pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วลาดิเมียร์ คลิทช์โก
ขัณฑสกร (ยา)
ขัณฑสกร เป็นเครื่องยาไทยอย่างหนึ่ง ปรากฏในคัมภีร์ยาไทยโบราณ สมุดข่อยหรือแผ่นหินสลักที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ซึ่งสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 นอกจากนี้ ยังปรากฏในตำราโอสถพระนารายณ์ สมัยกรุงศรีอยุธยา
ในตำรายาไทยระบุไว้ว่า ขัณฑสกรมีหลายชนิดและมีแหล่งกำเนิดที่แตกต่างกัน ดังนี้:
ฟีเดลีโอ
ฟีเดลีโอ, โอปุสที่ 72 (Fidelio, Op. 72) หรือ ลีโอนอร์ (Leonore) เป็นอุปรากรภาษาเยอรมันความยาว 2 องก์ แต่งโดยลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟินในปี ค.ศ. 1805 คำร้องภาษาเยอรมันโดย Joseph Sonnleithner ดัดแปลงจากบทละครต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสของ Jean-Nicolas Bouilly ซึ่งเคยถูกนำมาแสดงเป็นอุปรากรภาษาฝรั่งเศส ชื่อ "Léonore, ou L’amour conjugal" ในปี ค.ศ. 1798 และอุปรากรภาษาอิตาลี ชื่อ "Leonora" ในปี ค.ศ. 1804 ผลงานชิ้นนี้เป็นอุปรากรเพียงชิ้นเดียวที่เบโทเฟินแต่งขึ้น
เนื่อเรื่องกล่าวถึงความเสียสละของหญิงสาวชื่อ ลีโอนอร์ (Leonore) ซึ่งสามีของเธอชื่อ ฟลอเรสทาน (Florestan) เป็นนักโทษการเมืองที่ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ลีโอนอร์ปลอมตัวเป็นผู้คุมนักโทษชื่อ ฟีเดลีโอ และแอบเข้าไปช่วยให้สามีของเธอได้รับอิสรภาพ เรื่องราวในเรื่องเกิดขึ้นที่คาบสมุทรไอบีเรีย ในสเปน
อุปรากรเรื่องนี้ออกแสดงครั้งแรกที่โรงละคร Theater an der Wien เวียนนา เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1805 ซึ่งในขณะนั้นตกอยู่ภายใต้การยึดครองของทหารฝรั่งเศสโดยการนำของนโปเลียน โดยในการแสดงครั้งแรกเป็นอุปรากรความยาว 3 องก์ แต่เนื่องจากเนื้อหาเกี่ยวข้องกับการเมือง ต่อมาเบโทเฟินจึงได้ตัดทอนความยาวเหลือเพียง 2 องก์ และแต่งท่อนโอเวอร์เชอร์ขึ้นมาใหม่ ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม และ 10 เมษายน ค.ศ. 1806
ต่อมาในปี ค.ศ. 1814 เบโทเฟินได้ปรับปรุงอุปรากรเรื่องนี้อีกครั้ง ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1814 ที่โรงละคร Theater am Kärntnertor เวียนนา
Chaos;Head
Dragon Warrior III
Resident Evil Outbreak File
แกแล็คซี่ แองเจล
โคลัมเบีย เรคคอร์ดส
เอมิ มาเรีย
เอมิ มาเรีย  เกิด 9 มิถุนายน ค.ศ. 1987 นักร้องและนักแต่งเพลงเพลงอาร์แอนด์บีชาวญี่ปุ่น โดยได้ออกผลงานเป็นอีพีครั้งแรกในปี ค.ศ. 2007 คือ "Between the Music"
เอมิ มาเรีย เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1987 ที่ประเทศปาปัวนิวกินี บิดาเป็นชาวปาปัวนิวกินี ส่วนมารดาเป็นชาวญี่ปุ่น เธออาศัยอยู่ในประเทศปาปัวนิวกินีจนกระทั่งเธอมีอายุได้ 5 ขวบ มารดาจึงได้พาเธอกลับมาอาศัยในโกเบ ประเทศญี่ปุ่น
แรกเริ่ม เธอได้ฟังเพลงแนวอาร์แอนด์บีเมื่อเธอมีอายุได้ 6 ขวบจากพี่สาวของเธอ โดยเธอได้สนใจศิลปินอาร์แอนด์บี เช่น เจเน็ต แจ็กสัน, ไมเคิล แจ็กสัน และเคซีแอนด์โจโจ ด้วยอิทธิพลดังกล่าวเธอจึงเริ่มเขียนเนื้อเพลงเองตั้งแต่ที่เธอศีกษาอยู่ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จนเมื่อเธออยู่ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเธอเขียนเพลง และผลิตแผ่นเสียงของเธอเอง ต่อมาเธอได้มีส่วนร่วมในเอ็มทีวีสตาร์ทัวร์ และเริ่มร้องเพลงแถบคันไซตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 จนในปี ค.ศ. 2007 เธอได้ปรากฏในอัลบั้มเพลงที่ร้องร่วมกับนักร้องชาวญี่ปุ่น ได้แก่ ซีดา (Seeda) และเอ็มซีโมกกี (MC Moggy)
ในปี ค.ศ. 2007 เอมิได้ออกผลงานอีพีชุดแรกคือ "Between the Music" กับค่าย Freest Inc. ซึ่งเป็นเพลงที่เอมิแต่งขึ้นมาเอง เธอได้ออกเพลง "I Gotta (Summer Kiss)" ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ถูกคัดเลือกโดยไอทูนส์ประเทศญี่ปุ่นประจำสัปดาห์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2008
เธอได้ออกผลงานเพลงดิจิทัลซิงเกิล เพลง "One Way Love" กับค่ายวิกเตอร์เอนเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งในช่วงนี้เธอถูกจับตามองจากเพลง "Luv Is..." ที่เธอร้องกับ Jay'ed นักร้องญี่ป่นลูกครึ่งญี่ปุ่น-นิวซีแลนด์ ซึ่งเขาติดอันดับ 10 อัลบั้มเพลงที่มีชื่อเสียง ในเดือนธันวาคม เธอได้ติดอันดับหนึ่งในสิบเพลงฮิต เธอได้ร่วมร้องเพลงกับซีดา (Seeda) ในเพลง "Wisdom" และติดชาร์ตอันดับที่ 8 หลังเธอออกจำหน่ายซิงเกิล "Show Me Your Love" ในปี ค.ศ. 2010 เธอได้ออกอัลบั้ม Contrast ซึ่งเป็นอัลบั้มที่สองของเธอ
มิชาล มาติโชวิค
มิชาล มาติโชวิค เป็นศิลปินชาวโปแลนด์
ชีวประวัติและผลงาน.
