pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เฮฟีสเทียนเป็นเพื่อนสนิทกับอเล็กซานเดอร์มาตั้งแต่เยาว์วัย จนในที่สุด ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ได้พัฒนาเหนือมิตรภาพระหว่างเพื่อน จนอาจกล่าวได้ว่า เขาคือวิญญาณครึ่งหนึ่งของอเล็กซานเดอร์ และเป็นบุคคลที่อเล็กซานเดอร์ไว้ใจมากที่สุด อย่างไรก็ตาม ด้วยการเสื่อมลงของวัฒนธรรมกรีกและการมีอิทธิพลขึ้นมาของศาสนาคริสต์ซึ่งต่อต้านการรักร่วมเพศ ทำให้ประวัติศาสตร์ได้บันทึกเรื่องราวของทั้งสองว่าเป็น "เพื่อนที่ดีที่สุด" แทนเพื่อให้ได้รับการยอมรับ
จริงอยู่ว่าข้อมูลวัยเด็กและการศึกษาของเฮฟีสเทียนมีน้อยมาก แต่สิ่งหลงเหลือก็พอจะยืนยันเรื่องราวในวัยโตของเขา ความสัมพันธ์ของเขากับอเล็กซานเดอร์นั่นเป็นความสัมพันธ์อมตะ ระหว่างอยู่ที่สำนักในเมืองเพลลา เฮฟีสเทียนได้รับการศึกษาบ่มเพาะเช่นเดียวกับมหากษัตริย์แห่งกรีกและเอเชียในอนาคต ไม่แปลกเลยที่ประสบการณ์เช่นนี้จะหล่อหลอมให้เขากลายเป็นชายที่วันหนึ่งมีจะอำนาจเป็นอันดับสองในจักรวรรดิของอเล็กซานเดอร์เท่านั้น
เฮฟีสเทียนมีผลงานทางทหารที่โดดเด่น เขาเป็นสมาชิกของหน่วยองค์รักษ์ส่วนพระองค์ของอเล็กซานเดอร์ ("Somatophylakes") เขาบัญชากองทหารม้าและได้รับตำแหน่งหน้าที่สำคัญต่าง ๆ ตลอดระยะเวลาสิบปีของปฏิบัติการทางทหารในทวีปเอเชีย นอกจากจะเป็นทหารแล้ว ความรู้ด้านวิศวกรรมและการทูตที่ได้รับมาจากปราชญ์อริสโตเติลและเซโนคราแตสก็ล้วนเป็นประโยชน์ต่อแผนของอเล็กซานเดอร์ที่จะเข้ารุกรานอาณาจักรกรีกและเปอร์เซีย อเล็กซานเดอร์ได้แต่งตั้งเฮฟีสเทียนมีอำนาจบัญชาลำดับสองรองจากตัวเองที่ตำแหน่ง "คีลีอาร์คอส" (χιλίαρχος) แห่งจักรวรรดิ อเล็กซานเดอร์ยังรับเฮฟีสเทียนเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ เมื่อเฮฟีสเทียนเสียชีวิตขณะมีอายุราว 32 ปี อเล็กซานเดอร์ตกอยู่ในภาวะตรอมใจและสิ้นพระชนม์ในอีกแปดเดือนให้หลัง
เฮฟีสเทียนเป็นบุตรข้าราชการนามว่าอมินทอร์ (Amyntor) วันเกิดที่ชัดเจนของเฮฟีสเทียนนั้นไม่เป็นที่แน่ชัด แทบไม่มีข้อมูลเรื่องประวัติที่มาของเขา แต่นักวิชาการจำนวนมากเชื่อว่า เฮฟีสเทียนซึ่งเป็นเพื่อนตั้งแต่วัยเด็กกับอเล็กซานเดอร์ มีอายุเท่ากับอเล็กซานเดอร์ ทำให้คาดเดาได้ว่า เขาน่าจะเกิดเมื่อ 356 ปีก่อนคริสตกาล และมีเกร็ดเล็กน้อย จากตำนาน "Alexander romance" ซึ่งได้บันทึกว่า "...วันหนึ่ง เมื่ออเล็กซานเดอร์อายุได้ 15 ชันษา [...] ได้แล่นเรือไปกับสหายเฮฟีสเทียนจนไปถึงปิซา แล้วจึงลงไปเดินเล่นกับเฮฟีสเทียน" ซึ่งอายุของอเล็กซานเดอร์ในบันทึกนี้เอง เป็นเบาะแสที่สำคัญต่อการศึกษาที่มาของเฮฟีสเทียน เพราะขณะอเล็กซานเดอร์อายุ 15 ชันษา เขาต้องกำลังศึกษาอยู่ที่มีเอซา ภายใต้การประสาทวิชาโดยอริสโตเติล และด้วยมิตรภาพของทั้งสองที่แน่นแฟ้น ทำให้รู้ได้ว่า เฮฟีสเทียนเป็นหนึ่งในนักเรียนที่นี่เช่นกัน
ความสัมพันธ์กับอเล็กซานเดอร์.
เป็นที่รู้กันว่า ความสัมพันธ์ของเฮฟีสเทียนและอเล็กซานเดอร์นั้นมีมากเกินกว่ามิตรภาพระหว่างเพื่อน ดังที่ อริสโตเติล ครูของทั้งสอง ได้อธิบายความสัมพันธ์ของทั้งคู่ว่าเปรียบดั่ง "...หนึ่งวิญญาณที่ดำรงอยู่ในสองร่าง" ครั้งที่อเล็กซานเดอร์รบชนะเปอร์เซีย เฮฟีสเทียนได้เดินนำอเล็กซานเดอร์ไปยังกระโจมที่คุมตัวสมาชิกราชวงศ์เปอร์เซียไว้ เมื่อพระพันปีแกมบิสแห่งเปอร์เซียทอดพระเนตรเห็นก็รีบเข้าไปคุกเข่าอ้อนวอนขอชีวิตราชวงศ์เปอร์เซียต่อเฮฟีสเทียนด้วยความเข้าใจผิดคิดว่าเฮฟีสเทียนคืออเล็กซานเดอร์ เนื่องจากเฮฟีสเทียนนั้นตัวสูงกว่าอเล็กซานเดอร์ ประกอบกับทั้งคู่ยังหนุ่มและสวมชุดที่เหมือนกัน ซึ่งเมื่อพระพันปีแกมบิสทรงทราบก็เกิดความอับอาย แต่อเล็กซานเดอร์ก็รับสั่งแก่พระพันปีแกมบิสว่า "ท่านไม่ได้เข้าใจผิดไปหรอกท่านแม่ เขาคนนี้ก็คืออเล็กซานเดอร์เช่นกัน"
ความรักของทั้งคู่ไม่ใช่เรื่องปกปิด เฮฟีสเทียนเคยเขียนจดหมายตอบพระนางโอลิมพีอัสมารดาอเล็กซานเดอร์ว่า "ท่านก็รู้ว่าอเล็กซานเดอร์มีค่าสำหรับข้ามากกว่าสิ่งใด" นักวิชาการพอล คาร์ตเลดจ์ อธิบายความใกล้ชิดของทั้งคู่ว่า "ที่จริงแล้วอเล็กซานเดอร์มักพูดถึงเฮฟีสเทียนว่าเป็นตัวเขาอีกคนหนึ่ง" ศาสตราจารย์แฮมมอนด์สรุปความสัมพันธ์ของทั้งคู่ว่า "ไม่แปลกเลยที่อเล็กซานเดอร์ยึดติดกับเฮฟีสเทียนเหมือนที่อคิลลีสยึดติดกับพะทรอคลัส"
แอร์เรียนเคยกล่าวถึงเหตุการณ์ที่อเล็กซานเดอร์และเฮฟีสเทียนได้แสดงตนเป็นดั่งวีรบุรุษในตำนานอย่างอคิลลีสกับพะทรอคลัส ก่อนที่จะยกทัพบุกทวีปเอเชีย กองทัพของอเล็กซานเดอร์ได้ไปเยือนกรุงทรอย ฉากหนึ่งในตำนานอีเลียดที่อเล็กซานเดอร์โปรดปราน อเล็กซานเดอร์วางพวงหรีดที่วิหารของอคิลลีส เฮฟีสเทียนวางพวงหรีดที่วิหารพะทรอคลัส แล้วทั้งคู่จึงแก้ผ้าวิ่งแข่งกันเพื่อเป็นการสดุดีแก่วีรบุรุษกรุงทรอยทั้งสอง
พลูทาร์กเคยบันทึกเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสอง โดยกล่าวถึงอุปนิสัยของพระพันปีโอลิมพีอัสว่านางชอบส่งจดหมายส่วนตัวมาให้ลูกชายเสมอ: "โอลิมพีอัสมักเขียนจดหมายมาหาพระองค์เสมอ อเล็กซานเดอร์จะเก็บจดหมายพวกนี้ไว้อ่านคนเดียว แต่ยกเว้นคนหนึ่งไว้ เฮฟีสเทียนชอบอ่านจดหมายของกษัตริย์หนุ่มกับท่าน เมื่อสายตาตกกระทบบนจดหมายที่เปิดออก กษัตริย์หนุ่มไม่ได้ห้ามเขาไม่ให้อ่าน กลับกันได้ถอดพระธำมรงค์แล้วเอาหัวแหวนไปแตะที่ริมฝีฝากของเขา เหมือนจะบอกว่าให้เก็บไว้เป็นความลับ"
นักเรียนชาวโรมเคยอ้างถึงปราชญ์ ผู้ร่วมสมัยกับอเล็กซานเดอร์ว่า กษัตริย์หนุ่ม "ชอบพยายามทำให้นี่เป็นกระแสนิยม" (หมายถึงการรักร่วมเพศ) ซึ่งสอดคล้องกับพลูทาร์กที่เคยกล่าวทำนองนี้เช่นกัน นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่บางคนเชื่อว่า อเล็กซานเดอร์ไม่ได้มีสัมพันธ์ทางเพศกับเฮฟีสเทียนแค่ในวัยเยาว์เท่านั้น แต่พวกเขายังดำเนินความสัมพันธ์เช่นนี้ต่อไปในวัยผู้ใหญ่เช่นกัน ขณะนั้นการรักร่วมเพศถือเป็นเรื่องผิดปกติในบางนครรัฐกรีกอย่างเช่นเอเธนส์ นักวิชาการสมัยใหม่บางส่วนเสนอว่าอาณาจักรมาเกโดนีอาอาจอดทนต่อการรักร่วมเพศได้มากกว่า
ในฤดูใบไม้ผลิ 324 ปีก่อนค.ศ. เฮฟีสเทียนพร้อมอเล็กซานเดอร์ได้เคลื่อนพลไปยัง และไปถึงในฤดูใบไม้ร่วง วันหนึ่งเฮฟีสเทียนเดินทางไปยังโรงละคร และทานไก่ต้มและไวน์เย็น แล้วจึงเกิดอาการไข้ เขาป่วยอยู่เจ็ดวัน วันที่เจ็ดนั้นมีอาการหนักมาก จนอเล็กซานเดอร์ต้องรีบละทิ้งการชมการแข่งขันและมาหาเฮฟีสเทียนในทันที แต่ก็มาไม่ทัน เมื่ออเล็กซานเดอร์มาถึงเฮฟีสเทียนได้เสียชีวิตแล้ว มีทฤษฎีว่าเฮฟีสเทียนอาจถูกวางยาพิษหรืออาจป่วยด้วยไข้รากสาดน้อย
แอร์เรียนระบุว่า: ""เขาโอบร่างของสหายรักและอยู่เช่นนั้นเกือบทั้งวันด้วยน้ำตา ไม่ยอมแยกจากไปไหนต่อให้ผู้น้อยเข้ามาฉุดก็ตาม...สองวันเต็มหลังความตายของเฮฟีสเทียน อเล็กซานเดอร์มิได้เสวยสิ่งใด ไม่ตอบสนองหรือประสงค์สิ่งใด ได้แต่นอนร้องไห้อยู่บนเตียงเงียบๆด้วยความโทมนัส”" อีกส่วนกล่าวว่า "เขากอดศพและอยู่อย่างนั้นทั้งวันและทั้งคืน" และยังกล่าวว่ากลัฟเคียสผู้เป็นหมอ ถูกประหารฐานดูแลไม่ดีพอ ระบุอีกว่า อเล็กซานเดอร์ยังสั่งให้ทำลายวิหารของเทพแอสคลีเพียสในเอกแบทานา กษัตริย์หนุ่มยังตัดผมสั้นเพื่อไว้ทุกข์ และยังระบุว่า "แม่ทัพนายกองจำนวนมากหมดความเคารพอเล็กซานเดอร์ เหมือนว่าพวกเขากำลังอุทิศตนเพื่อชายที่หมดอาลัยตายอยาก" อเล็กซานเดอร์ไม่ได้แต่งตั้งผู้ใดขึ้นบัญชาการกองทหารม้าเฮไตรอยแทนเฮฟีสเทียน เขาอยากให้ชื่อเฮฟีสเทียนอยู่กับกองเฮไตรอยไปตลอดกาล
พลูทาร์กระบุว่า: "ความตะลึงพลันตกแก่อเล็กซานเดอร์ที่เอกแบทานา เขาเสียเฮฟีสเทียน รักแรกตั้งแต่วัยเด็ก เฮฟีสเทียนจากไปแล้ว...เพื่อนที่เป็นมากกว่าเพื่อน สนิทยิ่งกว่าพี่น้อง ผู้คอยสร้างความรู้สึกสงบในจิตใจของจอมพิชิตผู้เปล่าเปลี่ยว..."
ในบรรดาเรื่องราวเกี่ยวกับเฮฟีสเทียนที่พอสืบค้นได้ เอกสารโบราณมักจะกล่าวถึงการตายของเขามากที่สุด เนื่องจากมันมีผลโดยตรงต่ออเล็กซานเดอร์ บันทึกของพลูทาร์กระบุว่า: "ความเศร้าโศกต่อการสูญเสียครั้งนี้ของอเล็กซานเดอร์เกินจะควบคุม และเพื่อเป็นการไว้อาลัย ทรงสั่งให้ตัดขนหางและขนแผงคอของม้าทุกตัว สั่งให้รื้อใบเสมาบนกำแพงเมืองข้างเคียงทุกแห่ง สั่งตรึงกางเขนแพทย์ผู้เคราะห์ร้ายและสั่งห้ามเป่าขลุ่ยรวมถึงเครื่องดนตรีอื่นทุกชนิดในค่ายทหารเป็นเวลายาวนาน และเมื่อโหรหลวงเดินทางมาจากอัมโมน ก็ทรงสั่งให้สักการะเฮฟีสเทียนและบรวงสรวงเป็นวีรบุรุษ ยิ่งกว่านั้น อเล็กซานเดอร์มุ่งทำสงครามเพื่อพยายามลืมความโศกเศร้า ถึงขั้นตามล่าและเข้าทำลายชนชาวคอสแซน ประหารชายวัยหนุ่มขึ้นไปทั้งหมดเอาเป็นการบรวงสรวงแก่ดวงวิญญาณของเฮฟีสเทียน" นักประวัติศาสตร์บางรายมองว่าการประหารชายชาวคอสแซนเป็นการทำตามเนื้อหาในมหากาพย์อีเลียดที่ระบุว่าอคิลลีสทำการสังหาร "ชายหนุ่มสูงศักดิ์สิบสองคน" เพื่อไว้อาลัยต่อสหายรักพะทรอคลัส
พิธีการศพ.
หลังการตายของเฮฟีสเทียน อเล็กซานเดอร์มัวแต่หมกหมุ่นกับพิธีการศพและการไว้อาลัยสหายรัก อเล็กซานเดอร์ถึงกับต้องการให้มีการบูชาเฮฟีสเทียนเยี่ยงเทพเจ้า แต่ถูกปฏิเสธโดยโหรหลวงว่ามิอาจทำได้แต่สามารถบรวงสรวงในฐานะวีรบุรุษจากสวรรค์ได้ ซึ่งก็ทำให้อเล็กซานเดอร์พอพระทัย การสร้างวิหารและการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องเหล่านี้มีต้นทุนแรงงานช่างกว่า 10,000 ถึง 12,000 ชีวิต ในปี ค.ศ. 2008 เคยมีการคำนวณว่าการพิธีศพทั้งหมดมีต้นทุนถึง 1.5 พันล้านยูโรในยุคปัจจุบัน (ราว 55,000 ล้านบาท)
อเล็กซานเดอร์บังคับรถม้าขนศพกลับกรุงบาบิโลนด้วยองค์เองเป็นช่วง ๆ มีการจัดมหกรรมการแข่งขันขึ้นที่บาบิโลนเพื่อไว้อาลัยเฮฟีสเทียน ตั้งแต่ด้านวรรณกรรมไปจนถึงกีฬา ซึ่งมีผู้เข้าร่วมกว่า 3,000 คน
สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ
สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ  คือชื่อของรัฐชาติเยอรมันซึ่งดำรงอยู่ระหว่าง กรกฎาคม ค.ศ. 1867 ถึง ธันวาคม ค.ศ. 1870 สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือสิ้นสุดลงเมื่อมีการสถาปนารัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ และตามรัฐธรรมนูญฉบับนั้นได้เปลี่ยนชื่อประเทศเป็น "จักรวรรดิเยอรมัน"
หลังจากรัฐชาติของชาวเยอรมันได้แตกเป็นเสี่ยงๆในสมัยสงครามนโปเลียน เมื่อสงครามนโปเลียนสิ้นสุดก็มีการสถาปนาสมาพันธรัฐเยอรมันขึ้นในปี ค.ศ. 1815 ซึ่งมีจักรพรรดิออสเตรียเป็นองค์ประธาน ในการนี้ ราชอาณาจักรปรัสเซียและจักรวรรดิออสเตรียได้ร่วมมือกันในการใช้สมาพันธรัฐเยอรมันเป็นเครื่องมือเพื่อรวมความเป็นรัฐชาติและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของชาวเยอรมันอีกครั้ง ต่อมาในค.ศ. 1849 สมัชชาแห่งชาติในนครแฟรงเฟิร์ตได้มีมติให้กษัตริย์ปรัสเซียดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดิของชาติเยอรมันส่วนน้อย (เยอรมันที่ไม่รวมออสเตรีย) แต่กษัตริย์ปรัสเซียทรงปฏิเสธและพยายามรวมชาติเยอรมันผ่านทางสหภาพแอร์ฟวร์ทแทน อย่างไรก็ตาม การประชุมสหภาพแอร์ฟวร์ทที่จัดขึ้นในปี ค.ศ. 1850 นั้น มีเพียงรัฐเยอรมันตอนเหนือที่เข้าร่วมประชุมเท่านั้น ออสเตรียและรัฐเยอรมันตอนใต้ต่างกดดันให้ปรัสเซียล้มเลิกสหภาพแอร์ฟวร์ท ความขัดแย้งระหว่างปรัสเซียและออสเตรียจึงเริ่มขึ้น
ความขัดแย้งระหว่างสองชาตินำไปสู่สงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย สงครามจบลงด้วยชัยชนะของปรัสเซีย ออสเตรียสูญเสียอิทธิพลเหนือรัฐเยอรมันตอนใต้ทั้งหมดและจำยอมยุบสมาพันธรัฐเยอรมันในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1866 และนำไปสู่การสถาปนา "สมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ" ที่มีกษัตริย์แห่งปรัสเซียเป็นองค์ประธาน
