pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เซลล์ต้นมีเซนไคมอล  เป็นเซลล์ต้นกำเนิดที่พบในสตรอมา บ้างก็เรียก เซลล์ไขกระดูกสตอมา (marrow stromal cell) เซลล์ต้นมีเซนไคมอลเป็นเซลล์ต้นกำเนิดที่เป็นพหุศักยภาพ (multipotency) นั่นหมายความว่า เป็นเซลล์ที่สามารถเปลี่ยนสภาพ (differentiate) เป็นเซลล์ชนิดอื่นๆได้หลายแบบ เช่น เซลล์ต้นกระดูก (osteoblast) เซลล์ต้นกระดูกอ่อน (chondrocyte) เซลล์ต้นกล้ามเนื้อ (myocyte) เซลล์ต้นไขมัน (adipocyte) และเซลล์ต้นประสาท (neural stem cell) เป็นต้น
แฟ้มพิเศษ
แฟ้มพิเศษ  บนไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เป็นแฟ้มซึ่งเสนอแก่ผู้ใช้ผ่านอินเตอร์เฟซในรูปความคิดนามธรรม แทนที่จะเป็น folder path อย่างสมบูรณ์ ซึ่งแฟ้มนี้ทำให้แอปพลิเคชันถามระบบปฏิบัติการว่าตำแหน่งที่เหมาะสมสำหรับไฟล์บางชนิดพบได้ที่ใด โดยไม่สนใจเวอร์ชันหรือภาษาของระบบปฏิบัติการที่กำลังใช้อยู่
งูเหลือมพม่า
Python (genus)
ยามาอูจิ คาซูโตโยะ
ยามาอูจิ คาซูโตโยะ (; ; ค.ศ. 1546 — 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1605) เขาเป็นข้ารับใช้ของ โอดะ โนบูนางะและโทโยโตมิ ฮิเดโยชิในภายหลัง พ่อของเขา ยามาอูจิ โมริโตโยะ เป็นผู้สืบเชื้อสายของ ฟูจิวาระ โนะ ฮิเดซาโตะ ข้ารับใช้อาวุโสของตระกูลโอดะแห่งอิวากูระ (ซึ่งต่อต้าน โอดะ โนบูนางะ) และผู้ปกครองปราสาทคูโรดะในแคว้นศักดินาโอวาริ ปลายยุคเซ็งโงกุของญี่ปุ่น เขามีชื่อเสียงในฐานะสามีของ ยามาอูจิ ชิโยะ
ชีวิตทหาร.
เมื่อเขายังเป็นขุนนางศักดินา 400 โคกู ผู้คนมากมายก็ได้มอบความไว้วางใจให้เขา เช่น คูโรดะ นางามาซะ เมื่อเขายังเป็นตัวประกันของโอดะ โนบูนางะ และโทโยโตมิ ฮิเดสึงุก็ถูกสั่งสอนโดยเขา
เขาเข้าร่วมยุทธการที่อาเนงาวะ ในปี ค.ศ. 1570 ในฝั่งของโอดะ หลังจากการล้อมโอดาวาระ (1590) และการขึ้นสู่อำนาจของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ โทกูงาวะ อิเอยาซุถูกบังคับให้แลกเปลี่ยนแคว้นศักดินาของเขาในภูมิภาคโทไกกับภูมิภาคคันโต คาซูโตโยะได้รับปราสาทคาเกงาวะจากฮิเดโยชิ
ในปี ค.ศ. 1600 คาซูโตโยะได้รบในยุทธการที่เซกิงาฮาระทางฝั่งของโทกูงาวะ อิเอยาซุ หลังจากการรบ คาซูโตโยะได้รับดินแดนของแคว้นศักดินาโทซะและสร้างปราสาทโคจิขึ้นซึ่งตอนนั้นยังเป็นจังหวัดโทซะ คาซูโตโยะดำรงตำแหน่ง โทซะ โนะ คามิ ชีวิตของเขาครอบคลุมช่วงสุดท้ายของยุคเซ็งโงกุ, ยุคอาซูจิ–โมโมยามะ และจุดเริ่มต้นของยุคเอโดะ
เพียง 4 ปีหลังจากที่เขาได้รับตำแหน่งเจ้าแคว้นศักดินาโทซะ คาซูโตโยะเสียชีวิตโดยไม่มีทายาทเมื่ออายุประมาณ 60 ปี และทาดาโยชิหลานชายของเขาเป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง
ความสำเร็จของคาซูโตโยะส่วนใหญ่ต้องขอบคุณยามาอูจิ ชิโยะ ภรรยาผู้ฉลาดหลักแหลมและภักดีของเขา ผู้ทำให้เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งโดยการใช้เงินทั้งหมดของเธอกับม้าพันธุ์ดีที่สร้างความประทับใจให้กับผู้บังคับบัญชาของเขา เมื่อพวกเขาแยกจากกันในช่วงสงคราม ชิโยะก็เสี่ยงชีวิตเพื่อให้ข้อมูลลับแก่สามีของเธอ โยเนฮิเมะ ลูกสาวของคาซูโตโยะ เสียชีวิตจากแผ่นดินไหวปีเท็นโช ค.ศ. 1586
แกรนด์ดยุคกีโญม รัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก
แกรนด์ดยุคฌองแห่งลักเซมเบิร์ก
เดอะมูดีบลูส์
เดอะมูดีบลูส์  เป็นกลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ เล่นดนตรีในแนวโปรเกรสซีฟร็อกโดยมีพื้นฐานมาจากดนตรีคลาสสิก
วงก่อตั้งที่เมืองเบอร์มิงแฮม ในปี ค.ศ. 1964 ประกอบด้วยสมาชิก 5 คน คือ เรย์ โทมัส (ฟลูท-ร้องนำ), จอห์น ลอดจ์ (เบส), ไมเคิล พินเดอร์ (เปียโน-กีตาร์), เดนนี เลน (กีตาร์), คลินต์ วอร์ริค (เบส) และ แกรม เอดจ์ (ผู้จัดการวง ซึ่งต่อมากลายเป็นมือกลองของวง)
ชื่อวงมาจากชื่อ "The M B's" และ "The M B Five" เป็นชื่อบริษัทขายเบียร์ มิตเชลแอนด์บัตเลอร์ (M&amp;B) ที่ทางวงคาดหวังจะให้เป็นผู้สนับสนุนในช่วงตั้งวง ต่อมาได้แผลงเป็น "The Moody Blues" ตามชื่อเพลง "Mood Indigo" ของดุค เอลลิงตัน
เดอะมูดีบลูส์มีชื่อเสียงจากผลงานอัลบัมที่สอง "Days of Future Passed" ในปี ค.ศ. 1967 ซึ่งมีที่มาจากผลงาน ซิมโฟนีหมายเลข 9 "From the New World" ของอานโตนิน ดโวชาค นำมาตีความในแบบร็อกแอนด์โรล มีซิงเกิลที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง ชื่อ "Nights in White Satin"
เดอะมูดีบลูส์ ขายผลงานอัลบัมจนถึงปัจจุบันได้ทั้งสิ้น มากกว่า 70 ล้านแผ่น สมาชิกชุดปัจจุบันประกอบด้วย จอห์น ลอดจ์ สมาชิกรุ่นปี 1964 และจัสติน เฮย์เวิร์ด กับแกรม เอดจ์ สมาชิกรุ่นปี 1967
มูดีบลูส์
ทะเลเคลติก (; ; ; ; ; ) เป็นบริเวณพื้นที่มหาสมุทรแอตแลนติก ทางตอนใต้ของชายฝั่งไอร์แลนด์ไปทางทิศตะวันออกจรดช่องแคบเซ็นต์จอร์จ ช่องแคบบริสตอล ช่องแคบอังกฤษ และอ่าวบิสเคย์
พื้นที่ชายฝั่งส่วนหนึ่งอยู่ในเขตของเวลส์ มณฑลคอร์นวอลล์, เดวอนของอังกฤษ และบริททานีของฝรั่งเศส ทางทิตใต้และทิศตะวันตกจรดแนวไหล่ทวีป
พระครูคัมภีรธรรมวิสุทธิ์ (ทองคำ คมฺภีโร)
พระครูคัมภีรธรรมวิสุทธิ์,วิ. ( ทองคำ คมฺภีโร)ที่ปรึกษาเจ้าคณะตำบลระแงง , เจ้าอาวาสวัดป่าเทพประทาน ตำบลระงง อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ และเป็นพระวิปัสสนาจารย์ ประจำโครงการปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฏฐานแก่นิสิตพุทธศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์เป็นพระเกจิเถราจารย์ผู้ทรงวิทยาคุณแห่งดินแดนอิสานใต้
ณ หมู่ที่ 6 บ้านหนองใหญ่ ตำบลบุแกรง อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์
แผนกธรรม
สายสามัญ
โจโซคาเบะ โมะโตะจิกะ
โจโซะคาเบะ โมะโตะจิกะ
พระแก้วบุษราคัม
พระแก้วบุษราคัม เป็นพระพุทธรูปโบราณอายุอยู่ประมาณพุทธศตวรรษที่ 22 - 23 ปางมารวิชัย สร้างด้วยแก้วสีน้ำผึ้ง (สีเหลือง) หน้าตักกว้าง 3 นิ้ว สูง 4 นิ้ว เป็นพระพุทธรูปสำคัญประจำจังหวัดอุบลราชธานี
ตามตำนานกล่าวว่าพระแก้วบุษราคัมเป็นสมบัติของเจ้าอุปราชนอง เจ้าเมืองนครเขื่อนขัณท์กาบแก้วบัวบาน (หนองบัวลำภู)ซึ่งเป็นโอรสของแสนทิพย์นาบัว และเป็นปฐมราชวงศ์แสนทิพย์นาบัว และได้ตกทอดมาถึงรุ่นพระตาผู้เป็นโอรสของเจ้าอุปราชนอง ต่อมาในปีพ.ศ. 2314 นครเขื่อนขัณท์กาบแก้วบัวบาน ถูกพระเจ้าสิริบุญสารแห่งเวียงจันทน์ยกทัพต่อตี พระเจ้าตาถึงแก่อสัญกรรมในสนามรบ บุตรชายคือ พระวอ (พระวรราชภักดี) ท้าวคำผง (พระปทุมวรราชสุริยวงศ์) ท้าวฝ่ายหน้า ท้าวทิดพรหม ท้าวคำโส ท้าวคำสู ท้าวคำขุย จึงหนีศึกมาสร้างบ้านแปงเมืองที่บ้านดอนมดแดง จังหวัดอุบลราชธานี และได้อัญเชิญพระแก้วบุษราคัมมาด้วย
เมื่อเจ้าพระวอผู้พี่ชายถึงแก่อสัญกรรมไปแล้ว ท้าวคำผง (พระปทุมวรราชสุริยวงศ์) สร้างวัดหลวงขึ้นเป็นวัดแรกนั้นก็ได้สร้างหอพระแก้วไว้ประดิษฐานพระแก้วบุษราคัม
ในสมัยรัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ได้สั่งข้าหลวงมากำกับดูแลตามหัวเมือง ทำให้ราชบุตรหนูคำ เจ้าเมืองสมัยนั้นเกรงว่าข้าหลวงจะแสวงหาสมบัติเมืองไปเป็นของตน จึงนำพระแก้วออกจากวัดหลวงไปซ่อนไว้ที่บ้านวังกางฮุง
กระทั่งอุปราชโท (ต้นตระกูล ณ อุบล) สร้างวัดศรีทอง (ปัจจุบันคือวัดศรีอุบลรัตนาราม) ขึ้น จึงอัญเชิญพระแก้วบุษราคัมมาประดิษฐานไว้ที่วัดศรีอุบลรัตนารามจวบจนทุกวันนี้ ในยามปกติพระแก้วบุษราคัมจะประดิษฐานไว้ในตู้แก้วในพระอุโบสถเท่านั้น แต่ในเทศกาลสงกรานต์ ทางวัดจะอัญเชิญลงมาให้ประชาชนได้สรงน้ำกัน
วัดศรีอุบลรัตนาราม
วัดศรีอุบลรัตนาราม เดิมชื่อ วัดศรีทอง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมือง คือ พระแก้วบุษราคัม
วัดตั้งอยู่ด้านทิศใต้ของศาลากลางจังหวัดอุบลราชธานี บนถนนอุปราช วัดนี้มีพระอุโบสถที่สร้างตามแบบพระอุโบสถวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร
วัดศรีอุบลรัตนารามสร้างเมื่อปีเถาะ พ.ศ. 2398 ตรงกับ ร.ศ. 74 เป็นปีที่ 5 แห่งรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์จักรี โดยเป็นวัดธรรมยุตแห่งที่ 2 ของภาคอีสาน ต่อจากวัดสุปัฏนารามวรวิหาร สถานที่ตั้งวัด เดิมเป็นสวนของเจ้าอุปฮาดโท (ต้นตระกูล ณ อุบล) มีศรัทธาบริจาคที่ดินประมาณ 25 ไร่ สำหรับสร้างวัดของสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย โดยระหว่างการถวายที่ดินต่อหน้าพระเถระ ยกให้เป็นสมบัติในศาสนาพุทธเพื่อเป็นที่ตั้งวัด ในยามราตรีของวันนั้น เกิดนิมิตประหลาดขึ้น คือมีแสงสว่างพวยพุ่งขึ้นเป็นสีเหลืองทองภายในบริเวณสวนนั้น จึงได้ถือนิมิตมงคลนี้ ตั้งชื่อวัดว่า "วัดศรีทอง"
ฝ่ายคณะสงฆ์มีท่านเทวธัมมี (ม้าว) ได้เข้ามาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก เริ่มก่อสร้างกุฏิ วิหาร ศาลการเปรียญ เมื่อปี พ.ศ. 2398 ตามประวัติท่านเทวธัมมี ได้ไปรับการศึกษาพระปริยัติธรรมที่กรุงเทพฯ ตั้งแต่เป็นสามเณร และได้เป็นสัทธิวิหาริกของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อครั้งผนวช จึงได้ถือลัทธิธรรมยุติกนิกายสืบสายมาตั้งคณะธรรมยุติกนิกายที่วัดสุปัฏนารามวรวิหาร ซึ่งเป็นวัดธรรมยุติกนิกายแห่งแรกในภาคอีสาน โดยมีท่านพันธุโล (ดี) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ดังนั้น ท่านเทวธัมมี จึงถือว่าเป็นพระเถระที่มีศักดิ์ใหญ่ เป็นที่เคารพยำเกรงของบรรดาเหล่าพระภิกษุสามเณร ข้าราชการ ตลอดจนประชาชนทั้งหลายในสมัยนั้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2511 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จมาประกอบพิธีฉลองสมโภชฝังลูกนิมิตร และยกช่อฟ้าพระอุโบสถวัดศรีอุบลรัตนาราม จึงได้ทูลเกล้าถวายพระอุโบสถหลังนี้ ให้อยู่ในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี และทรงขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต เปลี่ยนชื่อจากวัดศรีทองเป็น "วัดศรีอุบลรัตนาราม" ตามนามขององค์อุปถัมภ์
วัดศรีอุบลรัตนาราม เคยเป็นที่บรรพชาอุปสมบทของพระเถระผู้ใหญ่ทั้งฝ่ายคันธุระและวิปัสนาธุระหลายรูป มีพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท), สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส), พระอาจารย์ทา โชติปาโล, พระอาจารย์เสาร์ กนฺตสีโล, พระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต, พระปัญญาพิศาลเถร (หนู ฐิตปญฺโญ), สมเด็จพระมหามุนีวงศ์ (สนั่น จนฺทปชฺโชโต), พระพรหมมุนี (บู่ สุจิณฺโณ) เป็นต้น
วัดแห่งนี้ยังเคยใช้เป็นสถานที่จัดทำน้ำอภิเษกของมณฑลอุบลและจังหวัดอุบลราชธานี สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ไทย จำนวน 3 ครั้ง ครั้งแรกในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมโภชในรัชกาลที่ 6 เมื่อ พ.ศ. 2454 ครั้งที่ 2 ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกรัชกาลที่ 7 เมื่อ พ.ศ. 2468 และครั้งที่ 3 ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกรัชกาลที่ 9 เมื่อ พ.ศ. 2493
พระแก้วโกเมน
พระแก้วโกเมน เป็นพระพุทธรูป ปางมารวิชัย สร้างด้วยแก้วโกเมน(สีแดงเข้ม) เป็นพระพุทธรูปสำคัญประจำจังหวัดอุบลราชธานี และพระพุทธรูปในตำนานพระแก้วนพเก้า
ตามตำนานกล่าวว่าพระแก้วโกเมนอุบัติขึ้นพร้อมกับพระแก้วบุษราคัมซึ่งประดิษฐานอยู่ที่วัดศรีอุบลรัตนาราม เป็นพระพุทธรูปอัญมณีในตระกูลแก้วนพเก้า คือ เพชร มณีแดง มรกต บุษราคัม โกเมน นิลกาฬ มุกดา เพทาย และไพฑูรย์
เมื่อสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ไทยมีสงครามกับเวียงจันทน์ ผู้รักษาการบ้านเมืองและทายก-ทายิกา ได้พากันนำพระแก้วโกเมนไปรักษาไว้อย่างดีที่วัดบ้านกุดละงุม อำเภอวารินชำราบปัจจุบัน และคณะผู้รักษาพระแก้วโกเมน ได้นำท่อนไม้จันทร์มาทำเป็นผอบใหญ่ คว่ำองค์พระพุทธรูปไว้ ด้วยเกรงว่าข้าศึกจะแย่งชิงไป การที่นำผอบไม้จันทน์ไปคว่ำ(หรือครอบ)พระแก้วไว้นั้น ภาษาอีสานเรียกว่า “งุม” วัดซึ่งเป็นที่เก็บรักษาพระแก้วโกเมนครั้งนั้น จึงเรียกว่า “ วัดกุดละงุม ” มาจนปัจจุบัน
ครั้งเมื่อศึกสงบลงจึงได้นำพระแก้วโกเมนมาประดิษฐานไว้ ณ วัดมณีวนาราม(วัดป่าน้อย) ซึ่งเจ้าอาวาสและคณะกรรมการวัดเก็บรักษาไว้เป็นความลับสืบต่อกันมา ทั้งนี้เนื่องด้วยพระแก้วโกเมนเป็นพระพุทธรูปที่มีค่าหาได้ยากยิ่งเกรงจะสูญหาย จึงหวงแหนด้วยความห่วงใย พระเดชพระคุณเจ้าอาวาสวัดมณีวนารามที่ผ่านมาทุกรูป จึงเก็บรักษาพระแก้วโกเมนไว้ในตู้นิรภัยตลอดมา
ครั้งเมื่อสิ้นสมัยหลวงปู่พระธรรมเสนานี (กิ่ง มหับผโล) คณะกรรมการวัดจึงขออนุญาตนำพระแก้วโกเมนลงมาประดิษฐานให้พุทธศาสนิกชนได้กราบไหว้บูชา และสรงน้ำในเทศกาลวันวิสาขบูชา เพื่อเป็นสิริมงคลแก่ตนและครอบครัว และได้ถือปฏิบัติสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน
อัพเดท (คอมพิวเตอร์)
วินโดวส์ 8
จังหวัดแกบ
แกบ  เป็นจังหวัดที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา แบ่งเป็น 2 อำเภอ คือแกบและฎ็อมนักจองเออ ห่างจากกรุงพนมเปญไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 164 กิโลเมตร อยู่ห่างจากจังหวัดเกียนซางของประเทศเวียดนามไม่กี่กิโลเมตร แกบเป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยเพียง 40,280 คน และเป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดของประเทศ
พื้นที่จังหวัดแกบเป็นส่วนหนึ่งของบริเวณกำปอตในสมัยที่เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ต่อมาเมืองแกบได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2451 ในชื่อแก็ป-ซูร์-แมร์  โดยเป็นเมืองพักตากอากาศที่มีชื่อเสียงสำหรับชาวฝรั่งเศสและชาวกัมพูชาชั้นสูงระหว่างปี พ.ศ. 2443–2503 มีหมู่บ้านแบบฝรั่งเศสเป็นจำนวนมากซึ่งเก่าและโทรมลง แต่ก็กำลังพัฒนาขึ้นใหม่อย่างช้า ๆ อิทธิพลในสมัยอาณานิคมเห็นได้ชัดเจนทั้งทางสถาปัตยกรรมและอาหาร แกบยังขาดแคลนโครงสร้างภายในอีกหลายอย่าง ใน พ.ศ. 2550 เพิ่งมีการนำไฟฟ้าจากประเทศเวียดนามเข้ามาใช้ ในช่วงที่เขมรแดงครองอำนาจ สิ่งก่อสร้างในสมัยที่เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสจำนวนมากถูกทำลาย พระนโรดม สีหนุได้สร้างบ้านพักตากอากาศไว้ที่เมืองนี้ แต่ไม่เคยได้ประทับและยังคงว่างเปล่า เดิมแกบมีฐานะเป็นเขตเทศบาล ต่อมาในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2551 จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัด
แกบมีถนนเชื่อมต่อกับจังหวัดกำปอต หาดเป็นป่าชายเลนและหาดหิน (ต่างจากหาดจังหวัดพระสีหนุที่เป็นหาดทรายขาว) มีเกาะอยู่ใกล้ ๆ จำนวนมาก เช่นเกาะตวนซาย แกบมีชื่อเสียงด้านอาหารทะเลโดยเฉพาะปู
เกาะตวนซาย  อยู่ห่างจากแกบไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 4.5 กิโลเมตร นักท่องเที่ยวนิยมเดินทางไปยังเกาะที่มีหาดทรายขาว มีปะการัง สัตว์ทะเล ชื่อของเกาะตวนซายมาจากคำว่ารุมซาย เจ้าชายสกอเรียชได้นำกองทัพของพระองค์ข้ามทะเลไปยังเกาะที่อยู่ตรงข้ามกับแกบ เมื่อกองทัพเคลื่อนออกไป เกาะนี้จึงชื่อว่ารุมซาย และในปัจจุบันเรียกตวนซาย คนที่อยู่บนเกาะนี้ก่อน พ.ศ. 2518 เรียกเกาะนี้ว่าเกาะอันไต แต่ไม่ทราบความหมาย ในสมัยสังคมราษฎร์นิยม เกาะนี้เป็นที่อยู่ของนักโทษการเมือง สิ่งก่อสร้างที่ใช้คุมขังนักโทษถูกทำลายในสมัยสงคราม ปัจจุบันมีคนอยู่บนเกาะเพียง 7 ครอบครัว ดำรงชีพด้วยการประมงและปลูกมะพร้าว
รายพระนามพระราชโอรส พระราชธิดาในรัชกาลที่ ๔ เรียงตามพระประสูติกาล
วรชัย เหมะ
นายวรชัย เหมะ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ เขต 4 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และแนวร่วมคนสำคัญของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) หรือกลุ่มคนเสื้อแดง ประจำจังหวัดสมุทรปราการ
