pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พรรครักประเทศไทย ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 ซึ่งกำหนดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 มีหมายเลขประจำพรรคคือ หมายเลข 3
แคว้นโลเรโต
แคว้นโลเรโต  เป็นแคว้นในเปรู ตั้งอยู่เหนือสุดของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่เกือบ 1 ใน 3 ของประเทศ เป็นแคว้นที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรเบาบางที่สุดเนื่องจากตั้งอยู่ในเขตป่าฝนแอมะซอน เมืองหลวงของแคว้นชื่อเมือง อีกีโตส
นาห์นูจุนด์อัลลอห์จุนด์อัลวาตาน
ฟัตฮะหฺ
กัสเราะหฺ
ฎ็อมมะหฺ
ชีอะหฺ
อิมามชีอะหฺ
มะลาอิกะหฺ
การประท้วงในอียิปต์ พ.ศ. 2554
วันมือแดง
วันมือแดง  ตรงกับวันที่ 12 กุมภาพันธ์ของทุกปี เป็นวันรำลึกประจำปีซึ่งมีการร้องขอผู้นำทางการเมืองและมีการจัดงานขึ้นทั่วโลกเพื่อให้ความสนใจแก่ชะตากรรมของทหารเด็ก เด็กผู้ซึ่งถูกบังคับให้เป็นทหารในช่วงสงครามและความขัดแย้งกันด้วยกำลังอาวุธเป้าหมายของวันมือแดงคือเรียกร้องให้มีการดำเนินการกับวิธีปฏิบัติดังกล่าว และสนับสนุนเด็กที่ได้รับผลกระทบจากวิธีปฏิบัตินี้ เด็กได้รับรายงานว่าถูกใช้เป็นทหารหลายครั้งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา รวมทั้งความขัดแย้งกันด้วยกำลังอาวุธในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก รวันดา ยูกันดา ซูดาน โกตดิวัวร์ พม่า ฟิลิปปินส์ โคลัมเบีย และปาเลสไตน์ การฟื้นฟูสภาพของทหารเด็กที่กลับคืนสู่ชุมชนนั้นมีแตกต่างกันตั้งแต่ไม่เพียงพอไปจนถึงไม่ปรากฏเลย
วันมือแดงได้รับการริเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2545 เมื่อพิธีสารเลือกรับเรื่องความเกี่ยวพันของเด็กในความขัดแย้งกันด้วยกำลังอาวุธมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้ลงมติรับรองพิธีการดังกล่าวในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 และปัจจุบันมีประเทศผู้ลงนามมากกว่า 100 ประเทศ มีองค์การระหว่างประเทศหลายแห่งที่กระตือรือร้นในการต่อต้านการใช้ทหารเด็ก
ประมาณการจำนวนของเด็กที่รบในความขัดแย้งทั่วโลกไม่มีความเปลี่ยนแปลงเลยระหว่าง พ.ศ. 2549 และ พ.ศ. 2552 โดยมีทหารเด็กทั่วโลกกว่า 250,000 นาย โดยหนึ่งในสามเป็นเด็กหญิง รวมทั้งในประเทศที่ลงนามในพิธีสารเลือกรับดังกล่าว
พิธีสารเลือกรับ เรื่อง ความเกี่ยวพันของเด็กในความขัดแย้งกันด้วยอาวุธ
พิธีสารเลือกรับของอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก เรื่อง ความเกี่ยวพันของเด็กในความขัดแย้งกันด้วยอาวุธ  ได้รับการลงมติยอมรับโดยสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติต่ออนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็กในภาคผนวก I ในการลงมติเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 และมีใช้ผลบังคับเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545
พิธีการดังกล่าวต้องการให้รัฐบาลผู้ลงนามรับประกันว่ากองทัพของตนสามารถยอมรับอาสาสมัครที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีได้ แต่เด็กไม่สามารถถูกเกณฑ์ทหารและ "รัฐภาคีจะดำเนินทุกมาตรการที่เป็นไปได้เพื่อรับประกันว่าบุคลากรของกองทัพที่ยังมีอายุไม่ถึง 18 ปี จะไม่เข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับความขัดแย้ง" ตัวแสดงที่ไม่ใช่รัฐและกองโจรถูกห้ามจากการเกณฑ์ทุกคนที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีในทุกกรณี ปัจจุบัน มี 159 ประเทศเป็นภาคีต่อพิธีสารดังกล่าว โดยมี 136 ประเทศได้ให้สัตยาบันพิธีสาร และ 125 ประเทศได้ลงนามไปแล้ว
อัล สโนว์
อัลเลน เรย์ ซาร์เวน (Allen Ray Sarven; เกิด 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1963) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวอเมริกันที่รู้จักดีในชื่อ อัล สโนว์ (Al Snow) อดีตนักมวยปล้ำสังกัดWWEและTNAเป็นอดีตแชมป์ยุโรป WWE 1 สมัย, แชมป์ฮาร์ดคอร์ WWE 6 สมัย และแชมป์โลกแท็กทีม คู่กับแมนไคด์ 1 สมัย
กุสตาฟ โฮลส์
กุสตาฟ โฮลส์  (21 กันยายน ค.ศ. 187425 พฤษภาคม ค.ศ. 1934) เป็นนักดนตรีชาวอังกฤษ โดยโอสต์โด่งดังจากเพลงตับ "เดอะ พลาเนตส์"
โอสต์เรียนใน Royal College of Music ในกรุงลอนดอน
โดยเขาได้แรงจูงใจจาก Grieg, Wagner Richard Strauss และ Ralph Vaughan Williams
ชื่อเต็มของโฮลส์คือ Gustavus Theodor von Holst แต่เขาได้ตัด "von" จากชื่อของเขาเพื่อตอบสนองการต่อต้านเยอรมันในอังกฤษระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 และทำให้เป็นทางการในพินัยกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1918
โฮลส์เกิดในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1874 ที่บ้านเลขที่ 4 Pittville Terrace (ชื่อในปัจจุบัน:Clarence Road), เมืองเชลันแฮม กลอสเตอร์เชอร์ ประเทศอังกฤษ
บ้านของเขาได้เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ ในปี ค.ศ. 1974
กุสตาฟวัส วอน โฮลส์  (เป็นปู่ของโฮลส์เกิดปี 1799) ได้ย้ายจากเมืองไรกา ประเทศลัตเวีย ไปยังประเทศอังกฤษพร้อมกับพ่อแม่ของเขาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เขากลายมาเป็นครูสอนและนักประพันธ์เพลงสำหรับฮาร์พชื่อดัง อดอล์ฟ วอน โฮลส์  ผู้เป็นพ่อของโฮลส์เป็นนักเล่นหีบเพลงและนักร้องประสานเสียงที่โบสถ์ออล์เซนทส์ใน Pittville พ่อของโฮลส์ได้สอนการเล่นเปียโนให้กับเขาด้วย
Audio biography.
