pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
๑. นางสาวเด่นนภา ผิวผ่อง ๒. นางสาวธิดารัตน์ คงสม ครูที่ปรึกษา ว่าที่ ร.ต.สุทธิพงศ์ โหดหมาน
รางวัลชนะเลิศ ถ้วยรางวัลเกียรติยศพร้อมเงินรางวัล ระดับจังหวัด การประกวดภาพยนตร์สั้น ระดับมัธยมศึกษา ในหัวข้อ “เล่าโกงสู่กันฟัง ตอน แบบนี้ก็เรียกว่าโกง” จัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2560 โดย สภานิสิต มหาวิทยาลัยทักษิณ สงขลา
โดย นายสรวิศ ประพันธ์วงศ์ นางสาวธิดารัตน์ คงสม นางสาวเด่นนภา ผิวผ่อง ครูที่ปรึกษา ว่าที่ ร.ต.สุทธิพงศ์ โหดหมาน
รางวัลชมเชย ถ้วยรางวัลเกียรติยศพร้อมเงินรางวัล ระดับประเทศ การประกวดศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น ในหัวข้อ “รักษ์...วัฒนธรรมไทย รักเมืองไทย” ตอน ประชารัฐรวมใจ ลูกทุ่งไทยเพื่อแผ่นดิน โดยทีมลูกทุ่งร่มพะยอม โรงเรียนหาดใหญ่รัฐประชาสรรค์ จังหวัดสงขลา
รางวัลเหรียญทองแดง การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 32 "สุพรรณบุรีเกมส์" ณ จังหวัดสุพรรณบุรี นางสาวรัศมี ศตะรัต การแข่งขันกีฬายูโด รุ่นน้ำหนักเกิน 48 กก.ถึง 52 กก.(หญิง)
รางวัลเหรียญทอง ระดับชาติ นายเกียรติวงศ์ แก้วประถม นายธีระวัตน์ วิไลพงศ์ ครูผู้สอน การแข่งขันขับร้องเพลงไทยลูกทุ่ง ประเภทชาย ม.4-ม.6 งานศิลปหัตถกรรมนักเรียน ระดับชาติ ครั้งที่ 65 ประจำปีการศึกษา 2558 ระหว่าง วันที่ 29-31 เดือน มกราคม พ.ศ. 2559
1. เด็กชายจิรากร รักขา
2. นายพนัชกร ไชยถาวร
3. นางสาวมนตรา ชำนาญกิจ
4. นางสาววรัญญา รัตนพันธ์
5. นางสาวสิตานัน สวยงาม
ครูสิริเพ็ญ จันทรัศมีภัทรา
ครูธมนวรรณ เพชรเมือง
รางวัลนาฏราช
รางวัลนาฏราช  เป็นรางวัลที่มอบให้กับความสำเร็จในด้านศิลปะและด้านเทคนิคในอุตสาหกรรมโทรทัศน์และวิทยุ จัดเป็นประจำทุกปีโดย สมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ รางวัลนี้เป็นที่ยอมรับในระดับประเทศถึงความเป็นเลิศในด้านความสำเร็จของรายการโทรทัศน์ ละครโทรทัศน์ และรายการวิทยุ ซึ่งประเมินโดยการลงคะแนนเสียงจากสมาชิกของสมาพันธ์ ผู้ชนะเลิศในสาขาต่าง ๆ จะได้รับสำเนารูปปั้นนางรำทองคำ ที่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า "รางวัลสำหรับความสำเร็จ"
นับตั้งแต่การก่อกำเนิดของสถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2498 จนถึงปัจจุบัน เป็น เวลากว่า 50 ปี ที่รายการโทรทัศน์เป็นสื่อ ที่อยู่คู่สังคมไทยมาโดยตลอด ซึ่งตลอด ระยะเวลา ดังกล่าว ได้มีหน่วยงานและบุคคล ต่างๆ สร้างสรรค์รางวัลเพื่อเชิดชูผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ใน ด้านต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นรายการ หรือบุคคลทั้งเบื้องหน้า และเบื้องหลังของ แต่ละรายการนั้นๆ สมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ เป็นหน่วยงานที่เกิดจากการรวมตัว ของผู้ประกอบ อาชีพและวิชาชีพด้านกิจการ วิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ ได้เล็งเห็นว่า การ มอบรางวัลที่มีอยู่ตั้งแต่ อดีตจนถึงปัจจุบัน มิได้มีรางวัลใดที่ผู้ตัดสินเป็นผู้ประกอบวิชาชีพ วิทยุโทรทัศน์อย่างแท้จริง ซึ่งจะสามารถนำ ทั้งศาสตร์และศิลป์ที่สั่งสมจากประสบการณ์จริง ในวิชาชีพ มาประกอบการคัดเลือก อันจะเป็นการเผยแพร่ องค์ความรู้เหล่านี้ให้สังคมได้รับทราบ และเป็นการ แสดงศักยภาพของผู้ที่ประกอบอาชีพและวิชาชีพด้านกิจการ วิทยุโทรทัศน์อย่างแท้จริง ดังนั้นจึงได้ กำหนดจัดงานประกาศผลรางวัลให้กับผู้ประกอบวิชาชีพวิทยุโทรทัศน์ เพื่อ เป็นการสร้างมาตรฐาน ใหม่ในการตัดสินรางวัลโดยผู้ประกอบการวิชาชีพขึ้นเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2553
ผู้มีสิทธิ์ลงคะแนนเพื่อคัดเลือกผลงานรับรางวัลนาฏราชนั้น คือ ผู้ที่ประกอบอาชีพและวิชาชีพด้านกิจการวิทยุโทรทัศน์ ไม่ว่าจะเป็นนักแสดง ผู้กำกับ ผู้ผลิตรายการ ผู้ดำเนินรายการ หรือผู้ผลิตงานเพลง ที่เคยได้รับรางวัลทางโทรทัศน์และวิทยุต่าง ๆ ย้อนหลัง 15 ปี โดยผลคะแนนทั้งหมดจะได้รับการจัดการและเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดีโดยบริษัทภายนอก และทราบผลพร้อมกันในวันตัดสิน
ประเภทของรางวัล.
