pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (อังกฤษ : Faculty of Agricultural Technology, Rajabhat Mahasarakham University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 ในฐานะคณะเทคโนโลยีการเกษตร สถาบันราชภัฏมหาสารคาม ปัจจุบัน คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามเป็นหนึ่งในคณะที่มีชื่อเสียงของมหาวิทยาลัย
คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ก่อตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2468 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนประถมกสิกรรม จังหวัดมหาสารคาม จัดสอนรายวิชาเกษตรกรรมในกลุ่มวิชาพื้นฐานของหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษา (ป.กศ.) พ.ศ. 2510 เปิดสอนระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.สูง) วิชาเอกเกษตรกรรม ต่อมาในปีพ.ศ. 2519 ยกฐานะเป็นภาควิชาเกษตรศาสตร์ สังกัดคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี วิทยาลัยครูมหาสารคาม จัดการศึกษาทั้งภาคปกติและภาคนอกเวลา เปิดสอนระดับปริญญาตรี หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต (คบ.) โปรแกรมวิชาเกษตรกรรม พ.ศ. 2527 นอกจากนี้ ภาควิชาเกษตรศาสตร์เปิดสอนสาขาวิชาชีพอื่นนอกจากวิชาชีพครู ได้แก่ หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) โปรแกรมวิชาเกษตรศาสตร์ โปรแกรมวิชาส่งเสริมและสื่อสารการเกษตร และสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรเทคนิคอาชีพ สาขาวิชาพืชศาสตร์ และสาขาวิชาสัตวบาล
ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 วิทยาลัยครูมหาสารคามเห็นว่าหลักสูตรสามารถพัฒนาขึ้นเป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาได้ จึงได้ดำเนินการโครงการจัดตั้งคณะเกษตรศาสตร์ ต่อมาในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2535 วิทยาลัยครูทุกแห่งได้รับพระราชทานนามว่า “สถาบันราชภัฏ” ซึ่งแปลว่า "“คนของพระราชา”" ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “ Rajabhat Institute” และต่อท้ายด้วยชื่อเดิมหรือชื่อจังหวัด ทำให้ในวันที่ 25 มกราคม 2538 จึงได้มีการยกฐานะเป็นสถาบันราชภัฏมหาสารคาม และดำเนินงานตามพระราชบัญญติสถาบันราชภัฏ พ.ศ. 2538 และวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2538 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าพระราชทานพระราชลัญจกรประจำพระองค์ ให้เป็นตราสัญลักษณ์ประจำสถาบันราชภัฏจึงเกิดเป็น “สถาบันราชภัฏมหาสารคาม” ส่งผลให้โครงการจัดตั้งคณะเกษตรศาสตร์ต้องชะลอการจัดตั้งไปก่อน
ในปีพ.ศ. 2542 จึงได้มีการยกฐานะโครงการจัดตั้งคณะเกษตรศาสตร์ขึ้นเป็น “คณะเทคโนโลยีการเกษตร สถาบันราชภัฏมหาสารคาม” มีการจัดการเรียนการสอนระดับปริญญาตรี สาขาวิชาเกษตรศาสตร์ และสาขาวิชาสัตวบาล โดยที่สำนักงานคณะตั้งอยู่ริมห้วยคะคางฝั่งตะวันตกบนเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่ ประกอบด้วยอาคารเรียน แปลงปฏิบัติการด้านพืช เรือนเพาะชำ สถานที่ปฏิบัติการด้านประมง และฟาร์มปฏิบัติการด้านเลี้ยงสัตว์
ต่อมา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ซึ่งส่งผลให้สถาบันราชภัฏมหาสารคามเปลี่ยน สถานะเป็น “มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม” และคณะเทคโนโลยีการเกษตร สถาบันราชภัฏมหาสารคาม ก็ได้ยกฐานะเป็น “คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม” ตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน 2547 จนถึงปัจจุบัน
โครงสร้างหน่วยงาน.
โครงสร้างการบริหารงานของคณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม มีดังนี้
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (อังกฤษ : Faculty of Graduet Studies, Rajabhat Mahasarakham University) ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานกลางเพื่อสนับสนุนการบริหารจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา ประสานความร่วมมือกับหลักสูตรและคณะต่างๆ เพื่อก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อการศึกษาและควบคุมการศึกษาให้มีมาตรฐาน เป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา
การแบ่งส่วนงานภายในบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (อังกฤษ : Rajabhat Mahasarakham University Demonstration School : ส.มรม - DRMU) ตั้งอยู่บริเวณมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ในเนื้อที่ 15 ไร่ เลขที่ 80 ถนนนครสวรรค์ ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม 44001 โทร 0-4372-1816 เปิดสอนระดับอนุบาล ประถมศึกษา และมัธยมศึกษา
การยึดรัฐ
การยึดรัฐ  เป็นการทุจริตทางการเมืองอย่างเป็นระบบชนิดหนึ่ง ซึ่งผลประโยชน์ของเอกชนมีอิทธิพลต่อกระบวนการวินิจฉัยสั่งการของรัฐอย่างมากเพื่อประโยชน์ส่วนตน
ธนาคารโลกเป็นผู้ประดิษฐ์คำนี้ขึ้นครั้งแรกในช่วงประมาณปี 2543 เพื่ออธิบายสถานการณ์ในประเทศเอเชียกลางบางประเทศที่กำลังเปลี่ยนระบบเศรษฐกิจออกจากคอมมิวนิสต์โซเวียต ที่เจาะจงคือ ใช้กับสถานการณ์ที่กลุ่มทุจริตกลุ่มเล็กใช้อิทธิพลที่มีเหนือข้าราชการในการเข้าควบคุมการวินิจฉัยสั่งการของรัฐบาลเพื่อเสริมสร้างฐานะทางเศรษฐกิจของตน สมาชิกลุ่มเหล่านี้จะได้ชื่อว่า "คณาธิปัตย์" (oligarch)
นิยามคลาสสิกของ "การยึดรัฐ" คือ วิธีการที่กระบวนวิธีดำเนินการอย่างเป็นทางการ (เช่นกฎหมายและบรรทัดฐานทางสังคม) และระบบข้าราชการประจำของรัฐบาลถูกชักใยโดยข้าราชการ บริษัทที่รัฐบาลสนับสนุน บริษัทเอกชน และ/หรือ ปัจเจกบุคคล เพื่อมีอิทธิพลต่อนโยบายและกฎหมายที่เอื้อประโยชน์แก่พวกตน
การยึดรัฐไม่จำเป็นต้องขัดต่อกฎหมายของรัฐเสมอไป ขึ้นอยู่กับการตีความของรัฐนั้น ๆ เอง และที่จริงอาจมีความพยายามยึดรัฐผ่านการวิ่งเต้นและการใช้อิทธิพลส่วนตัว อิทธิพลนี้อาจมาผ่านสถาบันของรัฐหลายอย่าง รวมทั้งฝ่ายนิติบัญญัติ บริหาร และตุลาการ และผ่านกระบวนการเลือกตั้งทุจริต ในความหมายนี้จะคล้ายคลึงกับการยึดระเบียบ (regulatory capture) แต่จะมีความแตกต่างตรงที่ขอบเขตและประเภทของภาคส่วนที่ได้รับอิทธิพล และอิทธิพลของเอกชนนั้นเป็นไปในทางลับ
ปัจจัยแยกแยะจากการทุจริตอยู่ที่ ในกรณีการทุจริต ผลลัพธ์ (ของการตัดสินนโยบายหรือระเบียบ) มีความไม่แน่นอน ส่วนในกรณีของการยึดรัฐนั้น จะทราบผลลัพธ์อยู่แล้ว และมีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นประโยชน์ต่อผู้ยึดรัฐ ในปี 2560 กลุ่มนักวิชาการแอฟริกาใต้พัฒนามโนทัศน์ดังกล่าว โดยมีบทวิเคราะห์ที่เน้นลักษณะทางการเมืองของการยึดรัฐ โดยให้เหตุผลว่ากลุ่มอภิชนในแอฟริกาใต้ละเมิดรัฐธรรมนูญและฝ่าฝืนกฎหมายเพื่อดำเนินโครงการทางการเมืองซึ่งพวกเขาเชื่อว่าจะไม่สามารถสำเร็จได้ภายในกรอบรัฐธรรมนูญและกฎหมายที่มีอยู่
State capture
นกตีนเทียน  เป็นนกลุยน้ำพบได้ทั่วไปในพื้นที่ภูมิอากาศร้อนถึงอบอุ่น เป็นนกสังคมมักพบเป็นฝูงขนาดเล็ก พบในพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีน้ำตื้นและมักเป็นน้ำกร่อย มีลักษณะเด่นคือ ขายาวมากสีชมพูแดง ปากแหลมบางยาว และสีขนขาวดำตัดกัน นกตีนเทียนจัดอยู่ในวงศ์นกปากงอนและนกตีนเทียน (Recurvirostridae) มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างครอบคลุมไปทั่วตั้งแต่ทวีปยูโรไซบีเรีย และแอฟริกา
ในอดีตนกตีนเทียนในชื่อวิทยาศาสตร์ "Himantopus himantopus" ถูกจัดอย่างกว้างให้เป็นชนิดเดียวในสกุล (monotype) ซึ่งครอบคลุมหลายชนิดย่อยทั่วโลก (เรียก "Himantopus himantopus sensu lato") ชื่อ Himantopus มาจากความหมายภาษากรีก "เท้าที่มีสายรัดหนัง" ปัจจุบันมีการจำแนกชนิดที่เป็นที่ยอมรับออกเป็นอย่างน้อย 2–4 ชนิด ในอดีตบางครั้งยังถูกเรียกว่า "pied stilt" แต่ปัจจุบันชื่อนี้ถูกสงวนไว้สำหรับนกตีนเทียนออสเตรเลีย ("Himantopus leucocephalus")
การจัดจำแนกชนิดของนกตีนเทียนนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ก่อนหน้านี้นกตีนเทียนจัดเป็นชนิดย่อยของนกตีนเทียนธรรมดา "(H. himantopus" "sensu lato" หรือบางครั้งเรียก ) ปัจจุบันเป็นหนึ่งในห้าชนิดของสกุล ซึ่งแตกต่างกันของตำแหน่งและขนาดของลายดำ
