pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เจ้าหญิงไลลา ปาห์ลาวี (เปอร์เซีย:لیلا پهلوی, ประสูติ 27 มีนาคม ค.ศ. 1970 - สิ้นพระชนม์ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2001) พระราชธิดาพระองค์เล็กในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี ชาห์และจักรพรรดินีองค์สุดท้ายแห่งอิหร่าน
เจ้าหญิงไลลา ปาห์ลาวี พระราชธิดาพระองค์ที่ 4 ในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี เจ้าหญิงไลลามีพระเชษฐา และเชษฐภคินีดังนี้ เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน, เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี และเจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 2 นอกจากนี้พระองค์ยังมีพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาคือ เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี
เมื่อเจ้าหญิงมีพระชนมายุได้ 9 ชันษา ก็ได้เกิดเหตุการณ์ปฏิวัติอิสลาม พระราชวงศ์อิหร่านจึงเสด็จออกนอกประเทศ จนพระราชบิดาของเจ้าหญิง คือ พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ได้ประชวรด้วยโรคมะเร็ง และได้เสด็จสวรรคตที่ประเทศอียิปต์ในปี ค.ศ. 1980 ท่ามกลางความโศกเศร้าเสียใจของบรรดาพระราชวงศ์ รวมไปถึงเจ้าหญิงเอง ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระราชบิดา พระราชวงศ์อิหร่านจึงได้ประทับ ณ สหรัฐอเมริกาเป็นการถาวร โดยเจ้าหญิงได้ศึกษาที่โรงเรียนในแมนฮัตตัน และทรงศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยบราวน์และทรงสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1992
เจ้าหญิงไลลาไม่เสกสมรส และใช้จ่ายเงินในการเดินทางระหว่างคอนเนตทิคัตกับยุโรปในแต่ละวัน โดยครั้งหนึ่งพระองค์เคยเป็นนางแบบให้กับดีไซเนอร์ วาเลนติโน จาลาวานี (Valentino Garavani) แต่ต่อมาพระองค์ได้ทุกข์ทรมานกับพระอาการไม่อยากอาหาร พระองค์จึงหมดความมั่นใจ และทรงเศร้าอย่างหนัก พระองค์ได้ทำการจ่ายค่ารักษาโรคกับคลินิกทั้งในสหรัฐอเมริกา และในสหราชอาณาจักร พระองค์ได้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายส่วนพระองค์จำนวนมากกับการพักอยู่ในโรงแรมลีโอนาร์ด (Leonard hotel) โดยเสียค่าใช้จ่ายคืนละ £450 แก่ข้าราชบริพารของพระองค์ทุกคน
ในวันอาทิตย์ที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2001 เจ้าหญิงไลลาได้สิ้นพระชนม์ในห้องส่วนพระองค์ในโรงแรมลีโอนาร์ด กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ก่อนที่แพทย์ส่วนพระองค์จะทำการ 1930 BST โดยเจ้าหญิงได้เสวยพระโอสถ quinalbarbitone ซึ่งเป็นยากดประสาทชนิดหนึ่ง เจ้าหญิงได้ไป 5 เวลา ซึ่งหากใช้ยาชนิดนี้มากเกินไปอาจทำให้เสียชีวิตได้ ปกติยาชนิดนี้เป็นยาที่จะถูกใช้เมื่อมีอาการนอนไม่หลับ ยาชนิดนี้เป็นยาเฉพาะที่และมีส่วนผสมมาจากโคเคนจำนวนหนึ่ง โดยพระวรกายของเจ้าหญิงนั้นซูบผอมอันเนื่องมาจากภาวะไม่อยากอาหาร และเมื่อรับประทานอาหารออกมาแล้วอาเจียนออก โดยตามรายงานข่าวโดยได้ข้อมูลมาจากการชันสูตรศพของหน่วยชันสูตรศพเวสต์มินสเตอร์ ว่าเจ้าหญิงได้ขโมยยาชนิดนี้จากเคาน์เตอร์ของหมอขณะที่พระองค์มาตามนัดและนำยาไป 40 เม็ด ซึ่งมากกว่าตามที่แพทย์กำหนดไว้ถึง 2 เท่า
ในวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2001 พระศพของเจ้าหญิงไลลา ปาห์ลาวี ได้ทำการฝัง ณ สุสานปาส์ซี กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยทำการฝังใกล้กับพระอัยยิกาฝ่ายพระมารดา (ยาย) คือ นางฟาริเดห์ ดีบา (ฆอตไบ) ท่ามกลางความโศกเศร้าเสียใจของบรรดาพระบรมวงศานุวงศ์ โดยมีผู้มาร่วมพิธีได้แก่ อดีตพระราชวงศ์ฝรั่งเศส รวมไปถึงนายเฟเดอริก มิตแตร์รองด์ (Frederic Mitterand) หลานของนายฟรองซัวส์ มิตแตร์รองด์ (Francois Mitterand) อดีตประธานาธิบดีของประเทศฝรั่งเศส ส่วนพระราชวงศ์อิหร่าน ได้แก่ จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี พระมารดา, เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน, เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี และเจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 2 และพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาคือ เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 กรุงเทพและปริมณฑล ฤดูกาล 2553
ลีกภูมิภาค กรุงเทพและปริมณฑล ฤดูกาล 2553 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในเขตกรุงเทพและปริมณฑล ประจำปี 2553 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 13 สโมสร จาก 5 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป
"อัปเดต วันพุธที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2553
เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี (ประสูติ 12 มีนาคม พ.ศ. 2506-) พระราชธิดาพระองค์กลางในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี กับจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี ชาห์และจักรพรรดินีองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ปาห์ลาวี และประเทศอิหร่าน
เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี เป็นพระราชธิดาพระองค์กลางในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี กับจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี โดยเจ้าหญิงฟาราห์นาซมีพระเชษฐา พระอนุชา และพระขนิษฐาอย่างละ 1 พระองค์ ได้แก่ มกุฎราชกุมารไซรัสเรซา, เจ้าชายอาลีเรซาที่สอง และเจ้าหญิงไลลา นอกจากนี้พระองค์ยังมีพระเชษฐภคิณีต่างพระมารดาคือ เจ้าหญิงชาห์นาซ
เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวีทรงได้ทูลเชิญสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เพื่อทอดพระเนตรการพัฒนาของประเทศทั้งสอง เพื่อนำมาใช้ประโยชน์ในประเทศไทย ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2520
เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนพิเศษนีอาวารานในกรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน โรงเรียนอีเธล วอล์กเกอร์ ในเมืองซิมส์เบอร์รี รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐอเมริกา และวิทยาลัยอเมริกันไคโร กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981-1982 พระองค์ได้ศึกษาต่อในวิทยาลัยเบนนิงตัน ในเมืองเบนนิงตัน รัฐเวอร์มอนต์ สหรัฐอเมริกา เจ้าได้รับปริญญาด้านสังคมสงเคราะห์จากมหาวิทยาโคลัมเบีย ใน ค.ศ. 1986 และปริญญาสาขาจิตวิทยาเด็กจากมหาวิทลัยเดียวกันในปี ค.ศ. 1990
