pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตรีพล เจาะจิตต์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาทั้งหมด 1 สมัย คือ
ปฐมสมโพธิ
ปฐมสมโพธิ [ปะถมมะสมโพด, ปะถมสมโพด] เป็นคัมภีร์พุทธศาสนาหรือวรรณกรรมพุทธประวัติ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครแต่ง แต่งเมื่อใด และแต่งที่ไหน มีบันทึกไว้หลายภาษาทั้งภาษาบาลี ภาษามอญ ภาษาเขมร และกลุ่มภาษาไท ปฐมสมโพธิฉบับที่เก่าแก่ที่สุด คือ ภาษาบาลีอักษรธรรมล้านนา แต่งขึ้นที่เมืองท่าส้อยของอาณาจักรล้านนา จารเมื่อ พ.ศ. 2013 สำนวนฉบับนี้ยังเป็นที่มาของปฐมสมโพธิภาษาไทหลายภาษา อย่างไรก็ดีฉบับที่เก่าที่สุดอาจแต่งขึ้นในพม่าหรือลังกา ซึ่งต้นฉบับได้สูญหายไปแล้ว
เนื้อเรื่องดั้งเดิมเป็นประวัติของพระสิทธัตถโพธิสัตว์ เนื้อหามีความสอดคล้องกับวรรณกรรมพุทธประวัติสายบาลีและนอกสายบาลี ในสำนวนล้านนาแบ่งออกเป็น 4 ช่วง คือ ช่วงพระโพธิสัตว์ประทับอยู่บนสวรรค์ชั้นดุสิต แล้วเสด็จมาปฏิสนธิในพระครรภ์ของพระพุทธมารดา จนถึงประสูติ ช่วงเสวยความสุขในความเป็นฆราวาสจนอภิเษกสมรส รวมเป็นระยะเวลา 29 ปี ช่วงเสด็จออกบวช แสวงหาสัจธรรม บำเพ็ญเพียร ทุกรกิริยา จนถึงตรัสรู้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ รวมเป็นระยะเวลา 6 ปี และช่วงเหตุการณ์หลังตรัสรู้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ เนื้อเรื่องจบที่การแสดงพระธัมมจักกัปปวัตตนสูตรและผลเกิดจากการแสดงธรรมนั้น
ภายหลังเนื้อเรื่องปฐมสมโพธิได้วิวัฒนาการจนกลายเป็นวรรณกรรมที่มีทั้งพุทธประวัติและพุทธศาสนประวัติ จนมีความยาวมากกว่า 1 เท่าจากของเดิม แต่เนื้อเรื่องปฐมสมโพธิภาษาบาลีสำนวนล้านนายังคงเป็นแกนปฐมสมโพธิของทุกฉบับ โดยมีเพียง 9 ปริจเฉท นักปราชญ์ด้านภาษาและวรรณกรรมกรมศิลปากรสันนิษฐานว่า สมัยอยุธยามีคัมภีร์ที่เป็นต้นเค้าให้แก่ปฐมสมโพธิ์ยุครัตนโกสินทร์มาก่อนแล้ว ชื่อ "ชินมหานิทานกถา" เขียนเป็นตัวอักษรขอมบนใบลาน จนในสมัยรัตนโกสินทร์สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรสได้อาศัยคัมภีร์หลักในพระไตรปิฎกและอรรถกถาเป็นต้น เทียบเคียง แต่งขึ้นมากเป็น 29 ปริจเฉท โดยใช้ชื่อว่า "ปฐมสมโพธิกถา" เริ่มชำระเมื่อเดือนยี่ พ.ศ. 2387 เสร็จสมบูรณ์ในวันแรม 15 ค่ำ เดือน 7 ปีมะเส็ง พ.ศ. 2388 แม้คำว่า "ปฐมสมโพธิกถา" จะมีความหมายถึง "เรื่องราวเกี่ยวแก่การตรัสรู้โดยแจ่มแจ้งและเลิศล้ำของพระพุทธเจ้าซึ่งเพิ่งจะบังเกิดผ่านพ้นไป" แต่เนื้อเรื่องไม่ได้เน้นพุทธประวัติตอนตรัสรู้
ปฐมสมโพธิกถา
คัมภีร์ปฐมสมโพธิ
ชาวแอย์มอฆ
แอย์มอฆ  หรือ แชฮอร์แอย์มอฆ  เป็นชนร่อนเร่และกึ่งร่อนเร่ ที่ส่วนใหญ่พูดภาษาเปอร์เซียและนับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในที่ราบสูงทางภาคกลางและตะวันตกของประเทศอัฟกานิสถาน เดิมทีชาวแอย์มอฆมีชื่อเรียกว่า "แอย์มอฆทั้งสี่" คือ "ทอยแมนี" (เป็นองค์ประกอบหลักของประชากรจังหวัดฆอร์), "ฟีโรซโคฮี" (ส่วนใหญ่อยู่ที่จังหวัดบาดฆีส), "แจมชีดี" และ"ทีมูรี" ข้อมูลบางส่วนบันทึกว่าแอย์มอฆแฮซอเรเป็นหนึ่งในแอย์มอฆทั้งสี่ โดยกลุ่มทีมูรีอยู่ในส่วน "แอย์มอฆน้อย" หรือ "แอย์มอเฆดีกอร์" ("แอย์มอฆอื่น")
ชาวแอย์มอฆพูดภาษาเปอร์เซียแบบแอย์มอฆ แต่กลุ่มชนทอยแมนีกับฟีโรซโคฮีทางใต้บางส่วนกับชาวทีมูรีทางตะวันออกเฉียงเหนือหันมาใช้ภาษาปาทาน
มีการประมาณการว่ามีประชากรแอย์มอฆประมาณ 250,000 ถึง 500,000 คน ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี (ยกเว้นกลุ่มแจมชีดีที่ส่วนใหญ่นับถือนิกายชีอะฮ์อิสมาอีลียะฮ์) ซึ่งตรงข้ามกับกลุ่มแฮซอเรที่ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายชีอะฮ์
