pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เนียฟวร์  เป็นจังหวัดในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดนีแยฟวร์ตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำเนียฟวร์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางของฝรั่งเศส จังหวัดนี้มีประชากร 204,452 คนใน ค.ศ. 2019
เนียฟวร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ที่ก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของอดีตจังหวัดนีแวร์แน
จังหวัดแอน
แอน (, ; ) เป็นจังหวัดในแคว้นโอดฟร็องส์ในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดแอนตั้งตามชื่อแม่น้ำแอน ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 531,345 คน
จังหวัดแอนเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ที่ก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของอดีตจังหวัดอีล-เดอ-ฟร็องส์และช็องปาญ
ป่าในบริเวณจังหวัดแอนถูกทำลายไปเสียมากระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1791:
จังหวัดเอ็น
รางวัลครุฑทองคำ
รางวัลครุฑทองคำ หรือรางวัลผู้บริหารราชการพลเรือนดีเด่น เป็นรางวัลที่สมาคมข้าราชการพลเรือนแห่งประเทศไทย มอบให้แก่ผู้บริหารราชการพลเรือน จำนวน 9 คน เพื่อประกาศเกียรติคุณบุคคลที่มีผลงานสร้างสรรค์ประโยชน์ให้แก่สังคมและระบบราชการ โดยเริ่มต้นโครงการในปี พ.ศ. 2529
ประเภทที่พิจารณา.
การพิจารณารางวัลครุฑทองคำ (หลังปี พ.ศ. 2530) แบ่งออกเป็น 5 ประเภท คือ
สมาคมข้าราชการพลเรือนแห่งประเทศไทย ได้กำหนดคุณสมบัติของผู้บริหารราชการพลเรือนดีเด่น คือ เป็นข้าราชการที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการไม่ต่ำกว่าระดับกรมหรือเทียบเท่าขึ้นไปทุกส่วนราชการ (ยกเว้นกระทรวงกลาโหมและข้าราชการการเมือง) โดยจะต้องดำรงตำแหน่งเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 1 ปี
รายนามผู้ได้รับรางวัลครุฑทองคำ.
รายนามผู้ได้รับรางวัลครุฑทองคำ (ชื่อตำแหน่งคือ ตำแหน่งที่ได้รับรางวัลดังกล่าว)
จังหวัดอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์
อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์ (, ; ) เป็นจังหวัดในแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดพรอว็องส์ ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 164,308 คน
นอร์-เดอ-พรอว็องส์ที่เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 แยกตัวออกเป็นโอต-พรอว็องส์และบาซาลป์
เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1793 จังหวัดโวกลูซได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดบุช-ดูว์-โรน, โดรม และบาซาลป์
เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1970 จังหวัดบาซาลป์ก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์"
จังหวัดอัลป์-เดอ-โอต-โปรวองซ์
อัลป์-เดอ-โอต-โพรวองซ์
Basses Alpes
บาสส์-อัลป์
บาสส์ อัลป์
จังหวัดโอตซาลป์
โอตซาลป์ (, ; , ) เป็นจังหวัดในแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดโอตซาลป์ตั้งตามชื่อเทือกเขาแอลป์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 141,220 คน
โอตซาลป์ เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ที่ประกอบด้วยบริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของอดีตจังหวัดโดฟีเน (Dauphiné) และบริเวณทางตอนเหนือของพรอว็องส์
โอตส์-อัลป์
Hautes Alpes
จังหวัดอาลป์-มารีตีม
