pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จิวจี้เยียกเป็นลูกสาวของคนพายเรือจากแม่น้ำหันซุย ชื่อของเธอ "จี้เยียก" มาจากบ้านเกิดของเธอ ซือเจียง แม่ของเธอเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเด็กมาก เมื่อเธออายุ 10 ขวบพ่อของเธอถูกทหารราชวงศ์หยวนฆ่าตาย แต่เธอได้รับการช่วยเหลือจาก จาง ซานฟง เธอได้พบกับ เตียบ่อกี้ ซึ่งเป็นเด็กที่เดินทางมากับจางซานฟง และพวกเขาก็ได้พัฒนามิตรภาพ เตียบ่อกี้ได้เดินทางแยกจากพวกเขาในเวลาต่อมาและตาม ฉาง อี่ชวน ไปที่หุบเขาผีเสื้อเพื่อขอการรักษาจากหู ชิงหนิว จางซานฟงได้พาจิวจี้เยียกกลับไปที่ สำนักบู๊ตึ๊ง และแนะนำให้เธอเข้าร่วม สำนักง๊อไบ๊ ต่อมาเธอได้กลายเป็นลูกศิษย์ของ มิกจ๊อซือไท่ ผู้นำของง๊อไบ๊
จิวจี้เยียกได้พบกับเตียบ่อกี้ในอีกหลายปีต่อมาและตกหลุมรักเขา แต่มิกจ๊อซือไท่กลับไม่ชอบเตียบ่อกี้เพราะเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับ "ความชั่วร้าย" ในพรรคจรัส เธอบังคับให้จิวจี้เยียกสาบานว่าเธอจะต้องไม่แต่งงานกับเตียบ่อกี้ หรือมีความรู้สึกใด ๆ สำหรับเขาคำสาบานมีดังนี้
ข้า, จิวจี้เยียก ขอสาบานต่อฟ้าดินว่าถ้าฉันมีความรู้สึกเสน่หาใด ๆ ต่อผู้นำของพรรคมาร (นิกายเม้งก่า) เตียบ่อกี้ หรือถ้าฉันแต่งงานกับเขา วิญญาณของพ่อแม่ที่ล่วงลับไปแล้วของฉันจะไม่สงบสุข มิกจ๊อซือไท่อาจารย์ของฉันจะตามพยาบาท และหลอกหลอนฉันทั้งกลางวันและกลางคืนและ หากฉันมีลูกหลานกับเตียบ่อกี้ ผู้ชายจะกลายเป็นทาสในขณะที่ผู้หญิงจะกลายเป็นโสเภณีในทุกชั่วอายุคน
มิกจ๊อซือไท่ได้บอกความลับของเธอที่อยู่เบื้องหลังกระบี่อิงฟ้า และดาบฆ่ามังกร เธอบอกให้จิวจี้เยียกดึงคู่มือวรยุทธและตำราพิชัยสงครามที่ซ่อนอยู่ในดาบโดยอ้างว่าใช้เพื่อเชิดชูสำนักง๊อไบ๊ จิวจี้เยียกไม่เต็มใจที่จะทำร้ายเตียบ่อกี้ แต่ถูกผูกมัดด้วยคำสาบานของเธอ เธอขโมยอาวุธและได้ฆ่าหยินหลี่ และใส่ร้ายว่า เตี๋ยเมี่ยง เป็นผู้กระทำ
จิวจี้เยียกฝึกฝนทักษะจนเก่งกาจอย่างรวดเร็ว เธอได้ใกล้ชิดกับเตียบ่อกี้มากขึ้นจนกระทั่งเธอตัดสินใจที่จะผิดคำสาบานและแต่งงานกับเขา แต่เตี่ยเมี่ยงแสดงตัวและขัดขวางงานแต่งงาน จิวจี้เยียกสู้กับเตี๋ยเมี่ยงด้วย ความโกรธ แต่เตียบ่อกี้ เข้าขัดขวางและหยุดเธอจิวจี้เยียก รู้สึกว่าเตียบ่อกี้ทรยศต่อความรักของเธอ เธอจึงได้คิดสาบานตนเป็นศัตรูกับเตียบ่อกี้ และเตี๋ยเมี่ยง เธอแกล้งทำเป็นแต่งงานกับซ่งฉิงชูแห่งบู๊ตึ๊ง ซึ่งเขาสนใจในตัวเธอและช่วยให้เธอฝึกฝนวรยุทธเพื่อเอาชนะเตียบ่อกี้
ในระหว่างพิธีเชิดสิงโตที่จัดขึ้นที่วัดเส้าหลิน จิวจี้เยียกเอาชนะจอมยุทธทุกคนที่เข้าร่วมและชนะทุกคนในการประลองยุทธ แต่เธอกลับพ่ายแพ้ให้กับแม่นางแซ่เอี้ย (หยาง) หรือแม่นางเสื้อเหลือง ผู้เฒ่าซู่หมิงพยายามขโมยคู่มือจากจิวจี้เยียกหลังจากเห็นว่าวรยุทธของเธอได้รับการปรับปรุงจากการเรียนรู้ พวกเขาจึงทำร้ายเธอด้วยฝ่ามือเยือกเย็น แต่เตียบ่อกี้ช่วยเธอไว้และรักษาเธอด้วยพลังเก้าสุริยันของเขาซึ่งลบล้างพลังภายใน "หยิน" ของเธอโดยไม่ได้ตั้งใจและทำให้เธอกลับคืนสู่สภาพเดิม สภาพดั้งเดิมของเธอ จิวจี้เยียกรู้สึกผิดต่อบาปของเธอโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอเผชิญหน้ากับ "ผี" ของหยินหลี่ และยอมรับการกระทำในอดีตของเตียวบ่อกี้ และความรักที่เธอมีต่อเขา ในตอนท้ายของเรื่องเตียบ่อกี้ได้บอกกับเธอว่าเขาได้ตัดสินใจแต่งงานกับเตี๋ยเมี่ยง เพราะเขารักเตี๋ยเมี่ยง
ไตรไนโตรโทลูอีน
ทีเอ็นที (; ย่อจาก "ไตรไนโตรโทลูอีน" (Trinitrotoluene)) มีสารเคมีซึ่งมีสูตรคือ C6H2(NO2)3CH3 เป็นของแข็งสีเหลืองซึ่งบ้างใช้เป็นตัวเร่งในการสังเคราะห์เคมี แต่รู้จักกันดีที่สุดว่าเป็นวัตถุระเบิดที่มีประโยชน์โดยมีคุณสมบัติจัดการได้สะดวก
สารเคมีดังกล่าวนี้ มีการสังเคราะห์ขึ้นเป็นครั้งแรก โดยโจเซฟ วิลแบรนด์ (Joseph Wilbrand) เมื่อ ค.ศ. 1863 และการผลิตปริมาณมากครั้งแรก เกิดขึ้นในเยอรมนี เมื่อ ค.ศ. 1891
