pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อ "H. habilis" ในแอฟริกาตะวันออกใช้เครื่องมือหิน Oldowan ประเภท "มีดสับเนื้อ" ที่ทำจากหินก้อนกลม ๆ (ดูรูป) ที่ทำให้แตกโดยการตีแบบง่าย ๆ
ซึ่งเป็นเครื่องหมายบอกการเริ่มต้นของยุคหินเก่า
ซึ่งดำเนินไปจนสุดยุคน้ำแข็งสุดท้ายที่ประมาณ 10,000 ปีก่อน
ยุคหินเก่าที่เริ่มที่ โดยแบ่งออกเป็น 3 ช่วงคือ
เทคโนโลยี Acheulean - "H. ergaster/erectus" - ยุคหินเก่าต้น.
ส่วนช่วงระหว่าง 1.76 ล้าน-250,000 ปีก่อนยังรู้จักว่า สมัยเทคโนโลยี Acheulean อีกด้วย
เพราะเป็นช่วงที่ "H. ergaster/erectus" เริ่มในแอฟริกา ได้ทำขวานมือมีสองคมจากจากหินเหล็กไฟและหินควอร์ตไซต์ก้อนใหญ่ (ดูรูป)
โดยตอนต้นใช้หินตีส่วนขอบให้แตกออกไปจนเกิดความคม และต่อจากนั้นก็แต่งรอบ ๆ ส่วนคมให้มีรูปตามที่ต้องการ
เทคโนโลยี Mousterian - Neanderthal (ยุคหินเก่ากลาง), "H. sapiens" (ยุคหินกลางแอฟริกา).
หลังจาก 300,000 ปีก่อนในช่วงยุคหินเก่ากลาง เทคนิคที่ละเอียดขึ้นที่เรียกว่า Levallois technique ก็พัฒนาขึ้น (เป็นสมัย Mousterian) ซึ่งเป็นการตีหินเป็นลำดับ
เป็นเทคนิคที่ใช้สร้างหัวแหลม (points), หินขูด (scraper), หินแล่ (slicer), และเข็มเจาะ (awl)
และเชื่อว่ามนุษย์ Neanderthal ได้พัฒนาขึ้นด้วย เพราะพบเครื่องมือหินที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศฝรั่งเศสที่ประมาณ 300,000 ปีก่อน
เทคโนโลยีนี้ก็พบในที่อื่น ๆ อีกด้วย คือที่เลแวนต์ บางส่วนของแอฟริกา เอเชียกลาง และไซบีเรีย
โดยในแอฟริกา เทคโนโลยีกลุ่มนี้จะเรียกว่าเป็นเครื่องมือช่วงยุคหินกลาง (Middle Stone Age) และสัมพันธ์กับมนุษย์กลุ่มอื่น ๆ ที่ไม่ใช่นีแอนเดอร์ทาล (เพราะไม่มีมนุษย์กลุ่มนี้ในแอฟริกา) เทียบกับในยุโรปที่เทคโนโลยีสัมพันธ์กับมนุษย์กลุ่มนีแอนเดอร์ทาล และเรียกว่าเป็นเครื่องมือยุคหินเก่ากลาง (Middle Paleolithic)
ในแอฟริกา เครื่องมือเก่าแก่สุดมีอายุ 276,000 ปีก่อน โดยการหาอายุที่น่าเชื่อถือมากที่สุด (ณ โบราณสถาน Gademotta ประเทศเอธิโอเปีย)
วัฒนธรรม Aurignacian - "H. sapiens" - ยุคหินเก่ากลางและปลาย.
ประมาณระหว่าง 47,000-28,000 ปี
ในยุคหินเก่าปลาย ก็เกิดวัฒนธรรม Aurignacian ในยุโรปและเอเชียตะวันตกเฉียงใต้
ที่เริ่มมีการสร้างมีดหินยาว ทำเป็นมีด ใบมีด และสิ่ว
เป็นช่วงเวลานี้ด้วยที่เริ่มปรากฏสิ่งต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ คือ
สิ่งประดิษฐ์เหล่านี้ แสดงถึงพฤติกรรมปัจจุบันของมนุษย์ที่ปรากฏชัดเจนในช่วงนี้ (ดูเพิ่มที่หัวข้อ การเปลี่ยนมามีพฤติกรรมปัจจุบัน) ซึ่งเป็นเหตุให้นักวิชาการสัมพันธ์วัฒนธรรม Aurignacian กับ "H. sapiens" คือมนุษย์ปัจจุบัน (กลุ่มมนุษย์ต้นตระกูลคนยุโรปที่เรียกว่า Cro-Magnon) ที่สันนิษฐานว่า อพยพเข้าไปในยุโรปในช่วงเวลานี้
และทำให้เกิดการสันนิษฐานที่ยังไม่มีข้อยุติว่า มนุษย์ Neanderthal อาจจะไม่สามารถแข่งขันกับมนุษย์ปัจจุบันผู้มีเทคโนโลยีและพฤติกรรมที่ก้าวหน้ากว่าเช่นนี้ แล้วจึงทำให้สูญพันธุ์ไปเมื่อประมาณ 28,000 ปีก่อน (ดูสันนิษฐานอื่น ๆ เกี่ยวกับการสูญพันธุ์ของ Neanderthal ที่หัวข้อ Neanderthal และ Denisovan)
อย่างไรก็ดี ก็ยังมีที่อื่น ๆ นอกยุโรปที่ปรากฏวัฒนธรรมคล้ายวัฒนธรรม Aurignacian อีกด้วย รวมทั้งเอเชียตะวันตกเฉียงใต้คือประเทศซีเรีย เขตปาเลสไตน์ กับประเทศอิสราเอล และเขตไซบีเรีย
เครื่องมือหินที่ทำเป็นมีดยาวในแอฟริกาที่เก่าที่สุดพบที่โบราณสถาน Kapthurin เคนยา และเครื่องมือแบบผสมจาก Twin Rivers แซมเบีย ทั้งสองมีอายุอาจมากถึง 300,000 ปี
นอกจากนั้น เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997 ก็เริ่มมีหลักฐานจากถ้ำ Blamboo Cave
และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 จากแหลม Pinnacle Point
(ทั้งสองในประเทศแอฟริกาใต้) เป็นสิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ ที่นักวิชาการได้ใช้เป็นหลักฐานของ "พฤติกรรมปัจจุบัน" ของมนุษย์ แต่มีกำหนดอายุในช่วงยุคหินเก่ากลาง (100,000-70,000 ปีก่อน) ซึ่งเก่ากว่าที่พบในยุโรป ทั้งหมดเป็นหลักฐานคัดค้านทฤษฎี "Great Leap Forward" (การกระโดดก้าวไปข้างหน้า) ของพฤติกรรมปัจจุบันที่เกิดขึ้นโดยฉับพลัน
ที่จะกล่าวถึงต่อไป
มนุษย์กับไฟ.
