pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โรงพยาบาลบ้านแพ้ว มีแนวทางการบริหารตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งโดย "คณะกรรมการโรงพยาบาลบ้านแพ้ว" ปัจจุบันมีนายมานิต ธีระตันติกานนท์ อดีตอธิบดีกรมควบคุมโรค เป็นประธานกรรมการ โดยในปีงบประมาณ พ.ศ. 2558 โรงพยาบาลบ้านแพ้ว มีรายได้จากการดำเนินงานสูงกว่าค่าใช้จ่าย จำนวน 97.55 ล้านบาท และจากการประเมินองค์การมหาชนของสำนักงาน ก.พ.ร. เมื่อปี พ.ศ. 2558 พบว่าโรงพยาบาลบ้านแพ้ว ได้รับการประเมินในระดับดีเด่น
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน)
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) หรือ อพท. เป็นองค์การมหาชนของไทย สังกัด กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษ เพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2546 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 120 ตอนที่ 49ก ลงวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2562 เล่ม 136 ตอนที่ 44ก ลงวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2562
ปัจจุบันองค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) มีสำนักงานตั้งอยู่ที่อาคารทิปโก้ ชั้น 31 ถนนพระรามที่ 6 แขวงพญาไท เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร
หน้าที่ของหน่วยงาน.
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) มีหน้าที่บริหารและพัฒนาพื้นที่เพื่อการท่องเที่ยวในเชิงบูรณาการ เป็นองค์กรกลางทำหน้าที่กำหนดนโยบายและแผนยุทธศาสตร์ และประสานงานกับท้องถิ่นหรือพื้นที่ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยว หรือส่งเสริมและพัฒนาพื้นที่ที่มีศักยภาพในการท่องเที่ยวให้มีการบริหารจัดการพื้นที่เพื่อการท่องเที่ยวในเชิงคุณภาพ
พื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน.
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) ได้ดำเนินการกำหนดพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน จำนวน 7 แห่ง ปัจจุบันคงเหลือที่อยู่ในความดูแลรับผิดชอบจำนวน 6 แห่ง ได้แก่
พื้นที่การท่องเที่ยวชุมชน.
นอกจากการพัฒนาพื้นที่พิเศษ ซึ่งเป็นการพัฒนาพื้นที่ขนาดใหญ่แล้ว อพท. ยังได้ดำเนินการพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชน ได้แก่
อพท. ได้ดำเนินการแล้วจำนวน 18 ชุมชน ประกอบด้วย
ปัจจุบัน อพท. มีผู้อำนวยการคือ นาวาอากาศเอก อธิคุณ คงมี
Books Kinokuniya
ชิบูยา
มรภ.สงขลา
มรภ.นครศรีธรรมราช
มรภ.ยะลา
มรภ.ภูเก็ต
มรภ.สุราษฎร์ธานี
เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน)
เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน)  เป็นไลท์โนเวลของญี่ปุ่น แต่งโดย ชิบามูระ จิน (Jin Shibamura) ภาพประกอบโดย โฮเด็น เอโซ (Eizō Hōden) เริ่มพิมพ์ฉบับแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 (จนถึงปัจจุบันตีพิมพ์ไปแล้วถึงเล่ม 7) โดยสำนักพิมพ์ ASCII Media Works ตีพิมพ์ในประเทศไทย ครั้งแรกเมื่อ เดือนกันยายน พ.ศ. 2552 (จนถึงปัจจุบันตีพิมพ์ถึงเล่ม 4) โดย บลิส พับลิชชิ่ง (อยู่ในหมวด J-Light ) โดยใช้ชื่อภาษาไทยว่า เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน) ส่วนในสหรัฐอเมริกาได้ลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์ NIS America โดยวางแผนจะตีพิมพ์จัดจำหน่ายในชื่อ Our Home's Fox Deity
เทพจิ้งจอกจอมยุ่ง (ประจำบ้าน) ได้รับการทำเป็นหนังสือการ์ตูนภาษาญี่ปุ่น วาดโดย Suiren Shōfū เริ่มตีพิมพ์เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 และทำเป็นภาพยนตร์การ์ตูนความยาว 24 ตอนโดยสตูดิโอ Zexcs ออกฉายในช่วง 6 เมษายน พ.ศ. 2551 ถึง 14 กันยายน พ.ศ. 2551
ทาคางามิ โนโบรุ กับน้องชายชื่อ โทโอรุ อาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆในเมืองเล็กๆ มีฐานะทางการเงินที่ไม่ดีนัก วันนึงโทโอรุฝันร้ายและพร้อมๆกันนั้น ทั้งสองก็ถูกเรียกตัวให้กลับไปยังบ้านเดิมของมารดา (ซึ่งถึงแก่กรรมตั้งแต่ทั้งสองยังเด็ก) ญาติทางฝ่ายมารดาของพวกเขาคือตระกูลมิซึจิ เป็นตระกูลที่ใหญ่มากอยู่ในชนบท มีเทพีผู้พิทักษ์ (บอดี้การ์ด) น่าตาน่ารักในชุดมิโกะ ชื่อว่า โค ตระกูลมิซึจิมีบ้านหลังใหญ่บริเวณกว้าง และได้กักขังเทพจิ้งจอกไว้
โนโบรุได้ทราบจากญาติว่า โทโอรุกำลังมีภัย และทางเดียวที่จะช่วยได้ คือต้องอัญเชิญเทพจิ้งจอกสวรรค์คูเก็นออกมา คูเก็นผู้ถูกกักขังมาเป็นเวลานาน เพศไม่ทราบแน่ชัด เปลี่ยนกลับไปมาระหว่างเพศหญิง-ชาย มีอายุยืนยาว แม้ว่าจะมีพลังอาคมสูงมาก แต่มีนิสัยประหลาดเอาแต่ใจยากแก่การควบคุม
เทพจิ้งจอกคูเก็นได้ช่วยโทโอรุจากภูตผี แต่ยังจะมีภูตผีอื่นๆตามมาอีกมากมายเพื่อตามล่าโทโอรุ เทพจิ้งจอกคูเก็นกับโค (เทพีผู้พิทักษ์ของตระกูลมิซึจิ) จึงต้องตามมาคุ้มกันพี่น้องทาคางามิ ถึงในเมือง การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันสร้างรายจ่าย และปัญหาอันน่าปวดหัวให้โนโบรุ (ผู้กลายเป็นหัวหน้าครอบครัว) โคผู้มีอาคมอันแข็งแกร่งสามารถควบคุมธาตุน้ำ กลับทำกับข้าวไม่เป็นทำงานบ้านได้ผิดพลาดอยู่เสมอ แถมไม่ค่อยรู้เรื่องราวในเมือง ใส่ชุดมิโกะที่สะดุดตาผู้คน ส่วนเทพจิ้งจอกคูเก็นผู้แปลงเป็นมนุษย์ (สาวสวย-หนุ่มหล่อผมทองรูปงามสะดุดตาอีกเช่นกัน) ก็ก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน แถมยังมีเหล่าปิศาจผลัดเวียนกันมาคอยจ้องตามล่าโทโอรุ
เวลาผ่านไปโนโบรุก็เริ่มค้นพบสิ่งมหัศจรรย์ต่างภายในเมือง เหล่าเทพและภูตที่ใช้ชีวิตปะปนกับมนุษย์ เจ้าที่ครองศาลเจ้ามีอาคมสูงส่งอยู่ในคราบของชายหนุ่มเจ้าของร้านสะดวกซื้อ ภูตจิ้งจอกผู้เป็นภารโรงในโรงเรียน เทพเจ้าของเมืองในคราบของสาวสวยน่ารัก ผู้ใส่ตุ๊กตาหุ่นเชิดมือรูปสัตว์ไว้ทั้งสองมือ และเด็กหนุ่มทั้งสองก็ค่อยๆทราบเรื่องราวในอดีต เกี่ยวกับความสนิทสนมระหว่างเทพจิ้งจอกคูเก็นกับมารดาของพวกเขา
เพลงพระราชนิพนธ์
กระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ
ชวลี ช่วงวิทย์
ชวลี ช่วงวิทย์ (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 - 11 เมษายน พ.ศ. 2534) นักร้องยุคต้นของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และ วงดนตรีสุนทราภรณ์เป็นเจ้าของบทเพลงอมตะหลายเพลง เช่น ริมฝั่งน้ำ รักสลาย เริงฤทัย ไห้หา โพ้นขอบฟ้า ขอให้ได้ดังใจนึก และอื่นๆ อีกมากมาย เจ้าของฉายา สาริกาน้อยเสียงใส , ห้องสมุดเคลื่อนที่ และ สาวสองพันปี
ชวลีย์ ช่วงวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 ที่กรุงเทพมหานคร เดิมชื่อ "ชนอ ช่วงวิทย์" สำเร็จการศึกษามาจากโรงเรียนสายปัญญา และสอบเข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่สละสิทธิ์เพื่อจะร้องเพลงตามที่ใจรัก ด้านชีวิตครอบครัว ชวลีสมรสกับประกาศ นิลประสิทธิ์ และมีบุตรสาวที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ โชติมา ช่วงวิทย์ อดีตนักร้องนำวง ดอกไม้ป่า เดือนมิถุนายน พุทธศักราช 2559 ได้รับรางวัล บูรพศิลปิน จากกระทรวงวัฒนธรรม
ชวลี ช่วงวิทย์ ชื่นชอบการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก แต่ได้เริ่มร้องเพลงอย่างจริงจัง เมื่อ พ.ศ. 2485 โดยชวลีได้เข้าวงดนตรีกรมโฆษณาการ ตามคำชักชวนของจมื่นมานิตย์นเรศ (เฉลิม เศวตนันทน์) นับว่าเป็นนักร้องหญิงคนที่ 4 ของวง (ต่อจาก มัณฑนา โมรากุล, รุจี อุทัยกร, และสุปาณี พุกสมบุญ ) ชวลีได้นำเพลงมาขับร้องทดสอบกับเปียโนที่ครูสริ ยงยุทธบรรเลง 2 เพลง คือ เพลงดวงใจ และเพลงสาส์นรัก อันเป็นบทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทั้ง 2 เพลง ผลปรากฏว่า ชวลีผ่านการขับร้อง และได้รับบรรจุเป็นคีตศิลปิน กรมโฆษณาการ ในขณะอายุ 18 ปี
เมื่อจะต้องร้องเพลงแล้ว ชื่อ "ชนอ ช่วงวิทย์" ก็เริ่มเป็นปัญหาในการขับร้องเพลง เพราะญาติไม่ต้องการให้ใช้ชื่อจริงในการขับร้องเพลง ครูเอื้อ สุนทรสนาน จึงได้เปลี่ยนชื่อให้ใหม่เป็น "ชวลี" แต่ใช้นามสกุลเดิม จึงเป็นชื่อชวลี ช่วงวิทย์เรื่อยมาตลอด (ชื่อของชวลี ช่วงวิทย์นั้น เป็นปัญหาที่ถกเถียงกันมานานว่าเป็น "ชวลี" หรือ "ชวลีย์" กันแน่ โดยทางทายาทยืนยันว่าเป็น "ชวลี" ตามหลักฐานที่ครูเอื้อได้เขียนนำเสนอเพลงที่จะบรรเลงขับร้องทางวิทยุคลื่นสั้น ต่อหัวหน้ากองวิทยุฯ ก่อนบรรเลงทุกครั้ง ในขณะที่ปกแผ่นเสียง เทป และซีดีที่มีอยู่นั้นมักจะเขียนเป็น "ชวลีย์")
ชวลี ช่วงวิทย์ร้องเพลงในวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และ วงดนตรีสุนทราภรณ์มานานกว่า 30 ปี โดยมีผลงานเพลงที่บันทึกแผ่นเสียงไว้ค่อนข้างมาก โดยมักจะเป็นเพลงคู่กับ ครูเอื้อ สุนทรสนาน และ วินัย จุลละบุษปะ และด้วยเสียงที่สูง กังวาน และหวานทำให้ชวลี ช่วงวิทย์ได้รับพระมหากรุณาธิคุณให้ขับร้องบทเพลงพระราชนิพนธ์เป็นจำนวนมาก นับว่ามากที่สุดในบรรดานักร้องวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์และวงดนตรีสุนทราภรณ์ก็ว่าได้ เช่น คำหวาน,ยิ้มสู้,ยามเย็น,ยามค่ำ,อาทิตย์อับแสง,สายลม เป็นต้น
ในระหว่างที่อยู่ในวงดนตรีกรมโฆษณาการนั้น ได้มีการประกวดการร้องเพลงของนักร้องอาชีพด้วย ในครั้งนี้ ชวลีเข้าร่วมประกวดด้วย พร้อมกับมัณฑนา โมรากุล, สุภาพ รัศมิทัต และครูล้วน ควันธรรม โดยชวลีได้เลือกเพลงบัวงาม (เกียรติศักดิ์หญิงไทย) เข้าประกวด แต่ในครั้งนี้มัณฑนา โมรากุลชนะการประกวดฝ่ายหญิง
ชวลีร้องเพลงอยู่ในวงดนตรีกรมโฆษณาการนานเกือบ 30 ปี ก็ได้ลาออกจากราชการไปเมื่อ พ.ศ. 2513 ด้วยเหตุผลบางประการ แต่ยังไม่ละทิ้งชีวิตการร้องเพลงเสียทีเดียว เพราะชวลียังกลับมาขับร้องเพลงอยู่บ้างในบางโอกาสกับวงดนตรีสุนทราภรณ์ วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ วงดนตรีสังคีตสัมพันธ์ เป็นต้น โดยครั้งสุดท้ายที่ชวลีออกมาร้องเพลง คือ งาน "สุนทราภรณ์ครึ่งศตวรรษ" เมื่อ พ.ศ. 2532
ภายหลังจากที่ชวลีออกจากวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และ วงดนตรีสุนทราภรณ์แล้ว น้องสาวต่างมารดาของชวลียังเข้ามาเป็นนักร้องดาวรุ่งพรุ่งนี้ของวงดนตรีสุนทราภรณ์ นั่นคือ ช่อฉัตร รัตนกมล เจ้าของเพลงคมปาก ปัจจุบันขับร้องอยู่กับคณะจารุกนก ในความควบคุมของโศภดาห์ เกตุผึ้ง
ที่มาของฉายา.
ชวลี ช่วงวิทย์ มีฉายาสำคัญถึง 3 ฉายา ได้แก่ สาริกาน้อยเสียงใส,สาวสองพันปี และห้องสมุดเคลื่อนที่ โดยมีที่มาต่างกัน ดังนี้
ผลงานเพลงของชวลี ช่วงวิทย์ สามารถจำแนกออกมาได้เป็นหลายประเภทดังนี้
1. เพลงพระราชนิพนธ์ เช่น คำหวาน, ยามเย็น, ยามค่ำ, ยิ้มสู้, สายลม เป็นต้น
2. เพลงขับร้องเดี่ยว เช่น ขอให้ได้ดังใจนึก, สั่งใจ, โพ้นขอบฟ้า, รอยรักร้าว, กำสรวลรัก, กล่อมวนา, กุลสตรี, ค่อนดึก, ความรักเหมือนฟองเบียร์, จำปีฟ้า, จากรัก, กล่อมใจ, ชื่นตาฟ้างาม, ชีวามาลา, ไซซี, ดาวเคลื่อนเดือนคล้อย, ดาวเจ้าชู้, ดอกท้อริมธาร, ถูกมนต์รัก, ถ้าฉันมีคนรัก, นี่แหละกรุงเทพฯ, บัวไกลตา, บัวงาม (เกียรติศักดิ์หญิงไทย), บัวบูชาธรรม, ฝันถึงคนรัก, เพลงลอยลม, พ้อรัก, เพลงจากดวงใจ, แม่, แม่ศรี, ยามดึก, เริงฤทัย, รักไม่ตาย(ร้องสด), รอรัก (ร้องสด), โรคขาดรัก, รักสลาย, รักนิรันดร์, ริมฝั่งน้ำ, สิรินธร, สุดหล้าฟ้าเขียว, สวรรค์บันดาล, สาวเล่นธาร, หาดสวรรค์, หัวหินสิ้นมนต์รัก, เห่หารัก, หนึ่งในดวงใจ, หนามกุหลาบ, หมั่นไส้ผู้ชายแสนงอน, ไห้หา, อุบลรัตน์ เป็นต้น
3. เพลงขับร้องคู่ (ชาย-หญิง) ที่มักจะร้องคู่กับครูเอื้อ สุนทรสนาน และ วินัย จุลละบุษปะ เช่น กำพร้าคู่(คู่วินัย), กระแต(คู่วินัย), ชะรอยบุญ(คู่วินัย), ดวงเดือน(คู่วินัย), นกสีชมพู(คู่วินัย), บึงน้ำรัก(คู่เอื้อ), กรุงเทพฯราตรี(คู่เอื้อ), กังหันต้องลม (ร้องสด), กุหลาบงาม, คติรัก(คู่เอื้อ), คูหาสวรรค์(คู่เอื้อ), คำรักคำขวัญ(คู่เอื้อ), ความดี(ร้องสด), คนธรรพ์กับพิณทิพย์ (คู่วินัย), จันทร์ลับเมฆ(คู่วินัย), กระท่อมรัก(คู่วินัย), เจ้าพระยา(คู่เอื้อ), จนนาง(คู่เอื้อ), จันทร์จูบฟ้า(คู่วินัย), ช่อรักซ้อน(คู่วินัย), ดาวประดับฟ้า(ร้องสด), ดอกไม้ในฝัน(ร้องสด), เดือนประดับใจ(คู่วินัย), ดีกันนะ(คู่วินัย), ใต้แสงเทียน(คู่วินัย), ตลาดนัด(คู่เอื้อ), ตัวไกลใจห่วง(คู่เอื้อ), ธาราธิษฐาน(คู่วินัย), ธารน้ำรัก(คู่วินัย), บางกอกลาที(คู่เอื้อ), บ่อโศก(คู่วินัย), ฝันหวาน(คู่วินัย), ฝากลมจูบ(คู่วินัย), พุ่มพวงดวงใจ(คู่วินัย), เพียงแค่ขอบฟ้า(คู่วินัย), พายเรือพลอดรัก(คู่วินัย), บนสายสวาทแห่งใจ(คู่วินัย), เมื่อฝนโปรย(คู่เอื้อ), ยอดเทพี(คู่วินัย), ราตรีประดับดาว(คู่วินัย), รวงทิพย์(คู่เอื้อ), เรือเร่เรือรัก(คู่วินัย), ร่วมรัก(คู่เอื้อ), รักไม่เป็น(คู่เอื้อ), แรกพบสบรัก(คู่เอื้อ), ลมรัก(คู่วินัย), ลาวดวงดอกไม้(คู่วินัย), ลมเพ้อ(คู่วินัย), แว่วรัก(คู่วินัย), สวนสวรรค์(คู่เอื้อ), เสี่ยงเทียนเสี่ยงรัก(คู่วินัย), สุดแสนพิศวาส,(คู่วินัย) ห้าแต้ม(คู่วินัย), หนาวลมห่มรัก(คู่วินัย), หน้าผา(คู่วินัย), เหลือจะเชื่อ(คู่วินัย), เอื้องไพร(คู่วินัย), แอ่วซุ้ม(คู่วินัย), เพลงแห่งความหลัง(คู่วินัย,เอื้อ) เป็นต้น
4. เพลงขับร้องคู่ (หญิง) และเพลงขับร้องกลุ่ม-หมู่ เช่น เกาะสีชัง(คู่มัณฑนา), ขวัญข้าว, จับปลาสองมือ(คู่สุปาณี,เลิศ), ตามทุย(คู่ศรีสุดา), โธ่ผู้ชาย(คู่สุปาณี,มัณฑนา), ปรึกษารัก(คู่สุปาณี), ผู้ชายนี่ร้ายนัก(คู่จันทนา), ภาษารัก(คู่มัณฑนา), เลือกคู่(คู่เพ็ญศรี), สาวริมธาร(คู่เพ็ญศรี,มัณฑนา), มารักกันเถอะ(คู่จันทนา) , ฉันไม่ลอง(คู่จันทนา), ปัญหามีคู่(คู่จุรี) เป็นต้น
นอกจากนี้ ชวลียังแต่งเนื้อร้องเพลง "รำวงตอบรัก" ร่วมกับครูชอุ่ม ปัญจพรรค์ โดยใช้ทำนองเพลงหุ่นกระบอก แต่มีส่วนร่วมเล็กน้อย ชื่อผู้แต่งเพลงนี้จึงปรากฏเพียงชื่อของครูชอุ่ม ปัญจพรรค์
ชวลี ช่วงวิทย์ถึงแก่กรรมที่บ้านในจังหวัดนนทบุรี เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2534 สิริรวมอายุได้ 67 ปี
คริสตจักรแองลิกันในประเทศไทย
คริสตจักรแองลิกันในประเทศไทย คือ คริสตจักรของนิกายแองกลิคันในประเทศไทย ปัจจุบันสังกัดสหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทย
เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 1864 โดยตั้งขึ้นเป็นสถานนมัสการภาคภาษาอังกฤษก่อน โดยใช้ชื่อว่า “Protestant Union Chapel” หรือรู้จักกันในชื่อว่า “โบสถ์อังกฤษ” ซึ่งสถานนมัสการแห่งนี้อยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา และที่ดินแห่งนนี้ได้รับการพระราชทานจาก “พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว” ปัจจุบันที่ดินแห่งนี้อยู่ในบริเวณของท่าเรือกรุงเทพมหานครใกล้กับสุสานโปรเตสแตนต์ พระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 4 ในการพระราชทานที่ดินผืนนี้ให้คริสต์ศาสนิกชนนิกายโปรเตสแตนต์ ก็เนื่องด้วยพระองค์อยากจะประสานสัมพันธไมตรีอันดีกับราชวงค์อังกฤษ จึงทำให้คริสต์ศาสนิกชนนิกายโปรเตสแตนต์ที่พำนักอยู่ในประเทศไทยได้มีสถานนมัสการ
ที่ผ่านมาในสมัยเริ่มแรกของคริสตจักร มิชชันนารีชาวอเมริกันได้ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมานำการนมัสการพระเจ้า ซึ่งบางครั้งมาจากคณะแองกลิคันบ้าง และมาจากคณะเพรสไบทีเรียนบ้าง จนกระทั่งในปี 1892 องค์กรมิชชันนารีได้ส่งอนุสาสกคนแรกมาประจำที่โบสถ์เป็นคนแรก
เดือนกุมภาพันธ์ 1896 ศาสนาจารย์ Labuan Kuching บิชอปแห่งสิงคโปร์ ได้มาเยียมเยียนคริสตจักรที่กรุงเทพฯ และประกอบพิธีศีลกำลัง หลังจากนั้นคริสตจักรก็ได้อยู่ในการดูแลของบิชอปแห่งสิงคโปร์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
สมาชิกที่นมัสการในคริสตจักรเป็นผู้ที่มาจากในหลายประเทศ ดังนั้นใรภูมิหลังด้านความเชื่อจึงมีความเชื่อจากหลายนิกาย
ในวันที่ 7 เมษายน 1904 เนื่องจากในขณะนั้นมีผู้ที่มาร่วมนมัสการมากจนสถานที่ของโบสถ์ไม่สามารถรองรับได้ จึงมีการประชุมคณะกรรมการคริสตจักรและได้ถวายฎีกาแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระองค์ทรงได้พระราชทานพระบรมราชานุญาต รวมถึงได้พระราชทานที่ดินแห่งใหม่ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 11 ถนนคอนแวนต์ ในปัจจุบัน เพื่อสร้างโบสถ์แห่งใหม่มีชื่อว่า “คริสตจักรไคร้สตเชิช กรุงเทพฯ”
การถวายอาคารแห่งใหม่ได้จัดขึ้นในวันที่ 30 เมษายน 1905 และเป็นการเริ่มการนมัสการเป็นครั้งแรกในสถานนมัสการแห่งใหม่นี้ ในการเริ่มแรกของคริสตจักรไคร้สตเชิช เป็นคริสตจักรสำหรับคนต่างชาติที่พูดภาษาอังกฤษ และสำหรับคนต่างชาติทั่วไปที่มีโอกาสมาเยี่ยมประเทศไทย เช่น สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ เจ้าหญิงไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ และนางมาร์กาเรต แทตเชอร์ อดีตนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
การดำเนินงานในคริสตจักรไคร้สตเชิช ได้ดำเนินงานโดยชาวต่างชาติ และนมัสการโดยใช้ภาษาอังกฤษเป็นเวลานาน และเนื่องจากวัตถุประสงค์หนึ่งที่ต้องการประกาศข่าวประเสริฐกับคนท้องถิ่น รวมถึงต้องการให้มีการนมัสการในภาษาท้องถิ่น จึงได้เริ่มการนมัสการพระเจ้าเป็นภาษาไทย ในระหว่างปี 1934-1940 โดยใช้หนังสือภาวนา (Prayer Book) ที่แปลโดยศาสนาจารย์นอร์วู้ด (Reverend Norwood) ร่วมกับผู้ช่วยคนไทย แต่ก็มีบางช่วงที่แทบจะไม่มีผู้เชื่อคนไทย อยู่ในที่ประชุมของคริสตจักรไคร้สตเชิชเลย
จากนั้นคณะกรรมการของคริสตจักรได้พยายามที่จะสรรหาผู้รับใช้พระเจ้าที่พูดภาษาไทยได้เพื่อเข้าร่วมในทีมงานพันธกิจคริสตจักร แต่ก็ไม่สามารถที่จะสรรหาผู้รับใช้พระเจ้าที่พูดภาษาไทยได้ จึงส่งผลให้การริเริ่มนมัสการภาคภาษาไทยไม่สำเร็จ
จนกระทั่งปี 1991 เมื่อศาสนาจารย์เจอร์รี่ คู ได้รับการแต่งตั้งจากมุขมณฑลสิงคโปร์ ให้เป็นผู้ช่วยศิษยาภิบาล (Assistant Priest) การประชุมนมัสการภาคภาษาไทยก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้งในเดือนตุลาคม 1991 โดยเริ่มการประชุมครั้งนั้นจาก 7 คน ในห้องประชุมเล็กในคริสตจักรไคร้สตเชิช และได้ขยายออกไปอย่างกว้างขวางจนถึงปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 1994 คริสตจักรไคร้สตเชิช ได้จดทะเบียนสังกัดกับคริสตจักรแองลิกันในประเทศไทย โดยสังกัดกับสหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นองค์กรใหญ่ทางศาสนาคณะโปรเตสแตนท์ และหลังจากนั้นคริสตจักรแองลิกันในประเทศไทยก็ได้ขยายพัธกิจไปยังจังหวัดต่างๆ ของประเทศไทย เช่น อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร และอีกหลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็นที่ อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
คริสตจักรแองลิกันในประเทศไทยสังกัดอยู่ในสำนักงานมุขมณฑลสิงคโปร์ (Diocese of Singapore) ซึ่งขึ้นกับคริสตจักรภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Province of South East Asia) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแองลิกันสากล
ภาษาคาไรม์
ภาษาคาไรม์ (สำเนียงไครเมีย: , สำเนียงตราไก: , ชื่อภาษาฮีบรูดั้งเดิม , , ) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาฮีบรูในทำนองเดียวกับภาษายิดดิชหรือภาษาลาดิโน พูดโดยชาวคาไรต์ในไครเมียซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่นับถือศาสนายูดายในไครเมีย ลิทัวเนีย โปแลนด์และยูเครนตะวันตกเหลือผู้พูดอยู่เพียง 6 คน ภาษาคาไรม์สำเนียงลิทัวเนียเคยใช้พูดในกลุ่มชุมชนขนาดเล็กบริเวณเมืองตราไก ชาวคาไรต์เหล่านี้ถูกซื้อมาโดยแกรนด์ดยุกเวียเตาตัสแห่งลิทัวเนียเมื่อราว พ.ศ. 1944–1945 ซึ่งเป็นโอกาสให้ภาษานี้เหลือรอดอยู่ในตราไก ซึ่งเป็นผลมาจากการสนับสนุนของทางราชการ ในปัจจุบันมีพิพิธภัณฑ์ในตราไกแสดงเกี่ยวกับชุมชนคาไรต์และร้านอาหารคาไรต์
จุดกำเนิดของชาวคาไรต์ที่นับถือศาสนายูดาย.
ศาสนายูดายของชาวคาไรต์ต่างจากศาสนายูดายของชาวยิว เพราะไม่ได้ใช้คัมภีร์มิซนะห์และทัลมุด คำว่าคาไรม์มาจากศัพท์ภาษาฮีบรู קרא แปลว่าอ่าน ส่วนคำว่าคาไรต์มาจากภาษากลุ่มเตอร์กิก หมายถึงกลับ
ก่อนที่ศาสนาอิสลามจะแพร่หลายเข้ามา ชุมชนชาวยิวอยู่แยกจากกันเนื่องจากการเมือง สภาพภูมิศาสตร์และวัฒนธรรม แต่เมื่อศาสนาอิสลามแพร่เข้ามา ชาวยิวส่วนใหญ่รวมเป็นกลุ่มก้อนภายใต้การปกครองชองชาวมุสลิม ชุมชนชาวยิวเหล่านี้เป็นชุมชนที่แข็งแกร่ง พยายามตั้งกฎของตนเอง กฎของมุสลิมไม่ได้มีผลต่อกิจกรรมทางศาสนาแต่มีผลต่อสังคม ทำให้เปลี่ยนมาใช้ภาษาอาหรับและรับวัฒนธรรมอิสลามทางด้านอาหาร การแต่งกายและการติดต่อทางสังคม ภายในสังคมของชาวยิวเอง แรบไบต่าง ๆ พยายามโน้มน้าวให้ชาวยิวยอมรับทัลมุดเป็นกฎของสังคม ในขณะที่ชาวยิวบางส่วนไม่ยอมรับ จึงเกิดความหลากหลายภายในศาสนายูดายขึ้น ศาสนายูดายของชาวคาไรต์เริ่มต้นในเมโสโปเตเมียเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 13–14
ชาวคาไรต์ในไครเมียและลิทัวเนีย.
จุดกำเนิดของชาวคาไรต์ที่มาอยู่ในไครเมียยังไม่แน่นอน เพราะขาดหลักฐานที่แน่ชัด เอกสารส่วนใหญ่ระบุถึงความสัมพันธ์ระหว่างชาวคาไรต์กับชุมชนอื่นระหว่างพุทธศตวรรษที่ 22–24 เอกสารส่วนใหญ่ระบุถึงชุมชนชาวคาไรต์ที่ถูกเผาเมื่อพ.ศ. 2279 ระหว่างที่รัสเซียรุกรานรัฐข่านตาตาร์ นักวิชาการบางส่วนเสนอว่าชาวคาไรต์เป็นลูกหลานของพ่อค้าที่เข้ามาในไครเมียตั้งแต่สมัยจักรวรรดิไบแซนไทน์และได้พัฒนาภาษาของตนที่เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกในช่วงที่อยู่ในไครเมียนี้เองมีเอกสารเกี่ยวกับการอพยพของชาวคาไรต์จากอิสตันบูลไปยังไครเมียซึ่งบันทึกโดยชาวยิวในอิสตันบูลเมื่อ พ.ศ. 1746 การก่อตั้งชุมชนพ่อค้าในไครเมียน่าจะเริ่มต้นขึ้นระหว่างพุทธศตวรรษที่ 18–19 โดยกลุ่มพ่อค้าที่ติดต่อระหว่างไครเมีย เอเชียกลางและจีน
ในอีกทางหนึ่งมีทฤษฎีว่าชาวคาไรต์ในไครเมียเป็นลูกหลานของเผ่าคาซาร์ที่เปลี่ยนมาใช้ภาษาคาไรม์ สมมติฐานที่สามกล่าวว่า ชาวคาไรต์เป็นลูกหลานของเผ่าอิสราเอลจากยุคแรกของการอพยพหลบหนีกษัตริย์อัสซีเรีย โดยเป็นเผ่าที่อพยพไปสู่เทือกเขาคอเคซัสเหนือแล้วจึงเข้าสู่คาบสมุทรไครเมีย
จุดกำเนิดของชาวคาไรต์ในลิทัวเนียมีความชัดเจนกว่า โดยกลุ่มชนนี้มาจากไครเมีย ใน พ.ศ. 1935 แกรนด์ดยุกเวียตาตุสแห่งลิทัวเนียปราบชาวตาตาร์ไครเมียได้ และอพยพชาวคาไรต์ในไครเมีย 330 ครอบครัวไปสู่ลิทัวเนีย ชาวคาไรต์ในลิทัวเนียแยกกันอยู่อย่างเป็นอิสระ และรักษาลักษณะเฉพาะของตนไว้ได้ โดยยังคงใช้ภาษากลุ่มเตอร์กิก แทนที่จะใช้ภาษาท้องถิ่นอื่น ๆ ในบริเวณนั้น
ภาษาคาไรม์เป็นสมาชิกของตระกูลภาษาอัลไตอิกซึ่งเป็นภาษาที่แพร่หลายในหมู่ชาวนอร์มานในยูเรเชีย ภายในตระกูลภาษานี้ ภาษาคาไรม์จัดอยู่ในภาษษกลุ่มเคียปชาก ซึ่งเป็นสาขาตะวันตกของภาษากลุ่มเตอร์กิก ภายในกลุ่มตะวันตก ภาษาคาไรม์เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มปอนโต-บัลการ์ในรัสเซียและภาษาคาลมึกซ์ในรัสเซีย ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างภาษาคาไรม์กับภาษาเคียปชากและภาษาตาตาร์ไครเมีย จึงมีทฤษฎีหนึ่งอธิบายว่าชาวคาซาร์เปลี่ยนไปเป็นชาวคาไรต์ที่นับถือศาสนายูดายในพุทธศตวรรษที่ 13–14
ลักษณะทั่วไปของภาษาในตระกูลอัลไตอิกคือเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา รูปคำติดต่อ และมีการเปลี่ยนเสียงสระ ภาษาคาไรต์มีลักษณะรูปคำติดต่อและมีการเปลี่ยนเสียงสระ จึงเป็นไปได้ที่จัดให้ภาษาคาไรม์อยู่ในกลุ่มนี้
ภาษาคาไรม์ในลิทัวเนียยังคงรักษาลักษณะที่มาจากกลุ่มภาษาเตอร์กิกไว้ได้ แม้จะมาอยู่ในบริเวณที่แวดล้อมด้วยภาษาลิทัวเนีย ภาษารัสเซียและภาษาโปแลนด์มากกว่า 600 ปี คำศัพท์ทางศาสนาในภาษาคาไรม์เป็นภาษาอาหรับ แสดงว่าจุดเริ่มต้นของวัฒนธรรมอยู่ในตะวันออกกลาง คำศัพท์ทางศาสนาอีกส่วนหนึ่งเป็นภาษาฮีบรู ภาษาที่มีอิทธิพลต่อรากศัพท์ภาษาคาไรม์ได้แก่ภาษาอาหรับ ภาษาฮีบรู และภาษาเปอร์เซียในระยะแรก และระยะต่อมาได้แก่ ภาษารัสเซีย ภาษายูเครน ภาษาโปแลนด์ สำหรับชาวยิวคาไรม์ที่อยู่ในรัสเซีย ยูเครน โปแลนด์และลิทัวเนีย
ในปัจจุบันมีผูพูดภาษาคาไรม์อยู่ในไครเมีย ลิทัวเนีย โปแลนด์ อิสราเอล และสหรัฐ แม้ว่าจะมีชาวคาไรม์ 200 คนในลิทัวเนียแต่มีเพียง 1 ใน 4 ที่พูดภาษาคาไรม์
ภาษาคาไรม์แบ่งย่อยได้เป็น 3 สำเนียงคือ
ความสัมพันธ์กับภาษาอื่น.
ภาษาคาไรม์มีความเกี่ยวข้องกับภาษาอื่น ๆ มากมาย รากฐานที่มีต้นกำเนิดในเมโสโปเตเมียทำให้มีความเกี่ยวข้องกับภาษาอาหรับ ภาษาคาไรม์ใช้พูดในไครเมียในช่วงจักรวรรดิออตโตมันจึงมีความเกี่ยวข้องกับภาษาตุรกี และการที่ผู้พูดภาษาคาไรม์มักอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ กระจัดกระจายไปจึงมีความเกี่ยวข้องกับภาษาที่อยู่รอบ ๆ เช่น ภาษาลิทัวเนีย ภาษาโปแลนด์ ภาษายูเครนและภาษารัสเซีย จึงมีการลอกเลียนรากศัพท์และไวยากรณ์ของภาษาข้างเคียงมาใช้ในภาษาของตน ผู้พูดภาษาคาไรม์มักพูดได้หลายภาษาโดยจะพูดภาษาหลักในบริเวณนั้น ๆ ได้ด้วย บางส่วนที่มีความรู้ทางศาสนาจะรู้ภาษาฮ๊บรู
สถานะของภาษา.
สำเนียงส่วนใหญ่ของภาษาคาไรม์เป็นภาษาที่ตายแล้ว การเหลืออยู่ของภาษาคาไรม์ในลิทัวเนีย ปัจจุบันอยู่ในภาวะเสี่ยงเพราะการแพร่กระจายของชาวคาไรม์ในยุคโซเวียตหลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีคนสูงอายุที่ยังพูดภาษาคาไรม์อยู่ คนรุ่นใหม่ หันไปพูดภาษาลิทัวเนีย ภาษารัสเซีย หรือภาษาโปแลนด์แทน
ภาษาคาไรม์เป็นภาษาที่ใช้ปัจจัยและมีลักษณะรูปคำติดต่อมาก ไม่มีคำอุปสรรคและใช้ปรบท คำนามผันได้ 7 การก แต่เดิมภาษาคาไรม์เรียงประโยคแบบกลุ่มภาษาเตอร์กิกคือประธาน-กรรม-กริยา แต่ได้ปรับเปลี่ยนเพราะต้องสื่อสารกับผู้พูดภาษาอื่น ๆ ปัจจุบันเป็นแบบ ประธาน-กริยา-กรรม
ในไครเมียและยูเครน ภาษาคาไรม์เขียนด้วยอักษรซีริลลิก ในลิทัวเนียและโปแลนด์ เขียนด้วยอักษรละติน ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 22–24 เขียนด้วยอักษรฮีบรู
มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล  เป็นการประกวดทูตการท่องเที่ยวอีกเวทีหนึ่งที่เป็นที่นิยมอีกเวทีหนึ่ง ซึ่งเริ่มจัดการประกวดเวทีนี้เมื่อปี 2550 โดย Datuk Ooi Danny HE ซึ่งเป็นเวทีการประกวดในเครือเดียวกับเวที มิสทัวร์ลิซึมอินเตอร์เนชั่นแนล การประกวดมิสทัวริซึมเมโทรโพลิแทนอินเตอร์เนชันแนลมีวัตถุประสงค์คือ เฟ้นหาสาวงงามที่มีความสามารถมาเป็นทูตวัฒนธรรมให้กับประเทศมาเลเซีย
ปัจจุบันการประกวดมิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนลได้ผนวกรวมกับเวทีมิสทัวร์ลิซึมอินเตอร์เนชั่นแนลเรียบร้อยแล้ว ซึ่งตำแหน่งมิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนลได้กลายเป็นตำแหน่งรองอันดับ 1 มิสทัวร์ลิซึมอินเตอร์เนชั่นแนล
มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนลคนปัจจุบันคือ มาเรีย แอนเจลิก้า ปานตาเลียโน จากประเทศฟิลิปปินส์
คณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
ฟลอเรนซ์แอนด์เดอะแมชชีน
ฟลอเรนซ์แอนด์เดอะแมชชีน  หรือชื่อจริงของนักร้องนำว่า ฟลอเรนซ์ เวลช์ เป็นวงดนตรีจากสหราชอาณาจักรโดยที่แนวดนตรีของฟลอเรนซ์ได้รับการวิจารณ์ว่าเป็นการผสมผสานกันของดนตรีแนวป็อป, ร็อก และ โซล วงดนตรีของเธอได้รับการตอบรับอย่างดีมาโดยตลอดก่อนการเข้าสู่วงการดนตรีกระแสหลัก โดยความร่วมมือของบีบีซีที่โปรโมทฟลอเรนซ์ทางช่องบีบีซี อินทรูดิวซิง ส่วนอัลบั้มเดบิวต์มีชื่อว่า "Lungs" วางจำหน่ายวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 อัลบั้มดังกล่าวขึ้นชาร์ตอันดับอัลบั้มยอดนิยมของสหราชอาณาจักร โดยอยู่ลำดับที่ 2 ในช่วง 5 สัปดาห์แรกของการวางจำหน่าย ในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2553 อัลบั้มเดบิวต์นี้ก็ก้าวขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในชาร์ตชาร์ตอันดับอัลบั้มยอดนิยมของสหราชอาณาจักร และอยู่ในชาร์ตติดต่อกันนานถึง 28 สัปดาห์ จนกระทั่งงานประกาศรางวัลบริทอวอร์ดประจำปี พ.ศ. 2553 อัลบั้ม "Lungs" ก็ได้รับรางวัลมาสเตอร์การ์ดบริติชอัลบั้ม ปัจจุบันมีเพลงที่ได้รับความนิยมเช่น "Rabbit Heart (Raise It Up)" และ "Dog Days Are Over"
เคซีทีวี (เกาหลีเหนือ)
เอเชียนบีชเกมส์ 2014
เอเชียนบีชเกมส์ 2014  เป็นการแข่งขัน เอเชียนบีชเกมส์ ครั้งที่ 4 จะมีการจัดขึ้นที่เกาะภูเก็ต ประเทศไทย ซึ่งการแข่งขันได้กำหนดไว้ที่เกาะโบราไค จังหวัดอักลัน ประเทศฟิลิปปินส์ แต่ได้รับผลกระทบด้านการเปลี่ยนแปลงเจ้าภาพจากทาง OCA ซึ่งไปซ้อนในปีเดียวกันกับเอเชียนเกมส์ 2014
การแข่งขันในครั้งนี้จะเป็นครั้งที่เจ็ดสำหรับประเทศไทยในการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันระดับเอเชีย ภายหลังจากที่กรุงเทพ ได้จัดมหกรรมกีฬาเอเชียนเกมส์ไปแล้วสี่ครั้ง (ค.ศ. 1966, 1970, 1978 และ 1998), เอเชียนอินดอร์เกมส์หนึ่งครั้ง (ค.ศ. 2005) และเอเชียนมาร์เชียลอาร์ตสเกมส์หนึ่งครั้ง (ค.ศ. 2009) อย่างไรก็ตาม มหกรรมกีฬานี้จะถือเป็นรายการแรกที่ไม่ได้จัดขึ้นที่กรุงเทพฯ
ตราประจำการแข่งขัน ได้แรงบันดาลใจจากทิวทัศน์บนแหลมพรหมเทพ แหล่งท่องเที่ยวที่สวยงามและขึ้นชื่อของภูเก็ต เป็นรูปต้นปาล์ม 2 ต้นขนาบข้างตัวอักษร เอเชียนบีชเกมส์ มีเกลียวคลื่นเป็นลายธงชาติไทย และมีดวงอาทิตย์ สัญลักษณ์ของ โอซีเอ อยู่ด้านบน แทนความหมายว่า นักกีฬาหลายเชื้อชาติ หลายภาษา มารวมตัวกันใน เอเชียนบีชเกมส์ ที่ภูเก็ต
ตัวนำโชคเป็นเต่าทะเลสามตัว ซึ่งมีชื่อว่า สินธุ์, สาคร และ สมุทร ซึ่งชื่อของพวกมันล้วนมีความหมายเกี่ยวกับน้ำ
ดร.สมหมาย ปรีชาศิลป์ ประธานคณะอนุกรรมการสาขาพิธีเปิด-ปิดการแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนบีชเกมส์ ครั้งที่ 4 พ.ศ. 2557 เป็นประธานในการประชุมคณะอนุกรรมการฯ ครั้งที่ 2/2557 ณ ห้องประชุมศูนย์กีฬาสะพานหิน ศูนย์ กกท. จังหวัดภูเก็ต เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2557 สรุปสาระสำคัญได้ดังนี้
ที่ประชุมรับทราบกำหนดการจัดพิธีเชิญธงชาติสมาชิก 45 ชาติ ในวันที่ 12-13 พฤศจิกายน 2557 ณ สวนสาธารณะสะพานหิน โดยกำหนดให้ประเทศละ 15 คนเข้าร่วมในพิธี ตั้งแต่เวลา 10.00-18.00 น. จำนวน 2 วัน รวมทั้งสิ้น 675 คน โดยมี บริษัท คอมอาร์ต โปรดักชั่น จำกัด เป็นผู้ดำเนินการด้านพิธีการทั้งหมด ซึ่งจะมีการซ้อมใหญ่ในวันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 เวลา 11.00 น.
จากนั้น ที่ประชุมได้รับทราบเรื่องกำหนดพิธีการและการแสดงในพิธีเปิดและพิธีปิดการแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนบีชเกมส์ ครั้งที่ 4 พ.ศ. 2557 โดยพิธีเปิดในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2557 ณ สวนสาธารณะสะพานหิน อ.เมือง จ.ภูเก็ต จะเริ่มตั้งแต่เวลา 18.00 น. ประกอบด้วยการแสดง 5 ชุด ได้แก่
เอเชียนบีชเกมส์ครั้งที่ 4 ในครั้งนี้ บรรจุชนิดกีฬาทั้งหมด 26 ประเภท ได้แก่
พิธีปิดการแข่งขันฯ ในวันที่ 23 พฤศจิกายน 2557 ณ สวนสาธารณะสะพานหิน อ.เมือง จ.ภูเก็ต เริ่มตั้งแต่เวลา 18.30 น. เป็นต้นไป ประกอบด้วย การแสดงจำนวน 4 ชุด ได้แก่
ลลิตา สิงห์โตทอง
ลลิตา สิงห์โตทอง มีชื่อเล่นว่า "เนย" อดีตสมาชิกและนักร้องนำวง ซินญอริต้า ในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ปัจจุบันเป็นนักร้องเดี่ยวในสังกัดอาร์เอส เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2527 มีพี่น้องทั้งหมด 2 คน (หญิง 2) เนยเป็นคนเล็ก เกิดที่ อ.เมืองชลบุรี จ.ชลบุรี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนชลกันยานุกูล ระดับปริญญาตรี สาขาการแสดงและกำกับการแสดง ภาควิชาศิลปะการแสดง คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
เหวง
พระเกษม เขมโก
ไอโคนิก