pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ช่วงช่วง (อักษรจีนตัวย่อ: 创创, Chuàng Chuàng) เป็นชื่อของแพนด้ายักษ์เพศผู้ ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน ให้ประเทศไทยยืมจัดแสดงที่ สวนสัตว์เชียงใหม่ ในฐานะทูตสันถวไมตรีไทย-จีน โดยจัดแสดงคู่กับ หลินฮุ่ย แพนด้ายักษ์เพศเมีย ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 มีชื่อไทยว่า "เทวัญ" และมีชื่อล้านนาว่า "คำอ้าย"
ช่วงช่วง เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ที่ศูนย์วิจัยและอนุรักษ์แพนด้ายักษ์ เขตอนุรักษ์วู่หลง เมืองเฉินตู มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน เกิดจากแพนด้าตัวผู้ชื่อ ชิงชิง และแพนด้าตัวเมียชื่อ ไป่แฉว โดยช่วงช่วงได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2562 รวมอายุ 19 ปี
กทม
ปลาบ้า  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ มีรูปร่างยาว ลำตัวค่อนข้างกลม หัวโต นัยน์ตาค่อนข้างโต ปากกว้างมีหนวดขนาดเล็ก 2 คู่ เกล็ดมีขนาดใหญ่ ลำตัวมีสีน้ำตาลอมเหลือง ส่วนของหลังสีดำปนเทา ท้องสีขาวจาง ครีบหางสีแดงสดหรือชมพู ครีบอื่นสีแดงจาง ๆ มีขนาดความยาวประมาณ 20–30 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 80 เซนติเมตร อาหารได้แก่ เมล็ดพืช, แมลง และสัตว์น้ำขนาดเล็ก
ปลาบ้าอาศัยอยู่ตามแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ทั่วประเทศ เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำท่าจีน, แม่น้ำโขง, แม่น้ำน่าน, แม่น้ำมูล รวมถึงลำธารในป่าดงดิบ มักอยู่รวมเป็นฝูง โดยปลาชนิดนี้จะกินลูกลำโพงหรือลูกกระเบาเข้าไป แล้วสะสมพิษในร่างกาย เมื่อมีผู้นำไปกินจึงมีอาการมึนเมา อันเป็นที่มาของชื่อ จึงไม่เป็นที่นิยมรับประทานมากนัก แต่ที่มาเลเซียนิยมรับประทานมาก จนได้ชื่อว่า "ปลาสุลต่าน" มีฤดูวางไข่ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนกันยายน ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 15–18 ชั่วโมง
ปลาบ้ายังมีชื่อเรียกที่ต่างออกไป เช่น "ปลาอ้ายบ้า", "ปลาพวง" ในภาษาอีสานเรียกว่า "ปลาโพง" นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย โดยมีชื่อเรียกเฉพาะในแวดวงว่า "ปลาแซมบ้า"
นายวิชา การพิศิษฎ์
มอริส ลาเมิร์ก
มอริส ลาเมิร์ก (Maurice LaMarche) เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2501 ที่เมืองโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา เป็นนักพากย์ชาวแคนาดา เรื่องที่พากย์ได้แก่
เจสัน มาร์สเดน
เจสัน มาร์สเดน (ชื่อเต็ม : เจสัน คริสโตเฟอร์ มาร์สเดน : Jason Christopher Marsden) เกิดเมื่อวันที่ 3 มกราคม 2518 เป็นนักพากย์ชาวอเมริกัน เรื่องที่พากย์ได้แก่
ฮินดู
เอฟเวอร์ตัน
พระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก พ.ศ. 2531
พระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก ในรัชกาลที่ 9 (อังกฤษ: Rajamangala Celebrations reign.9 2th july 1988) เป็นพระราชพิธีที่จัดขึ้น เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองเนื่องในโอกาสที่ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองสิริราชสมบัติยาวนานยิ่งกว่าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้เป็นสมเด็จพระบรมอัยกาธิราช ซึ่งทรงเป็นพระมหากษัตริย์ไทยที่เคยครองราชย์ยาวนานที่สุด นับตั้งแต่วันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ถึงวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 เป็นเวลา 42 ปี 23 วัน
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีหมายกำหนดการจัดงานในระหว่างวันที่ 2, 3 และ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 รวมทั้งสิ้น 3 วัน
พระราชพิธีนี้ จัดในสมัยรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี และ ประชาชนชาวไทย ร่วมกันจัดขึ้น ดังปรากฏเป็นเหตุการณ์ ดังต่อไปนี้
2 กรกฎาคม พ.ศ. 2531.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินไปยังพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ในการทรงบำเพ็ญพระราชกุศลทักษิณานุประทาน ถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จากนั้น เสด็จพระราชดำเนินไปยังพระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เพื่อทรงบูชาพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร พระพุทธรูปปางประจำรัชกาล สมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชแห่งกรุงศรีอยุธยา และกรุงธนบุรี ที่หอพระราชกรมานุสร และ พระพุทธรูปปางประจำรัชกาล สมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชแห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ ที่หอพระราชพงศานุสร ซึ่งในวันนี้พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองราชย์เทียบเท่าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รวม 42 ปี 23 วัน
3 กรกฎาคม พ.ศ. 2531.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินไปยังพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในการพระราชพิธีสมโภชสิริราชสมบัติรัชมังคลาภิเษก ซึ่งในวันนี้พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองราชย์นานกว่าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ 42 ปี 24 วัน
5 กรกฎาคม พ.ศ. 2531.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินโดยรถไฟพระที่นั่ง ไปยังจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในการพระราชพิธีบวงสรวงสมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชแห่งกรุงศรีอยุธยา
ตราสัญลักษณ์งานพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก ออกแบบโดย นายสุนทร วิไล นายช่างกองหัตถศิลป์ กรมศิลปากร กระทรวงศึกษาธิการ (ในขณะนั้น) ประกอบด้วย พระราชลัญจกรประจำพระองค์ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ประดิษฐานอยู่กึ่งกลาง และมีเครื่องเบญจราชกกุธภัณฑ์ คือ พระมหาพิชัยมงกุฎ พระแสงขรรค์ชัยศรี ธารพระกรชัยพฤกษ์ พัดวาลวิชนีและพระแส้จามรี และฉลองพระบาทเชิงงอน ประกอบอยู่โดยรอบ พร้อมฉัตร 7 ชั้น ประดับอยู่ซ้ายและขวา มีแพรแถบจารึกอักษรข้อความว่า “พระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก วันที่ ๒ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๓๑”
โรงเรียนรัชมังคลาภิเษก.
