pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดตมโบริ เป็นถนนที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน ย้อนกลับไปตั้งแต่ปี ค.ศ. 1612 เมื่อ ยาซูอิ โดตง พ่อค้าท้องถิ่นเริ่มขุดขยายแม่น้ำอูเมซุที่ไหลจากตะวันออกไปตะวันตก หวังจะช่วยเพิ่มรายได้จากการค้าขายในแถบนั้นด้วยการขุดคลองเชื่อมต่อกับแม่น้ำสองสายย่อยที่ไหลจากเหนือลงใต้ของแม่น้ำโยโดะ โครงการของพ่อค้าโดตงต้องหยุดชะงักไปเมื่อเสียชีวิตจากการรบในศึกการล้อมโอซะกะเพื่อปกป้องโทโยโตมิ ฮิเดโยริ แต่หลานชายของพ่อค้าโดตงได้สานต่อเจตนารมณ์และขุดคลองจนสำเร็จในปี ค.ศ. 1615 ทาดากิ มัตสึไดระ ผู้ปกครองคนใหม่ประจำปราสาทโอซากะจึงได้ตั้งชื่อคลองและถนนเลียบคลองว่า "โดตมโบริ" ("โบริ" มาจากคำว่า "โฮริ" ที่แปลว่า "คลอง" หรือ "คูเมือง") แม้ว่าชายที่ชื่อ "โดตง" จะเสียชีวิตไปตั้งแต่ศึกระหว่างสองผู้ปกครองญี่ปุ่นในครานั้น
ในปี ค.ศ. 1621 รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะได้วางโครงสร้างเมืองใหม่ ออกแบบให้โดตมโบริเป็นแหล่งบันเทิงของโอซากะ จากนั้น ในปี ค.ศ. 1662 ก็มีโรงละครคาบูกิและโรงละครบุนรากุตั้งขึ้น ตลอดจนโรงละครหุ่นทาเกดะ คารากูริ ที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น ร้านอาหารและคาเฟ่ต่างก็ทยอยเปิดเพื่อรองรับการหลั่งไหลมาของนักท่องเที่ยวตลอดจนนักท่องราตรีในยามค่ำคืนของโอซากะ
โรงละครต่าง ๆ ได้รับความเสียหายอย่างหนักในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และปัจจุบันก็ไม่มีหลงเหลือให้เห็นแล้ว
โดทงโบะริ
โดทงโบริ
โดทนโบริ
โดทมโบริ
โดทนโบะริ
ผักลิ้นห่าน
ผักลิ้นห่าน เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ Asteraceae ลำต้นทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน แตกกอเป็นช่วงๆ ต้นสีเขียวอมเหลือง ตามข้อมีใบแตกเป็นกระจุก หลังใบสีขาวนวล ดอกช่อ มีริ้วประดับซ้อนกันเป็นรูปกรวยคว่ำ ช่อดอกชั้นนอกมีกลีบสีเหลือง ช่อดอกชั้นในไม่มีกลีบดอก ผลแห้ง รูปยาวรี อยู่ในกรวยของริ้วประดับ ปลายเมล็ดมีขนสีขาว ปลิวตามลมได้ ใช้เป็นผักแกล้มหรือนำไปปรุงอาหาร
Launaea sarmentosa
นารา (พืช)
นารา  เป็นไม้พุ่มมีหนามในวงศ์แตง พบในทะเลทรายนามิบ กิ่งก้านยืดยาว ไม่มีใบแต่มีหนามเป็นจำนวนมาก รากขนาดใหญ่ หยั่งลึกลงในดินได้ถึง 15 เมตรเพื่อดูดน้ำ มีเปลือกนอกที่แข็ง ผลสามารถรับประทานได้
Acanthosicyos horridus
พาหะของประจุไฟฟ้า
พาหะของประจุไฟฟ้า  ในฟิสิกส์, หมายถึงอนุภาคเคลื่อนที่อิสระที่ขนส่งประจุไฟฟ้าในสารตัวนำไฟฟ้า ตัวอย่างเช่น อิเล็กตรอน, ไอออน(อะตอมที่มีประจุบวกหรือลบ), และโฮล สนามไฟฟ้าสามารถออกแรงบังคับอนุภาคอิสระเหล่านี้ให้เคลื่อนที่ไปในตัวนำนั้น เรียกการเคลื่อนที่นี้ว่า กระแสไฟฟ้า ในตัวนำที่แตกต่างกัน อนุภาคที่ใช้ขนส่งประจุก็แตกต่างกันไป ได้แก่ :
จะเห็นได้ว่าในตัวนำบางอย่าง เช่น ในสารละลายอิออนและในพลาสม่าจะมีพาหะของประจุไฟฟ้าทั้งบวกและลบ ดังนั้นกระแสไฟฟ้าที่ไหลในตัวนำดังกล่าว จะเกิดจากสองขั้วของพาหะที่ไหลในทิศทางตรงข้ามกัน ในตัวนำไฟฟ้าอื่น ๆ เช่น โลหะ มีพาหะเพียงขั้วไฟฟ้าเดียวเท่านั้น ไม่บวกก็ลบ ดังนั้นกระแสไฟฟ้าที่ไหลจึงเกิดในทิศทางเดียว
แมกเลอมอร์
เบนจามิน แฮมมอนด์ แฮกเกอร์ตี  หรือรู้จักในชื่อ แมกเลอมอร์  หรือเดิมใช้ชื่อว่า โพรเฟสเซอร์ แมกเลอมอร์  เป็นแร็ปเปอร์อเมริกัน เขาเริ่มจากการออกผลงานโดยไม่มีสังกัด ในปี ค.ศ. 2000 และมักร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ ไรอัน ลูอิส เขาเริ่มเป็นที่รู้จักจากแฟนเพลงทางออนไลน์ ออกผลงานมิกซ์เทป 1 ชุด อีพี 3 ชุด และอัลบั้ม 2 ชุด โดยไม่ได้สังกัดค่ายใหญ่
