pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นายเฉลียว อยู่สีมารักษ์ ได้ดำรงตำแหน่งทางราชการต่าง ๆ อาทิ ผู้อำนวยการกองตรวจสอบและทะเบียนประวัติ สำนักงาน ก.ค. , เลขานุการกรม สำนักงาน ก.ค. กระทรวงศึกษาธิการ , รองเลขาธิการ ก.ค. กระทรวงศึกษาธิการ (นักบริหาร ๙) , รองผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา (นักบริหาร ๙) , ผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา ปฏิบัติหน้าที่เลขาธิการ ก.ค. , เลขาธิการ ก.ค.ศ. (นักบริหาร ๑๐) , รองเลขาธิการคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (นักบริหาร ๑๐) , ผู้ตรวจราชการกระทรวงศึกษาธิการ ระดับ ๑๐ , เลขาธิการคณะกรรมการการอาชีวศึกษา และ ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เป็นกรรมการศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน ระหว่างวันที่ 5 ตุลาคม 2553 ถึง 21 ธันวาคม 2553 กระทั่งลาออกจากราชการในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
นายเฉลียว อยู่สีมารักษ์ ได้มีผลงานต่างๆ อาทิ ดำเนินการในการพิจารณาระบบการประเมินตำแหน่งข้าราชการครูให้รับเงินเดือนในระดับสูงขึ้น ในตำแหน่งสายผู้บริหารสถานศึกษา สายผู้บริหารนอกสถานศึกษา สายนิเทศการศึกษาและข้าราชการครู สายผู้สอน , รับผิดชอบร่างพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พระราชบัญญัติเงินเดือน เงินประจำตำแหน่งข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา และพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง และกรรมาธิการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติของสภาผู้แทนราษฎร และวุฒิสภา
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 55 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
นายเฉลียว อยู่สีมา​รักษ์​ ถึงแก่กรรมในวันที่ 6 กันยายน ​2560 ด้วยโรคเนื้องอกในตับ
ในวันที่ 7 กันยายน​ 2560 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ โกศแปดเหลี่ยม และโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม​ให้ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ​ เป็นประธานในพิธี พระราชทานเพลิงศพในวันที่ 14 กันยายน ​2560 ​เวลา 17.00 น. ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร​ กรุงเทพมหานคร
ปิศาจจิ้งจอก
ปิศาจจิ้งจอก อาจหมายถึง ปิศาจจิ้งจอกในความเชื่อดังต่อไปนี้
ปีศาจจิ้งจอก
พิรุณ อินทราวุธ
พิรุณ อินทราวุธ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 1 สมัย จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2495 เป็นอดีตนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ และอดีตบรรณาธิการหนังสือพิมพ์เสียงเชียงใหม่
พิรุณ อินทราวุธ เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ ในตระกูล “อินทราวุธ” ซึ่งเป็นตระกูลใหญ่และตระกูลเก่าแก่ของเชียงใหม่ บิดาชื่อคำอ้าย มารดาชื่ออุสา อินทราวุธ มีพี่น้องรวม 11 คน จบการศึกษาด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง
พิรุณ สมรสกับเจ้าดวงเดือน ณ เชียงใหม่ ธิดาของเจ้าราชภาคินัย (เมืองชื่น ณ เชียงใหม่) อดีตผู้พิพากษาเชียงใหม่ มีบุตรธิดารวม 4 คน คือ
พิรุณ อินทราวุธ ประกอบอาชีพทนายความ และเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์เสียงเชียงใหม่ สร้างชื่อเสียงจนเป็นที่รู้จักของคนทั่วไป ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492 ถึงปี พ.ศ. 2494 จึงหันมาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ และได้รับเลือกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 จากนั้นจึงหันกลับมาทำงานการเมืองท้องถิ่นอีกครั้ง และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2497 จนถึงปี พ.ศ. 2526
พิรุณ อินทราวุธ เสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2527
พวงเดือน ยนตรรักษ์
ปรีชา ผ่องเจริญกุล
นายปรีชา ผ่องเจริญกุล เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคสามัคคีธรรม และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ (อลงกรณ์ พลบุตร) ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะอดีตนักกิจกรรมสมัย 14 ตุลา เป็นบุคคล ควบคุมรถบัญชาการ ฝ่ายนักศึกษาในเหตุการณ์ 14 ตุลา
นายปรีชา เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2495 เป็นบุตรของนายจู๋ กับนางสุภา ผ่องเจริญกุล มีน้องสาว 2 คน สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย ระดับปริญญาตรีคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปริญญาโทสาขาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ ปริญญาโทสาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ประเทศสหรัฐอเมริกา
