pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มอนต์เซอร์รัตถูกพายุเฮอริเคนฮิวโกถล่ม เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2532 พายุเฮอริเคนได้ทำลายเขื่อนกันคลื่นหินยาว 180 ฟุตในท่าเรือของพลิมัท อาคารอื่น ๆ อีกมากมายรวมทั้ง โรงเรียน, สถานีอนามัย และอาคารโรงพยาบาลกลางที่เพิ่งสร้างเสร็จไม่สามารถใช้งานได้จากความเสียหายจากพายุ เนื่องจากโรงพยาบาลแห่งนี้เป็นเพียงแห่งเดียวบนเกาะ และมีความเสียหายมากจนต้องย้ายผู้ป่วยทั้งหมด การสำรวจโดยวิศวกรจากสำนักงานจัดการเหตุฉุกเฉินแห่งชาติของตรินิแดดและโตเบโกได้สรุปว่า โรงพยาบาลควรได้รับการออกแบบใหม่ เพื่อให้แน่ใจว่าโครงสร้างแข็งแรงสามารถทนต่อพายุในอนาคตได้
ภูเขาไฟและการอพยพ.
ในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2538 การปะทุครั้งใหญ่ที่ภูเขาไฟซูฟริแยร์ฮิลล์ (Soufrière Hills) ซึ่งไม่มีการปะทุมานานหลายศตวรรษส่งให้เกิดการไหลของตะกอนภูเขาไฟ (pyroclastic flow) และขี้เถ้าตกลงไปทั่วพื้นที่กว้างทางตอนใต้ของมอนต์เซอร์รัตรวมถึงเมืองหลวงพลิมัท เห็นได้ชัดในทันทีว่าเมืองนี้ตกอยู่ในอันตรายอย่างร้ายแรง เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ภูเขาไฟได้พ่นเศษหิน (tephra) ตกลงมาในพลิมัท และในเดือนธันวาคมผู้อยู่อาศัยถูกอพยพเพื่อความไม่ประมาท
ผู้อยู่อาศัยได้รับอนุญาตให้กลับมาในอีกไม่กี่เดือนต่อมา แต่ในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2540 การปะทุครั้งใหญ่อีกครั้งทำให้เกิดการไหลเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของตะกอนภูเขาไฟซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิต 19 คน และไหลไปเกือบถึงสนามบินซึ่งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของเกาะ ผู้อาศัยในพลิมัทถูกอพยพอีกครั้ง
ระหว่างวันที่ 4–8 สิงหาคม พ.ศ. 2540 การปะทุครั้งใหญ่เป็นชุดได้ทำลายประมาณ 80% ของเมืองโดยฝังไว้ใต้เถ้าสูง 1.4 เมตร (4.6 ฟุต) วัสดุที่ร้อนจัดนี้ได้เผาอาคารหลายหลัง ทำให้แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่อาศัยสำหรับชาวเมืองส่วนใหญ่
การไหลของกระแสตะกอนภูเขาไฟ (pyroclastic flow), ลาวา, เถ้า และหินภูเขาไฟอื่น ๆ ส่วนใหญ่อัดแน่นโดยมีความหนาแน่นใกล้เคียงกับคอนกรีต การกำจัดภาระที่ล้นเกินจะต้องใช้วัตถุระเบิด, รถปราบดิน และทรัพยากรอื่น ๆ ที่มีราคาแพงเกินไปสำหรับการใช้งานอย่างกว้างขวาง คาดว่าดินใต้โคลนแข็งและลาวาน่าจะไหม้เกรียมและไม่สามารถเพาะปลูกได้อย่างสมบูรณ์ จากความร้อนที่รุนแรงของการไหลของกระแสตะกอนภูเขาไฟ
รัฐบาลสั่งอพยพเมืองพลิมัทโดยกองทัพเรืออังกฤษให้ความช่วยเหลือโดยพาประชาชนไปยังที่ปลอดภัย ครึ่งทางใต้ของเกาะได้รับการประกาศให้เป็นเขตที่กันออกไป (exclusion zone) เนื่องจากมีการระเบิดของภูเขาไฟที่ซูฟริแยร์ฮิลล์ (Soufrière Hills) อย่างต่อเนื่อง รัฐบาลของเกาะถูกย้ายไปทางเหนือไปยังหมู่บ้านเบรดส์ (Brades) แม้ว่าพลิมัทจะยังคงเป็นเมืองหลวงทางนิตินัย ในปี พ.ศ. 2556 ท่าเรือและเมืองหลวงแห่งใหม่อยู่ระหว่างการก่อสร้างที่ลิตเติลเบย์ (Little Bay) บนชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ
การถูกทำลายล้างทั้งหมดของพลิมัท ทำให้เกิดปัญหาทางเศรษฐกิจอย่างรุนแรงสำหรับเกาะมอนต์เซอร์รัต พลิมัทเคยเป็นที่ตั้งถิ่นฐานที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะโดยมีประชากรประมาณ 4,000 คน และด้วยเหตุนี้จึงเคยเป็นที่ตั้งของร้านค้าและบริการเกือบทั้งหมดของเกาะ นอกจากนี้ยังเคยเป็นที่ตั้งของรัฐบาล สิ่งอำนวยความสะดวกที่สูญหายบางส่วนถูกสร้างขึ้นใหม่ในเวลาต่อมา ในที่อื่นของมอนต์เซอร์รัต แต่สิ่งนี้ไม่ได้ป้องกันการอพยพ ระหว่างปี พ.ศ. 2538 ถึง 2543 ประชากร ของทั้งเกาะถูกบังคับให้อพยพ โดยหลายคนตั้งรกรากอยู่ในสหราชอาณาจักร โดยในปี พ.ศ. 2540 เหลือน้อยกว่า 1,200 คนที่ยังอาศัยอยู่บนเกาะ จำนวนประชากรเพิ่มขึ้นเป็นเกือบ 5,000 คนในปี พ.ศ. 2559
พลิมัท ตั้งอยู่บนเนินทางตะวันตกเฉียงใต้ตอนล่างของภูเขาไฟซูฟริแยร์ฮิลล์ (Soufrière Hills) อยู่ในเขตที่กันออกไปเนื่องจากภูเขาไฟ ซึ่งถือว่าไม่สามารถอยู่อาศัยได้ทั้งหมด
