pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โลว์รีเกษียณจากบริษัท พอลล์ มอลล์ พรอพเพอร์ตี้ในปี 1952 ในวันเกิดปีที่ 65 ของเขา เขากลายเป็นหัวหน้าพนักงานเก็บเงินแต่ก็ไม่ได้หยุดการเก็บค่าเช่า บริษัทเองก็สนับสนุนการการเป็นศิลปินของเขา และอนุญาตให้เขามีเวลาพักเพื่อจะไปจัดแสดงงานศิลปะ นอกเหนือจากเวลาลางานประจำปีของเขา Margery Thompson ได้พบเขาในขณะที่เธอยังเป็นนักเรียนอยู่ เขากลายมาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวของเธอ โลว์รีเข้าร่วมคอนเสิร์ตกับครอบครัวของ Margery Thompson และเพื่อนของเธอ ไปเยี่ยมบ้านเธอ และสร้างความบันเทิงให้แก่เธอที่บ้านที่ Pendlebury ของเขา ที่ซึ่งเขาถ่ายทอดความรู้ทางการวาดภาพให้กับเธอ
ในปี 1957 เด็กนักเรียนอายุ 13 ปี ชื่อ Carol Ann Lowry ได้เขียนจดหมายถึงเขาว่าแม่ของเธอได้ให้เธอมาขอคำแนะนำจากเขาเรื่องการเป็นศิลปิน เขาไปหาเธอที่บ้านที่ Heywood และกลายเป็นเพื่อนกับครอบครัวของเธอในที่สุด ความสัมพันธ์ของเขากับ Carol Ann Lowry ยาวนานตราบเท่าชีวิตที่เหลืออยู่ของเขา
โลว์รีเล่นตลกล้อเลียนการเกษียณจากโลกศิลปะของเขาเอง โดยอ้างว่าเขาขาดความสนใจในการเปลี่ยนแปลงภูมิทัศน์จึงเริ่มมุ่งเน้นไปที่กลุ่มคนหรือกลุ่มตัวละคร และจินตนาการถึงบทบาทที่แปลกประหลาดแทน ไม่มีใครทราบถึงผลงานชุดแนวอีโรติกของเขาที่ไม่เคยเปิดเผยจนกระทั่งเขาเสียชีวิตลง ในภาพวาดปรากฏตัวละครลึกลับชื่อ "Ann" ผู้ซึ่งปรากฏในภาพเหมือนบุคคลและภาพสเกตช์ที่เขาวาดขึ้นมาตลอดช่วงชีวิต ขณะที่เธอกำลังถูกจู่โจมเพื่อมีเพศสัมพันธ์ รวมทั้งขณะกำลังได้รับการทรมานให้ได้รับความอับอายอีกด้วย ชิ้นงานอีโรติกเหล่านี้ซึ่งบางครั้งอาจถูกเรียกว่า "“the Mannequin Sketches”" หรือ "“Marionette Works”" ถูกเก็บไว้ ณ the Lowry Centre และผู้เข้าชมสามารถขอเข้าชมได้
โลว์รีได้รับรางวัลซึ่งแสดงถึงเกียรติยศคือศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต (Master of Arts Degree) จาก the University of Manchester ในปี 1945 และ Doctor of Letters ในปี 1961
ในเดือนเมษายน ปี 1955 โลว์รีได้รับเลือกให้เข้าร่วมเป็นสมาชิกภาคีของ the Royal Academy of Arts และในเดือนเมษายน ปี 1962 เขาก็ได้เป็นหนึ่งในสมาชิกสมาคมราชบัณฑิตยสถานของสหราชอาณาจักรเต็มตัว (Royal Academician) เมื่อถึงปลายเดือนธันวาคมในปีเดียวกัน สถานะสมาชิกของเขาก็ถูกยกขึ้นเป็นนักวิชาการระดับอาวุโสในขณะที่เขาอายุ 75 ปี
โลว์รีได้รับอิสระจากเมือง Salford ในปี 1965 ต่อมาในปี 1975 ก็ได้รับรางวัลทรงเกียรติ Doctor of Letters Degrees จาก the Universities of Salford และ Liverpool
ปี 1964 โลกศิลปะเฉลิมฉลองวันคล้ายวันเกิดอายุครบ 77 ปีของเขา ด้วยการจัดนิทรรศการแสดงงานศิลปะของโลว์รี ร่วมกับ 25 ศิลปินร่วมสมัยซึ่งได้ส่งผลงานเข้าร่วมที่ Monk’s Hall Museum, Eccles คณะออร์เคสตร้า The Halle (Hallé Orchestra) แสดงดนตรีเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา และนายกรัฐมนตรี Harold Wilson ได้นำภาพวาดของโลว์รี "“The Pond”" ไปใช้เป็นการ์ดอวยพรคริสต์มาสอย่างเป็นทางการ ภาพ Coming Out of School ของโลว์รีถูกนำไปทำเป็นสแตมป์ของนิกายชั้นสูงทางศาสนาคริสต์ ในชุดที่ออกโดยที่ทำการไปรษณีย์เพื่อยกย่องศิลปินที่ยิ่งใหญ่ของสหราชอาณาจักรในปี 1968
โลว์รีปฏิเสธโองการแต่งตั้งเข้าสู่สภาของสหราชอาณาจักรถึงสองครั้ง ครั้งแรกในตำแหน่งเจ้าหน้าที่ (OBE) ในปี 1955 และครั้งที่สองในตำแหน่งผู้บังคับบัญชา (CBE) ในปี 1961 เขายังปฏิเสธตำแหน่งอัศวินในปี 1968 และปฏิเสธที่จะเข้าร่วม the Order of the Companions of Honour (CH) ในปี 1972 และในปี 1976 อีกด้วย โลว์รีถูกบันทึกว่าเป็นผู้ที่ปฏิเสธยศตำแหน่งบ่อยครั้งที่สุด
ในขั้นแรกนั้นโลว์รีเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีในฐานะของศิลปินผู้วาดภาพภูมิทัศน์ของเมืองอุตสาหกรรมทางตอนเหนือของประเทศอังกฤษ ภาพของเขาแสดงให้เห็นถึงความเปล่าเปลี่ยวและความเหงาของชีวิตในเมืองหลวงที่ทันสมัย ลักษณะสถาปัตยกรรมของโลว์รีถูกวาดอย่างระมัดระวังให้มีสัดส่วนที่ดูมั่นคงแข็งแกร่ง แต่เรียบง่าย นอกจากนี้เอกลักษณ์ของโลว์รีอีกประการคือการวาดภาพคนให้มีลักษณะเรียบง่าย ไม่เน้นความเหมือนจริง ลักษณะคล้ายกับไม้ขีดไฟหรือตัวเลข (matchstick men) จากการทำงานของเขาทำให้เขาได้เดินเตร่ไปรอบๆ เมืองที่อาศัยอยู่กลายเป็นแรงบันดาลใจในการถ่ายทอดลักษณะบรรยากาศและอารมณ์ของผู้คนในเมือง โดยผลงานของเขามีกลิ่นอายของแนวคิดแบบ Expressionism โดยเฉพาะภาพวาดบุคคล เช่น Self Portrait (1925), HEAD OF A MAN (WITH RED EYES; 1938) เป็นต้น นอกจากนี้ภาพของเขายังสะท้อนให้เห็นถึงพลวัตของเมืองที่กำลังขับเคลื่อนไป กระทั่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โลว์รีก็ได้วาดภาพเกี่ยวกับความเสียหายภายหลังสงครามที่เกิดขึ้นกับเมืองที่เขาอาศัยอยู่ แม้มันจะไม่ใช่งานที่เขาสนใจมากนักก็ตาม ดังเช่นที่ปรากฏในภาพ BLITZED SITE (1942) เป็นต้น
ผลงานของโลว์รีไม่ได้แสดงออกอย่างชัดเจนว่ามีแนวคิดร่วมกับการเคลื่อนไหวทางศิลปะแบบใดในคริสต์ศตวรรษที่ 20 แต่ลักษณะผลงานของเขาแสดงให้เห็นถึงกระแสนิยมทางศิลปะที่เปลี่ยนไป เช่น การใช้รูปทรงอย่างง่าย บ่งบอกเรื่องราวโดยไม่กังวลหรือสนใจถึงคุณค่าความงามในศิลปะแบบจารีต ภาพตัวบุคคลของเขาที่มีลักษณะเหมือนไม้ขีดไฟนั้นแสดงออกมาร่วมกับแนวคิดอื่นๆ ในการลดทอนรูปทรงที่ปรากฏแก่สายตาให้เป็นรูปทรงบาศก์ อย่างลัทธิ cubism เป็นต้น การใช้เฉดสีที่น้อยในผลงานแต่สามารถแสดงอารมณ์ออกมาได้ บรรยายถึงความอึมครึมเงียบเหงาแต่วุ่นวายของเมืองอุตสาหกรรม ซึ่งลักษณะการใช้สีโมโนโทนเช่นนี้เป็นความนิยมที่กำลังเกิดขึ้นเช่นเดียวกันในช่วงเวลาดังกล่าว
ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่าโลว์รีได้พยายามสร้างผลงานที่มีแนวคิดคล้ายกับศิลปะแบบจารีต ในการเป็นสื่อสะท้อนภาพของสังคมในพื้นที่หนึ่ง แต่ด้วยเทคนิควิธีนั้นยึดโยงกับกระแสนิยมในศิลปะที่กำลังขับเคลื่อนไปภายใต้กรอบแนวคิดใหม่ๆ ในยุคสมัยที่ความรู้ทางวิทยาศาสตร์เปิดกว้างมากขึ้น ซึ่งปลุกเร้าอารมณ์สร้างสรรค์ให้กับศิลปินในยุคนั้นได้ริเริ่มสร้างลักษณะงานที่มีความเป็นเอกลักษณ์ โลว์รียืนหยัดสร้างผลงานท่ามกลางกระแสการเคลื่อนไหวเหล่านั้นโดยทำงานนอกเวลาในช่วงหลังเลิกงาน แม้เขาจะไม่ได้มีการวาดรูปแบบเหนือจินตนาการ หรือวาดภาพโดยใช้ความเร็วเป็นแกนหลัก แต่ผลงานของเขาก็ถือได้ว่าเป็นลักษณะที่สะท้อนให้เห็นถึงกระแสนิยมของศิลปะที่กำลังโหมกระหน่ำในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 20 และแนวคิดศิลปะแบบจารีตที่กำลังอ่อนแรงลงทุกทีนั่นเอง
เทคนิคของผลงาน.
ผลงานของโลว์รีมักเป็นภาพสเกตช์ หรือเป็นภาพวาด โดยภาพสเกตช์ของเขามักเป็นการสเกตช์อย่างรวดเร็วด้วยดินสอหรือถ่านลงบนกระดาษที่สามารถหยิบฉวยได้ในขณะนั้น บางครั้งเขาเลยนำกระทั่ง ซองจดหมายมาใช้ในการสเกตช์ ภาพวาดของเขามักประกอบไปด้วยสีพื้นฐาน ไม่มีความฉูดฉาดมากนัก ส่วนใหญ่จะเป็นสีปนเทา เขาเคยกล่าวไว้ว่า
" "ผมเป็นคนที่เรียบง่าย และผมจะใช้วัสดุที่เรียบง่าย: งาช้าง, สีดำ, สีแดง, สีฟ้าปรัสเซียน, สีเหลืองสด สีเกล็ด, สีขาวกลาง และน้ำมันลินสีด นั่นคือทั้งหมดที่ผมเคยใช้ในภาพวาดของผม ผมชอบน้ำมัน""
ในการสร้างผลงานภาพสี โลว์รีจะใช้แปรงหลายๆ ขนาด นอกจากนี้ยังมีการใช้ด้ามแปรงหรือพู่กันในการขยี้เขียนลงบนภาพเพื่อให้เกิดความแตกต่างของพื้นผิว ในบางครั้งเขายังใช้นิ้วมือรวมทั้งเล็บของเขาใน การวาดภาพอีกด้วย
งานของ L.S. Lowry.
งานของโลว์รีถูกถือครองอยู่ทั้งที่เป็นสาธารณะและโดยส่วนตัว คอลเลคชั่นที่ใหญ่ที่สุดถูกถือครองโดย Salford City Council และถูกจัดแสดงไว้ที่ The Lowry คอลเลคชั่นนี้มีงานกว่า 400 ชิ้น การตรวจสอบด้วยวิธี X-Ray เผยให้เห็นร่องรอยที่ถูกปกปิดอยู่ภายใต้ภาพวาดของเขา "“ภาพร่างของ Ann”"
Going to a Match งานอีกชุดที่อยู่ในความครอบครองของ the Professional Footballer’s Association (PFA) และถูกจัดแสดงชั่วคราว ณ the National Football Museum
The Tate Gallery ในลอนดอนเป็นเจ้าของผลงาน 23 ชิ้น
The City of Southhampton ครอบครองงาน The Floating Bridge, The Canal Bridge และ An Industrial Town งานของเขาได้รับความสนใจจาก MOMA ใน New York
The Christchurch Art Gallery Te Puna o Waiwhetu ในเมือง Christchurch, New Zealand ครอบครองงานชื่อ Factory at Widnes (1956) ในคอลเลคชั่นของพวกเขา ภาพวาดนี้เป็นหนึ่งในทรัพยากรที่สำคัญที่สุดของปี 1950s และเป็นชิ้นที่โดดเด่นในคอลเลคชั่นของงานศิลปะสมัยใหม่ในสหราชอาณาจักร
ในช่วงชีวิตของโลว์รี เขาสร้างภาพวาดราว 1,000 ภาพ และมากกว่า 8,000 ภาพ เป็นภาพเขียน (Drawing) ในบัญชีรายชื่อด้านล่างนี้เป็นบางส่วนของงานชิ้นที่ถือว่ามีความสำคัญอย่างยิ่ง
กองทัพกะเหรี่ยงแดง
กองทัพกะเหรี่ยงแดง (Karenni Army) เป็นกองกำลังทางทหารของพรรคก้าวหน้าแห่งชาติกะเหรี่ยงแดง ซึ่งต่อสู้เพื่อการปกครองตนเองของชาวกะเหรี่ยงแดงในพม่า ในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2555 รัฐบาลพม่าได้เซ็นสัญญาสงบศึกกับพรรคก้าวหน้าแห่งชาติกะเหรี่ยงแดง การสงบศึกเคยลงนามก่อนหน้านี้เมื่อ พ.ศ. 2538 แต่หลังจากเซ็นสัญญาเพียง 3 เดือนก็รบกันต่อ
รัฐกะเหรี่ยงแดงและประวัติศาสตรโดยย่อ.
รัฐกะเหรี่ยงแดงเป็นรัฐทางตะวันออกของพม่า มีรัฐฉานอยู่ทางเหนือและประเทศไทยทางตะวันออก ทางใต้และตะวันตกติดกับรัฐกะยินหรือรัฐกะเหรี่ยง เมืองหลวงคือเมืองหลอยก่อ รัฐนี้เป็นที่อยู่ของชาวกะเรนนีหรือชาวกะยาหรือชาวกะเหรี่ยงแดง
รัฐกะเหรี่ยงแดงเกิดจากการรวมตัวของรัฐในสมัยโบราณ 3 รัฐคือ กันตรวดี เจโบจี และเบาลาเก ซึ่งอยู่ทางใต้ของสหพันธรัฐฉานและทางตะวันออกของพม่าของอังกฤษ รัฐบาลอังกฤษรับรู้และรับรองการเป็นเอกราชของรัฐเหล่านี้ในสนธิสัญญา พ.ศ. 2418 ระหว่างอังกฤษกับพระเจ้ามินดง โดยถือว่าดินแดนนี้ไม่ได้เป็นของอังกฤษและราชวงศ์อลองพญา รัฐกะเรนนีเหล่านี้จึงไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของพม่าของอังกฤษ รัฐกะเหรี่ยงแดงเข้ามาเป็นรัฐบรรณาการของพม่าของอังกฤษใน พ.ศ. 2435 รัฐธรรมนูญของสหภาพพม่า พ.ศ. 2490 ได้กล่าวอ้างว่ารัฐกะเหรี่ยงแดงทั้งสามเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพพม่าเรียกว่ารัฐกะเหรี่ยงแดง และสามารถแยกตัวได้เมื่อครบ 10 ปี ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2491 อู บี ทู เร ผู้นำของชาวกะเหรี่ยงแดงถูกลอบสังหารโดยกองทัพของรัฐบาลกลางเพราะคัดค้านการรวมรัฐกะเรนนีเข้ากับสหภาพพม่า การต่อสู้ภายในรัฐนี้ยังดำเนินมาจนถึงปัจจุบัน ใน พ.ศ. 2495 เมืองไปที่เคยอยู่ในรัฐฉานได้รวมเข้ากับรัฐกะเหรี่ยงแดงและเปลี่ยนชื่อเป็นรัฐกะยา ต่อมา ใน พ.ศ. 2500 ได้มีการจัดตั้งพรรคก้าวหน้าแห่งชาติกะเรนนีและมีกองทัพกะเหรี่ยงแดงเป็นกองกำลังติดอาวุธ
กองทัพกะเหรี่ยงแดงยังคงต่อสู้กับทหารของรัฐบาลพม่าเพื่อเป้าหมายในการสร้างรัฐกะเหรี่ยงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 แม้จะมีการหยุดยิงในระยะสั้น ๆ เมื่อปี พ.ศ. 2538 กองทัพกะเหรี่ยงแดงยังต่อสู้กับกลุ่มติดอาวุธของกลุ่มแห่งชาติกะยัน (KNLP) และกลุ่มปลดปล่อยประชาชนแห่งชาติกะเหรี่ยง (KNPLF) เนื่องจากปัจจุบันทั้งสองเป็นพันธมิตรกับกองทัพพม่า โดยกองทัพกะเหรี่ยงแดงถูกกล่าวหาว่ามีการบังคับใช้ทหารเด็ก แต่กลุ่มอ้างว่าเด็กมีความเต็มใจที่จะอาสาเป็นทหารเอง โดยมีแรงจูงใจจากการที่พ่อแม่เสียชีวิตระหว่างการต่อสู้กับกองทัพพม่า
แบตคันทรี
"แบตคันทรี"  เป็นเพลงของวงดนตรีเฮฟวีเมทัลชาวอเมริกัน อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ออกจำหน่ายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2548 เป็นซิงเกิลลำดับที่ 2 จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของวง "ซิตีออฟอีวิล" อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ได้ชนะในรายการ 'วิดีโอศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม' ที่งานประกาศผลรางวัลเอ็มทีวีวีดีโอมิวสิกอะวอร์ดส ประจำปี 2549 สำหรับเพลง "แบตคันทรี" และในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ซิงเกิลนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำโดยอาร์ไอเอเอ
คำกล่าวต่อไปนี้ ที่รวมอยู่ในตอนเริ่มของหนังสือเรื่อง "เฟียร์แอนด์โลทิงอินลาสเวกัส" เป็นข้อความที่มีในเพลงนี้ 2 ครั้ง ได้แก่ ในตอนเริ่มเพลง และท่อนบริดจ์ก่อนคอรัสท่อนสุดท้าย และข้อความนี้ก็ได้แสดงให้เห็นในตอนเริ่มของมิวสิกวิดีโอ
อับดุล ราซัก
อับดุล ราซัก  หรือ อู้ยาซะ  เกิดเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2440 เป็นนักการเมืองและนักการศึกษาชาวพม่า เป็นรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและการวางแผนแห่งชาติในรัฐบาลของอองซานก่อนได้รับเอกราช และเป็นประธานสภามุสลิมพม่า เขาถูกลอบสังหารเมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490
ราซักเกิดที่เมะทีลาในพม่าตอนบน บิดาของเขาคือเชกอับดุล ระห์มานซึ่งเป็นตำรวจชาวอินเดีย มารดาเป็นชาวพม่าและเป็นชาวพุทธชื่อ เญ่น-ละ พี่น้องของเขามีความใกล้ชิดกับพุทธศาสนาแต่เขายังคงใช้ชื่อมุสลิม ราซักต้องการเห็นเอกภาพของพม่าท่ามกลางความหลากหลาย เขาเข้าเรียนในโรงเรียนในมัณฑะเลย์ ไปศึกษาต่อที่วิทยาลัยย่างกุ้ง จนจบปริญญาตรีทางด้านภาษาอังกฤษ ใน พ.ศ. 2463 ราซักเป็นผู้นำนักศึกษาในการประท้วงระบบการศึกษาของอังกฤษใน พ.ศ. 2464 เขาเป็นผู้นำของโรงเรียนมัธยมแห่งชาติมัณฑะเลย์ แม้ว่าราซักจะเป็นลูกผสมระหว่างพม่า-อินดียแต่เขาก็ได้รับความนิยมจากทุกชุมชน ในช่วงที่ญี่ปุ่นรุกรานพม่า เขาถูกคุมขังอยู่ ใน พ.ศ. 2488 ราซักเป็นผู้นำของสันนิบาตเสรีชนต่อต้านฟาสซิสต์สาขามัณฑะเลย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นตัวแทนจากมัณฑะเลย์ และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีในรัฐบาลของอองซานก่อนจะเสียชีวิตพร้อมกัน
ราซักเป็นผู้เรียกร้องให้มีเอกภาพระหว่างชาวพม่าที่เป็นพุทธและมุสลิม เขาเองเป็นมุสลิม แต่เขาก็สนใจพุทธศาสนาและเรียนภาษาบาลีด้วยตนเอง และมีส่วนร่วมช่วยก่อตั้งมหาวิทยาลัยมัณฑะเลย์
อู้ยาซะ
พรรคผู้บุกเบิก
พรรคผู้บุกเบิก  เป็นพรรคที่ก่อตั้งใน พ.ศ. 2545 นำโดยรัชมาวาตี ซูการ์โน ปุตรี ธิดาอีกคนหนึ่งของประธานาธิบดีซูการ์โน เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 แต่ได้คะแนนเสียงเพียง 0.3% น้อยกว่าคะแนนเสียงขั้นต่ำที่ 2.5% และไม่ได้รับการเลือกตั้ง
กัวซ่า
อะลิชา แกลสส์
อะลิชา แกลสส์  เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวอเมริกันที่ได้เล่นวอลเลย์บอลหญิงอาชีพในสโมสรอีโมโกวอลเลย์โกเนลยาโน เป็นสมาชิกของทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกา
เธอเล่นวอลเลย์บอลหญิงของวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต
พรรคแนวหน้า
กองทัพกะเหรี่ยง
กองทัพกะเรนนี
นิกกี้ ลี
นิกกี้ลี หรือ ลีซึงฮี (อังกฤษ:Nikki Seung-hee Lee)เกิดในปี1970(ปัจจุบันอายุ 45 ปี) ประเทศเกาหลีใต้ เธอเป็นเด็กที่เติบโตขึ้นมาในหมู่บ้านเล็กๆในประเทศเกาหลีใต้ ในเมืองคยองชางเธอได้มีโอกาสเรียนรู้วัฒนธรรมที่หลากหลายผ่านทางสื่อบันเทิง ทำให้เธอมีความฝันที่จะประกอบอาชีพในฐานะนักแสดงภาพยนตร์ในวัยเด็ก พ่อแม่ของเธอได้ขัดขวางและไม่สนับสนุนเธอให้เข้าศึกษาในสถาบันเกี่ยวกับภาพยนตร์ แต่กลับสนับสนุนและส่งเสริมความสนใจของเธอในด้านการถ่ายภาพซึ่งต้อง ใช้ความพยายามและอุตสาหะอย่างมาก ก่อนที่จะตัดสินใจศึกษาในด้านการสร้างภาพยนตร์ ซึ่งเป็นที่จุดเริ่มต้นของการเป็นศิลปินเกี่ยวกับงานภาพถ่ายที่โด่งดัง ในปัจจุบันเธอเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียง ซึ่งได้มีโอกาศจัดแสดงผลงานในหลายคอลเลคชั่นได้รับการจัดนิทรรศการหลายครั้งในสถาบันหรือพิพิธภัณฑ์ศิลปะมากมาย เช่น งานศิลปะร่วมสมัยนานาชาติในปี2000 พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยใน Los Angeles พิพิธภัณฑ์ Solomon R. Guggenheim ศูนย์นานาชาติเพื่อการถ่ายภาพ Metropolitan Museum of Art ในนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา พิพิธภัณฑ์ศิลปะเอเชียในฟุกุโอกะ,ประเทศญี่ปุ่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะคลีฟแลนด์ สถาบันศิลปะร่วมสมัย,บอสตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา และพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยถ่ายภาพ,ชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นต้น
หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในเกาหลีใต้ ที่ BFA Chung-Ang, College of Arts ในปี1993 เธอได้ย้ายไปอยู่นิวยอร์กในปี 1994 เพื่อศึกษาต่อที่ AAS Fashion Institute of Technology และตั้งชื่อตัวเองว่า นิกกี้ โดยมีแรงบันดาลใจจากชื่อนางแบบ Nikki Taylor ในช่วงนั้นเธอทำงานเป็นผู้ช่วยช่างภาพแฟชั่นของ เดวิด เลอจาแปล (David LaChapelle) และได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก สาขาการถ่ายภาพ ในปี 1999 ในขณะที่เรียนแฟชั่นและการถ่ายภาพเชิงพาณิชย์ เธอได้เห็นศิลปินฉีกขอบเขตของการถ่ายภาพเชิงพาณิชย์จากผลงานศิลปะของเธอเอง นั่นเป็นแรงบันดาลใจและเป็นแนวทางต่องานของเธอชิ้นแรก ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลายในงานจัดแสดงที่นิวยอร์ก
งานของเธอส่วนใหญ่เป็นงานศิลปะร่วมสมัย ในส่วนของศิลปะการแสดงและภาพถ่ายเชิงสารคดีที่สะท้อนสังคม ความเป็นพื้นเมืองและเชื้อชาติของกลุ่มคน และรวมไปถึงความสัมพันธ์ของบุคคุลในสังคมในรูปแบบศิลปะ เอกลักษณ์ของงานส่วนใหญ่จะเป็นการนำตัวเธอเองเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของผลงาน และ เล่นกับทัศนคติและค่านิยมต่างๆในสังคม มักจะเป็นงานที่เกี่ยวข้องการตั้งคำถามกับตัวตนและพฤติกรรมของคนในสังคมยุคปัจจุบันที่เกิดขึ้น โดยเธอมีแนวคิดที่ว่าชีวิตเปรียบเสมืองการแสดงในบทบาทต่างๆ เมื่อเราอยู่ในแต่ละสังคม แต่ละบริบท ซึ่งเราต้องปรับเปลี่ยนไปตามบุคลิกภายนอก เช่น เสื่อผ้า และการแสดงออกต่างๆ
Projects series (1997–2001).
ผลงานชุดแรกของเธอ เกิดขึ้นในปี 1997-2001 เรียกว่า Project เป็นผลงานภาพถ่ายที่สร้างชื่อเสียงและความนิยมแก่เธอเป็นอย่างมาก ซึ่งเป็นภาพถ่ายของกลุ่มคนในสังคมกลุ่มต่างๆ โดยเธอได้สวมบทบาทเป็นนักถ่ายภาพชาวญี่ปุ่นผู้เก็บภาพกลุ่มคนในสังคมนิวยอร์ก ซึ่งเธอปรากฏในภาพรวมอยู่ด้วย โดยแต่งกายและทำตัวเธอเองเป็นส่วนหนึ่งของคนกลุ่มนั้นได้อย่างแนบเนียน เช่น กลุ่มผู้สูงอายุ ,เลสเบี้ยน,พวกฮิปฮอป,นักเรียนมัธยมชาวเกาหลี,พังค์ร็อค เป็นต้น นิกกี้ได้ออกไปเที่ยวและทำกิจกรรมกับกลุ่มสังคมที่ต่างๆกันเป็นเวลาหลายเดือน เก็บรายละเอียดและทำตัวเป็นส่วนหนึ่งในนั้น โดยการแต่งตัว,ท่าทาง,ลักษณะและสุดท้ายเธอก็ได้ปรากฏตัวในภาพถ่ายซึ่งเป็นผลงานของเธอในลักษณะที่เธอเป็นสมาชิกคนหนึ่งของกลุ่มคนเหล่านั้นมาตั้งแต่ต้น เป็นงานที่ทลายกำแพงของความจริงละสิ่งที่สร้างขึ้นผ่านภาพถ่ายที่ถูกจำลองสถานการณ์ ผลงานที่นิกกี้สร้างขึ้นครั้งนี้เป็นงานที่แสดงออกถึงความสนใจในสภาวะสังคมและความเป็นไปของผู้คน
Parts series (2002–2005).
ต่อมาในผลงานชุด Part ในปี 2002 – 2005 แม้ว่าจะไม่ได้บ้าบิ่นเหมือนชุด Project ที่ผ่านมา แต่ผลงานของเธอก็เกี่ยวกับเรื่องความสัมพันธ์และสังคมเช่นกัน เมื่อเธอได้สร้างภาพถ่ายที่เธอเป็นผู้แสดง โดยเธอได้ถ่ายภาพตัวเองเป็นผู้หญิงกับผู้ชายและกำลังทำกิจกรรมหลายๆอย่างร่วมกัน ในต่างสถานะ โดยตัดในส่วนของผู้ชายออกให้เห็นเพียงบางส่วน เช่น แขน มือ หรือ บางภาพ โดยผลงานชุดนี้สื่อถึงความรู้สึกหรือการแสดงออกของผู้หญิงที่เปลี่ยนไปตามอิทธิพลและในแต่ละสถานะที่เป็นไปในสังคมตามแต่ละเรื่องราวที่แตกต่างกันไปในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นความ เศร้า อ้างว้าง เสียใจ สนุก หรือมีความสุข ว่าเธอจะเป็นอย่างไรขณะที่เธอโสก เมื่อเธอแต่งงานแล้ว กำลังจะแต่งงาน หรือกำลังเดท เพื่อสะท้อนถึงตัวตนและความรู้สึกของผู้หญิงที่เป็นในผ่านอารมณ์ความรู้สึกที่หลากหลายในความสัมพันธ์
Lee’s 2006 film, “A.K.A. Nikki S. Lee,”.
ต่อมาเธอได้สร้างภาพยนตร์แนวสารคดี ชื่อว่า A.K.A Nikki S.Lee ซึ่งจัดแสดงใน MOMA New York ในปี 2006 ซึ่งเป็นงานที่นำเสนอตัวเธอได้อย่างชาญฉลาด โดยเธอได้แสดงเป็นสองตัวละครที่มีบุคลิกแตกต่างกันในนี้คือ 1.นักเรียนที่คร่ำเคร่ง 2.สาวสังคม โดยเรื่องราวเป็นไปในลักษณะที่ตัวละครแรก ได้ติดตามถ่ายทำชีวิตของตัวละครที่สอง ในงานดังกลาวผู้ชมจะได้เกิดการคิดและเห็นในแง่ของความเป็นตัวตนของเธอและมุมมองชีวิตผ่าน 2 ตัวละคร และได้วิเคราะห์ว่าส่วนไหนเป็นเธอจริงๆมากที่สุดผ่านการกระทำของตัวละครทั้ง 2 ในโลกสมมุติที่เธอสร้างขึ้น
Layers (2007).
หลังจากนั้นเธอยังมีผลงานศิลปะมากมายเช่น Layers ในปี 2007 ซึ่งเป็น self portrait ของเธอเองในลักษณะภาพขาวดำที่ซ้อนกันสองภาพทั้งพร่ามัวและชัดเจนในแบบที่แตกต่างกัน ซึ่งจัดแสดงในหลายสถานที่ เช่น มาดริด ประเทศสเปน,ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นต้น และงานแสดงงานศิลปะของเธอตามสถานที่ต่างๆเช่น สถาบันศิลปะร่วมสมัย, บอสตัน พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยและการถ่ายภาพ ในชิคาโก และยังได้จัดแสดงและถูกเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์ต่างๆเช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ซานฟรานซิสโก , Solomon R. Guggenheim Museum, นิวยอร์ก. เป็นต้น
นิทรรศการที่ถูกจัดแสดง.