แบ่งเป็น 4 ประเภทคือ ละครโทรทัศน์ รายการโทรทัศน์ รายการวิทยุ และรางวัลเกียรติยศด้านวิทยุและโทรทัศน์ โดยมีจำนวนทั้งสิ้น 36 รางวัล+อีก 2 รางวัลใหม่ ดังนี้
ผู้มีสิทธิ์ลงคะแนน.
ผู้มีสิทธิลงคะแนนรอบคัดเลือก จำนวน 44 ท่าน
ผู้มีสิทธิลงคะแนนรอบตัดสิน จำนวน 163 ท่าน
ผู้มีสิทธิลงคะแนนรอบคัดเลือก จำนวน 30 ท่าน
ผู้มีสิทธิลงคะแนนรอบตัดสิน จำนวน 77 ท่าน
ผลรางวัล (ประเภทละครโทรทัศน์).
เฉพาะ "นักแสดงนำ, นักแสดงสมทบ, ละคร, ทีมนักแสดง, บทโทรทัศน์, ละครชุด" และ "เพลงละคร"
สถิติรางวัล.
ละครที่ชนะห้าสาขาใหญ่ (Big Five).
ตัวหนา หมายถึงผู้ชนะ
นักแสดงที่ชนะสี่สาขาทางการแสดง (All Four Acting).
นักเตะแข้งสายฟ้า
นักเตะแข้งสายฟ้า หรือ อินาสึมะอีเลฟเวน  เป็นอนิเมะที่ตัวละครในวิดีโอเกมของ อินาสึมะอีเลฟเวน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว
รายการพิเศษ.
อินาสึมะอีเลฟเวน ได้มีรายการพิเศษสำหรับผู้ชมเรื่องนี้โดยเพิ่มระยะเวลาออกอากาศเป็น 1 ชั่วโมงโดยออกอากาศในช่วงเวลาไพรม์ไทม์เป็นหลัก
อินาสึมะอีเลฟเวนออกอากาศในช่วงแรกโดยออกอากาศทุกเช้าวันอาทิตย์เวลา 9.00 น. ถึง 9.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว ต่อมาได้ย้ายวันเวลาออกอากาศเป็นทุกวันพุธเวลา 19.26 น. ถึง 19.55 น. ตั้งแต่วันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2009 ถึงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 และย้ายเวลาอีกครั้งเป็นเวลา 19.00 น. ถึง 19.25 น. เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ปี ค.ศ. 2011 ออกอากาศตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 28 เมษายน ปีเดียวกัน มีจำนวนตอนทั้งหมด 127 ตอน
ในส่วนประเทศไทยได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ โดยออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์เวลา 9.00 - 9.30 น. โดยประมาณ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2553 (ตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม 2553 ถึงวันที่ 28 พฤศจิกายน ออกอากาศเฉพาะวันอาทิตย์) จนถึงวันที่ 26 ธันวาคม 2553 ต่อมาได้กลับมาออกอากาศอีกครั้งเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2554 และสิ้นสุดออกอากาศลงเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2554 และ ออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์คทางทรูวิชั่นส์ วันจันทร์ ถึง วันศุกร์ เวลา 17.30 - 18.00 น. โดยเวอร์ชันของการ์ตูนเน็ตเวิร์คได้มีการเปลี่ยนชื่อตัวละครตามเวอร์ชันของต่างประเทศและเสียงพากย์ไทยได้เปลี่ยน และได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ แก๊งการ์ตูน แชนแนล ออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์เวลา 20:30 น. - 21:00 น.
อินาสึมะอิเลฟเวนได้ถูกนำทำสื่อในรูปแบบมังงะ เขียนโดยยาบุโนะ เทนยะ จัดพิมพ์ลงในนิตยาสารรายเดือนโคโระโคโระคอมิก' ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 สำหรับซีรีส์มังงะนี้ยังได้รับรางวัลโคดันฉะมังงะอวอร์ดสาขามังงะสำหรับเด็กประจำปี ค.ศ. 2010
สมเด็จพระจักรพรรดินีเรจิน่าแห่งออสเตรีย
จักรพรรดินีเรจิน่าแห่งออสเตรีย
สมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 1 แห่งออสเตรีย
สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรีย
อาร์คดัชเชสฟรานเซสก้า มกุฏราชกุมารีแห่งออสเตรีย-ฮังการี
อาร์คดยุคคาร์ล มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี
Goo Gye Sun
โซลอีตเตอร์
นายพลคัสเตอร์
จอร์จ คัสเตอร์
อาร์คดยุคลอเรนซ์แห่งออสเตรีย-เอสต์ เจ้าฟ้าชายแห่งเบลเยียม
ฮาร์แลนด์ แซนเดอร์
ฮาร์แลนด์ แซนเดอร์ส
ฮาร์แลนด์ ดี. แซนเดอร์
ฮาร์แลนด์ ดี. แซนเดอร์ส
อาร์คดยุคเฟอร์ดินานด์แห่งออสเตรีย
ธอมัส เอดิสัน
ธอมัส อัลวา เอดิสัน
ทอมัส อัลวา เอดิสัน
ความแพร่หลายของภาษาสเปน
ภาษาสเปนเป็นภาษาซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายทั่วโลก โดยเป็นภาษาราชการใน 21 ประเทศ องค์การระหว่างประเทศจำนวนหนึ่ง และมีผู้พูดราว 329-500 ล้านคน คิดเป็นอันดับ 2 หรือ 3 ของโลก
ประเทศในภูมิภาคลาตินอเมริกา.
ปัจจุบันมีประเทศในภูมิภาคลาตินอเมริกา 13 แห่งที่ระบุให้ภาษาสเปนหรือภาษาคาสตีล (การเรียกชื่อต่างกันในแต่ละประเทศ) เป็นภาษาราชการอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร ได้แก่ ประเทศโบลิเวีย (ตามรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ที่ผ่านความเห็นชอบเมื่อปี ค.ศ. 2007 หมวด 1 บทที่ 1 มาตรา 5 วรรคหนึ่ง โดยมีสถานะเป็นภาษาราชการร่วมกับ "ภาษาของเชื้อชาติและชนพื้นเมืองต่าง ๆ ในเขตชนบททุกภาษา" เช่น ภาษาไอย์มารา ภาษากาบีเนญา ภาษากายูบาบา ภาษากวารานี ภาษากวาราซูเว ภาษาเกชัว ภาษาอูรู-ชีปายา และภาษาซามูโก), โคลอมเบีย (ร่วมกับภาษาและภาษาถิ่นของกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในพื้นที่ของกลุ่มนั้น ๆ), คอสตาริกา, คิวบา, เอกวาดอร์, เอลซัลวาดอร์, กัวเตมาลา, ฮอนดูรัส, นิการากัว (รัฐธรรมนูญของประเทศ หมวด 2 มาตรา 12 ได้ระบุเพิ่มไว้ว่า "ภาษาของชุมชนต่าง ๆ ที่อยู่ริมฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของนิการากัวจะมีฐานะเป็นภาษาราชการเช่นกันในกรณีต่าง ๆ ตามแต่กฎหมายจะกำหนด"), ปานามา, ปารากวัย (เป็นภาษาราชการร่วมกับภาษากวารานี), เปรู (เป็นภาษาราชการร่วมกับภาษาเกชัว ภาษาไอย์มารา และภาษาของชนพื้นเมืองอื่น ๆ ในพื้นที่ที่ชนกลุ่มนั้นอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก) และเวเนซุเอลา (รัฐธรรมนูญของประเทศได้ระบุเพิ่มไว้ว่า "ภาษาพื้นเมืองต่าง ๆ จะมีสถานะทางการสำหรับชนพื้นเมืองเหล่านั้นด้วย และภาษาเหล่านั้นต้องได้รับความเคารพในทั่วทุกพื้นที่ของสาธารณรัฐ ทั้งนี้เพื่อเสริมสร้างมรดกทางวัฒนธรรมของชาติและของมนุษยชาติ") ส่วนประเทศและดินแดนในภูมิภาคลาตินอเมริกาอีก 6 แห่งที่ไม่ได้ระบุให้ภาษานี้เป็นภาษาราชการอย่างเป็นลายลักษณ์อักษร แม้จะใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาหลักเช่นกัน ได้แก่ อาร์เจนตินา, ชิลี, สาธารณรัฐโดมินิกัน, อุรุกวัย, เม็กซิโก (เป็นภาษาราชการโดยพฤตินัย) และปวยร์โตรีโก ซึ่งเป็นดินแดนของสหรัฐอเมริกา
ภาษาสเปนกลับมามีความสำคัญอีกครั้งในประเทศบราซิล เนื่องจากความใกล้ชิดและการค้าที่ขยายตัวขึ้นระหว่างบราซิลกับประเทศเพื่อนบ้านที่ใช้ภาษาสเปน เช่น ในฐานะสมาชิกตลาดร่วมอเมริกาใต้ตอนล่าง ในปี ค.ศ. 2005 รัฐสภาบราซิลได้ผ่านร่างกฎหมายที่กำหนดให้มีการสอนภาษาสเปนเป็นภาษาต่างประเทศในโรงเรียนมัธยมศึกษาทั้งของรัฐบาลและของเอกชน
นอกจากนี้ ตามเมืองและหมู่บ้านตามชายแดนหลายแห่งของประเทศ โดยเฉพาะชายแดนที่ติดกับอุรุกวัยและอาร์เจนตินา ยังมีผู้ใช้ภาษาผสมระหว่างภาษาสเปนกับภาษาโปรตุเกสซึ่งเรียกว่า "ปอร์ตูญอล"
ส่วนในประเทศเฮติซึ่งตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกของเกาะฮิสปันโยลา ภาษาฝรั่งเศส และภาษาครีโอลเฮติ (เป็นภาษาผสมที่ได้รับอิทธิพลบางส่วนจากภาษาสเปน) เป็นเพียงสองภาษาที่มีฐานะเป็นภาษาราชการของประเทศ แต่ผู้คนในบริเวณเขตติดต่อกับประเทศเพื่อนบ้านบนเกาะเดียวกัน (คือสาธารณรัฐโดมินิกัน) จะเข้าใจภาษาสเปนในระดับพื้นฐานและนำมาใช้สนทนากันได้อย่างไม่เป็นทางการ
ประเทศนอกภูมิภาคลาตินอเมริกา.
ในสหรัฐอเมริกา ภาษาสเปนจะใช้กันมากในรัฐต่าง ๆ ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ เช่น รัฐเท็กซัส นิวเม็กซิโก แอริโซนา และแคลิฟอร์เนีย เป็นต้น เนื่องจากพื้นที่เหล่านี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเม็กซิโกมาก่อน นอกจากนี้ก็ยังใช้กันตามเมืองใหญ่ที่มีความหลากหลายทางเชื้อชาติ ไม่ว่าจะเป็นนิวยอร์ก ลอสแอนเจลิส ชิคาโก ไมแอมี ฮิวสตัน แซนแอนโทนีโอ เดนเวอร์ บอลทิมอร์ หรือซีแอตเทิล
ภาษาสเปนมีประวัติความเป็นมาอันยาวนานในสหรัฐอเมริกา จะเห็นได้ว่า ชื่อรัฐ เมือง หมู่บ้าน รวมทั้งสถานที่ภูมิศาสตร์หลายแห่งต่างได้รับการตั้งชื่อเป็นภาษานี้ เช่น โคโลราโด ("ทาด้วยสีแดง") ฟลอริดา ("เต็มไปด้วยดอกไม้") ซานตาเฟ ("ความเชื่ออันบริสุทธิ์") ลาสเวกัส ("ที่ราบอันอุดมสมบูรณ์") ลอสแอนเจลิส ("เหล่าทูตสวรรค์") แซคราเมนโต ("พิธีรับเป็นคริสต์ศาสนิกชน") และเซียร์ราเนวาดา ("ภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ") เป็นต้น ผู้ที่ย้ายถิ่นฐานเข้ามาจากประเทศอื่น ๆ ในภูมิภาคลาตินอเมริกาก็เป็นปัจจัยหนึ่งที่ช่วยสร้างความเข้มแข็งให้กับภาษาสเปนในประเทศนี้ ปัจจุบันสหรัฐอเมริกาเป็นประเทศที่มีจำนวนผู้ใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาหลักมากที่สุดเป็นอันดับที่สองของโลก และภาษาสเปนยังเป็นภาษาต่างประเทศที่มีผู้เรียนมากที่สุดในโรงเรียนและมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ของประเทศอีกด้วย
ในรัฐนิวเม็กซิโก ภาษาสเปนเป็นภาษาที่ใช้ในการบริหารงานของรัฐ แม้ว่ารัฐธรรมนูญของรัฐจะไม่ได้กำหนดให้ภาษาใดภาษาหนึ่งเป็นภาษาราชการก็ตาม ภาษาสเปนที่ใช้ในรัฐนี้มีต้นกำเนิดในช่วงการล่าอาณานิคมของจักรวรรดิสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และยังคงสามารถรักษาลักษณะดั้งเดิมไว้ได้มากจนถึงปัจจุบัน
ในประเทศเบลีซซึ่งเป็นอดีตอาณานิคมของสหราชอาณาจักร ภาษาสเปนไม่ได้รับการกำหนดให้เป็นภาษาราชการ แต่จากผลการสำรวจสำมะโนประชากรเมื่อปี ค.ศ. 2000 พบว่าชาวเบลีซร้อยละ 52.1 สามารถใช้ภาษาสเปนในการสื่อสารได้ดีมาก โดยประชากรส่วนใหญ่ในจำนวนดังกล่าวเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากชาวสเปนซึ่งได้ตั้งรกรากในบริเวณนี้มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่กระนั้น ภาษาอังกฤษก็ยังคงเป็นภาษาราชการเพียงภาษาเดียวของประเทศ
บนเกาะอารูบา (ดินแดนโพ้นทะเลของประเทศเนเธอร์แลนด์ในทะเลแคริบเบียน) มีผู้พูดภาษาสเปนเป็นจำนวนมาก ในทางตรงกันข้าม ในเกาะเพื่อนบ้านอย่างกือราเซาและโบแนเรอกลับมีผู้พูดเป็นจำนวนน้อย เกาะทั้งสามสามารถรับสื่อแขนงต่าง ๆ เป็นภาษานี้จากประเทศเวเนซุเอลาได้โดยเฉพาะช่องโทรทัศน์ เนื่องจากมีที่ตั้งใกล้ชิดกันมาก ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เริ่มมีการสอนภาษาสเปนขั้นพื้นฐานในโรงเรียนต่าง ๆ ทั้งในอารูบาและอดีตเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส เนื่องจากข้อผูกพันทางการค้าและความสำคัญด้านการท่องเที่ยวของประเทศที่ใช้ภาษาสเปนในภูมิภาคแคริบเบียน อย่างไรก็ตาม ดินแดนเหล่านี้ก็ใช้ภาษาดัตช์และภาษาปาเปียเมนโตเป็นภาษาราชการของตนเท่านั้น
สเปนได้เข้ายึดตรินิแดดและโตเบโกเป็นอาณานิคมในปี ค.ศ. 1498 แต่ต่อมาเกาะทั้งสองก็ตกไปอยู่ภายใต้การครอบครองของชาติยุโรปชาติอื่น ๆ และในที่สุดก็ตกเป็นของสหราชอาณาจักรก่อนจะได้รับเอกราช ประเทศนี้จึงใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลัก อย่างไรก็ตาม การที่มีตำแหน่งที่ตั้งอยู่นอกชายฝั่งทวีปอเมริกาใต้ ทำให้ตรินิแดดและโตเบโกได้รับอิทธิพลจากประเทศเพื่อนบ้านที่ใช้ภาษาสเปนเป็นหลักค่อนข้างมาก ผลสำรวจสำมะโนประชากรครั้งล่าสุดแสดงให้เห็นว่ามีประชากรมากกว่า 1,500 คนที่ใช้ภาษาสเปน ปัจจุบัน รัฐบาลตรินิแดดและโตเบโกได้เริ่มดำเนินการตามแผน "ภาษาสเปนในฐานะภาษาต่างประเทศภาษาที่หนึ่ง"  ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2005 เพื่อประโยชน์ทางธุรกิจและการค้าของประเทศเป็นหลัก โดยกำหนดให้มีการเรียนการสอนภาษาสเปนตั้งแต่ระดับประถมศึกษา และวางเป้าหมายไว้ว่า ภายในห้าปี ลูกจ้างภาครัฐร้อยละ 30 จะต้องใช้ภาษาสเปนระดับพื้นฐานได้ดี
ภาษาสเปนเป็นภาษาราชการของประเทศสเปน และยังใช้กันในยิบรอลตาร์ อันดอร์รา (ภาษาสเปนเป็นภาษาแม่ของประชากรจำนวนมากในประเทศนี้เนื่องจากชาวสเปนจำนวนมากย้ายเข้าไปตั้งรกรากที่นั่น แต่ก็ไม่มีฐานะเป็นภาษาราชการเหมือนภาษากาตาลา) รวมไปถึงในชุมชนขนาดเล็กในประเทศอื่น ๆ ในทวีปยุโรป โดยเฉพาะในสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส เยอรมนี และสวิตเซอร์แลนด์ (ภาษาสเปนเป็นภาษาแม่ของชาวสวิสร้อยละ 1.7 นับเป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยที่ใช้กันมากที่สุดในประเทศรองจากภาษาราชการทั้งสี่ภาษา)
ในยิบรอลตาร์ บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงยิบรอลตาร์  ออกอากาศผ่านทางโทรทัศน์และวิทยุเป็นภาษาสเปนและภาษาอังกฤษ ล่าสุดในประเทศรัสเซียกำลังจะเปิดสถานีโทรทัศน์ 24 ชั่วโมงเป็นภาษาสเปน โดยใช้ชื่อว่า ("รัสเซียวันนี้")
นอกจากนี้ ภาษาสเปนยังเป็นหนึ่งในภาษาราชการ 23 ภาษาของสหภาพยุโรปอีกด้วย ประชากรในสหภาพยุโรป (นอกเหนือจากชาวสเปน) ที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไปเกือบ 19 ล้านคนสามารถพูดภาษาสเปนได้ (นับรวมผู้ที่เรียนภาษาสเปนเป็นภาษาต่างประเทศมาอย่างถูกต้องด้วย)
ภาษาสเปนเป็นภาษาราชการร่วมกับภาษาฝรั่งเศสและเป็นภาษาที่มีผู้ใช้มากที่สุดในประเทศอิเควทอเรียลกินี นอกจากนี้ยังมีผู้ใช้ภาษานี้ในเมืองต่าง ๆ ของประเทศสเปนริมชายฝั่งแอฟริกาเหนือ (เซวตาและเมลียา) รวมทั้งในหมู่เกาะคะเนรีซึ่งเป็นดินแดนของประเทศสเปนในมหาสมุทรแอตแลนติก
ในเมืองทินดูฟ ประเทศแอลจีเรีย มีผู้อพยพลี้ภัยชาวเวสเทิร์นสะฮาราประมาณ 200,000 คนที่สามารถอ่านและเขียนภาษาสเปนได้ หลายพันคนจากจำนวนนี้ยังได้รับความช่วยเหลือให้ศึกษาต่อจนถึงระดับอุดมศึกษาในต่างประเทศ (ส่วนใหญ่เป็นคิวบาและสเปน) ส่วนทางภาคเหนือของประเทศโมร็อกโกซึ่งเป็นอดีตรัฐในอารักขาของสเปนและมีความใกล้ชิดทางภูมิศาสตร์กับสเปนด้วยนั้น มีประชากรเกือบ 20,000 คนที่ใช้ภาษาสเปนเป็นภาษาแม่ สถานที่อื่นที่มีชุมชนผู้ใช้ภาษาสเปนอาศัยอยู่ได้แก่เมืองลูเอนาในประเทศแองโกลา อันเป็นผลจากการที่ทหารคิวบาจำนวนมากเข้าไปประจำการที่นั่นในช่วงสงครามเย็น
เมื่อไม่นานมานี้ โกโกบีช เมืองท่องเที่ยวบริเวณชายแดนของประเทศกาบองได้ทำข้อตกลงกับอิเควทอเรียลกินี ส่งผลให้เมืองนี้กลายเป็นเมืองสองประเทศ ดังนั้น ภาษาสเปนจึงมีสถานะเป็นภาษาราชการของเมืองไปด้วย (นอกเหนือจากภาษาฝรั่งเศส) นอกจากนี้ ภาษาสเปนยังใช้กันในหมู่ชาวอิเควทอเรียลกินีซึ่งหลบหนีออกจากประเทศในช่วงที่ประธานาธิบดีฟรันซิสโก มาซีอัส อึงกูเอมาขึ้นครองอำนาจ ทุกวันนี้พวกเขายังคงอาศัยอยู่ในประเทศเพื่อนบ้านอย่างกาบอง แคเมอรูน และไนจีเรีย
แม้ว่าภาษาสเปนจะเคยเป็นภาษาราชการของประเทศฟิลิปปินส์อยู่เป็นเวลากว่าสี่ศตวรรษ แต่ความสำคัญของภาษานี้กลับลดลงในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อสหรัฐอเมริกาได้เข้าครอบครองและบริหารหมู่เกาะแห่งนี้ต่อจากสเปน หลังได้รับเอกราช การนำภาษาอังกฤษมาใช้ในหน่วยงานต่าง ๆ ของฟิลิปปินส์ได้นำจุดสิ้นสุดในการเป็นภาษาราชการมาสู่ภาษาสเปนเมื่อปี ค.ศ. 1987 ซึ่งเป็นช่วงที่นางโกราซอน อากีโนดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของประเทศ ปัจจุบันฟิลิปปินส์ใช้ภาษาอังกฤษและภาษาตากาล็อกเป็นภาษาราชการ จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 1990 พบว่ามีชาวพื้นเมือง 2,658 คนที่พูดภาษาสเปน นอกจากนี้ยังมีชาวพื้นเมืองในเมืองกาวีเตและเมืองซัมโบวังกาที่พูดภาษาชาบากาโน  ซึ่งเป็นภาษาครีโอล (ภาษาลูกผสม) ที่มีรากมาจากภาษาสเปนโดยตรง
อย่างไรก็ตาม ประธานาธิบดีกลอเรีย มากาปากัล-อาร์โรโยของฟิลิปปินส์ได้กล่าวในระหว่างการเยือนสเปนอย่างเป็นทางการเมื่อปลายปี ค.ศ. 2007 ว่า วิชาภาษาสเปนจะกลับมาเป็นวิชาบังคับในหลักสูตรการศึกษาของประเทศอีกครั้งหนึ่ง และรัฐบาลฟิลิปปินส์ยืนยันว่าจะบรรจุวิชาภาษาสเปนเข้าไว้ในการเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษาตั้งแต่กลางปี ค.ศ. 2009 เป็นต้นไป
ในประเทศจีน สถานีโทรทัศน์กลางแห่งชาติ  เริ่มแพร่ภาพออกอากาศทางช่อง CCTV-E เป็นภาษาสเปนตลอด 24 ชั่วโมงเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007
เขตโอเชียเนีย.
ในบรรดาประเทศและดินแดนต่าง ๆ ในเขตโอเชียเนีย มีผู้ใช้ภาษาสเปนอยู่มากในเกาะอีสเตอร์ซึ่งเป็นดินแดนในมหาสมุทรแปซิฟิกของประเทศชิลี
นอกจากนี้ในประเทศออสเตรเลีย จากผลการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2001 พบว่ามีผู้พูดภาษาสเปน 93,593 คน และเพิ่มขึ้นเป็น 98,001 คนจากผลการสำรวจในปี ค.ศ. 2006 ส่วนใหญ่ในจำนวนนี้เป็นผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในเมืองซิดนีย์
ส่วนประเทศนิวซีแลนด์ จากผลการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2001 พบว่ามีผู้ใช้ภาษาสเปนทั้งหมด 14,676 คน
และจากผลการสำรวจในปี ค.ศ. 2006 ตัวเลขได้เพิ่มขึ้นเป็น 21,645 คน
ในเกาะกวม หมู่เกาะปาเลา หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา หมู่เกาะมาร์แชลล์ และหมู่เกาะไมโครนีเซียเคยมีผู้ใช้ภาษาสเปนเช่นกัน เนื่องจากในอดีต หมู่เกาะมาเรียนาและหมู่เกาะคาโรไลน์อยู่ภายใต้ครอบครองของสเปน จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1898 เมื่อสเปนเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในสงครามกับสหรัฐอเมริกา ภาษาสเปนจึงเริ่มหายไปจากดินแดนเหล่านี้นับแต่นั้น
รายชื่อตัวละครในนักเตะแข้งสายฟ้า
ตัวละครในเรื่องอินาสึมะอีเลฟเวน ได้ปรากฏอยู่ในวิดีโอเกมและภาพยนตร์อนิเมะจึงได้รวบรวมตัวละครต่าง ๆ ในแต่ละภาคทั้ง อินาสึมะอีเลฟเวน, อินาสึมะอีเลฟเวน 2 เคียวอิ โนะ ชินเรียคุฉะ, อินาสึมะอีเลฟเวน 3 เซไคเอะ โนะ โชวเซน!!, ภาพยนตร์อนิเมะ และหนังสือการ์ตูน
ชมรมฟุตบอลโรงเรียนไรมง.
อินาสึมะอิเลฟเวนยุคเริ่มต้น.
อินาสึมะอิเลฟเวนยุคเริ่มต้นทีมฟุตบอลในตำนานที่มีฮิบิคิ เซย์โกเป็นกัปตันทีมและเอ็นโด ไดสุเกะเป็นโค้ชของทีม ในการแข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์ คาเงยามะได้สร้างอุบัติเหตุต่อรถบัสของโรงเรียนทำให้ไม่สามารถลงแข่งขันได้ ปัจจุบันอยู่ในเมืองอินาสึมะ
อินาสึมะ KFC.
อินาสึมะ KFC (稲妻KFC) เป็นทีมฟุตบอลระดับประถมศึกษา โดยชื่อ KFC ย่อมาจาก คิดส์ฟุตบอลคลับ
โรงเรียนมัธยมต้นคาซามิโนะ.
โรงเรียนมัธยมต้นคาซามิโนะ (傘美野中学校) เป็นโรงเรียนที่ได้รับการขึ้นเป็นชมรมฟุตบอลได้ไม่นาน แต่ถูกทีมเจมินี่สตอร์มของโรงเรียนเอเลียบุกโจมตีเพื่อทำลายโรงเรียน
โรงเรียนเทย์โคคุ (帝国学園) เป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงทางด้านกีฬาฟุตบอลเนื่องจากมีชมรมฟุตบอลที่เป็นพิเศษและมีอิทธิพลสูงสุดในวงการกีฬาฟุตบอล จนทำให้โรงเรียนอื่นได้หวาดกลัวต่อโรงเรียนเทย์โคคุเนื่องจาก หากแพ้จะถูกยุบโรงเรียนที่ถูกท้าแข่ง และเป็นแชมป์ของฟุตบอลฟรอนเทียร์มาตลอด 40 ปี จนกระทั่งแพ้ทีมไรมงในรอบชิงระดับเขต และแพ้อีกครั้งกับทีมโรงเรียนเซอุสึด้วย 0 - 10 ในรอบระดับประเทศ
โรงเรียนมัธยมต้นโอคารุโตะ.
โรงเรียนมัธยมต้นโอคารุโตะ (尾刈斗中学校) เป็นโรงเรียนแรกที่ท้าแข่งกับไรมงหลังจากที่ไรมงได้ถูกแข่งกับเทย์โคคุ โดยชื่อสมาชิกทีมมีที่มาจากชื่อที่เกี่ยวข้องกับสิ่งลึกลับ แต่สุดท้ายก็แพ้กับไรมงแม้ว่าจะเป็นรอบฝึกฝนก่อนการแข่งขันก็ตาม ในการแข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์โรงเรียนมัธยมต้นโอคารุโตะแพ้ให้กับทีมโรงเรียนชูโยเมโตะในรอบคัดเลือกระดับภูมิภาค
โรงเรียนมัธยมต้นโนเสะ.
โรงเรียนมัธยมต้นโนเสะ (野生中学校) เป็นทีมแรกที่ไรมงลงแข่งในการแข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์รอบคัดเลือกในระดับภูมิภาค สมาชิกในทีมมีลักษณะเอกลักษณ์ประจำตัวที่มาจากสัตว์ต่าง ๆ รวมถึงมีทักษะในการกระโดดสูง
โรงเรียนมัธยมต้นมิคาเงเซนโน.
โรงเรียนมัธยมต้นมิคาเงเซนโน (御影専農中学校) เป็นโรงเรียนที่ไรมงแข่งเป็นทีมที่ 2 ในการแข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์ เป็นทีมที่มีความสามารถคัดลอกข้อมูลความสามารถของผู้เล่นของไรมงอิเลฟเวน
โรงเรียนชูโยเมโตะ.
โรงเรียนชูโยเมโตะ (秋葉名戸学園) เป็นโรงเรียนที่เต็มไปด้วยโอตาคุทุกรูปแบบ และเป็นทีมที่ชนะทีมโรงเรียนมัธยมต้นโอคารุโตะในการแข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์ และผู้จัดการทีมจะสวมใส่ชุดเมดเข้ามา ในภาคมังงะคาเงยามะได้ใช้โรงเรียนนี้เป็นเครื่องมือและใช้วิธีสกปรกมากกว่าเกมและอนิเมะที่ปรากฏ
โรงเรียนมัธยมต้นเซ็นโงคุอิงาชิมะ.
โรงเรียนมัธยมต้นเซ็นโงคุอิงาชิมะ (戦国伊賀島中学校) เป็นทีมที่ใช้รูปแบบกระบวนท่าลับวิชานินจา และมีความสามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว
โรงเรียนมัธยมต้นเซ็นบายามะ.
โรงเรียนมัธยมต้นเซ็นบายามะ (千羽山中学校) เป็นทีมที่เน้นการป้องกันเป็นหลักแต่ไม่มีการประสานเท่าไรนัก จนกระทั่งการแข่งระดับชาติ
โรงเรียนมัธยมต้นคิโดคาวะเซชู.
โรงเรียนมัธยมต้นคิโดคาวะเซชู (木戸川清修中学校) เป็นโรงเรียนที่ลงแข่งในรอบรองชนะเลิศ และเป็นทีมที่โกเอ็นจิเคยเข้าอยู่ในโรงเรียนเก่าก่อนที่จะย้ายเข้าไรมง และมีท่าไทรแองเกิล Z ที่สามารถโค่นท่าก็อดแฮนด์ของเอ็นโดได้
โรงเรียนมัธยมต้นเซอุสึ.
โรงเรียนมัธยมต้นเซอุสึ (世宇子中学校, โรงเรียนเซอุส) เป็นโรงเรียนที่เข้ารอบ 8 ทีมสุดท้ายของฟุตบอลฟรอนเทียร์เป็นผู้ที่ชนะทีมโรงเรียนเทย์โคคุด้วยประตู 10 - 0 และเป็นส่วนหนึ่งของโปรเจกต์ Z ที่คาเงยามะ เรจิทำ โดยชื่อสมาชิกของทีมนั้นมาจากชื่อของเทพแห่งตำนานเทพเจ้ากรีกและสภาเทพแห่งโอลิมปัส ในภาคภาพยนตร์ เซอุสึแพ้ให้กับทีมโอเกอร์ ด้วยประตู 36 - 0
โรงเรียนเอเลีย (エイリア学園) เป็นโรงเรียนที่มีพลังพิเศษมาจากอวกาศปรากฏตัวทำลายโรงเรียนที่มีชื่อเสียงในด้านฟุตบอลรวมไปถึงใช้กีฬาฟุตบอลเป็นเครื่องมือในการยึดครองโลก เป็นศัตรูหลักของไรมงอิเลฟเวน มีฐานทัพลับอยู่ที่ภูเขาไฟฟูจิโดยมีหุ่นยนต์คุ้มกันไว้อยู่ อย่างไรก็ตามตัวจริงคือมนุษย์ที่ได้รับพลังหินอุกาบาตที่ตกมายังโลกซึ่งถูกเรียกว่าหินเอเลีย สมาชิกทั้งหมดมาจากกลุ่มเด็กกำพร้าบ้านพระอาทิตย์ที่คิระก่อตั้งขึ้นมา โดยถูกฝึกเป็นนักบอลที่ประสบการณ์สูงด้วยพลังหินเอเลีย
เจมินี่สตอร์ม.
เจมินี่สตอร์ม (ジェミニストーム) เป็นทีมแรกของโรงเรียนเอเลียที่ปรากฏตัว เป็นทีมระดับ 2 ของโรงเรียนแอเลีย มีลูกบอลสีดำ-ม่วง โดยหน้าที่หลักคือการทำลายโรงเรียนที่มีชื่อเสียงในด้านฟุตบอลเป็นหลัก
เอปซิลอน.
เอปซิลอน (イプシロン) เป็นทีมที่ 2 ของโรงเรียนเอเลียเป็นทีมระดับ 1 ในโรงเรียนแอเลีย มีลูกบอลสีดำ-แดง ปรากฏตัวหลังจากทีมเจมินี่สตรอมแพ้การแข่งขันของทีมไรมงอิเลฟเวนที่โรงเรียนฮาคุเรนหน้าที่หลักคือการทำลายโรงเรียนโดยทำลายโรงเรียนที่มีฝีมือการเล่นฟุตบอลที่แข็งแกร่งและทัดเทียมกัน ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อใหม่คือ เอปซิลอน ไค (イプシロン・改, เอปซิลอนโฉมใหม่) โดยเปลี่ยนดวงตาเป็นสีแดงทั้งหมด หลังจากที่แข่งกับโรงเรียนไรมงจนเสมอ 1-1
เล่นตำแหน่งกองหน้า เสื้อหมายเลข 10
เดอะเจเนซิส.
เดอะเจเนซิส (ザ・ジェネシス) เป็นทีมที่ 3 ของโรงเรียนเอเลียเป็นทีมระดับมาสเตอร์ มีลูกบอลสีดำ-ขาว เป็นทีมที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาทีมของโรงเรียนเอเลียในอดีตชื่อเดิมของทีมเดอะ เจเนซิสคือ ไกอา ซึ่งเป็นทีมระดับ 1 ของเอเลียแต่ได้เลื่อนขั้นเป็นระดับมาสเตอร์จึงทำให้เปลี่ยนชื่อทีมดังกล่าวในเวลาต่อมานอกจากนี้ทีมเดอะเจเนซิสเป็นหนึ่งในทีมที่ถูกเลี้ยงดูอุปการะจากคิระและอยู่บ้านเลี้ยงเด็กที่มีชื่อว่าพระอาทิตย์ทำให้คนในทีมนับถือความเป็นพ่อที่เลี้ยงดู
ดาร์คเอมเพอเรอร์ส.
ดาร์คเอมเพอเรอร์ส (ダークエンペラーズ) เป็นทีมที่เคนซากิจัดขึ้นมาหลังจากทีมเจเนซิสแพ้การแข่งขันกับทีมไรมงและโรงเรียนเอเลียล่มสลายไป โดยนำเศษหินอุกกาบาตที่เหลืออยู่ทั้งหมดและรวบรวมนักเตะของทีมไรมงที่ได้รับบาดเจ็บและถอนตัวจากการแข่งขันของโรงเรียนเอเลียรวมไปถึงทีมแบคอัพ (สึงิโมริ, ชาโดว์, อิชิงาคิ) ทำให้นักเตะทั้ง 11 ถูกพลังหินอุกกาบาตเข้าครอบงำจิตใจทำให้เกิดจิตใจชั่วร้ายขึ้นมาและมีพลังมากกว่าปกติรวมถึงรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไป ภายหลังเศษหินอุกกาบาตได้ถูกทำลายลงไปด้วยพลังก็อดแฮนด์ของเอ็นโด
SP ฟิกเซอร์ส.
SP ฟิกเซอร์ส (SPフィクサーズ) เป็นหน่วยคุ้มกันนายกโซสุเกะโดยถูกฝึกฝนจากฟุตบอลเป็นหลัก
โรงเรียนมัธยมต้นฮาคุเร็น.
โรงเรียนมัธยมต้นฮาคุเร็น (白恋中学校) เป็นโรงเรียนในเมืองฮอกไกโด เนื่องด้วยในเขตปกคลุมด้วยหิมะสมาชิกชมรมฟุตบอลสวมเสื้อผ้าฤดูหนาวตลอด
โรงเรียนมัธยมต้นมังยูจิ.
โรงเรียนมัธยมต้นมังยูจิ (漫遊寺中学校) เป็นโรงเรียนในเขตเกียวโต
โรงเรียนชินเทย์โคคุ.
โรงเรียนชินเทย์โคคุ (真・帝国学園) เป็นโรงเรียนที่อยู่ในเรื่อดำน้ำปรากฏตัวในท่าเรือเอะฮิเมะ ซึ่งเป็นทีมที่คาเงยามะจัดตั้งขึ้นมาใหม่ มีลูกบอลประจำทีมสีดำ-เขียว โดยลูกบอลนี้ปรากฏเพียงครั้งเดียวหลังจากที่ทีมเจมินี่สตอร์มโดนเอปซิลอนเนรเทศ ซึ่งลูกบอลนี้ถูกเตะไปยังชั้นหิมะ จากนั้นเกิดหิมะถล่มจนทำให้รถตำรวจเสียหลัก ล้มลงข้างทาง และทำให้คาเงยามะรอดจากการถูกตำรวจจับในครั้งนั้นและสร้างทีมนี้ขึ้นมา นอกจากนี้ ซาคุมะ จิโร่ และ เก็นดะ โคจิโร่ จากโรงเรียนเทย์โคคุเข้ามาร่วมทีมนี้ตามคำสั่งของคาเงยามะ
โอซาก้าแกลส์ CCC.
โอซาก้าแกลส์ CCC (大阪ギャルズCCC, โอซาก้าแกลส์ทริปเปิลซี) เป็นทีมฟุตบอลหญิงล้วนของเขตโอซากะ ชื่อ CCC (ทริปเปิลซี) ย่อมาจากคำภาษาอังกฤษทั้งสามคำคือ Cute, Chic, Cool มีความสามารถในการเล่นรูปแบบเบี่ยงเบนความสนใจต่อผู้เล่น และเป็นคนที่รู้เรื่องฐานลับฝึกซ้อมของทีมเอปซิลอนเนื่องจากสมาชิกในทีมเคยใช้ห้องซ้อมฝึกมาแล้ว
โรงเรียนมัธยมต้นโยคาโตะ.
โรงเรียนมัธยมต้นโยคาโตะ (陽花戸中学校) เป็นโรงเรียนในเขตฟุคุโอกะ เป็นโรงเรียนที่เอ็นโด ไดสุเกะเคยอยู่มาก่อน ชุดยูนิฟอร์มมาจากชุดเทศกาลฤดูร้อนและเสื้อหมายเลขของชุดเป็นตัวอักษรคันจิของญี่ปุ่น
โรงเรียนมัธยมต้นโอมิฮาระ.
โรงเรียนมัธยมต้นโอมิฮาระ (大海原中学校) เป็นโรงเรียนในเขตโอกินาวะ มีความสามารถในการเล่นฟุตบอลรูปแบบจังหวะตามดนตรี
ตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่น "อินาสึมะเจแปน".
อินาสึมะเจแปน (イナズマジャパン) เป็นทีมชาติญี่ปุ่นทีลงในกลุ่ม 1-A ของกรุ๊ป A รอบคัดเลือกโซนเอเชียในการแข่งขัน FFI
ตัวแทนผู้สมัครทีมชาติญี่ปุ่น "นีโอเจแปน".
นีโอเจแปน (ネオジャパン) เป็นทีมชาติญี่ปุ่นอีกทีมหนึ่งปรากฏตัวต่อหน้าทีมอินาสึมะเจแปนโดยท้าแข่งเพื่อแลกเปลี่ยนทีมชาติญี่ปุ่นทั้งทีม โดยทีมนีโอเจแปนเป็นทีมที่เน้นใช้ท่าไม้ตายของสมาชิกจากโรงเรียนอื่นเอามาพัฒนาเป็นท่าของตัวเอง
เป็นทีมที่อยู่ในรอบคัดเลือกเอเชีย 1-B พร้อมกับทีมชาติเกาหลี
ตัวแทนทีมชาติอิตาลี่ "ออร์ฟิอุส".
ทีม K.
ทีม K เป็นทีมฟุตบอลที่มิสเตอร์ K จัดขึ้นมาเพื่อเข้ามาแทนทีมตัวแทนทีมชาติอิตาลี่ออร์ฟิอุสทั้งหมด ชื่อสมาชิกในทีม (ยกเว้นเดโมนิโอที่ชื่อมาจากคิโด ยูโตะในภาษาอิตาลี่) มาจากสี (ชื่อ) และ เพชรพลอย (นามสกุล)
เท็นคู โนะ ชิโตะ.
เท็นคู โนะ ชิโตะ (天空の使徒, สาวกแห่งสวรรค์) เป็นเทพในตำนานของเกาะไลโอคอท อาศัยอยู่ในเฮฟเว่นการ์เดนส์ในภูเขาแม็กนีด และการแต่งกายจะใส่ชุดพร้อมกับปีกเทวดา ทำหน้าที่ปกป้องไม่ให้มาไคกุนดัน Z เข้ามารุกรานและฟื้นคืนชีพให้กับจอมมาร
มาไคกุนดัน Z.
มาไคกุนดัน Z (魔界軍団Z, กองทัพทหารนรก Z) เป็นเทพในตำนานของเกาะไลโอคอทเช่นเดียวกันกับ เท็นคู โนะ ชิโตะ อาศัยที่เดมอนส์เกทที่ภูเขาแม็กนีด มีพลังจากโลกปีศาจ และสวมชุดติดปีกปีศาจอยู่ตลอดเวลา เป็นศัตรูของ เท็นคู โนะ ชิโตะ โดยเป้าหมายหลักคือชิงพลังชีวิตเพื่อคืนชีพจอมมาร
บาร์เซโลนา ออร์บ.
ปรากฏใน อินาสึมะอิเลฟเวน รีโหลดเด็ด เป็นทีมสโมสรฟุตบอลที่มาจากประเทศสเปน เข้ามาแข่งในการแข่งขันนัดกระชับมิตรของทีมโรงเรียนมัธยมต้นไรมงหลังจากที่ได้เป็นแชมป์ของฟุตบอลฟรอนเทียร์ระดับประเทศ
รายชื่อตัวละครในอินาสึม่าอิเลเวน
พูลศรี เจริญพงษ์
พูลศรี เจริญพงษ์ (11 กันยายน พ.ศ. 2477 ) นักร้องเพลงลูกกรุง นักเขียน นักแสดงละครโทรทัศน์ และ ละครวิทยุ อดีตนักร้องประจำ วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และวงดนตรีสุนทราภรณ์ ซึ่งมีผลงานอมตะหลายเพลง ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน จากเพลงประกอบภาพยนตร์ "ชั่วฟ้าดินสลาย" พ.ศ. 2498