เดิมมนุษย์มีเพียงอาหารเท่านั้นเป็นแหล่งพลังงาน ต่อมาเริ่มรู้จักใช้ไฟ ใช้แรงงานสัตว์ การเพาะปลูก จึงเริ่มมีการใช้พลังงานเพิ่มมากขึ้น แต่ยังไม่มากนัก มนุษย์เริ่มใช้พลังงานอย่างรวดเร็วในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม มีการประดิษฐ์เครื่องจักรกล เริ่มใช้ถ่านหิน พลังน้ำ
วิวัฒนาการการใช้พลังงาน.
มนุษย์ รู้จักใช้ไฟเมื่อมีการระเบิดของภูเขาไฟในอัฟริกา ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 4 แสนปีมาแล้ว นับเป็นการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกของมนุษย์ หลังจากนั้นความเป็นอยู่ของมนุษย์ก็เริ่มดีขึ้น และไฟถูกนำมาใช้ประโยชน์สืบต่อกันมาจนทุกวันนี้
มนุษย์จุดไฟได้ครั้งแรกเมื่อ 4 แสนปีก่อน และช่วยให้มนุษย์อพยพจากแอฟริกามุ่งหน้าสู่ยุโรปได้ มนุษย์ในยุคแรกๆ ซึ่งอาจจะเป็นในช่วงของ โฮโม อิเร็คตัส (Homo erectus) หรือโฮโม เออร์กัสเตอร์ (Homo ergaster) นั้น ได้จัดการและใช้ประโยชน์จากไฟ แต่ก็ยังไม่ชัดเจนว่า มนุษย์โบราณสามารถจุดไฟได้เองหรือขโมยมาจากการเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ อย่างปรากฏการณ์ฟ้าผ่า
จากการวิเคราะห์หินไฟ (flint) บริเวณพื้นที่ทางโบราณคดีตรงชายฝั่งแม่น้ำจอร์แดน รอยเตอร์ระบุว่าทีมนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยฮิบรู (Hebrew University) เยรูซาเลม อิสราเอล ได้พบอารยธรรมเริ่มต้น ซึ่งมีการเรียนรู้ที่จะจุดไฟ และนั่นกลายเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้มนุษย์โบราณได้ท่องผจญภัยในดินแดนที่ไม่รู้จัก
การเปลี่ยนมามีพฤติกรรมปัจจุบัน.
จนกระทั่งถึงประมาณ 50,000-40,000 ปีก่อน การใช้เครื่องมือหินดูเหมือนจะมีการพัฒนาเป็นขั้น ๆ
โดยในแต่ละก้าว "H. habilis", "H. ergaster/erectus", และ "H. neanderthalensis" จะเริ่มต้นตรงที่สูงขึ้นจากขั้นก่อน ๆ
แต่เมื่อเริ่มแล้ว การพัฒนาต่อ ๆ ไปจะเป็นไปอย่างล่าช้า
ในปัจจุบัน นักบรรพมานุษยวิทยายังพิจารณากันอยู่ว่า สปีชีส์ของ "Homo" เหล่านี้
มีลักษณะทางวัฒนธรรมหรือพฤติกรรมบางอย่างหรือหลายอย่าง ที่เหมือนกับมนุษย์ปัจจุบันเช่น ภาษา
ความคิดทางสัญลักษณ์ที่ซับซ้อน ความคิดสร้างสรรค์ทางเทคโนโลยี ฯลฯ หรือไม่
เพราะว่า มนุษย์เหล่านั้นดูเหมือนว่า จะค่อนข้างอนุรักษนิยมในเรื่องวัฒนธรรม เพราะรักษาไว้ซึ่งการใช้เทคโนโลยีแบบง่าย ๆ และรูปแบบการแสวงหาอาหารเป็นช่วงระยะเวลายาวนาน
ประมาณ 50,000 ปีก่อน วัฒนธรรมของมนุษย์ปัจจุบันจึงปรากฏหลักฐานว่าเริ่มพัฒนาเร็วขึ้น
การเปลี่ยนแปลงมามีพฤติกรรมปัจจุบันได้รับการกำหนดว่าเป็น "Great Leap Forward" (การกระโดดก้าวไกลไปข้างหน้า) ของคนยูเรเชีย
หรือเป็น "Upper Palaeolithic Revolution" (ปฏิวัติยุคหินเก่าปลาย)
เพราะการปรากฏอย่างฉับพลันของหลักฐานทางโบราณคดี ที่บ่งถึงพฤติกรรมปัจจุบันของมนุษย์
แต่ว่า นักวิชาการบางท่านก็พิจารณาการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ว่า เป็นไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป โดยได้ปรากฏขึ้นแล้วบ้างในสายมนุษย์โบราณแอฟริกาช่วง 200,000 ปีก่อน
ดังที่แสดงโดยหลักฐานจากถ้ำ Blamboo Cave ในประเทศแอฟริกาใต้
ในช่วงนี้ มนุษย์ปัจจุบันเริ่มฝังคนตาย
ใช้เสื้อผ้า
ล่าสัตว์ด้วยเทคนิคที่ซับซ้อนขึ้น (เช่นใช้หลุมพรางเป็นต้น)
และทำงานศิลป์เกี่ยวกับภาพวาดในถ้ำ
เมื่อวัฒนธรรมเจริญขึ้น มนุษย์กลุ่มต่าง ๆ ก็เริ่มสร้างสิ่งใหม่ ๆ เสริมเข้ากับเทคโนโลยีที่มีอยู่แล้ว
สิ่งประดิษฐ์เช่น เบ็ดปลา ลูกกระดุม และเข็มกระดูก มีความแตกต่างกันระหว่างมนุษย์กลุ่มต่าง ๆ
ซึ่งเป็นอะไรที่ไม่เคยเห็นในวัฒนธรรมมนุษย์ก่อน 50,000 ปีก่อน
คือโดยทั่ว ๆ ไปแล้ว กลุ่มต่าง ๆ ของ "H. neanderthalensis" ไม่ค่อยมีความแตกต่างกันทางเทคโนโลยี
ในบรรดาตัวอย่างที่สามารถหาหลักฐานทางโบราณคดีได้ของพฤติกรรมมนุษย์ปัจจุบัน นักมานุษยวิทยารวมเอา
แต่ว่า การหาข้อยุติก็ยังเป็นไปว่า มี "การปฏิวัติ" ที่เกิดโดยฉับพลันที่นำมาสู่พฤติกรรมของมนุษย์ปัจจุบัน
หรือว่า เป็นพัฒนาการที่เกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปเริ่มต้นตั้งแต่ 250,000-300,000 ปีก่อน
นอกจากนั้นแล้ว ก็ยังมีนักวิชาการที่คัดค้านด้วยว่า ตัวอย่างพฤติกรรมปัจจุบันให้ความสำคัญกับหลักฐานที่มีในแอฟริกาน้อยเกินไป (ซึ่งหายากกว่าเก็บรักษาไว้ได้ในสภาพที่แย่กว่าเพราะภูมิอากาศ) หรือคลุมเครือเกินไปเพราะว่าสามารถอธิบายได้โดยเหตุผลอื่นที่ง่ายกว่า หรือมีปัญหาในการใช้วิธีและมาตรฐานทดสอบเดียวกันในช่วงสมัยต่าง ๆ กัน
นอกจากนั้นแล้ว ก็เริ่มจะปรากฏหลักฐานที่คัดค้านทฤษฎี "Great Leap Forward" (การกระโดดก้าวไปข้างหน้า) คือพบสิ่งประดิษฐ์ที่ใช้เป็นหลักฐานแสดงพฤติกรรมปัจจุบันของมนุษย์ในแอฟริกาใต้ในช่วงยุคหินเก่ากลาง
ที่เก่าแก่กว่าที่พบยุโรป
ส่วนคำว่า Behavioral modernity (แปลว่า การมีพฤติกรรมปัจจุบัน) เป็นบัญญัติภาษาอังกฤษที่ใช้ในมานุษยวิทยา โบราณคดี และสังคมวิทยาเมื่อกล่าวถึงลักษณะสืบสายพันธุ์ (trait) ที่ทำมนุษย์ปัจจุบันและบรรพบุรุษเมื่อไม่นานนี้ให้ต่างจากไพรเมตที่ยังมีชีวิตอื่น ๆ และจากสายพันธุ์มนุษย์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
เป็นจุดเริ่มต้นที่มนุษย์สปีชีส์ "Homo sapiens" เริ่มปรากฏความสามารถในการใช้ความคิดเชิงนามธรรม (ความคิดเชิงสัญลักษณ์ คือใช้ตัวแทนที่หมายถึงสิ่งอื่น) และเริ่มแสดงความคิดสร้างสรรค์ทางด้านวัฒนธรรม
พัฒนาการเหล่านี้เชื่อว่ามีความสัมพันธ์เกี่ยวกับกำเนิดภาษา
องค์ประกอบของพฤติกรรมปัจจุบันอาจจะรวมถึง เครื่องมือที่ทำได้อย่างละเอียด การตกปลา การแลกเปลี่ยนสินค้าระหว่างกลุ่มที่ไกลกัน
การประดับตัว ศิลปะเชิงรูปลักษณ์ เกม (การละเล่น) ดนตรี การหุงอาหาร และพิธีการฝังศพ
วิวัฒนาการของมนุษย์ในเร็ว ๆ นี้และในปัจจุบัน.
การคัดเลือกโดยธรรมชาติก็ยังเป็นไปในมนุษย์ปัจจุบันกลุ่มต่าง ๆ
ยกตัวอย่างเช่น ในมนุษย์กลุ่มที่มีความเสี่ยงสูงต่อโรคที่ทำให้อ่อนกำลังอย่างรุนแรงคือโรคคูรุ
ปรากฏคนที่มียีนพรีออน "G127 V" ซึ่งเป็นอัลลีลเป็นยีนรูปแปรที่มีภูมิคุ้มกันต่อโรคมากกว่าอัลลีลที่ไม่มีภูมิคุ้มกัน
ความชุกของการกลายพันธุ์ (หรือรูปแปรทางกรรมพันธุ์) เช่นนี้ เกิดขึ้นเพราะการรอดชีวิตของบุคคลผู้มีภูมิต้านทานโรค
วิวัฒนาการที่พบในมนุษย์กลุ่มอื่น ๆ รวมทั้งวัยเจริญพันธุ์ที่มีระยะยาวขึ้น บวกกับการลดระดับของคอเลสเตอรอล กลูโคสในเลือด และความดันเลือด
มีการเสนอว่า วิวัฒนาการของมนุษย์ได้เร่งเร็วขึ้นตั้งแต่เกิดการพัฒนาทางเกษตรกรรมและอารยธรรมเมื่อ 10,000 ปีก่อน
และนี่ทำให้เกิดความแตกต่างทางกรรมพันธุ์อย่างสำคัญในกลุ่มต่าง ๆ ของมนุษย์
การมีเอนไซม์แล็กเทสในวัยผู้ใหญ่ (Lactase persistence) คือการที่ยังมีการทำงานของเอนไซม์แล็กเทสเพื่อย่อยแล็กโทสซึ่งเป็นน้ำตาลในนมตลอดจนถึงวัยผู้ใหญ่ เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของวิวัฒนาการที่เกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้
เพราะว่าโดยปกติของสปีชีส์ต่าง ๆ ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม การทำงานของเอนไซม์จะลดลงอย่างสำคัญหลังจากเลิกนม
ประชากรในประเทศต่าง ๆ มียีนผลิตเอนไซม์แล็กเทสในวัยผู้ใหญ่เป็นเปอร์เซ็นต์ที่ไม่เท่ากัน คือเริ่มตั้งแต่ชาวดัตช์ที่ 99%
จนถึงชาวไทยที่ 2%
และกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐอเมริกาที่ 0%
ซึ่งส่วนสัดเช่นนี้ขึ้นอยู่กับว่าเป็นกลุ่มประชากรที่บริโภคนมในวัยผู้ใหญ่เป็นเวลามายาวนานในประวัติหรือไม่
อย่างไรก็ดี วิวัฒนาการของมนุษย์ที่ปรากฏเร็ว ๆ นี้ดูเหมือนจะจำกัดอยู่ในเรื่องภูมิต้านทานต่อโรคติดต่อโดยมาก
เป็นโรคที่มนุษย์ติดข้ามสปีชีส์มาจากสัตว์เลี้ยง
แต่เพราะไร้เหตุกดดันทางการคัดเลือกโดยธรรมชาติ หรือเพราะไร้โอกาสที่จะเกิดสปีชีส์ใหม่ เช่นโอกาสการอยู่แยกต่างหากโดยไม่ติดต่อคนอื่นนอกพื้นที่ วิวัฒนาการของมนุษย์เร็ว ๆ นี้ (รวมที่ปรากฏและไม่ปรากฏ) โดยมากก็จะเป็นการเปลี่ยนความถี่ยีนอย่างไม่เจาะจง (genetic drift)
ประมวลข้อมูลมนุษย์สปีชีส์ต่าง ๆ.
แผนภาพแสดงความใกล้เคียงกันของสายพันธุ์มนุษย์.
แผนภาพวิวัฒนาการแบบแคลดิสติกส์ของสายพันธุ์มนุษย์ (คือแผนภาพแสดงความใกล้เคียงกันของสายพันธุ์มนุษย์ ) เป็นแผนภาพแสดงการจัดกลุ่มของสัตว์ในสายพันธุ์มนุษย์ (ที่แยกออกจากลิงใหญ่แอฟริกันแล้ว) โดยลักษณะเฉพาะที่มีร่วมกันอย่างหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งของกลุ่มนั้น ๆ ที่สืบมาจากบรรพบุรุษที่มีร่วมกัน และไม่พบในกลุ่มอื่น ๆ ดังนั้น จึงพิจารณาว่ามนุษย์ที่อยู่ในกลุ่มเดียวกันจะมีประวัติการสืบสายพันธุ์ร่วมกันและมีความใกล้ชิดต่อกันและกัน มากกว่าต่อสมาชิกในกลุ่มอื่น ๆ
ในบทความนี้แสดงสามแบบ ให้สังเกตว่า สปีชีส์ที่ "อยู่ในกลุ่มเดียวกัน" ก็คือสปีชีส์ที่มีจุดเริ่มร่วมกันนั่นเอง
รายชื่อสปีชีส์.
รายชื่อนี้เป็นไปตามลำดับเวลาจากซ้ายไปขวาโดยสกุล ให้แทนอักษรย่อในทวินามด้วยชื่อสกุล
แหล่งข้อมูลแบ่งเป็นสองส่วนเพราะว่าหลักฐานเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 มักจะมีข้อมูลทางพันธุศาสตร์รวมเข้ามาด้วย
พิภพแบลีย์
พิภพแบลีย์  คือ พิภพอวกาศ พิภพหนึ่งในนิยายวิทยาศาสตร์ชุดนักสืบหุ่นยนต์ของไอแซค อสิมอฟ ต่อมาพิภพนี้รู้จักกันในชื่อ คอมพอแรลลอน
พิภพแบลีย์ถูกตั้งชื่อตามนักสืบอีไลจาห์ แบลีย์เพื่อเป็นเกียรติที่เขาเป็นผู้ริเริ่มการบุกเบิกอาณานิคมระลอกที่สองในดาวดวงอื่น และยังเป็นผู้มีชื่อเสียงจากการคลี่คลายคดีระหว่างดาวดวงครั้งประวัติศาสตร์หลายครั้ง เรื่องราวของเขายังถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขากับแกลเดีย เดลแมร์ (ซึ่งเนื้อหาออกจะเกินจริงอยู่บ้าง) ถ่ายทอดทางวีดิทัศน์ระหว่างดาวอาณานิคม
ประชากรที่อาศัยในพิภพแบลีย์มีจำนวนมากถึงขนาดต้องสร้างเมืองอยู่ใต้ดินและอาศัยอยู่อย่างแออัด
พิภพแบลีย์เป็นโลกใบแรกที่มนุษยชาติแห่งสากลจักรวาลถือกำเนิด จึงได้รับการยกย่องว่าเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งต่อมาเมื่อโลกแม่ได้ล่มสลายลงเพราะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์จากฝีมือมนุษย์ โลกเริ่มถูกหลงลืม และพิภพแบลีย์ จึงเป็นเสมือนพิภพแม่ของสากลจักรวาล
ดานีล โอลิวาว์
ห. ดานีล โอลิวาว์  เป็นตัวละครที่สร้างสรรขึ้นโดยไอแซค อสิมอฟ ดานีลมีบทบาทที่สำคัญอย่างมากในนวนิยายวิทยาศาสตร์ชุด นักสืบหุ่นยนต์ อีกทั้งภายหลังยังมีบทบาททั้งเป็นตัวเดินเรื่อง และถูกอ้างถึงในชุด สถาบันสถาปนา
ดานีล โอลิวาว์ เป็นหุ่นมนุษย์สมองโปสิตรอนที่มีลักษณะ รูปร่าง หน้าตา ภายนอกคล้ายคลึงมนุษย์ ห.ดานีล ปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่อง นครโลหะ ดานีล เป็นผลงานชิ้นเอกที่ถูกสร้างขึ้นด้วยความร่วมมือดร.ฮาน ฟานโตล์ฟและ ดร.รอจ ซาร์ตัน นับเป็นเรื่องที่บังเอิญที่ ดานีล ซึ่งถูกจำลองแบบมาจาก ดร.ซาร์ตัน กลับต้องมาร่วมมือกับนักสืบอีไลจาห์ แบลีย์ ในการสืบสวนคดีฆาตกรรมดร.ซาร์ตันเอง
ดานีล ยังได้ร่วมกับนักสืบอีไลจาห์ แบลีย์ ผู้เป็นทั้งครู และเพื่อนสนิท คลี่คลายคดีสำคัญที่เกี่ยวข้องกับหุ่นยนต์อีกหลายๆ คดีด้วยกัน ซึ่งทำให้มีบทบาทร่วมกับ ห.จิสการ์ด เรเวนต์ลอฟ หุ่นยนต์พิเศษอีกตัวหนึ่งของดร.ฟานโตล์ฟ ซึ่งต่อมามีส่วนสำคัญต่อทัศนคติ และพฤติกรรมของดานีล และมีผลทั้งในส่วนของวิวัฒนาการของหุ่นยนต์ การพลิกผันของความสัมพันธ์ระหว่างชาวโลกและชาวอวกาศ การสร้างอาณานิคมระลอกที่สองของมนุษย์ในจักรวาล การก่อตั้งและล่มสลายของจักรวรรดิสากลจักรวาล อนาคตประวัติศาสตร์ และการก่อตั้งสถาบันสถาปนา
เอเชียนคัพ 2007
เอเชียนคัพ 2007 เป็นการแข่งขันฟุตบอลเอเชียนคัพ ครั้งที่ 14 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 7-29 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 โดยมี 4 ประเทศร่วมเป็นเจ้าภาพ ได้แก่ ไทย มาเลเซีย เวียดนาม และ อินโดนีเซีย ซึ่ง ทีมชาติเวียดนาม เป็นทีมเจ้าภาพทีมเดียวที่ผ่านเข้ารอบสอง นอกจากนี้ในการแข่งขัน ทีมชาติออสเตรเลียเข้าร่วมแข่งขันเป็นครั้งแรกภายหลังจากที่ย้ายมาเข้าเอเอฟซี
ประเทศที่ชนะเลิศการแข่งขัน ฟุตบอลทีมชาติอิรัก โดยชนะ ซาอุดีอาระเบีย ไป 1 ประตูต่อ 0
สัญลักษณ์การแข่งขันเอเชียนคัพในครั้งนี้ มีสัญลักษณ์ของ 4 ประเทศ ร่วมกัน โดย สีน้ำเงินแทนประเทศไทย สีแดงแทนประเทศเวียดนาม สีเหลืองแทนประเทศมาเลเซีย และสีเขียวแทนประเทศอินโดนีเซีย
จากการแบ่งสายในวันที่ 19 ธันวาคม 2549 ได้มีการแบ่งทีมจาก 16 ทีมออกเป็น 4 กลุ่ม โดยกลุ่มแรกเป็นกลุ่มเจ้าภาพ และ 3 กลุ่มที่เหลือแบ่งตามอันดับโลกฟีฟ่า เพื่อให้แต่ละสายมีความเท่าเทียมกันและไม่ให้ทีมที่อันดับสูงเจอกันเองในรอบแบ่งสาย ตัวเลขในวงเล็บเป็นอันดับของเดือนธันวาคมในวันที่ทำการแบ่งสาย
และเมื่อจับฉลากแบ่งสายแล้วได้เป็น 4 สายดังนี้
ปัญหาความไม่พร้อมของประเทศไทย.
ในเดือนมิถุนายน 2548 ทางเอเอฟซีได้แจ้งเตือนประเทศไทยให้ปรับปรุงสนามราชมังคลากีฬาสถานที่ใช้ในการแข่งขันให้พร้อม โดยถ้าไม่ทำการปรับปรุง ประเทศไทยจะหมดสิทธิในฐานะเจ้าภาพโดยให้ประเทศสิงคโปร์รับเป็นเจ้าภาพแทน โดนในวันที่ 12 สิงหาคม 2548 ทางเอเอฟซีได้ยืนยันว่าประเทศไทยจะเป็นเจ้าภาพแน่นอน และอีกครั้ง ในเดือนตุลาคม 2549 ประเทศไทยโดนเตือนในการปรับปรุงสนามอีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากสนามที่ยังไม่ได้รับการปรับปรุงดีพอ รวมถึงสภาพการเมืองที่ไม่มั่นคงในภายหลังเหตุการณ์รัฐประหาร
ไอ ทากาฮาชิ
ไอ ทากาฮาชิ (, เกิดวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2529) เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 5 ของมอร์นิงมูซูเมะ
ในปี พ.ศ. 2544 ทากาฮาชิได้เข้าร่วมมอร์นิงมูซูเมะ ในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 5 พร้อมกับมาโกโตะ โองาวะ, อาซามิ คนโนะ และริซะ นีงากิ ตอนคัดเลือกในแคมป์ เธอเป็นหนึ่งในเก้าผู้แข่งขันที่ผ่านการคัดเลือกจาก 25,000 คน
หลังจากฮิโตมิ โยชิซาวะ สมาชิกรุ่นที่ 4 สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 มิกิ ฟูจิโมโตะ ได้รับตำแหน่งหัวหน้า และทากาฮาชิได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าคนใหม่ หลังจากนั้น 26 วันต่อมา ในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ฟูจิโมโตะถูกปลดออกเนื่องจากข่าวอื้อฉาวและทากาฮาชิจึงได้รับตำแหน่งหัวหน้าคนใหม่
ใน พ.ศ. 2551 ทากาฮาชิกลายเป็นสมาชิก "ไฮ-คิง" ของเฮลโล! โปรเจกต์ ซึ่งเป็นยูนิตที่ช่วยโปรโมตละครเวทีเรื่อง "ซินเดอเรลลาเดอะมิวซิคัล" ของมอร์นิงมูซูเมะ โดยทากาฮาชิได้แสดงเป็นซินเดอเรลลา
มีการประกาศในเดือนกรกฎาคมของปีเดียวกัน ว่า ทากาฮาชิกับริซะ นีงากิ สมาชิกร่วมรุ่นของมอร์นิงมูซูเมะ จะแสดงเป็นวงดูโอเจป็อปในช่วงปลายยุค 70 ที่ชื่อว่าพิงก์เลดีในละครโทรทัศน์ "ฮิตเมกเกอร์ อากุ ยู โมโนงาตาริ"
ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2554 มีการประกาศว่า ทากาฮาชิจะสำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะหลังจากที่อยู่ร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะเป็นเวลา 10 ปีกับ 1 เดือน
ในวันที่ 30 กันยายน ทากาฮาชิจบการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ที่นิปปงบูโดกัน หลังจากนั้นได้ส่งผ่านตำแหน่งหัวหน้าให้กับริซะ นีงากิ
วันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2013 ทากาฮาชิกล่าวว่า เธอได้หมั้นกับโคจิ อาเบะ พิธีกรชายชาวญี่ปุ่น และทั้งคู่ได้แต่งงานกันในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 และจัดงานแถลงข่าวที่โรงแรม
"ผลงานที่ทากาฮาชิมีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ"
ทะกะฮะชิ ไอ
Takahashi Ai
แม่น้ำน่าน
แม่น้ำน่าน  มีต้นกำเนิดอยู่ในเทือกเขาหลวงพระบาง จังหวัดน่าน มีความยาวตลอดลำน้ำ 740 กิโลเมตร ซึ่งยาวที่สุด ในบรรดาแควต้นน้ำเจ้าพระยาด้วยกัน นับเป็นหนึ่งในแม่น้ำสายหลักในภาคเหนือและภาคกลางของไทย)
เส้นทางแม่น้ำน่าน.
เขตชุมชนหลายแหล่งอยู่บริเวณลุ่มน้ำน่าน พื้นที่หลายแห่งเป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์ที่มีความสัมพันธ์เกี่ยวโยงกับแม่น้ำน่าน ลำดับของเมืองเรียงจากจุดเริ่มต้นของแม่น้ำไปถึงจุดปลายสุด
ふどうみょうおう
เมกะบิต ต่อ วินาที
หม่อมเจ้านักขัตรมงคล
หม่อมเจ้านักขัตรมงคล กิติยากร
ยูนิเซฟ
ศกลรัตน์ วรอุไร (เกิด 25 ตุลาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักร้อง นักแสดง พิธีกร อดีตสมาชิกดูโอ้โฟร์-มด ค่ายกามิกาเซ่ ในเครืออาร์เอส
ศกลรัตน์เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่สี่ของสมบัติ วรอุไร กับผ่องศรี วรอุไร มีพี่ตามลำดับดังนี้ ธนวรรณ วรอุไร (ชื่อเล่น วัน) สุทธิพงษ์ วรอุไร (ชื่อเล่น ทู) และสิริกมล วรอุไร ( ชื่อเล่น ออฟ)
ปัจจุบัน โฟร์มีธุรกิจของตัวเองเป็นร้านขายดอกไม้ชื่อร้าน มอนิ่ง กลอรี่ ที่ เฟสติวัล วอล์ก เกษตร-นวมินทร์ ย่าน เกษตร-นวมินทร์
ศกลรัตน์สำเร็จการศึกษาระดับอนุบาลศึกษาถึงประถมศึกษาจากโรงเรียนลาซาล และระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า แล้วเข้าศึกษาต่อในสาขาวิชาการประชาสัมพันธ์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต แต่ภายหลังลาออกแล้วไปศึกษาต่อจนสำเร็จที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
โฟร์ ศกลรัตน์ วรอุไร ซึ่งมีชื่อเสียงมาจากการเป็นเน็ตไอดอลและนางแบบโฆษณาโทรทัศน์ให้กับผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือ เมื่อปี พ.ศ. 2546 ก่อนที่ได้มาเล่นมิวสิกวีดีโอเพลง "รักคนมีเจ้าของ" ให้กับวง ไอ..น้ำ ของค่ายเพลง อาร์เอส เมื่อปี พ.ศ. 2547 จนได้รับการทาบทามจาก เจมส์ เรืองศักดิ์ ผู้บริหารค่ายเพลง ไอดี เร็คคอร์ดส ในเครืออาร์เอสในตอนนั้น ให้มาออกอัลบั้มเป็นศิลปินในสังกัด ซึ่งในตอนแรกได้วางคอนเซปต์ไว้ให้เป็นศิลปินเดี่ยว แต่เนื่องจากตัวของโฟร์เองยังไม่มีความสามารถในการร้องเพลงเพียงพอ ทางผู้บริหารจึงได้ทาบทาม มด ชุติมณฑน์ ชัยรัตน์ ซึ่งเป็นเด็กจากโรงเรียนสอนร้องเพลงเข้ามาร่วมอยู่ในวงด้วย จึงเปลี่ยนคอนเซปต์มาเป็นศิลปินคู่เด็กผู้หญิงแทน ในนาม โฟร์-มด
นอกจากงานหลักในวงโฟร์-มดแล้ว ศกลรัตน์ยังมีผลงานในด้านการแสดง เป็นพิธีกร ผู้จัดรายการดนตรี และเป็นนางแบบอีกด้วย ผลงานเด่นในด้านการแสดง เช่น ละครน้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ เล่นเป็น "ผัดฉ่า" ละครรักบานฉ่ำเป็น "ใบปอ" ละครหิมะใต้พระจันทร์เป็น "มามาริน" ละครครั้งหนึ่งเมื่อเรารักกันเป็น "หม่อน" ละครเพื่อนแซ่บ 4x4เป็น "ตั้งโอ๋" ละคร Daddy Duo คุณพ่อจอมเฟี้ยวเป็น "พิน" และละครเศรษฐีข้างเขียงเป็น"ช้อนทอง" ส่วนด้านพิธีกร เช่น เป็นพิธีกรรายการ "ดี-ครับ" ทาง ททบ. 5 นอกจากนี้ ยังเป็นนางแบบโฆษณาสินค้าหลายยี่ห้อ เช่น วันทูคอล แดรี่ควีน แคร์รอล แฟนต้า คอนยัคกี้ ครีมหมักผมโลแลน GSM 1800 บิโอเร เป็นต้น ส่วนภาพยนตร์ ได้แสดง 1 เรื่อง คือ "ดรีมทีม"
ใน พ.ศ. 2551 ได้รับประทานรางวัลลูกกตัญญูประจำปีจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ
นักแสดงอิสระ.
พ.ศ. 2558 โฟร์ ตัดสินใจไม่ต่อสัญญา กับทาง อาร์เอส สิ้นปี พ.ศ. 2558 โฟร์ ได้กลายเป็นนักแสดงอิสระ
พ.ศ. 2559 โฟร์มีผลงานสองเรื่องคือ รุ่นพี่ Secret Love ตอน Bake Me Love และ Club Friday the Series 7 เหตุเกิดจากความรัก ตอน คนขี้เบื่อที่รักเธอ และมีรายการ Reality ชื่อ OPPO presents MBO The Idol Game หน้าใหม่ พร้อมเกิด นั่งแท่น เป็น พี่เลี้ยงในนามของ Sis Four พี่เลี้ยงสาวสุดแซ่บประจำรายการ โดยมีฉายาว่า Teen Idol ในตำนาน เน็ตไอดอลยุคแรก ซุปตาร์หน้าเด็กฆ่าไม่ตาย
พ.ศ. 2562 โฟร์ยังได้มีผลงานเรื่อย ๆ ที่กำลังออนแอร์และยังถ่ายทำอยู่ คือ ละครรักนี้หัวใจเราจอง 2019 (รีเมค) รับบทเป็นจิราแจรง อีกเรื่องที่มีการฟิตติ้งถ่ายโปสเตอร์ไปแล้วบางส่วน คือละคร รองเท้านารี ผลิตโดย change2561ที่จะออกอากาศทางช่อง อมรินทร์ทีวี อีกเรื่องที่มีการฟิตติ้งแล้วกับบทนางเอกของเรื่องกำกับโดยคุณถา นาควิลัยโรจน์ แต่รายละเอียดยังไม่มีการเปิดเผย อีกทั้งยังมีภาพยนตร์อีก1เรื่องที่เตรียมจะถ่ายทำแล้วซึ่งเป็นการกลับมารับภาพยนตร์ในรอบสิบกว่าปีของเธออีกด้วย
ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์
ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์ หรือเคยใช้ชื่อในวงการบันเทิงว่า นิดา พัชรวีระพงษ์ (13 กันยายน พ.ศ. 2527 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565) เป็นนักแสดง นางแบบ พิธีกร และนักร้องชาวไทย
ภัทรธิดาเกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2527 ที่โรงพยาบาลพร้อมมิตร กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนเดียวของโสภณ พัชรวีระพงษ์ ชาวไทยเชื้อสายจีน จากจังหวัดภูเก็ต กับภนิดา ศิระยุทธโยธิน อดีตนักแสดง นางแบบ และนางงาม เป็นชาวจังหวัดลพบุรี มีพี่ชายต่างบิดาคนหนึ่งชื่อดายศ เดชจบ บิดาและมารดาหย่ากันขณะที่นิดามีอายุได้สามขวบ โดยเธอได้รับการเลี้ยงดูจากบิดาตลอด ที่ต่อมาโสภณได้สมรสใหม่และภายหลังได้แยกบ้านกับนิดา ส่วนภนิดาก็สมรสใหม่เช่นกันกับนักการทูตไทยประจำประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และไปมาหาสู่กับเธอเป็นระยะ ภัทรธิดาเป็นคริสต์ศาสนิกชนนิกายโปรเตสแตนต์ สมาชิกคริสตจักรแห่งความสุข (สังกัดสหคริสตจักรแบ๊บติสต์ในประเทศไทย) เธอมีชื่อแต่แรกเกิดว่า "แตงโม พัชรวีระพงษ์" ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ภัทรธิดา" และได้เปลี่ยนชื่อในวงการบันเทิงว่าเป็น "นิดา" ตามลำดับ ซึ่งการเปลี่ยนชื่อครั้งหลังนี้เธอว่าใช้ชื่อนิดาสำหรับชื่อจริงและชื่อเล่นเสียด้วย กระทั่งเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 ภัทรธิดาให้สัมภาษณ์ผ่านรายการ "ไนน์เอ็นเตอร์เทน" ว่าเธอกลับไปใช้ชื่อว่า "ภัทรธิดา" ดังเดิม ตามคำแนะนำของคชาภา ตันเจริญ และบทสัมภาษณ์ในรายการ "ยิ่งศักดิ์ยิ่งแซ่บ" เธอกล่าวว่าเปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อภัทรธิดา และสามารถเรียกได้ทั้งสองชื่อทั้งนิดาและภัทรธิดา
ภัทรธิดาสำเร็จศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนคริสต์ธรรมศึกษา, มัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง, มัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนเพ็ญสมิทธ์ ที่เดียวกับสาวิกา ไชยเดช และอภิเชษฐ์ กิตติกรเจริญ ซึ่งเป็นนักร้องและนักแสดงเช่นกัน ต่อมาจบอนุปริญญาผู้ช่วยการพยาบาล บางกอกเอ็นเอ เมืองทองธานี และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากสาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต
ภัทรธิดาเข้าวงการบันเทิงในขณะที่กำลังเรียนอยู่ในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 เวลานั้น ภัทรธิดาเดินซื้อของในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ก็มีแมวมองชวนไปทดสอบบทและให้นามบัตรไว้ เธอได้ไปทดสอบหน้ากล้องและได้ถ่ายโฆษณาใน พ.ศ. 2541 ต่อจากนั้นภัทรธิดาได้มีโอกาสแสดงละครโทรทัศน์ครั้งแรก ในละครเรื่อง "ปริศนา" ออกอากาศทางช่อง 7 ซึ่งเธอรับบทเป็นเพื่อนเพื่อนของนางเอก และออกเพียงไม่กี่ฉาก ต่อมาในปี 2545 ได้เข้าประกวดมิสทีนไทยแลนด์ ปี 2002 ได้หมายเลข 17 และได้ตำแหน่งรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 4 จากนั้น ภัทรธิดาเห็นประกาศของโทรทัศน์ช่อง 7 จึงทดสอบบท จนได้เล่นละครเรื่อง "เบญจา คีตา ความรัก" ซึ่งถือเป็นผลงานแรกที่เธอได้แสดงละครแบบเต็มตัว ส่วนผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอ จนเป็นนางเอกแถวหน้าของช่อง 7 คือเรื่อง "อุ่นไอรัก" ในบท กานติมา และในเรื่องนี้เอง ทำให้เธอได้รับรางวัล Top Awards สาขานักแสดงหน้าใหม่ยอดนิยม และเข้าชิงอีกหลาย ๆรางวัล
วันที่ 6 เมษายน 2550 ภัทรธิดาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ระหว่างขับรถกลับบ้านหลังเลิกงานถ่ายละคร โดยขับรถโฟล์กสวาเกนเปิดประทุนบนทางด่วนด้วยความเร็วสูง โดยไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัย เกิดหลับใน และหักหลบรถคันข้างหน้าจนรถเสียหลักพลิกคว่ำ และตัวกระเด็นออกมานอกรถ
กลางปี 2553 นิดาถูกสื่อมวลชนสายบันเทิงคว่ำบาตรไม่นำเสนอข่าว เนื่องจากแสดงอาการฉุนเฉียวก้าวร้าวใส่สื่อมวลชนอยู่เสมอ ต่อมาได้มีการขอโทษสื่อมวลชนผ่านคลิปวิดีโอ
ในปี 2557 ภัทรธิดาได้ขอยกเลิกสัญญาจากการเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 มาเป็นนักแสดงอิสระ หลังจากอยู่ในสังกัดช่อง 7 มานานถึง 11 ปี ผลงานละครโทรทัศน์เรื่องสุดท้ายของภัทรธิดา คือเรื่อง "คุณชาย" ของช่องวัน ซึ่งยังถ่ายทำไม่เสร็จสิ้น เนื่องจากเสียชีวิตระหว่างถ่ายทำ
วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ภัทรธิดาประสบอุบัติเหตุตกเรือกลางแม่น้ำเจ้าพระยา เวลาประมาณ 22:32 น. ระหว่างล่องเรือถ่ายรูปบริเวณสะพานพระราม 7 และเจ้าหน้าที่ทีมชุดประดาน้ำและร่วมกตัญญูเริ่มลงพื้นที่ค้นหาในเวลา 00:20 น. ของวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 เจ้าหน้าที่ทีมชุดประดาน้ำร่วมกตัญญูและชุดเรือตรวจการณ์กองทัพเรือ ร่วมปฏิบัติการค้นหานิดาตั้งแต่วันที่แจ้งเหตุ
ในที่สุดวันที่ 26 กุมภาพันธ์​ เวลาประมาณ 13:10 น. ใช้เวลา 38 ชั่วโมงกว่า เจ้าหน้าที่ได้รับแจ้งจากประชาชนบริเวณใกล้เคียงว่าพบวัตถุที่รูปร่างคล้ายมนุษย์ลอยขึ้นผิวน้ำบริเวณใกล้เคียงท่าเรือพิบูลสงคราม 1 และในขณะที่พี่ชายของภัทรธิดาได้ขับเรือไปที่ตรงนั้นพอดี พบว่าเป็นร่างผู้หญิงลอยขึ้นมา จึงนำร่างขึ้นท่าเรือพิบูลสงคราม 1 เพื่อให้ญาติคือคุณแม่และพี่ชายยืนยันอัตลักษณ์ในเบื้องต้น ซึ่งทั้งคู่ให้การว่าร่างนี้คือภัทรธิดา เจ้าหน้าที่จึงบันทึกเวลาเสียชีวิต ก่อนนำร่างไปชันสูตรหาสาเหตุการเสียชีวิตที่สถาบันนิติเวช โรงพยาบาลตำรวจ
ภายหลัง มีหลายฝ่ายสงสัยว่าจะเป็นการฆาตกรรมอำพราง เพราะพบข้อพิรุธหลายจุดบนศพของภัทรธิดา เช่นมีบาดแผลที่ไม่ควรเกิดจากการจมน้ำปกติ
ภัทรธิดาสมรสกับภาคิน คำวิลัยศักดิ์ นักร้องหนุ่ม ซึ่งทั้งคู่ได้หมั้นหมายกัน เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ที่ เซนต์เบเนดิก สตูดิโอ ย่านเลียบทางด่วนรามอินทรา เป็นพิธีตามศาสนาคริสต์แบบเรียบง่าย มีเพียงญาติและเพื่อนสนิมมาร่วมงานประมาณ 50 คนเท่านั้น
ซึ่งทั้งคู่คบหากันมา 6 เดือน แต่ก็ยังมีแฟนคลับจำนวนมากที่ไม่ยอมรับ ต่อมาทั้งคู่ได้เลิกกันแล้วในปี พ.ศ. 2558 จนทำให้ภัทรธิดาเป็นโรคซึมเศร้า รับประทานยานอนหลับเกินขนาด แต่ถูกส่งตัวไปรักษาโรงพยาบาลล้างท้องไว้ได้ทัน
พ.ศ. 2556 ภัทรธิดาได้เข้าร่วมชุมนุมคัดค้านร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรมฯ ที่อนุสาวรีย์ประชาธิปไตยพร้อมกับบิดา ด้วยวาทะการพูดแบบโผงผางดังฉายา "ฝีปากไร้ตะกร้อ" ตามที่สื่อมวลชนขนานนาม
พ.ศ. 2563 ภัทรธิดาได้เข้าร่วมการชุมนุมทางการเมืองอีกครั้ง ซึ่งเป็นการชุมนุมของกลุ่มราษฎร
ทิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ (เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