pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อัลแบร์ท เบียร์ชตัท (; 8 มกราคม ค.ศ. 1848 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1902) ผู้เป็นจิตรกรอเมริกันเชื้อสายเยอรมันที่เกิดในประเทศเยอรมนี เป็นจิตรกรของสกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสันซึ่งเป็นขบวนการทางจิตรกรรมอันสำคัญขบวนการหนึ่งของประวัติศาสตร์การเขียนภาพในสหรัฐที่รุ่งเรืองอยู่ราวระหว่างกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 จุดเด่นของงานเขียนของโคลในรูปแบบการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสันและงานของตนเองอยู่ที่ความเป็นสัจจะและรายละเอียดของภูมิทัศน์และป่าเขาของสหรัฐตามแนวเขียนแบบศิลปะจินตนิยมและศิลปะธรรมชาตินิยม ในบรรยากาศที่แทบจะมีแสงเรืองรอง ซึ่งบางครั้งทำให้ได้ชื่อว่า "ศิลปะเรืองแสงแบบอเมริกัน" (Luminism American style) นอกจากนั้นแล้วอัลแบร์ท เบียร์ชตัท และทอมัส โมแรน ก็ยังจัดอยู่ในกลุ่มสกุลศิลปะเทือกเขาร็อคคีด้วย
เบียร์ชตัทเป็นจิตรกรผู้มีความเชี่ยวชาญในการเขียนภาพภูมิทัศน์ของอเมริกาตะวันตกอันงดงาม ที่ได้มาจากการร่วมเดินทางไปกับผู้ทำการขยายดินแดนไปยังตะวันตกหลายครั้ง แม้ว่าจะไม่ได้เป็นจิตรกรคนแรกที่ทำการบันทึกทิวทัศน์ดังกล่าวแต่เบียร์ชตัทเป็นจิตรกรชั้นนำคนสำคัญคนหนึ่งในการเขียนภาพของหัวข้อที่ว่าตลอดมาจนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
อัลเบิร์ต เบียร์ชตัดท์
ปิเอโตร บาโดกลิโอ
สงครามอิตาลี-อบิสสิเนียครั้งที่สอง
ลิเบียของอิตาลี
สาธารณรัฐดาโฮมี
ทริโพลิทาเนีย
ดมิตรี เมดเวเดฟ
เบนินโญ อากีโน
สะพานนครนนทบุรี
สะพานพระนั่งเกล้าใหม่
รายชื่อสัตว์ในตำนานของต่างประเทศ
ซัมเมอร์ ทาม กอน
ทางรถไฟสายเหนือ
ทางรถไฟสายเหนือ หรือ ทางรถไฟสายชุมทางบ้านภาชี–เชียงใหม่ เป็นเส้นทางรถไฟสายหนึ่งในประเทศไทย แยกออกจากทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือที่สถานีรถไฟชุมทางบ้านภาชี ผ่านหลายจังหวัดในภาคกลางและภาคเหนือ และสิ้นสุดปลายทางที่สถานีรถไฟเชียงใหม่ รวมระยะทาง 751 กิโลเมตร (นับตั้งแต่สถานีรถไฟกรุงเทพ) และที่สถานีรถไฟชุมทางบ้านดารา จังหวัดอุตรดิตถ์ จะมีทางแยกไปยังสถานีรถไฟสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย รวมระยะทาง 457 กิโลเมตร (นับตั้งแต่สถานีรถไฟกรุงเทพ)
ประวัติทางรถไฟสายเหนือ.
รถไฟทางคู่.
เนื่องจากมีขบวนรถไฟสายเหนือและสายตะวันออกเฉียงเหนือจำนวนมาก ทำให้รถไฟหลายขบวนต้องหลีกกัน ก่อให้เกิดความล่าช้า กรมรถไฟหลวงจึงสร้างทางรถไฟใหม่ข้าง ๆ ทางเดิม และเปิดเดินรถไฟทางคู่ได้เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2485
สะพาน.
ในอนาคต จะมีการพัฒนาทางรถไฟจากทางเดี่ยวเป็นแบบทางคู่ ซึ่งจะก่อสร้างเป็นช่วง ๆ ดังนี้
นอกจากนี้ยังมีโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายใหม่ ได้แก่
แอฟริกาเหนือของอิตาลี
แอฟริกาเหนือของอิตาลี  เป็นพื้นที่ซึ่งรวมเอาอาณานิคมและดินแดนในความปกครองของราชอาณาจักรอิตาลีในทวีปแอฟริกาเหนือ ตั้งแต่ ค.ศ. 1912 จนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบด้วยดินแดนสองส่วนหลักคือตริโปลิเตเนียและไซเรไนกาตั้งแต่ ค.ศ. 1912 - 1934 หลังจากนั้นจึงรวมกันเป็นอิตาเลียนลิเบีย ผู้นำเผด็จการ มุสโสลินีเรียกดินแดนลิเบียในช่วงนั้นว่า "ชายฝั่งทั้งสี่ของอิตาลี" (Quarta Sponda)
นับตั้งแต่ ค.ศ. 1940 - 1940 อิตาลีได้พยายามพิชิตอียิปต์และตูนิเซียเพื่อขยายพื้นที่ของแอฟริกาเหนือของอิตาลี กองทัพของจอมพลเออร์วิน รอมเมลแห่งนาซีเยอรมนีได้รุกคืบในแอฟริกาเหนือจนประสบความสำเร็จในนามของอิตาลี อิตาลีจึงได้รับส่วนแบ่งสำคัญเป็นดินแดนด้านตะวันตกของอียิปต์ในปี ค.ศ. 1941 - 1942 และตูนิเซียใน ค.ศ. 1942 - 1943 ตูนิเซียได้ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของชายฝั่งทั้งสี่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1942
เจ้าฟ้าพระขวัญ
เจ้านางกุสาวดี
สื่อดิจิทัล
สื่อดิจิทัล (ตรงกันข้ามกับสื่อแอนะล็อก) มักหมายถึงสื่ออิเล็กทรอนิกส์ซึ่งทำงานโดยใช้รหัสดิจิทัล ในปัจจุบัน การเขียนโปรแกรมตั้งอยู่บนพื้นฐานของเลขฐานสอง ในกรณีนี้ ดิจิทัล หมายถึงการแยกแยะระหว่าง "0" กับ "1" ในการแสดงข้อมูล คอมพิวเตอร์เป็นเครื่องจักรที่มักจะแปลข้อมูลดิจิทัลฐานสองแล้วจึงแสดงชั้นของเครื่องประมวลผลชั้นของข้อมูลดิจิทัลที่เหนือกว่า สื่อดิจิทัลเช่นเดียวกับสื่อเสียง วิดีโอ หรือเนื้อหาดิจิทัลอื่น ๆ สามารถถูกสร้างขึ้น อ้างอิงถึงและได้รับการแจกจ่ายผ่านทางเครื่องประมวลผลข้อมูลดิจิทัล สื่อดิจิทัลได้นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวงเมื่อเทียบกับสื่ออนาล็อก
มาตรฐานการถอดรูปอักษรอาหรับเป็นอักษรไทยแบบสยามิค
โรงเรียนคลองบ้านระกาศ
โรงเรียนคลองบ้านระกาศ เป็นสถานศึกษาขนาดเล็ก ที่เปิดสอนในระดับชั้นประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ 134 หมู่ 7 ตำบลบ้านระกาศ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ 20000
โรงเรียนคลองบ้านระกาศ ตั้งอยู่เลขที่ 134 หมู่ที่ 7 ตำบลบ้านระกาศ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ สร้างเมื่อ วันที่ 1 เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2483 เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 5 เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2483 เดิมชื่อว่าโรงเรียนประชาบาลคลองบ้านระกาศ 3 เปิดสอนครั้งแรก มีครู 1 คน มีนักเรียน 26 คน สอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ครูใหญ่คนแรกคือเสงี่ยม พิลาบูรณะ
โรงเรียนคลองบ้านระกาศสร้างขึ้นโดยรับบริจาคที่ดินจากฉิว แป้นเหมือน ด้วยเนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 35 ตารางวา สร้างเป็นอาคารแบบศาลาคลุมดินทรงมะนิลา จากเงินบริจาคของประชาชนหมู่ 7 ตำบลบ้านระกาศ อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ต่อมาวาด วัฒนานนท์ ได้บริจาคที่ดินเพิ่มเติม จำนวน 1 ไร่ 3 ตารางวา รวมปัจจุบันโรงเรียนคลองบ้านระกาศ มีที่ดิน 2 ไร่ 3 งาน 38 ตารางวา อาคารเรียนมีการเปลี่ยนแปลงมาตลอด จนถึงปัจจุบันโรงเรียนคลองบ้านระกาศมีอาคารเรียน 3 หลัง อาคารอเนกประสงค์ 1 หลัง บ้านพักครู 2 หลัง
วันจันทร์ที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 เวลา 18.40 น. พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุได้เสด็จไปทรงวางศิลาฤกษ์อาคารเรียนหลังใหม่
ปัจจุบันโรงเรียนเปิดสอนระดับก่อนปฐมวัย ชั้นอนุบาล 1-2 ระดับช่วงชั้นที่ 1 ป. 1-3 และช่วงชั้นที่ 2 ป. 4-6 มีผู้บริหารสถานศึกษา และผู้รักษาการในตำแหน่งรวม 20 คน โรงเรียนคลองบ้านระกาศ มีสภาพแวดล้อมเป็นชนบท ประชาชนส่วนใหญ่มีอาชีพเลี้ยงกุ้ง เลี้ยงปลาและรับจ้างในโรงงาน ฐานะทางเศรษฐกิจของคนในชุมชนอยู่ในฐานนะปานกลาง นักเรียนมีผลการเรียนแต่ละกลุ่มวิชาระดับปานกลาง โรงเรียนมีภูมิปัญญาท้องถิ่นเกี่ยวกับการเลี้ยงกุ้ง เลี้ยงปลา อาหารไทย และทอเสื่อ เอกลักษณ์ของโรงเรียนโดดเด่นเรื่องสิ่งแวดล้อม
ระดับชั้นที่เปิดสอน.
โรงเรียนคลองบ้านระกาศ เปิดสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
ศาห์รุค คาน
มิคาอิล เพลตเนฟ
มิคาอิล วาซิลเยวิช เพลตเนฟ  เป็นนักเปียโน วาทยกร และนักประพันธ์ดนตรีคลาสสิกชาวรัสเซีย
เพลตเนฟเกิดในครอบครัวนักดนตรีคลาสสิกจากเมืองอาร์กแองเจล ทางตอนเหนือของรัสเซีย บิดาเป็นนักแอคคอร์เดียน มารดาเป็นนักเปียโน เขาเริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่เด็ก และเข้าแข่งขันได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันนานาชาติไชคอฟสกี้ ตั้งแต่อายุ 21 ปี เมื่อ ค.ศ. 1978
ในปี 1988 เขาได้พบกับมิคาอิล กอร์บาชอฟ และสนิทสนมกันจนได้รับการสนับสนุนให้เป็นผู้อำนวยเพลงหลักคนแรกของวงรัสเซียนเนชั่นแนลออร์เคสตรา วงออร์เคสตราก่อตั้งใหม่ที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโซเวียต ปัจจุบันเขาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝายคีตศิลป์
งานบันทึกเสียงของเขา ส่วนมากเป็นผลงานของคีตกวีชาวรัสเซีย เช่น ปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี้, เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ, โมเดสต์ มูซอร์กสกี้, นิโคไล ริมสกี้-คอร์ซาคอฟ เขาได้รับรางวัลแกรมมี่ในปี ค.ศ. 2005 จากการเรียบเรียงผลงานบัลเลต์เรื่องซินเดอเรลล่าของเซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ เป็นบทเพลงชุดสำหรับบรรเลงด้วยเปียโน 2 หลัง
เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 เพลตเนฟถูกตำรวจไทยจับกุมด้วยข้อหาข่มขืนกระทำชำเราเด็กชายอายุ 14 ปี ที่พัทยา เขาได้รับการประกันตัว และปฏิเสธข้อกล่าวหา อย่างไรก็ตาม ข้อกล่าวหานั้นได้ถูกยกเลิกไปโดยเจ้าพนักงานตำรวจ ในวันที่ 28 กันยายน ปีเดียวกัน
Mikhail Pletnev
รหัสเทียม
รหัสเทียม  ใช้เป็นภาษากลางในการอธิบายขั้นตอนการทำงานของโปรแกรมและขั้นตอนวิธี การเขียนรหัสเทียมไม่มีหลักเกณฑ์ตายตัว สำคัญเพียงแต่เขียนให้ผู้อ่านเข้าใจ โดยปกติแล้วจะประยุกต์รูปแบบการเขียนและโครงสร้างมาจากภาษาคอมพิวเตอร์ แต่การเขียนรหัสเทียมจะเป็นลักษณะการเขียนคำอธิบายมากกว่าการเขียนเป็นคำสั่งต่าง ๆ และการเขียนรหัสเทียมนั้นมักจะไม่ใส่ใจในรายละเอียดการเขียนมากนัก เช่น อาจไม่มีขั้นตอนการประกาศตัวแปร เป้าหมายสำคัญของการเขียนรหัสเทียมคือทำลายกำแพงของภาษาลงไป การเขียนรหัสเทียมจึงไม่ใส่ใจในการเขียนไวยากรณ์ให้ถูกต้องตามหลักภาษา แต่จะเป็นไปตามใจของผู้เขียนมากกว่า
รหัสเทียมในอีกนัยหนึ่ง ก็คือ ผังงาน (flowchart) ซึ่งนำเสนอการทำงานของโปรแกรม และขั้นตอนวิธีในรูปแบบของแผนภาพ
ผังงาน
ผังงาน หรือ โฟลว์ชาร์ต  เป็นแผนภาพแสดงขั้นตอนการทำงานของโปรแกรม โดยใช้สัญลักษณ์ต่างๆ เชื่อมกันเป็นลำดับขั้นตอนด้วยลูกศร
สัญลักษณ์ต่างๆ.
จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุด.
แสดงด้วยรูปวงกลม รูปวงรี หรือรูปสี่เหลี่ยมมุมบน ภายในนิยมใช้คำว่า "Start" สำหรับจุดเริ่มต้น และ "End" สำหรับจุดสิ้นสุด
ลูกศร.
เป็นเส้นทางการทำงานของโปรแกรม
ประมวลผล.
ใช้กล่องสีเหลี่ยม ภายในเขียนคำสั่งต่างๆ
รับค่าเข้า และแสดงผล.
ใช้กล่องสี่เหลี่ยมด้านขนาน ยกตัวอย่างเช่น ภายในเขียน "Get X" เพื่อรับค่า X; เขียน "Display X" เพื่อแสดงผลค่า X
ตัดสินใจ.
ใช้กล่องสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน และภายในเขียนประโยคที่มีค่าความจริง เป็น "จริง" หรือ "เท็จ" และแบ่งลูกศรออกเป็น 2 ข้างคือ เส้นทางการทำงานเมื่อ ประโยคดังกล่าวเป็น "จริง" และ เส้นทางการทำงานเมื่อประโยคดังกล่าวเป็น "เท็จ"
แสดง/รับข้อมูลแบบไม่จำเพาะต่ออุปกรณ์.
ใช้สัญลักษณ์รูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน ภายในระบุว่าเป็นข้อมูลเข้า(Input) หรือข้อมูลออก(output) รวมทั้งข้อมูลที่ต้องการนำเข้าหรือแสดงผล
คริสโตเฟอร์ โนแลน
คริสโตเฟอร์ เอ็ดเวิร์ด โนแลน  เกิดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบทและผู้อำนวยการสร้างชาวอังกฤษ-อเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากการกำกับหนังแนวจิตวิทยา-ระทึกขวัญเรื่อง "ภาพหลอนซ่อนรอยมรณะ" และในภาพยนตร์ "แบทแมน บีกินส์" "แบทแมน อัศวินรัตติกาล" และ "แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด" ที่ได้รับเสียงตอบรับที่ดี เขามักจะร่วมงานกับงานกับน้องชายของเขาที่เป็นนักเขียนบทภาพยนตร์ ที่ชื่อ โจนาธาน โนแลน และร่วมงานกับนักแสดงอย่าง คริสเตียน เบล และ ไมเคิล เคน โนแลนก่อตั้งบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่ชื่อ ซินก็อปปี้ฟิมส์ และเขายังถือสองสัญชาติคือสัญชาติอังกฤษและอเมริกัน รายได้จากการกำกับภาพยนตร์ของเขารวมมากกว่า 5,158 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เขาอยู่อันดับที่ 7 จากผู้กำกับที่ทำรายได้สูงที่สุดในโลก
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 11 เรื่องของ คริสโตเฟอร์ โนแลน
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ คริสโตเฟอร์ โนแลน
แรงปฏิกิริยา (ฟิสิกส์)
ตามหลักกลศาสตร์แบบนิวตัน กฎข้อสามของกฎการเคลื่อนที่ของนิวตันกล่าวว่าแรงใดๆ ย่อมเกิดเป็นคู่เสมอ เมื่อวัตถุที่หนึ่งออกแรงกระทำกับวัตถุที่สอง วัตถุที่สองย่อมออกแรงกระทำกับวัตถุที่หนึ่งในขนาดเท่ากันแต่ทิศทางตรงกันข้ามเสมอ ส่วนใหญ่บรรยายกฎนี้ไว้ว่า "ทุกแรงกิริยา (action) ย่อมมีแรงปฏิกิริยา (reaction) ซึ่งมีขนาดเท่ากัน แต่มีทิศตรงข้ามกันเสมอ" การเรียกแรงแต่ละแรงในคู่แรงใดๆ ว่าแรงกิริยา หรือแรงปฏิกิริยา เป็นการสมมติเท่านั้น เราอาจเรียกแรงใดแรงหนึ่งว่าแรงกิริยา แล้วเรียกอีกแรงว่าแรงปฏิกิริยาได้เช่นกันเสมอ
เปบทิโดไกลแคน
เปบทิโดไกลแคน  หรือ มูรีน (murein) เป็นพอลิเมอร์ของน้ำตาล และกรดอะมิโน เป็นองค์ประกอบของผนังเซลล์ที่อยู่ด้านนอกของเยื่อหุ้มเซลล์ชั้นนอกของแบคทีเรีย มีลักษณะคล้ายกับตาข่าย ประกอบด้วยโพลีแซคคาไรด์ของ N-acetylglucosamine และ N-acetylmuramic acid ต่อกันด้วยพันธะ β1→4
ยาปฏิชีวนะบางชนิดเช่นเพนนิซิลลินรบกวนการสร้างเปบทิโดไกลแคนในแบคทีเรียโดยยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ เช่น transpeptidase
ณัฎฐนันท์ พูลสวัสดิ์
อารามบอนวาล (จังหวัดอาแวรง)
อารามบอนวาล  มีชื่อเต็มว่าอารามแม่พระแห่งบอนวาล  เป็นแอบบีย์ของคณะซิสเตอร์เชียน ตั้งอยู่ที่เมืองเลอแกรอล จังหวัดอาแวรง แคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส ในปัจจุบันเป็นของนักพรตหญิงคณะแทรปพิสต์
อารามบอนวาลก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1147 โดยนักพรตจากอารามมาซ็องที่รูแอร์กในแคว้นโรนาลลป์ ชื่ออารามแปลว่า "หุบเขาอันสวยงาม" หลังจากก่อตั้งขึ้นได้ไม่นานอารามบอนวาลก็มีสร้างตัวจนมีฐานะและอำนาจขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ที่เห็นได้จากการเป็นเจ้าของที่ดินและอสังหาริมทรัพย์มากมายทั่วประเทศฝรั่งเศส
เมื่อมาถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 แอบบีก็ประสบกับความเสื่อมโทรมที่เป็นผลสะท้อนมาจากแบล็กเดท และมาได้รับความเสียหายและสูญเสียทรัพย์สินอีกระหว่างสงครามร้อยปี เมื่อรูแอร์กถูกมอบให้แก่ฝ่ายอังกฤษในปี ค.ศ. 1360 ตามข้อตกลงในสนธิสัญญาเบรตีญี ตัวเมืองและแอบบีย์ถูกปล้นและสร้างความเสียหาย และแม้ว่าบอนวาลจะได้รับการสร้างเสริมทางการทหารแต่ก็ไม่อาจจะต้านทานการรุกรานของทั้งกองทหารอังกฤษและโจรชาวฝรั่งเศสเอง
หลังจากนั้นบอนวาลก็ตกอยู่ในสภาวะที่เสื่อมโทรมลงโดยลำดับ แต่กระนั้นเมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 บอนวาลก็ได้รับเลือกให้เป็นสถานที่สำหรับฝึกนักพรตใหม่จากอารามซิสเตอร์เชียนทุกแห่งในบริเวณตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสนักพรต 13 องค์สุดท้ายของแอบบีย์ก็จำต้องออกจากอารามในปี ค.ศ. 1791 ตัวแอบบีย์และทรัพย์สินถูกประเมินขาย และหินที่ใช้ในการก่อสร้างก็ถูกรื้อนำไปใช้ในการสร้างสิ่งก่อสร้างอื่น (Spolia)
ในปี ค.ศ. 1875 นักพรตหญิงคณะแทรปพิสต์มารื้อฟื้นแอบบีขึ้นอีก และทำการเปิดโรงงานผลิตช็อกโกแลต และติดตั้งกังหันน้ำเพื่อผลิตไฟฟ้าใช้ ในปี ค.ศ. 1902 นักพรตหญิงจากแอบบีย์นี้ก็ไปก่อตั้งอารามบง-คงซีเอลในเกแบ็ก ประเทศแคนาดา
ในปัจจุบันอารามน็อทร์-ดามแห่งบอนวาลมีนักพรตหญิงจำพรรษาอยู่ด้วยกันทั้งสิ้น 30 คนที่มีอายุตั้งแต่ 29 ไปจนถึง 98 ปี
Bonneval Abbey (Aveyron)
แอบบีบงเนอวาล, อาฟีรง
แอบบีบงเนอวาล (อาฟีรง)
Abbaye Notre-Dame de Bonneval
เวชจริยศาสตร์
เฮิรตซ์
เฮิรตซ์  เป็นหน่วยอนุพัทธ์เอสไอ (SI) ซึ่งเป็นหน่วยของค่าความถี่ โดย 1 Hz คือ ความถี่ที่เท่ากับ 1 ครั้ง ต่อวินาที (1/s) หรือ :formula_1 ดังนั้น 50 Hz หมายถึงมีความถี่เท่ากับ 50 ครั้งต่อ 1 วินาที
หน่วยความถี่อื่น ๆ ได้แก่ เรเดียนต่อวินาที (radian/second, rad/s) และรอบต่อนาที (revolutions per minute, RPM)
ชื่อหน่วยเฮิรตซ์มาจากชื่อนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ชื่อ ไฮน์ริช แฮทซ์ เป็นนักวิทยาศาสตร์ทางด้านแม่เหล็กไฟฟ้า
หน่วยเฮิรตซ์ได้กำหนดครั้งแรกใน พ.ศ. 2473 (ค.ศ. 1930) แล้วเริ่มมาใช้แทน หน่วย รอบต่อวินาที (cycles per second หรือ cps) ในปี พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 (ค.ศ. 1970) หน่วย Hz ได้ใช้ทดแทนการใช้ cps แทบทั้งหมด
แบคทีเรียแกรมบวก
แบคทีเรียแกรมบวก  เป็นแบคทีเรียที่ย้อมติดสีม่วง (คริสทัลไวโอเลต) ในการย้อมสีแกรม ซึ่งตรงข้ามกับแบคทีเรียแกรมลบที่ไม่ติดสีม่วงของคริสทัลไวโอเลต แต่จะติดสีของสีที่สอง (ซาฟรานินหรือฟุคซีน) แบคทีเรียแกรมบวกสามารถรักษาสีของคริสทัลไวโอเลตได้เพราะในผนังเซลล์มีเปบทิโดไกลแคนมาก และไม่มีเยื่อหุ้มชั้นนอกแบบที่พบในแบคทีเรียแกรมลบ
ออพติมัส ไพรม์
ออพติมัส ไพรม์  หรือที่รู้จักในญี่ปุ่นในชื่อ คอนวอย  เป็นตัวละครที่สร้างโดยแฟรน ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส
คอนวอย หรือ ออพติมัส ไพรม์ คือ ผู้นำของกลุ่มไซเบอร์ทรอน โดยหน้าที่หลักคือการปกป้องจักรวาลให้พ้นภัยจากกลุ่มเดสทรอนและสร้างสันติสุขให้กับจักรวาล
สำหรับ ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส กาแล็คซี่ ฟอร์ซ คำว่า คอนวอย หมายถึง ชื่อยศที่มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าหุ่นยนต์สูงสุดของดาวเคราะห์ดวงนั้นๆ ซึ่งดาวเคราะห์แต่ละดวงจะมีการคัดเลือกคอนวอยที่เหมาะสมกับการปกครองดาวแตกต่างกันตามขนบธรรมเนียมและประเพณีของดาวเคราะห์ดวงนั้นๆ
G1คอนวอย.
ในช่วงยุคทองของดาวไซเบอร์ทรอน เมื่อเก้าล้านปีก่อน ชีวิตแรกเริ่มของ ออพติมัส ไพรม์ นั้น มีนามเดิมว่า โอไรออน แพคส์ เขาทำงานอยู่ที่อู่และมีคนรักชื่อว่า เอเรียล และมีเพื่อนสนิทอีกหนึ่งคนคือ ดิออน จนกระทั่งวันหนึ่ง เมกะทรอน ได้รุกล้ำเข้ามาในอู่ที่โอไรออนทำงานอยู่ โดยอ้างว่าแค่มาหาสถานที่เก็บสินค้าของเขา หลังจากนั้นไม่นานเมกะทรอนก็แสดงตัวเข้าปล้นแหล่งพลังงานและสั่งหุ่นยนต์โคลนนิ่งนับสิบตัวซึ่งมีนามว่า ดร็อปคิก ที่รออยู่ด้านนอกเข้าโจมตีภายในอู่ เมกะทรอนใช้ปืนใหญ่ประจำตัว ยิงโอไรออน เอเรียล และดิออน อย่างไร้ความปราณี จนกระทั่งหุ่นยนต์หน่วยแอเรียลบอททั้ง 5 ตัว อาทิ เช่น ซิลเวอร์โบลท์,แอร์เรด,ไฟร์ไฟลท์,สกายไดวฟ์ และ สลิงช็อต มาพบร่างของโอไรออนและเอเรียล แต่ไม่พบร่างของดิออน แอเรียลบอททั้ง 5 นำร่างโอไรออนไปหา อัลฟาไทรออน เพื่อให้เขาทำการรักษาโอไรออน ขณะที่เครื่องมือการรักษาของอัลฟาไทรออนก็เหลือน้อยลงมากเนื่องจากภายในห้องผ่าตัดนั้นก็ยังมีออโต้บอทส์อีกหลายตัวที่บาดเจ็บหนักและล้มตายจากการถูกดีเซปติคอนส์ระดมยิงเหมือนกัน แต่อัลฟาไทรออนก็รับตัวโอไรออนไว้ทำการรักษา และอัลฟาไทรออนนี้เอง ที่มอบแมทริกซ์แห่งจิตผู้นำและสร้างระบบร่างแบบใหม่ให้แก่โอไรออน ทำให้โอไรออน มีร่างกายที่เปลี่ยนไปจากเดิมและมีชื่อใหม่ว่า "ออพติมัส ไพรม์" จากนั้นออพติมัส ไพรม์ และแอเรียลบอททั้ง 5 ก็เข้าปะทะกับเมกะทรอนและกองทัพดีเซปติคอนส์ เมกะทรอนยิงปืนใหญ่ใส่ออพติมัสแต่ยิงไม่เข้า เมกะทรอนซึ่งบัดนั้นยังไม่รู้จักออพติมัส ประหลาดใจมากและถามไปว่าออพติมัสคือใคร ออพติมัสจึงตอบว่าเขาคือฝันร้ายของเมกะทรอน
ส่วน เอเรียล ในภายหลังมีการกล่าวถึงว่าอัลฟาไทรออนได้สร้างระบบร่างกายของเธอขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น เอลิตา-วัน ส่วนดิออนนั้นในเนื้อเรื่องไม่มีการกล่าวถึงเขาอีกเลย แต่ก็มีกระแสจากผู้ชมบางกลุ่มว่า ดิออนอาจถูกนำไปสร้างร่างใหม่ให้กลายเป็น ไอร์ออนไฮด์ หรือ อัลตราแม็กนัส แต่นั่นก็ยังเป็นเพียงการคาดเดาจากผู้ชมบางกลุ่มเท่านั้น
ตำนานไมครอน / ซูเปอร์ลิงก์.
โรดิมัสคอนวอย.
โรดิมัสคอนวอย  หัวหน้าทีมโรดิมัส มีความสุขุมรอบคอบ มักไม่ถูกชะตากับแกรนด์คอนวอยสักเท่าไหร่อันเนื่องจากความคิดเห็นที่ไม่ตรงกัน
กาแล็คซี่ คอนวอย.
กาแล็คซี่ คอนวอย  / ไลเกอร์ คอนวอย / โซนิค คอนวอย  ผู้นำแห่งกลุ่มไซเบอร์ทรอน
ไนโตรคอนวอย.
ไนโตร คอนวอย  ผู้นำแห่งดาวสปีเดียร์
เฟรม คอนวอย.
เฟรม คอนวอย  ผู้นำแห่งดาวแอนิมาโทส เข้าร่วมกลุ่มกับเดสทรอนเนื่องจากต้องการพลังและแสดงความสามารถของตน ภายหลังได้มาร่วมกลุ่มกับไซเบอร์ทรอนเพื่อหยุดยั้งความทะเยอทะยานของมาสเตอร์ เมกาทรอน
ไลฟ์ คอนวอย.
ไลฟ์ คอนวอย  ผู้นำแห่งดาวโลก
เมกาโล คอนวอย.
เมกาโล คอนวอย ผู้นำแห่งดาวกิกาโลเนียร์
ออพติมัส ไพรม์.
ออพติมัส ไพรม์ ( , )/ วิงก์เบลด ออพติมัส ไพรม์  ผู้นำกลุ่มออพติมัสที่เดินทางมายังโลกเพื่อใช้เป็นบ้านหลังที่ 2 พร้อมกับช่วยเหลือมนุษย์ในคราบของพาหนะต่างๆบนโลก ในเวลาต่อมาเมื่อรู้ว่าดีเซปติคอนส์ได้ทำการรุกรานโลกจึงได้ต่อสู้และปกป้องไม่ให้โลกเกิดเหตุการณ์เดียวกันกับที่ดาวไซเบอร์ทรอน
ออพติมัส ทำการสแกนรถดับเพลิงและแฝงตัวเป็นรถดับเพลิงเพื่อใช้ในการปฏิบัติงาน โดยรูปแบบของพาหนะของออพติมัสนั้น มีรูปแบบคล้ายกับ "กาแล็คซี่ คอนวอย" ใน ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส กาแล็คซี่ ฟอร์ซ
ในการ์ตูนชุดนี้ มีการกล่าวถึงชีวิตแรกเริ่มของออพติมัส แตกต่างกับ ยุค G1 โดยมีการกล่าวถึงว่า ออพติมัส ไพรม์ เคยเป็นหุ่นยนต์ระดับแรงงานชื่อ โอไรออน แพคส์ และเป็นเพื่อนสนิทกับ เมกะทรอน ซึ่งในขณะนั้น เมกะทรอนยังเป็นนักสู้จ้าวสังเวียนประจำดาวไซเบอร์ทรอน วันหนึ่ง โอไรออนกับเมกะทรอนได้เดินทางไปสภาเพื่อร่วมออกความคิดเห็นในการพัฒนาดาวไซเบอร์ทรอนให้ดียิ่งขึ้น เมกะทรอนออกความคิดเห็นว่าต้องจัดการหุ่นยนต์รุ่นเก่าและมีท่าทีแสดงออกอย่างชัดเจนว่า ต้องการเป็นหุ่นยนต์ระดับไพรม์ รุ่นต่อไป ขณะที่โอไรออนนั้น ออกความคิดเห็นตรงข้ามกับเมกะทรอน โดยกล่าวไว้ว่าการก่อความรุนแรงขึ้น ไม่สามารถนำมาซึ่งความสงบสุขและความสำเร็จที่แท้จริงได้ ทำให้ประธานสภาสูงและทุกคนในสภานั้นยินดีต่อความคิดเห็นของโอไรออน เหตุนี้ทำให้ เมกะทรอน เริ่มชิงชัง โอไรออน ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา และสร้างกองทัพดีเซปติคอนส์ขึ้นเพื่อเริ่มก่อสงครามตลอดกาลโดยมีซาวด์เวฟเป็นกำลังสำคัญ ขณะที่โอไรออนมุ่งหน้าไปยังแกนกลางของดาวไซเบอร์ทรอนหวังจะฟื้นฟูทุกสิ่งให้เหมือนเดิม ไพรมัส ที่อยู่ในแกนกลางดวงดาว และกำลังอ่อนแอลงเรื่อย ๆ นั้น ได้มองเห็นพลังบริสุทธิ์ที่อยู่ในตัวโอไรออน จึงมอบแมททริกซ์แห่งจิตผู้นำให้แก่โอไรออน จนได้กลายเป็น ออพติมัส ไพรม์ มาจนถึงปัจจุบัน
ออพติมัส ไพรม์ มีอุปนิสัยที่ไม่เหมือนกับหุ่นยนต์ตัวใด คือไม่เคยหัวเราะ ร้องไห้ หรือแสดงอารมณ์ฉุนเฉียวให้เห็น ถึงแม้เขาจะมีอุปนิสัยที่เคร่งขรึมแต่ก็ยังมีความอ่อนโยนรวมอยู่ด้วย จึงทำให้เหล่าออโต้บอทส์ แม้กระทั่งเหล่ามนุษย์เองนั้น รักและนับถือออพติมัส และเขายังมี แร็ตเชต แพทย์ประจำหน่วย เป็นเพื่อนที่เขาไว้ใจที่สุด
เสียงพากย์ ออพติมัส ไพรม์ ในภาค ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ไพร์ม นี้ ให้เสียงภาษาอังกฤษโดย ปีเตอร์ คัลเลน (Peter Cullen) ให้เสียงภาษาไทยโดย ธงชัย ชาญชำนิ (ฉบับการ์ตูนเน็ตเวิร์ก) วีระศักดิ์ แก้วอุ่น (ฉบับทีมพากย์เสียงไทย) และ สุภาพ ไชยวิสุทธิกุล (ฉบับช่องเอ็มคอตแฟมมิลี)
ออพติมัส ไพรม์ คือ ผู้นำกลุ่มออโต้บอทส์ แปลงร่างเป็นรถบรรทุก ปีเตอร์บิลท์ สีน้ำเงินแดง ให้เสียงพากย์ภาษาอังกฤษโดย ปีเตอร์ คัลเลน ทั้งในเวอร์ชันที่เป็นการ์ตูนซีรีส์ต้นฉบับและในภาพยนตร์ “ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส” ของดรีมเวิร์คส์ พิคเจอร์ส และพาราเม้าท์ พิคเจอร์ส เมื่อหลายๆ ปีก่อน และให้เสียงพากย์ภาษาไทยโดย ธงชัย ชาญชำนิ (ภาค 1-4) และ แกละ-เสนาะทิพย์ วงศ์ศิริจินดา (ภาค 5 และ ภาพยนตร์ บัมเบิลบี) แมทริกซ์แห่งจิตผู้นำ ซึ่งเป็นชิ้นส่วนที่เป็นธรรมชาติที่ออพติมัสใส่เอาไว้ภายในโพรงที่หน้าอกของเขา (แมทริกซ์แห่งจิตผู้นำก็คือมงกุฏที่ไพรม์แต่ละคนจะครอบครองติดตัวเอาไว้) ได้เลือกออพติมัสให้เป็นไพรม์หรือผู้นำคนต่อมา เขายอมรับอย่างถ่อมตน และมันได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาจากหุ่นยนต์ชั้นแรงงานในไซเบอร์ทรอน มาเป็นผู้นำของออโต้บอทส์ กองกำลังที่บำเพ็ญคุณประโยชน์ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล ในยามที่ต้องนำทีมสู้รบ ประโยคประจำตัวของออพติมัส ก็คือ "ล้อหมุนลุย" (Transform and roll out)
อาหารอิตาลี
อาหารอิตาลี เป็นอาหารประจำชาติของประเทศอิตาลี แบ่งตามประเภทของอาหารในแต่ละมื้อได้ดังนี้
อาหารอิตาเลียน
นกเขาใหญ่ หรือ นกเขาหลวง เป็นนกชนิดหนึ่งในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae) มีถิ่นอาศัยในเอเชียทางใต้จากประเทศปากีสถาน อินเดีย และ ศรีลังกา ทางตะวันออกถึงตอนใต้ของประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เป็นนกชนิดที่พบบ่อยและแพร่หลายในป่าเปิด พื้นที่การเกษตร และในเมือง ถูกนำเข้าสู่รัฐฮาวายและตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย นอกจากประเทศสหรัฐอเมริกาแล้ว ยังมีการนำนกเข้าสู่ประเทศสิงคโปร์, ประเทศฟิลิปปินส์, ทางเหนือของประเทศอินโดนีเซีย, ประเทศออสเตรเลีย และ ประเทศนิวซีแลนด์ ในประเทศออสเตรเลียนกถูกนำเข้ามาที่เมลเบิร์นในคริสต์ทศวรรษที่ 1860 และมีการกระจายพันธุ์แทนที่นกเขาพื้นเมือง
นกเขาใหญ่มีหางยาว ลำตัวเพรียว ยาว 28-32 เซนติเมตร มีสีน้ำตาลอมแดง ขนปีกออกดำมีขอบสีเทาด้านใน หน้าและท้องส่วนล่างมีสีเทา มีแถบสีดำจุดขาวคาดบริเวณคอด้านหลังซึ่งไม่พบในนกวัยอ่อน ขาสีแดง
ร้องเสียงต่ำดัง "วุ่ก-วุก-ครู่" หรือ "วุ่ก-วุก ครู่, คุก"
นกเขาใหญ่กินเมล็ดธัญพืชเป็นอาหาร ชอบอาศัยอยู่ตามทุ่งนา ป่าโปร่ง แหล่งที่มีการเพาะปลูกพืชไร่ มักอยู่เป็นคู่และขันคูในตอนเช้าเย็น มักลงมาหากินตามพื้นดิน เวลาขันจะมีเสียงไพเราะ จึงนิยมนำนกเขาชนิดนี้มาเลี้ยงกันอย่างแพร่หลาย ผสมพันธุ์ในช่วงเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ทำรังอยู่บนต้นไม้ใหญ่ โดยใช้กิ่งไม้ขัดสานกันทำให้เป็นแอ่งเพื่อวางไข่ ปกติจะวางไข่ครั้งละ 2-3 ฟอง
ไบรอัน แดเนียลสัน
ไบรอัน ลอยด์ แดเนียลสัน (Bryan Lloyd Danielson; 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1981) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักดีกับ WWE ในนาม แดเนียล ไบรอัน (Daniel Bryan) เขาเป็นที่รู้จักในการปล้ำสมาคม ริงออฟออเนอร์ (ROH) เป็นแชมป์โลก ROH 1 สมัย ใน WWE เขาเป็นแชมป์โลกถึง 5 สมัย (แชมป์ WWE 4 สมัย และแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 1 สมัย) แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 1 สมัย, แชมป์ยูเอส 1 สมัย และแชมป์แท็กทีม WWE 2 สมัย, แชมป์ทริปเปิลคราวน์คนที่ 26 และแชมป์แกรนด์สแลมคนที่ 15 เจ้าของกระเป๋าสัญญาสิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์ (2011)ชิงแชมป์โลกเวลาไหนก็ได้ และได้รับรางวัลสแลมมีอะวอร์ดสำหรับซุปเปอร์สตาร์แห่งปี 2013
ช่วงแรกเริ่ม.
แดเนียลสันเริ่มสัมผัสกับมวยปล้ำเป็นครั้งแรกในการแข่งขันมวยปล้ำที่สนามหลังบ้านที่มีชื่อว่า แบ็คยาร์ดแชมเปียนชิปเรสต์ลิง (BCW) โดยได้ใช้ชื่อว่า "เดอะ แด็กเกอร์" แล้วแดเนียลสันก็ชนะได้ตำแหน่งแชมป์เฮฟวี่เวท หลังจากที่แดเนียลสันจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมในปี 1999 เขาได้ตัดสินใจที่จะเป็นนักมวยปล้ำอาชีพและมีความพยายามที่จะเริ่มต้นในการฝึกอบรมที่โรงเรียนสอนมวยปล้ำของดีน มาเลนโก แต่ฝึกได้ไม่นานนักโรงเรียนก็ต้องปิดตัวลง แต่เขาก็ได้รับการฝึกอบรมแทนจากชอว์น ไมเคิลส์ ที่เท็กซัสเรสต์ลิงอคาเดมี แดเนียลสันเปิดตัวครั้งแรกด้วยการสนับสนุนชอว์น ที่เท็กซัสเรสต์ลิงอคาเดมี (TWA) ในวันที่ 21 มีนาคม 2000 เป็นครั้งแรกที่แดเนียลสันได้แชมป์มวยปล้ำอาชีพของเขา โดยจับคู่กับสปางกี แล้วเอาชนะแชมป์แทคทีม TWA อย่าง เจโรมี เซจ และรูเบน ครัซ ไปได้ หลังจากนั้นแดเนียลสันก็เริ่มทีจะทัวร์ปล้ำไปรอบประเทศ แล้วไม่นานนักแดเนียลสันก็ได้เซ็นสัญญากับสมาคมเวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชั่น (WWF) หลังจากที่ได้เซ็นสัญญากัน WWF ก็ได้ส่งตัวเขาไปพัฒนาและปรับแต่งทักษะก่อนที่เมมฟิสแชมเปียนชิปเรสต์ลิง (MCW) ค่ายลูกของ WWF ในตอนนั้น ก่อนทีจะเริ่มเปิดตัวในรายการโทรทัศน์ของ WWF ในตอนนั้นเองที่แดเนียลสัน ได้รับการฝึกฝนจากวิลเลียม รีกัลแล้ว แดเนียลสันก็ได้ใช้ชื่อที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักมากขึ้นคือ "อเมริกัน ดรากอน"
ในปี 2001 WWF ได้ตัดขาดความสัมพันธ์กับ MCW และได้ปล่อยตัว แดเนียลสันออกจากสัญญาด้วย ซึ่งตอนนั้นเขาได้คว้าแชมป์ไลท์เฮฟวี่เวท MCW และแชมป์แทกทีม MCW ร่วมกับ สปางกี อยู่ซึ่งหลังจากที่เสียแชมป์ของ MCW แล้ว แดเนียลสันก็ได้กลับไปร่วมงานกับ WWF อีกครั้ง ซึ่งได้เปลี่ยนชื่อเป็นเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) แล้ว ซึ่งปล้ำในรายการรองอย่าง วีโลซิตี แอนด์ ฮาร์ท ในระยะแรก เป็นการเพิ่มสิทธิภาพของตัวเองจนได้รับอนุญาตให้ขึ้นปล้ำในรายการหลักๆ ได้ซึ่งแดเนียลสันก็เคยขึ้นปล้ำกับจอห์น ซีนาด้วยแต่ก็แพ้ หลังจากที่หมดสัญญากับ WWE แดเนียลสันได้เริ่มทัวร์ญี่ปุ่นและฝึกฝนศิลปะการป้องกันตัวแบบ Martial-Arts ร่วมกับเพื่อนที่ฝึกจากเท็กซัสเรสต์ลิงอคาเดมีอย่างแลนซ์ เคด และร่วมปล้ำแทคทีมคู่กันจากนั้น แดเนียลสันก็เริ่มไปปล้ำที่ประเทศญี่ปุ่นอย่างเต็มตัวที่ นิวเจแปนโปรเรสต์ลิง (NJPW) ใน NJPW เขาเลิกใช้ชื่ออเมริกัน ดรากอน แต่สวมหน้ากากที่มี สีแดง, สีขาว และ สีฟ้า ที่ซึ่งระลึกถึงชื่อนั้นแทน ความสำเร็จแรกของแดเนียลสันหลังจากที่ได้รับประสบการณ์ในการปล้ำมากมายใน NJPW ในวันที่ 12 มีนาคม 2004 แดเนียลสัน (ในตอนนั้นใช้ชื่อว่า แซนส์ แมสก์) ก็สามารถเอาชนะจาโด และจีโด คว้าแชมป์จูเนียร์เฮฟวี่เวทแทกทีม IWGP คู่กับ เคอร์รี แมน ใน Hyper Battle tour
ในปี 2002 แดเนียลสันได้เริ่มไปปล้ำกับสมาคมใหม่ในตอนนั้นอย่างริงออฟออเนอร์ ที่นั้นเขาได้รับการยอมรับว่าเป็น "เทพเจ้าผู้ก่อตั้ง" ของสมาคมเลยก็ว่าได้ โดยแฟนๆ มากมายชื่นชอบในฝีมือของเขาและ แดเนียลสันก็เป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ทำให้สมาคมดูมีความโดดเด่นตั้งแต่เริ่มก่อตั้งสมาคมขึ้นและมีแมตช์ทียอดเยี่ยมของสมาคมคือแมตช์ 3 เส้า เป็นการเจอกันระหว่าง แดเนียลสัน, โลว์ กิ และ คริสโตเฟอร์ แดเนียล ระหว่างทีแดเนียลสันปล้ำอยู่ที่ ริงออฟออเนอร์ ก็ได้เจอกับนักมวยปล้ำที่ยอดเยี่ยมหลายๆ คนอย่าง ออสติน แอรีส์ ซึ่งแมตช์นั้นก็ทำให้เขามีชื่อเสียงเพิ่มมากขึ้น ต่อมา แดเนียลสันก็ได้เจอกับ โฮมิไซด์ ซึ่งการเจอกันของทั้งคู่ก็ปล้ำกันในกติกาต่างๆ มากมาย ซึ่งแมตช์ทีเป็นทีจดจำคือ การปล้ำในกรงเหล็ก ในศึก ROH Final Showdown ซึ่งในตอนนั้น แดเนียลสันได้ถือว่าเป็นนักมวยปล้ำที่ดีที่สุดใน ROH เลยก็ว่าได้ ทางสมาคมจึงเกิดความคิดทีจะจัด ทัวร์นาเมนหาผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดขึ้นในปี 2004