pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2536 (1993) ทีวีบี โดย เซอร์ รัน รัน ชอว์ ซึ่งตอนนั้นดำรงตำแหน่งประธาน เขาได้เข้าซื้อลิขสิทธิ์เปาปุ้นจิ้นชุดนี้ เพื่อนำมาออกอากาศในฮ่องกง และเมื่อออกอากาศก็ได้รับเรตติ้งผู้ชมที่สูง ปีนั้นได้เกิดกระแส "เปาปุ้นจิ้นฟีเวอร์" ในฮ่องกงขึ้นมา พอสิ้นปีละครชุด เปาปุ้นจิ้น 1993 ที่ออกอากาศโดยช่องทีวีบี ได้เรตติ้งเฉลี่ย 36 จุดเปิดถือว่าสูงมากแล้วสำหรับละครต่างประเทศที่ออกอากาศในฮ่องกง และกลายเป็นหนึ่งในสิบละครต่างประเทศที่มีเรตติ้งเฉลี่ยสูงสุดในฮ่องกงมาจนถึงปัจจุบัน (อันดับเรตติ้งละครต่างประเทศจะจัดอันดับแยกไม่รวมกับการจัดอันดับเรตติ้งละครที่ผลิตในประเทศ) ส่งให้ดารานำทั้งสามคนมีชื่อเสียงไปทั่วเอเชีย
ต่อมาทาง เอทีวี ได้เข้าซื้อลิขสิทธิ์ทั้งหมดของ เปาปุ้นจิ้น หลังจากรู้ว่าทีวีบี ไม่ได้ซื้อการออกอากาศพิเศษ และเริ่มออกอากาศชนกับช่องทีวีบีในเดือนเมษายน พ.ศ. 2537 (1994) ทำให้เกิดปรากฏการณ์ "เปาปุ้นจิ้นแพ็คคู่" (Double Bao) คือ เหตุการณ์สองสถานีโทรทัศน์ออกอากาศละครเรื่องเดียวพร้อม ๆ กัน
นอกจากนี้ทั้ง ทีวีบี และ เอทีวี ต่างผลิตละครชุดเปาปุ้นจิ้น ที่เป็นของตนเองออกมาแข่งขันกันอีกด้วย
เปาปุ้นจิ้น 1993 กลายเป็นเปาปุ้นจิ้นเวอร์ชันที่มีเรตติ้งสูงกว่า เปาปุ้นจิ้นในเวอร์ชันหลัง ๆ ไม่ว่าจะเป็นงานสร้างในฮ่องกงหรืองานสร้างใหม่ในยุคหลัง ๆ ของไต้หวันเองก็ตาม
นอกจากละครไต้หวันชุด "เปาปุ้นจิ้น 1993 จะได้รับความนิยมมากในฮ่องกงแล้ว ยังมีอีกเรื่องคือ องค์หญิงกำมะลอ (My Fair Princess 1998-1999) นำแสดงโดย เจ้าเวย, หลินซินหยู, ซูโหย่วเผิง และ โจวเจี๋ย ที่ทาง เอทีวี ซื้อลิขสิทธิ์นำมาออกอากาศชนละครของทีวีบีในช่วงเวลาเดียวกัน คือ "บอดี้การ์ดเลือดเดือด" (Ultra Protection 1999) นำแสดงโดย หลินเป่าอี้, จางเส้าฮุย, อู๋ฉีลี่, เฉินเมี่ยวอิง, หม่าจุ้นเหว่ย, เจินเจียง, จางฮุ้ยอี้ และ ฝงจื่อฉิง
และ องค์หญิงกำมะลอ สร้างความปั่นป่วนให้กับช่อง ทีวีบี เป็นอย่างมาก โดยสามารถทำเรตติ้งได้สูงกว่าละครของทางช่องทีวีบี ที่ออกอากาศในช่วงเวลาเดียวกันได้ในช่วงระยะหนึ่ง(หลายเดือน) ทำให้ดารานำของละครไต้หวันเรื่องนี้มีชื่อเสียงขึ้นมาทันที ก่อนที่ ทีวีบี จะเอารายการเกมส์โชว์ยอดนิยม มาแก้เกมส์ออกอากาศชน องค์หญิงกำมะลอ และทำเรตติ้งสูงกว่าได้สำเร็จในภายหลัง
ทำให้เรตติ้งเฉลี่ยของ "องค์หญิงกำมะลอ" ไม่ได้สูงเท่าเปาปุ้นจิ้น โดยได้เรตติ้งเฉลี่ยต่อตอนประมาณ 25 จุดเปิด แต่ก็นับได้ว่าเป็นอีกหนึ่งปรากฏการณ์ความสำเร็จในยุค 90s ของละครชุดไต้หวันในฮ่องกง เช่นกัน
การกลับมาได้รับความนิยมของละครชุดญี่ปุ่น.
