pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในประเทศสหรัฐอเมริกานั้นกำหนดในรูปแบบของการทวนสัญญาณข้ามความถี่ โดยมีภาครับในย่านความถี่ 33 หรือ 23 เซนติเมตร และความถี่ส่งในความถี่ 421.25 MHz หรือในบางครั้งที่ 426.25 MHz (ในย่านความถี่ 70 เซนติเมตร) ความถี่ในภาคส่งเหล่านี้ตรงกันกับความถี่เคเบิลทีวีมาตรฐาน ช่องที่ 57 และ 58 ทำให้ใครที่มีโทรทัศน์อนาล็อกแบบเอ็นทีเอสซี สามารถรับชมได้โดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์เฉพาะในการรับ
นอกจากนี้ยังมียังมีการทวนสัญญาณวิทยุสมัครเล่นโทรทัศน์แบบดิจิทัล (digital amateur TV) ที่ส่งสัญญาณวีดีโอในรูปแบบดิจิทัลตามมาตรฐานการแพร่สัญญาณภาพดิจิทัลผ่านดาวเทียมด้วยการกล้ำสัญญาณ เนื่องจากใช้ช่วงความถี่ที่แคบและการสูญเสียสัญญาณที่สูง โดยวิทยุสมัครเล่นโทรทัศน์แบบดิจิทัลเป็นที่นิยมในยุโรป อันเนื่องมาจากความพร้อมของอุปกรณ์ในการแพร่สัญญาณภาพดิจิทัลผ่านดาวเทียม
ดาวเทียมทวนสัญญาณ.
ดาวเทียมวิทยุสมัครเล่น มีจุดประสงค์เพื่อเป็นสถานีทวนสัญญาณบนอวกาศ โดย AMSAT ได้ออกแบบและสร้างดาวเทียมวิทยุสมัครเล่น โดยมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า OSCARs ซึ่งย่อมาจาก Orbiting Satellite Carrying Amateur Radio ดาวเทียมวิทยุสมัครเล่นหลายดวงที่อยู่บนอวกาศได้รับการออกแบบและสร้างโดยมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ทั่วโลก นอกจากนี้ยังมีดาวเทียมวิทยุสมัครเล่นหลายดวงสร้างขึ้นเพื่อการทดลอง ซึ่งดาวเทียมวิทยุสมัครเล่นของประเทศไทยดวงแรกชื่อว่า JAISAT-1
ดาวเทียมทวนสัญญาณนั้น มีความแตกต่างจากสถานีทวนสัญญาณอื่น ๆ คือการที่มันโคจรอยู่รอบโลกซึ่งโดยปกติสถานีทวนสัญญาณจะตั้งอยู่บนภาคพื้นดินบนผิวโลก โดยประเภทที่เยอะที่สุดประกอบด้วย ลิเนียร์ทรานสปอนเดอร์ สถานีทวนสัญญาณแบบข้ามย่านความถี่ และรูปแบบดิจิพิเตอร์ (Digipeater)
ลิเนียร์ทรานสปอนเดอร์.
ลิเนียร์ทรานสปอนเดอร์ (Linear transponders) เป็นการทวนสัญญาณที่มักจะถูกใช้งานกับดาวเทียมวิทยุสมัครเล่น โดยปกติจะใช้ช่วงกว้างระหว่าง 20 ถึง 800 kHz ซ้ำจากย่านความถี่หนึ่ง ไปสู่อีกย่านความถี่หนึ่งแบบเชิงเส้น ซึ่งในเชิงเทคนิคการทวนสัญญาณรูปแบบนี้เหมาะกับการสื่อสารแบบ SSB และแบบ คลื่นต่อเนื่อง (CW)
ระบบการจัดเก็บและส่งต่อ.
ระบบการจัดเก็บและส่งต่อ (Store-and-forward systems) เป็นระบบทวนสัญญาณอีกประเภทหนึ่ง ที่ไม่ได้รับและทวนสัญญาณข้อมูลส่งต่อในทันที แต่เป็นการรับสัญญาณและส่งสัญญาณซ้ำออกไปในความถี่เดียวกัน ข้อความเดียวกันหลังจากการหน่วงเวลาสั้น ๆ อาจไม่ถูกนิยามว่าเป็นสถานีทวนสัญญาณตามกฎหมายบางประเทศ ซึ่งมีกฎหมายเฉพาะในการกำกับดูแลสถานีประเภทนี้
เครือข่ายการทวนสัญญาณ.
สถานีทวนสัญญาณอาจจะเชื่อมโยงเข้าด้วยกันเพื่อสร้างระบบเครือข่ายของสถานีทวนสัญญาณ เมื่อสถานีทวนสัญญาณสถานีหนึ่งถูกเข้ารหัสโดยได้รับสัญญาณที่กำหนด สถานีทวนสัญญาณอื่น ๆ ก็จะทำงานและถ่ายทอดสัญญาณเดียวกัน โดยเชื่อมต่อผ่านวิทยุ ซึ่งมักจะแตกต่างจากความถี่ในการส่งสัญญาณ บางระบบสามารถเปิดการใช้งานได้โดยตัวผู้ใช้เอง ผ่านการเข้ารหัส DTMF (Dual-tone multi-frequency signaling) เพื่อใช้งานคุณสมบัติต่าง ๆ ของระบบเครือข่าย โดยระบบดังกล่าวช่วยให้ระบบการทวนสัญญาณมีขนาดที่กว้างขวางมากยิ่งขึ้น ทำให้สามารถสื่อสารถึงกันได้แม้จะอยู่ห่างกันหลายร้อยกิโลเมตร มักใช้ในการสื่อสารระดับภูมิภาค อาทิ เครือข่าย Skywarn ที่ใช้ในการรายงานสภาพอากาศที่เลวร้ายผ่านเครือข่ายการทวนสัญญาณ ซึ่งผู้ใช้งานจะทราบดีกว่าช่องความถี่ใด ใช้ในการรับฟังและรายงานพื้นที่ใด
การเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ต.
สถานีทวนสัญญาณสามารถเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตได้โดยใช้วอยซ์โอเวอร์ไอพี (VoIP) เป็นวิธีในการเชื่อมต่อกับสถานีทวนสัญญาณที่อยู่ห่างไกล ที่ไม่สามารถติดต่อได้ผ่านสัญญาณวิทยุวีเอชเอฟและยูเอชเอฟ สำหรับโปรโตคอลที่เป็นที่นิยมในการใช้งานในปัจจุบันประกอบไปด้วย D-STAR, เอ็กโคลิงก์, IRLP, WIRES และ eQSO. โดยโปรตอคอลเหล่านี้ยังสามารถส่งและรับหมายเลขผู้ใช้ และข้อมูลการติดต่อ ทำให้สามารถเลือกที่จะพูดคุยกับนักวิทยุเฉพาะคน หรือเฉพาะกลุ่มได้
สถานีทวนสัญญาณวิทยุสมัครเล่นในประเทศไทย.
สถานีทวนสัญญาณวิทยุสมัครเล่นในประเทศไทย อยู่ภายใต้การกำหนดหลักเกฑณ์และมาตรฐานโดย กสทช. ซึ่งเป็นหน่วยงานในการกำกับดูแลการใช้ความถี่
ความถี่สถานีทวนสัญญาณทั้งหมดของวิทยุสมัครเล่นในประเทศไทย ประกอบไปด้วย 26 ช่องสัญญาณ โดยแบ่งใช้งานตามพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศ จังหวัดละ 1 ความถี่ ยกเว้นบางจังหวัดที่มีภูมิประเทศที่เป็นอุปสรรค์ต่อการติดต่อสื่อสาร อาจจะพิจารณาตั้งสถานีเพิ่ม โดยจังหวัดที่อยู่ติดกันจะใช้ช่องสัญญาณที่ต่างกันเพื่อป้องกันการรบกวนระหว่างสถานีทวนสัญญาณ รวมถึงมีการเข้ารหัส CTCSS (เข้ารหัสโทน) เพื่อป้องกันการรบกวนกันระหว่างคู่ช่องสัญญาณเดียวกัน
นอกจากนี้ยังมีใช้งานทั้งระบบอนาล็อก และระบบดิจิทัล อาทิ ระบบ D-Star ระบบ DMR
นคราภิวัตน์
รายชื่อผู้ชนะชาร์ตอินกีกาโย (ค.ศ. 2022)
ชาร์ต"อินกีกาโย" เป็นรายการชาร์ตเพลงของเอสบีเอสที่มอบรางวัลให้กับซิงเกิลที่มีประสิทธิภาพดีที่สุดประจำสัปดาห์ในเกาหลีใต้ โดยการจัดอันดับคำนวณจากการให้บริการเพลงออนไลน์ในประเทศ (55%), โซเชียลมีเดียผ่านยูทูบ (30%), ยอดขายอัลบั้ม (10%), โหวตขณะออกทอดสด (10%), โหวตล่วงหน้า (5%) และการโหวตแบบเรียลไทม์ผ่านแอพมือถือ Starpass (5%)
ในปี 2022 มี 20 ซิงเกิลที่ได้อันดับที่หนึ่งในชาร์ตและ 15 ศิลปินได้รับรางวัลสำหรับความสำเร็จนี้ และมี 11 เพลงที่ได้รับถ้วยรางวัลสามสัปดาห์และได้รับ Triple Crown ได้แก่ "Eleven" และ "Love Dive" โดยไอฟ์ "INVU" โดยแทย็อน "Still Life" โดยบิกแบง "That That" โดยไซ "Tomboy" และ "Nxde" โดยไอเดิล "Pop!" โดยนาย็อน "Pink Venom" และ "Shut Down" โดยแบล็กพิงก์ และ "Event Horizon" โดยยุนฮา
ปราสาทบ้านสนม (ปราสาทวัดธาตุ)
อินดัสทรีเบบี
"อินดัสทรีเบบี"  เป็นเพลงของแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ลิลนาสเอ็กซ์ และแจ็ก ฮาร์โลว์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 ผ่านสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์ เพลงผลิตโดยแร็ปเปอร์ชาวอเมริกันและโปรดิวเซอร์เพลง คานเย เวสต์ ร่วมกับเทกอะเดย์ทริป เป็นซิงเกิลที่สามจากสตูดิโออัลบัมเปิดตัว "มอนเตโร" (2021) เพลงเปิดตัวที่อันดับสองบน"บิลบอร์ด" ฮอต 100 ในสัปดาห์ของวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2021 และกลายเป็นซิงเกิลที่สามของลิลนาสเอ็กซ์และซิงเกิลแรกของฮาร์โลว์ที่ติดอันดับหนึ่งบนชาร์ตนี้ในสัปดาห์ของวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2021 เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2021 ได้มีการเผยแพร่รูปแบบเพิ่มเติมตามมา โดยมีท่อนสั้น ๆ ของลิลนาสเอ็กซ์ในช่วงท้ายเพลง
"อินดัสทรีเบบี" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลการร่วมงานเพลงร้องหรือแร็ปยอดเยี่ยมที่งานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 64
รักวุ่นวาย ยัยตัวป่วน
รักวุ่นวาย ยัยตัวป่วน  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติกคอมเมดี โดยบริษัท เซ็นจูรี่ ยูยู จากการกำกับของ ยรรยง คุรุอังกูร และ ฐานิกา เจนเจษฎา นำแสดงโดย ธนันต์ธรญ์ นีระสิงห์, อารักษ์ อมรศุภศิริ, มาลินี โคทส์, และ ณัฏฐ์ กิจจริต ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ทุกวันศุกร์และวันเสาร์ ตั้งแต่ 27 สิงหาคม ถึง 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564
Chetana Nagavajara
Samguk yusa
คุณหมีปาฏิหาริย์
คุณหมีปาฏิหาริย์  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-ดราม่า-แฟนตาซี-วาย มีโครงเรื่องมาจากนิยายในชื่อเรื่องเดียวกันโดย ปราปต์ ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ตั้งแต่วันที่ 27 มีนาคม – 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
"คุณหมีปาฏิหาริย์" ถูกนำสร้างเป็นละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2565 โดยบริษัท ถนัดละคร จำกัด บทประพันธ์โดย ปราปต์ บทโทรทัศน์โดย ศันศนีย์ ตุลยธนบดี, เหมือนฝัน ชาวเหนือ และ ศุภวรรณ ทองขลิบ กำกับการแสดงโดย เหมันต์ เชตมี และ ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี เวลา 20:20 น. และออกอากาศแบบวันต่อวัน (Date-of-Broadcast) ผ่านบริการสตรีมมิงของ Netflix ใน 25 ประเทศทั่วเอเชีย
ละครเรื่องคุณหมีปาฏิหาริย์ มีรายชื่อนักแสดงดังนี้
ผู้ให้เสียงพากย์.
พิจิกา จิตตะปุตตะ, ณิชา รอดอนันต์, นัทนลัลน์ กิติทวีเกียรติ, ศิริชัย เจริญกิจธนกุล, เทพธนะ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา, ชิดชนก มัญชุรัตน์, นาถธิดา พิทักษ์วรรัตน์, ภัทรวิทย์ อิศรานนท์, นรินทร์ ประสพภักดี, ดุลย์ทัศน์ วศินะจินดาแก้ว
ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ และปราปต์ ร่วมเป็นนักแสดงรับเชิญในตอนที่ 16
ทรีดีโอ อินเตอร์แอกทีฟมัลติเพลเยอร์
มิสแกรนด์กานา
มิสแกรนด์กานา  เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของประเทศกานา เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2020 และจัดขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 2022 โดยใช้ระบบการคัดเลือกโดยการออดิชั่นเพื่อเข้าร่วมการประกวดในระดับประเทศ ภายใต้การดูแลของ อาเบนา อัปเปียห์ มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ประจำปี 2020
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์กานาคนแรก คือ ชาร์ลี เบอร์บิคก์ส และได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015 ซึ่งถือว่าเป็นการเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งแรกของประเทศกานา
ผลงานการเข้าประกวดระดับนานาชาติ.
บอสโกแวร์ตีกาเล
บอสโกแวร์ตีกาเล  เป็นอาคารระฟ้าคู่ในย่านปอร์ตานูโอวาในเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี ใกล้กับสถานีรถไฟมีลาโนปอร์ตาการีบัลดี อาคารมีความสูง และ ประกอบด้วยต้นไม่มากกว่า 900 ต้น บนพื้นที่ระเบียงกว่า นอกจากนี้ยังมีพื้นที่อีก 11 ชั้นเป็นสำนักงาน ซึ่งพื้นที่ตรงนี้ไม่มีต้นไม้ประดับ อาคารเป็นผลงานออกแบบโดยสตูดิโอโบเอรี (โดยสเตฟาโน โบเอรี, จานันเดรอา บาร์เรกา และโจวันนี ลา วาร์รา) ภายใต้ความร่วมมือกับนักตัดแต่งพืชและนักพฤกษศาสตร์
สถาปนิกสเตฟาโน โบเอรี ผู้ออกแบบอาคาร ระบุว่าอาคารได้รับแรงบันดาลใจมาจากนวนิยายเรื่อง "Il barone rampante" (1957) ของอีตาโล กัลวีโน ตัวเอกของนวนิยายเรื่องนี้อาศัยอยู่บนต้นไม้ตลอดชีวิต
เดอะโฟลตติงเพียร์
เดอะโฟลตติงเพียร์  เป็นงานศิลปะจัดวางชั่วคราว โดยศิลปิน Christo และ Jeanne-Claude ประกอบด้วยผ้าสีเหลืองขนาดกว่า 70,000 ตารางเมตร ประกอบระบบทุ่นพอลีเอธีลีนความหนาแน่นสูงประกอบส่วนจำนวน 226,000 ชิ้น ผลงานนี้ติดตั้งในปี 2016 บนทะเลสาบอีเซโอใกล้นครเบรสเจีย ของประเทศอิตาลี ทุ่นและผ้านี้ประกอบกันเป็นทางเดินที่เขื่อมซุลซาโน, มอนเตอีโซลา และเกาะซานเปาโล เข้าด้วยกัน