ด้วยการใช้งานอย่างกว้างขวาง ทำให้ทีเอ็นทีเป็นเกณฑ์มาตรฐานในการวัดความเข้มของระเบิด และวัตถุระเบิดอื่นๆ โดยเทียบประสิทธิภาพกับทีเอ็นที เรียกว่า "TNT equivalent"
trinitrotoluene มีลักษณะเป็นผลึกสีเหลือง เรียวคล้ายเข็ม ละลายในน้ำได้น้อยแต่จะละลายได้ดีในตัวทำละลายอินทรีย์ เช่น ether,acetone,benzene และ pyridine เนื่องจากมีจุดหลอมเหลวต่ำกว่า 80.35 °C ดังนั้นจึงสามารถหลอมละลาย TNT โดยใช้ความร้อนจากไอน้ำ TNT มีความเป็นพิษต่อร่างกายมนุษย์เมื่อถูกผิวหนังจะทำให้เกิดการแพ้ได้
ซายากะ อิจิอิ
ซายากะ อิจิอิ (, เกิดวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2526) เป็นนักร้องและนางแบบหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 2 ของมอร์นิงมูซูเมะ
ซะยะกะ อิชีเข้ามาเป็นนักร้องรุ่นที่สองของมอร์นิงมุซุเมะเมื่อปีพ.ศ. 2541 จากการคัดเลือกในโครงการ "มอร์นิงมุซุเมะ สึอิกะ ออดิชัน" พร้อมกันกับมาริ ยางูจิ และเค ยาซูดะ
เธอยังได้เป็นนักร้องในกลุ่มย่อยกลุ่มอื่น ๆ อีก ได้แก่กลุ่มพุคจิโมนิ  ที่เป็นกลุ่มย่อยในมอร์นิงมุซุเมะ กลุ่มอาโออิโระ 7 ซึ่งเป็นกลุ่มพิเศษในระบบชัฟเฟิลยูนิทส์ประจำปีพ.ศ. 2543 และร่วมทำอัลบั้มเพลงแนวโฟล์คซองร่วมกับยูโกะ นากาซาวะ (สมาชิกรุ่นที่หนึ่งของมอร์นิงมุซุเมะ) อีกด้วย
ซายากะทำหน้าที่เป็นนักร้องของมอร์นิงมุซุเมะจนกระทั่งถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 เธอก็ได้ ‘สำเร็จการศึกษา’ ออกไป เพื่อที่จะทุ่มเทให้แก่การเรียนอย่างเต็มที่ (ผลงานสุดท้ายของเธอที่ฝากเอาไว้กับกลุ่มคือเพลง "แฮปปีซัมเมอร์เว็ดดิง")
ในปีพ.ศ. 2544 เธอก็ได้หวนคืนสู่วงการเพลงอีกครั้ง โดยเธอได้ตั้งวงดนตรีขึ้นมาชื่อว่า "คิวบิคครอสส์" ในวงนี้ เธอทำหน้าที่เป็นนักร้องนำร่วมกับสมาชิกอีก 2 คน ได้แก่ ไทเซ มือคีย์บอร์ด และนาโอกิ โยชิซาวะ มือกีตาร์ นอกจากนั้นเธอยังได้ประพันธ์เพลงให้แก่วงอีก 2 เพลงด้วยกัน
ในปีพ.ศ. 2547 คิวบิคครอสส์ก็เป็นอันต้องแยกวงกัน โดยหลังจากนั้น ซายากะก็ได้อำลาวงการเพลงไปอีกครั้งอย่างเป็นทางการ พร้อมกับประกาศว่าเธอตั้งครรภ์กับนาโอกิ โยชิซาวะ มือกีตาร์ของวง และได้แต่งงานกันในที่สุด
ซะยุมิ มิจิชิเงะ
ซายือมิ มีจีชีเงะ
ปี่พาทย์ออกสิบสองภาษา
ปี่พาทย์ออกสิบสองภาษา เป็นรูปแบบการบรรเลงดนตรีไทยอย่างหนึ่ง บรรเลงด้วยวงปี่พาทย์ไม้แข็งโดยบรรเลงเพลงสำเนียงภาษาต่าง ๆ ติดต่อกันไปแต่ไม่ต้องครบสิบสองภาษาก็ได้ คาดว่าได้รับอิทธิพลมาจากการสวดคฤหัสถ์ในงานศพ
ที่มาของเพลงสิบสองภาษา.
เพลงไทยที่ได้รับอิทธิพลจากต่างชาติมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา โดยชื่อเพลงเหล่านี้มักใช้ชื่อตามภาษาเดิม เช่นเพลงเนรปาตี ปะตง มัดตรำ บ้าระบุ่น จนเข้าสู่สมัยกรุงรัตนโกสินทร์จึงมีการนำเพลงเหล่านี้มาปรับปรุงทำนองและตั้งชื่อเพลงที่ปรับปรุงใหม่ด้วยการนำชื่อชนชาติที่เป็นเจ้าของสำเนียงนั้นมานำหน้า เช่น ลาวเจริญศรี เขมรพระประทุม จีนหลวง เป็นต้น
เมื่อเพลงสำเนียงภาษาต่าง ๆ มีมากขึ้น นักดนตรีไทยจึงนำเพลงออกภาษาเล่านั้นมาบรรเลงติดต่อกันเป็นชุด โดยเริ่มจากเพลงสำเนียงไทยแล้วตามด้วยสำเนียงลาว เขมร มอญ พม่า ไปเรื่อย ๆ จนถึงฝรั่งเป็นชาติสุดท้าย ใช้เวลาราว 1 ชั่วโมง นิยมเล่นในงานศพเพื่อให้มีความสนุกสนานเร้าใจ บางครั้งจะมีจำอวดหรือตลกออกมาแสดงท่าทางตามชนชาติต่าง ๆ ด้วย การเล่นนี้เรียกว่าสิบสองภาษาแต่ไม่จำเป็นต้องออกภาษา 12 สำเนียง จะบรรเลงมากกว่าหรือน้อยกว่าก็ได้ เพราะเลข 12 เป็นจำนวนศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของคนโบราณ เช่นใช้ว่าพระเจ้าแผ่นดินมี 12 ท้องพระคลัง พ่อค้าวานิชจาก 12 ชาติภาษา 12 นักษัตร โดยไม่ได้สื่อถึงการใช้เป็นจำนวนนับ
ตัวอย่างเพลงออกสิบสองภาษา.
เพลงออกสิบสองภาษามักเริ่มด้วยเพลงภิรมย์สุรางค์สามชั้นก่อน แล้วจึงออกเพลงภาษา
ปิดท้ายด้วยเพลงแขกบรเทศสองชั้น
บอยสเก๊าท์
บอยสเก๊าท์  เป็นวงบอยแบนด์ สัญชาติไทย ประกอบด้วยสมาชิกคือ ต๊ะ ฌานิศ ใหญ่เสมอ, โจ ธเนศ ฉิมท้วม และ ดิ๊บ ธนพงศ์ คล้ายพงศ์พันธ์ ที่มีผลงานในช่วงปี พ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2539 จนมีเหตุที่ ต๊ะ ฌานิศ ใหญ่เสมอ มีข่าวเกี่ยวกับเรื่องยาเสพติด จนต้องแยกวงกันไป
โจ ต๊ะ และดิ๊บ ยังมีผลงานในวงการบันเทิงอยู่ ทั้งเล่นละครและออกแสดงคอนเสิร์ต จนกระทั่ง 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 โจได้เสียชีวิตอย่างกระทันหันบนเวทีคอนเสิร์ตในผับแห่งหนึ่ง เนื่องจากภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน เป็นการปิดตำนานวงบอยสเก๊าท์ที่มีสมาชิกครบทั้ง 3 คนไปโดยปริยาย
คริส ไลท์เฟลโลว์
รายชื่อตัวละครในเก็นโซซุยโคเด็น V
ไคล์.
ไคล์  เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค V ไคล์มีตำแหน่งเป็นหนึ่งในอัศวินรักษาองค์ราชินี (Queen's Knight)
ไคล์เป็นหนึ่งในสมาชิกของอัศวินรักษาองค์ราชินี เป็นคนเปิดเผยและกล้าแสดงความคิดเห็นในเรื่องที่คนอื่นไม่สามารถพูดได้ นอกจากนี้ไคล์ยังเป็นคนที่มีความสามารถในการต่อสู้และการใช้รูนเป็นอย่างดี ด้วยความสามารถนี้เองทำให้เขาสามารถเอาตัวรอดจากสถานะการณ์ที่เลวร้ายต่างๆ ได้เป็นอย่างดี แต่เขาก็มีข้อเสียในเรื่องของความเป็นคนเจ้าชู้อย่างมาก
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง ไคล์ได้ลาออกจากการเป็นอัศวินรักษาองค์ราชินี และกลับไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขที่เลลการ์บ้านเกิดของเขา
ราจา.
ราจา (อังกฤษ: Raja) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค V
รา จาเป็นลูกสาวของชาวประมง และมีโอกาสได้เข้าร่วมเป็นกองทัพเรือตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ด้วยความสามารถของราจาทำให้เธอสามารถเลื่อนตำแหน่งได้อย่างรวดเร็วจนทำให้ ผู้คนเรียกเธอว่า "เฮอริเคนราจา" (Hurricane Raja)
เมื่อ 8 ปีก่อนราชินีโอฮาซีทาได้ยกให้ราจาเป็นหัวหน้ากองทัพเรือในการเข้าต่อสู้กับกองทัพของอาร์ม (Armes Army) ร่วมกับเฟริคและลูเครเทีย จนสามารถขับไล่กองทัพอาร์มออกไปได้จนหมด ราจามีลูกศิษย์หนึ่งคนคือ แบแฮม ลูเกอร์ (Bahram Luger) นอกจากนี้ราจายังเป็นหัวหน้าของหมู่บ้านกลางน้ำ ราฟท์ฟลีท เนื่องจากหมู่บ้านนี้เป็นเรือ ทำให้หมู่บ้านนี้สามารถย้ายถิ่นฐานจนถึงออกรบกับศัตรูได้ในทันที โดยเรือที่ราจาเป็นผู้บังคับบัญชาชื่อ ดาฮาค (the Dahak)
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง ราจาได้กลับไปใช้ชีวิตอย่างสงบในราฟท์ฟลีท
ลูเซรินา บาโรวส์.
ลูเซรินา บาโรวส์  เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค V
ลู เซรินา เป็นบุตรสาวของซารัม บาโรวส์มีพี่ชายคือยูรัม จริงๆ แล้วเธอมีพี่ชายอีก 1 คนแต่เสียชีวิตไปเนื่องจากสงคราม จากเหตุการณ์นี้เองทำให้แม่ของเธอนั้นเก็บตัวอยู่ในห้องและไม่ยอมออกมาพบใคร ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แม้เธอจะเกิดมาในตระกูลบาโรวส์แต่กลับมีนิสัยที่แตกต่างจากพ่อและพี่ชาย อย่างชัดเจน
เมื่อความจริงเกี่ยวกับรูนรุ่งอรุณได้เปิดเผยออก ลูเซรินาจึงได้ออกจากเมืองเรนวอลล์ (Rainwall) ซึ่งเป็นเมืองของตระกูลบาโรวส์ ไปอยู่กับเจ้าชายเนื่องจากทนไม่ได้กับสิ่งที่พ่อและพี่ชายของตนกระทำ ภายในเกมเธอจะทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางในการเปลี่ยนตัวละครที่จะนำไปใช้ในฉาก ต่อสู้ แต่ก็มีเรื่องน่าแปลกใจก็คือ เมื่อเกิดเหตุการณ์สำคัญขึ้น ตัวของลูเซรินาเองก็จะสามารถที่จะบุกเหล่าศัตรูทั้งหลายไปหาเจ้าชายได้
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง เธอได้ยกทรัพย์สมบัติของตระกูลบาโรวส์แก่การกุศล และตั้งตัวเองเป็นผู้จัดการมรดก
ซาราเซ.
ซาราเซ  เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค V
ซา ราเซเป็นบุคคลที่มีประวัติเป็นปริศนา ซาราเซรู้เรื่องทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับรูนโดยเฉพาะรูนทั้ง 3 แห่งฟาลานา รวมถึงสาเหตุที่เธอได้ถือครองรูนดวงดาวเช่นกัน ดูเหมือนว่าเธอจะรู้จักกับจีน และเล็คนาร์ท มาเป็นเวลายาวนาน แม้เธอจะไม่ได้ถือครองรูนที่แท้จริงก็ตาม
เธอพบกับเจ้าชายแห่งฟาเลนาครั้ง แรกในวิหารทิศตะวันออก (East Palace) แม้เธอจะรู้เรื่องเกี่ยวกับรูนต่างๆ มากมายแต่เธอไม่เคยที่จะบอกกล่าวเรื่องราวต่างๆ แก่ใครจนกว่าจะถึงเวลาที่สมควร
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง ซาราเซได้หายตัวไปและไม่มีใครได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับเธออีกเลย
มิอาคิส.
มิอาคิส  (อังกฤษ: Miakis) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น V มิอาคิสเป็นหนึ่งในอัศวินรักษาพระองค์ราชินี (Queen's Knight) มีตำแหน่งเป็นองครักษ์ของเจ้าหญิงลิมสเลอา
มิอาคิสเกิดและเติบโตภายในปราสาทเซาโรนิกซ์ พ่อของเธอเป็นเพื่อนสนิทกับเครก ลาเดน มิอาคิสถูกเลี้ยงมาแบบเด็กผู้ชายทำให้มีความสามารถทางด้านการต่อสู้มาก ความจริงแล้วเธอต้องการที่จะเข้าร่วมเป็นกองทหารม้ามังกร (Dragon Cavalry) แต่ทางกองทหารมีกฎที่จะไม่รับผู้หญิงเข้ากองทัพโดยเด็ดขาด เครกจึงส่งเธอไปให้กับเฟลิด และเฟลิดได้ค้นพบความสามารถในการต่อสู้ของเธอ ท้ายที่สุดเธอจึงกลายเป็นอัศวินรักษาพระองค์ราชินี ทำหน้าที่เป็นองครักษ์ของเจ้าหญิงลิมสเลอา
ในขณะที่กองทหารก็อดวินบุกเข้ายึดปราสาทโซล-ฟาเลนา มิอาคิสเห็นเกออร์ก ในจังหวะที่เขากำลังปลงพระชนม์ราชินีอาร์ชตาท เธอรีบหนีออกจากที่เกิดเหตุโดยเชื่อว่าเกออร์กเป็นผู้ทรยศ เธอและแกลลีออนพยายาม พาเจ้าหญิงออกจากปราสาท แต่กลับถูกซาฮาสและอเลเนียซึ่งเป็นผู้ทรยศตัวจริงขัดขวาง หลังจากนั้นมิอาคิสก็ได้คอยดูแลและให้กำลังใจเจ้าหญิงซึ่งถูกขังเอาไว้ใน ห้องบรรทมของพระองค์โดยตลอด
หลังจากลิมสเลอาเสวยราชสมบัติเป็นราชินีแห่งฟาเลนา กิเซลส่งมิอาคิสไปคุ้มกันเมืองโดราต (Doraat) ซึ่งกำลังจะถูกองทัพของเจ้าชายแห่งฟาเลนาเข้า ตี ที่นั่นเองมิอาคิสได้พบกับเจ้าชายอีกครั้ง เธอปฏิเสธไม่ให้เจ้าชายผ่านประตูที่เธอเฝ้า โดยคิดว่าเธอไม่เหลืออะไรแล้วนอกจากหน้าที่อัศวินรักษาพระองค์ราชินีซึ่งเธอ ต้องรักษายิ่งชีพ และเข้าต่อสู้กับเจ้าชาย แต่ฝีมือของเจ้าชายพัฒนาขึ้นมากทำให้เธอพ่ายแพ้ หลังจากที่เจ้าชายปลอบโยนเธอและสัญญาว่าจะช่วยลิมสเลอาจากกิเซลให้ได้ มิอาคิสก็ได้สติและเข้าร่วมฝ่ายกองทัพของเจ้าชายในที่สุด
เมื่อกลับ มาถึงยังปราสาทของเจ้าชาย มิอาคิสได้พบกับเกออร์กอีกครั้งหนึ่ง เธอบันดาลโทษะและพยายามเข้าจู่โจมเกออร์ก ซึ่งเธอคิดว่าเป็นคนทรยศผู้ปลงพระชนม์ราชินีอาร์ชตาต แต่ถูกเจ้าชายห้ามเอาไว้ เกออร์กบ่ายเบี่ยงไม่ตอบโต้คำกล่าวหาของเธอและหายหน้าออกจากปราสาทไป หลังจากเหตุการ์ณนั้น มิอาคิสฉุกคิดได้ว่านี่อาจเป็นแผนการ์ณของกิเซล ซึ่งพยายามใช้เธอทำให้เจ้าชายกับเกออร์กแตกความสามัคคีกัน
ในเกิด เหตุการณ์แผนการเข้าต่อสู้ของราชินี (Queen's Campaign) มิอาคิสเข้าร่วมกับเจ้าชายในการลักพาตัวราชินีและต่อสู้กับแกลลีออนที่ทำ หน้าที่ปกป้องราชินีอยู่ ณ ขณะนั้น แผนการทั้งหมดเกือบที่จะสำเร็จแต่ ไซอาลีดส์ ได้ทรยศเจ้าชายและพาตัวราชินีกลับไปยังปราสาทโซล-ฟาเลนา หลังจากกลับมายังปราสาทของเจ้าชายอีกครั้ง มิอาคิสได้ฟังความจริงในวันที่เกิดเหตุการณ์บุกเข้ายึดครองปราสาทโซล-ฟาเลนาทั้งหมด จึงรู้ความจริงว่าเกออร์กไม่ได้เป็นผู้ทรยศ และในขณะที่ลีออน กำลังป่วยมิอาคิสเองก็จะเป็นผู้ปกป้องเจ้าชายแทนลีออน
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลงมิอาคิสได้กลับไปทำหน้าที่เป็นอัศวินรักษาพระองค์ราชินีเช่นเดิม และไม่เคยอยู่ห่างจากราชินีลิมสเลอาอีกเลย
เครก ลาเดน.
เครก ลาเดน (อังกฤษ: Craig Laden) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น V
เค รก ลาเดนดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้ากองทหารม้ามังกร เป็นคนที่มีความสามารถในการเป็นผู้บังคับบัญชาสูง รู้ว่าสมควรจะให้ใครทำหน้าที่ใดและสามารถไว้วางใจใครได้บ้าง
ด้วยตัว ของกองทหารม้ามังกรเองนั้นมีหน้าที่ในการปกป้องพื้นที่แม่น้ำไฟตาส (Feitas River) และฟาเลนาจากการถูกรุกรานเท่านั้น ดังนั้นในขณะที่เกิดสงครามกลางเมืองในฟาเลนาเกิดขึ้นกองทหารม้ามังกรจึงไม่ สามารถเข้าไปช่วยเหลือได้
อีกสาเหตุหนึ่งคือ กิเซลได้ วางแผนให้ทหารของตนเองเข้ายึดครองไข่ของมังกรซึ่งมีความสำคัญมากต่อกองทหาร เครกซึ่งไม่สามารถขัดขืนอะไรได้จึงต้องยอมทำตาม แต่ภายหลังเจ้าชายแห่งฟาเลนาพร้อมด้วยทหาร 2 คนของกองทหารม้ามังกร รูก และ ราฮาล ได้เข้าช่วยเหลือ และเข้าร่วมกับกองทัพของเจ้าชายในที่สุด
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลงเครกได้กลับไปยังปราสาทเซาโรนิกซ์ แต่ลาออกจากการเป็นหัวหน้าและยกหน้าที่นี้ต่อให้กับราฮาล
เจ้าชายแห่งฟาเลนา.
เจ้าชายแห่งฟาเลนา (อังกฤษ: Prince of Falena, Freyjadour Falenas) เป็นตัวละครหลักจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค V
เจ้า ชายแห่งฟาเลนา เป็นลูกชายคนโตของราชินีอาร์ชตาทและมีน้องสาว 1 คนคือ ลิมสเลอา แต่อย่างไรก็ตามในฐานะที่เกิดมาเป็นผู้ชาย ตามกฎของราชวงศ์แห่งราชอาณาจักรฟาเลนา (Queendom of Falena) แล้วผู้หญิงเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์ในการขึ้นครองราชย์
เนื่องจากในขณะ นั้นลิมสเลียยังคงมีอายุน้อยเกินกว่าจะออกเดินทางออกนอกพระราชวังได้ หน้าที่ในการเดินทางไปเยี่ยมเยือนเมืองต่างๆ จึงตกเป็นของเจ้าชาย โดยส่วนมากคนที่นิยมร่วมทางไปด้วยคือ ลีออน องครักษ์ของเจ้าชาย, ไซอาลีดส์ น้าของเจ้าชาย และเกออร์ก อัศวินรักษาพระองค์ราชินี
ภายหลัง สงครามสิ้นสุดลง เจ้าชายแห่งฟาเลนาได้ออกเดินทางไปพร้อมๆ กับลีออนและเกออร์ก เพื่อสำรวจดินแดนต่างๆ ต่อไป (อ้างอิงจากฉากจบภายในเกมเมื่อสามารถหาเพื่อนได้ครบ 108)
สยามโซน.คอม
สยามโซน.คอม  เป็นเว็บไซต์ที่นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับภาพยนตร์ และเพลง โดยเปิดบริการในช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2542 ซึ่งปัจจุบันเป็นแหล่งข้อมูลด้านภาพยนตร์ และเพลง ขนาดใหญ่เว็บหนึ่งในเมืองไทย
สยามโซน.คอม เป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 156 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา
อาสวกิเลส
อาสวกิเลส (อ่านว่า อาสะวะ-) แปลว่า "กิเลสที่หมักดองอยู่ในจิต"
อาสวกิเลส คือ กิเลสที่หมักหมม นอนเนื่องทับถมอยู่ในจิต ชุบย้อมจิตให้เศร้าหมอง ให้ขุ่นมัว ให้ชุ่มอยู่เสมอ เรียกย่อว่า อาสวะ ก็ได้ มี ๔ อย่าง คือ
ทิฐิ
ทิฐิ (อ่านว่า ทิดถิ)  แปลว่า "การเห็น" ในพระพุทธศาสนาใช้ในความหมายเดียวกับ "มิจฉาทิฐิ" คือการเห็นผิด มี 2 ประการ ได้แก่ สัสสตทิฐิ (การเห็นว่าเที่ยง) อุจเฉททิฐิ (การเห็นว่าขาดสูญ) เป็นต้น
หากเป็นการเห็นถูก  เรียกว่า สัมมาทิฐิ เป็นองค์ประกอบหนึ่งของ ปัญญา หรือ การเห็นตรง หรือ ทิฐิวิสุทธิ ซึ่งหมายถึงความรู้เข้าใจโลกตามที่เป็นจริง ว่าเป็นองค์ประชุมของนามรูป มีเกิด ดับ เปลี่ยนแปลง ไม่อาจยึดถือเอาเป็นตัวตนเป็นสัตว์บุคคลได้ เป็นเหตุข่มความเข้าใจผิดไม่หลงเพลิดเพลินโลก
นอกจากนี้ในภาษาไทยมักใช้ในความหมายว่าความอวดดื้อถือดี ความดื้อรั้น ความตะแบงทั้งที่รู้ว่าผิดแต่ไม่ยอมรับและไม่ยอมแก้ไข เช่นที่ใช้ว่า "เขามีทิฐิมาก ไม่ยอมลงใคร" ทิฐิมานะของเขาทำให้เขาเข้ากับใครไม่ได้เลยในที่ทำงาน"
ทิฏฐิ ๖๒.
ปุพพันตกัปปิกะ.
ปุพพันตกัปปิกทิฏฐิ แปลว่า ความเห็นหรือทฤษฎีของพวกที่กำหนดขึ้น อาศัยส่วนของขันธ์ (เบญจขันธ์) อันเป็นอดีต
สัสสตทิฏฐิ ๔.
๑. เห็นว่า ตัวตน (อัตตา) และโลกเที่ยง เพราะระลึกชาติได้ ตั้งแต่ชาติเดียว จนถึงแสนชาติ
๒. เห็นว่า ตัวตน และโลกเที่ยง เพราะระลึกชาติได้เป็นกัปป์ๆ ตั้งแต่กัปป์เดียวถึงสิบกัปป์
๓. เห็นว่า ตัวตน และโลกเที่ยง เพราะระลึกชาติได้มากกัปป์ ตั้งแต่สิบกัปป์ถึงสี่สิบกัปป์
๔. นักเดา เดาตามความคิดคาดคะเนว่าโลกเที่ยง
เอกัจจสัสสติกทิฏฐิ เอกัจจอสัสสติกทิฏฐิ ๔.
๕. เห็นว่า พระพรหมเที่ยง แต่พวกเราที่พระพรหมสร้างไม่เที่ยง
๖. เห็นว่า เทวดาพวกอื่นเที่ยงพวกที่มีโทษเพราะเล่นสนุกสนาน (ขิฑฑาปโทสิกา)ไม่เที่ยง
๗. เห็นว่า เทวดาพวกอื่นเที่ยง พวกที่มีโทษเพราะคิดร้ายผู้อื่น (มโนปโทสิกา) ไม่เที่ยง
๘. นักเดา เดาตามความคิดคาดคะเนว่า ตัวตนฝ่ายกายไม่เที่ยง ตัวตนฝ่ายจิตเที่ยง
(๓) หมวดเห็นว่ามีที่สุด และไม่มีที่สุด (อันตานันติกทิฏฐิ) ๔
๙. เห็นว่าโลกมีที่สุด
๑๐. เห็นว่าโลกไม่มีที่สุด
๑๑. เห็นว่าโลกมีที่สุด เฉพาะด้านบนกับด้านล่าง ส่วนด้านกว้าง หรือด้านขวาง ไม่มีที่สุด
๑๒. นักเดา เดาตามความคิดคาดคะเนว่า โลกมีที่สุดก็ไม่ใช่ ไม่มีที่สุดก็ไม่ใช่
อมราวิกเขปิกทิฏฐิ ๔.
๑๓. เกรงว่าจะพูดปด จึงพูดปฏิเสธว่า อย่างนี้ก็ไม่ใช่ อย่างนั้นก็ไม่ใช่ อย่างอื่นก็ไม่ใช่ มิใช่ (อะไร) ก็ไม่ใช่
๑๔. เกรงว่าจะยึดถือ จึงพูดปฏิเสธแบบข้อ ๑
๑๕. เกรงว่าจะถูกซักถาม จึงพูดปฏิเสธแบบข้อ ๑
๑๖. เพราะโง่เขลา จึงพูดปฏิเสธแบบข้อ ๑ และไม่ยอมรับหรือยืนยันอะไรเลย
อธิจจสมุปปันนิกทิฏฐิ ๒.
๑๗. เห็นว่าสิ่งต่างๆ มีขึ้นเอง โดยไม่มีเหตุ เพราะเคยเกิดเป็นอสัญญีสัตว์
๑๘. นักเดา เดาเอาตามความคิดคาดคะเนว่า สิ่งต่างๆ มีขึ้นเองโดยไม่มี
อปรันตกัปปิกวาท.
อปรันตกัปปิกวาท ผู้ปรารภเบื้องปลาย ได้แก่ส่วนที่เป็นอนาคต มี ๕ กลุ่ม แบ่งย่อยออกเป็น ๔๔ สำนัก
ใน ๕ กลุ่มของนักคิด สามกลุ่มแรกเห็นว่า อัตตา (อาตมัน) หรือวิญญาณ หลังตายแล้วยังมีอยู่ (อุทธมาฆาตนิกา) ในลักษณะเป็นทรัพย์ ( Substance ) เป็นตัวรองรับคุณสมบัติต่าง ๆ เป็นตัวไปเกิดใหม่ สืบภพชาตินิรันดร (อโรคะ)
สัญญีทิฏฐิ เห็นว่า อัตตาหลังตายแล้วมีสัญญา.
๑๙. อัตตาที่มีรูป ยั่งยืน มีสัญญา
๒๐. อัตตาที่ไม่มีรูป ยั่งยืน มีสัญญา
๒๑. อัตตาทั้งที่มีรูป ทั้งที่ไม่มีรูป ยั่งยืน มีสัญญา
๒๒. อัตตาทั้งที่มีรูปก็มิใช่ ทั้งที่ไม่มีรูปก็มิใช่ ยั่งยืน มีสัญญา
๒๓. อัตตาที่มีที่สุด ยั่งยืน มีสัญญา
๒๔. อัตตาที่ไม่มีที่สุด ยั่งยืน มีสัญญา
๒๕. อัตตาทั้งที่มีที่สุด ทั้งที่ไม่มีที่สุด ยั่งยืน มีสัญญา
๒๖. อัตตาทั้งที่มีที่สุดก็มิใช่ ทั้งที่ไม่มีที่สุดก็มิใช่ ยั่งยืน มีสัญญา
๒๗. อัตตาที่มีสัญญาอย่างเดียวกัน ยั่งยืน มีสัญญา
๒๘. อัตตาที่มีสัญญาต่างกัน ยั่งยืน มีสัญญา
๒๙. อัตตาที่สัญญาย่อมเยา ยั่งยืน มีสัญญา
๓๐. อัตตาที่มีสัญญาหาประมาณมิได้ ยั่งยืน มีสัญญา
๓๑. อัตตาที่มีสุขอย่างเดียว ยั่งยืน มีสัญญา
๓๒. อัตตาที่มีทุกข์อย่างเดียว ยั่งยืน มีสัญญา
๓๓. อัตตาที่มีทั้งสุขและทุกข์ ยั่งยืน มีสัญญา
๓๔. อัตตาที่มีทุกข์ก็มิใช่ สุขก็มิใช่ ยั่งยืน มีสัญญา
ตนทั้ง ๑๖ ประเภทนี้ ตายไปแล้ว ก็มีสัญญา คือความจำได้หมายรู้ทั้งสิ้น
หมวดเห็นว่าไม่มีสัญญา (อสัญญีทิฏฐิ) ๘.
ตนมีรูปจนถึงตนมีที่สุดก็มิใช่ ไม่มีที่สุดก็มิใช่ ทั้ง ๘ ประเภทนี้ ตายไปแล้วก็ไม่มีสัญญา คือไม่มีความจำได้หมายรู้
๓๕. อัตตาที่มีรูป เบื้องหน้าแต่ตาย ย่อมไม่แปรผัน ไม่มีสัญญา
๓๖. อัตตาที่ไม่มีรูป เบื้องหน้าแต่ ตาย ย่อมไม่แปรผัน ไม่มีสัญญา
๓๗. อัตตาทั้งที่มีรูปและไม่มีรูป เบื้องหน้าแต่ตาย ย่อมไม่แปรผัน ไม่มีสัญญา
๓๘. อัตตาที่มีรูปก็ไม่ใช่ ที่หารูปมิ ได้ก็มิใช่ เบื้องหน้าแต่ตาย ย่อมไม่แปรผัน ไม่มีสัญญา
๓๙. อัตตาที่มีที่สุด เบื้องหน้าแต่ ตาย ย่อมไม่แปรผัน ไม่มีสัญญา
๔๐. อัตตาที่หาที่สุดมิได้ เบื้องหน้า แต่ตาย ย่อมไม่แปรผัน ไม่มีสัญญา
๔๑. อัตตาทั้งที่มีที่สุดและไม่มีที่สุด เบื้องหน้าแต่ตาย ย่อมไม่แปรผัน ไม่มีสัญญา
๔๒. อัตตาที่มีที่สุดก็ไม่ใช่ ที่หาที่สุด มิได้ก็ไม่ใช่ เบื้องหน้าแต่ตาย ย่อมไม่แปรผัน ไม่มีสัญญา
หมวดเห็นว่ามีสัญญาก็มิใช่ ไม่มีสัญญาก็มิใช่ (เนวสัญญีนาสัญญีทิฏฐิ) ๘.
ข้อ ๔๓ ถึงข้อ ๕๐ ข้างต้น คือ ตนมีรูป จนถึงตนมีที่สุดก็มิใช่ ไม่มีที่สุดก็มิใช่ ทั้ง ๘ ประเภทนี้ ตายไปแล้ว มีสัญญาก็มิใช่ ไม่มีสัญญาก็มิใช่
๑. อัตตาที่มีรูป เบื้องหน้าแต่ตาย ย่อมไม่แปรผัน จึงบัญญัติอัตตานั้นว่า มีสัญญาก็ไม่ใช่ ไม่มีสัญญาก็ไม่ใช่
๒. อัตตาที่ไม่มีรูป เบื้องหน้าแต่ ตาย ย่อมไม่แปรผัน จึงบัญญัติอัตตานั้นว่า มีสัญญาก็ไม่ใช่ ไม่มีสัญญาก็ไม่ใช่
๓. อัตตาทั้งที่มีรูปและไม่มีรูป เบื้องหน้าแต่ตาย ย่อมไม่แปรผัน จึงบัญญัติอัตตานั้นว่า มีสัญญาก็ไม่ใช่ ไม่มีสัญญาก็ไม่ใช่
๔. อัตตามีรูปก็ไม่ใช่ ไม่มีรูปก็ ไม่ใช่ เบื้องหน้าแต่ตาย ย่อมไม่แปรผัน จึงบัญญัติอัตตานั้นว่า มีสัญญาก็ไม่ใช่ ไม่มีสัญญาก็ไม่ใช่
๕. อัตตาที่มีที่สุด เบื้องหน้าแต่ตาย ย่อมไม่แปรผัน จึงบัญญัติอัตตานั้นว่า มีสัญญาก็ไม่ใช่ ไม่มีสัญญาก็ไม่ใช่
๖. อัตตาที่ไม่มีที่สุด เบื้องหน้าแต่ ตาย ย่อมไม่แปรผัน จึงบัญญัติอัตตานั้นว่า มีสัญญาก็ไม่ใช่ ไม่มีสัญญาก็ไม่ใช่
๗. อัตตาทั้งที่มีที่สุดและไม่มีที่สุด เบื้องหน้าแต่ตาย ย่อมไม่แปรผัน จึงบัญญัติอัตตานั้นว่า มีสัญญาก็ไม่ใช่ ไม่มีสัญญาก็ไม่ใช่
๘. อัตตามีที่สุดก็ไม่ใช่ ไม่มีที่สุดก็ ไม่ใช่ เบื้องหน้าแต่ตาย ย่อมไม่แปรผัน จึงบัญญัติอัตตานั้นว่า มีสัญญาก็ไม่ใช่ ไม่มีสัญญาก็ไม่ใช่
หมวดเห็นว่า ขาดสูญ (อุจเฉททิฏฐิ) ๗.
๕๑. ตนที่เป็นของมนุษย์และสัตว์
๕๒. ตนที่เป็นของทิพย์ มีรูป กินอาหารหยาบ
๕๓. ตนที่เป็นของทิพย์ มีรูป สำเร็จจากใจ
๕๔. ตนที่เป็นอากาสานัญจายตนะ
๕๕. ตนที่เป็นวิญญาณาสัญญายตนะ
๕๖. ตนที่เป็นอากิญจัญญายตนะ
๕๗. ตนที่เป็นเนวสัญญานาสัญญายตนะ
ทั้ง ๗ ประเภทนี้ เมื่อสิ้นชีพแล้วก็ขาดสูญ ไม่เกิดอีก
หมวดเห็นสภาพบางอย่างเป็นนิพพานในปัจจุบัน (ทิฏฐธรรมนิพพานทิฏฐิ) ๕.
๕๘. เห็นว่าการเพียบพร้อมด้วยกามคุณ ๕ เป็นนิพพานอย่างยอดในปัจจุบัน
๕๙. เห็นว่าการเพียบพร้อมด้วยฌานที่ ๑  เป็นนิพพานอย่างยอดในปัจจุบัน
๖๐. เห็นว่าการเพียบพร้อมด้วยฌานที่ ๒ เป็นนิพพานอย่างยอดในปัจจุบัน
๖๑. เห็นว่าการเพียบพร้อมด้วยฌานที่ ๓ เป็นนิพพานอย่างยอดในปัจจุบัน
๖๒. เห็นว่าการเพียบพร้อมด้วยฌานที่ ๔ เป็นนิพพานอย่างยอดในปัจจุบัน
เมืองพระนคร
พระนคร หรือชื่อในภาษาเขมรปัจจุบันเรียก อังกอร์ ( "องฺคร"; ; จากภาษาสันสกฤต "นคร" nagara) เป็นเมืองหลวงแห่งที่สองของจักรวรรดิเขมร มีชื่อดั้งเดิมตามจารึกว่า ศรียโศธรปุระ (ស្រីយសោធរបុរៈ "สฺรียโสธรบุระ̤") มีศูนย์กลางอยู่ที่ปราสาทพนมบาแคง (ប្រាសាទភ្នំបាខែង "บฺราสาทภฺนํบาแขง") ปัจจุบันอยู่ในเขตเสียมเรียบ (ខេត្សៀមរាប "เขตฺเสียมราบ") ของประเทศกัมพูชา ภายหลังย้ายศูนย์กลางไปยังปราสาทบายน (ប្រាសាទបាយ័ន "บฺราสาทบายัน") ในพื้นที่ที่เรียกว่า "นครธม" (អង្គរធំ "องฺครธํ"; "นครใหญ่") ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตเสียมเรียบเช่นกันและทับซ้อนกับพื้นที่ศรียโศธรปุระเดิม
ช่วงเวลาในประวัติศาสตร์กัมพูชาซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ ณ เมืองพระนครนี้เรียกว่า สมัยพระนคร (Angkorian period) เริ่มในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อพระเจ้ายโศวรรมันที่ 1 (យសោវរ្ម័នទី១ "ยโสวรฺมันที ๑") ทรงสถาปนาศรียโศธรปุระขึ้น แต่นักวิชาการบางคนก็นับช่วงก่อนหน้านี้เข้าด้วย คือ ตั้งแต่ ค.ศ. 802 (ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9) เมื่อพระเจ้าชัยวรรมันที่ 2 (ជ័យវរ្ម័នទី២ "ชัยวรฺมันที ๒") ทรงรับการอภิเษกขึ้นเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ณ พนมกุเลน (ភ្នំគូលេន "ภฺนํคูเลน"; "ภูเขาลิ้นจี่") และทรงสถาปนาเมืองหลวงแห่งแรกขึ้น คือ หริหราลัย (ហរិហរាល័យ) ดำเนินมาจนกระทั่งเจ้าพระยาญาติ (ចៅពញាយ៉ាត "เจาพญาย̎าต") ทรงละทิ้งนครธมไปในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นอันสิ้นสุดสมัยพระนคร ช่วงเวลาหลังจากนี้เรียกว่า สมัยหลังพระนคร (post-Angkorian period) ส่วนก่อนหน้าเรียกว่า สมัยก่อนพระนคร (pre-Angkorian period) อันเป็นช่วงที่ประกอบด้วยรัฐน้อยใหญ่ต่าง ๆ เช่น ฟูนัน และเจนละ
เวลาผ่านไป เมืองพระนครกลายเป็นซากปรักหักพังอยู่ในป่ารก ซึ่งปัจจุบันอยู่ทางตอนเหนือของทะเลสาบเขมร (ទន្លេសាប "ทนฺเลสาบ") และตอนใต้ของพนมกุเลน ใกล้กับกรุงเสียมเรียบ (ក្រុងសៀមរាប "กฺรุงเสียมราบ") เมืองเอกของเขตเสียมเรียบ โบราณสถานพระนครมีศาสนสถานกว่าหนึ่งพันแห่ง ถือเป็นอนุสรณ์สถานทางศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ในจำนวนนี้รวมถึงนครวัด (អង្គរវត្ "องฺครวตฺ") ที่พระเจ้าสูรยวรรมันที่ 2 (សូរ្យវរ្ម័នទី២ "สูรฺยวรฺมันที ๒") ทรงสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ศาสนสถานหลายแห่งได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ และนับเป็นสถานที่สำคัญที่สุดในทางสถาปัตยกรรมเขมร ได้รับความคุ้มครองในฐานะแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก (UNESCO World Heritage Site) แต่ละปีมีผู้เยี่ยมชมราวสองล้านคน แต่ความนิยมนี้เองทำให้เกิดข้อยากหลายประการในการอนุรักษ์
ใน ค.ศ. 2007 คณะนักวิจัยระหว่างประเทศใช้ภาพถ่ายดาวเทียมและวิทยาการสมัยใหม่แขนงอื่น ๆ จนได้ข้อสรุปว่า เมืองพระนครเคยเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกก่อนยุคอุตสาหกรรม มีระบบโครงสร้างพื้นฐานอันสลับซับซ้อนซึ่งเชื่อมต่อภาคส่วนต่าง ๆ ของเมืองเข้ากับศาสนสถานทั้งหลาย รวมแล้วเป็นพื้นที่อย่างน้อย 1,000 ตารางกิโลเมตร นอกจากนี้ เมืองพระนครยังนับเป็นนครไฮดรอลิก (hydraulic city) เพราะมีเครือข่ายบริหารจัดการน้ำที่ซับซ้อนสำหรับเก็บและกระจายน้ำอย่างเป็นระบบในทุกพื้นที่ ระบบน้ำนี้ยังเชื่อว่า ใช้สำหรับชลประทาน ใช้เตรียมรับมือฤดูแล้งที่อาจเกิดขึ้นนอกเหนือการคาดการณ์ และใช้สนับสนุนประชากรที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แม้จำนวนประชากรที่แน่ชัดยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่ระบบทางเกษตรกรรมที่ค้นพบใหม่ในพื้นที่นี้นำไปสู่สมมุติฐานว่า อาจมีมนุษย์อาศัยอยู่ถึงหนึ่งล้านคน คิดเป็นอย่างน้อย 0.1% ของประชากรทั่วโลกในช่วง ค.ศ. 1010–1220 ทำให้เมืองพระนครถือเป็นอภินคร (megacity) อีกด้วย
สัสสตทิฐิ
สัสสตทิฐิ (อ่านว่า สัดสะตะทิถิ) แปลว่า "ความเห็นว่าเที่ยง" เป็นทิฐิที่ตรงกันข้ามกับ อุจเฉททิฐิ (ความเห็นว่าขาดสูญ) ศาสนาพุทธถือว่าทั้งสัสสตทิฐิและอุจเฉททิฐิเป็นมิจฉาทิฐิ
สัสสตทิฐิ เป็นลัทธิความเห็นที่มีมาก่อนสมัยพุทธกาล โดยเห็นว่าอัตตาหรือตัวตนเป็นสิ่งเที่ยงแท้ ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ไม่ขาดสูญ แม้ตายแล้วก็เพียงร่างกายเท่านั้นที่สลายหรือตายไป แต่สิ่งที่เรียกว่าอาตมันหรืออัตตา ชีวะ เจตภูติ ยังเป็นอมตะ ไม่มีวันตาย ไม่มีวันสูญ จะไปถือเอาปฏิสนธิในกำเนิดของภพอื่นต่อไป
โบราณสถานเมืองพระนคร
อุจเฉททิฐิ
อุจเฉททิฐิ (อ่านว่า อุดเฉทะทิดถิ) แปลว่า "ความเห็นว่าขาดสูญ" เป็นความเห็นที่ปฏิเสธหรือตรงกันข้ามกับ สัสสตทิฐิ
อุจเฉททิฐิ คือความเห็นที่ว่าสัตว์โลกทั้งปวงเมื่อตายหรือละจากอัตภาพนี้ไปแล้วก็เป็นอันขาดสูญไม่มีอะไรที่จะไปเกิดหรือไปปฏิสนธิในภพอื่นอีก สิ่งที่เรียกว่าอาตมัน หรืออัตตา ชีวะ เจตภูติ ก็สูญไปเช่นเดียวกัน เรียกว่าขาดสูญไปทั้งหมดไม่มีอะไรเหลือให้ไปเกิดในสุคติหรือทุคติอีก
อุจเฉททิฐิ มีผลกระทบต่อผู้เห็นตามนั้น คือทำให้เป็นคนประมาทขาดสติ เห็นแก่ตัว ปฏิเสธบุญบาป ปฏิเสธนรกสวรรค์ ทำอะไรโดยไม่กลัวบาปกรรม มุ่งแต่หาความสุขในกามรมณ์ เบียดเบียนแก่งแย่งกันและกัน รบราฆ่าฟันกันเพื่อความเป็นใหญ่ ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าก่อนที่จะตายไป
ราชวงศ์หยวน