ในความหมายอย่างกว้างของ "H. himantopus (หรือ Himantopus himantopus sensu lato") จัดเป็นหนึ่งชนิดที่ประกอบด้วย 5–7 ชนิดย่อย ซึ่งบางครั้งเรียก นกตีนเทียนธรรมดา  และในความหมายอย่างแคบของ "H. Himantopus" "(หรือ Himantopus himantopus sensu stricto") หมายถึงนกตีนเทียนปีกดำ  หรือนกตีนเทียนที่พบในทวีปยูเรเซีย และแอฟริกา รวมทั้งประเทศไทย ซึ่งมีสองชนิดย่อยคือ "H. h. himantopus" จาก Palearctic และ "H. h." "meridionalis" จากภูมิภาค แอฟริกาเขตร้อน
นกตีนเทียนเป็นนกชายเลนขนาดกลาง ตัวโตเต็มวัยมีลำตัวยาว 33–38 เซนติเมตร ปากบางแหลมและยาวตรงสีดำ หัว อก คอ ท้องและลำตัวขาว ปีกและลำตัวด้านบนดำ ขายาวมากสีชมพูแดง มีหน้าแข้งยาวสำหรับเดินลุยเลน มี 4 นิ้ว นิ้วเท้าหลังยกสูง 3 นิ้วเท้าหน้าติดกันเป็นพังผืด ขณะบินจะเหยียดขายาวพ้นหาง ตาสีแดง บางตัวอาจมีแถบสีเทาหรือดำที่หัวและท้ายทอย นกวัยรุ่นปีกสีน้ำตาล
ตัวผู้ หัวและลำตัวขาว ปีกและลำตัวด้านบนดำ บางตัวอาจมีสีดำที่หัวและท้ายทอยรูปแบบแตกต่างกัน แต่อย่างน้อยในฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้ทุกตัวมีหัวสีขาวล้วน นกตัวเมีย ลำตัวด้านบนดำแกมน้ำตาล หัวและท้ายทอยอาจมีแถบสีเทา นกวัยอ่อน หัวและท้ายทอยน้ำตาลแกมเทา ลำตัวด้านบนและปีกน้ำตาลแกมเทามีลายเกล็ดสีขาวจากขอบบนสีน้ำตาลอ่อน ขาและนิ้วสีชมพูอมส้มอ่อน
ในสหราชอาณาจักรไม่พบนกตีนเทียนกว่า 27 ปี จนกระทั่งในปี 2557 ที่ประสบความสำเร็จในการผสมพันธุ์ในอังกฤษตอนใต้ในปี 2557 และในปี 2560 มีการสำรวจลูกนกจำนวน 13 ตัวในทางตอนใต้ของอังกฤษ
สามารถพบได้ทุกภาคในประเทศไทย เป็นนกประจำถิ่น และบางส่วนเป็นนกอพยพ พบได้บ่อยในแหล่งน้ำเกือบทั่วประเทศทั้งแหล่งน้ำทั้งน้ำจืดและน้ำเค็ม โดยเฉพาะตามหาดเลนและนาเกลือใกล้ชายฝั่งทะเล เป็นนกประจำถิ่นซึ่งทำรังวางไข่ในประเทศไทย นกที่พบห่างไกลจากทะเล เช่น ตามภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นนกอพยพนอกฤดูผสมพันธุ์ ซึ่งเข้ามาสมทบในฤดูหนาวโดยอพยพจากประเทศทางเหนือ พบตามแหล่งน้ำขนาดใหญ่ เช่น บึง หนองน้ำ ทะเลสาบ อ่างเก็บน้ำ นาข้าว และพื้นที่ชุ่มน้ำ
นกตีนเทียนพบเห็นง่ายตามแหล่งน้ำทั้งน้ำจืดและน้ำเค็ม มีจำนวนมาก เป็นนกสังคมมักพบเป็นฝูงขนาดเล็ก มีเสียงร้อง "กิ๊ก-กิ๊ก-กิ๊ก"
ผสมพันธุ์และทำรังในช่วงฤดูร้อนจนถึงต้นฤดูฝน (เดือนพฤษภาคม–สิงหาคมในบึงบอระเพ็ด และทั่วไปในเดือนเมษายน–มิถุนายน) ทำรังตามพื้นดินใกล้แหล่งน้ำเช่นเดียวกับนกน้ำอื่นที่ทำรังบนพื้นดิน นกตีนเทียนมักทำรังอยู่ใกล้กันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ (semi-colonial) แต่ละรังจะห่างกันประมาณ 5-6 เมตร โดยการขุดให้เป็นแอ่งหลุมตื้น ปูรองด้วยใบหญ้าใบพืชแห้ง กิ่งไม้ ก้านบัว เปลือกหอยสองฝา แต่ไม่มากนักเพื่อวางไข่ มักจะทำรังอยู่ใกล้กับแหล่งน้ำที่ใช้หากิน ไข่มีสีพื้นเป็นสีเขียวเข้ม หรือสีน้ำตาลอมเขียว มีจุดหรือลายสีเขียวเข้ม ดำ หรือสีน้ำตาลแดง ในแต่ละรังมีไข่ 3–4 ฟอง ความกว้างเฉลี่ย 3.0 เซนติเมตร ยาวเฉลี่ย 4.1 เซนติเมตร หนักเฉลี่ย 19.8 กรัม นกตัวผู้และตัวเมียผลัดกันฟักไข่ตลอดทั้งวัน โดยมีพฤติกรรมการรักษาอุณหภูมิไข่ด้วยการนำตัวไปจุ่มน้ำแล้วมาฟักไข่ ระยะเวลาฟัก 25–26 วัน
นกตีนเทียนมีพฤติกรรมแกล้งบาดเจ็บคล้ายนกนกชายเลนอีกหลายชนิด ในการหลอกล่อสัตว์นักล่าที่เข้ามาใกล้รังให้ถอยออกไป โดยมันจะบินส่งเสียงร้อง และร่อนถลาลงมาแกล้งทำท่า "ปีกหัก" บนพื้นในจุดที่ห่างออกไปจากรัง เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจศัตรูให้ตามไป
ลูกนกเมื่อออกจากไข่แล้ว สามารถออกหากินตามพ่อแม่นกได้ทันที และอยู่กับพ่อนกแม่นกไปจนกระทั่งอายุ 35-40 วัน ที่ลูกนกโตเต็มวัย
หากินตอนกลางวันตามชายฝั่งทะเลที่มีน้ำท่วมขัง หรือหาดเลน นกตีนเทียนใช้ปากที่เรียวยาวคล้ายเข็มทำหน้าที่เป็นตัวคีบจับสัตว์น้ำขนาดเล็กกินเป็นอาหาร กินสัตว์ขนาดเล็กที่หน้าดินเช่น ลูกปู ตัวอ่อนของแมลงน้ำ และหนอนที่ฝังตัวอยู่ในดินและใต้น้ำ