แมกเลอมอร์และลูอิสออกซิงเกิ้ล "Thrift Shop" ที่มียอดวิวในยูทูบมากกว่า 1 พันล้านครั้ง และสามารถติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในปี ค.ศ. 2013 มียอดขายมากกว่า 2.2 ยูนิต ถือเป็นครั้งแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ที่เพลงอันดับ 1 บนชาร์ตฮอต 100 ไม่ได้มาจากค่ายใหญ่ ซิงเกิ้ลที่ 2 "Can't Hold Us" ก็ยังสามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตฮอต 100 ได้เช่นกัน ทำให้แมกเลอมอร์และลูอิส เป็นศิลปินดูโอคู่แรกในประวัติศาสตร์ของชาร์ตที่มี 2 ซิงเกิ้ลแรกในชีวิตที่สามารถขึ้นอันดับ 1 ได้ ทั้ง 2 เพลง แมกเลอมอร์และลูอิส ออกสตูดิโออัลบั้มชุดแรกชื่อ "The Heist" เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2012 อัลบั้มติดชาร์ตอันดับ 2 บนบิลบอร์ด 200
ในปี ค.ศ. 2016 แมกเลอมอร์และลูอิสออกอัลบั้มที่สอง "This Unruly Mess I've Made" ที่ขึ้นถึงอันดับที่หนึ่งของชาร์ตบิลบอร์ด Top R&amp;B/Hip-Hop Albums หลังประกาศพักวงกับลูอิส แมกเลอมอร์ออกอัลบั้มเดี่ยวที่สอง "Gemini" ในปี ค.ศ. 2017
จูลี คลารี สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
มารี จูลี โบนาปาร์ต (วงศ์เดิม "คลารี") หรือ จูลี คลารี สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน, เนเปิลส์และซิชิลี (26 ธันวาคม ค.ศ. 1771, มาร์แซย์ – 7 เมษายน ค.ศ. 1845, ฟลอเรนซ์) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและหมู่เกาะอินดิส, เนเปิลส์และซิชิลี ในฐานะพระมเหสีในโจเซฟ โบนาปาร์ต ผู้ครองราชบัลลังก์เนเปิลส์และซิชิลีตั้งแต่มกราคม ค.ศ. 1806 ถึงมิถุนายน ค.ศ. 1808 และจากนั้นทรงครองราชบัลลังก์สเปนและหมู่เกาะอินดิสตะวันตกของสเปนตั้งแต่วันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1808 ถึงมิถุนายน ค.ศ. 1813
มารี จูลี คลารีประสูติที่ มาร์แซย์ ฝรั่งเศส เป็นบุตรีของฟรองซัวส์ คลารี (เกิดที่มาร์แซย์, แวงต์เฟร์เรออล, 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1725 - เสียชีวิตที่มาร์แซย์, 20 มกราคม ค.ศ. 1794) เป็นพ่อค้าและผู้ผลิต ผ้าไหมที่มั่งคั้ง กับภริยาคนที่สองของเขา (สมรสกันเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1759) ฟรองซัวส์ โรเซ โซมิส (เกิดที่มาร์แซย์, แวงต์เฟร์เรออล, 30 สิงหาคม ค.ศ. 1737 – เสียชีวิตที่ปารีส, 28 มกราคม ค.ศ. 1815) น้องสาวที่อายุอ่อนกว่ามารี จูลี 6 ปี คือ เดซีเร คลารี ได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ เมื่อสามีของเดซีเรคือ นายพลฌ็อง แบ็ฟติสท์ เบอร์นาด็อตต์ ได้ครองราชย์เป็นพระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮันแห่งสวีเดน น้องชายของมารี จูลีคือ นิโกลัส โจเซฟ คลารี ได้รับการแต่งตั้งเป็นกงเตคลารีที่ 1 (1st Comte Clary) และสมรสกับแอนน์ ฌานน์ โรแยร์
ในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1794 ที่เขตคูเกซ-เลซ-ปินส์ จังหวัดบุช-ดูว์-โรน มารี จูลีสมรสกับโจเซฟ โบนาปาร์ต พี่ชายของนโปเลียน โบนาปาร์ต
ในปีค.ศ. 1806 พระสวามีของพระนางได้รับการแต่งตั้งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์ ซึ่งทำให้มารี จูลีกลายเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเนเปิลส์ ใน ค.ศ. 1808 พระเจ้าโจเซฟได้รับการแต่งตั้งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสเปนในฐานะ พระเจ้าโคเซที่ 1 แห่งสเปน และพระนางจูลีจึงได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน อย่างไรก็ตามพระนางไม่เคยเสด็จไปประทับที่สเปน ทรงโปรดที่จะประทับที่มอร์เตฟงเตน จังหวัดอวซ พระนางทรงเก็บข้อมูลจากเมืองวิชีและปลอมบีเรส์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางชู้สาวของพระสวามีของพระนาง
หลังหายนะของนโปเลียน.
