pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พูแดจีแกยังคงได้รับความนิยมอยู่ในเกาหลีใต้ โดยในปัจจุบันมักผสมเครื่องปรุงสมัยใหม่เข้าไปด้วย เช่น บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป, อเมริกันชีสที่หั่นเป็นแผ่นบาง ๆ ส่วนเครื่องปรุงอื่น ๆ ก็ประกอบไปด้วยเนื้อบด, ไส้กรอกหั่นเป็นชิ้นบาง ๆ, ถั่วกระป๋อง, "มีนารี", หอมใหญ่, หอมต้นเดี่ยว, "ต็อก", เต้าหู้, พริก, มะกะโรนี, กระเทียม, เห็ด และผักอื่น ๆ ตามฤดูกาล
พูแดจีแกเริ่มทำขึ้นในช่วงระหว่างสงครามเกาหลี และได้รับความนิยมอย่างมากภายหลังจากนั้น ในขณะที่ชาวเกาหลีประสบภาวะอาหารขาดแคลนในช่วงสงครามเกาหลี ชาวเกาหลีนำส่วนผสมที่เหลือทิ้งจากกองทัพอเมริกันเช่นเนื้อกระป๋องและฮอตดอกหรืออย่างอื่นที่หาได้มาผสมรวมกันแล้วรับประทาน โดยส่วนผสมทั้งหมดผสมในหม้อใบใหญ่แล้วต้ม ในช่วงแรกอาหารประเภทนี้ถูกเรียกว่า "ชนซึนทัง"  ซึ่งได้ชื่อมาจากนามสกุลจอห์นสันของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาลินดอน บี. จอห์นสัน กับคำว่า "ทัง" (탕, ) ซึ่งมีความหมายว่าซุป
เมืองอึยจ็องบู (ซึ่งเป็นเมืองที่ติดกับโซลทางทิศเหนือและมีฐานทัพอเมริกันหลายแห่ง) มีชื่อเสียงจากอาหารพูแดจีแก ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทางเมืองได้ออกข้อกำหนดให้เรียกชื่ออาหารนี้ว่า "อึยจ็องบูจีแก" เพื่อถอนคำว่า พูแด ซึ่งแปลว่ากองทัพหรืออะไรที่เกี่ยวกับการทหารออกไป มีเพียงร้านอาหารไม่กี่แห่งที่ปฏิบัติตามข้อกำหนดนี้ มิหนำซ้ำร้านอาหารบางแห่งยังเพียงแค่เติมชื่อเมืองโดยไม่ถอนคำว่า พูแด ออกไปเป็นชื่อ "อึยจ็องบูบูแดจีแก" และที่อึยจ็องบูยังมีถนนซึ่งมีชื่อเรียกว่า "ถนนอึยจ็องบูบูแดจีแก" เป็นถนนที่สองข้างทางเต็มไปด้วยร้านอาหารที่ขายพูแดจีแก
ดิ อเซนชัน
ดิ อเซนชัน (The Ascension) เป็นกลุ่มทีมมวยปล้ำอาชีพที่มีสมาชิกหมุนเวียนมากมาย แต่ในปัจจุบันมีเพียงแค่2คน ประกอบด้วยคอนเนอร์และวิกเตอร์
ศูนย์ฝึกทักษะ.
ก่อตั้งกลุ่ม.
วันที่ 28 สิงหาคม 2011 ริคาร์โด โรดรีเกซได้ประกาศตั้งกลุ่มที่ชื่อ"ดิ อเซนชัน"'ขึ้น โดยมีสมาชิกคือ เคนเนธ แคเมรอน, คอเนอร์ โอ’ไบรอัน, ทีโท โคลอน และราเควล ดิแอช แมตช์แรกโดยมีสมาชิกทุกคนก็คือ แมตช์ที่แคเมรอน, โคลอน และโอ’ไบรอันโดยมีราเควล ดิแอชเป็นผู้จัดการ ชนะต่อทีมของซีเจ ปาร์เกอร์, ดอนนี มาร์โลว์ และจอห์นนี เคอร์ติส
ในเดือนตุลาคม ดิ อเซนชันไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับริคาร์โด และได้มีวีดีโอโปรโมทใหม่ คาแรกเตอร์ทั้งสี่คนที่ไม่มีริคาร์โดเปลี่ยมมาดูมืดมนมากขึ้น และช่วงท้ายเดือนพฤศจิกายน ดิ อเซนชันได้ถูกยุบกลุ่มไปเนื่องจาก โอ’ไบรอันได้รับบาดเจ็บ, โคลอนได้ถูกWWEเรียกตัวไปจับกลุ่มแทกทีมกับลูกพี่ลูกน้องของเขา ปรีโม, ดิแอชที่ได้ตำแหน่งเป็นควีน ออฟ เอฟซีดับเบิลยูก็ออกจากกลุ่มไป ส่วนแคเมรอนยังคงใช้กิมมิคดิ อเซนชันต่อไป
โอ’ไบรอัน และแคเมรอน.
ในวันที่ 15 มีนาคม 2012 คอเนอร์ โอ’ไบรอันได้รีเทิร์นกลับมาในแมตช์ที่แคเมรอนเจอกับไบรอน แซกซ์ตันซึ่งแมตช์นั้นแคเมรอนแพ้เพราะผิดกติกาเนื่องจากโอ’ไบรอันออกมาก่อกวน ต่อมาแคเมรอนและโอ’ไบรอันได้จับกลุ่มแทคทีม โดยใช้ชื่อว่าดิ อเซนชันอีกครั้ง
วันที่ 6 มิถุนายน 2012 ดิ อเซนชันได้เดบิวต์กับค่ายเอ็นเอ็กที(NXT) โดยชนะไมค์ ดาลตันและซีเจ ปาร์คเกอร์ และต่อมาก็ได้เปิดศึกกับดิอูโซส์ อีกทั้งดิอเซนชันยังเอาชนะแทคทีมจากค่ายหลัก อย่างไทสัน คิดและจัสติน เกเบรียล ในตอนของNXT เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2011ถึงอย่างนั้นทีมนี้ก็ถูกยุบอีกครั้งเมื่อแคเมรอนถูกปล่อยสัญญาจากทางWWE ในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2012 เนื่องจากถูกจับ ข้อหาเมาแล้วขับ
คอนเนอร์ และวิกเตอร์.
