pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อซีรีส์ดำเนินไป ด้านสัตว์ของบีบ็อพและร็อกสเตดีก็ปรากฏขึ้นตามที่พวกเขาฝัน และโหยหา 'สมัยก่อน' เมื่อพวกมันเป็นเพียงสัตว์ในป่า (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ร็อกสเตดีมีความฝันว่าเขาเป็นแรดตัวจริงในป่า) เมื่อชเรดเดอร์และพวกของเขาพ่ายแพ้ต่อเต่านินจาในตอน 'ไฟนอลคอนฟลิกต์' (ฉบับที่ 13) ร็อกสเตดีและบีบ็อพก็ถูกเนรเทศไปยังอีเดนเวิลด์ ซึ่งเป็นดาวเคราะห์สวรรค์ขนาดใหญ่ในไดเมนชันเอกซ์ที่เต็มไปด้วยความเป็นป่าและสัตว์ป่าตามธรรมชาติ โดยไม่มีมนุษย์หรือคล้ายจะทำลายความสงบของพวกเขา และพวกเขาก็สนุกกับมัน
ในฉบับ #23-#25 แครงซึ่งถูกเนรเทศไปยังดาวเคราะห์ทิ้งขยะพิษที่ชื่อ"มอร์บัส"สำหรับอาชญากรที่ถูกเนรเทศ ได้มาเป็นเพื่อนกับอาชญากรอีกสองคน ซึ่งคือสแลชและเบลลีบอมบ์ กลุ่มดังกล่าวได้ขโมยยานอวกาศและมุ่งหน้าไปยังโลก แล้วเกิดหยุดระหว่างทางที่อีเดนเวิลด์ ซึ่งเป็นดาวเดียวกับที่บีบ็อพและร็อกสเตดีอาศัยอยู่ เมื่อรู้สึกเบื่อกับสวรรค์ ร็อกสเตดีและบีบ็อพจึงร่วมเดินทางกลับมายังโลก อย่างไรก็ตาม แทนที่จะต่อสู้กับเต่านินจา ทั้งคู่ก็ได้ทิ้งแครงและเหล่าวายร้ายไปต่อสู้กับเต่านินจาแทน แล้วเดินเตร่ไปตามถนนในนครนิวยอร์กด้วยตัวเอง พวกเขาปล้นร้านขายเสื้อผ้าเพื่อเอาเสื้อผ้าที่คล้ายกับชุดเดิม และร้านขายปืนสำหรับปืน จากนั้นพวกเขาก็ไปที่สวนสัตว์และทำลายกรงทั้งหมด โดยปล่อยสัตว์ทั้งหมดให้เป็นอิสระ ขณะที่เต่านินจาสามารถเอาชนะแครงได้ (ซึ่งยึดครองร่างของชเรดเดอร์) ร็อกสเตดีและบีบ็อพก็มาพร้อมกับปืนและสัตว์ในสวนสัตว์ทั้งหมด โดยตั้งใจจะพาพวกมันกลับไปที่อีเดนเวิลด์อย่างเดิม เต่านินจายอมจำนนและปล่อยให้บีบ็อพและร็อกสเตดีหนีไปในยานอวกาศพร้อมกับสัตว์ต่าง ๆ เลโอนาร์โดขอให้พวกเขานำแครงและเบลลีบอมบ์ที่พ่ายแพ้ต่อพวกเขากลับไปที่มอร์บัสในไดเมนชันเอกซ์ (ส่วนสแลชได้ออกจากที่เกิดเหตุไปแล้วและกำลังเดินไปในเมือง) บีบ็อพและร็อกสเตดีทำตามที่ขอและอำลาเต่านินจา โดยแผ่นรูปสุดท้ายของฉบับ #25 แสดงให้เห็นมนุษย์กลายพันธุ์ทั้งสองที่ถอดเสื้อผ้าและกลับไปใช้ชีวิตที่เรียบง่ายในป่าแห่งอีเดนเวิลด์
ใน"โซนิคยูนิเวิร์ส" #29 ของสำนักพิมพ์อาร์ชีคอมิกส์ (มิถุนายน ค.ศ. 2011) บีบ็อพและร็อกสเตดีถูกพบในโซนเรือนจำ ซึ่งพร้อมที่จะกลั่นแกล้งสเคิร์จคู่ปรับที่ชั่วร้ายของโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก ผู้ซึ่งกำลังอ่าน "วิธีที่จะไม่ถูกมองเห็น"
ไอดีดับเบิลยู คอมิกส์.
