pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี ค.ศ. 1963 ปีเตอร์ เอาด์ ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค เอ็ดโซ โตกโซเปิส รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเข้ารับตำแหน่งแทน ในการเลือกตั้งทั่วไปในปี ค.ศ. 1963 แม้พรรคจะได้คะแนนเสียงลดลงแต่ก็ยังได้เข้าร่วมรัฐบาล อย่างไรก็ตาม สมาชิกพรรคบางส่วนเรียกร้องให้มีการปรับทิศทางเสรีนิยมของพรรคไปสู่เสรีนิยมแบบดั้งเดิม และความไม่ลงรอยนี้นำมาสู่การลาออกจากพรรคและจัดตั้งพรรคการเมืองใหม่ในชื่อ ประชาธิปัตย์ 66 ในปี ค.ศ. 1966
ราวปี ค.ศ. 1965 รัฐมนตรีจากพรรคเกิดข้อขัดแย้งกับรัฐมนตรีร่วมกระทรวงจากพรรคประชาชนคาทอลิกและพรรคต่อต้านการปฏิวัติในรัฐบาลมาไรเนิน จึงมีการยุบและจัดตั้งคณะรัฐมนตรีใหม่ โดยมีเพียงพรรคประชาชนคาทอลิก พรรคต่อต้านการปฏิวัติ และพรรคแรงงานร่วมจัดตั้งรัฐบาล โดยมีโย กัลส์ เป็นนายกรัฐมนตรีโดยไม่มีการเลือกตั้ง แต่คณะรัฐมนตรีนี้ก็ไร้เสถียรภาพและถูกยุบเช่นกันในปีต่อมา จากนั้น ในการเลือกตั้งทั่วไปในปี ค.ศ. 1967 พรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตยได้รับคะแนนเสียงคงเดิมและได้เข้าร่วมรัฐบาลอีกครั้งในรัฐบาลปีต เดอ โยง ในช่วงนี้ พรรคได้ลดความสัมพันธ์กับองค์กรเพื่อเสรีภาพอื่น ๆ และปรับอุดมการณ์ไปสู่ความเป็นกลางมากขึ้น
ค.ศ. 1971-1994.
ในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1971 พรรคร่วมรัฐบาลได้คะแนนเสียลดลง จึงได้เชิญพรรคสังคมประชาธิปไตย 70 อันเป็นสาขาของพรรคแรงงานเข้าร่วมรัฐบาล แต่อยู่ได้เพียงไม่กี่เดือนก็มีการยุบคณะรัฐมนตรีและจัดตั้งรัฐบาลขึ้นใหม่โดยไม่มีพรรคสังคมประชาธิปไตย 70 มีบาเรินด์ บีสเฮอเฟิล จากพรรคต่อต้านการปฏิวัติเป็นนายกรัฐมนตรี ในช่วงปี ค.ศ. 1971 ฮันส์ วีเคิล นักการเมืองหนุ่มไฟแรงเริ่มได้รับความสนใจจากประชาชน ได้ก้าวขึ้นเป็นหัวหน้าพรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตย ก่อนจะได้รับตำแหน่งประธานสภาในปีนั้น ในยุคของวีเคิลนี้ พรรคได้มีการปฏิรูปสู่ค่านิยมทางการเมืองแบบใหม่ มีการปฏิรูปรัฐสวัสดิการ ส่งเสริมนโยบายลดหย่อยภาษี จึงได้รับความนิยมจากชนชั้นกรรมาชีพและชนชั้นกลางเพิ่มขึ้นอย่างมาก
แนวคิดการเมืองแบบใหม่นี้นับว่าเป็นประโยชน์กับพรรค เพราะแม้พรรคจะแพ้การเลือกตั้งขาดลอยในปี ค.ศ. 1972 และไม่ได้ร่วมรัฐบาลโยป เดน เอาล์ แต่องค์กรที่เป็นกลางที่เป็นพันธมิตรกับพรรคมีมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะสถานีโทรทัศน์แห่งใหม่ ๆ จากนั้นในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1977 พรรคได้คะแนนไม่เพิ่มขึ้นมากนัก แต่การเจรจาระหว่างพรรคร่วมรัฐบาลเก่า (คริสเตียนประชาธิปไตย และประชาธิปไตยสังคมนิยม) ไม่ลงตัว พรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตยจึงถูกเชิญเข้าร่วมรัฐบาลร่วมกับพรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียน โดยมีดรีส ฟัน อัคต์ เป็นนายกรัฐมนตรี
ในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1981 พรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียนเสียที่นั่งไปมาก มีการจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างน้อยร่วมกับพรรคแรงงาน โดยไม่ได้เชิญพรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตยเข้าร่วมรัฐบาล การขาดเสถียรภาพนำมาสู่การยุบจัดตั้งคณะรัฐมนตรีใหม่ ต่อมาในปี ค.ศ. 1982 วีเคิลลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคและย้ายไปเป็นข้าหลวงในสมเด็จพระราชินีประจำจังหวัดฟรีสลันด์ เอ็ด ไนเปิลส์ รับหน้าที่หัวหน้าพรรคแทน นำพรรคลงสมัครรับเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1982 ได้มา 10 ที่นั่ง จึงได้จัดตั้งรัฐบาลร่วมกับพรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียน มีรืด ลึบเบิร์ส เป็นนายกรัฐมนตรี รัฐบาลชุดนี้ได้เริ่มปฏิรูปพลิกโฉมระบบรัฐสวัสดิการ และพรรคยังได้รับคะแนนเสียงมากพอในการร่วมจัดตั้งรัฐบาลอีกครั้งในปี ค.ศ. 1986 แต่เกิดข้อขัดแย้งในรัฐบาลชุดนี้ นำมาสู่การยุบสภาและเลือกตั้งใหม่ในปี ค.ศ. 1989 ที่พรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตยได้รับคะแนนเสียงไม่มากพอที่จะถูกเชิญไปร่วมรัฐบาล โยริส โฟร์ฮูเฟอ หัวหน้าพรรคในขณะนั้นแสดงความรับผิดชอบด้วยการลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค และฟริตส์ โบลเกิสไตน์ เข้ารับตำแหน่งแทน
ค.ศ. 1994 ถึงปัจจุบัน.
พรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตย ภายใต้การนำของฟริตส์ โบลเกิสไตน์ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งเมื่อ ค.ศ. 1994 พรรคจึงได้ร่วมรัฐบาลร่วมกับพรรคแรงงานและพรรคประชาธิปัตย์ 66 โดยมีวิม โกก เป็นนายกรัฐมนตรี นับเป็นรัฐบาลเนเธอร์แลนด์รัฐบาลแรกที่ไม่มีพรรคคริสเตียนใด ๆ ร่วมรัฐบาลเลยนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1918 แนวทางการเมืองของโบลเกิสไตน์ได้รับความนิยมจากประชาชนอย่างมากทำให้พรรคได้รับคะแนนเสียงเพิ่มขึ้นในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1998 กลายเป็นพรรคที่มีคะแนนเสียงสูงเป็นอันดับสอง จึงได้เข้าร่วมรัฐบาลอีกครั้ง โบลเกิสไตน์ลาออกจากพรรคเพื่อไปรับตำแหน่งข้าหลวงประจำยุโรปในปี ค.ศ. 1999 และมีฮันส์ ไดก์สตัล นักการเมืองสังคมเสรีนิยมเป็นหัวหน้าพรรคแทน
การเลือกตั้งทั่วไปในปี ค.ศ. 2002 เนเธอร์แลนด์มีแนวคิดแบ่งเป็นสองขั้วอย่างชัดเจน ส่งผลให้กลุ่มปิม ฟอร์เตาน์ ได้รับคะแนนเสียงท่วมท้นเป็นอันดับสอง ส่วนพรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตยได้คะแนนลดลงอย่างมากแต่ยังได้เข้าร่วมรัฐบาลที่มีพรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียนเป็นแกนนำ มียัน เปเตอร์ บัลเกอเนนเดอเป็นนายกรัฐมนตรี ไดก์สตัลประกาศลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคและมีแคร์ริต ซาล์ม อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหัวหน้าพรรคแทน แต่ซาล์มกลับไปขัดแย้งกับรัฐมนตรีที่มาจากกลุ่มปิม ฟอร์เตาน์ ทำให้เสถียรภาพของรัฐบาลสั่นคลอน จึงมีการเลือกตั้งอีกครั้งใน ค.ศ. 2003
การเลือกตั้งครั้งนี้ พรรคคาดหวังว่าจะได้คะแนนนิยมเพิ่มมากเพราะนำเอาข้อเสนอเรื่องผู้อพยพของปิม ฟอร์เตาน์มาเสนอในนโยบายหาเสียง แต่ผลการเลือกตั้งกลับไม่เป็นใจ ซาล์มนำพรรคได้ที่นั่งเพียง 4 ที่นั่งเท่านั้น และได้เข้าร่วมรัฐบาลอย่างไม่เต็มใจนัก ซาล์มได้กลับมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอีกครั้งและยังได้ตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีโยซียัส ฟัน อาร์ตเซิน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากพรรคได้ก้าวขึ้นเป็นหัวหน้าพรรคแทนซาล์มในปี ค.ศ. 2004
ต่อมาในปี ค.ศ. 2006 พรรคเสียที่นั่งเป็นจำนวนมากในการเลือกตั้งสภาจังหวัด ฟัน อาร์ตเซิน จึงลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคและให้วิลลีบรอร์ด ฟัน เบก รักษาการแทน จากนั้นพรรคได้เลือก มาร์ก รึตเตอ ขึ้นเป็นหัวหน้าพรรคแทน อย่างไรก็ตาม พรรคได้รับคะแนนเสียงไม่มากพอในการเลือกตั้งเมื่อปี ค.ศ. 2006 และไม่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมรัฐบาล มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่าพรรคได้เริ่มรณรงค์หาเสียงช้าและไม่มีประสิทธิภาพ ไม่สามารถดึงความสนใจจากประชาชนจากการขับเคี่ยวระหว่างหัวหน้าพรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียนและหัวหน้าพรรคแรงงานได้ เกิดความไม่ลงรอยกันในพรรค โดยเฉพาะประเด็นเรื่องความเป็นผู้นำของรึตเตอ โดยเฉพาะหลังจากที่รีตา แฟร์โดงก์ ตัวแทนอันดับสองจากพรรคได้คะแนนเสียงจากประชาชนมากกว่ารึตเตอที่เป็นตัวแทนอันดับหนึ่ง มีการเรียกร้องให้มีการพิจารณาหัวหน้าพรรคกันใหม่ เป็นเวลานานกว่าสถานการณ์ในพรรคจะดีขึ้น และแฟร์โดงก์ได้ลาออกจากพรรคไปตั้งพรรคใหม่
ในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2010 พรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตยภายใต้การนำของมาร์ก รึตเตอ ชนะการเลือกตั้ง ได้มาถึง 31 ที่นั่งในสภา กลายเป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาลเป็นครั้งแรกในรอบ 92 ปีนับตั้งแต่ก่อตั้งพรรคมา โดยร่วมกับพรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียนจัดตั้งรัฐบาลรึตเตอ 1
เมื่อพรรคเพื่อเสรีภาพไม่เห็นด้วยกับรัฐบาลในการประกาศตัดงบประมาณเพื่อรัดเข็มขัด ได้ลาออกจากฝ่ายรัฐบาล มาร์ก รึตเตอจึงประกาศยุบสภาและจัดการเลือกตั้งใหม่ในปี ค.ศ. 2012 และครั้งนี้ได้รับคะแนนท่วมท้นอีกครั้ง ได้มาถึง 41 ที่นั่ง (เพิ่มขึ้นมา 10 ที่นั่ง) จัดตั้งรัฐบาลรึตเตอ 2 ร่วมกับพรรคแรงงานและบริหารงานจนครบวาระ อย่างไรก็ตาม การเลือกตั้งทั่วไปในปี ค.ศ. 2017 พรรคเสียที่นั่งไป 8 ที่นั่ง แต่ยังเป็นพรรคแกนนำรัฐบาล จัดตั้งรัฐบาลร่วมกับพรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียน พรรคประชาธิปัตย์ 66 และสหภาพคริสเตียนในรัฐบาลรึตเตอ 3
อุดมการณ์.
ด้านเศรษฐกิจและการเงิน.
พรรคสนับสนุนหลักการรัฐบาลเล็ก (Small government) คือให้รัฐบาลมีส่วนร่วมกับนโยบายสาธารณะและเอกชนให้น้อยที่สุด และใช้นโยบายปล่อยให้ทำไป (Laissez-faire) ที่ปล่อยให้อุตสาหกรรมดำเนินการไปโดยปราศจากการแทรกแซงของรัฐบาล นอกจากนี้ยังส่งเสริมการลดภาษี ระบบเศรษฐกิจแบบตลาด และบริหารงบประมาณแบบสมดุล
ด้านบริหารและกิจการสังคม.
พรรคผลักดันการลดการออกกฎระเบียบจากภาครัฐ (Deregulation) แยกคริสตจักรกับรัฐออกจากกัน ไม่สนับสนุนการถือหลายสัญชาติของพลเมือง ส่งเสริมการปลดปล่อยทาส การแต่งงานเพศเดียวกัน การปรับตัวจากวัฒนธรรมที่หลากหลายให้กลมกลืน และให้การดูแลผู้ลี้ภัยอย่างเหมาะสม
ด้านนโยบายต่างประเทศและกฎหมาย.
ด้านสุขภาพ.
พรรคพยายามผลักดันระบบประกันสุขภาพถ้วนหน้า ส่งเสริมงานวิจัยเซลล์ต้นกำเนิด ผลักดันนโยบายการทำแท้ง และการุณยฆาต
แถลงการณ์เสรีภาพ.
พรรคได้ออกแถลงการณ์เสรีภาพเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2005 โดยแบ่งเป็น 4 หมวดด้วยกัน ได้แก่
สโมสรกีฬาเกิซเทแพ
สโมสรกีฬาเกิซเทแพ  เป็นสโมสรกีฬาตุรกีที่ตั้งอยู่ในย่านกือแซลยาลือของอิซมีร์ โดยนอกจากฟุตบอลแล้ว สโมสรนี้ยังมีกีฬาอื่น ๆ ได้แก่ ฟันดาบ ไตรกีฬา แฮนด์บอล เรือใบ ว่ายน้ำ และกระดานโต้คลื่น
ผลงานที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของสโมสรภายในประเทศ คือ แชมป์ลีกใน ค.ศ. 1950 ต่อมาใน ค.ศ. 1969 เกิซเทแพกลายเป็นทีมฟุตบอลตุรกีทีมแรก ที่เข้าถึงรอบรองชนะเลิศของการแข่งขันระดับทวีปยุโรป
เกิซเทแพเคยมีช่วงที่ตกต่ำอยู่บ้างระหว่าง ค.ศ. 2002–2008 ในปัจจุบัน เกิซเทแพถือเป็นสโมสรที่ได้รับความนิยมมากเป็นอันดับที่สี่ของประเทศ รองจากสามยักษ์ใหญ่อย่าง เฟแนร์บาห์แช, กาลาทาซาไร และเบชิกทัช
สโมสรกีฬาคาซึมพาชา
สโมสรกีฬาคาซึมพาชา  เป็นสโมสรฟุตบอลตุรกีที่ตั้งอยู่ที่เขต Beyoğlu ในอิสตันบูล สนามเหย้าของสโมสรคือ สนามกีฬา Recep Tayyip Erdoğan ที่ตั้งอยู่ในควอเตอร์คาซึมพาชาของเขต Beyoğlu สโมสรนี้เป็นหนึ่งในห้าสโมสรของซือเปร์ลีกที่ตั้งอยู่ในอิสตันบูล ร่วมกับเฟแนร์บาห์แช, กาลาทาซาไร, เบชิกทัช และอิสตันบูลบาชัคเชฮีร์
Kasımpaşa S.K.
İstanbul Başakşehir F.K.
อังกอลาอาวังตึ
"อังกอลาอาวังตึ"  เป็นเพลงชาติแองโกลา ประพันธ์เนื้อร้อง มานูแวล รุย อัลวึช มงไตรู และ ทำนองโดย รุย อัแบโต วิเอรา ดิแอส มินกัส ภายหลังการประกาศเอกราชจากโปรตุเกส เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975 เนื้อร้องของเพลงชาติ ได้กล่าวถึงการต่อสู้เพื่ออิสรภาพของขบวนการแนวร่วมประชาชนปลดปล่อยแองโกลา (MPLA) ในฐานะรัฐพรรคการเมืองเดียว ภายใต้ระบอบสังคมนิยม จนถึง ค.ศ. 1992
ประเทศไทยในซีเกมส์ 2019
ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ 2019 (พ.ศ. 2562) ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ระหว่างวันที่ 30 พฤศจิกายน - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 980 คน ใน 52 ชนิดกีฬา การแข่งขันครั้งนี้ประเทศไทยได้รับเหรียญรางวัล 92 เหรียญทอง 103 เหรียญเงิน 123 เหรียญทองแดง
รีการ์ดู กวาแรฌมา
รีการ์ดู อังดราดึ กวาแรฌมา บือร์นาร์ดู (; เกิดวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1983) เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ผู้เล่นในตำแหน่งปีกให้กับสโมสรตุรกี คาซึมพาชา และทีมชาติโปรตุเกส
กวาแรฌมาเริ่มต้นอาชีพกับสปอร์ติง ต่อมาก็ได้ย้ายไปเล่นให้กับหลายสโมสร ได้แก่ บาร์เซโลนา, อินเตอร์มิลาน, เชลซี, เบชิกทัช และชะบาบอัลอะฮ์ลีดูไบ แต่สโมสรที่เขาอยู่นานที่สุดคือ โปร์ตู ซึ่งเขาได้เซ็นสัญญากับสโมสรใน ค.ศ. 2004
บชิกทัช
อัลอะฮ์ลี
วัดพระธาตุราษฎร์บำรุง
วัดพระธาตุราษฎร์บำรุง  เดิมชื่อ วัดราษฎร์สามัคคี หรือ วัดหลวงพ่อดำ ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 206  หมู่ที่ 6 ถนนมิตรภาพ (อุดรธานี – หนองคาย) บ้านโนนธาตุ ตำบลหนองกอมเกาะ อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย สร้างเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2475 บนพื้นที่ 23 ไร่เศษ
ก่อนหน้าที่จะสร้างวัด ชาวบ้านยังไม่มีประจำหมู่บ้าน จะต้องเดินทางไปร่วมทำบุญที่บ้านคำแค ซึ่งอยู่ห่างออกไปจากหมู่บ้านของตน  ทำให้เกิดความไม่สะดวกต่อการเดินทาง การประกอบพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนา ดังนั้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2470 มีชาวบ้านโนสังข์กลุ่มหนึ่ง ประกอบด้วยนายเกิด มาตทะสุทธิ์ นายดี กิริยา นายมั่น สีสุระ นายเบ้า จิตประเสริฐ นายคอด พรมภิภักดิ์ นายคูณ หมั่นพลศรี นายคูณ จันทรินทร์ นายอุ้ย สุขเสริม และชาวบ้านคนอื่น ๆ จึงได้ร่วมใจกันแผ้วถางป่าเพื่อสร้างวัดประจำหมู่บ้านขึ้นทางทิศตะวันตก ตั้งชื่อว่า วัดราษฎร์สามัคคี และเปลี่ยนชื่อเป็นวัดพระธาตุราษฎร์บำรุง เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2536
สถานที่สำคัญและสิ่งศักดิ์สิทธิ์.
พระบรมสารีริกธาตุ  บรรจุในเจดีย์  5  พระองค์  ปัจจุบันได้ประกอบพิธีเปิดกรุพระธาตุ  เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558 เพื่ออัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุไปประดิษฐานชั่วคราว ณ อุโบสถ เนื่องจากพระธาตุเจดีย์ 5 พระองค์ชำรุดทรุดโทรมเป็นอย่างมาก เมื่อสร้างพระมหาธาตุเจดีย์องค์ใหม่แล้วเสร็จ จะได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ และวัตถุมงคลต่าง ๆ ไปประดิษฐาน
หลวงพ่อดำ พระพุทธรูปประจำอุโบสถ หล่อด้วยทองสัมฤทธิ์ เมื่อปี พ.ศ.  2546 จำลองมาจากพระพุทธรูป หลวงพ่อดำ แห่งมหาวิทยาลัยนาลันทา ประเทศอินเดีย มีพุทธคุณในด้านแคล้วคลาดปลอดภัย และโชคลาภ
เขามาเชงเม้งข้างๆ หลุมผมครับ
เอาเตอร์เฮบริดีส
เอาเตอร์เฮบริดีส ( ; ) เป็นห่วงโซ่เกาะนอกชายฝั่งแผ่นดินใหญ่ของประเทศสกอตแลนด์
เกาะส่วนใหญ่เป็นหินดินดานจากหินแปรโบราณและมีภูมิอากาศอบอุ่นและมหาสมุทร มีเกาะที่มีผู้คนอยู่อาศัย 15 เกาะ ซึ่งมีประชากร 26,830 คน และมีเกาะที่ไม่มีผู้คนอาศัย 50 เกาะ โดยหมู่เกาะบาร์ราเฮดถึงบัตต์ออฟลูอิส มีความยาวราว
เกาะได้รับการอ้างถึงจากนักเขียนโรมันและกรีกหลายครั้ง เกาะทางตะวันตกเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรนอร์ส ในชื่อ "" อยู่นาน 400 ปี ก่อนจะเป็นส่วนหนึ่งของเอาเตอร์เฮบริดีสของสกอตแลนด์ภายใต้สนธิสัญญาเพิร์ทในปี ค.ศ. 1266
น็อยส์
น็อยส์ ( ; สะกดว่า "Neuß" จนถึง ค.ศ. 1968; ลิมเบอร์กิช: "Nüss"; ละติน: "Novaesium") เป็นนครในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ริมฝั่งทิศตะวันตกของแม่น้ำไรน์ อยู่ตรงข้ามเมืองดึสเซิลดอร์ฟ เดิมทีรู้จักในฐานะเมืองของโรมัน เมืองมีจัดงานน็อยส์ชึทเซนเฟิสท์ทุกปี เมืองน็อยส์และเมืองเทรียร์ถือเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของเยอรมนี และในปี ค.ศ. 1984 น็อยส์ฉลองครบรอบ 2000 ปี หลังก่อตั้งเมื่อ 16 ปีก่อนคริสต์ศักราช
แบตู (นักฟุตบอล)
อังตอนียู อัลแบร์ตู บัชตุช ปิงปาแรล (; เกิดวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1982) หรือ แบตู  เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ผู้เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสโมสรตุรกี เกิซเทแพ
แบตูเริ่มมีชื่อเสียงจากการเล่นให้กับสโมสรกีฬาไลชอยช์ ก่อนที่จะย้ายไปโปร์ตูใน ค.ศ. 2009 ต่อมาเขาได้เล่นให้กับสโมสรกลุฌในโรมาเมียอยู่หนึ่งฤดูกาล ก่อนที่จะย้ายไปเซบิยาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 เขาลงเล่นให้กับเซบิยารวมทุกรายการ 89 นัด และมีส่วนช่วยให้สโมสรชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกสองสมัย
แบตูเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติโปรตุเกสในการแข่งขันฟุตบอลโลกสามครั้ง และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
แบตูลงเล่นให้กับทีมชาติโปรตุเกสครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2009 ในนัดกระชับมิตรที่เสมอกับเอสโตเนีย 0–0 ต่อมาหลังจบฤดูกาล 2009–10 เขาถูกการ์ลุช ไกรอช เรียกตัวติดทีมชาติในรอบเบื้องต้น 24 คนสำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ลงเล่นในรายการนั้นเลย รวมถึงในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 ด้วย
ในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2018 แบตูในวัย 36 ปี รับหน้าที่เป็นกัปตันของทีมชาติเป็นครั้งแรก ในนัดกระชับมิตรที่บุกไปเอาชนะสกอตแลนด์ 3–1
ไลชอยช์
เชเฟเร กลุฌ
บรากา
ฟือร์นังดู ซังตุช
ฟือร์นังดู มานูแวล ฟือร์นังดึช ดา กอชตา ซังตุช ( ; เกิดวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1954) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวโปรตุเกสซึ่งในตำแหน่งกองหลัง และอดีตผู้จัดการของทีมชาติโปรตุเกส มีผลงานที่โดดเด่นคือการพาโปรตุเกสชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19
อาเอกเอเธนส์
Dutch West India Company
ประเทศกัมพูชาในซีเกมส์
ประเทศกัมพูชาในซีเกมส์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งแรกในซีเกมส์ 1961 ที่ย่างกุ้ง ประเทศเมียนมาร์ ซึ่งกัมพูชาเป็น 1 ใน 6 สมาชิกที่ร่วมก่อตั้งสมาพันธ์กีฬาแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (; SEAGF) แต่ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1959
สรุปเหรียญการแข่งขัน.
พระเจ้าเดวิดที่ 2 แห่งสกอตแลนด์
พระเจ้าเดวิดที่ 2 แห่งสกอตแลนด์  ทรงเป็นกษัตริย์สกอตแลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1329 ถึง 1371 รวมระยะเวลาครองราชย์กว่า 42 ปี พระองค์เป็นพระโอรสในพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 1 ที่เกิดกับพระนางเอลิซาเบธ เดอ บูร์ก มเหสีคนที่สอง
ขณะที่เจ้าชายเดวิดมีอายุ 4 ขวบ ทางครอบครัวได้จัดให้แต่งงานกับท่านหญิงวัย 7 ขวบ พระธิดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปีค.ศ. 1329 เจ้าชายเดวิดในวัยห้าขวบเศษก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์สกอตแลนด์ โดยมีเซอร์ ทำหน้าที่ผู้พิทักษ์แห่งสกอตแลนด์ และเมื่อมอเรย์เสียชีวิตในปีค.ศ. 1332 ก็รับช่วงทำหน้าที่นี้
ภายหลังความพ่ายแพ้ต่ออังกฤษในเมื่อเดือนกรกฎาคม 1333 พระเจ้าเดวิดวัยเก้าขวบถูกส่งตัวไปลี้ภัยที่ประเทศฝรั่งเศส พระองค์ขึ้นฝั่งที่บูโลญในเดือนพฤษภาคม 1334 และอยู่ภายใต้พระอุปถัมภ์ของพระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส ในช่วงนี้ไม่ค่อยมีบันทึกมากนัก พระเจ้าเดวิดวัยเยาว์อยู่ในฝรั่งเศสจนถึงปี 1341 เป็นเวลาที่ฝ่ายสกอตแลนด์เริ่มได้เปรียบ พระองค์จึงเสด็จกลับถึงสกอตแลนด์ในวันที่ 2 มิถุนายน 1341 และเริ่มว่าราชการด้วยตนเองขณะมีอายุ 17 ชันษา พระองค์สามารถนำสกอตแลนด์รอดพ้นจากเงื้อมมือของอังกฤษ และสร้างความมั่นคงให้อาณาจักรไปอีกหลายรุ่น
จังหวัดอามาโซนัส
จังหวัดอามาโซนัส  เป็นจังหวัดของประเทศโคลอมเบีย ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ อามาโซนัสเป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดในด้านพื้นที่แต่กลับมีประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ มีเมืองเอกคือเลตีเซีย ชื่อของจังหวัดมาจากแม่น้ำแอมะซอนซึ่งไหลผ่านจังหวัดนี้
ภูมิภาคทางธรรมชาติแอมะซอน
ภูมิภาคทางธรรมชาติแอมะซอน เป็นภูมิภาคทางธรรมชาติของประเทศโคลอมเบีย ประกอบด้วยจังหวัดอามาโซนัส, กาเกตา, ไกวย์นีอา, กวาเบียเร, ปูตูมาโย, และเบาเปส ครอบคลุมพื้นที่ 483,000 กม² หรือ 35% ของดินแดนทั้งหมดของโคลัมเบีย พื้นที่ส่วนใหญ่ปกคลุมด้วยป่าฝนเขตร้อนหรือป่าทึบซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของป่าดิบชื้นแอมะซอน
ประเทศบรูไนดารุสซาลามในซีเกมส์
ประเทศบรูไนดารุสซาลามในซีเกมส์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งแรกในซีเกมส์ 1977 ที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ได้รับเหรียญจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 14 เหรียญทอง 55 เหรียญเงิน 163 เหรียยทองแดง
ประเทศฟิลิปปินส์ในซีเกมส์
ประเทศฟิลิปปินส์ในซีเกมส์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งแรกในซีเกมส์ 1977 ที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมดจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 1,069 เหรียญทอง 1,193 เหรียญเงิน และ 1,477 เหรียญทองแดง รวม 3,793 เหรียญ
ประเทศเวียดนามในซีเกมส์
ประเทศเวียดนามในซีเกมส์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งแรกในซีเกมส์ 1989 ที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ซึ่งเวียดนามได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมดจากการแข่งขันกีฬาซ๊เกมส์ 928 เหรียญทอง 967 เหรียญเงิน และ 991 เหรียญทองแดง รวม 2,886 เหรียญ เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน 1 ครั้ง
ประเทศจิบูตีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศจิบูตี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจิบูตีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศดอมินีกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศดอมินีกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติดอมินีกาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศอิเควทอเรียลกินีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศอิเควทอเรียลกินี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิเควทอเรียลกินีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
อัจฉริยะ 2 แผ่นดิน
ประเทศเอริเทรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเอริเทรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเอริเทรียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 12 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศอิรักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศอิรัก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิรักได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 22 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ตาร์ซัส
ตาร์ซัส ( ; Hittite: ; ; ; ; ) เป็นเมืองมีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ทางทิศใต้ของประเทศตุรกี อยู่ห่างจากชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน 20 กิโลเมตร
ประวัติศาสตร์ของเมืองมีมากกว่า 6,000 ปี เป็นจุดสำคัญของผู้ค้าขายและสถานที่สำคัญของหลายอารยธรรม ในจักรวรรดิโรมัน ทาร์ซัสเป็นเมืองหลวงของจังหวัดซิซิเลีย ยังเป็นสถานที่พบกันครั้งแรกของมาร์ก แอนโทนีกับคลีโอพัตรา และเป็นสถานที่เกิดของนักบุญเปาโล
Tarsus, Mersin
11กัตสึโนะอังเคล็ต
"11กัตสึโนะอังเคล็ต"  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 50 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต เปิดตัวเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 โดยคิงเรกคอร์ดส์
11gatsu no Anklet
แมนเจอรา
แมนเจอรา  เป็นนครริมชายฝั่งของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ห่างจากเมืองหลวงของรัฐ เมืองเพิร์ท ทางทิศใต้ ราว 72 กิโลเมตร เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของรัฐ มีประชากรราว 97,000 คน ตอนเหนือของเมืองเป็นที่ตั้งของเมืองบันเบอรี
ชื่อของเมืองมาจากภาษานยุงการ์ ที่มีความหมายว่า "สถานที่นัดพบ" หรือ "สถานที่ค้าขาย" เมืองตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1831 สองปีหลังจากตั้งอาณานิคมสวอนริเวอร์ แต่คนอาศัยยังน้อย จนหลังสงคราม ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 เป็นมากกว่าหมู่บ้านตกปลาเล็กน้อย หลายปีต่อมา มีชื่อเสียงด้านการแล่นเรือและการตกปลาของผู้เกษียณ โดยเฉพาะทางใต้ของเมือง
ไฉจิ้น
ไฉจิ้น  เป็นตัวละครผู้กล้าในเรื่องซ้องกั๋ง ในวรรณกรรมได้บอกไว้ว่า เขาเป็นชายหนุ่มรูปร่างสง่างาม มีคิ้วคล้ายมังกร ดวงตาดั่งคล้ายนกฟินิกซ์ สืบเชื้อสายจากพระเจ้าชาซิจง เป็นคนใจบุญสุนทาน ชอบช่วยเหลือผู้ที่เดือดร้อน มีผู้กล้าชื่อดังเคยมาอาศัยกับเขา ไม่ว่าจะเป็น หลินชง ซ่งเจียง อู่ซง สือหย่ง
ต้องโทษจำคุก.
เนื่องจากไฉจิ้นได้ข่าวว่า อินเทียนซี (殷天錫 ท.อินเทียนเซ็ก) ได้รังแกอาของตน เนื่องจากมีปัญหาเรื่องที่ดิน ทำให้ไฉจิ้นตัดสินใจไปที่เมืองเกาถังโจว (高唐州 ท.กอตังจิว ; ปัจจุบันคือเขตเกาถัง มณฑลซานตง) ร่วมกับหลี่ขุย ครั้นไปถึงก็พบว่า อาได้เสียชีวิตลง ประกอบกับอินเทียนซีได้มาพอดี ไฉจิ้นจึงเข้าไปเจรจากับอินเทียนซีว่า อาของตนได้เสียชีวิตแล้ว รอให้เผาศพเสร็จก่อน ค่อยมาชำระเรื่องปัญหาที่ดิน แต่อินเทียนซีไม่สนใจและได้พูดจาลบหลู่ไฉจิ้นรวมทั้งอาของเขา ทำให้หลี่ขุยทนไม่ไหว ก็เลยต่อยอินเทียนซีจนตาย ไฉจิ้นเห็นดังนั้น ก็กลัวว่า หลี่ขุยจะต้องโทษ จึงให้หลี่ขุยกลับไปที่เขาเหลี่ยงซาน ส่วนตัวเขาก็ถูก เกาเหลียน (高廉 ท.กอเหลียม) ซึ่งเป็นเจ้าเมืองเกาถังโจว อีกทั้งยังมีศักดิ์เป็นญาติของเกาฉิว จับตัวไปลงโทษ เป็นเหตุให้ผู้กล้าแห่งเหลียงซานเข้าบุกเมืองเกาถังโจวและเข้าสังหารเกาเหลียน ทางด้านไฉจิ้นเองก็ได้ความช่วยเหลือจากหลี่ขุย หลังจากที่ต้องถูกขังในบ่อน้ำเป็นเวลานาน
ชีวิตที่เขาเหลียงซาน.
ครั้นไฉจิ้นได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ก็ได้เป็นหัวหน้าสมุหบัญชีและการคลังร่วมกับหลี่อิง ต่อมาได้มีวีรกรรมที่สำคัญในช่วงศึกฟางล่า นั่นคือ ปลอมตัวเป็นชายเร่ร่อนในชื่อ เคออิ่น แกล้งเข้ามารับราชการอยู่กับฟางล่า จนฟางล่าพอใจ และยกนางจินจือ ซึ่งเป็นลูกสาวให้เป็นภรรยา จนกระทั่งในช่วงสุดท้ายของสงคราม เขาได้สังหาร ฟางเจี๋ย (方傑 ท.ฮองเกียด) ซึ่งเป็นหลานชายของฟางล่า
หลังรบชนะกองทัพฟางล่า ไฉจิ้นก็ได้รับแต่งตั้งจากฮ่องเต้ ให้เป็นขุนนางนายทหาร แต่ไฉจิ้นได้รู้มาว่า สาเหตุที่หยวนเสี่ยวชีไม่ได้เป็นขุนนางนั้น เพราะมีกรณีที่ใส่ชุดของฟางล่า ไฉจิ้นจึงนึกขึ้นได้ว่า "ตัวเราก็เคยทำเป็นไปสวามิภักดิ์ฟางล่าและได้เป็นถึงลูกเขย ครั้นเราจะทำราชการต่อไป ก็จะมีคนมาประณามเราว่า เคยเป็นลูกเขยของกบฏ ถ้างั้นเราก็ยอมลาออกแล้วกลับบ้านเกิดจะดีกว่า" ครั้นคิดได้ดังนั้น ก็ขอลาออกจากราชการ และกลับไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขที่บ้านเกิด
เพิร์ท (ออสเตรเลีย)
แคลกูร์ลี
แคลกูร์ลี-โบลเดอร์
หรือชื่อไม่เป็นทางการ คือ แคลกูร์ลี เป็นนครในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองเพิร์ทราว เมืองก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1889 โดยการรวมเมืองแคลกูร์ลีกับโบลเดอร์เข้าด้วยกัน และพัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1893 ในช่วงตื่นทองคูลการ์ดี
เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 เมืองมีประชากรราว 29,849 คน ลดลงจากปีที่มีประชากรสูงสุด จาก 32,966 คน ในปี 2013
ริชาร์ด ปริศนาพ่อค้าอัญมณี
ริชาร์ด ปริศนาพ่อค้าอัญมณี ( ตรงตัว: "การตีราคาปริศนาของริชาร์ดพ่อค้าอัญมณี") เป็นนวนิยายแนวไขปริศนา แต่งโดยนานาโกะ สึจิมูระ และวาดโดยยูตาโกะ ยูกิฮิโระ ถูกตีพิมพ์แล้วเก้าเล่มโดยสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่ปี 2015 ต่อมาได้มีการดัดแปลงเป็นมังงะลงนิตยสารตั้งแต่ปี 2019 และดัดแปลงเป็นอนิเมะโดยสตูดิโอชุนกะในปี 2020
แมนจูราห์
ฟรีแมนเทิล
ฟรีแมนเทิล  เป็นเมืองท่าที่สำคัญของประเทศออสเตรเลีย ในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ตั้งอยู่ปากแม่น้ำสวอน ในเขตมหานครเพิร์ท มีท่าเรือฟรีแมนเทิลเป็นท่าเรือของเมืองเพิร์ท เมืองหลวงของรัฐ มีการตั้งถิ่นฐานที่ฟรีแมนเทิลครั้งแรกที่อาณานิคมสวอนริเวอร์เมื่อปี ค.ศ. 1829 ขึ้นเป็นนครเมื่อปี ค.ศ. 1929 เมืองมีประชากรราว 29,000 คน
ชื่อของเมืองตั้งตาม กัปตันชาลส์ ฟรีแมนเทิล ทหารเรือชาวอังกฤษผู้ตั้งแคมป์ที่นี่เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1829 เมืองยังคงรักษาอาคารเก่า ๆ ในศตวรรษที่ 19 ไว้อย่างดี
อเล็กซานเดอร์ หวัง (นักออกแบบ)
อเล็กซานเดอร์ หวัง (; ชื่อ; เกิดปี 1983) เป็นนักออกแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน
หวังเป็นที่รู้จักสำหรับงานออกแบบแนวเออร์บัน (Urban design) หลังเขาออกแบบคอลเลคชั่นฤดูใบไม้ร่วงปี 2008 โดยใช้สีดำเป็นหลัก เขาเปลี่ยนมาออกแบบคอลเลคชั่นฤดูใบไม้ผลิปี 2009 โดยใช้สีสว่างเช่นสีส้ม, ม่วงฝุ่น (dusty purple), อะควา (aqua) และชมพูร้อนแรง (hot pink) ในช่วงเดียวกันก็กลับไปใช้ผ้าสีดำเป็นหลัก และเขามักเป็นที่ยอมรับและเชิดชูในฝีมือการตัดเย็บที่โดดเด่นกว่าใคร ๆ เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2015 มีการประกาศว่าเขาลาออกจาก Balenciaga
หวังเกิดที่ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยบิดามารดาเป็นชาวไต้หวัน เขามีพี่ชาย/น้องชายชื่อว่าเดนนิส (Dennis) หวังไม่ได้พูดภาษาจีนแมนดาริน เขาเคยพูดภาษาจีนแมนดารินในระดับเริ่มต้นออกวิดีโอของเขา ทานข้าวกับอเล็กซ์ (Eating with Alex)
เมื่อหวังอายุได้ 15 ปี เขาได้เดินทางไปเข้ารวมโปรแกรมสอนออกแบบภาคฤดูร้อนที่สถาบันเซ็นทรอลเซนต์มาร์ตินส์ (Central Saint Martins) หวังเรียนระดับชั้นประถมและมัธยมต้นที่โรงเรียนฮอว์เคอร์ (Hawker School) และย้ายไปเรียนที่โรงเรียนสตีเวนสัน (Stevenson School) โรงเรียนประจำในเพบเบิลบีช (Pebble Beach) ในเกรด 9 (เทียบเท่า ม.3 ในไทย) ส่วนชีวิตวัยรุ่นที่เหลือนั้นเขาย้ายมาอาศัยอยู่ที่ซานฟรานซิสโกและได้เข้าเรียนที่โรงเรียนดรูว์ (Drew School) ในระดับชั้นมัธยมปลาย
เมื่อหวังอายุได้ 18 ปี เขาได้ย้ายไปอยู่ที่นิวยอร์กซิตี เพื่อศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่ สถาบันการออกแบบเพียร์สันส์ (Parsons School of Design)
หลังศึกษาได้เป็นเวลา 2 ปีในพาร์สันส์ เมื่อปี 2005 เขาได้ตัดสินใจแสวงหาการเปิดตัวแฟชั่นเลเบล (fashion label) ของตนเอง ซึ่งจะเริ่มต้นด้วยคอลเลคชั่นเสื้อถัก (knitwear) เป็นหลัก ฤดูใบไม้ร่วงปี 2007 หวังได้นำคอลเลคชั่นตัวเต็มที่เป็นชุดพร้อมใส่สำหรับสตรี (women's ready-to-wear) ขึ้นแสดงบนแคทวอล์กในนิวยอร์กเป็นครั้งแรก เพื่อรับฟังคำวิจารณ์ เขาได้รับรางวัล CFDA/ทุนแฟชั่นโว้ก ("Vogue" Fashion Fund) ในปี 2008 ซึ่งมีทุนทรัพย์จำนวน $20,000 เพื่อใช้ขยายกิจการของผู้ได้รับรางวัล That same year, he launched his first handbag collection.