pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อาคารหลักของกระทรวงสร้างขึ้นในทศวรรษที่ 1940 ตั้งอยู่ที่จัตุรัสอาร์บัตสกายาใกล้ถนนอาร์บัต อาคารอื่น ๆ ของกระทรวงตั้งอยู่ทั่วเมืองมอสโก หน่วยงานสูงสุดที่รับผิดชอบในการจัดการและการกำกับดูแลของกระทรวงกลาโหมคือศูนย์การจัดการการป้องกันประเทศ (Национальный центр управления обороной РФ) ซึ่งตั้งอยู่ที่เขื่อนฟรันเซนสกายาและรับผิดชอบในการรวมศูนย์คำสั่งของกองทัพ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมรัสเซียคนปัจจุบันคือ พลเอกเซียร์เกย์ ชอยกู
ตำบลขามทะเลสอ
ขามทะเลสอ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอขามทะเลสอ จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลขามทะเลสอ และ องค์การบริหารส่วนตำบลขามทะเลสอ
พื้นที่ของตำบลขามทะเลสอ อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม
จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม แต่เดิมเป็นช่องทางธรรมชาติที่มีถนนเชื่อมต่อกันระหว่างประเทศไทยและกัมพูชา เนื่องจากภูมิประเทศที่เอื้ออำนวย คือแนวช่องเขาของเทือกเขาพนมดงรัก สามารถเดินทางไปยังบ้านโอร์เสม็ด อำเภอสำโรง จังหวัดอุดรมีชัย และต่อไปยังเมืองเสียมราฐได้ ทำให้มีการใช้บริเวณดังกล่าวในการลักลอบขนส่งสินค้าเข้าออกอย่างผิดกฎหมาย รวมถึงมีค่าใช้จ่ายถูกกว่าด่านในอรัญญประเทศ กรมศุลกากรจึงได้ประกาศกฎกระทรวง เพื่อตั้งด่านพรมแดนช่องจอม และด่านศุลกากรช่องจอม เพื่อดำเนินการควบคุมการนำเข้าและส่งออกสินค้าในช่องทางดังกล่าวอย่างถูกกฎหมายในปี พ.ศ. 2504 ณ บ้านด่าน ตำบลด่าน อำเภอสังขะ (ขณะนั้นอำเภอกาบเชิงยังเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสังขะ) จังหวัดสุรินทร์
ในปี พ.ศ. 2520 ได้มีการประกาศปิดด่านพรมแดนช่องจอม เนื่องจากสงครามภายในประเทศกัมพูชา ทำให้เกิดการสู้รบและการปะทะกันภายในประเทศกัมพูชารวมไปถึงตามแนวชายแดนไทย - กัมพูชา และย้ายที่ทำการด่านศุลกากรไปอยู่ในตัวจังหวัดสุรินทร์ชั่วคราว ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัยของเจ้าหน้าที่ จนกระทั่งการสู้รบดังกล่าวสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2535 เจ้าหน้าที่จึงกลับไปทำงาน ณ ที่ตั้งเดิม
จากนั้นประเทศกัมพูชากลับเข้าสู่สภาวะไม่สงบจากการรัฐประหารอีกครั้ง ทำให้ต้องปิดด่านพรมแดนช่องจอมเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ภายหลังสถานการณ์ความไม่สงบภายในประเทศกัมพูชา ทั้งทางการไทยและกัมพูชาต้องการที่จะกระตุ้นให้การค้าขายและเศรษฐกิจตามแนวชายแดนกลับมาอีกครั้ง และเปิดจุดผ่อนปรนในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2542 เปิดทำการในทุกวันเสาร์และอาทิตย์ ระหว่างเวลา 08.00 - 16.00 น. และข้ามจากแนวเขตแดนได้ไม่เกิน 1,500 เมตร (1.5 กิโลเมตร) ในพื้นที่ของทั้งสองฝ่าย
และในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ได้มีมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ยกฐานะจากจุดผ่อนปรนการค้าช่องจอม เป็นจุดผ่านแดนถาวร และขยายเวลาเปิดทำการเป็น 07.00 - 20.00 น. ต่อมาตั้งแต่วันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2557 ได้ขยายเวลาทำการเป็น 06.00 - 22.00 น. ของทุกวัน เพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน และรองรับการค้าที่เติบโตมากยิ่งขึ้น
จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม เปิดทำการตั้งแต่เวลา 06.00 - 22.00 น. สำหรับผู้ที่ต้องการจะเดินทางผ่านแดนนั้นจะต้องมีเอกสารประจำตัว อย่างใดอย่างหนึ่ง คือหนังสือเดินทาง (Passport) หรือบัตรผ่านแดน (Border Pass)
สำหรับที่ทำการ ด่านศุลกากรช่องจอม ตั้งอยู่ที่เลขที่ 111 หมู่ 14 ทางหลวงหมายเลข 214 (ถนนสุรินทร์-ช่องจอม) ตำบลด่าน อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์
ตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดสุรินทร์ เป็นผู้ดูแลรับผิดชอบจุดผ่านแดนถาวรช่องจอม
สถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียง.
