pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กัญจัว
กัญจัว  เป็นอาหารเวียดนามประเภทต้มมีรสเปรี้ยว ปรุงรสเปรี้ยวด้วยมะขาม นิยมต้มกับปลาช่อนหรือปลาอื่น ๆ เช่น ปลาทับทิม ปลาไน ปลาโมง หรือจะใช้กุ้ง หอยเนื้อหมู เนื้อวัวก็ได้ อาหารชนิดนี้คล้ายกับอาหารกัมพูชาที่เรียกสัมลอร์มะจู กัญจัวนี้จะแต่งกลิ่นด้วยผักแขยงที่เป็นกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ของอาหารนี้ นอกจากนั้นจะใส่ผักชนิดอื่นอีก ที่นิยมคือ ต้นหอม ผักชีฝรั่ง ผักชีลาว หรือกินแบบหม้อไฟซึ่งเรียกว่า "เหลิวกัญจัว"
ชาชัก (เครื่องดื่ม)
ชาชัก  เป็นชานมแบบร้อนที่พบได้ทั่วไปในมาเลเซีย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ และภาคใต้ของไทย ชื่อมาจากกระบวนการชงที่มีการเทเครื่องดื่มกลับไปกลับมา ทำจากชาดำ นมระเหย จัดเป็นเครื่องดื่มประจำชาติของมาเลเซีย
การผสมส่วนผสมจะใช้การเทกลับไปกลับมาระหว่างแก้วสองใบจนเกิดฟอง เป็นการทำให้ชาเย็นลง และทำให้ชากับนมระเหยเข้ากันดี การผสมชานี้กลายเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง ชาชักและนาซีเลอมะก์ถือเป็นอาหารและเครื่องดื่มที่เป็นมรดกของมาเลเซีย
รายชื่อรางวัลที่ซิสตาร์ได้รับและได้เข้าชิง
ต่อไปนี้เป็นรางวัลที่วงดนตรีหญิงล้วนสัญชาติเกาหลีใต้ ซิสตาร์ ได้รับและเข้าชิง
รางวัลเพลง.
รางวัลเพลงเหล่านี้เป็นรางวัลที่วง ซิสตาร์และวง ซิสตาร์19ซึ่งเป็นซับยูนิตย่อย รางวัลเพลงซึ่งได้มาจากการคัมแบ็กหลายรายการ เช่น "Show Champion" "M! Countdown" "Music Bank" "Music Core" และรายการเพลง "Music Trend" หรือชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "อินกาโย"
กีฬากอล์ฟในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42
"กอล์ฟ" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
มโนรถปูรณี
มโนรถปูรณี ชื่อคัมภีร์อรรถกถาอธิบายความในอังคุตตรนิกายแห่งพระสุตตันตปิฎก โดยอธิบายเนื้อหาและแจกแจงคำศัพท์ ในพระสูตรที่จัดหมวดหมู่เป็นนิบาต ทั้ง 11 นิบาต ของอังคุตตรนิกาย กล่าวคือ คือเอกนิบาต, ทุกนิบาต, ติกนิบาต, จตุกกนิบาต, ปัญจกนิบาต, ฉักกนิบาต, สัตตกนิบาต, อัฎฐกนิบาต, นวกนิบาต, ทสกนิบาต, และเอกาทสกนิบาต รวมทั้งสิ้นอังคุตตรนิกาย มีทั้งหมด 9,557 สูตร
พระพุทธโฆสะเป็นผู้เรียบเรียงคัมภีร์มโนรถปูรณีขึ้น โดยอาศัยอรรถกถาเก่าภาษาสิงหลที่สืบมาแต่เดิมเป็นหลัก เมื่อราวพ.ศ. 1,000 ทั้งนี้ พระพุทธโฆสะได้รจนาคัมภีร์นี้ขึ้นตามคำอาราธนาของโชติปาลเถระซึ่งเคยอยู่ร่วมสำนักกันที่กัญจิปุระทางตอนใต้ของอินเดีย และตามคำอาราธนาของพระอาชีวกะ ซึ่งองค์หลังนี้เคยอยู่ร่วมสำนักวัดมหาวิหารในศรีลังกา อย่างไรก็ตาม ข้อมูลอีกแหล่งระบุว่า พระอรรถกถาจารจย์รจนาขึ้นหลังจากรับอาราธนาโดยพระภัททันตะเถระ
มโนรถปูรณี มีลักษณะเดียวกับคัมภีร์อรรถกาเล่มอื่น ๆ คือมีการอธิบายที่มาของพระสูตร เช่น การระบุว่า เหตุตั้งแห่งพระสูตร มี 4 อย่าง คือ เกิดเพราะอัธยาศัยของตน, เกิดเพราะ อัธยาศัยของผู้อื่น, เกิดด้วยอำนาจ คำถาม, เกิดเพราะเหตุเกิดเรื่อง เป็นต้น มีการอธิบายคำศัพท์สำคัญในเชิงไวยากรณ์ รวมถึงนัยยะของศัพท์นั้น ๆ เช่นการอธิบายในจักกวัตติสูตรถึงคำว่า ราชา เพราะหมายความว่า ทำให้ประชาชนรัก ด้วยสังคหวัตถุ 4
ความโดดเด่นอีกประการหนึ่งของคัมภีร์มโนรถปูรณี ก็คือพระอรรถกถาจารย์ได้นำเรืองราวตำนาน นิทาน ประวัติ เกล็ดความรู้ต่างๆ และขนบธรรมเนียมของอินเดียยุคโบราณ มาประกอบการอธิบายพระสูตร นอกจากจะยังให้เกิดความเข้าใจแจ่มแจ้งถึงบริบท ยังให้ผู้ศึกษาค้นคว้าเกิดความเพลิดเพลินและได้ความรู้รอบตัวเกี่ยวกับวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์โบราณไปในตัว เช่นการกล่าวถึงเรื่องปูทองและนกยูงทองหลงเสียงหญิงจนประมาท และเกิดโทษแก่ตน ในคำอธิบายสูตรที่ 2 และข้อมูลทางภูมิศาสตร์ร่วมสมัย เช่นการระบุว่าจากชมพูทวีปไป 700 โยชน์ มีประเทศชื่อว่า สุวรรณภูมิ เรือแล่นไปโดยลม จะเดินทางถึงใน 7 วัน 7 คืน เป็นต้น
