pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สตรีทไฟท์เตอร์ X ร็อคแมน  หรือที่เรียกในชื่อ สตรีทไฟท์เตอร์ X เมกะแมน  สำหรับเวอร์ชันภาษาอังกฤษ เป็นเกมแพลตฟอร์มข้ามฝั่ง พัฒนาโดยแฟนเกมชาวสิงคโปร์ชื่อเสี้ยว จงฮุย เดิมเกมนี้เป็นเกมที่พัฒนาโดยแฟนเกม แต่ต่อมาได้รับการสนับสนุนการผลิตโดยแคปคอม เกมดังกล่าวได้รับการปล่อยให้ดาวน์โหลดจากแคปคอม-ยูนิตี เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2555 เพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 25 ปีแฟรนไชส์ร็อคแมนและสตรีทไฟท์เตอร์ โดยใช้รูปแบบการออกแบบฉบับคลาสสิกของเกมร็อคแมน แทนที่ตัวร้ายสำคัญ ๆ ด้วยตัวละครจาก"สตรีทไฟท์เตอร์" เกมได้รับเสียงวิจารณ์ไปในทางบวก ส่วนใหญ่วิจารณ์ในกรณีที่เกมดังกล่าวไม่มีระบบเซฟเกมให้ รวมถึงบั๊กอื่น ๆ เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาเหล่านี้ จึงได้มีการออกอัปเดตชื่อ "สตรีทไฟท์เตอร์ X ร็อคแมน V2" ในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2556 โดยเพิ่มระเบบเซฟและแก้บั๊กบางประการ
บทนำ และการเล่นเกม.
"สตรีทไฟท์เตอร์ X ร็อคแมน"ใช้วิธีการเลียนแบบสไตล์การเล่นและรูปลักษณ์ของเกมชุด"ร็อคแมน"บนแฟมิคอม โดยมีเนื้อเรื่องเน้นไปที่การข้ามฝั่งของเกมและการฉลองครบรอบ 25 ปีของแฟรนไชส์ทั้งสอง หลักจากที่ร็อคแมนต่อสู้กับผู้ควบคุมหุ่นยนต์มาตลอดหลายปี เขาก็เตรียมจะหยุดพักฉลองครอบรอบ 25 ปี ริวซึ่งได้ข่าวดังกล่าวจึงขนตัวละครสตรีทไฟท์เตอร์มาประลองกำลังครั้งสุดท้ายก่อนจบการฉลอง 25 ปีของเขาเอง ในเชิงของการเล่น ร็อคแมนใช้วิธีการเคลื่อนไหวและชาร์ตการยิงแบบเดียวกับที่ปรากฏใน"ร็อคแมน 4" แต่แทนที่จะใช้ฐานจากร็อคแมนและผู้คุมหุ่นยนต์เป็นบอสในแต่ละด่าน ด่านแต่ละด่านในเกมมีการเปลี่ยนเป็นด่านจากสตรีทไฟท์เตอร์และตัวละครเช่นบลังก้า ชุนลี และริว ในแฟรนไชส์ดังกล่าวกลายเป็นบอสแทนผู้คุมหุ่นยนต์ในแต่ละด่าน ตัวละครในสตรีทไฟท์เตอร์ใช้ท่าอันเป็นเอกลักษณ์ของตนในการโจมตี นอกจากนี้ยังมีซุปเปอร์มิเตอร์ที่เก็บพลังระหว่างที่ถูกโจมตี และปล่อยพลังมหาศาลโจมตีร็อคแมนเมื่อเต็ม เช่นเดียวกับร็อคแมนภาคอื่น ๆ ร็อคแมนจะได้อาวุธใหม่เมื่อเอาชนะบอสแต่ละตัวได้ ขึ้นอยู่กับลักษณะการโจมตี เช่นท่าไม้ตายฮาโดเคนของริว และเฮียคุเร็ตสึเคียคุของชุนลี หลังจากเอาชนะได้แปดด่านแล้ว ผู้เล่นจะพบกับบอสชุดสุดท้าย และหากทำตามเงื่อนไขได้จะมีบอสลับสองตัวปรากฏขึ้นเมื่อจบเกม
"สตรีทไฟท์เตอร์ X ร็อคแมน" เริ่มพัฒนาในฐานะส่วนบุคคลโดยเสี้ยว จงฮุย ซึ่งได้นำเกมในชั้นต้นไปเสนอกับคริสเตียน สเวนส์สัน รองประธานอาวุโสด้านการวางแผนและการพัฒนาธุรกิจของแคปคอมในงานอีโว 2012 สเวนส์สันได้นำตัวอย่างเกมไปให้พนักงานในแคปคอมทดสอบ (รวมถึงผู้จัดการอาวุโสเกี่ยวกับประชาคม เบรทท์ เอลสตัน) ทำให้แคปคอมตัดสินในที่จะช่วยพัฒนาเกมดังกล่าวนี้ ในขณะที่จงฮุยพัฒนาเกมนี้ต่อไปโดยใช้ดีไซน์ของตนเอง แคปคอมเป็นผู้ดำเนินการในส่วนของเงินสนับสนุน การจัดจำหน่ายและการประกันคุณภาพ แคปคอมเลือกที่จะพัฒนาเกมนี้ลงพีซีเนื่องจากจงฮุยไม่ได้รับลิขสิทธิ์ในการพัฒนาลงบนเครื่องคอนโซล สเวนส์สันให้สัมภาษณ์ว่าแคปคอมอาจเลือกพัฒนาลงเครื่องคอนโซลภายหลัง แต่ในระยะแรกจะพัฒนาลงคอมพิวเตอร์เพื่อให้เกมดังกล่าวเป็นฟรีเกมและให้ทันกับวันปล่อยให้ดาวน์โหลดในวันที่ 17 ธันวาคม
จงฮุยกล่าวว่า มีหลายอย่างในเกมที่เริ่มพัฒนาไว้แต่ไม่ได้นำมาใช้จริง เป็นต้นว่าหยาง ซึ่งเดิมได้รับการพัฒนาเป็นบอสถูกเปลี่ยนเป็นตัวละครชุนลีแทน อย่างไรก็ดีอาวุธพิเศษของหยางยังสามารถเข้าถึงได้ผ่านทางสูตรโกง จงฮุยยังอยากจะเพิ่มชุดอื่น ๆ ของตัวละครบอสและตัวละครที่สองที่สามารถเล่นได้และมาจากแฟรนไชส์ของ"สตรีทไฟท์เตอร์"