หลังความพ่ายแพ้ของจักรพรรดินโปเลียนในสมรภูมิที่บิโตเรียวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1813 และฝ่ายพันธมิตรได้เคลื่อนทัพเข้ากรุงปารีสใน ค.ศ. 1814 พระนางจูลีทรงซื้อปราสาทแพลนกินส์ในสวิตเซอร์แลนด์ใกล้ทะเลสาบเลม็อง
พระนางจูลีเสด็จไปยังแฟรงก์เฟิร์ตพร้อมพระราชธิดา ซึ่งทรงประทับอยู่ที่นี่เป็นเวลา 6 ปี โดยทรงแยกกันประทับกับพระสวามีซึ่งกลายเป็นครึ่งฝรั่งเศสครึ่งอเมริกัน หลังจากนั้นพระนางทรงประทับที่บรัสเซลส์และจากนั้นทรงไปที่ฟลอเรนซ์ อิตาลี ประทับที่พระราชวังเซอร์ริสโตรี พระนางไม่ทรงเข้าสังคมกับชาวฝรั่งเศส พระนางทรงถูกบรรยายว่าเป็นผู้ที่มีเสน่ห์, เงียบ, สง่างามและเงียบสงบ โดยทั่วไปถือว่าดี ในช่วงนี้พระนางทรงต้องแยกจากกับพระนางเดซีเร พระขนิษฐาซึ่งกลายเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและต้องย้ายไปประทับที่สวีเดน ใน ค.ศ. 1840 โจเซฟหรืออดีตพระเจ้าโคเซเสด็จมาร่วมประทับกับพระนางจูลีที่ฟลอเรนซ์ ทั้งๆที่มีการผิดประเวณีหลายครั้งแต่พระนางทรงเรียกโจเซฟว่า "พระสวามีสุดที่รักของข้า"
โจเซฟ โบนาปาร์ตสวรรคตในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1844 ขณะมีพระชนมายุ 76 พรรษา พระนางจูลีสิ้นพระชนม์ในอีกแปดเดือนต่อมาในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1845 ขณะมีพระชนมายุ 73 พรรษา ทั้งสองพระองค์ถูกฝังพระบรมศพเคียงข้างกันที่มหาวิหารซันตาโกรเชในฟลอเรนซ์ อีก 17 ปีต่อมาใน ค.ศ. 1862 จักรพรรดิฝรั่งเศสผู้ทรงสถาปนาพระองค์เองขึ้นครองราชย์คือ จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ทรงโปรดให้นำพระบรมศพของพระเจ้าโจเซฟ โบนาปาร์ตกลับคืนสู่ฝรั่งเศสและฝังพระศพไว้ทางเบื้องขวาของพระอนุชาคือ จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระบรมศพของพระนางจูลียังคงอยู่ที่มหาวิหารซันตาโกรเชเคียงข้างพระศพของพระราชธิดาคือ เจ้าหญิงชาร์ล็อตต์ ซึ่งสิ้นพระชนม์ที่ลุกกาในอิตาลี ในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1839 ขณะมีพระชนมายุ 37 พรรษาขณะทรงให้กำเนิดบุตรซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อคลอดออกมา
พระเจ้าโจเซฟและพระนางจูลีทรงมีพระราชธิดาร่วมกันสามพระองค์
รายชื่อธงในกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม
ตารางเบื้องล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับธงต่างๆ ที่ใช้อยู่ในกองทัพสาธารณรัฐเวียดนามอย่างสังเขป ระหว่าง พ.ศ. 2498 - 2518
ตำบลชเวปีอาเย
ลมซ่อนรัก
ลมซ่อนรัก ประพันธ์โดย นราเกตต์ พิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 โดยสำนักพิมพ์พิมพ์คำ ต่อมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 พ.ศ. 2556
ภัทริน หญิงสาวผู้อ่อนต่อโลก หลงคิดว่าเพื่อนชายมอบความรักให้ด้วยใจจริง มารู้ตัวว่าถูกเขาหลอกใช้เป็นเครื่องมือ ก็เมื่อวันต้องรับชดใช้ในสิ่งที่เขาใส่ร้ายป้ายสี วันเวลาที่ซมซานกลับบ้านเกิดที่เมืองเหนือไปพักรักษาแผลใจ ภัทรินได้รับข้อเสนอจาก ปราณนต์ คุณหมอผู้มีอุดมการณ์ ให้แต่งงานหลอกๆ กับเขาเพื่อตบตาบิดา แลกกับเงินก้อนใหญ่ให้หญิงสาวนำไปใช้หนี้ ภัทรินตกสู่วังวนของการหลอกลวงอีกครั้ง...หลอกพ่อแม่เพื่อนพ้องของทั้งสองฝ่ายว่าได้ร่วมหอลงโรงกันนั่นหนึ่งละ สองคือหลอกตัวเองว่าไม่ได้รักกัน...แต่จะทำได้ง่ายๆหรือ การหลอกลวงยังคงเกิดต่อเนื่องไม่จบสิ้น จนกว่าคนทั้งคู่จะจูงมือกันเดินไปจนสุดทางรัก...