มิชาล มาติโชวิค เกิดและโตที่เมืองลับบลิน ประเทศโปแลนด์ ในปี 2005 เขาได้ย้ายไปอยู่ที่ลอนดอน (London) ประเทศอังกฤษ (United Kingdom) เขาได้เริ่มเรียนที่มหาวิทยาลัยศิลป์แห่งศิลป์ลอนดอน(Art at University of the Arts London) ในปี 2007 เขาจบการศึกษาจากวิทยาลัยลอนดอน ในด้านศิลป์และการออกแบบ ในปี 2010 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก วิทยาลัยเซ็นทรัล เซียนส์ มาร์ติน แห่งศิลป์และการออกแบบ สาขาการถ่ายภาพ.(๑).
จากปี 2007 เขาได้เริ่มสร้างจำนวนของชุดการถ่ายภาพเฉพาะรวมทั้งประมาณการวิดีโอและการติดตั้งอย่างกว้างขวางโดยใช้สื่อที่หลากหลาย (๒)
มาติโชวิค (Martychowiec) ได้รับอิทธิพลอย่างลึกซึ้งโดยการทำงานของศิลปินญี่ปุ่นต่างๆ โคจิ คาโมจิ(Koji Kamoji), ฮิโรชิ ซึกิโมโตะ(Hiroshi Sugimoto) ไอซามุ โนกุชิ (Isamu Noguchi) รวมทั้งฐานะที่เป็นศิลปะ มีเนียลิซึ่ม(Minialism) เขายังได้แสดงความสนใจอย่างมากในศตวรรษที่ 20 ในช่วงต้นและกลางศิลปะโปแลนด์
ปลายทางชุด : ภูเขาเวทมนตร์ (Magic Mountain) เป็นครั้งแรกเพื่อระบุสไตล์ปัจจุบันของเขา(๓) มันเป็นส่วนหนึ่งของงานแสดงสินค้าตื่นและฝันที่ พาลาโซโดน่า (Palazzo Dona) ในเวนิซ, สำนักงานใหญ่ของมูลนิธิซิงนุม (Signum) ต่อไปนี้นิทรรศการโครงการทหารโดยมูลนิธิ ตื่นและฝัน เอกสาร(๔)(๕) ถูกสร้างขึ้นและตามด้วยสามนิทรรศการ, สองของพวกเขามาพร้อมกับศิลปะและเอกสารเทศกาลและ เทศกาลระหว่างประเทศของการถ่ายภาพในล็อด (Lodz) (Międzynarodowy Festiwal Fotografii FotoFestiwal) ในขณะที่อื่น ๆ ได้แสดงในสถานที่ของการสร้างโครงการ : พาลาโซโดน่า (Palazzo Dona) (๖). ควบคู่กัน, มาติโชวิค (Martychowiec) ได้ร่วมมือกับจำนวนเฉพาะรวมทั้งนิตยสารแฟชั่น : คุล์ธ (Kult), ฟูตู (Futu), ฝูงชนยาก, โลหะ, และการพิมพ์เชิงพาณิชย์อื่น ๆ รวมถึง โวเกส (Vogues) ยุโรป, แกรมมัวร์ (Glamour) และ แวนิตี้ แฟรร์ (Vanity Fair) สร้างการอำนวยการและฉายภาพการถ่ายภาพแฟชั่นชุดการสะท้อนเป็นบุคลิกภาพของตนและ ความสนใจในวัฒนธรรมของฟาร์อีสท์
ลิ่นจีน
ลิ่นจีน (อังกฤษ: Chinese pangolin; ; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Manis pentadactyla") เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง จำพวกลิ่น
มีรูปร่างคล้ายสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเหี้ยหรือจระเข้ ผิวหนังปกคลุมด้วยเกล็ดแข็งคล้ายสวมชุดเกราะ เล็บยาว เท้ามีรอยย่น ใต้ฝ่าเท้าไม่มีอุ้งเท้าหนา มีรูปร่างคล้ายลิ่นซุนดา ("M. javanicus") แต่ว่าลิ่นจีนมีลำตัวบางและเล็กกว่าลิ่นซุนดา โดยหางของลิ่นจีนมีเกล็ดปกคลุมเพียง 14-17 เกล็ดเท่านั้น ในขณะที่ลิ่นซุนดามีเกล็ดปกคลุมมากถึง 30 เกล็ด และลิ่นจีนมีสีลำตัวที่เข้มกว่า
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ มีความยาวลำตัวและหางประมาณ 44.0-48.0 เซนติเมตร ความยาวหาง 16.0-33.0 เซนติเมตร มีด้วยกัน 3 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)
มีการกระจายพันธุ์ในเกาะไต้หวัน, ฮ่องกง, ตอนใต้ของจีน, เกาะไหหลำ, รัฐอัสสัม, รัฐสิกขิม, เนปาล, ภูฐาน, บังกลาเทศ, พม่า, เวียดนาม, ลาว และในประเทศไทยเคยมีรายงานพบที่อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ เมื่อปี พ.ศ. 2483 โดย Allen และ Coolidge แม้แต่ในปัจจุบัน ก็ถือเป็นสัตว์ที่หายากมากชนิดหนึ่งในประเทศไทย
นิเวศวิทยาและพฤติกรรม.
