pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
น้ำใสใจจริง เดอะมิวสิกัล ได้รับเสียงตอบรับที่ดียิ่งจากนักวิจารณ์ในสื่อต่างๆ เช่น บทวิจารณ์ “ความทรงจำในวัยฝันวันเยาว์” ที่ไม่ระบุนามผู้เขียน (มติชน 27 สิงหาคม 2553) กล่าวถึงนักแสดงว่า “ที่น่าทึ่งคือพวกเขาสามารถดึงเสน่ห์ของตัวละครที่ตัวเองสวมบทบาทออกมาได้ดี โดยเฉพาะเมื่อนึกถึงว่าหลายคนคือมือใหม่บนเวทีละคร แทบทุกคนทำให้เพลงที่ตัวเองร้องสามารถเล่าเรื่องตามอารมณ์ที่อยากนำเสนอได้อย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะอยู่ในจังหวะดิสโก้ ลูกทุ่ง ทำนองงิ้ว โดยเฉพาะเพลงสไตล์บอยแบนด์อย่าง หมาบอย ที่ทั้งน่ารักทั้งทำให้ขำจนน้ำตาแทบไหลเลยทีเดียว...” “หนึ่ง ธนาธร” เขียนบทวิจารณ์ “น้ำใสใจจริง เดอะ มิวสิกัล มิตรภาพที่แสนอบอุ่น น่ารัก” ในหนังสือพิมพ์ สยามรัฐ ว่า “น้ำใจใจจริงเป็นละครเวทีที่ให้รสชาติที่แตกต่างไปจากละครเวทีเรื่องอื่นๆ ไม่ตั้งใจโชว์แอ็คติ้งสุดขีด ไม่ตั้งใจโชว์เสียงเพลงและพลังเสียงของนักแสดงสุดเดช ไม่ได้ตั้งใจอวดความยิ่งใหญ่อลังการของฉาก แต่ทั้งหมดทั้งมวลถูกผสมกันไว้ในระดับที่กำลังพอเหมาะพอดี เป็นละครเวทีแนวคอมดี้ที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น น่ารักมากมาย ดูแล้วนึกถึงเพื่อนฝูง และครูบาอาจารย์สมัยวัยเรียนมหา’ลัย...” ซึ่งก็สอดคล้องกับคำชื่นชมของ Alongkorn Parivudhiphongs ในบทวิจารณ์ "A feel-good musical" (Bangkok Post, September 8, 2010) ที่ว่า “Dreambox is sincere about what it has been trying to achieve. It does not promote its production as a Broadway-styled show, but sticks with the idea that the troupe aims to create contemporary Thai musicals with moving storylines, true talents and theatrical crafts, which for them is sufficient enough to create theatrical magic.”
อัยยัปปัน
พระสวามีอัยยัปปา (; ; ; ; เทวนาครี: अय्यप्पा) ทรงเป็นเทวะท้องถิ่น ซึ่งมีต้นกำเนิดอยู่ในรัฐเกรละและเป็นที่นิยมบูชาในภาคใต้ของประเทศอินเดีย
ถึงแม้ว่าจะมีการบูชาอัยยัปปาในอินเดียใต้มานานแล้ว พระองค์เริ่มกลายเป็นที่นิยมในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตามข้อมูลจากเทววิทยาฮินดู พระองค์เป็นบุตรของพระหริหระ (พระวิษณุในร่างของโมหินีกับพระศิวะ)
เทพปกรณัมการกำเนิด.
แต่เดิมเป็นบุตรของพระศิวะ (พระอิศวร) กับพระวิษณุ (พระนารายณ์) ในร่างของนางโมหิณี นามว่า ธรรมะศรัทธา มีชื่ออื่นๆ อีก อาทิ เช่น มณีกัณฐ์และหริหรปุตรัน
ต่อมาพระศิวะให้เทพบุตรธรรมะศรัทธาจุติบนโลกมนุษย์ โดยมิได้เกิดจากครรภ์ของพระมเหสีของพระราชาราชศรีกาลา และให้ท้าวนาคามีหน้าที่คุ้มครองพระกุมาร เมื่อพระราชราชาศรีกาลาเสด็จประพาสป่า พระองค์ก็ได้พบกับพระกุมารหน้าเทวาลัยของพระศิวะ แล้วพระองค์ก็เกิดเอ็นดูพระกุมารคนนี้ขึ้นมา แล้วก็ดำริขึ้นว่าจะทำยังไงกับพระกุมารคนนี้ดี จู่ ๆ ก็มีโยคีคนหนึ่งปรากฏแล้วบอกกับพระราชราชาศรีกาลาว่า "พระองค์ไม่ต้องกลัวไปหรอก ขอให้พระองค์นำเด็กผู้นี้กลับไปยังพระนครเถิด เลี้ยงดูให้ดี เด็กน้อยผู้นี้จะนำความเจริญ ความรุ่งเรื่องมาสู่พระนครของพระองค์ และให้พระนามแก่ทารกน้อยนี้ว่า มานีกันดัน เมื่อพระองค์ทรงเลี้ยงดูเด็กน้อยนี้จนอายุครบสิบสองปี พระองค์จะทราบถึงความเป็นมาทั้งหมดของเด็กทารกผู้นี้เอง" โยคีก็หายตัวไป
สาเหตุที่พระองค์ถือกำเนิดขึ้นมาก็เพื่อจะมาปราบอสูรมหิงสี น้องสาวของอสูรมหิษาสูรนั่นเอง แต่สวามีอัยยัปปาก็มีศัตรูก่อนที่จะปราบอสูรมหิงสี ซึ่งก็คือ อำมาตย์ของพระบิดาของพระองค์ อำมาตย์คนนั้นมี ชื่อว่า ไดวัลย์ ไดวัลย์ต้องการชิงพระราชสมบัติของพระราชราชาศรีกาลา โดยจะกำจัดสวามีอัยยัปปาก่อน เนื่องจากพระมเหสีของพระราชราชาศรีกาลาให้กำเนิดพระโอรสคนที่ 2 มีนามว่า ราชาราชันย์ ไดวัลย์ได้ยุยงพระมเหสีของพระราชราชาศรีกาลาว่า "ทำไมเลยต้องให้ไอ้เด็กที่มาจากป่าไม่รู้หัวนอนปลายเท้ามาสืบสันตติวงศ์ จริง ๆ แล้วบัลลังค์นี้น่าจะเป็นของบุตรที่เกิดจากพระนางเองมากกว่าถึงจะถูก" พระมเหสีก็เห็นด้วย ไดวัลย์จึงให้พระเหสีแกล้วหลอกพระราชราชาศรีกาลาว่า พระนางป่วยเป็นโรคร้าย พระราชราชราชาศรีกาลาก็เชื่อ จึงให้หมอที่ดีที่สุดในเมืองมารักษาพระมเหสี ซึ่งหมอคนนี้ก็ได้รับสินบนมาจากไดวัลย์ หมอก็บอกพระราชราชาศรีกาลาว่า "พระนางเป็นโรคร้ายไม่มีทางรักษาได้ แต่มีวิธีเดียว คือ ต้องไปนำน้ำนมของแม่เสือในป่ามาให้พระนางเสวย โรคร้ายจึงจะหาย" จากนั้น พระราชราชาศรีกาลาจึงให้สวามีอัยยัปปา หรือ มานีกันดัน ไปนำน้ำนมจากป่ามาให้ แล้วระหว่างทาง พระอินทร์ได้มาขอร้องสวามีอัยยัปปา พระองค์จึงไปปราบอสูรมหิงสี แต่สุดท้ายอสูรมหิงสีก็ถูกสวามีอัยยัปปาสังหาร และพระอินทร์ก็ตอบแทนสวามีอัยยัยปปา โดยการแปลงเป็นแม่เสือมาให้สวามีอัยยัปปาจับไปในวัง จากนั้น สวามีอัยยัปปาก็ขี่แม่เสือที่พระอินทร์แปลงมาเข้าไปในวัง เมื่อไดวัลย์กับพระมเหสีของพระราชราชาศรีกาลาเห็น จึงเข้าไปขอโทษที่วางแผนกันจะฆ่ามานีกันดัน จากนั้น พระราชราชาศรีกาลาก็บอกกับ สวามีอัยยัปปา ให้อยู่ในวังด้วยกันเถิด แต่สวามีอัยยัปปาปฏิเสธ ขอเข้าไปอยู่ในป่าแทน จากนั้น สวามีอัยยัปปาจึงเข้าไปบำเพ็ญพรตในป่าตลอดชีวิต
บุรีรัตน์ รัตนวานิช
พลอากาศเอก บุรีรัตน์ รัตนวานิช อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุดและอดีตราชองครักษ์พิเศษ เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2491 เป็นน้องชายคนสุดท้องของในบรรดาพี่น้องทั้งหมด 6 คน ของ พล.อ.เลิศรัตน์ รัตนวานิช สมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) แบบสรรหา
จบการศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย, โรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 7 (ตท.7-ร่วมรุ่นเดียวกับ พล.อ.สพรั่ง กัลยาณมิตร, พล.อ.ปฐมพงษ์ เกษรศุกร์, พล.ร.อ.บรรณวิทย์ เก่งเรียน), โรงเรียนนายเรืออากาศรุ่นที่ 14, โรงเรียนการบิน, โรงเรียนนายทหารชั้นผู้บังคับฝูง รุ่นที่ 41, โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศรุ่นที่ 27, วิทยาลัยการทัพอากาศรุ่นที่ 28, วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 42
รับราชการในตำแหน่งที่สำคัญ ๆ อาทิ ผู้บังคับบัญชากองบิน 2 ลพบุรี (1 ตุลาคม พ.ศ. 2534 - 30 กันยายน พ.ศ. 2536), ที่ปรึกษาพิเศษกองทัพอากาศ, ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน (1 ตุลาคม พ.ศ. 2542 - 30 กันยายน พ.ศ. 2543), ผู้บังคับทหารอากาศดอนเมือง, ราชองครักษ์ประจำกรมราชองครักษ์ และ รองเสนาธิการทหารประจำกองบัญชาการทหารสูงสุด
ได้รับเลื่อนยศเป็น พลอากาศเอก (พล.อ.อ.) ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 และรับตำแหน่งรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด โดยก่อนหน้านั้นมีความพยายามจาก นายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ผลักดันให้ดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการทหารอากาศ (ผบ.ทอ.) แต่ทว่าไม่สำเร็จ และท้ายที่สุดตำแหน่ง ผบ.ทอ. นี้ก็ตกเป็นของ พล.อ.อ.อิทธพร ศุภวงศ์
พล.อ.อ.บุรีรัตน์ ยังดำรงตำแหน่งในหน่วยงานรัฐวิสาหกิจอีกหลายอย่างเมื่อหลังเกษียณ อาทิ กรรมการอิสระ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) เป็นต้น และมีตำแหน่งทางสังคม อาทิ ประธานคณะกรรมการสนามกีฬาบ้านกลาง, นายกสมาคมกอล์ฟแห่งประเทศไทย เป็นต้น
รายชื่อตอนในเซียนเกมรักขอเป็นเทพนักจีบ (มังงะ)
นี่คือ รายชื่อบทของเซียนเกมรักขอเป็นเทพนักจีบ
หม่อมหลวงสุทธิรัตน์ เกษมสันต์
พลอากาศเอก หม่อมหลวงสุทธิรัตน์ เกษมสันต์ อดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2492 จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 (ตท.10), โรงเรียนนายเรืออากาศรุ่นที่ 17, โรงเรียนนายทหารชั้นผู้บังคับฝูง รุ่นที่ 47, โรงเรียนเสนาธิการทหารบก (หลักสูตรประจำ) รุ่นที่ 64, วิทยาลัยการทัพอากาศ รุ่นที่ 30, วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (หลักสูตร ปรอ.) รุ่นที่ 15
การรับราชการตำแหน่งสำคัญ อาทิ ฝ่ายเสนาธิการประจำผู้บัญชาการทหารอากาศ,ผู้บัญชาการกองสนับสนุนทางอากาศ ,ประธานกรรมการสถาบันการบินพลเรือน, ผู้บังคับการกองบิน 41 กองพลบินที่ 3, ผู้ช่วยทูตทหารอากาศไทยประจำกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร และ รักษาราชการผู้ช่วยทูตทหารอากาศไทยประจำกรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก, รองเจ้ากรมการลาดตระเวนทางอากาศ กองบัญชาการสนับสนุนทหารอากาศ, เสนาธิการศูนย์วิทยาศาสตร์และพัฒนาระบบอาวุธกองทัพอากาศ, ผู้ช่วยปลัดบัญชีทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุด, ผู้บัญชาการกองบัญชาการสนับสนุนทหารอากาศ, ผู้ช่วยเสนาธิการทหารอากาศฝ่ายยุทธบริการ ก่อนที่จะเกษียณอายุราชการเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2552 ในยศ พลอากาศเอก (พล.อ.อ.) ตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ (พล.อ.อ.อิทธพร ศุภวงศ์)
ชีวิตส่วนตัว พล.อ.อ.ม.ล.สุทธิรัตน์ สมรสกับ นางแสงดาว เกษมสันต์ ณ อยุธยา มีบุตรธิดา 2 คน โดยบุตรสาวคนโต คือ นุก-สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา นักแสดงและอดีตนักร้องวัยรุ่นที่มีชื่อเสียง ในสังกัดของ บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด
บอดีแลงเกวจ
มาร์ธา สจ๊วต
มาร์ธา เฮเลน สจ๊วต  เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1941 เป็นนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล พิธีกรรายการโทรทัศน์ นักเขียน และผู้ผลิตนิตยสาร ชาวอเมริกัน เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท มาร์ธาสจ๊วตลีฟวิงออมนิมีเดีย เธอประสบความสำเร็จจากธุรกิจหลากหลาย ทั้งสิ่งพิมพ์ รายการโทรทัศน์ และของใช้ ของที่ระลึก สจ๊วตผลิตรายการทอล์กโชว์ที่ชื่อ "Martha" ซึ่งออกอากาศทั่วโลก เธอเขียนหนังสือขายดีไว้หลายเล่ม เธอยังเป็นผู้ผลิตนิตยสาร "Martha Stewart Living"
ในปี ค.ศ. 2004 เธอได้รับโทษฐานให้การเท็จเกี่ยวกับการขายหุ้น ทำให้เธอต้องติดอยู่ในคุก 5 เดือน สจ๊วตออกจากคุกในปี ค.ศ. 2005 พร้อมกับบริษัทของเธอที่กลับมาในปี ค.ศ. 2006
ลีฟวิน'
ลีฟวิน'  เป็นเพลงซิงเกิ้ลแรกของเจสซี แม็กคาร์ตนีย์ จากอัลบัม ดีพาร์เทอร์ จำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2552 เคยติดชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 ในอันดับที่ 10 และบิลบอร์ด ป็อป 100 ในอันดับที่ 2
คดีระหว่างพนักงานอัยการ กับพิมล กาฬสีห์ และนภาพันธ์ กาฬสีห์
"คดีระหว่างพนักงานอัยการ โจทก์ กับพิมล กาฬสีห์ จำเลยที่ 1 และนภาพันธ์ กาฬสีห์ จำเลยที่ 2 เรื่อง ความผิดเกี่ยวกับเพศ" หรือเรียกโดยย่อว่า "คดีระหว่างพนักงานอัยการ กับพิมล กาฬสีห์ และนภาพันธ์ กาฬสีห์" เป็นคดีอาญาในประเทศไทย ซึ่ง พนักงานอัยการ กรมอัยการ (“โจทก์”) ฟ้อง พิมล กาฬสีห์ เป็นจำเลยที่ 1 (“จำเลยที่ 1”) และ นภาพันธ์ กาฬสีห์ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น อรพรรณ กาฬสีห์) ภริยาจำเลยที่ 1 เป็นจำเลยที่ 2 (“จำเลยที่ 2”) กล่าวหาว่าจำเลยทั้งสองเป็นตัวการร่วมกันกระทำความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราและกระทำอนาจาร เพ็ชร์ ทิวาพัฒน์ ผู้เสียหาย (“ผู้เสียหาย”) ซึ่งเป็นสาวใช้ของจำเลยทั้งสอง โดยพฤติการณ์ที่จำเลยที่ 2 ล่อลวงผู้เสียหายมาเพื่อสนองความใคร่ของจำเลยที่ 1 และในระหว่างที่จำเลยที่ 1 ข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายจนบรรลุความเสียวสุดยอดทางเพศถึงห้าครั้ง จำเลยที่ 2 ได้กระทำการต่าง ๆ เพื่ออำนวยการข่มขืนนั้นด้วย โจทก์ขอให้ศาลพิพากษาลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา (“ป.อ.”)
คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามโจทก์ฟ้อง และลงโทษจำเลยที่ 1 ให้จำคุกห้าปี หนึ่งเดือน ส่วนจำเลยที่ 2 ให้จำคุกสามปี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ และศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าผู้เสียหายจะถูกจำเลยกระทำชำเราจริง หากเห็นว่าผู้เสียหายสมัครใจ จึงให้ยกคำฟ้องของโจทก์
โจทก์จึงฎีกา และจำเลยที่ 2 โต้แย้งว่า ตนเป็นหญิง ไม่สามารถเป็นตัวการกระทำความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราหญิงด้วยกันได้ ข้อโต้แย้งนี้ได้นำขึ้นสู่ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา ครั้งที่ 8/2510 ซึ่งมีมติว่า หญิงก็เป็นตัวการข่มขืนหญิงได้ และศาลฎีกาพิเคราะห์พฤติการณ์ต่าง ๆ ประกอบผลตรวจทางการแพทย์แล้ว เห็นว่าผู้เสียหายถูกข่มขืนกระทำชำเราตามคำฟ้อง จึงกลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในที่สุด
คดีนี้เป็นที่กล่าวขวัญมากในช่วงปีที่เกิด เนื่องจากจำเลยที่ 1 เป็นนักเขียนการ์ตูนมีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จอย่างสูง มีนามปากกว่า "ตุ๊กตา" คดีนี้จึงรู้จักกันโดยทั่วไปว่า "คดีตุ๊กตา"
ศาลล่าง.
คำฟ้องโจทก์.
ใน พ.ศ. 2506 โจทก์ได้ฟ้องจำเลยทั้งสอง ข้อเท็จจริงตามคำฟ้องของโจทก์ สรุปได้ว่า
โจทก์เห็นว่า พฤติการณ์ของจำเลยที่ 2 ตามที่ผู้เสียหายร้องทุกข์นั้น เป็นกรณีที่จำเลยทั้งสองเป็นตัวการตาม ป.อ. มาตรา 83 ร่วมกันกระทำความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตาม ป.อ. มาตรา 276 และกระทำอนาจารตาม ป.อ. มาตรา 278 จึงขอให้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งคู่ อนึ่ง ก่อนหน้านี้ จำเลยที่ 1 ได้ต้องคำพิพากษาฐานแจ้งความเท็จ ให้จำคุกหนึ่งเดือน ปรับสองร้อยบาท ตามคดีหมายเลขแดงที่ 2388/2505 ของศาลแขวงธนบุรี ซึ่งโทษจำคุกนั้น ศาลแขวงธนบุรีให้รอการลงโทษไว้ภายในหนึ่งปี แต่จำเลยที่ 1 กลับมาทำความผิดตามคดีนี้ภายในระยะเวลาหนึ่งปีดังกล่าว ขอให้บวกโทษจำคุกตามคดีก่อนเข้ามาในคดีนี้ด้วย
จำเลยทั้งสองต่อสู้ว่า
"...ถูกบุคคลบางกลุ่มร่วมกับผู้เสียหายใส่ความ เพื่อรีดเอาทรัพย์จากจำเลย และจะทำลายชื่อเสียงของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนักเขียนการ์ตูนมีชื่อ ส่วนข้อเคยต้องโทษ จำเลยที่ 1 รับว่า จริงตามฟ้อง"
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ตาม ป.อ. มาตรา 276 และกระทำอนาจาร ตาม ป.อ. มาตรา 278 เป็นการกระทำกรรมเดียวแต่ผิดต่อกฎหมายหลายบท ตาม ป.อ. มาตรา 90 ให้ลงโทษด้วยบทหนักที่สุด คือ ป.อ. มาตรา 276 โดยจำเลยที่ 1 นั้น ให้จำคุกห้าปี และบวกโทษที่รอไว้ในคดีอาญาแดงที่ 2388/2505 ของศาลแขวงธนบุรี ด้วย รวมเป็นจำคุกห้าปี กับหนึ่งเดือน ส่วนจำเลยที่ 2 นั้น ให้จำคุกสามปี บรรดาคำขอนอกจากนี้ ให้ยกเสีย
คดีมาถึงศาลอุทธรณ์ใน พ.ศ. 2509 โดยจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ปัญหาข้อเท็จจริงและปัญหาข้อกฎหมายว่า
"...จำเลยที่ 2 เป็นหญิง ไม่สามารถจะกระทำความผิดในข้อห้าข่มขืนได้ จะเป็นได้ก็แต่เพียงผู้สนับสนุนเท่านั้น ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานตัวการด้วยนั้น ยังไม่ชอบ"
ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว ไม่เชื่อว่าผู้เสียหายจะถูกจำเลยที่ 1 ข่มขืนกระทำชำเราจริง แต่เชื่อว่าผู้เสียหายสมัครใจยินยอม ในวันที่ 21 เมษายน 2509 จึงกลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น เป็นให้ยกคำฟ้องโจทก์ โจทก์จึงฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
คดีนี้มาถึงศาลฎีกาใน พ.ศ. 2510 โดยศาลฎีกาได้กำหนดประเด็นพิจารณาดังนี้
ประเด็นที่ 3 ผู้เสียหายได้สมัครใจยินยอมให้จำเลยที่ 1 กระทำชำเรา ใช่หรือไม่.
สำหรับประเด็นที่ว่า ผู้เสียหายได้สมัครใจยินยอมให้จำเลยที่ 1 กระทำชำเราใช่หรือไม่นั้น ศาลฎีกาได้พิเคราะห์ข้อเท็จจริงแล้ว เห็นว่า พฤติการณ์อันเริ่มต้นแต่จำเลยที่ 2 เรียกผู้เสียหายขึ้นไปนวดจำเลยที่ 1 แล้วให้จับอวัยวะสืบพันธุ์จำเลยที่ 1 รูดขึ้น ๆ ลง ๆ ช่วยกันเปลื้องผ้าผู้เสียหาย แล้วจำเลยที่ 2 ช่วยจับตัวและกดขาผู้เสียหาย เพื่อให้จำเลยที่ 1 กระทำชำเราผู้เสียหายจนบรรลุความเสียวสุดยอดทางเพศนั้น เป็นการที่ผู้เสียหายตกอยู่ในภาวะอันมิอาจต่อต้านหรือขัดขืนได้เลย ที่ไหนจะเรียกได้ว่าผู้เสียหายสมัครใจ
ศาลฎีกาจึงเห็นว่า การกระทำของจำเลยทั้งคู่เป็นความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ตาม ป.อ. มาตรา 276 และกระทำอนาจาร ตาม ป.อ. มาตรา 278
ประเด็นที่ 4 หญิงจะเป็นตัวการร่วมในการข่มขืนกระทำชำเรา ได้หรือไม่.
สำหรับข้อต่อสู้ของจำเลยที่ 2 ซึ่งว่า ตนเป็นหญิง ทีไหนจะเป็นตัวการร่วมข่มขืนกระทำชำเราหญิงด้วยกันได้นั้น องค์คณะผู้พิพากษาได้นำประเด็นนี้ขึ้นสู่ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกา ในการประชุมครั้งที่ 8/2510 โดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกามีมติว่า
"...ความผิดในเรื่องข่มขืนกระทำชำเรา เป็นความผิดที่ร่วมกันกระทำผิดได้ โดยผู้ร่วมกระทำผิดมิต้องเป็นผู้ลงมือกระทำชำเราด้วยทุกคน เพียงแต่คนใดคนหนึ่งกระทำชำเรา ผู้ที่ร่วมกระทำผิดทุกคนก็มีความผิดฐานเป็นตัวการ ตาม ป.อ. มาตรา 83 แล้ว และตาม ป.อ. มาตรา 276 ก็หาได้บัญญัติให้ลงโทษแต่เฉพาะชายเท่านั้น ในบทกฎหมายมาตรานี้ บัญญัติแต่เพียงว่า “ผู้ใดกระทำผิด ฯลฯ” เท่านั้น ฉะนั้น แม้จำเลยที่ 2 จะเป็นหญิง เมื่อได้สมคบกับจำเลยที่ 1 ร่วมกันกระทำผิด ศาลก็ลงโทษจำเลย ฐานเป็นตัวการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ได้"
พิพากษา.
ในวันที่ 22 มีนาคม 2510 องค์คณะผู้พิพากษาลงความเห็นว่า
"ที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกปัญหาต่าง ๆ ขึ้นวินิจฉัยโดยยืดยาว สรุปแล้วไม่เชื่อคำของผู้เสียหายนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น"
และมีคำพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา ตาม ป.อ. มาตรา 276 และกระทำอนาจาร ตาม ป.อ. มาตรา 278 อันเป็นกรณีกระทำความผิดกรรมเดียวแต่ผิดต่อกฎหมายหลายบท ตาม ป.อ. มาตรา 90 จึงให้ลงโทษตามบทหนักที่สุด คือ ป.อ. มาตรา 276 โดยจำเลยที่ 1 นั้น ให้จำคุก มีกำหนดสามปี และเอาบวกโทษที่รอไว้ในคดีอาญาเลขแดงที่ 2388/2505 ของศาลแขวงธนบุรี มาบวกกับโทษในคดีนี้ รวมเป็นโทษจำคุก มีกำหนดสามปี หนึ่งเดือน ส่วนจำเลยที่ 2 นั้น ให้จำคุก มีกำหนดสองปี
คดีตุ๊กตา
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 250/2510
ฎ.250/2510
เทศบาลตำบลเวียงสา
เทศบาลตำบลเวียงสา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน มีพื้นที่ครอบคลุม 2 หมู่บ้าน ของตำบลกลางเวียง
เทศบาลตำบลเวียงสา ได้รับการยกฐานะจากสุขาภิบาลกลางเวียงขึ้นเป็นเทศบาลตำบล เมื่อวันที่ 25 เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2542 และเปลี่ยนชื่อจากเทศบาลตำบลกลางเวียงเป็น “เทศบาลตำบลเวียงสา” ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2549
เทศบาลตำบลเวียงสามีพื้นที่ 1 ตารางกิโลเมตร หรือ 625 ไร่ ประกอบด้วย 2 หมู่บ้าน ของตำบลกลางเวียง คือ
จำนวนประชาชนในเขตเทศบาลตำบลเวียงสา ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 มีจำนวน 3,183 คน แยกเป็นชาย 1,488 คน หญิง 1,695 คน ความหนาแน่นของประชากร 3,183 คนต่อตารางกิโลเมตร จำนวนบ้าน 1,088 หลังคาเรือน
การคมนาคมทางบก มีถนนสายต่างๆ ดังนี้ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1026 และถนนภายในหมู่บ้านต่างๆ
สถานศึกษาในเขตเทศบาลตำบลเวียงสา มีดังนี้
สแกนดินาเวีย
คริสติน่า แอปเปิลเกต
Cats &amp; Dogs 2
แกรน ทัวริสโม (อัลบั้ม)
พลาซีโบ
อเมริกันทัวร์ริสเตอร์
โมฮับบะเทน อานุภาพแห่งรัก
โมฮับบะเทน อานุภาพแห่งรัก  เป็นภาพยนตร์ชื่อดังของบอลลีวู้ด เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักที่สอนว่า ความรักคือสิ่งที่สูงส่ง ซึ่งนำแสดงโดย ศาห์รุข ข่าน ไอศวรรยา ราย อมิตาภ พัจจัน อุทัย โจปรา จิมมี เชอร์กิลล์ ชุกัล หัสราช ศมิตา เศฏฏี ปรีตี ฌังกิยานี และคิม ศารมา
พระนารทะสัมพุทธเจ้า
นารทมุนี
ฤๅษีนารทมุนี  เป็นบุตรของพระพรหม เป็นสาวกคนแรกของพระนารายณ์ และเป็นผู้ที่นำเรื่องราวบนโลกมนุษย์มารายงานแด่พระศิวะ ฤๅษีนารทมุนีเป็นทูตเอกของสวรรค์ และมีบทบาทในมหาภารตะและรามเกียรติ์เป็นอย่างมาก ในเรื่องรามเกียรติ์ ฤษีเป็นผู้แนะนำให้หนุมานใช้น้ำในบ่อน้อยของตนเอง ก็คือ น้ำลายในปากของหนุมานดับไฟ เมื่อตอนที่หนุมานไปเผากรุงลงกา ในมหาภารตะ ฤๅษีนารทมุนีมีหน้าที่คอยส่งสำคัญให้แก่พระกฤษณะ พระพลราม ยุธิษฐิระ และอรชุน คือ ในมหาสงครามทุ่งกุรุเกษตร ฤๅษีนารทมุนีได้ส่งข่าวบอกแก่พระพลรามว่า "ภีมะกำลังดวลตะบองกับทุรโยธน์" และเมื่อตอนที่พระอนิรุทธิ์หายตัวไป ฤๅษีนารทมุนีก็แจ้งแก่พระกฤษณะว่า "พระอนิรุทธิ์ถูกท้าวกรุงภาณจับตัวไปขังในคุก" และเมื่อตอนที่ท้าวธฤตราษฎร์ พระนางคานธารี พระนางกุนตี ท้าววิทูร เสียชีวิตในป่า ฤๅษีนารทมุนีก็เป็นผู้แจ้งข่าวให้กับยุธิษฐิระว่า "ท้าวธฤตราษฎร์ พระนางคานธารี พระนางกุนตี ท้าววิทูร เสียชีวิตแล้ว และฤๅษีนารทมุนีเป็นผู้บอกถึงจุดอ่อนของทุรโยธน์ให่แก่อรชุน" นอกจากนี้ฤๅษีนารทมุนีก็ยังเป็นผู้เล่าเรื่องของพระรามให้แก่ฤๅษีวาลมีกิจนเกิดเป็นคัมภีร์รามายณะ
ในภาพยนตร์ของบอลลีวู้ด โดยเฉพาะหนังเกี่ยวกับเทพเจ้า บทพูดของฤๅษีนารทมุนีที่ทุกคนจำได้ คือ คำว่า "นาร้ายณ์ นารายณ์"
ฤษีนารท
ฤๅษีนารท
แบรนดอน ซิลเวสทรี
วีทรีโอ
วีทรีโอ หรือบางครั้งเขียน วี ทรีโอ้  เป็นกลุ่มดนตรีคลาสสิกัลครอสโอเวอร์ 3 ชิ้น ประกอบด้วยไวโอลิน 2 ตัว และเชลโล ในสังกัดเอ็กแซ็กท์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยนักดนตรีสามพี่น้อง คือ ทวีเวท ศรีณรงค์ (เป้ เล่นไวโอลิน) อุทัยศรี ศรีณรงค์ (ป่าน เล่น เชลโล) และพินทุสร ศรีณรงค์ (ปุย เล่นไวโอลิน) ทั้งสามคนเป็นบุตรของสุทิน ศรีณรงค์ นักดนตรีคลาสสิก ซึ่งเล่นดนตรีคลาสสิกมาตั้งแต่เด็ก และเป็นนักเรียนทุนในพระอุปถัมภ์ในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547
"Hot Album"
"Cool Album"
จีนี่ เรคคอร์ดส
ไฟลท์ 93
ไฟลท์ 93  เป็นภาพยนตร์ที่กำกับและเขียนบทภาพยนตร์ โดย พอล กรีนกราสส์ โดยสร้างมาจากเรื่องจริงจากการจี้เครื่องบิน ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 93 จากเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ออกฉายครั้งแรกทั่วทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2549
ภาพยนตร์โรแมนติกคอมมีดี
ฮกคุริคุ
บุษกร พรวรรณศิริเวช
พุทธชาด พงษ์สุชาด
นิวออร์ลีน
ดาร์เรน แชน
คุณพ่อขายาว
คุณพ่อขายาว อาจหมายถึง
สีประจำวันในประเทศไทย
สีประจำวัน เป็นวัฒนธรรมความเชื่อของไทยที่ได้รับอิทธิพลมาจากตำนานฮินดู และเป็นกฎเกณฑ์ของตำราโหราศาสตร์ที่ได้กำหนดสีประจำแต่ละวัน สีแต่ละสีได้กำหนดมาจากสีของเทพที่ปกป้องวันนั้น ๆ หรือ เทวดานพเคราะห์
สีประจำวันของไทยมาจากสีกายของเทวดา ใน 1 สัปดาห์มี 7 วัน เรียกชื่อวันตามลำดับ คือ อาทิตย์ จันทร์ อังคาร พุธ พฤหัสบดี ศุกร์ เสาร์ ชื่อวันทั้ง 7 มาจากชื่อเทวดา สีกายของเทวดาเหล่านี้ต่างกันและมีประวัติดังต่อไปนี้
พระอาทิตย์ ตามตำนานว่า พระอิศวรเอาราชสีห์ 6 ตัวมาป่น แล้วห่อด้วยผ้าสีแดง (Red Rose) พรมด้วยน้ำอมฤตบังเกิดเป็นพระอาทิตย์ มีกายสีแดง
พระจันทร์ ตามตำนานว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้นางฟ้า 15 นางกลายเป็นผงละเอียด แล้วห่อด้วยผ้าสีเหลืองอ่อน (Light Yellow) ประพรมด้วยน้ำอมฤต ก็บังเกิดเป็นพระจันทร์ มีกายสีเหลืองนวล.
พระอังคาร ตามตำนานเล่าว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้กระบือ 8 ตัวกลายเป็นผงแล้วห่อด้วยผ้าสีแดงหลัว ก็บังเกิดเป็นพระอังคาร มีสีกายเป็นสีแก้วเพทาย (แดงหลัว) บางแห่งก็ว่าเป็นสีชมพู
พระพุธ ตามตำนานว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้พญาคชสาร 17 ตัวกลายเป็นผงห่อด้วยผ้าสีเขียวใบไม้ ประพรมด้วยน้ำอมฤตก็บังเกิดเป็นพระพุธ มีสีกายเป็นสีแก้วมรกต
พระพฤหัสบดี ตามตำนานว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้พระฤๅษี 19 ตนกลายเป็นผง แล้วเอาผ้าสีแสด (Bright Red Orange) ห่อผงนั้น ประพรมด้วยน้ำอมฤต ก็บังเกิดเป็นพระพฤหัสบดี มีสีกายเหมือนสีผ้าที่ห่อ
พระศุกร์ ตามตำนานว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้โค 21 ตัวกลายเป็นผง แล้วห่อด้วยผ้าสีน้ำเงินหรือสีคราม (Light Indigo Blue) ประพรมด้วยน้ำอมฤต ก็บังเกิดเป็นพระศุกร์ มีสีกายกล่าวไว้ต่าง ๆ กัน แต่ตามภาพเขียนเป็นสีคราม
พระเสาร์ ตามตำนานกล่าวว่า พระอิศวรร่ายพระเวทให้เสือ 10 ตัวกลายเป็นผงแล้วห่อด้วยผ้าสีดำหลัว (Dark Brown Sepia) ประพรมด้วยน้ำอมฤต ก็บังเกิดเป็นพระเสาร์ มีกายสีดำคล้ำ
ตามตำนานที่กล่าวมานี้ จะเห็นว่าสีกายของเทวดาทั้ง 7 เป็นสีเดียวกับผ้าที่ห่อ และเมื่อนำชื่อของเทวดาเหล่านั้นมาใช้เป็นชื่อวัน สีประจำวันนั้น ๆ ก็เป็นสีกายของเทวดาที่เป็นชื่อวันนั่นเอง
น้ำเงิน บุญหนัก
น้ำเงิน บุญหนัก ชื่อเล่น เปี๊ยก (เกิด 24 มกราคม พ.ศ. 2483) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวไทย จบการศึกษาจากโรงเรียนขัตติยาณีผดุงศึกษา
เข้าสู่วงการการแสดงครั้งแรกเมื่อปี 2499 จากการชักนำของ ม.ล.ทรงสอางค์ ทิฆัมพร ผลงานแรกคือภาพยนตร์เรื่อง "สาปสวรรค์" เมื่อ พ.ศ. 2498 โดยใช้ชื่อในวงการว่า "ดาวรุ่งฟ้า" ประกบกับ ส.อาสนจินดา, เชาว์ แคล่วคล่อง และ จุฑารัตน์ จินรัตน์ โดยรับบทเป็น "รุ่งทิพย์" นางเอกวัยเด็ก และมีชื่อเสียงจากเรื่อง "ชาติเสือ" แสดงกับ มิตร ชัยบัญชา และเรวดี ศิริวิไล ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2500 จากนั้นก็มีผลงานตามมาอีกเรื่อย ๆ
น้ำเงินได้รับรางวัลตุ๊กตาเงินสาขานักแสดงหญิงสมบทยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง "นางสาวโพระดก" เมื่อ พ.ศ. 2508 และได้รับรางวัลตุ๊กตาทองสาขาเดียวกัน จากภาพยนตร์เรื่อง" กาเหว่า" เมื่อ พ.ศ. 2509
ต่อมา น้ำเงินได้แสดงละครโทรทัศน์ด้วย ได้รับบทบาทเด่น เป็นต้นว่า กระสือยายสาย ในละครเรื่อง "กระสือ" ทางช่อง 7 เมื่อ พ.ศ. 2537 เมื่อสูงวัยขึ้นจึงเปลี่ยนไปรับบทเป็นนักแสดงประกอบและนักแสดงสมทบ เช่น ในละครเรื่อง "มนต์รักลูกทุ่ง" ทางช่อง 7 เมื่อ พ.ศ. 2538
อนึ่ง น้ำเงินยังเป็นนักพากย์ ผลงานเด่น คือ บทบาทท่านย่าต้นหลิว (Grandmother Willow) ในภาพยนตร์แอนิเมชันของวอลต์ ดิสนีย์ เรื่อง "โพคาฮอนทัส (Pocahontas)" เมื่อ พ.ศ. 2538 และ" (Pocahontas II: Journey to a New World)" เมื่อ พ.ศ. 2541
ผลงานในระยะหลัง ได้แก่ ภาพยนตร์ไตรภาคชุด "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช" ระหว่างปี 2550-2554, ละครโทรทัศน์ชุด "เซน สื่อรักสื่อวิญญาณ" ทางช่อง 5, "เพียงใจที่ผูกพัน" ทางช่อง 3 ใน พ.ศ. 2553, "ลูกไม้หลากสี" ทางช่อง 7 ใน พ.ศ. 2556 เป็นต้น
คาวาล
Brandon Silvestry
มะลิลา บราซิลเลี่ยน
มะลิลา บราซิลเลี่ยน  คือชื่อกลุ่มศิลปินสัญชาติไทย ที่มีสมาชิกเป็นชาย 3 คน หญิง 2 คน ประกอบด้วย วิระ บำรุงศรี, นึกคิด บุญทอง, อิศราคม เอื้อพงษ์พันธ์, อังคณา ทิมดี และ ปาริกา เทพสุขดี โดยมีผลงานเพลงภายใต้สังกัดคีตา เรคคอร์ดส ในปี พ.ศ. 2533-2536 จำนวน 3 ชุด คือ มะลิลา บราซิลเลี่ยน, ไม่อ้วนเอาเท่าไร และ มะลิลา ปาร์ตี้สวิง
วงมะลิลา บราซิลเลี่ยน มีเพลงที่สร้างชื่อเสียงโด่งดัง ได้แก่ กล้าได้กล้าเสีย, ปลายฟ้า, ไม่อ้วนเอาเท่าไร, ฟองสบู่ และ เธอก็แค่โซดา ด้วยจังหวะดนตรีสนุกสนานที่ได้รับอิทธิพลจากประเทศบราซิล กับลีลาการเต้นรำของสมาชิกวงทั้งหมด ทำให้เป็นที่ยอมรับของผู้ฟังที่แสวงหาแนวเพลงใหม่ๆ บ้าง
ปัจจุบัน สมาชิกวงแยกย้ายกันไปตามแนวทางของแต่ละคน โดย "วิระ" เป็นข้าราชการตำรวจและยังคงรับงานร้องเพลง "ปาริกา" เป็นประชาสัมพันธ์บริษัทแห่งหนึ่ง "นึกคิด" และ "อังคณา" ยังคงรับงานแสดงตามละครและภาพยนตร์ ส่วน "อิศราคม" เสียชีวิตหลังการแยกวงไปเกือบสิบปี โดยสมาชิกที่เหลือได้กลับมารวมตัวในคอนเสิร์ต "Kita Back To The Future Concert" เมื่อต้นปี พ.ศ. 2550 ณ พารากอน ฮออล์ สยามพารากอน
รายชื่อประเทศตามค่าจีดีพี
เพรสซิเดนท์
เพรสซิเดนท์ หรือ เดอะ เพรสซิเดนท์  คือชื่อวงดนตรีสัญชาติไทย โดยแนวดนตรีเป็นสไตล์เต้นรำ โซล ฟังกี้ และ ดิสโก้ เริ่มแรกเล่นประจำตามไนท์คลับในโรงแรมชื่อดัง จนกระทั่งมีผลงานอัลบั้มเพลงในสังกัดอโซน่า ในช่วงปี พ.ศ. 2525 - พ.ศ. 2527 ที่มีสมาชิกเด่นๆ คือ ตู้ - ดิเรก อมาตยกุล, อ้วน - วารุณี สุนทรีสวัสดิ์, เล็ก - ปรีชา ชนะภัย และอ๊อด - อนุพงษ์ ประถมปัทมะ โดยสองรายหลังเป็นสมาชิกวงคาราบาว จนถึงปัจจุบัน
วงเพรสซิเดนท์ มีหัวหน้าวง คือ ศุภกร บุญยานันต์ ในตำแหน่งคีย์บอร์ด ภายหลังเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับ วารุณี และ นิตยา บุญสูงเนิน สมาชิกในช่วงเริ่มก่อตั้งมี ช.อ้น ณ บางช้าง ในตำแหน่งกีตาร์ ต่อมามีการเปลี่ยนเป็น ฟาโรห์ ตอยยีบี ภายหลังเป็นมือกีตาร์วงเพื่อน และ ปรีชา ชนะภัย ตามลำดับ โดยแยกมาจากวง "เดอะ มิชชั่น" กับวง "เมด อิน ไทยแลนด์"
ปรีชา เข้าร่วมวงเพรสซิเดนท์จนมีอัลบั้มกับอโซน่าสองชุด คือ "เด็กฮาร์ดฉันไม่สน" (พ.ศ. 2525) และ "สายลมลวง" (พ.ศ. 2526) และยังได้นำนักดนตรีของวงเข้าร่วมเป็นแบ็คอัพบันทึกเสียงให้กับวงคาราบาวในอัลบั้ม "แป๊ะขายขวด" และ "วณิพก" จากนั้นคาราบาวได้ให้ เทียรี่ เมฆวัฒนา รับหน้าที่แทน เนื่องจากวงเพรสซิเดนท์มีภารกิจทัวร์แสดงที่สหรัฐอเมริกา เมื่อกลับมาได้เปลี่ยนตัวมือกีตาร์เป็น จารึก อยู่เอม โดยออกอัลบั้ม "รักที่แสนหวาน" และ "เข็ดรัก" (พ.ศ. 2527) ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เล็กจึงเข้าร่วมวงคาราบาวอย่างเป็นทางการในอัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ โดยมีอ๊อดตามมาทัวร์คอนเสิร์ตในช่วงต้นปี พ.ศ. 2528 ด้วย วงเพรสซิเดนท์จึงประกาศยุบวง
เพลงที่โด่งดังของวง ได้แก่ เด็กฮาร์ดฉันไม่สน, ธรรมด๊า..ธรรมดา, บ่มีเซ็ง และ "สาวบางโพ" โดยเพลงหลังสุดสร้างชื่อเสียงให้กับ ตู้ ดิเรก จนกลายเป็นเพลงประจำตัวไปแล้ว
จังหวัดคาโกชิม่า
ดัสติน โรดส์
ดัสติน แพทริก รันเนลส์ (Dustin Patrick Runnels; 11 เมษายน ค.ศ. 1969) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับWWEในนาม ดัสติน โรดส์ (Dustin Rhodes) และ โกลดัสต์ (Goldust) เป็นนักมวยปล้ำรุ่นที่2ของตระกูลโรดส์ ลูกชายของตำนาน ดิอเมริกันดรีม ดัสตี โรดส์ และพี่ชายของโคดี โรดส์ แชมป์ยูเอส 2สมัย, แชมป์โลกแท็กทีม WCW 2สมัย, แชมป์แท็กทีมซิกซ์แมน WCW 1สมัย, แชมป์โลกแท็กทีม NWA 1สมัย, แชมป์ฮาร์ดคอร์ WWE 9สมัย, แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 3สมัย, และแชมป์แท็กทีม WWE 3สมัย
Dustin Rhodes
โกลดัส
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี แบรกกิ้ง ไรท์ส
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี แบรกกิ้ง ไรท์ส เป็นศึกมวยปล้ำ ของ WWE โดยจัดขึ้นในช่วงปลายเดือนตุลาคม แทนรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ไซเบอร์ซันเดย์ โดยจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2009 โดยจะมี 1 แมทช์ที่เจอระหว่าง ค่าย รอว์ กับ สแมคดาวน์ เพื่อชิงถ้วยรางวัลแบรกกิ้ง ไรท์ส
ไพโรจน์ สุวรรณฉวี
ว่าที่ร้อยตรี ไพโรจน์ สุวรรณฉวี (24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2554) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของนายบรรหาร ศิลปอาชา และแกนนำกลุ่มโคราช พรรคเพื่อแผ่นดิน
ไพโรจน์ สุวรรณฉวี เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ที่เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายจำรัส กับนางสำเภา สุวรรณฉวี สมรสกับร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี มีบุตรชาย 3 คน คือ พลพีร์ สุวรรณฉวี พีรพร สุวรรณฉวี และณัฐวัชร์ สุวรรณฉวี
ไพโรจน์ สุวรรณฉวี สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีรัฐศาสตรบัณฑิต และปริญญาโทรัฐศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2514 และ พ.ศ. 2517 ตามลำดับ