pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี 2002 เขาได้ลาออกจากบริษัทสแควร์อีนิกซ์ และก่อตั้งบริษัททำเสียงประกอบเกมเป็นของตัวเองคือ Basiscape และได้ทำการบริหารงานทางด้านธุรกิจทำเสียงอย่างเต็มรูปแบบทั้งเสียงเกม การ์ตูนอนิเมะ เป็นต้น
วัยหนุ่ม.
ฮิโตชิ ซากิโมโตะ เกิดที่โตเกียว ถูกบังคับเรียนดนตรีตั้งแต่ประถม แต่โดยส่วนตัวเขาสนใจเกี่ยวกับเกมเป็นอย่างมาก ในช่วงที่เขาเรียนดนตรีนั้นเขาสนใจจำพวกวงร็อก วงเครื่องลมทองเหลือง และออร์แกนไฟฟ้า แต่ว่าก็เรียนเปียโนเป็นเครื่องมือหลักเขาได้ร่วมมือกับเพื่อน ๆ ของเขาในการทำเกมตั้งแต่สมัยอยู่มัธยม และในช่วงมัธยมปลายเขาได้เขียนบทความในนิตยสาร "Oh!FM" โดยส่วนตัวเขาได้บอกว่าเขาเป็นเซียนเกมแต่ว่าเป็นนักดนตรีที่ยังอ่อนหัด
เขาเริ่มแต่งเพลงสำหรับเกมเมื่ออายุสิบหกปี และร่วมกันเขียนเกมกับเพื่อน ๆ ซึ่งเกมแรก ๆ นั้นเขาได้ใช้เครื่องมือทุกชิ้นเท่าที่หามาได้แบบมั่ว ๆ เขาได้ผลักดันตัวเองและรับงานทำเกมอย่างมืออาชีพเมื่อปี 1988 เขากับเพื่อนร่วมงาน ได้ร่วมกันสร้างสรรค์ผลงานประกอบเกมหลาย ๆ เกมด้วยกัน ซึ่งเกมแรกที่นับว่าเป็นงานอย่างจริงจังของเขาคือเกมแนวยิง "Revolter" ซึ่งวางจำหนายโดยบริษัท ASCGroup for the NEC PC-8801 (คอมตั้งโต๊ะ) ซากิโมโตะได้ทำเสียงจำพวกซินธิไซเซอร์และ ดนตรีแนวบรรยากาศอวกาศเป็นหลักในช่วงแรก ซึ่งเป็นวัฒนธรรมของดนตรีประกอบเกมของญี่ปุ่นในยุค 1990 ยังไงก็ตามเกม "Revolter" ก็ประสบผลสำเร็จอย่างยิ่ง และเขาก็ได้ทำเสียงประกอบเกมอีกหลายเกมและผลงานเสียงประกอบเกมของเขาก็ได้เข้าไปอยู่ในอุตสาหกรรมดนตรีอย่างเต็มรูปแบบ
วัยทำงาน.
หลังจากเกม "Revolter" ไปแล้ว ผลงานของซากิโมโตะได้เข้าไปอยู่ในอุตสาหกรรมดนตรีอื่น ๆ อีกมากมาย ในยุคคอมพิวเตอร์-8801 ได้มีเกมมาอีกเช่น "Starship Rendezvous" และ "Gauntlet" ซึ่งเป็นเกมที่ได้รับความนิยมพอ ๆ กับเกม "Stone of Deigan" ในปี 1989 และ "The Witch of Barbatus" ในปี 1990 ช่วงปี 1990 และ 1992 เขาได้ทำเสียงเกมกว่า 24 ชิ้นงาน ช่วงนี้เขาได้สมัครงานในบริษัท Toshiba EMI, Artec, และ Data East.แต่ว่าเขาก็ได้ทำเสียงเกมในงานชิ้นโบว์แดงหรือว่างานเดี่ยวก็เห็นจะเป็น "Bubble Ghost" ในช่วงปี 1990
ในช่วงปี 1993-1997 นั้นเขาก็ได้ทำเสียงเกมที่ได้รับความนิยมอีกหลายเกม "Ogre Battle: March of the Black Queen", "Shin Megami Tensei", "Alien vs. Predator", "Tactics Ogre", และ "Dragon Quest VI" เป็นต้น ซึ่งช่วงเวลาในปี 1997 เขาได้ย้ายมาอยู่สแควร์อย่างเป็นทางการโดยทำเกม ซึ่งเป็นผลงานที่ทำให้เขาได้เป็นที่รู้จักอย่างเป็นทางการในวงการเกม (การได้ออกไปทัวร์นอกประเทศ)แม้ว่าเขาจะงานเต็มเอียดในช่วงไม่กี่ปีในช่วงนั้น แต่ว่าเขาก็ได้รับความสำเร็จจากเกม "Vagrant Story" อยู่ดี งานสุดท้ายที่ทำให้สแควร์คือ"" และ "Tactics Ogre: The Knight of Lodis" สำหรับแคปคอมและ Quest หลังจากนั้นเขาจึงลาออกจากพนักงานบริษัทมาทำเป็นบริษัท Basiscape ในวันที่ 4 ตุลาคม 2002 อย่างเป็นทางการ
เบสิสเคพ.
