pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สภาพด่าง หรือ อัลคาไลนิตี้ หรือ ค่าอัลคาไลน์ (; AT) เป็นการวัดความสามารถของสารละลายในการเปลี่ยนสภาพกรดให้เข้าสู่จุดสะเทินของคาร์บอเนตหรือไบคาร์บอเนต สภาพด่างเท่ากับผลรวมของปริมาณสัมพันธ์ของเบสในสารละลายนั้น ในสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ สภาพด่างคาร์บอเนตมีผลกระทบต่อสภาพด่างรวมมากที่สุดเนื่องจากการพบได้ทั่วไปและการสลายตัวของหินคาร์บอเนตและการมีอยู่ของคาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศ สารประกอบทางธรรมชาติอื่นที่สามารถมีผลต่อสภาพด่างได้ คือ บอเรต ไฮดรอกไซด์ ฟอสเฟต ซิลิเกต ไนเตรด แอมโมเนียละลาย คู่ของเบสที่จับกับกรดอินทรีย์บางชนิดและซัลเฟต ค่าสภาพด่างมักระบุในหน่วย mEq/L (มิลลิอิควิวาเลนท์ต่อลิตร) ในทางพาณิชย์ อย่างเช่นในอุตสาหกรรมสระน้ำ สภาพด่างอาจระบุในหน่วยส่วนต่อล้านส่วน (ppm) ได้ด้วย
การวัดสภาพด่างตามทฤษฎี.
ในการวัดสภาพด่างของน้ำบาดาลหรือน้ำทะเล สามารถหาได้จากสูตร
AT = [HCO3−]T + 2[CO3−2]T + [B(OH)4−]T + [OH−]T + 2[PO4−3]T + [HPO4−2]T + [SiO(OH)3−]T − [H+]sws − [HSO4−]
สภาพด่างสามารถวิเคราะห์ได้จากการไตเตรดตัวอย่างสารละลายกับกรดเข้มข้นจนกระทั่งไอออนข้างต้นมีคุณสมบัติเป็นบัฟเฟอร์ทั้งหมดเหนือค่า pH ของไบคาร์บอเนตหรือคาร์บอเนตที่ใช้ไป เมื่อถึงจุดนี้ เบสทั้งหมดที่สนใจศึกษาจะได้รับโปรตอนเข้ามาจนถึงสปีซีระดับศูนย์ ซึ่งจะไม่ก่อให้เกิดสภาพด่างอีกต่อไป ยกตัวอย่างเช่น ปฏิกิริยาด้านล่างนี้เกิดขึ้นระหว่างการเติมกรดเข้าไปในสารละลายน้ำทะเล:
จะสังเกตจากปฏิกิริยาการรับโปรตอนข้างต้นได้ว่าเบสส่วนใหญ่จะได้รับโปรตอน (H+) หนึ่งตัวเพื่อให้ตัวเองกลายมาเป็นสปีซีที่เป็นกลาง และเพิ่มสภาพด่างหนึ่งต่อสมมูล อย่างไรก็ตาม CO3−2 จะได้รับโปรตอนสองตัวก่อนที่จะเข้าสู่สปีซีระดับศูนย์ (CO2) จึงเพิ่มสภาพด่างทีละสองต่อโมลของ CO3−2 [H+] และ [HSO4−] ลดสภาพด่าง เนื่องจากทั้งสองทำหน้าที่ให้โปรตอน ซึ่งมักใช้แสดงร่วมกับ [H+]T
การใช้ถ้อยคำในธุลีปริศนา
หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ กองเรือยุทธการ
หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ กองเรือยุทธการ (ย่อ: นสร.กร.; ) ทั่วไปเรียก ซีล (SEAL) หรือ มนุษย์กบ เป็นหน่วยรบพิเศษ สังกัดกองเรือยุทธการ ของกองทัพเรือไทย ซึ่งฝึกหนักที่สุดในบรรดาหน่วยรบพิเศษของทุกเหล่าทัพไทย มีผู้บังคับบัญชาคนปัจจุบันคือ พลเรือตรี ทินกร กาญจนเตมีย์รองผู้บัญชาการ ได้แก่ นาวาเอก อนันท์ สุราวรรณ์ และ นาวาเอก วุฒิไกร หุ่นดี
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 กองกำลังทางเรือของทั้งฝ่ายพันธมิตรและฝ่ายอักษะ ต่างก็ได้ส่งหน่วยรบพิเศษซึ่งเป็นหน่วยรบขนาดเล็กที่ได้รับการฝึก ให้มีขีดความสามารถเหนือทหารทั่วไปเข้าปฏิบัติการทำลายกองเรือและสถานที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ของฝ่ายตรงข้าม ทำการก่อวินาศกรรมและปฏิบัติการลับอื่น ๆ ซึ่งผลการปฏิบัติของแต่ละฝ่ายต่างก็สร้างความเสียหายให้กับฝ่ายตรงข้ามเป็นอย่างมาก แม้ว่าสงครามจะสิ้นสุดลงแล้วแต่ภารกิจของหน่วยรบพิเศษก็ไม่ได้จบสิ้นไปด้วย ตรงกันข้ามกลับได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ทั้งด้านองค์บุคคล องค์วัตถุและองค์ยุทธวิธี สำหรับประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2495 กระทรวงกลาโหม ได้มีความคิดที่จะจัดตั้งหน่วยทำลายใต้น้ำขึ้น และได้เชิญผู้แทนเหล่าทัพกับกรมตำรวจไปประชุม เรื่อง การจัดตั้งหน่วยฝึกว่ายน้ำ ร่วมกับ จนท.ทร.สหรัฐฯ ประจำหน่วย MAAG (Military Assistance Advisory Group) การประชุมคราวนั้นที่ประชุมมีมติให้ กองทัพเรือ เป็นผู้รับผิดชอบดำเนินการจัดตั้งหน่วยฝึก และจากการหารือระหว่าง กองทัพเรือ กับ MAAG ซึ่งได้แนวความคิดในการจัดตั้งหน่วยฝึก
