pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ฮิดดิงก์รับงานคุมทีมจากอันจีมาคัชคาล สโมสรฟุตบอลชื่อดังของรัสเซีย แล้วตกลงทำสัญญาคุมทีมเป็นเวลา 6 ปี แต่ก็ลาออกจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 2013
ในปลายปี ค.ศ. 2015 ฮิดดิงก์กลับมาเป็นผู้จัดการทีมเชลซี ในพรีเมียร์ลีกอีกครั้ง ซึ่งเป็นเวลาในช่วงครึ่งฤดูกาล หลังจากสโมสรได้ทำการปลดโชเซ มูรีนโย ออกจากตำแหน่ง เนื่องจากผลงานของทีมไม่ดี โดยฮิดดิงก์จะรับหน้าที่นี้ไปจนกระทั่งอย่างน้อยจบฤดูกาล
ทั้งนี้ คืส ฮิดดิงก์ ได้ชื่อว่าเป็นผู้จัดการทีมที่คุมทีมประสบความสำเร็จมากคนหนึ่ง โดยเฉพาะผลงานในการแข่งขันฟุตบอลโลกกับเนเธอร์แลนด์และเกาหลีใต้
สมัยเป็นนักฟุตบอล.
เดอคราฟสคัป
แซนโฮเซเอิร์ทเควกส์
เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน
Yes! Precure 5
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว สแปลช☆สตาร์
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว สแปลช☆สตาร์ (Futari wa Precure Splash☆Star) เป็น อนิเมะ ในซีรีส์ของ พริตตี้เคียว ลำดับที่ 3 ผลิตโดย Toei Animation
ฮิวงะ ซากิ นักเรียนชั้น ม.2 พิชเชอร์ของชมรมซอฟท์บอลจากโรงเรียนยูนากิ ได้เจอกับเด็กสาวแปลกหน้าแต่รู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างมาก มิโช ไม ที่ใต้ต้นไม้แห่งท้องฟ้าในป่าโทเนริโกะบนภูเขา ความจริงแล้วทั้งคู่เคยเจอกันในคืนงานเทศกาลหน้าร้อนที่มีดาวตกเมื่อ 5 ปีก่อน ซากิกับไมได้เจอกับตัวประหลาดจากดินแดนแห่งน้ำ ภูติแห่งดอกไม้ชื่อ "แฟลปปี้" กับภูติแห่งนกชื่อ "ชปปี้" เพื่อปกป้องแฟลปปี้กับชปปี้ ซากิกับไมจึงได้กลายเป็นนักรบในตำนานพริตตี้เคียว แฟลปปี้กับชปปี้ขอร้องให้ซากิกับไมต่อสู้ร่วมกันในฐานะนักรบในตำนานเพื่อปกป้องต้นไม้แห่งโลก ต้นไม้ที่อยู่เหนือสิ่งมีชีวิตทุกสิ่งในทุกโลก ตอนนี้กลุ่มคนที่ใช้ชื่อว่าดาร์คฟอลจ้องทำลายต้นไม้แห่งโลก โดยการทำลายบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 7 ที่หล่อเลี้ยงต้นไม้แห่งโลกอยู่ เป็นหน้าที่ของพริตตี้เคียวที่จะต้องฟื้นคืนสภาพบ่อน้ำให้กลับมาอีกครั้งและต้องปกป้องบ่อน้ำแห่งดวงอาทิตย์ บ่อน้ำแห่งสุดท้ายที่ยังไม่ถูกทำลายอีกด้วย
เคียวบลูม (Cure Bloom) / เคียวไบร์ท (Cure Bright) / เรนโบว์เคียวไบร์ทตี้บลูม (Rainbow Cure Brighty Bloom) / ฮิวงะ ซากิ (Hyuuga Saki)
"ดอกไม้สีทองอันเรืองรอง เคียวบลูม!"
"พระจันทร์เต็มดวงบนท้องฟ้า เคียวไบร์ท!"
สีประจำตัว : "สีชมพู" , "สีทอง" , "สีเหลือง" , "สีเขียว"
"ท่าไม้ตาย"
"Precure Twin Stream Splash!"
"Precure Spiral Heart Splash!"
"Precure Spiral Star Splash!"
"Precure Spiral Heart Splash Star!"
เคียวอิเกร็ท (Cure Egret) / เคียววินดี้ (Cure Windy) / เรนโบว์เคียววินดี้อิเกร็ท (Rainbow Cure Windy Egret) / มิโช ไม (Mishou Mai)
"ปีกสีเงินอันเจิดจรัส เคียวอิเกร็ท!"
"สายลมหอมหวลบนผืนแผ่นดิน เคียววินดี้!"
สีประจำตัว : "สีเงิน" , "สีน้ำเงิน" , "สีฟ้า" , "สีชมพู"
ผู้ช่วยของพรีเคียว.
แฟลปปี้ (Flappy)
ภูติแห่งดอกไม้ ได้รับภารกิจจากองค์หญิงฟิเลียให้มาตามหานักรบในตำนาน เพื่อรวมพลังกันและช่วยให้บ่อน้ำที่หล่อเลี้ยงต้นไม้แห่งโลกคืนสภาพมาเป็นดังเดิม แฟลปปี้หิวตลอดเวลาเพราะชอบกินมากๆ แอบชอบชปปี้แต่ชปปี้กลับไม่เคยรู้ตัว แฟลปปี้พูดลงท้ายประโยคว่า "ลาปี้" และเป็นคู่หูของเคียวบลูม
ชปปี้ (Choppy)
ภูติแห่งนก ได้รับภารกิจและเดินทางมาที่ดินแดนแห่งพฤกษาพร้อมกับแฟลปปี้ตั้งแต่ 5 ปีก่อน ชปปี้ออกจะไร้เดียงสาและนิสัยเหมือนเด็กๆ ในบางเรื่องแต่เวลาจำเป็นชปปี้ก็มีนิสัยเป็นผู้ใหญ่กับเค้าได้เหมือนกัน ไม่เคยรู้เลยว่าแฟลปปี้แอบชอบตัวเอง ชปปี้พูดลงท้ายประโยคว่า "โชปี้" และเป็นคู่หูของเคียวอิเกร็ท
มูปุ (Moop)
ภูติแห่งดวงจันทร์ที่ตามซากิกับไมมาจากบ่อน้ำแห่งท้องฟ้า มูปุกับฟูปุเคยเจอมิจิรุกับคาโอรุมาก่อนและดูเหมือนจะเคยอยู่ด้วยกันอีกต่างหากเพราะคำพูดขององค์หญิงฟิเลียที่บอกให้ทุกคนรวมพลังกัน มูปุและฟูปุจึงสามารถให้พลังใหม่กับพริตตี้เคียวได้ มูปุพูดลงท้ายประโยคว่า "มุปุ"
ฟูปุ (Foop)
ภูติแห่งสายลมที่ตามซากิกับไมมาพร้อมกับมูปุ ครั้งหนึ่งคาโอรุเคยช่วยชีวิตมูปุกับฟูปุให้รอดพ้นจากการถูกต้นไม้หล่นทับจึงนึกถึงมิจิรุกับคาโอรุมาตลอด เมื่อรวมพลังกับมูปุและเข้าไปในสแปลชคอมมูนก็จะทำให้พริตตี้เคียวได้รับพลังใหม่สไปรอลริง ฟูปุพูดลงท้ายประโยคว่า "ปุปุ"
คิริว คาโอรุ (Kiryuu Kaoru)
พี่สาวของมิจิรุ ต่างกับมิจิรุที่เป็นคนเก็บความรู้สึกได้ดีกว่า แม้ภายนอกจะดูเย็นชาและปากร้ายแต่ลึกๆ เป็นคนใจดีมากและจิตใจอ่อนไหวง่าย ในตอนที่ 22 มิจิรุกับคาโอรุได้เปิดเผยตัวจริงและจำใจต่อสู้กับพริตตี้เคียวแต่ท้ายที่สุดก็ต่อสู้กับพริตตี้เคียวที่บอกว่าทั้ง 2 คนเป็นเพื่อนกันไม่ได้ จากนั้นทั้ง 4 คนก็ถูกโกยานลากไปดาร์คฟอล พริตตี้เคียวสู้อาคุไดคานไม่ไหว ขณะที่เกือบจะแย่ มิจิรุกับคาโอรุก็มาช่วยป้องกันและส่งพริตตี้เคียวกลับไปยังดินแดนแห่งพฤกษา ส่วนทั้ง 2 คนนั้นก็ต้องหลับไหลอยู่ในบ่อน้ำส่วนที่ลึกที่สุดของดาร์คฟอล ในตอนที่ 42 ทั้ง 2 คนได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งด้วยพลังของคาราเฟ่เพื่อไปช่วยพริตตี้เคียว ในตอนที่ 48 คาโอรุได้รับพลังแห่งสายลมจากฟูปุ ส่วนมิจิรุได้รับพลังแห่งดวงจันทร์จากมูปุและร่วมต่อสู้กับพริตตี้เคียวในศึกสุดท้ายและล้มโกยานลงได้ในที่สุด ก่อนจบมิจิรุกับคาโอรุกำลังจะหายไปเนื่องจากพลังแห่งการทำลายล้างได้หายไปแล้ว ทั้ง 2 คนที่เกิดมาจากพลังแห่งการทำลายล้างจึงไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้แต่ภูติของดินแดนแห่งพฤกษาต้องการจะให้ทั้ง 2 คนได้มีชีวิตอยู่ต่อไปจึงได้มอบพลังให้ทั้ง 2 คนได้มีชีวิตอยู่ต่อไป
คิริว มิจิรุ (Kiryuu Michiru)
หน้าที่ของมิจิรุและคาโอรุคือ การเฝ้าบ่อน้ำแห่งท้องฟ้าแต่เพราะอยากจะรู้ว่าตำนานที่กลายมาเป็นจริงได้นั้นจะเป็นยังไงจึงแอบมาที่ดินแดนแห่งพฤกษากับคาโอรุ เป็นพวกคิดอะไรในใจก็แสดงออกมาทางสีหน้าซะหมด เย็นชาแต่พอได้มาเจอกับพริตตี้เคียว มิจิรุก็ได้เรียนรู้ถึงคำว่า "เพื่อน"
องค์หญิงฟิเลีย (Princess Filia)
องค์หญิงฟิเลียจะปรากฏตัวมาทุกครั้งเมื่อพริตตี้เคียวฟื้นสภาพบ่อน้ำกลับมาได้ทุก 1 บ่อและทุกครั้งองค์หญิงจะบอกใบ้เหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตให้พริตตี้เคียวได้รับรู้เพื่อปกป้องบ่อน้ำแห่งดวงอาทิตย์ องค์หญิงจึงได้ซ่อนมันเอาไว้ให้พ้นจากดาร์คฟอล ในตอนที่ซากิกับไมหมดสิ้นความหวังที่จะได้เจอมิจิรุกับคาโอรุอีกนั้น องค์หญิงฟิเลียได้ปรากฏตัวขึ้นและให้ความหวังครั้งใหม่แก่ทั้งคู่
ตัวละครอื่นๆ.
