pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ซึ่งทำให้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมากขึ้น และยังได้รับเกียรติให้ขึ้นเวทีร้องเพลงในวันเปิด "7 สีคอนเสิร์ต" ร่วมกับนักร้องดังในสมัยนั้นอีกมากมาย โดยผลงานที่สร้างชื่อเสียง คือ เพลง "กระต่ายตาซน" และ "ใจเธอใจฉัน" (เพลงประกอบภาพยนตร์แฟนฉัน) เป็นต้น และร่วมแสดง :ภาพยนตร์ "18 กะรัต
จากนั้น ก้อ กอบกิจ กลับมาออกผลงานเพลงอีก 1 ชุด ภายใต้การดำเนินการของคุณอรรถสิทธิ์คือ อัลบั้มชุด สั่งรัก ในนามของวงฟองสบู่ มีเพลงร้องเดี่ยว เช่น "สั่งรัก" และ "เด็ดดอกรัก" ซึ่งสมาชิกวงเป็นเพื่อนที่ร่วมเล่นดนตรีและเรียนที่เซนต์คาเบรียลมาด้วยกัน
แหล่งกำเนิด :กทม.
แนวเพลง :ป็อป
ส่วนเกี่ยวข้อง :18 กะรัต
ประวัติ วง.
โดยนักเรียนโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ที่รู้จักกัน เป็นเพื่อน ๆ น้อง ๆ ชักชวนกัน มารวมตัวกันเล่นดนตรี ซึ่งมี ตั้ม (ราเมศ มีเมศกุล)
หัวหน้าวง เป็นแกนหลักในการรวบรวมสมาชิก
นอกจากนั้น เขายังเป็นผู้ที่ตั้งชื่อวงเป็นภาษาอังกฤษ ว่า "FongSaBue" อ่านว่า ฟอง-ซา-บู อีกด้วย
แต่ต่อมา เพื่อให้ง่ายต่อความเข้าใจ จึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อวงเป็นภาษาไทย ว่า "ฟองสบู่"
สมาชิก ทั้งหมด.
กอบกิจ ทับทิม (ก้อ) - ร้องนำ
ราเมศ มีเมศกุล (ตั้ม) - หัวหน้าวง , คีย์บอร์ด
ชวลิต น้อยสุวรรณ (เต๋ย) - เบส
อดิศร น้อยสุวรรณ (เล็ก) - กลอง
คณาสิต ณ หนองคาย (เอ็ม) - กีต้าร์
ประสม เกตุพร (สม) - คีย์บอร์ด
ในตอนแรกที่เริ่มตั้งวง ทางวงยังไม่มีนักร้องนำต่อมาตั้มหัวหน้าวงได้พบกับ ก้อ ซึ่งเป็นเพื่อนนักเรียนต่างห้อง ร้องเพลงเล่น ๆ อยู่
เมื่อได้ฟังเสียงร้องเพลง...แล้วชอบ จึงชักชวนให้เข้ามาเป็นนักร้องนำของวง
เข้าสู่วงการเพลง.
มีอยู่ครั้งหนึ่งวงฟองสบู่ได้แสดงคอนเสิร์ตที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ซึ่งวง ดิ อินโนเซ้นท์ก็ไปแสดงที่นั่นด้วย
และ มีคนแนะนำให้ผู้จัดการของวง ดิ อินโนเซ้นท์ (คุณไฮ้ - อรรถสิทธิ์ เลียวไผ่เงิน) ได้รู้จักกับวง ฟองสบู่
คุณไฮ้มีความสนใจจึงมีการนัดไปพูดคุยเพื่อออกผลงานอัลบั้ม
แต่ในระหว่างที่รวบรวมเพลงอยู่ประมาณปี พ.ศ. 2527 เป็นช่วงที่วงการเพลงสตริงของไทย นิยมการร้องเพลงคู่อย่างมาก
เริ่มมีค่ายเพลงต่าง ๆ นำเพลงลูกกรุงที่เป็นเพลงร้องคู่ กลับมาเรียบเรียงใหม่ , ร้องใหม่ , ทำดนตรีใหม่ และ ให้นักร้องรุ่นใหม่ ๆ ขับร้อง
นิธิทัศน์ โปรโมชั่น ก็เช่นเดียวกันดังนั้น คุณไฮ้ จึงชักชวนให้ ก้อ นักร้องนำของวงมาร้องเพลงคู่ก่อน
โดยแนะนำให้รู้จักกับ นิภาวรรณ ทวีพรสวรรค์ และให้ร้องเพลง "หนุ่มเง้าสาวงอน" คู่กัน ในชุด พบดาว (พ.ศ. 2527)
และต่อมา ก็ยังได้ร้องเพลงคู่กัน อีกหลาย ๆ เพลง ในผลงานของ :18 กะรัต
และเมื่อวงออกผลงานเพลง ชุด สั่งรัก
เพลงที่ ไก่ ได้ร้องไว้ในชุดนี้ คือ เพลง "ความรัก" ,
"นกตัวน้อย"
และเพลง "กระจุ๋มกระจิ๋ม"
ผลงาน ซิงเกิ้ล.
(ปี พ.ศ. 2528) วง ฟองสบู่ ได้มีผลงานเพลง ในอัลบั้มการกุศล ชุด :แด่เธอผู้เป็นที่รัก
คือเพลง "ดอกหญ้า" เป็นการนำเพลงลูกกรุง ที่คุณสุเทพ วงศ์กำแหง เคยขับร้องไว้เป็นต้นฉบับ มาเรียบเรียง , ทำดนตรีใหม่ , และให้คุณก้อ (นักร้องนำ) เป็นผู้ขับร้อง
ผลงานเพลงชุดนี้ จัดทำขึ้นเพื่อหารายได้สมทบทุน ในการสร้างอาคารอุบัติเหตุฉุกเฉิน ของ:โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า
ซึ่งในอัลบั้ม ได้รวบรวมผลงานเพลงไว้ หลากหลายศิลปิน เช่น
วง ฟองสบู่ ,
คุณทนงศักดิ์ ภักดีเทวา ,
คุณ:นันทิดา แก้วบัวสาย ,
คุณ:แจ้ - ดนุพล แก้วกาญจน์ เป็นต้น
ผลงาน อัลบั้ม.
ปี พ.ศ. 2529 วงฟองสบู่ ออกผลงานชุดแรก และ ชุดเดียว คือ "สั่งรัก"
ไม่ได้สังกัดอยู่ในบริษัท หรือค่ายเพลงใด แต่มีคุณไฮ้ (อรรถสิทธิ์ เลียวไผ่เงิน) ให้การสนับสนุนเต็มที่
โดยเพลงในชุดนี้ ส่วนหนึ่ง ก็เป็นเพลงเก่าที่นำมาเรียบเรียงใหม่ ขับร้องใหม่ คือเพลง
"รักตรึงใจ" (ต้นฉบับคือ คุณประภาพร สังข์สุวรรณ) เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ไผ่สีทอง" ปี พ.ศ. 2522
เพลง "เด็ดดอกรัก" (ต้นฉบับคือ คุณชรินทร์ นันทนาคร)
เพลง "กระจุ๋มกระจิ๋ม" (คำร้อง &amp; ทำนอง โดย พรานบูรพ์) (ประกอบภาพยนตร์ เรื่อง เพื่อนแพง พ.ศ. 2526 จากละครหญิงล้วน เรื่อง โรสิตา)
นอกนั้น สมาชิกในวง คือ ตั้ม และ เอ็ม ได้ช่วยกันแต่ง ทั้งคำร้อง และทำนอง จนสำเร็จเป็นอัลบั้มชุดนี้ขึ้น
ผลงานเพลง ของ นักร้องนำ และ นักร้องรับเชิญ.
ชุด พบดาว (ปี พ.ศ. 2527) เพลง "หนุ่มเง้าสาวงอน"
นักร้องรับเชิญ.
ปี พ.ศ. 2532 ไก่ - นิภาวรรณ ก็มีผลงานอัลบั้มเดี่ยว ชุด "แฟนที่แสนดี" สังกัด :นิธิทัศน์ โปรโมชั่น
โดยมีสมาชิกหลักของวง :ดิ อินโนเซนต์ เป็น producer และมาช่วยร้อง chorus ให้
ปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนู
ปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนู  เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ที่เมืองพรูว์โดมาในจังหวัดล็อต แคว้นมีดี-ปีเรเน ประเทศฝรั่งเศส ปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนูเป็นปราสาทอันเด่นเป็นสง่าที่สุดแห่งหนึ่งในบริเวณแกร์ซี
ปราสาทได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1862
การก่อสร้างปราสาทเริ่มขึ้นราวปี ค.ศ. 1100 ภายใต้อูก บารอนแห่งกัสแตลโนผู้สร้างกำแพงรอบคฤหาสน์ที่พำนัก อูกเป็นบรรพบุรุษของตระกูลกัสแตลโนผู้มีอำนาจผู้เป็นเจ้าของภูมิภาคที่มั่งคั่ง และ เป็นดินแดนบริวารของอาณาจักรเคานต์แห่งตูลูซ
ปราสาทได้รับการขยายต่อเติมหลายครั้งระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมื่อต้องการที่จะปรับปรุงให้เหมาะสมกับการต้อต้านอาวุธที่วิวัฒนาการขึ้น
ในปี ค.ศ. 1159 สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษยึดปราสาทได้ แต่ก็มาคืนให้กับบารอนแห่งกัสแตลโนเมื่อยุติสงครามร้อยปี
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปราสาทก็ได้รับการปรับปรุงทางด้านความงดงาม และ ความสะดวกต่อการเป็นที่พำนักอาศัย โดยการขยายหน้าต่างให้กว้างขึ้น, ตกแต่งห้องรับแขกอย่างหรูหรา และสร้างระเบียงเกียรติยศ
สภาพของปราสาททรุดโทรมลงหลังจากการเสียชีวิตของตระกูลกัสแตลโนคนสุดท้ายในปี ค.ศ. 1715 ในปี ค.ศ. 1895 ฌ็อง มูลีเยรานักร้องอุปรากรคอมมิกก็ซื้อปราสาทและสิ่งของภายในเช่นเฟอร์นิเจอร์และงานศิลปะศาสนา หลังจากการเสียชีวิตของฌ็องในปี ค.ศ. 1932 ปราสาทก็ได้รับการยกให้แก่รัฐเพื่อเปิดให้ประชาชนชม
ที่ตั้งและลักษณะ.
ปราสาทตั้งอยู่บนเนินสูง ตรงทางแพร่งของหุบเขาหลายหุบเขา และแม่น้ำดอร์ดอญ ที่มองเห็นได้จากแต่ไกลจากหินสีแดงที่ใช้ในการก่อสร้าง
ผังเกือบจะเป็นทรงสามเหลี่ยม โดยมีหอกลมตรงมุมแต่ละมุม หอกลางสี่เหลี่ยมและตัวตึกหลักที่สร้างมาตั้งแต่ยุคกลางก็ยังคงอยู่ ปราสาทเป็นสิ่งก่อสร้างที่น่าประทับใจตรงที่เป็นสิ่งก่อสร้างที่เด่น ที่มีกำแพงล้อมรอบสามด้าน และมีกำแพงม่านระหว่างหอกลมเก้าหอ
Château de Castelnau-Bretenoux
อาด็อล์ฟ โลส
อาด็อล์ฟ ฟรันทซ์ คาร์ล วิคทอร์ มารีอา โลส (; 10 ธันวาคม ค.ศ. 1870 – 23 สิงหาคม ค.ศ. 1933) เป็นสถาปนิกชาวออสเตรียและเช็ก เขามีอิทธิพลต่อวงการสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ของยุโรป บทความของเขาที่ชื่อ "Ornament and Crime" ที่เขาปฏิเสธศิลปะหรูหราแบบเวียนนาซีเซสชันหรือนวศิลป์ในแบบออสเตรีย ในหลายบทความเขาสนับสนุนตัวบททฤษฎีที่คิดอย่างรอบคอบและการวิจารณ์ในเรื่องสมัยใหม่นิยมของสถาปัตยกรรม
ฟิลลิป จอห์นสัน
อันตอนี เกาดี
อันตอนี เกาดี อี กูร์แน็ต (; 25 มิถุนายน ค.ศ. 1852 - 10 มิถุนายน ค.ศ. 1926) เป็นสถาปนิกชาวกาตาลาจากประเทศสเปน ที่มีส่วนในการเคลื่อนไหวในแบบมูดาร์นิซมา (นวยุคนิยมแบบกาตาลา) และมีชื่อเสียงเรื่องงานออกแบบที่มีความเป็นเอกลักษณ์และเป็นตัวของตัวเองอย่างสูง ตัวอย่างเช่น ซากราดาฟามิลิอา
Antonio Gaudí
พระมิ่งมงคลเอกนาคคีรี
แฮเร็นเคียมเซ
สะพานอลามูชี-เบลลามี
สะพานอลามูชี-เบลลามี  เป็นสะพานมุงหลังคาข้ามดัคพอนด์ในthat spans the northeast corner of Duck Pond in เคานตี้ซัมเทอร์, แอละแบมาในสหรัฐอเมริกา ที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณมหาวิทยาลัยเวสต์แอละแบมาที่ลิฟวิงสตัน สะพานอลามูชี-เบลลามีสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1861 มีความยาว 27 เมตร และเป็นสะพานที่เก่าแก่ที่สุดสะพานหนึ่งในแอละแบมา
Alamuchee-Bellamy Covered Bridge
กาบหอยแครง
กาบหอยแครง เป็นพืชกินสัตว์ที่ดักจับและย่อยกินเหยื่อที่จับได้ซึ่งส่วนมากเป็นแมลงและแมง กาบหอยแครงมีโครงสร้างกับดักคล้ายคล้ายบานพับแบ่งออกเป็น 2 กลีบ อยู่ที่ปลายใบของแต่ละใบ และมีขนกระตุ้นบางๆบนพื้นผิวด้านในกับดัก เมื่อแมลงมาสัมผัสขนกระตุ้นสองครั้ง กับดักจะงับเข้าหากัน การที่ต้องการสิ่งกระตุ้นที่ซับซ้อนนี้ก็เพื่อป้องกันการสูญเสียพลังงานไปกับการดักจับสิ่งอื่นที่ไม่ใช่อาหาร
ชื่อกาบหอยแครงในภาษาอังกฤษ ("Venus flytrap") นั้นอ้างอิงถึงเทพีวีนัส เทพีแห่งความรักของชาวโรมัน ขณะที่ชื่อสกุล Dionaea (เทพีไดโอนี "Dionaea" เป็นสกุลที่มีเพียงชนิดเดียวและเป็นญาติใกล้ชิดกับ "Aldrovanda vesiculosa" และสกุลหยาดน้ำค้าง)
กาบหอยแครงจะพบในสิ่งแวดล้อมที่มีไนโตรเจนต่ำ เช่น หนองน้ำ หรือทุ่งหญ้าสะวันนาที่เปียกชื้น กาบหอยแครงมีต้นเตี้ย โตช้า ทนไฟได้ดีและการเผาไหม้จากไฟป่าเป็นระยะ ๆ เป็นการช่วยกำจัดคู่แข่งของมัน มันรอดได้เพราะขึ้นในดินทรายที่เปียกชื้นและถ่านหินเลน แม้ว่ามันจะประสบความสำเร็จในการปลูกย้ายและเติบโตในหลาย ๆ พื้นที่ของโลก แต่ถิ่นกำเนิดของกาบหอยแครงพบได้เพียงในรัฐนอร์ทแคโรไลนา และรัฐเซาท์แคโรไลนา ในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะในรัศมี 60 ไมล์ของวิลมิงตัน มีประชากรที่สามารถปรับตัวอยู่ได้ในธรรมชาติของกาบหอยแครงในตอนเหนือของรัฐฟลอริดาและในไพน์ บาร์เรนส์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ การขาดแคลนสารอาหารในดินทำให้พืชต้องอาศัยกับดักที่ละเอียดอ่อน เหยื่อแมลงจะให้ไนโตรเจนสำหรับการสร้างโปรตีนซึ่งหาไม่ได้ในดิน กาบหอยแครงไม่ใช่พืชเขตร้อนและทนความหนาวเย็นได้เล็กน้อย ในความเป็นจริงถ้ากาบหอยแครงที่ไม่ผ่านช่วงพักตัวในฤดูหนาวจะอ่อนแอลงและตายหลังจากระยะเวลาช่วงหนึ่ง
ลิลลี่งูเห่า
ลิลลี่งูเห่า   (
โอแพร์
โอแพร์  คือตำแหน่งผู้ช่วยงานที่เป็นชาวต่างชาติและพักอาศัยร่วมภายในบ้าน โดยทั่วไปโอแพร์จะมีหน้าที่ในการเลี้ยงเด็กและทำงานบ้าน โดยได้รับเงินค่าแรง
โอแพร์เป็นคำที่ยืมมาจากภาษาฝรั่งเศสว่า "โอแปร์"  แปลตรงตัวว่า "เท่าเทียมกัน" ซึ่งหมายความว่าผู้ช่วยงานจะมีความเท่าเทียมกับบุคคลภายในบ้าน แตกต่างจากพนักงานรับใช้ ในขณะเดียวกันเจ้าของบ้านและคนทำงานโอแพร์นั้นจะได้มีการเรียนรู้วัฒนธรรมซึ่งกันและกัน
ในสหรัฐอเมริกา รัฐบาลได้มีการสนับสนุนโครงการโอแพร์ โดยนอกเหนือจากการให้มาช่วยทำงานแล้ว ยังมีการส่งเสริมให้เรียนต่อในระยะเวลาหนึ่งถึงสองปีเป็นการแลกเปลี่ยน
อี้หลิน
อันโตเนียว เกาดี
ชัญญพัชร์ สิริสุรีภัสร์ (ชื่อเดิม: พรรัมภา,พิไลรัมภา; เกิด 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น แพร เป็นนักแสดง นางแบบ พิธีกรชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ เกิดที่โรงพยาบาลสมุทรปราการ มีพี่น้อง 2 คน จบการศึกษาปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์ หรือ เชน ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นเดียวกัน
CH-53 Sea Stallion
วินัย สะมะอุน
วินัย สะมะอุน (2483-30 ธันวาคม พ.ศ. 2565)มีชื่อมุสลิมว่ามัรฺวาน (مروان) อิหม่ามมัสยิดกมาลุลอิสลาม นักวิชาการศาสนาอิสลามที่มีชื่อเสียงในประเทศไทย อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตสมาชิวุฒิสภา อดีตรองประธานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย อดีตผู้ได้รับการเสนอชื่อให้เป็นจุฬาราชมนตรีหลังจากนายประเสริฐ มะหะหมัดถึงแก่อนิจกรรม และได้รับการเสนอชื่ออีกครั้งเมื่อนายสวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์ถึงแก่อนิจกรรม
วินัย สะมะอุน เป็นที่รู้จักกันดีในสังคมมุสลิมไทยโดยเรียกกันติดปากว่าอาจารย์มัรฺวานบ้างก็เรียกว่าอาจารย์วินัย เกิดที่เขตมีนบุรี เมื่อ พ.ศ. 2483 จบการศึกษาจากด้านศาสนาจากโรงเรียนมิฟตาฮุ่ลอุลูมิดดีนียะห์ สุขุมวิท กรุงเทพมหานคร และเคยเรียนที่สถาบันปอเนาะเมาะโง อำเภอมายอ จังหวัดปัตตานี เป็นสถาบันการศึกษาด้านศาสนาอิสลามที่มีชื่อเสียงในอดีตก่อนที่จะมีการจัดให้การศึกษาแบบปอเนาะให้อยู่ในระบบ รวมถึงท่านยังศึกษาศาสนาอิสลามตามอัธยาศัยอยู่เป็นเนืองนิจ ท่านจึงมีผลงานวิชาการเกี่ยวกับศาสนาอิสลามในรูปของงานเขียนจำนวนมากที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมมุสลิมไทย เช่น งานแปลคำภีร์อัลกุรอานจากภาษาอาหรับเป็นภาษาไทย งานแปลหะดิษจากภาษาอาหรับเป็นภาษาไทย งานบทความที่ได้รับลงตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์และวารสารหลายฉบับ งานเขียนคุตบะฮฺเพื่อสันติสุข ให้สภาความมั่นคงแห่งชาติและกรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม ร่วมทำคู่มือสอนอิสลามศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ และงานเขียนอื่นอีกจำนวนมากที่เขียนด้วยตัวเองและร่วมกับนักวิชาการท่านอื่น เป็นต้น รวมถึงอาจารย์วินัยได้ร่วมกับนายประเสริฐ มะหะหมัด จุฬาราชมนตรีและนายสวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์ทำการตอบคำถามและให้คำเสนอแนะต่อแนวทางปฏิบัติที่เหมาะสมแก่ส่วนราชการไทยและประชาชนมุสลิมเนื่องจากปัญหาความไม่เข้าใจระหว่างชาวไทยทั่วไปและชาวไทยมุสลิม เพื่อแก้ปัญหาความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่งการตอบคำถามและเสนอแนะดังกล่าวได้ดำเนินการในปี พ.ศ. 2525 และได้รับการตีพิมพ์อย่างต่อเนื่องกระทั่งปัจจุบัน
นอกจากจากผลงานด้านศาสนาแล้วอาจารย์วินัยยังมีผลงานด้านการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและการพัฒนาท้องถิ่นอีกด้วย เช่น พัฒนาคลองแสนแสบจากวิกฤตจนสวยใส
รวมถึงมีการส่งเสริมการพัฒนา และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จนท้องถิ่นได้รับรางวัลลูกโลกสีเขียว นอกจากนั้นอาจารย์วินัยยังเป็นผู้บริหารโรงเรียนสอนศาสนาประจำมัสยิด จัดตั้งศูนย์พัฒนาก่อนวัยเรียนประจำมัสยิดกมาลุลอิสลาม จัดตั้งโรงเรียนเอกชนสามัญชื่อโรงเรียนพิทยพัฒน์ศึกษา และจัดตั้งเสียงตามสายประจำมัสยิดจนแพร่หลายในชุมชน 700 ตัวเพื่อแผยแพร่ความรู้ ข่าวสาร และหลักธรรมแก่สมาชิกชุมชน ด้วยเหตุนี้อาจารย์วินัยจึงได้รับรางวัลมากมาย เช่น รางวัลเพชรกรุงเทพจากผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ดร.พิจิต รัตกุล ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นครูภูมิปัญญาไทยสาขาศาสนาจากสภาการศึกษา รางวัลเพชรสยามจากมหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม รางวัลลูกโลกสีเขียว ประเภทบุคคลจากบริษัท ปตท. จำกัด(มหาชน) และประกาศนียบัตรอื่นๆอีกจำนวนมาทางด้านการช่วยเหลือสังคม
ในด้านการเมืองอาจารย์วินัยได้มีโอกาสดำรงตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่งด้วยกัน เช่น สมาชิกวุฒิสภา 2 สมัย สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ 2 ครั้ง ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ(นายกษิต ภิรมย์) ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ(นายอารีย์ วงศ์อารยะ) ที่ปรึกษาผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ(พลตำรวจเอกพัชรวาท วงษ์สุวรรณ) มีส่วนร่วมในการร่างรัฐธรรมนูญ 2 ฉบับ คือพ.ศ. 2543 และพ.ศ. 2550 รวมถึงมีส่วนร่วมในการร่างกฎหมายหลายฉบับ เช่น พ.ร.บ.การศึกษาแห่งชาติและพ.ร.บ.การบริหารองค์กรศาสนาอิสลาม สำหรับในด้านการดำรงตำแหน่งทางศานานั้น อาจารย์วินัยเคยเป็นเลขาธิการสำนักจุฬาราชมนตรีสมัยนายประเสริฐ มะหะหมัดเป็นจุฬาราชมนตรี ผู้ทรงคุณวุฒิจุฬาราชมนตรีสมัยนายสวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์เป็นจุฬาราชมนตรี รองประธานกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย และเลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย
อาจารย์วินัยได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวด้วยการพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสายสะพาย ได้แก่ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดแห่งมงกุฏไทยชื่อมหาวชิรมงกุฎ เมื่อ พ.ศ. 2550 และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นที่ 1 แห่งช้างเผือกชื่อประถมาภรณ์ช้างเผือก เมื่อ พ.ศ. 2542 นอกจานั้นยังได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นอื่นอีก ได้แก่ ทวีติยาภรณ์ช้างเผือก ทวีติยาภรณ์มงกุฏไทย ตริตาภรณ์มงกุฏไทย
นาย วินัย สะมะอุน ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2565
เปาบุ้นจิ้น (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2536)
เปาบุ้นจิ้น  เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ จำนวน 236 ตอน ของประเทศไต้หวัน ฉายช่องทีวีหัวซื่อของไต้หวัน
สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำมาฉายในประเทศไทยเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2538 ครั้งที่สองเมื่อปี พ.ศ. 2549 ต่อมา พอใจแชนเนลนำออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2554 ในสองช่วงเวลา คือ 13:00–14:00 นาฬิกา และ 22:00–23:00 นาฬิกา และช่อง 3 กับช่อง 3 เอชดี นำออกฉายอีกครั้งในปี พ.ศ. 2558 ทุกวันจันทร์ถึงวันพฤหัสบดี เวลา 18:20–19:05 นาฬิกา และวันศุกร์ เวลา 18:00–18:45 นาฬิกา
กระเป๋าจิงโจ้
กระเป๋าจิงโจ้  เป็นสกุลของพืชที่บรรจุด้วยสปีชีส์เพียงสปีชีส์เดียว, , เป็นพืชกินสัตว์ขนาดเล็ก มีกับดักแบบหลุมพรางซึ่งเกิดจากการแปรสภาพของใบ "Cephalotus follicularis" มีชื่อสามัญอื่นๆอีกคือ Albany Pitcher Plant, Western Australian Pitcher Plant, fly-catcher plant หรือ mocassin plant
หฤษฏ์ ภูมิดิษฐ์
หฤษฏ์ ภูมิดิษฐ์ (ชื่อเล่น: อู๊ด) เกิดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 เป็นนักพากย์ที่มีชื่อเสียงในประเทศไทย ปัจจุบันพากย์เสียงให้กับทาง โมเดิร์นไนน์, โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ และยังมีพากย์ให้กับที่อื่น ๆ เช่น ทีไอจีเอ เป็นต้น ด้วยน้ำเสียงที่ทุ้ม นุ่ม หล่อ เข้มแหบ
ซาราซีเนีย
ซาราซีเนีย  เป็นสกุลของพืชกินสัตว์ ในวงศ์ Sarraceniaceae ที่บรรจุไปด้วยสกุลญาติใกล้ชิดอย่างดาร์ลิงโทเนีย และเฮเลียมโฟรา สกุลซาราซีเนียประกอบไปด้วย 8–11 ชนิด ที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือ แถบชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก, รัฐเท็กซัส, บริเวณเกรตเลกส์ และตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศแคนาดา ซึ่งสปีชีส์ส่วนใหญ่จะอยู่ในทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา (ยกเว้น "S. purpurea" ที่อยู่ในบริเวณที่มีอากาศหนาวเย็น) ใบของพืชในสกุลจะมีการวิวัฒนาการเป็นรูปหลอดยาวปากแตรเพื่อที่จะดักจับแมลงและย่อยเหยื่อของมันด้วยน้ำย่อยโปรตีนและเอนไซม์อื่น ๆ
แมลงจะถูกดึงดูดด้วยน้ำคัดหลั่งอย่างน้ำต้อยที่อยู่บนขอบของหม้อ รวมถึงสีสันและกลิ่น เหยื่อจะพลัดตกลงไปในหม้อจะตายและถูกย่อยกลายเป็นแหล่งธาตุอาหารสำหรับพืช
สกุลซาราซีเนีย ("Sarracenia") อยู่ในวงศ์ Sarraceniaceae ซึ่งเป็นญาติใกล้ชิดกับสกุลอย่างดาร์ลิงโทเนีย หรือ ลิลลี่งูเห่า ("Darlingtonia") และ เฮเลียมโฟรา ("Heliamphora") ภายใต้ระบบอนุกรมวิธานแบบครอนควิสท์ (Cronquist system) วงศ์นี้ถูกจัดอยู่ในอันดับ Nepenthales ร่วมกับ Nepenthaceae และ Droseraceae อย่างไรก็ตาม ระบบ APG II ได้กำหนดให้ Sarraceniaceae อยู่ในลำดับ Ericales และอีกสองตระกูลตามลำดับ Caryophyllales
โดยทั่วไปการระบุชนิดของสกุลซาราซีเนียขึ้นอยู่กับความคิดเห็นของนักพฤกษศาสตร์แต่ละคนในเรื่องแนวคิดของการจำแนกชนิดทางชีววิทยา และรวมทั้งบรรดาชนิดย่อยและพันธุ์ปลูกต่าง ๆ ซึ่งควรได้รับการยกระดับสถานะเป็นชนิด (สปีชีส์) ยกตัวอย่างเช่น การแบ่งอนุกรมวิธานย่อยของ "S. rubra" ออกเป็น 3 ถึง 5 สปีชีส์ ในทำนองเดียวกัน "S. rosea" ไม่ได้จำแนกว่าเป็นสายพันธุ์ที่แตกต่างจาก "S. purpurea"
ชนิดที่รู้จักมากที่สุดของสกุลซาราซีเนีย ได้แก่
สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน)
สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) หรือ สวก. จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นหน่วยงานอิสระในการดำเนิน งานจัดการกองทุน ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตรโดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ วันที่ 15 มีนาคม 2546 เป็นต้นไป (มีทุนดำเนินการขั้นต้น 3,000 ล้านบาท)
จากผลกระทบวิกฤตเศรษฐกิจในปี 2540 ส่งผลให้รัฐบาลมีมาตรการคุมเข้มในเรื่องการใช้งบประมาณ ทำให้โครงการต่างๆ ที่ได้ดำเนินการไปบ้างแล้ว และที่จะต้องดำเนินการต่อเนื่องไม่สามารถดำเนินการต่อได้ รัฐบาลจึงเห็นชอบให้มีการจัดหาเงินกู้จากต่างประเทศมาดำเนินการต่อ คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบที่จะปฏิบัติตามเงื่อนไขผูกพัน (Policy Matrix) โครงการเงินกู้เพื่อปรับโครงสร้างภาคเกษตร ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการสร้างเสริมขีดความสามารถใน การแข่งขันเพื่อการส่งออก เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2542
สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) หรือ สวก. จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นหน่วยงานอิสระในการดำเนินงานจัดการกองทุน ตาม พระราชกฤษฎีกา จัดตั้งสำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตรโดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2546 (มีทุนดำเนินการขั้นต้น 3,000 ล้านบาท) จากกองทุนพัฒนางานวิจัยการเกษตรและบุคลากร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ โดยมีวัตถุประสงค์ของการจัดตั้งสำนักงานฯ 6 ประการ คือ
Bryant &amp; Stratton College
รองเท้านารีคางกบ
รองเท้านารีคางกบ เป็นกล้วยไม้ชนิดหนึ่งในสกุลรองเท้านารีพบในแถบอินโดจีนไปจนถึงตะวันตกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก พบที่ระดับสูงจากระดับน้ำทะเล 500-700 เมตร
รองเท้านารีคางกบเป็นรองเท้านารีในประเภทใบลายสีเขียวสลับขาว ปลายใบเรียวแหลม ใบค่อนข้างบาง รูปขอบขนาน ยาว 10-15 ซม. กว้าง 2-2.5 ซม. ก้านช่อดอกยาว 15-20 ซม. ก้านดอกแข็ง ให้ดอกเดี่ยว ดอกมีจุดขาดใหญ่ใหญ่ แต่มีขนที่จุดประปรายอยู่ตามผิวของกลีบในทั้งคู่ กลีบนอกบนตั้งและกว้างเล็กน้อย ริมกลีบสีขาว ด้านในมีเส้น สีม่วงคล้ำบนพื้นสีเขียว กลีบในทั้งคู่แคบ เฉียงลงด้านล่างเล็กน้อย
เต้นรำ
สะพานไมล์เกลเชียร์
สะพานไมล์เกลเชียร์ หรือ สะพานล้านเหรียญ  เป็นสะพานที่สร้างขึ้นเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่ตั้งอยู่ห้าสิบไมล์จากคอร์โดวา, อะแลสกา เป็นสะพานหลายช่วงแบบ "Pennsylvania-truss" สะพานไมล์เกลเชียร์เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางรถไฟแม่น้ำคอพเพอร์และตะวันตกเฉียงเหนือที่ยาว 196 ไมล์ ที่สร้างขึ้นโดยเจพี มอร์แกน และ ตระกูลกุกเกนไฮม์เพื่อใช้ในการขนทองแดงจากเมืองเหมืองเก่าเคนนิคอทไปยังคอร์โดวา สะพานนี้ได้ชื่อว่า "สะพานล้านเหรียญ" เพราะค่าก่อสร้าง 1.4 ล้านเหรียญสหรัฐเป็นราคาที่เกินกว่าคุ้มเป็นอันมาก เพราะการใช้ในการขนทองแดงดิบจำนวนที่มีค่าราว 200 ล้านเหรียญสหรัฐได้
Miles Glacier Bridge
คนส่งกรรม
คนส่งกรรมเป็นละครโทรทัศน์ไทย ผลิตโดยบริษัทกันตนา เป็นละครโทรทัศน์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับกฎแห่งกรรม ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 และจบลงเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2546 ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ทุกวันจันทร์ ถึง วันพุธ เวลา 19.20น. - 19.50 น.โดยประมาณ
คนส่งกรรมเคยออกอากาศซ้ำอีกครั้งโดยครั้งแรกออกอากาศในช่วงละครเด็ด 11 โมง โดยสถานีโทรทัศน์ไอทีวีและครั้งที่ 2 ออกอากาศช่อง มิราเคิล ของไลฟ์ ทีวี
ฮาเซงาว่า ไทโซ
ฮาเซงาว่า ไทโซ  เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
ฮาเซงาว่า ไทโซปรากฏครั้งแรกในตอนที่ 2 ของหนังสือการ์ตูนกินทามะ ขณะนั้นฮาเซงาว่าทำงานให้รัฐบาลบาคุฟุโดยเป็นหัวหน้าของหน่วยตรวจคนเข้าเมือง โดยได้รับมอบหมายจากองค์ชายฮาตะ ให้ไปจ้างกินโทกิและชินปาจิให้ช่วยตามหาสัตว์เลี้ยงที่เป็นเอเลี่ยนชื่อ เพส แต่กินโทกิกลับฆ่าเพสที่กำลังจะกินชินปาจิ ทำให้องค์ชายฮาตะต้องโวยเอากับฮาเซงาว่า ฝ่ายฮาเซงาว่าไม่พอใจจึงเผลอต่อยเจ้าชายฮาตะ จนต่อมา บาคุฟุได้ออกคำสั่งให้ฮาเซงาว่าคว้านท้องตัวเองที่กระทำผิด ฮาเซงาว่าเกิดกลัวขึ้นมาจึงหนีออกมา กลายเป็นคนตกยากที่ต้องหางานทำเลี้ยงชีพไปเรื่อย แต่ตกงานประจำ กับเป็นขอทาน และต่อมาฮาเซงาว่าก็ได้กลายเป็นเพื่อนสนิทของกินโทกิ
ฮาเซงาว่ามีเอกลักษณ์ที่แว่นกันแดด ที่เขามักจะใส่ตลอดเวลา เป็นสิ่งของที่มีค่าที่สุดที่ฮาเซงาว่ามี เคยมีครั้งนึงถอดแว่นกันแดดไปทำงานเป็นโชเฟอร์งานรุ่งมาก(เพราะถอดแว่นกันแดด) แต่เพราะผู้โดยสารคือกินโทกิกับเจ้าชายฮาตะมาเป็นลูกค้า ตอนขับไปพาสวนสัตว์ แต่พบพ่อแม่จิ๊กโก๋กำลังคลอดลูกจึงชกเจ้าชายฮาตะ(งอแงอยากพบแพนด้า) ใส่แว่นกันแดดขับพาพ่อแม่จิ๊กโก๋ไปโรงพยาบาล กับตกงาน(ฐานชกลูกค้า คือเจ้าชายฮาตะ)
ฮางาว่ามีภรรยาชื่อฮัทซึ ซึ่งเป็นตัวละครไม่เคยปรากฏใบหน้าให้เห็น ตั้งแต่ที่ฮาเซงาว่ากลายเป็นคนตกอับ ทั้งคู่ก็แยกกันอยู่ แต่ยังไม่ได้หย่าร้างกัน
ฮาเซงาว่ามีชื่อเล่นว่า มาดาโอะ  ซึ่งมีความหมายว่า "คุณลุงที่ไม่ได้ความ" เป็นชื่อที่เรียกโดยคางุระ
=การปรากฏตัวบนปก=
ฮาเซงาว่าปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 10 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่ม 11
มหาวิทยาลัยอาร์คันซอ
มหาวิทยาลัยอาร์คันซอ  ชื่อย่อว่า U of A หรือเพียง UA เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยอาร์คันซอที่ตั้งอยู่ที่ฟาแยตวิลล์, อาร์คันซอเป็นมหาวิทยาลัยศูนย์กลางของระบบมหาวิทยาลัยของรัฐอาร์คันซอ ที่เดิมก่อตั้งขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยอุตสาหกรรมแห่งอาร์คันซอในปี ค.ศ. 1871 ชื่อของมหาวิทยาลัยปัจจุบันเริ่มใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1899
ภาควิชาที่มีชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยอาร์คันซอก็ได้แก่สถาปัตยกรรมศาสตร์, เกษตรกรรมศาสตร์, การประพันธ์สร้างสรร, ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ(ตะวันออกกลางศึกษา), และ ธุรกิจ&lt;ref name="dailyheadlines.uark.edu/5292.htm"&gt;&lt;/ref&gt; Walton college of Business MBA program มีเปอร์เซนต์การจ้างงานหลังจบการศึกษาเป็นอันดับ 1 ของประเทศ โดยนิตยสาร U.S. News and World Report 2014
ยางิว คิวเบ
ยางิว คิวเบ  เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
ยางิว คิวเบย์ เป็นเพื่อนสนิทของโอทาเอะ พี่สาวของชินปาจิ มาตั้งแต่เด็กๆ เป็นหลานสาวคนเดียวของเจ้าสำนักยางิว จึงถูกเลี้ยงดูเยี่ยงชาย และทำให้เธอมีความคิดแบบบุรุษไปด้วย
คิวเบเคยช่วยชีวิตโอทาเอะจากการรังแกของเจ้าหนี้เงินกู้ จนทำให้เธอต้องสูญเสียตาข้างซ้ายไป และเธอต้องสวมที่คาดตาที่ตาข้างซ้ายมาโดยตลอด ด้วยเธอมีความคิดที่อยากจะปกป้องโอทาเอะให้ถึงที่สุด เธอจึงมั่นฝึกซ้อมวิชาดาบจนกลายเป็นยอดฝีมือแห่งสำนักยางิว ต่อมาจึงได้พาตัวโอทาเอะมาที่สำนักยางิว หวังจะแต่งงานกับโอทาเอะ ทว่า กินโทกิ ชินปาจิ คางุระ คอนโด้ ฮิจิคาตะและโอคิตะได้เดินทางมายังสำนักยางิวเพื่อชิงตัวโอทาเอะคืน จึงได้มีการประลองกันระหว่างทั้งสองฝ่าย ผลปรากฏว่าฝ่ายของกินโทกิได้ชนะการประลอง ทำให้คิวเบยกเลิกการแต่งงานกับโอทาเอะ แต่ทั้งสองก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
ในตอนต่อ ๆ มา คิวเบก็มีบทบาทอยู่บ้างประปราย โดยเหตุการณ์ที่โดดเด่นตอนหนึ่งคือ ภาควังมังกร ที่คิวเบ ร่วมกับกินโทกิ ชินปาจิ คางุระ โอทาเอะ คาซึระ และฮาเซงาว่า จะต้องทำการขัดขวางแผนการของโอโทฮิเมะแห่งวังมังกรที่จะทำให้คนทั้งโลกกลายเป็นคนชรา
มีอยู่ตอนหนึ่งเธอเป็นต้นเหตุให้คนทั้งโลกกลายร่างสลับเพศกันหมด ยกเว้นแต่โอทาเอะเพียงคนเดียวที่ยังเป็นผู้หญิง คิวเบย์(คิว 九 =เก้า 9)ที่เป็นผู้หญิงจึงเปลี่ยนชื่อเป็นจูเบย์ (จู 十=สิบ 10)เธอในร่างชายได้ทำให้โอทาเอะหวั่นไหวมาก ถึงกระทั่งคอนโด้ที่กลายร่างเป็นผู้หญิงผมทองยอมเปิดทางให้ โดยหาตั๋วภาพยนตร์ 2 ใบมอบให้กับจูเบย์และโอทาเอะเพื่อให้ทั้งคู่ไปดูหนังด้วยกัน แต่แล้วที่สุดในตอนท้าย จูเบย์ก็เลือกที่จะไปจัดการกับเจ้าลัทธิที่เป็นผู้ก่อเรื่องที่แท้จริง แทนที่จะไปเดทกับโอทาเอะ สุดท้ายแล้วทุกอย่างก็กลับสู่สภาพปกติ ทุกคนกลับไปเป็นเพศสภาพเดิมของตน
เธอเป็นคู่แข่งความรักโอทาเอะของคอนโด้ อิซาโอะ แต่พวกเขาก็ไม่ได้ขัดแย้งกันเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย และเมื่อโอทาเอะเดือดร้อนพวกเขาก็เข้าขาช่วยเหลือโอทาเอะได้เป็นอย่างดี(ยืนยันจากเหตุการณ์โอบีวัน)
คิวเบจับตัวผู้ชายไม่ได้เพราะเธอแพ้ผู้ชาย เมื่อจับตัวผู้ชายไม่นานตุ่มจะขึ้นทันที
คิวเบมีสัตว์เลี้ยงเป็นลิงชื่อ "เครื่องปาสระอึ ที่มีอายุไขไร้กำหนดแล้วก็มี เสี้ยวชีวิตของกางเกงในตัวเมื่อวานซืนของชินจัง บัลมุงค์=เฟซาเรี่ยน ไอแซ็ค=ชไนเดอร์ สองในสามที่เหลือของความรู้สึกเดียงสานั้น­หนึ่งในสามก็ คือ ความรู้สึกกังวลหนังเล็บเปิด การทรยศที่ชั้นรู้คือการ ไม่รู้ชื่อแต่ทำเหมือนรู้ไปหมด แมวไม่อยู่หนูร่าเริง รักลูกให้ผูกรักวัวให้ตี แต่ที่จริงเมื่อกี้ก็คือ รักวัวให้ผูกรักลูกให้ตี แย่งกันไปมา ตาอยู่เอาไปกิน ปู๊ด ปู๊ด ปู๊ด ปู๊ด ปู๊ด ปู๊ด ปู๊ด ปู๊ด ปู๊ด กระสุนอึเหลว"
คิวเบปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 14 และปรากฏตัวอีกครั้งบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 31 ร่วมกับคางุระ โอทาเอะ ซัทจัง และซึคุโยะ และเล่มที่ 39 ร่วมกับ โอทาเอะ ซัทจัง ซึคุโยะ อีกครั้ง + โอโทเซะ และ กินโทกิ นอกจากนี้ยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 15
รองเท้านารีขาวสตูล
รองเท้านารีขาวสตูล เป็นกล้วยไม้ในสกุลรองเท้านารี พบทางตอนใต้ของประเทศไทย และมาเลเซียตะวันตก
ดอกมีสีขาว มีจุดสีม่วงน้ำตาลขนาดเล็ก กระจายอยู่ในบริเวณใกล้โคนกลีบ หรือใกล้ใจกลางของดอก ใบค่อนข้างหนา รูปขอบขนานหรือรูปรีแกมรูปช้อนกลับ ยาว 5-8 ซม.กว้าง 1.5-2ซม. ปลายหยักมน ขอบใบใกล้โคนมีขน ใบด้านบนมีลายสีเขียวแก่สลับสีเขียวอ่อน ใต้ท้องใบสีม่วงคล้ำ ดอกมีขนาดกว้างระหว่าง 4-6 ซม. รูปลักษณะมองจากด้านหน้าค่อนข้างกลม ก้านช่อดอกตั้ง ยาวประมาณ 15-20 ซม. ปลายช่ออาจมีดอกได้ถึง 2 ดอก
พบตามธรรมาชาติบนพื้นผิวภูเขาหินปูน ขึ้นอยู่ตามซอกหิน ในภาคใต้ของประเทศไทย พบในแถบจังหวัดตรังจนไปถึงจังหวัดสตูล และบริเวณหมู่เกาะตะรุเตา ในประเทศมาเลเซียพบเป็นจำนวนมากในบริเวณหมู่เกาะลังกาวี
มหาวิทยาลัยเดลาแวร์
มหาวิทยาลัยเดลาแวร์  ชื่อย่อว่า "UD" หรือ "UDel" เป็นมหาวิทยาลัยรัฐ/เอกชนที่ตั้งอยู่ที่เมืองนิวเวิร์ค, เดลาแวร์ในรัฐเดลาแวร์ในสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยเดลาแวร์เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในรัฐเดลาแวร์ โดยมีมหาวิทยาลัยหลักอยู่ที่นิวเวิร์ค โดยมีสาขาย่อยอยู่ที่วิลมิงตัน, เดลาแวร์, หลุยส์, เดลาแวร์ และ จอร์จทาวน์, เดลาแวร์ มหาวิทยาลัยเดลาแวร์เป็นมหาวิทยาลัยขนาดกลางที่มีนิสิตระดับปริญญาตรีราว 16,000 คน และปริญญาโทอีก 3,500 คน แม้ว่าจะเป็นสถาบันการศึกษาที่ได้รับทุนจากรัฐบาลแต่ในขณะเดียวกันก็เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนด้วย
รองเท้านารีปีกแมลงปอ
รองเท้านารีปีกแมลงปอ หรือ รองเท้านารีสุขะกูล เป็นกล้วยไม้ถิ่นเดียวในสกุลรองเท้านารี พบได้เพียงในทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยเท่านั้น ค้นพบครั้งแรกโดย ประสงค์ สุขะกูล ในปี พ.ศ. 2507