pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในศึกเพย์แบ็ค (16 มิถุนายน 2013) อัลเบร์โต เดล รีโอ ได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ โดย เดล รีโอได้เล่นงานศีรษะที่เพิ่งหายจากอาการบาดเจ็บของ ซิกก์เลอร์ ตลอดทั้งแมตซ์ และสามารถเอาชนะคว้าแชมป์คืนมาจาก ซิกก์เลอร์ ได้สำเร็จ ส่งผลให้ เดล รีโอ พลิกกลายเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้ง และ ซิกก์เลอร์ ก็พลิกกลายเป็นฝ่ายธรรมะเป็นครั้งแรก ในเวลาเดียวกัน
ในศึกสแมคดาวน์ (21 มิถุนายน 2013) เดล รีโอ ได้เอาชนะ คริส เจอริโค แบบ DQ หลังจากที่ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ขึ้นมาลอบทำร้าย เดล รีโอ หลังแมตช์ เจอริโคไม่พอใจซิกก์เลอร์ ที่มาทำให้แพ้ เลยจัดการใส่ท่า Codebreaker ก่อนจะเดินจากไป เดล รีโอพอเห็นซิกก์เลอร์นอนหมดสภาพไปแล้วก็เลยย้อนกลับมาซ้ำด้วยท่าถีบหน้า
ในศึกรอว์ (24 มิถุนายน 2013) เดล รีโอ ได้เจอกับ คริส เจอริโค อีกครั้ง เดล รีโอใช้ Cross ArmBreaker ใส่เจอริโค แต่เจอริโคใช้เชือกช่วยสปริงตัวกลับขึ้นมายืนแล้วเปลี่ยนเป็น Walls of Jericho แทน ริคาร์โด โรดรีเกซเห็นท่าไม่ดีเลยเอาถังน้ำมาฟาดเจอริโคจนแพ้ฟาล์วไป หลังแมตช์ซิกก์เลอร์ออกมาลอบทำร้าย เดล รีโออีกครั้ง แล้วก็ใช้ Zig-Zag ใส่เจอริโคเป็นการเอาคืนด้วย
ในศึกสแมคดาวน์ (28 มิถุนายน 2013) เดล รีโอกับริคาร์โดออกมาจัดงานฉลองแชมป์ แต่ซิกก์เลอร์ออกมาไล่อัดกระเจิงไปหมด แล้วก็ใช้กีตาร์ฟาดหัวริคาร์โด ซิกก์เลอร์เล่นดนตรีกับพวกนักดนตรี ก่อนปิดรายการไป
เรื่องราวแมทช์ชิงสัญญาในการชิงแชมป์ WWE.
ในศึกรอว์ (24 มิถุนายน 2013) สเตฟานี แม็กแมน ออกมาประกาศชื่อผู้ที่จะได้เข้าร่วมชิงสัญญาในการชิงแชมป์ WWE ประกอบไปด้วย ซีเอ็ม พังก์, เชมัส, คริสเตียน, เคน, แรนดี ออร์ตัน, แดเนียล ไบรอัน และ ร็อบ แวน แดม
ในศึกรอว์ (8 กรกฎาคม 2013) หลังจากเคนเอาชนะคริสเตียนไปได้ เบรย์ ไวแอ็ตต์ และครอบครัวไวแอ็ตต์ ออกมารุมทำร้ายเคน ทำให้ได้รับบาดเจ็บและถูกถอดชื่อออกจากแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์ เพื่อชิงสัญญาในการชิงแชมป์ WWE
เรื่องราวแมทช์ชิงสัญญาในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท.
ในศึกสแมคดาวน์ (28 มิถุนายน 2013) ทีโอดอร์ ลอง อยู่หลังเวทีกับ วินซ์ แม็กแมน ทั้งสองพูดคุยกันก่อนจะประกาศรายชื่อสตาร์ที่จะร่วมปล้ำชิงสัญญาในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทออกมา ซึ่งก็มีทั้งสิ้น 7 คน ได้แก่ แจ็ก สแวกเกอร์, เวด บาร์เร็ตต์, โคดี โรดส์, แดเมียน แซนดาว, ฟันดังโก, แอนโทนีโอ ซีซาโร และดีน แอมโบรส
ไพโรจน์ นิงสานนท์
นายแพทย์ไพโรจน์ นิงสานนท์ เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน (2 สมัย) และเป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภา
ไพโรจน์ นิงสานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2471 เป็นบุตรคนที่ 2 จากจำนวน 6 คน ของหลวงเจริญรถสิน (เจริญ นิงสานนท์) อดีตหัวหน้ากองคลังเงิน กรมรถไฟ กับนางตาบทิพย์ เจริญรถสิน (สกุลเดิม:แพทยานนท์) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีแพทยศาสตรบัณฑิต และสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ระดับปริญญาโทสาขาสาธารณสุขศาสตร์ จากประเทศสหรัฐอเมริกา และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาสาธารณสุข จากมหาวิทยาลัยมหิดล
วันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​ โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม​ฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม​
วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2564 นางรสนา โตสิตระกูล​ เป็นประธานในการสวดพิธีอภิธรรมศพ
วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​ โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม​ฯ ให้พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร​
