pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การเคลื่อนที่ทางอากาศเป็นแนวคิดหลักในการปฏิบัติการรุกตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 แนวทางเบื้องต้นในการเคลื่อนที่ทางอากาศมุ่งเน้นไปที่กองส่งกำลังทางอากาศและเครื่องร่อน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองมีการโจมตีหลายครั้งโดยเครื่องร่อนทางทหาร ซึ่งพลร่มส่งกำลังทางเครื่องร่อนฟัลเชียร์มเยเกอร์, บรันเด็นบัวร์เกอร์ส และกองพลทหารราบที่ 22 ของเยอรมันในยุคสงครามโลกครั้งที่สองได้เป็นรากฐานสำหรับการยุทธ์เคลื่อนที่ทางอากาศในปัจจุบัน ใน ค.ศ. 1941 กองทัพบกสหรัฐได้นำแนวคิดการปฏิบัติการเชิงรุกนี้มาใช้อย่างรวดเร็วโดยใช้เครื่องร่อนไม้ก่อนการพัฒนาเฮลิคอปเตอร์ หลังจากสงคราม อากาศยานที่เร็วกว่าได้นำไปสู่การละทิ้งเครื่องร่อนไม้ที่บอบบางโดยเฮลิคอปเตอร์รุ่นใหม่เข้ามาแทนที่ โดยเฮลิคอปเตอร์วายอาร์-4บี สี่ลำได้ประจำการอย่างจำกัดในเขตสงครามจีนพม่าอินเดียร่วมกับกองบินปฏิบัติการพิเศษที่ 1
ใน ค.ศ. 1943 ทางเยอรมันได้ดำเนินการตีโฉบฉวยกรันซัสโซซึ่งใช้แนวคิดการยุทธ์เคลื่อนที่ทางอากาศหลายแง่มุม ส่วนอีกตัวอย่างหนึ่งคือการปฏิบัติการส่งทางเครื่องร่อนของบรันเดนบัวร์เกอร์เยอรมันที่อีเปนเบิร์กในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ใน ค.ศ. 1946 นายพลนาวิกโยธินสหรัฐ รอย เอส. กายเกอร์ ได้สังเกตการทดสอบระเบิดปรมาณูที่บิกีนีอะทอลล์ และรับรู้ได้ทันทีว่าระเบิดปรมาณูอาจทำให้การยกพลสะเทินน้ำสะเทินบกทำได้ยาก เนื่องจากมีกองทหาร, เรือ และยุทโธปกรณ์ที่ยึดหัวหาดหนาแน่น ในช่วงเวลานี้ ผู้บัญชาการเหล่านาวิกโยธิน อเล็กซานเดอร์ แวนเดกริฟต์ ได้เรียกประชุมคณะกรรมการพิเศษที่เรียกว่าคณะโฮกาบูม คณะกรรมการนี้ได้แนะนำให้เหล่านาวิกโยธินสหรัฐพัฒนาเฮลิคอปเตอร์ขนส่งเพื่อให้สามารถโจมตีแบบกระจัดกระจายบนชายฝั่งของศัตรู นอกจากนี้ ยังแนะนำให้เหล่านาวิกโยธินสหรัฐจัดตั้งฝูงบินเฮลิคอปเตอร์ทดลอง เอชเอ็มเอกซ์-1 ได้รับหน้าที่ใน ค.ศ. 1947 พร้อมด้วยเอชโอ3เอส-1 ของซิคอร์สกี ส่วนใน ค.ศ. 1948 โรงเรียนเหล่านาวิกโยธินได้ออก"แอมฟิเบียสโอเปอเรชันส์—เอมพลอยเมนต์ออฟเฮลิคอปเตอส์ (เทนทาทีฟ)" หรือ"ฟิบ-31" ซึ่งเป็นคู่มือฉบับแรกสำหรับปฏิบัติยุทธการเคลื่อนย้ายทางอากาศด้วยเฮลิคอปเตอร์ ทั้งนี้ นาวิกโยธินได้ใช้คำว่ายุทธวิธีตีโอบแนวดิ่งแทนการเคลื่อนที่ทางอากาศหรือการยุทธ์เคลื่อนที่ทางอากาศ ซึ่งเอชเอ็มเอกซ์-1 ได้ทำยุทธวิธีตีโอบแนวดิ่งครั้งแรกจากดาดฟ้าเรือบรรทุกอากาศยานในการฝึกเมื่อ ค.ศ. 1949
การยุทธ์เคลื่อนที่ทางอากาศด้วยเฮลิคอปเตอร์ในยุคแรก.