วัดลำเหย (จังหวัดนครปฐม)
วัดลำเหย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำเหย อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 80 ตารางวา
วัดลำเหยเริ่มสร้างวัดวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2347 เดิมมีชื่อว่า วัดโพธิ์ชายนา สร้างอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของหมู่บ้านหนองบอนเดี๋ยวนี้ ตามคำบอกเล่าของคนเฒ่าคนแก่บอกว่าเหตุที่วัดเดิม มีชื่อว่าวัดโพธิ์ชายนานั้น เพราะบริเวณรอบ ๆ ที่สร้างวัดมีแต่ที่นาล้อมรอบและที่เป็นนานั้นมีแต่ต้นโพธิ์ ขึ้นอยู่ตามชายนามาก จึงได้ชื่อนี้มา ต่อมาได้มีการย้ายที่ตั้งวัดมายังที่ตั้งปัจจุบัน ไม่ทราบว่าย้ายมาสถานที่ใหม่ในสมัยเจ้าอาวาสรูปใด สาเหตุที่ย้ายวัด เนื่องจากที่ตั้งเดิมเป็นทุ่งนาเป็นที่ราบต่ำเมื่อถึงหน้าน้ำป่าหรือน้ำปีก็จะไหลหลากท่วมทุกปีจึงย้ายวัดมาสร้างในสถานที่ใหม่ มายังที่ดอน แล้วเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดลำเหย" เหตุที่เปลี่ยนชื่อ เพราะ ในสมัยก่อนนั้นเมื่อถึงหน้าน้ำปีมา น้ำจะไหลหลากเจิ่งนองท่วมท้องนา ไหลไปตามลำคลองใหญ่ชื่อว่า คลองวังไทรแล้วไหลเข้าสู่คลองตำลึง ไหลผ่านไปตามทุ่งนา และตามลำรางเรื่อยมาจนถึงข้างหลังโรงเรียนวัดลำเหย พอมีน้ำปีก็จะไหลเอ่อขึ้นไปยังทุ่งหนองบอนเป็นที่สุดไม่ได้ไหลไปที่ไหนได้อีกแล้วน้ำจะขังอยู่ทุ่งหนองบอน ไม่นานเพราะทุ่งหนองบอน เป็นเขตสุดของไหลน้ำนี้ ก็จะย้อนกลับมาอยู่ที่ลำรางข้างโรงเรียน เพราะลำรางนี้เป็นที่ต่ำมาก น้ำก็ขังอยู่ที่ลำรางนี้น้ำจะไม่ไหลไปไหนได้อีกแล้วน้ำที่ลำรางนี้ก็จะถูกธรรมชาติจากแดดบ้าง ลมบ้าง แผดเผาพัดพาให้น้ำในลำรางให้ค่อย ๆ แห้งระเหยหมดไปในที่สุด จึงเป็นเหตุให้ชื่อว่า "วัดลำเหย" โดยคำว่า "เหย" มาจากคำว่า น้ำระเหย
วัดลำเหยสร้างอุโบสถหลังแรกจนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเจ้าอาวาสรูปใดเป็นผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ในสมัยพระครูนันทสิริคุณ (สุด นนฺทโก) เป็นเจ้าอาวาส มีการสร้างวัตถุมงคล ที่โด่งดัง ด้านแคล้วคลาด ปลอดภัย เมตตา
วัดสุขวัฒนาราม (จังหวัดนครปฐม)
วัดสุขวัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนครชัยศรี ในตำบลบางระกำ อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม
วัดสุขวัฒนาราม เดิมชื่อว่า วัดบางระกำ เข้าใจว่าแต่เดิมบริเวณนี้มีต้นระกำมาก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2414 โดยมีคุณปู่จัยและคุณย่าเจียม สายอุบล เป็นผู้บริจาคที่ดิน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2497 สาเหตุที่เปลี่ยนนามเพราะต้องการให้เป็นนามมงคล เนื่องจากคำว่า "ระกำ" แปลว่า เจ็บปวดแสนสาหัส จึงเปลี่ยนเป็น "สุขวัฒนาราม" แปลว่า เจริญสุข
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ วิหารจัตุรมุขตั้งอยู่หน้าศาลาการเปรียญหลังเก่า (ถูกรื้อไปสร้างหอฉัน) อุโบสถหลังเก่า อุโบสถหลังใหม่ เจดีย์องค์ใหญ่บรรจุพระเครื่อง เจดีย์เรือสำเภา และเขตอภัยทาน วังมัจฉาบริเวณท่าน้ำวัดสุขวัฒนาราม วัดยังประดิษฐานพระพุทธรูปศิลาแลง "หลวงพ่อแดง" ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วิถีชาวนาลุ่มน้ำนครชัยศรีที่มีการจัดแสดงของใช้พื้นบ้าน เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว จัดแสดงขั้นตอนการทำนาตั้งแต่เริ่มแรกจนถึงขั้นสุดท้าย โดยมุมจัดแสดงแบ่งชัดเจนออกเป็น มุมเตรียมกล้า เตรียมดิน เตรียมน้ำ ดำนา เก็บเกี่ยว สีข้าว และทำกิน ด้านหลังของส่วนเก็บเกี่ยวโบราณวัตถุ พระพุทธรูป และวัตถุทางวัฒนธรรมอื่น ๆ
วัดนพรัตนาราม (จังหวัดปทุมธานี)
วัดนพรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนพรัตน์ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
วัดนพรัตนารามสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 มีกำนันพริ้ง แสนจำหน่าย ซึ่งเป็นกำนันตำบลศาลาคุ ณ ขณะนั้น เป็นผู้ชักชวนชาวบ้านสร้างวัด ร่วมกันมอบที่ดินให้คนละ 2 งานบ้าง 3 งานบ้าง รวมแล้วได้ที่ดินเนื้อที่ 26 ไร่ 77 ตารางวา บางคนถวายเรือน บ้านทรงไทย ให้มาปลูกสร้างเป็นกุฏิ ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2470 ได้มีการประชุมของกลุ่มผู้สร้างวัดเพื่อหารือชื่อของวัด โดยมีนายเต่า ปักครึก เสนอชื่อว่า "วัดนพรัตนาราม" หลายคนพอใจและเห็นด้วยกับชื่อนี้ จากนั้นได้เสนอของตั้งวัดในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2470 โดยใช้ชื่อวัดนพรัตนารามนับแต่บัดนั้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489
เสนาสนะและปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถไม้ตะเคียน เป็นพระอุโบสถเก่าแก่ ที่ใช้ไม้ตะเคียนสร้างทั้งหลัง ภายในประดิษฐาน "พระพุทธนวรัตนมงคล"
วัดนพรัตนารามมีเกจิอาจารย์ คือ หลวงปู่รอด อินฺทวีโร เลื่องชื่อว่าเป็นเทพเจ้าแห่งตะกรุดของเมืองปทุมธานี ตะกรุดของท่านนั้น เป็นสุดยอดตะกรุดของจังหวัดปทุมธานีเพราะมีประสบการณ์ และอภินิหารทางด้านคงกระพันชาตรี จนเป็นที่ประจักษ์ มีข้าราชการทั้งทหาร ตำรวจ มาขอรับไปบูชามากมาย จนชื่อเสียงของท่านโด่งดังอยู่ในวงข้าราชการทหาร ตำรวจ
วัดราษฎร์บำรุง (จังหวัดปทุมธานี)
วัดราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงกาสาม อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันมีพระสังฆรักษ์สมศักดิ์ ชาตวีโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดราษฎร์บำรุงสร้างเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2471 โดยมีนายบุญ คล้ายสิงห์ เป็นผู้ริเริ่มดำเนินการสร้างวัด ในที่ดินของคุณหญิงปทุม วินิจฉัย เนื้อที่ 5 ไร่ ต่อมา นายสมใจ คล้ายสิงห์ บริจาคที่ดินเพิ่มเติมประมาณ 3 ไร่เศษ ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดไก่หอบ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2510
วัดมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านเคารพนับถือ คือ พระมหาจักรพรรดิ์ซึ่งเป็นรูปปั้นองค์ใหญ่ที่ประดิษฐานหน้าวัด และไอ้ไข่ ทำจากรูปหล่อเหล็กน้ำพี้สูง 1.20 เมตร ประดิษฐาน ณ ศาลาภายในวัด โดยชาวบ้านได้ต่างพากันกราบไหว้ขอพร ขอโชคลาภกับไอ้ไข่โดยส่องเลขเด็ดจากขันน้ำมนต์
วัดราษฎร์บำรุง
วัดราษฎร์บำรุง อาจหมายถึง
ยูอิล
ยูอิล (; ชื่อเกิด พัก ซัง-อิล; เกิด 11 มกราคม พ.ศ. 2533) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ ในปี พ.ศ. 2552 เขาเดบิวต์ในฐานะอดีตสมาชิกรายการวาไรตี้ "" ตั้งแต่ปี 2556 เขาเป็นสมาชิกและเป็นหัวหน้ากลุ่มนักแสดงของแฟนตาจิโอชื่อเซอร์ไพรส์
วัดเชิงท่า (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)
วัดเชิงท่า มีหลายชื่ออย่าง วัดตีนท่า หรือ วัดติณ หรือ วัดคลัง หรือ วัดโกษาวาสน์ หรือ วัดคอยท่า ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด ใครเป็นผู้สร้าง มีเรื่องเล่าว่า เศรษฐีผู้หนึ่งสร้างเรือนหอให้แก่บุตรสาวซึ่งหนีตามชายคนรักไปแล้วไม่ย้อนกลับ เศรษฐีผู้บิดาคอยบุตรสาวอยู่นานไม่เห็นกลับมาจึงได้ถวายเรือนหอนั้นให้แก่วัดที่ตนสร้างขึ้น จึงเป็นที่มาของชื่อ "วัดคอยท่า" ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีหลักฐานว่าเมื่อครั้งเจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) เป็นราชทูต กลับจากประเทศฝรั่งเศสแล้วได้ปฏิสังขรณ์วัดนี้และเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดโกษาวาส" ในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ได้มีการปฏิสังขรณ์วัดนี้อีกครั้งหนึ่ง
สำนักโบราณคดี กรมศิลปากรได้กำหนดเป็นโบราณสถานที่สำคัญ เมื่อ พ.ศ. 2540 วัดเชิงท่าแบ่งพื้นที่ได้เป็น 2 ส่วน คือ ส่วนกลุ่มโบราณสถานและส่วนสังฆาวาส โบราณสถานประกอบด้วย ปรางค์ วิหาร เจดีย์ ศาลาการเปรียญ อุโบสถ หอระฆัง และแนวกำแพงแก้ว
