pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มิไฮโลวา เกิดในชุมชนใกล้กับหมู่บ้านครูชิซี  ตำบลตาเชฟสกายา  ในจังหวัดคาซัน พ่อของเธอเป็นกะลาสีในกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย เขาเสียชีวิตลงในยุทธการซิโนปี  ในปี ค.ศ. 1853 (พ.ศ. 2396) ซึ่งเป็นช่วงเริ่มต้นสงครามไครเมีย ขณะนั้นเธอมีอายุ 17 ปี
ก่อนสงคราม เธอทำงานเป็นพนักงานซักผ้าและช่างเย็บปักถักร้อยให้กับบุคลากรของกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซียในเขตโคราบืลนาเย  ของเมืองเซวัสโตปอล ใกล้อู่ต่อเรือเซวัสโตปอล เธอออกจากบ้านเมื่อเกิดสงครามเพื่อช่วยดูแลทหารรัสเซียที่ได้รับบาดเจ็บในสนามรบระหว่างยุทธการอัลมา (กันยายน ค.ศ. 1854) เธอตั้งสถานพยาบาลโดยใช้น้ำส้มสายชูและแถบผ้าจากเสื้อของเธอเพื่อทำความสะอาดและแต่งบาดแผลของทหาร เธอได้รับยกย่องเป็นภคินีเมตตาธรรม  ของกองทัพจักรวรรดิรัสเซียคนแรกระหว่างสงครามไครเมีย
จักรพรรดินีโคลัสที่ 1 (สวรรคต ค.ศ. 1855) พระราชทานเครื่องอิสริยาภรณ์นักบุญเจ้าชายวลาดีมีร์  แก่เธอพร้อมด้วยรางวัลเหรียญทอง "แห่งความขยันหมั่นเพียร"  ซึ่งเธอเป็นหญิงชาวรัสเซียชนชั้นล่างเพียงคนเดียวที่ได้รับรางวัลนี้ เธอยังได้รับรางวัลเหรียญเงิน 500 รูเบิล ต่อมาเธอได้สมรสกับพลทหารมักซิม คโวรอสตอฟ  ในปี ค.ศ. 1855 และจักรพรรดิพระราชทานเงินขวัญถุงอีก 1,000 รูเบิลเหรียญเงิน
ทั้งคู่เปิดกิจการโรงแรมขนาดเล็กในหมู่บ้าน แล้วย้ายไปที่เมืองนีโคลาเยฟ  แต่ในที่สุดดาชาก็กลับมาที่เมืองเซวัสโตปอล ซึ่งเธอได้เปิดร้านจำหน่ายสุราพร้อมทั้งทำงานในโรงพยาบาล เมื่อเกษียณเธอได้รับรูปเคารพพระคริสต์ซึ่งผู้เคยเป็นผู้ป่วยของเธอร่วมกันบริจาคเงินซื้อเป็นของขวัญ
เธอเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1892 บันทึกระบุว่าเธอได้รับการฝังในสุสานของเมืองโคราบืลนาเย ขณะที่อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าเธอกลับไปที่บ้านเกิดซึ่งไม่มีญาติของเธอเหลืออยู่ หลังจากบริจาครูปเคารพของนักบุญนิโคลัสให้กับโบสถ์ท้องถิ่น เธอออกจากหมู่บ้านชือลานกึย  ใกล้กับหมู่บ้านที่เป็นบ้านเกิดของเธอ และเสียชีวิตในอีกหกเดือนต่อมา
แม่น้ำเชินเจิ้น
แม่น้ำเชินเจิ้น, ลำน้ำเชินเจิ้น หรือ แม่น้ำซั้มจัน (ในสำเนียงกวางตุ้ง)  เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างฮ่องกงและจีนแผ่นดินใหญ่ ร่วมกับแม่น้ำชาโถวเจี่ยว (Sha Tau Kok River), อ่าวเมิร์ส (Mirs Bay) และอ่าวลึก (Deep Bay; หรือเรียกอ่าวเชินเจิ้น)
แม่น้ำเชินเจิ้นเป็นส่วนหนึ่งของการจำกัดอาณาเขตการเช่า ‘เขตดินแดนใหม่’ (เขตนิวเทร์ริทอรีส์) ซึ่งสหราชอาณาจักรได้บีบบังคับให้จีนทำสัญญา ‘เช่าซื้อ’ พื้นที่ทางตอนใต้ของลำน้ำเชินเจิ้นใน ค.ศ. 1898 (เรียก อนุสัญญาว่าด้วยการขยายดินแดนฮ่องกง (中英展拓香港界址专条) หรือที่รู้จักในชื่ออนุสัญญาปักกิ่งครั้งที่สอง)
แม่น้ำเชินเจิ้นแบ่งเขตเหยิ่นหล่อง เขตเหนือ ของฮ่องกง และเมืองเชินเจิ้น มณฑลกวางตุ้ง มีแหล่งต้นน้ำอยู่ที่เขาอู่ถง ในเชินเจิ้นแม่น้ำสาขา ได้แก่ แม่น้ำเหลียนถัง (蓮塘河), แม่น้ำอู๋ถง (梧桐河), แม่น้ำผิงหยวน (平原河), แม่น้ำชาวาน (沙灣河), แม่น้ำปู้จี๋ (布吉河), แม่น้ำฝูเถียน (福田河), แม่น้ำซินโจว (新洲河) และแม่น้ำหฺวางกั่ง (皇崗河) น้ำล้นระบายจากอ่างเก็บน้ำเสินเจิ้นไหลลงสู่แม่น้ำนี้เช่นกัน ปากแม่น้ำไหลลงสู่อ่าวเชินเจิ้น (Shenzhen Bay หรือเรียก Deep Bay และ Hau Hoi Wan) ที่ชะวากทะเลของแม่น้ำมีพื้นที่ชุ่มน้ำอนุรักษ์หมี่ผู่ (米埔自然护理区)
แม่น้ำเชินเจิ้นมีชื่อเดิมว่า "ลำน้ำหมิง" (明溪) และได้เปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบันตั้งแต่ "อนุสัญญาว่าด้วยการขยายดินแดนฮ่องกง" ใน ค.ศ. 1898 ซึ่งเป็นแม่น้ำเขตแดนของการเช่าฮ่องกงของอังกฤษ ในระยะเวลา 99 ปี (เขตนิวเทร์ริทอรีส์) และยังเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในฮ่องกงอีกด้วย ในช่วงสงครามเย็น ผู้อยู่อาศัยบนแผ่นดินใหญ่จำนวนมากหนีไปฮ่องกงผ่านทางแม่น้ำเชินเจิ้น ดังนั้นจึงถูกเรียกว่า "กำแพงเบอร์ลินแห่งประเทศจีน"
ปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 โค้งน้ำลั่วหม่าโจว (Lok Ma Chau Loop) เป็นส่วนหนึ่งของจีนแผ่นดินใหญ่ ต่อมาเมื่อมีความพยายามในการบรรเทาปัญหาน้ำท่วมและปัญหามลพิษด้วยงานวิศวกรรมชลประทาน เพื่อปรับแม่น้ำแม่น้ำเชินเจิ้นในช่วงนี้ที่คดเคี้ยวให้ตรง ทำให้พื้นที่ส่วนนี้เป็นข้อพิพาทในการครองที่ดิน เนื่องเขตแดนทางธรรมชาติเคลื่อนไปทางเหนือจากลำน้ำที่ตัดใหม่ ด้วยข้อยุติจากการพัฒนาข้อตกลงของอุทยานนวัตกรรมและเทคโนโลยีฮ่องกง-เชินเจิ้น (; Hong Kong-Shenzhen Innovation and Technology Park) รัฐบาลจีนได้โอนที่ราบภายในโค้งน้ำลั่วหม่าโจวให้แก่ฮ่องกงเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2017 ซึ่งจะเพิ่มพื้นที่เขตสำนักงาน 1.2 ล้านตารางเมตรสำหรับบริษัทในฮ่องกงและเชินเจิ้นอุทยานเทคโนโลยีนี้คาดว่าจะบริหารจัดการโดยองค์การอุทยานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีฮ่องกง (Hong Kong Science and Technology Parks Corporation)
พระยาชัยสุนทร (ทอง)
พระยาชัยสุนทร (ทอง) หรืออีกนามเรียกว่า “ท้าวทอง” เป็นเจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 5 (พ.ศ. 2389–2394) เป็นต้นเชื้อสายตระกูลเช่น วงศ์กาฬสินธุ์ ทองเยี่ยม เป็นต้นซึ่งผู้ใช้นามสกุลส่วนใหญ่ตั้งรกรากและอาศัยอยู่ในจังหวัดสกลนครกาฬสินธุ์และร้อยเอ็ดในปัจจุบัน
เกิดเมื่อราวปี พ.ศ.ใดไม่ปรากฏ บิดาคือพระยาไชยสุนทร(เจียม) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 3 กับญานางทองคำ มีพี่น้องร่วมสายโลหิต 7 คน ได้แก่ 1)นางพัน 2)ท้าวทอง 3)ท้าวด่าง 4)ท้าวสุริยะ 5)ท้าวบุญมา 6)นางดา 7)นางหลอด เป็นต้น
• เมื่อเติบโตขึ้นได้เข้ารับราชการในกรมการเมืองกาฬสินธุ์และได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ “พันทอง” ตำแหน่งนายหมวด ในสมัยพระยาไชยสุนทร (เจียม) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 3 ได้เป็นที่ราชวงศ์และอุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์ ในสมัยพระยาไชยสุนทร(หล้า) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 4
ภายหลังพระยาไชยสุนทร(หล้า) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 4 ได้ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา ใน ปี พ.ศ. 2380 กรมการเมืองกาฬสินธุ์ได้มีใบบอกกราบบังคมทูลให้โปรดเกล้าฯ พระทานสัญญาบัตรตั้งท้าวทอง เป็นที่พระยาไชยสุนทร เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ และท้าวปัดสา(ละ)บุตรท้าวหมาป้องเป็นที่อุปฮาด ท้าวกิ่งบุตรอุปฮาดหมาสุยเป็นที่ราชวงศ์ และท้าวขัตตินะ(เกษ)บุตรราชวงศ์เซียงโคตรเป็นที่ราชบุตร
•ปี พ.ศ. 2391 พระยาไชยสุนทร(ทอง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ มีใบบอกว่า พระศรีสุวรรณ(พระคำแดง) เจ้าเมืองแซงบาดาลป่วยถึงแก่กรรม จึงขอโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งอุปฮาด(จำปา) เป็นที่”พระศรีสุวรรณ” ว่าราชการเมืองแซงบาดาลต่อไป
•ปี พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 เสด็จสวรรคต พระยาไชยสุนทร(ทอง)และกรมการเมืองก็ลงไปกรุงเทพ ร่วมถวายเพลิงศพด้วยในครั้งนั้น พระยาไชยสุนทร(ทอง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ได้ป่วยไข้ป่า ก็ถึงแก่อนิจกรรมที่กรุงเทพมหานคร
พระยาไชยสุนทร(ทอง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 5 แก่อนิจกรรมด้วยโรคไข้ป่า ราชการเป็นเจ้าเมืองสนองพระเดชพระคุณ 5 ปี ที่กรุงเทพมหานคร ลูกหลานได้ทำการประชุมเพลิงศพที่กรุงเทพฯแล้วจึงกราบทูลรัชกาลที่ 4 ว่าได้ถึงแก่อนิจกรรมแล้วและสิ้นประวัติพระยาไชยสุนทร (ทอง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 5 เพียงเท่านี้
พระยาไชยสุนทร(ทอง) สมรสกับอัญญานางคำและมีบุตร 3 คน ได้แก่
1) พระอินทิสาร(ขี่) ราชบุตรเมืองสกลนคร(พ.ศ. 2389-2394)และราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์(พ.ศ. 2394-2412)สมรสกับใครสืบไม่ได้ มีบุตร 5 คน ได้แก่ 1)นางเกษี 2)นางแก้ว 3)นางอู๊ด 4)ท้าวทา 5)ท้าวเปลี่ยน เป็นต้น
2) พระไชยสุนทร(เหม็น) อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์ เมื่อปี พ.ศ. 2415-2419 สมรสกับใครสืบไมได้และมีบุตรกี่คนไม่ปรากฏ
3) พระไชยสุนทร(หนูหมี) อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์ สมรสกับนางขำ มีบุตร 4 คน ได้แก่
1)นางเสริม 2)นางบู่ทอง 3)ท้าวทับ 4)ท้าวตัน 5)นางเสริม 6)นางทิพย์คลี่(ประคีย์) เป็นต้น
สายสกุลทายาทและเครือญาติ.