อาลป์-มารีตีม (, ; ; ) เป็นจังหวัดในแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส จังหวัดอาลป์-มารีตีมตั้งชื่อตามชื่อเทือกเขาแอลป์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 1,094,283 คน
อาลป์-มารีตีมเดิมก่อตั้งโดยออกุสตุส ซีซาร์เป็นตำบลทางทหารของโรมันโบราณเมื่อ 14 ปีก่อนคริสต์ศักราช และกลายเป็นจังหวัดโรมันเต็มตัวในคริสต์ศตวรรษที่หนึ่ง
ตอนที่นิสเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1860 เมืองนี้ยังคงมีขนาดเล็ก โดยมีประชากรน้อยกว่า 200,000 คน อย่างไรก็ตาม ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ประชากรเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจาก 300,000 คนในตอนต้นกลายเป็นมากกว่าล้านคน ประชากรส่วนใหญ่อยู่ในวัยชราเนื่องจากมีผู้เกษียณย้ายเข้ามาในพื้นที่นี้ ประชากรร้อยละ 90 อาศัยอยู่ในเขตเมือง เช่น อ็องติบ, กาน, กรัส, นิส และม็องต็อง
ด้วยจำนวนประชากร 1,083,310 คนใน ค.ศ. 2017 ทำให้อาลป์-มารีตีมเป็นจังหวัดที่มีประชากรมากเป้นอันดับที่ 20 ของประเทศ INSEE รายงานว่า เด็กที่เกิดใน ค.ศ. 2011 ที่จังหวัดอาลป์-มารีตีม มีพ่อแม่อย่างน้อยหนึ่งคนที่เกิดในต่างประเทศ (ไม่รวมเชื้อชาตื) ร้อยละ 39.5 โดยมีพ่อที่เกิดในแอฟริกาเหนือร้อยละ 15.4
อัลป์-มารีตีมส์
Alpes Maritimes
วิก 07
วิก 07 เป็น รายการโทรทัศน์ไทย ประเภทละครเวทีแนวหรรษา ของบริษัท เจเอสแอล และเป็นรายการแรกของบริษัทที่ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
รายการ "วิก 07" หรือ "วิก 07 โชว์" สร้างสรรค์โดย พิไลวรรณ บุญล้น, วัชระ แวววุฒินันท์ และอีกหลายท่าน ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 โดยเสนอเป็นประจำทุกเย็นวันอาทิตย์ ทางช่อง 7 สี โดยเป็นรายการละครเวทีที่เสนอเรื่องราวสมมติซึ่งเปลี่ยนไปทุกสัปดาห์ ด้วยรูปแบบการนำเสนอที่สนุกสนาน ชวนหัว เข้าถึงผู้ชมได้ง่าย ลักษณะการถ่ายทำใช้โรงถ่าย (Studio) ของเจเอสแอล เป็นโรงละครเวทีตลอดเรื่อง รายการนี้ประสบความสำเร็จจากความนิยมของผู้ชมทั่วประเทศ และได้สร้างคนเขียนบท รวมทั้งนักแสดงมากมาย จนมีการแจกรางวัล " "วิก 07 ทองคำ"" ตามมา กระทั่งรายการต้องยุติลงในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ก่อนจะเปลี่ยนรูปแบบและชื่อรายการเป็น "ศูนย์ 07" และ "07 โชว์" ตามลำดับ
ระยะเวลาออกอากาศ.
เดิมออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 17.50 - 18.20 น. แต่ในปี พ.ศ. 2532 เป็นต้นมา รายการได้เพิ่มเวลาเป็น 1 ชั่วโมง โดยเสนอในเวลา 17.30 - 18.30 น. บางช่วงเริ่มเวลา 17.00 - 18.00 น. และในบางครั้งอาจเริ่มเวลาเร็วกว่าเดิม กรณีมีการถ่ายทอดสดรายการพิเศษ โดยออกอากาศทางช่อง 7 สีตรงกับชื่อรายการมาตลอด
นอกจากนี้ ยังได้จัดรายการพิเศษ "วิก 07 กะพริบวันหยุด" ในวันหยุดนักขัตฤกษ์ ปี พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2536 โดยเป็นการแสดงละครเรื่องพิเศษตามรูปแบบของวิก 07 แต่ใช้ผู้ดำเนินรายการจากรายการ จันทร์กะพริบ
เนื่องจาก "วิก 07" เป็นละครเวที แต่ใช้คำว่า "รายการ" นำหน้า ซึ่งต้องมีพิธีกรดำเนินรายการด้วย รายการนี้มีการเปลี่ยนตัวพิธีกรหลายรุ่น โดยคนแรกคือ วัชระ ปานเอี่ยม จนในปี พ.ศ. 2533 เปลี่ยนเป็น ไกรวิทย์ พุ่มสุโข, สมบัติ เมทะนี และ สัญญา คุณากร ตามลำดับ นอกจากนี้ยังมีอีกหลายท่านที่มาเป็นผู้ช่วยพิธีกร โดยทำหน้าที่เกริ่นนำละครในตอนต้น การแสดงหน้าม่าน และแนะนำนักแสดงในตอนท้ายรายการ
ศึกรักประกาศิต.
