pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เดิมห่าเตียนเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเขมร กระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 18 ม่อ จิ่ว  หรือ หมัก กื๋ว  ชาวจีนกวางตุ้ง เข้าไปก่อตั้งเมืองท่าชื่อ เฟืองถั่ญ  บ้างเรียก เมืองคำ (, "ม้างขาม") เปี่ยม หรือ เปียม ( "ปากน้ำ") เมื่อ ค.ศ. 1671 โดยได้รับพระราชานุญาตจากกษัตริย์เขมรให้ดูแลการค้าทางทะเลแถบนั้น พร้อมกับพระราชทานตำแหน่งเป็น "ออกญา"
ยูมิโอะ ซากูไร  นักประวัติศาสตร์ชาวญี่ปุ่นเสนอว่า เฟืองถั่ญนี้เป็นเมืองที่ถูกสร้างใหม่ที่ประกอบไปด้วยหมู่บ้านชาวจีนโพ้นทะเลเจ็ดหมู่รวมกัน ตั้งอยู่ใกล้ ๆ กับบันทายมาศ (, "บ็อนเตียย์เมียะฮ์") ซึ่งขณะนั้นมีเจ้าเมืองชาวเขมรปกครองอยู่แล้ว แม้จะเป็นคนละเมือง แต่เอกสารไทยมักเรียกเมืองใหม่แห่งนี้ว่าบันทายมาศ (สำเนียงเขมร) หรือพุทไธมาศ (สำเนียงไทย) เพราะเป็นเมืองเก่าที่เคยมีความสัมพันธ์กับสยามมาก่อน ที่ตั้งของเฟืองถั่ญอยู่บริเวณปากแม่น้ำใหญ่ เรือสินค้าสามารถจอดเรือหลบมรสุมได้ และสามารถเดินทางผ่านสาขาแม่น้ำเข้าไปค้าขายยังพื้นที่ตอนในแผ่นดินได้
ในเวลาต่อมาม่อ จิ่ว เริ่มสวามิภักดิ์กับขุนนางตระกูลเหงียนเมื่อ ค.ศ. 1707 หลังถูกสยามรุกรานจนเมืองเสียหาย ม่อ จิ่วรับตำแหน่งขุนนาง "เหิ่ว"  จากตระกูลเหงียน ตั้งแต่นั้นมาห่าเตียนก็มีสถานะเป็นรัฐกึ่งอิสระของเวียดนามมาตั้งแต่นั้น พร้อมกับตั้งนามเมืองให้เสียใหม่ว่า ห่าเตียน  แปลว่า "เทพแห่งสายน้ำ" แต่เขายังคงส่งส่วยเข้าราชสำนักเขมรตามเดิม
ยุคทอง.
หลังม่อ จิ่วถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1736 ม่อ ซื่อหลิน  หรือ หมัก เทียน ตื๊อ  บุตรชาย ขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองห่าเตียนสืบมา ยุคนี้ถือเป็นยุคทองของห่าเตียน กองทัพเขมรของพระศรีธรรมราชาที่ 4 ยกทัพตีห่าเตียนใน ค.ศ. 1739 แต่ปรากฏว่าเขมรพ่ายห่าเตียน และไม่ยกทัพมาตีอีก ห่าเตียนจึงเป็นอิสระจากเขมรเต็มที่ ต่อมาพระนารายน์ราชารามาธิบดี หรือนักองตน เจ้านายเขมรขอเป็นบุตรบุญธรรมม่อ ซื่อหลิน หลังเกิดการชิงอำนาจกันในราชสำนักเขมร ม่อ ซื่อหลินจึงประสานไปยังขุนนางตระกูลเหงียนให้สนับสนุนนักองตนเป็นกษัตริย์เขมรจนสำเร็จ หลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง มีชาวไทยลี้ภัยไปห่าเตียนมากกว่า 30,000 คน หนึ่งในนั้นคือเจ้าจุ้ย (, "เจียว ทวี้") ซึ่งเป็นเจ้านายชั้นสูงของกรุงศรีอยุธยา พระโอรสในเจ้าฟ้าอภัย พระราชนัดดาของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ ม่อ ซื่อหลินวางแผนตั้งเจ้านายพระองค์นี้เป็นกษัตริย์สยาม แต่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีสถาปนากรุงธนบุรีสำเร็จเสียก่อน
ม่อ ซื่อหลินวางแผนกำจัดกษัตริย์พระองค์ใหม่ของสยามหลายทาง ทั้งการทูตกับจีนไม่ให้จีนยอมรับกรุงธนบุรี การแย่งตัวเจ้านายราชวงศ์บ้านพลูหลวง และให้บุตรเขยตนลอบสังหารสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีแต่แผนแตกเสียก่อน จึงถูกสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีตีกองทัพเรือของห่าเตียนจนพ่ายไป ความตึงเครียดระหว่างธนบุรีกับห่าเตียนทวีความรุนแรงขึ้น สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีตั้งค่ายที่ปากน้ำพระประแดง ท่าจีน และแม่กลองสำหรับรับศึกของทัพเรือห่าเตียน ครั้นเสด็จไปตีหัวเมืองภาคใต้ ม่อ ซื่อหลินก็ส่งทัพ 50,000 คน ตีเมืองทุ่งใหญ่และจันทบูรกวาดครัวไทยไปจำนวนมาก