pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การเปลี่ยนแปลง ช่องทางการให้ยา ("เช่น" การฉีดเข้าเส้น หรือ ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ)(ขึ้นกับลักษณะเฉพาะของตำรับว่าควรจะให้ทางใด) จะช่วยหลีกเลี่ยง เฟิร์สท-พาสส์ เอฟเฟคต์
ชิคาโก
ชิคาโก  เป็นเมืองตั้งอยู่ในรัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา​ รู้จักกันในชื่อ "เมืองแห่งลม" (Windy City) ชื่อเล่นนี้ มีที่มาจากการที่นักข่าวเขียนล้อเลียนนักการเมืองของ ชิคาโกใน ศตวรรษที่ 19 เกี่ยวกับการพูดจากลับกลอกไปมา บางคนเชื่อว่ามีที่มาจากการที่เป็นเมืองที่มีลมพัดแรงตลอดเวลาแต่ไม่ได้มีหลักฐานใด ๆ เขียนสนับสนุนทฤษฎีนี้ ชิคาโกเป็นเมืองใหญ่อันดับสามในสหรัฐอเมริกาเทียบตามจำนวนประชากร รองจากเมืองนิวยอร์ก และลอสแอนเจลิส เมืองชิคาโกตั้งอยู่ในเคาน์ตีคุก รัฐอิลลินอย เขตมิดเวสต์ของสหรัฐอเมริกา เมื่อรวมเคาน์ตีรอบ ๆ ชิคาโกทั้ง 8 เคาน์ตีจะเรียกเขตว่า ชิคาโกแลนด์ ซึ่งมีประชากรประมาณ 9 ล้านคน
ชิคาโกพัฒนาจากเมืองทุ่งนาจากปี พ.ศ. 2376 (ค.ศ. 1833) กลายมาเป็นศูนย์กลางความเจริญแห่งหนึ่งของโลก และในปัจจุบันนับเป็น 1 ใน 10 เมืองสำคัญของโลกทางด้านเศรษฐกิจและสังคม ชิคาโกยังคงเป็นศูนย์กลางทางด้านความเจริญ การเงิน การคมนาคม และวัฒนธรรมที่สำคัญของเขตมิดเวสต์ ในชิคาโกมีสนามบินอยู่ 3 แห่ง โดยสนามบินโอ'แฮร์ เป็นสนามบินนานาชาติที่มีการจราจรทางอากาศมากที่สุดเป็นหนึ่งในสามของสหรัฐอเมริกา
ประชากรในชิคาโกประกอบด้วยหนึ่งในสามเป็นคนขาว และอีกหนึ่งในสามเป็นคนดำ และที่เหลือเป็นคนกลุ่มอื่น โดยในเมืองชิคาโกแบ่งออกเป็น 77 ชุมชนแยกตามกลุ่มประชากรที่อยู่อาศัย
เกรตชิคาโกไฟร์.
ในปี พ.ศ. 2414 (ค.ศ. 1871) เมืองชิคาโกถูกไฟไหม้ครั้งใหญ่ในเหตุการณ์เกรตชิคาโกไฟร์ (Great Chicago Fire) โดยตึก มากกว่า 18,000 หลังเสียหาย ผู้เสียชีวิตกว่า 300 คน และประชากรมากกว่า 100,000 คน ไม่มีที่อยู่ เนื่องจากเมืองอยู่ติดกับทะเลสาบมิชิแกน ทำให้ลมโหมกระหน่ำอย่างรุนแรงทำให้ไฟไหม้ลุกลามได้เร็วภายในเพียงคืนเดียว และไหม้ติดต่อกันไม่หยุดหนึ่งวัน ภายหลังจากความเสียหายในชิคาโก สถาปนิกและวิศวกรจากทั่วสหรัฐอเมริกาได้ระดมมาอยู่รวมกันที่เมืองชิคาโก ช่วยกันสร้างและออกแบบอาคารใหม่ ด้วยเนื่องในโอกาสนี้ ชิคาโกจึงได้วางผังเมืองใหม่รวมถึง ได้นำเทคโนโลยีการสร้างตึกแบบใหม่มารวมกันที่ชิคาโก ตึกระฟ้าได้มีการสร้างมากมายภายในตัวเมือง รวมถึงศูนย์กลางการเดินทางและสื่อสารในชิคาโก
ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) เมืองชิคาโกได้เปิดมิวเซียมแคมปัส (Museum Campus) ในเนื้อที่ 10 เอเคอร์ เป็นแหล่งรวมพิพิธภัณฑ์ของชิคาโกบริเวณริมทะเลสาบมิชิแกนตั้งอยู่ทางตอนใต้ของแกรนต์ปาร์ก (Grant Park) พิพิธภัณฑ์ฟิลด์ พิพิธภัณฑ์ที่มีฟอสซิลของไดโนเสาร์สมบูรณ์ที่สุดในโลกที่รู้จักในชื่อว่า "ที.เร็กซ์ ซู" (T.Rex Sue) พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเชดด์ (Shedd Aquarium) และ หอดูดาวแอดเลอร์ (Adler Planetarium) และพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของชิคาโก ในเขตแกรนต์ปาร์กมีพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีชื่อเสียงชื่อว่าสถาบันศิลปะชิคาโก หรือ "อาร์ตอินสติตูตออฟชิคาโก" (Art Institute of Chicago) ที่ตั้งอยู่บนถนนมิชิแกน ในศูนย์กลางเมืองชิคาโก หรือที่เรียกว่าดาวน์ทาวน์ จะมีวิลลิสทาวเวอร์ (Willis Tower) ตึกที่ได้ชื่อว่าเป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในโลกในช่วง ปี พ.ศ. 2517-2546 และตึกจอห์นแฮนค็อก (John Hancock Tower) และ วอเตอร์ทาวเวอร์ สิ่งก่อสร้างชิ้นเดียวที่รอดจากไฟไหม้ใหญ่ของชิคาโก นอกจากนี้ในดาวน์ทาวน์ยังมีห้างสรรพสินค้า สถานที่ท่องเที่ยวและร้านอาหารต่างๆ
สิ่งที่ขึ้นชื่อในเมืองชิคาโกอีกอย่างคือ ละครเวที ดนตรีแจ๊ส และดนตรีบลูส์จะเห็นได้ว่าในตัวเมืองชิคาโกนั้นก็มีโรงละครที่เก่าแก่และโด่งดังอยู่หลายที่ โดยโรงละครที่มีชื่อเสียงที่สุดคือหอประชุมโรงละครแห่งมหาวิทยาลัยรูสเวล์ท (The Auditorium Theatre of Roosevelt University) ซึ่งถูกออกแบบโดย แดนค์มาร์ แอดเลอร์ และ หลุยส์ ซุลลิแวน สถาปนิกชื่อดัง ปัจจุบันตึกที่เป็นที่ตั้งของโรงละครแห่งนี้ได้ถูกบรรจุให้เป็น National Historic Landmark building ของประเทศสหรัฐอเมริกาและมีการแสดงที่หลากหลาย เช่น โอเปร่า, บัลเลท์ เปิดให้เข้าชมตลอดทั้งปี
เนื่องจากผู้ว่าการนครชิคาโก ริชาร์ด ดาร์ลี่ จูเนียร์ (Richard M. Daley) ได้บริหารเมืองชิคาโกต่อจากบิดาของเขามาเป็นเวลานาน ตั้งแต่ปี 1989ทำให้เมืองชิคาโก เป็นเมืองหนึ่งที่มีการพัฒนาอย่างเป็นระบบ ให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวชั้นนำ และมีการปรับปรุงสภาพแวดล้อมให้เป็นเมืองใหญ่ที่น่าอยู่เมืองหนึ่งของสหรัฐอเมริกา จุดท่องเที่ยวที่สำคัญ ได้แก่ น้ำพุบัคกิ้งแฮม ริมทะเลสาบมิชิแกน, น้ำพุคราวน์ในบริเวณสวนสาธารณะมิลเลเนี่ยมปาร์ค (Crown Fountain, Millennium Park) ซึ่งได้รับรางวัลทางด้านการออกแบบหลายรางวัล, ฟิลด์มิวเซียมและโซลเยอร์ฟิล์ด, ลูปเทรนทัวร์สถาปัตยกรรม, อาคารที่ว่าการรัฐอิลลินอยที่เป็นห้างสรรพสินค้าผสมผสานอยู่ในสถานที่ราชการ ตัวอาคารออกแบบโดยสถาปนิกดัง เฮลมุท จาห์น
นอกจากนี้ชิคาโกยังเป็นเมืองแห่งสถาปัตยกรรม นอกจากอาคารสถาปัตยกรรมในยุคใหม่ที่สำคัญๆแล้ว ชิคาโกยังอยู่ติดกับโอคพาร์ค (Oak Park) ซึ่งเป็นที่ตั้งของบ้านและสำนักงานของสถาปนิกชื่อดังในยุคโมเดิร์น ชื่อ แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ สามารถติดต่อที่สถาบันสถาปนิกในเมืองเพื่อซื้อทัวร์เดินทางไปทัศนศึกษาที่บริเวณดังกล่าวได้
เทศบาลเมืองชิคาโกมักจะจัดให้มีกิจกรรมตลอดปี ได้แก่ งานเทศกาลอาหาร (The Taste of Chicago), งานเทศกาลดนตรี, งานฮาโลวีน, งานจุดไฟต้นคริสต์มาสประจำปี (Tree Lighting Ceremony) เป็นต้น งานจะจัดในพื้นที่ในเมืองไม่ว่าจะเป็นสวนสาธารณะมิลเลเนี่ยมปาร์ค พื้นที่ริมทะเลสาบ และลานดาร์ลี่ใจกลางเมือง
โรงเรียนเอกชนในชิคาโกมีมากกว่า 600 แห่ง มีนักเรียนมากกว่า 400,000 คนเข้าเรียน
การศึกษาระดับอุดมศึกษา.
มหาวิทยาลัยชั้นนำของอเมริกาตั้งอยู่ในชิคาโก อาทิ มหาวิทยาลัยคาทอลิคที่มีชื่อเสียงคือ มหาวิทยาลัยเดอโปล (DePaul University) และ มหาวิทยาลัยโลโยลา (Loyola University) นอกจากนี้ยังมี มหาวิทยาลัยชิคาโก (The University of Chicago) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงทางด้านวิชาการทั่วๆ ไป ส่วน มหาวิทยาลัยอิลลินอย ชิคาโก มีชื่อเสียงด้านแพทยศาสตร์และเภสัชศาสตร์ และสถาบันเทคโนโลยีอิลลินอย มีชื่อเสียงในด้านวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ และโรงเรียนสถาบันศิลปะชิคาโก (School of the Art Institute of Chicago) ที่มีชื่อเสียงทางด้านศิลปะอันดับต้นของประเทศ
ทีมกีฬาที่สำคัญของชิคาโก ได้แก่ ทีมบาสเกตบอล ชิคาโก บูลส์ ทีมเบสบอล ชิคาโก ไวต์ซอกซ์ และ ชิคาโก คับส์ ทีมอเมริกันฟุตบอล ชิคาโก แบร์ ทีมฟุตบอล ชิคาโก ไฟร์ และ ทีมฮอกกี้ ชิคาโก แบล็กฮอกส์
ในช่วง ค.ศ. 1840-1950 ชิคาโกมีแนวโน้มการเพิ่มขี้นของประชากรในระดับค่อนข้างสูง แต่ชะลอลงในช่วง ค.ศ. 1960 จนถึงปัจจุบัน
ชิคาโก้
กรุงชิคาโก
นครชิคาโก
นครชิคาโก้
ADME เป็น คำย่อ ซึ่งย่อจาก ดูดซึม, กระจายตัว, เผาผลาญ และ ขับถ่าย, เป็นปัจจัยที่มีความสำคัญต่อประสิทธิภาพของ สารประกอบ ยา ภายในร่างการของ สิ่งมีชีวิต ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้:
ในบางแหล่งข้อมูลอาจใช้คำย่อ ดกผก แทน โดยเปลี่ยนตัวสุดท้าย "ขับถ่าย" เป็น "กำจัด"
Wikify
การดูดซึม
การดูดซึม  ในทางเคมี คือปรากฏการณ์หรือกระบวนการทางเคมีหรือฟิสิกส์ ที่อะตอม, โมเลกุลหรือไอออนเข้าไปในส่วนที่เป็นเนื้อในของวัสดุที่เป็นแก๊ส, ของเหลวหรือของแข็ง การดูดซึมนั้นเป็นกระบวนการที่แตกต่างจากการดูดซับ (adsorption) เพราะในการดูดซึม โมเลกุลที่ถูกดูดซึมจะไปอยู่ในปริมาตรของวัสดุ ส่วนการดูดซับ โมเลกุลที่ถูกดูดซับจะไปอยู่ที่ผิวของวัสดุ
เขตบางกอกน้อย
บางกอกน้อย เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร ถือเป็นเขตอนุรักษ์เมืองเก่า แหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมทางฝั่งธนบุรี โดยมีคำขวัญประจำเขตว่า "สมเด็จโตวัดระฆัง วังหลังตั้งอยู่ อู่เรือพระราชพิธี สถานีรถไฟ คลองใหญ่มีชื่อ เลื่องลือเครื่องลงหิน นามระบิลช่างหล่อ งามลออวัดวา"
เขตบางกอกน้อยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
เขตบางกอกน้อยเดิมมีชื่อเรียกว่า อำเภออมรินทร์ เป็นอำเภอที่ 21 ใน 25 อำเภอชั้นในของพระนครตามประกาศกระทรวงนครบาลใน พ.ศ. 2458
จากนั้นใน พ.ศ. 2459 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่ออำเภออมรินทร์เป็น อำเภอบางกอกน้อย (พร้อมกับเปลี่ยนชื่ออำเภอหงสารามเป็นอำเภอบางกอกใหญ่ เปลี่ยนชื่ออำเภอราชคฤห์เป็นอำเภอบางยี่เรือ และเปลี่ยนชื่ออำเภอบุปผารามเป็นอำเภอคลองสาน) เนื่องจากชื่อเดิมยังไม่เหมาะสมกับตำบลที่ตั้งอันเป็นหลักฐานโบราณ ในขณะนั้นอำเภอบางกอกน้อยมีเขตปกครอง 8 ตำบล คือ ตำบลบางอ้อ ตำบลบางพลัด ตำบลบางบำหรุ ตำบลบางยี่ขัน ตำบลบางขุนนนท์ ตำบลบางขุนศรี ตำบลศิริราช และตำบลบ้านช่างหล่อ
ต่อมามีประกาศคณะปฏิวัติให้รวมจังหวัดธนบุรีกับจังหวัดพระนครเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรีใน พ.ศ. 2514 และเปลี่ยนรูปแบบเป็นกรุงเทพมหานครใน พ.ศ. 2515 ซึ่งได้เปลี่ยนคำว่าอำเภอเป็น "เขต" และตำบลเป็น "แขวง" ดังนั้น อำเภอบางกอกน้อยจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตบางกอกน้อย
ใน พ.ศ. 2532 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตบางกอกน้อย โดยแบ่งพื้นที่แขวงบางพลัด แขวงบางอ้อ แขวงบางยี่ขัน และแขวงบางบำหรุ ไปจัดตั้งเป็นเขตบางพลัด เพื่อให้หน่วยงานราชการดูแลปกครองพื้นที่ได้สะดวกขึ้น
ใน พ.ศ. 2534 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยโอนพื้นที่เขตบางพลัดเฉพาะฝั่งใต้ของถนนบรมราชชนนีและถนนสมเด็จพระปิ่นเกล้ากลับมาเป็นพื้นที่ของเขตบางกอกน้อย โดยพื้นที่ดังกล่าวได้รับการจัดตั้งเป็นแขวงอรุณอมรินทร์
เขตบางกอกน้อยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 แขวง ได้แก่
ถนนสายหลักในพื้นที่เขตบางกอกน้อย ได้แก่
เช้าวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2538 ผู้โดยสารหลายร้อยคนยืนรอเรือด่วนบนโป๊ะเทียบเรือที่ท่าพรานนก ซึ่งเป็นโป๊ะที่ใช้แทงก์ขนาดใหญ่ทำเป็นทุ่นลอยน้ำ มีแผ่นเหล็กเป็นพื้นรองรับ แต่เมื่อผู้โดยสารแย่งกันขึ้นเรือจนผู้โดยสารบางคนตกน้ำและเกิดการมุง ประกอบกับเรือได้กระแทกที่โป๊ะ ทำให้ตัวโป๊ะจมลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา ประมาณ 10 นาทีหลังเกิดเหตุ เจ้าหน้าที่กู้ภัยและทีมแพทย์ได้เข้าช่วยเหลือ และค้นหาผู้ประสบเหตุ พบผู้เสียชีวิตที่ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงและเด็กนักเรียนติดอยู่ใต้ตัวโป๊ะที่มีหลังคาคลุม บางส่วนถูกกระแสไฟฟ้าที่รั่วจากหลังคาโป๊ะดูด จากเหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 29 ราย
หลังเกิดเหตุการณ์ ได้มีการปรับปรุงโป๊ะตามท่าเรือเจ้าพระยาต่าง ๆ และมีการเพิ่มมาตรการรักษาความปลอดภัยมากขึ้น ทางด้านญาติผู้เสียชีวิตได้ยื่นฟ้องบริษัท สุภัทรา จำกัด, บริษัทเรือด่วนเจ้าพระยา, กรุงเทพมหานครและกรมเจ้าท่า โดยบริษัทเอกชนได้ชดใช้ค่าเสียหายจำนวนหนึ่งจนมีการถอนฟ้อง ในศาลชั้นต้นมีคำพิพากษายกฟ้องกรมเจ้าท่า ต่อมาในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ศาลฎีกามีคำพิพากษาให้กรุงเทพมหานครต้องชดใช้เงินแก่ผู้เสียหาย 12 คน รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 12,616,241 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันที่ฟ้องเมื่อ พ.ศ. 2539 ซึ่งเมื่อรวมดอกเบี้ยแล้วเป็นเงินกว่า 30 ล้านบาท โดยศาลวินิจฉัยว่ากรุงเทพมหานครกระทำการโดยประมาทจนทำให้เกิดอุบัติเหตุดังกล่าว
ฟาร์มาโคไคเนติกส์
ฟาร์มาโคไดนามิกส์
แอนตี้สปาสโมดิก
เอนาลาพริล
เอนาลาพริล (Enalapril) เป็นยาประเภทเอซีอี อินฮิบิเตอร์ ใช้รักษาโรคความดันโลหิตสูงและบางประเภทของหัวใจล้มเหลวเรื้อรัง เอนาลาพริลเป็นยาตัวแรกของกลุ่มเอซีอี อินฮิบิเตอร์ ที่มีไดคาร์บอกซิเลต (dicarboxylate) ยาตัวนี้ทำตลาดโดยเมอร์ค &amp; โค. (Merck, Sharp &amp; Dohme) โดยมีชื่อการค้าว่า "รีนิเทค®" (Renitec®) และ "วาโสเทค®" (Vasotec®)
เอนาลาพริลถูกพัฒนาขึ้นโดยนักวิจัยของบริษัทเมอร์ค &amp; โค. ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งความพยายามที่จะพัฒนาการรักษาโรคความดันโลหิตสูงโดยการปรับระบบ RAAS (renin-angiotensin system หรือ renin-angiotensin-aldosterone)
ความสำเร็จของสควิบบ์ ในการพัฒนาเอซีอี อินฮิบิเตอร์ตัวแรกคือแคปโตพริล ทำให้เกิดแรงกระตุ้นในการวิจัยของเมอร์ค &amp; โค.ที่จะสร้างผลิตภัณฑ์คู่แข่งขึ้นมา และหาทางแก้ไขความบกพร่องของแคปโตพริลที่มีโครงสร้างซัลฟ์ไฮดริล (sulfhydryl) ที่ทำให้เกิดผลข้างเคียงเป็นรสโลหะ (metallic taste)
เอนาลาพริแลต.
"เอนาลาพริแลต" (Enalaprilat) เป็นเอซีอี อินฮิบิเตอร์ที่มีไดคาร์บอกซิเลตตัวแรก ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อแก้ไขข้อกำกัดของแคปโตพริลด้วยการแทนที่โครงสร้างซัลฟ์ไฮดริลด้วยไดคาร์บอกซิเลต แต่ก็ต้องมีการปรับโครงสร้างพื้นฐานเพื่อให้ฤทธิ์ในการรักษาเทียบเท่ากับแคปโตพริล
เอนาลาพริแลตมีประสิทธิภาพสูงสุดเมื่อให้โดยการฉีดเข้าเส้นเท่านั้น เพราะถ้าให้เป็นยาเม็ดรับประทานจะไอออไนเซชั่นและมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทำให้ประสิทธิภาพการรักษาลดลง ด้วยเหตุนี้นักวิจัยของเมอร์ค &amp; โค. จึงได้เอสเตอริฟิเคชั่น (esterification) อีนาลาพริแลตด้วยเอทานอล ได้ตัวยาที่ชื่อ "เอนาลาพริล" เป็นโปรดรักเมื่อถูกเผาผลาญในร่างกายจะได้อีนาลาพริแลตที่มีประสิทธิภาพในการรักษาสูงสุด
อัตราเร็วของแสง
อัตราเร็วของแสง (speed of light) ในสุญญากาศ มีนิยามว่าเท่ากับ 299,792,458 เมตรต่อวินาที (หรือ 1,079,252,848.8
กิโลเมตรต่อชั่วโมง หรือประมาณ 186,000.000 ไมล์ต่อวินาที หรือ 671,000,000 ไมล์ต่อชั่วโมง) ค่านี้เขียนแทนด้วยตัว c ซึ่งมาจากภาษาละตินคำว่า celeritas (แปลว่า อัตราเร็ว) และเรียกว่าเป็นค่าคงที่ของไอน์สไตน์ แสงเป็นสิ่งที่แปลกประหลาดนั่นคือไม่ว่าผู้สังเกตจะเคลื่อนที่หรือหยุดนิ่ง ไม่ว่าจะอยู่ในสถานที่ใด ด้วยเงื่อนไขใด อัตราเร็วของแสงที่ผู้สังเกตคนนั้นวัดได้ จะเท่าเดิมเสมอ ซึ่งขัดกับความรู้สึกของคนทั่วไป แต่เป็นไปตาม ทฤษฎีสัมพัทธภาพ ของ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
สังเกตว่าอัตราเร็วของแสงในสุญญากาศ เป็น "นิยาม" ไม่ใช่ "การวัด"
ในหน่วยเอสไอกำหนดให้ เมตร มีนิยามว่าเป็นระยะทางที่แสงเดินทางในสุญญากาศในเวลา 1/299,792,458 วินาที
แสงที่เดินทางผ่านตัวกลางโปร่งแสง (คือไม่เป็นสุญญากาศ) จะมีอัตราเร็วต่ำกว่า c
อัตราส่วนของ c ต่ออัตราเร็วของแสงที่เดินทางผ่านในตัวกลาง เรียกว่า ดรรชนีหักเหของตัวกลางนั้น
โดยเมื่อผ่านแก้ว จะมีดรรชนีหักเห 1.5-1.9 ผ่านน้ำจะมีดรรชีนีหักเห 1.333 ผ่านเบนซินจะมีดรรชนีหักเห 1.5012 ผ่านคาร์บอนไดซัลไฟต์จะมีดรรชนีหักเห 1.6276 ผ่านเพชรจะมีดรรชนีหักเห 2.417 ผ่านน้ำแข็งจะมีดรรชนีหักเห 1.309
ภาพทั่วไป.
จากทฤษฎีทางฟิสิกส์ รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าทุกชนิดรวมทั้งแสง จะแพร่ออกไป(เคลื่อนที่)ในสุญญากาศ ด้วยอัตราเร็วคงที่ค่าหนึ่ง เรียกว่า อัตราเร็วของแสง ซึ่งเป็นค่าคงที่เชิงกายภาค เขียนแทนด้วยตัว c ตามทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ความโน้มถ่วงยังแพร่ออกไปในอัตราเร็ว c ด้วย
จากกฎของแม่เหล็กไฟฟ้า (เช่น สมการของแมกซ์เวลล์) อัตราเร็ว c ของรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า จะไม่ขึ้นอยู่กับความเร็วของวัตถุที่ปล่อยรังสี
เช่น แสงที่ปล่อยออกมาจากวัตถุที่กำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง จะมีอัตราเร็วเดียวกับ แสงที่ปล่อยออกมาจากวัตถุที่อยู่นิ่ง (แม้ว่า สี, ความถี่, พลังงาน, และโมเมนตัมของแสงจะไม่เท่ากัน เรียกว่า ปรากฏการณ์ Relativistic Doppler)
อัตราเร็วของแสงมีผลต่อการสื่อสารมากทีเดียว ตัวอย่างเช่น การสื่อสารจากโลกอีกด้านหนึ่ง ไปยังอีกด้านหนึ่ง ตามทฤษฎี ต้องใช้เวลาไม่น้อยไปกว่า 0.67 วินาที เพราะว่าโลกมีเส้นศูนย์สูตรหรือเส้นรอบวงยาว 40,075 กิโลเมตร
ในความเป็นจริง อาจต้องใช้เวลามากกว่านั้น เพราะว่าแสงที่เดินทางในใยแก้วนำแสงจะเดินทางช้าลงถึง 30% และไม่บ่อยนักที่เส้นทางการสื่อสารจะเป็นเส้นตรง นอกจากนี้ ยังมีความล่าช้า ที่เกิดจากสัญญาณเดินทางผ่านสวิตซ์อิเล็กทรอนิกส์ หรือเครื่องกำเนิดสัญญาณอีกด้วย เช่น ในปี ค.ศ. 2004 การสื่อสารจากออสเตรเลียหรือจากญี่ปุ่น ถึงสหรัฐอเมริกา นั้นต้องใช้เวลาถึง 0.18 วินาที
ผู้ที่ติดตามชมการสื่อสารระหว่างศูนย์ควบคุมฮิวส์ตัน (Houston ground control) กับนีล อาร์มสตรองเมื่อเขาอยู่บนดวงจันทร์ คงจะได้รู้ว่า เมื่อศูนย์ควบคุมได้ถามคำถามนีล เราต้องใช้เวลาประมาณ 3 วินาที กว่าจะได้รับคำตอบจากนีล แม้ว่าเขาจะตอบกลับมาทันทีก็ตาม ซึ่งเป็นผลมาจากอัตราเร็วของแสงที่จำกัด
การควบคุมยานอวกาศที่เดินทางระหว่างดาวเคราะห์จากศูนย์ควบคุมบนโลก จึงแทบเป็นไปไม่ได้ เพราะมันต้องใช้เวลานานมาก กว่าศูนย์ควบคุมบนโลกจะได้รับรายงาน และกว่ายานอวกาศจะได้รับสัญญาณตอบกลับ อาจต้องใช้เวลาเป็นชั่วโมง
อัตราเร็วของแสงมีผลต่อการสื่อสารในระยะทางสั้นๆด้วย ในซูเปอร์คอมพิวเตอร์ อัตราเร็วของแสงเป็นตัวจำกัดว่ามันจะส่งข้อมูลระหว่างตัวประมวลผลได้เร็วเท่าไร ถ้าตัวประมวลผลมีความเร็ว 1 GHz สัญญาณจะเดินทางได้มากสุด เรา มิลลิเมตรในหนึ่งรอบการทำงาน ดังนั้น ตัวประมวลผลจึงต้องวางให้ใกล้กันมากเพื่อลดความล่าช้า ถ้าความถี่ของสัญญาณนาฬิกาเพิ่มขึ้น อัตราเร็วของแสงจะเป็นปัจจัยที่กำหนดการออกแบบภายในของชิปแต่ละตัว
ดัชนีหักเห
ความเร็วของแสง
กิลกาลัด
กิลกาลัด (Gil-galad) เป็นกษัตริย์พรายชาวโนลดอร์พระองค์สุดท้ายแห่งมิดเดิ้ลเอิร์ธ ซึ่งถูกกล่าวถึงไม่มากนักใน ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ในภาคผนวกท้ายเล่มของภาค กษัตริย์คืนบัลลังก์มีการกล่าวถึงอยู่เล็กน้อย คือ ในช่วงยุคที่สองของมัชฌิมโลก กิลกาลัดเป็นกษัตริย์ที่นำทัพพรายมาต่อสู้กับเซารอนร่วมกับมนุษย์ ซึ่งมีผู้นำ คือ เอเลนดิล และสิ้นพระชนม์ในสงครามครั้งนั้น
กิลกาลัด เป็นสมัญญานาม ส่วนพระนามจริง คือ เอเรย์นิออน (Ereinion) เป็นโอรสเพียงองค์เดียวของฟิงกอน ซึ่งเป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟิงโกลฟิน จอมกษัตริย์แห่งชาวโนลดอร์พลัดถิ่นบนมัชฌิมโลก พระองค์ถือกำเนิดบนแผ่นดินเบเลริอันด์ จึงเป็นราชนิกุลโนลดอร์ที่ไม่เคยเห็นแสงแห่งทวิพฤกษา
พระองค์ถูกส่งไปอยู่กับเคียร์ดันที่เกาะบาลาร์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เพื่อให้ปลอดภัยจากการศึกสงครามระหว่างพวกเอลฟ์กับจอมมารมอร์กอธที่มีอยู่อย่างไม่หยุดหย่อน เวลาที่ฟิงกอน พระบิดา ซึ่งเป็นจอมกษัตริย์แห่งชาวโนลดอร์พลัดถิ่นต่อจากฟิงโกลฟิน สิ้นพระชนม์ไปนั้น กิลกาลัดยังทรงพระเยาว์อยู่มาก ตำแหน่งกษัตริย์จึงตกไปยังทัวร์กอนผู้เป็นพระเจ้าอา จนเมื่อกอนโดลินแตกและเบเลริอันด์จมสู่ทะเล กิลกาลัดจึงได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นสืบต่อมา
ในยุคที่สอง กิลกาลัดได้เจริญสัมพันธไมตรีกับมนุษย์ชาวนูเมนอร์อย่างแน่นแฟ้น ได้ร่วมกันทำสงครามกับเซารอนหลายครั้ง จนกระทั่งสงครามครั้งสุดท้ายในพระชนม์ชีพของพระองค์คือสงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย (The Last Alliance) ในช่วงสิ้นสุดยุคที่สอง ที่อิซิลดูร์สามารถตัดนิ้วเซารอนและทำลายมันลงได้
กิลกาลัดได้เป็นผู้ครองแหวนวิลย่า ซึ่งเป็นแหวนแห่งพรายที่ทรงอานุภาพที่สุด พระองค์ได้พระราชทานแหวนนี้ให้แก่เอลรอนด์ก่อนเข้าสู่สงครามครั้งสุดท้าย
ความเร็วแสง
ไอพอดนาโน
ไอพอดนาโน  คือเครื่องเล่นเพลงพกพารุ่นที่ 4 ของผลิตภัณฑ์ชุดไอพอด ซึ่งผลิตโดยบริษัทแอปเปิล โดยผสมผสานลักษณะระหว่างไอพอด ชัฟเฟิลและไอพอดรุ่นแรก โดยเปิดตัวในประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2548 โดยแทนที่ไอพอด มินิซึ่งถูกระงับการผลิตไปในวันเดียวกัน การแทนที่มินิ และเปิดตัวนาโนนั้นสร้างความประหลาดใจให้กับวงการอิเล็กทรอนิกส์เป็นอย่างมาก แม้ว่าจะมีข่าวลือว่าจะมีการผลิตไอพอดที่ใช้หน่วยความจำแบบแฟลช เหมือนที่ใช้ในชัฟเฟิล แต่ก็คาดไม่ถึงว่าจะถึงขนาดแทนที่การผลิตของไอพอด มินิ โดยผลิตภัณฑ์นี้เพิ่งถูกออกแบบมาได้เก้าเดือนเท่านั้น
เป็นไปตามที่ข่าวลือกล่าวไว้คือมันใช้หน่วยความจำแฟลชเหมือนในชัฟเฟิล มันมีจอสีขนาดย่อจากไอพอดขนาดใหญ่ อีกทั้งยังมีความละเอียดมากกว่าจอขาวดำของไอพอดขนาดใหญ่ ทำให้ย่อตัวอักษรให้เล็กลงในขณะที่ยังคงอ่านได้อย่างชัดเจนและมีคลิกวีลเหมือนในรุ่นก่อนมัน ไอพอดนาโนย่อทุกอย่างในตัวมันตั้งแต่แบตเตอรี่ และส่วนประกอบภายใน และที่ทางแอปเปิลเน้นก็คือมันมีความหนาแค่ 6.9 มม., มีความกว้าง 40 มม., มีความยาว 90 มม. และหนักแค่ 42 กรัม นาโนมีแบตเตอรี่สร้างในตัวที่มีเวลาใช้งาน 14 ชั่วโมง ความละเอียดของหน้าจอคือ 176×132 พิคเซล และแสดงผลด้วยสี 16 บิต (65,536 สี)
ไอพอดนาโนใช้งานร่วมกับคอมพิวเตอร์ที่มีระบบปฏิบัติการแม็ค (Mac OS X) และไมโครซอฟท์ วินโดวส์ที่มีโปรแกรมไอทูนส์ (iTunes) ได้ โดยต่อเข้ากันโดยแท่นพักที่ต่อเข้ากับเครื่องด้วย ยูเอสบี 2.0 พอร์ท นาโนยังมีนาฬิกาจับเวลาและนาฬิกาหลายโซนเวลา (นาฬิกาโลก) และสามารถล็อกปุ่มกดด้วยการกดปุ่มตามลำดับหรือโดยการใช้รหัสผ่าน มันเป็นไอพอดรุ่นแรกที่แสดงเนื้อเพลงได้ ซึ่งต้องทำการปรับแต่งด้วยโปรแกรมไอทูนส์ได้
ลักษณะและสีสัน.
ไอพอดนาโนมีอยู่ 2 แบบสีด้วยกันได้แก่สีขาวและสีดำ และอีก 2 แบบความจุได้แก่ 2 GB (จิกะไบต์) ที่บรรจุได้ประมาณ 500 เพลงในราคา $199 ดอลลาร์สหรัฐ และ 4 GB ที่บรรจุได้ประมาณ 1,000 เพลงในราคา $249 แอปเปิลยังปล่อยอุปกรณ์เสริมสำหรับนาโนอย่างเช่นที่สอดไอพอดติดกับแขนและกล่องครอบหน้าจอเพื่อป้องกันหน้าจอเป็นรอย รวมถึงหูฟังแลนยาร์ดที่ป้องกันการพันกันของสายหูฟัง
ข้อแตกต่าง.
ดังที่กล่าว ไอพอดนาโนใช้หน่วยความจำแฟลช แทนฮาร์ดดิสค์ที่ใช้ในไอพอดรุ่นก่อนมัน ซึ่งทำให้หน่วยความจำยึดติดถาวร ไม่สามารถถอดประกอบได้ ฉะนั้นจึงป้องกันการกระตุกโดยสิ้นเชิง และสภาพการใช้งานทนทานกว่าการใช้เครื่องเล่นซีดีทุกแบบ
แต่ไอพอดนาโนนั้นมีขนาดความจุสูงสุดต่ำกว่าของไอพอด มินิแต่ราคานั้นยังคงเท่าเดิม อีกทั้งไอพอดรุ่นนี้ยังขาดทางเลือกทางอุปกรณ์เสริมอีกมาก ต่างจากรุ่นก่อนๆ มัน และการที่มันขาดตัวต่อแบบรีโมตที่มีในนาโนและไอพอด (ใหญ่) ทำให้มันไม่สามารถรองรับอุปกรณ์เสริมที่ไม่ได้มาจากแอปเปิลได้ มันยังขาดความสามารถในการต่อเข้ากับเครื่องโทรทัศน์และการบันทึกเสียงที่พบได้ในไอพอดที่ใหญ่กว่า และอีกสิ่งที่นาโนด้อยกว่าคือความสามารถในการเก็บรูปภาพ ซึ่งมันไม่สามารถรองรับการต่อเข้ากับโปรแกรมต่อกล้องไอพอดของแอปเปิล หรือโปรแกรมเชื่อมและเคลื่อนย้ายรูปใดๆ
ไอพอดนาโน รุ่นที่สอง.
เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2549 แอปเปิลได้เปิดตัวไอพอดนาโนรุ่นที่สอง โดยในตัวใหม่นี้มีจุดเด่นคือ ใช้วัสดุเป็นอะลูมิเนียมป้องกันการขีดข่วนแบบเดียวกับไอพอด มินิ โดยมีสีให้เลือก 6 สีได้แก่สีเงิน สีเขียว สีชมพู สีน้ำเงิน สีดำ และสีแดง (ส่วนหนึ่งในโครงการ ) โดยในรุ่นนี้ มีการปรับจอภาพให้สว่างขึ้นประมาณ 40% เพิ่มระยะเวลาการใช้งานของแบตเตอรี่ต่อการชาร์ต 1 ครั้งเป็น 14-24 ชั่วโมง และเพิ่มความจุเป็น 2 เท่าจากเดิม (จากรุ่นแรก 1, 2 และ 4 กิกกะไบต์ เป็น 2, 4 และ 8 กิกกะไบต์)
ไอพอดนาโน รุ่นที่สาม.
เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2550 (2007) แอปเปิลได้เปิดตัวผลิตภันฑ์ ไอพอดนาโน รุ่นที่สาม โดยรุ่นใหม่มีจุดเด่นคือ ยังคงใช้วัสดุเป็นอะลูมิเนียมป้องกันการขีดข่วนแบบเดียวกับไอพอด มินิ และที่สำคัญที่สุดรุ่นนี้สามารถดูวิดีโอได้เช่นเดียวกับ ไอพอด วิดีโอ (iPod G5) อีกทั้งยังปรับปรุ่งด้าน โคเวอร์โฟล (CoverFlow) เช่นเดียวกับ ไอพอด วิดีโอ (iPod G5) โดยมี สีให้เลือก คือ สีเงิน สีดำ สีเขียวอมครีม สีน้ำฟ้าอมครีม และสีแดง (ส่วนหนึ่งในโครงการ en:Product Red) โดยรุ่นที่สามของ ไอพอดนาโน ได้รับการปรับปรุงระยะเวลาการใช้งานของแบตเตอรี่ต่อการชาร์ต 1.5 ชั่วโมง จะชาร์ตพลังงานได้ 80%จากทั้งหมดถ้าชาร์ตแบบเต็มที่จะใช้เวลา 3 ชั่วโมง ถ้าฟังเฉพาะเพลงแบตเตอรี่สามารถอยู่ได้นาน 24 ชั่วโมง และ ถ้าดูวิดีโอสามารถอยู่ได้นาน 5 ชั่วโมง มีความจุเป็น 4 กิกกะไบต์ และ 8 กิกกะไบต์ ลักษณะต่างๆของไอพอดนาโน รุ่นนี้เป็นดังนี้ กว่าง 2.75 นิ้ว ยาว 2.06 นิ้ว หนา.26 นิ้ว (6.5 มิลลิเมตร ความละเอียดของหน้าจอคือ 320×204 พิคเซล หรือ 2 นิ้ว ส่วนราคาของรุ่น 4GB ราคา $149 (มีเฉพาะสีเงิน) รุ่น 8GB ราคา $199 (สีเงิน,สีเขียว,สีฟ้า,สีดำ)
ตอนนี้มีถึงรุ่นที่5แล้ว คือ ไอพอด ชัฟเฟิล
แฟรงก์ ลอยด์ ไรท์
คิตาโร
คิตาโร  มีชื่อจริงว่า มาซาโนริ ทากาฮาชิ (; 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1953) เป็นนักดนตรีชาญี่ปุ่นที่รู้จักจากดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกส์-บรรเลง และมักถือว่าเป็นหนึ่งในนักดนตรีคนสำคัญของนิวเอจ เขาชนะรางวัล Grammy Award for Best New Age Album ด้วยเพลง "Thinking of You" (1999) ซึ่งมีเพลงที่เข้าชิง 16 เพลงในหมวดหมู่เดียวกัน เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสำหรับเพลง "Heaven &amp; Earth" (1993).
ชีวิตช่วงต้น ค.ศ. 1954–76.
มาซาโนริ ทากาฮาชิ เกิดที่โทโยฮาชิ, จังหวัดไอจิ, ประเทศญี่ปุ่น และจบปริญญาจากมหาวิทยาลัยซาฮิด ชื่อของคิตาโรหมายถึง "บุรุษแห่งความรักและความสนุก" นับถือศาสนาพุทธ และเกิดในครอบครัวชาวไร่ที่นับถือศาสนาชินโต-พุทธ หลังจบการศึกษา พ่อแม่ของเขาไม่ยอมรับให้ลูกชายมีอาชีพเป็นนักดนตรี แต่จะให้ทำงานที่บริษัทในท้องที่แทน ซึ่งเขาพยายามบอกกับพ่อแม่ว่าให้เขาทำในสิ่งที่ตนรักแทน
ในระดับไฮสกูล คิตาโรเล่นกีตาร์ไฟฟ้ากับวงโอทิส เรดดิงในแนวเพลงริทึมแอนด์บลูส์และคัฟเวอร์เพลงของเดอะบีเทิลส์ หลังจบการศึกษา และเรียนรู้วิธีเล่นกลองกับเบส คิตาโรก็ย้ายไปที่โตเกียวเพื่อรับประสบการณ์ดนตรี และที่นั่นคือที่ที่เขาพบเครื่องสังเคราะห์เสียง
ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 เขาหันมาเล่นคีย์บอร์ดและเข้าร่วมวงโพรเกรสซิฟร็อกญี่ปุน Far East Family Band และบันทึก 4 อัลบั้มตามอยู่ในญี่ปุ่นและยุโรปใน ค.ศ. 1975 เขาพบกับ เคลาส์ ชูลซ์ อดีตสมาชิกวงแทนเจอรีนดรีมแนวอิเล็กทรอนิกาชาวเยอรมัน โดยเขาได้ผลิตไปสองอัลบั้มและให้ทิปแก่คิตาโรสำหรับการควบคุมเครื่องสังเคราะห์เสียง ใน ค.ศ. 1976 คิตาโรออกจากวง "Far East Family Band" และเดินทางทั่วทวีปเอเชีย (จีน, ลาว, ไทย, อินเดีย)
อาชีพเดี่ยว: ค.ศ. 1977–ปัจจุบัน.
2 ปีต่อมาเขาได้มีโอกาสทำเพลงประกอบสารคดีทางญี่ปุ่นที่ออกอากาศทางช่อง NHK ชื่อ Silk Road อัลบั้มชุดนี้ทำให้เขาได้รู้จักในวงกว้างรวมถึงระดับนานาชาติ
ในปี 1986 เขาได้ออกผลงาน International โดยเซ็นสัญญากับ บ. Geffen ในอเมริกา เขายังได้ร่วมงานกับศิลปินอย่าง Micky Hart (วง Grateful Dead) และ Jon Anderson (วง Yes) อัลบั้มแรกของเขาคือ "Tenku" ก็สร้างความประทับใจไปทั่วโลกอีกครั้ง
หลายคนอาจจะคุ้นเคยกับคิตาโร่จากงานเพลงประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง และที่โดดเด่นที่สุดคงไม่พ้นไตรภาค Heaven and Earth อันยิ่งใหญ่ ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ
อัลบั้มของเขาขายได้มากกว่า 10 ล้านแผ่นทั่วโลก และยังถูกเสนอเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ ถึง 2 ครั้ง จนปี 2000 เขาก็ได้รับรางวัลแกรมมี่ สาขา Best New-age Album จากอัลบั้ม Thinking Of You
ในช่วง ค.ศ. 1983 ถึง 1990 คิตาโรแต่งงานกับยูกิ ทาโอกะ ลูกสาวของคาซูโอะ ทาโอกะ และมีลูกชายคนเดียว ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาย้ายที่อยู่จากญี่ปุ่นไปยังสหรัฐ ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาแต่งงานกับเคโกะ มัตสึบาระ แล้วอาศัยอยู่ที่วาร์ด, รัฐโคโลราโด บนพื้นที่ 180 เอเคอร์ (72.85 เฮกตาร์) และแต่งเพลงใน "โมจิเฮาส์" สตูดิโอที่กินพื้นที่ 2500 ตารางฟุต (230 ตารางเมตร) (ใหญ่พอที่จะตั้งดนตรีออร์เคสตรา 70 ชิ้น) ในช่วง ค.ศ. 2005 พวกเขาย้ายที่อยู่ไปที่ซะแบสตะโพล, รัฐแคลิฟอร์เนีย
แกรมมีอะวอร์ดส
ลูกโลกทองคำ
Golden Horse Award (ฮ่องกง)
คิตาโรกับแรนดี มิลเลอร์ชนะรางวัล Golden Horse Award จากภาพยนตร์ "3 พี่น้องตระกูลซ่ง" ใน ค.ศ. 1997
Hong Kong Film Award
คิตาโรเข้าชิงรางวัลHong Kong Film Award จากภาพยนตร์ "Homecoming" in 1985. Kitaro and Randy Miller won a Hong Kong Film Award for Best Original Score for "Soong Sisters" in 1998.
Japan Gold Disc
คิตาโรชนะรางวัล Gold Disc Award ในหมวดหมู่ Fusion Instrumental สำหรับอัลบั้ม "Kojiki" in 1991.
ซินทีไซเซอร์
คิทาโร่
สักวาปากหวาน (เพลง)
ไอพ็อดนาโน
การดูดซึม (เคมี)
วันพระวันธรรมสวนะ หรือ วันอุโบสถ หมายถึง วันประชุมของพุทธศาสนิกชนเพื่อปฏิบัติกิจกรรมทางศาสนาในพระพุทธศาสนาประจำสัปดาห์ หรือที่เรียกกันทั่วไปอีกคำหนึ่งว่า "วันธรรมสวนะ" อันได้แก่วันถือศีลฟังธรรม (ธรรมสวนะ หมายถึง การฟังธรรม) โดยวันพระเป็นวันที่มีกำหนดตามปฏิทินจันทรคติ โดยมีเดือนละ 4 วัน ได้แก่ วันขึ้น 8 ค่ำ, วันขึ้น 15 ค่ำ (วันเพ็ญ), วันแรม 8 ค่ำ และวันแรม 15 ค่ำ (หากเดือนใดเป็นเดือนขาด ถือเอาวันแรม 14 ค่ำ)
วันพระนั้นเดิมเป็นธรรมเนียมของปริพาชกอัญญเดียรถีย์ (นักบวชนอกพระพุทธศาสนา) ที่จะประชุมกันแสดงธรรมทุก ๆ วัน 8 ค่ำ 15 ค่ำ ซึ่งในสมัยต้นพุทธกาล พระพุทธเจ้ายังคงไม่ได้ทรงวางระเบียบในเรื่องนี้ไว้ ต่อมาพระเจ้าพิมพิสารได้เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และกราบทูลพระราชดำริของพระองค์ว่านักบวชศาสนาอื่นมีวันประชุมสนทนาเกี่ยวกับหลักธรรมคำสั่งสอนในศาสนาของเขา แต่ว่าพุทธศาสนายังไม่มี พระพุทธองค์จึงทรงอนุญาตให้มีการประชุมพระสงฆ์ในวัน 8 ค่ำ 15 ค่ำ และอนุญาตให้พระภิกษุสงฆ์ประชุมสนทนาและแสดงธรรมเทศนาแก่ประชาชนในวันดังกล่าว โดยตามพระไตรปิฎกเรียกวันพระว่า วันอุโบสถ (วัน 8 ค่ำ) หรือวันลงอุโบสถ (วัน 14 หรือ 15 ค่ำ) แล้วแต่กรณี
หลังจากนั้น พุทธศาสนิกชนจึงถือเอาวันดังกล่าวเป็นวันธรรมสวนะสืบมา โดยจะเป็นวันสำคัญที่พุทธศาสนิกชนจะไปประชุมกันฟังพระธรรมเทศนาจากพระสงฆ์ที่วัด ในประเทศไทยปรากฏหลักฐานว่าได้มีประเพณีวันพระมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย