pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วัดนาป่าพงตั้งวัดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 เดิมทีเป็นเป็นผืนนาที่มารดาของ พระคึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล ยกถวายหลังจากพระอาจารย์กลับจากการออกธุดงค์ได้มาใช้สถานที่แห่งนี้เป็นที่บำเพ็ญภาวนาและพำนักแต่เพียงผู้เดียว ในระหว่างนั้นสถานที่ดังกล่าวค่อยๆ พัฒนามาตามลำดับ จนเมื่อ พ.ศ. 2545 ได้ขึ้นทะเบียนตั้งเป็น วัดนาป่าพง
โดยใช้คำว่า "พุทธวจน" ซึ่งทางพระอาจารย์คึกฤทธิ์กล่าวว่า พุทธวจนเป็นหลักธรรมคำสอนจากพระโอษฐ์ของพระพุทธเจ้า พุทธวจนไม่ใช่คำที่แต่งขึ้นใหม่ หรือคิดขึ้นมาในภายหลังแต่อย่างใด แต่เป็นธรรมะที่เกิดจากการทรงจำหลักคำสอนของพระพุทธเจ้าที่ถูกบันทึกอยู่ในพระไตรปิฎก ซึ่งถ่ายทอดด้วยการใช้พุทธวจนอธิบายพุทธวจนเอง ไม่ใช้ความเห็นของตน และเชื่อมโยงพุทธวจนบทต่างๆ เข้าด้วยกัน เพื่อให้เกิดความเข้าใจ
วัดนาป่าพง เป็นวัดที่เป็นข่าวโด่งดัง และเป็นประเด็นร้อนแรงที่พุทธศาสนิกชนต่างแสดงทัศนะและให้ความสนใจกันเป็นอย่างมาก ถึงกรณีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ (พศ.) ได้หยิบเรื่องที่มีการร้องเรียน พระคึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล เจ้าอาวาสวัดนาป่าพง ที่ประกาศว่าในสิกขาบทพระปาติโมกข์นั้นมี 150 ข้อถ้วน ไม่ใช่ 227 ข้อ ทางวัดนาป่าพงจึงจะสวดพระปาติโมกข์เพียง 150 ข้อ เป็นเหตุให้วัดนาป่าพงถูกตัดออกจากการเป็นวัดสาขาของวัดหนองป่าพง จ.อุบลราชธานี ไปเมื่อปี 2553 เนื่องการพระคึกฤทธิ์ที่ต้องการจะยึดความถูกต้องตามหลักการในพระไตรปิฏกที่เผยแพร่แต่พุทธวจน คำสอนที่ออกจากพระโอษฐ์พระพุทธเจ้า แต่ขัดต่อประเพณีการสวดพระปาติโมกข์ของคณะสงฆ์ไทยทีสืบทอดกันต่อมา
กระทั่งล่าสุด เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2557 มหาเถรสมาคม ได้มีมติออกมาถึง กรณีการตัดศีลในพระปาติโมกข์เหลือ 150 ข้อนั้น มหาเถรสมาคมไม่เอาผิด แต่การสวดปาติโมกข์ตามหลักแท้จริงโดยยึดถือตามพระวินัยปิฏกมติมหาเถรฯยืนยันว่าสงฆ์ควรสวดศีลปาติโมกข์จำนวน 227 ข้อ อนึ่ง สิกขาบทในพระปาติโมกข์มี 150 ถ้วน เป็นปาราชิก 4 สังฆาทิเสส 13 นิสสัคคิยปาจิตตีย์ 30 สุทธิกปาจิตตีย์ 92 ปาฏิเทสนียะ 4 อธิกรณสมถะ 7 แต่ในพระปาติโมกข์ที่สวดกันอยู่ และในคัมภีร์วิภังค์ แห่งสิกขาบท แสดงว่าสิกขาบท 227 ข้อ มีสิกขาบทคือ อนิยต 2 เสขิยวัตร 75 เพิ่มเติมเข้าไปด้วย
เมื่อเดือน เมษายน 2560 นายจักร์กริช ทรัพย์ไพศาล อดีตศิษย์วัดนาป่าพง จ.ปทุมธานี เป็นโจทก์ที่ 1 กับพวกรวม 2 คน ได้ยื่นฟ้อง พระคึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล เจ้าอาวาสวัดนาป่าพง เป็นจำเลยที่ 1 กับพวกรวม 3 คน ต่อศาลจังหวัดธัญบุรี ในข้อหาฉ้อโกงเงินบริจาคค่าจัดพิมพ์หนังสือพุทธวจน และเงินบริจาคผ่อนซื้อที่ดินข้างวัดนาป่าพง รวมเงินกว่า 515 ล้านบาท ซึ่งพระคึกฤทธิ์ให้การปฏิเสธ ต่อมานายจักร์กริช ทรัพย์ไพศาล กับพวก ได้มาขอเจรจาให้ศาลไกล่เกลี่ย
นายจักร์กริช อดีตศิษย์ฯ ได้แถลงต่อหน้าศาลว่า เต็มใจยอมรับว่า พระคึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล มิได้กระทำความผิดฐานฉ้อโกงตามฟ้อง ความผิดดังกล่าวมิได้เกิดขึ้นจริง ตกลงยินยอมขอถอนฟ้องคดีทั้งหมด และขอถอนเรื่องที่ได้ยื่นร้องเรียนต่อหน่วยงานต่างๆ และนายจักร์กริช จะทำพิธีขอขมาต่อพระคึกฤทธิ์ ที่ศาลจังหวัดธัญบุรี ในวันที่ 13 มิถุนายน 2562 ตลอดระยะเวลา 3-4 ปีที่ผ่านมา พระคึกฤทธิ์ถูกให้ข่าวบิดเบือน ใส่ร้าย ก่อให้เกิดความเสียหายต่อชื่อเสียง แต่ท่านมิได้ตอบโต้ รวมทั้งเชิญสื่อมวลชนมารับฟัง และเป็นสักขีพยานในพิธีขอขมาดังกล่าว
รัฐสภาหมู่เกาะแฟโร
รัฐสภาหมู่เกาะแฟโร  คือรัฐสภาระบบสภาเดี่ยวของหมู่เกาะแฟโรซึ่งเป็นดินแดนปกครองตนเองในราชอาณาจักรเดนมาร์ก โดยความหมายของสภา "Løgting" ในภาษาแฟโรแปลว่า "สมัชชากฎหมาย" โดยมีที่มาจากคำว่า lǫgþing ในภาษานอร์สเก่า ซึ่งเป็นชื่อของสมัชชาในสมัยโบราณกว่าพันปี โดยเคยเป็นศูนย์กลางอำนาจสูงสุดในสมัยไวกิง โดยตั้งแต่ ค.ศ. 1274 ถึง 1816 มีหน้าที่โดยหลักด้านการศาล ส่วนในยุคปัจจุบันก่อตั้งใน ค.ศ. 1852 โดยมีหน้าที่เป็นรัฐสภาซึ่งต่อมาได้รับอำนาจนิติบัญญัติจากเดนมาร์กใน ค.ศ. 1948