สถานที่ท่องเที่ยวที่อยู่ใกล้เคียงบริเวณจุดผ่านแดนถาวรช่องจอม ประกอบไปด้วย
จุดผ่านแดนถาวรช่องจอม สามารถเดินทางมาได้ทั้งด้วยรถยนต์ส่วนบุคคล และระบบขนส่งสาธารณะ เพื่อเยี่ยมชมตลาดการค้าชายแดน และข้ามไปยังฝั่งกัมพูชา
จากจังหวัดสุรินทร์ เดินทางตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 214 (ช่วงสุรินทร์ - ช่องจอม) ไปทางทิศใต้ มุ่งหน้าอำเภอปราสาท และอำเภอกาบเชิงตามลำดับ เส้นทางจะสิ้นสุดบริเวณจุดผ่านแดนถาวรช่องจอม
ระบบขนส่งสาธารณะสำหรับเดินทางมายังจุดผ่านแดนถาวรช่องจอม ประกอบไปด้วย
ตำบลโป่งแดง (อำเภอขามทะเลสอ)
ตำบลโป่งแดง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอขามทะเลสอ จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลโป่งแดง ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 3 กิโลเมตร
ตำบลโป่งแดง แบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน คือ
ตำบลโป่งแดงมีวัดทั้งหมด 5 แห่ง และสำนักสงฆ์ทั้งหมด1 แห่ง
แผ่นดินไหวหลัก
แผ่นดินไหวหลัก  เป็นแผ่นดินไหวครั้งที่ใหญ่ที่สุดในเหตุการณ์หนึ่ง ๆ บางครั้งมีแผ่นดินไหวนำเกิดขึ้นก่อน และมักมีแผ่นดินไหวตามเกิดขึ้นติดตามมาอีกหลายครั้ง
แผ่นดินไหวนำ.
เป็นแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นก่อนแผ่นดินไหวหลัก และมีความเกี่ยวข้องกันทั้งในเรื่องเวลาและระยะห่าง การเรียกแผ่นดินไหวว่า แผ่นดินไหวนำ แผ่นดินไหวหลัก หรือแผ่นดินไหวตาม จะเป็นไปตามลำดับของเหตุการณ์
เป็นแผ่นดินไหวขนาดเล็กที่เกิดขึ้นหลังจากแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ ในพื้นที่เดียวกับพื้นที่ไหวหลัก
Mainshock
ตำบลหนองสรวง (อำเภอขามทะเลสอ)
ตำบลหนองสรวง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอขามทะเลสอ จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสรวง
ตำบลหนองสรวง แบ่งการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน คือ
วัดบูรพาราม (อำเภอเมืองสุรินทร์)
วัดบูรพาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์
วัดบูรพารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2480 สร้างโดยพระยาสุรินทร์ภักดีศรีณรงค์ จางวาง หรือ (ปุม) เจ้าเมืองสุรินทร์คนแรก ร่วมมือกันสร้างกับชาวบ้านเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300–2330 ตั้งชื่อวัดว่า วัดบูรพ์ แรกเริ่มสังกัดมหานิกาย แต่ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2476 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ติสโสอ้วน) ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะมณฑล ได้อนุมัติให้วัดบูรพ์เป็นวัดในสังกัดคณะธรรมยุตรวมถึงได้นิมนต์พระราชวุฒาจารย์ หลวงปู่ดุลย์ อตุโล ให้มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสและร่วมเป็นคณะพระสังฆาธิการ วัดบูรพารามได้รับสถาปนาเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ "หลวงพ่อพระชีว์" (หลวงพ่อประจี) พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองของสุรินทร์ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 4 ศอก ปั้นด้วยเนื้อดินเผาอัดแน่น มีพุทธลักษณะคล้ายศิลปะแบบขอม ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นมาพร้อมกับวัดบูรพาราม พระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ในมณฑปจัตุรมุข
การย้อมส้ม
การย้อมส้ม หรือ เกสราภิวัตน์  เป็นคำเรียกนโยบายฝ่ายขวาที่สนับสนุนแนวคิดชาตินิยมฮินดูในประเทศอินเดีย นักวิจารณ์ทางการเมืองประดิษฐ์คำนี้ขึ้นมา เพื่อเรียกนโยบายของรัฐบาลชาตินิยมฮินดูในอินเดียที่พยายามเชิดชูบทบาทของศาสนาฮินดูในประวัติศาสตร์อินเดีย ในขณะเดียวกันก็ละทิ้งบทบาทของชุมชนศาสนาอื่น ๆ ผ่านทางการแก้ไขเนื้อหาในหนังสือเรียน โดยสีส้มหรือสีฝรั่น (saffron) เป็นสีที่ใช้แทนศาสนาฮินดู
