pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เสม็ดขาวใบยาว ("Melaleuca leucadendra") จัดอยู่ในวงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) เป็นไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ ขนาดใหญ่ มีความสูงของต้นทั่วไป 5–20 เมตร แต่สูงได้ถึง 25 เมตร มีเรือนยอดแคบเป็นพุ่มทรงสูง ลำต้นมักบิด เปลือกลำต้นเป็นสีขาวนวล สีชมพูหรือครีม จนถึงสีน้ำตาลเทา เปลือกเป็นแผ่นบาง ๆ เรียงซ้อนกันเป็นปึกหนานุ่ม ลอกออกได้เป็นแผ่น ๆ
กิ่งก้านมักห้อยลง (ในภาษาอังกฤษเรียกลักษณะกิ่งที่ห้อยลงว่า weeping - ร้องไห้) ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของเสม็ดขาวใบยาว
ใบและกิ่งอ่อนปกคลุมด้วยขนละเอียดสั้นสีขาวเมื่อยังอ่อน แต่จะเรียบเป็นมันเมื่อใบแก่ ออกใบเรียงรอบกิ่งไม่เป็นระเบียบ ใบยาว 75–270 มิลลิเมตร กว้าง 6.5–40 มิลลิเมตร ใบแบน รูปใบหอก ทรงยาวเรียว มีเส้นใบตามยาว 5 เส้น (บางครั้งมากถึง 9 เส้น) และมักไม่สมมาตร คือมีลักษณะโค้งหรือรูปเคียว (รูปพระจันทร์เสี้ยว) และในต้นที่มีใบที่ยาวใบส่วนมากมักห้อยลง
ดอกมีสีครีม สีขาว หรือสีขาวอมเขียว เป็นพู่ ออกที่ปลายกิ่ง ซึ่งสามารถเติบโตผลิยอดต่อไปหลังจากดอกโรยทางปลายช่อดอกได้ บางครั้งออกดอกที่ด้านบนของซอกใบ ดอกพู่กระจุกเป็นช่อ 7 ถึง 22 ดอก คล้ายแปรงล้างขวดแต่กระจายกันแบบหลวม ๆ ปลายกิ่งเดียวมีได้มากถึง 3 ช่อ และช่อดอกอาจมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกว้างถึง 35 มิลลิเมตร ยาวได้สูงสุดถึง 80 มิลลิเมตร กลีบดอกยาวประมาณ 3–4 มิลลิเมตร และร่วงหล่นตามวัยเมื่อดอกบานเต็มที่แล้ว มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ซึ่งกระจุกกันเป็นมัด 5 มัดรอบ ๆ แต่ละมัดมีเกสรเพศผู้ 5 ถึง 12 เส้น ออกดอกได้ตลอดทั้งปี
เสม็ดขาวใบยาว มีลักษณะทางพฤกษศาสตร์ใกล้เคียงกันมากกับ เสม็ดขาว ("Melaleuca cajuputi") ที่พบในประเทศไทย และ เสม็ดใบกว้าง "(Melaleuca quinquenervia") ที่พบในประเทศออสเตรเลีย ทั้งสามเป็นพืชในสกุล "Melaleuca" ลักษณะเด่นของเสม็ดขาวใบยาวที่ต่างจากอีกสองชนิด คือ ใบที่ยาว โค้งเป็นรูปเคียว กิ่งก้านมักห้อยลง ช่อดอกยาว ดอกและผลกระจุกกันหลวม ๆ และทั้งสามชนิดมีถิ่นกำเนิดต่างกัน
อนุกรมวิธานและการตั้งชื่อ.
เสม็ดขาวใบยาว ("M. leucadendra)" ถูกตั้งชื่ออย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี 1762 โดยลินเนียส (Carl Linnaeus) ใน "Species Plantarum" โดยให้ชื่อว่า "Myrtus leucadendra" ลินเนียสใช้ชื่อชนิดที่ระบุโดยรัมฟีอุส (Georg Eberhard Rumphius) ในปี 1741 ก่อนที่ระบบการเรียกชื่อสมัยใหม่จะถูกคิดค้น (โดยลินเนียส) รัมฟีอุสได้ระบุถึงพืชที่เติบโตในอินโดนีเซียชนิดนี้ ต่อมาลินเนียสได้ตระหนักว่าพืชชนิดนี้มีความเหมือนร่วมกับพืชอื่น ๆ ในสกุล "Myrtus" เพียงเล็กน้อย จึงแยกและตั้งชื่อสกุล "Melaleuca" ขึ้นใหม่เพื่อรองรับพืชชนิดนี้ ดังนั้น "Melaleuca leucadendra" จึงกลายเป็นพืชในสกุล "melaleuca" ชนิดแรกที่ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ และถูกตีพิมพ์ในปี 1767 ใน "Mantissa plantarum" แม้ว่า "Melaleuca" เกือบทั้งหมดจะพบเฉพาะในออสเตรเลีย แต่ตัวอย่างของชนิดต้นแบบแรกนั้นมาจากอินโดนีเซีย
ชื่อเฉพาะ "leucadendra" มาจากคำภาษากรีกโบราณ "λευκός" ("leukós") แปลว่า "ขาว" และ "δένδρον (déndron)" แปลว่า "ต้นไม้" หมายถึง "พืชที่มีเปลือกสีขาว"
เสม็ดขาวใบยาว ("M. leucadendra") นั้นดูเผิน ๆ คล้ายกับต้นเสม็ดชนิดอื่น ๆ โดยเฉพาะเสม็ดขาว ("Melaleuca cajuputi"), เสม็ดใบกว้าง ("Melaleuca quinquenervia"), "Melaleuca linariifolia" และ "Melaleuca viridiflora" ทำให้บางครั้งถูกเรียกว่า "Cajuput" หรือ "Cajeput" ซึ่งเป็นชื่อสามัญภาษาอังกฤษที่ใช้เรียกน้ำมันที่ได้จากใบของเสม็ดขาว ("M. cajuputi") ซึ่งคำนี้อาจเป็นการทับศัพท์จากคำว่า "kayu putih" ในภาษาอินโดนีเซีย ในภาษามลายู เสม็ดขาวใบยาว ("M. leucadendra) เรียกว่า" "Gelam" และสันนิษฐานว่าใช้อ้างอิงในการตั้งชื่อให้กับเขตกัมปุงเกอลัมในสิงคโปร์