ละครชุดของญี่ปุ่นในอดีตเคยได้รับความนิยมในฮ่องกงในระดับที่ดีเพียงช่วงระยะสั้น ๆ ทั้งในยุค 70s และ 80s ละครชุดญี่ปุ่นที่ได้ความรับนิยมอย่างมากในฮ่องกงคือ เรื่อง สงครามชีวิตโอชิน (Oshin 1983) มีการออกอากาศในฮ่องกงถึง 3 ครั้ง ทางช่องทีวีบี โดยครั้งแรกในปีพ.ศ. 2527 (1984) ทางเซอร์ รัน รัน ชอว์ ประธานของทีวีบีในขณะนั้น ได้รู้สึกประทับใจอย่างมากหลังจากชมละครญี่ปุ่นชุดนี้ ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจที่จะนำมาออกอากาศในฮ่องกง และยังมีการรีรันซ้ำครั้งที่สองในช่วงเวลาอื่นของปีเดียวกันอีกด้วย
โดย สงครามชีวิตโอชิน (Oshin 1983) ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง ทีวีบี ในปีพ.ศ. 2527 (1984) ทำเรตติ้งเฉลี่ยได้ 42 จุดเปิดต่อตอน กลายเป็นละครของต่างประเทศที่มีเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอนมากที่สุดในฮ่องกง (ส่วน แดจังกึม เป็นละครของต่างประเทศที่มีเรตติ้งสูงสุดในเกาะฮ่องกง)
ต่อมาในดือนเมษายน พ.ศ. 2529 (1986) ได้มีการรีรันครั้งที่สามแทรกในช่วงเวลาการออกอากาศรายการ "วันชื่นคืนสุข" (Happy Tonight) เพื่อออกอากาศชนกับละครอิงประวัติศาสตร์ฟอร์มใหญ่ของช่องเอทีวี เรื่อง จิ๋นซีฮ่องเต้ 1986 (Rise of the Great Wall) มี 63 ตอนจบ ที่เริ่มออกอากาศวันที่ 3 มีนาคม ถึง 28 มิถุนายน พ.ศ. 2529 เวลา 21:30-22:30 น. และเมื่อละครญี่ปุ่นเรื่อง "สงครามชีวิตโอชิน" ออกอากาศชนในเดือน เมษายน ก็สามารถทำเรตติ้งได้สูงกว่า "จิ๋นซีฮ่องเต้"
ต่อมาในปีพ.ศ. 2530 (1987) ทีวีบีได้นำละครญี่ปุ่นเรื่อง "คลื่นรักคลื่นชีวิต" (Mio Tsukushi 1985) มาออกอากาศในฮ่องกง และกลายเป็นที่นิยมเช่นกัน โดยทีมพากย์ของทีวีบีของละครญี่ปุ่นเรื่องนี้ได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างมาก
หลังจากหมดยุคทองของละครญี่ปุ่นในฮ่องกงราวปลายยุค 80s ก็ไม่มีละครญี่ปุ่นเรื่องไหนได้รับความนิยมในระดับที่ดี ทางสถานีโทรทัศน์จึงค่อย ๆ ลดจำนวนการนำเข้ามาจนสุดท้ายละครญี่ปุ่นเริ่มห่างหายไปจากหน้าจอ
จนกระทั่งในยุค 90s หลังจากความสำเร็จของละครชุดทางไต้หวัน ต่อมาทาง เอทีวี ได้นำละครชุดทางญี่ปุ่นเข้ามาออกอากาศในฮ่องกง และทำให้ละครชุดญี่ปุ่นกลับมาได้รับความนิยมเป็นอย่างดีได้อีกครั้ง
ช่วงกลางยุค 90s เอทีวี ได้นำละครชุดญี่ปุ่นสองเรื่อง คือ สวรรค์ลำเอียง (白色之戀 1995) นำแสดงโดย โนริโกะ ซาไก, ทาคาโอะ โอซาวะ และ ยูทากะ ทาเคโนะอุจิ และเรื่อง "ความหวังไม่สูญสิ้น" (家なき子 1994) นำแสดงโดย ยูมิ อะดะชิ เข้ามาออกอากาศในฮ่องกง และได้รับความนิยมในระดับที่ดี และทำให้ทาง เอทีวี ทยอยนำละครญี่ปุ่นอีกหลายเรื่องมาออกอากาศ
ในปีพ.ศ. 2538 (1995) เอทีวี ได้ซื้อลิขสิทธิ์การออกอากาศของ "สงครามชีวิตโอชิน" มาออกอากาศใหม่อีกครั้งในฮ่องกง ดังนั้นละครชุดญี่ปุ่นเรื่องนี้ จึงถูกออกอากาศซ้ำครั้งที่สี่ในฮ่องกง โดยออกอากาศในเวลา 18:30-19:30 น.
หลังจากการกลับมาได้รับความนิยมของละครญี่ปุ่นในฮ่องกงอีกครั้งกลางยุค 90s ทาง ทีวีบี ก็ได้เข้าซื้อลิขสิทธิ์ละครญี่ปุ่นมาออกอากาศ เช่น "1+5 มารักกันนะ" (ひとつ屋根の下 1993) นำแสดงโดย ยูกิ อุชิดะ, ริคาโกะ โยชิคาวะ, ทากูโร ทัตซึมิ และ ยาสุฟูมิ เทราวากิ ก็ได้รับความนิยมจากผู้ชมเป็นอย่างดี และทาง ทีวีบี ยังได้นำการ์ตูนญี่ปุ่นแนวสืบสวนสอบสวนเรื่อง คินดะอิจิ กับคดีฆาตกรรมปริศนา (金田一少年の事件簿 1997) (รุ่นแรก) ที่ทำเป็นซีรีส์นำมาออกอากาศซึ่งก็ประสบความสำเร็จในการจัดอันดับเช่นกัน ถึงแม้ว่าในช่วงออกอากาศซีซันแรกของเรื่องนี้จะถูกทาง แอปเปิลเดลี่ (Apple Daily) โจมตีเกี่ยวกับเนื้อเรื่องที่มีความรุนแรงของคดีฆาตกรรม และยังถูกทางช่อง เอทีวี ออกความคิดเห็นเชิงลบต่อสาธารณชนกรณีการฆ่าตัวตายของเด็กนักเรียนคนหนึ่งที่ถูกโยงกับซีรีส์การ์ตูนชุดนี้ ทำให้ทางทีวีบี ถูกบังคับให้ตัดจำนวนตอนบางส่วนที่มีเนื้อหาความรุนแรงออกไป แต่อย่างไรก็ตาม ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อเรตติ้งใดๆ
ต่อมาทางเคเบิลทีวีได้เปิดช่องรายการ "ชาแนล เอนเตอร์เทนเมนท์" (Entertainment Channel) ขึ้นมาเป็นของตัวเองและได้ออกอากาศละครญี่ปุ่นจำนวนมากแข่งกับทางสองสถานีโทรทัศน์ ซึ่งก็มีบางเรื่องที่เคยออกอากาศทางช่อง เอทีวี มาก่อนแล้ว
