pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
คู่อภิเษกสมรสแห่งสกอตแลนด์ เป็นคู่สมรสของพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ ราชอาณาจักรของสกอตแลนด์เป็นรวมเป็นปึกแผ่นเป็นครั้งแรกภายใต้สมเด็จพระเจ้าเคนเนธ แม็คอัลปินที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ในปั 843 และสิ้นสุดความเป็นอาณาจักรอิสระใน 1707 เมื่ออาณาจักรถูกรวมกับราชอาณาจักรของประเทศอังกฤษและกลายเป็นราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
ช็อลลาเหนือ
การขนส่งระบบรางในกรุงเทพมหานคร
การขนส่งระบบรางในกรุงเทพมหานคร เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2436 โดยเปิดทางรถไฟสายปากน้ำ จากกรุงเทพไปยังสมุทรปราการ ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นรถไฟหลวง และเริ่มดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2439 โดยเปิดเดินรถจากกรุงเทพ-นครราชสีมา เป็นสายแรก และเส้นทางต่อขยายไปยังเชียงใหม่ หนองคาย อุบลราชธานี สุไหงโก-ลก ส่วนรถไฟฟ้าสายแรก คือ รถไฟฟ้าบีทีเอส ได้เปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2542 ตามด้วยรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ในปี พ.ศ. 2547 และรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ ในปี พ.ศ. 2553
รถไฟทางไกลและรถไฟชานเมือง.
กรุงเทพมหานคร เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟกรุงเทพ ซึ่งเป็นสถานีรถไฟหลัก ดำเนินการโดยการรถไฟแห่งประเทศไทย มีเส้นทาง เดินรถทั้งหมด 5 สาย
รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล อยู่ภายใต้ "โครงข่ายระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ "โครงการแผนแม่บท การขนส่งมวลชนระบบรางในเขตกรุงเทพมหานคร และพื้นที่ต่อเนื่อง" ซึ่งสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) ได้รับมอบหมายจากคณะรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2541 ให้เร่งดำเนินงาน โดยร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอันได้แก่ การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.), การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.), กรุงเทพมหานคร (กทม.) และ สำนักงานบริหารหนี้สาธารณะ กระทรวงการคลัง (สบน.) ปรับแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครเดิม ให้สอดคล้องกับสถานการณ์ จากความล้มเหลวของโครงการโฮปเวลล์และวิกฤตเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2540
การขนส่งระบบรางในประเทศเกาหลีเหนือ
การขนส่งระบบรางในประเทศเกาหลีเหนือ ดำเนินการโดยการรถไฟเกาหลีเหนือ (조선 민주주의 인민 공화국 철도성, "Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk Ch'ŏldosŏng")ซึ่งเป็นบริษัทรถไฟแห่งเดียวในประเทศเกาหลีเหนือ มีโครงข่ายรางมากกว่า 6,000 กิโลเมตร
รถไฟพิเศษสำหรับผู้นำประเทศ.
รถไฟ มีไว้เพื่อชนชั้นลำดับที่หนึ่งของประเทศ ซึ่งมีแค่สองคน คือ คิม อิล-ซ็อง และ คิม จ็อง-อิล โดยที่รอบ ๆ สถานีรถไฟจะกั้นด้วยกำแพงหนา หลังคาสถานีรถไฟจะถูกพรางเป็นสีเขียว เพื่อให้ยากต่อการกำหนดตำแหน่งจากภาพถ่ายดาวเทียม ,ส่วนตู้ขบวนรถไฟ ด้านข้างตู้ขบวนรถไฟจะถูกทาเป็นสีเขียว หลังคาจะถูกทาเป็นสีขาว
การเชื่อมต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน.
มีขบวนรถไฟเข้าไปยังประเทศจีน โดยผ่านสะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือ มีเมืองตานตง ซึ่งดำเนินการโดยการรถไฟแห่งชาติจีน
ราจิน มีขบวนรถไฟเข้าไปยังประเทศรัสเซีย โดยข้ามแม่น้ำทูเม็น มีด่านพรมแดนสำหรับผู้โดยสารจากกรุงเปียงยางเข้าไปยังกรุงมอสโก
ในปี ค.ศ. 2000 มีการเปิดเดินขบวนรถสินค้าจากเกาหลีใต้เข้าไปยังเมืองแคซ็อง
การขนส่งระบบรางในประเทศกัมพูชา
กัมพูชา มีเครือข่ายรถไฟเป็นระยะทาง จำนวน 2 เส้นทาง ซึ่งก่อสร้างในยุคอาณานิคมฝรั่งเศส เนื่องจากความยากลำบากของประชาชนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทำให้การรถไฟอยู่ในสภาพทรุดโทรมค่อนข้างมาก
การพัฒนาที่ผ่านมา.
การรถไฟในกัมพูชาได้รับการฟื้นฟูโดยรัฐบาลกัมพูชา ซึ่งใช้เงินทุนจากธนาคารพัฒนาเอเชีย บริษัทใหญ่ของออสเตรเลีย 2 แห่ง ได้มีส่วนร่วมในการฟื้นฟูทางรถไฟ เพื่อทำให้เส้นทางรถไฟสายทรานส์อาเซียนนั้นเสร็จสมบูรณ์ให้เร็วที่สุด เส้นทางแรกที่ได้รับการเปิดใหม่ ซึ่งมีระยะทาง ระหว่างกรุงพนมเปญและจังหวัดกำปอตในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 ซึ่งเสร็จสมบูรณ์ไปถึงเมืองเมืองพระสีหนุ และเปิดให้บริการเมื่อพฤษภาคม ค.ศ. 2011
สายตะวันตกเชื่อมต่อกับชายแดนไทยที่เมืองปอยเปตซึ่งกำลังฟื้นฟู และมีทางรถไฟสายใหม่เชื่อมระหว่างกรุงพนมเปญกับนครโฮจิมินห์ ซึ่งกำลังวางแผน และเมื่อแล้วเสร็จ ทางรถไฟจะเชื่อมต่อจากสิงคโปร์ไปยังเมืองคุนหมิงได้สะดวก
บริษัทรถไฟจีนแห่งหนึ่ง วางแผนที่จะสร้างทางรถไฟตัดผ่านกัมพูชา
ยุคล่าอาณานิคม.
ในช่วงที่กัมพูชาถูกล่าอาณานิคมโดยฝรั่งเศส ได้มีการสร้างทางรถไฟสายแรกขึ้นมาโดยวิ่งจากพนมเปญ–ปอยเปต ซึ่งเริ่มเปิดเดินรถในปี 2475 แต่ในช่วงปี 2484–2489 ไทยได้ดินแดนจากกัมพูชาส่วนในจากสนธิสัญญาโตเกียวเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 ส่งผลทำให้ไทยได้เมืองพระตะบอง, ศรีโสภณ, มงคลบุรี และเสียมราฐ (ยกเว้นนครวัดและนครธม) กรมรถไฟหลวงของประเทศไทยจึงเปิดให้บริการจากกรุงเทพ–พระตะบอง แต่หลังจากญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้สงครามในปี พ.ศ. 2489 รัฐบาลไทยจึงต้องคืนดินแดน รวมทั้งเส้นทางรถไฟให้แก่กัมพูชา ส่งผลให้ทางรถไฟสายกรุงเทพ - พระตะบอง ถูกระงับลง
ปลายศตวรรษที่ 20.
ภายหลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 กัมพูชามีความพยายามที่จะสร้างทางรถไฟสายพนมเปญ–เมืองพระสีหนุ เพื่อลดการพึ่งพาจากท่าเรือไซง่อนในประเทศเวียดนาม และท่าเรือคลองเตยในประเทศไทย โดยในปี 2498 ออสเตรเลียได้บริจาคล้อเลื่อนรถไฟให้แก่กัมพูชา อีกทั้งได้จัดหาตู้รถไฟชั้น 3 ให้แก่กัมพูชาในปี 2503 ภายใต้แผนการโคลัมโบ และยังได้รับความช่วยเหลือจากประเทศฝรั่งเศส, เยอรมนีตะวันตก และจีน ในช่วงระหว่างปี 2503–2512 ต่อมาในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ได้เกิดเหตุการณ์สงครามกลางเมืองกัมพูชา ส่งผลให้ต้องหยุดการพัฒนา การเดินรถไปและปล่อยทิ้งร้าง โดยทางรถไฟบางส่วนได้ถูกชาวบ้านรื้อถอนนำไปขาย
ต่อมาเมื่อประเทศกัมพูชาได้สงบลง รัฐบาลกัมพูชาจึงมีแผนบูรณะเส้นทางรถไฟในประเทศ โดยได้รับการความช่วยเหลือจากมาเลเซียที่บริจาครางรถไฟให้แก่กัมพูชา และธนาคารพัฒนาเอเชียได้ให้กัมพูชากู้ยืมเงินสำหรับบูรณะเส้นทางรถไฟด้วยระยะทาง 641 กิโลเมตร โดยมี 2 สายหลักคือสายเหนือ พนมเปญ–ปอยเปต และ สายใต้ พนมเปญ–เมืองพระสีหนุ
ต่อมาในเดือนตุลาคม 2553 จึงสามารถเปิดเดินรถจากพนมเปญ–กำปอต ในปี 2559 กัมพูชาได้เปิดเดินรถจากพนมเปญ–เมืองพระสีหนุ และเมื่อปี 2561 จึงได้เปิดบริการเดินรถจากปอยเปต–ศรีโสภณ พร้อมกับเชื่อมต่อทางรถไฟระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา จากสถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึก–ปอยเปต
บริษัท "CSR Qishuyan" ของประเทศจีน ได้นำเข้ารถจักรดีเซลไฟฟ้ารุ่น CKD6D มาให้กับการรถไฟหลวงกัมพูชา เป็นหัวรถจักร 880 kW Bo-Bo พร้อมเครื่องยนต์ Caterpillar CAT3508B
เตเฌเว ลีรียา
เตเฌเว ลีรียา  เป็นรถไฟความเร็วสูงที่ให้บริการระหว่างฝรั่งเศสกับสวิตเซอร์แลนด์ โดยใช้รถไฟของเตเฌเวให้บริการในสายต่าง ๆ มีสถานีต้นทางอยู่ที่สถานีรถไฟลียงในกรุงปารีส สู่จุดหมายใน 5 เมืองหลักของสวิตเซอร์แลนด์ มีผู้ให้บริการคือ SNCF ซึ่งถือหุ้นอยู่ร้อยละ 74 และ SBB-CFF-FFS ซึ่งถือหุ้นอยู่ร้อยละ 26 โดยอาศัยเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงในฝรั่งเศสและเครือข่ายรถไฟในสวิตเซอร์แลนด์
ในช่วงกลางปี 1961 นั้นเส้นทางรถไฟสาย ปารีส - โลซาน ได้ดำเนินการโดยทรานซ์ยุโรปเอกเพรซ(Trans Europ Express) ซึ่งในช่วงนั้นได้ทำการเดินรถไปถึงมิลานด้วย ในวันที่ 22 มกราคม 1984 ได้นำเตเฌเวระบบไฟฟ้า 3 เฟส มาทำการเดินรถแทนแต่ได้ตัดทอนเส้นทางโดยสิ้นสุดที่เมืองโลซานเท่านั้น ส่วนเส้นทางที่ไปยังเบิร์น สมัยนั้นดำเนินการโดยยูโรซิตี้