เสม็ดขาวใบยาว ("M. leucadendra)" แพร่กระจายอยู่ทั่วไปทางตอนเหนือของออสเตรเลียตะวันตก ในนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี และควีนส์แลนด์ ทางตอนใต้ของอ่าวโชลวอเตอร์ นอกจากนี้ยังเกิดขึ้นในนิวกินีและอินโดนีเซีย เจริญเติบโตได้ดีมากในสภาพที่ลุ่มมีน้ำขัง มักพบได้ทั่วไปตามชายทะเล ป่าชายหาดใกล้ทะเล ในที่ลุ่มน้ำขัง ตามขอบของป่าพรุ
เปลือกไม้ที่เหมือนกระดาษนั้น ชาวอะบอริจินใช้ในการรอง "คูลามอน" (ถาดทรงยาวคล้ายฟักผ่าครึ่ง) ใช้เปลือกไม้จากต้นไม้นี้และมัดไว้กับโครงของกิ่งก้าน "Dodonaea" เพื่อสร้างกระท่อมที่กันน้ำได้ เปลือกไม้ใช้ห่ออาหารก่อนปรุงในเตาอบใต้ดินที่เรียกว่า "kap mari" นอกจากนี้ยังใช้ห่อศพของพวกเขา มีการนำเปลือกจากลำต้นของต้นไม้ขนาดใหญ่มาทำเรือแคนู ใบบดใช้รักษาโรคติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ และนำดอกมาทำเป็นเครื่องดื่มรสหวาน
ในออสเตรเลีย มักปลูกเสม็ดขาวใบยาวในสวนสาธารณะ และเป็นต้นไม้ริมถนนในพื้นที่เขตร้อนและกึ่งร้อนเช่น บริสเบน และไกลไปทางใต้ของซิดนีย์ ชอบสถานที่ที่มีแสงแดดส่องถึง แต่ทนต่อดินเหนียว ดินพรุ และดินที่มีน้ำขัง นอกจากนี้ยังถูกใช้เป็นต้นไม้ข้างถนนในฮ่องกง
น้ำมันหอมระเหย.
น้ำมันหอมระเหยหลายชนิดสามารถกลั่นได้จากพืชชนิดนี้ขึ้นอยู่กับว่าพื้นที่ที่ต้นไม้เติบโต น้ำมันที่กลั่นได้เรียกว่า “น้ำมันเขียว” (Cajuput oil) หรือ “น้ำมันเสม็ด” ซึ่งจะมีกลิ่นคล้ายกับการบูร น้ำมันเสม็ดนี้มีคุณสมบัติในทางยาคล้ายกับน้ำมันยูคาลิปตัส แต่มีสีเหลืองอ่อน สารสำคัญที่พบมากที่สุดสองชนิดคือ เมทิลยูจีนอล และ อี-เมทิลไอโซ ยูจีนอล เป็นน้ำมันที่ไม่เป็นพิษ และทำให้เกิดอาการระคายเคืองได้น้อยมาก
ไม้.
ไม้ซุงจาก "M. leucadendra" สามารถใช้สำหรับงานก่อสร้างทั่วไป เนื้อไม้เสม็ดขาวมีคุณสมบัติคงทนต่อสภาพที่เปียกชื้นและในน้ำเค็มได้ดี ในเวียดนามใช้สำหรับทำเสาเข็ม ไม้ฟืน และเศษไม้วัสดุปลูกหรือโรยหน้าดิน
เทียนทะเล
เทียนทะเล หรือ เทียนเล  ในภาษาอังกฤษรู้จักกันในชื่อ Bantigue (อ่านว่า ) หรือ Mentigi เป็นพืชดอกในวงศ์ Lythraceae เป็นพืชทนเค็ม พบได้ทั่วไปตามแนวป่าชายเลน ในเขตร้อนแถบ อินโด - แปซิฟิกที่เติบโตบนชายฝั่งหิน "เทียนทะเ"ลถูกจำแนกอยู่มีเพียงสปีชีส์เดียวในสกุล "Pemphis" (โดยมีการอธิบายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2318) มานาน จนเรียกได้เป็นชนิดต้นแบบ ของสกุล "Pemphis" จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้พบว่าน่าจะนี้มีอย่างน้อยหนึ่งชนิด
เทียนทะเล ชื่อวิทยาศาสตร์ Pemphis acidula J.R. Forst. จัดเป็นไม้ชนิดเดียวในสกุล Pemphis ที่พบในประเทศไทย เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ไม่ผลัดใบ สูงได้ถึง 8 เมตร แต่บางต้นอาจสูงได้ถึง 11 เมตร ลำต้นเป็นปุ่มปม แตกกิ่งแขนงจำนวนมาก ลำต้นมักบิดงอเนื่องมาจากแรงลม บางครั้งพบลำต้นมีลักษณะเลื้อย แคระ สูงเพียง 15 เซนติเมตร และต้นที่มีอายุมากผิวของลำต้นมักแห้งตายเป็นหย่อม ๆ
ใบเดี่ยว รูปขอบขนาน ปลายใบแหลม ใบขนาดเล็ก ค่อนข้างอวบน้ำ
ดอกสีขาวออกตามซอกใบ กลีบดอก 6 กลีบ กลีบดอกรูปขอบขนาน ฐานรองดอกเป็นรูปถ้วยปากแตรสีเขียว บางครั้งปนแดง
ขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ด เป็นพืชที่เจริญเติบโตเร็วและสามารถสร้างรากและตาใหม่ได้เร็วมาก มักเริ่มออกดอกและออกเมล็ดเมื่อสูงประมาณ 1-4 เมตร
เทียนทะเล (P. acidula) เป็น พืชทนเค็ม (halophyte) พุ่มไม้ที่พบได้ตามแนวชายฝั่ง ในเขตร้อนแถบอินโด-แปซิฟิก เป็นไม้พุ่มที่เจริญเติบโตในดินทราย ดินเหนียว และหินปูนของ โซนฝั่งทะเล ของ มหาสมุทรอินเดีย และตะวันตกและภาคกลางของ มหาสมุทรแปซิฟิก นอกจากนี้ยังพบในแนวป่าชายเลน (ป่าโกงกาง)
เทียนทะเลมีประโยชน์สำหรับการป้องกันชายฝั่งจากลมที่มีความแรง และเป็นพืชที่แข็งแรง ในเวลาเดียวกันก็มีความยืดหยุ่นได้ดีมาก
