pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี 1940 ชาร์ลี แชปลินสร้างภาพยนตร์เรื่อง "The Great Dictator" เป็นภาพยนตร์ล้อเลียนฮิตเลอร์ เป็นภาพยนตร์เสียงเรื่องต่อมาของชาร์ลี แชปลิน ซึ่งสอดแทรกความคิดทางการเมืองของเขาไปด้วย เป็นเรื่องของฮิงเกลผู้นำตลอดกาลแห่งรัฐโทมาเนีย ผู้นำที่บ้าคลั่งอำนาจและสงครามและมีความฝันสูงสุดคือการที่จะได้ครองโลก โดยเดินเรื่องคู่ไปกับ ช่างตัดผมชาวยิว ที่หน้าตาเหมือนกันกับผู้นำฮิงเกล ที่เคยไปออกรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและเมื่อกลับมาก็ป่วยอยู่ในโรงพยาบาลโรคจิตนับสิบปี จนเมื่อออกมาจากโรงพยาบาล ก็พบว่าบ้านเมืองของเขาภายใต้การปกครองของฮิงเกล ไม่ได้เหมือนเดิมอีกต่อไป
แชปลินในขณะนั้นถึงเป็นมหาเศรษฐีแต่ก็มีปัญหาอย่างหนักเรื่องทัศนคติทางการเมือง โดยเฉพาะเขากำลังถูกจับตามองจากรัฐบาลอเมริกาในข้อหาฝักใฝ่ลัทธิคอมมิวนิสต์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ประสบความสำเร็จด้านวิจารณ์และประสบความสำเร็จอย่างดีด้านรายได้
ในปี 1947 ชาลี แชปลิน ได้สร้าง กำกับ และแสดงภาพยนตร์ขาวดำออกมาเรื่อง "Monsieur Verdoux" เป็นภาพยนตร์ตลก เกี่ยวกับฆาตกรต่อเนื่องชาวฝรั่งเศส บทภาพยนตร์อ้างอิงมาจากเรื่องจริง ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้รับความนิยม อีกทั้งยังถูกต่อต้านจากหลายฝ่ายในประเทศสหรัฐอเมริกา ทั้งนี้เนื่องจากรัฐบาลสหรัฐอเมริกากล่าวหาว่าแชปลินเป็นพวกฝักใฝ่คอมมิวนิสต์ อีกทั้งก่อนที่ภาพยนตร์เรื่องนี้จะได้ฉาย แชปลินโดนแกล้งจากฝ่ายเซนเซอร์ของรัฐบาลอเมริกา และจากความผิดหวังกับประเทศสหรัฐอเมริกาในครั้งนี้ ทำให้เขาถูกโจมตีว่าเป็นผู้นิยมลัทธิคอมมิวนิสต์ เนื่องจากเขามีความคิดทางการเมืองที่ขัดกับรัฐบาล นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาพร้อมกับครอบครัวต้องถูกสั่งออกจากอเมริกาและห้ามเข้าอเมริกาอีก ในปี 1952
ในปี 1972 ชาร์ลี แชปลินกลับมายังสหรัฐอเมริกาอีกครั้งในรอบ 20 ปี เพื่อมาได้รับรางวัลออสการ์เกียรติยศ (Academy Honorary Award) ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ครั้งที่ 44 ซึ่งเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตที่ได้ขึ้นรับรางวัลออสการ์ด้วยตนเอง เขากล่าวคำขอบคุณทุกคนที่ยังระลึกถึงเขาได้และเขารู้สึกซาบซึ้งใจมากจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ทุกคนในงานลุกขึ้นตบมือให้เขานานมากจนถึงกับบันทึกไว้ในสถิติของการจัดงานเลยว่าเป็นการสแตนดิ้งโอเวชั่นที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ของออสการ์
ช่วงบั้นปลายชีวิต ชาร์ลี แชปลิน พำนักอยู่กับอูนาและลูก ๆ ที่สวิตเชอร์แลนด์ ในปี 1975 เขาได้รับการแต่งตั้งจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ให้เป็น เซอร์ชาลส์ สเปนเซอร์ แชปลิน จูเนียร์ (Sir Charles Spencer Chaplin, Jr.)
ถัดมาอีก 2 ปี ในวันคริสต์มาส 25 ธันวาคม 1977 ชาร์ลี แชปปลิน ก็ถึงแก่กรรมอย่างสงบ ปิดฉากอัจฉริยนักแสดงดาวตลกระดับโลกผู้เป็นไอดอล ของนักแสดงหลายๆคน ไปด้วยวัย 88 ปี
ในวันที่ 1 มีนาคม 1978 โลงศพของ ชาร์ลี แชปปลิน ถูกขุดและถูกขโมยโดยคนว่างงาน คือ Roman Wardas และ Gantcho Ganev เพื่อเรียกค่าไถ่จากภรรยาของ ชาร์ลี แชปลิน ทั้งคู่ถูกจับจากการร่วมมือครั้งใหญ่ของตำรวจในเดือนพฤษภาคม โลงศพของ ชาร์ลี แชปปลิน ถูกขุดพบในสนามหญ้าใกล้กับหมู่บ้าน Noville และถูกกลับมาฝังใหม่ที่สุสานในเมือง Corsier โดยถูกล้อมรอบด้วยคอนกรีตเสริมใยเหล็ก
บรรดาศักดิ์ไทย
ในฐานันดรศักดิ์ไทย บรรดาศักดิ์ คือ ระดับชั้นหรือยศของข้าราชการไทยในสมัยโบราณ เทียบกับคำภาษาอังกฤษคือ Title
ระบบบรรดาศักดิ์ของขุนนางไทยนี้ ได้ตราออกมาเป็นกฎหมาย เรียกว่า พระไอยการตำแหน่งนาพลเรือน นาทหารหัวเมือง พ.ศ. 1998 ในแผ่นดินสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ กษัตริย์ผู้ครองกรุงศรีอยุธยา
บรรดาศักดิ์ของขุนนางไทยมีความแตกต่างกับตะวันตกเนื่องจากระบบที่แตกต่างกัน ขุนนางตะวันตกเป็นขุนนางสืบตระกูล และไม่ใช่ข้าราชการ แม้ว่าขุนนางบางคนรับราชการ แต่ขุนนางไทยเป็นข้าราชการ และตำแหน่งขุนนางผูกพันกับระบบราชการ ส่วนขุนนางตะวันตกนั้น ตำแหน่งขุนนาง ผูกพันกับการถือครองที่ดิน ที่ได้รับพระราชทานไว้แต่เดิม และส่วยสาอากร หรือผลประโยชน์ที่เกิดจากที่ดินนั้น ขุนนางตะวันตก จึงมีส่วนคล้ายกับเจ้าต่างกรม ของไทย ในส่วนของผลประโยชน์ในตำแหน่ง เช่น ส่วย กำลังคน เป็นต้น แต่เจ้าต่างกรมของไทย ก็ไม่ได้สืบตระกูล
ดังนั้น บรรดาศักดิ์ของขุนนางไทยจึงน่าจะเป็นชั้นยศ (Rank) มากกว่าเป็นบรรดาศักดิ์ (Title) ตามหลักการสมัยใหม่
ได้มีการประกาศยกเลิกบรรดาศักดิ์ของไทยอย่างเป็นทางการ เมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ต่อมาประกาศดังกล่าวก็ถูกยกเลิกในเวลาต่อมาเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2487 และต่อมาได้มีพระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัดบำเหน็จและบำนาญ พุทธศักราช 2489 เพื่อนิรโทษกรรมแก่ผู้ต้องโทษทางการเมือง ในสมัยรัฐบาลของควง อภัยวงศ์ได้มีการประกาศใช้บรรดาศักดิ์อีกครั้ง จนถึง พ.ศ. 2491 รัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงครามได้ยกเลิกบรรดาศักดิ์ การประกาศให้มีผู้ได้รับบรรดาศักดิ์กลับคืนมีปรากฏในราชกิจจานุเบกษาครั้งสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2512
บรรดาศักดิ์ขุนนางไทย.
บรรดาศักดิ์ของขุนนางไทยแบ่งออกได้เป็น 8 ระดับคือ
แต่ละบรรดาศักดิ์ จะมี ศักดินา ประกอบกับบรรดาศักดิ์นั้นด้วย ระบบขุนนางไทย ถือว่า ศักดินา สำคัญกว่า บรรดาศักดิ์ เพราะศักดินา จะใช้เป็นตัววัดในการปรับไหม และ พินัย ในกรณีขึ้นศาล บรรดาศักดิ์ ใน พระไอยการนาพลเรือน นาทหาร หัวเมือง นี้ ค่อนข้างสับสนและไม่เป็นระบบ คล้ายๆ กับว่า ผู้ออกกฎหมายนึกอยากจะให้บรรดาศักดิ์ใด ศักดินาเท่าไหร่ ก็ใส่ลงไป โดยไม่ได้จัดเป็นระบบแต่อย่างใด (เพิ่มเติมวันที่ 4 มีนาคม 2550 ตามความเห็นไม่คิดว่าจะจัดไม่เป็นระบบแต่อย่างใด แต่เป็นลักษณะอย่าง เช่น เมืองตากเป็นเมืองเล็กๆ พระยาตากอาจถือศักดินาสูงสุดอยู่ในเมืองตาก หมายความว่าใหญ่สุดในเมืองตากทั้งศักดินาและบรรดาศักดิ์ แต่อย่างที่บอกไป เมืองตากเป็นเมืองเล็ก เป็นไปได้ว่าอาจมีศักดินาต่ำกว่ายศขุนของอยุธยาซึ่งถือว่าเป็นเมืองใหญ่ก็เป็นได้ ทั้งนี้ควรหาข้อมูลเปรียบเทียบตรงจุดนี้ให้กระจ่าง) ดังนั้น จึงมีขุนนางใน กรมช่างอาสาสิบหมู่ หรือ บางกรม ที่มีบรรดาศักดิ์เป็นพระยา แต่ศักดินาต่ำกว่า 1,000 ซึ่งถือเป็นขุนนางระดับต่ำ
ในสมัยต่อมาได้มีการเพิ่มเติม บรรดาศักดิ์ต่าง ๆ จากทำเนียบพระไอยการนาพลเรือน นายหาร หัวเมือง ขึ้นอีกเป็นอันมาก
ขุนนางของไทยสมัยโบราณ ไม่เหมือนกับขุนนางในประเทศตะวันตก คือ ไม่ได้เป็นขุนนางสืบตระกูล ผู้ที่ได้ครองบรรดาศักดิ์ก็อยู่ในบรรดาศักดิ์เฉพาะตนเท่านั้น จึงเทียบได้กับข้าราชการ หรือ ระบบชั้นยศของข้าราชการในสมัยปัจจุบัน ที่มีการแบ่งเป็นระดับต่างๆ แต่ขุนนางไทยในสมัยโบราณ จะมีราชทินนาม และ ศักดินา เพิ่มเติมแตกต่างจากข้าราชการในปัจจุบันที่มีเพียงชั้นยศเท่านั้น
บรรดาศักดิ์ จมื่น หรือ พระนาย นั้น เป็นบรรดาศักดิ์ หัวหน้ามหาดเล็ก ในกรมมหาดเล็ก ศักดินา 800-1000 เทียบได้เท่ากับ บรรดาศักดิ์ พระ ที่มีศักดินาใกล้เคียงกัน แต่จมื่นนั้น ได้รับการยกย่องมากกว่า เนื่องจากอยู่ใกล้ชิดพระเจ้าแผ่นดิน และมักจะมีอายุยังน้อย อยู่ในระหว่าง 20-30 ปี มักเป็นลูกหลานของขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่นำมาถวายตัวรับใช้ใกล้ชิด พระเจ้าแผ่นดิน และเป็นช่องทางเข้ารับราชการต่อไปในอนาคต
หากเทียบบรรดาศักดิ์ไทยในอดีต กับ ปัจจุบัน เทียบได้ดังนี้
สมเด็จเจ้าพระยา - ประธานองคมนตรี , ผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ น.ร. ฯลฯ
เจ้าพระยา - นายกรัฐมนตรี, รัฐมนตรีว่าการกระทรวง , ประธานรัฐสภา ,ประธานศาลฎีกา,ผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าชั้น ปฐมจุลจอมเกล้า ฯลฯ
พระยา - ข้าราชการระดับ ปลัดกระทรวง, ผู้บัญชาการเหล่าทัพ, ผู้ว่าราชการจังหวัด, เอกอัครราชทูต, อธิบดี ฯลฯ
สมเด็จเจ้าพระยา.