ปรางค์ประธาน ลักษณะเป็นปรางค์สมัยอยุธยามีอายุประมาณพุทธศตวรรษที่ 22 องค์ปรางค์ตั้งอยู่บนฐานไพที เป็นฐานสูงรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ยาวด้านละ 9.70 เมตร บนฐานไพทีประดับด้วยปรางค์มุขขนาดเล็ก จึงทำให้เห็นเป็นปรางค์ 5 ยอด ส่วนฐานที่ยื่นออกเป็นมุขจากองค์ปรางค์อีก 3 ด้าน คือ ด้านทิศตะวันออก ทิศตะวันตก และทิศเหนือ ส่วนด้านทิศใต้มีวิหารเชื่อมต่อออกมาแทตำแหน่งที่เป็นมุข
ศาลาการเปรียญเป็นอาคารสร้างใหม่ในสมัยรัตนโกสินทร์ประมาณรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กว้าง 11.30 เมตร ยาว 37.12 เมตร ตัวอาคารก่ออิฐถือปูน ยกพื้นสูง บริเวณผนังอาคารเจาะเป็นช่องหน้าต่าง 7 ช่อง ส่วนที่เป็นฐานก่อซุ้มโค้งเป็นช่องตรงกับหน้าต่าง พื้นและหลังคาเป็นเครื่องไม้ มุงกระเบื้องลด 3 ชั้น ส่วนที่เป็นหน้าบันแกะจำหลักด้วยลวดลายกระหนก ประกอบภาพเทพนมตรงกลาง มีเครื่องลำยอง ที่ใต้หน้าบันมีสาหร่ายรวงผึ้งจำหลักลายประดับกระจกสี (ปัจจุบันอยู่ในสภาพชำรุด) ภาพจำหลักไม้เหล่านี้เป็นฝีมือช่างเก่าที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย ประมาณรัชกาลสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ภายในศาลาการเปรียญมีจิตรกรรมฝาผนัง เป็นภาพเขียนสีแบบไทย
ส่วนสังฆาวาส เป็นที่ตั้งของอาคารเสนาสนะ กุฏิสงฆ์ ตั้งอยู่บริเวณนอกกำแพงแก้วทางด้านทิศตะวันออก
อุโบสถมีขนาดกว้าง 7.5 เมตร ยาว 18 เมตร ลักษณะฐานแอ่นเป็นท้องสำเภา มีเฉพาะพระประธานภายในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งขัดสมาธิราบปางมารวิชัย ทำด้วยปูนปั้นปิดทองทึบ
หอระฆังสร้างแบบก่ออิฐถือปูนทรงมณฑป ผนังทั้ง 4 ด้านเปิดโล่งเป็นช่องรูปกลีบบัว ตกแต่งขอบด้วยการปั้นปูนเป็นเส้นเกลียวประดับลายกนกผักกูด ที่มุมทั้ง 4 ทำเป็นเสาหลอก ปลายเสาเป็นกลีบบัวจงกลหรือบัวแวง ยอดเป็นบัวคลุ่มหรือบัวกลุ่ม ส่วนปลียอดหักพังไปแล้ว เหลือเพียงลวดลายปูนปั้นพันธุ์พฤกษาบางส่วนเท่านั้น ฐานก่อด้วยอิฐขนาดใหญ่รองรับชุดฐานบัวคว่ำบัวหงายซึ่งยืดส่วนหน้ากระดานจนสูงเพื่อรองรับส่วนที่เป็นที่แขวนระฆังอีกชั้นหนึ่ง วิหารน้อยเป็นอาคารเล็ก ๆ ก่ออิฐสอปูน แผนผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า
คอนคาแคฟเนชันส์ลีก 2021 รอบสุดท้าย
โดยเนชันส์ลีกรอบสุดท้ายจะแข่งขันในรูปแบบแพ้คัดออกและแข่งรอบละหนึ่งนัด โดยประกอบไปด้วยการแข่งขันในรอบรองชนะเลิศ 2 คู่, รอบชิงอันดับที่ 3 และรอบชิงชนะเลิศ ในส่วนการจับคู่ในรอบรองชนะเลิศจะตัดสินจากอันดับคะแนนจากรอบแบ่งกลุ่ม (1 พบ 4 และ 2 พบ 3) การแข่งขันทุกนัดในรายการนี้จะใช้เทคโนโลยีโกลไลน์และผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ (VAR) ในการตัดสิน
ในการแข่งขันเนชันส์ลีกรอบสุดท้ายหากผลการแข่งขันเสมอกันในเวลาปกติจะมีการแข่งขันต่อในรูปแบบต่อไปนี้
ผู้ชนะเลิศจาก 4 กลุ่มของลีกเอ ได้ผ่านเข้ารอบมาเล่นในเนชันส์ลีกรอบสุดท้าย
เดิมการแข่งขันมีกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 4-7 มิถุนายน 2020 ที่รัฐเทกซัส แต่ได้ประกาศเลื่อนในวันที่ 3 เมษายน 2020 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในสหรัฐ วันที่ 27 กรกฎาคม 2020 คอนคาแคฟได้ประกาศว่าการแข่งขันรอบสุดท้ายจะจัดขึ้นในเดือนมีนาคม 2021 แต่ในวันที่ 22 กันยายน 2020 คอนคาแคฟได้ประกาศเลื่อนการแข่งขันอีกครั้งไปเป็นเดือนมิถุนายน 2021
วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2021 คอนคาแคฟยืนยันว่าการแข่งขันจะจัดขึ้นในวันที่ 3-6 มิถุนายน 2021 โดยจะมีการประกาศสนามและเวลาที่ใช้ในการแข่งขันในภายหลัง
วันที่ 9 พฤษภาคม คอนคาแคฟจึงได้ประกาศวันและเวลาในการแข่งขันที่แน่นอน
ทั้ง 4 ทีมถูกจัดอันดับตามผลการแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่ม เพื่อใช้ตัดสินการประกบคู่ในรอบรองชนะเลิศ
เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2021 ได้มีการประกาศรายชื่อทีมงานผู้ตัดสินทั้งหมด 14 คน
ผู้ตัดสิน
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน
ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ
ฮอนดูรัส พบ สหรัฐ.
เม็กซิโก พบ คอสตาริกา.
