pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตำบลบึงบาตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของอำเภอหนองเสือ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
ตำบลบึงบาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
เส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรภายในพื้นที่ตำบลบึงบาและเชื่อมต่อกับตำบลอื่น ๆ ได้แก่
โรงเรียน คือ สถานที่สำหรับฝึกสอนนักเรียนภายใต้การดูแลของครูหรืออาจารย์ หลายประเทศมีระบบการศึกษาอย่างเป็นทางการ ส่วนใหญ่เป็นการศึกษาภาคบังคับ ในระบบการเรียนนี้ นักเรียนจะผ่านโรงเรียนตามลำดับ ชื่อของโรงเรียนเหล่านี้อาจแตกต่างไปตามภาษาและประเทศ แต่โดยหลักจะมีโรงเรียนประถมสำหรับเด็กเล็ก และโรงเรียนมัธยมสำหรับเด็กโตที่ได้สำเร็จการศึกษาระดับประถมมาแล้ว
นอกเหนือจากโรงเรียนหลักแล้ว นักเรียนในบางประเทศยังสามารถเข้าเรียนในโรงเรียนทั้งก่อน และหลังโรงเรียนประถม และมัธยม โรงเรียนอนุบาลเสริมการเรียนการสอนให้กับเด็กเล็กมาก มหาวิทยาลัย, โรงเรียนฝึกงาน, อุดมศึกษา อาจมีอยู่หลังจากจบมัธยมศึกษา โดยโรงเรียนอาจจะอุทิศเพื่อสอนแค่วิชาสาขาเดียว เช่น โรงเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์ โรงเรียนสอนเต้น สอนปั้นหุ่นจำลอง
สังขยา (ขนมปัง)
วัดบุณยประดิษฐ์
วัดบุณยประดิษฐ์ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางไผ่ เขตบางแค กรุงเทพมหานคร
วัดบุณยประดิษฐ์ เดิมชื่อ วัดใหม่บุญน่วม บ้างเรียกว่า วัดใหม่ตาน่วม เมื่อปี พ.ศ. 2478 คุณโยมบุญ คุณโยมน่วม โพธินิมิตร ได้ถวายที่ดินสร้างวัดจำนวน 10 ไร่ 3 งาน 78 ตารางวา และได้กราบอาราธนาพระอาจารย์สวาทจากวัดศาลาแดงมาอยู่จำพรรษาและเป็นผู้ดูแลวัด จนกระทั่งท่านได้ถึงแก่มรณภาพ จากนั้นปี พ.ศ. 2489 ญาติโยมทายกทายิกาได้กราบอาราธนาหลวงพ่อสิน ติสฺโส มาจำพรรษาและดูแลปกครองวัดและได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ท่านได้สร้างอาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์เป็นอาทิ ท่านยังได้เปิด
ให้มีการเรียนการสอนแผนกธรรมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
พ.ศ. 2503 เจ้าอาวาสองค์ที่สาม พระอาจารย์สนิท อมโร ได้สร้างกุฏิสงฆ์จำนวน 40 ห้อง ปี พ.ศ. 2510 ท่านได้ซื้อที่ดินเพิ่มขยายอาณาบริเวณวัดอีกจำนวน 5 ไร่เศษ ร่วมกับกรรมการและชาวบ้านตัดถนนมูลดินเพื่อทำทางเข้าวัด ถนนนี้ชื่อว่า "ถนนพัฒนกิจ" ต่อมาสมัยเจ้าอาวาสองค์ที่สี่ พระวิสุทธาธิบดี มีการก่อสร้างอาคารใหม่ คือสร้างศาลาอเนกประสงค์ สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม ซื้อที่ดินขยายอาณาบริเวณวัดเพิ่มขึ้น
วัดบุณยประดิษฐ์ ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาวัดขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อปี พ.ศ. 2547
พระอุโบสถสร้างปี พ.ศ. 2531 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก พื้นปูด้วยกระเบื้องหินอ่อน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบสุโขทัย หน้าบันและซุ้มลงรักปิดทอง ผนังด้านนอกหินล้าง ผนังด้านในเขียนภาพพุทธประวัติและพระเวสสันดรและพระเจ้าสิบชาติ ภายในประดิษฐาน พระพุทธชินราชจำลอง
พระวิหารเป็นอุโบสถหลังเดิม สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2497 มีขนาดความกว้าง 6 เมตร ความยาว 25 เมตร มีการบูรณะจากอุโบสถเดิมโดยได้เปลี่ยนกระเบื้องมุงหลังคาใหม่เป็นกระเบื้องเคลือบสุโขทัย ช่อฟ้า ใบระกา คันทวย บัวปลายเสาประดับกระจกสีทอง หน้าบันไม้สักดังเดิม ซุ้มประตู ซุ้มหน้าต่างเป็นลวดลายปูนปั้นแบบโบราณ พื้นและผนังด้านในปูด้วยหินอ่อน ด้านนอกฉาบด้วยหินล้าน ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 59 นิ้ว
วัดหลักสี่
วัดหลักสี่ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร ถือเป็นวัดแห่งเดียวในเขตหลักสี่ อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ องค์พระเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ วิหารหลวงปู่ขาว
เหรียญหลวงปู่ขาว วัดหลักสี่ เป็นหนึ่งในพระเครื่องที่ได้รับความนิยมระดับต้น ๆ ของวงการพระเครื่องเมืองไทย ในบรรดาทำเนียบเหรียญเบญจภาคี
วัดหลักสี่สร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2421 สร้างโดยชาวรามัญที่อพยพมาจากเมืองหงสาวดี มีนามว่า อาจารย์ดำ ต่อมาชาวรามัญได้อาราธนาอาจารย์ดำไปเป็นเจ้าอาวาสวัดหน้าโบสถ์ จังหวัดนนทบุรี พระอาจารย์เริ่มมาเป็นเจ้าอาวาสแทน ท่านได้ดำเนินก่อสร้างพระธรรม เจดีย์ และอุโบสถจนเสร็จเรียบร้อย ได้ตั้งชื่อวัดว่า วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม แต่ต่อมาพระอาจารย์เริ่มก็ย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดหน้าโบสถ์ หลวงปู่ขาว เขมาราโม มารับหน้าที่แทน ยุคของท่าน ได้มีการสร้างศาลาการเปรียญ สร้างมณฑป สถูปเจดีย์ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง
ต่อมามีการตัดคลองเปรมประชากรตัดเนื้อที่วัด หลวงปู่ขาว เขมาราโม ได้ยกพื้นที่ของวัดให้ในการตัดคลอง มีการสร้างศาลาท่าน้ำ สร้างเสาหงส์รอบวัด ต่อมามีการสร้างทางรถไฟผ่านหน้าวัด วัดได้ยกที่ดินให้ทางรถไฟตัดผ่าน คงเหลือที่ดินดังในปัจจุบัน
วัดหลักสี่ได้รับคัดเลือกจากกรมการศาสนาให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างดีเด่นในเขตกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2534
วัดกระจับพินิจ
วัดกระจับพินิจ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบุคคโล เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
วัดกระจับพินิจสร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2367 ในสมัยรัชกาลที่ 3 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมชื่อ วัดใหม่กลางคลอง เนื่องจากวัดสร้างใหม่ระยะระหว่างกลางคลอง จนปี พ.ศ. 2467 คุณหลวงพินิจวิเทศภัณฑ์กับคุณนายกระจับได้ขอบูรณะซ่อมแซมอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ของวัด และได้ขนานนามวัดใหม่ว่า "วัดกระจับพินิจ" ตามนามของผู้บูรณปฏิสังขรณ์วัด
วัดกระจับพินิจได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2370 ได้ผูกพัทธสีมาราวปี พ.ศ. 2375 วัดได้มีการเปิดสอนพระปริยัติธรรม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489 นอกจากนี้ยังได้ให้ราชการเปิดโรงเรียนระดับประถมศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานครภายในวัดด้วย
ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระประธานสมัยสุโขทัย และพระพุทธรูปองค์อื่นได้แก่ พระพุทธรูปปูนปั้น หน้าตัก 2 ศอก 1 องค์ และพระอานนท์เถระหล่อด้วยทองเหลือง หน้าตัก 2 ศอก
Yu Jae-suk
วัดใหญ่ศรีสุพรรณ
วัดใหญ่ศรีสุพรรณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหิรัญรูจี เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระศรีสุธรรมเมธี (อุ้น ปณฺฑิโต ป.ธ.9)
วัดใหญ่ศรีสุพรรณสร้างขึ้นในราว พ.ศ. 2290 สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ชาวบ้านเรียก วัดใหญ่ ที่เรียกว่าวัดใหญ่เพราะผู้พี่ได้สร้างขึ้นมีนามว่า เจ้าขรัวทอง ขณะที่ผู้น้องหรือเจ้าขรัวเงิน สร้างวัดน้อยหรือวัดหิรัญรูจีวรวิหาร คำว่า "สุพรรณ" ในชื่อวัดแปลว่า "ทอง" ซึ่งหมายถึงผู้สร้างวัด วัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เริ่มในปี พ.ศ. 2498 ในสมัยพระครูประสาทธรรมกิจเป็นเจ้าอาวาส ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2298 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ พระอุโบสถทรงไทยโบราณ เดิมไม่มีช่อฟ้า ต่อมาซ่อมแซมจึงได้มีช่อฟ้า หน้าบันลายดอกไม้ พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ และพระพุทธศิลาแดงปางสมาธิฉาบปูนและปิดทอง มีศาลาการเปรียญ 2 ชั้น มุงกระเบื้องเคลือบ มีช่อฟ้าหน้าบันเป็นรูปเทพนม
การจลาจลในลอสแอนเจลิส พ.ศ. 2535
การจลาจลในลอสแอนเจลิส พ.ศ. 2535 หรือ การก่อการกำเริบในลอสแอนเจลิส พ.ศ. 2535 เป็นการก่อความไม่สงบที่เกิดขึ้นในเทศมณฑลลอสแอนเจลิส ระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2535 ความไม่สงบเริ่มขึ้นในวันที่ 29 เมษายน เมื่อมีคำพิพากษาให้ตำรวจ 4 นายพ้นผิดจากข้อหากระทำการเกินกว่าเหตุและทำร้ายร่างกายขณะจับกุมรอดนีย์ คิง ชายผิวสีที่ก่อเหตุเมาแล้วขับ การจลาจลดำเนินอยู่ 6 วันก่อนจะจบลงในวันที่ 4 พฤษภาคม มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 50 คน ทรัพย์สินเสียหายคิดเป็นมูลค่ามากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
การจลาจลในลอสแอนเจลิสในปี พ.ศ. 2535 เป็นผลพวงมาจากหลายสาเหตุ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 ความขัดแย้งทางเชื้อชาติระหว่างชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกากับชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีเพิ่มสูงขึ้นเมื่อซุน จาดู เจ้าของร้านค้าผู้มีเชื้อสายเกาหลียิงลาตาชา ฮาร์ลินส์ เด็กสาวผิวสีวัย 15 ปีจนเสียชีวิตหลังดูกล่าวหาว่าฮาร์ลินส์พยายามขโมยของในร้าน เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2534 คณะลูกขุนมีความเห็นให้ดูมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา (voluntary manslaughter) มีโทษสูงสุดคือจำคุก 16 ปี แต่จอยซ์ คาร์ลิน ผู้พิพากษาตัดสินให้ดูถูกคุมประพฤติ 5 ปี บำเพ็ญงานสาธารณประโยชน์ 400 ชั่วโมง และปรับ 500 ดอลลาร์สหรัฐ ในเดือนเดียวกับที่ดูก่อเหตุ รอดนีย์ คิงและเพื่อนอีก 2 คนถูกตำรวจจับกุมหลังเมาแล้วขับและพยายามหลบหนีการจับกุม คิงและเพื่อนถูกตำรวจรุมทำร้ายระหว่างการจับกุม ซึ่งมีผู้บันทึกวิดีโอเหตุการณ์ไว้ได้แล้วส่งไปให้สำนักข่าวท้องถิ่นเคทีแอลเอ เดือนเมษายน พ.ศ. 2535 หลังอัยการเขตเทศมณฑลลอสแอนเจลิสตั้งข้อหาตำรวจ 4 นายว่ากระทำการเกินกว่าเหตุและใช้กำลังประทุษร้าย คณะลูกขุนที่ส่วนใหญ่เป็นชาวอเมริกันผิวขาวมีความเห็นให้ตำรวจทั้ง 4 นายไม่มีความผิด หลังตีความเหตุการณ์ในวิดีโอว่าคิงพยายามขัดขืนการจับกุม
หลังประกาศคำพิพากษาในวันที่ 29 เมษายน เกิดการชุมนุมที่หน้ากรมตำรวจลอสแอนเจลิสและชาวผิวสีบางกลุ่มที่โกรธแค้นเริ่มไล่ทำร้ายชาวอเมริกันผิวขาวในลอสแอนเจลิสใต้ ก่อนที่วันต่อมามีการประกาศเคอร์ฟิว และความรุนแรงแผ่ขยายไปเป็นการวางเพลิงและปล้นทรัพย์ในลอสแอนเจลิสกลาง รวมถึงการปะทะกันระหว่างชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกากับชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีเมื่อมีผู้ก่อการจลาจลบุกโคเรียทาวน์ วันที่ 1 พฤษภาคม รอดนีย์ คิงเรียกร้องให้มีการยุติการจลาจล มีการเคลื่อนกำลังจากรัฐบาลท้องถิ่นและรัฐบาลกลางรวมกว่า 10,000 นายเข้ามาในเมือง วันที่ 4 ของการจลาจล (2 พฤษภาคม) มีการเพิ่มกำลังเสริมรวมเป็น 13,500 นาย ทำให้ลอสแอนเจลิสกลายเป็นเมืองที่ถูกกองประจำการสหรัฐยึดครองมากที่สุดนับตั้งแต่การจลาจลในวอชิงตัน ดี.ซี. พ.ศ. 2511 การจลาจลจบลงในวันที่ 4 พฤษภาคม เมื่อกองกำลังรัฐบาลควบคุมสถานการณ์ไว้ได้และยกเลิกเคอร์ฟิว แต่ให้คงกำลังไว้จนถึงวันที่ 27 พฤษภาคม
หลังเหตุการณ์สงบ มีผู้เสียชีวิต 63 คน บาดเจ็บ 2,383 คน และถูกจับกุม 12,111 คน อาคารบ้านเรือนถูกเผาทำลายกว่า 3,767 แห่ง กรมตำรวจลอสแอนเจลิสถูกวิพากษ์วิจารณ์ถึงบทบาทในการควบคุมและจัดการสถานการณ์ที่ผิดพลาดจนแดริล เกตส์ ผู้บัญชาการตำรวจประกาศลาออก ด้านคดีรอดนีย์ คิงได้รับการพิจารณาใหม่ในปี พ.ศ. 2536 นำไปสู่การตัดสินโทษตำรวจ 4 นายที่เคยทำร้ายคิง โดย 2 นายได้รับโทษจำคุก 30 เดือนฐานละเมิดสิทธิพลเมือง ส่วนอีก 2 นายถูกไล่ออกจากกรมตำรวจลอสแอนเจลิส ส่วนคิงได้รับเงินชดเชย 3.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ไอศกรีมผัด
เหตุจลาจลในลอสแอนเจลิส ค.ศ. 1992
ภาคของอังกฤษ
เทศบาลเมืองบางกะดี
เทศบาลเมืองบางกะดี เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกะดีในอำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี จัดตั้งขึ้นครั้งแรกในฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลบางกะดี ต่อมาจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลบางกะดีใน พ.ศ. 2546 และได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2563 บางกะดีเป็นหนึ่งในสามเทศบาลเมืองของอำเภอเมืองปทุมธานี ร่วมกับเทศบาลเมืองปทุมธานีและเทศบาลเมืองบางคูวัด ปัจจุบันเทศบาลเมืองบางกะดีมีประชากร 14,357 คน
สภาพภูมิประเทศตั้งอยู่บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา มีลำคลองธรรมชาติ 21 สาย สภาพสังคม มีวัด 4 แห่งและโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ 2 แห่ง การศึกษามีสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร (ศูนย์บางกะดี) สภาพเศรษฐกิจส่วนใหญ่เป็นรูปแบบอุตสาหกรรม และมีศูนย์ราชการกรมปศุสัตว์ การขนส่งมีถนนสายหลักสองสาย ได้แก่ ถนนติวานนท์และถนนรังสิต-ปทุมธานี
เขตเทศบาลเมืองบางกะดีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
เทศบาลเมืองบางกะดีครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบลบางกะดีซึ่งแบ่งการปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่
อุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2563
เหตุอุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2563 เกิดขึ้นหลังฝนตกมากเป็นพิเศษอย่างต่อเนื่องในประเทศซูดานนับตั้งแต่ต้นเดือนกันยายน 2020 ซึ่งนำไปสู่อุทกภัยในพื้นที่อย่างน้อย 16 รัฐของซูดาน อุทกภัยนี้ส่งผลต่อประชากรกว่า 500,000 คน, ทำลายบ้านเรือนไปมากกว่า 100,000 หลังคาเรือน และส่งให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 102 ราย
เหตุอุทกภัย.
ระดับน้ำในแม่น้ำไนล์ในพื้นที่ของซูดานได้สูงเป็นประวัติการณ์ และไหลเข้าท่วมบ้านเรือนของผู้คนมากกว่า 60,000 หลังคาเรือน และมีผู้เสียชีวิตหลายสิบคน ระดับน้ำในแม่น้ำบลูไนล์สูงมากกว่า 17 เมตร สูงที่สุดนับตั้งแต่มีการวัดระดับมา ในประเทศเอธิโอเปียซึ่งตั้งอยู่ติดกันนั้น ระดับน้ำในแม่น้ำไนล์สูงขึ้นถึง ในปลายเดือนสิงหาคม สูงสุดในรอบศตวรรษตามข้อมูลของกรมชลประทานประเทศซูดาน เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่แหล่งโบราณสถานหมู่ปีระมิดแห่งเมโรเอ (Pyramids of Meroë) ตกอยู่ภายใต้ความเสี่ยงที่จะถูกน้ำท่วม
อัตราฝนตกนั้นสูงสุดเป็นประวัติการณ์ สูงกว่าที่มีการบันทึกไว้ในปี 1946 และ 1988 ผู้เชี่ยวชาญบางส่วน รวมถึงอินเทอร์เนชั่นนอลริเวอส์คาดการณ์ว่าด้วยสภาวะภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลงเป็นผลให้เกิดอุทกภัยหนักสลับกับแล้งต่อไปในอนาคต
เจ้าหน้าที่ได้จัดการสร้างกำแพงจากกระสอบทรายและติดตั้งเครื่องสูบน้ำในพื้นที่รอบแหล่งโบราณสถานต่าง ๆ ทั่วประเทศที่เสี่ยงต่อการถูกน้ำท่วม โดยเฉพาะที่แหล่งโบราณสถาน Al-Bajrawiya เมืองเก่าแก่ของจักรวรรดิเมโอเร (Meroë) อายุสองพันกว่าปี และเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก แหล่งโบราณสถานนี้ไม่เคยถูกน้ำท่วมในอุทกภัยครั้งใดที่เคยเกิดขึ้นในซูดานมาก่อน
วิกตอร์ อูโก
ภาษาอังกฤษเพื่อการศึกษาแบบบูรณาการ
ภาษาอังกฤษเพื่อการศึกษาแบบบูรณาการ  เป็นรูปแบบการจัดการเรียนการสอนสองภาษารูปแบบหนึ่งในประเทศไทย โดยใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อกลางในการจัดการเรียนการสอนจำนวน 4 รายวิชา ได้แก่ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ คอมพิวเตอร์และภาษาอังกฤษ การจัดการเรียนการสอนรูปแบบนี้แตกต่างจากการจัดการเรียนการสอนสองภาษารูปแบบอื่นที่ใช้ครูชาวไทยเป็นผู้จัดการเรียนการสอน มีจุดมุ่งหมายสำคัญให้ผู้เรียนสามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้ การจัดการเรียนการสอนรูปแบบนี้เริ่มทดลองขึ้นที่โรงเรียนสุนทรภู่พิทยา ก่อนที่จะขยายไปตามโรงเรียนต่าง ๆ ทั่วประเทศมากกว่า 500 โรงเรียนด้วยการสนับสนุนจากกระทรวงศึกษาธิการ โดยให้เครือข่ายมหาวิทยาลัยราชภัฏจัดฝึกอบรมครูเพื่อเพิ่มพูนทักษะภาษาอังกฤษให้สูงขึ้น ใน พ.ศ. 2556 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานได้จัดให้มีการอบรมครูแกนนำเพื่อขยายผลการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการศึกษาแบบบูรณาการให้กับครูของโรงเรียนต่าง ๆ จนกระทั่ง พ.ศ. 2557 กระทรวงศึกษาธิการได้ร่างแนวทางปฏิบัตินโยบายปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อส่งเสริมการยกระดับความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ โดยจัดให้มีการขยายโครงการพิเศษด้านการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ ซึ่งหนึ่งในนั้นรวมถึงโครงการ EIS อีกด้วย
การเรียนรู้ร่วมกัน
การเรียนรู้ร่วมกัน  เป็นสถานการณ์ที่คนมากกว่า 2 คนต้องการเรียนรู้บางอย่างร่วมกัน ซึ่งต่างจากการเรียนเพียงลำพังที่ผู้เรียนสามารถใช้ประโยชน์จากทักษะหรือทรัพยากรของผู้อื่นได้ ดังนั้นองค์ความรู้จึงเกิดได้ผ่านการที่สมาชิกมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างกันในการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ โดยมีความสำเร็จของกลุ่มและทุกคนเป็นเป้าหมายสำคัญของการเรียนรู้ กระบวนการเรียนรู้รูปแบบนี้ผู้เรียนจะเป็นผู้กำหนดเนื้อหาด้วยตนเอง ไม่ต้องมีการคละความสามารถของสมาชิกในกลุ่ม โดยผู้สอนมีหน้าที่เป็นเพียงแค่ที่ปรึกษาและอำนวยความสะดวกทางการเรียนให้กับผู้เรียนเท่านั้น
ตำบลบางกะดี
ตำบลบางคูวัด
ตำบลบึงยี่โถ
ตำบลสามควายเผือก
ตำบลไร่ขิง
ตำบลกระทุ่มล้ม
การเรียนการสอนแบบร่วมมือ
เซนาด มาโชวิช
เซนาด มาโชวิช(บอสเนีย:Senad Mašović) เป็นนายทหารชาวบอสเนียและประธานเสนาธิการร่วมแห่งกองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาคนปัจจุบัน
โอมีปราโซล
การท่องเที่ยวในประเทศกรีซ
การท่องเที่ยวในประเทศกรีซเป็นองค์ประกอบสำคัญของกิจกรรมทางเศรษฐกิจในประเทศ และเป็นหนึ่งในภาคส่วนที่สำคัญที่สุดของประเทศ ประเทศกรีซเป็นจุดหมายปลายทางสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในทวีปยุโรปตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 เนื่องจากมีวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์อันยาวนาน ซึ่งสะท้อนให้เห็นเป็นส่วนใหญ่จากแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก 18 แห่ง ซึ่งมากที่สุดในยุโรปและทั่วโลก รวมทั้งชายฝั่งทะเลที่ยาว, เกาะ และชายหาดจำนวนมาก
ประเทศกรีซดึงดูดนักท่องเที่ยวมากถึง 33 ล้านคนในปี ค.ศ. 2018 โดยเพิ่มขึ้นจาก 24 ล้านคนในปี ค.ศ. 2015 ทำให้กรีซเป็นหนึ่งในประเทศที่มีผู้เยี่ยมชมมากที่สุดในทวีปยุโรปและของโลก ตลอดจนมีส่วนสนับสนุนประมาณ 25 เปอร์เซ็นต์ต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ เมื่องหลวงของประเทศอย่างเอเธนส์ เช่นเดียวกับซันโดรีนี, ไมโคนอส, โรดส์, คอร์ฟู, ครีต และชาลกิดิกี ต่างก็เป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่สำคัญของประเทศ
ประเทศกรีซยังส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงศาสนาและการแสวงบุญไปยังภูมิภาคที่มีประวัติศาสตร์ทางศาสนาที่สำคัญ เช่น อารามของชาวคริสต์ในเมเทโอราและเขาแอทอส โดยร่วมมือกับประเทศอื่น ๆ
Tourism in Greece
เชฟจ๋า
เชฟจ๋า  เป็นภาพยนตร์คอมเมดี้-ดราม่าสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2014 ที่เขียนบท ร่วมอำนวยการสร้าง กำกับและแสดงโดย จอน แฟฟโรว์ แฟฟโรว์รับบทเป็นเชฟที่หลังจากทะเลาะกับนักวิจารณ์อาหารในที่สาธารณะเขาก็ตกงานที่ร้านอาหารชื่อดังในลอสแอนเจลิสและเริ่มทำงานรถบรรทุกอาหารกับลูกชายคนเล็กของเขา ร่วมแสดงโดย โซเฟีย เวอร์การ่า, จอห์น เลอกิซาโม, สการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน, โอลิเวอร์ แพลท, บ็อบบี คันนาวาเล และ ดัสติน ฮอฟแมน พร้อมด้วย รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ มาคามิโอด้วย
แฟฟโรว์เขียนบทหลังจากกำกับภาพยนตร์ทุนสร้างร้อยล้านมาแล้วหลายเรื่องโดยต้องการ "กลับไปสู่พื้นฐาน" และสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับการทำอาหาร เจ้าของรถขายอาหารและเชฟ รอยชอย รับหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างและดูแลเมนูและอาหารที่เตรียมไว้สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ การถ่ายภาพหลักเกิดขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ในลอสแอนเจลิส ไมอามี ออสตินและนิวออร์ลีนส์
"เชฟจ๋า" เปิดตัวที่ เซาท์บายเซาท์เวสต์ เมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2014 และเข้าฉายเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 จัดจำหน่ายโดย โอเพ่น โรด ฟิล์มส์ ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากนักวิจารณ์ที่ยกย่องทิศทางดนตรีการเขียนเรื่องราวและการแสดง ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 46 ล้านดอลลาร์สหรัฐเทียบกับงบประมาณการสร้าง 11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
กองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
กองทัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (OSBiH; "Oružane snage Bosne i Hercegovine" / Оружане снаге Босне и Херцеговине, ОСБИХ) เป็นกองทัพของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา สถาปนาตามข้อตกลงทางชาติพันธุ์ในปี 2004 ระหว่างชาวบอสนีแอก ชาวโครแอต และ ชาวเซิร์บ ซึ่งได้ผนวกรวมกองทัพแห่งสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา กับ กองทัพแห่งสาธารณรัฐเซิร์ปสกา เข้าเป็นกองทัพหนึ่งเดียวในรัฐสมาพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ที่มีหน่วยการปกครองทั้งสองเป็นประเทศองค์ประกอบ
หลังการผนวกรวมกองทัพในปี 2004 ,กระทรวงกลาโหมแห่งประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ได้รับการจัดตั้งขึ้น แทนที่กระทรวงกลาโหมแห่งสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนากับกระทรวงกลาโหมแห่งสาธารณรัฐเซิร์ปสกา เพื่อประสานและจัดลำดับการบัญชาการของกองทัพของประเทศองค์ประกอบเป็นหนึ่งเดียว
สัญลักษณ์ประจำกองทัพ.
สัญลักษณ์กองพลทหารราบ
อดีตสัญลักษณ์และเครื่องหมาย
กระทรวงกลาโหมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
วัดพระยายัง
วัดพระยายัง เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงถนนเพชรบุรี เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 89 ตารางวา
คาดว่าสร้างวัดพระยายังขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 ผู้สร้างคือ พระยามหานิเวศนานุรักษ์ (ยังรักตะประกิจ) ท่านเป็นแม่ทัพได้ยกทัพไปตีหัวเมืองเขมร และกวาดต้อนเขมรมาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร ตั้งบ้านเรือนอยู่ริมคลองแสนแสบ ที่รู้จักในชื่อ "บ้านครัวแขก" แล้วตั้งชื่อว่า "วัดพระยายัง" ตามชื่อผู้สร้างวัด
ในสมัยพระครูใบฎีกาเพ็งเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างกุฏิก่ออิฐถือปูนด้วยทุนของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรลักษณาวดี เป็นจำนวน 4 หลัง ส่วนพระเจดีย์ด้านใต้ของอุโบสถ เดิมเป็นอุโบสถเก่า ที่ได้สร้างเจดีย์ครอบไว้ ในสมัยพระครูวิจารณ์ธุรกิจเป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างกุฏิตึก 2 ชั้น 1 หลัง เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน สร้างด้วยทุนทรัพย์ของคุณยายขำ นุตกุล สมัยเจ้าอาวาสองค์ที่ 6 ก่อสร้างศาลา 1 หลัง มีชื่อว่า "สุตาทิศนศาลา" กับสร้างหอระฆัง ในปี พ.ศ. 2560 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก เสด็จทรงเปิดศาลาวรลักษณาวดี
การแจกแจงแบบเบอร์นูลี
วัดบางประทุนนอก
วัดบางประทุนนอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองสนามชัย ในแขวงบางขุนเทียน เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
วัดบางประทุนนอกเป็นวัดที่สร้างประมาณ พ.ศ. 2394 ชื่อของวัดตั้งตามที่ตั้งของวัดที่ตั้งอยู่ในตำบลบางประทุน (ชื่อตำบลเดิม) และอยู่ปากคลองบางประทุน คำว่า "ประทุน" แปลว่า "หลังคา" ส่วนคำว่า "นอก" หมายความว่ายังมีวัดอีกวัดหนึ่งคือ "วัดบางประทุนใน" (แต่ปัจจุบันคือวัดแก้วไพฑูรย์) คาดว่าชาวบ้านละแวกนั้นร่วมกันสร้างวัด เดิมที่ดินของวัดมีพื้นที่ 7 ไร่ 3 งาน 90 ตารางวา ต่อมาได้รับถวายจากนางน้อย ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา เนื้อที่ 3 งาน 74 ตารางวา และนายบัญชา อยู่ถาวร ซื้อถวาย 2 งาน 24 ตารางวา
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 35 เมตร
อุโบสถวัดมีมุขหน้าเพียงด้านเดียว มีพื้นที่เพียง 1 ห้องหรือ 1 ช่วงเสา ส่วนพื้นที่ทำสังฆกรรมมี 5 ห้อง มีบันไดทางขึ้นเป็นมุข 2 บันได อุโบสถมีหลังคาซ้อน 2 ชั้น แต่ละซ้อนมีผืนหลังคาด้านละ 3 ตับ ด้านหน้ามีเสาหานจำนวน 4 ต้น เป็นเสาสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้แปด มีบัวหัวเสาแบบบัวจงกล เสาเก็จหรือเสาติดผนังก็ย่อมุมและมีบัวหัวเสาแบบบัวจงกล หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาหางมนเครื่องปิดเครื่องมุงเป็นเครื่องลำยอง ซุ้มประตูมี 2 ซุ้ม เป็นแบบบันแถลงซ้อน 2 ชั้น ตัวซุ้มเป็นแบบรวยระกามีเสาบัวรองรับ เสาบัวตั้งอยู่บนฐานสิงห์ ทั้งเสาบัวและฐานสิงห์จะมีลายปั้นปูนประดับ ซุ้มหน้าต่างมีด้านละ 5 ซุ้ม มีลักษณะเป็นบันแถลงซ้อน 2 ชั้น ตัวซุ้มเป็นรวยระกามีเสาบัวรองรับ และเสาบัวตั้งอยู่บนฐานสิงห์
วัดบวรมงคลราชวรวิหาร
วัดบวรมงคลราชวรวิหารตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน เดิมชื่อ วัดลิงขบ เนื่องจากบริเวณรอบวัดเป็นป่า มีฝูงลิงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก สร้างโดยชาวรามัญที่อพยพมาจากเมืองหงสาวดี ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ได้โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์เป็นผู้บูรณปฏิสังขรณ์วัดนี้ขึ้นใหม่เพื่ออนุเคราะห์แก่ชาวรามัญ มีพระสงฆ์รามัญอยู่มาก และมีพระผู้ใหญ่เป็นประธานสงฆ์อยู่ด้วย จึงบูรณะให้เป็นวัดส่วนกลางสำหรับพระสงฆ์รามัญนิกาย ได้พระราชทานนามใหม่ว่า วัดบวรมงคล ต่อมาสถาปนาเป็นพระอารามหลวง เมื่อ พ.ศ. 2352
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้สร้างตำหนักขึ้นหลังหนึ่ง เรียกกันว่า "กุฏิพระจอม" สำหรับประทับแรมชั่วคราวสำหรับพระองค์ในยามที่มาประทับเป็นเวลานาน ๆ เพื่อทรงเสวนาและศึกษาธรรมกับพระสุเมธมุนีซึ่งเป็นพระเถรานุเถระชาวรามัญที่น่าเลื่อมใส เป็นผู้ทรงภูมิรู้และภูมิธรรม ด้วยเหตุที่พระองค์ทรงมีพระราชศรัทธาในข้อวัตรปฏิบัติของพระสงฆ์รามัญนิกายดังกล่าวนี้ จึงทำให้พระองค์โปรดสถาปนาให้มีพระสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกายในกาลต่อมา
ปี พ.ศ. 2410 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ และได้มีการสร้างพระเจดีย์หงษาขึ้น เป็นพระเจดีย์หมู่ 9 องค์ ประกอบด้วยเจดีย์ใหญ่ 1 องค์ และเจดีย์บริวาร 8 องค์ เป็นศิลปกรรมแบบมอญ ล่วงเลยถึงสมัยรัชกาลที่ 6 วัดบวรมงคลได้รับพระราชทานให้โอนสังกัดเป็นวัดธรรมยุติกนิกาย
วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2498 ก่อตั้งโรงเรียนวัดบวรมงคล หรือโรงเรียนวัดลิงขบ ในเขตธรณีสงฆ์ของวัดบวรมงคล ด้านทิศตะวันตก ผู้ก่อตั้งโรงเรียน คือ ท่านเจ้าคุณพระศรีวิสุทธิวงศ์ อดีตรองเจ้าอาวาสวัดบวรมงคล
ปี พ.ศ. 2560 ดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์ระเบียงคด จากนั้นปี พ.ศ. 2561 บูรณปฏิสังขรณ์พระเจดีย์
พระอุโบสถ กว้าง 12.30 เมตร ยาว 35.20 เมตร หลังคาซ้อนชั้นแบบลดมุข 3 ชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าต่างระหว่างเสาเป็นซุ้มทรงบันแถลงนาคสามเศียร 2 ชั้น หน้าบันจำหลักเป็นรูปตาลปัตรพัดยศ ล้อมรอบด้วยลายเครือเถา ด้านหน้าและด้านหลังพระอุโบสถมีมุขบนชานชาลา มีเสาสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสองรับชายคามุข ภายในประดิษฐาน พระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 3.40 เมตร สูงจากฐานถึงพระรัศมี 7.45 เมตร สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นพร้อมกับการสถาปนาวัด วัดมีวิหารคด จากผนังแนวกำแพงด้านในของพระอุโบสถตลอดทั้งสี่ด้าน มีพระพุทธรูปปั้นปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 95ซม. สูง 1.39 เมตร จำนวน 108 องค์ ประดิษฐานอยู่บริเวณวิหารคด อุโบสถมีพระเจดีย์ประจำมุมทั้ง 4 ด้าน
พระเจดีย์มีลักษณะศิลปะมอญ เป็นพระเจดีย์หมู่ 9 องค์ มีนามว่า "พระเจดีย์หงษา" ประกอบด้วยเจดีย์ใหญ่ 1 องค์ และเจดีย์บริวาร 8 องค์ เจดีย์ประธานมีลักษณะย่อมุมไม้ยี่สิบ องค์เจดีย์ไม่มีเรือนธาตุ แต่ทำเป็นฐานลดระดับขึ้นไปรับองค์ระฆัง ปล้องไฉน ปลี และลูกแก้ว ตั้งซ้อนเป็นลำดับขึ้นไป
อาคารเสนาสนะอื่น เช่น หอระฆังเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนสองชั้น รูปแบบผสมผสานระหว่างไทยกับตะวันตก อาคารอนุสรณ์สถาน รัชกาลที่ 4 ชาวบ้านเรียก "กุฏิพระจอม" ได้สร้างขึ้นใหม่เพราะของเดิมทรุดโทรม สร้างเป็นอาคารคอนกรีตสองชั้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถาน และอาคารพิพิธภัณฑ์ของวัด
นอร์ทโอล์มสเต็ด
นอร์ทโอล์มสเต็ด เป็นเมืองใน เทศมณฑลคูยาโฮกา (Cuyahoga County) รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา เมืองนอร์ทโอล์มสเต็ดเป็นชานเมืองฝั่งตะวันตกของคลีฟแลนด์ และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 8 ในเทศมณฑลคูยาโฮกา ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 มีประชากรจำนวน 32,718 คน
หลังจากการอพยพถิ่นฐานของชาวยุโรปสู่ทวีปอเมริกา พื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นเมืองนอร์ทโอล์มสเต็ด เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของ แคนาดา (ฝรั่งเศสใหม่) ในสมัยอาณานิคมของฝรั่งเศส ซึ่งต่อมาฝรั่งเศสยอมยกให้แก่ บริเตนใหญ่ ในปีพ.ศ. 2306 และพื้นที่นี้เปลี่ยนไปอยู่ภายใต้ส่วนหนึ่งเป็น รัฐเกแบ็ก ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่ดินดังกล่าวได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ "เขตสงวนธรรมชาติคอนเนคทิคัตตะวันตก" ในเขตดินแดนตะวันตกเฉียงเหนืออ้างสิทธิโดยรัฐคอนเนคทิคัตในสมัยนั้น จากนั้นก็ถูกซื้อโดยบริษัท "คอนเนทิคัตแลนด์" ในปีพ.ศ. 2338 ซึ่งทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์แบ่งขายที่ดินบริเวณดังกล่าว
ในปีพ.ศ. 2349 แอรอน โอล์มสเต็ด (Aaron Olmsted) ซื้อที่ดินซึ่งประกอบไปด้วยพื้นที่ปัจจุบันของ เมืองโอล์มสเต็ดฟอลส์, เมืองนอร์ทโอล์มสเต็ด (North Olmsted) และ เมืองโอล์มสเต็ด (Olmsted Township) ในราคา 30,000 เหรียญสหรัฐ ต่อมาในปีพ.ศ. 2358 David Johnson Stearns ชาวรัฐเวอร์มอนท์และผู้บุกเบิกอี่น ๆ จากภูมิภาคนิวอิงแลนด์ ได้เข้าถากถางพื้นที่เพื่อตั้งถิ่นฐาน
ชื่อที่ปรากฏในบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดเคยเรียกพื้นที่นี้ว่า "ชุมชนคิงส์ตัน" "(Kingston)" ในปีพ.ศ. 2366 ผู้คนได้รวมตัวกันจัดตั้งเป็นเมืองและให้ชื่อว่า "เล็นนอกซ์ (Lenox)" ต่อมาในปีพ.ศ. 2369 ชาร์ลส์ ไฮด์ โอล์มสเต็ด ลูกชายของแอรอน โอล์มสเต็ด ได้เสนอบริจาคหนังสือจากคอลเลกชันส่วนตัวของบิดาที่สะสมในคอนเนทิคัตให้แก่"ชาวเมืองเลน็อกซ์"เพื่อเป็นข้อต่อรองในการเปลี่ยนชื่อเมืองเป็นโอล์มสเต็ด (Olmstead) เพื่อเป็นเกียรติแก่บิดาของเขา หนังสือเหล่านี้ต่อมาได้เป็นส่วนหนึ่งของ Ox Cart Library
เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2474 หมู่บ้านนอร์ทโอล์มสเต็ดได้เริ่มให้บริการ รถประจำทางเทศบาลนอร์ทโอล์มสเตด ซึ่งหนึ่งในระบบขนส่งสาธารณะที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา ระบบรถประจำทางนี้เปิดใช้งานมานานกว่า 74 ปีจนกระทั่ง 20 มีนาคม 2548 ได้บูรณาการเข้าสู่ Greater Cleveland Regional Transit Authority (RTA)
เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2509 โรงภาพยนตร์ Great Northern เปิดให้บริการที่ศูนย์การค้า Great Northern ในเมืองนอร์ทโอล์มสเต็ด เป็นหนึ่งในโรงภาพยนตร์แบบจอกว้าง (Cinerama) แห่งแรก ๆ ในโอไฮโอ ซึ่งมีม่านสีทอง หน้าจอขนาด 90 ฟุต และ มี 1,346 ที่นั่ง และปิดในปีพ.ศ. 2543 เนื่องจากโรงภาพยนตร์ใหม่ที่ เมืองเวสต์เลค (Westlake) ที่อยู่ใกล้เคียง ในนาม Regal Cinemas
คริสตจักร Unitarian Universalist ในนอร์ทโอล์มสเต็ดเคยเป็นส่วนหนึ่งของทางรถไฟใต้ดิน มีส่วนในการช่วยเหลือแรงงานทาส (ในสมัยก่อนปีพ.ศ. 2343 เมื่อ"เขตสงวนคอนเนคทิคัตตะวันตก"ของรัฐคอนเนคทิคัตยังคงเป็นรัฐที่ใช้แรงงานทาส) แรงงานทาสที่หลบหนีที่หลบหนีจะซ่อนตัวอยู่ในหอระฆังก่อนเพื่อหลบหนีไปแคนาดา(ซึ่งเป็นประเทศปลอดแรงงานทาส) คริสตจักรนี้ได้รับการกล่าวถึงในเอกสาร "สามัคคีธรรมได้มาอย่างไร" (How the fellowship came to be what it is) ซึ่งเขียนโดย Alice Russell ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2525
นอร์ทโอล์มสเต็ด ตั้งอยู่ที่
จากข้อมูลของสำนักสำรวจสำมะโนประชากรของสหรัฐอเมริกาเมืองนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 30.23 ตร.กม. (11.67 ตร.ไมล์) และเป็นผืนดินที้งหมด
ในการสำรวจ สำมะโนประชากรปีพ.ศ. 2553 เมืองนอร์ทโอล์มสเต็ดมีประชากร 32,718 คนใน 13,645 ครัวเรือนและ 8,893 ครอบครัวความหนาแน่นของประชากร 1.082.5 คน/ตร.กม. (2,803.6 คน/ตร.ไมล์) ที่อยู่อาศัยมีจำนวน 14,500 หน่วย ความหนาแน่นที่อยู่อาศัยเฉลี่ย 479.7 หน่วย/ตร.กม. (1242.5 หน่วย/ตร.ไมล์) สัดส่วนเชื้อชาติของเมืองคือ ผิวขาวร้อยละ 92.6, แอฟริกันอเมริกันร้อยละ 2.0, อเมริกันพื้นเมืองร้อยละ 0.1, เอเชียร้อยละ 2.7, จากเชื้อชาติอื่นร้อยละ 0.9 และร้อยละ 1.7 จากสองชาติพันธุ์ขึ้นไป ฮิสแปนิกหรือละติน คิดเป็นร้อยละ 3.5