บรรดาศักดิ์ สมเด็จเจ้าพระยา นั้น เพิ่งมามีครั้งแรกในสมัยพระเจ้าตากสินมหาราช ต่อมาในรัชกาลที่ 4 และรัชกาลที่ 5 ได้สถาปนาขึ้นอีก 3 ท่าน หลังจากนั้น ก็ไม่มีผู้ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จเจ้าพระยาอีก สมเด็จเจ้าพระยาจึงมีเพียง 4 ท่าน คือ
ในสมัยรัชกาลที่ 5 ที่มีการติดต่อกับประเทศตะวันตก ฝรั่งเทียบให้บรรดาศักดิ์ "สมเด็จเจ้าพระยา" เทียบเท่ากับ ขุนนางตะวันตกชั้น "Grand Duke" โดยหนังสือที่มีถึงสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) นั้นเรียกท่านว่า "แกรนด์ดยุก"
สมเด็จเจ้าพระยาในสมัยรัตนโกสินทร์มีศักดินา 30,000ไร่ เกือบเสมอกับ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอฯ กรมพระยา ซึ่งทรงศักดินา​ 35,000 ไร่​ จะได้รับพระราชทาน เครื่องประกอบอิสริยยศทำจาก ทองคำลงยาราชาวดี เสมอพระองค์เจ้าทรงกรม มีพระกลดกางกั้น มีพระแสงราชอาญาสิทธิ์ หากวายชนม์ ก็ให้ใช้คำว่า "ถึงแก่พิราลัย"
เจ้าพระยา.
ส่วนบรรดาศักดิ์ เจ้าพระยานั้น เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางที่สูงที่สุด ตามพระไอยการนาพลเรือน นายทหาร หัวเมือง ในสมัยอยุธยา มีเพียง 5 ตำแหน่ง (ถือศักดินา 10,000) ได้แก่
พระยา.
ส่วน บรรดาศักดิ์ พระยา นั้น เป็นบรรดาศักดิ์ สำหรับขุนนางระดับสูง หัวหน้ากรมต่างๆ เจ้าเมืองชั้นโท และแม่ทัพสำคัญ ในพระไอยการฯ มีเพียง 33 ตำแหน่ง ดังนั้น จึงมีประเพณี พระราชทานเครื่องยศ (โปรดดูเรื่อง เครื่องราชอิสริยยศไทย) ประกอบกับบรรดาศักดิ์ด้วย โดย พระยาที่มีศักดินามากกว่า 5,000 จะได้รับพระราชทานพานทอง ประกอบเป็นเครื่องยศ จึงเรียกกันว่า พระยาพานทอง ซึ่งถือเป็นขุนนางระดับสูง ส่วนพระยาที่มีศักดินาต่ำกว่านี้ จะไม่ได้รับพระราชทานพานทอง (ปัจจุบันผู้ที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้น ทุติยจุลจอมเกล้า และ ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ถือว่ามียศศักดิ์เทียบเท่ากับ พระยาพานทอง)
ในเรื่องนี้ จึงมีประเด็นความเชื่อ โดยบุตรขุนนางที่เกิดใหม่ บิดามักเอาพานทองไปรองรับทารกที่เกิดใหม่นั้น พร้อมอธิษฐานว่า ขอให้บุตรของตนมีวาสนาได้เป็นพระยาพานทองในอนาคต
ตัวอย่าง(ข้อมูล)​ บรรดาศักดิ์ "พระยา"
ต้นสกุล "พิชัยรณรงค์​สงคราม"
http://www.reurnthai.com/index.php?topic=4531.0
ขุนนางที่มีศักดินา 10,000.
ขุนนางที่มีศักดินา 10,000 ที่ถือว่าเป็นขุนนางระดับสูงนั้น นอกจาก เจ้าพระยา ทั้งห้าตำแหน่งนั้นแล้ว ในทำเนียบพระไอยการฯ ยังมีอีก 16 ตำแหน่ง แต่มีบรรดาศักดิ์ระดับต่ำกว่าเจ้าพระยา คือ
ขุนนางที่มีศักดินา 5,000.
ขุนนางที่มีศักดินา 5,000 ตามพระไอยการฯ ซึ่งถือว่าเป็นขุนนางระดับสูง รองลงมาจากขุนนางศักดินา 10,000 มี 21 ตำแหน่ง ดังต่อไปนี้
วันประชาธิปไตยแห่งชาติ
การเฉลิมพระยศเจ้านาย
พระยศเจ้านายในราชสกุลมี 2 ประเภท คือ
การเฉลิมพระยศเจ้านาย.
ประเพณีการเฉลิมพระยศ เจ้านายแต่โบราณ ถือเอาการสองอย่างเป็นหลัก คือ การอภิเษกอย่างหนึ่ง และ การจารึกพระสุพรรณบัฏอย่างหนึ่ง
การเฉลิมพระยศเจ้านายนั้น ถือเอาการ จารึกพระสุพรรณบัฏ เป็นสำคัญ โดยจะต้องทำพิธีสำคัญดังต่อไปนี้
ในสมัยรัชกาลที่ 5 หลังจากทรงยกเลิกระบบไพร่แล้ว การ "ทรงกรม" ของเจ้านาย จึงเป็นเพียงแต่การให้พระเกียรติยศ แก่เจ้านายพระองค์นั้น แต่ไม่มีไพร่สังกัดกรมแต่อย่างใด ส่วนพระนามของเจ้านายที่ทรงกรมได้แบบธรรมเนียมมาจากยุโรป โดยทรงตั้งพระนามเจ้านายที่ทรงกรมตามชื่อเมืองต่าง ๆ เช่น สมเด็จพระเชษฐาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ หรือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์ และ สมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร เป็นต้น
เจ้านายที่ทรงกรมพระองค์ล่าสุด คือ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ในการราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 แต่ไม่มีประเพณี เจ้ากรม ปลัดกรม ตามโบราณ เนื่องจากไทยได้ยกเลิกระบบไพร่ซึ่งสังกัดกรมเจ้านายไปแล้วรัชกาลที่ 5 และเลิกบรรดาศักดิ์ของขุนนางไปแล้วในสมัยจอมพล แปลก พิบูลสงคราม
นางเงือก
อุโมงค์ลม
อุโมงค์ลม เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ศึกษาการไหลของอากาศผ่านวัตถุแข็ง โดยอากาศจะถูกเป่า หรือสูบผ่านท่อนำลมที่มีวัตถุภายใต้การทดสอบอยู่ และมีช่องสำหรับสังเกตการณ์หรือมีอุปกรณ์วัดติดตั้งอยู่ ส่วนมากนิยมวัดการสั่นไหวของอาคาร วัตถุทดสอบจะมีอุปกรณ์ที่มีความไวต่อความสมดุลในการวัดแรงที่สร้างโดยกระแสอากาศ; หรือกระแสอากาศอาจจะมีควันหรือสารอื่น ๆ ที่ถูกฉีดเพื่อให้เส้นการไหลสามารถมองเห็นได้รอบ ๆ วัตถุ อากาศยานหรือยานพาหนะขนาดใหญ่เท่าของจริงมีการทดสอบเป็นบางครั้งในอุโมงค์ลมขนาดใหญ่ แต่สิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านี้มีราคาแพงในการดำเนินงานและบางส่วนของฟังก์ชันเหล่านี้ได้ถูกนำไปใช้ได้มากกว่าโดยการสร้างแบบจำลองคอมพิวเตอร์ ตั้งแต่อุโมงค์ลมปิดได้ถูกคิดค้นในปี 1871 อุโมงค์ลมขนาดใหญ่ได้ถูกสร้างขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
อุโมงค์ลมที่ถูกเสนอครั้งแรกมุ่งหมายที่จะศึกษายานพาหนะ (ส่วนมากเป็นเครื่องบิน) ในเที่ยวบินอิสระ อุโมงค์ลมเป็นจินตนาการ เป็นวิธีการย้อนกลับจากสถานะกาณ์ปกติ: เป็นการอยู่นิ่ง ๆ ของอากาศยานท่ามกลางกระแสอากาศที่กำลังไหลผ่านและอากาศยานนั้น ๆ ยังคงเคลื่อนที่ด้วยความเร็วผ่านไปเหมือนกับกำลังบินอยู่จริง ๆ ในลักษณะที่ผู้สังเกตการณ์การเคลื่อนที่สามารถที่จะศึกษาอากาศยานในการมีแรงกระทำ และสามารถวัดแรงทางอากาศพลศาสตร์ที่กำลังเกิดขึ้นบนอากาศยานนั้น ๆ ได้
ต่อมาเมื่อมีการศึกษาเกี่ยวกับอุโมงค์ลมมากยิ่งขึ้น: ผลกระทบของลมที่มีต่อโครงสร้างหรือวัตถุที่มนุษย์เป็นผู้สร้างจำเป็นต้องมีการศึกษามากขึ้นเมื่อสิ่งปลูกสร้างอาคารกลายเป็นสิ่งที่สูงพอที่จะเกิดมีพื้นผิวขนาดใหญ่เพื่อรับแรงปะทะของลม, และแรงที่เป็นผลลัพธ์จากลมนี้จะต้องถูกต่อต้านโดยโครงสร้างภายในของอาคาร การพิจารณาแรงที่เกิดขึ้นดังกล่าวจำเป็นต้องทำก่อนที่จะต้องมีกฎหมายควบคุมอาคารที่สามารถระบุความแข็งแรงที่ต้องการของอาคารและการทดสอบดังกล่าวยังคงถูกนำมาใช้สำหรับอาคารขนาดใหญ่หรือสิ่งปลูกสร้างที่ไม่ปกติ ต่อมาภายหลังการทดสอบอุโมงค์ลมได้ถูกนำไปใช้กับรถยนต์ (automobiles)
การวัดแรงทางอากาศพลศาสตร์.
ความเร็วลมและความดันสามารถถูกวัดได้หลายวิธีในอุโมงค์ลม
ความเร็วลมที่ผ่านภาคส่วนของการทดสอบจะถูกกำหนดโดยหลักการของแบร์นูลลี (Bernoulli's principle)
ทีซีพี/ไอพี
กะทิ เป็นส่วนประกอบในการทำอาหาร มีลักษณะเป็นน้ำสีขาวข้นคล้ายนม ได้มาจากการคั้นน้ำจากเนื้อมะพร้าวแก่ สีและรสชาติที่เข้มข้นของกะทิมาจากน้ำมันมะพร้าวและน้ำตาลมะพร้าวที่อยู่ในเนื้อมะพร้าว โดยมีรสชาติมันและหวาน
การทำกะทิ.
กะทิได้มาจากการนำเนื้อมะพร้าวที่ขูดแล้ว มาใส่น้ำอุ่นเล็กน้อยให้พอชุ่ม เคล้าให้ทั่ว และคั้นส่วนผสมผ่านกระชอนหรือผ้าขาวบาง น้ำกะทิที่ได้ในครั้งแรกนี้เรียกว่าหัวกะทิ น้ำกะทิที่ได้จากการคั้นครั้งที่สองหรือสามเรียกว่าหางกะทิ หัวกะทิจะเข้มข้นกว่าหาง และเป็นส่วนผสมหลักในการทำอาหาร
เศรษฐศาสตร์แบบมีส่วนร่วม
เศรษฐศาสตร์แบบมีส่วนร่วม หรือ พาร์อีคอน  เป็นระบบเศรษฐกิจแบบหนึ่งที่ถูกเสนอขึ้น เพื่อเป็นทางเลือกนอกเหนือจากทุนนิยมร่วมสมัย รวมทั้งยังเป็นทางเลือกนอกเหนือจาก สังคมนิยมที่วางแผนจากศูนย์กลาง หรือ coordinatorism. เศรษฐศาสตร์แบบมีส่วนร่วมพัฒนามาจากงานของนักเคลื่อนไหวและนักทฤษฎีการเมือง Michael Albert และงานของนักเศรษฐศาสตร์มูลวิวัติ Robin Hahnel ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980s และ 1990s
พาร์อีคอน
เซฟโฟแทกซิม
เซฟตาซิดิม
เซฟซูโลดิน
เซฟไตรอะโซน
เซฟไตรอะโซน  เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่ง ใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียได้หลายโรค เช่น หูชั้นกลางอักเสบ เยื่อบุหัวใจอักเสบ เยื่อหุ้มสมองอักเสบ ปอดอักเสบ การติดเชื้อในกระดูกและข้อ การติดเชื้อในช่องท้อง การติดเชื้อที่ผิวหนัง ทางเดินปัสสาวะอักเสบ หนองใน และการอักเสบในอุ้งเชิงกราน เป็นต้น บางครั้งอาจใช้ก่อนการผ่าตัดหรือหลังบาดแผลจากการถูกกัดเพื่อป้องกันการติดเชื้อ สามารถให้ได้ผ่านการให้ทางหลอดเลือดดำหรือฉีดเข้าชั้นกล้ามเนื้อ
ผลข้างเคียงที่พบบ่อยคืออาการเจ็บปวดที่ตำแหน่งฉีดยา และการแพ้ยา ผลข้างเคียงอื่น เช่น ท้องเสียจากเชื้อ "C. difficile" โลหิตจางแบบมีเม็ดเลือดแดงแตก โรคของถุงน้ำดี และอาการชัก โดยทั่วไปจะไม่แนะนำให้ใช้ในผู้ป่วยที่แพ้ยาเพนิซิลลินอย่างรุนแรง แต่ถ้าแพ้แบบมีอาการไม่รุนแรงบางครั้งอาจพิจารณาให้ใช้ได้ ห้ามให้ยานี้เข้าทางหลอดเลือดดำพร้อมกับแคลเซียม หลักฐานใหม่ๆ บ่งชี้ว่าการใช้ยานี้ในสตรีตั้งครรภ์หรือให้นมบุตรน่าจะทำได้โดยปลอดภัย ยานี้เป็นยาในกลุ่มเซฟาโลสปอรินรุ่นที่สาม ซึ่งทำงานโดยป้องกันไม่ให้แบคทีเรียสร้างผนังเซลล์ได้
ยานี้ถูกค้นพบเมื่อช่วงต้นคริสตทศวรรษ 1980s โดยบริษัทฮอฟฟ์แมน-ลา โรช ได้รับการจัดเป็นหนึ่งในรายการยาสำคัญต้นแบบขององค์การอนามัยโลก และถือเป็นยาที่ปลอดภัยและใช้ได้ผลดีที่สุดชนิดหนึ่งในระบบบริการสุขภาพ ปัจจัยมีผลิตจำหน่ายได้ทั่วไป ถือเป็นยาที่มีราคาไม่แพง ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วราคาขายส่งของยานี้อยู่ที่ประมาณ 0.20-2.32 ดอลลาร์สหรัฐต่อโดส (ข้อมูลปี พ.ศ. 2557) ค่ารักษาด้วยยานี้ในประเทศสหรัฐอเมริกามักจะอยู่ที่ไม่เกิน 25 ดอลลาร์สหรัฐ ตลอดการรักษา In the United States a course of treatment is typically less than 25 USD.
เซฟมีนอกซิม
ลาทามอกเซฟ
ลาทามอกเซฟ (Latamoxef)
เซฟติซอกซิม
เซฟิซิม
เซฟิกซิม
เซโฟดิกซิม
เซฟีตาเมท
เซฟีตาเมท  คือยาปฏิชีวนะเซฟาโลสปอริน
เซฟพิราไมด์
เซโฟเพอราโซน
เจิ้ง อวี้หลิง
เจิ้งอวี้หลิง หรือ แครอล เฉิง (; พินอิน :Zhèng Yùlíng, กวางตุ้ง :Cheng6 Yu6 Ling4; )
เป็นนักแสดง-พิธีกรหญิงชาวฮ่องกงผู้มากความสามารถ ที่อดีตเคยโด่งดังมากทั่วเอเชีย ในช่วงปลายยุค 70s จนถึง ต้นยุค 90s เธอเป็นทั้งนักแสดงนำหญิงและสมทบหญิงยอดเยี่ยม ของละครทางช่องสถานีโทรทัศน์ทีวีบี (TVB) อีกทั้งยังเคยเป็นอดีตกลุ่ม 4 ดรุณีหยก ยุค70s รุ่นสอง ของทางช่องสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ซึ่งในกลุ่มประกอบไปด้วยนักแสดงหญิงแถวหน้าชื่อดังของทางช่องในยุคนั้น ได้แก่ วังหมิงฉวน, จ้าว หย่าจือ, หวง ซิ่งซิ่ว และเธอ ด้วยใบหน้าที่สวยแบบแปลก ๆ โดดเด่นสะดุตตาแต่ก็มีหลายคนมองเธอว่าเป็นนางเอกที่ขี้เหร่ จึงเป็นที่มาของฉายาในวงการบันเทิงที่บรรดาสื่อมวลชนตั้งให้เธอว่า "ลูกเป็ดขี้เหร่" แห่งฮ่องกง แต่ฉายาที่คนไทยในสมัยนั้น มักนิยมใช้เรียกเธอคือ "มยุรา ธนะบุตร" แห่งเกาะฮ่องกง
เจิ้งอวี้หลิง เกิดที่ฮ่องกงในครอบครัวชนชั้นกลางที่เป็นชาวคริสเตียนคาทอลิก หลังจากจบชั้นมัธยมปลายแล้ว เธอก็ไม่ได้เรียนต่อในระดับที่สูงขึ้น เพราะในช่วงนั้นครอบครัวของเธอต้องประสบปัญหาการเงินอย่างหนักจนพ่อและแม่ต้องแยกทางกัน ประจวบเหมาะกับที่ทางบริษัท เจียซื่อ (CTV) กำลังเปิดรับสมัครนักแสดงหน้าใหม่อยู่พอดี เธอเลยตัดสินใจลองเข้าสมัครดูและก็ผ่านการคัดเลือกจนได้เรียนการแสดงกับทางค่ายและได้เป็นนักแสดงในเวลาต่อมา ถึงแม้ในชั้นเรียนการแสดงเธอจะมีบุคลิกที่โดดเด่นอย่างมากก็ตาม แต่ด้วยความที่ในยุคสมัยนั้นเธอจัดว่าไม่ใช่คนสวยเหมือนดารานักแสดงสาวคนอื่น ๆ ของทางค่าย ทำให้เธอเป็นได้แค่นักแสดงสมทบของทางช่องเท่านั้น โดยประเดิมผลงานชิ้นแรกที่เธอแสดงสมทบให้กับทางค่ายเจียซื่อ คือเรื่อง ER ห้องฉุกเฉิน (Emergency room 1976) ต่อมาเธอก็มีผลงานตามมาอีกหลายเรื่อง เช่น ลูกมังกรหยก (Return of the Condor Heroes 1977), ความรักในหอแดง (Dream of the Red Chamber 1977) ผลงานเรื่องท้าย ๆ ก่อนที่ทางค่ายเจียซือ จะประสบปัญหาขาดทุนจนต้องปิดตัวลงไป คือเรื่อง จอมเพชฌฆาตดาบทองคำ (The Gold Dagger Romance 1978) และเรื่องสุดท้ายที่เธอร่วมแสดงนำ คือ "ชีวิตรักเหล่าเซเลบ" (名流情史 1978)
ต่อมาเธอได้ไปเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ถึงแม้เธอจะไม่ใช่คนสวยเหมือนดาราสาวพิมพ์นิยมในยุคนั้นก็ตาม แต่ทางค่ายทีวีบีเองกลับมองเห็นอะไรบางอย่างที่พิเศษในตัวเธอ จึงผลักดันส่งเสริมเธอขึ้นมาจนโด่งดังกลายเป็นนางเอกแถวหน้าของทางช่องด้วยอีกคน โดยเริ่มแรกทางค่ายให้เธอร่วมแสดงนำไปก่อนที่จะขึ้นมาเป็นนางเอกเต็มตัว ต่อมาไม่นานผลงานที่ทำให้เธอโด่งดังเป็นพลุแตกทั้งในฮ่องกงและทั่วเอเชีย จนกลายเป็นคู่ขวัญคู่บุญกับ โจวเหวินฟะ คือเรื่อง เทพบุตรชาวดิน (The Good, The Bad, and The Ugly หรือ Man in the Net 1979) ที่ออกอากาศไป เมื่อปีพ.ศ. 2522 หลังจากความสำเร็จอย่างสูงของละครเรื่องนี้ ทำให้ทั้งคู่มีผลงานที่แสดงร่วมกันดัง ๆ ตามมาอีกหลายเรื่อง เช่น เลือดต่างสี (The Brothers 1980), จอมทรนง (The Fate 1981) และเรื่อง เพชรตัดเพชร (Good old Times 1981) ซึ่งการจับคู่กันระหว่างเธอกับเฮียโจว เป็นที่ถูกใจแฟน ๆ ละครในยุคนั้นเป็นอย่างมาก
ในขณะที่เธอกับเฮียโจว พีคสุด ๆ อยู่นั้น จู่ ๆ โจวเหวินฟะ ก็เกิดมีปัญหากับทางค่ายทีวีบีขึ้นมาเนื่องจากความดังของเขา ทำให้ทางค่ายใช้งานเขาหนักจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อนจนเกิดปัญหาที่เขาไม่ยอมทำตามบริษัท เป็นสาเหตุให้ต่อมาทางช่องลดบทบาทของเขาลง และหันไปปลุกปั้นส่งเสริมนักแสดงชายรุ่นใหม่ในทีม 5 พยัคฆ์ทีวีบี ให้ขึ้นมาแทนที่เขา ทำให้ในช่วงนี้ เจิ้งอวี้หลิง ได้ร่วมแสดงประกบกับดาราชายคนอื่น ๆ หลากหลาย และเธอเองก็ยังคงมีผลงานดัง ๆ ตามมาอีกมากมาย เช่นละครเรื่อง เหยี่ยวถลาลม (The Lonely Hunter 1981) ที่เธอได้มีโอกาสร่วมนำแสดงกับดาราชายดาวรุ่งพุ่งแรงของทางช่องในขณะนั้น อย่าง หวงเย่อหัว และ เหมียวเฉียวเหว่ย อีกทั้งยังเป็นละครที่ทำให้ทั้ง หวงเย่อหัว และ เหมียวเฉียวเหว่ย แจ้งเกิดในวงการจอแก้วทันที, ละครเรื่อง หลี่ซื่อเหนียง (Legend Of A Ching Lady 1985) ที่เธอได้ร่วมนำแสดงกับ หลี่เหลียงเหว่ย, เรื่อง นางพญาหน้าด่าง (The Legend of Lady Chung 1985) ที่เธอร่วมนำแสดงกับ ทัง เจิ้นเยี่ย, เรื่อง ดาบมังกรหยก (Heaven Sword and Dragon Saber 1986) ที่เธอเล่นรับเชิญประกบคู่กับ เยิ่นต๊ะหัว และผลงานที่ดังระเบิดอย่างเรื่อง คู่ทรนง (The Feud of Two Brothers 1986) และเรื่อง ค่าของคน (The Price of Growing up 1987) ทั้ง 2 เรื่องนี้เธอได้มีโอกาสร่วมแสดงนำกับดาราชายชื่อดังที่เพิ่งย้ายค่ายมาจากสถานีโทรทัศน์เอทีวี ในตอนนั้น อย่าง ว่านจื่อเหลียง ซึ่งการแสดงจับคู่กันระหว่างเธอกับเฮียว่าน ทั้งสองมีเคมีที่ตรงกันมาก จนเป็นที่ถูกใจของแฟน ๆ ละครทำให้ในตอนนั้นเขาได้กลายเป็นพระเอกคู่ขวัญในยุคถัดมาของเธอ ต่อจากโจวเหวินฟะ
ในขณะที่เธอรุ่งโรจน์อยู่นั้น ต่อมาเธอเกิดรู้สึกอิ่มตัวกับงานละคร และอยากจะหันไปเอาดีทางด้านจอเงินอย่างเต็มตัว (ซึ่งจริง ๆ แล้วเธอก็เคยเล่นหนังมาบ้าง) ประจวบเหมาะกับที่อดีตคู่ขวัญจอแก้ว โจวเหวินฟะ ได้ชักชวนเธอให้เข้ามาวงการภาพยนตร์ ไม่นานนักเธอก็ตัดสินใจผันตัวเองไปทุ่มเทให้กับการแสดงภาพยนตร์จอเงิน และก็ตอกย้ำความสามารถของเธอในการเล่นภาพยนตร์ขึ้นไปอีกเรื่อยๆ ถึงแม้จะไม่โด่งดังเหมือนตอนที่แสดงละครทีวีก็ตาม แต่ก็ถือได้ว่าเธอเป็นนักแสดงจอแก้วเพียงไม่กี่คน ที่สามารถไปประสบความสำเร็จในจอเงินได้ ภาพยนตร์ทำเงินดัง ๆ ที่เธอได้ร่วมแสดงเป็นทั้งตัวเอกและสมทบมีมากมายเช่น ยกเครื่องเรื่องจุ๊ ภาค 1, ตุ้งติ้งตี๋ต๋า, ฟัดข้ามโลก ล่าขุมทองนาซี ภาค 2 , บริษัทยุ่งแล้วรวย ภาค2, คนตัดเซียน ตอน ผู้หญิงตัดเซียน เป็นต้น แต่ภาพยนตร์ที่แฟน ๆ คอหนังฮ่องกงจดจำเธอได้มากที่สุดคือ ภาพยนตร์ตระกูล ผู้หญิงแดงดุ ที่เธอแสดงนำและประสบความสำเร็จอย่างมากทำให้ต้องมีการสร้างภาคต่อตามมาจนมีด้วยกันทั้งหมดถึง 4 ภาค และถือว่าเป็นผลงานทางภาพยนตร์ที่เป็นชิ้นโบว์แดงของเธอ หลังจากปีพ.ศ. 2537 ชื่อเสียงของเธอก็เริ่มจางหายไปตามกาลเวลา
กระทั่งปีพ.ศ. 2545 (2002) เธอก็ได้กลับมาถูกพูดถึงอย่างมากอีกครั้งกับบทบาทพิธีกรฝีปากกล้า ในรายการเกมส์โชว์ กำจัดจุดอ่อน (THE WEAKEST LINK) ว่ากันว่าเป็นรายการที่มีแฟรนไชส์เยอะมากที่สุดในโลกเลยก็ว่าได้ บทบาทพิธีกรที่เธอได้รับในฉบับฮ่องกงคล้ายๆ กับบทบาทพิธีกรของ ดร.กฤษติกา คงสมพงษ์ ในเวอร์ชันภาษาไทย จากความสำเร็จอย่างสูงของการรับหน้าที่เป็นพิธีกรฝีปากกล้าในครั้งนั้น ทำให้เธอกลายเป็นพิธีกรชื่อดังแถวหน้าคนหนึ่งของเกาะฮ่องกงทันที และได้มีโอกาสรับหน้าที่เป็นพิธีกรในรายการอื่น ๆ ที่สำคัญ ๆ ของทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี อยู่เสมอ ๆ อีกทั้งเธอยังมีรายการวาไรตี้ที่เป็นของตัวเธอเองอีกด้วย
ปัจจุบันเธอยังคงสนุกกับงานทางด้านการเป็นพิธีกรมากกว่างานแสดง เพราะเหนื่อยน้อยกว่าและรายได้ค่อนข้างสูง แต่อย่างไรก็ตาม...เธอก็ยังคงมีส่วนร่วมกับกิจกรรมในการทำงานด้านอื่น ๆ กับทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี และนาน ๆ ครั้งทีเธอจะรับงานแสดงละครสักเรื่อง ถึงแม้จะไม่ใช่ยุคทองของเธอแล้วก็ตาม
ประวัติและผลงานละครโทรทัศน์.
ชีวิตช่วงแรก (พ.ศ. 2500-2517).
พ่อและแม่ของเธอเดิมมีภูมิลำเนาอยู่ในเขตเทศบาลนครฉงชิ่ง ที่อยู่ทางทิศตะวันตก ติดกับมณฑลเสฉวน ที่มีเมืองหลวงชื่อเฉิงตู ในประเทศจีน ต่อมาพ่อและแม่ของเธอได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่ในประเทศฮ่องกง ซึ่งเป็นที่ ๆ เจิ้งอวี้หลิงเกิดและเติบโตขึ้นมา จนมีชื่อเสียงโด่งดังและกลายเป็นตำนาน
เจิ้งอวี้หลิง เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2500 ที่ฮ่องกง มีชื่อเล่นว่า ตูตู (Do Do) ซึ่งสมาชิกในครอบครัวประกอบไปด้วยพ่อแม่ และน้องชายอีกหนึ่งคน ซึ่งทุกคนนับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก
ในวัยเยาว์ เธอเป็นเด็กที่รักอิสระมากไม่ชอบให้ใครบังคับและชอบการพึ่งพาตนเองเป็นที่สุด ยามว่างเธอชอบดูละครและหนังกับครอบครัวเป็นอย่างมาก ซึ่งในวัยเด็กเธอใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักข่าวสาว เพราะเธอได้รับแรงบันดาลใจจากนักข่าวหญิงแกร่งชื่อดังของฮ่องกงในยุคนั้น อย่าง จงหยู่หัว (宗毓华) ซึ่งเป็นไอดอลของเธอในวัยเยาว์ หลังจากจบชั้นประถม เธอได้เข้าเรียนต่อในระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนนานาชาติ แห่งความหวัง (Good hope school) ซึ่งเป็นโรงเรียนคริสเตียนแห่งหนึ่งในฮ่องกง ซึ่งผลการเรียนของเธอดีมากโดยเฉพาะวิชาภาษาอังกฤษ แต่ทว่า...ในขณะที่เธอกำลังศึกษาอยู่นั้นครอบครัวของเธอก็กลับเจอมรสุมลูกใหญ่เพราะต้องเผชิญกับปัญหาการเงินอย่างหนัก จนพ่อและแม่ของเธอต้องแยกทางกันในเวลาต่อมา เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้เธอจำฝังใจและเป็นสาเหตุทำให้ เจิ้งอวี้หลิง กลายเป็นคนระมัดระวังเรื่องการใช้จ่ายเงินเป็นอย่างมาก และนิสัยนี้ก็ติดตัวมาตั้งแต่นั้น
ชีวิตแรกเริ่มในวงการบันเทิง (พ.ศ. 2518-2521).
ในปีพ.ศ. 2518 (1975) หลังจากเรียนจบในระดับชั้นมัธยมปลายแล้ว เธอไม่ได้เรียนต่อเนื่องจากสถานการณ์ทางการเงินของครอบครัวไม่ดี ต่อมาเธอได้ตัดสินใจไปสมัครเข้าฝึกอบรมเป็นนักแสดงกับทางค่าย เจียซื่อ (CTV) ที่เปิดรับนักแสดงอยู่ในขณะนั้น โดยที่เธอได้เข้าฝึกอบรมกับครูเจมส์ ซึ่งเป็นผู้สอนหลักสูตรการเป็นศิลปินในชั้นที่เธอเรียน และเธอก็ได้รับผลเรียนการแสดงที่ดี โดยบุคลิกของเธอที่เรียบง่าย,ใจกว้างและเป็นคนตรงชัดเจนจึงทำให้เธอโดดเด่นในชั้นเรียนเป็นอย่างมาก หลังจากเรียนจบ เธอก็ได้เป็นนักแสดงทันทีและมีผลงานเรื่องแรกในชีวิตของเธอคือ ER ห้องฉุกเฉิน (Emergency room 1976) ซึ่งเป็นละครแนวสากล หลังจากนั้นเธอก็มีผลงานตามมาอย่างต่อเนื่อง เช่น คัมภีร์กระเรียนเซียนเหยียบฟ้า (仙鶴神針1977 หรือ The Magic Crane 1977), ลูกมังกรหยก (Return of the Condor Heroes 1977), ความรักในหอแดง (Dream of the Red Chamber 1977), หงส์ฟ้าประกาศิต (Mystical Crane, Magic Needle 1978), จอมเพชฌฆาตดาบทองคำ (The Gold Dagger Romance 1978), และเรื่องสุดท้ายที่เธอร่วมแสดงนำ คือ "ชีวิตรักเหล่าเซเลบ" (名流情史 1978) ซึ่งผลงานเหล่านี้กับทางค่ายเจียซือ ก็ไม่ได้ทำให้เธอมีชื่อเสียงอะไรเลย ถึงแม้ว่าบางเรื่องเธอจะมีบทบาทที่เด่นอยู่บ้างก็ตามแต่ก็ไม่ถึงกับโดดเด่นชัดเจนอะไรมากนัก ซึ่งในความเป็นจริงตัวของ เจิ้งอวี้หลิงเองก็มีบุคลิกที่โด่ดเด่นมาก แต่ทางค่ายเจียซือ ก็ไม่ได้ผลักดันส่งเสริมเธอเท่าที่ควร สาเหตุเพราะในยุคสมัยนั้นจัดว่าเธอไม่ใช่นักแสดงที่สวย อย่าง หมีเซียะ หรือ หวีอันอัน จึงทำให้เธอไม่เคยได้รับบทนางเอกหรือบทที่โด่ดเด่นมาก ๆ เพราะเธอไม่จัดอยู่ในกลุ่มนักแสดงสาวสวยเหล่านั้น ต่อมาบริษัทเจียซือ เกิดยุบตัวลงไปเนื่องจากประสบปัญหาขาดทุนอย่างหนักเลยทำให้นักแสดงในสังกัดต่างต้องหาค่ายใหม่กันอลวน บางคนก็ไปเป็นนักแสดงขึ้นตรงกับทางค่ายอาร์ทีวี แต่บางคนก็ย้ายไปอยู่กับค่ายทีวีบี
ในปีพ.ศ. 2521 (1978) หลังจากการล่มสลายของบริษัทเจียซื่อ (Jiayi) เจิ้งอวี้หลิง ก็ได้ย้ายตัวเองไปเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงให้กับทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี(TVB) (ซึ่งใครเลยจะรู้ว่าที่นี้จะเป็นที่ ๆ เห็นความสำคัญของเธอ ถึงขนาดปลุกปั้นส่งเสริมเธอจนมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วเอเชียและกลายเป็นนักแสดงหญิงในระดับตำนานคนหนึ่ง) โดยเริ่มผลงานกับทางค่ายทีวีบี คือเรื่อง แฝดคนละฝา (Between the Twins 1978) ที่นำแสดงโดยดาราดังของทางค่ายอย่าง วังหมิงฉวน และ โอวหยังเพ่ยซัน ซึ่งในเรื่องนี้ วังหมิงฉวนต้องรับบทเป็นฝาแฝด ส่วนตัวเธอยังไม่ได้รับบทที่โด่ดเด่น
เข้าสู่ยุคทอง (พ.ศ. 2522-2525).
ในปีพ.ศ. 2522 ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ได้เปิดโอกาสให้เธอเริ่มได้รับบทบาทที่โดดเด่นมากยิ่งขึ้น เช่นละครฟอร์มใหญ่แห่งปีเรื่อง เหนือลิขิต (Over the Rainbow 1979) ละครเรื่องนี้มีความยาวถึง 85 ตอน ซึ่งนำแสดงโดยดาราดังมากมาย เช่น เซี่ยเสียน, วังหมิงฉวน, เจิ้งเส้าชิว, เจิ้งอวี้หลิง และ อลันทัม ความนิยมของละครเรื่องนี้ทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น