pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โรงพยาบาลเด็กกำพร้านี้ได้ปิดตัวลงใน ค.ศ. 1829 และอาคารต่าง ๆ ถูกดูดกลืนโดยสถานกักกันเซาท์ดับลิน ครั้นในช่วงการลุกฮืออีสเตอร์เมื่อ ค.ศ. 1916 สถานกักกันเซาท์ดับลินได้ถูกกองกำลังกบฏยึดครอง ต่อมา สถานสงเคราะห์คนจนดังกล่าวได้รับการพัฒนาจนกลายเป็นโรงพยาบาลเทศบาลที่รู้จักกันในชื่อโรงพยาบาลเซนต์เควิน หลังจากการได้รับเอกราชของไอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1921 และเปลี่ยนชื่อเป็นโรงพยาบาลเซนต์เจมส์ใน ค.ศ. 1971
ส่วนทรินิตีเซ็นเตอร์ ซึ่งรวมแผนกคลินิกโรงเรียนแพทย์ของวิทยาลัยทรินิตีและห้องสมุดทางการแพทย์ของวิทยาลัย เปิดให้บริการใน ค.ศ. 1994
กระทั่งมีการก่อตั้งหน่วยรังสีบำบัดรักษามะเร็งแห่งใหม่ขึ้นที่โรงพยาบาลนี้ใน ค.ศ. 2012
วิทยาเขตของเซนต์เจมส์ได้รับเลือกใน ค.ศ. 2012 ให้เป็นสถานที่สำหรับโรงพยาบาลเด็กแห่งชาติ ซึ่งอนุญาตให้ใช้ทำเลร่วมกับโรงพยาบาลผู้ใหญ่ และอาจเป็น "ทำเลร่วมไตรภาคี" กับโรงพยาบาลคลอดบุตรในอนาคตบนสถานที่ตั้งเดียวกัน
ใน ค.ศ. 2015 โรงพยาบาลนี้กลายเป็นโรงพยาบาลแห่งแรกในประเทศไอร์แลนด์ที่มีบริการตรวจเอชไอวีและตับอักเสบเป็นประจำสำหรับผู้ป่วยทุกรายที่มาถึงโรงพยาบาล
บริการ.
โรงพยาบาลนี้ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอนหลักของวิทยาลัยทรินิตี ดับลิน มีเตียง 1,010 เตียง
St. James's Hospital
เทพนักปราชญ์ทั้งห้า
อู่เหวินชาง  หรือ อู่เหวินชางฟูจื่อ (五文昌夫子) หรือ อู่เหวินชางตี้กุน (五文昌帝君) เป็นคณะเทวบุรุษทั้งห้าพระองค์ในศาสนาเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีนได้แก่ เจ้าพ่อบุ่นเชียง จ้าวพ่อขุยซิงแชกุน เจ้าพ่อเหวินซวนตี้กุน เจ้าพ่อเหวินเหิงตี้กุน เจ้าพ่อเหวินนี่ตี้กุน」 และเป็นเทพเจ้าจีนตามคติโหราศาสตร์จีนอันเป็นผู้เทพเจ้าอุปถัมป์รักษาการเรียน บัณฑิต จอหงวน และความรู้ สติปัญญา พระองค์ได้รับการสักการะบูชาและเป็นตัวอย่างในคุณธรรม จริยธรรมการประพฤติตนของเหล่าบรรดาบัณฑิต จอหงวนและนักเรียน นักศึกษาของศาสนาเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีนในบางท้องที่ท้องถิ่นอาจจะมียกย่องหรือให้ความคำคัญควบคู่ในการบูชาร่วมกับเจ้าพ่อจือเซิงเซียนซือ เจ้าพ่อฉางเจี๋ยเซียนซือ (倉頡 , 倉頡先師) เจ้าพ่อจือซ่ง (詛誦 , 詛誦先師) ไท่ไป๋เซียนซือร่วมด้วย
เทพ/เซียนองค์ที่เกี่ยวข้อง.
ได้รับการยกย่องและบูชาแตกต่างกันตามพื้นท้องถิ่น
อู่เหวินชาง
ปัญจเทพบดีแห่งวรรณกรรมจีน
เลตมีบีแดร์
เลตมีบีแดร์  เป็นเพลงยอดนิยมที่แต่งโดยจอห์น รอสติลล์ (John Rostil) บันทึกเสียงครั้งแรกโดย ออกจำหน่ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 1973 เป็นซิงเกิลที่สองจากสตูดิโออัลบั้มที่มีชื่อเดียวกัน เพลงนี้ซึ่งได้รับอิทธิพลจากดนตรีคันทรี เป็นซิงเกิลแรกของนิวตัน-จอห์นที่ได้รับการจัดอันดับท็อปเทนซิงเกิลในสหรัฐ โดยขึ้นถึงอันดับที่ 6 และยังทำให้เธอได้รับรางวัลแกรมมีในสาขานักร้องเพลงคันทรีหญิงยอดเยี่ยมอีกด้วย ผู้ร้องประสานเสียงเบสในเพลงได้แก่ ไมค์ แซมส์ (Mike Sammes)
กลุ่มอาการแม็คคูน–อัลไบรต์