ในปัจจุบันหมู่เกาะแฟโรประกอบด้วยเขตเลือกตั้งเพียงเขตเดียว โดยมีจำนวนผู้แทนคงที่ที่ 33 คน โดยมีวาระครั้งละ 4 ปี
Løgting
วัดสระบัว (จังหวัดปทุมธานี)
วัดสระบัว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงสนั่น อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 10 ไร่ 3 งาน 54 ตารางวา ทางทิศเหนือติดต่อกับคลองรังสิต
วัดสระบัวสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2425 โดยพระอธิการนก นายสมหวัง และนางจู ได้ขนานนามวัดว่า วัดหลุมบัว เพราะมีสระบัวขนาดใหญ่ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดสระบัว" เมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน แต่ชาวบ้านเรียกว่า วัดคลองสิบเอ็ด ตามนามท้องที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2460 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6 เมตร ยาว 20 เมตร ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2512 และให้ทางราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินของวัด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถซึ่งกำนันบุญธรรมสร้างถวายและมีพระพุทธโสธรจำลองขนาดหน้าตักกว้าง 60 เซนติเมตร สูง 85 เซนติเมตร
วัดเวฬุวัน (จังหวัดปทุมธานี)
วัดเวฬุวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดจำนวน 15 ไร่ ด้านทิศตะวันออกติดต่อกับทางรถไฟสายเหนือ ทิศตะวันตกติดต่อกับคลองเปรมประชากร
วัดเวฬุวันสร้างเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2465 โดยมีพระภิกษุ 2 รูป คือ พระผึ่งและพระจอกเป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด และได้ขนานนามว่า วัดเวฬุวันราษฎร์บำรุงอาราม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเวฬุวัน" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2481 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2492 ทางวัดได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนที่ดินของวัด คือ โรงเรียนวัดเวฬุวัน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.30 เมตร ยาว 19.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ หน้าตักกว้าง 1.30 เมตร นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปปางสมาธิอีกจำนวน 2 องค์ อยู่ที่ศาลาการเปรียญและหอสวดมนต์
วัดท่ากระชับ
วัดท่ากระชับ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 121/3 หมู่ที่ 1 ในตำบลท่ากระชับ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดท่ากระชับ หรือ วัดป่า ตั้งวัดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2541 โดยมีนายเผดิมชัย สะสมทรัพย์ เป็นผู้ขออนุญาตตั้งวัด เริ่มแรกเป็นสำนักสงฆ์ ชื่อ สำนักสงฆ์วิมุติธรรมสถาน สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวรเสด็จมาเปิดป้ายเมื่อ พ.ศ. 2528 พื้นที่เดิมเป็นที่รกร้างว่างเปล่า มีเพียงเสนาสนะคือ กุฏิมุงจาก มีพระครูวิมลธรรมธัชเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาวัดได้บูรณะมาตามลำดับ จนมีเนื้อที่ราว 29 ไร่เศษ และได้ก่อสร้างอุโบสถกว้าง 20 เมตร ยาว 37 เมตร อุโบสถมีความเรียบง่าย มีความสูงจากพื้นถึงหลังคา 14 เมตร พื้นปูหินแกรนิต ภายในประดิษฐานพระประธาน คือ พระพุทธชินราชจำลอง ขนาดหน้าตัก 149 นิ้ว
วัดธาตุ
วัดธาตุ อาจหมายถึง
วัดใหม่ห้วยลึก
วัดใหม่ห้วยลึก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนป่าน อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 30 ไร่
วัดใหม่ห้วยลึก เดิมมีเนื้อที่ 2 ไร่ 4 งาน ตั้งอยู่บริเวณหมู่ที่ 1 สร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 2443 (โดยประมาณ) แต่ข้อมูลกรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ในขณะนั้นมีชาวบ้านเริ่มมาอาศัยอยู่รอบวัด จึงเห็นว่าไม่สงบ ไม่เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม ทางวัดจึงได้ย้ายออกมาตั้งอยู่ที่อยู่ปัจจุบัน เจ้าอาวาสที่ปกครองวัดอยู่คือ พระอาจารย์โสฬส ในตอนนั้นมีกุฏิอยู่หลังหนึ่งซึ่งเป็นแบบรวม คือ หอสวดมนต์ หอฉันและเป็นกุฏิด้วยมีโบสถ์หนึ่งหลังแต่ยังไม่มีเมรุ เมื่อพระอาจารย์โสฬสมรณภาพแล้ว จึงได้อาราธนาพระอธิการปลีก ขนฺติพโล จากวัดหนองดินแดงมาเป็นเจ้าอาวาส ครั้งพระอธิการปลีก ขนฺติพโล มรณภาพจึงได้กราบนิมนต์พระอธิการเสม สุธมฺโม ซึ่งขณะนั้นอยู่วัดพระงามมาเป็นเจ้าอาวาสในช่วงที่ท่านพระอธิการเสมได้มาอยู่ ได้มีความพัฒนาอย่างมากอย่างเห็นได้ชัด
