pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สำหรับตัวเอดจ์คอมบ์เอง เขาเปิดเผยให้อีลินรู้ว่า เขาอยู่ที่นี่มานานกว่า 60 ปีแล้ว ณ ตอนนั้นเขาอายุได้ 44 ปี และบัดนี้เขาอายุ 108 ปี และจะยังอยู่ต่อไปอีกเรื่อย ๆ
เบื้องหลังและรางวัล.
The Green Mile เป็นภาพยนตร์แฟนตาซีสร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1996 ของ สตีเฟ่น คิง นักเขียนชื่อดังชาวอเมริกัน บทภาพยนตร์ดัดแปลงโดย แฟรงค์ ดาราบอนต์ ผู้กำกับเอง ซึ่งเรื่องนี้นับเป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องที่ 2 ในชีวิตผู้กำกับของดาราบอน หลังจากประสบความสำเร็จมากแล้วอย่างมากมาย ในปี ค.ศ. 1995 กับเรื่อง "The Shawshank Redemption" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับนักโทษอีกเช่นกัน
The Green Mile มีจุดเด่นอยู่ที่การแสดงของ ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน นักแสดงผิวดำร่างใหญ่เจ้าของส่วนสูง 6 ฟุต 5 นิ้ว (196 เซนติเมตร) น้ำหนัก 315 ปอนด์ (142 กิโลกรัม) ที่มีผลงานก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักมาจาก "Armageddon" ในปี ค.ศ. 1998 ในเรื่องนี้ต้องเพิ่มน้ำหนักตัวขึ้นไปถึง 360 ปอนด์ (163 กิโลกรัม) เพื่อรับบทเป็น จอห์น ค็อฟฟี่ นักโทษร่างยักษ์ที่สูง 7 ฟุต 2 นิ้ว น้ำหนัก 400 ปอนด์ แต่มีจิตใจอ่อนโยนและขี้กลัวเหมือนเด็ก ๆ และเป็นผู้มีพลังปาฏิหาริย์เหนือธรรมชาติ ซึ่งได้ใช้ปาฏิหาริย์นี้ในการช่วยเหลือคนอื่น ๆ ซึ่งไมเคิล คลาร์ก ดันแคน รับบทนี้ได้อย่างดีมาก จนมีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงประกอบชาย ในปี ค.ศ. 2000
นอกจากนี้แล้วยังมีนักแสดงอีก 2 คนที่แสดงได้โดดเด่น คือ ดัก ฮัตจิสัน ที่รับบทเป็น เพอร์ซีย์ เวทมอร์ พัศดีผู้มาอยู่ใหม่แต่ทำตัวกร่างและชอบกลั่นแกล้งนักโทษ จึงเป็นที่รังเกียจของทุกคน และถูกค็อฟฟี่ลงโทษในที่สุด และ แซม ร็อคเวลล์ ที่รับบทเป็น ไวล์บิลล์ นักโทษประหารเพียงคนเดียวในที่คุมขังนี้ที่ชั่วร้ายอย่างที่สุด
The Green Mile ประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อเข้าฉาย ทั้งรายได้และคำวิจารณ์ จนมีชื่อเข้าชิงรางวัลหลายสถาบัน ทั้งลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์ โดยเฉพาะรางวัลออสการ์ มีชื่อเข้าชิงถึง 4 สาขา ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, นักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม และบันทึกเสียงยอดเยี่ยม ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับรางวัลใดเลยก็ตาม
The Green Mile (film)
K9999
K9999 หรือ เค โฟร์-ไนน์  เป็นตัวละครจากเกมเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะของสมาชิกทีม NESTS ในเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส 2001
ภายหลังจากการเสียชีวิตของ "คริซาลิด" และการไม่ปรากฏตัวของ "K"' ทางองค์กร NEST จึงตัดสินใจแก้ระบบผิดพลาดต่าง ๆ โดยโอกาสนี้ K9999 ได้กลายมาเป็นร่างโคลนลำดับที่ 9999 ของ "เคียว คุซานางิ"
ปลากระโห้อินเดีย
ปลากระโห้อินเดีย หรือ ปลากระโห้เทศ หรือ ปลากระโห้สาละวิน  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลากระโห้ ("Catlocarpio siamensis") ที่พบได้เฉพาะในประเทศไทย เว้นแต่ปลากระโห้อินเดียมีหนวด 1 คู่ เหนือริมฝีปาก นัยน์ตาพองโตกว่าและมีฟันที่ลำคอสองแถว สีลำตัวก็อ่อนกว่าอย่างเห็นได้ชัด
จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Gibelion" ขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ 182 เซนติเมตร น้ำหนัก 38.6 กิโลกรัม ซึ่งเล็กกว่าปลากระโห้มาก พบได้ในภูมิภาคเอเชียใต้ตอนบน เช่น รัฐอัสสัมในอินเดีย, ปากีสถาน, เนปาล, บังกลาเทศ จนถึงพม่า
ปลากระโห้อินเดียได้ถูกนำเข้าสู่ประเทศไทยเช่นเดียวกับ ปลานวลจันทร์เทศ ("Cirrhinus cirrhosus") และปลายี่สกเทศ ("Labeo rohita") เนื่องจากเป็นปลาที่พบในแหล่งเดียวกัน เพื่อพัฒนาให้เป็นปลาเศรษฐกิจต่อไปในอนาคต แต่ปรากฏว่าผลการเพาะเลี้ยงนั้น ปลากระโห้อินเดียกระทำได้ยากกว่าปลาอีก 2 ชนิดนั้น จึงเป็นที่นิยมและหายากได้ยากกว่า
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร  มีฐานะเป็นคณะวิชาของ มหาวิทยาลัยศิลปากร ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2515 ทำหน้าที่ดำเนินการจัดการศึกษาระดับสูงกว่าปริญญาตรีของทุกคณะวิชาในมหาวิทยาลัย
"บัณฑิตวิทยาลัย" ได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2515 โดยมีกำเนิดมาจากโครงการจัดตั้งสถาบันโบราณคดี และโครงการจัดตั้งบัณฑิตวิทยาลัย ซึ่งได้แสดงเหตุผลความจำเป็นว่าให้เป็นไปตามมติของคณะกรรมการบริหารสภาการศึกษาแห่งชาติในการประชุม ครั้งที่ 7/2512 ที่เสนอแนะ คณะโบราณคดี ทำการสอนในขั้นบัณฑิตศึกษา และพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยศิลปากรในขณะนั้นได้กำหนดว่า มหาวิทยาลัย อาจจัดตั้งบัณฑิตวิทยาลัยได้ในเมื่อมีการเปิดการศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา ซึ่งมหาวิทยาลัยได้พิจารณาแล้วเห็นสมควรจัดตั้งบัณฑิตวิทยาลัยขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์ให้บัณฑิตวิทยาลัยเป็นหน่วยงานกลางที่จะรับผิดชอบดำเนินงานการศึกษาระดับนี้ โดยเฉพาะจะทำหน้าที่บริหาร วางแผน วางนโยบาย จัดการศึกษา ควบคุมมาตรฐานการศึกษาและการวิจัย ทำการประสานงานและสนับสนุนให้ความสะดวกในการจัดการศึกษา การวิจัย แก่คณะที่เปิดทำการสอน อีกทั้งยังจะทำหน้าที่ประเมินและสรุปผลการศึกษาวิจัยอีกด้วย ซึ่งจะเป็นการแบ่งเบาภาระงานของคณะที่จะทำการสอน อันจะทำให้งานสอนมีประสิทธิภาพและได้มาตรฐานเท่าเทียมกันทุกสาขาวิชาที่เปิดทำการสอน
ต่อมาใน พ.ศ. 2537 มหาวิทยาลัยได้ออกข้อบังคับมหาวิทยาลัยศิลปากรว่าด้วยการจัดระบบบริหารงานในบัณฑิตวิทยาลัยและการจัดให้มีคณะกรรมการประจำบัณฑิตวิทยาลัย พ.ศ. 2537 เพื่อกำหนดหน้าที่และระบบบริหารงานในบัณฑิตวิทยาลัย โดยได้กำหนดหน้าที่ของบัณฑิตวิทยาลัย ดังนี้ ให้บัณฑิตวิทยาลัยมีหน้าที่บริการการศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัย จัดวางแผน กำหนดควบคุมมาตรฐานการศึกษาและหลักสูตร ประเมินผลการศึกษา ประสานงานและดำเนินการด้านอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับการบัณฑิตศึกษาร่วมกับคณะวิชาหรือหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะวิชาที่เปิดสอนระดับบัณฑิตศึกษา
บัณฑิตวิทยาลัย ได้เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกตั้งแต่ปีการศึกษา 2516 โดยเปิดรับนักศึกษา ระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต 1 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาสถาปัตยกรรมไทย และระดับปริญญาโท 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาโบราณคดี และสาขาวิชาจารึกภาษาโบราณ (ปัจจุบันคือสาขาวิชาจารึกภาษาไทยและภาษาตะวันออก) มีนักศึกษาทั้งสิ้น 18 คน
ต่อมาที่ประชุมสภามหาวิทยาลัย ครั้งที่ 5/2552 เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 มีข้อเสนอแนะในการนำเสนอหลักสูตรเพื่อให้สภามหาวิทยาลัยพิจารณาว่า "เนื่องจากการเปิดหลักสูตรใหม่มีผลกระทบต่อการจัดสรรทรัพยากรของมหาวิทยาลัย ดังนั้น ภายใต้สภาวะของข้อจำกัดในเรื่องทรัพยากร ทั้งเรื่องสถานที่ งบประมาณ บุคลากร และสภาวะการแข่งขันของสถาบันการศึกษา จึงควรจัดทำหลักสูตรในลักษณะหลักสูตรบูรณาการ โดยการนำศักยภาพของแต่ละคณะวิชามาเป็นจุดแข็งในการสร้างหลักสูตรที่สนองความต้องการของสังคมแทนการเปิดหลักสูตรในลักษณะเดี่ยว ๆ ที่สามารถหาได้ทั่วไปในมหาวิทยาลัยอื่น หรือการจัดทำหลักสูตรที่สนองกับกลุ่มเป้าหมายที่เป็นผู้ประกอบการเฉพาะ"
บัณฑิตวิทยาลัยในฐานะที่เป็นหน่วยงานกลางที่รับผิดชอบการศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา จึงมีแนวคิดที่จะพัฒนาหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา โดยประสานความร่วมมือทางวิชาการจากคณะวิชาต่าง ๆ เพื่อให้เกิดหลักสูตรใหม่ที่มีความสร้างสรรค์ และมีลักษณะพหุวิทยาการ (Multidisciplinary) คือ หลักสูตรที่นำเอาความรู้หลายศาสตร์หรือหลายอนุศาสตร์ที่เข้ามาใช้ในการเรียนการสอนเพื่อประโยชน์ในการวิเคราะห์และวิจัย จนกระทั่งผู้เรียนสามารถพัฒนาความรู้ องค์ความรู้ เป็นศาสตร์ใหม่ขึ้นหรือเกิดอนุศาสตร์ใหม่ขึ้น
ดังนั้น ใน พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา บัณฑิตวิทยาลัยจึงได้ริเริ่มจัดทำหลักสูตรพหุวิทยาการของ มหาวิทยาลัยศิลปากร ขึ้น เพื่อตอบสนองตามความต้องการของสังคม โดยความร่วมมือระหว่างบัณฑิตวิทยาลัยกับคณะวิชาต่าง ๆ และได้รับการอนุมัติหลักสูตรแรก คือ หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสนเทศศาสตร์เพื่อการศึกษา (Master of Arts Program in Educational Informatics) ให้เปิดสอนครั้งแรกได้ในปีการศึกษา 2555 โดยความร่วมมือระหว่างบัณฑิตวิทยาลัย ร่วมกับ คณะอักษรศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ และ คณะวิทยาศาสตร์ โดยการจัดการเรียนการสอนและการบริหารงานอยู่ภายใต้การดูแลของบัณฑิตวิทยาลัย การดำเนินการจัดการเรียนการสอนดังกล่าวไม่มีอาจารย์ประจำ ผู้สอนเป็นอาจารย์ประจำมาจากคณะวิชาต่าง ๆ และต่อมาในปีการศึกษา 2557 ได้รับอนุมัติให้เปิดสอนหลักสูตรพหุวิทยาการเพิ่มอีก 1 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการจดหมายเหตุและสารสนเทศมรดกทางวัฒนธรรม (หลักสูตรพหุวิทยาการ/หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2557)
ปัจจุบันบัณฑิตวิทยาลัย มีที่ทำการตั้งอยู่ที่ ชั้น 7 อาคาร 50 ปี มหาวิทยาลัยศิลปากร พระราชวังสนามจันทร์ และชั้น 2 อาคารสำนักงานอธิการบดี ตลิ่งชัน ต่อมาใน พ.ศ. 2556 ได้ขยายพื้นที่ทำการเพื่อบริการคณาจารย์และนักศึกษาเพิ่มเติมอีกจำนวน 2 แห่ง ได้แก่ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระ กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ที่ ชั้น 2 อาคารหอประชุม และบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร เพชรบุรี ตั้งอยู่ที่ ชั้น 1 อาคารสำนักงานอธิการบดี เพชรบุรี
บัณฑิตวิทยาลัย ร่วมกับคณะวิชาต่าง ๆ
ปลายี่สกเทศ หรือ ปลาโรหู้  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Labeo rohita" ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างลำตัวยาวทรงกระบอก ส่วนหัวสั้น ปากเล็ก มีหนวดสั้น 2 คู่ ริมฝีปากเป็นชายครุยเล็กน้อย และมีแผ่นขอบแข็งที่ริมฝีปากบนและล่าง มีเกล็ดขนาดเล็กตามแนวเส้นข้างลำตัว ครีบหลังและครีบก้นมีขนาดเล็ก ครีบหางเว้าลึก ลำตัวด้านบนสีคล้ำ ปลาขนาดใหญ่จะมีจุดสีน้ำตาลแดงหรือน้ำตาลอ่อนแต้มที่เกล็ดแต่ละเกล็ด ท้องมีสีจาง ครีบสีคล้ำมีขอบสีชมพูอ่อนหรือแดง
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60–80 เซนติเมตร พบใหญ่สุดได้ถึง 1 เมตร เป็นปลาพื้นถิ่นของภูมิภาคเอเชียใต้ตอนบน พบในรัฐโอริศา, รัฐพิหาร และรัฐอุตตรประเทศในอินเดีย, แม่น้ำคงคา, ปากีสถาน จนถึงพม่าทิศตะวันตก
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ในระดับกลางของแม่น้ำจนถึงท้องน้ำ ใช้ปากแทะเล็มพืชและสัตว์น้ำขนาดเล็กและอินทรียสารเป็นอาหาร สามารถปรับตัวได้ดีในแหล่งน้ำนิ่งแต่จะไม่วางไข่
เป็นปลาเศรษฐกิจที่นิยมใช้บริโภคในภูมิภาคแถบนี้ โดยปรุงสด เช่น แกงกะหรี่ ในประเทศไทยถูกนำเข้ามาในปี พ.ศ. 2511 เช่นเดียวกับปลากระโห้เทศ ("Catla catla") และปลานวลจันทร์เทศ ("Cirrhinus cirrhosus") เพื่อเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์เป็นปลาเศรษฐกิจในประเทศ ปราฏฏว่าได้ผลสำเร็จเป็นอย่างดี และได้รับความนิยมมาก โดยมีการเลี้ยงอย่างแพร่หลายในหลายโครงการของกรมประมงทั้งในภาคเหนือและภาคอีสาน อีกทั้งยังเป็นที่นิยมของบ่อตกปลาต่าง ๆ อีกด้วย จนสามารถขยายพันธุ์ได้เองในแหล่งน้ำของประเทศไทย เช่น ที่แม่น้ำโขง
ราชรัฐอันดอร์ราในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศอาร์มีเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐแคเมอรูนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศชิลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศจีนไทเปในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐประชาชนจีนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐคอสตาริกาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐโครเอเชียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐไซปรัสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐเช็กในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐเอสโตเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศฟีจีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศจอร์เจียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
เขตบริหารพิเศษฮ่องกงในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศอินเดียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศอิหร่านในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
รัฐอิสราเอลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ผูกใจ (อัลบั้ม)
"ผูกใจ" เป็น อัลบั้มรวมเพลงที่ได้ประพันธ์โดย "ฉัตรชัย ดุริยประณีต" หรือ นก วงเฉลียง จำนวน 5 เพลง ซึ่งเพลงทั้งหมดเป็นเพลงที่ใช้แสดงใน คอนเสิร์ต "เพลงรักยุคคีตา โดย นกเฉลียง" ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย อัลบั้มนี้ได้วางจำหน่ายพิเศษ เฉพาะบริเวณหน้าคอนเสิร์ตเท่านั้น มีจำนวนจำกัดเพียง 2,000 แผ่น โดยเพลงในอัลบั้มนี้ได้รับการถ่ายทอดจากศิลปินคุณภาพระดับตำนาน ได้แก่ 3 สมาชิกจากวง"เฉลียง" "นก - ฉัตรชัย ดุริยประณีต" , "เกี๊ยง - เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์" และ "จุ้ย - ศุ บุญเลี้ยง" อีกทั้งได้ศิลปินคุณภาพหน้าใหม่ จากเวที "ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย" ซึ่งได้แก่ "พัดชา เอนกอายุวัฒน์ (พัดชา AF2)" และ "ณัฐ ศักดาทร (นัท AF4)" และในอัลบั้มนี้มีเพลงพิเศษเพลงหนึ่งที่ได้แต่งขึ้นมาใหม่ สำหรับคอนเสิร์ตครั้งนี้ ชื่อเพลง "ผูกใจ"
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศคาซัคสถานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐเคนยาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐคีร์กีซในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐลัตเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ราชรัฐลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐลิทัวเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐมาซิโดเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐมอลโดวาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ราชรัฐโมนาโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ราชอาณาจักรเนปาลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สหพันธรัฐรัสเซียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐซานมารีโนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐสโลวักในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐสโลวีเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศสเปนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐทาจิกิสถานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศตรินิแดดและโตเบโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศยูเครนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
สาธารณรัฐอุซเบกิสถานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
ยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002
แบไรต์
แบไรต์  เป็นชื่อแร่ที่มาจากภาษากรีก ซึ่งแปลว่า “หนัก” เนื่องจากเป็นแร่ที่มีความถ่วงจำเพาะสูง
รูปผลึกระบบออร์โทรอมบิก ผลึกมักเป็นแผ่นหนา ยาวขนานไปกับฐานของผลึกหรือรูปแท่งเหลี่ยมๆ หรือพบเป็นผลึกเกิดร่วมเป็นกลุ่มเหมือนดอกกุหลาบเรียก “Crested Barite” หรือ “Barite Roses” อาจพบเป็นแผ่นบางซ้อนกันค่อนข้างหนา หรือเป็นมวลเมล็ด หรือแบเนื้อด้านเหมือนดิน มีแนวแตกรียบเด่นสมบูรณ์แข็ง 3-3.5 ถ.พ. 4.5 (จัดเป็นแร่อโลหะที่หนักผิดปกติแร่หนึ่ง) วาวคล้ายแก้วหรือวาวคล้ายมุก อาจไม่มีสี สีขาว หรือมีสีออกน้ำเงิน เหลือง แดงอ่อนๆเนื้อแร่โปรงใสไปจนกระทั่งโปร่งแสง
มีสูตรเคมีคือ BaSo4 มี BaO 65.7% SO3 34.3% อาจมีธาตุสตรอนเชียมหรือตะกั่วเข้าแทนที่แบเรียมได้
ลักษณะเด่นและวิธีตรวจ สังเกตเป็นแร่ที่หนักตึงมือรู้สึกได้ทันที ดูรูปลักษณะผลึกเป็นรูปแผ่นหนาและมีแนวแตกเรียบเด่นชัด มีดขีดเข้า
มักจะพบเกิดเป็นกากแร่ในสายแร่โลหะ โดยเฉพาะมักเกิดร่วมกับเงิน ตะกั่ว สังกะสี ทองแดง โคบอลต์ แมงกานิส และแอนทิโมนี บางครั้งอาจพบเกิดเป็นสายแร่ตัดผ่านหินปูนมีแคลไซต์ปะปน หรือพบเกิดเป็นก้อนแร่ตกค้าง (Residual messes) ในดินเหนียวที่ซ้อนอยู่บนหินปูน หรือเป็นวัตถุประสานในหินทราย
ประเทศไทยพบที่ จ.ชลบุรี กาญจนบุรี เพชรบุรี นครศรีธรรมราช สุราษฎร์ธานี ตรัง กระบี่ เชียงใหม่ ลำพูน แม่ฮ่องสอน แพร่ ตาก อุตรดิตถ์ ลำปาง พิจิตร เพชรบูรณ์ เลยและอุดรธาณีต่างประเทศ เช่น พบแบบผลึกในประเทศ อังกฤษ โรมาเนีย โบฮีเมีย สหรัฐอเมริกา แบบเป็นมวลสารเนื้อแน่นและเกิดเป็นสายแร่ตัดดผ่านในหินปูนพบในสหรัฐอเมริกา เช่น ที่รัฐจอร์เจีย เทนเนสซี มิสซูรี
มากกว่า 80% นำมาทำโคลนผง (Drilling mud) ซึ่งใช้ในการเจาะสำรวจน้ำมันหรือน้ำบาดาลใช้ในอุตสาหกรรมทำเม่สีและเนื้อสี อุตสาหกรรมทำแก้ว ทำยาง ผ้าน้ำมัน กระดาษน้ำมัน พรมน้ำมัน และพลาสติก ใช้บดทำยาสำหรับรับประทานก่อนที่จะทำการฉายเอกซเรย์เกี่ยวกับการตรวจกระเพาะ ลำไส้ ใช้ทำ filler ในอุตสาหกรรมต่างๆ ใช้ในอุตสาหกรรมฟอกหนัง ทำแป้งผัดหน้า
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศชิลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศเช็กโกสโลวาเกียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศอินเดียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศอิหร่านในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ราชรัฐลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศโมร็อกโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศสเปนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
ยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1968
โดโลไมต์
โดโลไมต์  เป็นชื่อแร่ ตั้งชื่อให้เป็นเกียรติแก่นักเคมีชาวฝรั่งเศส Déodat Gratet de Dolomieu (พ.ศ. 2293-2344)
รูปผลึกแบบหกเหลี่ยม ผลึกของแร่มักจะพบในรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ผิวหน้าผลึกมักจะโค้ง บางครั้งจะโค้งเป็นรูปคล้ายอานม้า ผลึกในแบบอื่นมีพบได้บ้างแต่น้อย ซึ่งอาจพบเป็นเม็ดหยาบๆ ไปจนกระทั่งเม็ดเล็กเกาะกันแน่น แข็ง 3.5-4 ถ.พ. 2.85 วาวคล้ายแก้ว บางชนิดวาวคล้ายมุก (Pearl Spar) สีปกติมักจะมีสีออกชมพู สีเนื้อ อาจไม่มีสีหรือพบสีขาว เทา เขียว น้ำตาล หรือสีดำ เนื้อแร่มีทั้งโปร่งใสและโปร่งแสง
มีสูตรเคมี CaMg (CO3) 2 มี CaO 30.4 % MgO 21.7% และ CO2 47.9% โดยปกติโดโลไมต์มีสัดส่วนของ CaCO3 ต่อ MgCO3 ประมาณ 1:1 ถ้ามี Ferrous iron เข้ามาแทนที่แมกนีเซียมและปริมาณมากกว่าแมกนีเซียมแล้วจะเรียก แองเคอไรต์ (Ankerite)
ลักษณะเด่นและวิธีตรวจ ทำปฏิกิริยากับกรดเกลือ (HCl) แต่ช้ามาในอุณหภูมิธรรมดา นอกจากจะบดเนื่อแร่ให้เป็นก้อนเล็กๆ ละเอียด จึงละลายในกรดเป็นฟองฟู่ หากไม่บดต้องใช้กรดไฮโดรคลอริกร้อนๆจึงจะทำปฏิกิริยาเป็นฟองฟู่ รูปผลึกเหลี่ยมขนมเปียกปูนมักจะโค้งและมีสึออกสีเนื้อๆเนื้อปกติมักจะด้าน
มีกำเนิดเช่นเดียวกับแคลไซต์ พบในหินปูนโดโลมิติก (Dolomitic limestone) หรือในหินอ่อนโดโลมิติก (Dolomitic marble) โดโลไมต์ที่พบมีมวลขนาดใหญ่ๆนั้น เข้าใจกันว่าเป็นการกำเนิดแบบทุติยภูมิ ซึ่งเกิดจากหินปูนที่มีอยู่เดิมถูกแทนที่ด้วยธาตุแมกนีเซียม หรือมักเกิดเป็นเพื่อนแร่ในสายตะกั่วหรือสังกะสีซึ่งตัดผ่านหินปูน
พบที่ อ.ท่าม่วง เขาถ้ำ อ.เมือง วังกะโด้ง อ.เมือง จ.กาญจนบุรี เกาะสีชัง จ.ชลบุรี, อ.ดอนสัก อ.คีรีรัฐนิคม จ.สุราษฎร์ธานี อ.เมือง จ.กระบี่ และที่เขารักเกียด อ.รัตภูมิ จ.สงขลา,อำเภอบางเตย จังหวัดพังงา
แบบผลึกพบที่บินเนนธาล (Binnenthal) ในสวิตเซอร์แลนด์ ในสหรัฐอเมริกา พบที่โจพลิน และมิสซูรี
ใช้เป็นหินก่อสร้างหรือหินประดับ ทำปูนซีเมนต์บางชนิด ใช้ทำแมกนีเซียมซึ่งเป็นวัสดุทนไฟใช้สำหรับการบุเตาถลุงเหล็ก โดยเป็นเตาคอนเวอร์ในการผลิตเหล็กกล้าขั้นต้น โดโลไมต์เป็นสินแร่หลักของโลหะแมกนีเซียม ใช้ในอุตสาหกรรมทำแก้วบางชนิด เช่น พวกแก้วแผ่น เป็นต้น
บัลร็อก (สตรีทไฟท์เตอร์)
เวก้า  หรือที่รู้จักในนามของ บัลร็อก  เป็นตัวละครฝ่ายอธรรมจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ หนึ่งในสมาชิกหลักองค์กร ชาโดลู บัลร็อกเป็นนักสู้เจ้าสำอางค์จากสเปนผู้ใช้วิชานินจึตสึในการต่อสู้โดยมีใช้กรงเล็บเหล็กเป็นอาวุธ เขามักสวมหน้ากากเพื่อปกปิดโฉมหน้าอันงดงามของตนเอาไว้ไม่ให้เกิดรอยตำหนิ ทั้งนี้ ในสหรัฐฯและยุโรป ได้มีการสลับสับเปลี่ยนชื่อ "บัลร็อก" มาเป็น "เวก้า"
เวก้า มีท่าไม้ตายคือโรลลิ่งคริสตัลแฟลช และฟลายอิ้งบาร์เซโลน่าแอทแทค นอกจากนี้เขายังเคยเป็นตัวละครที่มีบทบาทในภาพยนตร์หลายเรื่อง อาทิ หลิวเต๋อหัว เคยรับบทเป็นบัลร็อก ในภาพยนตร์ฮ่องกงเรื่อง บันล็อกผู้ชายทะลุเวลา  รวมทั้งยังมีผู้ที่เคยรับบทเป็นบัลร็อกในภาพยนตร์ฮอลลีวูด เวอร์ชันแรกคือ เจ ทาแวร์ และผู้รับบทเป็นบัลร็อกในเวอร์ชัน เดอะเลเจนท์ออฟชุนลี คือ ทาบู
เวก้า ถือกำเนิดในชาติตระกูลชั้นสูง โดยมีมารดาเป็นสตรีผู้เลอโฉม และบิดาเป็นบุรุษผู้เต็มไปด้วยความอัปลักษณ์ บัลร็อกได้เรียนรู้วิชาการสู้วัวกระทิงและนินจึตสึ ก่อนที่จะกลายมาเป็นนักสู้ในกรงเหล็ก เมื่อบิดาของเขาได้สังหารมารดาของเขาเนื่องจากเธอไม่ให้การเคารพ บัลร็อกจึงเริ่มทำการตะครุบและสังหารเหยื่อผู้มีความอัปลักษณ์เพื่อระบายอารมณ์ ต่อมา เวก้าได้เลือกให้เขาเป็นสมาชิกองค์กรชาโดลูนับตั้งแต่นั้น แต่ดูเหมือนว่าบัลร็อกแอบต่อต้านโครงการ เดอะดอล ของเวก้า เนื่องจากเสียความเป็นสุภาพบุรุษที่ต้องสังหารเหล่าเด็กหญิงสาวสวยเพื่อการทดลอง ยกเว้นการช่วยเหลือชีวิตของแคมมี่ บัลร็อกไม่เคยเปิดเผยถึงแนวคิดที่ไม่เห็นด้วยเหล่านี้ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ใครหลายคนไม่ทราบถึงความจริงข้อนี้
ภายหลังจากการเข้าร่วมองค์การชาโดลูแล้ว เวก้าได้แต่งตั้งให้เขาเป็นหนึ่งในสามขององครักษ์หลักแห่งองค์กร บัลร็อกได้ดูแลและดำเนินการในองค์การชาโดลู และได้พบกับการทดลองโดยการนำหญิงสาวมาล้างสมองเพื่อรับใช้องค์กร หนึ่งในนั้นคือแคมมี่ แม้ว่าเธอจะพยายามต่อต้านองค์การ แต่บัลร็อกก็ทำนาที่นำตัวเธอกลับคืนมายังองค์การตามคำสั่ง ซึ่งบัลร็อก็ประสบกับความล้มเหลวในภารกิจดังกล่าว โดยแคมมี่เป็นฝ่ายเดินทางมากำจัดเวก้าด้วยตนเอง ในที่สุดเธอกับสมาชิกของเดอะดอลก็หลุดพ้นจากการถูกล้างสมองได้ในเวลาต่อมา โดยที่บัลร็อกได้เป็นฝ่ายเข้ามาช่วยปกป้องพวกเธอเมื่อองค์การชาโดลูถูกเปลวเพลิงโหมกระหน่ำ เนื่องด้วยบัลร็อกเชื่อว่าผู้ที่มีความบริสุทธิ์และมีจิตใจที่งดงามไม่ควรที่จะต้องมาเสียชีวิตแต่อย่างใด
ไม่มีผู้ได้ทราบถึงวิถีความเป็นอยู่ของบัลร็อก นับตั้งแต่องค์การชาโดลูได้ล่มสลายลง
เรือนกระจก
โรงพยาบาลสุรินทร์
โรงพยาบาลสุรินทร์ เป็นโรงพยาบาลรัฐที่ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์
ความเป็นมาของโรงพยาบาลสุรินทร์(กุศลสาธารณะ)ได้เริ่มก่อสร้างเริ่มแรกด้วยเงินทุนกุศลสาธารณะ(เงินกัณฑ์เทศน์เพื่อประโยชน์สาธารณสุข) โดยมี"ท่านเจ้าคุณ พระคุณรสศีลขันธ์ คณานันทธรรมมา (เปาว์ กฤชทอง)" เจ้าอาวาสวัดจุมพลสุทธาวาส และเจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์ ฝ่ายมหานิกาย เป็นประธานดำเนินงาน ในครั้งนั้นได้ออกเทศน์สามัคคีทุกตำบลในจังหวัดสุรินทร์ เพื่อรวบรวมกัณฑ์เทศน์เป็นทุนในการเริ่มการก่อสร้าง พร้อมกันนี้ชาวจังหวัดสุรินทร์ ได้ร่วมกันบริจากทรัพย์จนพอที่จะดำเนินการก่อสร้างโรงพยาบาลได้ นับเป็นสถานพยาบาลรักษาผู้เจ็บป่วยของทางราชการแห่งแรกในจังหวัดสุรินทร์ ต่อมาได้มีการพัฒนาทั้งด้านอาคาร สถานที่ บุคลากร และระบบงานในการรักษาพยาบาลผู้ป่วยอย่างต่อเนื้อง
การกำเนิดโรงพยาบาลจากอดีตสู่ปัจจุบัน ทีระบบสนับสนุนการรักษาอย่างครบวงจร นับเป็นความก้าวหน้าสำคัญของโรงพยาบาลสุรินทร์ ในการก้าวสู่โรงพยาบาลระดับตติยภูมิ ที่ให้การรักษาพยาบาลอย่างมีคุณภาพแก่ประชาชน ทุกก้าวอย่างของการพัฒนาเป็นการสร้งพื้นฐานที่แข็งแรงให้แก่โรงพยาบาลสุรินท์ ที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน
โรงพยาบาลสุรินทร์ เป็นโรงพยาบาลศูนย์ประจำจังหวัดสุรินทร์สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข มีเนื้อที่ 59 ไร่ 3 งาน 49 ตารางวา ได้ดำเนินการมาจากการจัดทุน “กุศลสาธารณสุข” ซึ่งพระเดชพระคุณ พระคุณรสศีลขันธ์ (เปาว์ กฤชทอง)" อดีตเจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์(มหานิกาย) และประชาชนจังหวัดสุรินทร์ร่วมกันบริจาคเพื่อก่อตั้ง และเปิดโรงพยาบาลดำเนินการเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2494 โดยมีนายแพทย์สราญ นุกูลการ เป็นผู้อำนวยการคนแรก มีแพทย์ประจำ 2 คน เป็นสถานที่ปฏิบัติงานให้บริการผู้ป่วยแห่งแรกของทางราชการ มีอาคารเรือนไม้ 2 หลัง จำนวน 50 เตียง ซึ่งนับได้ว่าเป็นสถานพยาบาลที่ทันสมัยแห่งแรกของจังหวัด และได้ดำเนินการมาเป็นเวลา 56 ปี ได้รับการพัฒนาเรื่อยมา จนได้ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลศูนย์ เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2540
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลสุรินทร์ เป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก สังกัดโรงพยาบาลสุรินทร์ กระทรวงสาธารณสุข เป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์กับสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี โดยก่อตั้งเมื่อปี พุทธศักราช 2549 ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ณ อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์
ตามความตกลงความร่วมมือของกระทรวงสาธารณสุข กับ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ได้ลงนามความร่วมมือในโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท ของสำนักงานบริหารโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท กระทรวงสาธารณสุข เมื่อวันที่ 14 กันยายน 2549 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา โดยให้โรงพยาบาลบุรีรัมย์และโรงพยาบาลสุรินทร์เป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์กับสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
เพื่อดำเนินการผลิตแพทย์ตามแผนการลงทุนเสริมสร้างสาธารณสุขแห่งชาติ (พ.ศ. 2549-2552) เป็นโครงการลงทุนขนาดใหญ่ของภาครัฐด้านสาธารณสุข ซึ่งคณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบอนุมัติในหลักการเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2549 โดยสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีมีแผนการรับนักศึกษาแพทย์ปีละ 48 คน จนถึงปี พ.ศ. 2553 และในปี พ.ศ. 2554 มีแผนจะเพิ่มการรับเป็นปีละ 60 คน
เพื่อให้การดำเนินงานโครงการร่วมผลิตแพทย์ของโรงพยาบาลสุรินทร์เป็นไปด้วยความคล่องตัว จึงเห็นสมควรจัดตั้งศูนย์แพทยศาสตร์ชั้นคลินิก โรงพยาบาลสุรินทร์ เพื่อเป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์กับสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี รองรับการเรียนการสอนในระดับชั้นคลินิกของนักศึกษาแพทย์ ตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
ปัจจุบัน ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลสุรินทร์ จัดการเรียนการสอนในระดับชั้นคลินิก ตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ของสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ใน 1 หลักสูตร คือ
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลสุรินทร์ รับสมัครเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต โดยวิธีรับตรงผ่านทางสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ตามประกาศรับตรงประจำปีของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
โตโยต้า วิช
โตโยต้า วิช (Toyota WISH) เป็นรถยนต์อเนกประสงค์ขนาดเล็ก (Compact MPV ซึ่งย่อมาจาก Compact Multi-Purpose Vehicle) ผลิตโดยบริษัทรถยนต์ญี่ปุ่นชื่อ โตโยต้า เริ่มผลิตใน พ.ศ. 2546 ถึงปัจจุบัน โดยโตโยต้าได้ส่ง โตโยต้า วิช ไปขายอย่างจริงจัง เพียงไม่กี่ประเทศเท่านั้น คือ ญี่ปุ่น, ไทย, มาเลเซีย, สิงคโปร์ และไต้หวัน รวมทั้งหมดประมาณ 5 ประเทศ
โตโยต้า วิช ในประเทศไทย จะมี 6-7 เบาะนั่ง ใช้เครื่องยนต์ 1AZ-FE 1,998 ซีซี กำลังสูงสุด 150 แรงม้า แรงบิดสูงสุด 192 นิวตัน-เมตร ซึ่งในปัจจุบัน วิช มีวิวัฒนาการตามช่วงเวลาได้ 2 รุ่น ตามช่วงเวลา ดังนี้
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2546 - 2552).
โตโยต้า วิช รุ่นแรก ถูกพัฒนาขึ้นภายใต้โค้ดเนม "760N" โดยทีมนักพัฒนาภายใต้การนำของวิศวกรชื่อ ทาเคชิ โยชิดะ (Takeshi Yoshida:คนเดียวกับที่ออกแบบ โตโยต้า โคโรลล่า รุ่นที่ 9 หรือที่คนไทยรู้จักในชื่ออัลติส) และเปิดตัวต่อหน้าสาธารณชนครั้งแรกในงาน Tokyo Motor Show 2002 และเริ่มการผลิตจริงใน พ.ศ. 2546
ในการโฆษณาประชาสัมพันธ์ ก็ได้นักร้องดังของญี่ปุ่นชื่อ ฮิคารุ อูทาดะ (Hicaru Utada) เป็นพรีเซนเตอร์ ภายใต้สโลแกน "Wish Comes True" แปลว่า ความปรารถนาที่เป็นจริง หลังจากการเปิดตัว โตโยต้า วิช ประสบความสำเร็จอย่างสูงในญี่ปุ่น โดยเกือบทุกเดือน วิชจะติดอันดับรถยอดนิยมยอดขายสูงที่สุด 5 อันดับแรกในญี่ปุ่นอยู่เสมอๆ
สำหรับในประเทศไทย โตโยต้า วิช มีราคาระหว่าง 1.117-1.267 ล้านบาท ใช้เครื่องยนต์ 1,998 ซีซี วงเลี้ยวแคบสุด 5.4 เมตร มิติภายนอกยาว 4,560 มิลลิเมตร กว้าง 1,745 มิลลิเมตร สูง 1,600 มิลลิเมตร ระยะฐานล้อ 2,750 มิลลิเมตร