pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ค้นหาไม่สำเร็จ
ตัวอย่างการทำงาน.
แบบที่ 1.
ให้หาปม H โดยเริ่มจาก A และกำหนดให้ค่าความกว้างของบีม = 2
คำตอบ คือ เจอปม H
แบบที่ 2.
ให้หาปม H โดยเริ่มจาก A และกำหนดให้ค่าความกว้างของบีม = 1
คำตอบ คือ ไม่เจอปมเป้าหมาย H ดังนั้นจะเห็นว่าการค้นแบบบีมไม่มีความสมบูรณ์ของขั้นตอนวิธีถึงแม้ว่าจะมีปมเป้าหมาย (H) ในปริภูมิการค้นหา เนื่องจากค่าความกว้างของบีมที่น้อยเกินไปทำให้ปม D ซึ่งเป็นวิถีย่อยเดียวที่นำไปสู่ปมเป้าหมาย (H) ถูกตัดออกไป
ซึ่งเราสามารถเพิ่มโอกาสให้เจอปมเป้าหมายได้โดยการ "ขยายความกว้างของบีม"หรือ"ปรับฟังก์ชันศึกษาสำนึกให้แม่นยำมากขึ้น"
ซึ่งทั่วไปที่นิยมทำกันคือเวลาค้นจะไม่จำหนดความกว้างของบีมตายตัวแต่กำหนดเป็นช่วงแทน โดยจะกำหนดค่าเริ่มค้นให้ เมื่อการค้นครั้งแรกไม่สำเร็จก็จะขยายความกว้างให้มากขึ้น
ฮาร์ดคอร์จัสติส (2011)
ฮาร์ทคอร์ จัสติค (2011)  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพ ของ โทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง (TNA) โดยจะจัดในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2011 ที่ Impact Wrestling Zone เมือง Orlando, Florida
Hardcore Justice (2011)
ชี จิน-ฮี
ชี จิน-ฮี (; ; เกิด 24 มิถุนายน ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาย นายแบบ ชาวเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงโด่งดังมาจากเรื่องแดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง รับบท มิน จุง-โฮ และ ทงอี จอมนางคู่บัลลังก์ รับบท พระเจ้าซุกจงแห่งโชซ็อน
ชี จิน-ฮี เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1971 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ จบการศึกษาสาขาวิศวกรรมเครื่องกล จากมหาวิทยาลัยเมียงจิ ในเกาหลี
ใน ค.ศ. 2004 สมรสกับ อี ซู-ย็อน ครีเอทีฟบริษัทโฆษณา หลังจากคบหาดูใจกันนานถึง 6 ปี แจ้งเกิดในฐานะนักแสดงจากทีวีซีรีส์เรื่อง Juliet’s Man (2000) จากนั้นจึงมีผลงานตามมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็น ทีวีซีรีส์เรื่อง Stories of Four Sisters และ Love Letter รวมถึงภาพยนตรืเรื่อง H:Murmurs และในปี 2004 เขาก็ได้แสดงนำในละครเรื่อง Miss Kim’s Million Dollar Quest จนได้รับรางวัล SBS Drama Awards ของปีนั้น ผลงานเด่นเรื่องอื่น ๆ ของชี จิน-ฮี ได้แก่ Spring Day, Jewel in the Palace, ฯลฯ
ฮาร์ทคอร์ จัสติค (2011)
เอกพันธ์ บันลือฤทธิ์
เอกภูมิ โพธารุ่งโรจน์
เอกภูมิ โพธารุ่งโรจน์ เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ในตำแหน่งปีก
เอกภูมิ โพธารุ่งโรจน์ เกิดวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2528 เป็นชาวจังหวัดราชบุรี สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยศรีปทุม
พระมงคลกิตติธาดา (อมร เขมจิตฺโต)
พระมงคลกิตติธาดา (อมร เขมจิตโต) (2474-2553) อดีตเจ้าอาวาสวัดป่าวิเวก (ธรรมชาน์) และเจ้าคณะอำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี พระผู้เปี่ยมด้วยเมตตาและศิษยานุศิษย์ให้ความเคารพนับถือเป็นอย่างมาก ท่านเป็นพระปฏิบัติด้านวิปัสสนากรรมฐาน โดยเป็นลูกศิษย์รุ่นแรกๆ ของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) วัดหนองป่าพง อ.วารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี
เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2474 (ตรงกับวันจันทร์แรม 11 ค่ำ เดือนอ้าย ปีมะแม) ที่บ้านหนองขุ่น ตำบลยางโยภาพ อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี บิดาชื่อนายหลอด บุตรศรี มารดาชื่อ นางกว้าง บุตรศรี มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน เป็นบุตรคนที่ 2
ชีวิตในร่มกาสาวพัสตร์.
หลังจากเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนบ้านหนองขุ่นขณะที่มีอายุได้ 13 ปี ก่อนจะบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดหนองขุ่น บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดหนองขุ่น ตำบลยางโยภาพ อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อปี พ.ศ. 2487 โดยมีพระครูอัครธรรมวิจารณ์ (เลิศ ฉนโน) เจ้าอาวาสวัดหนองหลัก เป็นพระอุปัชฌาย์ หลังจากบรรพชาสามเณรอมร บุตรศรีก็ได้ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนโดยสามารถสอบได้นักธรรมตรีได้ในปีแรกที่บรรพชา และสอบได้นักธรรมโทในอีก 2 ปีถัดมา หลังจากนั้นท่านเริ่มมีความคิดอยากจะไปศึกษาต่อในตัวเมืองอุบลราชธานี แต่พระอุปัชฌาย์แนะให้ไปเรียนที่กรุงเทพฯ โดยฝากให้ไปอยู่กับท่านเจ้าคุณปริยัติยานุรักษ์ ที่วัดทองนพคุณ คณะ 10 เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร โดยสามเณรอมร บุตรศรีก็เดินทางเข้ามาศึกษาบาลีไวยากรณ์ต่อที่วัดทองนพคุณ กรุงเทพมหานคร ในปีพ.ศ. 2491 ท่านมีความอุตสาหวิริยะจนสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค (ได้คะแนนเต็มทุกวิชา) และสอบได้นักธรรมชั้นเอกในปี พ.ศ. 2494 ขณะที่ยังเป็นสามเณร
จนกระทั่งอายุครบ 20 ปี (พ.ศ. 2494) ท่านได้เข้าพิธีอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดทองนพคุณ กรุงเทพมหานคร โดยมีพระเทพวิมล (ชุ่ม ติสาโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระภัทรมุนี (อิ๋น ภัทรมุนี) เป็นพระ
กรรมวาจารย์ พระปริยัตยานุรักษ์ (สมบูรณ์ เตมิโย) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ และพระธรรมเจดีย์ (กี มารชิโน) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ หลังจากอุปสมบทท่านก็ยังไม่ได้ละมานะที่จะเรียนบาลี โดยท่านสอบได้เปรียญธรรม 6 ประโยคในปี พ.ศ. 2497 และในปี พ.ศ. 2499 ท่านได้เดินทางกลับวัดหนองขุ่น ท่านเป็นเปรียญธรรมรูปแรกของบ้านหนองขุ่น
ในปี พ.ศ. 2508 เป็นครั้งแรกที่หลวงพ่อได้พบกับหลวงพ่อชาที่วัดหนองหลัก ท่านเล่าความรู้สึกในครั้งนั้นว่า นึกชอบในอากัปกิริยาที่ดูเคร่งขรึมอันสำรวมของหลวงพ่อชา แต่ด้วยเหตุที่ยังหยิ่งในภูมิปริยัติของตนเอง ที่ได้เปรียญ 6 ประโยคจากกรุงเทพฯ ส่วนหลวงพ่อชาแม้จะเป็นนักธรรมเอกแต่ก็เป็นพระบ้านนอก จึงทำให้ในขณะนั้นท่านยังไม่รู้สึกเลื่อมใสหลวงพ่อชามากนัก
ในที่สุดแล้ว ท่านก็ได้ตัดสินใจไปวัดหนองป่าพง โดยตั้งใจครั้งแรกว่าจะไปทดลองดูก่อน เมื่อเหยียบย่างเข้าไปในวัดหนองป่าพงครั้งแรก หลวงพ่อเกิดความรู้สึกประทับใจ และเกิดความเลื่อมใสในหลวงพ่อชาเป็นอย่างมาก หลวงพ่อจึงได้ฝากตัวเป็นลูกศิษย์หลวงพ่อชา ที่วัดหนองป่าพง จนถึงปี พ.ศ. 2513 ท่านได้รับบัญชาจากหลวงพ่อชา ให้ไปอยู่อบรมสั่งสอนญาติโยมที่สำนักใหม่ในอำเภอม่วงสามสิบ ซึ่งก็คือวัดป่าวิเวก(ธรรมชาน์) ในปัจจุบัน
วุฒิการศึกษาสูงสุด.
นักธรรมเอกและเปรียญธรรม 6 ประโยค
พระมงคลกิตติธาดาได้อาพาธและเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ จ.อุบลราชธานี ด้วยอาการโรคหัวใจ ความดันโลหิต และโรคปอดบวม ทางแพทย์ได้ดูแลเยียวจนสุดความสามารถ แต่อาการก็มีแต่ทรงและทรุดมาตลอด จนมรณภาพด้วยอาการสงบ เมื่อวันอังคารที่ 23 พฤศจิกายน 2553 สิริอายุ 79 ปี 59 พรรษา
พระมงคลกิตติธาดา (อมร เขมจิตฺโต ป.ธ.๖)
Dynamic time warping
ไดนามิกไทม์วอร์ปปิง  เป็นขั้นตอนวิธีสำหรับการเปรียบเทียบความคล้ายของลำดับที่มีความแตกต่างกันในด้านเวลาหรือความเร็ว เช่น รูปแบบการเดินของคนๆหนึ่งจะถูกนับว่ามีความคล้าย ไม่ว่าคนๆนั้นจะเดินอย่างรวดเร็ว เดินอย่างเชื่องช้า หรือแม้แต่เดินด้วยความเร่ง เมื่อพิจารณาจากผู้สังเกตเดียวกัน ซึ่งไดนามิกไทม์วอร์ปปิงสามารถนำไปประยุกต์ได้กับวิดีโอ เสียง และภาพ รวมไปถึงข้อมูลต่างๆที่สามารถแปลงให้อยู่ในรูปของข้อมูลเชิงเส้นได้ ตัวอย่างหนึ่งของการประยุกต์ขั้นตอนวิธีนี้ไปใช้คือ การรู้จำคำพูด โดยใช้ไดนามิกไทม์วอร์ปปิง เพื่อจัดการกับคำพูดที่มีความเร็วไม่เท่ากัน แม้จะสื่อความหมายเดียวกัน
แนวคิดเบื้องต้น.
