นของเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์ที่เป็นกำลังหลักของกองทัพเรือสหรัฐ เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์เป็นเรือรบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างกันมาด้วยความยาวกว่า 333 เมตร ระวางขับน้ำถึง 100,000 ตัน สามารถปฏิบัติงานได้นานถึง 20 ปีโดยที่ไม่ต้องเติมเชื้อเพลิงเลย โดยเรือถูกออกแบบมาให้ใช้งานได้นาน 50 ปี
เรือยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์ (CVN-65)
สมูทแจ๊ส
สมูธแจ๊ส (Smooth jazz) เป็นแนวดนตรีย่อยของแจ๊สเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ได้รับอิทธิพลจากดนตรีแนว อาร์แอนด์บี ฟังก์ และ ป็อป
อเล็กซ์ ร็อดริเกซ
อเล็กซานเดอร์ เอมมานูเอล ร็อดริเกซ (; 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1975 — ) เป็นนักเบสบอลอาชีพชาวอเมริกัน เชื้อสายโดมินิกัน มีฉายาว่า "อเล็กซ์" หรือ "เอ-ร็อด" ปัจจุบันเป็นผู้เล่นเบส 3 ให้กับทีมนิวยอร์ก แยงกีส์ ในเมเจอร์ลีกเบสบอล ก่อนหน้านี้เล่นตำแหน่งชอร์ตสตอป ให้กับซีแอตเทิล มารีนเนอร์สและเท็กซัส เรนเจอร์ส
ร็อดริเกซถือเป็น 1 ในผู้เล่นที่ดีที่สุดตลอดกาล เป็นผู้เช่นที่อายุน้อยที่สุดที่สามารถตีโฮมรันได้ 500 ครั้ง ทำลายสถิติของจิมมี ฟ็อกซ์ ในปี 1939
ในเดือนธันวาคม 2007 ร็อดริเกซและทีมแยงกีส์ ทำสัญญากันเป็นระยะเวลา 10 ปี ด้วยสัญญาราคา 275 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ถือเป็นสัญญาที่มากที่สุดในประวัติศาสตร์วงการเบสบอล (ทำลายสถิติ 252 ล้านเหรียญก่อนหน้า)
เกรดี ไซซ์มอร์
เกรดี ไซซ์มอร์ ที่ 3  เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักเบสบอลตำแหน่งเซ็นเตอร์ฟิลด์ เมเจอร์ลีกเบสบอล ที่เล่นให้กับทีมคลีฟแลนด์ อินเดียนส์ ไซซ์มอร์มาจากทีมมอนทรีออล เอกซ์โป ในปี 2002 ร่วมไปกับแบรนดอน ฟิลลิปส์, คลิฟ ลี และลี สตีเวนส์ ในการแลกเปลี่ยนกับบาร์โทโล โคลอนและทิม ดรูว์
จอห์น เฮนนิแกน
จอห์น มอร์ริสัน
จอห์น แรนดัล เฮนนิแกน (John Randall Hennigan) เกิด 3 ตุลาคม ค.ศ. 1979 นักมวยปล้ำอาชีพ, นักแสดง และผู้เขียนชาวอเมริกัน
เขาเริ่มอาชีพมวยปล้ำโดยการเข้าร่วมประกวดทัฟ อีนัฟ ซีซั่น3 ซึ่งกฏกติกาบอกว่าถ้าผู้เข้าแข่งขันคนไหนชนะก็จะได้เซ็นสัญญากับWWE แล้วเขาก็ได้เป็นหนึ่งในผู้ชนะ และได้เข้าไปปล้ำในค่ายพัฒนาทักษะ OVW แล้วเขาก็ได้แชมป์แท็กทีมร่วมกับโจอี เมอร์คิวรี และก็มีผู้จัดการส่วนตัวของทีมคือเมลินา ซึ่งเป็นที่รู้จักในนามกลุ่มเอ็มเอ็นเอ็ม เขาได้เปิดตัวกับWWE โดยใช้นาม จอห์นนี ไนโตร และปรากฏตัวในสแมคดาวน์พร้อมกับเมอร์คิวรีและเมลินา ซึ่งหลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็คว้าแชมป์แท็กทีม WWEได้จากเรย์ มิสเตริโอและเอ็ดดี เกอร์เรโร จนเมอร์คิวรีได้ถูกพักงานในเดือนพฤษภาคม 2006 ไนโตรและเมลินาได้ย้ายไปอยู่รอว์ เขาก็ยังโชว์ฟอร์มได้ดีในฐานะศิลปินเดี่ยวโดยการคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2สมัย
มิถุนายน 2007 เขาได้ย้ายไปอยู่ECWโดยใช้นาม จอห์น มอร์ริสัน และสามารถคว้าแชมป์ ECWได้จากการเอาชนะซีเอ็ม พังก์ ซึ่งถือว่าเป็นแชมป์โลกครั้งแรกของเขา ช่วงปลายปี 2007 เขาได้จับคู่กับเดอะมิซคว้าทั้งแชมป์โลกแท็กทีมและแชมป์แท็กทีม WWE มาครองพร้อมกับได้รางวัลสแลมมีอะวอร์ด แท็กทีมแห่งปี 2008 ก่อนเสียแชมป์ให้คาร์ลีโตและปรีโมในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ก่อนจะถูกมิซหักหลังและแตกทีมกัน ต่อมาเขาได้คว้าแชมป์อินเตอร์สมัยที่3จากเรย์ในสแมคดาวน์ 4 กันยายน 2009 ก่อนที่จะเสียให้ดรูว์ แม็กอินไทร์ใน ในเอาชนะเชมัสแบบไต่บันไดคว้าสิทธิ์ผู้ท้าชิงอันดับ 1 ชิงแชมป์ WWE กับเดอะมิซแบบจับกดที่ไหนก็ได้แต่ก็ไม่สำเร็จ
ในรอว์ 11 เมษายนได้เอาชนะอาร์-ทรูธคว้าสิทธิ์ชิงแชมป์ WWE ในกรงเหล็ก3เส้าในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011)แทน หลังแมตช์ได้ถูกทรูธทำร้ายและกลายเป็นฝ่ายอธรรม ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ทรูธได้มาก่อนกวนระหว่างปล้ำทำให้ไม่ได้แชมป์ รอว์คืนต่อมาได้ถูกทรูธลอบทำร้ายจนต้องเข้ารับการผ่าตัดซ่อมแซมเส้นประสาทบริเวณคอ ก่อนจะกลับมาล้างแค้นในรอว์ 25 กรกฎาคม จนในปลายปี 2011 กำลังจะหมดสัญญากับ WWE แล้วไม่ขอต่อสัญญาโดยปล้ำแมตช์สุดท้ายในรอว์ 28 พฤศจิกายนกับอดีตคู่แท็กทีมอย่างเดอะมิซ และถูกมิซจัดการใส่ Skull Crushing Finale กับพื้นทางเปิดตัวจนแพ้น็อกเอาต์ หลังแมตช์ทีมงานต้องออกมาหามขึ้นเปลกลับไปหลังเวที หลังจากหมดสัญญากับWWEเขาก็ได้ไปใฝ่หาอาชีพการแสดงและตระเวณปล้ำในสมาคมอิสระต่างๆ
ในเดือนธันวาคม 2019 ได้มีการยืนยันว่ามอร์ริสันได้เซ็นสัญญากับ WWE เป็นเวลาหลายปี ในปี 2020 ได้ร่วมทีมกับมิซอีกครั้ง และคว้าแชมป์สแมคดาวน์แท็กทีมได้สำเร็จ ก่อนจะถูกมิซหักหลังอีกครั้งในปีถัดมา ในเดือนพฤศจิกายน 2021 ได้ออกจาก WWE อีกครั้งและกลับไปปล้ำตามค่ายอิสระ
ภาพเหมือนของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8
ภาพเหมือนของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8  เป็นภาพเหมือนของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ (ค.ศ. 1698) ที่เขียนโดยฮันส์ โฮลไบน์ (ผู้ลูก) ผู้เป็นจิตรกรคนสำคัญชาวเยอรมันของสมัยบาโรก แม้ว่าจะเป็นภาพที่สูญเสียไปแต่ก็ยังถือว่าเป็นงานชิ้นสำคัญจากงานที่ก็อปปีจากงานต้นฉบับ ภาพเหมือนภาพนี้เป็นภาพ "ไอคอน" ที่มีชื่อเสียงที่สุดภาพหนึ่งในบรรดาภาพเขียนของพระมหากษัตริย์อังกฤษที่เดิมวาดเป็นจิตรกรรมฝาผนังภายในพระราชวังไวท์ฮอลล์ในกรุงลอนดอนใน ค.ศ. 1536 หรือ ค.ศ. 1537 ภาพต้นฉบับถูกทำลายในเพลิงไหม้ที่พระราชวังไวท์ฮอลล์ใน ค.ศ. 1698
โฮลไบน์เดิมมาจากเยอรมนี และมาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นจิตรกรประจำราชสำนักอังกฤษในปี ค.ศ. 1536 ภาพเหมือนเขียนขึ้นเพื่อใช้ตกแต่งห้องส่วนพระองค์ภายในพระราชวังไวท์ฮอลล์ที่สมเด็จพระเจ้าเฮนรีทรงได้มาใหม่ พระองค์ทรงใช้เงินเป็นจำนวนมากในการตกแต่งพระราชวังที่มีเนื้อที่ 23 เอเคอร์ที่ทรงยึดมาหลังจากการประหารชีวิตคาร์ดินัลทอมัส โวลซีย์ (Thomas Wolsey) จิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพสี่ภาพรอบแท่นหินอ่อนที่รวมทั้งภาพของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีเอง พระอัครมเหสีเจน ซีมัวร์ พระราชบิดาสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 และพระราชมารดาเอลิซาเบธแห่งยอร์ค พระองค์ทรงจ้างให้โฮลไบน์เขียนภาพในช่วงระยะเวลาอันสั้นระหว่างที่ทรงเสกสมรสกับเจน ซีมัวร์ที่คงราวระหว่างปี ค.ศ. 1536 ถึงปี ค.ศ. 1537