วัดป่าเป้า (อำเภอเมืองเชียงใหม่)
วัดป่าเป้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมถนนมณีนพรัตน์ ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 81 ตารางวา และเขตภายนอกกำแพงวัดเป็นเขตธรณีสงฆ์อีก 1 ไร่ 2 งาน 73 ตารางวา เป็นวัดไทใหญ่แห่งแรกของเชียงใหม่
วัดป่าเป้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2429 โดยเมื่อ พ.ศ. 2426 หม่อมบัวไหล (แม่นางไหล) พระสนมเชื้อสายไทใหญ่ในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ ได้นำชาวไทใหญ่พัฒนาพื้นที่คุ้มเก่า ซึ่งเป็นวังเก่าของพระเจ้ากือนาธรรมิกราช ตั้งเป็นวัด และเมื่อ พ.ศ. 2432 พระเจ้าอินทวิชยานนท์ ได้เป็นองค์ประธานสร้างเจดีย์และวิหารไม้ ศิลปะแบบไทใหญ่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449
ภายในวัดป่าเป้ามีพระธาตุที่มีลักษณะแบบไทใหญ่ และพิพิธภัณฑ์ชาวเงี้ยว วัดเป็นที่ร่ำลือกันมากกับประเพณีงานปอยส่างลองที่เริ่มจัดเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นงานประเพณีปีใหม่ของชาวไทใหญ่ ช่วง 26–27 พฤษภาคมของทุกปี โดยภายในงานจะมีการจำลองวัฒนธรรมไทใหญ่ในรูปแบบต่าง ๆ เช่น การแต่งกาย การฟ้อนดาบ ฟ้อนโต ฟ้อนกิ่งกะหล่า การสาธิตการทำอาหาร เป็นต้น และยังมีโรงเรียนสอนภาษาไทใหญ่ให้แก่เด็ก ๆ ในละแวกนั้นอีกด้วย
วัดปลักคล้า
วัดปลักคล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกม่วง อำเภอคลองหอยโข่ง จังหวัดสงขลา มีเนื้อที่ 10 ไร่ มีธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 9 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมีพระครูวีระเขมคุณ (พ่อท่านกล่อม เขมวิโร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดปลักคล้าสร้างเป็นวัด พ.ศ. 2429 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2442 อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2462 กว้าง 8 เมตร โครงสร้างไม้เนื้อแข็ง หลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผา ศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 14 เมตร วิหารประธาน กว้าง 45 ยาว 35 เมตร ปูชนียวัตถุมี "พระพุทธลาภดำรงค์" ที่เคารพบูชาของชาวพุทธ ศาสนิกชนทั้งชาวไทยและชาวมาเลเซีย ประเทศเพื่อนบ้านที่เดินทางแวะมาเป็นประจำต่างมากราบไหว้ขอพร พระพุทธลาภดำรงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ขนาดองค์พระหน้าตักกว้าง 8 เมตร สูง 12 เมตร เครื่องรางของวัด คือ พระปิดตาหลวงพ่อกล่อม
วัดเขารูปช้าง
วัดเขารูปช้าง อาจหมายถึง
วัดเขารูปช้าง (จังหวัดสงขลา)
วัดเขารูปช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปาดังเบซาร์ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ห่างจากตลาดปาดังเบซาร์ประมาณ 13 กิโลเมตร ปัจจุบันมีพระอธิการโฮชี ฉนฺทโก เป็นเจ้าอาวาสวัด ซึ่งเป็นชาวสิงคโปร์
วัดเขารูปช้าง หรือ วัดถ้ำเขารูปช้าง เริ่มสร้างเมื่อต้นปี พ.ศ. 2511 โดยเจ้าอาวาสรูปแรกพระมงคลญาณคุณ หรือ จวงเจีย ยสโร และศิษย์ยานุศิษย์จากประเทศสิงคโปร์ ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2536 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2541
สถาปัตยกรรมภายในวัดมีลักษณะจีนและไทย ตั้งอยู่บนเชิงเขาเทือกเขาแก้ว โดยเป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยว ทั้งชาวไทยและต่างประเทศ มีบรรยากาศร่มรื่น มีบริเวณกว้างขวาง และมีลำธารน้ำไหลผ่าน มีถ้ำซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ เช่น พระพุทธรูปปางไสยาสน์ เจ้าแม่กวนอิม