ในปี ค.ศ. 2007 สถานีวิทยุ BBC ช่อง 4 ได้เปิด "The Bringer of Peace" ซึ่งเป็นอัตชีวประวัติของโฮลส์ที่กลัวว่าจะไม่ประสบความสำเร็จจากการแต่งเพลง "เดอะ พลาเนตส์"
ผลงานที่ทำให้โฮลส์โด่งดังคือ "เดอะ พลาเนตส์" ซึ่งเป็นเพลงตับ มีทั้งหมด 7 เพลงด้วยกันประกอบไปด้วยดาวเคราะห์ 7 ดวงได้แก่ ดาวพุธ, ดาวศุกร์, ดาวอังคาร, ดาวพฤหัสบดี, ดาวเสาร์, ดาวยูเรนัส และดาวเนปจูน ซึ่งมีการเรียงลำดับดังนี้
ผลงานที่ถูกเลือก.
ผลงานเด่นของกุสตาฟ โฮลส์ ได้แก่:
วนอุทยานพนมสวาย
อลงกต มณีกาศ
นายแพทย์อลงกต มณีกาศ (29 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 -) เป็นอดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม อดีตโฆษกพรรคเพื่อแผ่นดิน และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครพนม ได้รับการตั้งฉายาว่า "หมอขวัญใจคนยาก"
อลงกต มณีกาศ เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 ที่อำเภอปลาปาก จังหวัดนครพนม เป็นบุตรของนายอนันต์ กับนางมาลี มณีกาศ สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต สาขาเวชศาสตร์ทั่วไป จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
อลงกต มณีกาศ รับราชการเป็นแพทย์ จนได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลปลาปาก ต่อมาจึงได้หันเหเข้ามาทำงานการเมือง โดยได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครพนม สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน และยังเป็นโฆษกพรรคเพื่อแผ่นดินอีกด้วย ต่อมาได้ตัดสินใจลงสมัคร ส.ส. ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
ใน พ.ศ. 2561 นายแพทย์อลงกตได้ย้ายมาสังกัด พรรคพลังประชารัฐ เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม
ในปี 2565 นายแพทย์อลงกต ได้ลาออกจากตำแหน่งรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม โดยให้เหตุผลว่าต้องการเตรียมลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในครั้งหน้า โดยป้องกันการครหาว่าใช้ตำแหน่งหน้าที่ในการหาเสียง และเป็นการเอาเปรียบคู่แข่งขัน
รัฐโตกังจิงช์
โตกังจิงช์  เป็นหนึ่งในรัฐของประเทศบราซิล รัฐก่อตั้งในปี ค.ศ. 1988 โดยแยกออกมาจากรัฐโกยาช ทางตอนเหนือ และเริ่มก่อตั้งเมืองหลวงที่ชื่อเปามัช ในปี ค.ศ. 1989 เป็นรัฐที่ใหม่ที่สุดและยังใหม่มาก การพัฒนายังช้า อาคารต่าง ๆ เป็นทรัพยากรที่สำคัญที่สุดของรัฐ
ตระกูลแม็กแมน
ครอบครัวแม็กแมน (McMahon family) เป็นผู้ก่อตั้งและเจ้าของบริษัทมวยปล้ำ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรือ WWE
เริ่มต้นขึ้นเมื่อ รอเดริก แม็กแมน หรือ "เจสส์" เริ่มต้นการส่งเสริมการแสดงมวยปล้ำในปี 1925 เมื่อเขาได้เสียชีวิตลงในปี 1954 ลูกชายของเจสส์ วินเซนต์ เจ. แม็กแมน ได้สืบทอดกิจการต่อ วินเซนต์ เจมีภรรยาคนคือวิกกีและJuanita ต่อมาวินเซนต์ เจได้เสียชีวิตในปี 1984 ลูกชายของเขาจากการแต่งงานครั้งแรกของเขา วินเซนต์ เค. แม็กแมน สืบทอดธุรกิจต่อและในขณะนี้ ทำหน้าที่เป็นประธานกรรมการและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัท
วินซ์และลินดามีบุตรสองคนคือเชน แม็กแมนและสเตฟานี แม็กแมน โดยเชนได้แต่งงานกับ Marissa Mazzola ส่วนสเตฟานีได้แต่งงานกับ Paul Levesque หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ทริปเปิลเอช
สเตฟานีและทริปเปิลเอชมีลูกสาวทั้งสามคน Aurora Rose Levesque, Murphy Claire Levesque และ Vaughn Evelyn Levesque ส่วนเชนและMarissaก็มีบุตรชายทั้งสามคน Kenyon Jess McMahon Declan James McMahon และ Rogan Henry McMahon
ลินดาได้ก้าวลงจากซีอีโอไปเกี่ยวข้องกับการเมือง ส่วนเชนได้ไปเปิดบริษัทของตัวเอง ทำให้วินซ์และสเตฟานีเพียงสองคนที่เกิดมาในครอบครัวแม็กแมนยังทำงานภายใต้ตราสินค้านี้ จนในปี 2016 เชนได้กลับมาร่วมงานกับบริษัทอีกครั้ง
ศูนย์วิทยาศาสตร์ฮาลาล
พันธุ์เทพ สุลีสถิร
นายพันธุ์เทพ สุลีสถิร อดีตเลขาธิการพรรคชาติไทยพัฒนา สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด (ส.อบจ.) อ่างทอง และเป็นแกนนำผู้ประสานงานสมาพันธ์ต้านค้าปลีกข้ามชาติ มีบทบาทในการผลักดันกฎหมายต่อต้านการค้าปลีกข้ามชาติ
พันธุ์เทพ สุลีสถิร เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2506 จบการศึกษาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการจัดการทั่วไป จากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
การดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคชาติไทยพัฒนา.
พันธุ์เทพ สุลีสถิร ได้รับการเลือกตั้งจากคณะกรรมการบริหารพรรคชาติไทยพัฒนา เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2553 ให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรค แทนนายปรีชา จั่นเพชร ที่ลาออกจากตำแหน่ง ต่อมาในการประชุมใหญ่พรรคชาติไทยพัฒนา ครั้งที่ 1/2561 เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เขาได้รับตำแหน่งเป็นรองเลขาธิการพรรค หลังจากนั้นเขาก็ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคชาติไทยพัฒนา
สโมสรฟุตบอลซามพ์โดเรีย
โรคนอนไม่หลับมรณะ
โรคนอนไม่หลับมรณะ  เป็นโรคที่หายากยิ่งซึ่งทำให้ผู้ป่วยมีปัญหาเรื่องการหลับอันเป็นอาการเด่นของโรค ปัญหานอนไม่หลับตรงแบบค่อย ๆ เริ่มเป็นและเป็นหนักขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนอาการอื่น เช่น ปัญหาการพูด ปัญหาการประสานงานกล้ามเนื้อ และภาวะสมองเสื่อม ผู้ป่วยโรคนี้มักเสียชีวิตภายในไม่กี่เดือนถึงปี
จัดเป็นโรคพรีออนของสมอง ปกติเกิดจากการกลายพันธุ์ของยีนที่เข้ารหัสโปรตีน PrPC โรคนี้มีอยู่สองแบบ คือ โรคนอนไม่หลับมรณะในวงศ์ตระกูล (fatal familial insomnia, FFI) ซึ่งมีการถ่ายทอดแบบทายกรรมลักษณะเด่น และโรคนอนไม่หลับมรณะแบบเกิดห่าง ๆ (sporadic fatal insomnia, sFI) ซึ่งเกิดจากการกลายพันธุ์ที่ไม่ได้มีการถ่ายทอดทางพันธุกรรม การวินิจฉัยมาจากอาการ และสนับสนุนด้วยการศึกษาการหลับ เพ็ตสแกน และการตรวจพันธุกรรมถ้าคนในครอบครัวผู้ป่วยมีประวัติโรคนี้ โรคนี้ยืนยันการวินิจฉัยได้แต่วิธีการชันสูตรพลิกศพสมองหลังเสียชีวิตแล้วเท่านั้น เช่นเดียวกับโรคพรีออนแบบอื่น
โรคนอนไม่หลับมรณะนี้ไม่มีทางรักษาที่ทราบ และผู้ป่วยจะมีอาการมากขึ้นเรื่อย ๆ จนนำไปสู่ประสาทหลอน อาการเพ้อ และสภาพสับสนคล้ายภาวะสมองเสื่อม จนเสียชีวิตในที่สุด อายุอยู่รอดเฉลี่ยหลังเริ่มมีอาการคือ 18 เดือน มีบันทึกผู้ป่วยคนแรกในประเทศอิตาลีใน ค.ศ. 1765
สโมสรฟุตบอลอินเตอร์ มิลาน
หลักการตั้งชื่อทางดาราศาสตร์
ในยุคโบราณ มีการตั้งชื่อให้แก่ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาวที่สว่างพอจะมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเพียงไม่กี่ร้อยดวงเท่านั้น ตลอดช่วงหลายร้อยปีหลังมานี้ จำนวนของวัตถุทางดาราศาสตร์ที่เรารู้จักเพิ่มขึ้นอย่างมากจากไม่กี่ร้อยดวงกลายเป็นจำนวนนับพันล้านดวง และยังมีการค้นพบเพิ่มเติมตลอดเวลาทุกปี นักดาราศาสตร์จึงจำเป็นต้องกำหนดระบบการตั้งชื่อเพื่อบ่งชี้ถึงวัตถุทางดาราศาสตร์เหล่านี้ ในเวลาเดียวกันก็ให้ชื่อแก่วัตถุซึ่งน่าสนใจที่สุดโดยสัมพันธ์กับคุณลักษณะของวัตถุเหล่านั้น
สหพันธ์ดาราศาสตร์สากล (IAU) คือหน่วยงานอย่างเป็นทางการซึ่งเป็นที่ยอมรับของนักดาราศาสตร์และนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลก ว่าเป็นองค์กรทำหน้าที่กำหนดชื่อแก่วัตถุทางดาราศาสตร์ ซึ่งองค์กรได้สร้างระบบการกำหนดชื่อสำหรับวัตถุทางดาราศาสตร์ประเภทต่างๆ กันอยู่หลายระบบ
ชื่อของดาวฤกษ์.
ตามข้อกำหนดของสหพันธ์ดาราศาสตร์สากลแล้ว ดาวฤกษ์ไม่มีชื่อเฉพาะ นอกเหนือไปจากดาวฤกษ์สว่างเพียงไม่กี่ดวงที่มีชื่อเฉพาะมาแต่ยุคโบราณ ถ้าดาวฤกษ์นั้นมีชื่อเฉพาะมาแต่เดิม ชื่อเหล่านั้นจะนำมาจากภาษาอารบิก ซึ่งเป็นที่มาตั้งแต่ยุคบุกเบิกการศึกษาดาราศาสตร์
ดาวฤกษ์ที่สว่างจนสามารถมองเห็นได้ตาเปล่าบนท้องฟ้ายามค่ำคืนนั้นมีเพียงไม่กี่พันดวง ดังนั้นจำนวนชื่อเฉพาะของดาวฤกษ์ที่มีมาแต่วัฒนธรรมโบราณจึงมีจำนวนจำกัด เพียงสูงสุดที่ไม่เกิน 1 หมื่นดวงเท่านั้น
ประมาณการว่า จำนวนดาวฤกษ์ที่มีชื่อเฉพาะมีจำนวนอยู่ระหว่าง 300-350 ดวง ซึ่งเป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดหรือเป็นดาวฤกษ์ที่รวมกลุ่มกันเป็นรูปร่างกลุ่มดาว จำนวนชื่อของดาวนั้นมีมากกว่าจำนวนดาวที่มีชื่อ เพราะวัฒนธรรมที่แตกต่างกันอาจกำหนดชื่อดาวที่ต่างกันสำหรับดาวดวงเดียวกันนั่นเอง ตัวอย่างเช่น ดาวที่รู้จักกันว่า ดาวเหนือ มีชื่ออื่นที่แตกต่างไปตามสถานที่และยุคสมัยต่างๆ เช่น Alruccabah, Angel Stern, Cynosura, the Lodestar, Mismar, Navigatoria, Phoenice, the Pole Star, the Star of Arcady, Tramontana และ Yilduz
ด้วยความก้าวหน้าของการประดิษฐ์กล้องโทรทรรศน์ ทำให้ดาวฤกษ์ที่เรามองเห็นมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น มากเสียจนไม่สามารถจะตั้งชื่อเฉพาะให้กับทุกดวงได้ จึงมีรหัสกำหนดในการเรียกขานดาวเหล่านั้นด้วยระบบการตั้งชื่อดาวฤกษ์หลายระบบ ระบบเก่าๆ อาจตั้งชื่อโดยไม่มีกฎเกณฑ์แน่ชัด หรือใช้ระบบตั้งชื่อแบบง่ายๆ เช่นเอาชื่อกลุ่มดาวผสมกับตัวอักษรกรีก การที่มีระบบการตั้งชื่อดาวฤกษ์หลายระบบทำให้ดาวบางดวงมีรหัสมากกว่า 1 ชื่อ ตัวอย่างเช่น ดาวที่มีชื่อภาษาอารบิกว่า ริจิล เคนเทารัส (Rigil Kentaurus) มีชื่อในระบบการตั้งชื่อของเบเยอร์ว่า อัลฟาเซนเทารี
เมื่อความสามารถของกล้องโทรทรรศน์เพิ่มสูงขึ้น มีวัตถุจำนวนมากที่แต่เดิมเคยคิดกันว่าเป็นวัตถุทางดาราศาสตร์เพียงวัตถุเดียว กลับกลายเป็นระบบดาวหลายดวงซึ่งอยู่ใกล้กันมากจนไม่สามารถแยกแยะได้ด้วยตาเปล่า ปัญหานี้รวมกับปัญหาอื่นๆ ทำให้กลายเป็นความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องอาศัยระบบการตั้งชื่อ ตัวอย่างเช่น ดาวริจิล เคนเทารัส ประกอบด้วยดาวฤกษ์ 3 ดวงในระบบดาวสามดวง มีชื่อเรียกว่า ริจิล เคนเทารัส เอ, บี และซี ตามลำดับ
ระบบการตั้งชื่อดาวสมัยใหม่ส่วนใหญ่จะสร้างขึ้นด้วยคอมพิวเตอร์ โดยใช้กล้องโทรทรรศน์ประสิทธิภาพและความละเอียดสูง ผลลัพธ์ที่ได้ทำให้ได้จำนวนวัตถุทางดาราศาสตร์จำนวนมหาศาล ตัวอย่างเช่น Guide Star Catalog II ได้เพิ่มรายชื่อวัตถุทางดาราศาสตร์ที่แตกต่างกันจำนวนมากกว่า 998 ล้านชื่อ วัตถุในระบบรายชื่อนี้โดยมากจะต้องสังเกตด้วยกล้องที่มีความละเอียดสูงมาก และกำหนดรหัสให้แก่วัตถุเหล่านี้ตามตำแหน่งที่ปรากฏบนท้องฟ้า ตัวอย่างเช่น ชื่อรหัส SDSSp J153259.96-003944.1 ซึ่งอักษรขึ้นต้น SDSSp บ่งบอกที่มาว่ามาจาก "Sloan Digital Sky Survey preliminary objects" ตัวอักษรอื่นที่ตามหลังมาระบุพิกัดบนทรงกลมฟ้า
ดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้กับโลกที่สุด คือดวงอาทิตย์ของเรา มักถูกเรียกขานกันโดยทั่วไปอย่างย่อว่า "ดวงอาทิตย์" (Sun หรือชื่ออื่นตามแต่ละภาษา เช่นภาษาฝรั่งเศสจะเรียกว่า "le Soleil") แต่บางครั้งก็จะเรียกด้วยชื่อภาษาละตินว่า โซล (Sol)
ท้ายสุด ยังมีดาวอีกจำนวนหนึ่งที่ตั้งชื่อตามชื่อของบุคคล
ชื่อของกลุ่มดาว.