นายปรีชา สมรสกับนางวรนันท์ ผ่องเจริญกุล มีบุตรชาย 2 คน คือ นายชานนท์ ผ่องเจริญกุล และนายชนะ ผ่องเจริญกุล
นายปรีชา เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคสามัคคีธรรม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 หรือการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535/1 ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับ 3 ผู้สมัครจากพรรคพลังประชาชน
นายปรีชา เคยได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (ปองพล อดิเรกสาร) ต่อมาในรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ (อลงกรณ์ พลบุตร)
นอกจากงานการเมือง ปรีชายังเคยเป็นไวยาวัจกรวัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหารด้วย
ปรีชา ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
With Love…ด้วยรัก
With Love…ด้วยรัก ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2553 นำแสดงโดย พีชญา วัฒนามนตรี, ตรีชฎา เพชรรัตน์, อินทิรา เกตุวรสุนทร, วันธงชัย อินทรวัตร, คณวัฒน์ จันทรลาวัณย์, ศรศิลป์ มณีวรรณ์ กำกับโดย สายใจ พิมพ์ทอง
ฟ้า และ ฝน เป็นพี่น้องกัน โดยที่ฟ้าซึ่งเป็นพี่ชายมักโดนกลั่นแกล้งรังแกเสมอ ๆ และถูกล้อว่าเป็นตุ๊ด ขณะที่ฝนน้องสาวแข็งแกร่งกว่า พ่อของทั้งคู่จึงฝากให้ฝนดูแลฟ้าด้วย พ่อและแม่ของทั้งคู่เป็นเจ้าของรีสอร์ต ที่จังหวัดระยอง ทั้งคู่มีเพื่อนชื่อ ริณ หรือ แอริณ แม่ของริณเสียไปเพราะความเจ็บป่วย ริณจึงต้องดิ้นรนเลี้ยงดูตนเอง เมื่อทั้งหมดเรียนจบมัธยม และเข้ามหาวิทยาลัยในที่เดียวกัน ริณได้กลายเป็นนักแสดงชื่อดังในเวลาไม่นาน ขณะที่ฟ้าก็ได้เปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นผู้หญิงเต็มตัว ได้พบกับ ป๊อป นักกีฬาบาสเก็ตบอล ฟ้าคบกับป๊อป โดยที่ไม่รู้มาก่อนเลยว่าป๊อปคิดกับฟ้าเพียงแค่น้องสาว ขณะที่ริณก็ได้ทำงานคู่กับ เคน นักร้องหนุ่มมาแรงของวงการ และทั้งคู่ก็คบหากัน วันหนึ่ง เคน ได้ไปแสดงคอนเสิร์ตที่ระยอง ก็ได้พบกับ จูน เด็กสาวรุ่นน้องของริณ ลูกสาวเจ้าของร้านขายก๋วยเตี๋ยว จูนเป็นเด็กที่เป็นตัวของตัวเองไม่เหมือนใคร นั่นทำให้เคนสนใจในตัวจูน เมื่อข่าวคราวได้แพร่สะพัดออกไป ทำให้ริณเกิดหึง ขณะที่ฟ้าก็ได้พบกับความจริงว่า ป๊อปแท้ที่จริงแล้วคิดกับฟ้าเพียงแค่น้องสาว และป๊อปจริง ๆ แล้วกลับชอบฝน ผู้ซึ่งไม่รู้จักความรักเลย
"With Love…ด้วยรัก" เป็นผลงานภาพยนตร์ในแนวโรแมนติกดราม่าจากการผลิตของบริษัท 96 ฟิล์ม จากการกำกับของสายใจ พิมพ์ทอง ผู้กำกับฯ ซึ่งมีผลงานในเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก และยังได้นักแสดงซึ่งเป็ฌนนักแสดงหน้าใหม่เกือบทั้งหมดมาแสดงนำ
ภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2553 และทำรายได้ไปทั้งหมดแค่ 970,000 บาทเท่านั้น นับเป็นอันดับที่ 5 ของภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้ต่ำสุดในปี พ.ศ. 2553
R2a agar
R2A agar เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อ พัฒนาขึ้นเพื่อศึกษาแบคทีเรียที่อาศัยในน้ำ แบคทีเรียเหล่านี้มีแนวโน้มเจริญได้ช้า และมักถูกกดด้วยชนิดที่โตเร็วกว่าในอาหารที่มีสารอาหารมาก
ตั้งแต่พัฒนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2522 ยังมีการนำไปเลี้ยงแบคทีเรียที่ไม่โตในอาหารที่มีสารอินทรีย์ที่ซับซ้อนมาก
ส่วนประกอบ(g/l).
Proteose peptone, 0.5
Casamino acids, 0.5
Yeast extract, 0.5
Dextrose, 0.5
แป้งที่ละลายน้ำได้, 0.5
Dipotassium phosphate, 0.3
Magnesium sulfate 7H2O, 0.05
Sodium pyruvate, 0.3
วุ้น, 15
pH 7.2 ± 0.2 @ 25 °C
Cysteine lactose electrolyte deficient agar
CLED agar (cystine lactose electrolyte deficient medium) เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อที่ใช้ในการแยกและดูความแตกต่างของเชื้อในปัสสาวะ เพราะขาดอิเล็กทรอไลต์จึงป้องกันการว่ายของ "Proteus" ซิสทีอีนสนับสนุนการเกิดของโคโลนีที่ต้องใช้ซิสทีอีน เชื้อที่หมักแลกโตสจะได้โคโลนีสีเหลือง เชื้อที่หมักไม่ได้จะเกิดโคโลนีสีเขียว pH ประมาณ 7.3. CLED agar ประกอบด้วย:
โรคมะเร็งคาโปซี
