pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โกลรีอา เจ้าหญิงแห่งทวร์นและทัคซิส  (พระนามเดิม: เคาน์เตสโกลรีอาแห่งเชินบวร์ค-เกลาเชา) ประสูติเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2503 ณ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นธิดาใน โจอาคิม เคานต์แห่งเชินบวร์ค-เกลาเชา และ เคาน์เตสเบียทริกซ์แห่งซีนชยี เด ซาร์วาร์ เฟโรดิก ทรงเป็นพระชายาใน โยฮันเนิส เจ้าชายที่ 11 แห่งทวร์นและทัคซิส โดยภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระสวามีในปี 2533 พระโอรสพระองค์เดียวของพระองค์ คือ อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 12 แห่งทวร์นและทัคซิส จึงสืบพระอิสริยยศต่อจากพระสวามี พระองค์ดำรงพระอิสริยยศ เจ้าหญิงหม้ายแห่งทวร์รและทัคซิส
ยู (นิตยสารญี่ปุ่น)
ยู  เป็นนิตยสารมังงะโจเซญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์โดยชูเอชะ โดยก่อตั้งใน ค.ศ. 1982 และมีฐานที่โตเกียว นิตยสารนี้ถูกยกเลิกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เนื่องจากมีผู้อ่านน้อย ทำให้มีการตีพิมพ์ฉบับสุดท้ายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018
มัสยิดใหญ่อัลนูรี (โมซูล)
Gloria, Princess of Thurn and Taxis
สิงห์ สเตเดียม
Ozuna (singer)
โครเมียม (แก้ความกำกวม)
โครเมียม อาจหมายถึง
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2021
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2021  เป็นการแข่งขันครั้งที่ 21 ของวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์สโมสรเอเชีย ซึ่งมีกำหนดจะจัดขึ้นที่นครราชสีมา ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 1 – 15 ตุลาคม ค.ศ. 2021. ผู้ชนะของทัวร์นาเมนต์นี้จะได้สิทธิ์เข้าสู่ วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์สโมสรโลก 2021.
สโมสรที่เข้าแข่งขัน.
ทีมด้านล่างนี้คือเข้าสู่สำหรับการแข่งขัน.
นัยรัตน์ ธนไวทย์โกเศส
นัยรัตน์ ธนไวทย์โกเศส (ชื่อเล่น: แป้ง; เกิด: ) เป็นยูทูบเบอร์ชาวไทย รู้จักกันในวิดีโอเกมไลฟ์สตรีมมิงของเธอทางช่องยูทูบชื่อว่า zbing z. เธอเริ่มทำวิดีทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2557 จนกลายมาเป็นไลฟ์สตรีมเมอร์ยอดนิยมของประเทศไทยด้วยผู้ติดตามมากกว่า 16 ล้านคน
นัยรัตน์เกิดที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เธอจบการศึกษาปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2557 เธอเริ่มเล่นเกมผ่านไลฟ์สตรีมมิงอย่างแนวเกมสยองขวัญทางช่องยูทูบของเธอ ต่อมา เธอเริ่มเป็นที่รู้จักจากการเล่นเกม จนเธออยู่ในสังกัดออนไลน์สเตชันทรู ในปี พ.ศ. 2559 เธอมีผู้ติดตามช่องยูทูบของเธอ 1 ล้านคนภายในเวลาสองปี ในปี พ.ศ. 2562 เธอมีผู้ติดตามช่องยูทูบของเธอ 10 ล้านคน ถือเป็นยูทูบเบอร์แนววิดีโอเกมไลฟ์สตรีมมิงคนแรกของประเทศไทย
นัยรัตน์เป็นผู้มีอิทธิพลในยูทูบของประเทศไทย โดยเฉพาะในกลุ่มเด็กและวัยรุ่น ในปี พ.ศ. 2562 เธอเป็นขวัญใจแนวแคสเตอร์จากการสำรวจอาชีพในฝันของเด็กไทย ในปี พ.ศ. 2564 เธอเป็น 1 ใน 100 คนไทยหัวใจนวัตกรรม จากสำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ
โยฮันเนิส เจ้าชายที่ 11 แห่งทวร์นและทัคซิส
โยฮันเนิส เจ้าชายที่ 11 แห่งทวร์นและทัคซิส  ประสูติเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2469 เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 3 และพระองค์แรกใน คาร์ล ออกัสตุส เจ้าชายที่ 10 แห่งทวร์นและทัคซิส และ เจ้าหญิงมาเรีย อันนาแห่งบรากันซา เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายมิเกล ดยุกแห่งบรากันซา และพระราชปนัดดาใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส ผ่านทางสายพระมารดา พระองค์ดำรงพระอิสริยยศที่ เจ้าชายที่ 11 แห่งทวร์นและทัคซิส ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาเมื่อวันที่ 26 เมษายน 2525 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2533 พระชันษา 64 ปี อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 12 แห่งทวร์นและทัคซิส พระโอรสพระองค์เดียว สืบพระอิสริยยศต่อ
Johannes, 11th Prince of Thurn and Taxis
Zbing z.