แต่ทว่าความนิยมของละครญี่ปุ่นในฮ่องกง ก็เหมือนในอดีต คือ ได้รับความนิยมเพียงช่วงระยะหนึ่งเท่านั้น ก่อนที่ ละครเกาหลี จะเข้ามาตีตลาดจอแก้วของฮ่องกงได้สำเร็จในยุค 2000s
นอกจากละครชุดญี่ปุ่นจะกลับมามีกระแสอีกครั้งในฮ่องกง ยังมีการ์ตูน(อนิเมะ)ของญี่ปุ่นที่ถูกนำเข้ามาออกอากาศจำนวนหลายชุดเช่นเดียวกับช่วงยุค 80s
ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2534 (1990) ทาง ทีวีบีได้ทำการติดต่อขอซื้อลิขสิทธิ์ เรื่อง เซนต์เซย์ย่า กับ บริษัท โตเอแอนิเมชัน ของทางญี่ปุ่น และได้นำมาออกอากาศทางช่อง ทีวีบีเจด ในรอบดึกทุกวันอาทิตย์ เวลา 00:00 น. ถึง 01:00 น. ตั้งแต่วันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2533 ถึง 28 เมษายน พ.ศ. 2534 (เนื่องจากเซนต์เซย์ย่ามีฉากการต่อสู้ที่ค่อนข้างรุนแรงและเห็นเลือดจึงทำให้ต้องออกอากาศตอนดึกเพื่อเลี่ยงการถูกโจมตีว่าไม่เหมาะให้เด็กดู) กลายเป็นอนิเมะเรื่องแรกของญี่ปุ่นที่ออกอากาศในช่วงดึกของวงการโทรทัศน์ในฮ่องกง จนถึงช่วงที่มีการออกอากาศ ฟุตบอลโลก 1990 จึงจำเป็นต้องหยุดการออกอากาศ เซนต์เซย่า เป็นเวลาหนึ่งเดือน
ต่อมา ทีวีบีได้นำ ดราก้อนบอล Z มาออกอากาศในฮ่องกงเป็นเวลายาวนานหลายปี และยังซื้อลิขสิทธิ์ของอนิเมะยอดนิยมอย่าง เซเลอร์มูน มาออกอากาศและได้กลายเป็นที่นิยมในหมู่คนหนุ่มสาวในยุคสมัยนั้นมาก
ในปีพ.ศ. 2538 (1995) ทีวีบี ได้ออกอากาศเรื่อง "บูริน หมูอวกาศ" (Super Pig) ทางช่อง "ทีวีบีเจด" และทางเคเบิลทีวีฮ่องกง ได้นำเรื่อง "มารุโกะ หนูน้อยจอมซ่า" มาออกอากาศทางช่องเคเบิลสำหรับเด็ก (i-CABLE Children Channel) ส่วนทางด้าน เอทีวี ได้มีการซื้ออนิเมะบางเรื่องมาออกอากาศด้วย เช่น "ชินจัง จอมแก่น" โดยออกอากาศชนรายการเพลงยอดนิยมของทีวีบีในช่วงเวลาไพร์มไทม์การออกอากาศของรายการ "เพลงทองคำ" ในปีพ.ศ. 2538 (1995) และสามารถทำเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอนได้ดีในตอนแรก คือ 21 ถึง 22 จุดเปิด และเรตติ้งยังคงทำได้ดีอย่างต่อเนื่อง จากความนิยมเพิ่มขึ้นของอนิเมะทำให้ทั้งสองสถานีโทรทัศน์ได้เพิ่มรอบการออกอากาศทั้งในตอนเช้าและตอนดึก
ต่อมาก็ได้มีผู้ชมบางคนต่อว่าเกี่ยวกับเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมของตัวการ์ตูน ชินจัง โดยในขณะนั้นทาง เฉินจื้อหวิน (陳志雲) ผู้ดำรงตำแหน่งเป็น "ผู้อำนวยการแผนกรายการของทีวีบี" ได้วิพากษ์วิจารณ์ถึงความไม่เหมาะสมของอนิเมะเรื่องนี้ โดยเฉพาะตัวการ์ตูน ชินจัง ที่มีความทะลึ่งหยาบคาบซึ่งอาจเป็นตัวอย่างไม่ดีต่อเยาวชน
ช่วงนั้นทาง "หน่วยงานแพร่ภาพกระจายเสียงแห่งฮ่องกง" (Hong Kong Broadcasting Authority) ที่มีหน้าที่กำกับดูแลการออกอากาศทางวิทยุและโทรทัศน์ในฮ่องกง กำลังจะจัดตั้ง "ระบบการจัดประเภทรายการทีวี" หรือ
"การจัดระดับความเหมาะสมของรายการโทรทัศน์ในฮ่องกง" ขึ้นมา โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดระดับความเหมาะสมของรายการต่าง ๆ เพื่อให้ผู้ชมสามารถเลือกดูได้ว่ารายการใดที่มีความเหมาะสมต่อตัวเองและคนรอบข้าง อาทิเช่น รายการใดที่เด็กควรดู, รายการที่ผู้ใหญ่ควรให้คำแนะนำ หรือรายการใดที่ไม่เหมาะสมต่อเด็กและเยาวชน เป็นต้น และดูเหมือนว่าอนิเมะเรื่อง "ชินจัง จอมแก่น" อาจจะติดเรทเป็นรายการที่ไม่เหมาะสมต่อเด็กและเยาวชน หรืออาจจะเสี่ยงต่อการถูกถอนออกจากรายการออกอากาศ
ต่อมาทาง ตู้จือเค่อ (杜之克) ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็น "ผู้จัดการรายการ" ของช่อง เอทีวี ในขณะนั้นได้เข้าอธิบายถึงภาพวาดและเนื้อหาของการ์ตูน ชินจัง จนในที่สุดก็ได้รับการอนุญาตให้ออกอากาศได้ต่อเนื่องเป็นระยะๆ ทางสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นของเอทีวีจนถึงปีพ.ศ. 2541 (1998)
อนิเมะในยุค 90s ได้เพิ่มองค์ประกอบและรูปแบบใหม่มากมายให้ดูสดใสและดูน่าสนใจมากยิ่งขึ้นกว่าในยุคก่อน รวมถึงการเกิดภาษาหยาบคาย, คำอินเทรนด์และคำสแลงใหม่ ๆ ในหมู่ผู้ชมวัยรุ่น และยังเป็นการวางรากฐานสำหรับบทสนทนาของอนิเมะในรูปแบบใหม่ของทศวรรษต่อ ๆ มา
นอกจากนี้ ทางสถานีโทรทัศน์ในฮ่องกงยังได้นำ "โอวีเอ" (OVA) มาพากย์เป็นภาษากวางตุ้งและนำมาออกอากาศทางทีวีอีกด้วย ซึ่งโดยทั่วไป โอวีเอ ที่ออกอากาศในญี่ปุ่นและทั่วโลกจะออกอากาศเป็นเสียงต้นฉบับของญี่ปุ่นและไม่ค่อยได้ออกอากาศทางทีวี มาก่อน แต่จะถูกเผยแพร่ในรูปแบบวีดีโอเทป เป็นหลัก
รายการวันชื่นคืนสุข.