ในสมัยที่อาจารย์โสฬสปกครองอยู่ ได้สร้างอุโบสถขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อมรณะภาพแล้ว ต่อมาพระอธิการปลีก ขนฺติพโล ได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้น 1 หลังและเมรุอีก 1 หลัง เมื่อพระอธิการปลีก ขนฺติพโล ได้มรณะภาพลงต่อมาพระอธิการเสม สุธมฺโม ได้ซื้อที่ดินเพิ่ม 10 งาน เพื่อสร้างกุฏิหลังใหม่เป็นกุฏิตึกปูนสองชั้นสร้างเสร็จ พ.ศ. 2533 ต่อมาได้สร้างหอระฆังขึ้นเป็นแบบสองชั้นพร้อมกับหอปริยัติธรรม ต่อมาได้ซื้อที่ดินเพิ่มขึ้นอีก 14 ไร่ 2 งาน ต่อมาได้ย้ายศาลาการเปรียญเข้ามาอยู่ข้างกุฏิหลังใหม่ ต่อมาได้สร้างเมรุหลังใหม่ขึ้นแทนหลังเก่าเป็นแบบเมรุลอย
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อแดงเป็นพระประธานประจำอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปั้น ขนาดสูง 2.80 หน้าตักกว้าง 1.80 เมตร มีเรื่องเล่าว่า เป็นหนึ่งในพระพุทธรูป 3 องค์ ที่ปรากฏขึ้นที่บริเวณแม่น้ำริมวัดมโนธรรมาราม จังหวัดกาญจนบุรี พระอาจารย์โสฬสได้นิมนต์หลวงพ่อแดงมาประดิษฐานยังวัดใหม่ห้วยลึก หลวงพ่อแดงเป็นพระพุทธรูปแบบสมัยอยุธยาตอนต้น แต่เดิมองค์หลวงพ่อเป็นเนื้อศิลาแลง และครั้งแรกที่ชาวบ้านพบหลวงพ่อที่ลอยน้ำอยู่เห็นเป็นองค์สีแดง จึงขนานนามว่า "หลวงพ่อแดง"
สภานิติบัญญัติเนแบรสกา
สภานิติบัญญัติแห่งรัฐเนแบรสกา  คือสภานิติบัญญัติสูงสุดแห่งรัฐเนแบรสกา โดยประกอบด้วยสมาชิกซึ่งได้แก่ "วุฒิสมาชิก" เนื่องจากในอดีตสภานี้เคยเป็นวุฒิสภาซึ่งเป็นสภาสูงในระบบสองสภาก่อนการยกเลิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐเนแบรสกาเมื่อ ค.ศ. 1937 สภานิติบัญญัติแห่งนี้ใช้ระบบสภาเดี่ยวและตามกฎหมายจะไม่มีการแบ่งพรรคการเมืองในสภาจึงทำให้รัฐเนแบรสกาแตกต่างจากรัฐอื่นๆ ในสหรัฐอเมริกา สภานิติบัญญัติแห่งรัฐเนแบรสกาประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 49 คน ซึ่งเป็นสภานิติบัญญัติที่เล็กที่สุดในสหรัฐ มีที่ทำการอยู่ที่อาคารแคปปิตอลแห่งรัฐเนแบรสกา
สภานิติบัญญัติมีบทบาทในการตรากฎหมายและผ่านงบประมาณของรัฐ โดยผู้ว่าการรัฐมีอำนาจยับยั้งทุกร่างกฎหมายได้ แต่สภานิติบัญญัติสามารถยืนยันได้ด้วยการลงมติด้วยเสียงข้างมากจำนวนสามในห้าส่วนของสมาชิก (30 คน) นอกจากนี้สภานิติบัญญัติสามารถเสนอให้แก้ไขรัฐธรรมนูญได้โดยมีมติเห็นชอบจำนวนสามในห้าส่วนของสมาชิก (30 คน) เพื่อทำการเปิดให้มีการลงประชามติเพื่อเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบร่างรัฐธรรมนูญนั้นๆ
สภานิติบัญญัตเนแบรสกา
สายพันธุ์ B.1.617.2
Lineage B.1.617.2
สมุหพระราชวัง (สหราชอาณาจักร)
สมุหพระราชวัง  เป็นตำแหน่งข้าราชการระดับสูงสุดของสำนักพระราชวังสหราชอาณาจักร รับผิดชอบการกำกับดูแลกิจการในพระองค์และถวายคำปรึกษาต่อพระเจ้าแผ่นดิน ตลอดจนเป็นผู้ประสานงานหลักระหว่างสถาบันกษัตริย์กับสภาขุนนางสมุหพระราชวังยังเป็นแม่งานของพิธีการต่างๆ เช่น สโมสรสันนิบาต, การรับพระราชอาคันตุกะ, การอภิเสกสมรส ตลอดจนรัฐพิธีเปิดสมัยการประชุมสภา
สมัชชาเฟรนช์พอลินีเชีย
สมัชชาแห่งเฟรนช์พอลินีเชีย  เป็นสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวแห่งเฟรนช์พอลินีเชีย ซึ่งเป็นประเทศโพ้นทะเลของสาธารณรัฐฝรั่งเศส มีที่ทำการสภาที่จัตุรัสตาราฮอย ปาเปเอเต ตาฮีตี โดยในสภาปัจจุบันก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1996 แต่ในอดีตนั้นเคยมีสมัชชาแห่งตาฮีตีซึ่งก่อตั้งครั้งแรกใน ค.ศ. 1824 สภาประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 57 คน มีวาระ 5 ปี ซึ่งมาจากการเลือกตั้งทางตรงในระบบสัดส่วน ซึ่งมาจากเขตเลือกตั้งแบบมีผู้แทนหลายคนจำนวนหกเขต (อย่างน้อยสามคนต่อหนึ่งเขตเลือกตั้ง) ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 เป็นต้นมา ผู้แทนในสภาจะต้องประกอบด้วยสัดส่วนของผู้หญิงและผู้ชายจำนวนเท่ากัน
