pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ศรีตรัง หรือ แคฝอย  เป็นไม้ต้นผลัดใบขนาดกลางในวงศ์แคหางค่าง ปลูกเป็นไม้ประดับ สูง 4-10 เมตร เรือนยอดโปร่ง เปลือกสีน้ำตาลอมขาว แตกล่อนเป็นแผ่นบางตามยาวคล้ายกระดาษ ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก 2 ชั้น เรียงตรงกันข้าม ใบย่อย 12-21 คู่ เรียงตรงข้าม ใบรูปขอบขนานแกมรูปเหลี่ยมข้าวหลามตัด มีขนาดเล็ก กว้าง 0.5-0.7 เซนติเมตร ยาว 1-1.5 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบเบี้ยว เส้นแขนงใบข้างละ 4-5 เส้น ก้านใบหลักยาว 7-11 เซนติเมตร ก้านใบประกอบยาว 4-8 มม. ไม่มีก้านใบย่อย ดอก สีม่วงอ่อน มีกลิ่นหอมอ่อน ออกเป็นช่อแบบกระจุกแยกแขนงตามกิ่งและซอกใบ ใกล้ปลายกิ่ง ช่อดอกยาว 5-9 เซนติเมตร กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอดสีม่วงเข้มปลายแยก 5 แฉก ดอกบานเต็มที่กว้าง 1.5-2.5 เซนติเมตร จะออกดอกประมาณเดือนมกราคม-มีนาคม เป็นผลประมาณเดือนเมษายน-พฤษภาคม ผลแห้งแตกเป็นฝักสีน้ำตาลอ่อน กว้าง 1-1.5 เซนติเมตร ยาว 2.2-2.5 เซนติเมตร เมล็ดมีปีกจำนวนมาก
ศรีตรังเป็นชื่อไม้ต้นสองชนิด ได้แก่ ชนิด "J. obtusifolia" และชนิด "J. mimosifolia" ทั้งสองชนิดมีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ แต่มีลักษณะทางพฤกษศาสตร์ต่างกันบางประการ พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี๊ ณ ระนอง) ได้นำศรีตรังชนิด "J. obtusifolia" มาปลูกที่เมืองตรังเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2444 ปัจจุบันศรีตรังชนิดนี้เป็นชนิดที่นิยมปลูกกันทั่วไปในประเทศไทย ทั้งยังได้รับการกำหนดให้เป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานและดอกไม้ประจำจังหวัดตรัง
ต้นศรีตรังชนิดนี้เป็นไม้ประจำหน่วยงานและสถานศึกษาดังต่อไปนี้
อนึ่ง มหาวิทยาลัยมหิดลก็เคยใช้ศรีตรังเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย แต่เมื่อศาสตราจารย์ ดร.สตางค์ มงคลสุข นำต้นไม้ชนิดนี้ไปปลูกที่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ศรีตรังจึงกลายเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยแห่งนี้ด้วย ต่อมามหาวิทยาลัยมหิดลได้เปลี่ยนไปใช้ต้นกันภัยมหิดลเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยแทน
ฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก
การแข่งขันฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก  เป็นการแข่งขันฟุตซอลของผู้พิการคนหูหนวกระหว่างประเทศที่ยิ่งใหญ่ที่สุด จัดโดยสหพันธ์ฟุตบอลคนหูหนวกนานาชาติ (ดีฟ่า) ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมการกีฬาคนหูหนวกสากล จัดขึ้นทุกๆ 4 ปี จัดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1996
เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ (แบน อภัยวงศ์)
ฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก 2015
การแข่งขันฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก 2015  นับเป็นการแข่งขันฟุตซอลของคนหูหนวกชิงแชมป์โลกครั้งที่ 4 ซึ่งจัดขึ้นที่ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 20 – 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
การแสดงในพิธีเปิด-ปิด.
พลเอก ธนะศักดิ์ ปฏิมาประกร รองนายกรัฐมนตรี เป็นประธานพิธีเปิดการแข่งขันฟุตซอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 4 พ.ศ. 2558 ที่อาคารกีฬานิมิบุตร สนามกีฬาแห่งชาติ เมี่อวันที่ 19 พฤศจิกายน โดยมีนางกอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา, นายสกล วรรณพงษ์ ผู้ว่าการการกีฬาแห่งประเทศไทย(กกท.) ร่วมด้วย ส่วนนักกีฬาที่ทำหน้าที่จุดคบเพลิงได้แก่ อโณทัย สาธิยมาส กัปตันทีมฟุตซอลคนหูหนวกทีมชาติไทยจอมเก๋าวัย 39 ปี
ทำการแข่งขันแบบพบกันหมดภายในกลุ่ม คัดเอาอันดับ 1 และ 2 เข้ารอบก่อนรองชนะเลิศของทีมหญิง และ รอบรองชนะเลิศของทีมชายต่อไป
คณะกรรมการกีฬาคนหูหนวกสากล จำหน่ายลิขสิทธิ์การถ่ายทอดโทรทัศน์ในทั้ง 52 นัดของการแข่งขันครั้งนี้ ซึ่งอยู่ในช่วงเวลาตามโปรแกรมการแข่งขันดังนี้ 10:00-12:00น., 11:00-13:00 น., 12:00-14:00 น., 13:00-15:00 น. และ 14:00-16:00 น. ให้แก่บริษัท สยามสปอร์ตเทเลวิชั่น จำกัด โดยทำสัญญาให้แพร่ภาพทาง สถานีโทรทัศน์ทีสปอร์ต ของการกีฬาแห่งประเทศไทย ทำการถ่ายทอดสดวันละ 2 คู่ (ชาย และหญิง) ร่วมกับการถ่ายทอดบันทึกการแข่งขันอีก 23 นัดแข่งขัน รวมถึงนัดที่ฟุตซอลคนหูหนวกทีมชาติไทยลงเล่น ส่วนสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5 ททบ. ทำการถ่ายทอดสดพิธีเปิด และ สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ช่อง 11 เอ็นบีที สทท. กรมประชาสัมพันธ์ ทำการถ่ายทอดสดพิธีปิดการแข่งขันและคู่ชิงชนะเลิศนั้น อยู่ในระหว่างการประสานงาน ทั้งนี้ในการถ่ายทอดสดทุกนัด จะไม่มีภาพยนตร์โฆษณาคั่นระหว่างการแข่งขัน
พระยาอภัยภูเบศร (รศ)
พระยาอภัยภูเบศร (รศ) นามเดิมว่ารศ เป็นบุตรชายคนโตของเจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) บิดาได้ส่งตัวเข้ามาเป็นมหาดเล็กในกรุงเทพฯ ต่อมาเมื่อพระยาวิบูลราช (แบน) ได้เลื่อนขึ้นเป็นพระยาอภัยภูเบศร (แบน) เป็นเจ้าเมืองพระตะบองคนที่ 2 หลังจากที่เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) ถึงแก่กรรม มหาดเล็กรศได้เป็นผู้ช่วยราชการในพระตะบอง จนได้เป็นเจ้าเมืองพระตะบองเมื่อ พ.ศ. 2357
เมื่อพระยาอภัยภูเบศร (รศ) ขึ้นเป็นเจ้าเมือง เวียดนามพยายามเข้ามายึดครองพระตะบองไปเป็นของกัมพูชา แต่ได้ขอกำลังทหารจากนครราชสีมามาขับไล่ทหารเวียดนามออกไปได้ ต่อมา ใน พ.ศ. 2370 พระยาอุดมภักดี (เชด) และกรมการเมืองกล่าวโทษพระยาอภัยภูเบศร (รศ) มายังกรุงเทพฯ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงให้พระยาอภัยภูเบศร (รศ) เข้ามารับราชการในกรุงเทพฯ ตั้งให้เป็นพระยาพิพิธภักดี (รศ) และให้พระยาอุดมภักดี (เชด) ขึ้นเป็นเจ้าเมืองแทน
ต่อมา พระยาพิพิธภักดี (รศ) ได้เลื่อนขึ้นเป็นพระยาวิเศษสุนทร และได้มาเป็นปลัดเมืองเมื่อนักองค์อิ่มได้เป็นเจ้าเมืองพระตะบอง ต่อมาเมื่อนักองค์อิ่มหลงเชื่อเวียดนามว่าจะตั้งให้ครองราชสมบัติในเวียดนามและเสด็จไปกรุงเว้ ได้บังคับปลัดรศไปเวียดนามด้วยกันด้วย และถูกกักขังในกรุงเว้พร้อมนักองค์อิ่ม จนนักองค์อิ่มสิ้นพระชนม์ที่เว้ ส่วนปลัดรศได้กลับมาพระตะบองหลังจากสงครามสิ้นสุด และได้สร้างวัดไว้แห่งหนึ่งเรียกว่าวัดปลัด
มีบุตรธิดา 10 คน คือ
เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย อภัยวงศ์)
เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย อภัยวงศ์) นามเดิมชื่อ เยีย เป็นเจ้าเมืองพระตะบองคนที่ 7 เป็นบุตรของพระยาอภัยภูเบศร (นอง) (เจ้าเมืองพระตะบองคนที่ 6 ซึ่งเป็นบุตรของพระยาธิราชวงษาและเป็นบุตรเขยของเจ้าพระยาอภัยภูเบศร (แบน) เจ้าเมืองพระตะบองคนที่ 1)
เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย อภัยวงศ์) เข้ารับราชการในครั้งแรกได้เป็น"หลวงอภัยพิทักษ์" ต่อมา ในสมัยรัชกาลที่ 4 ได้เลื่อนเป็น"พระยาคทาธรธรณินทร์" และได้รักษาราชการในพระตะบองเมื่อบิดาถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2403 และวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2434 ได้เป็น"เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ รามนรินทร์อินทราธิบดี ศรีสยามกัมโพชเกษตราภิบาล ปรีชาญาณยุติธรรมาธยาไศรย อภัยพิริยบรากรมพาหุ" ผู้สำเร็จราชการเมืองพระตะบอง คนที่ 7
เจ้าพระยาคทาธรฯได้เขียนพงศาวดารเมืองพระตะบอง เล่าถึงประวัติของสายสกุลของท่านที่ได้ปกครองเมืองพระตะบอง
ในสมัยที่เจ้าพระยาคทาธรฯเป็นเจ้าเมืองพระตะบองนั้น เป็นช่วงที่ฝรั่งเศสขยายอำนาจเข้ามาในกัมพูชา ทำให้สยามระแวงว่าพระตะบองจะแข็งเมืองหรือไปเข้ากับเวียดนาม แต่เจ้าพระยาคทาธรฯ ได้แสดงความจงรักภักดีต่อสยามอย่างเสมอต้นเสมอปลาย จนถึงแก่กรรมใน พ.ศ. 2435 บุตรชายของท่านคือเจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม อภัยวงศ์) ขึ้นเป็นเจ้าเมืองแทน
มีบุตรธิดา รวม 4 คน ดังนี้
ทะเลปั๋วไห่ (; , "ทะเลปั๋ว") หรือ อ่าวปั๋วไห่ (Bohai Gulf) เป็นอ่าวที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน และข้างในสุดของทะเลเหลือง มีเนื้อที่ประมาณ นับเป็นจุดที่มีการสัญจรทางทะเลคับคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในโลก
ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ทะเลปั๋วไห่มักเรียกว่า อ่าวจื๋อลี่ (Gulf of Chihli) หรืออ่าวเป่ย์จื๋อลี่ (Gulf of Pechihli) ประกอบด้วยอ่าว 3 แห่ง คือ อ่าวไหลโจว (Laizhou Bay) ทางใต้ อ่าวเหลียวตง (Liaodong Bay) ทางเหนือ และอ่าวปั๋วไห่ (Bohai Bay) ทางตะวันตก ส่วนทางตะวันออกตรงปลายคาบสมุทรเหลียวตงกับคาบสมุทรชานตงคือช่องแคบปั๋วไห่ (Bohai Strait) มีเกาะที่สำคัญได้แก่ ฉางชาน (Changshan) ฉางซิ่ง (Changxing) และซีจง (Xizhong) แม่น้ำที่ไหลลงทะเลแห่งนี้ได้แก่ แม่น้ำหวง แม่น้ำไห่ แม่น้ำเหลียว และแม่น้ำหลวน มีเขตติดต่อกับมณฑลซานตง มณฑลเหอเป่ย์ เทียนจิน และมณฑลเหลียวหนิง
ทะเลปั๋วไห่เป็นแหล่งน้ำมันและแก๊สธรรมชาติจำนวนมาก มีบ่อหลักคือเชิ่งลี่ (Shengli) ซึ่งเป็นบ่อน้ำมันที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของจีน นำมาใช้ประโยชน์ตั้งแต่ทศวรรษ 1960 ปัจจุบันมีการผลิตกว่า 500,000 บาร์เรลต่อวัน แต่จำนวนลดน้อยลงแล้ว ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 เกิดเหตุน้ำมันรั่วในทะเล ส่งผลเสียต่อสิ่งแวดล้อมและมีการฟ้องร้องในเวลาต่อมา
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 รัฐบาลจีนมีโครงการสร้างอุโมงค์ใต้น้ำเชื่อมระหว่างเมืองต้าเหลียนบนคาบสมุทรเหลียวตงกับเมืองยันไถบนคาบสมุทรชานตง ความยาว 106 กิโลเมตร (66 ไมล์) โครงการนี้วางแผนมาตั้งแต่ ค.ศ. 1994 ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 มีการปรับปรุงแผนและเพิ่มความยาวอุโมงค์เป็น 123 กิโลเมตร (76 ไมล์)
ศรีตรัง  เป็นไม้ต้นผลัดใบขนาดกลางในวงศ์แคหางค่าง มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ แต่เนื่องจากออกดอกเป็นช่อใหญ่และมีสีสวยงามจึงได้รับการนำไปปลูกเป็นไม้ประดับอย่างกว้างขวางทั่วโลก เช่นที่รัฐแคลิฟอร์เนียและรัฐฟลอริดาของสหรัฐอเมริกา ชายฝั่งทะเลทางภาคใต้ของโปรตุเกส ชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนของสเปนและอิตาลี แอฟริกาใต้ แซมเบีย ออสเตรเลีย เป็นต้น
ศรีตรังชนิด "J. mimosifolia" มีทรงพุ่มเป็นรูปร่ม ช่อดอกเกิดที่ปลายยอด ดอกสีม่วง ฝักมีรูปร่างกลมหรือค่อนข้างกลม ต่างจากศรีตรังชนิด "J. obtusifolia" (ซึ่งนิยมปลูกกันทั่วไปในไทย) โดยชนิดหลังจะมีทรงพุ่มสูงโปร่ง ช่อดอกเกิดที่ซอกใบตามกิ่งและปลายยอด ดอกสีม่วงปนน้ำเงิน ฝักเป็นรูปไข่และค่อนข้างรี
พระคริสตราชา
พระคริสตราชา  เป็นสมัญญาที่คริสต์ศาสนิกชนถวายแด่พระเยซู ในฐานะที่เป็นพระคริสต์และเป็นกษัตริย์แห่งกษัตริย์ทั้งหลาย
ในคัมภีร์ไบเบิลระบุไว้หลายตอนว่าพระเยซูเป็นพระมหากษัตริย์ เช่น ในพระวรสารนักบุญมัทธิวระบุว่าหลังการประสูติของพระเยซู บรรดาโหราจารย์ได้สังเกตเห็นดาวประจำพระองค์กษัตริย์ของชนชาติยิวปรากฏขึ้นทางทิศตะวันออก จึงเดินทางมาเข้าเฝ้าพระเจ้าเฮโรดมหาราชเพื่อสอบถามถึงกษัตริย์พระองค์นั้น พระวรสารนักบุญยอห์นระบุว่า หลังจากพระเยซูทรงทวีขนมปังเลี้ยงคนจำนวนมากแล้ว ประชาชนต่างต้องการตั้งพระองค์เป็นกษัตริย์ จนพระองค์ต้องหนีไปอยู่บนเขา ในพระวรสารนักบุญลูการะบุว่าเมื่อพระเยซูเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเลมอย่างผู้พิชิตนั้น ประชาชนต่างร้องถวายพระพรว่า “ขอให้พระมหากษัตริย์ ผู้เสด็จมา ในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า ทรงพระเจริญ ขอให้มีสันติในสวรรค์ และพระเกียรติในที่สูงสุด”
อย่างไรก็ตามเมื่อทรงถูกปอนติอุส ปิลาตุส ไต่สวน ได้ทรงตอบเขาว่าอาณาจักร (หรือพระราชอำนาจ) ของพระองค์ไม่ได้มาจากโลกนี้ แต่มาจากสวรรค์ แม้จะมีการตรึงพระเยซูที่กางเขนจนสิ้นพระชนม์ แต่ในที่สุดพระองค์ก็ได้กลับคืนพระชนม์ และพระเจ้าทรงปราบทุกสิ่งลงไว้ใต้พระบาทของพระองค์ ให้ทรงเป็นเจ้านายเหนือทุก ๆ สิ่ง และพระองค์จะครองราชย์ไปตลอดนิรันดร
ปี ค.ศ. 1925 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ทรงออกสมณสาส์น Quas primas กำหนดวัดฉลองพระเยซูคริสตเจ้ากษัตริย์ เพื่อตอบโต้กระแสชาตินิยมและโลกิยนิยมที่พยายามแยกรัฐออกจากศาสนจักร โดยกำหนดวันฉลองให้ตรงกับวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือนตุลาคม และก่อนวันสมโภชนักบุญทั้งหลาย ในปี ค.ศ. 1960 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ได้กำหนดให้เป็นวันฉลองอันดับหนึ่ง
ปี ค.ศ. 1969 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ทรงกำหนดชื่อและสถานะใหม่เป็น วันสมโภชพระเยซูเจ้ากษัตริย์แห่งสากลจักรวาล (Our Lord Jesus Christ King of the Universe) และกำหนดเป็นวันสมโภชในวันอาทิตย์สุดท้ายของเทศกาลธรรมดา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศบาร์เบโดส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบาร์เบโดสทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศบาร์เบโดสมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศดอมินีกา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศดอมินีกาทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศดอมินีกามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศจาเมกา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศจาเมกาทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศจาเมกามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสหรัฐ
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสหรัฐอเมริกาทั้งสิ้น 24 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 11 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 12 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง
สหรัฐมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 19 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสาธารณรัฐโดมินิกัน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสาธารณรัฐโดมินิกันทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สาธารณรัฐโดมินิกันมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 13 แห่ง
บิบิมบับ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซนต์ลูเซีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซนต์ลูเชียทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศเซนต์ลูเชียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอาร์เจนตินา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอาร์เจนตินาทั้งสิ้น 11 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 5 แหล่ง
ประเทศอาร์เจนตินามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโบลิเวีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโบลิเวียทั้งสิ้น 7 แหล่ง
ประเทศโบลิเวียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศบราซิล
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบราซิลทั้งสิ้น 23 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 15 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 7 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง
ประเทศบราซิลมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 21 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศชิลี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศชิลีทั้งสิ้น 7 แหล่ง
ประเทศชิลีมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 17 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโคลอมเบีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโคลอมเบียทั้งสิ้น 9 แหล่ง
ประเทศโคลอมเบียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 15 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอกวาดอร์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเอกวาดอร์ทั้งสิ้น 5 รายการ ประกอบด้วย แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 รายการ และทางธรรมชาติอีก 2 รายการ
ประเทศเอกวาดอร์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 รายการ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศปารากวัย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศปารากวัยทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศปารากวัยมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเปรู
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเปรูทั้งสิ้น 13 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 9 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 2 แหล่ง
ประเทศเปรูมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 23 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศซูรินาม
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศซูรินามทั้งสิ้น 2 แหล่ง
ประเทศซูรินามมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอุรุกวัย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอุรุกวัยทั้งสิ้น 3 แหล่ง
ประเทศอุรุกวัยมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเวเนซุเอลา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเวเนซุเอลาทั้งสิ้น 3 แหล่ง
ประเทศเวเนซุเอลามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกัวเตมาลา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกัวเตมาลาทั้งสิ้น 3 แหล่ง
ประเทศกัวเตมาลามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 21 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฮอนดูรัส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฮอนดูรัสทั้งสิ้น 2 แหล่ง
ประเทศฮอนดูรัสมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนิการากัว
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศนิการากัวทั้งสิ้น 2 แหล่ง
ประเทศนิการากัวมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศปานามา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศปานามาทั้งสิ้น 5 แหล่ง
ประเทศปานามามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
เจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส (1729-1765)
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอลซัลวาดอร์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเอลซัลวาดอร์ทั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศเอลซัลวาดอร์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
สโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ เอฟซี
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ (16 สิงหาคม ค.ศ. 1682 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1712) ทรงเป็นพระโอรสในเจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งใหญ่, และเป็นพระราชบิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ทรงเริ่มดำรงตำแหน่งเป็น โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศสหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 1711 ซึ่งพระองค์ทรงเรียกขานกันในนามว่า เลอเปอติโดแฟ็ง หรือ โดแฟ็งน้อย  เพื่อแยกพระนามจากพระบิดาซึ่งเป็นรู้จักกันในฐานะ "เลอกร็องโดแฟ็ง" หรือ "โดแฟ็งใหญ่"
สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ดซิตี
สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ด ซิตี คือสโมสรฟุตบอลในอังกฤษ ปัจจุบันลงแข่งขันในเนชันนัลลีกเซาท์ โดยสโมสรเป็นผู้ชนะในการแข่งขันรอบเพลย์ออฟ ในเซาท์เทิร์น พรีเมียร์ลีก ทำให้ได้เลื่อนชั้นขึ้นมาแข่งขันในระดับเนชันนัลลีกนอร์ท ก่อนที่ในเวลาต่อมาจะโอนย้ายมาแข่งขันในเนชันนัลลีกเซาท์
สโมสรใช้สนามมาร์ช เลน เมืองมาร์สตัน ซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองออกซฟอร์ด ในเทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์เป็นสนามเหย้า
ตราของสโมสรเป็นรูปวัวกำลังเดินลุยข้ามลำธารสื่อถึงคำว่า Oxford (Ox หมายถึง วัว และ Ford หมายถึงลำธารที่สามารถลุยข้ามได้) ด้านใต้ปรากฏคำขวัญประจำเมืองอ๊อกซฟอร์ดซึ่งเป็นภาษาละตินว่า Fortis Est Veritas แปลว่า "สัจจะคือความแข็งแกร่ง"
ด้านบนเป็นภาษาละตินว่า Civitas Oxoniensis หมายถึงเมืองอ๊อกซฟอร์ด (Civitas หมายถึงเมือง ส่วนคำว่า Oxoniensis เป็นชื่อภาษาละตินที่ใช้เรียกเมืองอ๊อกซฟอร์ดในยุคโบราณ)
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแคนาดา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแคนาดาทั้งสิ้น 20 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 9 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 10 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง
ประเทศแคนาดามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 11 แห่ง
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ (8 มกราคม ค.ศ. 1707 – 8 มีนาคม ค.ศ. 1712) ทรงเป็นพระโอรสในเจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ และมารีอา อาเดลาลีเออแห่งซาวอย เจ้าชายหลุยส์ทรงเป็นดำรงตำแหน่งเป็นโดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส นับตั้งแต่การสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 1712 และในเดือนถัดมาพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ลงอย่างกะทันหันด้วยพระชนมายุได้เพียง 5 ชันษา ทำให้พระอนุชาของพระองค์ขึ้นสืบทอดตำแหน่งแทน ในเวลาต่อมาได้เสวยราชสมบัติเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 15
พระเจ้าชัยวรมันที่ 1
พระเจ้าชัยวรรมันที่ 1 ( "ชัยวรฺมันที ๑"; ) หรือไทยมักเรียก ชัยวรมันที่ 1 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเจนละซึ่งมาก่อนจักรวรรดิเขมร นับกันว่า เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของเจนละ เสวยราชย์ราว ค.ศ. 657 จนถึงหลัง ค.ศ. 690 พระองค์สิ้นพระชนม์โดยไม่มีรัชทายาทที่เป็นชายหลงเหลืออยู่เลย พระธิดาของพระองค์ คือ ชยเทวี จึงสืบราชสมบัติต่อ และเกิดการแบ่งแยกดินแดนออกเป็นภาคส่วนต่าง ๆ
พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 สวรรคตเมื่อประมาณ ค.ศ.690 มีพระนามเมื่อสวรรคตแล้วว่า"ศิวปุระ"
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกบริตทานี
เวลาแอฟริกาตะวันตก
เวลาแอฟริกาตะวันตก  เป็นเขตเวลาที่ใช้แถบแอฟริกาตะวันตก (ยกเว้นประเทศเบนินซึ่งใช้ ) โดยเร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัดอยู่ 1 ชั่วโมง (UTC+1) ซึ่งใช้เวลาเดียวกับเวลายุโรปกลาง เขตเวลานี้ส่วนใหญ่ไม่มีเวลาออมแสง ยกเว้นประเทศลิเบีย และประเทศนามิเบียซึ่งจะใช้
ธนบัตร 5 ยูโร
ธนบัตร 5 ยูโร เป็นธนบัตรของเงินสกุลยูโร มีขนาด 120 x 62 มิลลิเมตร ประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 โดยธนบัตรทำมาจากเยื่อไฟเบอร์
เจ้าฟ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติเกาหลีเหนือ พ.ศ. 2515
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ เกิดขึ้นที่ประเทศเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ผลปรากฏว่า พรรคแรงงานแห่งเกาหลี ได้รับชัยชนะด้วยจำนวน 127 ที่นั่ง จาก 541 ที่นั่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเม็กซิโก
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเม็กซิโกทั้งสิ้น 35 รายการ ประกอบด้วยมรดกทางวัฒนธรรม 27 รายการ ทางธรรมชาติ 6 รายการ และแบบผสมอีก 2 รายการ
ประเทศเม็กซิโกมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 21 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฝรั่งเศสทั้งสิ้น 49 รายการ เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 42 รายการ แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 6 รายการ และแหล่งมรดกโลกชนิดผสมอีก 1 รายการ
ประเทศฝรั่งเศสมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 34 รายการ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอิตาลีทั้งสิ้น 58 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 53 แห่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 5 แห่ง
! scope="col"| พื้นที่ (เฮกตาร์)
! scope="col"| ปีขึ้นทะเบียน(พ.ศ./ค.ศ.)
! scope="row" style="background-color: " | ศิลปะสกัดหินในวัลกาโมนีกา &lt;br&gt;
! scope="row" style="background-color: " | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์โรม ทรัพย์สินของสันตะสำนักในนครดังกล่าวซึ่งได้รับสิทธิสภาพนอกอาณาเขต และซานปาโอโลฟูโอรีเลมูรา
! scope="row" style="background-color: " | โบสถ์และคอนแวนต์ซานตามารีอาเดลเลกราซีเอของคณะดอมินิกัน พร้อมด้วยจิตรกรรม "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
! scope="row" style="background-color: " | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ฟลอเรนซ์
! scope="row" style="background-color: " | เวนิสและทะเลสาบน้ำเค็ม
! scope="row" style="background-color: " | จัตุรัสดูโอโม ปิซา
! scope="row" style="background-color: " | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซานจีมิญญาโน
! scope="row" style="background-color: " | ซัสซีและอุทยานโบสถ์หินแห่งมาเตรา
! scope="row" style="background-color: " | นครวีเชนซาและคฤหาสน์แบบปัลลาดีโอแห่งแคว้นเวเนโต
! scope="row" style="background-color: " | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ซีเอนา
! scope="row" style="background-color: " | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์เนเปิลส์
! scope="row" style="background-color: " | เกรสปีดัดดา
! scope="row" style="background-color: " | แฟร์รารา นครแห่งสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโป
! scope="row" style="background-color: " | กัสเตลเดลมอนเต
! scope="row" style="background-color: " | ตรุลโลแห่งอัลเบโรเบลโล
! scope="row" style="background-color: " | โบราณสถานศิลปะคริสเตียนเริ่มแรกแห่งราเวนนา
! scope="row" style="background-color: " | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์นครปีเอนซา
! scope="row" style="background-color: " | พระราชวังสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่กาแซร์ตา พร้อมด้วยอุทยาน สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี และกลุ่มอาคารซานเลอูโช
! scope="row" style="background-color: " | ที่ประทับของราชวงศ์ซาวอย
! scope="row" style="background-color: " | สวนพฤกษศาสตร์ (ออร์โตโบตานีโก) แพดัว
! scope="row" style="background-color: " | ปอร์โตเวเนเร, ชินเกวแตร์เร และหมู่เกาะ (ปัลมาเรีย, ตีโน และตีเนตโต)]]
! scope="row" style="background-color: " | อาสนวิหาร, ตอร์เรชีวีกา และปีอัซซากรันเด โมเดนา
! scope="row" style="background-color: " | พื้นที่โบราณคดีปอมเปอี เฮอร์คิวเลเนียม และตอร์เรอันนุนซีอาตา
! scope="row" style="background-color: " | กอสตีเอราอามัลฟีตานา
! scope="row" style="background-color: " | พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต
! scope="row" style="background-color: " | วิลลาโรมานาเดลกาซาเล
! scope="row" style="background-color: " | ซูนูราฌีดีบารูมีนี
! scope="row" style="background-color: " | พื้นที่โบราณคดีและมหาวิหารอัครบิดรแห่งอากวีเล
! scope="row" style="background-color: " | ศูนย์กลางประวัติศาสตร์อูร์บีโน
! scope="row" style="background-color: " | อุทยานแห่งชาติชีเลนโตและวัลโลดีดีอาโน พร้อมด้วยแหล่งโบราณคดีปาเอสตุมและเวเลีย และแชร์โตซาดีปาดูลา
! scope="row" style="background-color: " | วิลลาอาดรีอานา (ตีโวลี)
! scope="row" style="background-color: " | อัสซีซี มหาวิหารซานฟรันเชสโก และสถานที่อื่น ๆ ของคณะฟรันซิสกัน
! scope="row" style="background-color: " | นครเวโรนา
สภาแห่งชาติเพื่อการฟื้นฟูติมอร์
สภาแห่งชาติเพื่อการฟื้นฟูติมอร์ (, CNRT) เป็นพรรคการเมืองในประเทศติมอร์-เลสเตก่อตั้งโดยอดีตประธานาธิบดีชานานา กุฌเมาเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ในการเตรียมตัวสำหรับการเลือกตั้งรัฐสภา พ.ศ. 2550
แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ 2015
แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ 2015 เป็นฤดูกาลที่ 2 ของ แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ. ห้าทีมเข้าร่วมในฐานะทีมแชมป์ลีกภายในประเทศต่างๆ มาจาก กัมพูชา, ลาว, พม่า, ไทย และ เวียดนาม. การแข่งขันรายการนี้ได้รับการสนับสนุนโดย โตโยต้า.
วังจำปาศักดิ์