ท่าอากาศยานวิลเลียม เฮนรี แบรมเบิล (W. H. Bramble) ที่ให้บริการแก่พลิมัท ถูกปิดลงอย่างสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2540 และถูกทำลายในเวลาต่อมาเนื่องจากถูกฝังในเถ้าภูเขาไฟ ท่าอากาศยานจอห์น อัลเฟรด ออสบอร์น (John A. Osborne) แห่งใหม่ เปิดให้บริการใกล้กับหมู่บ้านเบรดส์ (Brades)
ท่าเรือพลิมัทได้รับอนุญาตให้เปิดใช้อีกครั้งในปี พ.ศ. 2555 สำหรับการส่งออกทรายโดยผู้ประกอบการที่ได้รับอนุญาต
เพ็ชรา เตชะกัมพุช
ศาสตราจารย์พิเศษ ทันตแพทย์หญิง ท่านผู้หญิงเพ็ชรา เตชะกัมพุช (เกิด 16 สิงหาคม พ.ศ. 2476) เป็นทันตแพทย์ประจำพระองค์พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร,ประธานกรรมการมูลนิธิทันตนวัตกรรม ในพระบรมราชูปถัมภ์,ผู้อำนวยการหน่วยทันตกรรมพระราชทาน ,อดีตคณบดีคณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,ประธานกรรมการแผนกทันตแพทยศาสตร์ มูลนิธิอานันทมหิดล
ศาสตราจารย์พิเศษ ทันตแพทย์หญิง ท่านผู้หญิงเพ็ชรา เตชะกัมพุช เป็นบุคคลดีเด่นของชาติ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ประจำปี 2542 ได้รับปริญญาทันตแพทยศาสตรบัณฑิต รางวัลเหรียญทอง มหาวิทยาลัย แพทยศาสตร์และปริญญามหาบัณฑิตสาขาวิชาทันตกรรมประดิษฐ์จากมหาวิทยาลัยอินเดียน่า ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นคณบดีคณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2 วาระ
ท่านผู้หญิงเพ็ชรา เตชะกัมพุช เป็นผู้ริเริ่มวิทยาการ "ครอบฟันพอร์ซเลน" ขึ้นที่ คณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นแห่งแรกในประเทศไทยจนเป็นที่แพร่หลายในปัจจุบันป็นผู้ริเริ่มและสนับสนุนให้มีโครงการวิจัยครบวงจรในคณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สนับสนุนให้มีหน่วยงานเพาะเลี้ยงเซลล์และเนื้อเยื่อ หน่วยวิจัยทันตวัสดุ และหน่วยวิจัยอิมมูโนเพื่อรับรองงานบัณฑิตศึกษา จัดตั้งศูนย์ทันตสารสนเทศเชื่อมโยงข้อมูลระหว่างคณะทันตยแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กับคณะทันตแพทยศาสตร์อื่นๆทั้งภายในและภายนอกประเทศ ทำหน้าที่เป็นประธานกรรมการการบริหารโครงการพัฒนาอาจารย์ สาขาทันตแพทย์ของทบวงมหาวิทยาลัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 จนถึงปัจจุบัน ซึ่งเป็นต้นแบบของโครงการที่มุ่งเน้นการรักษามาตรฐานทางวิชาการ ริเริ่มและดำเนินการขอพระราชทานทุน "อานันทมหิดล" ให้แก่วิชาชีพทันตแพทย์ นอกจากนี้ยังเป็นผู้สนับสนุนให้มีความร่วมมือทางวิชาการระหว่างคณะทันตแพทยศาสตร์ทั้งในและต่างประเทศเพื่อแลกเปลี่ยน ข้อมูลด้านวิชาการและวิจัยร่วมกันในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก และความเป็นเลิศด้านการวิจัยให้ทัดเทียมกับนานาชาติ สืบทอดโครงการทันตกรรมพระราชทานในฐานะผู้อำนวยการโครงการ ซึ่งเป็นการสนองพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เพื่อขจัดทุกข์บำรุงสุขของราษฎรผู้ยากไร้ในท้องถิ่นทุรกันดาร กระทั่งโครงการทันตกรรมพระราชทานได้เจริญก้าวหน้ามาโดยลำดับ จนได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นหน่วยทันตกรรมเคลื่อนที่ซึ่งใหญ่ที่สุดในโลก และเกิดผลสำเร็จนำไปสู่การพัฒนาชุดเก้าอี้ทำฟันที่เคลื่อนย้ายได้สะดวกและมีประสิทธิภาพสูง ซึ่งได้รับรางวัลสิ่งประดิษฐ์ของสภาวิจัยแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2539 นอกจากนี้ยังริเริ่มจัดตั้งโรงพยาบาลคณะทันตแพทยศาสตร์ขึ้นในคณะทันตแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รวมทั้งเป็นผู้ดำเนินการให้มีการก่อสร้างอาคารของโรงพยาบาล ซึ่งต่อมาได้รับพระราชทานนามอาคารหลังนี้ว่า "อาคารสมเด็จย่า 93"
เบรดส์
เบรดส์  เป็นหมู่บ้านและเมืองหลวงโดยพฤตินัยของมอนต์เซอร์รัตซึ่งเป็นดินแดนของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่บริเวณลิตเทิลเบย์ทางทิศเหนือของเกาะ มีประชากรประมาณ 1,000 คน พลิมัทซึ่งเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของมอนต์เซอร์รัตถูกทิ้งร้างหลังจากเกิดภูเขาไฟระเบิดในปี ค.ศ. 1997 หน่วยงานของทางการมอนต์เซอร์รัตจึงย้ายมาตั้งที่เบรดส์เป็นการชั่วคราว
อูว์นีดรัว
อูว์นีดรัว  ชื่อเต็มว่า สถาบันระหว่างประเทศเพื่อสร้างเอกภาพให้แก่กฎหมายเอกชน  เป็นองค์การระหว่างประเทศซึ่งมุ่งสร้างเอกภาพให้แก่กฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล (กฎหมายเอกชนระหว่างประเทศ) มีชื่อจากการร่างสนธิสัญญาและจัดทำกฎหมายแม่แบบ (model law)
อูว์นีดรัวสถาปนาขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1926 และนับแต่ ค.ศ. 2014 มีรัฐสมาชิกทั้งสิ้น 63 รัฐ
อูว์นีดรัวสถาปนาขึ้นเป็นแผนกของสันนิบาตชาติ (League of Nations) เมื่อ ค.ศ. 1926 มีวัตถุประสงค์เพื่อปฏิรูปกฎหมายเอกชนให้เป็นหนึ่งเดียว
เมื่อสิ้นสงครามโลกครั้งที่สองแล้ว อูว์นีดรัวก็เลิกล้มไปพร้อมกับการสิ้นสุดลงของสันนิบาตชาติ แต่มีการจัดตั้งอูว์นีดรัวขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1940 ด้วยสนธิสัญญาซึ่งเรียก "ธรรมนูญประมวลบทแก้ไขเพิ่มเติมข้อ 6 (1)" (Statue Incorporating the Amendment to Article 6(1)) หรือมักเรียกกันว่า "ธรรมนูญอูว์นีดรัว" ( Statute)
สำนัก.
อูว์นีดรัวมีสำนักอยู่ ณ ใจกลางกรุงโรม ประเทศอิตาลี บางโอกาสจึงมีผู้ออกนามสถาบันนี้ว่า "สถาบันกรุงโรม" (Rome Institute)
อาคารอูว์นีดรัวนั้น คือ วิลลาอัลโดบรันดีนี (Villa Aldobrandini) คฤหาสน์อันสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 อยู่ทางเหนือของสันตะมหาวิทยาลัยนักบุญทอมัส อะไควนัส (Pontifical University of Saint Thomas Aquinas)
รัฐเข้าเป็นสมาชิกอูว์นีดรัวได้โดยภาคยานุวัติธรรมนูญอูว์นีดรัว ปัจจุบัน อูว์นีดรัวมีสมาชิกดังนี้
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา อูว์นีดรัวได้ร่างความตกลงระหว่างประเทศดังต่อไปนี้ขึ้น ซึ่งได้ตกลงรับกันในการประชุมทางทูตของสมาชิกอูว์นีดรัว
อนึ่ง อูว์นีดรัวยังเป็นผู้รับฝากอนุสัญญาสองฉบับในอนุสัญญาข้างต้น คือ อนุสัญญาเคปทาวน์พร้อมด้วยพิธีสารแนบท้ายทั้งสามฉบับ และอนุสัญญาหลักทรัพย์เจนีวา
อูนีดรัวต์
Unidroit
สถาบันระหว่างประเทศเพื่อสร้างความเป็นเอกภาพให้แก่กฎหมายเอกชน
เควอร์ตี
เควอร์ตี (อ่าน คฺว ควบกล้ำ; ; ) เป็นผังแป้นพิมพ์ที่นิยมใช้มากที่สุดในปัจจุบันนี้ ชื่อ "เควอร์ตี" มาจากอักษร 6 ตัวแรกของแป้นพิมพ์ ปรากฏอยู่ในตำแหน่งซ้ายบนสุดของแป้นพิมพ์โดยไม่นับรวมแถวแรกซึ่งเป็นแถวสัญลักษณ์ ซึ่งในแถวดังกล่าวเมื่อมองจากซ้ายไปขวาจะมีอักษร Q-W-E-R-T-Y-U-... แรกเริ่มผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีได้ออกแบบมาให้ใช้งานกับเครื่องพิมพ์ดีด Sholes และ Glidden ซึ่งต่อมาได้ขายให้แก่ Remington ใน พ.ศ. 2421 Remington No. 2 ซึ่งเป็นรุ่นที่สองของเครื่องพิมพ์ดีดดังกล่าวได้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ส่งผลให้ผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีเป็นที่รู้จักมากไปด้วย ถึงแม้ปัจจุบันเครื่องพิมพ์ดีดจะไม่เป็นที่นิยมเท่ากับเมื่อก่อนแล้ว แต่ผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีก็ยังคงได้รับความนิยมอยู่สูงเนื่องจากปรากฏการณ์เครือข่าย (network effect) และมีความเชื่อว่าผังแป้นพิมพ์ชนิดอื่นไม่ได้มีข้อดีกว่าผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีมากเท่าไรนัก การใช้ผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีอย่างแพร่หลายนี้มักนำมาเป็นตัวอย่างของมาตรฐานเปิด
การจัดการสตริงในภาษาซี
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 เป็นเดือนที่ 2 ของปี พ.ศ. 2556 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี
ทฤษฎีการจับมือ
ความลับในใจของคุณหนูไอดอล
ความลับในใจของคุณหนูไอดอล  เป็นไลท์โนเวลญี่ปุ่น แต่งโดย ยูซาคุ อิงาราชิ วาดภาพประกอบโดย ชาา ตีพิมพ์ครั้งแรกลงในนิตยสาร เดงเงคิ เอชพี ของสำนักพิมพ์ มีเดียเวิร์กส เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2547 โดยวางจำหน่ายเล่มแรกเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2547 และเล่มสุดท้ายวางจำหน่ายเมื่อ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 โดยสำนักพิมพ์ "เดงเงคิ บุงโกะ" ในเครือ แอสกี มีเดียเวิร์กส ฉบับมังงะ ดัดแปลงโดย ยาซุฮิโระ มิยามะ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร "เดงเงคิ โมเอโอ" ฉบับเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 ถึง ฉบับเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2553 สำหรับอนิเมะ ผลิตโดย สตูดิโอ บาร์เซโลนา (ปัจจุบันชื่อ ไดโอมีเดีย) ออกอากาศระหว่างเดือน กรกฎาคม ถึง กันยายน พ.ศ. 2551 อนิเมะซีซันสอง ออกอากาศระหว่างเดือน ตุลาคม ถึง ธันวาคม พ.ศ. 2552 และวิชวลโนเวลสำหรับเครื่อง เพลย์สเตชัน 2 วางจำหน่ายเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2551 และเกมที่สอง สำหรับเครื่อง เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล วางจำหน่ายผ่านทาง ดิจิตอลดาวน์โหลด เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
ขีดจำกัดจันทรสิกขา
ควาญ
ควาญ  หมายถึง "ผู้เลี้ยงและขี่ขับช้าง, คนบังคับช้าง" โดยปกติ ควาญเริ่มต้นจากเด็กชายใน "ธุรกิจครอบครัว" เมื่อเขาได้รับมอบหมายช้างในช่วงต้นของชีวิต และทั้งควาญทั้งช้างจะมีความผูกพันกันตลอดชั่วชีวิตของช้าง
เครื่องมือสามัญที่สุดที่ควาญใช้ คือ โซ่และปฏักช้าง  ตะขอโลหะแหลมที่ใช้ในการฝึกและบังคับช้างโดยการแทงช้างที่หัว ในบริเวณเช่น ปากและหูชั้นใน ที่ซึ่งสัตว์มีความไวมากที่สุด
ควาญช้าง
รายพระนามพระประมุขตูนิเซีย
ลีเมอร์ไผ่สีทอง
ลีเมอร์ไผ่สีทอง (; มาลากาซี: "bokombolomena"; ) เป็นลีเมอร์ จำพวกลีเมอร์ไผ่ชนิดหนึ่ง
ลีเมอร์ไผ่สีทองมีความยาวลำตัวและส่วนหัวประมาณ 28–45 เซนติเมตร และหางยาว 24–40 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 1.6 กิโลกรัม
ตัวเมียออกลูก 1 ตัว ปีละครั้ง มีระยะเวลาการตั้งท้องนานประมาณ 138 วัน
ลีเมอร์ไผ่สีทอง กินเนื้อเยื่อของต้นไผ่เป็นอาหาร โดยกินมากถึง 500 กรัมต่อวัน และมีความสามารถพิเศษที่แตกต่างไปจากลีเมอร์ไผ่ชนิดอื่น ๆ คือ สามารถกินไผ่ที่มีฤทธิ์เป็นไซยาไนด์อยู่ในนั้นได้โดยที่ไม่เป็นอะไร โดยเฉพาะไผ่ชนิด "Cathariostachys madagascariensis" หรือ "volohosy" ในภาษามาลากาซี ที่มีฤทธิ์เพียงพอที่จะฆ่ามนุษย์ให้ตายได้ถึง 8 คน ทั้งนี้เป็นเพราะผลมาจากการวิวัฒนาการให้อยู่รอดจากการอยู่ในสภาวะแวดล้อมที่จำกัดด้วยเรื่องของอาหาร ซึ่งในปัจจุบัน ยังไม่มีข้อมูลเพียงพอที่จะทราบถึงกลไกของร่างกายลีเมอร์ไผ่สีทองว่าทำไมถึงกินไซยาไนด์เข้าไปได้โดยที่ไม่มีอันตรายได้อย่างไร
Golden bamboo lemur
การห่อของขวัญ
การห่อของขวัญ เป็นการหีบห่อของขวัญโดยใช้วัสดุต่าง ๆ กระดาษห่อของขวัญ เป็นชนิดของกระดาษซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อการห่อของขวัญโดยเฉพาะ นอกจากนี้ของขวัญอาจจะบรรจุอยู่ในกล่องและมีโบว์ผูกเพื่อความสวยงามก็ได้
ในวัฒนธรรมตะวันตก มักจะใช้กระดาษห่อของขวัญห่อของขวัญที่จะให้ และมีการแนบกระดาษแนบท้ายเพื่อระบุถึงโอกาสและสาเหตุในการให้ของขวัญ ผู้ส่ง และผู้รับ ในประเทศสหรัฐอเมริกามีการสำรวจและพบว่าขยะกว่า 5 ล้านตันในช่วงการให้ของขวัญในเทศกาลคริสมาสต์ มีถึง 4 ล้านตันที่เป็นกระดาษห่อของขวัญและถุงซื้อของ จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้บางคนอยากจะอนุรักษ์ทรัพยากรโดยพยายามแกะกระดาษห่อของขวัญด้วยความระมัดระวังเพื่อที่จะนำกระดาษที่ได้รับมานี้มาใช้ใหม่ได้ และยังมีแนวคิดอีกมากที่พยายามอนุรักษ์ธรรมชาติจากการให้ของขวัญ เรียกรวมว่า การให้ของขวัญสีเขียว
ตวงรัตน์ โล่ห์สุนทร
นางสาวตวงรัตน์ โล่ห์สุนทร นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำปาง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นบุตรสาวของนายไพโรจน์ โล่ห์สุนทร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย
ตวงรัตน์ โล่ห์สุนทร เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายไพโรจน์ โล่ห์สุนทร กับนางรำไพ โล่ห์สุนทร มีน้อง 4 คน คือ นางสาวศรินทร โล่ห์สุนทร นายกิตติกร โล่ห์สุนทร นางสาวณฐาพร โล่ห์สุนทร และนายธนาธร โล่ห์สุนทร
ตวงรัตน์ โล่ห์สุนทร จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรี เศรษฐศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท Master of Business Administration จาก Monterey Institute of International Studies ประเทศสหรัฐอเมริกา
ตวงรัตน์ โล่ห์สุนทร ประกอบอาชีพนักธุรกิจ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2554 จึงได้เข้าสู่งานการเมืองต่อจากบิดาที่ถูกตัดสิทธิทางการเมือง 5 ปี โดยลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 38
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เธอได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 51
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เธอได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 25 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
ในปี พ.ศ. 2563 นางสาวตวงรัตน์ โล่ห์สุนทร ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำปาง สังกัดพรรคเพื่อไทย ได้รับคะแนนทั้งหมด 220,284 คะแนน ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563
ตวงรัตน์ โล่ห์สุนทร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 1 สมัย คือ
กระดาษห่อของขวัญ
ปัญหามุมบนหน้าปัดนาฬิกา
ปัญหามุมบนหน้าปัดนาฬิกา เป็นปัญหาทางคณิตศาสตร์ชนิดหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการหามุมระหว่างเข็มบนหน้าปัดนาฬิกาแอนะล็อก ซึ่งมีสองเข็มได้แก่ เข็มสั้นแทนชั่วโมง และเข็มยาวแทนนาที
ปัญหาทางคณิตศาสตร์.
ปัญหามุมบนหน้าปัดนาฬิกาเกี่ยวกับการวัดสองชนิดได้แก่ มุม และเวลา มุมโดยทั่วไปวัดจากขีดเลข 12 เวียนตามเข็มนาฬิกา ส่วนเวลาตามปกติก็ใช้พื้นฐานบนนาฬิกาสิบสองชั่วโมง
วิธีการที่จะแก้ปัญหาทำนองนี้คือการพิจารณาอัตราการเปลี่ยนแปลงของมุมในหน่วยองศาต่อนาที เข็มสั้นบนหน้าปัดสิบสองชั่วโมงตามปกติจะหมุนครบรอบ 360 องศาเมื่อครบ 12 ชั่วโมง (720 นาที) นั่นคืออัตรา 0.5 องศาต่อนาที ส่วนเข็มยาวจะหมุนครบรอบ 360 องศาใน 60 นาที นั่นคืออัตรา 6 องศาต่อนาที
สูตรคำนวณมุมของเข็มสั้น.
สูตรคำนวณมุมของเข็มยาว.
กำหนดเวลาให้ 5:24 มุมของเข็มสั้นในหน่วยองศาเท่ากับ
และมุมของเข็มยาวในหน่วยองศาเท่ากับ
สูตรคำนวณมุมระหว่างเข็มทั้งสอง.
กำหนดเวลาให้ 11:8 มุมระหว่างเข็มทั้งสองในหน่วยองศาเท่ากับ
เวลาใดบ้างที่เข็มทั้งสองทับกันพอดี.
เวลาที่เข็มสั้นและเข็มยาวทับกันพอดี หมายถึง เวลาที่มุมของเข็มสั้นและเข็มยาวเท่ากันพอดี คำนวณได้จาก
"H" คือจำนวนชั่วโมงเป็นจำนวนเต็มตั้งแต่ 0 ถึง 11 ดังนั้นเราจะได้คำตอบว่าเวลาที่เข็มทั้งสองทับกันพอดีได้แก่ 0:00, 1:05., 2:10., 3:16., ฯลฯ (เวลา 0. นาทีมีค่าอย่างแม่นยำเท่ากับ 27. วินาที)
ฟิลิปส์
ฟิลิปส์  เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์สัญชาติดัตช์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อัมสเตอร์ดัม เคยเป็นบริษัทผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้ารายใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกก่อนจะผันมาทำธุรกิจด้านเทคโนโลยีสุขภาพ ปัจจุบันมีพนักงานกว่า 74,000 คน ในกว่า 100 ประเทศ
บริษัทฟิลิปส์ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1891 ที่เมืองไอนด์โฮเวน โดยสองพ่อลูกนายธนาคาร เฟรเดริก และ แคราร์ด ฟิลิปส์ โดยเริ่มจากการผลิตหลอดไฟและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ต่อมาได้ขยายไปสู่การผลิตหลอดสุญญากาศ ฟิลิปส์เป็นผลิตสินค้านวัตกรรมหลายอย่าง เช่น เครื่องโกนหนวดไฟฟ้า (ค.ศ. 1939), เครื่องรับวิทยุที่มีลำโพงในตัว (ทศวรรษ 1930), เครื่องบันทึกเทปคาสเซตต์ (ค.ศ. 1963), เครื่องบันทึกวิดีโอคาสเซตต์ (ค.ศ. 1972) และเป็นผู้พัฒนามาตรฐานคอมแพ็กดิสก์ ร่วมกับโซนี่ ในปี ค.ศ. 1982
ฟิลิปส์เคยเป็นผู้ผลิตอุปกรณ์ส่องสว่างรายใหญ่ที่สุดในโลกในปี ค.ศ. 2012 เมื่อวัดจากรายได้ ก่อนที่จะปรับโครงสร้างธุรกิจครั้งใหญ่จากอุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวเรือนมาให้ความสำคัญกับอุตสากรรมเทคโนโลยีเพื่อสุขภาพ เริ่มจากการตัดคำว่า "อิเล็กทรอนิกส์" ออกจากชื่อในปี ค.ศ. 2013 จากนั้นได้ประกาศขายแผนกเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวเรือน และสิทธิการทำตลาดเครื่องหมายการค้า "ฟิลิปส์" ให้แก่บริษัท ฟุนะอิ อิเล็กทริก (Funai Electric Co.) แยกแผนกผลิตอุปกรณ์ส่องสว่างออกไปเป็นบริษัทใหม่ในชื่อ บริษัทซิกนิฟาย (Signify N.V.)
ปัจจุบัน ฟิลิปส์แบ่งธุรกิจออกเป็นสามแผนกได้แก่ แผนกสุขภาพเพื่อผู้บริโภค (Consumer Health) แผนกสวัสดิภาพผู้บริโภค (Well-being) และแผนกเครื่องมือแพทย์ (Professional Healthcare) จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ยูโรเน็กซต์ อัมสเตอร์ดัม และตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
ในปี พ.ศ. 2495 ฟิลิปส์ ได้เริ่มเข้ามาเปิดดำเนินกิจการในประเทศไทย ภายใต้ชื่อ บจก. ฟิลิปส์ อิเล็กทรอนิกส์ (ประเทศไทย) โดยเริ่มจากการจำหน่ายผลิตภัณฑ์จำพวกเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวเรือน ผลิตภัณฑ์ส่องสว่างและเครื่องเสียง นอกเหนือจากนั้นฟิลิปส์ประเทศไทยยังมีการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ที่ครอบคลุมถึงระบบเฉพาะสาขาอาชีพอย่างเครื่องมือแพทย์อีกด้วย
ฟิลิปส์เริ่มตั้งโรงงานการผลิตหลอดไฟขึ้นในประเทศไทยเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2503 โดยในปัจจุบันฟิลิปส์มีโรงงานถึง 2 แห่ง คือ โรงงานผลิตหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ และโรงงานผลิตโคมไฟ นับว่าฟิลิปส์เป็นผู้ลงทุนรายใหญ่ที่สุดเป็นอันดับต้น ๆ ของประเทศ และยังเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ของประเทศไทย
ฟิลิปส์ เป็นบริษัทด้านเทคโนโลยีที่มุ่งเน้นการพัฒนาและปรับปรุงคุณภาพชีวิตของคนไทยผ่านทางการมอบนวัตกรรมที่มีคุณค่า ในปี พ.ศ. 2563 ฟิลิปส์ จึงได้เปิดบริการร้านค้าออนไลน์อย่างเป็นทางการของฟิลิปส์ ประเทศไทยเพื่อให้ผู้บริโภคสามารถเข้าถึงสินค้าของฟิลิปส์ได้สะดวกสบายมากยิ่งขึ้น
ทริกเวอ ลี
ทริกเวอ ลี (; 16 กรกฎาคม 1896 – 30 ธันวาคม 1968) เป็นนักการเมือง ผู้นำกรรมกร เจ้าหน้าที่รัฐและผู้ประพันธ์ชาวนอร์เวย์ เขาเป็นรัฐมนตรีต่างประเทศนอร์เวย์ระหว่างปีวิกฤตของรัฐบาลนอร์เวย์พลัดถิ่นในกรุงลอนดอนตั้งแต่ปี 1940 ถึง 1945 ตั้งแต่ปี 1946 ถึง 1952 เขาเป็นเลขาธิการสหประชาชาติคนแรก ลีมีชื่อเสียงเป็นนักการเมืองที่เน้นการปฏิบัติและเด็ดเดี่ยว
เจ้าแก้วมงคล
เจ้าแก้วมงคล หรือ เจ้าแก้วบรม (ครองราชย์ พ.ศ. ๒๒๕๖-๒๒๖๘) คนท้องถิ่นออกเสียงว่า เจ้าแก้วบูฮม  เจ้านายลาวผู้สร้างเมืองท่งหรือเมืองทุ่งศรีภูมิ  และเจ้าผู้ครองเมืองทุ่งศรีภูมิพระองค์แรกจากราชวงศ์ล้านช้าง (หลังการย้ายราชธานีจากหลวงพระบางมาสู่นครหลวงเวียงจันทน์) ปัจจุบันคือ ตำบลทุ่งศรีเมือง อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ในภาคอีสานของประเทศไทย ซึ่งต่อมาทายาทได้ย้ายไปตั้งเป็นเมืองใหม่ชื่อ เมืองสุวรรณภูมิ ในเอกสารใบลานเรื่องพงสาวดารเมือง (บั้งจุ้มหรือตำนานเมือง) ออกนามเมืองว่า สีวัลลพูม เจ้าแก้วมงคลทรงเป็นปฐมราชวงศ์เจ้าจารย์แก้วของภาคอีสานซึ่งเป็นราชวงศ์หนึ่งที่แยกมาจากราชวงศ์ล้านช้างในอดีต เนื่องจากทรงเป็นปฐมบรรพบุรุษของเจ้าผู้ปกครองหัวเมืองลาวในภาคอีสานมากกว่า ๒๐ หัวเมืองและภาคเหนืออีกหนึ่งหัวเมือง
ราชตระกูลแห่งนครเวียงจันทน์.