โดยทั่วไปไดนามิกไทม์วอร์ปปิงเป็นวิธีที่ทำให้คอมพิวเตอร์สามารถหาการจับคู่ที่เหมาะสมของลำดับสองชุดได้ภายใต้ข้อจำกัด ลำดับเหล่านั้นจะถูกบิดเบือน (warp) แบบไม่คงที่ในหน่วยของเวลา เพื่อที่จะพิจารณาความคล้ายจากการกระจายแบบไม่คงที่ในหน่วยของเวลา โดยจะให้ผลลัพธ์ออกมาเป็นระยะทางและวิถีการปรับแนว (alignment) ที่ดี่สุด ซึ่งวิธีการพิจารณาลำดับเช่นนี้พบได้บ่อยครั้งใน แบบจำลองฮิดเดนมาร์คอฟ
เป้าหมายของไดนามิกไทม์วอร์ปปิง คือ เพื่อเปรียบเทียบลำดับที่ขึ้นอยู่กับเวลาสองชุด
โดยลำดับเหล่านี้อาจจะเป็นสัญญาณที่ไม่ต่อเนื่อง (อนุกรมเวลา) หรือ ลำดับของลักษณะเฉพาะ (feature) ที่ถูกสร้างขึ้นตามช่วงเวลา กำหนดให้ปริภูมิของลักษณะเฉพาะแทนด้วย formula_5 ดังนั้น formula_6 สำหรับ formula_7 และ formula_8 เพื่อที่จะเปรียบเทียบลักษณะเฉพาะ formula_9 จึงจำเป็นที่จะต้องคำนวณต้นทุนเฉพาะส่วน (local cost measure) หรือเรียกอีกอย่างได้ว่า การคำนวณระยะทางเฉพาะส่วน (local distance measure) ซึ่งนิยามได้เป็นฟังก์ชัน formula_10 ซึ่งโดยทั่วไป formula_11 จะมีค่าน้อย ถ้า formula_12 และ formula_13 มีความคล้ายกันมาก ซึ่งสำหรับแต่ละคู่ของลำดับทั้งสอง นำไปสร้าง เมทริกซ์ต้นทุน (cost matrix) formula_14 นิยามด้วย formula_15 ดังรูป
โดยเป้าหมายต่อไปคือการหาวิถีการปรับแนวระหว่าง formula_16 และ formula_17 ที่มีต้นทุนรวมน้อยที่สุด โดยปกติแล้ว วิถีการปรับแนว จะวิ่งไปตามทางที่ต้นทุนต่ำภายในเมทริกซ์ต้นทุน ด้วยรูปแบบดังนี้
เส้นทางบิดเบือน formula_18 เป็นลำดับ formula_19 และ formula_20 สำหรับ formula_21จะสนใจเงื่อนไขดังต่อไปนี้
ซึ่งจะได้ตัวอย่างของเส้นทางบิดเบือนแบบต่างๆภายใต้เงื่อนไขดังรูป
โดยต้นทุนทั้งหมดของเส้นทางบิดเบือน formula_28 ระหว่าง formula_16 และ formula_17 ซึ่งเกี่ยวเนื่องกับการวัดต้นทุนเฉพาะส่วน formula_31 จะถูกนิยามด้วย
สำหรับ เส้นทางบิดเบือนที่เหมาะสมระหว่าง formula_16 และ formula_17 คือระยะทางบิดเบือน formula_35 ซึ่งมีต้นทุกต่ำที่สุดเมื่อเทียบกับเส้นทางบิดเบือนทั้งหมดที่เป็นไปได้ ระยะทางไดนามิกไทม์วอร์ปปิง formula_36 ระหว่าง formula_16 และ formula_17 จะถูกนิยามเป็นต้นทุนทั้งหมดของ formula_35 โดย
ซึ่งสุดท้ายแล้วจะได้ระยะทางบิดเบือนที่เหมาะสมดังรูป
ความซับซ้อนเชิงเวลา.
ขั้นตอนวิธีไดนามิกไทม์วอร์ปปิงแบบทั่วไปจะมีอัตราการเติบโตแบบชี้กำลัง แต่เมื่อใช้กำหนดการพลวัตในการแก้ปัญหาจะมีความซับซ้อนเชิงเวลาเป็น formula_40 เมื่อ formula_4 และ formula_2 แทนความยาวของข้อมูลในแต่ละลำดับ
Englishtown
EF Englishtown
ขั้นตอนวิธีของเอ็ดมอนด์-คาป
ในด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ และ ทฤษฎีกราฟ ขั้นตอนวิธีของเอ็ดมอนด์-คาป  เป็นขั้นตอนวิธีการแก้ปัญหาการไหลมากสุด  ใน ระบบเครือข่ายการไหล  โดยการนำเอาวิธีการของฟอร์ด-ฟูเกอร์สัน  มาใช้ โดยทำงานได้ในระยะเวลา formula_1 หากเปรียบเทียบกันในเชิงเส้นแล้วจะช้ากว่า  ซึ่งทำงานในเวลา formula_2 แต่ในความเป็นจริงจะพบว่า ขั้นตอนวิธีของเอ็ดมอนด์-คาป จะทำงานได้ดีกว่าหากเป็น กราฟไม่หนาแน่น  ขั้นตอนวิธีแก้ปัญหานี้ถูกเปิดเผยครั้งแรกในปี ค.ศ. 1970 โดยนายดีนิทซ์ (Yefim Dinitz) นักวิทยาศาสตร์ชาวยิว (อดีตเป็นชาวรัสเซีย) โดยมีชื่อว่าขั้นตอนวิธีของดีนิซ  ซึ่งทำงานได้ในเวลา formula_3 2 ปีต่อมา คือปี ค.ศ. 1972 แจ๊ค เอ็ดมอนด์ (Jack Edmonds) กับริชาร์ด คาป (Richard Karp) ได้เสนอวิธีแก้ปัญหานี้ในรูปแบบที่แตกต่างกันออกไปซึ่งถูกเรียกว่า ขั้นตอนวิธีของเอ็ดมอนด์-คาป
ขั้นตอนวิธีนี้เหมือนขั้นตอนวิธีของฟอร์ด-ฟูเกอร์สัน ยกเว้นในส่วนของการค้นหาวิถีเพิ่มพูน  การค้นหาวิถีเพิ่มพูนในขั้นตอนวิธีนี้นั้น เราจะหาจากวิถีสั่นสุดที่ยังเหลือที่ว่างให้ไหลไปได้ด้วยการค้นทางกว้าง โดยให้แต่ละวิถีมีน้ำหนักของมันเอง โดยจะใช้เวลาทั้งหมดประมาณ formula_1 ซึ่งคำนวณจากการที่สามารถหาวิถีเพิ่มพูนในแต่ละครั้งได้ในเวลา formula_5 ซึ่งในการทำงานแต่ละรอบนั้นจะต้องมีวิถีที่อิ่มตัว (Saturated edge) เกิดขึ้นอีกอย่างน้อย 1 วิถี จากขั้นตอนวิธีดังกล่าวจะส่งผลให้ระยะทางจากต้นกำเนิดถึงวิถีอิ่มตัวล่าสุดจะต้องมากกว่าเดิมเสมอ จากขั้นตอนวิธีดังกล่าวเราพบว่าระยะทางของวิถีเพิ่มพูนสั้นสุดนั้นเติบโตขึ้นเป็นลำดับทางเดียว โดยอ้างอิงจากบทพิสูจน์ดังนี้
สามารถดูรายละเอียดเชิงลึกได้ที่ขั้นตอนวิธีของฟอร์ด-ฟูเกอร์สัน
ข้อมูลนำเข้า:
C[1..n, 1..n] " (เมตริกความจุ) "
E[1..n, 1..?] " (รายการผมเพื่อนบ้าน) "
s " (ก๊อก) "
t " (อ่าง) "
ข้อมูลนำออก:
f " (ค่าอัตราการไหลสูงสุด) "
F " (เมตริกซึ่งแสดงค่าอัตราการไหลสูงสุดในแต่ละวิถึ) "
f := 0 " (กำหนดค่าเริ่มต้นให้อัตราการไหล) "
F := array (1..n, 1..n) " (ค่าความจุที่เหลือ จาก u ไป v หรือ C[u,v] - F[u,v]) "
m, P := BreadthFirstSearch (C, E, s, t)
if m = 0
" (การค้นแบบBacktrack และ สร้างวิถีการไหล) "
while v ≠ s
return (f, F)
"ขั้นตอนวิธี" ค้นทางกว้าง (BreadthFirstSearch)
"'ข้อมูลนำออก":
M[t] " (ความจุของวิถีที่พบ) "
P " (ตารางบรรพบุรุษ) "
P := array (1..n)
for u in 1..n
P[s] := -2 " (ตรวจสอบว่าก๊อกนี้ไม่ถูกค้นพบซ้ำ) "
M := array (1..n) " (ค่าความจุระหว่างวิถีที่ถูกค้นพบกับปม) "
M[s] := ∞
Q := queue
Q.push (s)
while Q.size  &gt; 0
u := Q.pop
for v in E[u]
" (ถ้ายังมีความจุให้ไหลได้ และ v ยังไม่เคยถูกค้นพบมาก่อน) "
if C[u,v] - F[u,v] &gt; 0 and P[v] = -1
M[v] := min (M[u], C[u,v] - F[u,v])
if v ≠ t
Q.push (v)
return M[t], P
return 0, P
กำหนดให้เครือข่ายมี 7 ปม โดยมีจุดเริ่มต้นก๊อก A และ จบที่อ่าง G และ ความจุ ดังแสดงตามภาพด้านล่าง
ในทุกคู่ formula_6 ที่ถูกเขียนบนวิถี formula_7 และ formula_8 คือ อัตราการไหลในปัจจุบัน และ ความจุของวิถีนั้น ตามลำดับ ค่าความจุที่เหลืออยู่จาก formula_9 ไป formula_10 คือ formula_11 ส่วนต่างของค่าความจุของวิถีนั้นและอัตราการไหลที่ไหลผ่านวิถีดังกล่าว
การค้นทางกว้าง
สงครามไครเมีย
สงครามไครเมีย (, ตุลาคม ค.ศ. 1853 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1856) เป็นสงครามระหว่างจักรวรรดิรัสเซียฝ่ายหนึ่ง กับพันธมิตรอันประกอบด้วยจักรวรรดิฝรั่งเศส จักรวรรดิอังกฤษ จักรวรรดิออตโตมัน และราชอาณาจักรซาร์ดิเนียอีกฝ่ายหนึ่ง สงครามนี้เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันอันยาวนานระหว่างมหาอำนาจยุโรปเพื่อมีอิทธิพลเหนือดินแดนของออตโตมันที่เสื่อมอำนาจลง สงครามส่วนใหญ่เกิดขึ้นในคาบสมุทรไครเมีย แต่ยังมีการทัพขนาดเล็กในอนาโตเลียตะวันตก คอเคซัส ทะเลบอลติก มหาสมุทรแปซิฟิก และทะเลขาว
สงครามไครเมียเป็นที่รู้จักกันเนื่องด้วยข้อผิดพลาดทางพลาธิการและยุทธวิธีระหว่างการทัพทางบกของทั้งสองฝ่าย ส่วนกองทัพเรือนั้น การทัพฝ่ายสัมพันธมิตรประสบความสำเร็จในการทำลายเรือส่วนใหญ่ของกองทัพเรือรัสเซียในทะเลดำ แม้กระนั้น บางครั้งสงครามดังกล่าวถูกมองว่าเป็นหนึ่งในสงคราม "สมัยใหม่" ครั้งแรก ๆ เพราะมัน "ได้นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงทางเทคนิคซึ่งส่งผลกระทบต่อเส้นทางสงครามในอนาคต" ซึ่งรวมไปถึงการใช้ทางรถไฟและโทรเลขในทางยุทธวิธีเป็นครั้งแรกด้วย นอกจากนี้ สงครามดังกล่าวยังมีชื่อเสียงจากผลงานของฟลอเรนซ์ ไนติงเกลและแมรี ซีโคล ผู้บุกเบิกการประกอบกิจพยาบาลขณะให้การดูแลทหารอังกฤษที่ได้รับบาดเจ็บ
สงครามไครเมียเป็นหนึ่งในสงครามครั้งแรก ๆ ที่มีการบันทึกอย่างกว้างขวาง ทั้งเป็นลายลักษณ์อักษรและภาพถ่าย ที่โดดเด่นเป็นผลงานของวิลเลียม รัสเซลล์ ผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์เดอะไทมส์ และโรเจอร์ เฟนตัน ตามลำดับ ข่าวส่งถึงอังกฤษจากไครเมียเป็นครั้งแรกที่สาธารณชนได้รับทราบข้อมูลเกี่ยวกับความเป็นไปของสงครามแบบวันต่อวัน
ระยะทางจาโร-วิงเคลอร์
ระยะทางจาโร-วิงเคลอร์  คือวิธีการแบบหนึ่งที่ใช้วัดความเหมือนกันระหว่างสองสายอักขระจากจำนวนตัวอักษรร่วม โดย วิลเลียมส วิงเคลอร์  ได้นำวิธีการเปรียบเทียบสายอักขระแบบระยะทางจาโร ที่ แมททิว จาโร  ได้นำเสนอขึ้น มาปรับปรุงเพิ่มเติม จึงเรียกว่าระยะทางจาโร-วิงเคลอร์ โดยค่าที่ได้จากวิธีวัดแบบระยะทางจาโร-วิงเคลอร์ จะมีค่าตั้งแต่ 0 (สายอักขระทั้งสองไม่มีตัวใดตรงกันเลย) ถึง 1 (สายอักขระทั้งสองตรงกันทุกตัว)
ระยะทางจาโร-วิงเคลอร์ ถูกออกแบบมาเพื่อใช้กับชุดของสายอักขระสั้นๆ เช่นชื่อคน โดยถูกพัฒนาเพื่อใช้เปรียบเทียบชื่อ ในการสำรวจสำมะโนประชากรของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยระยะทางจาโรจะใช้หลักการวัดความต่างกัน ของสายอักขระจากจำนวนตัวอักษรที่เหมือนกัน และอยู่ในตำแหน่งใกล้เคียงกัน คือตำแหน่งห่างกันไม่เกินครึ่งหนึ่งของความยาวอักขระสายที่สั้น จากผลวิจัยของวิงเคลอร์พบว่า ความคลาดเคลื่อนโดยบังเอิญ มักเกิดกับตัวอักษรที่อยู่ตอนปลายของสายอักขระหลังจากตัวอักษรที่สี่เป็นต้นไป และพบว่าหากสายอักขระยิ่งยาวขึ้น ความคลาดเคลื่อนจะมากตามไปด้วย ระยะทางจาโร-วิงเคลอร์จึงนำค่าที่ได้จากระยะทางจาโร มาให้น้ำหนักความต่างกันของสายอักขระเพิ่ม โดยพิจารณาจากตำแหน่งของตัวอักษรและความยาวของสายอักขระ
ให้ formula_1 คือระยะทางจาโร ของสายอักขระสองสาย จะได้
หากสายอักขระสองสาย มีตัวอักษรที่เหมือนกันแต่ตำแหน่งไม่ตรงกัน จะถือว่าอักษรนั้นตรงกัน ถ้าระยะห่างระหว่างอักษรที่เหมือนกันของอักขระสองสาย มีค่าไม่เกิน r โดยที่ formula_7
ตัวอย่างเช่น การเทียบ CRATE กับ TRACE ระยะห่างระหว่างตัวอักษรสูงสุดที่ยังถือว่าตรงกันคือ (5/2)-1 = 1.5 จะเห็นว่ามีเพียงตัวอักษร ‘R’ ‘A’ ‘E’ เท่านั้นที่อักษรตรงกัน ถึงแม้ว่า ‘C’ และ ‘T’ จะปรากฏที่สายอักขระทั้งสอง แต่ระยะห่างของ ‘C’ ระหว่างสายอักขระสองสายมีค่าเกิน 1 (สายอักขระแรก C อยู่ตำแหน่งที่ 1 สายอักขระที่สอง C อยู่ที่ตำแหน่งที่ 4 ดังนั้นห่างกัน 4 – 1 = 3 ซึ่งเกิน r) จึงไม่ถือว่าตรงกัน สำหรับอักษร ‘T’ ก็เช่นเดียวกัน ดังนั้น c จึงมีค่าเท่ากับ 3 และ t = 0 (จำนวนอักษรที่ตรงกันคือ 3 ซึ่งอักษรที่ตรงกันทั้งสามนี้ ไม่มีการสลับตำแหน่งกัน) กรณี DwAyNE เทียบกับ DuANE จะเห็นว่าคู่ของอักษรที่ตรงกันมีตำแหน่งเรียงกันตามลำดับเหมือนกันทั้งสองสายคือ D-A-N-E ดังนั้นจึงไม่มีตำแหน่งที่ต้องต้องเปลี่ยนลำดับ t จึงเท่ากับ 0
ให้ formula_8 คือระยะทางจาโร-วิงเคลอร์
ให้ formula_3 แทนความยาวของสายอักขระ "MARTHA" และ formula_4 แทนความยาวของสายอักขระ "MARHTA" จะได้
อักษรที่ตรงกัน 6 ตัว มีอักษรสองตัวที่ไม่ได้เรียงกันตามลำดับ คืออักษรตำแหน่งที่ 4 และ 5 ดังนั้น formula_17
จะได้ค่าระยะทางจาโร
มี 3 อักขระแรกที่เข้ากันคือ (M, A, R) ดังนั้น formula_19
จะได้ค่าระยะทางจาโร-วิงเคลอร์
ให้ formula_3 แทนความยาวของสายอักขระ "JONES" และ formula_4 แทนความยาวของสายอักขระ "JOHNSON" จะได้
อักษรที่ตรงกันทั้ง 4 ตัว มีตำแหน่งเรียงกันตามลำดับเหมือนกันทั้งสองสายอักขระ ดังนั้น formula_26
มี 2 อักขระแรกที่เข้ากันคือ (J, O) ดังนั้น formula_28
ให้ formula_3 แทนความยาวของสายอักขระ "DWAYNE" และ formula_4 แทนความยาวของสายอักขระ "DUANE" จะได้
มีเพียงอักขระแรกที่เข้ากัน คือ (D) ดังนั้น formula_37
ให้ formula_3 แทนความยาวของสายอักขระ "DIXON" และ formula_4 แทนความยาวของสายอักขระ "DICKSONX" จะได้
สำหรับอักษร X ในสายอักขระไม่นำมาพิจาณา เนื่องจากระยะห่างของ X ระหว่างสายอักขระสองสายมีค่าเกิน r
มี 2 อักขระแรกที่เข้ากันคือ (D, I) ดังนั้น formula_28
การแปลงลาปลัส
ลาปลาส
สถาบันบริหารจัดการธนาคารที่ดิน (องค์การมหาชน)
สถาบันบริหารจัดการธนาคารที่ดิน (องค์การมหาชน)  เป็นหน่วยงานประเภทองค์การมหาชน อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของนายกรัฐมนตรี จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันการบริหารจัดการธนาคารที่ดิน (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2554 ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 เพื่อดำเนินการแก้ไขปัญหาการขาดแคลนที่ดินทำกินและการไม่สามารถเข้าถึงที่ดินของเกษตรกรรายย่อยและผู้ยากจน และเพื่อดำเนินการจัดตั้ง "ธนาคารที่ดิน"
สถาบันบริหารจัดการธนาคารที่ดิน มีภารกิจหลักในการดำเนินการจัดตั้งธนาคารที่ดิน และเมื่อดำเนินการจัดตั้งธนาคารที่ดินเสร็จสิ้นแล้ว สถาบันฯ ก็จะยุติการดำเนินการ หรือหากในกรณีที่ไม่สามารถดำเนินการจัดตั้งธนาคารที่ดินได้ภายในระยะเวลา 5 ปี ให้รัฐมนตรีประกาศยุบเลิกสถาบันนี้ในราชกิจจานุเบกษา
ต่อมาในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ราชกิจจานุเบกษา ได้เผยแพร่ พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันบริหารจัดการธนาคารที่ดิน (องค์การมหาชน) (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2559 ซึ่งได้เปลี่ยนแปลงเงื่อนไขในการยุบเลิกสถาบันจาก 5 ปีขยายเป็น 8 ปี และในปี พ.ศ. 2562 ได้มีพระราชกฤษฎีกาให้ขยายเวลาออกไปอีก 3 ปี
สถาบันบริหารจัดการธนาคารที่ดิน ได้ดำเนินโครงการนำร่องการจัดตั้งธนาคารที่ดิน 5 แห่ง ได้แก่ บ้านไร่ดง ตำบลน้ำดิบ บ้านแม่อาว ตำบลนครเจดีย์ อำเภอป่าซาง บ้านแพะใต้ ตำบลหนองล่อง อำเภอเวียงหนองล่อง บ้านท่ากอม่วง ตำบลหนองปลาสวาย อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน และบ้านโป่ง ตำบลแม่แฝก อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่
การแปลงฟูริเยร์
การแปลงฟูริเยร์ต่อเนื่อง
อนุกรมฟูริเยร์
การแปลงฟูริเยร์ช่วงเวลาสั้น
อนุกรมฟูเรียร์
ผลการแปลงฟูเรียร์
การแปลงฟูเรียร์
โทมิซาโตะ
โทมิซาโตะ  เป็นเมืองในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 53.91 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2554 มีจำนวนประชากร 50,886 คน
ที่ตั้งและชุมชนโดยรอบ.
โทมิซาโตะตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัดชิบะ ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ
ยาจิมาตะ
ยาจิมาตะ  เป็นเมืองในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 74.87 ตารางกิโลเมตร ในปี 2011 มีจำนวนประชากร 73,118 คน
ที่ตั้งและชุมชนใกล้เคียง.
ยาจิมาตะตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัดชิบะ มีอาณาเขตติดต่อกับชุมชนใกล้เคียง ดังนี้
มัตสีโดะ
ทีเอ็นเอ บาวด์ฟอร์กลอรี
ทีเอ็นเอ บาวด์ฟอร์จีโลรี่ เป็นศึกใหญ่ของมวยปล้ำอาชีพ ที่จัดขึ้นครั้งแรก ปี ค.ศ. 2005 ภายใต้สมาคมของ โทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง เป็นรายการศึกใหญ่ที่สุดที่เทียบกับ เรสเซิลเมเนีย ของ WWE จัดขึ้นในเดือนตุลาคม
การตรวจเลือด
การตรวจเลือด คือ การตรวจวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการทางการแพทย์จากเลือดซึ่งปกติแล้วได้จากการเก็บสิ่งส่งตรวจโดยการเจาะเก็บเลือดจากหลอดเลือดดำบริเวณแขนหรือปลายนิ้ว การตรวจเลือดใช้สำหรับตรวจสอบสถาวะทางสรีรวิทยาและชีวเคมี เช่น โรค แร่ธาตุ การใช้ยาอย่างมีประสิทธิภาพ และการทำงานของอวัยวะต่างๆ นอกจากนี้ ยังสามารถใช้ในการทดสอบสารเสพติด ถึงแม้เราจะใช้คำว่า "การตรวจเลือด" แต่การตรวจเลือดโดยทั่วไป (ยกเว้นทางโลหิตวิทยา) เราจะตรวจจากพลาสมาหรือซีรัมแทนของเซลล์เม็ดเลือด
การเจาะเลือด.
การเจาะเลือดเป็นวิธีการเก็บสิ่งส่งตรวจเพื่อให้ได้เซลล์และของเหลวนอกเซลล์ (พลาสม่า,ซีรัม) เพื่อนำมาวิเคราะห์ เนื่องจากการหมุนเวียนของโลหิตไปทั่วร่างกายจะทำหน้าที่เป็นสื่อกลางในการให้ออกซิเจนและสารอาหาร รวมถึงการนำของเสียกลับไปที่ระบบการขับถ่ายเพื่อกำจัดทิ้ง การตรวจเลือดจึงสามารถบ่งบอกสภาวะทางการแพทย์ได้มากมาย ดังนั้น การตรวจเลือดจึงเป็นการทดสอบทางการแพทย์ที่ถูกนำมาใช้โดยทั่วไป
ถ้าหากการทดสอบต้องการเลือดในปริมาณน้อยการ เราจะใช้การเจาะเลือดจากปลายนิ้วแทนการเจาะเลือดจากหลอดเลือดดำบริเวณแขน พนักงานเจาะเลือด พยาบาล พนักงานวิทยาศาสตร์การแพทย์ นักเทคนิคการแพทย์ รวมถึง แพทย์ จะเป็นผู้ที่ทำหน้าที่เจาะเลือดจากผู้เข้ารับบริการทางการแพทย์
ประเภทของการตรวจเลือด.
