pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
1. พัฒนา บริหารจัดการ และให้บริการโครงสร้างพื้นฐานทางเทคโนโลยีดิจิทัลและระบบการให้ บริการหรือ แอปพลิเคชันพื้นฐานในส่วนที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลดิจิทัล
2. จัดทำมาตรฐาน แนวทาง มาตรการ หลักเกณฑ์ และวิธีการทางเทคโนโลยีดิจิทัล และกระบวนการดำเนินงานเพื่อให้สามารถเชื่อมโยงข้อมูลและระบบการทำงานระหว่างกันของหน่วยงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และมีความสอดคล้องกัน
3. ส่งเสริมและสนับสนุนการบูรณาการและแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างหน่วยงานของรัฐการเปิดเผยข้อมูลภาครัฐผ่านเทคโนโลยีดิจิทัล และเป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนทะเบียนข้อมูลดิจิทัลภาครัฐเพื่ออำนวยความสะดวกในการให้บริการประชาชนและในการดำเนินงานของหน่วยงานของรัฐ
4. ส่งเสริมและสนับสนุนให้หน่วยงานของรัฐให้บริการดิจิทัลแก่ผู้เกี่ยวข้อง
5. พัฒนาบริการดิจิทัลภาครัฐแบบเบ็ดเสร็จ ณ จุดเดียวที่ประชาชนสามารถเข้าถึงบริการได้อย่างสะดวก รวดเร็ว และมั่นคงปลอดภัย
6. ให้คำปรึกษาและสนับสนุนหน่วยงานของรัฐในการบริหารจัดการโครงการด้านเทคโนโลยีดิจิทัล รวมถึงส่งเสริม สนับสนุน ให้บริการวิชาการ และจัดอบรมเพื่อยกระดับทักษะความรู้ความสามารถของเจ้าหน้าที่ของรัฐด้านรัฐบาลดิจิทัล
7. ศึกษา วิจัย สร้างนวัตกรรม และส่งเสริมและสนับสนุนงานวิชาการ งานวิจัยและนวัตกรรมในการพัฒนารัฐบาลดิจิทัล
8. สนับสนุนการดำเนินงานของหน่วยงานของรัฐที่รับผิดชอบในการจัดทำกรอบการจัดสรรงบประมาณ  บูรณาการประจำปีที่เกี่ยวกับการดำเนินงานด้านรัฐบาลดิจิทัล ตลอดจนสนับสนุนการติดตามและประเมินผลการดำเนินงานตามแผนงานและแผนระดับชาติที่เกี่ยวกับรัฐบาลดิจิทัล
9. ดำเนินการอื่นเพื่อพัฒนารัฐบาลดิจิทัลตามที่กฎหมายกำหนดหรือคณะรัฐมนตรีมอบหมาย
เพื่อประโยชน์ในการพัฒนารัฐบาลดิจิทัลให้มีแนวทางที่สอดคล้องกันหรือเป็นระบบเดียวกันสำนักงานอาจเสนอคณะรัฐมนตรีให้มีมติให้หน่วยงานของรัฐสนับสนุนการดำเนินงานของสำนักงานหรือร่วมดำเนินการกับสำนักงานตามมาตรานี้ได้
ปลัสเดอลากงกอร์ด
ปลัสเดอลากงกอร์ด (; "จัตุรัสแห่งความปรองดอง") เป็นจัตุรัสกลางกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีพื้นที่ทั้งหมด 86,400 ตารางเมตร จัตุรัสแห่งนี้สร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 เมื่อแรกสร้างมีชื่อเฉลิมพระเกียรติว่า ปลัสหลุยส์แก็งซ์  ต่อมาระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสในปีค.ศ. 1789 ได้มีการโค่นพระราชานุสาวรีย์พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ลง และเปลี่ยนไปใช้ชื่อใหม่ว่าว่า ปลัสเดอลาเรวอลูว์ซียง (; "จัตุรัสแห่งการปฏิวัติ") เป็นสถานที่ที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระนางมารี อ็องตัวแน็ตถูกประหารด้วยกิโยตีนในสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศส และยังเป็นสถานที่ประหารรอแบ็สปีแยร์และพวกด้วยกิโยตีนในสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว (la Terreur)
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (ย่อว่า สพธอ.; ) เป็นหน่วยงานของรัฐภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2554 เดิมมีสถานะเป็นองค์การมหาชน เพื่อพัฒนา ส่งเสริมและสนับสนุน การทำธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ของประเทศให้เป็นไปตามความต้องการโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศที่เอื้อต่อการทำธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ และธุรกิจบริการเกี่ยวกับธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ตลอดจนการมีมาตรฐานเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารที่มีความมั่นคงปลอดภัยและน่าเชื่อถือ