หากินตามลำพัง มีสายตาไม่ดี กินบนพื้นดินเป็นหลัก เนื่องจากหางไม่แข็งแรงพอที่จะเกาะเกี่ยวบนต้นไม้ได้เหมือนลิ่นชนิดอื่น กินปลวกและมดเป็นอาหารหลัก โดยใช้เล็บที่แหลมคมตะกุยรังมดหรือปลวกตกใจหนีออกมาจากรัง จากนั้นจึงใช้ลิ้นที่ยาวและมีน้ำลายที่เหนียวเนอะตวัดเข้าปากกินเป็นอาหาร ออกมากินในเวลากลางคืน กลางวันจะนอนหลับพักผ่อน โดยจะขุดหลุมลึกประมาณ 3-4 เมตร เพื่อสร้างที่หลับนอน ออกลูกในช่วงฤดูหนาวหรือฤดูร้อน ลูกลิ่นจีนจะลืมตาเมื่ออายุได้ 9-10 วัน เมื่อแรกเกิดเกล็ดตามลำตัวจะมีลักษณะอ่อนนุ่ม มีน้ำหนักตัวประมาณ 200 กรัม และจะเพิ่มขึ้นเป็น 2 กิโลกรัม ในเวลา 150 วัน
มีสถานภาพเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
มอดลิตฟาแจวิตซือ
"มอดลิตฟาแจวิตซือ"  หรือ "ลาพรีแยร์ดูนเวียร์ฌ" , Op.4 เป็นงานประพันธ์ดนตรีสั้น ๆ สำหรับบรรเลงด้วยเปียโน แต่งโดยแตกลา บอนดาแชฟสกา-บารานอฟสกา (ค.ศ. 1834–1861) นักแต่งเพลงชาวโปแลนด์ ออกเผยแพร่เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1856 ที่วอร์ซอ และเป็นที่รู้จักในการแสดงดนตรี Revue et gazette musicale de Paris ที่ปารีส ในปี ค.ศ. 1859
เพลงนี้เป็นที่นิยมในสหรัฐจากการเรียบเรียงใหม่ในแนวคันทรีโดยบ็อบ วิลลิส ในชื่อเพลง "เมเดินส์เพรร์"  บรรเลงด้วยไวโอลินหรือกีตาร์ โดยมีเนื้อร้องเป็นภาษาอังกฤษ ได้รับการบันทึกเสียงครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1935
ทำนองเพลงนี้เป็นทำนองเพลงที่คุ้นหูที่สุดเพลงหนึ่ง เนื่องจากถูกนำมาใช้เป็นเสียงพักสายโทรศัพท์ เช่นเดียวกับเพลง "เฟือร์เอลีเซอ" ของเบทโฮเฟิน ถูกนำมาใช้เป็นเสียงเพลงของรถขนขยะในไต้หวัน
Maiden's Prayer
La prière d'une vierge
ลิ่นซุนดา
ลิ่นซุนดา หรือ ลิ่นมลายู หรือ ลิ่นชวา (อังกฤษ: Sunda pangolin, Malayan pangolin, Javan pangolin; )
เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกลิ่น มีรูปร่างเหมือนลิ่นจีน ("M. pentadactyla") แต่ลิ่นซุนดามีหางที่ยาวกว่าและปกคลุมด้วยเกล็ดประมาณ 30 เกล็ด และสีลำตัวจะอ่อนกว่า โดยมีสีน้ำตาลเหลืองหรือน้ำตาลเข้มและมีขนบาง ๆ ขึ้นแทรกอยู่เล็กน้อย อีกทั้งมีขนาดลำตัวและน้ำหนักมากกว่า กล่าวคือ มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 42.5-55 เซนติเมตร มีความยาวหาง 34-47 เซนติเมตร และความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ประมาณ 7.5-9 เซนติเมตร น้ำนักตัวประมาณ 5-7 กิโลกรัม
มีการแพร่กระจายพันธุ์ในภูมิภาคอินโดจีนเรื่อยจนถึงแหลมมลายูจนถึงภูมิภาคซุนดา และยังพบในหมู่เกาะฟิลิปปินส์อีกด้วย สามารถหากินได้ทั้งบนต้นไม้, พื้นดิน และใต้ดิน เนื่องจากมีเล็บและหางที่แข็งแรงสามารถใช้เกาะเกี่ยวต้นไม้ได้ดี โดยอาหารส่วนใหญ่คือ มดและปลวก ลูกลิ่นที่เกิดใหม่จะเกาะติดแม่ โดยการใช้เล็บเกาะเกี่ยวโคนหางของแม่ไว้ จะหย่านมเมื่ออายุได้ 3 เดือน โดยปกติจะอาศัยหลับนอนอยู่ตามโพรงในเวลากลางวัน โดยใช้ดินมาปิดไว้บริเวณปากโพรง เพื่อช่วยอำพรางโพรงที่มีความลึกประมาณ 3-4 เมตร เมื่อถูกรบกวนจากศัตรูหรือตกใจจะนอนขดตัวเป็นลูกกลม ๆ คล้ายลูกฟุตบอล โดยไม่มีการต่อสู้แต่อย่างใด
สำหรับในประเทศไทยพบได้ทุกภูมิภาค และลิ่นซุนดาถือเป็นลิ่น 1 ใน 2 ชนิดเท่านั้นที่สามารถพบได้ (อีกชนิดหนึ่งนั่นคือ ลิ่นจีน) และเป็นสัตว์ที่นิยมค้าขายเป็นของผิดกฎหมาย โดยมักปรากฏเป็นข่าวอยู่เสมอ ๆ ว่า เจ้าหน้าที่สามารถจับผู้ลักลอบได้ทีละมาก ๆ ทั้งนี้ก็เพื่อนำขายต่อให้ภัตตาคารหรือผู้ที่นิยมรับประทานสัตว์ป่า ทั้งนี้ลิ่นซุนดามีสถานภาพเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 พร้อมกับลิ่นจีน
มังสามเกียด
ขอรักลูกทุกฤดูกาล
ขอรักลูกทุกฤดูกาล (, , โรมาจิ: "Shiroi Haru") เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์คันไซระหว่างวันที่ 14 เมษายน จนถึง 23 มิถุนายน 2009 เวลา 22.00 - 22.54 น. มีทั้งสิ้น 11 ตอน
สำหรับในประเทศไทยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีไทย เริ่มออกอากาศครั้งแรก 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ทุกวันพฤหัสบดี-ศุกร์ เวลา 20.20 - 21.00 น.
หลังจาก 9 ปีที่อยู่ในคุกในข้อหาคดีฆาตกรรม สุดท้ายแล้ว ฮารูโอะ ซากูระ (แสดงโดย ฮิโรชิ อาเบะ) อดีตสมาชิกแก๊งค์ยากูซ่า ได้รับอิสระ แต่เขาก็ต้องเผชิญเรื่องน่าเศร้า เมื่อเขาได้รู้ว่าคู่หมั้น มาริโกะ ทากาฮาชิ (แสดงโดย มาฮิรุ คนโนะ) ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็ง แต่ก่อนหน้านั้นฮารุโอะได้ขอให้ทางแก๊งค์ส่งเงินจำนวน 8 ล้านเยนให้แก่มาริโกะ
ฮารุโอะได้ไปพบ ยาซูชิ มูรากามิ (แสดงโดย เคนอิชิ เอนโด) แฟนของมารุโกะที่เธอคบอยู่ ที่ปัจจุบันนี้ได้เปิดร้านขายขนมปังชื่อ "มูรากามิเบเกอรี่" เมื่อตอนฮารุโอะอยู่ในคุกช่วงเวลา 9 ปี เพื่อขอเงินค่าชดใช้ที่ตัวเขาเองได้ก่อคดีไว้ ที่ได้เก็บเอาไว้ใช้ในค่าดูแลรักษาพยาบาลให้กับมาริโกะแทน แต่แล้วยาซูชิได้ปฏิเสธ และได้ไล่ฮารุโอะกลับไป ฮารุโอะสงสัยว่ายาซูชิยักยอกเงิน 8 ล้านเยนนั้นเพื่อเปิดร้านขนมปัง
ระหว่างทางกลับบ้าน ฮารุโอะก็พบเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง อายุ 8 ขวบ เดินตรงเข้ามาหาเขา และดูเหมือนว่าเธอจะรู้จักฮารุโอะเป็นอย่างดี แต่ฮารุโอะนั้นจำเธอไม่ได้เลย ซึ่งจริง ๆ แล้วเธอคือ ซาจิโกะ มูรากามิ (แสดงโดย โนโซมิ โอฮาชิ) ซาจิโกะได้รับการเลี้ยงดูจาก ยาซูชิ และน้องสาวของมาริโกะ ชื่อ คานาโกะ (แสดงโดย มิโฮะ ชิไรชิ) แต่สุดท้ายซาจิโกะก็ได้รู้ความจริงเกี่ยวกับครอบครัวของเธอจากฮารุโอะ ที่เขายืนยันว่ายาซูชินั้นเป็นพ่อแท้ ๆ ของเธอ
ท้ายที่สุด ลูกชายของคนที่ถูกฮารุโอะฆ่าตาย ได้เข้าใจว่ายาซูชิเป็นฮารุโอะ และได้คิดจะฆ่ายาซูชิ เพื่อแก้แค้นให้พ่อ แต่แล้วในทางกลับกันฮารุโอะได้กลับมาปกป้องยาซูชิจากการทำร้ายครั้งนั้น ฮารุโอะนั้นได้ไว้ใจยาซูชิมาก จึงได้ฝากซาจิให้ยาซูชิดูแลจนลมหายใจสุดท้ายของเขา
ล่าหัวใจ ยัยตัวร้าย
ล่าหัวใจ ยัยตัวร้าย  เป็นภาพยนตร์เกาหลี จัดฉายครั้งแรกในค.ศ. 2006 กำกับโดยแอนดริว เลาซึ่งเป็นผู้กำกับชาวฮ่องกง ที่มีผลงานมาแล้วอย่างภาพยนตร์ไตรภาคชุดสองคนสองคม โดยมีนักแสดงนำคือ จวน จีฮุน จากภาพยนตร์เรื่องยัยตัวร้ายกับนายเจี๋ยมเจี้ยม, จุง วู-ซุง จากภาพยนตร์เรื่องมหาสงครามกู้ปฐพี, เดวิด เจียง, ลี ซองแจ จากภาพยนตร์เรื่องสองโก๋ แสบเขย่าโลก และชอน โฮจิน จากภาพยนตร์เรื่องโฉดโคตรลวงโลก
ล่าหัวใจ ยัยตัวร้าย เป็นภาพยนตร์โรแมนติกเมโลดราม่า อันเป็นเรื่องราวระหว่างศิลปินนักวาดภาพสาว (จวน จีฮุน) กับนักสืบตำรวจสากล และนักฆ่ามืออาชีพ ซึ่งผูกปมให้ผู้ชมได้ติดตามเรื่องราวเกี่ยวกับความรักของตัวละครเหล่านั้น โดยมีการถ่ายทำที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ตลอดทั้งเรื่อง ซึ่งส่วนใหญ่ถ่ายในเมืองอัมสเตอร์ดัม, ฮาร์เลม และเอเพน ภาพยนตร์ผลิตโดย iFilm และจัดฉายขึ้นครั้งแรกที่เกาหลีใต้ในวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2006
ภาพยนตร์ดังกล่าวแบ่งออกเป็นสองเวอร์ชันคือฉบับตัดต่อเวอร์ชันเอเชีย กับฉบับตัดต่อเวอร์ชันนานาชาติ
เหตุการณ์ทั้งหมดเริ่มต้นที่กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อเฮยอง (จวน จีฮุน) ซึ่งเป็นนักวาดภาพหญิงสาวได้พบกับรักครั้งแรก เมื่อเธอได้พบกับดอกเดซี่ที่มีคนส่งมาให้ทุกวันโดยที่เธอเองก็ไม่ทราบว่าชายผู้นั้นเป็นใคร ซึ่งแท้จริงแล้ว ชายผู้นั้นคือปาร์ค (จุง วู-ซุง) ที่แอบส่งดอกไม้มาให้
ต่อมาเฮยองได้พบกับชองวู (ลี ซองแจ) และขอให้เธอวาดภาพให้ เฮยองเข้าใจว่าผู้ชายคนนี้อาจเป็นคนที่นำดอกไม้มามอบให้กับเธอทุกวัน และเธอเองก็เริ่มมีความสนใจในตัวของชองวู ซึ่งชองวูได้แวะเวียนมาให้เฮยองวาดรูปบ่อยครั้งจนรู้สึกชอบเธอเช่นกัน โดยที่ไม่มีใครทราบมาก่อนเลยว่าแท้จริงแล้วชองวูคือเจ้าหน้าที่ตำรวจสากลที่ได้รับมอบหมายที่จะตามล่าผู้ร้ายคนหนึ่ง ซึ่งก็คือปาร์คผู้เป็นนักฆ่ามืออาชีพนั่นเอง แต่เขาก็ทำไม่ลงเนื่องด้วยรู้ว่าปาร์คเป็นคนคอยแอบส่งดอกไม้ตัวจริง ในขณะที่ปาร์คเองก็ต้องการตีตัวจากเฮยองเนื่องจากเขาประกอบอาชีพเป็นนักฆ่า ทั้งยังได้รับคำสั่งจากเจ้านายในการกำจัดชองวูด้วยเช่นกัน
124 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 123 (หนึ่งร้อยยี่สิบสาม) และอยู่ก่อนหน้า 125 (หนึ่งร้อยยี่สิบห้า)
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม เป็นหน่วยงานระดับคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยศรีปทุม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2536 เพื่อทำหน้าที่จัดการเรียนการสอนด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ และเป็นไปตามปณิธานของ ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาบัยศรีปทุม ที่ให้ความสำคัญดับการพัฒนาคน ควบคู่ไปกับการพัฒนาบ้านเมือง คณะฯ มุ่งเน้นและพัฒนาการเรียนการสอน โดยการออกแบบ
1 หลักสูตรใหม่ ที่มีวิธีการสอนและกระบวนการเรียนรู้ที่แตกต่างจากสถาบันการศึกษาที่อื่น ที่เรียกว่าระบบ "House System"
2 กระบวนการเรียนการสอนที่เน้นให้นักศึกษาเรียนรู้จากประสบการณ์จริง พื้นที่จริง และตัวจริง หรือ สำนักงานออกแบบที่มีชื่อเสียงและได้รับรางวัลระดับนานาชาติ ที่เรียกระบบนี้ว่า " Firm Base Learning"
3 สร้างและพัฒนาองค์ความรู้เฉพาะด้าน เพื่อให้เกิดความเชี่ยวชาญเฉพาะกับอาจารย์ผู้สอน เพื่อส่งต่อให้กับนักศึกษา และสร้างจุดเด่นให้กับนักศึกษาที่จบไปนอกจากความรู้ทางด้านสถาปัตยกรรมที่เป็นพื้นฐาน รวมถึงการเรียนรู้บนพื้นที่จริงๆที่เรียนรู้ผ่านชุมชนและผู้ใช้ (users) ในชุมชนนั้นๆ ที่เรียกว่า "Area Base Learning"
4 สร้างกิจกรรมทางการศึกษาและกิจกรรมที่พัฒนาความคิดสร้างสรรค์ให้กับนักศึกษาอย่างต่อเนื่อง โดยเน้นให้นักศึกษามีส่วนร่วมและเป็นส่วนหนึ่งของผู้ทำกิจกรรมนั้นๆ
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ก่อตั้งขึ้นและดำเนินการสอน "หลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต" (สถ.บ.) สาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ หลักสูตร 5 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 โดยมี ศาสตราจารย์ พลเรือตรี สมภพ ภิรมย์ ราชบัณฑิต เป็นคณบดีคนแรก เพื่อผลิตสถาปนิกที่มีความสามารถ และมีทักษะทางสถาปัตยกรรมศาสตร์ระดับสากล เป็นผู้ใฝ่รู้ มีจินตนาการสูง มีจรรยาบรรณ และคุณธรรมสามารถสร้างสรรค์ผลงานสถาปัตยกรรมที่ดี สนองประโยชน์ใช้สอย และเหมาะกับสภาพแวดล้อม มีเอกลักษณ์ซึ่งแสดงถึงศิลปวัฒนธรรมและประเพณีไทย และได้รับการรับรองหลักสูตรโดยทบวงมหาวิทยาลัย (สกอ.ในปัจจุบัน)ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536
ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 อาจาร์ยนคร ศรีวิจารณ์ ได้เข้ามารับตำแหน่งคณบดีต่อจาก ศ.พล.ร.ต.สมภพ ภิรมย์ จนถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2542 หลังจากนั้น รศ.สุทธิพันธ์ สุจริตตานนท์ ได้เข้ารับตำแหน่งคณบดีแทนในปี พ.ศ. 2542 จนหมดวาระการบริหารงานในปี พ.ศ. 2546 หลังจากนั้น ผศ.สุธน วิริยะสมบรูณ์ ได้เข้ารับตำแหน่งคณบดีในปลายปี พ.ศ. 2546 จนหมดวาระการดำรงตำแหน่งในปี พ.ศ. 2551 และพลเอกเสรี พุกกะมาน ที่ปรึกษาอธิการบดีและเป็นผู้ก่อตั้งคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ได้เข้ารับดำรงตำแหน่งคณบดี และในปี พ.ศ. 2558 อาจารย์ธีรบูลย์ ฉลองมณีรัตน์ ได้รับแต่งตั้งเป็น คณบดี จนถึงปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2545 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ได้มีการปรับปรุงหลักสูตร สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต ให้มีความทันสมัย สอดคล้องกับการพัฒนาของเทคโนโลยีการออกแบบและการก่อสร้างสถาปัตยกรรม ตลอดจนการอนุรักษ์พลังงานและสิ่งแวดล้อม โดยเริ่มใช้หลักสูตรที่ปรับปรุงใหม่นี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เป็นต้นมา
เอ็ดวิน ฟัน เดร์ซาร์
เอ็ดวิน ฟัน เดร์ซาร์ (, ; เกิดวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1970) เป็นผู้บริหารและอดีตนักฟุตบอล ซึ่งปัจจุบันกำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายบริหารของอาเอฟเซ อายักซ์ที่เขาเคยเล่นให้ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาถือเป็นส่วนหนึ่งของทีมอายักซ์ที่ชนะยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกใน ค.ศ. 1995 จากนั้นจึงทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูแลกออกจากอายักซ์เพื่อเข้าร่วมสโมสรยูเวนตุสใน ค.ศ. 1999 โดยใช้เวลาสองปีก่อนย้ายไปประเทศอังกฤษ ครั้งแรกเข้าสโมสรฟูลัมแล้วย้ายไปที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดใน ค.ศ. 2005 โดยเขาชนะแชมเปียนส์ลีกครั้งที่สองใน ค.ศ. 2008 ทำให้เป็นหนึ่งใน 8 ผู้เล่นที่ชนะการแข่งขันมากกว่าหนึ่งสโมสรในเวลานั้น เขาเลิกเล่นใน ค.ศ. 2011 แต่กลับมาเล่นใหม่ใน ค.ศ. 2016 เพื่อแข่งให้กับเฟเฟ โนร์ดไวก์ ซึ่งเป็นสโมสรที่เขาเล่นในวัยเด็ก เขาเล่นให้กับทีมชาติเนเธอร์แลนด์ 130 ครั้ง กลายเป็นผู้เล่นในลงเล่นมากที่สุดของประเทศจนกระทั่งเวสลีย์ สไนเดอร์ทำลายสถิตินี้ใน ค.ศ. 2017
นักวิจารณ์และผู้เล่นร่วมทีมจัดให้ฟัน เดร์ซาร์เป็นหนึ่งในผู้รักษาประตูที่ดีที่สุดตลอดกาล เขายังเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จที่สุด โดยได้รับรางวัลถึง 26 ครั้ง ส่วนใหญ่ได้ตอนเล่นให้กับอายักซ์กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ฟัน เดร์ซาร์กับ Annemarie van Kesteren ภรรยาของเขา มีลูกสองคน ทั้งคู่จัดพิธีแต่งงานที่ Beurs van Berlage ในอัมสเตอร์ดัม เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2006
คานาเป้
บาทหลวง
บาทหลวง  หมายถึง นักบวชในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และออร์ทอดอกซ์ ส่วนนิกายโปรเตสแตนต์เรียก priest ว่า ปุโรหิต
บาทหลวงในนิกายคาทอลิก.
นิกายโรมันคาทอลิก.
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก บาทหลวงหมายถึงบุรุษที่ได้รับศีลอนุกรม (เรียกอีกอย่างว่าศีลบวช) ขั้นที่ 2 คือขั้นบาทหลวง (priesthood) มีหน้าที่เป็นโปรดศีลศักดิ์สิทธิ์ ชาวคาทอลิกถือว่าบาทหลวงเป็นตัวแทนของพระเยซูและอัครทูตของพระองค์ ผู้ที่เป็นบาทหลวงในนิกายนี้ในพิธีบวชต้องปฏิญาณตน 3 อย่างชั่วชีวิต คือ 1. เชื่อฟังผู้บังคับบัญชา 2. ถือโสด 3. ดำรงชีวิตแบบเรียบง่าย หากบาทหลวงนั้นสังกัดคณะนักบวชคาทอลิก จะต้องปฏิญาณเพิ่มอีก 1 ข้อ คือ ไม่ถือกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินใด ชาวคาทอลิกจะเรียกบาทหลวงว่า “คุณพ่อ” (Father) เพราะถือว่าเป็นบิดาทางฝ่ายจิตวิญญาณ ที่คอยแนะนำสั่งสอนและให้พรต่าง ๆ เพื่อความเจริญฝ่ายจิตวิญญาณ
บาทหลวงในศาสนจักรคาทอลิกยังแบ่งได้เป็น 2 ประเภท คือ บาทหลวงประจำมุขมณฑล (diocesan/secular priest) และบาทหลวงประจำคณะนักบวช (regular priest)
บาทหลวงประจำมุขมณฑลจะขึ้นตรงต่อมุขนายกประจำมุขมณฑล เมื่อบุรุษคนใดจะเป็นบาทหลวงประเภทนี้ จะต้องเข้ารับการอบรมที่เซมินารีจนครบตามเวลาที่กำหนด และจะได้รับศีลบวชเป็นลำดับขั้นไป จนถึงขั้นพันธบริกรจึงถือว่าเป็นเคลริก โดยสมบูรณ์ เมื่อได้รับศีลบวชขั้นบาทหลวงจึงได้เป็นบาทหลวง บาทหลวงประเภทนี้จะต้องทำงานให้กับมุขมณฑลตามคำสั่งของมุขนายกประจำมุขมณฑลที่ตนอยู่ (โดยมุขนายกประเภทมุขนายกปริมุขมณฑลอยู่ใต้การปกครองของมุขนายกมหานคร) ส่วนมุขนายกประจำมุขมณฑลจะขึ้นตรงต่อพระสันตะปาปา
บาทหลวงประจำคณะนักบวชจะขึ้นตรงต่ออธิการ (abbot/superior) เมื่อบุคคลใดไม่ว่าชายหรือหญิงจะเข้าเป็นนักบวชจะต้องเข้าอบรมในอารามของคณะนักบวชในฐานะโปสตูลันต์ (postulant) เป็นเวลาประมาณ 6 เดือน จากนั้นเป็นโนวิซ (novice) อีกประมาณ 2 ปี แล้วปฏิญาณถวายตัวชั่วคราวเป็นเวลา 1-3 ปี แล้วจึงทำการปฏิญาณถวายตัวตลอดชีพ เมื่อได้ปฏิญาณตนแล้วจึงถือว่าเป็นนักบวชในคณะโดยสมบูรณ์ หากเป็นนักบวชชายเรียก ภราดา หรือบราเดอร์ (brother) หากเป็นนักบวชหญิงเรียก ภคินี หรือซิสเตอร์ (sister)
นักบวชหญิงในนิกายคาทอลิกจะไม่มีสิทธิ์รับศีลบวช จึงมีสถานะสูงสุดที่ซิสเตอร์ ไม่สามารถเป็นบาทหลวงหญิงได้ แต่นักบวชชายสามารถรับศีลบวชเป็นบาทหลวงได้ เมื่อเป็นบาทหลวงแล้วก็ยังคงอยู่ในสังกัดคณะนักบวชอยู่ โดยมีอธิการเป็นหัวหน้า อธิการคณะจะขึ้นตรงต่ออัคราธิการ (superior general - บางคณะก็เรียกว่ามหาธิการ) อีกต่อหนึ่ง และอัคราธิการจะขึ้นตรงต่อพระสันตะปาปาถ้าคณะนั้นเป็นสิทธิของพระสันตะปาปา (pontifical right) หรือขึ้นต่อมุขนายกประจำมุขมณฑลถ้าเป็นคณะที่เป็นสิทธิของมุขมณฑล (diocesan right)
บาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวไทยคนแรก คือ บาทหลวงอันโตนีโอ ปินโต ลูกครึ่งโปรตุเกส-สยาม ศึกษาที่วิทยาลัยกลาง กรุงศรีอยุธยา เรียนจบแล้วไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยโปรปากันดาฟีเด กรุงโรม รับศีลบวชขั้นบาทหลวงในปี ค.ศ. 1682 แล้วกลับมาปฏิบัติศาสนกิจที่สยามจนถึงแก่กรรมในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1696
บาทหลวงในนิกายออร์ทอดอกซ์.
บาทหลวงในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์มีลักษณะคล้ายกับในคริสตจักรโรมันคาทอลิก คือเป็นนักบวชที่ผ่านการรับศีลบวช โดยในขั้นต้นต้องบวชเป็นพันธบริกรก่อน และทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยในการประกอบพิธีกรรม เมื่อผ่านการฝึกฝนในลำดับต่อมาแล้วจึงจะรับศีลบวชขั้นบาทหลวงได้ และมีหน้าที่เป็นผู้ประกอบพิธีกรรมโปรดศีลศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ ตามที่กฎหมายศาสนจักรอนุญาต ข้อแตกต่างระหว่างทั้งสองคริสตจักรคือชายที่แต่งงานแล้วยังบวชเป็นบาทหลวงออร์ทอดอกซ์ได้ แต่จะแต่งงานหลังผ่านพิธีบวชไม่ได้ (ขณะที่คริสตจักรละตินไม่อนุญาตเลย) แต่กรณีขั้นมุขนายก คริสตจักรออร์ทอดอกซ์จะอนุญาตเฉพาะบาทหลวงที่ถือโสดมาตลอดชีพเท่านั้นให้รับศีลบวชขั้นมุขนายกได้
ชาวไทยคนแรกที่ได้บวชเป็นบาทหลวงออร์ทอดอกซ์คือบาทหลวงดาเนียล ดนัย วรรณะ สังกัดศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซีย ซึ่งได้รับศีลบวชเป็นบาทหลวงเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ที่โบสถ์ตรีเอกานุภาพแห่งผู้มอบชีวิตอันศักดิ์สิทธิ์แห่งกรุงมอสโก โดยมีบิชอปมาร์ค อีกาเรฟสกี้ เป็นผู้โปรดศีลบวช
ปุโรหิตในนิกายโปรเตสแตนต์.
ในคัมภีร์ไบเบิลฉบับของชาวโปรเตสแตนต์เรียกบาทหลวง (priest) ว่าปุโรหิต และถือว่าคริสตชนทุกคนเป็นปุโรหิตของพระเจ้าอยู่แล้ว ตามข้อความในพระธรรม 1 เปโตร ตอนหนึ่งความว่า
จึงถือว่าคริสเตียนทุกคนเป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้าโดยเท่าเทียมกัน
นิกายแองกลิคัน.
แม้ว่าคริสตจักรฝ่ายโปรเตสแตนต์ส่วนมากจะมีทัศนะข้างต้น แต่คริสตจักรในแองกลิคันคอมมิวเนียน (ทั้งที่เป็นโปรเตสแตนต์) ก็ถือจารีตคล้ายกับนิกายคาทอลิก ในนิกายนี้จึงมีปุโรหิตที่มีลักษณะอย่างบาทหลวง คือต้องผ่านการบวช (ordination) ซึ่งเรียกว่าการสถาปนา และยังมีการแต่งกายและหน้าที่ในศาสนพิธีคล้ายบาทหลวงโรมันคาทอลิก ปุโรหิตในนิกายแองกลิคันจึงเป็นนักบวช ไม่ใช่คริสตชนทุกคนดังที่คริสตจักรอื่น ๆ ในนิกายโปรเตสแตนต์ถือ
ข้อแตกต่างของนักบวชทั้งสองนิกายคือนิกายแองกลิคันอนุญาตให้นักบวชที่สังกัดมุขมณฑลแต่งงานได้ ขณะที่บาทหลวงคาทอลิก (ไม่ว่าสังกัดมุขมณฑลหรือสังกัดคณะนักบวช) มีกฎให้ต้องถือโสดตลอดชีวิต นอกจากนี้คริสตจักรส่วนใหญ่ในแองกลิคันคอมมิวเนียนยังอนุญาตให้บวชสตรีเป็นนักบวช (priest) ได้ ซึ่งเริ่มอนุญาตมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971
ชาวไทยคนแรกที่รับสถาปนาเป็นนักบวชแองกลิคันท้องถิ่น (local Anglican priest) คือ ศาสนาจารย์ไพโรจน์ เปี่ยมเมตตาวัฒน์ ได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ที่คริสตจักรไคร้สตเชิช กรุงเทพฯ โดยมีศาสนาจารย์ อาร์ชบิชอป จอห์น ชิว (John Chew) เป็นผู้สถาปนา
มามอนซิลโล
อะเซโรลาเชอรี่
เจ้าพระยายมราช (ครุฑ)
เจ้าพระยายมราช นามเดิม ครุฑ เป็นเสนาบดีกรมพระนครบาลในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าพระยายมราช มีนามเดิมว่า ครุฑ เป็นบุตรพระยาอภัยรณฤทธิ์ (ช้าง) เกิดเมื่อวันพุธ ขึ้น 10 ค่ำ เดือน 5 ปีมะโรง แต่วันพุธเป็นวันขึ้น 11 ค่ำ ส่วนวันขึ้น 10 ค่ำเป็นวันอังคาร จึงอาจตรงกับวันที่ 5 หรือ 6 เมษายน พ.ศ. 2351 ท่านเป็นข้าหลวงเดิมในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย และเข้ารับราชการมาตั้งแต่รัชกาลนั้น จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงได้รับแต่งตั้งเป็น"จมื่นสรรเพธภักดี" หัวหมื่นมหาดเล็ก
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดเกล้าให้เป็น"พระยาจำนงภักดี" จางวางมหาดเล็ก แล้วเลื่อนเป็น"พระยาราชวรานุกูล วิบูลยภักดีวิริยพาห" ปลัดทูลฉลองกรมมหาดไทย ถึงปี พ.ศ. 2407 ทรงโปรดเกล้าให้เลื่อนเป็น"เจ้าพระยายมราช ชาติเสนางคนรินทร์ มหินทราธิบดีศรีวิชัย ราชมไหสวรรยบริรักษ์ ภูมิพิทักษโลกาธิกรณ์ ทัณฑฤทธาดิศร สิงหพาหเทพยมุรธาธร มหานครบาลสมุหบดี อภัยพิริยบรากรมพาหุ"
เจ้าพระยายมราช (ครุฑ) ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันอาทิตย์ แรม 14 ค่ำ เดือนอ้าย ปีฉลู ตรงกับวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2408 สิริอายุ 57 ปี
เจ้าพระยายมราช (ครุฑ) มีบุตรธิดา 3 คน ไม่ได้เข้ารับราชการใด ๆ ได้แก่
หนูเหม็น
"สำหรับสาโทที่หมายถึงเครื่องดื่มประเภทสุรา ดูที่: สาโท"
หนูเหม็น หรือ สาโท เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก ชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Echinosorex gymnurus" จัดอยู่ในวงศ์ Erinaceidae ซึ่งจัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Echinosorex"
หนูเหม็น มีรูปร่างลักษณะคล้ายหนูที่อยู่ในอันดับสัตว์ฟันแทะ แต่หนูเหม็นเป็นสัตว์ที่อยู่ในอันดับเฮดจ์ฮอกเช่นเดียวกับเฮดจ์ฮอก มีขนยาวปุกปุยรุงรังสีดำแซมขาว หัวมีขนสีขาวและมีแถบดำพาดผ่านตาเห็นได้ชัดเจน ปลายปากด้านบนและดั้งจมูกยาวเรียวยื่นออกไปมากกว่าปลายริมฝีปากล่าง หางมีเกล็ดเล็ก ๆ ปกคลุมคล้ายหางหนู มีสีดำและปลายหางสีขาว พบกระจายพันธุ์อยู่ในแถบเทือกเขาตะนาวศรีในเขตพม่า และภาคใต้ของไทยตั้งแต่คอคอดกระลงไปตลอดแหลมมลายู, เกาะสุมาตรา และเกาะบอร์เนียว
มีขนาดลำตัวยาว 26-45 เซนติเมตร หางยาว 20-21 เซนติเมตร มีน้ำหนัก 0.5-1.1 กิโลกรัม ถือว่าเป็นสัตว์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์และอันดับนี้
สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ" E.g.albus" พบในตอนตะวันออกและตอนใต้ของเกาะบอร์เนียว และ "E.g.cadidus" พบในตอนตะวันตกของเกาะบอร์เนียว
เป็นสัตว์ที่มีกลิ่นตัวเหม็นรุนแรงจึงเป็นที่มาของชื่อ ซึ่งกลิ่นตัวนี้คล้ายกับกลิ่นระเหยของแอมโมเนีย สามารถส่งกลิ่นออกไปได้ไกลเป็นระยะหลายเมตร ใช้สำหรับติดต่อกับหนูเหม็นตัวอื่น มักอาศัยอยู่ตามลำพัง ชอบอาศัยอยู่ในที่ชื้นแฉะตามป่าดิบชื้น เช่น ป่าโกงกาง, ป่าตามพื้นที่ราบเชิงเขา โดยเฉพาะตามหุบเขาที่มีป่ารกทึบ ติดกับลำธารที่มีน้ำไหลผ่าน ซึ่งเหมาะเป็นแหล่งในการหาอาหารได้สะดวก เป็นสัตว์ที่ออกหากินในเวลากลางคืน อาหาร ได้แก่ หนอน, ด้วง และแมลงต่าง ๆ, ไส้เดือนดิน สามารถที่จะล่าสัตว์เล็ก ๆ กิน เช่น ลูกกบ, เขียด, กุ้ง, ปู, ปลา และหอย ได้ด้วย กลางวันจะพักอาศัยหลบซ่อนอยู่ในรูดิน โพรงไม้และตามซอกใตัรากไม้ในป่าทั่วไป มีฤดูผสมพันธุ์ตลอดทั้งปี ๆ ละ 2 ครอก มีลูกครอกละ 2 ตัว มีนิสัยค่อนข้างดุร้าย
ปัจจุบันเป็นสัตว์ที่หายาก มีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากสภาพพื้นที่ ๆ อยู่อาศัยถูกทำลาย และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
หนูเหม็น มีความเชื่อมาแต่โบราณว่า หากเก็บกระดูกไว้จะสามารถแก้เสน่ห์ยาแฝดหรือมนต์ดำได้
เคฟกูสเบอรี่
สตรอเบอรี่
เบอรี่
แคนดี้ รากแก่น เป็นนักจัดรายการวิทยุ