ในสมัยอาณานิคมอังกฤษ ประวัติศาสตร์ของอินเดียส่วนใหญ่ถูกกำหนดโดยนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ ซึ่งมีเนื้อหาสนับสนุนว่าการปกครองอินเดียโดยอังกฤษนั้นเป็นไปเพื่อการพัฒนาและปรับปรุงความเป็นอยู่ของอินเดียให้ดียิ่งขึ้น วาทกรรมนี้ปรากฏทั่วไปในหนังสือเรียนยุคอาณานิคมอังกฤษ หลังอินเดียได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1947 มีความพยายามผลักดันการผลิตประวัติศาสตร์ที่เสนอแง่มุมของการกดขี่โดยอังกฤษ รัฐสภาจึงจัดตั้งสภาแห่งชาติว่าด้วยการฝึกและการวิจัยการศึกษา (National Council of Education Research and Training; NCERT) ขึ้นเพื่อร่างแบบเรียนประวัติศาสตร์อินเดียใหม่ NCERT ได้ว่าจ้างนักประวัติศาสตร์และนักจดหมายเหตุเพื่อสร้างหลังสูตรร่วมว่าด้วยเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ของอินเดีย โดยมีเป้าหมายหลักที่การลบล้างวาทกรรมยุคอาณานิคมออก และมีเป้าหมายหลักในการสร้างหลักสูตรที่เป็นฆราวาสนิยม แนวทางของ NCERT นี้สร้างความไม่พอใจเป็นอย่างมากในหมู่ฮินดูขวาจัด
พรรคภารตียชนตา (BJP) เคยกล่าวว่าแบบเรียนประวัติศาสตร์อินเดียหลายเล่มมีเนื้อหาแบบยุโรปเป็นศูนย์กลาง และเป็นมาร์กซิสต์อย่างเปิดเผย ในอดีต BJP มีความพยายามที่จะแก้ไขหลักสูตรประวัติศาสตร์นี้แต่ล้มเหลวโดยเฉพาะในรัฐที่พรรคไม่ได้อยู่ในอำนาจ นอกจากนี้ BJP ยังอ้างวาทกรรมแอบแฝงในการต้านฮินดู เพื่อเข้ามาจัดโครงสร้างองค์กร NCERT และสภาการศึกษาประวัติศาสตร์อินเดีย (Indian Council of Historical Research; ICHR) เพื่อให้ผลิตแบบเรียนประวัติศาสตร์ที่ตรงกับมุมมองชาตินิยมฮินดูของ BJP ส่วนในรัฐที่ BJP มีอำนาจในทางการเมืองอยู่นั้น แบบเรียนได้ถูกแก้ไขอย่างหนักเพื่อให้ชูวาทกรรมชาตินิยมฮินดู การเปลี่ยนแปลงที่ว่านี้ เช่น การลบล้างประเด็นเรื่องการยกเลิกระบบชนชั้นวรรณะ (caste-based exclusion) และความรุนแรงจากชนชั้นวรรณะ ออกจากประวัติศาสตร์ ไปจนถึงการลบหรือลดทอนบทบาทของชาวมุสลิมในการสร้างชาติอินเดีย
"ฮินดูสตานไตมส์" รายงานผลการตรวจสอบเนื้อหาแบบเรียนที่ถูกย้อมส้มโดย BJP ในปี ค.ศ. 2014 ระบุว่าความพยายามของฝ่ายขวาในการเปลี่ยนแบบเรียนและแก้ไขประวัติศาสตร์นี้ต้องเจอกับ "การต่อต้านในระดับหนึ่ง เนื่องจากไม่มีนักประวัติศาสตร์ที่น่าเชื่อถือมาสนับสนุน"
ในกลางปี ​​ค.ศ. 2015 "เดอะไทมส์ออฟอินเดีย" รายงานว่าสภาแห่งชาติว่าด้วยการฝึกและการวิจัยการศึกษาซึ่งรับผิดชอบด้านการจัดพิมพ์หนังสือเรียน ได้เข้าร่วมการประชุมที่จัดโดยกระทรวงการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ในระหว่างการประชุมครั้งนั้นได้มีการหารือเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงตำราเรียน เจ้าหน้าที่จากสภาวิจัยประวัติศาสตร์อินเดียกล่าวว่าหัวข้อเรื่องชาตินิยมไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างเหมาะสมในตำราเรียน จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการแก้ไขตำราเรียน
Saffronisation
ตอร์เรเดมะนิลา
ตอร์เรเดมานีลา "(Torre de Manila; ; ฟิลิปิโน: Tore ng Maynila)" เป็นอาคารสูงสำหรับที่อยู่อาศัยของดีเอ็มซีไอโฮมส์ ในย่านเอร์มีตา มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ อาคารเมื่อสร้างเสร็จจะมีขนาด 46 ชั้นเหนือพื้นดิน ในจำนวนนี้ 41 ชั้นเป็นที่อยู่อาศัย, 4 ชั้นเป็นที่จอดรถ และชั้นหนึ่งเป็นสิ่งอำนวยความสะดวก รวมถึงยังมีมีอีกสามชั้นใต้ดิน
อาคารเป็นที่รู้จักจากข้อถกเถียงกรณีที่ตั้งของอาคารที่อยู่ใกล้กับอนุสรณ์สถานรีซัล จนทำให้อาคารปรากฏในพื้นหลังของภาพถ่ายอนุสรณ์ซึ่งทำให้เป็นที่เรียกขานในชื่อ "โฟโต้บอมเบอร์แห่งชาติ" (national photobomber; ฟิลิปิโน: "Pambansang Fotobamer") และ "ความอัปยศของชาติต่อรีซัล" (a national disgrace to Rizal) มีความพยายามยับยั้งการก่อสร้างอาคารมาตลอดตั้งแต่ปี 2012 ถึง 2017 มีการหยุดการก่อสร้างเป็นพัก ๆ แต่ท้ายที่สุดก็ดำเนินต่อจนสำเร็จเนื่องจากไม่ปรากฏกฎหมายใด ๆ ที่ห้ามการก่อสร้างอาคารในทิวทัศน์ของอนุสรณ์สถานแห่งชาติอย่างอนุสรณ์สถานรีซัล ผู้พัฒนาโครงการแจงต่อศาลสูงโดยอ้างรัฐบัญญัติมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ ปี 2009 ว่าไม่มีการระบุว่าจะพิทักษ์ทิวทัศน์โดยรอบของมรดกทางวัฒนธรรม ในปี 2017 ศาลสูงได้ตัดสินให้การก่อสร้างดำเนินต่อไปได้โดยไม่ผิดกฎหมาย ถือเป็นการสิ้นสุดความพยายามหยุดยั้งการก่อสร้าง
Torre de Manila
ตำบลบึงอ้อ
ตำบลบึงอ้อ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอขามทะเลสอ จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลบึงอ้อ ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 7 กิโลเมตร
ตำบลบึงอ้อ แบ่งการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน คือ
วัดวังตะวันตก
สถานที่ตั้งวัดวังตะวันตกแต่เดิมเป็นป่าขี้แรดใช้เป็นที่ค้างศพของคนในเมืองซึ่งนำออกมาทางประตูผี ซึ่งอยู่ด้านตะวันตกของตัวเมืองแล้วนำล่องเรือมาตามคลองท้ายวังเขาคลองทา แล้วเอาศพไว้ในที่ที่เป็นป่าขี้แรด ต่อมากลายเป็นที่รกร้างว่างเปล่าเพราะประเพณีการค้างศพได้เลิกนิยมไป ที่บริเวณนี้จึงกลายเป็นบ้านตากแดดคือปล่อยทิ้งไว้ให้แดดเผาเพื่อล้างสถานที่ที่เคยค้างศพและไม่มีผู้คนกล้าเข้ามาอาศัยอยู่ ต่อมาเจ้าจอมปรางซึ่งชาวบ้านเรียกว่า แม่นางเมืองหรือแม่วัง เห็นเป็นที่ว่างและอยู่ใกล้กับวังของท่านเพียงคนละฟาก จึงเกิดความคิดที่จะดัดแปลงที่ว่างนั้นให้เป็นอุทยานเพื่อเป็นที่พักผ่อนของบุตรชาย เจ้าพระยานคร (น้อย) ประกอบกับเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์) ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช จึงได้ดัดแปลงป่าขี้แรดให้เป็นอุทยาน
ต่อมาถึงสมัยเจ้าพระยานคร (น้อย) ได้ตำแหน่งเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช ต้องรับภาระจัดการพระศพเจ้าจอมมารดาปราง ได้เลือกเอาอุทยานแห่งนี้เป็นที่ฌาปนกิจศพและได้ปรับปรุงวังตะวันออกให้เป็นวัดวังตะวันออก พร้อม ๆ กันนี้ได้ได้แปรสภาพอุทยานแห่งนี้ให้เป็นวัดอีกวัดหนึ่ง เรียกว่า "วัดวังตะวันตก" เมื่อประมาณ พ.ศ. 2380 เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) ได้สร้างพระพุทธรูปสูงใหญ่ขึ้นองค์หนึ่งไว้ทางทิศใต้ของบริเวณวัด โดยสร้างไว้บนเนินดินซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอุทยาน ถวายชื่อว่า "พระศรีธรรมโศกราช" เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติยศของผู้เป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช คนทั่วไปนิยมเรียกว่า "พระสูง" เมื่อ พ.ศ. 2515 ประชาชนได้ร่วมกันสร้างวิหารคลุมไว้
วัดวังตะวันตกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2509
กุฏิทรงไทย.
ภายในวัดวังตะวันตกมีกุฏิทรงไทยหลังหนึ่งมีจารึกสลักบนไม้เหนือบนประตูหลังกลางทางด้านตะวันออก กล่าวถึงการสร้างกุฏิหลังนี้ว่าเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2431 ใช้เวลาสร้าง 13 ปี เพื่อให้พระสงฆ์ได้อาศัยเรียนพระธรรมบำรุงพุทธศาสนา ผู้สร้างคือ พระอาจารย์ย่อง (พระครูกาชาด) คงเป็นพระสงฆ์ผู้เป็นแม่งานร่วมกับบรรดาญาติโยม สานุศิษย์
กุฏิมีลักษณะเป็นอาคารเรือนไทยภาคใต้ เป็นหมู่เรือนไทยสร้างด้วยไม้ เป็นเรือนฝากระดานแบบเรือนสร้างสับ 3 หลังหลังคาหน้าจั่วหันไปทางทิศตะวันออกทั้งหมด เรือนหลังกลางเป็นห้องโถงโล่งและเรือนอีก 2 หลังเป็นปีกยกพื้นสูงทั้ง 2 ข้าง มีฐานที่มีหลังคาคลุมต่อเชื่อมกันหลังคามุงกระเบื้องไม่เคลือบ ด้านทิศตะวันตกเป็นเรือนครัวซึ่งได้ย้ายมาประชิดกุฏิภายหลัง ปัจจุบันมีชานเรือนทำด้วยปูนซิเมนต์เชื่อมหมู่กุฏิและเรือนครัวเข้าด้วยกัน ตัวเรือนกุฏิไม้เป็นแบบเรือฝาประกน มีลวดลายแกะสลักไม้ ตกแต่งตามส่วนต่าง ๆ เป็นรูปบุคคลมีปีกประกอบลายพรรณพฤกษา ลายหัวบุคคลมีลำตัวเป็นก้านต้นไม้ กรอบหน้าต่างด้านล่างสลักเป็นลายเครือเถาและลายเรขาคณิตใต้กุฏิยกพื้นสูง
กุฏิทรงไทยที่ได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่นประเภทปูชนียสถานและวัดวาอาราม จากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อ พ.ศ. 2535
