pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ม้าต๋ง เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวจริง
เดิม ม้าต๋งเป็นนายทหารเล่าเจี้ยง ต่อมาเข้ากับซุนกวน ร่วมรบในศึกกวนอู และเป็นคนสั่งยิงธนูให้ฮองตงเสียชีวิต ซุนกวนเคยจะให้ม้าเซ็กเธาว์ของกวนอูให้ดูแลแต่ถูกปฏิเสธ ภายหลังถูกบิฮอง และเปาสูหยินลอบสังหาร เพื่อต้องการนำหัวกลับมาเข้าจ๊กก๊กเหมือนเดิม
ตามประวัติศาสตร์ไม่พบว่าถูกสังหาร แต่พบว่าได้รับใช้ง่อก๊กจนจบชีวิต
การแข่งขันเอเชียนเกมส์
เจ้าชายโยคิมแห่งเดนมาร์ก
ศุภชัย โพธิ์สุ
ศุภชัย โพธิ์สุ (เกิด: 1 มกราคม พ.ศ. 2501; ชื่อเล่น: แก้ว) เป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎรไทยคนที่ 2 อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม แกนนำกลุ่มเพื่อนเนวิน พรรคภูมิใจไทย
ศุภชัย โพธิ์สุ เกิดเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 เป็นบุตรของนายดี และ นางปาน โพธิ์สุ ศุภชัยเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะยากจน พ่อแม่ประกอบอาชีพเกษตรกร พำนักอยู่ที่บ้านแค ตำบลสามผง อำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม หลังจากนั้น เมื่อเขาอายุ 11 ปี พ่อของเขาได้เสียชีวิตลง เขาต้องอยู่กับแม่พร้อมกับพี่น้อง 7 คน ศุภชัยสมรสกับ นางพูนสุข มีบุตร 3 คน โดยบุตรสาวคนแรก คือ นางสาวศุภพานี โพธิ์สุ ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม
เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2519 เขาได้ออกไปร่วมการต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย โดยได้รับสมญาว่า สหายแสง หลังจากต่อสู้ได้ 4 ปี ไม่ประสบความสำเร็จในการเปลี่ยนแปลงประเทศ พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยล่มสลาย เขาจึงออกมามาสอบบรรจุเป็นข้าราชการครูโดยบรรจุสังกัด โรงเรียนบ้านท่าหนามแก้วตำบลพะทาย อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม ระหว่างปี พ.ศ. 2531 - พ.ศ. 2532
หลังจากนั้น เขาได้ลาออกมาลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งไม่ได้รับเลือก 3 ครั้ง
เขาจึงมาลงสมัครสมาชิกสภาจังหวัดนครพนม และได้รับการเลือกตั้ง ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาจังหวัด 1 สมัย จากนั้นได้มาสมัครผู้แทนราษฎรอีกครั้งหนึ่งเมื่อปี พ.ศ. 2544 ในนามพรรคความหวังใหม่ จนประสบความสำเร็จได้เป็นสมาชิกผู้แทนราษฏรครั้งแรก ต่อมา เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกผู้แทนราษฏรติดต่อกัน 3 สมัย หลังจากพรรคพลังประชาชนถูกยุบ ได้ออกมาร่วมกับเนวิน ชิดชอบ ได้ก่อตั้งพรรคภูมิใจไทย และได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในปี พ.ศ. 2552 -2554
ในการเลือกตั้งสมาชิกผู้แทนราษฏร พ.ศ. 2562 เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคภูมิใจไทย เขต 1 จังหวัดนครพนม และได้รับการลงมติจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสภาให้ดำรงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่สอง ด้วยคะแนน 256 เสียง
นอกจากนี้ยังมีชื่อว่า สหายแสง จากการเกิดเหตุวิวาทะกันระหว่างศุภชัย ซึ่งทำหน้าที่เป็นประธานในการประชุมกับ พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคเสรีรวมไทย ที่ยังยืนยันว่าจะอภิปราย พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี เกี่ยวกับการถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนการเข้ารับหน้าที่ไม่ครบถ้วน แต่ศุภชัยไม่อนุญาต
นายศุภชัย สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ศึกษาศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับ 2) (บริหารการศึกษา) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) (รัฐศาสตร์-การเมืองการปกครอง) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ตำแหน่งหน้าที่.
