pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จิตรกรรมเกี่ยวกับรูปร่างคนหรือสัตว์ในระยะแรก ๆ ของเขามีลักษณะใหญ่โตประชดประชันเป็นสิ่งที่ล้ำยุคที่ศิลปินคนอื่นยังไม่ได้ทำขึ้นในช่วงขณะนั้น เป็นการถ่ายทอดรูปแบบที่มีลักษณะทวิรูปคือการใช้รูปแบบของสิ่งสองสิ่งที่ต่างกันมาไว้ด้วยกัน และจากการต่อต้านศิลปะตามแบบอย่างอนาคตนิยมรวมถึงบาศกนิยมที่นิยมในขณะนั้น
ในปี ค.ศ. 1919 งานเทคนิคผสมได้ถูกนำมารวมกับงานพิมพ์เพื่อการค้า การพิมพ์ถูแล้วระบายสีเคลือบทับของภาพประกอบในวัสดุสิ่งพิมพ์และงานภาพปะติดได้เข้ามาแทนทีการใช้พู่กัน ปากกา หรือดินสอ วิธีนี้ถือเป็นการท้าทายในเชิงทำลายที่ต่างจากมาตรฐานศิลปะในสมัยนั้นแอ็นสท์ปฏิเสธการทำงานที่มุ่งรูปแบบธรรมชาติโดยตรง ทั้งไม่พยายามส่งผลกระทบต่อผู้ชมให้เกิดการยอมรับความจริง อีกแง่มุมหนึ่งถือเป็นแบบรากฐานแห่งการเข้าถึงชีวิตโลกแบบใหม่ เป็นการกระทำเพื่อล้อเลียนรูปแบบต้นแบบวัตถุที่เขาแสดงออกในงานภาพตัดปะ
2. ประสบการณ์จากยุคดาดาและภาพปะติด ("Fruit of a Long Experience"), 1919–1922.
ผลงานศิลปะที่นำวัสดุและวิธีเสนอเป็นภาพปะติด โดยการตัดเฉพาะส่วนที่แตกต่างกัน สิ่งที่ขัดแย้งกันมารวมกัน ถือเป็นการต่อต้านความจริงขั้นพื้นฐานทางสายตา เพื่อสร้างสรรค์สู่โลกใหม่และหนีจากโลกความจริง โดยเฉพาะความจริงจากความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ที่นำมาซึ่งการทำลายล้างก่อเกิดเป็นสงคราม แนวคิดของแอ็นสท์ที่ยึดหลักความไร้เหตุผลมาเป็นเหตุผล เพื่อแสดงออกถึงความมีสิทธิและเสรีภาพ จนกระทั่งกลายเป็นกระบวนการคติดาดา คตินิยมที่ปฏิเสธกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ทางสังคมและรสนิยมทางศิลปะอย่างสิ้นเชิง
3. "มนุษย์ไม่ควรรู้อะไรเกี่ยวกับสิ่งนี้" ("Of This Men Shall Know Nothing"), 1923–1924.
จากการตีความหลักจิตวิทยาวิเคราะห์ของฟร็อยท์ ในความหมายที่เกี่ยวกับเนื้อหาความฝันที่เปิดเผย จุดประสงค์แห่งขีดความไร้สำนึกที่ปราศจากการควบคุม ถือเป็นแนวทางที่เด่นชัดของกลุ่มลัทธิเหนือจริง โดยภาพวาดของแอ็นสท์ใช้รูปแบบคนโดยการลดทอนและนำมาจัดรวมกันใหม่ให้ดูแปลกไปจากเดิม หรือนำอวัยวะส่วนต่าง ๆ ของคนมานำเสนอเฉพาะส่วนที่จำเป็น ใช้วิธีการระบายสีเน้นลักษณะพื้นผิวด้วยรอยแปรงอย่างชัดเจน
4. การพิมพ์ถูและประวัติธรรมชาติ (Frottage and History Natural), 1925–1926.
การค้นพบเทคนิคการลอกลาย หรือเทคนิคอัตโนมัติ เป็นการแสดงออกซึ่งอารมณ์และจิตไร้สำนึก เทคนิคการพิมพ์ถูเป็นการแสดงให้เห็นถึงขอบเขตของทฤษฎีการกระทำแบบอัตโนมัติของกลุ่มเหนือจริง การทำซ้ำ ๆ ในการออกแบบตามความรู้สึกนึกคิด ซึ่งวิธีการที่เกี่ยวข้องกลับสวนทางกับความคิดของการวาดภาพที่ต่อเนื่องรวดเร็ว โดยผลลัพธ์เป็นการเปลี่ยนแปลงสภาพผิวและรูปร่าง เข้าเป็นหน่วยสื่อความหมายทางภาษาด้วยการแสดงออกชุดผลงานอย่างต่อเนื่อง การผันแปรสับเปลี่ยนองค์ประกอบภายในชุดผงงาน ความสอดคล้องของรูปทรงหนึ่งกับอีกรูปทรงหนึ่ง
5. นก เจ้าสาว ป่า และดอกไม้ (Birds, Brides, Forests and History Natural), 1927–1939.
จากเทคนิคภาพพิมพ์ถูโดยใช้กระดาษ แอ็นสท์ได้พัฒนามาเป็นการใช้ผ้าใบ ใช้เทคนิคที่เรียกว่าการขูดครูดสี ซึ่งนำไปสู่ภาพความคิดฝันที่เปลี่ยนแปลงใหม่อันน่าพิศวง ผลงานของแอ็นสท์ทีเป็นช่วงก่อนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 จนถึงสงครามยุติ สามารถค้นพบเบื้องหลังความครุ่นคิดของแอ็นสท์กับดวงอาทิตย์ และป่าไม้ที่ถูกเผาผลาญด้วยไฟป่า จากทรรศนะที่ถือว่าคนเป็นศูนย์กลางจักรวาล ถูกแทนที่ด้วยสิ่งแปลกใหม่ที่เกิดขึ้น
6. นวนิยายภาพปะติดและการแผ่ขยาย (The Collage Novels and Loplop), 1930–1936.