กลุ่มอาการแม็คคูน-อัลไบรต์  เป็นโรคทางพันธุกรรมที่ซับซ้อน ส่งผลให้เกิดความผิดปกติในระบบกระดูก ผิวหนัง และระบบต่อมไร้ท่อ โรคนี้ถือเป็นโรคพันธุกรรมกลุ่มโมเซอิกที่เกิดขึ้นจากการกลายพันธุ์ที่กระตุ้นยีนโซมาติกในโลคัส "GNAS" ซึ่งสร้างหน่วยย่อยอัลฟาของโปรตีนจี เฮตเตอโรไตรเมตริก Gs
โรคนี้มีการบรรยายไว้ครั้งแรกในปี 1937 โดยกุมารแพทย์ชาวอเมริกัน ดอนอแวน เจมส์ แม็คคูน และนักวิทยาต่อมไร้ท่อ ฟุลเลอร์ อัลไบรต์
จะสงสัยกลุ่มอาการแม็คคูน-อัลไบรต์เมื่อมีอาการแสดงต่อไปนี้อย่างน้อยสองข้อ:
โรคต่อมไร้ท่อจำนวนมากสามารถพบได้ในโรคนี้ อันเป็นผลจากการผลิตฮอร์โมนเพิ่มขึ้น
McCune–Albright syndrome
กลุ่มอาการแม็คคูน-อัลไบรต์
ฟรานซิส ไลต์
กัปตันฟรานซิส ไลต์ (; ค.ศ. 1740–21 ตุลาคม ค.ศ. 1794) เป็นนักสำรวจชาวอังกฤษ ผู้ก่อตั้งอาณานิคมอังกฤษบนเกาะปีนัง (ปัจจุบันอยู่ในประเทศมาเลเซีย) และเมืองหลวงจอร์จทาวน์ขึ้นในปี ค.ศ. 1786 ส่วนวิลเลียม ไลต์ บุตรของเขา เป็นผู้ก่อตั้งเมืองแอดิเลดในออสเตรเลีย
ไลต์เสียชีวิตจากมาลาเรียเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1794
ไลต์รับศีลจุ่มในดอลลิงฮู ซัฟฟอล์ก ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 15ธันวาคม ค.ศ. 1740 มารดาของเขาคือแมรี ไลต์ ญาติซึ่งเป็นขุนนางชื่อวิลเลียม นีกัส (William Negus) รับเขาไปเลี้ยง ไลต์เข้าเรียนในโรงเรียนแกรมมาร์วูดบริดจ์ ในปี ค.ศ. 1747
ถลาง ประเทศสยาม.
ในปี ค.ศ. 1765 เขาออกเดินทางมากับเรือ "ไคลฟ์" ของบริษัทอินเดียตะวันออก ซึ่งมีกัปตันเรือคือจอห์น อัลเลน (John Allen) มุ่งหน้าบอมเบย์และมัทราส เมื่อเดินทางถึงอินเดีย เขาได้รับความไว้วางใจให้นำเรือของบริษัทค้าขาย Jourdain, Sulivan &amp; Desouza จากมัทราส ชื่อเรือ "สปีดเวลล์" เพื่อออกเดินทางไปสยาม เขาเดินทางและค้าขายไปมาระหว่างถลางในสยาม (ปัจจุบันคือภูเก็ต), อาเจะฮ์ (ปัจจุบันอยู่ในอินโดนีเซีย) และคาบสมุทรมลายู โดยมีถิ่นฐานเป็นหลักแหล่งอยู่ที่ถลาง ที่นั่นเขาพบกับสตรีชื่อว่ามาร์ทีนา รอเซลส์ (Martina Rozells) ทั้งคู่ร่วมกันก่อตั้งสถานีการค้าแห่งหนึ่งขึ้นในกัวลาเกอดะฮ์ ไม่นานนับจากนั้น เขามีอิทธิพลอย่างมากและได้รับความไว้วางใจจากสุลต่านแห่งไทรบุรี
เขาตั้งรกรากในถลางและอาศัยอยู่เป็นเวลานับสิบปี เขาได้เรียนรู้ภาษาท้องถิ่นทั้งภาษามลายูและภาษาไทย รวมถึงในเวลาต่อมายังเป็นมิตรสหายกับท่านผู้หญิงจัน ท่านผู้หญิงมุก และเจ้าเมืองถลาง ต่อมาในปี ค.ศ. 1785 เขาได้เตือนชนชั้นปกครองของถลางว่าเกาะอาจถูกพม่าบุกโจมตีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ คำเตือนของไลต์ทำให้ชาวถลางซึ่งนำโดยท่านผู้หญิงจันและท่านผู้หญิงมุกเตรียมความพร้อมต่อการสู้รบ และชนะข้าศึกพม่าได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 1785 หลังเจ้าเมืองถลางถึงแก่กรรม ภรรยาหม้ายของเขาและญาติได้เสนอให้ไลต์ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองถลางคนต่อไป อย่างไรก็ตามพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย กษัตริย์แห่งสยามในเวลานั้น ทรงปฏิเสธข้อเสนอนี้
ปีนัง.