รัฐบาลจัดตั้งโรงเรียนระดับสามัญศึกษาเพื่อเป็นที่ระลึกในโอกาสมหามงคลนี้ มีดังนี้
นาฬิกาทราย
นาฬิกาทราย เป็นอุปกรณ์สำหรับจับเวลา มีลักษณะเป็นกระเปาะแก้ว 2 กระเปาะที่มีช่องแคบเชื่อมต่อกัน และมีทรายบรรจุอยู่ภายใน เมื่อคว่ำนาฬิกาทรายลง ทรายจะไหลจากกระเปาะบนลงมาสู่กระเปาะล่าง ซึ่งสามารถจับเวลาจากเวลาที่ทรายไหลลงสู่กระเปาะล่างจนหมด
(นาฬิกาทรายมีลักษณนามเป็น "อัน") ใช้ในสมัยอียิปต์ ปัจจุบันเลิกใช้ไปแล้วบางส่วน
นาฬิกาทราย (แก้ความกำกวม)
นาฬิกาทราย อาจหมายถึง
รางวัลศิลปาธร
รางวัลศิลปาธร เป็นรางวัลที่มอบให้แก่ศิลปินร่วมสมัยสัญชาติไทย ผู้มีผลงานสร้างสรรค์อย่างต่อเนื่อง และอายุตั้งแต่ 30–50 ปี จัดโดยสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย (สศร.) กระทรวงวัฒนธรรม วัตถุประสงค์เพื่อการส่งเสริม สนับสนุน และเชิดชูเกียรติศิลปินร่วมสมัยให้ก้าวไปในเส้นทางอาชีพได้อย่างมั่นคงและมีกำลังใจในการสร้างสรรค์งานอย่างอิสระ แบ่งออกเป็น 5 สาขาคือ สาขาทัศนศิลป์ สาขา สาขาคีตศิลป์ สาขาภาพยนตร์ และสาขาศิลปะการแสดง เริ่มมอบรางวัลครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2547
ก็อดดริก กริฟฟินดอร์
ดับเบิลเอส 501
ดับเบิลเอส501 (; SS501) เป็นวงดนตรีชายล้วน ประกอบด้วยสมาชิก 5 คน สังกัดภายใต้ ดีเอสพีมีเดีย โดยเดบิวต์ในปี 2005 ด้วย อัลบั้ม Warning โดยมีเพลงโด่งดังอันดับหนึ่ง คือ "Never Never"
ในปี 2550 SS501 ได้เข้าสู่ตลาดญี่ปุ่นด้วยซิงเกิ้ล Kokoro ซึ่งเปิดตัวที่อันดับห้าในชาร์ต Oricon และต่อมาในปี 2551 พวกเขากลายเป็นศิลปินชาวเกาหลีใต้กลุ่มแรกในประวัติศาสตร์ที่ได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจาก Japan Gold Disc Awards
ตลอดช่วงการทำกิจกรรมวงของ SS501 ได้ปล่อยเพลงในประเทศเกาหลี แบ่งเป็น อัลบั้มสตูดิโอ 1 ชุดและอัลบั้มทั่วไป 7 ชุด อักทั้งยังปล่อยสตูดิโออัลบั้ม 2 ชุด และ อัลบั้มทั่วไป 3 ชุด เป็นภาษาญี่ปุ่น โดยวงไม่มีการทำกิจกรรมมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 อย่างไรก็ตาม อย่างไรก็ตามกลุ่มย่อย Double S 301 ประกอบด้วยสมาชิก ฮอยองแซง, คิมกยูจง และ คิม ฮยอนจุน ยังคงปล่อยเพลงจนถึงปัจจุบัน
ที่มาของชื่อวงดนตรีเป็นการผสมผสานระหว่างตัวอักษรและตัวเลขที่มีความหมายพิเศษ “ S” ตัวแรกหมายถึง“ ซุปเปอร์สตาร์” ตัวที่สอง“ S” คือตัวย่อสำหรับ“ นักร้อง” และการรวมกันของ 5, 0, และ 1 เป็นสัญลักษณ์แทน "สมาชิกห้าคนรวมกันเป็นหนึ่งตลอดกาล"
ก่อนเดบิวต์กับ SS501 สมาชิกส่วนใหญ่มีประสบการณ์ในวงการบันเทิง
คิมฮยอนจุงเริ่มแรกจะเปิดตัวในกลุ่มสมาชิกห้าคนซึ่งมีฮันยอนแห่ง B2Y (ได้ถูกยกเลิก) เป็นหัวหน้าวงและคิมที่เป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุด ในระหว่างปี 2544 และ 2545 ในขณะที่ทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหารสำหรับครอบครัวตั้งอยู่ที่แจมซิลดงคิมได้รับการแนะนำให้รู้จักกับซีอีโอของ บริษัทดูแลศิลปินแห่งใหม่ ในขณะที่สมาชิกในวงได้รับการฝึกร่วมกัน บริษัทได้ขอให้วงเปิดตัวในฐานะวงดนตรีใหม่ในประเทศจีน แต่เด็กฝึกได้ปฏิเสธข้อเสนอและแยกวง
ฮอยองแซง เริ่มเป็นเด็กฝึกหัดที่ SM Entertainment ประมาณ 2.5 ปี จากนั้นเขาจึงได้เข้าบริษัท ดีเอสพีมีเดีย โดยเดิมชื่อ DSP Entertainment และฝึกฝนเป็นเวลาสามเดือนก่อนเดบิวต์ในฐานะสมาชิกของ SS501 ในความสัมพันธ์กับเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนท์ในฐานะเด็กฝึกหัด พ่อฮอยองแซงได้กล่าวว่า หากเขายังคงอยู่กับเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนท์ เป็นไปได้สูงว่าเขาจะเดบิวต์ร่วมกับ ซุปเปอร์จูเนียร์
ปาร์คจองมินครั้งหนึ่งเคยเป็นนายแบบโฆษณาสำหรับถุงยางอนามัย และเมื่อเขาอายุ 13 ปี เขาได้ถูกบริษัทแมวมองพบตัวและผ่านการออดิชั่นทั้ง ดีเอสพีมีเดีย และ เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนท์ ในเวลานั้น เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนท์ ได้กล่าวถึง การกำลังเตรียมเปิดตัววงใหม่ของบริษัท แต่กลุ่มนั้นมีสมาชิกจำนวนมากซึ่งตามที่ปาร์คกล่าว มีความน่าจะเป็นว่าเป็นวง ซุปเปอร์จูเนียร์ นอกจากนี้เขาเห็นพวกเขาซ้อมร่วมกันอีกด้วย
คิมฮยอนจุง ได้เคยปรากฏตัวในมิวสิควิดีโอของ "Ock Joo-hyun" Catch "ในปี 2004 เขายังเป็นคนแรกที่เป็นสมาชิกอยู่ใน SS501 ซึ่งหมายความว่าเขามีระยะเวลาการเป็นเด็กฝึกที่ยาวนานที่สุด
นอกจากนี้ SS501 ยังมีรายการวาไรตี้ครั้งแรกก่อนที่จะเดบิวต์อย่างเป็นทางการในชื่อ SS501 M! กำกับโดย MNET, โดยมีการบันทึกวันเทปล่วงหน้า เนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตสมาชิกสามเดือนก่อนและหลังจากเดบิวต์ของวง
เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2016 CI Entertainment ได้ยืนยันว่ากลุ่มโปรเจ็กต์พิเศษของ SS501 จะเปิดตัวเป็น Double S 301 โดยกลุ่มได้จัดแสดงคัมแบ็กที่ Art Hall ของ Lotte Card Art Center ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์เวลา 20.00 น. KST และเปิดตัวมินิอัลบั้มอย่างเป็นทางการ ETERNAL 5 ในวันรุ่งขึ้น
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2017 ฮยองจุนได้เริ่มการเกณฑ์ทหารและคาดว่าจะกลับมาในปี 2019 คิมฮยอนจุงกลับมาจากการเกณฑ์ทหารของเขาไม่นานหลังจากนั้น ในวันที่ 1 กรกฎาคมจองมินได้ออกจากรม
ในวันที่ 29 ธันวาคมจองมินประกาศว่าวงจะรวมตัวกันใหม่อีกครั้งที่ประเทศญี่ปุ่น (ยกเว้นฮยองจุนซึ่งยังคงรับราชการทหาร) เพื่อหารือเกี่ยวกับแผนการสำหรับอัลบั้มรวมตัวใหม่ในปี 2018 จองมินยังประกาศว่าสมาชิกทั้ง 4 คนได้ตกลงกันแล้ว และจะปล่อยเพลงหลังจากการกลับมาของฮยองจุน
พัชรศรี เบญจมาศ หรือชื่อในวงการบันเทิง กาละแม เป็นพิธีกร ผู้ประกาศข่าว คอลัมนิสต์ให้กับนิตยสาร มติชนสุดสัปดาห์ Cleo และ chicmistry.com ในข้อ Good Girl Living in sin ก่อนหน้านั้นเธอเคยเขียนให้กับ เนชั่นสุดสัปดาห์ มาร์ ดีมานด์ ลิซ่า discazine และ i-mono อีกด้วย และยังได้เป็นนักแสดงแสดงภาพยนตร์เรื่อง "แก๊งชะนีกับอีแอบ" ร่วมกับเพื่อนพิธีกรรายการผู้หญิงถึงผู้หญิง และ ปุณยวีร์ สุขกุลวรเศรษฐ์
พัชรศรีเกิดที่กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2519 เป็นบุตรคนโต ในจำนวนพี่น้อง 2 คน ของนายธนาดุล และนางเพราพรรณ เบญจมาศ น้องชายชื่อ มิว-นายพีรสรรพ์ เบญจมาศ เรียนจบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนไผทอุดมศึกษา กับโรงเรียนพระมารดานิจจานุเคราะห์ จากนั้น เข้าศึกษาในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ก่อนเข้าเป็นนิสิตจุฬาฯ เริ่มฝึกงานในตำแหน่งผู้สื่อข่าวช่อง 3 จบปริญญาตรีนิเทศศาสตร์ สาขาสื่อสารมวลชน (วิทยุโทรทัศน์) ปีการศึกษา 2539
พัชรศรีมีชื่อเสียงจากนิสัยที่เปิดเผย และตรงไปตรงมา เธอโด่งดังจากการเขียนหนังสือในปี 2545 เรื่อง "กายกรรมบนเส้นด้าย" และ "ผู้ชายเลวกว่าหมาและไม่ได้มาจากดาวอังคาร" ซึ่งเป็นที่วิจารณ์อย่างมากจากผู้อ่านเพศชาย ตามด้วย "ผู้หญิงยิงฟัน" และหลังจากนั้นก็ได้มีงานเขียนตามออกมาอย่างต่อเนื่อง อาทิเช่น "ผู้หญิงร้าย ผู้ชายรัก" ที่เธอทำหน้าที่เรียบเรียงจากหนังสือ Why Men Love Bitches โดยหนังสือเล่มล่าสุด คือ “คิด-เช่น-แมร์ ” (Kitchen Mare)
