pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ลักษณะกายภาพบริเวณพื้นที่สุสานบ้านพรุ เป็นที่ราบเชิงเขาของแอ่งหาดใหญ่ โดยมีลักษณะค่อย ๆ ลาดต่ำจากทางฝั่งตะวันออกซึ่งเป็นภูเขาเตี้ย ลงไปทางทิศตะวันตกที่เป็นที่ต่ำกว่า จนจดคลองอู่ตะเภา มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลประมาณ 13.00 เมตร และสูงสุดประมาณ 56.00 เมตร ด้วยเหตุนี้ทางฝั่งทิศตะวันตกของสุสานจึงเป็นจุดที่สามารถเห็นทัศนียภาพแนวเทือกเขาฝั่งตรงข้ามได้อย่างชัดเจนตามภูมิลักษณะในรูปแบบแอ่ง นอกจากนี้ยังสามารถมองเห็นอาคารสูงจากตัวเมืองหาดใหญ่ชั้นในทางทิศเหนือได้อีกด้วย
ประวัติสุสาน.
ในอดีตบริเวณพื้นที่สุสานบ้านพรุปัจจุบัน เป็นสวนยางพาราเก่าซึ่งเป็นอาชีพหลักของชาวบ้านพรุ จนเมื่อขุนนิพัทธ์จีนนครได้เข้ามาซื้อที่ดิน แล้วบริจาคเป็นสถานที่สำหรับการฌาปนกิจชาวจีนที่เข้ามาตั้งรกรากในหาดใหญ่ ซึ่งมีมูลเหตุมาจากการสร้างทางรถไฟสายใต้จนเมื่อมาสิ้นสุดบริเวณสถานีชุมทางหาดใหญ่ ซึ่งเป็นชุมทางหลักของภาคใต้ แรงงานชาวจีนส่วนใหญ่จึงเลือกมาปักหลักตั้งถิ่นฐานที่อำเภอหาดใหญ่ ซึ่งในขณะนั้นเป็นชุมชนขนาดเล็ก ในเวลานั้นขุนนิพัทธ์จีนนคร หัวหน้าแรงงานชาวจีน ได้เป็นผู้สร้างถนนนิพัทธ์อุทิศ 1,2,3 ในรูปแบบกริดตารางขนานไปกับสถานีชุมทางหาดใหญ่ทางทิศตะวันออก เมื่อปี พ.ศ. 2459 ทำให้เกิดการสร้างตึกแถวพาณิชยกรรมตลอดแนวถนนทั้ง 3 สายนี้ อันเป็นการบุกเบิกพัฒนาเมืองหาดใหญ่ที่สำคัญ ทำให้หาดใหญ่กลายเป็นเมืองเศรษฐกิจที่ใหญ่และสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของภาคใต้ในเวลาต่อมา
ขุนนิพัทธ์จีนนครได้ทำการซื้อที่ดินในชุมชนบ้านพรุ เพื่อบริจาคสร้างสุสานแก่ชาวจีนที่เสียชีวิตในหาดใหญ่ จำนวน 180 ไร่ เมื่อปี พ.ศ. 2482 โดยให้มูลนิธิจงฮั่วสงเคราะห์คนชราอนาถาเป็นผู้ดูแลรักษา ภายในสุสานจึงประกอบด้วยศพชาวจีนทั้งศพไร้ญาติ และศพมีตระกูล โดยศพไร้ญาติจะเป็นการฌาปนกิจในลักษณะการกุศล ส่วนศพมีตระกูลจะเป็นรูปแบบของการขายฮวงซุ้ย ในเวลาต่อทางมูลนิธิก็ได้จัดซื้อที่ดินเพิ่มเติมอีกประมาณ 31 ไร่ ทางทิศเหนือซึ่งปัจจุบันยังไม่ได้มีการขายฮวงซุ้ยเพิ่มเติม
ในส่วนกรรมสิทธิ์สุสานมูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊ง ก่อตั้งขึ้นราวปี พ.ศ. 2511 ต่อเนื่องจากส่วนสุสานมูลนิธิจงฮั่วสงเคราะห์คนชราอนาถไปทางใต้ โดยมีการใช้แนวรั้วและแนวถนนเชื่อมต่อกัน ทำให้คนส่วนใหญ่เข้าใจว่าเป็นสุสานที่มีเจ้าของเพียงรายเดียว สุสานของมูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊ง มีการจัดการที่ค่อนข้างเป็นระบบมากกว่าของมูลนิธิจงฮั่ว จากการวางแถวของฮวงซุ้ยที่มีขนาดกลาง ๆ และขนาดใหญ่วางเป็นแถวชัดเจน แสดงถึงสภาพเศรษฐกิจของสังคมหาดใหญ่ยุคนั้นที่ชาวจีนประกอบอาชีพจนมีฐานะร่ำรวย มากขึ้นกว่าชาวจีนในช่วงยุคแรก ๆ ที่จะทำฮวงซุ้ยขนาดเล็ก และไม่ตกแต่งป้ายหลุมมาก แม้ว่าภาพรวมมูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊งจะเน้นขายฮวงซุ้ยเป็นหลัก แต่ก็มีการฮวงซุ้ยสำหรับศพไร้ญาติ รวมถึงหลุมบรรจุอัฐิไร้ญาติรวมขนาดใหญ่บริเวณด้านหน้าโครงการ
ในปี พ.ศ. 2558 ทางมูลนิธิท่งเซียเซี่ยงตึ๊งได้เปิดให้คนภายนอกเข้ามาใช้งานในเชิงกิจกรรมนันทนาการพักผ่อนหย่อนใจและออกกำลังกาย โดยทางมูลนิธิมีการจัดสรรเครื่องออกกำลังกาย เครื่องเล่น และลานแอโรบิกไว้รองรับ ซึ่งก็พบว่ามีประชาชนส่วนหนึ่งเข้ามาใช้งานในช่วงและช่วงเย็น ทั้งการเล่นฟุตบอล เล่นเครื่องออกำลังกาย เลี้ยงปลา เต้นแอโรบิก และวิ่ง สุสานแห่งนี้มีการเปิดไฟในช่วงเย็นจนถึง 20.00 น. นอกจากนี้ในบางโอกาสสุสานแห่งนี้ก็เป็นสถานที่จัดกิจกรรมเช่นวิ่งมาราธอน หรือปั่นจักรยาน เนื่องจากระบบสัญจรภายในสุสานมีระยะค่อนข้างไกล การเปิดสุสานให้คนภายนอกเข้ามาใช้นี้ มีรูปแบบคล้ายกับสวนสุขภาพสมาคมแต้จิ๋ว ในเขตสาทร กรุงเทพมหานคร
เนื่องจากชื่อสถานที่อย่างเป็นทางการ คือสุสานและตามด้วยชื่อมูลนิธิ แต่สำหรับประชาชนในพื้นที่จะเข้าใจและนิยมเรียกว่า สุสานบ้านพรุ ตามสถานที่ตั้งในเทศบาลเมืองบ้านพรุ ด้วยเหตุนี้ทำให้ประชาชนรุ่นใหม่ ๆ ที่มาสุสาน จะเข้าว่าสุสานแห่งนี้มีเจ้าของเพียงรายเดียว นอกจากนี้ยังมีชื่อที่ท้องถิ่นที่เรียกว่า เปรวจีนบ้านพรุ โดยเปรว ในภาษาใต้ แปลว่าสุสาน ที่ฝังศพ คำว่าเปรวนี้ยังใช้เป็นคำสามัญทั่วไปเวลาเรียกชื่อ ป่าช้า หรือ สุสานที่อื่น ๆ ในภาคใต้อีกด้วย