ภาพเหมือนของพระเจ้าเฮนรีเป็นภาพเหมือนที่เป็นเอกลักษณ์ของพระมหากษัตริย์ยุโรปในยุ่คนั้น พระองค์ทรงวางท่าให้เขียนโดยปราศจากเครื่องยศศักดิ์ต่างๆ เช่นพระขรรค์, มงกุฎ หรือ คทาในการแสดงความเป็นพระมหากษัตริย์เช่นที่ทำกันตามปกติ เพียงแต่ทรงวางพระองค์อย่างแสดงความสง่าและความมีอำนาจ พระองค์ทรงยืนด้วยพระวรกายที่สูงสง่าอย่างมีผู้มีความมั่นใจในตนเอง พระเนตรทอดตรงมายังผู้ดูภาพ พระชงฆ์กาง และพระกรอยู่ข้างพระองค์ในท่าที่ท้าทาย พระหัตถ์ข้างหนึ่งถือถุงพระหัตถ์ อีกข้างอยู่เหนือกริชที่ห้อยอยู่จากบั้นพระองค์ เครื่องแต่งและฉากรอบพระองค์จัดอย่างหรูหราวิจิตร ภาพต้นฉบับใช้ทองคำเปลวในการตกแต่งเพื่อเน้นความหรูหรา สิ่งที่น่าสนใจคือรายละเอียดของการปักด้ายดำ (Blackwork Embroidery) พระเจ้าเฮนรีทรงเครื่องเพชรพลอยต่างๆ ที่รวมทั้งพระธำมรงค์ขนาดใหญ่หลายวง และสร้อยพระศอสองสาย ถุงคลุมของสงวน (codpiece) ชิ้นใหญ่และเครื่องหนุนพระพาหายิ่งช่วยในการส่งเสริมความเป็นชายผู้มีอำนาจของพระองค์มากขึ้น
ภาพเขียนนี้มักจะได้รับคำบรรยายว่าเป็นภาพเขียนที่มีจุดประสงค์ในการ “โฆษณาชวนเชื่อ” ที่เขียนขึ้นเพื่อเป็นการประกาศแสดงความมีพระราชอำนาจของพระองค์ เป็นภาพที่จิตรกรจงใจเขียนให้ยิ่งทรงดูมีความสง่าและความมีอำนาจ เมื่อเปรียบเทียบภาพนี้กับฉลองพระองค์ที่เป็นเกราะที่ยังคงมีอยู่ทำให้ทราบว่ามีพระวรกายเตี้ยกว่าที่ปรากฏในภาพ นอกจากนั้นก็ยังเป็นภาพที่แสดงว่ามีพระสุขภาพพลานามัยดี ซึ่งอันที่จริงแล้วในขณะนั้นพระเจ้าเฮนรีมีพระชนมายุสี่สิบพรรษากว่าๆ และทรงได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุอย่างหนักในต้นปีเดียวกัน และมีพระพระสุขภาพพลานามัยที่ไม่ค่อยดีนัก ที่มีผลต่อพระองค์เมื่อมีพระชนมายุสูงขึ้นต่อมา
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีทรงมีความเข้าพระทัยในภาพที่โฮลไบน์สร้างขึ้นและทรงสนับสนุนให้จิตรกรอื่นลอกเลียนงานเขียนเพื่อแจกจ่ายไปทั่วราชอาณาจักรสำหรับเป็นของขวัญที่พระราชทานให้กับพระสหาย หรือ ราชทูต ขุนนางสำคัญๆ ก็จ้างให้เขียนภาพเหมือนของตนเองเพื่อเป็นการแสดงความจงรักภักดีต่อพระองค์ การที่งานชิ้นนี้ได้รับการก็อปปีเป็นจำนวนมากทำให้กลายมาเป็นรูปสัญลักษณ์ประจำตัว หรือภาพไอคอนของพระเจ้าเฮนรีไปแม้ว่าภาพต้นฉบับจะถูกทำลายไปในเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 1698 ไปแล้วก็ตาม กระนั้นภาพนี้กลายเป็นภาพพจน์อันเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปของพระองค์ เช่นเมื่อชาร์ลส์ ลาฟตันนำมาใช้ในการแสดงภาพยนตร์เรื่อง “"ชีวิตส่วนพระองค์ของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8"” เมื่อตัวละครวางท่าและเดินท่าทางเดียวกับที่ปรากฏในภาพของโฮลไบน์ คำนำในบทละคร “"เฮนรีที่ 8"” โดยเชคสเปียร์บรรยาพระองค์ว่า “a fellow / In a long motley coat guarded with yellow” ซึ่งก็คงเป็นคำบรรยายที่มาจากภาพเหมือนของพระองค์ที่โฮลไบน์เขียน
ภาพเขียนที่ยังคงอยู่.