และส่งทัพเรือ 2,000 นายที่เกณฑ์จากบันทายมาศและกรังมาตีบางกอกแต่พ่ายไป ครั้นสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเสร็จศึกที่เมืองนครศรีธรรมราชแล้ว ก็ทรงยกทัพยึดเมืองจันทบูรคืนแล้วล้อมทัพของม่อ ซื่อหลินไว้สองเดือน ที่สุดม่อ ซื่อหลินก็ปราชัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ทิ้งอาวุธและเรือรบไว้จำนวนมาก ด้วยเหตุนี้หลังเสร็จศึกปราบชุมนุมเจ้าพระฝาง สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจึงตอบโต้ด้วยการโจมตีห่าเตียนเมื่อ ค.ศ. 1771 ม่อ ซื่อหลินหลบหนีออกจากเมือง ก่อนเสด็จกลับพระนครสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีนำครอบครัวของม่อ ซื่อหลิน พร้อมด้วยเจ้าจุ้ยไปด้วย ภายหลังจึงประหารชีวิตเจ้าจุ้ย สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีตั้งขุนพิพิธวาทีเป็นพระยาราชาเศรษฐี ว่าราชการเมืองบันทายมาศ หลังจากนั้นม่อ ซื่อหลินก็กลับมาตีเมืองคืนได้ครั้งหนึ่ง ก่อนถูกขุนพิพิธวาทีตีคืน แต่สองปีต่อมา สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงเกรงว่าขุนพิพิธวาทีอาจเป็นอันตรายจึงเรียกตัวกลับบางกอก พร้อมญวนเข้ารีตจำนวนหนึ่ง ม่อ ซื่อหลินจึงกลับมาครองห่าเตียนอีกครั้ง
ช่วงเกิดการกบฏเต็ยเซิน (, เอกสารไทยเรียก ญวนไกเซิน) ห่าเตียนแสดงท่าทีสนับสนุนขุนนางตระกูลเหงียน ทว่า ค.ศ. 1771 ตระกูลเหงียนพ่ายแพ้แก่ฝ่ายกบฏ และถูกกบฏยึดเมืองซาดิ่ญได้เมื่อ ค.ศ. 1776 ม่อ ซื่อหลิน และโตน เทิ้ต ซวน (, เอกสารไทยเรียก องเชียงซุน) ปฏิเสธที่จะยอมจำนนต่อกลุ่มกบฏจึงลี้ภัยไปสยาม แต่ถูกสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจับกุมและประหารเสียใน ค.ศ. 1780 และหลังการปราบดาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเมื่อ ค.ศ. 1782 พระองค์เริ่มมีความสัมพันธ์ฉันมิตรกับเหงียน ฟุก อั๊ญ (, เอกสารไทยเรียก องเชียงสือ) เพื่อประโยชน์ด้านการขยายอำนาจไปแถบปากแม่น้ำโขง พระองค์มีพระราชกระแสรับสั่งให้พระยาทัศดา (, "ท้าต สี ดา") ไปยึดห่าเตียนหรือพุทไธมาศคืนจากการยึดครองของพวกเต็ยเซิน เหงียน ฟุก อั๊ญได้ยึดเมืองคืนได้ระยะหนึ่งแต่สุดท้ายต้องละทิ้งเมืองเพราะถูกกบฏโจมตี กระทั่ง ค.ศ. 1785 เหงียน ฟุก อั๊ญ พร้อมด้วยกองทัพสยาม นำโดยสมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์ (, "เจียว ตัง") เดินทางไปยังเมืองบันทายมาศเตรียมรบกับกบฏเต็ยเซิน ในช่วงเวลานั้นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชส่งม่อ ซือเชิง  หรือ หมัก ตื๋อ ซิญ  บุตรชายม่อ ซื่อหลินกลับไปครองห่าเตียนแล้ว และส่งทัพไปช่วยสยามในการรบที่สักเกิ่ม-สว่ายมู้ต  ทว่าสยามพ่ายแก่กบฏอย่างสิ้นรูป เหงียน ฟุก อั๊ญ และม่อ ซือเชิง จึงหนีกลับกรุงสยาม
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
เดอะพริ้นซ์ออฟอียิปต์ (ละครเพลง)
เดอะพริ้นซ์ออฟอียิปต์ เป็นละครเพลงที่แต่งเพลงและคำร้องโดยสตีเฟน ชวาร์ทซ และผู้ประพันธ์หนังสือคือฟิลิป ลาซบนิก อ้างอิงจากภาพยนตร์แอนิเมชัน"เดอะพริ้นซ์ออฟอียิปต์"ในปี พ.ศ. 2541 โดยตัวละครเพลงกล่าวถึงช่วงชีวิตของโมเสสตั้งแต่เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์ ไปจนถึงเทวลิขิตสุดท้ายที่ให้เขานำพาชาวยิวหรือชาวฮีบรูออกจากอียิปต์
"เดอะพริ้นซ์ออฟอียิปต์" เป็นการดัดแปลงเรื่องราวในพระคัมภีร์ของโมเสส ผู้ซึ่งเป็นชาวฮีบรู เมื่อครั้งเป็นทารกได้ถูกโยเชเวดผู้เป็นแม่นำลอยไปบนแม่น้ำไนล์เพื่อหลบหนีจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ จากนั้นได้รับการอุปการะจนเป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์ และในที่สุดจึงได้มาเป็นผู้ปลดปล่อยของพระเจ้าของชาวฮีบรู จากการกดขี่ของฟาโรห์แรมซีสผู้เป็นพี่ชาย
"เดอะพริ้นซ์ออฟอียิปต์" เปิดตัวครั้งแรกที่ TheatreWorks ย่านซิลิคอนแวลลีย์ ในนครเมาน์เทนวิว รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2560 โดยมีชอน ชีสแมนเป็นผู้ออกแบบท่าเต้น และได้รับการกำกับการแสดงโดยสก็อต ชวาร์ทซ ตัวละครเพลงเรื่องนี้ได้รับการพรีเมียร์ในระดับนานาชาติในโปรดักชันเดนมาร์กในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2561 ที่โรงละครเฟรดเรแช ในเมืองเฟรดเรแช ตามมาด้วยการแสดงในช่วงฤดูร้อนที่โรงละครรอยัลแดนิชในโคเปนเฮเกนในปี พ.ศ. 2562 โดยในการแสดงที่โรงละครเฟรดเรแชนั้น ตัวโรงละครได้รับการเชื่อถือว่าเป็นเวทีขนาดใหญ่ เก่าแก่ และมีการเข้าชมมากกว่า จึงเหมาะกับการรังสรรค์สิ่งใหม่ยิ่งกว่า ดังนั้น ทีมจึงได้คิดค้นการออกแบบเชิงภาพและสร้างท่าเต้นขึ้นใหม่ เพลง "The Plagues" ได้ละเนื้อเรื่องในส่วนที่ข้องเกี่ยวระหว่างความสัมพันธ์ของโมเสสและแรมซีสไป ทั้งนี้เพลงในละครเพลงทุกรอบตั้งแต่รอบปฐมฤกษ์ที่ TheatreWorks นั้นถูกละเนื้อเพลงเพิ่มเติม รวมถึงยังมีการนำบทบาทโหรหลวงหุยและเพลง "Playing with the Big Boys" ออกไปด้วย ขณะที่ทำนองของเพลงดังกล่าวและเนื้อเพลงช่วงที่กล่าวถึงเทพอียิปต์โบราณถูกนำไปรวมฉาก "The Plagues" แทน
จากนั้นมีการแสดงอีกครั้งที่ทวิอัฒจันทร์ตูอาคัห์นในไอวินส์ รัฐยูทาห์ ในระหว่างวันที่ 13 กรกฎาคม ถึง 20 ตุลาคม พ.ศ. 2561
ต่อมาโปรดักชันใหม่ซึ่งมีการแก้ไขที่สำคัญไปถูกเปิดการแสดงขึ้นที่โรงละครโดมิเนียนในย่านเวสต์เอนด์ของลอนดอน ซึ่งจัดขึ้นจำนวน 39 สัปดาห์ระหว่างวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ถึง 31 ตุลาคม พ.ศ. 2563 กำกับการแสดงโดยสก็อต ชวาร์ทซ และออกแบบท่าเต้นโดยชอน ชีสแมน ในการแสดงครั้งนี้ต้องหยุดลงตั้งแต่วันที่ 17 มีนาคม ถึง 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 เนื่องมาจากการระบาดทั่วของโคโรนาไวรัสในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2563
โปรดักชันนี้มีการจัดชุด ฉาก การฉายภาพ การออกแบบภาพลวงและเสียงใหม่ รวมไปถึงมีการประพันธ์เพลงใหม่ขึ้นอีกด้วย โดยมีนักแสดงนำทั้งสิ้น 38 คน ได้แก่ ลุก แบรดี (โมเสส), เลียม แทมน์ (แรมซีส), คริสทีน แอลลาโด (ซิปโปราห์), อเล็กเซีย คาดิม (มิเรียม), โจ ดิกซอน (เซติ), เดบบี คูรูป (ราชินีทูยา), แกรี วิลมอต (เจทโร), เมอร์ซีเดส แซมไป (โยเชเวด), อดัม เพียร์ซ (โฮเทป), ทานิชา สปริง (เนเฟอร์ทารี) และไซลัส ไวแอตต์-บาร์ก (แอรอน)
"ชื่อเพลงที่ปรากฏอยู่ในภาพยนตร์แอนิเมชันต้นฉบับในปี พ.ศ. 2541 ปรากฏเป็นตัวหนา"
วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2563 เพลย์บิลประกาศว่าการบันทึกเสียงเพลงแสดงของโปรดักชันเวสต์เอนด์จะถูกปล่อยออกมาภายใต้โกสต์ไลท์เรคคอร์ด และได้มีการปล่อยอัลบัมออกมาในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2563
ตัวละครตามแผนของแต่ละโปรดักชัน
ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร
ภาพยนต์แนววีรบุรุษ เป็นภาพยนตร์ที่มุ่งเน้นไปที่การกระทำของฮีโร่หนึ่งคนหรือมากกว่านั้น: บุคคลที่มักจะมีความสามารถพิเศษโดยทั่วไปที่เหนือมนุษย์ และมีความสามารถที่สัมพันธ์กับบุคคลทั่วไปและอุทิศตนเพื่อปกป้องสาธารณะ ภาพยนตร์เหล่านี้มักจะมีฉากแอ็คชั่น ผจญภัย แฟนตาซี หรือนิยายวิทยาศาสตร์โดยภาพยนตร์ภาคแรกของตัวละครตัวใดตัวหนึ่งมักจะรวมถึงการให้ความสำคัญกับที่มาของพลังพิเศษของพวกเขาและการเผชิญหน้าครั้งแรกกับ ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษ
ส่วนภากภาพยนตร์วีรบุรุษมักจะมีพื้นฐาน และเค้าโครงเรื่องมาจาก หนังสือการ์ตูนวีรบุรุษ เป็นส่วนใหญ่ เช่น ภาพยนตร์ชุด "RoboCop", "The Meteor Man", the "Unbreakable" film series, "The Incredibles", "Hancock" และ "They Call Me Jeeg" เป็นต้น ในขณะที่ "The Green Hornet" มีพื้นฐานโครงเรื่องมาจากละครวิทยุชุด radio series และ television adaptation แต่เรื่อง "Underdog" และ "The Powerpuff Girls" มีพื้นฐานโครงเรื่องมาจาก ภาพยนตร์แอนิเมชั่นแนววีรบุรุษ ส่วน tokusatsu กับ อนิเมะ แนววีรบุรุษ จะมีพื้นฐานมาจาก มังงะ และรายการโทรทัศน์
ต่อมาในยุคปี 2000 ภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร่ได้กลายเป็นภาพยนตร์ที่โดดเด่นทั่วโลก ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ที่โด่งดังและประสบความสำเร็จมากที่สุดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 คือภาพยนตร์แฟรนไชส์ชุด X-Men ของ 20th Century Fox, ภาพยนตร์ไตรภาคชุด Spider-Man ของ แซม ไรมี, ภาพยนตร์ชุด The Incredibles ของพิกซาร์, ภาพยนตร์ไตรภาคของ คริสโตเฟอร์ โนแลน เรื่อง The Knight Knight, ภาพยนตร์ใน DC Extended Universe เริ่มต้นด้วย Man of Steel ภาพยนตร์เหล่านี้หลายเรื่องได้รับการยอมรับในระดับรางวัลออสการ์ ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ในหลากหลายประเภทเช่นเดียวกับภาพยนตร์แอ็คชั่น, สยองขวัญ, แฟนตาซี, ตลก และอื่น ๆ
ปีแรก ๆ.
หลังจากที่ฮีโร่โดดเด่นในหนังสือการ์ตูน,พวกเขาถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในทันที โดยถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ออกอากาศในวันเสาร์โดยที่มุ่งเป้าหมายเพื่อให้เด็ก โดยเริ่มต้นออกอากาศเรื่อง Mandrake the Magician (1939) และยังมี The Shadow (1940), Adventures of Captain Marvel (1941), Batman (1943), The Phantom (1943), Captain America (1944), and Superman (1948) ติดตามมา
ในทศวรรษที่ผ่านมา ภาพยนตร์ซีรีส์ที่ออกอากาศวันเสาร์ และอุตสาหกรรมหนังสือการ์ตูนเริ่มลดลง ยกเว้น Superman และ Mole Men นำแสดงโดย จอร์จ รีฟส์ ที่ได้ทดลองออกอากาศเป็นการปูพื้นให้ซีรีส์โทรทัศน์ชุด Adventures of Superman ต่อมาก็ได้ออกอากาศเรื่อง Batman (1966) ภาคต่อของซีรีส์โทรทัศน์แบทแมนนำแสดงโดย อดัม เวสต์
ในปี 1957 ที่ญี่ปุ่น บริษัท Shintoho ได้สร้างภาพยนตร์เรื่องแรก เกี่ยวกับแนวโทคุคัทสึ ชื่อว่า Super Giant ซึ่งก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในวัฒนธรรมสมัยนิยมของญี่ปุ่นที่มีต่อโทคุซัตสึ รวมทั้ง Kaiju, Astro Boy มีผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่แนวโทคุคัทซึของญี่ปุ่น โดยภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร่ในช่วงต้นก็มีเรื่อง "Ōgon Bat" (1966) นำแสดงโดย Sonny Chiba โดยมีพื้นฐานมาจากเรื่อง Kamishibai ในปี 1930
ตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ปรากฏตัวในภาพยนตร์ตลกแนวอื่น ๆ มากมาย เช่นภาพยนตร์เสียดสีทางการเมืองของฝรั่งเศส เช่น เรื่อง "Mr. Freedom" (1969) และภาพยนตร์อนิเมชั่นเกรดบี เรื่อง "Rat Pfink a Boo Boo" (1966) และ "The Wild World of Batwoman" (1966).
ยุคปี 1978–1990.