ในรายการ วิก 07 นอกจากละครจบในตอนที่สลับสับเปลี่ยนทุกสัปดาห์แล้ว ยังมีละครที่ดำเนินเรื่องราวอย่างต่อเนื่อง จนมีการทำเป็นภาคต่อหลายครั้ง ได้แก่เรื่อง "ศึกรักประกาศิต" โดยแสดงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 จนถึงเทปสุดท้ายของรายการในต้นปี พ.ศ. 2538 นำแสดงโดย จรัล มโนเพ็ชร, ผุสชา โทณะวณิก ร่วมด้วยนักแสดงชื่อดังในแต่ละภาค และยังได้มีการจัดแสดงละครเวทีต่อสาธารณชน ณ หอประชุมใหญ่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ในวันที่ 31 มกราคม - 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535
อู-571 ดิ่งเด็ดขั้วมหาอำนาจ
อู-571 ดิ่งเด็ดขั้วมหาอำนาจ ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่อง U-571 นำแสดงโดย แมทธิว แม็คคอนาเฮย์, บิลล์ แพ็กตัน, ฮาวีย์ ไคเทล, จอน บอง โจวี กำกับการแสดงโดย โจนาธาน มอสโทว์
ค.ศ. 1942 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 กองทัพเรือสหรัฐจับสัญญาณเรดาร์ได้ว่า เรือดำน้ำของนาซีเยอรมันรุ่น อู-571 (U-571) ลำหนึ่งจอดเสียลอยน้ำอยู่กลางมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ที่สำคัญในเรือลำน้ำมีเครื่องส่งสัญญาณ "อีนิกม่า" (Enigma) อยู่ด้วย ซึ่งถ้ายึดเครื่องนี้มาได้จะเป็นจุดหักเหของยุทธบริเวณมหาสมุทรแอตแลนติกเลยทีเดียว
ดังนั้น ภารกิจพิเศษครั้งนี้จึงถูกกำหนดขึ้น เรือโท ไมค์ ดาห์ลเกร็น (บิลล์ แพ็กตัน) อดีตกัปตันเรือดำน้ำสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 ที่กำลังจะปลดระวางตนเอง ต้องกลับมาปฏิบัติหน้าที่อีกครั้ง โดยมี แอนดรูว์ ไทเลอร์ (แมทธิว แม็คคอนาเฮย์) นายทหารหนุ่มรุ่นน้องผู้คอยโอกาสที่จะขึ้นมาบังคับบัญชาเรือดำน้ำเองเป็นผู้ช่วย โดยภารกิจครั้งนี้มีผู้ล่วงรู้เพียงไม่กี่คน ทั้งหมดจะต้องปลอมตัวเป็นทหารนาซีเยอรมันแสร้งเข้าไปช่วยเหลือเรือ อู-571 ลำนั้นและยึดไว้ให้ได้ แต่ขณะที่ปฏิบัติการอันน่าระทึกอยู่นั้น กัปตันดาห์ลเกร็นก็ถูกระเบิดเสียชีวิตกลางทะเล ไทเลอร์จึงต้องขึ้นควบคุมเรือแทน และยังต้องนำพาเรือที่ทั้งเสียและเก่าครึลำนี้พร้อมด้วยชีวิตนายทหารอีก 8 คน ที่บางคนเป็นเด็กหนุ่มเพิ่งจบชั้นมัธยมมาด้วยซ้ำฝ่าวิกฤตต่าง ๆ ไปให้ได้ ทั้งการโจมตีจากทั้งฝ่ายเยอรมันและฝ่ายสหรัฐอเมริกาเอง
U-571 เป็นผลงานการกำกับเรื่องที่ 2 ของโจนาธาน มอสโทว์ ต่อจาก "Breakdown" ภาพยนตร์แอ๊คชั่นระทึกขวัญในปี ค.ศ. 1997 ที่ได้รับคำชมว่าสามารถสร้างบรรยายกาศกดดันความรู้สึกคนดูได้เป็นอย่างดี
สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้แล้ว นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่มีงานสร้างและการออกแบบศิลป์ย้อนไปในยุคสมัยนั้นอย่างแท้จริง ซึ่งไม่ได้มีมานานแล้วสำหรับวงการภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด จนมีการนำไปเปรียบเทียบกับเรื่อง "Das Boot" ภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับเรือดำน้ำสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 อีกเรื่องหนึ่งก่อนหน้านั้นที่ประสบความสำเร็จ และเมื่อเข้าฉายแล้วก็สามารถทำรายได้เป็นอันดับ 1 ของตารางบ็อกออฟฟิศได้ถึง 2 สัปดาห์ติดต่อกัน
ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ว่าสร้างบรรยายกาศกดดันได้เป็นอย่างดี และได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 73 ด้วย แต่สำหรับ สนานจิตต์ บางสะพาน นักวิจารณ์ภาพยนตร์ชื่อดังชาวไทยได้เขียนวิจารณ์ภาพยนตร์เรื่องนี้ในหนังสือพิมพ์เดลินิวส์สรุปเป็นใจความสั้น ๆ ได้ว่า "เป็นหนังที่ถีบลูกน้องจมน้ำ"
แคว้นมีดี-ปีเรเนส์
มีดี-พีเรเนส์
สาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศบาฮามาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐสหกรณ์กายอานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สหพันธรัฐอินดีสตะวันตกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สหพันธรัฐอินดีสตะวันตก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 17 ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) ณ กรุงโรม อิตาลีระหว่างวันที่ 25 สิงหาคม – 11 กันยายน พ.ศ. 2503 เป็นการเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกและเป็นเพียงครั้งเดียว คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอินดีสตะวันตก คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ BWI (แต่ในการแข่งขันครั้งนี้ใช้รหัส ANT) นักกีฬาอินดีสตะวันตกได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 2 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศพม่าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ซีลอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศชิลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐโคลอมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศคิวบาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศเช็กโกสโลวาเกียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศเอธิโอเปียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศฟีจีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ทีมรวมเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศกานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐเฮติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ฮ่องกงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศอินเดียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศอินโดนีเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศอิหร่านในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สหพันธ์สาธารณรัฐอิรักในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
รัฐอิสราเอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐเคนยาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐไลบีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ราชรัฐลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ราชรัฐลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สหพันธรัฐมาลายาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐมอลตาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ราชรัฐโมนาโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศโมร็อกโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
เนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศปากีสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศปานามาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศเปรูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐโปรตุเกสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐโรดีเชียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐโรดีเชีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 17 ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) ณ กรุงโรม อิตาลีระหว่างวันที่ 25 สิงหาคม – 11 กันยายน พ.ศ. 2503
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐซานมารีโนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐสิงคโปร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศสเปนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐซูดานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศซูรินามในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐตูนิเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐยูกันดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศอียิปต์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สาธารณรัฐเวียดนามในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