ภาษาราชการของสภาคือ ภาษาฝรั่งเศส การเลือกตั้งครั้งล่าสุดเมื่อ ค.ศ. 2018 โดยพรรค Tapura Huiraatira ได้รับชัยชนะจำนวน 38 ที่นั่ง โดยนอกจากอำนาจนิติบัญญัติและกำกับการทำงานของรัฐบาลแล้ว สมัชชายังมีบทบาทในการเลือกประธานาธิบดีแห่งเฟรนช์พอลินีเชียซึ่งมีวาระคราวละ 4 ปี
วัดสระบัว (จังหวัดเพชรบุรี)
วัดสระบัว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
กรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 เมื่อพิจารณาจากหลักฐานที่เหลืออยู่สันนิษฐานว่าเป็นวัดที่มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา อุโบสถทรงสำเภา สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ช่วงที่พระเจ้าปราสาททองครองราชย์ มีขนาดกะทัดรัด ฐานแอ่นโค้ง ผนังมีเสาอิงประดับ หน้าบันด้านทิศตะวันออกประดับลายปูนปั้นรูปพระนารายณ์ทรงอสูร ประกอบด้วยลายลายกระหนกช่อพุ่มหางโต บานหน้าต่างเป็นพุ่มข้าวบิณฑ์ บานประตูเป็นลายเซี่ยวกลาง และทวารบาลบนเพดานตีเป็นกรอบเขียนลายดวงดารา ภายในมีภาพจิตรกรรมและพระประธานสมัยอยุธยา พัทธสีมารอบอุโบสถ ทำจากศิลาทรายแดงจำหลักลาย ตั้งช้อนกัน 2 ใบ บริเวณฐานเสมามีปูนปั้นรูปยักษ์และคน 12 ชาติ แยกใบพัทธมาสีทั้ง 4 ทิศ ฝีมือสกุลช่างสมัยอยุธยาที่ยังสมบูรณ์ ถัดขึ้นไปปั้นเป็นครุฑ ชั้นที่ 3 ปั้นเป็นรูปลายกระจังแบบดั้งเดิมอ่อนช้อยงดงาม ชั้นที่ 4 ปั้นเป็นรูปดอกบัวจัดว่าเป็นศิลปะปูนปั้นสมัยอยุธยาตอนปลาย
อัน มาชิโระ
อัน มาชิโระ (; ; 23 มกราคม ค.ศ. 1990 – ) เป็นนักแสดงเอวีจากจังหวัดคานางาวะ ส่วนสูง: 163 ซม. สัดส่วน: อก 103 ซม. (คัพ J) เอว 60 ซม. สะโพก 98 ซม. ในสังกัดลินซ์
เธอมีงานอดิเรกคือชมภาพยนตร์ (ภาพยนตร์ที่เธอชอบคือ"คิลบิล"), การทำอาหาร และมีความสามารถพิเศษคือการสนทนาภาษาอังกฤษ
ก่อนที่เธอจะได้รับการเปิดตัวในวงการเอวี เธอเติบโตขึ้นมาในบ้านที่ชนบท และใช้ชีวิตแบบนักเรียนธรรมดา ๆ ครั้นเมื่ออายุได้ 18 ปี เธอมีประสบการณ์ครั้งแรกกับนักเรียนไฮสกูลที่เรียนอยู่ ณ ไฮสกูลอีกแห่งหนึ่ง ชื่ออัน มาชิโระ ที่ใช้ในการแสดงได้รับการตั้งโดยสไตลิสต์ และเธอไม่ทราบที่มา ส่วนเหตุผลที่เธอมาเป็นนักแสดงเอวี เนื่องด้วยเธอชอบดูวิดีโอสำหรับผู้ใหญ่และได้สมัครด้วยตัวเอง อิมเมจวิดีโอของเธอได้รับการเปิดตัวในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 และในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน เธอได้เปิดตัวเอวีในฐานะนักแสดงสาวของคาวาอี*
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 เธอได้เป็นนักแสดงซึ่งผูกขาดของพรีเมียม โดยวาไรตีโชว์โอเนดาริมัสแคตดีเอกซ์! (ออกอากาศเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2011) ได้รับการเปิดตัวเป็นภาษาอังกฤษ และเธอได้ประกาศว่าจะอำลาวงการหลังจากปรากฏตัวครั้งสุดท้ายในผลงานที่เผยแพร่ในวันที่ 7 ธันวาคมของปีเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม เธอได้กลับคืนสู่วงการเอวีต่อในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2017 ภายใต้สังกัดลินซ์ (เดิมชื่อมากส์กรุป)
ในช่วงเริ่มต้นของการเดบิวต์ เธอมักจะรับบทเป็นน้องสาว แต่หลังจากนั้น เธอก็ปรากฏตัวบ่อยขึ้นในฐานะผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว ทั้งนี้ เธอมีหน้าอกขนาดคัพ B เมื่อครั้งยังเป็นนักเรียนมัธยมต้น และมีขนาดใหญ่ขึ้นเมื่อเธอเป็นนักเรียนมัธยมปลาย
An Mashiro
สภานิติบัญญัติหมู่เกาะฟอล์กแลนด์
สภานิติบัญญัติหมู่เกาะฟอล์กแลนด์  คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ซึ่งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร โดยสภาในปัจจุบันก่อตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ซึ่งเริ่มบังคับใช้ใน ค.ศ. 2009 เป็นต้นมา ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกรวม 11 คน โดยประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 8 คนมาจากการเลือกตั้ง 2 คนโดยตำแหน่ง (หัวหน้าฝ่ายบริหาร และผู้อำนวยการฝ่ายการเงิน) และประธานสภา 1 คน โดยสมาชิกโดยตำแหน่งถึงแม้จะเข้าร่วมในพิธีการต่างๆ ของสภา แต่จะไม่มีอำนาจในการลงมติในสภานิติบัญญัติ นอกจากนี้ผู้บังคับการกองทัพสหราชอาณาจักรแห่งหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ และอัยการสูงสุดยังสามารถเข้าประชุมสภาได้ แต่ไม่มีสิทธิในการออกเสียงลงมติเช่นกัน