ทำให้โอ’ไบรอันกลายเป็นนักมวยปล้ำเดี่ยว แต่ก็ยังใช้กิมมิคดิ อเซนชันอยู่ จนNXTของวันที่ 5 มิถุนายน 2013 ในแมตช์โอ’ไบรอันชนะอเล็กซ์ ไรลีย์ ริกค์ วิกเตอร์ได้ยืนอยู่บนทางเดินเปิดตัว และต่อมาวิกเตอร์ก็ได้กลายเป็นคู่หูอย่างเป็นทางการในNXTตอนของวันที่ 3 กรกฎาคม ดิ อเซนชันได้แชมป์เอ็นเอ็กซ์ทีแทคทีมมาในวันที่ 2 ตุลาคม และในวันที่ 8 ตุลาคม พวกเขาได้เปลี่ยนชื่อ คอนเนอร์ โอ’ไบรอัน(Connor O'Brian) เป็น คอนเนอร์(Konnor) และริกค์ วิกเตอร์(Rick Victor) เป็นวิกเตอร์(Viktor)
ขึ้นค่ายหลัก.
หลังจากขึ้นมาค่ายหลักเต็มตัว ส่วนใหญ่ดิ อเซนชันจะได้ปล้ำกับนักมวยปล้ำท้องถิ่น และชนะไปด้วยเวลาเพียงไม่กี่นาที และด้วยความที่พวกเขาได้รับบทเป็นอธรรม เขาได้เปรียบตัวเองเหมือนตำนานของWWE อย่างเดอะ พาวเวอร์ ออฟ เพน, เดโมลิชัน และโรดวอร์ริเออร์ส
ในรอว์ตอนพิเศษ รอว์คืนสู่เหย้า(Raw Reunion) ที่ฉายวันที่ 19 มกราคม 2015 ดิ อเซนชันได้เผชิญหน้ากับนิว เวิลด์ ออเดอร์ ประกอบด้วยเควิน แนช, สก็อตต์ ฮอลล์ และเอกซ์-แพก ดิ อเซนชันคิดจะเล่นงาน แต่ถูกกลุ่มดิ เอพีเอ และเดอะนิวเอจเอาต์ลอวส์เล่นงานก่อน นำไปสู่แมตช์การปล้ำแทคทีมในศึกรอยัลรัมเบิล ระหว่างอเซนชัน และนิวเอจ เอาท์ลอว์ ซึ่งเป็นอเซนชันที่ชนะไป ในปี 2019 คอนเนอร์และวิกเตอร์ได้รับการปล่อยตัวออกจาก WWE ทำให้ทีมอเซนชันต้องยุติบทบาทลง
The Ascension (professional wrestling)
จอร์จี เวลคัม
จอร์จี วิลสัน เวลคัม คอลลินส์ (; 9 มีนาคม ค.ศ. 1985 – ) เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งสไตรเกอร์ชาวฮอนดูรัส ซึ่งเคยทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรฟุตบอลราชนาวีในการแข่งไทยพรีเมียร์ลีก
เวลคัมเป็นนักฟุตบอลเพียงคนเดียว ที่ได้รับการเปิดตัวจากทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลลีกระดับชั้นที่สองของประเทศฮอนดูรัส
เวลคัมเริ่มเข้าแข่งขันในระดับอาชีพให้แก่สังกัดสโมสรฟุตบอลอาร์เซนัล (โรอาตัน) และได้รับการคว้าตัวเข้าร่วมทีมใหญ่ของประเทศฮอนดูรัสอย่างสโมสรฟุตบอลโมตากัวใน ค.ศ. 2008
เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2010 เวลคัมได้เดินทางไปยังกลาสโกว์เพื่อเริ่มทดสอบฝีเท้ากับทีมแชมป์สกอตแลนด์อย่างเรนเจอส์
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 เวลคัมได้รับการส่งไปยังอาแอ็ส มอนาโก ด้วยการให้ยืมตัวจากสโมสรฟุตบอลโมตากัว
ภายหลังจากที่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จเมื่อครั้งทำหน้าที่ในประเทศโมนาโก เวลคัมได้เซ็นสัญญากับทีมกลุบอัตลัสซึ่งเป็นสโมสรในลีกเม็กซิกัน เป็นระยะเวลาหนึ่งปี โดยได้มีการประกาศการโอน ณ วันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2011 ซึ่งเขาได้กลับไปร่วมทีมโมตากวาก่อน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันรายการเคลาซูรา 2012
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 สโมสรฟุตบอลปลาเตนเซได้ยืนยันว่าเวลคัมจะทำหน้าที่เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งกองหน้าคนใหม่ให้แก่ทีม
จากการเป็นกองหน้าร่างสูง เวลคัมได้มาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติฮอนดูรัส ยู-23 ปี และผ่านการคัดเลือกเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เนื่องด้วยการทำประตูของเขาในนาทีที่ 108 ของการแข่งขัน ส่งผลให้ทีมชาติฮอนดูรัสได้กลายเป็นแชมป์คอนคาแคฟ ปรี-โอลิมปิก หลังจากชนะทีมเจ้าภาพอย่างสหรัฐอเมริกาด้วยผลการแข่งที่ 1 ประตูต่อ 0
เขาประเดิมสนามให้ทีมชาติเต็มตัวเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ในเกมกระชับมิตรกับทีมชาติเบลีซซึ่งเขาทำประตูได้หนึ่งในสองประตูสู่ชัยชนะ เวลคัมทำประตูได้อย่างยอดเยี่ยมให้แก่ฟุตบอลทีมชาติฮอนดูรัสในเกมกระชับมิตรกับทีมชาติลัตเวีย ซึ่งเป็นประตูที่กลายเป็นประตูชัยสำหรับกาตราโชส
จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 เขาติดทีมชาติไปทั้งหมด 31 นัด โดยทำได้ 4 ประตู เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชาติของเขาในการแข่งฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก 4 นัด รวมถึงได้ลงเล่นในโกปาเซนโตรเมริกานา 2011 และ 2013 ตลอดจนคอนคาแคฟโกลด์คัพ 2009 แต่ที่โดดเด่นที่สุด คือในเกมทั้งสามของฮอนดูรัสในฟุตบอลโลก 2010
