pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คิม บ๊ก-จู (อี ซ็อง-กย็อง) หญิงสาวผู้ไล่ตามความฝันในการเป็นนักยกน้ำหนักที่วิทยาลัยพลศึกษา เธอได้แอบไปตกหลุมรักช็อง แจ-อี (อี แจ-ยุน) พี่ชายเพื่อนสมัยประถมช็อง จุน-ฮย็อง (นัม จู-ฮย็อก) ในตอนแรกจุน-ฮย็องชอบแกล้งเธอและช่วยให้เธอได้สมหวังกับพี่ชาย แต่ไม่นานก็พบว่าตัวเองนั้นตกหลุมรักบ๊ก-จู ละครนี้เป็นการนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการไล่ล่าความฝัน มิตรภาพ ความรัก และการฟันฝ่าอุปสรรค ของเด็กหนุ่มสาวในวิทยาลัยพลศึกษา
Wando County
2022 Sumatra earthquake
กือยิว
คติบอยชุก
คติบอยชุก (; Boychukism) เป็นปรากฏการณ์ทางศิลปะและวัฒนธรรมในประวัติศาสตร์ศิลปะยูเครนระหว่างทศวรรษ 1910 ถึงทศวรรษ 1930 มีลักษณะเด่นคือรูปแบบ "มอนิวเมนทัล-สังเคราะห์" (monumental-synthetic style) คติบอยชุกถือเป็นหนึ่งในรูปแบบศิลปะที่มีต้นกำเนิดในยูเครน เกิดจากการผสมผสานศิลปะพื้นถิ่นยูเครน, ศิลปะแบบโบสถ์ไบแซนไทน์ และเรอแนซ็องส์ดั้งเดิม ชื่อของรูปแบบศิลปะนี้ได้มาจากมือคัยลอ บอยชุก ศิลปินกราฟิกและมอนิวเมนทัลลิสต์
ศิลปะไบแซนไทน์ใหม่.
ศิลปินยุโรปในเวลานั้นเช่น ปาโบล ปิกาโซ, ออแลกซันดร์ อาร์คือแปนกอ และกาซือมือร์ มาแลวึช ล้วนมีความเข้าใจต่อความสัมพันธ์ระหว่างธรรมชาติเชิงจิตวิญญาณ (spiritual nature) ของวัฒนธรรมโบราณกับการตีความอย่างลื่นไหล (language of its plasticity) ศิลปินคติบอยชุกมีลัทธิไบแซนไทน์และศิลปะไร้มายายูเครนเป็นหมุดหมายทางศิลปะ
ในปี 1909 บอยชุกตั้งสตูดิโอศิลปะไบแซนไทน์ใหม่ (Neo-Byzantine art) ในปารีส ถือเป็นจุดเริ่มต้นของศิลปะขบวนการนี้ ศิลปินมีความมุ่งมั่นที่จะฟื้นฟูศิลปะยูเครนบนพื้นฐานของความสำเร็จที่ศิลปะไบแซนไทน์กับรุสเคียฟมี ศิลปินคติบอยชุกเชี่ยวชาญด้านการลงสีแบบ "อัลเฟรสโก" และ "อัลเซกโก" ซึ่งก็คือการลงสีโดยใช้สีแห้งและเปียก (ตามลำดับ) ผสมกับไข
ในฝรั่งเศสเรียกขบวนการศิลปะใหม่นี้ว่า "Renovation Byzantine" ("ไบแซนไทน์บูรณะ") และต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อมอนิวเมนทัลลิสต์แบบยูเครน (Ukrainian monumentalism) และคติบอยชุก
มอนิวเมนทัลลิสม์แบบยูเครน.
เป็นเวลานับสิบปีหลัง "Renovation Byzantine" ริเริ่มขึ้น ขบวนการทางศิลปะนี้จึงเปลี่ยนมาเป็นมอนิวเมนทัลลิสม์แบบยูเครน (Ukrainian monumentalism) สถาบันศิลปะแห่งรัฐยูเครนก่อตั้งขึ้นในเดือนธันวาคม 1917 และกลายมาเป็นศูนย์กลางของลัทธิมอนิวเมนทัล
การกดขี่.
หลักการทางอุดมคติและทางศิลปะของคติบอยชุกเข้ากันไม่ได้กับเฟรมเวิร์กหลักของ "ศิลปะโซเวียต" ซึ่งนำไปสู่การกล่าวหาจากเจ้าหน้าที่โซเวียตว่าเป็นการบิดเบือนภาพของความเป็นจริงในสหภาพโซเวียต ในช่วงเปลี่ยนผ่านของทศวรรษ 1920 กับ 1930 การเขียนภาพในท้องเรื่องชาวไร่ชาวนาตามคติบอยชุกถูกกล่าวหาว่าเป็นการผลิตองค์ประกอบของกระฎุมพี-กูลาก (bourgeois-kulak element), ความเป็นชาตินิยม และฟอร์มัลลิสม์ (formalism)
งานเขียนสาธารณะขนาดใหญ่โตทั้งหมดตามคติบอยชุกถูกทำลายในสมัยโซเวียต คงเหลือเพียงภาพร่างบางส่วนเท่านั้น
Boychukism
รายชื่ออาหารจากเต้าหู้
เต้าหู้มีต้นกำเนิดที่ประเทศจีนและเป็นอาหารมาตั้งแต่ราชวงศ์ฮั่น ซึ่งรวมแล้วมากกว่า 2,000 ปี เป็นอาหารที่ทำมาจากน้ำเต้าหู้ที่รวมตัวกันเป็นลิ่มน้ำนม แล้วกดให้เป็นก้อนขาวที่มีความแข็งต่างกันตามแต่ชนิดของเต้าหู้ เต้าหู้ยังเป็นองค์ประกอบดั้งเดิมของอาหารในเอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ เช่น อินโดนีเซีย, ญี่ปุ่น, เกาหลี, สิงคโปร์, ไทย และเวียดนาม
รายชื่ออาหาร.