นายวรชัย เหมะ เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของนายหนาม และนางเอิบ เหมะ มีพี่น้อง 4 คน พื้นเพดั้งเดิมเป็นชาวอำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร มีชื่อเล่นที่เรียกกันในหมู่เพื่อนฝูงว่า "เงาะ" แต่ได้มาปักหลักอาศัยอยู่ที่จังหวัดสมุทรปราการมานานกว่า 40 ปี ชีวิตครอบครัวผ่านเคยผ่านการสมรสและหย่า มีบุตร 2 คน
ในช่วงผลิกพันทางการเมืองไทยระหว่างเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516–เหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 นายวรชัยได้มีส่วนร่วมในการเมืองภาคประชาชน เหมือนเช่นคนหนุ่มสาวหรือนิสิตนักศึกษาในสมัยนั้น โดยรู้จักและมักคุ้นกับสมาชิกพรรคชนชั้นกรรมาชีพ ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่มีแนวความคิดฝักใฝ่ลัทธิคอมมิวนิสต์และสังคมนิยม แต่ต่อมาได้เกิดความขัดแย้งกันในแนวความคิด โดยนายวรชัยไม่เห็นด้วยกับการนำเอาสังคมชนบทมาล้อมสังคมเมือง หรือที่เรียกกันว่า "ป่าล้อมเมือง" จึงถูกขับออกจากพรรค
ต่อมาได้เป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย (รปภ.) ประจำห้างสรรพสินค้าอิมพีเรียลเวิลด์ สาขาสำโรง ของนายสงคราม กิจเลิศไพโรจน์ ซึ่งเป็นนักการเมืองในสังกัด พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และนายทุนคนสำคัญที่สนับสนุนการเคลื่อนไหวของกลุ่มคนเสื้อแดง หลังเหตุการณ์รัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549 จึงทำให้นายวรชัยได้กลายมาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของกลุ่มคนเสื้อแดง ประจำจังหวัดสมุทรปราการ และเป็นผู้นำเอากลุ่มคนเสื้อแดงจังหวัดสมุทรปราการ ในนาม "กลุ่มคนรักทักษิณปากน้ำ" เข้าร่วมการชุมนุมที่ท้องสนามหลวง ในปี พ.ศ. 2552 จึงทำให้ได้รู้จักกับแกนนำคนเสื้อแดงหลายคน เช่น นายจตุพร พรหมพันธุ์, นายณัฐวุฒิ ไสยเกื้อ, นายวีระ มุสิกพงศ์,นายก่อแก้ว พิกุลทอง น.พ.เหวง โตจิราการ และนางธิดา ถาวรเศรษฐ์ และกลายมาเป็นหนึ่งในแนวร่วมคนสำคัญในที่สุด
ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ส.ส. สมุทรปราการ ซึ่งสังกัดพรรคเพื่อไทย 2 คน คือ นายกรุง ศรีวิไล และนายจิรพันธ์ ลิ้มสกุลศิริรัตน์ ได้แถลงย้ายไปร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย อย่างเป็นทางการ ในวันเดียวกับที่พรรคเพื่อไทยจึงมีการแถลงเปิดตัวว่าที่ผู้สมัคร ส.ส. ของพรรคแทนทันที คือ นายวรชัย และนางสลิลทิพย์ สุขวัฒน์
ต่อมาเมื่อมีการยุบสภาเลือกตั้งใหม่ พ.ศ. 2554 นายวรชัยลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย สามารถเอาชนะนายจิรพันธ์ ลิ้มสกุลศิริรัตน์ จากพรรคภูมิใจไทย และได้เป็นเป็น ส.ส. สมัยแรก นายวรชัยเป็น 1 ใน 8 ส.ส. ที่ถูกยื่นถอดถอนความผิดตาม พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ(ป.ป.ช.) มาตรา 62
ในกลางปี พ.ศ. 2556 นายวรชัย ได้นำเสนอพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม หรือพระราชบัญญัติปรองดองแห่งชาติ ที่มีเนื้อหานิรโทษกรรมทุกกลุ่มการเมืองในเหตุความวุ่นวายทางการเมืองก่อนหน้านั้นโดยครอบคลุมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา ซึ่งเรื่องนี้ได้ก่อให้เกิดความวุ่นวายในรัฐสภาระหว่างการประชุมพิจารณา และกลายมาเป็นการชุมนุมของกปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข) รวมถึงแนวร่วมกลุ่มอื่น ๆ ในที่สุด โดยเริ่มต้นที่บริเวณสถานีรถไฟสามเสน
ในวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 พล.ต.อ. ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ได้แจ้งข้อหานายวรชัย ในข้อหามีเครื่องกระสุนปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต พร้อมกับนายประชา ประสพดี ซึ่งเป็น ส.ส.จังหวัดสมุทรปราการ พรรคเพื่อไทย เช่นเดียวกัน
นายวรชัย เหมะ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
เรือหลวงบีเกิล
เรือหลวง"บีเกิล"  เป็นเรือสลุปใบสองเสา (brig-sloop) ชั้นเชโรกีของราชนาวีอังกฤษ ติดตั้งปืนใหญ่ 10 กระบอก ปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1820 จากอู่ต่อเรือวูลวิชริมฝั่งแม่น้ำเทมส์ ด้วยมูลค่า 7,803 ปอนด์ ในเดือนกรกฎาคมปีนั้น เรือดังกล่าวเข้าร่วมในงานสวนสนามทางเรือเพื่อเฉลิมฉลองพระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งบีเกิลเป็นเรือลำแรกที่ได้ล่องใต้สะพานลอนดอนแห่งใหม่ ภายหลัง บีเกิลถูกดัดแปลงเป็นเรือสำเภาสำรวจ (survey barque) และเข้าร่วมในการสำรวจสามครั้ง ในการเดินทางเที่ยวที่สอง นักธรรมชาติวิทยาหนุ่ม ชาลส์ ดาร์วิน อยู่บนเรือด้วย และผลงานของเขาจะทำให้บีเกิลเป็นหนึ่งในเรือที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก
พระครูประสาธน์ขันธคุณ(หลวงปู่มุม)
Character Strengths and Virtues (หนังสือ)
หลวงพ่อไสว ฐิตวณฺโณ
ภาษาอินตา
ภาษาอินตาหรือภาษาอินทา (Intha language) มีผู้พูดทั้งหมด 90,000 คน (พ.ศ. 2543) ในรัฐฉานทางตอนใต้ ประเทศพม่า บริเวณรอบๆทะเลสาบอินเล จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยพม่า จัดเป็นภาษาที่ใกล้เคียงกับภาษาพม่าแต่มีคำศัพท์และการออกเสียงแตกต่างไป เรียงประโยคแบบประธาน – กรรม –กริยา
เจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งลักเซมเบิร์ก
เอชเอ็มเอส บีเกิล
เจ้าฟ้าชายเซบาสเตียนแห่งลักเซมเบิร์ก
ภาษานุง (ทิเบต-พม่า)
ภาษานุง (Nung language) มีผู้พูดทั้งหมด 790 คน พบในพม่า 400 คน (พ.ศ. 2543) ทางภาคเหนือ พบในจีน 390 คน (พ.ศ. 2542) ในมณฑลยูนนาน จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขานุง เป็นคนละภาษากับภาษานุงที่เป็นภาษาตระกูลขร้า-ไทในลาวและเวียดนาม และภาษาจีนกวางตุ้งสำเนียงนุงในเวียดนาม ผู้พูดภาษานี้ในจีนกำลังลดจำนวนลง ส่วนใหญ่พูดภาษาลีซอได้ บางส่วนพูดภาษาจีนกลางได้
เจ้าฟ้าหญิงแอสตริดแห่งเบลเยียม อาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสต์
อัตสึโกะ อิเกะดะ
ชิโมะคิตะสะวะ
บาร์นาบาส ซิบูซิโซ ดลามินี
ดาโฮมี
รัฐกวานาวาโต
เมเลเคอ็อก
พาแองกา
ด่อง
ตรุษญี่ปุ่น
ตรุษญี่ปุ่น  เป็นหนึ่งในเทศกาลประจำปีที่สำคัญที่สุด ด้วยประเพณีอันเป็นเอกลักษณ์ และมีการเฉลิมฉลองมาหลายศตวรรษแล้ว เนื่องจากความสำคัญของวันหยุดและการเตรียมการที่ต้องมี วันก่อนหน้าตรุษญี่ปุ่นจึงค่อนข้างยุ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง วันก่อนวันตรุษ ซึ่งรู้จักกันว่า โอมิโซกะ
ตรุษญี่ปุ่นมีการเฉลิมฉลองตั้งแต่ ค.ศ. 1873 ตามปฏิทินเกรโกเรียน ตรงกับวันที่ 1 มกราคมของทุกปี
ก่อนสมัยเมจิ วันที่ของวันตรุษญี่ปุ่นนั้นอิงปฏิทินจันทรคติจีน เช่นเดียวกับตรุษจีน เกาหลีและญวนร่วมสมัย อย่างไรก็ดี ใน ค.ศ. 1873 ห้าปีหลังการปฏิรูปเมจิ ญี่ปุ่นได้รับเอาปฏิทินเกรโกเรียนมาใช้ และวันที่ 1 มกราคมได้กลายมาเป็นวันตรุษทั้งอย่างเป็นทางการและทางวัฒนธรรม
เสือคูการ์
Puma concolor
ทุนเล่าเรียนหลวง  เป็นทุนการศึกษาแบบให้เปล่าซึ่งได้รับความนับถือสำหรับการศึกษาปริญญาตรีต่อต่างประเทศ ให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในประเทศไทย การสอบคุณสมบัติจัดขึ้นโดยสำนักงานข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) และมีการแข่งขันสูงมาก แต่ละปีมีทุนการศึกษาจำนวนเก้าทุน ทุนการศึกษานี้ได้รับพิจารณาอย่างกว้างขวางว่าเป็นความสำเร็จทางวิชาการอันยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับนักเรียนไทย
ไม่เหมือนกับทุนการศึกษาของรัฐบาลไทยอื่น ๆ ทุนเล่าเรียนหลวงไม่มีข้อกำหนดผูกพันว่าผู้รับจะต้องทำงานให้กับรัฐบาลไทย มีเพียงข้อกำหนดให้ผู้รับเดินทางกลับมาทำงานในประเทศเป็นเวลาเท่ากับระยะเวลาที่ไปศึกษา ทุนเล่าเรียนหลวงพระราชทานโดยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช แม้จนถึงปัจจุบัน จะมิได้พระราชทานเป็นการส่วนพระองค์ ในปีหลัง ๆ ทุนเล่าเรียนหลวงพระราชทานโดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี แทนพระมหากษัตริย์
ทุนเล่าเรียนหลวงพระราชทานครั้งแรกโดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และก่อนถูกยกเลิกไปใน พ.ศ. 2476 เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ มอบให้แก่นักเรียนสองคนทุกปี ทุนในรูปปัจจุบันทรงริเริ่มขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เป็นการรื้อฟื้นโครงการ ใน พ.ศ. 2508
สิงโตภูเขา
สลิลทิพย์ สุขวัฒน์
นางสลิลทิพย์ สุขวัฒน์ (เกิด 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ เขต 5 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 ในสังกัดพรรคไทยรักไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
สลิลทิพย์ สุขวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของนายประเสริฐ สุขวัฒน์ อดีต ส.ส. สมุทรปราการ และนางยุพพงค์ มีพี่น้อง 3 คน สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสและหย่า มีบุตร 1 คน
ได้รับเลือกเป็น ส.ส. ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย ต่อมาปี พ.ศ. 2548 ได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 2 โดยเอาชนะนายมั่น พัธโนทัย จากพรรคมหาชน หลังจากพรรคไทยรักไทยถูกยุบ นางสลิลทิพย์ย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทย และลงเลือกตั้งปี พ.ศ. 2550 ได้คะแนนมาเป็นอันดับที่ 5 (มี ส.ส. ได้ 2 คน)
วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ส.ส. สมุทรปราการ ซึ่งสังกัดพรรคเพื่อไทย 2 คน คือ นายกรุง ศรีวิไล และนายจิรพันธ์ ลิ้มสกุลศิริรัตน์ ได้แถลงย้ายไปร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย อย่างเป็นทางการ ในวันเดียวกับที่พรรคเพื่อไทยจึงมีการแถลงเปิดตัวว่าที่ผู้สมัคร ส.ส. ของพรรคแทนทันที คือ นางสลิลทิพย์ และนายวรชัย เหมะ
เมื่อมีการยุบสภา นางสลิลทิพย์ซึ่งสังกัดพรรคเพื่อไทย สามารถเอาชนะนายกรุง ศรีวิไล จากพรรคภูมิใจไทย กลับมาเป็น ส.ส. อีกครั้ง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 สลิลทิพย์ลงสมัครรับเลือกตั้งแข่งขันกับนายกรุง ศรีวิไล อีกครั้งแต่ฝ่ายนายกรุง ศรีวิไล เป็นฝ่ายชนะการเลือกตั้ง
สลิลทิพย์ สุขวัฒน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
การตรวจไขกระดูก
การตรวจไขกระดูกหมายถึงการวิเคราะห์ทางพยาธิสภาพของไขกระดูกที่ได้จากการตัดเนื้อออกตรวจ (biopsy) และการดูดออกจากไขกระดูก (aspiration) การตรวจไขกระดูกใช้สำหรับตรวจวินิจฉัยต่าง ๆ เช่น มะเร็งเม็ดเลือดขาวและโลหิตจาง เป็นต้น ไขกระดูกผลิตองค์ประกอบระดับเซลล์ของเลือด เช่น เกล็ดเลือด เม็ดเลือดแดง และเม็ดเลือดขาว เป็นต้น แม้ว่าเราสามารถเก็บข้อมูลได้จากการทดสอบเลือดโดยตรง (ดึงจากเส้นเลือดดำโดยการผ่าหลอดเลือดดำ (Phlebotomy)) แต่บางครั้งก็จำเป็จต้องตรวจจากแหล่งกำเนิดเลือดในไขกระดูกเพื่อได้ข้อมูลมากขึ้นในการสร้างเม็ดเลือด (Haematopoiesis) และนี่คือบทบาทสำคัญของการตรวจไขกระดูก
กระบวนการและองค์ประกอบ.
การเก็บตัวอย่างไขกระดูกสามารถทำได้โดยการดูดออกและการตัดเนื้อออกตรวจ หรือบางครั้งรวมก็รวมทั้งสองวิธี การดูดออกได้ไขกระดูกในลักษณ์กึ่งของเหลวที่สามารถตรวจโดยพยาธิแพทย์จะวิเคราะห์ด้วยกล้องจุลทรรศน์ เครื่องนับเซลล์ (flow cytometry) หรือ วิเคราะห์โดยปฏิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอเรส (polymerase chain reaction; PCR) การตัดเนื้อออกตรวจโดยทั่วไปจะใช้ชิ้นไขกระดูกขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 มิลลิเมตร และยาว 2 เซนติเมตร (ปริมาตร 80 ไมโครลิตร) แล้วจึงตรวจในระดับจุลภาคทั้งลักษณะเซลล์ (cellularity) และการซึมทะลุ (Infiltration) การดูดออกจะได้ไขกระดูก 300 ไมโครลิตรจากหลอดฉีดยาขนาด 20 มิลลิลิตร ไม่แนะนำให้ดูดไขกระดูกมากกว่า 300 ไมโครลิตรเพราะตัวอย่างอาจถูกเจือจางด้วยเลือด
ตารางเปรียบเทียบระหว่างการดูดออกและการตัดเนื้อออกตรวจ
ตำแหน่งการตรวจ.
ทั้งการดูดและการตัดเนื้อไขกระดูกโดยทั่วไปจะกระทำบริเวณหลังกระดูกสะโพกหรือหลังกระดูกเชิงกรานชิ้น Iliac crest (posterior) การดูดไขกระดูกยังสามารถทำได้ที่กระดูกสันอกบริเวณ intercostals space ช่อง 2 ชิดกับ manubrium แต่ไม่ควรใช้วิธีการตัดเนื้อไขกระดูกเพราะเสี่ยงที่จะเกิดการบาดเจ็บที่หลอดเลือด ปอด และหัวใจได้
ประชา ประสพดี
ดร.ประชา ประสพดี (เกิด 31 ตุลาคม 2503) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ เขต 7 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 ในสังกัดพรรคไทยรักไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
นายกองเอก ดร.ประชา ประสพดี เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2503 เป็นบุตรของนายประนอม และนางสมสมัย ประสพดี สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยสยาม ปริญญาโท นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายมหาชน มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์, คุรุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ด้านประวัติครอบครัวสมรสกับนางนันทวรรณ มีบุตร 1 คน มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 3 คน ได้แก่นางนฤมล ธารดำรงค์ อดีต ส.ส. สมุทรปราการ พรรคพลังประชาชน น้องสาว และพันตำรวจเอกวัชรินทร์ ประสพดี ผกก.สภ.พระประแดง น้องชาย
เคยลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาหลายครั้งแต่แต่สมัยสังกัดพรรคพลังธรรม แต่มาได้รับการเลือกตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย นายกองเอก ดร.ประชาเป็นข่าวหลายครั้งจากการแถลงในหลายกรณี เช่น พ.ศ. 2546 จากการแถลงขับไล่ ร้อยตำรวจเอก ดร.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ สมัยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในรัฐบาล ดร.ทักษิณ ชินวัตร และ พ.ศ. 2548 กรณีให้ประมวล รุจนเสรี ขอโทษพรรคไทยรักไทย หลังจากประมวลซึ่งเป็น ส.ส. ออกมาวิพากษ์วิจารณ์พรรคที่สังกัดอยู่คือพรรคไทยรักไทย ก่อนการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2554 ดร.ประชาถูกคนร้ายลอบยิงจนได้รับบาดเจ็บ หลังจากนั้นนายประชาได้ลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกตั้ง
ในปี พ.ศ. 2555 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร (ครม.ยิ่งลักษณ์ 3)
ประชา ประสพดี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
ในปี พ.ศ. 2559 พล.ต.อ.ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล ได้แจ้งข้อหา ใช้ ตั้ง วิทยุโทรคมนาคม โดยไม่ได้รับอนุญาต โดยพบว่า มีการติดตั้งวิทยุสื่อสาร ซึ่งมีใบอนุญาตเอกชน แต่กลับใช้คลื่นความถี่ราชการทหาร ตำรวจและแจ้งข้อหามีเครื่องกระสุนปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต มี ใช้ ทำ ตั้ง ซึ่งเครื่องวิทยุคมนาคมโดยไม่ได้รับอนุญาต ก่อสร้างอาคาร (ท่าเทียบเรือ) โดยไม่ได้รับอนุญาตและ คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ กล่าวหานายกองเอก ดร.ประชา ประสพดี เมื่อครั้งดำรงตำแหน่ง รมช.มหาดไทย ว่ากระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ และปฏิบัติหน้าที่ขัดต่อบทบัญญัติรัฐธรรมนูญปี 2550 มาตรา 268 ประกอบมาตรา 266 มติปปช.เสนอให้ถอดถอนออกจากราชการกรณีแทรกแซงองค์การตลาดซึ่งสภานิติบัญญัติแห่งชาติมีมติถอดถอน 182 เสียง ไม่ถอดถอน 7 เสียง สรุปว่าสนช.มีมติถอดถอน ดร.ประชาออกจากตำแหน่ง จึงเป็นผลให้นายประชาต้องถูกตัดสิทธิ์ในการดำรงตำแหน่งใดในทางการเมืองหรือในหน่วยงานของรัฐหรือการรับราชการเป็นเวลา 5 ปีนับตั้งแต่วันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ถึง 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564
ตำแหน่งผู้บังคับบัญชา และยศกองอาสารักษาดินแดน.
เป็นรองผู้บัญชาการกองอาสารักษาดินแดนโดยตำแหน่ง และได้รับพระราชทานยศ นายกองเอก
วงศ์เต่านา
วงศ์เต่านา (; ชื่อวิทยาศาสตร์: Geoemydidae หรือ ในอดีตใช้ Bataguridae) เป็นวงศ์ของเต่า ที่ส่วนมากอาศัยอยู่ในน้ำทั้งน้ำจืดและน้ำกร่อย หรือบางส่วนอาศัยบนพื้นที่มีความชุ่มชื้นหรือชื้นแฉะ หรืออยู่บนบกแห้ง ๆ เลยก็มี