2008 New York States of Mind, Queens Museum of Art, New York/ USA (solo)
2008 Person of the Crowd: The Contemporary Art of Flanerie, Neuberger Museum of Art, Purchase, Ny, USA (group)
2008 Female Trouble, Pinakothek der Moderne, Munich, Germany (group)
2008 Mistaken Identities, University of Southern California (film)
2007 Projects and Parts, Gesellschaft für Aktuelle Kunst, Bremen
2007 Gesellschaft für Aktuelle Kunst, Bremen, Germany (solo)]
2007 Museum of Fine Arts, Houston (screening) (solo)
2007 Saint Louis Art Museum, Saint Louis, MO, USA (screening) (solo)
2007 The Solomon R. Guggenheim Museum, New York (screening) (solo)
2007 AUTO EMOTION, The Power Plant, Toronto, Canada (group)
2007 Art in America: Now, Museum of Contemporary Art, Shanghai, China (group)
2007 New York- Shangri- La, Haus der Kulturen der Welt, Berlin, Germany (group)
2007 Incarnation, Hammond Museum, North Salem, NY, USA (group)
2007 The Feminine Mysterious, Red Dot Contemporary, West Palm Beach, FL, USA (group)
2007 Tell Me a Story: Narrative Photography Now, Museum of Photographic Arts, San Diego, CA, USA (group)
2007 Out of Body, Deutsche Bank Art, Level B Gallery, New York, USA (group)
2006 METRO PICTURES, The Moore Space, Miami, USA (group)
2006 Fictions Abound, Chapter Gallery, Cardiff, USA (group)
2006 The Albright Knox Art Gallery, Buffalo, NY, USA (solo)
2006 The Jewish Identity Project, The Jewish Museum San Francisco, CA
2006 Will Boys Be Boys? Questioning Adolescent Masculinity in Contemporary Art, Indianapolis Museum of Art, IN
2006 Nikki S. Lee, in production, LT | Shoreham Gallery, New York (solo)
2005 Gallery Anita Beckers, Frankfurt, Germany (solo)
2005 Nikki S. Lee: Parts, Kemper Museum of Contemporary Art, Kansas City (solo)
2005 Only Skin Deep: Changing Visions of the American Self, San Diego Museum of Art, CA
2005 New Photography, Norton Museum of Art, West Palm Beach, FL
2005 Will Boys Be Boys? Museum of Contemporary Art , Denver, CO
2005 Manufactured Self, The Museum of Contemporary Photography, Chicago, IL
2004 Contested Fields, Des Moines Art Center, IA
2004 Exhibiting Signs of Age, Colby College Museum of Art, Waterville, ME
2004 Disguise, Manchester Art Gallery, Manchester, UK
2004 The Game Show, James Cohan Gallery, New York, NY
2004 Numark Gallery, Washington, DC (solo)
2004 White: Whiteness and Race in Contemporary Art, International Center of Photography, New York, NY
2003 Assumed Identities: Nikki S. Lee Photographs, The Cleveland Museum of Art, OH
2003 The Cleveland Museum of Art, Cleveland (solo)
2003 Leslie Tonkonow Artworks + Projects, New York (solo)
2003 printemps de septembre, Printemps de Septembre, Toulouse (solo)
2003 8th International Ýstanbul Biennial 2003, International Istanbul Biennial, Istanbul
2003 Somewhere Better Than This Place, Cincinnati Contemporary Arts Center, OH
2003 Picturing the Artist: Photography from the MCA Collection, Museum of Contemporary Art Chicago (MCA), IL
2002 The 2nd Fukuoka Art Triennale, Fukuoka Asian Art Triennale, Fukuoka
2002 Mirror Image, UCLA Hammer Museum, Los Angeles, CA
2002 Tribe: Group Show, Rena Bransten Gallery, San Francisco, CA
2001 Nikki S.Lee: Projects, ICA Boston, Boston, MA
2001 Subject Plural: Crowds in Contemporary Art, Contemporary Arts Museum, Houston, TX
2001 Ciudad abierta: Fotografía urbana 1950-2000, Museo de Bellas Artes de Bilbao, Bilbao
2001 Nikki S. Lee: Wattis Artist-in-Residence, Yerba Buena Center for the Arts, San Francisco, CA
2001 TELL IT LIKE IT IS: Photography, Galerie Volker Diehl, Berlin
2000 Nikki S. Lee, Stephen Friedman Gallery, London, UK
1999 Guarene Arte 99, Fondazione Sandretto Re Rebaudengo, Turin
1999 Leslie Tonkonow Artworks + Projects, New York (solo)
1999 GENERATION Z, P.S.1 Contemporary Art Center, Long Island
บทสัมภาษณ์.
บทสัมภาษณ์จากThe Creators Project
ยานโอไรออน
ปาณิชดา แสงสุวรรณ (เกิด 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2537) ชื่อเล่น แจมมี่ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 มีผลงานแสดงละครอย่างเรื่อง "สุสานคนเป็น","เพลิงพระนาง","รอยอาฆาต","ทางเสือผ่าน"
ปาณิชดา แสงสุวรรณ เป็นนักแสดงชาวไทยจากช่อง 7 เอชดี เกิดวันศุกร์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ที่อำเภอหนองหญ้าไซ จังหวัดสุพรรณบุรี จบการศึกษาปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เริ่มงานในวงการบันเทิงจากการสมัครดรีมสตาร์เซิร์ช 2011 ปี พ.ศ. 2554 ผ่านเข้ารอบสุดท้าย ซึ่งมี จีรนันท์ มะโนแจ่ม และ นวพล ภูวดล เป็นเจ้าของและจัดการประกวด ปัจจุบันเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงของสปีดวัน และ ช่อง 7 จากนั้นได้มีโอกาสไปแคสติ้งงานกับทางช่อง 7 และ มีผลงานเรื่องแรกจากละครเรื่อง "สุสานคนเป็น" จากนั้นแสดงละครช่วงเย็นทางช่อง 7 เรื่อง "หลานสาวนิรนาม"
โมนยวา
โมนยวา  เป็นเมืองหลักของภาคซะไกง์ ประเทศพม่า อยู่ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 136 กิโลเมตร
อาร์เอสซาวด์
ภาษาจีนแคะ
ทรอย ซีวาน
ทรอย ซีวาน เมลเล็ต  เกิดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 1995 เป็นชาวแอฟริกาใต้ สัญชาติออสเตรเลีย เกิดที่แอฟริกาใต้ โด่งดังจากการโชว์ความสามารถเป็นนักแสดงและนักร้องบนยูทูบ เมื่ออายุได้ 15 ปี ทรอย ซีวานสารภาพกับครอบครัวของเขาว่าตนเองเป็นเกย์ และในอีกสามปีถัดมา ก็ได้ประกาศต่อสาธารณชนเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศของเขาอย่างเป็นทางการผ่านทางยูทูบ เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2014 ซีวานยังถูกนิตยสารไทม์ ชื่อดังจัดอันดับให้ ทรอย ซีวานติด 1 ใน 25 วัยรุ่นที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก ประจำปี 2014 อีกด้วย
ด้านศิลปิน ทรอย ซีวานได้ปล่อยอีพีตัวแรกในชื่อ ' วันที่ 5 มิถุนายน 2013 ซีวานได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องกับค่ายเพลง อีเอ็มไอ ออสเตรเลีย ในเครือของยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป แล้วได้ปล่อยอีพีในชื่อ ' ไปเมื่อเดือน สิงหาคม 2014 ในปี 2015 ได้ปล่อยอีพีที่สองในชื่อ ' และตามด้วยอัลบั้มแรกในชื่อ และในปี 2018 ได้ปล่อยอัลบั้มที่สองในชื่อ '
ด้านการแสดง ทรอย ซีวานได้รับบทเป็น เจมส์ ฮาวเล็ต หรือในชื่อ เจมส์ โลแกน ในวัยเด็ก จากภาพยนตร์เรื่อง "เอ็กซ์เมน กำเนิดวูล์ฟเวอรีน" ต่อมาเขาได้รับบทนำในหนังเรื่อง ' ที่ดัดแปลงจากนิยายวัยรุ่นชื่อดังของ ' ที่สร้างความโด่งดังให้กับซีวานจนมีการสร้างต่อมาถึง 3 ภาค และเขายังได้รับบท แกรี่ จากภาพยนตร์เรื่อง ' แล้วเขายังได้แต่งเพลง ' ร่วมกับ ' ซึ่งได้เข้าชิงรางวัล ' สาขา "" อีกด้วย
ในด้านยูทูเบอร์ ทรอย ซีวานได้เผยแพร่วิดีโอบล็อกรวมทั้งวิดีโอร้องเพลงในช่องยูทูบของเขา จนกระทั่งปี 2016 เขามีผู้ติดตามในยูทูบมากกว่า 4 ล้านคน วิดีโอ "The Boyfriend Tag" ของเขาที่ทำร่วมกับ ' ได้รับรางวัลชนะเลิศ ' สาขา Choice Web Collaboration ปัจจุบันช่องยูทูบของเขามีผู้ติดตามมากกว่า 7 ล้านคน
ทรอย ซีวานเกิดที่เมืองโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้เป็นลูกชายคนที่สองของ ลอเรล มิลเล็ท และ ณอน มิลเล็ท เขามีพี่ชายชื่อ สตีล น้องสาวชื่อ เซจ และน้องชายชื่อ ไทด์ ครอบครัวของเขาย้ายเข้ามาที่ออสเตรเลียเมื่อเขาอายุ 2 ปี เนื่องจากปัญหาอาชญากรรมในประเทศแอฟริกาใต้ เขาเติบโตในเมืองเพิร์ท ซีวานเป็นชาวยิว ครอบครัวของเขาก็เป็นชาวยิวเช่นกัน เขาได้เข้าศึกษาที่ จนถึงปี 2009 แล้วจึงเริ่ม
ด้านอาชีพ.
ทรอย ซีวานได้เริ่มอาชีพทางด้านดนตรีตั้งแต่เขาได้ไปร้องเพลงในรายการ เมื่อปี 2006, 2007 และ 2009 ในเดือนมิถุนายนปี 2007 เขาได้ปล่อยอีพีเปิดตัวในชื่อ ในเดือนกุมภาพันธ์ปี 2010 ซีวานด้วยร่วมทำคลิปวิดีโอ ที่จัดทำโดย เพื่อระดมทุนช่วยเหลือผู้ประสบภัย
วันที่ 5 มิถุนายน 2013 ซีวานได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องกับค่ายเพลง อีเอ็มไอ ออสเตรเลีย ในเครือของยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป แล้วได้ปล่อยทั้ง 5 เพลงจากอีพี "" ไปเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2014 ซึ่งเพลงแรกที่ปล่อยออกมาคือเพลง ที่ปล่อยออกมาในวันที่ 25 กรกฎาคม 2014 ได้ขึ้นเป็นอันดับ 1 ในไอทูนส์มากกว่า 55 ประเทศ เป็นอัลบั้มเปิดตัวที่ได้อันดับ 5 ใน ในสัปดาห์ต่อมา และได้ขึ้นเป็นอันดับที่ 10 ของ และได้ระดับทองใน