&lt;section begin=Third place match /&gt;&lt;section end=Third place match /&gt;
คอนคาแคฟได้รายชื่อผู้เล่นยอดเยี่ยม 11 คน หลังจบการแข่งขัน
มหาพฤฒาราม
มหาพฤฒาราม อาจหมายถึง
พระเจ้านีลส์แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้านีลส์แห่งเดนมาร์ก (, ภาษาอังกฤษ: Nicholas; ราว ค.ศ. 1065 – 25 มิถุนายน ค.ศ. 1134) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ระหว่างปีค.ศ. 1104 ถึงค.ศ. 1134 พระเจ้านีลส์ครองราชย์ต่อจากพระเชษฐาคือ พระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก และพระองค์อาจเป็นพระโอรสนอกสมรสองค์เล็กสุดในพระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก กษัตริย์นีลส์ทรงมีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนให้พระเจ้าคนุตที่ 4 แห่งเดนมาร์ก พระเชษฐาให้ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ และพระองค์สนับสนุนพระเจ้ามักนุสที่ 1 แห่งสวีเดน พระโอรสของพระองค์ให้สังหารศัตรูของการสืบราชบัลลังก์คือ เจ้าชายคนุต ลาวาร์ด ที่มีศักดิ์เป็นพระนัดดาของพระองค์เอง นโยบายทางฆราวาสของพระองค์ได้รับการสนับสนุนจากเหล่าบาทหลวง กษัตริย์นีลส์ทรงถูกปลงพระชนม์ในสงครามกลางเมืองเดนมาร์ก และพระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งเดนมาร์กทรงสืบราชบัลลังก์ต่อ
เจ้าชายนีลส์ประสูติช่วงปีค.ศ. 1063 เสกสมรสในปีค.ศ. 1105 และสวรรคตในปีค.ศ. 1134 พระราชบิดาคือ พระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ส่วนพระราชมารดาของพระองค์เป็นพระสนมที่ไม่ปรากฏนาม พระเชษฐาต่างมารดาทั้งสี่พระองค์ของเจ้าชายนีลส์ได้สืบราชบัลลังก์ก่อนพระองค์ เจ้าชายนีลส์ปรากฏพระองค์ครั้งแรกในหน้าประวัติศาสตร์ในปีค.ศ. 1086 เมื่อพระองค์ทรงถูกส่งไปอยู่แถบแฟลนเดอส์ เพื่อสลับตัวกับพระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งเดนมาร์ก พระเชษฐาพระองค์หนึ่งที่ถูกเนรเทศ หลังจากนั้นเมื่อพระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก พระเชษฐาอีกพระองค์เสด็จสวรรคตในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1103 ในช่วงที่เสด็จจาริกแสวงบุญ เจ้าชายนีลส์ในขณะนั้นเป็นพระอนุชาองค์สุดท้ายที่ยังทรงพระชนม์ จึงได้ถูกเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์ในปีถัดมา แม้ว่าก่อนหน้านี้กษัตริยอีริคที่ 1 ทรงเลือกให้เจ้าชายฮารัลด์ เคสจา พระโอรสนอกสมรสของพระองค์ให้เป็นผู้สืบบัลลังก์ กษัตริย์นีลส์ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมาร์กาเรธา เฟร็ดคูลลาแห่งสวีเดน พระราชธิดาในพระเจ้าอิงเงอร์ที่ 1 แห่งสวีเดน และเป็นที่เชื่อกันว่าพระราชินีมาร์กาเรธา หรือ มาร์กาเร็ต ทรงใช้อิทธิพลทางการเมืองตลอดรัชกาลของพระราชสวามี
พระราโชบายและพระราชูปถัมภ์.
รัชสมัยส่วนใหญ่ของกษัตริย์นีลส์นั้นมีความสงบสุขภายใน โครนิคอนรอสกิลเดนส์ได้มีการบรรยายว่า กษัตริย์นีลส์ทรงเป็นกษัตริย์ที่อ่อนโยนและได้รับการเตรียมพร้อมมา แต่ไม่ใช่ผู้ปกครองที่มีความสามารถ พระองค์ดำเนินการปฏิรูป "เฮิร์ด" ซึ่งเป็นข้าราชบริพารส่วนพระองค์ โดยมีการแยกออกเป็นฝ่ายทหารและฝ่ายข้าราชการ ซึ่งมีหน้าที่ในการจัดเก็บภาษี พระองค์ทรงแต่งตั้งสมาชิกในพระบรมวงศานุวงศ์ให้เป็นยาร์ล รวมถึงพระชามาดา (ลูกเขย) ของพระองค์ด้วย คือ ยาร์ลอูเบ และพระนัดดาของพระองค์คือ เจ้าชายอีริคและเจ้าชายคนุต ลาวาร์ด ซึ่งทั้งสองเป็นพระโอรสนอกสมรสของกษัตริย์อีริคที่ 1 กษัตริย์นีลส์ทรงสนับสนุนพระเจ้าคนุตที่ 4 แห่งเดนมาร์ก พระเชษฐาทีาสวรรคตไปแล้วให้ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ โดยพระองค์ทรงมอบของกำนัลแก่บาทหลวงจากโอเดนเซ โดยพระองค์ทรงพยายามขยายพระราชอำนาจและอิทธิพลของสถาบันพระมหากษัตริย์ด้วยความช่วยเหลือของฝ่ายศาสนจักร แต่พระองค์ก็ไม่ได้รับการสนับสนุนเต็มที่จากขุนนางในเกาะเชลลันด์ พระองค์ยังทรงทำสงครามต่อต้านชาวเวนด์ด้วยการเป็นพันธมิตรกับโปแลนด์ ในปีค.ศ. 1125 พระโอรสของกษัตริย์นีลส์คือ เจ้าชายมักนุสแห่งเดนมาร์กได้สืบราชบัลลังก์สวีเดน เป็น พระเจ้ามักนุสที่ 1 แห่งสวีเดน
สมเด็จพระราชินีมาร์กาเรธา พระมเหสีสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1128 หรือ 1129 และพระโอรสของพระองค์ กษัตริย์มักนุสแห่งสวีเดนทรงถูกขับออกจากบัลลังก์ในปีค.ศ. 1130 หลังจากเดนมาร์กมีความสงบสุขภายในเป็นเวลา 26 ปี เกิดความขัดแย้งขึ้นระหว่างอดีตกษัตริย์มักนุสกับเจ้าชายคนุต ลาวาร์ด พระญาติ เจ้าชายคนุตนั้นทรงได้รับความนิยมในแถบดัชชีชเลสวิช ซึ่งพระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นยาร์ล และคาดว่าจะเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ของกษัตริย์นีลส์ ในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1131 อดีตกษัตริย์มักนุสทรงสังหารเจ้าชายคนุตใกล้ฮารัลด์สเต็ด ทางตอนเหนือของริงสเต็ด ในตอนแรก กษัตริย์นีลส์ทรงประณามพระราชโอรสอย่างหนัก แต่สุดท้ายพระองค์ก็สนับสนุนพระราชโอรสอยู่ดี และสงครามกลางเมืองเกิดขึ้นระหว่างกษัตริย์นีลส์กับผู้สนับสนุนเจ้าชายคนุต ที่นำโดย เจ้าชายอีริค พระอนุชาต่างมารดาของเจ้าชายคนุต กษัตริย์นีลส์ทรงมีฐานที่มั่นที่เข้มแข็งในคาบสมุทรจัตแลนด์ และทางศาสนจักรก็สนับสนุนพระองค์ กษัตริย์ชรายังทรงได้รับการสนับสนุนจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยทรงทำสัญญาตกลงที่จะมอบอัครสังฆมณฑลแห่งลุนด์ในสคาเนีย แก่เจ้าชายมุขนายกแห่งเบรเมิน จึงทำให้อาร์กบิชอปอัสเชอร์ ธอร์คิลส์สันแห่งลุนด์หันไปสนับสนุนอีริคแทน
ฝ่ายเจ้าชายอีริคพ่ายแพ้หลายครั้งในเดนมาร์กและย้ายไปทำการรบในสคาเนียในปีค.ศ. 1134 กษัตริยืนีลส์และกษัตริย์ร่วมมักนุสทรงเทียบท่าที่อ่าวฟอเตอวิคในสคาเนีย เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1134 พระองค์พยายามเจรจาให้อีริคทรงยอมรับความพ่ายแพ้ ในยุทธการฟอเตอวิค วันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1134 กษัตริย์นีลส์และกษัตริย์มักนุสทรงตกตะลึงเมื่อทรงถูกทหารเยอรมันจับกุมบนหลังม้า กษัตริย์ชราทรงหนีไปได้ แต่กษัตริย์หนุ่มถูกปลงพระชนม์ กษัตริย์นีลส์ทรงพยายามขอลี้ภัยในราชสำนักจักรพรรดิโลทาร์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แต่ยังไม่ทันที่พระองค์จะเดินทางผ่านเมืองชเลสวิช กษัตริย์ชราทรงเสี่ยงที่จะเสด็จเข้าเมืองเก่าของเจ้าชายคนุต ลาวาร์ด พระนัดดา ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1134 ทั้งๆ ที่ทรงได้รับการกราบทูลเตือน พระองค์ทรงตั้งข้อสังเกตว่า "เราควรที่จะต้องหวาดกลัวพวกคนฟอกหนังกับพวกช่างทำรองเท้าหรือ?" กษัตริย์ชราทรงได้รับการต้อนรับจากเหล่าบาทหลวง แต่พระองค์และราชองครักษ์ถูกสังหารเสียก่อนที่จะได้เสด็จถึงพระราชวัง เนื่องจากชาวเมืองหันมาต่อต้านพระองค์ กษัตริย์ชราถูกประชาชนรุมสังหารด้วยความโกรธแค้น เป็นเวลากว่า 60 ปีที่เหล่าพระโอรสของกษัตริย์สเวนที่ 2 ได้ปกครองเดนมาร์ก กษัตริย์นีลส์เป็นโอรสองค์สุดท้ายที่ได้ครองราชย์ และพระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ได้ครองราชย์สืบไป
กษัตริย์นีลส์อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมาร์กาเรธา เฟร็ดคูลลาแห่งสวีเดน พระราชธิดาในพระเจ้าอิงเงอที่ 1 แห่งสวีเดน หลังจากพระราชินีมาร์เกเรธาสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1128 หรือ 1129 พระองค์อภิเษกสมรสใหม่กับอูล์ฟฮิลด์ โฮกุนสด็อทเทอร์ ซึ่งเคยเป็นอดีตพระราชินีสวีเดน จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอิงเงอที่ 2 แห่งสวีเดน และต่อมาพระนางอภิเษกสมรสกับพระเจ้าสแวร์เกอร์ที่ 1 แห่งสวีเดน กษัตริย์นีลส์ทรงมีพระโอรสสองพระองค์ที่ประสูติแต่พระราชินีมาร์กาเรธา และทรงมีพระธิดานอกสมรสหนึ่งพระองค์
มูชาเอะ
มูชาเอะ  เป็นเทคนิคภาพพิมพ์ไม้อูกิโยะประเภทหนึ่งในศิลปะญี่ปุ่น พัฒนาขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และแสดงภาพของนักรบและซามูไรจากประวัติศาสตร์และเทพปกรณัมญี่ปุ่น
วัดสมุหประดิษฐาราม
วัดสมุหประดิษฐาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนดอกไม้ อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี