pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฟอร์ตลอเดอร์เดล มีลักษณะภูมิอากาศเป็นป่าฝนเขตร้อน (Köppen Af) ที่มีความแตกต่างในอุณหภูมิเพียงเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยจะอยู่เหนือ 66 องศาฟาเรนไฮต์ (18.9 องศาเซลเซียส) และเฉลี่ยฝนตกต่อเดือน มากกว่า 2.39 นิ้ว (60.71 มิลลิเมตร) ซึ่งทำให้เมืองนี้มีอากาศตามฤดูกาลแบบเขตร้อน ไม่มีฤดูที่แห้งแล้งอย่างแท้จริง ฤดูหนาวตามปกติจะมีอากาศแห้งและมีแดด และฝนตกส่วนใหญ่จะตกในฤดูร้อน
ฤดูร้อน ("ฤดูเปียกชื้น") จากเดือนพฤษภาคม ถึงเดือนตุลาคม จะร้อนและเปียกชื้น โดยมีอุณหภูมิสูงเฉลี่ยที่ 86–90 องศาฟาเรนไฮต์ (30–32 องศาเซลเซียส) และอุณหภูมิต่ำประมาณ 71–76 องศาฟาเรนไฮต์ (22–24 องศาเซลเซียส) ในช่วงฤดูนี้ มากกว่าครึ่งวันอาจจะมีฝนฟ้าคะนองในช่วงบ่ายและเย็น อุณหภูมิสูงสุดเป็นประวัติการณ์ อยู่ที่ 100 องศาฟาเรนไฮต์ (38 องศาเซลเซียส) ซึ่งถูกบันทึกในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2009
ฤดูหนาว ("ฤดูแล้ง") จาก เดือนพฤศจิกายน ถึงเดือนเมษายน จะมีอากาศอบอุ่น และแห้ง โดยอุณหภูมิสูงเฉลี่ยที่ 75–82 องศาฟาเรนไฮต์ (24–28 องศาเซลเซียส) และอุณหภูมิต่ำที่ 59–67 องศาฟาเรนไฮต์ (15–19 องศาเซลเซียส) อย่างไรก็ตาม เคยมีอากาศเย็นในช่วงนี้ โดยอุณหภูมิสูงที่ 60 องศาฟาเรนไฮต์ (16–21 องศาเซลเซียส) และอุณหภูมิต่ำที่ 40 องศาฟาเรนไฮต์ (4–10 องศาเซลเซียส) ซึ่งจะเกิดเพียงวันเดียว อากาศหนาวจัดจนเป็นน้ำแข็งจะเกิดน้อยครั้งทุก 10 หรือ 20 ปี มีเพียงครั้งเดียวที่มีการรายงานถึงหิมะตก ซึ่งเห็นได้บนพื้นดิน ในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1977 ในช่วงฤดูหนาว อากาศแห้ง ไฟป่าเป็นสิ่งที่ต้องระวังในหลาย ๆ ปี
ตามสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2000 มี 68,468 ครอบครัว และ 33,001 ครอบครัวอาศัยอยู่ในเมือง จาก 68,468 ครอบครัว 19.6% มีเด็กอายุต่ำกว่า 18 อาศัยอยู่กับครอบครัว, 32.2% เป็นคู่สมรสที่อยู่ร่วมกัน, 11.5% เป็นผู้หญิงที่อยู่ลำพัง, และ 51.8% ไม่ได้อยู่เป็นครอบครัว 40.3% ของครอบครัวทั้งหมดประกอบไปด้วยหลายบุคคล และ 11.7% เป็นผู้สูงวัยที่มีอายุ 65 ปีหรือมากกว่า
รายได้เฉลี่ยสำหรับครอบครัวในเมืองอยู่ที่ 37,887 ดอลลาร์สหรัฐ และรายได้เฉลี่ยสำหรับครอบครัวอยู่ที่ 46,175 ดอลลาร์สหรัฐ ผู้ชายมีรายได้เฉลี่ย 34,478 ดอลลาร์สหรัฐ ขณะที่ผู้หญิงมีรายได้เฉลี่ย 27,230 ดอลลาร์สหรัฐ รายได้ต่อหัวของผู้อาศัยในเมืองอยู่ที่ 27,798 ดอลลาร์สหรัฐ ประมาณ 13.8% ของครอบครัวและ 17.7% ของประชากรมีรายได้ต่ำกว่าเส้นแบ่งความยากจน ซึ่งรวมถึง 29.0% ของผู้ซึ่งมีอายุต่ำกว่า 18 ปี และ 11.1% ของผู้มีอายุ 65 ปีหรือมากกว่า
ฟอร์ตลอเดอร์เดล มีเปอร์เซ็นต์ที่สูงของผู้อาศัยที่เกิดโดยชาวต่างชาติมากกว่ารัฐอื่น ๆ ข้อมูลสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2000 ระบุว่า 21.7% ของประชากรในเมืองเป็นผู้ที่เกิดจากชาวต่างชาติ ผู้อาศัยที่เกิดโดยชาวต่างชาติ 69.2% เกิดจากชาวลาตินอเมริกา และ 17.3% เกิดจากชาวยุโรป โดยมีเปอร์เซ็นต์เพียงเล็กน้อยที่เกิดจากชาวอเมริกาเหนือ, แอฟริกา, เอเชีย และหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ในปี ค.ศ. 2000, ฟอร์ตลอเดอร์เดลมีเปอร์เซ็นต์สูงสุดของผู้อาศัยที่เป็นชาวเฮติในสหรัฐอเมริกาถึง 26% เป็นสัดส่วนของประชากรในเมืองที่ 6.9% และอันดับที่ 127 ของเปอร์เซ็นต์สูงสุดของชาวคิวบา เป็นสัดส่วนของประชากรในเมืองที่ 1.7%
เหมือนกับฟลอริดาตอนใต้ทั่ว ๆ ไป ฟอร์ตลอเดอร์เดล มีผู้อาศัยที่สามารถพูดภาษาอื่น ๆ นอกเหนือไปจากภาษาอังกฤษ แม้จะมีสัดส่วนต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของเทศมณฑล ในปี ค.ศ. 2000, 75.6% ของประชากรพูดเฉพาะภาษาอังกฤษที่บ้าน, ผู้ที่พูดภาษาสเปนอยู่ที่ 9.4%, ผู้ที่พูดภาษาครีโอลเฮติอยู่ที่ 7.5%, ผู้ที่พูดภาษาฝรั่งเศสอยู่ที่ 2.0%, ผู้ที่พูดภาษาโปรตุเกสอยู่ที่ 1.0% และผู้ที่พูดภาษาอิตาลีอยู่ที่ 0.8%
เมืองที่ล้อมรอบด้วยเมืองโอคแลนด์พาร์ค และเมืองวิลตันมานอร์ เป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นชุมชน LGBT ที่ใหญ่ในสหรัฐอเมริกา และมีอัตราส่วนสูงสุดของเกย์และเลสเบียน โดยมีจำนวนประชากรเกย์เป็นส่วนใหญ่ เมืองนี้ยังเป็นสถานที่พักผ่อนที่มีชื่อเสียงสำหรับเกย์และเลสเบียน
เศรษฐกิจของฟอร์ตลอเดอร์เดลส่วนใหญ่พึ่งพิงการท่องเที่ยว จากปี ค.ศ. 1940 ถึงปี ค.ศ. 1980 เมืองนี้ถูกรู้จักในฐานะที่เป็นเมืองเป้าหมายในการท่องเที่ยวในช่วงปิดภาคฤดูใบไม้ผลิสำหรับนักศึกษา เรือสำราญและการพักผ่อนหย่อนใจทางน้ำทำให้เกิดรายได้จากการท่องเที่ยว ปัจจุบันฟอร์ตลอเดอร์เดลดึงดูดนักท่องเที่ยวที่มีความมั่งคั่ง ขณะที่ส่วนใหญ่ละเลยนักศึกษาซึ่งมีจำนวนลดน้อยลง มีศูนย์อำนวยความสะดวกตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของชายหาดและตะวันออกเฉียงใต้ของย่านกลางเมือง ซึ่งพื้นที่ 600,000 ตารางนิ้ว (55,742 ตารางเมตร) ซึ่งรวมพื้นที่การจัดแสดง 200,000 ตารางนิ้ว (18,581 ตารางเมตร) ประมาณ30% ของผู้มาเยี่ยมชมจำนวนเฉลี่ย 10 ล้านคนต่อปี จะเข้าชมที่ศูนย์การจัดแสดง
ย่านกลางเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งถนนลาสโอลาส ที่เริ่มมีการพัฒนาในปี ค.ศ. 2002 และปัจจุบันเป็นแหล่งโรงแรมใหม่และแหล่งพัฒนาคอนโดมิเนียมขนาดใหญ่หลายแห่ง ย่านกลางเมืองใหญ่ที่สุดอยู่ในเทศมณฑลโบรวาร์ด อาคารสำนักงาน ตึงสูง ซึ่งรวมถึงลาสโอลาสริเวอร์เฮาส์, ลาสโอลาสแกรนด์, 110 ทาวเวอร์ (เดิมชื่อ ออโตเนชันทาวเวอร์), แบงค์ออฟอเมริกาพลาซา, วันไฟแนนเชียลพลาซา, โบรวาร์ด ไฟแนนเชียลเซ็นเตอร์, วันอีสต์โบรวาร์ด บูเลอวาร์ด, บาร์เนตแบงค์พลาซา, พีเอ็นซีเซ็นเตอร์, นิวริเวอร์เซ็นเตอร์, วันคอร์ปอเรตเซ็นเตอร์, ซันทรัสต์เซ็นเตอร์, 101 ทาวเวอร์, และ เซาท์ทรัสต์ทาวเวอร์ การพัฒนาอื่น ๆ ได้แก่ ร้านบูติก หอศิลป์ และร้านอาหารใหม่ ๆ มากมาย
การยึดสังหาริมทรัพย์ในเขตเมืองฟอร์ตลอเดอร์เดลเพิ่มขึ้น 127.4% จากปี ค.ศ. 2006 ถึง ค.ศ. 2007 หรือการยื่นฟ้องหนึ่งครั้งต่อ 48 ครัวเรือนในไตรมาส ฟอร์ตลอเดอร์เดลติดอันดับสี่ในรายชื่อเขตเมืองใหญ่ 10 อันดับแรกที่จัดอันดับโดยการยื่นคำร้องยึดทรัพย์สินต่อครัวเรือนสำหรับไตรมาสที่สามของปี ค.ศ. 2007
ฟอร์ตลอเดอร์เดล เป็นเมืองอุตสาหกรรมและศูนย์กลางการซ่อมบำรุงเรือยอร์ชขนาดใหญ่ อุตสาหกรรมเรือรองรับกว่า 109,000 ตำแหน่งงานในเทศมณฑล ด้วยมีคลองหลายสาย และใกล้เคียงกับบาฮามาสและแคริบเบียน เมืองนี้จึงเป็นที่นิยมสำหรับการพักผ่อนท่องเรือยอร์ช และมีอ่าวสำหรับเรือ 42,000 ลำและที่จอดเรือประมาณ 100 ลำ ยิ่งไปกว่านั้น มีงานแสดงเรือระหว่างชาติที่ ฟอร์ตลอเดอร์เดลทุกปี ซึ่งเป็นงานแสดงเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งนำผู้มาท่องเที่ยวมากกว่า 125,000 คนในแต่ละปี
บริษัทที่มีฐานที่ฟอร์ตลอเดอร์เดล ได้แก่ ออโตเนชัน, ซิทริกซิสเต็ม, ดีเอชแอลเอ๊กซ์เพรส, สปิริตแอร์ไลน์, และเนชันแนลเบฟเวอร์เรจ คอร์ปอเรชัน ผู้ว่าจ้างรายใหญ่ที่สุดในเทศมณฑล คือ ทีเน็ตเฮลแคร์ ซึ่งว่าจ้างพนักงาน 5,000 คน อเมริกันเอ็กเพรส ซึ่งว่าจ้างพนักงาน 4,200 คน เดอะ คอนติเนนทัล กรุ๊ป ซึ่งว่าจ้างพนักงาน 3,900 คน โมโตโรลา ซึ่งว่าจ้างพนักงาน 3,000 คน และแม็กซิม อินทิเกรเต็ดโพรดักส์ ซึ่งว่าจ้างพนักงาน 2,000 คน
กัลฟสตรีม อินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์ สายการบินที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ใกล้กับดาเนียบีช แอนออนไลน์ อคาเดมีเซ็นเตอร์ ก็ตั้งอยู่ในเมืองนี้เช่นกัน
เดอะบอกซ์ทรี
เดอะบอกซ์ทรี คือ ร้านอาหารตั้งอยู่ในเมืองอิลลีย์ เขตยอร์คเชอร์ตะวันตก ในอังกฤษ พ่อครัวไซมอน เกลเลอร์และรีนา ภรรยาของไซมอนเคยเป็นผู้ดูแลกิจการตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 ร้านได้ถูกตกแต่งใหม่โดยใช้องค์ประกอบตกแต่งจากเจ้าของร้านดั้ง เดิม มีเสียงตอบรับที่ดีขึ้นเรื่อยๆ จากนักวิจารณ์อาหาร ร้านได้รับ 1 ดาวจากมิชลิน และ 3 กุหลาบจาก เอเอ (สมาคมรถยนต์) โดยพ่อครัวไซมอนได้ตั้งบริษัทในเครือ ชื่อว่า บอกซ์ทรีอีเวนท์
เริ่มแรก ร้านเปิดเป็นร้านน้ำชาในปี ค.ศ. 1962 และกลายเป็นหนึ่งในสี่ร้าน อาหารในอังกฤษที่ได้ 2 ดาวในปี ค.ศ. 1977 หลังจากได้สูญเสียดาวทั้งสองไป ทางร้านก็ได้ 1 ดาวกลับคืนมาในระหว่างปี ค.ศ. 1996 และ ค.ศ. 2001 ซึ่งเจ้าของในขณะนั้นคือ เฮเลย เอวิส ในปี ค.ศ. 2010 อดีตพนักงาน ชื่อว่า มาร์โค ปิแอร์ ไวท์ ได้ถูกว่าจ้างกลับมาอีกครั้ง ร้านอาหารจึงมีอาหารฝรั่งเศสสมัยใหม่ให้บริการ ทำให้ได้รับรางวัล 3 กุหลาบจาก เอเอ และได้ลงรายชื่อในรายการแนะนำร้านอาหารของฮาร์เดน
เดอะบอกซ์ทรีตั้งอยู่ที่เลขที่ 35-37 ถนนเชิร์ชในเมืองอิลลีย์ตั้งแต่เริ่มเปิดครั้งแรกโดยมาร์คอม รีด และ คอลลิน ลองในปี ค.ศ. 1962 โดยร้านเปลี่ยนมาบริหารโดยไซมอน และรีนา เกลเลอร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ภายใต้สัญญาการเช่าต่อจากผู้บริหารรายเดิม เกลเลอร์เคยเป็นหัวหน้าพ่อครัวที่ร้านราสคาสที่ได้รับดาวจากมิชลิน ครอบครัวเกลเลอร์ยังได้บริหาร บริษัทในเครือที่ชื่อ บอกซ์ทรีอีเวนท์ ที่รับงานจัดเลี้ยงอีกด้วย
หลังจากเกลเลอร์ซื้อร้านมาในปี ค.ศ. 2004 ก็ได้ทำการตกแต่งร้านใหม่ให้ทันสมัยขึ้น ปรับปรุงการตกแต่งที่ทรุดโทรมจากเจ้าของคนก่อนๆ โดยรวมถึงการใช้ไฟและผนังผ้าในการตกแต่ง มีเตาผิงอยู่ที่กลางห้อง และใช้แบบเก้าอี้ไม้แบบสมัยศตวรรษที่ 18 แต่ยังคงองค์ประกอบจากสมัยของรีดและลองอยู่ โดยใช้บาร์และเพดานเดิมๆ ของร้าน
รายการอาหาร.
รายการอาหารปัจจุบันยังคงรายการเดิมตั้งแต่สมัยเริ่มเปิดร้าน เช่น ลุฟเตอร์เตอมิดอร์(อาหารฝรั่งเศส)และเกราส์ พ่อครัวเกลเลอร์ได้สร้างผลงานอาหารฝรั่งเศสสมัยใหม่ โดยใช้องค์ประกอบดั้งเดิม รายงานอาหารอื่นๆ รวมถึง ตับบดที่มาพร้อมกับสลัดปลาไหลรมควัน และเจลลี่แอปเปิ้ลและซุปข้นแอปเปิ้ล ตับบดได้ถูกเอาออกจากรายการอาหารชั่วคราวในปี ค.ศ. 2008 เนื่องจากการประท้วงจากนักเคลื่อนไหวสิทธิสัตว์ ต่อมาได้ถูกเพิ่มขึ้นมาใหม่ และได้ถูกรวมในรายการตับบดและเทอรีนเป็ดกับ พิสทาชิโอ
เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองครบรอบ 45 ปีของร้านในปี ค.ศ. 2008 เกลเลอร์ได้เพิ่มรายการอาหารที่เคยมีในปี ค.ศ. 1963 แต่ตัดสินใจที่จะไม่ผลิตอาหารบางชนิด เช่น เชสเสอร์ไก่ หรือ เมล่อนโบท ส่วนอื่นๆในรายการอาหารดั้งเดิม คือ เครป และเกรฟฟรุ๊ทย่าง(ครึ่งหนึ่ง) อาหารที่เลือกได้รวมอยู่ในรายการอาหารชุด6 รายการของทศวรรษ 1960
ตัวอาคารหินทรายถูกสร้างขึ้นในช่วงทศวรรษ 1720 รีดและลองได้ซื้อต่อมาในปี ค.ศ. 1962 เพื่อเปิดเป็นร้านขายน้ำชา (และอาหารเบาๆ) ร้านได้รับ 2 ดาวจากมิชลินในปี ค.ศ. 1977 ในรายการในปีนั้น ร้านเป็นร้านอาหารที่ 1 ที่ได้ 2 ดาวในอังกฤษ (ร้านที่เหลือที่ได้รับ 2 ดาว เช่นกัน ได้แก่ วอเตอร์ไซด์อินน์ เลอเกฟฮอช และ คอนนอกซ์
ร้านกลายเป็นร้านยอดนิยม ของบรรดาผู้คนที่มีชื่อเสียง มีจอห์นนี่ เมทธิสเป็นลูกค้าประจำ และทั้งเชอรี่ บาสซี่และมาร์กาเรต แทตเชอร์ก็เคยมาเป็นลูกค้าของร้าน ในปี ค.ศ. 1979 พ่อครัวมาร์โค ปีแอร์ ไวท์ (ซึ่งต่อมาได้เป็นพ่อครัวดาวมิชลินหลายครั้ง)ได้มาทำงานที่เดอะบอกซ์ทรี ขณะนั้นอายุ 17 เค้าได้รับการฝึกที่ร้านภายใต้การ ดูแลของรีดและลอง ต่อมา เค้ายังได้เขียนในหนังสือของเขาที่มีชื่อว่า ไวท์ฮีท(ความร้อนสีขาว) ว่า ร้านทำให้เค้าลุ่มหลงกับอาหาร และยังคงเชื่อว่า ร้านนี้เป็นที่พักพิงแห่งจิตวิญญาณ
หลังจากได้ 2 ดาวมิชลินจนถึงปี ค.ศ. 1988 และเหลือแค่ 1 ดาวในปี ค.ศ. 1991 ในปี ค.ศ. 1992 ทางร้านถูกเข้าพิทักษ์ทรัพย์และถูกซื้อโดยเฮเลน เอวิส ภายใต้การดูแลของพ่อครัวเทียรี่ ลูพราท-กราเน ร้านอาหารได้รับ 1 ดาวมิชลินกลับมาในปี ค.ศ. 1996 ไวท์ได้กลับมาเป็นที่ปรึกษาให้กับร้านในปี ค.ศ. 1996 เป็นเวลา 2 เดือนแต่ก็จบลงในศาล โดยเขาต้องจ่ายเงินให้กับร้านจำนวน 880 ปอนด์สำหรับค่าเพดานที่เสียหาย
ลูพราท-กราเนลาออกในปี ค.ศ. 2001 โดยมีโทบี้ ฮิลล์ พ่อครัวที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับดาวมิชลินเข้ามาเป็นพ่อครัวแทน การเปลี่ยนพ่อครัวทำให้รูปแบบอาหารเปลี่ยนไปเป็น “แนวเมดิเตอริเนียน” แต่เขาก็อยู่คุมครัวได้แค่ 7 เดือน เชน กู๊ดเวย์เข้ามาแทนที่ฮิลล์ในปี ค.ศ. 2002 และเปลี่ยนรูปแบบเป็นอาหารฝรั่งเศสต้นตำรับ ร้านได้สูญเสียดาวมิชลินไปในปี 2003 และไม่ได้ถูกรวมทั้งในคู่มือร้าน อาหาร เอเอ หรือ คู่มืออาหารอร่อย กู๊ดเวย์ลาออกหลังจากร้านได้เสียดาวมิชลินไปไม่นาน และกล่าวว่า การตัดสินใจมีมาก่อนหน้านั้นแล้ว
ครอบครัวเกลเลอร์ได้เช่าร้านจากเอวิส ในปี ค.ศ. 2004 หลังจากกลับมาเปิดใหม่แค่ 5 เดือนร้านก็ได้รับดาวมิชลิน หนึ่งปีหลังจากนั้น เจ้าของได้เสนอขายร้านในขณะที่ สัญญาเช่ากับเกลเลอร์มีถึงปี 2017 มาร์โค ปิแอร์ ไวท์ที่เป็นเพื่อนกับไซมอน เกลเลอร์ตั้งแต่ทั้งคู่เป็นวัยรุ่น,ได้กลับมาทำที่ร้านอีกครั้งเพื่อที่จะถ่ายทำภาพยนตร์สำหรับ ITV1 รายการโทรทัศน์เรียลลิตี้โชว์เกี่ยวกับการปรุงอาหารที่ชื่อ ครัวของนรก ในปี ค.ศ. 2010 ไวท์ได้เข้าร่วมเป็นหุ้นส่วนของร้าน และในปี ค.ศ. 2012 ได้ช่วนในการฉลองครบรอบ 15 ปีของร้าน ไวท์มีความปรารถนาที่จะทำงานร่วมกับเกลเลอร์เพื่อนำพาให้เดอะบอกซ์ทรีกลับเป็นร้าน อาหารระดับ 2 ดาวของมิชลินเช่นเดิม White has aspirations to work with Gueller to return the Box Tree to its former status as a two-Michelin-starred restaurant.
แจน มัวร์ ได้วิจารณ์ร้านในปี ค.ศ. 2004 ในหนังสือพิมพ์เดอะเดลี่เทเลกราฟ หลังจากที่เกลเลอร์เข้าบริหารกิจการและปรับปรุงร้านได้ไม่นาน เธอกล่าวชื่นชมรูปแบบอาหารที่นุ่มนวลขึ้นภายใต้การดูแลของพ่อครัวคนให้ และถึงแม้ว่า ในตอนแรก เธอจะกังวลที่พนักงานบริการเสนอให้เธอลองลูกนกพิราบ เธอบรรยายถึงอาหารจานนี้ว่า “ได้ผ่านการจัดเตรียมอย่างดี” และเป็นจานที่ดีที่สุดที่เธอลอง เธอคิดว่า พ่อครัวเก่งแต่ยังต้องการเวลาที่ จะปรับให้เข้าที่เข้าทาง และยังบรรยายถึงภรรยา คือ รีนา ที่ดูแลส่วนหน้าร้านว่า “เป็นธรรมชาติสมบูรณ์แบบ” เจย์ เรย์เนอร์ได้มาลองอาหารที่ร้านในปี ค.ศ. 2005 ก่อนที่ร้านจะได้รับดาวมิชลิน เขากล่าวว่ายังมีปัญหาเกี่ยวกับราคาอาหารที่ไม่ตรงกันในเว็บไซต์กับที่แจ้งที่ร้าน เค้าคิดว่า หอยเชลล์ยังปรุงไม่สุก และ ขนมปังบริยอช ที่เสิร์ฟพร้อมกับเนื้อสันอมน้ำมากไป เขากล่าวว่า อาหาร “แสดงถึงระดับความเข้าใจในเรื่องพื้นฐาน” แต่ไม่ได้ระบุเฉพาะเจาะจง
ในปี ค.ศ. 2012 จิล เทอร์ตันได้ไปลองอาหารที่ร้าน เพื่อลงวิจารณ์ใน เดอะ “ยอร์คเชอร์โพสต์” สำหรับวันครบรอบ 15 ปีของร้าน และบรรยายอาหารบางจานเช่น หน่อไม้ฝรั่ง และไข่ต้มแบบนุ่มที่ต้มในหม้อ ตุ๋นว่า “สมบูรณ์แบบ” เธอบรรยายว่า อาหารมื้อนี้โดยรวม “ยอดเยี่ยม” แต่บอกว่า ชอคโกแลตบราวนี่ที่เธอสั่ง เป็นของหวานที่ไม่ยากที่จะทำ
ฮาร์เดน คู่มือร้านอาหารของอังก ฤษได้บรรยายว่า อาหารที่ร้านนี้ “เบาและอร่อย” และการปรุงอาหารเป็น “แบบอย่าง” ในระบบการวิจารณ์ของฮาร์เด้น เขาให้คะแนนอาหารว่าเป็นหนึ่งจากห้า (หนึ่งเป็นระดับที่สูงสุดที่มี) และทั้งการให้บริการและบรรยากาศได้คะแนนระดับสองจากห้า ลำดับ สมาคมยานยนต์ได้ให้รางวัลกับร้านเดอะบอกซ์ทรี 3 กุหลาบจาก เอเอ
สาธารณรัฐคาซัคสถานในเอเชียนเกมส์ 2014
สาธารณรัฐคาซัคสถานในเอเชียนเกมส์ 2010
สาธารณรัฐเติร์กเมนิสถานในเอเชียนเกมส์ 2014
สาธารณรัฐเติร์กเมนิสถานในเอเชียนเกมส์ 2010
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีในเอเชียนเกมส์ 2014
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีในเอเชียนเกมส์ 2010
สาธารณรัฐอุซเบกิสถานในเอเชียนเกมส์ 2014
สาธารณรัฐอุซเบกิสถานในเอเชียนเกมส์ 2010
สาธารณรัฐมองโกเลียในเอเชียนเกมส์ 2014
สาธารณรัฐมองโกเลียในเอเชียนเกมส์ 2010
หนูเล็ก ก่อนบ่ายคลายเครียด
สาธารณรัฐประชาชนจีนในเอเชียนเกมส์ 2014
สาธารณรัฐประชาชนจีนในเอเชียนเกมส์
สาธารณรัฐประชาชนจีนในเอเชียนเกมส์ 2010
สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามในเอเชียนเกมส์ 2014
สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามในเอเชียนเกมส์ 2010
สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามในเอเชียนเกมส์ 2006
สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามในเอเชียนเกมส์ 1954
สาธารณรัฐสิงคโปร์ในเอเชียนเกมส์ 2014
สาธารณรัฐสิงคโปร์ในเอเชียนเกมส์ 2010
สาธารณรัฐสิงคโปร์ในเอเชียนเกมส์ 2006
สาธารณรัฐสิงคโปร์ในเอเชียนเกมส์ 1954
สาธารณรัฐสิงคโปร์ในเอเชียนเกมส์ 1951
คิม กีซู
คิม กีซู นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2482 เป็นแชมป์โลกมวยสากลคนแรกของเกาหลีใต้ โดยได้ครองแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2509 และเคยมาชกกับอภิเดช ศิษย์หิรัญในไทย ก่อนจะเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป เขาเสียชีวิตเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2540
คิมเคยชกมวยสากลสมัครเล่นในนามทีมชาติเกาหลีใต้มาก่อน และได้เหรียญทองเอเชียนเกมส์เมื่อ พ.ศ. 2501 ต่อมาได้หันมาชกมวยสากลอาชีพ เขาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2504 ซึ่งเป็นการชิงแชมป์เกาหลีใต้รุ่นมิดเดิลเวท ซึ่งคิมเป็นฝ่ายชนะคะแนนกัง แซชุลได้แชมป์มาครอง จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2508 ชนะน็อค ฟูมิโอะ ไดสุ ยก 6 คิมป้องกันแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวทเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2509 ชนะคะแนน นีโน่ เบนเวนูตี ทำให้คิมกลายเป็นแชมป์โลกมวยสากลคนแรกของเกาหลีใต้ไปทันที จากนั้น เขาได้ชกป้องกันทั้งแชมป์โลกและแชมป์ OPBF มาตลอด และยังเดินทางมาชกนอกรอบกับอภิเดช ศิษย์หิรัญ ในขณะที่ครองแชมป์ทั้งสองตำแหน่งนี้เมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ซึ่งคิมเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป
คิมครองแชมป์ทั้งสองตำแหน่งมาจนถึง พ.ศ. 2511 เขาเสียแชมป์โลกไปก่อนเมื่อ 25 พฤษภาคม แพ้คะแนน ซานโดร มาสซิงญี จากนั้นจึงเสียแชมป์ OPBF ในการชกครั้งถัดมา เมื่อ 20 พฤศจิกายน แพ้คะแนน ฮิซาโอะ มินามิ คิมขึ้นชกแก้มือชิงแชมป์ OPBF คืนมาได้สำเร็จเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2512 ชนะคะแนน มินามิ คู่ปรับเก่า จากนั้นได้ประกาศแขวนนวมและสละแชมป์ OPBF ไปเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2512 หลังจากเลิกชกมวย เขาหันไปเป็นเทรนเนอร์ และประกอบธุรกิจ ก่อนจะเสียชีวิตด้วยมะเร็งตับเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2540
สาธารณรัฐดาโฮมีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
เบนส์ชิลีโบวล์
Ben’s Chili Bowl เป็นร้านอาหารสถานที่หนึ่งในเมืองวอชิงตัน ดี.ซี. ตั้งอยู่ที่ 1213 ถนน U ถัดจากโรงละคร Lincoln ในย่านตะวันตกฉียงเหนือของเมือง ดี.ซี อาหารที่เป็นที่รู้จักกันดีของร้านนี้คือ chili dogs, half-smokes และ milkshake และร้านนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ในย่านนี้ โดยก่อตั้งในปี 1958 ร้านนี้มักเป็นที่แวะเวียนของทั้งตำรวจและผู้ประท้วง ในปี 1968 ช่วงระหว่างการจลาจลในเมืองวอชิงตัน ดี.ซี. และโดยปกติจะมีคนดังเข้ามาเยี่ยมเยือน อย่างเช่น Bill Cosby และ Chris Tucker
ในเดือนมกราคม 2009, นายกเทศมนตรีเมืองวอชิงตัน ดี.ซี. Adrian Fenty ได้เชิญประธานาธิบดี Barack Obama มารับประทานอาหารที่ร้าน Ben ซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งในการต้อนรับมาที่เมืองนี้
ร้าน Ben’s Chili Bowl ก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 1958 โดยนาย Ben Ali, ซึ่งเป็นผู้ลี้ภัยชาว Trinidadian เขาได้ศึกษาทันตกรรมที่อยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยโฮเวิร์ด และคู่หมั้นของเขาชื่อ Vidinia Rollins เป็นชาว Virginian. โดยพวกเขาได้เลือกอาคารที่เคยเป็นโรงภาพยนตร์เงียบในเมืองวอชิงตัน ดี.ซี. ที่ชื่อ Minnehaha ซึ่งถูกก่อตั้งในปี 1911 สถานที่ประวัติศาสตร์ของเมืองนี้บนถนน U โดยเฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่ในร้านนี้เป็นของดั้งเดิมมาตั้งแต่ปี 1950 ในขณะที่เมืองวอชิงตัน ได้ถูกแบ่งแยกอย่างเป็นทางการ และถนน U เป็นที่รู้จักกันว่า “Black Broadway” นักดนตรีแจ๊สที่โด่งดังจำนวนมาก เช่น Duke Ellington, Miles Davis และ Nat King Cole พวกเขาได้แวะทานอาหารที่ร้านนี้ เวลาที่พวกเขาได้มาทำการแสดงที่คลับบนถนน U
ทางเดินบนถนน U ได้ถูกทำลายโดยการจลาจลเมื่อปี 1968 ที่เกิดขึ้นจากการลอบสังหาร Martin Luther King ในระหว่างการเกิดจลาจล Stokely Carmichael ผู้นำของคณะกรรมการนักศึกษาต่อต้านความรุนแรง ได้ถามนาย Ben เพื่อให้ร้านของเขาเปิดและ Alis ได้รับอนุญาตให้เปิดร้านในช่วงที่เกิดเคอร์ฟิว โดยอาหารของร้านนี้ ได้บริการมั้งเจ้าหน้าที่ตำรวจและเจ้าหน้าที่ดับเพลิงเพื่อที่จะกำหนดย่านนี้ คการใช้ความรุนแรงและการลอบวางเพลิงดังกล่าวได้ทำให้นาย Ben เขียนข้อความว่า “Soul Brother” บนหน้าต่าง เพื่อหวังว่าจะหยุดความโกรธของม็อบได้
การล้มละลายของธุรกิจจำนวนมากนำไปสู่การการย้ายไปอาศัยที่ชานเมือง และเศรษฐกิจที่ลดลงของพื้นที่ใกล้เคียงในย่านนี้ ตั้งแต่กลางปี 1970 ถึง กลางปี 1980 พื้นที่นี้กลายเป็นที่รู้จักของพวกติดยาเสพติด Ben’s Chili Bowl ได้ลดพนักงานในร้านจำนวนหนึ่ง Ben และ ลูกชายของ Virginia ที่ชื่อ Kamal จำได้ว่า “ ที่เขายังอยู่เพราะร้าน Chili Bowl เป็นเหมือนร้านตัดผมในย่านนี้ ผู้คนที่นั่งอยู่ที่นี่และพูดคุยกัน เหมือนเป็นคนในครอบครัวและคนในย่านนี้ที่ปกป้องพวกเรา ร้านอาหารได้หยุดให้บริการพายและขนมเค้ก ซึ่งดึงดูดต่อคนที่ติดยาเสพติด ขณะที่ตำรวจดำเนินการเผ้าระวังเกี่ยวกับการค้ายาเสพติดจากหน้าต่างชั้นบนของอาคาร
การก่อสร้างที่กว้างขวางขึ้นของสถานีรถไฟใต้ดินบนถนน U ฝั่งตรงข้ามถนนจากร้าน เสร็จสมบูรณืเอปี 1991 บังคับให้หลายๆธุรกิจบนถนน U ต้องปิดตัวลง แต่ร้าน Ben’s Chili Bowl ยังคงเปิดอยู่เพื่อขายอาหารให้คนงานก่อสร้าง หนังสือพิมพ์ วอชิงตันโพสต์ ได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับร้าน Ben’s Chili Bowl ว่า “ น่าจะเป็นธุรกิจเดียวในย่านนี้ที่รอดจากการเกิดจลาจลในปี 1968 และการก่อสร้างรถไฟฟ้าสายสีเขียว รถไฟใต้ดินและอัตราการเกิดอาชญากรรมที่ลดลง เป็นตัวช่วยฟื้นฟูพื้นที่ในย่านนี้ จากต้นปี 1990 รายได้จากธุรกิจที่ขยายตัว 10% ต่อปี สูงถึง 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2005 และจำนวนพนักงานที่ร้านมีการเติบโตเป็น 20 คน
ในฤดูร้อนปี 2007 เจ้าของร้าน Ben’s ได้นำพันธมิตรของ 10 ธุรกิจขนาดเล็กที่มีข้อตกลงกับบริษัท พลังงานในท้องถิ่นเพื่อแปลงพลังงานจากพลังงานลมได้ 100% หนังสือพิมพ์ นิวยอร์กโพสต์อ้างถึง Nizam Ali ที่ได้กล่าวว่า “ พวกเราเป็นส่วนหนึ่งของการมีส่วนร่วมในการทำสิ่งที่ดีสำหรับพื้นที่ในย่านนี้ และเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเมือง มันเป็นความคิดที่ดีที่จะช่วยให้สภาพแวดล้อมดีขึ้นและเป็นการเปิดโอกาสทางด้านเศรษฐกิจสำหรับพวกเรา”
ในปี 2008 ร้าน Ben’s Chili Bowl เปิดสาขา 2 ใกล้กับสวนสาธารณะ Nationals Park แม้ว่ามันจะมีข้อจำกัดมากกว่าร้านเดิม
วันที่ 7 ตุลาคม 2009 นาย Ben ได้เสียชีวิตด้วยอายุ 82 ปี เขาและภรรยาได้เกษียณจากธุรกิจร้านอาหาร และให้การดูแลจัดการร้าน Ben’s Chili Bowl เป็นหน้าที่ของลูก Kamal และ Nizam การตายของเขาเป็นที่เสียใจไปทั่วเมือง ซึ่งรวมถึงข้อความจาก นายกเทศมนตรี Adrain Fenty ที่ว่า “ผมเสียใจอย่างสุดซึ้งที่ได้ยินข่าวการจากไปของผู้ก่อตั้งร้าน Ben’s Chili Bowl ซึ่งเป็นร้านที่ดีที่สุดของเมือง โคลัมเบีย นาย Ben Ali เป็นผู้ชายที่ทุ่มเทชีวิตของเขาในธุรกิจขนาดเล็กที่ต้องเผชิญตากแดดตากผน ผ่านพายุมามากมาย และกลายเป็นจิตวิญญาณของย่านนี้และเป็นความภาคภูมิใจในมืองของเรา
ในปี 2009 ลูกชายของนาย Ben, Nizam และ Kamal ได้เปิดร้านอาหารหรูและบาร์ที่ถัดจากร้าน Ben’s ที่ 1211 ถนน U ติดกับอาคารเดิม ในร้านจะมีเครื่องดื่มแอลกฮอลล์ (บางสิ่งที่ไม่มีในร้าน Ben’s)เป้าหมายของร้านนี้คือ การเติมเต็ม ตามที่ Nizam บอกว่า เป้าหมายของเค้าคือ การจริงจังกับตัวเอง ร้านอาหารนี้มีทุกอย่างในร้าน Ben’s Chili Bowl เปิดตั้งแต่ 11 โมง นอกจากนั้นยังสามารถรับประมานได้ทั้งอาหารกลางวัน, อาหารเย็น และเมนูดึก
เมนู.
รูปแบบเมนูของร้าน Ben’s “original chili half-smoke” ซึ่งเป็นอาหารจานแนะนำของร้าน โดยมันจะนำเนื้อหมูและเนื้อวัวอย่างละครึ่งมาจำนวนหนึ่งในสี่ปอนด์มาทำไส้กรอกรมควัน วางบนขนมปังนึ่งอุ่น ราดด้วยมัสตาร์ด, หัวหอม และซอสพริกเผ็ดโฮมเมด นอกเหนือจากเนื้อหมู-วัวรมควัน และไส้กรอกหมู, ไส้กรอกวัว “turkey dogs” และเบอร์เกอร์มังสวิรัติ “veggie burgers” และไส้กรอก “veggie dogs” (มีทั้งความหลากหลายของเนื้อและมังสวิรัติ) พร้อมทั้งยังมีอีกหลากหลายขนาด นอกเหนือจากการให้บริการอาหารสำหรับลูกค้าที่สามารถรับประทานอาหารได้ทั้งภายใน, ภายนอก และนำกลับ
วันนี้ ไส้กรอกของร้านมีมากมายถูกผลิตใน Baltimore, Maryland เป็นที่บรรจุภัณฑ์
ลูกค้าและการรับรู้.
Boston Globe ได้อธิบายความหลากหลายของลูกค้าร้าน Ben’s “เด็กแนวพังก์, นักธุรกิจที่ทันสมัย และทุกคน” ในปี 2001, นาย Ben และลูกชาย Kamal แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของชนิดของคนที่รับประทานอาหาร “คุณได้ยินความคิดเห็นของลูกค้าผิวขาว พวกเขาต้องการร้านสำหรับคนผิวขาวอย่างเดียว แต่ขณะนี้มองไปรอบๆจะมีคนนอกจากผิวขาว ดังนั้นจึงทำให้พวกเขาไม่มีความสุขกับมัน
ลูกค้าประจำที่มีชื่อเสียงคือ นักแสดงตลก Bill Cosby ผู้ซึ่งนำภรรยาในอนาคตมานัดเดทครั้งแรกที่ร้าน Ben’s เขาจำได้ว่าครั้งแรกที่เขาได้กลายเป็นแขกประจำของร้านนี้ และให้บริการในกองทัพเรือที่ประจำการใน Bethesda Maryland ในปี 1958 และบ่อยครั้งเขาได้เยี่ยมชมคลับแจ๊สที่ถนน U นาย Cosby จำได้ว่าระหว่างการเยี่ยมเยือนของเขากับ Camille ซึ่งตอนนั้นเป็นนักศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยแมรีแลนด์ เขาจะ”กินมากกว่า 6 ชิ้น” Cosby กลับมาที่ร้าน Ben’s ในปี 1985 เพื่อจัดงานแถลงข่าวในร้านเพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จของทีวีซีรีส์ของเขารายการ Cosby show เขายังคงหยุดอยู่ที่ร้าน Ben’s และเขาได้เซ็นไว้ที่ร้านว่า Bill Cosby เป็นเพียงคนเดียวที่ได้กินฟรีที่ร้าน Ben’s Chili Bowl วันที่ 3 พฤศจิกายน 2008 ได้มีการเซ็นใหม่จากครอบครัว Obama
ดาราคนอื่นอีกมากมายรวมทั้ง Chris Tucker และ Bono ได้มาเยี่ยมเยือนในช่วงหลายปี เมื่อนักข่าว Ted Koppel หยุดรายการข่าว Nightline เขาได้มาจัดงานปาตี้ร์ที่ร้านนี้ จากนั้นประธานาธิบดี Barack Obama ได้มากินที่ร้าน Ben’s เมื่อวันที่ 10 มกราคม 2009 Then-President-elect บารัค โอบามา ate at Ben's on January 10, 2009.
หนังสือพิมพ์ วอชิงตันโพสต์อ้างว่า “ปลายปี 1990 ไม่มีนักการเมืองของ ดี.ซี. คนใดที่ฝันว่าวิ่งออกจากสำนักงานแล้วไม่มาหยุดที่ร้าน Ben’s Anthony A. Williams ปรากฏตัวขึ้นที่ร้าน Ben’s ทันทีหลังจากที่กรเลือกตั้งนายกเทศมนตรีของเขาประสบความสำเร็จ
อย่างไรก็ตาม คนดังที่ร้าน Ben’s ไม่ได้จำกัดแค่พลเมืองอเมริกัน ในปี 1998 อดีตนายกเทศมนตรี Marion Barry ได้อธิบายว่าเขาได้เดินทางไปประเทศ Ghana และพบกับนายกเทศมนตรีของ Accra ศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยโฮเวิร์ด ได้กล่าวว่า “ ดีใจที่ได้พบคุณที่ Accra ร้าน Ben’s Chili Bowl ยังคงอยู่ไหม?” และเมื่อประธานาธิบดีฝรั่งเศส Nicolas Sarkozy และภรรยาของเขา Carla Bruni-Sarkozy ได้มาเยือนเมืองวอชิงตัน ดี.ซี. ในเดือนมีนาคม 2010 พวกเขารายงานว่า แต่ละคนได้รับประทาน Ben’s half smoke 2 ที่ ในระหว่างการไปเยี่ยมเยือนที่ร้าน
ฉากจากภาพยนตร์รวมถึง The Pelican Brief และ State of play ได้รับการถ่ายทำในร้านและออกรายการ “dozens of TV shows” หนังสั้น Breakfast At Ben’s เป็นหนังที่ถ่านทำที่ร้าน Ben’s เกือบทั้งหมด นอกจากนี้ยังมีการเขียนนิยาย เป็นสถานที่สำหรับการประชุมโดยเฉพาะอย่างยิ่งการประชุมที่เกี่ยวข้องกับบุคคล “ด้านที่แตกต่างกันของกฎหมาย” อยู่ใน George Pelecanos’s King Suckeman
Ben และ Viginia Ali ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น D.C. Hall of Fame และในปี 1999 ซอยที่อย่ติดกับร้านอาหารที่ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น “Ben Ali Way” ในโอกาสการตายของ Ben Ali นายกเทศมนตรี Adrain Fenty ได้โทรไปที่ร้านอาหาร “เป็นหนึ่งในสมบัติที่ยิ่งใหญ่ในเมืองโคลัมเบีย”
ผู้ก่อตั้งร้านได้รับการแต่งตั้งให้เป็น D.C. Hall of Fame
วัฒนธรรมที่นิยม.
ตามทางเดินของวอชิงตันของหนังสือ Travel Channel’s Man v. Food ซึ่งออกอากาศครั้งแรกเมื่อฤดูร้อนปี 2009 จุดเด่นของร้าน Ben’s Chili Bowl หนึ่งเดียวที่หยุด นาย Adam Richman ได้ช่วย Nizam Ali เตรียม chili ก่อนที่จะพยายามออก chili half-smoke นาย Richman ได้นั่งอยู่ที่เดียวกับประธานาธิบดี Barack Obama เคยนั่งอยู่ในช่วงต้นปี
ในปี 2009 ภาพยนตร์ State of Play ผู้สื่อข่าว Cal McAffrey (Russell Crowe) ได้มาเยี่ยมเยือนร้าน Ben’s Chili Bowl และกลายเป็นลูกค้าประจำ เราได้สั่ง Chili Cheese Burger, Chili Cheese Fry และ Chili Half-Smoke และมีฉากที่เป็นสัญลักษณ์ “รายการที่กินฟรีที่ร้าน Ben’s”
ความคิดเห็น.
ในปี 2004, มูลนิธิ James Beard มีร้าน Ben’s เป็หนึ่งใน “ร้านอาหารในบ้านที่เป็นสถานที่พิเศษสำหรับอาหารแนวอเมริกัน” Michael Stern นักเขียนที่เชี่ยวชาญอาหารภูมิภาคของสหรัฐ ได้เขียน 2008 รีวิว “half-smoke เป็นที่น่าตื่นเต้น” และ “ ร้าน Ben’s มีพายมะเขือเทศหวานที่ดีที่สุด” และอธิบาย chili ว่า “เป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้น หนา รสชาติเต็มรูปแบบ” ในเดือนมกราคม ปี 2009 นิตยสารอาหาร Bon Appetit กล่าวว่า ร้าน Ben’s เป็นหนึ่งในสิบของประเทศ “เป็น chili ที่ดีที่สุด” อ้างว่า “ไม่มีเหตุผลสำหรับการมีส่วนร่วมที่เกิดขึ้นโดยปราศจากถนน U”
อุทยานแห่งชาติกรันปาราดีโซ
อุทยานแห่งชาติกรันปาราดีโซ  ตั้งอยู่ในแคว้นปีเยมอนเต ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี บริเวณเทือกเขาแอลป์ใกล้กับอุทยานแห่งชาติวานวซของฝรั่งเศส ในอุทยานแห่งชาติกรันปาราดีโซ มีเทือกเขาสูงหลายยอด รวมทั้งยอดเขากรันปาราดีโซ มีธารน้ำแข็งขนาดใหญ่ อีกทั้งป่าที่มีต้นเฟอร์ ต้นสน มีทุ่งหญ้าแบบแอลไพน์ ซึ่งทุ่งหญ้าเหล่านี้จะมีสีสันสวยงามในเดือนมิถุนายน นอกจากนี้ยังมีสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอีกหลายชนิดเช่น กระต่ายป่า สุนัขจิ้งจอก นาก และมีนกอีกหลายชนิดอาทิเช่น นกอินทรีสีทอง นกหัวขวาน เป็นต้น