เฮพาเอสเชียน
มิถุนายน พ.ศ. 2557
มิถุนายน พ.ศ. 2557 เป็นเดือนที่ 6 ของปี พ.ศ. 2557 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
นนธวรรณทัศ บรามาซ
นนธวรรณทัศ บรามาซ ชื่อเดิม นนธวรรณ ฌรรวนธร [ชัน-วะ-นะ-ทอน] และ ทองเหล็ง ตามลำดับ (27 เมษายน พ.ศ. 2535) เป็นนางแบบ, นักร้อง และนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากการชนะการประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์ 2014 และการประกวดMiss World 2014 ผ่านเข้ารอบ 11 คนสุดท้าย และรางวัลมิสพีเพิลชัอยส์ Miss People's Choice จากการโหวตในการประกวดมิสเวิลด์ 2014 ที่ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
นนธวรรณทัศเกิดเมื่อวันที 27 เมษายน พ.ศ. 2535 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช แต่ไปเติบโตและเรียนหนังสือที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี นนธวรรณ จบการศึกษาระดับอนุบาล-ประถมศึกษาจาก โรงเรียนเทพมิตรศึกษา ระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ปัจจุบันจบการศึกษาจาก คณะการจัดการธุรกิจการบิน มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด
ในปี 2561 เธอสมรสกับฟิลลิป บรามาซ นักธุรกิจชาวสวิตเซอร์แลนด์ และมีลูกชาย 1 คน โดยเธอได้ตั้งชื่อว่าเบฬิน (Baelyn) เธอได้ลดสถานะความสัมพันธ์กับฟิลลิป และเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวดูแลลูกชาย หลังจากนั้นไม่นานทั้งคู่ก็ปรับความเข้าใจและกลับมาเป็นครอบครัวอีกครั้ง
ชีวิตส่วนตัว เมญ่า มีความสนใจทางด้านกีฬา และ ร้องเพลง สามารถร้องเพลงได้หลากหลายแนว เมญ่าพูดได้ 2 ภาษา ไทย - อังกฤษ
ในปี พ.ศ. 2546 ได้เข้าประกวด "การประกวดร้องเพลงลูกทุ่งรายการเวทีไทย 2003" ได้รับรางวัลถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี
ในปี พ.ศ. 2547 ได้เข้าประกวด "KPN junior awards &amp; popular vote 2004" ได้รับรางวัลถ้วยพระราชทานสมเด็จพระบรมราชินีนาถ ปี พ.ศ. 2547 (นักร้องยอดเยี่ยม ประเภทเพลงไทยลูกทุ่ง)
ในปี พ.ศ. 2548 ได้เข้าประกวด "YAMAHA Contest 2005" ได้รับรางวัลถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ปี พ.ศ. 2548 (ประเภทเพลงไทยลูกทุ่ง)
ในปี พ.ศ. 2550 ได้เข้าประกวด "ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2007" ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย และได้รับรางวัลพิเศษ สาวงามผมสวยสุขภาพดี By Pantene
ในปี พ.ศ. 2553 ได้เข้าประกวด "Asian Supermodel 2010" เข้ารอบสุดท้าย
ในปี พ.ศ. 2554 ได้เข้าประกวด "Miss Thailand World 2011" เข้ารอบ 30 คนสุดท้าย และได้รางวัลพิเศษ "ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน"
ในปี พ.ศ. 2557 ได้เข้าประกวด "Miss Thailand World 2014" ได้รับรางวัลที่ 1 ชนะการประกวดได้เป็น "Miss World 2014" รางวัลที่ 2 ชนะ"รอบความสามารถพิเศษ"ด้านการร้องเพลง รางวัลที่ 3 ชนะ"รอบนางงามที่มีทักษะ"ด้านการเดินแบบ และเป็นตัวแทนประเทศไทยไปประกวด Miss World 2014 โดยผ่านเข้ารอบ 11 คนสุดท้ายจากการโหวต (People's Choice Awards) โดยผู้ชนะในปีนี้คือ โรลีน สเตราส์ จาก แอฟริกาใต้
ในปี พ.ศ. 2560 ได้เข้าประกวดร้องเพลงในรายการ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ซีซันที่ 3 ในนามหน้ากากเสือดาว ได้ร้องเพลงทั้งหมด 4 เพลง
- Love- ในบทเพลงนี้ ได้ทำการชนะหน้ากากหมีขาว (สมิทธิ์ อารยะสกุล)
- -(The Pussycat Dolls) ในบทเพลงนี้ ได้ทำการชนะหน้ากากแมลง (พีรพัฒน์ สวัสดิ์มูล)
- -(Diana Ross) ในบทเพลงนี้ ได้แพ้ให้กับหน้ากากแอปเปิ้ล (ปราโมทย์ ปาทาน)
- ผู้สาวขาเลาะ -(ลำไย ไหทองคำ
พรรคสหภูมิ
พรรคสหภูมิ พรรคการเมืองพรรคหนึ่งของประเทศไทยในอดีต
พรรคสหภูมิจดทะเบียนตั้งพรรคเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2500 เป็นลำดับที่ 4/2500 มีนาย สุกิจ นิมมานเหมินท์ อดีต ส.ส. พรรคเสรีมนังคศิลา ที่ได้ลาออกมาเป็นหัวหน้าพรรค โดยทางพรรคได้รับการสนับสนุนจาก จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้บัญชาการทหารบก ในขณะนั้น
การเลือกตั้งพ.ศ. 2500.
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 มีขึ้นเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 รัฐบาลที่นำโดยนายพจน์ สารสิน ได้จัดการเลือกตั้งใหม่ปรากฏว่าพรรคสหภูมิ ชนะการเลือกตั้งมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 44 คน ได้เป็นแกนนำจัดตั้งรัฐบาลแต่จำนวนไม่ถึงกึ่งหนึ่งของสภาผู้แทนราษฎร จอมพลสฤษดิ์ เกรงว่ารัฐบาลใหม่จะไม่มั่นคงจึงตัดสินใจยุบพรรคสหภูมิและ พรรคเสรีมนังคศิลา ของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม เข้ามาอยู่ใน พรรคชาติสังคม ที่จอมพลสฤษดิ์ จัดตั้งขึ้น
พรรคสหภูมิสิ้นสุดบทบาทลงเมื่อนายสุกิจ นิมมานเหมินท์ หัวหน้าพรรค นำสมาชิกพรรคเข้าไปสังกัดพรรคชาติสังคม เพื่อจัดตั้งรัฐบาล เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2500 และต่อมาเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 ได้มีประกาศยุบเลิกพรรคการเมืองอย่างเป็นทางการ เพื่อทำการยุบพรรคสหภูมิมารวมกับ พรรคชาติสังคม
จีเอ็มเอ็มบิ๊ก
สปริง 26
สปริง 26  เป็นสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลในอดีต ในหมวดสาระทั่วไป ดำเนินการโดย บริษัท สปริง 26 จำกัด ในเครือเนชั่น
สปริง 26 เริ่มออกอากาศผ่านโครงข่ายดาวเทียม ชื่อช่อง กรุงเทพธุรกิจทีวี ในปี 2555 จากนั้นประมูลทีวีดิจิทัลมาด้วยราคา 2,200 ล้านบาท ออกอากาศวันแรกเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2557 ในชื่อช่อง นาว 26  หลังจากนั้น กลุ่มทุนใหม่ นิวส์ เน็ตเวิร์ค คอร์ปอเรชั่น ได้เข้ามาบริหารเครือเนชั่นในเดือนกุมภาพันธ์ 2561 และเปลี่ยนชื่อช่องมาเป็น สปริง 26 เมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2562
สปริง 26 ได้ยุติการออกอากาศอย่างเป็นทางการแล้ว ซึ่งเป็นผลมาจากการคืนใบอนุญาตให้ใช้คลื่นความถี่และประกอบกิจการโทรทัศน์ เพื่อให้บริการโทรทัศน์ภาคพื้นดินในระบบดิจิตอล ตลอด 5 ปี ของการออกอากาศในระบบทีวีดิจิทัล ทำรายได้รวม 1,188 ล้านบาท เรตติ้งดีที่สุด 0.175 ในปี 2561 และต่ำสุด 0.026 ปี 2558
สปริง 26 เริ่มออกอากาศครั้งแรกบนระบบดาวเทียมในชื่อกรุงเทพธุรกิจทีวีเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2555 ที่นำเสนอรายการข่าวสาร โดยเอกลักษณ์ของช่องเมื่อครั้งแรกก่อตั้งคือ ข่าวเศรษฐกิจ และการวิเคราะห์สถานการณ์เศรษฐกิจปัจจุบัน หลังจากนั้นได้เข้าร่วมประมูลโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลในนามของบริษัท แบงคอก บิสสิเนส บรอดแคสติ้ง จำกัด และได้เริ่มทำการทดลองออกอากาศในโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2557 ในชื่อช่อง นาว 26  ซึ่งเป็นการออกอากาศต่อจากกรุงเทพธุรกิจทีวี
เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2560 บริษัท เนชั่น มัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของบริษัท แบงคอก บิสสิเนส บรอดแคสติ้ง จำกัด ที่ดำเนินการออกอากาศช่องนาว 26 ได้ประกาศการขายสินทรัพย์เพื่อปรับโครงสร้างธุรกิจของกลุ่มบริษัทฯ และเพื่อรับมือกับผลกระทบจากภาวะของอุตสาหกรรมสื่อสิ่งพิมพ์และธุรกิจสื่อ ซึ่งรวมถึงช่องนาว 26
การเปลี่ยนอัตลักษณ์เป็นสปริง 26.
ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 หลังจากที่มีการเปลี่ยนแปลงผู้บริหาร บริษัท แบงคอก บิสสิเนส บรอดแคสติ้ง จำกัด ผู้ดำเนินการสถานีโทรทัศน์ช่อง NOW 26 ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น บริษัท สปริง 26 จำกัด และได้มีการเปลี่ยนชื่อช่องใหม่เป็น สปริง 26 อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2562 เวลา 0.00 น.
เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 บริษัท เนชั่น มัลติมีเดีย กรุ๊ป จากัด (มหาชน) ได้ส่งหนังสือแจ้งกรรมการผู้จัดการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ว่าคณะกรรมการของบริษัท เนชั่น มัลติมีเดีย กรุ๊ป จากัด (มหาชน) ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของบริษัทสปริง 26 จำกัด มีมติให้บริษัทสปริง 26 จำกัด แจ้งความประสงค์ต่อสำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เพื่อขอคืนใบอนุญาตออกอากาศโทรทัศน์ในระบบดิจิทัลภายในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ซึ่งทางบริษัทฯ ได้ระบุเหตุผลว่า
หลังจากที่มีการแจ้งความประสงค์เพื่อขอคืนใบอนุญาตแล้ว เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2562 คณะอนุกรรมการเยียวยาฯ เพื่อพิจารณาเรื่องแผนเยียวยาผู้บริโภคและการเยียวยาพนักงานของช่องสปริง 26 และสปริงนิวส์ มีมติให้ช่องสปริง 26 ยุติการออกอากาศในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2562
สปริง 26 ได้ยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2562 เวลา 24.00 น. โดยก่อนการยุติการออกอากาศ ได้ออกอากาศสปอตแจ้งการยุติการออกอากาศและการเปลี่ยนช่องทางการเผยแพร่เนื้อหาไปยังช่องทางออนไลน์ และได้ออกอากาศอัตลักษณ์ของสถานีก่อนการตัดสัญญาณเป็นภาพทดสอบ ซึ่งได้ยุติการออกอากาศพร้อมกับสถานีโทรทัศน์สปริงนิวส์และไบรต์ทีวี
ในช่วงเช้ามืดของวันเดียวกัน สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ซึ่งเป็นผู้ให้บริการโครงข่ายและส่งสัญญาณของช่องสปริง 26 ได้นำสัญญาณของช่องสปริง 26 ออกจากโทรทัศน์ดิจิทัลระบบภาคพื้นดิน ซึ่งส่งผลให้ช่องสปริง 26 จอดำอย่างเป็นทางการ และช่องสปริง 26 จะหายไปจากผังช่องรายการเมื่อมีการค้นหาช่องใหม่สำหรับผู้ชมที่รับชมผ่านทางสายอากาศ
อาเรนาปังตานัล
อาเรนาปังตานัล  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ในเมืองกุยาบา ประเทศบราซิล เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2011 แล้วปรับปรุงในปี ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 3 ของบราซิล
ในปี ค.ศ. 2014 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามหลักสนามหนึ่งของการแข่งขันฟุตบอลโลก ครั้งที่ 20 ที่บราซิลเป็นเจ้าภาพ
สมาพันธรัฐเยอรมนี
สาธารณรัฐสังคมอิตาลี
สาธารณรัฐสังคมอิตาลี  เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายและในประวัติศาสตร์คือ สาธารณรัฐซาโล  เป็นรัฐหุ่นเชิดของเยอรมันด้วยการรับรองที่จำกัดซึ่งถูกสร้างขึ้นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ดำรงอยู่นับตั้งแต่เริ่มต้นด้วยเยอรมันเข้ายึดครองอิตาลีในเดือนกันยายน ค.ศ. 1943 จนกระทั่งการยอมจำนนของกองทัพเยอรมันในอิตาลีในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945
สาธารณรัฐสังคมอิตาลีเป็นประเทศที่ถือกำเนิดเป็นครั้งที่สองและครั้งสุดท้ายของรัฐฟาสซิสต์อิตาลีและภายใต้การนำของดูเช เบนิโต มุสโสลินี และพรรคฟาสซิสต์รีพับลิกันของเขาได้หันไปเป็นผู้ต่อต้านระบอบราชาธิปไตย ซึ่งได้พยายามที่จะปรับปรุงแก้ไขและให้ทันสมัยของหลักคำสอนลัทธิฟาสซิสต์ในแนวทางที่เป็นกลางและซับซ้อนมากขึ้น รัฐได้ประกาศว่ากรุงโรมเป็นเมืองหลวงแต่ในทางพฤตินัย ซึ่งตั้งอยู่ที่ซาโล (ดังนั้นจึงเป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการ) เมืองขนาดเล็กบนทะเลสาบการ์ดา ใกล้กับเบรชชา ที่มุสโสลินีและกระทรวงการต่างประเทศได้ตั้งสำนักงานใหญ่ที่นั้น สาธารณรัฐสังคมอิตาลีมีอำนาจอธิปไตยในนามในทางภาคเหนือและกลางของอิตาลี แต่ต้องพึ่งพาทหารเยอรมันเพื่อรักษาการควบคุมเป็นส่วนใหญ่
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1943 ภายหลังจากฝ่ายสัมพันธมิตรได้ผลักดันอิตาลีออกจากแอฟริกาเหนือและจากนั้นก็บุกครองเกาะซิซิลี สภาใหญ่ฟาสซิสต์ ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 ได้รับสั่งให้ทำการล้มล้างและจับกุมมุสโสลินี รัฐบาลใหม่ได้เริ่มทำการเจรจาสันติภาพอย่างลับๆกับฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อการสงบศึกที่แคสซิเบียได้ถูกประกาศ เมื่อวันที่ 8 กันยายน เยอรมนีได้เตรียมความพร้อมและเข้าแทรกแซงอย่างรวดเร็ว เยอรมนีได้เข้ายึดครองควบคุมทางตอนเหนือครึ่งหนึ่งของอิตาลี ได้ปลดปล่อยมุสโสลินีออกจากที่คุมขังและพาเขาไปยังพื้นที่ที่เยอรมันยึดครองเพื่อจัดตั้งระบอบประเทศรัฐบริวาร สาธารณรัฐสังคมอิตาลีได้ถูกประกาศขึ้น เมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1943 แม้ว่าสาธารณรัฐสังคมอิตาลีได้กล่าวอ้างว่าดินแดนส่วนใหญ่ของอิตาลีเป็นสิทธิ์อันชอบธรรม มันได้ควบคุมทางการเมืองในส่วนที่เหลือน้อยอย่างมากของอิตาลี สาธารณรัฐสังคมอิตาลีได้รับรองทางการทูตจากเยอรมนี ญี่ปุ่น และรัฐหุ่นเชิดของพวกเขาเท่านั้น
เมื่อประมาณวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1945 สาธารณรัฐฟาสซิสต์ของมุสโสลินีได้ล่มสลายลง ในอิตาลี, วันนั้นได้เป็นที่รู้จักกันคือ วันปลดปล่อย ("festa della liberazione") ซึ่งวันนั้นเป็นการก่อการกำเริบของพลพรรคทั่วไป พร้อมกับความพยายามของกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงการรุกอิตาลีครั้งสุดท้ายของพวกเขา ได้จัดการขับไล่เยอรมันออกไปจากอิตาลีเกือบทั้งหมด เมื่อถึงจุดสิ้นสุด สาธารณรัฐสังคมอิตาลีได้ดำรงอยู่นานกว่าเก้าเดือนเศษ เมื่อวันที่ 27 เมษายน พลพรรคได้จับกุมมุสโสลินี อนุภรรยาของเขา (คลาล่า แปตะชิ) รัฐมนตรีของสาธารณรัฐสังคมอิตาลีและฟาสซิสต์อิตาลีคนอื่นๆอีกหลายคน ในขณะที่พวกเขาได้พยายามหลบหนี เมื่อวันที่ 28 เมษายน พลพรรคได้ประหารชีวิตแก่มุสโสลินีและนักโทษคนอื่นๆจำนวนมาก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม โรดอลโฟ กราซีอานี ได้ยอมจำนนในส่วนที่เหลืออยู่ของสาธารณรัฐสังคมอิตาลี หนึ่งวันก่อนที่กองทัพเยอรมันในอิตาลีจะยอมจำนน-นี้ถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของสาธารณรัฐสังคมอิตาลี
มาเฟียที่รัก
มาเฟียที่รัก เป็นละครโทรทัศน์แนว แอ็กชั่น-โรแมนติก-คอมเมดี ผลิตโดยบริษัท เมตตาและมหานิยม จำกัด นำแสดงโดย ชาคริต แย้มนาม, ณปภา ตันตระกูล มาเฟียที่รักออกอากาศทุกวันศุกร์-วันอาทิตย์ เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2550–2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เวลา 20.30 น. - 22.30 น. บทประพันธ์โดย หนูผักบุ้ง บทโทรทัศน์โดย จันทร์กระจ่าง กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักเริ่มวงษ์
พื้นที่เก็บกากนิวเคลียร์ลึกใต้ดิน
พื้นที่เก็บกากนิวเคลียร์ลึกใต้ดิน เป็นที่เก็บกากนิวเคลียร์ที่ขุดลึกภายในสภาพแวดล้อมทางธรณีวิทยาที่มั่นคง (โดยปกติจะต่ำกว่า 300 เมตรหรือ 1,000 ฟุต) โดยเป็นการรวมกันของรูปแบบของของเสีย, บรรจุภัณฑ์ที่เสียแล้ว, ผนึกทางวิศวกรรมที่เสียแล้ว, และงานด้านธรณีวิทยาที่เหมาะสมในการจัดให้มีการแยกต่างหากระดับสูงและการเก็บกักในระยะยาวโดยไม่ต้องบำรุงรักษาในอนาคต
หลักการและพื้นหลัง.
กากกัมมันตรังสีอายุยาวส่วนมาก, รวมทั้งเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้ว, ต้องได้รับการเก็บกักและแยกออกต่างหากจากมนุษย์และสิ่งแวดล้อมเป็นเวลานานมาก. การกำจัดของเสียเหล่านี้ในสิ่งอำนวยความสะดวกทางวิศวกรรม, หรือพื้นที่เก็บ, ที่อยู่ลึกลงไปใต้ดินในการก่อตัวทางธรณีวิทยาที่เหมาะสมถูกมองว่าเป็นวิธีการแก้ปัญหาที่อ้างอิง. คณะกรรมการนานาชาติว่าด้วยวัสดุฟิชชั่นได้กล่าวว่า:
เป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่าเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้วและการนำกลับไปเข้ากระบวนการใหม่ระดับสูงและของเสียพลูโตเนียมต้องมีที่จัดเก็บที่มีการออกแบบที่ดีสำหรับรอบระยะเวลาตั้งแต่หลายหมื่นปีจนถึงหนึ่งล้านปี, เพื่อลดการปล่อยกัมมันตภาพรังสีที่ถูกเก็บกักไว้ออกสู่สภาพแวดล้อม. การป้องกันยังต้องมีเพื่อให้แน่ใจว่าทั้งพลูโตเนียมหรือยูเรเนียมสมรรถนะสูงจะไม่หันเหความสนใจไปกับการใช้เป็นอาวุธ. มีข้อตกลงทั่วไปว่าการจัดวางเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้วในพื้นที่เก็บที่อยู่ใต้พื้นผิวโลกหลายร้อยเมตรจะปลอดภัยกว่าที่จัดเก็บที่ไม่แน่นอนของเชื้อเพลิงใช้แล้วบนพื้นผิว.
องค์ประกอบทั่วไปของพื้นที่เก็บรวมถึงกากกัมมันตรังสี, ภาชนะที่เก็บของเสีย, อุปสรรคด้านวิศวกรรมอื่นๆหรือที่ปิดผนึกรอบภาชนะ, อุโมงค์ที่อยู่อาศัยของภาชนะบรรจุ, และการชดเชยทางธรณีวิทยาของพื้นที่โดยรอบ.
ความสามารถของสิ่งกีดขวางทางธรณีวิทยาธรรมชาติเพื่อแยกกากกัมมันตรังสีถูกแสดงให้เห็นโดยเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิชชั่นธรรมชาติที่ Oklo, ประเทศกาบอง. ในช่วงระยะเวลาการเกิดปฏิกิริยาที่ยาวนานของพวกมัน, ประมาณ 5.4 ตันของผลิตภัณฑ์ฟิชชันและ 1.5 ตันของพลูโตเนียมร่วมกับองค์ประกอบ transuranic อื่นๆ ได้ถูกสร้างขึ้นในเนื้อแร่ยูเรเนียม. พลูโตเนียมและสาร transuranics อื่นๆนี้ยังคงไม่เคลื่อนที่จนถึงวันปัจจุบัน, หนึ่งช่วงเวลาใช้เกือบ 2 พันล้านปี. สิ่งนี้เป็นที่น่าทึ่งมากในมุมมองของความจริงที่ว่าน้ำใต้ดินพร้อมที่จะเข้าไปในแหล่งสะสมและพวกมันก็ไม่ได้อยู่ในรูปเฉื่อยทางเคมี, เช่นแก้ว.
แม้จะมีข้อตกลงที่ยาวนานในหมู่ผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากว่าการกำจัดทางธรณีวิทยามีความปลอดภัย, เป็นไปได้ทางเทคโนโลยีและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม, ส่วนใหญ่ของประชาชนทั่วไปในหลายประเทศก็ยังคงมองในแง่ร้าย. หนึ่งในความท้าทายที่เผชิญหน้าผู้สนับสนุนของความพยายามเหล่านี้คือการแสดงให้เห็นด้วยความมั่นใจว่าพื้นที่เก็บจะเก็บกักของเสียได้เป็นเวลานานเสียจนกระทั่งว่าการปลดปล่อยสารใดๆที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตจะไม่ก่อให้เกิดปัญหาด้านสุขภาพที่สำคัญหรือความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม.
การนำกลับไปเข้ากระบวนการนิวเคลียร์ใหม่ไม่ได้ขจัดความจำเป็นสำหรับพื้นที่เก็บ, แต่ช่วยลดปริมาณ, ลดอันตรายจากรังสีในระยะยาว, และความสามารถในการกระจายความร้อนในระยะยาวเป็นสิ่งจำเป็น. การนำกลับไปเข้ากระบวนการใหม่ไม่ได้ขจัดความท้าทายทางการเมืองและชุมชนในการหาสถานที่ตั้งพื้นที่เก็บ.
การกำจัดโดยการฝังลึกได้รับการศึกษามาเป็นเวลาหลายทศวรรษ, รวมทั้งการทดสอบทางห้องปฏิบัติการ, การเจาะสำรวจ, และการก่อสร้างและการดำเนินงานของห้องปฏิบัติการวิจัยในชั้นใต้ดินที่การทดสอบขนาดใหญ่ในแหล่งกำเนิดอยู่ระหว่างดำเนินการ. สิ่งอำนวยความสะดวกหลักเพื่อการทดสอบใต้ดินได้แสดงอยู่ด้านล่างดังนี้:
สถานการณ์ปัจจุบันของบางพื้นที่เก็บ.
หลุม Schacht Asse II เป็นอดีตเหมืองเกลือในเทือกเขาที่ Asse ใน Lower Saxony, เยอรมนี. มันถูกกล่าวหาว่าใช้เป็นเหมืองการวิจัยตั้งแต่ปี 1965. ระหว่างปี 1967 ถึง 1978 กากกัมมันตรังสีถูกนำมาวางเพื่อการจัดเก็บ. การวิจัยชี้ให้เห็นว่าน้ำเกลือที่ปนเปื้อนด้วยสารกัมมันตรังสีซีเซียม 137, พลูโตเนียมและส๖รอนเตียม ได้รั่วไหลออกจากเหมืองตั้งแต่ปี 1988 แต่ไม่ได้รายงานจนถึงมิถุนายน 2008.
พื้นที่เก็บสำหรับกากกัมมันตรังสี Morsleben เป็นพื้นที่เก็บทางธรณีวิทยาลึกสำหรับกากกัมมันตรังสีในเหมืองหินเกลือ Bartensleben ใน Morsleben ใน Lower Saxony/เยอรมนีที่ถูกใช้ระหว่างปี 1972-1998. ตั้งแต่ปี 2003, เกลือคอนกรีต 480,000 m3 (630,000 ลูกบาศ์กหลา) ถูกสูบลงไปในหลุมเพื่อให้ระดับบนมีเสถียรภาพชั่วคราว. โดมเกลืออยู่ในสภาพพร้อมล่มสลาย
โรงงานต้นแบบการแยกของเสีย (WIPP) ในประเทศสหรัฐอเมริกาได้เข้ามาให้บริการในปี 1999 โดยการใส่หลายลูกบาศก์เมตรแรกของกากกัมมันตรังสี transuranic ในชั้นลึกของเกลือใกล้เมืองคาร์ลส, รัฐนิวเม็กซิโก.
มีข้อเสนอสำหรับพื้นที่เก็บของเสียระดับสูงระหว่างประเทศในออสเตรเลีย และรัสเซีย. อย่างไรก็ตาม, เนื่องจากมีการนำเสนอสำหรับพื้นที่เก็บระดับโลกในประเทศออสเตรเลีย (ซึ่งไม่เคยมีการผลิตพลังงานนิวเคลียร์มาก่อนและมีเครื่องปฏิกรณ์วิจัยหนึ่งเครื่อง), ได้มีการคัดค้านทางการเมืองภายในประเทศอย่างมากและยั่งยืน, การสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกดังกล่าวในประเทศออสเตรเลียจึงไม่น่าจะเป็นไปได้.