ฮิวงะ ไดสึเกะ (Hyuuga Daisuke)
คุณพ่อของซากิ
ฮิวงะ ซาโอริ (Hyuuga Saori)
คุณแม่ของซากิ
ฮิวงะ มิโนริ (Hyuuga Minori)
น้องสาวของซากิ
โคโรเนะ (Korone)
แมวอ้วนนิสัยประหลาดที่ครอบครัวของซากิเลี้ยงไว้ สิ่งที่มันชอบคือ การนอน
มิโช โคอิจิโร่ (Mishou Kouichirou)
คุณพ่อของไม
มิโช คานาโกะ (Mishou Kanako)
คุณแม่ของไม
มิโช คาซุยะ (Mishou Kazuya)
พี่ชายของไม
โฮชิโนะ เคนตะ (Hoshino Kenta)
เพื่อนร่วมชั้นที่มักปล่อยมุขแปลกๆ ประจำ ดูท่าเขาแอบชอบซากิ ความใฝ่ฝันคือ การเป็นนักแสดงตลก
อิโต ฮิโตมิ (Itou Hitomi)
เพื่อนร่วมชมรมซอฟท์บอลของซากิ ติดพูดคำว่า "มาจิ" ทุกประโยค
โอตะ ยูโกะ (Outa Yuko)
เพื่อนร่วมชมรมซอฟท์บอลของซากิ ยูโกะแอบชอบเคนตะและเป็นคนเดียวที่หัวเราะกับมุขแปลกๆ ของเขา
อุปกรณ์ของพรีเคียว.
มิกซ์คอมมูนส์ (Mix Communes)
คริสตัลคอมมูนส์ (Crystal Communes)
สแปลชคอมมูน (Splash Commune)
สไปรัลริงค์ (Spiral Rings)
มิราเคิลดร็อปส์ (Miracle Drops)
แฟรี่คาราเฟ่ (Fairy Charafe)
ดาร์คฟอล.
คาเรฮาน (Karehan)
โมเอะรุมบะ (Moerumba)
โดโรโดรอน (Dorodoron)
มิสชิทาทาเระ (Ms. Shitataare)
คินเทรสกี้ (Kintoleski)
โกยาน (Goyan)
อุไซน่า (Uzaina)
อาคุไดคาน (Akudaikan)
เพลงเปิด
"Leave it To Us☆Splash☆Star☆"
ขับร้องโดย : "Uchiyae Yuka"
เพลงปิด
"GO by "Smiling is Victory!"
ขับร้องโดย : "Gojo Mayumi"
"Ganbalance de Dance"
มหัศจรรย์สาวน้อย พริตตี้เคียว Splash Star
รัฐเอกราชปาปัวนิวกินี
การท่องเที่ยวในประเทศไทย
การท่องเที่ยว เป็นปัจจัยทางเศรษฐกิจที่สำคัญในประเทศไทย มีส่วนทำให้ค่าจีดีพีของไทยอยู่ที่ประมาณ 17.7% ใน พ.ศ. 2559 ใน พ.ศ. 2550 มีนักท่องเที่ยวต่างชาติมากกว่า 14 ล้านคน โดยระยะเวลาพำนักเฉลี่ย 9.19 วัน ทำให้มีรายได้เข้าประเทศมากถึง 547,782 ล้านบาท เป็นประเทศที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดเป็นอันดับที่ 18 ของโลก
สาเหตุที่การท่องเที่ยวไทยได้รับการสนับสนุนมากขึ้นใน พ.ศ. 2503 นั้น เพราะมีความมั่นคงทางการเมือง และมีการพัฒนากรุงเทพมหานครในเรื่องของการคมนาคมทางอากาศ ทำให้ธุรกิจโรงแรมและการค้าปลีกขยายตัวอย่างรวดเร็ว เพราะมีความต้องการจากนักท่องเที่ยว และยังได้รับการส่งเสริมจากทหารอเมริกันที่เข้ามาพักผ่อนในช่วงสงครามเวียดนามอีกด้วย
"การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย" ระบุว่า 55% ของนักท่องเที่ยวใน พ.ศ. 2550 มาจากภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก ได้แก่ ญี่ปุ่น และมาเลเซีย เป็นส่วนใหญ่ ส่วนนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกส่วนใหญ่มาจากสหราชอาณาจักร, ออสเตรเลีย, เยอรมนี, สหรัฐอเมริกา และสแกนดิเนเวีย ส่วนจำนวนนักท่องเที่ยวจากตะวันออกกลางและรัสเซียก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน ประมาณ 55% ของนักท่องเที่ยวชาวไทยเป็นผู้ที่กลับมาเพื่อเยี่ยมบ้านเกิด ซึ่งมีจำนวนมากที่สุดในช่วงเทศกาลคริสต์มาสต์ถึงปีใหม่ เมื่อนักท่องเที่ยวชาวตะวันตกหนีสภาพหนาวเย็น โดยในปี พ.ศ. 2558 นักท่องเที่ยวจากประเทศจีน มีจำนวนมากที่สุด คิดเป็น 27 % ของนักท่องเที่ยวทั้งหมด
การแข่งขันด้านการท่องเที่ยวของประเทศไทยกับประเทศต่าง ๆ มีมากขึ้นตั้งแต่ลาว กัมพูชา และเวียดนาม เปิดให้มีการท่องเที่ยวระหว่างประเทศขึ้นในช่วง พ.ศ. 2523 และ พ.ศ. 2533 สถานที่ท่องเที่ยวอย่างนครวัด เมืองหลวงพระบาง และอ่าวหะล็อง สามารถแข่งขันกับประเทศไทยซึ่งเคยผูกขาดด้านการท่องเที่ยวในแถบอินโดจีน ทำให้ประเทศไทยต้องมีการกำหนดเป้าหมายต่าง ๆ มากขึ้น เช่น การตีกอล์ฟในวันหยุด นอกจากนี้ประเทศไทยยังมีแผนที่จะเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวทางพระพุทธศาสนาในภูมิภาคอีกด้วย จากข้อมูลของโลนลี่แพลเน็ต ประเทศไทยเป็นอันดับ 2 ใน "จุดหมายคุ้มค่าสุดสำหรับ พ.ศ. 2553" รองจากไอซ์แลนด์ ซึ่งได้รับกระทบอย่างหนักจากวิกฤตซับไพรม์ นอกจากนี้ กรุงเทพยังได้รับการจัดอันดับ เป็นที่ 2 ของโลก เมืองที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุด จากการจัดอันดับของ Master card สองปีซ้อนคือ ปี พ.ศ. 2557-2558
สถิตินักท่องเที่ยวต่างชาติเดินทางเข้ามาไทย.
ข้อมูลโดยกรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา และการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
คำขวัญรณรงค์เที่ยวไทย.
คำขวัญรณรงค์ท่องเที่ยวประเทศไทย ประโยคแรกคือ "เยี่ยมเยือนประเทศไทย"  ราวปี พ.ศ. 2530 จากนั้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 จนถึงปัจจุบัน มีคำขวัญใหม่ว่า "มหัศจรรย์ประเทศไทย"  พร้อมทั้งสัญลักษณ์ลายไทย ลักษณะโดยรวมเป็นรูปดวงตาและคิ้ว ต่อมาช่วงที่การท่องเที่ยวไทยเกิดวิกฤต เมื่อปี พ.ศ. 2552 ททท.จึงจัดโครงการสืบเนื่องในชื่อ "มหัศจรรย์ประเทศไทย มหัศจรรย์คุณค่า"  นอกจากนี้ยังมีคำขวัญรองเช่น "เที่ยวไทยให้ครบ พบไทยให้ทั่ว", "เที่ยวเมืองไทย ไม่ไปไม่รู้", "กอดเมืองไทย ให้หายเหนื่อย", "เที่ยวหัวใจใหม่ เมืองไทยยั่งยืน" เป็นต้น
สภาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ประธานสภาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็น กรรมการในคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ อีกตำแหน่งหนึ่ง โดยคนแรกที่ดำรงตำแหน่งในคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติได้แก่ อิทธิฤทธิ์ กิ่งเล็ก ประธานสภาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยในสมัยนั้น ปัจจุบันผู้ที่ได้รับตำแหน่ง ประธานสภาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยและเป็นกรรมการในคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติได้แก่ ชำนาญ ศรีสวัสดิ์ (ตังแต่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ถึง ปัจจุบัน)
ท่องเที่ยวไทย.
ท่องเที่ยวไทย  เป็นหน่วยงานที่ดูแลด้านการท่องเที่ยวโดยเฉพาะ โดยได้รับเลือกจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย เพื่อยกระดับการท่องเที่ยวในประเทศไทยโดยคนไทย
เสน่ห์.
ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีสถานที่ท่องเที่ยวที่หลากหลายที่สุดประเทศหนึ่ง โดยมีทั้งจุดดำน้ำ, หาดทราย, เกาะนับร้อย, สถานบันเทิงที่หลากหลาย, โบราณสถาน, พิพิธภัณฑ์, หมู่บ้านชาวเขา, สวนดอกไม้และจุดชมนกที่ยอดเยี่ยม, พระราชวัง, วัดขนาดใหญ่ และมรดกโลกจำนวนมาก มีนักท่องเที่ยวจำนวนมากที่ตามหลักสูตรระหว่างอยู่ในประเทศไทย สิ่งที่นิยมได้แก่ชั้นเรียนการทำอาหารไทย, พระพุทธศาสนา และการนวดแผนไทย เทศกาลของไทยมีตั้งแต่เทศกาลที่สนุกกับการสาดน้ำอย่างสงกรานต์ ไปจนถึงประเพณีในตำนานอย่างลอยกระทง ท้องถิ่นจำนวนมากในประเทศไทยมีเทศกาลของพวกเขาเองเช่นกัน ที่มีชื่อเสียงได้แก่ "การจัดงานแสดงช้าง" ในจังหวัดสุรินทร์, "ประเพณีบุญบั้งไฟ" ใน จังหวัดร้อยเอ็ด โดยเฉพาะ งานประเพณีบุญบั้งไฟลายศรีภูมิ (เทคนิคการเอ้ประดับบั้งไฟ ด้วยลายกรรไกรตัดแห่งเดียวในประเทศไทย) ที่อำเภอสุวรรณภูมิ และ การจุดบั้งไฟขึ้นสูง มากที่สุดในประเทศไทย ที่อำเภอพนมไพร และนอกจากนี้ ในทุกสัปดาห์ที่สอง ของเดือนพฤษภาคม งานบุญบั้งไฟจังหวัดยโสธร เป็นต้น หรืองานที่รวมประเพณีบุญบั้งไฟ รวมกันกับ บุญผะเหวด เป็นงานบุญหลวง นับเป็นเทศกาลน่าสนใจอย่าง "ผีตาโขน" ในอำเภอด่านซ้าย อาหารไทยบางอย่างมีชื่อเสียงทั่วโลกด้วยการใช้สมุนไพรและเครื่องเทศสด จากส้มตำอร่อยไม่แพงที่ร้านริมถนนเรียบง่ายในชนบทถึงอาหารไทยในร้านอาหารชวนชิมของกรุงเทพฯ
กรุงเทพมหานครมีชื่อเสียงจากห้างสรรพสินค้าหลักในบริเวณใจกลางเมือง ให้ความหลากหลายของสินค้ายี่ห้อท้องถิ่นและนานาชาติ ไปทางเหนือของเมืองมี"ตลาดนัดจตุจักร" ซึ่งสามารถเดินทางได้สะดวกด้วยรถไฟฟ้าและใต้ดิน เป็นไปได้ว่าเป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ขายสินค้าทุกอย่างตั้งแต่อุปกรณ์ใช้งานในบ้าน ไปจนถึงสัตว์ชนิดต่างๆ ตลาด "ประตูน้ำ" ใจกลางเมือง เป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านผ้าและเสื้อผ้า นักท่องเที่ยวเน้นตลาดกลางคืนในถนนสีลมและบนถนนข้าวสารเป็นหลัก ซึ่งขายสินค้าเช่น เสื้อยืด, หัตถกรรม, นาฬิกาข้อมือและแว่นกันแดด ในบริเวณใกล้เคียงกรุงเทพมหานครสามารถหาตลาดน้ำยอดเยี่ยมอย่างแท้จริงเช่นในดำเนินสะดวก "ตลาดถนนคนเดินวันอาทิตย์เย็น" จัดบนถนนราชดำเนินในเมืองเก่าเป็นไฮไลต์ของการช็อปปิ้งเมื่อไปเยือนจังหวัดเชียงใหม่ในภาคเหนือของประเทศไทย มันดึงดูดคนท้องถิ่นมากมายรวมทั้งชาวต่างประเทศ "ไนท์บาซาร์" ในเชียงใหม่เป็นตลาดที่นักท่องเที่ยวเน้นเช่นกัน ซึ่งขยายไปหลายช่วงของเมือง แค่ผ่านกำแพงเมืองเก่าไปตามแม่น้ำ
เบคิไลต์
เบคิไลต์  เป็นชื่อทางการค้าของฟีนอลฟอร์มาลดีไฮด์เรซิน หรือมักจะเรียกกันว่าฟินอลิก เป็นพลาสติกเทอร์โมเซตติง ฟินอลิกทนความร้อนในสภาวะปกติประมาณ 160-180 องศาฟาเรนไฮต์ หากผสมวัตถุทนความร้อนบางชนิดจะสามารถทนความร้อนได้ถึง 400 องศาฟาเรนไฮต์ ฟินอลิกเป็นตัวนำความร้อนที่เลว ติดไฟได้แต่ช้าและดับเองจึงมักนิยมใช้ทำมือจับสำหรับอุปกรณ์สำหรับเครื่องครัว อุปกรณ์ไฟฟ้า ฝาครอบจานจ่ายรถยนต์ ถาดบรรจุสารเคมี ตู้โทรทัศน์ ที่รองนั่งโถส้วม นอกจากนี้ฟินอลิกยังสามารถทำเป็นโฟมได้อีกด้วย ซึ่งโฟมที่ผลิตจากฟินอลิกนี้สามารถขยายตัวได้ถึง 300 เท่า โฟมฟินอลิกนิยมทำเป็นทุ่นลอยน้ำและใช้เสริมความแข็งแรงในเครื่องบิน
ในปี ค.ศ. 1907 เลโอ บาเกอลันด์ (Leo Baekeland) ได้ประสบความสำเร็จในการทำพอลิเมอร์สังเคราะห์ (พลาสติก) ชนิดแรก บาเกอลันด์เป็นนักเคมีผู้ถือกำเนิดในประเทศเบลเยียม และต่อมาได้เดินทางมาตั้งรกรากอยู่ที่รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา หลังจากที่เขาได้รับปริญญาเอกด้านวิทยาศาสตร์ขณะอายุเพียง 21 ปีเท่านั้น การค้นพบของบาเกอลันด์กระตุ้นให้เกิดการผลิตพลาสติกตลอดจนการเติบโตของอุตสาหกรรมพลาสติกชนิดอื่น ๆ มาจนปัจจุบัน
พอลิเมอร์สังเคราะห์.
บาเกอลันด์พบว่าเมื่อผสมฟีนอล (phenol) กับฟอร์มาลดีไฮด์ (formaldehyde) เข้าด้วยกัน แล้วให้ความร้อน และกลั่นเอาน้ำออกโดยกระบวนการควบแน่น (condensation) จะได้สารเหนียว ๆ ที่เมื่อปล่อยให้เย็นตัวลงแล้วจะแข็งตัวเป็นวัสดุที่มีสมบัติเหมาะอย่างยิ่งในการใช้เป็นวัสดุฉนวนหุ้มสายไฟ ต่อมาพอลิเมอร์ชนิดนี้ถูกเรียกว่า "เบคิไลต์" (Bakelite) ตามชื่อของบาเกอลันด์ หรือฟินอลิกเรซิน (phenolic resin) ตามชื่อของมอนอเมอร์ที่ใช้ (ฟีนอลและฟอร์มาลดีไฮด์)
เดวิด เจียง
เดวิด เจียง (อังกฤษ: David Chiang) นักแสดงชาวฮ่องกงผู้เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากภาพยนตร์กำลังภายในในยุคทศวรรษที่ 70
เดวิด เจียง มีชื่อเป็นภาษาจีนว่า เจียง ต้าเหว่ย (อักษรจีนตัวเต็ม: 姜大衛, อักษรจีนตัวย่อ: 姜大卫) มีชื่อเดิมว่า เจียง เหว่ยเหนียน (姜偉年) เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1947 ที่เมืองซูโจว มณฑลเจ้อเจียง เข้าสู่วงการการแสดงด้วยการเป็นนักแสดงประกอบแอ็คชั่นในชั้นเรียนการแสดงที่ไต้หวัน และยังเรียนศิลปะการต่อสู้ตามพวกหลิว เจียเหลียง เมื่อปี ค.ศ. 1967 และเข้าสู่วงการบันเทิงอย่างจริงจังในปี ค.ศ. 1968 โดยเป็นนักแสดงประกอบของบริษัทชอว์บราเดอร์ส หลังจากนั้นจึงมารับบทนักแสดงนำ โดยหลังจากที่ หวัง หยู่ นักแสดงประจำของชอว์ฯย้ายไปรับงานแสดงที่ไต้หวัน เนื่องจากถูกชอว์บราเดอร์สปลดเพราะเรียกร้องขอเพิ่มต่าตัว เดวิด เจียงจึงเข้ามาสวมบทจอมยุทธ์แทน และหลังจากนั้นเดวิด เจียงก็กลายเป็นนักแสดงชั้นนำของชอว์ฯ คนต่อมา โดยผลงานส่วนใหญ่เป็นภาพยนตร์กำลังภายในเกือบทั้งสิ้น
เดวิด เจียง เรียนจบระดับประกาศนียบัตร วิทยาลัยฮ่องกง
เดวิด เจียง จัดเป็นนักแสดงชายที่มีรูปร่างหน้าตาไม่หล่อ ซ้ำยังมีรูปร่างเล็กและบอบบาง แต่มีความปราดเปรียวและมีจุดเด่นคือ การแสดงออกทางสีหน้าแววตาที่ผู้กำกับหลายคนเห็นตรงกันว่า เหมาะสมกับการรับบทนำในภาพยนตร์กำลังภายใน โดยเฉพาะที่ดัดแปลงมาจากบทประพันธ์ของโกวเล้ง
ผลงานที่เป็นที่สร้างชื่อและเป็นผลงานที่ทำให้จดจำของเดวิด เจียง คือเรื่อง "The Wandering Swordsman" (ไอ้หนุ่มมีดฟ้าลั่น) ในปี ค.ศ. 1971 และเคยได้รับรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยมและรางวัลนักแสดงชายผู้มีบุคลิกร่วมสมัยของเทศกาลภาพยนตร์เอเชีย จากภาพยนตร์เรื่อง "Vengeance!" ในปีเดียวกันและ "พั่นนี่" ในปี ค.ศ. 1973 ตามลำดับ จนได้รับฉายาว่า "ราชาภาพยนตร์เอเชีย" (亚洲影帝) อีกด้วย
ภาพยนตร์ที่เป็นที่รู้จักดีอีกเรื่องคือ "The New One-Armed Swordsman" (เดชไอ้ด้วน ตอนใหม่) ปี ค.ศ. 1971 และ "The Blood Brothers" ในปี ค.ศ. 1973 ซึ่งทั้งสองเรื่องนี้ เดวิด เจียงแสดงร่วมกับ ตี้ หลุง นักแสดงอีกรายที่มีชื่อเสียงโด่งดังในรุ่นเดียวกัน ทั้งคู่ยังมีผลงานแสดงร่วมกันต่อมาอีกหลายเรื่องจนกลายเป็น พระเอกหนุ่มคู่หูรุ่นใหม่ของวงการในยุคนั้น
เดวิด เจียงมีผลงานการแสดงกว่า 70 เรื่อง นอกจากนี้ ยังมีผลงานกำกับการแสดงและเขียนบท และยังรับเป็นที่ปรึกษาด้านศิลปะการต่อสู้ให้กับภาพยนตร์หลาย ๆ เรื่องด้วย รวมถึงเคยร่วมแสดงภาพยนตร์ไทยในปี ค.ศ. 1983 ในเรื่อง "พยัคฆ์ยี่เก" ที่ได้ถ่ายทำในประเทศไทย และระยะหลังยังหันมาแสดงละครโทรทัศน์ในสังกัดของทั้งบริษัท TVB และบริษัท aTV ในฮ่องกง ที่ยังมีผลงานมาถึงปัจจุบัน
ในต้นปี ค.ศ. 2008 เดวิด เจียงได้รับเกียรติยกย่องให้เป็นหนึ่งในร้อยนักแสดงแห่งศตวรรษ ร่วมกับ เจิ้ง เพ่ยเพ่ย นักแสดงหญิงในบทบู๊เช่นเดียวกันร่วมยุค เนื่องในโอกาสกำเนิดภาพยนตร์จีนครบรอบ 100 ปี ในงานประกาศรางวัลภาพยนตร์จีนยอดเยี่ยม ครั้งที่ 5 ที่จัดโดยสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงร่วมจีนแผ่นดินใหญ่ ไต้หวันและกว่างโจว
ชีวิตครอบครัว เดวิด เจียงสมรสกับหลี่ หลินหลิน ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นเดียวกัน มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 3 คน
ลาบอแอม
ลาบอแอม  เป็นอุปรากรภาษาอิตาลีจำนวน 4 องก์ เขียนโดยจาโกโม ปุชชีนี คำร้องโดยลุยจี อิลลีกา (1857 – 1919) ดัดแปลงจากเรื่อง "Scènes de la vie de bohème" ของอ็องรี มูร์แฌร์ นักเขียนชาวฝรั่งเศส จัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1896 ที่โรงอุปรากร Teatro Regio เมืองตูริน อำนวยเพลงโดยอาร์ตูโร ตอสกานีนี จนถึงปัจจุบัน เรื่องลาบอแอมเป็นอุปรากรที่นิยมจัดแสดงบ่อยครั้งที่สุดเป็นอันดับสอง รองจากเรื่องมาดามบัตเตอร์ฟลาย
เนื้อเรื่องกล่าวถึงความรักแรกพบระหว่างหญิงสาวชื่อ มีมี กับหนุ่มนักกลอนชื่อ โรฟอลโด ต่อมาโรฟอลโดพยายามจะตีจากมีมี เพราะไม่พอใจที่เธอแสดงพฤติกรรมหว่านเสน่ห์ไปทั่ว มีมีหัวใจสลายและสุขภาพเสื่อมโทรมอย่างรวดเร็ว ทั้งคู่ต่างเพิ่งตระหนักในรักและกลับมามีความสุขร่วมกันในช่วงสั้น ๆ ก่อนเธอจะเสียชีวิต
ในปี ค.ศ. 1946 อาร์ตูโร ตอสกานีนี ผู้อำนวยเพลงในการแสดงรอบปฐมทัศน์ของลาบอแอม ซึ่งได้เลิกอำนวยวงออร์เคสตราต่อสาธารณชนมาเป็นเวลา 20 ปี ตั้งแต่การแสดงรอบปฐมทัศน์ "Turandot" ในปี ค.ศ. 1926 ได้กลับมาอำนวยวงอีกครั้งให้กับวงเอ็นบีซีซิมโฟนีออร์เคสตรา บันทึกเสียงออกอากาศทางวิทยุ การแสดงครั้งนั้นต่อมาได้ถูกวางจำหน่ายเป็นคอมแพ็กดิสก์ในสังกัด RCA Victor เป็นการบันทึกเสียงโอเปร่าของปุชชีนีเพียงชุดเดียว ที่อำนวยเพลงโดยวาทยกรฉบับดั้งเดิม
กองพันทหารราบที่ 3 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1
กองพันทหารราบที่ 3 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (คำย่อ: ทม.ร.1/3 รอ.) เป็นหน่วยที่ตั้งขึ้นในสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว กองพันนี้ได้ถือกำเนิดมาจากกองทหารรักษาวัง ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดำริว่า "การทหารวังนั้น มิใช่มีหน้าที่เฉพาะของทหาร แต่เป็นหน้าที่ของกรมวังนอก" ซึ่งเป็นกรมพลเรือนในเขตพระราชฐาน และกองพันนี้พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงตั้งขึ้นด้วยพระองค์เอง และพระราชทานเครื่องแบบให้หน่วยนี้ โดยใช้สีบานเย็นเป็นหลัก
เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต หน่วยนี้ก็ลดขนาดลง จนเหลือเพียงระดับกองพัน 1 กองพันและรักษาประวัติความเป็นหน่วยในรัชกาลที่ 6 อยู่ เมื่อมาขึ้นตรงกับกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ก็ใช้นามหน่วยว่า กองพันทหารราบที่ 3 กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ใช้อักษรย่อว่า ร.1 พัน.3 รอ.
จนกระทั่งถึงวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2562 กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ได้แปรสภาพเป็นกรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 กองพันทหารราบที่ 3 กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงได้เปลี่ยนนามหน่วยเป็น กองพันทหารราบที่ 3 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร จนกระทั่งวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ได้มีพระราชพิธีบรมราชาภิเษก จึงได้เปลี่ยนนามหน่วยอีกครั้งเป็น กองพันทหารราบที่ 3 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
กองพันนี้ได้รับพระราชทานธงไชยเฉลิมพลครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 และได้รับพระราชทานธงไชยเฉลิมพลครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2533
ธงชาติประเทศโกตดิวัวร์
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง  เป็นคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยรามคำแหงซึ่งเปิดสอนวิชาที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์ในแขนงต่างๆ
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จัดตั้งขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2515 ซึ่งอยู่ในสังกัดคณะศึกษาศาสตร์ โดยเปิดสอน 5 สาขาวิชาในช่วงแรก ได้แก่ สาขาวิชาคณิตศาสตร์, สถิติ, เคมี, ฟิสิกส์ และชีววิทยา ก่อนที่คณะรัฐมนตรีจะอนุมัติให้แยกออกมาเป็นคณะวิทยาศาสตร์ในปีพ.ศ. 2517 และดำเนินการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์และสาขาที่เกี่ยวข้องเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งมีอาคารประจำคณะในปัจจุบัน 5 แห่ง ได้แก่ อาคารคณะวิทยาศาสตร์ (SCO), อาคารปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ (SCL), อาคารลายสือไท (LTB), อาคารคีรีมาศ (KMB) และอาคารภาควิชาสถิติ (STB)
หมายเหตุ : อาคารลายสือไท ใช้งานเฉพาะในพื้นที่ชั้น 5
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2542 เปิดการเรียนการสอนในสาขาวิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น สถาปัตยกรรม (วิทยาศาสตร์) ภูมิสถาปัตย์ สถาปัตย์ภายใน สถาปัตย์อสังหาริมทรัพย์ หรือการออกแบบและพัฒนาผังเมืองเป็นต้น คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ฯ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ใช้ระบบการศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์โดยอ้างอิงจากต่างประเทศจึงทำให้นักศึกษาปริญญาตรีใช้เวลาศึกษาเพียง 4 ปี เมื่อจบจะได้รับวุฒิวิทยาศาสตร์บัณฑิต และเมื่อศึกษาต่อในระดับบัณฑิตศึกษา (ปริญญาโท) จะได้รับวุฒิสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาบัณฑิต
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ฯ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีระบบการจัดการหลักสูตรแบบโครงการพิเศษ จึงทำให้หลักสูตรระดับปริญญาตรีทั้งหมดเป็นโครงการพิเศษและจัดเก็บค่าธรรมเนียมตามอัตราโครงการพิเศษของทางคณะและมหาวิทยาลัยได้กำหนดไว้ อักษรตัวย่อของคณะสถาปัตย์ฯ มธ. คือ "สถ.มธ" หรือภาษาอังกฤษคือ AP.TU ปัจจุบันมีการรีแบรนด์ดิ้งคณะใหม่เพื่อให้ทันต่อสมัยโลก แต่เดิมชื่อคณะภาษาอังกฤษจะเรียกว่า Faculty of Architecture and Planning ปัจจุบันเปลี่ยนเป็น Thammasat Design School เพื่อความเป็นสากล หรือ TDS นักศึกษาคณะนี้มักใช้คำเรียกแทนตัวเองว่า "ชาวเรา"
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เริ่มดำเนินการจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ปีการศึกษา 2542 เป็นต้นมา โดยเป็นการจัดตั้งหน่วยงานภายในของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตามความในมาตรา 18 (3) และ (10) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2531 เพื่อรองรับการจัดการศึกษาทางสถาปัตยกรรมศาสตร์ โดยมีโครงสร้างการบริหารงานลักษณะพิเศษที่เน้นความคล่องตัวและมีประสิทธิภาพโดยอ้างอิงระเบียบข้อบังคับของทางราชการ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ในการดำเนินงานของคณะในช่วง 2 ปีแรกของการจัดการเรียนการสอน คณะได้ดำเนินการภายใต้ชื่อ โครงการจัดการศึกษาสาขาวิชาสถาปัตยกรรม โดยบรรจุอยู่ในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาระยะที่ 8 (พ.ศ. 2540–2544) ทำการเรียนการสอนอยู่ชั้นบนสุดของอาคารคณะวิศวกรรมศาสตร์ และในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2544 สภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้มีมติอนุมัติการจัดตั้งคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และอนุมัติระเบียบมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ว่าด้วยการจัดตั้งและบริหารงานคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ พ.ศ. 2544 และต่อมาใน พ.ศ. 2548 ได้มีการเปลี่ยนชื่อคณะเป็น คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง พร้อมกันนี้ คณะได้กำหนดให้วันที่ 29 ตุลาคมของทุกปีเป็นวันคล้ายวันสถาปนาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง อีกด้วย
ปัจจุบัน คณะจัดการเรียนการสอนทั้งสิ้น 12 หลักสูตร ระดับปริญญาตรีมีหลักสูตรภาคภาษาไทย 5 หลักสูตร และหลักสูตรภาษาอังกฤษ 2 หลักสูตร ระดับปริญญาโทมีหลักสูตรภาคภาษาไทย 4 หลักสูตร และระดับปริญญาเอกมีหลักสูตรภาษาไทย 1 หลักสูตร จุดเด่นของการเรียนการสอนที่นี่ คือ หลักสูตรสาขาวิชาสถาปัตยกรรม 4+2 (ตรีควบโท) แห่งแรก และแห่งเดียวในประเทศไทย
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เปิดการเรียนการสอนครอบคลุมทุกสาขาวิชาของสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมืองในทุกระดับปริญญา โดยสามารถแยกสาขาวิชาออกเป็นดังต่อไปนี้
ถาปัดการละคอน.
ชมรมถาปัดการละคอนนั้น คาดว่าน่าจะเริ่มจากการที่กลุ่มนักศึกษาในคณะได้มีความสัมพันธ์อันดีกับคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน และ คณะศิลปกรรมศาสตร์ อีกทั้งยังได้รับอิทธิพลมาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ที่ได้มีการผลิตละครเวทีออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้กลุ่มนักศึกษาคณะถาปัดที่สนใจในการทำละคอนเข้าไปช่วยทำละคอนวารสารฯ ในช่วงเวลาหนึ่ง เกิดการร่วมมือกันระหว่างนักศึกษาคณะถาปัด กับ คณะวารสารฯ ร่วมกันทำละคอนเวทีเป็นครั้งแรก และครั้งเดียว
หลังจากนั้นทางกลุ่มนักศึกษาในคณะก็ได้ก่อตั้ง ชมรมถาปัดการละคอน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (Architect Drama Association : ADA) เพื่อผลิตและจัดแสดงละครเวทีให้นักศึกษาในมหาวิทยาลัย และบุคคลภายนอกได้รับชม โดยเริ่มผลิตละคอนของคณะเรื่องแรกจริงๆ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 และได้หายไปในช่วงเวลาหนึ่ง จนได้เริ่มกลับมาทำอย่างต่อเนื่องและจริงจังในปี พ.ศ. 2557 โดยมีชื่อเรื่อง ดังนี้
จุดเด่นของถาปัดการละคอน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คือการนำภูมิภาคมากำหนดเป็นธีมหลักของละคอน ส่วนมากเนื้อหาของละคอนจะเป็น romantic drama และ comedy โดยมีความสดของมุก การเพิ่มประเด็นสังคมต่างๆในปัจจุบัน และลูกเล่นต่างๆของบทที่ทำให้ถาปัดการละคอน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถูกพูดถึงเป็นที่กว้างขวาง และได้รับความนิยมเป็นอันดับต้นๆของละคอนเวทีทั้งหมดในมหาวิทยาลัย โดยมีการพัฒนาทั้งตัวบท ฉาก และการโปรโมทในทุกๆปี เพื่อให้ในอนาคตจะได้เทียบเท่าละคอนถาปัดที่อื่น และได้ไปอยู่ในใจของผู้ชม
ในปัจจุบันนั้นจัดแสดงที่ ห้องประชุมใหญ่ TCC LAND Auditorium ภายในคณะตั้งแต่ลำดับที่ 3 จะมีนักศึกษาชั้นปีที่ 4 เป็นแม่งานในการจัดการทุกอย่าง และยังเปิดรับนักศึกษาจากคณะอื่น สถาบันอื่นมาร่วมงานอีกด้วย ทำให้เป็นการเปิดรับผู้ที่จะมาร่วมสร้างเสียงหัวเราะ และความยิ่งใหญ่ของถาปัดการละคอนในแต่ละปี
อิสลามวิทยาลัยแห่งประเทศไทย