ลมซ่อนรัก ในสถาพรบุ๊คส์
คอนเฟิร์ม!!!!! ลมซ่อนรัก ณเดชน์-แต้ว
เตรียมเฮ! ' ณเดช' คู่'แต้ว' ลง 'ลมซ่อนรัก'
เอนิวะ
เอนิวะ  เป็นเมืองในกิ่งจังหวัดอิชิการิ ของจังหวัดฮกไกโด ในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณที่ราบอิชิการิ ทางตอนเหนือของเมืองชิโตเซะราว 8 กิโลเมตร และทางใต้ของเมืองเอก นครซัปโปโระ ราว 26 กิโลเมตร เอนิวะขึ้นชื่อในเรื่องแหล่งอารยธรรมก่อนประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น
เอนิวะได้เริ่มก่อตัวขึ้น ในยุคโจมง ราวๆ 7,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ที่บริเวณโบราณสถานคาริมบะ  ในปัจจุบัน และปรากฏหลักฐานว่าผู้คนเริ่มอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานอย่างจริงจังเมื่อ ราว 2,000 ปีก่อนศริสตศักราช มีสิ่งประดิษฐ์มากมายถูกค้นพบในพื้นที่แห่งนี้ อาทิ หวีเคลือบ, ลูกปัด, เครื่องปั้นดินเผา และ เครื่องประดับหิน นอกจากนี้ยังพบฝังศพในยุคประวัติศาสตร์ ช่วง ค.ศ. 700 - 1200 ที่บริเวณโมอิซาริโกฟุง  ซึ่งลักษณะของหลุมฝังศพเหมือนกับที่เอเบ็ตสึโกฟุงและหลุมฝังศพทางตอนเหนือของโทโฮกุ
ภายหลังตระกูลมัตสึมาเอะจัดตั้งขึ้นในฮกไกโดตอนใต้ ในปี ค.ศ. 1590 ตระกูลได้แลกเปลี่ยนค้าขายกับชาวไอนุดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ก่อนในพื้นที่ ต่อมาในยุคเอะโดะ หนึ่งใน 13 สถานค้าขายผ่านที่ราบอิชิการิ คือ แหล่งชูมามัปปุ  (ไอนุ: Shuma-o-mappu  แหล่งค้าขายดำเนินการไปจนยุคเอโดะสิ้นสุดลง
กุหลาบพันปี
กุหลาบพันปี  เป็นชื่อสกุลของไม้ดอกในสกุล "Rhododendron" ในวงศ์กุหลาบป่า (Ericaceae) มีมากกว่า 1,000 ชนิด
คำว่า "Rhododendron" มาจากภาษากรีกโบราณคำว่า ῥόδον rhódon หมายถึง "กุหลาบ" และ δένδρον déndron หมายถึง "ต้นไม้" ส่วนในภาษาไทย "กุหลาบพันปี" มาจากการที่มีลักษณะดอกคล้ายกุหลาบ (แต่มิได้เป็นไม้จำพวกกุหลาบแต่อย่างใด) และลำต้นที่มักมีมอสส์เกาะ คล้ายกับมีอายุเป็นพันปี จึงเป็นที่มาของชื่อ
เป็นไม้พุ่ม กระจายพันธุ์ในแถบทวีปเอเชีย, อเมริกาเหนือ, ยุโรป และออสเตรเลีย โดยเฉพาะในทวีปเอเชียจะพบตามภูเขาสูงตามแถบแนวเทือกเขาหิมาลัยที่อยู่จากระดับน้ำทะเลนับพันเมตร โดยพบได้จนถึงจีนตอนใต้ และเกาหลี จนถึงญี่ปุ่น
กุหลาบพันปีชนิด "Rhododendron arboreum" ยังเป็นไม้ดอกประจำประเทศเนปาลอีกด้วย
สกุลกุหลาบพันปี
คำแดง
คำแดง  เป็นไม้ชนิดหนึ่ง จำพวกกุหลาบพันปี ในวงศ์กุหลาบป่า (Ericaceae)
คำแดง เป็นหนึ่งในชนิดของกุหลาบพันปี หรือกุหลาบป่าที่พบได้ในประเทศไทย พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อินเดีย, เนปาล, ภูฏาน, พม่า และจีนในมณฑลยูนนานและกุ้ยโจว (สามารถแบ่งออกได้เป็นสกุลย่อยและชนิดย่อยต่าง ๆ) สำหรับในประเทศไทย นับเป็นพืชดอกที่งดงามมากที่สุดและหายากมากที่สุดชนิดหนึ่ง เพราะมีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างจำกัดอยู่เฉพาะในเขตอากาศหนาวเย็นบนพื้นที่ชุ่มชื้น เช่น สันเขา หรือหน้าผา ในระดับความสูงประมาณ 1,600-2,500 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล ในประเทศไทยพบได้ในป่าดิบเขาทางภาคเหนือ เช่น อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ และอุทยานแห่งชาติขุนแจ จังหวัดเชียงราย เป็นต้น
ผลิดอกในระหว่างเดือนมกราคมถึงพฤษภาคม แต่ช่วงที่ดอกบานเต็มที่คือปลายเดือนกุมภาพันธ์ คำแดงเป็นต้นไม้ขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูง 2-12 เมตร ไม่ผลัดใบ ลำต้นและกิ่งก้านมักคดงอเพราะอิทธิพลของแรงลม เปลือกตะปุ่มตะป่ำ ใบสีเขียวเข้มมีรูปร่างคล้ายหอก ยาว 7-14 เซนติเมตร ออกเรียงเวียนสลับเป็นกลุ่มที่ปลายกิ่ง กุหลาบพันปีมีดอกสีแดงเลือดนกเข้นข้นสะดุดตา ดอกเป็นช่อทรงกลมที่ปลายกิ่ง โดยมีใบเรียงแผ่วนต่อกันเป็นจานรองแลดูงดงามคล้ายดอกกุหลาบ แต่ละช่อมีดอกออกรวมกันตั้งแต่ 4-12 ดอก เมื่อบานมีขนาด 3-5 เซนติเมตร มีขนสั้น ๆ สีแดงปกคลุม ดอกทรงกรวยแกมรูประฆัง ปลายแยกเป็น 5-6 กลีบ กลีบค่อนข้างกลม ส่วนโคนกลีบดอกเชื่อมกันทั้งหมด และในช่วงที่ออกดอกบานนั้น น้ำหวานภายในดอกจะเป็นอาหารของนกและแมลงชนิดต่าง ๆ อีกด้วย