นักดาราศาสตร์ในยุคโบราณจัดแบ่งท้องฟ้าออกเป็นกลุ่มดาวต่างๆ ตามอำเภอใจ ตามแต่รูปแบบที่พวกเขามองเห็นว่าปรากฏอยู่บนฟ้า ในตอนแรกมีการกำหนดเพียงขอบเขตของรูปแบบเท่านั้น ชื่อและจำนวนของกลุ่มดาวในแผนที่ดาวแต่ละระบบก็แตกต่างกันไป แต่ถึงแม้การกำหนดชื่อเช่นนี้จะไม่มีความหมายใดๆ ในทางวิทยาศาสตร์ ทว่าก็ได้ให้จุดอ้างอิงบนท้องฟ้าที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับมนุษย์ รวมไปถึงแก่นักดาราศาสตร์ด้วย ในปี ค.ศ. 1930 ขอบเขตของกลุ่มดาวเหล่านี้ถูกกำหนดลงไปโดย ยูจีน โจเซฟ เดลปอร์เต และต่อมาสหพันธ์ดาราศาสตร์สากลได้นำไปปรับใช้ ดังนั้นปัจจุบันนี้ ทุกๆ จุดบนทรงกลมท้องฟ้าจะต้องอยู่ในสังกัดกลุ่มดาวใดกลุ่มดาวหนึ่ง
ชื่อของซูเปอร์โนวา.
การค้นพบซูเปอร์โนวาจะต้องรายงานไปยังคณะกรรมการกลางของสหพันธ์ดาราศาสตร์สากลเพื่อส่งโทรเลขเวียนไปยังทุกๆ หน่วยงานให้ทราบชื่อที่กำหนดให้กับซูเปอร์โนวานั้น การตั้งชื่อประกอบด้วยปีที่ค้นพบ ตามด้วยรหัส 1-2 ตัวอักษร ซูเปอร์โนวา 26 แห่งแรกของปีจะได้รับรหัสอักษรเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ A ถึง Z หลังจากนั้นจะเป็นคู่ตัวอักษรตัวพิมพ์เล็ก เริ่มที่ aa, ab, ไปเรื่อยๆ มีซูเปอร์โนวาซึ่งโด่งดังในประวัติศาสตร์ 4 แห่งเป็นที่รู้จักกันด้วยชื่อปีที่ค้นพบ (SN 1006, 1054, 1572 (โนวาของไทโค), และ 1604 (ดาวของเคปเลอร์)) การใช้รหัสตัวอักษรเริ่มขึ้นในปี 1885 ถึงแม้ปีนั้นจะมีการตรวจพบซูเปอร์โนวาเพียงแห่งเดียว (เช่น SN 1885A, 1907A เป็นต้น) ตัวย่อมาตรฐาน "SN" นั้นเป็นอักษรที่ใช้ใส่ข้างหน้าชื่อ ซึ่งจะใส่หรือไม่ใส่ก็ได้ เมื่อเครื่องมือวัดต่างๆ พัฒนาขึ้น และมีนักดาราศาสตร์ (ทั้งมืออาชีพและมือสมัครเล่น) เข้าร่วมการค้นหามากขึ้น ก็ยิ่งมีการสังเกตพบซูเปอร์โนวามากขึ้นทุกปี ปัจจุบันมีการค้นพบซูเปอร์โนวาปีละอย่างน้อย 500 แห่ง ตัวอย่างเช่น ซูเปอร์โนวาสุดท้ายของปี 2006 คือ SN 2006ue หมายความว่า มันเป็นซูเปอร์โนวาลำดับที่ 551 ที่ค้นพบในปี 2006
ชื่อของดาราจักร.
เช่นเดียวกับดาวฤกษ์ ดาราจักรส่วนมากไม่มีชื่อเฉพาะ ยกเว้นเพียงไม่กี่แห่งเช่น ดาราจักรแอนดรอเมดา ดาราจักรน้ำวน และอื่นๆ แต่ส่วนมากแล้วจะมีเพียงรหัสแคตตะล็อกเท่านั้น
ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 เรายังไม่เข้าใจธรรมชาติที่แท้จริงของดาราจักรนัก ระบบการตั้งชื่อวัตถุท้องฟ้าในยุคแรกๆ เช่น ระบบของเมสสิเยร์ ก็เพียงแต่จับกลุ่มวัตถุต่างๆ เข้าด้วยกันง่ายๆ เป็นกระจุกดาวเปิด กระจุกดาวทรงกลม เนบิวลา และดาราจักร ซึ่งมีจำนวนรวมเพียง 110 แห่ง ดาราจักรแอนดรอเมดาเป็นวัตถุท้องฟ้าของเมสสิเยร์ลำดับที่ 31 หรือ M31 ดาราจักรน้ำวนคือ M51 ส่วนระบบการตั้งชื่อวัตถุท้องฟ้ายุคใหม่เช่น ระบบ NGC มีขนาดที่ใหญ่กว่ามากและมีรายชื่อวัตถุท้องฟ้าเกือบ 8,000 รายการ แต่ก็ยังคงเอาดาราจักรไปผสมปนเปกับเนบิวลาและกระจุกดาว
ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า (อังกฤษ: Raiders of the Lost Ark) เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่นผจญภัย และเป็นภาพยนตร์ตอนแรกของภาพยนตร์ซีรีส์ "อินเดียน่า โจนส์" ออกฉายวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2524 กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก และเรื่องโดย จอร์จ ลูคัส และ Philip Kaufman
ในปี 1936 ดร.อินเดียน่า โจนส์ (แฮร์ริสัน ฟอร์ด) ศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านโบราณคดีที่ชอบตามล่าหาขุมทรัพย์ล้ำค่าต่างๆ จากทั่วโลก ครั้งนี้เขาต้องตามหาหีบแห่งพระคัมภีร์ของโมเสส ที่ว่ากันว่า ผู้ใดได้ครอบครอง ผู้นั้นจะสามารถเอาชนะได้ในทุกสงคราม และขณะนี้ ผู้นำทัพนาซีอย่าง ฮิตเลอร์ได้ส่งคนมาตามหาหีบแห่งพระคัมภีร์ ดร.โจนส์ต้องรีบค้นมันให้พบก่อนที่พวกนาซีจะเอามันไปได้
ตีป๊าป
ตีป๊าป เป็นการละเล่นของเด็กที่เล่นได้ทุกเทศกาลของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ผู้เล่นแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ถ้าฝ่ายใดแพ้ ให้เปลี่ยนจากอยู่นอกวงไปอยู่ในวง หรืออยู่ในวงให้สลับไปอยู่ด้านนอก
