pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตำนานเทศกาลโคมไฟอีกอันหนึ่ง กล่าวถึงนกกระเรียนสวยงามที่บินลงมาจากสวรรค์สู่โลกมนุษย์ หลังจากที่บินลงถึงโลกมนุษย์ก็ถูกฆ่าตายโดยชาวบ้านของหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ทำให้พระเจ้ายวู่ฮวงต้าตี้ ที่อยู่บนสวรรค์โกรธมาก เพราะท่านโปรดปรานนกกระเรียนมาก ดังนั้นท่านจึงได้วางแผนจะให้เกิดพายุไฟขึ้นในหมู่บ้านแห่งนั้นในวันที่ 15 เดือนแรกของปีจันทรคติ ลูกสาวของพระเจ้ายวู่ฮ่วงต้าตี้ทราบเข้า จึงได้ไปเตื่อนชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งนั้น ชาวบ้านต่างวุ่นวายโกลาหลเพราะไม่มีใครรู้ว่าจะหนีจากภัยที่กำลังใกล้เข้ามานี้ได้ยังไง อย่างไรก็ตาม ก็มีชายผู้มีปัญญาเฉลียวฉลาดจากหมู่บ้านอื่นมาแนะนำให้ทุกบ้านจงแขวนโคมไฟสีแดงรอบๆ บ้าน ก่อกองไฟบนถนน และจุดประทัดในวันที่ 14 15 และ 16 แบบนี้ก็จะทำให้หมู่บ้านนี้ปรากฏแสงไฟต่อพระเจ้ายวู่ฮวงต้าตี้ และแล้วในวันที่ 15 กองกำลังทหารก็ถูกส่งลงมาจากสวรรค์เพื่อมาทำลายล้างหมู่บ้านนี้ เหล่าทหารก็ได้เห็นว่าหมู่บ้านเต็มไปด้วยแสงไฟที่ร้อนแรง ก็เลยกลับไปรายงานพระเจ้ายวู่ฮวงต้าตี้ ทำให้ พระเจ้ายวู่ฮวงต้าตี้เกิดความพอใจ และไม่คิดจะเผาทำลายหมู่บ้านนี้อีก จากวันนั้นเป็นต้นมา ผู้คนก็ฉลองในวันที่ 15 ในเดือนแรกของปีจันทรคติของทุกปี ด้วยการแขวนโคมไฟตามถนน และจุดประทัด ดอกไม้ฟ.
ตำนานเทศกาลโคมไฟอีกอันหนึ่ง เกี่ยวข้องกับสาวใช้ที่ชื่อ หยวนเซียว ในสมัยราชวงศ์ฮั่น Han Dynasty, ตงฟางซั่ว Dongfang Shuo คือ ขุนนางคนโปรดของกษัตริย์ฮั่นหวู่ตี้ ในฤดูหนาวปีหนึ่งเขาได้เดินไปในสวนและได้เห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกำลังร้องไห้ และกำลังจะโดดลงไปในบ่อน้ำเพื่อฆ่าตัวตาย ตงฟางจึงได้ห้ามเธอไว้และถามว่าทำไมจึงคิดฆ่าตัวตาย เธอบอกว่าเธอชื่อหยวนเซียว เป็นสาวใช้ในวัง และตั้งแต่เธอมาทำงานในวัง เธอก็ไม่มีโอกาสได้ไปเยี่ยมครอบครัวเลย ถ้าเธอไม่มีโอกาสได้แสดงความกตัญญู filial piety ต่อครอบครัว เธอก็ตายซะดีกว่า ตงฟางสัญญากับเธอว่าจะหาวิธีทำให้เธอได้กลับไปเยี่ยมครอบครัวให้ได้ ตงฟางจึงแอบออกจากวังและไปตั้งโต๊ะทำนายดวงชะตาบนถนน จากปากต่อปากทำให้ประชาชนต่างมาให้เขาทำนายกันมากมาย แต่ทุกคนก็ได้คำทำนายเดียวกันคือ จะเกิดไฟหายนะในวันที่ 15 ของเดือนแรกในปฏิทินจันทรคติ. ข่าวลือแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว.
ทุกคนต่างกังวลเกี่ยวกับคำทำนายและขอให้ตงฟางช่วย ตงฟางจึงบอกว่า ในวันที่ 13 เทพเจ้าแห่งไฟจะส่งนางฟ้าชุดแดงขี่ม้าดำลงมาเผาเมือง. เมื่อประชาชนเห็นนางฟ้าจะต้องร้องขอความเมตตาจากท่าน ในวันนั้นหยวนเซียวแกล้งปลอมตัวเป็นนางฟ้าชุดแดง. เมื่อประชาชนร้องขอให้เธอช่วย เธอบอกว่าเธอได้รับคำสั่งจากเทพเจ้าแห่งไฟให้มาจับตัวกษัตริย์ไป หลังจากที่เธอจากไป ประชาชนจึงเข้าไปในวังและกล่าวทูลว่าบ้านเมืองจะถูกเผาในวันที่ 15. กษัตริย์ฮั่นหวู่ตี้ขอคำแนะนำจากตงฟางว่าควรทำอย่างไรดี ตงฟางบอกว่าเทพเจ้าแห่งไฟชอบกินทังหยวน "tangyuan" (sweet dumplings). หยวนเซียวควรจะทำทังหยวนในวันที่ 15 และกษัตริย์ควรจะต้องสั่งให้ทุกบ้านทำทังหยวนเพื่อบูชาแก่เทพเจ้าแห่งไฟในวันนั้นด้วย และในเวลาเดียวกันทุกบ้านควรจะต้องแขวนโคมไฟสีแดงและจุดประทัด. และท้ายสุดคือทุกคนในวัง และประชาชนภายนอกในเมืองควรจะถือโคมไฟของตนเองเดินไปตามถนนเพื่อชมการตกแต่งโคมไฟและดอกไม้ไฟ. พระเจ้ายวู่ฮวงต้าตี้ก็จะถูกหลอกจากอุบายกลลวงนี้และทุกคนก็จะรอดพ้นจากไฟไหม้.