ภาพร่างที่โฮลไบน์เขียนเตรียมไว้เพื่อการเขียนภาพเหมือนยังคงมีอยู่ให้เห็นที่หอศิลป์ภาพเหมือนแห่งชาติ, ลอนดอน ภาพร่างแตกต่างจากภาพที่เขียนจริงเล็กน้อย ที่เห็นได้ชัดคือการยืนที่เป็นท่าสามในสี่เช่นแบบของการยืนที่ทำกันมาแทนที่จะเป็นท่าที่ดูท้าทายเช่นในเวอร์ชันสุดท้าย นอกจากนั้นก็ยังมีภาพเหมือนครึ่งพระองค์ขนาดเล็กกว่าอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ธิสเซน-บอร์เนมิสซาในกรุงมาดริด ภาพนี้ที่เป็นภาพเขียนภาพเดียวของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีโดยโฮลไบน์ก็อาจจะเป็นงานเขียนร่างที่เตรียมสำหรับการเขียนจริง ในภาพนี้สมเด็จพระเจ้าเฮนรีทรงฉลองพระองค์เดียวกับภาพเขียนบนผนัง แต่ก็ยังทรงยืนแบบสามในสี่ ภาพนี้เดิมเป็นของตระกูลสเปนเซอร์อยู่เป็นเวลาหลายปี แต่ในที่สุดปัญหาทางการเงินก็ทำให้อัลเบิร์ต สเปนเซอร์ เอิร์ลสเปนเซอร์ที่ 7 ต้องขายงานศิลปะไปหลายชิ้น และชิ้นที่ว่านี้ก็ถูกซื้อโดยไฮน์ริค บารอนธิสเซน-บอร์เนมิสซา เดอ คาสซอน
ภาพก็อปปีอื่น ๆ ของภาพเขียนต้นฉบับระบุว่าเป็นงานเขียนโดยจิตรกรผู้อื่น แต่ส่วนใหญ่ไม่ทราบชื่อว่าเป็นผู้ใด คุณภาพของงานลอกก็แตกต่างกันเป็นอันมาก งานส่วนใหญ่เขียนแต่รูปของพระองค์ แต่ก็มีอยู่ชิ้นหนึ่งที่ลอกโดยริมิเจีย ฟาน ลีมพุทใน ค.ศ. 1667 ที่ก็อปปีทั้งภาพที่ในปัจจุบันอยู่ที่พระราชวังแฮมพ์ตันคอร์ท ก็อปปีที่มีคุณภาพดีที่สุดและเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดเป็นของหอศิลป์วอล์คเคอร์ ที่อาจจะเป็นภาพที่ว่าจ้างโดยเอ็ดเวิร์ด ซีมัวร์
Portrait of Henry VIII
ซีเอช-47
สมูธแจ๊ซ
เดอะบรีดเดอร์ส์
Cast (band)
WWE TLC
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคิตตีฮอว์ค
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคิตตีฮอว์ค  เป็นชั้นของเรือบรรทุกเครื่องบินขับเคลื่อนด้วยกังหันไอน้ำของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา พัฒนามาจากเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นฟอร์เรสตัล ตั้งชื่อตามชื่อเรือลำแรกในชั้น คือ ยูเอสเอส คิตตีฮอว์ค (CV-63) ซึ่งมาจากชื่อเมืองคิตตีฮอว์ค รัฐนอร์ทแคโรไลนา สถานที่ซึ่งพี่น้องไรต์ทดสอบเครื่องบินเป็นครั้งแรกเมื่อ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1903
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคิตตีฮอว์คประกอบด้วยเรือจำนวน 4 ลำ ที่ประจำการตั้งแต่ทศวรรษ 1960 ปัจจุบันเรือทั้งสี่ลำถูกปลดประจำการหมดแล้ว ได้แก่
32 ธันวา
32 ธันวา เป็นภาพยนตร์ไทย แนวโรแมนติก-คอมเมดี ผลิตโดยค่าย เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ ออกฉายเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ได้รับการจัดเรตติ้งภาพยนตร์ประเภท น 15+ (ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป) ผลงานการกำกับและเขียนบทโดย ฤกษ์ชัย พวงเพ็ชร์ นำแสดงโดย วรเวช ดานุวงศ์, อภิญญา สกุลเจริญสุข, โหน่ง ชะชะช่า, รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์, สิตางศุ์ ปุณภพ, และ ศิรัฐ วิทยถาวรวงศ์
"32 ธันวา" เปิดตัวรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ณ ลานพาร์คพารากอน ศูนย์การค้าสยามพารากอน และมีการเปิดฉายรอบพิเศษก่อนหน้าวันฉายจริงในโรงภาพยนตร์บางแห่ง ภาพยนตร์ทำรายได้เปิดตัวจากการเข้าฉายสัปดาห์แรก 44 ล้านบาท สัปดาห์ที่ 2, 3 และ 4 ของการเข้าฉาย ภาพยนตร์มีรายได้รวมเพิ่มขึ้นเป็น 82.4 ล้านบาท, 96.6 ล้านบาทและ 101.6 ล้านบาท ตามลำดับ ภาพยนตร์มีรายได้รวมตลอดการเข้าฉายประมาณ 103.8 ล้านบาท (เฉพาะในกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล)
32 ธันวา เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ ชายหนุ่มที่มีชีวิตสุดประหลาด โน้ต (วรเวช ดานุวงศ์) ซึ่งสูญเสียความทรงจำบางส่วนไป บังเอิญมาเจอกับ โจ (โหน่ง ชะชะช่า) ซึ่งมีอาการวิตกกังวลเรื่องถ่ายไม่ออก โดยทั้งคู่เข้ารับการบำบัดพร้อมกัน และได้รับคำแนะนำสุดประหลาดจากหมอ โดย โน้ต ต้องฟื้นความทรงจำด้วยการเดินทางไปยังสถานที่เก่าๆ แต่ถ้าไม่หายขาดก็ควรเอาศีรษะกระแทกกับเสาแรงๆ ส่วน โจ ต้องหางานอดิเรกเบาๆทำ ในวันอากาศสบายๆจะได้ถ่ายคล่อง
ระหว่างที่คู่เกลออยู่ในระหว่างการบำบัด เรื่องราวความรักของโน้ต กับ 1 ใน 3 หญิงสาวที่เขาเคยเข้าไปพัวพันก็แวบขึ้นมาในสมอง แต่เขาไม่มั่นใจว่าคนที่เขารักคือใครกันแน่ จะเป็น อั้ม (สิตางศุ์ ปุณภพ) นุ่น (รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์) หรือ เมย์ (อภิญญา สกุลเจริญสุข) หรืออาจเป็น บอย (ผดุง ทรงแสง หรือ แจ๊ส ชวนชื่น) ช่างทำผมซี้ปึ๊กของเขาเองก็ได้
ในขณะที่โน้ตกำลังเข้าสู่วังวนของการรำลึกความทรงจำ ฟากโจกลับสนุกกับการไล่จดคำคมจากคนที่เขาเข้าไปทำความรู้จัก ซึ่งล้วนแต่ฟังแล้วจี๊ดโดนใจทั้งสิ้น ตัวอย่างเช่น ที่ๆ ดีก็มีคนเลวอยู่ได้ ในที่เลวๆ ก็อาจมีคนดีปนอยู่ได้เช่นกัน เพราะฉะนั้นจงอย่าตามหาคนที่ดีพอ แต่ควรตามหาคนที่พอดี
การฟื้นความทรงจำของโน้ตยังดำเนินต่อไป โดยมีโจคอยทำหน้าที่เพื่อนคู่คิดติดสอยห้อยตามตลอดเวลา ใครกันคือคนที่โน้ตตามหาอยู่ และใครกันที่จะทำให้ความทรงจำของเขาคืนสู่ปกติดังเดิม ใครกันคือคนที่โน้ตรัก หรือคนที่รักโน้ต
การ์ลิโต
การ์โลส เอดวิน โกลอน ผู้ลูก (Carlos Edwin Colón Jr.; 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979) นักมวยปล้ำอาชีพชาวปวยร์โตรีโก ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในนาม การ์ลิโต (Carlito) เขาเป็นอดีตนักมวยปล้ำWWE และปล้ำให้กับWWC เป็นแชมป์ WWC Universal Heavyweight Championship หลายสมัย และWWC Puerto Rico Heavyweight Championship
ปี 2003 การ์ลิโตได้เซ็นสัญญากับWWE เข้าปล้ำกับค่ายพัฒนาทักษะมวยปล้ำ OVW เป็นระยะเวลาเกือบ 2 ปี ในการจับคู่กับ ไมค์ มอนโด และผู้จัดการทีม เคนนี โบลิน หลังจากที่เขาฝึกทักษะมวยปล้ำจาก OVW แล้ว เขาก็ได้ปรากฏตัวในสแมคดาวน์ เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2004 ซึ่งวันนั้นเองเขาก็สามารถคว้าแชมป์ยูเอสจากจอห์น ซีนาไปได้ ในปี 2005 เขาปรากฏตัวครั้งแรกในรอว์ จากผลดราฟท์ตัวนักมวยปล้ำ เขาก็สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลจากเชลตัน เบนจามินได้เช่นกัน ซึ่งเขาเป็นคนแรกที่ปรากฏตัวใน WWE ครั้งแรกแล้วก็สามารถคว้าแชมป์ไปได้ถึง 2 ครั้ง และเป็นนักมวยปล้ำชาวปวยร์โตรีโกคนที่ 2 ที่สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์ได้ต่อจากเปโดร มอราเลส และในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 การ์ลิโตและน้องชายของเขา ปริโม ก็สามารถรวบรวมเข็มขัดแชมป์โลกแท็กทีม และแชมป์แท็กทีม WWE ให้กลายเป็นแชมป์แท็กทีมยูนิฟายด์ ก่อนเสียให้กับเอดจ์และคริส เจริโค จากนั้นการ์ลิโตได้หักหลังปริโม ในปี 2010 การ์ลิโตได้ถูกไล่ออกจาก WWE