ผู้เล่นแบ่งเป็นสองพวก เล่นบนพื้นกว้าง โดยผู้เล่นต้องขีดวงกลมบนสนาม แล้วให้ผู้เล่นฝ่ายหนึ่งอยู่ในวง อีกฝ่ายอยู่นอกวง ฝ่ายที่อยู่ในวงเรียกว่าตี่โดยให้คนที่1เป็นคนตี่และไม่ให้คนนอกวงจับหรือยึดได้เมื่อหมดเสียงตี่ต้องร้องป้าปหากไม่ร้องถือว่าตาย แต่ถ่าร้องป้าปแล้ว ผู้ที่ตี่อยู่ก็ยังไม่ตายต้องร้องหยุดอยู่กับที่นอกวง จนกว่าจะมีคนใดคนหนึ่งที่อยู่ในวงตี่ไปรับ และผู้ที่อยู่นอกวงร้องป้าปจึงกลับเข้าวงได้ ส่วนฝ่ายที่อยู่นอกวงต้องเป็นฝ่ายหลบตี่คนที่2และหาวิธีถูกตัวคนตี่คนที่1ให้ได้ ถ้าถูกตัวคนตี่คนที่1 คนตี่คนที่1ต้องตายหรือคนตี่คนที่2ถูกตัวคนที่อยู่นอกวง คนนั้นต้องตายเช่นกัน ทั้งนี้ 1 คนร้องป้าปไดเพียง 3 ครั้งถ้าเกินต้องตาย ฝ่ายใดหมดก่อนถือว่าแพ้
การลงโทษ.
ขึ้นอยู่กับการตกลงของทั้งสองฝ่ายก่อนเริ่มเล่น
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยศรีครินทรวิโรฒ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ทำหน้าที่ผลิตบัณฑิตด้านวิศวกรรมศาสตร์ ในสาขาวิชาต่างๆ ประกอบด้วย หลักสูตรภาษาไทยได้แก่ วิศวกรรมเคมี วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมไฟฟ้า วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ วิศวกรรมอุตสาหการ วิศวกรรมโยธาและสิ่งแวดล้อม วิศวกรรมชีวการแพทย์ วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ วิศวกรรมโลจิสติกส์ หลักสูตรนานาชาติได้แก่ วิศวกรรมคอนเสิร์ตและมัลติมีเดีย วิศวกรรมปิโตเลียมและก๊าซธรรมชาติ วิศวกรรมความปลอดภัยทางข้อมูลคอมพิวเตอร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ก่อตั้งขึ้นเพื่อผลิตบัณฑิตสาขาวิศวกรรมศาสตร์ อันเนื่องมาจากปัญหาการขาดแคลนวิศวกรของประเทศไทย ทำให้มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ได้ดำเนินโครงการจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ขึ้น โดยมีเป้าหมายผลิตบัณฑิตสาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2535 จนถึงปี พ.ศ. 2544 ใช้งบประมาณดำเนินการ 2,300 ล้านบาท และมหาวิทยาลัยได้เปิดรับนิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์รุ่นแรกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2535 ใน 3 สาขาวิชา คือ วิศวกรรมเคมี วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมไฟฟ้า สาขาละ 50 คน รวม 150 คน
คณะวิศวกรรมศาสตร์ ได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 109 ตอน 119 ในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2535 และ สภามหาวิทยาลัยแต่งตั้ง รองศาสตราจารย์ ดร.สมบัติ ทีฆทรัพย์ เป็นคณบดีคนแรกของคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ในภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2535 คณะวิศวกรรมศาสตร์เปิดรับนิสิตในหลักสูตรอุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรต่อเนื่อง2 ปี) ใน 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล จำนวน 100 คน และสาขาวิชาวิศวกรรม ไฟฟ้า จำนวน 100 คน โดยนักศึกษากลุ่มนี้เป็น นักศึกษาภาคสมทบ
ปีการศึกษา 2536 คณะวิศวกรรมศาสตร์ เปิดรับนักศึกษาภาคปกติเพิ่มเติม ในหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต 2 สาขา คือสาขาวิชา วิศวกรรมโยธา จำนวน 50 คน และสาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ จำนวน 50 คน ในภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2543 คณะวิศวกรรมศาสตร์ เปิดรับสมัครนิสิต ภาคสมทบ (แผนการศึกษาที่ 3) เพิ่ม ในหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต 3 สาขา คือ สาขาวิศวกรรมเคมี จำนวน 60 คน สาขาวิศวกรรมโยธา จำนวน 60 คน สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ จำนวน 50 คน
ในปีการศึกษา 2544 คณะวิศวกรรมศาสตร์ เปิดรับนิสิตภาคสมทบ (แผนการศึกษาที่ 3) เพิ่มเติมในหลักสูตรวิศวกรรม ศาสตรบัณฑิต 2 สาขา คือ สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จำนวน 60 คน และสาขาวิศวกรรมเครื่องกล จำนวน 60 คน และในปัจจุบันคณะวิศวกรรมศาสตร์เร่งให้มีการพัฒนาระบบด้านเทคโนโลยีวิศวกรรมเพื่อพัฒนาศักยภาพของ นิสิตคณะวิศวกรรมศาสตร์ เพื่อให้มีคุณภาพและการพัฒนาศักยภาพ เมื่อนิสิตจบออกไปได้ใช้ความรู้ความสามารถตามศาสตร์วิชาทางด้านวิศวกรรมพัฒนาความก้าวหน้าให้กับประเทศชาติต่อไป
ตามประกาศมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒฉบับที่ 10/2559 เรื่อง การแบ่งหน่วยงานภายในของส่วนงาน พ.ศ. 2559 นั้น ได้มีการแบ่งหน่วยงานในคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็น 9 หน่วยงาน ดังนี้
แต่ตามในเว็บไซต์คณะวิศวกรรมศาสตร์ยังมี International School of Engineering อีกด้วย