Christo และ Jeanne-Claude ริเริ่มแนวคิดสำหรับชิ้นงาน "The Floating Piers" ครั้งแรกในปี 1970 โดยแรกเริ่มจะจัดแสดงบนรีโอเดลาปลาตา ระหว่างประเทศอาร์เจนตินา กับ อุรุกวัย รวมถึงยังมีแผนจะจัดแสดงบนอ่าวโตเกียว ก่อนที่ท้ายที่สุดจะพักแนวคิดไว้และไปทำงานอื่นแทน กระทั่งในปลายปี 2013 Christo ตัดสินใจเลือกทะเลสาบอีเซโอเป็นที่จัดแสดง "The Floating Piers" ผลงานใช้เวลาประกอบขึ้นกว่า 22 เดือน ผลงานชิ้นนี้มีค่าใช้จ่ายอยู่ที่ประมาณ 11 ล้านดอลล่าร์ และขึ้นสูงถึง 17 ล้านดอลล่าร์เมื่อติดตั้งเสร็จสิ้น และเปิดให้สาธารณะเข้าชมในเดือนมิถุนายน ปี 2016 ในห้าวันแรกมีผู้เข้าเยี่ยมชมถึง 270,000 คน จนทำให้ผู้จัดต้องปิดพื้นที่ในเวลาหลังเที่ยวคืนเพื่อทำความสะอาด ผลงานเปิดให้ชมเป็นเวลา 16 วันก่อนที่ผลงานปิดสู่สาธารณะในเดือนกรกฎาคม 2016 โดยมีการคาดการณ์ผู้เยี่ยมชมที่ 1.2 ล้านคน หรือคิดเป็นราว 72,000 คนต่อวัน ในขณะที่บางการคาดการณ์ประเมินผู้เข้าชมที่ 100,000 คนต่อวัน การรื้อถอนดำเนินขึ้นทันทีในวันรุ่งขึ้นถัดจากการปิดเข้าชม
The Floating Piers
กอนซอนโน
กอนซอนโน  เป็นเมืองร้างและอดีตหมู่บ้านในเทศบาลออลจีนาเต จังหวัดเลกโก แคว้นลอมบาร์เดีย ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี เดิมที่กอนซอนโนเป็นหมู่บ้าน ก่อนที่จะถูกซื้อ ทำลาย และสร้างใหม่ขึ้นเป็นสถานตากอากาศชื่อว่า "ชิตตะเดย์บาลอกกี" ("เมืองของเล่น/เมืองเด็ก") โดยนักธุรกิจชื่อมารีโอ บัญโญ (Mario Bagno) ในระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1970 กระทั่งในปี 1976 ถึง 1977 เกิดดินถล่มในกอนซอนโน ส่งผลให้สถานตากอากาศปิดตัวลง
พื้นที่กอนซอนโนถือว่ามีความเสี่ยงสูงหากเกิดพายุ ตามการประเมินทางธรณีวิทยา หมู่บ้านกอนซอนโนเป็นหมู่บ้านที่มีการตั้งรกรากมายาวนานตั้งแต่สมัยกลางและผลัดเปลี่ยนแผ่นดินหลายสมัยจนในปี 1861 ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอิตาลี หมู่บ้านกอนซอนโนเป็นหมู่บ้านเกษตรกรรมขนาดเล็ก มีประชากร 267 คนในปี 1871, 283 คนในปี 1881; 269 คนในปี 1901; 265 คนในปี 1911 และ 282 คนในปี 1921 ชาวบ้านกอนซอนโนไม่ได้เป็นเจ้าของที่ดินเลย เนื่องจากตัวหมู่บ้านและพื้นที่เกษตรกรรมขนาด 170 เอเคอร์ของกอนซอนโนเป็นของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ "อิมโมบีลีอาเรกอนซอนโนบรีอันซา" ของตระกูลบรีอันซาแห่งแวร์กาและอังกีเอรี บริษัทขายต่อกอนซอนโนในเดือนมกราคม 1962 ให้กับนักธุรกิจมารีโอ บัญโญ ต่อมาชาวบ้านก็ย้ายออกไปประกอบอาชีพในโรงงานอุตสาหการมในเมืองใหญ่ที่ตั้งอยู่ใกล้กัน
บัญโญมีความฝันที่จะเปลี่ยนกอนซอนโนเป็น "ลาสเวกัสแห่งบรีอันซา" (Las Vegas of Brianza) โดยเขาก่อสร้างและพัฒนาพื้นที่เป็นสถานตากอากาศที่มีภัตตาคาร, โถงเต้นรำ, โรงแรมหรู, "เก๋งจีน" ที่มียอดเป็นปืนใหญ่ , ทางรถไฟที่วิ่งรอบหมู่อาคารของสถานตากอากาศ , ทางเข้าแบบ "ปราสาทสมัยกลาง" และหอมินาเร็ต  นอกจากนี้เขายังมีแผนจะก่อสร้างสนามบาสเกตบอล, เทนนิส, ฟุตบอล, ลานกอล์ฟจิ๋ว, สวนสัตว์ และสนามแข่งรถ โครงการสถานตากอากาศซบเซาลงอย่างหนักจากทั้งการประท้วงและคำร้องเรียนว่าโครงการของบัญโญทำลายสิ่งแวดล้อมและทำลายภูมิทัศน์ทางธรรมชาติของพื้นที่ รวมถึงเขายังทำลายอาคารบ้านเรือนโบราณที่มีมาแต่สมัยกลางของหมู่บ้านเดิม แล้วแทนที่ด้วยสิ่งปลูกสร้างใหม่ที่ไม่สัมพันธ์กันกับประวัติศาสตร์ของพื้นที่ กระทั่งในปี 1976 และ 1977 เกิดพายุฝนหนักและดินถล่มปิดทางเข้าออกของสถานตากอากาศ ความพยายามเปิดทางไม่เป็นผลสำเร็จ และโครงการสถานตากอากาศนี้ก็มาถึงจุดจบ กระนั้นในปี 1980 บัญโญประกาศแผนจะเปลี่ยนโรงแรมเดิมเป็นบ้านพักคนชรา แต่สุดท้ายก็ล้มเลิกไปเนื่องจากบัญโญเสียชีวิตในปี 1981 สถานตากอากาศถูกทิ้งร้างและเสื่อมโทรมจากการขาดการดูแล ก่อนจะปิดตัวทางการในปี 2007 นับจากนั้นมากอนซอนโนถูกระรานและเต็มไปด้วยรอยขูดขีดเขียนกระจัดกระจายไปทั้ว
พื้นที่ของกอนซอนโนปิดไม่ให้สาธารณะเข้า ยกเว้นในกรณีที่มีกิจกรรมของสมาคมเพื่อนกอนซอนโน  ซึ่งตั้งขึ้นในปี 2007 และเริ่มโครงการตั้งแต่ปี 2012 โดยเช่าพื้นที่จากทายาทของบัญโญ จัดเป็นตลาดนัดจำหน่ายสินค้า มีการแสดงต่าง ๆ ตามโอกาสเทศกาลที่สำคัญของท้องถิ่น
Consonno
ศานติ เทวี
ศานติ เทวี (อักษรโรมัน: Shanti Devi, 11 ธันวาคม 1926 – 27 ธันวาคม 1987) หรือที่อ้างว่าในชาติก่อนคือ ลุคฑี เทวี (อักษรโรมัน: Lugdi Devi; 18 มกราคม 1902 – 4 ตุลาคม 1925) เป็นสตรีชาวอินเดียที่อ้างว่าสามารถระลึกชาติได้และกลายมาเป็นประเด็นของการศึกษาการกลับชาติมาเกิด มหาตมา คานธี ผู้นำทางการเมืองของอินเดียเคยตั้งคณะกรรมการตรวจสอบข้อเท็จจริงที่เธอกล่าวอ้าง
คำกล่าวอ้างเรื่องกลับขาติมาเกิด.
ศานติ เทวี เกิดในนครเดลี ขณะเป็นเด็กหญิง ในทศวรรษ 1930s เธอเริ่มกล่าวอ้างว่าสามารถจดจำอดีตชาติได้ เมื่ออายุราวสี่ขวบ เธอเคยบอกกับพ่อแม่ว่าบ้านแท้จริงของเธอยู่ในมถุรา ราว 145 กิโลเมตรจากเดลี เธออ้างว่าเธออาศัยอยู่กับสามีของเธอที่นั่น
เธอหนีออกจากบ้านเมื่ออายุหกขวบเพื่อกลับไปตามหาบ้านแท้จริงในมถุรา เธอระบุว่าเธอเสียชีวิตขณะกำลังคลอดลูก และในการพูดคุยกับครูในโรงเรียนที่สัมภาษณ์เธอเกี่ยวกับคำกล่าวอ้างเหล่านี้ เธอพูดโดยใช้คำและสำเนียงแบบมถุรา รวมถึงระบุว่าสามีของเธอชื่อ "เกทาร นาถ" (Kedar Nath) ครูในโรงเรียนตามหาจนเจอพ่อค้าชื่อเดียวกันในมถุราที่พึ่งสูญเสียภรรยาที่ชื่อว่า ลุคฑี เทวี ไปเมื่อเก้าปีก่อน หลังเธอคลอดบุตรได้สิบวัน เกทาร นาถ เดินทางมายังเดลีเพื่อพบกับศานติโดยแกล้งหลอกว่าเป็นพี่น้องของเกทาร แต่ศานติจดจำเกทารและบุตรได้ทันที ข้อมูลส่วนบุคคลของทั้งเกทาร ลุคฑี และบุตรชายล้วนตรงกับที่เธออ้างทั้งหมด นำไปสู่ความเชื่อว่าเธอคือลุคฑี เทวี ที่กลับชาติมาเกิด
อย่างไรก็ตาม พาล จันท์ นหตา (Bal Chand Nahata) ได้ตีพิมพ์หลังสือเป็นภาษาฮินดีในชื่อ "ปุนารชันมะ กี ปรรยโลจนะ" ("Punarjanma Ki Paryalochana") ซึ่งระบุว่าคำกล่าวอ้างและหลักฐานเหล่านี้ไม่พิสูจน์ได้ว่าลุคฑีกลับชาติมาเกิดเป็นศานติจริง ๆ ต่อมาอินทระ เสน ศิษยานุศิษย์ของศรีอรวินท์ โฆษ เขียนบทความออกมาโต้เถียงคำกล่าวอ้างของพาล
ศันติ เทวี
โบสถ์นักบุญยอแซฟ (เลออาฟวร์)
โบสถ์นักบุญยอแซฟ  เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกในเมืองเลออาฟวร์ ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างปี 1945 ถึง 1964 เทศบาลนครเลออาฟวร์ได้ว่าจ้างสถาปนิกและสตูดิโอของโอกุสต์ แปแร ในการสร้างนครขึ้นใหม่หลังอาคารสิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ถูกกองทัพอังกฤษถล่มจนราบในสงครามโลกครั้งที่สอง โบสถ์นักบุญยอแซฟสร้างขึ้นในปี 1951 ถึง 1957/1958 ในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการสร้างเมืองขึ้นใหม่นี้ และสร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ผู้เสียชีวิตที่เป็นพลเมืองของเลออาฟวร์กว่าห้าพันคน นักบุญองค์ประธานของโบสถ์คือนักบุญยอแซฟ ซึ่งได้รับเกียรติเนื่องจากท่านเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์แห่งกลความตายที่เป็นสุข, บิดา, คนงาน, นักเดินทาง และผู้อพยพ
โบสถ์นี้เป็นผลงานออกแบบของโอกุสต์ แปแร สถาปนิกหัวหน้าโครงการสร้างเมืองขึ้นใหม่และอาจารย์ที่ปรึกษาของเลอกอร์บูซีเย สถาปนิกชาวสวิส อาคารนี้ออกแบบมาเพื่อเป็นศูนย์กลางของเมือง มีหอคอยสูงใหญ่เด่นเป็นสง่าอยู่ใจกลางเมือง เป็นดั่ง "ตะเกียง" หรือ "ประภาคาร" ของเมือง ผลงานออกแบบและก่อสร้างด้วยคอนกรีตเป็นหลักของหอคอยโบสถ์นี้เป็นผลพวงจากสภาวะสมัยใหม่นิยมและสภาพของฝรั่งเศสในยุคหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยหอคอยมีความสูง 107 เมตร
St. Joseph's Church, Le Havre
สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช (ชาติตระการโกศล)
สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช (ชาติตระการโกศล) เป็นสนามกีฬากลางประจำจังหวัดนครศรีธรรมราช และเป็นหนึ่งในสนามกีฬาที่บริหารจัดการโดยองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช
สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช (ชาติตระการโกศล) มีชื่อเดิมว่า สนามกีฬาชาติตระการโกศล, สนามกีฬาประจำจังหวัดนครศรีธรรมราช และสนามกีฬาจังหวัดนครศรีธรรมราช ตามลำดับ สร้างขึ้นในพื้นที่สวนป่าเดิมของมณฑลทหารบกที่ 5 ค่ายวชิราวุธ ซึ่งในปี พ.ศ. 2411 เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินประพาสเมืองนครศรีธรรมราช ได้พระราชทานชื่อสวนป่าแห่งนี้ว่า ว่า "สวนราชฤๅดี" ต่อมาที่ดินดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ และต่อมาได้เปลี่ยนกรรมสิทธิ์เป็นของจังหวัดนครศรีธรรมราช
ในปี พ.ศ. 2501 นายจันทร์ สมบูรณ์กุล ผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราชในขณะนั้น ได้มีดำริสร้างสนามกีฬากลางประจำจังหวัด จึงได้ประชุมส่วนราชการและมีมตินำที่ดินสวนป่าดังกล่าวสร้างเป็นสนามกีฬา โดยมีศึกษาธิการจังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นแม่งานใหญ่ และได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากหน่วยงานต่าง ๆ อาทิ องค์การส่งเสริมการกีฬาแห่งประเทศไทย หรือ อ.ส.ก.ท. (ปัจจุบันคือการกีฬาแห่งประเทศไทย), กรมพลศึกษา และสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล เป็นต้น โดยสนามกีฬาที่สร้างใหม่นี้ ตั้งชื่อตามพลตำรวจเอก หลวงชาติตระการโกศล (เจียม ลิมปิชาติ) อดีตอธิบดีกรมตำรวจ, อดีตผู้อำนวยการสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล และอดีตประธานคณะกรรมการ อ.ส.ก.ท. สนามเปิดใช้งานเป็นครั้งแรกในการแข่งขันกีฬาเขตแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 7 เมื่อปี พ.ศ. 2516 ซึ่งจังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นเจ้าภาพ
สนามกีฬาในความดูแลของ อบจ. นครศรีธรรมราช.
เดิม อบจ. นครศรีธรรมราช ได้มอบหมายให้เทศบาลนครนครศรีธรรมราชเป็นผู้ดูแล จนกระทั่งเกิดเหตุทุจริตโครงการปรับปรุงสนาม ซึ่งสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน ได้ชี้มูลความผิดแก่บุคคลรวม 13 คน ซึ่งรวมถึงเชาวน์วัศ เสนพงศ์ อดีตนายกเทศมนตรีนครนครศรีธรรมราช และให้ชดใช้ค่าเสียหายคืนแผ่นดินเป็นจำนวน 8,242,768.24 บาท ด้วยเหตุนี้ สภา อบจ. นครศรีธรรมราช จึงได้มีมติเรียกคืนสถานที่ดังกล่าวกลับมาอยู่ในความดูแลของ อบจ. และคณะอนุกรรมการอำนวยการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับจังหวัด ซึ่งมีจำเริญ ทิพญพงศ์ธาดา ผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราชในขณะนั้น เป็นประธาน มีมติโอนการบริหารสนามกีฬาให้กับทาง อบจ. เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ในการนี้ อบจ. นครศรีธรรมราช ได้จัดสรรงบประมาณเข้าปรับปรุงสนามกีฬา และมีพิธีเปิดสนามที่ได้ปรับปรุงใหม่ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2564
สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช (ชาติตระการโกศล) ประกอบด้วย สนามกีฬากลาง สนามฝึกซ้อมฟุตบอล อาคารยินเนเซียม สนามมวย และสระว่ายน้ำ
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ทรงเยี่ยมราษฎร ณ สนามกีฬาแห่งนี้ เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2517 เวลา 13.15 น.
ปัจจุบัน สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลนครศรีฯ ยูไนเต็ด ซึ่งย้ายมาจากสนามกีฬาอีกแห่งของ อบจ.นครศรีธรรมราช ที่บ้านม่วงงาม อำเภอร่อนพิบูลย์, เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลหญิงเอ็มเอช นครศรี และยังเป็นสนามกีฬาหลักของการแข่งขันกีฬานักเรียน นักศึกษา และประชาชน จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีอีกด้วย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 238
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 238 หรือ ถนนเลี่ยงเมืองมุกดาหาร เป็นทางหลวงแผ่นดินที่มีลักษณะเป็นถนนเลี่ยงเมืองเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาจราจรในเขตตัวจังหวัดมุกดาหาร เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212
แยเนอ ล็อนด์แลร์
แยเนอ ล็อนด์แลร์ (; 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1875 – 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1928) เป็นนักการเมืองชาวฮังการี และเป็นหนึ่งในผู้นำของสาธารณรัฐโซเวียตฮังการี
ล็อนด์แลร์เกิดในครอบครัวชาวยิว เขาได้รับการศึกษาในสาขาวิชากฎหมาย และต่อมาเขาได้เข้าร่วมกับพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมผ่านการมีส่วนร่วมในการเคลื่อนไหวของสหภาพแรงงานฝ่ายช่างตีเหล็ก แต่เขามีแนวคิดทางการเมืองเอนเอียงไปทางฝ่ายซ้ายและคอมมิวนิสต์ ภายหลังจากการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1919 ตัวเขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายในประเทศ ของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ชุดใหม่นี้ อีกทั้งยังเป็นผู้บังคับบัญชาแห่งกองทัพแดงฮังการีในการต่อสู้กับกองกำลังทหารต่างชาติที่พยายามเข้าแทรกแซงฮังการีอีกด้วย ภายหลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐโซเวียตฮังการี เขาได้ลี้ภัยไปที่ออสเตรีย ซึ่งตัวเขายังคงเป็นผู้นำของขบวนการคอมมิวนิสต์ฮังการีพลัดถิ่น
แยเนอ ล็อนด์แลร์ เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1928 ระหว่างการลี้ภัยในเมืองกาน ประเทศฝรั่งเศส ร่างของเขาถูกส่งตัวไปยังมอสโก และถูกเก็บไว้ที่กำแพงเครมลิน
Jenő Landler
วัดสระประสานสุข
วัดสระประสานสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ตำบลไร่น้อย อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี
วัดสระประสานสุข หรือ วัดบ้านนาเมือง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 โดยพระศาสนดิลก (เสน ชิตเสโน) เจ้าคณะมณฑลอุบลราชธานี เจ้าอาวาสวัดศรีอุบลรัตนารามและเป็นพระอุปัชฌาย์ของ หลวงปู่บุญมี โชติปาโล อดีตเจ้าอาวาสวัดสระประสานสุข เดิมที่ดินนี้เป็นสวนมะพร้าวของขุนประสารโทรกิจและท่านขุนประสารโทรกิจได้ถวายให้เป็นที่สร้างวัด ปัจจุบันมีพื้นที่ 75 ไร่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505
จุดเด่นของวัดคืออุโบสถรูปเรือสุพรรณหงส์ประดับตกแต่งด้วยเซรามิก นอกจากนี้ยังมีหอระฆังประดับเซรามิก พิพิธภัณฑ์หลวงปู่บุญมี และวิหารกลางน้ำเรือธรรมนาคราช หรือที่เรียกกันสั้น ๆ ว่าวิหารกลางน้ำที่สร้างไว้กลางน้ำบนพญานาคราชรูปร่างคล้ายเรือ ส่วนหัวเป็นพญานาคราช 5 เศียร ทางเดินเข้าวิหารกลางน้ำเป็นทางเดินด้านหางนาคราช และซุ้มประตูวัดเป็นซุ้มประตูพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ 3 เศียร
วัดยังมีเกจิอาจารย์ชื่อดัง เป็นที่เคารพศรัทธาของชาวอุบลและพุทธศาสนิกชนทั่วไป ได้แก่ หลวงปู่บุญมี โชติปาโล
วัดอุทัยโพธาราม
วัดอุทัยโพธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
วัดอุทัยโพธาราม หรือ วัดโพธาราม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 มีบางช่วงที่เกือบเป็นวัดร้าง มีพระจำพรรษาอยู่น้อย ต่อมาในปี พ.ศ. 2492 จึงได้รวมกับวัดอุทัย ใช้ชื่อว่า "วัดอุทัยโพธาราม" เมื่อ พ.ศ. 2447 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสวัดนี้ รวมถึงเมื่อ พ.ศ. 2452 เมื่อครั้งเสด็จประพาสมณฑลราชบุรี ก็ได้เสด็จมาที่วัดนี้อีกครั้ง เพื่อทอดพระเนตรพระประธานที่ทำด้วยทองสำริด
วัดนี้ได้รับการอุปถัมภ์จากตระกูลบุนนาค คือ ท่านผู้หญิงอู่ ภรรยาเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค) ปรากฏในพระราชหัตถเลขา ในปีระกา ร.ศ.128 (พ.ศ. 2452) ว่า "วันนี้ฝนตกจนเวลาเย็น เมื่อฝนซาแล้ว ได้ขึ้นรถไปดูที่วัดอุทัย ซึ่งท่านผู้หญิงอู่เริ่มปฏิสังขรณ์ก่อนจะตาย ได้ให้เงินไว้สำหรับทำต่อแต่พอสำเร็จ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2543
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเป็นแบบมหาอุด ศิลปะรัตนโกสินทร์ ได้รับการซ่อมแซมแล้ว เป็นอาคารทรงไทย ก่ออิฐถือปูนภายในอุโบสถ เจดีย์ทรงกลม (ทรงระฆัง) องค์ระฆังได้ส่วน บัลลังก์สี่เหลี่ยมรองรับเสาหาน ปล้องไฉนเป็นมาลัยลูกแก้ว หอระฆัง เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบประยุกต์ คล้ายป้อมทรงแปดเหลี่ยม เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถ จำนวน 2 องค์ เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองฐานสิงห์
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2542–43
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ประจำปี พ.ศ. 2542–2543
โปรวินเชียลลีก.
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2542–43 เป็นการจัดการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพระดับภูมิภาคเป็นครั้งแรก โดยเชิญสมาคมกีฬาจังหวัดต่างๆที่ได้รับการคัดสรร มาเข้าร่วมแข่งขันในระบบลีก
โดนเริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน 2542 ถึง วันที่ 8 เมษายน 2543
"สิ้นสุด ณ วันที่ 8 เมษายน 2543"
โอนิปัง!
โอนิปัง!  เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลญี่ปุ่น สร้างสรรค์โดยโนริฮิโระ นางานูมะ ผลิตโดยสตูดิโอวิตสตูดิโอ และอำนวยการสร้างโดยโชงากูกัง-ชูเอชะโปรดักชัน กำกับโดยมาซาฮิโกะ โอตะ เขียนบทโดยทากาชิ อาโอชิมะ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดยยาซูฮิโระ มิซาวะ ออกอากาศระหว่างเดือนเมษายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2565 ทางรายการวาไรตี้สำหรับเด็ก "โอฮา ซูตะ" ทางช่องทีวีโตเกียว
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2543–44
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ประจำปี พ.ศ. 2543–2544
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2545
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ประจำปี พ.ศ. 2545
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2545 เป็นการจัดการแข่งขันฟุตบอลลีก จะการแข่งขันออกเป็น 2 รอบ โดยรอบแรกแบ่งการแข่งขันออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 6 ทีม จากนั้นจะนำลำดับทีมจังหวัดที่จบอันดับ 1-3 ของทั้ง 2 โซนมาแข่งขันเพื่อหาทีมจังหวัดชนะเลิศ ในรอบสุดท้าย
"ไม่ผ่านเข้ารอบ"
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2546
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา สตริงเรย์ ประจำปี พ.ศ. 2546
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2546 การแข่งขันได้ปรับรูปแบบการแข่งขันโดยกลับมาใช้ระบบลีกอีกครั้ง รวมไปถึงการกำหนดชื่อของทีมจังหวัดให้ดูเป็นสากลมากขึ้น และอีกตั้งยังเป็นปีแรกที่มีการเลื่อนชั้น-ตกชั้น
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2547
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา สตริงเรย์ ประจำปี พ.ศ. 2547
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2547 การแข่งขันได้ปรับรูปแบบการแข่งขันโดยกำหนดให้เหลือเพียง 10 ทีมจังหวัด แต่ยังคงกฎระเบียบเลื่อนชั้น-ตกชั้น คือทีมจังหวัดสองอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นใน โปรลีก 2
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2548
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา สตริงเรย์ ประจำปี พ.ศ. 2548
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2548 การแข่งขันได้ปรับรูปแบบการแข่งขันโดยกำหนดให้มี 12 ทีมจังหวัด แต่ยังคงกฎระเบียบเลื่อนชั้น-ตกชั้น คือทีมจังหวัดสองอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นใน โปรลีก 2
นอกจากนี้ ทีมจังหวัดที่ชนะเลิศการแข่งขัน รองชนะเลิศ เลื่อนชั้นไปเล่นใน ไทยลีก เพื่อปรับโครงสร้างและการรวมลีกในฤดูกาลถัดไป
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2549
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา สตริงเรย์ ประจำปี พ.ศ. 2549
โปรเฟสชั่นแนลลีก.
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2547 เปลื่ยนชื่อการแข่งขันเป็น โปรเฟสชั่นแนลลีก พร้อมกับได้ประกาศควบรวมลีก รวมเข้ากับ ไทยลีก
ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เลื่อนชั้นไปแข่งขัน ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2550 ส่วนทีมอันดับที่ 3 รองลงมา ถึงอันดับที่ 14 จะได้สิทธิ์เข้าแข่งขันใน ไทยลีกดิวิชั่น 1 2550
โรงแรมรอยัล ออคิด (ประเทศไทย)
บริษัท โรงแรมรอยัล ออคิด (ประเทศไทย) จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจบริหารกิจการโรงแรม จำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม พร้อมทั้งให้บริการอื่นที่เกี่ยวข้อง เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้มาใช้บริการ ภายใต้การบริหารงานของกลุ่มแมริออท อินเตอร์เนชั่นแนล โรงแรมรอยัล ออคิด เชอราตัน มีห้องพักทั้งสิ้น 726 ห้อง
เมื่อ พ.ศ. 2521 กลุ่มอิตัลไทยต้องการดำเนินธุรกิจโรงแรม จึงจัดตั้งบริษัท อิตัลไทย อินเตอร์เนชั่นแนล โฮเต็ล ด้วย ทุนจดทะเบียนเริ่มแรก 80 ล้านบาท ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท โรงแรม รอยัล ออคิด (ประเทศไทย) ก่อสร้างโรงแรมรอยัล ออคิด และเริ่มเปิดให้บริการบางส่วนในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2525 มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2526