กษัตริย์ฮั่นหวู่ตี้พอใจกับแผนการนี้. โคมไฟถูกประดับไปทั่วเมืองในคืนวันที่ 15 ประชาชนเดินไปตามถนน เสียงประทัดดังไปทั่ว มันดูราวกับว่าในเมืองถูกไฟเผา พ่อแม่ของหยวนเซียวเข้ามาในวังเพื่อดูการตกแต่งโคมไฟจึงทำให้ได้เจอกับลูกสาวอีกครั้ง. กษัตริย์ฮั่นหวู่ตี้ได้สั่งให้ประชาชนควรจะต้องทำแบบนี้ทุกๆ ปี และนับตั้งแต่นั้นมาที่หยวนเซียวได้ทำขนมทังหยวน ประชาชนก็เลยต่างพากันเรียกเทศกาลนี้ว่า เทศกาลหยวนเซียว.
ตามหาความรัก.
ในวันแรก หนุ่มสาวจะออกมาเดินตามท้องถนนเพื่อหวังที่จะตามหารัก แม่สือต่างทำงานกันวุ่นวายในการจับคู่ ความสว่างของโคมไฟเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความโชคดีและความหวัง เมื่อเวลาผ่านไป แม้ระยะเวลาในการเฉลิมฉลองจะสั้นลงแต่เทศการนี้ก็ยังคงมีความสำคัญในประเทศจีน และยังคงเปรียบเสมือนเทศกาลแห่งความรัก Valentine's Day ในฮ่องกงอีกด้วย.
หยวนเซียว.
菜饭吃ในเทศกาลโคมไฟ, ทังหยวน '湯圓' คือ ข้าวเหนียวปั้นเป็นลูกกลมๆ ข้างในใส่ไส้ถั่วแดงหวานๆ, งา หรือ ถั่วเนย ลงไป. ชาวจีนมีความเชื่อว่ารูปร่างกลมๆ ของทังหยวนและชามกลมๆ ที่บรรจุทังหยวน เป็นสัญลักษณ์ของการอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียวของคนในครอบครัว และการกินทังหยวนจะเป็นการนำความสุข และ โชคดีให้กับครอบครัวในปีใหม่.
ในศตรวรรษที่ 6 และหลังจากนั้น.
จนกระทั่งถึงยุคของราชวงศ์สุย Sui Dynasty ในศตวรรษที่ 6 กษัตริย์หยางตี้ Yangdi ได้เชิญทูตจากประเทศอื่นๆ มายังประเทศจีน เพื่อมาร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำ และชมแสงสีอันสวยงามจากการแสดงโคมไฟ.
ในช่วงเริ่มต้นของราชวงศ์ถัง Tang Dynasty ในศตวรรษที่ 7, จะมีการฉลองโคมไฟกันนานถึง 3 วัน กษัตริย์ยกเลิกเคอร์ฟิว และอนุญาตให้ประชาชนสนุกสนานกับเทศกาลโคมไฟทั้งกลางวันและกลางคืน ดังนั้นจึงไม่ยากเลยที่จะหาบทกลอนจีนที่บรรยายถึงบรรยากาศความสุขของเทศกาลนี้.
ในสมัยราชวงศ์ซ่ง Song Dynasty, จะมีการฉลองเทศกาลโคมไฟนาน 5 วัน และกิจกรรมได้เริ่มมีการแพร่กระจายไปยังเมืองใหญ่ๆ ในจีน. แก้วสีสันสวยงาม และแม้กระทั่งหยก jade ก็ได้ถูกนำมาทำเป็นโคมไฟ พร้อมด้วยภาพวาดพื้นบ้านลงบนโคมเหล่านั้น.
อย่างไรก็ตาม การฉลองเทศกาลโคมไฟที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นในต้นศตวรรษที่ 15. โดยมีระยะเวลาการฉลองยาวนานถึง 10 วัน. กษัตริย์เฉิงจู่ Emperor Chengzu ได้ให้จัดพื้นที่ใจกลางเมืองเป็นศูนย์กลางการจัดแสดงโคมไฟ. แม้แต่ในวันนี้ ก็ยังคงมีสถานที่ในปักกิ่ง Beijing ที่เรียกว่า เติงซื่อโข่ว Dengshikou. ในภาษาจีน Chinese, เติง "deng "หมายถึง โคมไฟ และ ซื่อ "shi" หมายถึงตลาด. พื้นที่นี้กลายเป็นตลาดที่จำหน่ายโคมไฟในตอนกลางวัน ส่วนตอนกลางคืนประชาชนก็จะมาที่นั่นเพื่อชมความสวยงามของแสงจากการแสดงโคมไฟ.
ในวันนี้ การแสดงโคมไฟก็ยังคงเป็นการจัดงานที่สำคัญในวันที่ 15 ในเดือนแรกของปฏิทินจันทรคติทั่วทั้งประเทศจีน. ตัวอย่างเช่น เมืองเฉิงตู Chengdu ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลเสฉวนของจีน China's Sichuan Province, มีการแขวนโคมไฟทุกปีในสวนสาธารณะ. ในช่วงของเทศกาลโคมไฟ สวนสาธารณะนี้จะเต็มไปด้วยทะเลโคมไฟ. รูปแบบโคมไฟแบบต่างๆ เป็นที่ดึงดูดผู้มาเยี่ยมชมเป็นจำนวนมาก. โคมไฟที่เป็นจุดสนใจที่สุดคือ โคมไฟมังกรขั้วโลก. มันเป็นโคมรูปร่างมังกรทองที่ม้วนตัวขึ้นไปบนเสาสูง 38 เมตร และพ่นไฟออกจากปากของมัน. เมืองหางโจว Hangzhou และ เซี่ยงไฮ้ Shanghai มีการนำไฟฟ้าและนีออนมาทำโคมไฟโดยใช้กระดาษและไม้พื้นเมืองมาเป็นส่วนประกอบคู่กัน. กิจกรรมที่เป็นที่นิยมในเทศกาลนี้คือ การเดาปริศนาที่อยู่ในโคมไฟ (ซึ่งกลายเป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลนี้มาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง Tang Dynasty). ซึ่งโคมไฟจะบรรจุภายในไปด้วยข้อความที่แสดงถึงความโชคดี ความกลมเกลียวในครอบครัว การเก็บเกี่ยวที่อุดมสมบูรณ์ ความเจริญรุ่งเรือง และความรัก. เหมือนกับฟักทองแกะสลักลงในโคมไฟแจ๊คในเทศกาลฮาโลวีนของโลกตะวันตก, ส่วนพ่อแม่ชาวเอเซียบางทีจะสอนเด็กๆ ให้แกะสลักลงตรงกลางที่กลวงของหัวไช้เท้า Oriental radish /mooli/ หัวไช้เท้าในโคมไฟไช้เท้า daikon into a Cai-Tou-Lantern  ในเทศกาล.