มิสแกรนด์เปรู
มิสแกรนด์เปรู  จัดขึ้นภายใต้องค์กรมิสแกรนด์เปรู เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของเปรู เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดในหลายๆเวที ซึ่งหนึ่งในนั้นคือมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2017
บอลด์เกต
บอลด์เกต  หรือ โบตักเกต (botakgate; "botak" แปลว่า ศีรษะล้าน) หรือ บอลด์ 11 (อักษรโรมัน: bald 11) เป็นเรื่องอื้อฉาวในมาเลเซียที่เริ่มต้นเมื่อ 30 มกราคม 2006 เมื่อตำรวจมาเลเซียควบคุมตัวพลเมืองสูงอายุจำนวน 11 คนขณะกำลังเล่นมาห์ยอง ซึ่งเป็นเกมการพนัน และจับทั้งหมดโกนศีรษะ การพนันโดยใช้ชิปเช่นมาห์ยองนั้นพบได้ทั่วไปในชาวจีนมาเลเซีย แต่หากการพนันนั้นมีเงินมาเกี่ยวข้องโดยปราศจากใบอนุญาตจะผิดกฎหมายทันที เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นไม่กี่วันหลังคณะกรรมการอิสระเปิดเผยลชรายละเอียดจากการตรวจสอบกรณีอื้อฉาวการระรายผู้ถูกคุมขังในมาเลเซียจากปี 2005
ผู้ต้องสงสัยทั้งสิบเอ็ดคนที่ถูกควบคุมตัวได้แก่ Chee Kit Sing (65 ปี), Chi Kong Eng (31 ปี), Tee Boon Kiah (55 ปี), Lee Chu Heng (63 ปี), Lim Kee Swee (64 ปี), Lee Swee Fong (49 ปี) และ Lim Yew Bee (54 ปี) ถูกจับกุมขณะอยู่ในโกปี๊เตี่ยมแห่งหนึ่งในเมืองกาจัง รัฐเซอลาโงร์ ในัวนที่สองของเทศกาลตรุษจีน นอกจากนี้ยังมีผู้ถูกคุมขังในที่คุมขังเดียวกันอีก 103 คนที่ถูกจับโกนศีรษะเช่นกัน ทั้งสิบเอ็ดคนถูกปล่อยตัวในวันต่อมา
โฆษกตำรวจกาจังออกมาปกป้องว่าการจับโกนศีรษะนั้นเป็นไปในฐานะ "การดำเนินการขั้นมาตรฐาน" (standard procedure) ซึ่งเป็นเหตุผลเดียวกันกับที่ให้ในกรณีอื้อฉาวปี 2005 โดยอ้างมาตรา 9a ของกฎหมายว่าด้วยการกักขัง (Lock Up Rules) ผู้นำฝ่ายค้านรัฐสภามาเลเซีย ลิม กิต เซียง จากพรรคเดโมเครติกแอกชั่น (DAP) เรียกเหตุการณ์อื้อฉาวครั้งนี้ว่า "โบตักเกต" (botakgate)
Baldgate
ชยเทพ
ชยเทพ หรือ ชยเทวะ (อักษรโรมัน: Jayadeva, หรือ Jaideva; เกิด ) เป็นกวีภาษาสันสกฤตที่มีช่วงชีวิตอยู่ในศตวรรษที่ 12 เป็นที่รู้จักจากมหากาพย์ "คีตโควินท์" ซึ่งเล่าเรื่องความรักของพระกฤษณะที่มีต่อ"โคปี" พระราธา เนื้อหาในกวีนิพนธ์ที่เสนอความรักของพระราธาที่ยิ่งใหญ่กว่าพระกฤษณะ ทำให้งานเขียนนี้มีความสำคัญมากต่อขบวนการภักติในศาสนาฮินดู
ไม่ปรากฏหลักฐานมากนักเกี่ยวกับชีวประวัติของชยเพท ทราบเพียงแค่ว่าเป็นกวีที่ถือสันโดษ และดำรงชีพด้วยการเป็นขอทาน มีชีวิตอยู่ในพื้นที่อินเดียตะวันออก ชยเทพเป็นผู้นิพนธ์ที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาบทสวดของครุกรันถสาหิบของศาสนาซิกข์ที่นำเนื้อหาของชพเทพมาบรรจุหลายศตวรรษหลังเสียชีวิต
Jayadeva
มิสแกรนด์ไนจีเรีย
เดอะไนจีเรียควีน  – ย่อว่า  หรือที่รู้จักในชื่อ มิสแกรนด์ไนจีเรีย  – เป็นการประกวดประจำปีของไนจีเรียซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อค้นหาและส่งเสริมหญิงสาวที่มีคุณค่าและคุณธรรมที่ส่งผลกระทบในเชิงบวกต่อรุ่นและสิ่งแวดล้อมของเธอในขณะที่มีความสนใจอย่างมากในบริการด้านมนุษยธรรม. เป็นที่รู้จักกันก่อน ควีนออฟทรัส , TNQ จัดโดย 001 Entertainment. ตั้งแต่ 2021, ตัวแทน TNQ เข้าร่วมการแข่งขัน มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล.
ดีวีบี
พระพินิจธนากร (บุญเพ็ง ยุกตะนันทน์)
พระพินิจธนากร (บุญเพ็ง ยุกตะนันทน์) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรกของจังหวัดเชียงใหม่
พระพินิจธนากร หรือ บุญเพ็ง ยุกตะนันทน์ สมรสกับนางพินิจธนากร (ทรัพย์ ยุกตะนันทน์) บุตรีของนายเทียนเค่ง และนางเขียว เทียนศิริ มีบุตร-ธิดา 2 คน คือ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ทันตแพทย์ อิศระ ยุกตะนันท์ ซึ่งได้รับการยกย่องเชิดชูว่าเป็นปูชนียบุคคลของวงการทันตแพทย์ไทย หรืออีกนัยหนึ่งคือเป็นครูสาขาปริทันตวิทยาท่านแรกของประเทศไทย
พระพินิจธนากร เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรกของจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2476 ร่วมกับหลวงศรีประกาศ (ฉันท์ วิชยาภัย) และเป็นผู้รับมอบรัฐธรรมนูญฉบับจำลองมายังจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2477
พระพินิจธนากร มีบทาทสำคัญทางการเมืองการปกครองในช่วงปี พ.ศ. 2476 คือ เป็นผู้ออกปาฐกถาเผยแพร่รัฐธรรมนูญให้กับประชาชนในจังหวัดเชียงใหม่ และเป็น ส.ส.คนหนึ่ง ที่มีบทบาทการอภิปรายในสภาผู้แทนราษฎร
พระศรีวรานุรักษ์ (ศรี บุญเฉลียว)
พระศรีวรานุรักษ์ (ศรี บุญเฉลียว) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 1 สมัย ในปี พ.ศ. 2480
พระศรีวรานุรักษ์ เป็นบุตรของนายวัง กับนางบัวจันทร์ บุญเฉลียว เกิดที่บ้านศาลา ตำบลท่าศาลา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2440 เข้าเรียนที่โรงเรียนกลางเวียง ต่อมาเจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ (เชย กัลยาณมิตร) ได้รับเขาเป็นบุตรบุญธรรม และส่งเรียนต่อโรงเรียนปกครอง กระทรวงมหาดไทย จนกลับมารับราชการประจำแผนกเลขาฯ มณฑลพายัพ ต่อมาย้ายไปประจำที่กรุงเทพ และเรียนวิชากฎหมายเพิ่มเติม
พระศรีวรานุรักษ์ ขอกลับมารับราชการที่จังหวัดเชียงใหม่ และเคยดำรงตำแหน่งเสมียนตรามณฑลพายัพ นายอำเภอสารภี และ นายอำเภอแม่ริม รับราชการในยุคเดียวกับเจ้าบุรีรัตน์ (แก้วมุงเมือง ณเชียงใหม่)
ศรี บุญเฉลียว ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหลวงศรีวรานุรักษ์ ในปี พ.ศ. 2471 และเป็นพระศรีวรานุรักษ์ ในเวลาต่อมา
พระศรีวรานุรักษ์ ถูกมองว่าเป็นบุตรบุญธรรมของเจ้าพระยาสุรสีห์วิสิษฐศักดิ์ และเป็นฝ่ายเดียวกับเชื้อพระวงศ์จึงตรงข้ามกับฝ่ายคณะราษฎร จึงถูกย้ายไปมณฑลนครราชสีมา ทำให้พระศรีวรานุรักษ์ ตัดสินใจลาออกจากราชการ และกลับมาทำธุรกิจส่วนตัวที่เชียงใหม่
พระศรีวรานุรักษ์ ลงเล่นการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2480 และเป็นผู้หนึ่งที่มีส่วนร่วมในการต้อนรับรัฐธรรมนูญเมื่อมาถึงจังหวัดเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2476 พระศรีวรานุรักษ์ มีบทบาทในฝ่ายนิติบัญญัติ อาทิ เป็นกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติจัดสหกรณ์นิคมในเขตหวงห้ามที่ดินในท้องที่จังหวัดเชียงใหม่
พระศรีวรานุรักษ์ ได้รับเลือกเป็นนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2486
พระศรีวรานุรักษ์ เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2518 อายุ 78 ปี
ราชวงศ์วรมัน
ราชวงศ์วรมัน หรือ ราชวงศ์กัมพูชา
หรือ ราชวงศ์เขมร (เขมร: រាជវង្សវរ្ម័ន ; "เรียจฺจะวงฺซา วอรามัน" อักษรโรมัน: Varman Dynasty of Cambodia ) ราชวงศ์วรมัน หรือ ราชวงศ์กัมพูชา ("เขมร: ព្រះរាជវង្សកម្ពុជា : เปรี๊ยะเรียจฺจะวงฺซากัมปูเจีย") เป็นราชวงศ์ในราชอาณาจักรกัมพูชา (ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា) สถาปนาโดย พระเจ้าเกาฑิณยะวรมันเทวะ หรือกัมพู สวายัมภูวะ (កម្វុស្វយម្ភុវ) พราหมณ์ที่เดินทางมาจากแคว้นกลิงคะในอินเดีย ทรงได้อภิเษกกับ พระนางโสมา (សោមា) ผู้ครองอาณาจักรชนเผ่าพื้นเมืองและสถาปนาขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรพนมหรือฟูนัน ก่อกำเนิดราชวงศ์วรมันโดยปรากฏหลักฐานในศิลาจารึกภาษาสันสกฤตกล่าวถึง พราหมณ์เกาฑิณยะผู้ได้รับหอกวิเศษจากพราหมณ์ อัศวัตถามา บุตร โทรณาจารย์ ได้เดินทางมาถึงอาณาจักรของชาวเผ่า นาค และได้ทำสงครามกันสุดท้ายได้เจรจาด้วยสันติโดยการอภิเษกสมรส พราหมณ์เกาฑิณยะจึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระเจ้าเกาฑิณยะวรมันเทวะ (កៅណ្ឌិន្យទី១) ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์วรมัน ในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ยุค ราชอาณาจักรกัมพูชา ราชวงศ์วรมันแบ่งออกเป็นสองสายราชสกุลที่มีสิทธิ์ตามกฏมณเฑียรบาลแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา ในการสืบพระราชสันตติวงศ์ขึ้นดำรงพระราชอิสริยยศพระมหากษัตริย์กัมพูชา คือ ราชสกุลนโรดม (រាជត្រកូលនរោត្តម) และราชสกุลสีสุวัตถิ์ (រាជត្រកូលស៊ីសុវត្ថិ) ตามมติ กรมปรึกษาราชบัลลังก์
พระราชพงศาวดารกรุงกัมพูชาและบันทึกเกี่ยวกับราชวงศ์วรมันมีการรวบรวมจากศิลาจารึกต่างๆและจากบันทึกของราชทูตจีนที่เข้ามายัง อาณาจักรฟูนัน และอาณาจักร พระนครหลวง ได้บันทึกเรื่องราวที่ได้พบเห็นบ้านเมืองในยุคนั้นได้แก่ เอกสารมหาบุรุษเขมร และพระราชพงศาวดารกรุงกัมพูชา ฉบับ รบากษัตริย์ โดยพระราชพงศาวดารดังกล่าวแบ่งเป็นสองภาค ภาคแรกเป็นตำนานที่ได้มีการจดบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรเริ่มจากรัชกาลของพระทอง-นางนาค จนถึงรัชกาลของพระบาทนิพพานบท ภาคสองเป็นพระราชพงศาวดารเริ่มตั้งแต่รัชกาลของ พระบรมนิพพานบท ถึง รัชกาลของ พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร
• ราชทูตคังไถ่ และ อุปทูตจูยิง ราชทูตจากอาณาจักรอู๋ เดินทางไปเยือนราชสำนักฟูนันในปี พ.ศ. 788 ราชทูตคังไถ่ได้เขียนบันทึกเรื่อง "ประวัติของชาวต่างชาติในรัชสมัยอู๋" ส่วนอุปทูตจูยิง เขียนบันทึกเรื่อง "“บันทึกเรื่องทรัพยากรอันมีค่าของฟูนันก๊ก”" บันทึกที่ราชทูตจีนจดบันทึกนี้ได้กล่าวถึงประวัติความเป็นมาของอาณาจักรฟูนันและผู้ปกครองอาณาจักร ไม่ว่าจะเป็นพระนามกษัตริย์ เรื่องราวในราชสำนักและวิถีชีวิตผู้คนถือได้ว่าเป็นบันทึกชาวต่างชาติที่เก่าแก่ที่สุดที่เข้ามาในอาณาจักรฟูนัน จากข้อความที่ “ราชทูตคังไถ่” จดบันทึกเรื่องราวเมื่อครั้งไปเยือนราชสำนักฟูนัน ทำให้ทราบเรื่องราวย้อนหลังขึ้นไปถึงสมัยเริ่มต้นก่อตั้ง “อาณาจักรฟูนัน” ว่าแต่เดิมฟูนันเป็นแต่เพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลตามบันทึกระบุว่า ""อาณาจักรมีผู้หญิงเป็นผู้ปกครองมีนามว่า “พระนางหลิวเย่” ต่อมามีพราหมณ์ชาวอินเดียมีนามว่า “หวั่นถิ่น” นอนหลับฝันไปนิมิตฝันว่าเทพเจ้าได้ประทานธนูวิเศษให้และมีบัญชาให้ลงเรือเดินทางไปยังดินแดนฟูนันครั้นตื่นขึ้นจากความฝันได้ไปที่เทวสถานของเทพเจ้าได้พบธนูวิเศษสมจริงจึงลงเรือมายังฟูนัน เมื่อเดินทางมาถึงบริเวณชายแดนฟูนัน ก็ถูกกองทัพเรือของพระนางหลิวเย่ออกมารบพุ่งขัดขวาง “หวั่นถิ่น” จึงได้ยิงด้วยธนูวิเศษถูกเรือของพระนางทะลุกาบเรือทั้งสองข้างพระนางเกิดความตกใจกลัวขอยอมแพ้ ภายหลังหวั่นถิ่นได้อภิเษกสมรกับพระนางหลิวเย่แล้วสถาปนาราชวงศ์วรมันขึ้นปกครองอาณาจักรฟูนัน"
• ราชทูตโจว ต้ากวาน ราชทูตชาวจีนในรัชสมัย จักรพรรดิเหวียนเฉิงจง แห่งราชวงศ์เหวียนได้เดินทางไปเมืองพระนครในปี ค.ศ. 1296 ได้บันทึกขนบประเพณีกับสถานที่ต่างๆ รวมถึงพระราชวงศ์และประเพณีในราชสำนัก ซึ่งตรงกับรัชสมัยของ พระเจ้าอินทรวรมันที่ 3 (ឥន្ទ្រវរ្ម័នទី៣) โจว ต้ากวาน มิใช่ชาวจีนคนแรกที่เข้าไปในอาณาจักรนี้แต่ได้บันทึกชีวิตผู้คนในเมืองพระนครเอาไว้โดยละเอียดที่สุด ซึ่งรู้จักในชื่อเจินล่าเฟิงถูจี้ (บันทึกขนบประเพณีเจนละ) บันทึกนี้ถือเป็นบันทึกข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับเมืองพระนครและจักรวรรดิเขมร นอกเหนือไปจากศิลาจารึกและเอกสารอื่น ๆ ที่พรรณนาชีวิตประจำวันของผู้อยู่อาศัยในเมืองพระนคร จากบันทึกนี้ทำให้ทราบถึงลำดับกษัตริย์ในราชวงศ์วรมันโดยละเอียด ซึ่งกลายเป็นต้นฉบับของราชพงศาวดารกัมพูชาในเวลาต่อมา
ฐานันดรศักดิ์ในราชวงศ์.
ธรรมเนียมยศและลำดับฐานันดรศักดิ์ของราชวงศ์วรมันแห่งกัมพูชา มีทั้งสิ้น 7 ชั้นยศได้แก่
1.พระบาทสมเด็จ (ព្រះបាទសម្តេច)
2.สมเด็จ (សម្ដេច)
3.เสด็จ (ស្ដេច)
4.พระองค์เจ้า (ព្រះអង្គម្ចាស់)
5.นักองค์เจ้า (អ្នកអង្គម្ចាស់)
6.นักองค์ราชวงศ์ (អ្នកអង្គរាជវង្ស)
7.พระวงศ์ (ព្រះវង្ស)
1.พระบาทสมเด็จ (ព្រះបាទសម្តេច) "ออกเสียงเปรี๊ยะบาทซอมเด็จ" เป็นชั้นยศสูงสุดในบรรดาฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์สำหรับองค์พระมหากษัตริย์ที่ผ่านพระราชพิธีบรมราชาภิเษก โดยเรียกพระนามลำลองว่า "พระกรุณา"
2.สมเด็จ หรือซ็อมดัจ (เขมร:សម្ដេច) เป็นฐานันดรศักดิ์ชั้นสูงในสมาชิกราชวงศ์รองจากองค์พระมหากษัตริย์โดยเป็นชั้นยศที่ต้องมีการสถาปนาพระเกียรติยศตามพระบรมราชโองการเท่านั้น สำหรับพระอัครมเหสี (Her Majesty The Queen) พระมเหสี พระราชโอรส พระราชธิดา และพระบรมวงศ์ชั้นสูง อาจมิใด้รับพระราชทานแต่แรกประสูติ โดยในอดีตมีการกำหนดพระอิสริยยศสำหรับพระราชโอรส พระธิดาโดยเฉพาะ เช่นสมเด็จพระราชบุตร สมเด็จพระราชบุตรี แต่ในปัจจุบันสามารถสถาปนาพระยศจากชั้นยศที่ต่ำกว่าขึ้นเป็นชั้นสมเด็จใด้โดยขึ้นอยู่กับพระบรมราชวินิจฉัยของพระมหากษัตริย์องค์ปัจจุบัน
3.เสด็จ หรือ ซดัจ (เขมร: ស្ដេច) เป็นชั้นรองลงมาจากชั้นสมเด็จ ต้องมีการสถาปนาเฉลิมพระเกียรติยศตามพระบรมราชโองการ เป็นชั้นยศสำหรับพระราชโอรส-พระราชธิดา และพระบรมวงศ์ชั้นสูง
4.พระองค์เจ้า หรือพระองค์มจะ ("ออกเสียง เปรี๊ยะอ็องมจะ , เปรี๊ยะอ็องมจะกษัตรีย์" (เขมร: ព្រះអង្គម្ចាស់) เป็นชั้นฐานันดรศักดิ์ที่พระราชโอรส-ธิดา และสมาชิกพระราชวงศ์ สามารถได้รับการเลื่อนชั้นฐานันดรศักดิ์ขึ้นเป็นชั้นเสด็จ หรือชั้นสมเด็จได้ตามพระบรมราชวินิจฉัยขององค์พระมหากษัตริย์ และเป็นพระยศสำหรับพระโอรส-พระธิดาของเจ้านายชั้นสมเด็จ และชั้นเสด็จ หรือเมื่อได้รับพระบรมราชโองการสถาปนา
5.นักองค์เจ้า หรือนักองค์มจะ "ออกเสียง เนี๊ยะอ็องมจะ ,เนี๊ยะอ็องมจะกษัตรีย์" (เขมร: អ្នកអង្គម្ចាស់ ) เทียบกับชั้นยศในราชวงศ์ไทยคือ"หม่อมเจ้า" เป็นชั้นฐานันดรศักดิ์สำหรับชั้นพระราชนัดดา หรือชั้นหลานหลวง สำหรับพระโอรส-ธิดาของสมเด็จ, ชั้นเสด็จและชั้นพระองค์เจ้า พระโอรส-ธิดาของสมเด็จ และเสด็จ สามารถขึ้นเป็นชั้นพระองค์เจ้าได้เมื่อมีพระบรมราชโองการ
6.นักองค์ราชวงศ์ หรือ เนี๊ยะอ็องเรี๊ยจเจี๊ยะวง (เขมร: អ្នកអង្គរាជវង្ស ) เทียบกับพระราชวงศ์ไทยคือหม่อมราชวงศ์ ไม่มีการใช้คำราชาศัพท์ สำหรับโอรส-ธิดาของนักองค์เจ้า ในกัมพูชาถือเป็นเชื้อพระวงศ์ นับว่าเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวงศ์และมีสิทธิ์ถูกเลือกให้ขึ้นสืบราชสมบัติได้
7.พระวงศ์ หรือพระองค์ "ออกเสียง:เปรี๊ยะวงซา ; เปรี๊ยะออง" (เขมร: ព្រះវង្ស ; Preah Vongsa) เทียบชั้นยศราชวงศ์ไทยคือหม่อมหลวง เป็นเชื้อพระวงศ์ที่ไม่มีการใช้คำราชาศัพท์ สำหรับโอรส-ธิดาของนักองค์ราชวงศ์ ยังนับว่าเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์และมีสิทธิ์ถูกเลือกให้ขึ้นสืบราชสมบัติโดยกรมปรึกษาราชบัลลังก์ได้ ซึ่งถัดจากพระวงศ์ถือเป็นสามัญชน
•ตำแหน่งพิเศษที่ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์พิเศษให้ทรงกรมในพระราชวงศ์ โดยตำแหน่งทรงกรมแบ่งเป็น 4 ระดับได้แก่
- กรมพระ (ក្រុម ព្រះ) สำหรับบรรดาศักดิ์ชั้นสมเด็จ
- กรมหลวง (ក្រុមហ្លួង)สำหรับชั้นสมเด็จ และเสด็จ
- กรมขุน (ក្រុមឃុន) สำหรับชั้นสมเด็จ และเสด็จ
- กรมหมื่น (ក្រុមហ្មឺន) สำหรับชั้นเสด็จ
การสืบราชสันตติวงศ์.
ระบบการสืบราชสันตติวงศ์ของกษัตริย์กัมพูชาไม่เหมือนกับระบบของกษัตริย์ส่วนใหญ่ในประเทศอื่นๆ ที่ราชบัลลังก์จะตกไปสู่ผู้มีลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ลำดับถัดไป เช่นผู้ที่มีศักดิ์สูงสุดในราชวงศ์ หรือโอรสองค์โตของกษัตริย์องค์ก่อน ซึ่งกษัตริย์จะทรงเลือกหรือสถาปนาขึ้นเป็นพระรัชทายาทไว้ก่อนที่จะทรงสิ้นพระชนม์ แต่ในกัมพูชาพระมหากษัตริย์ไม่สามารถเลือกผู้ที่จะมาสืบราชสันตติวงศ์ได้ด้วยพระองค์เอง แต่ผู้ที่มีสิทธิ์ในการเลือกพระมหากษัตริย์องค์ใหม่นั้นคือ กรมปรึกษาราชบัลลังก์เพื่อคัดเลือกผู้ที่จะได้รับการสืบราชสันตติวงศ์ "(Literally: ราชสภาเพื่อราชบัลลังก์) (Royal Council of the Throne)" ซึ่งมีสมาชิก 9 คนดังนี้
1. ประธานรัฐสภาแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา2. นายกรัฐมนตรีกัมพูชา3. พระสังฆราช ศาสนาพุทธ ฝ่ายมหานิกาย4. พระสังฆราช ศาสนาพุทธ ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย5. รองประธานรัฐสภา คนที่หนึ่ง6. รองประธานสภา คนที่สอง7. ประธานพฤฒสภาแห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา8. รองประธานพฤฒสภา คนที่หนึ่ง 9. รองประธานพฤฒสภา คนที่สอง