pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภายในวัดมีรูปปั้นเจ้าพระยาบดินทรเดชาอยู่หน้าพระวิหารน้อย ภายในมีพระพุทธรูปปิดทอง มีพระธาตุขนาดเล็ก เล่าลือกันว่า ยามค่ำมืดมักมีแสงเปล่งประกายออกมา เชื่อกันว่าในพระธาตุมีวัตถุมงคล มีผอบและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประดิษฐานอยู่ แต่จะเป็นอะไรบ้างนั้น ไม่อาจทราบได้
สตาดีโอซานเปาโล
พิธีตัดไม้ข่มนาม
พิธีตัดไม้ข่มนาม เป็นพิธีโบราณทางไสยศาสตร์ก่อนออกสงคราม โดยหาไม้ที่มีชื่อเหมือนหรือสําเนียงคล้ายชื่อข้าศึกมาตัดให้ขาดเพื่อเอาชัย พิธีนี้ปรากฏอยู่ในตำราพิชัยสงคราม เป็นพิธีที่ประกอบร่วมกับพิธีตั้งโขลนทวาร
ผู้ทำพิธีจะตั้งโรงพิธีขึ้น เอาดินจากใต้สะพาน ดินท่าน้ำ ดินในป่าช้า อย่างละ 3 แห่ง มาผสมปั้นเป็นรูปข้าศึก แล้วเขียนชื่อแม่ทัพข้าศึก ลงยันต์พุทธจักร บรรลัยจักร ทับลงบนชื่อนั้น แต่งตัวหุ่นเป็นตามเพศภาษาข้าศึก เอาต้นกล้วยและไม้มีชื่อร่วมตัวอักษรเดียวกับชื่อของข้าศึกหรือผู้เป็นแม่ทัพ มาปลุกเสกในโรงพิธีแล้วเอาหุ่นผูกติดกับต้นกล้วย เอาไม้นั้นประกบกันเข้า หลังจากนั้นพราหมณ์อ่านพระเวท เมื่อได้ฤกษ์แล้วพระมหากษัตริย์จะมีพระบรมราชโองการให้ขุนพลทหารคนใดคนหนึ่งทำพิธีแทน โดยพระราชทานพระธำมรงค์เนาวรัตน์และพระแสงดาบอาญาสิทธิ์แล้วให้ขุนพลใช้ดาบอาญาสิทธิ์ฟันไม้นั้นให้ขาดใน 3 ที แล้วกลับเข้าไปบังคมทูลว่าได้ปราบข้าศึกมีชัยชนะตามพระราชโองการ พร้อมทั้งถวายพระแสงดาบอาญาสิทธิ์และพระธำมรงค์คืน ส่วนวิธีอื่นเช่น เขียนชื่อของข้าศึกลงในกาบหยวกจากนั้นทำเช่นเดียวข้างต้น เหยียบใบไม้ที่มีพยัญชนะต้นเป็นกาลกิณีของศัตรู เป็นต้น
ในปัจจุบันพิธีตัดไม้ข่มนามหาชมยาก จะเป็นเพียงการแสดงรำดาบครู โดยจะใช้ดาบครูแทนดาบอาญาศึก ไม่มีการปั้นหุ่นข้าศึก ผู้รำจะเริ่มด้วยการเข้าทรง ท่าการร่ายรำทั้งหลายมาจากจิตสำนึกในขณะช่วงที่รำโดยไม่มีการฝึกซ้อมมาก่อน
อาสนวิหารชั่วคราวนักบุญเปาโล (วัลเลตตา)
อาสนวิหารชั่วคราวนักบุญเปาโล (มอลตี: "Il-Pro-Katridral ta' San Pawl", ) หรือชื่อทางการ อาสนวิหารชั่วครวและโบสถ์คอลเลกิเอตนักบุญเปาโล  เป็นอาสนวิหารชั่วคราว (pro-cathedral) ในนิกายอังกลิคันภายใต้อัครสังฆมณฑลในยุโรป ตั้งอยู่ที่จัตุรัสเอกราช วัลเตตา ประเทศมอลตา โบสถ์นี้เป็นหนึ่งในสามอาสนวิหารของอัครสังฆมณฑลยิบรอลตาร์ประจำยุโรป
อาสนวิหารสร้างขึ้นโดยสตรีสูงศักดิ์ ราชินีอะเดเลด ขณะเยือนมอลตาในศตวรรษที่ 19 เมื่อนางพบว่าบนเกาะมอลตาไม่มีศาสนสถานสำหรับศาสนิกชนของนิกายอังกลิคัน ก่อนหน้าที่จะมีการสร้างโบสถ์หลังนี้ ศาสนิกชนนิกายอังกลิคันต้องประกอบพิธีกรรมในพระราชวังแกรนด์มาสเตอร์ โบสถ์สร้างขึ้นตรงจุดที่เป็น Auberge d'Allemagne (ที่พำนักคอนเวนต์ของอัศวินผู้บริบาลชาวเยอรมัน) และเป็นผลงานออกแบบโดย William Scamp เริ่มก่อสร้างในปี 1839 แล้วเสร็จในปี 1844 ราชินีอะเดเลดเป็นผู้เดินทางมาวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 20 มีนาคม แปลนก่อสร้างเดิมออกแบบโดย Richard Lankasheer แต่ว่าต่อมาได้รับการพิสูจน์ว่าแปลนก่อสร้างนั้นไม่มั่นคง จึงเปลี่ยนมาใช้แปลนของ Scamp ในปี 1841 แปลนแรกของ Scamp ตั้งให้พระแท่นบูชาอยูทางตะวันตกของโบสถ์ แต่บิชอปแห่งยิบรอลตาร์มีมุมมองที่เป็นอนุรักษนิยมกว่า จึงได้แก้ไขแปลนใหม่โดย Scamp ออกแบบให้มีส่วนโค้งครึ่งวงกลม (apse) ภายในประตูใหญ่ (great doors) สำหรับเป็นสักการสถาน (sanctuary) ทางตะวันออก
