pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สกายไลเนอร์ให้บริการในเส้นทางระหว่างสถานีรถไฟเคเซอูเอโนะในกรุงโตเกียว กับสถานีรถไฟท่าอากาศยานนาริตะ บนเส้นทางนาริตะสกายแอคเซส โดยจอดที่สถานีรถไฟนิปโปะริ และสถานีรถไฟท่าอากาศยานนาริตะอาคาร 2 ใช้เวลาในการเดินทางทั้งสิ้น 36 นาที
เท็มปูระ
เท็มปูระ  เป็นอาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่รู้จักมากอย่างหนึ่ง ทำจากของทะเลและผักที่นำไปชุบแป้งที่ปรุงแบบญี่ปุ่นแล้วนำไปทอด
การทอดเท็มปูระจะใช้ไฟแรง โดยเอาวัตถุดิบชุบแป้งบาง ๆ แล้วลงทอดด้วยระยะเวลาที่สั้นเพียง 30–40 วินาทีเท่านั้น เพื่อคงความสดของวัตถุดิบให้ได้มากที่สุด
มิชชันนารีโปรตุเกสนำสูตรการทำเท็มปูระนำเข้ามายังญี่ปุ่นที่เมืองนางาซากิ คณะเยซูอิต เมื่อ ค.ศ. 1549 ซึ่งเป็นยุคเดียวกับที่อาหารญี่ปุ่นเช่น "ปังโกะ" หรือ "ทงกัตสึ" ได้รับการคิดค้นโดยชาวโปรตุเกส นอกจากนี้ยังเป็นที่กล่าวว่า โทกูงาวะ อิเอยาซุ โชกุนคนแรกแห่งเอโดะ โปรดปรานเท็มปูระเป็นอย่างมาก
แต่เดิม ตั้งแต่ยุคเซ็งโงกุ เท็มปูระเป็นอาหารที่นิยมรับประทานในหมู่ผู้สัญจรริมถนนที่เรียกว่า "ยาไต" (屋台) แต่ในปัจจุบันเท็มปูระเป็นอาหารยอดนิยมที่หารับประทานได้ทั่วไปไม้ว่าจะในร้านอาหารตามข้างทางหรือภัตตาคารบนห้างสรรพสินค้า
คำว่า "เท็มปูระ" หมายถึง วิธีการในการนำปลาหรือผักจุ่มลงไปในแป้งแล้วจึงนำไปทอด ซึ่งมาจากคำว่า "tempora" (แต็มปอรา) ในภาษาละติน ที่มีความหมายว่า "เวลา", "ช่วงเวลา", "มหาพรต (ช่วงถือศีลอดของชาวคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก)" เป็นคำที่ใช้โดยมิชชันนารีสเปนและโปรตุเกสเพื่ออ้างถึงช่วงถือบวช หรือที่เรียกกันว่าวันเอ็มเบอร์ วันศุกร์และวันสำคัญทางศาสนาต่าง ๆ ซึ่งในวันเหล่านี้คริสต์ศาสนิกชนจะละเว้นการรับประทานเนื้อแดงและหันมารับประทานปลาหรือผักแทน
วัตถุดิบที่ใช้.
เท็มปูระแบบดั้งเดิม มักจะทำจากวัตถุดิบดังนี้:
เมษายน พ.ศ. 2556
เมษายน พ.ศ. 2556 เป็นเดือนที่ 4 ของปี พ.ศ. 2556 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอังคาร
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ วิถีสู่นินจา
เทมปุระ
เอสทีเอส-134
STS-134 เป็นภารกิจสุดท้ายของเที่ยวบินของกระสวยอวกาศนาซา เป็นภารกิจที่ 25 และเป็นเที่ยวบินอวกาศสุดท้ายของกระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ เที่ยวบินนี้ส่งมอบให้อัลฟาแมกเนติกสเปกโตรมิเตอร และการขนส่งโลจิสติกเอ๊กซ์เพสย์ ไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ
วงศ์ย่อยราชพฤกษ์
วงศ์ย่อยราชพฤกษ์ หรือ Caesalpinioideae เป็นวงศ์ย่อยของพืชวงศ์ถั่ว ชื่อตั้งตามชื่อสกุล "Caesalpinia" ในการจัดจำแนกบางระบบ เช่นระบบ Cronquist วงศ์ย่อยนี้ยกขึ้นเป็นวงศ์ เรียก Caesalpiniaceae ส่วนใหญ่กระจายพันธุ์ในเขตร้อย ดอกสมมาตรครึ่งซีก เกิดปมรากได้น้อย
วงศ์ย่อยนี้แบ่งเป็นสี่เผ่า ได้แก่ Caesalpinieae, Cassieae, Cercideae และ Detarieae เผ่า Cercideae บางครั้งเคยรวมเข้ากับวงศ์ย่อย Faboideae ( Papilionoideae)ในอดีต
เผ่า Detarieae.
มีประมาณ 81 สกุล ส่วนใหญ่กระจายพันธุ์ในแอฟริกา ดูที่ Detarieae
Intsia bijuga
วันสีเขียว
วันสีเขียว หรือ วันพฤกษชาติ  เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น มีที่มาจากการเฉลิมฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ ซึ่งตรงกับวันที่ 29 เมษายนของทุกปีระหว่างสมัยโชวะ ในปี 2532 หลังสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ปัจจุบัน ขึ้นเสวยราชย์ วันดังกล่าวจึงเปลี่ยนชื่อจาก "วันพระบรมราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิ" เป็น "วันสีเขียว" วันดังกล่าวเป็นวันที่จะอยู่ร่วมกับธรรมชาติและขอบคุณพร ชื่อ "วันสีเขียว" ยังเป็นการยอมรับความรักต่อพืชของสมเด็จพระจักรพรรดิยามสงครามซึ่งก่อให้เกิดการโต้แย้งโดยไม่ออกพระนามของพระองค์โดยตรง อย่างไรก็ดี ในทางปฏิบัติ วันดังกล่าวถูกมองว่าเป็นเพียงอีกวันที่ยืดเทศกาลวันหยุดสัปดาห์ทองญี่ปุ่น
ในปี 2550 วันสีเขียวเลื่อนไปเป็นวันที่ 4 พฤษภาคม และวันที่ 29 เมษายนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นวันโชวะ ตามการทบทวนกฎหมายเกี่ยวกับวันหยุดราชการในปี 2548
นางงามจักรวาล 2008
นางงามจักรวาล 2008  เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 57 จัดในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 (ตามเวลาในประเทศไทย) ณ เมืองญาจาง ประเทศเวียดนาม โดย ริโยะ โมริ นางงามจักรวาล 2007 จากประเทศญี่ปุ่น มอบมงกุฎให้แก่ ดายานา เมนโดซา จากประเทศเวเนซุเอลา นางงามจักรวาล 2008 โดยล่าสุดในเดือนมิถุนายน 2022 เธอได้โพสเชิงต่อต้านชาว LGBTQ+ ในอินสตาแกรมส่วนตัวของเธอในเดือน Pride Month เดือนแห่งการเฉลิมฉลองความเท่าเทียมของชาว LGBTQ+
มี 80 ผู้เข้าประกวด ต่อไปนี้
Erythrina variegata
Butea monosperma
Derris trifoliata
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งเดนมาร์ก พระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2014 เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก และ สมเด็จพระราชินีโดโรเธียแห่งเดนมาร์ก ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2066 ต่อจากพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ทรงอภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงโซฟีแห่งโพเมราเนีย เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2061 มีพระราชโอรสและธิดารวม 7 พระองค์ พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2076 ครองราชย์ได้ 9 ปี 362 วัน และเกิดช่วงว่างระหว่างรัชกาล ในปีเดียวกัน ปีต่อมา พระเจ้าคริสเตียนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก จึงขึ้นครองราชย์ต่อไป
Vigna mungo
Vigna unguiculata subsp. sesquipedalis
Canavalia rosea
Senna tora
Arachis hypogaea
Vigna radiata
โมโตโรล่าโมบิลิตี
โคคา-โคล่า (บริษัท)
สิรินธรวัลลี
สิรินธรวัลลี หรือ สามสิบสองประดง  พืชตระกูลเสี้ยว ("Bauhinia" ) เป็นหนึ่งในสมาชิกพืชวงศ์ถั่ว ("Leguminosae-Caesalpinioideae" ) สิรินธรวัลลีเป็นไม้เลื้อยเนื้อแข็งในสกุลชงโค วงศ์ถั่ว มีการกระจายพันธุ์ในเขตร้อนทั่วโลกกว่า 300 ชนิด กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลแดง เมื่อแก่ เปลือกเถาเรียบ บิดตามยาวเล็กน้อย เนื้อไม้เมื่อตัดตามขวาง สีน้ำตาลเข้มออกแดง มีลวดลายสีน้ำตาลอ่อนเป็นกลุ่มเหมือนกลีบดอกไม้ ดอกออกเป็นช่อสีน้ำตาล ออกดอกตลอดปี แต่ดอกจะบานมากในช่วงเดือนสิงหาคมถึงตุลาคม เป็นไม้ถิ่นเดียวในประเทศไทย พบครั้งแรกโดย ดร.ชวลิต นิยมธรรม เมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2538 ที่ภูทอกน้อย จากบริเวณป่าภูทอกน้อย​ อำเภอบุ่งคล้า​​ จังหวัดหนองคาย (ปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดบึงกาฬ) ดอกสิรินธรวัลลี ดอกไม้ประจำจังหวัดบึงกาฬ ชื่อของพืชชนิดนี้ตั้งตามพระนามาภิไธยของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และตีพิมพ์โดย​ ศาสตราจารย์​ ไค ลาร์เซน​ (Kai Larsen)​ และอาจารย์สุพีร์​ ศักดิ์สุวรรณ ลาร์เซน​ (Supee Larsen)​ โดยทั้งสองท่านร่วมกับกรมป่าไม้ ขอพระราชทานพระราชานุญาต ใช้พระนามาภิไธยของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เพื่อเทิดพระนามพระองค์ท่านที่ทรงสนพระทัย และให้การสนับสนุนงานทางพฤกษศาสตร์ตลอดมา โดยใช้ชื่อ "Bauhinia sirindhorniae"  K.&amp; S.S. Larsen หรือ สิรินธรวัลลี อันหมายถึง วัลยชาติแห่งองค์สมเด็จพระเทพฯ ในปี พ.ศ. 2540
สิรินธรวัลลีเป็นไม้เถาเนื้อแข็งขนาดใหญ่ในวงศ์ถั่ว เป็นไม้ถิ่นเดียวในประเทศไทย พบขึ้นกระจายตามป่าดิบแล้งทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ลำต้น: กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลอมแดง กิ่งแก่ไม่มีขน กิ่งเกลี้ยงเรียบมีใบพัน
ใบ: ใบเป็นลักษณะใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปไข่จนเกือบกลม โดยใบอ่อนจะมีสีเขียวอ่อน และใบแก่มีสีเขียวแก่ ปลายใบฉีก ฐานใบรูปหัวใจ ขอบใบเรียบ ปลายใบพูมน มีขนบริเวณเส้นกลางใบ แผ่นของใบหนาคล้ายแผ่นหนัง ผิวใบด้านบนเข้มเป็นมัน เส้นใบข้างละ 9–11 เส้น จากโคนใบ ก้านใบยาว 2–7 เซนติเมตร
ดอก: ออกดอกช่วงเดือนพฤษภาคม – กันยายน ดอกมีสีน้ำตาลแดงหรือสีส้มเข้ม ดอกออกเป็นช่อกระจุกที่ปลายกิ่ง แต่ละช่อมีดอกจำนวนมาก ดอกออกเป็นช่อ​ ดอกย่อยสีน้ำตาลหรือสีส้มแดง​ กลีบดอก​ 5 กลีบ ไม่สมมาตรและหลุดร่วงง่าย​ เกสรผู้​ 3 อัน​ ดอกตูมรี ช่อดอกยาวได้ถึงประมาณ 15 เซนติเมตร ดอกบานเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 – 3 เซนติเมตร
ผล: เป็นฝักแบน กว้าง 3 – 5 เซนติเมตร ยาว 10 – 18 เซนติเมตร มีขนอ่อนปกคลุม ภายในมี 5 – 7 เมล็ด
การขยายพันธุ์: ตอนกิ่งและเพาะเมล็ด ชอบน้ำปานกลาง และชอบแสงแดดตลอดวัน ดินปลูกควรเป็นดินร่วนระบายน้ำดี
ตำรายาไทย:
เนื้อไม้: ใช้รักษาอาการประดงที่เกิดจากระบบโลหิตในร่างกายชนิดต่าง ๆ รวมเรียกว่า ประดงทั้งสามสิบสองประการ อาการโดยรวมคือเป็นเม็ด ผื่นคัน ปวดแสบปวดร้อน แก้น้ำเหลืองเสีย แก้ลมพิษ หรือภูมิแพ้ต่าง ๆ
ผลอ่อน: ขับปัสสาวะ แก้โรคหนองใน กามโรค ขับพยาธิในเด็ก ทำให้แท้งได้
ใบ: เป็นยาขับพยาธิ
ลำต้นและรากแห้ง: ทารักษาอาการฝีและหนอง
ตำรายาโบราณ:
เนื้อไม้: เนื้อไม้ของสิรินธรวัลลีใช้รักษาโรคที่ในตำรายาโบราณเรียกว่า ประดงทั้งสามสิบสองประการ อาการโดยรวมคือเป็นเม็ด ผื่นคัน ปวดแสบปวดร้อน แก้น้ำเหลืองเสีย แก้ลมพิษ หรือภูมิแพ้ต่าง ๆ ในจังหวัดมุกดาหารใช้แก้โรคประดง บำรุงกำลัง
สิรินธรวัลลีมีลำต้นเป็นเถาเลื้อยหนา และแตกใบดก จึงปลูกเพื่อทำซุ้มสำหรับเป็นร่มเงาบังแดด ส่วนดอกสิรินธรวัลลีออกดอกเป็นช่อใหญ่ ตัวดอกมีสีน้ำตาลแดงสวยงาม จึงใช้ปลูกเพื่อเป็นไม้ประดับตามบ้านเรือนและสถานที่ต่าง ๆ เพื่อความสวยงาม
Bauhinia sirindhorniae
สามสิบสองประดง
ดอกไม้ซากศพ
เครือขยัน
เครือขยัน หรือย่านางแดง เป็นไม้เลื้อยในสกุลชงโค และวงศ์ถั่ว จัดเป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศไทย เป็นไม้เถาเนื้อแข็ง เปลือกรากขรุขระมีสีน้ำตาลเข้มถึงดำ มีรอยบากตามขวางเล็กๆทั่วไป เนื้อไม้ภายในรากสีน้ำตาลแดง เถาแบน มีร่องตรงกลาง เปลือกสีออกเทาน้ำตาล เมื่อแก่เถากลม สีน้ำตาลแดง ใบรูปไข่แกมขอบขนาน ผิวใบมัน สีเขียวเข้ม ปลายใบเว้าตื้น กึ่งเรียวแหลมถึงมีติ่งหนาม โคนใบกลมถึงรูปหัวใจตื้น ขอบใบเรียบ ผิวเกลี้ยงทั้งสองด้าน
ในทางยาสมุนไพรมีฤทธิ์แก้ท้องเสีย ฝาดสมาน ใช้ ใบ เถา และราก เป็นยาเช่นเดียวกับย่านางแต่มีฤทธิ์แรงกว่า ใช้ถอนพิษยาเมา ยาเบื่อ ยาสั่ง แก้ไข้พิษทั้งปวง ขับพิษโลหิตและน้ำเหลือง แก้ท้องผูก ใช้ฝนกับน้ำ หรือต้มน้ำดื่ม ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้เป็นส่วนผสมของยาบำรุงโลหิต สำหรับสตรีหลังคลอด ขณะอยู่ไฟ ช่วยให้มดลูกเข้าอู่เร็วขึ้น
Bauhinia strychnifolia
องค์การบริหารส่วนตำบลสองห้อง
(การใช้งาน)ทั่วไปองค์การบริหารส่วนตำบลสองห้อง อาจหมายถึง
องค์การบริหารส่วนตำบลกระสัง
องค์การบริหารส่วนตำบลกระสัง อาจหมายถึง
การกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งชาติ (บริษัท)
Sabaidee TV
การจัดช่วงชั้นในสังคม
1 E3
สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อค่าตั้งแต่ 1,000 ถึง 10,000 (103 และ 104)
ค่าที่น้อยกว่า 1000
ค่าที่มากกว่า 9999
พระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าคริสเตียนที่ 5 แห่งเดนมาร์ก (15 เมษายน ค.ศ. 1646 - 25 สิงหาคม ค.ศ. 1699) เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 แห่งเดนมาร์ก และ โซฟี อเมลีแห่งบรุนชวิก-ลือเนอบวร์ค สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1670 ต่อจากพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 แห่งเดนมาร์ก ทรงอภิเษกสมรสกับ ชาร์ลอตต์ อมาลีแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1667 มีพระราชโอรสและธิดารวม 5 พระองค์ พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1699 ครองราชย์ได้ 29 ปี 319 วัน พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก จึงขึ้นครองราชย์ต่อไป
โบว์ลิ่งในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – มาสเตอร์บุคคลชาย
โบว์ลิ่งในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – คะแนนรวมหญิง (ออล-อีเว้นท์)
โบว์ลิ่งในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – คะแนนรวมชาย (ออล-อีเว้นท์)
64 ปีก่อนคริสต์กาล
สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4
สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 แห่งตาฮีตี  หรือพระนามอย่างเป็นทางการ ไอมาตา โปมาเรที่ 4 วาฮีเน โอ ปูนูอาเตราอีตูอา  เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งตาฮีตีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2360 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2410 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งราชอาณาจักรตาฮีตี
สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าโปมาเรที่ 2 แห่งตาฮีตี กับ เตริโตโอเตไร เตเรโมเอโมเอ พระอัยกาของพระองค์คือพระเจ้าโปมาเรที่ 1 แห่งตาฮีตี พระองค์ทรงครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งตาฮีตี หลังจากที่พระเชษฐาของพระองค์สวรรคต ขณะที่พระองค์มีพระชนมายุได้ 14 พรรษา
ในปีพ.ศ. 2386 ฝรั่งเศสได้ประกาศว่าเกาะตาฮีตีอยู่ภายใต้การอารักขาของฝรั่งเศส และได้แต่งตั้งผู้ว่าการที่ปาเปเอเต สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรพยายามอย่างไร้ผลที่จะส่งสารถึงกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเพื่อขอให้อังกฤษแทรกแซงการครอบครองตาฮีตีของฝรั่งเศส และเนรเทศพระองค์เองไปยังราอีอาเตอาเพื่อเป็นการประท้วง ผลที่ตามมาคือสงครามฝรั่งเศส-ตาฮีตี ซึ่งกินเวลาจากปีพ.ศ. 2386 ถึง พ.ศ. 2390 ซึ่งส่งผลกระทบต่อทุกอาณาจักรในหมู่เกาะโซไซตี ชาวตาฮีตีต้องบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก แต่ฝ่ายฝรั่งเศสก็สูญเสียไม่น้อย แม้ว่าอังกฤษไม่เคยช่วยชาวตาฮีตี แต่อังกฤษก็ประณามการกระทำของฝรั่งเศสและเกือบจะสงครามระหว่างมหาอำนาจทั้งสองในภูมิภาคแปซิฟิก ความขัดแย้งเหล่านี้จบลงด้วยความพ่ายแพ้ของกองกำลังตาฮีตีที่ป้อมเฟาเตาอา แม้ว่าฝรั่งเศสจะได้รับชัยชนะ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถที่จะยึดเกาะเนื่องจากแรงกดดันทางการทูตจากบริเตนใหญ่ ซึ่งประโยชน์ที่บริเตนใหญ่จะได้รับคือ คำสั่งจะได้ข้อยุติสงครามคือการที่พันธมิตรของพระราชินีในฮูอาฮีเน ราอีอาเตอา และบอราบอรา จะได้รับอนุญาตให้รักษาความเป็นอิสระ
ในที่สุดสมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 ก็ยอมอ่อนข้อและปกครองภายใต้ฝรั่งเศส ซึ่งปกครองตั้งแต่ พ.ศ. 2380 จนถึง พ.ศ. 2410 สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2410 ขณะมีพระชนมพรรษาได้ 64 พรรษา พระบรมศพของพระองค์ได้รับการฝังที่สุสานพระราชวงศ์โปมาเร พระเจ้าโปมาเรที่ 5 แห่งตาฮีตี พระราชโอรสจึงครองราชย์ต่อจากพระองค์ ครองราชย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2410 จนถึง พ.ศ. 2413
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2365 สมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรทรงอภิเษกสมรสกับว่าที่กษัตริย์ตาโปอาที่ 2 แห่งตาฮาอาและบอราบอรา การอภิเษกสมรสครั้งนี้จบลงด้วยการหย่าร้าง
ต่อมาพระองค์ก็ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2375 กับเตนานีอา อารีอีฟาไอเต (10 มกราคม พ.ศ. 2363 - 6 สิงหาคม พ.ศ. 2416) โดยพระสวามีพระองค์ที่สอง มีพระราชย์โอรสธิดาได้แก่
ตัวโมตู.
กลุ่มเกาะตัวโมตูไม่เคยถูกฝรั่งเศสผนวกเข้าไปส่วนหนึ่งของตน พวกเขาเพียงครอบครองโดยไม่ได้ประกาศอำนาจอธิปไตย ดั้งนั้นจึงถือว่าชอบธรรมทางกฎหมายที่หมู่เกาะแห่งนี้จะเป็นทรัพย์สินที่ถูกต้องของราชวงศ์โปมาเรและผู้ใดก็ตามที่อยู่อาศัยบนเกาะ แต่ฝรั่งเศสไม่ประกาศโดยปกติพวกเขามีอำนาจควบคุมโดย "ชอบธรรม" บนหมู่เกาะส่วนใหญ่ของตาฮีตีและดินแดนอื่นของราชย์วงศ์
เนื่องจากฝรั่งเศสไม่เคยครองครองหมู่เกาะตัวโมตูในทางนิตินัย ทำให้ไม่สามารถล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ที่มี ดังนั้นสถาบันจึงยังคงอยู่ในการดำรงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ ฝรั่งเศสมีอำนาจเพียงพฤตินัยเหนือตัวโมตู
กรณีดังกล่าวที่คล้ายกันสามารถพบได้ทั่วโลกและแปซิฟิก นิวซีแลนด์ ที่บ่งบอกว่าคนพื้นเมืองในภูมิภาคที่ส่วนใหญ่ไม่เคยถูกผนวกอย่างถูกต้องตามกฎหมายและที่เนื่องจากมีการละเมิดสนธิสัญญา(ซึ่งพระมหากษัตริย์ยินยอม) ทำให้อาจจะไม่ถูกต้องตามกฎหมายในการเรียกร้องอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนอื่น
ตราแผ่นดินในโอเชียเนีย
ต่อไปนี้เป็นตราแผ่นดินของประเทศต่าง ๆ ในโอเชียเนีย
มาร์กุส วิปซานิอุส อากริปปา
อากริปปาเกิดในช่วงระหว่าง 23 ตุลาคม และ 23 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 480-482 ในสถานที่ที่ยังไม่ทราบแน่ชัด พ่อของเขาอาจมีชื่อว่า ลูกิอุส วิปซานิอุส อากริปปา เขามีพี่ชายคนโตซึ่งมีชื่อว่า ลูกิอุส วิปซานิอุส อากริปปา เช่นกัน และน้องสาวชื่อ วิปซานิอา ป็อลลา
เซนซุนเตเปเก
เซนซุนเตเปเก  เป็นเทศบาลในจังหวัดกาบัญญัสของประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศ เคยเป็นศูนย์กลางของเขตปลูกต้นคราม
ฏ็อนฏอ
ฏ็อนฏอ  เป็นนครในประเทศอียิปต์ที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของประเทศ มีประชากรประมาณ 429,000 คน (ค.ศ. 2008) เมืองตั้งอยู่ห่างจากกรุงไคโรไปทางทิศเหนือ 94 กิโลเมตร (58 ไมล์) และห่างจากเมืองอะเล็กซานเดรียไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 130 กิโลเมตร (81 ไมล์) เป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าการอัลฆ็อรบียะฮ์ เป็นศูนย์กลางการปั่นฝ้าย และมีถนนสายหลักที่มุ่งหน้าสู่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์
บุญส่ง กุลบุปผา
บุญส่ง กุลบุปผา (27 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2493 - ) อดีตตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
บุญส่ง กุลบุปผา เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2493 สำเร็จการการศึกษา นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รุ่น 12, เนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมศึกษากฎหมายแหน่งเนติบัณฑิตยสภา
เคยดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดพัทลุง,ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี,ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดจันทบุรี ,ผู้พิพากษาศาลแพ่ง,ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลแพ่ง,ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์,รองอธิบดีผู้พิพากษาภาค 8,ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ ,ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์ ,รองประธานศาลอุทธรณ์ ,ผู้พิพากษาศาลฎีกา ปัจจุบันดำรงตำแหน่งตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ
โทรคาเดโร
วงศ์มะม่วง
วงศ์มะม่วง หรือ Anacardiaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่ผลมีเมล็ดเดียวและผลิตยางที่มีความระคายเคือง มีหลายสกุลที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ เช่น มะม่วงหิมพานต์ มะม่วง มะปราง สกุล "Pistacia" รวมอยู่ในวงศ์นี้แม้ว่าบางครั้งจะแยกไปอยู่วงศ์ต่างหากคือ Pistaciaceae.
ตัวอย่างสกุล.
"Actinocheita"&lt;br&gt;
"Anacardium" (มะม่วงหิมพานต์)&lt;br&gt;
"Androtium"&lt;br&gt;
"Antrocaryon"&lt;br&gt;
"Apterokarpos"&lt;br&gt;
"Astronium" (="Myracrodruon")&lt;br&gt;
"Baronia"&lt;br&gt;
"Bonetiella"&lt;br&gt;
"Bouea"&lt;br&gt;
"Buchanania"&lt;br&gt;
"Campnosperma"&lt;br&gt;
"Cardenasiodendron"&lt;br&gt;
"Choerospondias"&lt;br&gt;
"Comocladia"&lt;br&gt;
"Cotinus" &lt;br&gt;
"Cyrtocarpa"&lt;br&gt;
"Dracontomelon"&lt;br&gt;
"Drimycarpus"&lt;br&gt;
"Ebandoua"&lt;br&gt;
"Euleria"&lt;br&gt;
"Euroschinus"&lt;br&gt;
"Faguetia"&lt;br&gt;
"Fegimanra"&lt;br&gt;
"Gluta"&lt;br&gt;
"Haematostaphis"&lt;br&gt;
"Haplorhus"&lt;br&gt;
"Harpephyllum"&lt;br&gt;
"Heeria"&lt;br&gt;
"Holigarna"&lt;br&gt;
"Koordersiodendron"&lt;br&gt;
"Lannea"&lt;br&gt;
"Laurophyllus"&lt;br&gt;
"Lithraea"&lt;br&gt;
"Loxopterigium"&lt;br&gt;
"Loxostylis"&lt;br&gt;
"Malosma"&lt;br&gt;
"Mangifera" (มะม่วง)&lt;br&gt;
"Mauria"&lt;br&gt;
"Melanochyla"&lt;br&gt;
"Metopium"&lt;br&gt;
"Micronychia"&lt;br&gt;
"Montagueia"&lt;br&gt;
"Mosquitoxylum"&lt;br&gt;
"Nothopegia"&lt;br&gt;
"Ochoterenaea"&lt;br&gt;
"Operculicarya"&lt;br&gt;
"Ozoroa"&lt;br&gt;
"Pachycormus"&lt;br&gt;
"Parishia"&lt;br&gt;
"Pegia"&lt;br&gt;
"Pentaspadon"&lt;br&gt;
"Pistacia" (พิสทาชิโอ)&lt;br&gt;
"Pleiogynium"&lt;br&gt;
"Poupartia"&lt;br&gt;
"Protorhus"&lt;br&gt;
"Pseudoprotorhus"&lt;br&gt;
"Pseudosmodingium"&lt;br&gt;
"Pseudospondias"&lt;br&gt;
"Rhodosphaera"&lt;br&gt;
"Rhus" &lt;br&gt;
"Schinopsis"&lt;br&gt;
"Schinus" &lt;br&gt;
"Sclerocarya"&lt;br&gt;
"Semecarpus"&lt;br&gt;
"Smodingium"&lt;br&gt;
"Solenocarpus"&lt;br&gt;
"Sorindeia"&lt;br&gt;
"Spondias"&lt;br&gt;
"Swintonia"&lt;br&gt;
"Tapirira"&lt;br&gt;
"Thyrsodium"&lt;br&gt;
"Toxicodendron" &lt;br&gt;
"Trichoscypha"&lt;br&gt;
Mangifera
หมู่เกาะลิงกา
หมู่เกาะลิงกา  เป็นกลุ่มเกาะที่ตั้งอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางใต้ของสิงคโปร์และทางตะวันออกของหมู่เกาะรีเยาของเกาะสุมาตรา
หมู่เกาะลิงกามีการปกครองแบบผู้สำเร็จราชการ มีพื้นที่การปกครองทั้งหมด 2,205.95 ตารางกิโลเมตร จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรในปี 2010 มีประชากร 86,150 คน เมืองเอกชื่อเมืองดายิก
ในทางการปกครอง หมู่เกาะลิงกามีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งขึ้นกับจังหวัดเกอปูเลาวันรีเยา โดยใช้ชื่อว่า "อำเภอลิงกา"
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวมลายู, บูกิส และจีน (โดยเฉพาะแคะ, แต้จิ๋ว และฮกเกี้ยน)
ตราแผ่นดินของโบลิเวีย
ตราแผ่นดินของโบลิเวีย เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2322 มีส่วนประกอบดังนี้
ปาแลเดอชาโย
ปาแลเดอชาโย  ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามหอไอเฟลคนละฝั่งของแม่น้ำแซน ในเขตที่ 16 ของปารีส ตั้งอยู่บนที่ตั้งเดิมของ ปาแลดูว์ทรอกาเดโร  ซึ่งเป็นที่มาของชื่อเรียกสั้นของสถานที่นี้ว่า ทรอกาเดโร  อาคารขนาดใหญ่แห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อใช้จัดงานนิทรรศการ Exposition Internationale des Arts et Techniques dans la Vie Moderne ซึ่งจัดขึ้น ณ กรุงปารีส ในระหว่างวันที่ 25 พฤษภาคม - 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1937 สร้างในสถาปัตยกรรมแบบฟื้นฟูคลาสสิก (Neo-Classic)
อาคารแห่งนี้ได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1980
อาคารหลังเก่า (ปาแลดูว์ทรอกาเดโร).
ในการแสดงนิทรรศการนานาชาติ (Exposition Universelle) ประจำปีค.ศ. 1878 นั้นได้มีการก่อสร้างอาคารขนาดใหญ่บนเนินเขาชาโย  โดยใช้ชื่อเดียวกันว่าปาแลดูว์ทรอกาเดโร ซึ่งใช้เป็นสถานที่รองรับการจัดประชุมสำหรับองค์กรนานาชาติต่าง ๆ ในระหว่างงานนิทรรศการ โดยได้สร้างเป็นแบบโรงละครขนาดใหญ่ ประกอบด้วยอาคารขนาดทั้งสองข้าง และหอสูงจำนวนสองแห่ง สร้างในสถาปัตยกรรมผสมผสานแบบตะวันออก (แบบแขกมัวร์) กับสถาปัตยกรรมแบบสำคัญในอดีต โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ ซึ่งเป็นผลงานการออกแบบของกาบรีแยล ดาวียู (Gabriel Davioud) ภายในโรงละครนั้นเป็นที่ตั้งของออแกนขนาดใหญ่ผลงานของอาริสตีด กาวาเย-กอล (Aristide Cavaillé-Coll) ซึ่งถือเป็นออร์แกนขนาดใหญ่ชุดแรกในประเทศฝรั่งเศสที่ได้ติดตั้งในโรงละคร (ต่อมาออแกนชุดนี้ได้ถูกย้ายมาไว้ที่โรงละครมอริส ราแวล (Auditorium Maurice Ravel) ที่เมืองลียง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 ตราบจนปัจจุบัน) ตัวอาคารในสมัยนั้นไม่ค่อยได้รับความนิยมอันมีสาเหตุมาจากค่าก่อสร้างที่เกินจากงบประมาณ ซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งของความล่าช้าในการก่อสร้าง
ภายใต้อาคารนั้นเป็นที่ว่างซึ่งเคยเป็นเหมืองหินในอดีต เคยเป็นที่ตั้งของสวนน้ำ (Aquarium) ซึ่งใช้แสดงพันธุ์ปลาต่าง ๆ จากแม่น้ำในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งได้ปิดปรับปรุงครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1937 และอีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1985 จนถึงปี ค.ศ. 2006 ที่ว่างระหว่างตัวอาคารกับแม่น้ำแซนนั้น จัดเป็นสวนสาธารณะ และน้ำพุเรียงรายเป็นแถวสวยงาม ผลงานการออกแบบของฌ็อง-ชาร์ล อาลฟ็อง (Jean-Charles Alphand) ซึ่งยังเห็นได้ดีอยู่ ณ ปัจจุบัน
ในบริเวณสวนนั้น ยังมีรูปปั้นรูปสัตว์ขนาดใหญ่จำนวนสองรูป เป็นรูปช้าง และรูปแรด ซึ่งถูกย้ายมาเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซในระหว่างช่วงการรื้อถอนอาคารหลังเดิม และต่อมาได้ย้ายมาตั้งอยู่บริเวณทางเข้าหลักของพิพิธภัณฑ์ออร์แซตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986 เป็นต้นมา
อาคารปัจจุบัน.
ต่อมาได้มีการรื้อถอนอาคารเดิมขึ้น โดยแทนที่ด้วยอาคารแบบใหม่ ซึ่งจะใช้เปิดตัวในงานการแสดงนิทรรศการนานาชาติประจำปี ค.ศ. 1937 โดยใช้ชื่อใหม่ว่า ปาแลเดอชาโย (Palais de Chaillot) โดยได้สร้างถัดขึ้นไปบนยอดเนินเขาแทน โดยการออกแบบนั้นได้ถูกเรียกว่าเป็นแบบสมัยใหม่หรืออาร์ต-เดโคยุคปลาย ซึ่งเป็นผลงานออกแบบของเลอง อาเซมา (Léon Azéma), ฌัก การ์ลูว์ (Jacques Carlu) และหลุยส์-อีปอลิต บัวโล (Louis-Hippolyte Boileau) โดยมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับอาคารเดิม คือ มีตัวอาคารยื่นออกเป็นปีกทั้งสองข้าง โดยเป็นลักษณะโค้ง โดยสร้างบนรากฐานของอาคารเดิมทั้งหมด เว้นแต่เพียงว่า ปีกโค้งทั้งสองอาคารนั้นเป็นอาคารแยกกัน โดยไม่มีอาคารเชื่อมตรงกลาง แต่เว้นเป็นลานจัตุรัสเปิดโล่งแทน โดยสามารถเห็นทิวทัศน์ของหอไอเฟลได้จากจัตุรัสทรอกาเดโรผ่านจากลานว่างแห่งนี้ได้เลย
ในปัจจุบันภายในตัวอาคารเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ดังนี้
บริเวณลานทางเดินแห่งนี้เป็นสถานที่ซึ่งอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้ยืนถ่ายรูปพร้อมฉากหลังซึ่งเป็นหอไอเฟลในระหว่างการเยี่ยมชมครั้งสั้น ๆ ในปีค.ศ. 1940 ซึ่งต่อมาในภายหลังกลายเป็นภาพเชิงสัญลักษณ์ของสงครามโลกครั้งที่ 2
นอกจากนี้ ที่แห่งนี้ยังเป็นสถานที่ซึ่งสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้ตกลงประกาศปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1948 ซึ่งได้มีการสร้างอนุสรณ์สถานเป็นแท่นหิน และบนลานว่างแห่งนี้จึงมีชื่อใหม่ว่า "แอ็สปลานาดเดดรัวเดอลอม" (Esplanade des Droits de l'Homme) และยังเคยเป็นที่ทำการชั่วคราวขององค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ (นาโต) ในระหว่างการก่อสร้างที่ทำการถาวรในสมัยนั้น ซึ่งเรียกว่า "Palais de l'OTAN" (ในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยปารีส-โดฟีน)
Spondias dulcis
Bouea macrophylla
ราชอาณาจักรตาฮีตี
ราชอาณาจักรตาฮีตี ก่อตั้งขึ้นโดยพระเจ้าโปมาเรที่ 1 ด้วยความช่วยเหลือของมิชชันนารีอังกฤษและพ่อค้ายุโรป โดยได้รวบรวมหมู่เกาะต่างๆ เข้าด้วยกัน และก่อตั้งเป็นราชอาณาจักร ต่อมาในสมัยของพระเจ้าโปมาเรที่ 2 อาณาจักรก็เริ่มก้าวหน้า มีความรุ่งเรืองและเป็นที่ยอมรับมากขึ้น แต่อาณาจักรก็ต้องเผชิญกับการล่าอาณานิคมเช่นเดียวกันกับดินแดนโปลินีเซียอื่น ๆ เช่น ราอีอาเตอา, ฮูอาฮีเน, บอราบอรา, ฮาวาย, ซามัว, ตองงา, ราโรตองงา และนีอูเอ ในศตวรรษที่ 19
ตาฮีตีต้องตกเป็นรัฐอารักขาของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1842 และดินแดนส่วนใหญ่ถูกยึดเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1880 สถาบันพระมหากษัตริย์ถูกยกเลิกโดยฝรั่งเศสหลังจากนั้นไม่นาน แม้ว่าจะยังคงมีการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์และยังคงหวังว่าจะมีการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ บางคนอ้างว่าการกระทำในการยกเลิกระบอบกษัตริย์อย่างฉับพลันเป็นการกระทำที่มิชอบด้วยกฎหมายและขัดต่ออำนาจศาล
ตราแผ่นดินในทวีปโอเชียเนีย
มะกอกแดง
มะกอกแดง เป็นพืชในสกุลมะกอก วงศ์มะม่วง เป็นพืชพื้นเมืองของทวีปอเมริกา โดยทั่วไปรู้จักในชื่อสามัญว่า Jocote ซึ่งมาจากคำในภาษานาฮวต "xocotl" หมายถึงผลไม้ ชื่อสามัญอื่นๆคือ Red Mombin Purple Mombin Hog Plum Sineguela และ Siriguela เป็นไม้พื้นเมืองในเขตร้อนของทวีปอเมริกา ชาวสเปนนำมาปลูกที่ฟิลิปปินส์
มะกอกแดงเป็นไม้ยืนต้นผลัดใบ เปลือกต้นสีเทาหรือสีน้ำตาล กิ่งขนาดใหญ่ เปราะหักง่าย ใบประกอบ ใบบางคล้ายกระดาษ ดอกช่อดอกสีแดงหรือม่วง ผลสดมีเมล็ดเดียวแข็ง เปลือกสีแดง ม่วง หรือเหลือง เนื้อสีเหลืองมีกลิ่นหอม รับประทานผลสุกเป็นผลไม้ ในเอลซัลวาดอร์นำไปเป็นส่วนผสมในการทำไซรับ ผลสุกนำไปเชื่อมหรือทำเยลลี่ ผลดิบนำไปดอง ใช้เป็นอาหารสัตว์ เนื้อไม้เบาเหมาะแก่การทำกระดาษ เปลือกลำต้นใช้รับประทานแก้ท้องเสีย
Spondias purpurea
อาร์กเดอทรียงฟ์ดูว์การูแซล
อาร์กเดอทรียงฟ์ดูว์การูแซล  หรือรู้จักกันในชื่อ ประตูชัยแห่งการูแซล เป็นอนุสรณ์สถานที่สำคัญในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่กลางจัตุรัสดูว์การูแซล ("Place du Carousel") ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของพระราชวังทุยเลอรี อยู่ในเขตที่ 1 ของกรุงปารีส ประตูชัยแห่งนี้สร้างขึ้นในระหว่างปีค.ศ. 1806 - ค.ศ. 1808 เพื่อเป็นการสดุดีวีรชนทหารกล้าที่ได้ร่วมรบเพื่อประเทศฝรั่งเศสในระหว่างสงครามนโปเลียน สร้างในช่วงเดียวกันกับประตูชัยแห่งฝรั่งเศส และสร้างเสร็จก่อน ส่วนประตูชัยแห่งใหญ่นั้นเนื่องจากขนาดที่ใหญ่กว่าถึงสองเท่า จึงทำให้ใช้เวลาถึง 30 ปีในการสร้าง
ประตูชัยแห่งนี้ได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1808
อนุเสาวรีย์แห่งนี้มีขนาดความสูง 19 เมตร หน้ากว้าง 23 เมตร และหนา 7.3 เมตร บริเวณช่องโค้งกลางสูง 6.4 เมตร ขนาบข้างด้วยช่องโค้งขนาดเล็กเท่ากันจำนวน 2 ช่อง สูง 4.3 เมตร และกว้าง 2.7 เมตร
เสาต่างๆโดยรอบมีลักษณะเป็นเสาคอรินเทียน ทำจากหินอ่อน เหนือหัวเสาเป็นรูปปั้นนายทหารเอกทั้งแปดแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส บริเวณส่วนหน้าบันซึ่งอยู่ระหว่างรูปปั้นนั้น เป็นงานสลักนูนต่ำประกอบด้วย;
นอกจากนี้ ยังมีงานสลักนูนต่ำบนหินอ่อนสีชมพูแสดงถึงชัยชนะทางการทหารและการทูตของนโปเลียน ซึ่งกล่าวถึงเหตุการณ์ต่างๆดังนี้;
ประตูชัยแห่งนี้สร้างตามลักษณะสถาปัตยกรรมตามอย่างประตูชัยในสมัยจักรวรรดิโรมัน ในสมัยของจักรพรรดิเซปตีมิอุส เซเวรุส งานแกะสลักนูนต่ำหินอ่อนซึ่งเล่าเรื่องราวของยุทธการต่างๆนั้นถูกเลือกโดย วิว็อง เดอนง (Vivant Denon) ผู้อำนวยการของพิพิธภัณฑ์นโปเลียน (ปารีส) (ซึ่งเคยตั้งอยู่ในพระราชวังลูฟวร์ในสมัยนั้น) และออกแบบโดย ชาร์ลส์ เมนิเย (Charles Meynier)
รูปสำริดม้าเทียมรถศึก (Quadriga) นั้นเป็นแบบจำลองของ "Horses of Saint Mark" ซึ่งตั้งอยู่บนประตูทางเข้าหลักของบาซิลิกา ซาน มาร์โก ที่เมืองเวนิส โดยในสมัยจักรวรรดิฝรั่งเศสนั้นได้มีการย้ายรูปสำริดของจริงมาเนื่องในโอกาสพิเศษต่างๆอีกด้วย
ประตูชัยแห่งนี้ออกแบบการสร้างโดย ชาร์ล แปร์ซีเย (Charles Percier) และ ปิแย์-ฟร็องซัว-เลโอนาร์ ฟงแตน (Pierre François Léonard Fontaine) โดยคำสั่งของจักรพรรดินโปเลียน สร้างระหว่างปีค.ศ. 1806 ถึงค.ศ. 1808 ตามรูปแบบของประตูชัยคอนสแตนติน  ซึ่งสร้างในสมัย 312 ปีก่อนคริสตกาล โดยสร้างเพื่อเป็นซุ้มประตูทางเข้าหลักของพระราชวังทุยเลอรี ซึ่งต่อมาหลังจากการรื้อถอนอาคารพระราชวังนี้หลังจากเหตุการณ์ Paris Commune ในปีค.ศ. 1871 ทำให้ทัศนียภาพเปิดโล่งไปจนถึงประตูชัยฝรั่งเศส
ประตูชัยแห่งนี้ยังเป็นต้นแบบสำคัญให้แก่ "มาร์เบิล อาร์ช" (Marble Arch) ซึ่งตั้งอยู่ ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สร้างขึ้นในระหว่างปีค.ศ. 1826 - ค.ศ. 1833
อาร์กเดอทรียงฟ์เดอการูแซล
อเล็กซ์ หฺวา เทียน