เนื้อไม้ของเทียนทะเลเป็นไม้เนื้อแข็ง มีคุณค่าตามประเพณีในหลายวัฒนธรรม จากความแข็ง น้ำหนักมาก ทนทานต่อการเน่าและการบิดโก่งตัว (ความแปรปรวนของรูปทรง) เนื่อไม้มีผิวละเอียดตามธรรมชาติและอาจใช้เป็นไม้เท้า เสารั้ว มือจับอุปกรณ์เครื่องมือ และแม้แต่สมอเรือ ในเมือง เรอูนียง และ ประเทศมอริเชียส เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "bois matelot" ใน มัลดีฟส์ เทียนทะเลถูกใช้ในการต่อเรือแบบดั้งเดิม เป็นโครงเรือและหมุดเพื่อยึดแผ่นไม้ของตัวเรือเข้าด้วยกันตามภูมิปัญญาท้องถิ่น รวมถึง "ตะปูไม้" ในพิธีไสยศาสตร์ท้องถิ่น
เทียนทะเล เป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้ที่ใช้ในการทำ บอนไซ ในพื้นที่เขตร้อนหรือมีอากาศแบบร้อนชื้นและยังทนทานต่อลมแรง เช่น พายุไต้ฝุ่น จึงเป็นบอนไซพบมากที่สุดใน ฟิลิปปินส์ และยังแพร่กระจายปลูกเป็นบอนไซใน ไต้หวัน และ หมู่เกาะริวกิว ของ ญี่ปุ่น เนื่องจากได้รับความนิยมและมีมูลค่าสูงในหมู่ผู้ที่ชื่นชอบบอนไซจึงเป็นหนึ่งในรายชื่อสายพันธุ์ที่ถูกจัดอยู่ในประเภท 'คุกคาม' โดย กรมสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ ของฟิลิปปินส์ การรวบรวมการขายและการขนส่ง "Pemphis acidula" ป่าเป็นสิ่งผิดกฎหมายในฟิลิปปินส์และมีโทษปรับและจำคุกไม่เกินหกปี
ในประเทศไทย ราชกิจจานุเบกษา ยังได้เผยแพร่คำสั่งกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง เรื่องมาตรการคุ้มครองทรัพยากรไม้เทียนทะเล เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2563 เป็นการอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 3 ประกอบมาตรา 17 และ 27 แห่ง พ.ร.บ.ส่งเสริมการบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง พ.ศ.2558 เพื่อคุ้มครองทรัพยากรไม้เทียนทะเลไม่ให้ได้รับความเสียหายจากการลักลอบขุด โดยผู้ที่ฝ่าฝืน มีโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี ปรับไม่เกิน 1 แสนบาท หรือทั้งจำและปรับ
ในเกาะ Marovo, ตองกา, ตาฮิติ และ หมู่เกาะ อื่น ๆ ใน มหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ใช้ทำเครื่องมือไม้ เช่น สาก ด้ามเครื่องมือ อาวุธ และหวี
สารสกัดจากเปลือกของเทียนทะเลออกฤทธิ์ทำให้กล้ามเนื้อมดลูกบีบรัดตัวมากขึ้นและถี่ขึ้น ซึ่งมีการใช้เป็นยาทำแท้งในเกาะวานูอาตู
เปลือกต้นเทียนทะเลมีสารสำคัญคือ แทนนิน เป็นองค์ประกอบ 19-43% นำมาใช้ในการฟอกหนัง เปลือกเมื่อนำมาฝนให้สีแดงนำมาเป็นสีย้อมได้
วัดมะกอก (กรุงเทพมหานคร)
วัดมะกอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบ้านไทร ในแขวงบางระมาด เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
วัดมะกอกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2362 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2445 ถึงกระนั้นก็มีการสันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ในสมัยพระครูวิสุทธิศีลาจารย์ (วงศ์) เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ดำเนินการสร้างสะพานข้ามคู ถนน กุฏิ หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ โดยซื้อศาลาการเปรียญจากวัดชนะสงครามราชวรมหาวิหารมาสร้างคร่อมศาลาการเปรียญหลังเก่า ยังได้บูรณปฏิสังขรณ์ซ่อมแซมวิหารและองค์พระป่าเลไลยก์เมื่อ พ.ศ. 2495 ถือว่าเป็นการบูรณะครั้งใหญ่ของวัด
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถที่ตั้งขนานลำคลอง ขนาด 5 ห้อง รูปลักษณะแบบของใหม่ วิหารน้อยหันหน้าสู่คลองริมน้ำ ภายในประดิษฐานพระป่าเลไลยก์ ศาลาการเปรียญหันหน้าสู่คลอง ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ของวัดได้แก่ เจ้าแม่กวนอิมอันเชิญมาจากประเทศจีน และรูปเหมือนหลวงปู่เยื้อน หลวงปู่วงค์
ลุยส์ อาร์เซ
ลุยส์ อัลเบร์โต "ลูโช" อาร์เซ กาตาโกรา  เป็นนักการเมืองชาวโบลิเวีย ประธานาธิบดีโบลิเวียคนปัจจุบัน ในอดีต เขาเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจและการคลังสาธารณะตั้งแต่ พ.ศ. 2549 ถึง พ.ศ. 2560 และใน พ.ศ. 2562 ในสมัยประธานาธิบดีเอโบ โมราเลส เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีหลังจากชนะการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 และเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 8 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
วัดเทพพล
วัดเทพพล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางพรม เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
วัดเทพพลอาจเรียกว่า วัดใหม่ วัดใหม่บางพรม หรือ วัดใหม่เทพพล จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าสร้างในปี พ.ศ. 2108 (สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น) แต่อีกข้อมูลหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2513 พบแผ่นไม้มีจารึกระบุปี พ.ศ. 2306 พออ่านได้ว่านายแสงกับนางฉิม สร้างพระพุทธรูปและก่อเจดีย์ (ปัจจุบันเข้าใจว่าจารึกนี้สูญหาย) แต่เดิมเคยมีเจดีย์ทรงมอญองค์ใหญ่ แต่ถูกรื้อคงเหลือแต่ใบเสมาดินเผา
ในสมัยพระครูวิศิษฎ์บุญญาคม (บุญมา จันทูปโม) เป็นเจ้าอาวาส มีการก่อสร้างเขื่อนริมคลองลัดวัดใหม่และทำกำแพงล้อมรอบวัด สร้างสะพานข้ามคลองด้านหลังวัด ประชาชนได้ช่วยกันบริจาคซื้อที่ดินเพิ่มอีก 3 ไร่เศษ ซึ่งเป็นที่ก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่และศาลาการเปรียญในปัจจุบัน มีการหล่อหลวงพ่อใหญ่และดำเนินการนำไฟฟ้าเข้ามาในวัด ต่อมาในสมัยพระครูสิทธิธรรมโสภณ (สุเทพ ภูริปญฺโญ) เป็นเจ้าอาวาส ได้ย้ายกุฏิสงฆ์ที่มีอยู่เดิมไปปลูกขึ้นใหม่ สร้างศาลาการเปรียญสองชั้น หอสวดมนต์ วิหารหลวงพ่อใหญ่ วิหารหลวงพ่อปาน หอระฆัง มณฑป ศาลาอเนกประสงค์ เมรุ ซุ้มประตูทางเข้าวัด กำแพงด้านหน้าวัด อุโบถหลังปัจจุบัน และวิหารหลวงปู่เทพโลกอุดร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2547
พระอุโบสถหลังใหม่มีหน้าบันเป็นลายธรรมจักร ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงวิถีชีวิต ประเพณี และการละเล่นต่าง ๆ ภายในประดิษฐานพระประธาน นามว่า "พระพุทธพักตร์มุนีเทพพล" เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย พระวิหารซึ่งแต่เดิมคืออุโบสถหลังเก่า มีลักษณะทรงไทย หน้าบันด้านหน้าเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ด้านหลังเป็นตราสัญลักษณ์งานพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ พระเจดีย์ศรีเทพพลสร้างในปี พ.ศ. 2559 ศาลาหลวงปู่เทพโลกอุดร ภายในประดิษฐานองค์หลวงปู่เทพโลกอุดร ภายนอกมีอนุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช มณฑปหลวงพ่อโสธรหลวงปู่เจียมอดีตเจ้าอาวาส วิหารหลวงพ่อใหญ่ วิหารหลวงปู่ปาน และศาลาการเปรียญ
งานประเพณี.
งานประจำปีจะมีในช่วงตรุษไทย ราวเดือนมีนาคมถึงเมษายน (ก่อนสงกรานต์ 3 วัน)
วัดอินทราวาส (กรุงเทพมหานคร)
วัดอินทราวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางระมาด เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร วัดอยู่ริมคลองบางพรม ฝั่งตรงข้ามวัดเทพพล มีเนื้อที่ตั้งของวัดทั้งหมดรวม 8 ไร่ 2 งาน 65 ตารางวา
วัดอินทราวาสเดิมมีชื่อว่า วัดอินสรเพชร บ้างเขียน วัดอินสรเพ็ชร์ ประชาชนนิยมเรียกวัดนี้ว่า วัดประดู่ วัดสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2150 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2525 บ้างสันนิษฐานว่าสร้างในสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม
ปี พ.ศ. 2466 ในสมัยพระอธิการอ่อนเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างพระอุโบสถพร้อมด้วยวิหารขึ้นใหม่แทนหลังเก่าซึ่งชำรุดทรุดโทรม และได้อัญเชิญหลวงพ่อโตไปประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถหลังใหม่แทนหลวงพ่อสุโขทัย และได้อัญเชิญหลวงพ่อสุโขทัยไปประดิษฐานไว้ในพระวิหารที่สร้างขึ้นใหม่
วัดบางแวก
วัดบางแวกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2285 คราวหนึ่งพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ เสด็จทางชลมารคผ่านมาทางคลองบางแวก เมื่อถึงหน้าวัด เรือพระที่นั่งก็เกิดอุปสรรคไม่สามารถไปต่อได้ พระองค์จึงขึ้นมาชมบริเวณรอบ ๆ วัดบางแวก เข้าไปกราบพระในพระวิหาร เห็นพระพุทธรูปองค์หนึ่ง ดำไม่สุกใสเหมือนองค์อื่น ๆ จึงสั่งให้เททองทับอีก 2 ครั้ง ก็ไม่สุกใสอีก ทรงขนานนามพระพุทธรูปองค์นี้ว่า "พระพุทธรูปหลวงพ่อเสือ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511
กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนพระพุทธรูปและศาลาการเปรียญเป็นสมบัติของชาติ วัดบางแวกได้เปิดทำการสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2485 มาจนถึงปัจจุบันรวมทั้งให้สถานที่สร้างโรงเรียนพณิชยการธนบุรีเมื่อ พ.ศ. 2500
อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร หลังคาลด 3 ชั้น หน้าบันเป็นไม้สักแกะเป็นลายนารายณ์ทรงครุฑ ประดับกระจกลงรักปิดทองทั้งด้านหน้าและหลัง ซุ้มประตู 4 ซุ้ม หน้าต่าง 10 ซุ้ม ปิดกระจกลงรักปิดทองทั้งหมด หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบ ภายนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ อุโบสถมีหลังคา 3 มุข ประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา หลังคามุด้วยกระเบื้องเคลือบสี ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัยเนื้อโลหะลงลักปิดทอง หน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สูง 187 นิ้ว พร้อมพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตรปางยืนประนมมือ ด้านหลังอุโบสถสร้างเป็นวิหารสลักสกัด เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ
พระวิหารหลวงพ่อเสือ กว้าง 10.77 เมตร ยาว 8.86 เมตร หลังคาลด 1 ชั้น หน้าบันเป็นลายเทพนมทั้ง 2 บัน ด้านหน้าและด้านหลังมีประตูเข้าออก 1 บาน อีกบานต่อเนื่องกับทางเข้าศาลาการเปรียญ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปหล่อปางมารวิชัย เนื้อโลหะสำริด มีนามว่า "พระพุทธรูปหลวงพ่อเสือ" พระเกศถอดออกได้ สร้างสมัยกรุงศรีอยุธยา หน้าตักกว้าง 60 นิ้ว สูง 85 นิ้ว มีพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตรทรงนั่งพับเพียบประนมมือหน้าตักกว้าง 15 นิ้ว สูง 40 นิ้ว พระพุทธรูปทั้งในอุโบสถและวิหารมีความเก่าแก่ย้อนไปถึงสมัยอยุธยา
อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิอเนกประสงค์ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 4 หลัง หอระฆัง หอกลอง และธูปทอง
วัดตะโน
วัดตะโน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางแวก ในแขวงบางแวก เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระใบฎีกา พิพัฒน์ จิตฺตวฑฺโฒ
รายงานของกรมการศาสนาระบุว่าวัดตะโนตั้งเป็นวัดและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2453 ในขณะที่แหล่งข้อมูลอื่นกล่าวว่าไม่ปรากฏประวัติการสร้าง ทราบแต่เพียงว่าเป็นวัดโบราณอายุสมัยอยุธยา พระอุโบสถขนาด 5 ห้อง รูปทรงแบบอยุธยาตอนปลาย ทำหลังคากันสาดยื่นด้านหน้า หันหน้าสู่คลองบางแวก ระดับพื้นของอุโบสถอยู่ต่ำราว 80 เซนติเมตร ในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง
วัดตะโนมีชื่อเสียงด้านเครื่องรางของขลังที่สร้างโดยเกจิอาจารย์ หลวงพ่อโชติ รุฬหผโล วัตถุมงคลที่ท่านสร้างมีหลายประเภทคือ ตะกรุด เชือกคาดเอว พระเนื้อผง และเหรียญ มีพุทธคุณเด่นทางอยู่ยงคงกระพัน มีสมัยหนึ่งเชือกคาดได้รับความนิยมมาก เชือกคาดมีลักษณะถักเป็นลายจระเข้ขบฟัน หัวเป็นตะกร้อ หางเชือกเป็นบ่วงแน่นหนา มีทั้งผ้าขาวและผ้าเหลือง
ซูงการ์
ดซูงการ์
จักรวรรดิข่านซูงการ์
สมัยประชุมวิสามัญของรัฐสภาไทย 26–27 ตุลาคม 2563
ระหว่างวันที่ 26–27 ตุลาคม 2563 สภาผู้แทนราษฎรไทยเปิดสมัยประชุมวิสามัญเนื่องจากสถานการณ์การประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563 ตามมติของคณะรัฐมนตรี ทั้งนี้ เป็นสมัยประชุมที่ไม่มีการออกเสียงลงมติ มีกำหนดระยะเวลา 25 ชั่วโมง แต่ฝ่ายค้านมองว่าเป็นความพยายามฟอกขาวรัฐบาล และป้ายสีผู้ชุมนุม
ก่อนสมัยประชุม.
คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบ และออกเป็นพระราชกฤษฎีกาเรียกประชุมสมัยวิสามัญแห่งรัฐสภา พ.ศ. 2563 เผยแพร่วันที่ 21 ตุลาคม 2563 โดยระบุเหตุผลว่าต้องการทราบความเห็นของสมาชิกรัฐสภา 3 เรื่อง ได้แก่
ในวันที่ 22 ตุลาคม 2563 พรรคร่วมฝ่ายค้านแถลงว่าญัตติของคณะรัฐมนตรีเป็นการใส่ร้ายผู้ชุมนุม ต้องการใช้เวทีรัฐสภาฟอกขาวให้รัฐบาล และไม่ใช่ทางออกของปัญหา พรรคก้าวไกลเตรียมเสนอสภาผู้แทนราษฎรพิจารณาแต่งตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อตรวจสอบข้อเท็จจริงในข้อบกพร่องการกำหนดเส้นทางเสด็จฯ เมื่อวันที่ 14 ต.ค. ด้านพรรคเพื่อไทยระบุว่าเตรียมผู้อภิปรายไว้ 20 คนเกี่ยวกับการประท้วง แต่เห็นว่าไม่ควรอภิปรายเรื่องสถาบันพระมหากษัตริย์ในที่ประชุม และให้ขึ้นอยู่กับประธานวิปรัฐบาล ส่วนพรรคพลังประชารัฐจัดตัวผู้อภิปรายไว้ 5 คน ได้แก่ วิรัช รัตนเศรษฐ, ไพบูลย์ นิติตะวัน, ชัยวุฒิ ธนาคมานุสรณ์, ปารีณา ไกรคุปต์ และสิระ เจนจาคะ โดยส่วนใหญ่จะอภิปรายในเรื่องเหตุการณ์ขบวนเสด็จฯ
สมัยประชุมดังกล่าวจัดเวลาอภิปรายไว้ 25 ชั่วโมง แบ่งเป็น ส.ส.ฝ่ายค้าน 8 ชั่วโมง, ส.ส.รัฐบาล 5 ชั่วโมง, คณะรัฐมนตรี 5 ชั่วโมง และสมาชิกวุฒิสภา 5 ชั่วโมง และชวน หลีกภัยในฐานะประธานรัฐสภา 2 ชั่วโมง กลุ่มประชาชนปลดแอกมองว่าการประชุมดังกล่าวเวลาส่วนใหญ่เป็นของฝั่งรัฐบาล และขอให้ประชาชนร่วมกันจับตาว่ารัฐบาลจะใช้วิธีฟอกขาวตนเองอย่างไร และเชื่อว่าความขัดแย้งทางการเมืองจะเพิ่มขึ้น ผู้คุมเสียงในสภาฝ่ายรัฐบาลเชื่อว่าสมาชิกรัฐสภามีวุฒิภาวะมากพอไม่อภิปรายถึงประเด็นอ่อนไหว คือ เรื่องสถาบันพระมหากษัตริย์ และกล่าวว่า หากสมาชิกคนใดอภิปรายจะไม่ได้รับความคุ้มครองจากเอกสิทธิ์ตามกฎหมาย
ตำรวจเตรียมรถคุมขังและปืนฉีดน้ำแรงดันสูงดูแลความปลอดภัยโดยรอบที่ประชุม
กลุ่มผู้ชุมนุมศูนย์รวมประชาชนปกป้องสถาบันพระมหากษัตริย์ (ศปปส.) ชุมนุมข้ามคืนวันที่ 25–26 ตุลาคม 2563 รอบสัปปายะสภาสถาน เพื่อเตรียมยื่นคัดค้านการตั้งคณะกรรมาธิการปฏิรูปสถาบันพระมหากษัตริย์ โดยมีสุวิทย์ ทองประเสริฐ (อดีตพระพุทธะอิสระ) เข้าร่วมด้วย โดยพลตำรวจเอก อัศวิน ขวัญเมือง​ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร​อำนวยความสะดวกให้แก่กลุ่มดังกล่าวโดยจัดหารถสุขาและรถขยะให้
การประชุม.
ในวันที่ 26 ตุลาคม มีสมาชิกรัฐสภา 450 คนจาก 731 คนลงชื่อเข้าประชุม ในครึ่งเช้า พรรคร่วมรัฐบาลเสนอให้คณะกรรมการสมานฉันท์ซึ่งประกอบขึ้นจากผู้แทนทุกฝ่าย และให้รัฐบาลกำหนดขอบเขตระยะเวลาการแก้ไขรัฐธรรมนูญให้ชัดเจน ส่วนพรรคร่วมฝ่ายค้านยืนยันว่าให้นายกรัฐมนตรีลาออก พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา​ อภิปรายว่า รัฐบาลต้องจัดการกับการชุมนุมตามกฎหมาย ต้องรักษาสิทธิของคนไทยทุกคน และฝากถึงผู้ประท้วงว่าประเทศไทยมีประวัติศาสตร์ยาวนาน แม้ว่าทุกอย่างเปลี่ยนแปลงตามยุคสมัย แต่คนไทย "หลายสิบล้านคน" ไม่อยากเห็นความเปลี่ยนแปลงที่วุ่นวาย ด้านตัวแทนพรรคก้าวไกล อภิปรายว่า การชุมนุมของผู้ประท้วงไม่มีเหตุผลใดที่จะต้องประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรง และกล่าวว่าการอารักขาขบวนเสด็จฯ เป็นหน้าที่ของรัฐบาล ไม่ใช่โยนความผิดให้ผู้ชุมนุม ด้านไพบูลย์ นิติตะวัน​ในฐานะ ส.ส. พรรครัฐบาล อภิปรายโจมตีขบวนการผู้ชุมนุมว่ามีจุดประสงค์แอบแฝงเพื่อต้องการเปลี่ยนแปลงการปกครองสู่ระบอบสาธารณรัฐ และข้อเรียกร้องสามข้อของผู้ประท้วงนั้นมีจุดประสงค์ขั้นสุดท้ายเพื่อการนี้เพียงข้อเดียว
พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา และ ศาสตราจารย์ ดร. วิษณุ เครืองาม ชี้แจงว่า จะมีการพิจารณาร่างรัฐธรรมนูญในเดือนพฤศจิกายนและธันวาคม โดยจะมีการเตรียมเสนอร่างพระราชบัญญัติประชามติในสัปดาห์หน้า และอาจมีความเป็นไปได้ที่ประยุทธ์ลาออกและนายกรัฐมนตรีคนใหม่มาจากการเลือกตั้งของสมาชิกรัฐสภาจำนวนกึ่งหนึ่ง คือ 366 เสียง โดยใช้บุคคลในบัญชีผู้เสนอเป็นนายกรัฐมนตรีในการเลือกตั้งทั่วไปปี 2562