Legislative Assembly of the Falkland Islands
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22
รอบชิงชนะเลิศ จะลงเล่นที่ อาเรนากอมเบอตาเร ใน ติรานา, ประเทศแอลเบเนีย. ผู้ชนะเลิศของยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22 จะได้สิทธิ์โดยอัตโนมัติสำหรับ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23 รอบแบ่งกลุ่ม, เว้นแต่พวกเขาจะมีการจัดการสำหรับ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 รอบแบ่งกลุ่ม.
181 สโมสรจากอย่างน้อย 54 ประเทศ ของสมาชิกยูฟ่าจำนวน 55 ประเทศ จะได้เข้าร่วมการแข่งขันยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22. โดยจะจัดอันดับแต่ละประเทศสำหรับจำนวนของสโมสรที่จะได้เข้าร่วมการแข่งขัน ดังนี้:
สำหรับการแข่งขัน ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22 จะจัดอันดับอ้างอิงตามค่าสัมประสิทธิ์ของยูฟ่าในปี พ.ศ. 2563 (ค.ศ. 2020) ซึ่งคิดตามผลการแข่งขันฟุตบอลระดับทวีปตั้งแต่ฤดูกาล 2015–16 ถึง 2019–20
สามทีมจะไม่ได้เล่นในดิวิชันสูงสุดเนชันแนลที่จะส่งผลต่อการแข่งขัน: Gagra (2nd tier), Sileks (2nd tier) and Vaduz (2nd tier).
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสองได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2564, 13:30 CEST.&lt;section end=Q2 /&gt; เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 20, 21 และ 22 กรกฎาคม, และเลกสองจะลงเล่นในวันที่ 27 และ 29 กรกฎาคม.
ผู้ชนะของแต่ละคู่จะได้ผ่านเข้าสู่รอบคัดเลือกรอบสาม. ผู้แพ้จะต้องตกรอบ.
การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2021, 13:30 CEST (14:30 TRT), ใน อิสตันบูล, ประเทศตุรกี. 32 ทีมได้ถูกจับสลากไปอยู่ในแปดกลุ่มที่มีสี่ทีม. สำหรับการจับสลาก, แต่ละทีมจะมีทีมวางอยู่ในสี่โถ, แต่ละกลุ่มจะมีแปดทีม, ขึ้นอยู่กับพวกเขาในปี ค.ศ. 2021 ค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า.
รัฐสภาหมู่เกาะโอลันด์
รัฐสภาหมู่เกาะโอลันด์  คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวของหมู่เกาะโอลันด์ ซึ่งเป็นดินแดนปกครองตนเองและเขตปลอดทหารของฟินแลนด์ซึ่งใช้ภาษาสวีเดนเป็นหลัก รัฐสภาประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 30 คน มีวาระคราวละ 4 ปี โดยมาจากการเลือกตั้งระบบสัดส่วนและใช้การจัดสรรที่นั่งโดยวิธีโดนต์
ประชันหน้า 5 วิ เปิดศึกมรณะ
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22 เป็นฤดูกาลที่ 51 ของการแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลในระดับรองของยุโรปซึ่งจัดขึ้นโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) และเป็นฤดูกาลที่ 13 นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อจากยูฟ่าคัพมาเป็นยูฟ่ายูโรปาลีก
รอบชิงชนะเลิศจะแข่งขันกันที่สนามกีฬารามอน ซันเชซ ปิซฆวน ในเซบิยา ประเทศสเปน แต่เดิมจะจัดการแข่งขันที่ปุชกาชออเรนอในบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี อย่างไรก็ตาม นื่องจากการเลื่อนและการย้ายที่ตั้งของนัดชิงชนะเลิศ ค.ศ. 2020 เจ้าภาพรอบชิงชนะเลิศก็ถูกเลื่อนกลับไปอีกหนึ่งปี กับเมืองบูดาเปสต์แทนที่การรับหน้าเสื่อเป็นเจ้าภาพนัดชิงชนะเลิศ ค.ศ. 2023 ทีมที่ชนะเลิศของยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22 จะได้สิทธิ์เข้ารอบโดยอัตโนมัติสำหรับยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 รอบแบ่งกลุ่ม และจะได้สิทธิ์ในการเล่นพบกับทีมชนะเลิศของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2021–22 ในยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2022
สำหรับยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22 แต่ละสมาคมจะได้รับการจัดอันดับตามค่าสัมประสิทธิ์แต่ละประเทศของยูฟ่าในปี 2020 ซึ่งคำนวณจากการทำผลงานแข่งขันระดับสโมสรยุโรปตั้งแต่ฤดูกาล 2015–16 ถึงฤดูกาล 2018–19
การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2021, 12:00 CEST (13:00 TRT), ใน อิสตันบูล, ประเทศตุรกี.
อันดับผู้ทำประตูสูงสุด.
ภูเขาเอเวอเรสต์
แซ็ง-พรีวา-ดูว์-โฟ
แซ็ง-พรีวา-ดูว์-โฟ  เป็นเทศบาลในจังหวัดลอแซร์ ประเทศฝรั่งเศส
การฉีดวัคซีนโรคโควิด-19 ในประเทศไทย
ตำบลแคฟรี
เทศมณฑลแจฮ์โรม
แจฮ์โรม  เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน โดยมีแจฮ์โรมเป็นเมืองหลัก จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 197,331 คนใน 48,335 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 4 อำเภอ ได้แก่ อำเภอกลาง, อำเภอแฆฟร์, อำเภอซีแมคอน และอำเภอโคร์ดียอน และอีก 5 เมือง ได้แก่ แจฮ์โรม, บอเบแอนอร์, ฆอแวรอน, ดูเซ และโกตบอบอด
เทศมณฑลแฆฟร์
แฆฟร์  เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2562 จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 42,199 คนใน 10,550 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 เมือง ได้แก่ ฆอแวรอนและบอเบแอนอร์ และอีก 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลแอลีออบอด, ตำบลเกลเบเรนจี, ตำบลแฆฟร์, ตำบลรอฮ์กอน และตำบลเซฟีดอร์
วัดแม่นางปลื้ม
ประวัติของทางวัดแม่นางปลื้มกล่าวว่าวัดสร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 1920 สมัยขุนหลวงพะงั่ว กษัตริย์พระองค์ที่ 3 ของกรุงศรีอยุธยา แต่อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีหลักฐานยืนยัน
กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ มาตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2538
วัดมีตำนานที่เกี่ยวข้องกับสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่งทางวัดเขียนว่า แม่ปลื้มเป็นชาวบ้านอยู่ริมน้ำชานพระนครคนเดียว ไม่มีลูกหลาน วันหนึ่งสมเด็จพระนเรศวรทรงพายเรือมาแต่พระองค์เดียว ท่ามกลางสายฝน เมื่อเสด็จมาถึงเห็นกระท่อมยังมีแสงตะเกียงจึงทรงแวะขึ้นมาในกระท่อม แม่นางปลื้มเห็นว่าเสื้อผ้าพระองค์เปียกจึงได้กล่าวเชื้อเชิญด้วยความมีน้ำใจ แต่พระองค์ท่านทรงตรัสเสียงดัง แม่ปลื้มจึงกล่าวเตือนว่าอย่าเสียงดังนัก กล่าวว่าเวลาค่ำ ถ้าพระเจ้าแผ่นดินได้ยินจะทรงโกรธ พระองค์กลับตรัสด้วยเสียงอันดังว่าอยากดื่มน้ำจันทน์เพื่อให้ร่างกายอบอุ่น แต่แม่ปลื้มบอกว่าเป็นวันพระ หากจะดื่มได้ต้องไม่ให้เรื่องถึงพระเจ้าแผ่นดิน พระองค์ทรงรับปาก และได้ประทับค้างคืนที่บ้านของแม่ปลื้ม เช้าจึงเสด็จกลับวัง ต่อมาทรงให้จัดขบวนมารับแม่ปลื้มไปเลี้ยงในวัง ด้วยความที่แม่ปลื้มเป็นคนมีเมตตา จงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ ครั้งแม่ปลื้มเสียชีวิต สมเด็จพระนเรศวรจึงจัดงานศพให้สมเกียรติ และสร้างวัดแห่งนี้ไว้ที่เป็นระลึก
อย่างไรก็ตาม ในพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา (Cort Verhael van't naturel eijnde der volbrachte tijt ende successie der Coningen van Siam) ฉบับเยเรเมียส ฟาน ฟลีต (Jeremias Van Vliet) หัวหน้าสถานีการค้าของบริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์ประจำกรุงศรีอยุทธยา ซึ่งเป็นหลักฐานเดียวที่กล่าวถึงเรื่องนี้ ไม่มีการพูดถึงชื่อของหญิงชราที่ให้ที่พักกับพระนเรศวร และไม่มีเรื่องพระนเรศวรให้สร้างวัดเพื่อระลึกถึงแต่อย่างใด ดังว่า
วัดแม่นางปลื้มปรากฏชื่อครั้งแรกในพระราชพงศาวดาร รัชกาลขุนวรวงศาธิราช ว่า พ.ศ. 2091 โขลงช้างจากลพบุรีเข้ามาทางวัดแม่นางปลื้ม เข้าเพนียดวัดซอง สมุหนายกนำความกราบทูล ขุนวรวงศาธิราชมีรับสั่งว่าจะไปจับช้าง จึงเป็นหลักฐานว่าชื่อวัดแม่นางปลื้มมีมาก่อนรัชกาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราชแล้ว ตำนานเรื่องแม่นางปลื้มจึงอาจไม่ใช่เรื่องจริง
ในช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง วัดแม่นางปลื้มได้ถูกใช้เป็นค่ายของกองทัพพม่า ดังความในพระราชพงศาวดารว่า