คาร์ลิโต้
มิลเลนเนียม เรสซิเดนซ์
มิลเลนเนียม เรสซิเดนซ์  เป็นโครงการตึกระฟ้าประเภทที่พักอาศัยในประเทศไทย จำนวน 4 อาคาร ตั้งอยู่ในซอยสุขุมวิท 16, 18, 20 ถนนสุขุมวิท แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ติดต่อกับสถานีอโศก และสถานีสุขุมวิท
อาคารได้รับการออกแบบโดยทอม ไรท์ และเกคู จอร์จ จากสำนักงานออกแบบ ดับเบิลยูเคเค จำกัด (WKK Architects) และผู้รับเหมาที่ปรึกษาโครงการบริษัท แอดคินส์ จำกัด ซึ่งต่างเป็นบริษัทที่ทำออกแบบอาคารสูงระฟ้าหลายแห่ง เช่น โรงแรมเบิร์จอัลอาหรับที่เมืองดูไบ
มิลเลนเนียม เรสซิเดนซ์ มีจุดเด่นจากการใช้ผังรูปตัว T ผนังหน้าต่างทั้งในทั้งภายนอกและภายในอาคารเป็นอะลูมิเนียมแพลทดิ้ง และใช้โทนสีเทาช่วยให้ความสว่างไสวให้บรรยากาศแบบอาคารโมเดิร์น ภายในอาคารประกอบด้วยพื้นที่ส่วนกลางเช่น ฟิตเนส สระว่ายน้ำ สนามเทนนิส ห้องประชุม สนามเด็กเล่น และที่จอดรถจำนวน 1 พันคัน จากพื้นที่รวม 12 ไร่ ถูกวางให้เป็นพื้นที่สีเขียวถึง 60% ทำให้โครงการนี้ได้รับรางวัลด้านสิ่งแวดล้อม Green Mark Gold Accrediation จากหน่วยงานด้านอาคารและการก่อสร้าง ประเทศสิงคโปร์ (Building and Construction Authority)
บุปผาราตรี เฟส 2
บุปผาราตรี เฟส 2 เป็นภาพยนตร์ไทย แนวสยองขวัญ ตลก ความรัก ภาคต่อของ บุปผาราตรี ออกฉายเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2548 กำกับโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค นำแสดงโดย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ และ กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี แท็กทีมแชมเปียนชิป
แชมป์ยูนิฟาย แทคทีม WWE
Unified WWE Tag Team Championship
คาร์ลี่ โคลอน
Drew Galloway
เอสเธอร์ (มิเล)
เอสเธอร์  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ มิเลเขียนภาพ "เอสเธอร์" ในปี ค.ศ. 1865 เป็นภาพเขียนในช่วงสุนทรียนิยมของมิเลเมื่อได้รับอิทธิพลจากเฟรเดอริก เลตัน (Frederic Leighton) และเจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์
"เอสเธอร์" เป็นภาพของเอสเธอร์บุคคลจากพระธรรมเอสเธอร์จากพันธสัญญาเดิม ในตำนานเอสเธอร์เป็นภรรยาชาวยิวของกษัตริย์เปอร์เซียอาฮาซูเออรัส (Ahasuerus) ขณะที่กำลังเตรียมตัวจะเข้าเฝ้าพระสวามี เอสเธอร์เสี่ยงกับการลงโทษถึงตายเพราะมิได้ถูกเรียกให้เข้าเฝ้า แต่เอสเธอร์ก็ตัดสินใจเข้าเฝ้าเพื่อทูลถึงแผนการสังหารชาวยิว
มิเลขอยืมเสื้อคลุมสีเหลืองที่นายพลชาลส์ จอร์จ กอร์ดอน (Charles George Gordon) ที่ได้รับจากพระจักรพรรดิจีนหลังจากที่ทรงพ่ายแพ้ในกบฏไทปิง (Taiping Rebellion) ในการพยายามสร้างบรรยากาศมิเลกลับข้างในออกข้างนอกที่ทำให้เกิดลวดลายแอ็บแสตร็คที่เห็นในภาพเขียน
การใช้สีตัดกันของเสื้อคลุมสีเหลืองบนม่านสีน้ำเงินและคอลัมน์สีขาวเป็นการสร้าง visual effect และการลดการใช้รายละเอียดอื่นในการสื่อเนื้อหาของภาพก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่กลุ่มสุนทรีย์นิยมปฏิบัติซึ่งมิเลพยายามเลียนแบบ
"เอสเธอร์" ในภาพยืนจัดสายมุกบนผมเพื่อเตรียมสวมมงกุฏ การวางท่านี้มาจากภาพเขียนทิเชียน ที่มิเลพยายามเลียนแบบรวมทั้งการใช้สีและการวางหน้าในลักษณะที่เรียกว่า "ทิเชียนบลอนด์" เมื่อเทียบกับสีแดงของภาพเขียนก่อน ๆ ของมิเล เช่น "เพื่อนเจ้าสาว" (The Bridesmaid) และงานเขียนของจิตรกรร่วมสมัย ดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ นักเขียนชีวประวัติของมิเลมาเรียน สปีลแมนกล่าวถึงภาพเขียนว่าเป็น "เป็นการเขียนที่มีลักษณะสมัยใหม่ที่สุดเมื่อเทียบกับงานเขียนสมัยแรกๆ...ภาพมีความกลมกลืนด้วยการใช้สีที่สดใสของ ค.ศ. 1898 กว่าภาพที่เขียนเมื่อสี่สิบปีก่อนหน้านั้น"
Esther (Millais painting)
ใบไม้ร่วง (มิเล)
ใบไม้ร่วง  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเลจิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์นครหลวงแมนเชสเตอร์, แมนเชสเตอร์ในอังกฤษ
มิเลเขียนภาพ “ใบไม้ร่วง” เสร็จในปี ค.ศ. 1856 และตั้งแสดงครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะ ในปีเดียวกัน นักวิจารณ์ศิลป์จอห์น รัสคินบรรยายว่า “เป็นการวาดภาพยามพลบค่ำที่สมบูรณ์ที่สุดเป็นครั้งแรก” เอฟฟี เกรย์ (Effie Gray) ภรรยาของมิเลกล่าวว่ามิเลตั้งใจจะสร้างภาพเขียนที่ “เต็มไปด้วยความงามโดยไม่มีหัวเรื่อง”
“ใบไม้ร่วง” เป็นภาพของเด็กผู้หญิงสี่คนกวาดใบไม้มากองรวมกันในยามใกล้ค่ำเพื่อจะทำกองเพลิงแต่เราไม่เห็นเปลวไฟนอกจากควันที่โชยออกมาจากกองใบไม้ เด็กผู้หญิงสองคนทางขวาดูท่าทางขะมุกขะมอมกว่าซึ่งน่าจะเป็นเด็กชั้นแรงงาน
ภาพเขียนเห็นกันว่าเป็นภาพแรกๆ ที่มีอิทธิพลต่อการวิวัฒนาการของลัทธิสุนทรียนิยม
ความหมายของภาพเขียนเห็นกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของความเปลี่ยนแปลงของของความเป็นเด็กและความงามซึ่งเป็นหัวใจของหัวเรื่องของการเขียนภาพของมิเล มาลคอล์ม วอร์เนอร์ (Malcolm Warner) กล่าวว่ามิเลได้รับอิทธิพลจากโคลงของอัลเฟรด ลอร์ดเทนนิสสัน ที่มิเลเคยไปเยี่ยมและกวาดใบไม้ด้วยกัน
วอร์เนอร์ตั้งข้อสังเกตว่าบรรทัดจากเพลงของเทนนิสสัน “Tears, Idle Tears” ในหนังสือ “เจ้าหญิง” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1847 อาจจะมีอิทธิพลต่อภาพเขียน:
แอปเปิลในมือขวาเด็กผู้หญิงคนเล็กอาจจะเป็นสัญลักษณ์ของความสูญเสียความเป็นเด็กซึ่งเป็นนัยถึงปฐมบาปและการถูกขับของอีฟจากสวนอีเด็น
หลังจากที่ได้รับการวิจารณ์ที่ดีจากเฟรดเดอริค จอร์จ สตีเฟ็น (Frederic George Stephens) มิเลก็เขียนจดหมายถึงสตีเฟ็นโดยกล่าวว่าตั้งใจจะเขียนภาพที่ทำให้ปลุกความรู้สึกศรัทธาในศาสนาจากส่วนลึกที่สุด และที่เลือกฉากการเผาใบไม้ก็เพื่อเป็นการเร้าความรู้สึกนี้
Autumn Leaves (painting)
อูกโน (มิเล)
อูกโนในวันเซนต์บาร์โทโลมิว ไม่ยอมป้องกันตัวเองโดยการติดตราโรมันคาทอลิก หรือ อูกโนในวันเซนต์บาร์โทโลมิว  หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า อูกโน  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษคนสำคัญที่เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1852 ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมส่วนบุคคล
เมื่อเริ่มวาดมิเลก็เพียงแต่จะวาดภาพคู่รัก แต่วิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ ศิลปินร่วมกลุ่มติว่าออกจะเป็นหัวเรื่องที่ดาด หลังจากที่ได้ชมอุปรากร "เลอูกโน" (Les Huguenots) โดยจาโกโม ไมเออร์เบร์ (Giacomo Meyerbeer) ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับการสังหารหมู่แล้ว มิเลก็เปลี่ยนหัวข้อภาพให้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่ว่า ในอุปรากรตัวละครวาเลนไทน์พยายามอ้อนวอนให้ราฟาเอลผูกผ้าขาวแต่ไม่สำเร็จ การเลือกหัวข้อที่สนับสนุนฝ่ายโปรเตสแตนต์ก็มีความสำคัญต่อทัศนคติต่อกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล ผู้ก่อนหน้านั้นถูกโจมตีว่ามีความเห็นอกเห็นใจในขบวนการออกซฟอร์ด (Oxford Movement) และโรมันคาทอลิก
ดอกไม้ที่เลือกใช้ในภาพอาจจะเป็นเพราะความสนใจในภาษาดอกไม้คือการใช้ดอกไม้ในการสื่อความหมายในสมัยวิกตอเรีย เช่นดอกแคนเตอร์บรีเบลล์สีน้ำเงินทางซ้ายซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความศรัทธาและความแน่วแน่
"อูกโน" ตั้งแสดงพร้อมกับภาพ "โอฟีเลีย" ที่ราชสถาบันศิลปะ ในปี ค.ศ. 1852 ช่วยเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ ทอม เทย์เลอร์ (Tom Taylor) เขียนสรรเสริญเป็นอย่างดีในบทวิจารณ์ในนิตยสาร "พันช์" (Punch) ภาพได้รับการแกะเป็นภาพพิมพ์ซึ่งกลายเป็นงานชิ้นแรกที่มิเลประสบความสำเร็จและได้รับความนิยม ซึ่งทำให้มิเลไปสร้างงานเขียนในหัวข้อที่คล้ายคลึงกันต่อมาอีกหลายภาพ
A Huguenot
วัยเด็กของรอลี (มิเล)
วัยเด็กของรอลี  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่ในอังกฤษ
“วัยเด็กของรอลี” ตั้งแสดงเป็นครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะ ในปี ค.ศ. 1871 เป็นภาพที่เป็นตัวแทนของสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมของความนิยมความเป็นวีรบุรุษที่เกิดขึ้นในตอนปลายของสมัยวิกตอเรีย และดำรงอยู่ในสังคมอังกฤษมาจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20
ในภาพวอลเตอร์ รอลี (Walter Raleigh) และน้องชายเมื่อยังเด็กนั่งอยู่ริมทะเลที่ชายฝั่งเดวอน ฟังเรื่องราวชีวิตทะเลที่เล่าโดยกะลาสีผู้มีประสบการณ์ที่ชี้ไปทางทะเลด้วยความตั้งอกตั้งใจและตื่นตาตื่นใจ
ภาพเขียนได้รับอิทธิพลจากบทความที่เขียนโดยนักเขียนและนักประวัติศาสตร์เจมส์ แอนโทนี เฟราด์ (James Anthony Froude) ในบทความ “England's Forgotten Worthies” ที่บรรยายถึงชีวิตทางทะเลนักเดินเรือในสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 และอาจจะได้รับอิทธิพลจากชีวประวัติของวอลเตอร์ รอลีที่เพิ่งได้รับการพิมพ์ขึ้นในขณะนั้น
ภาพปรากฏในการศึกษาระบบหลังการอาณานิคมโดยเฉพาะในงานของซัลมัน รัชดี ในนวนิยาย "Midnight's Children" (เด็กเที่ยงคืน)
The Boyhood of Raleigh
หลอดเลือดแดงแข็ง
การแก้ไขรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2550
หลอดเลือดดำบริเวณผิว
หลอดเลือดบริเวณผิว
หลอดเลือดส่วนลึก
ศึกสงบ (มิเล)
ศึกสงบ, 1856  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะมินนีแอโพลิสในสหรัฐอเมริกา
มีหลักฐานว่าเดิมมิเลตั้งใจจะเขียนภาพเสียดสีที่โจมตีนายทหารสัญบัตรที่ได้รับการอนุญาตให้กลับบ้านเพราะมี “ปัญหาด่วนส่วนตัว” ทางบ้าน ขณะที่ทหารธรรมดาคนอื่น ๆ ต้องทนกับความลำบากลำบนในไครเมีย เมื่อสงครามสงบการเสียดสีก็หมดความหมาย มิเลจึงเปลี่ยนหัวเรื่องเป็นทหารบาดเจ็บที่กำลังรักษาตัวที่บ้านขณะที่สงครามยุติลง
นายทหารนั่งอยู่บนโซฟาโดยมีภรรยานั่งบนตัก ด้านหลังของภรรยาเป็นพุ่มต้นเมอร์เติล ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความรักอันยาวนาน นายทหารวางหนังสือ “ผู้มาใหม่” (The Newcomes) โดยวิลเลียม เมกพีซ แทกเคอรีย์ (William Makepeace Thackeray) เล่มสีเหลืองไว้ข้างหลังศีรษะเพื่อจะอ่านหนังสือพิมพ์