เฮลิคอปเตอร์ขนส่งทางอากาศและภารกิจเฮลิคอปเตอร์โหลดสลิงลำแรกดำเนินการเมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1951 ระหว่างสงครามเกาหลี ส่วน "ปฏิบัติการกังหันลมครั้งที่หนึ่ง" ดำเนินการโดยเหล่านาวิกโยธินสหรัฐเพื่อสนับสนุนกองพันที่กวาดล้างข้าศึกจากแนวสันเขารอบภูเขาไฟที่ดับแล้วที่เรียกว่า "เดอะพันช์โบวล์" ซึ่งเฮลิคอปเตอร์นาวิกโยธินเอชอาร์เอส-1 ทั้งหมด 7 ลำทำการบิน 28 เที่ยวบิน โดยส่งมอบเสบียง 8,550 กก. (18,848 ปอนด์) และอพยพผู้บาดเจ็บสาหัส 74 คน
เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1956 หน่วยคอมมานโด 45 ของราชนาวิกโยธินได้ปฏิบัติการสอดแทรกเฮลิคอปเตอร์โจมตีครั้งแรกของโลก ด้วยการยุทธ์เคลื่อนที่ทางอากาศระหว่างการยกพลสะเทินน้ำสะเทินบก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการทหารเสือ ในสุเอซ ประเทศอียิปต์ โดยมีนาวิกโยธิน 650 นายและยุทโธปกรณ์ 23 ตันในเวสต์แลนด์เวิร์ลวินด์มาร์ก 2 สิบลำของฝูงบินกองการบินทหารเรือ 845 จากดาดฟ้าของเรือหลวง"ธีเซียส" ตลอดจนเวิร์ลวินด์ รวมถึงบริสตอลไซคามอร์ เอชซี.12 และเอชซี.14 อย่างละหกลำจากหน่วยเฮลิคอปเตอร์ทดลองร่วม (JEHU) (กองทัพอากาศสหราชอาณาจักร) ซึ่งได้จัดลงสู่เรือหลวง"โอเชียน"
Air assault
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันยิงธนูเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 128 คน ชาย 64 คน หญิง 64 คน เกณฑ์การคัดเลือกประกาศโดย World Archery ในเดือนมีนาคม 2018
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของแต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้ไม่เกิน 6 คนต่อประเทศและ 3 คนต่อเพศ
พรรคสร้างไทย
พรรคสร้างไทย  พรรคการเมืองไทยในอดีตที่จดทะเบียนก่อตั้งพรรคเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2554 มีนายประดิษฐ์ วงศ์วิลัย และนาย อดิศร รักษาวงศ์ เลขาธิการพรรคคนแรกโดยที่ทำการพรรคแห่งแรกตั้งอยู่ ณ 599/13 ถนนรัชดาภิเษก แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
ในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 นายประดิษฐ์ซึ่งเป็นหัวหน้าพรรคได้ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งเป็นเหตุให้คณะกรรมการบริหารพรรคที่เหลืออยู่จำนวน 16 คนพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะ พรรคสร้างไทยจึงได้จัดประชุมใหญ่สามัญ ครั้งที่ 1/2556 เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2556 เพื่อเปลี่ยนแปลงข้อบังคับพรรค โดยได้ย้ายที่ทำการพรรคมายังที่ทำการพรรคแห่งใหม่ และเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่จำนวน 9 คนโดยที่ประชุมมีมติเลือกนาย ประดิษฐ์ วงศ์วิลัย ให้เป็นหัวหน้าพรรคต่อเป็นสมัยที่ 2 แต่ได้มีการเปลี่ยนแปลงในตำแหน่งเลขาธิการพรรคมาเป็นนาย ประดิษฐ์ ครุฑเหิร
ต่อมาในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 นางสาว นิตยา รุ่งเรือง ได้ขอลาออกจากตำแหน่งเหรัญญิกพรรค โดยพรรคได้รับหนังสือลาออกเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2559 เป็นเหตุให้เหลือคณะกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 8 คน ต่อมาในปี พ.ศ. 2560 คณะกรรมการบริหารพรรคต้องพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะเนื่องจากครบวาระการดำรงตำแหน่งสี่ปีตามข้อบังคับพรรค
จากนั้นพรรคสร้างไทยได้ถูกประกาศให้สิ้นสภาพความเป็นพรรคการเมืองเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2562
ประเทศทาจิกิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศทาจิกิสถาน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศทาจิกิสถานได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศเฮติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศเฮติ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศเฮติได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เดอะชีลด์ ไฟนอลชาพเตอร์