ไพโรจน์ นิงสานนท์ เคยรับราชการประจำกระทรวงสาธารณสุข เคยดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงสาธารณสุข ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ซึ่งมีนายบุญชนะ อัตถากร เป็นประธาน ต่อจากนั้นเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน เมื่อปี พ.ศ. 2534 และปี พ.ศ. 2535
ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 นายไพโรจน์ ได้ร่วมกันลงนามทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาขอนายกรัฐมนตรีพระราชทาน เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยอ้างอิงความตามมาตรา 7 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540
ชัยปุระ
ชัยปุระ  เป็นเมืองหลวงของรัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย และยังเป็นเมืองที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่ 10 ของประเทศอินเดีย (3.1 ล้านคน) ก่อตั้งเมื่อ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1727 โดยมหาราชาสวาอี ชัยสิงห์ที่ 2 เจ้าครองนครอาเมร์ (Amer) ในปัจจุบันชัยปุระยังเป็นที่รู้จักกันดีในอินเดียว่า "นครสีชมพู"
เมืองแห่งนี้ขึ้นชื่อในด้านการเป็นเมืองอินเดียในยุคก่อนสมัยใหม่ ซึ่งมีขนาดความถนนค่อนข้างกว้างและผังเมืองอันเป็นระเบียบเรียบร้อยแบ่งเป็นช่องตารางจำนวน 6 เขต ซึ่งกั้นโดยถนนที่มีความกว้างกว่า 34 เมตร บริเวณใจกลางเมืองแบ่งผังเมืองเป็นตารางพร้อมถนนล้อมรอบสี่ด้าน โดยแบ่งเป็นห้าเขตล้อมทางด้านทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศตะวันตก (เขตพระราชวัง) และเขตที่หกตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก บริเวณเขตพระราชวังประกอบด้วย หมู่วังหะวามหัล, สวนสาธารณะ และทะเลสาบขนาดเล็ก, ป้อมนหครห์) ซึ่งเป็นที่พระราชวังที่ประทับของมหาราชาสไว ชัย สิงห์ที่ 2 ตั้งอยู่บนเชิงเขาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเขตเมืองเก่า และยังมีหอดูดาวชันตรมันตระ ซึ่งได้รับการคัดเลือกเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก
ชัยปุระตั้งอยู่บนสามเหลี่ยมทองคำของการท่องเที่ยวของอินเดียร่วมกับ เดลี และอัครา ชัยปุระเป็นเมืองที่มีการท่องเที่ยวมากที่สุดแห่งหนึ่งของรัฐราชสถานในปัจจุบัน
ชัยปุระยุคใหม่นั้นก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1727 โดยวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของมหาราชาสวาอี ชัย สิงห์ที่ 2 แห่งอาเมร์ ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากราชปุตราชวงศ์กัฉฉวหา (Kachchwaha) ซึ่งปกครองระหว่างปี ค.ศ. 1699–1744 ซึ่งปกครองที่เมืองหลวงชื่อว่า "อาเมร์" (Amber) ตั้งอยู่ห่างจากชัยปุระเป็นระยะทางประมาณ 11 กิโลเมตร โดยเหตุผลในการย้ายเมืองหลวงนั้นเนื่องจากจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้น ซึ่งตามมาด้วยการขาดแคลนแหล่งน้ำที่รุนแรงมากขึ้น พระองค์ได้ทรงศึกษาตำราสถาปัตยกรรมมากมาย พร้อมทั้งที่ปรึกษาต่าง ๆ ก่อนจะทำผังเมืองของชัยปุระ ในที่สุด ด้วยความช่วยเหลือของสถาปนิกคนสำคัญคือ วิทยาธร ภัฏฏาจารย์ จากเบงกอล ซึ่งต่อมาได้เป็นหัวหน้าสถาปนิกของมหาราชา ซึ่งช่วยวางแผนและออกแบบอาคารต่าง ๆ รวมถึงพระราชวังหลวงใจกลางเมือง พร้อมทั้งกำแพงเมืองอย่างหนาแน่นที่เกิดขึ้นภายหลังสงครามกับจักรวรรดิมราฐา นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นผู้ที่รักทางด้านดาราศาสตร์ คณิตศาสตร์ และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ทำให้ชัยปุระนั้นเกิดขึ้นได้อย่างสำเร็จด้วยองค์ประกอบสถาปัตยกรรมตามหลักของ[[วาสตุศาสตร์] และหลักจากตำราอื่น ๆ
การสร้างเมืองเริ่มขึ้นอย่างจริงจังในปี ค.ศ. 1727 ใช้เวลาการสร้างกว่า 4 ปีในการสร้างพระราชวัง ถนน และจัตุรัสต่าง ๆ โดยการสร้างเมืองนี้นั้นอิงจากหลักในตำรา[[Shilpa Shastra|ศิลปศาสตร์]]ซึ่งเป็นศาตร์แห่งสถาปัตยกรรมของอินเดีย โดยแบ่งผังเมืองออกเป็น 9 ส่วนเท่า ๆ กันอย่างตารางหมากรุก โดยสองส่วนเป็นที่ตั้งของพระราชวังต่าง ๆ และสถานที่ราชการต่าง ๆ ส่วนที่เหลืออีก 7 ส่วนนั้นสำหรับประชาชนทั่วไป รอบเมืองถูกล้อมด้วยปราการอย่างแน่นหนาโดยเข้าออกผ่านทางประตูเมืองทั้ง 7 แห่งโดยรอบ
ในปี ค.ศ. 1876 ในรัชสมัยของมหาราชาสวาอี ราม สิงห์ (Sawai Ram Singh) ได้มีพระบัญชาให้ทาสีอาคารบ้านเรือนต่าง ๆ ในเมืองเป็นสีชมพูเพื่อเป็นการต้อนรับ[[สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร|เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์]]ในคราที่เสด็จเยือนชัยปุระอย่างเป็นทางการ ซึ่งสีชมพูนั้นก็ยังคงไว้จนถึงปัจจุบันและได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์อันโดดเด่นของชัยปุระจนทุกวันนี้ ต่อมาในช่วง[[คริสต์ศตวรรษที่ 19]] ชัยปุระได้ขยายตัวอย่างรวดเร็ว โดยในปี ค.ศ. 1900 ประชากรทั้งหมดมีประมาณ 160,000,000,000 คน ได้มีการปูพื้นถนนด้วยปูน และยังมีโรงพยาบาลหลายแห่ง [[อุตสาหกรรม]]หลักได้แก่ [[โลหะ]] และ[[หินอ่อน]]
ชัยปุระ ตั้งอยู่ในเขต[[ภูมิอากาศร้อนกึ่งแห้งแล้ง]] (Hot semi-arid climate) มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย ต่อปี โดยส่วนใหญ่ฝนตกในฤดูมรสุมในระหว่างเดือน[[มิถุนายน]]ถึง[[กันยายน]] [[อุณหภูมิ]]เฉลี่ยนั้นค่อนข้างสูงตลอดทั้งปี ฤดูร้อนอยู่ระหว่างเดือนเมษายนจนถึงต้นเดือนกรกฎาคมซึ่งมักจะมีอุณหภูมิเฉลี่ย ในฤดูมรสุม มักจะมีผนตกหนักและฟ้าคะนองกระจาย แต่มักจะไม่พบ[[อุทกภัย]]เกิดขึ้น ใน[[ฤดูหนาว]]ระหว่างเดือน[[พฤศจิกายน]]ถึง[[กุมภาพันธ์]]นั้นมีอากาศเย็นสบาย อุณหภูมิเฉลี่ยตั้งแต่ - และมีอัตราความชื้นต่ำหรือแทบไม่มีเลย อย่างไรก็ตามยังพบคลื่นความเย็นเป็นครั้งคราวที่อาจลดอุณหภูมิลงเกือบถึงศูนย์องศาได้
จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2011 ชัยปุระมีประชากรทั้งหมดรวม 3,073,350 คน อาศัยในเขตเมือง 3,646,590 คน ซึ่งถือเป็นอันดับที่ 10 ของ[[ประเทศอินเดีย]] ประชากรนับถือ[[ศาสนาฮินดู]] ร้อยละ 77, [[มุสลิม]] ร้อยละ 17, [[เชน]] ร้อยละ 4, [[คริสต์]] ร้อยละ 0.5, และ[[ซิกข์]] ร้อยละ 0.5
ประชากรร้อยละ 47.49 อาศัยในบริเวณนอกเมือง และร้อยละ 52.51 อยู่ในเขตเมือง อัตราการรู้หนังสือเฉลี่ยของอำเภอชัยปุระคือร้อยละ 76.44 แบ่งเป็นชายร้อยละ 87.27 และหญิงร้อยละ 64.63 ส่วนการแบ่งตามเพศนั้นชัยปุระมีจำนวนประชากรเพศหญิง 898 คน ต่อประชากรชาย 1,000 คน
ภาษาหลักที่ใช้สื่อสารในชัยปุระได้แก่ ภาษาฮินดีและภาษาราชสถาน นอกจากนี้ยังมีการใช้ภาษาอังกฤษและภาษาปัญจาบอีกด้วย และจากรายงานในปี ค.ศ. 2009 สำนักงานอาชญากรรมแห่งชาติ (NCRB-National Crime Records Bureau) ระบุว่า ชัยปุระเป็นเมืองที่อัตราการเกิดอาชญากรรมมากเป็นอันดับที่ 3 ของเมืองในประเทศอินเดียที่มีขนาดประชากรเกินกว่า 1 ล้านคน
ทางหลวงหมายเลข 8 เชื่อมระหว่าง[[เดลี]] กับ[[มุมไบ]], ทางหลวงหมายเลข 12 เชื่อมระหว่างเมืองโกตา อำเภอบาราน และทางหลวงหมายเลข 11 ซึ่งเชื่อมระหว่าง[[พิกาเนร์]] กับ[[อัครา]] โดยผ่านที่ชัยปุระ โดยมีความยาวรวมทั้งสิ้น 366 กิโลเมตร
บริษัท Rajasthan State Road Transport Corporation (RSRTC) เป็นผู้ดูแลการเดินรถประจำทางระหว่างเมืองระหว่าง[[รัฐราชสถาน]] กับ[[นิวเดลี]], [[รัฐอุตตรประเทศ]], [[รัฐมัธยประเทศ]], [[รัฐหรยาณา]] และ[[รัฐคุชราต]]
รถประจำทางภายในเมือง (City bus) นั้นให้บริการโดย Jaipur City Transport Services Limited (JCTSL) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของบริษัท Rajasthan State Road Transport Corporation (RSRTC) ซึ่งเป็นหนึ่งของบริษัทที่จัดตั้งขึ้นในกรอบความร่วมมือ "Jawaharlal Nehru National Urban Renewal Mission" หรือ (JnNURM) โดยให้บริการรถประจำทางมากกว่า 300 คัน โดยมีสถานีหลักจำนวน 3 แห่ง ได้แก่ สถานีไวศาลีนคร (Vaishali Nagar), สถานีวิทยาธรนคร (Vidyadhar Nagar) และสถานีสังฆเนร์ (Sanganer)
รถประจำทางด่วนพิเศษ (BRTS).