กฎของอุณหพลศาสตร์
กฎของอุณหพลศาสตร์  คือการนิยามปริมาณทางกายภาพ เช่น อุณหภูมิ, พลังงานและเอนโทรปี โดยการกำหนดขอบเขตให้มีลักษณะอยู่ในสมดุลทางอุณหพลศาสตร์ กฎของอุณหพลศาสตร์อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณเหล่านี้ และสร้างพื้นฐานการขจัดความเป็นไปได้ของปรากฏการณ์บางอย่าง เช่น เครื่องจักรนิรันดร์ นอกจากจะใช้ในอุณหพลศาสตร์แล้ว กฎของอุณหพลศาสตร์ยังเป็นพื้นฐานที่สำคัญของฟิสิกส์โดยทั่วไป และมีการประยุกต์ใช้ในวิทยาศาสตร์ธรรมชาติอื่น ๆ
อุณหพลศาสตร์มีกฎพื้นฐานสามข้อที่ได้รับการยอมรับแต่ดั้งเดิม ตั้งชื่ออย่างง่ายโดยใช้ลำดับตัวเลข ได้แก่ กฎข้อที่หนึ่ง, กฎข้อที่สองและกฎข้อที่สาม หลังกฎสามข้อแรกได้เป็นที่ยอมรับแล้ว ได้มีกฏอีกข้อหนึ่งที่ได้รับการยอมรับ อาจกล่าวได้ว่าเป็นพื้นฐานกว่ากฎสามข้อแรก โดยตั้งชื่อว่า กฎข้อที่ศูนย์
กฎข้อที่ศูนย์ของอุณหพลศาสตร์ นิยามสภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์และสร้างพื้นฐานสำหรับการนิยามของอุณหภูมิ: หากทั้งสองระบบต่างอยู่ในสภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์กับระบบที่สามแล้ว แสดงว่าทั้งสามระบบอยู่ในสภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์ซึ่งกันและกัน
กฎข้อที่หนึ่งของอุณหพลศาสตร์: เมื่อพลังงานถ่ายเทในลักษณะงานหรือความร้อนหรือกับวัตถุ เข้าไปหรือออกจากระบบ ทำให้พลังงานภายในของระบบเปลี่ยนไปตามกฎทรงพลังงาน เท่ากับว่า เครื่องจักรนิรันดร์ประเภทหนึ่ง (เครื่องจักรที่สามารถผลิตงานได้โดยไม่มีการป้อนพลังงาน) นั้นเป็นไปไม่ได้
กฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์: ในกระบวนการอุณหพลศาสตร์ธรรมชาติ, ผลรวมของเอนโทรปีเพิ่มขึ้น จากการทำปฏิกิริยาต่อกันที่ขอบเขต เท่ากับว่า เครื่องจักรนิรันดร์ประเภทสอง (เครื่องจักรสามารถแปลงพลังงานความร้อนไปเป็นพลังงานกลได้ทันทีโดยธรรมชาติ) นั้นเป็นไปไม่ได้
กฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์: เอนโทรปีของระบบเข้าใกล้ค่าคงที่ ขณะที่อุณหภูมิเข้าใกล้ศูนย์สัมบูรณ์ โดยยกเว้นของแข็งที่ไม่ใช่ผลึก (แก้ว) เอนโทรปีของระบบที่ศูนย์สัมบูรณ์มักจะใกล้เคียงกับศูนย์
มีการเสนอกฎเพิ่มเติม แต่ก็ไม่มีกฎใดที่ได้รับการยอมรับเท่ากับของกฎทั้งสี่ข้อ และไม่ได้กล่าวถึงในตำราเรียนทั่วไป
กฎข้อที่ศูนย์.
กฎข้อที่ศูนย์ของอุณหพลศาสตร์ อาจจะกล่าวอยู่ในรูปแบบดังนี้:
กฎข้อนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออนุญาตให้การดำรงอยู่ของตัวแปรเชิงประจักษ์ ก็คือ อุณหภูมิ ซึ่งเป็นสิ่งที่อยู่ในระบบ ดังนั้น ระบบที่มีสมดุลทางอุณหพลศาสตร์ซึ่งกันและกัน จะมีอุณหภูมิเท่ากัน กฎข้อนี้เข้ากันได้กับการใช้งานกับการใช้โครงสร้างทางกายภาพโดยเฉพาะ เช่น มวลของก๊าซ เพื่อให้ตรงกับอุณหภูมิของโครงสร้างอื่น ๆ แต่ไม่ได้พิสูจน์ให้เห็นถึงอุณหภูมิเป็นปริมาณที่สามารถวัดได้ในระดับของจำนวนจริง
แม้ว่ารูปแบบของกฎข้อนี้เป็นหนึ่งในรูปแบบที่กล่าวไว้มากที่สุด มันเป็นเพียงหนึ่งในความหลากหลายของคำกล่าวที่ระบุไว้ว่า "กฎข้อที่ศูนย์" โดยนักเขียนผู้เชี่ยวชาญ บางคำกล่าวไปไกลขึ้นเพื่อให้ความจริงทางกายภาพที่สำคัญว่า อุณหภูมิเป็นมิติเดียวและเป็นสิ่งหนึ่งที่สามารถจัดเรียงโครงสร้างตามแนวคิดด้วยลำดับจำนวนจริงจากเย็นกว่าถึงร้อนกว่าได้ บางทีอาจจะไม่มี "คำกล่าวที่เป็นไปได้ดีที่สุด" ของ "กฎข้อที่ศูนย์" เนื่องจากสูตรของหลักการของอุณหพลศาสตร์ที่อยู่ในตำรามีหลากหลาย แต่ละตำราจะเรียกกฎข้อนี้ตามความเหมาะสมของตัวเอง
แม้ว่าแนวคิดเรื่องอุณหภูมิและสมดุลทางอุณหพลศาสตร์เหล่านี้เป็นพื้นฐานของอุณหพลศาสตร์และมีการระบุไว้อย่างชัดเจนในศตวรรษที่สิบเก้า ความต้องการที่จะระบุตัวเลขของกฎข้างต้นอย่างชัดเจนนั้นไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจนกระทั่งฟาวเลอร์และกุกเกนไฮม์ทำเช่นนั้น ในคริสต์ทศวรรษ 1930 เป็นเวลานานหลังจาก กฎข้อที่หนึ่ง, สองและสาม ได้รับการเข้าใจและยอมรับอย่างกว้างขวางแล้ว ด้วยเหตุนี้จึงระบุตัวเลขเป็นกฎข้อที่ศูนย์ ความสำคัญกฎข้อที่ศูนย์ในฐานะที่เป็นรากฐานของกฎก่อนหน้านี้คือมันอนุญาตให้การนิยามของอุณหภูมิในลักษณะที่ไม่เป็นวงกลมโดยไม่ต้องอ้างอิงกับเอนโทรปีซึ่งเป็นตัวแปรผกผัน การนิยามของอุณหภูมิดังกล่าวได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น 'ประจักษ์'
กฎข้อที่หนึ่ง.
กล่าวถึงกฎทรงพลังงาน ดังนี้
พลังงานของระบบที่เปลี่ยนแปลงในกระบวนการอะเดียแบติก (กระบวนการที่ไม่มีการถ่ายเทความร้อน) จะไม่ขึ้นกับวิถีทางหรือทิศทางของงานที่กระทำต่อระบบในกระบวนการนั้น ๆ การเปลี่ยนแปลงจะขึ้นอยู่กับสถานะเริ่มต้นและสถานะสุดท้ายเท่านั้น
นั่นคือการเปลี่ยนแปลงพลังงานของระบบมีคุณสมบัติความไม่แปรผัน (invariance) ต่อทิศทางของกระบวนการในกระบวนการอะเดียแบติก. กฎข้อนี้สามารถแสดงด้วยสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ได้ว่า
โดย "E" หมายถึงพลังงานของระบบ, "Q" หมายถึงพลังงานความร้อนที่เข้าสู่ระบบ, และ "W" หมายถึงงานที่กระทำต่อระบบ.
กฎข้อที่สอง.
กล่าวถึงการเพิ่มขึ้นของเอนโทรปีหรือพลังงานเสียในระบบอิสระ โดยอธิบายได้หลายแบบดังนี้
ไม่มีเครื่องจักรความร้อนใด ๆ ที่จะให้ประสิทธิภาพ 100 % (เคลวิน-พลังค์)
ความร้อนจากแหล่งที่มีอุณหภูมิต่ำ ไม่สามารถถ่ายเทไปยังแหล่งที่มีอุณภูมิสูงกว่าได้ โดยธรรมชาติ (เคลาซิอุส)
เอนโทรปีของระบบอิสระไม่มีทางที่จะลดลงในกระบวนการใด ๆ (ทั่วไป)
นั่นคือการเปลี่ยนแปลงเอนโทรปีของระบบมีคุณสมบัติเป็นฟังก์ชันเพิ่มทางเดียว (monotonically increasing) โดยเราพิจารณาเอนโทรปีเป็นฟังก์ชันของเวลา. จากคุณสมบัตินี้ทำให้นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเราสามารถพิจารณาเอนโทรปีในการระบุทิศทางของเวลาได้ กฎข้อนี้สามารถแสดงด้วยสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ได้ว่า
กฎข้อที่สาม.
กล่าวถึงอุณหภูมิศูนย์องศาสัมบูรณ์ โดยอธิบายได้ดังนี้
เมื่ออุณหภูมิสัมบูรณ์ลู่เข้าศูนย์ เอนโทรปีของระบบจะลู่เข้าค่าคงที่
หล่าวกาย
หล่าวกาย  เป็นเมืองหลักของจังหวัดหล่าวกายทางภาคเหนือของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแดง ห่างจากกรุงฮานอยไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 260 กิโลเมตร และมีชายแดนติดกับเมืองเหอโข่ว ในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน
สปีรีตอเวย์
IMO 2010
การประทับฟ้อง
การประทับฟ้อง  นั้น พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 นิยามว่า "รับฟ้องไว้พิจารณาต่อไป" กล่าวคือ เป็นการที่ศาลมีคำสั่งให้รับคำฟ้องไว้พิจารณา หลังจากที่ศาลพิเคราะห์แล้ว ซึ่งอาจจะโดยไต่สวนมูลฟ้องแล้ว ลงความเห็นว่า คดีที่ฟ้องนั้นมีมูลพอที่จะว่ากล่าวตัดสินให้ได้
คำว่า "ประทับฟ้อง" ในภาษาไทยนั้น มีเบื้องหลังมาจากวิธีพิจารณาคดีตามกฎหมายไทยแต่โบราณ คือ พระธรรมศาสตร์ หรือที่ในสมัยต่อมาได้รับการประชุมเข้าเป็น ประชุมกฎหมายรัชกาลที่ 1 ซึ่งมาตรา 1 แห่งพระธรรมนูญ ในประชุมกฎหมายดังกล่าว บัญญัติว่า
"...โย กิญฺจาปิ วิจารโณ ธมฺมานุรูปลญฺจนํ อวหาราทฺตยถานํ โส ธมฺมานุญฺโ ติวุจฺจเร..."