ดิแอสเซนชั่น (มวยปล้ำอาชีพ)
เอี้ยงเซียม
เอี้ยงเซียมในภาษาจีนแต้จิ๋วหรือเสวียนเซินในภาษาจีนกลาง อยู่ในวงศ์ Scrophulariaceae เป็นพืชที่ใช้เป็นยาสมุนไพรในแพทย์แผนจีน รากแห้งด้านนอกเป็นสีเทาเหลือง ข้างในเป็นสีน้ำตาลดำ กลิ่นคล้ายน้ำตาลไหม้ใช้ทำยาแก้อักเสบ ขับร้อนรากใช้เป็นยาระบายความร้อน ขจัดสารพิษ
Scrophularia ningpoensis
บูแดจีแก
คอนเนอร์
ไรอัน ปาร์มีเตอร์ (Ryan Parmeter; 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับWWEในนาม คอนเนอร์ (Konnor) เป็นแท็กทีมร่วมกับวิกเตอร์ในนามดิ อเซนชัน และเป็นแชมป์แท็กทีม NXTที่ยาวนานที่สุดร่วมกัน เคยเข้าร่วมแข่งขันNXTซีซั่น4 โดยใช้นาม คอเนอร์ โอไบรอัน (Conor O'Brian)
คลองสาทร
คลองสาทร  เป็นคลองสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร อยู่ในเขตพื้นที่เขตสาทร ใจกลางกรุงเทพมหานคร มีประวัติเกิดขึ้นมาพร้อม ๆ กับถนนสาทร ในปี พ.ศ. 2438 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อกิจการค้าข้าวของประเทศไทยเจริญรุ่งเรืองมาก มีพ่อค้าชาวจีนและชาวตะวันตกเข้ามาค้าขายมากขึ้น แต่การคมนาคมการขนส่งมีความยากลำบาก ทางรัฐบาลต้องการพัฒนาที่ดินและขุดคลองเป็นจำนวนมาก จึงเชิญชวนเอกชนทำการขุดคลอง โดยจะยกสิทธิ์ในที่ดินสองฟากคลองเป็นการตอบแทน ต่อมาเจ้าสัวยม หรือเจ๊สัวยม คหบดีชาวจีน ได้ร่วมกันจัดตั้ง บริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม จ้างกรรมกรจีนทำการขุดคลองขนาดใหญ่จากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก ไปบรรจบกับคลองถนนตรง (คลองวัดหัวลำโพง) ซึ่งคลองที่ขุดขึ้นใหม่นั้น นิยมเรียกกันตามชื่อผู้ที่ขุดว่า "คลองเจ้าสัวยม" ขณะที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเรียก "คลองนายยม" และได้นำดินที่ขุดคลองทำถนน ทั้ง 2 ฝั่งคลองด้วย จึงกลายเป็นถนนสาทรในที่สุด ภายหลังเจ้าสัวยมได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงสาทรราชายุตก์ ผู้คนจึงนิยมเรียกคลองขุดใหม่นี้ว่า "คลองสาทรราชายุตก์" รวมถึง "ถนนสาทรราชายุตก์" แต่ต่อมาได้เรียกเหลือเพียงสั้น ๆ ว่า "สาทร"
โดยคำว่าสาทร ในระยะแรกทั้งชื่อเขต รวมถึงคลองและถนน สะกดด้วย ธ ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 จากการสืบค้นประวัติความเป็นมาของกรุงเทพมหานคร พบว่าสะกดผิด เนื่องจาก "สาธร" นั้นไม่มีความหมาย แต่หากสะกดด้วย ท จะมีความหมายถึง "เอื้อเฟื้อ เอาใจใส่" กอรปกับชื่อที่ถูกต้องของหลวงสาทรราชายุตก์สะกดด้วย ท จึงได้เสนอต่อกระทรวงมหาดไทย และได้มีประกาศในราชกิจจานุเบกษา เปลี่ยนมาดังเช่นปัจจุบัน
คลองสาทรเดิมเป็นคลองที่มีขนาดใหญ่ จนเมื่อช่วง พ.ศ. 2522–2525 ได้มีการก่อสร้างสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เพื่อเชื่อมต่อการจราจรจากถนนสาทรไปยังฝั่งธนบุรี จึงทำให้ต้องขยายถนนเพื่อรองรับจำนวนรถที่มาจากฝั่งธนบุรี และรองรับจำนวนรถที่จะข้ามไปยังฝั่งธนบุรีเช่นกัน ทำให้ต้องถมคลองสาทรในส่วนริมคลองทิ้งไป ส่งผลให้คลองสาทรแคบลงอย่างที่เห็นในปัจจุบันนี้
Konnor
วิกเตอร์
เอริก ทอมป์สัน (Eric Thompson) เกิด 4 ธันวาคม ค.ศ. 1980 นักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดาที่เซ็นสัญญากับWWEภายใต้ชื่อ วิกเตอร์ (Viktor) เป็นแท็กทีมร่วมกับคอนเนอร์ในนามดิ อเซนชัน และเป็นแชมป์แท็กทีม NXTที่ยาวนานที่สุดร่วมกัน
วอร์มเนสออนเดอะโซล
"วอร์มเนสออนเดอะโซล"  เป็นอีพี และซิงเกิลลำดับแรกของวงดนตรีเฮฟวีเมทัลชาวอเมริกัน อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2544 โดยกูดไลฟ์เรเคิดดิงส์ ซิงเกิลหรืออีพีนี้ประกอบด้วยวิดีโอของเพลง "วอร์มเนสออนเดอะโซล" เป็นแทร็กโบนัสในเอนแฮนซ์ซีดี อีพีนี้เป็นผลงานแรกของมือกีตาร์ ซินนิสเตอร์ เกตส์ เพลงทั้งหมดได้รวมอยู่ในอัลบั้มแรกของอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ "ซาวน์ดิงเดอะเซเวนท์ทรัมเปต" ยกเว้นเวอร์ชันเฮฟวีเมทัลของเพลง "ทูเอนด์เดอะแรปเชอร์" ซึ่งต่อมาได้ออกจำหน่ายอีกครั้งกับค่ายเพลงโฮปเลสเรเคิดส์
เพลงทั้งหมดแต่งโดยอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ นอกเหนือจากนี้จะระบุไว้
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ เดิมก่อตั้งในนาม "คณะวิชาวิศวกรรมโยธาและคณะวิชาสถาปัตยกรรม"สังกัด สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตศาลายา ตาม พระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พุทธศักราช 2532 จากการยกฐานะสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลปรับเปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่งทั่วประเทศ ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พุทธศักราช 2548 สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตศาลายา ยุบรวมเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ มีผลให้คณะวิชาวิศวกรรมโยธาและคณะวิชาสถาปัตยกรรมปรับเปลี่ยนเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ ตามโครงสร้างมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 มีประกาศกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ใหม่ โดยแยกคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ ออกจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ และเปิดสอนหลักสูตรปริญญาตรีดังต่อไปนี้
หลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต.
หลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต จัดการเรียนการสอนในสาขาวิชาเทคโนโลยีสถาปัตยกรรม ที่วิทยาเขตศาลายา แบ่งออกเป็น ระยะเวลาในการศึกษา 3 ปี และ 5 ปี
หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต.
หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการงานก่อสร้าง ระยะเวลาศึกษา 4 ปี เปิดทำการสอนที่วิทยาเขตศาลายา
วี แอร์
วีแอร์ หรือ V Air  เป็นสายการบินต้นทุนต่ำ จากไต้หวัน มีฐานปฏิบัติการหลักที่ ไทเป โดยเป็นสายการบินลูกของ ทรานส์เอเชียแอร์เวย์ เริ่มเปิดดำเนินการเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2557 โดยจะบินไปยังเมืองหลักๆ ใน เอเชียตะวันตกเฉียงเหนือ และ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากท่าอากาศยานหลัก ไต้หวันเถาหยวน. ด้านฝูงบินใช้เครื่องบินตระกูล แอร์บัส เอ 320 จำนวน 3 ลำ และกำลังสั่งซื้อเพิ่มอีก 3 ลำ ส่งมอบในช่วงปี พ.ศ. 2559-60
วีแอร์ได้ประกาศยุติกิจการ โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2559 เป็นต้นไป เที่ยวบินของวีแอร์บางส่วนถูกเปลี่ยนเป็นของทรานส์เอเชียแอร์เวย์แทน และเที่ยวบินอีกบางส่วนถูกยกเลิกไป
วีแอร์ เริ่มเปิดดำเนินการเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ด้วยเที่ยวบินจากไทเป-กรุงเทพ (ดอนเมือง)
ณ วันที่ มิถุนายน พ.ศ. 2558 สายการบินวีแอร์ มีเครื่องบินทั้งหมด ดังนี้
คลองจักรทอง
คลองวัดยางสุทธาราม
เอเดรียน เนวิลล์
อยู่อย่างเหงา ๆ
"อยู่อย่างเหงา ๆ" เป็นเพลงของ สิงโต นำโชค เป็นผู้ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองและผู้เรียบเรียง เนื้อหาของเพลงนี้เป็นการบรรยายความรู้สึกสุดเศร้าแบบแมน ๆ ของผู้ชายที่ยอมติดอยู่กับอดีต เมื่อเธอคนนั้นเดินจากไป และไม่ยอมมีใครเพียงเพราะกลัวว่าความ "คิดถึง" ที่มีให้กับเธอคนนั้นจะจางหายไป จนกลายเป็นเพียงการ "นึกถึง" เพลงนี้มีเนื้อหาเศร้าและเขียนขี้นจากประสบการณ์จริง
เพลง "อยู่อย่างเหงา ๆ" ออกจำหน่ายในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2556 ได้อันดับ 13 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2556 และอันดับที่ 36 ของชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
กระโดดน้ำ จัดแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ระหว่างวันที่ 10-23 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ที่ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติปักกิ่ง (Beijing National Aquatics Centre) นครปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
Retrieved from Beijing Olympics 2008 Official Website.
หิน เหล็ก ไฟ (วงดนตรี)
โรงเรียนเขลางค์นคร
โจอี สไตส์
โจเซฟ คาร์ไมน์ บอนซิกนอร์  เกิดวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อว่า โจอี สไตส์  เป็นผู้บรรยายกีฬาชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักดีกับเวลาของเขาใน WWE ในฐานะรองประธานของเนื้อหาดิจิตอลมีเดีย เขาเคยเป็นที่รู้จักกันในฐานะผู้บรรยายของ ECW และอดีตมืออาชีพในด้านการขายโฆษณา
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการเขลางค์นคร
Joey Styles
นิรันดร
นิรันดร คือ เวลาไร้สิ้นสุด นิรันดรเป็นมโนทัศน์ที่สำคัญอย่างหนึ่งในหลายศาสนา ซึ่งกล่าวว่าอมตภาพของพระเป็นเจ้าหรือเทพเจ้าคงอยู่นิรันดร บางคน เช่น อาริสโตเติล จะกล่าวอย่างเดียวกันกับจักรวาลธรรมชาติเกี่ยวกับระยะเวลานิรันดรทั้งอดีตและอนาคต
อู่ จื่อซวี
ศาสตราจารย์สเนป
อง คาวาระ
อง คาวาระ  เป็นศิลปินแนวศิลปะเชิงแนวคิด ชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่ในเมืองนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี 1965 จากความเป็นศิลปินที่เน้นเรื่องแนวคิด ซึ่งเป็นศิลปะแนวหนึ่งที่แสดงออกถึงความคิดของศิลปินและลดความสำคัญของวัตถุในงานศิลปะลง เขาได้สร้างผลงานที่มีชื่อเสียงเป็นจำนวนมาก โดยลักษณะเด่นของผลงานของ อง คาวาระคือการใช้เรื่องของเวลามาเป็นสื่อในการสร้างผลงานศิลปะ
เขามีงานนิทรรศการของตนเองมากมายและมีส่วนร่วมในการจัดนิทรรศการกลุ่มรวมถึงงานมหกรรมศิลปะร่วมสมัยเวนิช เบียนนาเล่ ในปี ค.ศ. 1976
อง คาวาระ (On Kawara) มีชีวิตอยู่ตั้งแต่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1964 – 28 มิถุนายน ค.ศ. 2014 เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายคาริยะในปี 1951 หลังจากนั้นจึงย้ายไปอยู่ที่กรุงโตเกียว เขาจัดแสดงผลงานครั้งแรกในชีวิตที่นั่น ผลงานในช่วงปี 1950s คาวาระได้รับแรงบันดาลใจมาจากเหตุการณ์ระเบิดที่เมืองฮิโรชิมะและนางาซากิ ซึ่งเกิดขึ้นช่วงที่เขาเป็นวัยรุ่น ผลงาน ‘The Bathroom’ (1953-54) แสดงถึงภาพบุคคลที่ไม่สมประกอบหลายคนอยู่ในห้องน้ำ จากนั้น เขาไปเม็กซิโกในปี 1959 และเดินทางไปทั่วยุโรป ก่อนจะตัดสินใจตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นิวยอร์กในปี 1965 ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของคาวาระ คือ ‘Date Paintings’ (1965) ซึ่งอยู่ในชุดผลงาน Today Series ซึ่งเป็นรูปแบบงานที่คาวาระนิยม เขาเสียชีวิตเมื่ออายุ 81 ปี โดยที่ยังทำผลงาน ‘I am still alive’ ในทวิตเตอร์ของเขา
ผลงานที่ญี่ปุ่นก่อนย้ายไปนิวยอร์ก (1950-1959).
Absentees (1956).
ผลงานของเขาตอนเข้าร่วมเป็นศิลปินหน้าใหม่ใน Discussion Group ที่ญี่ปุ่น เป็นภาพของแขนผู้คนที่ยืดตรงแข็งแรงยื่นออกมาจากลูกกรงของอาคาร ด้วยลักษณะท้าทาย แต่สื่ออยู่บนพื้นฐานของความสิ้นหวัง เป็นงานที่สะท้อนถึงระเบิดปรมาณูในที่เกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2
The Bathroom series (1953-54).
เป็นชุดผลงานที่ประกอบไปด้วยภาพวาด 28 ภาพของผู้คนเปลือยพิการ ลักษณะไม่สมประกอบ แขนขาโดนตัดขาด อยู่ในห้องที่ปูด้วยกระเบื้อง โดยแต่ละบุคคลไม่มีความปฏิสัมพันธ์กัน เป็นงานที่สะท้อนถึงอารมณ์ความรู้สึกของผู้คนที่ได้รับผลกระทบจากสงคราม มนุษย์ได้รับบาดเจ็บจากสงคราม รู้สึกสิ้นหวัง ไม่มีความสุข
เขายังมีผลงานอื่นๆ ในช่วงนี้ ซึ่งอยู่ในลักษณะเดียวกัน เช่น Butcher’s wife (1952) Event in warehouse (1954) Black Soldier (1955)
ผลงานตั้งแต่ปี 1965-2014.
Today Series (1965).
