pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พรหมลิขิต เป็นละครชุดของไทยที่อยู่ระหว่างการถ่ายทำ ซึ่งสร้างจากบทประพันธ์ของ รอมแพง เป็นภาคต่อของนวนิยายที่โด่งดังและถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อย่าง "บุพเพสันนิวาส" ผลิตโดยบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด นำแสดงโดยพระนางจากภาคแรกอย่าง โป๊ป ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ และ เบลล่า ราณี แคมเปน โดยยังคงได้ศัลยา สุขะนิวัตติ์ ผู้เขียนบทจากภาคแรกมาเขียนบทให้ในภาคนี้
ในตอนแรกทาง อรุโณชา ภาณุพันธุ์ ซึ่งเป็นผู้จัดละครเรื่องนี้ได้วางตัว ใหม่ ภวัต พนังคศิริ ผู้กำกับการแสดงจากภาคแรกให้มากำกับแต่ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น สรัสวดี วงศ์สมเพ็ชร ที่เคยกำกับละครเรื่อง "ซ่อนเงารัก" มารับหน้าที่นี้แทน
ซึ่งละครเรื่อง "พรหมลิขิต" ได้ทำการฟิตติ้งเสื้อผ้านักแสดงเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2564 และได้ทำพิธีบวงสรวงเปิดกล้องเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 โดยสรัสวดีได้ให้สัมภาษณ์กับทาง กรุงเทพธุรกิจ ว่าละครเรื่อง พรหมลิขิต ถ่ายทำไปแล้ว 40-50 คิว แต่ได้หยุดเป็นพัก ๆ เป็นช่วง ๆ เนื่องด้วยสถานการณ์โรคโควิด-19
ฉือหางเต๋านัง
ฉือหางเต๋านัง หรือ ฉือปุยเนี้ยเนี้ย หรือ ฉือหางจังนัง (;) แท้จริงแล้ว ท่านคือ เจ้าแม่กวนอิม เทพแห่งความเมตตากรุณา เป็นหนึ่งในเซียนคุนหลุน เป็นเทพแห่งความเมตตามากที่สุดในลัทธิเต๋า.
ฉือหางเต๋านัง หรือ ฉือปุยเนี้ยเนี้ย หรือ ฉือหางจังนัง แท้จริงแล้ว พระนางคือ เจ้าแม่กวนอิม เทพแห่งความเมตตากรุณา ในภาษาจีนกลางคือ  อังกฤษคือ Cihang Daoren,Cihang Zhenren เป็นหนึ่งในเซียนคุนหลุน เป็นเทพแห่งความเมตตามากที่สุดในลัทธิเต๋า
จนมีวันหนึ่ง ท่านเผลอฆ่าเซียนตนหนึ่งแบบไม่ได้เจตนาอะไรทั้งสิ้น จนท่านขอลาจากเต๋าแล้วท่านก็ได้ไปมหายาน ตอนนั้น พระอมิตาภพุทธะ ได้ประทานนามให้ท่านว่า เจ้าแม่กวนอิม
ลูกศิษย์เข้าเฝ้าเจ้าแม่.
พระโพธิสัตว์กวนอิมมักจะมีเด็กชายและเด็กหญิงหรือพุทธสาวกเบื้องซ้าย-ขวา อยู่เคียงข้างเสมอ โดยถูกเรียกว่า “กุมารทอง (กิมท้ง)” คือเด็กชาย บางตำนานว่า กิมท้งคือ บุตรชายคนรองแห่งแม่ทัพหลี่จิ้ง (เทพถือเจดีย์บิดาแห่งนาจา) นามว่า “ซ่านไฉ่” ซึ่งถวายตัวเป็นพุทธสาวกแห่งพระโพธิสัตว์กวนอิม และ “ธิดาพญามังกร (เง็กนึ้ง)” คือเด็กสาวใช้ผู้ปวารณาเป็นข้ารับใช้พระองค์ บางตำนานกล่าวว่า เง็กนึ้งคือ เจ้าหญิงมังกร นามว่า “หลงหนี่” ซึ่งเป็นพระธิดาแห่งเจ้าสมุทรผัวเจี๋ยหลัวปวารณาตนเป็นพุทธสาวกพระโพธิสัตว์กวนอิม แต่บางตำนานว่้า ซ่านไฉ่ กับ หลงหนี่เป็นพระโพธิสัตว์เลยทีเดียว โดยมีเทวตำนานดังนี้ ตอนที่เจ้าหญิงหลงหนี่อายุได้ 8 พรรษาได้มีโอกาสฟังพระธรรมเทศนาจากพระโพธิสัตว์เหวินซู(พระมัญชุศรีโพธิสัตว์) บังเกิดเห็นดวงตาเห็นธรรมจึงเสด็จขึ้นจากวังบาดาล ยังชมพูทวีปเข้าเฝ้าพระพุทธองค์ และถวายตัวเป็นพุทธสาวก และต่อมาไม่นานสำเร็จมรรคผลเป็นพระโพธิสัตว์ ส่วนซ่านไฉ่นั้นเป็นบุตร 1 ใน 500 คน แห่งผู้เฒ่าฝูเฉิง เกิดเห็นว่าทุกสรรพสิ่้งเป็นสิ่งไม่เที่ยงมาแต่ไหนแต่ไร ด้วยเหตุนี้ึจึงสนใจศึกษาพระธรรมโดยได้รับคำชี้แนะจากพระโพธิสัตว์เหวินซู (พระมัญชุศรีโพธิสัตว์) และได้รับการสั่งสอนจากพระภิกษุสงฆ์ถึง 53 รูป ผ่านอุปสรรคต่างๆจนบรรลุสู่การเป็นพระโพธิสัตว์
บางตำนานของท่าน.