เพราะรัก คือเพลงรัก
เพราะรักคือเพลงรัก (อังกฤษ: Begin Again) (ก่อนหน้านี้ชื่อ เพลงสามารถช่วยชีวิตคุณได้จริงหรือ? ) เป็นภาพยนตร์ดนตรีอเมริกันแนวตลกของประเทศอังกฤษ กำกับ จอห์น คาร์นีย์ นำแสดงโดย เคียรา ไนต์ลีย์, มาร์ก ราฟฟาโล่, เฮลี สไตน์เฟลด์ และแอดัม เลอวีน ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกของแอดัมอีกด้วย ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวในเดือนกันยายน 2013 ได้ฉายในรอบปฐมทัศน์ใน เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโตประจำปี 2013 (2013 Toronto International Film Festival) และถูกฉายในประเทศไทยในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014
เกร็ก อเล็กแซนเดอร์ ได้แต่งเพลงร่วมกับ ดาเนียล บริสบัวร์, นิค แลสลี่ย์, ริค โนเวล และ นิค เซาท์วู้ด ในเพลงลอสต์สตาส์ (Lost Stars) ได้ถูกเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม อีกด้วย การผลิตในเดือนกรกฎาคม 2012 มีการถ่ายทำที่เกิดขึ้นในสถานที่ต่าง ๆ ทั่วมหานครนิวยอร์ก และออกฉายเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2557 ซึ่งได้รับเสียงส่วนใหญ่ชื่นชมจากนักวิจารณ์
แดน มัลลิแกน คือ ผู้บริหารค่ายเพลงในนครนิวยอร์กที่กำลังประสบปัญหา คืนหนึ่ง ในขณะที่เขากำลังนั่งดื่มเหล้าในบาร์ เขาได้พบกับ เกรต้า นักแต่งเพลงหญิงสาวผู้เด็ดเดี่ยว แข็งกร้าว และดนตรีของเธอทำให้แดนอยากจะปั้นเกรต้าให้เป็นศิลปิน แดนยื่นข้อเสนอให้เกรต้าเข้าร่วมค่ายเพลงในสังกัดของเขา แต่ด้วยความมุ่งมั่นในหลักการของเกรต้าในฐานะศิลปินที่ไม่ต้องการแลกศักดิ์ศรีกับชื่อเสียง เธอจึงปฏิเสธแดน แต่ตอนที่เกรต้ากำลังจะเดินออกจากบาร์ แดนได้ยืนรอพบเธอและพยายามชวนเธอไปดื่มต่อ
และเล่าเหตุการณ์ให้ฟังว่า ตอนนั้นเขากำลังระหองระแหงกับภรรยาของเขา มิเรียม และเพิ่งถูกไล่ออกจากงานเนื่องจากแดนไม่สามารถหาศิลปินหน้าใหม่เข้าสังกัดมานานกว่า 7 ปี หลังจากแดนทะเลาะอย่างรุนแรงกับภรรยาเรื่องลูกสาว แดนได้ดื่มเหล้าอย่างหนักและทำให้เขาไปที่บาร์ในคืนนั้น อีกด้านหนึ่ง เกรต้า ผู้ซึ่งเพิ่งเลิกกับ เดฟ โคล แฟนนักแต่งเพลง ศิลปินชื่อดัง ร่วมที่คบกันมายาวนาน เดฟนอกใจไปมีสัมพันธ์กับหนึ่งในโปรดิวเซอร์ช่วงระหว่างที่เขาอยู่ที่ลอสแอนเจลิส เกรต้าทั้งโกรธและเสียใจ และตั้งใจที่จะออกจากนิวยอร์ก แต่แดนได้ขอร้องให้เธอให้ตัดสินใจเรื่องข้อเสนอของเขาอีกครั้ง
เกรต้าได้เปลี่ยนใจ และโทรหาแดนในวันถัดมาและตัดสินใจที่จะร่วมทำเพลงกับเขา ทั้งคู่ได้พบกับ โซล หุ้นส่วนทางธุรกิจของแดนและผู้ก่อตั้งร่วมค่ายเพลงอิสระเลเบลดิสเตรสเรคคอร์ด แต่โซลไม่เห็นถึงแววในตัวของเกรต้าจึงได้ปฏิเสธไป ถึงกระนั้น แดนก็เสนอว่าเขาและเกรต้าจะร่วมทำอัลบั้มเพลงด้วยกัน ด้วยการถ่ายทำสดๆ ในช่วงฤดูร้อนในสถานที่สาธารณะต่างๆ ในนครนิวยอร์ก และรวบรวมเหล่านักดนตรีที่มีความสามารถ แดนตั้งใจที่จะทำอัลบั้มออกมาสำหรับเปิดตัวภายใต้สังกัดของเขาเอง ในช่วงเวลานั้นเอง แดนและเกรต้าได้สนิทสนมกันมากขึ้นทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว เกรต้ายังได้ช่วยดูแลลูกสาวของแดน นักกีต้าร์มือสมัครเล่น และคอยสนับสนุนให้เธอร่วมเล่นดนตรีในอัลบั้มของเธอด้วย
เมื่อเกรต้าเห็นเดฟในโทรทัศน์กล่าวสุนทรพจน์สำหรับรางวัลที่เขาได้รับ เกรต้ารู้สึกอยากจะบอกผ่านความรู้สึกเจ็บปวดผ่านเพลงที่เธอแต่งขึ้นในข้อความตอบรับในโทรศัพท์ของเดฟ หลังจากที่ได้ฟัง เดฟซึ่งกลับมานิวยอร์กเพื่อโปรโมทอัลบั้มเพลงใหม่ของเขา ได้สำนึกผิด เขาจึงติดต่อเกรต้าและขอร้องอยากพบเธอ แต่เกรต้าไม่ได้ตอบกลับ
หลังจากที่ทำอัลบั้มเสร็จ แดนและเกรต้าก็ได้กลับมาพบกับโซลอีกครั้ง โซลประทับใจกลับผลงานของแดนและเกรต้ามาก แต่พวกเขายังไม่สามารถสรุปข้อตกลงกันได้ หลังจากที่เกรต้าได้ใคร่ครวญแล้ว เธอตัดสินใจที่จะพบเดฟ ทั้งคู่ได้วิจารณ์ผลงานอัลบั้มซึ่งกันและกัน อย่างไรก็ตาม เกรต้ารู้สึกเหมือนถูกหักหลังกับเพลง “ลอสสตาร์” ผลงานเพลงแปลงของเดฟที่เน้นเอาใจเพลงกระแสหลัก (เพลงรักบัลลาดที่เกรต้าแต่งให้เดฟเป็นของขวัญวันคริสมาสต์เมื่อครั้งที่ทั้งคู่ยังคบกัน) เกรต้าเชื่อว่าความหมายของเพลงที่แท้จริงได้สูญหายไป ถึงกระนั้นก็ตาม เดฟได้ชวนให้เกรต้ามาฟังเขาเล่นดนตรีที่ กราเมอร์ซี เทียเตอร์ ในช่วงสุดสัปดาห์นั้น เพื่อหวังให้เกรต้าได้เห็นถึงอิทธิพลของเพลงที่มีต่อบรรดาแฟนคลับของเขา
เกรต้าได้มาถึงที่หมายได้ทันเวลาพอดีที่จะได้เห็นเดฟเล่นเพลงที่เขาได้ทำใหม่ขึ้น ท่ามกลางกลุ่มฝูงชน แม้ว่าเดฟได้ชวนให้เกรต้าขึ้นมาบนเวทีและร่วมเล่นกีต้าร์กับกลุ่มดนตรีของเขา เกรต้าปฏิเสธคำชวนนั้น และน้ำตาของเธอก็ล้นเอ่อ เธอได้ออกจากสถานที่นั้นไปและขี่จักรยานไปตามที่ต่างๆ ในเมืองพร้อมกับความรู้สึกใหม่ที่เกิดขึ้นกับเธอ หลังจากนั้น เกรต้าได้เข้าพบแดนที่อพาร์ทเม้นท์ของเขา ในขณะที่แดนกำลังเตรียมจัดของเพื่อกลับบ้านไปอยู่กับภรรยาของเขา เกรต้าบอกแดนว่าเธอไม่ต้องการให้แดนปล่อยอัลบั้มของเธอ แต่ต้องการให้ปล่อยผ่านทางสื่อออนไลน์แทน แดนตกลงอย่างเสียไม่ได้ และได้ติดต่อ ทัลเบิลกัม ศิลปินแรพชื่อดังผู้ซึ่งช่วยโปรโมทอัลบั้มผ่านทางทวิตเตอร์ของเขา ในวันถัดมา โซลได้บอกแดนว่าอัลบั้มเพลงของเกรต้ามียอดขาย 10,000 ก็อปปี้ภายในหนึ่งวัน
ภาพยนตร์กำกับโดยจอห์น คาร์นีย์ และผลิตโดยแอนโธนี เบรกแมน การถ่ายทำเริ่มต้นที่นิวยอร์กในวันที่ 2 กรกฎาคม 2012 ด้วยสถานที่ถ่ายทำ เช่น วอชิงตัน สแควร์ พาร์กในนิวยอร์ก
ภาพยนตร์ได้รับผลวิจารณ์ในแง่บวกจากนักวิจารณ์ส่วนใหญ่ โดยในเดือนกรกฎาคม 2014 ได้รับคะแนน "ความสด" 80% จากเว็บไซต์ร็อตเทน โทเมโท (Rotten tomato) และได้คะแนน 62 จากเมตาคริติก (Metacritic)
วัดหนองนกชุม
วัดหนองนกชุม ตั้งอยู่เลขที่ 1 บ้านหนองนกชุม หมู่ที่ 1 ตำบลโคกสะอาด อำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย พื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 35 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 10376
มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 30 ไร 46 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 853 – 16740 – 882
วัดหนองนกชุม ตั้งขึ้นเมื่อ ปี พ.ศ 2305 ณ โดยชาวบ้านหนองนกชุมได้ร่วมกันบริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด ซึ่งในสมัยนั้น มี นางบัว โฉมนาค และชาวบ้านร่วมกันบริจาคที่ดิน ประมาณ 10 ไร่ 3 งาน 35 ตารางวา, นายยา ลักษณะแย้ม บริจาคที่ดิน จำนวน 27 ไร่ 1 งาน 94 ตารางวา, นางปุ่น บ่อโทนคำ บริจาคที่ดินจำนวน 1 งาน 20 ตารางวา, และ นางจำปี บุญเลิศ บริจาคที่ดินอีกจำนวน 2 ไร่ 1 งาน 94 ตารางวา พร้อมทั้สร้างเสนาสนะ กุฏิที่พักสงฆ์ และ ได้ตั้งนามวัดว่า "วัดหนองนกชุม" ตามชื่อหมู่บ้าน "บ้านหนองนกชุม" เนื่องจากบริเวณพื้นที่ตั้งวัด และหมู่บ้าน เป็นที่ราบลุ่ม บางแห่งมีน้ำขังตลอดฤดูแล้ง อุดมสมบูรณ์ด้วยสัตว์น้ำนานาชนิด จึงมีฝูงนกบินมาหากินที่บริเวณนี้เป็นจำนวนมาก จนเป็นที่กล่าวขานของคนในหมู่บ้านและชุมชนอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้เคียง ปัจจุบันนี้ก็ยังคงมีฝูงนกบินมาหาอาหารกินที่หมู่บ้านแห่งนี้ แต่ไม่มากเท่าเมื่อสมัยอดีต
วัดหนองนกชุม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
เพราะรัก คือเพลงรัก (Begin again)
บลูเบอร์รีฟิลิปปินส์
บลูเบอร์รีฟิลิปปินส์ เป็นพืชในวงศ์ Ericaceae เป็นไม้พุ่ม ดอกช่อ กลีบดอกโค้งเข้าด้านใน สีแดงอมชมพูไปจนถึงขาวอมเหลือง ผลสด รูปกลม สีน้ำเงินเข้ม กระจายพันธุ์เฉพาะในฟิลิปปินส์และอินโดนีเซีย ผลรับประทานได้ นิยมนำไปแปรรูปเป็นแยมหรือเยลลี่ และเป็นอาหารนก
Vaccinium myrtoides
ภูมิภาคแอปปาเลเชีย
จ้าเครือ