ตามรายงานของหนังสือพิมพ์ The Los Angeles Times ปี ค.ศ. 2004 กล่าวว่า เจ้าหญิงฟาราห์นาซทรงต้องการทำงานองค์กรระดับประเทศหรือยูนิเซฟ แต่ภายหลังได้รับการปฏิเสธ
ปัจจุบันเจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี ทรงประทับอยู่ในมหานครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ภาคกลางและภาคตะวันออก ฤดูกาล 2553
ลีกภูมิภาค ภาคกลางและภาคตะวันออก ฤดูกาล 2553 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคกลางและภาคตะวันออก ประจำปี 2553 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 16 สโมสร จาก 15 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป
"อัปเดต วันอาทิตย์ที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
สงครามรัสเซีย-ตุรกี
สงครามรัสเซีย-ตุรกี อาจจะหมายถึง
สงครามไครเมีย (แก้ความกำกวม)
สงครามไครเมีย อาจจะหมายถึง
Crimean War (disambiguation)
คฤหาสน์บร็อกแคมป์ตัน
คฤหาสน์บร็อกแคมป์ตัน  เป็นคฤหาสน์เกษตรกรรม (farmed estate) ที่ตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านบรอมยาร์ดในมณฑลเฮริฟอร์ดเชอร์ในอังกฤษ
สิ่งที่น่าสนใจของบร็อกแคมป์ตันคือคฤหาสน์มาเนอร์โลเวอร์บร็อกแคมป์ตันที่เป็นเป็นบ้านโครงไม้ (timber framed house) ที่สร้างมาตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1300 ตัวบ้านล้อมรอบด้วยคูและเข้าได้ทางเรือนเฝ้าประตูหน้าบ้านที่เพิ่งได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ อาณาบริเวณรอบๆ เป็นที่ดินสำหรับการเกษตรกรรม 4.0 ตารางกิโลเมตร และ ป่าโปร่งอีก 2.8 ตารางกิโลเมตร
คฤหาสน์บร็อกแคมป์ตันเป็นสิ่งก่อสร้างอยู่ในรายชื่อสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ เกรด 1 ที่ปัจจุบันเป็นขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติแห่งสหราชอาณาจักร คฤหาสน์บร็อกแคมป์ตันได้รับการมอบให้แก่องค์การอนุรักษ์โดยนายพันจอห์น ลัทลีย์ในปี ค.ศ. 1946
Brockhampton Estate
คฤหาสน์ไนท์เฮย์ส
คฤหาสน์ไนท์เฮย์ส  เป็นคฤหาสน์ชนบทสมัยวิคตอเรียขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใกล้ทิเวอร์ทันในมณฑลเดวอนในสหราชอาณาจักร
“คฤหาสน์ไนท์เฮย์ส” ที่ออกแบบโดยวิลเลียม เบิร์กสสำหรับตระกูลฮีธโคท-อาร์มอรี เป็นสิ่งก่อสร้างสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ ระดับ 1 ในปัจจุบันเป็นขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติแห่งอังกฤษ
Knightshayes Court
ซากดึกดำบรรพ์ดัชนี
ซากดึกดำบรรพ์ดัชนี  คือ ซากดึกดำบรรพ์ที่ถูกใช้เป็นตัวกำหนดและระบุระยะเวลาทางธรณีวิทยา เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่บอกอายุได้แน่นอน เนื่องจากมีวิวัฒนาการทางโครงสร้างและรูปร่างอย่างรวดเร็ว มีความแตกต่างในแต่ละช่วงอายุอย่างเห็นเด่นชัด และปรากฏให้เห็นเพียงช่วงอายุหนึ่งแล้วก็สูญพันธุ์ไป เช่น ไทรโลไบต์ แกรปโทไลต์ ฟิวซิลินิด เป็นต้น ตัวอย่าง เช่น การพบซากดึกดำบรรพ์ไตรโลไบต์ในหินทรายแดงที่เกาะตะรุเตา จังหวัดสตูล ทำให้นักธรณีวิทยาบอกได้ว่าหินทรายแดงนั้นเป็นหินที่มีอายุประมาณ 570–505 ล้านปี หรือการพบซากดึกดำบรรพ์ฟิวซิลินิดในหินปูนที่บริเวณจังหวัดสระบุรี ทำให้นักธรณีวิทยาบอกได้ว่า หินปูนนั้นเป็นหินที่มีอายุประมาณ 286–245 ล้านปี เป็นต้น