St Paul's Pro-Cathedral, Valletta
อาสนวิหารชั่วคราว
อาสนวิหารชั่วคราว  เป็นโบสถ์ประจำเขตปาริช ที่ใช้งานเป็นอาสนวิหาร หรือ อาสนวิหารร่วมประจำสังฆมณฑลใด ๆ เป็นเวลาชั่วคราว หรือหมายถึงโบสถ์ที่มีการใช้งานแบบเดียวกันในเขตปกครองมิสซังคาทอลิก (เช่น แคว้นอัครทูต หรือ เขตปกครองอัครทูต) ที่ยังไม่ได้รับการตั้งให้เป็นอาสนวิหาร อาสนวิหารชั่วคราวต่างจากอดีตอาสนวิหาร (proto-cathedral) ที่ในโรมันคาทอลิกใช้เรียกอดีตอาสนวิหาร
ตัวอย่างเช่น โบสถ์นักบุญอันโตนีโอที่มอตีลเป็นอาสนวิหารชั่วคราวประจำดิลี ประเทศติมอร์ตะวันออก ก่อนที่จะก่อสร้างอาสนวิหารแม่พระปฏิสนธินิรมลในปี 1989
Pro-cathedral
คณะรัฐมนตรีของโกลอมเรซอ แอซฮอรี
Guilded
จักรวรรดิเติร์กที่ยิ่งใหญ่ทั้ง 16
สตาดีโอดิเอโก อาร์มันโด มาราโดนา
เยอตาพลัตเซิน
เยอตาพลัตเซิน  เป็นจัตุรัสสาธารณะในเยอเตอบอร์ย ประเทศสวีเดน ตั้งอยู่ที่ปลายทางทิศใต้ของถนนอะเวอนึน ซึ่งเป็นถนนสายหลักของเมือง จัตุรัสตั้งขึ้นในปี 1923 เพื่อใช้จัดงานจัดแสดงอุตสาหกรรม และฉลองการตั้งเมืองเยอเตอบอร์ยครบ 300 ปี
เยอตาพลัตเซินเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของเยอเตอบอร์ย จัตุรัสรายล้อมด้วยโถงแสดงดนตรีเยอเตอบอร์ย, พิพิธภัณฑ์ศิลปะเยอเตอบอร์ย, โรงละครนครเยอเตอบอร์ย และหอสมุดประจำนคร ใจกลางของจัตุรัสเป็นรูปปั้นโพไซดอน ผลงานของ คาร์ล มิลเลส และเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของนครเยอเตอบอร์ย
Götaplatsen
โกเตียทาวเวอส์
โกเตียทาวเวอส์ (อักษรโรมัน: Gothia Towers) เป็นหมู่ตึกระฟ้าสามตึกในเยอเตอบอร์ย ประเทศสวีเดน, และเป็นโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มประเทศนอร์ดิก โกเตียเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์จัดแสดงและประชุมสวีเดน ประกอบด้วยห้องพัก 1,200 ห้อง, ห้องสวีท 11 ห้อง และภัตตรคารกับบาร์จำนวนหนึ่ง
หมู่อาคารประกอบด้วยสามอาคาร อาคารแรกสร้างในปี 1984, อาคารที่สองในปี 2001 ส่วนอาคารที่สามสร้างในปี 2011 และเสร็จในปี 2014 โดยอาคารที่สามเป็นอาคารที่สูงสุดด้วยความสูง  ถือเป็นอาคารสูงสุดในเยอเตอบอร์ยและที่หกในสวีเดน
Gothia Towers
นียาเอ็ลฟส์บอร์ย
นียาเอ็ลฟส์บอร์ย  เป็นป้อมปราการในทะเลบนเกาะชีร์กูกวดส์ฮ็อลเมิน  ในพื้นที่เขตนครกอเทนเบิร์ก (เยอเตอบอร์ย) ประเทศสวีเดน ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำเยอตา สร้างขึ้นเพื่อคุ้มกันจุดที่เป็นทางเข้าออกเดียวของสวีเดนในเวลานั้นสู่ทะเลเหนือและมหาสมุทรแอตแลนติก ป้อมปราการเริ่มก่อสร้างในปี 1653 และใช้งานในทางทหารเรื่อยมาจนถึงปี 1869
Nya Älvsborg
New Älvsborg
Älvsborg Castle
สะพานเออเรซุนด์
สะพานเออเรซุนด์ ( ; ; ชื่อผสมผสาน: ) เป็นสะพานทางยกระดับและสะพานรถไฟข้ามช่องแคบเออเรซุนด์ ระหว่างเดนมาร์กกับสวีเดน ถือเป็นสะพานทางเดินรถและรางรวมกันที่ยาวที่สุดในทวีปยุโรป ด้วยความนาวเกือบ จากชายฝั่งของเมืองมัลเมอ ประเทศสวีเดน ไปยังเกาะเพอเบอร์ฮ็อล์มที่มนุษย์สร้างขึ้น ตั้งอยู่ใจกลางช่องแคบ การข้ามช่องแคบยังต้องใช้ระยะทางอีก ผ่านไปทางอุโมงค์ดรอยเดินต่อเข้าไปยังเกาะอามาเยอร์ในประเทศเดนมาร์ก
