pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แม้จักรพรรดิโรมันมักจะเสกสมรสกับสตรีชาวโรมันด้วยกัน แต่กระนั้นราชวงศ์ผู้ปกครองรัฐบริวารที่อยู่ใต้อาณัติของโรมในแถบตะวันออกใกล้และแอฟริกาเหนือก็มักจะจัดการเสกสรมรสระหว่างราชวงศ์ขึ้นเพื่อสั่งสมฐานอำนาจของตน การเสกสมรสเหล่านี้มักจะต้องได้รับความเห็นชอบหรือในบางโอกาสจัดขึ้นตามพระราชโองการจากองค์จักรพรรดิ ฝ่ายโรมเห็นว่าการเสกสมรสเช่นนี้เท่ากับเป็นการเพิ่มพูนเสถียรภาพแก่บรรดารัฐบริวาร และช่วยป้องกันสงครามยิบย่อยที่จะเกิดขึ้นภายในท้องถิ่น อันจะส่งผลกระทบต่อสันติภาพโรมัน เจ้าหญิงกลาฟีราแห่งแคปพาโดเชีย (Glaphyra of Cappadocia) ได้ชื่อว่าทรงตระเตรียมการเสกสมรสระหว่างราชวงศ์ถึงสามครั้งให้แก่ พระเจ้าจูบาที่ 2 แห่งนูมิเดีย, พระเจ้าอเล็กซานเดอร์แห่งยูเดีย และ เฮโรด อาร์เชเลาสแห่งซามาเรีย
ตัวอย่างของการเสกสมรสเช่นในนี้ในสมัยโรมันได้แก่
แม้ว่าจักรพรรดิบางองค์อย่างจักรพรรดิจัสตินที่ 1 และจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 จะเสกสมรสกับมเหสีผู้มีพื้นเพต่ำต่อย แต่การเสกสมรสระหว่างราชวงศ์ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติในจักรวรรดิไบแซนไทน์ ภายหลังการล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล พ.ศ. 1747 ราชวงศ์ผู้ปกครองอย่างราชวงศ์ลาสคาริสและราชวงศ์พาลาโอโลกอสเห็นว่าเป็นการรอบคอบแล้วที่จะเสกสมรสกับราชวงศ์ต่างชาติ ตัวอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือการเสกสมรสระหว่างจักรพรรดิจอห์นที่ 3 ดูคาส วาตัทซีส กับพระนางคอนสแตนซ์ พระธิดาในจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เพื่อเสริมสร้างความเป็นพันธมิตรระหว่างกันให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ต่อมาจักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส ทรงเจริญสัมพันธไมตรีกับชาวมองโกลในปี พ.ศ. 1806 และจัดการเสกสมรสระหว่างพระธิดาของพระองค์กับข่านของมองโกลเพื่อเสริมสร้างสัมพันธไมตรีดังกล่าว ประกอบด้วย เจ้าหญิงยูฟรอไซน์ พาลาโอโลกีนากับนอไก ข่านแห่งโกลเดนฮอร์ด และเจ้าหญิงมารีอา พาลาโอโลกีนากับอะบาคา ข่านแห่งจักรวรรดิข่านอิล ในช่วงท้ายคริสต์ศตวรรษดังกล่าว จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอส ก็ทรงเจริญสัมพันธไมตรีกับกาวานแห่งจักรวรดิข่านอิล รวมถึงตอคตาและอุซเบก ข่านแห่งโกลเดนฮอร์ด นำมาซึ่งการเสกสมรสระหว่างพระธิดาของพระองค์กับบรรดาข่านเหล่านั้น
ผู้ปกครองแห่งจักรวรรดิเทรบิซอนด์ได้ชื่อว่ามักจะจัดการเสกสมรสระหว่างพระธิดาของตนกับรัฐข้างเคียงในฐานะการเจริญสัมพันธไมตรีทางการทูต เจ้าหญิงธีโอโดรา มากาเล คอมเนเน พระธิดาในจักรพรรดิจอห์นที่ 4 เสกสมรสกับอุซซุน ข่าน เจ้าแห่งอัค โคยุนลู เพื่อเจริญสัมพันธไมตรีระหว่างกัน ซึ่งแม้ว่าพระนางธีโอโดรา ผู้เป็นชาวคริสต์เคร่งศาสนาและจำต้องมาพำนักอยู่ในรัฐอิสลาม จะสามารถแผ่ขยายอิทธิพลของตนเหนือราชกิจของพระสวามีทั้งในและนอกประเทศได้สำเร็จ แต่สัมพันธไมตรีดังกล่าวจะไม่อาาจยับยั้งการล่มสลายของจักรวรรดิเทรบิซอนด์ได้ในท้ายที่สุดก็ตาม
และแม้ว่าการเสกสมรสเช่นนี้จะเป็นการเสริมสร้างสถานะของจักรวรรดิตามปกติ แต่ก็ปรากฏการเสกสมรสข้ามราชวงศ์ที่เป็นการบั่นทอนเสถียรภาพพระราชอำนาจขององค์จักรพรรดิเป็นบางกรณี เช่น เมื่อจักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอส เสกสมรสกับพระเมหสีองค์ที่ 2 พระนางไอรีนแห่งมอนต์เฟอร์แรต เนื่องจากในปี พ.ศ. 1827 พระนางสร้างความแตกแยกในจักรวรรดิจากพระประสงค์ที่จะให้พระโอรสของตนสืบทอดราชสมบัติร่วมกับเจ้าชายมิคาเอล พระโอรสอันประสูติแด่การเสกสมรสครั้งแรก พระนางยังทรงขู่ด้วยว่าจะเสด็จออกจากกรุงคอนสแตนติโนเปิลอันเป็นเมืองหลวง ไปตั้งราชสำนักของตน ณ เมืองรองของจักรวรรดิอย่างเทสซาโลนีกา
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง.