ภายในเขตโบราณสถานประกอบด้วยอาคารที่สำคัญได้แก่ เจดีย์ประธานทรงระฆัง พบร่องรอยการบูรณะ 3 ครั้ง บริเวณฐานเจดีย์ปรากฏประติมากรรมปูนปั้นรูปสิงห์ล้อม ซึ่งอาจเป็นการดัดแปลงมากจากคติเจดีย์ช้างล้อมที่นิยมในศิลปะสุโขทัย วิหารตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเจดีย์ประธาน ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐ ภายในประดิษฐาน "หลวงพ่อขาว" พระพุทธรูปประธานสมัยอยุธยาที่มีร่องรอยการบูรณะในสมัยปัจจุบัน อุโบสถมีการตกแต่งหน้าบันด้วยเครื่องถ้วยประเภทต่าง ๆ รวมทั้งใบเสมาที่เป็นของสมัยรัตนโกสินทร์
อำเภอแฆฟร์
ฆอแวรอน (จังหวัดฟอร์ส)
ฆอแวรอน  ในอดีตมีชื่อว่า ฆอเนแกฮ์ดอน  หรือ ฆอเนเยแคฮ์ดอน  เป็นเมืองในเทศมณฑลแฆฟร์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 5,137 คนใน 1,303 ครัวเรือน
เทศมณฑลแควอร์
แควอร์  เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน โดยมีแควอร์เป็นเมืองหลัก เทศมณฑลนี้แยกมาจากเทศมณฑลชีรอซในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 72,423 คนใน 15,570 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้มีเมืองเดียวคือแควอร์ และมีอำเภอเดียวคืออำเภอกลาง
สภานิติบัญญัติหมู่เกาะเวอร์จิน
สภานิติบัญญัติแห่งหมู่เกาะวอร์จินของสหรัฐ  คือสภานิติบัญญัติของรัฐของหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ โดยเป็นฝ่ายนิติบัญญัติของดินแดนที่ยังไม่ปกครองตนเองมีลักษณะเป็นสภาเดี่ยว ประกอบด้วยวุฒิสมาชิกจำนวน 15 คนที่มาจากการเลือกตั้งคราวละ 2 ปี โดยไม่จำกัดวาระ สภามีที่ทำการอยู่ที่ชาร์ลอตต์อะมาลี บนเกาะเซนต์ทอมัส
สภานิติบัญญัติซึ่งเรียกว่าเป็นวุฒิสภานั้นเป็นสภาระบบสภาเดี่ยว ซึ่งในสหรัฐอเมริกามีเพียงแค่ในสี่แห่ง ได้แก่ รัฐเนแบรสกา กวม และดีซี
สภานิติบัญญัติแห่งหมู่เกาะวอร์จิน
สภานิติบัญญัติกวม
สภานิติบัญญัติแห่งกวม  คือสภานิติบัญญัติของดินแดนกวมแห่งสหรัฐ โดยเป็นฝ่ายนิติบัญญัติที่มีลักษณะเป็นสภาเดี่ยว ประกอบด้วยวุฒิสมาชิกจำนวน 15 คนที่มาจากการเลือกตั้งคราวละ 2 ปี โดยไม่จำกัดวาระ สมาชิกมาจากการเลือกตั้งระบบคะแนนเสียงเหนือกว่ายกเขต (block voting) โดยมีเขตเลือกตั้งเดียวทั้งเกาะ สภามีที่ทำการอยู่ที่อาคารรัฐสภา (คองเกรส) ทีีฮากัตญา
Legislative of guam
สภานิติบัญญัติแห่งกวม
Legislature of Guam
ทางแยกวงเวียนเวียงสระ
ทางแยกวงเวียนเวียงสระ (อังกฤษ: Wiang Sa Interchange) ตั้งอยู่บนจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4009 (สุราษฎร์ธานี-อ่าวลึก) และถนนสายเอเชีย (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41) ที่อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
สถาบันจิตเวชศาสตร์มักซ์พลังค์
สถาบันมักซ์พลังค์เพื่อจิตเวชศาสตร์  เป็นสถาบันวิทยาศาสตร์ที่ตั้งอยู่ในเมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี เชี่ยวชาญด้านจิตเวชศาสตร์ ปัจจุบันอำนวยการโดยอลิซาเบท บินเดอร์ (Elisabeth Binder) และ Alon Chen สถาบันแห่งนี้เป็นหนึ่งในสถาบัน 81 แห่งในสมาคมมักซ์พลังค์
สถาบันก่อตั้งขึ้นในฐานะสถาบันวิจัยจิตเวชแห่งเยอรมนี  โดยพระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย ในมิวนิก เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 กำลังหลักที่อยู่เบื้องหลังสถาบันคือจิตแพทย์เอมิล เครเพลิน (Emil Kraepelin) ในยุค 1930 สถาบันได้รับเงินทุนจำนวนมากจากเจมส์ โลเอ็บ เช่นเดียวกันจากมูลนิธิร็อคกี้เฟลเลอร์ ในปี ค.ศ. 1924 สถาบันได้เข้าร่วมกับสมาคมไกเซอร์-วิลเฮล์มเพื่อการขับเคลื่อนวิทยาศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1928 ได้มีการเปิดอาคารใหม่ของสถาบัน ณ เลขที่ 2 ถนน Kraepelinstraße อาคารนี้ได้รับทุนสนับสนุนหลักจากการบริจาค 325,000 ดอลลาร์โดยมูลนิธิร็อคกี้เฟลเลอร์ ภายใต้การนำของหัวหน้าแผนก Walther Spielmeyer, Ernst Rüdin, Felix Plaut, Kurt Schneider และ Franz Jahnel สถาบันได้รับชื่อเสียงระดับนานาชาติในฐานะสถาบันชั้นนำด้านการวิจัยทางจิตเวช