ตารางแสดงซากดึกดำบรรพ์ดัชนีในแต่ละยุค
http://en.wikipedia.org/wiki/Index_fossil
สิริรัตน์ ยนต์โยธินกุล
สิริรัตน์ ยนต์โยธินกุล (ชื่อเล่น: แว่น; 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 – ) เป็นอดีตนักกีฬาบาสเกตบอลหญิงทีมชาติไทย ชุดเหรียญทองซีเกมส์ ครั้งที่ 18 ที่จังหวัดเชียงใหม่
ในช่วงที่สิริรัตน์เป็นนักกีฬาทีมชาติ ได้มีแฟนคลับติดตามเชียร์เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะในกลุ่มเด็กนักเรียนหญิง เนื่องจากมีรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาดี ประกอบกับไว้ทรงผมคล้ายศรราม เทพพิทักษ์ จนทำให้ได้รับฉายาว่า "สาวหล่อ" หรือ "ศรราม 2"
สิริรัตน์จบการศึกษาจากโรงเรียนวัดน้อยนพคุณ ปริญญาตรี คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ละคร : น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ (รับเชิญแสดงกับโยกเยก)
https://www.facebook.com/sirirat.yonyothinkulwan
ประเทศจอร์เจียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศเอธิโอเปียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐเอสโตเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ปีแยร์ บูล
ปีแยร์-ฟร็องซัว-มารี-หลุยส์ บูล  วิศวกรและนักเขียนชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากผลงานเขียนหนังสือเรื่อง "Le Pont de la Rivière Kwai" (1952) และ "La Planète des singes" (1963) ทั้งสองเรื่องถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง "เดอะบริดจ์ออนเดอะริเวอร์แคว" (1957) และ "พิภพวานร" (1963) และภาพยนตร์ภาคต่อ
บูลเคยเป็นช่างเทคนิคของโรงงานยางพาราของอังกฤษในมลายู เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเข้าร่วมกับกองทัพเสรีฝรั่งเศสและปฏิบัติการเป็นสายลับในสิงคโปร์ จีน พม่า และอินโดจีนของฝรั่งเศส จนกระทั่งถูกจับโดยฝ่ายวิชีฝรั่งเศสที่แม่น้ำโขง และถูกนำตัวไปเป็นเชลยศึกเพื่อใช้แรงงาน
หลังสงครามโลก เขากลับไปทำงานที่มลายู จากนั้นได้เดินทางกลับปารีส และนำประสบการณ์ระหว่างตกเป็นเชลยมาเขียนนวนิยาย "Le Pont de la Rivière Kwai" เกี่ยวกับเชลยศึกทหารสัมพันธมิตรที่ถูกทหารญี่ปุ่นเกณฑ์ไปสร้างทางรถไฟสายมรณะ ซึ่งกลายเป็นนิยายติดอันดับขายดี และถูกนำไปสร้างภาพยนตร์โดยแซม สปีเกล และเดวิด ลีน ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประจำปี 1957
สาธารณรัฐเช็กในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐไซปรัสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐโครเอเชียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐโคลอมเบียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐประชาชนจีนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศชิลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศชิลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
แผ่นดินไหวในชิลี.
เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เกิดแผ่นดินไหวที่ประเทศชิลี ส่งผลให้นักกีฬา ยอร์เก มานดรู และเมาอี เกย์เม เลือกที่จะไม่เข้าร่วมพิธีปิดของกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งนี้เนื่องจากต้องการไว้อาลัยให้แก่ผู้เสียชีวิตจากแผ่นดินไหว โดยที่มีเพียงโนเอลเล บาราโฮน่า ที่ยังอยู่ที่แวนคูเวอร์ เพื่อทำหน้าที่เป็นผู้ถือธงชาติในพิธีปิด
หมู่เกาะเคย์แมนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
หมู่เกาะเคย์แมน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกของประเทศ
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศเบอร์มิวดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ซึ่งประเทศเบอร์มิวดาได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ในส่วนของพิธีเปิด ผู้เชิญธงชาติคือ ทักเกอร์ เมอร์ฟี นักกีฬาคนเดียวของประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 นับเป็นครั้งที่สี่ของประเทศอาเซอร์ไบจานในการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว ซึ่งเข้าร่วมทุกครั้งตั้งแต่โอลิมปิกฤดูหนาว 1998 ที่นะงะโนะ ประเทศญี่ปุ่น ในครั้งนี้อาเซอร์ไบจานได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
ในพิธีเปิด ผู้เชิญธงชาติคือ ฟ้วด กูลิเยฟ เป็นเจ้าหน้าที่ของทีมชาติอาเซอร์ไบจาน ซึ่งเป็นประเทศเดียวที่ผู้ถือธงไม่ใช่นักกีฬา
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศออสเตรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ในครั้งนี้ ประเทศออสเตรียได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 81 คนใน 13 ชนิดกีฬา ซึ่งในครั้งแรกนั้น ประเทศออสเตรียได้ส่งนักกีฬาจำนวน 84 คนเมื่อ 25 มกราคม ค.ศ. 2010 แต่คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งออสเตรียได้ออกมาแถลงว่าได้ลดจำนวนนักกีฬาเหลือ 81 คนในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010
ประเทศออสเตรียคว้าเหรียญทอง 4 เหรียญ เหรียญเงิน 6 และเหรียญทองแดง 6 เหรียญ ซึ่งเป็นครั้งที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 รองจาก โอลิมปิกฤดูหนาว 2006 ที่ตูริน (ได้เหรียญทอง 9 เงิน 7 ทองแดง 7) และโอลิมปิกฤดูหนาว 1992 (ได้เหรียญทอง 6 เงิน 7 ทองแดง 8) ที่แอลเบิร์ทวิลล์ ฝรั่งเศส รวมเหรียญรางวัลทั้งหมด 16 เหรียญ น้อยที่สุดตั้งแต่โอลิมปิกฤดูหนาว 1994 ที่ลิลแฮมเมอร์ นอร์เวย์ ซึ่งครั้งนั้นได้ไปทั้งหมดเพียง 9 เหรียญ
ในพิธีเปิด ผู้เชิญธงชาติเป็นนักกีฬาลุจมีชื่อว่า อันเดรียส ลินเกอร์ ผู้ที่เคยได้รับเหรียญทองในกีฬาโอลิมปิกครั้งที่แล้วที่ตูริน ประเทศอิตาลี และได้เหรียญทองอีกในครั้งนี้ เชิญธงคู่กับน้องชายของเขา วอล์ฟกัง ลินเกอร์ ส่วนในพิธีปิดผู้เชิญธงชาติคือ นีนา ไรธมาเยอร์
สเตฟานี เคอเล่, มาริโอ มัทท์ และ ฮันเนส ไรเชลท์ ถอนตัวออกจากการแข่งขันก่อนพิธีเปิดโอลิมปิก
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศออสเตรเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ในครั้งนี้เป็นผลงานที่ดีที่สุดของนักกีฬาทีมชาติออสเตรเลียในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ซึ่งได้เหรียญทอง 2 เหรียญและเหรียญเงิน 1 เหรียญ
ประเทศอาร์มีเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศอาร์มีเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
ประเทศอาร์เจนตินามีนักกีฬาผ่านการตัดตัวเข้าแข่งขันกีฬาสกีลงเขาทั้งหมด 5 คน
มาราธอนสกี.
มีนักกีฬาผ่านการตัดตัวเข้าแข่งขันกีฬามาราธอนสกีทั้งหมด 1 คน
ลุจ.
มีนักกีฬาผ่านการตัดตัวเข้าแข่งขันกีฬาลุจทั้งหมด 1 คน
ราชรัฐอันดอร์ราในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ราชรัฐอันดอร์รา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
จนถึงครั้งนี้ อันดอร์รายังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก แม้ว่าจะเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกทั้งฤดูร้อนและฤดูหนาวทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
สาธารณรัฐแอลเบเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐแอลเบเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
ประเทศคอสตาริกาในโอลิมปิก
ประเทศคอสตาริกา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2479 แต่ก็พลาดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสี่ครั้งถัดไป ประเทศคอสตาริกากลับมาสู่การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกอีกครั้งในปี พ.ศ.2507 และได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา คอสตาริกายังได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวหลายครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980
นักกีฬาชาวคอสตาริกาได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด 4 เหรียญ ทั้งหมดเป็นของ ซิลเวีย โพล และ คลอเดีย โพล ในกีฬาว่ายน้ำ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของคอสตาริกาก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2479 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีเดียวกัน N.O.C. ได้ชื่อว่า โคมิเต โอลิมปิโก เด คอสตาริกา
ประเทศเคนยาในโอลิมปิก
ประเทศเคนยา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน ค.ศ. 1956 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นการคว่ำบาตรปี ค.ศ. 1976 และ 1980 เคนยาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวในปี พ.ศ. 2541, 2545, 2549 และ 2561 นักกีฬาชาวเคนยาได้รับรางวัลทั้งหมด 103 เหรียญจากการแข่งขันชกมวยและกรีฑาทั้งประเภทลู่และลาน ทำให้พวกเขาเป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแอฟริกันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ในแง่ของจำนวนเหรียญรางวัลทั้งหมด โอลิมปิกฤดูร้อนครั้งล่าสุด (2008, 2012 และ 2016) ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเคนยา โดยได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด 42 เหรียญรวมกัน
จำนวนผู้หญิงเคนยาที่คว้าเหรียญโอลิมปิกได้เพิ่มขึ้นอย่างมากจากครั้งแรกของพวกเขาใน ค.ศ. 1996 เป็นจำนวนมากกว่าครึ่งหนึ่งของเหรียญเคนยาใน ค.ศ. 2016 (7 เหรียญ)
นักกีฬาที่เกิดในเคนยามีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ กำลังอพยพไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสำหรับประเทศอื่น ๆ โดยเฉพาะบาห์เรน ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี ค.ศ. 2016 มีนักกีฬาประมาณ 20 คน รวมทั้งผู้ชนะเลิศหลายเหรียญ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของเคนยาคือ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเคนยา ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2498
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิก
ประเทศลักเซมเบิร์ก คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของลักเซมเบิร์ก, คณะกรรมการโอลิมปิกและการกีฬาแห่งประเทศลักเซมเบิร์ก ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1912 และส่งทีมชุดแรกไปยังโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 ที่กรุงสตอกโฮล์ม
มีนักกีฬาลักเซมเบิร์กเพียงสามคนเท่านั้นที่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน ได้แก่ นักยกน้ำหนัก โจเซฟ อัลซิน เหรียญเงินในปี ค.ศ. 1920 และนักวิ่ง โจซี่ บาร์เทล เหรียญทองในปี ค.ศ. 1952 ในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 มีการค้นพบว่า มิเชล เธียโต นักวิ่งซึ่งเคยได้รับเหรียญในนามฝรั่งเศสมาก่อนนั้น แท้จริงแล้วเป็นชาวลักเซมเบิร์ก เธอาโตได้รับรางวัลเหรียญทองจากการวิ่งมาราธอนชาย
ประเทศมาดากัสการ์ในโอลิมปิก
ประเทศมาดากัสการ์ เข้าสู่การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2507 และส่งนักกีฬาไปทุกครั้งยกเว้นปี พ.ศ. 2519 และ 2531 นักกีฬากลุ่มที่ใหญ่ที่สุดในประเทศที่เคยส่งไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกคือ 10 คน ในปี พ.ศ. 2543 พวกเขาไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล ฌอง-หลุยส์ ราเวโลมานันต์โซ ไปถึงรอบชิงชนะเลิศ 100 เมตรชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 และจบอันดับที่ 8
มาดากัสการ์ปรากฏตัวในกีฬาฤดูหนาวเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2549 และไม่สามารถแข่งขันได้อีกจนถึงปี พ.ศ. 2561
หมู่เกาะเวอร์จินในโอลิมปิก
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1968 และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นในปี ค.ศ. 1980 เมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่มอสโก พวกเขายังได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 7 ครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 โดยพลาดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวปี ค.ศ. 2010 เท่านั้น เหรียญโอลิมปิกเพียงเหรียญเดียวที่หมู่เกาะเวอร์จินได้รับคือเหรียญเงินของปีเตอร์ โฮล์มเบิร์กในการแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
คณะกรรมการโอลิมปิกหมู่เกาะเวอร์จินก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1967 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีเดียวกัน
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิก
ประเทศเวเนซุเอลา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เวเนซุเอลาได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเวเนซุเอลา (COV) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1935
นักกีฬาชาวเวเนซุเอลาได้รับเหรียญทั้งหมด 19 เหรียญในการแข่งขันกีฬาฤดูร้อน ประกอบด้วย มวย ( 6 เหรียญ; 1 เหรียญทอง, 3 เหรียญเงิน, 2 ทองแดง) เป็นกีฬาที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด นักกีฬาโอลิมปิกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ ยูลิมาร์ โรจาส ผู้ชนะเลิศเพียงคนเดียวของเวเนซุเอลาในเกมปกติ โดยมี 1 เหรียญทองและ 1 เหรียญเงินในรายการเขย่งก้าวกระโดดหญิง
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
เขตบริหารพิเศษฮ่องกงในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศอินเดียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศอิหร่านในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
รัฐอิสราเอลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศคาซัคสถานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศเกาหลีเหนือในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐคีร์กีซในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐลัตเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ราชรัฐลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐลิทัวเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐมาซิโดเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐมอลโดวาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ราชรัฐโมนาโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
ประเทศกานาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
นักบุญเดนิส
นักบุญเดนิสแห่งปารีส เรียกโดยย่อว่านักบุญเดนิส (; , ) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เกิดราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 ในอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อราวปี ค.ศ. 250, ค.ศ. 258 หรือ ค.ศ. 270 ที่มงมาทร์ ฝรั่งเศส อดีตบิชอปแห่งปารีส ชื่อ “Denis” แผลงมาจากชื่อโบราณ “Dionysius”
นักบุญเกรกัวร์แห่งตูร์ กล่าวว่าเป็นเดนิสเป็นบิชอปแห่งปารีสและถูกสังหารโดยการตัดคอด้วยดาบ หลักฐานทางลายลักษณ์อักษรฉบับแรกที่เกี่ยวกับชีวิตและการเป็นมรณสักขีของนักบุญเดนิสอยู่ใน “"Passio SS. Dionysii Rustici et Eleutherii"” ที่เขียนราว ค.ศ. 600 ที่อ้างอย่างไม่ถูกต้องว่าเขียนโดยกวีเวแนนเชียส ฟอร์ทูนาทัส เท่าที่ทราบจากหนังสือเล่มนี้ เดนิสถูกส่งตัวจากอิตาลีมาเปลี่ยนผู้คนในกอลให้หันไปนับถือคริสต์ศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ซึ่งสัมพันธ์กับการส่ง “อัครทูตประจำชาวกอล” (apostles to the Gauls) ที่กล่าวกันว่าทำการส่งภายใต้ความรับผิดชอบของสมเด็จพระสันตะปาปาฟาเบียน ที่เกิดขึ้นหลังจากการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนกลุ่มเล็ก ๆ ที่ลูเทเทียโดยจักรพรรดิเดเชียส เดนิส รัสติคัส และเอลูเทเรียสผู้มาเสียชีวิตพร้อมกันจึงเดินทางไปตั้งถิ่นฐานในบริเวณ Île de la Cité บนฝั่งแม่น้ำแซน โรมัน ปารีสตั้งอยู่บนเนินสูงทางเล็ฟต์แบงค์ไกลจากแม่น้ำ
การเป็นมรณสักขี.
เดนิสขัดแย้งกับนักบวชในลัทธินอกศาสนาเพราะไปทำให้ผู้คนหันมานับถือคริสต์ศาสนาเป็นจำนวนมากถูกลงโทษประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะที่เนินสูงในปารีสที่ปัจจุบันคือมงมาทร์ ที่น่าจะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของดรูอิด การสังหารเดนิสและเพื่อนนักบวชเชื่อกันว่าเป็นเหตุการณ์ที่เป็นที่มาของชื่อมงมาทร์ ที่อาจจะมาจากคำว่า “mons martyrium” (เนินมรณสักขี}}), although in fact the name is more likely to derive from "mons mercurei et mons martis", "Mountain of Mercury and Mars" หลังจากที่ศีรษะหลุดจากบ่า เดนิสก็หยิบหัวของตนเองขึ้นมาถือและเดินต่อไปอีกหกไมล์ เทศนาไปตลอดทางซึ่งทำให้เดนิสกลายเป็นนักบุญองค์หนึ่งในบรรดา “นักบุญถือศีรษะ” (Cephalophore) ในชีวประวัตินักบุญ รายละเอียดของการเป็นมรณสักขีหนึ่งได้รับการบันทึกใน “"ตำนานทอง"” และใน “"ชีวิตของนักบุญ"” โดยบัตเลอร์ จุดที่เด็นนิสเสียชีวิตจริงหลังจากที่เดินเทศน์มาก็ได้มีการก่อสร้างโบสถ์น้อยที่ต่อมากลายเป็นมหาวิหารแซ็ง-เดอนี ซึ่งเป็นที่บรรจุพระศพของพระมหากษัตริย์และพระราชินีของฝรั่งเศสเป็นจำนวนหลายพระองค์ อีกตำนานหนึ่งกล่าวว่าร่างของเดนิสถูกโยนลงไปในแม่น้ำแซน แต่ผู้เปลี่ยนศาสนาไปดึงศพมาได้แลนำมาฝังต่อมา
นักบุญเด็นนิสแห่งปารีส
นักบุญเดอนีส์แห่งปารีส
นักบุญเดอนีส์
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ภาคเหนือ ฤดูกาล 2553
ลีกภูมิภาค ภาคเหนือ ฤดูกาล 2553 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคเหนือประจำปี 2553 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 16 สโมสร จาก 16 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป
สาธารณรัฐมอนเตเนโกรในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศโมร็อกโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ราชอาณาจักรเนปาลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศปากีสถานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศเปรูในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐโปรตุเกสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สหพันธรัฐรัสเซียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐซานมารีโนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐเซเนกัลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐเซอร์เบียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐสโลวักในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐสโลวีเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศสเปนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศจีนไทเปในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สาธารณรัฐทาจิกิสถานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศยูเครนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
สาธารณรัฐอุซเบกิสถานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประวัติ นาควัชระ
ประวัติ นาควัชระ มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Prawat Nagvajara เป็นนักกีฬาสกีชาวไทย ซึ่งเป็นนักกีฬาเพียงคนแรกในประเทศไทยที่ได้เข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว โดยได้เข้าแข่งขันมาแล้ว 3 ครั้ง คือ ในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2002, โอลิมปิกฤดูหนาว 2006 และโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ซึ่งปัจจุบัน นาย ประวัติอาศัยอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เขากล่าวไว้ว่าเขานั้นไม่เคยเห็นหิมะเลยจากระทั่งอายุ17 ปี ได้มาเป็นนักศึกษาปี1 ที่ Northeastern University ประเทศสหรัฐอเมริกา ตลอดเวลารับใช้ชาติเขายังได้อุทิศการสอนอยู่ที่ Drexel University ฟิลาเดลเฟีย ในปี2006 เขาได้บันทึกว่าเป็นนักกีฬาอายุมากที่สุด ในประเภทใช้ความอดทน Endurance Sport ซึ่งในขณะนั้นเขามีอายุ 47ปี
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จาก Northeastern University ประเทศสหรัฐอเมริกา (B.S., Electrical Engineering, Northeastern University)
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จาก Northeastern University ประเทศสหรัฐอเมริกา (M.S., Electrical Engineering, Northeastern University)
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก จาก Boston University ประเทศสหรัฐอเมริกา (Ph.D., Boston University (1989)
ปัจจุบัน อ.ประวัติ นาควัชระ เป็นอ.สอนอยู่ที่ภาควิชา Electrical and Computer Engineering ณ Drexel University, Philadelphia, USA