การตรวจทางชีวเคมี.
การตรวจทางชีวเคมีขั้นพื้นฐาน ได้แก่ การตรวจโซเดียม, โพแทสเซียม,คลอไรด์, ไบคาร์บอเนต, ยูเรียไนโตรเจนในเลือด (BUN), แมกนีเซียม, ครีเอตินิน (Creatinine) น้ำตาล รวมไปถึง แคลเซียม ในบางกรณี เช่น การตรวจกลูโคส, คอเลสเตอรอล หรือโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ อาจต้องงดการบริโภคอาหารเป็นเวลา 8-12 ชั่วโมง ก่อนทำการเจาะเลือดเพื่อนำมาตรวจวิเคราะห์
การเก็บสิ่งส่งตรวจสำหรับการตรวจเลือด โดยปกติจะเก็บจากการเจาะเลือดจากหลอดเลือดดำของผู้เข้ารับบริการทางการแพทย์ ส่วนการตรวจเลือดแบบพิเศษ เช่น การตรวจก๊าซในเลือดจะเก็บเลือดจากหลอดเลือดแดง การวิเคราะห์ก๊าซในเลือดจากหลอดเลือดแดงเป็นการตรวจสอบระดับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และออกซิเจนซึ่งเกี่ยวข้องกับการทำงานของปอด แต่ก็สามารถใช้วัดค่าความเป็นกรดด่างในเลือดและระดับโซเดียมไบคาร์บอเนตได้เช่นกัน
สำหรับการทดสอบน้ำตาลกลูโคสโดยปกติเป็นการวัดระดับกลูโคส ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง ส่วนการวัดความทนทานต่อน้ำตาลกลูโคส (Glucose tolerance test) เป็นการทดสอบอัตราการจัดการกลูโคสของร่างกาย
นอกจากนี้ มักจะมีการตรวจนับเซลล์เม็ดเลือดขาว (รวมถึง T - cell) ด้วย
ทางเลือกในอนาคต.
การตรวจน้ำลาย.
ในปี ค.ศ. 2008 นักวิทยาศาสตร์ประกาศว่า การตรวจน้ำลายสามารถนำมาใช้ทดแทนการตรวจเลือดบางอย่างได้และประหยัดค่าใช้จ่ายมากกว่า เนื่องจากน้ำลายประกอบด้วยโปรตีนประมาณ 20% ของโปรตีนที่พบในเลือด
Microemulsion.
กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 : นักวิจัยชาวแคนาดาได้พัฒนาไมโครชิปสำหรับการตรวจเลือด เรียกว่า microemulsion โดยหยดเลือดถูกจับอยู่ภายในโดยสารอื่น มันสามารถควบคุมขนาดที่แน่นอนและระยะห่างของละออง การทดสอบแบบใหม่นี้สามารถปรับปรุงประสิทธิภาพ ความถูกต้อง และความเร็วของการทดสอบทางห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ รวมทั้ง สามารถทำให้มีราคาที่ถูก microemulsion
SIMBAS.
มีนาคม ค.ศ. 2011 : ทีมนักวิจัยจาก UC Berkeley, DCU และ University of Valparaíso ได้ร่วมกันพัฒนา lab - on - a - chip ที่สามารถวินิจฉัยโรคได้ภายใน 10 นาทีโดยไม่ต้องใช้หลอดทดลองจากภายนอกและส่วนประกอบพิเศษ เรียกว่า Self-powered Integrated Microfluidic Blood Analysis System (SIMBAS) มันจะใช้ร่องเล็กๆ ไปจนถึงเซลล์เม็ดเลือดแยกออกจากพลาสม่า (ร้อยละ 99 ของเซลล์เม็ดเลือดถูกจับในระหว่างการทดลอง) นักวิจัยใช้ชิ้นส่วนพลาสติกเพื่อลดต้นทุนการผลิต
พระไพโรจน์วุฒาจารย์ (รุ่ง ติสฺสโร)
พระไพโรจน์วุฒาจารย์ หรือ หลวงพ่อรุ่ง (พ.ศ. 2416 — 27 กันยายน พ.ศ. 2500) เป็นพระเกจิอาจารย์ อดีตเจ้าอาวาสวัดท่ากระบือ และอดีตเจ้าคณะอำเภอกระทุ่มแบน
พระไพโรจน์วุฒาจารย์ มีนามเดิมว่า รุ่ง พ่วงประพันธ์ เกิดเมื่อวันเสาร์ แรม 8 ค่ำ เดือน 9 ปีระกา ตรงกับวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2416 ที่ตำบลหนองนกไข่ (บ้างว่าตำบลบางยาง) อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร บิดาชื่อ พ่วง มารดาชื่อ กิม นามสกุล พ่วงประพันธ์
ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณรเพื่อศึกษาเล่าเรียน และอุปสมบทเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2437 ณ วัดน้อยนพคุณ หลังจากศึกษาพระธรรมวินัยที่วัดน้อยได้ระยะหนึ่ง ท่านได้ออกธุดงค์เพื่อศึกษาวิชาความรู้กับพระเกจิคณาจารย์หลายรูป เช่น หลวงปู่ทอง อายะนะ พระครูวิมลคุณากร (ศุข เกสโร) เป็นต้น จนกระทั่งท่านได้มาพบวัดท่ากระบือ ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นสำนักสงฆ์ที่มีสภาพรกร้าง ท่านจึงคิดพัฒนาให้เป็นสถานปฏิบัติธรรมอันสงบร่มรื่น ชาวบ้านละแวกนั้นเห็นท่านเป็นผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ และเอาจริงเอาจังในการพัฒนาจนสำนักสงฆ์ท่ากระบือกลายเป็นสถานที่ร่มรื่นเหมาะสมแก่การปฏิบัติธรรมเป็นอย่างยิ่ง ต่อมาหลวงพ่อรุ่งได้ขอตราตั้งสำนักสงฆ์ท่ากระบือเพื่อให้กลายเป็นวัด เมื่อได้รับอนุญาตแล้ว ชาวบ้านจึงได้ช่วยกันบริจาคทรัพย์เพื่อสร้างถาวรวัตถุในวัดจนเจริญรุ่งเรืองเป็นลำดับ
พระไพโรจน์วุฒาจารย์ถึงมรณภาพเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2500 เวลา 01:05 น. สิริอายุ 85 ปี 64 พรรษา ได้รับพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2501
ในยุคแรก ๆ หลวงพ่อรุ่งจะ นำพระที่ได้จากพระเกจิต่างๆที่ท่านพบปะระหว่างเดินธุดงค์มาแจกให้กับญาติโยมภายในวัด และเริ่มสร้างเครื่องรางของขลัง แจกให้กับลูกศิษย์ และด้วยความศักดิ์สิทธิ์ของวัตถุมงคลที่สร้างขึ้น ทำให้เป็นที่ต้องการมากขึ้น หลวงพ่อท่านจึงสร้างพระเหรียญรุ่นต่างๆ ออกมาแจกจ่ายให้กับญาติโยม ตามรายละเอียดดังต่อไปนี้ วัตถุมงคลของหลวงพ่อรุ่ง วัดท่ากระบือ
พระเจ้าอาฟงซูที่ 6 แห่งโปรตุเกส
พระเจ้าอาฟงซูที่ 6 (; 21 สิงหาคม พ.ศ. 2186 - 12 กันยายน พ.ศ. 2226) เป็นพระมหากษัตริย์โปรตุเกสและอัลเกรฟลำดับที่ 22 และเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์บรากังซา พระองค์ทรงได้พระสมัญญานามว่า "ผู้ชนะ" (o Vitorioso)
พระเจ้าอาฟงซูที่ 6 เสด็จพระราชสมภพในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2186 ณ พระราชวังริเบย์รา ลิสบอน ประเทศโปรตุเกส เป็นพระโอรสในพระเจ้าฌูเอาที่ 4 แห่งโปรตุเกสกับลุยซาแห่งเมดินา-ซิโดเนีย เมื่อมีพระชนมายุได้ 3 พรรษา พระองค์ทรงพระประชวรหนักจนเกือนสิ้นพระชนม์ ส่งผลให้พระวรกายซีกขวาคล้ายจะเป็นอัมพาต ต่อมาพระราชบิดาได้สถาปนาเจ้าชายอาฟงซูเป็น "ดยุคแห่งบรากังซา"
หลังจากเจ้าชายเทโอโอซิโอแห่งบราซิล ผู้เป็นพระเชษฐาได้สิ้นพระชนม์ลงในปีพ.ศ. 2196 ขณะมีพระชนมายุเพียง 19 พรรษา ทำให้เจ้าชายอาฟงซูได้ดำรงตำแหน่งรัชทายาทโปรตุเกสและทรงได้รับการสถาปนาเป็น "เจ้าชายแห่งบราซิล"
เจ้าชายอาฟงซูได้ขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อจากพระราชบิดาซึ่งเสด็จสวรรคตในปีพ.ศ. 2199 ขณะนั้นพระองค์มีพระชนมายุ 13 พรรษา พระนางลุยซา พระราชชนนีต้องเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จากพินัยกรรมของพระราชบิดา เนื่องมาจากพระอาการที่เกือบจะเป็นอัมพาตทำให้พระองค์ไม่สนพระทัยด้านการเมืองการปกครอง พระองค์ทรงมอบหมายให้พระราชมารดาออกว่าราชการแผ่นดินแทนพระองค์เป็นเวลา 6 ปี จนกระทั่งปีพ.ศ. 2205 ในรัชสมัยนี้กองทัพโปรตุเกสได้รบชนะสเปนในการสู้รบที่อเมซิอัล ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2206 และรบชนะในยุทธการที่มอนเตส คาร์ลอส ในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2208 ผลจากการสู้รบทำให้สเปนยอมรับการเป็นเอกราชของโปรตุเกสภายใต้ราชวงศ์บรากังซาอย่างเป็นทางการในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2211 จากสนธิสัญญาลิสบอนพ.ศ. 2211 ต่อมาได้เกิดปัญหาด้านอาณานิคมขิ้นโดยชาวดัตช์ได้เข้ายึดอาณานิคมแห่งสุดท้ายของโปรตุเกสในศรีลังกาซึ่งก็คือ แคว้นจาฟนา และโปรตุเกสได้มอบเมืองบอมเบย์และทานเจียร์แก่อังกฤษในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2204 เพื่อเป็นสินสมรสในการอภิเษกสมรสของเจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งบรากังซา ผู้เป็นพระเชษฐภคินี โดยทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ในปีพ.ศ. 2204 อังกฤษได้เป็นคนกลางในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างเนเธอร์แลนด์และโปรตุเกส โดยยอมรับว่า โปรตุเกสปกครองบราซิล ส่วนเนเธอร์แลนด์ปกครองศรีลังกา
ในปีพ.ศ. 2205 ลูอิส เดอ วาสคอนเซลอส เคานท์ที่ 3 แห่งคาสเตโล เมลฮอร์พยายามที่จะกุมอำนาจทั้งหมดโดยเป็นคนโปรดของพระเจ้าอาฟงซู เขาได้ทูลยุยงให้พระเจ้าอาฟงซูหลงเชื่อว่า พระนางลุยซาพยายามยึดราชบัลลังก์แล้วเป็นใหญ่เสียเองและจะเนรเทศพระองค์ออกจากโปรตุเกส พระเจ้าอาฟงซูทรงเชื่อ พระองค์ได้ยึดพระราชอำนาจมาจากพระราชมารดาและเนรเทศพระนางไปยังคอนเวนต์
อภิเษกสมรส การสูญเสียพระราชอำนาจและสวรรคต.