หลังจากเขาตัดสินใจตั้งถิ่นฐานที่นิวยอร์ก คาวาระได้สร้าง ผลงาน Today Series ซึ่งเป็นหนึ่งผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา โดยผลงานนี้จะเกี่ยวข้องกับเรื่องของ วัน เวลาและสถานที่ เป็นโปรเจกต์ต่อเนื่อง โดยเริ่มต้นเมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1966 เป็นงานตลอดช่วงชีวิตของเขา ผลงานนี้มีชื่อเรียกอีกชื่อว่า ‘Date Paintings’ หรือ ‘วันที่วาดภาพ’
รายละเอียดของภาพ เป็นภาพที่ประกอบด้วยวันที่ เดือน และปี โดยวาดด้วยอักษรสีขาวบนพื้นหลังที่ใช้สีเดียว ส่วนมากจะเป็นสีแดง สีฟ้า สีดำหรือสีเทา วันที่ที่ถูกวาดลงบนภาพจะเป็นภาษาและมีรูปแบบไวยากรณ์ตามรูปแบบการใช้ของประเทศที่เขาอาศัยอยู่ในขณะวาดภาพนั้นๆ ชิ้นงานของเขามีหลายขนาด ติดตั้งไว้บนผนังเป็นแถวตามแนวนอน
คาวาระใส่ใจกับผลงานแต่ละชิ้นของเขามาก ตัวอักษรบนภาพถูกวาดขึ้นด้วยมือโดยผ่านการคำนวณและจัดรูปแบบมาอย่างดี ในช่วงแรก ผลงานจะมีความฉูดฉาดมากกว่าผลงานในช่วงสมัยหลังที่ใช้โทนสีเข้มขึ้น เขามักจะทาสีพื้นหลังทับกันจำนวน 4-5 ชั้น และถูพื้นผิวให้เรียบเพื่อเขียนตัวอักษร คาวาระปฏิเสธรูปแบบการเขียนที่เป็นลายมือ เขาเลือกใช้ตัวอักษรที่เป็นฟ้อนท์ ซึ่งเป็นแบบแผนมากกว่า คาวาระมีความตั้งใจในงานแต่ละชิ้นมาก ถ้าหากว่าเขาไม่สามารถวาดภาพวันที่เสร็จภายในวันนั้นๆ ภาพจะถูกทำลายทิ้งทันที คาวาระวาดภาพเป็นจำนวน 63-241 ภาพในแต่ละปี
ภาพที่ไม่ได้ถูกนำมาจัดแสดงจะถูกนำไปเก็บไว้ในกล่องกระดาษที่ทำขึ้นสำหรับภาพแต่ละชิ้น ภายในกล่องจะติดภาพข่าวที่คาวาระตัดมาจากหนังสือพิมพ์ของเมืองที่เขาอยู่ขณะนั้นและต้องเป็นฉบับวันที่ตรงกับวันที่บนภาพ ดังนั้นกล่องจึงเป็นส่วนหนึ่งของผลงานเช่นกันแต่มีการนำไปจัดแสดงเพียงบางครั้งเท่านั้น คาวาระได้วาดภาพ “วันที่วาดภาพ” (Date Paintings) ในแต่ละประเทศมากกว่า 112 ประเทศทั่วโลก นับเป็นผลงานที่มีความยาวนานเป็นอย่างมาก
ผลงานที่แสดงออกถึงการต่อต้านสงครามเวียดนาม รูปแบบของผลงานพัฒนามาจากผลงานชื่อ ‘Nothing Something Everything’ ใช้อักษรสีขาวเขียนเวลาและชื่อสถานที่บนพื้นหลังสีแดง โดยหมายเลข 1965 เป็นปีคริสต์ศักราชที่ประเทศสหรัฐอเมริกาทิ้งระเบิดลงที่ประเทศเวียดนามเนื่องจากเหตุการณ์ในสงครามเวียดนาม ขณะนั้นเขาอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา เหตุการณ์นี้อาจทำให้เขานึกถึงเหตุการณ์การทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ลงที่ฮิโรชิมาและนางาซากิในสงครามโลกครั้งที่ 2 คำว่า “Viet-nam” คล้ายกับว่าเป็นการอุทานที่ปราศจากเครื่องหมายอุทาน และการใช้สีพื้นหลังแสดงถึงความรู้สึกของศิลปินที่อาจจะเป็นการเน้นย้ำเหตุการณ์ในอดีตของคาวาระก็เป็นได้ อาจจะเป็นแนวคิดเดียวกันผลงานชื่อ “The Bathroom” ที่เขาทำขึ้นสมัยยังอาศัยอยู่ที่โตเกียว
I got up, I met, I went.
I Got up คาวาระเริ่มทำผลงานสามชุดนี้ในช่วงสิบสองเดือนที่เขากลับไปเยือนเม็กซิโกช่วงปี 1968-69 โดยเขาจะส่งโปสการ์ดที่แสตมป์ตรายางจากเมืองที่เขาอาศัยอยู่ในขณะนั้น โดยมีรายละเอียดบนโปสการ์ดเป็นเวลาที่เขาตื่นจากที่นอนในทุกๆวัน เขาทำงานนี้พร้อมกับผลงาน ‘I Met’ และ ‘I Went’ โดย ‘I Met’ คาวาระจะบันทึกรายชื่อของบุคคลที่เขาพบเจอในแต่ละวันลงในกระดาษ และกำกับวันที่ลงในกระดาษเช่นเดียวกัน ส่วน ‘I Went’ คาวาระใช้เส้นสีแดงลากไปตามทางเดินบนแผนที่ท้องถิ่นในเมืองที่เขาอาศัยอยู่ในขณะนั้น ซึ่งจะแตกต่างกันไป คาวาระทำผลงานเหล่านี้ขึ้นทุกวันจนกระทั่งวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1979
One Million Years.
ผลงานที่โดดเด่นอีกชิ้นหนึ่งของ อง คาวาระ ถูกจัดแสดงครั้งแรกในประเทศอังกฤษเป็นเวลา 7 วัน 7 คืน ที่แยก Trafalgar ช่วงต้นปี 2014 ผลงานชิ้นนี้ถูกนำไปจัดแสดงทั่วโลก อาทิ ปารีส นิวยอร์กบรัซเซล และกวางจู เป็นการใช้ความเป็น Performance Art เข้ามาร่วมด้วย โดยให้ผู้ชมหรืออาสาสมัครมีส่วนร่วมกับงาน คาวาระนำปีคริสต์ศักราชมาบันทึกลงเป็นหนังสือโดยย้อนกลับจากปัจจุบันไปสู่อดีตเป็นเวลาหนึ่งล้านปี และนับจากปัจจุบันไปสู่อนาคตอีกหนึ่งล้านปี เล่มอดีตมีจำนวน 10 เล่ม เล่มอนาคตมีจำนวน 10 เล่ม การจัดแสดงผลงานชิ้นนี้ได้จัดแจงให้อาสาสมัครหรือผู้ชมที่เป็นผู้ชายและผู้หญิงนั่งข้างกันบนโต๊ะ มีหนังสือ 2 เล่มให้เปิดอ่าน ซึ่งเล่มหนึ่งเป็นเล่มอดีตและอีกเล่มคือเล่มอนาคต โดยที่ทั้งสองจะอ่านไล่ปีคริสต์ศักราชตั้งแต่ปีปัจจุบันไปพร้อมกัน
100 Years Calendar.
ผลงานมีความเกี่ยวข้องกับงาน ‘Date Paintings’ คาวาระสร้างปฏิทินที่มีช่วงเวลาจำนวนหนึ่งร้อยปี โดยมีวันเวลาของชีวิตของศิลปินอยู่ในนั้น คาวาระใช้จุดสีเหลืองแสดงวันที่เขาเริ่มมีชีวิตกระทั่งถึงวันที่ผลงานถูกจัดแสดงในนิทรรศการ คาวาระใช้จุดสีอื่นทับบนตัวเลขวันที่เขาวาดงาน ‘Date Paintings’ ซึ่งจุดสีนั้นก็จะมีความแตกต่างกันไปตามพื้นหลังงานที่เขาวาด ผลงานชิ้นนี้เปรียบได้กับชีวประวัติของคาวาระที่ถูกเปิดเผยในงานนิทรรศการ แสดงออกว่าเขาทำอะไรบ้างในแต่ละวัน
Pure Consciousness.