เมื่อเร็ว ๆ นี้ หน่วยซีลได้กรีธาพลไปกับเรือรบของกองทัพเรือไทยเพื่อปฏิบัติการต่อต้านการกระทำอันเป็นโจรสลัดในโซมาเลียในอ่าวเอเดนนอกชายฝั่งประเทศโซมาเลีย โดยเป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังเฉพาะกิจผสมทางเรือที่ 151
พ.ศ. 2558 หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ เป็นผู้ให้การฝึกแก่นักกีฬาสโมสรฟุตบอลราชนาวี ก่อนเข้าร่วมการแข่งไทยลีกคัพ และในช่วงกลางปี พ.ศ. 2561 หน่วยนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งในปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยถ้ำหลวง
การฝึกในหลักสูตรนักทำลายใต้น้ำจู่โจม ใช้ระยะเวลาประมาณ 7-8 เดือน นับเป็นการฝึกหลักสูตรทางทหารที่มีระยะเวลานานที่สุดของไทย แบ่งออกเป็น 5 ช่วง ได้แก่
เมื่อสำเร็จหลักสูตรจะได้ประดับตราความสามารถ ซึ่งออกแบบโดย พลเรือโท พัน รักษ์แก้ว โดยส่วนประกอบของตรามีความหมายดังนี้
กฎสำคัญของนักเรียนนักทำลายใต้น้ำจู่โจม คือ มีจิตใจเข้มแข็ง กล้าเผชิญหน้าต่อปัญหาต่าง ๆ ตัดสินใจด้วยความเด็ดขาด รวดเร็ว แม่นยำ ถูกต้อง เอาตัวเองรอดได้โดยไม่ทิ้งเพื่อน และมีความจงรักภักดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
ฟุตบอลชายหาดในเอเชียนบีชเกมส์ 2010
ฟุตบอลชายหาดในเอเชียนบีชเกมส์ 2010 ได้จัดขึ้นในวันที่ 8 ธันวาคม ถึง 16 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ในมัสกัต ประเทศโอมาน
คาวาล (นักมวยปล้ำ)
แบรนดอน ซิลเวสไทร
วูล์ฟเวอรีน (สัตว์)
หมาไม้ต้นสนยุโรป
หมาไม้ต้นสนยุโรป  หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า หมาไม้ต้นสน ในประเทศยุโรปที่พูดภาษาอังกฤษ เป็นสัตว์ท้องถิ่นในยุโรปเหนือ อยู่ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับมิงค์, นาก, แบดเจอร์ และวูล์ฟเวอรีน และวีเซิล มีขนาดใหญ่ประมาณแมวบ้าน ลำตัวยาว 53 เซนติเมตร และหางของมันสามารถยาวได้ถึง 25 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย โดยเฉลี่ย มีน้ำหนักประมาณ 1.5 กิโลกรัม ขนของมันมักมีสีน้ำตาลอ่อนไปจนถึงน้ำตาลเข้ม และจะมีขนาดใหญ่ขึ้นและนุ่มขึ้นระหว่างฤดูหนาว พวกมันมีช่วงลำคอสีครีมไปจนถึงเหลือง
ที่อยู่อาศัยของหมาไม้ต้นสนมักเป็นพื้นที่ป่าทึบ หมาไม้ต้นสนมักจะสร้างรังของตนในโพรงต้นไม้หรือทุ่งที่มีพุ่มไม้ปกคลุม หมาไม้เป็นสัตว์ในวงศ์เพียงพอนสกุลเดียวที่มีกรงเล็บกึ่งสามารถย้อนกลับได้ ซึ่งทำให้หมาไม้มีการใช้ชีวิตเกี่ยวข้องกับต้นไม้มากขึ้น อย่างเช่น การปีนหรือการวิ่งบนกิ่งไม้ แม้ว่ามันจะสามารถวิ่งได้อย่างรวดเร็วบนพื้นด้วยเช่นกัน ส่วนใหญ่มักออกหากินในเวลาเย็นหรือกลางคืน หมาไม้มีหูกลมขนาดเล็กและไวต่อสัมผัสและฟันแหลมคมสำหรับกินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก นก แมลง กบ และซากสัตว์ นอกจากนี้ยังเป็นที่ทราบกันว่ามันกินเบอร์รี่ ไข่ของนก เนื้อ ถั่วและน้ำผึ้ง หมาไม้ยุโรปเป็นสัตว์แสดงความเป็นเจ้าของอาณาเขตโดยอุจจาระไว้ตำแหน่งต่าง ๆ
ศัตรูตามธรรมชาติ.
ถึงแม้ว่าหมาไม้ต้นสนจะเป็นเหยื่อของอินทรีสีทองในบางครั้ง และหมาจิ้งจอกแดงไม่บ่อยครั้งหนัก มนุษย์กลับเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดต่อหมาไม้ต้นสนยุโรป ขนคุณภาพดีของมาร์เท็นมีราคาสูง และการสูญเสียถิ่นที่อยู่ นำไปสู่การไล่ล่าของคนดูแลสัตว์ การก่อกวนโดยมนุษย์ การวางยาพิษผิดกฎหมาย และการถูกยิง ได้ทำให้จำนวนประชากรของหมาไม้ต้นสนยุโรปลดจำนวนลงอย่างมาก ในสหราชอาณาจักร หมาไม้ต้นสนและรังของมันได้รับการคุ้มครองภายใต้พระราชบัญญัติสัตว์ป่าและชนบท (1981) และพระราชบัญญัติป้องกันสิ่งแวดล้อม
นักล่า.
ล่าสุด (ธันวาคม ค.ศ. 2007) หมาไม้ต้นสนได้รับการระบุว่าลดจำนวนประชากรของสายพันธุ์ต่างถิ่นรุกรานกระรอกสีเทาตะวันออกในสหราชอาณาจักร ด้วยจำนวนที่เพิ่มมากขึ้นของหมาไม้ต้นสนยุโรปทันกับจำนวนของกระรอกสีเทา จำนวนของกระรอกจึงได้ลดลงอย่างรวดเร็ว มีทฤษฎีอธิบายว่าที่เป็นเช่นนี้เพราะกระรอกสีเทาใช้เวลาบนพื้นดินนานกว่ากระรอกสีแดง จึงมีโอกาสที่จะพบกับนักล่าตามธรรมชาติมากกว่า
หมาไม้ต้นสนยุโรปสามารถมีอายุได้ถึง 18 ปีในการเลี้ยงดูของสวนสัตว์ แต่ในธรรมชาติ อายุขัยของมันมักจะอยู่ระหว่าง 8-10 ปี หมาไม้ต้นสนเจริญเติบโตถึงวัยเจริญภัยในช่วงสองถึงสามปีแรก ตัวอ่อนมักจะเกิดขึ้นในช่วงเดือนมีนาคมหรือเมษายนหลังจากอยู่ในครรภ์มานานกว่าเจ็ดเดือน โดยเกิดครอกละหนึ่งถึงห้าตัว หมาไม้ต้นสนยุโรปตัวอ่อนมีน้ำหนักแรกเกิด 30 กรัม ตัวอ่อนจะเริ่มต้นออกจากรังของมันช่วงกลางเดือนมิถุนายน และมีอิสระเต็มที่หกเดือนหลังจากเกิดมา
มาร์เท็นต้นสน
ไอดา
นาบาร์รา
นาบารา
เขื่อนห้วยตาเกาว์ใหม่
อ่างเก็บน้ำห้วยตาเกาว์ เป็นเขื่อนดิน อยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยทับทัน-ห้วยสำราญ อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 86 กิโลเมตร
อ่างเก็บน้ำห้วยตาเกาว์ สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2528 โดยรัฐบาลญี่ปุ่นมอบให้ ปิดกั้นห้วยทับทันและห้วยสำราญ ที่บ้านตาเกาว์เก่า และบ้านบุ (ปัจจุบันย้ายหมู่บ้านไปอยู่บ้านตาเกาว์ใหม่) ที่รับน้ำมาจากน้ำตก 5 แห่งสร้างขึ้นเพื่อบรรเทาอุทกภัยและเพื่อการเกษตรโดยเฉพาะ
อ่างเก็บน้ำห้วยตาเกาว์ใหม่มีความสูงจากท้องน้ำ 21 เมตร สันเขื่อนยาว 600 เมตร สามารถกักเก็บน้ำได้ 10.20 ล้านลูกบาศก์เมตร
ปัจจุบัน อ่างเก็บน้ำห้วยตาเกาว์ เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลา มีสถานที่พักผ่อนหย่อยใจ และมีร้านอาหารริมเขื่อนอยู่มากมาย ซึ่งเปรียบเสมือนเป็นสวรรค์ชายหาดของคนชาวสุรินทร์ และในฤดูร้อน น้ำจะลดและมีหาดทรายเหมือนทะเล ลงเล่นน้ำได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
เฝิง ยิงฉี
เฝิง ยิงฉี  เป็นนักกีฬาฟันดาบบนรถวีลแชร์ในกีฬาพาราลิมปิกจากเขตการปกครองพิเศษฮ่องกง ประเทศจีน ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2000 เขาชนะการแข่งขันโดยได้รับเหรียญทองสามรายการในประเภทชายเดี่ยวฟอยล์, ทีมฟอยล์ และเดี่ยวเซเบอร์ และได้รับเหรียญทองแดงในประเภททีมเซเบอร์ สี่ปีต่อมาที่เอเธนส์พาราลิมปิก เขาชนะการแข่งขันโดยได้รับเหรียญทองสองรายการในประเภทชายเดี่ยวฟอยกับทีมเซเบอร์ และหนึ่งเหรียญเงินในประเภททีมฟอยล์
เฝิงได้สูญเสียการใช้ขาได้ตามปกติตั้งแต่ครั้งยังเด็กเนื่องจากติดไวรัสซึ่งได้ทำลายไขสันหลังของเขา (โรคกระดูกสันหลังอักเสบเฉียบพลันใน ค.ศ. 1994 ด้วยภาวะอัมพาตของร่างกายส่วนล่าง) ในวัย 15 ปี เขาเริ่มฝึกกีฬาฟันดาบบนรถวีลแชร์ที่สถาบันฝึกอบรมระดับชาติของฮ่องกง (Hong Kong Sports Institute) หลังจากพาราลิมปิกฤดูร้อน 2004 สิ้นสุดลง เขาได้ฟื้นความสามารถในการเดินและวางมือจากกีฬาฟันดาบ
ในเดือนที่มีการจัดพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ในปักกิ่ง เฝิงได้เป็นโค้ชให้กับโทโยอากิ ฮิซากาว่า ซึ่งเป็นนักกีฬาฟันดาบบนรถวีลแชร์ชาวญี่ปุ่น ในช่วงการเตรียมตัวก่อนแข่ง
เฝิง ยิงฉี ได้ศึกษาในวิทยาลัยซาเถียนซูเจ้อกง (沙田蘇浙公學) ในช่วงต้นปี และได้รับวุฒิปริญญาตรีเกียรตินิยมในสาขาพลศึกษาและการจัดการนันทนาการจากมหาวิทยาลัยฮ่องกงแบบติสต์ (香港浸會大學) และได้รับปริญญาโทสาขาชีวกลศาสตร์การกีฬาจากมหาวิทยาลัยเนชั่นแนลไทวานนอร์มอล (國立臺灣師範大學) ปัจจุบันเขาสมัครเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาเอกที่ภาควิชาศัลยกรรมกระดูกและวิทยาการการบาดเจ็บ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยไชนีสออฟฮ่องกง (香港中文大學)
ในค.ศ. 2010 ช่วงฤดูร้อน เฝิง ยิงฉี ได้รับรางวัลโพสท์เกรดูเอท ทราเวล จากชมรมระหว่างประเทศว่าด้วยชีวกลศาสตร์ในการกีฬา (International Society on Biomechanics in Sports) และเขายังเป็นสมาชิกคณะกรรมการของสมาคมเวชศาสตร์การกีฬาและวิทยาศาสตร์การกีฬาของฮ่องกง ตั้งแต่ค.ศ. 2010 จนถึงปัจจุบัน โดยมีงานวิจัยที่สนใจได้แก่: ระบบการจัดหมวดหมู่ในกีฬาพาราลิมปิก, การแบ่งกลุ่มข้อมูล, การจำลองด้วยคอมพิวเตอร์, เทคโนโลยีอุปกรณ์กีฬา (SET), กลศาสตร์ของกล้ามเนื้อ และการวิเคราะห์การเคลื่อนที่ในกีฬา
เทศบาลตำบลลาดบัวขาว
เทศบาลตำบลลาดบัวขาว เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งในอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
เทศบาลตำบลลาดบัวขาว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา โดยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอสีคิ้ว ถนนมิตรภาพ หลักกิโลเมตรที่ 201 - 203 อยู่ห่างจากอำเภอสีคิ้ว ประมาณ 10 กิโลเมตร และอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครราชสีมา ระยะทางห่างจากตัวจังหวัดนครราชสีมา ประมาณ 59 กิโลเมตร เทศบาลตำบลลาดบัวขาว มีพื้นที่ 7.54 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 4,712.5 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลลาดบัวขาว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา มีจำนวน 4 หมู่บ้าน ดังนี้
เทศบาลตำบลลาดบัวขาว เดิมทีมีฐานะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสุขาภิบาลมีชื่อว่า สุขาภิบาลลาดบัวขาว เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2528 และได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลตำบลลาดบัวขาว เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
ชุมชนในเขตเทศบาลตำบลลาดบัวขาวมีทั้งหมด 11 ชุมชน ดังต่อไปนี้
ในเขตเทศบาลตำบลลาดบัวขาวไม่มีโรงพยาบาลและสถานีอนามัย ประชาชนสามารถใช้บริการสถานีอนามัยที่ใกล้ที่สุด คือ สถานีอนามัยคลองตะแบก อยู่ห่างจากเทศบาลประมาณ 2 กิโลเมตร และโรงพยาบาลที่อยู่ใกล้ที่สุด คือ โรงพยาบาลสีคิ้ว อยู่ห่างจากเทศบาลประมาณ 8 กิโลเมตร
เนื่องจากเป็นชุมชนที่อยู่ริมถนนมิตรภาพ สามารถเดินทางเชื่อมต่อกับ อำเภอต่างๆ ในจังหวัดนครราชสีมา หรือว่า เดินทางไปที่จังหวัดต่างๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้อย่างทั่วถึง สะดวกและรวดเร็ว มีถนนมิตรภาพเป็นเส้นทางคมนาคมหลัก
บริการขนส่งสาธารณะ.
การบริการขนส่งสาธารณะทางรถยนต์โดยสารประจำทางในเขตเทศบาล
วัดในเขตเทศบาลตำบลลาดบัวขาว มีทั้งหมด 2 วัดคือ
เทศบาลตำบลคลองไผ่
คลองไผ่ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
เทศบาลตำบลคลองไผ่ ตั้งอยู่ในท้องที่ ของ ตำบลคลองไผ่ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา โดยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอสีคิ้ว ถนนมิตรภาพ อยู่ห่างจากอำเภอสีคิ้ว ประมาณ 10 กิโลเมตร และอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครราชสีมา ระยะทางห่างจากตัวจังหวัดนครราชสีมา ประมาณ 59 กิโลเมตร เทศบาลตำบลคลองไผ่ มีพื้นที่ 7.68 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 4,712.5 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลคลองไผ่ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา มีจำนวน 2 หมู่บ้าน ดังนี้
เทศบาลตำบลคลองไผ่ เดิมทีมีฐานะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสุขาภิบาลมีชื่อว่า สุขาภิบาลคลองไผ่ เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2528 และได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลตำบลคลองไผ่ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
ชุมชนในเขตเทศบาลตำบลคลองไผ่.
ชุมชนในเขตเทศบาลตำบลคลองไผ่มีทั้งหมด 10 ชุมชน ดังต่อไปนี้
ในเขตเทศบาลตำบลคลองไผ่ มีสถานีอนามัย 1 แห่ง คือ
เนื่องจากเป็นชุมชนที่อยู่ริมถนนมิตรภาพ สามารถเดินทางเชื่อมต่อกับ อำเภอต่างๆ ในจังหวัดนครราชสีมา หรือว่า เดินทางไปที่จังหวัดต่างๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้อย่างทั่วถึง สะดวกและรวดเร็ว มีถนนมิตรภาพเป็นเส้นทางคมนาคมหลัก และมีการบริการขนส่งสาธารณะทางรถยนต์โดยสารประจำทางในเขตเทศบาล
เขตชินางาวะ
เขตชินางาวะ  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของโตเกียว ซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานทูตต่างชาติ 9 ประเทศ เขตนี้มีประชากรประมาณ 380,293 คนและมีความหนาแน่นประชากรที่ 16,510 คนต่อตารางกิโลเมตร รวมแล้วมีพื้นที่ 22.84 ตารางกิโลเมตร
การเมืองและรัฐบาล.
ชินางาวะมีสภาที่มีสมาชิกที่ได้รับการเลือกตั้ง 40 คน
อิวาเนะ มัตสึอิ
อิวาเนะ มัตสึอิ  ; 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1885 — 22 กันยายน ค.ศ. 1957) เป็นนายพลในกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นและผู้บัญชาการกองกำลังญี่ปุ่นในประเทศจีนในปี ค.ศ. 1937 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
อิวาเนะ มัตสึอิถูกตัดสินลงโทษประหารชีวิตในข้อหาก่ออาชญากรรมสงครามและดำเนินการโดยฝ่ายสัมพันธมิตร เนื่องจากเขาได้มีส่วนร่วมกับการสังหารหมู่นานกิง
อิวาเนะ มัตสึอิเกิดที่เมืองนาโกย่า เขาเข้าเป็นทหารแห่งกองทัพจักรวรรดิญี่ปุนและเข้าร่วมสู้รบในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น (ค.ศ. 1904–05) เขาอาสาไปทำงานต่างประเทศที่นั่นหลังจากเรียนจบจากวิทยาลัยการทัพบกในปี ค.ศ. 1906 เมื่อมัตสึอิได้เติบโตในตำแหน่งหน้าที่ทางทหารเขาได้รับชื่อเสียงในฐานะผู้เชี่ยวชาญชั้นแนวหน้าของกองทัพญี่ปุ่นในประเทศจีนและเขาเป็นผู้สนับสนุนอย่างกระตือรือร้นในการแผ่ขยายอิทธิพลของจักรวรรดิญี่ปุ่นในเอเชีย เขายังเห็นด้วยกับลัทธิจักรวรรดิอาณานิคมญี่ปุ่นและมีบทบาทสำคัญในการก่อตั้งวงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา
มัตสึอิเกษียณราชการจากการปฏิบัติหน้าที่ในกองทัพเมื่อปี ค.ศ. 1935 แต่ถูกเรียกตัวกลับเข้าประจำการในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1937 เมื่อญี่ปุ่นเริ่มต้นรุกรานประเทศจีนทำให้เกิดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง เขาได้บัญชาการกองทัพญี่ปุ่นเข้ารุกรานเมืองเซี่ยงไฮ้ในยุทธการเซี่ยงไฮ้ หลังจากชนะการสู้รบ มัตสึอิก็ประสบความสำเร็จในการโน้มน้าวให้ผู้บังคับบัญชาระดับสูงของญี่ปุ่นตัดสินใจเข้าโจมตีสู่เมืองหลวงหนานจิงของจีน กองทหารภายใต้คำสั่งของเขาที่เข้ายึดครองหนานจิงเมื่อวันที่ 13 ธันวาคมมีความรับผิดชอบต่อการสังหารหมู่นานกิงซึ่งเป็นอาชญากรรมสงครามที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก
ถึงอย่างไรก็ตามในปัจจุบันทางรัฐบาลญี่ปุ่นได้มีการนำเอาเถ้ากระดูกอัฐิของมัตสึอิ อิวาเนะและอาชญากรสงครามชาวญี่ปุ่นคนอื่นๆ ไปประดิษฐานสักการะบูชาที่ศาลเจ้ายาซูกูนิในปี ค.ศ. 1978 ได้สร้างความไม่พอใจแก่ประเทศจีน ที่ถือว่าญี่ปุ่นไม่มีความรับผิดชอบและสำนึกผิดต่อการก่ออาชญากรสงครามทำให้เกิดปัญหาความขัดแย้งกับประเทศจีนถึงปัจจุบัน
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพทหาร, 1878–1906.
มัตสึอิ อิวาเนะเกิดที่นาโกย่า ในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1878 เขาเป็นลูกชายคนที่หกของ ทะเคะคุนิ มัตสึอิ ผู้เป็นซามูไรยากจนและอดีตผู้ยึดมั่นต่อ"ไดเมียว" แห่งแคว้นโอวาริ ในช่วงยุครัฐบาลโชกุนโทกูงาวะแห่งเอะโดะ
หลังจากจบชั้นประถมศึกษาพ่อแม่ของเขายืนยันว่าเขาต้องศึกษาต่อ แต่มัตสึอิกังวลเรื่องหนี้สินของพ่อและไม่ต้องการเป็นภาระทางการเงิน แม้ว่าเขาจะเป็นชายร่างเตี้ยผอมบางและอ่อนแอ แต่มัตสึอิก็เลือกอาชีพในกองทัพเพราะในญี่ปุ่นในเวลานั้นโรงเรียนทหารเรียกเก็บค่าเล่าเรียนอย่างถูกที่สุด
มัตสึอิเข้าเรียนที่โรงเรียนเตรียมทหารกลางในปี ค.ศ. 1893 และในปี ค.ศ. 1896 เขาสามารถสอบเข้าเรียนในโรงเรียนการทหารกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น
มัตสึอิเป็นนักเรียนที่ยอดเยี่ยมและสำเร็จการศึกษาสอบได้ในระดับที่สองของชั้นเรียน ในเดือนพฤศจิกายนปี ค.ศ. 1897 เขามีเพื่อนร่วมชั้นที่โดดเด่นเคียงคู่ของเขา ได้แก่ จินซาบูโระ มาซากิ, โนะบุยุกิ อะเบะ, ชิเงรุ ฮอนโจ และซะดะโอะ อะระกิ ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นนายพลในกองทัพจักรวรรดิในอนาคตต่อมา
มัตสึอิยังคงเรียนอยู่ที่โรงเรียนการทหารจนถึงในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1904 เมื่อทางโรงเรียนได้ปิดการเรียนการสอนเนื่องจากการเกิดสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นได้ปะทุขึ้น เขาถูกส่งไปต่างประเทศทันทีซึ่งเขารับราชการทหารในแมนจูเรียในประเทศจีน ในฐานะผู้บัญชาการกองร้อยในหน่วยรบของกรมทหารราบที่ 6 แห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
ในระหว่างยุทธการลั่วหยางหรือที่ญี่ปุ่นเรียกว่า "ยุทธการโชวชันปุ" เขาได้รับบาดเจ็บในขณะปฏิบัติภารกิจและเพื่อนทหารในหน่วยรบของเขาส่วนใหญ่ถูกฆ่าตาย เมื่อญี่ปุ่นชนะสงครามกับรัสเซีย มัตสึอิได้กลับไปรักษาตัวที่ญี่ปุ่นและกลับไปเรียนที่โรงเรียนการทหารและจบการศึกษาระดับสูงสุดของชั้นเรียนในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1906
การเข้าไปแทรกแซงในจีน.
มัตสึอิมีความสนใจในประเทศจีนเป็นอย่างยิ่ง ถึงกับเสนอและสนับสนุนให้กองทัพญี่ปุ่นเข้าไปตั้งฐานทัพในจีน ในปี ค.ศ. 1924 เขาเสนอตัวเป็นที่ปรึกษาทางการทหารให้ขุนศึกจีน จาง จั้วหลินในดินแดนแมนจูเรียเมืองฮาร์บิน ในช่วงสมัยขุนศึก มัติสึอิ อิวาเนะได้พยายามยุยงให้ชาวจีนอ่อนแอแตกความสามัคคีและขัดขวางไม่ให้จีนรวมประเทศได้สำเร็จโดยหนุนแมนจูเรียเป็นอิสระ อีกทั้งเขายังแอบส่งข่าวจากการสอดแนมในจีนให้กองทัพคันโตของญี่ปุ่นในแมนจูเรีย
โยห์น ราเบอ
โยห์น ราเบอ (; 23 พฤศจิกายน 1882 — 5 มกราคม 1950) เป็นนักธุรกิจชาวเยอรมันผู้เป็นที่รู้จักกันในความพยายามที่จะหยุดยั้งการสังหารหมู่นานกิงของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นระหว่างการยึดครองนานกิง และการทำงานของเขาในการป้องกันและช่วยเหลือประชาชนจีนในช่วงเหตุการณ์การสังหารหมู่นานกิง เขตปลอดภัยนานกิงที่เขาช่วยสร้างขึ้นนั้น ได้กลายมาเป็นที่พำนักและช่วยให้ชาวจีนประมาณ 200,000 คน รอดจากการสังหารหมู่
ประวัติช่วงแรกและงาน.
ราเบอเกิดในฮัมบวร์ค เยอรมนี ประกอบอาชีพในแวดวงธุรกิจและเดินทางไปทวีปแอฟริกาเป็นเวลาหลายปี ใน ค.ศ. 1908 เขาได้ออกเดินทางไปยังประเทศจีน และระหว่าง ค.ศ. 1910 และ 1938 เขาทำงานให้กับบริษัทซีเมนส์ ในเฉิ่นหยาง ปักกิ่ง เทียนจิน ก่อนจะย้ายมายังนานกิง
การก่อตั้งเขตปลอดภัยนานกิง.
มีชาวตะวันตกจำนวนมากอาศัยอยู่ในนานกิงระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพค้าขายหรือเป็นคณะเผยแผ่ศาสนา เมื่อกองทัพญี่ปุ่นมาถึงนานกิงและเริ่มต้นการทิ้งระเบิดถล่มเมือง ชาวต่างชาติเกือบทั้งหมดได้หลบหนีออกจากเมือง เหลือเพียง 22 คน ร่วมกับมิชชันนารีและนักธุรกิจชาวอเมริกันและชาวยุโรปจำนวน 15 คนได้ก่อตั้งกลุ่มขึ้น วันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1937 เมื่อกองทัพญี่ปุ่นรุกคืบมายังนานกิง ราเบอร่วมกับชาวตะวันตกคนอื่น ๆ ได้จัดตั้งคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยเขตปลอดภัยนานกิง และก่อตั้งเขตปลอดภัยนานกิงเพื่อให้ที่พักและอาหารแก่ผู้ลี้ภัยชาวจีนจากการสังหารของทหารญี่ปุ่นอันจะเกิดขึ้นในไม่ช้า เขาได้อธิบายเหตุผลไว้ว่า:
"... นี่เป็นคำถามเกี่ยวกับศีลธรรม ... ผมไม่สามารถนำตัวเองให้ทรยศต่อความศรัทธาที่ผู้คนเหล่านี้มีต่อผมได้ และมันน่าซาบซึ้งที่เห็นพวกเขาเชื่อมั่นในตัวผม"
เขตปลอดภัยถูกก่อตั้งขึ้นในสถานทูตต่างประเทศทั้งหมดและที่มหาวิทยาลัยนานกิง
ราเบอได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าคณะกรรมการระหว่างประเทศ ส่วนหนึ่งเนื่องจากสถานภาพที่เป็นสมาชิกพรรคนาซีของเขาและการมีอยู่ของสนธิสัญญาต่อต้านองค์การคอมมิวนิสต์สากลสองฝ่ายระหว่างเยอรมนีและญี่ปุ่น คณะกรรมการดังกล่าวได้ก่อตั้งเขตปลอดภัยนานกิงขึ้นทางส่วนตะวันตกของเมือง รัฐบาลญี่ปุ่นได้ตกลงที่จะไม่โจมตีส่วนของเมืองที่ไม่มีทหารจีนประจำอยู่ และสมาชิกของคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยเขตปลอดภัยนานกิงได้เกลี้ยกล่อมให้รัฐบาลจีนถอนทหารทั้งหมดจากพื้นที่ดังกล่าว
วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1937 นายกเทศมนตรีนานกิง มา เชา-ชุน สั่งให้พลเมืองที่ยังหลงเหลืออยู่ในนานกิงย้ายเข้าไปในเขตปลอดภัยและได้หลบหนีไปหลังจากนั้น
ราเบอยังได้ให้ที่ดินของเขาเพื่อช่วยเหลือผู้ลี้ภัยชาวจีนเพิ่มอีก 650 คน
การสังหารหมู่นานกิง.
การสังหารหมู่นานกิงได้ทำให้มีผู้เสียชีวิตนับล้านคน ขณะที่ราเบอและผู้บริหารเขตปลอดภัยนานกิงพยายามอย่างกระวนกระวายเพื่อหยุดยั้งความรุนแรงที่จะเกิดขึ้น เขาได้ใช้สถานภาพสมาชิกพรรคนาซีเพื่อรับรอง แต่ก็ทำได้แค่เพียงชะลอเหตุการณ์ออกไปเท่านั้น ซึ่งเปิดโอกาสให้ผู้ลี้ภัยหลายพันคนหลบหนีไปได้ สารคดี "นานกิง" ได้ยกย่องเขาว่าได้ช่วยชีวิตพลเรือนชาวจีนกว่า 250,000 คน และกล่าวกันว่าราเบอได้ช่วยเหลือชาวจีนระหว่าง 200,000-250,000 คน
เดินทางกลับเยอรมนี.
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ราเบอเดินทางออกจากนานกิงตามคำสั่งเพื่อรักษาสัมพันธภาพระหว่างเยอรมนีและญี่ปุ่นในเวลานั้น เขาได้เดินทางไปยังเซี่ยงไฮ้ก่อนจะกลับเยอรมนี โดยได้นำเอาหลักฐานบันทึกความรุนแรงที่กระทำโดยกองทัพญี่ปุ่นในนานกิงจำนวนมากกลับไปด้วย
ราเบอได้แสดงภาพเคลื่อนไหวและภาพถ่ายของความรุนแรงของญี่ปุ่นในการบรรยายนำเสนอในเบอร์ลิน และเขียนถึงฮิตเลอร์ให้เขาใช้อิทธิพลเพื่อเกลี้ยกล่อมให้ญี่ปุ่นยุติความรุนแรงขาดมนุษยธรรมเพิ่มอีก ผลคือ ราเบอถูกจับกุมตัวและได้รับการสอบสวนโดยเกสตาโป จดหมายของเขาไม่เคยส่งถึงฮิตเลอร์ เนื่องจากการเข้าแทรกแซงของซีเมนส์ เขาจึงได้รับการปล่อยตัว เขาได้รับอนุญาตให้เก็บหลักฐานของการสังหารหมู่ได้ ยกเว้นภาพเคลื่อนไหว แต่ไม่อนุญาตให้บรรยายหรือเขียนเกี่ยวกับประเด็นดังกล่าว ราเบอทำงานให้กับซีเมนส์ต่อไป เขาถูกส่งตัวไปทำงานอย่างปลอดภัยในอัฟกานิสถาน ก่อนที่ราเบอจะย้ายกลับมาทำงานในสำนักงานใหญ่ซีเมนส์ในกรุงเบอร์ลินจนกระทั่งสงครามยุติ
หลังสงคราม ราเบอถูกประณามว่าเป็นสมาชิกพรรคนาซี และถูกจับกุมโดยทางการโซเวียต และทางการอังกฤษตามลำดับ อย่างไรก็ตาม การสืบสวนสอบสวนไม่พบว่าเขาได้ประทำความผิดแต่อย่างใด เขาได้รับการประกาศว่า "ไม่ใช่นาซี" โดยฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างเป็นทางการในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1946 และได้ย้ายไปอาศัยอยู่กับญาติ ครอบครัวของเขาอดอาหารอย่างแท้จริงจนกระทั่งราเบอได้รับการสนับสนุนอาหารและพัสดุเงินบางส่วนซึ่งรัฐบาลจีนส่งให้เขาเพื่อเป็นที่ระลึกถึงการกระทำของเขาระหว่างการสังหารหมู่นานกิง
เสียชีวิตและมรดก.
วันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1950 ราเบอเสียชีวิตด้วยโรคลมปัจจุบัน ค.ศ. 1997 โลงศพของเขาถูกย้ายจากเบอร์ลินไปยังนานกิงที่ซึ่งถูกฝังไว้เป็นเกียรติในแหล่งอนุสรณ์สถานรำลึกถึงการสังหารหมู่
นิโกล่าส์ อเนลก้า
มิคาเอล เอสเชียง
ฟีลิป อามอรี
ฟีลิป อามอรี (; 6 มีนาคม ค.ศ. 1940 - 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์ชาวฝรั่งเศส เป็นเจ้าของสื่อรายใหญ่ที่มีอิทธิพลที่สุดในฝรั่งเศส เขาเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทการพิมพ์ฟีลิป อามอรี  ผู้ตีพิมพ์หนังสือพิมพ์เลอปารีเซียง  หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของปารีส และเลกิป  นิตยสารกีฬารายใหญ่ของฝรั่งเศส
บริษัทลูกของอีพีเอ ชื่อว่า องค์การกีฬาอามอรี (Amaury Sport Organisation - ASO) เป็นบริษัทผู้จัดการแข่งขันกีฬารายการสำคัญหลายรายการ เช่น การแข่งขันจักรยานตูร์เดอฟร็องส์, บูเอลตาอาเอสปัญญา, ปารีส-นิส, การแข่งขันรถวิบากปารีส-ดาการ์
Philippe Amaury
เขื่อนแม่กลอง
เขื่อนแม่กลอง เดิมชื่อ เขื่อนวชิราลงกรณ เป็นเขื่อนกั้นน้ำบนแม่น้ำแม่กลองในอำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการชลประทานแม่กลองใหญ่และสร้างเสร็จใน พ.ศ. 2513
เขื่อนกั้นน้ำนี้มีโครงสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กที่ยาว 150 เมตรและสูง 14 เมตร โดยมีประตูบานโค้ง 8 บานที่มีอัตราส่วน 12.5 ต่อ 7.5 เมตรที่ควบคุมการไหลของแม่น้ำ ส่วนเครือข่ายคลองชลประทานจัดหาน้ำเพื่อการเกษตรในพื้นที่ ใน 6 จังหวัด นอกจากนี้ยังมีโรงไฟฟ้าพลังน้ำขนาดเล็กสองอันที่ผลิตพลังงานได้ 6 เมกะวัตต์ซ฿่งสร้างขึ้นใน พ.ศ. 2549 เขื่อนนี้เป็นเขื่อนที่กรมชลประทานและการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยบริหารร่วมกัน
เขื่อนแม่กลองสร้างกระแสไฟฟ้าได้ 33.32 กิกะวัตต์ต่อชั่วโมง ใน พ.ศ. 2557 โดยมีเป้าหมายที่จะผลิตไฟฟ้ารายปีให้ได้ 74 กิกะวัตต์ต่อชั่วโมง และเคยมีการทดสอบว่าเขื่อนนี้สามารถผลิตไฟฟ้าได้ถึง 124.39 กิกะวัตต์ต่อชั่วโมง
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ขนานนามเขื่อนที่จะสร้างว่า เขื่อนวชิราลงกรณ ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 จากนั้นจึงทรงเสด็จพร้อมด้วยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงวางศิลาฤกษ์เขื่อนวชิราลงกรณเมื่อวันอาทิตย์ที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2510
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 9) ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อเป็น เขื่อนแม่กลอง เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 จนถึงปัจจุบัน
คิง แคมป์ ยิลเลตต์
คิง แคมป์ ยิลเลตต์ (; 5 มกราคม ค.ศ. 1855 - 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1932) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะเป็นผู้ประดิษฐ์มีดโกนหนวดแบบนิรภัย (Safety razor) ที่สามารถโกนหนวดโดยไม่จำเป็นต้องระวังมีดบาด และผลิตมีดโกนหนวดแบบเปลี่ยนใบมีด ใช้แล้วทิ้ง วางจำหน่ายในราคาถูกเป็นคนแรก เมื่อ ค.ศ. 1903 ในชื่อผลิตภัณฑ์ "ยิลเลตต์ เขาได้ทำงานร่วมกับวิลเลียม เอเมอลีย์ นิสเคอสัน(William Emery Nickerson)
ซูบารุ เลกาซี
ซูบารุ เลกาซี  เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลาง และเป็นรถธง ของค่ายรถยนต์ซูบารุ จากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเดิมนั้น ซูบารุออกแบบให้เลกาซีเป็นรถยนต์ขนาดกลางทั่วๆ ไป เพื่อต้องการแข่งขันกับ ฮอนด้า แอคคอร์ด และ โตโยต้า คัมรี่ แต่ต่อมาได้มีการออกแบบเลกาซีรุ่นพิเศษ โดยที่จะเน้นสมรรถนะให้สูงกว่ารถยนต์ขนาดกลางรุ่นอื่นๆ เช่น ระบบขับเคลื่อน 4 ล้อ เครื่องยนต์เทอร์โบ บ็อกเซอร์สูบนอน ฯลฯ ปรากฏว่า เลกาซีรุ่นพิเศษนั้น ถูกนำไปเปรียบเทียบว่ามีความใกล้เคียงกับรถยนต์นั่งประเภทหรูหราระดับต้น หลายรุ่น เช่น เอาดี้ เอ4, อัลฟา โรเมโอ 159 และ บีเอ็มดับเบิลยู 3 ซีรีส์ ในเรื่องต่างๆ ดังนั้น การออกแบบเลกาซีทำให้ซูบารุได้รับการยอมรับและชื่นชมอย่างกว้างขวาง เมื่อซูบารุนำพื้นฐานการออกแบบของเลกาซี ไปออกแบบรถรุ่นใหม่หลายรุ่น เช่น Tribeca และ Outback ก็สามารถประสบความสำเร็จไม่น้อย รวมกับการที่รถรุ่นอื่นๆ ของซูบารุ จะเน้นไปที่การผลิตรถยนต์ขนาดเล็ก ทำให้เลกาซี ได้เป็นรถธง ของซูบารุ ที่ประสบความสำเร็จในวงกว้าง
เลกาซี มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องจากรุ่นแรกถึงปัจจุบัน แบ่งได้ 7 รุ่น ดังนี้
รุ่นที่ 1 (BC/BF/BJ; พ.ศ. 2532-2537).
เลกาซี เปิดตัวครั้งแรก ด้วยราคาแนะนำ 2.55 ล้านเยน (ประมาณ 18,800 ดอลลาร์สหรัฐ ที่อัตราแลกเปลี่ยนในปีนั้น) ในช่วงนั้น ผู้ผลิตรถยนต์ญี่ปุ่นระดับผู้นำตลาดหลายราย ได้มีการสร้างรถยนต์ยี่ห้อใหม่เป็นของตนเอง ซึ่งจะเน้นไปที่การผลิตรถยนต์ประเภทหรูหรา เครื่องยนต์กำลังแรงสูง วี6 วี8 เช่น ฮอนด้า เปิดยี่ห้อ แอคิวรา, โตโยต้า เปิดยี่ห้อ เล็กซัส, นิสสัน เปิดยี่ห้อ อินฟินิที, มาสด้า เปิดยี่ห้อ อมาติ ยูโนส ซีดอส และแองฟินิ ส่วนซูบารุนั้นไม่มี แต่อย่างไรก็ตาม ซูบารุออกแบบเลกาซีมาให้มีความหรูหรา และล้ำหน้าอยู่พอสมควร
เลกาซี มีค่าความต้านทางอากาศ Cd ต่ำกว่ารถรุ่นอื่นๆ ที่ซูบารุเคยผลิต เพราะการออกแบบให้มีความโค้งมน ส่วนเครื่องยนต์ ใช้เครื่องยนต์ Boxer 4 สูบ ความจุ 1.8 ลิตร หัวฉีดซิงเกิ้ลพอยท์, 2.0, และ 2.2 ลิตร หัวฉีดมัลติพอยท์ ระบบขับเคลื่อนล้อหน้าหรือระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ (ซึ่งหาได้ยากในรถขนาดกลาง) มีกระจกไฟฟ้า, พวงมาลัยเพาเวอร์, ช่วงล่างอิสระ 4 ล้อ (2 ล้อหน้า ใช้ แมคเฟอร์สันสตรัท, 2ล้อหลัง ใช้แชปแมนสตรัท), เซ็นทรัลล็อก, ดิสก์เบรก 4 ล้อ และ Air suspension ควบคุมความสูงของรถ ซึ่งจะทำให้รถเตี้ยลงอัตโนมัติเมื่อวิ่งเร็วกว่า 80 กิโลเมตร/ชั่วโมง ทำให้ลมที่ผ่านใต้ท้องรถน้อยลง ลดอาการเหินหรือลอยขณะวิ่งด้วยความเร็วสูง และเมื่อผู้ขับต้องการขับบนทางวิบาก ก็จะสามารถสั่งให้รถยกสูงขึ้นได้