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทไฮม์-โรเซนเบิร์ก
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทไฮม์-โรเซนเบิร์ก  ประสูติเมื่อวันที่ 4 มกราคม 2413 เป็นพระธิดาใน ชาลส์ เจ้าชายแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทไฮม์-โรเซนเบิร์ก และ เจ้าหญิงโซฟีแห่งลิกเตนสไตน์ เป็นพระสุณิษา (ลูกสะใภ้) ใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส ในทางฝ่ายพระมารดานั้น ทรงเป็นพระนัดดาใน เจ้าชายอาล็อยส์ที่ 2 เแห่งลิกเตนสไตน์ เป็นพระภาคิไนยใน 2 เจ้าชายพระประมุขแห่งลิกเตนสไตน์ คือ เจ้าชายโยฮันน์ที่ 2 แห่งลิกเตนสไตน์ และ เจ้าชายฟรานซ์ที่ 1 แห่งลิกเตนสไตน์ ทรงเป็นพระภคินีใน อาล็อยส์ เจ้าชายแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทไฮม์-โรเซนเบิร์ก (พ.ศ. 2414-2495) เป็นพระอัยยิกา (ย่า) ใน เจ้าชายดูอาร์ท ปิโอ ดยุกแห่งบรากันซา พระประมุขแห่งราชวงศ์โปรตุเกส พระองค์ปัจจุบัน
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทไฮม์-โรเซนเบิร์ก ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายมิเกล ดยุกแห่งบรากันซา พระราชโอรสใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 ที่ ไคลน์ไฮบัค ราชอาณาจักรบาวาเรีย รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งโปรตุเกส ดัชเชสแห่งบรากันซา พระชายา มีพระบุตรดังนี้
จอน รัดกิน
จอน รัดกิน (; 13 มกราคม ค.ศ. 1968 – ) เป็นผู้ฝึกสอนฟุตบอลชาวอังกฤษ ซึ่งปัจจุบันทำงานให้แก่สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี และเอาด์-เฮเฟอร์เลเลอเฟิน ในฐานะผู้อำนวยการฟุตบอล ควบคู่ไปกับบทบาทของเขาในฐานะผู้อำนวยการอะคาเดมี
เลสเตอร์ซิตี.
บทบาททีมเยาวชน.
รัดกินได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการอะคาเดมีของสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2003 โดยก่อนหน้านี้เคยเป็นเด็กนักเรียนในระบบเยาวชนของเลสเตอร์ซิตีเมื่ออายุ 16 ปี และทำงานเป็นผู้ฝึกสอนเยาวชนมาตั้งแต่ ค.ศ. 1998 หลังจากทำงานเป็นผู้ฝึกสอนแบบไม่เต็มเวลารัดกินก็รับตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนเต็มเวลาที่ศูนย์กลางของความเป็นเลิศในขณะนั้น ในช่วงเวลานั้น เลสเตอร์ซิตีได้ผลิตนักเตะที่มีความสามารถโดดเด่นจำนวนมากซึ่งได้พัฒนาจากอะคาเดมีมาสู่ทีมชุดใหญ่ ซึ่งรวมถึงเอมีล เฮสกีย์ และแมตต์ ไพเปอร์
รัดกินได้รับใบอนุญาตยูฟ่าโปร และบรรลุความสำเร็จด้วยการรับใบอนุญาตอะคาเดมีไดเรกเตอร์ เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2007 เขาได้ครองตำแหน่งผู้บริหารร่วมของเลสเตอร์ซิตีหลังจากที่มาร์ติน อัลเลน จากไปโดยความยินยอมร่วมกัน
รัดกินได้ดูแลการพัฒนาผู้เล่นผ่านอะคาเดมีเยาวชนของสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี เช่น แอนดี คิง, โจ แมตท็อก, ริชาร์ด สเตียร์แมน, เจฟไฟ ชลุปป์ และเลียม มัวร์ โดยทั้งห้าคนได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติทั้งในฐานะทีมชาติเต็มตัว หรือทีมชาติรุ่นอายุต่ำกว่า 21 ปี
ผู้อำนวยการฟุตบอล.
เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2014 รัดกินได้รับการแทนที่เทอร์รี โรบินสัน ที่ออกจากฐานะผู้อำนวยการฟุตบอล
กระทั่งใน ค.ศ. 2016 รัดกินดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการเอาด์-เฮเฟอร์เลเลอเฟิน ภายใต้กลุ่มบริษัท คิง เพาเวอร์ อินเตอร์เนชันแนล
Jon Rudkin
Princess Maria Theresa of Löwenstein-Wertheim-Rosenberg
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ฤดูกาล 2009-10
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ฤดูกาล 2005-06
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ฤดูกาล 2006-07
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ฤดูกาล 2007-08
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ฤดูกาล 2008-09
หน้ากากของตุตันคาเมน