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ เป็นองค์การมหาชนที่จัดตั้งขึ้นโดยโอนภารกิจ บุคลากร และทรัพย์สิน ที่เกี่ยวกับการพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารด้านการพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ของสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และบรรดาภารกิจที่เกี่ยวกับการศึกษาวิจัยและการพัฒนาด้านโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศที่สนับสนุนการทำธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ของสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 จึงได้มีการตราพระราชบัญญัติสำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2562 ส่งผลให้สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ มีสถานะเป็นหน่วยงานของรัฐที่มีฐานะเป็นนิติบุคคล และไม่เป็นส่วนราชการตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน หรือรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณหรือกฎหมายอื่น โดยมีหน้าที่หลักในการส่งเสริมและสนับสนุนการพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์และพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของประเทศ เพื่อเป็นกลไกในการขับเคลื่อนนโยบายและแผนของรัฐด้านธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์และพาณิชย์ อิเล็กทรอนิกส์ให้สอดคล้องกับนโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม รวมทั้งส่งเสริมให้เกิดการพัฒนามาตรฐานหรือกฎเกณฑ์ในการใช้งานเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อให้ระบบ งานเทคโนโลยีดิจิทัลต่าง ๆ เชื่อมโยงกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีความมั่นคงปลอดภัยและมีความน่าเชื่อถือ
นายนรินทร์​แสงศรี​
ฮาวล์สมูฟวิงแคสเสิล (ภาพยนตร์)
ณินท์ พัฒนกูลกิจ
กรวิทย์ สูงกิจบูลย์
สสารเสื่อม
สสารสถานะซ้อน  คือสสารที่มีความหนาแน่นสูงมากอย่างยิ่งยวดจนกระทั่งองค์ประกอบแรงดันส่วนใหญ่ทำให้เกิดหลักการกีดกันของเพาลี แรงดันที่รักษาเอาไว้ภายในสสารเสื่อมนี้เรียกว่า "แรงดันสถานะซ้อน" (degeneracy pressure) และเพิ่มขึ้นเนื่องจากหลักของเพาลีทำให้อนุภาคที่เป็นองค์ประกอบไม่สามารถดำรงสถานะควอนตัมเดียวกันได้ การพยายามบีบให้อนุภาคเหล่านั้นเข้าใกล้กันมาก ๆ เสียจนไม่สามารถจะแยกสถานะของตัวเองออกจากกันทำให้อนุภาคเหล่านั้นต้องอยู่ในระดับพลังงานที่ต่างกัน ดังนั้นการลดปริมาตรลงจึงจำเป็นต้องทำให้อนุภาคทั้งหลายเข้าไปสู่สถานะควอนตัมที่มีระดับพลังงานที่สูงกว่า ซึ่งต้องอาศัยแรงบีบอัดเพิ่มขึ้น ทำให้มีแรงดันต่อต้านอย่างชัดเจน
ขีดจำกัดจันทราสิกขา
สสารเสื่อมนิวตรอน
โทริโกะ
โทริโกะ  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย มิตสึโทชิ ชิมาบุคุโระ เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ตั้งแต่วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 และลงตีพิมพ์อย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน ได้รับการจัดพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนมาแล้ว
"โทริโกะ" เป็นเรื่องราวการผจญภัยของนักล่าอาหาร ในการค้นหาเหล่าอาหารที่หายากและมีความหลากหลาย เพื่อหาเก็บเมนูอาหารให้ครบทุกแบบ โดยการผจญภัยไปพร้อมกับเซฟโคมัตซึที่ต้องการปรับปรุงทักษะของเขา
ในประเทศไทย โทริโกะได้รับลิขสิทธิ์หนังสือการ์ตูนโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ตีพิมพ์รายสัปดาห์ในนิตยสารการ์ตูนซีคิดส์ และตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่มอย่างต่อเนื่อง
เปิดเรื่อง.
โลกสีฟ้า มีอาหารมากมาย ทั้งบนฟ้าและในน้ำ วัตถุดิบประหลาดและความมหัศจรรย์ของอาหารจนเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามเมือ 600 ปีก่อน แต่แล้วสงครามอันยาวนานได้จบลงด้วยชุดอาหารมายาของนักล่าอาหารอาคาเชีย ของหวานมายา ที่ทำให้สงครามจบลง และเข้าสู่ยุครุ่งเรื่องของอาหาร และการค้นพบ แมงกระพรุนมายา ที่สามารถสร้างเซลล์ใหม่ได้ ไม่มีวันตายและสัตว์ที่กินมันเข้าไปสามารถวิวัฒนการได้ จนไปสู่การปลูกถ่ายเซลล์ของอาคาเซีย
นักล่าอาหาร.
ยุคปัจจุบันนักล่าอาหาร 4 จตุรเทพผู้มีพลัง จากเซลล์กรุเมท ได้ต่อกรกับ สมาคมนักล่าอาหาร ที่กำลังทยานไปสู้โลกใหม่ ได้แย่งชิงตัวเซฟและวัตถุดิบในการทำอาหารให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น จนทำให้ ราชาจอมตะกละ ส่งนักล่าเข้ามาในเขตเมือง ทำให้เข้าสู้ยุคตกต่ำ อาหารขาดแคลน โดยสมาคมปกป้องอาหาร IGO
โลกกรูเมต์.
โทริโกะกับโคมัตสึใช้ชีวิตร่วมกันในโลกกรูเมต์ร่วม 1 ปีครึ่ง เพื่อรวบรวมวัตถุดิบ แล้วกลับโลกมนุษย์ที่เหลือวัตถุดิบที่เหลือน้อยนิด พวกโทริโกะต้องเข้าไปเก็บสมบัติ ของประทาน IGO ฟื้นฟูโลกมนุษย์สำเร็จ โทริโกะกับโคมัตึรวมกับจตุเทพนักล่าอาหารทุกคนไปผจญภัยในโลกกรูเมต์เพื่อรวบีวม ฟูลคอร์สของอาคาเชียเพื่อฟื้นฟูโลกมนุษย์กับกรูเมต์อย่างแท้จริง ต่อสู้กับกับสมาคมอาหารโลกใหม่ NEO กับรู้ถึงตัวการแท้จริงคือเหล่าบลูไนโตรที่หมายผนึกนีโอ(ปีศาจเซลล์กรูเมต์ในตัวอาคาเชีย)
=ตัวละคร=
=ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์=
ผลิตโดยโตเออะนิเมเชัน ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2554 ถึงวันที่ 3 มีนาคม 2557 ทุกวันอาทิตย์เวลา 9:00 น.ทางช่อง ฟูจิทีวี มีจำนวนตอนทั้งหมด 147 ตอน
ในประเทศไทย ออกอากาศครั้งแรก เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2556 และ ออกอากาศทุกวัน เสาร์ - อาทิตย์ เวลา 09.30 - 10.00 ในรายการ โมเดิร์นไนน์การ์ตูน ทาง สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ ถูกฉายแบ่งเป็น 3 ช่วงด้วยกัน
==รายชื่อตอนในโทริโกะ (อนิเมะ)
สสารเสื่อมอิเล็กตรอน
Beelzebub เด็กพันธ์นรกสั่งลุย
เด็กพันธ์นรกสั่งลุย
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 19 ประจำปี พ.ศ. 2553
วัตถุเฮอร์บิก-ฮาโร
วัตถุเฮอร์บิก-ฮาโร  คือชิ้นส่วนเล็กๆ ในเนบิวลาที่เกี่ยวข้องกับดาวฤกษ์เกิดใหม่ ก่อตัวขึ้นจากแก๊สที่ฉีดออกมาจากการปะทะกันระหว่างดาวฤกษ์อายุน้อยกับกลุ่มเมฆแก๊สและฝุ่นที่อยู่ใกล้เคียงที่ความเร็วหลายร้อยกิโลเมตรต่อวินาที วัตถุเฮอร์บิก-ฮาโรเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไปในย่านเกิดใหม่ของดาวฤกษ์ ทั้งยังสามารถพบได้รอบๆ ดาวฤกษ์เดี่ยว ตามแนวแกนการหมุนของดาวฤกษ์
วัตถุเฮอร์บิก-ฮาโร เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงชั่วคราว กินระยะเวลาเพียงไม่กี่พันปีเท่านั้น มันสามารถวิวัฒนาการไปได้ในเวลาอันรวดเร็วขณะที่เคลื่อนผ่านดาวต้นกำเนิดของมันเข้าไปยังกลุ่มเมฆในห้วงอวกาศระหว่างดวงดาว (สสารระหว่างดาว) การสังเกตการณ์จากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลเผยให้เห็นวิวัฒนาการอันซับซ้อนของวัตถุชนิดนี้ภายในเวลาเพียงไม่กี่ปี เมื่อวัตถุนี้บางส่วนสลายตัวไปขณะที่บางส่วนสว่างขึ้นขณะที่ปะทะกับสสารอื่นในอวกาศระหว่างดาว
วัตถุชนิดนี้ถูกสังเกตพบครั้งแรกในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดย เชอร์เบอร์น เวสลีย์ เบิร์นแฮม แต่ยังไม่เป็นที่เข้าใจว่าเป็นเนบิวลาอีกชนิดหนึ่ง จนกระทั่งถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 นักดาราศาสตร์คนแรกที่ศึกษาวัตถุชนิดนี้อย่างละเอียดคือ จอร์จ เฮอร์บิก กับ กีเยร์โม ฮาโร ซึ่งเป็นผู้ให้กำเนิดชื่อวัตถุชนิดนี้ เฮอร์บิกกับฮาโรต่างฝ่ายต่างทำงานแยกกันในการศึกษาการก่อตัวของดาวฤกษ์ เมื่อตอนที่พวกเขาวิเคราะห์วัตถุเฮอร์บิก-ฮาโร และต่อมาจึงตระหนักว่ามันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากกระบวนการการก่อตัวของดาวฤกษ์นั่นเอง
โอนูซะ
โอนูซะ  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า นูซะ  เป็นไม้ศักดิ์สิทธิ์สำหรับประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของลัทธิชินโต ตกแต่งด้วยริ้วกระดาษที่เรียกว่าชิเดะ  จำนวนมาก หากชิเดะติดกับกระบองหกเหลี่ยมหรือแปดเหลี่ยม จะเรียกว่า ฮาราเองูชิ
โอนูซะ ใช้สำหรับโบกทางซ้ายและขวาของบุคคลหรือวัตถุระหว่างทำพิธีกรรมให้บริสุทธิ์เพื่อไล่เสนียดจัญไร
ร็อก มิวสิคัล บลีช
ร็อก มิวสิเคิล บลีช  หรือ ROCK MUSICAL BLEACH ซึ่ง ไทโตะ คุโบะ ซึ่งเป็นเจ้าของผลงานการ์ตูน เทพมรณะ มีความคิดริเริ่มในการดำเนินงาน โดยวางแผนให้ออกมาในรูปแบบของ ละครเพลง
ลักษณะโดยรวม.
ร็อก มิวสิเคิล บลีช เป็นที่รู้จักของคนทั่วไปในนาม Burimyu มีเนื้อหาออกไปในทางตลกขบขัน คลายเครียด ในการแสดง มีการพูดสลับการร้องเพลง และการเต้นรำ แตกต่างไปตามภูมิภาคที่จัดแสดงและเทศกาล
ร็อก มิวสิเคิล บลีช.
สถานที่จัดการแสดง
ร็อก มิวสิเคิล บลีช ไซเอ็น (再炎).
ร็อก มิวสิเคิล บลีช ความเข้มของดวงจันทร์สีเลือด (The Dark of The Bleeding Moon).
ร็อก มิวสิเคิล บลีช เดอะ ไลฟ์ บังไค โชว์ โค้ด 1 (the LIVE "卍解SHOW code：001").
ร็อก มิวสิเคิล บลีช สรวงสวรรค์สีฟ้าที่ไร้เมฆ (No Clouds in the Blue Heavens).
ร็อก มิวสิเคิล บลีช DX.
ร็อก มิวสิเคิล บลีช เดอะ ฟิลม์ เฟส -ชิโด!- (the Film Fes -始動！-).
วิดีโอรวบรวมจากการแสดง-เบื้องหลังครั้งก่อนหน้า ฉายบนจอขนาดใหญ่มีภาพเหตุการณ์ต่างๆที่หน้าประทับใจและมีนักแสดงบางท่านร่วมพูดคุยบนเวทีด้วย
ร็อก มิวสิเคิล บลีช เดอะ ไลฟ์ บังไค โชว์ โค้ด 003 (the LIVE "卍解SHOW code：003").