นายศุภชัย เป็นแกนนำกลุ่มเพื่อนเนวิน ที่ให้การสนับสนุนให้พรรคประชาธิปัตย์เป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล โดยสนับสนุนให้นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี หลังจากที่คณะรัฐมนตรีภายใต้การนำของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ต้องพ้นสภาพไปเนื่องจากศาลรัฐธรรมนูญมีมติยุบพรรคพลังประชาชน เมื่อปลายปี พ.ศ. 2551
นายศุภชัย โพธิ์สุ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ภายหลังจากที่พรรคภูมิใจไทยมีมติให้นายชาติชาย พุคยาภรณ์ พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรี เพื่อเปิดทางให้นายศุภชัย ดำรงตำแหน่งแทน ในระหว่างดำรงตำแหน่ง นายศุภชัย โพธิ์สุ ได้รับฉายาว่า "พี่แก้วไม่มีวันร้าว"
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 นายศุภชัยลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดนครพนม แต่แพ้ให้กับนายยุทธจักร เรืองวรบูรณ์ จากพรรคเพื่อไทย
ภายหลังจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎรมีมติเลือกศุภชัยให้ดำรงตำแหน่งรองประธานสภาคนที่ 2 โดยเอาชนะนายแพทย์ประสงค์ บูรณ์พงศ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคเสรีรวมไทย ด้วยคะแนนเสียง 256-239 เสียง
เอเชี่ยนเกมส์
เกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร
นายเกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร เป็นนักการเมือง​ชาวไทยเชื้อสายจีน​ ได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร​จังหวัด​พระนคร​ศรี​อยุธยา​ 5​ สมัยและได้เป็นรองหัวหน้าพรรคในนาม พรรคภูมิใจไทย อีกทั้ง​เคยเป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ​
นายเกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร เกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2506 ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา กรุงเทพ สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และวิทยาลัยกองทัพบก รุ่นที่ 44
เกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร เริ่มต้นเข้าสู่การเมืองโดยการลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในนามพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2548 ต่อมาได้ย้ายมากัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550
นายเกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร เคยดำรงตำแหน่งในการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในปี พ.ศ. 2541 ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2548 และได้รับโปรดเกล้าให้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 นายเกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร ได้ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งซ่อม หลังจากที่ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญมีมติ 7 ต่อ 1 ให้หมดสมาชิกภาพ เนื่องจากถือหุ้นในกิจการต้องห้ามตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 265 และมาตรา 48 รวมทั้งได้หุ้นมาหลังจากได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.แล้ว และในที่สุดนายเกื้อกูล ได้รับการเลือกตั้งกลับเข้ามาเป็น ส.ส. และได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมอีกครั้งเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2554
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และเป็น ส.ส.เพียงคนเดียวของพรรคชาติไทยพัฒนาที่ได้รับเลือกตั้งในจังหวัดนี้ ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2556 หลังการยุบสภาผู้แทนราษฎร เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเขต 1 ในสังกัดพรรคภูมิใจไทย
นางงามจักรวาล 2010
นางงามจักรวาล 2010  เป็นการจัดการประกวดครั้งที่ 59 จัดในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2553 (ตามเวลาในประเทศไทย) ณ มัณฑะเลย์บีชรีสอร์ทแอนด์คาสิโน ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา โดยเอสเตฟานิอา เฟร์นันเดซ นางงามจักรวาล 2009 จากประเทศเวเนซุเอลา มอบมงกุฎให้แก่ ฆิเมนา นาบาร์เรเต จากประเทศเม็กซิโก ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล 2010 โดยเป็นการชนะเลิศครั้งที่สองของประเทศเม็กซิโก
มี 83 ผู้เข้าประกวด ต่อไปนี้
หม่อมเจ้าจันทร์จรัสศรี ยุคล
หม่อมเจ้าทองเชื้อธรรมชาติ ทองแถม
หม่อมเจ้าทองเชื้อธรรมชาติ ทองแถม (17 สิงหาคม พ.ศ. 2427 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2476) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ประสูติแต่หม่อมเจ้าเม้า ทองแถม (ราชสกุลเดิม รองทรง; พระธิดาในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสิทธิสุขุมการ) เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2427 ทรงสำเร็จการศึกษาชั้นปริญญา B.A. จาก มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ และเป็นเนติบัณฑิตอังกฤษ
