pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ราเนอส์  เป็นเมืองในเทศบาลราเนอส์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรจัตแลนด์ ในประเทศเดนมาร์ก เป็นเมืองท่าทางทะเล ในออร์ฮูสเคาน์ตี บนฝั่งแม่น้ำกูเดนอ ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำไหลลงราเนอส์ฟยอร์ด ห่างจากน่านน้ำคัตเทกัต 24 กม. เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศเดนมาร์ก เป็นศูนย์กลางของเขตเกษตรกรรม ผลิตนม เบียร์ และถุงมือ
อันดับปลานวลจันทร์ทะเล
อันดับปลานวลจันทร์ทะเล  เป็นอันดับของปลากระดูกแข็งอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gonorynchiformes
ลักษณะสำคัญของปลาในอันดับนี้ คือ มีช่องปากเล็ก ไม่มีฟันบนกระดูกขากรรไกร ตามีเยื่อไขมันใสคลุม ครีบอกอยู่ในตำแหน่งทางด้านล่างของลำตัว ครีบท้องอยู่ในตำแหน่งท้อง มีเกล็ดแบบอซิลลารี่ ขนาดใหญ่ที่ฐานของครีบท้องและครีบอก ไม่มีก้านครีบแข็งที่ครีบ มีกระดูกค้ำจุนกระพุ้งแก้ม 4 อัน มีกระเพาะลม ไม่มีกระดูกออร์บิทอสเฟนอย กระดูกพาร์ไรทัลมีขนาดเล็ก ไม่มีฟันบนกระดูกเซอราโทแบรนชิล คู่ที่ 5 กระดูกสันหลังสามข้อแรกเชื่อมติดต่อกัน
ปัจจุบัน ปลาที่อยู่ในอันดับนี้ได้สูญพันธุ์ไปหลายวงศ์แล้ว ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ เหลือเพียงแค่ไม่กี่ชนิดเท่านั้นเอง ซึ่งชนิดที่รู้จักกันดี คือ ปลานวลจันทร์ทะเล ("Chanos chanos") ซึ่งเป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ ที่อาศัยอยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ นิยมบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจ
Gonorynchiformes
ลิลองเว
ลิลองเว (Lilongwe) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศมาลาวี มีประชากรราว 781,538 คน ในปี ค.ศ. 2012 ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ ริมฝั่งแม่น้ำลิลองเว อยู่ใกล้กับชายแดนประเทศมาลาวี, โมซัมบิก และแซมเบีย
มอร์กัน เด ซันติส
มอร์กัน เด ซันติส (, ; เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1977) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี ตำแหน่งผู้รักษาประตู ปัจจุบันเป็นผู้จัดการให้กับสโมสรฟุตบอลโรมา
รัฐกอร์ริเอนเตส
กอร์ริเอนเตส  หรือ ตารากูอี (กวารานี: ) เป็นรัฐทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอาร์เจนตินา มีอาณาเขต (จากทิศเหนือ หมุนตามเข็มนาฬิกา) ติดกับประเทศปารากวัย, รัฐมิซิโอเนส, ประเทศบราซิล, ประเทศอุรุกวัย และติดกับรัฐเอนเตรริโอส รัฐซานตาเฟ และรัฐชาโก
ปาโอโล กันนาวาโร
ปาโอโล กันนาวาโร  เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1981 ในเมือง เนเปิลส์ เป็นอดีตนักฟุตบอลชาว อิตาลี และเป็นเด็กปั้นเยาวชนจาก สโมสรฟุตบอลนาโปลี สโมสรฟุตบอลชื่อดังใน อิตาลี คันนาวาโรถนัดในตำแหน่ง กองหลัง โดยเฉพาะ แบ็กซ้าย คันนาวาโรเล่นให้กับนาโปลีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 แล้วได้ย้ายไปอยู่กับ สโมสรฟุตบอลปาร์มา ในปี ค.ศ. 1999 และ ในปี ค.ศ. 2001 สโมสรฟุตบอลวีโรนา ได้ยืมตัวเขาไป 1 ฤดูกาล ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมกว่างโจวเอเวอร์แกรนด์
วัลเตร์ การ์กาโน
วัลเตร์ อาเลคันโดร การ์กาโน เกบารา  เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1984 เป็นนักฟุตบอลชาว อุรุกวัย ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลนาโปลีในเซเรียอา ประเทศอิตาลี และฟุตบอลทีมชาติอุรุกวัยในตำแหน่งกองกลางตัวรับ และยังเป็นรองกัปตันทีมคนปัจจุบันของนาโปลี
รัฐบาเซิล-ลันท์ชัฟท์
บาเซิล-ลันท์ชัฟท์  เป็น 1 ใน 26 รัฐของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมืองหลวงรัฐชื่อเมืองลีสทาล มีชายแดนติดกับรัฐบาเซิล-ชตัดท์ รัฐโซโลทวร์น รัฐฌูรา และรัฐอาร์เกา ยังติดกับแคว้นกร็องแต็สต์ของฝรั่งเศส และติดกับรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คของเยอรมนี
เปาโล คันนาวาโร
ดำรงค์ พิเดช
นายดำรงค์ พิเดช สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ เป็นชาวจังหวัดอุทัยธานีโดยกำเนิด ชีวิตราชการของนายดำรงค์เติบโตมาจากการปลูกป่าต้นน้ำในพื้นที่ภาคเหนือ ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าหน่วยจัดการต้นน้ำดอยตุงที่จังหวัดเชียงราย จนกระทั่งมีโอกาสได้ถวายงานสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ร่วมกับ มรว.ดิศนัดดา ดิศกุล ราชเลขานุการในพระองค์ ในโครงการพัฒนาดอยตุงอันเนื่องมาจากพระราชดำริ เป็นระยะเวลากว่า 10 ปี จวบจนพระองค์ท่านสวรรคต และยังคงถวายงานรับใช้สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ โดยเป็นประธานคณะทำงานบ้านเล็กในป่าใหญ่จังหวัดพะเยา รวมถึงเป็นประธานคณะทำงานสถานีพัฒนาเกษตรที่สูงในขณะที่ดำรงตำแหน่งป่าไม้เขตเชียงราย จากนั้นจึงมาเริ่มงานในตำแหน่งอื่นๆ ในกรุงเทพมหานคร โดยตำแหน่งอธิบดีนั้นได้รับแต่งตั้งทั้งหมด 2 ครั้ง ในช่วงระยะเวลาสั้นๆ โดยครั้งแรกอยู่ในตำแหน่งเพียงแค่ 1 ปี แล้วถูกโยกย้ายระหว่างเกิดการรัฐประหาร ปี 2549 และครั้งที่สองนั้นมารับตำแหน่งก่อนเกษียณเพียงแค่ 1 ปี
จากเหตุการณ์คืนวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ปฏิบัติการทวงคืนผืนป่าอุทยานแห่งชาติทับลาน นำโดยนายดำรงค์ พิเดช ซึ่งดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืชขณะนั้น ถือเป็นครั้งใหญ่สุดในประวัติศาสตร์ของกรมอุทยานฯ โดยมีการระดมกำลังเจ้าหน้าที่อุทยานฯจากทั่วประเทศกว่า 4000 นาย ลงพื้นที่รื้อถอนรีสอร์ต จำนวน 9 แห่ง รวมพื้นที่ 1,857 ไร่ โดยในการรื้อถอนครั้งนี้มีรีสอร์ทขนาดใหญ่ที่สุดในพื้นที่วังน้ำเขียว ทับลาน รวมอยู่ด้วยคือ บ้านทะเลหมอกรีสอร์ท ที่มีมูลค่าการลงทุนกว่า 200 ล้าน ในเนื้อที่ 70 กว่าไร่ ซึ่งระหว่างปฏิบัติการก็มีกลุ่มคนที่มาขัดขวางการรื้อถอน
ภายหลังการรื้อถอนบ้านทะเลหมอกรีสอร์ท ได้มีข่าวโยกย้ายนายดำรงค์ ขณะเดียวกันได้มีการรวมกลุ่มของสมาคมศิษย์เก่าคณะวนศาสตร์ มูลนิธิสืบนาคะเสถียร มูลนิธิเพื่อนช้าง สมาคมอุทยานแห่งชาติ และสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย เครือข่ายการจัดการวิกฤตป่าไม้และน้ำ 15 องค์กร สนับสนุนการการปฏิบัติหน้าที่ของอธิบดีกรมอุทยานฯ ว่าเป็นการปฏิบัติงานในหน้าที่โดยชอบที่ข้าราชการที่ดีทั้งหลายพึงต้องปฏิบัติ เป็นการพิทักษ์ ปกป้องพื้นที่ป่าไม้ที่ได้ประกาศให้เป็นพื้นที่อุทยานฯ เป็นความกล้าหาญของข้าราชการที่กล้ากระทำในสิ่งที่ถูกต้อง แม้ว่าจะถูกกดดันจากอิทธิพลรอบด้าน และกระแสผลประโยชน์ของเงินทุน แม้ว่าตนเองจะเกษียณอายุราชการในอีกไม่กี่วันข้างหน้าก็ตาม ฝ่ายเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานเกิดความฮึกเหิมในการทำหน้าที่ และคนที่เป็นอธิบดีคนต่อไปถ้าไม่ดำเนินการตามนี้ สังคมก็จะจับตาและตั้งคำถามต่อไป จนเกิดปรากฏการณ์ดำรงค์ พิเดช ขึ้น
เรื่องปัญหาการบุกรุกพื้นที่อุทยานแห่งชาติทับลานมีความสำคัญมากเพราะถือเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่มรดกโลกกลุ่มป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่ การดำเนินการรื้อถอนบ้านพักและรีสอร์ทที่บุกรุกพื้นที่จึงเป็นไปตามข้อบังคับของคณะกรรมการมรดกโลก ซึ่งศูนย์มรดกโลกได้ส่งตัวแทนเข้ามาติดตามและประเมินผลการดำเนินงานของกลุ่มป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่ และมีข้อมติจากคณะกรรมการมรดกโลกให้ต้องปฏิบัติตาม ซึ่งจะนำเข้าสู่การประชุมคณะกรรมการมรดกโลกครั้งที่ 36 ที่ประเทศรัสเซีย เช่น แก้ปัญหาและติดตามการบุกรุกพื้นที่มรดกโลกอย่างใกล้ชิด และมีการปรับปรุงแนวเขตที่เหมาะสม มีการพิจารณาขยายผนวกพื้นที่มรดกโลกดงพญาเย็น-เขาใหญ่ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพื้นที่บุกรุก ลดกิจกรรมการเลี้ยงปศุสัตว์ ลดผลกระทบจากการก่อสร้างเขื่อนห้วยโสมง การดำเนินการถนนสาย 304 เพื่อเชื่อมต่อผืนป่า เป็นต้น
ดำรงค์ พิเดช ได้จัดตั้งพรรคการเมือง และดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคทวงคืนผืนป่าประเทศไทย โดยภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นพรรครักษ์ผืนป่าประเทศไทย และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อของพรรคทวงคืนผืนป่าประเทศไทย แต่การเลือกตั้งครั้งดังกล่าว เป็นโมฆะตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 พรรครักษ์ผืนป่าประเทศไทยได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 คน รวมถึงนายดำรงค์ด้วย
จังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์
นอร์ทฮอลแลนด์  หรือ โนร์ด-โฮลลันด์  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเนเธอร์แลนด์ มีอาณาเขตติดกับทะเลเหนือทางตอนเหนือ และติดจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์และยูเทรกต์ทางตอนใต้ เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 มีประชากร 2,877,909 คน
ราวคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึง 16 จังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์เป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของเคาน์ตีฮอลแลนด์ จากนั้นได้กลายมาเป็นจังหวัดฮอลแลนด์และเป็นที่รู้จักกันในชื่อ โนร์ดควาเทียร์  ซึ่งหมายถึง เศษหนึ่งส่วนสี่ทางตอนเหนือ จนกระทั่ง ค.ศ. 1840 ได้มีการแบ่งจังหวัดฮอลแลนด์ออกเป็นสองจังหวัด คือ เหนือและใต้
ในปี ค.ศ. 1855 ได้มีการผันน้ำออกจากอ่าวฮาร์เลมเมอร์เมร์จนกลายเป็นผืนดิน และปัจจุบัน ฮาร์เลม กลายมาเป็นเมืองหลวงของจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์ มีประชากร 161,265 คน แต่เมืองใหญ่ที่สุดของจังหวัดคือ กรุงอัมสเตอร์ดัม มีประชากร 862,965 คน (พฤศจิกายน 2019) และเป็นเมืองหลวงของประเทศอีกด้วย
เรื่องราวการเกิดขึ้นของจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์ มีจุดเริ่มต้นจากยุคที่จักรพรรดินโปเลียนได้เข้ายึดครองเนเธอร์แลนด์และปกครองในช่วง ค.ศ. 1795 ถึง 1813 ซึ่งเป็นช่วงที่เปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองแบบจังหวัดของชาวดัตช์อย่างมาก ในปี ค.ศ. 1795 นั้น ได้มีการล้มล้างระบบเดิมทิ้งไปและสถาปนาสาธารณรัฐปัตตาเวียขึ้น ประกอบไปด้วย 8 จังหวัด (département) ตามระบบการปกครองของฝรั่งเศส แต่ละจังหวัดมีจำนวนประชากรเท่าๆกัน อาณาจักรฮอลแลนด์จึงถูกแบ่งออกเป็น 5 จังหวัด ได้แก่ เทกเซล เดลฟท์ อัมสเติล สเกลต์เอ็นเมิซ และไรน์ ต่อมามีการรวมสามจังหวัดแรกเข้าด้วยกันเป็นจังหวัดฮอลแลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1801
ต่อมา ในปี ค.ศ. 1807 มีการจัดระบบของจังหวัดฮอลแลนด์ใหม่ โดยแบ่งเป็นสองจังหวัดย่อย ได้แก่ อัมสเทิลลันด์ (นอร์ทฮอลแลนด์ในปัจจุบัน) และมาสลันด์ (เซาท์ฮอลแลนด์ในปัจจุบัน) แต่ระบบนี้อยู่ได้ไม่นาน ได้มีการผนวกรวมเนเธอร์แลนด์เข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิฝรั่งเศส อัมสเทิลลันด์ถูกผนวกรวมกับยูเทรกต์กลายเป็นจังหวัด "เซาเดอร์เซ"  และมาสลันด์เปลี่ยนชื่อเป็น "โมนเดน ฟอน เดอ มาส"
แต่เมื่อจักรพรรดินโปเลียนพ่ายแพ้ในการรบเมื่อปี ค.ศ. 1813 ระบบการบริหารยังคงเดิม จนกระทั่งปีต่อมา เนเธอร์แลนด์ได้มีรัฐธรรมนูญใหม่ มีการจัดระบบระเบียบจังหวัดและภูมิภาคใหม่ทั้งประเทศ จังหวัดเซาเดอร์เซและโมนเดน ฟอน เดอ มาสได้ถูกผนวกรวมเข้าเป็นจังหวัด"ฮอลแลนด์" แต่ยังมีผู้ว่าราชการจังหวัด 2 คน คนหนึ่งรับผิดชอบจังหวัดอัมสเทิลลันด์เดิม และอีกคนรับผิดชอบจังหวัดมาสลันด์เดิม ดังนั้น แม้จะมีการรวมจังหวัด แต่พื้นที่ทั้งสองส่วนยังมีระบบที่แตกต่างกันอย่างมาก ทำให้แนวคิดการแบ่งฮอลแลนด์ยังคงมีอยู่
เมื่อมีการแก้ไขรัฐธรรมนูญในปี ค.ศ. 1840 จังหวัดฮอลแลนด์จึงถูกแบ่งเป็นสองจังหวัดอีกครั้ง มีชื่อว่า "นอร์ทฮอลแลนด์"และ"เซาท์ฮอลแลนด์" โดยชาวเมืองอัมสเตอร์ดัมมีส่วนสำคัญในการผลักดันการแยกจังหวัดนี้ หลังจากนั้น ผืนดินฮาร์เลมเมอร์เมร์ได้ถือกำเนิดขึ้นจากการผันน้ำทะเลออก ทำให้นอร์ทฮอลแลนด์มีขนาดใหญ่ขึ้น ก่อนที่เกาะและพื้นที่บางส่วนจะถูกโอนไปยังจังหวัดข้างเคียง ในการปรับระบบราชการใหม่กลางศตวรรษที่ 20
เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 จังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 47 เทศบาล โดยมีเทศบาล 5 แห่งที่มีผู้อยู่อาศัยเกิน 100,000 คน ได้แก่ อัมสเตอร์ดัม ฮาร์เลม ซานสตัด ฮาร์เลมเมอร์เมร์ และอาลค์มาร์
สามารถจัดเทศบาลทั้ง 47 แห่งเป็นกลุ่ม (COROP) ได้ 7 กลุ่ม ได้แก่
กลุ่มโคปฟอนโนร์ดฮอลลันด์: เดนเฮลเดอร์, เดรคเตอร์ลันด์, เองค์เฮาเซน, โฮลลันด์ส โครน, โฮร์น, กอกเคินลันด์, เมเดมบิค, โอปเมร์, สคาเกิน, สเตด บรูค, เทกเซล
กลุ่มอาล์คมาร์: อาลค์มาร์, แบร์เกิน, เฮร์ฮูโกวาร์ด, เฮโล, แลงเงอไดค์
กลุ่มไอโมนด์: เบเวอร์ไวค์, คาสทริคุม, เฮมสแคร์ก, เอาท์เกสท์, เวลเซน
กลุ่มฮาร์เลม: บลูเมินดาล, ฮาร์เลม, เฮมสเตด, ซันต์โฟร์ต
กลุ่มซานสเตรก: โวร์เมอร์ลันด์, ซานสตัด
กลุ่มเกรทเทอร์อัมสเตอร์ดัม: อาลส์เมร์, อัมสเติลเวน, อัมสเตอร์ดัม, เบมสเตอร์, ดิเมิน, เอดัม-โฟเลินดัม, ฮาร์เลมเมอร์เมร์, ลันด์สเมร์, โอสต์ซาน, เอาเดอร์-อัมสเทล, ปืร์เมอเร็นด์,  เอาท์โฮร์น, วาเทอร์ลันด์
กลุ่มโคยและเฟคสเตรก: บลาริคุม, โคยส์ เมเริน, ฮิลเฟอร์ซุม, เฮาเซิน, ลาเรน, เวสป์, ไวเดอเมเริน
นอกจากมหานครอันยิ่งใหญ่แล้ว นอร์ทฮอลแลนด์ยังมีสถานที่ทางธรรมชาติที่สำคัญมากมาย เช่น ทะเลวัดเดิน อุทยานแห่งชาติเซาด์เคนเนอเมอร์ลันด์ เนินทรายในอุทยานแห่งชาติเทกเซล
จากการเป็นที่ตั้งเมืองหลวงและเมืองเศรษฐกิจของเนเธอร์แลนด์ จังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์เป็นสถานที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของบริษัทข้ามชาติหลายแห่ง เช่น ไฮเนเก้น ธนาคารไอเอ็นจี ธนาคารเอบีเอ็น อัมโร อัคโซโนเบิล ทอมทอม เดลตาลอยด์ บุคกิงดอทคอม และฟิลิปส์มีที่สำนักงานอยู่ที่อัมสเตอร์ดัม บริษัทรันสตัดโฮลดิงอันเป็นบริษัทลงทุนยักษ์ใหญ่ของประเทศก็มีสำนักงานที่ดิเมิน นอกจากนี้ บริษัทตรวจสอบบัญชีเคพีเอ็มจีและสายการบินเคแอลเอ็มก็มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อัมสเติลเวน
นอร์ทฮอลแลนด์
มอร์แกน เดอ ซานติส
ปลากดเทพา
Nemapteryx caelata
รัฐโซโลทวร์น
โซโลทวร์น  เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ เมืองหลวงคือเมืองโซโลทวร์น
ปลากดหัวโม่ง
Arius maculatus
ออร์คนีย์
ระบบพีระมิด
ระบบปิรามิด (pyramidal system) เป็นส่วนหนึ่งของระบบประสาทสั่งการ หรือระบบประสาทมอเตอร์ (motor system) ทำหน้าที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกายภายใต้อำนาจจิตใจ (voluntary control)
ตำแหน่งของระบบปิรามิด.
ระบบปิรามิดสามารถพบได้ที่ชั้นที่ 5 ของเปลือกสมอง precentral gyrus หรือ primary motor cortex หรือ Brodmann's area 4 (M1) ซึ่งอยู่ด้านหน้าต่อร่อง central sulcus โดยมีจุดกำเนิดจากเซลล์ที่มีรูปร่างคล้ายปิรามิดที่มีขนาดใหญ่ เรียกว่า giant betz cell โดยแอกซอน (axon) ของเซลล์ดังกล่าวจะสอดแทรกผ่าน internal capsule ไปยัง cerebral peduncle ของก้านสมองส่วน midbrain เมื่อถึงสมองส่วน medulla จะเกิดการทอดไปยังฝั่งตรงข้าม ณ บริเวณที่เรียกว่า pyramidal decussation และจะเกิดการรวมกลุ่มกันเป็น lateral corticospinal tract ไปสิ้นสุดยังไขสันหลังซึ่งเป็นจุดหมายปลายทาง โดยใยประสาทนี้จะไปเลี้ยงเซลล์ประสาทอัลฟามอเตอร์ (α motor neuron) และแอกซอนของเซลล์ประสาทมอเตอร์ก็จะไปเลี้ยงกล้ามเนื้อลาย (skeleton muscle) ต่อไป
หน้าที่ของระบบปิรามิด.
ควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อลายด้านตรงข้ามของร่างกาย โดยควบคุมภายใต้อำนาจจิตใจ เช่น ควบคุมการหดตัวของกล้ามเนื้อ ควบคุมการเคลื่อนไหวที่ละเอียดอ่อนต่างๆอย่างเช่นการควบคุมนิ้วมือเพื่อใช้ในการหยิบจับสิ่งของหรือเขียนหนังสือ การแสดงออกทางสีหน้า การพูด เป็นต้น
การทำงานของระบบปิรามิดร่วมกับระบบอื่น.
ระบบปิรามิดจะมีการทำงานร่วมกันกับระบบนอกปิรามิดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบสั่งการ เพื่อควบคุมคุณภาพของการเคลื่อนไหว เช่น การเดิน การวิ่ง หรือการเตะลูกบอล เป็นต้น ซึ่งระบบสั่งการนั้นจะต้องอาศัยการทำงานร่วมกันของสมองหลายบริเวณเพื่อประมวลและสั่งการให้กล้ามเนื้อเกิดการเคลื่อนไหวต่อไป
ความผิดปกติของระบบปิรามิด.
การเกิดพยาธิสภาพในระบบปิรามิด อาจทำให้เกิดอัมพาตแบบต่างๆขึ้นอยู่กับว่าตำแหน่งที่เกิดพยาธิสภาพนั้นเป็นส่วนใด โดยอาจมีอาการแบบไม่รุนแรง สามารถขยับร่างกายได้บ้างจนถึงการเกิดอัมพาตทั้งตัว ซึ่งสาเหตุนั้นอาจจะมาจากความผิดปกติของหลอดเลือดในสมองที่อาจเกิดการอุดตัน ทำให้เนื้อสมองขาดเลือดจนเกิดภาวะช็อคและเป็นอัมพาตได้ นอกจากนี้ ภาวะที่เกิดการบาดเจ็บของไขสันหลังทั้งการกดทับหรือการตัดขาดก็ส่งผลต่อการเคลื่อนไหวและการเป็นอัมพาตเช่นกัน
อูล์ม
ราซ อัล กูล
ระบบประสาทสั่งการ
ระบบสั่งการ
หรือ ระบบมอเตอร์
เป็นคำกว้าง ๆ ที่หมายถึงทั้งระบบประสาทกลางและโครงสร้างนอกระบบประสาทกลางซึ่งทำหน้าที่เกี่ยวกับการเคลื่อนไหว (motor functions)
โดยกระตุ้นให้กล้ามเนื้อหดและคลายตัวซึ่งทำให้ร่างกายเคลื่อนไหว
โครงสร้างนอกประสาทกลางอาจรวมกล้ามเนื้อโครงร่างและเส้นใยประสาทนำออก (efferent fiber) ที่ส่งไปยังกล้ามเนื้อ
โครงสร้างในระบบประสาทกลางรวมทั้งเปลือกสมอง, , ไขสันหลัง, ระบบประสาทพีระมิด (ลำเส้นใยประสาทพีระมิด) รวมทั้งเซลล์ประสาทสั่งการบน , extrapyramidal system, สมองน้อย และเซลล์ประสาทสั่งการล่าง  ในก้านสมองและไขสันหลัง
ระบบประสาทที่มีหน้าที่เกี่ยวกับการเคลื่อนไหว.
การทำงานของระบบประสาทสั่งการจะต้องอาศัยสมองหลายบริเวณเพื่อควบคุมและแปลผลให้เกิดการเคลื่อนไหว เช่น somatosensory cortex, supplementary motor area (SMA), premotor cortex, และ basal ganglia เป็นต้น ระบบประสาทที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวสามารถแบ่งออกเป็น 4 ระบบที่ทำงานร่วมกัน ระบบแรกอยู่ในเนื้อเทาของก้านสมองและไขสันหลัง เซลล์ที่เกี่ยวข้องอย่างแรกคือเซลล์ประสาทสั่งการล่าง  LMN ที่ก้านสมองส่งแอกซอนไปยังกล้ามเนื้อโครงร่างของศีรษะ และ LMN ที่ไขสันหลังส่งไปยังกล้ามเนื้อของร่างกาย เซลล์อย่างที่สองเป็นวงจรประสาทคือเครือข่ายอินเตอร์นิวรอนใกล้ ๆ LMN ซึ่งเป็นแหล่งกระแสประสาทที่ LMN ได้รับโดยหลัก การเริ่มและการควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกายของระบบประสาทจะต้องผ่าน LMN เป็นด่านสุดท้าย ส่วนวงจรประสาทใกล้ ๆ LMN ได้รับกระแสประสาททั้งจากเซลล์ประสาทรับความรู้สึกในระบบประสาทนอกส่วนกลางและจากส่วนต่าง ๆ ในสมอง รูปแบบการเชื่อมต่อกันของวงจรประสาททำให้ประสานการทำงานของกล้ามเนื้อต่าง ๆ ได้อย่างเป็นระเบียบ ในสัตว์ทดลอง แม้ถ้าตัดการเชื่อมต่อของไขสันหลังกับสมองแล้วกระตุ้นวงจรประสาทที่เหมาะสม ก็ยังทำให้สัตว์เคลื่อนไหว (นอกอำนาจจิตใจ) เหมือนกับเดินได้
ระบบที่สองเป็นเซลล์ประสาทสั่งการบน  ในก้านสมองและเปลือกสมอง ที่ส่งแอกซอนโดยมากไปยังวงจรประสาทใกล้ ๆ LMN และบางครั้งไปยัง LMN โดยตรง ซึ่งจำเป็นเพื่อเคลื่อนไหวร่างกายใต้อำนาจจิตใจและเมื่อต้องใช้ทักษะไม่ว่าจะโดยเวลาหรือโดยปริภูมิ UMN ในส่วนต่าง ๆ รวมทั้ง
ระบบที่สามและสี่ไม่ได้ส่งแอกซอนโดยตรงไปยัง LMN หรือวงจรประสาทใกล้ ๆ มัน แต่มันมีอิทธิพลโดยอ้อมด้วยการปรับการทำงานของ UMN ในก้านสมองและเปลือกสมอง ระบบที่สามก็คือสมองน้อยซึ่งทำหน้าที่คล้ายกับระบบเซอร์โวให้แก่ UMN คือมันตรวจจับความแตกต่างระหว่างการเคลื่อนไหวจริง ๆ และการเคลื่อนไหวที่ต้องการ และส่งกระแสประสาทเพื่อลดความแตกต่างไปยัง UMN สมองน้อยทำหน้าที่เช่นนี้ทั้งในระยะสั้นและระยะยาว โดยอย่างหลังเรียกว่า motor learning คนไข้ที่สมองน้อยเสียหายมีปัญหาเคลื่อนไหวร่างกายทั้งโดยทิศทางและโดยความมากน้อยของการเคลื่อนไหว
ระบบที่สี่ก็คือ basal ganglia ซึ่งอยู่ในสมองส่วนหน้า มีหน้าที่ป้องกันไม่ให้ UMN ก่อการเคลื่อนไหวที่ไม่ต้องการ และเตรียมระบบประสาทสั่งการเพื่อเริ่มการเคลื่อนไหว คนไข้ที่สมองส่วนนี้มีปัญหาก็มีจะมีปัญหาการเคลื่อนไหว เช่น คนไข้โรคพาร์คินสันและโรคฮันติงตัน เป็นปัญหาเกี่ยวกับการเปลี่ยนการเคลื่อนไหวใต้อำนาจจิตใจรูปแบบหนึ่งไปเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง
ลำเส้นใยประสาทพีระมิด.
ลำเส้นใยประสาทพีระมิด (pyramidal tract, pyramidal motor system) เริ่มจากศูนย์สั่งการในเปลือกสมอง
ลำเส้นใยประสาทนี้มีทั้งเซลล์ประสาทสั่งการบน (UMN) และล่าง (LMN)
กระแสประสาทเริ่มมาจากขนาดใหญ่คือเซลล์เบ็ตซ์ภายในเปลือกสมองสั่งการ (motor cortex)
ซึ่งก็คือส่วน precentral gyrus ของเปลือกสมอง
เซลล์เหล่านี้จึงเป็นเซลล์ประสาทสั่งการบนของลำเส้นใยประสาทนี้
แอกซอนของเซลล์จะวิ่งผ่านใต้เปลือกสมองไปยัง corona radiata
แล้วไปยัง internal capsule ผ่านสาขาด้านหลัง (posterior) ของ internal capsule ไปยังสมองส่วนกลางและก้านสมองส่วนท้าย (medulla oblongata)
ในส่วนล่างของก้านสมองส่วนท้าย เส้นใยประสาทเหล่านี้ 80–85% จะข้ามไขว้ทแยง (decussate) ไปยังอีกซีกหนึ่งของร่างกาย แล้วลงไปตามเนื้อขาวของ lateral funiculus ในไขสันหลัง
ที่เหลือ 15–20% ลงไปตามเนื้อขาวซีกร่างกายเดียวกัน
แต่ที่ส่งไปยังปลายแขนปลายขา 100% จะข้ามไปยังซีกตรงข้าม
เส้นใยประสาทจะไปยุติที่เนื้อเทาในส่วนปีกหน้า (anterior horn) ของไขสันหลังในระดับต่าง ๆ
เป็นส่วนที่มีเซลล์ประสาทสั่งการล่าง (LMN)
ซึ่งส่งเส้นประสาทไปยังกล้ามเนื้อส่วนต่าง ๆ
Extrapyramidal system.
extrapyramidal motor system ประกอบด้วยระบบที่ปรับและควบคุมกระแสประสาทที่ส่งไปยังกล้ามเนื้อ โดยเฉพาะ basal ganglia และสมองน้อย
ในสาขากายวิภาคศาสตร์ extrapyramidal system เป็นเครือข่ายประสาทชีวภาพ เป็นส่วนของระบบสั่งการซึ่งก่อการเคลื่อนไหวเหนืออำนาจจิตใจ
ระบบเรียกว่า "extrapyramidal" (นอกพิระมิด) เพื่อให้ต่างกับลำเส้นใยประสาทจากเปลือกสมองส่วนสั่งการ (motor cortex) ที่ส่งแอกซอนผ่านส่วน "พีระมิด" ของก้านสมองส่วนท้าย (medulla oblongata)
วิถีประสาทพิรามิด (คือ corticospinal tract และ corticobulbar tract บางส่วน) อาจส่งเส้นประสาทไปยังเซลล์ประสาทสั่งการในไขสันหลังและในก้านสมองโดยตรง เทียบกับ extrapyramidal system ที่มีบทบาทในการปรับและควบคุมเซลล์ประสาทสั่งการโดยอ้อม
ปลากดทะเลหัวแข็ง
ปลากดทะเลหัวแข็ง  เป็นสกุลของปลาน้ำเค็มและน้ำกร่อย ในวงศ์ปลากดทะเล (Ariidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Arius" (/อา-เรียส/)
ลักษณะสำคัญของปลาในสกุลนี้ ได้แก่ มีฟันที่เพดานปากอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม และมีจำนวนหนวดซึ่งมีอยู่ 3 คู่ ที่ริมฝีปากบน 1 คู่ ริมฝีปากล่าง 1 คู่ และที่คาง 1 คู่ รูจมูกอยู่ใกล้กัน
ปลาในสกุลนี้ แม้จะเป็นปลาทะเล แต่ก็มีหลายชนิดที่เข้ามาหากินและอาศัยอยู่ในพื้นที่น้ำจืดที่ห่างไกลทะเลมาก เช่น แม่น้ำสาละวิน ตัวผู้จะทำหน้าที่อมไข่ที่ผ่านการปฏิสนธิแล้ว จนกระทั่งฟักเป็นตัว การจำแนกชนิดกระทำได้จากการสังเกตจากรูปร่างและขนาดของหัว ตำแหน่งและรูปร่างของครีบบางครีบ และครีบท้องเปลี่ยนรูปเป็นอวัยวะพิเศษผิดไปจากเดิม
พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออกไปจนถึงเอเชียอาคเนย์
กีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – คู่ผสม
กีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน2012 ประเภทคู่ผสม
เซลล์รับกลิ่น
เซลล์ประสาทรับกลิ่น  เป็นเซลล์ที่ถ่ายโอนกลิ่นเป็นกระแสประสาทภายในระบบรับกลิ่น
เป็นเซลล์ที่อยู่ภายในเยื่อรับกลิ่นที่บุบางส่วนของโพรงจมูก (ประมาณ 5 ซม2 ในมนุษย์) บริเวณยอดเซลล์จะมีเส้นขนเล็ก ๆ (olfactory cilia) ที่ทำหน้าที่จับโมเลกุลกลิ่นจากสิ่งแวดล้อมที่เข้ามาภายในรูจมูก
เซลล์จะถ่ายโอนกลิ่นเป็นกระแสประสาทแล้วส่งผ่านเส้นประสาทรับกลิ่น (olfactory nerve) ซึ่งวิ่งผ่านรูในกระดูก cribriform plate เหนือโพรงจมูกขึ้นไปยังป่องรับกลิ่นในสมอง
การรับกลิ่นของมนุษย์จะไม่พัฒนาเทียบเท่ากับสัตว์บางชนิดเช่นสุนัข ซึ่งมีประสาทรับกลิ่นที่ดีเยี่ยม
โครงสร้างและการทำงาน.
มนุษย์มีเซลล์ประสาทรับกลิ่นประมาณ 12 ล้านตัว
ซึ่งจะเปลี่ยนทุก ๆ 30-60 วันทดแทนด้วยเซลล์ต้นกำเนิดชั้นฐาน (basal stem cell) ที่พัฒนากลายเป็นเซลล์ประสาทรับกลิ่น
เทียบกับหนูที่มี 15 ล้านตัว
กับสุนัขทั่วไปที่มี 125-220 ล้านตัว และกับสุนัขบลัดฮาวด์ที่มีถึง 300 ล้านตัว
เซลล์จะเป็นแบบเซลล์ประสาทสองขั้วโดยมีเดนไดรต์งอกออกจากส่วนยอดและหันออกจากแผ่นกระดูกพรุน (cribriform plate) และมีแอกซอนซึ่งไม่หุ้มปลอกไมอีลินและงอกออกจากส่วนฐานแล้ววิ่งผ่านรูแผ่นกระดูกขึ้นไปสุดที่ป่องรับกลิ่น (olfactory bulb) ซีกร่างกายเดียวกันในสมอง
ตัวเซลล์จะอยู่ที่เยื่อรับกลิ่น (olfactory epithelium) ในช่องจมูก
โดยกระจายไปตามชั้นทั้งสามของเนื้อเยื่อ
แอกซอนจากฐานจะรวมตัวกันเป็นมัดใยประสาทจำนวนมากที่รวม ๆ กันเรียกว่า ฆานประสาท (olfactory nerve, CN I) ก่อนจะวิ่งผ่านรูกระดูกพรุน
ไม่เหมือนกับเซลล์ประสาทรับความรู้สึกอื่น ๆ เช่น เซลล์รับแสงในจอตา และเซลล์ขนในคอเคลีย เซลล์ประสาทรับกลิ่นเองมีแอกซอนคือสามารถส่งศักยะงานไปยังระบบประสาทส่วนกลางโดยไม่ต้องอาศัยเซลล์ประสาทอีกตัวหนึ่ง
นอกจากนั้น เซลล์ยังส่งสัญญาณไปยังระบบประสาทส่วนกลางคือป่องรับกลิ่นโดยไม่ผ่านทาลามัสเหมือนกับระบบรับความรู้สึกอื่น ๆ อีกด้วย โดยป่องรับกลิ่นจะทำหน้าที่นี้แทนทาลามัส
เซลล์รับกลิ่นแต่ละตัวจะแสดงออกหน่วยรับกลิ่นเพียงแค่ชนิดเดียว แต่เซลล์หลายตัวจะแสดงออกหน่วยรับกลิ่นชนิดเดียวกันซึ่งจับกับโมเลกุลกลิ่นแบบเดียวกัน
เซลล์รับกลิ่นที่มีหน่วยรับกลิ่นประเภทเดียวกันนี้จะอยู่จำกัดภายในโซนหลายโซนของเยื่อรับกลิ่นโดยกระจายไปอย่างสุ่มในโซนนั้น ๆ
แอกซอนของเซลล์รับกลิ่นต่าง ๆ ที่มีหน่วยรับกลิ่นชนิดเดียวกัน จะวิ่งรวมเข้าที่โกลเมอรูลัส (glomerulus) โดยเฉพาะ ๆ ของป่องรับกลิ่นในซีกร่างกายเดียวกัน
และปกติจะส่งแอกซอนไปยังโกลเมอรูลัสเป็นคู่ในป่องรับกลิ่น โกลเมอรูลัสแต่ละอันจะอยู่ด้านตรงข้ามของป่องโดยมีเส้นแบ่งข้างวิ่งผ่านป่องในแนวทแยง
ซีเลีย.
ซีเลียที่คล้ายขนเล็ก ๆ จำนวนมากจะยื่นออกจากเดนไดรต์อันเดียวของเซลล์รับกลิ่นส่วนยอด เข้าไปในชั้นเมือกหนาที่ปกคลุมผิวของเยื่อรับกลิ่น
ผิวของซิเลียจะปกคลุมด้วยโปรตีนหน่วยรับกลิ่น (olfactory receptor, ตัวย่อ OR) ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของ G protein-coupled receptor
หน่วยรับกลิ่นจะมีกลไกในการขยายสัญญาณกลิ่นและถ่ายโอนกลิ่นเป็นกระแสประสาท
ซีเลียของเซลล์รับกลิ่นไม่มีโครงสร้างเหมือนกับซีเลียที่เคลื่อนที่ได้ (คือที่เป็นไมโครทิวบูลแบบ 9+2) แม้รูปอาจจะเหมือน แต่ซีเลียของเซลล์กลับสมบูรณ์ไปด้วยแอกตินและเหมือนกับ microvilli ของเยื่อบุผิวอื่น ๆ มากกว่า เช่นดังที่พบในปอดหรือในลำไส้ เป็นโครงสร้างที่ช่วยขยายขนาดพื้นที่ในการรับกลิ่นเป็นอย่างมาก
มีโปรตีนหน่วยรับกลิ่นหลายอย่างที่จำเป็นในการถ่ายโอนสัญญาณกลิ่นเป็นกระแสประสาท และพบอย่างหนาแน่นหรือโดยส่วนเดียวที่ซีเลียของเซลล์รับกลิ่น
หน่วยรับกลิ่นและกลไกการทำงาน.
หน่วยรับกลิ่นซึ่งอยู่ที่เยื่อหุ้มซีเลีย ได้ระบุแล้วว่าเป็นช่องไอออนแบบ ligand-gated metabotropic channels
มียีนประมาณ 1,000 ยีนที่เข้ารหัสตัวรับความรู้สึกในมนุษย์ ทำให้เป็นกลุ่มยีนขนาดใหญ่ที่สุดในดีเอ็นเอมนุษย์
โมเลกุลกลิ่นจะละลายในเมือกของเยื่อรับความรู้สึกแล้วจับกับหน่วยรับความรู้สึก โดยแต่ละหน่วยสามารถจับกับโมเลกุลกลิ่นได้หลายชนิด แม้จะมีสัมพรรคภาพต่อกลิ่นต่าง ๆ ไม่เท่ากัน
ความต่าง ๆ ทางสัมพรรคภาพเช่นนี้ จะเป็นเหตุเกิดการตอบสนองในรูปแบบต่าง ๆ โดยเป็นโปรไฟล์การตอบสนองต่อกลิ่นโดยเฉพาะ ๆ
โดยรายละเอียดก็คือ เมื่อจับกับกลิ่นแล้ว หน่วยรับกลิ่นจะเปลี่ยนโครงสร้างแล้วเริ่มการทำงานของ G protein ภายในเซลล์รับกลิ่นซึ่งอยู่ที่ปลาย carboxyl ของหน่วยรับกลิ่น
G protein (Golf และ/หรือ Gs)
ซึ่งเป็นประเภทที่เฉพาะต่อระบบรับกลิ่น ก็จะเริ่มการทำงานของเอนไซม์ adenylate cyclase III (ACIII) ซึ่งเป็นเอนไซม์เฉพาะในระบบรับกลิ่นเช่นกัน และเพิ่มการปล่อย cyclic AMP (cAMP) ซึ่งทำหน้าที่เป็น second messenger โดยอาศัยอะดีโนซีนไตรฟอสเฟต (ATP)
แล้ว cAMP ก็จะเปิดช่องไอออน cyclic nucleotide-gated ion channel ทำให้ไอออนแคลเซียม (Na+) และโซเดียม (Ca2+) ซึมเข้ามาในเซลล์ได้ แล้วทำให้เซลล์รับกลิ่นลดขั้ว (depolarized)
นอกจากนั้น Ca2+ ที่เพิ่มขึ้นก็จะเปิดช่องไอออน Ca2+-gated Cl- channel ซึ่งขยายการลดขั้วของเซลล์ที่แพร่กระจายไปตามตัวเซลล์อย่างแพสซิฟจนถึงส่วน axon hillock ของตัวเซลล์ ซึ่งเป็นจุดที่สร้างศักยะงานอาศัยช่องไอออน voltage-regulated Na+ channel เพื่อส่งไปยังป่องรับกลิ่น
การลดการตอบสนองของเซลล์รับกลิ่น.
เซลล์ประสาทรับกลิ่นได้การป้อนกลับเชิงลบที่มีผลอย่างรวดเร็วเมื่อเกิดการลดขั้ว
คือเมื่อเซลล์กำลังลดขั้ว ช่อง cyclic nucleotide-gated ion channel ก็จะเปิดให้ไอออนโซเดียมและแคลเซียมไหลเข้าไปในเซลล์
การไหลเข้าของแคลเซียมจะเริ่มการทำงานเป็นลำดับภายในเซลล์
คือ ในขั้นแรก แคลเซียมจะเข้ายึดกับ calmodulin รวมเป็น CaM
ซึ่งก็จะเข้ายึดกับ cyclic nucleotide-gated ion channel แล้วปิดช่อง ซึ่งหยุดการไหลเข้าของโซเดียมและแคลเซียม
CaM ก็จะเริ่มการทำงานของ CaMKII ซึ่งจะเพิ่มกลุ่ม Phosphoryl ให้กับ ACIII และลดการผลิต cAMP
CaMKII ยังเริ่มการทำงานของ phosphodiesterase ซึ่งจะสลาย cAMP ด้วยน้ำ
กระบวนการป้อนกลับเชิงลบจะมีผลยับยั้งไม่ให้เซลล์ตอบสนองเมื่อมีโมเลกุลกลิ่นเข้ามาอีก
ต่อมเหงื่อ
ต่อมเหงื่อ  เป็นต่อมมีท่อซึ่งพบได้ตามผิวหนัง ฝ่ามือ ฝ่าเท้า ทำหน้าที่หลั่งเหงื่อ (sweat) ทำงานภายใต้ระบบประสาทซิมพาเทติกซึ่งจะหลั่งสารสื่อประสาทที่มีชื่อว่า อะซิติลโคลีน (Acetylcholene) ออกมาควบคุม
ระบบประสาทนอกส่วนกลาง
ระบบประสาทนอกส่วนกลาง (: PNS) เป็นระบบประสาทที่แตกแขนงออกมาจากระบบประสาทกลาง ประกอบด้วย ประสาทสมอง (cranial nerve) ประสาทไขสันหลัง (spinal nerve) ประสาทกาย (somatic nerve) และเซลล์แกงเกลียน (ganglion cell) โดยระบบประสาทรอบนอกนั้น สามารถแบ่งเป็นระบบประสาทกาย (somatic nervous system) และระบบประสาทอิสระ (autonomic nervous system)
หน้าที่ของระบบประสาทรอบนอก.
ทำหน้าที่ในการเชื่อมต่อระหว่างระบบประสาทกลางกับอวัยวะต่าง ๆ เช่น แขน ขา เป็นต้น (ดูเพิ่มเติมได้ที่ ระบบประสาท)
Puntioplites bulu
กีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – หญิงคู่
กีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน2012 ประเภทหญิงคู่
สถานีรถไฟชิบะ
สถานีรถไฟชิบะ เป็นสถานีรถไฟในเมืองชิบะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก
เมืองชิบะ
ดีซี คอมิคส์
โมทกะ
ขนมโมทกะ หรือ ขนมลัฑฑู  เป็นขนมอินเดียประเภทหนึ่ง ทำเป็นลูกกลมขนาดมะนาวผลเล็ก ภายนอกเป็นแป้งสีขาวห่อไส้แล้วนึ่งให้สุก ไส้ทำด้วยมะพร้าวขูด ผัดกับน้ำมันพืช ผสมเนยใส ผงกระวาน น้ำตาลทรายแดง และเกลือ รสค่อนข้างหวาน แต่บางที่ทำเป็นลูกมียอดแหลมคล้ายผลกระเทียม หรือปรุงด้วยการทอดก็มี
เทพปกรณัมฮินดูระบุว่า พระพิฆเนศโปรดขนมโมทกะ และบางครั้งปรากฏเทวรูปพระพิฆเนศถือถาดขนมนี้อยู่เป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์ อนึ่ง ในเทศกาลคเณศจตุรถีซึ่งจัดเพื่อบูชาพระพิฆเนศก็นิยมถวายขนมนี้ด้วย
ลัฑฑู
ขนมลัฑฑู
คาอูนัส
สนามกีฬาเมตไลฟ์