pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มีรูปร่างคล้ายปลากระเบนในวงศ์นี้ทั่วไป แต่ส่วนหัวจะออกเป็นรูปทรงห้าเหลี่ยม ตาโต หางมีริ้วหนังบาง ๆ โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่เมื่อหลุดหรือหักไปแล้วสามารถงอกใหม่ทดแทนได้ ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลนวล กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ ลำตัวด้านล่างสีขาว และมีปื้นสีเหลืองอ่อนหรือส้มปน ความกว้างของลำตัวประมาณ 40 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 80 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 1.2 เมตร น้ำหนักมากที่สุดมากกว่า 10 กิโลกรัม หากินตามพื้นท้องน้ำ อาหารได้แก่ สัตว์หน้าดิน, ปลาขนาดเล็ก และสัตว์มีเปลือกต่าง ๆ จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง
พบเฉพาะแม่น้ำโขงตอนกลาง ในช่วงของประเทศกัมพูชา, ลาว, ไทย และอาจพบได้จนถึงจีนตอนล่าง
โดยค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1968 โดยยะสุฮิโกะ ทะกิ นักมีนวิทยาชาวญี่ปุ่น โดยเรียกว่า "Dasyatis" sp. และไม่ได้มีคำอธิบายเพิ่มเติมในทางวิชาการ และตัวอย่างต้นแบบของทะกิได้สูญหายไป จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1987 ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน และจรัลธาดา กรรณสูต นักวิชาการประมงชาวไทยของกรมประมง ได้ร่วมกันอนุกรมวิธานลงในวารสาร "Environmental Biology of Fishes" โดยชนิดต้นแบบเป็นปลาตัวผู้ขนาดยังไม่โตเต็มที่ความยาว 23 เซนติเมตร (9.1 นิ้ว) จับได้จากแม่น้ำโขงในเขตจังหวัดเชียงราย
เป็นปลาที่พบน้อย แต่เป็นปลาที่มีรสชาติดี จึงมักถูกจับขึ้นมาทำเป็นอาหาร และมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย โดยมีรายงานการพบที่เป็นปลาเผือกอยู่ 3 ครั้งในช่วงกว่า 13 ปี และจากการศึกษาวงศ์วานวิทยาบนพื้นฐานของไซโตโครมบี เมื่อปี ค.ศ. 1999 พบว่ามีความสัมพันธ์ใกล้กับปลากระเบนสกุลด้วยกันชนิดอื่นที่พบในอ่าวไทยด้วย
มีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "ปลาฝา" หรือ "ฝาไล"
ปลากระเบนขาว  ปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae)
มีรูปร่างเหมือนปลากระเบนชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน หางยาว โคนหางมีเงี่ยงแหลมมีพิษ 1 หรือ 2 ชิ้น ที่สามารถงอกใหม่ได้เมื่อหลุดหรือหักไป หางไม่มีริ้วหนัง พื้นลำตัวด้านบนสีเทาหรือสีน้ำตาลอ่อน กลางหลังมีเกล็ดเป็นตุ่มหยาบ ๆ มีขอบสีขาวรอบลำตัว พื้นลำตัวด้านล่างสีขาว ส่วนหางสีขาว หากินตามพื้นท้องน้ำ โดยอาหารได้แก่ ไส้เดือนน้ำ, ปลาขนาดเล็ก, สัตว์หน้าดิน และสัตว์มีเปลือก จะว่ายขึ้นมาหากินบริเวณผิวน้ำบ้างเป็นบางครั้ง ขนาดโดยเฉลี่ยมีความกว้าง 40 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 60 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 80 เซนติเมตร น้ำหนักไม่เกิน 3 กิโลกรัม
เป็นปลากระเบนน้ำจืดชนิดที่พบชุกชุมมากที่สุดและมีขนาดเล็กที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย พบมากแถบที่ราบลุ่มภาคกลาง เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำแม่กลอง, แม่น้ำท่าจีน, บึงบอระเพ็ด และพบที่แม่น้ำตาปีในภาคใต้ด้วย แต่ไม่มีรายงานพบในแม่น้ำบางปะกง โดยพบชุกชุมที่สุดที่เขตอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในต่างประเทศพบได้ที่มาเลเซียและอินโดนีเซีย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งบางครั้งมีการค้นพบปลาบางตัวที่มีสีขาว ดวงตาสีดำ หรือเป็นปลาเผือกทั้งตัว
รัฐบาลทหาร
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม 2530
"ระวังสับสนกับ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555"
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2530 พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2530 วันและเวลา 1—11 ธันวาคม พ.ศ. 2530 สถานที่ กรุงเทพมหานคร ผู้จัดรัฐบาลไทย โอกาสการเฉลิมฉลองในโอกาสเฉลิมพระชนมพรรษา 60 พรรษา สมโภชเฉลิมพระชนมพรรษา 60 พรรษา ของ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2530 เป็นพระราชพิธีที่จัดขึ้นเพื่อเป็นการแสดงออกถึงความจงรักภักดีและความปีติยินดี ที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเจริญพระชนมพรรษา 5 รอบ ในวันที่ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2530
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงมีหมายกำหนดการจัดงานพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ ในระหว่าง วันที่ 4-7 ธันวาคม พุทธศักราช 2530 รวมทั้งสิ้น 4 วัน
รัฐบาลสมัยพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ และประชาชนชาวไทยร่วมกันจัดพระราชพิธีนี้ขึ้น ดังปรากฏเป็นเหตุการณ์ดังต่อไปนี้
วันศุกร์ที่ 16 ตุลาคม พุทธศักราช 2530.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ไปในการพระราชพิธีถวายผ้าพระกฐิน โดยกระบวนพยุหยาตราชลมารค ณ วัดอรุณราชวราราม
วันศุกร์ที่ 4 ธันวาคม พุทธศักราช 2530.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนิน ไปยัง พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ในการ พระราชพิธีฉลองสมโภช พระพุทธรูปประจำพระชนมวาร พระพุทธรูปมหามงคล พระชนมพรรษา 5 รอบ และ พระไตรปิฎกฉบับสังคายนา ในโอกาส มหามงคล เฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ
วันเสาร์ที่ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2530.