1)นางเกษี สมรสกับใครสืบไมได้และมีบุตรกี่คนไม่ปรากฏ
2)นางแก้ว สมรสกับใครสืบไมได้และมีบุตรกี่คนไม่ปรากฏ
3)นางอู๊ด สมรสกับพระไชยราษฎร์(ลาด) บุตรคนที่ 3 ของพระยาไชยสุนทร(หล้า) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 4 มีบุตร 2 คนได้แก่ 1)ท้าวคำจันทร์ วงศ์กาฬสินธุ์ 2)ท้าวคำตัน วงศ์กาฬสินธุ์ เป็นต้น
4)ท้าวทา ต้นสกุลอาษาไชย สมรสกับนางแหวน มีบุตร 5 คน ได้แก่ 1)นายคำผล 2)นายเจริญ 3)นางบัวพัน 4)นายถาวร 5)นางเกษร เป็นต้น
5)นางเปลี่ยน ต้นสกุลทองทวี สมรสกับนายกุ้ย(คหบดีคนไทยเชื้อสายจีน) มีบุตร 4 คน ได้แก่ 1)ขุนเสนาสัสดี(ถั่ง) 2)พ.ท.เก่ง 3)นายกว้าง(ส.ส.จังหวัดกาฬสินธุ์) 3)นางคำเบ้า เป็นต้น
ท่านเหล่านี้คือผู้ใช้นามสกุลรุ่นแรกโดยส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในตัวอำเภอเมืองของจังหวัดสกลนครและกาฬสินธุ์
1)นางเสริม
2)นางบู่ทอง
3)ท้าวทับ ผู้ตั้งนามสกุลทองเยี่ยม
4)ท้าวตัน
5)นางเสริม
6)นางทิพย์คลี่(ประคีย์) สมรสกับขุนสรรบรรพกิจ(สายทอง ศรีกาฬสินธุ์) บุตรคนที่ 6 ของหลวงสุนทรวุฒิรักษ์(มี ศรีกาฬสินธุ์)มีบุตร 5 คน ได้แก่ 1)นางแสงเงิน 2)นายบันเทิง 3)นายบัณฑูร 4)นางแสงบุหงา 5)นางเกษรา เป็นต้น
โดยท่านเหล่านี้คือผู้ใช้นามสกุล”ทองเยี่ยม”รุ่นแรกโดยส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในตัวอำเภอเมืองของจังหวัดกาฬสินธุ์
พระยาชัยสุนทร (เจียม)
พระยาชัยสุนทร (เจียม) หรืออีกนามเรียกว่า “ท้าวเจียมหรือเยี่ยม” เป็นเจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 3 (พ.ศ. 2369–2381) เป็นต้นเชื้อสายตระกูลเช่น วงศ์กาฬสินธุ์ ศรีกาฬสินธุ์ พลเยี่ยม ทองเยี่ยม เป็นต้นซึ่งผู้ใช้นามสกุลส่วนใหญ่ตั้งรกรากและอาศัยอยู่ในจังหวัดสกลนครกาฬสินธุ์และร้อยเอ็ดในปัจจุบัน
•เมื่อเติบโตขึ้นได้เข้ารับราชการในกรมการเมืองกาฬสินธุ์และได้รับการแต่งตั้งเป็นท้าววรบุตรที่ราชบุตรเมืองกาฬสินธุ์ ในปีพ.ศ. 2366 ในสมัยพระยาไชยสุนทร (หมาแพง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลําดับที่ 2 ได้รับโปรดเกล้าฯพระราชทานเครื่องยศแก่กรมการเมืองประกอบบรรดาศักดิ์ดังนี้
ครั้นต่อมาเจ้าพระยาบดินทรเดชาเมื่อครั้งยังเป็นที่พระยาสุภาวดีได้มีใบบอกกราบบังคมทูลโปรดเกล้าฯแต่งตั้ง ท้าววรบุตร(เจียม) บ้านขามเปค้ย หลานพระยาไชยสุนทร(หมาแพง) ซึ่งมีความชอบในราชการสงคราม 2 ครั้ง คือ ครั้งตัดไม้ปากแพรกครั้งหนึ่งและครั้งที่สองเสบียงเมื่อตีหัวเมืองเวียงจันทน์ในราชการสงคราม ขึ้นเป็นท่ีพระยาไชยสุนทร เจ้รเมืองกาฬสินธุ์ ให้ท้าวหล้าเป็นที่อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์และให้ท้าวลาวเป็นที่ราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์และท้าวด่างเป็นที่ราชบุตรเมืองกาฬสินธุ์ เมื่อปี พ.ศ. 2371
•ปี พ.ศ. 2370 ตรงกับปีกุนนพศก จุลศักราช ๑๑๘๙ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๓ แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ โปรดให้กองทัพหลวงขึ้นมาปราบปามเมืองเวียงจันทน์ พระยาสุภาวดีแมรทัพได้ตรวจราชการทัพเมืองสกลนคร เจ้าเมืองกรมการเมืองไม่ได้เตรียมกําลังทหารลูกกระสุนดินดํา เสบียงอาหาร ไว้ตามคําสั่งแม่ทัพ แมรทัพเห็นว่าเจ้าเมืองสกลนครกระทําการขัดขืนอํานาจอาญาศึก จึงเอาตัวพระธานีเจ้าเมืองสกลนครไปประหารชีวิตที่หนองทรายขาว ส่วนอุปฮาดหมาป้องไดีถึงแกรกรรมไปก่อนหน้านั้นแล้ว กรมการเมืองกาฬสินธุ์บางส่วนหลบหนีคือ ท้าววรบุตรเจียมหลบหนีไปยังบ้านขามเปี้ย(บริเวณตำบลบ้านแวง อ.โพนทอง จ.ร้อยเอ็ด)และท้าวหล้าได้หลบหนีไปยังบ้านผ้าขาวพันนาเมืองเก่าเขตเมืองสกลนคร พอทัพพระยาสุภาวดีเคลื่อนผ่านเมืองสกลนครท้าวรบุตรเจียมและท้าวหล้าได้นําไพร่พลและพี่น้องเข้าหาทัพพระยาสุภาวดีเพื่อช่วยในราชการสงครามและได้เข้าฟ้องโทษราชวงศ์(หมาฟอง) ว่าด้วยเดิมเป็นใจเข้าด้วยกับเจ้าอนุวงศ์ เมื่อพิจารณาได้ความจริงแล้ว แม่ทัพปรึกษาจะเอาตัวราชวงศ์(หมาฟอง) ขอทําราชการแก้ตัวจึงงดโทษไว้ แล้วบังคับให้กวาดคุมครอบครัวตัวฉกรรณ์ที่อพยพหนีจากเมืองกาฬสินธุ์ไปอยู่ที่เมืองสกลนครนั้นจํานวน 2,500 คน ลงไปอยู่ที่ด่านหนุมานภายหลังยกขึ้นเป็นเมืองกบินทร์บุรีเป็นอันมาก ยังคงเหลืออยู่ให้รักษาพระธาตุเชิงชุม แต่พวกเพี้ยศรีครชุม บ้านหนองเหียน บ้านจารเพ็ญ บ้านอ้อมแก้ว บ้านนาเวง บ้านพาน บ้านนาดี บ้านวังยัง บ้านผ้าขาว บีานพันนา เท่านั้น เมืองสกลนครจึงเป็นเมืองร้าง ไม่มีเจ้าเมืองปกครองประกอบกับเมืองกาฬสินธุ์เป็นเมืองร้างด้วยเช่นกัน
•ปี พ.ศ. 2371 เจ้าพระยาบดินทรเดชาเมื่อครั้งยังเป็นที่พระยาสุภาวดีได้มีใบบอกกราบบังคมทูลโปรดเกล้าฯแต่งตั้งท้าววรบุตร(เจียม)บ้านขามเปี้ยย หลานพระยาไชยสุนทร(หมาแพง) ซึ่งมีความชอบในราชการสงคราม 2 ครั้ง คือ ครั้งตัดไม้ปากแพรกครั้งหนึ่งและครั้งที่สองเสบียงเมื่อตีหัวเมืองเวียงจันทน์ในราชการสงคราม ขึ้นเป็นที่พระยาไชยสุนทร เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ให้ท้าวหล้าาเป็นที่อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์และให้ท้าวลาวเป็นที่ราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์และท้าวด่างเป็นที่ราชบุตรเมืองกาฬสินธุและให้ครอบครัวไพร่พลเมืองกาฬสินธุ์ที่ถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยอยู่ที่เมืองเวียงจันทน์กลับมาอาศัยที่แขวงเมืองกาฬสินธุ์ตามเดิม
•ปี พ.ศ. 2372 แม่ทัพจึงมีใบบอกท้องตราราชสีห์โปรดเกล้าให้พระยาไชยสุนทร(เจียม) แต่งราชวงศ์ราชบุตร กรมการเมืองกาฬสินธุ์เป็นนายกองคุมท้าวเพีย ไพร่ฉกรรจ์ 606 คน และบุตรภรรยาเมืองกาฬสินธุ์ไปรักษาราชการเมืองสกลนคร เมื่อแต่งท้าวเพียผู้อยู่รักษาเมืองสกลนครแล้ว จึงมีใบบอกขอตั้ง ท้าวอินทิสารบุตรอุปฮาดเมืองจันคนเก่าเป็นที่ราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์ ท้าวพิมพ์บุตรจารย์เปียเป็นที่ราชบุตรเมืองกาฬสินธุ์และได้ฟื้นฟูเมืองกาฬสินธุ์หลังสงครามรวมทั้งบูรณะวัดวาอารามในเขตเมืองกาฬสินธุ์ให้กลับมาเจริญรุ่งเรืองดังเดิม
•พระยาไชยสุนทร(เจียม) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 3 ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา รับราชการเป็นเจ้าเมืองสนองพระเดชพระคุณ 10 ปี ที่โฮงเจ้าเมือง ในเมืองกาฬสินธุ์ เมื่อปี พ.ศ. 2381 สืบมาภายหลังลูกหลานเรียกขานทานว่า “อัญญาหลวงองค์ใหญ่” สิ้นประวัติพระยาไชยสุนทร (เจียม) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 3 เพียงเท่านี้
พระยาไชยสุนทร(เจียม) สมรสกับอัญญานางทองคำและมีบุตร 8 คน ได้แก่
1) นางพัน สมรสกับใครสืบไม่ได้และมีบุตรกี่คนไม่ปรากฏ
2) พระยาไชยสุนทร(ทอง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 5 สมรสกับ อัญญานางคำ มีบุตร 3 คน ได้แก่ 1)ท้าวขี่ 2)ท้าวเหม็น 3)ท้าวหนู เป็นต้น
3) พระอินทิสาร(ด่าง)ราชบุตรเมืองกาฬสินธุ์และสกลนคร สมรสกับนางขาว มีบุตร 4 คน ได้แก่ 1)นางอ่อน 2)นางน้อย 3)ท้าวเปีย 4)ท้าวอุปละ เป็นต้น
4) ท้าวสุริยะ สมรสกับใครสืบไม่ได้และมีบุตรกี่คนไม่ปรากฏ
5) ท้าวบุญมา สมรสกับใครสืบไม่ได้และมีบุตรกี่คนไม่ปรากฏ
6) นางดา สมรสกับใครสืบไม่ได้และมีบุตรกี่คนไม่ปรากฏ
7) นางหลอด สมรสกับ ท้าวสุวรรณสาร(โสน้อย)กำนันตำบลบ้านแวง อ.โพนทอง จ.ร้อยเอ็ด มีบุตร 1 คน ได้แก่ 1)ท้าวมหาโคตรแก้ว ​​​​เป็นต้น
1)นางงอ่อน สมรสกับพระราษฎรบิหาร(ทอง) เจ้าเมืองกมลาไสย ลำดับที่ 2 มีบุตร 5 ได้แก่ 1)นางเหลี่ยม 2)หลวงชาญวิชัยยุทธ(เหม็น) 3)นางเพชร 4)หลวงกมลาพิพัฒน์(เทศ) 5)นางทองคำ(เกิดกับนางทรัพย์) เป็นต้น
2)นางน้อย สมรสกับท้าวสีหาราช มีบุตร 3 คน ได้แก่ 1)นางเพ็ง 2)พระครูกาฬสินธุ์ทิวาจารย์สังฆปาโมกข์(อ้ม) อดีตเจ้าคณะจังหวัดกาฬสินธุ์ 3)ท้าวคำชมพู เป็นต้น
3)ท้าวเปีย (เฒ่ากวนบ้านธาตุเชิงชุม/ผู้ใหญ่บ้าน) สมรสกับใครสืบไม่ได้ มีบุตร 6 คน ได้แก่ 1)ท้าวพิมพ์จักร 2)ท้าวท้าวพิมพ์มะสอน 3)ท้าวพิมพ์สาร 4)นางทอง 5)นางตุ๊ด 6)ท้าวจารย์พิมพ์ เป็นต้น
4)ท้าวอุปละ(นายกองเมืองกาฬสินธุ์) สมรสกับใครสืบไม่ได้ มีบุตร 6 คน ได้แก่ 1)ท้าวป้อง 2)นางบด 3)นางไพ 4)นางพู 5)ท้าวฝ้าย 6)ท้าวไชยสิน เป็นต้น
ตัวอย่างทายาทที่ใช้นามสกุลในปัจจุบันเช่น ท้าวจารย์พิมพ์ สมรสกับนางกัณหา มีบุตร 5 คน 1)นางไต 2)ขุนไกยะ(คำ) 3)นางเหลี่ยม 4)หลวงไชยจักร(จารย์โหล) 5)ท้าวโง่น เป็นต้น
ท่านเหล่านี้คือผู้ใช้นามสกุล”วงศ์กาฬสินธุ์”รุ่นแรกโดยส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในตัวอำเภอเมืองของจังหวัดสกลนคร
1)นางพัน
2)ท้าวจันฑกุมาร
3)ท้าวสุริยะวงศา(ฝ่าย) อดีตกำนันตำบ้านแวง อ.โพนทอง จ.ร้อยเอ็ดและเป็นผู้ตั้งนามสกุลพลเยี่ยม
4)นางทองศรี
5)นางสีดา
6)ท้าวบุญมา
7)หลวงสุนทรวุฒิรักษ์(มี) อดีตข้าราชการกระทรวงคมนาคม แขวงเมืองกาฬสินธุ์
8)นางหลอด
9)ท้าวคำตา
ยกเว้นหลวงสุนทรวุฒิรักษ์(มี)ได้ใช้นามสกุลศรีกาฬสินธุ์และสมรสกับนางเบ้า มีบุตร 10 คนได้แก่ 1)ท้าวหวาด 2)นางอ่อง 3)นางทอง 4)รองอำมาตย์ตรีผลสมัย 5)ท้าวอัมพร 6)ขุนสรรบรรพกิจ(สายทอง) 7)นางดำ 8)นางใบ 9)นางมะละ 10)นางมาลัย เป็นต้น
ท่านเหล่านี้คือผู้ใช้นามสกุล”ศรีกาฬสินธุ์และพลเยี่ยม”รุ่นแรกโดยส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในตัวอำเภอโพนทองของจังหวัดร้อยเอ็ดและบางส่วนของจังหวัดกาฬสินธุ์
6)นางทิพย์คลี่(ประคีย์)
ท่านเหล่านี้คือผู้ใช้นามสกุล”ทองเยี่ยม”รุ่นแรกโดยส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในตัวอำเภอเมืองของจังหวัดกาฬสินธุ์
ชยันตี กุรุ-อุตุมปาละ
ชยันตี กุรุ-อุตุมปาละ (; Jayanthi Kuru-Utumpala, เกิด 3 กันยายน 1979) เป็นนักไต่เขามืออาชีพและนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิสตรีและผู้มีความหลากหลายทางเพศชาวศรีลังกา เธอเป็นชาวศรีลังกาคนแรกที่พิชิตยอดเขาเอเวอเรสต์ในวันที่ 21 พฤษภาคม 2016 เธอเป็นผู้สนับสนุนสิทธิสตรีในศรีลังกา และทำงานวิจัยมากมายเกี่ยวกับเพศศึกษาและสิทธิสตรี เธอมักไต่เขาร่วมกับโยฮันน์ เปรีส์ ในหลาย ๆ โอกาส
ชยันตี กุรุ-อุตุมปาละ เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน 1979 ในโคลัมโบ บิดาชื่อนิสสันกา (Nissanka) เป็นวิศวกรเครื่องยนต์ มารดาชื่อ ชจินตา (Jacinta ) เป็นผู้บริหารในอุตสาหกรรมโรงแรม พี่ชาย รุกษาณ (Rukshan) เข้าเรียนที่วิทยาลัยเอส ทอมัสในเมาต์ลาวีเนีย
กุรุ-อุตุมปาละเข้าศึกษาในวิทยาลัยบิชอปในปี 1984 จนจบการศึกษาถึงระดับมัธยมในปี 1998 จากนั้นเธอเข้าศึกษาด้านวารสารศาสตร์และการสื่อสารที่สถาบันมูลนิธิศรีลังกา (Sri Lanka Foundation Institute) ในปี 1999 เธอเข้ามิรันดาเฮาส์ของมหาวิทยาลัยเดลีในปี 2000 และจบการศึกษาวุฒิศิลปศาสตร์ปัณฑิตด้านวรรณกรรมภาษาอังกฤษในปี 2003 นอกขากนี้เธอยังเข้าร่วมการฝึกทางทหารด้านการไต่เขาพื้นฐานระยะ 28 วัน และการไต่เขาขั้นสูงระยะ 28 วันจากสถาบันไต่เขาหิมาลัยในปี 2003 และ 2004 ตามลำดับ เธอได้รับประกาศนียบัตรบัณฑิตศึกษา (post graduate diploma) ด้านสตรีศึกษา ในปี 2007 จากมหาวิทยาลัยโคลัมโบ
เธอได้รับทุนเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยซัสเซ็กซ์ในสหราชอาณาจักร และได้รับปริญญาโทด้านศิลปศาสตร์ ในสาขาเพศศึกษาในปี 2009 เธอทำงานวิจัยเกี่ยวกับสิทธิสตรี และมีโอกาสได้พูดให้แรงบันดาลใจแก่เด็กหญิงในโรงเรียนมากมาย นับตั้งแต่ปี 2003 เธอเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของขบวนการเรียกร้องสิทธิสตรีในศรีลังกา ในปี 2016 เธอได้รับแต่งตั้งเป็นทูตสัมพันธไมตรีสำหรับสิทธิสตรีคนแรกของศรีลังกา โดยรัฐมนตรีกิจการสตรี จันทรานี พันทรา ชยสิงเห
Jayanthi Kuru-Utumpala
รินะ คาวาเอ
รินะ คาวาเอ ( เกิดเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995) เป็นนักแสดงและอดีตนักร้องชาวญี่ปุ่น เธอยังเป็นอดีตสมาชิกของเอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอ เธอยังอยู่ในกลุ่มที่เรียกว่า Anrire กับ อันนะ อิริยามะ และ เรนะ คาโตะ. พวกเขาปรากฏตัวในซิงเกิล "อิคูจินาชิ Masquerade" ของริโนะ ซาชิฮาระ
ซึ่งติดอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลประจําสัปดาห์ของออริคอนญี่ปุ่น
คาวาเอออดิชั่นเข้าร่วมเอเคบีโฟร์ตีเอต และได้รับเลือกให้เข้าร่วมในรุ่นเคนคิวเซ รุ่นที่ 7 ในเดือนกรกฎาคม 2010
ถูกโจมตี.
เกิดขึ้นระหว่างงาน "จับมือ" ของวงในวันที่ 25 พฤษภาคม 2014 ที่ศูนย์ประชุมและวัฒนธรรมอุตสาหกรรมอิวาเตะในเมืองทากิซะวะ จังหวัดอิวาเตะ ส่งผลให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บเป็นสมาชิกสองคนของเอเคบีโฟร์ตีเอต ได้แก่ อันนา อิริยะมะ วัย 18 (อายุในขณะนั้น) กับ รินะ คาวาเอ วัย 19 (อายุในขณะนั้น) และเจ้าหน้าที่อีกคนซึ่งพยายามเข้าห้ามเหตุการณ์ ทั้งสามคนถูกส่งไปยังโรงพยาบาลโดยทันที ผู้ก่อเหตุถูกจับกุมและตัดสินจำคุกเป็นเวลาหกค.ศ.
2014–ปัจจุบัน.
ในการเลือกตั้งทั่วไปค.ศ. 2014 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต เธอได้อันดับที่ 16 ด้วยคะแนน 39,120 คะแนน และได้รับตำแหน่งในการโปรโมตซิงเกิลถัดไป "โคโคโระโนะพลาคาร์ด"
เธอได้ประกาศจบการศึกษาจากเอเคบีโฟร์ตีเอต เมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2015 เธอมีพิธีสำเร็จการศึกษาระหว่างคอนเสิร์ตฤดูร้อนของ เอเคบีโฟร์ตีเอต ที่ ไซตามะ ซูเปอร์อารีน่า เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม และมีการแสดงครั้งสุดท้ายในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2015 ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 มีการประกาศว่าเธอจะร่วมแสดงกับ มิซึกิ ทากาฮาตะใน เอ็นเอชเค อาซาโดระ
ต่อมาเธอได้พากย์ภาพยนตร์อะนิเมะเรื่อง "พริพาระ" พากย์เสียงเป็นมินิฟารูรุ น้องสาวของฟารูรุ
วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 คาวาเอประกาศการตั้งครรภ์และการแต่งงานกับนักแสดงโทโมกิ ฮิโรเซะ เธอให้กำเนิดลูกคนแรกของเธอเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019
Rina Kawaei
เลอสันต์ เทียมราช
เลอสันต์ เทียมราช (; 18 กันยายน พ.ศ. 2534 –) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสุโขทัย ในไทยลีก และทีมชาติไทย
ฤดูกาล 2563–64.
ในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เลอสันต์ได้เปิดตัวกับหนองบัว พิชญ ในไทยลีก 2 โดยเขาจะสวมเสื้อหมายเลข 7 ให้กับสโมสร ต่อมาในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เขาได้ลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในการแข่งขันไทยลีก 2 ฤดูกาล 2563–64 ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะเกษตรศาสตร์ 3–0 วันที่ 20 กันยายน เขาทำประตูแรกในนามสโมสรในลีก ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะแพร่ ยูไนเต็ด 3–2 วันที่ 25 ตุลาคม เขาทำประตูในลีก ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะชัยนาท ฮอร์นบิล 1–0 วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เขาทำประตูในลีก ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะไทยยูเนียน สมุทรสาคร 5–1
ฤดูกาล 2564–65.
วันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2564 เขาได้ลงเล่นนัดแรกในการแข่งขันไทยลีก ฤดูกาล 2564–65 ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะนครราชสีมา มาสด้า 2–0 วันที่ 17 พฤศจิกายน เขาทำประตูแรกในลีก ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะบีจี ปทุม ยูไนเต็ด 3–1 วันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 เขาทำประตูที่สองในลีก ช่วยให้ทีมบุกไปชนะนครราชสีมา มาสด้า 0–4
ในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2565 เลอสันต์มีชื่อติดทีมชาติไทย ในการแข่งขันกระชับมิตรที่พบกับเนปาล และซูรินาม เขาลงเล่นให้กับทีมชาติครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2565 ในนัดกระชับมิตรพบกับซูรินาม โดยเขาถูกส่งลงมาเป็นสำรองในนาทีที่ 88
หนองบัว พิชญ
ม่านฮวา
กฤษณา โกห์ลี
กฤษณา กุมารี โกห์ลี ( ; Krishna Kumari Kolhi, เกิด 1 กุมภาพันธ์ 1979) หรือรู้จักในชื่อเล่น กีชูบาอี (Kishoo Bai) เป็นนักการเมืองชาวปากีสถาน สมาชิกวุฒิสภาปากีสถานตั้งแต่มีนาคม 2018 เธอเป็นสตรีทลิตชาวฮินดูคนแรก และสตรีชาวฮินดูคนที่สองที่ได้เป็นวุฒิสมาชิกของปากีสถาน เธอเป็นที่รู้จักจากการเคลื่อนไหวเรียกร้องสิทธิสตรีและเรียกร้องให้ยกเลิกระบบทาสจากหนี้ เธอได้รับการขึ้นชื่อเป็นหนึ่งใน 100 สตรีแห่งปี 2018 โดยบีบีซี
โกห์ลีเกิดในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1979&lt;ref name="dawn/4march2018"&gt;&lt;/ref&gt; ในครอบครัวชาวโกลีที่ยากจน ในนครปาร์การ์&lt;ref name="dawn/4feb2018"&gt;&lt;/ref&gt; สมัยที่เธอยังเรียนอยู่ระดับชั้นเกรด 3 (เทียบเท่า ป.3) ครอบครัวและตัวเธอเองถูกจับขังเป็นเวลาสามปีเพื่อเป็นทาสในพื้นที่คุมขังของเจ้าของที่ดินนายหนึ่งในอำเภออูเมร์โกต ทั้งหมดได้รับการปล่อยตัวหลังตำรวจเข้าบุกค้น เธอเข้าเรียนในช่วงต้นที่อำเภออูเมร์โกต ก่อนที่จะย้ายไปเรียนในอำเภอมีรปุรขาส
เธอแต่งงานเมื่ออายุได้ 16 ปี ในปี 1994 ขณะเรียนอยู่ระดับชั้นเกรด 9 (เทียบเท่า ม.3) เธอศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย และในปี 2013 ได้รับปริญญาโทสาขาสังคมวิทยาจากมหาวิทยาลัยสินธ์
ในปี 2007 เธอเข้าร่วมค่ายฝึกผู้นำเยาวชนด้านสิทธิมนุษยชนเมเหร์ครห์ครั้งที่สาม (third Mehergarh Human Rights Youth Leadership Training Camp) ในอิสลามาบาดที่เธอได้เรียนรู้เกี่ยวกับรัฐบาลของปากีสถาน, การอพยพย้ายถิ่นของผู้คนทั่วโลก, การวางแผนยุทธศาสตร์ และเครื่องมือเพื่อการเปลี่ยนแปลงสังคม
อาขีพการเมือง.
โกหลีเข้าร่วมพรรคประชาชนปากีสถาน (PPP) ในฐานะนักเคลื่อนไหวทางสังคมที่เรียกร้องสิทธิชนชายขอบในภูมิภาคทาร์ (Thar), สิทธิสตรี, ต่อต้านระบบทาสจากหนี้ และต่อต้านการคุกคามทางเพศในที่ทำงาน ในปี 2018 เธอได้รับเลือกตั้งเป็นวุฒิสมาชิกปากีสถานในการเลือกตั้งปี 2018 ในฐานะผู้สมัครขากพรรค PPP ในแคว้นสินธ์ และสาบานตนเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 12 มีนาคม 2018 เธอเป็นสตรีทลิตชาวฮินดูคนแรกที่ได้เป็นวุฒิสมาชิก และเป็นสตรีฮินดูคนที่สองต่อจากรัตนา ภควันทาส เชาวลา&lt;ref name="dailypakistan/3march2018"&gt;&lt;/ref&gt;
ในปี 2018 บีบีซีขึ้นชื่อเธอเป็นหนึ่งใน 100 สตรีแห่งปี
หลังเหตุการณ์โจมตีมนเทียรการาก ได้มีการเสนอร่างรัฐบัญญัติ "ว่าด้วยการปกป้องสิทธิของชนกลุ่มน้อยทางศาสนา" ("Protection of the Rights of Religious Minorities Bill") ในวุฒิสภา แต่ถูกระงับไปโดยคณะกรรมาธิการของพรรค Jamiat Ulema-e-Islam (F) (JUI-F) โดยวุฒิสมาชิก Abdul Ghafoor Haideri ในการประชุมครั้งนั้น กฤษณาเดินออกจากห้องประชุมเพื่อแสดงการประท้วงการตัดสินใจของคณะกรรมาธิการ
Krishna Kohli
รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล ตอนพิเศษรับวันหยุด
รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล ตอนพิเศษรับวันหยุด  เป็นรายการพิเศษทางโทรทัศน์ของอเมริกันที่สร้าง เขียน และกำกับโดย เจมส์ กันน์ สำหรับบริการสตรีมมิ่งดิสนีย์+ โดยอิงจากการ์เดียนส์ออฟเดอะกาแล็กซี่ ทีมซูเปอร์ฮีโร่ของมาร์เวลคอมิกส์ มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นรายการพิเศษทางโทรทัศน์เรื่องที่สองในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ซึ่งมีความต่อเนื่องกับภาพยนตร์อื่น ๆ ของแฟรนไชส์นี้ ผลงานพิเศษนี้ผลิตโดยมาร์เวลสตูดิโอส์
คริส แพร็ตต์, โซอี ซัลดานา, เดฟ บอทิสตา, วิน ดีเซล, แบรดลีย์ คูเปอร์, คาเรน กิลแลน และ ปอม เกลม็องตีแย็ฟ จะแสดงและสวมบทบาทของพวกเขาจากซีรีส์ภาพยนตร์ กันน์ทำงานเกี่ยวกับแนวคิดสำหรับรายการพิเศษเรื่องนี้มาหลายปีก่อนที่จะมีการประกาศในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 การถ่ายทำเริ่มขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ในเมืองแอตแลนต้า มลรัฐจอร์เจีย ระหว่างการสร้าง "รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 3" (พ.ศ. 2566) ซึ่งคาดว่าจะสิ้นสุดจนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2565
"เดอะการ์เดียนส์ออฟเดอะกาแล็กซี่ฮอลิเดย์สเปเชียล" มีกำหนดออกฉายในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ทางดิสนีย์+ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของของเอ็มซียู
สะพานซนจุก
สะพานซนจุก เป็นสะพานหินสมัยราชวงศ์โครยอตั้งอยู่ในเมืองแกซอง ประเทศเกาหลีเหนือ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1290 มีชื่อเสียงในฐานะสถานที่ที่นักวิชาการลัทธิขงจื๊อและรัฐบุรุษผู้โด่งดัง จอง มงจู ถูกลอบสังหาร โดยกล่าวว่าเป็นพระบัญชาของเจ้าชายอี พัง-ว็อน พระราชโอรสของกษัตริย์องค์แรกแห่งราชวงศ์โชซ็อน พระเจ้าแทโจ สะพานนี้ปิดการจราจรทั้งหมดในปี ค.ศ. 1780 และเป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ตัวสะพานมีความยาว 8.35 เมตร กว้าง 3.36 เมตร เดิมชื่อสะพานซนจิ แต่ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสะพานซนจุก หลังจากการลอบสังหาร มง-จู เนื่องจากมีไผ่เติบโตในตำแหน่งที่เขาถูกฆ่า (คำว่า จุก เป็นคำภาษาเกาหลีแปลว่า ไผ่)
การลอบสังหาร จอง มง-จู.
ที่ปรึกษาของกษัตริย์แห่งโครยออย่าง จ็อง มง-จู เป็นศัตรูทางการเมืองของ อี ซ็อง-กเย ในระหว่างทางกลับบ้านของเขาหลังจากจบงานเลี้ยง เขาถูกชายห้าคนซุ่มโจมตีบนสะพานและสังหารอย่างไร้ความปราณีด้วยค้อนเหล็ก ภายหลังได้รับแต่งตั้งให้เป็นปราชญ์แห่งเกาหลีและเป็นที่เคารพนับถือของกษัตริย์ราชวงศ์โชซ็อน การเสียชีวิตของจองก็กลายเป็นสัญลักษณ์ของความจงรักภักดีที่ไม่เปลี่ยนแปลง มีจุดสีน้ำตาลบนหินก้อนหนึ่งว่ากันว่าเป็นคราบเลือดของจอง และจะเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อฝนตก บทกวีที่มีชื่อเสียงบันทึกความคิดสุดท้ายของเขา:
"แม้ว่าข้าจะตายกี่ร้อยครั้ง &lt;br&gt; แม้ว่าโครงกระดูกของข้าอาจจะกลายเป็นผงธุลี &lt;br&gt; และไม่ว่าวิญญาณของข้าจะอยู่ที่นั่นหรือไม่ก็ตาม &lt;br&gt; ความจงรักภักดีของข้าต่อเจ้านายของข้าจะไม่เปลี่ยนแปลง"
แข้งเด็กหัวใจนักสู้
แข้งเด็กหัวใจนักสู้  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยยูโงะ โคบายาชิ ตีพิมพ์ในนิตยสาร "Weekly Big Comic Spirits" นิตยสารมังงะแนว"เซเน็ง"ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2558 ได้รับการดัดแปลงซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโปรดักชั่น ไอ.จี ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกันยายน พ.ศ. 2565
ในปี พ.ศ. 2563 มังงะชนะเลิศรางวัลมังงะโชงากูกังครั้งที่ 65 ในสาขาทั่วไป
อัน โบ-ฮย็อน
อัน โบ-ฮย็อน (เกิด 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2531) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เดิมทีเขาเดบิวต์เป็นนายแบบในปี พ.ศ. 2550 นับตั้งแต่การแสดงของเขาในปี พ.ศ. 2557 เขาได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายเรื่องรวมถึง "ชีวิตเพื่อชาติ รักนี้เพื่อเธอ" (2016 ), "ด็อกโกรีไวน์ด" (2018), "เฮอร์ไพรเวตไลฟ์" (2019) อันประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงจากการแสดงเรื่อง "อีแทวอนคลาส" (2020) เขายังคงประสบความสำเร็จกับรายการเน็ตฟลิกซ์เรื่อง "มายเนม" (2021) และละครของ tvN เรื่อง"ยูมีส์เซล"
ผลงานซีรีส์
Ahn Bo-hyun
Federica Montseny
Dasha of Sevastopol
Sham Chun River
Thong Dee Fun Khao
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2022 รอบแบ่งกลุ่ม
รอบแบ่งกลุ่ม ของการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2022 จะลงเล่นตั้งแต่วันที่ 15 เมษายน ถึง 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 สำหรับโซนตะวันออก และตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 27 เมษายน พ.ศ. 2565 สำหรับโซนตะวันตก. มีทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 40 ทีมในรอบแบ่งกลุ่มเพื่อที่จะค้นหา 16 ทีมในการแข่งขัน รอบแพ้คัดออก ของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2022.
&lt;section begin=การจับสลาก /&gt;