pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
องค์กรสัตยะสาอีที่ท่านตั้งขึ้น มีศูนย์มากกว่า 1,200 แห่ง ใน 126 ประเทศทั่วโลก องค์กรนี้มีการดำเนินงานสร้างและสนับสนุนการสร้างโรงพยาบาลทั่วไปและเฉพาะทาง, คลินิก, โครงการน้ำดื่ม, มหาวิทยาลัยหนึ่งแห่ง, หอประชุม, อาศรม และโรงเรียน
คองเกรสแห่งชาติอินเดีย
คองเกรสแห่งชาติอินเดีย (Indian National Congress; ) (INC, นิยมเรียกย่อ ๆ ว่า พรรคคองเกรส หรือ คองเกรส) เป็นพรรคการเมืองในประเทศอินเดียที่มีรากฐานอันแพร่หลาย เป็นหนึ่งในสองพรรคที่ใหญ่ที่สุดในอินเดีย ควบคู่ไปกับพรรคภารติยชนตา พรรคคองเกรสก่อตั้งขึ้นในปี 1885 และเป็นพรรคชาตินิยมสมัยใหม่พรรคแรกที่เกิดขึ้นในจะจักรวรรดิบริเตนในเอเชียและแอฟริกา ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา โดยเฉพาะหลังปี 1920 ภายใต้การนำของมหาตมะ คานธี พรรคคองเกรสได้กลายมาเป็นผู้นำสำคัญในการเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราชของอินเดีย พรรคคองเกรสได้นำพาให้ประเทศอินเดียหลุดพ้นจากสหราชอาณาจักร, และมีผลอย่างมากต่อการเคลื่อนไหวต่อต้านอาณานิคมสายชาตินิยมต่าง ๆ ในจักรวรรดิอังกฤษ
ไส บาบา แห่งเชอร์ดิ
ไส บาบา
สัตยา ไส บาบา
Takashi Murakami
รายชื่อตอน เป็นต่อ
ห้องปฏิบัติการกลาง (ประเทศไทย)
บริษัท ห้องปฏิบัติการกลาง (ประเทศไทย) จำกัด เป็นหน่วยงานตรวจสอบและรับรองมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหาร จัดตั้งขึ้นตามนโยบายของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ในชื่อ บริษัท ห้องปฏิบัติการกลางตรวจสอบผลิตภัณฑ์เกษตรและอาหาร จำกัด
จากนโยบายของรัฐบาลที่ต้องการให้ประเทศไทยเป็นครัวของโลก ประกอบกับในปี พ.ศ. 2547 โดยดำริของนายกรัฐมนตรีไทยที่กำหนดให้เป็นปีแห่งความปลอดภัยทางอาหาร (Food Safety Year) ซึ่งกำหนดว่ากระบวนการในการตรวจสอบมาตรฐานและรับรองคุณภาพสินค้าเกษตรและอาหารที่ส่งออกและ/หรือนำเข้ามาสู้ประเทศไทยจะต้องมีคุณภาพและมาตรฐานเป็นไปตามหลักสากล และเป็นการเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับระบบการผลิตทางการเกษตรของประเทศไทยให้มีศักยภาพทั้งด้านปริมาณและคุณภาพของสินค้าให้เป็นที่ไว้วางใจของผู้บริโภคและผู้ผลิต และมีความคล่องตัวในการปฏิบัติงาน สามารถดำเนินการและพัฒนาองค์กรของตนเองให้เป็นองค์กรสำคัญในกระบวนการตรวจสอบรับรองมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารได้เป็นอย่างดี
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงได้กำหนดมาตรฐานในการเสริมสร้างความเข็มแข้งด้านการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหาร ดังนี้
ประกอบกับในปี 2545 กลุ่มประเทศสหภาพยุโรปได้ออกประกาศ สำหรับสาร และ โดยประกาศไม่ให้มีสารดังกล่าวตกค้างในกุ้ง ไก่ และเนื้อสัตว์ จึงมีผลทำให้ผู้ประกอบการส่งออกได้รับผลกระทบและเกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจหลายหมื่นล้านบาท ซึ่งขณะนั้นประเทศไทยยังไม่มีห้องปฏิบัติการตรวจสอบและรับรองมาตรฐานสินค้าเกษตร เพื่อรับรองการบริการที่มีปริมาณความต้องการที่เพิ่มขึ้นทั้งในปัจจุบันและในอนาคต ทำให้เอกชนหลายรายต้องพึ่งพาการตรวจสอบและรับรองมาตรฐานคุณภาพสินค้าเกษตรจากต่างประเทศซึ่งมีค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานสูงมาก
จากนโยบายและเหตุผลดังกล่าว กระทรวงเกษตรและสหกรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่าความจำเป็นที่จะต้องจัดตั้งห้องปฏิบัติการของประเทศไทย เพื่อเป็นองค์กรกลางที่จะดำเนินการตรวจสอบและรับรองมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหาร โดยได้เสนอให้คณะรัฐมนตรีพิจารณาจัดตั้ง บริษัท ห้องปฏิบัติการกลาง (ประเทศไทย) จำกัด เพื่อเป็นหน่วยงานกลางสำหรับการตรวจสอบและรับรองมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารทั้งการนำเข้าและส่งออก
ต่อมาเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2546 คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบตามที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์เสนอให้ตั้ง บริษัท ห้องปฏิบัติการกลางตรวจสอบผลิตภัณฑ์เกษตรและอาหาร จำกัด (Laborary Center for Food and Agricultural Product Co.,Ltd : LCFA) เพื่อเป็นหน่วยงานกลางสำหรับการตรวจสอบและรองรองมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารทั้งนำเข้าและส่งออก โดย
บริษัทฯ ได้จดทะเบียนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัด
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2546 ทะเบียนเลขที่ 0105546096453 ชื่อ บริษัท ห้องปฏิบัติการกลางตรวจสอบผลิตภัณฑ์เกษตรและอาหาร จำกัด ภายหลังบริษัทได้มีการขยายขอบเขตการให้บริการนอกเหนือจากด้านเกษตรและอาหาร จึงได้ทำการเปลี่ยนชื่อบริษัทให้เหมาะสมกันธุรกิจที่ขยายตัวขึ้น โดยเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ห้องปฏิบัติการกลาง (ประเทศไทย) จำกัด เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2550 โดยให้คณะกรรมการประกอบด้วยกรรมการจำนวน 11 คน ตามข้อบังคับของบริษัท ทุนจดทะเบียน 250,000,000 บาท มีผู้ถือหุ้นดังนี้