แอร์นสท์ รือดิน (Ernst Rüdin) ผู้เป็นนักศึกษาของ Kraepelin เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันในปี ค.ศ. 1931 ในขณะที่ยังเป็นหัวหน้าฝ่ายพันธุศาสตร์อีกด้วย นอกเหนือจากการส่งเสริมชื่อเสียงทางวิทยาศาสตร์ระดับนานาชาติ สถาบันได้พัฒนาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับระบอบนาซี รือดิน (พร้อมด้วยออยเกน ฟิชเชอร์ (Eugen Fischer) จากสถาบันไกเซอร์วิลเฮล์มเพื่อมานุษยวิทยา กรรมพันธุ์มนุษย์ และสุพันธุศาสตร์) เข้าร่วมคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญของรัฐบาล รือดินเขียนคำอธิบายอย่างเป็นทางการซึ่งสนับสนุนกฎหมายบังคับทำหมัน เขาเป็นผู้สนับสนุนตัวยงที่เพื่อนร่วมงานเรียกเขาว่า "Reichsführer for Sterilization" (ผู้นำจักรวรรดิด้านการทำหมัน) Felix Plaut (ในปี ค.ศ. 1935) และ Kurt Neubürger ถูกไล่ออกจากสถาบันเนื่องจากเป็นชาวยิว สำเนาบันทึกการบรรยายของรือดินแสดงให้เห็นว่าการสอนของเขาที่สถาบันมีลักษณะต่อต้านกลุ่มเซมิติก สถาบันได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาลเป็นจำนวนมาก ซึ่งได้รับการวางโครงการอย่างเปิดเผยเพื่อส่งเสริมเป้าหมายของระบอบนาซี กองทุนสถาบันบางกองทุนดูเหมือนใช้ไปเพื่อสนับสนุนงานของ Julius Duessen กับ Carl Schneider พนักงานสถาบันที่มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค ซึ่งเป็นงานวิจัยทางคลินิกที่เริ่มต้นเกี่ยวกับการฆาตกรรมเด็ก
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สิ่งอำนวยความสะดวกของสถาบันได้รับความเสียหายอย่างหนัก หลังสงคราม รือดินอ้างว่าเขาเป็นเพียงนักวิชาการ ได้ยินแต่เพียงข่าวลือเรื่องการสังหารผู้ป่วยจิตเวชในโรงพยาบาลใกล้เคียง และเขาเกลียดชังพวกนาซี เขาได้รับการสนับสนุนจากอดีตเพื่อนร่วมงานของสถาบัน Josef Kallmann (ซึ่งเป็นนักสุพันธุศาสตร์) ทำให้เขาถูกปล่อยตัวโดยเสียค่าปรับ 500 มาร์คเยอรมัน
ในปี ค.ศ. 1954 สถาบันถูกรวมเข้ากับสมาคมมักซ์พลังค์ (ในฐานะสถาบันต่อเนื่องของสมาคมไกเซอร์-วิลเฮล์มเพื่อการขับเคลื่อนวิทยาศาสตร์ ภายใต้การบำรุงรักษาสมาคมของปี 1917) สถาบันถูกแบ่งออกเป็นสถาบันพยาธิวิทยาสมองและสถาบันทางคลินิก ทั้งสองแห่งตั้งอยู่เลขที่ 2 ถนน Kraepelinstraße สิบสองปีต่อมาในปี ต.ศ. 1966 สถาบันได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันจิตเวชศาสตร์มักซ์พลังค์ ในปีเดียวกันมีการเปิดคลินิกวิจัยแห่งใหม่ ณ เลขที่ 10 ถนน Kraepelinstraße
ในปี ค.ศ. 1984 ได้มีการปรับปรุงแผนกภายในสถาบันขนานใหญ่ แผนกทฤษฎีของสถาบันถูกย้ายไปที่อาคารใหม่ในเขตมาร์ทินส์รีด ทางตะวันตกของเมืองมิวนิก แผนกประสาทเคมี ประสาทสัณฐานวิทยา ประสาทเภสัชวิทยา และประสาทสรีรวิทยาถูกย้ายไปที่ดังกล่าว แผนกคลินิก แผนกพฤติกรรมวิทยาและจิตวิทยายังคงอยู่ที่ถนน Kraepelinstraße ส่วนศูนย์วิจัยอิสระจิตพยาธิวิทยาและจิตบำบัดถูกปิดลง
ในปี ค.ศ. 1989 อาคารของสถาบันที่ถนน Kraepelinstraße ได้รับการปรับปรุงและถูกขยายด้วยการเพิ่มปีกห้องปฏิบัติการใหม่
ในปี ค.ศ. 1998 ได้มีการแยกแผนกทฤษฎีและแผนกคลินิกของสถาบันออกจากกัน แผนกทฤษฎีของสถาบันถูกตั้งชื่อใหม่เป็นสถาบันประสาทวิทยามักซ์พลังค์ โดยที่แผนกคลินิกยังคงใช้ชื่อเดิมคือ "สถาบันจิตเวชศาสตร์มักซ์พลังค์"