พลตำรวจเอก เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส หัวหน้าพรรคเสรีรวมไทย​ เดินออกจากที่ประชุมหลังไม่ยอมถอนคำพูด "ไอเฮียร์ทู" (I hear too) ซึ่งประธานรัฐสภา ชวน หลีกภัย ระบุว่าเป็นการเสียดสีนายกรัฐมนตรี สื่อแพร่ภาพประยุทธ์ถ่ายภาพ ส.ส. พรรคก้าวไกลคนหนึ่งขณะอภิปรายด้วย
วันที่ 27 ตุลาคม มีข่าว วิสาร เตชะธีราวัฒน์ ส.ส. พรรคเพื่อไทย​ กรีดร่างกายตนเองเพื่อประท้วงนายกรัฐมนตรี ก่อนถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล ด้านสิระ ส.ส. พรรคพลังประชารัฐออกความเห็นว่า "สมน้ำหน้า" ปารีณา ไกรคุปต์​ เรียกร้องให้ลาออกจากตำแหน่ง ส.ส. ส่วนประยุทธ์กล่าวว่าได้รับข่าวว่ามีการเตรียมการล่วงหน้า ขณะที่ ส.ว. หลายคนอภิปรายสนับสนุนประยุทธ์
ส.ส. พรรคพลังประชารัฐยังอภิปรายโจมตีผู้ประท้วงต่อไปโดยกล่าวหาว่ามีผู้อยู่เบื้องหลังขบวนการนักศึกษา จากกรณีการชุมนุมหน้าสถานเอกอัครราชทูตเยอรมนีประจำประเทศไทยในวันที่ 26 ตุลาคม มีการ "ชักศึกเข้าบ้าน" ชัยวุฒิ ธนาคมานุสรณ์ ส.ส. พรรคพลังประชารัฐ ระบุว่า "ปราศรัย 1 ชั่วโมง โจมตีรัฐบาล 10 นาที อีก 50 นาทีโจมตีสิ่งที่อยู่เหนือกว่ารัฐบาล... มีการกล่าวหาว่ารัฐบาลเป็นหมา บอกถ้าหมาข้างบ้านเห่า เขาจะไม่ไปพูดกับหมา ไม่ทะเลาะกับหมา เขาจะทะเลาะกับเจ้าของหมา" พร้อมกับเสนอให้ทวงคืน "อธิปไตย" ของไทยบนสื่อสังคม
ประยุทธ์ให้สัมภาษณ์ว่าตนเห็นด้วยกับการแก้ไขรัฐธรรมนูญ และตั้งคณะกรรมการหาทางออก แต่จะไม่ลาออก
จุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ของไทย ให้สัมภาษณ์หลังจบการประชุมว่า การประชุมนี้ไม่เสียเปล่าเพราะได้ข้อสรุปคือจะเดินหน้าแก้ไขรัฐธรรมนูญ และมีการตั้งคณะกรรมการทุกฝ่ายเพื่อแก้ไขปัญหาการเมือง แต่กรอบเวลาจะขึ้นอยู่กับประธานรัฐสภา ส่วน รศ.ดร.ปิยบุตร แสงกนกกุล เห็นว่า การประชุมนี้มีแนวทางอภิปรายเพียง 2 เรื่อง คือ พยายามกล่าวหานักศึกษาว่ามีเบื้องหลัง และขัดขวางข้อเสนอปฏิรูปสถาบันพระมหากษัตริย์ และกังวลว่าหากประชาชนไม่เชื่อมั่นในกระบวนการรัฐสภาก็จะกลับสู่วังวนการประท้วงบนถนนอีก
การลงประชามติระดับชาติในประเทศชิลี พ.ศ. 2563
การลงประชามติระดับชาติในประเทศชิลี พ.ศ. 2563 จัดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 2563&lt;ref name="https://www.washingtonpost.com..."&gt;&lt;/ref&gt; มีคำถามว่า ควรร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่หรือไม่ และผู้ใดควรเป็นผู้ยกร่าง สภาร่างรัฐธรรมนูญที่สมาชิกมาจากการเลือกตั้งทั้งหมด หรือสภาร่างรัฐธรรมนูญแบบผสม ซึ่งสมาชิกประกอบด้วยสมาชิกรัฐสภาชุดปัจจุบันกับประชาชนที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงอย่างละกึ่งหนึ่ง ฝ่าย "เห็นชอบ" ชนะถล่มทลาย โดยร้อยละ 78 เห็นชอบกับการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ และร้อยละ 79 เลือกให้สภาร่างรัฐธรรมนูญที่สมาชิกมาจากการเลือกตั้งทั้งหมดเป็นผู้ยกร่าง มีผู้ออกมาใช้สิทธิร้อยละ 51
การลงประชามติดังกล่าวเป็นปฏิกิริยาต่อการประท้วงในประเทศชิลี พ.ศ. 2562
นิวรัลลิงก์
นิวรัลลิงก์ คอร์โปเรชัน เป็นบริษัทด้านเทคโนโลยีประสาทของสหรัฐที่ก่อตั้งโดยอีลอน มัสก์และคนอื่น ๆ โดยพัฒนาส่วนต่อประสานของสมองและเครื่องจักร (BMI) สำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ในซานฟรานซิสโก เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2559 และได้รับการรายงานสู่สาธารณะครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2560
บริษัทวิทยุแห่งอเมริกา
บริษัทวิทยุแห่งอเมริกา  หรือ อาร์ซีเอ  เป็นบริษัทเครื่องใช้ไฟฟ้าในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นเป็นเรดิโอคอร์ปอเรชั่นออฟอเมริกา ในปี ค.ศ. 1919 เป็นที่แรกที่รับรองสิทธิบัตรและเป็นเจ้าของคือบริษัท เจเนอรัลอิเล็กทริก (จีอี) เวสต์ติงเฮาส์, เอทีแอนด์ทีคอร์ปโปเรชัน
และยูไนเต็ดฟรุ๊ตคอมเพนี
นัตสึ ดรากูนีล