เจดีย์จำลองจากพุทธคยา ประเทศอินเดีย สร้างจากหินอ่อน วัดเขารูปช้างมี 2 ชั้น ชั้นที่ 1 มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ภายใน มีการปั้นเสาเป็นรูปมังกร ฝาผนังมีการวาดลวดลายงดงาม บริเวณรอบฝาผนังเจดีย์มีองค์พระขนาดไม่ใหญ่มากนักประดิษฐานเต็มทั้งสองฝั่งผนัง ชั้นที่ 2 มีบันไดขึ้นไป และด้านบนยังมีจุดชมวิว
ตำบลวังกระแจะ (อำเภอไทรโยค)
วังกระแจะ เป็นตำบลในอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี ใน พ.ศ. 2564 ตำบลนี้มีประชากร 9,772
ตำบลวังกระแจะตั้งอยู่ในพื้นที่ที่เป็นภูเขาของเทือกเขาตะนาวศรี ใกล้กับชายแดนประเทศพม่า
ตำบลวังกระแจะแบ่งออกเป็น 9 หมู่บ้าน ดังนี้
นกตะขาบหัวหงอก
นกตะขาบหัวหงอก หรือ นกตะขาบทุ่งท้องสีน้ำเงิน  เป็นนกในวงศ์นกตะขาบซึ่งกระจายพันธุ์ทั่วแอฟริกาในแถบละติจูดแคบ ๆ จากเซเนกัลไปจนถึงทางตะวันออกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เป็นนกไม่อพยพตามฤดูกาลและมักอาศัยในท้องถิ่นที่มีทุ่งหญ้าสะวันนาในภูมิอากาศแบบชื้นโดยเฉพาะที่มีต้นไม้ในสกุล "Isoberlinia" ขึ้นหนาแน่น
นกตะขาบหัวหงอกได้รับชื่อทวินาม "Coracias cyanogaster" ในปี ค.ศ. 1816 โดยจอร์จ คูวิเยร์ (Georges Cuvier) นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศสที่มีพื้นฐานมาจากภาพ "นกตะขาบทุ่งท้องสีน้ำเงิน (Le Rollier à ventre bleu)" ซึ่งฟรองซัวส์ เลอเวลลอง (François Levaillant) วาดและให้คำอธิบายไว้ในปี ค.ศ. 1806 ชื่อลักษณะเฉพาะเป็นภาษากรีกโบราณคือ "kuanos" แปลว่า "สีน้ำเงินเข้ม" กับ "gastēr" แปลว่า "ท้อง" ทั้งนี้เลอเวลลองเข้าใจผิดคิดว่าตัวอย่างดังกล่าวถูกเก็บได้จากเกาะชวา โดยความเป็นจริงแล้วนกชนิดนี้มีถิ่นที่อยู่ในแอฟริกาตะวันตก ซึ่งต่อมาได้ระบุพื้นที่เก็บตัวอย่างต้นแบบเป็นเซเนกัล นกตะขาบหัวหงอกเป็นแบบโมโนไทป์ (monotypic species) คือ ไม่มีการระบุชนิดย่อย
เป็นนกขนาดใหญ่ ซึ่งมีขนาดเกือบเท่านกหัวขวาน ยาว 28–30 เซนติเมตร (11–12 นิ้ว) ขนหลังสีน้ำตาลเข้มหรือน้ำตาลดำ ขนหัว คอ และอกเป็นขนสีขาวนวลหรือน้ำตาลซีด (สีครีม) ขนส่วนที่เหลือส่วนใหญ่เป็นสีน้ำเงินเข้ม
ตัวเต็มวัยมีแถบหางยาว 6 เซนติเมตร (2.4 นิ้ว) ทั้งสองเพศมีความคล้ายคลึงกัน (แทบไม่มีภาวะทวิสัณฐานทางเพศ) ลูกนกและนกรุ่นเยาวชนมีสีคล้ายตัวเต็มวัยแต่สีอ่อนและมอ ๆ
นกตะขาบหัวหงอกมีความโดดเด่นในขณะบินโดยเฉพาะการโฉบพุ่งตรง (ร่อนแบบไม่กระพือปีก) จากปีกสีน้ำเงินเข้มสด หลังสีน้ำตาลเข้ม ตัดกับหัวและอกสีขาวนวล และหางที่ยาวตรง
มักร้องเสียงดังแหบเป็นจังหวะคล้าย "กา-กา-กา"
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย.
เป็นนกอาศัยทั่วไปในทุ่งโล่งเขตอบอุ่น อาจมีต้นไม้ประปราย นกตะขาบหัวหงอกมักชอบเกาะโดด ๆ นาน ๆ บนกิ่งไม้ เสา หรือสายไฟเหนือศีรษะ แบบเดียวกับนกอีเสือ เพื่อเฝ้าดูเหยื่อเช่น ตั๊กแตนและแมลงขนาดใหญ่อื่น ๆ
นกตะขาบหัวหงอกมีพฤติกรรมการบินแบบนกกระต้อยตีวิด มักบินผาดแผลงโดยมีการบิดและหมุนตัว ซึ่งเป็นที่มาชองชื่อภาษาอังกฤษของนกชนิดนี้ว่า "roller"
มักทำรังอยู่ในโพรงต้นไม้
มีเขตการแพร่กระจายพันธุ์ที่กว้าง และมักพบได้ทั่วไปในวงกว้าง ได้รับการประเมินว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ในบัญชีแดงไอยูซีเอ็น
ในกรงเลี้ยง.
สามารถเลี้ยงนกตะขาบหัวหงอกในกรงเลี้ยงได้ และบางครั้งพบเห็นได้ในสวนสัตว์ กรงเลี้ยงนกขนาดใหญ่ และอาคารทางการปักษีวิทยาที่คล้ายคลึงกัน
มาโยนากะโนะโดอะ
มาโยนากะโนะโดอะ ~ สเตย์วิธมี (ญี่ปุ่น: 真夜中のドア〜Stay with Me หรือรู้จักในชื่อ Mayonaka no Door (Stay with Me)) เป็นซิงเกิลเดบิวต์ของนักร้องชาวญี่ปุ่น มิกิ มัตซูบาระ ปล่อยเมื่อ 5 พฤศจิกายน 1979 ก่อนจะได้รับความนิยมใหม่อีกครั้งในปี 2020 หรือ 41 ปีให้หลัง
การประพันธ์และการปล่อย.
มัตซูบาระอัดเพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" ครั้งแรกเมื่อเธออายุ 19 ปี สองปีก่อนที่เธอจะเดบิวต์ เธอย้ายออกจากบ้านเกิดที่โอซากะ ไป โตเกียว ผู้ประพันธ์ดนตรี เท็ตซูจิ ฮายาชิ แต่งทำนองขึ้นโดยใช้รูปแบบ "แนวใหม่" (new music) ที่ได้รับอิทธิพลมาจากดนตรีตะวันตก แนวเพลงใหม่นี้ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ ซิตีป็อป ในบทสัมภาษณ์กับ "เดอะเจแปนไตมส์" ฮายาชิชื่นชมเสียงร้องของนักร้องหน้าใหม่คนนี้ ระบุว่า: "เราไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะร้องเพลงออกมาด้วยน้ำเสียงที่เป็นผู้ใหญ่อย่างมาก (a very mature voice) ไปไกลกว่าอายุของเธอ แต่ก็ยังคงความแจ๊ซ (jazzy)... และอาจถึงขั้นเซ็กซี (sexy)"
เพลงนี้ถือว่าประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ด้วยอันดับสูงสุดที่ 28 บนออริคอนซิงเกิลส์ชาร์ต รวมถึงช่วยสร้างความนิยมและชื่อเสียงให้กับทั้งมัตซูบาระและฮายาชิ ถึงแม้ต่อมามัตซูบาระจะมีผลงานเพลงอีกมากมายตลอดชีวิตในวงการดนตรีของเธอ แต่เพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" ก็ได้รับการยกย่องให้เป็นผลงานชิ้นที่ดีที่สุดของเธอตลอดกาล
ความนิยมระลอกใหม่.
ในปลายปี 2020 "มาโยะนากาโนะโดอะ" ได้รับความนิยมระลอกใหม่จากผู้ฟังนานาชาติ นิตยสาร "บิลบอร์ด" ระบุว่าคลื่นลูกใหม่นี้มาจากนักร้องชาวอินโดนีเซีย Rainych ผู้ทำดนตรีคัฟเวอร์เพลงญี่ปุ่นเป็นปกติอยู่แล้ว ได้ปล่อยคัฟเวอร์เพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" บนช่องยูทูบเมื่อเดือนตุลาคม ทำให้เพลงกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้งในอินโดนีเซีย ก่อนจะแพร่กระจายไปทั่วโลก จากนั้นเพลงปรากฏบนชาร์ตยอดนิยมของบริการสตรีมดนตรี ทั้งสปอติฟาย และ แอปเปิลมิวสิก ในช่วงเวลาเดียวกัน เพลงนี้ยังถูกนำไปใช้ประกอบเทรนด์บนสื่อติ๊กต็อก ซึ่งแสดงวิดีโอผู้คนเปิดเพลงนี้ขึ้นและมีคุณแม่ชาวญี่ปุ่นร้องตามโดยทันทีเมื่อได้ยิน
Mayonaka no Door
โภง
โภง (อูรดู และ ; Bhong) เป็นเมืองขนาดเล็กในอำเภอราฮีม ยาร์ ข่าน ในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน เป็นยูเนียนเคาน์ซประจำซาดีกาบาดเตหสิล เมืองตั้งอยู่ห่างไปราว 200 กิโลเมตรจากภวัลปุระ
Bhong
นกตะขาบทุ่งหางบ่วง
นกตะขาบทุ่งหางบ่วง  เป็นนกในวงศ์นกตะขาบซึ่งพบในแอฟริกาตอนใต้ตั้งแต่แองโกลา สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกตะวันออกเฉียงใต้ และแทนซาเนียตอนใต้ไปจนถึงบอตสวานาตอนเหนือ ซิมบับเว มาลาวี และโมซัมบิก มีลักษณะเด่นต่างจากนกในสกุลเดียวกันคือ หางยายาวและมีแถบหาง 2 เส้นที่เรียก "หางบ่วง"
โรล็องด์ ทริเมน (Roland Trimen) นักธรรมชาติวิทยาระบุชนิดอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1880 ในชื่อทวินาม "Coracias spatulatus" จากตัวอย่างที่เก็บได้ใกล้กับแม่น้ำซัมเบซีทางตอนใต้ของแอฟริกา ชื่อลักษณะเฉพาะ spatulatus เป็นภาษาละตินสมัยใหม่ หมายถึง "ไม้พาย" หรือ "รูปช้อน" ("spatulate" หรือ "spoon-shaped") นกชนิดนี้เป็นชนิดโมโนไทป์ (monotypic species) คือไม่มีการระบุชนิดย่อย
จากผลการศึกษาสายวิวัฒนาการระดับโมเลกุลที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2018 พบว่านกตะขาบทุ่งหางบ่วงเป็นญาติใกล้ชิดกับนกตะขาบม่วงมากที่สุด ("Coracias naevius")
ชื่ออื่นของนกตะขาบทุ่งหางบ่วง ได้แก่ นกตะขาบทุ่งหางบ่วงแองโกลา (Angola racket-tailed roller) และนกตะขาบทุ่งไวกัล (Weigall's roller)
นกตะขาบทุ่งหางบ่วงได้รับการตั้งชื่อตามขนหางชั้นนอกที่ยาวและมองเห็นได้ชัดเจน และมีริ้วยาวที่ปลายเป็นรูปช้อนหรือไม้พาย ในภาษาไทยเรียกลักษณะนี้ว่า "หางบ่วง"
นกตะขาบทุ่งหางบ่วง ยาว 28–30 เซนติเมตร (11 ถึง 12 นิ้ว) ไม่รวมหางบ่วงที่ขยายออกไปอีก 8 เซนติเมตร (3 นิ้ว)
นกรุ่นดูคล้ายกับตัวเต็มวัยแต่มีสีทึมกว่า และไม่มีขนหางบ่วง
เสียงร้องเปล่งออกมาต้นเสียงดังกังวาล ปลายเสียงคล้ายกลืนลงไปในลำคอ
นกตะขาบทุ่งหางบ่วงค่อนข้างคล้ายกับนกตะขาบยุโรป ("Coracias garrulus") และนกตะขาบทุ่งอกสีม่วง ("Coracias caudatus") แต่นกชนิดนี้ไม่มีแพนหางที่โดดเด่น
เช่นเดียวกับนกชนิดอื่น ๆ ในสกุลนกตะขาบทุ่ง ("Coracias") นกตะขาบทุ่งหางบ่วงล่าเหยื่อจากคอนของกิ่งไม้ในกลางพุ่มในพื้นที่ป่าไม้ เมื่อเห็นสิ่งที่กินได้บนพื้นป่ามันจะพุ่งลงไปจับเหยื่อ อาหารส่วนใหญ่ประกอบด้วยตั๊กแตน ด้วง หนอนแมลง แมงป่อง และกิ้งก่าขนาดเล็ก
นกตะขาบทุ่งหางบ่วงมักจะอยู่โดดเดี่ยวหรือเป็นคู่ แต่อาจสร้างฝูงเล็ก ๆ ที่มีจำนวนหกหรือเจ็ดตัว เป็นนกหวงถิ่น ขับไล่ผู้บุกรุกโดยพุ่งจากที่สูงพร้อมกับเสียงร้องดัง และมักร่อนพลิกตัวจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่งขณะที่มันลดระดับลง ก่อนจะร่อนโดยแรงเหวี่ยงนั้นเพื่อขึ้นไปเกาะคอน