Basiscape เป็นบริษัทที่รับทำเสียงประกอบทุกชนิดโดยเฉพาะเกม ซากิโมโตะได้ลาออกจากสแควร์อีนิกซ์ เพราะว่าต้องการอิสระกว่าเดิม โดยที่เขาจะสามารถคัดเลือกงานที่จะทำได้เพื่อจะได้ไม่งานเต็มมือเหมือนแต่ก่อนตอนก่อตั้งบริษัทมีสมาชิกสามคนคือ ซากิโมโตะ, อิวาตะ และ เมื่อก่อตั้งบริษัทแยกออกมาแล้วบริษัทก็รับทำเสียงสำหรับวิดีโอเกมหลาย ๆ ค่ายเกม แต่หลัก ๆ แล้วจะเป็น สแควร์อีนิกซ์ เมื่อปี 2005 ก็มีการรับสมัครนักประพันธ์เพลงเพิ่มคือ มิตสึฮิโระ คาเนดะ และ คิมิฮิโระ อาเบะ, หลังจากเขาได้รับความสำเร็จในเกมส์ไฟนอลแฟนตาซี XIIเขาก็ได้ขยายบริษัทเพิ่มขึ้นไปอีกโดยเกณฑ์นักประพันธ์เพลงมาทำงานเพิ่มได้แก่ โนริยูกิ คามิกูระ, โยชิมิ คูโด และ อาซูซะ ชิบะ ซึ่งทำให้กลายมาเป็นบริษัททำเพลงประกอบเกมที่ใหญ่ที่สุดในโลกก็ว่าได้ หลังจากนั้นก็ยังทำงานอีกชิ้นคือ ' และ ' บริษัทนี้จะแบ่งการบริหารงานคือการประพันธุ์เพลงหลักจะยกให้ซีอีโอ และแบ่งงานการเรียบเรียงเสียงประสานให้บุคลากรอื่นทำ รวมถึงมีบทเพลงบางชิ้นจะแบ่งให้คนในบริษัททำแยกออกไปด้วยตามความถนัด โดยการรับงานจะเป็นการรับงานในรูปแบบบริษัท บุคลากรที่เป็นนักประพันธ์เพลงทั้งหมดจะเป็นทั้งฟรีแลนซ์และเป็นพนักงานบริษัทแบบเต็มเวลาได้พร้อมกัน ตัวธุรกิจ Basiscape เพิ่งถูกจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเมื่อปี 2009
ซากิโมโตะเคยกล่าวถึงผลงานที่ไม่แสวงหากำไร เขามีส่วนทำให้อัลบัมเสียงเกม "Ten Plants" (1998) และ "2197" (1999) เป็นหัวข้อในการกล่าวถึงเสียงเกม ซึ่งในงานของเบสิสเคพนั้นเขาได้ทำงานกับนักร้องในการออกอัลบัมเพลงป๊อปของเลียมาสองอัลบัม และงานด้านอื่นก็ทำอนิเมะเรื่อง"โรมิโอ × จูเลียต"ในปี 2007 และ ' ในปี 2008 และ ทำการ์ตูนแผ่นเรื่อง ' in 2005
ซากิโมโตะมักจะเสนอหน้าในงานคอนเสิร์ตเพลงประกอบเกมหลาย ๆ งาน เขาไปพบปะกับ โยโกะ ชิโมมูระ และ ไมเคิล เสียงาโตริ ซึ่งเป็นแขกพิเศษในงาน "" ณ ณ ดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา งานของเขาได้ทำการแสดงโดย, อีกทั้งมีคอนเสิร์ตที่ใช้บทเพลงของเขาและ Basiscape ในการแสดง เขาและ ได้ไปคอนเสิร์ตร่วมกันในงาน "Passion" เมื่อธันวาคม 2006, ใน เมษายน 2007 เขาปรากฏตัวที่วงออเคสตราในงาน"A Night in Fantasia 2007: Symphonic Games Edition", ซึ่งเป็นการแสดงดนตรีสามบทประพันธ์ใหญ่ของทั้งสอง และเขาทั้งสองได้ร่วมงานกับวงซิมโฟนีออเคสตราเอมิเนนซ์ในการแสดงคอนเสิร์ตในช่วงกรกฎาคมปีนั้นในงาน "Destiny: Reunion" ซึ่งเป็นคอนเสิร์ตนี้เป็นคอนเสิร์ตสำหรับดนตรีประกอบเกมญี่ปุ่นเท่านั้น วงซิมโฟนีออเคสตราเอมิเนนซ์ได้วางแผ่น "Passion"ในปี 2006 และ "Destiny: Dreamer's Alliance"ในปี 2007 ตีมของเพเนโลจากไฟนอลแฟนตาซี XII และ เมดเลย์ของไฟนอลแฟนตาซีแท็กติก A2 ซึ่งแสดงที่สิงค์โปร์
ถึงแม้ว่าเขาจะมีโชว์ตัวในงานคอนเสิร์ตอยู่สำหรับก็ตาม แต่ว่าบทเพลงของเขาก็ได้ถูกเรียบเรียงใหม่สำหรับเปียโนโดยอาซาโกะ นิวะ ซึ่งถูกดัดแปลงเป็นเพลงสำหรับเปียโนในระดับกลางซึ่งถูกขายโดย โรงพิมพ์โดเรมี
สไตล์เพลง และแรงจูงใจ.
ลักษณะงานดนตรีของเขานั้นมักจะเป็นแบบเรียบเรียงเครื่องดนตรีให้เด่นเท่า ๆ กันและจะชอบใช้เปียโนสั้น ๆ แล้วค่อยต่อเข้าคอม แล้วเขาก็จะชอบเขียนดนตรีแนวออเคสตราอย่างมาก โดยเขียนมาในซีเควนเซอร์ก่อนแล้วค่อยเอาวงเล่นจริง เมื่อเขาจะเขียนเพลงเขาจะนึกว่าเขาเป็นโปรดิวเซอร์ก่อนว่าต้องการอะไร หากรอบของเพลงก่อนจากนั้นค่อยหาทำนองที่ใช่ แล้วจึงประพันธ์เป็นเดโม เขามักจะบอกว่าเขาจะพยายามทำให้เหมือนพวกเสียงอนิเมะของญี่ปุ่น แต่ว่าอาจจะไม่เหมือนกันบ้างเล็กน้อย เขายังบอกอีกว่าเขาจะทำผลงานออกมาเรื่อย ๆ ให้มีคุณภาพมากกว่านี้แล้วเมื่อทำชิ้นก่อน ๆ ไปแล้วมันจะทำให้เรารู้ว่าเราจะทำของใหม่ให้ดีขึ้นอย่างไร
ส่วนด้านแรงจูงใจนั้นเขาได้รับอิทธิพลจากดนตรีเทคโนเก่ากับโปรเกรสซีพร็อค ซึ่งเขาจะชอบวงเอามาก ๆ เมื่อเขาทำการศึกษาเกี่ยวกับพื้นฐานทางดนตรีแล้วเขาก็ใช้นามปากกาว่า "YmoH.S" มาตลอด, เขายังอ้างอิงว่าเขายังใช้ดนตรีแจ๊สโดยเฉพาะอีกด้วยในงานหลัก ตัวของซากิโมโตะในช่วงที่กำลังปั่นงานไฟนอลแฟนตาซี XII นั้นเองเขายังแอบอู้งานมาฟังพวกแนวเทคโนและแจ๊สฟิวชั่นเวลาเซ็งและมักจะชอบบทเพลงในไฟนอลแฟนตาซีภาคเก่า ๆ ที่โนบูโอะ อูเอมัตสึปั้มเอาใว้ด้วย บ้างก็หาแรงบันดาลใจที่บ้าน, เขาจะชอบนึกไอเดียเจ๋ง ๆ เวลาอยู่ที่สตูดิโออยู่เสมอ ๆ และบทประพันธ์ที่เขารู้สึกภูมิใจเสนอที่สุดก็คือ "Vagrant Story"
กระบี่อมตะ
กระบี่อมตะ เป็นนิยายกำลังภายในขนาดสั้นที่แต่งโดยโกวเล้ง ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1974 กระบี่อมตะ เป็นตอนแรกของสุดยอดอาวุธทั้งเจ็ด เป็นแนวสืบสวนสอบสวน โดยกล่าวถึงกระบี่อมตะ ที่อยู่ในฝักเก่าของสุดยอดจอมยุทธ์ไป่อี้จิง (แปะเง็กเกีย) ว่าเป็นสุดยอดกระบี่ในบู้ลิ้มยุคนั้น แต่อาวุธร้ายกาจอย่างไร ยังสู้รอยยิ้มของคนไม่ได้
โมเดล (มันฮวา)
โมเดล  เป็นการ์ตูนเกาหลี แนวโรแมนติกทริลเลอร์ ที่สร้างสรรค์โดยลี โซยัง (이소영) ซึ่งเป็นนักเขียนการ์ตูนชาวเกาหลี โดยได้บรรยายผ่านการ์ตูน 7 เล่ม ในฐานะเป็นเรื่องที่เธอจับจดอยู่ในโลกแวมไพร์ของไมเคิล และขุดอดีตของเขา เพื่อค้นหาวิธีที่ดีที่สุดในการวาดภาพเหมือนของเขา
แจ (จีเย ในฉบับมันฮวาของเกาหลี) เป็นนักเรียนศิลปะชาวเกาหลีที่อาศัยอยู่ในยุโรปและศึกษาวิชาศิลปะอยู่ที่นั่น ช่วงดึกสงัดของคืนวันหนึ่ง เพื่อนร่วมห้องของเธอได้พาไปยังบ้านที่สวยงามหลังหนึ่ง และผู้ชายคนนั้นได้หมดสติ-ที่นำมาซึ่งความผิดหวังของแจ-เธอได้แยกออกมาจากเขาบนเก้าอี้นอน ในช่วงเวลากลางคืน แจไม่สามารถนอนหลับได้เนื่องจากการปรากฏตัวของคนแปลกหน้าในอพาร์ทเมนท์ ในช่วงกลางดึก เธอได้เห็นคนแปลกหน้าเข้ามาในห้อง เขากัดเธอจนส่งผลให้สลบไป เมื่อเธอฟื้นขึ้นมา เธอก็รู้สึกว่านั่นเป็นเพียงความฝันและลุกออกจากเตียงโดยไม่แยแส เธอได้พบกับชาที่นอนบนพื้นใกล้กับเตียงของเธอ และตระหนักดีว่าเขาเป็นแวมไพร์ซึ่งได้ดื่มเลือดบางส่วนของเธอ ขณะที่ชายคนนั้นกำลังนอนหลับ เธอได้ถอดเสื้อของเขาออก และวาดภาพของเขาลงในสมุดสเก็ตช์ภาพ และเชื่อว่าเขาจะต้องจ่ายค่าตอบแทนด้วยการดื่มเลือดของเธอ เมื่อชายคนนั้นตื่นขึ้นมา เขาก็ผงะที่พบว่าแจกำลังวาดภาพเขาอยู่ เขาเปิดเผยว่าเขามีชื่อว่าไมเคิล (มูเรียล ในฉบับมันฮวาของเกาหลี) และยืนยันความจริงที่ว่าเขาเป็นแวมไพร์ ในที่สุด แจและไมเคิลได้ทำข้อตกลงกัน โดยไมเคิลจะเป็นแบบให้กับแจหากเธออาศัยอยู่ในบ้านของเขา และรอที่จะจ่าย"ราคาค่างวด"ให้กับเธอ เมื่อมาถึงคฤหาสน์ที่หรูหราของไมเคิล แจได้พบกับกลุ่มตัวละครแปลกหน้า ประกอบด้วย เคน เด็กหน้าตาดี ซึ่งมีอายุเท่ากับแจ มักหยอกล้อและดูถูกแจ และเอวา ซึ่งเป็นแม่บ้านลึกลับที่ดูเหมือนจะซ่อนอะไรบางอย่าง นี้เองที่เธอต้องปลีกตัวออกจากเอวาและเคนเป็นเวลากว่าหนึ่งสัปดาห์ เมื่อไมเคิลกลับมา แจได้ไปหาเขาและพบกับความเป็นตัวตนด้านแวมไพร์ของเขาเอง
การแปลงลาปลาส
ในทางคณิตศาสตร์ การแปลงลาปลาส  คือการแปลงเชิงปริพันธ์ที่ใช้กันอย่างกว้างขวาง แสดงอยู่ในรูป formula_1 การแปลงลาปลาสจะทำให้เกิดความเป็นเชิงเส้นของ "f"("t") ซึ่งค่า "t" เป็นอาร์กิวเมนต์จริง("t" ≥ 0) จะแปลงไปอยู่ในรูปฟังก์ชัน "F"("s") โดย "s" เป็นอาร์กิวเมนต์เชิงซ้อน การแปลงนี้เป็นการทำฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่งที่สำคัญมากในการใช้งานในทางปฏิบัติ คู่ฟังก์ชัน "f"("t") กับ "F"("s") นั้นจับคู่กันในตาราง การแปลงลาปลาสถูกใช้ประโยชน์จากคุณสมบัติที่มันมีความสัมพันธ์และการดำเนินการของฟังกันดังเดิม "f"("t") น้นสอดคล้องกับความสัมพันธ์กับการดำเนินการในรูปของ "F"("s") การแปลงลาปลาสถูกประยุกต์ใช้ในงานสำคัญมากมายที่เป็นแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ สำหรับชื่อลาปลาสนี้มาจากชื่อของปีแยร์-ซีมง ลาปลาส ผู้ที่นำการแปลงนี้ไปใช้ในทฤษฎีความน่าจะเป็น
การแปลงลาปลาสเกี่ยวข้องกับการแปลงฟูรีเย แต่ขณะที่การแปลงฟูรีเยนั้นใช้ในการแก้ฟังก์ชันหรือสัญญาณในโหมดของการสั่นสะเทือน
กำหนดให้ "f"("t") และ "g"("t") มีผลการแปลงลาปลาสเป็น "F"("s") และ "G"("s") ตามลำดับ:
ตารางต่อไปนี้เป็นตารางคุณสมบัติของการแปลงลาปลาสด้านเดียว (unilateral Laplace transform):
สัญญากับมาร
สัญญากับมาร  หรือ การต่อรองแบบเฟาสต์  เป็นความเชื่อทางวัฒนธรรมที่แพร่หลายในภาคตะวันตกของโลก และได้รับการเสริมเติมแต่งเป็นอันมากจากตำนานของเฟาสต์ (legend of Faust) และตำนานเรื่องมารเมฟิสโตเฟลิส (Mephistopheles) แต่พบมากในนิทานพื้นบ้านที่เกี่ยวกับศาสนาคริสต์
ตามความเชื่อดั้งเดิมในแม่มดของชาวคริสต์ สัญญากับมารเป็นสัญญาระหว่างมนุษย์ ซึ่งเรียก "ผู้ขันต่อ" (wagerer) ฝ่ายหนึ่ง กับซาตาน (Satan) หรือมารอื่น ๆ อีกฝ่ายหนึ่ง ซึ่งมนุษย์เสนอจะยกวิญญาณของตนให้แก่มาร เพื่อแลกกับการที่มารจะกระทำบางสิ่งบางอย่างให้ การตอบแทนของมารนี้ว่ากันว่าแตกต่างกันไปแล้วแต่ความเชื่อ อาทิ ความเยาว์วัย ความมั่งมี ความรู้ หรืออำนาจวาสนา ยังเชื่อกันด้วยว่า บางคนทำสัญญาเช่นนี้เพียงเพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าจะนับถือมารเป็นนาย และไม่ต้องการสิ่งใดแลกเปลี่ยนเลย อย่างไรก็ดี การต่อรองเช่นนี้นับเป็นสิ่งอันตรายมากสิ่งหนึ่ง ด้วยว่าค่าตอบแทนแรงงานของมารนั้นคือวิญญาณของผู้ขันต่อเอง เรื่องเล่ามักจบแบบสอนใจว่า นักเสี่ยงโชคผู้บ้าระห่ำพบความวิบัติชั่วกัลปาวสาน หรือในทางตรงกันข้าม อาจจบแบบตลกขบขันว่า ไพร่ที่หลักแหลมเอาชนะมารด้วยอุบายอันแยบยล
ความหวังในสิ่งเหนือธรรมดาอย่างแจ้งชัดนั้น บางทีก็เรียกว่าเป็นสัญญากับมาร นับตั้งแต่เรื่องสะพานมารในยุโรป ไปจนถึงความสามารถเล่นไวโอลินได้อย่างบรรเจิดของ นิกโกเลาะ ปากานีนี (Niccolò Paganini)
มักคิดกันว่า คนผู้ทำสัญญากับมาร ได้ตกลงว่าจะฆ่าหรืออุทิศทารกแรกเกิดให้แก่มาร เข้าร่วมพิธีในวันธรรมสวนะของแม่มด ร่วมเมถุนกรรมกับมาร หรือกับซักคิวบัสหรืออินคิวบัสจนมีบุตรด้วยกัน และเนื่องมาจากมีเด็กตายเมื่อคลอดเป็นจำนวนมากในมัชฌิมยุคและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา หมอตำแยหลายคนถูกกล่าวหาว่าทำสัญญากับมารว่าจะอุทิศทารกแรกคลอดให้
สัญญากับมาร จะทำด้วยวาจาหรือเป็นลายลักษณ์อักษรก็ได้ สัญญาที่เป็นวาจามักกระทำด้วยเรียกมาร โดยวิธีวิงวอนถึง (invocation) สังวัธยายมนตร์ (conjuration) หรือพิธีกรรมอย่างอื่นอันเรียกมารได้ โดยเมื่อบุคคลนั้น ๆ คิดว่า มารมาอยู่เบื้องหน้าแล้ว เขาจะร้องขอให้มารช่วยเหลือ และสัญญาจะยกวิญญาณของเขาให้เป็นการแลกเปลี่ยน การพิจารณาคดีและไต่สวนแม่มดได้ความว่า มารจะทำร่องรอยไว้บนร่างกายของคู่สัญญา เป็นรอยที่ลบไม่ออก เรียกว่า "รอยมาร" (diabolical mark) สำหรับใช้อ้างว่ามีสัญญาต่อกัน และว่ากันว่า บุคคลผู้มีรอยมารอยู่บนร่างกายจะไม่รู้สึกเจ็บปวดในรอยนี้เลย ส่วนสัญญาที่ทำเป็นลายลักษณ์อักษรนั้น ก็ใช้วิธีเรียกมารอย่างเดียวกัน แต่จะมีการทำลายลักษณ์อักษร โดยมนุษย์ที่เป็นคู่สัญญาจะลงลายมือชื่อของตนด้วยเลือดของตน บางทีก็ว่ากันว่า ลายลักษณ์อักษรทั้งฉบับนั้นเขียนด้วยเลือด ขณะที่นักมารวิทยา (demonologist) ว่ามีการใช้หมึกแดงแทนเลือด ที่ว่าใช้เลือดสัตว์เขียนแทนเลือดมนุษย์ก็มี ลายลักษณ์อักษรนี้อาจเป็นหนังสือสัญญาฉบับหนึ่ง หรือเป็นการลงลายมือชื่อในบัญชีแดง (Red Book) ของซาตานก็ได้
แม้จะมีการสร้างเครื่องยืนยันถึงความมีอยู่ของสัญญากับมาร แต่ก็มีผู้วิพากษ์วิจารณ์ว่า ไม่แน่ว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นของแท้ ทำขึ้นขณะวิกลจริต หรือเป็นพยานหลักฐานเท็จที่มีขึ้นสำหรับใช้ในศาล อย่างไรก็ดี สิ่งเหล่านี้มักประกอบด้วยลายลักษณ์ประหลาดซึ่งเชื่อกันว่าเป็นลายมือชื่อหรือตราประทับของมารที่แต่ละตนจะมีเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตน ตำรับตำราหลายเล่ม เช่น "กุญแจดอกเล็กของโซโลมอน" (Lemegeton Clavicula Salomonis, "Lesser Key of Solomon") พรรณนาถึง "รอยมาร" เอาไว้ ส่วน "ค้อนของทุรชน" (Malleus Maleficarum, "Hammer of the Evildoers") กล่าวถึงสัญลักษณ์ประเภทที่อ้างว่าเป็นตัวอย่างของสัญญากับมาร โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับสตรีเพศ
ตามมารวิทยา การจะเรียกมารแต่ละตนนั้นมีกำหนดวันเวลาแน่ชัดอยู่ การจะทำสัญญากับมารจึงต้องให้ถูกที่ถูกเวลาด้วย นอกจากนี้ มารแต่ละตนยังมีหน้าที่ผิดแผกกันไป ผู้จะทำสัญญากับมารจึงต้องคำนึงข้อนี้ด้วย
อนึ่ง ยังถือกันด้วยว่า แม่มดและนักวิทยาคมมักทำสัญญากับมาร
ทีโอฟิลัสแห่งอะดานา บ่าวสองนาย.
ในปกรณัมคริสเตียน ทีโอฟิลัส (Theophilus) ข้าวัดผู้หมดอาลัยตายอยาก เพราะมุขนายกของเขาทำให้เขาสิ้นหวังในงานหน้าที่ทางโลก ได้ขายวิญญาณของตนให้แก่มาร แต่พระมารีนิรมลไถ่คืนให้ เรื่องราวนี้เขียนขึ้นเป็นภาษากรีก ในคริสต์ศตวรรษที่ 6 โดย ยูทีเคียนัส (Eutychianus) ผู้อ้างว่าเป็นสมาชิกครอบครัวของทีโอฟิลัส
ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 9 หนังสือ "นักบุญมารีผู้กระทำปาฏิหาริย์สำหรับทีโอฟิลัสผู้กลับใจ" (Miraculum Sancte Marie de Theophilo penitente, "Miraculous Saint Mary of the penitent Theophilus") เพิ่มเติมว่า มีชาวยิวคนหนึ่งเป็นตัวกลางระหว่างมารผู้อุปถัมภ์ทีโอฟิลัสกับเขา ซึ่งเป็นเรื่องราวลักษณะเดียวกันอย่างที่ปรากฏในวรรณกรรมละตินชุดอื่น ๆ ของภาคตะวันตกของโลก
สัญญาในประวัติศาสตร์ซึ่งอ้างว่าทำกับมาร.
นักดนตรี.
แนวความคิดที่ว่า "ขายวิญญาณของเจ้า เพื่อความรุ่งโรจน์หรือความเป็นเลิศทางดนตรีของเจ้า" บังเกิดขึ้นหลายครั้งในวงการเพลงของโลก โดยเฉพาะในวงการแนวเพลงกีตาร์นำ (guitar dominated genres) และอย่างยิ่ง วงการแนวเพลงบลูส์ลูกทุ่ง ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง (pre-World War II rural Blues)
ว่ากันว่า แพร่งบลูส์แมนส์ (Bluesmans' crossroads) ในแยกชิวลา รัฐมิสซิสซิปปี เป็นแหล่งชุมนุมหลักสำหรับทำสัญญากับมาร
ผู้ที่อ้างว่าได้ทำสัญญากับมารแลกความสามารถทางดนตรี เช่น
การต่อรองแบบเฟาสต์
Faustian bargain
หวาย กามิกาเซ่
นิกโคโล ปากานินี
ขนมจีน กามิกาเซ่
มิล่า กามิกาเซ่
แค้นสั่งฟ้า
แค้นสั่งฟ้า หรือ ห่วงนักรัก (; Duoqing Hua) เป็นนิยายกำลังภายในขนาดสั้นที่แต่งโดยโกวเล้ง ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1975 แค้นสั่งฟ้า เป็นตอนที่สี่ ของ สุดยอดอาวุธทั้งเจ็ด หรือเจ็ตศาสตรา
เป็นเรื่องราวการตามล้างแค้นที่แฝงความรันทดหดหู่ท่ามกลางเนื้อเรื่องดุเดือด น่าติดตามยิ่งของตัวเอกที่เป็นคนของ สำนักห่วงคู่ ( 双环门 )เรื่อง แค้นสั่งฟ้า นี้ โก้วเล้ง ได้สรุปเอาไว้ในตอนท้ายของเรื่องไว้ว่า "อาวุธชนิดที่สี่ เป็น อาวุธที่แปลกประหลาดมาก มันเปี่ยมล้นด้วยสีสันแห่งอารมณ์ เมื่อเทียบกับเรื่อง ดาบมรกต แล้ว ยังดูหนักแน่นจริงจังยิ่งกว่า นี่แหละคือ ห่วงนักรัก แต่ทว่า มันก็ยังไม่ใช่อาวุธสุดยอดที่สุด เมื่อเทียบกับ บุญคุณ ความแค้น จิตใจที่เปี่ยมด้วยความแค้นสามารถคร่าชีวิตคนได้"
ยอดมือปราบ
ยอดมือปราบ หรือ มือสังหารเจ็ด  เป็นนิยายกำลังภายในขนาดสั้นที่แต่งโดยโกวเล้ง ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1975 ยอดมือปราบ เป็นตอนที่เจ็ด ของ สุดยอดอาวุธทั้งเจ็ด แต่ยังมีความสับสนในการบรรจุเข้าไปในทำเนียบ สุดยอดอาวุธทั้งเจ็ดของโกวเล้ง เนื่องจากในเรื่องไม่มีการกล่าวถึงอาวุธใดโดดเด่น
โดยบางแห่ง ยอดมือปราบ ไม่ได้ถูกบรรจุเข้าไปในชุด สุดยอดอาวุธทั้งเจ็ด แต่เป็นเรื่อง หมัดพิฆาต แทนซึ่งตัวละครเอกใน หมัดพิฆาต จะเป็นตัวละครตัวรองจากเรื่อง ทวนทมิฬ ส่วนเรื่อง ยอดมือปราบ ถูกแยกไว้ต่างหาก และในบางแห่งจะบรรจุทั้งเรื่อง ยอดมือปราบ และ หมัดพิฆาต เข้าไปในชุด สุดยอดอาวุธทั้งเจ็ดของโกวเล้ง
ลำเหมือง
ลำเหมือง หรือ ลำประโดง  เป็นทางน้ำขนาดเล็กถึงกลางใช้ในการกระจายน้ำ ลำเหมืองสามารถใช้ในการระบายน้ำจากถนนหรือทุ่ง หรือใช้ในชลประทานส่งน้ำจากบริเวณหนึ่งไปยังบริเวณที่ต้องการน้ำเพื่อเพาะปลูก ลำเหมืองมักจะพบได้ในบริเวณไร่หรือพื้นที่การเกษตร
สำหรับการจราจร ลำเหมืองเป็นอันตรายสำหรับผู้ขับขี่และมักจะมีอุบัติเหตุตกไปในลำเหมืองเนื่องจากลักษณะของลำเหมืองทั่วไป จะอยู่ต่ำกว่าระดับถนนมากและมักจะไม่มีราวกั้น
พีระ เทศวิศาล
พีระ เทศวิศาล ชื่อเล่น พีท เกิด 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 เป็นนักร้อง นักดนตรี อดีตสมาชิกวงพีซเมเกอร์กับสังกัดกรีนบีนส์ จากนั้นมีผลงานเดี่ยวกับค่ายเกสมิวสิก และโมโนมิวสิก
พีระ จบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน และระดับอุดมศึกษาจาก คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ได้ร่วมวงพีซเมกเกอร์ กับสมาชิกอีกคนคือ อนุวัฒน์ สงวนศักดิ์ภักดี โดยเซ็นสัญญากับค่าย กรีนบีนส์ จนมีผลงานเพลงพิเศษที่ใช้ชื่อว่า กรีนไลท์โปรเจ็กต์ และได้มีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 3 ชุด มีเพลงฮิตอย่าง "เหงา","ไม่เคยถาม","จนกว่าฟ้าจะมีเวลา" เป็นต้น จนแยกกับวงในปี พ.ศ. 2548 เนื่องจากทั้งคู่อยากทำเพลงในแนวที่ตนเองถนัด ในปี พ.ศ. 2549 มีผลงานอัลบั้มในชุด "Guess Music The First Confused Album" ชื่อเพลง "คนรักคนที่สอง" และ จนในปี พ.ศ. 2550 มีผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก "Broken Toy" กับสังกัดเกสมิวสิก และต่อมากับอัลบั้มชุด "The Rhythm Traveler" กับสังกัดโมโนมิวสิก ซึ่งมีเพลง "ผ่านมาให้แค่จำ" ที่ถูกเปิดมากที่สุดในคลื่นวิทยุ เมื่อช่วงเดือนธันวาคม 2556 ต่อมาปี 2559 มีเพลงชื่อ "ความรักไม่ใช่ทุกสิ่ง"
ปัจจุบัน พีท พีระ สมรสกับ เลม่อน ทัตธวลัญญ์ เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2556
มีบุตรชาย1คนชื่อ ด.ช.ติณห์เทพทัต อัศรววชิรวิท ชื่อเล่น น้องชติณ เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
ปัจจุบัน (พ.ศ. 2563) เปลี่ยนชื่อเป็น พีราวัชร์ อัศววชิรวิท ดำรงตำแหน่ง ผู้จัดการ บริษัท โมโน มิวสิค
เบล สุพล
คำซ้อนในภาษากฎหมาย
คำซ้อนในภาษากฎหมาย  เป็นวลีที่ใช้บ่อยจนเป็นมาตรฐานในภาษากฎหมายอังกฤษ ซึ่งประกอบด้วยไวพจน์ (synonym) สองคำหรือกว่านั้นเข้าคู่กัน การใช้คำซ้อนเช่นนี้มีที่มาจากสำนวนภาษากฎหมายละติน แล้วภาษากฎหมายฝรั่งเศสรับอิทธิพลมา และส่งต่อให้ภาษากฎหมายอังกฤษอีกทอด ขณะที่คำบางคำตั้งใจให้ซ้อนกันไว้อย่างนั้นเพื่อสร้างความเข้าใจอันดีของถ้อยคำนั้น ๆ ยิ่งขึ้น แต่ปัจจุบัน คำซ้อนเช่นนี้ถือว่าฟุ่มเฟือย (pleonasm) โดยเฉพาะเมื่อมีขบวนการภาษากฎหมายเรียบง่าย (Plain Legal Language Movement) เกิดขึ้นด้วยแล้ว
วันหนังสือและลิขสิทธิ์สากล
วันหนังสือและลิขสิทธิ์สากล  ตรงกับวันที่ 23 เมษายน ของทุกปี ดำเนินการโดยยูเนสโก เพื่อประชาสัมพันธ์การอ่าน การตีพิมพ์ และลิขสิทธิ์ โดยเริ่มครั้งแรกในปี ค.ศ. 1995
อย่ายึดข้า
แมรี แม็กดาเลน
เดียร์ค เคาท์
มารีย์ มักดาลา
อนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญา  เป็นสนธิสัญญาเกี่ยวกับกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมืองในเรื่องสนธิสัญญาที่ทำขึ้นระหว่างรัฐกับรัฐ โดยเป็นการนำกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศมาประมวลไว้ให้เป็นลายลักษณ์อักษร
อนุสัญญาฯ นี้เป็นที่ตกลงรับในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 เปิดให้ลงลายมือชื่อในวันรุ่งขึ้น และมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1980 นับตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2011 สืบมา มีรัฐหนึ่งร้อยสิบเอ็ดรัฐให้สัตยาบันแก่อนุสัญญาฯ นี้แล้ว
คณะกรรมาธิการกฎหมายระหว่างประเทศ (International Law Commission) แห่งสหประชาชาติ เริ่มยกร่างอนุสัญญาฯ นี้ใน ค.ศ. 1949 ในช่วงนั้น ผู้เสนอรายงานการประชุมพิเศษ (special rapporteur) ของคณะกรรมาธิการ ประกอบด้วย เจมส์ เบรียร์ลี (James Brierly), เซอร์เฮิร์ช เลาเทอร์แพชต์ (Hersch Lauterpacht), เซอร์เจอรัลด์ ฟิตซ์เมารีซ (Gerald Fitzmaurice) และ ฮัมฟรีย์ วาลด็อก (Humphrey Waldock) ได้นำเสนอร่างเป็นหลายฉบับและมีการอภิปรายถกเถียงกันหลายยก ใช้เวลายกร่างกว่ายี่สิบปี ใน ค.ศ. 1966 คณะกรรมาธิการจึงตกลงรับร่างซึ่งประกอบด้วยข้อบทเจ็ดสิบห้าข้อเป็นร่างฉบับสุดท้าย มีการประชุมตกลงรับข้อบทแห่งอนุสัญญาฯ นี้ใน ค.ศ. 1968 และ 1969 ที่กรุงเวียนนา ครั้นวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 ที่ประชุมสหประชาชาติที่กรุงเวียนนาก็ได้ตกลงรับข้อบทนั้น และเปิดให้ลงลายมือชื่อกันในวันถัดมาทีเดียว
เนื้อหาและผล.
อนุสัญญาฯ นี้ประมวลเอารากฐานแห่งกฎหมายระหว่างประเทศร่วมสมัยเข้าไว้เป็นลายลักษณ์อักษร โดยให้นิยามของคำว่า "สนธิสัญญา" ไว้ว่า คือ "ความตกลงอันทำขึ้นระหว่างรัฐกับรัฐ เป็นลายลักษณ์อักษร และอยู่ในบังคับแห่งกฎหมายระหว่างประเทศ" กับทั้งยืนยันว่า "รัฐทุกรัฐย่อมมีความสามารถทำสนธิสัญญา" ชาติส่วนใหญ่ ไม่ว่าจะได้เป็นภาคีแห่งอนุสัญญาฯ นี้หรือไม่ ต่างยอมรับว่า อนุสัญญาฯ นี้เป็น "สนธิสัญญาแห่งเหล่าสนธิสัญญา" อันหาที่เปรียบมิได้ โดยอนุสัญญาฯ นี้ทำหน้าที่เป็นแนวทางอันทรงอำนาจสำหรับการเกิดและผลของสนธิสัญญาบรรดามี
ขอบข่าย.
ขอบข่ายการใช้บังคับของอนุสัญญาฯ นี้มีจำกัด โดยอนุสัญญาฯ นี้ใช้บังคับแก่สนธิสัญญาที่ทำขึ้นระหว่างรัฐเท่านั้น ไม่ใช้แก่ที่ทำขึ้นระหว่างรัฐกับองค์การระหว่างประเทศ หรือระหว่างองค์การระหว่างประเทศด้วยกันเอง แต่ว่าเกณฑ์ใดที่ปรากฏไว้ในอนุสัญญาฯ นี้ และผูกพันกับองค์การดังกล่าวตามกฎหมายอื่น ก็ยังคงผูกพันเช่นนั้นอยู่ อนึ่ง อนุสัญญาฯ นี้ยังใช้บังคับแก่สนธิสัญญาที่ทำขึ้นโดยรัฐภายในองค์การระหว่างรัฐบาล กับรัฐภายในองค์การระหว่างรัฐบาล ด้วยกันเอง ส่วนความตกลงระหว่างรัฐกับองค์การระหว่างประเทศ หรือระหว่างองค์การระหว่างประเทศด้วยกันเองนั้น จะอยู่ในบังคับแห่ง อนุสัญญาเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญาระหว่างรัฐกับองค์การระหว่างประเทศฯ ที่สำคัญ อนุสัญญาฯ นี้ไม่ใช้บังคับแก่ความตกลงที่มิใช่ทำเป็นลายลักษณ์อักษร เช่น ความตกลงแบบสุภาพบุรุษ (gentleman's agreement)
รัฐภาคี.
บัดนี้ มีรัฐหนึ่งร้อยสิบเอ็ดรัฐให้สัตยาบันแก่อนุสัญญาฯ นี้
ส่วนรัฐที่ลงลายมือชื่อไปแต่ยังมิให้สัตยาบัน ได้แก่ อัฟกานิสถาน, โบลิเวีย, กัมพูชา, เอลซัลวาดอร์, เอธิโอเปีย, กานา, อิหร่าน, ไอวอรีโคสต์, เคนยา, มาดากัสการ์, เนปาล, ปากีสถาน, ตรินิแดดและโตเบโก, สหรัฐอเมริกา และ แซมเบีย
แมรี แม็กดาเลนเศร้า (คาราวัจโจ)
พระมารีย์นิรมล
พระอาจารย์ชยสาโร
พระครูวิมลคุณากร(ศุข เกสโร)
พระครูอาคมวิสุทธิ์ คง สุวัณโณ
เอสพีเอสเอส
เอสพีเอสเอส (SPSS) เป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ใช้เพื่อการวิเคราะห์ทางสถิติ บริษัทจัดจำหน่าย SPSS ถูกซื้อโดย IBM เมื่อเดือนมิถุนายน 2552 และปัจจุบันใช้ชื่อบริษัทว่า "SPSS: An IBM Company"
SPSS เดิมชื่อว่า "Statistical Package for the Social Sciences" (ชุดโปรแกรมสถิติเพื่อสังคมศาสตร์) ออกเผยแพร่ครั้งแรกในปี 2511 หลังจากถูกพัฒนาโดย Norman H. Nie และ C. Hadlai Hull
Norman Nie ในขณะนั้นเป็นนักศึกษารัฐศาสตร์ภาคบัณฑิตที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และปัจจุบันเป็นศาสตราจารย์วิจัยที่ภาควิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และศาสตราจารย์เกียรติคุณสาขารัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยชิคาโก SPSS เป็นหนึ่งในโปรแกรมที่นิยมใช้แพร่หลายมากที่สุดสำหรับการวิเคราะห์ทางสถิติในสังคมศาสตร์
มันถูกใช้โดยนักวิจัยตลาด นักวิจัยสุขภาพ บริษัทสำรวจความคิดเห็น รัฐบาล นักวิจัยการศึกษา บริษัทการตลาด ฯลฯ
คู่มือการใช้งาน SPSS ฉบับแรก (Nie, Bent &amp; Hull, 1970) ถูกอธิบายว่าเป็นหนึ่งใน "หนังสือที่ทรงอิทธิพลที่สุดในสาขาสังคมวิทยา" นอกเหนือไปจากการวิเคราะห์ทางสถิติแล้ว การจัดการข้อมูล (การเลือกกรณีศึกษา, การแปลงแฟ้ม, การสร้างข้อมูลสืบทอด) และการทำเอกสารข้อมูล (พจนานุกรมเมทาเดตาจะถูกเก็บไว้ในแฟ้มข้อมูล) ก็เป็นความสามารถของซอฟต์แวร์รุ่นพื้นฐาน
ไส้กรอกเวียนนา
ไส้กรอกเวียนนา  เป็นไส้กรอกแดง (hot dog) ประเภทหนึ่ง
ในประเทศทางยุโรป ไส้กรอกเวียนนาเป็นไส้กรอกสำเร็จรูป มักรมควัน และหาซื้อได้ตามร้านค้าทั่วไป มีลักษณะละรสคล้ายคลึงกับไส้กรอกแดงทั่วไปเป็นอันมาก ภาษาปากจึงมักเรียกรวมกันว่าไส้กรอกแดง แต่ไส้กรอกเวียนนายาวและบางกว่า กับทั้งยังบรรจุใน "กรอก" (casing) ที่เบากว่าและรับประทานได้ด้วย เมื่อจะกิน มักจัดให้ร้อน ๆ ทั้งชิ้นยาว ๆ นั้น พร้อมเครื่องปรุงรส ยิ่งทำให้มีรูปลักษณ์คล้ายไส้กรอกแดงทั่วไปไปใหญ่
ส่วนในทางอเมริกาเหนือ ไส้กรอกเวียนนาจะหมายถึงไส้กรอกที่เล็กและสั้นกว่าไส้กรอกแดงทั่วไป ซึ่งมักรมควันและบรรจุกระป๋อง โดยจะทำจากเนื้อสัตว์ เช่น ไก่, วัว, ไก่งวง และหมู หรือเนื้อพวกนี้ผสมกัน บดอย่างดีจนเป็นเนื้อเดียวกัน ปรุงด้วยเครื่องเทศ นิยมใส่มัสตาร์ดด้วย ก่อนจะใส่ลงไปในไส้ยาว บางทีก็รมควัน แต่ต้องปรุงสุกเมื่อจะกินเสมอ แต่ไส้ในอเมริกาเหนือกินไม่ได้เหมือนในยุโรป เวลากินจึงต้องนำออกทุกครั้ง นอกจากนี้ ยังนิยมหั่นชิ้นไส้กรอกยาวนั้นให้สั้น เพื่อให้บรรจุกระป๋องและใช้ประกอบอาหารได้ง่าย ที่วางขายเป็นถุงพร้อมซอสพริกหรือซอสบาร์บีคิวก็มี
เจ็ตเซ็ตเตอร์
เจ็ตเซ็ตเตอร์ (Jetset'er) ศิลปินจากค่ายไวท์มิวสิก โดยมีผลงานชิ้นแรกเริ่มคือ 'Trust' และ 'ตัวคั่นเวลา' จากค่ายเพลง Zyd Records และมีผลงานเพลงที่ได้รับความนิยมตามมามากมาย อาทิ ดีอย่างไร (2549), จูบ (2552), คืนนี้ (2552), น้ำผึ้งพระจันทร์ (2552), ไม่ใกล้ไม่ไกล (2553) และ สัญญาณ (2553) ส่งผลให้พวกเขาได้ไปปรากฏตัวในงานเทศกาลดนตรีและคอนเสิร์ตทั้งใหญ่เล็ก สมาชิก 3 คนประกอบด้วย ที - พิพิธพล ขำรัตน์ (ร้องนำ), โอ - ทฤษฎี ศรีม่วง (กีตาร์) และหมู - วรพจน์ วิศรุตนาถ (เบส)
Jetset'er : The Album.
สังกัด: Zyd Records
Jet's.
สังกัด: สนามหลวงการดนตรี
Magic Moment.
สังกัด: White Music
Digital Soul.
Wikimedia commons
คอนเสิร์ตปิดทองหลังพระ
การแข่งขันฟิสิกส์สัประยุทธ์ระหว่างประเทศ
การแข่งขันฟิสิกส์สัประยุทธ์ระหว่างประเทศ  เป็นการแข่งขันเกี่ยวกับวิชาฟิสิกส์ระดับนานาชาติประจำปีสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษา ผู้เข้าแข่งขันแบ่งเป็นทีมตามประเทศ ประเทศละไม่เกินห้าคน โดยเป็นการแข่งขันความสามารถในการแก้ปัญหาปลายเปิดที่ซับซ้อนในทางวิทยาศาสตร์ ผ่านการนำเสนอวีธีทางแก้ไขปัญหาเพื่อหาคำตอบ โดยการแข่งขันมีทั้งการนำเสนอ ซักค้าน และการวิพากษ์ จึงเรียกการแข่งขันว่า "Physics Fights"
โยนิ
กองกรรมวิธีข้อมูล
กองกรรมวิธีข้อมูล เป็นหน่วยในสังกัดกองบังคับการ กรมช่างอากาศ
ภารกิจหลักของ กองกรรมวิธีข้อมูล คือ ดูแลระบบเครือข่ายภายใน กรมช่างอากาศ บางซื่อ ดูแลรับผิดชอบระบบสารสนเทศ กรมช่างอากาศ และดูแลอุปกรณ์ ไมโครคอนโทรลเลอร์ และจัดหลักสูตร ฝีกอบรมให้ความรู้ ทั้งทางด้าน software และ hardware เบื้องต้น
กองกรรมวิธีข้อมูล มีการแบ่งส่วนราชการ คือ 2 แผนก กับ 1 ฝ่าย มีหัวหน้ากองกรรมวิธีข้อมูล เป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ
แผนกปฏิบัติการ.
เป็นหน่วยงานที่ทำการติดตั้งและซ่อมบำรุงระบบเครือข่าย รวมทั้งดูแลและรักษาความปลอดภัยระบบให้แก่ผู้ใช้ระบบเครือข่ายและระบบสารสนเทศของกรมช่างอากาศ
แผนกวิเคราะห์และพัฒนา.
เป็นหน่วยงานที่มีการ วิเคราะห์ ออกแบบ พัฒนา จัดทำโปรแกรม ทดสอบ ติดตั้งระบบงาน การพัฒนาระบบอุปกรณ์ไมโครคอนโทรลเลอร์ รวมทั้งหน้าที่สำคัญในปัจจุบันคือการจัดการฝึกอบรมผู้ใช้งาน และจัดทำเอกสารคู่มือปฏิบัติงาน ทั้งข้าราชการและลูกหลานของกรมช่างอากาศ
ฝ่ายบริหารคลังข้อมูล.
เป็นหน่วยงานที่ออกแบบโครงสร้างระบบคลังข้อมูล หน้าที่สำคัญคือบริหารคลังข้อมูลและการจัดทำระบบคลังข้อมูลสำรอง