ร็อก มิวสิเคิล บลีช คอนเสิร์ตฉลองครบรอบ 10 ปี บลีช (BLEACH連載10周年記念公演 ROCK MUSICAL BLEACH).
ชินเซย์ ร็อก มิวสิเคิล บลีช รีไพรซ์ (新生 ROCK MUSICAL BLEACH REprise).
มีการจัดทำในรูปแบบ DVD และ CD
แบบDVD
แบบCD (*ทั้งหมดที่มีการบันทึก)
กาญจน์คนึง เนตรศรีทอง
นาโอยะ โกโมโตะ
นาโอยะ โกโมโตะ (; เกิดวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1980) ที่เมืองโอซะกะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่น
ละครเพลง.
เท็นนิมิว : เดอะ ปริ๊นซ์ ออฟ เท็นนิส มิวสิเคิล ซีรีส์ (เป็น คาโอรุ ไคโด)
ร็อก มิวสิเคิล บลีชref name="resume"/&gt;
กาญจน์คนึง เนตรสีทอง
ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี
ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี  คือดาวฤกษ์ก่อนแถบลำดับหลัก เป็นดาวอายุน้อย (น้อยกว่า 10 ล้านปี) ที่มีชนิดสเปกตรัม A หรือ B ดาวเหล่านี้ยังคงฝังตัวอยู่ในขอบเขตของแก๊สและฝุ่นและอาจล้อมรอบไปด้วยแผ่นจานดาวฤกษ์ เราสามารถสังเกตเส้นการแผ่สเปกตรัมของไฮโดรเจนและแคลเซียมได้ ดาวชนิดนี้มีมวลขนาด 2-8 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ และยังคงอยู่ในช่วงการก่อตัวของดาวฤกษ์ ซึ่งเริ่มเข้าสู่แถบลำดับหลัก ถ้าดูจากแผนภาพของแฮร์ทสชปรุง-รัสเซลล์ ดาวเหล่านี้จะอยู่ในบริเวณด้านขวาของแถบลำดับหลัก ชื่อของดาวตั้งชื่อตามนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน จอร์จ เฮอร์บิก ซึ่งเป็นผู้แรกที่ค้นพบดาวชนิดนี้ในปี ค.ศ. 1960
บางครั้งดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี ก็มีการแปรแสงที่สว่างจนสังเกตได้ชัด เชื่อว่าเกิดขึ้นจากการรวมตัวของดาวเคราะห์ก่อนเกิดเข้ากับแผ่นจานดาวฤกษ์ ในสภาวะที่มีความสว่างน้อยที่สุด การแผ่รังสีจากดาวจะมีสีน้ำเงินเข้มกว่า และเกิดโพลาไรเซชันเชิงเส้นของแสง (ในทำนองเดียวกันกับการมองเห็นท้องฟ้าเป็นสีฟ้า)
ดาวเฮอร์บิก Ae/Be
ดาววูล์ฟ-ราเยท์
ดาวโวล์ฟ-ราเย ( หรือ ดาว WR) คือดาวฤกษ์มวลมาก (สูงกว่า 20 เท่าของมวลดวงอาทิตย์) ที่วิวัฒนาการแล้ว และสูญเสียมวลอย่างรวดเร็วโดยกลายเป็นลมดาวฤกษ์ที่แรงมาก ความเร็วสูงกว่า 2000 กม./วินาที ดวงอาทิตย์ของเราสูญเสียมวลโดยประมาณ 10−14 มวลดวงอาทิตย์ต่อปี ขณะที่ดาวโวล์ฟ-ราเย สูญเสียมวลโดยเฉลี่ย 10−5 มวลดวงอาทิตย์ต่อปี
ดาวโวล์ฟ-ราเย มีความร้อนสูงมาก อุณหภูมิที่พื้นผิวอยู่ระหว่าง 25,000 K ถึง 50,000 K
GIT หรือ Git อาจหมายถึง
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ (ประสูติ 21 มกราคม พ.ศ. 2547) พระธิดาในเจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์‎ กับเจ้าหญิงเมทา-มาริ มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ และพระองค์อยู่ในลำดับที่สองของการสืบการบัลลังก์นอร์เวย์ต่อจากพระบิดา ซึ่งจะได้ครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งนอร์เวย์ในอนาคต
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ กับเจ้าหญิงเมทา-มาริ มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ประสูติเมื่อเวลา 09.13 นาฬิกา ของวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2547 ณ โรงพยาบาลแห่งชาติ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ พระองค์มีพระอนุชาร่วมพระบิดาคือ เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส และมีพระเชษฐาต่างบิดาคือ มาริอุส บอร์ก เฮออิบี
ใน พ.ศ. 2533 ได้มีการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลให้สิทธิแก่ราชบุตรองค์แรกและให้ฝ่ายในสามารถครองราชสมบัติได้ ดังนั้นเจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราจึงมีสิทธิในการสืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระบิดา คือ เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ แต่กฎมนเทียรบาลดังกล่าวไม่มีผลย้อนหลัง จึงทำให้เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ พระปิตุจฉาของพระองค์ อยู่ในลำดับที่ 4 ของการสืบราชบัลลังก์
ในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2553 เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดรา ได้เข้าร่วมในงานอภิเษกสมรสของเจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดนซึ่งเป็นพระมารดาอุปถัมภ์ ในงานพิธีอภิเษกสมรสนั้นพระองค์ได้เข้าร่วมเป็นเพื่อนเจ้าสาว
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราทรงเข้าศึกษาครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ในโรงเรียนรัฐบาลเช่นเดียวกับสามัญชนทั่วไป โดยเข้าทรงพระอักษรร่วมกับมาริอุส บอร์ก เฮออิบี เชษฐาร่วมพระมารดา ที่เข้าศึกษาก่อนแล้วตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราถือเป็นพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์แรกที่ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนท้องถิ่น ขณะที่พระบรมวงศานุวงศ์คนอื่นถูกส่งเข้าศึกษาต่อในกรุงออสโล สาเหตุที่พระบิดาและพระมารดาเลือกให้พระองค์ทรงพระอักษรในโรงเรียนนี้ก็เพื่อให้พระองค์อยู่อย่างสามัญที่สุด มีการรายงานข่าวเกี่ยวกับพระองค์ที่เสด็จไปโรงเรียนพร้อมกับพระเชษฐาต่างบิดา และบางครั้งก็จะปรากฏพระองค์เสด็จพระดำเนินกับพระสหาย โดยผู้อำนวยการโรงเรียนหวังว่าพระองค์มีพระสหายและมีความสุขกับพระสหาย และลดการตรวจสอบจากประชาชนบางส่วน
ภาษาอังกฤษสำเนียงบริเตน
กิต (ซอฟต์แวร์)
กิต (Git) เป็นซอฟต์แวร์ที่ใช้ในระบบควบคุมรุ่นของซอฟต์แวร์ (revision control) โดยเริ่มแรกถูกพัฒนามาใช้สำหรับลินุกซ์ โดยลินุส โตร์วัลดส์ ไดเรกทอรีของกิตทุกตัวจะมีการเก็บประวัติทั้งหมด ปัจจุบันกิตดูแลโดย ฮูนิโอ ฮามาโน กิตเป็นซอฟต์แวร์ฟรีและแจกจ่ายในลักษณะของ GPL
ชื่อของกิต ลินุสกล่าวว่ามาจากศัพท์สแลงในสำเนียงบริเตนหมายถึง "คนโง่" หรือ "คนที่ไม่น่าพอใจ" โดยเว็บไซต์ทางการของกิตได้ให้ความหมายหลายความหมาย โดยหนึ่งในนั้นได้ให้ความหมายว่าย่อมาจาก "Global Information Tracker"
การควบคุมรุ่นของซอฟต์แวร์
ชธ
ชธ.
ไครต์เชิร์ช
สนธิสัญญาแรเมซีส-ฮัททูซิลี
สนธิสัญญาแรเมซีส-ฮัททูซิลี หรือ สนธิสัญญาคาเดซ มีการลงนามและให้สัตยาบันระหว่างศตวรรษที่ 13 ก่อนคริสตกาล ระหว่างฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 แห่งอียิปต์ และกษัตริย์ฮัททูซิลีที่ 2 แห่งฮิตไทต์ จุดประสงค์ของข้อตกลงนี้คือสร้างและรักษาความสัมพันธ์อย่างสันติระหว่างทั้งสองฝ่าย มันเป็นความตกลงที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักกันจากตะวันออกใกล้ และเป็นสนธิสัญญาฉบับเขียนที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงเหลือรอดมาจนถึงปัจจุบัน (ซึ่งอาจมิใช่สนธิสัญญาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก) สนธิสัญญาดังกล่าวมีการจารึกไว้ในภาษาอียิปต์ ดังที่ปรากฏในกำแพงเทวสถานด้วยไฮโรกลิฟฟิก และในอดีตจักรวรรดิฮิตไทต์ ซึ่งปัจจุบันคือ ประเทศตุรกี ที่ซึ่งมันถูกเก็บรักษาไว้บนแผ่นจารึกดินเผา
สนธิสัญญาดังกล่าวมีการลงนามเพื่อยุติสงครามอันยาวนานระหว่างจักรวรรดิฮิตไทต์และอียิปต์ ผู้ซึ่งสู้รบกันมานานกว่าสองศตวรรษเพื่อครองความเป็นใหญ่เหนือดินแดนเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก ความขัดแย้งถึงจุดสูงสุดเมื่ออียิปต์พยายามรุกรานเมื่อ 1274 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งถูกหยุดยั้งโดยฮิตไทต์ที่เมืองคาเดซ ริมฝั่งแม่น้ำออรอนตีส ซึ่งปัจจุบันอยู่ในซีเรีย ยุทธการคาเดซสิ้นสุดลงโดยที่ทั้งสองฝ่ายสูญเสียรี้พลไปเป็นจำนวนมาก แต่ไม่มีฝ่ายใดสามารถเอาชนะอีกฝ่ายหนึ่งได้อย่างเด็ดขาด ความขัดแย้งยังคงดำเนินต่อไปอีกนานกว่าสิบห้าปีโดยที่ไม่มีฝ่ายใดแพ้ชนะก่อนหน้าจะมีการลงนามในสนธิสัญญาดังกล่าว ถึงแม้ว่ามันมักจะถูกเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "สนธิสัญญาคาเดซ" ความจริงแล้วสนธิสัญญาดังกล่าวเว้นช่วงเวลาจากยุทธการดังกล่าวไปนานมาก และชื่อเมืองคาเดซมิได้ถูกเอ่ยถึงในสนธิสัญญา คาดกันว่าสนธิสัญญาดังกล่าวมีการเจรจากันโดยคนกลางโดยที่พระมหากษัตริย์ทั้งสองฝ่ายมิได้ทรงมาพบปะกัน ทั้งสองฝ่ายมีเจตนาที่จะสร้างสันติภาพ อียิปต์เผชิญหน้ากับภัยคุกคามที่เพิ่มมากขึ้นจาก "ชาวทะเล" ขณะที่ฮิตไทต์กังวลกับการขยายอำนาจของอัสซีเรียทางตะวันออก สนธิสัญญาดังกล่าวมีการลงนามในปีที่ 21 ในรัชสมัยของแรเมซีสที่ 2 (1258 ปีก่อนคริสตกาล) และยังคงมีผลบังคับใช้จนกระทั่งจักรวรรดิฮิตไทต์ล่มสลายลงอีกแปดสิบปีต่อมา
สนธิสัญญาคาเดซ
ฮะรุ โนะ ยุโงะคุชิโระ
โกโมะโตะ นะโอะยะ
เจ้าชายคาน'อิน โคโตฮิโตะ
ศาสนาในประเทศไทย
ศาสนาในประเทศไทย เป็นศาสนาผสม
กรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรมให้ทางราชการรับรองศาสนาในประเทศไทยไว้ 5 ศาสนา ดังนี้ ศาสนาพุทธ ศาสนาอิสลาม ศาสนาคริสต์ ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และศาสนาซิกข์
จากสำมะโนประชากรและเคหะ พ.ศ. 2543 พ.ศ. 2551 พ.ศ. 2554 และ พ.ศ. 2557 โดยสำนักงานสถิติแห่งชาติ พบว่าในประเทศไทยมีผู้นับถือศาสนา ดังนี้
ร้อยละของประชากรอายุ 13 ปีขึ้นไป จำแนกตามศาสนา และภาค พ.ศ. 2557
อย่างไรก็ตามการสำรวจขององค์การพัฒนาเอกชน นักวิชาการ และกลุ่มศาสนา ในปี พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) บ่งชี้ว่าประเทศไทยมีผู้นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาทประมาณ 85-95% ศาสนาอิสลามประมาณ 5-10% และศาสนาอื่น ๆ เช่น ศาสนาคริสต์ ลัทธิขงจื๊อ ศาสนาฮินดู ศาสนายูดาห์ ศาสนาซิกข์ ลัทธิเต๋า และไม่มีศาสนา รวมกันประมาณ 5% สำหรับผู้ที่ไม่มีศาสนากรมการศาสนาประมาณการว่ามีน้อยกว่า 1% ของประชากรทั้งประเทศ
ศาสนาและภาครัฐ.
นับแต่สมัยกรุงสุโขทัยเป็นต้นมา ฝ่ายอาณาจักรมีความสัมพันธ์กับฝ่ายศาสนจักรอย่างแน่นแฟ้น พระมหากษัตริย์ไทยและพระราชนิกุลทรงเป็นพุทธมามกะและหลายพระองค์ทรวงผนวชเป็นภิกษุ จึงมีการอุดหนุนค้ำจุนกันระหว่างสถาบันทั้งสองเรื่อยมา ในปัจจุบันกรมการศาสนา กระทรวงวัฒนธรรม มีหน้าที่กำกับดูแลและรับรองกลุ่มศาสนาซึ่งรับรองเพียงห้าศาสนาหลักเท่านั้น และไม่รับรองกลุ่มศาสนาใดเพิ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2527 เป็นต้นมา กลุ่มศาสนาที่ได้รับการรับรองมีสิทธิ์ได้รับเงินอุดหนุนและสิทธิ์ประโยชน์ทางภาษี ส่วนสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติเป็นหน่วยงานที่ขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรีมีหน้าที่ดูแลพุทธศาสนาโดยเฉพาะ ทั้งสองหน่วยงานรับงบประมาณจากรัฐบาลเพื่อใช้ในกิจการทางศาสนารวมกันกว่าสี่พันล้านบาทต่อปี
กระทรวงมหาดไทยเคยเก็บข้อมูลศาสนาและหมู่เลือดของคนไทยและพิมพ์ลงในบัตรประจำตัวประชาชน แต่ปัจจุบันเลิกแล้ว และศาสนาถือเป็นหนึ่งในข้อมูลทะเบียนประวัติราษฎร ในใบสมัครงาน ใบสมัครเข้าเรียนในสถานศึกษา หรือประวัติคนไข้ในโรงพยาบาล ในปัจจุบันนักเรียนในโรงเรียนรัฐที่นับถือศาสนาอื่นไม่ต้องสวดมนต์ไหว้พระหลังเคารพธงชาติทุกวัน และวิชาพระพุทธศาสนาไม่ได้เป็นวิชาบังคับในหลักสูตรของโรงเรียนรัฐบาลทั้งระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาอีกต่อไป เนื่องด้วยนักวิชาการให้ความเห็นว่าเป็นความเชื่อส่วนบุคคลและขัดต่อหลักเสรีภาพในการนับถือศาสนา
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 รวมถึงรัฐธรรมนูญไทยฉบับก่อนหน้ารับรองเสรีภาพในการถือศาสนาของประชาชน แต่บัญญัติว่าพระมหากษัตริย์ทรงเป็นพุทธมามกะและทรงเป็นอัครศาสนูปถัมภก และกำหนดแนวนโยบายพื้นฐานแห่งรัฐชัดเจนว่ารัฐต้องให้ความอุปถัมภ์และคุ้มครองศาสนาในมาตรา 79 แม้ว่าจะมีการเรียกร้องให้บัญญัติศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติในรัฐธรรมนูญฉบับดังกล่าวแต่ในที่สุดมาตรานี้มีความเพียงว่า "พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ประชาชนชาวไทยส่วนใหญ่นับถือมาช้านาน" นอกจากรัฐธรรมนูญแล้วศาสนาในประเทศไทยยังได้รับการคุ้มครองโดย พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 และประมวลกฎหมายอาญา ซึ่งห้ามการกล่าวหมิ่นประมาทพุทธศาสนารวมถึงพระสงฆ์ และคุ้มครองศาสนสถานและศาสนพิธีของศาสนาอื่น ๆ ตามลำดับ
ในทางปฏิบัติ.
อิทธิพลของศาสนาและความเชื่อในประเทศไทยสะท้อนออกมาในหลากหลายรูปแบบ อาทิ ตราแผ่นดินหรือตราประจำหน่วยงานที่มักเป็นเทพเจ้าในศาสนพราหมณ์-ฮินดู การใช้ปีพุทธศักราช (แต่ยึดปฏิทินสุริยคติตามระบบเกรโกเรียน) การใส่ภาพวัดในพุทธศาสนาลงในเหรียญกษาปณ์และธนบัตร การตั้งศาลพระภูมิในหน่วยงานราชการ การบูชาพระรัตนตรัยก่อนเริ่มพิธีการ การกำหนดวันสำคัญในศาสนาพุทธเป็นวันหยุดราชการ รวมถึงรัฐพิธีที่เป็นความเชื่อทางศาสนาที่มีมาแต่โบราณ เช่น พระราชพิธีพืชมงคลจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ พระราชพิธีตรียัมพวาย ตรีปวาย
ประชากรส่วนใหญ่ของประเทศไทยเป็นพุทธศาสนิกชนนิกายเถรวาท ซึ่งในปัจจุบันศาสนาพุทธในประเทศไทยได้ผสมผสานเข้ากับความเชื่อพื้นบ้าน อย่างเช่น การตั้งศาลพระภูมิเจ้าที่ การถือฤกษ์ นอกจากนี้จำนวนประชากรชาวไทย-จีนขนาดใหญ่ที่อพยพเข้ามาในประเทศก็นับถือทั้งศาสนาพุทธและประเพณีดั้งเดิม วัดพุทธในประเทศมีเอกลักษณ์ที่เจดีย์สีทองสูง และสถาปัตยกรรมพุทธในประเทศไทยคล้ายคลึงกับในประเทศอื่น ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กัมพูชาและลาว ซึ่งมีภูมิหลังทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ร่วมกัน
ชาวมุสลิมเป็นประชากรขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ในประเทศไทย ในบริเวณสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ ได้แก่ จังหวัดปัตตานี ยะลา นราธิวาส และสตูล ตลอดจนบางส่วนของจังหวัดสงขลาและชุมพร มีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิม ประกอบด้วยทั้งผู้ที่มีเชื้อสายไทยและมลายู คนส่วนใหญ่เชื่อกันว่าประชากรชาวมุสลิมส่วนใหญ่ของประเทศอาศัยอยู่มากที่สุดบริเวณนี้
อย่างไรก็ตามการวิจัยของกระทรวงการต่างประเทศ ชี้ว่า ชาวไทยมุสลิมเพียงร้อยละ 18 อาศัยอยู่ในพื้นที่เหล่านี้ ส่วนที่เหลือได้อาศัยอยู่กระจายกันไปทั่วประเทศ โดยมีอาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานครมากที่สุด และตลอดภาคใต้ของประเทศ ตามข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ใน พ.ศ. 2548 ชาวมุสลิมในภาคใต้ของประเทศคิดเป็นประชากรร้อยละ 30.4 ของประชากรที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไปทั่วประเทศ ในขณะที่มุสลิมในส่วนอื่นของประเทศกลับมีน้อยกว่าร้อยละ 3
ประชากรมุสลิมของไทยมีความหลากหลายและวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน โดยมีกลุ่มเชื้อชาติอพยพเข้ามาจากจีน ปากีสถาน กัมพูชา บังกลาเทศ มาเลเซีย และอินโดนีเซีย เช่นเดียวกับชาวไทย ขณะที่มุสลิมในประเทศไทยราวสองในสามมีเชื้อสายมลายู
ศาสนาคริสต์มีประวัติศาสตร์ยาวนานในประเทศไทย ถูกนำเข้ามาเผยแผ่โดยมิชชันนารียุโรปตั้งแต่สมัยอาณาจักรอยุธยา ประมาณคริสต์ทศวรรษ 1550 (พ.ศ. 2093) ศาสนาคริสต์มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาประเทศให้ทันสมัย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในสถาบันสังคม การศึกษา สาธารณสุข และเทคโนโลยี
ปัจจุบันประเทศไทย มีองค์กรคริสตจักรที่กรมการศาสนารับรองอยู่ 5 องค์กร ได้แก่ สภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย สภาคริสตจักรในประเทศไทย สหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทย มูลนิธิคริสตจักรคณะแบ๊บติสต์ และมูลนิธิคริสตจักรวันเสาร์แห่งประเทศไทย คริสต์ศาสนิกชนส่วนใหญ่อาศัยอยู่ตามภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และทั่วทุกจังหวัดในประเทศไทย มีจำนวนคริสต์ศาสนิกชนรวมกันราว 820,000 คน (อันดับที่ 3 ในประเทศไทย) ศาสนสถานรวมกันราว 5,500 แห่งทั่วประเทศ ประกอบด้วย 2 นิกาย ได้แก่ โปรเตสแตนต์ และโรมันคาทอลิก ส่วนนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ปกครองโดยมูลนิธิชาวคริสต์ศาสนิกชนดั้งเดิมออร์โธด็อกซ์ในประเทศไทย
ลัทธิอนุตตรธรรมเข้ามาในประเทศไทยครั้งแรกราว พ.ศ. 2492 จากอาจารย์ในลัทธิที่ลี้ภัยจากพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีนเข้ามาอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ และได้ตั้งสถานธรรมแห่งแรกขึ้นในประเทศไทยช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ต่อมามีลัทธิอนุตตรธรรมหลายสายเข้ามาเผยแผ่ในประเทศไทยมากขึ้น ในปัจจุบันสายที่ใหญ่ที่สุดคือสายฟาอี ซึ่งประกอบด้วยหลายสายย่อย ที่สำคัญเช่น สายฟาอีฉงเต๋อซึ่งตั้งสถานธรรมแรกในปี พ.ศ. 2521 สายฟาอีหลิงอิ่นในปี พ.ศ. 2523 เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีสายเป่ากวงเจี้ยนเต๋อที่ตั้งสถานธรรมเทียนเป่าในปี พ.ศ. 2533
แม้ประชากรไทยส่วนใหญ่จะนับถือศาสนาพุทธ แต่มีพุทธศาสนิกชนชาวไทยจำนวนมากเข้าเป็นสมาชิกลัทธิอนุตตรธรรมเพราะเข้าใจผิดว่าเป็นพุทธศาสนานิกายมหายานรูปแบบหนึ่ง จากข้อมูลของ World I-Kuan Tao Headquarters ที่เผยแพร่ในปี พ.ศ. 2548 ระบุว่าลัทธิอนุตตรธรรมมีสมาชิกราว 1,000,000 คนในประเทศไทย ในจำนวนนี้มีพระราชวงศ์และข้าราชการระดับสูงรวมอยู่ด้วย
ศาสนาชินโต.
ศาลเจ้าชินโตในไทยมีสองแห่งคือ สวนสันติภาพชินโตะ และ ศาลเจ้าชินโตศรีราชา
ศาสนาอิสลามในประเทศไทย
ศาสนาอิสลาม เป็นศาสนาที่มีการนับถือเป็นอันดับที่ 2 ในประเทศไทยรองจากศาสนาพุทธ มีการเติบโตอย่างรวดเร็ว โดยสถิติระบุว่าประชากรมุสลิมมีระหว่าง 2.2 ล้านคน ถึง 7.4 ล้านคน มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ ส่วนใหญ่เป็นคนพื้นเมืองจากแหลมมลายูและจากการอพยพเข้ามาจากทั่วโลก มุสลิมในไทยส่วนใหญ่เป็นนิกายซุนนีย์
กลุ่มชาติพันธุ์ที่คนไทยเรียกกันว่า "แขก" คาดว่ามีที่มาจากพ่อค้าชาวมุสลิมในคาบสมุทรเปอร์เซียและอินเดียที่เข้ามาค้าขายในแหลมมลายู (ปัตตานีและมาเลเซีย) มาเป็นเวลานานหลายร้อยปี ทำให้ศาสนาอิสลามเป็นที่รู้จักและเผยแผ่เข้าไปในราชสำนัก ภายหลังคนพื้นเมืองจึงได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม ส่วนในประเทศไทยนี้พบหลักฐานว่าคนไทยได้ติดต่อสัมผัสกับชาวมุสลิมตั้งแต่ยุคสมัยสุโขทัย และช่วงกรุงศรีอยุธยาเรื่อยมา โดยชาวมุสลิมบางคนนั้น เป็นถึงขุนนางในราชสำนัก ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์มีชาวมุสลิมที่ค้าขายและอพยพจากภัยสงครามมาจากคาบสมุทรมลายูนอกจากนี้ยังมีชาวมุสลิมอินเดียที่เข้ามาตั้งรกราก รวมถึงชาวมุสลิมยูนนานที่หนีภัยการเบียดเบียนศาสนาหลังการปฏิวัติคอมมิวนิสต์ในประเทศจีน
ประชากรมุสลิมของไทยมีความหลากหลายและวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน โดยมีกลุ่มเชื้อชาติอพยพเข้ามาจากจีน ปากีสถาน กัมพูชา บังกลาเทศ อิหร่าน มาเลเซีย และอินโดนีเซีย เช่นเดียวกับชาวไทย ขณะที่มุสลิมในประเทศไทยราวสองในสามมีเชื้อสายมลายู
ลักษณะประชากรและภูมิศาสตร์.
คนส่วนใหญ่เชื่อว่าชาวมุสลิมส่วนใหญ่ของประเทศอาศัยอยู่ในสามจังหวัดใต้สุดของประเทศไทย ได้แก่ จังหวัดยะลา ปัตตานี และนราธิวาส อย่างไรก็ตาม การศึกษาของกระทรวงการต่างประเทศ ชี้ว่า ชาวไทยมุสลิมเพียงร้อยละ 18 เท่านั้นที่อยู่ในพื้นที่สามจังหวัดนี้ ส่วนที่เหลืออาศัยอยู่กระจายไปทั่วประเทศ โดยส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานครและตลอดพื้นที่ภาคใต้ของประเทศ ตามข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ เมื่อ พ.ศ. 2548 มุสลิมในภาคใต้คิดเป็นประชากรร้อยละ 30.4 ของประชากรอายุมากกว่า 15 ปี แต่ในส่วนอื่นของประเทศกลับมีเพียงน้อยกว่าร้อยละ 3
ยกเว้นในวงจำกัดของหมู่ผู้เชื่อที่ได้รับการฝึกอบรมทางศาสนศาสตร์มาแล้ว โดยทั่วไปศาสนาอิสลามในประเทศไทย เช่นเดียวกับศาสนาพุทธ ได้ผสมผสานความเชื่อต่างๆ เข้ากับหลักปฏิบัติของอิสลาม ในภาคใต้ เป็นการยากที่จะลากเส้นแบ่งระหว่างวิญญาณนิยมกับวัฒนธรรมมลายูซึ่งใช้เพื่อขับไล่วิญญาณร้ายและพิธีกรรมอิสลามท้องถิ่น เนื่องจากความคล้ายคลึงกันระหว่างทั้งสอง
สถานที่บูชา.
ตามข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติ เมื่อ พ.ศ. 2550 ประเทศไทยมีมัสยิด 3,494 แห่ง โดยมีในจังหวัดปัตตานีมากที่สุด (636 แห่ง) ตามกรมการศาสนา มัสยิดกว่าร้อยละ 99 เป็นนิกายซุนนี และอีกร้อยละ 1 เป็นชีอะฮ์
งานเมาลิดกลาง.