pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อี เย-จิน  หรือชื่อในวงการคือ ไอลี เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงเคป็อปชาวเกาหลีใต้
เธอเกิดเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 ที่รัฐโคโลราโด ประเทศสหรัฐ และเติบโตที่รัฐนิวเจอร์ซีย์ จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมสก็อตแพลนแฟนวูล์ด และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ก่อนเธอเข้าสู่วงการบันเทิง เธอเคยทำช่องยูทูบได้แก่ "mzamyx3" และ "aileemusic" และเธอได้แสดงความสามารถของเธอทำให้นี่เป็นจุดเริ่มต้นสำคัญในวงการบันเทิง ทั้งนี้ เธอยังเคยเป็นศิลปินสังกัดมูโซเอนเตอร์เทนเมนท์ของสหรัฐอีกด้วย
เธอย้ายเข้าประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2553 เพื่อเข้าสู่วงการบันเทิงจากการชักชวนจากลุงของเธอ และเธอได้เป็นศิลปินสังกัดวายเอ็มซีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เธอเริ่มออกผลงานเพลงแรกในวงการบันเทิงคือ "They Are Coming" โดยร่วมงานกับวีซัง เธอเริ่มมีชื่อเสียงในปี พ.ศ. 2555 จากเพลง "Heaven"
วัลคือเรอ
มานกิบัต
มานกิบัต (ฮินดี:मन की बात; พูดจากใจ) หรือ "รายการจากใจนายกรัฐมนตรี" เป็นรายการวิทยุประจำเดือนซึ่งนายกรัฐมนตรีนเรนทระ โมที จะสื่อสารกับประชาชนเกี่ยวกับนโยบาย การพัฒนาประเทศ ตลอดจนประเด็นต่างๆ ของประเทศอินเดีย โดยรายการนี้ออกอากาศทุกวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือน เวลา 11:00 น. ตามเวลามาตรฐานอินเดีย (หรือเวลา 12:30 น. ตามเวลาประเทศไทย) ทางสถานีวิทยุแห่งชาติอินเดีย (All India Radio) และแพร่ภาพคู่ขนานผ่านสถานีโทรทัศน์ในเครือของดอร์ดาร์ชาน ทั้ง ดีดี เนชั่นแนล (ช่องหลัก) และ ดีดี นิวส์ (ช่องข่าว) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2557
ความนิยมของรายการ.
รายการได้รับความนิยมจากประชาชนที่ติตดามรับฟัง โดยจากการสำรวจในปี พ.ศ. 2557 ซึ่งเป็นปีแรกที่รายการเริ่มออกอากาศ พบว่า มีผู้ติตดามรับฟังจำนวนมากในเมืองใหญ่ โดยเฉพาะมุมไบ และ เจนไน ซึ่งจากการสำรวจพบว่า 66.7% ติดตามรับฟังรายการนี้ และเห็นว่ารายการนี้ีมีเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ฟัง
นอกจากนี้ยังถือเป็นแหล่งรายได้ของสถานีวิทยุแห่งชาติอินเดียด้วย เนื่องจากโดยปกติ อัตราค่าโฆษณาในรายการจะอยู่ที่ 500-1500 รูปี (ประมาณ 200-600 บาท) แต่อัตราค่าโฆษณาในช่วงเวลาของรายการมานกิบัต จะอยู่ที่ 2 แสนรูปี (ประมาณ 85,000 บาท)
คือหัตถาครองพิภพ (ละครโทรทัศน์)
คือหัตถาครองพิภพ หรือ คือหัตถาครองพิภพจบสากล เป็นละครโทรทัศน์ไทยซึ่งดัดแปลงจากนิยายชื่อเดียวกัน บทประพันธ์ของ อิราวดี นวมานนท์ (น้ำอบ) หลังจากนิยายเรื่องนี้ตีพิมพ์ได้ไม่นาน สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ผู้ถือลิขสิทธิ์นวนิยายเรื่องนี้ได้นำมาทำเป็นละครโทรทัศน์ ‪โดยมอบหมายให้ศัลยา สุขะนิวัตติ์ เขียนบทโทรทัศน์ กำกับการแสดงโดยสยาม สังวริบุตร และทีมผลิตดาราวิดีโอ ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ เวลา 20.30 น. - 22.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ตั้งแต่วันที่ 17 มีนาคม ถึงวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2538
ต่อมาใน พ.ศ. 2556 สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ได้นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง โดยมีจรูญ ธรรมศิลป์ และนนทนันท์ ธัญญาสิริทรัพย์ ทำหน้าที่เป็นผู้กำกับ เขียนบทโทรทัศน์โดยวรพันธ์ รวี และผลิตโดยบริษัทดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น โดยเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เวลา 9 นาฬิกา สยม สังวริบุตร ผู้บริหารบริษัทดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น ได้นำนักแสดงนำมาร่วมบวงสรวงละครที่วังวาริชเวสม์ และเริ่มเปิดกล้องถ่ายทำในวันนั้นทันที ซึ่งคราวนี้ได้นำนิยายภาคสอง (คือหัตถาครองพิภพจบสากล) มาสร้างรวมต่อเนื่องกันไปด้วย และออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ เวลา 20.20 น. ตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ถึงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 จำนวน 27 ตอน
ตำบลบ้านบ่อ
เดิมบ้านบ่อมีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสมุทรสาคร เรียกว่า อำเภอบางโทรัด ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านบ่อ ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอบางโทรัด แขวงเมืองสมุทรสาคร เป็น อำเภอบ้านบ่อ ตามชื่อตำบลที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2446 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม ปีเดียวกัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2468 อำเภอบ้านบ่อซึ่งตั้งอยู่บริเวณหมู่บ้านบ่อ เป็นตำบลลับ การไปมาค้าขายของราษฎรได้อยู่ที่คลองดำเนินสะดวก ตำบลบ้านแพ้ว ซึ่งเป็นตำบลสำคัญยิ่งกว่า และทั้งตำบลบ้านบ่อกับตำบลใกล้เคียงไปมากับอำเภอเมืองสมุทรสาครสะดวก สามารถไปกลับทางรถไฟในวันเดียว จึงย้ายอำเภอบ้านบ่อไปตั้งที่ตำบลบ้านแพ้ว และให้รวมท้องที่ตำบลดอนไผ่ ตำบลบ้านแพ้ว ตำบลเจ็ดริ้ว ตำบลคลองตันจากอำเภอสามพราน ตำบลอำแพงจากอำเภอเมืองสมุทรสาคร ตำบลดำเนินสะดวกจากอำเภอกระทุ่มแบน ตำบลโรงเข้และตำบลหลักสามจากอำเภอบ้านบ่อตั้งเป็นอำเภอใหม่ และตั้งที่ว่าการอำเภอที่ตำบลบ้านแพ้ว เรียกว่า "อำเภอบ้านแพ้ว" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2468 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ส่วนอำเภอบ้านบ่อเก่าซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านบ่อ ให้รวมท้องที่ตำบลบ้านบ่อ ตำบลบางกระเจ้า ตำบลบางโทรัด ตำบลกาหลง และตำบลนาโคก ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เรียกว่า กิ่งอำเภอบ้านบ่อ ขึ้นกับอำเภอเมืองสมุทรสาคร
ต่อมาเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 สมุหเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลนครไชยศรีได้ไปตรวจราชการ พบว่ากิ่งอำเภอบ้านบ่อแผนกงานมีน้อย จึงให้รวมแผนกมหาดไทยและแผนกอัยการเข้าด้วยกันกับอำเภอเมืองสมุทรสาคร ส่วนกิ่งอำเภอบ้านบ่อให้มีเจ้าพนักงานสรรพากร 2 คน ตั้งด่านเก็บภาษีเท่านั้น และในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2470 ก็ให้ยุบรวมกิ่งอำเภอบ้านบ่อเข้ากับอำเภอเมืองสมุทรสาคร
ตำบลบ้านบ่อมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ตำบลบ้านบ่อมีจำนวนประชากร 8,724 คน แบ่งเป็นชาย 4,219 คน หญิง 4,505 คน (ปี 2562)
ทูเก็ตเตอร์แอตโฮม
ทูเก็ตเตอร์แอตโฮม  เป็นกิจกรรมคอนเสิร์ตเสมือน (Vitual concert) ที่จัดขึ้นโดยเว็บไซต์โกลบอลซิตีเซน โดยได้รับการสนับสนุนจากองค์การอนามัยโลก เพื่อส่งเสริมการเว้นระยะห่างทางสังคม ในช่วงการระบาดของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562 - 2563
รายการพิเศษทางโทรทัศน์.
รายการพิเศษทางโทรทัศน์ ใช้ชื่อว่า วันเวิลด์: ทูเก็ตเตอร์แอตโฮม ( เป็นการร่วมมือกันระหว่างโกลบอลซิตีเซน และนักร้องนักแต่งเพลงชื่อดัง เลดีกากา ภายใต้การสนับสนุนขององค์การอนามัยโลก Jimmy Fallon, Jimmy Kimmel และ Stephen Colbert เป็นพิธีกรในรายการแสดง กำหนดวันออกอากาศวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2020 (ตามเวลาสหรัฐ) โดย เอ็นบีซี, เอบีซี, ซีบีเอส และ ซีดับเบิลยู รายการนี้ยังออกอากาศไปยังช่องโทรทัศน์เคเบิลในสหรัฐ ระบบสตรีมมิง และถ่ายทอดสดผ่านดาวเทียมไปทั่วโลก
"ที่มา:" GlobalCitizen.org
การออกอากาศทางระบบสตรีมมิง.
รายการนี้ยังออกอากาศผ่านช่องทางสตรีมมิงต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น อาลีบาบา, แอปเปิล, เฟซบุ๊ก, อินสตาแกรม, ไลฟ์เอกซ์ไลฟ์, ไฟร์มวิดีโอ, เทนเซนต์, เทนเซนต์มิวสิก, โรบอกซ์, Tidal, จูนส์อิน, ทวิตซ์, ทวิตเตอร์, ยาฮู และ ยูทูบ
ไฮเนอเกิน (บริษัท)
บริษัทไฮเนอเกินจำกัด (Heineken N.V.) เป็นบริษัทผลิตเบียร์สัญชาติดัตช์ ก่อตั้งขึ้นโดยเคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน ชาวดัตช์ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1864 เป็นเจ้าของโรงเบียร์กว่า 165 แห่งใน 70 ประเทศทั่วโลกในปี ค.ศ. 2017 ผลิตเบียร์และจัดจำหน่ายเบียร์และไซเดอร์กว่า 250 ประเภท มีพนักงานราว 73,000 คน
ในปี ค.ศ. 2015 บริษัทผลิตเบียร์กว่า 18,830 ล้านลิตรทำรายได้ทั่วโลกราว 20,511 พันล้านยูโร ถือเป็นบริษัทผู้ผลิตเบียร์รายใหญ่ที่สุดของยุโรปและเป็นบริษัทเบียร์ยักษ์ใหญ่ของโลกในด้านปริมาณการผลิต โรงเบียร์ของไฮเนอเกินตั้งอยู่ที่เมืองซูเตอร์เวาเดอในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ เซร์โทเคนบอสในจังหวัดนอร์ทบราบรันต์ และไวล์เรอในจังหวัดลิมบูร์กของเนเธอร์แลนด์ ขณะที่โรงเบียร์ต้นกำเนิดในกรุงอัมสเตอร์ดัมนั้นปิดตัวลงไปในแล้วในปี ค.ศ. 1988 และเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ให้นักท่องเที่ยวได้เยี่ยมชม
เคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน.
บริษัทไฮเนอเกิน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1864 เมื่อเคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน วัย 22 ปีซื้อโรงเบียร์ที่มีชื่อว่า "เดอ โฮยแบร์ก" (แปลว่า กองหญ้าแห้ง) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ต่อมามีการใช้ยีสต์หมักนอนก้นมาใช้ในกระบวนการหมักเบียร์ในปี ค.ศ. 1869 และเปลี่ยนชื่อโรงเบียร์เป็น สมาคมโรงเบียร์ไฮเนอเกิน (Heineken's Bierbrouwerij Maatschappij หรือ HBM) เมือปี ค.ศ. 1873 แล้วเปิดโรงเบียร์แห่งที่สองที่รอตเตอร์ดามในปีถัดมา จากนั้นเมื่อปี ค.ศ. 1886 ดร.เอลิยง นักเรียนของหลุยส์ ปาสเตอร์ นักเคมีชาวฝรั่งเศสได้พัฒนายีสต์สายพันธุ์ใหม่ชื่อ ไฮเนเคิน A-ยีสต์ ขึ้นที่ห้องวิจัยไฮเนอเกิน ทำให้เบียร์มีลักษณะเฉพาะที่เป็นที่นิยม ยีสต์ชนิดนี้ยังถูกใช้เป็นส่วนผสมของเบียร์ไฮเนอเกินจนถึงปัจจุบัน
เฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน.
ต่อมา เฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน บุตรชายของผู้ก่อตั้งเข้าบริหารบริษัทในช่วง ค.ศ. 1917 ถึง 1940 ในช่วงนี้ ไฮเนอเกินได้พัฒนาเทคนิคให้สามารถคงคุณภาพของเบียร์ไว้ได้แม้จะผลิตในปริมาณมาก
อัลเฟรด เฮนรี ไฮเนอเกิน.
ต่อมา อัลเฟรด เฮนรี ไฮเนอเกิน บุตรชายของเฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน เข้ารับช่วงบริหารต่อในปี ค.ศ. 1940 ถึง 1971ในตำแหน่งประธานของบอร์ดบริหาร อัลเฟรดเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการขยายกิจการของไฮเนอเกินไปสู่ตลาดโลก และยังคงทำงานกับบริษัทจนสิ้นวาระสุดท้ายของชีวิตในปี ค.ศ. 2002
ในยุคนี้ ไฮเนอเกินเข้าซื้อหุ้นจากบริษัทเบียร์คู่แข่งและทยอยปิดกิจการบริษัทเหล่านั้นไปโดยเฉพาะโรงเบียร์ขนาดเล็ก จากนั้นได้ควบรวมกิจการกับเบียร์อัมสเติล (Amstel) ในปี ค.ศ. 1975 และเปิดโรงเบียร์ใหม่ที่ซูเตอร์เวาเดอ โรงเบียร์ของอัมสเติลถูกปิดไปในปี ค.ศ. 1980 และย้ายฐานการผลิตไปที่ซูเตอร์เวาเดอและเซร์โทเคนบอส
ไฮเนอเกินยังคงเดินหน้าซื้อและควบรวมกิจการของบริษัทเบียร์ข้ามชาติในอีกหลายทวีป จนปัจจุบัน เป็นเจ้าของโรงเบียร์กว่า 165 แห่งใน 70 ประเทศ โดยในประเทศไทยนั้นมี บริษัทไทยเอเชียแปซิฟิกบริวเวอรี เป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่าย
โกลเรียอัลบราโบปวยโบล
สุมาฮอง
สุมาฮอง (; 692-762) ในภาษาจีนฮกเกี้ยน หรือ ซือหม่าฟาง ในภาษาจีนกลาง เป็นขุนนางที่อาศัยอยู่ในสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน ซึ่งบุตรชายคนที่ 2 ของเขา, สุมาอี้ เป็นบรรพบุรุษของผู้ปกครองตระกูลสุมาแห่ง ราชวงศ์จิ้น ของจีน
บ้านเกิดของสุมาฮองอยู่ที่ อำเภอเหวิน (溫縣) (ปัจจุบันคือ อำเภอเหวิน มณฑลเหอหนาน) เขาเป็นบุตรชายของ Sima Jun (司馬儁) ซึ่งรับราชการเป็นเจ้าเมืองอิ๋งชวนระหว่างยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก.
สุมาฮองเริ่มต้นรับราชการในตำแหน่งขุนนางเล็ก ๆ ในบ้านเกิด. ภายหลังเขาไต่เต้าจนกลายเป็นเจ้าเมือง ลกเอี๋ยง และข้าหลวงแห่งอิ๋งเจ้าภายใต้ราชสำนักฮั่น. ในวัยชราของเขา เขากลับเข้ารับราชการในตำแหน่งผู้บัญชาการทหารม้า. เขามีความสุขกับการอ่านประวัติของขุนนางผู้มีชื่อเสียงในหนังสือ และสามารถท่องได้ถึง 100,000 สกุลจากหนังสือเล่มนี้. เขาถึงแก่กรรมเมื่ออายุได้ 71 ปี ใน พ.ศ. 762.
ในฤดูใบไม้ผลิของ พ.ศ. 785 ระหว่าง ยุคสามก๊ก โจฮอง จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่ง วุยก๊ก ได้ปูนบำเหน็จย้อนหลังให้กับสุมาฮองโดยได้พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "Marquis Cheng of Wuyang".
ความสัมพันธ์กับโจโฉ.
ใน Cao Man Zhuan (曹瞞傳) ซึ่งเป็นชีวประวัติอย่างไม่เป็นทางการของ โจโฉ ได้อ้างถึงสุมาฮองเมื่อครั้งรับราชการเป็นขุนนางที่ปรึกษาในกรมราชเลขาธิการว่าเป็นผู้เสนอชื่อโจโฉให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการเขตภาคเหนือใน ลกเอี๋ยง. ขณะเดียวกันในหนังสือ "Sithisu Shixu" (四體書勢序) กล่าวว่าโจโฉถูกเสนอชื่อโดย เหลียงหู.
Heineken International
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 15
สถานีรถไฟนิเซโกะ
สถานีรถไฟนิเซโกะ  เป็นสถานีรถไฟในเส้นทางรถไฟสายหลักฮาโกดาเตะ ตั้งอยู่ที่เมืองนิเซโกะ จังหวัดฮกไกโด รหัสประจำสถานีคือ S25
เวียดมินห์
ฮาโลวีนไนต์
"ฮาโลวีนไนต์"  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 41 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต เปิดตัวเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2558 โดยคิงเรกคอร์ดส์
สุมาหลัง
สุมาหลัง (, 714-760) ชื่อรอง ป๋อต๋า เป็นขุนนางซึ่งอาศัยอยู่ในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน เป็นบุตรคนโตในบรรดาบุตรชายทั้งแปดของ สุมาฮอง ขุนนางผู้ใหญ่ระหว่างรัชสมัยของ พระเจ้าเลนเต้ เขาถูกอธิบายว่าเป็นชายร่างสูงใหญ่ (ประมาณ 1.91 เมตร) ในปี ค.ศ. 189 เมื่อขุนศึก ตั๋งโต๊ะ เข้าควบคุมราชสำนักฮั่น สุมาหลังหนีไปพร้อมกับครอบครัวและเดินทางกลับบ้านเกิด
ต่อมาในปี ค.ศ. 202 สุมาหลังกลับเข้ารับราชการและเข้ารับราชการในราชสำนัก จากนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของขุนศึกโจโฉ
แซสคาทูน
แซสคาทูน  เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐซัสแคตเชวัน ประเทศแคนาดา เมืองมีแม่น้ำเซาท์ซัสแคตเชวันไหลผ่าน ตั้งอยู่ช่วงกลางของรัฐ เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจตอนกลางของรัฐซัสแคตเชวันตั้งแต่ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1882
จากการสำรวจสำมะโนประชากรแคนาดาเมื่อปี ค.ศ. 2016 เมืองมีประชากร 246,376 คน ขณะที่เขตมหานครมีประชากร 295,095 คน เป็นเขตมหานครใหญ่เป็นอันดับ 17 ของประเทศ ข้อมูลประชากรเมื่อเดือนกรกฎาคม 2018 มีประชากร 278,500 คน ขณะที่ข้อมูลโดยประมาณของปี 2009 มีประชากร 330,674 คน
ชื่อเมือง แซสคาทูน ตั้งชื่อตาม แซสคาทูนเบอรรี เป็นพืชท้องถิ่น และเป็นชื่อจาก ภาษาครี ว่า ""
เอริช เฮิพเนอร์
พลเอกอาวุโส เอริช เฮิพเนอร์  เป็นนายทหารบกและเป็นนายพลเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นบุคคลสำคัญต่อสาขาเครื่องกลทหารและสงครามยานเกราะในช่วงต้น
เฮิพเนอร์เป็นผู้บัญชาการกองทัพน้อยที่ 16 ในการบุกครองโปแลนด์และยุทธการที่ฝรั่งเศส และต่อมาได้เป็นผู้บัญชาการกลุ่มยานเกราะที่ 4 ในปฏิบัติการบาร์บาร็อสซาเพื่อรุกรานสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1941 หน่วยทหารในบัญชาของเขาทำงานอย่างใกล้ชิดร่วมกับหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพินเพื่อปฏิบัติคำสั่งคอมมิสซาร์  ซึ่งสั่งการให้ทหารเยอรมันสามารถประหารผู้ตรวจการทางการเมืองของกองทัพแดงทันทีเมื่อจับกุมตัวได้ กลุ่มยานเกราะของเฮิพเนอร์พร้อมกลุ่มยานเกราะที่ 3 ได้เป็นหน่วยรุกนำไปยังกรุงมอสโกในปฏิบัติการไต้ฝุ่น แต่ก็ไม่สามารถยึดเมืองหลวงของโซเวียตได้
ค.ศ. 1942 หน่วยทหารของเฮิพเนอร์ประจำอยู่ในรัสเซียนานเกินไปแล้ว จึงได้ขออนุญาตถอนทัพจากผู้บัญชาการกลุ่มทัพกลางคนใหม่–จอมพลกึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ จอมพลคลูเกอร์ขอนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับฮิตเลอร์เสียก่อน อย่างไรก็ตาม เฮิพเนอร์รู้ว่าฮิตเลอร์คงไม่ยอมจึงชิงถอนทัพก่อนทราบผล ฮิตเลอร์โกรธเฮิพเนอร์มากจึงสั่งปลดเขาจากกองทัพ ริบเงินบำนาญ และสิทธิ์การประดับเครื่องยศและเหรียญตราทั้งหมด เฮิพเนอร์จึงฟ้องร้องเป็นคดีความต่อศาลและชนะคดี ต่อมาเฮิพเนอร์เข้าไปมีส่วนร่วมในแผนลับ 20 กรกฎาเพื่อล้มรัฐบาลฮิตเลอร์ และถูกพิพากษาประหารชีวิตในปี 1944
Erich Hoepner
มาเก๊าในพาราลิมปิก
นับตั้งแต่มาเก๊าส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันพาราลิมปิกครั้งแรก นักกีฬามาเก๊าไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล
มาเก๊าเป็นดินแดนที่เล็กที่สุดที่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิก
เฮฟวีโรเทชัน
"เฮฟวีโรเทชัน"  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 17 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต เปิดตัวเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยคิงเรกคอร์ดส์
"เฮฟวีโรเทชัน" เป็นซิงเกิลที่ 9 ของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต โดยสมาชิกในแต่ละเพลงได้รับการเลือกจากงาน"การเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 9" และได้มีการเปิดตัวเพลงอย่างเป็นทางการครั้งแรกในงาน "BNK48 : WONDERLAND หมุนวนไป จนหัวใจเตลิด" เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ณ อัลตร้า อารีน่า ฮอลล์ โชว์ดีซี
หมู่เกาะแฟโรในพาราลิมปิก
หมู่เกาะแฟโรมีคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติและคณะกรรมการโอลิมลิมปิกแห่งชาติเป็นของตนเอง ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2523 ทำหน้าที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ FRO แต่เป็นหนึ่งในสองดินแดน (กับมาเก๊า) ที่แข่งขันกีฬาพาราลิมปิก แต่ไม่ได้แข่งกีฬาโอลิมปิก นักกีฬาแฟโรจะแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในฐานะตัวแทนของประเทศเดนมาร์ก
เกย์ไพรด์
เกย์ไพรด์  หรือ แอลจีบีทีไพรด์  เป็นการสนับสนุนการยอมรับตัวเอง (self-affirmation), ความมีเกียรติ (dignity), ความเท่าเทียม (equality) และการสร้างการรับรู้ (increased visibility) ของ ชาวรักร่วมเพศ, ชาวรักสองเพศ และชาวข้ามเพศ (LGBT) ในฐานะความเป็นกลุ่มทางสังคม "ไพรด์" ในฐานะขอคู่ตรงข้ามของความน่าละอาย (shame) และบาดแผลทางสังคม (social stigma) เป็นภาพหลักที่ช่วยส่งเสริมการเคลื่อนไหวเรียกร้องสิทธิของมีความหลากหลายเพศ (LGBT rights) อย่างแพร่หลาย คำว่าไพรด์ จึงกลายเป็นเหมือนชื่อของความภาคภูมิใจของบรรดาบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ปรากฏใช้ทั้งในชื่อของหน่วยงาน องค์กร หนังสือ วารสารต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ เช่น ไพรด์ไลบรารี (Pride Library)
กิจกรรมไพรด์นั้นมีตั้งแต่ลักษณะตึงเครียดไปจนถึงงานรื่นเริง โดยส่วนมากมักจัดระหว่างช่วงเดือนไพรด์ (LGBT Pride Month) หรือตามโอกาสต่าง ๆ ที่ระลึกถึงจุดเปลี่ยนในประวัติศาสตร์ความหลากหลายทางเพศในชาตินั้น ๆ เช่น มอสโกไพรด์ (Moscow Pride) ในเดือนพฤษภาคมซึ่งเป็นการฉลองการครบรอบการยกเลิกกฎหมายว่าด้วยการรักร่วมเพศเป็นสิ่งผิดกฎหมายเมื่อพฤษภาคม 1993
สัญลักษณ์ทั่วไปของไพรด์คือธงสายรุ้ง, อักษรกรีกพิมพ์เล็ก แลมบ์ดา (λ), สามเหลี่ยมชมพู และ สามเหลี่ยมดำ สัญลักษณ์สองประการที่ยกมานั้นถูกนำมาเปลี่ยนความหมาย (reappropriated) ใหม่จากการใช้ในฐานะเครื่องหมายแห่งความน่าละอาย (badges of shame) ในค่ายกักกันของนาซี
เดือนไพรด์.
เดือนมิถุนายนของทุกปีเป็นเดือนไพรด์ของชาว LGBT
(LGBT Pride Month) เพื่อเป็นการระลึกถึงเหตุการณ์จลาจลสโตนวอลล์ ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงปลายเดือนมิถุนายน 1969 ตลอดเดือนมิถุนายน ทั่วโลกจึงมีการจัดกิจกรรมไพรด์ต่าง ๆ ขึ้น เพื่อย้ำเตือนถึงบทบาทของชาว LGBT ทั่วโลก นักกิจกรรมไบเซ็กชวล เบรนดา ฮอเวิร์ด (Brenda Howard) ได้รับการขนานนามว่าเป็น "มารดาแห่งไพรด์" ("Mother of Pride") ด้วยผลงานของเธอในการประสานงานจัดการเดินขบวนไพรด์ (LGBT Pride march) ครั้งแรก และยังเป็นต้นคิดของแนวคิดการจัดกิจกรรมต่าง ๆ เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ของวันไพรด์เดย์ (Pride Day) ที่ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของการเฉลิมฉลองไพรด์ที่จัดกันทั่วโลกทุก ๆ เดือนมิถุนายน นอกจากนี้ฮอวาร์ดและนักกิจกรรมไบเซ็กชวล รอเบิร์ต เอ มาร์ติน (Robert A. Martin) หรือที่รู้จักในนามดอนนี่ เดอะ พังก์ (Donny the Punk) และนักกิจกรรมเกย์ แอ็ล. เครก ชูนมาเกอร์ (L. Craig Schoonmaker) ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ทำให้คำว่า "ไพรด์" เป็นที่นิยม (popularising) เพื่อใช้ในการแทนกิจกรรมต่าง ๆ เหล่านี้
มีประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาสองคนที่เคยประกาศเดือนไพรด์อย่างเป็นทางการ คือบิลล์ คลินตัน ซึ่งประกาศให้มิถุนายนเป็นเดือน "ไพรด์ของเกย์และเลสเบี้ยน" ("Gay &amp; Lesbian Pride Month") ในปี 1999 และปี 2000 และในปี 2009 ถึง 2016 ในแต่ละปี บารัค โอบามา ได้ประกาศให้มิถุนายนเป็นเดือนไพรด์ของ LGBT (LGBT Pride Month) ตลอดวาระการเป็นประธานาธิบดีของเขา ส่วนดอนัลด์ ทรัมป์ เป็นประธานาธิบดีจากพรรครีพับบลิกันคนแรกที่รับรู้การมีอยู่ของเดือนไพรด์ในปี 2019 ผ่านการทวีตข้อความ ไม่มช่ผ่านการประกาศอย่างเป็นทางการ (proclamation) เหมือนที่ประธานาธิบดีทั้งสองคนที่ผ่านมาเคยทำ
สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศลักเซมเบิร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลักเซมเบิร์กได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
สาธารณรัฐมาซิโดเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมาซิโดเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาซิโดเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศมาดากัสการ์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมาดากัสการ์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาดากัสการ์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศมาลาวีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมาลาวี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาลาวีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมาเลเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาเลเซียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 32 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 10 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศมัลดีฟส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมัลดีฟส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมัลดีฟส์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศมาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาลีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศมอลตาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมอลตา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอลตาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศหมู่เกาะมาร์แชลล์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะมาร์แชลล์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศมอริเตเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมอริเตเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอริเตเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศมอริเชียสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมอริเชียส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอริเชียสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 12 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
อาเธอร์ เทดเดอร์ บารอนเทดดอร์ที่ 1
จอมพลแห่งกองทัพอากาศ อาร์เธอร์ วิลเลียม เทดเดอร์, บารอน เทดดอร์ที่ 1 ผู้ซึ่งได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งบาธ ระดับไนท์ แกรนด์ คลอส (GCB) เป็นผู้บัญชาการกองทัพอากาศระดับชั้นผู้อาวุโส เขาเป็นนักบินและผู้บัญชาการฝูงเครื่องบินในกองบินหลวง (Royal Flying Corps) ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเขายังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ระดับชั้นอาวุโสในกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (Royal Air Force) ในช่วงสมัยระหว่างสงคราม เมื่อเขาได้ทำหน้าที่ในตุรกี บริเตนใหญ่ และตะวันออกไกล
เอกอน
บริษัทเอกอนจำกัด  เป็นบริษัทเนเธอร์แลนด์ที่ให้บริการด้านประกันชีวิต บำนาญ และการบริหารสินทรัพย์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นครเดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีพนักงานประมาณ 26,000 คนทั่วโลก (ค.ศ. 2020) และให้บริการลูกค้ากว่าหนึ่งล้านคน เอกอนเป็นบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ยูโรเน็กซต์อัมสเตอร์ดัม
เอกอน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1983 เกิดจากควบรวมกิจการของบริษัท AGO Holding และบริษัท Ennia ต่อมา เอกอนเข้าซื้อกิจการของกองทุน Scottish Equitable เมื่อปี ค.ศ. 1994 ในสหราชอาณาจักร และอีก 4 ปีต่อมาก่อตั้งบริษัทประกันภัยสโตนบริดจ์อินเตอร์เนชันนอลเพื่อทำตลาดด้านประกันส่วนบุคคลคุ้มครองอุบัติเหตุ สุขภาพ และการว่างงาน
ในปี ค.ศ. 1999 เอกอนได้เข้าซื้อธุรกิจประกันของ Guardian Royal Exchange และทรานส์อเมริกา คอร์ปอเรชัน จากนั้นในปี ค.ศ. 2007 ได้ซื้อบริษัทประกันในเครือของเมอร์ริล ลินช์ สองบริษัทเป็นมูลค่ากว่า 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
เมื่อเกิดวิกฤตหนี้สาธารณะในยุโรปขึ้นในปี ค.ศ. 2008 รัฐบาลเนเธอร์แลนด์และธนาคารแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ต้องอัดฉีดทุน 3 พันล้านยูโรเพื่อให้ผ่านพ้นวิกฤตไปได้ ก่อนที่บริษัทจะจ่ายเงินคืนให้กับรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้สำเร็จเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 พร้อมกับดอกเบี้ยอีก 1.1 พันล้านยูโร
วันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2011 เอกอน สหรัฐอเมริกา ประกาศว่าธุรกิจต่าง ๆ จะถูกรวมให้อยู่ภายใต้ชื่อเดียวกันคือ ทรานส์อเมริกา โดยมีธุรกิจสำคัญได้แก่ ประกันชีวิต การลงทุน และการเกษียณอายุ
กิจการ.
ธุรกิจหลักของเอกอนคือประกันชีวิต บำนาญ การออม การบริหารสินทรัพย์ และยังดำเนินกิจการด้านธนคารด้วยเล็กน้อย มีการดำเนินธุรกิจหลัก ๆ อยู่ที่สหรัฐอเมริกา เนเธอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร และยังมีสาขาในหลายประเทศ ทั้งแคนาดา บราซิล เม็กซิโก ฮังการี โปแลนด์ โรมาเนีย สโลวาเกีย เช็กเกีย ตุรกี สเปน จีน ญี่ปุ่น อินเดีย รวมถึงประเทศไทยด้วยโดยบริหารงานภายใต้บริษัท เอกอน อินไซท์ ประเทศไทย
ไลอันเดลบาเซล
ไลอันเดลบาเซล  เป็นบริษัทข้ามชาติด้านเคมีภัณฑ์ที่ผลิตพอลิเอทิลีนและพอลิโพรพิลีน มีฐานอยู่ที่สหรัฐ อังกฤษ และเนเธอร์แลนด์ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ฮิวสตัน รัฐเท็กซัส สหรัฐ และมีศูนย์การดำเนินงานอยู่ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร นอกจากนี้ยังผลิตเอทิลีน โพรพีน และพอลิโอลิฟินด้วย
บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 จากการควบรวมกิจการของบริษัทไลอันเดลเคมิคัล และบริษัทบาเซลโพลีโอลิฟินซ์ ด้วยมูลค่า 12.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
อาเธอร์ เทดเดอร์, บารอนเทคดอร์ที่ 1
อำเภอเกอมามัน
อำเภอเกอมามัน  เป็นอำเภอในรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย มีชายแดนทางตอนเหนือติดกับอำเภอดูงุนและทางตอนใต้กับตะวันตกติดกับรัฐปะหัง เป็นประตูสู่รัฐตรังกานูทางตอนใต้
อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 12 "มูกิม" ได้แก่:
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านฤมลมณีรัตน์
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเวเนซุเอลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเวเนซุเอลาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 87 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 20 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 3 เหรียญ
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศจาเมกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจาเมกาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 56 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 6 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 11 เหรียญ
ประเทศเคนยาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเคนยา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเคนยาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 89 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 7 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 6 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 13 เหรียญ
ประเทศคิริบาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016