หลังจากที่เกมถูกปล่อยออกมา มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับการที่เกมค้าง อินเตอร์เฟซที่ไม่ชัดเจน และการไม่มีระบบเซฟ เพื่อเป็นการตอบสนองต่อข้อวิจารณ์ดังกล่าวนี้ สเวนส์สันกล่างว่าได้มีการพูดคุยกับทีมพัฒนาเพื่อแก้ไขข้อผิดพลาดเหล่านี้ในตัวแก้ไขต่อไป ในตัวแก้ไขนี้ อินเตอร์เฟซมีลักษณะที่ดีขึ้น ตัวควบคุมสามารถเข้ากับเกมได้มากขึ้น มีการแก้ไขบั๊ก เพิ่มระบบเซฟพาสเวิร์ดเช่นเดียวกับที่ปรากฏในเกมร็อคแมนรุ่นแฟมิคอม และบอสใหม่ โดยตัวเกมรุ่นปรับปรุงได้เปิดให้ดาวน์โหลดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2556 ภายใต้ชื่อ "สตรีทไฟทเตอร์ X ร็อคแมน V2"
ศิลปินชิปทูนชื่อลุค เอสควิเวล (นามแฝง A_Rival) เป็นผู้แต่งเพลงประกอบให้กับเกมนี้ เอสควิเวลมีส่วนร่วมในการแต่งเพลงนี้เมื่อเขาติดต่อจงฮุยผ่านยูทูป และแสดงความประสงค์เป็นผู้แต่งเพลงในเกมในช่วงปี พ.ศ. 2552-2553 เต็มเวลา หลังจากเขาได้ลองนำผลงานที่แต่งไปเทียบกับดนตรีที่ผู้อื่นแต่งให้เกมนี้ เอสควิเวลใช้วิธีผสมผสานเพลงของร็อคแมนกับเพลงของสตรีทไฟท์เตอร์ในบางเพลง ส่วนในเพลงอื่นเขาใช้วิธีนำทำนองบางส่วนมาจากเพลงอื่น ๆ ของร็อคแมน เพื่อไม่ให้เป็นการเสียลักษณะทั่วไปของเพลงประกอบดั้งเดิม โดยทำนองที่เอสควิเวลเลือกใช้เป็นทำนองจากสองภาคแรกของเกมร็อคแมน แต่ก็ปรากฏว่ามีทำนองของภาค 3, 4 และ 5 ด้วย นอกจากนี้เขายังแต่งเพลงขึ้นมาใหม่อีกสองเพลง คือ ธีมของวิลลีแมป (Willy Map Theme) และต้นเพลงของเพลงจบเกม เพลงประกอบของเกมนี้มีการผสมผสานธีมที่ได้รับความนิยมของทั้งสองแฟรนไชส์ เป็นต้นว่าผสมผสานธีมของสเนคแมนใน"ร็อคแมน 3 จุดจบของ ดร.ไวลี่!?" กับธีมของดัลซิมใน"สตรีทไฟท์เตอร์ II" อัลบั้มเพลงประกอบอย่างเป็นทางการชื่อ "Street Fighter X Mega Man OST" ได้เปิดให้ดาวน์โหลดฟรีผ่านทางเว็บไซต์ของเอสควิเวลเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2555 นอกจากนี้ยังมีอีพีสี่เพลงชื่อ "Street Fighter X Mega Man X-tended Vol. 1" ออกมาในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
คริสเตียน สเวนส์สันของแคปคอมให้สัมภาษณ์ผ่านทางเว็บไซต์ทางการของแคปคอม (แคปคอม-ยูนิตี) สองวันหลังจากเปิดให้ดาวน์โหลดเกมว่า ยอดดาวน์โหลดสูงกว่าการคาดการณ์ส่วนตัวที่วางไว้ แต่ไม่ได้ระบุจำนวนที่แน่นอน ผู้จัดการอาวุโสเกี่ยวกับประชาคม เบรทท์ เอลสตัน กล่าวว่าจำนวนยอดดาวน์โหลดมากถึงขนาดทำให้เซิร์ฟเวอร์ทำงานหนักพอสมควร เกมมียอดดาวน์โหลดหนึ่งล้านครั้งเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2556
"สตรีทไฟท์เตอร์ X ร็อคแมน"ได้รับเสียงวิจารณ์คละไปในทางบวก โดยชีทโค้ดเซ็นทรัลให้คะแนนเกม 4.1 จาก 5 คะแนน โดยชื่นชมว่าเกมมีลักษณะอันน่ารำลึก แต่ตำหนิในส่วนที่เกมไม่มีระบบเซฟเลย เกมอินฟอร์เมอร์ให้คะแนนเกมที่ 8 คะแนนจาก 10 คะแนน โดยสรุปว่าเกมดังกล่าวดูจะไม่ดีเท่าเกมอื่น ๆ ในยุคคลาสสิกของซีรีส์ แต่ก็เป็นบททดสอบที่ยอดเยี่ยมสำหรับผู้เล่นใหม่ที่ไม่เคยเล่น และเป็นประสบการณ์ที่มีเสน่ห์สำหรับแฟนยาวนานของซีรีส์ อินไซต์เกมมิงเดลีให้คะแนนเกมที่ 8/10 โดยกล่าวว่าแม้เกมจะสั้นและแตกแนวไปจากเกมร็อคแมนดั้งเดิม "สตรีทไฟท์เตอร์ X ร็อคแมน"ก็ยังเป็นเกมที่เล่นได้ดี และเชื่อได้ว่าจะมีน้อยเหตุผลที่จะไม่ลองดู ไอจีเอ็นให้คะแนนเกมที่ 7 เต็ม 10 โดยตั้งข้อสังเกตว่า ผลสุดท้ายเกมนี้ก็เป็นเกมที่ดี แฟน ๆ ร็อคแมนน่าจะสนุกกับมันได้ครั้งสองครั้ง แต่เกมนี้ไม่ได้มีอะไรพิเศษที่จะทำให้เทียบชั้นแบบที่เกมร็อคแมนอื่น ๆ เคยทำได้ในยุครุ่งโรจน์ เดสตรักตรอยด์กล่าวถึงในทำนองเดียวกันว่าเกมนี้ไม่ใช่เกมร็อคแมนที่ดีที่สุดที่มีอยู่ แต่เป็นผลงานที่ดีของแฟนเกมผู้อุทิศตัวอย่างมากในการพัฒนา เอมอินดรัสตรีนิวส์ให้คะแนน 3.5 จาก 5 คะแนน และกล่าวถึงเกมในแง่บวกและลบ ทำนองว่าเกมดังกล่าวรวมผลงานของเกมแคปคอมสองเกมที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ในเกมข้ามฝั่งเกมนี้ เกมนี้ให้ความรู้สึกหวนคืนสู่วันเก่า ๆ ซึ่งแน่นอนว่าจะพาแฟน ๆ ไปสัมผัสเส้นทางแห่งความทรงจำของเกมทั้งสองในขณะที่ยังรุ่งโรจน์ อย่างไรก็ดีการไม่มีความท้าทายหรือฟังก์ชันที่ทำให้เล่นต่อได้หลังจากปิดเครื่อง ทำให้เกมนี้ไม่ได้เป็นเกมล้ำค่าอย่างที่ควรจะเป็น "นิตยสารเอดจ์"ให้คะแนนเกมเพียง 5/10 โดยกล่าวว่าการดีไซน์เลเวลที่ไม่ไปในทางเดียวกันและฟังก์ชันอันจำกัดของเกมเป็นข้อผิดพลาดสำคัญที่สุด
นกเป็ดน้ำหางวงแหวน
นกเป็ดน้ำหางวงแหวน  เป็นสัตว์ปีกจำพวกเป็ดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์นกเป็ดน้ำ (Anatidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Callonetta"
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับเป็ด แต่มีขนาดลำตัวเล็กกว่ามาก มีลักษณะเด่น คือ ลำตัวค่อนข้างป้อมสั้น มีจะงอยปากสีเทาดำ เท้าสีเทาดำเป็นพังผืดเพื่อช่วยในการว่ายน้ำ ขนตามตัวจะมีสีน้ำตาลแกมน้ำตาลแดงส่วนปลายหางจะมีสีน้ำตาลแดงและล้อมรอบด้วยสีเทาดำอย่างเห็นได้ชัด ส่วนขนที่ปลายปีกจะออกสีน้ำตาลปนสีเทาดำชัดเจน มีปีกที่ค่อนข้างยาวและมีความสามารถพิเศษที่สามารถกระพือปีกได้เร็วกว่านกอื่นทั่วไป จึงบินได้สูงและเร็ว และสามารถบินต่อเนื่องได้เป็นเวลานานหลายชั่วโมงโดยไม่หยุดพัก
มีการกระจายพันธุ์อยู่ในทวีปอเมริกาใต้ โดยอาศัยรวมกันเป็นฝูงอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงตั้งแต่ 2 ตัว จนถึงหลายร้อยตัว เมื่อตกใจหรือบินจะบินตามติดกันเป็นฝูง ๆ ออกหากินในเวลากลางวันในละแวกใกล้เคียงที่อยู่อาศัยและกลับมานอนที่เดิมในตอนพลบค่ำ
นกเป็ดน้ำหางวงแหวน ได้ชื่อว่าเป็นนกที่จับคู่ครองเพียงคู่เดียวตลอดชีวิต จึงมักใช้เป็นสัญลักษณ์ของความรักอยู่เสมอ ๆ
โดยนกเป็ดน้ำหางวงแหวน ไม่ใช่นกประจำถิ่นของประเทศไทย แต่อาจพบได้ในบางฤดูกาลด้วยว่าเป็นนกอพยพ แต่ก็พบได้ในปริมาณที่น้อยมาก ตามพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดใหญ่ต่าง ๆ เช่น บึงบอระเพ็ด เป็นต้น ซึ่งมักมีผู้มายิงนำไปรับประทานอยู่บ่อย ๆ โดยที่ไม่ได้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามกฎหมายไทยแต่ประการใด
Ringed teal
สกุลนกแสก
สกุลนกแสกแดง
อู๋ซี
อู๋ซี (อังกฤษ: Wuxi; ) เป็นเมืองอุตสาหกรรมเก่าในมณฑลเจียงซู สาธารณรัฐประชาชนจีน บริเวณที่ลุ่มปากแม่น้ำแยงซี มีทะเลสาบไท่หูพาดผ่านแบ่งเมืองออกเป็นสองส่วน ทางทิศจะวันตกมีอาณาเขตติดกับฉางโจว และทางทิศตะวันออกติดกับซูโจว เนื่องจากเป็นเมืองที่ได้รับการพัฒนาเมื่อไม่นานมานี้ จึงถูกขนานนามว่า "เซี่ยงไฮ้น้อย" มีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นหนึ่งในเมืองต้นกำเนิดอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจสมัยใหม่ของจีน และยังเป็นบ้านเกิดของนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงหลายคนในสมัยศตวรรษที่ 20 ที่มีส่วนสร้างเมืองเซี่ยงไฮ้ให้เป็นเมืองเศรษฐกิจสมัยใหม่อีกด้วย
ชื่ออู๋ซีประกอบด้วยอักษรจีนคำว่า ("ขาด ปราศจาก") และคำว่า ("ดีบุก") แปลตามความหมายได้ง่ายๆว่า "ไม่มีดีบุก". อย่างไรก็ตามนักวิชากรบางคนเชื่อว่าชื่ออู๋ซีมาจากอักษรคำว่า "" ("การล่มสลายของอาณาจักรอู๋") ด้วยความที่เป็นเมืองหลวงแรกของภูมิภาคนี้ หรือบ้างว่ามาจากการถอดขื่อ Baiyue ซึ่งเป็นเทพเจ้านกของจีน
เมืองอู๋ซีก่อตั้งขึ้นเมื่อ 3,000 ปีก่อนโดยเจ้าชายสองพระองค์ผู้ลี้ภัยมาจากตอนเหนือของจีน ทั้งสองพระองค์เรียกดินแดนบริเวณนี้ว่า 'เหมย' (Mei) เนื่องจากมีการขุดทำเหมืองดีบุกในบริเวณใกล้เคียง เมืองนี้จึงเป็นที่รู้จักในชื่อว่า 'หยูซี' (Youxi - เมืองที่มีดีบุก) จนกระทั่งแร่ดีบุกจึงขุดจนหมดเมื่อประมาณปี พ.ศ. 568 เมืองนี้จึงถูกเรียกในชื่อปัจจุบัน
สมัยราชวงศ์โจว.
ตามที่ระบุไว้ใน สื่อจี้ หรือสารานุกรมด้านประวัติศาสตร์จีน (Records of the Grand Historian; Taishi gong shu; 太史公書 หรือ the Shiji; 史記 – "Historical Records") ช่วงศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสต์ศักราช (11th century BC) เจ้าชายสองพระองค์แห่งราชวงศ์โจว คือ เจ้าชายไท่โป๋ (อังกฤษ: Taibo; จีน: 泰伯; พินอิน: Tàibó) และจ้งยง (อังกฤษ: Zhongyong; จีน: 仲雍; พินอิน: Zhòngyōng) ทั้งสองพระองค์ได้สละสิทธิ์ในการสืบพระราชบัลลังก์ต่อจากพระบิดา คือจักรพรรดิไท่ แห่งราชวงศ์โจว (อังกฤษ: King Tai of Zhou; จีน: 周太王; พินอิน: Zhōu Tàiwáng) ออกมาก่อตั้งอาณาจักรใหม่ในบริเวณเมืองอู๋ซีนี้
แคว้นอู๋ (state of Wu;) มีเมืองหลวงแห่งแรกชื่อ เหมยหลี่ (อังกฤษ: Meili; จีน:梅里; พินอิน: Méilǐ) ซึ่งคาดว่าจะเป็นบริเวณหมู่บ้านเหมยชุน (Meicun) ในอู๋ซี (มีข้อมูลอื่นที่บันทึกว่าบริเวณที่ตั้งของเมืองหลวงเหมยหลี่อยู่ใกล้กับบริเวณเมืองซูโจวปัจจุบัน) เจ้าชายไท่โป๋และเจ้าชายจ้งยง ทั้งสองพระองค์ได้ช่วยกันพัฒนาด้านเกษตรกรรมและระบบชลประทานจนทำให้แคว้นอู๋กลายเป็นพื้นที่เกษตรกรรมที่มีความเจริญเป็นอย่างมาก เมื่อจักรพรรดิไท่โป๋ทรงเสด็จสวรรคตลงโดยไม่มีราชบุตรสืบต่อ เจ้าชายจ้งยงผู้เป็นพระอนุชาจึงเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อในฐานะสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอู๋ (king of Wu)
ยุคชุนชิวและยุคจั้นกั๋ว.
แคว้นอู๋มีความเข้มแข็งเป็นอย่างมากในยุคชุนชิว (Spring and Autumn Period) โดยมีซุนวู ผู้เขียน "ตำราพิชัยสงครามของซุนวู (the Art of War)" อันเลื่องชื่อ เป็นผู้ดูแลด้านการทหารให้แก่องค์จักรพรรดิ อาณาจักรอู๋จึงถือได้ว่าเป็นหนึ่งในเจ็ดอาณาจักรที่เข้มแข็งที่สุดในสมัยนั้น
ต่อมาเมื่อ 473 ปีก่อนคริสต์ศักราช แคว้นอู๋พ่ายแพ้แก่แคว้นเยว่ (ปัจจุบันคือ มณฑลเจ้อเจียงและมณฑลฝูเจี้ยน) และเมื่อ 334 ปีก่อนคริสต์ศักราชแคว้นฉู่ (state of Chu) เอาชนะและครอบครองแคว้นเยว่ได้ ต่อมาแคว้นฉู่พ่ายแพ้แก่แคว้นจิ้นในราว 223 ปีก่อนคริสต์ศักราช เมืองอู๋ซีจึงเข้าเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นฉู่และจิ้นในเวลาต่อมาในยุคจั้นกั๋ว (Warring States period) นั้นเอง
ยุคสามก๊กถึงยุคราชวงศ์ชิง.
ในยุคสามก๊ก มีการแต่งตั้งข้าราชการเข้าดูแลเมืองอู๋ซีทางตะวันตก ซึ่งเป็นเขตเกษตรกรรม ในช่วง 280 ปี ก่อนคริสต์ศักราช จึงได้รวมเข้ากับอู๋ซีมาตลอดยุคราชวงศ์สุย ราชวงศ์ถัง และราชวงศ์ซ่ง จนเมื่อปี ค.ศ. 1295 เทศมณฑลอู๋ซี (Wuxi County) ได้รับการยกระดับเป็นเมืองอู๋ซี (Wuxi City) ในปี ค.ศ. 1368 ก็ถูกลดระดับกลับไปเป็นเทศมณฑลอู๋ซีดังเดิม ปี ค.ศ. 1724 อู๋ซีเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดฉางโจว (Changzhou) จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1912 หลังสิ้นราชวงศ์ชิง
จีนยุคใหม่.
