pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พิชิตรัก พิทักษ์โลก (ฤดูกาลที่ 2)
ฤดูกาลที่ 2 ของ"พิชิตรัก พิทักษ์โลก" เป็นซีรีส์อนิเมะที่ดัดแปลงมาจากไลต์โนเวล ที่เขียนโดยโคชิ ทาจิบาน่า และวาดภาพโดย Tsunako กำกับซีรีส์อนิเมะโดย Keitaro Motonaga ที่ผลิตโดยสตูดิโอ Production IMS ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2557 ถึง 14 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ชื่อเพลงเปิด "Trust in You" โดย sweet ARMS ขณะที่เพลงปิดชื่อ "Day to Story" โดย Kaori Sadohara
ตำบลกุดชุมแสง
ตำบลกุดชุมแสง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 7 กิโลเมตร ปัจจุบันพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลกุดชุมแสง
ตำบลกุดชุมแสง แบ่งการปกครองออกเป็น 18 หมู่บ้าน คือ
วัด/ สำนักสงฆ์
ตำบลถ้ำวัวแดง
ตำบลถ้ำวัวแดง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 37 กิโลเมตร ปัจจุบันพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำวัวแดง
ตำบลถ้ำวัวแดง แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน คือ
เค้กคริสต์มาส
เค้กคริสต์มาส  เป็นเค้กชนิดหนึ่ง มักเป็นฟรุตเค้ก เสิร์ฟในช่วงเทศกาลคริสต์มาสในหลายประเทศ
รูปแบบของอังกฤษ.
เค้กคริสต์มาสเป็นธรรมเนียมของอังกฤษที่เริ่มต้นมาจากข้าวต้มลูกพลัม เค้กคริสต์มาสแบบดั้งเดิมของอังกฤษทำด้วยลูกเกดแซนตีเคอร์รันต์ชื้น ลูกเกดซัลทานา (ลูกเกดสีทอง) และลูกเกดเรซินที่แช่ในบรั่นดี รัม วิสกี้ หรือเชอร์รี เค้กอาจถูกคลุมด้วยมาร์ซิแพนเป็นชั้น ๆ จากนั้นจึงโรยน้ำตาลไอซิงและมักจะตกแต่งด้วยแถบริบบิ้นลายสกอตและแบบจำลองคริสต์มาส เช่น ตุ๊กตาหิมะ ต้นสน หรือคุณพ่อคริสต์มาส
อาหารพิเศษของชาวสกอต คือเค้กคริสต์มาสแบบดั้งเดิม "วิสกี้ดันดี" (Whisky Dundee) เค้กมีต้นกำเนิดในเมืองดันดีตามชื่อ และทำด้วยสกอตช์วิสกี้ เป็นเค้กที่เบาและร่วน ตกแต่งด้วยบนผลไม้ เปลือกผลไม้เชื่อม ลูกเกดเคอร์รันต์ ลูกเกดเรซิน ลูกเกดซัลทานา และเชอร์รี นอกจากนี้ยังมีแบล็กบัน (black bun) ของชาวสกอตที่มีสูตรคล้ายกันโดยใช้วิสกี้และมักใช้เมล็ดเทียนตากบ กินในวันฮ็อกมาเนย์ (Hogmanay)
นอกจากเชอร์รีเชื่อมแล้ว สูตรเค้กคริสต์มาสบางสูตรมีการใช้แอนเจลิกา (angelica) ทำให้เป็นสีเขียว
ในยอร์กเชอร์ เค้กคริสต์มาสรวมถึงฟรุตเค้กชนิดอื่นๆ สามารถรับประทานกับชีสได้ เช่นกับชีสเวนส์ลีย์เดล (Wensleydale)
เค้กที่อาจเสิร์ฟในช่วงเทศกาลคริสต์มาสในสหราชอาณาจักร นอกเหนือจากเค้กคริสต์มาสแบบดั้งเดิมแล้ว ยังมีเค้กที่เรียกว่า "เค้กขอนไม้" หรือ "ยูลล็อก" (Yule log) หรือ "ช็อกโกแลตล็อก" (chocolate log) เป็นแยมโรลที่เคลือบด้วยช็อกโกแลตรูปร่างคล้ายขอนไม้
เค้กคริสต์มาสมาแทนที่เค้กคืนที่สิบสอง (Twelfth-night cake) ที่เป็นที่นิยมก่อนหน้านี้ในช่วงสมัยวิกตอเรีย
ในประเทศอื่น ๆ.
ในประเทศอินเดีย เค้กคริสต์มาสเป็นเค้กผลไม้แบบดั้งเดิมที่มีหลายรูปแบบ เค้กอลาหาบาด  มีชื่อเสียงในด้านรสชาติและเนื้อสัมผัสที่เข้มข้น ร้านขนมปังแบบคริสตชนดั้งเดิมขนาดเล็กจำนวนมากใส่แอลกอฮอล์ ซึ่งมักจะเป็นรัมในเค้ก
ในประเทศศรีลังกา เค้กคริสต์มาสใช้น้ำเชื่อมแทนน้ำตาลอ้อยและใส่เครื่องเทศ เช่น จันทน์เทศ อบเชย พริกไทยดำ
ในประเทศญี่ปุ่น เค้กคริสต์มาสรับประทานตามธรรมเนียมในวันคริสต์มาสอีฟ เค้กเป็นเค้กฟองน้ำง่าย ๆ ราดด้วยวิปครีม มักจะตกแต่งด้วยสตรอว์เบอร์รี และมักจะราดด้วยช็อกโกแลตคริสต์มาสหรือผลไม้ตามฤดูกาลอื่น ๆ และตกแต่งด้วยซานตาคลอส เค้กคริสต์มาสรูปแบบนี้สร้างสรรค์โดยฟูจิยะ และได้รับความนิยมมากขึ้นเมื่อเริ่มขายที่กินซะ ย่านการค้าใจกลางกรุงโตเกียว ในช่วงเวลาที่ญี่ปุ่นกำลังมีกระแสของการนิยมทำแบบตะวันตก โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากชนชั้นสูง สมาชิกของชนชั้นสูงที่มีใจรักในวัฒนธรรมตะวันตกโดยทั่วไปชอบของหวานแบบตะวันตกที่มีความประณีต ดังนั้นในฐานะที่เป็นของหวานแบบตะวันตก เค้กคริสต์มาสจึงมีความเกี่ยวข้องกับแนวคิดเกี่ยวกับความทันสมัยแบบตะวันตกและสถานะทางสังคม ดังนั้นเมื่อเค้กคริสต์มาสได้จำหน่ายในมีราคาย่อมเยาสำหรับประชาชนทั่วไปจึงเป็นที่นิยมอย่างมาก เค้กคริสต์มาสรูปทรงและรูปแบบต่าง ๆ วางจำหน่ายในร้านขนมจำนวนนับไม่ถ้วนในประเทศ เค้กไม่ยึดติดกับรูปแบบดั้งเดิมของเค้กที่มีรูปวงกลมสีขาวและมีสตรอว์เบอร์รีกับซานตาคลอสอยู่ด้านบนอีกต่อไป ปัจจุบันเค้กคริสต์มาสถือเป็นสัญลักษณ์ของการเฉลิมฉลองวันคริสต์มาส โดยเฉพาะการแบ่งปันเค้กกับครอบครัวหรือเพื่อนฝูง
ในประเทศฟิลิปปินส์ เค้กคริสต์มาสคือเค้กปอนด์สีเหลืองสดใส่ถั่วดองหรือเค้กผลไม้ตามแบบอังกฤษ ทั้งสองแบบแช่ในบรั่นดีหรือรัมในปริมาณมากที่ผสมกับน้ำเชื่อมธรรมดาของน้ำตาลปี๊บและน้ำ เดิมมีการเพิ่มกลิ่นชะมด แต่ปัจจุบันนิยมใช้น้ำกุหลาบหรือน้ำดอกส้มมากขึ้น เนื่องจากกลิ่นชะมดมีราคาแพงมาก เค้กที่ใส่สุราเหล่านี้มักจะคงความสดได้นานหลายเดือนหากจัดการอย่างเหมาะสม
ในประเทศไซปรัส เค้กคริสต์มาสจะเหมือนกับในสหราชอาณาจักรและจะเสิร์ฟในวันคริสต์มาส เป็นอาหารแรกที่คนท้องถิ่นนำมาบริการแก่แขก
ในประเทศเยอรมนี ชต็อลเลิน  ซึ่งเป็นฟรุตเค้กเยอรมันดั้งเดิมเป็นที่นิยม ในช่วงเทศกาลคริสต์มาสจะเรียกว่า "ไวนัคทซ์ชต็อลเลิน"  หรือ "คริสท์ชต็อลเลิน"
ในประเทศอิตาลี ปาเนตโตเน  ขนมปังแป้งซาเออร์โดหวานที่มีรูปทรงหลังคาโดมเป็นแบบเฉพาะ จะรับประทานตามธรรมเนียมในวันคริสต์มาส ประกอบด้วยลูกเกดเรซินและผลไม้สกุลส้มเชื่อม และเตรียมอย่างพิถีพิถันเป็นเวลาหลายวัน ปันโดโร  เป็นผลิตภัณฑ์ในเมืองเวโรนา มีรูปร่างแบบดั้งเดิมคล้ายฟรัสตัมที่มีลักษณะเป็นดาวแปดแฉก ปันดอลเชเจโนเวเซ  ยังเป็นเค้กคริสต์มาสที่มีชื่อเสียงอีกชนิด (คำคุณศัพท์ หมายถึงเมืองต้นกำเนิดคือเจโนวา) มีลักษณะคล้ายกับฟรุตเค้กของอังกฤษ แต่สูงน้อยกว่าและร่วนกว่า
ในประเทศฝรั่งเศส เบลเยียม สวิตเซอร์แลนด์ แคนาดาที่พูดภาษาฝรั่งเศส ลักเซมเบิร์ก และเลบานอน บุชเดอนอแอล  หรือเค้กขอนไม้ (Yule log cake) เป็นเค้กคริสต์มาสแบบดั้งเดิม เป็นเค้กฟองน้ำเนื้อเบาที่หุ้มด้วยชั้นของครีมเนยรสช็อกโกแลต กาแฟ และเหล้ากร็องมาร์นีเย จากนั้นจึงม้วนและคลุมด้วยชั้นของครีมเนยอีกชั้นที่ตีเป็นริ้วและโรยด้วยผงน้ำตาลเพื่อจำลองเป็นขอนไม้ที่ปกคลุมด้วยหิมะ เค้กขอนไม้มักจะประดับด้วยน้ำตาลหรือของตกแต่งพลาสติกในธีมคริสต์มาส
ต้นกำเนิดของเค้กขอนไม้มาจากขอนไม้ขนาดใหญ่ที่เรียกว่า ยูลล็อก (Yule Log) ที่ถูกเผาในเตาไฟเป็นเวลาหลายวันในช่วงคริสต์มาสตั้งแต่สมัยกลางเป็นอย่างน้อยทั่วยุโรป พ่อครัวขนมอบชาวฝรั่งเศสแสดงออกมาในรูปแบบของของหวานในศตวรรษที่ 19 ไม่มีส่วนผสมของผลไม้
อุปลักษณ์ญี่ปุ่น.
คริสต์มาสเป็นวันหยุดเทศกาลที่ยุ่งมากสำหรับร้านขายขนมในญี่ปุ่น เค้กคริสต์มาสของญี่ปุ่นนั้นสร้างสรรค์ขึ้นด้วยรสชาติ ส่วนผสม และสีสันที่หลากหลาย
ในประเทศญี่ปุ่น ตามธรรมเนียมดั้งเดิมแล้วผู้หญิงถูกคาดหวังให้แต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อย และผู้หญิงที่ยังไม่ได้แต่งงานหลังจากอายุ 25 ปีจะถูกเรียกในเชิงอุปลักษณ์ว่า "เค้กคริสต์มาส" (, "คูริซูมาซูเคกิ") "(ที่ขายไม่ออก)" โดยอ้างอิงถึงสิ่งของที่ยังขายไม่ได้หลังจากวันที่ 25 คำนี้เริ่มเป็นที่นิยมในช่วงทศวรรษ 1980 แต่หลังจากนั้นความนิยมเรียกก็น้อยลง เนื่องจากผู้หญิงญี่ปุ่นในปัจจุบันสามารถคงความเป็นโสดโดยถูกตีตราน้อยลง แต่ยังมีคำที่เทียบเท่าที่ใช้หมายถึงผู้หญิงที่ยังไม่แต่งงานคือคำว่า "อูเรโนโกริ" (; "สินค้าขายไม่ออก")
ไทยอาร์มฟอร์ซ.คอม
ไทยอาร์มฟอร์ซ.คอม (: TAF) เป็นเว็บไซต์ผู้เชี่ยวชาญอิสระทางการทหารของประเทศไทย ดำเนินการโดยกลุ่มพลเรือนที่สนใจในเรื่องของเทคโนโลยีทางการทหารในประเทศไทย เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2552
ยุคเว็บบอร์ด.
ไทยอาร์มฟอร์ซ.คอม มีจุดเริ่มต้นมาจากการรวมตัวกันของผู้ที่ชื่นชอบเทคโนโลยีทางการทหารในประเทศไทย โดยเริ่มมาจากการเข้าไปร่วมสนทนาในเว็บบอร์ดของเว็บไซต์ของกองบิน 21 กองทัพอากาศไทย พูดคุยแลกเปลี่ยนกัน จนได้นัดเจอกันในชีวิตจริงเพื่อพูดคุยถึงหัวข้อที่สนใจกัน ต่อมาเว็บบอร์ดของกองบิน 21 ดังกล่าวได้ปิดตัวลง จึงได้ขยับมาพูดคุยกันภายในเว็บบอร์ดพันทิป.คอม ซึ่งเป็นสังคมออนไลน์ซึ่งเป็นที่นิยมอย่างมากในขณะนั้น ในห้องที่ชื่อว่า หว้ากอ รวมถึงสมาชิกบางส่วนได้เขียนบทความเกี่ยวกับเทคโนโลยีทางการทหารและความมั่นคงต่าง ๆ ภายในบล็อกของพันทิปที่ชื่อว่า บล็อกแก๊งค์
ยุคก่อตั้งเว็บไซต์.
จากนั้นได้มีสมาชิกของเว็บบอร์ดพันทิป.คอม ท่านหนึ่งที่ทีมงานเรียกกันในชื่อว่า ป้าจู หรือชื่อจริงว่า ดลชนก เชิญชวนให้กลุ่มบุคคลที่มีความสนใจดังกล่าวได้รวมตัวกันจนก่อให้เกิดเว็บไซต์ที่ชื่อว่า ไทยอาร์มฟอร์ซ.คอม ขึ้นมาเป็นครั้งแรก ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 และเปิดตัวเว็บไซต์เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2552 ซึ่งตรงกับวันกองทัพไทย
ขณะนั้นภายในเว็บไซต์ได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วนด้วยกัน คือ ส่วนของเว็บไซต์หลัก มีเนื้อหาที่เขียนโดยคณะทำงานของเว็บไซต์เอง เพื่อนำเสนอข้อมูลข่าวสารทางด้านการทหารต่าง ๆ ทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ ทั้งที่มีการวิเคราะห์และการอัปเดตข้อมูลข่าวสารต่าง ๆ และส่วนของเว็บบอร์ดสำหรับสมาชิกของเว็บได้แลกเปลี่ยนสนทนากันภายในห้องต่าง ๆ
ยุคสื่อสังคมออนไลน์.
เมื่อยุคของเว็บไซต์ที่มีระบบเว็บบอร์ดได้ลดความนิยมลง เว็บไซต์ไทยอาร์มฟอร์ซ.คอม จึงได้ปิดตัวเว็บบอร์ดลง และแทนที่ด้วยสื่อสังคมออนไลน์ต่าง ๆ ทั้งเฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ ยูทูบ อินสตราแกรม โดยเฉพาะบนเฟซบุ๊ก นอกจากจะสร้างแฟนเพจสำหรับสื่อสารเนื้อหาต่าง ๆ จากเว็บไซต์แล้ว ยังได้สร้างกลุ่มสำหรับพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่าง ๆ ทางการทหารขึ้นมาภายในเฟซบุ๊ก
สำหรับกลุ่มในเฟซบุ๊ก ช่วงแรกมีเพียงกลุ่มสำหรับพูดคุยแลกเปลี่ยนในภาษาไทย ชื่อว่า "ThaiArmedForce.com Main Discussion Group" ต่อมาได้มีการเปิดกลุ่มในภาคภาษาอังกฤษเพื่อให้ชาวต่างชาติที่มีความสนใจได้ร่วมพูดคุย ชื่อว่า "TAF English Forum" และในปี พ.ศ. 2565 ได้เปิดกลุ่มที่มีระบบสมัครสมาชิกรายเดือนเพื่อรับเงินค่าสมาชิกผ่านระบบของเฟซบุ๊กเพื่อสนับสนุนการทำงานของเว็บไซต์ โดยจะมีการอัปเดตข้อมูลข่าวสารที่เจาะลึกและละเอียดกว่าที่เผยแพร่ทางช่องทางปกติ
คณะทำงาน.
ไทยอาร์มฟอร์ซ.คอม ทำงานในรูปแบบของคณะทำงาน เนื่องจากทีมงานทุกคนทำหน้าที่ในทุกบทบาท รวมถึงร่วมกันกำหนดทิศทางการทำงานของเว็บไซต์ โดยคณะทำงานแต่ละคนนั้นจะมีทักษะการทำงานและความสนใจในหลายด้านที่แตกต่างกัน อาทิ บางคนถนัดเรื่องงานเขียนบทความ บางคนถนัดงานถ่ายภาพ บางคนเชี่ยวชาญในด้านเรื่องของยุทธวิธี ในเรื่องของอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ มารวมตัวกันและร่วมกันทำงานในการดูแลเว็บไซต์ ดูแลสังคมออนไลน์ต่าง ๆ และกำกับดูแลกลุ่มแลกเปลี่ยนสนทนาให้สูญเสียบรรยากาศในการแลกเปลี่ยนพูดคุย
แหล่งข้อมูล.
ข้อมูลของเว็บไซต์นั้นส่วนใหญ่ได้มากจากการค้นคว้าจากแหล่งข้อมูลเปิดต่าง ๆ ในต่างประเทศ ทั้งจากอินเทอร์เน็ต และจากผู้ผลิตต่าง ๆ ในอุตสาหกรรมอาวุธ ซึ่งในขณะเดียวกันก็มีการเก็บข้อมูลจากภาคสนามจริงด้วย ทั้งในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ การฝึกซ้อม และการสาธิตประสิทธิภาพอาวุธต่าง ๆ รวมถึงการเดินทางไปยังต่างประเทศด้วยเงินทุนส่วนตัวของคณะทำงานเอง มุ่งเน้นไปในส่วนของกิจกรรมทางการทหารของประเทศในภูมิภาคอาเซียน จนเกิดเป็นเครือข่ายการทำงานของผู้ที่สนใจในเรื่องของเทคโนโลยีทางการทหารภายในภูมิภาคที่เกิดการแลกเปลี่ยนข้อมูลกัน
แหล่งข้อมูลอีกทางของเว็บไซต์คือการสัมภาษณ์ทั้งในส่วนของบุคคลที่ดูแลข้อมูลต่าง ๆ และการสัมภาษณ์บุคคลต่าง ๆ ในภาคสนาม ซึ่งมีความโดดเด่นในด้านของคำถามที่มุ่งเน้นไปที่ประเด็นข้อมูลทางเทคโนโลยีและยุทธศาสตร์ต่าง ๆ ที่แตกต่างจากสื่อกระแสหลัก และตรงประเด็น ทำให้แหล่งข่าวมีความมั่นใจในการให้ข้อมูลกับเว็บไซต์ซึ่งมีความเข้าใจในด้านของเทคโนโลยีทางการทหารที่มากกว่าสื่อมวลชนทั่วไป
เนื้อหาของไทยอาร์มฟอร์ซ.คอม นั้นจะเกี่ยวกับการพูดคุยและวิเคราะห์ถึงประเด็นและสถานการณ์ทางการทหารและความมั่นคงต่าง ๆ รวมถึงข่าวสารทางการทหาร ทั้งภายในประเทศไทยและต่างประเทศ ซึ่งเนื้อหาหลักในปัจจุบัน ประกอบไปด้วย
บทบาทต่อสังคม.
ไทยอาร์มฟอร์ซ.คอม ถูกใช้อ้างอิงในข้อมูลเกี่ยวกับทางการทหารโดยสื่อมวลชนกระแสหลัก ทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ เนื่องจากแนวทางการทำเนื้อหาของเว็บไซต์ที่เป็นอิสระ ไม่ขึ้นต่อองค์กรหรือหน่วยงานใด ๆ รวมถึงถูกรับเชิญไปให้ความคิดเห็นต่อสถานการณ์ทางการทหารและความมั่นคงต่าง ๆ อาทิ สงครามรัสเซีย–ยูเครน การจัดซื้อเรือดำน้ำของกองทัพเรือ การสังหารหมู่ที่จังหวัดหนองบัวลำภู กรณีการอับปางจากพายุของเรือหลวงสุโขทัย
ในหลายครั้งนั้น ข้อมูลจากไทยอาร์มฟอร์ซ.คอม มักจะถูกใช้ประกอบการอภิปรายต่าง ๆ ภายในรัฐสภา
การถูกคุกคาม.
เนื่องจากหัวข้อส่วนใหญ่ของเว็บไซต์ประกอบไปด้วยหัวข้อที่พูดคุยและพูดถึงกิจการทางทหาร ทำให้หน่วยงานความมั่นคงมองว่าข้อมูลหลายส่วนส่งผลต่อความมั่นคง รวมไปถึงมองว่าคณะทำงานของเว็บไซต์มีผู้สนับสนุนหรืออยู่เบื้องหลังการทำงานต่าง ๆ หรือก่อตั้งมาเพื่อมุ่งเป้าโจมตีไปยังกองทัพ เนื่องจากความไม่คุ้นเคยในการถูกพูดถึงในสังคมอย่างเปิดเผยในหลาย ๆ กรณี ทั้งการจัดซื้อจัดจ้างอาวุธยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ และความคลุมเครือในการทำงานของกองทัพและหน่วยงานรัฐ
นอกจากนี้ยังมีส่วนของบุคคลทั่วไปที่เข้ามาแสดงความคิดเห็นภายในกลุ่มแลกเปลี่ยนพูดคุยโดยมีวัตถุประสงค์ที่จะเข้ามาก่อกวนอย่างชัดเจน และขัดต่อกฎเกณฑ์การพูดคุยของกลุ่ม โดยจะมีการดำเนินการเป็นขั้นตอน ทั้งการตักเตือนกันเองโดยสมาชิกด้วยกัน ผ่านการสร้างสังคมภายในกลุ่มสนทนาที่มีวุฒิภาวะ หากระทำผิดซ้ำซากและชัดเจนจนถึงเกณฑ์ที่กำหนดจะดำเนินการแบนออกจากกลุ่ม
ชีปอลาตา
ชีปอลาตา (, หรือ ) หรือ ชิพอลาตา  เป็นไส้กรอกสดชนิดหนึ่งซึ่งเชื่อกันว่าเกิดขึ้นในประเทศฝรั่งเศส ชื่อของไส้กรอกชนิดนี้ปรากฏในตำราอาหาร โดยแอ็สกอฟีเย ฉบับ ค.ศ. 1903 ชีปอลาตาโดยทั่วไปจะเป็นไส้กรอกรูปร่างเรียวยาว
โดยทั่วไปแล้วชีปอลาตาจะทำจากเนื้อหมูบดหยาบปรุงรสด้วยเกลือ พริกไทยดำ และเครื่องเทศหรือสมุนไพรต่าง ๆ ตามแต่สูตรเช่นเซจ ไทม์ พริกเชอร์รี หรือจันทน์เทศ เป็นต้น
ชื่อ "ชีปอลาตา" มีที่มาจากภาษาฝรั่งเศส และน่าจะมีรากศัพท์มาจากภาษาอิตาลีว่า "ชีปอลลาตา"  ซึ่งแปลว่า "ทำด้วยหอมใหญ่" โดยบางแหล่งข้อมูลชี้ว่าอาจจะเกี่ยวข้องกับสตูหอมใหญ่และไส้กรอก
ชีปอลาตาสามารถพบได้ทั่วไปในสหราชอาณาจักร โดยผู้คนจะมักรับประทานไส้กรอกชนิดนี้ในอาหารเย็นวันคริสต์มาส โดยห่อในเบคอนในอาหารที่เรียกว่าพิกส์อินแบลงเคตส์
การ์นีตูราลาชีปอลาตา  ซึ่งเป็นอาหารฝรั่งเศสชนิดหนึ่งมีส่วนประกอบได้แก่หอมใหญ่ ไส้กรอกชีปอลาตา เกาลัด เนื้อหมูเค็ม และอาจจะมีแคร์รอตด้วย ราดด้วยซอสเดอมี-กลัสหรือมาเดรา
การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ
การนมัสการการของคนเลี้ยงแกะ  ในงานศิลปะของการประสูติของพระเยซู เป็นฉากที่เหล่าคนเลี้ยงแกะเป็นพยานถึงการประสูติของพระเยซูในเมืองเบธเลเฮม ซึ่งเกิดขึ้นถึงหลังจากการประสูติไม่นาน มักจะถูกรวมเข้าด้วยกันในงานศิลปะกับ"การนมัสการของโหราจารย์" ซึ่งในกรณีนี้มักจะเรียกชื่อของผลงานว่า"การนมัสการของโหราจารย์" ฉากคนเลี้ยงแกะรับสาร เมื่อทูตสวรรค์เรียกคนเลี้ยงแกะมายังสถานที่ประสูติ เป็นอีกหัวเรื่องหนึ่งต่างหากในงานศิลปะ
เรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิล.
การนมัสการของคนเลี้ยงแกะเป็นตอนหนึ่งในเรื่องเล่าเกี่ยวกับการประสูติของพระเยซูที่ระบุในพระวรสารนักบุญลูกา ขณะที่เหล่าคนเลี้ยงแกะกำลังเฝ้าดูฝูงแกะของพวกตนในตอนกลางคืนใกล้กับเบธเลเฮม ทูตสวรรค์ปรากฏขึ้นเพื่อประกาศข่าวดีว่า "วันนี้ พระผู้ช่วยให้รอดของพวกท่านคือพระคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้ามาประสูติที่เมืองของดาวิด" ทูตสวสวรรค์ให้หมายสำคัญว่าเหล่าคนเลี้ยงแกะจะพบพระผู้ช่วยให้รอดในรูปของ "พระกุมารนั้นพันผ้าอ้อมนอนอยู่ในรางหญ้า" "ในทันใดนั้น ชาวสวรรค์หมู่หนึ่ง" (คำภาษากรีกที่ใช้ในที่นี้หมายถึงขบวนทหาร หรือกองทัพ) ปรากฏตัวขึ้นและร่วมกับทูตสวรรค์สรรเสริญว่า "พระสิริมีแด่พระเจ้าในที่สูงสุด สันติสุขจงมีท่ามกลางมนุษย์ทั้งหลายที่พระองค์โปรดปรานนั้น"15 เมื่อทูตสวรรค์เหล่านั้นไปจากพวกเขาขึ้นสู่สวรรค์แล้ว บรรดาคนเลี้ยงแกะก็พูดกันว่า "ให้เราไปยังเมืองเบธเลเฮมดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงแจ้งกับเรา" 16 เขาก็รีบไป แล้วพบนางมารีย์กับโยเซฟ และพบพระกุมารนั้นนอนอยู่ในรางหญ้าฉากคนเลี้ยงแกะรับสาร ซึ่งฉากก่อนหน้าการนมัสการของคนเลี้ยงแกะเป็นหัวเรื่องที่แยกต่างหากในศิลปะคริสเตียน และบางครั้งก็รวมอยู่ในฉากการประสูติเป็นองค์ประกอบรอบข้าง (แม้ว่าจะเกิดขึ้นก่อนการนมัสการก็ตาม) ดังเช่นในภาพวาดปี ค.ศ. 1485 โดยโดเมนีโก กีร์ลันดาโย ในภาพของกีร์ลันดาโยยังแสดงขบวนเดินทางของโหราจารย์ที่กำลังจะมาถึงพร้อมของขวัญ
การมนัสการของคนเลี้ยงแกะ
พิกส์อินแบลงเคตส์
พิกส์อินแบลงเคตส์  หรือ คิลทิดโซลเจอส์  เป็นอาหารชนิดหนึ่งที่นิยมรับประทานในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ซึ่งประกอบด้วยไส้กรอกขนาดเล็ก (เช่นชีปอลาตา) ห่อในเบคอน พิกส์อินแบลงเคตส์นิยมรับประทานเป็นเครื่องเคียงร่วมกับไก่งวงอบในอาหารเย็นวันคริสต์มาส
สูตรการทำพิกส์อินแบลงเคตส์ปรากฏครั้งแรกใน ค.ศ. 1957 และได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงทศวรรษ 1990 โดยดีเลีย สมิท นักเขียนตำราอาหารชาวอังกฤษซึ่งเขียนสูตรดังกล่าวในหนังสือของเธอด้วย พิกส์อินแบลงเคตส์ที่ปรุงสำเร็จพร้อมรับประทานก็เริ่มออกวางจำหน่ายในช่วงเดียวกัน
โดยทั่วไปแล้วไส้กรอกที่ใช้มักจะเป็นไส้กรอกชีปอลาตาขนาดสั้นและห่อในเบคอน อย่างไรก็ตามก็ยังมีสูตรดัดแปลงอื่น ๆ เช่นอาจใช้ไส้กรอกโชริโซ ไส้กรอกไก่ ไส้กรอกที่มีส่วนผสมอื่น ๆ เช่นแอปเปิลหรือเกาลัด ไส้กรอกชีปอลาตาขนาดยาวปกติ หรือเบคอนที่ปรุงรสหรือรมควันแทน เป็นต้น ไส้กรอกที่ห่อเบคอนเรียบร้อยแล้วสามารถนำไปทำให้สุกได้หลายวิธี เช่นทอด อบ หรือหลายวิธีร่วมกัน พิกส์อินแบลงเคตส์ที่ปรุงสำเร็จตามท้องตลาดมักให้พลังงานประมาณ 325 แคลอรีและไขมันประมาณ 22 กรัมต่อหน่วยบริโภค 100 กรัม
พิกส์อินแบลงเคตส์เป็นเครื่องเคียงไก่งวงอบในอาหารเย็นวันคริสต์มาสตามประเพณีในสหราชอาณาจักรซึ่งได้รับความนิยมอย่างมาก บางครั้งก็ยังรับประทานในวันเปิดกล่องของขวัญด้วย นิตยสาร "กูดเฮาส์คีปพิง" และเว็บไซต์ "ยาฮู! นิวส์" จัดให้พิกส์อินแบลงเคตส์เป็นอาหารหลักในเทศกาลคริสต์มาส ร้านขายเนื้อออนไลน์แห่งหนึ่งโฆษณา "วันพิกส์อินแบลงเคตส์แห่งชาติ" ทุกเดือนธันวาคมตั้งแต่ ค.ศ. 2013
พิกส์อินแบลงเคตส์เป็นอาหารเฉพาะเทศกาลเท่านั้น และมักจะไม่พบวางจำหน่ายนอกเทศกาลคริสต์มาส อย่างไรก็ตาม ในช่วงเทศกาลคริสต์มาสก็ยังมีผู้ผลิตสินค้าอาหารที่ปรุงรสเลียนแบบพิกส์อินแบลงเคตส์เช่นมายองเนส ถั่วลิสง มันฝรั่งทอด ช็อกโกแลต เป็นต้น ไปจนถึงสินค้าชนิดอื่นเช่นน้ำยาสำหรับยาสูบอิเล็กทรอนิกส์กลิ่นพิกส์อินแบลงเคตส์ หรือชุดนอนพิมพ์ลายพิกส์อินแบลงเคตส์ เป็นต้น ซูเปอร์มาร์เกตเทสโก้ใน ค.ศ. 2019 รายงานผลการสำรวจผู้ซื้อสินค้าว่าพวกเขาต้องการเสิร์ฟพิกส์อินแบลงเคตส์ในอาหารเย็นวันคริสต์มาสมากกว่าเครื่องเคียงชนิดอื่นแม้กระทั่งยอร์กเชอร์พุดดิง
ในสหรัฐมีอาหารที่ลักษณะคล้ายคลึงกันที่เรียกว่าพิกส์อินอะแบลงเคตซึ่งมักจะสับสนกันกับพิกส์อินแบลงเคตส์ในสหราชอาณาจักร อย่างไรก็ตาม พิกส์อินอะแบลงเคตในสหรัฐจะเป็นไส้กรอกในแป้งพายแทนที่จะเป็นเบคอน ในบางพื้นที่ของสหรัฐโดยเฉพาะบริเวณที่มีประชากรชาวอเมริกันเชื้อสายโปแลนด์อยู่มากนั้น ชื่อ "พิกส์อินอะแบลงเคต" ก็อาจจะหมายถึงอาหารจำพวกกะหล่ำปลียัดไส้เช่นกอวอมป์กีเป็นต้น
การต้มกบ
การต้มกบ  เป็นเรื่องเล่าที่อธิบายว่ากบสามารถถูกต้มให้ตายอย่างช้า ๆ ได้ โดยมีข้อกล่าวอ้างว่าหากกบถูกใส่ลงในน้ำเดือด มันจะกระโดดออกมาทันที แต่หากมันถูกใส่ลงในน้ำอุ่นซึ่งถูกต้มให้เดือดอย่างช้า ๆ กบจะไม่สามารถรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังมาถึง ดังนั้นจึงถูกต้มให้สุกในที่สุด เรื่องนี้มักใช้เป็นอุปมาสำหรับคนที่ไม่สามารถหรือไม่ยินดี ที่จะตอบสนองหรือรับรู้ภยันตรายแบบค่อย ๆ เพิ่มขึ้น ไม่ใช่แบบรวดเร็ว
การทดลองหลายงานในศตวรรษที่ 19 ยืนยันว่าข้อกล่าวอ้างดังกล่าวเป็นจริงถ้าการให้ความร้อนช้าเพียงพอ แต่สำหรับชีววิทยาสมัยใหม่ ข้อกล่าวอ้างดังกล่าวไม่เป็นจริง การเปลี่ยนสถานที่เป็นกระบวนการควบคุมอุณหภูมิตามธรรมชาติของกบและสัตว์เลือดเย็น ซึ่งจำเป็นต่อการอยู่รอดในธรรมชาติ ตามข้อเท็จจริงนี้ กบที่ถูกต้มอย่างช้า ๆ ก็จะกระโดดออกมาจากหม้อในที่สุด ในทางตรงข้ามกบที่ถูกใส่ลงน้ำเดือดจะตายทันที ไม่สามารถกระโดดออกมาได้
ในการอุปมา.
เรื่องการต้มกบ มักถูกพูดถึงกันในเรื่องของการอุปมา เพื่อที่จะเตือนผู้คนเพื่อให้ตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไป และเพื่อที่พวกเขาจะไม่ได้รับผลที่ไม่น่าน่าพอใจในที่สุด อาจถูกใช้ในการสนับสนุน การโต้แย้งเป็นข้อควรระวัง creeping normality นอกจากนี้ยังใช้ในเชิงธุรกิจเพื่อตอกย้ำว่าการเปลี่ยนแปลงจำเป็นต้องมีความค่อยเป็นค่อยไปจึงจะได้รับการยอมรับ คำว่า "กลุ่มอาการการต้มกบ" เป็นคำอุปมาที่ใช้เพื่ออธิบายความล้มเหลวในการดำเนินการกับสถานการณ์ที่เป็นปัญหา ซึ่งจะส่งผลรุนแรงขึ้นจนถึงขั้นหายนะ จากเหตุผลที่กล่าวมา จึงสรุปผลกระทบที่แทบไม่เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงหรืออย่างช้า ๆ ความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อม ที่ได้รับการอธิบายโดยแดเนียล พอลี เป็น shifting baseline
เรื่องนี้ได้รับการเล่าขานหลายครั้งและใช้เพื่ออธิบายมุมมองที่แตกต่างกันอย่างกว้างขวาง เมื่อ ค.ศ. 1960 เกี่ยวกับการเตือนผู้ที่เห็นอกเห็นใจต่อสหภาพโซเวียต ในช่วงสงครามเย็น ในปี 1980 เกี่ยวกับการล่มสลายของอารยธรรมที่กำลังจะเกิดขึ้น ซึ่งผู้รอดชีวิต ในช่วงปี 1990 เกี่ยวกับการเพิกเฉยต่อการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และการอยู่ในความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสม นอกจากนี้ยังถูกใช้โดยนักเสรีนิยมเพื่อเตือนเกี่ยวกับการลิดรอนเสรีภาพของพลเมืองไปทีละน้อย
ในนวนิยายปี 1996 "The Story of B" นักเขียนสิ่งแวดล้อม แดเนียล ควินน์ ใช้บทอุปมาของการต้มกบ ใช้เพื่ออธิบายประวัติศาสตร์ของมนุษย์ การเติบโตของประชากร และอาหารส่วนเกิน Pierce Brosnan ตัวละครของ Harry Dalton กล่าวถึงมันในภาพยนตร์เรื่องหายนะปี 1997 "Dante's Peak" โดยอ้างอิงจากสัญญาณเตือนที่สะสมของการปะทุขึ้นอีกครั้งของภูเขาไฟ Al Gore ใช้เวอร์ชันของเรื่องราวใน "New York Times" op-ed, ในการนำเสนอของเขาและภาพยนตร์ปี 2549 "[ความจริงที่ยากลำบาก]]" เพื่ออธิบายความไม่รู้เกี่ยวกับภาวะโลกร้อน ในเวอร์ชั่นภาพยนตร์ กบได้รับการช่วยเหลือก่อนที่มันจะได้รับอันตราย การใช้เรื่องราวนี้อ้างอิงโดยนักเขียน/ผู้กำกับ Jon Cooksey ในชื่อสารคดีตลกปี 2010 ของเขา "วิธีการต้มกบ"
ศาสตราจารย์ด้านกฎหมายและนักวิจารณ์กฎหมาย Eugene Volokh ให้ความเห็นในปี 2546 โดยไม่คำนึงถึงพฤติกรรมของกบจริง เรื่องการต้มกบมีประโยชน์ในฐานะการอุปมา เมื่อเปรียบเทียบกับการอุปมาของนกกระจอกเทศที่มีหัวอยู่ในทราย ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์และ "New York Times" [op-ed]] นักเขียน Paul Krugman ใช้เรื่องนี้เป็นการอุปมาในคอลัมน์เดือนกรกฎาคม 2552 ในขณะที่ชี้ให้เห็นว่ากบจริงมีพฤติกรรมแตกต่างออกไป นักข่าว James Fallows ออกมาเรียกร้องตั้งแต่ปี 2549 เพื่อให้ผู้คนหยุดเล่าเรื่องนี้ซ้ำ
อธิบายว่าเป็น "คนโง่" และ "ตำนาน" อย่างไรก็ตาม หลังจากคอลัมน์ของ Krugman ปรากฏขึ้น เขาประกาศ "สันติภาพบนหน้าการต้มกบ" และกล่าวว่าการใช้เรื่องราวนี้เป็นที่ยอมรับได้หากผู้เขียนชี้ให้เห็นว่ามันไม่เป็นความจริง
ในเชิงปรัชญา.
ในเชิงปรัชญาเรื่องการต้มกบถูกใช้เพื่ออธิบาย Sorites paradox ปฏิทรรศน์นี้อธิบายสถานการณ์สมมติที่มีกองทรายตั้งอยู่ เม็ดทรายถูกนำออกทีละเม็ดและตั้งคำถามว่าในช่วงขณะใดไหมที่ทรายไม่มีสภาพเป็นกองทราย
การทดลองและการวิเคราะห์.
ในช่วงศตวรรษที่ 19 มีการทดลองมากมายเกิดขึ้นเพื่อดูการตอบสนองของกบที่ถูกต้มในน้ำอุ่น และใน ค.ศ. 1869 ระหว่างที่ทำการทดลองเพื่อที่จะหาตำแหน่งของจิตวิญญาณในร่างกายนักสรีรวิทยาชาวเยอรมัน ฟรีดริช โกลซ์ ก็ได้แสดงให้เห็นว่ากบตัวที่ถูกนำสมองออกมาจะยังอยู่ในน้ำอุ่นต่อ แต่กบตัวที่ไม่ได้ถูกนำสมองออกจะพยายามจะหนีออกไปเมื่ออุณหภูมิเพิ่มขี้นถึง 25 องศาเซลเซียส
การทดลองอื่นในคริสตศตวรรษที่ 19 อ้างว่ากบไม่ได้พยายามที่จะหนีออกจากน้ำอุ่นเลย แต่การทดลองใน ค.ศ.1872 ของ Heinzmann ก็ได้แสดงให้เห็นว่ากบธรรมดาจะไม่พยายามที่จะหนีหากน้ำไม่ร้อนเพียงพอ, ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดย Fratscher ใน ค.ศ. 1875
ใน ค.ศ. 1888 William Thompson Sedgwick กล่าวว่าความขัดแย้งอย่างเห็นได้ชัดระหว่างผลการทดลองต่างๆ ผลลัพธ์แตกต่างกันตามการเพิ่มขึ้นของความร้อนในการทดลอง "หากน้ำร้อนมากขึ้นอย่างช้าๆจะไม่มีการตอบสนองเกิดชึ้นในกบทั่วไป แต่ถ้าน้ำร้อนเร็วขึ้นในอัตราที่ไม่มาก การตอบสนองจะไม่เหมือนกันในกบทั่วไป" ฟรีดริช โกลซ์ ได้เพิ่มอุณหภูมิน้ำจาก 17.5 องศาเซลเซียสเป็น 56 องศาเซลเซียสในเวลาประมาณ 10 นาทีหรือ 3.8 องศาเซลเซียสต่อนาที ในขณะที่ให้ความร้อนตลอดระยะเวลา90นาที จาก 21 องศาเซลเซียสจนถึง 37.5 องศาเซลเซียสด้วยอัตราที่ต่ำกว่า 0.2 องศาเซลเซียสต่อนาที เอ็ดเวิร์ด วีลเลอร์ สกริปตูเร ได้อธิบายถึงข้อสรุปนี้ใน"The New Psychology" (1897):ว่า "กบที่มีชีวิตอยู่สามารถต้มได้โดยกบจะไม่มีการเคลื่อนไหวหากน้ำไม่เพิ่มอุณหภูมิไวเกินไป ในการทดลองที่เพิ่มอุณหภูมิในอัตรา 0.2 องศาเซลเซียส พบว่ากบตายในเวลาสองชั่วโมงครึ่งโดยไม่มีการขยับหรือเคลื่อนที่ใด ๆ เลย"
แหล่งข่าววิทยาศาสตร์สมัยใหม่ได้มีการรายงานว่าผลการทดลองที่เกิดขึ้นนี้ไม่เป็นจริง ใน ค.ศ. 1995 ดักลาส เมลตันนักชีววิทยาที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดกล่าวว่า "ถ้าคุณนำกบใส่ในน้ำเดือดมันจะไม่กระโดด และมันจะตาย ถ้าคุณใส่มันลงในน้ำเย็นมันจะกระโดดออกมาก่อนที่น้ำจะร้อนพวกกบไม่ได้อยู่นิ่งเพื่อที่จะรอพวกคุณ" จอร์จ อาร์. ซุก หัวหน้าผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์สัตว์เลื้อยคลานและสัตว๋ครึ่งบกครึ่งน้ำที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติ ได้โต้แย้งข้อสรุปดังกล่าวเช่นกัน โดยเขาได้กล่าวไว้ว่า "ถ้ากบมีหนทางที่จะสามารถหนีออกไปได้ มันจะหนีออกไปอย่างแน่นอน" ใน ค.ศ. 2002 วิคเตอร์ เอช ฮัทชิสัน นักสัตววิทยาที่เกษียณจากมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา ซึ่งมีความสนใจในงานวิจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของสัตว์ครึ่งบนครึ่งน้ำ ได้กล่าวมาว่า "เรื่องทั้งหมดนี้ไม่ถูกต้องทั้งหมด" อุณหภูมิสูงสุดที่วิกฤต สำหรับกบหลากหลายสายพันธ์ถูกกำหนดไว้โดยการทดลองร่วมสมัย เมื่อน้ำร้อนประมาณ 1 องศาเซลเซียสต่อนาที กบจะตื่นตัวและตอบสนองไวขึ้นเมื่อมันพยายามที่จะหนี และในที่สุดก็จะกระโดดออกมาถ้าสามารถที่จะทำได้
องุ่นเปรี้ยว
พิกส์อินอะแบลงเคต
พิกส์อินอะแบลงเคต  เป็นอาหารที่ประกอบด้วยไส้กรอกขนาดเล็กห่อในแป้งพายที่นิยมเสิร์ฟเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยในสหรัฐ พิกส์อินอะแบลงเคตมักจะสับสนกันกับพิกส์อินแบลงเคตส์ในสหราชอาณาจักรซึ่งประกอบด้วยไส้กรอกเช่นกันแต่ห่อในเบคอน
วลี "พิกส์อินอะแบลงเคต" โดยทั่วไปจะหมายถึงไส้กรอกฮอตดอกในแป้งสำหรับครัวซ็อง แต่บางครั้งก็อาจจะดัดแปลงไปใช้ไส้กรอกเวียนนาหรือไส้กรอกค็อกเทลแทน หรืออาจจะเปลี่ยนจากแป้งครัวซ็องเป็นแป้งสำหรับบิสกิตแทน ตำราอาหารอเมริกันในช่วงศตวรรษที่ 19 ปรากฏสูตรการทำ "ลิตเทิลพิกส์อินแบลงเคตส์" แต่เมนูดังกล่าวเป็นหอยนางรมห่อในเบคอนซึ่งคล้ายกับเอนเจิลส์ออนฮอร์สแบ็ก เมนูที่ประกอบด้วยไส้กรอกแบบในปัจจุบันนั้นสามารถสืบย้อนไปได้ถึง ค.ศ. 1940 ในตำราอาหารของกองทัพบกสหรัฐซึ่งระบุชื่อเมนูว่า "พอร์กซอซิจลิงส์ (พิกส์) อินแบลงเคตส์"
สุวัณณเมฆะหมาขนคำ
สุวัณณเมฆะหมาขนคำ เป็นวรรณกรรมพื้นบ้านที่แพร่หลายในกลุ่มชนชาติไท เป็นวรรณกรรมที่รู้จักทั้งในรูปแบบวรรณกรรมมุขปาฐะและเป็นวรรณกรรมลายลักษณ์อักษร มีชื่อเรียกที่แตกต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น เช่นวรรณกรรมล้านนาที่พบจารลงในใบลานเรียก "สุวัณณเมฆะหมาขนคำ" ในภาคอีสานของไทยและลาวที่พบจารลงในใบลานเรียก "หมาหยุย" หรือ "ท้าวหมาหยุย" ในกลุ่มวัฒนธรรมไทเขินที่พบจารลงในใบลาน เรียก "สุวัณณเมฆ หมาขนคำและหมาฮุย" ในกลุ่มวัฒนธรรมไทลื้อเป็นนิทานมุขปาฐะเรียก "หมาฮุย" หรือ "หมาลุย" หรือ "หมาขนคำ"
โครงเรื่องในแต่ละท้องที่คล้ายคลึงกันคือกล่าวถึงพี่น้องกำพร้าและพี่ชายเป็นสุนัข มีเพียงกลุ่มไทลื้อที่เนื้อเรื่องต่างไปอย่างชัดเจนแต่ชื่อเรื่องยังคล้ายกันอยู่ วรรณกรรมเรื่องนี้แต่งเป็นชาดกนอกนิบาตซึ่งเป็นการแต่งเลียนแบบนิบาตชาดกในพระไตรปิฎก
เรื่องราวของเรื่องมีตัวเอกสองพี่น้อง ผู้พี่คือหมาขนคำ ผู้น้องคือสุวัณณเมฆะเป็นผู้มีบุญญาธิการที่ลงมาเกิดเพื่อช่วยเหลือดับทุกข์เข็ญให้กับประชาราษฎร์ เป็นผู้มีคุณธรรมและกตัญญู ทั้งสองใช้คุณธรรมในการผ่านพ้นอุปสรรคทั้งมวล
ต้นฉบับที่พบ จากการศึกษาของธัญญพัทธ์ มิตรศรัณย์ภัทร เมื่อ พ.ศ. 2550 พบต้นฉบับในภาคเหนือของไทย 14 ฉบับ ส่วนวรรณกรรมเรื่อง "หมาหยุย" พบต้นฉบับในภาคอีสานของไทย 46 ฉบับ พบภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่อง "สุวัณณเมฆะหมาขนคำ" ที่ศาลารายวัดพระธาตุสุโทนมงคลคีรีสามัคคีธรรม จังหวัดแพร่ และมีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่วัดพระธาตุม่วงคำ จังหวัดลำปาง ที่ฐานเจดีย์เก่าวัดนี้มีเรื่องสอดคล้องกันตำนาน และมีรูปปั้นจำลองตัวละครในตำนาน โดยในจังหวัดลำปางมีพื้นที่สำคัญ 3 แหล่งที่เกี่ยวข้องกับหมาขนคำในตำนานนี้คือ ผาสามเส้าที่ริมดอยม่วงคำ โทกหัวช้าง และเวียงนางตอง
ตำบลนางแดด
ตำบลนางแดด เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 28 กิโลเมตร ปัจจุบันพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลนางแดด
ตำบลนางแดด แบ่งการปกครองออกเป็น 22 หมู่บ้าน คือ
โบสถ์คริสต์ 3 แห่ง
ปูโตบุมโบง