pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ศาสนาพุทธและศาสนาเชน เป็นศาสนาอินเดียเก่าแก่ที่มีวิวัฒนาการขึ้นในมคธ (รัฐพิหารในปัจจุบัน) และมีผู้นับถือปฏิบัติรวมถึงได้รับการศึกษาในสมัยปัจจุบัน การศึกษาเชิงเปรียบเทียบระหว่างพระมหาวีระ และ พระโคตมพุทธเจ้า ถือว่าศาสดาทั้งสองพระองค์ทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงเวลาร่วมสมัยกัน ศาสนาพุทธ และ ศาสนาเชน มีลักษณะ, อภิธานศัพท์ และหลักการทางจริยธรรมหลายประการที่คล้ายคลึงกัน แต่ทั้งสองเลือกเน้นความสำคัญในประเด็นที่ต่างกัน ทั้งสองศาสนามีธรรมเนียมเกี่ยวข้องกับนักบวชที่เป็นรูปแบบสมณะ ซึ่งเชื่อว่าบุคคลหนึ่ง ๆ สามารถหลุดพ้นจากวัฏจักรการเวียนว่ายตายเกิด (สังสาระ) ได้ด้วยการปฏิบัติตนตามแนวทางจริยธรรมและจิตวิญญาณ ทั้งสองศาสนามีหลักกลางสำคัญของศาสนาที่ต่างกัน เช่น มุมมองต่อพรตนิยม ที่ซึ่งพุทธยึดถือทางสายกลาง ส่วนเชนยึดถือ "อเนกานตวาท" และระหว่าง "ชีวา" กับ "อัตตา-อนัตตา"
ราชอาณาจักรกูบังปาซูดารุลกียัม
เมืองกุบังปาสู
ทางสายกลาง
Khartoum International Airport
Mumbai Airport
Delhi Airport
Chhatrapati Shivaji International Airport
Calicut Airport
ประตูเยเมน
ประตูเยเมน  หรือ บาบุลยะมัน  เป็นประตูหลักในกำแพงเมืองเก่าของซานาทางใต้สุดของเมืองในกำแพง โครงสร้างปัจจุบันนั้นสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 โดยซาม บุตรของโนอา (Sam the son of Noah) ในปัจจุบัน ประตูเยเมนเป็นประตูที่มีการประดับประดาวิจิตรที่สุดในบรรดาประตูเมืองของเมืองเก่าซานา
มัสยิดใหญ่ซานาตั้งอยู่ภายใน ห่างไป 300 ยาร์ดจากประตูเยเมน ประตูเยเมนเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลก ยูเนสโก ในนามเมืองเก่าซานา
Sanaa Governorate
Yemen Gate
Bab al-Yaman
วงแหวนทองคำ (ไอซ์แลนด์)
วงแหวนทองคำ  เป็นเส้นทางท่องเที่ยวทางตอนใต้ของประเทศไอซ์แลนด์ ครอบคลุมระยะทางประมาณ 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) โดยวนจากเรคยาวิกไปยังพื้นที่สูงทางตอนใต้ของไอซ์แลนด์และย้อนกลับ โดยเป็นพื้นที่ที่มีทัวร์และกิจกรรมเกี่ยวกับการเดินทางส่วนใหญ่ในไอซ์แลนด์
จุดแวะพักหลักสามแห่งบนเส้นทาง ได้แก่ อุทยานแห่งชาติซิงเวลลีร์, น้ำตกกูลฟอส และพื้นที่ความร้อนใต้พิภพในเฮาคาดาลูร์ ซึ่งมีน้ำพุร้อนเกซีร์และสตรอกเกอร์ แม้ว่าเกซีร์ส่วนใหญ่จะอยู่เฉย ๆ มาหลายปีแล้ว แต่สตรอกเกอร์ก็ยังคงปะทุทุก ๆ 5–10 นาที ส่วนจุดแวะอื่น ๆ ได้แก่ ปล่องภูเขาไฟเคริ, เมืองเฮเวอเรเจอรี, วิหารสกัลฮอลต์ ตลอดจนโรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนใต้พิภพเนสยาเวลีร์ และเฮลิสเฮอาวิจุน
ชื่อ"วงแหวนทองคำ"เป็นคำทางการตลาดสำหรับเส้นทาง ซึ่งมาจากชื่อกูลฟอส ที่แปลว่า "น้ำตกทองคำ" ในภาษาไอซ์แลนด์
Golden Circle (Iceland)
ถนนแก้วเงินทอง
ถนนแก้วเงินทอง (อักษรโรมัน: Thanon Kaeo Ngoen Thong) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงคลองชักพระ แขวงบางพรม แขวงบางระมาด และแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร เป็นถนนขนาดเล็กมีเพียง 2 ช่องจราจร โดยเป็นถนนที่ต่อเนื่องจากซอยจรัญสนิทวงศ์ 35 ในพื้นที่แขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย มีจุดเริ่มต้นที่เชิงสะพานวัดแก้วซึ่งเป็นสะพานข้ามคลองชักพระ ไปทางทิศตะวันตก ตัดกับถนนปากน้ำฝั่งเหนือ จากนั้นโค้งไปทางทิศเหนือ ตัดกับถนนบางพรมที่ทางแยกวัดแก้ว ข้ามคลองบางพรม และวิ่งต่อเนื่องไปข้ามคลองบางระมาด จนกระทั่งไปสิ้นสุดที่จุดตัดกับถนนฉิมพลีในแขวงฉิมพลี ใกล้กับทางตัดทางรถไฟสายใต้และที่หยุดรถไฟบางระมาด
ชื่อของถนนมาจากการที่ตัดผ่านหน้าวัดสำคัญ 3 แห่ง คือ วัดแก้ว, วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร (วัดเงิน) และวัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหาร (วัดทอง) ตามลำดับ โดยมีชื่อเดิมว่า "ถนนฉิมพลี–วัดรัชฎาธิษฐาน"
ถนนแก้วเงินทองไม่มีรถโดยสารประจำทางผ่านโดยตรง แต่ก็สามารถเข้าถึงได้ทางฝั่งถนนฉิมพลี โดยรถโดยสารปรับอากาศขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) สาย 79 อีกทั้งยังสามารถเข้าถึงได้ง่ายกว่าโดยรถสองแถวในท้องถิ่นและรถมอเตอร์ไซด์รับจ้าง
นอกจากวัดแก้ว วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร และวัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหารแล้ว ถนนแก้วเงินทองยังผ่านหน้าวัดแห่งอื่น ๆ อีก ได้แก่ วัดเรไร ที่อยู่ลึกเข้าไปในซอยแก้วเงินทอง 36, วัดอังกุลา ซึ่งเป็นวัดร้างที่เหลือเพียงพระพุทธรูปสำคัญและโบราณวัตถุบางส่วน
เดอะคาซากรานเด้ส์
เดอะคาซากรานเด้ส์ หรือ บ้านใหญ่  เป็นการ์ตูนทางช่องนิคคาโลเดียน และเป็นภาคแยกของเดอะลาวด์เฮาส์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2562
เรื่องราวสุดวุ่นของสาวน้อย รอนนี แอนน์ ที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองที่ซึ่งเธอ พี่ชาย และแม่ได้พบกับครอบครัวใหญ่ของเธออีกครั้ง
ตอน.
มาซามูเนะ
มาซามูเนะ  หรือที่เรียกว่า โกโร นิวโด มาซามูเนะ (, นักบวช โกโร มาซามูเนะ, ประมาณ ค.ศ. 1264–ค.ศ. 1343) ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นช่างตีดาบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น เขาสร้างดาบและมีดสั้น ซึ่งเป็นที่รู้จักในภาษาญี่ปุ่นว่า"ทาจิ"และ"ทันโต"ตามลำดับในสำนัก"โซชู" อย่างไรก็ตาม "ทาจิ"ที่หลอมโลหะของเขาหลายเล่มถูกทำให้เป็น"คาตานะ"โดยการตัดโคนมีดที่ฝังเข้าไปในด้าม ("นากาโกะ") ในเวลาต่อมา ด้วยเหตุนี้ ผลงานที่มีอยู่เพียงชิ้นเดียวของเขาคือ"คาตานะ"และ"ทันโต" ทั้งนี้ ไม่มีวันที่แน่นอนสำหรับช่วงชีวิตของมาซามูเนะ ซึ่งเป็นที่ตกลงกันโดยทั่วไปว่าเขาได้ทำดาบส่วนใหญ่ระหว่างปี ค.ศ. 1288 ถึง ค.ศ. 1328 และบางเรื่องราวระบุชื่อสกุลของเขาว่าโอกาซากี แต่ผู้เชี่ยวชาญบางคนเชื่อว่านี่เป็นเรื่องที่เสกสรรขึ้นมาเพื่อยกระดับฐานะของตระกูลโทกูงาวะ
เชื่อกันว่ามาซามูเนะทำงานในจังหวัดซางามิในช่วงสุดท้ายของยุคคามากูระ (ค.ศ. 1288–1328) และคิดว่าเขาได้รับการฝึกโดยช่างตีดาบจากจังหวัดบิเซ็งและยามาชิโระ เช่น ซาบูโระ คูนิมูเนะ, อาวาทางูจิ คูนิตสึนะ และชินโตโงะ คูนิมิตสึ เขาเป็นพ่อของฮิโกชิโระ ซาดามูเนะ ซึ่งเป็นปรมาจารย์โซชูที่มีชื่อเสียงเช่นกัน
รางวัลสำหรับช่างตีดาบที่เรียกว่ารางวัลมาซามูเนะ เป็นรางวัลที่มอบให้ในการแข่งการทำดาบญี่ปุ่น แม้ว่าจะไม่ได้มีการมอบรางวัลทุกปี แต่ก็มีการนำเสนอให้แก่ช่างตีดาบที่สร้างผลงานยอดเยี่ยม
Masamune
จอห์น วิลเลี่ยมส์
ศิขรจี
ศิขรจี  ตั้งอยู่ในอำเภอคีรีทีหะ รัฐฌารขัณฑ์ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนเขาปารศนาถ เขาที่สูงที่สุดในรัฐฌารขัณฑ์ ศิขรจีเป็นไชนะตีรถะ (แหล่งแสวงบุญ) ที่สำคัญของศาสนาไชนะ เชื่อกันว่าเป็นสถานที่ที่ตีรถังกรยี่สิบองค์จากทั้งหมดยี่สิบสี่องค์ รวมถึงสาธุองค์อื่น ๆ ได้เข้าถึงโมกษะ ดังที่ระบุไว้ใน "นิรวาณกันฑ์" และคัมภีร์เล่มอื่น ๆ เส้นทางเดินทั้งหมดในศิขรจีมีความยาวรวม 44 กิโลเมตร สำหรับเส้นทางสั้นที่สุดอาจใช้เวลาเดินเท้ารวมกว่า 12 ชั่วโมง
"ศิขรจี" แปลว่า "ยอดเขาอันเป็นที่เคารพ" โดย ศิขร เป็นภาษาสันสกฤตแปลว่า ยอดเขา และ จี เป็นคำลงท้ายนามแบบอินเดียเพื่อยกย่อง นอกจากนี้ยังมีเรียกว่าสัมเมทศิขร (Sammed Śikhar) อันแปลว่า "ยอดเขาแห่งศูนย์รวมสมาธิ" อันมาจากความเชื่อว่าตีรถังกรยี่สิบองค์จากยี่สิบสี่องค์ได้ทำสมาธิจนบรรลุโมกษะที่นี่ ส่วนชื่อยอดเขา "ปารศนาถ" นั้นมาจากพระนามของพระปารศวนาถ ตีรถังกรองค์ที่ยี่สิบสาม และเป็นหนึ่งในยี่สิบองค์ที่เข้าถึงโมกษะที่นี่
Shikharji
พระอชิตนาถ
พระอชิตนาถ เป็น "ตีรถังกร" องค์ที่สองของห้วงเวลาปัจจุบัน "อวสรรปิณี" (ครึ่งวัฏจักร) ในศาสนาเขน พระอชิตนาถเป็นบุตรจองพระเจ้าชิตศัตรูและพระนางวิชัยเทวีแห่งอโยธยา ในราชวงศ์อิศวกุในวัน "มาฆ-ศุกล-ทษมี" (วันที่สิบของคืนพระจันทร์ครึ่งดวงของเดือน "มาฆะ") พระอชิตนาถสูง 450 "ธนุศ" (1350 เมตร) และมีชีวิตอยู่ในช่วง 508.032 x 1018 ปีก่อน และมีอายุ 72 x 105 "ปูราวะ"
ท่าเข้าถึง "เกวลญาณ" ใต้ต้นสาละ และเข้าถึง "โมกษะ" ที่ศิขรจี และมีพระสิงหเสนเป็น "คณธร" ของท่าน
ศาสนาพุทธและศาสนาเชน
โรส ทิโค
โรส ทิโค  เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" ปรากฎตัวครั้งแรกในภาพยนตร์"" (2017) เป็นช่างเครื่องยนต์คนหนึ่งของขบวนการฝ่ายต่อต้าน ซึ่งต่อมาได้ผูกมิตรกับฟินน์ ร่วมกันหาทางช่วยเหลือฝ่ายต่อต้านหนีจากปฐมภาคี รับบทโดยเคลลี แมรี ทราน
ตัวละครของโรสถูกสร้างขึ้นโดยไรอัน จอห์นสัน ผู้กำกับและเขียนบทภาพยนตร์"ปัจฉิมบทแห่งเจได" เพื่อเพิ่มพลวัตรให้กับเนื้อเรื่องรองที่เกี่ยวข้องกับฟินน์และโพ ดาเมรอน โดยเคลลีรับบทในภาพยนตร์ขนาดยาวครั้งนี้เป็นครั้งแรก และก่อนที่จะสมัครเข้าร่วมการคัดเลือกนักแสดงสำหรับบทนี้ก็ไม่เคยดูภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส" มาก่อน แต่หลังจากผ่านขั้นตอนการคัดเลือกนักแสดงซึ่งกินเวลานานกว่า 5 เดือน มาแล้ว เธอก็สามารถเอาชนะคู่แข่งคนอื่นๆ หลายร้อยคน และได้รับคัดเลือกให้รับบทนี้
ภูมิหลังตามท้องเรื่องของโรสถูกเล่าไว้บางส่วนในภาพยนตร์ และอีกส่วนหนึ่งถูกเล่าในนิยาย "Cobalt Squadron" (2017) ซึ่งมีโรส และเพจ ทิโค พี่สาวของโรส ซึ่งมีบทบาทเล็กน้อยในภาพยนตร์ เป็นตัวละครหลัก นิยายเล่าว่าโรสและเพจเข้าร่วมขบวนการฝ่ายต่อต้านหลังจากที่ดาวเคราะห์บ้านเกิดที่ยากจนของพวกเธอถูกปฐมภาคีทำลาย ตัวละครโรสทำหน้าที่เป็นตัวแทนผู้ชม เป็นตัวละครคนทั่วไป เป็นผู้มีผลกระทบทางบวกต่อตัวละครฟินน์ และเป็นตัวแทนของกลุ่มผู้ชื่นชอบ"สตาร์ วอร์ส" ด้วย ในบทดั้งเดิมจอห์นสันวางแผนให้ตัวละครโรสเป็นคนขี้หงุดหงิดและชอบพูดจาประชดประชัน แต่บุคลิกของตัวละครนี้ถูกเปลี่ยนแปลงอย่างมากเพื่อให้เข้ากันกับบุคลิกของทราน กลายเป็นตัวละครที่มีบุคลิกทางบวกมากขึ้น
ทั้งตัวละครโรสและการแสดงของทรานได้รับเสียงตอบรับในทางบวกจากนักวิจารณ์และเหล่าผู้ชื่นชอบ"สตาร์ วอร์ส" โดยส่วนหนึ่งให้ความชื่นชมในฐานะที่เป็นตัวละครผู้หญิงต่างชาติที่มีบทบาทในทางบวก อย่างไรก็ดีทรานตกเป็นฝ่ายถูกกระทำจากมุมมองอคติชาติพันธุ์และอคติทางเพศจากชุมชนอินเทอร์เน็ทจนเธอต้องลบบัญชีอินสตาแกรม ผู้ชื่นชอบและผู้มีชื่อเสียงหลายคนออกมาปกป้องทราน และทรานเองก็ให้สัมภาษณ์ตอบโต้การโจมตีเหล่านี้ตีพิมพ์บน"เดอะนิวยอร์คไทมส์"
โรสมีบทบาทในภาพยนตร์ "กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์" (2019) ซึ่งเป็นภาพยนตร์ภาคสุดท้ายในชุดไตรภาคต่อ ในภาคนี้เธอได้เลื่อนยศขึ้น และมีบทบาทเป็นผู้นำมากขึ้น อย่างไรก็ดีแม้ตำแหน่งตามท้องเรื่องของเธอจะสูงขึ้น แต่บทและการได้ปรากฎตัวบนจอภาพยนตร์ของเธอกับเล็กกว่าที่เป็นใน"ปัจฉิมบทแห่งเจได"มาก ประเด็นนี้ตกเป็นประเด็นวิพากษ์วิจารณ์สำคัญประเด็นหนึ่งทั้งจากนักวิจารณ์และจากเหล่าผู้ชื่นชอบ บ้างก็ตีความว่าผู้สร้างภาพยนตร์จงใจลดบทของโรสลงหลังจากมีการก่อกวนทางอินเทอร์เน็ทต่อทราน ซึ่งคริส เทอร์ริโอ ผู้ร่วมเขียนบท ปฏิเสธ
ลักษณะตัวละคร.
"โคบอลท์สควอดรอน".
แม้ตัวละครโรส ทิโค จะถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์"ปัจฉิมบทแห่งเจได" แต่ภูมิหลังของตัวละครนี้ถูกกล่าวถึงโดยละเอียดในนวนิยายสำหรับเยาวชน "Star Wars: The Last Jedi: Cobalt Squadron" (2017) เขียนโดย Eilzabeth Wein นิยายและภาพยนตร์ได้รับการเผยแพร่ในวันเดียวกันคือวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2017 โดย"โคบอลท์สควอดรอน"ดำเนินเรื่องช่วงก่อนหน้าและพร้อมๆ กันกับเหตุการณ์ใน"อุบัติการณ์แห่งพลัง" (2015) ซึ่งเป็นภาพยนตร์ตอนแรกสุดในชุดภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส"ไตรภาคต่อ มีบทสนทนาที่อ้างอิงถึงเหตุการณ์ในนิยายอยู่ในบทภาพยนตร์"ปัจฉิมบทแห่งเจได"แต่ถูกตัดออกจากฉบับที่ออกฉาย ในนิยายเรื่องนี้โรสเป็นตัวเอกหลักร่วมกันกับพี่สาวคือเพจ ทิโค ซึ่งรับบทโดยเวโรนิกา โงในภาพยนตร์ โดยมีบทบาทเพียงสั้นๆ แม้พ่อแม่ของทั้งสองจะไม่มีบทบาทในนิยาย แต่หนังสืออ้างอิง "Star Wars: The Last Jedi: The Visual Dictionary" ก็ได้ระบุเอาไว้ว่าทั้งสองมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับพ่อและแม่คือ Hue และ Thanya ลำดับ ซึ่งได้เลี้ยงดูทั้งสองคนให้มีความรู้สึกที่หนักแน่นต่อความดีความชั่ว โรสและเพจเติบโตขึ้นมาบนดาวเคราะห์เฮยส์ไมเนอร์ ซึ่งเป็นดาวเคราะห์ทำเหมืองที่ยากจน โคจรอยู่ในระบบดาวฤกษ์โอโตม็อก ห่างไกลจากการกำกับดูแลของสาธารณรัฐใหม่ ดาวเคราะห์เฮยส์ไมเนอร์เป็นสถานที่แห่งแรกๆ ที่ตกเป็นเหยื่อของปฐมภาคี คณะเผด็จการทหารที่พยายามเข้าปกครองกาแลกซี ปฐมภาคีใช้ดาวเคราะห์แห่งนี้เป็นสถานที่ทดสอบอาวุธและลักพาตัวเด็กๆ ไปล้างสมองให้เติบโตขึ้นมารับหน้าที่เป็นสตอร์มทรูปเปอร์ เช่นนี้จึงทำให้โรสเกิดความเกลียดชังต่อปฐมภาคีตั้งแต่ยังอายุน้อย สองพี่น้องทิโคเข้าร่วมกับขบวนการฝ่ายต่อต้าน ซึ่งเป็นองค์กรกึ่งทหารที่นำโดยนายพลเลอา ออร์กานา เพื่อต่อสู้กับปฐมภาคี ทั้งสองทำงานด้วยกันบนยานบินทิ้งระเบิดชื่อ"โคบอลท์แฮมเมอร์"โดยเพจเป็นพลยิงและโรสเป็นวิศวกรเครื่องยนต์ แม้โรสจะไม่เคยได้รับการฝึกฝนอย่างเป็นทางการแต่เธอก็ได้เข้าประจำตำแหน่งนี้เพราะมีความรู้ลึกซึ้งด้านเครื่องยนต์ ทั้งโรสและเพจสวมสร้อยคอห้อยเหรียญหน้าตาเหมือนกันคือเป็นตราประจำระบบดาวฤกษ์โอโตม็อกบ้านเกิดของพวกเธอ ซึ่งเห็นได้ในภาพยนตร์"ปัจฉิมบทแห่งเจได"
แนวคิดและการออกแบบตัวละคร.
จอห์นสันตั้งใจสร้างโรส ทิโคให้เป็นตัวละครตัวแทนผู้ชมที่เข้าถึงได้ง่าย เขาต้องการ "คนที่ผมตอนอายุสิบขวบสามารถจะเข้าถึงและรู้สึกผูกพันได้จริงๆ คนที่เป็นเด็กเนิร์ดของแท้ ที่พอได้เห็นมาโลดแล่นอยู่ต่อหน้าในภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส"แล้วจะต้องเป็นที่ประหลาดใจนิดๆ" รายละเอียดเกี่ยวกับตัวละครนี้ถูกกล่าวถึเป็นครั้งแรกในงานเฉลิมฉลอง"สตาร์ วอร์ส" ที่ออร์แลนโด ฟลอริดา เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2017
ก่อนที่จะสมัครเข้าร่วมการคัดเลือกนักแสดงสำหรับภาพยนตร์"ปัจฉิมบทแห่งเจได" เคลลี มารี ทราน หางานแสดงมาแล้วหลายปี และทำงานอื่นๆ ชั่วคราวในระหว่างนั้น จนถึงกับคิดจะล้มเลิกอาชีพนักแสดง เธอไม่ได้เป็นผู้ชื่นชอบ"สตาร์ วอร์ส" และไม่เคยดูภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส" มาก่อน และเธอเชื่อว่านี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เธอได้รับเลือกให้แสดงในบทนี้ กล่าวคือเธอไม่มีความคาดหวังดั้งเดิมเกี่ยวกับการรับบทบาทในภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส" และไม่มีตัวละครต้นแบบจากภาพยนตร์ภาคก่อนๆ อยู่ในใจ มีนักแสดงมาสมัครคัดเลือกเพื่อรับบทโรส ทิโค หลายร้อยคน โดยทรานเป็นผู้ชื่นชอบ"แฮร์รี่ พอตเตอร์" และได้ใส่เนคไทนำโชคลายบ้านเรเวนคลอไปร่วมการคัดเลือกนักแสดง แม้เธอจะรู้สึกในภายหลังว่านักแสดงคนอื่นๆ แต่งตัวดูเป็นมืออาชีพกว่าเธอมาก เธอก็ยังสวมเนคไทอันนี้ไปร่วมการคัดเลือกหลังจากได้รับการเรียกตัวไปคัดเลือกในรอบต่อไป เคลลีต้องผ่านการคัดเลือกนักแสดงที่มีความกดดันสูงถึง 5 รอบ ตลอดระยะเวลากว่า 5 เดือน ในช่วงฤดูร้อนต่อฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 2015 ไรอัน จอห์นสันเข้ามาร่วมสังเกตการณ์ในการคัดเลือกนักแสดงด้วยตัวเองในการคัดเลือกรอบที่ 2 และประทับใจในตัวทรานทันที เขากล่าวว่าขณะที่ดูเคลลีทดสอบบทเขารู้สึกเหมือนได้เห็นตัวละครนี้เหมือนอย่างที่เขาคิดไว้ในใจระหว่างการเขียนบทภาพยนตร์ ในการทดสอบบทครั้งหนึ่งเคลลีได้ต่อบทกับจอห์น โบเยกา ที่รับบทฟินน์ในภาพยนตร์ ซึ่งเป็นขั้นตอนเพื่อประเมินว่านักแสดงทั้งสองมีเคมีที่เข้ากันดีและสามารถทำงานด้วยกันได้ดีหรือไม่ โบเยกากล่าวว่ามันชัดเจนมากตั้งแต่เริ่มต้นการอ่านบทว่าทรานเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับนักแสดงที่จะมารับบทนี้ ในเดือนพฤษจิกายน ค.ศ. 2015 ซึ่งเป็นเวลา 3 สัปดาห์หลังการคัดเลือกรอบสุดท้าย จอห์นสันก็ได้เข้าพบทราน และแจ้งว่าเธอได้รับคัดเลือกให้รับบทนี้
การรับบทโรสใน"ปัจฉิมบทแห่งเจได"เป็นครั้งแรกที่ทรานได้รับบทในภาพยนตร์ขนาดยาว เธอเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเวียดนาม และเป็นผู้หญิงต่างชาติผิวสีคนแรกที่ได้รับบทนำในภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส"
มกราคม ค.ศ. 2016 ทรานย้ายมาลอนดอนเพื่อเริ่มการถ่ายทำ เธอลงนามในสัญญาปกปิดความลับ ไม่สามารถกล่าวถึงตัวละครนี้ได้ และไม่สามารถบอกใครได้แม้แต่คนในครอบครัวว่ากำลังถ่ายทำภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส" โดยเธอบอกพวกเขาว่าเธอมาถ่ายภาพยนตร์อิสระในแคนาดา เธอยังส่งภาพถ่ายแคนาดาที่ดาวน์โหลดมาจากกูเกิ้ลส่งไปให้ครอบครัวดู และซื้อน้ำเชื่อมเมเปิลสูตรแคนาดาส่งไปเป็นของขวัญเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือให้กับเรื่องนี้ด้วย
ทรานให้สัมภาษณ์ว่าไรอัน จอห์นสันทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายอย่างมากทั้งระหว่างที่ร่วมงานกันและระหว่างการถ่ายทำ และยังถามความเห็นและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับตัวละครนี้จากเธอด้วย เธอกล่าวว่า "ไรอันเก่งมากกับการจุดประกายให้เกิดความเชื่อใจกัน ฉันคิดว่าทุกคนก็คงมีความผ่อนคลายเหมือนกันกับที่ฉันรู้สึก" ทรานยังบอกอีกว่าในบทร่างฉบับแรกๆ ตัวละครโรส ทิโค จะ "ชอบพูดจาประชดประชัน และขี้หงุดหงิดมากกว่านี้" ในแง่นี้จอห์นสันได้เปรียบเทียบตัวละครโรสว่าคล้ายกับอียอร์จากวินนีเดอะพูห์ แต่หลังจากที่ทรานได้รับคัดเลือกให้มารับบทนี้แล้ว บุคลิกของตัวละครก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปในทางที่คล้ายกันกับทรานมากขึ้นเรื่อยๆ เรื่องนี้สะท้อนให้เห็นชัดในความตื่นเต้นและความกระตือรือร้นที่โรสแสดงให้เห็นในฉากแรกที่ได้พบกับฟินน์ ในบทฉบับแรก โรสจะสงสัยในตัวฟินน์ตั้งแต่แรก แต่จากการที่บุคลิกของตัวละครเปลี่ยนไป จอห์นสันจึงพบว่าในตอนแรกโรสน่าจะชื่นชมฟินน์และตื่นเต้นที่ได้พบเขา ฉากนี้เป็นหนึ่งในไม่กี่ฉากที่จอห์นสันเขียนบทใหม่ระหว่างการถ่ายทำ ทรานกล่าวถึงการพัฒนาตัวละครโรสว่า "บางครั้งฉันก็คิดว่าฉันให้ข้อมูลกับโรส และบางครั้งโรสก็ให้ข้อมูลกับฉัน มันเป็นความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงและเกี่ยวพันกันจนแยกไม่ออก ซึ่งฉันก็คิดว่ามันออกจะเป็นเรื่องที่สวยงาม เธอจะเป็นส่วนหนึ่งของตัวฉันตลอดไป และฉันก็จะเป็นส่วนหนึ่งของตัวเธอตลอดไปเช่นกัน"
เมเรดดิธ เวอร์เนอร์ จาก "วาไรตี" เห็นว่าการแสดงของทรานมีทั้งพลังงานและอารมณ์ที่ส่งพลังต่อไปยังเหล่าผู้ชื่นชอบ"สตาร์ วอร์ส" โดยเขียนไว้ว่า "ทรานได้ขโมยสปอตไลท์ไปจากเหล่าตัวละครที่เคยเป็นที่ชื่นชอบใน"อุบัติการณ์แห่งพลัง" เธอมอบความกระตือรือร้นที่บริสุทธิ์ที่สุดให้กับกาแลกซีอันไกลโพ้นแห่งนี้"
Ajitanatha
ขบวนการฝ่ายต่อต้าน
ฝ่ายต่อต้าน (สตาร์ วอร์ส)
Resistance (Star Wars)
โรส ทิโค่
พระมาลลีนาถ
พระมาลลีนาถ (Māllīnātha; ประกิต: "มาลลินาถ" Mālliṇātha; "จ้าวแห่งมะลิ") เป็นตีรถังกรองค์ที่สิบเก้าของยุค "อวสรรปิณี" ตามความเชื่อของศาสนาเชน เชื่อกันว่าพระมาลลินาถเกิดที่เมืองมิถิลานคร ในราชวงศ์อิศวากุ แก่พระเจ้ากุมภะและพระนางปรชาวตี พระมาลลีนาถมีอายุ 56,000 ปี ซึ่งในช่วงเวลานี้มี 54,800 ปีที่อยู่ในภาวะสัพพัญญู (เกวลญาณ)
ศาสนาเชนนิกายเศวตามพรเชื่อว่าพระมาลลีนาถเป็นสตรีนามว่า มาลลี ไภ ในขณะที่นิกายทิคัมพรเชื่อว่าตีรถังกรทั้ง 24 องค์เป็นบุรุษ รวมถึงพระมัลลีนาถด้วย ทิคัมพรเชื่อว่าสตรีสามารถไต่เต้าได้สูงสุดถึงสวรรค์ชั้นที่ 16 และหากจะหลุดพ้นจากสังสารวัฏได้ ต้องเกิดใหม่เป็นบุรุษก่อนเท่านั้น
Māllīnātha
เอนโซ เปเรซ
เอนโซ นิโกลัส เปเรซ (; เกิด 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับริเบร์เปลต
ฟาซิโอเกิดที่เมืองไมปู รัฐเมนโดซา เริ่มต้นเล่นให้กับเดปอร์ติโบไมปูในสโมสรเยาวชน จากนั้นจึงเริ่มเล่นสโมสรอาชีพให้กับโกดอยกรูซ โดยทำประตูให้กับโกดอยกรูซในนัดที่เสมอกับเบลกราโน 1–1 เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2006 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่ทำประตูให้กับโกดอยกรูซในลีกสูงสุดของอาร์เจนตินา เขาทำประตูให้กับโกดอยกรูซไปทั้งหมด 12 ประตู จากนั้นในปี 2007 เปเรซย้ายไปร่วมทีมเอสตูเดียนเตส ได้รองแชมป์โกปาซูดาเมริกานา ฤดูกาล 2008 และได้แชมป์โกปาลิเบร์ตาโดเรสในปี 2009
ฤดูกาล 2012–13 เปเรซลงเล่นในตำแหน่งกองกลางคู่กับเนมันยา มาติช และมีบทบาทสำคัญให้กับทีม และในฤดูกาล 2013–14 บทบาทในทีมของเขาเพิ่มขึ้นจากการที่มาติชย้ายไปร่วมทีมเชลซีในวันที่ 15 มกราคม 2014 และเขากลายเป็นส่วนสำคัญในการพาทีมได้แชมป์ 3 รายการในประเทศและพาทีมเข้ารอบชิงชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก 2 ปีติดต่อกัน แต่อย่างไรก็ตามเปเรซไม่ได้เล่นในนัดชิงชนะเลิศที่แพ้ลูกโทษต่อสโมสรฟุตบอลเซบิยา 4–2 เนื่องจากติดโทษแบนจากรอบรองชนะเลิศที่พบกับยูเวนตุส เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2014 จากผลงานที่ยอดเยี่ยมทำให้เขาได้รับความสนใจจากหลาย ๆ ทีม ขณะที่ผู้จัดการทีมไบฟีกาได้กล่าวว่าเปเรซเป็นผู้เล่นที่ยากจะหาใครมาแทนที่ได้และเป็นดังสมองของทีม ในวันที่ 6 กรกฎาคม 2014 เปเรซได้รางวัลผู้เล่นแห่งปีของปรีไมราลีกา
บาเลนเซียและริเบร์เปลต.
จากนั้นในวันที่ 29 มิถุนายน 2017 เปเรซกลับไปเล่นในลีกอาร์เจนตินาให้กับริเบร์เปลต
โกดอยกรูซ
เอสตูเดียนเตส
Enzo Pérez
สงครามพันวัน
สงครามพันวัน  เป็นสงครามกลางเมืองที่สู้รบในประเทศโคลอมเบียระหว่างปีค.ศ. 1899–1902 ช่วงแรกเป็นความขัดแย้งระหว่างพรรคเสรีนิยมกับรัฐบาลนำโดยพรรคชาตินิยม ซึ่งต่อมาถูกแทนที่ด้วยพรรคอนุรักษนิยม สงครามพันวันมีสาเหตุมาจากการขัดกันทางอุดมการณ์ระบอบสหพันธรัฐกับรัฐเดี่ยวระหว่างฝ่ายเสรีนิยม อนุรักษนิยม และชาตินิยม ในปี ค.ศ. 1884 ประธานาธิบดีราฟาแอล นูเญซดำเนินการปฏิรูปทางการเมืองที่เรียกว่า เรเกเนราซิยอน (Regeneración) ซึ่งแทนที่รัฐบาลท้องถิ่นด้วยรัฐบาลกลางและฟื้นฟูอำนาจคริสตจักรโรมันคาทอลิก หลังจากนั้นมีการปรับแก้รัฐธรรมนูญแห่งโคลอมเบีย ค.ศ. 1886 ที่เปลี่ยนสหรัฐโคลอมเบียเป็นสาธารณรัฐโคลอมเบีย และยุติการครอบงำของฝ่ายเสรีนิยมหัวรุนแรงที่ครองอำนาจมาตั้งแต่ ค.ศ. 1863
ความตึงเครียดมาถึงขีดสุดเมื่อมานูเอ็ล อันโตนิโอ แซนเกลเมนตีจากพรรคชาตินิยมชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 1898 ต่อมาวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1899 ฝ่ายเสรีนิยมก่อการจลาจลต่อต้านรัฐบาลชาตินิยมในจังหวัดซันตันเดร์ ก่อนจะลุกลามไปเป็นสงครามเมื่อฝ่ายเสรีนิยมพยายามเข้ายึดเมืองบูการามังกาในเดือนพฤศจิกายน เวเนซุเอลาเข้าช่วยเหลือฝ่ายเสรีนิยมหลังฝ่ายเสรีนิยมพ่ายแพ้ในยุทธการที่ปาโลเนโกรในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1900 หลังจากนั้นความขัดแย้งแปรสภาพเป็นสงครามกองโจรตามเขตชนบทที่ยืดเยื้อ หลังตระหนักว่าไม่สามารถชนะสงครามได้ ฝ่ายเสรีนิยมตัดสินใจเจรจาและลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับฝ่ายรัฐบาล บนเรือรบ "วิสคอนซิน" ของสหรัฐที่เป็นคนกลางในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1902 เป็นอันสิ้นสุดสงครามพันวัน
สงครามพันวันเป็นหนึ่งในสงครามที่นองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์โคลอมเบีย มีผู้เสียชีวิตประมาณ 120,000 คน และทำให้ภาคสังคมเศรษฐกิจโคลอมเบียเสียหายอย่างมาก สงครามนี้ยังส่งผลต่อเสถียรภาพของรัฐบาล และเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่การเสียปานามาในปี ค.ศ. 1903 โดยมีสหรัฐอยู่เบื้องหลัง
การเริ่มต้นใหม่ (เรื่องแต่ง)
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2564
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2564 คือช่วงของฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในซีกโลกเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติก ฤดูกาลอย่างเป็นทางการนั้นเริ่มนับในวันที่ 1 มิถุนายน และสิ้นสุดในวันที่ 30 พฤศจิกายน วันเหล่านี้เป็นขอบระยะเวลาตามประวัติศาสตร์ที่จะมีพายุก่อตัวขึ้นมากที่สุดในแอ่งแอตแลนติก อย่างไรก็ตามการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ทุกเวลาในปี
นับแต่ฤดูกาลนี้เป็นต้นไป ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (NHC) จะเริ่มออกภาพรวมลมฟ้าอากาศเขตร้อน (Tropical Weather Outlooks) ทั่วไปในวันที่ 15 พฤษภาคม นับว่าเร็วขึ้นกว่าฤดูกาลที่ผ่าน ๆ มาสองสัปดาห์ ขณะที่ NHC, บริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติ (NWS) และองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) ได้เริ่มหารือกันว่าจะเลื่อนการเริ่มต้นฤดูพายุเฮอริเคนอย่างเป็นทางการไปเป็นเดือนพฤษภาคม
การพยากรณ์กิจกรรมพายุหมุนเขตร้อนถูกเผยแพร่ก่อนฤดูกาลเริ่มต้นขึ้นโดยฟิลิป เจ. คลอตซ์แบช, วิลเลียม เอ็ม เกรย์ ผู้เชี่ยวชาญด้านเฮอริเคน และผู้เกี่ยวข้องจากมหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโด ซึ่งแยกจากนักพยากรณ์ของ NOAA
ชุดรายชื่อต่อไปนี้ใช้เป็นชื่อสำหรับพายุที่ก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในปี พ.ศ. 2564 มีจำนวนทั้งสิ้น 21 รายชื่อ หากมีรายชื่อใดถูกถอนจากชุด จะได้รับการประกาศในช่วยฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2565 ระหว่างการประชุมในฤดูใบไม้ผลิของคณะกรรมการเฮอริเคนโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ส่วนชื่อที่ไม่ถูกถอนจากชุดรายชื่อดังกล่าวนี้ จะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล 2570 โดยรายชื่อชุดนี้เป็นรายชื่อชุดเดียวกับที่เคยใช้ในฤดูกาล พ.ศ. 2558 ยกเว้น ชื่อ"เอลซา" และ "จูเลียน" ซึ่งมาแทนที่ "เอริกา" และ "วาคีน" ตามลำดับ
ในฤดูกาล 2564 ชื่อในชุดรายชื่อถูกนำมาใช้ทั้งหมด 21 ชื่อ
อำเภอโคซะ
อำเภอโคซะ  เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันประกอบด้วยเมืองเพียง 1 เมือง คือ ซามูกาวะ พื้นที่ทั้งหมดของนครชิงาซากิ ฟูจิซาวะ ยามาโตะ อายาเซะ เอบินะ ซามะ และส่วนหนึ่งของนครซางามิฮาระ เคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโคซะมาก่อน
ในปี 2009 อำเภอโคซะมีประชากรประมาณ 47,812 คน ความหนาแน่น 3,560 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 13.42 ตารางกิโลเมตร
อำเภอโคซะเป็นหนึ่งในเขตการปกครองย่อยของแคว้นซางามิ อำเภอโคซะมีอาณาเขตจากอ่าวซางามิไปยังทิศเหนือจนถึงอาณาเขตของแคว้นมูซาชิ ระหว่างแม่น้ำซางามิและแม่น้ำซาไก มีการกล่าวถึงในบันทึก"นิฮนโชกิ"เมื่อปี ค.ศ. 675 ในยุคนาระโดยเรียกว่าอำเภอทากากูระ  เมืองเอกของแคว้นซางามิ และ"โคกูบุนจิ" (หรือวัดประจำแคว้น) ตั้งอยู่ในอำเภอโคซะ ซึ่งไม่ทราบตำแหน่งที่แน่นอนในปัจจุบัน
พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การควบคุมของ"โชเอ็ง"ต่าง ๆ ตั้งแต่ยุคเฮอังมาจนถึงยุคเซ็งโงกุ และเป็นดินแดน"เท็นเรียว"ที่ปกครองโดย"โชกุน"ภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในยุคเอโดะ
หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่นี้ก็ถูกก่อตั้งเป็นอำเภอภายใต้การปฏิรูปที่ดินในปี 1878 โดยมีที่ว่าการอำเภอที่สร้างขึ้นในบริเวณที่ซึ่งในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของชิงาซากิ ต่อมาได้ย้ายไปยังเมืองฟูจิซาวะ-โอซากะ (ปัจจุบันคือฟูจิซาวะ) ในปี 1906
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2564
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2564 คือช่วงของฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก โดยฤดูกาลนี้เริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก และวันที่ 1 มิถุนายน ในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง และไปจบลงพร้อมกันในวันที่ 30 พฤศจิกายน โดยขอบเขตดังกล่าวเป็นระยะเวลาที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ที่พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวขึ้นได้ตลอดเวลา
รายชื่อต่อไปนี้ ใช้สำหรับการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือในปี พ.ศ. 2564 ถ้ามีชื่อที่ถูกถอนจะได้รับการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2565 โดยชื่อที่ไม่ถูกปลด จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปีฤดูกาล พ.ศ. 2570 รายชื่อชุดนี้เป็นชุดเดียวกันกับที่เคยใช้ไปในฤดูกาล พ.ศ. 2559 ยกเว้น "พาเมลา" ซึ่งถูกแทนที่ด้วย "แพทริเซีย"
ในฤดูกาล 2564 ชื่อในชุดรายชื่อถูกนำมาใช้ทั้งหมด 18 ชื่อ
สำหรับพายุที่ก่อตัวภายในพื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง ครอบคลุมพื้นที่ระหว่างเส้น 140 องศาตะวันตกถึงเส้นแบ่งวันสากล ชื่อที่จะใช้จะเป็นชื่อในชุดหมุนเวียนสี่ชุด โดยในฤดูนี้ ไม่มีพายุหมุนเขตร้อนใดได้รับชื่อจากชุดรายชื่อนี้เลย
ดารุลฮะญัร
ดารุลฮะญัร (; "บ้านหิน" หรือ "วังบนหิน") เป็นวังเก่าตั้งอยู่ในวาดีฮาร ราว จากซานา เมืองหลวงของประเทศเยเมน สร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1920 เพื่อเป็นบ้านพักฤดูร้อนสำหรับยะห์ยา มุฮัมมัด ฮะมีด อัดดีน ผู้ปกครองเยเมนจาก ค.ศ. 1904 ถึง ค.ศ. 1948 โดยสร้างครอบโครงสร้างดั้งเดิมจาก ค.ศ. 1786 ที่สร้างโดยอัลอิมาม มันศูร วังนี้เป็นของสืบทอดในราชวงศ์จนกระทั่งการปฏิวัติเยเมน ค.ศ. 1962 ในปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ ใน ค.ศ. 1974 ปีแยร์ ปาโอโล ปาโซลีนี ใช้วังแห่งนี้เป็นที่พักของเจ้าหญิงดุนยาในภาพยนตร์ "ดิอาระเบียนไนตส์" ของเขา
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2564
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2564 คือรอบของพายุหมุนเขตร้อนที่เคยมีการก่อตัวในมหาสมุทรอินเดียเหนือในอดีต ซึ่งไม่มีการกำหนดฤดูอย่างเป็นทางการ แต่พายุไซโคลนมีแนวโน้มก่อตัวระหว่างเดือนเมษายนถึงธันวาคม โดยมีอัตราสูงที่สุดตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงพฤศจิกายน
สรุปฤดูกาล.