รูปแบบภาพตัดปะด้วยเทคนิคสื่อประสม คือการเปลี่ยนจากภาพประกอบนิยายราคาถูกแกะสลักไม้มาเป็นพิมพ์แม่พิมพ์โลหะ เพื่อจะเอาชนะวิธีการแบบใหม่ของการคัดลอกงานด้วยวิธีการต่าง ๆ แอ็นสท์ได้เสนอความหลากหลายของการจัดองค์ประกอบศิลป์ การผสมผสานการปะติดในส่วนที่เกี่ยวกับลวดลายต้นแบบวัตถุจริง
7. ทัศนียภาพจินตนิยม : เมืองและป่า (The Romantic Vision: Cities and Jungles), 1935–1938.
เทคนิคแกรททาจและภาพพิมพ์ถูนั้นปรากฏเด่นชัดเจนมากขึ้นด้วยลักษณะของลวดลายต้นแบบจากเครื่องจักสานที่นำไปแทนความหมายของป้อมปราการเมืองหรือบ้านเรือนที่ปรักหักพังลง รกร้างเนิ่นนานจนเถาวัลย์แทรกขึ้นปะปนดูเป็นส่วนเดียวกัน ภาพมุมมองเกี่ยวกับป่านั้นมีลักษณะพืชพันธุ์ไม้กลายร่างเป็นคน หรืออาจโดยนัยตรงกันข้ามว่า คนกลายร่างเป็นต้นไม้ มันคือหน่วยเดียวกันที่ไม่สามารถแยกออกจากกันได้ เพราะเป็นสัมพันธภาพระหว่างคนกับสิ่งแวดล้อม อีกรูปแบบหนึ่งที่เป็นเมืองบนภูเขาให้ความรู้สึกเกี่ยวกับสิ่งที่หักพังของเมืองแห่งความฝัน แอ็นสท์นำเอาความไม่สวยงาม ความผุพังเสื่อมโทรมมาสร้างให้เกิดคุณค่าและความหมายใหม่
8. ยุโรปหลังฝน (Europe after the Rain), 1938–1942.
แอ็นสท์แสดงออกด้วยเนื้อหาเรื่องราวเกี่ยวกับสงคราม การวาดภาพเทวดาของหัวใจและบ้าน เป็นเทพแห่งความตายที่มีรูปร่างประหลาด แอ็นสท์ได้อธิบายไว้ว่ารูปที่ทำขึ้นเพื่อเยาะเย้ยเสียดสีสิ่งที่ผู้คนพากันศรัทธาต่อการเสียสละชีวิตเพื่อประเทศชาติ การต่อสู้เท่ากับสงคราม ซึ่งสิ่งนั้นได้ทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างที่เข้ามาอยู่ในเส้นทางของมัน
9. ยุคแห่งการแสวงหาสู่ความเรียบง่าย (From the Age of Anxiety to the Childhood), 1943–1976.
ผลงานจิตรกรรมที่ทำขึ้นในแบบรูปทรงเรขาคณิตและรูปทรงธรรมชาติผสมผสานกัน ซึ่งได้อิทธิพลจากศิลปะอนารยชนชนเผ่าดั้งเดิม เช่น ภาพ "Feast of the Gods", 1948 และเมื่อเขากลับมาจากปารีสการสร้างงานย้อนมาสู่ความเชื่อแบบลัทธิเหนือจริง เทคนิคที่ยังคงใช้การพิมพ์ถูพื้นผิวผสมกับการวาดภาพให้รวมเป็นพื้นผิวหนึ่งเดียวกัน เรื่องราวของภาพที่ให้ความรู้สึกเชิงต่อต้าน ภาพคลื่นที่อาจมองดูเป็นทิวเขา และท้องทะเลเป็นหุบเหว ปลาคล้ายดาว และรูปมนุษย์ก็ถูกนำมาใช้ในแบบนิยายของสัตว์ประหหลาด
การวิเคราะห์ผลงาน.
"Pieta or Revolution by Night".
ภาพนี้เป็นผลงานชิ้นเยี่ยมของแอ็นสท์ เป็นภาพลึกลับที่ดูเหมือนเกี่ยวข้องกับพื้นฐานความคิดของฟร็อยท์ในความซับซ้อนแบบอีดิปัส ซึ่งผู้เป็นบุตรชายได้แข่งขันกับพ่อเพื่อที่จะแย่งความรับจากแม่ รวมถึงความกลัวจากการถูกทำหมันโดยพ่อของตน ภาพของพ่อที่คุกเข่าอุ้มบุตรชายไว้ในท่าที่เป็นได้ทั้งการบวงสรวงและแบบประเพณีอย่างปีเอตะ มีฝักบัวสีขาวหัวสีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ของลึงค์ ด้านหลังภาพเป็นฉากเบลอ ๆ ดูเหมือนเงา ไม่เน้นให้มีความชัดเจน ภาพนี้อาจแสดงถึงตัวแอ็นสท์กับพ่อของเขา (คนถูกอุ้มคือแอ็นสท์) และงานทั้งหมดเกี่ยวกับชีวิตลำเค็ญในวัยเยาว์ที่ผูกพันกับพ่อ การใช้รูปโบสถ์ทางศาสนาในภาพนี้ ตามหลักจิตวิทยาของฟร็อยท์เป็นลักษณะเหนือความจริงที่มุ่งต่อต้านศาสนากรณีนี้อาจชี้ให้เห็นเป็นพิเศษจากรูปของแอ็นสท์ซึ่งพ่อของเขาเป็นผู้เลื่อมใสในศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกและยังเป็นผู้อุทิศตนต่อสังคมในด้านอื่น ๆ เช่น เป็นครูสอนคนพิการผู้เป็นใบ้ เป็นผู้คัดลอกผลงานศิลปะในศาสนาคริสต์
แอ็นสท์วาดภาพนี้ต่อต้านบิดาผู้เคร่งศาสนาซึ่งกลายเป็นคู่ปรปักษ์ของเขา โดยนำเสนอภาพบิดาที่กำลังโอบอุ้มตัวเขาซึ่งแข็งเป็นหิน เป็นการเลียนแบบภาพพระแม่อุ้มศพพระเยซูหลังจากถูกนำลงมาจากไม้กางเขน ปมเรื่องอีดิปัสที่ฟร็อยท์นำมาตีความโดยใช้ทฤษฎีจิตวิเคราะห์ เป็นที่สนใจของจิตรกรเซอร์เรียลลิสม์ เช่น แอ็นสท์และดาลี มาก เนื่องจากในวัยเด็ก ทั้งคู่มีความขัดแย้งกับบิดาที่ถึงเป็นคู่แข่งในการรักความรักจากแม่ ทั้งยังมีความกลัวว่าบิดาจะตัดอวัยวะเพศของตนอีกด้วย
"La Foresta Imbalsamata".
ภาพนี้เป็นผลงานชิ้นหนึ่งในชุดเกี่ยวกับป่า ที่ทำขึ้นในราวช่วง ค.ศ. 1933 เป็นรูปช่วงหลังที่เขาทำขึ้นในลักษณะนี้ ซึ่งจะเห็นว่าผลงานมีขนาดใหญ่กว่าภาพที่ทำมาก่อนหน้า ภาพที่เกี่ยวกับป่าลักษณะนี้ สร้างชื่อให้กับแอ็นสท์ในด้านเทคนิคการวาดภาพแบบใหม่ เกิดเป็นงานระดับสูงสุดด้านจิตรกรรม สะท้อนการครุ่นคิดคำนึงถึงความทรงจำในวัยเด็ก ณ บ้านเกิดของเขาที่อยู่ใกล้กับป่าแห่งหนึ่ง เขาบันทึกไว้ว่า พ่อของเขาได้พาเขาเข้าป่าครั้งแรกตอนอายุ 3 ขวบ เขาไม่เคยลืมความประทับใจ และความน่ากลัวที่ได้รับเลย ซึ่งความรู้สึกนี้มักสะท้อนออกมาในภาพเกี่ยวกับป่า ทัศนะมุมมองดวงอาทิตย์และราตรีกาล ในภาพนกพิราบที่บริสุทธิ์ต้องออกมาเผชิญกับความรู้สึกที่มีทั้งความกลัว ความอ้างว้าง
"Spring in Paris".
ภาพนี้ใช้เทคนิคเฉพาะตัวของเขาคือการระบายปาดเกลี่ยสีจากรอยแปรง และการใช้เทคนิคแบบผสมผสานให้เกิดเป็นรูปร่าง ภาพฤดูใบไม้ผลิในปารีส ดูเหมือนเป็นภาพสะท้อนให้เห็นถึงแนวโน้มความเป็นจริงต่อรูปแบบนามธรรม และการทำให้ผิดรูปผิดส่วน ซึ่งพบว่าเป็นลักษณะเฉพาะที่มีในงานของแอ็นสท์ แต่ตรงข้ามกับงานของปิคาสโซ ถึงแม้จะมีความแตกต่างกันมากมาย แต่ทั้งศิลปินทั้ง 2 ก็มีความหมายเหมือนกัน คือ ทั้งคู่ยังคงอยู่ในความเฉียบคมของเมืองป่าคอนกรีต
รูปร่างของคนมีความอ่อนโยนนุ่มนวลด้วยการใช้เส้นโค้ง มีรูปแบบค่อนไปทางแนวนามธรรม แต่ยังคงไว้ซึ่งความเข้าใจที่สื่อถึงรูปคน ใบหน้าคนถูกซ่อนอยู่ช่วงกลางลำตัวคน และขนาดที่เล็กลงช่วงกรอบพื้นสีฟ้า ด้านบนซ้ายมือของภาพมีการโยงเส้นสีดำหลายเส้นระหว่างรูแหน้ากากและส่วนหัวของรูปคนอาจมองดูเหมือนคนยืนอยู่ในห้องตรงช่องกรอบของหน้าต่าง มองออกไปเห็นท้องฟ้า เป็นการขัดแย้งกันระหว่างรูปร่างรูปทรงของคนที่ประกอบกันขึ้นมาด้วยเส้นโค้งและตารางกรอบสี่เหลี่ยมของพื้นภาพ สามารถเกิดคำถามขึ้นในใจของผู้ชมว่ารูปนั้นเป็นรูปคนหรือไม่ เพราะรูปทรงนั้นเหมือนมีชีวิต การใช้หลักการลด การตัดทอน ให้คงเหลือเฉพาะส่วนที่จำเป็น เพื่อเน้นความรู้สึกและความหมายของภาพ เป็นการใช้สื่อจากธรรมชาติแล้วพัฒนารูปร่างรูปทรงให้เป็นแบบนามธรรม
แมกซ์ แอร์นส์ท (Max Ernst)
Yamaha FZ1 Fazer
รถจักรยานยนต์ยามาฮ่า FZ1 Fazer เป็นจักรยานยนต์ระดับซูเปอร์ไบค์ประเภทสปอร์ตทัวริ่งที่ผลิตโดยยามาฮ่ามอเตอร์คอเปอร์เรขั่นประเทศญี่ปุ่น เป็นรถมอเตอร์ไซด์ที่มีพื้นฐานมาจากจักรยานยนต์​ประเภทซูเปอร์ไบค์​ ​ยามาฮ่า YZF-R1 แต่นำมาปรับแต่งเพื่อใช้งานได้ทั่วไปและมีรูปแบบเป็นทรงสปอร์ต​กึ่งทั่วริ่ง.เครื่องยนต์ขนาด 1,000cc ที่ดัดแปลงมาจากเครื่องยามาฮ่า YZF-R1. มีสองรุ่นหลักคือ naked (FZ1หรือ​FZ1N) และรุ่นแบบมี fairing (FZ1 fazer).
Generation I FZS1000 (2001-2005).
ถือเป็นรถ generation I เปิดตัวเมื่อปี 2000 โดยใช้ชื่อว่า FZS1000 หลักการณ์ในการพัฒนารถ (development concept) คือ The ultimate strong fazer คำจำกัดความเมื่อเปิดตัวคือเป็นรถมอเตอร์ไซด์ถนนที่ใช้เครื่องยนต์ซูเปอร์ไบค์ YZF-R1 โดยเปลี่ยนท่านั่งเป็นแบบท่านั่งตรง (upright). แฮนด์เป็นแบบกว้างระดับเดียวกับรถทัวริ่งค์มีแฟริ่งแบบครึ่งครอวริ่ง (half cowling) ติดตั้งบนเฟรม สำหรับ FZS1000 นั้นได้ถูกยามาฮ่าจัดให้เป็นรถประเภทใช้งานได้ทุกรูปแบบ (All around bike) ซึ่งจะต่างกับ FZ1 ที่ถูกจัดเป็นประเภทสปอร์ตทัวริ่ง FZS1000 ถูกผลิตระหว่างปี 2001-2005 โดยเริ่มผลิตที่ตลาดอเมริกาเมื่อปี 2001 สำหรับเครื่องยนต์นำมาจากยามาฮ่า YZF-R1 รุ่นปี 1999 เครื่องยนต์เป็นเครื่องยนต์ R1 ที่เพิ่มน้ำหนักเพลาข้อเหวี่ยง 10% ถูกลดระดับความแรง (detuned) ให้จ่ายน้ำมันซอล์ฟขึ้นเพื่อให้แรงบิดคงที่ขึ้นเพื่อการใช้งานทั่วไป. ส่วนช่วงชักของลูกสูบก็สั้นกว่าYZF-R1. นอกจากนี้ยังใช้ระบบ EXUP (EXhaust Ultimate Power valve) เหมือนกับรถยามาฮ่า YZF-R1 เฟรมเป็นแบบ Double cradle frame ทำด้วยท่อเหล็กหนาและช่วงล่างเป็นแบบช่วงชักยาว. สำหรับFZS1000 มีแต่รุ่นแบบมีครึ่งแฟริ่งหน้าไม่มีรุ่น naked.
Generation II FZ1 (2006-ปัจจุบัน).
เปิดตัวเมื่อปี 2006 ในตลาดยุโรป พร้อมเปลี่ยนชื่อจาก FZS1000 เป็น FZ1 ซึ่ง FZ1 นั้นยังได้ถูกแยกเป็นอีก 2 ประเภทด้วยกัน คือ(เวอชั่นแบบมีแฟริ่งครึ่งหน้า เรียกว่า FZ1 FAZER) และ (รุ่น naked เรียกว่า FZ1N) โดย Generation II นี้ ได้เปลี่ยนเครื่องยนต์, แชสซิส, ช่วงล่างและตัวบอดี้ใหม่ทั้งหมด เฟรมทำมาจากอะลูมิเนียมอัลลอยหล่อเป็นโครงรูปเพชรแบบกะทัดรัด (compact) ใช้เครื่องยนต์เป็นส่วนรับแรงและสวิงอาร์มแบบหล่อตัน และขุมพลังเครื่องยนต์นำมาจากYamaha YZF-R1 รุ่นปี 2004-2006 ที่นำมาปรับแต่งเพื่อเพิ่มแรงบิดในช่วงกลางของรอบเครื่องยนต์ เพิ่มน้ำหนักเพลาข้อเหวี่ยง40เปอร์เซ็นต์และปรับเพลาสมดุลตามการเปลี่ยนน้ำหนักของเพลาข้อเหวี่ยง. เพลาลูกเบี้ยวได้ถูกปรับให้เปิดปิดวาล์วในช่วงที่สั้นขึ้นและเวลาที่น้อยลงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพเครื่องยนต์ที่รอบเครื่องยนต์ต่ำ. มีการปรับเกียร์โดยเพิ่มอัตราทดเกียร์ 5, 6 เพื่อเพิ่มความง่ายเวลาขับด้วยความเร็วแบบ cruising. ซึ่งผลของการปรับแต่งนั้นทำให้ รถควบคุมได้ง่ายและนุ่มนวนขึ้น แต่ต้องแลกมาด้วยค่าแรงม้าที่ต่ำกว่าเดิมของเครื่องยนต์ YZF- R1ซึ่งเดิมจะอยู่ที่ 172 แรงม้า แต่ลดลงมาเหลือ 147.51 แรงม้าเท่านั้น
ข้อมูลน่าสนใจ
เมื่อตอนเปิดตัวในปี 2006 นั้น ทางยามาฮ่าไม่ได้ผลิตรถรุ่นนี้สำหรับขายในประเทศญี่ปุ่น ต่อมาในปี 2008 - 2010 ทางยามาฮ่าได้ผลิตออกขายในตลาดญี่ปุ่น ซึงเป็นรุ่นพิเศษโดยใช้ชื่อว่า FZ1 Fazer GT โดยรถ spec ญี่ปุ่นนั้น ได้ถูกลดแรงม้าเหลือเพียง 94 แรงม้าเท่านั้น
สวิงอาร์มหลังเป็นแบบยาว (long rear arm) ถูกผลิตโดยใช้เทคโนโลยี CF die casting (controlled filling die casting). การวางตำแหน่งของเครื่องยนต์, ขนาดเครื่องยนต์ที่เล็กและสวิงอาร์มเป็นแบบยาว (629mm.) ถูกผลิตเพื่อลดแรงตึงในโซ่สำหรับลดผลกระทบที่มีต่อการขับเคลื่อนและการหมุนของล้อหลัง.
ระบบเบรกป้องกันล้อล็อก ABS.
ระบบเบรกป้องกันล้อล็อก ABS จะมีเฉพาะรถ spec ยุโรปเท่านั้น สำหรับในอเมริกาและตลาดอื่นๆจะมีแต่รุ่นไม่มีระบบเบรก ABS. เนื่องจากเป็นความชื่นชอบของผู้ใช้ในตลาดอเมริกาว่าระบบ ABS ไม่มีความจำเป็น.
Model รุ่นปี.
GEN II 2006.
สาเหตุมาจากลิ้นปีกผีเสื้อสำรองเปิดเร็วไปหรือการจุดระเบิดครั้งที่สอง
GEN II 2007.
=== GEN II 2008
=FZ1
ไม่มีการเปลี่ยนแปลงจาก 2007
GEN II 2009.
ไม่มีการเปลี่ยนแปลงจาก 2008
GEN II 2010.
ปรับปรุง ECU mapping เพื่อปรับปรุงการตอบสนองของลิ้นปีกผีเสื้อในรอบต่ำและกลาง
GEN II 2011.
ปรับปรุง ECU mapping เพื่อปรับปรุงการตอบสนองของลิ้นปีกผีเสื้อในช่วงความเร็วต่ำ
ตลาดอเมริกา : เปลี่ยนเป็นสีเงิน
GEN II 2012.
ตลาดอเมริกา : เปลี่ยนเป็นสีทูโทนด้านหน้า (แฟริ่ง) สีขาวและด้านหลังสีดำ
GEN II 2013.
ตลาดอเมริกา : เปลี่ยนเป็นสีทูโทนสีน้ำเงิน[ (Cobalt blue) แฟริ่ง]/ดำ[Matted black (ท้ายรถ)]
ตลาดยุโรป : สีเหมือนรถสเป๊กอเมริการุ่นปี 2012เป็นสีทูโทนสีขาว[ (competition white) แฟริ่ง]/ดำ[Matted black (ท้ายรถ)]
ตลาดไทย : สีทูโทนสีน้ำเงิน[ (Cobalt blue) แฟริ่ง]/ดำ[Matted black (ท้ายรถ)] (คาดหมาย)
ตลาดญี่ปุ่น : มีให้เลือกสองสี Bluish white cocktail (สีขาว) และ Black metallic X (สีดำ) มีตัวหนังสือ Fazer ที่แฟริ่ง
ปารามาริโบ
ปารามาริโบ หรือ ปารามารีโบ  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศซูรินาม ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ มีพื้นที่ติดกับทะเล มีประชากรราว 250,000 คน มากกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรในประเทศ เมืองเก่าของปารามาริโบได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโกในปี ค.ศ. 2002
สายโทงาเนะ
สายโทงาเนะ  เป็นเส้นทางรถไฟในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก ระหว่างสถานีโออามิ เมืองโออามิชิราซาโตะ กับสถานีนารูโต เมืองซัมมุ
ปลากังจีรู
Pygidium
Trichomycteridae
ปลาแคนดีรู
วงศ์ปลาแคนดีรู
นิกายโคกุลิกวาท
นิกายเอกัพโยหาริกวาท
นิกายปัญญัติกวาท
นิกายพหุสสุติกวาท
นิกายเจติยวาท
นิกายสุตตวาท
แควาเลียร์ผู้หัวเราะ (แก้ความกำกวม)
แควาเลียร์ผู้หัวเราะ อาจหมายถึง
นิกายกัสสปิกวาท
นิกายสมิติยวาท
นิกายมหิสาสกวาท
มหาสางฆิกะ
โทงาเนะ
โทงาเนะ  เป็นเมืองในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 89.34 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2012 มีจำนวนประชากร 60,964 คน
ควายมูร่าห์
ควายมูร่าห์  เป็นควายที่เลี้ยงไว้ผลิตน้ำนม มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมที่รัฐปัญจาบ และรัฐหรยาณา ประเทศอินเดีย
มีลำตัวสีดำ หน้าผากนูน เขาสั้นและม้วนงอ เมื่อโตเต็มที่แล้วตัวผู้จะมีน้ำหนักโดยประมาณ 550 กิโลกรัม ตัวเมียจะมีน้ำหนักโดยประมาณ 450 กิโลกรัม เมื่อแรกเกิดมีน้ำหนักประมาณ 30-35 กิโลกรัม ถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 3 ปีครึ่ง-4 ปีครึ่ง
ควายมูร่าห์ เป็นควายที่รักสะอาดมาก ชอบที่จะแช่ในน้ำเพื่อทำความสะอาดร่างกาย แตกต่างจากอุปนิสัยควายทั่วไป และมีความสุขเมื่อได้เจอกับผู้เลี้ยง และชอบการหยอกล้อ เมื่อถึงเวลารีดน้ำนม จะเดินเรียงแถว รอรีดนม จัดว่าเป็นควายสายพันธฺุ์ที่ให้น้ำนมได้ดีที่สุด
ซึ่งแม่พันธุ์ 1 ตัว สามารถผลิตน้ำนมได้ประมาณ 1,300-2,300 ลิตรต่อ 1 รอบ และให้นมได้นานถึง 8-10 เดือน
ปัจจุบัน ควายมูร่าห์ เป็นที่นิยมเลี้ยงกันมากในประเทศแถบอเมริกาใต้และยุโรป เช่น อิตาลี, บัลแกเรีย เป็นต้น
โทเทิล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชัน
เลิฟ เดย์อาฟเตอร์ทูมอร์โรว์
เลิฟ เดย์อาฟเตอร์ทูมอร์โรว์  เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นซิงเกิลแรกของไม คุรากิ ออกจำหน่ายวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2542
เลิฟ เดย์อาฟเตอร์ทูมอร์โรว์ เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นซิงเกิลแรกของไม คุรากิ หลังจากที่ออกซิงเกิลภาษาอังกฤษที่อเมริกาเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2542 โดยเป็นซิงเกิลสุดท้ายที่จำหน่ายในยุค 1990 ที่ได้สถานะจาก RIAJ ในระดับ Million โดยในสัปดาห์แรก เปิดตัวที่อันดับที่ 18 ด้วยยอดขาย 29,510 ชุด ก่อนที่จะติด top 10 ในอีก 5 สัปดาห์ต่อมา และขายได้เกินหนึ่งล้านชุดในอีกเกือบ 3 เดือนหลังวางจำหน่าย ทั้งๆที่ยังไม่เคยออกรายการทีวีที่ไหนมาก่อนเลย เนื่องจากเธอต้องการอ่านหนังสือเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย และอันดับสูงสุดคืออันดับ 2 อยู่ในชาร์ต 30 สัปดาห์ และได้อันดับที่ 4 ของปี 2543 รวมยอดขายได้ 1,385,190 ชุด เป็นซิงเกิลเดียวของไม ที่ติด top 10 ประจำปี นอกจากนี้ยังมีเวอร์ชันอนาล็อกด้วย
ในปี 2548 เธอได้ร้องเพลงนี้ในรายการ NHK Kōhaku Uta Gassen ครั้งที่ 56 ของช่อง NHK และปี 2552 ในรายการ Music Station และทุกครั้งที่ร้องเพลงนี้ในการแสดงคอนเสิร์ตของเธอ จะมีท่าประจำเพลงคือการทำมือเป็นรูป L O V E ตามลำดับในช่วงที่มีจังหวะ L O V E และเป็นอีกเพลงกับเพลง always ที่จะต้องร้องเพลงนี้ทุกครั้งในคอนเสิร์ต
ลำพูป่า
ลำพูป่า  หรือ ลำแพนเขา ลำพูขี้แมว เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Sonneratiaceae เปลือกลำต้นขรุขระเล็กน้อย สีออกเทา ส่วนปลายกิ่งห้อยลง ใบเป็นใบเดี่ยว สีเขียวเข้ม ท้องใบสีเขียวอ่อนอมขาว ดอกเป็นดอกช่อออกที่ปลายกิ่ง ดอกย่อยมีกลีบเลี้ยงสีเขียวหุ้มไว้ มี 5-6 กลีบ และติดทนจนเป็นผล เกสรตัวผู้มีเป็นจำนวนมาก สีขาว เกสรตัวเมียมีอันเดียว ปลายยอดของเกสรตัวเมียจะติดทนจนเป็นผลเช่นกัน ผลเดี่ยว สีเขียว เรียบ เป็นมัน มีพูเล็กน้อย เนื้อไม้ใช้ทำเครื่องมือต่างๆ มีสีขาวและเป็นไม้เนื้ออ่อน ยอดอ่อนและผลใช้รับประทานเป็นผัก
ตะบูนดำ
ตะบูนดำ  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Meliaceae เปลือกลำต้นสีดำหรือน้ำตาล แตกเป็นร่องตามยาว โคนต้นมีพูพอนและมีรากหายใจ ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ผิวใบมัน สีเขียวเข้ม หลังใบเขียวอ่อนกว่า ดอกเป็นดอกช่อ ออกที่ง่ามใบ ดอกย่อยสีขาว มีจำนวนมาก ผลเป็นลูกกลมขนาดใหญ่ ผิวเกลี้ยง ข้างในมีเมล็ดสีน้ำตาลอมแดงขนาดใหญ่หลายอัน
ตะบูนดำเป็นพืชสมุนไพร เปลือกและผลใช้รักษาอหิวาตกโรค หรือใช้ต้มล้างแผล เปลือกและเมล็ดแก้โรคบิดและท้องร่วง เปลือกให้น้ำฝาด สำหรับย้อมผ้า
แควาเลียร์ผู้หัวเราะ
แควาเลียร์ผู้หัวเราะ คือภาพวาดเหมือนในปี ค.ศ. 1642 ช่วงจิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์โดยฟรันส์ ฮัลส์ ปัจจุบันถูกแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์วอลเลซในกรุงลอนดอน โดยถูกกล่าวว่าเป็น "หนึ่งในศิลปะชั้นยอดที่สุดของจิตรกรรมภาพเหมือนสมัยบารอก" ชื่อของภาพถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยสาธารณชนและสื่อในสมัยวิกตอเรีย ภาพถูกจัดแสดงในวันเปิดงานนิทรรศการ ณ พิพิธภัณฑ์เบธนัลกรีน ค.ศ. 1872 - 1875 ซึ่งเป็นเวลาไม่กี่วันหลังจากถูกส่งมายังอังกฤษ ในอังกฤษนี้เองที่ภาพวาดมีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมา, ถูกผลิตขึ้นใหม่จากการตีพิมพ์ และเป็นหนึ่งในภาพของจิตรกรชั้นครูที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดชิ้นหนึ่ง อย่างน้อยก็ในสหราชอาณาจักร แท้ที่จริงแล้วบุคคลในภาพไม่ได้กำลังหัวเราะแต่เป็นการยิ้มอันน่าพิศวงมากกว่า ซึ่งรอยยิ้มถูกขยายเกินจริงจากหนวดเคราอันงอนหงายของเขาเอง
ภาพมีขนาด 83 × 67.3 เซนติเมตร (32.7 × 26.5 นิ้ว) และถูกจารึกตรงหัวมุมขวาบนว่า "Æ'TA SVÆ 26/A°1624" ย่อมาจาก "แอตาติสซูเอ 26 อันโน 1624" ในภาษาละตินหมายความว่าภาพถูกวาดเมื่อ ค.ศ. 1642 ซึ่งบุคคลในภาพมีอายุ 26 ปี โดยที่ไม่มีใครทราบว่าบุคคลดังกล่าวเป็นใคร แม้ว่าบันทึกในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 จะให้ชื่อภาพในภาษาดัตช์, อังกฤษ และฝรั่งเศส โดยมากแนะว่าเป็นนายหารหรืออย่างน้อยที่สุดเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่บางช่วงเวลาของบริษัทกองทหารอาสาสมัครซึ่งมักจะถูกนำไปเขียนเป็นภาพเหมือนหมู่อยู่บ่อยครั้ง รวมถึงบางภาพจากฮัลส์และที่โด่งดังที่สุดคือ "การเฝ้ายามกลางคืน" ของแรมบรังด์ ซึ่งในความเป็นจริงแล้วบุคคลในภาพน่าจะเป็นประชาชนผู้มีฐานะมั่งคั่ง ส่วนองค์ประกอบของภาพดูมีชีวิตชีวาและเป็นธรรมชาติซึ่งแทรกความยิ่งใหญ่เอาไว้ นอกจากนี้ยังดูหรูหราในชุดผ้าไหม การตรวจสอบภาพในระยะใกล้เผยให้เห็นรอยจังหวะแปรงพู่กันที่รวดเร็วและยาว การวางท่าแบบหมุนตัวและมุมมองจากที่ต่ำไปที่สูงถูกพบในภาพชิ้นนี้และชิ้นอื่นของฮัลส์ ทำให้สามารถเน้นจุดเด่นของภาพบริเวณลายปักบนแขนเสื้อและลายลูกไม้รอบข้อมือ นอกจากนี้ยังสามารถพบการปักเย็บตราสัญลักษณ์หลากหลายแบบ ซึ่งบ่งชี้ถึง "ความสุขและความเจ็บปวดจากความรัก" จาก "ผึ้ง, ลูกธนู, กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์ที่ลุกเป็นไฟ, ปมมัดของคู่รักและลิ้นแห่งไฟ" ในขณะที่เสาโอเบลิสก์หรือพีระมิดบ่งชี้ถึงความแข็งแรง และหมวกของเมอร์คิวรี และโชคลาภของคทางูไขว้
โดยทั่วไปแล้ว ก่อนช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 จะพบภาพเหมือนที่ได้รับการว่าจ้างให้วาดขึ้นอย่างชิ้นนี้แสดงถึงบุคคลวัยผู้ใหญ่ในลักษณะยิ้มน้อยครั้งมาก แม้การยิ้มจะสามารถพบเห็นได้ทั่วไปในงานเขียนแบบทรอนีและการวดภาพบุคคลในภาพชีวิตประจำวัน แต่ฮัลส์มีข้อยกเว้นของเขาจากกฎทั่วไปและบ่อยครั้งที่จะวาดบุคคลผู้เป็นแบบยิ้มกว้างกว่าความเป็นจริง และการวางท่าทางอย่างไม่เป็นพิธีการทำให้งานของเขาดูน่าประทับใจจากการเคลื่อนไหวและความเป็นธรรมชาติ
การทำให้ดวงตาของบุคคลในภาพดูเหมือนจ้องไปยังผู้ชมจากทุกมุมมองเป็นผลมาจากการวาดในแบบที่ผู้เป็นต้นแบบมองหน้าตรงมายังมุมมองของจิตรกร และบวกกับการแสดงภาพแบบสองมิติคงที่จากมุมมองใดก็ตามที่มองไปยังภาพ
ที่มาของภาพสามารถสืบย้อนกลับไปที่งานขายสินค้าในเดอะเฮกในปี ค.ศ. 1770 ซึ่งหลังจากนั้นมันถูกซื้อไปโดยนักสะสมชาวฝรั่งเศส เคานท์แห่งปอร์ตาเลส์-กอร์จิแยร์ ในปี ค.ศ. 1822 ภายหลังจากที่เขาเสียชีวิตลง ภาพวาดถูกประมูลไปจากงานประมูลของสะสมของท่านเคานท์ในปารีส ค.ศ. 1865 โดยริชาร์ด ซีย์มัวร์-คอนเวย์ มาควิสแห่งเฮิร์ทฟอร์ดที่ 4 ซึ่งให้ราคามากกว่าหกเท่าของราคาเริ่มต้น ทำให้เอาชนะราคาเสนอบารอนเจมส์ เดอ รอตช์ไชลด์ ต่อมาจึงถูกนำไปไว้ยังที่พำนักของเขาในเฮิร์ทฟอรืด โดยมีชื่อว่า "ปอร์เตต์เดิงน็อง" ("ภาพเหมือนของผู้ชาย") จากนั้นจึงถูกซื้อต่อไปยังลอนดอน สันนิษฐานว่าเพื่อนำไปจัดแสดงในงานนิทรรศการจัดแสดงผลงานของจิตรกรชั้นครูในเบธนัลกรีน ซึ่งจงใจจัดแสดงให้ห่างจากย่านเวสต์เอนด์เพื่อดึงดูดผู้ชมจากชนชั้นแรงงาน การจัดแสดงครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก "แควาเลียร์" (ชื่อในแคตตาล็อกของงาน) ได้รับความสนใจอย่างมากโดยเฉพาะจากผู้คนทั่วไปและนักวิจารณ์ โดยถูกมองว่าเป็นภาพชิ้นสำคัญที่ทำให้ชื่อเสียงของฟรันส์ ฮัลส์ โด่งดังขึ้นในอังกฤษ ต่อมาในปี ค.ศ. 1888 ภาพก็ถถูกนำไปจัดแสดงอีกครั้ง ณ รอยัลอะคาเดมีออฟอาตส์ และที่แห่งนี้เองที่ทำให้ภาพได้รับการขนานนามว่า "แควาเลียร์ผู้หัวเราะ" ซึ่งจากการทำความสะอาดภาพในปี ค.ศ. 1884 ทำให้ภาพดูผิดเพี้ยนไปเล็กน้อย นักวิจารณ์จากนิตยสารแอเธเนียมระบุว่าภาพดูสว่างขึ้นและเพิ่มเติมอีกว่า "บุคคลในภาพดูเหมือนยิ้มมากกว่าหัวเราะ" ต่อมาตามพินัยกรรมของมาควิสแห่งเฮิร์ทฟอร์ด ของสะสมชุดนี้ก็ตกเป็นของบุตรชายนามว่า เซอร์ริชาร์ด วอลเลซ ผู้ซึ่งภรรยาม้ายของเขาได้ทำการบริจาคภาพและและบ้านในกรุงลอนดอนแก่ทางรัฐบาล จึงได้กลายมาเป็นพิพิธภัณฑ์วอลเลซมาจนถึงปัจจุบัน
อัมพฤกษ์ครึ่งซึก
ฟีลไฟน์!
ฟีลไฟน์!  เป็นซิงเกิลที่ 12 ของไม คุรากิ ออกจำหน่ายวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2545
ฟีลไฟน์! เป็นซิงเกิ้ลที่ 12 ของ ไม คุรากิ ใช้ประกอบโฆษณา SEA BREEZE โดยวันแรกขึ้นเป็นอันดับ 1 ของชาร์ต แต่ก็ตกลงมาเป็นอันดับ 2 ในวันถัดมา โดยมีซิงเกิล ฟรีแอนด์อีซี ของ อายูมิ ฮามาซากิ ที่นำเป็นอันดับ 1 และเปิดตัวที่อันดับ 2 ของสัปดาห์ด้วยยอดขาย 240,130 ชุด และอยู่ในชาร์ต 16 สัปดาห์ รวมยอดขาย 451,500 ชุด ได้อันดับที่ 16 ของปี 2002
PV ของเพลงนี้มี 2 เวอร์ชัน เวอร์ชันแรกมีส่วนหนึ่งนำไปประกอบโฆษณา ส่วนอีกเวอร์ชันเป็น cafe version มีการปรากฏตัวของนักร้องคนอื่นๆในค่าย GIZA Studio หลายคน เช่น รินะ อาอิอุชิ ยูกะ ซะเอะงุซะ จากวง ยูก้า-ซาเองุซะ อิน เดซิเบล และ นากามุระ ยูริ จากวง GARNET CROW และนักร้องคนอื่นๆ รวมทั้งคนแต่งเพลงอย่าง ไอกะ โอโนะ ก็อยู่ใน PV ด้วย
คิมิตสึ
คิมิตสึ  เป็นเมืองในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 318.83 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2010 มีจำนวนประชากร 88,409 คน
คิมิตสึมีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสองของจังหวัดชิบะ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของคาบสมุทรโบโซ ติดกับอ่าวโตเกียว มีแม่น้ำสายสั้น ๆ ไหลผ่านสองสายคือแม่น้ำโคอิโตะและแม่น้ำโอบิตสึ
ท่าอากาศยานวักกาไน
ท่าอากาศยานวักกาไน (ญี่ปุ่น:稚内空港, Wakkanai Kūkō) เป็นท่าอากาศยานท้องถิ่น รองรับเที่ยวบินภายในประเทศ ที่ตั้งอยู่วักกาไน กิ่งจังหวัดโซยะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เริ่มใช้งานในเดือนเมษายน 1960
ข้อมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติที่ 2758
ข้อมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติที่ 2758 ได้รับการลงมติผ่านเพื่อสนองต่อข้อมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติที่ 1688 ซึ่งกำหนดให้การเปลี่ยนแปลงการเป็นผู้แทนของจีนในสหประชาชาติถูกตัดสินจากคะแนนเสียงข้างมากสองในสาม ข้อมติดังกล่าว ซึ่งผ่านเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2514 รับรองสาธารณรัฐประชาชนจีนเป็น "ผู้แทนชอบด้วยกฎหมายเพียงหนึ่งเดียวของจีนในสหประชาชาติ" และขับ "ผู้แทนของเจียง ไคเช็คจากที่ซึ่งพวกเขายึดครองอยู่โดยมิชอบในสหประชาชาติ" ความเคลื่อนไหวนี้ยุติสมาชิกภาพเต็มของสาธารณรัฐจีนในสหประชาชาติและยังเป็นจุดข้อโต้เถียงว่าด้วยสถานภาพทางการเมืองของไต้หวัน
โจรสลัดเอดิลไวส์
โจรสลัดเอดิลไวส์ (, "เอเดลไวสส์พีราเทน") เป็นกลุ่มเยาวชนหลวม ๆ ในนาซีเยอรมนี กลุ่มนี้เกิดขึ้นทางตะวันตกของเยอรมนีโดยแยกออกจากขบวนการเยาวชนเยอรมันช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 เพื่อตอบสนองต่อการบีบบังคับให้อยู่ในกรอบอย่างเข้มงวดของยุวชนฮิตเลอร์ กลุ่มโจรสลัดเอดิลไวส์มีความคล้ายคลึงกับไลพ์ซิจมอยเทนในหลายด้าน คือ ทั้งสองกลุ่มประกอบด้วยคนวัยหนุ่มสาว ส่วนมากอายุระหว่าง 14 ถึง 17 ปี ซึ่งหลบเลี่ยงยุวชนฮิตเลอร์โดยการออกจากโรงเรียน (ซึ่งได้รับอนุญาตเมื่ออายุได้ 14 ปี) และยังหนุ่มพอที่จะเลี่ยงการเกณฑ์ทหาร ซึ่งบังคับแก่ผู้มีอายุ 17 ปีขึ้นไป
ขบวนการกู้ชาติเดนมาร์ก
วงศ์ปลากดอเมริกัน
วงศ์ปลากดอเมริกัน หรือ วงศ์ปลากดหลวง  เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งน้ำจืด ในอันดับปลาหนัง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Ictaluridae (/อิค-ทา-ลู-ริ-ดี้/; มาจากภาษากรีก ιχθυς หมายถึง "ปลา" และ αιλουρος หมายถึง "แมว" หรือ"ปลาหนัง")
มีหนวด 4 คู่ ผิวไม่มีเกล็ด ครีบอกมักจะมีก้านครีบแข็ง ครีบหลังมักจะมีก้านครีบอ่อน 6 ก้าน มีฟันในเพดานปาก ยกเว้นในสกุล "Astephus" ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว ก้านครีบแข็งมีพิษ
พบทั้งหมด 7 สกุล (ดูในตาราง) 45 ชนิด เป็นปลาขนาดใหญ่ ชนิดที่ใหญ่ที่สุดคือ ปลากดอเมริกันสีน้ำเงิน ("Ictalurus furcatus") มีบันทึกว่ามีน้ำหนักมากกว่า 50 กิโลกรัม (110 ปอนด์) ความยาวสูงสุดคือ 160 เซนติเมตร (5.2 ฟุต) ขณะที่ชนิดเล็กเมื่อโตเต็มที่ก็จะมีน้ำหนักประมาณครึ่งกิโลกรัม (1 ปอนด์) ในขณะที่บางชนิดไม่มีตา
เป็นปลาที่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือจนถึงกัวเตมาลา มีความสัมพันธ์กับมนุษย์ ในแง่ของปลาที่เลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ และตกกันเป็นเกมกีฬา โดยเฉพาะใน ปลากดอเมริกัน ("I. punctatus") ที่มีการเลี้ยงกันอย่างแพร่หลายในหลายพื้นที่ในภาคใต้ของสหรัฐอเมริกาเป็นจำนวนกว่า 250,000 ไร่ และนิยมเลี้ยงกันในหลายประเทศด้วย เช่น ประเทศไทย มีการนำเข้าสู่ประเทศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยกรมประมงและสถาบันพัฒนาแห่งเอเชีย (AIT) ได้มีการส่งเสริมให้เกษตรกรเลี้ยงกันตามเขื่อนหรืออ่างเก็บน้ำต่าง ๆ จัดเป็นปลาที่มีเนื้อขาว สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารไทยได้หลากหลาย จนได้รับชื่อในภาษาไทยว่า "ปลากดหลวง"
Ictaluridae
Ameiuridae
วงศ์ปลากดหลวง
Power Rangers in Space
นิกายวัชชีปุตวาท
นิกายวิภัชวาท
ยศวริศ ชูกล่อม
ยศวริศ ชูกล่อม หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ เจ๋ง ดอกจิก แนวร่วมคนสำคัญของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) และนักแสดงตลก เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2501 ที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีชื่อเดิมว่า ประมวล ชูกล่อม จบการศึกษาระดับปริญญาโทจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) อดีตผู้ช่วยเลขานุการ นายฐานิสร์ เทียนทอง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์