จ้าเครือ หรือ ตับปลา  เป็นพืชในวงศ์ Myrsinaceae เป็นไม้พุ่ม ตรง มีปุ่มใสบนใบ ผลสดมีเมล็ดเดียวแข็ง รูปกลมสีแดง ผลมีรสหวานรับประทานได้ ใบใช้ทำสลัด ใช้เป็นไม้ประดับ ต้นตำละเอียดและคั้นน้ำ ใช้รักษาโรคผิวหนัง น้ำสกัดจากรากใช้เป็นยาแก้ไข้ แก้ไอ และท้องเสีย ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย ใช้น้ำคั้นจากทั้งต้นรักษาอาการไข้
เหมือดโลด
เหมือดโลด  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Phyllanthaceae ลำต้นแตกเป็นร่องลึก เปลือกสีเทาดำ ใบเดี่ยว ดอกช่อออกตามซอกใบ ดอกแยกเพศ แยกต้น ดอกตัวผู้เป็นช่อแบบหางกระรอก ดอกตัวเมียเป็นช่อเชิงลด สีเหลืองอ่อน ไม่มีกลีบดอก ผลมีขนสีน้ำตาลแกมเหลือง แห้งแตก เยื่อหุ้มเมล็ดสีส้ม
ชาวกะเหรี่ยงรับประทานผลสุกเป็นผลไม้ ไม้ใช้ทำฟืนหรือเครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ เปลือกต้น สับเป็นชิ้นเล็กๆตากแห้ง ใช้เป็นไส้บุหรี่ขี้โย เปลือกต้นมียางสีแดงใช้ทำสีย้อม ทางอุบลราชธานีใช้ประสมในยาแก้ตัวเหลือง ตาเหลือง ทางจังหวัดมุกดาหารใช้ประสมในยารักษาโรคกระเพาะอาหาร ทางภาดเหนือใช้เปลือกไม้สดแก้ไข้ ทางภาคอีสานนำรากหรือแก่นนำมาฝนน้ำดื่ม เป็นยาแก้ไข้
Aporosa villosa
ข้าวปลาหมึก
เค้กเทวดา
หม้อบนไฟ
หม่อมเจ้านิกรเทวัญ เทวกุล
มหาอำมาตย์ตรี หม่อมเจ้านิกรเทวัญ เทวกุล (16 มกราคม พ.ศ. 2440 - 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2519) เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการกับหม่อมพุก เทวกุล ณ อยุธยา และเป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
หม่อมเจ้านิกรเทวัญ เทวกุล ประสูติเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2440 ณ วังสะพานถ่าน ถนนตีทอง อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร เมื่อเจริญชันษาขึ้นได้เข้าศึกษา ณ วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร
ต่อมาได้เข้ารับราชการในตำแหน่งต่าง ๆ เช่น ปลัดกระทรวงการต่างประเทศ ราชเลขาธิการในพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
หม่อมเจ้านิกรเทวัญ เสกสมรสกับหม่อมเจ้าสมทรง เทวกุล (ราชสกุลเดิมเกษมศรี ; พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นทิวากรวงศ์ประวัติ) เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2470 หม่อมเจ้านิกรเทวัญสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2520
แตงไทยกับแฮม
ปาท่องโก๋สเปน
ลักษณะแอลบีโด
ลักษณะแอลบีโด  หมายถึง พื้นที่ขนาดใหญ่บนพื้นผิวของดาวเคราะห์ (หรือวัตถุในระบบสุริยะอื่นๆ) ซึ่งมีความสว่างหรือความมืดตัดกับบริเวณรอบข้างอย่างชัดเจน
ตามประวัติศาสตร์ ลักษณะแอลบีโดเป็นลักษณะแรกของดาวอังคารและดาวพุธที่ถูกค้นพบและตั้งชื่อ แผนที่ฉบับแรกๆ (เช่น แผนที่ของจิโอวานนี่ สเคียปาเรลลี และยูจีน แอนโตเนียดี) ก็แสดงเพียงแค่ลักษณะแอลบีโดเท่านั้น จนกระทั่งมีการพัฒนายานสำรวจอวกาศขึ้น ลักษณะพื้นผิวอื่นๆเช่น หลุมอุกกาบาต จึงถูกค้นพบ
ลักษณะนี้บางครั้งก็ถูกเรียกว่า เรจิโอ บนที่อื่นๆนอกเหนือไปจากบนดาวอังคารและดาวพุธ
เราไม่สามารถมองเห็นลักษณะแอลบีโดที่โดดเด่นผ่านทางกล้องโทรทรรศน์ได้บนวัตถุที่ถูกปกคลุมไปด้วยชั้นบรรยากาศที่หนามาก เช่น บนดาวศุกร์หรือดวงจันทร์ไททัน เนื่องจากพื้นผิวจะถูกกลุ่มเมฆและปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในชั้นบรรยากาศต่างๆบดบังอยู่ตลอดเวลา
ลักษณะแอลบีโดที่ถูกค้นพบเป็นลักษณะแรกบนดาวเคราะห์ดวงอื่นคือ ซีร์ทิส เมเจอร์ บนดาวอังคารเมื่อศตวรรษที่ 17
พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าขุนเณร
บิลาดี
หอยทากฝรั่งเศส
ซุปเย็นสเปน
อดุล ภูมิณรงค์
อดุล ภูมิณรงค์ (1 เมษายน พ.ศ. 2470 - 19 เมษายน พ.ศ. 2543) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา 5 สมัย
อดุล ภูมิณรงค์ (ชื่อเดิม : อับดุลเลาะ บือแน) เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2470 เป็นบุตรของนายหะยีหะมะ และ นางไอซะห์ บือแน สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนคณะราษฎรบำรุง จังหวัดยะลา
อดุล ภูมิณรงค์ ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2543 สิริอายุรวม 73 ปี
อดุล ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน เดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคสหภูมิ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 5 ครั้ง
อดุล เคยดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคเกษตรสังคม ในปี พ.ศ. 2518
อดุล ภูมิณรงค์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
ข้าวผัดอินโดนีเซีย
ซอสเนื้อสัตว์
&lt;timestamp&gt;2014-07-25T19:05:44Z&lt;/timestamp&gt;
&lt;comment&gt;Potapt ย้ายหน้า ซอสเนื้อสัตว์ ไปยัง เกรวี&lt;/comment&gt;
ขนมปังเนื้อ
กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ
กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ  หรือกฎหมายการขัดกันด้วยอาวุธ  เป็นกฎหมายซึ่งวางระเบียบจรรยาแห่งการขัดกันด้วยอาวุธ (jus in bello) เป็นกฎหมายระหว่างประเทศสาขาหนึ่งซึ่งมุ่งจำกัดผลแห่งการขัดกันด้วยอาวุธโดยการคุ้มครองบุคคลซึ่งมิได้หรือไม่มีส่วนในความเป็นศัตรูกันอีก และโดยการจำกัดและวางระเบียบวิธีการและระเบียบวิธีแห่งการสงครามที่พลรบใช้ได้ IHL ได้แรงบันดาลใจจากความเห็นใจผู้อื่นของมนุษยชาติและการบรรเทาความทุกข์ของมนุษย์ "มัน [กฎหมายนี้] ประกอบด้วยชุดกฎ ซึ่งสถาปนาโดยสนธิสัญญาหรือจารีตประเพณี ซึ่งมุ่งคุ้มครองบุคคลและทรัพย์สิน/วัตถุซึ่ง (หรืออาจ) ได้รับผลจากการขัดกันด้วยอาวุธและจำกัดสิทธิของภาคีการขัดกันในวิธีการและระเบียบวิธีของการสงครามตามที่เลือก" กฎหมายนี้รวม "อนุสัญญาเจนีวาและอนุสัญญากรุงเฮก ตลอดจนสนธิสัญญา หลักกฎหมายที่ถือเอาคำพิพากษาเป็นบรรทัดฐานและกฎหมายระหว่างประเทศจารีตประเพณีภายหลัง" กฎหมายนี้นิยามจรรยาและความรับผิดแห่งชาติคู่สงคราม ชาติเป็นกลาง และปัจเจกบุคคลที่เข้าร่วมการสงครามต่อกันเและต่อบุคคลที่ได้รับความคุ้มครอง ซึ่งปกติหมายถึงพลเรือน กฎหมายนี้ได้รับการออกแบบให้ดุลความกังวลทางมนุษยธรรมและความจำเป็นทางทหาร และให้การสงครามอยู่ภายใต้บังคับแห่งหลักบังคับแห่งกฎหมายโดยการจำกัดผลทำลายล้างและบรรเทาความทุกข์ของมนุษย์
การละเมิดกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศอย่างร้ายแรง เรียก อาชญากรรมสงคราม กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ (jus in bello) วางระเบียบจรรยาของกำลังเมื่อเข้าสู่สงครามหรือการขัดกันด้วยอาวุธ ต่างจากสิทธิที่จะก่อสงคราม (jus ad bellum) ซึ่งวางระเบียบจรรยาการเข้าสู่สงครามหรือการขัดกันด้วยอาวุธและรวมอาชญากรรมต่อสันติภาพและสงครามการรุกราน ทั้ง jus in bello และ jus ad bellum รวมกันประกอบเป็นกฎหมายสงครามสองสายซึ่งปกครองการขัดกันด้วยอาวุธระหว่างประเทศทุกส่วน
กฎหมายดังกล่าวบังคับแก่ชาติที่ถูกผูกมัดโดยสนธิสัญญาที่เหมาะสม นอกจากนี้ ยังมีกฎสงครามไม่เป็นลายลักษณ์อักษรจารีตประเพณีอื่นอีก มีการเสาะกฎเหล่านี้จำนวนมากในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ก โดยการขยาย กฎเหล่านี้ยังนิยามทั้งสิทธิซึ่งมอบให้ของอำนาจเหล่านี้ ตลอดจนการห้ามจรรยาของอำนาจเหล่านั้นเมื่อจัดการกับกำลังนอกแบบและประเทศที่ไม่เป็นภาคีสนธิสัญญา
กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศใช้การแบ่งอย่างเข้มงวดระหว่างกฎซึ่งใช้ได้กับการขัดกันด้วยอาวุธระหว่างประเทศและกฎที่เกี่ยวข้องกับการขัดกันด้วยอาวุธไม่ระหว่างประเทศ การแบ่งนี้ถูกวิจารณ์อย่างกว้างขวาง
สองกระแสประวัติศาสตร์หลัก.
กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทษสมัยใหม่ประกอบขึ้นจากสองกระแสประวัติศาสตร์ (historical stream) หลัก ได้แก่
สองกระแสได้ชื่อมาจากการประชุมระหว่างประเทศจำนวนหนึ่งซึ่งร่างสนธิสัญญาเกี่ยวกับสงครามและการขัดกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งอนุสัญญากรุงเฮกปี 1899 และ 1907 และอนุสัญญาเจนีวา ซึ่งร่างขึ้นครั้งแรกในปี 1863 ทั้งสองเป็นสาขาของ jus in bello กฎหมายระหว่างประเทว่าด้วยการปฏิบัติที่ยอมรับได้ขณะเข้าร่วมสงครามและการขัดกันด้วยอาวุธ
กฎหมายกรุงเฮก หรือกฎหมายการสงคราม "กำหนดสิทธิและหน้าที่ของคู่สงครามในจรรยาปฏิบัติการและจำกัดทางเลือกวิธีการในการทำอันตราย" โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เนื้อหาว่าด้วย
ความพยายามอย่างเป็นระบบเพื่อจำกัดความป่าเถื่อนของการสงครามเพิ่งเริ่มขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 วัตถุประสงค์ของการสงครามคือเพื่อเอาชนะรัฐข้าศึก ซึ่งอาจทำได้โดยการทำให้พลรบข้าศึกหมดความสามารถ ฉะนั้น "ความแตกต่างระหว่างพลรบและพลเรือน การกำหนดให้พลรบข้าศึกที่บาดเจ็บและถูกจับต้องได้รับการปฏิบัติอย่างมีมนุษยธรรม และจัดที่พักให้ เสาหลักของกฎหมายมนุษยธรรมสมัยใหม่บางประการล้วนยึดตามหลักการนี้"
ถั่วลูกไก่บด
ซอสงา
ขนมถั่วลูกไก่ทอด
ขนมปังพีตา
ขนมบัคลาวา
น้ำนมม้าหมัก
กษัตริย์ไก่
สมเด็จพระจักรพรรดิโกจงแห่งจักรวรรดิเกาหลี
สมเด็จพระจักรพรรดิซุนจงแห่งจักรวรรดิเกาหลี
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 6
สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 6
จรวดเหวยฉี
พระโลกนาถ
พระโลกนาถ (ซัลวาโตเล ซิโอฟฟี) เป็นพระภิกษุนิกายเถรวาทชาวอิตาลี ซึ่งเป็นผู้รับรองและแสดงธรรมอย่างมากมาย เกี่ยวกับหลักพรหมวิหารธรรม
ได้เดินทางจาริกเพื่อประกาศศาสนา ผ่านมายังประเทศไทย เมื่อราวปี พ.ศ. 2475 - 2476
จากการเป็นผู้รับศิษย์ชาวไทยที่ปฏิญาณตนเป็นนักมังสวิรัติ โดยเฉพาะชาวไทยที่มีความรู้สูงในสมัยนั้น มากถึง 104 คน จึงได้มีการบันทึกเป็นประวัติไว้ และกล่าวว่า พระโลกนาถ มรณภาพที่ประเทศพม่า
เมื่อ อายุ 85 พรรษา
พระโลกนาถจบการศึกษาระดับปริญญาเอกจากสหรัฐอเมริกาในคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์
ไม่เพียงแต่สอนศาสนาตามหลักศาสนา แต่พระโลกนาถสอนและให้เหตุผลแบบสมัยใหม่ด้วย จนเกิดเป็นโครงการที่จะพาศิษย์จากทุกประเทศ ไปสู่การเคลื่อนย้ายทางสังคม เพื่อชำระจิตใจ
พระโลกนาถเป็นผู้อยู่ในเหตุการณ์ ซึ่งนำไปสู่การเคลื่อนย้ายทางจิตวิญญาณของชาวพุทธในสมัยนั้น คำแปลธรรมเทศนา และบันทึกประวัติ เมื่อพระโลกนาถจาริกมายังประเทศไทย เกิดเป็นโครงการขึ้น
ดังกล่าว เรียกกันว่า Lion-hearted Bhikkhus and Samaneras (โครงการพระภิกษุสามเณรหัวใจสิงห์) คณะบุคคล และคณะพระสงฆ์สามเณรกว่า 200 รูป
ได้เดินทางสู่เส้นทางจาริกพร้อมกัน เพื่อเดินทางไปประเทศอินเดีย
ขนมปังกับมะเขือเทศ
อับดุล มูวิซ
อับดุล มูวิซ  เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ชาวอินโดนีเซียที่มีบทบาทมากในกลุ่มปัญญาชนชาตินิยมยุคแรกและเป็นผู้เขียนวรรณกรรมที่มีบทบาทอย่างมากในสังคมอินโดนีเซีย
มูวิซเกิดที่เมืองซูไงปูวาร์ในเกาะสุมาตราเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2429 บิดาเป็นชาวมีนังกาเบา มารดาเป็นชาวชวา เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนผู้ช่วยแพทย์ที่ปัตตาเวีย แต่ถูกบังคับให้ออกเนื่องจากสุขภาพไม่ดี หลังจากนั้นไปรับราชการเป็นเสมียนของเย.ฮา. อาเบนดาโนน แต่เมื่ออาเบนดาโนนเดินทางกลับไปเนเธอร์แลนด์ เขาก็ถูกปลดออกจากงานและไปยึดอาชีพเป็นนักหนังสือพิมพ์
มูวิซเข้าร่วมเป็นสมาชิกของซาเรกัตอิซลัมซึ่งเป็นสมาคมที่เน้นการฟื้นฟูศาสนาอิสลามและส่งเสริมบทบาททางการเมืองของชาวอินโดนีเซีย เขาได้เป็นสมาชิกระดับผู้นำที่เรียกร้องให้รัฐบาลอาณานิคมให้สิทธิปกครองตนเองแก่ชาวพื้นเมืองมากขึ้น ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 รัฐบาลอาณานิคมต้องการคนพื้นเมืองเข้าเป็นทหารมากขึ้น สมาคมซาเรกัตอิซลัมได้เรียกร้องว่าชาวอินโดนีเซียควรมีส่วนร่วมในการปกครองด้วย มูวิซมีบทบาทสำคัญในคณะผู้แทนที่ไปรณรงค์หาเสียงสนับสนุนในเนเธอร์แลนด์ใน พ.ศ. 2459 จนในที่สุดรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ยอมให้จัดตั้งสภาประชาชนขึ้นในอินโดนีเซียซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการกระจายอำนาจให้คนพื้นเมือง
ในการเลือกตั้งสภาประชาชนครั้งแรก มูวิซในฐานะตัวแทนซาเรกัตอิซลัมได้รับเลือกด้วย แต่เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 ยุติลง รัฐบาลเนเธอร์แลนด์กลับมาเข้มงวดกับการเคลื่อนไหวทางการเมืองอีก เพื่อป้องกันแนวความคิดแบบบอลเชวิกแพร่หลายเข้ามาในอินโดนีเซีย ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2462 มูวิซไปปราศรัยที่ซูลาเวซี หลังจากนั้นไม่นาน ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ในซูลาเวซีถูกฆ่าตาย ทำให้พรรคซาเรกัตอิซลัมถูกกล่าวหาว่าอยู่เบื้องหลังและมูวิซถูกจับ แต่ไม่นานก็ได้รับการปล่อยตัว ต่อมา ใน พ.ศ. 2465 เขาร่วมมือกับตัน มาลากา ผู้นำกลุ่มกบฏคอมมิวนิสต์จัดให้สมาชิกสหภาพลูกจ้างโรงรับจำนำชุมนุมประท้วงรัฐบาล แต่รัฐบาลปราบปรามได้ ตันและมูวิซถูกจับ ทำให้มูวิซถูกกักกันอยู่ภายในเกาะชวาเท่านั้น
ตั้งแต่ พ.ศ. 2466 เกิดความแตกแยกภายในสมาคมซาเรกัตอิซลัมทำให้มูวิซถอนตัวออกจากพรรคและไปใช้ชีวิตอย่างสงบในสุมาตรา ต่อมาในช่วง พ.ศ. 2469–2470 ที่มีการปราบปรามกลุ่มการเมืองต่าง ๆ อย่างจริงจัง มูวิซถูกจับตาและถูกจำกัดเสรีภาพในการเดินทาง ช่วงนี้เองที่เขาได้เขียนวรรณกรรมที่สำคัญออกมา เช่น "ซาละฮ์อาซูฮัน" (การอบรมที่ผิดพลาด) ซึ่งสะท้อนปัญหาการแบ่งแยกทางเชื้อชาติและผลของการศึกษาแบบตะวันตกต่อสังคมชาวพื้นเมือง งานเขียนที่สำคัญชิ้นอื่นของเขาคือ "เปอร์เตอมูวันโจโดะฮ์" เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักข้ามชนชั้นของหนุ่มสาวชาวซุนดา "ซูราปาตี" เป็นเรื่องของวีรบุรุษชาวบาหลีที่ต่อต้านการปกครองของเนเธอร์แลนด์ และ "โรเบิร์ต อานัก ซูราปาตี" เป็นเรื่องราวการผจญภัยของโรเบิร์ต บุตรของซูราปาตี เขาถึงแก่กรรมเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2502
Precure
Purikyua
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2516
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2534
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (แก้ความกำกวม)
ราดู อัล โรมานีเอ ดูดา
ลำดับเวลารัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557
ต่อไปนี้ คือลำดับเวลารัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557
21 พฤษภาคม 2557.
วันที่ 21 พฤษภาคม 2557 กลุ่มผู้ชุมนุมทั้งสองยังชุมนุมต่อไป กอ.รส. ตั้งคณะทำงานเฉพาะกิจตรวจพิจารณาอินเทอร์เน็ตและสั่งให้ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตรายงานต่อ กอ.รส. เพื่อควบคุมเนื้อหาทางออนไลน์ ในช่วงบ่ายวันนั้น มีประกาศ กอ.รส. ฉบับที่ 6/2557 เพื่อเรียกตัวแทนจาก 7 ฝ่ายเข้าร่วมประชุมที่สโมสรกองทัพบก ถนนวิภาวดีรังสิต โดยห้ามมิให้มีผู้ติดตามเดินทางมาด้วย โดยรายนามผู้ที่ได้รับเชิญมีดังนี้
โดยการประชุมเป็นไปอย่างเคร่งเครียดตั้งแต่เวลา 13.30 น. จน พล.อ. ประยุทธ์ จันทร์โอชา ตัดสินใจให้มาประชุมกันใหม่ในวันรุ่งขึ้น (22 พฤษภาคม 2557) เวลา 14.00 น. เพื่อหาทางออกของประเทศร่วมกัน ภายหลังรัฐมนตรีรักษาการได้ออกมาเผยว่าท่าทีของ พล.อ. ประยุทธ์ จันทร์โอชา ในที่ประชุมดูแปลกไป แต่ตนเชื่อว่า พล.อ.ประยุทธยังคงไม่คิดรัฐประหารแน่นอน ในวันนี้ได้มีการแต่งตั้ง นุรักษ์ มาประณีต เป็น ประธานศาลรัฐธรรมนูญ
ฟิดาอิ
มีโกเรง
ปลาไทแมน
ปลาไซบีเรียนไทเมน
ปลาไซบีเรียนแซลมอน
วงศ์กระบก
วงศ์กระบก หรือ Irvingiaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่มีสมาชิก 20 สปีชีส์ ใน 3 สกุล วงศ์นี้ตั้งตามชื่อของทหารเรือชาวสกอตแลนด์ Edward George Irving.
Irvingiaceae
วงศ์ว่านแม่ยับ
วงศ์ว่านแม่ยับ หรือ "" เป็นวงศ์ในอันดับ Asparagales สมาชิกของวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักดี ได้แก่ หญ้าฝรั่น และแกลดิโอลัส
เดวิด ซี. เอช. ออสติน