หม่อมเจ้าทองเชื้อธรรมชาติ ทรงเข้ารับราชการเป็นผู้พิพากษาศาลแพ่ง กระทรวงยุติธรรม จากนั้นทรงเป็นเลขานุการแผนกกฎหมายในกรมรถไฟหลวง ต่อมาจึงทรงเข้ารับราชการในกระทรวงเกษตราธิการ และทรงดำรงตำแหน่งเป็นอธิบดีกรมทะเบียนการค้า (กรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์) ระหว่างปี พ.ศ. 2469 - 2476
หม่อมเจ้าทองเชื้อธรรมชาติมีโสทรานุชา 4 องค์ คือ
หม่อมเจ้าทองเชื้อธรรมชาติ มีชายา 2 องค์ คือ หม่อมเจ้าพันธ์สิหิงค์ (ราชสกุลเดิม ทองใหญ่; 18 ธันวาคม พ.ศ. 2433 – 19 มกราคม พ.ศ. 2476) และหม่อมเจ้าข่ายทองถัก (ราชสกุลเดิม ทองใหญ่; เกิด 30 สิงหาคม พ.ศ. 2441) มีหม่อม 4 คน คือ หม่อมแสงมณี (สกุลเดิม วิริยสิริ), หม่อมทรัพย์ (สกุลเดิม พลวิเศษ), หม่อมศรี และหม่อมพิณ มีโอรสธิดารวม 14 คน
มหาอำมาตย์ตรี หม่อมเจ้าทองเชื้อธรรมชาติ ทองแถม ประชวรพระโรคพระหทัยพิการ ถึงชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 พระชนมายุ 49 ปี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานหีบทองทึบประกอบศพ เป็นพระเกียรติยศ
หม่อมเจ้าทองเชื้อธรรมชาติ มีชายา 2 องค์ คือ หม่อมเจ้าพันธ์สิหิงค์ (ราชสกุลเดิม ทองใหญ่; 18 ธันวาคม พ.ศ. 2433 – 19 มกราคม พ.ศ. 2476) และหม่อมเจ้าข่ายทองถัก (ราชสกุลเดิม ทองใหญ่; เกิด 30 สิงหาคม พ.ศ. 2441) มีหม่อม 4 คน คือ หม่อมแสงมณี (สกุลเดิม วิริยสิริ), หม่อมทรัพย์ (สกุลเดิม พลวิเศษ), หม่อมศรี และหม่อมพิณ มีโอรสธิดารวม 14 คน ดังนี้
โอรสธิดาที่เกิดแต่หม่อมเจ้าพันธ์สิหิงค์ มี 4 คน คือ
โอรสและธิดาที่เกิดแต่หม่อมเจ้าข่ายทองถัก มี 2 คน คือ
โอรสและธิดาที่เกิดแต่หม่อมแสงมณี มี 4 คน คือ
ธิดาที่เกิดจากหม่อมทรัพย์ มีดังนี้
โอรสที่เกิดจากหม่อมศรี มีดังนี้
โอรสที่เกิดจากหม่อมพิณ มีดังนี้
เจ้าชายสืบสายพระโลหิต
เจ้าชายสืบสายพระโลหิต  คือผู้ที่เป็นผู้สืบเชื้อสายที่ถูกต้องตามกฎหมายโดยตรงจากประมุขของประเทศ ในฝรั่งเศสตำแหน่ง “เจ้าชายสืบสายพระโลหิต” เป็นบรรดาศักดิ์สูงสุดในราชสำนักรองจากพระราชนิกุลที่ใกล้ชิดที่สุดของพระมหากษัตริย์ในสมัย “อองเซียง เรฌีม” และในสมัยราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู ตำแหน่ง “เจ้าชายสืบสายพระโลหิต” หรือ “เจ้าหญิงสืบสายพระโลหิต” เป็นตำแหน่งที่ใช้กับสมาชิกที่ถูกต้องตามกฎหมายของประมุขที่กำลังครองราชย์ ในยุโรปบางประเทศโดยเฉพาะในราชอาณาจักรฝรั่งเศสบรรดาศักดิ์นี้เป็นตำแหน่งเฉพาะตัวและใช้อย่างจำกัดกว่าบรรดาศักดิ์อื่นๆ
ตำแหน่ง “เจ้าชายสืบสายพระโลหิต” จำกัดใช้เฉพาะแต่ผู้ที่เป็นผู้สืบเชื้อสายทางบิดา (Patrilineality) ผู้ที่ถือตำแหน่งนี้มักจะใช้ตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งเอก แต่บางครั้งก็อาจจะใช้ตำแหน่งอื่นที่เฉพาะเจาะจงกว่าตำแหน่งนี้ก็ได้
มองซิเออร์พรินซ์.
“มองซิเออร์พรินซ์” เป็นบรรดาศักดิ์สำหรับ “เจ้าชายสืบสายพระโลหิตชั้นเอก”  ที่มักเป็นบรรดาศักดิ์ที่ถือโดยผู้มีอาวุโสสูงสุด (บุตรคนโต) ของราชวงศ์ผู้ที่มิใช่พระอนุชา, พระราชโอรส หรือพระราชนัดดาของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส หรือของโดแฟง (ผู้ที่ถือตำแหน่งนี้เป็นเชื้อพระวงศ์ ) ที่เป็นตำแหน่งที่เหนือกว่า “เจ้าชายสืบสายพระโลหิต” แต่พระโอรสองค์โตของพระราชโอรสองค์รองของพระมหากษัตริย์หรือของโดแฟงสามารถถือตำแหน่งนี้ได้ คือเป็นตำแหน่งสำหรับผู้ที่มิได้เป็นพระราชโอรสหรือพระราชธิดาของพระมหากษัตริย์  การใช้บรรดาศักดิ์ “เจ้าชายชั้นเอก” มิได้จำกัดความเกี่ยวดองกับพระมหากษัตริย์ที่กำลังทรงราชย์อยู่ แต่ต้องมีคุณสมบัติเป็นเชื้อพระวงศ์ แม้ว่าอาจจะเป็นเพียงเชื้อพระวงศ์ห่างๆ ก็ตาม (เช่นในกรณีของความสัมพันธ์ระหว่างผู้สำเร็จราชการแผ่นดินฟิลลิปที่ 2 ดยุคแห่งออร์เลอองส์กับพระเจ้าหลุยส์ที่ 15) แต่ก็มีข้อยกเว้นที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1785 เมื่อยุติการเป็นตำแหน่งตลอดชีพไปเป็นตำแหน่งที่มอบให้แก่เจ้าองค์ใดที่กลายมาเป็นพระญาติที่ใกล้ชิดที่สุดของราชบัลลังก์โดยไม่ต้องเป็นเชื้อพระวงศ์ หรือ พระราชโอรสหรือพระราชธิดาของพระมหากษัตริย์ (เช่นในกรณีของ"หลุยส์-อองตวน ดยุคแห่งอองกูเลม") ซึ่งตามสิทธิแล้วก็ควรจะเป็น “เจ้าชายชั้นเอก”แต่ไม่ได้รับผลประโยชน์ซึ่งตามปกติแล้วมากับตำแหน่ง
“เจ้าชายชั้นเอก” เป็นบรรดาศักดิ์ที่ประกอบด้วยอภิสิทธิ์ต่างๆ ที่รวมทั้งสิทธิในการได้รับค่าใช้จ่ายสำหรับการรักษาฐานะจากหลวง และเป็นบรรดาศักดิ์ตลอดชีพ การกำเนิดของเจ้าองค์โตที่มีสิทธิเป็น “เจ้าชายชั้นเอก” มิได้เป็นการลดฐานะของผู้ที่ถือตำแหน่งอยู่แล้ว เช่น “มองซิเออร์พรินซ์” เป็นบรรดาศักดิ์ที่ถือโดยพรินซ์แห่งคองเดเป็นเวลากว่าหนึ่งร้อยปี การใช้บรรดาศักดิ์ตกไปเป็นของราชวงศ์ออร์เลอองส์ในปี ค.ศ. 1709 แต่ก็แทบจะไม่ได้ใช้กัน
เจ้าชายสืบสายพระโลหิตชั้นเอก, ค.ศ. 1465-ค.ศ. 1830
"ราชวงศ์วาลัวส์"
"ราชวงศ์บูร์บอง-ลามาร์ช"
"ราชวงศ์บูร์บอง"
"ราชวงศ์บูร์บอง-คองเด"
"ราชวงศ์ออร์เลอองส์"
มาดามพรินเซส.