รายการวาไรตี้วันชื่นคืนสุข มีชื่อภาษาอังกฤษ คือ Enjoy Yourself Tonight ชื่อย่อ EYT มักนิยมใช้คำว่า Happy Tonight
"วันชื่นคืนสุข" เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 (1967) และสิ้นสุดชั่วคราวในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2537 (1994) ตอนนั้นได้กลายเป็นรายการวาไรตี้ ที่ออกอากาศมายาวนานที่สุดในโลกตั้งแต่ปีพ.ศ. 2510 จนถึงปลายปีพ.ศ. 2537 โดยมีการออกอากาศมากถึง 6,613 ครั้ง สร้างสถิติโลกสำหรับรายการวาไรตี้ในช่วงเวลานั้น。
ต่อมา ทีวีบี เริ่มการผลิตรายการวาไรตี้ "วันชื่นคืนสุข" (Happy Tonight) อีกครั้งตั้งแต่ปีพ.ศ. 2540 (1997) ถึงปีพ.ศ. 2544 (2001) เป็นครั้งคราว เพื่อเฉลิมฉลองการครบรอบ 40 ปีและ 50 ปีของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ตอนพิเศษของรายการนี้ออกอากาศเป็นที่ระลึก ได้แก่ "ลาก่อนวันชื่นคืนสุข" (Goodbye Happy Tonight) และ "ฉันรักรายการวันชื่นคืนสุข" (I Love EYT) ถูกผลิตขึ้นออกอากาศในปีพ.ศ. 2550 (2007) และพ.ศ. 2560 (2017) ตามลำดับ
การคืนเกาะฮ่องกง.
ในอดีตผู้คนในเกาะฮ่องกง ส่วนใหญ่กลัวการคืนอธิปไตยสู่จีน เป็นอย่างมาก เนื่องจากเกาะฮ่องกงภายใต้การปกครองของ อังกฤษ ทำให้มีความเจริญรุ่งเรืองสุดขีด จนกลายเป็น สี่เสือแห่งเอเชีย (Four Asian Tigers) ประกอบด้วย ฮ่องกง, สิงคโปร์, เกาหลีใต้และไต้หวัน ประเทศหรือบริเวณเหล่านี้เป็นบริเวณที่มีอัตราการเติบโตอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง (มากกว่า 7% ต่อปี) และมีการพัฒนาอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วระหว่าง พ.ศ. 2503 – 2533 ในศตวรรษที่ 20 ทั้งหมดได้พัฒนาไปสู่เศรษฐกิจที่ก้าวหน้าและมีรายได้สูง โดยเฉพาะความสามารถในการแข่งขัน ตัวอย่างเช่น
1. ฮ่องกงและสิงคโปร์ เป็นผู้นำทางด้านศูนย์กลางการเงินระดับนานาชาติ
2. เกาหลีใต้และไต้หวัน เป็นผู้นำทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ
ความสำเร็จทางเศรษฐกิจของประเทศเหล่านี้เป็นแบบจำลองสำหรับประเทศที่กำลังพัฒนา
ก่อนปีพ.ศ. 2540 (1997) ผู้คนจำนวนมากในฮ่องกงทำงานหนักเพื่อเก็บเงินให้มากพอโดยหวังว่าเมื่อคืนอธิปไตยสู่จีนเมื่อไหร่ พวกเขามึแผนจะย้ายออกไปอยู่ประเทศอื่น ๆ กันรวมถึงเหล่านักแสดงบางคนที่มีชื่อเสียงด้วย
จนเมื่อเกาะฮ่องกงภายใต้การปกครองของอังกฤษ ตั้งแต่วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2384 (1841) - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2540 (1997) ได้สิ้นสุดลงและถูกส่งมอบอธิปไตยคืนให้จีนเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 (1997) ภายใต้ข้อตกลงพิเศษที่ว่า รัฐบาลจีนจะปกครองฮ่องกงแบบ "หนึ่งประเทศสองระบบ" โดยชาวฮ่องกงจะมีเสรีภาพบางประการไปอย่างน้อย 50 ปี โดยข้อตกลงกันระหว่างอังกฤษกับจีน คือ เขตบริหารพิเศษฮ่องกงจะไม่ใช่ระบบสังคมนิยมของจีน รวมถึงระบบทุนนิยมแต่เดิม วิถีชีวิตของผู้คนในฮ่องกงจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงเป็นเวลา 50 ปี จนกว่าจะถึงปีพ.ศ. 2590
ทั้งก่อนหน้าและหลังปีพ.ศ. 2540 (1997) ประชากรในฮ่องกงจำนวนหนึ่งได้ย้ายออกไปอยู่ต่างประเทศกันและที่นิยมมาก ๆ เช่น อังกฤษ, แคนาดา, อเมริกา เป็นต้น
ส่วนทางด้านเศรษฐกิจของจีน ในยุค 90s มีการพ๊ฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว จนมาถึงช่วงยุค 2000s เศรษฐกิจในจีนเจริญแบบก้าวกระโดด และยิ่งมากขึ้นไปอีกภายหลังที่จีนได้เข้าร่วมองค์การการค้าโลกในปีพ.ศ. 2544 (2001) ทำให้ข้อจำกัดและภาษีต่าง ๆ ในประเทศอื่น ๆ ลดลง และไม่นานสินค้าจากจีนก็ออกไปสู่ทุกที่ทั่วโลก รวมถึงการพัฒนาของวงการบันเทิงในจีน ได้ส่งผลกระทบต่อวงการบันเทิงฮ่องกง เช่นกัน
เหล่านักแสดงฮ่องกงบางคนเริ่มหาลู่ทางไปแสดงที่จีนกัน รวมไปถึงผู้กำกับและทีมงานต่างๆ ด้วย
อย่างไรก็ตามความขัดแย้งระหว่างฮ่องกงกับจีนนั้น มีให้เห็นกันมาโดยตลอดหลายสิบปี ไม่ว่าจะเป็นทางการเมือง, ด้านการปกครอง หรือ อื่น ๆ
ภาพโดยรวมของเอทีวี.
ในอดีตช่วงปลายยุค 70s-ต้นยุค 80s ทาง "เอทีวี" เคยมีละครที่ผลิตเองเพียงสามเรื่อง คือ "กระบี่ไร้เทียมทาน" (Reincarnated 1979), "แผ่นดินรักแผ่นดินเลือด" (大地恩情 1980) และ "วัยฝัน ยอดนักไอคิว" (When IQ Matures 1981) ที่สามารถทำเรตติ้งได้สูงกว่าละครของทีวีบี ที่ออกอากาศชนในเวลาเดียวกันได้ในชั่วขณะหนึ่ง (แต่สุดท้ายละครทั้งสามเรื่องก็โดนทาง ทีวีบี นำละครใหม่มาออกอากาศชนและขัดขวางเรตติ้งไม่ให้สูงกว่าได้สำเร็จทุกครั้ง) ภาพโดยรวมทั้งในยุค 70s-80s ทาง "ทีวีบี" เป็นสถานีโทรทัศน์ยอดนิยมอันดับหนึ่ง
ส่วนในช่วงยุค 90s โดยภาพรวมของ เอทีวี นั้นเรตติ้งไม่สามารถเอาชนะสถานีโทรทัศน์ยอดนิยมอันดับหนึ่งในฮ่องกงอย่าง ทีวีบี ได้เลย เพราะ เอทีวี ไม่มีละครที่ผลิตเองเรื่องไหนในยุค 90s ที่จะสามารถทำเรตติ้งสูงกว่าละครของทีวีบี ที่ออกอากาศในช่วงเวลาเดียวกัน ซึ่งเป็นยุคที่ เอทีวี ต้องใช้ตัวช่วยอื่น ๆ มาเรียกเรตติ้งผู้ชม อย่าง การนำละครดังของต่างประเทศเข้ามาแข่งขันกับทางช่อง ทีวีบี ในการจัดอันดับ เช่น ละครชุดยอดนิยมของไต้หวัน เรื่อง องค์หญิงกำมะลอ ภาค 1-2 ที่สร้างความปั่นป่วนให้กับทางช่อง ทีวีบี และสามารถทำเรตติ้งได้สูงกว่าละครของทีวีบีที่ออกอากาศในช่วงเวลาเดียวกันได้หลายเดือน รวมถึงการนำการ์ตูน(อนิเมะ)และละครยอดนิยมของญี่ปุ่นมาออกอากาศ เพื่อดึงเรตติ้งให้กับทางช่อง เอทีวี
แต่อย่างไรก็ตาม ในยุค 90s เอทีวียังคงมีละครที่เรตติ้งดี(สำหรับช่องเอทีวี) เช่น "แผ่นดินรักแผ่นดินเลือด" (The Good Old Days 1996), "4ดรุณีรักนี้ไม่มีแปรเปลี่ยน" (I Have A Date With Spring 1996) และ "ภูตพิทักษ์​ดูด​วิญญาณ" (My Date With a Vampire 1998) ทั้งสามเรื่องมีเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอน 20 คะแนนขึ้นไป ซึ่งถือว่าเป็นตัวเลขที่สูงมากแล้วสำหรับช่องนี้
ส่วนละครเรื่องอื่น ๆ เช่น "เลือดรักเลือดแค้น" (Heaven's Retribution 1990) แสดงนำโดย หวงเย่อหัว, อู๋ฉี่หัว และ ชิเหม่ยเจิน เป็นผลงานที่โด่งดังมากของทางค่ายเอทีวี เมื่อออกอากาศครั้งแรกสามารถทำเรตติ้งถึง 25 คะแนน (สำหรับช่องเอทีวี ถือว่าสูงมากแล้ว)
นอกจากนี้ยังมีละครที่โดดเด่น เช่น "เฉือนคมจิ้งจอกเงิน" (The Silver Tycoon)
และ "คนเหนือเซียน ภาค 1 - 2'" (WHO'S THE WINNER I-II) ก็มีเรตติ้งที่ดี
ในปีพ.ศ. 2540 (1997) ทางช่อง เอทีวี ได้สูญเสียสิทธิ์ในการออกอากาศรายการแข่งม้าของฮ่องกง ให้กับทางช่อง ทีวีบี มีข่าวลือว่าคำพูดที่ฉุนเฉียวของ ตงเปียว (ขณะนั้นเขาเป็นพิธีกรชั้นนำของช่อง เอทีวี) ทำให้ "หวงจื้อกัง" ผู้บริหารของ "องค์กรการแข่งม้าในฮ่องกง" (HongKong Jockey Club) ไม่พอใจ
ในปีพ.ศ. 2544 (2000) ช่อง เอทีวี กลับมาได้รับสิทธิ์ในการออกอากาศรายการแข่งม้าของฮ่องกงอีกครั้ง แต่ "ตงเปียว" ไม่ได้เป็นพิธีกรจัดรายการแข่งม้าทางช่องเอทีวีอีกต่อไปแล้ว เนื่องจากในช่วงสามปีที่ผ่านมา การผลิตรายการแข่งขันม้าของ "องค์กรการแข่งม้าในฮ่องกง" (HongKong Jockey Club) ได้ออกอากาศโดยทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบีเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม "หลินไป่ซิน" (ประธานคณะกรรมการช่องเอทีวี และเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่) ได้ตัดสินใจขายหุ้นเอทีวีในเวลาต่อมา ให้กับ "เฟิงเสี่ยวผิง" ซึ่งเป็นชาวจีนแผ่นดินใหญ่ เข้ามารับช่วงต่อและเข้ามาจัดระเบียบผังรายการและโปรแกรมของเอทีวีใหม่อย่างมีนัยสำคัญ ตั้งแต่นั้นมาละครของช่องเอทีวีค่อยๆ เลิกผลิตในฮ่องกง รวมถึงมีการยกเลิกการจ้างภายนอกทั้งหมด ต่อมารายการวาไรตี้ก็เริ่มล้มเหลวเรตติ้งตกลงมากและละครเอทีวีเรตติ้งไม่ดีพอในช่วงเวลาไพร์มไทม์ แสดงให้เห็นว่าละครเอทีวีบางเรื่องดึงดูดความสนใจของผู้ชมได้ไม่นาน ภายใต้เรตติ้งตกต่ำของละครที่ผลิตเองและรายการวาไรตี้โชว์
เรตติ้งที่ค่อย ๆ แย่ลงไปเรื่อย ๆ ของช่องเอทีวี ในที่สุดช่อง ทีวีบี ก็ยังคงรักษาตำแหน่งสถานีโทรทัศน์ยอดนิยมอันดับหนึ่งไว้ได้อีกหนึ่งทศวรรษ
ภาพโดยรวมของทีวีบี.
ตั้งแต่ช่วงปลายยุค 80s จนถึง ต้นยุค 90s เข้าสู่ช่วงยุคทองภาพยนตร์(จอเงิน)ฮ่องกง ภายใต้อิทธิพลของวงการภาพยนตร์ที่เฟื่องฟูและค่าตอบแทนที่มีรายได้สูงของช่อง เอทีวี ทำให้นักแสดงชั้นนำทั้งชายและหญิงของทางช่อง ทีวีบี หลายคนตัดสินใจเลือกที่จะออกจากทีวีบี เพื่อออกไปแสวงหาความมั่งคั่ง แต่ก็มีบางคนเมื่อออกไปแล้วสุดท้ายก็กลับมาอยู่กับทีวีบี เช่น หวงเย่อหัว และ อู๋ฉีหัว เป็นต้น หลังจากทั้งคู่ออกจากทีวีบีในช่วงต้นยุค 90s แต่สุดท้ายเขาทั้งสองก็หวนกลับมาเล่นละครให้กับทีวีบี และโด่งดังได้อีกครั้งในช่วงกลาง-ปลายยุค 90s เช่นเดียวกับ โจวไห่เม่ย
แต่ก็มีนักแสดงหลายคนที่เมื่อออกไปแล้วก็ไม่กลับมาแสดงละครให้กับช่องทีวีบี อีกเลย เช่น เหลียงเฉาเหว่ย และ หลิวเต๋อหัว ที่ต่างได้ดีกับงานแสดงภาพยนตร์ จนไม่คิดจะกลับมาเล่นละครอีก
ตั้งแต่ต้นยุค 90s-กลางยุค 90s (1990-1996) เป็นช่วงที่ช่อง ทีวีบี มีนักแสดงชาย-หญิง ที่มีใบหน้าหล่อและสวยรวมกันเป็นจำนวนมาก เช่น จางจื้อหลิน, กู่เทียนเล่อ, เจิ้งอี้เจี้ยน, กัวฟู่เฉิง, หลีหมิง และ หลิวเหวินหลง เป็นต้น พวกเขามักโดนโหวตให้เป็นหนุ่มในฝันขวัญใจสาว ๆ ในยุคนั้น
ส่วนทางด้านฝ่ายหญิง ได้แก่ หลี่เจียซิน, หลีจือ, โจวฮุ่ยหมิ่น, หงซิน, เฉินฝ่าหยง, ไช่เส้าเฟิน, หลี่ยั่วถง และ จูอิน เป็นต้น พวกเธอมักโดนโหวตให้เป็นสาวในฝันขวัญใจหนุ่ม ๆ ในยุคนั้น
นอกจากนี้ยังมีนักแสดงสาวสวยจากยุค 80s ที่เพิ่งจะมาโด่งดังเป็นอย่างมากในช่วงต้นยุค 90s เช่น เส้าเหม่ยฉี, โจวไห่เม่ย, หลันเจี๋ยอิง และ เวินปี้เสีย
ความสำเร็จในฮ่องกงของทีวีบีในช่วงยุค 90s ส่วนใหญ่จะเป็นละครแนวสากลยุคใหม่มากกว่าละครแนวกำลังภายในโบราณ แต่อย่างไรก็ตามตลาดในต่างประเทศมักนิยมละครแนวกำลังภายในมากกว่า จึงทำให้ทาง ทีวีบียังคงมีการผลิตละครประเภทนี้ส่งออกทั่วเอเชียหลายต่อหลายเรื่อง
ส่วนละครสากลที่ได้รับความนิยมในฮ่องกงช่วงยุค 90s มีมากมายนับไม่ถ้วนเช่น เช่น เพื่อนรักเพื่อนแค้น (The Breaking Point 1991), เลือดเจ้าพ่อ (Blood of Good and Evil 1990), มรสุมสายเลือด (The Challenge of Life 1990), เทพบุตรผู้พิชิต (Legenadary Ranger 1993), เลือดล้างตระกูล (Big Family 1991), ศึกสองตระกูลใหญ่ (The Key Man 1992), เจ้าพ่อตลาดหุ้น (The Greed of Man 1992) ,รอยรักลางสังหรณ์ (FATE OF THE CLAIRVOYANT 1994), จอมบงการ (Instinct 1994), ลูกผู้ชายต้องสู้ (Cold Blood Warm Heart 1996), พยัคฆ์ร้ายหลี่ฉี/หลุมรักพลางใจ (Old Time Buddy 1997) และ เลือดรัก เลือดทรนง (Secret Of at The Heart 1998) เป็นต้น
และละครแนวสืบสวนอาชญากรรม ก็ได้รับความนิยมมากมาย เช่น คดีดังกองปราบ ภาค1-4 (Detective Investigation Files I-IV) ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นละครสากลแนวสืบสวนอาชญากรรม(ตำรวจ) ที่ดีที่สุดของยุค 90s จนมีการสร้างละครแนวเดียวกันตามออกมาอีกหลายเรื่อง เช่น แผนล้างมาเฟีย ภาค 1-2 (The Criminal Investigator 1995-1996), โค่นอิทธิพลมืด (I Can't Accept Corruption 1997), ปมแค้นคดีเดือด (Untraceable Evidence 1999) และ ดับอิทธิพลเถื่อน (Anti-Crime Squad 1999) เป็นต้น
ท่ามกลางความสำเร็จของละครสากล ละครแนวอภินิหารที่สร้างจากการดัดแปลงมาจากวรรณกรรมชื่อเรื่องเดียวกันในเรื่อง ไซอิ๋ว ศึกเทพอสูรสะท้านฟ้า (Journey To the West 1996) สามารถทำเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอนสูงสุดในฮ่องกงของปีพ.ศ. 2539 (1996) โดยมีเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอน 36 จุดเปิด นำแสดงโดย เจียงหัว , จางเหว่ยเจี้ยน , หลีเหย้าเสียง และ ไม่ฉางชิง ก่อนที่จะมีภาค 2 ตามมาอีกครั้งในปีพ.ศ. 2541 (1998) โดยเปลี่ยนคนแสดงในบท ซุนหงอคง จากเดิมในภาคแรกคือ จางเหว่ยเจี้ยน เปลี่ยนเป็น เฉินฮ่าวหมิน แทน ซึ่ง เฉินฮ่าวหมิ่น ก็ทำหน้าที่สานต่อในบทนี้ได้ดีเช่นกัน
