pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เจ้าหญิงมาซาโกะเสกสมรสกับมาซายูกิ เซ็ง บุตรชายของโซชิตสึ เซ็งที่ 15 (นามเดิม มาซาโอกิ เซ็ง) เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2526 พระองค์ต้องลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ตามกฎมนเทียรบาล พระภัสดาของพระองค์สืบตำแหน่งจากบิดา ได้ชื่อเป็น "โซชิตสึ เซ็งที่ 16" เป็นปรมาจารย์ผู้สืบทอดตระกูลลำดับที่ 16 ของสำนักพิธีชงชาแบบญี่ปุ่นอูราเซ็งเกะเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2545
มาซาโกะและพระภัสดามีบุตรด้วยกันสามคน คือ
มาซาโกะทรงงานในสโมสรโสโรปโตมิสต์อินเตอร์เนชั่นแนลในประเทศญี่ปุ่น เคยดำรงตำแหน่งเป็นประธานของสมาคมโสโรปโตมิสต์อินเตอร์เนชั่นแนลเกียวโตเมื่อ พ.ศ. 2549 และ 2559 โดยใน พ.ศ. 2555 มาซาโกะถูกเลือกให้เป็นผู้ว่าการสโมสรโสโรปโตมิสต์อินเตอร์เนชั่นแนลอเมริกาประจำประเทศญี่ปุ่น พื้นที่ชูโอ เป็นลำดับที่ 14 และเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 มาซาโกะถูกเลือกเป็นประธานมูลนิธิโสโรปโตมิสต์ญี่ปุ่น
เล ดึ้ก เถาะ
เจ้าจอมมารดาพึ่ง
ฝั่ม วัน ดง
แครช ฮอลลี
ไมเคิล จอห์น "ไมค์" ล็อกวูด  (25 สิงหาคม ค.ศ. 1971 - 6 พฤศจิกายน 2003) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ในชื่อวงการมวยปล้ำว่า แครช ฮอลลี สังกัดสมาคม WWF/E ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงด้วยวัย 32 ปี
แครช ฮอลลี ถึงแม้เค้าจะเป็นนักมวยปล้ำตัวเล็กแต่ใจใหญ่มาก แครชจะมีจุดเด่นหรือเสน่ห์ดึงดูดแฟนๆมวยปล้ำยุคนั้นเป็นอย่างมากเลยทีเดียว เช่น เปิดตัวมาพร้อมกับการแบกตาชั่งแล้วโม้ว่าตัวเองเนี่ยมีน้ำหนักถึง 400 ปอนด์เลยทีเดียว อันที่จริงน้ำหนักแค่ 212 ปอนด์เพียงเท่านั้น เสน่ห์อีกอย่างคือความห้าวของเค้าเองโดยการเปิดโอกาศให้ผู้ท้าชิงสามารถชิงแชมป์ได้ทุกที่ทุกเวลา จนได้รับการขนานนามว่า 24/7 คือ7วัน 24ชั่วโมง เค้าพร้อมที่จะป้องกันแชมป์
ในปี 1996 แครช ฮอลลี หรือ ไมเคิล ล็อกวูด เคยปล้ำใน APW (All Pro Wrestling) ในขณะนั้นใช้ชื่อว่า The Leprechaun ซึ่งชื่อก็ไปซ้ำกับสตาร์ที่อยู่ใน WCW ด้วย ในปี 1998 Lockwood ใช้ชื่อ Erin O’Grady ปล้ำในสมาคม ECW ด้วยการปล้ำที่โดดเด่น ทำให้ WWF/E สนใจเข้ามาปล้ำด้วย โดยในวันที่ 19 มกราคม 1998 Erin ถูกให้มาทดลองปล้ำ โดยเจอกับ Vic Grimes ก่อนจะเซ็นสัญญาเป็นนักมวยปล้ำ WWF/E หลังจากนั้น
WWF/E ส่ง Lockwood ไปปล้ำที่ MPW ( Memphis Power Pro Wrestling เป็นลีกล่างในเครือของ WWF/E) เพื่อพัฒนาทักษะการปล้ำ และเคยถูกส่งไปปล้ำที่ เม็กซิโก โดยการสวมหน้ากาก ภายใต้ชื่อ The Green Ghost (ในขณะนั้นยังอยู่ในสัญญา WWF)
ในปี 1999 เขาได้เปิดตัวครั้งแรกที่ WWF/E ในนามของ แครช ฮอลลี ซึ่งเปิดตัวในฐานะลูกพี่ลูกน้องของ บ็อบ (ฮาร์ดคอร์) ฮอลลี พี่ชายในบทของเขา ในตอนเดบิวใหม่ๆ เปิดตัวมาในกิมมิค เด็กมีปัญหา ชอบก่อเรื่องไปทั่ว สร้างความละเหี่ยใจให้ ฮาร์ดคอร์ ฮอลลี บ่อยๆ
อย่างไรก็ตาม ทั้งสองก็ได้ครองแชมป์แทกทีม ในวันที่ 19 ตุลาคม 1999 โดยเอาชนะ Rock 'n' Sock Connection (ดเวย์น จอห์นสัน กับ แมนไคด์) โดยที่ ตอนนั้น Mankind มีปัญหากับ The Rock และไม่ยอมแท็กเข้ามาปล้ำ หนีลงเวทีไปซะดื้อๆ ในแมตช์นั้นมี HHH มายุ่งเกี่ยวด้วย
แต่สองอาทิตย์ถัดมา แมนไคด์ ก็ได้จับคู่ปล้ำกับ อัล สโนว์ และชิงแชมป์แทกทีม คืนกลับไปได้ หลังจากนั้นเขาเริ่มเบนหาเข็มขัดที่จ๊อบเบอร์สมัยนั้น ต้องการอย่างมาก คือ แชมป์ฮาร์ดคอร์ ทำให้ บ็อบ และแครช ได้แยกทีมกันชั่วคราวเพื่อไปไล่ล่าแชมป์ฮาร์ดคอร์ กันทั้งคู่ โดยแครชได้แชมป์ครั้งแรกใน สแมคดาวน์ ปี 2000 โดยเอาชนะ เทสต์ ไปได้ และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของแชมป์ 22 สมัย ทั้งสองได้มาเจอกัน ในการชิงแชมป์ Hardcore แบบ Battle Royal ใน เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 16 และแยกทีมกัน หลังจากที่ฟอร์มทีมกันมานานร่วม 6 เดือน