โรคมะเร็งคาโปซิซาร์โคมา (Kaposi's sarcoma) ซึ่ง แพทย์บางท่านเรียกย่อว่า โรคเคเอส (KS) เป็นโรคได้ชื่อตามแพทย์ผู้วินิจฉัยโรคนี้เป็นคนแรก คือ นพ. คาโปซิ เป็นโรคพบบ่อยมากในผู้ป่วยเอดส์ เป็นมะเร็งของเนื้อเยื่อ มีเซ็นคัยมาล (Mesenchymal) ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อตัวอ่อนที่จะเจริญเปลี่ยนเป็นเซลล์เนื้อเยื่อได้หลายชนิด เช่น หลอดเลือด และหลอดน้ำเหลือง ดังนั้น มะเร็งชนิดนี้ จึงพบได้ในทุกอวัยวะทั่วตัว เช่น ผิวหนังทุกส่วน ในช่องปาก ในเนื้อเยื่อปอด และในลำไส้ และมักเกิดขึ้นพร้อมกันหลาย ๆ จุดทั่วตัว แต่ที่พบบ่อย คือ บริเวณขา และใบหน้า
อาการ มะเร็งชนิดนี้ มีลักษณะเป็นก้อนเนื้อ ค่อนข้างกลม สีคล้ำ มีขนาดต่าง ๆ กัน ตั้งแต่ เล็กกว่า 1 เซนติเมตร ไปจนถึง 10 เซนติเมตร เมื่อก้อนเนื้อมีขนาดใหญ่ มักทำให้เกิดอาการบวมของเนื้อเยื่อข้างเคียง และมีต่อมน้ำเหลือง ใกล้เคียงโต คลำได้ เช่น อาการขาบวม และต่อมน้ำเหลืองขาหนีบด้านเกิดโรคโต เมื่อโรคเกิดขึ้นในบริเวณขา เป็นต้น
สาเหตุ มะเร็งคาโปซิ เกิดจากร่างกายติดเชื้อไวรัสชนิด Human herpesvirus 8 (HHV8) ซึ่งไวรัสตัวนี้ เป็นไวรัสชนิดที่ก่อให้เกิด การติดเชื้อฉวยโอกาส (Opportunistic infection) โดยปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่สุดต่อการเกิดมะเร็งชนิดนี้ ก็คือ การมีภูมิคุ้มกันต้านทานร่างกายบกพร่องสาเหตุจาก โรคเอดส์ อย่างไรก็ตาม สามารถพบโรคนี้เกิดได้บ้าง ในคนมีภูมิคุ้มกันต้านทานโรคปกติ
การวินิจฉัย โดยการตรวจชิ้นเนื้อ ทางพยาธิวิทยา เช่นเดียวกับโรคมะเร็งทุกชนิด และโดยทั่วไป ยังไม่มีการแบ่งระยะโรค
การรักษา คือ การให้ยาต้านไวรัสเอดส์ ยาเคมีบำบัด และอาจให้รังสีรักษาร่วมด้วยเมื่อก้อนมะเร็งมีขนาดโตมาก หรือ ไม่ตอบสนองต่อยาเคมีบำบัด แต่เมื่อก้อนเนื้อมีขนาดเล็ก และเกิดเฉพาะที่ แพทย์บางท่านใช้การตัดออกโดยการจี้ด้วย ความเย็น หรือ ด้วยแสงเลเซอร์
ความรุนแรงของโรค หรือ โอกาสรักษาหาย ขึ้นกับการรักษาควบคุมโรคเอดส์ ถ้าควบคุมโรคเอดส์ได้ มะเร็งคาโปซิ มักตอบสนองต่อการรักษาได้ดี แต่ถ้าควบคุมโรคเอดส์ไม่ได้ ก็มักควบคุมมะเร็งคาโปซิไม่ได้
การติดต่อ ไวรัสชนิดก่อโรคมะเร็งคาโปซินี้ มีอยู่ในน้ำลาย และในเลือดของผู้ป่วย ดังนั้น จึงสามารถติดต่อกันได้ในหมู่รักร่วมเพศ โดยการสัมผัสน้ำลาย และเลือดของผู้ป่วย
เกลือทะเล
สหพันธ์เอเชียนเกมส์
สหพันธ์กีฬาเอเชียนเกมส์ (; ชื่อย่อ: AGF) เป็นองค์กรบริหารจัดการแข่งขันกีฬาระดับทวีปเอเชีย ระหว่างวันอาทิตย์ที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) ถึงวันพฤหัสบดีที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) ซึ่งแทนที่ด้วยสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย โดยทั้งก่อตั้งขึ้นและปิดตัวลงในกรุงนิวเดลีของอินเดียเช่นเดียวกัน
ช่วงริเริ่มก่อตั้ง.
เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2490 (ค.ศ. 1947) "ชวาหระลาล เนห์รู" ผู้ซึ่งต่อมากลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของสาธารณรัฐอินเดีย เป็นประธานในการประชุมเอเชียสัมพันธ์ที่กรุงนิวเดลี ด้วยเล็งเห็นถึงโอกาสที่เป็นไปได้ ในการจัดแข่งขันกีฬาหลากประเภทในทวีปเอเชีย โดยการเชิญชวนให้ประเทศที่สนใจเข้าร่วม ก่อนการประชุม "กูรู ดัตท์ สนธิ" สมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากลชาวอินเดีย สนับสนุนให้ "ญาดาวินทร์ ซิงห์ มหาราชาแห่งปาเตียลา" (Yadavindra Singh, Maharaja of Patiala) ซึ่งต่อมาเป็นประธานสมาคมโอลิมปิกแห่งอินเดีย (Indian Olympic Association) เป็นผู้ประสานงานจัดประชุมเพื่อก่อตั้งสหพันธ์กีฬาของเอเชีย ซึ่งข้อเสนอดังกล่าวไม่เป็นที่ยอมรับของผู้แทนบางกลุ่ม ทว่าอีกส่วนหนึ่งที่ให้การรับรองก็ปฏิเสธการพิจารณาต่อ
ต่อมาในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน สมาคมโอลิมปิกแห่งอินเดีย ซึ่งแต่เดิมได้รับการสนับสนุนให้กำกับดูแลการแข่งขัน กลับตัดสินใจถอนตัวไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ สนธิซึ่งเป็นประธานสหพันธ์กรีฑาสมัครเล่นแห่งอินเดีย (Amateur Athletic Federation of India; ปัจจุบันคือสหพันธ์กรีฑาของอินเดีย; Athletics Federation of India) จึงให้การรับรองแก่"การแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์เอเชีย" (Asian Athletic Championships) ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948) ซึ่งจัดเฉพาะกรีฑาประเภทลู่และลาน โดยสนธิเป็น Chairman และเชิญให้ญาดาวินทร์มาเป็น President ของการแข่งขันรายการนี้ จากนั้นราวต้นเดือนกรกฎาคม สหพันธ์กรีฑาสมัครเล่นแห่งอินเดีย ก็ส่งคำเชิญไปยังประเทศต่างๆ ในทวีปเอเชีย แต่การตอบสนองไม่ค่อยดีนัก เพราะกำหนดการแข่งขันซ้อนทับกับกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 14 ซึ่งเริ่มต้นในวันที่ 29 กรกฎาคม ของปีเดียวกันนั้น
การประชุมที่กรุงลอนดอน.