บีบ็อพและร็อกสเตดีปรากฏตัวในร่างมนุษย์ใน"ทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์: วิลเลียนส์ไมโคร-ซีรีส์" #1 (ธันวาคม ค.ศ. 2011) พวกเขาทำงานร่วมกับหมาจิ้งจอกอาร์กติกกลายพันธุ์ที่ชื่ออาโลเพกซ์ และปรากฏการกลายพันธุ์ใน"ทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์" #25 (สิงหาคม ค.ศ. 2013) โดยเรื่องราวเบื้องหลังของพวกเขาได้รับการบอกเล่าใน"ทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์: วิลเลียนส์ไมโคร-ซีรีส์" #7 (ตุลาคม ค.ศ. 2013)
Bebop and Rocksteady
วอน (เธอ)
วอน(เธอ) (อังกฤษ: please(her)) ภาพยนตร์จากค่ายเอ็ม เทอร์ตี้ ไนน์ หรือ M39 และ mad Arai-D ครีเอทีฟดีไซน์สตูดิโอ ซึ่งเล่าถึงเรื่องราวความรักของคน 4 คนในเหตุการณ์เดียวกันแต่ต่างมุมมองกันด้วยแนวคิดทุกคนล้วนเป็นตัวเอกในเรื่องราวของตัวเอง เขียนบทและกำกับการแสดงโดยสุโกสินทร์ อัครพัฒน์
วอน (เธอ) ฉายรอบสื่อมวลชนในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ที่เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ รัชโยธิน และเข้าฉายวันแรกวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ในสัปดาห์แรกที่เข้าฉาย (24 – 27 ธันวาคม พ.ศ. 2563) ทำรายได้อยู่ที่อันดับที่ 5 ของ Thailand Box Office และเริ่มฉายฉบับไดเรคเตอร์ส คัท ที่มีความยาวของภาพยนตร์เพิ่มขึ้น 29 นาที ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 รวมเวลาเข้าฉายทั้ง 2 ฉบับ 10 สัปดาห์
เล่าถึงเรื่องราวความรักของกลุ่มเพื่อน 4 คน ซึ่งแต่ละคนมีพื้นฐานครอบครัว ทัศนคติ และมุมมองในการใช้ชีวิตที่แตกต่างกัน ทำให้การกระทำต่างๆ และการตัดสินใจในเรื่องราวต่างๆ ก็แตกต่างกันไปตามแนวคิดและประสบการณ์ของตน โดยเรื่องราวเริ่มจากเพื่อนสนิท 2 คนที่จบจากโรงเรียนชายล้วน เดี่ยว (พีรวิชญ์ อรรถชิตสถาพร) และบิว (ภีมพล พาณิชย์ธำรง) ได้เข้ามาศึกษาที่คณะวิศวกรรมคอนเสิร์ตด้วยกัน ในวันปฐมนิเทศเดี่ยวก็ได้ตกหลุมรักเนเน่ (ษริกา สารทศิลป์ศุภา) เพื่อนใหม่รวมคณะจากโรงเรียนหญิงล้วน แต่เนเน่กลับไปชอบบิว ในขณะที่ตัวบิวเองก็ไม่แน่ใจในความรู้สึกของตัวเองแต่ก็ไม่ต้องการทำให้เดี่ยวเสียใจ ความสัมพันธ์รักสามเศร้าของทั้งสามคนมาถึงจุดเปลี่ยนเมื่อ โอม (ศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา) เพื่อนจากโรงเรียนเก่าของเดี่ยวและบิว ได้เข้ามาจีบและได้เป็นแฟนกับเนเน่ แต่หลังจากนั้นโอมก็นอกใจและทำให้เนเน่ตั้งครรภ์ เนเน่จึงตัดสินใจเดินทางไปศึกษาต่อที่อิตาลี ทิ้งเรื่องราวและบาดแผลไว้กับอีก 3 คนที่เหลือ
เป็นภาพยนตร์ที่ใช้เวลาเพียง 4 เดือนในการถ่ายทำโดยเริ่มบวงสรวงเปิดกล้องในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2563 เริ่มฟิตติ้งและซ้อมอ่านบทในช่วงต้นเดือนกันยายน เปิดกล้องคิวแรกวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2563 และปิดกล้องในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 โดยผู้กำกับคุณสุโกสินทร์  อัครพัฒน์ ได้ให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับภาพยนตร์ไว้ดังนี้ “ด้วยความที่หนังมันเล่น 4 มุม มันเหมือนหนัง 4 เรื่อง แต่เป็นเรื่องเดียวกัน นักแสดงเลยต้องเล่นเหมือนเดิม ไดอะร็อกเดิม 4 รอบแต่เปลี่ยนแอคติ้ง ถามว่าคนดูจะงงไหม ผมว่าไม่น่าจะงง เพราะเรารันทีละคน พอดูจนครบ 4 คน ก็จะเข้าใจว่าอ๋อ…มันคืออะไร เราไม่ได้ทำหนังอาร์ต หนังเราไม่ได้อินดี้ หนังเราแมสมาก”
ผลกระทบจากสถานการณ์โควิด.
จากการระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ระลอก 2 ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ส่งผลกระทบต่อแผนงานต่างๆ ของภาพยนตร์ โดยในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ทางทีมงานได้ยุติการจัดงานและกิจกรรมการเปิดตัวภาพยนตร์ เหลือเพียงการชมภาพยนตร์ร่วมกัน และยังส่งผลกระทบถึงแผนงาน Movie Roadshow และยอดรายได้ของภาพยนตร์
คำวิจารณ์และการตอบรับ.
วอนเธอฉายรอบสื่อมวลชนในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2563 โดยจัดให้เหล่าแฟนคลับของนักแสดงได้รวมเข้าชมด้วยภายใต้ชื่องาน วอนเธอ รอบวอนแฟน ก่อนจะเข้าฉายจริงในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ซึ่งได้รับการตอบรับที่ดีจากคำวิจารณ์และการให้คะแนนรีวิวของสื่อต่างๆ เช่น
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์
ไมกง มาร์กิส
ไมกง มาร์กิส บีเต็งกูร์ (; เกิดวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990) หรือ ไมกง เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลที่ลงเล่นในตำแหน่งปีก โดยเขาเคยลงเล่นให้กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในไทยลีก
ฟลูมีเน็งซี.
ไมกงเกิดที่ดูกีจีกาเชียสในรัฐรีโอเดจาเนโร และได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของฟลูมีเน็งซีใน ค.ศ. 2001 ในวัยเพียง 11 ปี เขาได้เลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2008 ภายใต้การคุมทีมของเรนาตู ปอร์ตาลูปี เขาได้ลงเล่นในกับทีมชุดใหญ่ในอีก 15 วันถัดมา โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองแทนที่ดาริโอ กองกา ในนัดที่เปิดบ้านเอาชนะเมสกีตา 4–1 ในรายการกังเปโอนาตูการียอกา
ไมกงลงเล่นนัดแรกในแซรีอีอาเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 โดยลงเล่นแทนที่แลอู อีตาเปรูนา ในนัดที่เปิดบ้านแพ้เนาชีกู 2–0 ต่อมาในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2009 เขาทำประตูแรกในระดับอาชีพ ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะเรเซ็งจี 3–0 และในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2009 เขาทำประตูแรกบนลีกสูงสุด ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะทีมสปอร์ต 5–1
โลโคโมติฟมอสโก.
วันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2010 ไมกงย้ายไปโลโคโมติฟมอสโก ด้วยสัญญา 4 ปีครึ่ง เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในอีก 10 วันถัดมา โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองแทนที่ดมิทรี ซีเชฟ ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะพีเอฟซี กรีเลีย โซเวตอฟ ซามารา 3–0 ไมกงทำประตูแรกในนามสโมสรเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะอัมการ์เปิร์ม 2–0
อันทัลยัสพอร์.