“มาดามพรินเซส” เป็นตำแหน่งภรรยาของ “มองซิเออร์พรินซ์” ดัชเชส/พรินเซสที่มีสิทธิในการใชบรรดาศักดิ์นี้ก็ได้แก่:
มองซิเออร์ดยุค.
“มองซิเออร์ดยุค” เป็นบรรดาศักดิ์สำหรับบุตรชายคนโตของพรินซ์แห่งคองเด เดิมได้บรรดาศักดิ์ “duc d'Enghien” แต่มาเปลี่ยนในปี ค.ศ. 1709 เมื่อคองเดสูญเสียบรรดาศักดิ์ “เจ้าชายสืบสายพระโลหิตชั้นเอก” หลังจากนั้นบรรดาศักดิ์สำหรับบุตรชายคนโตก็เปลี่ยนเป็น “ดยุคแห่งบูร์บอง” และบุตรชายคนโตของบุตรชายคนโตของพรินซ์แห่งคองเด (หลาน) ก็เป็น “duc d'Enghien”
มาดามดัชเชส.
“มาดามดัชเชส” เป็นตำแหน่งของภรรยาของ “มองซิเออร์ดยุค” ผู้ดำรงบรรดาศักดิ์ผู้มีชื่อเสียงที่สุดคือ:
“มาดามดัชเชส” คนอื่นๆ ก็ได้แก่:
มองซิเออร์เคานท์.
“มองซิเออร์เคานท์” เป็นตำแหน่งประมุขของสาขารองของราชวงศ์บูร์บอง, เคานท์แห่งซัวซองส์ บรรดาศักดิ์นี้ก็เช่นเดียวกันกับบรรดาศักดิ์พรินซ์แห่งคองตี ที่สืบเชื้อสายมาจากพรินซ์แห่งคองเด ที่เริ่มขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1566 เมื่อมอบให้กับชาร์ลส์แห่งบูร์บองบุตรคนที่สองของหลุยส์แห่งบูร์บอง พรินซ์แห่งคองเดผู้ทรงเป็น พรินซ์แห่งคองเด คนแรก
พรินซ์แห่งคองเดคนแรกมีบุตรชายสามคน:
เคานท์แห่งซัวซองส์คนที่สองเสียชีวิตโดยไม่มีทายาท บรรดาศักดิ์จึงตกไปเป็นของน้องสาวคนรอง มารี เดอ บูร์บอง-คองเด ภรรยาของทอมัส ฟรองซัวส์ พรินซ์แห่งคาริยองแห่งราชวงศ์ซาวอย มารีจึงเป็นที่รู้จักกันว่า "มาดามเคานเทสแห่งซัวซองส์" เมื่อมารีเสียชีวิตตำแหน่งก็ตกไปเป็นของบุตรชายคนที่สอง โจเซฟ-เอมมานูเอล พรินซ์แห่งซาวอย-คาริยอง (ค.ศ. 1631-ค.ศ. 1656) และต่อมาไปเป็นของบุตรชายคนที่สามเออแฌง-ฟรองซัวส์ พรินซ์แห่งซาวอย-คาริยอง เออแฌงสมรสกับโอลิมเปีย มันชินิหลานของคาร์ดินัลมาซาแรง โอลิมเปียจึงเป็นที่รู้จักกันว่า "มาดามเคานเทสแห่งซัวซองส์" เช่นเดียวกับมารดาของสามี เมื่อสามีเสียชีวิตบรรดาศักดิ์ก็ตกไปเป็นของบุตรชายคนโตหลุยส์-ทอมัส พรินซ์แห่งซาวอย-คาริยองผู้เป็นพี่ชายของนายพลผู้มีชื่อเสียงของออสเตรียเจ้าชายยูจีนแห่งซาวอย ตำแหน่งซัวซองส์มาสิ้นสุดลงเมื่อ เออแฌง-ฌอง-ฟรองซัวส์เดอซาวอย-คาริยอง เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1734
มาดามเคานเทส.
“มาดามเคานเทส” เป็นบรรดาศักดิ์ของภรรยาของ “มองซิเออร์เคานท์” ตัวอย่างผู้ถือตำแหน่งก็ได้แก่
มาดามพรินเซสหม้าย.
“มาดามพรินเซสหม้าย”  เป็นบรรดาศักดิ์ของภรรยาของ “พรินซ์แห่งคองตี” ที่สามีเสียชีวิตไปแล้ว ถ้ามีหลายคนก็จะเรียงลำดับด้วยหมายเลข ระหว่างปี ค.ศ. 1727 ถึงปี ค.ศ. 1732 ก็มีภรรยาหม้ายของพรินซ์แห่งคองตีถึงสามคนที่รวมทั้ง:
พระราชโอรสธิดาตามกฎหมาย.
พระราชโอรสธิดาที่ถูกต้องตามกฎหมายของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส และของชายในราชวงศ์ใช้นามสกุลตามสาขาของตระกูลคาเปต์ที่เป็นของพระราชบิดาหรือบิดาเช่นหลุยส์-โอกุสต์เดอบูร์บอง ดยุคแห่งแมนผู้เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 กับพระสนม|มาดามเดอมองเตสปอง หลังจากที่ทำให้เป็นบุตรที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วก็จะได้รับบรรดาศักดิ์จากดินแดนที่เป็นของบิดา ส่วนบุตรีก็จะได้รับตำแหน่งเป็น "มาดมัวเซลล์แห่ง X"
ถ้าเป็นบุตรที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายก็จะใช้นามสกุลตามแต่ที่พระมหากษัตริย์จะพระราชทานซึ่งอาจจะเป็นหรือไม่เป็นราชตระกูลก็ได้ เด็กที่เป็นลูกนอกกฎหมายไม่ถือว่าเป็น "เชื้อพระวงศ์" (fils de France) แต่ถ้าได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นให้ถูกกฎหมาย พระมหากษัตริย์อาจจะพระราชทานบรรดาศักดิ์เกือบเท่าเทียมหรือเท่าเทียม "เจ้าชายสืบสายพระโลหิต" ก็ได้
Prince du Sang
Prince of the blood
First Prince of the Blood
GDDR
GDDR (Graphics Double Data Rate) คือ แรมที่ออกแบบมาเพื่อการ์ดจอโดยเฉพาะ
GDDR เป็นหน่วยความจำที่พัฒนามาจาก DDR เพื่อให้มีความสามารถเพิ่มขึ้นสำหรับนำไปใช้งานด้าน graphics ซึ่งกินไฟน้อยลง ร้อนน้อยลง ความถี่สูงมากขึ้นฯลฯ
ปัจจุบันสมรรถนะของ GPU ขึ้นอยู่กับอัตราการรับส่งข้อมูลระหว่างระบบคอมพิวเตอร์กับ GPU เป็นหลัก ซึ่งก็คือจะถูกจำกัดด้วยแบนด์วิธของอินเตอร์เฟสและขนาดของ GPU นั่นเอง ดังนั้น GDDR คือเทคโนโลยีหน่วยความจำที่มีความเร็วและแบนด์วิธสูงนั้นเป็นหนึ่งในตัวแปรสำคัญที่มาช่วยขยายความสามารถของกราฟิกโปรเซสเซอร์ (GPU) ให้มีประสิทธิภาพและคุณภาพในการแสดงผลดียิ่งขึ้น
หลุยส์ ฟิลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
หลุยส์ ฟีลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง  (13 เมษายน ค.ศ. 1747 - 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1793) หลุยส์ ฟีลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง ผู้เป็นดยุกแห่งออร์เลอ็ององค์ที่ 5 เป็นขุนนางชาวฝรั่งเศสของสายย่อยของราชวงศ์บูร์บงซึ่งเป็นราชวงศ์ที่ครองฝรั่งเศสอยู่ในขณะนั้น หลุยส์ ฟีลิปเป็นผู้สนับสนุนการปฏิวัติฝรั่งเศสอย่างขันแข็งและเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น “ฟีลิป เอกาลีเต” (Philippe Égalité) แต่กระนั้นก็ยังตกเป็นเหยื่อของการถูกประหารชีวิตโดยกิโยตีนระหว่างสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
ลูกชายของหลุยส์ ฟิลิปป์ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศสหลังจากการปฏิวัติเดือนกรกฎาคมในปี ค.ศ. 1830 หลังจากการสนับสนุนการปฏิวัติคำว่าฝ่ายออร์เลอ็องนิสต์กลายมามีความหมายถึงขบวนการที่สนับสนุนระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
Louis Philippe II, Duke of Orléans
แบล็กเมซา (รัฐโอคลาโฮมา)
แบล็กเมซา  เป็นภูเขายอดราบ (mesa) ที่ต่อจาก เมซาเดมายา ในรัฐโคโลราโดไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 45 กิโลเมตร ตามฝั่งแม่น้ำซิมาร์รอน ตัดผ่านเขตรัฐนิวเม็กซิโกทางตะวันออกเฉียงเหนือ สิ้นสุดที่บรรจบของแม่น้ำซิมาร์รอนและแม่น้ำคาร์ริโซบริเวณใกล้กับเมืองเคนทัน ในโอคลาโฮมาแพนแฮนเดิล จุดที่สูงที่สุดมีความสูง 1,737 เมตร จุดนี้ตั้งอยู่ในรัฐโคโลราโด ส่วนจุดที่สูงที่สุดในรัฐนิวเม็กซิโกสูง 1,597 เมตร และในบริเวณทิศตะวันตกเฉียงเหนือของซิมาร์รอนเคาน์ตี รัฐโอคลาโฮมา 1,516 เมตร ซึ่งเป็นจุดที่สูงที่สุดของรัฐ ภูเขายอดตัดแบล็กเมซาเป็นภูเขาหินบะซอลท์ ทอดตัวยาวกว่า 90 กิโลเมตร และยกตัวสูงขี้นจากพื้นที่รอบข้างประมาณ 180 เมตร เชื่อกันว่ายอดภูเขาได้กำเนิดขึ้นเมื่อหลายล้านปีก่อน เมื่อหินลาวาสีดำได้ปกคลุมยอดในรัฐโอคลาโฮมาพื้นที่ภูเขาแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งรัฐแบล็กเมซา และเขตสงวนธรรมชาติแบล็กเมซา
หลุยส์ มารี อาเดลาอีด เดอ บูร์บง
หลุยส์ มารี อาเดลาอีด เดอ บูร์บง ดัชเชสแห่งออร์เลอ็อง (; 13 มีนาคม ค.ศ. 1753 - 23 มิถุนายน ค.ศ. 1821) เป็นภรรยาของผู้ถูก "สำเร็จโทษ" ฟีลิป เอกาลีเต และเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส หลุยส์ มารี อาเดลาอีดเป็นบุตรีของหลุยส์ ฌ็อง มารี เดอ บูร์บง ดุ๊กแห่งป็องเตียฟวร์ และมารีอา เตเรซา เดสเตแห่งโมเดนา หลังจากการเสียชีวิตของพี่ชาย หลุยส์ อาแล็กซ็องดร์ เดอ บูร์บง หลุยส์ มารี อาเดลาอีดก็กลายเป็นทายาทที่มั่งคั่งที่สุดในฝรั่งเศสก่อนการปฏิวัติ หลุยส์ มารี อาเดลาอีดเป็นพี่สะใภ้ของเจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งซาวอย และมีความสัมพันธ์อันดีกับมารี อ็องตัวแน็ต และเป็นผู้อุปถัมภ์คนแรก ๆ ของเอลีซาแบ็ต-หลุยส์ วีเฌ-เลอเบริง หลุยส์ มารี อาเดลาอีดเป็นสมาชิกคนสุดท้ายของตระกูลบูร์บง-ป็องเตียฟวร์
Louise Marie Adélaïde de Bourbon
Louise Marie Adélaïde de Bourbon-Penthièvre
แยกศรีอุดม
แยกศรีอุดม หรือแยกหนองบอน หรือแยกสุขุมวิท 103 เป็นสี่แยกจุดตัดถนนศรีนครินทร์, ถนนอุดมสุข (สุขุมวิท 103) และถนนเฉลิมพระเกียรติ ร.9 ในพื้นที่แขวงบางบอน เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร
ชื่อ ศรีอุดม มาจากคำว่า ศรี ของถนนศรีนครินทร์ และ อุดม ของถนนอุดมสุข เนื่องจาก เป็นจุดเชื่อมต่อกันของทั้ง 2 ถนนนั่นเอง
มีสะพานลอยรถยนต์ข้ามทางแยกตามแนวถนนอุดมสุขและถนนเฉลิมพระเกียรติ ร.9 และอุโมงค์ลอดทางแยกตามแนวถนนศรีนครินทร์ นอกจากนี้ยังมีแนวเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีเหลืองเลียบแนวอุโมงค์ โดยมีตัวสถานีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของแยก
อริสโตฟานเนส
อริสโตฟานีส หรือ แอริสตอฟานีส (; , ; c. 446 – c. 386 ก่อนคริสตกาล) เป็นนักประพันธ์บทละครชวนหัว (สุขนาฏกรรม) สมัยกรีซยุคคลาสสิค มีชีวิตอยู่ราวช่วงปีที่ 446-386 ก่อนคริสตกาล อริสโตฟานีสประพันธ์บทละครไว้ทั้งสิ้น 40 เรื่อง แต่ตกทอดมาถึงปัจจุบันโดนสมบูรณ์เพียง 11 เรื่อง นอกนั้นเป็นเพียงชิ้นส่วนพาไพรัสที่ส่วนใหญ่ขาดหายไป งานของอริสโตฟานีสเหล่านี้เป็นตัวอย่างเท่าที่เรามีเกี่ยวกับประเภทของงานสุขนาฏกรรมที่เรียกว่า Old Comedy ท่านได้รับฉายาว่าเป็น "บิดาแห่งสุขนาฏกรรม"
กล่าวกันว่างานของอริสโตฟานีสให้ข้อมูลเกี่ยวกับเอเธนส์โบราณได้น่าเชื่อถือยิ่งกว่านักเขียนคนใดๆ ความสามารถของเขาในการเยาะเย้ยถากถาง เป็นที่ยำเกรงและรับทราบกันในผู้มีอิทธิพลร่วมสมัย เพลโตชี้ลงไปว่าบทละครเรื่อง "เมฆ" (The Clouds) เป็นการหมิ่นประมาทโดยการโฆษณาที่ทำให้โสเครตีสต้องถูกพิจารณาคดี และถูกตัดสินลงโทษประหารชีวิต แม้ว่าจะมีงานเสียดสีล้อเลียนตัวโสเครตีส จากนักประพันธ์เชิงเสียดสี (satirical) รายอื่นก็ตาม
อริสโตฟานีสมีชีวิตผ่านช่วงเวลาที่เอเธนส์ประสบวิกฤติทางการเมืองอย่างต่อเนื่อง ทั้งหายนะจากสงครามเพโลพอนนีเซียน (ซึ่งเอเธนส์เป็นฝ่ายแพ้) การปฏิวัติของกลุ่มคณาธิปไตยสองครั้ง และการกู้คืนระบอบประชาธิปไตยสองครั้ง โสเครตีสถูกพิพากษาในข้อหาอาชญากรรมทางความคิด และยูริพิดีสต้องเนรเทศตัวเองไปตายที่เมืองอื่น ด้วยเหตุนี้จึงมีผู้เชื่อว่าแม้งานของอริสโตฟานีสจะแดกดันหรือเสียดสีเรื่องการเมืองอยู่เป็นนิตย์ แต่ตัวท่านนักประพันธ์เองคงจะไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องในทางการเมืองมากนัก
เมื่อเปรียบเทียบกับนาฏศิลปินโศกนาฏกรรมอย่าง ซอโฟคลีส และยูริพิดีสแล้ว อริสโตฟานีสมีส่วนช่วยพัฒนาศิลปะการละครในยุคต่อไปมากกว่า ทั้งนี้เพราะซอโฟคลีส กับยูริพิดีส ถึงแก่กรรมลงในช่วงปลายสงครามเพโลพอนนีเซียน ทำให้ศิลปะของละครโศกนาฏกรรมหยุดพัฒนาไปเสีย แต่การละครสุขนาฏกรรมยังมีการวิวัฒนาการต่อมาเรื่อยๆ แม้หลังเอเธนส์จะพ่ายแพ้สงคราม ซึ่งสาเหตุหนึ่งเป็นเพราะการที่ปรมาจารย์ละครชวนหัวอย่างอริสโตฟานีส ยังมีชีวิตอยู่ต่อมานานพอที่จะช่วยศิลปินรุ่นหลังพัฒนาต่อยอดศิลปะแขนงนี้
ราชอาณาจักรลอมบาร์เดีย-เวนิส
ราชอาณาจักรลอมบาร์เดีย-เวนิส (; ; ; ) เป็นราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของคาบสมุทรอิตาลีที่เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย ราชอาณาจักรก่อตั้งขึ้นหลังจากความพ่ายแพ้ของนโปเลียนตามความตกลงในการประชุมแห่งเวียนนาเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1815 และมาสิ้นสุดลงเมื่อบริเวณสุดท้ายถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอิตาลีใน ค.ศ. 1866
การประชุมแห่งเวียนนารวมดินแดนที่เป็นของลอมบาร์เดีย (ที่ปกครองโดยราชวงศ์ฮาพส์บวร์คมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 และโดยสาขาออสเตรียของตระกูลระหว่าง ค.ศ. 1713 ถึง ค.ศ. 1796) เข้ากับสาธารณรัฐเวนิส (ที่ปกครองเป็นช่วง ๆ โดยออสเตรียมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1797) เข้าเป็นรัฐเดียวกันภาพใต้การปกครองฮาพส์บวร์คออสเตรีย
Kingdom of Lombardy–Venetia
Kingdom of Lombardy-Venetia
ราชอาณาจักรลอมบาร์ดี–เวเนเชีย
Lombardy-Venetia
ลอมบาร์ดี-เวเนเชีย
Kingdom of Lombardy and Venetia
วัดยางทอง (อำเภอเมืองสงขลา)
วัดยางทอง ตั้งอยู่ในตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 1 ถนนนางงาม ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา มีเนื้อที่ประมาณ 4 ไร่ โดยมี
วัดยางทอง เป็นที่ตั้งของบ่อยาง ห่างจากเสาหลักเมืองสงขลาไปทางทิศเหนือไม่มากนัก ซึ่งเป็นชื่อท้องถิ่นของที่ตั้งเมืองสงขลา จากพงศาวดารเมืองสงขลาว่า ในรัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ไทยยังคงรบกับพม่า เมื่อเกิดสงครามเก้าทัพ พม่าได้บุกมาทางถลางหรือภูเก็ต กองทัพเมืองสงขลาจึงได้ยกไปช่วย หลังจากเสร็จศึกเก้าทัพแล้วเจ้าเมืองสงขลาก็ได้สร้างอุโบสถวัดยางทอง (ทำนองสร้างบุญล้างบาป) จึงคาดหมายว่าวัดยางทองน่าจะมีอยู่ก่อนกรุงรัตนโกสินทร์ หรือคงจะมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ 1 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง และกุฏิ 5 หลัง ซึ่งเสนาสนะเหล่านี้ เก่าที่สุดคือกุฏิที่ผู้เขียนอยู่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 นอกนั้นเกือบทั้งหมดสร้างมาไม่เกิน 20 ปี แต่เมื่อขุดดินลงไปภายในวัด จะเจอก้อนอิฐในสมัยต่าง ๆ ทับถมอยู่หนาแน่นและทั่วไป
แฟนตาเซีย (ภาพยนตร์)
แฟนตาเซีย 2000
รอย อี. ดิสนีย์
รอย เอ็ดเวิร์ด ดิสนีย์ (10 มกราคม ค.ศ. 1930 - 16 ธันวาคม ค.ศ. 2009) ผู้บริหารสูงสุดของเดอะวอลต์ดิสนีย์ เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ในดิสนีย์ (มากกว่า 16 ล้านหุ้น หรือประมาณ 1%) เป็นบุตรชายของรอย โอลิเวอร์ ดิสนีย์ (รอย โอ. ดิสนีย์) พี่ชายของวอลต์ ดิสนีย์ซึ่งเป็นผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท เขาเข้าร่วมงานกับบริษัทตั้งแต่ปี 1954 และได้รับเลือกเป็นหนึ่งในคณะกรรมการบริหารบริษัทตั้งแต่ปี 1967
รอย อี. ดิสนีย์ เป็นผู้อยู่เบื้องหลังการขับซีอีโอของดิสนีย์ 2 คนออกจากตำแหน่ง คือ รอน มิลเลอร์ ในปี 1984 และไมเคิล ไอสเนอร์ ในปี 2005 เขาเป็นคนในตระกูลดิสนีย์คนสุดท้าย ที่ยังมีอิทธิพลอยู่ในบริษัท
รอย ดิสนีย์
รอย ดิสนีย์  สามารถหมายถึง
รอย เอ็ดเวิร์ด ดิสนีย์
รอย เอดเวิร์ด ดิสนีย์
สถานีตลิ่งชัน
สถานีตลิ่งชัน เป็นสถานีรถไฟทางไกลสายใต้ และรถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี ตั้งอยู่ในซอยฉิมพลี 12 แขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
สถานีรถไฟชุมทางตลิ่งชัน.
สถานีรถไฟชุมทางตลิ่งชัน  เป็นสถานีรถไฟชั้น 2 ของทางรถไฟสายใต้ อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟธนบุรี/สถานีรถไฟบางบำหรุ และ สถานีรถไฟศาลาธรรมสพน์ โดยห่างจากสถานีรถไฟธนบุรีเป็นระยะทาง 5.21 กิโลเมตร ใช้สัญญาณแบบไฟสีสามท่า ประแจกลไฟฟ้า ชนิดบังคับสัมพันธ์ด้วยรีเลย์ และสัญญาณไฟสี ตัวย่อของสถานีคือ ตช.
สถานีรถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี สถานีตลิ่งชัน.
สถานีตลิ่งชัน (; รหัสสถานี: RW06) เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564
เนื่องจากเป็นสถานีปลายทาง และเปิดใช้ชานชาลาที่ 1 เพียงชานชาลาเดียว ขบวนรถที่มาจากสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์จะเข้าจอดที่ชานชาลาที่ 1 จากนั้นผู้โดยสารที่มาจากสถานีรายทางจะต้องลงจากขบวนรถทั้งหมด และผู้โดยสารที่จะโดยสารไปยังสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์จะใช้ชานชาลาร่วมกับผู้โดยสารที่เดินทางมาจากสถานีรายทาง โดยผู้โดยสารที่จะโดยสารไปยังสถานีอื่น ๆ จะต้องรอจนกว่าผู้โดยสารที่มาจากสถานีรายทางออกจากขบวนรถทั้งหมด และรอให้เจ้าหน้าที่ทำการตรวจสอบสภาพรถไฟฟ้าให้เรียบร้อยเสียก่อน จากนั้นขบวนรถไฟฟ้าจะออกจากสถานีเพื่อสับรางเข้าสู่สถานีบางบำหรุต่อไป
สถานีแห่งนี้เป็นสถานีระดับดิน ชานชาลาเกาะกลางแบบแยก (island platform station) ขนาดมาตรฐานยาว 230 เมตร เพื่อรองรับส่วนต่อขยายช่วงตลิ่งชัน-ศิริราช ลักษณะโดยรวมแตกต่างจากสถานีหลักหก เนื่องจากมีทางลอดระหว่างอาคารผู้โดยสารและชานชาลาที่ชั้นใต้ดินแทนการสร้างชั้นจำหน่ายบัตรโดยสารคร่อมชานชาลา
ในอนาคต สถานีแห่งนี้จะกลายเป็นสถานีชุมทางระหว่างสายหลักและสายแยกธนบุรี-ศิริราช และในอนาคตยังจะเชื่อมต่อกับสถานีตลิ่งชันอีกแห่งหนึ่งของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลมตามแนวถนนราชพฤกษ์
บีบี
รอย โอ. ดิสนีย์
รอย โอลิเวอร์ ดิสนีย์ (24 มิถุนายน ค.ศ. 1893 - 20 ธันวาคม ค.ศ. 1971) เป็นพี่ชายของวอลต์ ดิสนีย์ ทั้งสองเป็นผู้ร่วมกันก่อตั้งดิสนีย์บราเธอร์สการ์ตูนสตูดิโอ ในปี ค.ศ. 1923 ซึ่งปัจจุบันคือ เดอะวอลต์ดิสนีย์ โดยรอยเป็นผู้บริหารด้านการเงินของบริษัท มีหน้าที่หาเงินทุนมาสนับสนุนการสร้างสรรค์ผลงานของผู้เป็นน้องชาย โดยดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งบริษัท (1923-1971) ดำรงตำแหน่งประธานบริษัท (president) ตั้งแต่ปี 1945 และตำแหน่งประธานกรรมการ (chairman) หลังจากวอลต์ ดิสนีย์ เสียชีวิตเมื่อปี 1966
หลังจากวอลต์ ดิสนีย์เสียชีวิต รอย ดิสนีย์ ได้เลื่อนเวลาการปลดเกษียณของตัวเอง เพื่อดูแลโครงการก่อสร้างสวนสนุกดิสนีย์แลนด์แห่งที่สอง ที่ออร์แลนโด รัฐฟลอริดา ปัจจุบันคือ วอลต์ดิสนีย์เวิลด์รีสอร์ต
รอย โอ. ดิสนีย์ เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1971 อายุ 78 ปี บุตรชายคนเดียว ของเขา คือ รอย เอ็ดเวิร์ด ดิสนีย์ ได้เข้าดูแลกิจการต่อ
รอย โอลิเวอร์ ดิสนีย์
แมวรัตนกำพล
สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเกาหลี
จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น
เซอร์ไวเวอร์ 20
Humanity - Hour 1
ทีมผสมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
ทีมผสม เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 1904 (พ.ศ. 2447) ที่เมืองเซนต์หลุยส์ สหรัฐ ระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม - 23 พฤสจิกายน พ.ศ. 2447 นักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน คน ใน ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ทีมผสมได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 2 เหรียญ
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908
ประเทศกรีซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 4 ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 เมษายน - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2451 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกรีซเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 20 คน ใน ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกรีซได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 4 เหรียญ
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908