ในวันที่ 8 สิงหาคม ระหว่างการแข่งขันที่สหราชอาณาจักร สนธิจัดประชุมที่โรงแรมเมานต์รอยัลในกรุงลอนดอน โดยเชิญคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ ของทุกประเทศในเอเชียที่ร่วมการแข่งขันครั้งนั้น ซึ่งหมายถึง หัวหน้าคณะนักกีฬาทีมชาติ ของอัฟกานิสถาน พม่า ซีลอน (ปัจจุบันคือ ศรีลังกา) สาธารณรัฐประชาชนจีน อินเดีย อิหร่าน อิรัก เลบานอน ปากีสถาน ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ เกาหลีใต้ และซีเรีย แต่มีเพียงผู้แทนจากพม่า ซีลอน จีน อินเดีย ฟิลิปปินส์ และเกาหลีใต้ เข้าร่วมเท่านั้น
สนธิมีข้อเสนอสองทางคือ เดินหน้าจัดการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์เอเชีย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) ที่กรุงนิวเดลีต่อไป หรือก่อตั้งสหพันธ์กีฬาตามรูปแบบของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล โดย"จอร์จ บาร์โตโลเม วาร์กัส" ผู้ก่อตั้งสหพันธ์กีฬาสมัครเล่นแห่งฟิลิปปินส์ (Philippine Amateur Athletic Federation; ปัจจุบันคือคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งฟิลิปปินส์; Philippine Olympic Committee) และสมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากลชาวฟิลิปปินส์คนแรก ให้การสนับสนุนอย่างแข็งขันแก่ข้อเสนอหลัง ซึ่งผู้ร่วมประชุมแปรญัตติให้การรับรองข้อเสนอแรก เพื่อส่งเสริมการพัฒนาสมาพันธ์ต่อไป โดยข้อตกลงดังกล่าวนำไปสู่การประชุม ระหว่างการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์เอเชีย และมีการแต่งตั้งคณะอนุกรรมการ ซึ่งประกอบด้วยผู้แทนจาก 4 ประเทศ เพื่อร่างธรรมนูญและข้อบังคับของสมาพันธ์
การประชุมที่กรุงนิวเดลี.
ในที่สุด การแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์เอเชียก็มิได้เกิดขึ้น เนื่องจากสภาวะที่ไม่แน่นอน และอุปสรรคทางเศรษฐกิจของประเทศที่ร่วมแข่งขัน แต่การประชุมยังจัดขึ้นที่พระราชวังในมหาราชาแห่งปาเตียลา (ปัจจุบันเป็นศาลปาเตียลา (Patiala House Courts Complex) หนึ่งในห้าศาลแขวงของมหานครเดลี) ชานกรุงนิวเดลี โดยมีผู้แทนจาก 9 ชาติในทวีปเอเชีย ประกอบด้วย อัฟกานิสถาน พม่า ซีลอน อินเดีย อินโดนีเซีย เนปาล ปากีสถาน ฟิลิปปินส์ และไทย เมื่อวันที่ 12 และ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 คณะอนุกรรมการเสนอร่างธรรมนูญสหพันธ์ ซึ่งมีการพิจารณาปรับปรุงใหม่อีกครั้ง โดยอ้างอิงกับ ที่เป็นธรรมนูญของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล แล้วจึงให้การรับรอง
หลังจากนั้น คณะอนุกรรมการเสนอขอแก้ไขชื่อสหพันธ์ จากเดิมคือสหพันธ์กีฬาสมัครเล่นแห่งเอเชีย (Asian Amateur Athletic Federation) เป็นสหพันธ์เอเชียนเกมส์ เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจคลาดเคลื่อนจากความหมายจริง ที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้คำว่า “Athletic” ซึ่งแปลได้ทั้ง “กีฬา” และ “กรีฑา” โดยอัฟกานิสถาน พม่า อินเดีย ปากีสถาน และฟิลิปปินส์ ถือเป็น 5 ชาติสมาชิกก่อตั้งสหพันธ์เอเชียนเกมส์ หลังจากลงนามในธรรมนูญสหพันธ์ฉบับสมบูรณ์ ซึ่งผู้แทนของอีก 4 ประเทศก็ร่วมลงนามเช่นกัน แต่ยังจำเป็นต้องได้รับการอนุมัติจากรัฐบาล หรือสมาคมกีฬาแห่งชาติเหล่านั้นเสียก่อน โอกาสเดียวกันนั้น สหพันธ์จัดการเลือกตั้งผู้บริหารชุดแรก โดยมี"มหาราชาธิราช ญาดาวินทร์ ซิงห์" เป็นประธาน "จอร์จ บาร์โตโลเม วาร์กัส" เป็นรองประธาน และ"กูรู ดัตท์ สนธิ" เป็นเลขาธิการกับเหรัญญิก
วิกฤตการณ์และภาวะเปลี่ยนแปลง.