หลังจากที่เล่นให้กับสโมสรในรัสเซียถึงเจ็ดปี วันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ไมกงย้ายไปอันทัลยัสพอร์ สโมสรในตุรกี โดยสัญญาจะมีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคมเป็นต้นไป ต่อมาในวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2019 อันทัลยัสพอร์ประกาศยกเลิกสัญญาไมกงด้วยความยินยอมร่วมกัน
อาตแลชีกูมีเนย์รู.
วันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2019 ไมกงกลับไปที่บราซิลและย้ายร่วมอาตแลชีกูมีเนย์รูแบบไม่มีค่าตัว แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 เขาแยกทางกับสโมสร
ในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2020 ไมกงลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสร ช่วยให้บุรีรัมย์บุกเอาชนะชลบุรีที่ชลบุรีสเตเดียม 2–0 ต่อมาในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 เขาทำประตูแรกในลีกและในนามสโมสร ช่วยให้บุรีรัมย์บุกเอาชนะการท่าเรือที่แพตสเตเดียม 2–1 ต่อมาในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ เขาทำประตูที่ 2 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์บุกเอาชนะนครราชสีมา มาสด้า ที่สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 3–0 ต่อมาในวันที่ 6 มีนาคม เขาทำประตูที่ 3 ในลีก ช่วยให้ทีมบุกไปเสมอเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด 2–2 ต่อมาในวันที่ 14 มีนาคม เขาทำสองประตูจากการยิงลูกโทษ ช่วยให้บุรีรัมย์บุกเอาชนะสมุทรปราการ ซิตี้ในลีก 2–1 ต่อมาในวันที่ 21 มีนาคม เขาทำประตูที่ 6 ในลีกในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะพีที ประจวบ 4–0 ช่วยให้ทีมการันตีจบอันดับที่ 2 ของตารางได้สำเร็จ และในวันที่ 28 มีนาคม ซึ่งเป็นการแข่งขันไทยลีกนัดปิดฤดูกาล เขาทำสองประตูช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะโปลิศ เทโร 2–0
วันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2021 การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ 2021–22 รอบ 64 ทีมสุดท้าย ไมกงทำประตูแรกในฤดูกาล 2021–22 ช่วยให้ทีมบุกไปเอาชนะสโมสรแพร่ ยูไนเต็ดจากไทยลีก 2 ด้วยผล 3–0 ทำให้ทีมผ่านเข้าสู่รอบ 32 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ซึ่งในรอบ 32 ทีมสุดท้าย ที่แข่งขันกันในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 เขาทำประตูช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะพราม แบงค็อกไปได้ 5–0 ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ต่อมาในรอบ 16 ทีมสุดท้าย ที่แข่งขันกันในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2022 เขาทำสองประตูช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะแชมป์เก่าอย่างลีโอ เชียงราย ยูไนเต็ด 4–1 ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศได้สำเร็จ วันที่ 9 กุมภาพันธ์ เขาทำประตูในการแข่งขันรีโว่ ลีกคัพ 2564–65 รอบ 16 ทีมสุดท้าย ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะสมุทรปราการ ซิตี้ 4–1 ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศได้สำเร็จ
โลโคโมติฟมอสโก
บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
Maicon Marques
มวยไทยในวัฒนธรรมสมัยนิยม
กาโปเอย์ราในวัฒนธรรมสมัยนิยม
คัตยูชา (เพลง)
คัตยูชา  เป็นเพลงพื้นบ้านของประเทศรัสเซีย แต่งขึ้นในสมัยสหภาพโซเวียต เมื่อปี ค.ศ. 1938 ก่อนช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เล็กน้อย ประพันธ์เนื้อร้องโดยมิฮาอิล อิซาคอฟสกี (Mikhail Isakovsky) และเรียบเรียงดนตรีโดยมัทเวย์ บลันเทอร์ (Matvey Blanter) เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองประทุขึ้น เพลงนี้ก็ได้รับความนิยมมากขึ้นในฐานะเพลงปลุกใจ ซึ่งช่วยกระตุ้นประชาชนให้เข้าเป็นทหารเพื่อปกป้องประเทศของตน ตามข้อมูลจากปี ค.ศ. 1995 เพลงดังกล่าวยังคงเป็นที่นิยมในประเทศรัสเซีย ชื่อของเพลงนี้ยังเป็นที่มาของชื่อเครื่องยิงจรวดหลายลำกล้องคัตยูชา BM-8, BM-13, และ BM-31
ในเพลงจะกล่าวถึงหญิงสาวนามว่า"คัตยูช่า" หญิงสาวผู้ที่มีความรักให้กับชายผู้หนึ่งที่รบในสงคราม ชายคนนี้ได้ส่งจดหมายมาให้เธอ แล้วเธอก็ขับร้องบทเพลงให้กับชายผู้นี้เพื่อเป็นกำลังใจให้เขา โดยหวังว่าเขาจะได้ยินเสียงของหญิงสาวผู้นี้อยู่เสมอ แม้ว่าตนจะอยู่ในสมรภูมิก็ตามที
เบ็ดเสร็จ
ลู้ก ฮาร์เปอร์
Brodie Lee
เฮย์จูด
"เฮย์จูด"  เป็นเพลงของวงเดอะบีเทิลส์ ออกจำหน่ายในรูปแบบซิงเกิลที่ไม่มีในอัลบั้มเมื่อ ค.ศ. 1968 เพลงเขียนโดยพอล แม็กคาร์ตนีย์ และให้เครดิตเป็นเลนนอน–แม็กคาร์ตนีย์ ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลแรกของบีเทิลส์ที่จำหน่ายโดยค่ายแอปเปิล และเป็นหนึ่งในซิงเกิลของศิลปินในค่ายแอปเปิล "สี่อันแรก" ซึ่งเป็นการเปิดตัวค่ายเพลงต่อสาธารณะ "เฮย์จูด" เป็นเพลงฮิตอันดับหนึ่งในหลายประเทศทั่วโลก และกลายเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดประจำปีในสหราชอาณาจักร สหรัฐ ออสเตรเลีย และแคนาดา อยู่บนชาร์ตเป็นอันดับหนึ่งของ"บิลบอร์ด"ฮอต 100 ถึงเก้าสัปดาห์ ซึ่งเชื่อมโยงกับสถิติตลอดกาลในค.ศ. 1968 สำหรับกาอยู่บนชาร์ตยาวนานที่สุดในอันดับต้น ๆ ของชาร์ตในสหรัฐอเมริกา มียอดขายประมาณแปดล้านชุด และมักรวมอยู่ในรายชื่อเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลของนักวิจารณ์เพลง
การเขียนและบันทึกเสียงของเพลง "เฮย์จูด" เกิดขึ้นพร้อมกับช่วงเวลาแห่งความวุ่นวายในเดอะบีเทิลส์ เพลงพัฒนามาจาก "เฮย์จูล" ซึ่งเป็นเพลงที่แม็กคาร์ตนีย์เขียนขึ้นเพื่อปลอบโยนจูเลียน ลูกชายของจอห์น เลนนอน หลังจากเลนนอนทิ้งภรรยาไปอยู่กับโยโกะ โอโนะ ศิลปินชาวญี่ปุ่น เนื้อเพลงนำเสนอมุมมองเชิงบวกเกี่ยวกับสถานการณ์ที่น่าเศร้า ในขณะเดียวกันก็กระตุ้นให้ "จูด" แสวงหาโอกาสในการค้นหาความรัก หลังจบท่อนที่สี่ เพลงเปลี่ยนไปเป็นท่อนโคดาที่ร้องว่า "นา-นา-นา นา" ซึ่งกินเวลานานกว่าสี่นาที
"เฮย์จูด" เป็นเพลงแรกของบีเทิลส์ที่บันทึกเสียงด้วยเครื่องบันทึกเสียงแปดแทร็ก การบันทึกเสียงเกิดขึ้นที่ไทรเดนต์สตูดิโอส์ ในลอนดอน ซึ่งอยู่ในระหว่างการบันทึกเสียงดับเบิลอัลบั้มที่ใช้ชื่อวงเป็นชื่ออัลบั้ม (รู้จักกันในชื่อว่า "ไวต์อัลบั้ม") และนำไปสู่การโต้เถียงระหว่างแม็กคาร์ตนีย์กับจอร์จ แฮร์ริสัน เรื่องท่อนกีตาร์ของเพลง หลังจากนั้น ริงโก สตาร์ ก็ออกจากวง และกลับมาไม่นานก่อนที่พวกเขาจะถ่ายคลิปโปรโมตซิงเกิล คลิปกำกับโดย ไมเคิล ลินด์เซย์-ฮ็อกก์ และออกอากาศครั้งแรกในรายการโทรทัศน์ของเดวิด ฟรอสต์ ในสหราชอาณาจักร เมื่อเทียบกับปัญหาในวง การแสดงครั้งนี้ได้ถ่ายทอดบทเพลงของการมองโลกในแง่ดีและการอยู่ร่วมกันโดยนำเสนอผู้ชมในสตูดิโอที่มีส่วนร่วมในการร้องเพลงร่วมกับบีเทิลส์
แรงบันดาลใจและการเขียนเพลง.
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1968 จอห์น เลนนอน และซินเทีย ภรรยายของเขา แยกทางกันเนื่องจากเลนนอนมีความสัมพันธ์กับโยโกะ โอโนะ ศิลปินชาวญี่ปุ่น เดือนต่อมา พอล แม็กคาร์นีย์ขับรถไปเยี่ยมจูเลียน ลูกชายวัยห้าขวบของเลนนอน ที่เคนวุด ซึ่งเป็นบ้านของครอบครัวในเวย์บริดจ์ ซินเทียเป็นส่วนหนึ่งในสังคมของเดอะบีเทิลส์ ตั้งแต่ก่อนที่วงจะมีชื่อเสียงใน ค.ศ. 1963 ซึ่งต่อมา แม็กคาร์ตนีย์กล่าวในภายหลังว่า เขาพบว่า "จู่ ๆ พวกเขาก็กลายเป็น "บุคคลไม่พึงปรารถนา" และหายไปจากชีวิตผม" ซินเทีย เลนนอนเล่าถึงการมาเยี่ยมครั้งนี้ของแม็กคาร์ตนีย์ว่า "ฉันรู้สึกประทับใจที่เขาห่วงใยสวัสดิภาพของเราอย่างเห็นได้ชัด ... ระหว่างเดินทางเขาแต่งเพลง "เฮย์จูด" อยู่ในรถ ฉันจะไม่มีวันลืมท่าทางที่ห่วงใยของพอลที่มาหาเรา" ชื่อเดิมของเพลงคือ "เฮย์จูลส์" และมีจุดมุ่งหมายเพื่อปลอบโยนจูเลียนจากความเครียดที่พ่อแม่แยกทางกัน แม็กคาร์ตนีย์กล่าวว่า "ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องไม่ง่ายสำหรับเขา" พร้อมเปลี่ยนชื่อเป็น "จูด" "เพราะผมคิดว่ามันฟังดูดีกว่านิดหน่อย"
ตามรายงานของคริส ฮันต์ นักข่าวเพลง ในช่วงไม่กี่สัปดาห์หลังจากเขียนเพลง แม็กคาร์ตนีย์ "ทดสอบการแต่งเพลงล่าสุดของเขากับใครก็ตามที่สุภาพเกินกว่าจะปฏิเสธและนั่นหมายถึง "ทุกคน"" &lt;ref name="Hunt/MojoSpecial"&gt;Hunt, Chris. "Here Comes the Son". In: .&lt;/ref&gt; เมื่อวันที่ 30 มิถุนายนหลังจากบันทึกเสียงเพลง "ทินกัมมีบ็อบ" ของวงแบล็กไดก์มิลส์แบนด์ ในยอร์กเชอร์ แม็กคาร์ตนีย์แวะที่หมู่บ้านแฮร์โรล ในเบดฟอร์ดเชอร์
และแสดงเพลง "เฮย์จูด" ที่ผับท้องถิ่น นอกจากนี้เขายังให้สมาชิกของวงเดอะบอนโซด็อกแบนด์ฟังเพลงของเขาในขณะที่กำลังผลิตซิงเกิล "ไอม์เดอะเออร์บันสเปซแมน" ในลอนดอน และขัดจังหวะการบันทึกเสียงของแบร์รอนไนต์เพื่อทำแบบเดียวกัน รอน กริฟฟิท สมาชิกจากวงไอวีส์ ซึ่งต่อมารู้จักในชื่อแบดฟิงเกอร์ และเช่นเดียวกับวงแบล็กไดก์มิลส์แบนด์ ซึ่งเป็นการเซ็นสัญญากับแอเปิลเรเคิดส์ ค่ายเพลงใหม่ของบีเทิลส์ พวกเขาเล่าว่า วันแรกของพวกเขาในสตูดิโอ แม็กคาร์ตนีย์ "ให้เราได้ชมคอนเสิร์ตเต็มรูปแบบของ 'เฮย์จูด'"
ความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นของเลนนอนและโอโนะ ทำให้การแต่งเพลงร่วมกันระหว่างเขากับแม็กคาร์ตนีย์เป็นไปไม่ได้ อย่างไรก็ตาม ด้วยการสนับสนุนเพื่อนของเขา แม็กคาร์ตนีย์ปล่อยให้ทั้งคู่อยู่ที่บ้านของเขาในเซนต์จอห์นวุด แต่เมื่อเลนนอนพบบันทึกที่เขียนโดยแม็กคาร์ตนีย์ ซึ่งมีความคิดเห็นเกี่ยวกับโอโนะในเชิงเหยียดหยามและเหยียดผิว ทั้งคู่ก็ย้ายออกไป แม็กคาร์ตนีย์เล่นเพลง "เฮย์จูด" ให้เลนนอนฟังเมื่อวันที่ 26 กรฎาคม เมื่อเขาและโอโนะไปเยี่ยมบ้านของแม็กคาร์ตนีย์ แม็กคาร์ตนีย์ให้คำมั่นกับเขาว่าเขาจะ "แก้ไข" ประโยค "ขับเคลื่อนสิ่งที่ปรารถนาซึ่งอยู่บนบ่าของนาย" ("the movement you need is on your shoulder") โดยให้เหตุผลว่า "มันเป็นการแสดงออกที่งี่เง่า ฟังแล้วไม่มีความหมาย" ตามคำบอกเล่าของแม็กคาร์ตนีย์ เลนนอนตอบว่า "นายไม่รู้อะไร นั่นเป็นประโยคที่ดีที่สุดของเพลงนี้" ซึ่งแม็กคาร์ตนีย์คงท่อนนี้ไว้ แม้ว่าเดิมที แม็กคาร์ตนีย์จะเขียนเพลง "เฮย์จูด" ให้กับจูเลียน เลนนอนคิดว่าเขาเขียนขึ้นเพื่อเขาจริง ๆ ในการให้สัมภาษณ์ใน ค.ศ. 1980 เลนนอนระบุว่าเขา "เชื่อมาตลอดว่าเป็นเพลงสำหรับเขา" และยืนยันว่าในด้านหนึ่ง แม็กคาร์ตนีย์กำลังให้พรกับความสัมพันธ์ของเลนนอนและโอโนะ ในขณะที่อีกด้านหนึ่ง เขารู้สึกผิดหวังที่ถูกแย่งชิงในฐานะเพื่อนและหุ้นส่วนของเลนนอน
คนอื่น ๆ เชื่อว่าแม็กคาร์ตนีย์เขียนเพลงเกี่ยวกับพวกเขา ซึ่งรวมถึง จูดิท ซิมอนส์ นักข่าวจาก"เดลีเอกซ์เพรส" ขณะที่คนอื่น ๆ รวมถึงเลนนอนคาดเดาว่าในเนื้อเพลง "เฮย์จูด" มาจากความสัมพันธ์ระยะยาวที่ล้มเหลวของแม็กคาร์ตนีย์กับเจน แอชเชอร์ ทำให้เขา "ส่งข้อความถึงตัวเอง" โดยไม่รู้ตัว&lt;ref name="Unterberger/AM"&gt;&lt;/ref&gt; ซึ่งแม็กคาร์ตนีย์และแอชเชอร์ประกาศหมั้นกันเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1967 แต่เขาเริ่มมีความสัมพันธ์กับลินดา อีสต์แมนในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1968 ในเดือนเดียวกันนั้น Francie Schwartz ชาวอเมริกันที่อยู่ในลอนดอนเพื่อหารือเกี่ยวกับข้อเสนอภาพยนตร์กับแอปเปิล เริ่มใช้ชีวิตร่วมกับแม็กคาร์ตนีย์ในเซนต์จอห์นวุด เมื่อเลนนอนพูดถึงว่าเขาคิดว่าเพลงนี้เกี่ยวกับตัวเขาและโอโนะ แม็กคาร์ตนีย์ปฏิเสธและบอกเลนนอนว่า เขาเขียนเพลงเกี่ยวกับตัวเอง
Mark Hertsgaardได้แสดงความคิดเห็นว่า "เนื้อเพลงหลายท่อนดูเหมือนจะมุ่งเป้าไปที่ผู้ชายที่โตแล้วซึ่งกำลังจะมีความรักครั้งใหม่ที่ทรงพลังมากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในท่อน 'นายได้พบเธอแล้ว ไปหาเธอสิ' ('you have found her now go and get her') และ 'นายกำลังรอใครบางคนเพื่อแสดงความรักอยู่นะ ('you're waiting for someone to perform with.')" ทิม ไรลีย์ นักวิจารณ์เพลงและผู้แต่งเพลงเขียนว่า "ถ้าเพลงนั้นพูดถึงเกี่ยวกับคุณค่าในตัวเอง และการปลอบใจตัวเองเมื่อเผชิญกับความยากลำบาก การแสดงของนักร้องนั้นบ่งบอกถึงเรื่องราวนั้นได้ดีมากการเดินทางได้มาก เขาเริ่มต้นด้วยการร้องเพลงเพื่อปลอบโยนคนอื่น ชั่งน้ำหนักความรู้สึกของตัวเอง และสุดท้าย ละเว้นการส่งเสริมการยอมรับของเขาเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเขาเชื่อมั่นในตัวเอง"
การผลิตเพลง.