ในปี 1993 GIE(Groupement d'intérêt économique) ได้ก่อตั้งขึ้นในนาม "GIE TGV France Suisse" ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่าง SNCF และ SBB ในการทำการเดินรถไฟในเส้นทาง ปารีสไปยังเมืองโลซานและเบิร์น หลังจากนั้นในช่วงปี 1995 - 1996 ได้ทำการขยายเส้นทางจากโลซานเพื่อไปยังบรีกซึ่งเป็นเมืองที่มีรีสอร์ตสำหรับเล่นสกีในช่วงฤดูหนาว ในช่วงปี 1996 ได้เปิดเส้นทาง ปารีส-ซูริค โดยทำการเดินรถทุกวัน
ในปี 2002 ลีรียาถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรก หลังจากนั้นปี 2007 เมื่อทางรถไฟสาย LGV Est เปิดดำเนินการได้ทำการย้ายเส้นทาง ปารีส-บาเซิน/ซูริค ไปอยู่ที่สถานี Paris-Est แทนสถานีลียง โดยช่วงนี้ได้นำ TGV POS มาให้บริการด้วย หลังจากนั้นปี 2011 ได้ย้ายเส้นทางเดินรถสองเส้นทางนี้กลับไปยังสถานีลียงหลังสร้างเส้นทางรถไฟสาย LGV Rhin-Rhône เสร็จ ซึ่งสามารถลดระยะเวลาการเดินทางได้ 30 นาที และในปีเดียวกันได้มี TGV POS ให้บริการทั้งหมด 19 ขบวน
เตเฌเว ลีรียา มีจุดหมายปลายทางจากฝรั่งเศสไปสวิตเซอร์แลนด์ โดยมีเส้นทางดังนี้
นอกจากนั้นยังมีบริการรถไฟในช่วงฤดูหนาว โดยบริการร่วมกับยูโรสตาร์ จากสถานีเซนต์แพงครัส (St. Pancras) ในกรุงลอนดอน สู่รัฐวาเลในสวิตเซอร์แลนด์
รถไฟที่ให้บริการ.
รถไฟที่ให้บริการในปัจจุบัน.
เตเฌเว ลีรียา ใช้ขบวนรถไฟเตเฌเวของอาลสตอม (Alstom)
หมายเหตุ กระแสไฟฟ้า Tri-current คือ
การให้บริการบนรถไฟ.
การนำจักรยานขึ้นรถไฟ.
เตเฌเว ลีรียา อนุญาตให้นำจักรยานขึ้นไปโดยไม่ต้องถอดประกอบ โดยมีที่จัดเก็บไว้ให้
ตู้เสบียง.
ในเตเฌเว และเตเฌเว ลีรียา จะมีตู้เสบียงทุกขบวนอยู่บริเวณกลางขบวนรถไฟ โดยบริการทั้งขนม อาหาร รวมไปถึงสื่อต่าง ๆ เช่น หนังสือ ดีวีดี เป็นต้น
มาร์ก ฮัดสัน (นักฟุตบอลเกิดปี พ.ศ. 2525)
มาร์ก อเล็กซานเดอร์ ฮัดสัน (; เกิดวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2525) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษในตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนรักษาการของฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ในแชมเปียนชิป
คาร์ดิฟฟ์ซิตี
มาร์ก ฮัดสัน (นักฟุตบอลที่เกิดในปี ค.ศ. 1982)
Persicaria odorata
Polygonum odoratum
ราชดัด
ราชดัด (L.) Merr. เป็นพืชในวงศ์ Simaroubaceae ชื่ออื่น ๆ คือ ดีคน (อุบลราชธานีและภาคกลาง) กะดัด ฉะดัด (ใต้) กาจับหลัก ยาแก้ฮากขม (เชียงใหม่) พญาดาบหัก (ตราด) เพี้ยฟาน (นครราชสีมา ขอนแก่น) เพียะฟาน (นครศรีธรรมราช) มะลาคา (ปัตตานี) สอยดาว (จันทบุรี) เท้ายายม่อมน้อย มะขี้เหา มะดีควาย
เติบโตตามธรรมชาติในศรีลังกา, อินเดีย ไปจนถึงจีน, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และออสเตรเลีย
เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก เปลือกลำต้นเรียบ สีขาวปนเทา มีขนสีเหลืองปกคลุมหนาแน่น ใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ เรียงสลับเวียนรอบกิ่ง แผ่นใบย่อยรูปขอบขนานแกมรูปไข่ถึงรูปหอกแกมรูปไข่ ขอบใบหยักมนเป็นฟันเลื่อยตลอดทั้งขอบใบ ปลายในแหลม โคนใบมน ผิวใบมีขนนุ่มทั้งสองด้าน เนื้อใบบาง นิ่ม ดอกช่อ เป็นดอกแยกเพศ ดอกย่อยมีขนาดเล็ก กลีบเลี้ยงมีขนาดเล็กมาก มี 4 แฉก กลีบดอกรูปช้อนใหญ่กว่ากลีบเลี้ยงเล็กน้อย สีขาวอมเขียวถึงสีแดงอมเขียวหรือสีม่วง ออกเป็นช่อตามซอกใบและที่ปลายยอด สีอมม่วงหรือสีน้ำตาลแดง กลีบดอกมี 4 กลีบ มีขน เกสรตัวผู้มี 4 อัน ฐานอับเรณูทรงกลมใหญ่ ก้านชูเกสรเป็น 4 พู ผลเป็นผลสด กลมเป็นพวง มีเนื้อ รูปกลม ผิวเรียบเป็นมัน ขนาดเล็ก ออกรวมกลุ่มกัน 1-4 ผล เปลือกผลแข็ง เมื่อผลอ่อนสีเขียว เมื่อสุกมีสีดำ คล้ายเมล็ดมะละกอแห้ง มีเมล็ดเดียว ผิวเรียบ สีน้ำตาล
ราชดัดเป็นพืชสมุนไพรใช้กันอย่างแพร่หลายในหลายประเทศ ในไทย ใช้ผลแก่จัด แก้กระษัย บำรุงน้ำดี บำรุงน้ำเหลือง แก้ท้องอืดเฟ้อ แก้ลมวิงเวียน แก้อาเจียน แก้เจ็บอก แก้อาเจียนเป็นเลือด เป็นยาบำรุงธาตุ ทำให้เจริญอาหาร ขับพยาธิ แก้โรคบิดไม่มีตัว ท้องร่วง และแก้ไข้มาลาเรีย เมล็ดแห้ง ใช้รักษาโรคผิวหนังจำพวกเกลื้อน ใช้รักษาโรคเกี่ยวกับลำไส้ ใช้เตรียมเป็นยาคุมธาตุ บำรุงธาตุ รักษาโรคบิดไม่มีตัว โรคพยาธิ แก้ท้องร่วง ราก มีรสขม ต้มน้ำดื่ม เป็นยาแก้ไข้ แก้บิด แก้เสียดท้อง แก้ปวดกล้ามเนื้อ ใช้เคี้ยวกับหมากแก้ไอ ใบ ใช้ตำกับปูนแดงพอกแก้ฝี แก้กลากเกลื้อน ถอนพิษตะขาบ แมงป่อง แก้ตับม้ามโต ต้น รสขม แก้ไข้ แก้ไข้มาลาเรีย ทางจังหวัดอุบลราชธานี ใช้ ราก เข้ายากับนางแซงแดง ฝนกับน้ำดื่ม แก้พิษไข้ ผิดสำแดง ทั้งต้น ต้มน้ำดื่ม แก้ตัวเหลือง ตาเหลือง ในเกาะชวา ใช้ เมล็ดราชดัดเป็นยารักษาโรคลำไส้ ในฟิลิปปินส์ใช้ ผลสดแก้อาการปวดท้อง ในจีนใช้ เป็นยาขับพยาธิในท้อง และยาแก้บิด
Brucea javanica
อันดับเงาะหรือ Sapindales เป็นอันดับของพืชมีดอกที่มีสมาชิกที่สำคัญคือเมเปิล เงาะ ลิ้นจี่ สะเดา มะม่วง ระบบ APG II ได้จัดให้อันดับนี้อยู่ในกลุ่มโรสิดแท้ ในกลุ่มใหญ่โรสิด และในพืชใบเลี้ยงคู่แท้ มี 9 วงศ์:
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013–14
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013-14  เป็นการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรป ครั้งที่ 58 จัดขึ้นโดยยูฟ่า และเป้นครั้งที่ 22 ตั้งแต่เปลี่ยนชื่อการแข่งขันจากยูโรเปียนแชมเปียนคลับคัพ เป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2014 จะจัดขึ้นที่อิสตาจีอูดาลูซ ในลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
และเป็นครั้งแรกที่ สโมสรที่เข้ารอบแบ่งกลุ่มจะได้เข้าร่วมการแข่งขัน ยูฟ่ายูธลีก 2013–14 ซึ่งเป็นการแข่งขันสำหรับผู้เล่นเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี
76 สโมสรจาก 52 ของสมาชิกยูฟ่า จำนวน 54 ประเทศ จะได้เข้าร่วมการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013-14 (ยกเว้นลิกเตนสไตน์ ซึ่งไม่ได้จัดการแข่งขันลีก และยิบรอลตาร์ ซึ่งจะได้เข้าร่วมการแข่งขันในฤดูกาล 2014–15 โดยได้รับการเพิ่มเข้าเป็นสมาชิกยูฟ่าในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556) โดยจะจัดอันดับแต่ละประเทศสำหรับจำนวนของสโมสรที่จะได้เข้าร่วมการแข่งขัน ดังนี้ :
สโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2012–13 จะได้เข้าร่วมการแข่งขันโดยอัตโนมัติ แม้ว่าจะไม่ได้การคัดเลือกจากการแข่งขันลีกในประเทศของสโมสรนั้น
การจัดอันดับสมาคมฟุตบอล.
การแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013–14 จัดตามการจัดอันดับค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่า ในปี พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) ซึ่งคำนวณจากการแข่งขันตั้งแต่ฤดูกาล 2007–08 ถึง 2011–12
การแบ่งสโมสรในการแข่งขัน.
ตั้งแต่บาเยิร์นมิวนิก ชนะเลิศการแข่งขันฤดูกาลก่อน ทำให้สโมสรหลายสโมสร ที่จะได้สิทธิ์ในการเลื่อนขึ้นมาเล่นรอบที่สูงกว่า ดังนี้ :
ตำแหน่งที่จบฤดูกาลในลีกฤดูกาลก่อนหน้า แสดงอยู่ในวงเล็บ และ TH คือสโมสรที่ชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาลก่อนหน้า
ในรอบคัดเลือก และรอบเพลย์ออฟ สโมสรจะจัดกับคู่แข่งโดยค่าสัมประสิทธ์ยูฟ่า 2013 โดยจะแข่งขันกัน 2 นัด แบบเหย้า–เยือน ซึ่งสโมสรจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถแข่งกันเองได้
รอบคัดเลือกรอบแรก และรอบสอง มีการจับฉลากการแข่งขันในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2556 โดยนัดแรกเล่นในวันที่ 2 กรกฎาคม และนัดที่สอง เล่นในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
การแข่งขันนัดแรก เล่นในวันที่ 16 และ 17 กรกฎาคม และนัดที่สอง ในวันที่ 23 และ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
รอบคัดเลือกรอบสามนี้ จะแบ่งเป็น 2 เส้นทาง คือ เส้นทางแชมเปียนส์ (ทีมที่ชนะจากรอบที่แล้ว) และ เส้นทางลีก (ทีมที่ได้คัดเลือกมาจากการแข่งขันลีกภายในประเทศ) โดยผู้ชนะ จะได้เข้ารอบต่อ ส่วนผู้แพ้ จะไปลงเล่นใน ยูฟ่ายูโรปาลีก 2013-14 รอบแบ่งกลุ่ม นัดแรกเล่นในวันที่ 30 และ 31 กรกฎาคม และนัดที่สองในวันที่ 6 และ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2556
!colspan=6|เส้นทางแชมเปี้ยนส์
!colspan=6|เส้นทางลีก
รอบเพลย์ออฟนี้ จะแบ่งเป็น 2 เส้นทาง คือ เส้นทางแชมเปียนส์ (ทีมที่ชนะจากรอบที่แล้ว) และ เส้นทางลีก (ทีมที่ได้คัดเลือกมาจากการแข่งขันลีกภายในประเทศ) โดยผู้ชนะจะได้ผ่านเข้ารอบต่อไป ส่วนผู้แพ้จะไปลงเล่นใน ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2013-14 รอบแบ่งกลุ่ม
การแข่งขันนัดแรก เล่นในวันที่ 20 และ 21 สิงหาคม และนัดที่สอง ในวันที่ 27 และ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2556
โดยการจับสลากประกบคู่ในรอบแบ่งกลุ่มมีขึ้นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2556 ที่ราชรัฐโมนาโก
โดย 32 ทีมนี้จะถูกจัดใน 8 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม ซึ่งแชมป์ของกลุ่มและอันดับที่ 2 ของกลุ่มจะเข้ารอบ 16 ทีมสุดท้าย ส่วนอันดับที่ 3 จะได้เข้าร่วมแข่งขัน ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2013-14 รอบแบ่งกลุ่ม
โดยจะมีพิธีการจับสลากประกบคู่ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2013. รอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดแรก จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 18, 19, 25 และ 26 กุมภาพันธ์ 2014 , และรอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดที่ 2 จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 11, 12, 18 และ 19 มีนาคม 2014.
การจับสลากประกบคู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายมีขึ้นในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2014. รอบ 8 ทีมสุดท้าย นัดแรก จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 1 และ 2 เมษายน ค.ศ. 2014 , และรอบ 8 ทีมสุดท้าย นัดที่ 2 จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 8 และ 9 เมษายน 2014.
การจับสลากประกบคู่รอบรองชนะเลิศมีขึ้นในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2014. รอบรองชนะเลิศ นัดแรก จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 22 และ 23 เมษายน 2014 , และรอบรองชนะเลิศ นัดที่ 2 จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 29 และ 30 เมษายน 2014.
หมายเหตุ: นักเตะและทีมที่อยู่ใน ตัวหนา คือยังอยู่ในระบบการแข่งขัน.
Roberto Soldado Rillo
จักรพรรดินีเซี่ยวคังจิง
สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวคังจิง (; 1471 - 28 สิงหาคม 1541) สกุลจาง เป็นจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์หมิง อภิเษกกับ จักรพรรดิหงจื้อ และพระราชมารดาของ จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ
จักรพรรดินีเซี่ยวจิงอี้
สมเด็จพระจักรพรรดินี้เสี้ยวจิงยี่ (,ค.ศ. 1492-ค.ศ. 1535 ) เป็นพระอัครมเหสีใน จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ จักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หมิง
สงครามญี่ปุ่น-มองโกล
ชูวิทย์ จิตรสกุล
นายชูวิทย์ จิตรสกุล (22 ตุลาคม พ.ศ. 2480 - 22 กันยายน พ.ศ. 2562) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ 2 สมัย
ชูวิทย์ จิตรสกุล เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2480 สำเร็จการศึกษา บัญชีบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ชูวิทย์ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2562 สิริอายุรวมประมาณ 82 ปี
ชูวิทย์ ได้ประกอบธุรกิจตัวแทนจำหน่ายรถยนต์โตโยต้าที่จังหวัดแพร่
ชูวิทย์ ได้รับการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2531 โดยเป็นการเลือกตั้งซ่อม สังกัดพรรครวมไทย และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 2 ครั้ง (สังกัดนายณรงค์ วงศ์วรรณ)
ชูวิทย์ จิตรสกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
คิงพาวเวอร์
คิง พาวเวอร์
สลังงอร์
ย๊อกจาการ์ตา
กมล จิระพันธุ์วาณิช
กมล จิระพันธุ์วาณิช (เกิด 14 มีนาคม พ.ศ. 2475) อดีตนักการเมืองชาวไทย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี 8 สมัย
กมล จิระพันธุ์วาณิช เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2475 เป็นบุตรของนายสุวรรณ กับนางช้อย จิระพันธุ์วาณิช สำเร็จการศึกษา เศรษฐศาสตร์บัณฑิต จากไต้หวัน สมรสกับ นางพยงค์ จิระพันธุ์วาณิช มีบุตร คือ นายสุบรรณ จิระพันธุ์วาณิช อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลพบุรี และ นางสาวมัลลิกา จิระพันธุ์วาณิช สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี เขต 2 พรรคภูมิใจไทย
กมล จิระพันธุ์วาณิช อดีตเป็นนักธุรกิจเกี่ยวกับการตีเหล็ก และ ศูนย์การค้าในจังหวัดลพบุรี และยังประกอบกิจการค้าข้าว ในชื่อ "ท่าข้าวจิระพันธุ์วาณิช"
กมลลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 จากการชักชวนโดย พลตรีประมาณ อดิเรกสาร ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 8 ครั้ง
ปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย
กมล จิระพันธุ์วาณิช ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 8 สมัย คือ
ชาวมองโกล
บัวขาว ป.ประมุข
รถไฟระหว่างเมือง
รถไฟระหว่างเมือง  เป็นขบวนรถไฟด่วนที่มีระยะทางวิ่งยาวกว่าขบวนรถไฟฟ้าชานเมืองและรถไฟภูมิภาค ระยะทางของรถไฟระหว่างเมืองนั้นไม่จำกัดและแตกต่างกันไปตามประเทศต่าง ๆ
การขนส่งระบบรางในประเทศพม่า
การขนส่งระบบรางในประเทศพม่า มีระบบรางทั้งสิ้น และมีสถานี 1,225 สถานี ใช้รางส่วนใหญ่เป็นรางขนาด 1 เมตร (มีเตอร์เกจ) ดำเนินการโดยการรถไฟเมียนมา  ภายใต้การดูแลของกระทรวงการรถไฟแห่งพม่า
ระบบการขนส่งทางรางในประเทศพม่าเริ่มขึ้นเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2420 ได้ตั้งบริษัท The Irrawaddy Valley State Railway ขึ้นมา โดยเส้นทางสายแรกคือ ย่างกุ้ง - แปร ระยะทางทั้งสิ้น 262 กิโลเมตร ทางรถไฟมีขนาดราง 1 เมตร (มีเตอร์เกจ) ถูกสร้างขึ้นในสมัยที่ตกเป็นอาณานิคมของประเทศอังกฤษ ต่อมาในปี พ.ศ. 2427 ได้เปิดเส้นทางย่างกุ้ง ผ่านพะโคจนถึง ตองอู มีระยะทางทั้งสิ้น 267 กิโลเมตร และได้ตั้งบริษัท The Sittang Valley State Railway จากนั้นได้เกิดสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่สามเมื่อ พ.ศ. 2428 ในพม่าตอนบนโดยอังกฤษเป็นฝ่ายชนะสงครามจึงตกเป็นอาณานิคมของประเทศอังกฤษจึงได้มีการสร้างทางรถไฟส่วนต่อขยายเพิ่มจากตองอู - มัณฑะเลย์เมื่อ พ.ศ. 2432 และได้สร้างต่อขยายไปจากมัณฑะเลย์ - มิตจีนาเมื่อ พ.ศ. 2441 ในระหว่างที่สร้างต่อขยายไปจนถึงมิตจีนาได้ตั้งบริษัท Mu Valley State Railway ขึ้นมา แต่ไม่นานก็ได้มีการควบรวมทั้ง 3 บริษัทมาเป็นบริษัทการรถไฟพม่าเมื่อ พ.ศ. 2439 ต่อมาได้ได้มีการสร้างทางรถไฟต่อลงไปทางใต้จากพะโค - เมาะตะมะเมื่อ พ.ศ. 2450 โดยแยกจากสถานีพะโค
เมื่อ พ.ศ. 2485 ประเทศพม่ามีโครงข่ายทางรถไฟในประเทศรวม 3,313 กิโลเมตร ต่อมาเมื่อเกิดการรุกรานจากประเทศญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ประเทศญี่ปุ่นได้สร้างทางรถไฟจากประเทศไทยเชื่อมไปยังประเทศพม่าเพื่อใช้เป็นเส้นทางยุทธศาสตร์ผ่านประเทศพม่า ในการก่อสร้างได้เกณฑ์เชลยศึกจากฝ่ายสัมพันธมิตรและกรรมกรจำนวนมากมาสร้างสายนี้ ในระหว่างการสร้างได้มีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมากจากการสร้าง ในเวลาต่อมาจึงกลายเป็นชื่อที่นิยมเรียกโดยทั่วไปว่าทางรถไฟสายมรณะ และเมื่อสงครามสิ้นสุดลงทางรถไฟในประเทศพม่าได้รับความเสียหายอย่างหนัก ทำให้ทางรถไฟสามารถเปิดใช้งานได้เพียง 1,085 กิโลเมตร
หลังจากสงครามโลกสิ้นสุดลงได้มีความพยายามในการปรับปรุงโครงข่ายเส้นทางรถไฟของประเทศในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2504 สามารถกลับมาเปิดใช้งานเส้นทางรถไฟได้ถึง 3,020 กิโลเมตร ต่อมาในเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2513 ได้เปิดเพิ่มอีก 36 กิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2532 ประเทศพม่าได้เปลี่ยนชื่อเป็นประเทศเมียนมา จึงได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็นการรถไฟเมียนมา เมื่อรัฐบาลทหารเข้ามามีอำนาจในปี พ.ศ. 2531 ได้มีโครงการก่อสร้างทางรถไฟเพิ่มขึ้นอีกจนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2543 ประเทศพม่าสามารถมีทางรถไฟเพิ่มมากขึ้นได้ถึง 5,068 กิโลเมตร และมีการก่อสร้างเพิ่มเติมอีกทั้งมีการปรับปรุงเส้นทางเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
และในปี พ.ศ. 2559 ได้เปิดเส้นทางรถรางใหม่ในเมืองย่างกุ้ง โดยรถรางนั้นมีทั้งหมด 3 คันเป็นรถรางมือสองนำเข้ามาจากฮิโรชิม่า ประเทศญี่ปุ่น โดยใช้รางขนาด 1.435 เมตร (สแตนดาร์ดเกจ) แต่เปิดได้เพียงไม่นานก็ปิดให้บริการไปเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
มีสถานีรถไฟที่เปิดใช้งานอยู่ 960 สถานีในพม่า โดยมีสถานีรถไฟย่างกุ้งและสถานีรถไฟมัณฑะเลย์เป็นสถานีศูนย์กลาง
รถไฟวงแหวนย่างกุ้ง.
เป็นระบบรถไฟชานเมืองในเขตย่างกุ้งและปริมณฑล มีระยะทาง จำนวน 39 สถานี มีผู้ใช้ราว 150,000 คนต่อวัน และมีขบวนรถไฟ 300 ขบวนวิ่งวนรอบทุกวัน
แผนการพัฒนา.
แผนการพัฒนาภายในประเทศ.
เส้นทางการเดินรถไฟภายในประเทศพม่าในปัจจุบันนั้นมีสภาพที่ทรุดโทรมลงไปมาก ปัจจุบันพม่าจึงมีโครงการพัฒนาปรับปรุงเส้นทางรถไฟให้มีประสิทธิภาพมากขึ้นโดยมีทั้งหมด 4 โครงการ
แผนการพัฒนาการเชื่อมต่อรถไฟระหว่างประเทศ.
ประเทศพม่ายังไม่มีเส้นทางที่เชื่อมต่อระหว่างประเทศ ปัจจุบันมีแผนในการเชื่อมต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน 3 ประเทศคือไทย จีน และอินเดีย
- ทวาย-กาญจนบุรี (พุน้ำร้อน) เชื่อมต่อเส้นทาง E-W Corridor เส้นใต้ของไทย
- ตาน-พยูซะยะ-กาญจนบุรี (เจดีย์สามองค์) เส้นทางรถไฟสายมรณะเดิม
- เมียวดี-แม่สอด เชี่อมต่อเส้นทาง แม่สอด-ตาก-นครสวรรค์ E-W Corridor เส้นเหนือของไทย
การขนส่งระบบรางในประเทศเกาหลีใต้
บทความนี้เกี่ยวกับ การขนส่งระบบรางในประเทศเกาหลีใต้
จำนวนผู้โดยสาร.
จำนวนผู้โดยสารมีเพิ่มขึ้นมากตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990
ระยะทางทั้งหมด: 3,472 กิโลเมตร ใช้รางสแตนดาร์ดเกจ (2007)
ไม่มีการขนส่งระบบรางบนเกาะเชจู
ระบบขนส่งมวลชน.
มี 6 เมืองในประเทศเกาหลีใต้ที่มีระบบรถไฟฟ้า ได้แก่ โซล, ปูซาน, แทกู, ควังจู, แทจอน และอินช็อน
ระบบรถไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดคือ รถไฟใต้ดินโซล เปิดทำการในปี ค.ศ. 1974
การรถไฟเกาหลีเหนือ
ระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในประเทศเกาหลีใต้
ระบบขนส่งมวลชนเร็วในประเทศเกาหลีใต้ ปัจจุบันมีให้บริการใน 6 นคร ยกเว้น อุลซัน และ เซจง
กรรมพันธุ์
กรรมพันธุ์  หรือ พันธุกรรม คือการที่สิ่งมีชีวิตถ่ายทอดลักษณะ (trait) จากรุ่นบรรพบุรุษหรือรุ่นพ่อแม่ไปสู่รุ่นลูก กระบวนการนี้จะทำให้เซลล์หรือสิ่งมีชีวิตรุ่นลูกได้รับลักษณะหรือได้รับโอกาสที่จะเกิดลักษณะหนึ่งๆ มาจากเซลล์หรือสิ่งมีชีวิตรุ่นพ่อแม่ กระบวนการนี้ทำให้ความแตกต่างที่เกิดในสิ่งมีชีวิตเดี่ยวๆ แต่ละตัว สามารถถ่ายทอดและสะสมไปเรื่อยๆ จนเกิดวิวัฒนาการขึ้นเป็นสปีชีส์ใหม่ได้ การศึกษาว่าด้วยเรื่องกรรมพันธุ์เรียกว่าวิชาพันธุศาสตร์
Genetic variation
ความผันแปรได้ทางพันธุกรรม
การเปลี่ยนแปรทางพันธุกรรม
หรือ ความผันแปรทางพันธุกรรม
หรือ ความผันแปรได้ทางพันธุกรรม
เป็นสมรรถภาพของระบบชีวภาพไม่ว่าจะที่ระดับสิ่งมีชีวิตหรือที่กลุ่มประชากร ในการเปลี่ยนไปตามกาลเวลา
มูลฐานของความผันแปรได้ทางพันธุกรรมก็คือความแตกต่างทางพันธุกรรมของระบบชีวภาพในระดับต่าง ๆ
ความผันแปรได้ทางพันธุกรรมอาจนิยามได้ด้วยว่า เป็นค่าความโน้มเอียงที่จีโนไทป์แต่ละชนิด ๆ ในกลุ่มประชากรจะแตกต่างกัน
โดยต่างจากความหลากหลายทางพันธุกรรม (genetic diversity) ซึ่งเป็นจำนวนความแตกต่างที่พบในกลุ่มประชากร
ความผันแปรได้ของลักษณะสืบสายพันธุ์ (trait) จึงหมายถึงค่าความโน้มเอียงที่ลักษณะจะต่าง ๆ กันเป็นการตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อมและต่อปัจจัยทางพันธุกรรมอื่น ๆ
ความผันแปรได้ของยีนในกลุ่มประชากรสำคัญต่อความหลากหลายทางชีวภาพ (biodiversity)
เพราะถ้าไม่สามารถผันแปรได้ กลุ่มสิ่งมีชีวิตก็จะมีปัญหาปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม และดังนั้น จะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
ความผันแปรได้เป็นปัจจัยสำคัญในกระบวนการวิวัฒนาการ เพราะมีผลต่อการตอบสนองของสิ่งมีชีวิตต่อความกดดันทางสิ่งแวดล้อม และดังนั้น สิ่งมีชีวิตจึงสามารถรอดชีวิตได้ต่าง ๆ กันในกลุ่มประชากรหนึ่ง ๆ เนื่องจากธรรมชาติจะคัดเลือกความต่างซึ่งเหมาะสมที่สุด
ความผันแปรได้ยังเป็นมูลฐานของความเสี่ยงต่อโรคและความไวพิษ/ยาที่ต่าง ๆ กันในสิ่งมีชีวิต
ซึ่งเพิ่มความสนใจในเรื่องการแพทย์แบบปรับเฉพาะบุคคล (personalized medicine) โดยเนื่องกับโครงการจีโนมมนุษย์
และความพยายามเพื่อสร้างแผนที่กำหนดขอบเขตความแตกต่างทางพันธุกรรมของมนุษย์ เช่น ในโครงการ International Hapmap
มีเหตุหลายอย่างให้มีความผันแปรได้ทางพันธุกรรมในกลุ่มประชากร รวมทั้ง
ปัจจัยที่ลดความผันแปรได้ทางพันธุกรรม.
มีเหตุหลายอย่างที่ลดความผันแปรได้ของยีนในกลุ่มประชากรหนึ่ง
อีพิเจเนติกส์
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013-14
ระบบขนส่งทางรางในประเทศเกาหลีใต้
ศาลาว่าการกรุงบรัสเซลส์
ศาลาว่าการกรุงบรัสเซลส์ หรือ ออแตลเดอวีลเดอบรูว์แซล  เป็นศาลาว่าการของนครบรัสเซลส์ โดยเป็นอาคารเพียงแห่งเดียวที่สร้างตั้งแต่สมัยยุคกลางในสถาปัตยกรรมกอทิก ที่ตั้งอยู่ที่ใจกลางส่วนประวัติศาสตร์ของนครบรัสเซลส์ คือ กร็อง-ปลัส
ศาลาว่าการแห่งนี้ประกอบด้วยส่วนที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ศิลปะทั้งหมดสองส่วนสำคัญ ได้แก่
ส่วนสถาปัตยกรรมกอทิก.
ส่วนของอาคารที่เป็นสถาปัตยกรรมกอทิกที่สร้างในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 นั้นถูกแบ่งเป็นสามช่วงหลักๆ คือ
บริเวณปีกซ้ายและบริเวณฐานของหอแขวนระฆังนั้นเริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1401 จนถึงค.ศ. 1421 โดยสร้างบนที่เดิมซึ่งเป็นที่พักของเทศมนตรี อำนวยการสร้างโดยสถาปนิกยาโกบ ฟัน ตีเนิน (ศิษย์เอกของฌ็อง ดัวซี สถาปนิกชาวแอโนผู้ริเริ่มสถาปัตยกรรมกอทิกแบบบราบันต์) และฌ็อง บอร์นัว สถาปนิกชาวฝรั่งเศส กับเค. ฟันเดอร์ บรุกเกอ
บริเวณปีกขวาได้มีการวางศิลาฤกษ์โดยชาร์ลผู้อาจหาญ เริ่มสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1444 จนถึงค.ศ.​1449 โดยเป็นผลงานการออกแบบของสถาปนิก กีโยม เดอ วอแกล ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็นสถาปนิกเอกประจำนครบรัสเซลส์ในปี ค.ศ. 1452
บริเวณส่วนบนของอาคารรวมทั้งยอดแหลมของหอแขวนระฆังนั้นสร้างขึ้นโดยยัน ฟัน เรยส์บรุก สถาปนิกเอกประจำราชสำนักของฟิลิปที่ 3 ดยุกแห่งเบอร์กันดี ในปี ค.ศ.1449 ถึงค.ศ. 1455
ส่วนสถาปัตยกรรมบาโรก.
หลังจากการถูกถล่มโดยกองทัพฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1695 ได้สร้างความเสียหายมากมายให้กับตัวอาคาร และยังทำลายอาคารที่ตั้งอยู่ด้านหลัง คือ ตลาดผ้า หรือ "อาโลดรา"  ที่ตั้งอยู่ติดกันกับอาคารนี้ ซึ่งต่อมาจึงได้มีการบูรณะซ่อมแซม รวมทั้งขยายออกไปบริเวณด้านหลังอาคารที่เคยเป็นสถานที่ตั้งของอาโลดรา ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวบรัสเซลส์ กอร์แนย์ วาน แนร์แวน ในแบบสถาปัตยกรรมบาโรก (แบบพระเจ้าหลุยส์ที่ 14) ในระหว่างปี ค.ศ. 1706 ถึงค.ศ. 1717 อาคารส่วนที่ต่อเติมมาด้านหลังนี้มิได้สร้างขึ้นในฐานะสถานที่ราชการของบรัสเซลส์ แต่ในฐานะของรัฐบราบันต์ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1795
การบูรณะในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19.
อาคารศาลาว่าการแห่งนี้ได้ผ่านการบูรณะครั้งใหญ่มาหลายครั้งในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ภายใต้การควบคุมของสถาปนิกตีลมาน-ฟร็องซัว ซุย ตั้งแต่ปี ค.ศ.​ 1840 และวิกตอร์ ฌาแมร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1860 เป็นต้นไป โดยได้มีการเฉลิมฉลองครบสองร้อยปีเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1897 โดยในช่วงนี้เป็นช่วงที่มีการต่อเติมรูปปั้นโดยรอบของอาคารอย่างที่เห็นในปัจจุบัน