ฉือหางจังนัง วันที่ 19 มิถุนายนตามปฏิทินจันทรคติเป็นวันครบรอบที่สําคัญมากของสังคมจีนแบบดั้งเดิม วันนี้พุทธศาสนิกชนได้จัดพิธีบวงสรวงเพื่อรําลึกถึงลัทธิเต๋า ของพระโพธิภาพเจ้าแม่กวนอิม ในขณะเดียวกันผู้ศรัทธาลัทธิเต๋าก็จัดพิธีรําลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณแต่ผู้ที่ระลึกได้เปลี่ยนเป็นนักพรตเต๋าฉือหางหรือนักพรตฉือหาง ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาคืออะไร?
ในความเชื่อทางพุทธศาสนาพระโพธิการกวนอิมและพระโพธิภูมิได้ปรนนิบัติพระโพธิ์ทั้งซ้ายและขวาของพระโพธิ์อามิตตาพุทธในโลกตะวันตก "พระโพธิการกวนอิม" อธิบายตามตัวอักษรคือพระโพธิ์ที่ "สังเกตเสียงของโลก" "พระโพธิสัตว์กวนอิม" ในคัมภีร์เมี่ยวฟาเหลียนหัวกล่าวว่า "หากมีสิ่งมีชีวิตมากมายมีตัณหามากกว่ากาม มักสวดมนต์ให้นมัสการพระโพธิสัตว์น้ํากวนอิมก็จะตัณหาหากดูหมิ่นมาก ก็มักจะสวดมนต์เคารพพระโพธิการกวนอิมก็จะพลัดพรากจากกัน หากโง่เง่ามาก ก็มักจะสวดมนต์เคารพพระโพธิการกวนอิมโลกบ่อยๆ ก็จะหลุดพ้นจากเงื้อมมือ" "หรือแม้แต่" ตั้งพระโพธิญาณเพื่อแสวงหาบุรุษ สักการะพระโพธิญาณของกวนอิมในสัปดาห์หน้า จึงให้กําเนิดบุรุษผู้ฉลาดหลักธรรม และปรารถนาจะแสวงหาสตรี ก็ให้กําเนิดบุตรสาวที่ชอบมีศีล "เพราะพระโพธิการกวนอิมเป็นหน้าที่ของตนในการช่วยผู้ยากยากลําบาก นางมักใช้ความดีและความสะดวกในการเปลี่ยนแปลงสรรพชีวิต สรรพชีวิตควรวัดพระธรรมกายและเจ้าแม่กวนอิมจึงมีคํากล่าวที่ว่า เจ้าแม่กวนอิมได้แสดงตัวตนให้เหมาะสมและช่วยเหลือตามวาสนา จึงมีคํากล่าวที่ว่า "สามสิบสองควร" เป็นเวลากว่า 1,000 ปีแล้วที่พระโพธิสัตว์น้ํากวนอิมได้ปรากฏรูปพระโพธิ์มากขึ้น: เจ้าแม่กวนอิมพันมือ, เจ้าแม่กวนอิมส่งบุตร, เจ้าแม่กวนอิมถือกิ่งหลิว, เจ้าแม่กวนอิมหัวม้า, เจ้าแม่กวนอิมปางอุ้มบุตร, เจ้าแม่กวนอิมชุดขาว, เจ้าแม่กวนอิมปางนอน, เจ้าแม่กวนอิมปางไภษัชยคุรุ, เจ้าแม่กวนอิมถือตะกร้า, เจ้าแม่กวนอิมปางจันทราวารี, เจ้าแม่กวนอิมปางขี่ม้า, เจ้าแม่กวนอิมถือผ้า, เจ้าแม่กวนอิมโปรยน้ํา เป็นต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากราชวงศ์ซ่งใต้พระโพธิการกวนอิมส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นผู้หญิงและเป็นที่นิยมในหมู่ประชาชน เบื้องหลังรูปเจ้าแม่กวนอิมเหล่านี้ล้วนมีเรื่องราวและตํานานอันน่าประทับใจ ด้วยความช่วยเหลือของเรื่องราวเหล่านี้พระโพธิการกวนอิมได้รับชื่อเสียงสูงในหมู่ประชาชนของเราและได้รับอิทธิพลทางสังคมที่ดีในสังคมของเรา "พระพุทธเจ้าของบ้าน, กวนอิมปกป้องครอบครัว" เกือบจะกลายเป็นสัญลักษณ์ของความเชื่อทางพุทธศาสนาของประชาชนในประเทศของเรา.
ชาเยเทตชโลชาอซาร์
วัดพระธาตุสร้อยทอง
วัดพระธาตุสร้อยทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอยลาน อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
ก่อนปี พ.ศ. 2480 มีสภาพเป็นวัดร้าง เป็นซากอิฐเก่าโบราณ จากคำบอกเล่าของผู้อาวุโสเล่าว่า เดิมเป็นที่ตั้งของ "พระธาตุสร้อยทอง" เป็นวัดเก่าแก่ในสมัยโบราณ ซึ่งจะปรากฏซากของอิฐเก่าเดิมไว้ ชาวบ้านไม่มีใครกล้าขึ้นไปถางป่าบริเวณนั้น เล่ากันว่าในยามคืนขึ้น 15 ค่ำ ชาวบ้านจักพบเห็นดวงไฟประหลาด ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "แก้วพระธาตุ" จะลอยมาจากพระธาตุเป็นประจำ และมีเสียงคล้ายกับเท้าม้าวิ่งมาตามเส้นทางตลอดทั้งคืน
โบราณสถานนี้มีเนื้อที่ 10 ไร่ เมื่อวัดจากซากโบราณที่พบ ชาวบ้านจึงได้พากันไปปักหมายเขตของที่ดินวัดไว้ จน พ.ศ. 2512 ได้มีการบูรณะวัดร้างแห่งนี้ขึ้นโดยการนำของพ่อหลวงอุตทา คำน้อย พร้อมคณะศรัทธาและประชาชนในหมู่บ้านได้เข้ามาบูรณะซากวัด พระธาตุ โดยมีขนาด 9 x 20 เมตร พ.ศ. 2540 ได้สร้างกุฏิ ศาลาเอนกประสงค์ ใช้เป็นที่พำนักของพระภิกษุสงฆ์ และประชาชนที่มาปฏิบัติธรรม อยู่เป็นเนือง ๆ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2556
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ประกอบด้วย กุฏิ 2 หลัง หอฉัน 1 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง ห้องเก็บเสนาสนะ 1 หลัง วิหาร 1 หลัง และห้องน้ำ
วัดสีหยัง
วัดสีหยัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ่อตรุ อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 33 ไร่ 3 งาน
หนังสือ "กัลปนาวัดหัวเมืองพัทลุง" ระบุว่า สร้างในสมัยศรีวิชัย ในสมัยอยุธยาเรียกชื่อวัดนี้ว่า วัดศรีกูยัง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 ในแผนที่กัลปนาวัดเมืองพัทลุง เรียกชื่อวัดนี้ว่า "วัดสีกุหยัง" เป็นวัดที่หลวงปู่ทวด เมื่อครั้งเป็นสามเณรได้มาศึกษาธรรมบททศชาติที่วัดนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2320 ต่อมา พ.ศ. 2528 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน
บริเวณวัดมีคูขุดล้อมรอบไว้ทั้ง 4 ด้าน เป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสมีความกว้างประมาณ 200 เมตร คูกว้าง 30 เมตร ไม่ปรากฏคันดินชัดเจนคูเมืองด้านทิศใต้ แนวคูเมืองบางส่วนถูกตัดออกและส่วนที่เหลือถูกถมปรับในบางส่วนบริเวณด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ของมุมคูเมือง จะปรากฏสระน้ำรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้างประมาณ 40 เมตร ยาว 60 เมตร เมื่อ พ.ศ. 2522 หน่วยศิลปากรที่ 9 สงขลา กองโบราณคดี ได้สำรวจขุดแต่งบูรณะวัดสีหยังพบว่ามีซากสถูปก่อด้วยอิฐตั้งอยู่ในเนินดินเป็นสถูปทรงสี่เหลี่ยมจตุรัส ส่วนบนหักหายไปมีการใช้หินปะการังซึ่งมีอยู่ในท้องถิ่นมาทำเป็นรูปบัวของสถูปแทนอิฐ และพบเศษภาชนะดินเผาเนื้อดินธรรมดาและแบบเคลือบ ประติมากรรมสำริดในบริเวณใกล้เคียงเป็นเทวรูปสำริดพระกรถือรวงข้าว (ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่วัดสีหยัง) และบริเวณรอบ ๆ สถูปยังปรากฏคันคูดินโบราณ ที่บ่งบอกถึงความเป็นชุมชนโบราณอยู่ด้วย
โบราณสถานที่สำคัญ ได้แก่ ซากฐานเจดีย์มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยม มีเสาติดผนังมีบันไดทางขึ้นอยู่ทางด้านหน้าเพียงด้านเดียว เจดีย์มีขนาดกว้าง 7.63 เมตร ยาว 7.76 เมตร ฐานสูงประมาณ 1.86 เมตร มีบันไดทางขึ้นด้านทิศเหนือ อิฐที่ใช้ก่อ มีขนาดกว้าง 16 เซนติเมตร ยาว 32 เซนติเมตร หนา 6 เซนติเมตร อุโบสถเก่าก่ออิฐถือปูน ตั้งอยู่บนฐานปัทม์ที่สูง มีประตูทางเข้าด้านหน้าเพียงด้านเดียว เจาะช่องหน้าต่างด้านละ 2 ช่อง บริเวณเหนือหน้าต่างมีลายปูนปั้นเป็นวงโค้ง บริเวณหน้าบันเป็นรูปลายก้านขดสี่วง รูปรามสูรขว้างขวาน และเมขลาล่อแก้ว และศาลาไม้หรือวิหารโถงไม้ มีหลังคาทรงปั้นหยา มุงด้วยกระเบื้องดินเผา ยอดหลังคาประดับด้วยรูปครุฑและพญานาค
การฉลองการทำประตู
การฉลองการทำประตู  ในการแข่งขันกีฬา เป็นการฝึกท่าแสดงความยินดีพื่อฉลองการทำประตู โดยปกติแล้วการเฉลิมฉลองจะแสดงโดยผู้ทำประตู และอาจรวมถึงเพื่อนร่วมทีม ผู้จัดการ หรือเจ้าหน้าที่ผู้ฝึกสอน หรือผู้สนับสนุนทีม ในขณะเดียวกันอาจหมายถึงการเฉลิมฉลองการทำประตูโดยทั่วไป คำนี้ยังสามารถนำไปใช้กับการกระทำเฉพาะ เช่น ผู้เล่นถอดเสื้อหรือตีลังกา โดยทั่วไปแล้ว การเฉลิมฉลองมีความสำคัญมากกว่าในกีฬาที่มีโอกาสทำคะแนนได้น้อยกว่า เช่น ฟุตบอล และ ฮอกกี้น้ำแข็ง ซึ่งคะแนนมีความสำคัญมากกว่า
มีการฉลองการทำประตูมากมาย เช่น ในรูปปั้น (ตีแยรี อ็องรี), โฆษณา (โรนัลโด), แสตมป์ (เปเล่), ปกนิตยสาร หรือ ในวิดีโอเกม: คริสเตียโน โรนัลโด, แกเร็ธ เบล, ลิโอเนล เมสซี่ และอื่นๆ อีกมากมาย เช่น ซีรีส"ฟีฟ่า'
วัดแหลมพ้อ
วัดแหลมพ้อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะยอ อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
วัดแหลมพ้อ หรือ วัดพระนอนแหลมพ้อ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นโดยมีพระครูทิพวาสี (พรหมแก้ว) จากวัดท้ายยอมาดำเนินการก่อสร้าง เนื่องจากในพื้นที่ดังกล่าวเป็นแหลมยื่นออกไปและมีต้นพ้ออยู่จำนวนมากจึงเรียกชื่อวัดกันต่อมาว่า "วัดแหลมพ้อ"
ในพระนิพนธ์เรื่อง "ชีวิวัฒน์เที่ยวที่ต่าง ๆ ภาคที่ 7" โดยสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ทรงเรียกชื่อวัดแห่งนี้ในพระนิพนธ์ว่า วัดแหลมภอ และได้กล่าวถึงวัดว่า "วัดแหลมภอนั้นตั้งอยู่ที่แหลมภอมีโบสถ์เสาเฉลียงก่อเป็นคูหาและมีศาลาการเปรียญราษฎรสร้างใหม่ก่ออิฐสงขลาไว้ฝีมืออย่างดีไม่ถือปูนก่อเป็นคูหามีศาลาริมน้ำเป็นที่พักแห่งหนึ่งพื้นวัดเตียนสะอาดร่มรื่นด้วยต้นไม้"
วัดแหลมพ้อได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2431 กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานวัดแหลมพ้อ ในหนังสือราชกิจจานุเบกษาเล่ม 114 ตอนพิเศษ 8ง เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2545 หน้า 6 ว่าพื้นที่โบราณสถานประมาณ 2 ไร่ 1 งาน 15 ตารางวา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ตั้งอยู่บริเวณกลางลานวัดริมทะเลสาบสงขลา อุโบสถหันหน้าไปทางทิศตะวันตก เป็นอุโบสถก่ออิฐถือปูนอยู่ในกำแพงแก้ว อุโบสถมีกว้างประมาณ 12 เมตร ยาวประมาณ 18 เมตร มีบันไดอยู่ทางทิศเหนือ ทิศใต้และทิศตะวันตก ราวบันไดประดับด้วยลูกกรงเซรามิค อุโบสถมีระเบียงโดยรอบ หลังคาชั้นเดียวต่อด้วยปีกนก หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเกาะยอ ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันหลังคาทางด้านหน้าประดับปูนปั้นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ หน้าบันด้านหลังประดับปูนปั้นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ ส่วนหน้าบันช่องหน้าต่างและประตูมีปูนปั้นรูปเทพพนมอยู่ท่ามกลางลายพันธุ์พฤกษา ใบเสมารอบอุโบสถลักษณะก่ออิฐถือปูน ฐานรูปกรวยเป็นชั้น ๆ อุโบสถมีรูปแบบศิลปกรรมตามพระราชนิยมในสมัยรัชกาลที่ 3
หอระฆัง ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอุโบสถ เป็นหอระฆังก่ออิฐถือปูน แผนผังของฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดประมาณ 4 x 4 เมตร ตัวหอเป็นทรงสี่เหลี่ยมยอดปิรามิด ซ้อนลดหลั่นกันขึ้นไป มีบันไดทางขึ้นด้านข้าง 2 ทาง ขอบบนเจาะเป็นช่องลูกกรง ประดับตกแต่งด้วยกระเบื้องกรุสีเขียวอยู่โดยรอบ ส่วนยอดหอระฆังประดับตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้น ลายพรรณพฤกษา ส่วนเจดีย์ ตั้งอยู่ทิศเหนือของอุโบสถ เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูน ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมขนาด 9x9 เมตร มุมขอบประดับด้วยเจดีย์องค์เล็ก ๆ 4 องค์ องค์ระฆังของเจดีย์ประธานตั้งอยู่ฐานปัทม์ต่อกันเป็นชั้น ๆ ด้านล่างฐานเจดีย์มีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้น
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ "พระนอนแหลมพ้อ" เป็นพระพุทธรูปปางปรินิพพานที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2537 มีพระพุทธรูปลักษณะบรรทม (นอน) ตะแคงเบื้องขวา หลับพระเนตร พระเศียรหนุนพระเขนย (หมอน) พระหัตถ์ซ้ายทอดทาบไปตามพระวรกาย พระหัตถ์ขวาวางหงายอยู่ข้างพระเขนย พระบาทซ้ายทับซ้อนพระบาทขวา ส่วนของพระบาทจะมีลวดลายภาพศิลปะของภาพมงคล 108 ประการ และมีพระสมเด็จเจ้าเกาะยอ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย
Goal celebration
วัดท้ายยอ
วัดท้ายยอเป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่งบนเกาะยอที่เชื่อว่าคงมีมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย เดิมชื่อ วัดคงคาวดี ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2311 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2427 ชื่อวัดแห่งนี้ปรากฏอยู่ในพระนิพนธ์เรื่อง ชีวิวัฒน์เที่ยวที่ต่าง ๆ ภาคที่ 7 ในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ทรงเรียกชื่อวัดแห่งนี้ว่า วัดท้ายเสาะ ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นชื่อ "วัดท้ายยอ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2440
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูนแผนผังสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้างประมาณ 9 เมตร ยาวประมาณ 12 เมตร มีฐานเตี้ย ผนังทึบ เจาะช่องประตูหน้าต่างไม้ และช่องลม บริเวณตอนล่างของฐานกรุด้วยเซรามิคลายดอกสี่กลีบ หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาเป็นหลังคาชั้นเดียวต่อด้วยปีกนก ใบเสมาตั้งอยู่บนฐานปัทม์มน 2 ชั้นเตี้ย ๆ รอบอุโบสถมีกำแพงแก้วก่ออิฐถือปูนมีความกว้างประมาณ 11 เมตรและยาวประมาณ 18 เมตร ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปประธานประทับนั่งปางมารวิชัย มีจารึกที่ฐานด้วยอักษรจีนและอักษรไทยว่า อุบาสิกากิมแก้ว สร้างไว้เมื่อ ศก. 123 (ตรงกับปี พ.ศ. 2447)
เจดีย์ตั้งอยู่บนยอดเขาพิหาร ซึ่งสันนิษฐานว่าเดิมคงเป็นที่ตั้งของอุโบสถ ต่อมาในราวกลางพุทธศตวรรษที่ 25 อุโบสถมีสภาพชำรุดทรุดโทรมจึงได้มีการรื้ออุโบสถและทำการก่อสร้างเจดีย์ครอบทับพระประธานของอุโบสถเก่า ลักษณะเป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูน ทรงลังกา ตอนล่างเป็นฐานสี่เหลี่ยมขนาดกว้างประมาณ 9 เมตร ยาวประมาณ 11 เมตร มีลานประทักษิณ ระเบียงลูกกรงกรุด้วยเซรามิคสีเขียวลายดอกสี่กลีบโปร่ง มีการตกแต่งด้วยลายปูนปั้น กรมศิลปกรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเจดีย์บนยอดเขาพิหาร เป็นโบราณสถานของชาติเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2540 และได้บูรณะซ่อมแซมเจดีย์ พร้อมทั้งปรับปรุงภูมิทัศน์รอบองค์เจดีย์ในปี พ.ศ. 2544–2545
กุฏิเจ้าอาวาสเป็นกลุ่มเรือนไทยโบราณสร้างขึ้นในช่วงรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ มีลักษณะเป็นเรือนไทยพุทธภาคใต้ ประกอบด้วยเรือน 3 หลัง มีความยาวโดยรวมประมาณ 21 เมตร ที่มีชานเรือนต่อเชื่อมกัน ใต้ถุนสูง หลังคาจั่ว ตัวเรือนสร้างด้วยไม้ที่หาได้ในท้องถิ่น เช่นไม้เคี่ยม ไม้หลุมพอ ไม้ทัง แต่ละเรือนมีหลังคาชั้นเดียวต่อด้วยปีกนก หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเกาะยอ พื้นชานเรือนและบันไดทางขึ้นบางส่วนปูด้วย ต่อมาจากกระเบื้องปูพื้นเกาะยอที่มีลวดลายในเนื้อคล้ายลายน้ำไหลซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่ขึ้นชื่อของเกาะยอในอดีต
วัดจีนประชาสโมสร &quot;เล่งฮกยี่&quot;
วัดท้าวอู่ไท
วัดท้าวอู่ไท เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่ากระดาน อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันพระอธิการณรงค์ ฐานวโรเป็นเจ้าอาวาส
วัดท้าวอู่ไทสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในทวารวดี ประมาณศตวรรษที่ 3 ตามการค้นพบหลักฐานทางวัตถุแผ่นอิฐและศิลาแลง ตามตำนานเล่าสืบทอดกันมาว่าเป็นพระโอรสของกษัตริย์ (เฉพาะมารดาเท่านั้น) ส่วนพระบิดาเป็นเพียงท้าวชื่อ ท้าวแสนปม (เพราะมีปมขึ้นตามตัวมากนั่นเอง) ท้าวอู่ไทได้เดินทางมาโดยเรือสำเภาพร้อม ด้วยไพร่พลและประชาราษฎ์ มายังสถานที่แห่งนี้และได้ก่อสร้างถาวรวัตถุทางพระพุทธศาสนาขึ้น ในการก่อสร้างพระเจดีย์ ได้ไปขุดเอาดินเผาทำเป็นอิฐในการก่อสร้าง สถานที่แห่งนี้เรียกว่า หนองอิฐมาจนทุุกวันนี้ ต่อมาหลวงพ่อคงพระเกจิแห่งวัดชำป่างาม ตำบลท่ากระดาน อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา ได้ขอจัดตั้งวัดจากกรมการศาสนา และได้รับจัดตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2516 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หลวงพ่อบัวได้ทำการปฏิสังขรณ์ สร้างเจดีย์ อุโบสถ และเสนาสนะต่าง ๆ มีหลักฐานปรากฏอยู่ คือฐานเจดีย์ โบสถ์ พระพุทธรูป และวัตถุอื่น ๆ
วัดโพธิ์ทอง (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดโพธิ์ทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังศรีราช อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ ทิศเหนือจดที่ดินนางอิ่ม เกสรมาลา ทิศใต้จดที่ดินนายสมเดช ทิศตะวันออกจดที่ดินนายผัน วัฒนะ และทิศตะวันตกจดทางสาธารณะ
วัดโพธิ์ทอง ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2317 ไม่ปรากฏนามผู้สร้างและผู้บริจาคที่ดิน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2493
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 25 เมตร เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 4 เมตร ยาว 6 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฎิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง และตึก 5 หลัง และฌาปนสถาน 1 หลัง ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ และพระอัครสาวก คือ พระโมคคัลลาน์และพระสารีบุตร
วัดช่างเหล็ก (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดช่างเหล็ก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน้อย ในตำบลช่างเหล็ก อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 27 ไร่ 60 ตารางวา
วัดช่างเหล็กตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2321 ตั้งชื่อตามตำบลที่มีเรื่องเล่าว่า ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ขาดแคลนอาวุธไม่เพียงพอที่จะต่อสู้กับข้าศึก หากตีดาบในวังหลวงก็เกรงว่าพม่าจะล่วงรู้ จึงให้ทหารมาจ้างชาวบ้านที่มีอาชีพตีมีดนอกเมืองหลวงให้หันมาตีดาบแทน หมู่บ้านนี้จึงเรียกว่า "บ้านช่างเหล็ก" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วราว พ.ศ. 2325 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 18 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตลอดมา มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ที่วัดนี้ด้วย โดยวัฒนธรรมอำเภอบางไทร สำนักงานวัฒนธรรมจ้งหวัดพระนครศรีอยุธยา
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.20 เมตร ยาว 13.80 เมตร ก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญกว้าง 23 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างด้วยไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 19 หลัง เป็นอาคารไม้ หอระฆัง หอสวดมนต์ อาคารเรียนพระปริยัติธรรมและฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ และพระบรมสารีริกธาตุ
ลำน้ำสาขา
ลำน้ำสาขา หรือ แคว  คือแม่น้ำหรือลำธารที่ไหลเข้าลำน้ำหลักหรือทะเลสาบ ลำน้ำสาขาจะไม่ไหลลงทะเลหรือมหาสมุทรโดยตรง ลำน้ำสาขาและลำน้ำสายหลักจะรวบรวมน้ำจากที่ราบลุ่มแม่น้ำทั้งน้ำบนดินและน้ำบาดาลให้ไหลไปสู่มหาสมุทร
ตัวอย่างของลำน้ำสาขาคือแม่น้ำแควน้อยและแควใหญ่ที่ไหลมาบรรจบกันที่จังหวัดกาญจนบุรี โดยน้ำจากลำน้ำสาขาทั้งสองไหลรวมเป็นแม่น้ำแม่กลองที่ไหลลงไปสู่อ่าวไทยที่จังหวัดสมุทรสงคราม
แม่น้ำอีร์ติชที่เป็นลำน้ำสาขาหลักของแม่น้ำอ็อบเป็นลำน้ำสาขาที่ยาวที่สุดในโลกด้วยความยาว ในขณะที่แม่น้ำมาเดราที่ไหลไปสู่แม่น้ำแอมะซอนเป็นลำน้ำสาขาที่ใหญ่ที่สุดนับจากปริมาณด้วยปริมาณไหลเฉลี่ย
สิ่งที่ตรงกันข้ามกับลำน้ำสาขาคือลำน้ำแตกสาขาซึ่งน้ำจะไหลออกจากแม่น้ำสายหลักแทนที่จะไหลเข้า ซึ่งมักพบในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ
ทิศทาง การเรียงอันดับ และการแจกแจง.
"ลำน้ำสาขาฝั่งซ้าย" และ "ลำน้ำสาขาฝั่งขวา" ใช้บ่งบอกทิศทางของลำน้ำสาขากับการไหลของแม่น้ำสายหลัก ซึ่งมาจากมุมมองตามกระแสน้ำ
ลำน้ำสาขาบางครั้งขึ้นเรียงจากสาขาที่ใกล้ต้นน้ำที่สุดไปยังสาขาที่ใกล้ปากแม่น้ำที่สุด การเรียงอันดับลำน้ำสตราห์เลอร์แบ่งลำดับชั้นที่หนึ่ง สอง สาม และลำดับที่สูงกว่านั้น ซึ่งลำดับที่หนึ่งมักมีขนาดเล็กที่สุด ตัวอย่างเช่นลำน้ำสาขาลำดับที่สองเกิดจากลำน้ำสาขาลำดับที่หนึ่งไหลรวมกันเป็นลำน้ำสาขาลำดับที่สอง
อีกหนึ่งวิธีในการเรียงคือการลำดับลำน้ำสาขาจากปากแม่น้ำไปยังต้นน้ำโดยเก็บในโครงสร้างข้อมูลแบบต้นไม้
เรโทรเกมมิ่ง
เรโทรเกมมิ่ง  คือการเล่นหรือเก็บรักษาวิดีโอเกม เกมคอนโซล หรือคอมพิวเตอร์เก่าหรือหยุดพัฒนาแล้ว เพื่อความคิดถึงหรือการเก็บรักษา
เรโทรเกมมิ่งสามารถแบ่งได้เป็นสามอย่าง เรโทรเกมมิ่งวินเทจ เรโทรเกมมิ่งโดยใช้อีมูเลเตอร์ และเรโทรเกมมิ่งโดยการพอร์ต เรโทรเกมมิ่งวินเทจคือการเล่นเกมบนฮาร์ดแวร์ดั้งเดิม เรโทรเกมมิ่งโดยใช้อีมูเลเตอร์คือการเล่นเกมบนฮาร์ดแวร์ใหม่และใช้อีมูเลเตอร์จำลองเกม และเรโทรเกมมิ่งโดยการพอร์ตคือการเล่นเกมบนฮาร์ดแวร์ใหม่โดยการพอร์ตเกม เรโทรเกมมิ่งยังสามารถใช้กับเกมใหม่แต่มีคุณสมบัติคล้ายกับเกมเรโทร
วิธีการเรโทรเกมมิ่ง.
เรโทรเกมมิ่งวินเทจ.
เรโทรเกมมิ่งโดยใช้อีมูเลเตอร์.
เรโทรเกมมิ่งโดยใช้อีมูเลเตอร์คือการเล่นเกมเก่าบนฮาร์ดแวร์ใหม่โดยการจำลองโดยใช้อีมูเลเตอร์ ทำให้ไม่จำเป็นต้องเก็บเกมดั้งเดิมหรือคอนโซลเก่า รอมหรือหน่วยความจำอ่านอย่างเดียวมักนำมาจากแผ่นหรือตลับเกมดั้งเดิมหรือบุคคลที่สาม มักแจกจ่ายโดยใช้เว็บไซต์แชร์ไฟล์และเล่นบนอีมูเลเตอร์บนฮาร์ดแวร์ปัจจุบัน มักขายรวมกันซึ่งประกอบไปด้วยหลากหลายเกมบนซอฟท์แวร์อีมูเลเตอร์ เนื่องจากการใช้อีมูเลเตอร์เข้าถึงง่ายกว่าแบบอื่น ๆ ทำให้งานอดิเรกนี้เป็นที่รู้จักมากขึ้น
เรโทรเกมมิ่งพอร์ต.
การรีโทรเกมแบบพอร์ตนั้นเกี่ยวข้องกับเกมเก่าที่เล่นบนระบบใหม่ เช่นเดียวกับการใช้อีมูเลเตอร์ สิ่งที่แตกต่างกันคือเกมถูกเขียนใหม่สำหรับระบบใหม่และไม่ใช้ไฟล์ ROM ดั้งเดิม เกมพอร์ตสามารถหาได้จากคอลเลกชั่นอย่างเป็นทางการ ดาวน์โหลดบนคอนโซล และระบบพลักแอนด์เพลย์ เรโทรเกมมิ่งพอร์ตนั้นค่อนข้างหายาก เนื่องจากการใช้อีมูเลเตอร์เป็นวิธีที่ง่ายและแม่นยำกว่ามากในการเล่นเรโทรบนฮาร์ดแวร์สมัยใหม่
Gammaroporeia
Gammaroporeia เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Gammaroporeiidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Gammaroporeia alaskensis.
สปีชีส์นี้พบในอเมริกาตะวันตก
Gammaracanthus
Gammaracanthus เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Gammaracanthidae.
Exoedicerotidae
Exoedicerotidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Amphipoda.
Endevouridae
Endevouridae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Amphipoda.
Didymocheliidae
Didymocheliidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Amphipoda.
Cyphocarididae
Cyphocarididae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Amphipoda.
Caspicola
Caspicola เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Caspicolidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Caspicola knipovitschi.
Condukiidae
Condukiidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Amphipoda.
Thurstonella
Thurstonella เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Thurstonellidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Thurstonella chelata.
Cheidae
Cheidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Amphipoda.
ลองชิป
ลองชิป  เป็นประเภทเฉพาะของเรือรบสแกนดิเนเวียประเภทที่มีประวัติศาสตร์มายาวนาน การมีอยู่ของลองชิปได้รับการพิสูจน์แล้วโดยโบราณคดี และมีการบันทึกไว้อย่างน้อยในศตวรรษที่สี่ก่อนคริสต์ศักราช ลองชิปถูกคิดค้นและใช้งานโดยชาวนอร์ส (หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อไวกิง) เพื่อการค้า การสำรวจ และการทำสงครามในยุคไวกิง หลายลักษณะพิเศษของลองชิปถูกนำไปใช้โดยวัฒนธรรมอื่น เช่น แองโกล-แซกซอน และยังคงมีอิทธิพลต่อการต่อเรือมานานหลายศตวรรษ
การออกแบบของลองชิปมีวิวัฒนาการมาหลายศตวรรษ แต่ลองชิปในรูปแบบสมบูรณ์ปรากฏระหว่างศตวรรษที่ 9 ถึง 13 ลักษณะและรูปลักษณ์ของเรือเหล่านี้สามารถเห็นได้ในประเพณีการสร้างเรือของสแกนดิเนเวียมาจนถึงปัจจุบัน ทักษะและวิธีการเฉพาะที่ใช้ในการสร้างลองชิปยังคงใช้อยู่ทั่วโลก โดยมักมีการดัดแปลงให้เข้ากับแต่ละสมัย ลองชิปทั้งหมดเคยทำจากไม้ มีใบเรือเป็นผ้า (ขนสัตว์ทอ) และมีรายละเอียดและการแกะสลักบนตัวเรือหลากหลายแบบ
ไวกิงลองชิปเป็นอาวุธทางเรือที่ทรงพลังในสมัยนั้นและเป็นสมบัติล้ำค่า การค้นพบทางโบราณคดีพบว่าลองชิปไม่ได้มาตรฐาน เรือมีรูปร่างหลากหลายตามนักออกแบบไปจนถึงสถานที่ และมักมีลักษณะเฉพาะของภูมิภาค ตัวอย่างเช่น การเลือกวัสดุส่วนใหญ่ถูกกำหนดโดยป่าในภูมิภาคนั้น ๆ เช่น ทำมาจากต้นสนในนอร์เวย์และสวีเดน และต้นโอ๊กในเดนมาร์ก ยิ่งกว่านั้น ไวกิงลองชิปแต่ละลำมีคุณสมบัติเฉพาะที่ปรับให้เข้ากับสภาพธรรมชาติของบริเวณที่แล่นเรือ
ลองชิปมักจะเป็นของชุมชนชาวนาชายฝั่งหรือได้รับมอบหมายจากกษัตริย์ในช่วงเวลาที่เกิดความขัดแย้ง เพื่อที่จะรวบรวมกองทัพเรือขนาดใหญ่และทรงพลังได้อย่างรวดเร็ว ในขณะที่ชาวนอร์สใช้ลองชิปในสงคราม ส่วนใหญ่ใช้เป็นพาหนะขนส่งทหาร ไม่ใช่เรือรบ ในศตวรรษที่ 10 ในการต่อสู้นอกชายฝั่งบางครั้งลองชิปจะถูกมัดไว้ด้วยกัน เพื่อสร้างแท่นที่มั่นคงสำหรับการทำสงครามทหารราบ ในช่วงจุดสูงสุดของการขยายอาณาเขตของชาวไวกิงในศตวรรษที่ 9 กองเรือขนาดใหญ่ออกโจมตีจักรวรรดิแฟรงก์ที่กำลังสลายโดยโจมตีแม่น้ำที่เดินเรือได้เช่นแม่น้ำแซน รูอองถูกยึดในปี ค.ศ. 841 หนึ่งปีหลังจากการเสียชีวิตของจักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา บุตรชายของชาร์เลอมาญ และเรือเดนมาร์ก 600 ลำโจมตีฮัมบูร์กในปี 845 ในปีเดียวกัน เรือ 129 ลำกลับมาโจมตีแม่น้ำแซน ลองชิปถูกเรียกว่า "เรือมังกร" โดยศัตรูเช่นชาวอังกฤษ เพราะมีหัวเรือเป็นรูปมังกร ชาวนอร์สเก่งในสถาปัตยกรรมกองทัพเรือ และในช่วงยุคกลางตอนต้นชาวนอร์สถือว่าก้าวหน้ามากในเวลานั้น
Carangoliopsis
Carangoliopsis เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Carangoliopsidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Carangoliopsis spinulosa.
สปีชีส์นี้พบได้ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
Bolttsia
Bolttsia เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Bolttsiidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอัฟริกาใต้และออสเตรเลีย
Artesiidae
Artesiidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Amphipoda.
Aristiidae
Aristiidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Amphipoda.
Amathillopsidae
Amathillopsidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Amphipoda.
Hemisquilla
Hemisquilla เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Hemisquillidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในออสเตรเลียและอเมริกา
Takuidae
Takuidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Stomatopoda.
Coronididae
Coronididae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Stomatopoda.
Chasmocarcinidae
Chasmocarcinidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Decapoda.
Litocheiridae
Litocheiridae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Decapoda.
Scalopidiidae
Scalopidiidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Decapoda.
Iphiculidae
Iphiculidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Decapoda.
Crossotonotidae
Crossotonotidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Decapoda.
Planopilumnidae
Planopilumnidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Decapoda.
Pseudoziidae
Pseudoziidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Decapoda.
Glyptograpsidae
Glyptograpsidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Decapoda.
Xenograpsus
Xenograpsus เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Xenograpsidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และนิวซีแลนด์
Drosicha
Drosicha เป็นสกุลของมวนที่อยู่ในวงศ์ Margarodidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยูเรเซีย
Dinarmus
Dinarmus เป็นสกุลของต่อที่อยู่ในวงศ์ Pteromalidae.
หลายชนิดในสกุลนี้เป็นปรสิตและบางชนิด (เช่น "D. basalis" and "D. vagabundus") ใช้ใน การจัดการศัตรูพืชแบบบูรณาการ เพื่อป้องกันการทำลายพืชผล cowpea โดยตัวอ่อน "Callosobruchus"
Bovicola
Bovicola เป็นสกุลของเหาที่อยู่ในวงศ์ Trichodectidae.
Ephydra
Ephydra เป็นสกุลของแมลงวันที่อยู่ในวงศ์ Ephydridae.
Heterotermes
Heterotermes เป็นสกุลของปลวกที่อยู่ในวงศ์ Rhinotermitidae.
Keyacris
Keyacris เป็นสกุลของตั๊กแตนที่อยู่ในวงศ์ Morabidae.
เจียงเหมิน
เจียงเหมิน  หรือ ก๊องหมุ่น ในภาษากวางตุ้ง เป็นนครระดับจังหวัดในมณฑลกวางตุ้ง ภาคใต้ของประเทศจีน เขตเมืองของเจียงเหมินปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเขตเมืองขยายกว่างโจว–เชินเจิ้น ประชากรทั้งจังหวัดเจียงเหมินมีประมาณ 4.45 ล้านคน ในปี 2010