การซ้อมที่อีเอ็มไอ.
หลังจากจัดสรรเพลงสำหรับการเปิดตัวเป็นซิงเกิลแล้ว เดอะบีเทิลส์ได้บันทึกเสียงเพลง "เฮย์จูด" ระหว่างการบันทึกเสียงเพลงในดับเบิลอัลบั้มที่ใช้ชื่อวงเป็นชื่ออัลบั้ม ซึ่งรู้จักกันในชื่อว่า "ไวต์อัลบั้ม" การบันทึกเสียงดังกล่าวทำให้เกิดความไม่ลงรอยกันภายในกลุ่มเป็นครั้งแรก ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการที่โอโนะอยู่เคียงข้างเลนนอนอย่างต่อเนื่อง ความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดยังสะท้อนให้เห็นถึงความแตกต่างของสมาชิกวงทั้งสี่หลังจากการเดินทางร่วมกันไปยังเมืองฤษีเกศในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1968 เพื่อศึกษาการทำสมาธิแบบล่วงพ้น
เดอะบีเทิลส์บันทึกเทปเพลงครั้งแรก 25 เทก ที่อีเอ็มไอสตูดิโอส์ ในลอนดอนเป็นเวลาสองคืนระหว่างวันที่ 29 และ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1698 โดยมีจอร์จ มาร์ตินเป็นโปรดิวเซอร์ อย่างไรก็ตามวันเหล่านั้นใช้เป็นการซ้อมเนื่องจากพวกเขาวางแผนที่จะบันทึกเสียงมาสเตอร์แทร็กที่ไทรเดนต์สตูดิโอส์ เพื่อใช้เครื่องบันทึกเสียงแปดแทร็ก (อีเอ็มไอยังจำกัดอยู่ที่สี่แทร็ก) สองเทกแรกเริ่มตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคม ซึ่งเคนเนท โวแม็ก นักเขียนและนักวิจารณ์ อธิบายว่าช่วงนี้เป็นช่วงที่ "ครึกครื้น" โดยคำอธิบายดังกล่าวเผยแพร่ในบ็อกซ์เซตครบรอบ 50 ปีของไวต์อัลบั้มเมื่อปี ค.ศ. 2018 และอัลบั้มรวมชื่อ "แอนโทโลจี 3" เมื่อปี ค.ศ. 1996 ตามลำดับ
มีถ่ายทำในช่วงการซ้อมเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคมเป็นสารคดีสั้นเรื่อง "มิวสิก!" ซึ่งผลิตโดยสภาดนตรีแห่งชาติบริเตนใหญ่ นี่เป็นครั้งแรกที่เดอะบีเทิลส์อนุญาตให้ทีมงานถ่ายทำระหว่างพัฒนาเพลงในสตูดิโอ ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงให้เห็นสมาชิกเดอะบีเทิลส์เพียงสามคนที่แสดงเพลง "เฮย์จูด" ขณะที่จอร์จ แฮร์ริสัน อยู่ในห้องควบคุม ร่วมกับมาร์ติน และเคน สก็อตต์ วิศวกรบันทึกเสียงของอีเอ็มไอ ในระหว่างการซ้อมในวันนั้น แฮร์ริสันและแม็กคาร์ตนีย์ขัดแย้งกันอย่างรุนแรงในเรื่องท่อนกีตาร์นำของเพลง ความคิดของแฮร์ริสันคือการเล่นกีตาร์ควบคู่ไปกับเสียงร้องในแต่ละไลน์ ซึ่งไม่เข้ากับความคิดของแม็กคาร์ตนีย์ในเรื่องการเรียบเรียงเพลง และเขาก็ปัดตกมันไป ไซมอน เลงก์ นักเขียนผู้มองว่าสิ่งนี้บ่งบอกถึงวิธีที่แฮร์ริสันได้รับอนุญาตให้มีพื้นที่เพียงเล็ก ๆ ในการพัฒนาแนวคิดร่วมกับการประพันธ์ของแม็กคาร์ตนีย์ ในขณะที่เขามีอิสระที่จะสร้างท่อนกีตาร์สำหรับเพลงของเลนนอนในยุคนั้นมากกว่า ในการให้สัมภาษณ์เมื่อปี ค.ศ. 1994 แม็กคาร์ตนีย์กล่าวว่า "ถ้ามองย้อนกลับไป โอเค มันดูเป็นเรื่องเจ้ากี้เจ้าการ แต่มันก็น่าเบื่อสำหรับผม เพราะผมยอมก้มหัวให้กับความกดดันได้" รอน ริชาดส์ โปรดิวเซอร์เพลงที่ทำงานให้กับมาร์ตินที่พาร์โลโฟน และแอร์สตูดิโอส์ กล่าวว่า แม็กคาร์ตนีย์ "ลืมความรู้สึกของคนอื่นในสตูดิโอ" และเขาถูกผลักดันให้สร้างสถิติที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้โดยแทบไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใด ๆ
บันทึกเสียงที่ไทรเดนต์สตูดิโอส์.
เดอะบีเทิลส์บันทึกเสียงมาสเตอร์แทร็กสำหรับเพลง “เฮย์จูด” ที่ไทรเดนต์ ซึ่งเป็นที่ที่แม็กคาร์ตนีย์และแฮร์ริสันใช้ในการผลิตเพลงให้กับศิลปินในค่ายแอปเปิล เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม นอร์แมน เชฟฟีลด์ ผู้ก่อตั้งไทรเดนต์ เล่าว่า มัล เอฟวันส์ ผู้ช่วยและอดีตคนยกเครื่องดนตรีของเดอะบีเทิลส์ ยืนยันว่าต้นกัญชาบางส่วนที่เขานำมาไว้ที่สตูดิโอเพื่อให้สถานที่ดู “นุ่มนวล” สอดคล้องกับความปรารถนาของวง แบร์รี เชฟฟีลด์ รับหน้าที่เป็นวิศวกรบันทึกเสียงสำหรับเพลงนี้ ไลน์อัปของแทร็กพื้นฐานคือ แม็กคาร์ตนีย์ เล่นเปียโนและร้องนำ เลนนอน เล่นกีตาร์อะคูสติก แฮร์ริสัน เล่นกีตาร์ไฟฟ้า และริงโก สตาร์ ตีกลอง เดอะบีเทิลส์บันทึกเสียงเพลง “เฮย์จูด” ไว้สี่เทก โดยเลือกเทกแรกเป็นมาสเตอร์ ด้วยความตั้งใจที่จะทำให้ไม่มีเสียงกลองในสองท่อนแรกของเพลง แม็กคาร์ตนีย์เริ่มบันทึกเสียงโดยไม่รู้ว่าสตาร์ออกไปเข้าห้องน้ำ แม็กคาร์ตนีย์เล่าจากในความทรงจำว่า ไม่นานสตาร์ก็กลับมาพร้อม “เขย่าหลังผมค่อนข้างเร็ว” และเขาแสดงคิวของเขาได้สมบูรณ์แบบ
เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม เดอะบีเทิลส์กลับมาอัดเสียงทับบนแทร็กพื้นฐานที่ไทรเดนต์เช่นเดิม สิ่งที่เพิ่มเติมขึ้นมาคือ เสียงร้องนำและกีตาร์เบสของแม็กคาร์ตนีย์ เสียงประสานจากเลนนอน แม็กคาร์ตนีย์ แฮร์รีสิน และกลองเล็ก ที่เล่นโดยสตาร์ เสียงร้องท่อนโคดาของแม็กคาร์ตนีย์เริ่มต้นในเวลาประมาณนาทีที่สามของเพลง รวมถึงเสียงด้นสดที่เขาอธิบายในภายหลังว่า “แครี แกรนต์ออนฮีต!” จากนั้นเพิ่มวงออเคสตรา 36 ชิ้นเหนือท่อนโคดา ที่ประพันธ์โดยมาร์ติน วงออร์เคสตราประกอบด้วย ไวโอลินสิบตัว ไวโอลาสามตัว เชลโลสามตัว ฟลูตสองตัว คอนทราบาสซูนหนึ่งตัว บาสซูนหนึ่งตัว แคลริเน็ตสองตัว คอนทราเบสแคลริเน็ตหนึ่งตัว ทรัมเป็ตสี่ตัว ทรอมโบนสี่ตัว ฮอร์นสองตัว เพอร์คัชชันและเบสสองสาย ตามที่นอร์แมน เชฟฟีลด์เล่าว่า เริ่มมีความขัดแย้งในหมู่นักดนตรีออร์เคสตราซึ่งบางคน "กำลังมองลงไปที่เดอะบีเทิลส์" เชฟฟีลด์จำได้ว่าแม็กคาร์ตนีย์มั่นใจในความร่วมมือของเขาโดยบอกว่า "คุณจะเอาค่าจ้างไหม?" ในช่วงสองสามเทกแรก แม็กคาร์ตนีย์ไม่พอใจกับการขาดเรี่ยวแรงและความหลงใหลในการแสดงของวงออร์เคสตรา เขาจึงลุกขึ้นยืนบนแกรนด์เปียโนและเริ่มนำดนตรีจากที่นั่น
จากนั้นเดอะบีเทิลส์ก็ถามสมาชิกวงออร์เคสตราว่า พวกเขาจะปรบมือและร้องเพลงไปด้วยกันหรือไม่ นักดนตรีทุกคนปฏิบัติตาม (เสียค่าจ้างสองเท่า) โดยมีรายงานว่ามีผู้ไม่ปฏิบัติตามหนึ่งคนกล่าวว่า "ผมไม่ยอมปรบมือและร้องเพลงวันเกิดของพอล แม็กคาร์ตนีย์หรอกนะ!" คริส โอเดลล์ ผู้ช่วยของแอปเปิลเรเคิดส์ กล่าวว่า เธอมีส่วนร่วมในการเป็นนักร้องประสานเพลงนี้ และยังมีแจ็กกี โลแม็กซ์ หนึ่งในนักร้องที่เซ็นสัญญาคนแรกของค่าย ที่มีส่วนร่วมกับเพลงนี้ด้วย
"เฮย์จูด" เป็นเพลงแรกของเดอะบีเทิลส์ที่บันทึกเสียงด้วยเครื่องบันทึกเสียงแปดแทร็ก ไทรเดนต์สตูดิโอส์ได้รับเงินจากการใช้ห้องบันทึกเสียงโดยอีเอ็มไอ 25 ปอนด์ต่อชั่วโมง เชฟฟีลด์กล่าวว่าสตูดิโอมีรายได้รวมประมาณ 1,000 ปอนด์ แต่เพราะเดอะบีเทิลส์บันทึกเสียงที่นั่น และในทางกลับกันก็ยังชื่นชอบในสิ่งอำนวยความสะดวก ทำให้มูลค่าไม่สามารถคำนวณได้ เดอะบีเทิลส์ยังคงทำงานกับไทรเดนต์ต่อไปในปี ค.ศ. 1968 และศิลปินในค่ายแอปเปิล เช่น โลแม็กซ์, แมรี ฮอพคิน, บิลลี เพรสตัน และดิไอวีส์ ต่างก็บันทึกเสียงที่นั่นในปีต่อมา
ผสมเสียง.
สก็อตต์, มาร์ติน และเดอะบีเทิลส์ผสมเสียงที่บันทึกเสร็จแล้วที่แอบบีย์โรด การถ่ายโอนมาสเตอร์เทปของไทรเดนต์ไปยังแผ่นแอซิเตดพิสูจน์แล้วว่ามีปัญหาเนื่องจากเสียงที่บันทึกไม่ชัดเมื่อเล่นบนอุปกรณ์ของอีเอ็มไอ ปัญหานี้ได้รับการแก้ไขด้วยความช่วยเหลือของเจฟฟ์ เอเมอริก ซึ่งสก็อตต์เพิ่งเข้ามาแทนที่ในตำแหน่งวิศวกรบันทึกเสียงของเดอะบีเทิลส์ เอเมอริกบังเอิญไปเยือนที่แอบบีย์โรด เมื่อไม่นานมานี้ปฏิเสธที่จะทำงานกับเดอะบีเทิลส์อีกต่อไป เนื่องจากความตึงเครียดและการถูกเหยีดหยามซึ่งกลายเป็นเรื่องปกติในการบันทึกเสียงของพวกเขา เพลง "เฮย์จูด" เวอร์ชันสเตอริโอเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 2 สิงหาคมและโมโนในวันที่ 8 สิงหาคม
นักดนตรี วอลเตอร์ เอเวอเรตต์ เขียนว่า "คุณลักษณะเพลงที่มีคนแสดงความเห็นมากที่สุด" คือความยาวเพลง 7:11 นาที เช่นเดียวกับแม็กคาร์ตนีย์ มาร์ตินกังวลว่าสถานีวิทยุจะไม่เล่นเพลงเพราะความยาวเพลง แต่เลนนอนยืนยันว่า: "พวกเขาจะเล่นแน่ถ้าเป็นเรา" ตามที่ เคน แมนส์ฟีลด์ ผู้จัดการของแอปเปิลในสหรัฐกล่าวว่า แม็กคาร์ตนีย์ยังคงไม่มั่นใจจนกว่าแมนส์ฟีลด์จะส่งตัวอย่างแผ่นเสียงให้นักจัดรายการชาวอเมริกันเล่น และรายงานว่าพวกเขามีความกระตือรือร้นอย่างมากเกี่ยวกับเพลงนี้ "Hey Jude" ยาวกว่าเพลง "แม็กอาร์เทอร์พาร์ก" หนึ่งวินาที ซึ่งเป็นเพลงฮิตล่าสุดของ Richard Harris จากข้อมูลของจิมมี เวบบ์ ผู้แต่งเพลงนี้ ซึ่งได้มาเยี่ยมชมสตูดิโอในช่วงเวลานั้น กล่าวว่า มาร์ตินยืนยันกับเขาว่าเพลง "เฮย์จูด" จะได้เล่นเกินเจ็ดนาทีเพราะความสำเร็จของเพลง "แม็กอาร์เทอร์พาร์ก" ด้วยความยินดีกับผลลัพธ์ที่ได้ แม็กคาร์ตนีย์นำแผ่นแอซิเตดเพลง "เฮย์จูด" ไปเล่นที่งานปาร์ตี้ที่มิก แจ็กเกอร์จัดขึ้นที่เวซูวิโอไนต์คลับในใจกลางกรุงลอนดอน เพื่อเฉลิมฉลองการเสร็จสิ้นของอัลบั้ม"เบกกาส์แบงเควต" ของเดอะโรลลิงสโตนส์ ทำให้เพลงทีเขาเปิด เด่นกว่าอัลบั้มของเดอะโรลลิงสโตนส์ และในคำอธิบายของนักเขียน จอห์น วินน์ "มีรายงานว่าเขาทำลายบรรยากาศ" งานปาร์ตี้นั้น
ในท่อนบริดจ์สุดท้ายของเพลงเวลา 2:58 นาที ประโยคที่พูดว่า "Fucking hell!" เกิดขึ้นโดยเลนนอน สก็อตต์ยอมรับว่า แม้ว่าเขาจะได้รับการบอกเล่าเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่เขาก็ไม่เคยได้ยินประโยคดั้งเดิมเลย มัลคอล์ม ทอฟต์ วิศวกรบันทึกเสียงของไทรเดนต์ เล่าว่า เลนนอนกำลังส่งเสียงประสานของเขามากเกินไป เมื่อการตอบสนองต่อระดับเสียงในหูฟังของเขาดังเกินไป เขาจึงร้อง "Whoa!" ออกมาเป็นครั้งแรก จากนั้นสองวินาทีต่อมา เขาดึงหูฟังออกทันที
วัดสะแก (จังหวัดนนทบุรี)
วัดสะแก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านบางสะแก ตำบลบางเลน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 3 ตารางวา
วัดสะแกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2305 ไม่ปรากฏนามและประวัติผู้สร้าง เดิมมีชื่อว่า วัดกลางคลอง ซึ่งตั้งตามลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งวัดมาแต่เดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2486 ลักษณะทรงไทยโบราณ สร้างด้วยหินอ่อน บานประตูและหน้าต่างเป็นไม้สักแกะสลักตัวนูน ภายในมีภาพฝาผนังลายเส้นอสีติมหาสาวกและมีพระประธานสมัยอยุธยาปางสมาธิ เนื้อหินทราย มีชื่อว่า "หลวงพ่อพุทธมหามงคล" กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้แบบโบราณ หอสวดมนต์ และศาลาการเปรียญ
วัดยังมีวัตถุมงคลคือ พระผงรูปเหมือนพระครูสินิทนนทคุณ ด้านหลังเป็นยันต์นะคงคา เชื่อกันว่าใช้รักษาโรคได้
วัดปากคลองพระอุดม
วัดปากคลองพระอุดม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองพระอุดม (คลองบ้านแหลม) ในหมู่ที่ 5 บ้านปากคลองพระอุดม ตำบลคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 26 ไร่
วัดปากคลองพระอุดมเป็นวัดของชุมชนมอญสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ชุมชนนี้อยู่บริเวณปากคลองบ้านแหลมซึ่งเป็นที่ลุ่มชายเลน ต่อมาดินโคลนที่ไหลมาตามลำน้ำเจ้าพระยาได้ทับถมกันมากขึ้นจนทำให้มีแผ่นดินงอกออกไปทางปากคลอง พระสงฆ์ที่มาจากมอญและชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤษาคม พ.ศ. 2418 แล้วตั้งชื่อวัดว่า วัดปากคลอง หรือที่ในภาษามอญเรียกว่า เภี่ยะปานเกริง ชาวบ้านยังเรียกว่า วัดบ้านแหลม ตามชื่อท้องที่ที่ตั้งวัด ทางวัดได้สร้างอุโบสถและขอรับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2442 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2426