มักทำรังอยู่ในโพรงในลำต้นของต้นไม้ หรือกิ่งก้านสูงจากพื้นประมาณ 7 เมตร (23 ฟุต) มักใช้รังที่เลิกใช้แล้วของนกหัวขวานหรือนกโพระดก วางไข่อยู่ในโพรงที่ไม่มีเส้นใยรองรับ และแต่ละคลอกมักมีไข่สามหรือสี่ฟอง แต่ยังไม่ค่อยมีการศึกษานิสัยการทำรังของนกชนิดนี้
นกตะขาบทุ่งหางบ่วงเป็นนกที่พบได้ทั่วไปและมีพื้นที่การกระจายพันธุ์ที่หลากหลายมาก ทั้งนี้แนวโน้มของประชากรกำลังลดลงเนื่องจากการสูญเสียแหล่งที่อยู่อาศัยของป่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งป่าโปร่ง (miombo และ mopane) ได้รับการประเมินว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ในบัญชีแดงไอยูซีเอ็น
Stenoniscidae
Stenoniscidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Isopoda.
Stenetriidae
Stenetriidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Isopoda.
Stellicomitidae
Stellicomitidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Siphonostomatoida.
Spongiocnizontidae
Spongiocnizontidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Siphonostomatoida.
Sponginticola
Sponginticola เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Sponginticolidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Sponginticola uncifera.
เหลี่ยว เฉิง หลาน
สโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ซิตี้ ในฤดูกาล 2564–2565
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ซิตี้ ในฤดูกาล 2564–2565 เป็นฤดูกาลที่ 3 ของสโมสรในการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพของสโมสร และเป็นฤดูกาลที่ 3 ต่อเนื่องในการแข่งขันไทยลีก
เซียว เจ้าเย
จักรพรรดิฉีเก้า
หยาง ตง
คิม กุกฮอน
Sphaeroniscidae
Sphaeroniscidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Isopoda.
Spelaeoniscidae
Spelaeoniscidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Isopoda.
Serpulidicolidae
Serpulidicolidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Cyclopoida.
Scottomyzon
Scottomyzon เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Scottomyzontidae มีเพียยงสปีชีส์เดียวคือ Scottomyzon gibberum .
Schoeblia
Schoeblia เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Schoebliidae.
Schizocytheridae
Schizocytheridae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Ostracoda.
Santiidae
Santiidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Isopoda.
Ryocalanidae
Ryocalanidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Calanoida.
Rutidermatidae
Rutidermatidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Myodocopida.
Rotundiclipeus
Rotundiclipeus เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Rotundiclipeidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Rotundiclipeus canariensis.
สปีชีส์ที่พบใน หมู่เกาะคะเนรี
Rhizotrichidae
Rhizotrichidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Harpacticoida.
Rhincalanus
Rhincalanus เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Rhincalanidae.
Reighardiidae
Reighardiidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Cephalobaenida.
Rectarcturidae
Rectarcturidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Isopoda.
Punciidae
Punciidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Platycopida.
Pseudozeuxidae
Pseudozeuxidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Tanaidacea.
Pseudotanaidae
Pseudotanaidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Tanaidacea.
Pseudotachidiidae
Pseudotachidiidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Harpacticoida.
Pseudojaniridae
Pseudojaniridae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Isopoda.
Pseudodiaptomidae
Pseudodiaptomidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Calanoida.
Pseudocycnidae
Pseudocycnidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Siphonostomatoida.
Pseudocheles
Pseudocheles เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Pseudochelidae.
Pseudidothea
Pseudidothea เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Pseudidotheidae.
Psammocytheridae
Psammocytheridae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Podocopida.
Psammaspididae
Psammaspididae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Anaspidacea.
วัดสิงขรวราราม
วัดสิงขรวราราม หรือ วัดไทยสิงขร เป็นวัดไทย ตั้งอยู่ในบ้านสิงขร อำเภอตะนาวศรี จังหวัดมะริด ภาคตะนาวศรี ประเทศพม่า จากข้อมูล พ.ศ. 2563 มีเจ้าอาวาส คือ หลวงพ่อสงวน มีพระ 7 รูป เป็นพระเชื่อสายไทยสิงขร 6 รูป เป็นเชื้อสายกะเหรี่ยง จำนวน 1 รูป วัดยังเปิดสอนโรงเรียนภาษาไทย อย่างไรก็ดีวัดสิงขรวรารามมิได้ขึ้นอยู่กับมหาเถรสมาคมเช่นวัดไทยในต่างแดน อย่างในอินเดียหรือมาเลเซีย
วัดสิงขรวราราม ได้ย้ายที่ตั้งวัดมาแล้ว 2 ครั้ง แห่งแรกเป็นวัดสมัยอยุธยา ตั้งอยู่ในกำแพงเมืองสิงขรเก่า มีแม่น้ำสิงขรไหลผ่าน ตั้งอยู่ตรงนี้นานราว 200 ปี แห่งที่ 2 ตั้งอยู่ในส่วนท้ายหมู่บ้าน และแห่งที่ 3 เป็นที่ตั้งปัจจุบัน ย้ายมาตั้งอยู่ริมถนนเนื่องจากเป็นนโยบายรัฐบาลด้านความมั่นคง วัดสิงขรวรารามเป็นศูนย์กลางของชาวไทยสิงขร พิธีกรรมการบวชไม่แตกต่างจากวัดไทย คือ ผู้บวชต้องอาศัยอยู่ทีวัดก่อน 15 วัน เพื่อท่องบทสวดมนต์และคำอาราธนาศีล ซึ่งหนังสือมนต์พิธีใช้ภาษาไทย ชาวพม่าไม่นิยมมาบวชวัดนี้เพราะมีวัตรปฏิบัติแบบไทย เน้นตำราพุทธมนต์พิธีแบบไทย ซึ่งพระพม่าจะเน้นการท่องพระไตรปิฎกมากกว่า ส่วนการทอดกฐินในหมู่บ้านสิงขรจะทำที่วัดสิงขรวรารามเท่านั้น และยังมีประเพณีวันสารทเดือนสิบ
ปูชนียวัตถุทีสำคัญในวัด คือ พระพุทธรูปสำริดสมัยอยุธยาตอนต้น ศิลปะอู่ทองสาม คือ มีลักษณะแบบอู่ทองผสมกับสุโขทัย พระพุทธรูปองค์นี้มีประวัติว่าเดิมอยู่ในเจดีย์ที่ตัวเมืองตะนาวศรี และมีชิ้นส่วนพระพุทธรูปหินทรายแดงนำไปจากแม่น้ำบริเวณวัด ยังมีพระพุทธรูปไม้แกะฝีมือช่างพื้นบ้านเป็นจำนวนมาก มีสมุดข่อย ใบลาน ภาษาไทยเป็นจำนวนมาก ซึ่งบันทึกความรู้เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา คาถาอาคม โหราศาสตร์ ยา วรรณคดี และวรรณกรรม ต่าง ๆ เช่น พระรถเมรี พระอภัยมณี กฎหมายตราสามดวง มีเล่มหนึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการให้คำสัตย์สาบานของคู่กรณี
ไอโฟน 13
ไอโฟน 13 และ ไอโฟน 13 มินิ  เป็นสมาร์ตโฟนที่ออกแบบและพัฒนาโดยบริษัทแอปเปิล เป็นรุ่นที่สิบห้า และไอโฟนราคาถูกกว่า ต่อจากไอโฟน 12 เปิดตัวครั้งแรกที่งานแอปเปิลสเปเชียลอีเวนต์ที่แอปเปิลพาร์ก เมืองคูเปอร์ติโนในรัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อ 14 กันยายน พ.ศ. 2564 เปิดตัวพร้อมกับรุ่นเรือธงที่สูงกว่าคือ ไอโฟน 13 โปรและ ไอโฟน 13 โปรแมกซ์ เริ่มต้นสั่งซื้อไอโฟน 13 และไอโฟน 13 มินิ ล่วงหน้าเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2564 และเริ่มจัดส่งใน 24 กันยายน พ.ศ. 2564
IPhone 13
ไอโฟน 13 โปร
ไอโฟน 13 โปร และ ไอโฟน 13 โปร แม็กซ์  เป็นสมาร์ตโฟนที่ออกแบบและพัฒนาโดยบริษัทแอปเปิล เป็นไอโฟนรุ่นเรือธงรุ่นที่สิบห้า และไอโฟนราคาถูกกว่า ต่อจากต่อจากไอโฟน 12 โปร และ ไอโฟน 12 โปรแม็กซ์ ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2564 ที่งานแอปเปิลสเปเชียลอีเวนต์ที่แอปเปิลพาร์ก เมืองคูเปอร์ติโนในรัฐแคลิฟอร์เนีย และจะจำหน่ายในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2564 อุปกรณ์ดังกล่าวได้รับการเปิดตัวพร้อมกับ ไอโฟน 13 และ ไอโฟน 13 มินิ
การอัพเกรดครั้งสำคัญจากรุ่นก่อน ได้แก่ กล้องที่ได้รับการปรับปรุงและการถ่ายภาพด้วยคอมพิวเตอร์ (โดยเฉพาะเลนส์มุมกว้างพิเศษ) ระบบบนชิบรุ่นใหม่ เอ15 ไบโอนิก และจอแสดงผลอัตราการรีเฟรชที่ปรับเปลี่ยนได้ 120 Hz ซึ่งวางตลาดในชื่อ ProMotion
ทั้ง ไอโฟน 13 โปร และ ไอโฟน 13 โปร แม็กซ์ นั้นได้รับการออกแบบมาเพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมให้เหลือน้อยที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการใช้แร่โลหะหายากที่ผ่านการรีไซเคิลทั้งหมด 100% ในแม่เหล็กอย่างที่ใช้ในแม็กเซฟ (MagSafe) รวมถึงการใช้ดีบุกรีไซเคิล 100% ในบัดกรีของแผงวงจรหลัก และในบัดกรีของหน่วยจัดการแบตเตอรี่ ซึ่งอย่างหลังถือเป็นครั้งแรก
IPhone 13 Pro