คำแดง เป็นไม้ประจำประเทศเนปาล โดยสีแดงในธงชาติเนปาล หมายถึง สีแดงของดอกคำแดง
คำแดง แม้จะเป็นไม้ที่มีถิ่นกระจายพันธุ์ในพื้นที่สูงในเขตหนาว แต่ก็สามารถนำมาเพาะปลูกได้ในพื้นที่ราบ แต่ก็ปลูกเลี้ยงค่อนข้างยาก นอกจากความงดงามแล้วยังมีคุณสมบัติสามารถดูดซึมสารพิษในอากาศได้อีกด้วย
Paphiopedilum sukhakulii f. aureum
กุหลาบแดง
กุหลาบแดง หรือ กุหลาบดอย  เป็นไม้ดอกประเภทกุหลาบพันปีชนิดหนึ่ง ในวงศ์กุหลาบป่า (Ericaceae)
จัดเป็นกุหลาบพันปีอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย มีถิ่นแพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่จีนตอนใต้, ญี่ปุ่น และภูมิภาคอินโดจีน สำหรับในประเทศไทยพบทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามที่โล่งบริเวณป่าดิบเขา ที่ระดับความสูง 800-1,500 เมตร จากระดับน้ำทะเล
ลำต้นเป็นไม้พุ่ม มีความสูงตั้งแต่ 1-3 เมตร ลำต้นและกิ่ง มีขนสีน้ำตาลแดง ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับเป็นกลุ่มที่ปลายกิ่ง รูปรี รูปไข่ รูปไข่แกมขอบขนาน รูปไข่กลับ หรือรูปใบหอกกลับ ปลายแหลมหรือมน โคนสอบแคบ มีขนสีน้ำตาล ดอก สีแดงอมส้ม มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ออกเป็นช่อตามซอกใบและปลายกิ่ง กลีบเลี้ยงขนาดเล็กโคนเชื่อมกัน ปลายแยกเป็น 5 แฉก มีขนสีขาวหรือแดง กลีบดอก 5 กลีบ เชื่อมกันคล้ายรูปแตร ภายในมีจุดประสีแดงเข้ม ปลายแยกเป็นแฉกค่อนข้างกลม ผล มีทรงรูปไข่ มีขนสีน้ำตาลแดง เมื่อแก่แตกได้ เมล็ดมีจำนวนมาก ขนาดเล็ก มีปีกบาน
กุหลาบแดง นิยมปลูกเป็นไม้ประดับทั่วไปในที่สูง ให้ดอกสวยงาม โดยจะออกดอกในช่วงฤดูร้อน ระหว่างเดือนมีนาคม-พฤษภาคม
กุหลาบดอย
หัจญ์
วงศ์กุหลาบป่า
วงศ์กุหลาบป่า  เป็นวงศ์ของไม้พุ่มหรือไม้ต้น ใช้ชื่อวงศ์ว่า Ericaceae
ลักษณะเด่นประจำวงศ์ คือ ไม่มีหูใบ ใบเป็นแบบใบเดี่ยว ติดแบบเรียงเวียนสลับ มีต่อมด้านล่าง มีเส้นใบออกจาก 2 ข้างของเส้นกลางใบแบบขนนก บางครั้งมีเส้นใบออกจากโคนใบ 3 เส้น หรือมากกว่านั้น ดอกมีลักษณะสมมาตรตามรัศมี ดอกเป็นดอกแบบสมบูรณ์เพศ กลีบดอกเป็นรูปท่อหรือรูปโถ เกสรเพศผู้มี 10 อัน อับเรณูแตกโดยมีรูเปิดที่ปลาย ก้านเกสรเพศเมียมี 1 อัน รังไข่มี 5 ช่อง เมล็ดมีจำนวนมาก
บางชนิดเป็นพืชกินซาก ใบมีเกล็ดรังแค หรือมีต่อมที่ขอบใบตอนโคน ดอกแบบดอกสมบูรณ์เพศ กลีบดอกเป็นรูปท่อหรือรูปโถ เกสรเพศผู้มี 10 อัน
เป็นพืชที่พบกระจายพันธุ์ไปทั่วโลก มีมากกว่า 4,000 ชนิด ประมาณ 126 สกุล ไม้ที่อยู่ในวงศ์นี้ เช่น แครนเบอร์รี, บลูเบอร์รี, ฮักเกิลเบอร์รี, กุหลาบป่า, กุหลาบพันปี เป็นต้น
สำหรับในประเทศไทย พบทั้งหมด 7 สกุล เช่น
สมเด็จพระเจ้าตริภูวันแห่งเนปาล
สมเด็จพระเจ้าตริภูวนพีรพิกรมศาหเทวะ เป็นพระมหากษัตริย์เนปาล พระองค์ที่ 7 พระองค์ครองราชย์ตั้งแต่ 17 พฤษภาคม 2424 จนถึง 11 ธันวาคม 2454 (ได้เสด็จลี้ภัยทางการเมืองไปประทับในประเทศอินเดียตั้งแต่ 7 พฤศจิกายน 2493 — 7 มกราคม 2494) พระราชสมภพเมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2449 เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าปฤถวีพีรพิกรมศาหเทวะ กับสมเด็จพระราชินีลักษมีทิพเยษรานี ศาหะ พระราชสมภพที่กรุงกาฐมาณฑุ ราชอาณาจักรเนปาล
พระองค์ครองราชย์ขณะทรงมีพระชนมายุได้ 5 พรรษา ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าปฤถวีพีรพิกรมศาหเทวะพระราชบิดาของพระองค์ และราชาภิเษกเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 ที่พระราชวังในกรุงกาฐมาณฑุ โดยมีพระราชมารดาเป็นผู้สำเร็จราชการ แต่อำนาจที่แท้จริงของสถาบันพระมหากษัตริย์ขึ้นอยู่กับตระกูลราณา ซึ่งเป็นตระกูลที่สืบทอดตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเนปาลมาอย่างยาวนาน
เอมิล ยอดนักสืบ
เอมิล ยอดนักสืบ  เป็นผลงานวรรณกรรมเยาวชนที่มีชื่อเสียงโด่งดังของนักเขียนชาวเยอรมัน "เอริช เคสท์เนอร์" เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ "เอมิล ทิชบายน์" ที่ต้องเดินทางจากเมืองนอยชสตัดท์ไปยังกรุงเบอร์ลินเพื่อเยี่ยมคุณยาย ขณะเอมิลอยู่บนบนรถไฟได้เผลอหลับและเมื่อตื่นขึ้นมาซองเงินในกระเป๋าของเขาหายไป เขามั่นใจว่าชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่รถไฟตู้เดียวกับเขาคือ "ขโมย" ปฏิบัติการไล่ล่าหัวโขมยจึงเกิดขึ้น
Oxycoccus
เทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วง
พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนา
มหาอำมาตย์โท นายพันเอก พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนา (พ.ศ. 2391 — 9 กันยายน พ.ศ. 2461) เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสิทธิสุขุมการ เดิมมีพระยศเป็นหม่อมเจ้า ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็น "พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้า" เมื่อเสด็จไปเป็นเทศาภิบาล ที่มณฑลอุดร
พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนา (เดิม หม่อมเจ้าวัฒนา) เป็นเจ้านายสายบวรราชสกุล พระโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสิทธิสุขุมการ ประสูติเมื่อปีวอก พ.ศ. 2391 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงได้รับการสถาปนาเป็น พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนา ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
บรรพชา ตามรอยบาทพระศาสดา.
เมื่อหม่อมเจ้าวัฒนามีชันษาครบเกศากันต์และผนวชเป็นสามเณร ได้เกศากันต์ที่พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท และผนวชที่วัดพระศรีรัตนศาสดารามเหมือนกับหม่อมเจ้าทั้งปวง แต่เมื่อผนวชแล้ว สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ ซึ่งเป็นปิตุลา ทรงรับไปประทับที่พระตำหนัก ณ วัดบวรนิเวศวิหารราชวรวิหาร แล้วเป็นพระธุระทรงสั่งสอนพระธรรมวินัยประทานตลอดเวลาที่ผนวชอยู่ 1 พรรษา
ฝึกหัดวิชาสุวรรณกิจ.
เมื่อหม่อมเจ้าวัฒนาทรงลาผนวชแล้วได้ตามเสด็จพระบิดาเข้ามาที่โรงทองในพระบรมมหาราชวังเป็นเนืองนิตย์ ด้วยพระบิดาทรงกำกับราชการในโรงทองหลวง หม่อมเจ้าวัฒนาจึงทรงหัดวิชาช่างทองในสำนักช่างหลวง จนทรงชำนาญวิชาช่างทอง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเมตตา ด้วยเสด็จไปทอดพระเนตรเมื่อหัดเป็นช่างทองอยู่นั้น ได้พระราชทานรางวัลทองทศ ทองพิศ เป็นต้นเนือง ๆ
กตัญญูจิตต่อพระบิดา.
เมื่อหม่อมเจ้าวัฒนามีชันษาครบอุปสมบทก็ได้ผนวชที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม และประทับอยู่วัดบวรนิเวศเหมือนครั้งผนวชเป็นสามเณร แต่เวลานี้พระบิดาทรงพระชรา ไม่ได้ว่าการโรงทองหลวงเหมือนแต่ก่อน กระทั่งพระบิดาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2419 ที่วังปากคลองตลาด
ตามพระเชษฐา เข้ารับราชการ.
สนองงาน กระทรวงวัง.
เมื่อพระบิดาสิ้นพระชนม์แล้ว หม่อมเจ้าวัฒนามีปรารภที่จะรับราชการเนื่องด้วยวังพระบิดาอยู่ริมคลองตลาด ใกล้กับวังที่พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม และพระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าทองแถมถวัลยวงศ์ ประทับอยู่ในเวลานั้น หม่อมเจ้าวัฒนาจึงทรงคุ้นเคยกับทั้ง 2 พระองค์ ตั้งแต่พระบิดายังทรงพระชนม์อยู่ เมื่อพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม มีหม่อมเจ้าเม้า(กนิษฐภคินีในหม่อมเจ้าวัฒนา)เป็นพระชายา ก็ได้เกี่ยวดองกันอีกขั้นหนึ่ง เมื่อปี พ.ศ. 2424 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม ทรงจัดการตั้งกรมทหารรักษาพระราชวัง พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม จึงทรงชวนหม่อมเจ้าวัฒนาเข้ามารับราชการในกรมทหารนั้น ได้มียศเป็น "นายร้อยเอก" ตำแหน่งผู้ตรวจการ ต่อมาพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม ทรงดำรงตำแหน่งเสนาบดี กระทรวงวัง หม่อมเจ้าวัฒนาก็ทรงดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการในกระทรวงวังด้วย และเป็นหัวหน้าพนักงานกรมวังสำหรับตามเสด็จประพาสหัวเมือง เป็นเหตุให้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงคุ้นเคยจนโปรดพระอัธยาศัยสนิทดังปรากฏอยู่ในกระแสรับสั่งซึ่งประกาศเมื่อทรงตั้งเป็นพระองค์เจ้านั้น
หม่อมเจ้าวัฒนารับราชการอยู่ในกรมวังได้ 9 ปี ในระหว่างนั้นได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเสมอชั้นปลัดทูลฉลอง และมียศเป็นนายพันเอก
ประพาส รั้งราชการ.
เมื่อปี พ.ศ. 2434 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม เสด็จไปเป็นข้าหลวงสำเร็จราชการประจำมณฑลอุดร และทรงพระกรุณาโปรดเล้าฯ ให้หม่อมเจ้าวัฒนา เป็นตำแหน่งข้าหลวงที่ 2 เสด็จไปรับราชการในมณฑลอุดรด้วย ได้ไปรับราชการเป็นข้าหลวงที่ 2 อยู่ 9 ปี ในระหว่างนี้ได้รับพระราชทานบำเหน็จความชอบหลายคราว และยังทรงดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองภูวดลสอาง พระราชอาณาเขตรในมณฑลอุดร ปัจจุบันคือเมืองมหาไชย (ลาว) แขวงคำม่วน สปป.ลาว
เทศาภิบาล มณฑลอุดร.
เมื่อปี พ.ศ. 2442 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม เสด็จกลับมารับราชการในกรุงเทพพระมหานคร จึงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้หม่อมเจ้าวัฒนา ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งข้าหลวงเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลฝ่ายเหนือ 1 ให้ดำรงตำแหน่งข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลอุดร แล้วทรงสถาปนาพระยศเลื่อนขึ้นเป็น พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าในปีนั้น มีประกาศกระแสพระราชดำริซึ่งทรงยกย่องความชอบความดี ดังนี้
เมื่อพระองค์เจ้าวัฒนาทรงรับราชการในตำแหน่งสมุหเทศาภิบาลได้มีพระอุตสาหะจัดราชการในมณฑลนั้นเรียบร้อย และทรงทำนุบำรุงผลประโยชน์ต่าง ๆ ให้เกิดขึ้นหลายอย่าง กอปรด้วยพระอัธยาศัยซึ่งทรงเมตตาปราณีแก่คนทั้งหลาย และเป็นที่นิยมนับถือของบรรดาข้าราชการตลอดจนราษฎรทั่วทุกจังหวัดในมณฑล เป็นเหตุให้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎสยามชั้นที่ 1 เมื่อเป็นตำแหน่งข้าหลวงเทศาภิบาลอยู่นั้น พระองค์เจ้าวัฒนาเป็นข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลอยู่ 6 ปี รวมเวลาเสด็จไปรับราชการอยู่ในมณฑลอุดร 15 ปี
หม่อม.
พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนา มีหม่อม 2 คน คือ
จรจากราชการ.
เมื่อพระชันษาได้ 59 ปี พระองค์เจ้าทรงรู้สึกพระองค์ว่าทรงทุพพลภาพ ไม่ทรงสามารถจะรับราชการให้สมตำแหน่งได้ดังแต่ก่อน จึงทรงกราบบังคมทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตออกจากตำแหน่งข้าหลวงเทศาภิบาล ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเบี้ยบำนาญมาจนตลอดพระชนม์ชีพ
หลังจากพระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนา ทรงออกจากตำแหน่งข้าหลวงเทศาภิบาลแล้ว ทรงสร้างวังตั้งตำหนักอยู่ที่ริมคลองแสนแสบใกล้เชิงสะพานเฉลิมโลกในอำเภอปทุมวัน ประทับอยู่หลายปีจึงประชวรด้วยพระโรคชราและสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2461 สิริพระชันษา 71 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส พร้อมด้วยเจ้านายฝ่ายพระราชวังบวรอีก 5 พระองค์ พร้อมกัน
-หัวหน้าพนักงานกรมวัง
-ปลัดทูลฉลองกระทรวงวัง
(ชื่อเดิม:"มหาสุราภรณ์")
(ชื่อเดิม:"ภูษณาภรณ์")
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดำ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปียก
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปียก บ้างออกพระนามว่า พระองค์เจ้าจำรัส หรือ พระองค์เจ้าชาย เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 27 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว กับเจ้าจอมมารดาเหม็น
พระองค์เจ้าเปียกประสูติ เมื่อวันจันทร์ เดือน 6 ขึ้น 10 ค่ำ ปีเถาะ เอกศก จ.ศ. 1181 ตรงกับวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2362 สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันจันทร์ เดือน 4 ขึ้น 4 ค่ำ ปีเถาะ สัปตศก จ.ศ. 1217 พ.ศ. 2398 พระชันษา 37 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร วันพุธที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2382
พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุลปิยากร ณ อยุธยา ทรงมีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้
1.หม่อมเจ้านิสากร ปิยากร (สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2453)
2.หม่อมเจ้าหญิงยุภา ปิยากร (ประสูติ พ.ศ. 2395 สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 พระราชทานเพลิง ณ วัดบรมนิวาส เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2464)
3.หม่อมเจ้าหญิงวิไลวรรณ ปิยากร
4.หม่อมเจ้าหญิงชุบ ปิยากร (สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2451 พระราชทานเพลิง ณ วัดสระเกศ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2452)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 42 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวกับเจ้าจอมมารดาน้อยใหญ่
พระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์ประสูติเมื่อวันศุกร์ เดือน 3 แรม 10 ค่ำ ปีระกา สัปตศก จ.ศ. 1187 ตรงกับวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2368 สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อเดือน 8 ปีระกา พ.ศ. 2392 พระชันษา 25 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดสระเกศ พ.ศ. 2393
พระอัฐิใส่ไว้ในโกศทองคำแปดเหลี่ยมลงยา พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานไปไว้ที่เมืองนครศรีธรรมราช เหตุที่ทรงพระราชทานไปนั้น ได้ทราบเกล้าด้วยท่านผู้ใหญ่เล่าว่า เมื่อสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพทรงพระประชวรอยู่นั้น ได้ขอพระบรมราชานุญาตต่อพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวให้ส่งพระอัฐิของพระองค์ไปไว้ที่เมืองนครศรีธรรมราช พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงมีพระราชดำริว่า "พระอัฐล้นเกล้าล้นกระหม่อมกรมพระราชวังบวรฯ นั้นได้ออกไปอยู่ที่เมืองนครแล้ว พระอัฐิเสด็จเฉลิมวงศ์ควรพระราชทานให้ไปอยู่ด้วยกัน"
คราวที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จเมืองนครศรีธรรมราช ระหว่างวันที่ 3-8 กรกฎาคม พ.ศ. 2448 ทรงโปรดเกล้าฯ ให้นำพระอัฐิของพระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์ รวมทั้งพระอัฐิเจ้านายในสกุล ณ นคร อาทิสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราช มาตั้งบำเพ็ญกุศล
ปัจจุบันพระอัฐิของพระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์ ถูกเก็บไว้ที่วิหารสามจอม วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดนครศรีธรรมราช ร่วมกับพระอัฐิและอัฐิของสกุลสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และเจ้านายสกุล ณ นคร เช่น สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราช เจ้าจอมมารดาน้อยใหญ่ เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร) เป็นต้น
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงสร้างวังเหนือป้อมมหาฤกษ์ขึ้น เพื่อพระราชทานให้แก่ พระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์ แต่พระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์สิ้นพระชนม์ไปเสียก่อน และไม่ปรากฏว่ามีเชื้อสายสืบราชสกุล เมื่อพระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์สิ้นพระชนม์แล้ว พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้พระราชทานวังแห่งนี้ให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบดีราชหฤทัย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจินดา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจินดา (16 ตุลาคม พ.ศ. 2370 – พ.ศ. 2392) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพลับ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจินดา ประสูติเมื่อวันอังคารที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2370 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 50 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพลับ (ธดาของพระยาอินทราทิศ (จุ้ย)
เมื่อปี พ.ศ. 2392 ในสยามเกิดอหิวาตกโรคระบาดอย่างหนักไปทั่วทุกหนแห่ง ผู้คนเสียชีวิตมากมาย พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าจินดา ประชวรด้วยพระโรคอหิวาในเหตุการณ์ครั้งนั้น ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3" ว่า
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจินดา สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2392 สิริพระชันษา 22 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อปี พ.ศ. 2393
พระองค์มีพระโอรสพระธิดา 3 องค์ โดยราชสกุลนี้ไม่มีนามสกุลพระราชทาน เนื่องจากในสมัยรัชกาลที่ 6 ซึ่งมีการพระราชทานนามสกุลให้แก่พระราชวงศ์นั้น สมาชิกในราชสกุลนี้ไม่มีใครหลงเหลืออยู่แล้ว
ภายหลังสิ้นพระชนม์
คำขาว
คำขาว หรือ กุหลาบพันปีป่า  เป็นไม้ประเภทกุหลาบพันปีชนิดหนึ่ง ในวงศ์กุหลาบป่า (Ericaceae)
เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก มีความสูงลำต้นตั้งแต่ 2-8 เมตร ใบเป็นแบบใบเดี่ยวเรียงเวียนสลับ เป็นกลุ่มห่าง ๆ กลุ่มละ 3-6 ใบ รูปรีแกมรูปหอก กว้าง 3-6 เซนติเมตร ยาว 7-14 เซนติเมตร ปลายใบแหลม ดอกมีสีขาว ออกเป็นช่อ ตามปลายกิ่งและซอกใบ ช่อละ 3-5 ดอก ขนาดดอกบานเต็มที่ กว้างถึง 6 เซนติเมตร กลีบดอกเชื่อมติดกันรูปกรวย ปลายแยกแผ่เป็น 5 กลีบ บริเวณโคนกลีบมีประสีเหลืองอ่อนแต้มเป็นทาง เกสรเพศผู้มี 10 อัน ยาวไม่เท่ากัน โคนก้านชูอับเรณูมีขนสีขาว รังไข่รูปทรงกระบอก ผลเป็นรูปทรงกระบอก มี 5 พู ขนาด 3-4 เซนติเมตร ปลายแหลมยาว ผลแก่แตกเป็น 5 เสี่ยง เมล็ดแบน มีขนาดเล็ก มีจำนวนมาก มีปีกบางใสล้อมรอบ
คำขาว แพร่กระจายพันธุ์ตามป่าดิบเขา ที่ค่อนข้างโปร่ง สูงจากระดับน้ำทะเล 950-2,200 เมตร ออกดอกระหว่างเดือนตุลาคม-พฤษภาคม พบตั้งแต่ทางตอนใต้ของจีน, พม่า, มาเลเซีย, ภาคใต้ของไทยจนถึงอินโดนีเซีย, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา และฮ่องกง
คำขาว สามารถนำมาปลูกเป็นไม้ดอก ไม้ประดับได้ โดยขึ้นได้ดีในที่สูง มีความชื้นพอประมาณ และชอบแสงแดดตลอดทั้งวัน
กุหลาบพันปีป่า
Westland's rhododendron
Rhododendron westladii
วัลภา สุนทรผดุงสิน