ภาพยนตร์ยอดนิยมเรื่องใหม่ในรูปแบบภาพยนตร์แฟนตาซีและนิยายวิทยาศาสตร์ที่ประสบความสำเร็จคือเรื่อง "Star Wars", ภาพยนตร์ที่สร้างโดย Richard Donner เรื่อง "Superman" (1978) ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ฟอร์มใหญ่รายแรกที่ได้รับการพิสูจน์ว่าประสบความสำเร็จอย่างมากและประสบความสำเร็จด้านรายได้ เกิดขึ้นในช่วงปี 1980 เช่น ภาพยนตร์ของ Richard Lester เรื่อง "Superman II" (1980), ภาพยนตร์ที่สร้างโดย Paul Verhoeven เรื่อง "Robocop" (1987) หรือภาพยนตร์ของ Tim Burton เรื่อง "Batman" (1989) a
และ Batman Returns (1992)ภาพยนตร์ที่ออกฉายช่วงปี 1980s ถึงปี 1990s รวมทั้ง "Flash Gordon" (1980), "Swamp Thing" (1982), "Superman III" (1983), "Supergirl" (1984), "The Toxic Avenger" (1985), ' (1987), Bollywood's "Mr. India" (1987), "The Punisher" (1989), "Teenage Mutant Ninja Turtles" (1990) and two sequels, "Sgt. Kabukiman N.Y.P.D." (1990), "The Rocketeer" (1991), "Batman Returns" (1992), ภาพยนตร์แอนิเมชั่นก็เช่นกัน เช่น เรื่อง ' (1993), "The Shadow" (1994), "Batman Forever" (1995), "Tank Girl" (1995), "" (1995) โดยค่าย Sky Movies และเรื่อง , "The Phantom" (1996), "Steel" (1997) และ "Mystery Men" (1999). Marvel Comics' "Captain America" (1991) ส่วนภาพยนตร์ที่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จด้านรายได้อาทิเช่น ภาพยนตร์ของ Roger Corman เรื่อง "The Fantastic Four" (1994)
ภาพยนตร์ของ Alex Proyas เรื่อง "The Crow" (1994) กลายเป็นภาพยนตร์การ์ตูนซูเปอร์ฮีโร่อิสระตัวแรกที่สร้างแฟรนไชส์ ในขณะที่ภาพยนตร์ของ Joel Schumacher เรื่อง "Batman &amp; Robin" (1997) กลับอยู่ในช่วงวิกฤต เพราะว่าติดตลก และเล่นมุขมากเกินไป "The Crow" เป็นการสร้างภาพยนตร์ในรูปแบบใหม่ โดยใช้ความรุนแรงลดลง ต่างกับภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ยอดนิยมก่อนหน้าซึ่งมีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้ชมที่มีอายุน้อยและแก้ช่องว่างของภาพยนตร์แอ็คชั่นที่ทันสมัยกว่่า ความสำเร็จของ "The Crow" ทำให้ภาพยนตร์เรื่อง "Spawn" (1997) ออกฉายเร็วขึ้น ด้วยภาพพจน์ของตัวละครหลักในการ์ตูน ด้วยความสำเร็จของตัวละครภาพการ์ตูนที่ "มืดมนกว่า" ในหนังสือการ์ตูน Marvel ทำให้ในไม่ช้าหลังจากนั้น ภาพยนตร์แฟรนไชส์แนวซูเปอร์ฮีโร่จึงมีฉายออกมาเรื่อยๆ เช่น "Men in Black" (1997) และ "Blade" (1998). หลังจากที่มาร์เวลซื้อค่ายมาลิบูคอมมิกส์ (บริษัทเจ้าของของ "Men in Black"), Marvel และ Columbia Pictures ก็ได้ออกฉายภาพยนตร์เรื่อง "Men in Black" และจำหน่ายหนังสือการ์ตูนด้วยในปี 1997. ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของ Marvel ที่ชนะรางวัลออสการ์ และต่อมาก็ได้มีการสร้างภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาจากหนังสือการ์ตูนที่ทำรายได้สูงสุด เช่น ภาพยนตร์ของ Sam Raimi เรื่อง "Spider-Man" ในปี 2002 "Blade" เป็นการผสมผสานระหว่างภาพยนตร์แอ็คชั่นแบบดั้งเดิมกับภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ที่เข้มกว่าด้วยชื่อตัวละครที่มีพลังของแวมไพร์ ที่ถืออาวุธออกต่อกรกับแวมไพร์ชั่วร้าย ความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่อง " Blade " เริ่มประสบความสำเร็จในภาพยนตร์ของ Marvel (ซึ่งเปิดตัวใน Marvel Comics) ต่อมาทางค่ายจึงเริ่มสร้างภาพยนตร์ที่ดัดแปลงเนื้อหามาจากหนังสือการ์ตูนเพิ่มเติม
ยุคปี 2000.
หลังจากหนังสือการ์ตูนหลายเล่ม และภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนหลายเล่ม (รวมถึงภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่) ประสบความสำเร็จอย่างมากในปี 1990 ในช่วงปีทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 21 ผู้ชมจึงให้ความสนใจในภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่และแฟรนไชส์ที่ทำกำไรได้มากที่สุดจาก Marvel Enterprises ความสำเร็จของซีรีย์ X-Men ทำให้ค่าย 20th Century Fox มอบลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ในปี 1994 หลังจากภาพยนตร์ "Men in Black" ประสบความสำเร็จในปี 1997, Columbia Pictures ได้มอบลิขสิทธิ์ของเรื่อง "Spider-Man" ให้ในปี 1999 ภาพยนตร์ของ 20th Century Fox เรื่อง "X-Men" (2000) กลายมาเป็นแฟรนไชส์ภาพยนตร์ที่โด่งดังมาก และภาพยนตร์ของ M. Night Shyamalan เรื่อง "Unbreakable" (2000) ก็ประสบความสำเร็จมากขึ้น ต่อมา ก็เกิดภาพยนตร์หนึ่งในบล็อคบัสเตอร์ที่ใหญ่ที่สุดตลอดกาล ด้วยการออกฉายภาพยนตร์ของ Sam Raimi เรื่อง "Spider-Man" (2002) ด้วยยอดขายตั๋วภาพบยนตร์ และยอดขายดีวีดีที่สูงขึ้น ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ใหม่ๆ อีกหลายเรื่องก็ออกฉายออกมาเรื่อยทุก ๆ ปีในยุค 2000 รวมถึง "Daredevil" (2003), "The League of Extraordinary Gentlemen" (2003), "Hulk" (2003), "Catwoman" (2004), "Hellboy" (2004), "The Punisher" (2004), ภาพยนตร์กึ่งแอนิเมชั่นอย่าง "Sky Captain and the World of Tomorrow" (2004), "Batman Begins" (2005), "Fantastic Four" (2005), "Ghost Rider" (2007), "Transformers" (2007), "Iron Man" (2008), "The Incredible Hulk" (2008), และ "Watchmen" (2009)
นักวิจารณ์สื่อบางคนกล่าวถึงความนิยมที่เพิ่มขึ้นของแฟรนไชส์ซูเปอร์ฮีโร่ในสหัสวรรษใหม่ที่เกิดขึ้นกับบรรยากาศทางสังคมและการเมืองในสังคมตะวันตกตั้งแต่การโจมตีของผู้ก่อการร้ายเมื่อวันที่ 11 กันยายน 2544 แม้ว่าคนอื่น ๆ จะมีข้อขัดแย้งในเรื่องความก้าวหน้าในสเปเชียลเอฟเฟกต์พิเศษว่ามีบทบาทสำคัญกว่า ด้วยองค์ประกอบทั่วไปที่ว่าพวกเขาทั้งหมดมีฮีโร่ที่มีความสามารถพิเศษและมักจะอยู่ในรูปแบบที่แตกต่างกัน ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ที่ประสบความสำเร็จจำนวนมากมีหลากหลายแนว อาทิเช่น สยองขวัญ ("Blade"), ทริลเลอร์ ("Unbreakable"), ละครย้อนยุค ('), space opera ("Guardians of the Galaxy"), ภาพยนตร์ครอบครัว ("The Incredibles"), teen film ('), heist film ("Ant-Man"), ภาพยนตร์แฟนตาซี ("Doctor Strange"), neo-noir ("The Dark Knight"), political drama (""), and Western ("Logan").
ภาพยนตร์ภาคต่อและภาพยนตร์ภาคแยกก็ได้ออกฉายตามมาเป็นจำนวนมากตลอดทศวรรษรวมไปถึง "Blade II" (2002), "X2: X-Men United" (2003), "Spider-Man 2" (2004), ' (2004), "Elektra" (2005), ' (2006), "TMNT" (2007), "Spider-Man 3" (2007), ' (2007), ' (2008), "The Dark Knight" (2008), ' (2009), และ ' (2009)
ส่วนภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ที่ไม่ใช่ของHollywood ก็ออกฉายตามมาเช่นกัน รวมทั้งภาพยนตร์ที่สร้างโดย อเมริกัน/สเปน เช่น "" (2001), ภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนว tokusatsuเช่น "Ultraman" (2004), "Casshern" (2004) และ "Gatchaman" (2013), ภาพยนตร์ชิลี เรื่อง "Mirageman" (2007), ภาพยนตร์มาเลเซีย เรื่อง "Cicak Man" (2006), ภาพยนตร์อินเดีย เช่น "Krrish" (2006), "Drona" (2008), "Ra.One" (2011), "Krrish 3" (2013), และ ภาพยนตร์ไทย เช่น "มนุษย์เหล็กไหล" (2006) เป็นต้น ภาพยนตร์แนวแอ็กชั่นซูเปอร์ฮีโร ่ที่ไม่ใช่ภาพยนตร์แอ็คชั่นหลายเรื่องที่ออกฉายในยุค 2000 ก็ประสบความสำเร็จหลากหลายเรื่อง เช่น ภาพยนตร์ของ Brad Bird เรื่อง "The Incredibles" (2004) สำหรับ พิกซาร์ นั้น ได้รับรางวัลในภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่คอมพิวเตอร์การ์ตูนที่มีวัตถุประสงค์เพื่อครอบครัว เช่น "Sky High" (2005) กับ "Zoom" (2006) ซึ่งเป็นการหลอมรวมระหว่างภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่กับ ภาพยนตร์ครอบครัว, "My Super Ex-Girlfriend" (2006) ซึ่งเป็นการรวมกันของซูเปอร์ฮีโร่และตลกโรแมนติก
ซีรีส์บางส่วนทั้งปัจจุบันและก่อนหน้านี้ก็มีการเผยแพร่อีกหลายเรื่องเช่น ' (2006). ซีรีส์อื่น ๆ อีกหลายเรื่องได้ยุติการสร้างต่อ และได้เริ่มรีบูติ ภาพยนตร์เก่าๆขึ้นมาใหม่อีกครั้ง เช่น ภาพยนตร์ของ Christopher Nolan เรื่อง "Batman Begins" (2005) เช่รเดียวกับภาพยนตร์ของ Louis Leterrier เรื่อง "The Incredible Hulk" (2008) และภาพยนตร์ของ Lexi Alexander เรื่อง ' (2008) ภาพยนตร์ของ Bryan Singer เรื่อง "Superman Returns" (2006) ซึ่งแต่ละเรื่องมีเอกลักษณ์เนื่องจากความจริงที่ว่ามันเป็นภาคต่อของภาพยนตร์ทุกๆๆเรื่อง The "Batman Begins" ภาคต่อของ "The Dark Knight" (2008) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ที่เข้าชิงรางวัลอะคาเดมี่มาดที่สุดในประวัติศาสตร์ถึง 8 สาขา แต่ชนะมาได้ 2 สาขา คือ สาขาตัดต่อเสียงยอดเยี่ยม และ สาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม ซึ่งนักแสดงผู้ได้รับรางวัลนี้คือ Heath Ledger ผู้รับบทเป็น The Joker
ยุคปี 2010.
ในยุค 2010 ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ก็ยังคงประสบความสำเร็จในระดับบ็อกซ์ออฟฟิศเช่นเดียวกันกับเมื่อ 10 ปีที่ผ่านมา ในปี 2010 Matthew Vaughn ได้สร้างภาพยนตร์เรื่อง "Kick-Ass" ซึ่งเรื่องนี้ได้ออกฉายหลังจากที่ฉาย "Iron Man 2" ในเดือนต่อมา ต่อมาปี 2011 ได้มีภาพยนตร์เรื่อง "The Green Hornet" (2011), "Green Lantern" (2011), และ ' (2011) ออกฉายพร้อมกัน ซึ่งอ้างอิงเนื้อหาตามเรื่อง "Avengers Initiative" ในภาพยนตร์เรื่อง "Iron Man" และ and "The Incredible Hulk", มาร์เวลได้ประกาศฉายภาพยนตร์เรื่อง "Thor" ในวันที่ 6 พฤษภาคม 2011, ตามมาด้วย ' ในวันที่ 22 กรกฎาคม 2011
ถึงแม้ว่าภาพยนตร์เรื่อง "" ที่ออกฉายในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2012 จะมีผู้ชมให้ความสนใจน้อย ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ที่ทำรายได้ได้มาก และครอบครองการตลาดในฤดูร้อน มีภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่สามเรื่องครองที่ตำแหน่งสูงสุดสามอันดับแรกของแผนภูมิบ็อกซ์ออฟฟิศ ซึ่งก็คือภาพยนตร์เรื่อง "Marvel's The Avengers", ที่ทำลายสถิติระดับบ๊อกซ์ออฟฟิศ ในฐานะที่เป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาล ต่อไปคือภาพยนตร์แบทแมนเรื่องต่อไปของ Christopher Nolan เรื่อง "The Dark Knight Rises" ที่เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง "The Dark Knight" ออกฉายในวันที่ 20 กรกฎาคม 2012 เป็นลำดับที่สอง ในขณะที่ลำดับที่สามถูกครอบครองโดยภาพยนตร์ที่รีบูต ใหม่ในภาพยนตร์แฟรนไชส์เรื่อง "Spider-Man" นั่นคือเรื่อง "The Amazing Spider-Man" กำกับโดย Marc Webb และสร้างโดย Columbia Pictures
ภาพยนตร์ภาคต่อ "Superman Returns" ได้วางแผนจะสร้างในปี 2009 แต่ก็ต้องล่าช้าและถูกยกเลิกไปในที่สุด เพราะติดการสร้างภาพยนตร์เรื่อง "Man of Steel" (2013).
ในปี 2008 มีรายงานว่า DC Comics วางแผนจะออกฉายภาพยนตร์เรื่อง "Green Arrow: Escape from Super Max". โดยตั้งใจจะฉายให้พร้อมกับภาพยนตร์ของ Marvel ที่วางแผนสร้าง several new "X-Men" films, "Silver Surfer", "Ant-Man", ซึ่งภาพยนตร์ฮีโร่จากฝั่ง DC จะมีตัวละคร Wonder Woman และ the Flash.
ในปี 2012 ที่ San Diego Comic-Con, Marvel ยืนยันว่าภาพยนตร์เรื่อง "Ant-Man" กำลังอยู่ในการสร้าง เช่นเดียวกันกับ ภาพยนตร์เรื่อง"Guardians of the Galaxy" จะออกฉายในเดือนสิงหาคม ปี 2014. "Iron Man 3" จะออกฉายในเดือนพฤษภาคม 2013, ' จะออกฉายในเดือนพฤศจิกายน 2013, and ' จะออกฉายในเดือนเมษายน 2014. "The Amazing Spider-Man 2", ภาาพยนตร์ภาคต่อจะออกฉายในเดือนพฤษภาคม ปี 2014 ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้ต่ำและแย่ที่สุดในซีรีส์เรื่อง Spider-Man ในปี 2013 ภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง "X-Men Origins: Wolverine" คือเรื่อง "The Wolverine" ได้ออกฉาย ในปี 2014, "" ได้ออกฉายและประสบความสำเร็จด้านรายได้ และที่สำคัญ ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดในซีรีส์ "X-Men" series
Iberian peninsula
ประเทศโมซัมบิกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศโมซัมบิก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโมซัมบิกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
แม่น้ำมีญู
มีญู  หรือ มิญโญ  เป็นแม่น้ำสายยาวที่สุดของแคว้นกาลิเซีย ประเทศสเปน โดยทำหน้าที่เป็นพรมแดนธรรมชาติกับประเทศโปรตุเกส มีความยาว และมีปริมาณน้ำไหลเป็นอันดับ 4 ของคาบสมุทรไอบีเรีย รองจากแม่น้ำโดรู แม่น้ำเอโบร และแม่น้ำเทกัส
แม่น้ำมีญูเป็นแหล่งน้ำให้กับไร่องุ่นและที่ดินเพราะปลูก และใช้เพื่อผลิตพลังงานน้ำ ต้นน้ำอยู่ทางเหนือของเมืองลูโกในแคว้นกาลิเซีย ในบริเวณที่เรียกว่า "เปเดรกัลเดอิริเมีย" หลังจากนั้นอีก แม่น้ำไหลไปทางใต้ผ่านกำแพงเมืองโรมันเก่า มีปริมาณน้ำไหลเฉลี่ย 42 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที แล้วไหลไปทางใต้ผ่านหุบเขาลึกจนเขากว้างขึ้นทางเหนือของเมืองโอว์แรนเซ แม่น้ำไหลผ่านแคว้นกาลิเซีย ไหลลงมหาสมุทรแอตแลนติกระหว่างเมืองอากวาร์ดาของแคว้นกาลิเซีย กับเมืองกามีญาของโปรตุเกส
Minho (river)
ประเทศพม่าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศพม่า เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติพม่าได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศนามิเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศนามิเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาตินามิเบียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ภาพยนตร์วีรบุรุษ
ประเทศนาอูรูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศนาอูรู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาตินาอูรูได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศเนปาลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเนปาล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเนปาลได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ช็อน
ช็อน  หมายถึงอาหารที่ทำจากเนื้อสัตว์ เนื้อปลา ผักทั้งชิ้น แล่ สับ ฯลฯ ชุบด้วยแป้งสาลีและไข่ก่อนนำไปทอดในน้ำมัน เราสามารถใช้ส่วนผสมอย่างเนื้อสัตว์ เนื้อสัตว์ปีก เนื้อปลา อาหารทะเล และผัก และสามารถเสิร์ฟเป็นอาหารเรียกน้ำย่อย "พันชัน" (เครื่องเคียง) หรือ "อันจู" (อาหารที่เสิร์ฟและกินกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์) ก็ได้ ช็อนบางชนิดจัดเป็นขนมหวาน หนึ่งในนั้นคือ "ฮวาจ็อน" (แปลตามตัวว่า "ช็อนดอกไม้")
Jeon (food)
พาจ็อน
พาจ็อน  เป็นอาหารเกาหลีประเภท "ช็อน" หรือแพนเค้กที่มีต้นหอมเป็นส่วนผสมหลัก โดยคำว่า "พา"  แปลว่า "ต้นหอม" นอกจากนี้ยังมีส่วนผสมของไข่ แป้งสาลี แป้งข้าวเจ้า และบ่อยครั้งยังมีส่วนผสมอื่น ๆ ขึ้นอยู่กับสูตรที่แตกต่างกัน ส่วนใหญ่จะใช้เนื้อวัว เนื้อหมู กิมจิ อาหารทะเลที่มีเปลือก และอาหารทะเลอื่น ๆ หากหนึ่งในส่วนผสมเหล่านี้ เช่น ปลาหมึก กลายเป็นส่วนผสมหลักในช็อน ก็จะเรียกชื่อช็อนตามชื่อส่วนผสมนั้น เช่น "โอจิงออจ็อน"  คือ "ช็อนปลาหมึก"
ช็อนที่เป็นพาจ็อนสามารถสังเกตได้จากปริมาณต้นหอมที่มากอย่างเห็นได้ชัด และหน้าตาที่ใกล้เคียงกับชงโหยวปิ่งของจีน แต่พาจ็อนมีเนื้อแน่นน้อยกว่าและไม่ได้ทำจากโดอย่างชงโหยวปิ่ง
โอว์แรนเซ
โอว์แรนเซ  หรือ โอเรนเซ  เป็นนครและเมืองหลักของจังหวัดโอว์แรนเซ แคว้นกาลิเซีย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน เมืองเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางนักบุญยากอบไปยังโปรตุเกส
เมืองมีประชากร 105,233 คน (ค.ศ. 2019) คิดเป็น 34.2% ของจังหวัดและเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของแคว้นกาลิเซีย ข้อมูลปี ค.ศ. 2019 มีชาวต่างชาติ 14,171 คน อาศัยอยู่ที่เมืองนี้ หรือคิดเป็น 13.5% ของจำนวนประชากร ชาติที่อาศัยอยู่เมืองนี้มากที่สุดคือ ชาวโปรตุเกส (31.8%), ชาวเวเนซุเอลา (11.2%) และชาวโรมาเนีย (7.9%)
Pajeon
พาจอน
วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในเนเธอร์แลนด์
เนเธอร์แลนด์มีเข้าสู่ยุคทองราวศตวรรษที่ 17 ด้วยการมีระบบทางการเงินและการทหารที่แข็งแกร่ง ในยุคนี้มีนักวิทยาศาสตร์มากมายย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานในดินแดนแผ่นดินต่ำนี้ และได้นำภูมิปัญญาและองค์ความรู้มาสู่ดินแดนเนเธอร์แลนด์ด้วย การค้าระหว่างประเทศที่รุ่งเรืองและเครือข่ายการค้าที่เติบโตนำมาซึ่งภาพเขียนและพรรณพืชต่างๆที่ไหลเข้ามาสู่ดินแดนเนเธอร์แลนด์ ทำให้วิทยาศาสตร์ด้านพืชและสัตว์ก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วในยุคนี้