ไลต์เริ่มสนใจเกาะปีนังตั้งแต่ปี ค.ศ. 1771 เขาเคยเสนอแนวคิดอาณานิคมอังกฤษในแถบนี้แก่วอร์เรน เฮสติงส์ ผู้ว่าการอินเดียของบริษัทอินเดียตะวันออก เขายังเสนอว่าเกาะปีนังสามารถเป็น "สำคัญของการค้าขายในตะวันออก" กระนั้นแนวคิดของเขาไม่ได้รับความสนใจ ในปี ค.ศ. 1776–1777 ไลต์เป็นผู้จัดการการขนส่งอาวุธปืนชุดใหญ่ให้แก่อาณาจักรธนบุรีซึ่งนำโดยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
ในปี ค.ศ. 1786 ไลต์ในฐานะผู้แทนบริษัทอินเดียตะวันออกได้เช่าเกาะปีนังจากสุลต่านอับดุลเลาะห์ มูคาร์ราม ชาห์ ด้วยมูลค่า 6,000 ดอลลาร์สเปนต่อปี ในสมัยการปกครองของผู้สำเร็จราชการเซอร์จอห์น แม็กเฟอร์สัน ไลต์ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการหรือที่ชาวมลายูเรียก "เทวราชา" (Dewa Raja) ประจำอาณานิคมปีนังในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1786 ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของการปกครองของอังกฤษเหนือรัฐมลายู ไลต์เริ่มการหักร้างถางพงเพื่อก่อตั้งเมืองจอร์จทาวน์ขึ้นใหม่ เขาตั้งชื่อเมืองนี้ตามพระนามของพระเจ้าจอร์จที่ 3 ต่อมามีเรือของบริษัทอินเดียตะวันออกสองลำมาจอดบนฝั่งจอร์จทาวน์ ไลต์ถือโอกาสนี้ชักชวนลูกเรือมาร่วมพิธีการที่จัดขึ้นในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1786 เพื่อประกาศอาณานิคมแห่งใหม่ให้แก่เจ้าชายแห่งเวลส์ ในคืนวันก่อนวันพระราชสมภพของเจ้าชายแห่งเวลส์
Francis Light
วทันยา วงษ์โอภาสี
พระยาราชาเศรษฐี (เฉินเหลียน)
เก็บแผ่นดิน
เก็บแผ่นดิน เป็นละครที่สร้างจากงานเขียนที่ชื่อว่า "ไปเก็บแผ่นดินที่สิ้นชาติ" ประพันธ์โดย นายพันดี ซึ่งพูดถึงการต่อสู้ของชนกลุ่มน้อยที่ชื่อว่า เผ่าคาเซ ที่ปกป้องรักษาดินแดนจากรัฐบาลสหพันธรัฐซาวิน ซึ่งดินแดนทั้งสองมีอาณาเขตติดกับแผ่นดินประเทศไทย
ละครถูกสร้างขึ้น 2 ครั้ง ในครั้งแรกกำกับโดย นพพล โกมารชุน ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2544 และถูกนำมาสร้างใหม่อีกครั้งเนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีของช่อง 3 เมื่อปี พ.ศ. 2563 กำกับโดย ภูธเนศ หงษ์มานพ แต่ปัจจุบันยังไม่มีการออกอากาศแต่อย่างใด เนื่องจากสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทยเป็นอุปสรรค์ในการถ่ายทำ ต่อมาทางผู้จัดได้พับโปรเจกต์ไปแล้ว เนื่องจากเนื้อเรื่องค่อนข้างเชย ไม่ทันสมัย และไม่สนุกด้วย
บริเวณพรมแดนประเทศไทย มีชนเผ่าชื่อว่า "คาเซ" ที่มีผู้นำชื่อว่า "ละยี" เป็นแกนนำในการต่อสู้เพื่อปกป้องชนเผ่าของตนเองจากรัฐบาล "สหพันธรัฐซาวิน" โดยละยี มีลูกชายชื่อว่า "นาคา" ซึ่งได้รับการเลี้ยงดูจากปู่ และ "มินทะดา" ทหารของเผ่าที่รักและศรัทธาในตัวของละยี โดยหลังจากสงครามระหว่างเผ่าและรัฐบาลสงบลง มินทะดาถูกส่งมาเรียนที่ประเทศไทยพร้อมกับเพื่อนที่ชื่อว่า "สิพราย" และได้พบกับ "อองดี" นักศึกษาสัญชาติซาวินที่หลบหนีอยู่ในประเทศไทยเนื่องจากมีอุดมการเช่นเดียวกับชาวคาเซ
มินทะดาได้พบรักกับ "พันพัสสา" นักศึกษาชาวไทย แต่ถูกกีดกันจากครอบครัวของพันพัสสาเนื่องจากต้องการให้รักกับ "ชลชาติ" ทหารบกที่มีอนาคตหน้าที่การงานที่ดี ต่อมามินทะดาถูกเรียกตัวกลับไปยังคาเซ พันพัสสาจึงหนีจากครอบครัวตามมินทะดากลับไปที่คาเซด้วย "พิพัช" พ่อของพันพัสสาจึงขอให้เพื่อนของตนที่เป็นทหารป้องกันไม่ให้ลูกสาวของตนข้ามชายแดนไทยไปยังคาเซได้ และถูกพากลับมายังประเทศไทยหลังจากการปะทะโดยคิดว่ามินทะดาได้เสียชีวิตลงไปแล้ว แต่อันที่จริงมินทะดายังไม่เสียชีวิต และกลับไปพบกับหมู่บ้านของตนที่ถูกโจมตีจนเสียหายจากรัฐบาลซาวิน
จากเหตุการณ์นั้น มินทะดา สิพราย และ"ยะโพ" จึงจัดตั้งกองกำลังของเผ่าตนเองขึ้นมาด้วยวิธีการต่อสู้แบบใหม่ ในขณะเดียวกันภายในเผ่าก็มีความคิดที่หลากหลายในการเอาชนะรัฐบาลซาวินจนเกิดการทะเลาะกัน ซึ่งนาคาได้เตือนสติให้ทุกคนอย่าทะเลาะกันเองและทำให้รัฐบาลซาวินได้เปรียบไปกว่านี้
วันหนังนาคาได้พบกองทัพของรัฐบาลซาวินกำลังวางแผนที่จะโจมตีหมู่บ้าน จึงได้เตือนทุกคนและช่วยให้ทุกคนในหมู่บ้านหนีรอดมาได้ ทำให้หลังจากนั้นชาวคาเซสนับสนุนให้นาคาเป็นหัวหน้าของชนเผ่า ซึ่งเขาได้ประกาศว่า "ต่อไปนี้ คาเซจะมีประเทศ" โดยในฝั่งของชลชาติเองก็ได้มาประจำการในพื้นที่ใกล้เคียงในฝั่งไทย และทำงานแก้ไขปัญหาชนกลุ่มน้อยจนมีชื่อเสียง
ทางของเผ่าคาเซ ยะโพได้หักหลังกลุ่มคาเซเพื่อไปสวามิภักดิ์ต่อรัฐบาลซาวิน โดยวางแผนจับตัวนาคาในพื้นที่ฝั่งไทยขณะข้ามไปเที่ยวงานวัด ซึ่งแผนของเขาสำเร็จ ทำให้หมู่บ้านถูกโจมตีเนื่องจากขาดผู้นำ จนเกิดการบาดเจ็บอย่างหนัก มินทะดาและพวกจึงตัดสินใจข้ามมายังฝั่งไทยเพื่อปล้นยาที่ค่ายผู้อพยพ ทำให้พันพัสสาทราบว่ามินทะดายังมีชีวิตอยู่ และยอมใช้ตัวเองเป็นตัวประกัน เพื่อข้ามกลับไปยังหมู่บ้านคาเซ และได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง
ในเช้าวันรุ่งขึ้น รัฐบาลซาวินได้ปฏิบัติการครั้งใหญ่เพื่อกวาดล้างชนเผ่าคาเซ ทำให้นาคาเจ็บหนัก มินทะดาจึงต้องตัดสินใจปฏิบัติการอีกครั้งด้วยการข้ามไปปล้นในฝั่งไทย และถูกปิดล้อมโดยกองกำลังของชลชาติ มินทะดามีโอกาสในการตอบโต้ชลชาติแต่เลือกที่จะไม่ยิง เนื่องจากทราบว่าชลชาติจะเป็นคนที่ดูแลพันพันสาได้ดีกว่าตนเอง ขณะเดียวกันกองทัพเผ่าคาเซของนาคาได้ถอยร่นจากการโจมตีของรัฐบาลซาวินข้ามลำน้ำเข้ามายังฝั่งไทย ชลชาติจึงจำเป็นต้องสั่งให้ยิงสกัดกองกำลังติดอาวุธของนาคา พันพัสสาจึงขอร้องให้มินทะดาลี้ภัยเข้ามายังฝั่งไทย แต่มินทะดารู้ดีว่าชลชาติจะดูแลพันพัสสาได้ดีกว่า จนกระทั่งนาคาถูกทหารรัฐบาลซาวินยิงเสียชีวิตกลางลำน้ำแบ่งเขตประเทศไทยและซาวิน มินทะดาจึงอุ้มศพนาคากลับไปยังฝั่งของตน และหันกลับไปมองภาพของพันพัสสาคู่กับชลชาติไว้ในความทรงจำเป็นครั้งสุดท้าย
ตัวละครหลักของละครเก็บแผ่นดิน ประกอบไปด้วย
เพลงประกอบละคร.
พ.ศ. 2544.
เพลงประกอบละครเก็บแผ่นดินในปี พ.ศ. 2544 และถูกจัดจำหน่ายรวมอยู่ในในรูปแบบซีดีรวมเพลงละคร เป่าจินจง ประกอบไปด้วย
หลังออกอากาศในเวอร์ชันปี พ.ศ. 2544 ละครเก็บแผ่นดิน ถือเป็นละครที่สร้างเรทติ้งที่สูงมากให้กับสถานีโทรทัศน์ที่ออกอากาศขณะนั้น คือสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2561 ละครเก็บแผ่นดิน พ.ศ. 2544 ยังได้รับการยกย่องจากกระทรวงวัฒนธรรมให้ละครเก็บแผ่นดิน เป็น 1 ใน 99 สุดยอดละครไทย สมัยรัชกาลที่ 9 ซึ่งผ่านการคัดเลือกจากกว่า 2,649 เรื่อง
ละครเก็บแผ่นดินหลังจากออกอากาศในปี พ.ศ. 2544 ได้รับรางวัลประกอบไปด้วย
ละครเก็บแผ่นดินในปี พ.ศ. 2544 ถูกพูดถึงในฐานะที่เป็นละครที่พูดถึงการต่อสู้ของกลุ่มชาติพันธุ์และชนกลุ่มน้อยที่ลุกขึ้นมาต่อสู้เพื่ออธิปไตยของตนเอง ผ่านชนเผ่าและประเทศสมมุติ ซึ่งผู้เขียนบทประพันธ์เปิดเผยว่าได้แรงบันดาลใจมาจากเหตุการณ์ก๊อด'ส อาร์มี่บุกยึดโรงพยาบาลศูนย์ราชบุรีในปี พ.ศ. 2543 ซึ่งหลังจากสร้างละครและออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 ทำให้สังคมมีความเข้าใจถึงปัญหาชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่บริเวณพรมแดนไทยและประเทศเพื่อนบ้านมากยิ่งขึ้น
ในขณะที่ อัจฉรา รัศมีโชติ เจ้าหน้าที่หอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน) ได้กล่าวในงาน "อาเซียนป๊อปคัลเจอร์" ซึ่งจัดขึ้นโดย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) ว่าประเทศไทยนิยามชาวพม่าผ่านละครด้วยภาพลักษณ์ในอดีตของชาวพม่า ซึ่งได้ศึกษาเรื่องราวของละครไทย แบ่งเป็น 3 ประเภท จำนวน 6 เรื่อง โดยละครเก็บแผ่นดินนั้นอยู่ในประเภทของละครที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับคนชายขอบ มีการแสดงออกถึงความเป็นพม่าผ่านลักษณะท่าทาง และชื่อของตัวละครที่ให้ความรู้สึกว่าไม่ใช่คนไทย อาทิ มินทะดา อองดี
ต่อมาหลังจากการประกาศจัดทำละครเก็บแผ่นดินในปี พ.ศ. 2563 ได้มีการเผยแพร่เบื้องหลังการถ่ายทำในชื่อว่า "ก่อนไปเก็บแผ่นดิน 2020" ทางยูทูปแชแนลของผู้ผลิต จนกระทั่งเลยกำหนดการออกฉายมาจนถึงปี พ.ศ. 2565 ก็ยังไม่มีการออกอากาศละครแต่อย่างใด โดยทางผู้ผลิตประกาศว่ามีความล่าช้าเนื่องจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 แต่ในสังคมออนไลน์พันทิปกลับมีการตั้งข้อสังเกตว่าอาจจมาจากสถานการณ์ความไม่สงบภายในประเทศพม่าหลังจากการรัฐประหารในประเทศพม่า พ.ศ. 2564 ซึ่งเนื้อหาของละครพูดถึงการลุกขึ้นต่อสู้ของชนกลุ่มน้อยคล้ายคลึงสถานการณในประเทศพม่า อาจจะทำให้กระทบความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ในขณะที่ตัวผู้กำกับละครและนักแสดงนำละครเก็บแผ่นดิน พ.ศ. 2563 ได้ร่วมประชาสัมพันธ์ช่องทางการรับบริจาคสิ่งของต่าง ๆ เพื่อช่วยเหลือผู้ลี้ภัยจากสถานการณ์ความไม่สงบในประเทศพม่าบริเวณใกล้ชายแดนไทย ภายในการเสวนาออนไลน์ เรื่อง มนุษยธรรมริมฝั่งสาละวินโดยสำนักข่าวเดอะรีพอร์ตเตอร์
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2022
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2022 เป็นการแข่งขันฟุตบอลยูฟ่าซูเปอร์คัพ ครั้งที่ 47 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีระหว่างทีมชนะเลิศ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2021–22 เรอัลมาดริด จากสเปน พบกับทีมชนะเลิศ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22 ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท จากเยอรมนี. การแข่งขันจัดขึ้นในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2022 ณ สนามกีฬาโอลิมปิก ในเมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์.
ทีมชนะเลิศแชมเปียนส์ลีกจะได้รับการกำหนดให้เป็นทีม "เจ้าบ้าน" เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหาร.
เทวลิขิต
เทวลิขิต  ในเทววิทยาศาสนาคริสต์ เป็นลัทธิที่มีความเห็นว่าเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะพระเป็นเจ้าประสงค์ให้เกิดขึ้น โดยความเห็นแบบนี้โดยปกติใช้อ้างถึงชะตากรรมที่เกิดขึ้นในขั้นสุดท้ายของวิญญาณของแต่ละบุคคล การอธิบายความหมายของเทวลิขิตมักมุ่งแก้ปัญหาเกี่ยวกับปฏิทรรศน์ของเจตจำนงเสรี อันชี้ให้เห็นว่าสัพพัญญุตาของพระเป็นเจ้าดูขัดแย้งกับเจตจำนงเสรีของมนุษย์ ในบริบทนี้ เทวลิขิตสามารถถือว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของนิยัตินิยมทางศาสนา และโดยปกติถือได้ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของลัทธิกำหนดล่วงหน้า (predeterminism) ซึ่งมีอีกชื่อหนึ่งว่า นิยัตินิยมทางเทววิทยา
ไนต์วิตอะแคต
ไนต์วิตอะแคต  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยคิวริว Z เดิมเริ่มเผยแพร่ในบัญชีทวิตเตอร์ของผู้เขียนในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ภายหลังได้รับสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 3 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอพูยูไก ออกอากาศตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 และต่อด้วยออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ) ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2565
วันสิ้นโลกกับสุนัขชิบะของฉัน
วันสิ้นโลกกับสุนัขชิบะของฉัน  เป็นซีรีส์มังงะสี่ช่องญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยยู อิชิฮาระ เดิมเผยแพร่ในฐานะเว็บมังงะทางทวิตเตอร์ ต่อมาได้นำมาเผยแพร่เป็นซีรีส์โดยคาโดกาวะคอร์เปอเรชัน เริ่มเผยแพร่ทางเว็บไซต์ "ComicWalker" ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") โดยสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง ถึงเล่มที่ 3 เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 ออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ) ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอ ดีแอลอี เริ่มฉายทางยูทูบในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565
เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน (โอเอ็นเอ) ผลิตแอนิเมชันโดยสตูดิโอดีแอลอีและกำกับโดยโซโรโซโระ ทานิงาวะ เริ่มเผยแพร่ทางยูทูบเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2565
พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก พระพุทธเลิศหล้านภาลัย
วัดสามร่ม
วัดสามร่ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกงในตำบลบางเล่า อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา มีอาณาเขต ทิศเหนือจดที่ดินเอกชน ทิศใต้จดแม่น้ำบางปะกง ทิศตะวันออกจดโรงเรียนวัดสามร่ม (ไพบูลย์ปัญญา) ทิศตะวันตกจดที่ดินเอกชน มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 26 ไร่ 1 งาน
วัดสามร่ม (จีโรตมาราม) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2504 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 25 เมตร
เป็นวัดที่หลวงพ่อเหลือแห่งวัดสาวชะโงกได้เดินทางมาถึง ณ ที่วัดแห่งนี้ และได้ปักร่มกลดธุดงค์จำนวน 3 คัน เพื่อใช้เป็นสถานที่ในการนั่งสมาธิปฎิบัติธรรมฐาน ต่อมาชาวบ้านจึงเรียกว่า "วัดสามร่ม"
อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ๋ญกุศล ฌาปนสถาน และกุฏิ ภายในวัดสามร่ม มีวิหารหล่วงพ่อพุทธจำลองและพระสิวลี บรรยกาศภายในวัดค่อนข้างที่จะกว้างขวาง
วัดคุ้งกร่าง
วัดคุ้งกร่าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดแม่น้ำบางปะกง ในตำบลบางตลาด อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดคุ้งกร่าง แต่เดิมชื่อว่า วัดภาราม ต่อมาชาวบ้านเรียกกันว่า วัดคุ้ง เพราะอยู่บนเส้นทางสัญจรทางน้ำ (แม่น้ำบางปะกง) ต่อมาเรียกต่อท้ายว่า "วัดคุ้งกร่าง" เพราะบริเวณชายน้ำหน้าวัดมีต้นกร่างใหญ่ยืนอยู่ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2286 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542
ภายในวิหารหลวงพ่อผอมข้างอุโบสถจะเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางบำเพ็ญทุกรกิริยา ชาวบ้านเรียกว่า "หลวงพ่อผอม" ซึ่งมีอายุมากกว่า 200 ปี ภายในวัดมีศาลาการเปรียญที่สร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง ยังมีหลวงพ่อพุทธโสธร รูปปั้นหลวงปู่สะอาดอดีตเจ้าคณะตำบลบางตลาด เจ้าอาวาสวัดคุ้งกร่าง หลวงปู่กิจ อดีตเจ้าคณะอำเภอบางคล้า เจ้าอาวาสวัดคุ้งกร่าง ประดิษฐานอยู่ นอกจากนั้นภายนอกวิหารมีองค์พระสังกัจจายน์ปางประทานทรัพย์องค์ใหญ่ที่สุดในโลก
วัดจันทร์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดจันทร์ เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกายตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสักฝั่งตะวันตก ในตำบลบางพระครู อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ประมาณ 20 ไร่ 3 งาน 48 ตารางวา
วัดจันทร์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2360 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2365 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2560
เมื่อครั้งอุโบสถหลังเดิมมีสภาพทรุดโทรม จึงได้มีการย้ายองค์พระประธานหรือ "หลวงพ่อขาว" เพื่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ กลับพบวัตถุมงคล เศียรพระพุทธรูปจำนวนมาก ใต้ฐานองค์พระมีไหสีดำขนาดใหญ่ มีหูจับ 4 หู จึงนำมาเปิดดูพบว่า ภายในมีพระเครื่องเนื้อดินเผา เช่น หลวงพ่อโตวัดบางกระทิง พระซุ้มกอเหรียญหลวงพ่อขาว วัตถุมงคลรุ่นแรกของวัด พุทธลักษณะของพระกรุวัดจันทร์ สันนิษฐานเบื้องต้นน่าจะเป็นพระสร้างสมัยรัตนโกสินทร์ประมาณ 150–170 ปี จากลักษณะพิมพ์ทรง และอักขระคาถาที่ประทับด้านหลังองค์พระ เช่น อุเฑาะว์ นะ
อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่กุฏิพระสงฆ์ 1 หลัง จำนวน 7 ห้อง ศาลาอเนกประสงค์ จำนวน 1 หลัง หอกลอง หอระฆัง จำนวน 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง ฌาปนสถาน จำนวน 1 หลัง ห้องสุขา 1 หลัง จำนวน 6 ห้อง และอุโบสถหลังใหม่ที่สร้างตามแบบวัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก
เอ็มเม็ทท์ ทิลล์
เอ็มเม็ทท์ หลุยส์ ทิลล์ (; 25 กรกฏาคม ค.ศ. 1941 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 1955) เป็นเด็กชายชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาวัย 14 ปี ซึ่งถูกลักพาตัว ทรมาน และลงประชาทัณฑ์ในรัฐมิสซิสซิปปีใน ค.ศ. 1955 ภายหลังจากถูกกล่าวหาว่าได้ล่วงเกินสตรีผิวขาวนามว่า แคโรลีน ไบรอัน ในร้านขายของชำของครอบครัวของเธอ การที่ทิลล์ถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม และข้อเท็จจริงที่ว่า ผู้สังหารล้วนถูกพิพากษาให้พ้นผิด ทำให้ประวัติศาสตร์อันยาวนานของการบีฑาชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาในสหรัฐอย่างรุนแรงกลายเป็นที่สนใจ หลังการเสียชีวิตแล้วทิลล์ได้กลายเป็นสัญรูปของขบวนการสิทธิพลเมือง
ทิลล์เกิดและเติบโตในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ในช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อนในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1955 เขาได้ไปเยี่ยมญาติใกล้กับเทืองมันนี รัฐมิสซิสซิปปี ในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี้ เขาพูดคุยกับแคโรลีน ไบรอัน สตรีผิวขาววัย 21 ปี เจ้าของร้านของชำขนาดเล็กแห่งหนึ่งที่นั่น แม้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นที่ร้านจะกลายเป็นข้อพิพาท แต่ทิลล์ถูกกล่าวหาว่าเกี้ยวพา สัมผัสตัว หรือผิวปากใส่ไบรอัน ปฏิสัมพันธ์กับไบรอันอาจเป็นการละเมิดหลักความประพฤติที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรสำหรับการปฏิบัติตัวของชายผิวดำต่อหญิงผิวขาวในภาคใต้ยุคจิมโครว์ หลายคืนหลังเหตุการณ์ในร้าน รอย ผู้เป็นสามีและ เจ.ดับเบิลยู. มิลัม น้องชายต่างมารดาของเขาซึ่งพกพาอาวุธ ไปยังบ้านลุงของทิลล์และลักพาตัวเอ็มเม็ทท์ จากนั้นทุบตีและตัดอวัยวะก่อนสังหารเขาด้วยการยิงอาวุธปืนเข้าที่ศีรษะ และถ่วงศพให้จมลงไปในแม่น้ำทัลลาฮัตชี สามวันต่อมา มีการพบศพที่อวัยวะขาดและขึ้นอืดของเขาและกู้ขึ้นจากแม่น้ำ
ศพของทิลล์ได้ถูกส่งกลับไปยังชิคาโกซึ่งแม่ของเขายืนกรานที่จะจัดงานศพสาธารณะแบบเปิดฝาโลงศพ งานศพนี้จัดขึ้นที่โบสถ์โรเบิร์ตนิกายศาสนจักรพระเจ้าในคริสต์ (Church of God in Christ) ต่อมากล่าวกันว่า "'งานศพเปิดฝาโลงที่จัดโดยเมมี ทิลล์ แบรดลีย์ เปิดเผยให้โลกเห็นมากกว่าศพที่ขึ้นอืดและอวัยวะขาดของเอ็มเม็ทท์ ทิลล์ ลูกชายของเธอเท่านั้น การตัดสินใจของเธอได้มุ่งเน้นความสนใจที่ไม่ใช่เฉพาะคตินิยมเชื้อชาติในสหรัฐ และความป่าเถื่อนของการลงประชาทัณฑ์เท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงข้อจำกัดและความเปราะบางของระบอบประชาธิปไตยของอเมริกาด้วย ผู้คนนับหมื่นเข้าร่วมงานศพหรือเห็นศพที่อยู่ในโลงศพเปิด และนิตยสารและหนังสือพิมพ์สำหรับคนผิวดำจัดพิมพ์ภาพของศพที่ถูกตัดอวัยวะของเขา ได้ปลุกระดมการสนับสนุนของประชาชนผิวดำและความเห็นอกเห็นใจของคนขาวทั่วทั้งสหรัฐ มีการพิจารณาอย่างเข้มข้นต่อการขาดสิทธิพลเมืองของคนผิวดำในรัฐมิสซิสซิปปี โดยหนังสือพิมพ์ทั่วสหรัฐได้วิพากษ์วิจารณ์ต่อรัฐ แม้ในช่วงแรกหนังสือพิมพ์และข้าราชการบังคับใช้กฎหมยท้องถิ่นจะประณามความรุนแรงต่อทิลล์และเรียกร้องความยุติธรรม แต่พวกเขาตอบสนองต่อข้อวิจารณ์ระดับชาติด้วยการปกป้องคนรัฐเดียวกัน เท่ากับเป็นการสนับสนุนฆาตกรช่วงหนึ่ง
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1955 คณะลูกขุนซึ่งประกอบด้วยคนผิวขาวทั้งหมด วินิจฉัยว่าไบรอันท์และมิลัมนั้นไม่มีความผิดในการฆ่าทิลล์ ทั้งสองได้รับการคุ้มครองจากการห้ามฟ้องดำเนินคดีอาญาซ้ำ (double jeopardy) ชายสองคนได้ออกมายอมรับอย่างเปิดเผยในการให้สัมภาษณ์กับนิตยสารลุคในปี ค.ศ. 1956 ว่า พวกเขาทรมานและสังหารเด็ก โดยขายเรื่องเล่าในสิ่งที่พวกเขาลงมือเป็นเงิน 4,000 ดอลลาร์สหรัฐ การฆ่าทิลล์ได้ถูกมองว่าเป็นแรงกระตุ้นสำหรับขบวนการสิทธิพลเมืองในขั้นถัดไป ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1955 เริ่มมีการคว่ำบาตรรถโดยสารประจำทางมอนต์โกเมอรีในรัฐแอละแบมาและกินเวลายาวนานกว่าหนึ่งปี จนศาลสูงสุดสหรัฐวินิจฉัยว่า รถโดยสารที่แบ่งแยกสีผิวขัดต่อรัฐธรรมนูญ นักประวัติศาสตร์ระบุว่า เหตุการณ์แวดล้อมชีวิตและความตายของทิลล์ยังคงส่งผลต่อมาถึงปัจจุบัน มีการก่อตั้งคณะกรรมการอนุสรณ์เอ็มเม็ทท์ ทิลล์ในช่วงต้นศตวรรษที่ 21 อาคารศาลเทศมณฑลซัมเนอร์ได้รับการบูรณะและมีศูนย์สื่อความหมายเอ็มเม็ทท์ ทิลล์ (Emmett Till Interpretive Center) มีสถานที่ 51 แห่งในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี้ตั้งขึ้นเพื่อรำลึกถึงทิลล์ รัฐบัญญัติต่อต้านการลงประชาทัณฑ์เอ็มเม็ทท์ ทิลล์ ซึ่งเป็นกฏหมายสหรัฐที่จัดให้การลงประชาทัณฑ์เป็นอาชญากรรมจากความเกลียดชังในระดับสหพันธรัฐ มีการลงนามเป็นกฏหมาย เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2022 โดยประธานาธิบดี โจ ไบเดิน
นกอีแพรดท้องเหลือง เป็นนกกินแมลงขนาดเล็กท้องสีเหลืองสดใส หางพัดคล้ายนกอีแพรด ทำให้มันเคยได้รับการระบุชนิดในสกุลนกอีแพรด ปัจจุบันตั้งแต่ปี 2552 นกอีแพรดท้องเหลืองนี้กลับไปอยู่ในสกุล "Chelidorhynx" ซึ่งมีชนิดเดียวในสกุล และอยู่ในวงศ์นกจับแมลง (Stenostiridae) ในชื่อวิทยาศาสตร์ Chelidorhynx hypoxanthus และชื่อภาษาอังกฤษ fairy-flycatcher, yellow-bellied fantail หรือ yellow-bellied fairy-fantail
นกอีแพรดท้องเหลืองเคยถูกจัดชนิดไว้ในสกุลนกอีแพรด ("Rhipidura") วงศ์นกอีแพรด (Rhipiduridae) แต่การวิเคราะห์ดีเอ็นเอแสดงให้เห็นว่ามันเป็นญาติสนิทของนกจับแมลง ดังนั้นจึงย้ายไปอยู่ในในสกุล "Chelidorhynx" ซึ่งเป็นสกุลที่มีชนิดเดียว ในวงศ์ Stenostiridae
มักร้องเสียงสูง "ติ๊ด ๆ" ซ้ำ ๆ เป็นเวลานาน
พบมากในป่าดิบชื้นบริเวณตีนเขาและกึ่งภูเขา ระดับความสูง 1,500 – 2,565 เมตร ในอนุทวีปอินเดียในแถบเทือกเขาหิมาลัย เช่น เนปาล ปากีสถาน อินเดียตอนบน ภูฏาน บังกลาเทศ และบางส่วนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้แก่ ภาคเหนือและภาคตะวันตกตอนเหนือของไทย ลาวตอนเหนือ เวียดนามตอนเหนือ และพม่า รวมทั้งอาจพบได้ในมณฑลยูนนานของจีน
.ในประเทศไทยเป็นนกประจำถิ่น มีรายงานการพบที่อุทยานแห่งชาติดอยภูคา จังหวัดน่าน อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ และอุทยานแห่งชาติแม่วงก์ จังหวัดกำแพงเพชร
นกอีแพรดท้องเหลืองมีช่วงกระจายพันธุ์ แนวโน้มของประชากรดูเหมือนจะคงที่แม้ว่าขนาดประชากรยังไม่ได้รับการนับอย่างชัดเจน องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) ระบุให้มีสถานะเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ (LC)
นกอีแพรดท้องเหลืองจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองของประเทศไทย ตั้งแต่พ.ศ. 2546 ในประเภทสัตวป่าจําพวกนกลำดับที่ 842
ชู ฮยอน-ยอง
จู ฮยอน-ยอง
ฟ้ามิอาจกั้น (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2525)
จังหวัดกาญจนบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี พ.ศ. 2548 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 5 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดกาญจนบุรี
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกาญจนบุรี
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอท่าม่วง (ยกเว้นตำบลท่าตะค้อ ตำบลพังตรุ และตำบลหนองตากยา) อำเภอพนมทวน (ยกเว้นตำบลรางหวาย) และอำเภอด่านมะขามเตี้ย
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอท่ามะกา และอำเภอท่าม่วง (เฉพาะตำบลท่าตะค้อ ตำบลพังตรุ และตำบลหนองตากยา)
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอเลาขวัญ อำเภอบ่อพลอย อำเภอห้วยกระเจา และอำเภอพนมทวน (เฉพาะตำบลรางหวาย)
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอทองผาภูมิ อำเภอไทรโยค อำเภอสังขละบุรี อำเภอศรีสวัสดิ์ และอำเภอหนองปรือ
ในภายหลังที่ประชุมคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) มีมติสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของนายปารเมศ โพธารากุล ว่าที่ ส.ส.เขต 3 จังหวัดกาญจนบุรี พรรคประชาธิปัตย์ เป็นเวลา 1 ปี (การแจกใบแดง) และมติดังกล่าวมีผลให้ กกต. ต้องสั่งเลือกตั้งใหม่ในเขตเลือกตั้งที่ 3 จังหวัดกาญจนบุรี โดยกำหนดวันเลือกตั้งใหม่คือวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2548
ซึ่งในกรณีที่ถูกใบแดงและต้องเลือกตั้งใหม่ ผู้สมัครเดิมในเขตจากทุกพรรคจะเข้าสู่การเลือกตั้งใหม่อีกครั้งยกเว้นนายปารเมศ โพธารากุลที่ถูกใบแดง พรรคประชาธิปัตย์ไม่สามารถส่งผู้สมัครคนใหม่ลงแทนนายปารเมศได้ และเนื่องจากเขตเลือกตั้งที่ 3 เดิมผู้สมัครเพียง 2 ราย ส่งผลให้การเลือกตั้งใหม่ที่จัดขึ้นเหลือเพียงนายเรวัต สิรินุกุล ผู้สมัครจากพรรคไทยรักไทยเป็นผู้สมัครรายเดียวของเขตเลือกตั้งนี้
โดยนายเรวัตได้รับคะแนนเสียงมากกว่าสัดส่วนร้อยละ 20 (22,390) และมากกว่าจำนวนผู้ไม่ประสงค์ลงคะแนน (10,429) จึงทำให้นายเรวัตได้รับเลือกเป็น ส.ส.เขตเลือกตั้งนี้
โช อี-ฮย็อน
โช อี-ฮย็อน (, เกิด 8 ธันวาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ ซึ่งเริ่มเข้าสู่วงการการแสดงในปี ค.ศ. 2017 และเป็นที่รู้จักจากบทบาทของเธอในละครชุดเกาหลีใต้ เรื่อง "เพลย์ลิสต์ชุดกาวน์" (Hospital Playlist; ค.ศ. 2020–2021), "School 2021" (ค.ศ. 2021–2022) และ "มัธยมซอมบี้" (All of Us are Dead; ค.ศ. 2022)
โช อี-ฮย็อน เริ่มเข้าสู่วงการการแสดงในปี ค.ศ. 2017 ต่อมาได้เซ็นสัญญากับ เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี ค.ศ. 2018 แต่หลังจากนั้นได้ย้ายไปเซ็นสัญญากับ Artist Company ในปี ค.ศ. 2019
Cho Yi-hyun
นานา (เทพี)