วัดบ้านระกาศ
วัดบ้านระกาศ เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังสุด เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2524 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร ตั้งอยู่บริเวณพื้นที่ราบลุ่มริมฝั่งคลองบ้านระกาศในหมู่ที่ 4 บ้านคลองใหญ่ ตำบลบ้านระกาศ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันมี พระครูวิมลวรวัฒน์ (เฉลิม ฐานวโร) เจ้าคณะตำบลบางบ่อ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
สันนิษฐานว่าก่อตั้งประมาณ พ.ศ. 2320 โดยชาวบ้านที่อพยพจากอยุธยามาตั้งรกรากตามริมลำคลองสำโรงและบริเวณริมลำคลองบ้านระกาศหลังเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 มีเกจิอาจารย์ที่เป็นที่สักการะคือ พระครูสมุทรธรรมคุณ (บุญมี ธมฺมิโก) อดีตเจ้าอาวาส
ทำเนียบเจ้าอาวาสวัดบ้านระกาศ
กระเบื้องโมเนีย
กระเบื้องโมเนีย  เป็นชื่อเรียกของกระเบื้องหลังคาคอนกรีตที่ใช้ในประเทศไทย เรียกตามบริษัทผู้ผลิตกระเบื้องหลังคาจากประเทศออสเตรเลีย ในปัจจุบันมีบริษัทที่ผลิตกระเบื้องโมเนียออกมาจำหน่ายหลายบริษัท มีรูปแบบของลอนและสีสันที่แตกต่างกัน แต่ขนาดโดยรวมจะใกล้เคียงกัน ส่วนบนของกระเบื้องโมเนียมีที่ยึดเกาะ และเจาะรูไว้สำหรับตอกตะปูเพื่อให้แข็งแรงขึ้น
ปลายกระเบื้องทำเป็นขอบบัวกันน้ำไหลย้อนเข้า ด้านข้างทำเป็นรางลิ้นเพื่อให้ซ้อนกันได้แนบสนิท ส่วนผสมของกระเบื้องโมเนีย ประกอบด้วย ปูน ทราย และ น้ำ (Mortar)
จากนั้นก็นำไปขึ้นรูปโดยการรีด จนได้หลังคาที่มีรูปลอนตามมาตรฐาน และนำไปบ่มกระเบื้องในห้องที่ควบคุม อุณหภูมิ และ ความชื้น จากนั้นก็นำไปเคลือบสี เพื่อให้ได้สีสันตามต้องการ
Lomosonic
โลโมโซนิก
โลโมโซนิก  เป็นวงดนตรีแนวร็อกสังกัดจีนี่ เรคคอร์ด ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2548 ออกจำหน่ายอัลบั้มแรก "ไฟร์เวิกส์" (Fireworks) ในปี พ.ศ. 2552 อัลบั้มที่สอง "เอ็กโคแอนด์ไซเลนซ์" (Echo &amp; Silence) ในปี พ.ศ. 2556 อัลบั้มที่สาม "แอนทาย-กราวิตี" (ANTI-GRAVITY) ในปี พ.ศ. 2560 อัลบั้มอีพี "สวีตโบรส์" (SWEET BROS.) และอัลบั้มที่สี่ "สวีตโบรส์วิทแบดทีน" (Sweet Bros. with Bad Teen) ในปี พ.ศ. 2563 และอัลบั้มที่ห้า "พีสส์ออฟเมมโมรี่ส์" (Pieces Of Memories) ในปี พ.ศ. 2565
โลโมโซนิกรวมตัวกันตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี โดยครั้งแรกเป็นการรวมตัวเพื่อร่วมแสดงในงานประจำปีและงานปาร์ตีต่าง ๆ และได้เข้าร่วมประกวดรายการประกวดวงดนตรีภายในมหาวิทยาลัย เริ่มจากป้อม ออตโต้ และเอก ซึ่งเรียนรุ่นเดียวกัน จนภายหลังได้ชักชวนบอย ซึ่งเป็นรุ่นน้องได้มาร้องแทนป้อม ส่วนอั๋ม ทางวงได้ใช้บ้านอั้มเป็นแหล่งอัดเพลง หลังจากนั้นบอย ก็ได้ชวนปิติ สมาชิกคนสุดท้าย ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมรุ่นมาเล่นกีตาร์ในวง จนได้ทำให้เห็นแนวทางของวงที่ชัดเจนขึ้น
แต่เดิมโลโมโซนิกใช้ชื่อเพียงสั้น ๆ ว่า "โลโม่" (ประเภท/ยี่ห้อของกล้องถ่ายรูปชนิดหนึ่ง) ซึ่งชื่อนั้นถูกคิดขึ้นมาในชั่วข้ามคืนเพียงเพื่อต้องมีชื่อวง เพราะต้องการส่งเดโมให้กับค่ายสมอลล์รูม ใน "ไฮเนเก้น แฟต เฟส 5" ภายหลังต้องเปลี่ยนชื่อเป็น "โลโมโซนิก" (Lomosonic) เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาการละเมิดลิขสิทธิ์
ในปี พ.ศ. 2554 อั๋ม ลาออกจากวงเนื่องจากปัญหาภายใน และแนวทางที่ต่างกันในด้านการทำเพลง ในปี พ.ศ. 2555 เอก ลาออกจากวงเนื่องจากปัญหาที่ต้องทำงานสถาปนิกและไม่มีเวลาให้วง โดยประกาศอย่างเป็นทางการผ่านแฟนเพจเฟซบุ๊กของวง ในปี พ.ศ. 2558 โลโมโซนิกหมดสัญญากับทางค่ายสมอลล์รูม และได้ย้ายมาอยู่สังกัดวีเรคคอร์ดส ออกซิงเกิลแรกชื่อว่า "คำตัดสิน" (Heartbeat) และซิงเกิลที่สองชื่อว่า "เพราะความรักมันไม่เลือกเวลาเกิด"
บี-ไซดส์.
"MERCHNDISC VOL.1" ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2552 เป็น ดีที่ประกอบไปด้วย Tour diary และ Interview ความยาว 20 นาที และเพลงเดโมที่ไม่ได้บรรจุในอัลบั้มดอกไม้ไฟ 4 เพลง รวมถึงเพลงพิเศษที่ทางวงได้คัฟเวอร์เล่นในโอกาสต่าง ๆ วางขายเพียง 100 แผ่นในงาน FAT FESTIVAL ครั้งที่ 9
ประเทศเช็กโกสโลวาเกียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960r
ดอนทรายใต้น้ำ
ในวิชาสมุทรศาสตร์ ธรณีสัณฐานวิทยาและโลกศาสตร์ ดอนทรายใต้น้ำ  เป็นสันดอน ตลิ่งหรือดอนทรายที่จมอยู่ใต้น้ำตามธรรมชาติ ประกอบด้วยหรือปกคลุมด้วยทรายหรือวัสดุร่วนอื่น และยกขึ้นจากชั้นหินแหล่งน้ำจนใกล้ผิวน้ำ มักหมายถึงสันดอน ตลิ่งหรือดอนทรายที่สูงพอเป็นอันตรายต่อการเดินเรือ
คำนี้ยังใช้ได้หลายอย่างซึ่งอาจมีความหมายคล้ายหรือแตกต่างจากที่ใช้ในวรรณกรรมภูมิศาสตร์ ธรณีสัณฐานวิทยาและสมุทรศาสตร์ บางทีคำนี้หมายถึง (1) ที่ค่อนข้างตื้นใด ๆ ใต้ลำน้ำ ทะเลสาป ทะเลหรือแหล่งน้ำอื่น (2) บริเวณหินที่ก้นสมุทรภายในพื้นที่ที่ทำแผนที่เพื่อความมุ่งหมายการเดินเรือ (3) การเติบโตของพืชพรรณที่ก้นทะเลสาบลึกที่เกิดที่ทุกความลึก (4) "shoal" ยังเป็นกริยาหมายถึงกระบวนการเปลี่ยนจากระดับน้ำลึกมาระดับน้ำตื้นกว่า
จังหวัดอาร์แดน
อาร์แดน  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นกร็องแต็สต์ในประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ทางตอนใต้ของเบลเยียมและลักเซมเบิร์ก จังหวัดนี้มีประชากร 270,582 คน
อาร์แดนเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 อาร์แดนเป็นส่วนหนึ่งของอดีตจังหวัดช็องปาญและอาร์กอน (จากภาษาเคลต์ "Ar Gonn" ที่แปลว่า "ป่าดิบ") และนครรัฐเซอด็อง
ชื่อจังหวัดอาร์แดนตั้งตามชื่อภูมิภาคอาร์แดน ที่มาของคำว่า "Ardennes" (จากภาษาเคลต์ "Ar Denn" ที่แปลว่า "ป่า") กล่าวถึงเป็นครั้งแรกโดยจูเลียส ซีซาร์ ผู้กล่าวถึง "สงครามกอล" เกี่ยวกับเทพีเคลต์ชื่อ "Arduinna" ผู้เป็นเทพีแห่งการสงครามที่มักจะวาดเป็นภาพสตรีขี่หมูป่า
อาร์แดนเป็นบริเวณที่มีการต่อสู้อย่างหนักทั้งในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศเช็กโกสโลวาเกียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
สาธารณรัฐเอสโตเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
สาธารณรัฐลัตเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
สาธารณรัฐลิทัวเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ราชรัฐลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
จังหวัดอาเรียฌ
อาเรียฌ (, ; , ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นอ็อกซีตานีในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดอาเรียฌตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำอาเรียฌ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศสโดยมีฟัวเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 153,287 คน
อาเรียฌเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากอาณาจักรเคานต์แห่งฟัวและกูเซอร็อง
จังหวัดนี้มีประชากร 153,287 คน (2019) แต่ชะเขตมีประชากรดังนี้:
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
ยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928
อาแรช
มีเดีย ออฟ มีเดียส์
บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) หรือในสายธุรกิจโทรทัศน์ในปัจจุบันคือ บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด เป็นบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์ สื่อบันเทิง สื่อสิ่งพิมพ์ และโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2527 โดยเริ่มจากการเป็นตัวแทนบริหารการจำหน่ายเวลาโฆษณาให้กับรายการโทรทัศน์ต่าง ๆ จวบจนปี พ.ศ. 2532 ทางบริษัทฯ ได้ริเริ่มขยายขอบเขตทางธุรกิจยิ่งขึ้น โดยซื้อเวลาจากสถานีโทรทัศน์ต่าง ๆ เพื่อผลิตรายการและจำหน่ายเวลาโฆษณารายการควบคู่กัน แต่ในปัจจุบัน ทางบริษัทฯ เปลี่ยนแปลงการดำเนินธุรกิจเป็นด้านอสังหาริมทรัพย์ โดยเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท แกรนด์ คาแนล แลนด์ จำกัด (มหาชน) (ปัจจุบันกลายเป็นบริษัทลูกในเครือเซ็นทรัลพัฒนา) ในส่วนธุรกิจโทรทัศน์ได้โอนสิทธิ์ให้กับทางบริษัทย่อยคือ บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด โดยมี นุติ เขมะโยธิน ทำหน้าที่เป็นกรรมการผู้จัดการ แต่ในปัจจุบันได้เปลี่ยนผู้บริหารเป็น ดร.เยาวลักษณ์ พูลทอง ทำหน้าที่เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ร่วมกับ สุภาพรรณ วิสฤตาภา ทำหน้าที่เป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท และ พิไลวรรณ บุญล้น ผู้ช่วยกรรมการผู้อำนวยการฝ่ายรายการและละคร รวมทั้งบริหารงานการดำเนินงานในด้านการผลิตรายการโทรทัศน์จนถึงปัจจุบัน
บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (เดิม บริษัท มีเดีย เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด) เริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2527 ด้วยทุนจดทะเบียน 200,000 บาท โดยมี ยุวดี บุญครอง เป็นประธานกรรมการและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นตัวแทนรับขายเวลาโฆษณาในรายการต่าง ๆ ทางโทรทัศน์เรื่อยมา จนในปี พ.ศ. 2532 บริษัทฯ เริ่มซื้อเวลาจากทางสถานีเข้าดำเนินการผลิตรายการและขายโฆษณาเอง โดยเริ่มจากการนำภาพยนตร์ต่างประเทศที่มีคุณภาพเข้ามาออกอากาศในรายการ แผ่นฟิล์มวันศุกร์ ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 เป็นต้นมา บริษัทฯ จึงก้าวเข้าสู่เป็นผู้ผลิตรายการอย่างเต็มรูปแบบด้วยการผลิตรายการโทรทัศน์เอง โดยเริ่มจากรายการเด็ดยอดกีฬามันส์ และรายการเจาะโลกมหัศจรรย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 บริษัทฯ ได้กลายเป็นผู้บุกเบิกรายการภาคเช้า จากการผลิตรายการ บ้านเลขที่ 5 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ซึ่งประสบความสำเร็จจนกลายเป็นต้นแบบของรายการภาคเช้า และได้รับความนิยมจากผู้ชมเป็นอย่างสูงอีกด้วย
บริษัทฯ มีการเพิ่มทุนจดทะเบียนเป็นระยะ ๆ เพื่อรองรับการขยายตัวทางธุรกิจ และตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอนุมัติให้จดทะเบียนตั้งแต่วันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 เป็นต้นไป จึงแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน ภายใต้ชื่อ "บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน)" พร้อมทุนจดทะเบียน 260 ล้านบาท โดยประกอบธุรกิจจำหน่ายเวลาโฆษณาและผลิตรายการโทรทัศน์ ซึ่งในช่วงนั้นรายการโทรทัศน์ที่ผลิตโดยบริษัทฯ ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากผู้ชมทุกเพศทุกวัย ยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของบริษัทฯ คือช่วงปี พ.ศ. 2535 – พ.ศ. 2540 โดยเป็นบริษัทที่มีเวลาออกอากาศทางสถานีฟรีทีวีมากที่สุดต่อสัปดาห์ในช่วงนั้น
ต่อมา เมื่อมีการเข้าร่วมทุนของบริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด เปิดโอกาสให้บริษัทมีเวลาเช่าออกอากาศจากสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 มากขึ้น ซึ่งมีผลอย่างมากต่อการเพิ่มขึ้นของรายได้ของบริษัทฯ นอกจากนี้ยังช่วยสร้างความแข็งแกร่งให้กับธุรกิจ ซึ่งบริษัทฯ ไม่มีความเสี่ยงจากการขาดสภาพคล่องและความสามารถในการดำรงอยู่ของบริษัทอีกต่อไป แต่บริษัทฯ ยังมีความเสี่ยงในเรื่องการต่อสัญญาเช่า โดยครึ่งหลังของปี พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา รายการของบริษัทฯ 3 รายการ ไม่ได้รับการต่อสัญญาเช่าเวลาจากสถานีโทรทัศน์ ทำให้มีผลกระทบต่อรายได้โฆษณาของบริษัทฯ เป็นอย่างสูง ดังนั้นในปี พ.ศ. 2548 ทางบริษัทฯ จึงได้ขยายธุรกิจสื่อให้ครอบคลุมสื่อวีซีดี, สื่อสิ่งพิมพ์ และสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม เพื่อขยายฐานรายได้
ในปี พ.ศ. 2549 ทางบริษัทฯ ได้ปรับโครงสร้างการบริหารงาน โดยกลุ่มผู้บริหารระดับสูงชุดใหม่ นำโดย ชาลอต โทณวณิก ในตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และ ธงชัย ชั้นเสวิกุล ในตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ เข้ามาบริหารเพื่อกำหนดกลยุทธ์และสร้างผลประกอบการที่ดียิ่งขึ้น โดยพยายามลดต้นทุนการผลิตทุกด้าน รวมทั้งเน้นการผลิตรายการโทรทัศน์ให้กับสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เป็นหลัก จนทำให้บางรายการของบริษัทฯ ที่กำลังออกอากาศในสถานีโทรทัศน์ช่องอื่น ๆ ในขณะนั้น ต้องถูกดูแลโดยบริษัทที่ยุวดีได้ตั้งขึ้นมาใหม่ นั่นคือ บริษัท เอเชีย เทเลวิชัน แอนด์ มีเดีย จำกัด
ทั้งนี้ ในปลายปี พ.ศ. 2552 ทางบริษัทฯ ได้โอนขายทรัพย์สินในการดำเนินธุรกิจสื่อทั้งหมดให้แก่ บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อยที่มีวัตถุประสงค์ที่จะดำเนินการด้านธุรกิจสตูดิโอ โดยได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในกลุ่มอสังหาริมทรัพย์ โดยมี โยธิน บุญดีเจริญ เข้ามารับช่วงกิจการต่อ ส่วนมีเดีย สตูดิโอ มีชาลอตเป็นประธานบริษัท เพื่อผลิตรายการโทรทัศน์และสื่อต่าง ๆ จากบริษัทเดิมต่อไป โดยมีสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมของตนเองภายใต้ชื่อ ที แชนแนล, มีเดีย แชนแนล, ยู แคมปัส แชนแนล และ มีเดีย บูม อีกด้วย แต่ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 ทางบริษัทฯ ได้ยกเลิกสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมที แชนแนล เนื่องจากผลประกอบการที่ผ่านมาไม่เป็นไปตามเป้าหมายที่วางไว้ และเปลี่ยนมาดำเนินการในรูปแบบการรับจ้างผลิตรายการช่องสถานีลูกทุ่งให้กับทรูวิชั่นส์ โดยยังคงรูปแบบรายการเหมือนสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเดิม ส่งผลให้ในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2553 ชาลอตได้ลาออกจากตำแหน่งประธานของมีเดีย สตูดิโอ และเปลี่ยนชื่อบริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ เป็น บริษัท แกรนด์ คาแนล แลนด์ จำกัด (มหาชน) และเปลี่ยนแปลงรูปแบบการดำเนินธุรกิจเป็นทางอสังหาริมทรัพย์แทน โดยได้โอนสิทธิ์ในการดำเนินธุรกิจในด้านผลิตรายการโทรทัศน์ทั้งหมดจากบริษัทฯ ให้กับบริษัทย่อย คือ มีเดีย สตูดิโอ และยังคงดำเนินธุรกิจด้านสื่อและการผลิตรายการโทรทัศน์มาโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน มีเดีย สตูดิโอ (หรือในชื่อเดิมคือ มีเดีย ออฟ มีเดียส์) มีรายการโทรทัศน์ที่กำลังออกอากาศอยู่ 5 รายการ เป็นรายการประเภทเกมโชว์, วาไรตี้โชว์ และรายการข่าว ซึ่งออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี ทั้งหมด ทั้งนี้ รายการโทรทัศน์ที่กำลังจะออกอากาศในอนาคตเน้น "ตัวเอน" และรายการโทรทัศน์ที่กำลังออกอากาศอยู่ในปัจจุบันเน้น "ตัวหนา"
ละครและภาพยนตร์.
ละครยาว.
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครและผู้กำกับ บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน)
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครและผู้กำกับ บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครและผู้กำกับ บริษัท มีเดีย ซีน จำกัด
สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง
สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง  หรือ สงครามญี่ปุ่น-ชิง  หรือ สงครามเจี๋ยอู่  เป็นสงครามระหว่างจักรวรรดิชิงกับจักรวรรดิญี่ปุ่นเพื่อครอบครองคาบสมุทรเกาหลี สงครามนี้เป็นเครื่องบ่งชี้ถึงความอ่อนแอของราชวงศ์ชิง และการประสบผลสำเร็จของญี่ปุ่นที่พัฒนาชาติให้ทันสมัยตามแบบชาติตะวันตกซึ่งเริ่มมาตั้งแต่จักรพรรดิเมจิขึ้นครองราชย์ ส่งผลให้อิทธิพลของราชวงศ์ชิงเสื่อมถอยลงจนนำไปสู่การปฏิวัติในปี ค.ศ. 1911
เบื้องหลังและสาเหตุ.
ญี่ปุ่นต้องการขยายดินแดนของตนมายังแผ่นดินใหญ่ของเอเชียตะวันออก มาตั้งแต่สมัยอัครมหาเสนาบดี โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ (ปลายศตวรรษที่ 16) ญี่ปุ่นเข้ารุกรานเกาหลีในระหว่างปี ค.ศ. 1592 - 1598 แต่ไม่สามารถยึดครองเกาหลีได้