ในปี ค.ศ. 1927 เทศมณฑลอู๋ซีได้เข้าไปอยู่ใต้การปกครองของมณฑลเจียงซู
เมืองอู๋ซีมีอาณาเขตติดต่อกับเมืองฉางโจวทางด้านตะวันตก และติดกับซูโจวทางด้านตะวันออก ทิศเหนือติดกับแม่น้ำแยงซี ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำคือเมืองไท่โจว ส่วนทิศใต้ติดกับมณฑลเจ้อเจียง การวางผังเมืองอู๋ซีเป็นไปตามลักษณะของเมืองยุคเก่าของจีนอีกหลายเมือง คือผังเมืองเป็นรูปวงกลม ภายในเมืองมีคลองสายเก่าหลายสายตัดไขว้กันทั่วไป ปัจจุบันคลองสายหลักยังเป็นเส้นทางสัญจรของเรือขนาดใหญ่
สภาพอากาศในเมืองอู๋ซีจะร้อนชื้นในฤดูร้อน และหนาวเย็นในฤดูหนาว อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีประมาณ มีหิมะตกไม่บ่อยนัก และเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับ ทะเลจีนตะวันออก (East China Sea) จึงมีช่วงฤดูมรสุมที่จะมีปริมาณน้ำฝนมากเกือบ ต่อปี
ข้อมูลจากการสำรวจสำมะโนประชากรของจีนประจำปี 2010 เมืองอู๋ซีซึ่งรวมพื้นที่การปกครองทั้งหมด (the prefecture-level of Wuxi) มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 6,372,624 คน โดยในปี ค.ศ. 2000 มีประชากรจำนวนอยู่เพียง 1,192,777 คน จึงมีอัตราการเพิ่มจำนวนประชากรอยู่ที่ 2.09% ต่อปี ในช่วงปี ค.ศ. 2000-2010
อู๋ซีเป็นนครระดับจังหวัด ที่ครอบคลุม 9 เขตการปกครองของจีน ซึ่งประกอบด้วย 7 เขตหรืออำเภอ (districts) และเมืองระดับเทศมณฑล (county-level cities) อีก 2 แห่ง โดยข้อมูลที่แสดงไว้นี้เป็นข้อมูลจากการสำรวจสำมะโนประชากรของจีนประจำปี 2010
เขตเหล่านี้แบ่งออกเป็นเมืองระดับ township-level divisions 73 แห่ง ซึ่งประกอบด้วยเมือง (towns) 59 แห่งและ subdistricts 24 แห่ง
ปัจจุบันเมืองอู๋ซีถือเป็นเมืองสำหรับการลงทุนซึ่งประกอบด้วยสวนอุตสาหกรรมขนาดใหญ่สองแห่งเพื่อรองรับอุตสาหกรรมใหม่ ในขณะที่ยังเป็นศูนย์กลางการผลิตผ้า (textiles) และยังมีแผนส่งเสริมการผลิตมอเตอร์ (electric motor) และการพัฒนาด้านซอฟต์แวร์ (MRP software development) นอกจากนั้น เมืองอู๋ซียังเป็นศูนย์กลางด้านเทคโนโลยีการผลิตแผงเซลล์แสงอาทิตย์ ด้วยมีบริษัทผลิตโฟโตโวลตาอิก (Photovoltaic) ชั้นนำถึงสองแห่งตั้งอยู่ในเมืองนี้ คือ บริษัทซันเทคพาวเวอร์ (Suntech Power) และเจชั่นโฮลดิ้ง (Jetion Holdings Ltd.)
ปี ค.ศ. 2008 อุตสาหกรรมพลังงานใหม่หรือพลังงานทางเลือกเติบโตจนมีแมูลค่าสูงถึง 37.8 พันล้านหยวน โดยเฉพาะในส่วนการผลิดโซลาร์โฟโตโวลตาอิก มีมูลค่ามากถึง 30.2 พันล้านหยวนเลยทีเดียว
ในปี 2011 ผลิตภัณฑ์มวลรวมต่อประชากร (GDP per capita) สูงถึง 107,400 หยวน (US$17,050) ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งในมณฑลเจียงซู นำหน้าเมืองหนานจิงและซูโจวด้วย
เขตเมืองใหม่อู๋ซี (Wuxi New District; WND) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1992 ได้รับการพัฒนาจะเป็นหนึ่งในเขตอุตสาหกรรมที่สำคัญของประเทศจีน โดยในปี ค.ศ. 2008 มีจำนวนบริษัทจดทะเบียนในเขตเมืองใหม่นี้มากถึง 1200 แห่ง โดยเน้นส่งเสริมบริษัทผู้ผลิตจากต่างประเทศในอุตสาหกรรมประเภท electronic information, precision machinery, mechanical and electrical integration, bio-pharmaceuticals, fine chemicals และ new materials เป็นต้น
เขตการส่งออกอู๋ซี (Wuxi Export Processing Zone) ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1992 เช่นเดียวกับเขตเมืองใหม่อู๋ซี โดยตั้งอยู่ภายในเขตเมืองใหม่อู๋ซีนั่นเอง มีพื้นที่ประมาณ 2.98 ตารางกิโลเมตร สำหรับอุตสาหกรรมที่มีการส่งเสริม เช่น electronic information, optical-mechanical-electronic-integration, precision machinery และ new materials เป็นต้น มีการคมนาคมขนส่งที่สะดวกเพราะตั้งอยู่ใกล้กับสนามบินอู๋ซีและท่าเรือฉางโจว
อาจกล่าวได้ว่าอู๋ซีเป็นหนึ่งในเมืองที่เป็นศูนย์กลางด้านศิลปะและวัฒนธรรมของ "เจียงหนาน" และยัวมีศิลปินที่มีชื่อเสียงหลายคนมีถิ่นกำเนิดในเมืองนี้ อาทิ เฉียนจงซู (Qian Zhongshu, 钱钟书; 1910-1998) นักการศึกษา นักประพันธ์และนักภาษาศาสตร์ และเป็นผู้ประพันธ์หนังสือ ""เหวงเฉิง" (围城, Fortress Besieged)" มีความหมายว่า "ปราการที่ปิดล้อม" ซึ่งได้รับการยกย่องจากแวดวงการศึกษาจีนในต่างประเทศว่าเป็นหนังสือนวนิยายที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์วรรณคดีจีนปัจจุบันมากที่สุดเล่มหนึ่ง และเฉินจี๋ (Chen Chi, 程及; 1912—2005) จิตรกรที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ จนมีการสร้างพิพิธภัณฑ์เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่เขาไว้ที่เมืองอู๋ซีนี้ด้วย
หนึ่งในงานหัตถกรรมที่มีชื่อเสียงของอู๋ซีคือ การผลิตตุ๊กตาดินเผา (clay figurines) และกาน้ำชาดินเผา (clay tea pots)
ในช่วงจีนยุคใหม่ เมืองอู๋ซีผลิตนักดนตรีที่มีชื่อหลายคน เช่น Hua Yanjun (Hua Yanjun, 1893–1950) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ "อาปิ่งผู้ตาบอด" (Blind Abing; 瞎子阿炳) ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านดนตรีพื้นบ้านในเครื่องดนตรีประเภทซออู้ (erhu; เอ้อหู หรือซอสองสาย) และผีผา (pipa)
เมืองอู๋ซีตั้งอยู๋บนเส้นทางรถไฟความเร็วสูงสายเซี่ยงไฮ้–นานจิง ที่เชื่อมต่อระหว่างเมืองนานจิง (ใช้เวลาประมาณ 1.5 ชั่วโมง) และกับเมืองศูนย์กลางทางเศรษฐกิจเซี่ยงไฮ้ (ใช้เวลา 45 นาที โดยทางรถไฟ) โดยห่างจากเมืองซูโจวซึ่งเป็นเมืองสำคัญทางเศรษฐกิจอันดับที่ 5 และยังเป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญเพียง 24 นาที รถไฟสายเค (K-series) ทุกขบวนหยุดรับส่งผู๋โดยสายที่อู๋ซีนี้ด้วย
ท่าอากาศยานอู๋ซีซูหนานชั่วฟ่าง (อังกฤษ: Wuxi Sunan Shuofang International Airport; จีนตัวย่อ: 无锡苏南硕放国际机场) เปิดทำการเมื่อปี ค.ศ. 2004 ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองอู๋ซีประมาณ โดยให้บริการเที่ยวบินตรงไปยังเมืองปักกิ่ง กว่างโจว เซินเจิ้น เขตบริหารพิเศษฮ่องกง ไทเป ประเทศสิงคโปร์ และเมืองโอซะกะ ประเทศญี่ปุ่น
ทางด่วน:
ทางหลวง:
ถนนระหว่างเมือง:
รถไฟใต้ดินอู๋ซีเปิดให้บริการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2557 ปัจจุบันมี3เส้นทาง ระยะทาง 89.43 km
เมืองอู๋ซีเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญทางตอนใต้ของบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี ทั้งในด้านธรรมชาติและสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์
ที่ตั้งของเมืองที่อยู๋ริมฝั่งทะเลสาบไท่ทำให้มีสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่น่าสนใจหลายจุด จุดที่มีชื่อเสียงได้แก่ หยวนโถวจู่ หรือเกาะหัวเต่า (Yuantouzhu, the Islet of Turtlehead) ซึ่งอยู่ทางฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของทะเลสาบไท่ ได้ชื่อว่าเกาะหัวเต่าโดยมาจากก้อนหินขนาดใหญ่ในบริเวณนี้ที่โผล่ขึ้นมาคล้ายหัวของเต่าที่ลอยพ้นผิวน้ำ และไท่หูเซียนเต๋า (Taihu Xiandao, Islands of the Deities) เป็นหมู่เกาะที่อยู่ในบริเวณหยวนโถวจู่
บริเวณสวนสาธารณะสะพานทะเลสาบไท่ (Taihu Bridge Park) มีชิงช้าสวรรค์ (Star of Lake Tai) ขนาดใหญ่ สูง สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2008 ว่ากันว่าใช้เวลาหมุนครบหนึ่งรอบนานถึง 18 นาที เป็นจุดที่สามารถชมทัศนียภาพของทะเลสาบไท่และเมืองอู๋ซีได้อย่างดี
เขาซี (Mount Xi; Kindhearted Mountain; 锡山) และ เขาฮุย (Mount Hui; Tin Mountain; 锡山) เป็นเขาขนาดเล็กตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมือง ยังมีสวนราชสำนักจี้ช่างหยวน (Jichang Yuan; 寄畅园) และสวนเทียนเซี่ยตี้เอ่อร์ (Tianxia Di Er Yuan; 天下第二泉) ตั้งอยู่บริเวณเนินเขานี้ด้วย ชื่อ "เขาซี" นี้มีชื่อเดียวกันอยู่ที่เมืองซูโจว และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเช่นกัน แต่ใช้ตัวอักษรจีนคนละตัวที่ออกเสียงเหมือนกัน โดยเขาซีในเมืองซูโจวนั้นใช้อักษรจีนที่มีความหมายว่า "ทิศตะวันตก" ในขณะที่เขาซีในเมืองอู๋ซี ใช้ตัวอักษรที่มีความหมายว่า "ดีบุก"
นอกจากนี้ในตัวเมืองอู๋ซียังมีคลองต้ายวิ่นเหอ (Grand Canal) พาดผ่าน ซึ่งมีทั้งส่วนคลองโบราณเดิมและคลองที่ขุดขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1949
พระใหญ่วัดหลิงซาน (อังกฤษ: Grand Buddha at Ling Shan; จีนตัวย่อ: 灵山大佛; พินอิน: Língshān Dà Fó) ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเขาหลงซาน (Long Moutain) ใกล้กับ เมืองหม่าซานในอู๋ซี (Wuxi's Mashan Town) เป็นพระพุทธรูปปรางค์ประทานพรที่สูงที่สุดในประเทศจีน โดยมีความสูงถึง มีน้ำหนัก 700 ตัน และยังเป็นพระพุทธรูปยืนที่มีความสูงเป็นอันดับที่ 9 ของโลกด้วย
นอกจากนั้นเที่ยวอู๋ซี ยังมีสวนส่วนตัว (private gardens) และสวนสาธารณะอยู่หลายแห่งที่สร้างขึ้นโดยมหาบัณฑิตและเศรษฐีในอดีต เช่น สวนหลี (Li Yuan; 蠡园) สวนเหม่ย (Mei Yuan; 梅园) สวนซีฮุ่ย (Xihui Gongyuan; 锡惠公园) สวนจีช่าง (Jichang Yuan; 寄畅园) เป็นต้น
สตูดิโอถ่ายทำภาพยนตร์และโทรทัศน์.
ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี 1987 ทางตะวันตกของเมืองอู๋ซี เป็นสตูดิโอสำหรับการถ่ายทำภาพยนตร์และโทรทัศน์แห่งแรกของประเทศจีน เคยใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรืองสามก๊ก ("The Three Kingdoms) "และเรื่องซ้องกั๋ง ("Water Margins)" ได้รับการยกย่องให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวในระดับ AAAAA scenic area โดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศจีน (China National tourism Administration)
ถ้ำช่านจ้วน.
ถ้ำช่านจ้วน (Shan Juan Cave; 善卷洞) อยู่ทางตอนใต้ของอี๋ซิ่ง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเมืองอู๋ซี ได้รับการจัดอยู่ในสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4 ดาว ค้นพบโดยชนเผ่าช่านจ้วนในช่วงปี ค.ศ. 722 ถึง 481 ก่อนคริสต์ศักราช
พิพิธภัณฑ์เฉิงจี๋.
พิพิธภัณฑ์เฉิงจี๋ (Chen Chi museum) สร้างเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่จิตรกรที่มีชื่อเสียงในช่วงศตวรรษที่ 20 ชื่อ เฉิงจี๋ (อังกฤษ: Chen Chi, Cheng Ji; จีนตัวย่อ: 程及; พินอิน: Chéng jí) ผู้เกิดในปี ค.ศ. 1912 ณ เมืองอู๋ซีแห่งนี้เอง
สถานที่ทางประวัติศาสตร์อื่นๆ.
เช่น ที่พักเดิมของเซียฝูเฉิง (The former Residence of Xue Fucheng; 薛福成) ที่พักเดิมของอาปิ่ง (Former Residence of A Bing; 阿炳) ที่พักเดิมของสูเสียเค่อ (Former Residence of Xu Xiake; 徐霞客) โล่วโถวตุน (Site of Luotuo Dun; 骆驼墩) วัดและสุสานไท่โป๋ (Taibo Temple and Tomb) ตงหลินซูย่วน (Donglin Shuyuan หรือ Donglin Academy) โดยสถานที่ทางประวัติศาสตร์เหล่านี้อยู่ภายใต้การดูแลของรัฐ
เมืองอู๋ซีมีศูนย์กีฬา 2 แห่ง ศูนย์กีฬาเก่าอยู่ทางใต้ของเมืองและยังปิดบริการอยู่ ส่วนศูนย์กีฬาแห่งใหม่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง ใกล้กับทะเลสาบไท่ ประกอบด้วยสระว่ายน้ำ สนามฟุตบอล และอื่นๆ และเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงด้านกีฬาเบสบอล มีศูนย์พัฒนากีฬาเบสบอล (China Development Center) ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2008
สกุลกะเรกะร่อน
[[ไฟล์:Cymbidium Clarisse Best Pink.jpg|thumb|Cymbidium Clarisse 'Best Pink'
[[ไฟล์:Cymbidium dayanum Orchi 04.jpg|thumb|right|"Cymbidium dayanum"]]
[[ไฟล์:Orchidacea Cymbidium.jpg|right|thumb|"Cymbidium Hybrid"]]
[[ไฟล์:Cymbidium-floribundum.jpg|thumb|right|Golden Leaf-edge Orchid ("Cymbidium floribundum")]]
สกุลกะเรกะร่อน หรือ Cymbidium IPAc-en|s|ɪ|m|ˈ|b|ɪ|d|i|ə|m, เป็นสกุลของกล้วยไม้ไม่ผลัดใบ มี 52 สปีชีส์ ชื่อสกุลนี้มาจากภาษากรีก "kumbos" หมายถึงช่อง ซึ่งหมายถึงฐานของกลีบปาก
แหล่งการกระจายพันธ์ุ.
มีการกระจายพันธ์ุใน[[ทวีปเอเชีย]]เขตร้อน และกึ่งเขตร้อน (เช่น ภาคเหนือของ[[ประเทศอินเดีย]], [[สาธารณรัฐประชาชนจีน]], [[ประเทศญี่ปุ่น]], [[ประเทศมาเลเซีย]], [[ประเทศฟิลิปปินส์]] และ[[เกาะบอร์เนียว]]) และทางตอนเหนือของ[[ประเทศออสเตรเลีย]] เป็นสายพันธุ์ดอกไม้ที่มีขนาดใหญ่ และมีการปลูกเลี้ยงลูกผสมในพื้นที่ที่มีระดับความสูง เพื่อให้ดอกที่มีขนาดใหญ่ขึ้น
[[หมวดหมู่:สกุลกะเรกะร่อน| ]]
น่ารัก (ละครโทรทัศน์)
น่ารัก อาจหมายถึง
น่ารัก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2549)
น่ารัก เป็นละครโทรทัศน์ ในปี พ.ศ. 2549 แนว โรแมนติก-คอมเมดี ผลิตโดย ควิซ แอนด์ เควส บทประพันธ์โดย วรดา วรดล บทโทรทัศน์โดย พิมบงกช / ตุณย์ กำกับการแสดงโดย ผกามาศ ลิ่มปิยะชาติ / อดุลย์ บุญบุตร ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในช่วงครอบครัวตัวละครทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18.30 น. นำแสดงโดย การิน ศตายุ, ณฐพร เตมีรักษ์, โชคชัย บุญวรเมธี, วิภาวี ศิริมะณีวัฒนา, ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง, วิรากานต์ เสณีตันติกุล
&lt;br&gt;บทประพันธ์ : วรดา วรดล
&lt;br&gt;บทโทรทัศน์ : พิมบงกช, ตุณย์
&lt;br&gt;กำกับการแสดง : ผกามาศ ลิ่มปิยะชาติ / อดุลย์ บุญบุตร
&lt;br&gt;ออกอากาศ : ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18.30 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ(ปี1946–91)
สกุลช้างสารภี
สกุลช้างสารภี หรือ Acampe เป็นสกุลของกล้วยไม้ที่กระจายพันธุ์ระหว่างแอฟริกาจนถึงอินเดีย จีน มาเลเซีย อินโดนีเซีย นิวกินี และฟิลิปปินส์ ชื่อสกุล "Acampe" ได้มาจากภาษากรีก "akampas", หมายถึง แข็งแรง หมายถึงดอกแข็ง ขนาดเล็ก
Acampe
สกุลพระยาฉัททันต์
สกุลพระยาฉัททันต์ หรือ Vandopsis เป็นกล้วยไม้สกุลหนึ่งมีสมาชิก 5 สปีชีส์ พบใน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้,จีน ฟิลิปปินส์ และเกาะนิวกินี
Vandopsis
เส้นเวลาของสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ.1946–91)
กรดแอสคอร์บิก
กองทัพเยเมน
กองทัพเยเมน ประกอบด้วยกองทัพบก (รวมถึง หน่วยพิทักษ์สาธารณรัฐ) กองทัพเรือ (รวมถึง นาวิกโยธิน) และกองทัพอากาศ (รวมถึง กองกำลังป้องกันภัยทางอากาศ) กำลังพลประจำการทั้งสิ้น 401,000 นาย
แม่น้ำโครันไทน์
อาปัม บาลิก
เกอโรปก เลอกอร์
โอโปร์ อายัม
วงศ์ย่อยนกเป็ดน้ำ
วงศ์ย่อยนกเป็ดน้ำ  เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์ปีกจำพวกเป็ด หรือนกเป็ดน้ำวงศ์หนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ใหญ่ Anatidae ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Anatinae หรือจัดอยู่ในเผ่า Anatini
เป็ดที่อยู่ในวงศ์ย่อยนี้มีลักษณะคล้ายกับสมาชิกที่อยู่ในวงศ์ใหญ่ คือ มีจะงอยปากแบนและตรงปลายปากงุ้ม ตีนมีพังผืด นิ้วเรียว นิ้วหลังค่อนข้างเล็กและเป็นนิ้วต่างระดับ บินได้เก่ง ส่วนใหญ่เป็นนกอพยพย้ายถิ่น นอกจากนี้แล้วยังสามารถที่จะว่ายน้ำหรือดำน้ำได้อีกด้วยตีนที่เป็นพังผืด
ในประเทศไทยพบนกที่อยู่ในวงศ์ย่อยนี้ 5 สกุล 17 ชนิด
การยึดครองญี่ปุ่น
การยึดครองญี่ปุ่นโดยฝ่ายสัมพันธมิตรหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ อันมีสหรัฐอเมริกาเป็นผู้นำ และเครือจักรภพอังกฤษเป็นผู้สนับสนุน ซึ่งเป็นการยึดครองแผ่นดินญี่ปุ่นโดยชาวต่างชาติเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นกว่า 2,000 ปี การยึดครองดังกล่าวเปลี่ยนแปลงประเทศญี่ปุ่นจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เข้าสู่ระบอบประชาธิปไตยซึ่งทำให้หวนคิดถึงการเมือง "นิวดีล" (New Deal) ของอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1930 การยึดครองดังกล่าวมีชื่อรหัสว่า ปฏิบัติการบัญชีดำ (Operation Blacklist) สิ้นสุดลงด้วยสนธิสัญญาซานฟรานซิสโก ที่ลงนามเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1951 และมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1952 อันเป็นการฟื้นฟูเอกราชของญี่ปุ่น โดยยกเว้นหมู่เกาะรีวกีวก่อน ค.ศ. 1972
การยอมแพ้ของญี่ปุ่น.
วันดังกล่าวเป็นที่รู้จักในชื่อวันชัยเหนือญี่ปุ่น (V-J - Victory over Japan) ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนสู่การสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองและการเริ่มต้นของเส้นทางที่ยาวนานในการฟื้นฟูประเทศญี่ปุ่น ในวันชัยเหนือญี่ปุ่นนั้น แฮร์รี ทรูแมน ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกานัดหมายจอมพลดักลาส แมคอาเธอร์ ในฐานะผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตร (Supreme Commander for the Allied Powers (SCAP)) สำหรับแผนดำเนินการยึดครองญี่ปุ่น
เนื่องจากในระหว่างสงครามนั้น บรรดาชาติมหาอำนาจต่างๆของฝ่ายสัมพันธมิตรวางแผนที่จะแบ่งประเทศญี่ปุ่นเพื่อปกครองเอง ซึ่งหลังจากฝ่ายสัมพันธมิตรรบชนะเยอรมนีแล้วได้ยึดครองเป็นที่เรียบร้อย ด้านผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตรจึงเป็นผู้ควบคุมโดยตรงบนเกาะหลักของญี่ปุ่น (ฮนชู ฮกไกโด ชิโกกุ และคีวชู) และเกาะโดยรอบ โดยการเป็นเจ้าของดินแดนต่าง ๆ ถูกแบ่งให้กับชาติมหาอำนาจของฝ่ายสัมพันธมิตร ดังนี้
สำหรับการเข้ายึดครองดินแดนต่างๆของญี่ปุ่นนั้น ไม่มีสาเหตุชัดเจนว่าเหตุใดแผนจึงถูกเปลี่ยนแปลง ซึ่งก็มีทฤษฎีทั่วไปรวมถึงอำนาจที่เพิ่มขึ้นของสหรัฐอเมริกาในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ อีกทั้งแฮรี่ ทรูแมนไม่เชื่อมั่นในสหภาพโซเวียตมากนัก เมื่อเปรียบเทียบกับแฟรงกลิน โรสเวลต์ อีกทั้งสหภาพโซเวียตเคยมีความตั้งใจในการยึดครองเกาะฮกไกโด ซึ่งอาจนำมาใช้เป็นฐานของลัทธิคอมมิวนิสต์ในประเทศญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม มีความแตกต่างระหว่างการยึดครองเยอรมันตะวันออกและเกาหลีเหนือของโซเวียต ซึ่งทางประธานาธิบดีแฮรี่ ทรูแมน ไม่ยอมให้แผนการของฝ่ายคอมมิวนิสต์สำเร็จ
Anatini
วงศ์ย่อยเป็ดแดง
วงศ์ย่อยเป็ดแดง  เป็นวงศ์ย่อยของนกจำพวกนกเป็ดน้ำวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Dendrocygninae (หรือ Dendrocygnidae) จัดอยู่ในวงศ์ใหญ่ Anatidae