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เดอะชีลด์ ไฟนอลชาพเตอร์  รายการมวยปล้ำอาชีพ WWE ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 21 เมษายน 2019 (22 มกราคม ตามเวลาประเทศไทย) ที่สนาม TaxSlayer Center เมืองMoline, Illinois โดยจัดขึ้นเพื่อเป็นแมทช์สุดท้ายของกลุ่มเดอะชีลด์ (ดีน แอมโบรส, เซท รอลลินส์ และโรแมน เรนส์) ในฐานะกลุ่ม และเป็นแมทช์สุดท้ายของดีน แอมโบรส ใน WWE
WWE The Shield's Final Chapter
พระนาคเสนเถระ
พระนาคเสนเถระ เป็นนักปราชญ์ ภิกษุนิกายสรวาสติวาท เกิดบริเวณกัศมีร์ในปัจจุบัน มีชีวิตอยู่ราว 150 ก่อนคริสต์ศักราช บทบันทึกการสนทนาระหว่างท่านกับพระเจ้ามิลินท์กษัตริย์เชื้อสายอินโด-กรีกที่ปกครองทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย ที่เรียกว่า มิลินทปัญหา เป็นผลงานสำคัญทางพระพุทธศาสนา
ในประเทศไทยมีตำนานพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร เชื่อว่า พระนาคเสนสร้างพระแก้วมรกตขึ้นเมื่อ พ.ศ. 500 โดยพระอินทร์นำแก้วอมรโกฏิมาถวาย
Nagasena
รอยพระพุทธบาท
พระอุบลวรรณาเถรี
พระอุบลวรรณาเถรี เป็นภิกษุณีผู้เป็นอัครสาวิกาเบื้องซ้ายของพระโคตมพุทธเจ้า
โดยในอดีตชาติคือ กัณหาชินาราชกุมารี พระธิดาของพระเวสสันดร จากเอกสารทางฝั่งเถรวาท พระอุบลวรรณาเถรี เกิดในตระกูลเศรษฐี ในกรุงสาวัตถี เนื่องจากความงามจึงเป็นที่หมายปองของชายทั่วทั้งชมพูทวีป พระราชาและมหาเศรษฐีต่างก็ส่งเครื่องบรรณาการมาสู่ขอ ผู้เป็นบิดารู้สึกลำบากใจ จึงออกอุบายให้ธิดาบวช แต่นางกลับศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างมาก หลังบวชไม่นานก็บรรลุพระอรหัตผล หลังได้จุดทำความสะอาดพระอุโบสถ และจุดประทีป เพ่งดูเปลวประทีปแล้วถือเอาเป็นนิมิต
พระอุบลวรรณาเถรีเที่ยวจาริกไปในชนบท อาศัยอยู่ในกระท่อมที่ชาวบ้านทำให้ รุ่งเช้าออกไปบิณฑบาต นันทมาณพ ลูกชายของลุง ซึ่งแอบรักมาตั้งแต่ตอนเป็นฆราวาส ก็แอบเข้ามาในกระท่อมและข่มขืนพระอุบลวรรณาเถรี หลังจากนั้นนันทมาณพถูกธรณีสูบ พระพุทธเจ้าจึงได้ขอให้พระเจ้าปเสนทิโกศลจัดสร้างที่อยู่ให้ภิกษุณีภายในพระนคร ตั้งแต่นั้นมา ภิกษุณีก็มีอาวาสอยู่ในบ้านในเมืองเท่านั้น
พระอุบลวรรณาเถรี เป็นผู้ชำนาญในการแสดงฤทธิ์ต่าง ๆ ได้รับยกย่องจากพระบรมศาสดาว่าเป็นเอตทัคคะ เลิศกว่าภิกษุณีทั้งหลายในฝ่ายผู้มีฤทธิ์
Uppalavanna
พระอุบลวรรณา
พระนาคเสน
การแพร่เชื้อ
ในทางแพทยศาสตร์ สาธารณสุข และชีววิทยา การแพร่เชื้อ  คือ การส่งจุลชีพก่อโรคติดต่อจากโฮสต์หรือกลุ่มโฮสต์ที่ติดเชื้อไปยังสิ่งมีชีวิตอื่นอีกตัวหรืออีกกลุ่มโดยเฉพาะ ไม่ว่าสิ่งมีชีวิตนั้นจะติดเชื้ออยู่หรือไม่ก็ตาม
คำนี้หมายถึงการแพร่เชื้อของจุลินทรีย์โดยตรงจากสิ่งมีชีวิตหนึ่งไปยังอีกสิ่งมีชีวิตด้วยวิธีการวิธีใดวิธีหนึ่งหรือมากกว่า:
การแพร่เชื้อยังเกิดขึ้นทางอ้อม ผ่านสิ่งมีชีวิตอื่น ไม่ว่าจะเป็นตัวนำโรค (อย่างยุงหรือแมลงวัน) หรือโฮสต์ตัวกลาง (อย่างพยาธิตืดหมูสามารถแพร่เชื้อสู่มนุษย์ที่รับประทานเนื้อหมูที่ไม่ผ่านการปรุงให้ดี) การแพร่เชื้อทางอ้อมสามารถเกี่ยวข้องกับโรครับจากสัตว์ หรือจุลชีพก่อโรคขนาดใหญ่ เช่น มหปรสิต (Macroparasite) ที่มีวงจรชีวิตซับซ้อน การแพร่เชื้อยังสามารถเกิดจากการที่สองสิ่งมีชีวิตอยู่ในบริเวณเดียวกัน หรืออาจเกี่ยวข้องกับการเดินทางของจุลินทรีย์หรือโฮสต์ที่ติดเชื้อ
พระเขมาเถรี
พระเขมาเถรี เป็นภิกษุณีผู้เป็นอัครสาวิกาเบื้องขวาของพระโคตมพุทธเจ้า
พระเขมาเถรีประสูติในราชตระกูลสาคลนคร เมืองมัทราษฎร์ เป็นอัครมสะดงคสุของพระเจ้าพิมพิสารแห่งเมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ เป็นสตรีที่มีรูปงามมากและหลงเมามัวในรูปสมบัติของตน พระเจ้าพิมพิสารทรงดำริว่าพระองค์เป็นอัครอุปัฏฐากของพระศาสดาแต่พระอัครมเหสียังไม่เคยเข้าเฝ้าพระศาสดาเลย จึงคิดอุบายให้มีผู้ขับร้องพรรณนาความงามของวัดเวฬุวัน ทำให้พระอัครมเหสีอยากไปเห็น เมื่อได้เข้าเฝ้า พระพุทธองค์ได้ทำให้พระนางเห็นภาพนิมิตซึ่งแสดงความไม่เที่ยงของสังขาร และยังได้
ณ ที่นั้น จากนั้นพระนางบวชเป็นภิกษุณี
พระเขมาเถรี ได้รับยกย่องจากพระพุทธเจ้าว่าเป็นเอตทัคคะในทางมีปัญญามาก พระเขมาเถรีเป็นหนึ่งในอัครสาวิกา อีกองค์หนึ่งคือ พระอุบลวรรณาเถรี ขณะที่อัครสาวกเบื้องขวาฝ่ายชายคือ พระสารีบุตร
Khema
การล้างมือ
การล้างมือ  คือ การทำความสะอาดมือเพื่อกำจัดดิน สิ่งสกปรก และจุลินทรีย์
การล้างมือด้วยสบู่เป็นประจำในบางช่วงที่ "สำคัญ" ระหว่างวันป้องกันการแพร่โรคได้จำนวนมาก ตัวอย่างเช่น อาการท้องร่วงและอหิวาตกโรค ซึ่งแพร่เชื้อผ่านทางอุจจาระ–ปาก ผู้คนยังสามารถติดเชื้อโรคทางเดินหายใจ เช่น ไข้หวัดใหญ่ ถ้าไม่ได้ล้างมือก่อนสัมผัสตา จมูก หรือปาก (ในกรณีนี้คือเยื่อบุเมือก) ห้าช่วงสำคัญระหว่างวันที่ควรล้างมือด้วยสบู่ ได้แก่ ก่อนและหลังถ่ายอุจจาระ หลังทำความสะอาดก้นเด็กหรือเปลี่ยนผ้าอ้อม ก่อนป้อนอาหารเด็ก ก่อนรับประทานอาหาร และก่อนและหลังเตรียมอาหารหรือจัดการกับเนื้อ ปลา หรือสัตว์ปีกดิบ ถ้าใช้น้ำและสบู่ไม่ได้ สามารถใช้ขี้เถ้าในการล้างมือแทนได้
อนามัยมือทางการแพทย์หมายถึงการปฏิบัติทางสุขศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับขั้นตอนทางการแพทย์ การล้างมือก่อนการให้ยาหรือการดูแลทางการแพทย์สามารถป้องกันหรือลดอัตราการแพร่เชื้อโรคได้ จุดประสงค์ทางการแพทย์หลักของการล้างมือ คือ การทำความสะอาดมือจากจุลชีพก่อโรค (แบคทีเรีย ไวรัส หรือจุลินทรีย์อื่น ๆ ที่สามารถก่อโรคได้) และสารเคมีที่สามารถก่ออันตรายหรือโรค การล้างมือเป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะยิ่งสำหรับผู้คนที่ต้องจัดการกับอาหารหรือทำงานเกี่ยวข้องกับการแพทย์ รวมถึงสาธารณชนทั่วไปด้วย
อาณาจักรรัตนโกสินทร์ (พ.ศ. 2475–2482)
เทรนตัน (รัฐนิวเจอร์ซีย์)
เทรนตัน  เป็นเมืองหลวงของรัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ และเป็นเคาน์ตีซีตของเมอร์เซอร์เคาน์ตี เคยเป็นเมืองหลวงของสหรัฐในช่วงสั้น ๆ คือในปี ค.ศ. 1784 จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 เทรนตันมีประชากร 84,913 คน
Punjab, Pakistan
Menander I
ซิอัลโกต
ซิอัลโกต (อูรดูและปัญจาบ: سيالكوٹ) เป็นนครในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 13 ของประเทศ ตั้งอยู่ใกล้เมืองกุชรันวาลาและคุชราต เมืองซิอัลโกตเป็นส่วนหนึ่งของสามเหลี่ยมทองคำแห่งอุตสาหกรรม ที่มีเศรษฐกิจด้านการส่งออก
เชื่อว่าเมืองซิอัลโกตเป็นที่ตั้งของเมืองโบราณที่ชื่อ สาคละ นครที่ถูกทำลายราบโดยอเล็กซานเดอร์มหาราช 326 ปีก่อนคริสต์ศักราช จากนั้นเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอินโด-กรีก มีกษัตริย์คือ พระเจ้ามิลินท์ ช่วง 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นยุคที่นครมีความยิ่งใหญ่ด้านศูนย์กลางการค้าและปรัชญาพุทธศาสนา ซิอัลโกตยังเป็นศูนย์กลางทางการเมือง จนกระทั่งเสียอำนาจให้กับลาฮอร์ในช่วงขึ้นสหัสวรรษแรก เมืองกลับมารุ่งเรืองอีกครั้งในช่วงปกครองโดยอังกฤษ และปัจจุบันถือเป็นหนึ่งในเมืองสำคัญด้านอุตสาหกรรม
ซีอัลโกต
การเว้นระยะห่างทางสังคม  หรือ มาตรการเพิ่มระยะห่างทางกายภาพ  คือชุดการดำเนินการควบคุมการติดเชื้อโดยไม่ใช้ยา เพื่อหยุดหรือชะลอการแพร่กระจายของโรคติดต่อ วัตถุประสงค์ของการเว้นระยะห่างทางสังคมคือการลดโอกาสการสัมผัสระหว่างคนที่เป็นพาหะกับคนอื่น ๆ ที่ไม่ได้ติดเชื้อ เพื่อลดการแพร่เชื้อ การเจ็บป่วย และสุดท้าย การเสียชีวิต
การเว้นระยะห่างทางสังคมจะมีประสิทธิภาพมากที่สุดเมื่อการติดเชื้อนั้นสามารถแพร่ผ่านการสัมผัสฝอยละออง (การไอหรือการจาม), การสัมผัสทางกายภาพโดยตรงซึ่งรวมถึงการสัมผัสทางเพศ, การสัมผัสทางกายภาพทางอ้อม (เช่น การสัมผัสวัตถุที่ปนเปื้อนหรือเป็นพาหะนำเชื้อโรค) หรือการแพร่กระจายทางอากาศ (หากจุลชีพสามารถอยู่รอดในอากาศเป็นเวลานาน)
การเว้นระยะห่างทางสังคมอาจมีประสิทธิภาพน้อยลงในกรณีที่การติดเชื้อนั้นแพร่กระจายเป็นหลักผ่านน้ำหรืออาหารที่มีการปนเปื้อนหรือผ่านตัวนำโรคเช่นยุงหรือแมลงอื่น ๆ และไม่บ่อยนักจากคนสู่คน ข้อเสียของการเว้นระยะห่างทางสังคมอาจรวมถึงความเหงา ผลิตภาวะที่ลดลง และการเสียผลประโยชน์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์