จิก ปวน ซูฟี หลุยส์ ยูวันซ็อน
ซูฟี หลุยส์ ยูวันซ็อน (; เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2529) เป็นมเหสีในเติงกู มูฮัมมัด ฟาอิซ เปตรา พระราชโอรสในสุลต่านอิสมาอีล เปตราแห่งกลันตัน และพระอนุชาในสมเด็จพระราชาธิบดีมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน โดยพระสวามีดำรงพระอิสริยยศ มกุฎราชกุมารแห่งกลันตัน แต่เธอดำรงยศภายหลังอภิเษกสมรสที่ จิก ปวน ซูฟี หลุยส์ ยูวันซ็อน พระชายาในมกุฎราชกุมารแห่งกลันตัน ตำแหน่ง "จิก ปวน" เป็นภาษามาเลเซีย หากเป็นภาษาไทย แปลได้ว่า ท่านหญิง หรือหากเป็นของอังกฤษ คือ เลดี
ยูวันซ็อนเกิดและเติบโตที่ลินเชอปิง ประเทศสวีเดน โดยเธอสำเร็จการศึกษาด้านภาษาอังกฤษ คณะสังคมวิทยา
เธอเคยย้ายไปที่สหราชอาณาจักรเพื่อทำงานเป็นโอแพร์
อภิเษกสมรส.
ยูวันซ็อนได้เข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับมกุฎราชกุมาร เติงกู มูฮัมมัด ฟาอิซ เปตราในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2562 ที่ โกตาบารู รัฐกลันตัน
ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-กลึคส์บวร์ค
ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอปอร์-กลึคส์บวร์ค
วัดแก้ว (โบราณสถานในจังหวัดสุราษฎร์ธานี)
สายพันธุ์ของเชื้อไวรัสโควิด-19
หม่อมเจ้าดิลกฤทธิ์
แบตเทิลฟีลด์ 2042
แบตเทิลฟีลด์ 2042  เป็นวิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง พัฒนาโดยอีเอ ไดซ์และไครทีเรียนเกมส์ และจำหน่ายโดยอิเล็กทรอนิก อาตส์ เป็นเกมลำดับที่สิบเจ็ดในซีรีส์ "แบตเทิลฟีลด์" ซึ่งไม่เหมือนกับเกม "แบตเทิลฟีลด์" ที่วางจำหน่ายล่าสุด เกม "แบตเทิลฟีลด์ 2042" จะมีเพียงโหมดผู้เล่นหลายคนและจะไม่มีแคมเปญสำหรับผู้เล่นคนเดียว ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2021 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์วัน เพลย์สเตชัน 5 และ เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส ตัวอย่างถูกเกมเผยแพร่บนยูทูบ ในวันที่ 9 มิถุนายน 2021 โดยมีแผนที่ใหม่หลากหลายรูปแบบในเอเชียตะวันออกและตะวันออกกลาง นอกจากนี้ยังมีคุณสมบัติรองรับการเล่นข้ามแพลตฟอร์มเป็นครั้งแรกในซีรีส์ เมื่อตัวเกมวางจำหน่าย "แบตเทิลฟีลด์ 2042" ได้รับการวิจารณ์ที่ผสมกันจากนักวิจารณ์
อาร์บีดับเบิลยู
อาร์บีดับเบิลยู  เป็นบริษัทบันเทิงของเกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยคิม จิน-อู  และคิม โด-ฮุน  มีบริษัทในเครือหลายแห่ง ไดเแก่ คลาวด์อาร์, อาร์บีดับเบิลยูเวียดนาม, ออลไรต์มิวสิก, อาร์บีดับเบิลยูเจแปน และดับเบิลยูเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
RBW (company)
ตนุษโกฏิ
ตนุษโกฏิ (; Dhanushkodi) เป็นเมืองร้างที่ตั้งอยู่บนปลายแหลมทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะปามปันในรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ที่ซึ่งเป็นปลายฝั่งอินเดียที่เริ่มรามเสตุ การก่อตัวของหินในทะลที่เรียงต่อกันเป็นเส้นตื้น ๆ ไปสิ้นสุดที่ประเทศศรีลังกา เมืองถูกทำลายไประหว่างไซโคลนราเมศวรัมในปี 1964 และคงซากเป็นเมืองร้างนับจากนั้น
ขณะที่ไซโคลนพัดเข้าถล่มเมืองเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 1964 นั้น ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตที่นี่ราว 1,800 คน รวมผู้โดยสารบนรถไฟเข้าออกเมืองอีก 115 คน จนถึงปัจจุบัน ซากรถไฟขบวนนั้นยังคงถูกทิ้งไว้ที่จุดที่ถูกทำลาย หลังไซโคลน เมืองทั้งเมืองถูกทิ้งร้างและรัฐบาลรัฐมัทราสประกาศให้เมืองเป็นเมืองร้าง ไม่เหมาะสมแก่การอยู่อาศัย ในเดือนธันวาคม 2004 ราวสี่สิบปีหลังเหตุการณ์ ทะเลโดยรอบเมืองตื้นเขินลงเกือบราว บริเวณรอบชายฝั่ง ส่งผลให้เห็นซากของเมืองที่เคยจมอยู่ใต้น้ำ ไม่นานก่อนที่คลื่นสึนามิยักษ์จากเหตุแผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดียจะถล่มเข้าชายฝั่ง
Dhanushkodi
โกปาอาเมริกา 2021 รอบชิงชนะเลิศ
อาร์เจนตินา ชนะการแข่งขันด้วยการชนะเจ้าภาพบราซิลด้วยคะแนน 1–0 จากการทำประตูของอังเฆล ดิ มาริอา ในนาทีที่ 22 ทำให้อาร์เจนตินาคว้าแชมป์รายการระดับสูงได้เป็นครั้งแรกในรอบ 28 ปี และเป็นครั้งแรกของนักฟุตบอลในทีมทุกคนรวมถึง ลิโอเนล เมสซิ ผู้ทำประตูและลงเล่นสูงสุดของอาร์เจนตินา
สนามแข่งขัน.
รอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นที่สนามกีฬามารากานังของรีโอเดจาเนโร สนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในประเทศบราซิลเป็นครั้งที่สองติดต่อกัน คาดว่าจะไม่มีแฟนฟุตบอลเข้าชม เนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ในทวีปอเมริกาใต้
รายละเอียด.
&lt;section begin=รอบชิงชนะเลิศ /&gt;&lt;section end=รอบชิงชนะเลิศ /&gt;
&lt;section begin=รายชื่อผู้เล่น /&gt;
&lt;/includeonly&gt;&lt;section end=รายชื่อผู้เล่น /&gt;
กฏ-กติกาการแข่งขัน
วาโรชา (แฟมากูสทา)
วาโรชา (, ; Varosha) หรือ มาราช ( หรือ "Kapalı Maraş")) เป็นเขตทางใต้ของเมืองฟามากูสทาในประเทศไซปรัสที่ถูกทิ้งร้างนับตั้งแต่ปี 1974 ก่อนหน้านั้น เมืองวาโรชาเคยเป็นพื้นที่การท่องเที่ยวสมัยใหม่ของเมือง จนกระทั่งชาวเมืองอพยพออกหลังจากการรุกรานไซปรัสโดยตุรกีในปี 1974 ที่ซึ่งฟามากูสทาตกอยู่ใต้การปกครองของตุรกี และนับจากนั้นจนถึงปัจจุบัน เมืองยังคงถูกทิ้งร้าง อาคารสิ่งก่อสร้างถูกทิ้งให้เสื่อมโทรมไปตามกาลเวลา และบางส่วนถูกงัดแงะขโมย ถนนและเมืองบางส่วนเริ่มถูกกลืนกินด้วยพืชพรรณไม้ ทำให้เมืองนี้มีลักษณะของเมืองผี
ในปี 2014 บีบีซีมีรายงานว่าเริ่มมีเต่าทะเลเข้าวางไข่บนชายหาดของเมือง
ประชากรของเมืองวาโรชาตามสำมะโนประชากรของประเทศไซปรัสเหนืออยู่ที่ 226 คนในปี 2011 และในปี 2017 ได้มีการเปิดพื้นที่ชายหาดให้เฉพาะชาวเติร์กเข้าเป็นพิเศษ
ในปี 2019 รัฐบาลไซปรัสเหนือประกาศว่ามีแผนการกลับมาเปิดเมืองวาโรชาใหม่อีกครั้ง โดยมีเป้าหมายว่าจะเปิดในสิ้นปี 2020 และในปี 2019 เจ้าหน้าที่รัฐได้ทำการตรวจสอบสภาพอาคารและโครงสร้างที่ถูกทิ้งร้างในเมือง และในวันที่ 8 ตุลาคม 2020 บางส่วนของเมืองได้ถูกเปิดให้ประชาชนเดินทางเข้าออกได้โดยอิสระ ซึ่งเป็นพื้นที่อดีตคลับเจ้าหน้าที่เติร์ก (Officer's Club of Turkish) และโรงแรมโกลเดนแซนดส์ (Golden Sands Hotel)
Varosha, Famagusta
ท่าอากาศยานนานาชาตินิโคเซีย
ท่าอากาศยานนานาชาตินิโคเซีย (, , ) เป็นท่าอากาศยานที่ถูกทิ้งร้างตั้งอยู่ราว ทางตะวันตกของนิโคเซียเมืองหลวงของประเทศไซปรัส ในย่านลากาทาเมีย ในอดีตเคยเป็นท่าอากาศยานหลักของเกาะไซปรัส แต่การใช้งานเชิงพาณิชย์ของท่าอากาศยานถูกระงับตั้งแต่ตุรกีบุกเข้าไซปรัสในปี 1974 ปัจจุบันท่าอากาศยานใช้งานหลัก ๆ โดยกองกำลังพิทักษ์สันติภาพของสหประชาชาติในไซปรัส
ท่าอากาศยานสร้างขึ้ในทศวรรษ 1930s เพื่อเป็นสถานีของกองทัพอากาศอังกฤษในชื่อ อารืเอเอฟนิโคเซัย จนกระทั่งปี 1974 จนถึงปัจจุบัน เจ้าของของท่าอากาศยานคือกระทรวงกลาโหมของอังกฤษ ในปี 1948 สายการบินพาณิชย์ที่บินเข้าออกจากท่าอากาศยานเป็นประจำคือ มิแซร์, บีโอเอซี, สายการบินไซปรัส และ เอ็มอีเอ และมีการเปิดตัวอาคารผู้โดยสารใหม่ขึ้นแทนหลังเดิมในปี 1968 ส่วนอาคารหลังเดิมยังคงถูกใช้งานบางส่วน
ในวันที่ 20 กรกฎาคม 1974 ตุรกีบุกไซปรัส และวางระเบิดโจมตีท่าอากาศยานบางส่วน และสิ้นสุดลงด้วยการยึดท่าอากาศยานเป็นของกองกำลังสหประชาชาติ ชุมชนชาวไซปรัสเริ่มมีการพูดคุยถึงความเป็นไปได้ในการเปิดใช้งานท่าอากาศยานอีกครั้งในปี 1975 อย่างไรก็ตามแผนการดังกล่าวล้มเหลว
เที่ยวบินพาณิชย์เที่ยวบินสุดท้ายออกจากท่าอากาศยานนิโคเซีย และงจอดที่ลอนดอนในปี 1977 ภายใต้การดูแลของสหประชาชาติ ที่ซึ่งเครื่องบินสามลำของสายการบินไซปรัสซึ่งถูกจอดทิ้งไว้ตั้งแต่ปี 1974 ถูกเรียกคืนโดยทีมวิศวกรของสายการบินบริติช
ในปัจจุบัน เกาะไซปรัสมีท่าอากาศยานหลักทดแทนนิโคเซีย โดยประเทศไซปรัสมีท่าอากาศยานลาร์นากาซึ่งเปิดให้บริการในปี 1975 กับท่าอากาศยานพาโฟสซึ่งเปิดให้บริการในปี 1983 และประเทศไซปรัสเหนือมีท่าอากาศยานเอร์กานซึ่งเปิดให้บริการในปี 2004
Nicosia International Airport
เอเอชูเยไชง์
เหตุโจมตีสมาชิกเอเคบีโฟร์ตีเอตด้วยเลื่อยมือ พ.ศ. 2557