ดำเนินงานในลักษณะเป็นบริษัทจำกัด โดยรัฐถือหุ้นเต็ม 100% โดยแยกเป็นกระทรวงการคลังถือหุ้นในสัดส่วน ร้อยละ 49 และสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ถือหุ้นในสัดส่วนร้อยละ 51
บริษัท ห้องปฏิบัติการกลาง (ประเทศไทย) จำกัด จัดตั้งขึ้นตามมติคณะรัฐมนตรี โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างความเข้มแข็งและตอบสนองความต้องการของประเทศเกี่ยวกับคุณภาพสินค้าเกษตรและอาหาร ที่สำคัญคือ ขยายและเพิ่มขีดความสามารถในการตรวจสอบสินค้าเกษตรอาหาร พร้อมทั้งเพิ่มขีดความสามารถของประเทศในด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีที่เกี่ยวกับความปลอดภัยของอาหาร โดยมีวัตุประสงค์หลักเพื่อบริการตรวจสอบวิเคราะห์สินค้าเกษตรและอาหารทั้งนำเข้าและส่งออกให้ได้มาตรฐานและคุณภาพระดับสากล ซึ่งปัจจุบันบริษัทฯ ได้ให้บริการ 5 ด้านเพื่อตอบสนองความต้องการด้านคุณภาพ ดังนี้
บันทึกข้อตกลง.
บริษัท ได้มีการลงนามบันทึกข้อตกลงร่วมกับหน่วยงานภายใต้สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้แก่ กรมประมง กรมวิชาการเกษตร กรมปศุสัตว์ และสำนักมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ และได้รับมอบหมายจาหน่วยงานภายใต้สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ให้ช่วยดำเนินการโครงการต่างๆ ที่เกี่ยวกับมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหาร รวมถึงหน่วยงานราชการ/รัฐวิสาหกิจ/องค์การของรัฐ ที่บริษัท ห้องปฏิบัติการกลาง (ประเทศไทย)จำกัด ให้บริการ ดังนี้
บรูโน มาส์
ปีเตอร์ จีน เฮอร์แนนเดซ  รู้จักกันในนาม บรูโน มาส์  เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ นักพากย์ และนักออกแบบท่าเต้นชาวอเมริกัน เขาเกิดและเติบโตในเมืองโฮโนลูลู รัฐฮาวาย ในครอบครัวของนักดนตรี เริ่มทำเพลงในช่วงวัยเด็กและเริ่มแสดงในสถานที่จัดงานดนตรีต่าง ๆ ในย่านบ้านเกิดของเขา เขาจบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาหลังจากนั้นก็ย้ายไปยังลอสแอนเจลิสเพื่อไล่ตามความฝันในการเป็นนักดนตรี มาส์ยังเป็นโปรดิวเซอร์เพลงให้แก่ศิลปินหลายคนจำนวนมาก และเป็นผู้ก่อตั้ง "The Smeezingtons" ซึ่งเป็นบริษัทรับเป็นโปรดิวเซอร์และแต่งเนื้อเพลงให้
มาส์ไม่ประสบความสำเร็จกับค่ายเพลงโมทาวน์เร็กเคิดส์ จึงหันไปเซ็นสัญญาเป็นศิลปินกับแอตแลนติกเร็กเคิดส์ในปี ค.ศ. 2009 เขาเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นในฐานะศิลปินเดี่ยวหลังจากที่เขาร่วมร้องเพลงรับเชิญ "นัททินออนยู" ของบี.โอ.บี และเพลง "บิลเลียนแนร์" ของแทรวี มักคอย ซึ่งประสบความสำเร็จไปทั่วโลก สตูดิโออัลบั้มชุดแรกของเขา "Doo-Wops &amp; Hooligans" (ค.ศ. 2010) ติดอันดับบิลบอร์ดฮอต 100 ของสหรัฐอเมริกาขึ้นเป็นอันดับหนึ่ง "Just The Way You Are" และ "Grenade" อย่างไรก็ดียังมีเพลงติดซิงเกิลยอดนิยมอยู่อันดับที่ห้า คือ "The Lazy Song" ส่วนสตูดิโออัลบั้มชุดที่สอง "Unorthodox Jukebox" วางจำหน่ายปี ค.ศ. 2012 ติดอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา ซิงเกิลที่ปล่อยลงในต่างประเทศ "Locked Out of Heaven", "When I Was Your Man" และ "Treasure"
มาส์ยังได้รับรางวัลเป็นจำนวนมากและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอยู่บ่อยครั้ง รางวัลแกรมมี บรูโน มาส์ได้รางวัลถึงสองครั้ง และในปี ค.ศ. 2011 ยังติดหนึ่งใน 100 บุคคลที่มีอิทธิพลมากที่สุดในโลกในปี ค.ศ. 2011 ใน นิตยสารไทม์ ในปี ค.ศ. 2014 เขายังได้รับการขนมนามว่า "ศิลปินแห่งปี" โดยบิลบอร์ดและยังติดอันดับ 1 จากนิตรสารฟอบส์ จากทั้งหมด 30 รายชื่อ ตลอดการเป็นนักร้อง เขามียอดขายมากกว่า 11 ล้านอัลบั้มและ 68 ล้านซิงเกิล และเขายังติดหนึ่งในศิลปินที่มียอดขายอัลบั้มที่ดี ในฐานะนักดนตรี นักเขียน โปรดิวเซอร์ ยอดรวมของเขาทำรายได้ประมาณ 30 ล้านซิงเกิล หกซิงเกิลของเขายังได้ติดเป็นซิงเกิลที่ขายดีตลอดกาล มาส์ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในศิลปินเดี่ยวที่ประสบความสำเร็จในโลก ซิงเกิลลำดับที่ห้าของเขายังติดอันดับที่หนึ่งด้วยในบิลบอร์ต ฮอต 100 ตั้งแต่เขาเริ่มทำอาชีพเป็นนักร้องตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 ขายได้เร็วกว่านักร้องชายตั้งแต่ เอลวิส เพรสลีย์ อันดับที่เขาติดอยู่ในชาร์จบิลบอร์จ ฮอต 100 คืออันดับที่หก
มาส์ยังเป็นที่รู้จักจากการแสดงบนเวทีและการแสดงย้อนยุค เขามักมาจะพร้อมกับวงของเขาคือ "เดอะฮูลิกันส์" นอกเหนือจากการเป็นนักดนตรีที่หลากแล้ว เช่น มือกีตาร์ไฟฟ้า, มือเบส, เปียโน, คียบอร์ด, มือกลอง เขายังเป็นนักเต้นและนักร้องประกอบบนเวที มาส์ยังร้องเพลง เต้น และร้องเพลงแนวดนตรีที่หลากหลายกันไป อาทิ อาร์แอนด์บี, เร็กเก, โซล, ฟังก์
ชีวิตและการงาน.
1985 - 2003 : ชีวิตแรกเริ่มและเข้าสู่วงการดนตรี.
บรูโน มาส์ เกิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1985 มีชื่อแรกเกิดว่า ปีเตอร์ จีน เฮอร์แนนเดซ ใน โฮโนลูลู, ฮาวาย เติบโตใน ไวกีกี เขาเป็นหลานชายของ ปีเตอร์ เฮอร์แนนเดซ และ เบอร์นาเดเต ซาน เพโต บาโยค (1957 -2013) พ่อของเขาเป็นครึ่ง เปอร์โตริโก และ ชาวยิวอัชเคนาซิ โดยแรกเริ่มมีถิ่นกำเนิดมาจาก บรุกลิน นิวยอร์ก แม่ของเขาอพยพจากฟิลิปปินส์มายังฮาวายตั้งแต่ครั้นเป็นเด็ก และเป็นครึ่งฟิลิปปินส์และสเปน พ่อของเขาขณะกำลังเล่นแสดงในโชว์ก็ได้พบแม่ซึ่งกำลังเต้นระบำฮาวาย โดยขณะนั้นพ่อของเขาก็กำลังเล่นดนตรีพวกเคาะอยู่ เมื่อเขาอายุได้สองปี พ่อของเขาตั้งชื่อให้เขาว่า "บรูโน" เพราะมีความคล้ายคลึงกับนักมวยปล้ำมืออาชัพอย่าง บรูโน ซามมาร์ติโน มาส์เป็นเป็นลูกคนแรกในบรรดาลูกทั้งหกคนของครอบครัว ครอบครัวของเขาชื่นชอบดนตรี ซึ่งทำให้เขาได้พบดนตรีหลากหลายประเภท เช่น เร้กเก้ ร็อก ฮิปฮอป อาร์แอนด์บี แม่ของเขาเป็นทั้งนักร้องและนักเต้น พ่อของเขามักจะชอบเล่นเพลงของ ลิตเติ้ล ริชาร์ดและเพลงร็อคแอนด์โรลอยู่บ่อยครั้ง ลุงของมาส์ชื่นชอบเอลวิสและมักจะชอบใส่ชุดเป็นเอลวิสอยู่บ่อยครั้ง อีกทั้งยังให้กำลังใจ มาส์วัยสามขวบในการขึ้นแสดงบนเวที มาส์ยังแสดงเพลงของศิลปินจำนวนมากอาทิเช่น ไมเคิล แจ็คสัน Isley Brothers และ เดอะเทมป์เทชันส์. ในวัยสี่ขวบ มาส์เริ่มต้นการแสดงห้าวันต่อสัปดาห์กับวงในครอบครัว The Love Notes และเป็นที่รู้จักภายในเกาะฮาวายจากชุดเอลวิสที่เขาใส่ ในปี 1990 มาส์ได้ปรากฏลงบนปก Midweek ในฐานะ "เอสวิสน้อย" และได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ในบทเล็ก ๆ น้อย ๆ Honeymoon in Vegas ในปี 1992 และร่วมแสดงในงานแข่งคริกเกต 1990 Aloha bowl
มาส์ใช้เวลาจำนวนมากในการเป็นเอลวิสในการพัฒนาความสามารถดนตรีและเทคนิตที่มีประสิทธิภาพ ภายหลังเขามาเริ่มเล่นกีตาร์ซึ่งมีแรงบันดาลใจเป็น จิมิ เฮนดริกซ์ ในปี 2010 เขายังเป็นที่ยอมรับจากชาวฮาวายและครอบครัวนักดนตรีทำให้เป็นอิทธิพลทำให้เขาอยากเล่นดนตรี โดยเขาอธิบายว่า "การเติบโตในฮาวายทำให้ผมเข้าใจตัวเอง ผมใช้เวลาจำนวนมากแสดงในฮาวายร่วมกับวงของพ่อ ทุกคนในครอบครัวของผมต่างแสดงกันอย่างเต็มที่ ทุกคนสามารถเล่นเครื่องดนตรีได้ คนที่คลั่งไคล้ในดนตรีรายล้อมผม" หลังจากนั้นเขาได้เรียนระดับมัธยมที่โรงเรียน President Theodore Roosevelt High School เขาได้ตั้งวงที่โรงเรียนขึ้นชื่อว่า The School Boys ในปี 2003 ช่วงเวลาสั้น ๆ หลังจากจบระดับมัธยมศึกษา ในวัยเพียง 17 มาส์ย้ายไปลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนียเพื่อไล่ตามความฝันทางดนตรีที่เขาตั้งไว้ เขาได้ตั้งชื่อฉายาจากชื่อที่พ่อตั้งให้ โดยใส่คำว่า "มาส์" ไว้หลังชื่อ
2004-10 โปรดิวเซองานและอัลบั้มอีพี It's Better If You Don't Understand.
หลังการย้ายไปยังลอสแอนเจลิส มาส์เซ็นสัญญาเป็นศิลปินกับทาง โมทาวน์เรเคิดส์ ในปี 2004 จนได้มีโอกาสพูดคุยกับผู้จัดการของ วิล.ไอ.แอม ประสบการณ์ของมาส์ที่ร่วมงานกับโมทาวน์ซึ่งนับว่าเป็นผลดีต่อเขาเอง เมื่อเขาได้พบกับนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ ฟิลิปลินส์ ลอว์เรนส์ ที่ภายหลังได้จับมาส์เป็นศิลปินของทางค่าย. หลังจากมาส์ถูกทิ้งไว้ในค่ายโดยไม่ได้รับการเหลียวแลมาร่วมปีกว่า เขาอาศัยอยู่ในลอสแอนเจลิสและตั้งค่ายเพลงในปี 2005 ร่วมกับ สตีฟ ลินด์ซีย์ และ คาเมรอน สตราง ในนาม Westside Independent
เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 7
เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 7 เป็นการแข่งขันเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปีที่ 7 โดยเริ่มรับสมัครผู้เข้าแข่งขันตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน - ธันวาคม 2553
การแข่งขันภาคกลางได้จัดการแข่งขันขึ้นในวันที่ 6 พฤศจิกายน - 7 พฤศจิกายน,13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ที่ตึก GMM Grammy Place กรุงเทพมหานคร โดยในรอบแรกมีผู้ผ่านเข้ารอบทั้งหมด 16 คน และผู้ที่ผ่านเข้ารอบ 24 คนสุดท้าย มี 8 คน ดังนี้
การแข่งขันภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้จัดการแข่งขันขึ้นในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ที่โรงแรมเจริญธานี ปริ๊นเซส
จังหวัดขอนแก่น
มีผู้ผ่านเข้ารอบ 6 คน
การแข่งขันภาคใต้ได้จัดการแข่งขันขึ้นในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ที่โรงแรมลี การ์เดนส์ พลาซา
อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีผู้ผ่านเข้ารอบ 4 คน
การแข่งขันภาคเหนือได้จัดการแข่งขันขึ้นในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2553 โรงแรมโลตัส ปางสวนแก้ว
จังหวัดเชียงใหม่ มีผู้ผ่านเข้ารอบ 6 คน
รอบ 24 คนสุดท้าย.
มีผู้ที่ผ่านเข้ารอบจากภาคต่าง ๆ ทั้งสิ้น 24 คน โดยทั้ง 24 คนนี้จะต้องเดินทางไปแข่งขันต่อที่กรุงเทพมหานคร เพื่อค้นหา 8 คนสุดท้ายที่จะเข้าไปสู่รอบสุดท้าย
ลำดับการเรียก 8 คนสุดท้าย.
เรียงตามลำดับที่กรรมการเรียกชื่อ
ผู้เข้ารอบ 8 คนสุดท้าย.
เรียงตามลำดับหมายเลข
ตารางสรุปผลการแข่งขัน.
สัปดาห์เปิดตัว.
ในสัปดาห์แรกของการถ่ายทอดสดรายการเดอะสตาร์ หัวข้อ"เพลงแสดงถึงความเป็นตัวเอง"(5 มีนาคม พ.ศ. 2554) มีรายละเอียดดังนี้
หมายเหตุ : ตารางพื้นสีเหลือง หมายถึง 2 อันดับสุดท้าย (รวมกันได้ 12.79%) จึงไม่สามารถเปิดเผยคะแนนได้
ในสัปดาห์ที่ 1 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงฮิตในรอบปีที่ผ่านมา"(12 มีนาคม พ.ศ. 2554) มีรายละเอียดดังนี้
คอนเสิร์ต 12 มีนาคม พ.ศ. 2554.
หมายเหตุ : ตารางพื้นสีเหลือง หมายถึง 2 อันดับสุดท้าย (รวมกันได้ 14.81%) จึงไม่สามารถเปิดเผยคะแนนได้
วันประกาศผล 13 มีนาคม พ.ศ. 2554.
ในวันประกาศผล จะมีผู้เข้าแข่งขันเดอะสตาร์ในปีที่ผ่านมา ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนขึ้นมาร้องเพลงในช่วงที่ 2 ของรายการ ซึ่งในสัปดาห์นี้คือ เรืองฤทธิ์ ศิริพานิช (ริท) และ ปฏิภาณ หล่อเสถียร (เซน) ร้องเพลง ถามใจตัวเอง และเพลง ใช่สิ เป็นเพลงในอัลบั้มคู่ของริทและเซน และผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในสัปดาห์นี้คือ กรวิชญ์ สูงกิจบูลย์ (จูเนียร์) ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 2 อำลาด้วยเพลง ความทรงจำในลมหายใจ (บี้ เดอะสตาร์)
ในสัปดาห์ที่ 2 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงดังย้อนยุค" (19 มีนาคม พ.ศ. 2554) มีรายละเอียดดังนี้
คอนเสิร์ต 19 มีนาคม พ.ศ. 2554.
หมายเหตุ : ตารางพื้นสีเหลือง หมายถึง 2 อันดับสุดท้าย (รวมกันได้ 19.60%) จึงไม่สามารถเปิดเผยคะแนนได้
วันประกาศผล 20 มีนาคม พ.ศ. 2554.
ในวันประกาศผล วิชญาณี เปียกลิ่น (แก้ม) เดอะสตาร์หญิงคนแรกของเมืองไทย ได้มาร้องเพลง คนที่ใช่ก็ไม่รัก คนที่รักก็ไม่ใช่ เป็นซิงเกิ้ลใหม่ของแก้ม และผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในสัปดาห์นี้คือ อิษฏ์อาณิก อินทรสูต (แอปเปิ้ล) ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 7 อำลาด้วยเพลง เก็บไว้ในหัวใจ (แกรนด์ เดอะสตาร์)
ในสัปดาห์ที่ 3 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงลูกทุ่ง" (26 มีนาคม พ.ศ. 2554) มีรายละเอียดดังนี้
คอนเสิร์ต 26 มีนาคม พ.ศ. 2554.
หมายเหตุ : ตารางพื้นสีเหลือง หมายถึง 2 อันดับสุดท้าย (รวมกันได้ 24.28%) จึงไม่สามารถเปิดเผยคะแนนได้
วันประกาศผล 27 มีนาคม พ.ศ. 2554.
ในวันประกาศผล นภัทร อินทร์ใจเอื้อ (กัน) เดอะสตาร์คนแรกของเมืองไทยที่มาจากภาคกลาง ได้มาร้องเพลง ปลุกฉันได้ไหม เพลงในอัลบั้มแรกของกัน และผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในสัปดาห์นี้คือ ภาวิดา มอริจจิ (ซิลวี่) ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 4 อำลาด้วยเพลง จะได้ไม่ลืมกัน (เบิร์ด ธงไชย)
ในสัปดาห์ที่ 4 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงของรุ่นพี่เดอะสตาร์" และ "เพลงป๊อบแดนซ์" (2 เมษายน พ.ศ. 2554) มีรายละเอียดดังนี้
คอนเสิร์ต 2 เมษายน พ.ศ. 2554.
หมายเหตุ : ตารางพื้นสีเหลือง หมายถึง 2 อันดับสุดท้าย (รวมกันได้ 21.23%) จึงไม่สามารถเปิดเผยคะแนนได้ และสัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์สุดท้ายในการประกาศผลคะแนนสะสมกลางสัปดาห์ด้วย
วันประกาศผล 3 เมษายน พ.ศ. 2554.
ในวันประกาศผล ศุภรุจ เตชะตานนท์ (รุจ) ได้มาร้องเพลง รักเธอทุกลมหายใจ เป็นซิงเกิ้ลใหม่ของรุจ และผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในสัปดาห์นี้คือ ณินท์ พัฒนกูลกิจ (เนส) ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 8 อำลาด้วยเพลง ขอบคุณ...ยังน้อยไป (กอล์ฟ-ไมค์)
ในสัปดาห์ที่ 5 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงจากละครเวที" และ "เพลงคู่กับศิลปิน" (9 เมษายน พ.ศ. 2554) มีรายละเอียดดังนี้
วันประกาศผล 10 เมษายน พ.ศ. 2554.
ในวันประกาศผล ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ (โตโน่) ได้มาร้องเพลง พูดไม่ค่อยเก่ง เป็นเพลงในละคร ข้ามเวลาหารัก มิวสิคัลออนทีวี ซึ่งโตโน่ร่วมแสดงด้วย และผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในสัปดาห์นี้คือ ธัญญรัศม์ ไตรสุทธิวงษ์ (กวาง) ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 3 อำลาด้วยเพลง เกิดมาแค่รักกัน (โรส ศิรินทิพย์)
สัปดาห์ที่ 6.
ในสัปดาห์ที่ 6 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "Mini Concert 15 นาที" (23 เมษายน พ.ศ. 2554) มีรายละเอียดดังนี้
วันประกาศผล 24 เมษายน พ.ศ. 2554.
ในวันประกาศผล สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว (บี้) ได้มาร้องเพลง รักนะคะ และ Look Like Love เพลงในอัลบั้มใหม่ของบี้ และผู้ที่ไม่ได้ไปต่อในสัปดาห์นี้คือ ภูริกูลกฤษฎ์ ชูศักดิ์สกุลวิบูล (แอมป์) ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 5 อำลาด้วยเพลง มีแต่คิดถึง (ธงไชย แมคอินไตย์)
สัปดาห์ที่ 7 (สุดท้าย).
ในสัปดาห์ที่ 7 เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "Mini Concert 30 นาที" (30 เมษายน พ.ศ. 2554) โดยในรอบนี้มีเพลงบังคับเป็นเพลงใหม่ของตัวผู้เข้าแข่งขันเอง 1 เพลง ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้
วันประกาศผล 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2554.
ในวันประกาศผลครั้งสุดท้าย ซึ่งมีการประกาศผล เดอะสตาร์ คนที่ 7 ของเมืองไทย ได้มีการเพิ่มเวลาการออกอากาศของรายการ เป็น 2 ชั่วโมงครึ่ง และย้ายสถานที่ถ่ายทอดสดไปที่ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี รวมทั้งทางสถานี โมเดิร์นไนน์ทีวี ได้ยกเลิกการออกอากาศข่าวต้นชั่วโมงในช่วงเวลาออกอากาศรายการเดอะสตาร์อีกด้วย โดย 2 คนสุดท้ายจะต้องร้องเพลงปิดท้ายการแข่งกันคนละ 1 เพลง โดยร้องเรียงลำดับโดยการจับฉลากตอนเปิดรายการ และในคอนเสิร์ตนี้ได้รวม 6 คนที่ไม่ได้ไปต่อ รวมทั้งแขกรับเชิญ ได้แก่ แก้ม จากเดอะสตาร์ 4 แกรนด์ จากเดอะสตาร์ 5 และ กัน ริท โตโน่ เซน จากเดอะสตาร์ 6 มาร้องเพลงในคอนเสิร์ตนี้ด้วย สำหรับลำดับในการร้องเพลงและการดำเนินรายการในคอนเสิร์ตครั้งนี้มีรายการดังนี้
โดยในปีนี้ เดอะสตาร์คนใหม่ของเมืองไทยได้แก่ ตูมตาม-ยุทธนา เปื้องกลาง มีเปอร์เซ็นต์ของคะแนนรวมทั้งหมด 58.51% ซึ่งเป็นเดอะสตาร์จากภาคกลางคนที่ 2 และ นท-นท พนายางกูร ที่มีคะแนนเป็นอันดับสอง มีเปอร์เซ็นต์ของคะแนนรวมทั้งหมด 41.49% การประกาศผลครั้งนี้ถือเป็นบทสรุปของการแข่งขันในฤดูกาลที่ 7 อย่างเป็นทางการ
น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก
น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก ( หรือเรียกโดยย่อว่า โอเรอิโมะ ) เป็นชื่อไลต์โนเวลชุดหนึ่งซึ่งสึกะซะ ฟุชิมิ เป็นผู้เขียนเรื่อง และมี ฮิโระ คันซะกิ เป็นผู้วาดภาพประกอบ ผลิตและจัดจำหน่ายโดย สำนักพิมพ์เดงเงกิบุงโกะ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือบริษัทแอสกี้มีเดียเวิร์กส์ พิมพ์เผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม 2551
ต่อมา ซะกุระ อิเกะดะ ดัดแปลงไลต์โนเวลนี้เป็นมังงะลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร Dengeki G's Magazine ตั้งแต่ต้นปี 2552, บริษัทเอไอซีบิลด์ ดัดแปลงเป็นอนิเมะ หนึ่งชุดสองฤดูกาลต่อกัน ฤดูกาลแรกประกอบด้วยสิบหกตอน สิบสองตอนฉายทางโทรทัศน์ในปลายปี 2553 อีกสี่ตอนเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ตเดือนละตอนเมื่อต้นปี 2554 ก่อนจะเผยแพร่รวมกันเป็นดีวีดีและบลูเรย์ในกลางปีนั้น ส่วนฤดูกาลที่สองกำลังผลิต และบริษัทบันไดนัมโคเกมส์ ดัดแปลงเป็นเกมแนววิชวลโนเวลแผยแพร่ตั้งแต่กลางปี 2554 และในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2556 ได้มีการฉายอนิเมะภาค 2 ของเรื่อง โดย A-1 Pictures ฉายทางช่อง Tokyo MX, tvk, Tochigi TV, Gunma TV, TVS, CTC, TVA, TVQ, TVh, ABC, BS11, AT-X ในประเทศญี่ปุ่น
ไลต์โนเวลมีเนื้อหาว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างชายหนุ่มคนหนึ่งกับน้องสาวซึ่งไม่ราบรื่นมาแต่ต้น และต้องการพิสูจน์ให้น้องสาวเห็นว่าตนเป็นพี่ชายที่ดี โดยเมื่อเขาค้นพบว่าน้องสาวชื่นชอบเกมลามกอนาจาร เขาได้สงเคราะห์ให้น้องสาวสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอยู่ในสังคมที่น้อยคนจะยอมรับรสนิยมเช่นว่าได้ ตลอดจนได้ปรับปรุงความสัมพันธ์กับน้องสาวและกลับมารักใคร่กันดังเดิม ไลต์โนเวลนำเสนอปัญหาหลายประการทางครอบครัวและสังคมผ่านเนื้อหาแนวตลก ละคร และวีรคติ โดยทั้งไลต์โนเวลและอนิเมะซึ่งดัดแปลงมานั้นได้รับความนิยมเป็นอันมาก ถึงขนาดเป็นเหตุให้ฟุชิมิ ผู้เขียน ถูกข่มขู่มากกว่าห้าร้อยครั้งให้มอบบทเด่นแก่ตัวละครบางตัวด้วย
เคียวซุเกะ โคซะกะ เป็นชายหนุ่มวัยสิบเจ็ดปีและเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายอาศัยอยู่ในเมืองชิบะ จังหวัดชิบะ มีน้องสาวหนึ่งคนชื่อ คิริโนะ อายุสิบสี่ปี แต่เข้ากันมิได้มานานหลายปี เขาจดจำได้ว่า น้องสาวให้ความสนใจแก่เขาเพียงด้วยชายหางตามอง และคาดหมายว่า ความสัมพันธ์คงเป็นเช่นนี้กันตลอดไป
อย่างไรก็ดี วันหนึ่ง เขาพบกล่องดีวีดีที่น้องสาวทำหล่นไว้ ปกเป็นอนิเมะแนวสาวน้อยเวทมนตร์ แต่ข้างในบรรจุแผ่นเกมลามกอนาจาร ซึ่งทำให้เขาตื่นเต้นตกใจเป็นอันมาก แต่เขาต้องตระหนกไปยิ่งกว่านั้นเมื่อน้องสาวพาเขาไปยังห้องของเธอในกลางดึกแล้วเปิดเผยว่า เธอคลั่งไคล้และสะสมอนิเมะกับเกมที่มีเนื้อหาเร้ากำหนัด โดยเฉพาะที่ว่าด้วยการร่วมประเวณีกับน้องสาว แต่ต้องเก็บรสนิยมนี้เป็นความลับตลอดมาเกลือกคนทั้งปวงรับไม่ได้ ทว่า เคียวซุเกะได้แสดงให้น้องสาวมั่นใจว่า เขามิได้รังเกียจเธอหรือความชื่นชอบของเธอแต่ประการใด กับทั้งยินดีช่วยเหลือให้เธออยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข
นับแต่นั้น คิริโนะก็ร้องขอให้พี่ชายช่วยเหลือในหลาย ๆ เรื่อง รวมถึงเรื่องอนิเมะและเกมเช่นว่า โดยเรียกขานว่าเป็น "การปรึกษาปัญหาชีวิต" และทวีความไว้วางใจในพี่ชายขึ้นโดยลำดับ คนทั้งสองจึงได้กลับมาสนิทสนมรักใคร่กันอีกครั้ง
หนังสือพิมพ์ "ไมนิชิชิมบุง (Mainichi Shimbun) " ว่า ในเดือนสิงหาคม 2552 ไลต์โนเวลเล่มที่สี่ขายดีที่สุดในบรรดาไลต์โนเวลที่จำหน่ายในเวลานั้น และเครือข่ายข่าวอนิเมะว่า ในเดือนเมษายน 2553 ไลต์โนเวลเล่มที่หนึ่งถึงห้าขายได้ในประเทศญี่ปุ่นแล้วเป็นจำนวนเก้าแสนสองหมื่นฉบับ
อนึ่ง วันที่ 7 เมษายน 2554 เจ้าพนักงานตำรวจกรุงโตเกียวแถลงว่า ได้จับกุมโนะโบะรุ อะโอะอิ (Noboru Aoi) ชายตกงานชาวจังหวัดโทะกุชิมะ อายุสามสิบสองปี ซึ่งต้องสงสัยว่าได้ส่งไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์มากกว่าห้าร้อยฉบับไปหาฟุชิมิ ผู้เขียนไลต์โนเวลนี้ ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 แสดงความโกรธเคืองด้วยถ้อยคำหยาบคายว่า บทบาทของคุโระเนะโกะน้อยกว่าเพื่อน และข่มขู่จะฆ่าเขาด้วยการตัดศีรษะถ้ายังไม่ส่งเสริมให้ตัวละครนั้นมีบทบาทโดดเด่นยิ่งขึ้น ในการนี้ อะโอะอิให้การรับสารภาพ
ซะกุระ อิเกะดะ ดัดแปลงไลต์โนเวลนี้เป็นมังงะ และลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร "เด็งเงะกิจีส์แมกาซีน" ของบริษัทแอสกีมีเดียเวิกส์ตั้งแต่ฉบับเดือนมีนาคม 2552 ถึงพฤษภาคม 2553 ต่อมา สำนักพิมพ์เด็งเงะกิคอมิกส์ (Dengeki Comics) ในเครือบริษัทเดียวกัน ได้รวมมังงะดังกล่าวเป็นเล่มใหญ่สี่เล่มจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม 2552 และสำนักพิมพ์ดาร์กฮอร์สคอมิกส์ (Dark Horse Comics) ได้รับอนุญาตให้แปลออกเผยแพร่ในทวีปอเมริกาเหนือ
อนึ่ง จิตรกรอิเกะดะยังดัดแปลงไลต์โนเวลส่วนที่ว่าด้วยชีวิตของคุโระเนะโกะในโรงเรียนเดียวกับเคียวซุเกะเป็นมังงะอีกชุดเรียก "โอะเระโนะโคไฮกะคนนะไนคะวะอีวะเกะกะไน" (; "รุ่นน้องของผมไม่น่ารักขนาดนี้หรอก") ลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารข้างต้นตั้งแต่ฉบับเดือนกรกฎาคม 2554
ละครเสียง.
บริษัทแอสกีมีเดียเวิกส์ได้ดัดแปลงไลท์ไนเวลเล่มหนึ่งถึงสามเป็นละครเสียงหนึ่งเรื่อง จำหน่ายเป็นซีดีละครตั้งแต่วันที่ 31 มีนาคม 2553 ละครเสียงนี้ฟุชิมิ ผู้แต่งไลต์โนเวล เขียนบทเอง และใช้นักพากย์บรรดาซึ่งต่อมาได้พากย์อนิเมะด้วย
การผลิตและดำเนินเรื่อง.
บริษัทเอไอซีบิลด์ได้ดัดแปลงไลต์โนเวลนี้เป็นอนิเมะหนึ่งชุด ฮิโระยุกิ คัมเบะ (Hiroyuki Kanbe) กำกับ มีสิบหกตอน สิบสองตอนแรกออกอากาศทางโทรทัศน์ญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม 2553 ถึงวันที่ 19 ธันวาคม ปีนั้น สี่ตอนที่เหลือนั้นมีเนื้อหาแตกแขนงมาจากสิบสองตอนแรกเพื่อนำเสนอตอนจบอีกแนวหนึ่ง ได้เผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ตผ่านเว็บไซต์หลายแห่ง เป็นต้นว่า นิโกะนิโกะโดงะ (Nico Nico Douga), ไชว์ไทม์เจแปน (Showtime Japan) และมูวีเกต (MovieGate) เดือนละตอน ตั้งแต่วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2554
อนึ่ง อนิเมะนี้ใช้นักพากย์คณะเดียวกับที่พากย์ละครเสียงข้างต้น และเพื่อประชาสัมพันธ์ เอไอซีบิลด์ยังผลิตรายการวิทยุรายการหนึ่งเรียก "โอะเระโนะอิโมโตะกะ (เรดิโอเดะโมะ) คนนะนิคะวะอีวะเกะกะไน"  มียี่สิบสี่ตอน ออกอากาศทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะตั้งแต่วันที่ 13 สิงหาคม 2553 ถึงวันที่ 22 กรกฎาคม 2554 โดยมีนักพากย์อนิเมะดำเนินรายการด้วย
ต่อมาวันที่ 1 เมษายน 2555 เอไอซีบิลด์แถลงว่า กำลังผลิตฤดูกาลที่สองของอนิเมะนี้อยู่
อนิเมะนี้ ซะโตะรุ โคซะกิ (Satoru Kōsaki) ประพันธ์เพลงประกอบซึ่งจำหน่ายเป็นอัลบัมตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม 2554 อนึ่ง อนิเมะยังใช้เพลงหลักอีกสิบเจ็ดเพลง เป็นเพลงเปิดหนึ่งชื่อ "ไอรอนี" (Irony; "กระทบกระเทียบ") วงแคลริส (ClariS) ร้อง ส่วนอีกสิบหกเพลงนั้นเป็นเพลงปิดทั้งสิบหกตอนตอนละเพลงตามลำดับไปดังนี้
อนิเมะทั้งสิบหกตอนได้รับการผลิตเป็นแบบดีวีดีและบลูเรย์จำนวนแปดชุด ชุดหนึ่งประกอบด้วยสองตอน ฉบับดีวีดีจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 22 ธันวาคม 2553 และบลูเรย์ตั้งแต่วันที่ 27 กรกฎาคม ปีถัดมา
บริษัทแอนิเพล็กซ์ยูเอสเอ (Aniplex USA) ได้รับอนุญาตให้นำอนิเมะเผยแพร่ในท้องที่อเมริกาเหนือผ่านทางเว็บไซต์เครือข่ายข่าวอนิเมะ (Anime News Network) โดยบรรยายภาษาอังกฤษ การเผยแพร่ดำเนินในเวลาเดียวกับที่ฉายทางโทรทัศน์ในญี่ปุ่น แต่ไปได้เพียงสองตอนก็ถูกระงับ เพราะถูกลักนำออกเผยแพร่ทางเว็บไซต์อื่น ครั้นวันที่ 8 พฤศจิกายน 2553 จึงเริ่มนำกลับมาเผยแพร่ใหม่ แต่ดำเนินได้เพียงสี่ตอน แอนิเพล็กซ์ยูเอสเอก็งดไป แล้วเผยแพร่ในรูปแบบดีวีดีบรรยายภาษาอังกฤษตั้งแต่เดือนตุลาคม 2554 แทน
บริษัทบันไดนัมโคเกมส์ได้ดัดแปลงไลต์โนเวลนี้เป็นเกมแนววิชวลโนเวลสองชุด ชุดแรกเรียก "โอะเระโนะอิโมโตะกะคนนะนิคะวะอีกะไนพอร์เทเบิล (; "น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนี้หรอกแบบพกพา") " สำหรับเล่นกับเครื่องเพลย์สเตชันแบบพกพา เผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 27 มกราคม 2554 ส่วนชุดที่สองเรียก "โอะเระโนะอิโมโตะกะคนนะนิคะวะอีวะเกะกะไนพอร์เทเบิลกะสึซุกุวะเกะกะไน" (; "ไม่มีทางที่ 'น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนี้หรอกแบบพกพา' จะมีภาคต่อ") จำหน่ายตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 เพลงเปิดเกมทั้งสองชุดนั้นชื่อ "เน็กซัส" (Nexus) วงแคลริสร้อง
บริษัทคะโดะกะวะคอนเทนส์เกต (Kadokawa Contents Gate) ยังดัดแปลงเกม "ซิสคาลิปส์" (Siscalypse) อันเป็นเกมที่ปรากฏในไลต์โนเวล เป็นเกมแนวต่อสู้ประจัญบานเรียก "ชิงอิโมโตะไทเซ็งซิสคาลิปส์" (; "ซิสคาลิปส์ สงครามน้องสาวขนานแท้") สำหรับเล่นบนโทรศัพท์มือถือผ่านระบบบริการของยาฮู! (Yahoo!) ออกจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 20 มกราคม 2554 ด้วย
ท.ทหารอดทน
ท.ทหารอดทน เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 ของวงคาราบาว ออกวางจำหน่ายในปลายปี พ.ศ. 2526 ในรูปแบบแผ่นเสียง และ เทปคาสเซ็ท โดยเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายที่ออกภายใต้สังกัดอโซน่า และ เป็นอัลบั้มแรกที่ได้ เป้า - อำนาจ ลูกจันทร์ และ รัช - ไพรัช เพิ่มฉลาด เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ในวง ในตำแหน่งมือกลอง และ มือเบสตามลำดับ
หลังวงคาราบาวประสบความสำเร็จกับอัลบั้มวณิพก เมื่อช่วงต้นปี ทางวงก็เริ่มมีปัญหากับอโซน่าต้นสังกัด เรื่องห้องอัด ที่อโซน่าไม่ยอมให้คาราบาวไปบันทึกเสียงที่ห้องบันทึกเสียงศรีสยาม อัลบั้มชุดนี้จึงเป็นชุดสุดท้ายที่ออกกับค่ายอโซน่า โดยทางวงได้พบกับนักดนตรีฝีมือดีหลายคนในห้องบันทึกเสียงอโซน่า อัลบั้มนี้จึงมีสมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามาอีก 2 คน คือ อำนาจ ลูกจันทร์ - มือกลอง และ ไพรัช เพิ่มฉลาด - มือเบส นอกจากนี้ยังได้ เทียรี่ เมฆวัฒนา ดารานายแบบซึ่งมีผลงานเพลงร่วมกับ ไพจิตร อักษรณรงค์ มาร่วมร้องประสานเสียง , ร่วมเล่นกีตาร์ และ อ.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี มาเล่นแซ็กโซโฟนและคลาริเน็ตเป็นแบ็คอัพ และ ร่วมทัวร์คอนเสิร์ตกับทางวงด้วย โดยเฉพาะเทียรี่ที่ต้องเป็นมือกีตาร์แทน เล็ก - ปรีชา ชนะภัย ที่ต้องไปทัวร์คอนเสิร์ตกับวงเพรสซิเดนท์ ที่ สหรัฐอเมริกา ก่อนที่ทั้งสองคนจะกลายเป็นสมาชิกของคาราบาวในอัลบั้มชุดต่อมา