เวลา 10.30 น. พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนิน ไปยัง พระที่นั่งชัยมังคลาภิเษก มณฑลพิธี ท้องสนามหลวง ในการ เสด็จออกมหาสมาคม รับการถวายพระพร เนื่องในโอกาส พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ
เวลา 16.30 น. พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนิน ไปยัง พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ทรงรับการถวายพระพร จาก บรรพชิตจีนนิกาย และอนัมนิกาย ที่มุขหน้า พระอุโบสถ จากนั้น พระสงฆ์ 5 รูป สวด "นวัคคหายุสมธัมม์" ทรงบูชาเทวดานพเคราะห์ และพระราชทานสังคหวัตถุ แก่ข้าทูลละอองธุลีพระบาทสูงอายุ จากนั้น เสด็จพระราชดำเนินไปยัง พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ทรงสถาปนาสมณศักดิ์ พระสงฆ์ 61 รูป เจริญพระพุทธมนต์ เสร็จแล้วพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ แก่ข้าราชการ
วันอาทิตย์ที่ 6 ธันวาคม พุทธศักราช 2530.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินไป ถวายภัตตาหาร แก่พระสงฆ์ ที่เจริญพระพุทธมนต์ และ สวด "นวัคคหายุสมธัมม์" เสร็จแล้ว ทรงสดับพระธรรมเทศนา ที่ สมเด็จพระญาณสังวร ถวาย
เวลา 16.30 น. พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จออก ณ พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้ คณะทูตานุทูตต่างประเทศ และ ผู้แทนกงสุล เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ถวายพระพรชัยมงคล
รัฐบาลไทยได้เตรียมการจัดรัฐพิธี เนื่องในวโรกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม 2530 โดยมีรายละเอียด ดังต่อไปนี้
ตราสัญลักษณ์ งานพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2530 ออกแบบโดย พินิจ สุวรรณบุณย์ นายช่างกองหัตถศิลป์ กรมศิลปากร กระทรวงศึกษาธิการ (ในขณะนั้น) ประกอบด้วยรูปครุฑพ่าห์ ซึ่งหมายถึงรัฐบาลและปวงชนชาวไทย เทิดพระแสงจักร และตรี อันเป็นพระราชสัญลักษณ์ประจำพระบรมราชจักรีวงศ์ กลางวงจักร มีอักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร และเลข 9 ประจำรัชกาลปัจจุบัน อยู่ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎเปล่งรัศมี สองข้างซ้ายและขวา มีรูปคชสีห์ ซึ่งเป็นเครื่องหมายแทนข้าราชการฝ่ายทหาร กับราชสีห์ ซึ่งเป็นเครื่องหมายแทนข้าราชการฝ่ายพลเรือน ประคองฉัตรเครื่องสูง 7 ชั้น สำหรับประกอบพระบรมราชอิสริยยศ สมเด็จพระมหากษัตริยาธิราชเจ้า เบื้องล่างมีแพรแถบ จารึกอักษรข้อความว่า “พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๓๐” เริ่มตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๓๐ ถึง ๓๑ ธันวาคม ๒๕๓๐
โรงเรียนนวมินทราชูทิศ.
โรงเรียนระดับมัธยมศึกษา ก่อตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานนาม "นวมินทราชูทิศ" แก่โรงเรียน 5 แห่งทั่วประเทศ:
อุทยานแห่งชาติ เฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสมหามงคลพระชนมพรรษา 5 รอบ.
กองอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้ ได้นำเสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติ ซึ่งได้มีมติในคราวประชุมครั้งที่ 2/2529 เมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2529 เห็นชอบในหลักการให้จัดพื้นที่บริเวณป่า 5 แห่งทั่วประเทศ เป็นอุทยานแห่งชาติ และเป็นโครงการจัดตั้งอุทยานแห่งชาติเพื่อการเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสมหามงคลพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม 2530 ได้แก่
ยิดัม
ยิดัม คือเทพผู้พิทักษ์ที่เห็นพระพุทธรูปอุ้มสตรีในทิเบต หรือในภูฏาน ยิดัมนี้อาจจะเป็นธยานิโพธิสัตว์อวตารมาเพื่อปราบปีศาจร้ายก็ได้ หรือเป็นปีศาจร้ายที่เลื่อมใสพระพุทธศาสนาแล้วเลื่อนมาเป็นยิดัม ลามะชั้นสูงบางรูปอาจจะมียิดัมคอยอารักษ์ ลามะอาจเชิญมาพิทักษ์เอง หรือยิดัมปรากฏให้เห็นขณะทำภาวนาอยู่ก็ได้ ส่วนฆราวาสที่อยากมียิดัมคอยพิทักษ์ ต้องให้ลามะเชิญเท่านั้น อีกนัยหนึ่ง ยิดัม คือพระโพธิสัตว์อุ้มตำรา หรือแม้แต่พระพุทธรูปอุ้มศักติ
ในคัมภีร์มรณศาสตร์ของทิเบต ยิดัมทั้งสี่ จะปรากฏกายในวันที่หกของบาร์โด คือทิศตะวันออก มีเทพวิชัย ทิศใต้คือยมานตกะ ศัตรูของพระยม ทิศตะวันตกคือ หยครีวะ หรือ หยครีพ ทิศเหนือ คือ อมฤตากุณฑสินี
รูปแบบของยิดัม.
ยิดัมเท่าที่มีปรากฏมี 4 แบบ คือ
รูปแบบอื่นๆของยิดัม เช่น ยมานตกะ เหรุกะ มหากาฬ ชัมภละ จุณฑาฑากิณี มารีจี และ ปัญจรักษา ในเนปาล เป็นต้น
ตันตรยาน
พุทธตันตระ
อาวุธปรมาณู
โจเซฟ ฟูเรียร์
พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 (; ; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1650 — 8 มีนาคม ค.ศ. 1702) หรือรู้จักกันดีในพระนาม วิลเลมแห่งออเรนจ์ ทรงเป็นประมุขแห่งราชรัฐออเรนจ์ตั้งแต่พระราชสมภพ สตัดเฮาเดอร์แห่งฮอลแลนด์ ซีแลนด์ ยูเทรกต์ เกลเดอร์ส และโอเฟอไรส์เซิลในสาธารณรัฐดัตช์ตั้งแต่ ค.ศ. 1672 และพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ สกอตแลนด์และไอร์แลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1689 กระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1702
ในสกอตแลนด์ พระองค์ทรงมีพระนามว่า วิลเลียมที่ 2  และยังมีการเรียกขานพระองค์อย่างไม่เป็นทางการว่า "คิงบิลลี (King Billy)" ในสกอตแลนด์และไอร์แลนด์ นักประวัติศาสตร์มักกล่าวถึงพระองค์ร่วมกับพระอัครมเหสี พระราชินีนาถแมรีที่ 2 ว่า "วิลเลียมและแมรี" ในฐานะที่ทั้งสองทรงครองราชสมบัติร่วมกันในฐานะพระมหากษัตริย์
พระเจ้าวิลเลียมทรงเป็นขุนนางดัทช์ชั้นสูง เป็นศาสนิกชนนิกายโปรแตสแตนต์ เป็นพระราชโอรสของวิลเลิมที่ 2 เจ้าชายแห่งออเรนจ์กับเจ้าหญิงแมรี สจวต ซึ่งเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ประสูติที่กรุงเฮก ภายหลัง 8 วันจากที่พระองค์พระราชสมภพ พระบิดาของพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ด้วยไข้ทรพิษ ดังนั้น จึงทำให้พระเจ้าวิลเลียมทรงกลายเป็นเจ้าชายผู้ทรงอำนาจสูงสุดนับตั้งแต่ถือกำเนิดเลยทีเดียวก็ว่าได้
เมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1650 ขณะพระเจ้าวิลเลียมมีพระชนมายุได้ราวสิบกว่าพรรษา พระราชมารดาก็สิ้นพระชนม์ด้วยไข้ทรพิษในระหว่างที่ทรงเยี่ยมพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษพระเชษฐาของพระองค์ โดยก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ลงได้ทรงตัดสินใจให้พระเจ้าชาลส์เป็นผู้ปกครอง โดยพระเจ้าชาลส์นั้นได้ทรงมอบหน้าที่ให้เป็นของเจ้าหญิงอมาเลีย เนื่องจากทรงเข้าใจในพระราชประสงค์ของพระเจ้าชาลส์เป็นอย่างดี และพระองค์ก็มิได้ทรงละเลยในการเขียนจดหมายติดต่อถึงหลานชายแต่อย่างใด
ใน ค.ศ. 1674 พระองค์ได้มีความพยายามในการที่จะสมรสกับแมรีหลานสาวของพระองค์เอง ซึ่งแมรี่เป็นธิดาของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ การสมรสนี้แม้นว่าเป็นไปอย่างยาก ลำบากมากก็ตาม แต่ในที่สุดก็ทรงได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสใน ค.ศ. 1677
พระองค์ได้ทรงเข้าไปมีส่วนร่วมในสงครามที่ต่อต้านอำนาจพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสหลายต่อหลายครั้งด้วยกัน เหล่าสมาชิกนิกายโปรแตสแตนต์ถึงกับได้มอบเหรียญตราและเครื่องราชอิสริยาภรณ์เนื่องจากเลื่อมใสศรัทธาในพระองค์ แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่บางส่วนเท่านั้น ชื่อเสียงและกิตติศัพท์ของพระองค์ทำให้พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษในเวลาต่อมา ถึงแม้ว่าจะมีเหตุผลอื่น ในการประสบความสำเร็จของพระองค์จะเป็นในด้านการทหาร หรือกองเรือรบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดก็ตาม
พระองค์สวรรคตใน ค.ศ. 1702 ด้วยโรคปอดอักเสบ อันเนื่องจากการที่พระองค์ทรงตกจากม้าของพระองค์เอง และเป็นที่เชื่อกันว่าม้าของพระองค์ นั้นได้ก้าวเท้าพลาดไปสะดุดกับรังของตัวตุ่นเข้า และนี่คงเป็นเหตุผลหนึ่งของที่มา ในการดื่มอวยพร Make a toasted ซึ่งมักจะมีการนิยมกล่าวกันในระหว่างที่ดื่มอวยพรว่า "the little gentleman in the black velvet waistcoat." และในปีถัดมา เซอร์วินสตัน เชอร์ชิล ก็ได้เพิ่มเติมลงไปอีกว่า ""opened the trapdoor to a host of lurking foes"."
พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ &quot; William III of England &quot;
รัศมีวานเดอร์วาลส์
รัศมีวานเดอร์วาลส์ ของอะตอม คือ รัศมีของทรงกลมแข็งในจินตนาการที่สามารถนำมาใช้เป็นรูปจำลองของอะตอมได้หลายวัตถุประสงค์ รัศมีวานเดอร์วาลส์กำหนดโดยการวัดที่ว่างระหว่างคู่ของอะตอมที่ไม่เชื่อมติดกันของแก้วเจียระไน
รัศมีวานเดอร์วาลส์เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นตามชื่อของโยฮันเนส ดิเดอริก วานเดอร์วาลส์ ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์เมื่อ พ.ศ. 2453
แก๊สจริงจะไม่มีพฤติกรรมตรงตามการทำนาย ในบางกรณี การเบี่ยงเบนอาจเกิดขึ้นได้มาก ตัวอย่างเช่น แก๊สอุดมคติอาจไม่มีทางเป็นของเหลวหรือของแข็งได้เลยไม่ว่าถูกทำให้เย็นหรือถูกอัดแน่นอย่างไร ดังนั้นการปรับเปลี่ยนกฎแก๊สอุดมคติ formula_1, จึงเกิดขึ้น โดยเฉพาะสมการแห่งสถานภาพของวานเดอร์วาลส์ที่มีประโยชน์และเป็นที่รู้จักกันดี สมการแห่งสถานภาพของวานเดอร์วาลส์: formula_2, ซึ่ง a และ b คือตัวแปรเสริมที่ปรับได้ ที่ได้จากการทดลองการวัดที่ทำกับแก๊สจริง ค่าของมันจะผันแปรต่างกันไปตามชนิดของแก๊ส
สมการวานเดอร์วาลส์ยังมีผลในการแปลความหมายทางจุลภาคอีกด้วย โมเลกุลมีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน ปฏิสัมพันธ์จะผลักกันแรงมากที่ระยะไกล้กันมาก และจะอ่อนแรงลงที่ระยะกลางและจะหมดไปในระยะที่ยาวขึ้น จะต้องทำการแก้กฎแก๊สอุดมคติเมื่อนำแรงดึงดูดและแรงผลักมาร่วมพิจารณา ตัวอย่างเช่น การผลักซึ่งกันและกันระหว่างโมเลกุลจะมีผลต่อการแยกโมเลกุลอื่น ๆ โดยรอบออกไปจากเขตแดนเป็นระยะที่แน่นอนระยะหนึ่งรอบรอบโมเลกุลนั้น ดังนั้นเศษส่วนของที่ว่างทั้งหมดจะไม่มีที่ไว้ให้สำหรับแต่ละโมเลกุลในขณะที่มันเคลื่อนไหวอย่างไม่เป็นระบบ ในสมการสถานภาพ ปริมาตรแห่งการแยกตัว (nb) นี้ควรเอาไปลบออกจากปริมาตรของภาชนะ (V)ดังนั้น: (V - nb) เงื่อนไขอีกข้อหนึ่งที่นำมาใช้ในสมการวานเดอร์วาลส์คือ formula_3, ซึ่งเป็นการบรรยายถึงแรงดึงดูดที่แผ่วเบาระหว่างโมเลกุลต่าง ๆ ซึ่งจะเพิ่มขึ้นเมื่อค่าของ n เพิ่มขึ้น หรือค่าของ V ลดลง และเมื่อโมเลกุลเริ่มเกาะกลุ่มกันหนาแน่นขึ้น
ปริมาตรวานเดอร์วาลส์.
ปริมาตรวานเดอร์วาลส์ของ โมเลกุล หรือระบบของโมเลกุล คือ ผลรวมของยูเนียนของทรงกลมอะตอมของวานเดอร์วาลส์ในระบบ
โคฮารุ คุซุมิ
คึซึมิ โคฮารึ
โรมัน
โรมัน อาจหมายถึง
วิทยาลัยประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วิทยาลัยประชากรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นสถาบันการศึกษาแห่งแรกของประเทศ ที่เปิดสอนหลักสูตรประชากรศาสตร์ ระดับบัณฑิตศึกษา นอกจากนี้ ยังเปิด "ศูนย์สารสนเทศทางประชากรศาสตร์" เพื่อให้บริการด้านการเผยแพร่ความรู้ด้านวิชาการและข้อมูลต่าง ๆ ด้านประชากรศาสตร์ให้แก่ผู้สนใจด้วย
เมื่อปี พ.ศ. 2501 ม.จ.อธิพรพงศ์ เกษมศรี ผู้อำนวยราชการสถิติ สำนักงานสถิติกลาง ได้ให้การสนับสนุนคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อส่งอาจารย์ไปศึกษาต่อด้านประชากรศาสตร์และกลับมาสอนในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยการติดต่อกับสภาประชากรแห่งนครนิวยอร์ก ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2505 มูลนิธิฟอร์ด ได้ส่งคณะทำงาน ซึ่งมีศาสตราจารย์ฟิลลิป เอ็ม เฮาเซอร์ จาก มหาวิทยาลัยชิคาโก เป็นหัวหน้าคณะ เสนอให้ความช่วยเหลือด้านวิชาการแก่หน่วยงานราชการไทย รวมทั้งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในการจัดตั้งศูนย์วิจัยและฝึกอบรมทางด้านประชากร โดยทางคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ร่างโครงการจัดตั้งศูนย์วิจัยและฝึกอบรมทางประชากร เมื่อปี พ.ศ. 2508 ซึ่งได้รับทุนดำเนินการเริ่มแรกมาจากสภาประชากรแห่งนครนิวยอร์ก และนายกรัฐมนตรีได้มีคำสั่งเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2509 แต่งตั้งคณะกรรมการที่ปรึกษา กรรมการบริหาร และเจ้าหน้าที่ของ "ศูนย์วิจัยและฝึกอบรมทางประชากร" เพื่อเริ่มดำเนินงานเป็นทางการ ต่อมาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2513 "ศูนย์วิจัยและฝึกอบรมทางประชากร" ได้รับการยกฐานะเป็น "สถาบันประชากรศาสตร์" ซึ่งเป็นสถาบันวิจัยแห่งแรกของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ และสถาบันประชากรศาสตร์ได้รับการยกฐานะอีกครั้งเป็น "วิทยาลัยประชากรศาสตร์" เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 เพื่อเพิ่มศักยภาพในการพัฒนาด้านการวิจัย รวมทั้งเป็นแหล่งข้อมูลด้านประชากรศาสตร์ของประเทศ และระดับนานาชาติ
ประวัติศูนย์สารสนเทศทางประชากรศาสตร์.
พ.ศ. 2509 ห้องสมุดมีขึ้นมาพร้อมกับการตั้งศูนย์วิจัยและฝึกอบรมทางประชากร แต่อยู่ในลักษณะของ หน่วยบริการค้นคว้าเอกสารสิ่งพิมพ์ทางประชากร" ของอาจารย์และนักวิจัย มีที่ตั้งอยู่ในที่ทำการของศูนย์วิจัยฯ ใน “อาคารรัฐศาสตร์ 3” (อาคารเกษม อุทยานิน ในปัจจุบัน)
พ.ศ. 2513 ได้มีการเปลี่ยนจากหน่วยบริการค้นคว้าเอกสารสิ่งพิมพ์มาเป็นห้องสมุดสถาบัน ประชากรศาสตร์ เนื่องจากเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2513 ศูนย์วิจัย และฝึกอบรมทางประชากร ได้รับการยกฐานะตามพระราชกฤษฎีกา เป็นสถาบันประชากรศาสตร์
พ.ศ. 2518 ได้ย้ายสถานที่ตั้งห้องสมุดมาที่ อาคารสถาบัน 1 (อาคารวิศิษฐ์ ประจวบเหมาะในปัจจุบัน) ซึ่งเป็นที่ทำการใหม่ของสถาบันประชากรศาสตร์ในขณะนั้น
พ.ศ. 2529 ห้องสมุดสถาบันประชากรศาสตร์ เข้าเป็นสมาชิกข่ายงานสมาคมห้องสมุดเฉพาะทางด้านประชากรในระดับนานาชาติ (Association for Population / Family Planning Libraries and Information Centers-International - APLIC) ซึ่งให้ความช่วยเหลือทางด้านเอกสารสิ่งพิมพ์ และการแลกเปลี่ยนความรู้ทางประชากร
พ.ศ. 2530 ห้องสมุดสถาบันประชากรศาสตร์ เข้าเป็นสมาชิกข่ายงานสารสนเทศด้านประชากร และการวางแผนครอบครัวอาเซียนฝ่ายประเทศไทย (ASEAN POPIN: THAILAND) ซึ่งมีกระทรวงสาธารณสุขเป็นแม่ข่าย
พ.ศ. 2533 ห้องสมุดสถาบันประชากรศาสตร์ได้เข้าร่วมมือประสานงานกับ Center for Communication Programs, Johns Hopkins University ในการให้ข้อมูลจัดทำ ฐานข้อมูล POPLINE (Population Information Online) ซึ่งเป็นฐานข้อมูลทางประชากรที่ใหญ่ที่สุดของโลก
พ.ศ. 2534 ห้องสมุดสถาบันประชากรศาสตร์ได้รับเงินช่วยเหลือจากมูลนิธิฮิวเล็ท (Hewlett Foundation) ในการจัดหาทรัพยากรทางห้องสมุด เป็นเวลาต่อเนื่องหลายปี
พ.ศ. 2536 ห้องสมุดสถาบันประชากรศาสตร์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ศูนย์สารสนเทศทางประชากรศาสตร์ และย้ายสถานที่ตั้งมาอยู่ที่ ชั้น 2 และ ของอาคารประชาธิปก-รำไพพรรณี บนพื้นที่ประมาณ 180 ตร.ม.
พ.ศ. 2537 วันที่ 4 สิงหาคม 2537 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ทรงประกอบพิธีเปิดอาคารประชาธิปก-รำไพพรรณี และทรงทอดพระเนตรกิจกรรมในศูนย์สารสนเทศทางประชากรศาสตร์
พ.ศ. 2539 ศูนย์สารสนเทศทางประชากรศาสตร์ได้รับเงินทุนสนับสนุนจากโครงการ INT/96/PO3 Inter-Regional Project on South-South Cooperation จำนวนเงิน US $20,000.00 ซึ่งเป็นโครงการรับผิดชอบร่วมกันระหว่างสถาบันประชากรศาสตร์ กับ United Nations Population Fund (UNFPA) ในการพัฒนางานด้านเทคโนโลยีสารสนเทศฯ และพัฒนาระบบข่ายงานด้านข้อมูลทางประชากรให้มีการให้บริการที่หลากหลายขึ้น
ในปัจจุบันศูนย์สารสนเทศทางประชากรศาสตร์ทำหน้าที่หลักในการให้บริการข้อมูลสารสนเทศด้านประชากรศาสตร์และสาขาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องในรูปแบบต่าง ๆ เช่น เอกสารสิ่งพิมพ์ วารสารทางวิชาการ แผ่นพับข้อมูล บริการข้อมูลผ่านระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ (IT Network) ข้อมูลในรูปของ Electronic, Website, แผ่น CD-Rom สำหรับบุคคลและหน่วยงาน สถานภาพของศูนย์สารสนเทศฯ ในปัจจุบันจึงอาจถือว่าเป็นแหล่งอ้างอิงข้อมูลประชากรที่มีความพร้อมและมีประสิทธิภาพสูงแห่งหนึ่งของประเทศ ที่สามารถให้บริการด้านวิชาการและข้อมูลแก่ผู้สนใจศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับประชากรและอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยมีนางสาวดาราวรรณ เจียมเพิ่มพูน และนายอรรจน์ ศุทธากรณ์ เป็นผู้ริเริ่มจัดสร้าง homepage ศูนย์สารสนเทศทางประชากรศาสตร์
โมดูลัสของแรงเฉือน
ในวัสดุศาสตร์ โมดูลัสของแรงเฉือน (shear modulus) , "G" หรือ "S" บางครั้งหมายถึง โมดูลัสของความคงรูป (modulus of rigidity) นิยามจากอัตราส่วนระหว่างความเค้นเชิงเฉือน (shear stress) ต่อความเครียดเชิงเฉือน (shear strain):
เมื่อ "F/A" คือความเค้นเชิงเฉือน และ "Δx/h" คือความเครียดเชิงเฉือน
โมดูลัสเชิงเฉือนมักวัดในหน่วย ksi (กิโลปอนด์ตารางนิ้ว) หรือ GPa (จิกะปาสกาล)
ค่าตัวอย่าง.
ต่อไปนี้เป็นค่าโมดูลัสของแรงเฉือนสำหรับวัสดุที่อุณหภูมิห้อง
โมดูลัสของแรงเฉือนเป็นหนึ่งในปริมาณสำหรับวัดความแข็งแรงของวัสดุ ปริมาณทั้งหมดเกิดขึ้นในกฎของฮุคแบบทั่วไป มอดุลัสของยัง บรรยายการตอบสนองของวัสดุต่อความเครียดเชิงเส้น (เช่นการดึงปลายสายวัสดุ) โมดูลัสของแรงเฉือนบรรยายการตอบสนองของวัสดุต่อความดันสม่ำเสมอและโมดูลัสของแรงเฉือน (shear modulus) บรรยายการตอบสนองของวัสดุที่มีต่อความเครียดเชิงเฉือน วัสดุแบบ Anisotropic เช่น ไม้ และ กระดาษ จะให้การตอบสนองต่างกันเมื่ออัดหรือดึงในการทดสอบทิศต่าง ๆ กัน
ในของแข็ง มี คลื่นเสียง อยู่สองประเภท คือ pressure waves และ shear waves อัตราเร็วเสียง ของ shear waves ควบคุมโดยโมดูลัสเชิงเฉือน
เดือนบวช
บัณฑิต อึ้งรังษี
บัณฑิต อึ้งรังษี (ชื่อเล่น : ต้น) (เกิด 7 ธันวาคม พ.ศ. 2513) เป็นวาทยกรชาวไทยที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ บัณฑิตเป็นผู้ชนะเลิศ "ร่วม" การแข่งขันมาร์เซล วิล่า (Maazel-Vilar International Conducting Competition) ซึ่งเป็นการแข่งขันอำนวยเพลงรายการใหญ่
ที่คาร์เนกีฮอลล์ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2545 (มีผู้ชนะสองคน) และมีการจัดขึ้นเพียงครั้งเดียว
ชีวิตงานดนตรี.
การที่เขาได้รับรางวัลการแข่งขันคอนดักเตอร์ยกรระดับนานาชาติหลายครั้ง เช่น ที่ประเทศโปรตุเกส (รางวัลชนะเลิศ) ในปี พ.ศ. 2542 ที่ประเทศฮังการี ในปี พ.ศ. 2545 และล่าสุดที่ Carnegie Hall มหานครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2545 ในการแข่งขัน Maazel-Vilar International Conducting Competition โดยเป็นผู้ชนะเลิศจากผู้แข่งขัน 362 คนทั่วโลก จากการตัดสินของคณะกรรมการที่มีชื่อเสียงของโลกเช่น Lorin Maazel, Kyung-Wha Chung, Glenn Dicterow, Krzysztof Penderecki ฯลฯ
บัณฑิตได้รับเชิญไปอำนวยเพลงให้กับวงออร์เคสตร้าและโรงอุปรากร (Opera House) รวมกันแล้วมากกว่า 400 คอนเสิร์ต วงต่าง ๆที่เขาได้กำกับมาแล้วก็มีวง New York Philharmonic Orchestra, Los Angeles Philharmonic Orchestra, Orchestra Filarmonica di Arturo Toscanini, La Fenice ในเมืองเวนิส, Orchestra of Rome and Lazio และวงในประเทศต่าง ๆ เช่น สเปน ตุรกี เกาหลี ออสเตรีย ญี่ปุ่น รัสเซีย อิตาลี ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ฮังการี ฝรั่งเศส เยอรมนี เชคโกสโลวาเกีย มาเลเซีย ไทย โปรตุเกส และทั่วประเทศสหรัฐอเมริกา รวมทั้งคณะนักร้องประสานเสียงชื่อดังของโลก Mormon Tabernacle Choir ซึ่งถ่ายทอดสดออกอากาศทั่วประเทศสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังได้รับการเชิญหลายครั้งจาก Orchestra Internazionale d’Italia ในการตระเวณเปิดการแสดงทั่วเอเชีย
บัณฑิตได้เคยทำงานร่วมกับศิลปินชั้นนำของโลก เช่น Maxim Vengerov, Julia Migenes, the LaBeque Sisters, Paula Robison, Christopher Parkening, Christine Brewer และ Elmer Bernstein และเขายังได้รับการกล่าวขวัญถึงจากหนังสือพิมพ์และสื่อสำคัญต่าง ๆ เช่น Los Angeles Times, New York Times, American Record Guide, Charleston Post and Courier, Deseret News, Salt Lake Tribune, Gramophone magazine, New York Magazine, L’Unione Sarda (อิตาลี), El Correo Gallego (สเปน) ฯลฯ
นอกเหนือจากการเดินทางไปกำกับวงต่าง ๆ บัณฑิตยังเคยดำรงตำแหน่งให้กับวง New York Philharmonic และวง Charleston Symphony Orchestras รวมทั้งเป็น Principal Guest Conductor ของ Seoul Philharmonic Orchestra ในประเทศเกาหลีใต้, Associate Conductor ของวง Utah Symphony, Music Director ของวง Debut Orchestra (Los Angeles), Apprentice Conductor ของวง Oregon Symphony Orchestra และ Assistant Conductor ของวง Santa Rosa Symphony
บัณฑิตได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่โรงเรียนอัสสัมชัญ โรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ และ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (ABAC) และได้รับปริญญาตรีสองสาขา ทั้งทางด้านดนตรี และบริหารธุรกิจ ที่ประเทศออสเตรเลีย ได้รับปริญญาโทเอกการอำนวยเพลงที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน ในสหรัฐอเมริกา และศึกษาเพิ่มเติมในประเทศอิตาลี ออสเตรีย รัสเซีย เยอรมนี และฟินแลนด์ ใน ปีพ.ศ. 2541 เขาเป็นหนึ่งในวาทยกรรุ่นใหม่ 9 คนจากทั่วโลกที่ได้รับเชิญไปศึกษาที่ Carnegie Hall ในมหานครนิวยอร์ก ซึ่งเป็นเหตุให้เขาได้รับทุน Leonard Bernstein Fellowship ไปศึกษาต่อกับ Seiji Ozawa ที่ Tanglewood Music Center ระหว่างเรียนได้ทำงานดนตรี ในฐานะวาทยกรสมัครเล่นมาโดยตลอด
ในประเทศบ้านเกิดของตนเอง คุณบัณฑิตได้รับความสนใจจากสื่อ ได้รับเชิญไปออกรายการทีวีและวิทยุ ที่สำคัญ ๆ คือ รายการเจาะใจ ชีพจรโลก ตาสว่าง กว่าจะเป็นดาว กฤษณะล้วงลูก ฯลฯ
ปัจจุบันนี้บัณฑิตแบ่งเวลาให้กับการเดินทางไปกำกับวงออร์เคสตร้า การเขียนหนังสือทั้งภาษาไทยและอังกฤษ และการเป็นวิทยากรพิเศษให้ความรู้กับนักธุรกิจ นิสิต นักศึกษาและองค์กรต่าง ๆ มากมาย อาทิ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หนังสือทั้งสองเล่มของเขา ชื่อ "ต้องเป็นที่หนึ่งให้ได้" และ"30 วิธีเอาชนะโชคชะตา" ได้ติดอันดับหนังสือขายดี และตอนนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษแล้วภายใต้ชื่อว่า "Conduct Your Dreams" และ "The Luckiest Man in the World" ตามลำดับ จากนั้นเขามีผลงานการเขียนตามออกมาอีกหลายเล่ม ได้แก่ กฎแห่งความโชคดี, ดนตรีดีๆ ไม่มีกระได, ทำสิ่งที่รัก ยังไงก็รุ่ง, สำเร็จก่อนใคร, ดนตรีเป็นยาวิเศษ, คิดอย่างแชมป์โลก (ชื่อเดิม World Class สร้างคนไทยไประดับโลก), เชื่อมั่นในตน, คำคมกำลังใจ, เชื่อมั่นในตน 2, คำคมสำเร็จ และล่าสุดกับผลงานเรื่อง เกิดมาเพื่อชนะ
ผลงาน "การอัดเสียง" มีสองอัลบั้ม คือ Mozart in Love ที่อัดกับวง Charleston Symphony Orchestra ในประเทศสหรัฐอเมริกา และ Elgar Violin Concerto ที่อัดให้กับ Naxos และ DVD 2 อัลบั้ม คือ Beethoven Symphony No. 5 กับวง Orchestra Internazionale d’Italia และ Classics Meet Jazz กับวง Seoul Philharmonic Orchestra
บัณฑิตได้รับการแต่งตั้งจากกระทรวงวัฒนธรรมให้เป็น "ทูตวัฒนธรรม" ในปี พ.ศ. 2549 และทั้งได้รับรางวัล "ศิลปาธร" ในปี 2548
บัณฑิตมีภรรยาเป็นนักร้องเพลงแจ๊สมืออาชีพชาวอเมริกันชื่อ แมรี่ อึ้งรังษี มีบุตรสาวด้วยกันสี่คน
หลินฮุ่ย
หลินฮุ่ย (ภาษาจีน: 林惠, Lin Hui) เป็นชื่อของแพนด้ายักษ์เพศเมีย ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน ให้ประเทศไทยยืมจัดแสดงที่ สวนสัตว์เชียงใหม่ ในฐานะทูตสันถวไมตรีไทย-จีน เป็นเวลา 10 ปี โดยจัดแสดงคู่กับ ช่วงช่วง แพนด้ายักษ์เพศผู้ ตั้งแต่วันที่ 12 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 มีชื่อไทยว่า "เทวี" และมีชื่อล้านนาว่า "คำเอื้อย"
หลินฮุ่ย เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2544 ที่ศูนย์วิจัยและอนุรักษ์แพนด้ายักษ์ เขตอนุรักษ์วู่หลง เมืองเฉินตู มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน เกิดจากแพนด้าตัวผู้ชื่อ Pan Pan (Studbook number:308) และแพนด้าตัวเมียชื่อ Tang Tang (Studbook number:446) ปัจจุบันน้ำหนัก 110 กิโลกรัม
เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 หลินฮุ่ยได้ให้กำเนิดลูกแพนด้า น้ำหนักประมาณ 200 กรัม จำนวน 1 ตัว ซึ่งเป็นผลจากการผสมเทียมเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 อายุครรภ์ประมาณ 3 เดือน มีชื่อว่า หลินปิง
ปัจจุบัน ทางสัตวแพทย์ประจำโครงการวิจัยและจัดแสดงแพนด้า ณ สวนสัตว์เชียงใหม่ ได้ทำการอัลตร้าซาวด์หลินฮุ่ย แล้วพบความเป็นไปได้ว่าอาจมีการตั้งครรภ์ ซึ่งกำลังรอผลการตรวจสอบอีกครั้ง และมีความเป็นไปได้ว่าอาจได้ลูกแฝด
พฤติกรรมการเป็นสัด.
พบว่าหลินฮุ่ย มีอาการเป็นสัดเกิดขึ้น ทีมพี่เลี้ยงเริ่มสังเกตเห็นการบวมของอวัยวะเพศในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2556 และมีการบวมอย่างต่อเนื่องจนขยายขนาดชัดเจนว่าเป็นสีชมพู เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2556 จากนั้นก็เริ่มมีพฤติกรรมที่แสดงถึงการเป็นสัดคือ เดินวนไปมา กินอาหารลดลง ไม่สนใจแอปเปิ้ล แครอท และอาหารเสริม ทีมงานเริ่มพบพฤติกรรมเปลี่ยนแปลงในวันที่ 23 - 24 กันยายน และเริ่มพบพฤติกรรมการร้องเสียงสูง ซึ่งมักพบในช่วงใกล้วันตกไข่เพิ่มด้วย และเมื่อตรวจดูฮอร์โมนเอสโตรเจนก็พบว่ามีค่าสูงขึ้น มีการเริ่มเอาอวัยวะเพศถูกับกำแพง ต้นไม้และขอนไม้ เพื่อให้แพนด้าช่วงช่วงสนใจ ดังนั้นทางทีมวิจัยคาดการว่าอาจจะตกไข่ในช่วงระหว่างวันที่ 28 - 30 กันยายน
ช่วงช่วง