ในยุคต่อมาเริ่มเกิดปัญหาขึ้น ตั้งแต่การแข่งขันครั้งที่ 4 เมื่อปี พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) เนื่องจากอินโดนีเซียซึ่งเป็นเจ้าภาพ ไม่ยินยอมให้สาธารณรัฐประชาชนจีนและอิสราเอลเข้าร่วมการแข่งขัน โดยอ้างปัญหาทางการเมืองและศาสนา เป็นผลให้คณะกรรมการโอลิมปิกสากล ประกาศงดสนับสนุนการแข่งขัน พร้อมทั้งปลดอินโดนีเซียพ้นจากสมาชิกภาพของโอลิมปิกสากล ทั้งนี้ สมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย (The Asian Football Confederation; AFC) สหพันธ์สมาคมกรีฑานานาชาติ (International Association of Athletics Federations; IAAF) และ สหพันธ์ยกน้ำหนักนานาชาติ (International Weightlifting Federation) (IWF) ยังเพิกถอนไม่รับรองการแข่งขันประเภทนั้นด้วย
จากนั้นในปี พ.ศ. 2513 (ค.ศ. 1970) ญี่ปุ่นขอเป็นเจ้าภาพ ทว่าปฏิเสธในภายหลัง เนื่องจากนครโอซากาได้รับเลือกให้จัดงานแสดงสินค้าโลก (เอ็กซ์โป) ในปีเดียวกันนั้น เกาหลีใต้ระงับแผนการเป็นเจ้าภาพจัดแข่งขัน เนื่องจากวิกฤตทางความมั่นคงของชาติ แต่เหตุผลที่แท้จริงเกิดจากวิกฤตทางการเงิน จึงกดดันให้ไทยซึ่งจัดการแข่งขันครั้งที่ 5 เมื่อปี พ.ศ. 2509 (ค.ศ. 1966) ไปแล้ว รับเป็นเจ้าภาพครั้งถัดมาที่กรุงเทพฯอีกครั้ง โดยใช้งบที่เกาหลีใต้โอนมา อนึ่ง การแข่งขันครั้งนี้ ยังมีการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ไปทั่วโลกเป็นครั้งแรกด้วย โดยในการแข่งขันครั้งที่ 7 เมื่อปี พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) ที่กรุงเตหะรานของอิหร่าน ยอมรับให้สาธารณรัฐประชาชนจีน ไต้หวันในนาม (แม้ที่ประชุมสหพันธ์เอเชียนเกมส์เมื่อปีที่แล้ว จะมีมติยกเลิกสถานะการเข้าแข่งขันก็ตาม) เกาหลีเหนือ มองโกเลีย อิสราเอล (แม้มีการต่อต้านจากโลกอาหรับ)
ในปีถัดมา ปากีสถานขอยกเลิกการเป็นเจ้าภาพครั้งที่ 8 ในปี พ.ศ. 2521 (ค.ศ. 1978) เนื่องจากเกิดวิกฤตทางการเมืองและการเงิน ซึ่งประเทศไทยเข้าให้ความช่วยเหลือ และจัดการแข่งขันที่กรุงเทพฯ เป็นครั้งที่สาม แต่สหพันธ์เอเชียนเกมส์ ออกมติไม่ยินยอมให้ จีนไทเปและอิสราเอล เข้าร่วมแข่งขัน อันมีสาเหตุมาจากปัญหาการเมืองภายในของทั้งสองชาติ ทำให้เกิดความกังวลต่อการรักษาความปลอดภัย เป็นเหตุให้องค์กรกีฬาระดับนานาชาติหลายแห่ง ออกมาทักท้วงต่อต้าน โดยเฉพาะสหพันธ์สมาคมกรีฑานานาชาติ (International Association of Athletics Federations; IAAF) ถึงกับประกาศขู่ว่า หากนักกรีฑาของชาติใด เข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์คราวนี้ สหพันธ์ฯจะกีดกันไม่ให้เข้าแข่งขัน ในกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 22 ประจำปี พ.ศ. 2523 (ค.ศ. 1980) ซึ่งส่งผลกระทบให้นักกีฬาหลายชาติ ขอถอนตัวจากการแข่งขันครั้งนี้
จากวิกฤตการณ์ดังกล่าว คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติในทวีปเอเชีย ตัดสินใจเปิดการประชุมร่วมกันในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) โดยไม่มีการแจ้งให้ทางอิสราเอลเข้าร่วมด้วย เพื่อยกร่างแก้ไขธรรมนูญสหพันธ์เอเชียนเกมส์ มีสาระสำคัญคือ การจัดตั้งสมาคมบริหารจัดการกีฬาเอเชียนเกมส์ขึ้นใหม่ เรียกว่า สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ซึ่งมีสมาชิกชุดก่อตั้ง เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกของ 34 ชาติในเอเชีย และก่อตั้งอย่างเป็นทางการ ระหว่างการประชุมครั้งแรก ของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) ที่กรุงนิวเดลี ก่อนการแข่งขันครั้งที่ 9 ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองหลวงของอินเดียตามกำหนดเดิม โดยไม่มีการยกเลิกกำหนดการต่างๆ ซึ่งสหพันธ์เอเชียนเกมส์จัดทำไว้แล้ว จากนั้นสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย จึงเริ่มรับหน้าที่กำกับดูแลเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 10 ซึ่งโซลของเกาหลีใต้เป็นเจ้าภาพ เมื่อปี พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) เป็นครั้งแรก มาจนถึงปัจจุบัน
พรรคธรรมาธิปัตย์
พรรคธรรมาธิปัตย์ อาจหมายถึง
น้องหมวย ก่อเกียรติยิม
น้องหมวย ก่อเกียรติยิม มีชื่อจริงว่า กาญจนา ทุ่งไธสงค์ เกิดวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 10 เสมอ 3 แพ้ 3
พรรคสหกรณ์
ภาษาทวาย
ภาษาทวาย (Dawai) หรือ ภาษาตองโย (Taungyo) มีผู้พูดในพม่า 40,000 คน (พ.ศ. 2543) พบในภาคตะวันออกตอนกลาง ตั้งแต่ตอนไต้ของรัฐฉานไปจนถึงทวายและเขตตะนาวศรี จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยพม่า เป็นภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาพม่า เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
อุลตร้าแมน (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2547)
เอสเอ็มเอฟ
เอสเอ็มเอฟ (SMF ย่อมาจาก Simple Machines Forum) เป็นโปรแกรมระบบกระดานสนทนาหรือที่นิยมเรียกกันว่าเว็บบอร์ดบนอินเทอร์เน็ตแบบโอเพนซอร์ส ทำงานด้วยภาษาพีเอชพี ควบคู่กับระบบฐานข้อมูล โดยรับรองการทำงานของฐานข้อมูลหลากหลายชนิด ได้แก่ MySQL, SQLite หรือ PostgreSQL ด้วยความที่ใช้ภาษาพีเอชพีในการพัฒนา รวมถึงการแพร่หลายของระบบฐานข้อมูล MySQL รวมถึงมีตัวช่วยการติดตั้งที่ง่าย (Wizard installer) มีรูปแบบของธีม (Themes) และส่วนเสริมฟังก์ชันการใช้งาน (Modifications) ให้เลือกใช้มากมาย ทำให้ SMF ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย
SMF ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อใช้แทน YaBB SE ซึ่งเป็นซอฟต์แวร์ประเภทฟอรั่มอีกตัวหนึ่ง ซึ่งมีปัญหาในการพัฒนาโดยใช้ภาษา Perl เป็นหลัก เนื่องด้วยปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้น ในขณะที่ YaBB ได้ก่อให้เกิดปัญหาในการจัดสรรทรัพยากรในหลายๆระบบ YaBB SE ถูกเขียนขึ้นมาด้วยภาษา PHP แบบหยาบๆ ซึ่งก่อให้เกิดปัญหาในการใช้งานทั้งในเรื่องของทรัพยากรและความปลอดภัยของระบบ เหมือนๆกับ YaBB รุ่นเก่าๆ Joseph Fung และ Jeff Lewis แห่ง Lewis Media Inc. เจ้าของ YaBB SE และเป็นผู้ให้กำเนิด SMF จึงได้ตัดสินใจที่จะสร้างซอฟต์แวร์ ภายใต้ชื่อใหม่และแบรนด์ใหม่
SMF เริ่มต้นขึ้นด้วยการเป็นโครงการเล็กๆ โดยผู้ใช้ที่ใช้รหัสชื่อว่า "[Unknown]" (หนึ่งในนักพัฒนาของ YaBB SE) โครงการนี้เติบโตขึ้นอย่างช้าๆ ภายใต้การเสนอแนะความคิดเห็น และการส่งความคิดเห็นต่างๆที่เป็นประโยชน์ต่างๆ เข้ามาในโครงการโดยสมาชิก เช่นการร้องขอคุณลักษณะใหม่ๆของซอฟต์แวร์ และการแจ้งเตือนด้านความปลอดภัยของซอฟต์แวร์ การปรับปรุง YaBB SE ได้รับการพัฒนาเป็นเวลาหลายปี แต่ในที่สุดก็ได้ถูกแทนที่โดยโครงการพัฒนา SMF และเกิดการแข่งขันกันขึ้น ความนิยมในตัว new YaBB SE fork ได้จุดประกายให้เกิดการเขียนโค้ดใหม่ที่สมบูรณ์ขึ้น โดยคำนึงถึงความปลอดภัยและประสิทธิภาพการใช้งานเป็นสำคัญ นี่เองจึงกลายมาเป็น SMF หรือ Simple Machines Forum ในทุกวันนี้
SMF ถูกปล่อยออกมาให้ทดสอบในครั้งแรกในรุ่นที่มีชื่อว่า SMF 1.0 Beta 1a ซึ่งถูกปล่อยออกมาในวันที่ 30 ตุลาคม 2546 เฉพาะสมาชิกประเภทชาเตอร์ (Charter Member) เท่านั้น
วันที่ 23 ตุลาคม 2549 Simple Machines LLC ได้จดทะเบียนในรัฐแอริโซนา และโอนถ่ายลิขสิทธิ์จาก Lewis Media มาเป็น Simple Machines LLC เสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2549 โดยจุดมุ่งหมายหลักคือ "การมุ่งมั่นพัฒนาซอฟต์แวร์เสรี โดยไม่ต้องรับรู้ถึงความเสี่ยงจากอิทธิพลขององค์กร"
Simple Machines ได้รับรางวัล the best free forum software ในปี 2552
คุณลักษณะและความสามารถในการใช้งาน.
ในวันที่ 8 เมษายน 2550 Simple Machines ได้ประกาศเปิดตัวรุ่นต่อไปของ SMF คือ SMF 2.0 ซึ่งได้รับการพัฒนาควบคู่ไปกับ SMF 1.1 มาตั้งแต่เดือนธันวาคม 2548 ในรุ่นนี้มีหลายความสามารถใหม่ๆที่ถูกเพิ่มเข้ามา อาทิเช่น
รุ่นล่าสุดของ SMF 2.0 ปล่อยออกมาล่าสุดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2554 คือ SMF 2.0.2
การรองรับภาษาอื่นๆ.
SMF ถูกแปลเป็นภาษาต่างๆมากกว่า 47 ภาษาทั่วโลก เช่นภาษา Albanian, Arabic, Bengali, Bulgarian, Catalan, Chinese, Croatian, Czech, Danish, Dutch, English, English British, Finnish, French, German, Greek, Hebrew, Hindi, Hungarian, Indonesian, Italian, Japanese, Kurdish, Macedonian, Malay, Norwegian, Persian, Polish, Portuguese, Romanian, Russian, Serbian, Spanish, Slovak, Swedish, Thai, Turkish, Ukrainian, Urdu และ Vietnamese นอกจากนี้ SMF ยังถูกแปลเป็นภาษาอื่นๆมากกว่า 30 ภาษา โดยใช้เครื่องมือออนไล์ที่เรียกว่าตัวแก้ไขภาษา สำหรับทีมงานนักแปลภาษาอย่างเป็นทางการของ SMF การเข้ารหัสแบบ UTF-8 และแบบที่ไม่ใช่ UTF-8 สามารถใช้ได้สำหรับทุกรุ่น
โยไก
โยไก  ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่า "ภูติ" หรือ "ปิศาจ" เป็นประเภทหนึ่งของสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ ในคติความเชื่อญี่ปุ่น ซึ่งโยไกอาจจะนำโชคลาภหรือลางร้ายมาก็เป็นได้ ซึ่งในบันทึกหรือคำบอกเล่าต่างๆของผู้คน บ่อยครั้งที่มักจะพบเจอโยไกที่มีลักษณะคล้ายกับสัตว์ (เช่น คัปปะ มีกระดองคล้ายเต่า หรือ เท็งงุ มีปีกคล้ายนก) ซึ่งบางครั้งโยไกสามารถปรากฏอยู่ในร่างมนุษย์และปะปนกับผู้คนได้ หรืออาจจะปรากฏในรูปแบบอื่นๆ ที่มนุษย์ทั่วไปไม่สามารถมองเห็น
โยไกมักจะมีอำนาจที่เหนือธรรมชาติ โดยประเภทแปลงกายเป็นหนึ่งในประเภทที่พบมากที่สุด ซึ่งความสามารถในการแปลงกายนี้ เรียกว่า "โอบาเกะ"
ตามคติชนของญี่ปุ่นแล้ว สามารถจำแนกโยไกได้เป็น 3 ประเภทหลักๆด้วยกัน โดยทั่วไปแล้ว "โยไก" เป็นคำที่มีความหมายกว้าง สามารถใช้ได้ครอบคลุมกับสัตว์ประหลาดและสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติได้ทั้งหมด
โอบาเกะ.
หรือโยไกที่แปลงกาย โดยส่วนมากแล้วโยไกประเภทนี้มักจะแปลงร่างเป็นมนุษย์ในร่างผู้หญิง บางส่วนโยไกประเภทนี้เป็นรูปแบบของสัตว์อาทิ
โอนิ.
อีกประเภทหนึ่งของโยไกที่ชาวบ้านรู้จักดีคือโอนิ ซึ่งเป็นพวกยักษ์ที่คอยเฝ้าดูแลภูเขาต่างๆ ร่ายกายมักจะมีสีแดง, ฟ้า, หรือน้ำตาล มีเขาสองเขา ปากกว้างและมีวงเขี้ยว 2 อัน มักสวมใส่ผ้าเตี่ยว หนังเสือ อาจถือกระบองหรือดาบ โดยโอะนิมักมีภาพลักษณ์ที่เลวร้าย แต่บางครั้งพวกเขาก็เป็นศูนย์รวมของพลังธรรมชาติ เชื่อว่าพวกเขาอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ
สึกุโมงามิ.
เป็นโยไกที่กำเนิดจากข้าวของเครื่องใช้เก่าแก่ต่างๆ ที่มนุษย์ละทิ้ง โยไกประเภทนี้โดยส่วนมากแล้วไม่มีพิษภัยต่อมนุษย์ และอาจอาศัยอยู่ในบ้านเรือนของมนุษย์โดยทั่วไป โยไกประเภทนี้ อาทิ
รูปแบบมนุษย์.
มีโยไกจำนวนมากที่มาจากมนุษย์ธรรมดาสามัญ ซึ่งส่วนมากมีสาเหตุมาจากสภาวะทางอารมณ์และจิตใจที่เลวร้าย จนในที่สุดตัวตนและจิตใจของเขาก็กลายเป็นสิ่งชั่วร้าย โยไกประเภทนี้ อาทิ
โดะโระทะโบ
เรียกเธอว่าพระเจ้า สึซึมิยะ ฮารุฮิ
แม่เจ้าอุษาราชเทวี
คะมะอิทะชิ
ภาษาเบอไลต์
ภาษาเบอไลต์  หรือ เลเมอติง (Lemeting) มีผู้พูด 1,000 คนในบรูไน อาจจะมีในรัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซียด้วยแต่ไม่ทราบจำนวน พูดภาษามลายูบรูไนได้ด้วย ส่วนมากเป็นผู้ใหญ่ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย สาขาบอร์เนียวเหนือ สาขาย่อยซาราวักเหนือ
มิดแลนด์สแควร์
มิดแลนด์สแควร์  หรือชื่อทางการคือ อาคารโตโยต้าไมนิชิ  เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในจังหวัดไอจิ และเป็นอันดับที่ห้าของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในเขตนากามูระ เมืองนาโงยะ เปิดใช้งานเมื่อปี ค.ศ. 2007 มีความสูงทั้งสิ้น 247 เมตร
อาคารสำนักงานปกครองเขตมหานครโตเกียว
ศิลปะนามธรรม
ศิลปะนามธรรม  ใช้ภาษาภาพในการสื่อความหมายด้วย สี และลายเส้น เพื่อสร้างสัดส่วนซึ่งอาจจะประกอบขึ้นในระดับความเป็นนามธรรมที่แตกต่างกันไป ตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาไปจนถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ศิลปะตะวันตกรับอิทธิพลในการใช้ทัศนมิติและความพยายามในการทำให้สมจริงมากที่สุด ขณะที่ศิลปะของวัฒนธรรมนอกทวีปยุโรปถูกเข้าถึงและแสดงให้เห็นแนวทางอันหลากหลายในการอธิบายทัศนประสบการณ์ของตัวศิลปิน จนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ศิลปินหลายคนรู้สึกถึงความต้องการที่จะสร้างสรรค์ศิลปะแนวใหม่ ซึ่งสามารถที่จะถ่ายทอดการเปลี่ยนแปลงพื้นฐานของเทคโนโลยี, วิทยาศาสตร์ และปรัชญา ต้นตอที่ทำให้ศิลปินสร้างสรรค์งานศิลปะของตัวเองนั้นมีหลากหลาย และสะท้อนให้เห็นสภาพก่อนการเปลี่ยนแปลงทั้งทางสังคมและปัญญาในทุกแง่มุมของวัฒนธรรมยุโรปในขณะนั้น
ศิลปะนามธรรม ศิลปะไร้รูปแบบตายตัว ศิลปะไร้รูปธรรม และศิลปะไม่แสดงลักษณ์ คือศิลปะที่เกี่ยวข้องกันอย่างหลวมๆ แม้ในความหมายเชิงลึกอาจมีความแตกต่างกันก็ตาม
ศิลปะนามธรรมชี้ให้เห็นการละทิ้งค่านิยมในการสร้างสรรค์ภาพให้มีความสมจริงของวงการศิลปะ การวาดภาพโดยที่ไม่เน้นความสมจริงนี้อาจแสดงไว้เพียงเล็กน้อย, บางส่วน หรืออาจจะแสดงไว้โดยสมบูรณ์ทั้งชิ้นงาน ศิลปะนามธรรมคงอยู่ต่อเนื่องเรื่อยมา แม้แต่ศิลปะที่พยามยามจะทำให้มีองศามากที่สุดก็อาจจะเรียกได้ว่าเป็นศิลปะนามธรรม และตั้งแต่การแสดงภาพอย่างสมบูรณ์แบบเริ่มมีความยุ่งยากที่จะเข้าถึงแก่นแท้ งานศิลปะที่ใช้ความเป็นอิสระและแตกต่างไปจากเดิมทั้งรูปแบบและการใช้สีซึ่งมีความเด่นสะดุดตาก็อาจถูกเรียกว่าเป็นศิลปะนามธรรมได้ด้วยเช่นกัน ศิลปะนามธรรมโดยสมบูรณ์คือศิลปะที่ไม่สามารถโยงเข้ากับแหล่งอ้างอิงรูปธรรมใดได้เลย ตัวอย่างเช่น ในศิลปะนามธรรมทรงเรขาคณิตน้อยครั้งที่จะพบแหล่งต้นตอของแนวคิดหรือรูปทรงที่ปรากฏเป็นรูปธรรมในธรรมชาติ ซึ่งทั้งศิลปะรูปแบบตายตัวและศิลปะนามธรรมโดยสมบูรณ์ต่างก็มีความเฉพาะตัวที่เหมือน แต่ศิลปะรูปแบบตายตัวและศิลปะเสมือนจริง (หรือศิลปะสัจนิยม) มักจะมีบางส่วนที่เป็นนามธรรมปรากฏด้วยอยู่บ่อยครั้ง
ทั้งศิลปะนามธรรมทรงเรขาคณิตและศิลปะนามธรรมแบบพลิ้วไหวมักจะมีความเป็นนามธรรมโดยสมบูรณ์อยู่บ่อยครั้ง และหนึ่งในพัฒนาการอันหลากหลายของศิลปะที่กลายมาเป็นศิลปะนามธรรมบางส่วน เช่น ศิลปะคติโฟวิสต์ที่เน้นการใช้สีแบบผิดแปลกอย่างจงใจและเด่นชัด หรือลัทธิคิวบิสม์ที่เน้นการทำให้รูปแบบการวาดภาพสิ่งต่างๆ ในชีวิตจริงผิดแผกไปจากเดิมอย่างเห็นได้ชัด
ผู้ที่ริเริ่มศิลปะนามธรรมคือ วาสสิลี แคนดินสกี ชาวรัสเซีย เขากล่าวว่าความสำคัญของจิตกรรมอยู่ที่ความรู้สึกของสีและการจัดรูปทรง (Colour of Form) สำหรับการถ่ายทอดออกมาเป็นศิลปะนั้นแคนดินสกีคำนึงถึงหลักสองอย่าง คือความรู้สึกภายนอกและความรู้สึกภายใน