ตัวอย่างหนึ่งของการอ้างถึงการเว้นระยะห่างทางสังคมที่เก่าแก่ที่สุดสามารถย้อนไปได้ถึงพระธรรมเลวีนิติ (ในไบเบิล) 13:46: "ตลอดวันเวลาที่เขาป่วยเป็นโรค ... เขาจะต้องอยู่โดยลำพัง ที่อาศัยของเขาจะอยู่ข้างนอกค่าย" ในอดีต นิคมโรคเรื้อนและนิคมโรคติดต่อทางเรือได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของโรคเรื้อนและโรคติดต่ออื่น ๆ ผ่านการเว้นระยะห่างทางสังคม จนกระทั่งมนุษย์มีความรู้ความเข้าใจเรื่องการแพร่เชื้อมากขึ้นและค้นพบวิธีการรักษาที่มีประสิทธิภาพ
ตัวอย่างมาตรการเว้นระยะห่างทางสังคมที่ใช้ควบคุมการแพร่กระจายของโรคติดต่อในปัจจุบัน ได้แก่ การกักด่าน การแยกผู้ป่วย การปิดสถานศึกษาและการเรียนออนไลน์ การปิดสถานที่ทำงาน การยกเลิกการรวมตัวกันของฝูงชน (เช่น งานกีฬา การแสดงดนตรี การฉายภาพยนตร์) การปิดสิ่งอำนวยความสะดวกทางนันทนาการ (เช่น ชมรมเยาวชน สถานออกกำลังกาย) และการปิดหรือการจำกัดระบบขนส่งสาธารณะ เป็นต้น
เขมชาติ บุณยรัตพันธุ์
เขมชาติ เป็นบุตรคนที่ 4 ของพระสุขุมวินิฉัย เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2455 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นอดีตทูตไทยประจำอาร์เจนตินา เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
เขมชาติ บุณยรัตพันธุ์ ได้ลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 เป็นสมัยแรก และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2481 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491
เขมชาติ บุณยรัตพันธุ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีที่ไม่ได้ประจำกระทรวง ในรัฐบาลจอมพล ป.พิบูลสงคราม (ครม.21) พ.ศ. 2491 ต่อมาในปี พ.ศ. 2492 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม และได้ปรับไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลเดิม (ครม.22) และรัฐบาลชุดต่อมา ภายใต้การนำของอมพล ป.พิบูลสงคราม (ครม.23)
เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีที่ไม่ได้ประจำกระทรวง ในรัฐบาลจอมพล ป.พิบูลสงคราม อีกสมัย (ครม.24) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 2 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 6 และชุดที่ 7 เมื่อปี พ.ศ. 2494 ในปีต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
เมื่อปี พ.ศ. 2511 เขาได้ร่วมจัดตั้งพรรคการเมืองกับ นายเลียง ไชยกาล ชื่อ "พรรคประชาชน โดยเขารับตำแหน่งเลขาธิการพรรค
โดบุตสึโชงิ
โดบุตสึโชงิ  เป็นสายพันธุ์หมากรุกญี่ปุ่นสำหรับเด็กเล็ก ซึ่งคิดค้นโดยผู้เล่นมืออาชีพหญิงที่ชื่อมาโดกะ คิตาโอะ และยังสามารถดึงดูดสาว ๆ บางส่วนมาเล่นเกมนี้ เกมนี้เล่นในกระดานขนาด 3×4 ช่อง และใช้กติกาโดยทั่วไปจากหมากรุกญี่ปุ่นแบบมาตรฐาน ซึ่งประกอบด้วยการเติมหมาก โดยยกเว้นว่าหมากตัวนั้นสามารถเคลื่อนไหวได้ครั้งละหนึ่งช่องเท่านั้น และขุนก็มาถึงค่ายศัตรูในฐานะวิธีเพิ่มเติมในการชนะเกม
ตัวหมากเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส เหมือนบล็อกของเด็ก ๆ โดยมีรูปการ์ตูนของสัตว์ที่เกี่ยวข้องมากกว่าตัวอักษรคันจิเพื่อระบุ และมักมีจุดอยู่ด้านข้าง รวมทั้งมุมของทิศที่ตัวหมากสามารถเคลื่อนที่ได้ เกมดังกล่าววางตลาดในต่างประเทศในชื่อ "เล็ตส์แคชเดอะไลออน!" (Let's Catch the Lion!)
การเล่น.
ผู้เล่นแต่ละคนเริ่มเกมด้วยตัวหมากสี่ตัว:
โดบูสึโชงิ
สมเด็จพระราชนีนาถโจนที่ 1 แห่งนาวาร์
ซอ จี-เฮ
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดี
พญาเกียรแห่งเมาะตะมะ
พญาเกียรติ์ (แก้ความกำกวม)
พญาเกียรติ์ คือกษัตริย์องค์ที่ 13 ของ อาณาจักรหงสาวดี (ราว ค.ศ. 1451–1453) หรืออาจหมายถึง
Binnya Kyan of Martaban
จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2550 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน เพิ่มขึ้นจากเดิม 1 ที่นั่งจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2549 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
คะแนนรวมเฉพาะจังหวัดปทุมธานี.
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน จังหวัดปทุมธานี
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองปทุมธานี อำเภอลาดหลุมแก้ว อำเภอสามโคก และอำเภอคลองหลวง
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอลำลูกกา อำเภอธัญบุรี และอำเภอหนองเสือ
วอลเตอร์ วอร์ลิมอนต์
วัลเทอร์ วาร์ลีมอนท์
พอล คีตติง
พอล จอห์น คีตติง  เป็นนักการเมืองออสเตรเลียที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย และหัวหน้าพรรคแรงงานตั้งแต่ปี 2534 ถึง 2539
พอล คีททิง
ดิอินเวชั่น (มวยปล้ำอาชีพ)
ดิอินเวชั่น  เส้นเรื่องของมวยปล้ำอาชีพใน ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ (WWF ทุกวันนี้รู้จักในชื่อ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี) ดำเนินเรื่องในช่วงเดือน มีนาคม-พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 นักมวยปล้ำจากค่าย ดับเบิลยูซีดับเบิลยู และ อีซีดับเบิลยู รวมตัวกันเป็น ดิแอลไลแอนซ์ และบุกมายังดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟทั้ง สแมคดาวน์ และ รอว์ ไม่นานหลังจากที่ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟตัดสินใจเข้าซื้อกิจการของ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู (WCW) และ อีซีดับเบิลยู (ECW) ในเดือน มีนาคม-เมษายน ท้ายที่สุดเส้นเรื่องนี้จบลงในแมตช์ Winners Takes All ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ ระหว่างทีม ดิแอลไลแอนซ์ ที่นำโดย สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน และทีม ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ที่นำโดย เดอะร็อก
ชาวซิท
ชาวซิท  หรือ ชาวซิเทีย  เป็นคนเร่ร่อนในอดีต ปกครองอยู่บริเวณที่ราบกว้างพอนทิก ราว 700 ถึง 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช มีวัฒนธรรมที่รู้จักในชื่อ วัฒนธรรมซิท วัฒนธรรมนี้แผ่ไปถึงที่ราบกว้างยูเรเซีย ที่รวมถึงกลุ่มต่าง ๆ มากมาย เพราะเหตุนี้เอง แนวคิดที่เรียกชนเร่เร่อนยูเรเซียจึงหมายถึง ชาวซิทในบางครั้ง
เชื่อว่าชาวซิทมีต้นกำเนิดจากกลุ่มชนอิหร่าน พวกเขาพูดภาษาซิท หนึ่งในแขนงของภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออก
ในช่วง 700 ปีก่อนคริสต์ศักราช ชาวซิทข้ามเทือกเขาคอเคซัสและปล้นพวกตะวันออกกลางอยู่บ่อยครั้ง ร่วมกับชาวซิมเมเรีย โดยมีบทบาทสำคัญทางการเมืองในภูมิภาคนั้น ราว 650–630 ปีกก่อนคริสต์ศักราช ชาวซิทได้เข้าปกครองชาวเมเดียในช่วงสั้น ๆ บริเวณตะวันตกของที่ราบอิหร่านตะวันตก ได้แผ่ขยายอำนาจไปถึงชายแดนอียิปต์ ชาวซิทเข้ามาก้าวก่ายในเหตุการณ์ในตะวันออกกลาง โดยเป็นผู้นำในการทำลายจักรวรรดิอัสซีเรียที่เมืองนิเนเวห์ เมื่อ 662 ปีก่อนคริสต์ศักราช ชาวซิทได้ปะทะกับจักรวรรดิอะคีเมนิดอยู่บ่อยครั้งในเวลาต่อมา ชาวซิทพ่ายแพ้ให้กับราชอาณาจักรมาเกโดนีอาเมื่อ 400 ปีก่อนคริสต์ศักราช ค่อย ๆ พ่ายให้ชาวซาร์มาเทีย ชาวอิหร่านที่อาศัยอยู่ทางตะวันออก ในปลายศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล เมืองหลวงชองชาวซิทที่ชื่อ ซิเทียนนีอาโพลิส (Scythian Neapolis) ในไครเมีย ถูกครอบครองโดยมิทริเดทีสที่ 6 ดินแดนถูกรวมเข้ากับราชอาณาจักรบอสโพรัน ในช่วงเวลานี้ถูกกลืนเข้ากับวัฒนธรรมกรีกโบราณ และศตวรรษที่ 3 ชาวซาร์มาเทียและชาวซิทที่หลงเหลือถูกปกครองโดยชาวอลันและชาวกอท ต่อมาต้นยุคกลาง ชาวซิทและซาร์มาเทียได้ถูกกลืนเข้ากับพวกสลาฟยุคแรก
ชื่อ หรือ ในภาษาอังกฤษมาจากชื่อในภาษากรีกโบราณว่า  และ  มาจากชื่อเรียกตนเองของชาวซิทว่า เนื่องจากกการเปลี่ยนเสียงจาก /δ/ ไปเป็น /l/ ในภาษาไซเทีย ทำให้คำนี้พัฒนาไปเป็น ชื่อนี้ได้รับการบันทึดในภาษากรีกเป็น  ซึ่งเฮโรโดตุสระบุเป็นชื่อที่เผ่าซิทหลวงเรียกตนเอง
ชาวอัสซีเรียเรียกชาวซิทว่า (แอกแคด: , หรือ (แอกแคด: , , , , , )
ชาวเปอร์เซียโบราณเรียกชาวซิทในภาษาเปอร์เซียเก่าว่า "ที่อยู่ไกลกว่าทะเล"  และเรียนสั้น ๆ ว่า (, ; , )
ในภาษาอียิปต์โบราณ คำนี้มาจากชื่อกรีก-โรมันว่า .
พระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
Ministry of Public Health (Thailand)
เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2020 รอบชิงชนะเลิศ
การแข่งขัน เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2020 รอบชิงชนะเลิศ เป็นการตัดสินหาผู้ชนะของ เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2019–20, ฤดูกาลที่ 77 ของฟุตบอลถ้วยหลักของเยอรมนี. นัดนี้ลงเล่นไปเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ที่สนาม โอลึมเพียชตาดิโยน ใน เบอร์ลิน. แม้ว่าเดิมทีจะมีกำหนดการแข่งขันจะเป็นวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2020, สมาคมฟุตบอลเยอรมัน ได้ประกาศเลื่อนนัดชิงชนะเลิศไปเมื่อวันที่ 24 เมษายน เนื่องมาจาก การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศเยอรมนี.
"ในตารางด้านล่างนี้, คู่ชิงชนะเลิศนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943 จะเป็นยุคทสชัมเมอร์โพคาล, ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 จะเป็นยุค เดเอ็ฟเบ-โพคาล."
เดเอ็ฟเบ-โพคาล เริ่มต้นกับ 64 ทีมในการแข่งขันรูปแบบถ้วยน็อคเอาต์ตกรอบเดียว. มีทั้งหมดห้ารอบนำหน้าก่อนถึงนัดชิงชนะเลิศ. แต่ละทีมถูกจับสลากพบกับทีมอื่น, และผู้ชนะหลังจบ 90 นาทีจะได้ผ่านเข้ารอบ. ถ้าเสมอกัน, 30 นาทีของ การต่อเวลาพิเศษ จะได้ลงเล่น. ถ้าผลการแข่งขันยังคงระดับอยู่, การดวลลูกโทษ จะเป็นวิธีที่นำมาใช้ในการตัดสินหาทีมชนะเลิศ.
"หมายเหตุ: ผลการแข่งขันด้านล่างนี้, ผลของทีมที่เข้าชิงชนะเลิศจะขึ้นเป็นตัวเลขแรก (H: เหย้า; A: เยือน)."
ข้อถกเถียงเรื่องการให้วัคซีน
แมลคัม เฟรเซอร์
จอห์น แมลคัม เฟรเซอร์  เป็นนักการเมืองชาวออสเตรเลียที่ทำหน้าที่เป็นนายกรัฐมนตรีออสเตรเลียระหว่าง พ.ศ. 2518–2526 ในฐานะผู้นำของพรรคเสรีนิยม
ซานเฟรซ ฮิโรชิมะ
เอ็มเอส เวสเตอร์ดัม
เอ็มเอส เวสเตอร์ดัม เป็นเรือสำราญในชั้นวิสตา  ของสายการเดินเรือ ฮอลแลนด์อเมริกา  เป็นเรือลำที่สามที่มีชื่อเวสเตอร์ดัม ขณะเดียวกันก็เป็นเรือลำที่สามในชั้นวิสตาที่ดำเนินการโดยสายการเดินเรือ เวสเตอร์ดัมมีเรือพี่น้องคือเรือ โอสเตอร์ดัม (Oosterdam), เซาเดอร์ดัม (Zuiderdam) และ นอร์ดัม (Noordam) จุดเริ่มต้นของชื่อเรือทั้งสี่ลำนั้น มาจากคำบอกทิศทั้งสี่ในเข็มทิศในภาษาดัตช์
การต่อเรือและปูมเรือที่สำคัญ.
เวสเตอร์ดัม ได้มีพิธีตั้งชื่อเรือเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2547 ในนครเวนิส ประเทศอิตาลี โดยนักแสดงชาวดัตช์ เรเน เซาเต็นเดก (Renée Soutendijk) เช่นเดียวกับเรือระดับชั้นวิสตาทั้งหมด เวสเตอร์ดัม ติดตั้งเครื่องกำเนิดกำลังร่วมดีเซลและกังหันก๊าซ  และระบบขับเคลื่อนด้วยมอเตอร์ไฟฟ้า อะซิพอด  รูปแบบของชุดงานศิลปะที่ประดับตกแต่งในเรือคือ มรดกของชาวดัตช์ในโลกใหม่ ภาพวาดของเรือในประวัติศาสตร์ของดัตช์เช่น เรือฮัลเฟอมาน (Halve Maen) ของเฮนรี ฮัดสัน ประติมากรรมและรูปปั้นต่าง ๆ จัดแสดงอยู่ทั่วทั้งเรือ ผลงานร่วมสมัยรวมถึงภาพวาดของ แอนดี วอร์ฮอล (Andy Warhol) และประติมากรรมต้นฉบับโดยศิลปินจากเมืองเซโดนา แอริโซนา ซูซานนา โฮลต์ (Susanna Holt) ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 ได้มีการเพิ่มห้องพัก 34 ห้องรวมทั้งการดัดแปลงพื้นที่สาธารณะหลายแห่งของเรือ
วันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ในขณะที่เดินเรือผ่านอ่าวยากุตัต (Yakutat Bay) ทางใต้ของอุทยานแห่งชาติคลูอานี (Kluane National Park) รัฐบริติชโคลัมเบีย เรือเวสเตอร์ดัมได้ชนกับก้อนน้ำแข็งและสร้างความเสียหายให้กับตัวเรือยาว 4.6 เมตร (15 ฟุต) ใต้แนวระดับน้ำ
เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2557 เรือเวสเตอร์ดัมเกิดเพลิงไหม้ในห้องเครื่องกลั่นน้ำทะเล หลังจากออกจากท่าเรือซีแอตเทิล มีผู้โดยสาร 2,086 คนและลูกเรือ 798 คนบนเรือโดยไม่มีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บ เรือได้กลับไปที่ซีแอตเทิลและได้รับการตรวจสอบเพื่อได้รับอนุญาตในการเดินทาง ในวันถัดมาโดยหน่วยยามฝั่งสหรัฐ
ในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2558 เครื่องบินน้ำรุ่น เดอฮาวิลแลนด์แคนาดา ดีเอชซี-3 โอตเตอร์ (de Havilland Canada DHC-3 Otter) ของสายการบิน โพรเมช (Promech Air) นำนักบินและผู้โดยสารอีกแปดคน จากเรือเวสเตอร์ดัม บนเส้นทางท่องเที่ยวของสายการเดินเรือฮอลแลนด์อเมริกา ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐอะแลสกา ได้ชนกับหน้าผาหินแกรนิตระยะห่าง 32 กม. (20 ไมล์) ใกล้ทะเลสาบเอลลา (Ella Lake, Alaska) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเคตชิแกน (Ketchikan) ทั้งเก้าคนเสียชีวิต
เหตุการณ์จากการระบาดทั่วของโคโรนาไวรัส พ.ศ. 2562-2563.
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เรือเวสเตอร์ดัมออกเดินทางหลังจากหยุดพักที่ฮ่องกงในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ได้ถูกปฏิเสธไม่ให้เทียบท่าในประเทศฟิลิปปินส์, ญี่ปุ่น และเกาะกวม จากความกังวลเกี่ยวกับการระบาดของโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) หลังจากได้รับการอนุมัติเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ เพื่อให้ผู้โดยสารขึ้นฝั่งในประเทศไทย เนื่องจากเรือกำลังมุ่งหน้าไปยังท่าเรือแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี ใกล้กรุงเทพมหานคร การอนุญาตให้จอดเทียบท่านั้นกลับถูกปฏิเสธในวันถัดไป อย่างไรก็ตามเรือยังคงรักษาเส้นทางสู่กรุงเทพมหานคร และเวลาประมาณ 16.30 น. ของวันที่ 11 กุมภาพันธ์ เรือเวสเตอร์ดัมได้แล่นเรือไปรอบ ๆ น่านน้ำทางตอนใต้ของเวียดนาม จากข้อมูลของฟลิป คนิบเบอ (Flip Knibbe) ผู้โดยสารชาวดัตช์บนเรือ ผู้โดยสารทุกคนต้องตรวจวัดอุณหภูมิร่างกายเป็นครั้งที่สอง ในการให้สัมภาษณ์สำนักข่าวเอ็นโอเอส (NOS) ของเนเธอร์แลนด์ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ คนิบเบอ กล่าวว่า "Dit schip is virusvrij": 'เรือลำนี้ปราศจากไวรัส' ต่างจากเรือสำราญไดมอนด์พรินเซส ซึ่งจอดเทียบท่าอยู่ที่ท่าเรือโยโกฮามะ ในประเทศญี่ปุ่น เรือลำนี้ไม่ได้ถูกกักกัน ทุกคนสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ ร้านค้าและร้านอาหารเปิดให้บริการ และรายการบันเทิงยังคงดำเนินต่อไป
เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์เรือได้รับอนุญาตให้จอดเทียบท่าที่เมืองพระสีหนุ ประเทศกัมพูชา ต่อมาวันที่ 15 กุมภาพันธ์ มาเลเซียรายงานว่าพลเมืองชาวอเมริกันวัย 83 ปีที่ลงจากเรือเวสเตอร์ดัม และบินไปมาเลเซียเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ มีผลการทดสอบในเชิงบวกสำหรับ COVID-19 ในการทดสอบครั้งที่สองซึ่งขอโดยทั้งสายการเดินเรือฮอลแลนด์อเมริกา และทางการกัมพูชาผู้โดยสารหญิงรายนั้นมีผลทดสอบยืนยันเป็นบวก แม้จะมีการพบกรณีดังกล่าว นายกรัฐมนตรีฮุนเซนก็ได้เข้าเยี่ยมชมเรือโดยไม่ได้สวมหน้ากากอนามัย และสนับสนุนผู้โดยสารในการเที่ยวชมเมือง ซึ่งจุดกระแสความกังวลว่าการพบปะสนทนาดังกล่าว จะเป็นการเพิ่มโอกาสในการแพร่กระจายเชื้อ
ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ผู้โดยสาร 233 คนสุดท้ายของเรือ ได้ทำการขึ้นฝั่งทั้งหมดหลังจากการทดสอบการติดเชื้อ COVID-19 ซึ่งผู้โดยสาร 781 คนของเวสเตอร์ดัมให้ผลการทดสอบเป็นลบ ส่วนลูกเรือ 747 คนยังคงอยู่บนเรือ ในระหว่างรอการตัดสินใจจากเจ้าของสายการเดินเรือฮอลแลนด์อเมริกา
เรือที่ใช้ชื่อ เวสเตอร์ดัม ในอดีต.