สะพานเชื่อมต่อระบบถนนและระบบรางของคาบสมุทรสแกนดิเนเวียเข้ากับยุโรปกลางและยุโรปตะวันตก นอกจากนี้สะพานยังมีการติดตั้งสายส่งสัญญาณข้อมูลที่เป็นกระดูกสันหลังของการเชื่อมต่อข้อมูลอินเทอร์เน็ตระหว่างสวีเดนกับยุโรปกลาง ถนนของสะพานเป็นส่วนหนึ่งของทางด่วนยุโรปสายอี 20 ส่วนรางเป็นส่วนหนึ่งของสายเออเรซุนด์
สะพานเป็นผลงานออกแบบโดย Jorgen Nissen และ Klaus Falbe Hansen จาก Ove Arup and Partners และ Niels Gimsing กับ Georg Rotne
Öresund Bridge
เอ็มโพเรีย (ห้างสรรพสินค้า)
เอ็มโพเรีย (อักษรโรมัน: Emporia) เป็นห้างสรรพสินค้าในมัลเมอ ประเทศสวีเดน ใกล้กับสนามกีฬามัลเมอ และ สถานีฮึลเลีย เอ็มโพเรีนเปิดให้บริการในวันที่ 25 ตุลาคม 2012 ภายใต้การลงทุนก่อสร้างกว่า 2 พันล้าน โครเนอร์ สถาปนิกผู้ออกแบบคือแยร์ต วินกอร์ด จาก วินกอร์ด อาร์คิเต็กโกนเตอร์ อาคารยังประดับด้วยงานออกแบบเสียงโดย Radja Sound Design Agency
ห้างประกอบด้วยร้านค้าประมาณ 200 ร้าน ภายใต้พื้นที่ 93,000 ม² ความสูงสามชั้น และมีระเบียงบนดาดฟ้าที่มีพื้นที่ 27,000 ม² ห้าลมีพนักงานประจำอยู่ที่ประมาณ 3,000 คน และมีผู้เดินทางมายังห้างนี้ราว 25,000 คนต่อวัน
เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2022 เกิดเหตุยิงในห้าง เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตหนึ่งรายและบาดเจ็บหนึ่งคน ผู้ก่อเหตุเป็นชายวัย 15 ปี ถูกจับกุมได้ไม่นานหลังก่อเหตุ ตำรวจระบุว่าแรงจูงใจก่อเหตุของคนร้ายเกิดขากปัญหาระหว่างกลุ่มอาชญากรรม
Emporia (shopping mall)
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุปซอลา
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุปซอลา ( หรือนิยมเรียกย่อ ๆ ว่า "Akademiska"; อะกาเดียมิสกา หรือ "Ackis"; อักคิส) เป็นโรงพยาบาลสอนประจำคณะแพทยศาสตร์กับวิทยาลัยพยาบาลศาสตร์ของมหาวิทยาลัยอุปซอลา ตั้งอยู่ในอุปซอลา ประเทศสวีเดน โรงพยาบาลบริหารงานโดยสภามณฑลอุปซอลาร่วมกับมหาวิทยาลัย เป็นโรงพยาบาลระดับปฐมภูมิประจำมณฑลอุปซอลาร่วมกับโรงพยาบาลเอียนเชอปิงในเอียนเชอปิง นอกจากนี้ยังเป็นโรงพยาบาลส่งต่อระดับตติยภูมิสำหรับการบริการสาธารณสุขของเขตบริการสุขภาพอุปซอลา/เออเรโบร (Uppsala/Örebro) และเป็นโรงพยาบาลส่งต่อระดับตติยภูมิจากทั้งประเทศสวีเดนในบางสาขาเฉพาะทาง
โรงพยาบาลประกอบด้วยลูกจ้าง 8,300 คน และมีขนาด 940 เตียง โรงพยาบาลยังให้บริการสุขภาพแก่ผู้ป่วยที่ไม่ได้ถือสัญชาติสวีเดน ภายใต้โครงการ "อุปซอลาแคร์" (Uppsala Care)
Uppsala University Hospital
จังหวัดของประเทศสวีเดน
จังหวัด  เป็นภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และทางวัฒนธรรมของประเทศสวีเดน สวีเดนประกอบด้วย 25 จังหวัด ถึงแม้จะไม่มีหน้าที่ในการบริหาร (เว้นแต่ในบางกรณีเช่นในการแบ่งเขตกีฬา) แต่จังหวัดของสวีเดนก็เป็นมรดกทางประวัติศาสตร์และเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่ใช้ระบุเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของสิ่งที่เกี่ยวข้อง เช่น ภาษาถิ่น คติชาวบ้าน เป็นต้น
ในบางกรณี เขตการปกครอง (เทศมณฑล) มีอาณาเขตแทบจะสอดคล้องกับอาณาเขตของจังหวัด เช่น จังหวัดเบลียกิงเงอและเทศมณฑลเบลียกิงเงอ หรือจังหวัดก็อตลันด์ เทศมณฑลก็อตลันด์ และเทศบาลก็อตลันด์ เป็นต้น
เมืองใหญ่อย่างสต็อกโฮล์ม กอเทนเบิร์ก และมัลเมอ ล้วนมีเส้นอาณาเขตของจังหวัดผ่ากลางเมือง ผลสำรวจชิ้นหนึ่งพบว่าประชากรของเมืองเหล่านี้เลือกที่จะระบุตัวตนด้วยเมือง มากกว่าที่จะระบุตัวตนจากจังหวัด
รายชื่อจังหวัด.
ในบางครั้งภาษาอังกฤษและบางภาษาใช้ชื่อในภาษาละตินแทนชื่อภาษาสวีเดน เช่น (ภาษาสวีเดนคือ ) เป็นที่นิยมมากกว่าในภาษาอังกฤษ ส่วนบางคำที่เป็นเอ็กโซนิมในภาษาอังกฤษ เช่น แทน , แทน , แทน และ แทน ปรากฏใช้มากกว่าในวรรณกรรมภาษาอังกฤษ ในขณะที่งานเขียนของชาวสวีเดนเป็นภาษาอังกฤษเลือกใช้แต่ชื่อภาษาสวีเดนมาอย่างยาวนาน
อุปลันด์
อุปลันด์  เป็นจังหวัดทางชายฝั่งตะวันออกของประเทศสวีเดน ทางเหนือของสต็อกโฮล์ม มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเซอเดอร์มันลันด์, เว็สต์มันลันด์ และเย็สตริกลันด์ นอกจากนี้ยังจรดทะเลสาบแมลาเรินและทะเลบอลติก
ชื่อ "อุปลันด์" แปลตรงตัวว่า "ดินแดนตอนบน" และมักสะกดว่า โดยเฉพาะในวรรณกรรมภาษาอังกฤษเก่า ๆ ในขณะที่รูปภาษาละตินคือ
จังหวัดของประเทศสวีเดนไม่มีบทบาทในทางการบริหารและปกครอง เขตการปกครองปัจจุบันของสวีเดนคือเทศมณฑล  จังหวัดอุปลันด์ประกอบด้วยเทศมณฑลอุปซอลากับเทศมณฑลสต็อกโฮล์ม และยังครอบคลุมพื้นที่เล็ก ๆ บางส่วนของเทศมณฑลเว็สต์มันลันด์ เทศมณฑลแยฟเลอบอร์ย และเทศมณฑลเซอเดอร์มันลันด์
จังหวัดอุปลันด์
เซอเดอร์มันลันด์
เซอเดอร์มันด์ลันด์  หรือชื่อท้องถิ่นว่า เซิร์มลันด์  เป็นจังหวัดในอดีตริมชายฝั่งตะวันออกของประเทศสวีเดน มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเอิสเตอร์เยิตลันด์, แนร์เกอ, เว็สต์มันด์ลันด์ และอุปลันด์ นอกจากนี้ยังจรดทะเลสาบแมลาเรินและทะเลบอลติก
ชื่อ "เซอเดอร์มันด์ลันด์" แปลว่า "ดินแดนคนใต้" โดยศัพท์ "คนใต้"  หมายถึงคนที่อาศัยอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดอุปลันด์
จังหวัดเซอเดอร์มานลันด์
Bhimbetka Rock Shelters
อีซุม
อีซุม (, ; ) เป็นเมืองในแคว้นคาร์กิว ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำซีแวร์สกึยดอแนตส์ ห่างจากคาร์กิว (เมืองหลักของแคว้น) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 120 กิโลเมตร ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 เมืองนี้มีประชากร 45,884 คน
Izium
สกัวเนอ
สกัวเนอ , สกอเนอ  หรือ สกานิอา  เป็นจังหวัดในอดีตที่ตั้งอยู่ทางใต้สุดของประเทศสวีเดน ตั้งอยู่ตรงปลายทางใต้ของภูมิภาคเยอตาลันด์ มีอาณาเขตใกล้เคียงกับอาณาเขตของเทศมณฑลสกัวเนอซึ่งตั้งขึ้นในปี 1997 สกัวเนอประกอบด้วยเทศบาล 33 เทศบาล และมีเมืองใหญ่สุดคือมัลเมอ ซึ่งใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สามของประเทศสวีเดน
สกัวเนอมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดฮัลลันด์ จังหวัดสมัวลันด์ จังหวัดเบลียกิงเงอ ทะเลบอลติก และช่องแคบเออเรซุนด์ซึ่งมีสะพานเออเรซุนด์ทอดข้ามและเชื่อมต่อกับประเทศเดนมาร์ก สกัวเนอเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคเออเรซุนด์ที่มีพื้นที่ครอบคลุมข้ามประเทศ
พื้นที่ของสกัวเนอคิดเป็นร้อยละ 3 ของพื้นที่ประเทศ มีประชากรราว 1,320,000 คน หรือร้อยละ 13 ของจำนวนประชากรของประเทศ และมีความหนาแน่นประชากร 121 คนต่อตารางกิโลเมตร ซึ่งสูงเป็นอันดับที่สองของประเทศ
วอว์ชันสก์
วอว์ชันสก์  เป็นเมืองในเขตชูฮูยิวของแคว้นคาร์กิว ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน เป็นที่ตั้งของเทศบาลนิคมวอว์ชันสก์ซึ่งเป็นเทศบาลแห่งหนึ่งของยูเครน ประมาณกันว่าใน พ.ศ. 2564 เมืองนี้มีประชากร 17,747 คน
Vovchansk
วัดพังตรุ
วัดพังตรุ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพังตรุ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี
ไม่มีเอกสารที่กล่าวถึงประวัติผู้สร้างวัด แต่มีประวัติว่าเป็นสถานที่ตั้งทัพของพระมหาอุปราชแม่ทัพ คราวสงครามยุทธหัตถีกับสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และเส้นทางการเดินทัพระหว่างไทยกับพม่า วัดพังตรุมีนามเดิมว่า วัดตระพังตรุ บ้านพังตรุยังมีเจดีย์รากฐานวิหารอยู่ 2 วัด คือวัดเหนือและวัดใต้ ปัจจุบันชื่อวัดพังตรุ (เหนือ) และวัดพังตรุ (ใต้) สาเหตุที่กลายเป็นวัดร้าง คงจะเมื่อ พ.ศ. 2310 พม่ายกกองทัพผ่านไปตีกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านหนีข้าศึกไปหมด วัดจึงร้างสืบหาประวัติไม่ได้
สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เสด็จไปสักการะเจดีย์ยุทธหัตถีที่สุพรรณบุรี ออกจากพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และเสด็จประทับที่บ้านพังตรุ เมื่อวันศุกร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2456 ทางราชการได้สร้างพลับพลารับเสด็จที่วัดร้างทางทิศใต้ (วัดพังตรุใต้ ในปัจจุบัน) หลังจากนั้นก็ต่อเติมและสร้างวัดพังตรุ (ใต้) ให้เป็นวัดมีพระสงฆ์จำพรรษา ปัจจุบันใช้นามวัดว่า "'วัดพังตรุ" สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2499
โบราณสถานที่สำคัญประกอบด้วย วิหารเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้าง 4.8 เมตร ยาว 16.5 เมตร พบเฉพาะฐานรากของอาคารเท่านั้น เจดีย์ 18 องค์ สภาพส่วนใหญ่พังทลายลง เหลือเพียงส่วนของฐาน มีเพียงเจดีย์หมายเลข 1 และ 3 เป็นเจดีย์ทรงเครื่อง มีสระน้ำขนาดใหญ่ (พังตรุ) ขนาดกว้างประมาณ 42 เมตร ยาวประมาณ 145 เมตร อยู่ห่างออกไปทางทิศเหนือวิหาร สันนิษฐานว่าเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าก่อด้วยอิฐสอปูน ตั้งอยู่บนพื้นดินถมอัดสูงกว่าพื้นที่โดยรอบประมาณ 80 เซนติเมตร เจดีย์ราย อยู่ทางด้านหน้า 2 องค์ และด้านทิศเหนือ 1 องค์ เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ส่วนบนเป็นทรงระฆังกลม เจดีย์บางองค์มีซุ้มจรนำทั้ง 4 ด้าน ประดับด้วยลายปูนปั้นเป็นรูปครุฑยุดนาคและลายอื่น ๆ
ศูนย์วัฒนธรรมดุนแกร์
ศูนย์วัฒนธรรมดุนแกร์  เป็นพิพิธภัณฑ์และศูนย์ศิลปะตั้งอยู่ในเฮลซิงบอร์ย ผระเทศสวีเดน เป็นพิพิธภัณฑ์ที่บันทึกประวัติศาสตร์ของเฮลซิงบอร์ยตั้งแต่ยุคน้ำแข็ง
อาคารเป็นผลงานออกแบบโดย Kim Utzon และชื่อตั้งตามนักธุรกิจ Henry Dunker (1870-1962) ทุนการสร้างพิพิธภัณฑ์ได้รับบริจาคมาโดยทุนบริจาค Henry และ Gerda Dunker ("Henry och Gerda Dunkers donationsfond") Henry Dunker เป็นนักธุรกิจท้องถิ่นที่เป็นเจ้าของกิจการที่เป็นผู้ว่าจ้างงานรายใหญ่ที่สุดของเฮลซิงบอร์ย บริษัทผู้ผลิตยาง พอลิเมอร์ และพลาสติก แตรลเลอบอร์ย
ค่าใช้จ่ายก่อสร้างศูนย์อยู่ที่ 300 ล้านโครเนอร์
วัดพังตรุ (ใต้)
Dunker Culture House
วังโซฟีโร
วังโซฟีโร  เป็นอดีตพระราชฐานของราชวงศ์แห่งสวีเดน ตั้งอยู่ในเทศมณฑลเฮลซิงบอร์ย จังหวัดสกันเนีย ตั้งอยู่ ทางเหนือของนครเฮลซิงบอร์ย แรกเริ่มสร้างขึ้นเป็นไร่สวนในชื่อสะกัลเบลิกเกะ (Skabelycke) ที่ซึ่งในปี 1864 เจ้าชายออสการ์แห่งสวีเดนและภรรยาเจ้าหญิงโซเฟียแห่งนัสเซาได้ซื้อต่อ และสร้างวังความสูงชั้นเดียวขึ้น แล้วเสร็จในปี 1865 ต่อมาในปี 1874 ถึง 1876 ได้มีการขยับขยายออกจนเป็นขนาดที่มีในปัจจุบัน
จุดน่าสนใจสำคัญของวังคือสวนขนาดใหญ่ที่กินพื้นที่ยาวไปถึงชายฝั่งช่องแคบเออเรชุนด์ หนึ่งในดอกไม้สำคัญที่พบได้ในสวนนี้คือกุหลาบพันปีที่มีมากกว่า 500 รูปแบบในสวน
Sofiero Palace
โมบิลสูทกันดั้ม แม่มดจากดาวพุธ
โมบิลสูทกันดั้ม แม่มดจากดาวพุธ  เป็นซีรีส์อนิเมะญี่ปุ่นแนวเมคา และเป็นซีรีส์เส้นเรื่องหลักลำดับที่สิบห้าในแฟรนไชส์"กันดั้ม"ของซันไรส์ ซีรีส์อนิเมะกำกับโดยฮิโรชิ โคบายาชิและเรียว อันโดะ เขียนบทโดยอิจิโร โอโกอูอจิ เริ่มออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ทางช่อง TBS และ MBS
"แม่มดจากดาวพุธ" ถือเป็นอนิเมะโทรทัศน์เส้นเรื่องหลักของแฟรนไชส์"กันดั้ม"เรื่องแรกที่สร้างในรอบ 7 ปีนับตั้งแต่ "โมบิลสูทกันดั้ม ไอรอน บลัด ออร์แฟนซ์" และยังเป็นซีรีส์โทรทัศน์เรื่องแรกของแฟรนไชส์ที่มีตัวละครเอกเป็นผู้หญิง (นับเป็นเรื่องที่สี่ของแฟรนไชส์ทั้งหมด ตามหลัง "École du Ciel", "ซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์" และ"ทไวไลต์เอ็กซิส") แก่นของซีรีส์คือเรื่องอันตรายของเทคโนโลยีอุบัติใหม่ควบคู่กับเรื่องการทุจริตทางการเมือง การวิจารณ์ทุนนิยม และการแก้แค้น
วัดผาผ่า
วัดผาผ่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่คะตวน อำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 86 ตารางวา
วัดผาผ่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2312 ชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า วัดก๋าผ่า ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2315 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 7 เมตร ยาว 16 เมตร ภายหลังมีสภาพเป็นนวัดร้างประจำหมู่บ้านทิศเหนือติดกับที่ดินเอกชนทิศใต้ติดกับถนนทิศตะวันออกติดกับถนนทิศตะวันตกติดกับป่าคลองชลประทาน แต่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2538
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถศิลปะล้านนา หลังคามีมุขด้านหน้ามุงด้วยกะเบื้องพื้นเมือง ผนังก่ออิฐฉาบปูนมุขด้านหน้า มีซี่ลูกกรงไม้ พื้นปูนฉาบ-กำแพงแก้ว อยู่โดยรอบอุโบสถ มีประตูเข้าด้านหน้า กำแพงแก้วสูงประมาณ 1.20 เมตร
กิลด์ป่วนก๊วนฮา
กิลด์ป่วนก๊วนฮา  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยไทจิ คาวาโซเอะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"โชเน็งกังกังรายเดือน" นิตยสารมังงะแนว"โชเน็ง"ของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 10 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง สร้างโดยสตูดิโอ TNK ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565
ซีรีส์มังงะแต่งเรื่องและวาดภาพโดยไทจิ คาวาโซเอะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"โชเน็งกังกังรายเดือน" นิตยสารมังงะแนว"โชเน็ง"ของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ตั้งแต่วันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2560 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 10 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงมีการประกาศสร้างในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอทีเอ็นเค กำกับโดยทากูยะ อาซาโอกะ เขียนบทโดยคาซูยูกิ ฟูเดยาซุ ออกแบบตัวละครโดยฮิรากุ คาเนโกะ แต่งดนตรีประกอบโดยเรียว ชิราซาวะ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคมถึง 21 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ทางช่อง AT-X และเครือข่ายอื่น ๆ เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Never the Fever!!" ร้องโดยซายากะ ซาซากิ ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า ร้องโดยมินามิ คูริบายาชิ
ธิดารัตน์ ยิ่งเจริญ
ธิดารัตน์ ยิ่งเจริญ (ชื่อเล่น: ธิดา) เป็นนักวิชาการ นักการศึกษา และนักการเมืองชาวไทย ดำรงตำแหน่งโฆษกและผู้อำนวยการศูนย์นโยบาย พรรคไทยสร้างไทย อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อและรองโฆษกพรรคเพื่อไทย
ธิดารัตน์เป็นบุตรสาวของชาวเมียนมาชาติพันธ์ลาหู่ที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานในจังหวัดเชียงราย
ธิดารัตน์จบการศึกษาระดับปริญญาตรีเอกความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยได้รับทุนการศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ฯ จากนั้นได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านนโยบายสาธารณะจากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ด้วยทุนจากรัฐบาลอังกฤษและมูลนิธิอ๊อกซ์ฟอร์ด (ไทย) และปัจจุบันกำลังศึกษาปริญญาโทด้านรัฐประศาสนศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยชิงหวาด้วยทุนรัฐบาลจีน
ระหว่างศึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ธิดารัตน์เป็นนักโต้วาทีภาษาอังกฤษที่ได้รับเลือกเป็นตัวแทนเข้าแข่งขันในนามมหาวิทยาลัย และได้รับรางวัลชนะเลิศหลายรายการในหลายประเทศ นอกจากนี้ ธิดารัตน์ยังได้รับเลือกให้เป็นเป็นตัวแทนประเทศไทยเพื่อเข้าร่วมประชุม One Young World Summit 2017 ที่ประเทศโคลอมเบีย
นอกจากนี้ ยังได้มีส่วนร่วมในการจัดทำร่างรายงาน Universal Periodic Review ของประเทศไทย ครั้งที่ 1 ภายใต้คณะผู้แทนถาวรไทยประจำสหประชาชาติ ณ นครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ธิดารัตน์ได้รับรางวัลชนะเลิศศิษย์เก่าสหราชอาณาจักรดีเด่นในประเทศไทย ประจำปี 2021-22 (Study UK Alumni Awards 2021-22) สาขาการสร้างความเปลี่ยนแปลงในสังคม (Social Action Award) โดยบริติซ เคานซิล ในฐานะผู้สนับสนุนความเท่าเทียมทางการศึกษาผ่านองค์กรอิสระและเวทีพรรคการเมือง
บทบาททางการเมือง.
ธิดารัตน์เริ่มต้นเส้นทางการเมืองกับพรรคเพื่อไทย โดยดำรงตำแหน่งรองโฆษก และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อของพรรคเพื่อไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ต่อมาได้ดำรงเลขานุการประจำคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ ชุดที่ 25 ของสภาผู้แทนราษฎร
จากนั้นได้ย้ายมาร่วมงานกับพรรคไทยสร้างไทย เริ่มต้นจากตำแหน่งผู้อำนวยการ ศูนย์นโยบาย และได้รับเลือกจากสมาชิกในการประชุมใหญ่วิสามัญครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2565 ของพรรคไทยสร้างไทย ให้ดำรงตำแหน่งโฆษกพรรค
ธิดารัตน์สนใจนโยบายการต่างประเทศ ด้านการศึกษา และสิทธิสตรี
ธิดารัตน์ ยิ่งเจริญ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลต่าง ๆ ดังนี้
กัณเฑศวรี
กัณเฑศวรี (IAST: Gandēśvarī ) เป็นเทพีในศาสนาฮินดูพระองค์เป็นเทพารักษ์ในคติท้องถิ่นฮินดูที่ได้รับความนิยมสักการะบูชาเป็นอย่างสูงส่วนมากในวรรณะกัณฑะภานิกย์ (Gandhabanik) ในอินเดียโดยรวมกับศาสนาฮินดูตามคติพหุเทวนิยมในฐานะอวตารของพระทุรคา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐเบงกอลตะวันตกและชาวฮินดูบังกลาเทศ พระองค์นางกุลเทวดา (เทพบรรพชน/ผีบรรพชน) ที่ได้รับความนิยมสักการะบูชามากที่สุดในรัฐเบงกอลตะวันตกและชาวฮินดูบังกลาเทศพระนางเป็นเทพีพื้นเมืองท้องถิ่นที่ถูกกับกับศาสนาฮินดูโดยอธิบายว่าเป็นอวตารของนางทุรคาตามคติศาสนาแบบพหุเทวนิยม
Calamus (palm)
คณะรัฐมนตรีชุดที่สองของแอซาโดลลอฮ์ แอแลม
คณะรัฐมนตรีชุดที่สองก่อตั้งโดยนายกรัฐมนตรีแอซาโดลลอฮ์ แอแลมในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 แทนคณะรัฐมนตรีชุดแรกที่สิ้นสุดในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 ซึ่งคณะรัฐมนตรีอยู่ได้เพียง 13 เดือนจนกระทั่งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2507 แอซาโดลลอฮ์ แอแลมลาออก และถูกแทนที่โดยคณะรัฐมนตรีของแฮแซนแอลี แมนซูร์
สมาชิกคณะรัฐมนตรี.
สมาชิกคณะรัฐมนตรีของเขาจะมีอยู่ในรายชื่อดังต่อไปนี้
การปรับเปลื่ยนคณะรัฐมนตรี.
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร แฮแซน แอร์แซนจอนีลาออกเมื่อวันที่ 9 มีนาคมและถูกแทนที่โดยพลโทเอสมออีล รียอฮีเมื่อวันที่12 มีนาคม แต่ในความเป็นจริงแล้วแอร์แซนจอนีถูกบีบให้ลาออกและแต่งตั้งเอกอัครราชทูตประจำอิตาลีทันที
สิ้นสุดคณะรัฐมนตรี.
รัฐมนตรีหกคนได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งคณะรัฐมนตรีของแฮแซนแอลี แมนซูร์
จีเอ เกอิจูทสึกะ อาร์ท ดีไซน์ คลาส
ลิลิตพายัพ
ลิลิตพายัพ เป็นวรรณกรรมประเภทนิราศ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหามงกุฎราชกุมาร โดยใช้นามแฝงว่า "หนานแก้วเมืองบูรพ์" อย่างไรก็ดีมีผู้แต่งร่วมอีก 2 คน คือหม่อมเจ้าถูกถวิล ศุขสวัสดิ์ และพระยาบำเรอบริรักษ์ (สาย ณ มหาชัย) ซึ่งระบุไว้อยู่ในโคลงในฐานะผู้ตามเสด็จด้วย
เนื้อหาของเรื่องมีลักษณะเป็นบันทึกรายวัน มีการระบุวันเวลาชัดเจน เริ่มเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2448 โดยพระองค์ไปทรงเปิดทางรถไฟสายกรุงเทพฯ-ปากน้ำโพ เริ่มเรื่องจากสถานีรถไฟสามเสนเพื่อไปเปิดทางรถไฟที่สถานีบ้านภาชี จากนั้นจึงตามเสด็จประพาสลพบุรีและนครสวรรค์ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้แยกเดินทางต่อไปยังมณฑลพายัพโดยเรือจักรกล ผ่านเมืองพิจิตร พิษณุโลก และอุตรดิตถ์ จากนั้นจึงขึ้นบกเดินทางถึงแพร่ ลำปาง ขากลับพระนครโดยเรือจักรกลทางแม่น้ำปิง ผ่านตาก กำแพงเพชร ชัยนาท สิงห์บุรี อ่างทอง พระนครศรีอยุธยา และจึงได้ขึ้นรถไฟเสด็จกลับยังกรุงเทพมหานครถึงเมื่อสิ้นเดือนมกราคมในปีถัดมา
ลิลิตพายัพได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสืองานศพพระตำรวจเอก เจ้าพระยาราชศุภมิตร พ.ศ. 2472
แฮสแซน แปแครวอน
แฮสแซน แปแครวอน (4 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - 11 เมษายน พ.ศ. 2522) เป็นนักการเมืองชาวอิหร่านและทหารชาวอิหร่านในฐานะผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐ (ซอวอก) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2508 และรัฐมนตรีกระทรวงข่าวสารในคณะรัฐมนตรีของแอมีร์แอบบอส โฮเวย์ดาในปี พ.ศ. 2508 ถึง พ.ศ. 2510 และเอกอัครราชทูตหลายประเทศเช่นปากีสถานและฝรั่งเศสและสมาชิกของกระทรวงราชสำนัก (Royal Court) แต่นอกจากนี้เขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับรูฮุลลอฮ์ โคมัยนีอีกด้วย
เขาถูกประหารชีวิตในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2522
ผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐ.