นัตสึ ดรากูนีล  ตัวละครจอมเวทจากการ์ตูนเรื่องแฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร
ลูซี่ ฮาร์ทฟิเลีย
ลูซี่ ฮาร์ทฟิเลีย  ตัวละครจอมเวทจากการ์ตูนเรื่องแฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร
เกรย์ ฟูลบัสเตอร์
วิชัยทัศมี
วิชัยทัศมี (Vijayadashami; ไอเอเอสที: ) หรือ ดุสเสห์รา (Dussehra), ทศาระ (Dasara), ดาเชน (Dashain) เป็นเทศกาลสำคัญในศาสนาฮินดูที่เฉลิมฉลองวันสุดท้ายของนวราตรี ของทุกปี ตรงกับวันที่สิบของเดือน "อัศวิน และ กรฏิก" คือเดือนที่หกและเจ็ดของปฏิทินจันทรคติและสุริยคติของฮินดูตามลำดับ มักตรงกับเดือนกันยายนและตุลาคมของปฏิทินเกรเกอเรียน
วิชยทศมีมีการฉลองด้วยที่มาและความเชื่อที่แตกต่างกันไปตามพื้นที่ในอนุทวีปอินเดีย ในทางใต้, ตะวันออก, ตะวันออกเฉียงเหนือ และบางรัฐทางเหนือของอินเดีย ฉลองวิชัยทัศมีในฐานะวันสุดท้ายของทุรคาบูชา เพื่อระลึกถึงชัยชนะของพระแม่ทุรคาเหนือปีศาจควาย มหิษาสูร เพื่อปกป้องและทำนุบำรุงธรรมะ ส่วนในทางเหนือ, กลาง และตะวันตกของอินเดีย นิยมเรียกเทศกาลนี้ในชื่อ ดุสเซห์รา (Dussehra) (หรือ ดาซารา; Dasara, ทศาหรา; Dashahara) และฉลองในฐานะวันสุดท้ายของรามลีลา และระลึกถึงชัยชนะของพระรามเหนือราวณะ ในโอกาสเดียวกันนี้อรชุนยังได้รวบรวมกองกำลังกว่า 1,000,000 นายและสามารถเอาชนะสงครามที่กุรุเกษตร ทั้งภีษมะ, โทรณ, อัศวัถมะ, กรรนะ และ กฤปะ ถือเป็นการฉลองซึ่งชัยชนะของธรรมะเหนืออธรรม และยังเป็นโอกาสสำคัญที่เฉลิมฉลองเทวีเช่นพระแม่ทุรคาเช่นกัน
นอกจากนี้เทศกาลนี้ยังถือเป็นจุดเริ่มต้นเพื่อการเตรียมตัวสำหรับดีวาลี เทศกาลแห่งแสงสว่างที่จะมีขึ้นใน 12 วันนับจากวิชัยทศมี
วิชัยทัศมี (อักษรเทวนาครี: विजयदशमी ) (โอเดีย : ଵିଜୟା ଦଶମୀ) (กันนาดา: ವಿಜಯದಶಮಿ) (ทมิฬ: விஜயதசமி) (อักษรเตลูกู: విజయదశమి) (มลยาฬัม: വിജയദശമി) ประกอบขึ้นจากคำว่า "วิชัย" (विजय) และ "ทัศมี" (दशमी) อันแปลว่า "ชัยชนะ" และ "ลำดับที่สิบ" ตามลำดับ อันหมายถึงการเฉลิมฉลองในวันที่สิบของการฉลองชัยชนะของธรรมะเหนืออธรรม เทศกาลรูปแบบคล้ายกันยังพบในพื้นที่อื่น ๆ ของอินเดียและเนปาลเช่นกัน
เจมส์ ลอชท์ฟีลด์ (James Lochtefeld) ระบุว่าชื่อ "ดูสเซห์รา" (อักษรเทวนาครี: दशहरा; Dussehra) (กันนาดา: ದಸರಾ ಹಬ್ಬ) มาจากคำส่า "ทศาหระ" (Dashahara) ซึ่งเกิดจากคำภาษาสันสกฤต "ทศัม" (दशम; dasham) และ "อหร" (अहर; ahar) แปลว่า "10" และ "วัน" ตามลำดับ
Vijayadashami
Dussehra
เหตุฆาตกรรมซามุแอล ปาตี
เหตุฆาตกรรมซามุแอล ปาตี  ครูระดับมัธยมต้นชาวฝรั่งเศส เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ในกงฟล็อง-แซ็งตอนอรีน ย่านชานเมืองของนครปารีส ปาตีถูกสังหารและถูกตัดศีรษะในพฤติการณ์การก่อการร้ายอิสลาม
ผู้ก่อการคือ อับดุลลาฮ์ อาบูเยโดวิช อันโซรอฟ (Abdoullakh Abouyedovich Anzorov) ซึ่งเป็นผู้ลี้ภัยอายุ 18 ปี ชาวเชเชนมุสลิมที่เกิดในประเทศรัสเซีย อันโซรอฟได้สังหารและตัดศีรษะของปาตีด้วยมีด และถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจยิงเสียชีวิตในไม่กี่นาทีต่อมา เหตุจูงใจในการสังหารมาจากการที่ปาตีได้นำการ์ตูนซึ่งแสดงภาพล้อเลียนศาสดามุฮัมมัด จากนิตยสาร "ชาร์ลีแอบโด" มาให้นักเรียนดูในชั้นเรียนว่าด้วยเสรีภาพในการแสดงออก
แอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส ได้กล่าวถึงเหตุการณ์ว่าเป็น "การโจมตีแบบฉบับของผู้ก่อการร้ายอิสลาม" และกล่าวว่า "เพื่อนร่วมชาติของเราได้ถูกสังหารเพราะสอนเด็ก ๆ เรื่องเสรีภาพในการแสดงออก" เหตุฆาตกรรมนี้เป็นหนึ่งในเหตุโจมตีที่เกิดขึ้นหลายครั้งในฝรั่งเศสในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และก่อให้เกิดการถกเถียงในสังคมและการเมืองของฝรั่งเศส
ตูนแคน
ตูนแคน  เป็นบริษัทสตูดิโอแอนิเมชันในมอนทรีออล, รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา ก่อตั้งโดยพอล คาดิอูส บริษัททำผลิต The Bellflower Rabbit ของเตแอ็ฟเอิง และ The Triplets of Belleville ของซิลเวน คูเมต
เอนด์ซารส์