pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
"N. deaniana" ไม่เหมือนกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่น มันไม่ใช่ไม้เลื้อยไต่ ลำต้นสูง 20 ถึง 30 ซม. กว้าง 4 ถึง 5 ซม. เกลี้ยงไม่มีขน ต้นไม้แพร่พันธุ์โดยหน่อ ใบรูปใบหอกหรือรูปไข่กลับ ยาว 6 ถึง 12 ซม.กว้าง 3.5 ถึง 4 ซม. มีเส้นใบตามยาวแบบร่างแหไม่สม่ำเสมอ 4 ถึง 5 เส้น สายดิ่งยาว 10 ถึง 15 ซม.
หม้อรูปกรวยหงาย สูง 6 ถึง 9 ซม.กว้าง 2.3 ถึง 3.5 ซม. เพอริสโตมทรงกระบอกกว้าง 5 ถึง 8 มม. มีฟันสอบเรียวยาวที่ผิวขอบด้านใน ฝารูปหัวใจกว้าง
ช่อดอกเพศผู้ยาว 15 ถึง 20 ซม.อาจมีขนสั้นนุ่มถึงเกลี้ยงไม่มีขน ก้านดอกย่อยมี 1 ดอก ในแต่ละดอกมี 4 กลีบเลี้ยงและ 8 อับเรณู
แคว้นอัลซาซ
เจสซิกา ช็อง
เจสซิกา ช็อง (; เกิด 18 เมษายน ค.ศ. 1989) ชื่อภาษาเกาหลีว่า ช็อง ซู-ย็อน  เป็นนักร้อง นักแสดง นักออกแบบแฟชั่นชาวเกาหลี-อเมริกันในเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักจากการเป็นสมาชิกเกิร์ลกรุป เกิลส์เจเนอเรชัน กระทั่งพ้นจากความเป็นสมาชิกใน ค.ศ. 2014 เนื่องจากตารางงานส่วนตัวกับตารางงานของวงไม่ตรงกัน ภายหลังผันตัวเป็นนักร้องเดี่ยว อัลบัมเดี่ยวชุดแรก คือ "วิทเลิฟเจ"
เจสซิกาเกิดในซานฟรานซิสโก แคลิฟอร์เนีย ณ โรงพยาบาลเดียวกับทิฟฟานีซึ่งต่อมาเป็นเพื่อนร่วมวงเกิลส์เจเนอเรชัน เธออาศัยในซานฟรานซิสโกแล้วย้ายมาเกาหลีใต้เมื่ออายุได้ 11 ปี เจสซิกามีน้องสาวหนึ่งคน ชื่อว่า ช็อง ซู-จ็อง หรือ คริสตัล แห่งวงเอฟ(เอกซ์)
เกิลส์เจนเนเรชัน.
เจสซิกาได้รับการฝึกฝนเป็นเวลา 7 ปี 6 เดือน ก่อนจะได้เข้าเป็นสมาชิกเกิลส์เจเนอเรชันของเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ซึ่งเปิดตัวเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2007 และมีสมาชิก 9 คน คิม แท-ย็อน เคยกล่าวว่า ด้วยความสัตย์จริงฉันคิดว่า เจสสิก้า ช็อง ควรเป็นหัวหน้าของ เกิลส์เจเนอเรชัน เธอช่วยเหลือฉันมามากและมีภาวะผู้นำ นอกจากผลงานกับวงเกิลส์เจเนอเรชันแล้ว เจสซิกาออกซิลเกิล 2 ชุดกับซอฮย็อนและทิฟฟานีเพื่อนร่วมรวง คือ "เลิฟเฮต" (오빠 나빠; Love Hate) กับ "มาบีนองี (อิตส์แฟนแทสติก!)" (Mabinogi (It's Fantastic!))ในปี ค.ศ.2009 ใน เจสสิก้าร้องเพลง จี (เพลง) 2 นาที 9 วินาที โดยร้องนานที่สุดของวง และร้องเดี่ยวในเพลงดังกล่าวเป็นลำดับที่ 2 รองจากแทยอน ปีเดียวกันเจสสิก้าร้องเพลง เทลมียัวร์วิช (จีนี) นานที่สุดของวง
วันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2010 เจสซิกาออกซิงเกิลของตัวเองชื่อ "สวีตดีไลต์" (Sweet Delight) ในปี 2011 เธอร้องเพลง "บีคอสเทียส์อาร์โอเวอร์โฟลวิง" (눈물이 넘쳐서; Because Tears Are Overflowing) ประกอบละครเรื่อง "โรแมนซ์ทาวน์" (Romance Town) ของสถานีเคบีเอส ในปี 2012 เธอ[ร้องเพลง "วอตทูดู" (What To Do) ประกอบละคร "ไวลด์โรแมนซ์" (Wild Romance) ร้องเพลง "บัตเตอร์ฟลาย" (Butterfly) ประกอบละคร "ทูเดอะบิวตีฟูลยู" (To The Beautiful You) ร้องเพลง "ฮาร์ตโรด" (Heart Road) ประกอบละคร "เดอะคิงส์ดรีม" (The King's Dream) และร้องเพลง "มายไลฟ์สไตล์" (My Lifestyle) ประกอบโฆษณาของฮุนได ในค.ศ.2010-2011 เจสสิก้าร้องเพลง รันเดวิลรัน (เพลงเกิลส์เจเนอเรชัน) เพลงโอ! (อัลบั้ม) นานเป็นอันดับสองของวง และร้องเพลง เดอะบอยส์ นานที่สุดในวง
ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 เจสซิกา ช็อง ได้ออกรายการ Taxi Ep.239 ออกอากาศทางช่อง Tvn ในวันที่ 17 พฤษภาคม ปีเดียวกัน นับเป็นรายการสัมภาษณ์เดี่ยวเป็นครั้งแรก เจสซิกา ช็อง กล่าวว่า เธอมักมีปัญหากับรายการทอล์กโชว์ เนื่องจากมาจากต่างประเทศทำให้การเรียบเรียงประโยคในภาษาเกาหลีไม่คล่อง เธอมักกังวลว่าการสื่อสารของเธอจะทำคนเข้าใจผิดจำนวนมาก และเพราะเคยมีปัญหากับคนอื่นมาแล้วเธอจึงไม่ค่อยพูด เธอกล่าวถึงฉายาเจ้าหญิงน้ำแข็ง ว่าเกิดจากรายการ Song Battle ในวันที่ 26 กุมภาพันธุ์ ค.ศ. 2009 ซึ่งไม่มีคนบอกว่ากล้องกำลังถ่ายทำเธอนั่งพักอยู่จึงไม่ได้ยิ้มและนึกไม่ถึงว่ารายการจะเอาช่วงนั้นออกอากาศ
ใน ค.ศ. 2013 เธอร้องเพลง "เดอะวันไลก์ยู" (The One Like You) ประกอบละครเรื่อง "เดตติงเอเจนซี: คีราโน" (Dating Agency: Cyrano) และในปี 2014 เธอร้องเพลง "เซย์เยส" (Say Yes) กับคริสตัลน้องสาว และคริสวงเอ็กโซ ประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เมกยัวร์มูฟ" (Make Your Move)
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2014 เจสซิกาประกาศบนเว็บไซต์ส่วนตัวว่า เธอถูกถอดจากวงแล้ว ภายหลังเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ยืนยันเรื่องนี้และกล่าวว่า และบริษัทจะดำเนินวงต่อไปโดยมีสมาชิก 8 คน ส่วนเจสซิกาจะเป็นศิลปินเดี่ยว ต่อมาในเดือนสิงหาคม 2015 ทางเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ก็ได้ประกาศว่าเธอได้พ้นจากการเป็นศิลปินในสังกัดแล้ว
ผลงานหนังสือ.
หนังสือนิยายเล่มแรกของเจสสิก้าใช้ชื่อว่า shine ติดอันดับขายดีของ the New York times best seller เนื้อหาในหนังสือเป็นการเล่าเกี่ยวกับประวัติเจสสิก้าผ่านตัวละครสมมุติ
ประเด็นในหนังสือส่วนใหญ่เกี่ยวกับการควบคุมน้ำหนักที่เข้มงวด การปฏิบัติที่ไม่เท่าเทียมทางเพศอาทิลำเอียงให้ผู้ชายได้ทานอาหารที่ตนเองชอบมากกว่า การกลั่นแกล้งกันเองระหว่างเด็กฝึกหัด
การถูกตำหนิต่อว่าอย่างรุนแรงในการประเมินผลประจำเดือน เจสสิก้ายังชี้ให้เห็นถึงการขาดโอกาสทางการศึกษาหากไม่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นศิลปิน รวมถึงขาดการนอนหลับที่เพียงพอ
การฝึกที่คล้ายกับนักเรียนทหารเช่นฝึกวิ่ง วิดพื้น ฝึกลุกนั่งอย่างรวดเร็ว
ประเด็นที่สำคัญที่สุดในหนังสือนิยายเล่มแรกคือการที่คนเก่งที่สุดไม่ได้รับการคัดเลือกเสมอไป แต่คนที่สามารถทำให้ครูฝึกและผู้บริหาร คิดว่าคุ้มค่าแก่การลงทุนด้วยเงินทองของบริษัทต่างหากคือผู้ที่จะได้รับโอกาสนั้นในที่สุด การเป็นเด็กฝึกหัดจึงหมายถึงทำอย่างไรก็ได้ให้ผู้บริหารคิดว่าคุ้มค่ากับเงินที่จะลงทุนต่อจากนี้ไป ไม่จำเป็นต้องเป็นคนเก่งที่สุดในบรรดาเด็กฝึกหัดด้วยกัน จึงจะได้รับโอกาส ได้รับ การส่องแสง (Shine) ทั้งนี้ยังรวมถึงสถานการณ์ทางการเงินของบริษัทนโยบายของบริษัท สภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจและการเมือง ในขณะนั้นของประเทศเกาหลีใต้
ในปี ค.ศ. 2021 เจสสิก้า เขียนนิยายอีกเล่มชื่อว่า bright เป็นภาคต่อของ shine
ผลงานเพลงเดี่ยว.
หลังจากออกจากสังกัดเอสเอ็ม เจสซิกาได้แสดงภาพยนตร์รักเรื่องเรื่องเล็กๆนั่นคือความรักในช่วงสิงหาคม 2016 และมีเพลงหลักของภาพยนตร์คือ "Love! Love! Aloha!" ซึ่งขับร้องโดยเจ้าตัวอีกด้วย
เจสซิกา ช็อง ออกอลบัมส่วนตัวทั้งหมดสามอัลบัมได้แก่ With Love, J, Wonderland (EP) และ My Decade ตามลำดับ
เจสซิกาเริ่มการแสดงด้วยละครเพลงเรื่อง "ลีกอลลีบลอนด์" (Legally Blonde) ซึ่งเปิดรอบแรกเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2009 ต่อมาในเดือนมีนาคม 2010 เจสซิกาได้ปรากฏตัวชั่วครู่ในละคร "โอ! มายเลดี" (Oh! My Lady) ของสถานีเอสบีเอส
ในปี 2012 เจสซิกาได้แสดงเป็นคนรักคนแรกของพระเอกละครเรื่อง "ไวลด์โรแมนซ์" (Wild Romance) ปรากฏตัวอยู่ประมาณ 8 ตอน ปีนั้น เจสซิกาได้กลับไปแสดงละครเวทีเรื่อง "ลีกอลลีบลอนด์" อีกครั้งตั้งแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน
ในเดือนสิงหาคม 2014 เจสซิกาออกสินค้าสมัยนิยมในชื่อ "บล็องเอต์เอแกลร์" (Blanc &amp; Eclare) ประกอบด้วยเครื่องใช้และเสื้อผ้าสมัยใหม่ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากความชอบส่วนตัวของเธอเอง เธอกล่าวว่า "ในที่สุดความฝันของฉันที่จะก่อตั้งบล็องก็เป็นจริง ฉันตื่นเต้นมากที่จะได้พัฒนาสินค้ารวมแฟชั่นและนำเสนอข้าวของกับรูปแบบใหม่ ๆ ให้แก่ชาวโลก ฉันได้เรียนรู้มากมายในงานสร้างสรรค์กับดีไซเนอร์และนักแฟชั่นคนอื่น ๆ และฉันอยากแบ่งปันข่าวสารเรื่องหุ้นส่วนและความร่วมมือที่ฉันมีอยู่เดี๋ยวนี้ต่อไปเป็นระยะ ๆ"
ช่วงคอนเสริ์ตที่ประเทศไต้หวันเมื่อกรกฎาคม 2017 เจสซิกาได้โชว์หนังสือเดินทางของตัวเอง ในรายละเอียดเขียนชื่อว่า "Jessica Jung"
สินค้าอนุมัติ.
เจสซิกาได้อนุมัติให้สินค้าเหล่านี้จำหน่ายในนามของเธอ
Portrait of Cosimo I de' Medici
ภาษากลุ่มอินโด-อิราเนียน
ภาษาทัต
ท้าวศรีสุดาจันทร์ (บุคคล)
ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์
ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์  เป็นการประกวดนางแบบโดยช่อง 7 เอชดี จัดประกวดเพื่อค้นหาสาวไทยหุ่นดี มีความมั่นใจในตัวเอง และมีความเหมาะสมกับตำแหน่งไทยซุปเปอร์โมเดล พร้อมกับการก้าวขึ้นเป็นนางแบบอาชีพ และเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7 เอชดี
ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ เป็นเวทีการประกวดนางแบบ เพื่อสานฝันให้กับสาวไทยที่มีความมั่นใจ ทันสมัย เข้าสู่วงการนางแบบระดับประเทศ ซึ่งช่อง 7 เอชดี เป็นผู้ดำเนินการจัดประกวด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา โดยมีความมุ่งมั่นที่จะสรรหา สาวไทยที่มีความมั่นใจ และความเหมาะสมกับตำแหน่งไทยซุปเปอร์โมเดล พร้อมก้าวขึ้นไปเป็นนางแบบอาชีพต่อไป
นอกจากนี้ช่อง 7 เอชดี ยังต้องการส่งเสริมอาชีพนางแบบของประเทศไทย ให้เทียบเท่าระดับสากล ด้วยการสนับสนุนให้ผู้ชนะเลิศเข้าร่วมประกวดนางแบบในเวทีระดับนานาชาติ และเข้าร่วมงานแฟชั่นโชว์ในต่างประเทศ
ในปี พ.ศ. 2556 มีการจัดประกวด "สมาร์ทบอย" ร่วมกับไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ ซึ่งเป็นเวทีแห่งโอกาส สานฝัน และค้นหาเด็กหนุ่มอายุระหว่าง 14–17 ปี เพื่อเข้าสู่วงการบันเทิง
สมาร์ทบอย.
สมาร์ทบอย  เป็นการประกวดนายแบบโดยสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 จัดประกวดเพื่อค้นหาหนุ่มหล่อ หุ่นดี มีความมั่นใจในตัวเอง และมีความเหมาะสมกับตำแหน่งสมาร์ทบอย พร้อมกับการก้าวขึ้นเป็นนายแบบอาชีพต่อไป และเป็นนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7
อักษรสระประกอบ
อักษรสระประกอบ เป็นรูปแบบของระบบการเขียนรูปแบบหนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยพยัญชนะและสระ แต่พยัญชนะจะมีความสำคัญมากกว่าสระ ซึ่งแตกต่างจากอักษรสระ-พยัญชนะ (alphabet) ที่เป็นระบบการเขียนทั้งสระและพยัญชนะจะมีความสำคัญเท่าเทียมกัน และแตกต่างจากอักษรไร้สระ (abjad) ซึ่งมักจะไม่มีรูปสระปรากฏอยู่เลย ในบรรดาระบบการเขียนทั้งหมดในโลกนี้ มีอยู่ประมาณครึ่งหนึ่งของระบบการเขียนทั้งหมดที่เป็นอักษรสระประกอบ ซึ่งอักษรไทยก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน
คำว่า "อักษรสระประกอบ" เป็นคำแปลจากคำว่า abugida ซึ่งเป็นคำที่ Peter T. Daniels นำมาใช้เรียกระบบการเขียนรูปแบบนี้ โดยคำนี้มาจากชื่อของอักษรเอธิโอเปีย (’ä bu gi da) ในภาษาเอธิโอเปีย โดยนำมาจากชื่ออักษรสี่ตัวของอักษรเอธิโอเปีย (ในทำนองเดียวกับคำว่า alphabet ที่มาจากชื่ออักษรกรีก แอลฟา และ บีตา) ต่อมาในปีค.ศ. 1997 William Bright ได้เสนอคำว่า alphasyllabary ขึ้นมาเพื่อเรียกอักษรในตระกูลพราหมี เนื่องจากระบบการเขียนแบบนี้มีลักษณะของอักษรพยางค์ (syllabary) และอักษรสระ-พยัญชนะร่วมกันอยู่ นักวิชาการในอดีตถือว่าอักษรสระประกอบเป็นอักษรพยางค์ประเภทหนึ่ง หรือเป็นสิ่งที่อยู่ระหว่างอักษรพยางค์และอักษรสระ-พยัญชนะ จึงยังคงเรียกอักษรของชนพื้นเมืองในแคนาดาว่า syllabics อยู่ นอกจากนี้ยังมีคำอื่น ๆ ที่ใช้เรียกระบบการเขียนแบบนี้อีก ได้แก่ neosyllabary pseudo-alphabet semisyllabary และ syllabic alphabetแบงค์ นักรบ
โดยทั่วไปแล้ว อักษรสระประกอบจะประกอบด้วยพยัญชนะเป็นหลัก ซึ่งพยัญชนะแต่ละตัวจะกำหนดเสียงสระไว้อยู่แล้วโดยไม่ต้องมีรูปสระใด ๆ มากำกับ (ในอักษรไทย พยัญชนะจะออกเสียง อะ หรือ ออ เช่นในคำว่า บ่ หรือ ณ) ส่วนใหญ่จะเขียนจากซ้ายไปขวา สระจะกำหนดโดยการดัดแปลงพยัญชนะด้วยการเติมเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ต่าง ๆ (อย่างในอักษรตระกูลพราหมี) โดยสระอาจจะอยู่ในตำแหน่งใด ๆ ก็ได้ โดยไม่จำเป็นต้องตามหลังพยัญชนะเสมอไป หรือพยัญชนะอาจจะเปลี่ยนรูปร่างไปเพื่อแสดงเสียงสระที่แตกต่างกัน (อย่างในอักษรของชนพื้นเมืองของแคนาดา)
สระที่ไม่มีเสียงพยัญชนะนำหน้าอาจประกฎคู่กับพยัญชนะพิเศษ (เช่น อ ในอักษรไทย) หรือปรากฏเป็นรูปสระลอย ซึ่งเป็นรูปพิเศษของสระแต่ละเสียงที่สามารถอยู่ได้ตามลำพังโดยไม่ต้องกำกับกับพยัญชนะ สระลอยยังคงมีใช้อยู่ในอักษรหลายประเภทในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่อักษรไทยนั้นเหลือเพียง ฤ ฤๅ ฦ ฦๅ เท่านั้น
อักษรสระประกอบแบ่งได้เป็นสามกลุ่มใหญ่ ๆ
อักษรทานะซึ่งใช้เขียนภาษามัลดีฟส์ของมัลดีฟส์ไม่มีรูปสระลอย มีเพียงรูปสระจมกับพยัญชนะพิเศษอย่าง อ ในอักษรไทยเท่านั้น
อุโมงค์ปางตูมขอบ
นาคปรก (ภาพยนตร์)
"นาคปรก "(อังกฤษ: In the Shadow of the Naga) เป็นภาพยนตร์ไทย แนวแอ็กชั่น-ดราม่า ผลงานกำกับการแสดงโดย ภวัต พนังคศิริ ผลิตโดย สหมงคลฟิล์ม ออกฉายเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2553 (2010) ได้รับการจัดเรตติ้งภาพยนตร์ประเภท น 18+ (ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป) เขียนบทโดย ภวัต พนังคศิริ, ณัฐ นวลแพง, โกเศส ชฤทธิ์พร, พีระภัทร ชูตระกูล, โยธิน สวัสดิ์เรือง นำแสดงโดย สมชาย เข็มกลัด, เรย์ แมคโดนัลด์, ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์, พศิน เรืองวุฒิ, ทราย เจริญปุระ, สะอาด เปี่ยมพงษ์สานต์, ธีรยุทธ ปรัชญาบำรุง, อรรคพันธ์ นะมาตร์ และ รัชนู บุญชูดวง ภาพยนตร์ทำรายได้ 35 ล้านบาท
เรื่องราวของสามโจร ป่าน (สมชาย เข็มกลัด), ปอ (ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์), สิงห์ (เรย์ แมคโดนัลด์) ที่ร่วมกันวางแผนปล้นรถขนเงิน แต่เคราะห์กรรมทำให้ถูกไล่ตามจับ โดยร้อยตำรวจเอก (พศิน เรืองวุฒิ) และร้อยตำรวจตรี (อรรคพันธ์ นะมาตร์) เมื่อจนมุมตัดสินใจนำเงินที่ปล้นมาได้แอบซ่อนไว้ใต้ดินบริเวณวัด เมื่อเวลาผ่านไปอีกหลายปีย้อนกลับมาขุดหาเงิน จึงรู้ว่าที่ซ่อนเงินอยู่ใต้โบสถ์ ทั้ง 3 จึงตัดสินใจปลอมตัวแฝงเข้ามาในวัดด้วยการบังคับให้หลวงตา (สะอาด เปี่ยมพงษ์สานต์) บวชให้ เหล่าบรรดาพระทั้งหลายต่างสงสัยในพฤติกรรมของกลุ่มพระใหม่ที่มักลอบเข้าไปขุดพื้นโบสถ์เวลากลางคืน
ในขณะเดียวกันทางด้านมัคนายกของวัดวางแผนขโมยพระในโบสถ์เดียวกับที่พระปลอมพยายามขุดหาเงินที่ซ่อนไว้ ทั้งสามที่ปลอมตัวเข้ามาจับได้โดยบังเอิญ จนกลายเป็นโจรจับโจร ทำให้พระในวัดต่างเลิกคลางแคลงใจเหล่าบรรดาพระใหม่ และนี่คือจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์พลิกผันที่ยากเกินคาดเดาเมื่อ กิเลส ความเลว และความโลภ เข้าครอบงำถึงส่วนลึกในจิตใมนุษย์ คิดดีทำดี สิ่งนี้จะยังคงสถิตย์อยู่บนโลกใบนี้จริงหรือ
นาคปรก เป็นภาพยนตร์ที่ทาง ภวัต พนังคศิริ ผู้กำกับและผู้เขียนบทได้เวลาขัดเกลาบทภาพยนตร์นานถึง 3 ปี เพื่อไม่ให้เกิดข้อครหาเมื่อเข้าฉาย แต่เมื่อเข้าฉายแล้วได้สร้างกระแสฮือฮาในสังคม เนื่องจากนำเสนอประเด็นในทางพุทธศาสนาซึ่งเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ในทางที่รุนแรง โดยทางสมาคมพุทธศาสน์สัมพันธ์พร้อมกับองค์กรอาสาสมัครเพื่อสันติภาพโลก ได้ยื่นหนังสือต่อทางกระทรวงวัฒนธรรมให้ห้ามการฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ เนื่องจากอ้างว่าทำให้ภาพลักษณ์ของพระสงฆ์เสื่อมเสียแต่ทว่าภาพยนตร์ก็ยังได้รับการฉาย
ในส่วนของเสียงวิจารณ์ได้รับการวิจารณ์ว่านักแสดง แสดงได้ดี บทภาพยนตร์ทำออกมาได้อย่างเข้มข้น แต่การตัดต่อยังทำได้ขาด ๆ เกิน ๆ และในตอนจบที่สรุปห้วนสั้นเกินไป
หยิบ หมั่น
หยิบหมั่น หรือ เย่เวิ่น  เป็นปรมาจารย์กังฟูที่มีชื่ออีกคนหนึ่งในแบบมวยหวิงชุน
หยิบหมั่น เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1893 ที่เมืองฝัวซาน มณฑลกวางตุ้ง (สถานที่เดียวกับ หว่องเฟ้ย์ห่ง (หวง เฟยหง)) ในครอบครัวคหบดีที่มั่งคั่ง เป็นบุตรชายคนที่ 3 ในบรรดา 4 คนของครอบครัว
หยิบหมั่นเริ่มเรียนกังฟูครั้งแรกเมื่ออายุได้ 13 ปี ในแบบมวยหวิงชุน (Wingchun ออกเสียง เป็นภาษากวางตุ้งว่า "เหวงช้น" หรือ "หย่งชุน" ในจีนกลาง) จาก ฉั่นหว่าส่น (陳華順, "เฉินหัวซุ่น")
มวยหวิงชุนเป็นเพลงมวยที่กล่าวขานในตำนานว่าคิดค้นโดยแม่ชี อื่อหมุ่ย และได้ถ่ายทอดวิชามวยนี้ให้หญิงสาวชาวบ้านชื่อ หยิ่มเหวงช้น (嚴詠春, เหยียน หย่งชุน) จึงเป็นที่มาของชื่อมวยนี้
เอกลักษณ์ของเพลงมวยชนิดนี้คือ เน้นที่ความว่องไวและหนักหน่วงในการต่อสู้แบบประชิดตัวโดยไม่ได้มีลีลามากนัก หยิบหมั่น สมรสกับ จาง หย่งเฉิน มีบุตร-ธิดา ด้วยกัน 6 คน
ก่อตั้งสำนัก.
แต่ขณะนั้น ฉั่นหว่าส่น อายุมากแล้ว การสอนจึงตกเป็นหน้าที่ของศิษย์พี่ อึ่ง จ่งโซว (吳仲素, อู๋ จ้งซู่) เป็นเวลา 3 ปี ก่อนที่ฉั่นหว่าส่นจะเสียชีวิตด้วยโรคชรา และได้ฝากฝังให้อึ่ง จ่งโซว สอนยิปมันต่อให้สำเร็จ และยังถือว่ายิปมันเป็นศิษย์คนสุดท้ายของ ฉั่นหว่าส่นด้วย
วันหนึ่งหยิบหมั่นถูกเพื่อนร่วมชั้นเรียนมัธยมท้าให้ทดลองสู้กับคนที่อายุมากกว่า หยิบหมั่นได้ตกลงท้า แต่กลายเป็นว่า เขาบังเอิญไปท้าสู้กับผู้ฝึกมวยหวิงชุนด้วยกันเอง และแพ้อย่างหมดทางสู้ คน ๆ นี้ชื่อ เหลิ่งเป๊ก (梁璧, เหลียงปี้) ซึ่งเป็นบุตรชายของเหลิ่งจ่าน (梁贊, เหลียงจ้าน) อาจารย์ปู่ของหยิบหมั่น เหลิ่งเป๊ก เป็นศิษย์น้องของฉั่นหว่าส่น จึงมีศักดิ์เป็นอาจารย์อาของหยิบหมั่น หยิบหมั่นได้รู้จักกับเหลิ่งเป๊กและเรียนวิชากับเขาจนอายุได้ 24 ปี จึงได้กลับมาที่ฝัวซานบ้านเกิด ด้วยฝีมือที่ก้าวหน้าไปกว่าเดิมมาก
ที่ฝัวซาน หยิบหมั่นได้งานเป็นตำรวจ จึงไม่ได้เปิดสำนักกังฟู แต่ก็ได้สอนลูกน้องของเขาบ้าง ซึ่งที่นี่ หยิบหมั่นได้รับการนับถืออย่างยิ่งจากชาวบ้าน เสมือนเป็นวีรบุรุษของท้องถิ่น
ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง (ค.ศ. 1937-ค.ศ. 1945) หยิบหมั่นปฏิเสธที่จะเป็นครูฝึกสอนให้ทหารญี่ปุ่นหลายต่อหลายครั้ง และย้ายจากฝัวซานไปอยู่เมืองอื่น
ปลาย ปี ค.ศ. 1949 หยิบหมั่นเข้าร่วมกับพรรคก๊กมินตั๋งและต้องหนีไปฮ่องกงโดยพลัดพรากจากครอบครัว เนื่องจากพรรคก๊กมินตั๋งแพ้ให้กับพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ที่ ฮ่องกง หยิบหมั่นจึงได้เริ่มเปิดสำนักสอนหย่งชุนขึ้น แรก ๆ กิจการไม่ดีเพราะลูกศิษย์ที่สมัครอยู่กับเขาได้ไม่กี่เดือนก็ออกไป ไม่นานเขาได้ย้ายสำนักไปเปิดที่เหย่าหม่าเต๋ย์ และที่นั่น เขามีลูกศิษย์ที่ศึกษาอย่างจริงจัง เช่น เจวียง ฮอกกิ่น (Hokkin Chueng) ,หว่อง ซัมเหลวียง, เจียง จกเฮง, เจียง ฮกกิ่น และอื่น ๆ ซึ่งสร้างชื่อเสียงในการประลองให้แก่มวยหวิงชุนเป็นอย่างมาก
ปั้นปลาย.
ซึ่งลูกศิษย์คนหนึ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดของหยิบหมั่น คือ บรูซ ลี ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงโด่งดังในระดับโลก บรูซ ลีได้เรียนกับหยิบหมั่นในช่วงปี ค.ศ. 1954-ค.ศ. 1957 เป็นเวลาสั้น ๆ เพียง 3 ปี ซึ่งชัดเจนว่าบรูซ ลี ไม่ได้เรียนวิชาทั้งหมด ต่อมาบรูซ ลี คิดค้นวิชาของตัวเองขึ้น ชื่อ เจี๋ยฉวนเต้า ซึ่งเชื่อว่ามีพื้นฐานมาจากหวิงชุนนั่นเอง
หยิบหมั่นเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1972 ที่เมืองมงก๊ก เกาลูน ฮ่องกง ด้วยโรคมะเร็งที่คอ รวมอายุได้ 79 ปี และถูกยกย่องให้เป็นปรมาจารย์ในยุคปัจจุบันของมวยหวิงชุน
เรื่องราวของหยิบหมั่น ได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ในปี ค.ศ. 2008 ในชื่อ "Ip Man" นำแสดงโดย เจิน จื่อตัน รับบทเป็น หยิบหมั่น (ออกเสียงเรียกในภาพยนตร์ว่า "ยิปมัน") ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งจนต้องมีภาคต่อมา ซึ่งมีกำหนดออกฉายในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010 และมีการสร้างเป็นภาพยนตร์จากผู้สร้างอีกกลุ่มหนึ่ง โดย หว่อง ก๊า ไหว่ ซึ่งผู้ที่จะมารับบทเป็นหยิบหมั่น คือ เหลียง เฉาเหว่ย ในชื่อเรื่อง "The Grand Masters" นอกจากนี้แล้วยังมีอีกหนึ่งเรื่อง คือ "The Legend is Born – Ip Man" ที่ออกฉายในปีเดียวกัน เป็นเรื่องราวตั้งแต่วัยเยาว์ของหยิบหมั่นจนถึงอายุ 28 ปี และ"" ที่สร้างโดยกลุ่มผู้สร้าง "The Legend is Born – Ip Man" ในปี ค.ศ. 2013
Muammar Abu Minyar al-Gaddafi
Nepenthes faizaliana
Nepenthes faizaliana เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวที่พบบนผาหินปูน ของอุทยานแห่งชาติกูนุงมูลู ในรัฐซาราวัก และบนเกาะบอร์เนียว คาดกันว่ามันเป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. boschiana"
ลำต้นเลื้อยไต่ของ "N. faizaliana" อาจมีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 8 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง ยาว 3 ซม.
ใบเรียงสลับรอบลำต้น มีก้านใบ ผิวใบคล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบรูปใบหอกถึงรูปรี อาจยาวถึง 14 ซม.กว้าง 4 ซม. ปลายแหลม ฐานป้าน ก้านใบเป็นร่องเล็กตามยาว กึ่งหุ้มลำต้น ยาว 5 ซม.ไม่มีปีก มีเส้นใบตามยาว 2 เส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ ไม่มีเส้นใบแบบขนนก สายดิ่งยาว 20 ซม.
หม้อล่างไม่มีการบรรยายลักษณะไว้ ถึงแม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่า และพบเห็นได้ยากกว่าหม้อบน หม้อบนรูปกรวยแคบ บานออกเล็กน้อยในส่วนบน อาจสูงมากกว่า 30 ซม. ปีกลดรูปลงเหลือเพียงสันคู่ ปากหม้อเฉียง เพอริสโตมแบน รูปทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 4 มม. ฝาหม้อรูปวงกลม มีต่อมสันเห็นได้ชัดใต้ฝา มีเดือยเดี่ยวที่ฐานฝา
"N. faizaliana" มีช่อดอกแบบกระจะ ช่อดอกเพศเมียไม่ได้ถูกบรรยายไว้ ในช่อดอกเพศผู้ ก้านช่อดอกยาว 17 ซม. ขณะที่แกนกลางยาว 40 ซม. ก้านดอกย่อยมีดอก 1 ดอก ยาว 20 มม.มีใบประดับ กลีบเลี้ยงรูปใบหอกถึงรูปขอบขนาน ยาว 4 มม.
"N. faizaliana" มีสิ่งปกคลุมสีขาว มีขนรูปดาวบนลำต้นและก้านใบ ผิวบนของแผ่นใบเกลี้ยง ใต้แผ่นใบมีขนกิ่งสั้นหร็อมแหร็ม มีขนยาวสีขาวที่ฐานของเส้นกลางใบ
โรงเรียนศรีสำโรงชนูปถัมภ์
โรงเรียนศรีสำโรงชนูปถัมภ์ (Srisamrongchanupatham School) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 38 เป็นโรงเรียนประจำอำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2501 ณ ทุ่งคลองกระบาย (โรงเรียนอนุบาลศรีสำโรงในปัจจุบัน) ตำบลสามเรือน อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย ก่อนที่จะย้ายมาตั้งอยู่ ณ บ้านเลขที่ 97 หมู่ที่ 6 ตำบลคลองตาล อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย ในปัจจุบัน
โรงเรียนศรีสำโรงชนูปถัมภ์ เป็นโรงเรียนสหศึกษา เป็นสถานศึกษาประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ จัดการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 มีนักเรียนทั้งสิ้น 1,394 คน ครูและบุคลากรทางการศึกษา 86 คน
โรงเรียนศรีสำโรงชนูปถัมภ์ ก่อตั้งโดยประชาชนชาวอำเภอศรีสำโรง และนายพจน์ จิตต์ภักดี โดยการประชุมของประชาชนในท้องถิ่น เนื่องจากนักเรียนที่สำเร็จการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ต้องเดินทางไปเรียนที่อำเภอสวรรคโลก หรืออำเภอเมืองสุโขทัย ซึ่งทำให้ไม่ได้รับความสะดวกเท่าใดนัก
โรงเรียนได้ทำการก่อสร้างอาคาร ซึ่งคณะกรรมการโรงเรียนได้รับความช่วยเหลือและร่วมมือจากประชาชนหลายท้องที่ในการบริจาคเงินและทรัพย์สินต่างๆ จึงได้ก่อสร้างอาคารเรียนขนาด 4 ห้องเรียน ให้ชื่อว่าอาคาร "ศรีสุวรรณประชาเสริม" ตั้งอยู่ที่สาธารณะประจำตำบลสามเรือน (ทุ่งคลองกระบาย) มีนายพจน์ จิตต์ภักดี เป็นครูใหญ่คนแรก
ต่อมากรมวิสามัญศึกษา ได้อนุมัติการก่อสร้างอาคารเรียน แบบ 008 ขนาด 4 ห้องเรียน ในปี พ.ศ. 2505 โดยทางคณะกรรมการโรงเรียนวางโครงการขยายอาคารเรียนเป็น 7 ห้องเรียน ซึ่งได้ขอบริจาคเงินจากประชาชนสมทบเพิ่มเติม เปิดใช้ในปีการศึกษา 2506 โดยมีนายสุชาติ สุประกอบ เป็นผู้รักษาการครูใหญ่
นายแสวง ทองพันชั่ง หัวหน้าสถานีทดลองพืชไร่ศรีสำโรง และนายลออ นิลกำแหง ไปติดต่อขอที่ดินจากอาจารย์ถมยา บุญยเกตุ หัวหน้ากองค้นคว้าและทดลอง กรมกสิกรรม กระทรวงการเกษตร เนื่องจากได้รับอนุมัติจากกรมวิสามัญศึกษาให้ย้ายโรงเรียนศรีสำโรงชนูปถัมภ์ไปสร้างใหม่ในที่ดินของสถานีกสิกรรมศรีสำโรง ในปีการศึกษา 2510 แล้วจึงยกให้แก่กรมวิสามัญศึกษา เป็นจำนวน 70 ไร่ 45 ตารางวา และได้ย้ายมา ณ พื้นที่ปัจจุบันในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2513 และเปิดการสอนมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.ศ.4-ม.ศ.5) เมื่อปีการศึกษา 2519 และต่อมาโรงเรียนได้รับงบประมาณสิ่งก่อสร้างพร้อมทั้งโรงเรียนได้ซื้อที่ดินเพิ่มจนถึงปัจจุบัน ทำให้โรงเรียนศรีสำโรงชนูปถัมภ์ มีที่ดินประมาณ 82 ไร่ 6 ตารางวา ในปัจจุบัน
ปัจจุบัน โรงเรียนศรีสำโรงชนูปถัมภ์ ผ่านการประเมินโครงการ หนึ่งอำเภอ หนึ่งโรงเรียนในฝัน เป็นศูนย์พัฒนาการเรียนการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ และศูนย์พัฒนาการเรียนการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา
ข้อมูลทั่วไปของโรงเรียน.
คติพจน์ ตรงต่อเวลา วาจาอ่อนหวาน การงานเต็มที่ ร่วมใจสามัคคี ทำดีเพื่อส่วนรวม
ปรัชญา นตฺถิ ปญฺา สมา อาภา แสงสว่างใด เสมอด้วยปัญญาไม่มี
สีประจำโรงเรียน เขียว - ขาว
อักษรย่อ ศ.ช.
ต้นไม้ประจำโรงเรียน ต้นจามจุรี
ที่ตั้ง 97 หมู่ 6 ถนนจรดวิถีถ่อง (ทางหลวงหมายเลข 101) ตำบลคลองตาล อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย 64120
เว็บไซต์ โรงเรียนศรีสำโรงชนูปถัมภ์
พระพุทธรูป พระพุทธลีลาพัฒนามาตุภูมิ
อาคาร ๑ เป็นอาคารเรียนสำหรับกลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา ศิลปะ และภาษาต่างประเทศ รวมไปถึงห้องสภานักเรียน
อาคาร ๒ เป็นอาคารสำหรับกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์
อาคาร ๓ เป็นอาคารอำนวยการ
อาคาร ๔ ใช้สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3-4 และห้องกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย คณิตศาสตร์ และสังคมศึกษาฯ
อาคาร ๕ ใช้สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-2 และห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์
อาคาร ๖ ใช้สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5-6 และห้องกลุ่มสาระวิทยาศาสตร์ ภาษาอังกฤษ งานแนะแนว กิจการนักเรียน และลานกิจกรรม
นอกจากนี้ยังมีอาคารต่าง ๆ ได้แก่ อาคารเรียนคหกรรม 1 หลัง อาคารเรียนอุตสาหกรรม 2 หลัง อาคารพลศึกษา ห้องสภานักเรียน โรงอาหาร โรงจอดรถ หอประชุมโรงเรียน หอประชุมการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค อาคารศรีสุวรรณประชาเสริม (กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ) โรงกลั่นน้ำ สนามฟุตบอล สนามบาสเกตบอล สนามวอลเลย์บอลชายหาด และศูนย์การเรียนรู้ 50 ปี ศรีสำโรงชนูปถัมภ์
มาร์ชโรงเรียน (มาร์ช ศ.ช.) คำร้อง - ทำนอง โดย ธนิต ผลประเสริฐ บิดาของหม่อมสุจาริณี มหิดล ณ อยุธยา (ยุวธิดา ผลประเสริฐ) และอดีตสมาชิกวงสุนทราภรณ์
สามสี คำร้อง - ทำนอง โดย อรุณ ชาญสุวรรณ ซึ่งเคยใช้เป็นเพลงมาร์ชโรงเรียนเพลงเก่า
ลาร่มจามจุรี เป็นเพลงที่ใช้ในโอกาสสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียน
ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (มัธยมศึกษาปีที่ 1-3) แบ่งออกเป็น 4 แผนการเรียนรู้ ได้แก่
1.แผนการเรียนรู้พิเศษวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
1.แผนการเรียนรู้เน้นวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
2.แผนการเรียนรู้เน้นภาษา-สังคม
3.แผนการเรียนรู้เน้นภาษา-สังคม-อาชีพ
ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (มัธยมศึกษาปีที่ 4-6) แบ่งออกเป็น 4 แผนการเรียนรู้ ได้แก่
2.แผนการเรียนรู้วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
3.แผนการเรียนรู้ศิลป์-คำนวณ
4.แผนการเรียนรู้ศิลป์-ภาษาจีน
ภาพถ่ายทางอากาศจาก wikimapia
เจ้าหญิงน้อย
เจ้าหญิงน้อย  เป็นวรรณกรรมเยาวชนภาษาอังกฤษ ประพันธ์โดยฟรานเซส ฮอดจ์สัน เบอร์เนทท์ ซึ่งเป็นรื่องที่ปรับปรุงและขยายความมาจากนวนิยายเรื่อง Sara Crewe: or, What happened at Miss Minchin's boarding school ซึ่งเคยตีพิมพ์ในนิตยสารเซนต์นิโคลัส
ไก เทนโด้
ไก เทนโด้  เป็นตัวละครจากเกม "BURIKI ONE" ซึ่งผลิตโดยบริษัท SNK ของประเทศญี่ปุ่น โดย"ไก เทนโด้"เป็นผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ที่เรียกว่า "โททอลคอมแบท (Total Combat)" ในการต่อสู้ (ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน) นอกจากนี้ เขายังมีบทบาทในเกมชุด เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส ด้วยเช่นกัน (เป็นสไตร์คเกอร์ในภาค '99 Evolution กับ 2000 และเป็นบอสกลางในภาค XI) ให้เสียงพากย์โดยคุณ โนบุยูกิ ฮิยามะ
ไก เทนโด้ เป็นผู้ใช้ศิลปะป้องกันตัวซึ่งมีชื่อเรียกว่า โททอลคอมแบท หรือมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า โททอลไฟท์ติ้งอาร์ท ไกได้ยินข่าวเกี่ยวกับการแข่งขันบูริกิวันที่กำลังจะเกิดขึ้น และตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันนี้เพื่อทดสอบทักษะของเขา ในระหว่างการแข่งขันทัวร์นาเมนท์ เขาได้เริ่มการแข่งขันกับนักมวยชาวอเมริกันนามว่ารอบ ไพธอน นอกจากนี้ ไกยังได้เข้าร่วมศึกเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์สในภายหลังด้วยเช่นกัน
นามานุกรมขุนช้างขุนแผน
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  เป็นคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2507 พร้อมกับการก่อตั้งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดการเรียนการสอนในสาขาวิชาทางสังคมศาสตร์ ทั้งระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ในหลักสูตรภาษาไทยและหลักสูตรนานาชาติ
เมื่อปี พ.ศ. 2503 คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ขึ้น คณะที่เสนอไปครั้งแรกนั้นมีคณะนิติศาสตร์รวมอยู่ด้วย แต่จากผลการสำรวจความสนใจทางการศึกษาของประชาชนในภาคเหนือระหว่างปี พ.ศ. 2504-2505 พบว่าในช่วงนั้นความสนใจศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาสำหรับคณะวิชานี้ยังมีไม่มากนัก ประกอบกับมีข้อเสนอแนะจากผู้ทรงคุณวุฒิว่า ควรจะเปิดสอนเป็นคณะสังคมศาสตร์ที่ประกอบด้วยสาขาวิชาที่กว้างกว่าสาขาวิชาเฉพาะ เช่น คณะนิติศาสตร์ ซึ่งต้องอาศัยบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษ อันหาได้ยากยิ่งแม้แต่ในกรุงเทพเองก็ตาม ดังนั้น กระทรวงศึกษาธิการจึงได้แต่งตั้งคณะอนุกรรมการร่างรายละเอียดหลักสูตรวิชาสังคมศาสตร์ เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2506 โดยมีนายเกษม อุทยานิน เป็นประธานอนุกรรมการ นางสุมนา คำทอง เป็นเลขานุการ และประกอบด้วยกรรมการอีก 10 คน
คณะสังคมศาสตร์ ตั้งอยู่ที่เชิงดอยสุเทพ ระหว่างถนนสุเทพและถนนห้วยแก้ว ตำบลสุเทพ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ประมาณ 4 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่เศษ (ปัจจุบันมี 27 ไร่) เป็นคณะ 1 ใน 3 คณะของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ที่ได้เริ่มก่อตั้งขึ้นมาพร้อมกับมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2507 และเริ่มเปิดสอนวันแรก เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2507 มีนักศึกษา 75 คน อาจารย์ 15 คน ในระยะแรกคณะสังคมศาสตร์ยังไม่มีอาคารเรียนเป็นของตนเอง เพราะอยู่ในระหว่างก่อสร้าง ดังนั้น จึงต้องอาศัยอาคารของภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ และหอพักชาย อาคาร 1 เป็นสถานที่เรียนชั่วคราว จนถึงปี 2509 จากนั้นจึงได้ย้ายไปเรียนที่อาคารหลังแรกของคณะฯ
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในช่วงแรก (พ.ศ. 2507) เริ่มเปิดดำเนินการจำนวน 5 ภาควิชา ได้แก่ ภาควิชาภูมิศาสตร์ (ก่อตั้งเป็นภาควิชาภูมิศาสตร์แห่งแรกของประเทศไทย) ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ภาควิชาเศรษฐศาสตร์ ภาควิชาบัญชีและบริหารธุรกิจ และภาควิชารัฐศาสตร์ เปิดสอนระดับปริญญาบัณฑิตในปี พ.ศ. 2507 ใน 3 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์ หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 ได้จัดการเรียนการสอนระดับปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์ และสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ และใน พ.ศ. 2544 ได้จัดการเรียนการสอนระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศาสตร์ อีกด้วย