เจ้าแก้วมงคล ทรงเป็นพระโอรสในเจ้าศรีวิชัย เป็นพระนัดดาในเจ้ามหาอุปราชศรีวรมงคลหรือพระยาธรรมิกราช เป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระเจ้าวรวงศาธรรมิกราชหรือพระมหาอุปราชวรวังโส พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างพระองค์ที่ ๒๖ (ครองราชย์ พ.ศ. ๒๑๒๘-๒๑๖๕) สมเด็จพระเจ้าวรวงศาธรรมิกราชเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าโพธิศาละราช พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างพระองค์ที่ ๑๗ (ครองราชย์ พ.ศ. ๒๐๖๓-๒๐๙๐) นอกจากนี้ สมเด็จพระเจ้าวรวงศาธรรมิกราชยังเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช มหาราชพระองค์ที่ ๒ ของประเทศลาว พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรล้านช้างพระองค์ที่ ๑๙ (ครองราชย์ พ.ศ. ๒๐๙๑-๒๑๑๔)
เกี่ยวกับพระนาม.
เจ้าแก้วมงคลมีพระนามปรากฏในประวัติศาสตร์หลายพระนาม บางแห่งออกพระนามว่า จารย์แก้ว หรือ เจ้าจารย์แก้ว หรือ ท้าวจารย์แก้ว เนื่องจากเคยอุปสมบทเป็นศิษย์ของสมเด็จพระเจ้าสังฆราชาสัทธรรมโชตนาญาณวิเศษ หรือเจ้าราชครูหลวงวัดโพนเสม็ด (ญาครูขี้หอม) อดีตสมเด็จพระสังฆราชแห่งเวียงจันทน์ บางแห่งออกพระนามว่า เจ้าแก้วบูฮม หรือ เจ้าแก้วบุรม หรือ เจ้าแก้วบรม บางแห่งออกพระนามว่า เจ้าแก้วมุงคุล หรือ เจ้าแก้วมุงคุน ซึ่งตรงกับสำเนียงไทยว่า เจ้าแก้วมงคล พระนามของพระองค์คือคำว่า แก้ว ตรงกับภาษาบาลีว่า รัตนะ (รตน) กษัตริย์ฝ่ายสยามได้นำมาเป็นราชทินนามเพื่อพระราชทานแก่ทายาททุกพระองค์ของพระองค์ที่ขึ้นปกครองเมืองสุวรรณภูมิในเวลาต่อมาว่า รัตนวงศา หรือ รัตนวงศามหาขัติยราช
เป็นเจ้าเมืองท่ง.
เมืองที่ทรงปกครอง.
เมืองทุ่งศรีภูมิหรือเมืองท่งสีพูมนั้นคนทั่วไปออกนามว่าเมืองท่งหรือเมืองทุ่ง เป็นเมืองที่มีนุ่งนากว้างขวางและเป็นอู่อารยธรรมมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ เดิมเป็นที่ตั้งของนครโบราณในตำนานนามว่า นครจำปานาคบุรี แล้วล่มสลายไป ต่อมาในสมัยสมเด็จพระเจ้าฟ้างุ่มแหล่งหล้าธรณีมหาราช (ครองราชย์ พ.ศ. ๑๘๙๖-๑๙๑๕) ทรงเสด็จมาตีเมืองต่างๆ ในเขตอีสาน และปรากฏเมืองสองเมืองในบริเวณแถบนี้คือ เมืองกว้างท่ง และเมืองสะพังสี่แจ เมืองสะพังสี่แจนี้มีแม่น้ำสี่สายล้อมรอบตามมุมทั้งสี่ทิศของเมือง ต่อมาชาวบ้านทั่วไปออกนามว่า บ้านดงเมืองหาง เนื่องจากเป็นเมืองร้างมีป่าทึบ หลังจากเจ้าแก้วมงคลอพยพไพร่พลมาตั้งเมืองท่งในเขตเมืองกว้างท่งและเมืองสะพังสี่แจเก่าแล้ว จึงมีการออกนามเมืองท่งในพงศาวดารหัวเมืองมลฑลอีสานว่า เมืองสระสี่แจ่ง แฮ้งสี่ตัว แม่ญิงเอาผัว ผู้ชายออกลูก ทายาทในชั้นต่อมาได้ปกครองเมืองต่อจากพระองค์ในบรรดาศักดิ์ พระรัตนาวงษามหาขัติยราช หมายถึง พระราชาผู้เป็นเชื้อสายของเจ้าแก้วมงคล แล้วเปลี่ยนชื่อเมืองเป็น เมืองสุวรรณภูมิ หรือเมืองสุวัณณภูมิ หลังจากเกิดเหตุการณ์ไม่สงบที่นครจำปาศักดิ์แล้ว เมืองสุวรรณภูมิได้ตั้งเป็นเอกราชอยู่ชั่วเวลาหนึ่ง ก่อนจะถูกบังคับให้เป็นเมืองขึ้นของกรุงธนบุรีและรัตนโกสินทร์ตามลำดับ
เจ้าแก้วมงคลทรงมีพระราชโอรสที่ปรากฏพระนามอยู่ ๓ พระองค์ ได้แก่
เจ้าแก้วมงคลทรงถึงแก่พิราลัย ณ เมืองทุ่งศรีภูมิ เมื่อ พ.ศ. ๒๒๖๘ สิริรวมพระชนม์มายุได้ ๘๔ วัสสา รวมเวลาปกครองเมืองทุ่งศรีภูมิได้ ๑๒ ปี เอกสารบางแห่งกล่าวว่าทรงปกครองเมืองทุ่งศรีภูมิได้ ๗ ปี เจ้ามืดดำดล หรือ ท้าวมืด หรือท้าวมืดซ่ง พระราชโอรสพระองค์โตทรงขึ้นครองราชย์เมืองทุ่งศรีภูมิสืบต่อจากพระองค์ต่อไป
ปฐมราชวงศ์เจ้าจารย์แก้ว.
หลังจากที่เจ้าแก้วมงคลทรงถึงแก่พิราลัยแล้ว ทายาทบุตรหลานของพระองค์ได้ย้ายเมืองใหม่ไปตั้งเป็นเมืองสุวรรณภูมิในบริเวณใกล้เคียงกันกับเมืองท่งเดิม
แล้วประกาศตัวเป็นเอกราชไม่ขึ้นกับเมืองใดทั้งสิ้น จนกระทั่งถูกพระยาตากสินเจ้าเมืองธนบุรีบังคับให้สวามิภักดิ์ เมืองสุวรรณภูมิจึงกลายเป็นเมืองประเทศราชและถูกลดฐานะเป็นหัวเมืองชั้นเอกในสมัยรัตนโกสินทร์ ทายาทของพระองค์ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองและกรมการเมืองจำนวนมาก หลายหัวเมืองที่ทายาทของพระองค์ทรงปกครองได้กลายเป็นจังหวัด อำเภอ และตำบลในภาคอีสานของประเทศไทย เมืองต่างๆ เหล่านี้ ได้แก่ เมืองสุวรรณภูมิราชบุรีประเทษราช (เมืองสุวรรณภูมิ) เมืองร้อยเอ็ด เมืองชลบถวิบูลย์ (เมืองชลบถ) เมืองขอนแก่น เมืองเพี้ย เมืองรัตนนคร เมืองมหาสารคาม เมืองศรีสระเกษ เมืองโกสุมพิสัย เมืองกันทรวิชัย (เมืองโคกพระ) เมืองวาปีปทุม เมืองหนองหาร เมืองโพนพิสัย เมืองพุทไธสงค์ (เมืองผไทสมัน) เมืองบุรีรัมย์ (เมืองแปะ) เมืองเกษตรวิสัย เมืองพนมไพรแดนมฤค (เมืองพนมไพร) เมืองธวัชบุรี เมืองพยัคฆภูมิพิสัย (เมืองเสือ) เมืองจตุรพักตรพิมาน (เมืองหงษ์) เมืองขามเฒ่า เมืองเปือยใหญ่ (บ้านค้อ) และเมืองนันทบุรี (เมืองน่าน)
พระราชประวัติในเอกสารประวัติศาสตร์.
ในพงศาวดารภาคอีสานของพระยาขัติยวงษา (เหลา ณ ร้อยเอ็จ).
ในพงศาวดารภาคอีสาน ฉะบับของพระยาขัติยวงษา (เหลา ณ ร้อยเอ็จ) พิมพ์ในงานปลงศพนางศรีสุภา (โต เอี่ยมศิริ) ณเชิงบรมบรรพต วัดสระเกส เมื่อปีมะเส็ง พ.ศ. ๒๔๓๒ กล่าวว่า
"...ครั้นครบพรรษาหนึ่ง พระเจ้าเวียงจันทน์ จึงพร้อมพระครูทั้งหลายฮดภิกษุบวชใหม่ให้นามว่า พระครูโพนเสม็ดบ้าง บางคนก็เรียกว่าพระครูสีดาตามนามเดิม ท่านพระครูรักษาศีลบริสุทธิ์ ไม่ช้านานเท่าใด ก็ได้อภิญญา ๕ อัฐฐสมาบัติ ๘ ประการ สำเร็จไปด้วยฌาน จะว่าสิ่งใดก็แม่นยำโดยบารมีธรรม โปรดสำเร็จดังมโนนึกความปรารถนา น้ำมูตรและอาจมก็หอม พระเจ้าเวียงจันทน์จัดให้มีโยมอุปฐากรักษา ท่านพระครูเอานายแก้ว นายหวดมาเลี้ยงไว้ นายแก้ว นายหวด เรียนศิลปวิชชาความรู้มากฉลาดเฉลียว ครั้นอายุครบ ๒๑ ปี ก็บวชเป็นภิกษุให้ทั้ง ๒ คน ครั้นอยู่มาพระเจ้าเวียงจันทน์ มีโอรสองค์หนึ่ง เรียกว่าเจ้าองค์หล่อ อายุได้ ๓ ปี พระมเหสีมีครรภ์อยู่อีกได้ ๖ เดือน จุลศักราช ๑๐๕๑ ปี พระเจ้าเวียงจันทน์ถึงแก่พิราลัย พระยาเมืองแสนชิงเอาราชสมบัติได้ เจ้าองค์หล่อกับบ่าวไพร่ที่สนิทหนีเข้าไปพึ่งญวน ก็ได้เป็นใหญ่อยู่เมืองญวน แต่มเหสีนั้นเมื่อพระยาเมืองแสนจะรับไปอยู่ด้วย นางไม่ยอม จึงหนีเข้าไปพึ่งอยู่กับพระครูโพนเสม็ดๆ กลัวความนินทา จึงส่งนางไปไว้บ้านซ่อง่อหอคำ ครั้นคำรบ ๑๐ เดือน นางประสูติพระโอรสออกมาเป็นชาย มารดาญาติพี่น้องถวายนามว่า เจ้าหน่อกษัตริย์ ท่านพระยาเมือแสน จึงดำริว่า พระครูมีบุญมาก คนนิยมนับถือกลัวจะชิงเอาราชสมบัติ จึงคิดเป็นความลับจะทำอันตรายแก่ท่านพระครูๆ ก็ล่วงรู้ในความคิดพระยาเมืองแสน ท่านจึงว่ามีมารมาประจญแล้ว จะอยู่มิได้ ต้องหลีกหนีให้พ้นมาร ท่านพระครูจึงใช้ให้คนไปรับเอามารดากับเจ้าหน่อกษัตริย์มาแต่ซ่อง่อหอคำ แล้วจึงปฤกษากับญาติโยมคนอุปฐากพร้อมกันแล้ว รวมได้ชายหญิงใหญ่น้อย ๓๓๓๓ คน พาภิกษุแก้ว ภิกษุหวด อุปยกจากเวียงจันทน์ มาถึงงิ้วพลานลำสมสนุก..."