เหตุโจมตีสมาชิกของ AKB48 โดยใช้เลื่อยมือ เกิดขึ้นระหว่างงาน "จับมือ" ของวงในวันที่ 25 พฤษภาคม 2014 ที่ศูนย์ประชุมและวัฒนธรรมอุตสาหกรรมอิวาเตะในเมืองทากิซะวะ จังหวัดอิวาเตะ ส่งผลให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บเป็นสมาชิกสองคนของเอเคบีโฟร์ตีเอต ได้แก่ อันนา อิริยะมะ วัย 18 ปี กับ รินะ คาวาเอ วัย 19 ปี และเจ้าหน้าที่อีกคนซึ่งพยายามเข้าห้ามเหตุการณ์ ทั้งสามคนถูกส่งไปยังโรงพยาบาลโดยทันที ผู้ก่อเหตุถูกจับกุมและตัดสินจำคุกเป็นเวลาหกปี
สมาชิก AKB48 ทั้งสองคนได้รับการผ่าตัดและต้องพักงานเป็นระยะเวลาค่อนข้างนาน คาวาเอลาออก ("จบการศึกษา") จากวงในเดือนมีนาคม ปีถัดมา หลังเธอไม่สามารถฟื้นคืนจิตใจกลับมาเป็นปกติซึ่งส่งผลให้เธอไม่สามารถเข้าร่วมงานจับมือใด ๆ ได้อีก ส่วนอิริยะมะยังคงเป็นสมาชิกของวงต่อโดยในตอนแรกต้องสวมถุงมือเพื่อปกปิด จนกระทั่งเธอปรากฏไม่มีถุงมือครั้งแรกในเดือนสิงหาคม 2015 ในคอนเสิร์ตจบการศึกษาของคาวาเอ
งานจับมือสมาชิกของ AKB48 ในวันที่ 25 พฤษภาคม 2014 ที่ศูนย์ประชุมและวัฒนธรรมอุตสาหกรรมอิวาเตะในเมืองทากิซะวะ จังหวัดอิวาเตะ สมาชิกวงสองคน ได้แก่ อันนา อิริยะมะ วัย 18 ปี กับ รินะ คาวาเอ วัย 19 ปี ถูกโจมตีโดยชายวัย 24 ปี ซาโตรุ อุเมตะ (Satoru Umeta)
อาวุธที่ใช้คือเลื่อยมือพับได้ (foldable handsaw) ซึ่งเขานำมาจากบ้านโดยประกอบมีดคัตเตอร์เข้าไปด้านข้างของเลื่อย เขาซ่อนอาวุธไว้ในกระเป๋าถือติดตัวจนกระทั่งไปถึงบูธจับมือ
เจ้าหน้าที่ชายซึ่งพยายามเข้าหยุดคนร้ายได้รับบาดเจ็บเช่นกัน ทั้งอิริยะมะและคาวาเอกระดูกแตกและมีการฉีกขาดที่มือ โดยนิ้วก้อยขวาของอิริยะมะ และนิ้วโป้งขวาของคาวาเอ แตกและมีรอยแผล นอกจากนี้อิริยะมะยังมีรอยแผลบนศีรษะ ส่วนเข้าหน้าที่มีรอยแผลที่มือซ้าย ผู้ก่อเหตุถูกจับไว้โดยเจ้าหน้าที่อีกคนที่จุดเกิดเหตุก่อนที่เจ้าหน้าที่ตำรวจจะเดินทางมาถึงและจับกุมในไม่กี่นาทีต่อมา
ทั้งสามคนถูกส่งไปยังโรงพยาบาลทันที
ผู้ก่อเหตุเป็นชายว่างงาน และไม่มีความเกี่ยวข้องหรือสนใจในวง AKB48 มาก่อน ต่อมาเขารับสารภาพระบุว่าก่อเหตุเพราะความรู้สึกหงุดหงิดที่ไอดอลเหล่านี้ได้รับเงินค่าตอบแทนที่สูง
อัยการเรียกร้องโทษจำคุกเป็นเวลา 7 ปี ซึ่งทนายของผู้ก่อเหตุอ้างการลดหย่อนจากปัจจัยส่วนบุคคลเช่นโรคจิตวิปลาสของอุเมตะ และเขาได้สารภาพรวมถึงแสดงความรู้สึกผิดแล้ว ท้ายที่สุดศาลตัดสินจำคุกเป็นเวลาหกปี
AKB48 ประกาศยกเลิกการแสดงในเธียเตอร์ทั้งหมดจนถึงสิ้นเดือนพฤษภาคม ส่วนงานจับมือและถ่ายรูปจนถึงเดือนมิถุนายนถูกเลื่อนออกไป
2014 AKB48 handsaw assault
ตีมู ปุกกี
ลุดวิก เอากุสตินซอน
เซบาสเตียน ลาร์สสัน
วิกตอร์ ลินเดเลิฟ
รอบิน อูลเซิน
ออลสเวนส์คาน
เฟรดริก ยุงแบร์ย
ซลาตัน อีบราฮีมอวิช
เฮนริค ลาร์สสัน
ศิลปะรัตนโกสินทร์
ศิลปะรัตนโกสินทร์ หมายถึงศิลปะในสมัยรัตนโกสินทร์ เริ่มต้นตั้งแต่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงสถาปนากรุงเทพมหานคร ขึ้นเป็นราชธานีตั้งแต่ พ.ศ. 2325 จนถึงสมัยปัจจุบัน
สถาปัตยกรรมรัตนโกสินทร์ช่วงต้นเน้นการเลียนแบบอย่างหรือสืบต่อสายสกุลช่างจากอยุธยาตอนปลาย ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากสมัยอยุธยาตอนปลายอย่างชัดเจน ได้แก่ คตินิยมในการสร้างระเบียงคดล้อมรอบพระอุโบสถ ซึ่งไม่เคยปรากฏมาก่อนในสมัยอยุธยา การยกพระแก้วมรกตขึ้นเป็นพระพุทธรูปที่สำคัญที่สุดของราชอาณาจักร ความนิยมในการสร้างหน้าบันให้เป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณมากกว่าที่จะสร้างเป็นรูปพระนารยณ์ทรงครุฑ ตลอดจนภาพเขียนที่นิยมเขียนเกี่ยวกับประวัติพระอินทร์มากอย่างมีนัยสำคัญ และความนิยมที่จะเลือกพระพุทธรูปประธานภายในพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ แตกต่างจากคตินิยมเดิมในสมัยอยุธยาที่นิยมพระพุทธรูปปางมารวิชัย
สถาปัตยกรรมสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น พระสถูปเจดีย์ซึ่งสร้างในรัชกาลที่ 1–3 นิยมสร้างพระปรางค์กับพระเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองเป็นหลัก เจดีย์ทรงเครื่อง เป็นอีกรูปแบบของเจดีย์ที่สร้างมาแต่สมัยอยุธยา ถูกนำมาสร้างโดยสามารถกำหนดได้อย่างแน่ชัดว่านิยมสร้างในสมัย รัชกาลที่ 1–3 เท่านั้น เจดีย์ในสมัยรัตนโกสินทร์พบเพียง 4 รูปแบบ คือ เจดีย์ทรงปรางค์ เจดีย์ทรงเครื่อง เจดีย์ทรงระฆัง และเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง
สถาปัตยกรรมสมัยรัชกาลที่ 3 ที่มีความโดดเด่นในการรับอิทธิพลทางศิลปะจีน จนเกิดเป็นรูปแบบที่เรียกว่า "แบบพระราชนิยม" ลักษณะสำคัญของพระอุโบสถและพระวิหารคือ อาคารที่มีขนาดใหญ่ หน้าบันส่วนหนึ่งเป็นแบบก่ออิฐถือปูน และที่สำคัญคือการมีเสาพาไลแท่งสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ อันเป็นตัวรองรับน้ำหนักที่สำคัญ ลวดลายประดับหน้าบันที่ไม่นิยมใช้ไม้แกะสลัก แต่จะเป็นปูนปั้นลายพรรณพฤกษา เช่น ดอกโบตั๋น วัดที่สร้างตามแบบพระราชนิยมจะไม่มี คันทวย ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ และไขราหน้าจั่ว เป็นเครื่องหลังคาตามอย่างวัดที่สร้างแบบประเพณี
สถาปัตยกรรมสมัยรัชกาลที่ 4 กลับนิยมแบบดั้งเดิมอย่างคตินิยมสมัยอยุธยา เช่น นิยมมีวิหารอยู่ทางด้านหน้า มีระเบียงคดต่อจากวิหารล้อมรอบเจดีย์ โบสถ์ตั้งขวางอยู่ด้านหลัง เจดีย์ยุคนี้นิยมเจดีย์ทรงกลม ซุ้มประตูหน้าต่างมักทำเป็นรูปปรมาภิไธย สถาปัตยกรรมแบบยุโรปได้เริ่มแพร่หลายในสมัยนี้ เช่น พระนครคีรี จังหวัดเพชรบุรี เช่นเดียวกันในสมัยรัชกาลที่ 5 สถานราชการเปลี่ยนเป็นสร้างแบบยุโรป ตลอดจนวังเจ้านาย สถาปัตยกรรมที่มีชื่อเสียง เช่น พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท ยังมีวัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหารที่ออกแบบอย่างวิหารในสถาปัตยกรรมตะวันตกศิลปะแบบกอทิก
สถาปัตยกรรมสมัยรัชกาลที่ 6 ยังปรากฏความนิยมในการก่อสร้างอาคารตามแบบไทยประเพณี แม้จะมีการออกแบบโดยช่างชาวต่างชาติ แต่ก็มีข้อกำหนดว่าจะนำรูปแบบไทยมาเป็นหลักในการออกแบบเสมอ เป็นการประยุกต์แบบจารีตเข้ากับพื้นที่ใช้สอยแบบอาคารตะวันตก ดังจะเห็นได้จากการสร้างอาคารในโรงเรียนมหาดเล็กหลวงซึ่งปัจจุบันคือ โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย และตึกบัญชาการ โรงเรียนข้าราชการพลเรือนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ปัจจุบันคือ อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในสมัยรัชกาลที่ 7 ไม่มีการสร้างพระอารามหลวงขึ้นมาใหม่ มีการสร้างสะพานพระพุทธยอดฟ้าโดยมีบริษัทดอร์แมนลอง ประเทศอังกฤษ ออกแบบและก่อสร้าง ตลอดรัชสมัย มีการก่อสร้างวังเพียงแห่งเดียว คือ วังไกลกังวลที่หัวหิน รูปแบบงานสถาปัตยกรรมมีลักษณะเรียบง่าย แผนผังไม่ซับซ้อน แตกต่างจากสมัยรัชกาลก่อน แสดงออกให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงในสมัยรัชกาลที่ 7 ที่มีลักษณะเรียบง่ายที่สุดเพราะตระหนักถึงสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจ
ประติมากรรมสมัยรัตนโกสินทร์แบ่งออกได้เป็น 3 ระยะ คือ ประติมากรรมแบบดั้งเดิม ประติมากรรมระยะปรับตัว และประติมากรรมร่วมสมัย
ประติมากรรมแบบดั้งเดิมอยู่ในช่วงระหว่างรัชกาลที่ 1–3 งานเป็นการดำเนินรอยตามแบบประเพณีนิยม ที่ทำกันมาแต่อดีตของไทย ในสมัยรัชกาลที่ 1 มีการสร้างพระพุทธรูปน้อยมาก เนื่องจากอยู่ในช่วงเริ่มสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ สร้างบ้านเมืองใหม่ พระพุทธรูปส่วนใหญ่เคลื่อนย้ายมาจากสุโขทัย และจังหวัดทางภาคกลาง ที่องค์พระพุทธรูปเหล่านี้ถูกทอดทิ้งอยู่ ตามโบราณสถานที่ปรักหักพัง และนำมาบูรณะใหม่กว่า 1,200 องค์ และส่งไปเป็นประธานตามวัดต่าง ๆ ในกรุงเทพ ที่เหลือนำมาประดิษฐานไว้ ณ ระเบียงวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามพันกว่าองค์ ในสมัยรัชกาลที่ 3 มีการสร้างหล่อพระประธานขนาดใหญ่ ตามวัดที่สร้างใหม่ เช่น พระพุทธตรีโลกเชษฐ์ วัดสุทัศนเทพวราราม มีการสร้างพระพุทธรูปยืนทรงเครื่องปางห้ามญาติขนาดใหญ่ นิยมสร้างไว้เป็นจำนวนมาก ถือเป็นพระราชนิยมของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
สมัยรัชกาลที่ 4–5 เป็นยุคสมัยของการปรับตัว เปิดประเทศ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริปั้นรูปเหมือนแบบตะวันตกขึ้น เป็นครั้งแรกในประเทศไทย เช่น พระสยามเทวาธิราช เดิมปั้นรูปราชานุสรณ์ โดยใช้การสร้างพระพุทธรูป หรือเทวรูปแทน มาสู่การปั้นรูปราชานุสรณ์เหมือนรูปคนจริงขึ้น และจากจุดนี้เอง ส่งผลให้มีการปรับตัวทางประติมากรรมไปสู่ประติมากรรมสมัยใหม่ ในสมัยรัชกาลที่ 5 ระยะต้นรัชกาลมีการปั้นพระบรมราชานุสาวรีย์ประจำรัชกาลที่ 1, 2 และ 3 เป็นการสร้างรูปให้มีความงามแบบพระหรือเทวรูป ที่ต้องการความเกลี้ยงเกลากลมกลึงของรูปทรง และมีการสร้างพระพุทธรูป ขึ้นใหม่เหมือนกัน ที่สำคัญคือ พระพุทธนฤมลธรรมโมภาส พระประธานวัดนิเวศน์ธรรมประวัติ เป็นต้น
ในสมัยรัชกาลที่ 6 จนถึงรัชกาลปัจจุบัน เป็นศิลปะที่มีผลสืบเนื่องมาจากความเจริญแบบตะวันตก สมัยรัชกาลที่ 6 งานประติมากรรมไทยที่ทำขึ้นเพื่อศาสนาถึงจุดเสื่อมโทรมลง แม้จะมีการทำกันอยู่ก็เป็นระดับพื้นบ้าน ที่พยายามลอกเลียนสิ่งดีงามในยุคเก่า ๆ ที่ตนนิยม ขาดอารมณ์ความรู้สึกทางการสร้างสรรค์ และไม่มีรูปลักษณะที่เป็นแบบแผนเฉพาะยุคสมัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงหันมาส่งเสริมศิลปะการช่างสมัยใหม่ การสร้างงานศิลปะระดับชาติได้จ้างฝรั่งมาออกแบบ ในสมัยปัจจุบันมีลัทธิทางศิลปะเกิดขึ้นมากมาย ทั้งในยุโรป และสหรัฐอเมริกา และได้แพร่หลายเข้ามามีบทบาทในประเทศไทยด้วย ประติมากรรมจึงเข้าสู่รูปแบบของศิลปะร่วมสมัย
จิตรกรรม.
จิตรกรรมฝาผนังสมัยรัตนโกสินทร์ส่วนใหญ่เขียนขึ้นในอุโบสถ วิหาร และหอไตร เป็นหลัก จิตรกรรมฝาผนังในสมัยรัชกาลที่ 1–2 คงเหลืออยู่น้อยเนื่องจากมีการบูรณะครั้งใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 3 หลักฐานที่เหลืออยู่เป็นงานไทยประเพณีที่สืบทอดมาจากศิลปะอยุธยาตอนปลาย ส่วนหนึ่งพบในวัดที่มีมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลายและได้รับการบูรณะใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 1 เช่น วัดราชสิทธาราม วัดไชยทิศ วัดใหม่เทพนิมิตร เป็นต้น ส่วนจิตรกรรมที่เขียนใหม่สมัยรัชกาลที่ 1 เช่น พระอุโบสถวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม จิตรกรรมสมัยรัชกาลที่ 2 แทบไม่เหลืออยู่เลย
จิตรกรรมฝาผนังสมัยรัชกาลที่ 3 มีอิทธิพลจากศิลปะจีน ทั้งที่เป็นงานที่เขียนขึ้นใหม่ เช่น จิตรกรรมเครื่องมงคลอย่างจีน หรือ เครื่องตั้ง ในพระอุโบสถวัดราชโอรสาราม วัดนาคปรก กับลักษณะงานที่ยังสืบทอดแบบประเพณี เช่น วัดสุวรรณาราม และงานเขียนเพิ่มเติมจากการบูรณะในสมัยดังกล่าว โดยหากไม่นับจิตรกรรมในรูปแบบจีนที่เขียนโดยช่างชาวจีนแล้ว เรื่องราวที่ใช้ถ่ายทอดในงานจิตรกรรมยังคงสืบทอดขนบนิยมปรัมปราคติด้วยเรื่อง อดีตพุทธเจ้า นิทานชาดก พุทธประวัติ และเรื่องไตรภูมิโลกสัณฐาน กับอีกส่วนที่เป็นปรัมปราคติแนวใหม่ที่เป็นผลจากพัฒนาการทางสังคมจากทั้งภายในและภายนอก
ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา มีการติดต่อกับต่างประเทศทางตะวันตกมากขึ้น อิทธิพลของจิตรกรรมต่างประเทศทางตะวันตกก็เข้ามาปนอยู่ในจิตรกรรมฝาผนังของไทย ดังอาจเห็นได้จากภาพเขียนบนผนังพระอุโบสถที่วัดมหาพฤฒาราม จากเดิมลักษณะจิตรกรรมซึ่งเป็นภาพแบนราบกลับมามีความลึกไกล เป็นภาพ 3 มิติ และมีลักษณะเหมือนจริงมากขึ้นกว่าแบบเดิม ซึ่งเขียนขึ้นตามแบบอุดมคติ ช่างเขียนที่สำคัญในรัชกาลที่ 4 คือ ขรัวอินโข่ง
กลุ่มอาการที่เกิดจากช่องออกของเส้นประสาทบริเวณทรวงอกผิดปกติ
กลุ่มอาการที่เกิดจากช่องออกของเส้นประสาทบริเวณทรวงอกผิดปกติ  เป็นภาวะที่ร่างกายของผู้ป่วยมีการกดทับเส้นประสาท, หลอดเลือดดำ, และ/หรือ หลอดเลือดแดง ที่บริเวณช่องออกของกลุ่มเส้นประสาทและเส้นเลือดจากในช่องอกไปยังบริเวณรักแร้ แบ่งออกเป็นสามชนิดย่อยตามอวัยวะที่ได้รับผลกระทบ ได้แก่ ชนิดเส้นประสาท ชนิดหลอดเลือดดำ และชนิดหลอดเลือดแดง โดยในชนิดเส้นประสาทผู้ป่วยมักมีอาการเจ็บ อ่อนแรง และอาจมีกล้ามเนื้อฝ่อที่บริเวณฐานนิ้วหัวแม่มือ ชนิดหลอดเลือดดำจะมีอาการแขนบวม เจ็บ และอาจมีสีม่วงคล้ำได้ ชนิดหลอดเลือดแดงจะมีอาการเจ็บแขน แขนซีด และแขนเย็นได้
ภาวะนี้เกิดได้จากหลายสาเหตุ เช่น การบาดเจ็บ การเคลื่อนไหวซ้ำๆ เนื้องอก การตั้งครรภ์ หรือเป็นมาแต่กำเนิด เช่น การมีกระดูกซี่โครงเกิน เป็นต้น การตรวจที่ช่วยในการวินิจฉัยได้แก่ การตรวจการนำสัญญาณประสาท และการถ่ายภาพรังสี ภาวะอื่นที่ทำให้มีอาการใกล้เคียงกัน ได้แก่ เส้นเอ็นคลุมข้อไหล่ฉีกขาด โรคของกระดูกคอ ไฟโบรมัยอัลเจีย โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง และกลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อน เป็นต้น
การรักษาในระยะแรกเริ่มสำหรับชนิดที่ทำให้มีอาการทางเส้นประสาทได้แก่การทำกายภาพบำบัดเพื่อเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้ออกและปรับปรุงท่าทาง อาจใช้ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตียรอยด์ เช่น นาพรอกเซน เพื่อบรรเทาอาการเจ็บปวดได้ การผ่าตัดมักใช้กับการรักษากรณีเป็นชนิดที่ทำให้มีอาการทางหลอดเลือด หรือมีอาการทางเส้นประสาทที่รักษาด้วยวิธีอื่นแล้วไม่ได้ผล ผู้ป่วยบางรายอาจต้องใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือดเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดลิ่มเลือด ภาวะนี้พบได้ในประชากรทั่วไปประมาณ 1% พบในเพศชายได้บ่อยกว่าในเพศหญิง และมักพบที่อายุประมาณ 20-50 ปี ภาวะนี้ได้รับการบรรยายไว้เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1818 และถูกเรียกชื่อว่ากลุ่มอาการที่เกิดจากช่องออกของเส้นประสาทบริเวณทรวงอกผิดปกติตั้งแต่ ค.ศ. 1956
โรค TOS
สายพันธุ์โควิด-19
B.1.617
รูปแปรของเชื้อไวรัสโควิด-19
501Y.V2
คุนโพ
คุนโพ  ซึ่งเดิมใช้อักษรโรมันว่า Kunp'o เป็นเมืองเล็กๆ ในจังหวัดคย็องกีของประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ทางใต้ของกรุงโซลในเขตเมืองหลวงโซล มีอาณาเขตติดต่อกับอันยางทางทิศเหนือ, อึยวังทางตะวันออก และอันซันทางทิศใต้และทิศตะวันตก และเชื่อมต่อกับเพื่อนบ้านและไปยังกรุงโซลด้วยสาย 1 และ 4 ของรถไฟใต้ดินโซล คุนโพยังเป็นที่ตั้งของสถานีสามแห่งบนเส้นทางสายคย็องบู ซึ่งเป็นรถไฟแห่งชาติที่เชื่อมโยงไปยังส่วนอื่นๆ ของประเทศ แม้ว่า 73.2% ของเมืองจะเป็นพื้นที่สีเขียว ส่วนใหญ่เป็นเพราะซูริซานและภูเขาขนาดเล็กหลายแห่ง คุนโพมีผู้อยู่อาศัยมากกว่า 286,000 คนในเขตเมืองหลายแห่ง ใจกลางเมืองคือ ซันบอน New Town ซึ่งเป็นศูนย์กลางการค้าที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ "ถนนแห่งวัฒนธรรม" ทางเท้าที่คุนโพได้กำหนดให้เป็นหนึ่งในแปดสถานที่ที่มีทัศนียภาพสวยงาม
Gunpo
เหตุแทงคนในซางามิฮาระ
เหตุแทงคนในซางามิฮาระเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2016 ที่ศูนย์ดูแลผู้พิการในแขวงมิโดริ เมืองซางามิฮาระ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 19 ราย และบาดเจ็บ 26 คน ในจำนวนนี้มี 13 คนที่บาดเจ็บสาหัส ผู้ต้องสงสัยเป็นชายวัย 26 ปี ชื่อ ซาโตชิ อูเอมัตสึ  อดีตพนักงานของศูนย์ เขามอบตัวท่ีสถานีตำรวจใกล้ ๆ พร้อมถุงซึ่งเต็มไปด้วยมีดที่เขาใช้ก่อเหตุ และถูกจับกุมในเวลาต่อมา เหตุการณ์นี้เป็นหนึ่งในอาชญากรรมที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นยุคใหม่
ที่เกิดเหตุ.
สุคูอิยามามูริเอ็ง  เป็นศูนย์ดูแลที่ดำเนินงานโดยคานางาวะเคียวโดไก  องค์การด้านสวัสดิการสังคม ศูนย์ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐบาลท้องถิ่น ตั้งอยู่บนพื้นที่ราว ในป่าไม้ริมฝั่งแม่น้ำซางามิ ข้อมูลจากายเดือนเมษายน ศูนย์มีผู้อยู่อาศัยจำนวน 149 คน อายุตั้งแต่ 19 ถึง 75 ปี ทั้งหมดเป็นผู้พิการทางสติปัญญา และหลายคนมีความพิการทางกายร่วมด้วย บางส่วนสามารถทำกิจกรรมทางกายนอกอาคารได้ และบางส่วนเป็นผู้ติดเตียง ศูนย์ตั้งอยู่ตรงจุดที่ห่างไกลจากเมือง ราว จากสถานีซางามิโกะบนสายชูโอเมน
เมื่อเวลาราว 02:10 น. ผู้ก่อเหตุใช้ค้อนเพื่อบุกเข้าไปในศูนย์ผ่านทางหน้าต่างกระจกบนชั้นหนึ่ง เขาจับและมัดเจ้าหน้าที่ไว้ ขโมยกุญแจจากนั้นจึงเดินเข้าทีละห้องเพื่อเข้าไปแทงผู้เคราะห์ร้ายเข้าที่คอขณะพวกเขากำลังหลับอยู่ เจ้าหน้าที่สามารถโทรเรียกตำรวจได้ที่เวลา 02:30 น. อย่างไรก็ตามผู้ก่อเหตุสามารถหลบหนีออกจากอาคารได้ก่อนที่ตำรวจจะเดินทางมาถึง ภาพจากกล้องวงจรปิดแสดงให้เห็นว่าเขาหนีออกจากศูนย์ที่เวลาราว 02:50 น.
เจ้าหน้าที่ตำรวจพร้อมอาวุธเดินทางเข้าศูนย์เมื่อเวลา 03:00 น. และรถพยาบาลจำนวนยี่สิบเก้าคันถูกส่งไปยังศูนย์ สองชั่วโมงถัดมา ผู้ต้องสงสัยเดินทางเข้ามอบตัวที่สถานีตำรวจสึคูอิด้วยตนเอง พร้อมถุงที่เต็มไปด้วยมีดทำครัวและอาวุธปลายแหลมโชกเลือดจำนวนมาก
Sagamihara stabbings
มิสติกวอริเออส์
มิสติกวอริเออส์: ราธออฟเดอะนินจาส์  เป็นเกมแนวชูตเอ็มอัปแบบเลื่อนด้านข้างที่มีธีมนินจา ซึ่งเปิดตัวในฐานะวิดีโอเกมหยอดเหรียญโดยบริษัทโคนามิใน ค.ศ. 1993 ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยทีมเดียวกันกับที่ผลิตเกมอาร์เคดก่อนหน้า นั่นคือ"ซันเซตไรเดอส์"ที่มีธีมตะวันตก และมีรูปแบบการเล่นที่คล้ายคลึงกับเกมก่อนหน้า
การควบคุมของเกมประกอบด้วยก้านควบคุมแปดทิศทาง รวมถึงปุ่มสองปุ่มสำหรับโจมตีและกระโดด คล้ายกันกับในเกม"ซันเซตไรเดอส์" ผู้เล่นสามารถกระโดดข้ามระดับที่สูงขึ้นหรือต่ำลงได้ เช่นเดียวกับการสไลด์ ตัวละครของผู้เล่นจะโจมตีโดยการปาดาวกระจาย/มีดสั้นไม่จำกัดจำนวน หรือใช้อาวุธของเขา/เธอในระยะใกล้ เกมดังกล่าวมีการปรับปรุงบางอย่างที่ไม่รวมอยู่ใน"ซันเซตไรเดอส์" เช่นเดียวกับมาตรวัดชีวิตที่ช่วยให้ผู้เล่นสามารถยังชีพจากการโจมตีของศัตรูได้ถึงสี่ครั้งก่อนที่จะเสียชีวิต
ผู้เล่นจะต้องกำจัดศัตรูที่ถือกล่องเพื่อรับไอเทมเพิ่มพลัง ซึ่งรวมถึงการเพิ่มพลังดาวกระจายที่สามารถเพิ่มพลังการปาของผู้เล่นได้ถึงสองระดับ (โดยมีความแตกต่างกันระหว่างเหล่าตัวละคร), อาหาร (ซูชิ, เท็มปูระ, อูดง, สุกียากี้) ที่จะมาเติมเกจชีวิตของผู้เล่น, ลูกกลมสีน้ำเงินที่มีตัวอักษรคันจิอย่าง"ชิโนบิ" (忍) จะล้อมรอบผู้เล่นด้วยบาเรียในช่วงเวลาจำกัด, ลูกกลมสีเหลืองที่มีตัวอักษรคันจิอย่าง"ชิการะ" (力) จะทำลายศัตรูบนหน้าจอทั้งหมด และเครื่องประดับชนิดต่าง ๆ สำหรับคะแนนพิเศษ รวมถึงการอยู่ยงคงกระพันชั่วคราว
ซาวด์แทร็ก.
ซาวด์แทร็กสมบูรณ์ของ"มิสติกวอริเออส์"มีอยู่ใน"โคนามิอะมิวส์เมนต์ซาวส์ '93: ซัมเมอร์อิดิชัน" ที่เป็นอัลบัมสองซีดี ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1993 โดยมีหมายเลขแคตตาล็อกคือเคไอซีเอ-7616-7 และแทร็กที่ 23–46 ในแผ่นที่ 2 นั้นมาจากเกม
ในประเทศญี่ปุ่น "เกมแมชชีน"ในฉบับวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1993 ได้ระบุว่า"มิสติกวอริเออส์"เป็นหน่วยอาร์เคดบนโต๊ะที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเป็นอันดับเก้าของปี
คันโพ
วัดลำลูกบัว
วัดลำลูกบัว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำลูกบัว อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม