pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ประเทศที่มีสถานทูตประจำอยู่ในกรุงไทเป ได้แก่ กัวเตมาลา, เซาตูเมและปรินซิปี, หมู่เกาะโซโลมอน, สาธารณรัฐโดมินิกัน, นิการากัว, บูร์กินาฟาโซ, เบลีซ, ปารากวัย, ปาเลา, หมู่เกาะมาร์แชลล์, มาลาวี, สวาซิแลนด์, นครรัฐวาติกัน, ฮอนดูรัส และเฮติ
ความสัมพันธ์สหรัฐ-ไต้หวัน.
ตัวแทนความสัมพันธ์ในสหรัฐอเมริกา.
ในปัจจุบัน ไม่มีการสานสัมพันธ์ทางการทูตในระดับทางการ แต่จะเป็นการประสานสัมพันธ์ทางด้านการค้าและวัฒนธรรมอย่างไม่เป็นทางการแทน โดยดำเนินการผ่านสำนักงานเศรษฐกิจและวัฒนธรรมไทเป ซึ่งโดยพฤตินัยแล้วเทียบได้กับสถานทูต มีสำนักงานตั้งอยู่ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และในอีก 12 เมืองทั่วสหรัฐอเมริกา โดยทางเทคนิคแล้วถือว่าสำนักงานมีสถานะเป็นองค์กรเอกชน แต่เจ้าหน้าที่ของสำนักงานก็คือ นักการทูตที่ "ออกจากงานชั่วคราว"
ตัวแทนความสัมพันธ์จากสหรัฐอเมริกา.
เมื่อความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเป็นทางการได้ยุติลงในปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) จากการที่สหรัฐอเมริกาเริ่มกระชับความสัมพันธ์กับสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่ยังคงมีการรักษาความสัมพันธ์ทางด้านการค้าและวัฒนธรรมผ่านองค์กรที่โดยพฤตินัยแล้วถือว่าเป็นสถานทูตในชื่อ สถาบันอเมริกาในไต้หวัน
ในทางเทคนิค สถาบันนี้ก็ถือว่าเป็นองค์กรเอกชน แต่เจ้าหน้าที่จะเป็นนักการทูตจาก|กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกาที่อยู่ในสถานะ "ลางาน" เพื่อทำงานให้กับสถาบัน อันเป็นวิธีการเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดปัญหาทางการทูต
ความสัมพันธ์กับประเทศอื่น ๆ.
เพื่อเป็นการรักษาความสัมพันธ์ทางการทูตกับสาธารณรัฐประชาชนจีน ประเทศต่าง ๆ จึงได้จัดตั้ง 'คณะทำงานทางการค้า' หรือ 'สำนักงานตัวแทน' ขึ้นในไทเปสำหรับการปฏิบัติภารกิจทางด้านการค้าและกงสุล อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความอ่อนไหวทางการเมืองทำให้งานทางด้านวีซ่ามักจะไม่ได้ดำเนินการในไต้หวันแต่จะถูกส่งต่อไปยังสถานทูตหรือสถานกงสุลที่ใกล้ที่สุดแทน และในทางกลับกัน ทางไต้หวันก็ได้ดำเนินการจัดตั้ง สำนักงานเศรษฐกิจและวัฒนธรรมไทเป หรือ สำนักงานตัวแทนไทเป ขึ้นในประเทศต่าง ๆ ด้วยเช่นกัน
ไต้หวันเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิคและการแข่งขันกีฬานานาชาติอื่น ๆ ภายใต้ชื่อ 'จีนไทเป' โดยมีการเปลี่ยนธงชาติและเพลงชาติใหม่ เนื่องจากการกดดันจากสาธารณรัฐประชาชนจีน
ปัญหาในเรื่องสถานะของไต้หวันนั้นยังส่งผลกระทบกับเส้นทางการบินด้วย โดยเฉพาะประเทศในยุโรป, อเมริกาเหนือ และออสเตรเลีย สายการบินแมนดารินแอร์ไลน์ซึ่งเป็นสายการบินลูกของไชน่าแอร์ไลน์อันเป็นสายการบินประจำชาติของไต้หวันได้ให้บริการไปยังจุดหมายปลายทางหลายแห่งในต่างประเทศแทนสายบินแม่เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาทางการเมือง แต่ในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1998) ไชน่าแอร์ไลน์ก็ได้เปลี่ยนเครื่องแบบพนักงานใหม่โดยไม่มีการใช้สีธงชาติของไต้หวันอีกต่อไป และเริ่มบินให้บริการไปยังต่างประเทศภายใต้ชื่อของตัวเอง
สายการบินประจำชาติอื่น ๆ หลายแห่งก็ได้ให้บริการเส้นทางไปยังไทเปโดยใช้ชื่อและเครื่องแบบพนักงานอื่นแทน ตัวอย่างเช่น บริติชแอร์เวย์ไม่มีเส้นทางบินระหว่างลอนดอนกับไทเปเลย แต่ให้บริการโดยสายการบินลูกที่ชื่อ บริติชเอเชียแอร์เวย์ โดยมีตัวอักษรจีนบนหางเครื่องบินแทนรูปธงสหราชอาณาจักรที่บริติชแอร์เวย์ใช้ สายการบินแควนตัสของออสเตรเลียก็มีสายการบินลูกชื่อ ออสเตรเลียเอเชียแอร์ไลน์ ซึ่งมีเส้นทางบินระหว่างซิดนีย์และไทเป และในปัจจุบันก็ใช้วิธีบินร่วมกับอีวีเอแอร์ ซึ่งเป็นสายการบินสัญชาติไต้หวัน
ในช่วงก่อนที่รันเวย์ที่สองของสนามบินนานาชาติโตเกียวแห่งใหม่จะสร้างเสร็จ หรือชื่อในปัจจุบันคือ ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ สายการบินจากไต้หวันจะต้องบินไปลงที่ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (รู้จักกันในชื่อ "สนามบินฮะเนะดะ") เพื่อหลีกให้กับสายการบินจากสาธารณรัฐประชาชนจีนที่บินไปลงที่นะริตะ และเช่นเดียวกับสายการบินอื่น ๆ เจแปนแอร์ไลน์ก็ได้จัดตั้งสายการบินลูกชื่อ เจแปนเอเชียแอร์ไลน์ เพื่อบินในเส้นทางไต้หวันแทน
รหัสโทรศัพท์ระหว่างประเทศซึ่งจะกำหนดโดยสหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศให้กับประเทศสมาชิก ทางไต้หวันซึ่งไม่ได้เป็นสมาชิกของสหภาพ แต่ก็ได้รับการกำหนดรหัส 886 ให้อย่างไม่เป็นทางการ ซึ่งเป็นรหัสที่ทางสหภาพระบุไว้ว่า 'สำรอง' ทางสาธารณรัฐประชาชนจีนไม่ได้รับรองการใช้รหัสประเทศ 886 นี้ ถึงแม้ว่าจะรับรองการใช้รหัสประเทศที่กำหนดให้กับฮ่องกงและมาเก๊าก็ตาม โดยได้สำรองหมายเลขโทรศัพท์หมวด 26 ไว้ใช้สำหรับเมืองไทเป และหมวด 06 สำหรับส่วนอื่น ๆ ของไต้หวัน
การเข้าร่วมเป็นสมาชิกในองค์กรนานาชาติ.
ไต้หวันเป็นสมาชิกของ APEC, AsDB, BCIE, ICC, IOC, WCL และ WTrO
ไฟนอลแฟนตาซี X-2
ไฟนอลแฟนตาซี X-2 (Final Fantasy X-2)  เป็นเกมประเภท Console role-playing ที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดย Square (ปัจจุบันคือ สแควร์เอนิกซ์) สำหรับเครื่อง PlayStation 2 ของโซนี่ วางจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2546 เป็นภาคต่อของ "ไฟนอลแฟนตาซี X" ซึ่งเป็นเกมที่ขายดีที่สุดใน พ.ศ. 2544 เนื้อเรื่องของเกมเป็นเรื่องราวของ Yuna จาก "ไฟนอลแฟนตาซี X" ที่หาหนทางแก้ปัญหาความขัดแย้งทางการเมืองในโลก Spira ก่อนที่จะนำไปสู่สงคราม
นอกจาก "ไฟนอลแฟนตาซี X-2" จะเป็นเกมภาคต่อเกมแรกในซีรีส์ "ไฟนอลแฟนตาซี" และเป็นสื่อภาคต่อชิ้นที่ 2 ใน franchise ต่อจาก anime "Final Fantasy: Legend of the Crystals" แล้ว ในเกมยังมีองค์ประกอบหลายอย่างที่มีอยู่แล้วในซีรีส์ และเป็นเกมแรกในซีรีส์ที่มีตัวละครที่ควบคุมได้เพียง 3 ตัว ซึ่งเป็นตัวละครหญิงทั้งหมด และยังสามารถเดินทางไปยังสถานที่เกือบทั้งหมดในเกมได้ตั้งแต่ช่วงแรก นอกจากนี้ ยังมีระบบ Character class ซึ่งเป็นหนึ่งในระบบการเล่นดั้งเดิมของซีรีส์ และเป็นหนึ่งในไม่กี่เกมในซีรีส์ที่มีตอนจบมากกว่าหนึ่งแบบ
"ไฟนอลแฟนตาซี X-2" ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวก และประสบความสำเร็จในด้านยอดขาย โดยหลังจากวางจำหน่ายในญี่ปุ่นได้ 9 เดือน ก็สามารถทำยอดขายในอเมริกาเหนือได้ 1 ล้านแผ่น และมียอดขายทั่วโลกราว 4 ล้านแผ่น นอกจากนี้ยังได้รับการลงคะแนนเสียงจากผู้อ่านนิตยสาร "Famitsu" ให้เป็นสุดยอดเกมตลอดกาลอันดับที่ 32 ขณะที่เกมฉบับภาษาอังกฤษได้รับรางวัล "Outstanding Achievement in Character Performance" จาก Academy of Interactive Arts &amp; Sciences เมื่อ พ.ศ. 2547 และได้รับระดับคะแนน 86% จากเว็บไซต์ Game Rankings และ 85% จากเว็บไซต์ Metacritic
2 ปีถัดจากเนื้อเรื่องใน "ไฟนอลแฟนตาซี X" โลกสปิราไม่ได้เปลี่ยนไปมากนัก พื้นที่ส่วนใหญ่จากภาคก่อนหน้ายังคงอยู่ (ยกเว้น Omega Ruins และ Baaj Temple) และมีสถานที่ใหม่เพิ่มเข้ามาอีกเล็กน้อย สิ่งที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดคือ หมู่บ้านคิลิกาที่สร้างขึ้นใหม่ และหมอกบนยอดภูเขา Gagazet ได้หายไป เผยให้เห็นซากปรักหักพังที่ถูกลืมเลือนไป นอกจากนี้ พระราชวังแห่งเซนต์เบเวลล์สามารถเข้าได้ตลอดทั้งเกมจากที่ภาคก่อนหน้าสามารถเข้าได้เมื่อถึงเนื้อเรื่องบังคับเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จะไม่มีซิน อีกแล้ว แต่ Fiends ยังคงมีอยู่มากมายดังเช่นเมื่อก่อน
นอกจากความเปลี่ยนแปลงภายนอกแล้ว อุดมการณ์ของชาวสปิราก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากเช่นกัน หลังจากที่ซินถูกปราบลงแล้ว ก็เข้าสู่ยุคที่เรียกว่า "Eternal Calm" นักบวชในลัทธิเยวอนได้ตัดสินใจเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับลัทธิ ให้ชาวสปิราได้ตัดสินใจเลือกวิถีการดำเนินชีวิตในโลกที่ไม่มีลัทธิและซิน ชาวสปิราได้รับชาวอัลเบดและเทคโนโลยีขั้นสูงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในวิถีชีวิต ขณะที่คนส่วนใหญ่เริ่มแสวงหาความบันเทิงต่างๆ อย่างเช่นการแสดงดนตรี และกีฬาบลิทซ์บอล อีกส่วนหนึ่งก็เป็นนักล่าสมบัติโบราณ ตั้งแต่ค้นหาเหรียญและเครื่องจักรที่ถูกฝังมาเป็นเวลานานอยู่ใต้ผืนทรายบนเกาะบิคาเนล ไปจนถึงสเฟียร์ในถ้ำหรือซากปรักหักพังที่ถูกลืมเลือน ผู้ที่ออกแสวงหาสเฟียร์นี้เรียกว่า "นักล่าสเฟียร์ (Sphere hunter)" ซึ่งรวมตัวกันเป็นกลุ่มหลายกลุ่ม
อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จะไม่มีซินและ Maesters of Yevon อีกแล้ว แต่สปิราก็ยังคงมีความขัดแย้งอยู่ คนหนุ่มสาวได้ละทิ้งลัทธิเยวอนและหันไปสนใจในเครื่องจักร (ในเกมเรียกว่า "machina") เพื่อหวังจะพัฒนาสปิรา ขณะที่คนรุ่นเก่าจำนวนมากมองว่าความเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมนี้เกิดขึ้นเร็วเกินไป ในระหว่างนี้ในสปิราได้เกิดอุดมคติและวิถีปฏิบัติใหม่ๆ รวมทั้งกลุ่มทางการเมืองใหม่ๆขึ้นมา โดยสองกลุ่มที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดคือ Youth League มีผู้นำคือ Mevyn Nooj และ New Yevon Party นำโดยอดีตนักบวชที่มีชื่อว่า "เทรมา" ซึ่งต่อมาได้หายสาบสูญไป และได้ Praetor Baralai ขึ้นเป็นผู้นำต่อมา สมาชิกของ Youth League ประกอบด้วยคนหนุ่มสาวเป็นหลัก มุ่งหวังที่จะทำให้ชาวสปิราละทิ้งวิถีเก่าๆได้โดยสมบูรณ์ ขณะที่สมาชิกของ New Yevon Party มีทั้งคนหนุ่มสาวและคนรุ่นเก่าที่คิดเห็นว่าความเปลี่ยนแปลงต่างๆควรเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป มีคติพจน์ประจำพรรคว่า "One thing at a time."
อู่ทอง อาจหมายถึง
หลังสวน อาจหมายถึง
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา (; ชามอร์โร: ) หรือชื่อทางการคือ เครือรัฐหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา (; ชามอร์โร: ) เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศสหรัฐอเมริกา หมู่เกาะนี้ประกอบด้วยเกาะ 14 เกาะ มีประชากรจำนวน 80,362 คน (พ.ศ. 2548)
พื้นที่ทั้งหมด . The table gives an overview, with the individual islands from north to south:
ไฟนอลแฟนตาซี VII
ไฟนอลแฟนตาซี VII  เป็นเกมแนว RPG สร้างขึ้นโดยบริษัท สแควร์อีนิกซ์ (Square-Enix) (ชื่อเดิม บริษัทสแควร์) ในปี พ.ศ. 2540 ถือเป็นเกมภาคแรกในชุด ไฟนอลแฟนตาซี สำหรับเล่นในเครื่องเกม เพลย์สเตชัน ของ โซนี่ และ พีซี รวมทั้งได้มีการเชิญ โนบุโอะ อุเอมัตสึ มาแต่งเพลงอีกด้วย นอกจากนี้ ยังเป็นภาคแรกที่ทำในรูปแบบกราฟิกสามมิติ ทั้งตัวละครและฉาก จากการสำรวจที่ผ่านมา ไฟนอลแฟนตาซีภาคนี้ถือเป็นภาคที่ถูกยกให้เป็นภาคที่ขายดีที่สุดในตระกูล ไฟนอลแฟนตาซี ซึ่งขายได้มากกว่า 9.72 ล้านชุดทั่วโลก (สำรวจเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549)
เนื้อเรื่องของเกมเป็นเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยของกลุ่มๆหนึ่ง ทำการต่อสู้กับบริษัทยักษ์ใหญ่ที่มีชื่อว่า "ชินระ คัมพานี" โดยบริษัทนี้ได้ทำการดูดพลังชีวิตของโลกเพื่อเอาไปแปรรูปเป็นแหล่งพลังงาน ดังนั้นการปกปักษ์รักษาโลกโดยกลุ่มคนกลุ่มนี้จึงบังเกิดขึ้น
ลักษณะการเล่น.
การเล่นในภาคนี้ยังคงเป็นการเดินบนแผนที่โดยประกอบไปด้วยเมืองต่างๆ เหมือนๆกับภาคที่ผ่านมาของตระกูลไฟนอลแฟนตาซี ภาคนี้ประกอบไปด้วยลักษณะการเล่นขั้นพื้นฐานอยู่สามแบบ: แผนที่โลก, ภายในเมืองหรือดันเจี้ยน, ฉากต่อสู้
ตอนช่วงแรกๆของเกม ตัวละครจะถูกจำกัดการเดินทางอยู่ภายในเมืองเมืองหนึ่ง แต่เมื่อเล่นไปได้ระยะหนึ่งแล้วผู้เล่นจะสามารถพาตัวละครไปยังที่ใหม่ๆได้ โดยลักษณะเกมจะปล่อยให้ผู้เล่นสำรวจที่ต่างๆได้อย่างอิสระ แต่จะมีเนื้อเรื่องปรากฏเป็นระยะหากผู้เล่นไปยังสถานที่ที่เป็นจุดของเนื้อเรื่อง และผู้เล่นต้องทำการผ่านเนื้อเรื่องเหล่านี้เพื่อดำเนินเกมต่อไป เนื้อเรื่องที่เกิดขึ้นอาจจะเป็นการพูดกันของตัวละครหรือจะเป็นฉากดำเนินเนื้อเรื่องก็ได้
ในการต่อสู้ในเกมจะใช้ระบบผลัดกันรุกผลัดกันรับ โดยมีระบบ Active Time Battle (ATB) ดังเช่นภาคก่อนๆ เพื่อหาเวลาของตัวละครที่จะสามารถใส่คำสั่งได้ก่อน จุดหนึ่งที่แตกต่างจากภาคก่อนๆของไฟนอลแฟนตาซีคือ ภาคนี้จะอนุญาตให้มีตัวละครแค่สามตัวอยู่ในปาร์ตี้เพื่อใช้ตอนต่อสู้หรือตอนเดินทาง ภาคก่อนๆจะมีได้สี่ถึงห้าตัวละครเลยทีเดียว
ระบบสกิลหรือความสามารถจะถูกกำหนดด้วยมาทีเรีย (Materia) ซึ่งเป็นลูกแก้วเวทมนตร์ โดยที่เมื่อนำมาทีเรียไปใส่ในช่องของอาวุธหรือเสื้อเกราะแล้ว จะทำให้ตัวละครสามารถร่ายเวทมนตร์และความสามารถพิเศษอื่นๆ เช่น เรียกมนต์อสูร, สะท้อนการโจมตี เป็นต้น ความพิเศษของการใช้มาทีเรียอีกอย่างหนึ่งคือ การจับคู่มาทีเรียเพื่อเพิ่มความสามารถ เช่น จับคู่มาทีเรียเวทมนตร์ไฟกับมาทีเรียโจมตีกลุ่ม จะได้ผลลัพธ์คือ ความสามารถใช้เวทมนตร์ไฟโจมตีศัตรูได้ทั้งกลุ่ม เป็นต้น
รูปแบบความสามารถพิเศษหนึ่งของตัวละครที่คุณเท็ตสึยะ โนมูระพัฒนาจากไฟนอลแฟนตาซี VIก็คือ ลิมิท เบรก (Limit Break) โดยที่ทุกๆตัวละครที่เราบังคับได้ในเกมจะมีมาตรระดับอยู่อันหนึ่งซึ่งค่าในมาตรนี้จะเพิ่มขึ้นเมื่อถูกโจมตีหรือได้รับความเสียหายจากศัตรู และเมื่อค่าของมาตรนี้เต็ม ตัวละครนั้นๆจะสามารถใช้ ลิมิท เบรก ได้ ซึ่งมันก็คือความสามารถพิเศษชนิดหนึ่งที่อาจจะใช้โจมตีศัตรูด้วยความเสียหายที่มากกว่าการโจมตีปกติ หรือว่าอาจจะเป็นความสามารถพิเศษที่ใช้รักษาเพื่อนร่วมทีมของตัวละครนั้นๆก็ได้
คุณเท็ตสึยะ โนมูระยังได้ตัดสินใจที่จะให้มีการร่ายเวทมนตร์เรียกมนต์อสูรเข้ามาในเกม ซึ่งความคิดนี้ได้รับเสียงตอบรับที่ดีมากจากกลุ่มแฟนๆของไฟนอลแฟนตาซี และความคิดนี้ยังได้ถูกใช้ในการพัฒนาเกมภาคต่อๆมาอีกด้วย แต่อย่างไรก็ตาม แฟนๆบางคนก็บ่นว่าฉากตอนเรียกมนต์อสูรนี้บางทีก็ค่อนข้างน่าเบื่อเลยทีเดียว อาจจะเป็นเพราะมันนานเกินไป
เค้าโครงของเกม.
โครงเรื่องภาคนี้ก็ถือได้ว่าดำเนินรอยตามไฟนอลแฟนตาซี VI โดยวางเรื่องราวบนโลกที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีไฮเทค ต่างจากภาคหนึ่งถึงภาคห้าในตระกูลไฟนอลแฟนตาซี ภาพรวมของเทคโนโลยีและสังคมในเกมจะออกไปทางนิยายวิทยาศาสตร์แห่งอนาคต โลกของไฟนอลแฟนตาซีภาคนี้มีชื่อว่า "ไกอา" (Gaia) ซึ่งประกอบไปด้วยดินแดนใหญ่ๆสามส่วนด้วยกัน
ชินระ คัมพานี แรกเริ่มเป็นบริษัทเล็กๆที่ทำการค้นคว้าพัฒนาอาวุธ แต่ภายในหนึ่งชั่วอายุคน ชินระก็ได้กลายเป็นผู้มีอำนาจทางการเมืองระดับโลกเพราะว่าการค้นพบพลังงานมาโกะ (mako energy) ซึ่งเป็นพลังงานที่ได้มาจากการสกัดสสารสีเขียวที่เกิดขึ้นภายในแกนของดวงดาว (โลก) การนำมาโกะนี้มาใช้งานนั้นสามารถทำได้โดยใช้เตาปฏิกรณ์มาโกะ (mako reactors) ทางบริษัทได้ค้นพบหลังจากนั้นอีกไม่นานว่า มาโกะสามารถนำมาใช้งานได้สองอย่างคือ สร้างพลังงาน และสร้างวัตถุทรงกลมขนาดเล็กที่เรียกว่า "มาทีเรีย" (materia) ซึ่งทำให้มนุษย์มีพลังเวทมนตร์ และยิ่งไปกว่านั้น ชินระได้เรียนรู้อีกว่า ถ้านำพลังงานมาโกะมาถ่ายทอดเข้าไปโดยตรงในคนที่มีร่างกายแข็งแรงและสมบูรณ์ จะทำให้คนๆนั้นได้ครอบครองความสามารถเหนือมนุษย์อย่างถาวร
จากการที่ชินระเป็นผู้ครอบครองพลังงานมาโกะและการสร้างมาทีเรีย ทำให้ชินระสามารถผลิตนักรบเหนือมนุษย์ขึ้นมาเรียกว่า "โซลเจอร์" (SOLDIER) ต่อมาได้มีการส่งกองกำลังทหารนี้ออกมาเพื่อยุติความขัดแย้งระดับโลกที่ยืดเยื้อมากกว่าสองสามปีได้อย่างรวดเร็ว และสภาพสังคมหลังสงครามนั้น ทำให้ชินระซึ่งมีทั้งพลังงานมาโกะและมารีเรีย ได้เป็นผู้ครอบครองโลกนี้ได้อย่างรวดเร็ว
เมืองเล็กๆที่อยู่ภายใต้การปกครองของชินระได้ถูกรวมกันเป็นเมืองเมืองเดียว เมืองใหม่นี้มีชื่อว่า มิดการ์ (Midgar) การประเคนความสุขต่างๆให้กับผู้เป็นใหญ่ของชินระนี้เอง ทำให้ชินระละเลยการเอาใจใส่ต่อประชาชนที่มีฐานะไม่สู้ดีของเมืองมิดการ์ ชินระได้มีการสร้างตึกสูงเสียดฟ้าเพื่อเป็นฐานทำการใหญ่และสร้างแผ่นโลหะขนาดยักษ์ปิดเหนือเมืองด้านล่างเพื่อให้เป็นที่ทำงานของคนผู้มีฐานะ ปล่อยให้เมืองด้านล่างหรือที่เรียกว่า สลัม (slums) ถูกบดบังแสงอาทิตย์และท้องฟ้าไปหมด และทำให้อากาศเป็นพิษอีกด้วย เพราะเหตุนี้เอง ผู้คนมากมายที่อาศัยอยู่ในสลัมมีสุขภาพที่ทรุดโทรมลงและพิกลพิการ โดยที่ชินระไม่ใส่ใจนักที่จะช่วยเหลือพวกชาวเมือง
การดำเนินการของชินระเริ่มที่จะพบกับอุปสรรคจากกลุ่มคนที่เชื่อว่าการใช้พลังงานมาโกะนั้นกำลังทำให้แก่นของจิตวิญญาณของโลกหมดไป การเติบโตขึ้นของแก่นจิตวิญญาณถูกเรียกว่า "ไลฟ์สตรีม" (Lifestream)ซึ่งระบุอยู่ในปรัชญาชื่อการศึกษาชีวิตแห่งดวงดาว ในปรัชญานี้ได้กล่าวว่ากระแสพลังงานนี้ไม่ได้เป็นเพียงพลังงานชีวิตของโลกเท่านั้น แต่ยังเป็นแหล่งพลังของทุกชีวิตที่อาศัยอยู่บนโลกด้วย เมื่อชีวิตใดๆได้เกิดขึ้นบนโลกนี้ พลังงานงานส่วนหนึ่งจากโลกจะถูกดึงไปเพื่อให้ชีวิตนั้นดำเนินต่อไป เมื่อชีวิตนั้นเติบโตขึ้น ประสบการณ์ต่างๆจะทำให้จิตวิญญาณของชีวิตนั้นเติบโตขึ้นด้วย ต่อมาหากชีวิตนั้นดับลง จิตวิญญาณที่เติบโตและเต็มไปด้วยประสบการณ์ของชีวิตนั้นจะกลับคืนสู่โลก ทำให้ไลฟสตรีมเติบโตขึ้น ดังนั้น ผู้ที่เชื่อหลักคำสอนของปรัชญานี้ได้โต้ตอบชินระว่า การกระทำของชินระที่กำลังทำอยู่คือการดูดพลังงานของโลกให้หมดไปอย่างช้าๆ ผลลัพธ์สุดท้ายจะทำให้ชีวิตทุกชีวิตบนโลกดับสลายลง
หนึ่งในผู้ศรัทธาหลักปรัชญาได้ตัดสินใจว่ามีหนทางเดียวที่จะป้องกันการทำลายโลกของชินระ คือการต่อต้านชินระโดยใช้วิธีรุนแรง โดยมีการรวมกลุ่มและตั้งเป็นองค์กรขึ้นมาชื่อว่า "อะวาลานช์" (AVALANCHE) โดยองค์กรนี้เริ่มที่จะทำสงครามยืดเยื้อกับชินระ มุ่งเน้นไปที่การโจมตีเตาปฏิกรณ์มาโกะและความพยายามที่จะสังหารประธานของชินระด้วย ต่อมา ถึงแม้ว่ากลุ่มอะวาลานช์กลุ่มแรกๆได้ถูกกวาดล้างไปโดยทีมสังหารของชินระที่ชื่อ "เติกส์" (The Turks) แต่ก็ยังมีบุคคลคนหนึ่งของอะวาลานช์ที่ยังเหลืออยู่และมุ่งที่จะสานต่อจุดมุ่งหมายดั้งเดิม บุคคลนั้นชื่อ "บาร์เร็ต วอลเลซ" (Barret Wallace) ซึ่งเป็นหนึ่งในตัวละครหลักของไฟนอลแฟนตาซีภาคนี้
เวพอน.
เวพอน เป็นสัตว์ประหลาดที่ไกอาสร้างขึ้นเพื่อปกป้องดวงดาว เมื่อภัยพิบัติเกิด เวพอนทั้งหลายจะตื่นขึ้น ในไฟนอลแฟนตาซี VII มีเวพอนปรากฏตัว ดังนี้
โจโคโบะ.
โจโคโบะ เป็นนกในจินตนาการ รูปร่างคล้ายนกกระจอกเทศแต่น่ารักและฉลาดกว่า ในภาค 7 มีการเพาะพันธุ์เพื่อแข่งขันในโกลด์ซอเซอร์และใช้เดินทางเพื่อเก็บมาทีเรียสำคัญ เช่น มนต์อสูรตัวสุดท้าย เป็นต้น โดยแบ่งออกเป็น 5 สี ตามความสามารถในการเดินทาง ได้แก่ เหลือง ฟ้า เขียว ดำ และทอง นอกจากนี้ยังมีการแบ่งคลาสตามความสมบูรณ์เป็นคลาส D C B A และ S อีกด้วย
ช่วงเวลาการวางแผนสำหรับ "ไฟนอลแฟนตาซี V" ได้เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1994 ภายหลังจากการเปิดตัว "ไฟนอลแฟนตาซี VI" ซึ่งในขณะนั้น เกมดังกล่าวได้รับการวางแผนเป็นแบบ 2 มิติสำหรับระบบซูเปอร์ฟามิคอม
การตอบรับในช่วงแรกและยอดจำหน่าย.
"ไฟนอลแฟนตาซี VII" เป็นเกมที่ประสบความสำเร็จทั้งในด้านคำวิจารณ์รวมถึงการค้า และสร้างยอดจำหน่ายไว้เป็นจำนวนมาก โดยภายในสามวันนับจากเปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่นก็สามารถทำยอดจำหน่ายที่ 2.3 ล้านชุด เกมนี้ยังมีอิทธิพลต่อร้านขายปลีกหลายพันแห่งในอเมริกาเหนือที่ได้รับการตอบรับจากประชาชนที่มีความต้องการเกมดังกล่าว โดยในช่วงเปิดตัวสุดสัปดาห์ที่อเมริกาเหนือ เกมชุดนี้สามารถทำยอดจำหน่ายที่ 330,000 ชุด และสามารถทำยอดจำหน่ายที่ 500,000 ชุด โดยใช้เวลาไม่ถึงสามสัปดาห์
คีอานู ชาลส์ รีฟส์ (, ; เกิดวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1964) เป็นนักแสดงชาวแคนาดา เกิดที่เบรุตและเติบโตในโตรอนโต รีฟส์เริ่มแสดงละครเวทีและในภาพยนตร์โทรทัศน์ก่อนที่จะเปิดตัวภาพยนตร์สารคดีเรื่อง "Youngblood" (1986)
หลังประสบความล้มเหลวในบ็อกซ์ออฟฟิศหลายเรื่อง การแสดงของรีฟส์ในภาพยนตร์สยองขวัญ "อาถรรพ์มัจจุราชเหนือเมฆ" (1997) ได้รับเสียงวิจารณ์ไปในทางที่ดี จากนั้นจึงเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้นจากการรับบทเป็นนีโอในชุดละครนิยายวิทยาศาสตร์ "เดอะ เมทริกซ์" ที่เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1999 เขารับบทเป็นจอห์น คอนสแตนตินใน"คนพิฆาตผี" (2005) และภาพยนตร์อื่น ๆ อย่าง "บ้านทะเลสาบ บ่มรักปาฏิหาริย์" (2006) "วันพิฆาตสะกดโลก" (2008) และ "สตรีท คิงส์ ตำรวจเดือดล่าล้างเดน" (2008) หลังหยุดแสดงช่วงหนึ่ง รีฟส์ก็กลับมาด้วยการรับบทเป็นผู้ลอบสังหารในนามในชุดภาพยนตร์ "จอห์น วิค" ที่เริ่มต้นใน ค.ศ. 2014
นอกจากการแสดงแล้ว รีฟส์ยังเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ "คนแกร่งสังเวียนเดือด" (2013)
คีอานู ชาลส์ รีฟส์ เกิดในเบรุต ประเทศเลบานอน เมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1964 เป็นบุตรของแพทริเซีย (สกุลเดิม เทย์เลอร์) นักออกแบบเครื่องแต่งกายและนักแสดง กับซามูเอล นาวลิน รีฟส์ จูเนียร์ แม่ของเขาเป็นชาวอังกฤษจากเอสเซกซ์ ส่วนพ่อชาวอเมริกันมาจากรัฐฮาวาย และมีเชื้อสายจากฮาวาย จีน อังกฤษ ไอริช และโปรตุเกส ย่าของเขาเป็นชาวฮาวายเชื้อสายจีน แม่ของเขาพบกับพ่อขณะทำงานที่เบรุต โดยพ่อทิ้งภรรยากับครอบครัวตอนที่รีฟส์อายุ 3 ขวบ เขาพบพ่อครั้งสุดท้ายที่เกาะคาไวของฮาวายตอนอายุ 13 ปี
หลังพ่อแม่หย่าร้างใน ค.ศ. 1966 แม่ของเขาย้ายครอบครัวไปที่ซิดนีย์ จากนั้นจึงไปยังนครนิวยอร์ก โดยเธอแต่งงานกับพอล แอรอน ผู้กำกับภาพยนตร์บรอดเวย์และฮอลลีวูดใน ค.ศ. 1970 ทั้งคู่ย้ายไปที่โตรอนโต ประเทศแคนาดา และหย่าร้างใน ค.ศ. 1971 ตอนที่รีฟส์อายุ 9 ขวบ เขามีส่วนในการแสดงละคร "Damn Yankees" แอรอนยังคงความสัมพันธฺใกล้ชิดกับรีฟส์ โดยให้คำแนะนำและเสนองานให้เขาที่โรงละครเฮดจ์โรว์ รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐ แม่ของรีฟส์แต่งงานกับรอเบิร์ต มิลเลอร์ใน ค.ศ. 1976 แล้วหย่าใน ค.ศ. 1980 จากนั้นจึงแต่งงานกับแจ็ก บอนด์ โดยอยู่ด้วยกันจนถึง ค.ศ. 1994 รีฟส์และบรรดาน้องสาวเติบโตในย่านยอร์กวิลล์ โตรอนโต โดยมีพี่เลี้ยงเป็นคนดูแล เนื่องจากชาติพันธุ์ของย่า ทำให้เขาเติบโตมาพร้อมกับศิลปะ, เครื่องเรือน และอาหารจีน
ใน ค.ศ. 1998 รีฟส์พบกับเจนนิเฟอร์ ไซม์ ผู้ช่วยของผู้กำกับ เดวิด ลินช์ ในงานปาร์ตี้ที่จัดให้วง Dogstar และทั้งคู่จึงเริ่มคบหากัน จากนั้นในวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1999 หลังตั้งท้อง 8 เดือน ไซม์ให้กำเนิดลูกสาวที่คลอดก่อนกำหนดชื่อว่า เอวา อาร์เชอร์ ไซม์-รีฟส์ ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา ทั้งคู่หย่าร้าง แต่ภายหลังคืนดีกัน ในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2001 ไซม์เสียชีวิตจากการที่รถยนต์ของเธอประสานงาเข้ากับรถที่จอดอยู่สามคันบน Cahuenga Boulevard ที่ลอสแอนเจลิส มีรายงานว่าไซม์ได้รับบาดเจ็บและไม่คาดเข็มขัดด้วย รีฟส์ให้การแก่นักสืบว่าทั้งคู้หลับมาอยู่ด้วยกัน และวันก่อนเกิดเหตุก็กินบรันช์ด้วยกันที่ซานฟรานซิสโก รีฟส์ทำหน้าที่แบกโลงศพไซม์ ไปฝังข้างลูกสาวของทั้งคู่
ใน ค.ศ. 2009 รีฟส์พบกับอเล็กซานดรา แกรนต์ในงานเลี้ยงอาหารค่ำ ทั้งคู่ร่วมกับแต่งหนังสือด้วยกันสองเล่ม ทั้งคู่เปิดเผยความสัมพันธ์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019
รีฟส์ไตร่ตรองถึงความเชื่อทางจิตวิญญาณ โดยกล่าวว่าเป็นเรื่อง "ส่วนตัว" ถึงแม้ว่าเขาไม่ได้นับถือศาสนาพุทธอย่างเป็นทางการ ศาสนานี้ได้ทิ้งความประทับใจไว้กับเขา โดยเฉพาะหลังรับบทในภาพยนตร์ "พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลกลืมไม่ได้"
ภาพยนตร์ของรีฟส์ถูกแบนจากแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งในประเทศจีน เช่น อ้ายฉีอี้, เทนเซ็นต์ วิดีโอ และโยวคู่ เนื่องจากในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2022 เขาเข้าไปมีส่วนร่วมแบบเสมือนในคอนเสิร์ตการกุศลให้กับทิเบตเฮาส์ องค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับดาไลลามะ ผู้นำทางจิตวิญญาณทิเบตที่ลี้ภัย
นิโคลา เทสลา
นิโคลา เทสลา (; ; 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2399 – 7 มกราคม พ.ศ. 2486) เป็นนักประดิษฐ์ นักฟิสิกส์ วิศวกรเครื่องกล วิศวกรไฟฟ้า และนักทำนายอนาคต ชาวเซอร์เบีย-อเมริกัน เกิดที่หมู่บ้านในพื้นที่ภูเขา ชื่อเมืองสมิลยาน ในอดีตของออสเตรีย-ฮังการี ปัจจุบันคือสาธารณรัฐโครเอเชีย ซึ่งได้รับสัญชาติเป็นพลเมืองอเมริกันภายหลัง
เทสลามีปัญหาทางประสาทในวัยเด็ก ที่เขาต้องทุกข์ทรมาน จากโรคย้ำคิดย้ำทำ เขาได้งานแรกในบูดาเปสต์โดยทำงานที่บริษัทโทรศัพท์ เทสล่าได้ประดิษฐ์ลำโพงสำหรับโทรศัพท์ระหว่างที่ทำงานอยู่ที่นี่ ก่อนที่จะเดินทางอพยพไปอเมริกาในปี พ.ศ. 2427 เพื่อที่จะไปทำงานกับ โทมัส เอดิสัน แต่ในไม่นานเขาก็เริ่มก่อตั้ง ห้องปฏิบัติการ/บริษัท พัฒนาอุปกรณ์ไฟฟ้าของตัวเองโดยมีผู้สนับสนุนด้านการเงินให้ สิทธิบัตรมอเตอร์ไฟฟ้ากระแสสลับแบบเหนี่ยวนำ และหม้อแปลงไฟฟ้า ได้รับการจดทะเบียนโดย จอร์จ เวสติงเฮ้าส์ ซึ่งเป็นผู้ว่าจ้างให้เทสลาเป็นที่ปรึกษาและพัฒนาอุปกรณ์ไฟฟ้าและเครื่องกลต่างๆ อาทิเช่น การทดลองเกี่ยวกับคลื่นความถี่สูงและแรงดันไฟฟ้าแรงสูง ในนิวยอร์ก และโคโลราโด สปริงซ์ สิทธิบัตรของอุปกรณ์และทฤษฎีที่ใช้ในการสร้างวิทยุสื่อสาร การทดลอง X-ray ของเขา เขายังเป็นผู้คิดค้นตัวกำเนิดสัญญาณ (Oscillator) หลากหลายรูปแบบอีกด้วย และโครงการ Wardenclyffe Tower ซึ่งเป็นความพยายามในการส่งสัญญาณไร้สายข้ามทวีปแต่โชคร้ายที่โครงการนี้ไม่ประสบความสำเร็จ
แม้เทสลาจะเป็นผู้คิดค้นสัญญาณวิทยุ การค้นพบหลักการสนามแม่เหล็กไฟฟ้า แต่ผลงานที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักกันดีคือ การค้นคว้าพัฒนาไฟฟ้ากระแสสลับ ซึ่งในขณะนั้นมีการแข่งขันกับไฟฟ้ากระแสตรงที่ถูกพัฒนาขึ้นโดย โทมัส เอดิสัน แต่ในที่สุดไฟฟ้ากระแสสลับก็ได้รับความนิยมมากกว่า เพราะเกิดการสูญเสียน้อยกว่าในการส่งกระแสไฟฟ้าในระยะทางไกล
เทสลาประสบความสำเร็จเป็นที่รู้จักและทำให้ผู้คนเห็นถึงความสามารถของเขาจากโชว์สิ่งประดิษฐ์ที่ดูน่าอัศจรรย์ทั้งหลาย ถึงแม้ว่าเขาจะได้เงินจากสิทธิบัตรต่าง ๆ แต่เขาก็ได้ทำการทดลองอย่างมากมายด้วยเช่นกัน ทำให้ในช่วงบั้นปลายชีวิตของเขาต้องเป็นหนี้ และ มีปัญหาด้านการเงิน ต้องอาศัยอยู่อย่างโดษเดี่ยวในห้องพักหมายเลข 3327 ที่โรงแรม New Yorker ด้วยลักษณะและธรรมชาติในการทำงานของเทสลาทำให้เขาถูกขนานนามว่าเป็น "นักวิทยาศาสตร์เพี้ยน"
เทสลาถูกพบว่าเสียชีวิตในห้องพักหมายเลข 3327 ที่โรงแรม New Yorker เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2486
หลังจากการตายของเขางานของเทสล่าก็ได้เงียบหายไป แต่ในปี พ.ศ. 2533 เขาก็เริ่มกลับมาเป็นที่รู้จักอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2548 เขาถูกเสนอชื่อให้เป็นตัวแทน 1 ใน 100 คนในรายการโทรทัศน์ "The Greatest American" โดยการสำรวจความนิยมโดย AOL กับ ช่อง Discovery
การทำงานและสิ่งประดิษฐ์ที่มีชื่อเสียงของเขายังเป็นจุดกำเนิดของทฤษฎีสมคบคิดจำนวนมาก และยังได้นำไปใช้สนับสนุนวิทยาศาสตร์เทียม ทฤษฎียูเอฟโอและไสยศาสตร์ยุคใหม่
ในปี พ.ศ. 2503 หน่วยสำหรับวัดความหนาแน่นของเส้นแรงแม่เหล็ก หรือการเหนี่ยวนำด้วยพลังแม่เหล็ก (ที่รู้จักกันทั่วไปว่าเป็นสนามแม่เหล็ก B) ถูกตั้งชื่อว่า เทสลา เพื่อเป็นเกียรติแก่เทสล่า
นอกจากนี้ เทสลายังถือเป็นวิศวกรที่สร้างนวัตกรรมล้ำยุคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 สิทธิบัตรของเทสลาและผลงานเชิงทฤษฎีของเขากลายเป็นพื้นฐานของระบบไฟฟ้ากระแสสลับ ได้แก่ ระบบจ่ายกำลังหลายเฟส และมอเตอร์ไฟฟ้ากระแสสลับ ซึ่งเขามีส่วนผลักดันเป็นอย่างมากในช่วงปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่สอง
นิโคลา เทสลา เป็นชาวเซิร์บโดยกำเนิดในหมู่บ้านสมิลยาน ภายในพรมแดนทางทหารของราชวงศ์ฮับส์บูร์กในจักรวรรดิออสเตรีย (ปัจจุบันคือโครเอเชีย) เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม [O.S. 28 มิถุนายน] พ.ศ. 2399 (ค.ศ.1856) บิดาของเขา มิลูติน เทสลา (พ.ศ. 2362-2422) (ค.ศ.1819–1879) เป็นนักบวชของนิกายในคริสตจักรของอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
มารดาของเทสลา ดูกา มานดิช (พ.ศ. 2365–1892) (ค.ศ.1822-1892) ซึ่งบิดาของเธอก็เป็นนักบวชนิกายคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ด้วย มีความสามารถพิเศษในการผลิตเครื่องมือเครื่องใช้ในบ้านและเครื่องกล และความสามารถในการท่องจำบทกวีมหากาพย์ของชาวเซิร์บ ดูกาไม่เคยได้รับการศึกษาในระบบโรงเรียนแบบคนทั่วไป เทสลารับเอาความทรงจำล้ำค่าของเขาและความสามารถในการสร้างสรรค์ที่มีพันธุศาสตร์และอิทธิพลจากมารดาของเขา บรรพบุรุษของเทสลามาจากเซอร์เบียตะวันตก ใกล้มอนเตเนโกร
เทสลาเป็นลูกคนที่สี่ในทั้งห้าคน เขามีพี่น้องผู้หญิงสามคน ได้แก่ มิลก้า แองเจลิน่า และมาริก้า และพี่ชายชื่อเดน ผู้ซึ่งเสียชีวิตในอุบัติเหตุขี่ม้าเมื่อเทสลาอายุได้ห้าปี ในปี พ.ศ. 2404(ค.ศ.1861) เทสลาเข้าเรียนชั้นประถมศึกษาในสมิลยาน ที่ซึ่งเขาศึกษาภาษาเยอรมัน คณิตศาสตร์และเรื่องศาสนา ในปี พ.ศ. 2405 (ค.ศ. 1862) ครอบครัวของเทสลาย้ายไปอยู่ที่กอสปิช (Gospić) เมืองที่ใกล้กันที่พ่อของเทสลาไปทำงานเป็นบาทหลวงประจำเขตพื้นที่นั้น นิโคลาเรียนจบชั้นประถมศึกษา โรงเรียนโป๊ต่อด้วยจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ในปีพ.ศ. 2413 (ค.ศ.1870) เทสลาย้ายไปคาร์โลวัตส์เพื่อศึกษาต่อในชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนมัธยมไฮเออร์เรียลจิมแนสเซียม (Higher Real Gymnasium) ซึ่งจัดรูปแบบการเรียนการสอนเป็นภาษาเยอรมัน เป็นสากลในทุกโรงเรียนภายในเขตพรมแดนทหารออสเตรีย-ฮังการี
เทสลาได้เขียนในภายหลังว่าเขาเริ่มสนใจในการสาธิตกระแสไฟฟ้าโดยศาสตราจารย์ภาควิชาฟิสิกส์ของเขา เทสลาตั้งข้อสังเกตว่าการสาธิต "ปรากฏการณ์ลึกลับซับซ้อน" เหล่านี้ทำให้เขาต้องการ "ที่จะทราบถึงพลังอันวิเศษอัศจรรย์ใจนี้มากขึ้น" เทสลาสามารถคำนวณหาปริพันธ์ในหัวของเขาได้ ซึ่งทำให้ครูของเขาเชื่อว่าเขาโกง เขาจบเทอมสี่ปีในชั้นปีที่สาม สำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2416 (ค.ศ.1873)
ในปี พ.ศ. 2416 (ค.ศ.1873) เทสลากลับมาที่เมืองสมิลยาน ไม่นานหลังจากที่เขาไปถึง เขาได้ติดเชื้ออหิวาตกโรค ล้มป่วยเป็นเวลาเก้าเดือน และเกือบเสียชีวิตหลายครั้ง ในช่วงที่หมดหวัง พ่อของเทสลา (ซึ่งเดิมอยากให้เขาเข้ารับการบวชเป็นนักบวช) ได้สัญญาที่จะส่งเขาไปโรงเรียนวิศวกรรมที่ดีที่สุด ถ้าเขาหายจากอาการป่วย
ในปี พ.ศ. 2417 (ค.ศ.1874) เทสลาหนีการเกณฑ์ทหารเข้ากองทัพออสเตรีย-ฮังการีในสมิลยาน โดยวิ่งหนีทางตะวันออกเฉียงใต้ของลิกาไปยังโทมินไก ใกล้กับกราซัค ที่นั่นเขาพบชาวเขาสวมชุดนักล่าสัตว์ เทสลากล่าวว่าการสัมผัสกับธรรมชาติทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นทั้งร่างกายและจิตใจ เขาอ่านหนังสือหลายเล่มขณะอยู่ที่โทมินกาจ และในเวลาต่อมากล่าวว่าผลงานของมาร์ก ทเวนช่วยให้เขาหายจากอาการป่วยก่อนหน้านี้อย่างน่าเหลือเชื่อ