pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผัง จี๋ เกิดในครอบครัวข้าราชการ สอบเป็นบัณฑิตชั้นหนึ่งได้ใน ค.ศ. 1015 เวลานั้น อาณาจักรเซี่ยตะวันตกเข้าชิงเมืองหลายเมืองจากแผ่นดินซ่ง ผัง จี๋ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองหยั่นโจว (Yanzhou) ซึ่งปัจจุบันอยู่ในมณฑลซานซี ผัง จี๋ สร้างชื่อเสียงจากการอบรมบ่มเพาะวินัยในกองทัพ และลงโทษผู้ละเมิดวินัยโดยไม่ไว้หน้า ครั้น ค.ศ. 1045 ผัง จี๋ ได้รับการเรียกตัวจากแนวหน้าเข้าสู่เมืองไคเฟิงซึ่งเป็นพระนครในขณะนั้นเพื่อดำรงตำแหน่งหลายตำแหน่ง จนได้เลื่อนเป็นอัครมหาเสนาบดีใน ค.ศ. 1051
ใน ค.ศ. 1053 หวงฝู่ ยวน (皇甫淵) ข้าราชการชั้นผู้น้อยในเมืองฉีโจว ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเมืองจี๋หนาน ให้สินบนแก่จ้าว ชิงก้วง (趙清貺) หลานชายของผัง จี๋ เพื่อแลกกับตำแหน่ง ภายหลังมีการทอดบัตรสนเท่ห์ ผัง จี๋ จึงสั่งให้จับกุมหลานตนเองแล้วนำตัวมาชำระที่ศาลไคเฟิง ตุลาการศาลไคเฟิงพิพากษาเนรเทศจ้าว ชิงก้วง ไปชายแดน จ้าว ชิงก้วง ตายกลางทาง และหาน เจี้ยง (韓絳) หนึ่งในตุลาการศาลไคเฟิง ถวายฎีกากล่าวหาผัง จี๋ ว่า สั่งฆ่าตัดตอน ผัง จี๋ จึงหลุดจากตำแหน่งในพระนคร แล้วถูกย้ายไปประจำต่างเมือง ครั้น ค.ศ. 1060 พระเจ้าเหรินจงรับสั่งให้ผัง จี๋ กลับมาดำรงตำแหน่งในพระนคร แต่เวลานั้น ผัง จี๋ ชราเกินกว่าจะปฏิบัติราชการใด ๆ ได้อีก สามปีต่อมา ผัง จี๋ ถึงแก่อสัญกรรม
ในตำนานและวรรณกรรม.
แม้ในประวัติศาสตร์ไม่ปรากฏว่า ผัง จี๋ เป็นขุนนางฉ้อฉล แต่ในตำนานและวรรณกรรมนั้น ผัง จี๋ กลายเป็นข้าราชการทุจริตสับปลับ คอยรังควานข้าราชการใจซื่อมือสะอาด เช่น เปา เจิ่ง (包拯), ตี๋ ชิง (狄青), และขุนศึกตระกูลหยาง
ในวรรณกรรมเรื่อง "เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม" (七俠五義) ผัง จี๋ ดำรงตำแหน่งราชครู (太師; Grand Tutor) ธิดาได้เป็นพระสนมพระเจ้าเหรินจง ผัง จี๋ จึงมีอิทธิพลมากในวงราชการ ผัง อฺวี้ (龐昱) บุตรชายผัง จี๋ ได้รับฐานันดรศักดิ์ "อันเล่อโหว" (安樂侯) และได้รับแต่งตั้งเป็นข้าหลวงไปรับมืออุทกภัยที่เมืองเฉินโจว ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเมืองโจวโข่ว แต่ผัง อฺวี้ กลับคุกคามราษฎรและยักยอกทรัพย์สินราชการ พระเจ้าเหรินจงจึงโปรดให้เปา เจิ่ง ไปตรวจสอบ เปา เจิ่ง ประหารชีวิตผัง อฺวี้ เป็นเหตุให้ผัง จี๋ โกรธเคืองและคอยกลั่นแกล้งเปา เจิ่ง เสมอมา
ราชครูผัง
Pang Ji (Song Dynasty)
โรงเรียนราชวินิต นนทบุรี
โรงเรียนราชวินิต นนทบุรี เป็นโรงเรียนสหศึกษาระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านบางใหญ่ ตำบลบางใหญ่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
โรงเรียนราชวินิต นนทบุรี แต่เดิมชื่อ "โรงเรียนนนทกิจประชาอุปถัมภ์" ได้รับอนุมัติให้เปิดเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2521 การก่อตั้งโรงเรียนสำเร็จได้เนื่องจากท่านพระครูนนทกิจพิศาล เจ้าอาวาสและคณะกรรมการวัดต้นเชือกได้มอบที่ดินของวัดซึ่งเป็นที่ธรณีสงฆ์ จานวน 35 ไร่ ตามโฉนดเลขที่ 3966 ให้ดำเนินการก่อสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษา วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2521 ได้เปิดทำการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 (ม.ศ.1) จานวน 2 ห้อง และมัธยมศึกษาปีที่ 1 (ม.1) จานวน 2 ห้อง รวมทั้งสิ้น 4 ห้อง การเปิดทำการสอนในระยะแรกนั้น กรมสามัญศึกษาไม่ได้จัดสรรอาคารเรียนและครูให้ โรงเรียนจึงต้องอาศัยอาคารเรียนและครูจากโรงเรียนชุมชนวัดต้นเชือกมาช่วยสอนนักเรียนในช่วงนั้น ต่อมาเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 โรงเรียนได้ย้ายมาอยู่ที่ใหม่คือสถานที่ในปัจจุบัน และได้มีการก่อสร้างอาคารชั่วคราว 1 หลังเพื่อทำการเรียนการสอน
- ผู้ปกครองนักเรียน ร่วมบริจาคโต๊ะและเก้าอี้นักเรียนจานวน 100 ชุด เป็นจำนวนเงิน 72,000 บาท
- องค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี จ้างครูอัตราจ้าง 4 อัตรา ครูชาวต่างประเทศจำนวน 1 อัตรา
- เทศบาลตำบลบางใหญ่ ถมดินสร้างสนามฟุตบอล จำนวนเงิน 2,000,000 บาท ก่อสร้างถนนคอนกรีตทางเข้า-ออกโรงเรียนระยะ 60 เมตร มอบทุนการศึกษา 28 ทุน และอุปกรณ์กีฬา
- นายพิภพ บุญธรรม นายอำเภอบางใหญ่ ของบประมาณผู้ว่า CEO สมทบปรับปรุงสนามฟุตบอลและบริเวณโรงเรียนให้ศูนย์เยาวชนเทศบาลตำบลบางใหญ่ 4,000,000 บาท
- งบผู้ว่า CEO สนับสนุนครุภัณฑ์ทางการศึกษาจานวน 600,170 บาท และซื้อหนังสือเข้าห้องสมุด จำนวนเงิน 100,000 บาท
- บริษัท ปตท.จากัด (มหาชน) สนับสนุนให้คณะครูไปศึกษาดูงาน "โครงการก๊าซธรรมชาติ" ระหว่างวันที่ 10 – 11 ตุลาคม 2548 ณ จังหวัดชลบุรี และจังหวัดระยอง
- ได้รับงบประมาณจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี ก่อสร้างอาคารแบบ 324 ล (ตอกเข็มพร้อมถมดินสนาม) จำนวนเงิน 21 ล้านบาท
- เจ้าอาวาสวัดต้นเชือกบริจาคโรงอาหาร พร้อมโต๊ะ 30 ชุด เป็นจำนวนเงิน 170,000 บาท
- ได้รับงบประมาณปรับปรุงห้องน้ำนักเรียนชาย-หญิงจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวนเงิน 63,000 บาท
- ได้รับคัดเลือกเข้าโครงการโรงเรียนในฝัน "โรงเรียนดีใกล้บ้าน" รุ่นที่ 2 ของอำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
- ได้รับการสนับสนุนจัดทำจัดภูมิทัศน์ ลานแก้ว ลานบุญ และลานพุทธ ลานธรรม จากเจ้าอาวาสวัดไผ่เหลืองสัจธรรมมาราม จำนวนเงิน 170,000 บาท
- ได้รับทุนการศึกษาจากเจ้าอาวาสวัดไผ่เหลืองสัจธรรมมารามแก่นักเรียน จำนวนเงิน 20,000 บาท
- สมาคมผู้ปกครองและครูร่วมกับวัดไผ่เหลืองสัจธรรมมาราม วัดราษฎร์ประคองธรรม วัดต้นเชือก ร่วมกันทอดผ้าป่าเพื่อการศึกษา เป็นจำนวนเงิน 300,000 บาท
- ได้รับเงินสนับสนุนจากสมาคมผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนสตรีนนทบุรีบางใหญ่ (นนทกิจพิศาล) สร้างและตกแต่งภายในห้องประชุมราชพฤกษ์ จำนวนเงิน 200,000 บาท
- ได้รับเงินสนับสนุนจากสมาคมผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนสตรีนนทบุรีบางใหญ่ (นนทกิจพิศาล) สร้างห้องสำนักงานกลุ่มการบริหารทั่วไป จำนวนเงิน 300,000 บาท
- ได้รับเงินสนับสนุนจากสมาคมผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนสตรีนนทบุรีบางใหญ่ (นนทกิจพิศาล) และจากการทอดผ้าป่าเพื่อการศึกษาในปีการศึกษา 2553 จัดสร้างอาคารสำนักงานกิจกรรมนักเรียน จำนวนเงิน 500,000 บาท
- ได้รับเงินสนับสนุนจากสมาคมผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนสตรีนนทบุรีบางใหญ่ (นนทกิจพิศาล) และจากการทอดผ้าป่าเพื่อการศึกษาในปีการศึกษา 2553 จัดสร้างเสาธง จำนวนเงิน 350,000 บาท
- ได้รับเงินสนับสนุนจากสมาคมผู้ปกครองนักเรียนโรงเรียนสตรีนนทบุรีบางใหญ่ (นนทกิจพิศาล) และจากการทอดผ้าป่าเพื่อการศึกษาในปีการศึกษา 2553 จัดสร้างมณฑปรูปเหมือนพระครูนนทกิจพิศาล จำนวนเงิน 360,189.50 บาท
เทศบาลตำบลสวนหลวง
เทศบาลตำบลสวนหลวง อาจหมายถึง
สนามบินบ่อแก้ว
สมเด็จพระราชาจุน
ท่าอากาศยานหลวงน้ำทา
ท่าอากาศยานหลวงน้ำทา เป็นท่าอากาศยานในประเทศลาว ตั้งอยู่ 6 กิโลเมตรทางใต้ของเมืองหลวงน้ำทา
ท่าอากาศยานถูกปิดลงระหว่างปี 2006 และ 2008 สำหรับการปรับปรุงที่ยื่นออกมาจากรันเวย์ 1,200 เมตรถึง 1,600 เมตรที่ช่วยให้เครื่องบินขนาดใหญ่เช่น เอทีอาร์ 72 ที่จะใช้สนามบินและสร้างใหม่ 700 ตร.ม. อาคารผู้โดยสาร
นกทึดทือ
นกทึดทือ หรือ นกถึดทือ หรือ นกพิทิด ในภาษาใต้  เป็นสกุลของนกล่าเหยื่อจำพวกหนึ่ง ในวงศ์นกเค้าแมว (Strigidae) จัดอยู่ในสกุล "Ketupa" (แต่จากการวิเคราะห์ทางพันธุกรรมแล้วพบว่าควรจะจัดให้อยู่ในสกุล "Bubo" หรือนกเค้าใหญ่ มากกว่า)
ลักษณะของนกทึดทือ เป็นนกฮูกหรือนกเค้าแมวขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ มีลำตัวสีนํ้าตาล มีลายกระสีขาว ลำตัวด้านบนและปีกสีเข้มกว่าด้านท้อง ขนคิ้วยาว เห็นได้ชัด ตาสีเหลือง หน้าแข้งไม่มีขน หากินในเวลากลางคืน
การที่ได้ชื่อว่า "ทึดทือ" นั้น มาจากเสียงร้อง ที่เป็นเสียงต่ำทุ้ม โดยเฉพาะช่วงจับคู่ในฤดูหนาว ทั้งสองเพศจะร้องประสานเสียงกันให้ได้ยินบ่อย ๆ ยามพลบค่ำและรุ่งสาง จะอาศัยอยู่ในป่าใกล้แหล่งน้ำ เพราะจับสัตว์น้ำ เช่น ปลา, ปู, กุ้ง, กบ, เขียด กินเป็นอาหาร ทำรังและอาศัยบนต้นไม้ยืนต้น พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปเอเชีย ในประเทศไทยพบ 2 ชนิด
Ketupa
นกถึดทือ
Fish owl
ทึดทือ
ถึดทือ
Volcanic lake
Crater lake
ทะเลสาบภูเขาไฟ
เจือ ศรียาภัย
รองอำมาตย์ตรีเจือ ศรียาภัย (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 - 12 มีนาคม พ.ศ. 2514) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 2 สมัย ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรกของจังหวัดสงลา เมื่อปี พ.ศ. 2476
เจือ สมรสกับ นางผาด ศรียาภัย (สกุลเดิม:อิศรางกูร ณ อยุธยา) มีบุตรชาย คือ นายอาคม สายาคม
เจือ ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2476 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา รวม 2 สมัย
เจือ ศรียาภัย ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
ปัญญา ศรีปัญญา
นายปัญญา ศรีปัญญา เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น และอดีตประธานคณะกรรมาธิการคมนาคม ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23
ปัญญา ศรีปัญญา เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2496 ที่อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น เป็นบุตรของนายปรีชา ศรีปัญญา กับนางเพ็ญศรี ศรีปัญญา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ปัญญา ศรีปัญญา มีอาชีพทนายความ ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น ครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคชาติพัฒนา และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคนำไทย ของนายอำนวย วีรวรรณ ส.ส.ขอนแก่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 เขาสอบตก โดยเสียที่นั่งให้กับผู้สมัครจากพรรคกิจสังคม ทั้ง 3 ที่นั่ง รวมถึงในปี พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2548 อีกด้วย
ปัญญา ศรีปัญญา ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน ต่อมาเมื่อมีการยุบพรรคตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ เขาพร้อมกับสมาชิกในกลุ่มเพื่อนเนวิน ได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาก็สอบตกอีกครั้งหนึ่ง
ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคพลังประชารัฐ
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ)
มหาอำมาตย์ตรี พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) (18 กันยายน พ.ศ. 2427 - 16 มกราคม พ.ศ. 2497) อดีตสมุหเทศาภิบาลจังหวัดสงขลา อดีตกรรมการองคมนตรี และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 1 สมัย
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2427
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) เสียชีวิต เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2497 สิริอายุ 69 ปี
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) เคยดำรงตำแหน่งเป็น สมุหเทศาภิบาลจังหวัดสงขลา ในช่วง พ.ศ. 2470 ถึง พ.ศ. 2476
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2489 และได้รับเลือกตั้งในครั้งแรก และครั้งเดียว
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็น รัฐมนตรีไม่ประจำกระทรวง เมื่อ พ.ศ. 2487 ในรัฐบาลพันตรีควง อภัยวงศ์ (ครม.11)
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
แม่น้ำซาการ์ยา
แม่น้ำซาการ์ยา  เป็นแม่น้ำสายยาวเป็นอันดับ 3 ของประเทศตุรกี ต้นน้ำอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองอาฟีโอน ไหลขึ้นไปทางเหนือ โดยอ้อมเป็นวงโค้งไปมาก่อนจะไหลลงทะเลดำ แม่น้ำมีความยาว 824 กม.
Sakarya River
เช็งจือ ลือประเสริฐ
นายเช็งจือ ลือประเสริฐ (13 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 - 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2522) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 1 สมัย อดีตสมาชิกวุฒิสภา และ อดีตนายกสมาคมประกันวินาศภัยไทย
นายเช็งจือ ลือประเสริฐ เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 เป็นบุตรของนายเทียม กับ นางเรียม ลือประเสริฐ มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดา 5 คน สำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนพาณิชยการวัดสามพระยา (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร วิทยาเขตพณิชยการพระนคร ในปัจจุบัน) จากนั้นก็เข้าศึกษาในหลักสูตรธรรมศาสตรบัณฑิต ที่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง แต่ไม่สำเร็จการศึกษา
นายเช็งจือ ลือประเสริฐ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 สิริอายุรวม 67 ปี
เช็งจือ เริ่มทำงานด้วยการเป็นผู้จัดการที่ ธนาคารเอเชีย และ บริษัทประกันคุ้มภัย จำกัด สาขาหาดใหญ่ ต่อมา ก็ได้รับตำแหน่งเป็นกรรมการรองผู้จัดการใหญ่ และ กรรมการผู้จัดการใหญ่ ที่ ธนาคารกรุงศรีอยุธยา ตามลำดับ
นอกจากนี้ เช็งจือยังเคยดำรงตำแหน่ง นายกสมาคมประกันวินาศภัยไทย ในช่วง พ.ศ. 2513 - 14 และ พ.ศ. 2514 - 15
เช็งจือ เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาเทศบาลตำบลหาดใหญ่ ในระหว่างการทำงานที่หาดใหญ่ ก่อนที่จะลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2489 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งเพิ่มเติม และได้รับเลือกตั้งในครั้งแรก และครั้งเดียว
เช็งจือ ลือประเสริฐ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 1 สมัย คือ
ราฟาเอลา
ราฟาเอลา  เป็นเมืองในรัฐซานตาเฟ ประเทศอาร์เจนตินา เมืองมีประชากร 99,150 คน (ค.ศ. 2010) เมืองก่อตั้งในปี ค.ศ. 1881 เป็นเมืองอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1913 เมืองเติบโตร้อยละ 22.2 ระหว่างปี ค.ศ. 1991 ถึง 2001 และเพิ่มอีกร้อยละ 18.6 ในระหว่าง ค.ศ. 2001-2011
แม่น้ำเนสทอส
แม่น้ำเนสทอส  หรือแม่น้ำเมสตา  เป็นแม่น้ำในประเทศบัลแกเรีย และประเทศกรีซ ไหลจากบริเวณเทือกเขารีลา ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศบัลแกเรียไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านประเทศกรีซ ลงสู่ทะเลอีเจียนทางเหนือ บริเวณตรงข้ามกับเกาะทาซอส (Thasos) แม่น้ำมีความยาว 230 กม. ไหลในประเทศบัลแกเรีย 126 กม. ส่วนที่เหลือไหลผ่านประเทศกรีซ
Nestos River
Mesta River
ซิงกาวัง
ซิงกาวัง (Singkawang) เป็นเมืองในจังหวัดกาลีมันตันตะวันตก ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียว ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ห่างจากเมืองหลวงของจังหวัด เมืองปนตีอานัก ทางทิศเหนือราว 145 กม. ชื่อของเมืองมาจากภาษาจีนแคะ ที่หมายถึง เมืองในหุบเขาใกล้ทะเลและปากแม่น้ำ
Singkawang
ซาโวนา
ซาโวนา  เป็นเมืองท่าทางทะเลและเทศบาลทางแคว้นตอนเหนือของประเทศอิตาลี ในแคว้นลีกูเรีย บนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เมืองเคยเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการผลิตเหล็กที่สำคัญของอิตาลี มีการผลิตเหล็กและเหล็กกล้า โรงหล่อ ผลิตเรือเดินสมุทร งานการรถไฟ ฯลฯ
ราวปี ค.ศ. 640 พวกลอมบาร์ดเข้าทำลาย ต่อมาในปี ค.ศ. 1528 ตกอยู่ภายใต้การปกครองของพวกเจนัว และอยู่ใต้การปกครองของฝรั่งเศสระหว่างปี ค.ศ. 1805-1815
เฉลิมชาติ การุญ
นายเฉลิมชาติ การุญ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร และเป็นอดีตประธานคณะกรรมาธิการกิจการองค์กรตามรัฐธรรมนูญ รัฐวิสาหกิจ องค์การมหาชน และกองทุน และรองประธานกรรมาธิการการพลังงาน ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23
เฉลิมชาติ การุญ เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2510
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ด้านวิศวกรรมศาสตร์ จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
Conflicting Management จาก Royal Roads University. British Columbia., Canada
ก่อนเข้ามาทำงานด้านการเมือง เฉลิมชาติ การุญ ได้ผ่านงานด้านวิศวกรรม โดยเฉพาะด้านวิศวกรรมพลังงาน และวิศวกรรมไฟฟ้า มีผลงานด้านดังกล่าวในภาคอุตสาหกรรมจนกระทั่งปี 2547 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร ครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน ซึ่งต่อมาศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยให้ยุบพรรค เขาจึงย้ายมาสังกัดพรรคภูมิใจไทย
เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการกิจการองค์กรตามรัฐธรรมนูญ รัฐวิสาหกิจ องค์การมหาชน และกองทุน ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23 (ชุดจากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550) ในระหว่างการดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เฉลิมชาติ การุญ ได้ส่งเสริมโครงการไบโอดีเซลช่วยชาติ โดยผลิตเครื่องทำน้ำมันไบโอดีเซลขนาด 400 ลิตรต่อวันและสร้างเครือข่ายพลังงานชุมชน
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคภูมิใจไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนายนริศร ทองธิราช ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย
หลังการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2554 เฉลิมชาติ การุญ ได้หยุดบทบาททางการเมือง และเข้าทำงานในภาคอุตสาหกรรม วิศวกรรม และงานด้านวิชาการ ค้นคว้าและออกแบบ โดยปัจจุบันมีตำแหน่งผู้บริหารระดับสูง ที่ปรึกษา และกรรมการบริษัท ตลอดจนมีตำแหน่งกรรมการ กลุ่มอุตสาหกรรมไฟฟ้าอีเล็กทรอนิคและคมนาคม สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย และกรรมการสภาองค์การนายจ้าง
แคว้นตุมเบส
แคว้นตุมเบส  เป็นแคว้นติดทะเล ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเปรู แคว้นอยู่ใกล้กับเส้นศูนย์สูตร เป็นแคว้นที่มีพื้นที่เล็กแต่มีระบบนิเวศที่หลากหลาย
แคว้นตุมเบสมีอากาศอบอุ่นและภูมิอากาศร้อนชื้นทางเหนือและตอนกลางของแคว้นและอากาศแห้งหรือทริปิคอลซาวันนา (tropical savanna) ทางตอนใต้ อุณหภูมิสูงสุดราว 40°C และต่ำสุดราว 18°C โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีที่ 27°C
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย เป็นละครโทรทัศน์ไทยจากบทประพันธ์ของศรัณยู วงษ์กระจ่าง สร้างครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2546 เขียนบทโทรทัศน์โดย เมจิก อีฟ กำกับการแสดงโดยศรัณยู วงษ์กระจ่าง นำแสดงโดย ตะวัน จารุจินดา, วรนุช วงษ์สวรรค์, ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์, มาติกา อรรถกรศิริโพธิ์ และนำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งเมื่อปี พ.ศ. 2556 ผลิตโดย บริษัท สามัญการละคร จำกัด ของศรัณยู วงษ์กระจ่าง เขียนบทโทรทัศน์และกำกับการแสดงโดยศรัณยู วงษ์กระจ่าง นำแสดงโดยศรัณย์ ศิริลักษณ์, ธัญญะสุภางค์ จิรปรีชานนท์, ปิยพันธ์ ขำกฤษ, ณัฐชา นวลแจ่ม, แอนดรูว์ โคนินทร์ ร่วมด้วยตฤณ เศรษฐโชค, ศรุต วิจิตรานนท์, อาภาศิริ นิติพน, ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์, แวร์ โซว และพิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
เรื่องราวของ หรั่ง เด็กหนุ่มลูกกำพร้า สิ่งเดียวที่ติดตัวเขามาก็คือ ร็อกเก็ตรูปไวโอลิน ที่เขาเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี มันเป็นเพียงสมบัติชิ้นเดียวที่เขามี หรั่งรับจ้างทำงานสารพัดเพื่อส่งเสียตัวเองเรียนและเพื่อหาเงิน มาเป็นค่าผ่าตัดตาให้ ก้อย หญิงสาวตาบอดที่หรั่งรับมาดูแลอย่างน้องสาว ถึงชีวิตจะไม่ร่ำรวยแต่หรั่งก็มีความสุขที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านหลังเล็ก ๆ ในชุมชนแออัดกับก้อยและมีเพื่อนร่วมชุมชนอย่าง โบ้ เท่ห์ เช็ง
ความสุขของหรั่งอีกอย่างก็คือ การได้เฝ้ามองดู แพรวา สาวสวยไฮโซ หรั่งรู้ตัวดีว่าเขากับแพรวาแตกต่างกันมากและ แพรวามีคู่รัก คือ ตะวันฉาย อยู่แล้ว หรั่งได้แต่มองแพรวาแบบหมาวัดหมายปองดอกฟ้าอย่างไรอย่างนั้นแต่แล้วหรั่งก็มีโอกาสได้เจอกับแพรวา แพรวาก็เริ่มประทับใจในความมีน้ำใจของหรั่ง เมื่อเธอต้องเข้าไปทำงานในบริษัทของครอบครัว เธอจึงได้ขอให้หรั่งเข้าไปทำหน้าที่ผู้ช่วยให้เธอ การได้เข้ามาใกล้ชิดกับแพรวาในฐานะผู้ช่วยทำให้หรั่งได้รู้ว่าแพรวาไม่ต้องการจะเข้ามาทำงานที่บริษัท ซึ่งตรงข้ามกับความตั้งใจของ เผ่าลาภ ที่อยากผลักดันให้แพรวาขึ้นมาสืบทอดตำแหน่ง เพื่อที่เขาจะได้ไปลงเล่นการเมืองได้เต็มตัว เผ่าลาภหวังว่าการลงไปเล่นการเมืองในพรรคของ สุริยะ พ่อของตะวันฉาย จะเป็นใบเบิกทางไปสู่สัมปทานบัตรเหมืองพลอยแห่งใหม่ แต่การขอสัมปทานก็ไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะกลับมีคู่แข่งอย่าง แสงเทพ เข้ามาขอสัมปทานให้กับบริษัท เทพทอแสง ด้วยการใช้สุริยะเป็นทางลัดเหมือนกัน
การที่เผ่าลาภดันแพรวาขึ้นมาแทนที่ สร้างความไม่พอใจให้กับบารมีและอรทัย น้อง ๆ ของเผ่าลาภ เผ่าลาภรู้ดีว่าคนสองคนนี้ห่วงแต่ประโยชน์ส่วนตัว เขาจึงพยายามกันตำแหน่งไว้ให้แพรวา แต่ปัญหาก็คือแพรวาไม่มีความสามารถพอ เผ่าลาภจึงได้มอบภาระให้หรั่งทำทุกวิถีทางให้แพรวากลายเป็นผู้บริหารที่ดีให้ได้
เผ่าลาภเริ่มมีอาการปวดหัวเนื่องจากโรคความดันบ่อย ๆ เขาเริ่มกลัวว่าตัวเองจะอยู่ได้อีกไม่นาน ดังนั้นเขาจึงเร่งรัดให้หรั่งช่วยสอนให้แพรวาเป็นนักบริหารที่ดีโดยเร็ว หรั่งให้สัญญา เผ่าลาภบอกกับหรั่งว่าเขาถูกชะตากับหรั่งอย่างบอกไม่ถูก หรั่งถือโอกาสสารภาพกับเผ่าลาภว่าเขาเคยเจอกับเผ่าลาภมาก่อนแล้ว ตอนที่เขาตามคณะคนงานก่อสร้างไปสร้างบ้านริมทะเลแห่งหนึ่ง ที่นั่นเขาได้พบกับแพรวาเป็นครั้งแรก แต่แพรวายังเด็กมากจึงจำเขาคนที่เคยช่วยเธอจากการถูกกลุ่มเด็กอื่นรังแกไม่ได้ เมื่อเผ่าลาภรู้ว่าหรั่งคือเด็กชายคนที่ห้อยสร้อยไวโอลินเส้นนั้นก็ตกใจมาก
บารมีร่วมกับอรทัยยักยอกพลอยในสต็อกของบริษัทไปขาย ทำให้บริษัทซึ่งกำลังต้องการขายพลอยก้อนเพื่อเอาเงินมาหมุนต้องเดือดร้อน เผ่าลาภไล่บารมีและอรทัยออก เผ่าลาภเองเครียดจัดจนถึงกับเส้นเลือดในสมองแตกกลายเป็นอัมพาต ทำให้แพรวาต้องขึ้นรักษาการแทน ในขณะที่กำลังวุ่นวายกับปัญหาการเงินของบริษัท ตะวันฉายก็มาขอเลิกกับแพรวา แพรวาเสียใจอย่างมากแต่โชคดีที่มีหรั่งคอยอยู่เคียงข้าง ทำให้เธอทำใจได้เร็วกว่าที่คิด หรั่งถือโอกาสบอกความจริงกับแพรวาเรื่องที่เขาและเธอเคยเจอกันมาก่อนเมื่อ ตอนเด็ก เมื่อแพรวารู้ว่าหรั่งคือเด็กชายตัวโตคนนั้นก็รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก ความผูกพันจากวัยเด็กทำให้คนทั้งคู่ยิ่งรู้สึกดีต่อกัน แพรวายอมรับความรู้สึกตัวเองแล้วว่าเธอมีใจเริ่มรักหรั่งเข้าแล้ว
แต่แล้วขณะที่ทุกอย่างเริ่มจะดีขึ้น เผ่าลาภก็มาด่วนจากไปอย่างกะทันหันในเหตุการณ์ลิฟต์ระเบิด ตำรวจพบว่าการตายของเผ่าลาภนั้นเป็นการฆาตกรรม ด้วยพยานหลักฐานที่มัดตัวทำให้หรั่งกลายเป็นผู้ต้องสงสัย ญาติ ๆ ทุกคนคิดว่าหรั่งตั้งใจฆ่าเผ่าลาภแล้วใช้ความไว้วางใจที่แพรวามีให้เข้ามายึดอำนาจในบริษัท แพรวานึกไม่ถึงว่าหรั่งจะมีแผนไม่ซื่อกับเธอ หรั่งหมดอิสรภาพ เขาถูกจับเข้าคุกทันที แพรวารู้สึกผิดหวังในตัวหรั่งอย่างมาก
คืนหนึ่งลูกน้องของเผ่าลาภพาแพรวามาที่บ้านหลังหนึ่ง ที่นั่นแพรวาได้เจอกับเผ่าลาภและหรั่ง เธอจึงได้รู้ความจริงว่าเผ่าลาภแกล้งตายแล้วให้หรั่งเป็นแพะรับบาปในคดี เพื่อจะหาหลักฐานมาดัดหลังคนที่วางแผนฆาตกรรมตัวจริง แพรวาได้รู้ว่าคนบงการฆ่าตัวจริงคือ แสงเทพและตะวันฉายที่ต้องการจะฆ่าเผ่าลาภเพื่อให้ตัวเองเป็นฝ่ายได้สัมปทาน แล้วเอาที่ดินนั้นไปใช้เป็นโกดังเก็บของเถื่อนโดยใช้การทำเหมืองพลอยบังหน้า แต่แผนของแสงเทพก็ถูกเปิดเผยด้วยโน้ตลับจากบารมีที่เริ่มสำนึกได้แล้วเขียนมาเตือนเผ่าลาภให้ไหวตัวก่อน
แพรวาร่วมมือกับหรั่งที่ยังแสร้งติดคุกอยู่หาหลักฐานมาเปิดโปงเทพทอแสงทำให้แสงเทพถูกจับและสัมปทานก็ตกมาเป็นของบริษัท แพรวาอยากลาออกแล้วคืนตำแหน่งให้เผ่าลาภ แต่เผ่าลาภปฏิเสธ เขาต้องการให้ทุกคนเข้าใจว่าเขาตายไปแล้วเพื่อที่เขาจะไปใช้ชีวิตเงียบสงบในบั้นปลาย ก่อนจะไปเผ่าลาภบอกความจริงกับหรั่งว่าที่จริงนั้นหรั่งเป็นลูกชายของเผด็จศึก พี่ชายของเขาที่ตายไป หรั่งไม่เข้าใจ เผ่าลาภบอกว่าถ้าหรั่งคือเด็กผู้ชายคนที่ห้อยสร้อยคอไวโอลินคนนั้น หรั่งก็คือลูกของเผด็จศึกแน่ ๆ เพราะก่อนเผด็จศึกจะตายเคยบอกกับเผ่าลาภไว้ว่าเขามีลูกชายหนึ่งคนที่มีร็อกเก็ตไวโอลินเป็นสัญลักษณ์
หรั่งทนรับความจริงไม่ได้เมื่อรู้ว่าเขากับแพรวาเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาหรั่งจึงหนีหน้าไป ทิ้งให้แพรวาดำเนินงานไปคนเดียว น้าเบิ้ม พ่อของโบ้มาบอกความจริงแก่หรั่งว่าที่จริงร็อกเก็ตนั้นไม่ได้เป็นของหรั่ง แต่เป็นของที่ติดตัวโบ้มาตั้งแต่เด็ก น้าเบิ้มเป็นเพียงคนที่เก็บโบ้มาเลี้ยงแล้วก็เป็นคนถอดสร้อยนั้นใส่ให้หรั่งเองโดยไม่คิดอะไร หรั่งจึงรู้ความจริงว่าโบ้ต่างหากที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับแพรวา หรั่งรีบไปหาแพรวาที่บริษัทขณะกำลังแถลงข่าวของบริษัทอยู่ หรั่งไปในเวลาที่มือปืนลึกลับกำลังเล็งปืนขึ้นยิงบารมีพอดี บารมีถูกยิงล้มลง หรั่งปราดเข้าไปถึงตัวมือปืนทำให้ลูกกระสุนพลาดไปถูกแพรวาหนึ่งนัด หรั่งวิ่งเข้าไปหาแพรวาแล้วบอกความจริงกับแพรวาว่าทั้งคู่ไม่ได้เป็นพี่น้องกัน แพรวาหมดสติไปในอ้อมแขนหรั่ง
เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้บารมีเสียชีวิต ตำรวจสืบสวนจนรู้ว่าตะวันฉายเป็นคนสั่งฆ่าบารมีปิดปากเพราะบารมีรู้ว่าเขาเป็นคนบงการฆ่าเผ่าลาภ ตะวันฉายถูกจับดำเนินคดี ส่วนหรั่งนั้นเขาไปใช้ชีวิตอยู่ที่เก่าแห่งหนึ่งเพื่ออยู่ดูแลแพรวาที่อยู่ในระหว่างมาพักรักษาตัว หรั่งบอกแพรวาว่าเขาจะขอปกป้องดูแลแพรวาอย่างที่เขาเคยทำมาตั้งแต่เด็กและจะทำเช่นนี้ตลอดไป
เส้นเวลาของยุคใหม่ตอนต้น
ยุคใหม่ช่วงต้น เริ่มขึ้นหลังจากที่จบ ยุคกลาง
ความขัดแย้งในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง (2555–ปัจจุบัน)
BTS (แก้ความกำกวม)
Bangtan Boys
เส้นเวลาการสำรวจระบบสุริยะ
นี่คือ เส้นเวลาการสำรวจระบบสุริยะ เรียงตามวันปล่อยยานอวกาศ
ช่วงทศวรรษ 1960.
ช่วงทศวรรษ 1970.
ช่วงทศวรรษ 1980.
ช่วงทศวรรษ 1990.
ช่วงทศวรรษ 2000.
โวลอกดา
โวลอกดา  เป็นเมืองแห่งหนึ่งของประเทศรัสเซีย โวลอกดาตั้งอยู่ที่มณฑลโวลอกดา มีประชากรประมาณ 301,755 คน
วิลเลียม ไฮเนคกี้
3 แยก TV
ตะวัน วนิดา
ตะวัน วนิดา มีชื่อจริงว่า บุญประคอง เนียมคำ (สกุลเดิม วรรณยิ่ง) หรือเพื่อนๆ เรียกว่า เก๋ เป็นนักแต่งเพลงชาวไทย มีผลงานเพลงเป็นที่รู้จักตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 จนถึงปัจจุบัน
ตะวัน วนิดา หรือ ลีลา วรินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2497 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายเกรียงศักดิ์ วรรณยิ่ง และนางศรี ฉายบุตร จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง สาขาการตลาด และประกาศนียบัตรประโยคครูมัธยม (ปม.) จากวิทยาลัยพณิชยการธนบุรี ต่อมาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต (บธบ.) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และสำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรบัณฑิตวิชาชีพครู จากมหาวิทยาลัยราชพฤกษ์
ในด้านการร้องเพลง ได้ร้องเพลงโดยใช้พรสวรรค์ของตนเอง และได้เรียนร้องเพลงเพิ่มเติมจากโรงเรียนดนตรีสยามกลการ
สู่วงการเพลง.
ความสนใจทางด้านการขับร้องและเขียนคำประพันธ์ เริ่มตั้งแต่สมัยเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลาย เมื่อมีการแสดงหน้าชั้น เธอมักจะได้รับคัดเลือกให้มาร้องเพลงให้เพื่อนฟัง รวมทั้งการเขียนกลอนอวยพรวันเกิดท่านผู้อำนวยการโรงเรียนอยู่ทุกปี แต่เนื่องจากครอบครัวทางบ้าน ไม่สนับสนุนการเป็นนักร้อง หรือการเป็นนักแต่งเพลงเป็นอย่างยิ่ง เธอจึงไม่อยากทำให้คนทางบ้านไม่สบายใจ มีหลายครั้งที่เธอแอบแต่งเพลงและหนีไปประกวดร้องเพลงตามงานต่าง ๆ แต่พอจวนจะได้เวลาเรียกชื่อผู้เข้าประกวด คุณแม่ก็ให้พี่ชาย พี่สาวมาตามกลับบ้านเสมอ จนครั้งล่าสุดตอนเป็นนักศึกษา ประมาณปี พ.ศ. 2519 ตะวันได้ทราบข่าวจากนักจัดรายการเพลงทางวิทยุ ว่ามีการประกวดร้องเพลง “ศัตรูหัวใจ” ที่สถานีวิทยุกองพลที่ 1 รักษาพระองค์ ต้นแบบคือคุณจินตนา สุขสถิตย์ จัดโดยจ่าเอกอุบล โต๊ะนาค ซึ่งเป็นนักจัดรายการชื่อดังมากในสมัยนั้น เธอจึงสนใจ และได้ไปสมัครประกวดร้องเพลงกับเพื่อนๆ
เพื่อนๆ ที่มาสมัครร้องเพลงด้วยกันได้เล่าให้อาบล หรือ จ่าเอกอุบล โต๊ะนาค ผู้ซึ่งตะวันให้ความเคารพเป็นอย่างยิ่งฟังว่า นอกจากตะวันจะชอบร้องเพลงแล้ว ยังแต่งเพลงได้อีกด้วย อาบลจึงได้แนะนำให้เธอรู้จักกับนักแต่งเพลง และนักจัดรายการหลายท่าน อาทิ คุณสมพจน์ สิงห์สุวรรณ นักแต่งเพลงอาวุโส ผู้มีผลงานเพลงยอดเยี่ยม และคุณดุสิต ทรงวุฒิศีล ผู้อำนวยการผลิตเพลง ซึ่งทั้งสองท่านนี้ได้ให้คำแนะนำและให้โอกาสเธอ จนตะวันได้ร้องเพลงบันทึกเสียงเป็นครั้งแรกคือเพลงฆาตกรรัก
นอกจากนี้ ยังมีคุณมณฑารพ ที่ได้เขียนเพลงให้เธอร้อง คุณกิตติ ธนาธร นักจัดรายการชื่อดังได้สนับสนุนนำผลงานของเธอไปบันทึกเสียง คือเพลง รักทรมาน ที่สร้างชื่อเสียงให้ตะวัน วนิดา เป็นที่รู้จักและโด่งดังในวงการเพลงในยุคนั้น คุณเนรัญชรา(พี่ติ) นักแต่งเพลงอาวุโส เป็นที่ปรึกษาที่เธอเคารพมาก คุณสุวิทย์ สัตโกวิท หรือทิพย์ประภา นักแต่งเพลงรุ่นพี่ช่วยสนับสนุนให้เธอมีผลงานเพลงกับบริษัทอโซน่า (ประเทศไทย) จำกัด
บทเพลง คิดถึงฉันบ้างคืนนี้ ของตะวัน วนิดา ซึ่งขับร้องโดยคุณไพจิตร อักษรณรงค์ นักร้องใหม่แห่งค่ายอโซน่าในขณะนั้น เป็นบทเพลงที่โด่งดังและทำให้คุณไพจิตรแจ้งเกิดในวงการเพลงได้อย่างสวยงามในช่วงประมาณปีพ.ศ. 2523
จากการให้กำลังใจของพี่ๆ นักแต่งเพลง และนักจัดรายการเพลงหลายๆ ท่าน คุณสาโรจน์ เสมทรัพย์ และบุคคลที่เธอเคารพมากอีกท่านหนึ่งคือนาวาโทประพันธ์ นิชโรจน์ ซึ่งประจำวงดุริยางค์ทหารเรือ
ในขณะนั้น ทำให้ตะวันมีกำลังใจและมีผลงานเพลงออกมาอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน
วงจรรวมขนาดใหญ่
เหตุข่มขืนกระทำชำเราหมู่และฆาตกรรมที่เดลี พ.ศ. 2555
เหตุข่มขืนกระทำชำเราหมู่และฆาตกรรมที่เดลี พ.ศ. 2555 เป็นคดีซึ่งเกิด ณ วันที่ 16 ธันวาคม 2555 ในหมู่บ้านมุนิรกา (Munirka) ของเมืองเดลีใต้ เมื่อหญิงซึ่งอายุยี่สิบสามปีและเป็นผู้ฝึกหัดวิชากายภาพบำบัดถูกทำร้ายร่างกายแล้วรุมโทรมบนรถประจำทางที่เธอโดยสารมากับเพื่อนชาย ผู้ลงมือเป็นชายหกคนซึ่งโดยสารมาพร้อมกัน รวมถึงคนขับรถนั้นด้วย หญิงดังกล่าวบาดเจ็บสาหัสจนถึงแก่ความตายในวันที่ 19 ธันวาคม 2555 ขณะรับการรักษาฉุกเฉินในประเทศสิงคโปร์ เหตุการณ์นี้ได้รับการรายงานทั่วประเทศและทั่วโลก ทั้งเป็นที่ประณามของสตรีหลายกลุ่มทั้งในและนอกประเทศ ภายหลังประชาชนทั่วประเทศได้ประท้วงรัฐบาลอินเดียที่ไม่รักษาความปลอดภัยให้แก่สตรีอย่างเพียงพอ และผู้ประท้วงนับพันได้ปะทะอาวุธกับเจ้าพนักงานด้วย
ผู้ต้องหาหกคนถูกจับกุมและฟ้องฐานกระทำทารุณทางเพศและฆ่าคน ผู้ต้องหาหนึ่งคนตายเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2556 ระหว่างถูกขังไว้ ณ เรือนจำติหาร (Tihar Jail) ผู้ต้องหนึ่งคนเป็นผู้เยาว์ ถูกชำระต่างหากที่ศาลเยาวชน โดยศาลพิพากษาเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2556 ว่า มีความผิด ให้กักขังไว้ที่สถานพินิจสามปี ผู้ต้องหาอีกสี่คนถูกเบิกตัวขึ้นศาลแผนกรวบรัด (fast-track court) โจทก์นำสืบพยานหลักฐานฝ่ายตนเสร็จเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2556 และศาลพิพากษาเมื่อวันที่ 10 กันยายน 2556 ว่า มีความผิด ให้ประหารชีวิตด้วยการแขวนคอในวันที่ 13 กันยายน 2556