และช่วงนั้นเองที่ Crash ได้ลงไปเล่นในลีก Hardcore อย่างเต็มตัว หลังจากที่เขาได้ประกาศกฎใหม่ขึ้นมา นั่นก็คือ 24/7 คือชิงแชมป์ที่ไหนก็ได้ กดที่ไหนก็ได้ตลอด 24 ชั่วโมงนั่นเอง ทำให้เขาเป็นเป้าหมายที่ทุกคนต้องการ โดยแมทช์ 24/7 ที่เด่นๆ นั่นก็คือการเจอกับทั้ง เดอะ มีน สตรีต พอซซี, เดอะเฮดแบงเกอร์ส และอื่นๆอีกมากมาย แล้วสถานที่แต่ละอย่างนั้น มันไม่น่าที่จะมีการปล้ำเลย เช่น สนามบิน,สวนสนุก และในห้องในโรงแรม จนได้ฉายาว่า "the Houdini of Hardcore" แต่สุดท้าย Crash ก็เสียแชมป์ให้กับแขกของ Godfather ในที่สุด
ในเดือนตุลาคม ปี 2000 Crash ได้มีเนื้อเรื่องกับ T&amp;A (Test และ Albert) โดยในขณะนั้นมี ทริส สตราตัส เป็นผู้จัดการของ T&amp;A และ Molly Holly ก็ถูกเดบิวขึ้นมาในกิมมิค สาวโลกสวย โดยมาจัดการกับ Trish และร่วมกันกับ Bob ตั้งกลุ่ม The Holly Cousin มีเนื้อเรื่องกับ T&amp;A with Trish Stratus ในตอนนั้น
เดือนธันวาคม ปี 2000 ในศึก Rebelion Crash ได้แชมป์ European จาก วิลเลียม รีกัล โดยการช่วยเหลือบางส่วนจาก Molly Holly ที่เป็น Manager ให้ Crash ในขณะนั้น แต่ถัดมาสองวัน ก็เสียแชมป์คืนให้ Regal เหมือนเดิม
แม้ The Holly Cousin จะมีทั้งประสบการณ์ที่เคยได้ครองแชมป์ Hardcore และ แชมป์แทกทีม แต่พวกเขาก็ไม่เคยได้รับโอกาศได้ชิงแชมป์เหล่านั้นอีกเลยในช่วงหนึ่ง เช่นเดียวกับ มอลลี ฮอลลี ที่มีโอกาศชิงแชมป์หญิงบ่อยครั้ง เกือบชนะหลายครั้ง แต่ก็พลาดตลอด
The Holly Cousin กลับมามีบทบาทอีกครั้งในเนื้อเรื่องหลักกับ Dudley Boyz โดยที่ Molly Holly ได้ไปตกหลุมรัก Spike Dudley ในแบบฉบับรักน้ำเน่า ทีมของพี่ไม่ลงรอยกัน ทั้งสองทีมเจอกันบ่อยๆ ก่อนที่ Dudley จะจับ Molly ทุ่มลงกับโต๊ะ แต่ Spike เอาตัวไปบัง ความสัมพันธ์ระหว่าง Molly กับ Spike ชัดเจนขึ้นหลังจากนั้น ส่งผลให้ ทีมต้องค่อยๆ แยกกันในที่สุด
เดือนมีนาคม ปี 2001 ในรายการ Heat Crash ได้มีโอกาศ ชิงแชมป์ Ligth Heavyweight กับ ดีน มาเลนโก และเอาชนะไปได้ ป้องกันได้สองสมัย ก่อนจะเสียให้กับ Jerry Lynn ในเวลาต่อมา ในเดือนเมษายนปี 2001 Bob กับ Crash ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง แต่ก็เป็นได้แค่ Lower-card team ที่เอามาดันรุ่นน้อง และไม่มีบทอะไรเท่าไหร่นักก่อนที่ Bob จะบาดเจ็บอีกครั้งหลังจากกลับมาในช่วงเดือนกันยายน ปี 2001
ืในปี 2002 WWE ได้มีการแยกแบรนด์เป็น รอว์ และ สแมคดาวน์ Crash ถูกดราฟมาที่ Raw ในเดือนกันยายนปี 2002 เขาก็ไปโผล่ใน Smackdown จากแผนการที่ Eric Bischoff จะยกพวกจาก Raw ไปที่ Smackdown และ Crash ก็ วางแผนที่จะกำจัด เจฟฟ์ ฮาร์ดี โดยการไปร่วมมือกับ แมทท์ ฮาร์ดี แต่ก็ไม่สำเร็จ หลังจากนั้น เขาก็เป็นสตาร์ของ Smackdown ไปโดยปริยาย Crash ประเดิมการปล้ำแมตช์แรกที่ Smackdown ในวันที่ 5 กันยายน โดยการเอาชนะ The Hurricane ในการชิงแชมป์ Cruiserweight แต่หลังจากนั้น ก็มาเสียให้กับ เจมี โนเบิล ในวันที่ 3 ตุลาคม
ในเดือน ธันวาคม วันที่ 19 Crash ได้ฟอร์มทีมกับ Bill Demot เอาชนะ Nunzio และ Jamie Noble แต่หลังจบแมตซ์ Demot ก็จัดการ Crash ไปด้วย ทั้งสองมาเจอกันในวีคถัดมา ก่อนที่ Crash จะแพ้ไปแบบหมดสภาพ และก็หายยาวไป หลังจากไม่มีบทมานาน ในวันที่ 24 เมษายนปี 2003 Crash ได้เปิดตัวมาเป็นลูกน้องของ Matt Hardy กับ Shanon moore ในนามทีม Mattitude ได้ปล้ำแทกทีมกับ Shanon Moore บ้าง และแมตซ์สุดท้ายของ Crash Holly กับ WWE คือการปล้ำจับคู่กับ Shanon Moore รุมสกำ Orlando Jordan ใน House Show จนในวันที่ 30 มิถุนายน 2003 แครชได้ถูกปล่อยตัวออกจาก WWE ในที่สุด
เขาได้ย้ายไปอยู่ TNA โดยใช้ชื่อว่า แมด ไมกีย์ ปล้ำได้พักหนึ่ง แล้วก็ออกจากสมาคมไป แล้วเขาได้ทำสมาคมของเขาเอง ภายใต้ชื่อ Heartland Wrestling Association
ในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2003 สตีวี ริชาร์ด ได้ไปพบศพของเขาในบ้านของริชาร์ดเอง โดยอยู่ในสภาพหน้าคว่ำในอ่างอาบน้ำ ศพของเขาถูกฝังไว้ที่ Rowan County, North Carolina
ลามา
ยามา (แก้ความกำกวม)
ยามา อาจหมายถึง
พระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
ลุดวิกชาวเยอรมัน
ลุดวิกผู้เยาว์
จักรพรรดิลุดวิกที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
อังเจโล เอนรีเกซ
Alexander Büttner
ซัมเมอร์ เรย์
แดเนียลล์ มอยเนต (Danielle Moinet) เกิดวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวอเมริกัน, ผู้จัดการมวยปล้ำอาชีพ, โมเดล, นักแสดง และอดีตผู้เล่นอเมริกันฟุตบอล
จักรพรรดิลุดวิกที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
แซ็ง-นาแซร์
แซ็ง-นาแซร์ ( ; ) เป็นเทศบาลในจังหวัดลัวรัตล็องติก ทางตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองที่มีท่าเรือที่สำคัญ บริเวณปากแม่น้ำลัวร์ ใกล้มหาสมุทรแอตแลนติก เป็นเมืองที่มีสืบทอดด้านการตกปลาและต่อเรืออันยาวนาน เชื่อกันว่าเมืองนี้ตั้งอยู่บนเมืองโบราณสมัยโรมันที่ชื่อ คาร์บิโล ซึ่งชาวโรมันใช้เป็นสถานที่ต่อเรือเมื่อ 56 ปีก่อนคริสต์ศักราช ได้พัฒนาเป็นเมืองท่าตั้งแต่ตอนกลางของคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา
เพยัสเฟไอนด์โฮเวน
Ramayana Water Park
อู๋ซานกุ้ย
มกุฎราชกุมารี
แรมโบ้ (พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี)
วฤษฎิ์ ศิริสันธนะ ชื่อเล่น ไม้ (เกิด 24 กันยายน พ.ศ. 2533) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
เปลี่ยนชื่อเป็น วฤธ ศิริสันธนะ ชื่อเล่น ไม้ เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2533 เป็นคนกรุงเทพมหานคร มีพี่น้องทั้งหมด 2 คน ไม้เป็นบุตรชายคนโต มีน้องชาย 1 คน จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสตรีวิทยา ๒ ระดับปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวดเอ็มไทยแลนด์ 2012 ซึ่งได้รับรางวัลชนะเลิศ จนได้เซ็นสัญญากับทางช่อง 3 ซึ่งก่อนหน้านี้เขาเคยเข้าร่วมประกวดโครงการหนุ่มคลีโอ ปี 2011 แต่สิ้นสุดตำแหน่งที่ 50 ของคนสุดท้ายเท่านั้น มีผลงานการแสดงครั้งแรกคือละครเรื่อง "แม่เปียดื้อ" รับบทเป็น ผู้หมวดเถลิงรัฐ คู่กับ มารี เบิร์นเนอร์
โรซ เปาลา อีรีบากิซา
เจ้าหญิงโรส เปาลา อิริบากิซา มกุฎราชกุมารีแห่งบุรุนดี  เป็นเจ้าหญิง และ มกุฎราชกุมารี แห่งบุรุนดี พระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1934 พระองค์เป็นพระราชธิดา ในพระเจ้ามวัมบุตซาที่ 4 แห่งบุรุนดีและสมเด็จพระราชินีเทเรซา คานยงกา และเป็นพระขนิษฐา ในพระเจ้านทาเรที่ 5 แห่งบุรุนดีพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายของบุรุนดี พระองค์ทรงเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์บุรุนดีหลังจากที่ พระเจ้านทาเรที่ 5 เสด็จสวรรคต และถ้าพระองค์ได้รับการยอมรับ และรัฐบาลได้ถวายพระเกียรติยศให้พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์บุรุนดี พระองค์จะมีพระปรมาภิไธยที่ สมเด็จพระราชินีนาถโรซที่ 1 แห่งบุรุนดี
การแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสาร
รายพระนามและชื่อประมุขแห่งรัฐลิทัวเนีย
รายพระนามและชื่อต่อไปนี้คือประมุขแห่งรัฐของประเทศลิทัวเนีย (อันประกอบไปด้วยแกรนด์ดยุก พระมหากษัตริย์ และประธานาธิบดี) รายการต่อไปนี้ยังรวมไปถึงช่วงเวลาที่ประเทศลิทัวเนียอยู่ภายใต้สภาวะอธิปไตยที่เหนือกว่า หรือตกอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐอธิปไตยอื่น (เช่น สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย)
รัฐลิทัวเนียก่อตั้งขึ้นในคริสต์ทศวรรษที่ 1230 เมื่อครั้งถูกคุกคามโดยภาคีลิโวเนียนทางทิศเหนือ และจากอัศวินทิวทอนิกทางทิศตะวันตก ชนเผ่าบอลติกรวมกันเป็นปึกแผ่นภายใต้การนำของพระเจ้ามินกัวดาร์ พระมหากษัตริย์ลิทัวเนียพระองค์แรกและพระองค์เดียวในประวัติศาสตร์ อาณาจักรของพระองค์กลายมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อแกรนด์ดัชชีลิทัวเนีย หลังจากแกรนด์ดยุกโยไกลา ได้ขึ้นครองราชบัลลังก์โปแลนด์ ในปี ค.ศ. 1386 ทั้งสองรัฐก็มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดมากขึ้น และนับตั้งแต่ ค.ศ. 1440 ทั้งสองก็มีพระประมุขร่วมกัน ในปี ค.ศ. 1569 ข้อตกลงในสหภาพลูบลินได้รับการลงนาม และรัฐภาวะใหม่—เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย—ได้รับการก่อตั้งขึ้น ในปี ค.ศ. 1795 และลิทัวเนียกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซียจนถึงวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 สภาแห่งลิทัวเนีย สามารถประกาศอิสรภาพได้สำเร็จในปี ค.ศ. 1919 หลังจากการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สาธารณรัฐลิทัวเนียที่หนึ่งดำรงอยู่จนถึง ค.ศ. 1940 เมื่อลิทัวเนียถูกสหภาพโซเวียตเข้ายึดครอง ในช่วงสงครามโซเวียต-เยอรมัน ลิทัวเนียถูกเข้ายึดครองต่อโดยนาซีเยอรมนีอีกทอดหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1944 ขณะที่เยอรมนีกำลังจะพ่ายแพ้ สหภาพโซเวียตได้เข้ายึดครองลิทัวเนียอีกครั้ง และสถาปนาสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย ในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 ลิทัวเนียเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตแห่งแรกที่ประกาศอิสรภาพจากรัฐบาลกลาง ปัจจุบันสาธารณรัฐลิทัวเนียปกครองในระบอบประชาธิบไตยและเป็นรัฐสมาชิกของทั้งสหภาพยุโรปและเนโท
แกรนด์ดัชชีลิทัวเนีย (ค.ศ. 1236 – ค.ศ. 1569).
ผู้ปกครองทุกพระองค์ดำรงพระราชอิสริยยศแกรนด์ดยุก  ยกเว้นพระเจ้ามินกัวดาร์ซึ่งได้รับการราชาภิเษกเป็นกษัตริย์แห่งลิทัวเนีย  อยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง
ราชวงศ์มินกัวดาร์ (ค.ศ. 1236 – ค.ศ. 1268).
ช่วงรัชกาลด้านล่างเป็นการประมาณการเพราะขาดการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร
ราชวงศ์กีดีมีนาส (ค.ศ. 1285 – ค.ศ. 1440).
รัชสมัยของผู้ปกครองบางพระองค์ด้านล่างเป็นการสันนิฐาน
ราชวงศ์ยากีลลัน (ค.ศ. 1440 – ค.ศ. 1569).
พระราชบัญญัติการเป็นรัฐร่วมประมุขกับโปแลนด์ได้รับการลงนามมาตั้งแต่ ค.ศ. 1385 อย่างไรก็ตาม รัฐทั้งสองเริ่มมีพระประมุขร่วมกันในรัชสมัยพระเจ้ากาชีมีแยชที่ 4 (แม้ว่าโปแลนด์และลิทัวเนียจะต่างเลือกพระประมุขคนละพระองค์ถึงสองครั้ง หลังจากการสวรรคตของพระประมุขร่วม แต่ฝ่ายลิทัวเนียก็ได้ขึ้นครองราชบัลลังก์โปแลนด์ในภายหลัง) พระราชอิสริยยศของพระประมุขและการนับเลขรัชกาลก็ยังแยกกันอยู่ ราชวงศ์ยากีลลันเองก็เป็นสาขาหนึ่งของราชวงศ์กีดีมีนาส
เครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย (ค.ศ. 1569 – ค.ศ. 1795).
เครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียได้รับการก่อตั้งขึ้นจากข้อตกลงในสหภาพลูบลิน ใน ค.ศ. 1569 กษัตริย์โปแลนด์ผู้ถูกเลือกจะต้องได้รับการเลือกจากชนชั้นสูงชาวลิทัวเนียเพื่อขึ้นเป็นแกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนียด้วยเช่นกัน พระประมุขร่วมพระองค์แรกของทั้งสองชาติคือพระเจ้าซิกมุนด์ที่ 2 เอากุสตุส หลังจากการแบ่งดินแดนในปี ค.ศ. 1772, 1793 และ 1795 เครือจักรภพก็สิ้นสภาพลงและลิทัวเนียก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซียเป็นเวลา 123 ปี ในสมัยเครือจักรภพมักจะมีช่วงว่างระหว่างรัชกาลของพระประมุขแต่ละพระองค์ เนื่องจากการเลือกตั้งพระมหากษัตริย์ของเครือจักรภพจะไม่กระทำโดยทันที แกรนด์ดยุกพระองค์แรกที่ได้รับเลือกหลังจากการสิ้นสุดราชวงศ์ยากีลลัน และการหลบหนีกลับไปฝรั่งเศสของพระเจ้าอ็องรี คือ สเตฟาน บาโตรี ผู้ซึ่งพยายามหาผู้สนับสนุนในการเลือกตั้งโดยการสร้างมหาวิทยาลัยวิลนีอุส
พระราชอิสริยยศ: พระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์และแกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนีย
ราชอาณาจักรลิทัวเนีย (ค.ศ. 1918).
สภาลิทัวเนีย ประกาศอิสรภาพในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 และได้ทูลเชิญเจ้าชายวิลเฮล์ม คาร์ลแห่งอูลรัล เป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งลิทัวเนีย ชื่ออย่างเป็นทางการของประเทศคือราชอาณาจักรลิทัวเนีย ในวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 ดยุกวิลเฮล์มทรงยอมรับข้อเสนอและเลือกใช้พระนามทางการว่า พระเจ้ามินกัวดาร์ที่ 2 แต่ต่อมาในวันที่ 2 พฤศจิกายนสภาก็ลงมติให้การตัดสินใจดังกล่าวเป็นโมฆะ เนื่องจากจักรวรรรดิเยอรมันกำลังจะแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
รัฐลิทัวเนีย (ค.ศ. 1918 – ค.ศ. 1920).
รัฐลิทัวเนียปกครองโดยประธานสภาแห่งรัฐลิทัวเนีย (Presidium of the State Council of Lithuania) ซึ่งเป็นประมุขแห่งรัฐในทางพฤตินัย ตำแหน่งประธานสภาแห่งรัฐลิทัวเนียได้รับการเปลี่ยนผ่านไปยัง ตำแหน่งประธานาธิบดีในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1919 ประธานสภาแห่งรัฐ อันตานัส สเมโตนา ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคนแรกโดยสภาแห่งรัฐ
สาธารณรัฐลิทัวเนีย (ค.ศ. 1920– ค.ศ. 1940).
ตำแหน่งประธานาธิบดี  ได้รับการจัดตั้งในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1919
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย (ค.ศ. 1940–1941 และ ค.ศ. 1944–1990).
สหภาพโซเวียตเข้ายึดครองลิทัวเนียและสถาปนาสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนียในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1940 เมื่อนาซีเยอรมนีเข้าโจมตีสหภาพโซเวียต ลิทัวเนียจึงถูกเข้ายึดครองโดยเยอรมนี ก่อนหน้าที่นั้นลิทัวเนียถูกปกครองโดยรัฐบาลกบฎที่สนับสนุนฝ่ายเยอรมันของโยนาส เอบรามเซวิคุส (Juozas Ambrazevičius) ภายใต้การเข้ายึดครองโดยเยอรมนี ดินแดนบริเวณลิทัวเนียอยู่ภายใต้การปกครองของนายพลเปตราส คุบลิวนาส (Petras Kubiliūnas) เมื่อนาซีเยอรมนีถอนกำลังออกไป สหภาพโซเวียตจึงเข้ายึดครองลิทัวเนียและสถาปนาสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนียอีกครั้งในปี ค.ศ. 1944.
ตำแหน่ง: เลขาธิการคณะกรรมการกลางแห่งพรรคคอมมิวนิสต์แห่งลิทัวเนีย .
คณะผู้บริหารแห่งสภาโซเวียตสูงสุด (Presidium of the Supreme Soviet) ทำหน้าที่คณะประมุขแห่งรัฐตั้งแต่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1940 ถึง 11 มีนาคม ค.ศ. 1990
สาธารณรัฐลิทัวเนีย (ค.ศ. 1990–ปัจจุบัน).
ประธานสภาสูงสุด (Supreme Council) เป็นประมุขแห่งรัฐตั้งแต่การประกาศอิสรภาพในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 จนกระทั่งรัฐธรรมนูญฉบับใหม่มีผลบังคับใช้ในปี ค.ศ. 1992 ตำแหน่งประธานาธิบดีและสภาเซมุสได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่ แต่นานาชาติไม่รับรองจนกระทั่งเดือนกันยายน ค.ศ. 1991 (หมายเหตุ: ประเทศไอซ์แลนด์เป็นประเทศแรกที่รับรองอิสรภาพของลิทัวเนียในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991)
ตำแหน่งจาก ค.ศ. 1990 ถึง ค.ศ. 1992: ประธานสภาสูงสุด (รัฐสภา)
ตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1992 เป็นต้นไป: ประธานาธิบดี
รายพระนามพระคู่สมรสในพระมหากษัตริย์แห่งสเปน
ยุทธการดันเคิร์ก
การถอนทัพที่เดิงแกร์ก
การถอนทัพที่เดิงแกร์ก  หรือชื่อเยอรมันคือ ปฏิบัติการไดนาโม  หรือรู้จักกันในนาม ปาฏิหาริย์แห่งเดิงแกร์ก เป็นการอพยพทหารฝ่ายสัมพันธมิตรจากหาดและท่าเรือเดิงแกร์ก ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 27 พฤษภาคมถึงเช้ามืดวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1940 เพราะหน่วยทหารบริติช ฝรั่งเศสและเบลเยียมถูกกองทัพเยอรมันตัดขาดระหว่างยุทธการที่เดิงแกร์กในสงครามโลกครั้งที่สอง มีคำสั่งอพยพเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม วินสตัน เชอร์ชิลล์กล่าวสุนทรพจน์ "เราจะสู้บนหาด" (We shall fight on the beaches) ต่อสภาสามัญชนเรียกเหตุการณ์ในประเทศฝรั่งเศสว่า "หายนะทางการทหารที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์" เขายกย่องการช่วยเหลือทหารเหล่านี้ว่าเป็น "ปาฏิหาริย์การปลดปล่อย"
ตั้งแต่วันที่ 28–31 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 เหตุการณ์ซึ่งรู้จักกันในชื่อ การล้อมที่ลีลเกี่ยวข้องกับกำลังพลที่เหลืออยู่ 40,000 คน แห่งกองทัพฝรั่งเศสที่หนึ่งซึ่งครั้งหนึ่งเคยเกรียงไกร ในการปฏิบัติอันล่าช้าต่อเจ็ดกองพันของเยอรมนี ซึ่งรวมสามกองพันยานเกราะ ที่กำลังพยายามตัดขาดและทำลายกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรที่เดิงแกร์ก เชอร์ชิลล์ว่า "เป็นช่วงเวลา 4 วันวิกฤตที่บุรุษชาวฝรั่งเศสเหล่านี้ ภายใต้การนำอย่างกล้าหาญของนายพลมอลีนีเยร์ สามารถยันพวกเยอรมันไว้ได้ไม่น้อยกว่า 7 กองพลที่อาจไปร่วมวงที่เดิงแกร์ก นี่คือผลงานอันยอดเยี่ยมที่เปิดทางให้บรรดาสหายซึ่งมีโชคกว่าตลอดจนกองทหารบริติชสามารถหนีรอดได้"
ในวันแรก มีทหารได้รับการอพยพเพียง 7,011 นาย แต่ ในวันที่เก้า ทหารทั้งสิ้น 338,226 นาย (เป็นทหารบริติช 198,229 นาย ทหารฝรั่งเศส 139,997 นาย) ได้รับการช่วยเหลือจากกองเรือ 993 ลำที่ประชุมอย่างเร่งด่วน หน่วยทหารจำนวนมากสามารถลงเรือจากกำแพงหินของท่าเรือสู่เรือประจัญบานและเรือใหญ่อื่นของบริติช 42 ลำ ขณะที่หน่วยทหารอื่น ๆ ต้องลุยน้ำหาเรือ รอหลายชั่วโมงเพื่อขึ้นเรือในน้ำที่สูงถึงไหล่ บางหน่วยโดยสารเรือจากหาดสู่เรือลำใหญ่กว่า และทหารหลายพันคนถูกพากลับสหราชอาณาจักรโดย "กองเรือน้อยแห่งเดิงแกร์ก" (little ships of Dunkirk) อันขึ้นชื่อ ซึ่งเป็นกองเรือเดินสมุทรพาณิชย์ เรือประมง เรือเพื่อสันทนาการ และเรือกู้ชีพของสถาบันเรือกู้ชีพแห่งชาติราวเจ็ดร้อยลำ ซึ่งลูกเรือพลเรือนของเรือเหล่านี้ถูกเรียกเข้ารับราชการเป็นการฉุกเฉิน "ปาฏิหารย์แห่งเรือน้อย" ยังเป็นความทรงจำพื้นบ้านที่โดดเด่นในสหราชอาณาจักร
กระต่ายขูดมะพร้าว เป็นเครื่องมือสำหรับขูดมะพร้าวที่ยังไม่ได้กะเทาะเปลือกออก เดิมทีการขูดเนื้อมะพร้าวคั้นกะทิ จะใช้ช้อนทำจากกะลามะพร้าวขูดให้เป็นฝอย ต่อมาทำเป็นฟันซี่โดยรอบ บางแห่งใช้ซีกไม้ไผ่บากรอยเป็นซี่สำหรับขูดมะพร้าว จนกระทั่งเมื่อมีการใช้เหล็กมาทำของใช้ในครัวเรือน จึงได้ตีเหล็กแผ่นบาง ๆ ตัดรูปโค้งมน ใช้ตะไบถู ทำซี่ละเอียดปลายเหล็กคมเรียกว่า "ฟันกระต่าย" นำส่วนเหล็กขูดฟันกระต่ายนี้ไปประกบหรือเข้าเดือยกับรูปตัวสัตว์ที่เตรียมไว้จนเป็นกระต่ายขูดมะพร้าว
การเรียกชื่อ "กระต่ายขูดมะพร้าว" อาจเนื่องมาจาก ฟันที่ใช้ขูดเนื้อมะพร้าวมีลักษณะเป็นซี่ยาวเหมือนฟันกระต่าย ประกอบกับการทำโครงไม้ซึ่งใช้เสียบฟันขูดและนั่งเวลาขูดมะพร้าว มักทำเป็นตัวกระต่ายมากกว่าสัตว์ประเภทอื่น แม้ว่าจะมีการประดิดประดอยโครงไม้เป็นตัวแมว สุนัข และนก เป็นต้น
นอกจากคำว่า "กระต่ายขูดมะพร้าว" ยังมีคำอื่นอีก เช่น คำว่า "เหล็กขูด" ที่พูดกันมากในภาคใต้ของประเทศไทย และคำว่า "แมว" ที่พูดกันมากในภาคเหนือของประเทศไทย เป็นต้น โดยเมื่อดูความนิยมใช้คำศัพท์เมื่อคิดเป็นร้อยละ ยกเว้นคำว่า "กระต่ายขูดมะพร้าว" ที่นิยมกันมาก ยังมีคำว่า "เหล็กขูด" คิดเป็นร้อยละ 15.64 รองลงมา และนิยมพูดกันมากกว่า 2 คำศัพท์ คิดเป็นร้อยละ 8.96
ลักษณะของกระต่ายขูดมะพร้าว มักทำเป็นรูปสัตว์ชนิดต่าง ๆ เช่น แมว สุนัข นก หนู สิงห์ เต่า และตะกวด แต่ชาวบ้านก็ยังเรียกว่า กระต่ายขูดมะพร้าวอยู่ดี ส่วนลำตัวทำมาจากไม้เนื้อแข็งรูปสัตว์ชนิดต่าง ๆ ส่วนหัวเหมือนรูปกระต่าย หรือส่วนเหล็กขูดฟันกระต่ายนี้ไปประกบหรือเข้าเดือยกับรูปตัวสัตว์ที่เตรียมไว้ มีขากระต่าย 4 ขา หรือ 2 ขา
ประตูกั้นชานชาลา
ประตูกั้นชานชาลา  เป็นประตูที่กั้นระหว่างชานชาลาสถานีรถไฟฟ้าและขบวนรถไฟฟ้า ส่วนใหญ่มักจะติดตั้งพร้อมกับวันเปิดเดินรถ หรือภายหลังจากนั้น ประตูกั้นชานชาลาแห่งแรกของโลก อยู่ที่สถานีรถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ซึ่งเปิดใน ค.ศ. 1961 ประตูกั้นชานชาลามีสองแบบหลักแบ่งตามความสูง ได้แก่ แบบเต็มความสูงขบวนรถ และแบบครึ่งความสูงขบวนรถ ประตูกั้นชานชาลานอกจากจะช่วยป้องกันไม่ให้ผู้โดยสารตกลงรางรถไฟแล้ว ยังช่วยกักอากาศเย็นภายในสถานีเพื่อเป็นการประหยัดพลังงาน
โตเกียวเมโทร ติดตั้งประตูกั้นชานชาลาในปี ค.ศ. 1991 พร้อมกับเปิดเส้นทางสายนัมโบะกุ
ติดตั้งในสถานีรถไฟใต้ดินในสายเกอลานาจายา ทุกสถานี
ติดตั้งในรถไฟใต้ดินโซล สาย 2 ที่ สถานียงดู เป็นสถานีแรก ปัจจุบันกำลังติดตั้งให้เสร็จภายใน ค.ศ. 2018
กีฬามวยไทยสมัครเล่นในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
"มวยไทยสมัครเล่น"ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์คอมพิวเตอร์
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์คอมพิวเตอร์  เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี 1996 ที่เมืองเมาน์เทนวิว ,รัฐแคลิฟอร์เนีย ,สหรัฐอเมริกา พิพิธภัณฑ์ที่อุทิศตนเพื่ออนุรักษ์และนำเสนอเรื่องราวและสิ่งประดิษฐ์ของยุคสารสนเทศ และสำรวจการปฏิวัติคอมพิวเตอร์และผลกระทบต่อสังคม
รายชื่อเพลงไทยเดิม
มามี เดาด์ ไอเซนฮาวร์
ศิวเทพ
อาครา
อาครา (; , ) อดีตเมืองหลวงของอินเดียในสมัยที่ยังเรียกว่า "ฮินดูสถาน" เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำยมุนา ในรัฐอุตตรประเทศ ทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างจากเมืองลัคเนาซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐไปทางทิศตะวันตกเป็นระยะทาง และ ทางทิศใต้ของกรุงนิวเดลี เมืองอาครามีประชากรทั้งหมด 1,686,976 คน (ค.ศ. 2010) ถือเป็นหนึ่งในเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในรัฐอุตตรประเทศ และอันดับที่ 19 ในประเทศอินเดีย.
อาคราได้รับการกล่าวถึงในมหากาพย์มหาภารตะ โดยมีชื่อเรียกว่า "อัครวนา" (Agrevana) แปลตามศัพท์สันสกฤตว่า "นครชายป่า" และยังเกี่ยวข้องกับพระฤๅษีอังคีรส หนึ่งในสิบมหาฤๅษีของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู แต่ถ้าพูดถึงการสร้างเป็นเมืองนั้น ตำนานกล่าวว่าเกิดขึ้นในสมัยเจ้าเชื้อสายราชบุตรชื่อ "ราชปฎลสิงห์" (Raja Badal Singh) เมืองนี้เคยผ่านสมรภูมิครั้งใหญ่ ๆ เมื่อราวหนึ่งพันปีก่อน มีการเปลี่ยนผู้ครองเมืองเป็นระยะ กษัตริย์องค์แรกที่ย้ายเมืองหลวงจากเดลีไปยังอาคราได้แก่ "สุลต่านสิกันดร โลที" (Sultan Sikandar Lodi) เมื่อ ค.ศ. 1506 (ยุคกรุงศรีอยุธยา ก่อนเสียกรุงครั้งที่ 1) จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1517 "สุลต่านอิบราฮิม โลที" (Ibrahim Lodi) พระโอรส ปกครองอาคราต่อมาอีก 9 ปีจนกระทั่งพ่ายแพ้ในยุทธการแห่งปณิปัต (Battle of Panipat) ใน ค.ศ. 1526 จากนั้นมาระหว่าง ค.ศ. 1540 ถึง ค.ศ. 1556 เจ้าเชื้อสายอัฟกานิสถานได้เข้าปกครองเมืองแทนเริ่มจากเจ้าเชอร์ชาห์สุรี (Sher Shah Suri) และเจ้าเหมจันทร์วิกรมทิตย์ (Hem Chandra Vikramaditya) ราชาแห่งชาวฮินดู ก่อนที่จะเริ่มโด่งดังในฐานะเมืองหลวงของจักรวรรดิโมกุล อันยาวนานตั้งแต่ ค.ศ. 1556 ถึง 1658 อันเป็นช่วงกำเนิดของโบราณสถานสำคัญในปัจจุบัน เช่น ทัชมาฮาล ป้อมอาครา ฟาเตห์ปูร์ สิครี โบราณสถานโมกุลทั้งสามแห่งนี้ได้รับการประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
อาคราตั้งอยู่ในเขตภูมิอากาศกึ่งแห้งแล้ง (Semiarid climate) ประกอบด้วยฤดูหนาวที่ไม่รุนแรง ร้อนและแห้งแล้งในฤดูร้อน และฤดูมรสุม ซึ่งในฤดูมรสุมนั้น ในบริเวณเมืองอาครา จะไม่มีลมมรสุมที่แรงเหมือนในส่วนอื่น ๆ ของประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของภูมิอากาศแบบนี้ ตรงข้ามกันกับภูมิอากาศส่วนใหญ่ของอินเดีย ซึ่งเป็นภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Humid subtropical climate)
จากการสำรวจประชากรใน ค.ศ. 2011 เมืองอาคราประกอบด้วยประชากรทั้งสิ้น 1,775,134 คน และในเขตอำเภออาคราจำนวน 3,620,436 คน โดยมีประชากรชายเฉลี่ยร้อยละ 53 และหญิงร้อยละ 47 ประชากรในอาครามีอัตราการรู้หนังสือร้อยละ 81 ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศอินเดียซึ่งอยู่ที่ร้อยละ 59.5 เฉพาะประชากรชายนั้นเฉลี่ยที่ร้อยละ 86 ซึ่งถือว่าแตกต่างค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับประชากรหญิง ในเขตอำเภออาครา มีอัตราการรู้หนังสือเฉลี่ยร้อยละ 62.56
ศาสนาหลักของเมืองอาครา ประกอบด้วยศาสนาฮินดูร้อยละ 81.6 ศาสนาอิสลามร้อยละ 15.5 ศาสนาเชนร้อยละ 1.4 และอื่น ๆ อีกร้อยละ 1.5
จำนวนประชากรของอาคราร้อยละ 52.5 นั้นอยู่ในวัย 15-59 ปี อีกร้อยละ 11 นั้นอยู่ในกลุ่มที่มีอายุต่ำกว่า 6 ปี
ถึงแม้ประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ของอาครานั้นมักจะถูกรับรู้ว่ามีความเกี่ยวพันกับจักรวรรดิโมกุล แต่แท้จริงแล้วเมืองอาครานั้นเริ่มเกิดขึ้นก่อนหน้านั้น โดยมีความเกี่ยวโยงกับประวัติศาสตร์อินเดียสมัยมหาภารตะ ใน ค.ศ. 1000
เป็นที่ยอมรับกันว่า "สิกันดร โลดิ" สุลต่านแห่งเดลีนั้นเป็นผู้ก่อตั้งอาคราขึ้นใน ค.ศ. 1504 หลังจากสิ้นพระชนม์แล้วจึงสืบทอดไปยังพระโอรส "อิบราฮิม โลดี" ซึ่งปกครองสุลต่านเดลีที่อาคราจนกระทั่งพ่ายสงครามให้กับจักรพรรดิบาบูร์ (Bābar) ในยุทธการแห่งปณิปัต (Battle of Panipat) ใน ค.ศ. 1526
ต่อมาใน ค.ศ. 1556 กษัตริย์นักรบแห่งชาติฮินดู "เจ้าเหมจันทร์วิกรมทิตย์" (Hem Chandra Vikramaditya) ได้เอาชนะสุลต่านและจอมทัพของแคว้นอาครา สุลต่านเอดิลชาห์สุรี (Adil Shah Suri) สุลต่านองค์สุดท้ายของราชวงศ์สุรี (ชาวอัฟกัน) เนื่องจากผู้บัญชาการกองทัพของสมเด็จพระจักรพรรดิหุมายุน (Humayun) แห่งราชวงศ์โมกุล คือ "ทาร์ดี เบ็ก คาน" (Tardi Beg Khan) ได้ยอมล่าถอยทัพออกจากอาคราด้วยความเกรงกลัวในพระบรมราชานุภาพของเจ้าเหมจันทร์วิกรมทิตย์ ถอยทัพโดยปราศจากการต่อสู้ ซึ่งครั้งนี้ถือเป็นชัยชนะครั้งที่ 21 ของกองทัพฝั่งฮินดู ภายใต้การนำทัพของพระองค์ตั้งแต่ ค.ศ. 1554 จากนั้นได้เสด็จไปตีเมืองเดลี และมีพระราชพิธีบรมราชาภิเษกที่ป้อมปุรานา หิรา (Purana Qila) ในกรุงเดลี เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1556 และได้ฟื้นฟูอาณาจักรฮินดูขึ้นใหม่ปกครองแคว้นอินเดียตอนเหนือโดยราชวงศ์วิกรมทิตย์
ยุคทองของอาครานั้นเริ่มขึ้นในสมัยที่ปกครองโดยราชวงศ์โมกุล โดยรู้จักกันดีในสมัยนั้นว่า "อัคบาราบัด" และเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิโมกุลภายใต้การปกครองของสมเด็จพระจักรพรรดิอักบัร สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์ และสมเด็จพระจักรพรรดิชาห์ชะฮัน และต่อมาสมเด็จพระจักรพรรดิชาห์ชะฮัน ทรงย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่ "ชาห์ชะฮันนาบัด" (Shahjahanabad) ใน ค.ศ. 1649
เนื่องจากที่อัคบาราบัดนี้เป็นเมืองที่สำคัญที่สุดในอินเดียภายใต้จักรวรรดิโมกุล จึงมีการสร้างสิ่งปลูกสร้างสำคัญมากมาย สมเด็จพระจักรพรรดิบาบูร์ ผู้สถาปนาราชวงศ์โมกุล ได้วางแบบแผนสวนแบบเปอร์เซียในบริเวณริมฝั่งของแม่น้ำยมุนา สวนนี้มีชื่อว่า "อารัม บักห์" (Arām Bāgh) แปลว่า สวนแห่งความผ่อนคลาย พระราชนัดดาของพระองค์ ซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระจักรพรรดิอักบัร ได้สร้างป้อมปราการสีแดงขึ้นมา นอกจากนั้นยังทำให้อาคราเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ ศิลปะ การค้า และศาสนา ในรัชสมัยของพระองค์ยังมีการสร้างเมืองแห่งใหม่บริเวณปริมณฑลของอาคราที่มีชื่อว่า "ฟาเตห์ปูร์ สิครี" ซึ่งสร้างในรูปแบบของป้อมค่ายทหารซึ่งสร้างจากหิน
พระโอรสของพระองค์ ซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์ ทรงเป็นผู้โปรดปรานสวน พืชพันธุ์ และต้นไม้ต่าง ๆ จึงพบการเพิ่มเติมบริเวณสวนภายในป้อมอาครา สมเด็จพระจักรพรรดิชาห์ชะฮัน จักรพรรดิองค์ถัดมา ทรงเป็นผู้โปรดปรานและมีพระปรีชาสามารถทางสถาปัตยกรรมอย่างยิ่ง ซึ่งได้มอบมรดกชิ้นสำคัญของอาครา คือ ทัชมาฮาล ที่สร้างขึ้นจากความรักและความทรงจำของพระมเหสีของพระองค์ ซึ่งสร้างเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1653