นิทรรศการที่เกิดขึ้นพร้อมกับงาน ‘Date Paintings’ นิทรรศการเกิดขึ้นในหลายเมือง เช่น ซิดนีย์ (1998) เซี่ยงไฮ้ (2000) อาไบจัน (2000) อย่างไรก็ตามแทนที่จะจัดแสดงรวมกันผลงานชิ้นอื่นๆที่เกิดขึ้นในพิพิธภัณฑ์หรือห้องแสดงงาน คาวาระ นำงาน ‘Date Paintings’ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม – 7 มกราคม ค.ศ. 1997 ไปประดับในห้องเรียนของโรงเรียนอนุบาล ผลที่ปรากฏคือเด็กๆที่เรียนอยู่ในห้อง ไม่มีใครสนใจงานของเขา ไม่มีใครเข้าใจความหมายในผลงานของเขาเลยสักคน
I AM STILL ALIVE.
ในช่วงปี 1970s คาวาระได้ใช้โทรเลข ส่งข้อความว่า ‘ฉันยังมีชีวิตอยู่’ ให้เหล่าเพื่อนๆ ของเขาทุกวัน โดยสาเหตุที่เขาเลือกใช้คำนี้ เนื่องจากเป็นคำพูดที่ดูจริงจังไม่ได้ใช้ในเหตุการณ์ธรรมดาทั่วไป (จะถูกใช้ก็ต่อเมื่อผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมา) แต่คาวาระกลับนำมาเขียนเป็นข้อความธรรมดาทั่วไปปรกติ การสื่อสารทางโทรเลขในสมัยนั้นเป็นช่องทางการสื่อสารที่รวดเร็วที่สุด เสมือนเป็นการเน้นย้ำถึงความมีชีวิตของตนเอง แต่เมื่อคำพูดนี้ถูกนำใช้เป็นข้อความ ก็กลายเป็นคำที่ดูไร้ชีวิตชีวา ตรงข้ามกับความหมายของคำนั้นๆ
ปัจจุบัน เนื่องจากโทรเลขนั้นถูกยกเลิกใช้ไปแล้ว คาวาระหันมาใช้ทวิตเตอร์เป็นสื่อผลงานชิ้นนี้ของเขาแทน แม้ว่าคาวาระจะเสียชีวิตไปแล้ว ในบัญชีทวิตเตอร์ของเขาก็ยังคงโพสต์คำว่า I AM STILL ALIVE วันละ 1 โพสต์ในทุกๆวัน
หลิน จื้อหลิง
หลิน จื้อหลิง (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Lin Chiling) เป็นนางแบบและนักแสดงไต้หวันที่โด่งดังมากจากเรื่อง สามก๊ก ตอน โจโฉแตกทัพเรือ ในบท เสี่ยวเกี้ยว เกิดเมื่อวันที่
การศึกษา ประวัติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ตะวันตก Toronto University, Canada มหาวิทยาลัยโตรอนโต แคนาดา
อันดับโลกเอฟไอวีบีวอลเลย์บอลชายหาด
จาง ฮั่น
จาง ฮั่น  เป็นนักแสดง,นักร้อง และพิธีกร ชาวจีน เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2527 (ค.ศ.1984) จบการศึกษาจาก  The Central Academy of Drama ในปี 2007
จาง ฮั่นเป็นที่รู้จักจากละคร "รักใสใสหัวใจสี่ดวง เวอร์ชันจีน" (Meteor Shower (2009) และ Meteor Shower II (2010)) The Queen of SOP (2012), "วีรบุรุษกู้พิภพ" (2013), "ขุนให้อ้วนแล้วชวนมารัก" (2014), "4 พยัคฆ์ มือปราบพญายม" (2015), และภาพยนตร์ "กองพันหมาป่า 2" (2017)
จาง ฮั่น เกิดในเมืองเมืองฮาร์บิน มณฑลเฮยหลงเจียง ประเทศจีน เข้าเรียนที่  Central Academy of Drama and คณะการแสดงในปี 2003
ช่วงต้นนั้นจาง ฮั่นมักจะเกิดความสงสัยว่าตนเองมีศักยภาพพอที่จะเป็นนักแสดงหรือไม่ จนวันหนึ่งเขาได้รับมอบหมายให้ทำวิดีโอสั้นไปส่งที่โรงเรียน จาง ฮั่นจึงได้ไปเตร็ดเตร่อยู่แถวสถานีรถไฟปักกิ่งเพื่อทำวิดีโอนั้น เขาถ่ายวิดีโอเกี่ยวกับเรื่องราวโรแมนติกของผู้ชายสกปรกมอมแมม ซึ่งจาง ฮั่นก็ได้รับรางวัลและเริ่มมีความมุ่งมั่นกับการแสดงมากขึ้น
2009-2011 เริ่มต้นและความนิยม.
เขาเริ่มต้นการมีชื่อเสียงจากบทบาท มู่หยงหยุนไห่ ในละครไอดอลเรื่อง รักใสในหัวใจสี่ดวง เวอร์ชันจีนในปี 2009และ ภาคต่อของละครเรื่องนี้ในปี 2010 และปี 2010 จางฮั่นได้แสดงภาพยนตร์เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงเรื่อง ฮาร์ทตี้ พอวส์ ขอบใจเจ้านะเพื่อนยาก 2 (Hearty Paws 2) ร่วมกับนักแสดงชาว เกาหลี ซง จุง กิ
ปี 2011 จาง ฮั่นได้เป็นพิธีกรวาไรตี้ของช่องหูนาน รายการ Great Sundayร่วมกับนักแสดงร่วมในเรื่อง Meteor Shower  จู จื่อเซียว (Peer Zhu) and เว่ยเฉิน (Vision Wei)
2012-2016 ความสำเร็จอย่างต่อเนื่อง.
ในปี 2012 จาง ฮั่นได้แสดงละครโรแมนติกคอมเมดี้ เรื่อง  The Queen of SOP ร่วมกับ "เฉิน เฉียวเอิน" ซึ่งละครเรื่องนี้ได้รับเรตติ้งสูงในขณะที่ฉาย ทำให้จางฮั่นเป็นที่รู้จักมากขึ้น และได้การยอมรับว่าเป็นนักแสดงที่มีอิทธิพลสูงที่สุดในงาน the Asian Idol และยังได้รับการยกย่องให้เป็น "ไอดอลชายหมายเลข1"ของจีนแผ่นดินใหญ่จากการประสบความสำเร็จในละครไอดอล จากนั้นเขาได้ร่วมแสดงในละครประวัติศาสตร์เรื่อง วีรบุรุษกู้พิภพ (Heroes in Sui and Tang Dynasties(2013)) ซึ่งได้เรตติ้งถึง 5 % ในแต่ละตอนและยังได้รับคำวิจารณ์ในแง่ดีจากนักวิจารณ์ด้วย จางฮั่นยังได้รับรางวัลนักแสดงชายที่ได้รับความนิยมจากงาน Shanghai Television Festival ครั้งที่ 19
ในปี 2014 จางฮั่นได้เข้าร่วมรายการเรียลลิตี้ Divas Hit the Road  จากนั้นก็ได้ร่วมแสดงในละครโรแมนติกคอมเมดี้เรื่อง "ขุนให้อ้วนแล้วชวนมารัก" (Boss &amp; Me) กับ "เจ้า ลี่อิง"  ซึ่งนำมาจากนิยายที่ได้รับความนิยมของกู้ม่าน เรื่อง มื้อนี้มีรัก
(ภาษาอังกฤษ Shan Shan Comes To Eat ; ภาษาจีน 杉杉来吃) โดยละครเรื่องนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากทั้งในประเทศและต่างประเทศ จาง ฮั่นได้รับรางวัลจากงาน Seoul International Drama Awards อีกด้วย
จางฮั่นได้แสดงละครกำลังภายในเรื่อง "4 พยัคฆ์ มือปราบพญายม" ( The Four (2015)) ซึ่งสร้างมาจากนิยายเรื่อง Si Da Ming Pu โดย Wen Ruian และในปีเดียวกันเขายังได้แสดงในภาพยนตร์ที่สร้างมาจากนิยายวิทยาศาสตร์ที่เป็นนิยมเรื่อง The Three Body Problem
และจากการประกาศจากค่ายของเขาในปี 2015 เขาได้มีส่วนร่วมในการผลิตละครเรื่อง The Rhapsody of a Summer Dream และ If Paris Downcast
ในปี  2016 จางฮั่นได้แสดงละครโทรทัศน์ที่ดัดแปลงมาจากนวนิยายโบราณเรื่อง "ตำนานอภินิหารหงส์เหนือมังกร" (Classic of Mountains and Seas) และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในงานHuading Awards และในปีเดียวกันก็ได้ร่วมแสดงในละครระทึกขวัญอาชญากรรมเรื่อง Ten Deadly Sins ซึ่งสร้างมาจากนวนิยายชื่อเดียวกัน
2017–ปัจจุบัน.
ปี 2017 จางฮั่นร่วมแสดงในภาพยนตร์แอ็คชั่นของ อู๋จิง เรื่อง "กองพันหมาป่า 2"  ( Wolf Warriors 2 ) และได้รับการยกย่องจากบทบาททางญาติเจ้าของโรงงานและกองทัพบ้า หลังจากนั้น จาง ฮั่นก็ได้แสดง ภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง Eternal Wave ร่วมกับ "กัว ฟู่เฉิง" และ "เจ้า ลี่อิง"
ในปีเดียวกันก็ได้ร่วมแสดงในละครเรื่อง The Legendary Tycoon ซึ่งรับบทเป็นกู้เหยียนเหม่ย นักธุรกิจผู้สร้างภาพยนตร์ และภาพยนตร์โทรทัศน์ชาวฮ่องกง โดยละครเรื่องนี้เกี่ยวกับชีวประวัติของ "รัน รัน ชอว์" ผู้ก่อตั้งบริษัท Television Broadcasts Limited หรือ สถานีโทรทัศน์ทีวีบี
ปี 2018 จาง ฮั่นได้ร่วมแสดงละครกับ"จาง จวินหนิง" ในละครโรแมนติกดราม่าเรื่อง Here to Heart ซึ่งการแสดงของเขาทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในงาน  Asian Television Awards
จางฮั่นได้เคยคบหากับ"เจิ้ง ส่วง" เป็นเวลา 5 ปีก่อนจะยุติความสัมพันธ์ในปี 2014
ในต้นปี 2015 จางฮั่นได้ประกาศผ่านบนเพจส่วนตัวในเว็บไซต์เว่ย ปั๋วว่าได้คบหากับนักแสดงหญิง "กู่ลี่ นาจา" และทั้งคู่ก็ได้ยุติความสัมพันธ์ลงในเดือนตุลาคม ปี 2017
หลวงพ่อทูล ขิปฺปปญฺโญ
วีแอร์