นิมิต (เขตแดน)
ช่องเขาคุนเจราบ
ช่องเขาคุนเจอราบ (; ; ; Khunjerab Pass) เป็นช่องเขาความสูง ในเทือกเขาการาโกรัม เป็นจุดยุทธศาสตร์บนพรมแดนตอนเหนือของประเทศปากีสถาน (แคว้นกิลกิต-บัลติสตาน อำเภอฮุนซา และ นคร) และบนพรมแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน (ซินเจียง)
ชื่อ "คุนเจราบ" มาจากสองคำในภาษาวาคี: "khun" แปลว่าเลือด และ "jerab" แปลว่าลำคลอง
ช่องเขาฝั่งประเทศปากีสถานเป็นที่ตั้งของตู้เอทีเอ็มหนึ่งที่ให้บริการโดนธนาคารแห่งชาติปากีสถาน กับ วันลิงค์ ซึ่งยอมรับกันว่าเป็นตู้เอทีเอ็มที่ตั้งอยู่สูงที่สุดในโลก
ฮาร์ตเชกเกอร์ (เพลงทไวซ์)
ทะเลสาบแชงกรีลา
ทะเลสาบกาชูราล่าง (; Lower Kachura Lake) หรือรู้จักในชื่อ ทะเลสาบแชงกรีลา (; Shangrila Lake) เป็นทะเลสาบในหมู่บ้านกาชูรา ในเมืองสการ์ดู ตั้งอยู่ที่ความสูง เป็นที่รู้จักดีจากรีสอร์ตซึ่งสร้างขึ้นริมทะเลสาบในปี 1983
ชื่อ "แชงกรีลา" (Shangrila) นั้นตั้งตามหนังสือ "ลอสต์ฮอไรเซิน" ของ เจมส์ ฮิลทัน ที่ซึ่งเนื้อความตอนหนึ่งของนิยายระบุเรื่องเล่าของเครื่องบินที่ดิ่งลงชนบนพื้นที่ใกล้กับฝั่งแม่น้ำในต้นทศวรรษ 1920s ผู้โดยสารที่รอดชีวิตได้เดินทางมาพบกับภิกษุสงฆ์ของศาสนาพุทธโดยบังเอิญและได้ร้องขอความช่วยเหลือ ผู้โดยสารเหล่านี้ถูกพาไปยังพุทธารามที่เต็ไปด้วยดอกไม้และผลไม้นานาพันธุ์ ภิกษุเหล่านี้อ้างว่ามีอายุเป็นร้อยปี แต่ภายนอกกลับดูไม่แก่เลย สถานที่เหนือจริงนี้ในนิยายตั้งชื่อไว้ว่า แชงกรี-ลา (Shangri-la) ซึ่งเป็นคำภาษาทิเบตมาตรฐานแปลว่า "สวรรค์บนดิน" (Heaven on earth)
ทะเลสาบกาชูราล่าง
มักบะเรบีบีจาวินดี
มักบะเรบีบีจาวินดี  หรือ ที่ไว้ศพบีบี จาวินดี  เป็นโบราณสถานในทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอูจชารีฟ อดีตนครเก่าแก่ที่ตั้งขึ้นโดยอะเล็กซานเดอร์มหาราช แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน ปัจจุบันอยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก และเป็นศาลเจ้าในศาสนาอิสลามนิกายซูฟี สร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 15
มักบะรา (ที่ไว้ศพ) นี้สร้างขึ้นด้วยอิฐเคลือบกระเบื้องบนฐานรูปแปดเหลี่ยม มักบะเรบีบีจาวินดีถือเป็นโบราณสถานที่ประดับประดาอย่างงดงามที่สุดแห่งหนึ่งในอูจชารีฟ
มักบะราความเสียหายอย่างมากตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมาจากสภาวะทางภูมิอากาศที่โหดร้าย โดยเฉพาะในปี 1817 ซึ่งโครงสร้างกว่าครึ่งหนึ่งถูกพัดทำลายไปในอุทกภัยใหญ่ในพื้นที่ ซากที่เห็นในปัจจุบันจึงเป็นเพียงครึ่งกนึ่งของโครงสร้างที่เคยมีเท่านั้น ในปี 1999 หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการอนุรักษ์ได้นำผู้เชี่ยวชาญและความช่วยเหลือจากนานาชาติเข้ามาเพื่อช่วยอนุรักษ์ อย่างไรก็ตาม ด้วยสภาวะความชื้น, การแทรกเข้ามาของเกลือ และการกัดกร่อนรุนแรง โครงสร้างของมักบะรายังคงค่อย ๆ แตกสลายอยู่ตลอด รวมถึงมีความพยายามอนุรักษ์ที่ไม่ถูกต้องตามหลักยิ่งทำลายโครงสร้างไปมากกว่าเก่า กองทุนเวิลด์มอนูเมนท์ระบุให้มักบะราเป็นหนึ่งในโราณสถานเฝ้าระวังสามครั้ง ในรายชื่อปี 1998, 2000 และ 2002
Tomb of Bibi Jawindi
มักบะเรชาห์รุกเนอาลัม
มักบะเรชาห์รุกเนอาลัม  หรือ ที่ไว้ศพชาห์ รุกเนอาลัม  เป็นที่ไว้ศพและศาลเจ้าในศาสนาอิสลามนิกายซูฟี ตั้งอยู่ในเมืองมุลตาน ประเทศปากีสถาน เป็นที่ไว้ศพสันตะของซูฟี เชคห์ รุกเนอูดดีน อาบูล ฟาเตห์ สถาปัตยกรรมที่ใช้ก่อสร้างมักบะรา (ที่ไว้ศพ) นี้ ถือเป็นตัวอย่างชิ้นแรก ๆ ของสถาปัตยกรรมตุฆลุก ในยุคก่อนการเข้ามาของสถาปัตยกรรมโมกุล และหนึ่งในศาลเจ้าซูฟีที่งดงามที่สุดในอนุทวีปอินเดีย มีศาสนิกชนจาริกมายังที่นี่มากกว่า 100,000 คนทุก ๆ ปีระหว่างเทศกาลประจำปี "อูร์ส" ซึ่งจัดขึ้นเพื่อระลึกถึงมรณกาลของท่าน
Tomb of Shah Rukn-e-Alam
ฆัณฏาฆร (มุลตาน)