เมื่อมีการนำละครชุดเรื่อง ไซอิ๋ว ศึกเทพอสูรสะท้านฟ้า (Journey To the West 1996) ภาคแรก ทยอยออกอากาศทั่วเอเชีย ก็ได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น ส่งให้ จางเหว่ยเจี้ยน ผู้รับบท ซุนหงอคง ในภาคแรก
ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากและเขาได้กลายเป็น ซุนหงอคง เวอร์ชันละครที่ผู้คนทั่วเอเชียชื่นชอบมากที่สุด และยากที่คนอื่นจะมาแทนที่เขาในบทเดียวกัน
แต่น่าเสียดาย ที่ในจีนแผ่นดินใหญ่ ไซอิ๋วเวอร์ชันยอดนิยมที่สุดกลับเป็นฉบับของทางสถานีโทรทัศน์วิทยุกลางแห่งประเทศจีน (CCTV) คือ "ไซอิ๋ว 1986" (Journey to the West 1986) นอกจากจะประสบความสำเร็จในจีนด้วยเรตติ้งสูงถึง 96% แล้วยังมีการรีรันฉายซ้ำ "ไซอิ๋ว 1986" ในจีนเกินกว่า 3,000 ครั้ง ทำให้ ซุนหงอคง ที่แสดงโดย จางจินไหล (章金莱) ของเวอร์ชันนี้ หยั่งรากลึกลงไปในใจผู้ชมชาวจีนส่วนใหญ่ จนยากที่เวอร์ชันอื่นจะมาแทนที่
ความมีอิทธิพลในจีนแผ่นดินใหญ่ของ "ไซอิ๋ว 1986" ที่ "จางจินไหล" แสดงเป็นหงอคง นั้นเมื่อถึงเทศกาลสำคัญต่าง ๆ ในจีน เช่น ตรุษจีน จะมีการนำละครเรื่องไซอิ๋วเวอร์ชันที่จางจิงไหลแสดงมาออกอากาศรีรันซ้ำเป็นประจำในทุกเทศกาลของทุกปี ทำให้ชาวจีนแผ่นดินใหญ่ส่วนใหญ่ชื่นชอบเขาในบทนี้มาก เมื่อเวลาที่เขาได้ไปปรากฏตัวตามรายการโชว์ต่าง ๆ จางจินไหลก็มักจะถูกขอให้โชว์การแสดงเป็นหงอคงในรายการนั้น ๆ อยู่เสมอ
ในแง่ของรายการวาไรตี้ ในช่วงต้นยุค 90s รายการวาไรตี้ยอดนิยม "วันชื่นคืนสุข" (Happy Tonight) ที่อยู่คู่กับช่องทีวีบีมาอย่างยาวนาน ได้ผ่านการปฏิรูปเปลี่ยนแปลงรายการมาหลายต่อหลายครั้งเพื่อพยายามดึงยอดผู้ชมในปัจจุบันให้ได้ เนื่องจากตั้งแต่ช่วงปลายยุค 80s ได้ถูกทางช่อง เอทีวี แย่งตัวนักแสดงดั้งเดิม(ส่วนใหญ่)ที่ร่วมโชว์อยู่ในรายการนี้เป็นประจำ ไปอยู่กับช่องเอทีวี จนต้องเปลี่ยนผังรายการเพราะทีมเก่าไม่อยู่แล้ว เรตติ้งก็ยังไม่ดีขึ้น ในที่สุดก็ต้องหยุดผลิตรายการไปอย่างไม่มีกำหนดในปีพ.ศ. 2537 (1994)
ละครเรื่อง "สายเลือดสายสัมพันธ์ ภาค1-5" (A Kindred Spirit 1995-1999)
เป็นละครสถานการณ์สมัยใหม่ออกอากาศวันละครึ่งชั่วโมง(รวมโฆษณา)ในช่วงไพร์มไทม์ ตอนกลางคืนของวันจันทร์ถึงวันศุกร์ ตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 (1995) ถึง 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 (1999) เป็นเวลายาวนานถึง 4ปีครึ่ง ในช่วงที่มีการออกอากาศละครเรื่องนี้มีการเปลี่ยนแปลงเวลาการออกอากาศบ่อยมากเนื่องจากได้รับผลกระทบจากรายการยอดนิยมทางช่อง เอทีวี ที่นำมาออกอากาศชนและยังได้รับผลกระทบจากการที่ช่อง เอทีวี นำละครยอดนิยมของไต้หวันเรื่อง "องค์หญิงกำมะลอ ภาค 1-2" มาออกอากาศ แต่อย่างไรก็ตามละครเรื่อง "สายเลือดสายสัมพันธ์ ภาค1-5" โดยเฉพาะภาค 3 และ 5 ต่างได้รับความนิยมในระดับที่ดีและทำเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอน 30 จุดเปิด ซึ่งเป็นเรตติ้งที่สูงกว่าภาค 1,2 และ 4
ละครเรื่อง "สายเลือดสายสัมพันธ์ ภาค1-5" เมื่อรวมจำนวนตอนทั้งหมดในช่วงออกอากาศเป็นเวลาสี่ปีครึ่ง มีจำนวนมากถึง 1,128 ตอน ทำให้กลายเป็นละครโทรทัศน์ฮ่องกงที่มีจำนวนตอนออกอากาศมากที่สุดเป็นอันดับสองในขณะนั้น จนปัจจุบันได้หล่นมาอยู่ในอันดับสามของละครที่มีจำนวนตอนออกอากาศมากที่สุดในประวัติศาสตร์วงการโทรทัศน์ของฮ่องกง
เมื่อสิ้นศตวรรษที่ 20 สถานีโทรทัศน์ทีวีบี ยังคงเป็นสถานีโทรทัศน์ยอดนิยมอันดับหนึ่งในฮ่องกง(รวมถึงตลาดในต่างประเทศทั่วเอเชีย) ส่วนในฮ่องกง มีความนิยมสูงติดต่อกันมาอย่างยาวนานตั้งแต่ยุค 70s, 80s และ 90s ถึงแม้จะมีบ้างในบางช่วงที่ถูกสถานีโทรทัศน์คู่แข่งอย่างช่อง เอทีวี ทำเรตติ้งรายการได้สูงกว่ารายการที่ออกอากาศในช่วงเวลาเดียวกันได้เป็นครั้งคราว แต่สุดท้าย ทีวีบี ก็สามารถแก้ไขสถานการณ์ได้ ภาพโดยรวม ทีวีบี ยังคงครองความนิยมอันดับหนึ่งนานถึง 3 ทศวรรษ ตั้งแต่ค.ศ. 1970-1999 (30ปี)
ทศวรรษ 2000.
ช่วงรุ่งเรืองของละครไต้หวัน.
ช่วงต้นยุค 2000s ละครทางไต้หวันและละครที่ผลิตร่วมกันของทางทีวีบีกับไต้หวัน ได้สร้างปรากฏการณ์ความนิยมในฺฮ่องกง ติด ๆ กันได้หลายเรื่อง เช่น
1. อุ้ยเสี่ยวป้อ เทพบุตรไร้เทียมทาน (The Duke of the Mount Deer 2000) เป็นงานสร้างร่วมกันของทางไต้หวันและฮ่องกง ออกอากาศในฮ่องกงทางช่องของ ทีวีบี ได้เรตติ้งเฉลี่ยต่อตอน 36 จุดเปิด ทุบเรตติ้งความนิยมของละครไต้หวันในฮ่องกงเรื่อง เปาปุ้นจิ้น (1993) ที่ได้เรตติ้งเฉลี่ยต่อตอน 36 จุดเปิดเช่นกัน ลงได้สำเร็จ เนื่องจากเปาปุ้นจิ้น แพ้ตรงเรตติ้งสูงสุด
2. เห้งเจียจอมอิทธิฤทธิ์ (The Monkey King: Quest for the Sutra
2002) เป็นงานที่ร่วมกันสร้างของทางไต้หวันและฮ่องกง ได้เรตติ้งเฉลี่ยต่อตอน 34 จุดเปิด ออกอากาศในฮ่องกงทางทีวีบี
3. มนต์รักในสายฝน (Romance in the Rain 2001) เป็นละครชุดเรื่องแรกร่วมกันสร้างโดยจีนกับไต้หวัน ได้เรตติ้งเฉลี่ยต่อตอน 30 จุดเปิด ออกอากาศในฮ่องกงโดยทีวีบี
ละครไต้หวันร่วมผลิตทั้งสามเรื่องนี้ที่ออกอากาศทางช่องของทีวีบี สามารถทำเรตติ้งได้สูงกว่าเรื่อง องค์หญิงกำมะลอ ภาค 1-2 ละครไต้หวันที่เคยออกอากาศในฮ่องกงผ่านทางช่องของ เอทีวี
ทั้งสามเรื่องติด 10 อันดับละคร(ต่างประเทศ)ที่มีเรตติ้งเฉลี่ยสูงสุดในฮ่องกง (外购剧集总排名) มาจนถึงปัจจุบัน ส่วน องค์หญิงกำมะลอ ภาค 1-2 ไม่ติดใน 10 อันดับแรก เนื่องจากเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอนไม่สูงมากนัก(25 จุดเปิด)
ต่อมาทาง เคเบิลทีวีฮ่องกงได้นำละครไต้หวันเรื่อง รักใสใส หัวใจสี่ดวง ภาค 1 (Meteor Garden I ) นำแสดงโดย" เอฟโฟร์" (F4) วงบอยแบนด์ไต้หวันที่โด่งดังที่สุดในเอเชียในช่วงเวลานั้น เข้ามาออกอากาศเมื่อต้นปีพ.ศ. 2545 (2002) ต่อมาในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ทางช่องเอทีวี ได้เข้าซื้อลิขสิทธิ์ละครชุดนี้มาออกอากาศอีกครั้งเพื่อหวังประโยชน์จากความนิยมใน "เอฟโฟร์" (F4) และออกอากาศในช่วงเช้าทุกวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 8:30 น.โดยเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 30 สิงหาคมและจากนั้นมีการรีรันซ้ำเป็นครั้งคราว แต่ทว่าเรตติ้งเฉลี่ยในฮ่องกงกลับไม่ค่อยสูงนัก
ในขณะที่ทางทีวีบี เล็งเห็นความนิยมของบอยแบนด์ไต้หวัน "เอฟโฟร์" เช่นกันจึงได้ซื้อลิขสิทธิ์ภาคต่อของเรื่อง รักใสใส หัวใจสี่ดวง มาออกอากาศทางช่องทีวีบีเจด ตั้งแต่วันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2546 (2003) ทุกวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 22:00-23:00 น. ในภาคสองนี้คือ รักใสใส หัวใจสี่ดวง ภาค2 (Meteor Garden II) ทำเรตติ้งในฮ่องกงได้ดีกว่าภาคแรกที่ออกอากาศทางช่องเอทีวี โดยมีเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอน 22 จุดเปิด
การบูมของซีรีส์เกาหลี.
ในอดีตซีรีส์เกาหลี พยายามเจาะตลาดจอแก้วเอเชียแต่ไม่เคยสำเร็จ
ต้นยุค 2000s ทางสถานีโทรทัศน์ฮ่องกง มีการนำ ซีรีส์เกาหลี เข้ามาออกอากาศในฮ่องกงก่อนบ้างแล้ว แต่ไม่ค่อยได้รับความนิยมในช่วงแรก เพราะช่วงนั้นละครต่างประเทศที่ได้รับความนิยมในฮ่องกง คือ ญี่ปุ่น, ไต้หวัน และจีน
จนกระทั่งปีพ.ศ. 2547 (2004) ได้เกิดกระแสความนิยมทั่วเอเชียกับ ซีรีส์เกาหลีเรื่อง สะดุดรักที่พักใจ (Full House 2004) และในฮ่องกง ทางทีวีบี ได้นำซีรีส์เกาหลีเรื่องนี้มาออกอากาศผ่านทางช่อง "ทีวีบีเจด" (Jade Channel) เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2548 (2005) ได้รับความนิยมค่อนข้างดี โดยเฉพาะดารา-นักร้องนำชายในเรื่องนี้ คือ เรน ได้กลายเป็นที่นิยมอย่างมาก และนับได้ว่าเป็นละครเกาหลีเรื่องแรก ๆ ที่เปิดกระแสเกาหลีเข้าสู่ตลาดความนิยมทั้งในฮ่องกงและทั่วเอเชีย