พัชรศรียังเคยเป็นพิธีกรรายการผู้หญิงถึงผู้หญิงทางช่อง 3 ซึ่งเป็นรายการที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอเป็นอย่างมาก
นอกจากนี้ พัชรศรียังได้เป็นต้นแบบให้กับการ์ตูนแอนิเมชั่นเรื่อง "โฟร์แองจี สี่สาวแสนซน" ที่นำบุคลิกของทั้ง 4 สาวจากรายการผู้หญิงถึงผู้หญิงมาเป็นแบบให้กับตัวการ์ตูน และยังเป็นผู้พากย์บรรยายตอนต้นและตอนจบของการ์ตูนในแต่ละตอนอีกด้วย อีกทั้งยังได้ไปปรากฏตัวในวรรณกรรมไทยเรื่อง The White Road Spirit II ของ ดร.ป๊อป ในบทตัวละคร"แมร์"
ปี 2540-2543 ได้เป็นเป็นพิธีกรรายการ"ดูหนังฟังเพลง" กับ "สีสันบันเทิง" อ่านข่าวช่วง"เมืองไทยวันนี้" และ "เช้านี้ที่ช่อง 3" เป็นผู้ดำเนินรายการวิทยุช่วง WOMAN"S Today ของคลื่นผู้หญิงวันเสาร์-อาทิตย์
ปี 2544 ได้เป็นพิธีกรรายการ 3 นาทีไม่มีปัญหา กับเจาะใจการใช้รถกับกรมการประกันภัยทางไอทีวี แล้วก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง"โกลคลับ เกมล้มโต๊ะ" ให้ฟิล์ม บางกอก และดำเนินรายการการ์ตูนนิทานชาดกออกอากาศทางโทรทัศน์เพื่อการศึกษาไทยคมและยูบีซี
ปี 2549 ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "ข้าวเหนียวหมูปิ้ง" รับบทเป็นน้าเล็ก และภาพยนตร์เรื่อง "มอ 8" ที่ไก่ มีสุข แจ้งมีสุข ร่วมแสดงด้วย รวมทั้งภาพยนตร์เรื่อง "แก๊งชะนีกับอีแอบ" ซึ่งเรื่องนี้ 4 พิธีกรจากรายการผู้หญิงถึงผู้หญิง คือ พัชรศรี เบญจมาศ มีสุข แจ้งมีสุข พิมลวรรณ หุ่นทองคำ และกุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์ ร่วมแสดงนำทั้ง 4 คน แล้วยังพ่วง ปอ อรปรียา หุ่นศาสตร์ จากรายการเรื่องเล่าเช้านี้มาด้วย และยังร่วมเป็นแขกรับเชิญในคอนเสิร์ตของเบิร์ด ธงไชย พร้อมกับเพื่อนๆทั้ง 4 อีกด้วย
ปี 2550 ได้มีโปรเจกต์ร้องเพลง ออกอัลบั้ม ขึ้นคอนเสิร์ต ร่วมกับรายการ "The Album อยากบอกต้องออกเทป" ร่วมกับนักแสดงและพิธีกรอีก 5 คน ได้แก่ ปอ ทฤษฎี สหวงษ์, เชอร์รี่ เข็มอัปสร สิริสุขะ , หยาด หยาดทิพย์ ราชปาล, คุณปลื้ม หม่อมหลวงณัฏฐกรณ์ เทวกุล, และ แชมป์ พีรพล เอื้ออารียกูล เพลงที่ร้องในอัลบั้ม 1. เฉย เฉย 2. ชายในฝัน
ยศข้าราชการพลเรือน
ยศข้าราชการพลเรือนในราชสำนัก
ขอให้เหมือนเดิม
ขอให้เหมือนเดิม เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของวงดนตรีสุนทราภรณ์ เป็นเพลงจังหวะวอลทซ์ แต่งทำนองโดย เอื้อ สุนทรสนาน แต่งคำร้องโดย พรพิรุณ เมื่อ พ.ศ. 2508 ขับร้องโดย เอื้อ สุนทรสนาน
ก่อนจากกันคืนนั้นสองเรา&lt;br&gt;
แนบซบเนาเคล้าคลอพ้อพลอดภิรมย์&lt;br&gt;
หวานล้ำบำเรอเธอให้ชิดชม&lt;br&gt;
ฉันกอดเล้าโลมชื่นใจ
จูบแก้มนวลช่างยวนเย้าตรึง&lt;br&gt;
จิตคะนึงถึงวันรักซ่านฤทัย&lt;br&gt;
หอมหอมนวลปรางมิสร่างหายไป&lt;br&gt;
ถึงห่างแสนไกลยังติดหัวใจมิเลือน
ยามรักร้างแรมกัน&lt;br&gt;
เพ้อทุกคืนวันติดตรึงใจฝันเตือน&lt;br&gt;
มาเจอกันแล้วไยเฉยเชือน&lt;br&gt;
ฉันมาเยี่ยมเยือนอย่าง เคย
สุดที่รักลืมแล้วหรือไร&lt;br&gt;
โปรดเห็นใจขอให้สมจิตชิดเชย&lt;br&gt;
หวานซึ้งอันใดจงอย่าร้างเลย&lt;br&gt;
ขออย่าเฉยเมยรักเอยขอให้เหมือนเดิม
ยศข้าราชการพลเรือนในราชสำนักในอดีต
ยศข้าราชการทหารและพลเรือนของสยาม
ยศข้าราชการ ในที่นี้จะกล่าวถึง ยศสำหรับข้าราชการทหารและพลเรือนของสยามในสมัยรัชกาลที่ 5 ถึงสมัยรัชกาลที่ 7 ช่วงก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครองใน พ.ศ. 2475 โดยเริ่มมีการพระราชทานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2417 สำหรับทหาร และ พ.ศ. 2442 สำหรับพลเรือน จนกระทั่งยกเลิกบรรดาศักดิ์และยศข้าราชการพลเรือน ข้าราชการในราชสำนัก ในปี พ.ศ. 2485
สมัยแรกเริ่ม (พ.ศ. 2417 - พ.ศ. 2431).
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการออกพระราชบัญญัติเกี่ยวกับยศทหารตามอย่างตะวันตก ซึ่งในเวลานั้นมีเพียงยศทหารบกเท่านั้น จะเป็นคำทับศัพท์อย่างเดิม
การแต่งเครื่องหมายยศจะติดที่คอเสื้อ โดยใช้เครื่องหมายจักรเป็นการบอกชั้นยศ และมีการเปลี่ยนเครื่องแบบเป็นติดอินทรธนูราวปี พ.ศ. 2431
สมัยแห่งอินทรธนู (พ.ศ. 2431 - รัชกาลที่ 6).
ในสมัยนี้มีการปฏิรูปกองทัพให้มีขนาดเพิ่มมากขึ้น กำเนิดกรมทหารเรือ มีการเปลี่ยนคำทับศัพท์ยศทหารให้เป็นภาษาไทย และมีการกำหนดยศข้าราชพลเรือนและราชสำนักขึ้นในปี พ.ศ. 2442 ซึ่งข้าราชการในราชสำนักมีเพียงมหาดเล็กเท่านั้น
1.การแต่งเครื่องแบบทหารให้ติดอินทรธนูโดยให้จักรเรียงตรง ต่อมามีการประกาศใช้พระราชกำหนดเครื่องแต่งตัวทหารราบราว พ.ศ. 2442 จึงมีการเปลี่ยนการเรียงจักรหมายยศให้เรียงตรงปลายบ่าและคอเสื้อแทน
2.ข้าราชการพลเรือนติดอินทรธนูตามบ่า
3.ยศมหาดเล็กจะตามหลังบรรดาศักดิ์
4.ข้าราชการในราชสำนักจะติดอินทรธนูรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว
5.ยศนายทัพกับนายทัพเรือ เป็นยศสำหรับพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายหลังเปลี่ยนเป็นจอมพลและจอมพลเรือในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
6.เครื่องหมายนายทัพจะเป็นรูปจักรเรียงตรง 3 วง ตามด้วยคทาไขว้ตรงปลายบ่า
สมัยแห่งชั้นยศและการยกเลิก (สมัยรัชกาลที่ 6 - พ.ศ. 2485).
ในยุคสมัยนี้เป็นสมัยที่มีการกำหนดชั้นยศมากที่สุด รวมถึงแบ่งย่อยยศข้าราชการในราชสำนักออกเป็นหลายชั้น และใช้ไปจนถึงการยกเลิกบรรดาศักดิ์และยศข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2485 รวมถึงการเปลี่ยนคำว่านายทัพให้เป็นจอมพล นายทัพเรือให้เป็นจอมพลเรือในกองทัพเรือ
1.ชั้นยศมหาอำมาตย์นายกมีผู้ได้รับพระราชทานเพียงแค่ 2 คนคือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเทวัญอุไทยวงศ์ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ และ เจ้าพระยายมราช (ปั้น สขุม) พระราชทานพร้อมกันเมื่อปี พ.ศ. 2461
2.ชั้นยศนายกองใหญ่ เป็นยศเฉพาะพระองค์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 จึงโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งยศนายพลเสือป่าขึ้นแทน และได้พระราชทานยศนายพลเสือป่าแก่นายเสือป่าชั้นผู้ใหญ่หลายท่าน
3.ชั้นยศพระตำรวจเอกเดิมเป็นยศเฉพาะพระองค์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเป็นชั้นยศในฐานะพระองค์ทรงเป็นสมเด็จพระตำรวจในกรมพระตำรวจหลวงรักษาพระองค์ ภายหลังมีการพระราชทานยศให้สมุหพระตำรวจหลวงหลายท่าน อาทิเช่น พระตำรวจเอก นายพลตรี พระยาอนุชิตชาญไชย (สาย สิงหเสนี) , พระตำรวจเอก เจ้าพระยาราชศุภมิตร (อ๊อด ศุภมิตร) เป็นต้น
4.เครื่องแบบเต็มยศข้าราชการพลเรือนและข้าราชการในราชสำนักจะติดเครื่องหมายยศไว้ที่ข้อมือ
5.สำหรับทหารบกเหล่าสนับสนุนการช่วยรบ เช่น เหล่าแพทย์, เหล่าบัญชี จะติดอินทรธนูขวางที่ปลายบ่าเหมือนข้าราชการพลเรือน
6.ข้าราชการในราชสำนักและกรมมหาดเล็ก เครื่องแบบปกติจะติดเครื่องหมายยศบริเวณแผงคอเสื้อ
8.ชั้นยศนายหมู่ใหญ่เสือป่าเป็นยศชั้นสัญญาบัตร
9.สำหรับราชนาวีเสือป่า มียศสูงสุดที่ นายกองเอกเท่านั้น
10.ยศกองเรือท่าเกษมมีผู้ที่ได้รับยศ นายกองเรือใหญ่เพียง 1 ท่านคือ นายกองเรือใหญ่ เจ้าพระยารามราฆพ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ)
ม.ช.
ตำนานป่วน ก๊วนนางฟ้า
ตำนานป่วนก๊วนนางฟ้า
ตำนานป่วน ก๊วนนางฟ้า  เป็นการ์ตูนไทยเรื่องยาวเรื่องแรกที่ ภานุวัฒน์ วัฒนนุกูล ผู้วาด เอ็กซีคิวชั่นแนล วาดเอาไว้ เคยถูกตีพิมพ์ในนิตยสารรายปักษ์ "CX" แต่ปัจจุบันนิตยสารถูกปิดตัว และการ์ตูนเรื่องนี้ก็ถูกทิ้งไว้ให้ยังไม่จบ
นาวิก หนุ่มน้อยที่ถูกพี่สาวทั้งสามรุมทารุณกรรมในวัยเด็ก ทำให้เขาเป็นโรคเกลียดกลัวผู้หญิงจนขึ้นสมอง ชีวิตเขาทำท่าจะสงบสุขเมื่อพี่สาวทั้งสามออกเดินทางไปต่างประเทศ แต่ชะตาฟ้ากลั่นแกล้งให้วันหนึ่งมีเอเย่นต์นำจดหมายของพี่สาวมาส่งให้ที่บ้านพร้อมผงเกษียรสมุทรสำเร็จรูปที่เมื่อใส่ลงในน้ำแล้วกวนก็จะมีนางอัปสรปรากฏกายออกมาทำให้สิ่งที่ต้องการสมหวัง นาวิกเผลอหยิบซองผงใส่ลงไปในเครื่องซักผ้าโดยไม่ตั้งใจ และแล้วนางอัปสรสาวสวยชื่อว่า น้ำ ก็ปรากฏตัวออกมาทำให้ความรักสมหวัง ชีวิตอันสงบสุขของนาวิกจึงจบลง
ฌ็อง อานูย
ฌ็อง มารี ลูว์เซียง ปีแยร์ อานูย  เป็นนักประพันธ์ชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1910 ที่เมืองบอร์โด ประเทศฝรั่งเศส พ่อของเขาชื่อ ฟร็องซัว อานูย (François Anouilh) เป็นช่างตัดเสื้อ แม่ของเขาชื่อ มารี–มากเดอแลน ซูลูว์ (Marie–Magdeleine Soulue) เป็นนักไวโอลิน
เขาเข้าเรียนระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนกอลแบร์ (Colbert) จากนั้นเขาก็เข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยชัปตาล (collège Chaptal) ซึ่งเขาได้เริ่มต้นเรียนทางด้านกฎหมายที่นี่ หลังจากที่เขาเรียนจบทางด้านกฎหมายแล้ว เขาได้ใช้เวลา 2 ปี ในโรงพิมพ์ ซึ่งทำให้เขาได้รับประสบการณ์เป็นอย่างมาก เมื่อเขาอายุได้ 18 ปี เขาได้เข้ามาอยู่ที่กอเมดีเดช็องเซลีเซ (Comédies des Champs–Elysées) ซึ่งมีหลุยส์ ฌูแวร์ (Louis Jouvert) เป็นหัวหน้า เขาได้เข้ามาทำหน้าที่ในฐานะผู้ช่วยของหลุยส์ ฌูแวร์ และในปี ค.ศ. 1930 เขาต้องลาออกจากกอเมดีเดช็องเซลีเซเนื่องจากต้องไปรับราชการทหาร
ต่อมาในปี ค.ศ. 1931 หลังจากที่เขากลับมาจากรับราชการทหารแล้ว เขาได้แต่งงานกับนักแสดงที่ชื่อ มอแนล วาล็องแต็ง (Monelle Valentin) และมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน คือ กาเตอรีน (Catherine)
ในปี ค.ศ. 1932 เขาได้เขียนบทละครเรื่อง L’Hermine ซึ่งบทละครเรื่องนี้ ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก โดยบทละครเรื่องนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นบทละครที่ดี แต่ผลงานอีก 2 เรื่องถัดมา ก็ประสบความล้มเหลว ได้แก่ เรื่อง Mandarine และเรื่อง Y avait un prisonnier
ในปี ค.ศ. 1937 บทละครเรื่อง Le voyageur sans bagage ก็จัดว่าเป็นบทละครที่ประสบความสำเร็จอีกบทละครหนึ่ง ซึ่งบทละครเรื่องนี้ถูกนำมาเล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าถึง 190 ครั้ง
ในปี ค.ศ. 1944 ได้มีการนำบทละครเรื่อง Antigone ออกมาแสดง ซึ่งบทละครเรื่องนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก บทละครเรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงโศกนาฏกรรม ที่สะท้อนให้เห็นถึงชะตากรรมของมนุษย์ ผู้ผยองในความยิ่งใหญ่ของตนเอง จนก่อให้เกิดเป็นสถานการณ์ความขัดแย้งที่นำไปสู่ความพินาศอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ในปี ค.ศ. 1953 เขาได้แต่งงานใหม่อีกครั้งกับ ชาร์ล็อต ชาร์ดง ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ แคโรลีน (Caroline), นีกอลา (Nicolas) และมารี-กอลงบ์ (Marie–Colombe)
ในช่วงบั้นปลายชีวิตของเขา ผลงานของเขาก็เริ่มน้อยลง เนื่องจากเขารู้สึกเบื่อหน่ายกับการวิจารณ์ ดังนั้นเขาจึงใช้ชีวิตอยู่อย่างสันโดษ จะสังเกตได้ว่า ช่วงนี้ผลงานของเขาจะออกมาน้อยมาก อีกทั้งผลงานที่ออกมานั้นก็ไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควร
ฌ็อง อานูยเสียชีวิตในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1987 ที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ รวมอายุได้ 77 ปี
ผลงานโดยรวม.
Pièces grinçantes.
เป็นลักษณะบทละครที่เป็นแนวเสียดสีทางสังคมหรือการเมือง
อิทธิพลของผลงานที่ส่งผลกระทบต่อสังคมไทยและสังคมฝรั่งเศส.
ละครเรื่องนี้ได้มีการแปลออกมาเป็นภาษาไทยโดยใช้ชื่อว่าอันตราคนี และได้มีการจัดแสดงที่หอประชุมมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เมื่อปี พ.ศ. 2519 โดยได้มีการดัดแปลงให้เข้ากับสภาพสังคมไทยอยู่ 2 ประการ ประการแรกคือมีการแปลงชื่อตัวละครและสถานที่แบบกรีกโดยใช้ชื่อให้เป็นแบบไทย ประการที่สองคือบทละครเรื่องนี้ได้มีการเสริมขยายคำพูดบางคำพูดเข้าไปเพื่อให้พาดพิงถึงเหตุการณ์ร่วมสมัยของไทยในช่วงนั้น กล่าวคือละครเรื่องนี้แสดงในช่วงเดือนกรกฎาคม 2519 ซึ่งเกิดก่อนเหตุการณ์มหาวิปโยคในช่วงเดือนตุลาคม 2519 ไม่นาน ซึ่งเป็นการแสดงในช่วงที่มีกิจกรรมทางประชาธิปไตยสูงสุดยุคหนึ่งของประเทศ ซึ่งเราสามารถอนุมานได้ว่าบทละครเรื่องนี้ได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างอำนาจรัฐกับสิทธิของพลเมือง ผ่านทางตัวละครหลัก 2 ตัวคือ Créon ซึ่งพออนุมานได้ว่าเป็นตัวแทนของพวกผู้นำทรราชย์ในยุคนั้น ส่วนตัวละครอีกตัวหนึ่งคือ Antigone คือตัวแทนของประชาชนหรือนักศึกษาที่กล้าลุกขึ้นมาท้าทายอำนาจเผด็จการในยุคนั้น บทละครเรื่องนี้อาจจะไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการเมืองในช่วงเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 โดยตรง แต่ก็เป็นหนึ่งในบทละครที่เสียดสีและสะท้อนสภาพทางการเมืองและสังคมในยุคดังกล่าวได้เป็นอย่างดี
โดย จุดประสงค์ที่อานูยเขียนเรื่องนี้ในปี 1942 และนำละครเรื่องนี้ออกแสดงในปี 1944 เนื่องจาก ในปี 1944 ช่วงนั้นเป็นช่วงของสงครามโลกครั้งที่ 2 (1939-1945) เป็นช่วงที่ลัทธินาซีได้แผ่อำนาจปกครองยุโรปรวมทั้งประเทศฝรั่งเศสด้วยซึ่งทำให้ชาวฝรั่งเศสถูกกดขี่ข่มเหงและถูกลิดรอนสิทธิเสรีภาพเป็นอย่างมาก ซึ่งละครเรื่องนี้อานูยต้องการที่จะนำผลงานชิ้นนี้เปรียบเสมือนเป็นกระจกสะท้อนให้แก่ชาวฝรั่งเศสในการเรียกร้องสิทธิเสรีภาพกลับคืนมา โดยเปรียบ Antigone เป็นชาวฝรั่งเศส และเปรียบ Créon เป็นนาซีนั่นเอง
เมื่อละครเรื่องนี้ได้นำออกแสดงในปี 1944 นั้นอานูยชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นของแต่ละฝ่ายซึ่งต่างก็มีปรัชญาชีวิตและอุดมการณ์ของตน ฝ่ายหนึ่งจำต้องทำหน้าที่เพื่อรักษากฎหมายและความสงบสุขของบ้านเมืองให้ดีที่สุดแม้จะต้องทำในสิ่งที่ขัดต่ออุดมการณ์ของตัวนั่นก็คือ Créon อีกฝ่ายหนึ่งบูชาอุดมการณ์แม้จะต้องตายก็คือ Antigone อานูยสามารถชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นของแต่ละฝ่ายนี้ได้ ซึ่งแม้แต่ฝ่ายเผด็จการนาซียังยอมให้นำเรื่องนี้ออกแสดงและละครเรื่องนี้ยังส่งผลให้ชาวฝรั่งเศสหลายๆคนลุกขึ้นสู้กับอำนาจเผด็จการเพื่อเรียกร้องอิสรภาพกลับคืนสู่ประเทศฝรั่งเศส
มิสเตอร์ซิสเตอร์
มิสเตอร์ซิสเตอร์ (Mr.Sister) คือศิลปินกลุ่มสุดท้ายในสังกัดโดโจ ซิตี้ สมาชิกประกอบด้วย 2 สาว พรเพ็ชร วิริยะวงศ์ไพศาล (พิ้งค์) และ อังคณา สุระเรืองชัย (ปุ๋ย)
พรเพ็ชร วิริยะวงศ์ไพศาล (พิ้งค์) และ อังคณา สุระเรืองชัย (ปุ๋ย) สองสาวสุดชิค น้องเล็กของของโดโจ ซิตี้ ที่อัลบั้มของพวกเธอออกมาในช่วงที่เกิดการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนาหูว่าโดโจ ซิตี้ได้ปิดตัวเองลงแล้ว ประกอบกับการปิดตัวของนิตยสารแคตช์ (Katch) และมังงะแคตช์ (Manga Katch) ซึ่งเป็นนิตยสารในเครือเบเกอรี่มิวสิค ด้วยแนวเพลงสไตล์ลูกกวาด ที่เน้นความสดใสและความช่างคิด อย่างสมวัย โด่งดังมาจากมาจากเพลง 'อาม่าดุ' 'จริง' และ 'วาเลนไทน์' รวมถึงนำเทรนด์ท่าเต้นสไตล์หุ่นยนต์แบบเก๋ๆ ที่ทั้ง สองสาวไปถ่ายทำเอ็มวีนี้กลางสยามสแควร์จนผู้คนแถวนั้นฮือฮาเลยทีเดียว
ผลงานแรกของพวกเธอมิสเตอร์ซิสเตอร์ วางแผงเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ด้วยแนวเพลงสไตล์โดโจ ที่เน้นความสดใส ภายใต้การควบคุมอย่างละเอียดของโปรดิวเซอร์อย่าง สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ มีเพลงที่เป็นที่รู้จักอย่าง "อาม่าดุ" "วาเลนไทน์" "จริง" อยากรู้ และ เพื่อนผู้หญิง
ปัจจุบัน พิ้งค์ พรเพ็ชร์ ทำงานเป็นแอร์โฮสเตสสายการบินสิงค์โปร์แอร์ไลน์ ส่วน ปุ๋ย เธียยะเกศ เข้าเป็นนักแสดงสาวสังกัดช่อง 3
ทั้งคู่ได้มีการเปลี่ยนชื่อ และนามสกุล โดยพิ้ง ใช้ชื่อ "พรเพ็ชร ธรรมะรัตน์ธนดี" ส่วนปุ๋ยได้เปลี่ยนชื่อมาแล้วถึงสองครั้ง จากชื่อเก่า "อังคณา สุระเรืองชัย" ได้เปลี่ยนเป็น "เธียยะเกศ ไอยะสุรางฆ์" และชื่อปัจจุบันคือ "กรทิพย์ภาดา จุฬารัตนบดี"
เดอะ ฟิน
เดอะ ฟิน  เป็นศิลปินกลุ่มจากสังกัดบาแรมยู ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีเพลงที่ได้รับความนิยมขนาดนั้นคือ "เกี่ยวกับเรา"
ออเคสตรา
ออเคสตร้า
ซูเปอร์ซับ
วงออเคสตร้า
วงออเคสตรา
พาร์เธนอน
พาร์เธนอน ( ; ) เป็นวิหารโบราณ บนอะโครโพลิสแห่งเอเธนส์ ประเทศกรีซ สร้างเพื่ออุทิศแด่เทพีอะธีนา ซึ่งชาวเอเธนส์นับถือเป็นองค์อุปถัมภ์ของพวกเขา การก่อสร้างเริ่มต้นใน 447 ปีก่อนคริสต์ศักราช เมื่อสันนิบาตดีเลียนเรืองอำนาจ ตัววิหารสร้างเสร็จใน 432 ปีก่อนคริสต์ศักราช ถึงแม้ว่าการตกแต่งตัววิหารจะดำเนินต่อไปจนถึง 428 ปีก่อนคริสต์ศักราชก็ตาม พาร์เธนอนเป็นอาคารสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของกรีซสมัยคลาสสิกที่ยังคงหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน นับว่าเป็นจุดสูงสุด (Zenith) ของเสาแบบดอริก
คำว่า พาร์เธนอน นั้นน่าจะมาจากประติมากรรมที่เคยตั้งอยู่ภายในวิหาร คือ "Athena Parthenos" ซึ่งมีความหมายว่า เทพีอันบริสุทธิ์
วิหารพาร์เธนอนสร้างตามการริเริ่มของเพริเคิล ผู้นำกรุงเอเธนส์ในสมัยนั้น และสร้างโดยมีประติมากรฟีเดียสเป็นผู้ควบคุมงาน การก่อสร้างเริ่มขึ้นเมื่อ 447 ปีก่อนคริสต์ศักราช ถึงแม้ว่าการก่อสร้างจะเสร็จสมบูรณ์เมื่อ 438 ปีก่อนคริสต์ศักราชแล้วก็ตาม แต่ก็ยังมีการตกแต่งเพิ่มเติมอีก 5 ปี บัญชีส่วนหนึ่งของการก่อสร้างครั้งนี้หลงเหลืออยู่ และแสดงให้เห็นว่างานที่มีค่าใช้จ่ายสูงสุด คือ การขนย้ายหินจากเขาเพนเทลิกัส ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงเอเธนส์ไปกว่า 16 กิโลเมตร
วิหารพาร์เธนอนมีขนาดกว้าง 30.9 เมตร ยาว 69.5 เมตร (101.4 × 228.0 ฟุต) เสาภายนอกแต่ละต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.9 เมตร (6.2 ฟุต) และสูง 10.4 เมตร (34.1 ฟุต) เสาที่หัวมุมของวิหารจะมีขนาดใหญ่กว่าเสาอื่น ๆ เล็กน้อย หลังคาปูด้วยหินอ่อนซ้อนกัน
เมื่อนำขนาดของวิหารนี้มาคำนวณเป็นอัตราส่วน จะพบว่าหลาย ๆ แห่งเป็นอัตราส่วนทองคำ เสาด้านหน้าจะมี 8 ต้น และด้านข้างจะมี 17 ต้น
พาร์เธนอนยังคงเป็นวิหารมากว่าพันปีนับจากเสร็จสิ้นการก่อสร้าง ซึ่งถือว่ามีอายุเก่าแก่มาก หลังจากนั้นพาร์เธนอนจึงกลายเป็นโบสถ์คริสต์
ในปี ค.ศ. 1456 เอเธนส์ตกเป็นของจักรวรรดิออตโตมัน พาร์เธนอนจึงถูกเปลี่ยนเป็นมัสยิด
ในระหว่างนี้ มีการครอบครองอาณาจักรกันมากมาย วิหารพาร์เธนอนแห่งนี้จึงเปลี่ยนเป็นสถานที่ทางศาสนาและวัฒนธรรมต่างๆ ของอาณาจักรที่เป็นใหญ่ในขณะนั้น และมีการบูรณะรักษาสถานที่แห่งนี้อยู่หลายครั้ง
ภายหลังจากนั้นในปี ค.ศ. 2004 มีการบูรณะวิหารพาร์เธนอนครั้งใหญ่เนื่องจากประเทศกรีซได้รับเลือกให้จัดการแข่งขันโอลิมปิกซึ่งแน่นอนว่าจะมีพิธีเปิดที่วิหารพาร์เธนอน
แหล่งมรดกโลกอาโครโปลิสแห่งเอเธนส์ได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2530 โดยมีเหตุผลตามเกณฑ์การพิจารณาคือ