หอนาฬิกามุลตาน หรือ ฆัณฏาฆร  เป็นอาคารของรัฐบาลนครมุลตาน ในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน&lt;br&gt;
หอนาฬิกานี้สร้างขึ้นในปี 1884 ในสมัยบริติชราช ภายหลังประกาศใช้พระราชบัญญัติการปกครองเทศบาลในปี 1883 ชาวอังกฤษจำเป็นต้องสร้างอาคารที่ทำการรัฐขึ้น ซึ่งคือฆัณฏาฆร โดยสร้างขึ้นทับซากเดิมของหาเวลีบองอาห์เมด ข่าย ซาโดซาอี ซึ่งถูกทำลายสิ้นระหว่างการยึดนครมุลตาน แรกเริ่มอาคารนี้ตั้งชื่อว่า 'อาคารริพเพิน' (Ripon Building) ตามชื่อของริพเพิน ข้าหลวงประจำอินเดียในเวลานั้น ส่วนตัวหอนาฬิกาตั้งชื่อว่า นอร์ธบรูค (Northbrook Tower) ตามชื่อนอร์ธบรูค อดีตข้าหลวงประจำอินเดีย ต่อมาในสมัยการได้รับเอกราชของปากีสถาน อาคารเปลี่ยนขื่อเป็น 'จินนาห์ฮอลล์' (Jinnah Hall) ตามชื่อของมูฮัมหมัด อาลี จินนาห์ บิดาแห่งชาติปากีสถาน
Ghanta Ghar (Multan)
เซร์โรตอร์เร
เซร์โรตอร์เร  เป็นภูเขาลูกหนึ่งในทุ่งน้ำแข็งปาตาโกเนียใต้ในทวีปอเมริกาใต้ ตั้งอยู่ในดินแดนพิพาทปาตาโกเนียใต้ระหว่างประเทศอาร์เจนตินากับชิลี ทางตะวันตกของฟิตซ์รอย ภูเขาลูกนี้มีความสูงที่สุดในบรรดาเขาสี่ลูก ซึ่งที่เหลือได้แก่ตอร์เรเอเกร์ (2,685 เมตร / 8,809 ฟุต), ปุนตาเอร์รอน (Punta Herron) และเซร์โรเอสตันด์ฆาร์ต (Cerro Standhardt)
Cerro Torre
แอนดีส
เดดสเปซ
Dead Space (video game)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก  เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศสวีเดน สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2291 โดยพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งสวีเดน ซึ่งสร้างมาพร้อมกันกับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาบและเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟีม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มอบให้กับชาวสวีเดนและชาวต่างประเทศที่อุทิศให้กับวิทยาศาสตร์ วรรณกรรม การศึกษา และการกระทำคุณความดีอื่นๆ อันเป็นประโยชน์อย่างยิ่งยวดต่อประเทศวสีเดนและชาวสวีเดน ซึ่งมอบให้กับชาวสวีเดนมาจนกระทั่ง พ.ศ. 2518 เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มิได้มอบให้กับชาวสวีเดน แต่มอบให้กับชาวต่างประเทศเสียส่วนใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสมาชิกราชวงศ์ หรือบุคคลสำคัญจากต่างประเทศ (อาทิ นายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรี) และมอบให้กับสมาชิกราชวงศ์ของสวีเดนที่ไม่ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟีม จนกระทั่งใน พ.ศ. 2562 รัฐสภาสวีเดนได้มีมติแก้ไขพระราชบัญญัติเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของสวีเดนใหม่ และนำเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มามอบให้แก่ชาวสวีเดนอีกครั้ง
คำขวัญของเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้คือ "เนสคิตออกัสซึม" เดิมมีทั้งสิ้น 4 ชั้น และใช้แพรแถบแบบสีดำ จนกระทั่ง พ.ศ. 2518 ได้เปลี่ยนมาใช้แพรแถบสีฟ้าขนาบด้วยแถบสีเหลืองทั้งสองข้างซึ่งเป็นสีของธงชาติประเทศสวีเดนและเพิ่มขึ้นมาเป็น 5 ชั้น
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มีทั้งสิ้น 5 ชั้น ได้แก่
Protojaniridae
Protojaniridae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Isopoda.
Protognathia
Protognathia เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Protognathiidae.
Protocytheridae
Protocytheridae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Podocopida.
Poupiniidae
Poupiniidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Decapoda.
Pontoeciella
Pontoeciella เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Pontoeciellidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Pontoeciella abyssicola.
สปีชีส์นี้พบได้ในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรแอตแลนติก