pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ทั้งโครงการมีระยะทางรวม 16.18 กม. แยกเป็น งานก่อสร้างฝั่งไทย 12.13 กม. และฝั่งลาว 3.18 กม. โดยแนวเส้นทางมีจุดเริ่มต้นที่ฝั่งไทย อยู่ที่จุดตัดทางหลวงสาย 222 กม.ที่ 123+430 ใกล้กับที่ดินกรมทางหลวง จากนั้นแนวเส้นทางจะมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ผ่านพื้นที่เกษตรกรรม เลี้ยวขวาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับทางหลวงชนบทสาย 3217 ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของบ้านหนองนาแซง แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางเดิม ตัดทางหลวงชนบทสาย 3013 ที่บ้านห้วยดอกไม้ ใกล้โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านห้วยดอกไม้ แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางเดิม ผ่านพื้นที่เกษตรกรรม และเลี้ยวขวาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านด่านพรมแดนฝั่งไทย บริเวณทิศตะวันออกของหนองกุดจับ ก่อนยกระดับข้ามทางหลวงสาย 212 กม.ที่ 125+925 ที่บ้านดอนยม อยู่ห่างจากริมฝั่งแม่น้ำโขง ประมาณ 200 เมตร จุดที่ข้ามแม่น้ำโขงจะผ่าน ต.บึงกาฬ ต.วิศิษฐ์ และ ต.ไคสี อำเภอเมืองบึงกาฬ จะมีเวนคืนที่ดิน 620 ไร่ บริเวณฝั่งไทย เพื่อตัดถนนใหม่ จะผ่านจุดสลับทิศทางจราจร ข้ามด่านพรมแดนฝั่งลาว ทางฝั่งตะวันตกของหนองง้า และสิ้นสุดที่ทางหลวงสาย 13 กม.ที่ 136+677
โครงการสะพานมิตรภาพไทย – ลาว แห่งที่ 5 (บึงกาฬ – บอลิคำไซ) คณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบให้กระทรวงฯ โดย กรมทางหลวง (ทล.) ดำเนินการศึกษาความเหมาะสมการก่อสร้างโครงการฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555
ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 คณะรัฐมนตรีได้มีมติอนุมัติให้ดำเนินการก่อสร้างโครงการดังกล่าว และผู้แทนรัฐบาลทั้งสองประเทศ โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมแห่งราชอาณาจักรไทย และรัฐมนตรีกระทรวงโยธาธิการและขนส่งแห่ง สปป.ลาว ได้มีการลงนามความตกลงว่าด้วยการก่อสร้าง ณ จังหวัดบึงกาฬ เพื่อกำหนดขอบเขตงานก่อสร้าง รวมทั้งกำหนดแนวทางในการบริหารโครงการก่อสร้างร่วมกัน ในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เริ่มการก่อสร้างในฝั่งไทย และฝั่งลาว ในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2564
สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 5
โรเซนดาล
โรเซนดาล  เป็นทั้งเมืองและเทศบาลทางตอนใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ แต่เดิมรวมกับเมืองนิสเพิน ใช้ชื่อว่า โรเซนดาลเอนนิสเพิน ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1997 เทศบาลโรเซนดาลเอนนิสเพิน และเวาว์ (Wouw) รวมเป็นเทศบาลเดียวกันใช้ชื่อว่า โรเซนดาล
วูสเตอร์
วูสเตอร์เชอร์
มหาวิหารวูสเตอร์
ไฮพีเรียน (ดาวบริวาร)
ไฮพีเรียน (; Greek: "Ὑπερίων")เป็นดาวบริวารของดาวเสาร์ ค้นพบโดย William Bond ,George Bond และ William Lassell ในปี 1848
บลูเมนมาร์ค
บลูเมนมาร์ค  เป็นตลาดดอกไม้ลอยน้ำเพียงแห่งเดียวในโลก ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1962 โดยอยู่แถวอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ณ คลองซิงเกลระหว่างมุนต์แปลนกับโคนิงสแปลนในเมืองทางตอนใต้ของแถบคลองในอัมสเตอร์ดัม ที่แห่งนี้ประกอบด้วยร้านค้าสวนและดอกไม้ 15 ร้าน ตลอดจนแผงของขวัญของที่ระลึก ตลาดแห่งนี้เป็นหนึ่งในศูนย์จำหน่ายหลักของดอกไม้ในใจกลางกรุงอัมสเตอร์ดัม
เอสทีเอส-79
STS-79 เป็นโครงการเที่ยวบินของกระสวยอวกาศอเมริกันครั้งที่ 79 และเป็นครั้งที่ 11 ของเที่ยวบินในกระสวยอวกาศแอตแลนติส ความหลากหลายของการทดลองทางวิทยาศาสตร์ได้ดำเนินการยังบนกระสวยอวกาศแอตแลนติสโดยพวกลูกเรือ เป็นภารกิจกระสวยครั้งแรกนัดพบกับสถานีอวกาศเมียร์ประกอบอย่างเต็มที่ และนัดพบครั้งที่ 4 ขอกระสวยอวกาศไปยังสถานีอวกาศ
อาสนวิหารดีฌง
อาสนวิหารดีฌง  หรือ อาสนวิหารนักบุญเบนีญแห่งดีฌง  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำอัครมุขมณฑลดีฌง ตั้งอยู่ที่เมืองดีฌง จังหวัดโกต-ดอร์ ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญเบนีญแห่งดีฌง โดยในสมัยแรกราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 มีสถานะเป็นเพียงโบสถ์แห่งนักบุญเบนีญ และต่อมาในปี ค.ศ. 1731 ในช่วงปฏิวัติฝรั่งเศสได้เป็นที่ตั้งของมุขมณฑลดีฌง และภายหลังได้ปรับยกสถานะเป็นอัครมุขมณฑลดีฌงในปี ค.ศ. 2002
ส่วนหลักของสถาปัตยกรรมเป็นแบบกอทิกซึ่งบูรณะราวปี ค.ศ. 1280 จนถึง ค.ศ. 1393 ซึ่งสร้างทับบนตัวโบสถ์เก่าที่ถูกทำลายลงจากอัคคีภัย โดยโบสถ์เก่าสร้างครอบห้องเก็บศพใต้โบสถ์ที่เป็นห้องบรรจุโลงศพหินของนักบุญเบนีญ ซึ่งตัวอาคารเป็นแบบโรมาเนสก์ทรงกลม (rotunda) ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 17 เมตร สร้างราวค.ศ. 1002 ซึ่งในปัจจุบันแทบไม่เหลือหลักฐานแล้ว ห้องเก็บศพดั้งเดิมเป็นแบบโรมาเนสก์ ก่อสร้างราวปีค.ศ. 511 เพื่อใช้เป็นที่บรรจุโลงศพหินของนักบุญเบนีญ
หลังคาอาสนวิหารที่เห็นในปัจจุบัน เป็นหลังคากระเบื้องเคลือบสลับสีแบบบูร์กอญ อาสนวิหารแห่งนี้ยังเป็นที่ฝังศพของฟิลิปที่ 3 ดยุกแห่งเบอร์กันดี อีกด้วย
ในปัจจุบัน อาสนวิหารดีฌงได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1846 (ส่วนของห้องใต้ดิน) และอาคารส่วนที่เหลือใน ค.ศ. 1862
การท่องเที่ยวอวกาศ
การท่องเที่ยวอวกาศ เป็นการเดินทางอวกาศเพื่อนันทนาการ พักผ่อน หรือธุรกิจ มีหลายบริษัทเกิดขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ด้วยหวังจะสร้างอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวอวกาศ โอกาสการท่องเที่ยวอวกาศในวงโคจรนั้นจำกัดและมีราคาแพง มีเพียงองค์การอวกาศรัสเซียเท่านั้นที่ให้การขนส่งจนทุกวันนี้
ซิสเตมา
ซิสเตมา  เป็นศิลปะการป้องกันตัวของรัสเซีย ซึ่งมีทั้งการโจมตีด้วยฝ่ามือ ตะขอ หรือมีด แต่โดยส่วนมากแล้วจะเน้นไปในทางการโจมตีด้วยมือเปล่า ในการฝึกฝนจะเน้นหลักการควบคุมร่างกายทั้งหกส่วน (ข้อศอก, คอ, หัวเข่า, เอว, ข้อเท้าและไหล่) โดยการลงแรงเข้าโจมตีจุดสำคัญ มุ่งล้มผู้ต่อสู้โดยการโจมตีเพียงไม่กี่ครั้ง จัดเป็นศิลปะการต่อสู้ที่มีกระบวนท่าที่งดงามและอันตรายที่สุดแขนงหนึ่ง
ซิสเตมามักจะถูกรู้จักในฐานะที่เคยเป็นศิลปะการป้องกันตัวในหน่วยรบพิเศษ "สเป็ทส์นัซ"  ของสหภาพโซเวียต ซึ่งซิสเตมาเริ่มเป็นที่รู้จักภายหลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตมาแล้วระยะหนึ่ง แต่ก็ยังไม่เป็นที่แพร่หลายนักเนื่องด้วยมีผู้เป็นศิลปะการป้องกันตัวประเภทนี้อยู่ไม่มาก
แผนร้ายเกมรัก
แผนร้ายเกมรัก (, ยังเป็นที่รู้จัก King of Ambition) เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ในปี 2013 เริ่มตอนแรกในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2556 ทุกวันจันทร์และวันอังคาร มีทั้งหมด 24 ตอน เวลา 20.55 น. (เวลาในเกาหลี)
จูดาเฮ (รับบทโดย ซู เอ) และ ฮาริว (รับบทโดย คว็อน ซัง อู)
ฮาริวเปรียบเหมือนพี่ชายของเธอตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก หลังจาก แม่ของดาเฮ แต่งงานใหม่ เธอได้มารับตัวดาเฮไปอยู่ด้วยกัน ทำให้ ดาเฮ และฮาริวต้องจากกัน
เวลาผ่านไป 7 ปี เมื่อ ฮาริวช่วยรุ่นน้องคนสนิทมาทวงนี้ที่บ้านหลังหนึ่ง และได้เจอกับดาเฮ ที่นั่งเฝ้าศพแม่ตัวเองที่บ้านเก่า ๆ หลังนั้น จนเป็นลมไป ฮาริวจึงพาดาเฮไปโรงพยาบาล และจัดการเรื่องงานศพแม่ให้ดาเฮ และพาดาเฮกลับมาอยู่ด้วยกันที่คอกม้า แต่แล้ว พ่อเลี้ยงของดาเฮก็ยังตามมาราวี ดาเฮตกใจและกลัว จึงพลาดเอามีดแทงพ่อเลี้ยงจนตาย ฮาริวจึงนำศพพ่อเลี้ยงไปฝังอำพรางอยู่บนภูเขา และบอกให้ดาเฮลืมเรื่องนี้ซะ และไปเริ่มชีวิตใหม่ที่โซลด้วยกัน
ฮาริวทำงานทุกอย่างเพื่อส่ง ดาเฮเรียนจนจบ ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันจนมีลูกสาวด้วยกัน ชื่อ อึนบยอล ดาเฮหางานทำเพื่อแบ่งเบาภาระ และได้พบกับ เบคโดฮุน (รับบทโดย ยุนโฮ) ดาเฮได้ทำงานที่ เบคฮัก กรุ๊ป และยิ่งรู้ว่า โดฮุนคือลูกชายเจ้าของบริษัท ทำให้ดาเฮเกิดความโลภขึ้นมา ดาเฮพยายามสร้างสถานการณ์จนโดฮุนตกหลุมรักเธอ แต่เบคโดกยอง พี่สาวของโดฮุนรู้เข้า และพยายามขัดขวางความสัมพันธ์ของทั้งคู่ โดฮุนประสบอุบัติเหตุจนขาหัก เธอจึงส่งโดฮุนไปเรียนต่อที่อเมริกา เพื่อจะได้อยู่ห่าง ๆ กับดาเฮที่คอยจะจับโดฮุน แต่หารู้ไม่ ว่าดาเฮแอบหนีตาม โดฮุนไปอเมริกา จากการออดอ้อนฮาริวที่จะต้องทำงานหาเงินสายเลือดแทบกระเด็น และต้องดูแลลูกสาวอีกด้วย ฮาริวละลูกเฝ้ารอการกลับมาของดาเฮทุกวัน 2 ปีผ่านไป ดาเฮ กับ โดฮุน เรียนจบ ทั้งคู่ตัดสินใจที่แต่งงานกัน ดาเฮยอมกลายเป็นคนเลว เมื่อ ฮาริว ทั้งเสียใจและช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เมื่อทุกอย่างถึงทางตัน ฮาริวตัดสินใจแก้แค้น ดาเฮ โดยเข้าทาง เบคโดคยอง พี่สาวของโดฮุน
อาสนวิหารนีม
อาสนวิหารนีม  หรือ อาสนวิหารแม่พระและนักบุญกัสตอร์แห่งนีม  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลนีม จนถึงปี ค.ศ. 1877 มุขมณฑลจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็นมุขมณฑลนีม อาแล็ส และอูว์แซ็ส อาสนวิหารตั้งอยู่ที่เมืองนีม จังหวัดการ์ แคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส
อาสนวิหารนี้สถาปนาขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารีและนักบุญกัสตอร์แห่งอัปต์ ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906
การท่องเที่ยวในอวกาศ
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
ศึกรัก ศึกเงินตรา
ศึกรัก ศึกเงินตรา  เป็นซี่รี่ส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ในปี 2013 เริ่มในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ตอนวันเสาร์และวันอาทิตย์ มีทั้งหมด 24 ตอน เวลา 22.00 น. (เวลาในเกาหลี)
ประธาน ลีจุงมัน มหาเศรษฐี ที่เริ่มต้นโดยการเดินทางมาโซลเพียงตัวคนเดียว เริ่มต้นเก็บสะสมเงินจนกลายเป็นเศรษฐี เขาแต่งงานกับ พาร์คกีซุน มีลูกชาย 1 คน ชื่อลีคังซอก
แต่เพราะกิเลสตัณหา ประธานลีจุงมันแอบมีเมียน้อยเปนนักแสดงสาว อึนบีรยอง แต่ทว่า เขากลับถูก จีเซกวาง คนที่เขาเลี้ยงดูเหมือนลูกชายอีกคน สวมเขาโดยแอบไปมีอะไรกับ นักแสดงสาว อึนบีรยอง ประธานลีเลยวางแผนจะฆ่าทั้งคู่ แต่นายฮวางจางซิกรู้เรื่องเข้า นำเรื่องไปบอก จีเซกวาง จีเซกวางจึงซ้อนแผนฆ่าประธานลีซะแทน และป้ายความผิด ให้ปาร์คกีซุนบอกว่าเธอป่วยทางจิต
และเปลี่ยนพินัยกรรมยกสมบัติทั้งหมดให้นักแสดงสาว อึนบีรยอง และไล่คังซอกออกจากบ้าน คังซอกพยายามหาทางเพื่อเปิดโปงความชั่วของเซกวาง แต่ทว่าคนที่เขาไปขอความช่วยเหลือกลับถูกเซกวางซื้อตัวไปหมด คังซอกต้องหนีหัวซุกหัวซุน และโดนบ๊กฮวาซุลขับรถชนอาการสาหัส จน เซกวางคิดว่าคังซอกตายไปแล้ว แม้จะมีชีวิตรอดมาได้ คังซอกสูญเสียความทรงจำทั้งหมด ฮวาซุลจะเลี้ยงดูเขาในฐานะลูกบุญธรรม ฮวาซุลมีลูกสาว 1 คน ชื่อ บ๊กแจอิน แต่คังซอกปฏิเสธและต้องการตามหาแม่ ทำให้ ฮวาซุลต้องส่งเขาไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และตั้งชื่อใหม่ให้ ชื่อ ลีชาดอน และแอบอุปถัมภ์เขา
จนวันนึง ลีชาดอนได้กลายเป็นอัยการฝึกหัด และมีโอกาสรู้จักกับ จอนจีฮู อัยการสาวมากฝีมือที่เชื่อมั่นในความยุติธรรม และ เซกวาง ที่ได้กลายเป็นอัยการระดับประเทศไปแล้ว
หวดรักให้ลงล็อค
Glory Jane (영광의 재인) เป็นละครโทรทัศน์ในเกาหลีใต้ ละครเรื่องนี้นำเสนอเรื่องราวของยูน แจอิน และคิม ยองกวาง สองหนุ่มสาวที่โชคชะตาเล่นตลกให้พบกับชะตากรรมอันเลวร้ายและต้องฟันฝ่าอุปสรรคขวากหนามมากมาย ถึงกระนั้นทั้งคู่ก็ไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา และพบรักกันในที่สุด
หลวงมัศยจิตรการ (ประสพ ตีระนันทน์)
หลวงมัศยจิตรการ เป็นอดีตนักวิชาการประมง และนักวาดภาพปลาและสัตว์น้ำเพื่อการศึกษาในเชิงวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงในอดีต หลวงมัศยจิตรการ มีชื่อจริงว่า ประสพ ตีระนันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2439 ที่จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรของหลวงวิจิตรเจียรไน และนางเปี๊ยก เมื่อสำเร็จการศึกษาเบื้องต้นที่จังหวัดจันทบุรี บ้านเกิดแล้ว ได้เดินทางเข้าสู่กรุงเทพฯ เพื่อศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น
โดยสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนราชวิทยาลัย, โรงเรียนอัสสัมชัญ และโรงเรียนสวนกุหลาบ จนกระทั่งสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา ได้เดินไปยังประเทศอังกฤษ เพื่อศึกษาต่อด้านจิตรกรรม
เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้ว ได้เดินทางกลับมายังประเทศไทย ด้วยการเป็นผู้ช่วยของ ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ นักวิชาการประมงชาวอเมริกันที่รับราชการอยู่ยังประเทศไทย สังกัดกรมเพาะปลูก กระทรวงเกษตราธิการ จากนั้นได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นไปสูงขึ้น ๆ จนกลายเป็นนักวิชาการประมงอย่างเต็มตัว เป็นหัวหน้าแผนกบำรุงสมบัติในน้ำ สังกัดกรมประมง และหัวหน้าแผนกบำรุงทั่วไป และตำแหน่งสุดท้ายเป็นเจ้าพนักงานประมงประจำกรม ก่อนจะลาออกจากราชการเพื่อประกอบกิจการส่วนตัวในปี พ.ศ. 2489
ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "หลวงมัศยจิตรการ" ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เหรียญดุษฎีมาลาและเข็มศิลปวิทยา รวมทั้งได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกของราชบัณฑิตยสถานทางจิตรกรรรม สำนักศิลปากรด้วย
หลวงมัศยจิตรการ ถือว่าเป็นบุคคลหนึ่งที่เป็นผู้บุกเบิกวิชาการและองค์ความรู้ทางด้านการประมงเป็นผู้แรก ๆ ในประเทศไทย เช่นเดียวกับ ฮิวจ์ แมคคอร์มิค หรือ ศาสตราจารย์โชติ สุวัตถิ มีผลงานที่โดดเด่นเป็นอย่างมากในการวาดภาพและระบายสีปลาและสัตว์น้ำเพื่อการศึกษาทางวิชาการจนมีชื่อเสียงเลื่องลือ ได้รับการวางตัวจากกระทรวงเกษตราธิการให้เป็นผู้เดินทางไปดูราชการและกิจการการประมงประเภทต่าง ๆ ในหลายประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา, อังกฤษ และฟิลิปปินส์
หลวงมัศยจิตรการ ถึงแก่กรรมลงในปี พ.ศ. 2508 โดยมีพิธีพระราชเพลิงศพ ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2508
นามของหลวงมัศยจิตรการ ได้รับการตั้งเป็นชื่อวิทยาศาสตร์ของปลาค้อมัศยะ ("Nemacheilus masyae") ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กในวงศ์ปลาค้อ (Balitoridae) และปลาตะเพียนมัศยะ ("Puntius masyai") ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) โดย ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ
ในปี พ.ศ. 2554 กรมประมงได้ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายสมุดภาพ "มัศยจิตรการ" อันเป็นหนังสือรวบรวมภาพวาดของหลวงมัศยจิตรการ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2466 เพื่อเป็นการระลึกถึงอีกด้วย
หลวงมัศยจิตรการ
ประสพ ตีระนันทน์
ประสพ ตีระนันท์
หลวงมัศยจิตรการ (ประสพ ตีระนันท์)
นางงามจักรวาล 1959
นางงามจักรวาล 1959  เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 8 จัดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 (ตามเวลาในประเทศไทย) ณ ลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 34 คน จากทั่วโลก โดยมี ลุซ มารีน่า ซูลัวก้า นางงามจักรวาล 1958 มอบมงกุฏให้กับ อากิโกะ โคจิมะ สาวงามวัย 22 ปีจากประเทศญี่ปุ่น ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลในปีนี้
มี 34 ผู้เข้าประกวด ต่อไปนี้
โรงเรียนเทศบาลแหลมฉบัง 2 (มูลนิธิไต้ล้ง - เช็ง พรประภา)
หวั่นกุ้ยไท่เฟย์
หว่านกุ้ยไท่เฟย  (ค.ศ. 1716-ค.ศ. 1807) เป็นพระอัครชายาในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
พระอัครชายาหว่านทรงกำเนิดในครอบครัวชาวฮั่นตระกูลของพระนางคือตระกูลเฉิน บิดาคือเฉินถิงจาง พระนางทรงกลายเป็นซู่ฝูจิ้นในองค์ชายหงลี่หรือต่อมาก็คือสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง เมื่อพระสวามีได้ครองราชย์พระสนมเฉินก็ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นพระสนมขั้นกุ้ยเหริน และได้รับแต่งตั้งเป็นพระชายาหว่าน (婉嬪) ในปี 1749 และได้รับแต่งตั้งเป็นพระอัครชายาหว่าน (婉妃) ในปี 1794 เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงทรงสวรรคตในปี 1799 พระโอรสคือองค์ชายหย่งเหยี่ยนจึงขึ้นครองราชย์แทนเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่ง พระอัครชายาก็ทรงดำรงตำแหน่งหว่านกุ้ยไท่เฟยหรือพระอัครชายาในสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ก่อน พระอัครชายาหว่านทรงสิ้นพระชนม์ในปี 1807 ทรงมีพระชนมายุยืนถึง 91 ปี พระสุสานชื่อว่าอวี้หลิงอยู่ในสุสานราชวงศ์ชิง
อิ่งกุ้ยเฟย์
อิ่งกุ้ยเฟย (ค.ศ. 1731 - 1800) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
พระราชเทวีอิ่ง ทรงกำเนิดในตระกูลปาหลินแห่งมองโกล ครอบครัวของพระนางเป็นสมาชิกในกองธงแดงหนึ่งในแปดกองธงของราชวงศ์ชิง บิดาของพระนางคือ ปาหลิน น่าชิน ผู้บัญชาการในกองธง พระนางเข้าวังหลังการครองราชย์ของสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นพระสนมอิ่งตำแหน่งกุ้ยเหริน และต่อมาก็ได้เป็นพระชายาอิ่ง (穎嬪) ในปี 1751 และในปี 1759 ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอัครชายาอิ่ง (穎妃)
ในปี 1796 พระสวามีสละราชบัลลังก์ให้กับพระโอรสคือองค์ชายหย่งเหยี่ยนขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่ง ในปี 1798 สมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงที่ทรงดำรงแหน่งสมเด็จพระราชบิดาหลวงก็ทรงแต่งตั้งพระอัครชายาอิ่งเป็นพระราชเทวีอิ่ง (穎貴妃) และสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่งก็ทรงแต่งตั้งพระนางเป็นอิ่งกุ้ยไท่เฟยหรือพระราชเทวีในสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ก่อน
พระราชเทวีอิ่งทรงสิ้นพระชนม์ในปี 1800 รวมพระชนม์ได้ 69 ปี พระสุสานคืออวี้หลิง
ซินกุ้ยเฟย์
ซินกุ้ยเฟย (ไม่ปรากฏ - ค.ศ. 1764) เป็นพระราชเทวีในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง
พระราชเทวีซิน ทรงเป็นชาวแมนจูจากตระกูลไต้เจีย บิดาของพระนางคือน่าซูถู อุปราชแห่งเหลียงเจียง ครอบครัวของพระนางเป็นสมาชิกกองธงเหลืองจากแปดกองธงของราชวงศ์ชิง
พระนางเข้าวังในปี 1753 พระพันปีฉงชิ่งพระมารดาในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงทรงแต่งตั้งพระนางเป็นพระชายาซิน (忻嬪) และในปี 1755 พระนางทรงให้กำเนิดพระธิดาลำดับที่หกให้พระราชสวามีและสองปีต่อมาก็ทรงให้กำเนิดพระธิดาลำดับที่แปดในพระสวามีอีกพระองค์ แต่พระธิดาทั้งสองพระองค์ก็ทรงสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ในปี 1763 ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นพระอัครชายาซิน (忻妃) และได้รับแต่งตั้งเป็นพระราชเทวีซิน (忻貴妃) หลังจากสิ้นพระชนม์ในปี 1764
ปลาทูสั้น
ปลาทูโม่ง
Rastrelliger kanagurta
Rastrelliger brachysoma
มิยูกิ ฮาโตยามะ
มิยูกิ ฮาโตยามะ (; 28 มิถุนายน พ.ศ. 2486) เป็นภริยาของยูกิโอะ ฮาโตยามะ อดีตนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น เธอเคยเป็นนักแสดง, มัณฑนากร และนักเขียนตำราอาหาร
หลังการรับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของยูกิโอะผู้เป็นสามี เขาได้กล่าวชมเชยถึงเธอผู้มีส่วนร่วมกับความสำเร็จในอาชีพของเขา และชื่นชมความกระตือรือร้นของเธอ ทั้งยังกล่าวถึงมิยูกิว่าเธอต้องใช้บทบาทที่โดดเด่นของเธอให้เป็นประโยชน์ในฐานะภริยานายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นในช่วงที่สามีกำลังบริหารประเทศ
มิยูกิ ฮาโตยามะ เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2486 ที่เมืองเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐจีน (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐประชาชนจีน) ในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองคราวสงครามโลกครั้งที่สอง เธอเป็นบุตรคนที่สองของครอบครัว บิดาชื่อยูกิโอะ กูซูโนเซะ  สัญชาติอเมริกันที่พำนักอยู่ในเซี่ยงไฮ้ กับมารดาชื่อฮิเดโกะ ฮาชิโมโตะ  แต่เมื่อสถานการณ์ทวีความตึงเครียดจากสงคราม ครอบครัวจึงย้ายกลับมาพำนักที่ญี่ปุ่นในจังหวัดโคจิ และย้ายมายังเมืองโคเบะในเวลาต่อมา
เธอเติบโตในเมืองโคเบะ ในช่วงที่เธอเรียนหนังสือ เธอได้รับชื่อเล่นว่า "แกะดำ"  เพราะความบ้าของเธอ
มิยูกิเป็นหนึ่งในนักแสดงของคณะแสดงชุดทะกะระซุกะช่วงปี พ.ศ. 2519 ต่อมาเธอออกจากคณะแสดงกลางศตวรรษ 20 และย้ายไปสหรัฐอเมริกา
เธอได้เขียนตำราอาหาร "Spiritual Food" ที่เน้นสูตรอาหารแม็กโครไบโอติกส์ของฮาวาย และตีพิมพ์หนังสือเรื่อง "Very Strange Things I've Encountered" เธอกล่าวว่า "ขณะที่ฉันกำลังหลับ ฉันคิดว่าวิญญาณของฉันขี่จานบินรูปสามเหลี่ยมไปยังดาวศุกร์... มันสวยงามมากและมันช่างเขียวขจีจริง ๆ" เธอเขียนว่าอดีตสามีของเธอกล่าวว่า "มันก็แค่ความฝัน" แต่ยูกิโอะกลับกล่าวว่า "โอ้ มันเยี่ยมไปเลย"
ชีวิตสมรสและครอบครัว.
เธอเคยผ่านการสมรสมาแล้วครั้งหนึ่งกับเจ้าของภัตตาคาร ภายหลังได้หย่าร้างกัน เธอพบกับยูกิโอะ ฮาโตยามะในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งขณะนั้นเขากำลังศึกษาในมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และได้สมรสกันในปี พ.ศ. 2518 หลังการหย่ากับอดีตสามี ทั้งคู่มีบุตรชายหนึ่งคน ชื่อ คิอิชิโระ ฮาโตยามะ ปัจจุบันกำลังศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ที่รัสเซีย
มิยูกิมักปรากฏตัวในรายการทอล์กโชว์ที่มีช่วงหัวข้อเกี่ยวกับอาหาร, ศาสนา และการเมือง เธอสนใจเรื่องเกี่ยวกับผัก, เครื่องปั้นดินเผา และกระจกสี และจะปรากฏในรายการด้วยชุดที่ทำจากกระสอบกาแฟของฮาวาย
เธออ้างว่าเธอเคยรู้จักกับทอม ครูซซึ่งเป็นชาวญี่ปุ่นในอดีตชาติ และรอคอยโอกาสที่จะร่วมทำภาพยนตร์ฮอลลิวูดร่วมกับเขา เธอกล่าวว่า "ฉันเชื่อว่าฉันได้รับโอกาสนั้น [ที่จะทำภาพยนตร์ร่วมกัน] ฉันจะบอกเขาว่า 'ไม่เจอกันนานเลยนะ' หากเราเจอกัน" ทั้งนี้มิยูกิยังกล่าวว่า "กินดวงอาทิตย์ทุกวันเพื่อสร้างพลังงาน" และ "วิญญาณของเธอจะไปยังดาวศุกร์ยามเธอหลับไหล"
เธอเป็นผู้ที่ชื่นชอบกระแสเกาหลี เธอมักกล่าวถึงความรักในวัฒนธรรมเกาหลี โดยเฉพาะซีรีส์เกาหลีใต้และอาหารเกาหลี เธออ้างว่าที่เธอดูอ่อนเยาว์ก็เพราะดูซีรีส์เกาหลี และยังอ้างว่าเธอรับประทานกิมจิกับสามีทุกวัน มีการกล่าวถึงและแสดงความเห็นเกี่ยวกับความกระตือรือร้นของเธอในวัฒนธรรมเกาหลีว่าอาจสร้างความสัมพันธ์ที่ดีของญี่ปุ่นกับเกาหลีใต้ได้ เมื่อครั้งที่เธอเยือนเกาหลีใต้อย่างเป็นทางการร่วมกับสามีในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2009 เธอได้รับเสียงปรบมือจากฝูงชนที่เดินผ่านไปมาในย่านอินซาดงของโซล
ที่มาของประชากรลาว
ที่มาของประชากรลาว (Peopling of Laos) หมายถึงการที่กลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในลาวเกิดขึ้นเป็นชุมชนในประเทศลาวปัจจุบัน โดยเชื่อว่าประชากรลาวในปัจจุบันมีความเกี่ยวพันกับกลุ่มประชากรที่มีดีเอ็นเอในโครโมโซมวายแบบฮาโลกรุป O ซึ่งมีความใกล้เคียงกับชนกลุ่มน้อยในจีนเมื่อ 35,000 ปีที่ผ่านมา ซึ่งต่อมากลุ่มชนดังกล่าวได้แพร่กระจาย จนบางส่วนเข้ามาอยู่ในดินแดนที่เป็นประเทศลาวในปัจจุบัน
การมาถึงของชาวขมุ.
กลุ่มชนที่พูดกลุ่มภาษาขมุจัดเป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มแรก ๆ ที่มีหลักฐานว่าเข้ามาถึงดินแดนที่เป็นประเทศลาวในปัจจุบัน ต่อมาได้กลมกลืนไปกับกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาในกลุ่มภาษามอญ-เขมรที่เข้ามาภายหลัง รวมทั้งกลุ่มชนที่พูดภาษาไท เชื่อกันว่าชาวขมุเหล่านี้ อพยพจากจีนเข้าสู่ดินแดนที่เป็นประเทศลาวในทุกวันนี้เมื่ออย่างน้อย 4,000 ปีที่ผ่านมา กลุ่มชนนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของบรรพบุรุษที่พูดภาษาออสโตรเชียติกดั้งเดิม ที่มีบ้านเกิดตามแนวชายแดนจีนในปัจจุบันเมื่อราว 10,000 ปีที่ผ่านมา จากการวิเคราะห์ดีเอ็นเอในโครโมโซมวายแบบฮาโลกรุป O บรรพบุรุษเหล่านี้ มีต้นกำเนิดร่วมกับกลุ่มขนที่พูดภาษาจีน-ทิเบตดั้งเดิมและภาษาม้ง-เมี่ยนดั้งเดิม
จำนวนประชากรในกลุ่มที่พูดภาษากลุ่มขมุในลาว ได้แก่
การอพยพมาตามแนวชายฝั่งของกลุ่มที่พูดภาษามอญ-เขมร.
เช่นเดียวกับชาวขมุ กลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มมอญ-เขมร เป็นชนกลุ่มแรก ๆ ที่เข้ามาตั้งหลักแหล่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชนกลุ่มนี้คาดว่าแพร่กระจายเข้ามาในลาวในยุคโลหะ โดยมีเอกลักษณ์คือปลูกข้าว ตีโลหะ เลี้ยงสัตว์และพูดภาษากลุ่มมอญ-เขมร โดยเริ่มแพร่กระจายจากชายฝั่งตะวันออกไปตะวันตก แล้วจึงอพยพเข้าไปในแผ่นดิน คาดว่าขนกลุ่มนี้เข้าสู่ลาวทางตะวันตก โดยผ่านไทยและกัมพูชาเข้าไป
กลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มมอญ-เขมรในลาวได้แก่
การมาถึงของชาวปะหล่องจากพม่า.
กลุ่มชนที่พูดภาษาในกลุ่มภาษาปะหล่อง เป็นชนพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เชื่อว่าจุดกำเนิดของชนเหล่านี้อยู่ในพม่าใกล้กับแนวชายแดนจีน ชาวปะหล่องมีความสัมพันธุ์ใกล้ชิดกับชาวขมุ โดยเป็นกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกในพม่า กลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มปะหล่องในลาว ได้แก่
การอพยพของชาวไทจากจีน.
การอพยพของกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลไทจากเขตภูเขาทางเหนือเข้าสู่ดินแดนที่เป็นประเทศลาวในปัจจุบันเกิดขึ้นอย่างช้า ๆ โดยเข้ามาตามที่ราบลุ่มแม่น้ำทางเหนือ เข้ามาอาศัยในที่ราบลุ่ม และเข้ามาแทนที่หรืออยู่ร่วมกับกลุ่มชนที่พูดภาษาในตระกูลออสโตร-เอเชียติก ภาษาและวัฒนธรรมของชาวไทเป็นวัฒนธรรมที่โดดเด่นในประเทศไทยและลาวในปัจจุบัน จุดกำเนิดของกลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลขร้า-ไทมีต้นกำเนิดทางตอนใต้ของจีนและมีบรรบุรุษร่วมกับกลุ่มชนที่พูดภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม
กลุ่มชนที่พูดภาษาตระกูลขร้า-ไทในลาวได้แก่
การอพยพของชาวม้ง-เมี่ยนจากจีน.
ชาวม้ง-เมี่ยนอพยพจากจีนเข้าสู่ลาวในช่วงเวลาที่กว้าง ยกเว้นชาวลูเมี่ยนที่อพยพจากจีนเข้าสู่เวียดนามในพุทธศตวรรษที่ 18 แล้วจึงเข้าสู่ลาว จุดกำเนิดของชาวม้งเมี่ยนคาดว่าอยู่ที่ Kweichow ในมณฑลยูนนาน เมื่อราว 2000 ปีที่แล้ว ชาวม้งกลุ่มต่าง ๆ ในลาวได้แก่
การอพยพอย่างต่อเนื่องของกลุ่มที่พูดภาษาจีน.
การอพยพของชาวจีนเข้าสู่ลาวเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องมาหลายศตวรรษ โดยกลุ่มชาวจีนที่พบมากในลาวมักมาจากทางภาคใต้ของจีน
การอพยพของชาวโลโลจากทิเบตผ่านพม่า.
กลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มโลโลนี้คาดว่าเป็นลูกหลานของชาวเกวียงโบราณในจีนตะวันตก ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของชาวทิเบต ชาวหน่าซีและชาวเกวียงในปัจจุบัน ชาวโลโลหรือชาวอี้อพยพมาจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของทิเบตเข้าสู่เสฉวน ยูนนาน บางส่วนเข้าสู่พม่า และมายังลาว
กลุ่มชาติพันธุ์ในกลุ่มนี้ได้แก่
การอพยพของชาวกะโดจากจีน.
นอกจากกลุ่มที่พูดภาษากลุ่มโลโลแล้ว ชาวกะโดเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษากลุ่มทิเบต-พม่าอีกกลุ่มหนึ่งในลาว มี 225 คนในแขวงพงสาลี คาดว่าอพยพมาจากจีน พูดภาษาในกลุ่มพม่า-ทิเบตเช่นเดียวกับชาวโลโล
เคอร์เนลแพนิก
เคอร์เนลแพนิก  คือความผิดพลาดร้ายแรงของระบบ โดยมากศัพท์นี้มักใช้กับระบบปฏิบัติการลินุกซ์ ความผิดพลาดนี้อาจเกิดจากหลายปัจจัย เช่น ระบบไฟล์เคอร์เนลเสียหาย,ฮาร์ดดิสก์เสียหาย,ความร้อนสูงเกินไป,เคอร์เนลมีปัญหา (จากการอัปเดตหรือแก้ไข) อาการเคอร์เนลแพนิกแสดงให้เห็นได้โดยเมื่อเกิดอาการจะแสดงบรรทัดคำสั่งเบื้องหลังการทำงานให้เห็น และแสดงรหัสข้อผิดพลาดของเคอร์เนลให้ดู
Phoenix paludosa
โทคุเมย์ เซนไท โกบัสเตอร์ส vs ไคโซคุ เซนไท โกไคเจอร์ เดอะมูฟวี
นีม
นีม  หรือ นิเม็ส  เป็นเมืองหลักของจังหวัดการ์ในแคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส เมืองนีมเป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนานนับพันปี นับตั้งแต่สมัยจักรวรรดิโรมันเป็นต้นมา และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวหลักอีกแห่งหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศสด้วย เทศบาลนี้มีประชากรประมาณ 148,561 คน (2019)
เมืองนีมเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญในสมัยโรมโบราณ รวมทั้งอัฒจันทร์แบบโรมันโบราณ วิหารโรมัน (แมซงกาเร) และหอคอยมาญ ซึ่งสถานที่ทั้งสามยังคงอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ จนเมืองนีมได้รับสมญานามว่า "เมืองที่มีความเป็นโรมันที่สุดนอกอิตาลี"
ประชากรของนีมสมัยโรมัน (ค.ศ. 50) ประมาณไว้ที่ 50–60,000 คน จากนั้นประชากรในนีมเพิ่มขึ้นจาก 128,471 คนใน ค.ศ. 1990 ไปเป็น 146,709 คนใน ค.ศ. 2012 ถึงกระนั้น ช่วงที่เติบโตเร็วที่สุดเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1968 โดยมีอัตราการเติบโตที่ +23.5% เมื่อเทียบกับ ค.ศ. 1962
นีมเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
โกโร่ อินางาคิ
สมอพิเภก
สมอพิเภก ภาษาสันสกฤตเรียก Vibhitaka विभितक หรือ Aksha अक्ष เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Combretaceae เปลือกต้นสีน้ำตาลอมแดง มีรอยแตกขนาดเล็ก บางและหลุดร่อนง่าย เปลือกชั้นในสีเหลือง ใบเป็นใบเดี่ยว ดอกเป็นดอกช่อโดยก้านดอกย่อยสั้นมากจนติดกับก้านดอกหลัก ช่อดอกชี้ขึ้น ดอกขนาดเล็ก สีเหลืองหรือเหลืองอมเขียว กลีบเลี้ยงมี 5 กลีบเชื่อมติดกัน ฐานรองดอกเป็นรูปถ้วย ผลเดี่ยว ทรงกลมรี สีเขียวหรือเขียวอมเหลือง ผิวเกลี้ยง เนื้อแข็งติดเมล็ด
ผลรับประทานได้ ผลดิบรสเปรี้ยว ใช้เป็นยาระบาย แก้ไข้ ผลสุกมีรสฝาด เป็นยาฝาดสมาน บำรุงธาตุ แก้ไข้ ทำให้เจริญอาหาร ใบใช้รักษาแผลติดเชื้อ เปลือกต้นต้มน้ำดื่ม มีฤทธิ์เป็นยาขับปัสสาวะ
Terminalia
Terminalia เป็นสกุลของไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ที่เป็นพืชมีดอกในวงศ์ Combretaceae ประกอบด้วยสปีชีส์ราว 190 สปีชีส์ แพร่กระจายในเขตร้อน ชื่อของสกุลนี้มาจากภาษาละติน "terminus" หมายถึงใบที่เกิดที่ปลายกิ่ง พืชในสกุลนี้สร้างสารทุติยภูมิที่เป็นประโยชน์ เช่น ไตรเทอร์พีน ฟลาโวนอยด์ แทนนิน และอื่น ๆ สารเหล่านี้มีฤทธิ์ต้านเชื้อรา แบคทีเรีย ต้านมะเร็งได้
คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์
โยโคมิโซะ เซชิ
อุบัติเหตุนิวเคลียร์ฟุกุชิมะไดอิชิ
โนบุโอะ อุเอมัตสึ
สโมสรฟุตบอลช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์
ช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ (; , "ช็อนบุกฮย็อนแดมอเตอส์") เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพตั้งอยู่ในจังหวัดจ็อลลาเหนือ, ประเทศเกาหลีใต้ สนามเหย้าของสโมสรชื่อชอนจูเวิลด์คัพสเตเดียม มีความจุที่นั่งทั้งหมด 43,348 ที่นั่ง ตั้งอยู่ที่เมืองชอนจู ซี่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดจ็อลลาเหนือ สโมสรสามารถเลื่อนชั้นขึ้นมาอยู่ เคลีก ลีกฟุตบอลอาชีพสูงของเกาหลีใต้เมื่อปี ค.ศ. 2009 และสโมสรเคยเข้าร่วมการแข่งขันในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก รายการฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรเอเชียที่ใหญ่ที่สุดและเป็นแชมป์ได้ในปี ค.ศ. 2006 และเป็นสโมสรแรกจากเอเชียตะวันออกที่สามารถคว้าแชมป์เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกได้นับตั้งแต่เปลี่ยนกฏกติกาใหม่ในปี ค.ศ. 2003 และได้มีสิทธิไปเล่นในฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ในปี 2006 ที่ประเทศญี่ปุ่น กับแชมป์ฟุตบอลสโมสรของแต่ละทวีป
ช็อนบุกเคยคว้าแชมป์ โคเรียเอฟเอคัพ ได้ 3 สมัยคือ ในปี 2000, 2003 และ 2005 และได้แชมป์เคลีกถึง 8 สมัยคือในปี 2009, 2011, 2014-2015, 2017-2020 ซึ่งถือว่าเป็นเกียรติประวัติครั้งยิ่งใหญ่ของสโมสร ช็อนบุกได้แชมป์เอเอฟซี แชมป์เปี้ยนลีกส์ 2 สมัยคือในปี 2006 (ชนะ อัล คารามาส์ 3-2) และ 2016 (ชนะ อัล-อิน 3-2) รองแชมป์ในปี 2011 (เสมอ อัล ซาดด์ 2-2 (อัล ซาดด์ ชนะจุดโทษ 4-2))
อเลสซานโดร ฟาร์เนเซ
อี ดง-กุก
อี ดง-กุก  เกิดเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1979 เป็นนักฟุตบอลชาวเกาหลีใต้ เล่นในตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเล่นให้กับชอนบุกฮุนไดมอเตอร์ในเคลีก และ ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีใต้
อนุสรณ์สถานพระเจ้ากาวิละ
อนุสรณ์สถานพระเจ้ากาวิละ ตั้งอยู่ที่ถนนเชียงใหม่-ลำพูน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นอนุสรณ์สถานรำลึกถึงพระกรณียกิจในการกอบกู้เมืองเชียงใหม่ของพระเจ้ากาวิละ พระเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ พระองค์ที่ 1 เมื่อครั้งถูกพม่าปกครอง
ปัจจุบันอนุสรณ์สถาน อยู่ในความดูแลของมูลนิธิอนุสรณ์สถานพระเจ้ากาวิละ
การก่อสร้างอนุสาวรีย์พระเจ้ากาวิละ ริเริ่มโดยพันเอกการุญ บุญบันดาล ผู้บังคับการผสมที่ 7 เมื่อปี พ.ศ. 2510 โดยความเห็นชอบของเจ้าราชบุตร (วงษ์ตวัน ณ เชียงใหม่) ซึ่งมีพิธีบวงสรวงเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2511 และทำพิธีวางศิลาฤกษ์ที่หน้าค่ายกาวิละ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 จากนั้นได้มีพิธียกอนุสาวรีย์ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 โดยพลเอกประภาส จารุเสถียร ผู้บัญชาการทหารบก เป็นประธาน