ต่อไปนี้คือรายชื่ออาหารประเภทเต้าหู้ หรือมีเต้าหู้เป็นส่วนประกอบหลัก
รายชื่อเครื่องปรุงรส.
ต่อไปนี้คือรายชื่อเครื่องปรุงรสที่มีเต้าหู้เป็นส่วนประกอบหลัก
เรือนจำอีซอเลียตซียา
ที่ตั้งของอดีตหอศิลป์และโรงงาน อีซอเลียตซียา ( นิยมถอดเป็นอักษรโรมันว่า Izolyatsia) ถูกนำมาใช้เป็นเรือนจำในดอแนตสก์ ประเทศยูเครน ตั้งขึ้นหลังเมืองถูกกองทัพรัสเซียเข้ายึดครองในปี 2014 เรือนจำตั้งขึ้นหลังตัวแทนของสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์เข้ายึดครองพื้นที่ของมูลนิธิศิลปะอีซอเลียตซียา (Izolyatsia Arts Foundation) และเปลี่ยนมาใช้เป็นพื้นที่ปิดสำหรับกระทรวงความมั่นคงของรัฐ (State Security Ministry) ที่ซึ่งถูกนำมาใช้งานสำหรับเป็นลานฝึกนักรบของสาธารณรัฐฯ และเป็นโรงเก็บอาวุธยุทโธปกรณ์และยานพาหนะ สถานะของเรือนจำนั้นเป็นความลับ เนื่องจากผู้ถูกคุมขังมาจากการตัดสินที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายโดยศาลของสาธารณรัฐฯ และปราศจากการตรวจสอบอย่างถี่ถ้วน มีหลายกรณีที่เป็นที่ประจักษ์ว่าผู้ถูกคุมขังที่นี่ถูกทรมานให้สารภาพ
อาคารสร้างขึ้นในปี 1955 เพื่อเป็นโรงงาน ก่อนจะปิดตัวลงในปี 1990 ในปี 2010 ถึง 2014 มูลนิธิอิโซลียัตซีอาเข้าใช้งานพื้นที่ ชื่อนี้มาจากชื่อเดิมของโรงงานซึ่งแปลว่า "ฉนวน" อันมาจากผลิตภัณฑ์พวกฉนวนที่โรงงานเคยผลิต ในอีกแง่หนึ่ง คำนี้ยังอาจหมายถึง "การแยกอยู่โดดเดี่ยว" (isolation) ก็ได้
นักโทษที่มีชื่อเสียง.
ข้อมูลจากปี 2014 พบว่าเรือนจำมีนักโทษมากกว่า 100 คน นักโทษที่มีชื่อเสียงที่ถูกคุมขังที่นี่เช่น Valentina Buchok, Galina Gaeva, Stanislav Aseyev เป็นต้น
Izolyatsia prison
พระเจ้าคาร์ลที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
พระเจ้าคาร์ลที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (; 6 มีนาคม ค.ศ. 1823 – 6 ตุลาคม ค.ศ. 1891) เป็นกษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ตั้งแต่วันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1864 จนกระทั่งสวรรคตในปี ค.ศ. 1891
คาร์ลพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1823 ที่ชตุทการ์ท เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์วิลเฮ็ล์มที่ 1 และพระมเหสีพระองค์ที่สามเพาลีเนอ เทเรซาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ในฐานะพระราชโอรสองค์โตของกษัตริย์ พระองค์ได้รับตำแหน่งมกุฎราชกุมารแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระองค์ทรงศึกษาที่เบอร์ลินและทือบิงเงิน
การอภิเษกสมรสและราชาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค.
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1846 คาร์ลได้อภิเษกสมรสกับแกรนด์ดัชเชสโอลกา นีคะลายีฟนาแห่งรัสเซีย ธิดาของซาร์นิโคลัสที่ 1 และชาร์ล็อทเทอแห่งปรัสเซีย (ชาร์ล็อทเทอเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซียและลูอีเซอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ ; พระองค์ใช้ชื่ออเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาในการอภิเษกสมรสในราชวงศ์รัสเซีย) คาร์ลขึ้นครองบัลลังก์เวือร์ทเทิมแบร์คเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1864
ทั้งคู่ไม่มีพระราชบุตร อาจเป็นเพราะการรักร่วมเพศของคาร์ล คาร์ลกลายเป็นเป้าหมายของเรื่องอื้อฉาวหลายครั้งเนื่องจากความใกล้ชิดกับผู้ชายหลายคน - ฉาวโฉ่ที่สุดกับชาวอเมริกันชาร์ลส์ วูดค็อกอดีตมหาดเล็กที่คาร์ล เลื่อนตำแหน่งเป็น บารอนในปี 1888 คาร์ลและชาร์ลส์กลายเป็นคนแยกกันไม่ออก ไปจนปรากฏตัวพร้อมกันในที่สาธารณะแต่งตัวเหมือนกัน เสียงโวยวายส่งผลให้คาร์ลต้องละทิ้งสิ่งที่เขาโปรดปราน วูดค็อกกลับมายังอเมริกา และคาร์ลพบการปลอบใจในอีกหลายปีต่อมากับวิลเฮ็ล์ม เกอร์คผู้อำนวยการด้านเทคนิคของโรงละครหลวง
ในปี 1870 โอลกา และ คาร์ล รับเลี้ยงเวรา คอนสแตนตินอฟนา พระภาคิไนยของโอลกา ซึ่งเป็นพระธิดาของแกรนด์ดยุกคอนสแตนติน พระอนุชาของพระองค์
การเมือง.