ในสมัยปัจจุบัน การเสกสมรสระหว่างราชวงศ์ลดจำนวนลงจากสมัยก่อนมาก โดยเฉพาะในบรรดาราชวงศ์ของยุโรป เนื่องจากสมาชิกราชวงศ์ในยุโรปหันมาเสกสมรสกับสมาชิกตระกูลขุนนางท้องถิ่นมากขึ้น เช่นในกรณีของพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร, เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์, พระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และเจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลิกเตนสไตน์ หรือเสกสมรสกับสมาชิกตระกูลขุนนางที่ถูกล้มเลิก เช่น พระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม, พระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ หรือแม้กระทั่งกับสามัญชนธรรมดา เช่น พระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน, พระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์, แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก, พระราชาธิบดีเฟลีเปที่ 6 แห่งสเปน, พระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์, เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งเคมบริดจ์ และเจ้าชายอัลแบร์ที่ 2 แห่งโมนาโก
ในยุโรป มีเพียงพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน, พระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร และเจ้าชายอาโลอิส เจ้าชายรัชทายาทแห่งลิกเตนสไตน์ เท่านั้นที่เสกสมรสกับสมาชิกราชวงศ์ต่างชาติ
จึงกล่าวได้ว่าการเสกสมรสต่างราชวงศ์ยังคงเกิดขึ้นอยู่ในปัจจุบัน ดังตัวอย่างต่อไปนี้
กรณีตัวอย่างในปัจจุบัน.
และเนื่องจากการเสกสมรสระหว่างราชวงศ์นี้ ทำให้พระประมุขยุโรปในปัจจุบัน 10 พระองค์มีบรรพบุรุษพระองค์เดียวกันคือโยฮัน วิลเลม ฟรีโซ เจ้าชายแห่งออร์เรนจ์
ในประวัติศาสตร์ ปรากฏการเสกสมรสในหมู่พระญาติของราชวงศ์จักรีหลายครั้ง แต่น้อยครั้งที่จะปรากฏการเสกสมรสระหว่างพระราชวงศ์ไทยกับชาวต่างชาติ หรือแม้แต่กับเชื้อพระวงศ์ต่างชาติ เนื่องจากกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467 หมวดที่ 11 ต้องห้ามมิให้เจ้านายเชื้อพระวงศ์ที่มีพระชายาเป็นชาวต่างประเทศได้สืบราชสันตติวงศ์
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่ง (ตามแบบตะวันตก) กับสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ซึ่งทั้งสองพระองค์ต่างก็เป็นพระราชนัดดา (ในกรณีของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว) และพระปนัดดา (ในกรณีของสมเด็จพระบรมราชินีนาถ) ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวด้วยกันทั้งสองพระองค์ เนื่องจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระชายาหลายพระองค์ ในจำนวนนั้นมีศักดิ์เป็นพระขนิษฐาของพระองค์เอง เช่น สมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา และสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี ซึ่งล้วนแล้วแต่มีพระบิดาร่วมกันคือ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
แบบแผนการเสกสมรสในประวัติศาสตร์จีนเปลี่ยนแปลงไปตามแต่ละยุคสมัยของแต่ละราชวงศ์ ในช่วงราชวงศ์ถัง (พ.ศ. 1161 - 1147) พระจักรพรรดิทรงมักจะมอบพระธิดาให้ไปเสกสมรสกับผู้ปกครองอาณาจักรข่านอุยกูร์ เพื่อเสริมสร้างสัมพันธไมตรีพิเศษทางการค้าและการทหาร หลังจากที่อาณาจักรข่านสนับสนุนจีนในการปราบปรามกบฏอันลู่เชียน ปรากฏเจ้าหญิงราชวงศ์ถังอย่างน้อย 3 พระองค์ที่ได้เสกสมรสกับพระเจ้าข่านในช่วง พ.ศ. 1301 ถึง พ.ศ. 1364 ก่อนที่สัมพันธไมตรีนี้จะถูกระงับลงชั่วคราวในปี พ.ศ. 1331 ซึ่งเชื่อกันว่ามีสาเหตุมากจากเสถียรภาพภายในจักรวรรดิจีนที่มั่นคงมาก จนส่งผลให้อาณาจักรข่านถูกลดบทบาทลง อย่างไรก็ตาม ด้วยภัยคุกคามจากทิเบตทางทิศตะวันตก จักรวรรดิจีนจึงต้องรื้อฟื้นความสัมพันธ์กับข่านอุยกูร์ขึ้นมาอีกครั้ง และจัดการเสกสมรสระหว่างเจ้าหญิงไท้เห๋อกับข่านบิลเกอ