เมื่อเขาเป็นผู้อำนวยการองค์การข่าวกรองและความมั่นคงแห่งรัฐและเขาก็คัดค้านการทรมานระหว่างสอบสวน
สาวน้อยนักปีนเขา
สาวน้อยนักปีนเขา  เป็นซีรีส์มังงะแนวเสี้ยวชีวิต เขียนเรื่องและวาดภาพโดยชิโระ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอมิกเอิร์ทสตาร์"ของสำนักพิมพ์เอิร์ทสตาร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ในปี พ.ศ. 2554 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอเอทบิตออกอากาศระหว่างเดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2556 ฤดูกาลที่สองออกอากาศระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2557 ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันวางจำหน่ายเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 และฤดูกาลที่สามออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2561 ซีรีส์อนิเมะชุดใหม่ชื่อว่า "สาวน้อยนักปีนเขา: เน็กซ์ซัมมิต" ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยลินเชอปิง
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยลินเชอปิง (; ย่อ "US") เป็นโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยประจำคณะแพทยศาสตร์ ("Hälsouniversitet") มหาวิทยาลัยลินเชอปิง ในลินเชอปิง ประเทศสวีเดน โรงพยาบาลประกอบด้วยแผนกเฉพาะทางทุกสาขายกเว้นแค่สาขาการปลูกถ่ายอวัยวะ สาขาที่ชำนาญพิเศษเช่นดูแลแผลไหม้ที่ซึ่งโรงพยาบาลนี้ร่วมกับโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุปซอลามีภาระรับผิดชอบในการให้บริการระดับชาติ ("rikssjukvård") โรงพยาบาลได้รับการจัดอันดับเป็น "โรงพยาบาลที่ดีที่สุด" ในประเทศสวีเดนถึงสามครั้งในวารสาร "Dagens Medicin" และในปี 2019 เป็นโรงพยาบาลสอนที่ดีที่สุดอันดับสามของประเทศสวีเดน
โรงพยาบาลประกอบด้วยลูกจ้าง 4,900 คน และมีขนาด 600 เตียง และให้บริการการแพทย์สาขาเฉพาะทางพิเศษตติยภูมิสำหรับพื้นที่เออสแตร์เยิตลันด์, คัลมาร์ และ เยินเชอปิง รวมถึงเป็นเป็นโรงพยาบาลปฐมภูมิสำหรับเขตตอนกลางของเออสแตร์เยิตลันด์
Linköping University Hospital
ฟาโรห์เนโชที่ 1
เมนเคเปอร์เร เนโคที่ 1 (อียิปต์โบราณ: เนคาอู, กรีก: Νεχώς Α' หรือ Νεχώ Α', อัคคาเดียน: Nikuu หรือ Nikû) (ครองราชย์ระหว่าง ? – 664 ปีก่อนคริสตกาล ใกล้เมืองเมมฟิส) เป็นผู้ปกครองเมืองอียิปต์โบราณ โดยปกครองอยู่ที่เมืองซาอิส พระองค์เป็นฟาโรห์ท้องถิ่นพระองค์แรกจากราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์ที่ได้รับการยืนยันการมีตัวตน ซึ่งพระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 8 ปี (ระหว่าง 672–664 ปีก่อนคริสตกาล) ตามที่บันทึกไว้ในงานเขียนแอจิปเทียกาของมาเนโธ และฟาโรห์ซามาเจิกที่ 1 ผู้เป็นพระราชโอรสของพระองค์ ทรงได้รวบรวมพระราชอาณาจักรอียิปต์ได้อีกครั้ง
ในช่วง 672 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์เนโคได้ทรงเป็นผู้ปกครองเมืองซาอิส โดยสันนิษฐานจากพระนามของพระองค์และอีกหนึ่งปีต่อมาชาวอัสซีเรียที่นำโดยกษัตริย์เอซาร์ฮัดดอนได้เข้ามาบุกรุกอียิปต์ ทำให้ฟาโรห์เนโคได้ทรงกลายเป็นหนึ่งในข้าราชบริพารของของกษัตริย์เอซาร์ฮัดดอน ซึ่งในภายหลัก็ได้รับการยืนยันจากตำแหน่งและทรัพย์สินของพระองค์ เช่นเดียวกับการพระราชทานดินแดนใหม่แก่พระองค์ ซึ่งอาจรวมถึงเมืองเมมฟิสด้วย
ในช่วง 669 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์ทาฮาร์กาแห่งราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์ทรงกำลังเคลื่อนตัวจากทางใต้ไปยังบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่อย่างเป็นทางการ โดยกษัตริย์เอซาร์ฮัดดอนทรงเตรียมกลับไปยังอียิปต์เพื่อขับไล่ผู้บุกรุก แต่ทรงเสด็จสวรรคตยังกะทันหัน การสวรรคตของกษัตริย์เอซาร์ฮัดดอนทำให้เกิดวิกฤตทางการเมืองในจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ แต่ท้ายที่สุด กษัตริย์อัชเชอร์บานิปาล ผู้เป็นพระราชโอรสของพระองค์ก็ทรงมากลายเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่อย่างสมบูรณ์ การโต้กลับที่วางแผนไว้โดยพระราชบิดาของพระองค์เกิดขึ้นในช่วง 667–666 ก่อนคริสตกาล
ฟาโรห์ทาร์ฮากาทรงพ่ายแพ้และทรงถูกขับไล่กลับไปที่ไปยังเมืองทีบส์ แต่กษัตริย์อัชเชอร์บานิปาลทรงทราบว่าฟาโรห์ที่หลบหนีไปและผู้ปกครองบางส่วนของอียิปต์ล่างนามว่า "เปกรูร์"แห่ง"พิชาปตู" (เพร-ซอปดู), "ชาร์รูลูดาริ"แห่ง"ซินู" (อาจเป็นเมืองเปลูเซียม) และ"นิคูอู" (เนโคที่ 1) กำลังวางแผนต่อต้านพระองค์ กษัตริย์อัสซีเรียจึงทรงโปรดให้จับกุมผู้สมรู้ร่วมคิด สังหารประชากรส่วนหนึ่งในเมืองที่พวกเขาปกครอง และเนรเทศนักโทษไปยังเมืองนีนะเวห์