พระองค์ทรงเข้าข้างออสเตรียในสงครามออสโตร-ปรัสเซีย ค.ศ. 1866 แต่หลังจากการรบที่ซาโดวาได้บรรลุสนธิสัญญาลับทางทหารกับปรัสเซียและเข้าร่วมในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียน ค.ศ. 1870–'71 ร่วมกับจักรวรรดิเยอรมันใหม่ ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1870
พระองค์เสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชบุตรในชตุทการ์ทเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1891 และเสด็จขึ้นดำรงตำแหน่งกษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์คโดยพระโอรสของพระภคินีของพระองค์คือวิลเฮ็ล์มที่ 2 พระองค์ถูกฝังพร้อมกับพระมเหสีของพระองค์ในปราสาทเก่าในชตุทการ์ท
สำหรับการ รักร่วมเพศของคาร์ลและประเด็นอื่นๆ ที่คุ้นเคย:
สมเด็จพระราชินีโอลกาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค Traum der Jugend goldener Stern , รอยท์ลิงเงน, กุนเธอร์ เนสเก, 1955
เจตต์ แซคส์-โคลิญง Königin Olga von Württemberg , Stieglitz, 2002
พอล เซาเออร์. รีเจ้นท์ มิต มายเดม เซปเตอร์ König Karl von Württemberg , Deutsche Verlags-Anstalt Stuttgart, 1999
เรือนจำอิโซลียัตซิยา
บอยชือคิซึม
แผนโค่นจอมกษัตริย์
แผนโค่นจอมกษัตริย์  เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2014 ที่สร้างจากเหตุการณ์จริงในความพยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจ ซึ่งพระเจ้าช็องโจ รับบทโดย ฮย็อน บิน โดยเป็นการแสดงภาพยนตร์ย้อนยุคครั้งแรกของเขาและเป็นงานแสดงชิ้นแรกหลังจากปลดประจำการจากการรับราชการทหาร
พระเจ้าช็องโจ (1752-1800) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 22 ของราชวงศ์โชซ็อน มีพระสมัญญาว่า "ราชาแห่งความโชคร้าย" เมื่อพระชนมายุได้ 10 พรรษา พระเจ้าช็องโจ ได้เห็นการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายรัชทายาทซาโด (พระราชบิดา) ผู้ซึ่งถูกสำเร็จโทษตามพระบรมราชโองการที่ออกโดยพระเจ้าย็องโจ พระอัยกา (ปู่) ของพระองค์ ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าช็องโจอยู่ท่ามกลางความขัดแย้งระหว่างกลุ่มโนรน และโซรน และรอดชีวิตจากการพยายามลอบปลงพระชนม์เจ็ดครั้งในปีแรก
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากความพยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจ (Jeongyuyeokbyeon) โดยฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองของพระองค์ในปี ค.ศ. 1777 ซึ่งเป็นปีแรกของพระองค์ในฐานะกษัตริย์ ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึง 24 ชั่วโมงในเหตุการณ์พยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจ และผู้คนรอบข้างของพระองค์
เป็นภาพยนตร์เปิดตัวของผู้กำกับ อี แจ-คยู; ก่อนหน้านี้เขาเคยกำกับละครโทรทัศน์เรื่อง "Damo" (2003), "Fashion 70's" (2005), "Beethoven Virus" (2008) และ "The King 2 Hearts (2012)" รวมถึงภาพยนตร์ออนไลน์เรื่อง "The Influence" (2010)
ในปี ค.ศ. 1777 หนึ่งปีหลังจากที่พระองค์เริ่มครองราชย์ พระเจ้าช็องโจได้ใช้ชีวิตในพระราชวังที่เต็มไปด้วยอันตรายท่ามกลางการต่อต้านและภัยคุกคามจากคนรอบข้าง พระเจ้าช็องโจเป็นคนใจเย็นและมีน้ำใจแต่พระองค์ก็เป็นคนน่ากล้ว คนเดียวที่พระองค์ไว้วางพระทัยคือ คัปซู ข้าราชบริพารที่ซื่อสัตย์ของพระองค์ซึ่งถูกเรียกว่า เงาของกษัตริย์
เมื่อคัปซูยังเด็ก เขาถูกขายให้กับชายชื่อ กวังแบ็ก ผู้ซึ่งฝึกเด็กกำพร้าให้กลายเป็นมือสังหารมืออาชีพ คัปซูเป็นเพื่อนกับ อึลซู เด็กกำพร้าอีกคนที่อายุน้อยกว่าเขาไม่กี่ปี เมื่อกวังแบ็กได้รับคำสั่งให้มอบเด็กคนหนึ่งของเขาให้เป็นขันทีในราชสำนัก เขาขอให้คัปซูและอึลซูเล่นเกมเป่ายิ้งฉุบ คัปซูจงใจแพ้เกมนี้เพื่อปกป้องอึลซู ดังนั้น คัปซูจึงถูกตอนและส่งไปยังพระราชวัง ที่นั่นเขาได้พบกับเจ้าชายอี-ซาน ในขณะเดียวกัน อึลซูยังคงฝึกฝนอย่างหนักและเติบโตขึ้นมาในฐานะนักฆ่าที่ไร้ความปราณี
หลายปีต่อมา อึลซู ปัจจุบันได้เป็นสมาชิกของกลุ่มนักฆ่าลับที่อันตรายที่สุด ได้รับคำสั่งให้ปลงพระชนม์พระเจ้าช็องโจภายใน 24 ชั่วโมง เขาเริ่มแทรกซึมเข้าไปในวัง เขาได้ตกหลุมรัก วอลฮเย กุงเนียว (หรือสาวใช้ในราชสำนัก) ขณะนั้นพระนางฮเยกย็องพระราชมารดาของพระเจ้าช็องโจอยู่ท่ามกลางความขัดแย้งกับพระนางช็องซุนอดีตพระมเหสีของพระเจ้าย็องโจ ในขณะเดียวกัน คัปซูสารภาพอดีตอันดำมืดของเขากับพระเจ้าช็องโจและสาบานว่าจะปกป้องพระองค์
อาเมะ-โนะ-อูซูเมะ
อาเมะ-โนะ-อูซูเมะ-โนะ-มิโกโตะ  เป็นเทพีแห่งรุ่งอรุณ ความรื่นเริง การทำสมาธิ และศิลปะในลัทธิชินโตของประเทศญี่ปุ่น และเป็นภรรยาของเทพซารูตาฮิโกะ โอกามิ เป็นเทพีที่มีชื่อเสียงจากความเกี่ยวข้องกับเรื่องราวการหลบซ่อนตัวของอามาเตราซุ โอมิกามิ เทพีแห่งดวงอาทิตย์ ชื่อของพระนางยังเรียกได้อีกชื่อเป็น อามะ-โนะ-อูซูเมะ และยังมีอีกชื่อว่า โอมินาโมนะ-โนะ-โอกามิ เทพแห่ง"อินาริ" ซึ่งอาจจะมีที่มาจากความสัมพันธ์กับสามีของพระนาง
ตำนาน.
อามาเตราซุและถ้ำ.
เทพแห่งพายุซูซาโนโอะ น้องชายของเทพีอามาเตราซุ ได้ทำลายทุ่งนาของอามาเตราซุ ถลกหนังม้าขว้างไปที่เครื่องทอผ้าของพระนาง และสังหารหญิงรับใช้คนหนึ่งของพระนางอย่างโหดเหี้ยมเนื่องจากการวิวาทระหว่างทั้งสอง ฝ่ายเทพีอามาเตราซุโกรธมากและหนีไปหลบในถ้ำหินสวรรค์ อามะ-โนะ-อิวาโตะ โลกที่ไร้แสงสว่างจากดวงอาทิตย์พลันมืดมิดและเหล่าทวยเทพก็ไม่สามารถเกลี้ยกล่อมอามาเตราซุให้ออกจากที่ซ่อนได้
ในขณะเดียวกัน เทพอาเมะ-โนะ-ทาจิการาโอะ-โนะ-มิโกโตะก็รีบเข้าไปปิดถ้ำที่อยู่ด้านหลังหลังพระนางเพื่อไม่ให้พระนางหนีกลับเข้าไปหลบข้างในได้อีก เทพอีกองค์ผูกเชือกวิเศษชิเมนาวะไว้ตรงทางเข้าถ้ำ เทพอาเมะ-โนะ-โคยาเนะ-โนะ-มิโกโตะและเทพอาเมะ-โนะ-ฟูโตดามะ-โนะ-มิโกโตะได้ขอร้องให้เทพีอามาเตราซุกลับมาเข้าร่วมกับเหล่าเทพอีกครั้ง พระนางตกลงและแสงสว่างก็กลับคืนสู่โลก
อูซูเมะและซารูตาฮิโกะ.
เทพอามาเตราซุสั่งให้เทพีอูซูเมะร่วมเดินทางไปส่งนินิงิ หลานชายของพระนางในการเดินทางมายังโลก ขบวนมุ่งหน้าไปที่"อาเมะ-โนะ-อูกิฮาชิ" ("สะพานลอยแห่งสวรรค์") เพื่อที่จะมุ่งหน้าไปยังโลก แต่เทพซารูตาฮิโกะขวางไว้ อูซูเมะเข้ามาหาและเกลี้ยกล่อมให้ซารูตาฮิโกะเปิดทางให้นินิงิผ่าน ในเรื่องเล่ากระแสอื่น อูซูเมะได้เข้าไปเกี้ยวพาราสีซารูตาฮิโกะ
ต่อมาอูซูเมะและซารูตาฮิโกะแต่งงานกัน ทั้งคู่เป็นต้นตระกูลของตระกูลซารูเมะ
การสักการะ.
ปัจจุบันยังมีการสักการะเทพีอาเมะ-โนะอูซูเมะในฐานะเทพในลัทธิชินโต
มีศาลเจ้าหลายแห่งที่สร้างอุทิศให้กับเทพีอูซูเมะ เช่น ศาลเจ้าชิโยะ ศาลเจ้าอเมริกาสึบากิแห่งอเมริกา และศาลเจ้าสึบากิ
ความคล้ายคลึงกับศาสนาพราหมณ์.
นักนิรุกติศาสตร์ไมเคิล วิตเซลกล่าวว่าอูซูเมะมีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับอุษาเทวี เทพีของศาสนาพราหมณ์ ซึ่งมีต้นแบบมาจากเทพี Hausos ("") ในเทพปรณัมของโปรโต-อินโด-ยูโรเปียน เทพีทั้งสององค์มีความคล้ายคลึงในหลายแง่มุม เช่น ถ้ำ (วลา/อิวาโตะ) และการเผยหน้าอกอันเป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพ วิตเซลเสนอว่าศาสนาญี่ปุ่นและศาสนาพราหมณ์มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดมากกว่าเมื่อเทียบกับเทพปรณัมอื่นในกลุ่มที่วิตเซลเรียกว่า Laurasian mythology และที่มาของเทพปรณัมทั้งสองอาจสืบย้อนไปถึงยุคอินโด-อิหร่านเมื่อราว 2000 ปีก่อนคริสตกาล และทำให้เทพีอูซูเมะมีความคล้ายคลึงกับเทพีอีออสในเทพปรณัมกรีกและออโรราในเทพปรณัมโรมัน
ซานตามารีอาดีกอลเลมัจจีโอ
ศาสนาพุทธในประเทศยูเครน
แม้จะมีข้อเท็จจริงที่ว่าศาสนาพุทธในระดับผิวเผินเป็นที่รู้จักในยูเครนเมื่อนานมาแล้วเนื่องจากการติดต่อกับคอสแซคยูเครนกับชาวคัลมึค ซึ่งนับถือศาสนาพุทธ โดยความสนใจในพระพุทธศาสนาในแง่มุมทางปรัชญาและจริยธรรมในหมู่วัฒนธรรมยูเครน รวมทั้งปัญญาทางวิทยาศาสตร์เกิดขึ้นไม่เร็วกว่าในคริสต์ศตวรรษที่ 19 กระทั่งความสนิทสนมใกล้ชิดกับพระพุทธศาสนาถูกขัดจังหวะในยุคโซเวียต เมื่อความสนใจในการสอนศาสนาที่แตกต่างจากอุดมการณ์โซเวียตถูกข่มเหง เป็นผลให้ความสนใจดังกล่าวไม่สามารถพอใจอย่างมั่นใจ ยิ่งกว่านั้น ก็เติบโตเพียงบางคณะ ด้วยเหตุนี้ ย้อนหลังไปถึง ค.ศ. 1989 ได้มีการบรรยายอย่างเป็นระบบแบบเปิดครั้งแรกเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา, คำเทศนา และบทเรียนเกี่ยวกับพุทธศึกษา เมื่อความกดดันทางการเมืองและอุดมการณ์ของระบบโซเวียตผ่อนคลายลงอย่างมาก ในช่วงเวลานั้น คำสอนทางพุทธศาสนาครั้งแรกเกิดขึ้นในยูเครน และสาวกทางโลกกลุ่มแรกของศาสนาพุทธก็ปรากฏตัว พวกเขาเข้ารับไตรสรณคมน์ในพระรัตนตรัย อันได้แก่ พระพุทธ, พระธรรม (คำสอน) และพระสงฆ์ (คณะ)
ชุมชนชาวพุทธที่จดทะเบียนอย่างเป็นทางการแห่งแรกของยูเครนก่อตั้งขึ้นในหมู่บ้านออลฮึนกา เขตวอลนอวาคา แคว้นดอแนตสก์ ใน ค.ศ. 1991 และใน ค.ศ. 1993 ศูนย์พุทธลูนห์ซอนห์ปะ (ซึ่งแปลว่า "ผู้คุมพระบัญญัติ" ในภาษาทิเบต) ได้รับการสร้างขึ้นที่นั่น ซึ่งสำนักนี้ดำเนินกิจกรรมทั้งฆราวาสและสงฆ์
การพัฒนาร่วมยุค.
ทุกวันนี้ ยูเครนมีคณะและกลุ่มชาวพุทธเกือบ 100 ชุมชน โดย 38 คณะได้จดทะเบียนอย่างเป็นทางการแล้วและมีสถานะเป็นนิติบุคคล คณะและกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดเป็นสิ่งที่ทำสืบต่อกันมาของทิเบตในพระพุทธศาสนา นั่นคือธรรมเนียมตันตระของวัชรยาน (อันหมายถึง "ยานเพชร") คณะที่แพร่หลายมากที่สุดคือคณะนิกายกรรมะกากยวี ซึ่งเป็นสาขาหลักของสำนักกากยวีปะของทิเบต พวกเขารวมกันเป็นสมาคมพุทธศาสนิกชนกรรมะกากยวีแห่งศูนย์ศาสนายูเครนทั้งปวง โดยในประเทศยูเครน การศึกษาศาสนาของศูนย์นี้มีไว้สำหรับฆราวาส ซึ่งชุมชนและสาวกธรรมเนียมนี้มีอยู่ในศูนย์กลางระดับภูมิภาคเกือบทั้งหมดของยูเครน
มีศูนย์ดริกุงกากยวี ซึ่งจดทะเบียนอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 2006 เพื่อเติมเต็มปณิธานร่วมกันของท่านการ์เชน รินโปเช และบรรดาลูกศิษย์ของเขา ศูนย์ดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนระดับโลกของศูนย์การ์เชน รินโปเช ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา การ์เชน รินโปเช ได้ไปเยือนเคียฟสี่ครั้ง โดยบรรดาอาจารย์และครูของการ์เชน รินโปเช หลายท่านได้เข้าเยี่ยมชมศูนย์ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ในหมู่พวกท่าน ได้แก่ ท่านการ์เชน รินโปเช, เคนเชน รินโปเช, นุบปา รินโปเช, ดรูปอน เซียริง รินโปเช, ดรูปอน เยเช รินโปเช, ดรูปอน เซริง รินโปเช, ลามะ ดาวา ซัง, ดรูปอน เยเช ซังโม, เคนโป ซัมดรุป
นอกจากนี้ ยังมีศูนย์ศัมภละสี่แห่ง ซึ่งเป็นองค์การระหว่างประเทศที่ได้รับการก่อตั้งโดยโชกยัม ตรุงปะ
ในเคียฟมีศูนย์รังจุง เยเช ที่มีสาวกอยู่ทั่วประเทศยูเครน โดยศูนย์นี้ดำเนินการสายปฏิบัติของชกลิง เตรซา เป็นประจำ ส่วนลามะ โซนัม ดอร์เจ ได้ไปเยือนยูเครนหลายครั้ง และให้คำแนะนำด้านการสอนรวมถึงการปฏิบัติจำนวนมาก ตลอดจนใน ค.ศ. 2012 เชคยี ญิมา รินโปเช ได้ไปเยือนเคียฟพร้อมกับการพูดคุยในที่สาธารณะและการเพิ่มอำนาจ
มีหลายครั้งที่ ดร.อเล็กซานเดอร์ เบอร์ซิน ได้ไปเยือนยูเครนเพื่อให้คำสอนทางพุทธศาสนาทั่วไปและการประยุกต์ใช้ในสังคมยุคใหม่
นอกจากสำนักศาสนาพุทธแบบทิเบตแล้ว ยังมีผู้ปฏิบัติเซน และสาวกวิปัสสนากรรมฐาน ตามที่สอนโดยสัตยา นารายัณ โคเอนกา
Buddhism in Ukraine
พีรกันต์ แก้ววงศ์วัฒนา
พีรกันต์ แก้ววงศ์วัฒนา (เกิด 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2514) เป็นนักบริหารองศ์กรรัฐวิสากิจและองศ์กรเอกชน บริษัทจำกัดมหาชน โดยเคยดำรงตำแหน่งอดีตกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ รถไฟฟ้า ร.ฟ.ท. ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 - 2014 และในปี ค.ศ. 2015 - 2017 ได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ บริษัท ไทยแอร์เอเชีย จำกัด และปัจจุบันดำรงตำแหน่งเลขานุการประจำคณะกรรมาธิการคมนาคม สภาผู้แทนราษฎร และคณะอนุกรรมาธิการด้านการคมนาคมทางบกและทางราง วุฒิสภา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018 - ปัจจุบัน
ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการใหญ่ รถไฟฟ้า ร.ฟ.ท. ตั้งแต่ ค.ศ. 2013 - 2014 และได้ดำรงตำแหน่งอดีตผู้อำนวยการ บริษัท ไทยแอร์เอเชีย จำกัด เพื่อช่วยการกระตุ้นเศรษฐกิจการส่งออก โดยเน้นกลุ่มเป้าหมายธุรกิจขนาดย่อม (SMEs) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งตำแหน่งเลขานุการประจำคณะกรรมาธิการคมนาคม สภาผู้แทนราษฎร และคณะอนุกรรมาธิการด้านการคมนาคมทางบกและทางราง วุฒิสภา ทำหน้าที่พิจารณาศึกษา ติดตาม แนวทางการพัฒนาระบบคมนาคมขนส่งทางบกและทางรางของประเทศให้สอดคล้องกับแผนยุทธศาสตร์ชาติ
ในปี ค.ศ. 2022 นายพีรกันต์ แก้ววงศ์วัฒนา ลงสมัครชิงตำแหน่ง กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) ซึ่งมีผู้ลงสมัครชิงตำแหน่งอีก 4 ราย
พีรกันต์ แก้ววงศ์วัฒนา ผ่านการคัดสรรจากกระทรวงการคลัง เรื่อง บัญชีรายชื่อกรรมการการรัฐวิสาหกิจ ประจำ ค.ศ. 2019 (ครั้งที่ 1) ด้านเศรษฐกิจและการบิรหารองศ์กรภาครัฐ และด้านการเงินและการลงทุนระหว่างประเทศและด้านการคมนาคมในประเทศและต่างประเทศ
การดำรงตำแหน่งกรรมการผู้อำนวยการใหญ่บริษัท รถไฟฟ้า ร.ฟ.ท. จำกัด.
นายพีรกันต์ แก้ววงศ์วัฒนา ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ รถไฟฟ้า ร.ฟ.ท. คนที่ 1 โดยดำรงตำแหน่งหนึ่งสมัย ระหว่าง ค.ศ. 2013 – ค.ศ. 2014 และออกจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 2014 เนื่องจากการถูกกลั่นแกล้งให้ออก​จากตำแหน่งโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย นายพีรกันต์ แก้ววงศ์วัฒนา ออกจากกรรมการผู้อำนวยการใหญ่ รถไฟฟ้า ร.ฟ.ท. ที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
ดังนั้น ศาลจึงมีคำสั่งจำคุก กรรมการ ที่ปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบดังกล่าว ในความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานองศ์กร หรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. 2502 มาตร 11 ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตร 83 เป็นระยะเวลา 2 ปี โดยไม่รอลงอาญา
ผลงานระหว่างดำรงตำแหน่ง.
นายพีรกันต์ สร้างมาตรฐานการปฏิบัติงานในการเดินรถ และซ่อมบำรุง แอร์พอร์ต เรลลิงค์เป็นรัฐวิสาหกิจองค์กรเดียวที่ทั้งเดินรถและซ่อมบำรุงเองและแก้ไขปัญหาสถานีการให้บริการ ได้รับอนุมัติจากการรถไฟแห่งประเทศไทยทำทางเดินเชื่อม หรือสกาย วอล์ก ระหว่างสถานีมักกะสัน ไปยังรถไฟฟ้าใต้ดินเอ็มอาร์ที สถานีเพชรบุรี เพื่อเพิ่มความสะดวกให้แก่ผู้ใช้บริการ มีลิฟต์และบันไดเลื่อน อำนวยความสะดวก อยากให้ประชาชน หรือผู้ใช้บริการรถไฟ แอร์พอร์ต เรลลิงค์ สามารถเข้าถึง แอร์พอร์ต เรลลิงค์ ได้ง่ายยิ่งขึ้น การเชื่อมต่อกับ รถไฟฟ้าบีทีเอส และ รถไฟฟ้ามหานคร เพื่อรองรับความต้องการเดินทางของประชาชนจากด้านตะวันออกของกรุงเทพมหานครสามารถเข้าเมืองในช่วงเวลาเร่งด่วน ได้อย่างสะดวกมากยิ่งขึ้น และรองรับความต้องการเดินทางของนักท่องเที่ยวต่างประเทศจำนวนมากที่เดินทางเข้าสู่ใจกลางกรุงเทพมหานครได้รวดเร็วยิ่งขึ้น ทำให้ รถไฟฟ้า ร.ฟ.ท. เติบโตมากยิ่งขึ้น
การดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ บริษัท ไทยแอร์เอเชีย จำกัด.
นายพีรกันต์ แก้ววงศ์วัฒนา ดำรงตำแหน่ง การดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการด้านขนส่งทางอากาศและทางบก บริษัท ไทยแอร์เอเชีย จำกัด ระหว่างปี ค.ศ. 2015 - 2017
เปิดให้บริการขนส่งสินค้าทางเกษตรทางอากาศ เพื่อสนองนโยบายของรัฐบาลในการกระตุ้นเศรษฐกิจการส่งออก โดยเน้นกลุ่มเป้าหมายธุรกิจขนาดย่อม (SMEs) ในการขนส่งสินค้าทางอากาศจะสามารถลดต้นทุนได้มากกว่า 30% เมื่อเทียบกับการขนส่งทั่วไป รวมถึงเป็นการพัฒนาระบบบริการขนส่งสินค้าทางอากาศ เพื่อสนับสนุนการส่งออกสินค้าภาคการเกษตรไปสู่ตลาดอาเซียนและตลาดโลก โดยการขนส่งสินค้าทางอากาศมีข้อได้เปรียบในการแข่งขันของผู้ประกอบการและได้ร่วมมือกับ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในการจัดตั้ง “ศูนย์บริการส่งออกสินค้าเกษตรแบบเบ็ดเสร็จ” (Export Agricultural Products Quarantine One Stop Service) หรือ Cargo Terminal
โบอิง 737 MAX
Hanifi Rohingya script
William I of Württemberg
Wilhelm I of Württemberg
สหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป
สหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป (,EBU; ,UER) เป็นองค์กรเครือข่ายการแพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950 มีสมาชิกสามัญ 112 องค์กร จาก 55 ประเทศ และสมาชิกสมทบอีก 31 องค์กร จาก 20 ประเทศ โดยสหภาพมีชื่อเสียงจากการจัดการประกวดเพลงยูโรวิชัน
สหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป
ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์แขวงโอตะ
อัชชะบัก
อัชชะบัก  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์เคิร์ดที่อาศัยอยู่ทางตะวันออกของโมซูล ประเทศอิรัก ต้นกำเนิดของกลุ่มชนนี้ยังเป็นที่พิพาท และนักวิชาการบางส่วนถือว่าเป็นชาวเคิร์ด พวกเขาพูดภาษาชะบักและอาศัยอยู่ในชุมชนทางศาสนา ("ta'ifa") แถวบริเวณที่ราบนิเนเวห์ บรรพบุรุษของชาวอัชชะบักเป็นผู้ติดตามของคณะแซแฟวีเย ซึ่งก่อตั้งโดยแซฟีแอดดีน แอร์แดบีลี นักรหัสยิกชาวเคิร์กในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 คัมภีร์หลักของชาวชะบักคือBuyruk หรือ "Kitab al-Manaqib" (Book of Exemplary Acts) ซึ่งเขียนด้วยภาษาเติร์กเมน
Bajalan (หรือ Bajarwans), Zangana และ Dawoody ชนเผ่าเคิร์ดสามกลุ่มที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันกับอัชชะบักมักเข้าใจผิดว่าเป็นอีชชะบัก
กัษมนณัฎฐ์ นามวิโรจน์
กัษมนณัฎฐ์ นามวิโรจน์ ชื่อเล่น : เอิร์ธ (เกิด 1 พฤศจิกายน 2539) เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากซีรีส์วายเรื่องบังเอิญรัก และซีรีส์เรื่องด้ายแดง
กัษมนณัฎฐ์เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 มีส่วนสูง 174 เซนติเมตร และน้ำหนัก 56 กิโลกรัม ปัจจุบันสําเร็จการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เขายังมีความสามารถในการวาดภาพและการออกแบบ และมีแบรนด์สินค้าเป็นของตัวเองชื่อ Cieloheart
เข้าสู่วงการ.
เขาเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเริ่มถ่ายหนังสั้นจากนิยายวาย และเล่นซีรีส์เรื่องแรกคือ บังเอิญรัก หรือ Love by chance series โดยเขารับบทเป็น ต้า ซึ่งเป็นตัวละครที่ผูกโยงเรื่องหลาย ๆ เรื่องเข้าด้วยกัน ตัวละครนี้สามารถเข้ามาสร้างสีสันให้ซีรีส์เรื่องนี้ได้ คาแร็คเตอร์ของ ต้า เป็นตัวละครที่เคยพบเจอกับเรื่องราวบางอย่างจนเกิดปมในใจ ทำให้มีบุคลิคที่เปลี่ยนแปลงไปจากสดใสร่างเริงเป็นซึมเศร้า เกรงกลัวบางสิ่งบางอย่าง ต่อมาแสดงซีรีส์เรื่อง ด้ายแดง (Until We Meet Again) โดยรับบท อินทัช
เทาเจียด (เสียชีวิต ค.ศ. 181) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉา เจี๋ย  ชื่อรอง ฮั่นเฟิง  เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เทาเจียดขึ้นมามีอำนาจในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้ ("ฮั่นหลิงตี้"; ครองราชย์ ค.ศ.168–189) มีส่วนร่วมในการต่อสู้แย่งชิงอำนาจกับฝ่ายตรงข้ามที่นำโดยเตาบู ("โต้ว อู่") และตันผวน ("เฉิน ฝัน") ในรัชสมัยของพระเจ้าฮวนเต้ ("ฮันหฺวันตี้"; ครองราชย์ ค.ศ. 146–168) และต้นรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้ ต่อมาเฝิงฝาง ลูกเขยของเทาเจียดกลายเป็นหนึ่งใน 8 นายกองพันของกองทัพอุทยานตะวันตก
ในช่วงต้นของนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง "สามก๊ก" ที่ประพันธ์ในศตวรรษที่ 14 เทาเจียดได้รับการระบุให้เป็นขันทีคนหนึ่งในกลุ่มสิบขันที แม้ว่าตามประวัติศาสตร์จริงแล้วเทาเจียดไม่ได้เป็นสมาชิกของกลุ่มสิบขันที
เฉาเจี๋ยเริ่มทำรับราชการในตำแหน่งเสี่ยวหฺวังเหมิน  เมื่อต้นรัชสมัย จักรพรรดิฮั่นชุ่นตี้ (ครองราชย์ ค.ศ. 125–144) ต่อมาเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นจงฉางชื่อ  ในรัชสมัยพระเจ้าฮวนเต้ (ครองราชย์ ค.ศ. 146–168) เทาเจียดยังได้รับการแต่งตั้งให้ตำแหน่งเฟิ่งเชอตูเว่ย์  หรือนายกองรถม้า
ในปี ค.ศ. 168 เทาเจียดได้รับบรรดาศักดิ์เซียงโหฺวแห่งเตียงฮัน ( "ฉางอันเซียงโหว") จากความชอบในการมีส่วนช่วยให้พระเจ้าเลนเต้ได้ขึ้นครองราชย์ เนื่องจากเวลานั้นพระเจ้าเลนเต้ยังทรงพระเยาว์ พระพันปีหลวงเตา ("โต้วไท่โฮฺ่ว"; มเหสีม่ายของพระเจ้าเลนเต้), ขุนพลใหญ่เตาบู (บิดาของพระพันปีหลวงเตา) และ ราชครูตันผวนจึงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน เตาบูและตันผวนเป็นผู้นำกลุ่มขุนนางในราชสำนักที่ขัดแย้งกับกลุ่มขันทีที่มีเทาเจียดและคนอื่น ๆ เป็นตัวแทนกลุ่ม เมื่อเทาเจียดและกลุ่มขันทีได้ยินว่าฝ่ายเตาบูและตันผวนวางแผนกำจัดพวกตน เทาเจียดและกลุ่มขันทีจึงกระทำรัฐประหารยึดอำนาจฝ่ายตรงข้ามด้วยความช่วยเหลือของหวัง ฝู่  จู ยฺหวี่  ก้ง ผู่ , จาง เลี่ยง  และคนอื่น ๆ เตาบูและตันผวนถูกจับและถูกประหารชีวิต ในขณะที่พระพันปีหลวงเตาถูกกักบริเวณ หลังการรัฐประหาร เทาเจียดได้เลื่อนตำแหน่งเป็น “เสนาบดีราชองครักษ์แห่งตำหนักฉางเล่อ” ( "ฉางเล่อเว่ย์เว่ย์") นอกจากนี้ยังได้บรรดาศักดิ์เป็น "โหฺวแห่งยีหยง" ( ยวี่หยางโหฺว) พร้อมได้กินส่วย 3,000 ครัวเรือน พันธมิตรที่ร่วมกับเทาเจียดในการทำรัฐประหารก็ได้รับบรรดาศักดิ์โหฺวและเกียรติยศอื่น ๆ จากพระเจ้าเลนเต้
ในปี ค.ศ. 169 เทาเจียดได้รับตำแหน่งเป็นจงฉางชื่อ  อีกครั้ง ไม่นานหลังจากนั้น เทาเจียดได้รับการแต่งตั้งเป็นต้าฉางชิว  หรือมหาดเล็กผู้รับใช้จักรพรรดินี ในปี ค.ศ. 172 เมื่อพระพันปีหลวงเตาสิ้นพระชนม์ระหว่างถูกกักบริเวณ เทาเจียดและหวัง ฝู่ทูลโน้มน้าวพระเจ้าเลนเต้ให้จัดพิธีศพของพระพันปีหลวงเตาเยี่ยงพิธีศพของพระสนมทั่วไปแทนที่จะจัดพิธีศพให้เหมาะกับสถานภาพ และไม่ให้ฝังพระศพด้วยกับพระบรมศพของพระเจ้าฮวนเต้ แต่ความพยายามทูลโน้มน้าวของทั้งคู่ไม่สำเร็จ เพราะขุนนางสองคนคือ เฉินฉิว  เสนาบดีตุลาการ ( "ถิงเว่ย์") และหลี่ เสียน  เสนาบดีกลาโหม ( "ไท่เว่ย์") ทูลโน้มน้าวพระเจ้าเลนเต้ให้จัดพิธีศพของพระพันปีหลวงเตาเยี่ยงพิธีศพของพระพันปีหลวงและให้ฝังพระศพด้วยกันกับพระเจ้าฮวนเต้ ในปีเดียวกันนั้น เทาเจียด หวัง ฝู่ และคนอื่น ๆ ใส่ร้ายหลิว คุย  อ๋องแห่งปุดไฮ ( "ปั๋วไห่หฺวัง") และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าฮวนเต้ว่าเป็นกบฏ ต่อมาหลิว คุยฆ่าตัวตายในคุก พระเจ้าเลนเต้บำเหน็จรางวัลให้เทาเจียดและหวัง ฝู่ที่เปิดเผย "การเป็นกบฏ" ของหลิว คุย โดยให้เพิ่มจำนวนครัวเรือนที่เรียกเก็บส่วย ญาติ ๆ ของทั้งคู่ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนนางในราชสำนักฮั่น
ในปี ค.ศ. 179 เทาเจียดได้เลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ ( "ชั่งชูลิ่ง") เทาเจียดเสียชีวิตในปี ค.ศ. 181 และได้รับการแต่งตั้งย้อนหลังให้เป็นขุนพลทหารม้าและรถศึก ( "เชอฉีเจียงจฺวิน")
คริสตจักรออร์ทอดอกซ์แห่งยูเครน
คริสตจักรออร์ทอดอกซ์แห่งยูเครน (, ; OCU) เป็นคริสตจักรหนึ่งของอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ที่มีการยอมรับสถานะออโทเซฟาลีโดยบางคริสตจักร และมีอาณาเขตหลักคือประเทศยูเครน ข้อมูลจากเดือนธันวาคม 2019 ระบุจำนวนสังฆมณฑลทั้งหมดภายใต้ OCU อยู๋ที่ 44 สังฆมณฑล
การจัดตั้งและการยอมรับสถานะออโทเซฟาลีของ OCU โดยคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ออโทเซฟาลีอื่นได้รับการตอต้านและมีความพยายามจะกดให้คริสตจักรอยู่ภายใต้คริสตจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซีย (อัครบิดรมอสโก) และรัฐบาลรัสเซีย
อารามโดมทองนักบุญมีคาเอล
อารามโดมทองนักบุญมีคาเอล (, ; St. Michael's Golden-Domed Monastery) เป็นอารามในเคียฟ เมืองหลวงของประเทศยูเครน อารามตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำนีเปอร์ติดกับทางตะวันออกเฉียงเหนือของอาสนวิหารนักบุญโซเฟียในย่านปอดิล
อรามสร้างขึ้นครั้งแรกในยุคกลางโดยสเวียตอปอลก์ที่ 2 ผู้นำชาวรุสเคียฟ ภายในอารามประกอบไปด้วยอาสนวิหาร, หอฉันนักบุญยอห์นผู้สูงส่ง ซึ่งสร้างในปี 1713, ประตูเอโกโนมิก (Economic Gates) ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1760 และหอระฆังซึ่งสร้างขึ้นในระหว่างประมาณปี 1716–1719 ภายนอกของสิ่งปลูกสร้างในอารามสร้างขึ้นใหม่ตามสถาปัตยกรรมบาโรกยูเครนในศตวรรษที่ 18 ในขณะที่ด้านในยังคงเป็นสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ อาสนวิหารหลังเดิมถูกสหภาพโซเวียตทุบทำลายในทศวรรษ 1930 ภายหลังได้มีการสร้างอาสนวิหารขึ้นใหม่หลังยูเครนได้รับเอกราชในปี 1991 และเปิดให้ใช้งานในปี 1999
St. Michael's Golden-Domed Monastery