ส่วนพระจักรพรรดิของราชวงศ์ถัดมาอย่างราชวงศ์ซ่ง (พ.ศ. 1503 - 1822) มีแนวโน้มที่จะเสกสมรสกับสตรีจีนมากกว่าสตรีต่างชาติ แม้ว่าในช่วงราชวงศ์ถังพระจักรพรรดินิยมเสกสมรสกับสตรีสูงศักดิ์จากตระกูลขุนนาง แต่ในราชวงศ์ซ่งกลับไม่ได้ให้ความสำคัญกับยศฐาบรรดาศักดิ์ของสตรีที่จะมาเป็นพระมเหสีมากเท่าใดนัก ประมาณกันว่ามีพระมเหสีราชวงศ์ซ่งจำนวนหนึ่งในสี่เท่านั้นที่มาจากตระกูลสูงศักดิ์ ส่วนจำนวนที่เหลือล้วนแล้วแต่มีพื้นเพต่ำต่อยมาก่อน ตัวอย่างเช่น จักรพรรดินีหลิว พระอัครมเหสีในจักรพรรดิซ่งเจินจง ที่เคยเป็นนักแสดงตามท้องถนนมาก่อน หรือพระมเหสีเหมียวในจักรพรรดิซ่งเหรินจง ผู้เป็นธิดาของพระนม (แม่นม) ของพระจักรพรรดิเอง
ในช่วงราชวงศ์ชิง (พ.ศ. 2187 - 2455) พระจักรพรรดิทรงเลือกพระมเหสีจากหนึ่งในตระกูลของแปดกองธงเป็นหลัก (ระบบซึ่งแบ่งแยกตระกูลชาวแมนจูพื้นเมืองออกเป็นกลุ่มกอง) เพื่อดำรงไว้ซึ่งความบริสุทธิ์ในเชื้อสายชาวแมนจูของราชวงศ์ ซึ่งหลังจากที่จักรพรรดิคังซี (พ.ศ. 2205 - 2265) เสด็จสวรรคต จักรพรรดิและเจ้าชายในรุ่นต่อมาก็ทรงถูกห้ามไม่ให้เสกสมรสกับสตรีที่ไม่ใช่ชาวแมนจู แต่ไม่ได้จำกัดการเสกสมรสของเจ้าหญิงตามกฏนี้แต่ประการใด แม้กระนั้นก็ตาม เจ้าหญิงหลายพระองค์ก็ทรงถูกจัดการเสกสมรสกับเจ้าชายมองโกลอยู่เสมอ ๆ ตามแบบขนบราชวงศ์ก่อนหน้า เพื่อเสริมสร้างสัมพันธไมตรีทางการเมืองและการทหาร โดยเฉพาะในช่วงต้นของราชวงศ์ที่ปรากฏการเสกสมรสกับเจ้าชายมองโกลของพระธิดาในจักรพรรดิหนูเอ่อร์ฮาชื่อจำนวน 9 พระองค์ และพระธิดาในจักรพรรดิฉงเต๋อจำนวน 12 พระองค์
ญี่ปุ่นและเกาหลี.
ในสมัยอาณาจักรชิลลา มีขนบธรรมเนียมที่จำกัดการสืบราชสมบัติไว้สำหรับเชื้อพระวงศ์ในชั้น "ซองกอล" (กระดูกศักดิ์สิทธิ์) โดยเฉพาะ ดังนั้นเชื้อพระวงศ์ที่มีบรรดาศักดิ์ในชั้นนี้จึงต้องรักษาไว้ซึ่งบรรดาศักดิ์ของตนด้วยการเสกสมรสกับเชื้อพระวงศ์หรือสมาชิกขุนนางในชั้นเดียวกัน เช่นเดียวกับวิถีปฏิบัติในทวีปยุโรปที่เชื้อพระวงศ์มักจะเสกสมรสกับเชื้อพระวงศ์ด้วยกันเองเพื่อคงไว้ซึ่งความบริสุทธิ์ในสายพระโลหิต
ส่วนในญี่ปุ่น การเสกสมรสในหมู่เชื้อพระวงศ์ด้วยกันเองและกับเชื้อพระวงศ์ต่างชาติจากจักรวรรดิเกาหลีถือเป็นเรื่องปกติและไม่ได้สร้างความด่างพร้อยต่อสายพระโลหิตอันบริสุทธิ์แต่อย่างใด ตามพงศาวดารโชะคุนิฮงงิ ซึ่งถูกเขียนขึ้นโดยพระราชโองการของพระจักรพรรดิจนสำเร็จครบถ้วนในปี พ.ศ. 1340 กล่าวว่าจักรพรรดิคัมมุที่ทรงปกครองตั้งแต่ พ.ศ. 1324 ถึง พ.ศ. 1349 มีพระราชมารดาเป็นพระสนมชาวเกาหลีนามว่า พระนางนิอิงะซะแห่งทะกะโนะ ผู้สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้ามูรยองแห่งแพ็กเจ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี
ในยุคสมัยใหม่ ในปี พ.ศ. 2463 มกุฎราชกุมารอีอึนแห่งเกาหลี เสกสมรสกับเจ้าหญิงมะซะโกะแห่งนะชิโมะโตะ และในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2474 เจ้าชายอีกอน พระราชนัดดาในจักรพรรดิโกจง เสกสมรสกับมะซึดะอิระ โยะซิโกะ พระญาติของเจ้าหญิงมะซะโกะ ซึ่งทางการญี่ปุ่นมองว่าการเสกสมรสระหว่างเชื้อพระวงศ์ญี่ปุ่น-เกาหลีเช่นนี้จะช่วยสร้างเสถียรภาพในการปกครองอาณานิคมเกาหลีของญี่ปุ่น ทั้งยังเป็นการรวมสายพระโลหิตของราชวงศ์ญี่ปุ่นเข้ากับราชวงศ์อีของเกาหลีอีกด้วย
การเสกสมรสในหมู่เชื้อพระวงศ์เดียวกันก็ถือเป็นเรื่องปกติในแอฟริกากลางเช่นเดียวกัน การเสกสมรสระหว่างราชวงศ์สวาซิแลนด์ ราชวงศ์ชาวซูลู และราชวงศ์ชาวเทมบู ในแอฟริกาใต้ก็สามารถพบเห็นได้เป็นการทั่วไป เช่น ในปี พ.ศ. 2520 เซนานี แมนเดลา เชื้อพระวงศ์เทมบูและลูกสาวของอดีตประธานาธิบดีแอฟริกาใต้ เนลสัน แมนเดลา แต่งงานกับเจ้าชายทัมบูมูซี ดลามีนี พระอนุชาในพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งสวาซิแลนด์
กรณีตัวอย่างในประวัติศาสตร์การเสกสมรสระหว่างราชวงศ์ในแอฟริกา เช่น
อัล-อันดาลัส.
ในช่วงตั้งแต่การพิชิตอิสปาเนียของอุมัยยัด (Umayyad conquest of Hispania) จนถึงช่วงเรกองกิสตา การเสกสมรสระหว่างเชื้อพระวงศ์สเปนและรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยัดถือเป็นเรื่องปกติ การเสกสมรสครั้งแรก ๆ เช่นระหว่างอับด์ อัล-อะซิส อิบน์ มูซา และเอกิโลนา ในช่วงเข้าสู่คริสต์ศตวรรษที่ 8 ที่หวังจะช่วยให้การยึดครองคาบสมุทรไอบีเรียของฝ่ายมุสลิมมีความชอบธรรม ส่วนการเสกสมรสในครั้งถัด ๆ มา มีจุดประสงค์ก็เพื่อตกลงในสนธิสัญญาการค้าระหว่างพระมหากษัตริย์ในศาสนาคริสต์และเคาะลีฟะฮ์มุสลิม เช่น การเสกสมรสระหว่างพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งลีออนและคาสตีล กับเซอีดาแห่งเซวิลล์ โดยเชื่อกันว่าเชื้อพระวงศ์ยุโรปส่วนมากมีบรรพบุรุษที่สามารถสืบค้นย้อนไปถึงครอบครัวของศาสดามูฮัมหมัด แต่ข้อสันนิษฐานนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงอยู่ในปัจจุบัน
จักรวรรดิออตโตมัน.
ในจักรวรรดิออตโตมัน สุลต่านและเจ้าชายหลายพระองค์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 และ 15 นิยมเสกสมรสดับสมาชิกราชวงศ์ปกครองของรัฐข้างเคียงโดยไม่สนใจในข้อจำกัดด้านศาสนา สุลต่านออตโตมันเสกสมรสกับทั้งชาวคริสต์และมุสลิมด้วยจุดประสงค์ทางการเมืองล้วน ๆ เนื่องจากออตโตมันรายล้อมไปด้วยรัฐข้างเคียงที่อาจเป็นศัตรูได้ในอนาคต เช่น ชาวคริสต์อย่างจักรวรรดิไบแซนไทน์หรือเซอร์เบีย หรือมุสลิมด้วยกันเองอย่างราชรัฐเบย์ลิกในอานาโตเลีย (Anatolian beyliks) ต่าง ๆ อาทิเช่น ดูลกาดิช, จาร์เมียนิดส์, ซารุคานิดส์ และคารามานิดส์ ดังนั้นการเสกสมรสระหว่างราชวงศ์จึงเป็นหนทางในสร้างสัมพันธไมตรีกับรัฐเหล่านี้ แต่ต่อมาในปี พ.ศ. 2047 การเสกสมรสกับราชวงศ์ต่างชาติดูเหมือนจะหยุดชะงักลง โดยปรากฏการเสกสมรสเช่นนี้ครั้งสุดท้ายในปี พ.ศ. 1978 ระหว่างสุลต่านมูรัดที่ 2 กับมารา บรานโควิช พระราชธิดาในพระเจ้าดูราด บรานโควิชแห่งเซอร์เบีย ซึ่ง ณ เวลานี้ จักรวรรดิออตโตมันได้สั่งสมฐานอำนาจมากพอที่จะผนวกรวมหรือปราบปรามบรรดารัฐคู่แข่งในอดีตได้สำเร็จ การเสกสมรสกับราชวงศ์ต่างชาติในฐานะเครื่องมือด้านนโยบายการต่างประเทศจึงหมดความสำคัญลง
เนื่องจากหลักศาสนาอิสลาม "kafa'a" ไม่สนับสนุนการแต่งงานกับบุคคลจากต่างศาสนาหรือจากต่างฐานันดร ดังนั้นผู้ปกครองของชาติมุสลิมในบริเวณใกล้เคียงจึงไม่ยอมมอบธิดาของตนให้เสกสมรสกับเจ้าชายออตโตมันไปจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 15 หลังจากที่จักรวรรดิออตโตมันสั่งสมอำนาจจนทวีความสำคัญขึ้นมา และด้วยหลักศาสนานี้เองที่ทำให้เจ้าชายออตโตมันสามารถเสกสมรสกับสตรีชาวคริสต์ได้อย่างอิสระ ในขณะที่เจ้าหญิงมุสลิมกลับถูกกีดกันไม่ให้เสกสมรสกับเจ้าชายชาวคริสต์
ในยุคสมัยใหม่ ปรากฏการเสกสมรสระหว่างสมาชิกราชวงศ์ของรัฐอิสลาม เช่น จอร์แดน โมรอคโค ซาอุดิอาระเบีย และรัฐสมาชิกในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ดังตัวอย่างได้แก่
การเสกสมรสต่างฐานันดร.
ในช่วงเวลาหนึ่ง หลายราชวงศ์ถือปฏิบัติตามขนบการเสกสมรสต่างราชวงศ์อย่างเคร่งครัด เช่น ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์ ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ราชวงศ์ซิซิลี ราชวงศ์บูร์บงในสเปน และราชวงศ์โรมานอฟ ถึงกับตรากฎประจำราชวงศ์ขึ้นเพื่อใช้เป็นระเบียบในการเสกสมรสกับต่างราชวงศ์ และให้ความสำคัญอย่างมากว่าเชื้อพระวงศ์จะต้องเสกสมรสกับบุคคลจากฐานันดรเดียวกัน (เช่น เชื้อพระวงศ์ต่างชาติ) ดังนั้นจึงมีการกีดกันแม้กระทั่งขุนนางคนโตที่สุดจากตระกูลศักดินาออกไป
โดยทั่วไปแล้วการแต่งงานต่างฐานันดรคือการที่บุรุษจากตระกูลสูงแต่งงานกับสตรีจากฐานันดรที่ต่ำกว่า (เช่น ธิดาจากตระกูลขุนนางระดับล่างหรือตระกูลสามัญชน) และตามปกติแล้ว บุตรที่เกิดจากการแต่งงานไม่สามารถอ้างสิทธิ์ในการสืบราชสกุล บรรดาศักดิ์ ฐานันดร หรือมรดกที่ยกให้ แต่บุตรเหล่านี้ถือว่าเป็นบุตรที่ถูกต้องตามกฎหมายในประเด็นอื่น ๆ และถูกใช้ห้ามปรามไม่ให้มีการพหุสมรส
กรณีตัวอย่างของการเสกสมรสต่างฐานันดร เช่น
การเสกสมรสในสายโลหิตเดียวกัน.
เมื่อกาลเวลาผ่านไป จำนวนยีนทั้งหมดในแหล่งหรือ "ยีนพูล" (Gene pool) ภายในราชวงศ์ปกครองมีจำนวนลดลง จากการเสกสมรสภายในเครือญาติเนื่องจากจำนวนคู่สมรสที่เหมาะสมมีจำนวนจำกัด (ก่อนที่สายสัมพันธ์ของราชวงศ์ต่าง ๆ ในยุโรปจะข้องเกี่ยวเป็นเครือญาติกันทั้งหมด) ส่งผลให้เชื้อพระวงศ์หลายพระองค์สืบราชสันตติวงศ์มาจากบรรพบุรุษพระองค์เดียวกันผ่านสายราชวงศ์ต่าง ๆ เช่น เชื้อพระวงศ์ยุโรปหลายพระองค์ที่สืบราชสันตติวงศ์จากพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร หรือ พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก รวมถึงราชวงศ์ฮับส์บูร์กที่ได้ชื่อว่านิยมการเสกสมรสในสายโลหิตเดียวกัน จนนำไปตั้งเป็นชื่อของความผิดปกติที่พบได้บ่อยภายในเครือญาติอย่างภาวะคางยื่น (Prognathism) ว่า "ริมฝีปากฮับส์บูร์ก" (Habsburg lip) แม้จะไม่มีหลักฐานทางพันธุกรรมมายืนยันข้อสันนิษฐานดังกล่าวก็ตาม ราชวงศ์วงที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันอย่างราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ราชวงศ์บูร์บง ราชวงศ์บรากันซา และราชวงศ์วิตเตลส์บาค ก็มักจะจัดการเสกสมรสในหมู่พระญาติชั้นที่หนึ่งบ่อยครัง หรือในหมู่พระญาติชั้นรองระหว่างพระปิตุลา (ลุง) กับพระภาคิไนย (หลานอา) เป็นครั้งคราว
ตัวอย่างการเสกสมรสที่ผิดประเพณีและผลกระทบที่ตามมา เช่น
หมากเหลือง
หมากเหลือง  เป็นปาล์มประดับที่มีถิ่นกำเนิดในมาดากัสการ์ เป็นปาล์มแตกกอ สูงได้ถึง 8 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 4-8 เซนติเมตร ลำต้นและคอใบมีสีเหลืองส้มจนถึงเขียว ใบรูปขนนก ทางใบยาว 2 เมตร ช่อดอกแยกเพศอยู่ร่วมต้น ออกใต้คอ แผ่กระจาย ยาว 50-70 เซนติเมตร ผลรูปรี ขนาด 1.5 เซนติเมตร เมื่อสุกสีเหลืองส้ม ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดหรือแยกหน่อ
ดอกหอมนวล
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2015
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2015 หรือ ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ 2015 โดยเป็นการจัดการแข่งขัน ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ ครั้งที่ 12 ของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก, เป็นการแข่งขันสโมสรฟุตบอลระดับนานาชาติรับรองโดย ฟีฟ่า ระหว่างสโมสรที่เป็นแชมป์จากแต่ละหกทวีป, เช่นเดียวกับแชมป์ลีกแห่งชาติที่มจากประเทศเจ้าภาพ. ทัวร์นาเมนต์จะเป็นเจ้าภาพโดย ญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 10–20 ธันวาคม ค.ศ. 2015.
เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2015, สนามกีฬานะกะอิ ในเมือง โอะซะกะ และ อินเตอร์เนชั่นแนล สเตเดี้ยม โยะโกะฮะมะ ในเมือง โยะโกะฮะมะ ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นสองสนามที่จะนำมาใช้ในการแข่งขัน.
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, JST .
การจับสลากมีขึ้นเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2015, 14:00 CEST , ที่สำนักงานใหญ่ของฟีฟ่า ใน ซูริค, สวิตเซอร์แลนด์, เพื่อกำหนดตำแหน่งในสายการแข่งขันสำหรับสามทีมที่ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ.
ลิส การ์ซิอา
ดาเรียน ลิส การ์ซิอา  เป็นนางงามชาวปวยร์โตรีโก-คิวบา เธอเป็นผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014 ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ณ อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ดาเรียน ลิส การ์ซิอา เกิดในซานฮวนที่ปวยร์โตรีโก
มิสยูนิเวิร์สปวยร์โตรีโก 2008.
ลิสเข้าร่วมการประกวดมิสยูนิเวิร์สปวยร์โตรีโก 2008 ในการประกวดรอบตัดสิน วันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เธอคว้ารางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม โดยผู้ชนะในปีนี้คือ "อินกริด ริเวรา" นางงามจากโดราโด และนอกจากนี้เธอยังเคยเป็นผู้ชนะ Miss Tampa USA 2008. และเป็นผู้ชนะ Miss Florida US International 2009.
มิสเอิร์ธสหรัฐอเมริกา 2014.
ลิสเข้าร่วมการประกวดมิสเอิร์ธสหรัฐอเมริกา 2014 ในการประกวดรอบตัดสิน ลิสคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศ (มิสอีโคทัวริซึม) โดยผู้ที่ชนะการประกวดในปีนี้คือ "แอนเดรีย นู" หลังจากการประกวดมิสเอิร์ธสหรัฐอเมริกา ลิสก็ได้รับการแต่งตั้งจากองค์กรมิสคิวบา ให้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์คิวบา 2014
ลิสได้รับการแต่งตั้งเป็นมิสแกรนด์คิวบา 2014 และเป็นตัวแทนประเทศคิวบา ในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งที่ 2 ซึ่งมีการเก็บตัวกำหนดทำกิจกรรมกองประกวด ณ จังหวัดสุโขทัย และสามพราน ริเวอร์ไซด์ นครปฐม โดยในการประกวดรอบตัดสินในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ณ ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี กรุงเทพมหานคร เธอเป็นผู้ชนะตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014 โดยมีสาวงามจากเอธิโอเปีย แคนาดา ออสเตรเลีย และโคลอมเบียเป็นรองชนะเลิศตามลำดับ โดยเธอเป็นผู้ชนะคนที่สองในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
บัณจงศักดิ์ วงศ์รัตนวรรณ
นายบัณจงศักดิ์ วงศ์รัตนวรรณ อดีตหัวหน้าพรรคเพื่อไทยคนแรก ดำรงตำแหน่งในระหว่างปี พ.ศ. 2550 ถึง พ.ศ. 2551
บัณจงศักดิ์ วงศ์รัตนวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายสุรัตน์ กับนางศรีวรรณ วงศ์รัตนวรรณ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต สาขากฎหมาย จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2527
บัณจงศักดิ์ วงศ์รัตนวรรณ ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคเสรีธรรม แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้ร่วมก่อตั้งพรรคเพื่อไทย เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2550 และได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคคนแรก โดยมีโอฬาร กิจเลิศไพโรจน์เป็นเลขาธิการพรรคคนแรก ก่อนที่จะพ้นจากตำแหน่งเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2551
ในปีพ.ศ. 2565 บัณจงศักดิ์ ได้รับเลือกให้ว่าที่ผู้สมัครส.ส.จังหวัดเชียงใหม่เขตเลือกตั้งอำเภอเชียงดาว และเวียงแหง แทนนายจุลพันธ์ อมรวิวัฒน์ที่จะย้ายไปลงเขตเลือกตั้งอำเภอแม่ริม และแม่แตงในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งต่อไป
สุเทพ เทพรักษ์
พลอากาศเอก สุเทพ เทพรักษ์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน เป็นอดีตจเรทหารทั่วไป อดีตราชองครักษ์พิเศษ และอดีตรองผู้บัญชาการทหารอากาศ
พลอากาศเอก สุเทพ เทพรักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2478 จบการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต จากโรงเรียนนายเรืออากาศ เคยรับราชการเป็นทหารประจำกองทัพอากาศไทย เคยดำรงตำแหน่งคือ รองผู้บัญชาการทหารอากาศ และเป็นจเรทหารทั่วไป ในปี พ.ศ. 2536
ต่อมาในการก่อการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2534 โดยคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) พล.อ.อ.สุเทพ ได้รับการแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการนโยบายแห่งชาติ และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน และในปี พ.ศ. 2535 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา
พิศิษฐ์ ศาลิคุปต์
พลเอก พลเรือเอก พลอากาศเอก พิศิษฐ์ ศาลิคุปต์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน และ เป็นอดีตเสนาธิการทหาร
พลอากาศเอก พิศิษฐ์ ศาลิคุปต เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475 จบการศึกษาจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ ระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต จากโรงเรียนนายเรือ โอนย้ายไปรับราชการเป็นทหารอากาศ ดำรงตำแหน่งสำคัญ คือ เสนาธิการทหาร
ต่อมาในการก่อการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2534 โดยคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) พล.อ.อ.พิศิษฐ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการนโยบายแห่งชาติ และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน และในปี พ.ศ. 2535 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา
พลอากาศเอก พิศิษฐ์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 และได้รับพระราชทานเพลิงศพ ในวันที่ 28 กรกฎาคมของปีเดียวกัน ณ ฌาปนสถานกองทัพอากาศ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
คิม มินจุน
Carl Friedrich Gauß
ผู้จัดจำหน่ายวิดีโอเกม
ผู้จัดจำหน่ายวิดีโอเกม  คือ บริษัทที่สร้างวีดิโอเกมที่พัฒนาเองหรือพัฒนาโดย ผู้พัฒนาวิดีโอเกม เทียบได้กับ ผู้ผลิตหนังสือ หรือ ผู้ผลิตดีวีดีหนัง ผู้ผลิตวีดิโอเกมนั้นรับผิดชอบ อุตสาหกรรมการผลิต และ การตลาด ของสินค้า รวมไปถึง การวิจัยการตลาด และ การโฆษณา
อุตสาหกรรมการผลิต  คือ การผลิตสินค้า เพื่อการใช้หรือขายโดยมี เครื่องจักร อุปกรณ์ การดำเนินการทางเคมีและชีวะ และ คนงาน เป็นส่วนร่วมในการผลิต อุตสาหกรรมการผลิต สามารถหมายถึง การประกอบกิจกรรมของมนุษย์ ตั้งแต่ หัตถกรรม ไปจนถึง เทคโนโลยีขั้นสูง โดยปกติจะใช้กับการผลิตแบบอุตสาหกรรม ซึ่ง วัตถุดิบ นั้นถูกเปลี่ยนไปเป็น ผลิตภัณฑ์ ในระดับอุตสาหกรรม โดยผลิตภัณฑ์เหล่านั้น อาจจะถูกใช้สำหรับการผลิตของสิ่งของอย่างอื่นที่มีความซับซ้อนมากกว่า เช่น อากาศยาน ของใช้ในครัวเรือน รถยนต์ หรือ ขายให้กับ ผู้ขายส่ง ผู้ที่จะขายให้กับ ผู้ค้าปลีก ซึ่งจะขายต่อให้กับผู้ใช้ หรือ ผู้บริโภค
การผลิต นั้นเกิดขึ้นในทุก ๆ ระบบเศรษฐกิจ ปกติแล้วในเศรษฐกิจตลาดเสรีนั้น การผลิตจะมุ่งไปในการ การผลิตมวลรวม ของ ผลิตผล เพื่อขายสู่ ผู้บริโภค ในราคาที่มีกำไร ใน ระบบเศรษฐกิจแบบระบบรวมอำนาจการผลิต นั้น ส่วนใหญ่แล้วการผลิตได้ถูกนำโดยรัฐเพื่อจัดหา ระบบเศรษฐกิจแบบวางแผนจากส่วนกลาง ใน เศรษฐกิจแบบผสม นั้น การผลิตส่วนหนึ่งนั้นเกิดขึ้นภายใต้กฎข้อบังคับกฎข้อบังคับ ของรัฐบาลฆกดเ่สาวงัเรนียสใมท้เ ำหกๆไ
พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า
เมื่อศาสนาของพระปิยทัสสีพุทธเจ้าได้อันตรธานไปแล้ว ในวรกัปเดียวกันนั้น พระพุทธเจ้าพระองค์ที ๒ ได้อุบัติขึ้น ทรงพระนามว่าพระอัตถทัสสีพุทธเจ้า
พระอัตถทัสสีพุทธเจ้า ทรงประสูติในราชตระกูลกษัตริย์นครโสภณะ พระราชบิดาทรงพระนามว่า พระเจ้าสาคระ พระราชมารดาทรงพระะนามว่า พระนางสุทัสสนาราชเทวี
ในวันที่กุมารประสูติ เกิดเหตุการณ์อัศจรรย์ทั่วพระนครโสภณะ เมื่อชาวเมืองต่างค้นขุมทรัพย์ใหญ่ที่บรรพบุรุษในตระกูลของตนฝังไว้แต่นานมา จึงมีการขนานนามแก่พระกุมารว่า พระอัตถทัสสีกุมาร
พระอัตถทัสสีกุมาร ทรงเจริญวัยและทรงพระเกษมสำราญอยู่ในปราสาท ๓ หลัง คือ อมรคิรี สุรคิรีและคิริวาหนะ ทรงมีพระนางวิสาขาเทวี เป็นพระอัครมเหสี และทรงมีนางสนมนารีแวดล้อม ๓๓,๐๐๐ นาง
ทรงครองฆราวาสวิสัยได้ ๑๐,๐๐๐ ปี
วันหนึ่ง พระอัตถทัสสีกุมาร ทรงทอดพระเนตรเทวทูตทั้ง ๔ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และสมณะตามลำดับ พระองค์ทรงมีพระหทัยน้อมไปทางบรรพชา
เมื่อพระนางวิสาขาเทวี ทรงประสูติพระโอรส พระนามว่า เสลกุมาร จึงได้เสด็จออกบรรพชา ด้วยม้าทรงประทับต้น ชื่อ สุทัสสนอัศวราช มีมนุษย์ออกบรรพชาตามเสด็จ ๙ โกฏิ
พระอัตถทัสสีกุมาร ทรงบำเพ็ญทุกรกริยาอยู่ ๘ เดือน ในวันวิสาขบูรณมี ได้รับข้าวปายาสพร้อมถาดทองคำจาก นางนาคราชชื่อ สุจินธรา และได้รับหญ้าคา ๘ กำที่ มหารุจินาคราชถวาย ทรงปูลาดใต้
โพธิพฤกษ์ชื่อ ต้นจัมปกะ(ไม้จำปา) เป็นโพธิบัลลังก์กว้าง ๕๓ ศอก และทรงได้บรรลุพระโพธิญาณ ณ ที่นั้น
ทรงแสดงพระปฐมเทศนาแก่พระภิกษุที่บวชตาม ๙ โกฏิที่บรรพชาตามพระองค์ ณ อโนมราชอุทยาน ใกล้อโนมนคร พระภิกษุเหล่านั้นจึงสำเร็จเป็นพระอริยบุคคลทั้งหมด
ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระอัตถทัสสีพุทธเจ้าได้บังเกิดขึ้น ๓ วาระ คือ
วาระที่ ๑ แสดงปฐมเทศนา ณ อโนมราชอุทยาน ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่พระภิกษุ ๙ โกฏิ และสัตว์ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ
วาระที่ ๒ แสดงธรรมครั้งเสด็จจาริกไปในเทวโลก ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่เทวดาและสัตว์ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ
วาระที่ ๓ แสดงธรรมโปรดพระพุทธบิดา ณ กรุงโสภณะ ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่สัตว์ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ
พระอัตถทัสสีพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง ๘๐ ศอก พระรัศมีแผ่กว้าง ๑ โยชน์โดยรอบ เมือ่พระชนมายุ ๑๐๐,๐๐๐ ปี จึงเสด็จดับขันธ์ปรินิพพาน ณ อโนมาราม พระธาตุของพระองค์เรี่ยรายไปทั่วชมพูทวีป
ศาสนาของพระองค์ดำรงค์อยู่ได้ ๑๐๐,๐๐๐ ปี จึงอันตรธานไปสิ้น
ในยุคพุทธกาลของพระอัตถทัสสีพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์โคตมะบังเกิดเป็นชฎิลชื่อ สุสีมะชฎิล ผู้ซึ่งสละสมบัติทั้งหมดแก่ผู้อยากไร้อนาถาแล้วออกบวชและบำเพ็ญฌาณจนบรรลุอภิญญา ๕ สมาบัติ ๘ อย่างบริบูรณ์แล้ว ได้มีโอกาสฟังธรรมจากพระอัตถทัสสีพุทธเจ้า เกิดความยินดี จึงได้ใช้ฤทธิ์ของตนขึ้นไปเอาดอกไม้ทิพย์จากสวรรค์มาบูชาพระพุทธองค์ พระดาบสยังให้มีฝนบุปผาชาติตกลงในทิศทั้ง ๔ และสร้างมณฑปด้วยดอกไม้ถวายเป็นพุทธบูชา พระอัตถทัสสีบรมศาสดาจึงทรงมีพุทธพยากรณ์ถึงสุสีมะชฎิลว่า
ล่วงไป ๑,๘๐๐ กัป ท่านชฎิลผู้นี้จักเป็นพระพุทธเจ้า
สุสีมะชฎิลได้ฟังพุทธพยากรณ์ก็เกิดความยินดี จึงหมั่นประกอบบารมี ๑๐ ให้เข้มแข็งเรื่อยมา
องค์การก๊าซธรรมชาติแห่งประเทศไทย
อามินอามินยาราบัลจาลิล
อามินอามินยาราบัลจาลิล เป็นเพลงประจำรัฐปะลิส ประจำประเทศมาเลเซีย เป็นบทเพลงที่แต่งขึ้นเมื่อ ค.ศ.1930 และถูกเป็นเพลงประจำรัฐเมื่อ ค.ศ.1935
ในปี ค.ศ. 1930 ซายิด ฮัมซาห์ อิบนิ อัล-มาร์ฮัม ซายิก ซาฟี จามาลูลลาล (Syed Hamzah ibni al-Marhum Syed Safi Jamalullail) สมเด็จราชาธิบดีที่ 5 แห่งรัฐปะลิส และในขณะดำรงตำแหน่งรองประธานสภารัฐปะลิส ได้แต่งทำนองให้ในเพลง Amin, Amin, ya Rabaljalil จากนั้นจามาลูลลาล มอบหมายให้ อาร์. จี. อิลส์ วิศวกรของรัฐ ถอดบทความและประสานงาน เนื่องจากอิลล์ไม่ชำนาญในการอ่านหรือแต่งเพลง
ต่อจากนั้น ได้มีการปรับแต่งทำนองโดยกัป ตันเอ็ดการ์ เลนธอล หัวหน้าวงดนตรีของวง Central Band of the Royal Malay Regiment จึงถูกนำมาใช้เป็นเพลงชาติของรัฐปะลิส ในปี ค.ศ.1935
ไฟล้างไฟ
ไฟล้างไฟ เป็นนวนิยายของ ทิพเกสร ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ครั้งที่ 1 ในปี พ.ศ. 2545 นำแสดงโดย จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์, จันจิรา จูแจ้ง ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อังคาร ตั้งแต่วันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2545 - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 และ พ.ศ. 2558 นำแสดงโดย ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์, ภีรนีย์ คงไทย ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทุกวันพุธ- พฤหัสบดี เริ่มตอนแรกวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 - 7 มกราคม พ.ศ. 2559
สืบ จุณฑะเกาศลย์
สืบ จุนทะเกาศลย์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2476 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย
สืบชกมวยสากลสมัครเล่นตั้งแต่อายุ 11 ปี จนได้แชมป์มวยนักเรียนของกรมพลศึกษาใน พ.ศ. 2494 และได้แชมป์ประเทศไทยใน พ.ศ. 2496 จากนั้น ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ที่ เมลเบิร์น ในรุ่นไลท์เวท รอบแรกได้บาย รอบสองแพ้ เอด บีดตี จากแคนาดาเมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 ตกรอบ และได้เหรียญทองกีฬาแหลมทองครั้งที่ 1 ที่ประเทศไทย พ.ศ. 2502 ในรุ่นไลท์เวท ส่วนในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ สืบได้เหรียญทองแดงในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2501 ที่โตเกียว
หลังจากเลิกชกมวย เคยไปเป็นครูสอนมวยที่ซิดนีย์ถึง 4 เดือน และรับราชการในกรมพลศึกษาจนเกษียณอายุ ตำแหน่งสุดท้ายคือผู้ช่วยอธิบดีกรมพลศึกษา
สืบ จุลฑะเกาศลย์
วิชัย ลิ้มเจริญ
วิชัย ลิ้มเจริญ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2479 เป็นอดีตแชมป์มวยสากลสมัครเล่นของกองทัพบกไทยและแชมป์ประเทศไทยรุ่นแบนตั้มเวทหลายสมัย เข้าคัดเลือกเป็นนักกีฬามวยสากลสมัครเล่นเพื่อไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและเอาชนะ โผน กิ่งเพชร ในการคัดตัว จึงได้เป็นตัวแทนนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ที่ เมลเบิร์น ในรุ่นแบนตัมเวท รอบแรกได้บาย รอบสองแพ้ การ์เมโล โตมาเซยี จากอาร์เจนตินา เมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 ตกรอบ
นนทศิลป์ ธยานศิลป์