นอกจากนี้ ยังมีการอธิบายหลักธรรมสำคัญ เช่น ทุกข์ โพชฌงค์ 7 ปฏิสัมภิทา 4 โพธิปักขิยธรรม (ธรรมที่เกื้อหนุนแก่อริยมรรค) 37 ประการ คือ สติปัฏฐาน 4 สัมมัปปธาน 4 อิทธิบาท 4 อินทรีย์ 5 พละ 5 โพชฌงค์ 7 อริยมรรคมีองค์แปด และการบรรยายโดยพิสดารถึงการปฏิบัติธรรม เช่น การระบุในอปรอัจฉราสังฆาตวรรค ว่า เมตตาอันได้แก่ แผ่ประโยชน์เกื้อกูลไปในสรรพสัตว์ทั้งหลาย พรหมวิหาร 4 เป็น บาทแห่งวัฏฏะ เป็นบาทแห่งวิปัสสนาเป็นธรรมเครื่องอยู่เป็นสุขในปัจจุบัน เป็นบาทแห่งนิโรธ แต่ไม่เป็นโลกุตระ เพราะยังมีสัตว์เป็นอารมณ์ เป็นต้น
ที่สำคัญยิ่งก็คือ มโนรถปูรณี ยังกล่าวถึงพุทธประวัติพระพุทธเจ้าในอดีต การกล่าวถึงประวัติพระสาวกสาวิกาองค์สำคัญ ๆ เกือบทั้งหมด ตลอดจนสถานที่ที่พระพุทธเจ้าเสด็จจำพรรษา ตั้งแต่พรรษาที่ 1 ซึ่งทรงจำพรรษาที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน จนถึงพรรษาที่ 45 ซึ่งทรงจำพรรษาที่วัดเชตวันมหาวิหาร หรือวัดบุพพาราม ใกล้เมืองสาวัตถี เป็นต้น นอกจากนี้ ยังมีการพยากรณ์ถึงการอันตรธานแห่งเพศของภิกษุ และภิกษุองค์สุดท้าย
สูตรที่ 6 แห่งปริสวรรค ในปฐมปัณณาสก์ ทุกนิบาต อังคุตตรนิกาย (ทุก.อํ.๒๐/๙๒/๒๙๒)
กันจัว
สโลโบดัน มิโลเซวิช
สต๊อปไลท์ ลูสจอว์
ตอร์นาอาซูร์รีเอนโต
ตอร์นาอาซูร์รีเอนโต  เป็นเพลงภาษานาโปลี แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1902 โดยพี่น้อง แอร์เนสโต และจัมบัสติตตา เด กูร์ติส คีตกวีและจิตรกรชาวอิตาลี บรรยายความรู้สึกของคู่รักชาวเมืองซอร์เรนโต แคว้นคัมปาเนีย ที่กำลังจะพลัดพรากจากกัน ชายหนุ่มกำลังจะออกทะเลไปเผชิญกับโลกกว้าง ฝ่ายสาวเจ้าก็เฝ้ารอด้วยความหวังอยู่ที่บ้าน
มีผู้แต่งคำร้องภาษาอังกฤษ ใช้ชื่อว่า Come Back to Sorrento และคำร้องภาษาอังกฤษฉบับที่ขับร้องโดยเอลวิส เพรสลีย์ ใช้ชื่อว่า Surrender ในปี ค.ศ. 1961 ซึ่งขึ้นถึงอันดับหนึ่งชาร์ตซิงเกิลของนิตยสารบิลบอร์ด และสหราชอาณาจักร
Torna a Surriento
อามาโปลา
อามาโปลา  เป็นเพลงภาษาสเปน แต่งโดยโจเซฟ ลาคาล (ค.ศ. 1860 - 1937) ในปี ค.ศ. 1924 ลาคาลซึ่งเกิดและเติบโตที่กาดิซ ประเทศสเปน ได้อพยพไปอาศัยที่สหรัฐอเมริกา เป็นผู้อำนวยเพลงวงดุริยางค์ทหาร เคยแต่งเพลงมาร์ช และร่วมงานกับจอห์น ฟิลิป ซูซา มาหลายครั้ง ได้แต่งเพลงนี้ขึ้นเมื่ออายุ 64 ปี มีคำร้องเป็นภาษาสเปน ชื่อเพลงมีความหมายว่า "ดอกป๊อปปี้" (Papaveraceae)
หลังจากลาคาลเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1937 นักแต่งเพลงชื่อ อัลเบิร์ต แกมซี ได้แต่งคำร้องเป็นภาษาอังกฤษ ใช้ชื่อว่า "Amapola (Pretty Little Poppy)" ซึ่งได้รับความนิยม ถูกนำไปขับร้องโดยศิลปินหลายคน ฉบับที่ขับร้องคู่โดย เฮเลน โอ คอนเนล (1920-1993) และ บ็อบ เอเบอร์ลีย์ (1916-1981) ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบิลบอร์ดฮอต 100 ในปี ค.ศ. 1941
ผักควบ
ผักควบ เป็นพืชในวงศ์ Aponogetonaceae เป็นไม้น้ำ หัวรูปยาวหรือรูปไข่กลับ ใบจมน้ำหรือลอยน้ำ ใบจมน้ำมีขนาดใหญ่กว่าใบที่ลอย ก้านช่อดอกยาว โผล่พ้นผิวน้ำ พบตามบริเวณน้ำนิ่งหรือน้ำตื้น พบในอินเดีย มณฑลกวางตุ้งในจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในหัวมีแป้งสะสม รับประทานได้ ใบอ่อนใช้เป็นผัก เป็นไม้ประดับในอ่างเลี้ยงปลา
วงศ์ผักควบ
วงศ์ผักควบ หรือ  เป็นวงศ์ของพืชมีดอกในอันดับ Alismatales ประกอบด้วยสกุลเดียวคือ Aponogeton ประกอบด้วยไม้น้ำ 40–50 ชนิด
Aponogetonaceae
เหาเก๋อ
ซู่ชินหวัง (, 1609-1648) พระนามเดิม เหาเก๋อ (豪格) เป็นเจ้าชายแมนจูแห่ง ราชวงศ์ชิง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ ผู้ปกครององค์ที่สองของราชวงศ์ชิง
เจ้าชายเหาเก๋อประสูติใน ราชสกุล อ้ายซินเจว๋หลัว เป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ ผู้ปกครององค์ที่ 2 ของ ราชวงศ์ชิง พระมารดาของพระองค์คือ พระชายาจากสกุลอูลานาลา หนึ่งในนางสนมของจักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋
เจ้าชายเหาเก๋อเข้าร่วมในการรบต่อต้านมองโกล, เกาหลี และ ราชวงศ์หมิง หลังจากจักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1643 เจ้าชายเหาเก๋อและพระปิตุลา (อา) ของพระองค์คือเจ้าชาย ตัวเอ่อร์กุ่น ต่อสู้เพื่อสืบราชบัลลังก์ สถานการณ์เป็นไปเพื่อประโยชน์ของ เจ้าชายเหาเก๋อ เนื่องจากสามในแปดกองธงซึ่งก่อนหน้านี้อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของจักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ ได้ถูกส่งต่อให้พระองค์ ในทางกลับกัน เจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่นได้รับการสนับสนุนจากพี่น้องของพระองค์และทัพธงขาวสองกองธง ซึ่งหมายความว่าทัพธงแดงอีก 2 กองธงที่เหลือซึ่งบังคับบัญชาโดยเจ้าชาย ไต้ซ่าน และโอรสของพระองค์ รวมทั้งกองธงขอบน้ำเงินภายใต้การบังคับบัญชาโดยเจ้าชาย จี้เอ่อร์ฮาหลาง มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการรับประกันว่า เจ้าชายเหาเก๋อ จะชนะการสืบทอดราชบัลลังก์ หลังจากการโต้เถียงกันมากมาย เจ้าชายไต้ซ่าน เริ่มชอบ เจ้าชายเหาเก๋อ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าปฏิเสธที่จะขึ้นครองบัลลังก์ จริง ๆ แล้ว เจ้าชายเหาเก๋อ กำลังรอให้คนอื่นมาชักชวนให้พระองค์ขึ้นครองบัลลังก์เพื่อที่พระองค์จะได้นั่งบนนั้นโดยไม่แสดงภาพลักษณ์ของพระองค์เองที่กระหายพระราชอำนาจ น่าเสียดายสำหรับเจ้าชายเหาเก๋อที่เจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่นและพี่น้องของพระองค์ยอมแพ้ ดังนั้นความขัดแย้งจึงดำเนินต่อไปโดยไม่มีวิธีแก้ปัญหา การต่อสู้แย่งชิงอำนาจจบลงด้วยการประนีประนอมเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งภายใน เจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่นจึงเสนอพระนามเจ้าชายฝูหลินพระราชโอรสอีกองค์ของจักรพรรดิ หฺวัง ไถจี๋ ที่ประสูติแต่ พระสนมจฺวัง ให้เป็นผู้ปกครองคนใหม่ดังนั้นเจ้าชายฝูหลินจึงขึ้นครองบัลลังก์เป็น จักรพรรดิซุ่นจื้อ
แม้หลังจากที่จักรพรรดิซุ่นจื้อขึ้นสู่อำนาจ ก็ยังมีความขัดแย้งระหว่าง เจ้าชายเหาเก๋อ และ เจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่น อีกมาก
เอสเซทท์
เอสเซทท์  (ตัวพิมพ์ใหญ่: ẞ, ตัวพิมพ์เล็ก: ß) หรือเรียกอีกชื่อว่า ชาร์เฟิสเอส  เป็นอักษรละตินชนิดพยัญชนะที่ใช้ในภาษาเยอรมัน ออกเสียง เหมือนดอพเพิลเอส (ss) พัฒนามาจากตัวแฝด ของ "เอสขนาดยาวกับเซท" (ſz) และ "เอสขนาดยาวกับเอส" (ſs) ชื่อของมันก็มาจากการออกเสียง "เอส-เซท" (s-z) นั่นเอง เอสเซทท์ (ß) ใช้สะกดหลังสระเสียงยาวและสระประสมสองเสียงเท่านั้น ส่วนดอพเพิลเอส (ss) ใช้สะกดหลังสระเสียงสั้น ถึงแม้ว่าเอสเซทท์เคยใช้ในภาษาอื่นมาก่อนก็ตาม แต่ปัจจุบันก็มีใช้ในภาษาเยอรมันเพียงภาษาเดียว
นิโคลัส เฮาลต์
นิโคลัส คาราดอก เฮาลต์  เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1989 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ แสดงในภาพยนตร์อาทิ "About a Boy" (2002), "A Single Man" (2009), Clash of Titans(2010), "" (2011), "Warm Bodies" (2013), "Jack the Giant Slayer" (2013), และแสดงในบทบาท Tony Stonem ในซีรีส์ "Skins" (2007–2008) ทางช่องอี 4
ẞ
Eszett
มายคราฟต์
ไมเน่ครับ
เออร์วิง เบอร์ลิน
เออร์วิง เบอร์ลิน (Irving Berlin) เป็นนักแต่งเพลงและเขียนคำร้องชาวอเมริกันเชื้อสายยิวเบลารุส เป็นผู้หนึ่งที่ได้รับการยกย่องเป็นนักแต่งเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์การดนตรีอเมริกัน มีผลงานแต่งเพลงมากกว่า 1,500 เพลง ดนตรีประกอบละครบรอดเวย์ จำนวน 19 เรื่อง ดนตรีประกอบภาพยนตร์ 18 เรื่อง เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 8 ครั้ง ผลงานแต่งเพลงของเขาเคยขึ้นถึงอันดับหนึ่งชาร์ตซิงเกิลถึง 25 ครั้ง ขับร้องโดยศิลปินชื่อดังเช่น เฟรด แอสแตร์ แฟรงก์ ซินาตรา จูดี การ์แลนด์ บาร์บรา สไตรแซนด์ ลินดา รอนสตัดต์ แชร์ ไดอานา รอสส์ บิง ครอสบี แนท คิง โคล บิลลี ฮอลิเดย์ ดอริส เดย์ เอลลา ฟิตซ์เจอรัลด์
ดีสแต็มฟันเซยด์-อาฟรีกา
ดีสแต็มฟันเซยด์-อาฟรีกา  ยังรู้จักกันในนาม เสียงเรียกแห่งแอฟริกาใต้  หรือเรียกอย่างง่ายว่า ดีสแต็ม  เป็นเพลงชาติเดิมของประเทศแอฟริกาใต้ เพลงนี้มีอยู่ 2 ฉบับ โดยฉบับหนึ่งเป็นภาษาอังกฤษและอีกฉบับหนึ่งเป็นภาษาอาฟรีกานส์ ในช่วงต้นนั้นถูกใช้โดยสหภาพแอฟริกาใต้ที่ถูกปกครองโดยจักรวรรดิบริติช โดยใช้ควบคู่กับก็อดเซฟเดอะควีน และเป็นเพลงชาติเพียงเพลงเดียว หลังจากแอฟริกาใต้ประกาศเอกราช โดยเป็นเพลงชาติเพียงเพลงเดียวของประเทศแอฟริกาใต้ตั้งแต่ ค.ศ. 1957 ถึง ค.ศ. 1994 และมีสถานะเป็นเพลงชาติร่วมกับ "ก็อดเซฟเดอะควีน/คิง" ตั้งแต่ ค.ศ. 1938 ถึง ค.ศ. 1957 ภายหลังการถือผิวสิ้นสุดลงในช่วงต้นคริสต์ทษวรรษที่ 1990 ดีสแต็มฟันเซยด์-อาฟรีกายังคงเป็นเพลงชาติร่วมกับ "อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา" ตั้งแต่ ค.ศ. 1994 ถึง ค.ศ. 1997 เมื่อเพลงที่ถูกผสมใหม่ ซึ่งผสมผสานองค์ประกอบของเพลงทั้งสอง ถูกนำมาใช้เป็นเพลงชาติของประเทศแอฟริกาใต้ ซึ่งถูกยังคงใช้จนถึงทุกวันนี้
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918) กอร์เนลิส ยาโกบึส ลังเงินโฮเฟิน ได้ประพันธ์บทกวีภาษาแอฟริคานส์ที่มีชื่อว่า "เสียงเพรียก" (Die Stem) ดนตรีประกอบบทกวีนี้ได้รับการประพันธ์โดยมาร์ตีนึส เลาเรินส์ เดอ ฟีลีเย เมื่อ พ.ศ. 2464 (ค.ศ. 1921) และได้รับความนิยมอย่างมากจากบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงแอฟริกาใต้ซึ่งในช่วงพุทธทศวรรษ 2460 ได้บรรเลงเพลงนี้ในช่วงเวลาปิดสถานีของแต่ละวัน โดยบรรเลงคู่กับ "ก็อดเซฟเดอะควีน" ใช้เพลงคำนับสำหรับพิธีการที่เกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรในฐานะพระประมุขแห่งแอฟริกาใต้ ได้มีการขับร้องอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2471
เพลงนี้ยังมิได้มีการแปลเนื้อร้องเป็นภาษาอังกฤษจนถึงปี พ.ศ. 2495 ในขณะที่เพลง "ก็อดเซฟเดอะควีน" ยังคงมีสถานะเป็นเพลงชาติและเพลงสรรเสริญพระบารมีของแอฟริกาใต้จนถึงปี พ.ศ. 2500 บทประพันธ์เนื้อร้องเดิมมีทั้งหมด 3 บท แต่ทางรัฐบาลได้ขอให้ผู้แต่งเพิ่มเนื้อร้องของบทที่ 4 ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับศาสนาเข้าไป
กีฬากาบัดดีในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42
"กาบัดดี้" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
กีฬาบาสเก็ตบอลในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42
"บาสเก็ตบอล" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
กีฬาเนตบอลในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42
"เนตบอล" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
กีฬาซอฟท์บอลในแห่งชาติครั้งที่ 42
"ซอฟท์บอล" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
กีฬาแฮนด์บอลในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42
"แฮนด์บอล" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
กีฬาฟุตบอลในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42
"ฟุตบอล" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
กีฬาฮอกกี้ในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42
"ฮอกกี้" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
กีฬารักบี้ฟุตบอลในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42
"รักบี้ฟุตบอล" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
จตุพร ประมลบาล
จตุพร ประมลบาล หรือ โค้ชจุ่น เป็นอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย รวมถึงเป็นอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด และทีทีเอ็ม เอฟซี ปัจจุบันเป็นประธานสโมสรฟุตบอลพราม แบงค็อก ในไทยลีก 3
นอกจากนี้ จตุพร เป็นผู้ฝึกสอนที่พัฒนานักฟุตบอลทีมชาติชุดปัจจุบันมาตั้งแต่เยาวชน โดยการพาทีมอัสสัมชัญ ธนบุรี ไปคว้ารางวัลที่ 5 จากการแข่งขันไนกี้ พรีเมียร์ เวิลด์คัพ 2003 และยังเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการผลักดันให้ธีรศิลป์ แดงดา ติดทีมชาติชุดใหญ่รายการปรีโอลิมปิกส์ 2010 และปัจจุบันได้พยายามผลักดันเยาวชนที่ฝึมือได้มีโอกาสติดทีมชาติอีกหลายคน อาทิ สราวุธ กัลยาณบัณฑิต ได้ติดฟุตบอลทีมชาติไทยชุดซีเกมส์
ด้านกิจกรรมเพื่อสังคม จตุพรเคยทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนโครงการมูลนิธิไทยคม เอฟเอคัพ ฟุตบอลแคมป์ 2013 นอกจากนี้ได้ริเริ่มโครงการพัฒนาฟุตบอลเพื่อชุมชนมากว่าสิบปี ปัจจุบันเป็นโครงการ ThaiBev Football Academy
เคนชิน ซามูไร เอ็กซ์
รูโรนิ เคนชิน หรือ เคนชิน ซามูไร เอ็กซ์  เป็นชื่อของภาพยนตร์ญี่ปุ่นซึ่งดัดแปลงมาจากมังงะชื่อเรื่องเดียวกันของโนะบุฮิโระ วะสึกิ กำกับการแสดงโดยโอโตะโมะ เคชิ นำแสดงโดยซะโต ทะเกะรุ และทะเกะอิ เอะมิ จัดจำหน่ายในต่างประเทศโดย Warner Bros. เนื้อหาของภาพยนตร์จับประเด็นอยู่ที่เหตุการณ์สมมุติในช่วงต้นยุคเมจิของญี่ปุ่น บอกเล่าเรื่องราวของชายพเนจรผู้มีชื่อว่าฮิมุระ เคนชิน ซึ่งมีอดีตเป็นมือสังหารสมญานาม "มือพิฆาตบัตโตไซ" หลังสิ้นสุดสงครามยุคบะกุมะสึแล้ว เคนชินได้ออกเดินทางเพื่อช่วยเหลือและปกป้องผู้อื่นไปทั่วญี่ปุ่น ( เมียฉันเปงคงน่ารัก )เพื่อไถ่บาปที่ตนได้พรากชีวิตผู้คนไปมากมายเมื่อครั้งยังเป็นมือสังหาร
ก่อนมีการประกาศอย่างเป็นทางการ ได้มีข่าวลือเกี่ยวกับการดัดแปลงมังงะเรื่องนี้เพื่อสร้างเป็นภาพยนตร์ที่ใช้คนแสดงจริง (live-action) หนังสือพิมพ์ซังเกะอิ สปอร์ต ("Sankei Sports") ได้ให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่าคณะผู้สร้างมีเป้าหมายที่จะจัดจำหน่ายภาพยนตร์เรื่องนี้ในต่างประเทศและจะสร้างเป็นภาพยนตร์ชุด ซึ่งนี่ถือได้ว่าเป็นการดัดแปลงมังงะเรื่องดังกล่าวเป็นภาพยนตร์แบบ live-action เป็นครั้งแรก ในระหว่างการผลิตนั้น โนะบุฮิโระ (เจ้าของผลงานต้นฉบับ) ได้เสนอแนวคิดของตนเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้ และได้มีการนำไปปรับใช้ในระหว่างการถ่ายทำอีกด้วย
"รูโรนิ เคนชิน" ได้เริ่มฉายรอบปฐมฤกษ์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ทำรายได้ในประเทศ 36 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ และมากกว่า 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากการฉายทั่วโลก (ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2012) ต่อมาได้จัดจำหน่ายในรูปแบบ DVD ครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้มีการมอบสิทธิ์เพื่อการจัดจำหน่ายและเผยแพร่กว่า 60 ประเทศ ทั้งในยุโรป, ละตินอเมริกา และทวีปเอเชีย
สำหรับประเทศไทย บริษัทสหมงคลฟิล์มเป็นผู้นำเข้ามาฉายในประเทศไทยโดยใช้ชื่อเรื่องว่า "เคนชิน ซามูไร X" (เคนชิน ซามูไร เอ็กซ์) ตามชื่อจัดจำหน่าย "Samurai X" ในภาคภาษาอังกฤษ ถึงแม้คนไทยจะคุ้นเคยกับชื่อ "ซามูไรพเนจร" ซึ่งเป็นชื่อของมังงะเรื่องนี้ฉบับลิขสิทธิ์แปลภาษาไทยของสยามอินเตอร์คอมิกส์มากกว่าก็ตาม โดยเริ่มฉายในวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013) แต่เมื่อมีการจัดจำหน่ายภาพยนตร์เรื่องนี้ฉบับภาษาไทยในรูปแบบ DVD โดย Happy Home ได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อเรื่องโดยกลับไปใช้การทับศัพท์ชื่อเรื่องในภาคภาษาญี่ปุ่นว่า "รูโรนิ เคนชิน" แทน ซึ่งเริ่มวางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2556
เมื่อมีการประกาศสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ครั้งแรก มีรายงานว่าทีมผู้ผลิตภาพยนตร์คาดหวังไว้ว่าจะได้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ให้เป็นภาพยนตร์ชุด
ต่อมานิตยสารจั๊มป์สแควร์ ("Jump SQ.") ฉบับประจำเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 ได้ประกาศว่าจะมีการฉายภาพยนตร์ภาคต่อของเรื่องนี้ 2 ภาคพร้อมกันในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 2014 ภายใต้ชื่อ "รุโรนิ เคนชิน: เกียวโตไทกะเฮ็ง (รูโรนิ เคนชิน เกียวโตทะเลเพลิง)" และ "" โดยนักแสดงหลัก เช่น ซะโต ทะเกะรุ, ทะเกะอิ เอะมิ และเองุชิ โยซุเกะ ยังคงรับบทเป็นฮิมุระ เคนชิน, คามิยะ คาโอรุ และไซโต ฮะจิเมะ เช่นเดิม นอกจากนี้ในวันที่ 2 กรกฎาคม ยังมีการประกาศว่า ฟุจิวะระ เทะสึยะ จะรับบทเป็นชิชิโอ มาโคโตะ และโอโตะโมะ เคชิ จะรับหน้าที่เป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้อีกครั้ง
เพเพอร์แมน
เผือก  เป็นพืชล้มลุกอายุยืนในวงศ์ Araceae เช่นเดียวกับบอน ต้นตรง ไม่มีเนื้อไม้ มีหัวใต้ดินสะสมอาหาร ช่อดอกแบบช่อเชิงลด ก้านดอกอวบใหญ่ สั้นกว่าก้านใบ ดอกตัวผู้และตัวเมียขนาดเล็กอยู่แยกกันบนแกนช่อ ดอกตัวเมียสีเขียวอยู่โคน ดอกตัวผู้สีขาวอยู่ปลาย ผลมีเนื้อเป็นกระจุกแน่น มี 1-10 เมล็ด
เผือกเป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หรือตอนใต้ของเอเชียกลาง ปัจจุบันใช้ปลูกเป็นพืชอาหารในหมู่เกาะเวสต์อินดีส แอฟริกาและเอเชีย เป็นอาหารหลักในหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก และปาปัวนิวกินี รวมทั้งชาวเกาะในอินโดนีเซีย เผือกรับประทานได้หลายส่วน โดยหัว หัวย่อย ไหล ใบและก้านใบเมื่อต้มสุกสามารถรับประทานได้เช่นเดียวกับบอน โดยส่วนใหญ่นิยมนำมาทำเป็นแกง แป้งจากเผือกรับประทานทั้งเป็นอาหารหลักและอาหารว่าง ใช้ใบเผือกห่อปลาเค็มหรืออาหารอื่นก่อนนำไปนึ่ง ในฮาวายนำหัวเผือกมาต้ม ตำให้ละเอียด ปล่อยให้เกิดการหมัก กลายเป็นอาหารที่เรียกโปย
พันธุ์เผือกทั่วโลกมีความหลากหลายมาก เฉพาะที่พบในไทยแบ่งได้ 4 พันธุ์คือ
เผือกดิบกินไม่ได้เช่นเดียวกับบอน ซึ่งต้องทำให้สุกก่อนถึงจะรับประทานได้ เพราะมีผลึกแคลเซียมออกซาเลต ผลึกส่วนใหญ่เป็นรูปเข็ม ความเป็นพิษน้อยลงเมื่อสุก แคลเซียมออกซาเลตไม่ละลายน้ำและทำให้เกิดนิ่วในไต จึงมีคำแนะนำให้กินนมหรืออาหารที่มีแคลเซียมสูงพร้อมกับเผือก
Colocasia esculenta var. esculenta
(ไอไลก์) เดอะเวย์ยูเลิฟมี
(ไอไลค์) เดอะเวย์ยูเลิฟมี  เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน จากอัลบั้มสะสม "Michael" ซึ่งได้รับการวางจำหน่ายในเกาหลีในดิจิตอลซิงเกิลเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2011 และจำหน่ายออกมาทางสถานีวิทยุในอิตาลีเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2011 เพลงก่อนหน้านี้ที่ปรากฏในอัลบั้ม "The Ultimate Collection" ในปี ค.ศ. 2004 ในชื่อ "เดอะเวย์ยูเลิฟมี"  ซึ่งเป็นรายการเพลงที่ไม่เคยวางจำหน่ายมีทำนองและคำร้องคล้ายกัน กับรุ่นที่ยังปรากฏในฉบับภาษาฝรั่งเศสของอัลบั้ม "King of Pop" สำหรับในอัลบั้ม "Michael" เพลงนี้ได้รับการจัดเรียงและคำร้องเพิ่มขึ้นเพิ่ม
แดตส์ออลล์ไรต์
แดตส์ออลล์ไรต์  เป็นชื่อของซิงเกิลแรกในเชิงพาณิชย์ที่ออกจำหน่าย โดย เอลวิส เพรสลีย์ เขียนโดยนักร้องบลูส์ Arthur Crudup เวอร์ชันของเพรสลีย์ถูกบันทึกไว้วันที่ 5 กรกฎาคม 1954 และออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 1954
ธัมมปทัฏฐกถา
ธัมมปทัฏฐกถา  เป็นอรรถกถาของธรรมบท หรือประมวลคาถา 423 คาถา ซึ่งปรากฏในขุททกนิกายแห่งพระสุตตันตปิฎก กล่าวกันว่าพระพุทธโฆสะ พระอรรถกถาจารย์ชาวชมพูทวีป ซึ่งเดินทางไปแปลอรรถกถาในสิงหลทวีป (ศรีลังกา) ได้เรียบเรียงไว้จากภาษาสิงหลเป็นภาษาบาลี ปัจจุบันธัมมปทัฏฐกถาใช้เป็นคัมภีร์ในการศึกษาพระปริยัติธรรมในประเทศไทย จึงเป็นคัมภีร์อรรถกถาที่ได้รับความนิยมศึกษามากที่สุดเล่มหนึ่ง
ตามขนบพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท เป็นที่ยอมรับกันว่าพระพุทธโฆสะได้เรียบเรียงธัมมปทัฏฐกถาเป็นภาษามคธ เมื่อ พ.ศ. 956
ซึ่งในคำนมัสการ ท่านผู้รจนาประกาศว่าท่านได้รับการอาราธนาจากพระเถระนามว่าพระกุมารกัสสปเถระ (เป็นนามพระเถระองค์หนึ่งในสมัยพระพุทธโฆษาจารย์ ไม่ใช่พระกุมารกัสสปะในสมัยพุทธกาล) ให้รจนาคัมภีร์อรรถกถาอธิบายแจกแจงพระธรรมบทขึ้น
อย่างไรก็ตาม ข้อมูลบางแห่งแสดงความกังขาว่าพระพุทธโฆสะเป็นผู้รจนาคัมภีร์นี้จริงหรือไม่ โดยชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างสำนวนภาษาของธัมมปทัฏฐกถา กับอรรถกถาอื่น ๆ ที่พระพุทธโฆสะรจนา รวมถึงยังมีรายละเอียดบางส่วนที่แตกต่างจากงานอื่นๆ ของท่าน เช่น นิทานเรื่องนายวาณิชย์โฆสก ที่ปรากฏในอรรถกถามโนรถปูรณีมีความแตกต่างจากที่ปรากฏในธัมมปทัฏฐกถา
กระนั้น ได้มีผู้โต้แย้งในประเด็นนี้เช่นกันว่า ความแตกต่างนั้นเป็นเพราะเนื้อหาของพระไตรปิฎก ที่ท่านอรรถกถาจารย์อธิบายนั้นมีความแตกต่างกันไปตามหมวดหมู่ต่างๆ มิใช่เพราะสำนวนภาษาเพียงอย่างเดียว นอกจากนี้ พระพุทธโฆสะยังเป็นผู้ "แปล" อรรถกถาจากมหาอรรถกา มหาปัจจารี และกุรุทะ อรรถกา ของเดิมเสียเป็นส่วนใหญ่ ด้วยเหตุนี้ รายละเอียดที่ปรากฏในอรรถกถาที่ท่านเรียบเรียงขึ้นจึงมีความแตกต่างกันไปบ้าง
ทั้งนี้ นักวิชาการบางส่วนยังตั้งข้อสังเกตว่า พระพุทธโฆสะอาจเน้นแปลธัมมปทัฏฐกถามากกว่าเรียบเรียงขึ้นมาใหม่ทั้งหมด เนื่องจากพบหลักฐานบ่งชี้ว่า มีการรจนาอรรถกถาของธรรมบทมาก่อนหน้าการมาถึงสิงหลทวีปของท่าน นอกจากนี้ ยังมีอรรถกถาฉบับอื่นๆ ที่อธิบายและแจกแจงรายละเอียดของธัมมปทัฏฐกถาแตกต่างจากฉบับของท่านพระพุทธโฆสะออกไปด้วย อาทิ ฉบับที่ได้รับการแปลเป็นภาษาจีนเมื่อปี ค.ศ. 233 มีความแตกต่างในส่วนของคาถาและเรื่องประกอบพอสมควร นอกจากนี้ ยังปรากฏเรื่องราวจากธัมมปทัฏฐกถา ในคัมภีร์ของนิกายอื่นๆ เช่น ในคัมภีร์ทิพยาวทาน อันมีต้นธารมาจากนิกายมูลสรวาทสติวาท และยังพบเรื่องราวในทำนองเดียวกันในพระไตรปิฎกภาษาทิเบตด้วย
เนื้อหาของธัมมปทัฏฐกถาเป็นการอธิบายเนื้อหาเบื้องหลังพระธรรมบทบทต่างๆ รวมถึงแจ้งถึงผลแห่งการประกาศพระธรรมเทศนาอันเกี่ยวเนื่องกับพระธรรมบทบทนั้นๆ ว่า มีผู้ได้ผลแห่งการแสดงพระธรรมเทศนานั้น เช่น ประกาศถือพระรัตนตรัยเป็นสรณะ ตลอดชีวิต ไปจนถึงได้ดวงตาเห็นธรรม บรรลุโสดาปัตติผล จนถึงอรหัตผล มากน้อยเท่าไร นอกจากนี้ ยังมีการอธิบายตำนาน การอธิบายศัพท์ที่สำคัญ และขยายความศัพท์ในเชิงไวยากรณ์และในเชิงธรรมนิยาม
ทั้งนี้ ท่านผู้รจนาธัมมปทัฏฐกถาได้สรุปไว้ตอนท้ายของอรรถกาเรื่องนี้ว่า "อรรถกถาแห่งพระธรรมบท มีประมาณ 72 ภาณวาร อันข้าพเจ้า ประกาศเรื่อง 299 เรื่อง (ในเรื่องเหล่านี้นับรวมทั้งหมดมี 302 เรื่อง. ) คือ " ในยมกวรรค อันเป็นวรรคแรกของวรรคทั้งปวง 14 เรื่อง, ในอัปปมาทวรรค 9 เรื่อง ในจิตตวรรค 9 เรื่อง, ในปุปผวรรค 12 เรื่อง ในพาลวรรค 15 เรื่อง, ในบัณฑิตวรรค 11 เรื่อง, ในอรหันตวรรค 10 เรื่อง, ในสหัสสวรรค 14 เรื่อง, ใน ปาปวรรค 12 เรื่อง, ในทัณฑวรรค 11 เรื่อง, ในชราวรรค 9 เรื่อง, ในอัตตวรรค 10 เรื่อง, ในโลกวรรค 11 เรื่อง, ในพุทธวรรค 9 เรื่อง, ในสุขวรรค 8 เรื่อง, ในปิยวรรค 9 เรื่อง, ในโกธวรรค 8 เรื่อง, ในมลวรรค 12 เรื่อง ในธัมมัฏฐวรรค 10 เรื่อง, ในมรรควรรค 10 เรื่อง, ในปกิณณกวรรค 9 เรื่อง, ในนิรยวรรค 9 เรื่อง; ในนาควรรค 8 เรื่อง, ในตัณหาวรรค 12 เรื่อง, ในภิกขุวรรค 12 เรื่อง, ในพราหมณวรรค 39 เรื่อง"
การแพร่หลาย.
คัมภีร์ธัมมปทัฏฐกถา เป็นที่รู้จักกันในหมู่ผู้ศึกษาหลักสูตรพระปริยัติธรรมในประเทศไทยว่า หนังสือธัมมปทัฏฐกถา ฉบับตีพิมพ์แบบสมัยใหม่มีจำนวน 8 เล่ม แต่เรียกว่า 8 ภาค เป็นหนังสือขนาด 8 หน้ายก แต่ละเล่มหนาอย่างต่ำ 126 หน้า สูงสุดหนา 216 หน้า คณะสงฆ์กำหนดให้เป็นหลักสูตร (แบบเรียน) เรียนและสอบความรู้พระปริยัติธรรมแผนกบาลี ที่ใช้ยุติในปัจจุบันนี้หลาบชั้นด้วยกันดังนี้ ธัมมปทัฏฐกถา ภาค 1-2-3-4 ใช้เป็นหลักสูตร ประโยคบาลีสนามหลวง วิชาแปลมคธเป็นไทยโดยพยัญชนะและโดยอรรถ ชั้นประโยค 1-2 และเปรียญตรีปีที่ 1-2 หมวดบาลีศึกษา นอกจากนั้น ธัมมปทัฏฐกถา ภาค 1 ยังใช้เป็นหลักสูตรประโยคบาลีสนามหลวงวิชาแปลไทยเป็นมคธ ชั้นประโยค ป.ธ. 4 อีกด้วย ส่วนธัมมปทัฏฐกถา ภาค 2-3-4 ใช้เป็นหลักสูตรประโยคบาลีสนามหลวง วิชาแปลไทยเป็นมคธ ชั้นประโยค ป.ธ. 5 ธัมมปทัฏฐกถา ภาค 5-6-7-8 ใช้เป็นหลักสูตรประโยคบาลีสนามหลวง วิชาแปลมคธเป็นไทยโดยพยัญชนะและโดยอรรถ และวิชาสัมพันธ์ไทย ชั้นประโยค ป.ธ. 3 และยังใช้เป็นหลักสูตรประโยคบาลีสนามหลวง วิชาแปลไทยเป็นมคธ ชั้นประโยค ป.ธ. 6 อีกด้วย
ไทมส์ไฮเออร์เอดูเคชันซัปพลีเมนต์
กีฬาขี่ม้าในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42
"กีฬาขี่ม้า" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
กองกำลังป้องกันสหภาพ (แอฟริกาใต้)
กองกำลังป้องกันสหภาพ เป็นกำลังทหารของสหภาพแอฟริกาใต้ตั้งแต่ ค.ศ. 1912 ถึง 1957 ก่อนจัดระเบียบใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็นกองกำลังป้องกันแอฟริกาใต้
อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา
อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา (คอซา: , "ขอพระเจ้าคุ้มครองแดนแอฟริกา") เป็นเพลงสวดสรรเสริญ ประพันธ์เนื้อร้องและเรียบเรียงทำนองโดยเอนอค ซอนตองา เป็นครูสอนศาสนาคริสต์ในโรงเรียนสอนศาสนา ที่เมืองโยฮันเนสเบิร์ก ก่อนหน้านั้น โจเซฟ แพรรี นี้ผู้เรียบเรียงทำนองฉบับเดิมในปี ค.ศ. 1879
อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา ประพันธ์เนื้อร้อง และ เรียบเรียงทำนองโดยเอนอค ซอนตองา เป็นครูสอนศาสนาคริสต์ในโรงเรียนสอนศาสนา ที่เมืองโยฮันเนสเบิร์ก ก่อนหน้านี้ โจเซฟ แพรรี เป็นผู้เรียบเรียงทำนองฉบับเดิม ในปี ค.ศ. 1879. เนื้อร้องในบทที่ 1 ประพันธ์ในภาษาคอซา ในฐานะเพลงสวดสรรเสริญ ในปี ค.ศ. 1927 ซามูเอล มักส์ยี ได้ประพันธ์บทกวีเพิ่มอีก 7 วรรค.
ต้นฉบับภาษาคอซา.
ภาษาคอซา-เซโซโท.
ภาษาคอซา-ซูลู.
เพลงชาติในปัจจุบัน.
แทนซาเนีย.
ภาษาสวาฮีลี ปรากฏใน (มุงกูอีบารีกีอาฟรีกา) เป็นเพลงชาติแทนซาเนีย.
แซมเบีย.
ยืมทำนองซึ่งปรากฏในเพลงชาติที่มีชื่อว่า สแตนด์แอนด์ซิงออฟแซมเบีย พราวด์แอนฟรี.
เพลงชาติในอดีต.
ในนามิเบีย "อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา" ได้ใช้เป็นเพลงชาติทางพฤตินัย ช่วงระหว่างการประกาศเอกราชในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1990. ภายหลัง ได้มีการประกวดเพลงชาติฉบับใหม่. อาซาลี โดเซ็บ, เขาได้การคัดเลือกให้ประพันธ์เนื้อเพลงที่มีชื่อว่า "นามิเบีย แลนด์ออฟเดอะเบรฟ" และ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการใน การฉลองการประกาศเอกราชครบ 1 ปี เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1991.
ซิมบับเว.
'อิเช คอมโบเรรา อาฟรีกา' เป็นเพลงชาติซิมบับเว ยืมทำนองมาจากเพลง โดยขับร้องใน ภาษาโชนา และ ภาษานาเดเบเลในบทที่ 1, ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ ภายหลังจากการประกาศเอกราช เมื่อปี ค.ศ. 1980.
ค.ศ. 1994 ได้เปลี่ยนไปใช้เพลง Kalibusiswe Ilizwe leZimbabwe (ขอพระเจ้าคุ้มครองแผ่นดินซิมบับเว ), แต่เพลงนี้ได้รับความนิยมในซิมบับเว.
สรีรภาพ
เสียการระลึกรู้
แก้วหู
อาการกรดไหลย้อน
Acid reflux
กรดไหลย้อน
Limb position sense
Position sense
Proprioceptive sense
การรับรู้ตำแหน่งอวัยวะ
การรับรู้ตำแหน่งแขนขา
การจับคู่ตำแหน่งข้อต่อ
Anatinus
Muscipula
Spinothalamic tract
ภาพลวงตาเอ็บบิงก์เฮาส์
ภาพลวงตาเอ็บบิงก์เฮาส์  หรือ วงกลมทิตเชะเนอร์  เป็นภาพลวงตาลวงการรับรู้เกี่ยวกับขนาดวัตถุ มีชื่อตามนักจิตวิทยาชาวเยอรมันผู้ค้นพบ คือ เฮอร์แมนน์ เอ็บบิงก์เฮาส์ (ค.ศ. 1850–1909) แต่เพราะว่านักจิตวิทยาชาวอังกฤษชื่อว่า เอ็ดวารด์ ทิตเชะเนอร์ เป็นบุคคลที่กล่าวถึงภาพลวงตานี้ในตำราจิตวิทยาทดลอง (experimental psychology) และทำภาพนี้ให้เป็นที่รู้จักในหมู่ชนที่พูดภาษาอังกฤษ ดังนั้น ภาพลวงตานี้จึงมีชื่ออีกอย่างหนึ่งว่า "วงกลมทิตเชะเนอร์"
แบบของภาพที่รู้จักกันดีที่สุดก็คือ ภาพมีวงกลมขนาดเท่ากันสองวงอยู่ติด ๆ กัน วงกลมหนึ่งล้อมรอบด้วยวงกลมใหญ่ ๆ ในขณะที่อีกวงกลมหนึ่งล้อมรอบด้วยวงกลมเล็ก ๆ
โดยเอาชุดวงกลมมาวางต่อกัน วงกลมตรงกลางที่ล้อมรอบด้วยวงกลมใหญ่ ๆ ดูเล็กกว่าวงกลมที่ล้อมรอบด้วยวงกลมเล็ก ๆ
งานวิจัยเร็ว ๆ นี้เสนอว่า องค์ประกอบสำคัญสองอย่างที่ทำให้เกิดการลวงก็คือ ระยะทางของวงกลมที่ล้อมรอบจากวงกลมตรงกลาง และความสมบูรณ์ของวงที่ล้อมรอบ ภาพลวงตานี้จึงคล้ายกับภาพลวงตาอีกอย่างหนึ่งคือ Delboeuf illusion