pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บุญทรง เตริยาภิรมย์ เป็นนักธุรกิจด้านอุตสาหกรรม เคยเป็นประธานสภาอุตสาหกรรมจังหวัดเชียงใหม่ ในระหว่างปี พ.ศ. 2540 ถึง พ.ศ. 2543 ต่อมาได้เข้ามาทำงานการเมืองโดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย โดยชนะนางบุศรา โพธิสุข จากพรรคประชาธิปัตย์ และร้อยเอกหญิง ดร.เดือนเต็มดวง ณ เชียงใหม่ จากพรรคความหวังใหม่ ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคพลังประชาชน และพรรคเพื่อไทย โดยที่นายบุญทรง เป็นสมาชิกกลุ่มวังบัวบานที่มีความสนิทสนมกับนางเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ อดีตแกนนำพรรคไทยรักไทย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ สมัยที่ 4 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ต่อมาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 เขาถูกปรับออกจากตำแหน่ง
บุญทรง เตริยาภิรมย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร โดยมีนโยบายสำคัญคือ โครงการรับจำนำข้าว จากการสำรวจความพึงพอใจของประชาชน โดยสำนักเอแบคโพล เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนไม่รู้จัก เป็นลำดับที่ 7
ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 เขาถูกปรับออกจากตำแหน่ง
คดีระบายข้าวจีทูจี.
ผลจากการดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ทำให้คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) มีมติเป็นเอกฉันท์ 7 ต่อ 0 ชี้มูลความผิดเขา พร้อมกับนายภูมิ สาระผล รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ กับพวกรวม 21 ราย เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2558 กรณีการทุจริตต่อหน้าที่ในการระบายข้าวแบบรัฐต่อรัฐ (จีทูจี) ในโครงการรับจำนำข้าว
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง มีคำพิพากษาคดี หมายเลขดำที่ อม. 25/2558 คดีระบายข้าวแบบรัฐต่อรัฐ หรือจีทูจี ให้จำคุกนายบุญทรง 42 ปี ปัจจุบันอยู่ระหว่างจำคุก
องค์การสาธารณประโยชน์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงทิพยรัตนกิริฎกุลินี
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีรัตนโกสินทร
ภาษาฮีบรูเซฟาร์ดิก
อาน-แอมอน ฌิสการ์ แด็สแต็ง
อาน-แอมอน ฌิสการ์ แด็สแต็ง (; เกิด 10 เมษายน พ.ศ. 2476 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส) เป็นภริยาของวาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนที่ 20 ถือเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศสคนที่ 19 ตั้งแต่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 - 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2524
เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5
โบมบาร์เดียร์
เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4
คดีเรนโบว์วอร์ริเออร์
คดีเรนโบว์วอร์ริเออร์  เป็นข้อพิพาทระหว่างประเทศนิวซีแลนด์กับประเทศฝรั่งเศสที่เป็นผลพวงมาจากการจมเรือ "เรนโบว์วอร์ริเออร์" คดีนี้ได้คาเบียร์ เปเรซ เด กูเอยาร์ (Javier Pérez de Cuéllar) เลขาธิการสหประชาชาติ มาเป็นอนุญาโตตุลาการในปี ค.ศ. 1986 และกลายเป็นหัวข้อสำคัญในการศึกษาเรื่องความรับผิดชอบของรัฐในกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมือง
วันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 หน่วยความมั่นคงทางทหารแห่งฝรั่งเศส (French military security service) ส่งจารชนไปจมเรือของกรีนพีซอันขึ้นทะเบียนในประเทศอังกฤษ ชื่อ "เรนโบว์วอร์ริเออร์" ขณะเทียบท่าออกแลนด์ กรีนพีซเตรียมใช้เรือลำดังกล่าวเดินทางไปขัดขวางการทดลองนิวเคลียร์ของประเทศฝรั่งเศสที่เฟรนช์โปลินีเซีย ต่อมา ประเทศนิวซีแลนด์จับและดำเนินคดีสมาชิกสองคนของกองทหารลับของประเทศฝรั่งเศส
ผลทางคดีความ.
หลังจากประเทศฝรั่งเศสและประเทศนิวซีแลนด์ประจันหน้าทางการทูตกันพักใหญ่ โดยมีประเด็นเบื้องต้นเป็นการเรียกค่าปฏิกรรมและการปฏิบัติต่อจารชนที่ถูกจับ รัฐบาลของทั้งสองประเทศก็ตกลงจะให้คาเบียร์ เปเรซ เด กูเอยาร์ เลขาธิการสหประชาชาติ มาเป็นอนุญาโตตุลาการชำระความของพวกตน กูเอยาร์มีคำสั่งซึ่งมีผลผูกพันในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1986
แม้ว่าอรรถคดีของรัฐฝรั่งเศสจะไม่นับเป็นภัยคุกคามต่อ "ความสงบเรียบร้อยและความมั่นคงระหว่างประเทศ" ตามความในกฎบัตรสหประชาชาติ เพราะมีเป้าหมายและผลกระทบอันจำกัด แต่ก็ถือว่าเป็นการกระทำละเมิดในระดับระหว่างประเทศ เพราะประกอบด้วยการละเมิดอำนาจอธิปไตยและการจารกรรม (ถึงแม้ว่าการจารกรรมจะไม่อยู่ในบังคับแห่งกฎหมายระหว่างประเทศก็ตาม) ประเทศฝรั่งเศสได้มีบันทึกถึงเลขาธิการสหประชาชาติเพื่อโต้แย้งว่า กรีนพีซต่างหากที่กระทำการอันเป็นปรปักษ์ต่อและล่วงล้ำเข้ามาโดยมิชอบด้วยกฎหมายซึ่งดินแดนฝรั่งเศสรอบ ๆ ถิ่วแถวทดลองนิวเคลียร์ และประเทศนิวซีแลนด์ก็สนับสนุนการกระทำนี้อยู่เบื้องหลัง อนุญาโตตุลาการยกข้อโต้แย้งเหล่านี้ เพราะการกระทำของกรีนพีซไม่อาจจัดว่าเป็นการใช้กำลังตามกฎหมายระหว่างประเทศได้เลย
ความรับผิดของรัฐ.
ตามปรกติ เมื่อรัฐหนึ่งส่งตัวแทนของตนไปกระทำผิดกฎหมายระหว่างประเทศหรือกฎหมายท้องถิ่น ณ รัฐอื่น ก็ตกเป็นพนักงานของรัฐแรกนั้นที่จะต้องรับผิดชอบต่อการกระทำและใช้ค่าปฏิกรรม และตัวแทนของรัฐเช่นว่านี้จะได้รับความคุ้มกันไม่ต้องขึ้นศาลท้องถิ่น กระนั้น ประเทศนิวซีแลนด์ก็เรียกให้ประเทศฝรั่งเศสออกมาหักหาญกันตามกฎหมายระหว่างประเทศ และจัดการไต่สวนจารชนฝรั่งเศสด้วยกฎหมายภายในของตนด้วย ตามกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศแล้ว ประเทศนิวซีแลนด์จะไต่สวนเช่นนี้ได้หรือไม่ ยังไม่แน่ชัด แต่ตามลักษณะในการจารกรรมของประเทศฝรั่งเศสแล้ว ประเทศนิวซีแลนด์ชอบจะไต่สวนจารชนทั้งสองคนในฐานะที่เป็นเชลย แม้ขณะนั้นไม่มีภาวะสงครามก็ตาม อย่างไรก็ดี เชลยทั้งคู่จะได้รับสิทธิที่เกี่ยวข้องติดตามมาเพราะการนี้ กล่าวคือ ไม่ต้องรับผิดเป็นการส่วนตัว แต่ความรับผิดจะตกอยู่แก่ประเทศฝรั่งเศสซึ่งใช้พวกเขามาปฏิบัติหน้าที่ คดีในลักษณะเดียวกันนี้ เป็นต้นว่า คดีแคโรลีน (Caroline affair) ที่มีการวินิจฉัยเรื่องความรับผิดชอบของรัฐกับความรับผิดชอบของตัวแทนของรัฐ
ประเทศฝรั่งเศสยอมรับผิดชอบ แต่ขอให้คนของตนได้กลับประเทศ ประเทศนิวซีแลนด์ตกลง แต่มีเงื่อนไขว่า จารชนทั้งสองคนของประเทศฝรั่งเศสต้องรับโทษที่เหลือ คือ จำคุกอีกสามปี ตามคำพิพากษาของศาลนิวซีแลนด์จนเสร็จก่อน เลขาธิการสหประชาชาติเข้ามาไกล่เกลี่ย จารชนทั้งคู่จึงถูกจำไว้ที่เกาะอาโอ (Hao) อันเป็นดินแดนฝรั่งเศสและเป็นที่ตั้งฐานทัพเรือฝรั่งเศส หลังจากติดคุกที่เกาะดังกล่าวแล้วสองปี ประเทศฝรั่งเศสปล่อยคนทั้งสองและให้กลับแผ่นดินใหญ่ได้เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1988
ส่วนเรื่องชดใช้ความเสียหายนั้น เบื้องต้น ประเทศฝรั่งเศสมีคำขอโทษอย่างเป็นทางการและยอมรับว่าตนทำละเมิดตามกฎหมายระหว่างประเทศ และเลขาธิการสหประชาชาติสั่งให้ประเทศฝรั่งเศสใช้ค่าปฏิกรรมจำนวนเจ็ดล้านดอลลาร์สหรัฐแก่ประเทศนิวซีแลนด์ นอกจากนี้ ประเทศฝรั่งเศสยังใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ครอบครัวผู้เสียหายจากการจมเรือและแก่กรีนพีซเป็นการส่วนตัวด้วย
คดีนี้ชี้ให้ชาติทั้งหลายเห็นว่า หลักกฎหมายระหว่างประเทศเรื่องการไม่ก้าวก่ายกันนั้นมีอยู่ และว่า รัฐทั้งหลายจักต้องรับผิดเมื่อละเมิดหลักกฎหมายนี้ คดีดังกล่าวยังได้เป็นหัวข้อที่นิยมศึกษากันเกี่ยวกับความรับผิดชอบของรัฐ ความรับผิดชอบของเอกชน การใช้กำลัง และการชดใช้ความเสียหาย แต่เพราะมีข้อเท็จจริงว่า คดีได้รับการชำระโดยคนคนเดียว คือ เลขาธิการสหประชาชาติ ไม่ใช่คณะตุลาการระหว่างประเทศ บางคนจึงไม่ค่อยถือว่าเป็นเรื่องของกฎหมายระหว่างประเทศ ส่วนสาเหตุที่ไม่ได้ชำระโดยคณะตุลาการระหว่างประเทศนั้น ก็ด้วยประเทศนิวซีแลนด์มิอาจมีคำขอไปยังศาลยุติธรรมระหว่างประเทศได้ เพราะสมัยนั้น (จนถึงบัดนี้) ประเทศฝรั่งเศสไม่ยอมรับว่า ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศมีอำนาจบังคับคดี
ในปี ค.ศ. 1992 ประเทศนิวซีแลนด์สร้างและฉายภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "เดอะเรนโบว์วอร์ริเออร์" (The Rainbow Warrior) จากคดีนี้ นำแสดงโดยแซม นีลล์ (Sam Neill) และ จอน วอยต์ (Jon Voight)
Rainbow Warrior Case
อานน์-เอโมน ชิสการ์ด เดส์แตง
การจมเรนโบว์วอร์ริเออร์
การจมเรนโบว์วอร์ริเออร์ ชื่อรหัสว่า "ปฏิบัติการซาตาน"  เป็นปฏิบัติการโดยฝ่ายปฏิบัติการของหน่วยสืบราชการลับต่างประเทศของฝรั่งเศส "หน่วยอำนวยการความมั่นคงภายนอก"  ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 โดยมีเป้าหมายจมเรือธงของกองเรือกรีนพีซ ที่ชื่อ เรนโบว์วอร์ริเออร์ ในท่าออกแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ เพื่อป้องกันมิให้เรือเข้าไปขัดขวางการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ในเกาะโมรูโรอา
ฟืร์นังดู ปือไรรา ช่างภาพ จมน้ำเสียชีวิตจากเหตุจมเรือดังกล่าว เจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสสองคนถูกจับกุมโดยตำรวจนิวซีแลนด์ในข้อหาปลอมแปลงหนังสือเดินทางและเข้าเมืองผิดกฎหมาย ทั้งสองยังถูกตั้งข้อหาวางเพลิง สมคบเพื่อวางเพลิง ทำให้เสียทรัพย์โดยเจตนา และฆาตกรรม บางส่วนจากการต่อรองคำรับสารภาพ (plea bargain) พวกเขาถูกตัดสินว่าผิดจริงฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา และถูกตัดสินจำคุกสิบปี แต่รับโทษจริง ๆ เกินสองปีเล็กน้อย
กรณีอื้อฉาวดังกล่าวนำไปสู่การลาออกจากตำแหน่งของชาร์ล แอร์นูว์ (Charles Hernu) รัฐมนตรีกลาโหมฝรั่งเศส
ในคริสต์ทศวรรษ 1980 คณะกรรมาธิการพลังงานอะตอมและพลังงานทางเลือก (Commissariat à l'énergie atomique) กำลังพัฒนาหัวรบนิวเคลียร์สำหรับขีปนาวุธนำวิถีปล่อยจากเรือดำน้ำ M4 ซึ่งถูกทดสอบโดยการระเบิดใต้ดินในเกาะวงแหวนโมรูโรอาในเฟรนช์โปลินีเซีย
กรีนพีซคัดค้านการทดลองดังกล่าวและวางแผนจะนำเรือยอตไปยังเกาะวงแหวนดังกล่าวเพื่อประท้วง รวมทั้งการรุกล้ำอย่างผิดกฎหมายเข้าไปในเขตทหารของฝรั่งเศส เรนโบว์วอร์ริเออร์ไม่เคยเดินทางมายังนิวซีแลนด์มาก่อน แต่พรรคแรงงานนิวซีแลนด์ของเดวิด ลองงี คัดค้านการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์และห้ามเรือติดอาวุธนิวเคลียร์หรือพลังงานนิวเคลียร์มิให้เทียบท่านิวซีแลนด์ ผลที่ตามมาคือ สหรัฐอเมริกากำลังอยู่ในกระบวนการถอนตัวจากข้อผูกมัดสนธิสัญญาป้องกันร่วมกันแอนซัส (ANSUS)
รัฐบาลฝรั่งเศสตัดสินใจว่า เพื่อจะหยุดแผนการประท้วง เรือธงของกรีนพีซจะต้องถูกจม ปฏิบัติการของซาตานมุ่งจะทำลายเรนโบว์วอร์ริเออร์เพื่อให้ใช้การไม่ได้ระหว่างที่กำลังจอดอยู่ในท่า และพยายามหลีกเลี่ยงมิให้เกิดความสูญเสีย ยี่สิบปีหลังเหตุการณ์ รายงานโดยหัวหน้าหน่วยสืบราชการลับฝรั่งเศสในขณะนั้น กล่าวว่า การโจมตีดังกล่าวได้รับการอนุมัติโดยประธานาธิบดีฝรั่งเศส ฟร็องซัว มีแตร็อง
การจมเรือ.
เจ้าหน้าที่ขึ้นเรือและตรวจสอบเรือขณะที่กำลังเปิดให้เข้าชมแก่สาธารณะ เจ้าหน้าที่ DGSE คริสตีน กาบง (Christine Cabon) ซึ่งปลอมตัวเป็นนักสิ่งแวดล้อม อาสาสมัครกับสำนักงานกรีนพีซในออกแลนด์ กาบงเฝ้าจับตาการสื่อสารของเรนโบว์วอร์ริเออร์อย่างลับ ๆ รวบรวมแผนที่และตรวจสอบเครื่องมือใต้น้ำ เพื่อจัดหาข้อมูลที่จำเป็นต่อการจมเรือ หลังจากที่ได้เก็บรวบรวมข้อมูลที่จำเป็นแล้ว นักดำน้ำ DGSE สองคนใต้เรนโบว์วอร์ริเออร์แนบระเบิดหอยทาก (limpet mine) สองลูกและจุดระเบิดห่างกัน 10 นาที ระเบิดลูกแรกระเบิดขึ้นเมื่อเวลา 23.38 น. ทำให้เกิดรูขนาดใหญ่เทียบได้กับขนาดของรถทั่วไป เจ้าหน้าที่ตั้งใจจะให้ระเบิดลูกแรกทำให้เรือใช้การไม่ได้ เพื่อที่ทุกคนจะได้อพยพอย่างปลอดภัยลงจากเรือ เมื่อระเบิดลูกที่สองถูกจุดระเบิด อย่างไรก็ตาม ลูกเรือไม่ได้ตอบสนองต่อการระเบิดครั้งแรกอย่างที่เจ้าหน้าที่คาดหวัง ขณะที่มีการอพยพลงจากเรือในช่วงแรก ลูกเรือบางส่วนกลับขึ้นเรือมาเพื่อหาสาเหตุและถ่ายภาพความเสียหาย ช่างภาพชาวโปรตุเกส-ดัตช์ ฟืร์นังดู ปือไรรา กลับไปใต้ดาดฟ้าเรือเพื่อไปเอาเครื่องมือกล้องของเขา เมื่อเวลา 23.45 น. ระเบิดลูกที่สองระเบิดขึ้น ปือไรราจมน้ำเสียชีวิตหลังน้ำไหลเข้ามาในเรืออย่างรวดเร็ว และสมาชิกลูกเรือคนอื่นอีกสิบคนถูกอพยพอย่างปลอดภัยตามคำสั่งของกัปตันปีเตอร์ วิลคอกซ์ หรือถูกแรงระเบิดจนตกลงไปในน้ำโดยการระเบิดครั้งที่สอง เรนโบว์วอร์ริเออร์จมในอีกสี่นาทีต่อมา
เหตุการณ์อื้อฉาว.
ปฏิบัติการของซาตานเป็นความหายนะทางการประชาสัมพันธ์ของฝรั่งเศสซึ่งเป็นพันธมิตรกับนิวซีแลนด์ ตอนแรกฝรั่งเศสปฏิเสธความเกี่ยวข้องและร่วมประณามว่าเป็นเหตุก่อการร้าย
หลังเหตุระเบิด การไต่สวนเหตุฆาตกรรมเริ่มต้นขึ้นโดยตำรวจนิวซีแลนด์ เจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่สามารถหลบหนีออกนอกประเทศมาได้ ยกเว้นสองคนได้แก่ ร้อยเอก ดอมีนิก พรีเยอร์ และผู้บัญชาการ อาแล็ง มาฟาร์ ซึ่งปลอมตัวเป็นคู่สมรสและถือหนังสือเดินทางสวิตเซอร์แลนด์ ถูกระบุว่าอาจเป็นผู้ต้องสงสัยโดยตำรวจนิวซีแลนด์หลังตำรวจรวบรวมคำให้การของพยานผู้เห็นเหตุการณ์ ทั้งสองถูกจับกุมและต่อมาได้ถูกตั้งคำถามและสอบสวน และเอกลักษณ์ที่แท้จริงของพวกเขาถูกเปิดเผย พร้อมด้วยความรับผิดชอบของรัฐบาลฝรั่งเศส เจ้าหน้าที่ทั้งสองรับสารภาพว่าฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาและถูกตัดสินจำคุกสิบปีเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528
ฝรั่งเศสขู่ว่าจะห้ามนิวซีแลนด์ส่งสินค้าออกไปยังประชาคมเศรษฐกิจยุโรป หากยังไม่ปล่อยคนทั้งสอง นี้จะยังให้นิวซีแลนด์ ซึ่งพึ่งพาการส่งสินค้าเกษตรออกไปยังอังกฤษ ต้องได้รับความเสียหายทางเศรษฐกิจ
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2529 การตกลงทางการเมืองกับเดวิด ลองงี นายกรัฐมนตรีนิวซีแลนด์ และได้คาเบียร์ เปเรซ เด กูเอยาร์ เลขาธิการสหประชาชาติ เป็นอนุญาโตตุลาการ ฝรั่งเศสตกลงจะจ่ายเป็นเงิน 13 ล้านดอลลาร์นิวซีแลนด์และขอโทษ แลกกับการที่มาฟาร์และพรีเยอร์จะถูกกักตัวไว้ที่ฐานทัพฝรั่งเศสบนเกาะวงแหวนอาโอเป็นเวลาสามปี อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่ทั้งสองกลับฝรั่งเศสในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2531 หลังอยู่บนเกาะน้อยกว่าสองปี มาฟาร์กลับสู่กรุงปารีส เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2530 เพื่อเข้ารับการรักษาทางการแพทย์ และปรากฏว่าถูกปล่อยตัวหลังเข้ารับการรักษา เขายังรับรัฐการอยู่ในกองทัพฝรั่งเศสและได้เลื่อนยศเป็นพันเอกใน พ.ศ. 2536 พรีเยอร์กลับสู่ฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 เพราะเธอตั้งครรภ์ ทำให้สามีของเธอได้รับอนุญาตให้อยู่กับเธอบนเกาะ เธอได้รับอิสระเช่นกัน และภายหลังได้เลื่อนยศ การย้ายเจ้าหน้าที่ทั้งสองจากอาโอโดยไม่กลับมาในภายหลังถูกตัดสินว่าขัดต่อความตกลง พ.ศ. 2539
ส่วนเจ้าหน้าที่คนอื่นอีกสามคนถูกจับกุมโดยตำรวจออสเตรเลียบนเกาะนอร์ฟอล์ก แต่ถูกปล่อยตัวไปเนื่องจากกฎหมายออสเตรเลียไม่อนุญาตให้จับกุมตัวไว้จนกว่าผลการทดสอบทางนิติเวชจะกลับมา ส่วนเจ้าหน้าที่คนที่หก ซึ่งเป็นผู้บัญชาการปฏิบัติการ ไม่เคยถูกจับกุมและไม่เคยถูกตั้งข้อหา เขายอมรับว่ามีส่วนเกี่ยวข้องระหว่างให้สัมภาษณ์แก่บริษัทกระจายเสียงของรัฐนิวซีแลนด์ใน พ.ศ. 2548
คณะกรรมการสืบสวนนำโดยแบร์นาร์ ทรีโก ลบล้างรัฐบาลฝรั่งเศสว่ามีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ โดยอ้างว่าเจ้าหน้าที่ที่ถูกจับกุมนั้น ผู้ยังไม่ได้ยอมรับสารภาพ เพียงแต่สืบกรีนพีซเท่านั้น เมื่อเดอะไทมส์และเลอมงด์ อ้างว่าประธานาธิบดีมีแตร็องอนุมัติการระเบิด รัฐมนตรีกลาโหมของฝรั่งเศสได้ลาออก และหัวหน้า DGSE ถูกไล่ออก นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส โลร็อง ฟาบียุส ยอมรับว่าเหตุระเบิดเป็นแผนของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2528 เขาเรียกผู้สื่อข่าวมายังสำนักงานของเขา และอ่านแถลงการณ์ โดยยอมรับว่ามีการปกปิด มีข้อความตอนหนึ่งว่า "ความจริงนั้นโหดร้าย [...] เจ้าหน้าที่หน่วยสืบราชการลับฝรั่งเศสจมเรือลำนี้ พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่ง"
ด้วยความตื่นตัวต่อเหตุระเบิด กองเรือยอตเอกชนนิวซีแลนด์ได้แล่นไปยังโมรูโรอาเพื่อประท้วงการทดลองนิวเคลียร์ของฝรั่งเศส ส่วนการทดลองนิวเคลียร์ในแปซิฟิกของฝรั่งเศสถูกชะลอออกไป แม้จะมีการทดลองอีกหลายครั้งตามมาใน พ.ศ. 2538 ใน พ.ศ. 2530 ภายใต้แรงกดดันจากนานาชาติ รัฐบาลฝรั่งเศสจึงจ่ายเงิน 8.16 ล้านดอลลาร์สหรัฐแก่กรีนพีซ
เรนโบว์วอร์ริเออร์ถูกกู้ขึ้นมาเพื่อการตรวจสอบทางกฎหมาย คาดว่าเรือไม่สามารถซ่อมแซมได้และจมลงที่พิกัด ในอ่าวมาตัวรี ใกล้กับหมู่เกาะคาวัลลี เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2530 เพื่อใช้ดำน้ำเรือจม (wreck diving) และเป็นที่อยู่อาศัยของปลา เสาเรือถูกนำออกไปและไปจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ทางทะเลดาร์กาวิลล์
ความล้มเหลวของพันธมิตรในโลกตะวันตกอย่างเช่นสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร ในการประณามเหตุการณ์ซึ่งอาจถูกมองได้ว่าเป็นเหตุแห่งสงครามต่อนิวซีแลนด์ของฝรั่งเศส ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายต่างประเทศและกลาโหม นิวซีแลนด์วางตัวห่างจากอดีตพันธมิตร สหรัฐอเมริกา และสร้างความสัมพันธ์กับชาติขนาดเล็กในแปซิฟิกใต้ ขณะที่ยังคงความสัมพันธ์อันดีเยี่ยมกับออสเตรเลีย และในขอบเขตน้อยกว่า กับสหราชอาณาจักร
โกลด ปงปีดู
โกลด ปงปีดู (; เกิด 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส) เป็นภริยาของฌอร์ฌ ปงปีดูประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนที่ 19 ถือเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศสคนที่ 18 ตั้งแต่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2512 – 2 เมษายน พ.ศ. 2517
วิลฮัฟ ทาร์คิน
วิลฮัฟ ทาร์คินเป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" มีบทบาทเป็นตัวร้ายในภาพยนตร์' แสดงโดยปีเตอร์ คุชชิง นักแสดงชาวอังกฤษ นอกจากนี้ยังมีบทบาทเล็กน้อยในภาพยนตร์' ซึ่งแสดงโดยเวย์น ไพแกรม รวมทั้งมีบทบาทในเรื่องราวส่วนขยายอื่นๆ อีกมาก รวมทั้งในภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์"" อีกด้วย
วิลฮัฟ ทาร์คินเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดคนหนึ่งในจักรวรรดิกาแลกติก เป็นแกรนด์มอฟฟ์ผู้สร้างระเบียบปกครองของจักรวรรดิ และเป็นกำลังขับเคลื่อนสำคัญในการสร้างดาวมรณะอีกด้วย ทาร์คินเกิดบนดาวเคราะห์เอเรียดูในครอบครัวชาวมนุษย์สกุลทาร์คินซึ่งมีอิทธิพลทางทหารสูง และได้เข้ารับตำแหน่งใน Republic Outland Regions Security Force (กองกำลังรักษาความปลอดภัยดินแดนรอบนอกแห่งสาธารณรัฐ) จากนั้นได้ลาออกจากตำแหน่งและเข้ามามีบทบาททางการเมือง ขึ้นเป็นผู้นำของเอเรียดูและเซกเตอร์ดาวเคราะห์เซสเวนนา ก่อนที่จะกลับมารับตำแหน่งทางการทหารภายใต้การนำของสมุหนายกพัลพาทีนอีกครั้งหนึ่งในฐานะเจ้าหน้าที่ดำเนินการนิกายใหม่ซึ่งมีการดำเนินการเป็นไปโดยลับภายใต้การนำของซิธลอร์ด ช่วงนี้เองที่ทาร์คินได้รับทราบแนวคิดเกี่ยวกับการสร้างสถานีอวกาศบัญชาการรบขนาดใหญ่ลักษณะเป็นดาวเคราะห์เทียม และได้นำแนวคิดนี้ไปเสนอพัลพาทีนเพื่อสร้างสถานีอวกาศ ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นดาวมรณะ
ในเวลาต่อมาทาร์คินค่อยๆ มีอิทธิพลมากขึ้นในฐานะผู้สนับสนุนพัลพาทีน ได้เป็นผู้ว่าการของเซกเตอร์เซสวานนาในช่วงสงครามโคลน ช่วงหนึ่งยังได้ปฏิบัติหน้าที่กัปตันภายใต้นายพลเจไดอีเวน พิเอลล์ด้วย ในช่วงท้ายของสงครามโคลน พัลพาทีนได้มอบหมายให้ทาร์คินได้เป็นมอฟฟ์คนแรก และเมื่อพัลพาทีนสถาปนาจักรวรรดิกาแลกติกก็ได้ให้ทาร์คินควบคุมการก่อสร้างดาวมรณะ ไม่นานหลังจากนั้นทาร์คินได้ออกระเบียบปฏิบัติแห่งทาร์คิน (Tarkin Doctrine) ซึ่งยิ่งตอกย้ำความสำคัญของทาร์คินในฐานะบุคคลสำคัญผู้ร่วมวางรากฐานของจักรวรรดิ เป็นรองแต่เพียงพัลพาทีนเท่านั้น ระเบียบปฏิบัติแห่งทาร์คินเป็นการวางรากฐานการปกครองกาแลกซีโดยอาศัยความหวาดกลัวต่อกำลังที่เหนือกว่า การสร้างสุดยอดอาวุธอย่างดาวมรณะนั้นก็เป็นไปตามแบบแผนนี้ โดยตั้งใจให้ความหวาดกลัวต่อกำลังที่เหนือกว่าเป็นสิ่งที่คอยควบคุมไม่ให้มีการลุกฮือจากผู้คิดกบฏ พัลพาทีนพึงพอใจแนวคิดนี้เป็นอันมาก และได้แต่งตั้งให้ทาร์คินเป็นแกรนด์มอฟฟ์คนแรก มีเขตอำนาจครอบคลุมเกือบทั่วทั้งดินแดนรอบนอก
ทาร์คินในฐานะแกรนด์มอฟฟ์ได้ปฏิบัติภารกิจมากมายร่วมกับดาร์ธ เวเดอร์ เพื่อควบคุมกาแลกซีตามแบบแผนปฏิบัติทาร์คิน เมื่อการก่อสร้างดาวมรณะล่าช้ากว่าแผนการ ทาร์คินได้สร้างค่ายบัญชาการมอว์ (Maw Installation) เพื่อดำเนินการปรับปรุงแผนผังก่อสร้าง ภายใต้การนำของนายพลเรือนาตาซี ดาลา ทำให้ดาวมรณะสามารถใช้งานได้ทันในปีที่ 0 แห่งยุทธการยาวิน ทาร์คินมั่นใจในความสามารถของดาวมรณะจึงเริ่มดำเนินการสร้างความกลัวโดยการทำลายอัลเดอรานทันที พร้อมกับจับกุมผู้นำกบฏ เจ้าหญิงเลอา ออร์กานา ไว้บนดาวมรณะ ก่อนที่จะถูกช่วยเหลือออกมาได้และนำกองทัพกบฏบนดวงจันทร์ยาวิน 4 เข้าโจมตีดาวมรณะ ทาร์คินเสียชีวิตจากการระเบิดของดาวมรณะด้วยฝีมือของลุค สกายวอล์คเกอร์ ไม่กี่วินาทีก่อนที่จะสามารถทำลายฐานทัพกบฏด้วยลำแสงของดาวมรณะ
ตัวละครแกรนด์มอฟฟ์ทาร์คิน (Grand Moff Tarkin) เป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ "สตาร์ วอร์ส" ภาคแรก ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "" โดยทาร์คินซึ่งเป็นตัวร้ายหลักร่วมกับดาร์ธ เวเดอร์ แสดงโดยนักแสดงมืออาชีพปีเตอร์ คุชชิง ชื่อของทาร์คินปรากฏในบทร่างฉบับแรกๆ ในชื่อ Grande Mouff Tarkin เป็นผู้นำศาสนาชาวอาควิเลียน มีบทพูดประโยคเดียวในฉากประชุมสภาอาควิเลียน บทบาทของเจ้านครผู้ชั่วร้ายเช่นนี้สอดคล้องกับบทของ Crispin Hoedaack ซึ่งเป็นตัวละครที่ไม่มีบทบาทในภาพยนตร์ เป็นเจ้าหน้าที่อายุน้อยผู้มีความมุ่งมั่น ซึ่งถูกมอบหมายให้มายึดครองดาวเคราะห์อาควิเล ซึ่งเป็นดาวบ้านเกิดของตัวเอกของเรื่อง ซึ่ง Hoedaack ถูกกำจัดลงหลังจากกลุ่มตัวเอกทำลายป้อมอวกาศของจักรวรรดิ ในบทร่างที่สอง ไม่มีเจ้านครผู้ชั่วร้าย มีแต่ดาร์ธ เวเดอร์ และ Grande Mouff Tarkin เป็นผู้บังคับบัญชาของกลุ่ม Kesselian Dragoon และเป็นผู้นำคนหนึ่งของทัพกบฏที่ไม่เชื่อถือใน "พลัง" ของสตาร์คิลเลอร์ แต่เชื่อถือในการวิเคราะห์การรบด้วยเทคโนโลยี ก่อนที่จะถูกโน้มน้าวให้เชื่อในแผนการรบของสตาร์คิลเลอร์ ต่อมาในบทร่างที่สาม Grand Mouff Tarkin เป็นผู้นำ Keselian Dragoon และเป็นนายพลทัพกบฏ ซึ่งเป็นคนคิดแผนการรบที่จะใช้ต่อสู้กับดาวมรณะ ซึ่งในที่สุดแล้วบทบาทนี้ก็ตกเป็นของตัวละครนายพลแจน โดดอนนา ในขณะที่บทร่างเดิมนั้นนายพลโดดอนนาเป็นนายพลที่ยังไม่มีความกล้าซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยทาร์คิน ในบทสุดท้ายนั้น บทตัวละครเจ้านครผู้ชั่วร้ายถูกนำกลับมาใส่ในเรื่องอีกครั้ง และจอร์จ ลูคัส ผู้เขียนบท ก็ได้กำหนดให้ทาร์คินเป็นชื่อของตัวละครเจ้านครผู้ชั่วร้าย และโดดอนนาเป็นนายพลทัพกบฏ เมื่อตัวละครดาร์ธ เวเดอร์ ได้ข้อสรุปว่าเป็นตัวละครที่ใส่หน้ากากปิดบังใบหน้า ลูคัสเชื่อว่าจำเป็นต้องมีตัวละครมนุษย์ฝ่ายร้ายที่สามารถเติมเต็มและคานกับตัวละครเวเดอร์ได้ และตั้งใจให้ทาร์คินมีบทบาทเป็นตัวร้ายหลักของเรื่อง เป็นตัวแทนของจักรวรรดิแทนจักรพรรดิซึ่งไม่มีบทบาทในเรื่อง
Wilhuff tarkin
Grand moff tarkin
วิลฮัฟฟ์ ทาร์คิน
อีวอน เดอ โกล
อีวอน เดอ โกล (; เกิด 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 ที่เมืองกาแล แคว้นนอร์-ปาดกาแล ประเทศฝรั่งเศส) เป็นภริยาของชาร์ล เดอ โกล ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนที่ 18 ถือเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่ 8 มกราคม พ.ศ. 2502 – 28 เมษายน พ.ศ. 2512
การจมเรนโบว์วอริเออร์
คดีเรนโบว์วอริเออร์
เรนโบว์วอริเออร์
เอบินะ
เอบินะ  เป็นเมืองในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 26.48 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 127,062 คน
เอบินะตั้งอยู่ตอนกลางของที่ราบซะงะมิซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบคันโต ริมฝั่งทางทิศตะวันออกแม่น้ำซางามิ
แห่งยุทธการยาวิน
แฌร์แมน กอตี
แฌร์แมน กอตี (; เกิด 9 เมษายน พ.ศ. 2429 ที่เลออาฟวร์ จังหวัดแซน-มารีตีม แคว้นโอต-นอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส เสียชีวิต 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498) เป็นภริยาของเรอเน กอตีประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนที่ 17 ถือเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศสคนที่ 16 ตั้งแต่ 16 มกราคม พ.ศ. 2497 – 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498
เลอ มงด์
รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้
รายชื่อต่อไปนี้เป็น รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ ซึ่งรวมบอยแบนด์ และเกิร์ลกรุป ตามปีที่เปิดตัว
กลุ่มไอดอลเกาหลีใต้เริ่มต้นขึ้นหลังจากความสำเร็จของการเปิดตัว ซอแทจีแอนด์บอยส์ เมื่อปี ค.ศ. 1992 ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนประวัติศาสตร์ของเพลงเกาหลี ปี ค.ศ. 2012 เป็นปีที่มีศิลปินเคป็อปหน้าใหม่มากที่สุด โดยมีบอยแบนด์ 33 กลุ่ม และเกิร์ลกรุป 38 กลุ่มที่เปิดตัวในปีนั้น
มีแชล โอรียอล
มีแชล โอรียอล (; เกิด 5 มีนาคม พ.ศ. 2439 ที่การ์โม จังหวัดตาร์น แคว้นมีดี-ปีเรเน ประเทศฝรั่งเศส เสียชีวิต 5 มีนาคม พ.ศ. 2522) เป็นภริยาของแว็งซ็อง โอรียอล ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนที่ 16 ถือเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศสคนที่ 15 ตั้งแต่16 มกราคม พ.ศ. 2490 – 16 มกราคม พ.ศ. 2497
นอร์ฟอล์ค
รายชื่อของศิลปินในวงการบันเทิงเกาหลี
รายชื่อของศิลปินกลุ่มในวงการบันเทิงเกาหลี
เจ้าหญิงเลอาแห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงเลอา พระนามเดิม เลอา อิงกา ดอรา โวลมัน (; ประสูติ 6 กุมภาพันธ์ 2494) เป็นพระชายาหม้ายในเจ้าชายอาแล็กซ็องดร์แห่งเบลเยียม พระราชโอรสในพระเจ้าเลออปอลที่ 3 กับลิเลียน เจ้าหญิงแห่งเรตี
เจ้าหญิงเลอาประสูติเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2494 เป็นธิดาของซีกิสมุนด์ โวลมัน (Sigismund Wolman) กับลิซา บอร์นชไตน์ (Lisa Bornstein) พระชนนีเป็นชาวเมืองเนือร์นแบร์ก รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมัน
พระองค์สมรสครั้งแรกกับเซอร์เก วิกโตโรวิช สเปตชินสกี (Serge Victorovich Spetschinsky) ในปี 2518 และมีบุตรหนึ่งคนคือ เลติเชีย สเปตชินสกี (Laetitia Spetschinsky; เกิด 2519) และหย่าในปี 2523 ต่อมาในปี 2525 เลอาได้สมรสใหม่กับรอแบร์ บิชารา (Robert Bichara) และมีบุตรด้วยกันหนึ่งคน คือ เรอโนด บิชารา (Renaud Bichara; เกิด 2526)
หลังจากการหย่ากับรอแบร์ บิชารา เธอได้เสกสมรสอย่างลับกับเจ้าชายอาแล็กซ็องดร์แห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2534 ที่มณฑลซัฟฟอล์ก สหราชอาณาจักร แต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์ถูกเปิดเผยตั้งแต่ปี 2529 โดยเลออน มันเดอเลียร์ (Léon Mundeleer) รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมของเบลเยียม ว่าเจ้าชายอาแล็กซ็องดร์ถามถึงการเสด็จไปโรงภาพยนตร์กับเลอา และออกเดทอย่างรื่นรมย์ด้วยการเสวยพระกระยาหาร ซึ่งถือเป็นการออกเดทกับพระชายาในอนาคต
ทั้งสองพระองค์ไม่มีพระโอรสร่วมกัน รวมไปถึงความสัมพันธ์ก็ถูกเก็บเป็นความลับจนถึงหลังปี 2541 ซึ่งดูเหมือนว่าเจ้าชายทรงเกรงว่าลิเลียน เจ้าหญิงแห่งเรตี พระชนนีจะทรงปฏิเสธความสัมพันธ์ของทั้งสอง ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะการเสกสมรสของเจ้าชายอาแล็กซ็องดร์ถือว่าเป็นการละเมิดกฎมนเทียรบาลของราชวงศ์เบลเยียมข้อที่ 85 ว่าด้วยการเสกสมรสของผู้สืบสันดานจากพระเจ้าเลออปอลที่ 1 ที่มิได้รับการอนุญาตจากองค์อธิปัตย์แห่งรัฐ
ในปี 2551 พระองค์ได้ทำการตีพิมพ์หนังสือพระประวัติส่วนพระองค์ของครอบครัวของพระองค์และสวามี ที่มีชื่อว่า "Le Prince Alexandre de Belgique" เพราะพระสวามีมิไคร่เป็นที่รู้จักกันแพร่หลายในเบลเยียม
อีวอนน์ เดอ โกลล์
เจสซี เจ
เจสซิก้า เอลเลน คอร์นิช  หรือ เจสซี่ เจ  เป็นนักร้องแนวอาร์แอนด์บี และโซล ชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงหลังจากได้แต่งเพลงจำนวนมากให้กับศิลปินมากมาย ปัจจุบันเป็นนักร้องในสังกัด Lava และ Island
เจสซี่ เจ ปล่อยซิงเกิลเปิดตัวเพลงแรก "ดูอิดไลค์อะดูด" (Do It Like a Dude) ซึ่งขึ้นชาร์ต UK Singles สูงสุดที่อันดับที่ 2 เธอกล่าวว่า เดิมเธอแต่งเพลงให้กับริอานน่า แต่สังกัดบอกให้เธอเก็บไว้เป็นเพลงของตัวเอง เจสซี่ เจ ยังเผยอีกว่า ซิงเกิลต่อมาชื่อว่า" ไพรซ์แท็ก" (Price Tag) ได้ บี.โอ.บี มาร่วมร้องด้วย และหลังจากปล่อยเพลงนี้ออกมา สามารถขึ้นถึงอันดับ 1 บนชาร์ต UK Singles ชาร์ต Irish Singles และชาร์ต New Zealand Singles และติด 10 อันดับแรกในต่างประเทศอีก 19 ประเทศ โดยอัลบั้มนี้อยู่ที่อันดับ 1 เป็นเวลา 2 สัปดาห์ติดต่อกัน
เธอได้ปล่อยอัลบั้มแรกออกมามีชื่อว่า "ฮูยูอาร์" (Who You Are) ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในปี ค.ศ. 2011 หลังจากสามารถขายได้ถึง 600,000 ตลับ เฉพาะในอังกฤษ และเคยขึ้นชาร์ต UK Albums ถึงอันดับที่ 2. นอกจากความสำเร็จทางด้านยอดขายอัลบั้มแล้ว ซิงเกิ้ลที่ถูกปล่อยมาจากอัลบั้มนี้ ถือว่าประสบความสำเร็จอย่างมากเช่นเดียวกัน โดยมีซิงเกิ้ลถึง 6 ซิงเกิ้ลที่เข้าสู่ท็อปเทน ของชาร์ตประเทศอังกฤษ ทำให้เจสซี่ เจ กลายเป็นศิลปินหญิงคนแรกของอังกฤษ ที่มีซิงเกิ้ลเข้าสู่ท็อปเทนของชาร์ตอังกฤษ 6 ซิงเกิ้ล ในเพียงหนึ่งอัลบั้ม
ปัจจุบัน เจสซี่ เจ กำลังอยู่ในช่วงโปรโมท อัลบั้ม Sweet Talker ซึ่งเป็นอัลบั้มที่สามของเธอ ซึ่งอัลบั้มนี้ได้เจสซี่เจได้ร่วมงานกับศิลปินชื่อดังต่างๆ มากมาย ได้แก่ Ariana Grande, Nicki Minaj, 2Chainz และ De La Soul โดยอัลบั้มนี้สามารถ ขึ้นชาร์ต UK Albums ถึงอันดับที่ 5 และเมื่อนับรวมยอดขายทั้งหมดตั้งแต่เริ่มเข้าวงการจนถึงเดือนตุลาคม 2014 เจสซี่ เจ มียอดขายอัลบั้มรวมทั้งหมด 3 ล้านอัลบั้ม และซิงเกิ้ลรวม 20 ล้านแผ่นทั่วโลก. นอกจากผลงานทางด้านเพลงแล้ว เจสซี่ เจ ยังเป็นกรรมการ ให้กับรายการ The Voice UK ซีซั่น 1,2 และ The Voice Australia ซีซั่น 4,5 และ The Voice Kids UK ซีซั่น 3 ด้วย
เจสซี่ เจ เกิดวันที่ 27 มีนาคม 2531 ในเมืองลอนดอน สหราชอาณาจักร เธอมีพี่สาวอีกสองคน พ่อของเจสซี่ เจเป็นนักจิตวิทยาบำบัด ในสมัยเด็ก เจสซี่ เจเคยถูกเพื่อนล้อว่าหน้าเหมือนเอเลี่ยน ฟันเหยิน และเคยถูกแกล้งสารพัด จนเป็นที่มาของเพลง Who's laughing now. เธอเคยเรียนที่โรงเรียนศิลปะการแสดงและเทคโนโลยี BRIT ในกรุงลอนดอนมาเป็นเวลาหลายปี ทำให้เธอได้รู้จักกับ อะเดล และ เลโอนา ลูวิส ซึ่งปัจจุบัน ก็ได้เป็นนักร้องเช่นเดียวกับเธอ. ตอนอายุ 18 ปี เธอเคยประสบกับโรคหัวใจ ที่เรียกว่า Wolff-Parkinson-White syndrome แต่เธอก็รอดมาได้ในคราวนั้น.
เธอก้าวเข้ามาในวงการบันเทิงครั้งแรก โดยการเริ่มแต่งเพลงให้กับ คริส บราวน์ และไมลีย์ ไซรัส หนึ่งในงานเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดที่เธอมีส่วนร่วมแต่ง และได้รางวัลระดับแพลตินัมในหลากหลายประเทศ คือเพลง " ปาร์ตี้อินเดอะยูเอสเอ" (Party in the U.S.A.) ของไมลีย์ ไซรัส ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2554 เจสซี่ เจ ได้รับรางวัล BRIT Award Critics' Choice เธอได้กล่าวเกี่ยวกับการแต่งเพลงของเธอเองว่า "ฉันเป็นนักแต่งเพลงครึ่งหนึ่ง และนักบำบัดอีกครึ่งหนึ่ง".
กฏบัตรซาลลิค
กฏออกเตต
ผ่ากฏอลเวง
หลักและกฏทางธรณีวิทยา
สัญญาทางปกครองในกฏหมายฝรั่งเศส