pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กองกำลังรบนอกประเทศบริติช (British Expeditionary Force - BEF) เป็นหกกองพลของกองทัพบกบริติชที่ถูกส่งไปยังแนวรบด้านตะวันตกในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แผนการสำหรับกองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1906 - ค.ศ. 1912 การปฏิรูปของฮาลเดนของกองทัพบกบริติชได้ดำเนินการโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม ริชาร์ด ฮาลเดน ภายหลังจากสงครามบัวร์ครั้งที่สอง (ค.ศ. 1899-ค.ศ. 1902)
คำว่า"กองกำลังรบนอกประเทศบริติช" มักจะถูกใช้เพื่อเรียกโดยเฉพาะกองกำลังที่อยู่ในฝรั่งเศสก่อนที่จะสิ้นสุดลงในยุทธการที่อิพร์ครั้งแรกในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1914 ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1914 ภายหลังการสู้รบที่มงส์, Le Cateau, Aisne และอิพร์ การมีอยู่ของกองกำลังรบนอกประเทศบริติชแทบจะหมดลง แม้ว่ามันจะช่วยยัยยั้งการรุกคือของเยอรมันไว้ได้ จุดสิ้นสุดทางเลือกของกองกำลังรบนอกประเทศบริติช คือ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1914 เมื่อได้มีการแบ่งแยกออกเป็นกองทัพที่หนึ่งและที่สอง(กองทัพที่สาม สี่ และห้าถูกสร้างขึ้นในภายหลังในสงคราม) กองกำลังรบนอกประเทศบริติชยังคงเป็นชื่อทางการของกองทัพบกบริติชในฝรั่งเศสและฟลานเดอร์ ตลอดในช่วงสงครามโลกครั้งหนึ่ง
จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี ผู้ซึ่งมีชื่อเสียงในเรื่องไม่สนใจใยดีต่อกองกำลังรบนอกประเทศบริติช ซึ่งถูกกล่าวหาว่าได้ออกคำสั่งเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1914 เพื่อ"กำจัด...ชาวอังกฤษที่ทรยศและให้เดินข้ามกองกำลังขนาดเล็กที่น่ารังเกียจของนายพลเฟรนซ์" ดังนั้น ในปีต่อมา ผู้รอดชีวิตจากกองทัพประจำการจึงได้ขนานนามตัวเองว่า "ผู้ถูกเหยียดหยามเก่า"(The Old Contemptibles) ไม่เคยพบหลักฐานใดๆ เกี่ยวกับคำสั่งดังกล่าวที่ถูกออกโดยพระเจ้าไกเซอร์
พิมรี่พาย
พิมรดาภรณ์ เบญจวัฒนะพัชร์ (เกิดวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2533) หรือ พิมรี่พาย เป็นยูทูบเบอร์ที่มีชื่อเสียงในแนวขายของออนไลน์คนหนึ่งของประเทศไทย เป็นศิลปินและผู้บริหารในค่ายเพลงไฮต์เคลาส์เอนเตอร์เทนเมนท์ เธอเป็นที่รู้จักดีจากการช่วยเหลือผู้ยากไร้ในพื้นที่อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2564 โดยการติดตั้งแผงโซลาเซลล์สำหรับการใช้ประโยชน์ของคนในพื้นที่ดังกล่าว
ประวัติและการทำงาน.
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เธอได้เปลี่ยนบทบาทของตนครั้งใหญ่ จากการเปิดตัวธุรกิจค่ายเพลงของเธอในชื่อไฮน์เคลาส์เอนเตอร์เทนเมนต์ ร่วมกับฟักกลิ้งฮีโร่ และหลุยส์ ธนา และเธอเองเป็นศิลปินในสังกัดดังกล่าวควบคู่ไปกับผู้บริหารค่ายเพลง ทั้งนี้ เธอได้ออกผลงานเพลงชื่อ "อย่านะคะ" ซึ่งเป็นผลงานซิงเกิลของเธอเอง
การกุศล.
ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2564 เธอได้ช่วยเหลือเด็กและผู้ด้อยโอกาสในพื้นที่อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ โดยการมอบเครื่องอุปโภคบริโภค ตลอดจนติดตั้งแผงโซลาเซลล์และมอบโทรทัศน์ให้แก่โรงเรียนในพื้นที่ดังกล่าวเนื่องจากคนในพื้นที่ขาดการเข้าถึงไฟฟ้าและสิ่งอำนวยความสะดวก ทำให้ได้รับกระแสคำชื่นชมจากสื่อสังคมออนไลน์ตลอดจนประชาชนทั่วไป จนกระทั่ง "#พิมรี่พาย" ขึ้นเทรนต์ทวิตเตอร์อันดับหนึ่งในวันดังกล่าว อย่างไรก็ดีได้มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์จากประชาชนอีกฝ่ายว่าสิ่งที่เธอทำเป็นการสร้างภาพหรือไม่ รศ.ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี กล่าวว่าสิ่งที่เธอทำนั้นไม่รู้ถึงปัญหาจริง ๆ ในพื้นที่ และเป็นเพียงการโปรดสัตว์ชนชั้นล่าง ทั้งนี้ เธอได้ออกมาชี้แจงผ่านการถ่ายทอดสดในเฟซบุ๊กเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2564 ว่าเธอตั้งใจช่วยเหลือคนในพื้นที่ดังกล่าวด้วยความจริงใจมิหวังผลตอบแทน ต่อมา กรมสรรพากรเข้าตรวจสอบภาษีเงินได้จากการประกอบธุรกิจออนไลน์ของเธอ หลังจากมีข่าวการกุศลนั้น พบว่า การส่งผ่านสัญญาณต่อเนื่องสดของเธอใน 1 ชั่วโมงมียอดขายถึง 16,300 ออเดอร์ มีผู้ชมถึง 6 ล้านคน ในช่วงเดือนพฤษภาคม 2564 เธอระบุว่า ได้รับผลกระทบหลังทักษิณ ชินวัตร พาดพิงถึงเธอ และคิดว่าเป็นการนำชื่อของเธอไปใช้เพื่อ "แซะรัฐบาล" ทำให้ในเวลาต่อมา วรงค์ เดชกิจวิกรมออกมาชื่นชมเธอที่กล้าตอกกลับทักษิณ
ในเดือนสิงหาคม 2562 ตำรวจกองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับการคุ้มครองผู้บริโภคเข้าตรวจสอบบ้านของเธอ พบน้ำหอมนำเข้าที่ไม่มีเลข อย. ซึ่งเธอแก้ต่างว่าเคยทำจริง แต่เลิกไปแล้ว
กองกำลังรบนอกประเทศบริติช (สงครามโลกครั้งที่สอง)
กองกำลังรบนอกประเทศบริติช (British Expeditionary Force - BEF) เป็นชื่อของกองทัพบกบริติชที่ถูกส่งไปยังฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1939 ภายหลังบริติชและฝรั่งเศสได้ประกาศสงครามกับนาซีเยอรมนี เมื่อวันที่ 3 กันยายน เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง กองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้ดำรงอยู่ตั้งแต่วันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1939 เมื่อกองบัญชาการกองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้ถูกก่อตั้งขึ้นจนถึงวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 เมื่อกองบัญชาการกองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้ปิดตัวลงและกองกำลังทหารได้กลับมาอยู่ภายใต้คำสั่งของกองบัญชาการกองทัพบ้านเกิด ในช่วงปี ค.ศ. 1930 รัฐบาลบริติชได้วางแผนที่จะยับยั้งสงครามโดยการยกเลิกกฏสิบปีและติดตั้งอาวุธใหม่จากระดับความพร้อมที่ต่ำในช่วงต้นปี 30 กองเงินจำนวนมากมายได้ถูกส่งไปให้กับราชนาวีและกองทัพอากาศหลวง แต่มีแผนการที่จัดให้มีกองกำลังทหารบกและกองกำลังรักษาดินแดนจำนวนเล็กน้อยเพื่อประจำการในดินแดนโพ้นทะเล
กองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้เข้าร่วมในแผนดีล ซึ่งเป็นการตีโฉบฉวยในการรุกคืบเข้าเบลเยี่ยมจนถึงแนวของแม่น้ำดีล แต่กองทัพกลุ่มที่ 1 ต้องล่าถอยอย่างรวดเร็วผ่านทางเบลเยียมและทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส ภายหลังจากเยอรมันได้บุกทะลวงไปยังตอนใต้ที่ยุทธการที่เซอด็อง (12 - 15 พฤษภาคม) การโจมตีตอบโต้กลับในท้องถิ่นที่ยุทธการที่อารัส (ค.ศ. 1940) (21 พฤษภาคม) เป็นความสำเร็จทางยุทธวิธีอย่างมาก แต่กองกำลังรบนอกประเทศบริติช กองทัพฝรั่งเศส และกองทัพเบลเยียมในทางเหนือของแม่น้ำซอมได้ล่าถอยไปยังเดิงแกร์กบนชายฝั่งทะเลเหนือของฝรั่งเศสหลังจากนั้นได้ไม่นาน กองกำลังทหารบริติชและฝรั่งเศสได้ถูกอพยพในปฏิบัติการไดนาโม (26 พฤษภาคม - 4 มิถุนายน) เพื่อไปยังอังกฤษ ภายหลังการยอมจำนนของกองทัพเบลเยียม
ภายหลังจากประสบความสำเร็จในการรุกของเยอรมันครั้งที่สองในฝรั่งเศส(กรณีแดง) กองกำลังรบนอกประเทศบริติชที่สองและกองกำลังทหารฝ่ายสัมพันธมิตรได้ถูกอพยพออกจากเลออาฟวร์ในปฏิบัติไซเคิล(10-13 มิถุนายน) และท่าเรือบนมหาสมุทรแอตแลนติกและเมดิเตอร์เรเนียนของฝรั่งเศสในปฏิบัติการเอเรียล (15-25 มิถุนายน ไม่เป็นทางการจนถึงวันที่ 14 สิงหาคม) กองทัพเรือได้ช่วยเหลือผู้คนจำนวน 558,032 คน รวมทั้งทหารบริติชจำนวน 368,491 นาย แต่กองกำลังรบนอกประเทศบริติชได้สูญเสียจำนวน 66,426 นายในจำนวนนี้ จำนวนที่ถูกสังหารหรือเสียชีวิตจากการบาดเจ็บ 11,014 นาย จำนวนผู้บาดเจ็บ 14,074 นาย และจำนวนผู้สูญหายหรือถูกจับกุม 41,338 นาย รถถังประมาณ 700 คัน รถมอเตอร์ไซค 20,000 คัน รถยนต์และรถบรรทุก 45,000 คัน ปืนใหญ่สนาม 880 กระบอก และอุปกรณ์ขนาดใหญ่ 310 ชิ้น ปืนต่อต้านอากาศยานจำนวนประมาณ 500 กระบอก ปืนต่อต้านรถถัง 850 กระบอก ปืนไรเฟิลต่อต้านรถถัง 6,400 กระบอก และปืนกล 11,000 กระบอกได้ถูกทอดทิ้ง เมื่อหน่วยทหารได้มาถึงอังกฤษ พวกเขาได้ถูกเปลี่ยนไปอยู่ภายใต้อำนาจของผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองกำลังบ้านเกิด
ชิบายามะ
ชิบายามะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 ธันวาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 7,122 คน 3,030 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 160 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด
ชิบายามะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดชิบะ ห่างจากเมืองเอกของจังหวัดชิบะ นครชิบะ ประมาณ 30 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียว 50 ถึง 60 กิโลเมตร เมืองนี้เป็นพื้นที่ที่เป็นเนินเขาซึ่งตั้งอยู่เกือบใจกลางที่ราบสูงชิโมซะ ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองที่อาณาเขตระหว่างเมืองชิบายามะและนครนาริตะ สถานที่ให้บริการของสนามบินส่วนใหญ่ตั้งอยู่ที่ฝั่งนาริตะ แต่อย่างไรก็ตามชิบายามะก็ได้มีการพัฒนาฐานอุตสาหกรรมในท้องถิ่นอันเนื่องมาจากการมีสนามบินและมีพื้นที่อุตสาหกรรมหลักตั้งอยู่สามแห่ง ส่วนที่เหลือของเมืองเป็นพื้นที่เกษตรกรรม และส่วนใหญ่ปกคลุมไปด้วยนาข้าวและพื้นที่ปลูกผัก เนื่องจากเมืองนี้ตั้งอยู่บนหนึ่งในเส้นทางหลักที่ไปยังสนามบิน ประกอบกับปัญหามลภาวะทางเสียงและการเวนคืนที่ดิน ทำให้ที่นี่กลายเป็นศูนย์กลางของการเคลื่อนไหวต่อต้านสนามบิน
ชิบายามะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในชิบายามะคือ 14.7 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1517 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.9 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 4.7 °C
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของชิบายามะได้ลดลงหลังจากขึ้นสูงสุดในทศวรรษ 1950
เมืองชิบายามะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1955 โดยการรวมหมู่บ้านชิโยดะและหมู่บ้านนิกาวะ
ชิบายามะมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 12 คน เมืองชิบายามะ รวมทั้งนครซัมมุ และเทศบาลอื่นในอำเภอซัมบุ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 2 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
ในปี 2007 บริษัทนิปปอนคาร์โกแอร์ไลน์ (Nippon Cargo Airlines) ได้ลงนามคำสั่งซื้อกับบริษัทไทเซคอร์ปอเรชั่น (Taisei Corporation) ในการก่อสร้างศูนย์ฝึกอบรมลูกเรือ การก่อสร้างศูนย์ลูกเรือซึ่งตั้งอยู่ในชิบายามะเริ่มในเดือนกันยายน 2007 และทางบริษัทมีกำหนดการให้โรงงานแห่งนี้เปิดดำเนินการในเดือนกันยายน 2008
ฮานิวะแห่งชิบายามะ.
"ฮานิวะ" ซึ่งเป็นวัตถุที่ทำจากดินเผาในยุคโคฟุง (ค.ศ. 250–538) ได้รับการกำหนดให้เป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชิบายามะ ได้มีการตั้งชื่อถนนสายหลักแนวเหนือ-ใต้ในเมืองชิบายามะ หรือทางหลวงจังหวัดหมายเลข 62 โดยให้ชื่อว่า "ถนนฮานิวะ" และมีรูปปั้นฮานิวะจำลองขนาดใหญ่ตั้งเรียงรายอยู่ ฮานิวะนี้มาจากเนินฝังศพหลายแห่งที่ตั้งอยู่ในชิบายามะ ส่วนใหญ่มาจากชิบายามะโคฟุงกุง เมืองชิบายามะเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ชิบายามะโคฟุงฮานิวะ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับชิบายามะโคฟุงกุง
เทศกาลชิบายามะฮานิวะจัดขึ้นทุกปีในวันอาทิตย์ที่สองของเดือนพฤศจิกายน เทศกาลนี้เริ่มขึ้นในปี 1982 ซึ่งจัดตลอดทั้งวันโดยมีขบวนของผู้ใหญ่ที่แต่งกายเป็นผู้ปกครองท้องถิ่นในยุคโคฟุง เด็กประถมและมัธยมต้นแต่งตัวเป็นโคไดจิน  ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายว่า "คนโบราณ" และเทศกาลจะสิ้นสุดในตอนมืดค่ำโดยมีกองไฟที่ศาลเจ้าชิบายามะคูมาโนะ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพิธีศพของผู้ปกครองท้องถิ่นในยุคโคฟุง
วัดชิบายามะนิโอซง.
วัดคันนงเกียวจิ เป็นวัดพุทธนิกายเท็นได เป็นที่รู้จักกันแพร่หลายในเมืองในชื่อ วัดชิบายามะนิโอซง วัดแห่งนี้มีเจดีย์ 3 ชั้น โดยเจดีย์แห่งนี้ถูกกำหนดให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญของจังหวัดชิบะ และภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์ที่มีการจัดแสดงฮานิวะ ตลอดจนงานศิลปะและโบราณวัตถุทางศาสนา
ดาวเทียมสำรวจโลก
ดาวเทียมสำรวจด้วยการรับรู้จากระยะไกลเกิดขึ้นครั้งแรกพร้อม ๆ กับการปล่อยดาวเทียมครั้งแรก คือ สปุตนิก 1 ของสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1957 (พ.ศ. 2500) โดยสปุตนิก 1 ส่งคลื่นวิทยุกลับมาบนโลก ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ใช้ศึกษาไอโอโนสเฟียร์ สำหรับสหรัฐอเมริกา นาซาได้ปล่อยดาวเทียมดวงแรกของอเมริกา คือ เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1958 (พ.ศ. 2501) ซึ่งข้อมูลที่ดาวเทียมส่งกลับมาจากเครื่องตรวจจับรังสีทำให้เกิดการค้นพบแถบรังสีแวนอัลเลนขึ้น และดาวเทียม ที่ปล่อยเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) ภายใต้โครงการ (TIROS) ของนาซา ส่งภาพโทรทัศน์ของรูปแบบสภาพอากาศจากอวกาศลงมาครั้งแรก
จาก ในวงโคจรของโลกมีเคยดาวเทียมสำรวจมากกว่า 150 ดวงที่เก็บข้อมูลผ่านเครื่องตรวจจับข้อมูลและรับข้อมูลมากกว่า 10 terabits ทุกวัน
ดาวเทียมสำรวจต้องอยู่ที่วงโคจรต่ำและวงโคจรผ่านขั้วโลกเพื่อที่จะให้ครอบคลุม(เกือบ)ทั่วโลก วงโคจรที่ต่ำจะมีคาบการโคจรประมาณ 100 นาทีและในระหว่างนั้นโลกก็หมุนไป 25° ทำให้เส้นทางของดาวเทียมเทียบกับเส้นทางในวงโคจรรอบที่แล้วรอบก่อนขยับไปทางทิศตะวันตก 25° องศาด้วย และทำให้เลื่อนไปทางทิศตะวันตก 25° องศา และดาวเทียมส่วนมากจะอยู่ในวงโคจรสัมพันธ์กับดวงอาทิตย์
ยานอวกาศที่มีเครื่องมือสำหรับความสูงที่ 36,000 กิโลเมตรอาจใช้วงโคจรค้างฟ้าแทน ซึ่งวงโคจรระดับนี้ทำให้สามารถเห็นโลกได้มากกว่า 1/3 โดยไม่ถูกขัดจังหวะ ทำให้ยานอวกาศในวงโคจรค้างฟ้า 3 ดวงที่อยู่ห่างกัน 120° สามารถครอบคลุมได้เกือบทั้งโลกยกเว้นส่วนขั้วโลก และดาวเทียมสำรวจสภาพอากาศส่วนมากจะใช้วงโคจรนี้
ศึกษาความคิดในการใช้ยานอวกาศสำหรับการสำรวจภาคพื้นดินอย่างละเอียดทั้งในการทหารและการพลเรือนในหนังสือ "The Problem of Space Travel" โดยเขาอธิบายว่าสภาพของอวกาศอาจมีประโยชน์ต่อการทดลองทางวิทยาศาสตร์ได้ และหนังสือได้อธิบายดาวเทียมค้างฟ้า (ถูกกล่าวถึงครั้งแรกโดย ) และอธิบายการสื่อสารระหว่างกันด้วยวิทยุ แต่มิได้คำนึงถึงการใช้ดาวเทียมในการส่งข้อมูลขนาดใหญ่เพื่อเป็นตัวถ่ายทอดข้อมูลโทรคมนาคม
ภาพจากดาวเทียมสำรวจสภาพอากาศยังช่วยในการสังเกตเถ้าภูเขาไฟจากภูเขาไฟเซนต์เฮเลนส์และการปะทุของภูเขาไฟอื่น ๆ เช่น Mount Etna รวมถึงมีการสังเกตการณ์ควันไฟในสหรัฐอเมริกาตะวันตก เช่น ในรัฐโคโลราโด และรัฐยูทาห์
การตรวจสอบสิ่งแวดล้อม.
ดาวเทียมด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ สามารถช่วยในการได้โดยการตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงของพันธุ์พืชบนโลก ปริมาณก๊าซในชั้นบรรยากาศ สถานะของทะเล สีของมหาสมุทร และทุ่งน้ำแข็ง โดยการตรวจสอบความแล้งสามารถทำได้โดยเทียบการเปลี่ยนแปลงของพันธุ์พืชเมื่อเวลาผ่านไปช่วงหนึ่ง เช่น เหตุการณ์น้ำมันรั่วไหลในปีพ.ศ. 2545 ได้ถูกติดตามโดยดาวเทียม ของยุโรป โดยแม้ว่าจะมิใช่ดาวเทียมสำรวจสภาพอากาศ แต่ก็มีเครื่องมือที่สามารถสังเกตความเปลี่ยนแปลงของพื้นทะเลได้ ข้อมูลการปล่อยมลพิษทางมานุษยวิทยาสามารถตรวจสอบได้โดยการประมวลข้อมูล NO2 และ SO2 ในชั้นบรรยากาศโทรโพสเฟียร์
การทำแผนที่.
แผนที่ภูมิประเทศสามารถทำจากอวกาศได้โดยใช้ดาวเทียม เช่น และ
ดาวเทียมสำรวจ
ผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองแห่งชาติ (สหรัฐ)
ผู้อำนวยการการธุรกิจขนาดย่อม
พลาธิการกิจการภายในประชาชน
ตูปัว ตามาเซเซ มีโอเล
องค์การบริหารส่วนตำบลปึกเตียน
เรืองศักดิ์ งามสมภาค
เรืองศักดิ์ งามสมภาค เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย และเป็นสมาชิกกลุ่มของนายสมศักดิ์ เทพสุทิน
เรืองศักดิ์ งามสมภาค เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487 สำเร็จการศึกษาระดับชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ จาก วิทยาลัยช่างกลพระนครเหนือ (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร วิทยาเขตพระนครเหนือ ในปัจจุบัน) ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง จากวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ในปัจจุบัน) และระดับปริญญาตรีจากประเทศฟิลิปปินส์
เรืองศักดิ์ เคยรับราชการในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม จนกระทั่งได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการอ้อยและน้ำตาลทราย กระทรวงอุตสาหกรรม อธิบดีกรมโรงงานอุตสาหกรรม จนเกษียณอายุราชการในปี 2547
เรืองศักดิ์ เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคภูมิใจไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรค ในปี 2552 นายเรืองศักดิ์ เป็นผู้หนึ่งที่ถูกกล่าวว่าเป็นบุคคลที่จะได้รับการเสนอชื่อเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข แทนนายมานิต นพอมรวดี ในปี 2553 แต่สุดท้ายก็เป็นนางพรรณสิริ กุลนาถสิริ ที่ได้รับแต่งตั้ง
จากนั้นได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ต่อมาย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย ในปี 2557
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขาม (จังหวัดหนองบัวลำภู)
พันธมิตรพลังสยาม
ชากังราว
โยโกชิบาฮิการิ
โยโกชิบาฮิการิ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 เมษายน 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 23,467 คน 9,771 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 350 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด
โยโกชิบาฮิการิตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรโบโซ มีพรมแดนติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันออก อยู่ห่างจากเมืองเอกของจังหวัดชิบะ นครชิบะ ประมาณ 35 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียวประมาณ 60 ถึง 70 กิโลเมตร เมืองนี้ไม่มีตัวเมืองที่เป็นศูนย์กลางหลัก แต่กลับประกอบด้วยหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่กระจัดกระจายไปตามพื้นที่ชนบทและที่แผ่ขยายออกมาจากสถานีรถไฟโยโกชิบะ บนสายหลักโซบุ ด้วยความหนาแน่นที่เบาบางเช่นนี้จึงต้องใช้เวลานานพอสมควรในการให้บริการรถประจำทางทั้งเมือง พื้นที่ชายฝั่งของโยโกชิบาฮิการิ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหาดคูจูกูริ ได้รับการคุ้มครองให้เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานธรรมชาติประจำจังหวัดคูจูกูริ
โยโกชิบาฮิการิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในโยโกชิบาฮิการิคือ 15.0 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1556 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.1 °C
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโยโกชิบาฮิการิยังคงค่อนข้างคงที่ตลอด 60 ที่ผ่านมา
พื้นที่บริเวณโยโกชิบาฮิการิในอดีตมีอาณาเขตข้ามแคว้นระหว่างแคว้นคาซูซะและแคว้นชิโมซะ หมู่บ้านอาซาฮิก่อตั้งขึ้นในอำเภอซัมบุ โดยเป็นการจัดตั้งใหม่ในระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 และเปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านโยโกชิบะเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 1889 และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1955 เมืองฮิคาริในอำเภอโซซะก่อตั้งขึ้นโดยการรวมกันของหมู่บ้าน 4 แห่งเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 1954 เมืองโยโกชิบาฮิการิก่อตั้งขึ้นจากการควบรวมเมืองฮิการิและเมืองโยโกชิบะเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2006 และอำเภอโซซะได้ถูกยุบอันเป็นผลมาจากการควบรวมเทศบาลครั้งนี้
โยโกชิบาฮิการิมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 16 คน เมืองโยโกชิบาฮิการิ รวมทั้งนครซัมมุ และเทศบาลอื่นในอำเภอซัมบุ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 2 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 10 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เกษตรกรรมเป็นปัจจัยหลักของเศรษฐกิจของโยโกชิบาฮิการิมาตั้งแต่ยุคแรก ๆ เมืองนี้มีฤดูหนาวที่เย็นสบายและฤดูร้อนที่อบอุ่น นอกเหนือจากการปลูกข้าวอย่างแพร่หลายแล้ว เมืองนี้ยังเป็นศูนย์กลางของการผลิต "เนงิ" (ต้นหอมญี่ปุ่น), มะเขือเทศ, และ"คาโบชะ" (ฟักทอง) ซึ่งเป็นวินเทอร์สควอชของญี่ปุ่น นอกจากนี้ในเมืองนี้ยังพบฟาร์มสุกรและโคนม เมืองนี้ผลิตเซรามิกแบบดั้งเดิม และในปี 1991 พื้นที่ทางตอนเหนือของเมืองถูกกำหนดให้เป็นสวนอุตสาหกรรมโยโกชิบะ เนื่องจากอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ
อิจิโนมิยะ
อิจิโนมิยะ  เป็นคำในประวัติศาสตร์ที่หมายถึงศาลเจ้าชินโตของญี่ปุ่นที่มีลำดับศักดิ์ของศาลเจ้าสูงที่สุด  ในแคว้น หรือจังหวัดหนึ่ง ๆ
แคว้นเก่าแก่ของญี่ปุ่นส่วนใหญ่มี"อิจิโนมิยะ"ตั้งแต่ 1 แห่งขึ้นไป ซึ่งทำให้กลายเป็นชื่อของสถานที่ เช่น นครอิจิโนมิยะ จังหวัดไอจิ ศาลเจ้าที่มีลำดับศักดิ์ต่ำกว่าจะเรียกว่า "นิโนมิยะ" (二宮, อันดับสอง), "ซันโนมิยะ" (三宮, อันดับสาม), "ชิโนมิยะ" (四宮, อันดับสี่) ไปเรื่อย ๆ
"อิจิโนมิยะ" พัฒนามาจากระบบการจัดหมวดหมู่และการจัดอันดับของศาลเจ้าภายในแคว้น
พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3
พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3  เอกสารเวียดนามออกพระนามว่า เจ๊ เมิน  หรือ โบ๋ ดิ๊ก  เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรจามปา พระองค์มีบทบาทสำคัญในการปราบปรามการแผ่อำนาจลงใต้ของมองโกล
พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายหริชิต หรือ ซรี ฮารีจิต โป เดวาดา ซโวร์  เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอินทรวรรมันที่ 5 กับพระนางโคเรนทรักษมี
ในรัชกาลของพระราชชนก มองโกลแผ่อำนาจลงมาตอนใต้ กระทั่ง ค.ศ. 1282 กุบไลข่านส่งทูตเชิญบรรณาการไปรัฐจามปา แต่ทูตไม่ปฏิบัติตามธรรมเนียมจามจึงถูกกษัตริย์จามประหารชีวิต กุบไลข่านจึงไปตีจามปาจนสำเร็จในเดียวกันนั้น พระเจ้าอินทรวรรมันที่ 5 และเจ้าชายหริชิต พร้อมทั้งกองทัพที่ยังเหลืออยู่หลบหนีไปยังเขตภูเขา และใช้ยุทธวิธีซุ่มโจมตีแบบกองโจร ทำให้ทัพมองโกลต้องทุกข์ทนกับอากาศร้อน โรคภัย และขาดแคลนเสบียง ที่สุดจึงละทิ้งที่มั่น หลังการตายของซากาโถว ผู้นำระดับสูงของมองโกล การรุกรานจามปาและอันนัมของมองโกลจึงยุติลง
หลังเสวยราชสมบัติ พระองค์มีพระมเหสีเอกคือ พระนางภาสกรเทวี และพระนางตาปาซี ซึ่งเป็นเจ้าหญิงแห่งชวา แต่จากการที่พระองค์มีสัมพันธไมตรีกับจักรวรรดิด่ายเหวียต จึงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงฮเหวี่ยน เจิน พระราชธิดาของจักรพรรดิเจิ๊น เญิน ตง โดยมอบดินแดนจังหวัดโอและเล๊ เป็นข้อแลกเปลี่ยนกับด่ายเหวียด แต่หลังพระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 3 สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1307 เจ้าหญิงฮเหวี่ยน เจินปฏิเสธที่จะเข้าพิธีสตีตามธรรมเนียมจาม ถือเป็นเรื่องอัปยศสำหรับชาวจาม ด้วยเหตุนี้พระเจ้าชัยสิงหวรรมันที่ 4 เป็นพระราชโอรสผู้เสวยราชย์ต่อมา จึงยกทัพไปตีดินแดนจังหวัดโอและเล๊คืนจากด่ายเหวียด แต่พระองค์พ่ายแพ้และถูกจับกุมไว้ จนกระทั่งสวรรคตในฐานะคนโทษในด่ายเหวียด
อิจิโนมิยะ (จังหวัดชิบะ)
อิจิโนมิยะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 12,494 คน 5,643 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 540 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด
เมืองนี้อยู่ริมชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของคาบสมุทรโบโซตอนกลาง ทางด้านตะวันออกของเมืองเป็นหาดคูจูกูริซึ่งเป็นสถานที่ที่เป็นที่นิยม ในขณะที่ทางด้านตะวันตกอยู่ในเทือกเขาโบโซที่มีหุบเขาลึกและยาวยื่นเข้าไปภายในพื้นที่ป่า และมีบ่อน้ำกระจายอยู่ทั่วไปซึ่งเป็นน้ำเพื่อการเกษตร แม่น้ำอิจิโนมิยะพาดผ่านทางเหนือจากตะวันออกไปตะวันตกและไหลลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิก ระดับความสูงที่สูงที่สุดในอาณาเขตของเมืองอยู่ที่ภูเขาชิโรยามะ สูง ซึ่งเป็นที่ตั้งของปราสาทในอดีต ภูเขาอื่น ๆ เช่น ภูเขาทากาฟูจิ และภูเขากุนดาริ
อิจิโนมิยะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในอิจิโนมิยะคือ 15.4 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1717 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.8 °C
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของอิจิโนมิยะเพิ่มขึ้นตลอด 20 ปีที่ผ่านมา
พื้นที่ของอิจิโนมิยะในปัจจุบันมีผู้คนอยู่อาศัยตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ พื้นที่บริเวณนี้นำชื่อมาจากศาลเจ้าทามาซากิ ซึ่งเป็น"อิจิโนมิยะ" หรือศาลเจ้าแห่งแรกของแคว้นคาซูซะ ในยุคเซ็งโงกุ ตระกูลซาโตมิ ซึ่งเป็นผู้ปกครองอิสระบนคาบสมุทรโบโซ ได้ก่อตั้งปราสาทที่อิจิโนมิยะ พื้นที่ดังกล่าวได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวเก็นโรกุเมื่อปี 1703 โดยที่คลื่นสึนามิได้แผ่ขยายจากชายฝั่งเข้ามาถึง 1.5 กิโลเมตร ต่อมาในยุคเอโดะ พื้นที่แห่งนี้ถูกปกครองโดยแคว้นศักดินาขนาด 13,000 "โคกู" ที่เรียกว่า แคว้นศักดินาอิจิโนมิยะ
หลังจากเริ่มต้นยุคเมจิ พื้นที่ดังกล่าวได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วในฐานะสถานที่พักเพื่อสุขภาพในช่วงฤดูร้อน โดยมีนักการเมือง บุคคลสำคัญทางทหาร ศิลปิน และนักเขียนหลายคน ได้เข้ามาสร้างที่พักอาศัยในช่วงฤดูร้อน เมืองอิจิโนมิยะก่อตั้งขึ้นภายในอำเภอโชเซ โดยเป็นการจัดตั้งใหม่ในระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 เมืองอิจิโนมิยะได้รวมเข้ากับหมู่บ้านโทรามิที่อยู่ข้างเคียงเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 1953
อิจิโนมิยะมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 13 คน เมืองอิจิโนมิยะ รวมทั้งเทศบาลอื่นในอำเภอโชเซ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
มบาว
มบาว  เป็นเกาะขนาดเล็กของประเทศฟีจี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะวีตีเลวู มบาวขึ้นมามีบทบาทสำคัญช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1800 และกลายเป็นศูนย์อำนาจสำคัญของฟีจี จนถึงสมัยที่มอบอำนาจการปกครองให้บริเตน อย่างไรก็ตามเกาะแห่งนี้ยังถือได้ว่ามีอิทธิพลทางการเมืองและมีบทบาทนำตลอดช่วงฟีจียุคใหม่ มบาวเป็นศูนย์กลางการปกครองของสมาพันธรัฐกุมบูนา และศูนย์กลางของผู้นำท้องถิ่นของจังหวัดไตเลวู โดยแบ่งการปกครองเป็น 3 หมู่บ้าน ได้แก่ มบาว ลาซากาวและโซโซ มบาวมีจุดสังเกตสำคัญคือโบสถ์คริสต์ที่เก่าแก่ที่สุดในฟีจีและหินที่ใช้บดกระโหลกของผู้เคราะห์ร้ายจากการถูกกิน
ภาษาฟีจีมีหลายสำเนียง แต่สำเนียงทางการมีพื้นฐานจากมบาว
การตรวจพิจารณา
การวิเคราะห์เชิงจริง
ในวิชาคณิตศาสตร์ การวิเคราะห์เชิงจริง  เป็นสาขาหนึ่งของคณิตวิเคราะห์ ที่ศึกษาสมบัติของจำนวนจริง ลำดับและอนุกรมที่มีพจน์เป็นจำนวนจริง ตลอดจน ฟังก์ชันค่าจริง แนวคิดพื้นฐานที่เกี่ยวข้องได้แก่ การลู่เข้า ลิมิต ความต่อเนื่อง การหาอนุพันธ์ได้ และ การหาปริพันธ์ได้
หัวข้อในการวิเคราะห์เชิงจริง.
การลู่เข้าและลิมิต.
ลำดับคือฟังก์ชันจากเซตจำนวนนับไปยังเซตอื่น ในส่วนสาขาการวิเคราะห์เชิงจริงเราสนใจลำดับที่มีสมาชิกเป็นจำนวนจริง ซึ่งอาจมองได้เป็นการเขียนจำนวนจริง formula_1 เรียงกันต่อไปเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด
ตัวอย่างเช่น ลำดับของค่าประมาณของ formula_2 สามารถเขียนได้เป็น
โดยที่พจน์ที่ formula_4 จะเท่ากับค่าของ formula_2 จนถึงทศนิยมตัวที่ formula_4 ซึ่งจะเห็นได้ว่าสมาชิกแต่ละตัวในลำดับนี้มีค่าเข้าใกล้ formula_2 มากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งสามารถนิยามให้รัดกุมในทางคณิตศาสตร์ได้ เราเรียกค่าที่ลำดับเข้าใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ ว่า ลิมิต ตัวอย่างเช่น ลิมิตของลำดับข้างต้นคือ formula_2 นอกจากนี้เรายังสามารถพิจารณาลิมิตของลำดับประเภทอื่นได้ เช่น ลิมิตของอนุกรม และลิมิตของฟังก์ชัน
ทฤษฎีบทในสาขาการวิเคราะห์เชิงจริงที่เกี่ยวข้องกับลิมิต เช่น ทฤษฎีบทบ็อลท์ซาโน-ไวเออร์ชตราส
ความต่อเนื่อง.
ฟังก์ชันจากเซตของจำนวนจริงไปยังเซตของจำนวนจริงสามารถเขียนเป็นกราฟบนระบบพิกัดฉากได้ เราจะเรียกฟังก์ชัน formula_9 ว่าเป็นฟังก์ชันต่อเนื่อง (ในมุมมองง่าย ๆ) ถ้ากราฟของฟังก์ชันเป็นเส้นต่อเนื่องเส้นเดียว และไม่ "ขาด" หรือ "กระโดด" แยกจากกัน ความพยายามที่จะนิยามแนวคิดเรื่องความต่อเนื่องข้างต้นให้รัดกุมในเชิงคณิตศาสตร์ส่งผลให้ แบร์นาร์ท บ็อลท์ซาโน และ คาร์ล ไวเออร์ชตราส สร้างบทนิยามลิมิตแบบ (ε, δ) ขึ้นมา
นิยามของความต่อเนื่องในทางคณิตศาสตร์มีดังนี้ ให้ formula_10 เป็นเซตใด ๆ และ formula_11 เป็นฟังก์ชันใด ๆ จะกล่าวว่า formula_12 ต่อเนื่องที่จุด formula_13 ถ้าสำหรับ formula_14 ใด ๆ จะมี formula_15 ที่ทำให้สำหรับทุก formula_16 ที่ซึ่ง formula_17 แล้วจะได้ว่า formula_18
เมื่อ formula_12 เป็นฟังก์ชันต่อเนื่อง แล้วจะมีสมบัติมากมายตามมาจากทฤษฎีบทที่เกี่ยวข้อง เช่น ทฤษฎีบทค่ามัชฌิม ทฤษฎีบทค่าระหว่างกลาง และทฤษฎีบทค่าขีดสุด เป็นต้น
การวิเคราะห์จำนวนจริง
ชวาทซ์วัลท์
รองโกทัย คอลเลจ
รองโกทัยคอลเลจ  เป็นโรงเรียนมัธยมชายล้วนในย่านรองโกทัยของเมืองเวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ เปิดสอนตั้งแต่ชั้นปีที่ 9 ถึง 13 (อายุ 12 ถึง 18 ปี) โรงเรียนมีนักเรียน 622 คน ณ เดือนกรกฎาคม พ. ศ. 2558
นักเรียนประมาณร้อยละ 40 มีเชื้อสายยุโรป ร้อยละ 20เป็นปาซิฟิกาและเป็นชาวเมารีร้อยละ 15 นอกจากนี้ยังมีนักเรียนชาวตะวันออกกลาง เอเชีย และแอฟริกันอยู่อีกจำนวนหนึ่ง
หนึ่งในประเพณีสําคัญโรงเรียนคือการแข่งขันกรีฑา McEvedy Shield ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี
โรงเรียนตั้งอยู่บนคอคอดที่แบ่งกั้นอ่าวไลอัลและช่องแคบคุกทางทิศใต้ ออกจากอ่าวอีแวนส์และท่าเรือเวลลิงตันทางทิศเหนือ โรงเรียนจึงมีทะเลอยู่ขนาบสองด้าน ทำให้มีสภาพภูมิอากาศที่เป็นคลื่นลมแรง โดยเฉพาะลมกระโชกแรงจากทางเหนือ และในฤดูหนาวจะมีลมหนาวพัดมาจากทางใต้ โรงเรียนมีอาณาเขตติดกับสนามบินเวลลิงตันทางทิศตะวันออก ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือไม่กี่กิโลเมตรเป็นใจกลางเมืองเวลลิงตัน
รองโกทัยคอลเลจ เปิดทำการในปี พ.ศ. 2471 โดยมีนายฟริตซ์ มาร์ติน เรนเนอร์ เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรกและมีอาจารย์สอนเจ็ดคน โรงเรียนก่อตั้งเนื่องจากการ "ล้น" ของเวลลิงตันคอลเลจ ซึ่งมีนักเรียนมากจนเกินไป และรองโกทัยได้กลายเป็นโรงเรียนใหม่สำหรับเด็กชายชาวเวลลิงตัน
แต่เดิม รองโกทัยคอลเลจเปิดรับนักเรียนระดับประถมศึกษาด้วย แต่เมื่อโรงเรียนประถมอีแวนส์เบย์เปิดทำการเรียนการสอนในปี พ.ศ. 2507 รองโกทัยคอลเลจก็เปิดสอนแต่เพียงชั้นมัธยมศึกษาเท่านั้น หรือที่ในปัจจุบันเรียกว่าชั้นปีที่ 9 ถึง 13
หอประชุมใหญ่ หรือที่เรียกว่า หอประชุมเรนเนอร์ เปิดอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2509 และได้รับการตั้งชื่อตามอาจารย์ใหญ่ผู้ก่อตั้งโรงเรียน ฟริตซ์ มาร์ติน เรนเนอร์
บ้าน.
บ้านทั้งหมดสี่บ้านตั้งชื่อตามชื่ออาจาร์ยใหญ่ของรองโกทัยคอลเลจ 4 ท่านแรก
รายชื่อนายกรัฐมนตรีเนปาล