หน้ากากของตุตันคาเมน หมายถึง หน้ากากทองคำของฟาโรห์ตุตันคาเมนแห่งราชวงศ์ที่ 18 (ครองราชย์ 1334–1325 ปีก่อนคริสตกาล) ของอียิปต์โบราณ ค้นพบโดยเฮาเวิร์ด คาร์เทอร์ ในหลุมฝังพระศพ เควี 62 (KV62) ในหุบเขากษัตริย์ เมื่อ ค.ศ. 1925 ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ กรุงไคโร เป็นหนึ่งในผลงานศิลปะที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกและสัญลักษณ์สำคัญของอารยธรรมอียิปต์โบราณ
หน้ากากมีลักษณะเหมือนเทพโอไซริส เทพเจ้าแห่งชีวิตหลังความตายของอียิปต์ มีความสูง 54 เซนติเมตร (1.8 ฟุต) หนักกว่า 10 กิโลกรัม (22 ปอนด์) หรือ 321.5 ทรอยออนซ์ และตกแต่งด้วยหินกึ่งมีค่า (semi-precious stones) มีคาถาโบราณจาก "คัมภีร์มรณะ " จารึกเป็นอักษรอียิปต์โบราณบนไหล่ของหน้ากาก มีการตั้งสมมุติฐานตั้งแต่ ค.ศ. 2001 ว่า หน้ากากชิ้นนี้เดิมทีอาจมีจุดประสงค์ทำขึ้นเพื่อฟาโรห์เนเฟอร์เนเฟอรัวเตน (Neferneferuaten)
ห้องฝังพระศพของตุตันคาเมนถูกพบที่สุสานทีบส์ในหุบเขากษัตริย์ในปี 1922 และเปิดในปี 1923 แต่ต้องใช้เวลาอีก 2 ปี ก่อนที่ทีมขุดค้นซึ่งนำโดยนักโบราณคดีชาวอังกฤษ เฮาเวิร์ด คาร์เทอร์ จะสามารถเปิดโลงพระศพขนาดใหญ่ที่มีมัมมี่ของตุตันคามุน เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 1925 ทีมขุดค้นได้เปิดโลงพระศพชั้นในสุดของสามโลง ซึ่งเผยให้เห็นหน้ากากทองคำที่ผู้คนเห็นเป็นครั้งแรกในรอบประมาณ 3,250 ปี คาร์เตอร์เขียนในไดอารี่ของเขาว่า:
หมุดถอดฝาถูกยกขึ้น ฉากสุดท้ายถูกเปิดเผย – มัมมี่ของกษัตริย์หนุ่มที่ห่ออย่างประณีตมาก ด้วยหน้ากากสีทองของการแสดงออกที่น่าเศร้า แต่สงบ เป็นสัญลักษณ์ของโอไซริส … หน้ากากแสดงถึงคุณลักษณะของพระเจ้า แต่อุปมาคือ Tut.Ankh.Amen – เงียบสงบและสวยงาม ด้วยลักษณะเดียวกับที่เราพบบนรูปปั้นและโลงศพของเขา หน้ากากถอยกลับเล็กน้อย จึงจ้องมองขึ้นไปบนสวรรค์
ในเดือนธันวาคม 1925 หน้ากากถูกถอดออกจากหลุมฝังศพ วางในลังพร้อมขนส่ง 635 กิโลเมตร (395 ไมล์) ไปยังพิพิธภัณฑ์อียิปต์ในกรุงไคโร ที่ซึ่งยังคงแสดงต่อสาธารณะจนถึงปัจจุบัน
หน้ากากสูง 54 ซม. (21 นิ้ว) กว้าง 39.3 ซม. (15.5 นิ้ว) และลึก 49 ซม. (19 นิ้ว) ทำจากทองสองชั้น ซึ่งมีความหนาตั้งแต่ 1.5–3 มม. (0.059–0.118 นิ้ว) และหนัก 10.23 กก. (22.6 ปอนด์) ผลเอ็กซ์เรย์ที่ดำเนินการเมื่อปี 2007 เผยให้เห็นว่าหน้ากากส่วนใหญ่ทำจากทอง 23 กะรัตผสมทองแดงเพื่ออำนวยความสะดวกในการทำงานเย็นที่ใช้ในการขึ้นรูปหน้ากาก พื้นผิวหน้ากากเคลือบด้วยโลหะผสมทองคำสองชนิดที่แตกต่างกันอย่างบางมาก (ประมาณ 30 นาโนเมตร) ได้แก่ ทองคำ 18.4 กะรัต เฉดสีอ่อนสำหรับใบหน้าและลำคอ และทองคำ 22.5 กะรัตสำหรับส่วนที่เหลือของหน้ากาก
ใบหน้าแสดงถึงพระพักตร์โดยทั่วไปของฟาโรห์ ซึ่งมีลักษณะเดียวกันกับรูปปั้นผู้พิทักษ์ที่ค้นพบตรงจุดอื่นในหลุมฝังพระศพ สวมผ้าโพกศีรษะ "เนเมส" ประดับด้วยเครื่องราชอิสริยาภรณ์งูเห่า (Wadjet) และนกแร้ง (Nekhbet) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการปกครองของตุตันคามุนเหนือดินแดนอียิปต์ตอนล่างและอียิปต์ตอนบนตามลำดับ หูถูกเจาะไว้สำหรับใส่ต่างหู ซึ่งเป็นลักษณะที่น่าจะสงวนไว้สำหรับบรรดาราชินีและเด็ก และมีให้เห็นในศิลปะอียิปต์โบราณที่หลงเหลือให้เห็นอยู่ถึงปัจจุบัน
หน้ากากฝังด้วยแก้วสีและอัญมณี และรวมถึง แลพิสแลซูลี (ตาและคิ้ว), ควอตซ์ (ดวงตา), ออบซิเดียน (รูม่านตา), คาร์นิเลียน, แอมะซอไนต์, เทอร์คอยซ์ , และเครื่องเคลือบลงสี
เครา.
ครั้งถูกค้นพบเมื่อปี 1925 เคราทองคำน้ำหนัก 2.5 กก. (5.5 ปอนด์) ที่ฝังด้วยแก้วสีน้ำเงินเพื่อให้มีลักษณะคล้ายเปียถักได้แยกออกจากหน้ากาก แต่ก็ถูกติดกลับเข้าที่คางโดยใช้เดือยไม้ในปี 1944
ในเดือนสิงหาคม 2014 เคราได้หลุดออกมาขณะนำหน้ากากออกจากกล่องแสดงเพื่อทำความสะอาด เจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์ที่รับผิดชอบใช้กาวอีพอกซีแห้งเร็วเพื่อพยายามแก้ไข โดยปล่อยให้เคราอยู่ตรงกลาง ความเสียหายดังกล่าวสังเกตเห็นได้ในเดือนมกราคม 2015 และได้รับการซ่อมแซมโดยทีมงานชาวเยอรมัน-อียิปต์ ซึ่งทำการซ่อมแซมใหม่โดยใช้ขี้ผึ้ง ซึ่งเป็นวัสดุธรรมชาติที่ชาวอียิปต์โบราณใช้
คำจารึก.
บริเวณด้านหลังของหน้ากากและไหล่มีคาถาป้องกันจารึกด้วยอักษรไฮเออโรกลีฟอียิปต์ในแนวตั้งสิบเส้นและแนวนอนสองเส้น คาถาปรากฏตัวครั้งแรกบนหน้ากากคราวราชอาณาจักรกลาง ประมาณ 500 ปี ก่อนรัชกาลฟาโรห์ตุตันคามุน จากบทที่ 151 ของคัมภีร์มรณะ
ตาขวาของเจ้าเป็น"บาร์ก (bark หรือ เรือศักดิ์สิทธิ์สู่แดนมรณะ)" ยามกลางคืน (ของเทพสุริยัน), ตาซ้ายของเจ้าคือ"บาร์ก" ยามกลางวัน, คิ้วของเจ้าเป็น (ของ) "เอนนีด (Ennead หรือ หมู่เทพเก้าองค์ที่ชาวอียิปต์โบราณบูชา)" ของเหล่าทวยเทพ, หน้าผากของเจ้าคือ (เป็นของ) อนูบิส, ต้นคอของเจ้า (เป็นของ) ฮอรัส, ปอยผมของเจ้าคือ (เป็นของ) พทาร์-โซคาร์, (เจ้าอยู่เบื้อง) หน้าโอไซริส (ตุตันคามุน), พระองค์ทอดพระเนตรขอบใจเจ้า เจ้านำพระองค์ไปสู่ทางที่ดี เพื่อพระองค์จะได้ปราบพวกของเซต ผู้เป็นศัตรูของเจ้าต่อหน้าเหล่าทวยเทพเอนนีด ในปราสาทอันยิ่งใหญ่ของเจ้าชาย ซึ่งอยู่ในเฮลิโอโปลิส … โอไซริส, กษัตริย์แห่งอียิปต์ตอนบน "Nebkheperure" [ชื่อบัลลังก์ของตุตันคามุน], สวรรคต, ประทานชีวิตโดยเร
โอไซริสเป็นเทพเจ้าแห่งชีวิตหลังความตายของอียิปต์ ชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่าฟาโรห์ที่ได้รับการเตรียมพระศพในลักษณะของโอไซริสจะปกครองอาณาจักรแห่งความตาย ความเชื่อนี้ไม่สามารถเข้ามาแทนที่ลัทธิเก่าที่บูชาเทพสุริยะ ซึ่งเชื่อว่าฟาโรห์ที่สวรรคตแล้วจะฟื้นคืนชีพอีกครั้งในฐานะเทพสุริยะ ผู้ทรงมีพระวรกายทำด้วยทองคำและลาพิสลาซูลี การบรรจบกันของความเชื่อทั้งเก่าและใหม่นี้ ก่อให้เกิดการผสมผสานของตราสัญลักษณ์ภายในโลงพระศพและหลุมพระศพของตุตันคามุน
Mask of Tutankhamun
โกะโร อินะงะกิ
ยะมะงุชิ ทะสึยะ
ปรัชญาดิจิทัล
ปรัชญาดิจิทัล (หรือ ภววิทยาทางดิจิทัล) เป็นแนวทางในปรัชญาและจักรวาลวิทยาซึ่งได้รับการสนับสนุนจากนักคณิตศาสตร์ นักวิทยาการคอมพิวเตอร์และนักฟิสิกส์เชิงทฤษฎีบางคน ได้แก่ Edward Fredkin, Konrad Zuse, Stephen Wolfram, Rudy Rucker, Gregory Chaitin, Seth Lloyd และ Paola Zizzi
ปรัชญาดิจิทัลเป็นการตีความอภิปรัชญาแบบเอกนิยมสมัยใหม่ของ Gottfried Leibniz ที่นำมาแทนที่โมนาดส์ (monads) ของ Leibniz ด้วยแง่มุมของทฤษฎีเครื่องจักรอัตโนมัติเซลลูลาร์ ตามแนวคิดของไลบ์นิซ จิตสามารถได้รับการรักษาเชิงคำนวณ ปรัชญาดิจิทัลจึงพยายามพิจารณาประเด็นหลักบางประการในปรัชญาจิต แนวทางของดิจิทัลพยายามที่จะจัดการกับทฤษฎีควอนตัมที่ไม่ได้กำหนดโดยอนุมานว่าข้อมูลทั้งหมดต้องมีวิธีการที่จำกัดและไม่ต่อเนื่องในการเป็นตัวแทนและวิวัฒนาการของสถานะทางกายภาพถูกควบคุมโดยกฎท้องถิ่นและกฎเกณฑ์
ในฟิสิกส์ดิจิทัล การดำรงอยู่และความคิดจะประกอบด้วยการคำนวณเท่านั้น (อย่างไรก็ตามไม่ใช่ว่าจะต้องคิดคำนวณทั้งหมด) ดังนั้นการคำนวณจึงเป็นสารเดียวของอภิปรัชญาแบบเอกนิยม ในขณะที่อัตวิสัยเกิดขึ้นจากความเป็นสากลในการคำนวณ ปรัชญาดิจิทัลมีหลายรูปแบบ แต่ส่วนใหญ่เป็นทฤษฎีข้อมูลดิจิทัลที่เน้นความเป็นจริงทางกายภาพและวิทยาศาสตร์การรับรู้ และอื่น ๆ ตามกรอบของทฤษฎีสารสนเทศ
นักปรัชญาดิจิทัล.
Edward Fredkin ผู้บุกเบิกคอมพิวเตอร์ เขาได้เขียนบทความ "Finite Nature" (1992) ซึ่งระบุกฎพื้นฐานของสารสนเทศทางกายภาพสองข้อ เนื่องจากปัญหาทางฟิสิกส์ที่แก้ไขไม่ได้ กฎพื้นฐานทั้งสองนี้มีผลพวงเชิงตรรกะพื้นฐานสองประการ ดังนี้
หากกฎสารสนเทศพื้นฐานข้อแรกของ Fredkin ถูกต้อง แสดงว่าทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ของ Einstein ไม่ถูกต้องทั้งหมด เพราะทฤษฎีนี้ไม่ได้อาศัยข้อมูลสารสนเทศแบบดิจิทัล หากกฎพื้นฐานข้อที่สองของ Fredkin ถูกต้อง การตีความของโคเปนเฮเกนในเรื่องกลศาสตร์ควอนตัมก็ไม่ถูกต้องทั้งหมด เนื่องจากการสุ่มควอนตัมยังขาดคำอธิบายที่ให้คำจำกัดความแบบดิจิทัล
ในหนังสือ "A New Kind of Science" บทที่ 9 ของ Stephen Wolfram นำเสนอโครงร่างของหุ่นยนต์พหุภพ ต่ำกว่ามาตราส่วนแพลงค์ มีซับสเตรตทางสารสนเทศที่ช่วยให้สร้างเวลา พื้นที่และพลังงาน โดยใช้พารามิเตอร์อัปเดต พารามิเตอร์ที่อัปเดตสำหรับลิขสิทธิ์นั้นคล้ายคลึงกับเวลาผ่าน isomorphism ทางคณิตศาสตร์ แต่พารามิเตอร์ที่อัปเดตนั้นเกี่ยวข้องกับการสลายตัวในจักรวาลที่หลากหลาย สารตั้งต้นของข้อมูลสารสนเทศประกอบด้วย โหนดเครือข่ายที่สามารถจำลองรูปแบบจำลองเครือข่ายแบบสุ่มและจำนวนเต็มตามแนวทางของ Feynman ในความเป็นจริงทางกายภาพ ทั้งพลังงานและปริภูมิ-เวลา เป็นคุณสมบัติรอง คุณลักษณะพื้นฐานที่สุดของความเป็นจริงคือการแพร่กระจายสัญญาณที่มีสาเหตุจากการอัปเดตพารามิเตอร์ที่ดำเนินการกับโหนดเครือข่าย เครื่องจักรอัตโนมัติอันซับซ้อนมีรูปแบบที่ประกอบด้วยสารตั้งต้นของข้อมูลสารสนเทศ พารามิเตอร์ที่อัปเดต กฎง่ายๆ สองสามข้อ และวิธีการหาค่า ทฤษฎีสนามควอนตัมและทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปทั้งหมด
ในหนังสือ "Mind Tools" (1987) ของ Rudy Rucker ผู้ซึ่งเป็นนักคณิตศาสตร์และนักปรัชญาได้ กล่าวถึงแนวคิดนี้ด้วยข้อสรุปต่อไปนี้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคณิตศาสตร์กับจักรวาล ข้อสรุปที่สองของ Rucker ใช้ศัพท์เฉพาะ 'fact-space'; นี่คือ แบบจำลองทางวิทยาศาสตร์ของความเป็นจริง ของ Rucker ที่มีพื้นฐานว่าการดำรงอยู่ทั้งหมดคือการรับรู้ของผู้สังเกตการณ์ต่างๆ เอกลักษณ์ของแต่ละประเภทมีลักษณะเป็นก้อนกลม (glob) ใน fact-space โลก - ซึ่งเป็นที่รวบรวมความคิดและวัตถุทั้งหมด - เป็นรูปแบบที่กระจายไปทั่ว fact-space ข้อสรุปต่อไปนี้อธิบายปรัชญาดิจิทัลที่เกี่ยวข้องกับโลกกับ fact-space
แนวคิดพื้นฐานเกี่ยวกับฟิสิกส์ของ Fredkin.
Fredkin ใช้แนวทางที่รุนแรงในการอธิบาย EPR Paradox และการทดลองแบบ double-slit ในกลศาสตร์ควอนตัม ในขณะที่ยอมรับว่ากลศาสตร์ควอนตัมให้การทำนายที่แม่นยำ Fredkin ก็เห็นพ้องกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ในการโต้วาทีของโบร์-ไอน์สไตน์ จากหนังสือ "The Meaning of Relativity" ไอน์สไตน์เขียนว่า "เราสามารถให้เหตุผลที่ดีว่าทำไมความเป็นจริงจึงไม่สามารถแสดงด้วยพลังสนามที่ต่อเนื่องได้ จากปรากฏการณ์ควอนตัม ดูเหมือนว่าจะตามมาด้วยความมั่นใจว่าระบบของพลังงานอันจำกัดสามารถอธิบายได้อย่างสมบูรณ์ด้วยชุดตัวเลขที่จำกัด (จำนวนควอนตัม) ดูเหมือนว่าจะไม่สอดคล้องกับทฤษฎีอนุกรม และต้องนำไปสู่การพยายามค้นหาทฤษฎีพีชคณิตบริสุทธิ์ เพื่ออธิบายความเป็นจริง อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครรู้วิธีหาค่าพื้นฐานสำหรับคำอธิบายดังกล่าว"
ความหวังของไอน์สไตน์เป็นทฤษฎีพีชคณิตบริสุทธิ์ อย่างไรก็ตาม Fredkin พยายามค้นหาทฤษฎีสารสนเทศบริสุทธิ์เพื่ออธิบายความเป็นจริง ในขณะเดียวกัน นักฟิสิกส์พบความคลุมเครือและปัญหาเกี่ยวกับความเข้ากันได้ของทฤษฎีบทเบลล์ และการขาดการพิสูจน์ให้เป็นเท็จเชิงประจักษ์ในการแสดงออกถึงความคิดของ Fredkin ในหนังสือ "Digital Philosophy (DP)" บทที่ 11 Fredkin ตั้งคำถามว่า "ฟิสิกส์อาจมีกฎเกณฑ์ที่เข้มงวดใน การเก็บรักษาข้อมูลสารสนเทศหรือไม่" Fredkin ตอบคำถามของเขาเองว่า "ถ้าเป็นเช่นนั้น เราต้องคิดทบทวนใหม่เกี่ยวกับการแตกตัวของอนุภาค การชนกันแบบไม่ยืดหยุ่นและกลศาสตร์ควอนตัม เพื่อให้เข้าใจมากขึ้นว่าเกิดอะไรขึ้นกับข้อมูลสารสนเทศ การปรากฎตัวของเหตุการณ์สุ่มอย่างแท้จริงเพียงครั้งเดียวนั้นไม่สอดคล้องกับกฏการเก็บรักษาข้อมูลสารสนเทศที่เข้มงวดอย่างยิ่ง เห็นได้ชัดว่ามีข้อมูลสารสนเทศจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับเส้นโคจร (trajectory) ของทุกอนุภาค และข้อมูลสารสนเทศนั้นจะต้องได้รับการรักษาไว้ นี่เป็นปัญหาใหญ่มากในปรัชญาดิจิทัล (DP) แต่ปัญหาดังกล่าวไม่ค่อยได้รับการพิจารณาในฟิสิกส์ทั่วไป "
"คำถามใหญ่ห้าข้อพร้อมคำตอบที่เรียบง่าย" ของ Fredkin.
จากข้อมูลของ Fredkin "กลศาสตร์ดิจิทัลคาดการณ์ว่า สำหรับทุกความสมมาตรของฟิสิกส์ที่ต่อเนื่องกัน จะมีกระบวนการทางจุลภาคบางอย่างที่ทำลายสมมาตรนั้น" ดังนั้น ตามข้อมูลของ Fredkin ในมาตราส่วนพลังค์ สสารธรรมดาอาจมีโมเมนตัมเชิงมุมที่หมุนที่ทำลายหลักการสมมูล แรงของเฟรดที่แปลกประหลาดอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดแรงบิดภายในปริภูมิ-เวลา
ทฤษฎี Einstein–Cartan ขยายทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปเพื่อจัดการกับอันตรกิริยาของสปินกับออร์บิท เมื่อมีสสารที่มีสปินอยู่ ตามภูมิปัญญาดั้งเดิมในทางฟิสิกส์ แรงบิดภายในจะไม่เพิ่มจำนวนซึ่งหมายความว่าแรงบิดจะปรากฏภายในวัตถุขนาดใหญ่และไม่มีที่ไหนเลย จากข้อมูลของ Fredkin แรงบิดอาจปรากฏขึ้นภายนอกและรอบๆ วัตถุขนาดใหญ่ เนื่องจากจักรวาลที่หลากหลายมีความเฉื่อยที่ผิดปกติ
พระรูปครึ่งองค์เนเฟอร์ติติ
พระรูปครึ่งองค์เนเฟอร์ติติ  เป็นรูปปั้นครึ่งตัวทำจากหินปูนที่เคลือบด้วยปูนปั้นของเนเฟอร์ติติ มเหสีของฟาโรห์แอเคนาเทนแห่งอียิปต์โบราณ เชื่อกันว่างานชิ้นนี้สร้างขึ้นในปี 1345 ก่อนคริสตศักราช โดยประติมากรทุตโมส เพราะถูกพบในโรงงานของเขาในเมืองอามาร์นา ประเทศอียิปต์
ทีมนักโบราณคดีชาวเยอรมนีนำโดย Ludwig Borchardt ค้นพบสิ่งนี้ในปี 1912 ภายหลังถูกนำมาเก็บไว้ที่สถานที่ต่าง ๆ ในประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ห้องใต้ดินของธนาคาร เหมืองเกลือใน Merkers-Kieselbach พิพิธภัณฑ์ Dahlem พิพิธภัณฑ์อียิปต์ใน Charlottenburg และพิพิธภัณฑ์ Altes ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์นอยเอส ในกรุงเบอร์ลิน ซึ่งเป็นสถานที่จัดแสดงเดิมตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
พระรูปครึ่งองค์เนเฟอร์ติติได้กลายเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของเบอร์ลินและอียิปต์โบราณ อีกทั้งยังเป็นหัวข้อของการโต้เถียงที่รุนแรงระหว่างอียิปต์และเยอรมนี เกี่ยวกับข้อเรียกร้องของอียิปต์ในการส่งของกลับประเทศซึ่งเริ่มขึ้นในปี 1924 ครั้งจัดแสดงต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรก
Nefertiti Bust
ราชอาณาจักรใหม่แห่งอียิปต์
รายชื่อรัฐสหพันธ์ของประเทศบราซิลเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์
อีเทอร์นอลส์ (การ์ตูน)
อาร์ทวสวาแชน
ยูฆารีอัสกีปารา
เจ้าหญิงมารีอา อานาแห่งบรากังซา
เจ้าหญิงมารีอา อานาแห่งบรากังซา อิงฟังตาแห่งโปรตุเกส  ต่อมาคือ เจ้าหญิงคาร์ล ออกัสตุสแห่งทวร์นและทัคซิส ประสูติเมื่อวันที่ 3 กันยายน 2442 ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์โปรตุสเกส โดยในฐานะพระธิดาใน เจ้าชายมิเกล ดยุกแห่งบรากันซา และ เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทไฮม์-โรเซนเบิร์ก ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส และเป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ใน เจ้าชายดูอาร์ท ปิโอ ดยุกแห่งบรากันซา พระประมุขแห่งราชวงศ์โปรตุเกสพระองค์ปัจจุบัน ทรงเสกสมรสกับ คาร์ล ออกัสตุส เจ้าชายที่ 10 แห่งทวร์นและทัคซิส เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2464 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงคาร์ล ออกัสตุสแห่งทวร์นและทัคซิส พระชายา มีพระบุตร 4 พระองค์ คือ
พระองค์มิได้ดำรงพระอิสริยยศ เจ้าหญิงพระชายาแห่งทวร์นและทัคซิส เนื่องจากสิ้นพระชนม์ไปก่อน โดยสิ้นพระชนม์ลง เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2514 พระชันษา 71 ปี หลังจากนั้นเพียง 20 วัน ในวันที่ 13 กรกฎาคม ในปีเดียวกัน พระสวามีจึงได้ดำรงพระอิสริยยศ เจ้าชายพระประมุขแห่งทวร์นและทัคซิส ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐา พระองค์ยังเป็นพระอัยยิกา (ย่า) ใน อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 12 แห่งทวร์นและทัคซิส พระประมุขพระองค์ปัจจุบันของพระราชวงศ์ทวร์นและทัคซิส
เจ้าหญิงมาเรีย อันนาแห่งบรากันซา
คาร์ล เอากุสท์ เจ้าชายที่ 10 แห่งทวร์นและทัคซิส
คาร์ล ออกัสตุส เจ้าชายที่ 10 แห่งทวร์นและทัคซิส  ประสูติเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2441 เป็นพระโอรสใน อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 8 แห่งทวร์นและทัคซิส และ อาร์ชดัชเชสมาร์กาเรเทอ เคลเม็นทีเนอแห่งออสเตรีย ดำรงพระอิสริยยศ เจ้าชายที่ 10 แห่งทวร์นและทัคซิส ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐา ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ เจ้าชายที่ 9 แห่งทวร์นและทัคซิส เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2514 พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีอา อนาแห่งบรากันซา พระราชนัดดาใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2464 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงคาร์ล ออกัสตุสแห่งทวร์นและทัคซิส พระชายา มีพระบุตร 4 พระองค์ คือ
ภายหลัง สงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ทรงมีทัศนคติต่อต้านนาซี จึงทรงถูกถูกคุมขังในเรือนจำเกสตาโปใน ลันด์สฮูท ระหว่างปี 2487-2488 ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐา พระองค์ในพระชันษา 73 ปี ได้ดำรงพระอิสริยยศ เจ้าชายที่ 10 แห่งทวร์นและทัคซิส ในช่วงเวลานี้ ทรงรับผิดชอบในการปรับปรุงพื้นที่เกษตรกรรมและป่าไม้ของราชวงศ์ให้ทันสมัย ​​และทรงสร้างบ้านสำหรับคนงานและพนักงานของพระองค์นอกจากนี้ ยังทรงสนับสนุนการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม-ประวัติศาสตร์ของราชวงศ์อย่างต่อเนื่อง ทรงมีส่วนร่วมในการซ่อมแซมส่วนภายในของโบสถ์เซนต์เอ็มเมรัม จากศตวรรษที่ 17 และ 18 พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2525 พระศพถูกฝังอยู่ในโบสถ์ของโบสถ์เซนต์เอ็มเมรัม
เจ้าหญิงมารีอา อนาแห่งบรากันซา
คาร์ล ออกัสตุส เจ้าชายที่ 10 แห่งทวร์นและทัคซิส
ONEE
วัดดงหนองเป็ด
วัดดงหนองเป็ด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 22 ตารางวา ปัจจุบันพระครูบัณฑิตวราภิมณฑ์ (นวัตถกรณ์) เป็นเจ้าอาวาส
วัดดงหนองเป็ด ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยใด สันนิษฐานว่าคงสร้างขึ้นในบริเวณของวัดเก่ามาก่อน เนื่องจากมีชาวบ้านที่มีภูมิลำเนาใกล้เคียงได้เคยพบฐานเจดีย์เก่าและสิ่งปรักหักพังต่าง ๆ ในบริเวณดังกล่าว ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2483 มีพระภิกษุชื่อว่า พระอิ่มคำ สงคราม ได้มาแผ้วถางปรับปรุงบริเวณโดยรอบและได้สร้างเสนาสนะ ภายหลังได้มีการก่อสร้างถาวรวัตถุต่าง ๆ เช่น อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ เป็นลำดับในสมัยต่อมา วัดดงหนองเป้ดตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
อาคารและเสนาสะ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิ จำนวน 7 หลัง พระธาตุ โรงครัว และอาคารหอประชุม ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ "พระพุทธมหาธรรมจักรพรรดิราช" หรือ" หลวงพ่อพระเจ้ามหาเศรษฐี" สร้างถวายในมงคลโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ครองราชย์ครบ 60 ปี เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องขนาดใหญ่
วัดพระพุทธทักษิณดิตถมงคล
วัดพระพุทธทักษิณดิตถมงคล หรือ วัดท่าลาดใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าถ่าน อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 2 ตารางวา ปัจจุบัน พระครูสมุห์นิกร อาภสสโร เป็นเจ้าอาวาส
วัดพระพุทธทักษิณดิตถมงคลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2419 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515 ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2538 วัดมีแนวคันดินซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นถนนพระรถ
วิหารซึ่งปัจจุบันถูกสร้างทับ อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดเล็ก หลังคามุงกระเบื้อง โดยมีโครงสร้างรองรับน้ำหนักหลังคาด้วยผนัง มีลักษณะศิลปะอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวรามเกียรติ์ เช่น การต่อสู้ระหว่างฝ่ายพระรามกับฝ่ายทศกัณฑ์ เช่น ภาพทศกัณฑ์กับพระราม ภาพหนุมานกับยักษ์ เป็นต้น ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัย นามว่า "พระพุทธเดชาภิบาล" รูปแบบศิลปะอยุธยาปนศิลปะท้องถิ่น พระพุทธรูปครองจีวรห่มเฉียง รัศมีดอกบัวตูม พระเกศาเป็นเม็ดพระศกเล็ก พระพักตร์ค่อนข้างเหลี่ยม พระขนงโก่ง พระนาสิกงุ้ม
Princess Maria Ana of Braganza
Karl August, 10th Prince of Thurn and Taxis
เจ้าชายมิเกล ดยุกแห่งบรากันซา
เจ้าชายดูอาร์ท ปิโอ ดยุกแห่งบรากันซา
ตำบลดอนมะโนรา
ดอนมะโนรา เป็นตำบลในอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม มีฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล เป็นที่ตั้งของวัดสำคัญ คือ วัดดอนมะโนรา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2419 และได้ขออนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2433 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471 และเป็นตำบลที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอบางคนที
ตำบลดอนมะโนราตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอบางคนที มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ดอนมะโนรา แต่เดิมเป็นชุมชนที่ทําการเกษตรและมีการจ้างแรงงานจากต่างถิ่นมาทํางานในตําบล และมีชาวใต้มารับจ้างที่ตําบลจํานวนมาก เมื่อถึงฤดูน้ำหลากจะไม่สามารถทํางานรับจ้างได้ จึงมาอาศัยอยู่บริเวณที่เป็นดอนที่น้ำท่วมไม่ถึง และมีการร้องรำมะโนรากัน จึงมีคนเรียกติดปากว่า “ดอนมะโนรา” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ต่อมาได้มีการจัดตั้งสภาตำบลดอนมะโนรา ในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 มีการปกครองในเขตตำบลทั้งหมด 8 หมู่บ้าน ก่อนที่ต่อมาสภาตำบลดอนมะโนราได้ยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนมะโนรา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 และมีผลในวันที่ 25 ธันวาคม ปีเดียวกัน เป็นต้นมา
วัดโพธิ์ใหญ่ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดโพธิ์ใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบัน พระครูมหาโพธาภิบาล เป็นเจ้าอาวาส
วัดโพธิ์ใหญ่ก่อสร้างเมื่อใด ไม่มีหลักฐานปรากฎแน่ชัด จากคำบอกเล่ากล่าวว่า วัดโพธื์ใหญ่ เริ่มสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2350 เมื่อครั้งที่ชาวพวนได้อพยพมาจากเวียงจันทน์ ประเทศลาว ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยคู่กับวัดโพธิ์น้อย ห่างกันประมาณ 200 เมตร แต่ต่อมาวัดโพธิ์น้อยได้ร้างไป ที่ดินของวัดโพธิ์ใหญ่ แต่เดิมมีประมาณ 4 ไร่ ไม่มีหลักฐานว่าใครยกให้และไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นผู้เริ่มสร้างวัด ซึ่งการก่อสร้างถาวรวัตถุเป็นศิลปะแบบเวียงจันทน์ ที่ดินตั้งวัดในปัจจุบันมีเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2354 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2513
วัดมี "พระมหาเจดีย์โพธินันทประภา" เป็นเจดีย์สีเหลืองทององค์ใหญ่ ผู้ริเริ่มก่อสร้างคือ พระครูวิสาลโพธิวัฒน์ อดีตเจ้าอาวาสวัดโพธิ์ใหญ่ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุและพระพุทธรูปต่าง ๆ และรูปปั้นท้าวเวสสุวรรณ อายุเก่าแก่กว่า 100 ปี เทพทันใจ พระไพรีพินาศ วิหารพระพิฆเนศ พระอุปคุต วิหารหลวงพ่อสามพี่น้อง หลวงพ่อทองพูน เจ้าแม่กวนอิม และเจ้าแม่ตะเคียนทอง เป็นต้น
เจ้าหญิงอีซาแบล มารีอาแห่งบรากังซา
เจ้าหญิงอีซาแบล มารีอาแห่งบรากังซา  ต่อมาคือ อีซาแบล มารีอา เจ้าหญิงแห่งทวร์และทัคซิส ประสูติเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2437 เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 และพระองค์แรกใน เจ้าชายมิเกล ดยุกแห่งบรากังซา และ เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทไฮม์-โรเซนเบิร์ก พระชายาพระองค์ที่ 2 พระราชนัดดาใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ใน เจ้าชายดูอาร์ท ปิโอ ดยุกแห่งบรากังซา พระประมุแห่งราชวงศ์โปรตุเกส พระองค์ฺปัจจุบัน พระองค์ทรงเสกสมรสกับ ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ เจ้าชายที่ 9 แห่งทวร์นและทัคซิส พระโอรสใน อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 8 แห่งทวร์นและทัคซิส เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2463 มีพระบุตรคือ