โครงการ BRTS หรือ Bus Rapid Transit Service ได้รับการอนุมัติจากรัฐบาลในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006 โดยให้ Jaipur City Transport Services Limited (JCTSL) เป็นผู้รับสัมปทานการบริหารการเดินรถ
[[ท่าอากาศยานนานาชาติชัยปุระ]] ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ 10 กิโลเมตร ซึ่งให้บริการทั้งสายการบินภายในประเทศ และนานาชาติ โดยแบ่งเป็นเทอร์มินัล 1 ใช้สำหรับสายการบินระหว่างประเทศ และในประเทศ ในขณะที่เทอร์มินัล 2 นั้นใช้สำหรับสายการบินภายในประเทศเท่านั้น ในปัจจุบันอาคารเทอร์มินัล 1 นั้นปิดให้บริการเนื่องจากอยู่ในระหว่างโครงการปรับปรุง โดยใช้เทอร์มินัล 2 แทนอย่างเต็มรูปแบบ ในปี ค.ศ. 2009-2010 สนามบินนานาชาติชัยปุระต้อนรับ[[นักท่องเที่ยว]]แบ่งเป็นต่างประเทศจำนวน 255,704 คน และทั้งหมด 1,267,876 คน ใน[[ฤดูหนาว]]สนามบินแห่งนี้มักเป็นสนามบินสำรองที่ใช้รับเครื่องบินจาก[[สนามบินนานาชาติอินทิรา คานธี]] เนื่องจากมักจะมีหมอกลงค่อนข้างหนาเป็นประจำใน[[เดลี]]
ชัยปุระนั้นสามารถเดินทางได้โดยมี[[รถไฟ]]หลายสายที่เชื่อมต่อกับกรุง[[เดลี]] และอีกหลาย ๆ เมืองใน[[รัฐราชสถาน]] และมีโครงข่ายรถไฟใต้ดิน[[Jaipur Metro|ชัยปุระเมโตร]] ถือเป็นแห่งที่ 4 ของประเทศอินเดีย ภายหลัง[[โกลกาตา]] [[เดลี]] และ[[บังกาลอร์]] ประกอบด้วยทางรถไฟใต้ดินทั้งหมด 2 สาย มีความยาวรวมทั้งสิ้น 32.5 กิโลเมตร จำนวน 29 สถานี
ชัยปุระเป็นหนึ่งในเมืองที่มีการท่องเที่ยวมากที่สุดแห่งหนึ่งใน[[ประเทศอินเดีย]] ในปี ค.ศ. 2008 ได้มีการสำรวจโดย Conde Nast Traveller ซึ่งชัยปุระได้ติดอันดับที่เจ็ดของเมืองที่น่าท่องเที่ยวที่สุดใน[[เอเชีย]]
นอกจากนี้ ชัยปุระ ยังเป็นที่ตั้งของห้องสูทอันหรูหราในโรงแรมที่แพงติดอันดับที่ 2 จากทั้งหมด 15 อันดับของโลก ("World's 15 most expensive hotel suites") ซึ่งเป็นห้อง Presidential Suite ของโรงแรมรัช พาเลซ (Raj Palace Hotel) ด้วยราคากว่า ต่อคืน ซึ่งจัดอันดับโดย CNN Go ในปี ค.ศ. 2012
สถานที่ท่องเที่ยวในชัยปุระ เช่น [[Albert Hall Museum|พิพิธภัณฑ์อัลเบิร์ตฮอลล์]], [[Hawa Mahal|หะวามหัล]], [[Jal Mahal|ชลมหัล]], [[City Palace, Jaipur|ซิตีพาเลส]], [[Amer Fort|ป้อมอาเมร์]], [[Jantar Mantar|ชันตรมันตระ]], [[Nahargarh Fort|ป้อมนหารครห์]], [[Jaigarh Fort|ป้อมชัยครห์]], [[Birla Mandir, Jaipur|พิรลามนเทียร]], [[Galtaji|คตัลจี]], [[Govind Dev Ji Temple|โควินทเทวจีมนเทียร]], [[Garh Ganesh Temple|ครหคเณศมนเทียร]], [[Moti Dungri|โมตีทุงครีคเณศมนเทียร]], [[Sanghiji|สังหิจีมาตามนเทียร]] และ [[Jaipur Zoo|สวนสัตว์ชัยปุระ]] ในบรรดาสถานที่ท่องเที่ยวของชัยปุระ [[Jantar Mantar (Jaipur)|ชันตรมันตระ]] และ [[Amer Fort|ป้อมอาเมร์]] ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นส่วนหนึ่งของ[[แหล่งมรดกโลก]]โดย[[ยูเนสโก]] นอกจากนี้ในชัยปุระยังมีสวนสาธารณะสำคัญคือ[[Sisodiya Rani Bagh|สิโสทิยราณีบาฆ]] และ [[Kanak Vrindavan|กนกวรินทาวัน]] และมีโรงภาพยนตร์ชื่อดังคือ[[Raj Mandir Cinema, Jaipur|ราชมนเทียร]]
เมืองที่เป็น[[เมืองพี่น้องและเมืองแฝด|เมืองพี่น้อง]] ของชัยปุระ ได้แก่:
[[หมวดหมู่:ชัยปุระ| ]]
[[หมวดหมู่:เมืองในรัฐราชสถาน]]
[[หมวดหมู่:เมืองหลวงของรัฐและดินแดนสหภาพในประเทศอินเดีย]]
จัยปูร์
ตำบลกองทูล
ตำบลกองทูล เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์ ตั้งอยู่ทางตอนกลางของอำเภอ แบ่งเป็นหมู่บ้านทั้งหมด 8 หมู่บ้าน ตำบลกองทูลมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนตำบลกองทูล มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลกองทูลทั้งหมด มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 4,323 คน มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลอื่น วนตามเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือ ได้แก่ ตำบลนาเฉลียง ตำบลท่าแดง ตำบลเพชรละคร ตำบลบ้านโภชน์ ตำบลบัววัฒนา และตำบลหนองไผ่
ตำบลกองทูล แบ่งเขตการปกครองเป็นหมู่บ้านทั้งหมด 8 หมู่บ้าน ดังนี้
ปิตุฆาต
ปิตุฆาต  หมายถึง การฆ่าบิดาของตัวเอง คำว่า "ปิตุฆาต" มาจากการรวมกันของ 2 คำคือ ปิตุ (พ่อ) และ ฆาต (ฆ่า) สำหรับคำในภาษาอังกฤษ patricide มาจากการรวมกันของคำในภาษาละติน pater (พ่อ) และคำปัจจัย -cida (ฆ่า)
ในทางกฎหมาย การทำปิตุฆาตมีโทษถึงประหารชีวิตตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 และเป็น 1 ใน อนันตริยกรรม (กรรมที่หนักที่สุด) 5 อย่างของพระพุทธศาสนา
มาตุฆาต
มาตุฆาต  หมายถึง การฆ่ามารดาของตัวเอง คำว่า "มาตุฆาต" มาจากการรวมกันของ 2 คำคือ มาตุ (แม่) และ ฆาต (ฆ่า) สำหรับคำในภาษาอังกฤษ matricide มาจากการรวมกันของคำในภาษาละติน mater (แม่) และคำปัจจัย -cida (ฆ่า)
ในทางกฎหมาย การทำมาตุฆาตมีโทษถึงประหารชีวิตตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 และเป็น 1 ใน อนันตริยกรรม (กรรมที่หนักที่สุด) 5 อย่างของพระพุทธศาสนา เป็นอย่างมาก
วัวหวูกว่าง
Vu Quang ox
สหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ
สหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ (United Kingdom of Portugal, Brazil and the Algarves) เป็นราชาธิปไตยแบบพหุทวีป (pluricontinental) ได้สถาปนาขึ้นโดยการยกระดับอาณานิคมของโปรตุเกสคือ รัฐบราซิล ให้เป็นราชอาณาจักรและโดยสหภาพร่วมกันของราชอาณาจักรบราซิลและราชอาณาจักรโปรตุเกสและราชอาณาจักรแอลการ์ฟเป็นการสถาปนารัฐเดี่ยวที่รวมสามราชอาณาจักรเข้าด้วยกัน
สหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟได้มีการสถาปนาขึ้นในปีพ.ศ. 2358 จากการย้ายราชสำนักโปรตุเกสไปที่บราซิลและยังคงมีอยู่ประมาณหนึ่งปีหลังจากการเสด็จกลับของราชสำนักไปยังยุโรป ได้ถูกยุบโดยพฤตินัยในปีพ.ศ. 2365 เมื่อบราซิลประกาศอิสรภาพ การยุบสหราชอาณาจักรได้รับการยอมรับจากโปรตุเกสและโดยนิตินัยอย่างเป็นทางการในปีพ.ศ. 2368 เมื่อโปรตุเกสยอมรับเอกราชของจักรวรรดิบราซิล
ในช่วงระยะเวลาการดำรงอยู่ของสหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟนั้นไม่สอดคล้องกับทั้งหมดของจักรวรรดิโปรตุเกส สหราชอาณาจักรค่อนข้างเป็นมหานครข้ามมหาสมุทรที่ซึ่งควบคุมจักรวรรดิอาณานิคมของโปรตุเกส ด้วยการครอบครองโพ้นทะเลในแอฟริกาและเอเชีย
พศิน เรืองวุฒิ ชื่อเล่น เอ เกิด 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 เป็นนักแสดงชาวไทย
พศิน เรืองวุฒิ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนโยธินบูรณะ, มัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนวัดน้อยนพคุณ และสำเร็จการศึกษาอุดมศึกษาปริญญาตรี คณะศิลปศาสตร์ สาขาออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยรังสิต
พศิน เข้าสู่วงการบันเทิง จากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง "สองเรา" ขณะมีอายุ 5 ขวบ และมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง "รักนอกตำรา" จนอายุได้ 12 ปีจึงพักงานในวงการบันเทิงเพื่อนร่ำเรียนต่อ ครั้นสำเร็จการศึกษาแล้วจึงมารับงานเป็นตัวประกอบละครและโฆษณามาแต่นั้น โดยในละครนั้นเขามักรับบทเป็นตัวร้ายบ่อย ๆ&lt;/ref&gt;
ส่วนตัวเขาสมรสกับจิราพร เรืองวุฒิ (ชื่อเล่น: แตงกวา) และมีบุตรชายหนึ่งคนชื่อ เจ้าพระยา เรืองวุฒิ (ชื่อเล่น: เลโก้)
เอกราชของบราซิล เป็นกลุ่มของเหตุการณ์ทางการเมืองที่เกิดขึ้นในช่วงปีพ.ศ. 2364 ถึง พ.ศ. 2367 ส่วนใหญ่เป็นข้อพิพาทที่เกี่ยวข้องกันระหว่างบราซิลและโปรตุเกสเกี่ยวกับการเรียกร้องอิสรภาพโดยจักรวรรดิบราซิล จะมีการเฉลิมฉลองถึงเหตุการณ์นี้ในวันที่ 7 กันยายน
ปภาวดี โพธิ์งาม มีชื่อเล่นว่า น้อย หรือชื่อที่ใช้ในนามนักแสดงตลกคือ "น้อย โพธิ์งาม" เป็นนักแสดงและนักแสดงตลกหญิงชาวไทย
ปภาวดี โพธิ์งาม มีชื่อเล่นว่า น้อย หรือชื่อที่ใช้ในนามนักแสดงตลกคือ "น้อย โพธิ์งาม" เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ที่อำเภอรือเสาะ จังหวัดนราธิวาส มีเชื้อสายลาวพวน (ไทพวน) เป็นน้องสาวของ เทพ โพธิ์งาม และมีลูกสาว 1 คน ชื่อว่า รฐา โพธิ์งาม หรือ ญาญ่าญิ๋ง นักแสดงสาวชื่อดัง น้อยโด่งดังจากการเป็นนักแสดงตลก และเคยมีผลงานละครสร้างชื่อคือเรื่อง "หมอลำซัมเมอร์"
ผลงานเพลง เคยออกอัลบั้ม 2 ชุด ในปี 2531 - 2534 อัลบั้มชุดแรกชื่อว่า กระดังงาลนไฟ ต่อด้วยอัลบั้ม ซ่าส์...นิดๆ
ร้องเพลงประกอบละครเรื่อง "หมอลำซัมเมอร์" พ.ศ. 2546
วิวัฒน์ มิลินทจินดา
วิวัฒน์ มิลินทจินดา (พ.ศ. 2466 – พ.ศ. 2546) เป็นนักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทยผู้เข้าแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย โดยเป็นหนึ่งในชุดประวัติศาสตร์ของทีมชาติไทย ที่เข้าแข่งกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกได้เป็นครั้งแรก ที่ซึ่งเขารับตำแหน่งเป็นหัวหน้าทีม และวิวัฒน์เป็นบิดาของ วรายุฑ มิลินทจินดา ที่เกิดกับนางดารา มิลินทจินดา ซึ่งเป็นภรรยาของวิวัฒน์เอง
ทั้งนี้ วิวัฒน์ ยังเคยเข้าแข่งฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ในฐานะตัวแทนจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อนุสรณ์รำลึก.
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 วรายุฑ มิลินทจินดา ผู้เป็นบุตรชายคนโตของวิวัฒน์ ได้มอบสิ่งของจากบิดาให้แก่สมาคมประวัติศาสตร์ฟุตบอลแห่งประเทศไทย อันประกอบด้วย บัตรประจำตัวนักฟุตบอลโอลิมปิก ค.ศ. 1956, ตราติดเสื้อเบลเซอร์นักฟุตบอลทีมชาติไทยชุดเมลเบิร์น พ.ศ. 2499 และบันทึกความทรงจำ "ครั้งหนึ่งข้าพเจ้าไปเตะลูกหนังที่โอลิมปิก" จำนวน 4 แผ่น สำหรับการจัดแสดง ณ พิพิธภัณฑ์คณะฟุตบอลแห่งสยาม พระตำหนักทับแก้ว พระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม โดยได้รับการยกย่องเป็นสิ่งของที่ทรงคุณค่าต่อวงการฟุตบอลในประเทศไทย
เจ้าจอมมารดาพระองค์เจ้าสำลีวรรณ ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์
มันนี่อินเดอะแบงค์ (2013)
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี มันนี่อินเดอะแบงค์
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี มันนีอินเดอะแบงก์
มันนี่อินเดอะแบงค์ (2012)
โรงเรียนเทศบาล ๑ (เอ็งเสียงสามัคคี)
โรงเรียนเทศบาล ๑ เอ็งเสียงสามัคคี ถือกำเนิดจากท่านหลี เอ็งเสียง แซ่หลี ได้บริจาคที่ดินจำนวน 21 ไร่ 70 ตารางวา เพื่อจัดตั้งเป็นโรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตรมณฑลนครศรีธรรมราช เมื่อ พุทธศักราช 2472 ซึ่งต่อมาได้ล้มเลิกไป
ในปีพุทธศักราช 2483 อาจารย์ประเสริฐ กาญจนดุลย์ นายอำเภอหาดใหญ่ และนายนวล บุญสนอง ศึกษาธิการ อำเภอหาดใหญ่ ได้จัดตั้งโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนประชาบาลตำบลคอหงส์ 3 เปิดสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4
ต่อมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2483 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนโคกเสม็ดชุน และโรงเรียนนิพัทธิ์สงเคราะห์ ตามลำดับ ทุกครั้งที่เปลี่ยนชื่อจะต้องมีคำว่า "เอ็งเสียงสามัคคี" ต่อท้ายเสมอ เนื่องจากท่านหลี เอ็งเสียง แซ่หลี ไม่มีบุตรชายสืบสกุล ท่านได้กล่าวกับคณะครูว่า “โรงเรียนเปรียบเสมือนบุตรชายที่สืบสกุล” ดังนั้นในวันที่ 19 กันยายนของทุกปี โรงเรียนได้กำหนดให้เป็นวันกตัญญู เพื่อทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ท่านเจ้าของที่ดินถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2541
เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ 2506 โรงเรียนได้โอนการดำเนินการตามมติคณะรัฐมนตรีที่ให้โอนโรงเรียนประชาบาลในเขตเทศบาลทั่วประเทศ ไปสังกัดสังกัดสำนักการศึกษา เทศบาลนครหาดใหญ่ ดังนั้นจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนเทศบาล 1 (เอ็งเสียงสามัคคี)" สังกัดสำนักการศึกษาเทศบาลนครหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ต่อมาปีการศึกษา 2547 โรงเรียนได้ขยายโอกาสทางการศึกษา ในช่วงชั้นที่ 3 คือ มัธยมศึกษาปีที่ 1- 3 ในสมัยนายไพร พัฒโน เป็นนายกเทศมนตรีนครหาดใหญ่
ปีการศึกษา 2550 โรงเรียนได้ขยายโอกาสทางการศึกษา ในระดับช่วงชั้นที่ 4 คือ มัธยมศึกษาปีที่ 4-6 และ ปวช. สาขาคอมพิวเตอร์
วงศ์บานเย็น
วงศ์บานเย็น หรือชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Nyctaginaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่มีสมาชิก 33 สกุลและ 290 สปีชีส์ กระจายพันธุ์ในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ผลมีลักษณะพิเศษเรียก "anthocarp" หลายสกุลมีละอองเรณูขนาดใหญ่มาก (&gt;100 µm) อยู่ในอันดับ Caryophyllales
สามเกลอข้อโปน
สามเกลอข้อโปน เป็นไม้เถาขนาดใหญ่ในวงศ์องุ่น เลื้อยได้ไกล เถากลมหรือแบน แตกกิ่งน้อย มีตุ่มนูนตามเถา ใช้เป็นช่องหายใจ ใบหนา ผิวใบเรียบเป็นมันทั้งสองด้าน ขอบใบจักเว้าตื้น ออกดอกช่วงตุลาคม - พฤศจิกายน กระจายพันธุ์ตามป่าดิบเขาในภาคเหนือตอนบนของไทย พบครั้งแรกที่ดอยดินแดง จังหวัดลำพูน โดยหมอคาร์
โรงเรียนเทศบาล ๔ วัดคลองเรียน
โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน) ตั้งอยู่บริเวณวัดคลองเรียน เลขที่ 293/1 ถนนศรีภูวนารถ ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีพื้นที่ประมาณ 5 ไร่ 2 งาน
1 มีนาคม พ.ศ. 2450 หลวงพ่อปาน เจ้าอาวาสวัดคลองเรียน ได้เปิดรับนักเรียนเข้ามาเรียน โดยมีพระภิกษุเป็นผู้สอน
31 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 เปิดทำการสอนเป็นทางการชื่อว่า "โรงเรียนประจำตำบลหาดใหญ่ 2" โดยโอนนักเรียนจากโรงเรียนประจำตำบลที่ 1 มาเรียน มีนายชื่น พูลสุวรรณ์ เป็นครูใหญ่คนแรก
พ.ศ. 2482 เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนประชาบาลตำบลคอหงส์ (วัดคลองเรียน)
พ.ศ. เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนวัดคลองเรียน
1 พฤษภาคม พ.ศ. ได้โอนสังกัดจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดมาสังกัดเทศบาลเมืองหาดใหญ่ เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนเทศบาล ๔ (วัดคลองเรียน)"
Sonneratiaceae
วงศ์ผกากรอง
วงศ์ผกากรอง หรือ Verbenaceae (  ) เป็นวงศ์ของพืชมีดอก มีทั้งไม้ยืนต้น ไม้พุ่มและไม้ล้มลุก มีดอกช่อ ดอกย่อยขนาดเล็ก มีกลิ่น
การศึกษาไฟโลจีนีติกในปัจจุบัน ได้ย้ายสกุลจำนวนมากที่เคยจัดให้อยู่ในวงศืผกากรอง ไปอยู่ในวงศ์ Lamiaceae ทำให้ในระบบใหม่ วงศ์นี้มี 35 สกุลและ 1,200 สปีชีส์ สกุลของไม้ป่าชายเลน "Avicennia" บางครั้งรวมอยู่ในวงศ์นี้ หรือแยกเป็นวงศ์ใหม่ Avicenniaceae มากกว่าที่จะจัดให้อยู่ในวงศ์ Acanthaceae
สกุลในระบบใหม่ได้แก่:
Clerodendrum thomsoniae
อำนวย ปะติเส
อำนวย ปะติเส เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย และเป็นอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (หม่อมราชวงศ์ปรีดียาธร เทวกุล) ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม 2 สมัย
อำนวย ปะติเส เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 เป็นบุตรของนายทองแดง และนางห้วย ปะติเส ชาวอำเภอวาปีปทุม จังหวัดมหาสารคาม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เศรษฐศาสตร์บัณฑิต(เกียรตินิยมดี) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท เศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมรสกับ นางสมใจ ปะติเส มีบุตร 3 คน ชื่อ นาย อดิษฐ์ ปะติเส นางสาว อทิชา ปะติเส นางสาว อนุชนา ปะติเส
อำนวย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2535 และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย ในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2537 แทนนายไตรรงค์ สุวรรณคีรี ที่ขอลาออกจากตำแหน่งดังกล่าว
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 44 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
อำนวย ปะติเส มีความเชี่ยวชาญด้านอ้อยและน้ำตาลทราย นอกจากนั้นเขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารองค์การสวนยาง กรรมการ ธ.ก.ส. และองค์กรอื่นอีกหลายองค์กร รวมถึงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการศูนย์บริหารโครงการรักษาเสถียรภาพราคายาง และกรรมการในคณะกรรมการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย
อำนวย ปะติเส เคยได้รับแต่งตั้งเป็นประธานที่ปรึกษาของนายธีระชัย แสนแก้ว รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช และเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (นายยุทธพงศ์ จรัสเสถียร) ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (หม่อมราชวงศ์ปรีดิยาธร เทวกุล) ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา แต่งตั้งเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2557 ต่อมาได้ลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ของปีเดียวกัน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลดังกล่าว กระทั่งพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558
อำนวย ปะติเส เคยเป็นอาจารย์ประจำภาคเศรษฐศาสตร์วิทยาลัยการค้า หอการค้าไทย และเป็นอาจารย์พิเศษสาขาเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และในปี พ.ศ. 2552 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตั้งแต่วันที่ 7 กันยายน 2552
ความเคลื่อนไหวสู่การเปลี่ยนแปลงการปกครองสยาม
เอ็มบีเค เซ็นเตอร์
คริสติน มารี นีเวล
คริสติน มารี นีเวล หรือ คริสติน โนเวลล์ ชื่อเล่น คริสติน เป็นศิลปินชาวไทยเชื้อสายอเมริกัน มีผลงานในประเทศไทย ภายใต้สังกัดเบเกอรี่มิวสิค และ โดโจ ซิตี้ เป็นที่รู้จักอย่างมากกับการร่วมร้องแร็พกับโจอี้ บอย และในปี 2540 ก็ได้เป็นศิลปินค่ายเบเกอรี่มิวสิค ออกอัลบั้มหนึ่งชุดคือ Again เป็นที่รู้จักกับเพลง "ดาว" ก่อนที่จะเข้ามาอยู่ในค่ายโดโจ ซิตี้ สังกัดย่อยของเบเกอรี่ฯ
คริสติน มารี นีเวล  ชื่อเล่น "คริสติน" เกิดที่ กรุงวอชิงตันดีซี ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 เข้าสู่วงการจากการถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่นในขณะนั้น ก่อนจะได้เข้ามาเป็นศิลปินฝึกหัดภายใต้สังกัด เบเกอรี่ มิวสิค ผลงานแรกคือการร่วมร้องแร๊ฟและเป็นแดนซ์เซอร์ให้กับ โจอี้ บอย ในอัลบั้ม Joey Man (พ.ศ. 2539), อัลบั้ม Fun Fun Fun (พ.ศ. 2540) เป็นต้น
คริสตินมีผลงานเพลงอัลบั้มชุดแรกที่ชื่อว่า "Again Kristin" เมื่อปี พ.ศ. 2540 โดยเปิดตัวด้วยเพลงที่บ่งบอกถึงตัวตนของเธอ "Help! ค-ร-อิ-ส-ต-อิ-น" เพลงจังหวะเต้นรำ เนื้อหาสนุกสนาน บ่งบอกถึงลักษณ์อุปนิสัยของเธอเป็นอย่างดี ต่อด้วยเพลง "ดาว (Dao)" ซึ่งเป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอในเวลานั้นเป็นอย่างมาก
อัลบั้มชุดที่ 2 "Kristin Kinetic" ปี 2542 เปิดตัวด้วยเพลง "คำอธิบาย (Explanation)" และเพลง "ยอมหรือเปล่า (Will ya)" ในอัลบั้มชุดที่ 2 นี้เธออได้เข้ามอยู่ในสังกัดย่อยของ เบเกอรี่ มิวสิค ได้กลายมาเป็นศิลปินเบอร์ 4 ของ โดโจ ซิตี้ เพลงจังหวะเต้นรำสนุกๆบวกกับท่าเต้นที่แข็งแร็ง ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอจะมาเติมเต็มให้กับค่าย
ปัจจุบัน ลาวงการถาวรโดยใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และได้แต่งงานแล้ว มีบุตรชาย 2 คน
อัลบั้ม Again สังกัด เบเกอรี่ มิวสิค ปี 2540.
อัลบั้ม Kinetic Kristin สังกัด โดโจ ซิตี้ ปี 2542.
อัลบั้มที่มีส่วนร่วม.
อัลบั้ม Joey Man (พ.ศ. 2539).
ศิลปิน โจอี้ บอย (คริสตินมีส่วนร่วมร้องแร็พ)
Fun Fun Fun (พ.ศ. 2540).
อั่งเปา Remix Single (พ.ศ. 2540).
5.DON"MAKE ME CRY/ ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม &lt;br&gt;
9.อยากได้ / ศิลปิน ออย ช็อคกิ้งพิ้งค์ &lt;br&gt;
อัลบั้ม Made In Dojo City 1.
"Made In Dojo City 1" คืออีกหนึ่งอัลบั้มรวมเพลงจากสาว ๆ ค่ายโดโจ ซิตี้
อัลบั้ม Made in Dojo City 2 (Acoustic).
ทีมวีเวอร์