pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของความลอมบาร์ด คือ พระเจ้าลิวต์ปรันด์ (ค.ศ. 712-744) พระองค์ยึดนครราเวนนา, นครสโปเลโต และนครเบเนเวนโต ทางตะวันออก ตอนกลาง และตอนใต้ของอิตาลีตามลำดับ ทรงหมายมั่นที่จะรวมอิตาลีทั้งหมดเป็นหนึ่งเดียว แต่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 3 ไม่ต้องการให้ตำแหน่งพระสันตะปาปากลายเป็นเพียงตำแหน่งบิชอปของชาวลอมบาร์ดจึงส่งสาส์นถึงชาวเวนิซ เพื่อให้มายึดนครราเวนนาคืนให้ราชอาณาจักรไบแซนไทน์ พระเจ้าลิวต์ปรันด์เป็นกษัตริย์ที่ดีที่สุดที่เคยปกครองตอนเหนือและตอนกลางของอิตาลีนับตั้งแต่พระเจ้าทีโอโดริกผู้เป็นชาวกอทสวรรคต แม้ว่าทั้งพระองค์และพระเจ้าทีโอโดริกต่างไม่รู้หนังสือทั้งคู่
ชาวลอมบาร์ดพัฒนาอารยธรรมของตนเอง กษัตริย์มาจากการคัดเลือกและมีสภาขุนนางคอยให้คำปรึกษา พระเจ้าราทารี (ค.ศ. 643) ออกประมวลกฎหมาย เพื่อปกป้องคนจนจากคนรวย, ดูหมิ่นความเชื่อเรื่องไสยเวทย์ และให้อิสรภาพในการประกอบพิธีกรรมแบบคาทอลิก, เอเรียส และเพแกน ชาวเจอร์แมนิกผู้รุกรานใช้การแต่งงานกลืนสายเลือดและภาษาละตินของชาวอิตาลี ชาวลอมบาร์ดมีอัตลักษณ์เฉพาะตัว คือ ตาสีฟ้า, ผมสีทอง, พูดภาษาอิตาลีปนศัพท์ติวโตนิก ในช่วงปลายยุคลอมบาร์ด นครทางตอนเหนือของอิตาลีมั่งคั่งและแข็งแกร่ง รุ่งเรืองทั้งด้านศิลปะและการสงคราม งานวรรณกรรมชะลอตัว แต่ชาวลอมบาร์ดเก่งด้านสถาปัตยกรรมและการเงิน สถาปัตยกรรมลอมบาร์ดต่อมาจะพัฒนาเป็นสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
ใน ค.ศ. 751 พระเจ้าไอส์เทิล์ฟแย่งชิงนครราเวนนามาจากจักรวรรดิไบแซนไทน์และอ้างว่านครโรมาเป็นส่วนหนึ่งในอาณาจักรของพระองค์ สมเด็จพระสันตะปาปาสตีเฟนที่ 2 จึงร้องขอความช่วยเหลือจากจักรพรรดิคอนสแตนตินอช โคปรอนนิมอช แต่จักรพรรดิกรีกไม่ได้แสดงท่าทีตอบโต้ใดๆ พระสันตะปาปาสตีเฟนจึงส่งคำร้องใหม่ไปถึงพระเจ้าเปแป็งผู้เตี้ยสั้น กษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ พระเจ้าเปแป็งยกทัพข้ามเทือกเขาแอลป์และเอาชนะพระเจ้าไอส์เทิล์ฟได้อย่างท่วมท้น ลอมบาร์ดีกลายสภาพเป็นดินแดนศักดินาของชาวแฟรงก์ พระเจ้าเปแป็งได้ยกพื้นที่ตอนกลางของอิตาลีทั้งหมดให้สมเด็จพระสันตะปาปา แม้จะยังคงได้รับการรับรองจากพระสันตะปาปา แต่อำนาจของจักรวรรดิไบแซนไทน์ในตอนเหนือของอิตาลีได้สิ้นสุดลง ใน ค.ศ. 774 พระเจ้าเดซิเดริอุสพยายามกอบกู้อิสรภาพและพิชิตลอมบาร์เดียกลับคืนมา สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 1 จึงเชิญจักรพรรดิชาร์เลอมาญมาปราบเมืองปาวีอา พระเจ้าเดซิเดริอุสถูกจับโกนหัวส่งเข้าอาราม ราชอาณาจักรลอมบาร์ดจึงสิ้นสุดลงนับตั้งแต่นั้น และกลายสภาพเป็นมณฑลหนึ่งของชาวแฟรงก์อย่างสมบูรณ์
ราชอาณาจักรลอมบาร์ดี
ราชอาณาจักรลอมบาร์ดี อาจจะหมายถึง
Kingdom of the Lombards
Lombard Kingdom
ราชอาณาจักรลอมบาร์ด
Kingdom of Italy (Lombard)
ราชอาณาจักรอิตาลี (ลอมบาร์ด)
5 พยัคฆ์พิทักษ์ซุนยัดเซ็น
5 พยัคฆ์พิทักษ์ซุนยัดเซ็น (; อักษรจีนตัวย่อ: 十月围城; อักษรจีนตัวเต็ม: 十月圍城; พินอิน: Shí Yuè Wéi Chéng) นำแสดงโดย เจิ้น จื่อตัน, เหริน ต๋าหัว, เหลียง เจียฮุย, หวัง เสวี่ยฉี, หลี หยูชุน, เซี่ย ถิงเฟิง, เจิง จื้อเหว่ย์, ฟ่าน ปิงปิง, หู จวิน, หวัง ปั๋วเจี๋ย ร่วมด้วย หลีหมิง และจาง เสวียโหย่ว กำกับการแสดงโดย เท็ดดี้ เฉิน
ในปีคริสต์ศักราช 1905 ซุนเหวิน (ชื่อตัวโดยกำเนิดของซุน ยัตเซ็น) ตั้งใจที่จะไปฮ่องกง (ฮ่องกงในอาณานิคมของอังกฤษ) เพื่อหารือแผนการกับสมาชิกถงเหมิงฮุ่ย (สมาพันธ์ความร่วมมือเพื่อการปฏิวัติประชาธิปไตยของซุนยัตเซ็น) ในการโค่นล้มราชวงศ์ชิง ซึ่งจีนภายใต้ราชวงศ์ชิงนั้นกำลังอยู่ในภาวะของความฉ้อฉลและโกลาหลไปทั่วหัวระแหง พระนางซูสีไทเฮาทราบเรื่อง จึงส่งกลุ่มมือสังหารที่นำโดยเหยียนเสี้ยวกว๋อเพื่อไปฆ่าซุนเหวินเสีย
นักปฏิวัติเฉินเส้าไป๋มาถึงฮ่องกงก่อนซุนเหวินไม่กี่วัน เพื่อพบกับนักธุรกิจหลี่อวี้ถัง ผู้ซึ่งให้ความช่วยเหลือทางการเงินสำหรับการปฏิวัติ เมื่อวันที่ซุนเหวินจะมาเยือนใกล้เข้ามา ความโกลาหลก็เริ่มเกิดในฮ่องกง พวกคนรู้จักของเฉินเส้าไป๋ถูกฆาตกรรม และเฉินเส้าไป๋เองก็ถูกลักพาตัวในการปฏิบัติการจู่โจมของกลุ่มมือสังหาร
หลังจากสำนักพิมพ์ของเฉินเส้าไป๋ถูกปิดโดยเจ้าหน้าที่อังกฤษ เนื่องจากอังกฤษไม่ต้องการแทรกแซงสถานการณ์ทางการเมืองภายในของจีน หลี่อวี้ถังจึงตัดสินใจประกาศการให้ความสนับสนุนคณะปฏิวัติอย่างเป็นทางการ และเพื่อให้ซุนเหวินได้หารือและออกจากฮ่องกงได้อย่างปลอดภัย หลี่อวี้ถังได้จัดตั้งกลุ่มชายฉกรรจ์ให้ไปเป็นองครักษ์ให้ซุนเหวินเมื่อเขามาถึง ประกอบไปด้วย คนลากรถ พ่อค้าเร่ และขอทาน หลี่ฉงกวงผู้เป็นลูกชายของหลี่อวี้ถังได้รับเลือกให้ปลอมตัวเป็นซุนเหวินเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของพวกมือสังหาร
"Bodyguards and Assassins" เป็นภาพยนตร์ฟอร์มใหญ่ ที่ใช้ทุนสร้างสูงถึง 800 ล้านบาท กำกับการแสดงโดย เท็ดดี้ เฉิน อำนวยการแสดงโดย ปีเตอร์ ชาน และ หวง เจียนซิน มีนักแสดงชื่อดังร่วมแสดงด้วยมากมาย พร้อมด้วยนักแสดงรับเชิญที่ปรากฏบทบาทอย่างสั้น ๆ เช่น หลี่หมิง หรือ จาง เซี๊ยะโหย่ว โดยมีเนื้อหาเป็นประวัติศาสตร์ช่วงหนึ่งของจีนก่อนการปฏิวัติซินไฮ่ โดย ดร.ซุน ยัดเซ็น หรือชื่อตัวดั้งเดิมว่า ซุนเหวิน โดยเป็นการร่วมสร้างกันระหว่างจีนและฮ่องกง
ภาพยนตร์ออกฉายที่ฮ่องกงเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2009 เมื่อเข้าฉายแล้วได้รับเสียงวิจารณ์ไปในทางที่ชื่นชม โดยได้รับคะแนนไป 6.9 ดาวจากทั้งหมด 10 ดาวจากIMDb ขณะที่สยามโซนดอตคอมให้ไปถึง 8.23 จากเต็ม 10 ด้วยกัน
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมาก ในการเข้าฉายในช่วงเทศกาลปีใหม่ที่จีนและฮ่องกง โดยครองแชมป์ทำเงินสูงสุดที่จีนกว่า 200 ล้านหยวน ในส่วนของรางวัลได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมของฮ่องกง ครั้งที่ 29 ต่อจาก "Ip Man" และได้รับรางวัลอื่น ๆ อีก 8 รางวัล จากการเข้าชิงถึง 18 รางวัล รวมถึงรางวัลนักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม (เซียะ ถิงฟง) และ ผู้กำกับยอดเยี่ยม
อีกทั้งยังได้รับอีกหลายรางวัลเพิ่มอีกด้วย เช่น รางวัลภาพยนตร์เอเชีย, รางวัลสถาบันนักวิจารณ์ฮ่องกง เป็นต้น
โรงเรียนบางแก้วประชาสรรค์
โรงเรียนบางแก้วประชาสรรค์ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลบางแก้ว สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ มีพื้นที่ 24 ไร่ 1 งาน 38 ตารางวา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ประเภทสหศึกษา แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ระดับ คือ ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และ มัธยมศึกษาตอนปลาย
โรงเรียนบางแก้วประชาสรรค์ไดถือกำเนิดขึ้นมาจากการเล็งเห็นความสำคัญ และคุณประโยชน์ใน
การศึกษาของกุลบุตรกุลธิดาในท้องถิ่น แต่ในขณะน้นการเดินทางไปศึกษาระดับมัธยมศึกษาจำเป็นต้องเดินทาง
ไปในตัวอำเภอหรือตัวจังหวัด ซี้งการคมนาคมติดต่อกับอำเภอหรือจังหวัดนั้นไม่สะดวกโดยเฉพาะในฤดูฝน
ชาวบ้านในท้องถิ่นได้แก่หมู่บ้านบริเวณวัดหนามแดงและอีกหลายหมู่บ้านในตำบลบางแก้วและบริเวณใกล้เคียง
จึงต้องการให้ทางราชการจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลขึ้น ต่อมาใน พ.ศ. 2524 นายวงษ์ ฉิมพูลสุข–
นางบาง ฉิมพูลสุข นายเฉย ฉิมพูลสุข นายเจียน – นางลิ้นจี่แก้วมณีซึ้งเป็นคหบดีในตำบลบางแก้วมีจิตศรัทธา
และเล็งเห็นประโยชน์ในการศึกษาของกุลบุตร กุลธิดาในท้องถิ่น จึงได้ร่วมกันบริจาคที่ดินให้ทางราชการ เพื่อให้
จัดสร้างโรงเรียนขั้นในตำบลบางแก้วรวมเนื้อที่ 24 ไร่1 งาน 38 ตารางวา พร้อมบริจาคเงินจัดสร้างอาคารชั่วคราว
ขุดเจาะบ่อน้ำบาดาลจัดทำถนนติดตั้งไฟฟ้า ฯลฯ
Département in France
ราชอาณาจักรอิทรูเรีย
ราชอาณาจักรอิทรูเรีย  เป็นราชอาณาจักรที่ประกอบด้วยดินแดนส่วนใหญ่ของทัสกานี ที่รุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 1801 และมาสลายตัวลงในปี ค.ศ. 1807 ชื่อของราชอาณาจักรมาจากอิทรูเรียซึ่งเป็นชื่อโรมันโบราณที่ใช้เรียกดินแดนของอีทรัสคัน
ราชอาณาจักรอิทรูเรียเกิดจากข้อตกลงในสนธิสัญญาอารังคูเอซ (ค.ศ. 1752) ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1801 ในบริบทของข้อตกลงที่กว้างกว่านั้นระหว่างฝรั่งเศสของนโปเลียนและสเปนราชวงศ์บูร์บงแห่งพาร์มาได้รับดินแดนชดเชยดินแดนที่เสียไปทางตอนเหนือของอิตาลีที่ถูกกองทหารฝรั่งเศสยึดครองมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1796 เพื่อเป็นการตอบแทนการยุติการอ้างสิทธิของแฟร์ดีนันโด ดยุกแห่งปาร์มา หลุยส์แห่งอิทรูเรียก็ได้ราชอาณาจักรอิทรูเรียมาเป็นการตอบแทน ซึ่งเป็นอาณาจักรใหม่ที่ก่อตั้งขึ้นจากดัชชีทัสกานี ในการเปิดทางให้กับราชวงศ์บูร์บง แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานีแห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์กแฟร์ดีนันโดที่ 3 แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานีถูกถอดจากตำแหน่ง และชดเชยด้วยดินแดนที่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของรัฐผู้คัดเลือกซัลซ์บูร์ก
พระมหากษัตริย์องค์แรกของราชอาณาจักรพระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แห่งอิทรูเรียสวรรคตตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ในปี ค.ศ. 1803 ดยุกการ์โลที่ 2 แห่งปาร์มาพระราชโอรสขึ้นครองราชย์ต่อโดยมีพระนางมาเรีย ลุยซาแห่งสเปน สมเด็จพระราชินีแห่งอิทรูเรีย พระราชมารดาเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ในปี ค.ศ. 1807 นโปเลียนก็ทรงยุบเลิกราชอาณาจักรอิทรูเรียอีกครั้งหนึ่ง และผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส โดยแบ่งออกเป็นสามจังหวัด คือ จังหวัดแอโน จังหวัดเมดีแตราเน และจังหวัดออมโบรเน
พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 และพระราชมารดาได้รับคำมั่นว่าจะได้รับบัลลังก์ของราชอาณาจักรใหม่แทนที่ คือราชอาณาจักรนอร์เทิร์นลูซิเทเนีย (ในโปรตุเกส) แต่มิได้เป็นจริงขึ้นมาเพราะความแตกร้าวระหว่างนโปเลียนกับราชวงศ์บูร์บงแห่งสเปนในปี ค.ศ. 1808
หลังจากนโปเลียนสิ้นอำนาจ ค.ศ. 1814 ทัสกานีก็กลับไปเป็นของแกรนด์ดยุกของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ในปี ค.ศ. 1815 ดัชชีลุกกาก็ถูกแยกออกจากทัสกานีเพื่อใช้ในการชดเชยสำหรับราชวงศ์บูร์บงแห่งปาร์มาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1847 จึงได้กลับมาปกครองปาร์มา
Kingdom of Etruria
การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2553
การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2553 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 แม้ว่าในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคอนุรักษนิยมจะได้รับที่นั่งในสภาสามัญชนมากที่สุด แต่ไม่สามารถได้ที่นั่งมากกว่า 325 ที่นั่งเพื่อที่จะจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากได้ เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2517 และครั้งที่สองนับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ที่รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรไม่สามารถมีรัฐบาลเสียงข้างมากได้ จึงเป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อย พรรครัฐบาลเดิมอย่างพรรคแรงงานสูญเสียที่นั่งในสภาถึง 90 ที่นั่ง และจากการทำผลสำรวจพรรคแรงงานได้คะแนนเสียงน้อยกว่าพรรคอนุรักษนิยมถึง 2 ล้านเสียง มีคะแนนเสียงเป็นลำดับที่สอง ส่วนพรรคเสรีประชาธิปไตยตามมาเป็นลำดับที่สาม สูญเสียที่นั่งในสภาไป 5 ที่นั่ง ซึ่งไม่ตรงตามผลการสำรวจของหลายสำนักก่อนหน้านี้ที่ชี้ว่าพรคคเสรีประชาธิปไตยจะได้รับที่นั่งในสภาเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตามพรรคเสรีประชาธิปไตยก็ยังได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดนับตั้งแต่การก่อตั้งพรรคในปี พ.ศ. 2531 และมีโอกาสที่จะเป็นพรรคร่วมในการจัดตั้งรัฐบาลใหม่ ซึ่ง 4 วันหลังจากการเลือกตั้งที่นายกอร์ดอน บราวน์ประกาศว่า "จะก้าวลงจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคแรงงานในเดือนกันยายน"
ในการเลือกตั้งครั้งนี้แตกต่างจากการเลือกตั้งครั้งที่ผ่าน ๆ มาในหลายกรณี เช่น พรรคกรีนได้รับที่นั่งในสภาสามัญชนเป็นครั้งแรกเช่นเดียวกับพรรคสหพันธ์, ร้อยละ 35 ของคะแนนเสียงลงให้กับพรรคย่อยอื่น ๆ ที่ไม่ใช่พรรคคู่แข่งหลักอย่างพรรคแรงงานและพรรคอนุรักษนิยม, มีผู้ออกมาลงคะแนนเสียงมากที่สุดนับตั้งแต่การเลือกตั้งในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2461, เป็นครั้งแรกที่ทั้งสามพรรคหลักลงแข่งขันโดยที่ผู้นำของพรรคทั้งสามไม่เคยนำการหาเสียงในการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้ามาเลยสักครั้งนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 และเป็นครั้งแรกที่มีการจัดให้มีการโต้วาทีกันทางโทรทัศน์ของผู้นำจากทั้งสามพรรค
วันที่ 6 เมษายน นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร นายกอร์ดอน บราวน์ ได้เข้าเฝ้าสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบทที่ 2 ในพระราชวังบัคคิงแฮมเพื่อขอพระบรมราชโองการยุบสภาในวันที่ 12 เมษายน หลังจากพิจารณามาเป็นเวลานาน และจัดงานแถลงข่าวยืนยันที่ทำเนียบนายกรัฐมนตรีในดาวนิงสตรีทว่าจะมีการจัดการเลือกตั้งในวันที่ 6 พฤษภาคม 5 ปีหลังจากการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้าในปี พ.ศ. 2548 ในการเลือกตั้งครั้งนี้มีเขตเลือกตั้งทั้งหมด 649 เขตในสหราชอาณาจักร ภายใต้ระบบผู้สมัครที่มีคะแนนเสียงสูงสุดจะเป็นสมาชิกสภาสามัญชนของแต่ละเขต การลงคะแนนเสียงในเขตเติร์สก์และมอลตันถูกยกเลิกเป็นเวลา 3 สัปดาห์ เนื่องจากการเสียชีวิตของหนึ่งในผู้สมัคร นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีอุปสรรคในการลงคะแนนในเวลาเกือบ 22.00 นาฬิกา เนื่องจากเวลาในการลงคะแนนใกล้จะหมดลง เจ้าหน้าที่ประจำหน่วยเลือกตั้งมีไม่เพียงพอ และการเข้าแถวรอลงคะแนนที่ยาวเหยียด อีกทั้งบัตรลงคะแนนส่งมาล่าช้าและไม่เพียงพอ
การหาเสียงของพรรครัฐบาลอย่างพรรคแรงงานในการเลือกตั้งครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อรักษาการเป็นรัฐบาลของตนในสภา ที่ดำรงตำแหน่งมาติดต่อกันเป็นสมัยที่ 4 และเพื่อฟื้นฟูคะแนนนิยมของตนที่ตกต่ำมาตลอดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 ส่วนพรรคอนุรักษนิยมก็ตั้งเป้าที่จะช่วงชิงตำแหน่งสำคัญทางการเมืองของสหราชอาณาจักรหลังพ้ายแพ้ในการเลือกตั้งมาโดยตลอดตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2543 อีกทั้งยังตั้งเป้าที่จะช่วงชิงการเป็นพรรครัฐบาลมาจากพรรคแรงงาน ส่วนพรรคเสรีประชาธิปไตยหวังที่จะช่วงชิงที่นั่งในสภามาจากทั้งพรรคแรงงานและพรรคอนุรักษนิยม นอกจากนี้ยังหวังว่าจะเป็นพรรคที่ถ่วงอำนาจระหว่างพรรคใหญ่ทั้งสองในสภาสามัญชน นับตั้งแต่การโต้ว่าทีทางโทรทัศน์ของผู้นำจากทั้งสามพรรคนักวิเคราะห์จำนวนมากก็ได้ทำการทำนายระดับคะแนนความนิยมหลังการโต้วาที ผลการวิเคราะห์บ่งชี้ว่ามีความเป็นไปได้ที่พรรคเสรีประชาธิปไตยจะได้ที่นั่งข้างมากในสภาและจัดตั้งรัฐบาล แต่ผลการวิเคราะห์หนึ่งวันก่อนวันเลือกตั้งชี้ว่าคะแนนความนิยมแกว่งจากพรรคเสรีประชาธิปไตยไปยังทั้งสองพรรคใหญ่จำนวนเล็กน้อย ซึ่งผลการสำรวจครั้งหลังสุดมีตัวเลขดังนี้
อย่างไรก็ตามผลการสำรวจถึงประชาชนที่ยังไม่ได้ตัดสินใจเลือกพรรคใดพรรคหนึ่งก็ปรากฏขึ้นและไม่สามารถคาดเดาใดแน่ชัดถึงผลที่จะออกมา พรรคชาติสกอตแลนด์ได้รับแรงกระตุ้นจากชัยชนะในการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาสกอตแลนด์ พ.ศ. 2550 จึงตั้งเป้าที่จะได้ที่นั่งจำนวน 20 ที่นั่ง และหวังที่จะเป็นพรรคที่ถ่วงอำนาจในสภา เช่นเดียวกับพรรคเวลส์ที่หวังจะได้ที่นั่งจากเขตเลือกตั้งในแคว้นเวลส์ และพรรคเล็กพรรคน้อยอื่น ๆ ก็หวังที่จะมีที่นั่งในสภาสามัญชน
ในการลงสมัครรับเลือกตั้ง มีผู้ลงสมัครจำนวนมากทั้งผู้สมัครอิสระและผู้สมัครจากพรรคการเมือง โดยพรรคใหญ่ที่เป็นที่รู้จักโดยทั่วไปมีทั้งสิ้น 3 พรรค ได้แก่
ในสภาสามัญชนแห่งสหราชอาณาจักร มีที่นั่งทั้งหมด 650 ที่นั่ง โดยแต่ละที่นั่งจะเป็นของผู้สมัครที่ได้คะแนนสูงสุดของแต่ละเขตพื้นที่ คล้ายการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งในประเทศไทย ซึ่งพรรคและผู้สมัครที่ได้รับการเลือกตั้งเข้าสู่สภามีดังนี้
นอกจากนี้ ยังมีพรรคการเมืองอีกจำนวนมาก ที่ลงสมัคร แต่ได้รับคะแนนเลือกตั้งไม่พอที่จะได้เข้าไปมีที่นั่งในสภา
จากผลการเลือกตั้งดังกล่าว จึงทำให้เกิดปรากฏการณ์สภาชะงักงัน (Hung Parliament) เนื่องจากในการเลือกตั้งในสหราชอาณาจักรส่วนใหญ่ มักจะมีพรรคการเมืองพรรคหนึ่งที่มีจำนวนสมาชิกสภาสามัญชนในสังกัดมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนที่นั่งในสภา (เช่น เมื่อครั้งที่พรรคไทยรักไทย ได้รับการเลือกตั้ง 375 ที่นั่ง จากทั้งหมด 500 ที่นั่ง ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2548 เพียงแต่ในสหราชอาณาจักรจะเกิดขึ้นบ่อยมาก เป็นปกติ แต่มักไม่เกิดในประเทศไทย) จึงทำให้พรรคนั้นสามารถจัดตั้งรัฐบาลได้อย่างมีเสถียรภาพได้ไม่ว่าจะมีเพียงพรรคเดียวหรือมีพรรคอื่นๆมาร่วมงาน ส่วนพรรคที่เหลือ จะกลายเป็นฝ่ายค้าน แต่ในการเลือกตั้งครั้งนี้ มีจำนวนเก้าอี้ 650 ที่นั่ง หากจะจัดตั้งรัฐบาลพรรคเดี่ยว ควรจะมีจำนวนสมาชิกสภาอย่างน้อย 326 คน เพื่อให้มีเสถียรภาพ แต่ในครั้งนี้ พรรคอนุรักษนิยมที่มีจำนวนสมาชิกสภาสามัญชนสูงสุด ก็มีจำนวนเพียง 306 ที่นั่ง
ดังนั้น 2 พรรคที่มีขนาดใหญ่ คือ พรรคอนุรักษนิยม และพรรคแรงงาน จึงต้องพยายามหาพรรคอื่นๆ ที่จะมาร่วมมือกันจัดตั้งรัฐบาล เพื่อให้มีที่นั่งรวมมากกว่ากึ่งหนึ่งของสภาให้ได้ (เช่น เมื่อครั้งที่พรรคพลังประชาชน ได้ 232 ที่นั่ง และพรรคประชาธิปัตย์ ได้ 165 ที่นั่ง ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ทั้งสองพรรคจึงพยายามหาพรรคอื่นๆ มาร่วมมือกันจัดตั้งรัฐบาล เพียงแต่ปรากฏการณ์ดังกล่าว เกิดในประเทศไทยบ่อยจนเป็นปกติ แต่สหราชอาณาจักร ไม่เกิดปรากฏการณ์ดังกล่าวมา 36 ปีแล้ว)
Abbey of Saint-Denis
นายช่างแห่งนักบุญไจลส์
นายช่างแห่งเซนต์ไจลส์  เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศส-เฟล็มมิชของยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีงานเขียนอยู่ในบริเวณที่อาจจะเป็นปารีส ลักษณะการเขียนเป็นแบบสมัยปลายกอธิค ที่จะเน้นพื้นผิวและแสดงและความเที่ยงตรงของรายละเอียดตามความเป็นจริงภายในที่มีลักษณะคล้ายกับการเขียนภาพของยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้น ไม่เป็นที่ทราบแน่นอนว่านายช่างแห่งเซนต์ไจลส์เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสที่อาจจะไปฝึกงานอยู่ในบริเวณกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ หรือชาวดัตช์ที่ย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่ในฝรั่งเศส
สมญานามดังกล่าวตั้งขึ้นโดยแม็กซ์ ยาคอป ฟรีดเลนเดอร์ผู้ทำการวิจัยลักษณะการเขียนบางส่วนของศิลปินไม่ทราบนามผู้นี้ โดยเริ่มจากจิตรกรรมแผงสองแผงที่อุทิศให้แก่นักบุญไจลส์ ("ปาฏิหาริย์" และ "มิซซา") ที่เป็นของหอศิลป์แห่งชาติในลอนดอน ซึ่งเป็นบานซ้ายของฉากแท่นบูชา และจิตรกรรมแผงอีกสองแผงของของฉากแท่นบูชาเดียวกันที่ในปัจจุบันอยู่ที่วอชิงตัน ฝีมือของผู้ช่วยเห็นได้ในภาพ "การถวายศีลจุ่มแด่พระเจ้าโคลวิส" ของหอศิลป์แห่งชาติในวอชิงตัน ดี.ซี. ผู้เขียนแผง "ฉากจากชีวิตของพระสังฆราช-นักบุญ" ที่อาจจะเป็นนักบุญลู, นักบุญเด็นนิส หรือ นักบุญเรมี จิตรกรรมทั้งสี่แผงต่างก็มีภาพเอกรงค์ของนักบุญอยู่ในภาพ ในช่องที่ทำให้ดูเหมือนประติมากรรม ภาพสองภาพของวอชิงตัน ดี.ซี. ที่อยู่ในสภาพที่ไม่ไคร่ดีนักถูกแยกจากกันและหายไป แต่ยังคงมีภายถ่ายอยู่ให้เห็น
ฉากของฉากแท่นบูชา.
ที่ตั้งเดิมของฉากแท่นบูชายังไม่ได้รับการรับรองเป็นที่แน่นอน แต่อาจจะเป็นได้หนึ่งในสามอย่างที่รวมทั้งกษัตริย์แฟรงค์และฉากในภาพอาจจะเป็นที่แอบบีแซงต์เดอนีส์ ("มิซซาของนักบุญไจลส์", ลอนดอน) ที่พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสทรงทำพระราชพิธีบรมราชาภิเษก, , ชาเปลหลวงวิหารแซงต์ชาเปล ('"การถวายศีลจุ่มแด่พระเจ้าโคลวิส") และนอกมหาวิหารโนเทรอดามแห่งปารีส ("ฉากจากชีวิตของพระสังฆราช-นักบุญ") ที่เป็นนัยว่าเป็นงานจ้างที่อาจจะมาจากพระมหากษัตริย์ ที่อาจจะสั่งทำขึ้นสำหรับประดับแท่นบูชาเอกของแอบบีแซงต์เดอนีส์ ข้อสันนิษฐานที่สองคือวัดที่แซงต์ลู-แซงต์-ชิลส์บนถนนแซงต์-เดอนีส์ ในปารีส พระสังฆราช-นักบุญที่ไม่ทราบนามยืนอยู่บนบันไดของวัดที่แซงต์-ฌอง-เลอ-รงด์ที่เดิมตั้งอยู่ติดกับมหาวิหารโนเทรอดามแห่งปารีส ที่มองเห็นทางเข้าหลักทางด้านหลังทางซ้าย วัดเล็กที่ว่านี้ใช้เป็นหอศีลจุ่ม ตรงกันข้ามกับมหาวิหารเป็นโอเตล-ดูแห่งปารีส สิ่งก่อสร้างทั้งสองยังคงตั้งอยู่ให้เห็นจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่เห็นได้จากภาพพิมพ์จากสมัยนั้น แผงที่เป็นภาพพระมหากษัตริย์ล่าสัตว์อาจจะเป็นทัศนียภาพของปงตวซที่ปัจจุบันตั้งอยู่ในบริเวณปริมณฑลทางตะวันตกเฉียงเหนือของปารีส ทัศนียภาพดูจะเที่ยงตรงต่อความเป็นจริงที่เห็นได้จากภาพเขียนต่อมา และโดยเฉพาะทัศนียภาพของแอบบีแซงต์เดอนีส์ก็เป็นหลักฐานอันมีค่าที่ทำให้เห็นเฟอร์นิเจอร์ที่ใช้ภายในคริสต์ศาสนสถานในยุคนั้น ที่ต่อมามาถูกทำลายจนหมดสิ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส
งานอื่น.
สิ่งที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะกับความเกี่ยวข้องกับเนเธอร์แลนด์ก็รวมทั้งการประยุกต์ภาพพระแม่มารีที่พัฒนาขึ้นโดยโรเจียร์ ฟาน เดอ เวย์เด็นที่เห็นในภาพที่เป็นงานสะสมของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันและภาพ "พระแม่มารีและพระบุตร" ภาพหนึ่งซึ่งอาจจะเป็นงานเขียนสมัยแรกของพิพิธภัณฑ์ลูฟร์ อีกภาพหนึ่งที่กล่าวกันว่าเป็นงานเขียนของนายช่างแห่งเซนต์ไจลส์คือภาพเหมือนของฟิลลิปผู้ทรงโฉมผู้เสด็จประพาสปารีสในปี ค.ศ. 1501 ซึ่งดูเหมือนจะเป็นภาพต้นฉบับ นอกจากนั้นก็ยังมีภาพนักบุญอีกสองภาพที่แบร์นที่แสดงลักษณะการเขียนแบบฝรั่งเศส '"การทรยศต่อพระเยซู" ในบรัสเซลส์เป็นฉากยามค่ำที่ส่องสว่างด้วยโคมเท่านั้น เช่นเดียวกับมิเคล ซิทเทาว์ และ ฌอง เฮย์ (นายช่างแห่งมูแลงส์) นายช่างแห่งเซนต์ไจลส์อาจจะแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของการเขียนภาพแบบเนเธอร์แลนด์ไปยังประเทศต่างๆ ในยุโรป
Master of Saint Giles
มาสเตอร์แห่งเซนต์ไจล์ส
Master of Saint Gilles
พิชชา อาภากาศ เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย
พิชชา อาภากาศ หรือ บิ๋ม เกิดวันศุกร์ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ราศีเมถุน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
ก้าวแรกวงการบันเทิง ของบิ๋ม พิชชา โดยการทดสอบนักแสดงหน้าใหม่ของของค่ายเป่า จิน จง ทำให้มีผลงานชิ้นแรก เป็นนางเอกละครโทรทัศน์เรื่องห้องใหม่ (พ.ศ. 2544) ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 จนทำให้มีผลงานตามมาในเรื่อง อะไรครับ และ สัญญาเมื่อสายัณห์ คู่กับ อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร ในสังกัดค่ายเป่า จิน จง เช่นกัน และผลงานร่วมกับบริษัท เลนีตัส จำกัด ในละครโทรทัศน์เรื่องกุหลาบเล่นไฟ บทบาทของ ปัทมาศ/ดาว (พ.ศ. 2546)
บทบาทนางร้าย ในเรื่องแรก ในบทบาทของ ผกา จากละครเรื่อง เชลยบาปจนทำให้มีผลงาน ในบทของนางร้ายตามมาอีกเรื่อง ได้แก่ สิงห์มอเตอร์ไซค์กับยายตัวแสบ, หนุ่มผมยาวสาวโปงลาง, แว่วเสียงซึง และนางร้ายสาวสวยเซ็กซี่ ที่ยอมพลีกายให้ชายทุกคนเพื่อให้ได้ในสิ่งที่เธอต้องการ กับบท รัชนี ในละครโทรทัศน์เรื่องเหลี่ยมเพชรกะรัต (พ.ศ. 2550) ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และผลงานในบทบาทของนางร้ายกับทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ต่อมาอีกหลายเรื่องได้แก่ สะใภ้ก้นครัว (พ.ศ. 2551) รับบท ซอนย่า, เส้นไหมกับนายหิน รับบท กระต่าย, เสน่ห์นางงิ้ว รับบท กนกวิภา นอกจากงานด้านการแสดง บิ๋ม พิชชา ยังมีผลงานถ่ายแบบกับนิตยสาร mixmagazine และผลงานการแสดงกับ ช่อง 5 เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ ตอน คนตายอยากอยู่
คำกล่าวถึง บทบาทนางร้าย.
บิ๋ม พิชชา กล่าวว่า “นางร้ายในปัจจุบันไม่จำเป็นที่จะต้องทำให้คนดูเกลียดอีกแล้วล่ะค่ะ เพราะยุคสมัยมันเปลี่ยนไป คนดูเขาก็ยอมรับในความเป็นละครมากขึ้น มีบ้างบางคนที่เขารู้สึกหมั่นไส้ว่าตัวละครตัวนี้ อะไรจะขนาดนั้น แต่บางคนเขาก็ชอบเพราะมันดูน่ารัก แต่จะให้มาเหมือนสมัยก่อนที่เขาอินจัดๆ ถึงขั้นเข้ามาทำร้ายคงไม่มี เพราะถึงร้ายเขาก็ยังรักเรา”
ศัตรูของแผ่นดิน
เฮคเตอร์
Cathedral of Reims
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2558
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2558 คือช่วงของฤดูกาลในอดีต ที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ฤดูกาลอย่างเป็นทางการจะเริ่มนับในวันที่ 1 มิถุนายน และไปสิ้นสุดในวันที่ 30 พฤศจิกายน เหล่านี้วันตามขอบระยะเวลาของแต่ละช่วงฤดูถือเป็นช่วงเวลาที่มีพายุก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแอตแลนติก อย่างไรก็ตามการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ทุกเวลา โดยฤดูกาลนี้มีพายุเกิดขึ้นน้อยกว่าค่าเฉลี่ย
พายุโซนร้อนอันนา.
ระหว่างเขตแดนของรัฐนอร์ทและเซาท์แคโรไลนา อันนา ได้ทำให้มีปริมาณน้ำฝนสะสมอยู่ในระดับปานกลาง มากสุดที่ 6.7 นิ้ว (170 มิลลิเมตร) ในคิงส์ตัน, นอร์ทแคโรไลนา เกิดน้ำท่วมในถนนขนาดเล็กในเมืองและเกิดการการกัดเซาะชายฝั่งชายหาดของทั้งสองรัฐที่ประมาณ 0.61-1.22 เมตร (2-4 ฟุต) ซึ่งพลังลมจากพายุโซนร้อนถูกจำกัดอยู่ในพื้นที่ชายทะเล ด้วยความเร็วลมกระโชก 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (62 ไมล์ต่อชั่วโมง) จากการสังเกตการณ์ที่เซาท์พอร์ท, นอร์ทแคโรไลนา และเมื่อพายุขึ้นฝั่ง มันกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่เก่าแก่ที่สุดที่ถูกบันทึกว่าโจมตีสหรัฐอเมริกา
พายุโซนร้อนคลอเดตต์.
ในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม แนวร่องคลื่นสั้นได้ฝังตัวอยู่ในลมตะวันตกที่พัดผ่านสหรัฐอเมริกา
รายชื่อต่อไปนี้จะใช้สำหรับพายุที่ก่อตัวในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในปี พ.ศ. 2558 หากมีชื่อที่ถูกปลด จะมีการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2559 และชื่อที่ไม่ได้ถูกปลดจากรายการนี้จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปี พ.ศ. 2564 โดยรายการที่ใช้ในปีนี้เป็นรายการเดียวกับที่ใช้ในฤดูกาล พ.ศ. 2552
ตารางนี้แสดงพายุทั้งหมดที่ก่อตัวในปี พ.ศ. 2558 ซึ่งรวมระยะเวลาการก่อตัว, ชื่อ, บนบก–แสดงชื่อสถานที่เป็นตัวหนา– , ความเสียหาย และจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมด ส่วนการเสียชีวิตในวงเล็บคือการเสียชีวิตเพิ่มเติมและทางอ้อม (เช่นการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนถนน) แต่ที่เกี่ยวข้องกับพายุโดยตรงยังคงที่ ความเสียหายและการเสียชีวิตรวมถึงขณะที่พายุกลายเป็นเอ็กซ์ตราทรอปิคอล, คลื่น ความเสียหายทั้งหมดนับเป็นดอร์ล่าสหรัฐ ค่าเงินปี ค.ศ. 2015
เต่าริดลีย์
เต่าริดลีย์  เป็นสกุลของสัตว์เลื้อยคลานทางทะเลจำพวกเต่าสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อว่า "Lepidochelys" ในวงศ์เต่าทะเล (Cheloniidae)
เต่าริดลีย์ มีความยาวของกระดอง 70 เซนติเมตร จัดเป็นเต่าทะเลขนาดเล็ก และเป็นเต่าทะเลเพียงสกุลเดียวที่มีพฤติกรรมวางไข่ในเวลากลางวันด้วย ส่วนการวางไข่ในเวลากลางคืนมีปรากฏการณ์พิเศษ โดยเฉพาะที่ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของคอสตาริกา ในคืนข้างแรมที่น้ำขึ้นสูงสุด เต่าริดลีย์จะมารวมตัวกันวางไข่เป็นจำนวนมากได้ถึง 400,000 ตัว ภายในเวลา 6 วัน ในอัตราเฉลี่ยนาทีละ 5,000 ตัว ทั้งไปและมา ถึงขนาดที่ชายหาดเต็มไปด้วยเต่าจนต้องปีนป่ายบนหลังตัวอื่น คิดเป็นประชากรเต่าริดลีย์ 1 ใน 4 โลก ซึ่งการรวมตัวกันวางไข่มากถึงขนาดนี้เรียกว่า ""อารีบาดา" (Arribada)"
ชื่อ "ริดลีย์" มาจาก อาร์ชีย์ คารร์ นักอนุรักษ์และนักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวอเมริกัน เป็นผู้เรียกขาน โดยอธิบายว่าเป็นศัพท์ที่ใช้เรียกทั่วไปในแถบฟลอริดา
เต่าริดลีย์ จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
Ridley sea turtle
Demonstration (people)
คลองขุด (เขตทวีวัฒนา)
สาธารณรัฐอาหรับซีเรียในโอลิมปิกอ1980
เลวิน เอ็นยาตังก้า
พังก์โกส์ป็อป 2
พังก์โกส์ป็อป 2  เป็นอัลบั้มรวมเพลงลำดับที่ 8 ในซีรีส์อัลบั้มเพลงคัฟเวอร์ "พังก์โกส์..." และเป็นอัลบั้ม "พังก์โกส์ป็อป" ลำดับที่ 2 สร้างโดยค่ายเพลงเฟียร์เลสเรเคิดส์ เป็นการรวมเพลงคัฟเวอร์โดยวงดนตรีร็อกจากเพลงป็อปมาเป็นแบบเมทัลคอร์, โพสต์-ฮาร์ดคอร์ และ อิเล็กทรอนิกคอร์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2552 ในสหราชอาณาจักร และต่อมาในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2552 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้เปิดตัวในชาร์ต"บิลบอร์ด" 200ในอันดับที่ 15 และมียอดจำหน่าย 21,000 ชุดในสัปดาห์แรก
รายชื่อเพลงออกเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2551 โดยแสดงให้เห็นว่าศิลปินใดที่จะปรากฏในอัลบั้มนี้ ต่อมาในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2552 รายชื่อเพลงอย่างเป็นทางการก็ได้ออกเผยแพร่
พรรคประชาธรรม (พ.ศ. 2517)
พรรคประชาธรรม พรรคการเมืองที่จดทะเบียนตาม พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2517 เป็นลำดับที่ 11/2517 โดยยื่นจดทะเบียนก่อตั้งพรรคต่อ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมืองเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2517 มีนาย ไชยศิริ เรืองกาญจนเศรษฐ์ เป็นหัวหน้าพรรคและมีนาย นิพนธ์ วิสิษฐยุทธศาสตร์ เป็นเลขาธิการพรรค
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 พรรคประชาธรรมได้ ส.ส. ทั้งสิ้น 6 คน ได้แก่ นายสุระ ชัยวิรัตนะ (จังหวัดชัยภูมิ) นายองอาจ ตั้งสถิตชัย นายมนูญ สันติวงศ์ (จังหวัดนครราชสีมา) นายบุญเกิด นาคดี นายสมัคร เจริญรัตน์ (จังหวัดสุรินทร์) และนายไชยศิริ เรืองกาญจนเศรษฐ์ (จังหวัดอุบลราชธานี)
หลังการเลือกตั้งดังกล่าว พรรคประชาธรรมได้เข้าร่วมรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช โดยนายไชยศิริ เรืองกาญจนเศรษฐ์ หัวหน้าพรรค ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในการปรับคณะรัฐมนตรี เมื่อปี พ.ศ. 2519
คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน นำโดย พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ ได้มีคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 6 ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พุทธศักราช 2517 บรรดาพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติดังกล่าวให้เป็นอันสิ้นสุดลง และห้ามตั้งพรรคการเมือง แต่ต่อมาได้มีพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2524 ยกเลิกคำสั่งฉบับดังกล่าว
โยชิอากิ ทังยามะ
โยชิอากิ ทังยามะ (; 6 มีนาคม ค.ศ. 1980 – ) เป็นอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่โอซากะ จังหวัดโอซากะ ผู้ซึ่งทำหน้าที่ในตำแหน่งมือเซ็ต และมีพี่สาวเป็นนักวอลเลย์บอลชื่อมิซาโอะ ทังยามะ
โยชิอากิ ทังยามะ มีบิดาเป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอล เขาเริ่มเล่นกีฬาวอลเลย์บอลตั้งแต่เมื่อครั้งเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ภายใต้อิทธิพลของพี่สาวที่มีอยู่ 2 คน หลังจากเข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมอูเอโนมิยะ เขาก็ได้ทำหน้าที่ในตำแหน่งมือเซ็ต ส่วนในปี ค.ศ. 1997 เมื่อครั้งที่เป็นนักศึกษาชั้นปีที่สาม เขาก็ได้เข้าแข่งขันในรายการอินเตอร์ไฮและเทศกาลกีฬาแห่งชาติ ในปี ค.ศ. 1998 เขาได้เข้าศึกษาต่อ ณ มหาวิทยาลัยคิงกิ ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1999 เมื่อครั้งเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สอง เขาได้มีโอกาสร่วมทีมกับซาโตรุ มาเอดะ เป็นครั้งแรก
เดือนเมษายน ค.ศ. 2002 เขาได้เข้าร่วมทีมกับเจที ธันเดอร์ ซึ่งเป็นทีมของบริษัท เจแปนโทแบคโค จำกัด โดยได้ทำหน้าที่ในตำแหน่งมือเซ็ตร่วมกับมิตสึอากิ อูเตนะ ในปี ค.ศ. 2007 เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นทรงคุณค่าในการแข่งขันนานาชาติรำลึกปลาโตนอฟครั้งที่ 2 และได้อำลาจากการแข่งขันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010