pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เอลิซาเบธ แฟร์แนร์  เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2512 เป็นพระธิดาคนที่ 4 และ 3 ใน เจ้าหญิงอัสตริดแห่งนอร์เวย์ และ โยฮัน แฟร์แนร์ เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์ พระราชภาคิไนยใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ทรงอยู่ในลำดับที่ 81 ในการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร เนื่องด้วยเธอสืบเชื้อสายมาจาก ม็อดแห่งเวลส์ สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ พระราชธิดาพระองค์เดียวใน สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
ด้านชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับ ทอม โฟล์ค เบลคมัน เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2535 มีบุตรชาย 1 คน คือ
เอลิซาเบท แฟร์แนร์
บริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์
เปาปิ่ง
ละอองฝอยของสารคัดหลั่งระบบหายใจ
การแพร่เชื้อทางอากาศ
การแพร่เชื้อทางอากาศ  คือการแพร่เชื้อของโรคติดต่อผ่านละอองธุลีที่สามารถอยู่ในอากาศได้เป็นเวลานานและสามารถถูกเคลื่อนย้ายไปตำแหน่งอื่นได้ โรคที่สามารถแพร่เชื้อทางอากาศได้มีหลายโรค ทั้งที่พบในมนุษย์และในสัตว์ เชื้อก่อโรคนั้น ๆ อาจเป็นเชื้อไวรัส แบคทีเรีย หรือเชื้อรา สามารถแพร่ผ่านการหายใจ การพูด การไอ จาม การปัดฝุ่น การพ่นสเปรย์ การกดน้ำที่โถชำระ และกิจกรรมใด ๆ ที่ทำให้เกิดอนุภาคละอองลอย (aerosol) หรือละอองฝอย (droplets) โดยทั่วไปแล้วโรคติดต่อที่แพร่เชื้อทางอากาศจะไม่นับรวมโรคที่เกิดจากมลพิษทางอากาศ เช่น สารประกอบอินทรีย์ระเหยง่าย แก๊สที่มีพิษต่อร่างกาย หรือฝุ่นอนุภาคอื่น ๆ
แต่เดิมแล้วทางการแพทย์จะถือว่าการแพร่เชื้อทางอากาศเป็นคนละอย่างกับการแพร่เชื้อผ่านละอองฝอย ซึ่งมีที่มาจากความเข้าใจผิดในพฤติกรรมทางกายภาพของอนุภาคขนาดต่าง ๆ โดยเคยเชื่อกันว่าละอองฝอยของสารคัดหลั่งระบบหายใจจะมีขนาดใหญ่มากพอที่จะตกลงสู่พื้นอย่างรวดเร็วหลังจากถูกปลดปล่อยออกมา อย่างไรก็ดีตามนิยามใหม่มองว่า อนุภาคขนาดใด ๆ ที่สามารถถูกสูดหายใจเข้าไปได้ ถือว่ามีศักยภาพที่จะเป็นอนุภาคที่ก่อให้เกิดการแพร่เชื้อทางอากาศได้ทั้งสิ้น
คนแต่ละคนสามารถแพร่ละอองลอยและละอองฝอยได้หลายขนาด หลายปริมาณ และมีความเข้มข้นของเชื้อโรคแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับความแตกต่างของแต่ละคนและกิจกรรมที่ทำ ละอองฝอยที่มีขนาดใหญ่กว่า 100 ไมโครเมตรมักตกลงสู่พื้นอย่างรวดเร็วในระยะไม่เกิน 2 เมตร จากจุดกำเนิด และอาจมีอนุภาคละอองลอยที่มีเชื้อก่อโรคตกค้างอยู่ในอากาศบริเวณนั้นได้อีกระยะเวลาหนึ่ง โดยจะมีความเข้มข้นของเชื้อก่อโรคสูงสุดภายในรัศมี 2 เมตร แต่ก็สามารถเดินทางไปตำแหน่งอื่น และอาจไปสะสมเพิ่มความเข้มข้นในตำแหน่งอื่นของห้องได้อีกด้วย
จุดตัด 5 ไมโครเมตรที่เดิมเคยใช้กันแพร่หลายในการแบ่งแยกว่าอนุภาคใดเป็นอนุภาคที่สามารถทำให้เกิดการแพร่เชื้อทางอากาศได้หรือไม่ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่าเป็นทวิภาคลวงที่ไม่มีที่มาทางวิทยาศาสตร์ เนื่องจากอนุภาคที่ออกมากับลมหายใจมักมีขนาดหลากหลายออกมาพร้อม ๆ กัน และจะล่องลอยไปหรือตกลงสู่พื้นขึ้นกับปัจจัยแวดล้อมอีกหลายอย่าง ซึ่งไม่ได้ขึ้นอยู่กับเฉพาะขนาดแรกเริ่มของมันเท่านั้น อย่างไรก็ดี แนวคิดนี้ถูกนำมาใช้ในการป้องกันการแพร่กระจายของโรคในโรงพยาบาลมานานหลายทศวรรษ ข้อมูลใหม่ ๆ เกี่ยวกับการแพร่กระจายในอาคารของสารคัดหลั่งระบบหายใจทำให้เชื่อว่าอนุภาคขนาด 20 ไมโครเมตร ในระยะแรกที่ถูกปลดปล่อยออกมาจะลอยไปตามกระแสอากาศในช่วงแรก ซึ่งอาจเป็นกระแสอากาศจากการไอจามหรือจากลมเครื่องปรับอากาศก็ได้ แต่เมื่อเดินทางไปไกลขึ้นก็จะค่อย ๆ ตกลงสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วง มีการพบว่าอนุภาคที่มีขนาดดังกล่าวเมื่อเข้าสู่ร่างกายจะถูกดักจับที่เยื่อเมือกของโพรงจมูกมากที่สุด และเนื่องจากตำแหน่งนี้มักเป็นตำแหน่งเริ่มต้นของการติดเชื้อที่ทำให้เกิดโรคโควิด-19 จึงเป็นเหตุผลให้น่าเชื่อว่าอนุภาคขนาดดังกล่าวมีส่วนสำคัญในการทำให้เกิดการระบาดทั่วของโควิด-19
รัฐสภาแห่งสาธารณรัฐ (โปรตุเกส)
คาร์ล-คริสทิอัน แฟร์แนร์
คาร์ล-คริสทิอัน แฟร์แนร์  เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2515 เป็นพระโอรสคนสุดท้องใน เจ้าหญิงอัสตริดแห่งนอร์เวย์ และ โยฮัน แฟร์แนร์ เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์ พระราชภาคิไนยใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ทรงอยู่ในลำดับที่ 83 ในการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร ด้านชีวิตส่วนตัว เขาสมรสกับ แอนน์-สตรีนา สลัตตัม คาร์สเลน เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2557 มีธิดา 1 คน คือ
คาร์ล-คริสติอัน แฟร์แนร์
กริสเตียน โรเมโร
กริสเตียน กาบริเอล "กูติ" โรเมโร (; เกิด 27 เมษายน ค.ศ. 1998) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินาที่เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้แก่ทอตนัมฮอตสเปอร์และทีมชาติอาร์เจนตินา
เมคีว แบล็กคอมพานี
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 61 กิโลกรัม บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 61 กิโลกรัม บุคคลชาย เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 61 กิโลกรัม บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 67 กิโลกรัม บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 67 กิโลกรัม บุคคลชาย เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 67 กิโลกรัม บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 73 กิโลกรัม บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 73 กิโลกรัม บุคคลชาย เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 73 กิโลกรัม บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 81 กิโลกรัม บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 81 กิโลกรัม บุคคลชาย เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 81 กิโลกรัม บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 96 กิโลกรัม บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 96 กิโลกรัม บุคคลชาย เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 96 กิโลกรัม บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 15 คน จาก 15 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 109 กิโลกรัม บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 109 กิโลกรัม บุคคลชาย เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 109 กิโลกรัม บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักเกิน 109 กิโลกรัม บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 61 กิโลกรัม บุคคลชาย เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 61 กิโลกรัม บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักเกิน 87 กิโลกรัม บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักเกิน 87 กิโลกรัม บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักเกิน 87 กิโลกรัม บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 87 กิโลกรัม บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 87 กิโลกรัม บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 87 กิโลกรัม บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 76 กิโลกรัม บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 76 กิโลกรัม บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 76 กิโลกรัม บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 64 กิโลกรัม บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 64 กิโลกรัม บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 64 กิโลกรัม บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 59 กิโลกรัม บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 59 กิโลกรัม บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 59 กิโลกรัม บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 55 กิโลกรัม บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 55 กิโลกรัม บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 55 กิโลกรัม บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 49 กิโลกรัม บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 49 กิโลกรัม บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 49 กิโลกรัม บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
วัดคงคาพิมุข
วัดคงคาพิมุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะกั่วป่า อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา เป็นสถานปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด จัดกิจกรรมบวชชีพราหมณ์ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ของทุกเดือน ปัจจุบันมีพระครูนันทปัญญากร (สมศักดิ์ นนฺทปญฺโญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดคงคาพิมุขสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2305 เดิมมีชื่อว่า วัดคงคา เนื่องจากสภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึง ต่อมา พ.ศ. 2483 เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดคงคาพิมุข" มีโบราณสถานที่ได้รับการขึ้นทะเบียนจากกรมศิลปากรเมื่อ พ.ศ. 2539 คือ อุโบสถรูปทรงปักษ์ใต้ อุโบสถก่ออิฐถือปูน ฐานบัวเตี้ย ภายในระดิษฐานองค์ "พ่อท่านเจ้าฟ้า" มีตำนานเล่าขานสืบต่อกันว่า เมื่อ พ.ศ. 2275 กรุงศรีอยุธยาเกิดสงครามกลางเมือง เชื้อพระวงศ์ชั้นเจ้าฟ้าพระองค์หนึ่งได้หลบหนีมาทางเมืองตะกั่วป่า ทำการผนวชที่วัดคงคาพิมุขและได้สร้างอุโบสถพร้อมทั้งพระประธาน ชาวเมืองตะกั่วป่าขนานนามตามผู้สร้างซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ชั้นเจ้าฟ้าว่า "สมเด็จท่านเจ้าฟ้า" และเพิ่มเติมเป็น "พ่อท่าน" และมีเจดีย์องค์ประธานสีทอง
ซาจิโกะ โซโนะ
ซาจิโกะ โซโนะ (; 23 ธันวาคม พ.ศ. 2410 – 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2490) หรือเป็นที่รู้จักในนาม โคงิกุเท็นจิ  เป็นบาทบริจาริกาในจักรพรรดิเมจิ สมัยนั้นจักรพรรดิสามารถมีนักนางสนมหลายนางรับใช้ในราชมนเทียร และถูกยกเลิกประเพณีหลายเมียในราชสำนักตั้งแต่ พ.ศ. 2467 ปัจจุบันราชวงศ์ญี่ปุ่นประสบปัญหาการสืบราชสันตติวงศ์เพราะขาดแคลนเจ้านายฝ่ายหน้า พ.ศ. 2548 เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะทรงเรียกร้องให้มีการรื้อฟื้นประเพณีหลายเมียในราชสำนักอีกครั้ง
ซาจิโกะเป็นธิดาของเคานต์โมโตซาจิ ซาโนะ  ต่อมาได้ถวายตัวเข้ารับราชการฝ่ายในเป็นนางบาทบริจาริกาลำดับที่ห้าของจักรพรรดิเมจิ ประสูติกาลพระราชโอรส-ธิดา 8 พระองค์ หลายพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ มีพระนามดังนี้
หลังจักรพรรดิเมจิเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 2455 ซาจิโกะจึงเข้าไปอยู่กับจักรพรรดินีเทเม พระอัครมเหสีในจักรพรรดิไทโช และมีส่วนร่วมในถวายการดูแลเมื่อจักรพรรดินีประสูติการเจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะใน พ.ศ. 2458
ซาจิโกะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ขณะอายุได้ 79 ปี สุสานของเธอตั้งอยู่ภายในวัดไซโกอัง แขวงชินจูกุ กรุงโตเกียว
มิตสึโกะ ฮามูโระ
มิตสึโกะ ฮามูโระ (; 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2396 – 22 กันยายน พ.ศ. 2416) เป็นบาทบริจาริกาท่านแรกในจักรพรรดิเมจิ เป็นธิดาของนางามาซะ ฮามูโระ  ขุนนาง กับมารดาชื่อยาซูโกะ ฮิโรฮาชิ  เธอให้ประสูติการพระราชโอรสพระองค์แรกคือ วากามิตสึเตรุฮิโกะ โนะ มิโกโตะ  โดยผู้ทำคลอดคืออิเนะ คูซูโมโตะ แพทย์หญิงแผนตะวันตกคนแรกของญี่ปุ่น ทว่าพระราชโอรสพระองค์นี้สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ประสูติ และพระสนมมิตสึโกะถึงแก่กรรมในอีกห้าวันถัดมาจากอาการแทรกซ้อน
สุสานของมิตสึโกะตั้งอยู่ในสุสานหลวงโทชิมางาโอกะ วัดโกโกกุจิ เขตบุงเกียว กรุงโตเกียว
นัตสึโกะ ฮาชิโมโตะ
นัตสึโกะ ฮาชิโมโตะ (; 19 มีนาคม พ.ศ. 2399 – 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2416) เป็นบาทบริจาริกาท่านที่สองในจักรพรรดิเมจิ เป็นธิดาของนัตสึนางะ ฮางาชิโบโจ  ขุนนางตำแหน่งโชนางน กับเรโกะ ฮาชิโมโตะ  ซึ่งเป็นสตรีชั้นสูง ต่อมาซาเนอากิระ ฮาชิโมโตะ  ขุนนางตำแหน่งไดนางน และชิซูโกะ ฮางิวาระ  ภรรยา รับนัตสึโกะเป็นบุตรบุญธรรม
นัตสึโกะถวายตัวเป็นบาทบริจาริกาลำดับที่สองในจักรพรรดิเมจิตั้งแต่ พ.ศ. 2415 ประสูติการพระราชธิดาพระองค์แรกคือ วากาตากาโยริฮิเมะ โนะ มิโกโตะ  เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2399 และสิ้นพระชนม์ตั้งแต่แรกประสูติ ส่วนพระสนมนัตสึโกะก็ถึงแก่กรรมในวันถัดมาจากอาการแทรกซ้อนหลังคลอด
สุสานของนัตสึโกะตั้งอยู่ในสุสานหลวงโทชิมางาโอกะ วัดโกโกกุจิ เขตบุงเกียว กรุงโตเกียว
Airborne disease
Super-spreader
ขบวนกาชาดและเสี้ยววงเดือนแดงนานาชาติ
โรงพยาบาลสนาม
โรงพยาบาลสนาม  เป็นโรงพยาบาลชั่วคราวหรือหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ที่ดูแลผู้บาดเจ็บ ณ สถานที่นั้น ก่อนที่จะสามารถเคลื่อนย้ายไปยังสถานพยาบาลถาวรได้อย่างปลอดภัย คำนี้ได้รับการใช้ครั้งแรกในเวชศาสตร์ทหาร (เช่น โรงพยาบาลศัลยกรรมกองทัพบกเคลื่อนที่ หรือ MASH) แต่ได้รับการสืบทอดมาเพื่อใช้ในสถานการณ์พลเรือน เช่น ภัยพิบัติและเหตุการณ์สำคัญ
โรงพยาบาลสนามประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ที่มีชุดเครื่องมือแพทย์เคลื่อนที่ และมักมีที่พักพิงแบบเต็นท์กว้าง (บางครั้งเป็นโครงสร้างแบบพองได้ในการใช้งานสมัยใหม่) เพื่อให้สามารถจัดตั้งขึ้นได้ง่าย ใกล้กับแหล่งที่มาของการบาดเจ็บล้มตาย ส่วนในสภาพแวดล้อมในเมือง โรงพยาบาลสนามมักตั้งอยู่ในอาคารที่เข้าถึงได้ง่ายและมองเห็นได้ชัดเจน (เช่น คฤหาสน์ขุนนาง, ภัตตาคาร, โรงเรียน และอื่น ๆ) ในกรณีของโครงสร้างที่ส่งโดยทางอากาศ ชุดเครื่องมือแพทย์เคลื่อนที่มักจะได้รับการวางในคอนเทนเนอร์ปกติ ซึ่งคอนเทนเนอร์นั้นถูกใช้เป็นที่กำบัง โรงพยาบาลสนามโดยทั่วไปมีขนาดใหญ่กว่าที่พยาบาลชั่วคราว แต่เล็กกว่าโรงพยาบาลทหารถาวร
โรงพยาบาลสนามแบ่งตามประเทศ.
โรงพยาบาลสนามในประเทศฝรั่งเศสบริหารจัดการโดยซามู (บริการการแพทย์ฉุกเฉินของฝรั่งเศส) ซึ่งใช้ชุดเครื่องมือแพทย์เคลื่อนที่สองประเภท ("poste sanitaire mobile" หรือ PSM) ได้แก่:
เปแอมอาจัดเป็นสี่โซน ได้แก่:
ในกรณีที่เกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่จริง ๆ อาจมีหลายเปแอมอา โดยการอพยพไม่ได้ไปที่โรงพยาบาลโดยตรง แต่ไปที่โรงพยาบาลสนามขนาดใหญ่อีกแห่งที่เรียกว่า "ศูนย์การส่งกลับสายแพทย์" ("centre médical d'évacuation", CME) เพื่อหลีกเลี่ยงการล้นโรงพยาบาล
ในกรณีของแผนแดง เปแอมอาอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของแพทย์ที่ได้รับเลือกจากผู้อำนวยการหน่วยกู้ภัยทางการแพทย์ (DSM) และเขาจะได้รับความช่วยเหลือจากนักผจญเพลิงที่ได้รับเลือกจากผู้บัญชาการปฏิบัติการกู้ภัย (COS) โดยนักผจญเพลิงมีหน้าที่ในการระบุผู้บาดเจ็บและงานเลขานุการ ซึ่งเป้าหมายของเปแอมอาคือการเรียงลำดับและรักษาเสถียรภาพของผู้บาดเจ็บก่อนจะส่งไปยังโรงพยาบาล
ระบบที่คล้ายคลึงกันสามารถกำหนดเป็นมาตรการป้องกันสำหรับงานใหญ่ ๆ บางอย่างได้ (การแข่งกีฬา, งานวัฒนธรรม, คอนเสิร์ต...) แต่จัดการโดยสมาคมการปฐมพยาบาล โดยเรียกว่า "สถานพยาบาลที่เชื่อมโยง" ("poste associatif médicalisé", PAM) (สำหรับการจัดงานเล็ก ๆ น้อย ๆ จะมีการจัดตั้งจุดปฐมพยาบาลเบื้องต้น โดยมีเพียงอาสาสมัครผู้เผชิญเหตุคนแรกที่ผ่านการรับรอง และไม่มีเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ ที่ได้จัดเตรียม)
ส่วนหน่วยทหารป้องกันพลเรือน ("Unité d'instruction et d'intervention de la sécurité civile", UIISC) มีโรงพยาบาลสนามส่งทางอากาศ ระบบทั่วไปเรียกว่าดีกา ("détachement d'intervention de catastrophe aéroporté" คือหน่วยบรรเทาภัยพิบัติส่งทางอากาศ) และเชี่ยวชาญด้ายการค้นหาและกู้ภัย รวมถึงเวชศาสตร์ฉุกเฉิน ซึ่งสามารถเสริมได้โดยหน่วยแพทย์ป้องกันพลเรือนเคลื่อนที่เร็ว ที่เรียกว่าแอ็สกรีม ("élément de sécurité civile rapide d'intervention médicale") แอ็สกรีมนั้นเป็นหน่วยผ่าตัด ("detachement d'appui chirurgical") ซึ่งได้รับความช่วยเหลือจากหน่วยช่วยเหลือทางการแพทย์ (DAMHo, "détachement d'appui médical et d'hospitalisation") โดยหน่วยหลังมีความเชี่ยวชาญในการดูแลก่อนและหลังการผ่าตัด และอนุญาตให้รักษาตัวในโรงพยาบาล 48 ชั่วโมง หน่วยทหารป้องกันพลเรือนยังมีเปแอมอา (คือโครงสร้างการแยกกลุ่ม, การรักษาเสถียรภาพ และการอพยพ) เมื่อโครงสร้างพื้นฐานโรงพยาบาลของประเทศเพียงพอแล้ว
นามิเบีย.
กองทัพนามิเบียดำเนินการโรงพยาบาลสนามเคลื่อนที่ผ่านคณะกรรมการบริการสุขภาพกลาโหม โดยรัฐบาลเยอรมันได้บริจาคให้นามิเบียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 เดิมเป็นโรงพยาบาลระดับสองขององค์การสหประชาชาติแต่ตอนนี้ได้รับการอัปเกรดเป็นระดับหนึ่ง โรงพยาบาลสนามบรรจุในเต็นท์ สามารถรองรับผู้ป่วยนอกได้สี่สิบคนต่อวัน และสามารถรับผู้ป่วยไว้ในโรงพยาบาลสนามได้ยี่สิบคน โดยมีหน่วยอภิบาลสองหน่วย, ห้องปฏิบัติการ, หน่วยรังสีเอกซ์ และเครื่องผลิตออกซิเจนแบบพกพา ส่วนแผนกทันตกรรมสามารถรักษาได้ 20 คนต่อวันและสามารถดำเนินการได้สี่ครั้งต่อวัน โดยมีปีกอาคารที่สนับสนุนด้านโลจิสติกส์เคลื่อนที่ของตัวเอง ซึ่งประกอบด้วยห้องครัว, เครื่องกรองน้ำ, ถังเก็บน้ำ, โถส้วมและฝักบัว, เครื่องกำเนิดไฟฟ้า ตลอดจนสิ่งอำนวยความสะดวกในการทิ้งน้ำเสียและของเสีย
ในกรมแพทย์ของกองทัพบกสหรัฐ คำว่า "โรงพยาบาลสนาม" ถูกใช้เป็นคำทั่วไปสำหรับสถานพยาบาลที่ปรับใช้ได้ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1906 จนถึงปัจจุบัน กรมได้จัดให้มีหน่วยงานเฉพาะที่เรียกว่า "โรงพยาบาลสนาม" โดยมีการหยุดชะงักเล็กน้อย หน่วยติดเลขเหล่านี้ เช่น โรงพยาบาลสนามที่ 10 มีตารางการจัดสถานประกอบการและอุปกรณ์, ขีดความสามารถ และหลักนิยมเฉพาะสำหรับกิจกรรม ซึ่งทั้งหมดจะแตกต่างกันไปตามช่วงเวลา ผู้อ่านควรระมัดระวังไม่ให้สับสนระหว่างโรงพยาบาลสนามอเมริกันทั่วไปกับโรงพยาบาลสนามที่ XX ที่มีหมายเลขเฉพาะ เนื่องจากทั้งสองไม่สามารถใช้แทนกันได้ ทั้งนี้ โรงพยาบาลอพยพ, โรงพยาบาลศัลยกรรมกองทัพบกเคลื่อนที่ (MASH), โรงพยาบาลสนับสนุนการรบ (CSH), โรงพยาบาลสนาม และโรงพยาบาลทั่วไปที่มีหมายเลขเป็นโรงพยาบาลสนามทั้งหมด—แต่โรงพยาบาลศัลยกรรมกองทัพบกเคลื่อนที่, โรงพยาบาลสนับสนุนการรบ, โรงพยาบาลทั่วไป หรือโรงพยาบาลสนามจะใช้แทนกันได้
ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 กองทัพสวิสได้ระดมกำลังเพื่อสนับสนุนโรงพยาบาลพลเรือนในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยมาตรการที่คล้ายกันได้รับการนำมาใช้ในประเทศอื่น ๆ
มาร์โกส เปเรซ ฮิเมเนซ
มาร์โกส อีวานเกลิสตา เปเรซ ฮิเมเนซ  เป็นผู้เผด็จการและอดีตประธานาธิบดีของประเทศเวเนซุเอลา เขาเข้าสู่อำนาจจากการรัฐประหารใน พ.ศ. 2491 เป็นผู้นำประเทศในฐานะหัวหน้าคณะรัฐประหารใน พ.ศ. 2490 – พ.ศ. 2495 และดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2495 – พ.ศ. 2501 โดยมีการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2492 ปรากฎว่าพรรคฝ่ายค้านชนะการเลือกตั้งจึงทำให้การเลือกตั้งนี้เป็นโมฆะและเปเรซได้กลับมาเป็นประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2496 และได้ยกเลิกรัฐธรมนูญเดิมและประกาศใช้รัฐธรรมนูญใหม่ซึ่งให้อำนาจเผด็จการแก่เขา
ภายใต้การปกครองของเปเรซ เวเนซุเอลาเริ่มร่ำรวยจากการส่งออกน้ำมัน ทำให้รายได้ทั้งหมดนำไปใช้ในการพัฒนาประเทศและโครงการต่างๆ ที่เขาได้สร้างขึ้น รวมถึงการสร้างถนน สะพาน สถานที่ราชการ และสถานที่สาธารณะเพิ่มขึ้นมาและกระจายได้ทั่วถึง ทั้งนี้อุตสาหกรรมต่างๆ ภายในประเทศทั้งไฟฟ้า เหมืองแร่ โรงงานเหล็กและโรงงานต่างๆ ได้พัฒนาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้สมัยของเปเรซนั้นเจริญเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ดี เปเรซถูกวิพากษ์วิจารณ์ในฐานะผู้เผด็จการที่ละเมิดสิทธิมนุษยชน และเป็นผู้นำที่เผด็จการที่สุดในละตินอเมริกา ทั้งนี้เขายังมีหน่วยตำรวจลับที่ชื่อ "Dirección de Seguridad Nacional" (DSN) ซึ่งเป็นหน่วยความมั่นคงของรัฐบาลได้จับผู้ที่วิจารณ์การบริหารงานของเขาและปราบปรามผู้ที่เห็นต่างจากเขา เพื่อพยายามรักษาอำนาจของเขาต่อไป ทั้งนี้รัฐบาลของเปเรซได้ต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์อย่างเข้มข้นอีกด้วย
หลังการประท้วงครั้งใหญ่ในเวเนซุเอลาที่ต้องการประชาธิปไตย เปเรซได้หมดอำนาจลงหลังจากการรัฐประหารในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2501 หลังจากนั้นเขาได้ลี้ภัยไปยังสาธารณรัฐโดมินิกัน ก่อนที่จะเดินทางไปลี้ภัยที่ไมอามี สหรัฐ และสุดท้ายเขาก็ได้ตั้งถิ่นฐานและอาศัยอยู่ที่ประเทศสเปนซึ่งขณะนั้นสเปนปกครองโดยฟรันซิสโก ฟรังโก และเขาได้ใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศสเปนเรื่อยมาจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2544 ที่อัลโกเบนดัส แคว้นมาดริด ประเทศสเปน ด้วยวัย 87 ปี
เปเรซเกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2457 ที่ มิเชเลนา รัฐตาชีรา เป็นบุตรของฆวน เปเรซ ซูตามันเต และอเดลา ฮิเมเนซ บิดาของเขาเป็นเกษตรกร ส่วนมารดาของเขาเป็นครู เขาเริ่มเข้าเรียนที่โรงเรียนในบ้านเกิดของเขาและได้ไปศึกษาต่อที่ประเทศโคลอมเบีย และใน พ.ศ. 2477 เขาได้สำเร็จการศึกษาจากหลักสูตรของสถาบันเตรียมทหารแห่งเวเนซุเอลา โดยสอบได้ที่หนึ่งจากรุ่นเดียวกันกับเขา และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนทหารคอริลอส ประเทศเปรู
เขาสมรสกับฟลอ แมเรีย ชาลบูธ เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 ทั้งคู่มิธิดาด้วยกัน 5 คน
เขาได้รับอิสริยาภรณ์ลีเจียนออฟเมอริต จากรัฐบาลสหรัฐเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497
ญันนะตุลบะกีอ์
ลูกแก้วคืนวิญญาณ
ลูกแก้วคืนวิญญาณ  เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี พ.ศ. 2562 นำแสดงโดย อัน ฮโย-ซ็อบ, พัก โบ-ย็อง และ อี ซ็อง-แจ ออกอากาศทางช่อง tvN ในเกาหลีใต้ในวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:30 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) และทางเน็ตฟลิกซ์ทั่วโลกตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภาคมถึง 25 มิถุนายน พ.ศ. 2562
เดวิด เวตเตอร์
เดวิด ฟิลิป เวตเตอร์ เป็นเด็กชายชาวอเมริกันที่ป่วยด้วยภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่องหลายอย่างรวมกันแบบรุนแรง ซึ่งเป็นโรคทางพันธุกรรมที่ทำให้ผู้ป่วยมีภูมิคุ้มกันบกพร่องอย่างมาก ผู้ป่วยโรคนี้จะติดเชื้อได้ง่าย และการป่วยจากเชื้อโรคที่ปกติจะไม่ทำอันตรายรุนแรงก็อาจทำให้เสียชีวิตได้ เวตเตอร์ถูกเรียกขานจากสื่อว่า "เดวิด เดอะ บับเบิล บอย" (เดวิด เด็กชายฟองสบู่) ซึ่งเป็นการสื่อถึงระบบแยกโรคที่เขาต้องอาศัยอยู่ภายในเพื่อให้ปลอดภัยจากเชื้อโรค สื่อมวลชนไม่ได้เปิดเผยชื่อนามสกุลจริงของเขาจนกระทั่ง 10 ปีหลังเขาเสียชีวิต เพื่อรักษาความเป็นส่วนตัวของครอบครัวนี้ไว้
ในช่วงอายุ 1 ปีแรกเขาต้องอยู่ในโรงพยาบาลเด็กเท็กซัส เมืองฮุสตัน รัฐเท็กซัส เป็นส่วนใหญ่ เมื่อโตขึ้นก็ได้ย้ายไปอยู่บ้านกับพ่อแม่และพี่สาวในเมืองด็อบบิน รัฐเท็กซัส แต่ยังต้องมีระบบแยกโรคอยู่ เขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1984 มีอายุ 12 ปี
แอเน็ว
แอเน็ว ( บางครั้งสะกดเป็น Annau; ) เป็นเมืองในประเทศเติร์กเมนิสถาน ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดอาฮัลและอยู่ห่างจากอาชกาบัตทางตะวันออกเฉียงใต้ 8 กิโลเมตร โดยเชื่อมกันด้วยทางหลวงสายเอ็ม37
ชื่อเมืองมาจากภาษาเปอร์เซียว่า "ออเบเนา" (آب نو) หมายถึง "น้ำจืด"
บริเวณนี้มีวัฒนธรรมแอเน็วในสมัยยุคทองแดงที่สืบถึง 4500 ปีก่อนคริสตกาล ตามมาด้วยวัฒนธรรมเจตุนในยุคหินใหม่ตามลำดับวัฒนธรรมในเติร์กเมนิสถานใต้
มีการขุดค้นที่แอเน็วด้วยความร่วมมือระหว่างเติร์กเมน-สหรัฐ ในการสำรวจทางโบราณคดีในคริสต์ทศวรรษ 1990 ถึง 2000 แอเน็วยังเป็นที่พักในเส้นทางสายไหมสมัยก่อนด้วย
Abyss (TV series)
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – จักรยานทางไกล บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – จักรยานทางไกล บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 22 รายการแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่นวอุทยานพระราชวังหลวงโตเกียว การแข่งขันรายการจักรยานทางไกล บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 67 คน จาก 43 ประเทศโดยประมาณ
พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร
พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร (เกิด 5 กันยายน พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น พิมพ์ เป็นนักร้อง และ นักแสดงชาวไทย
พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร เป็นหนึ่งในสมาชิกวง ซาซ่า เมื่อปี 2541 มีผลงานเพลงหลายชุดกับทางสังกัดแกรมมี่ โดยเพลงฮิตของซาซ่า อาทิ "นอนไม่หลับ", "เลือกได้ไหม", "ใจละลาย", "เหรอ" ฯลฯ ยังเคยมีผลงานพิเศษในนาม ป๊อปแองเจิล (Pop Angels) ร่วมกับ บัวชมพู ฟอร์ด และ มด ทรีจี กับเพลงฮิตอย่าง "รักอยู่หนใด" ด้วย
ช่วงที่เธอเดินสายคอนเสิร์ต เอ็กแซ็กท์ก็แสดงความสนใจให้ไปเล่นละคร กระทั่งการประชาสัมพันธ์อัลบั้มลดลง งานแสดงก็เริ่มด้วยเรื่อง "เมืองมายา" หลังจากนั้นก็มีผลงานการแสดงละครหลายเรื่องเช่น "ตะวันตัดบูรพา" "วัยระเริง" "วิมานดิน" "รักห้ามโปรโมท" เป็นต้น
เมื่อ พ.ศ. 2565 เธอเข้าผ่าตัดมดลูกและรังไข่ออกเนื่องจากพบก้อนเนื้องอกจำนวนมากในมดลูก
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละคร บริษัท เมจิก อีฟ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ร่วมกับ โสภิตนภา ชุ่มภาณี ผลิตละครให้กับ ช่องวัน , บริษัท เมจิก อีฟ เอ็นเตอร์เทนเมนท์2 จำกัด ร่วมกับ โสภิตนภา ชุ่มภาณี ผลิตละครให้กับช่อง 7 เอชดี
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ไทม์ไทรอัล บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ไทม์ไทรอัล บุคคลชาย เป็น 1 ใน 22 รายการแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ฟูจิสปีดเวย์ การแข่งขันรายการไทม์ไทรอัล บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 41 คน จาก 31 ประเทศโดยประมาณ
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 12 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1912
การปฏิวัติเขียว