pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คาดว่าคนไทยในสิงคโปร์ยุคแรก ๆ คือคนจีนที่มีสำนึกว่าตนเองเป็นคนไทยเช่นเดียวกับคนจีนเมืองปีนัง คือ พูดภาษาไทยหรือนับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท แต่มีรูปพรรณและแต่งกายเป็นจีนหรือบ้าบ๋า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงซื้อที่ดินบนเกาะสิงคโปร์จำนวนสองแปลง แปลงแรกมีพระราชประสงค์ให้เป็นสถานทูตไทย และอีกแปลงให้สร้างวัดพุทธแบบไทยประเพณี มีการตั้งข้าราชการสยามรับราชการในสิงคโปร์ เช่น ตันกิมเจ๋ง เป็นกงสุลใหญ่ประจำสิงคโปร์ ซึ่งเป็นผู้สนิทสนมกับพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาเมื่อหลังตันกิมเจ๋งถึงแก่อนิจกรรม คุณหญิงเผื่อน อนุกูลสยามกิจ ภรรยา, คง อนุกูลสยามกิจ บุตรชาย และเชย วัชราภัย หลานสาว จึงย้ายกลับไปกรุงเทพมหานคร ใน พ.ศ. 2443 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการทรงระบุว่าไว้ในหัตถเลขาไปถึงพระยาสิทธิศัลการ อัครราชทูตสยามประจำกรุงลอนดอนเกี่ยวกับการจ้างงานของคนไทยในสิงคโปร์ว่า "...ด้วยพระยาสิทธิศัลการก็ทราบอยู่ด้วยว่าคนที่เป็นไทยแท้นั้น คงไม่รับจ้างฝรั่งที่ไม่เป็นหลักฐานไปยุโรปจากกรุงเทพฯ แลถ้าจะจ้างออนกันไป ก็ย่อมมีผู้รู้เห็น แลรู้จักชื่อเสียงผู้ที่จ้างไป การจ้างลูกจ้างโดยออกไปยุโรปจึงมีชุกชุมอยู่แต่ที่เมืองสิงคโปร์ซึ่งเป็นเมืองขึ้นอังกฤษ แลที่มักมีคนไทยเป็นอันมากหลบหนีอพยพไปอาศัยตั้งบ้านเรือนอยู่ไม่คิดจะกลับบ้านเมืองเดิมเช่นนี้ จะถือเป็นคนไทยก็ยาก เพราะฉะนั้นมีกลาสีแขกแลคนชาวตะวันออกเป็นอันมากซึ่งอาศัยอยู่ในหัวเมืองขึ้นอังกฤษที่พูดไทยได้ แลเมื่อตกอับก็ชองเอาว่าเป็นคนไทย..." และมีกรณีชาวไทย 5 คนจากสิงคโปร์ติดตามคณะละครสัตว์ของชาวยุโรป แต่ถูกคณะละครสัตว์ทอดทิ้งที่เมืองโดเวอร์ ประเทศอังกฤษ จนมีสภาพเป็นคนอนาถาก่อนได้รับการช่วยเหลือจากรัฐบาลสยาม เมื่อคราวที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เสด็จเยี่ยมพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธินซึ่งประทับที่สิงคโปร์เมื่อ พ.ศ. 2467 แต่ทรงหาพระตำหนักของกรมพระกำแพงเพชรอัครโยธินไม่พบ จึงไปถามพระภิกษุในวัดพุทธคยา (ปัจจุบันคือ วัดศากยมุนีพุทธคยา) หรือมีชื่ออย่างสามัญว่า "วัดเสือ" ซึ่งเป็นวัดไทยที่ก่อตั้งโดยพระมอญ ก็ทรงพบปะคนไทยอาศัยในบริเวณนั้นจำนวนหนึ่ง
หลังการก่อตั้งประเทศสิงคโปร์.
หลังการก่อตั้งประเทศ สิงคโปร์มุ่งพัฒนาเศรษฐกิจภาคอุตสาหกรรมและยกระดับคุณภาพชีวิตของประชากร และขาดแรงงานฝีมือจำนวนมาก ด้วยเหตุนี้สิงคโปร์จึงเปิดรับแรงงานจากต่างประเทศที่หลากหลายขึ้น เช่น จีน มาเลเซีย เกาหลีใต้ และไทย ซึ่งแรงงานไทยส่วนใหญ่มีพื้นเพเป็นชาวภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เบื้องต้นแรงงานชายจะเป็นคนงานก่อสร้าง และแรงงานหญิงทำหน้าที่เป็นแม่บ้าน ใน พ.ศ. 2531 มีแรงงานไทยจำนวน 25,000 คน ต่อมา พ.ศ. 2533 มีแรงงานไทยเพิ่มขึ้นเป็น 30,000 คน กระทั่ง พ.ศ. 2537 มีแรงงานไทยในสิงคโปร์มากถึง 50,000 คน โดยไม่รวมแรงงานลักลอบเข้าเมืองผิดกฎหมายอีกจำนวนหนึ่งด้วย นอกจากการเป็นแรงงานและแม่บ้านแล้ว ยังมีชาวไทยอีกกลุ่มดำเนินธุรกิจด้านอาหารไทยและเครื่องดื่ม (โดยเฉพาะชาไทย) กระจายทั่วไปทั้งรายใหญ่และรายย่อย
ชาวไทยจำนวนมากนั่งรถโดยสารมาจนถึงสิงคโปร์ ตึกโกลเดนไมล์คอมเพล็กซ์ (Golden Mile Complex) ซึ่งเป็นจุดขึ้นรถโดยสารกลายเป็นหลักแหล่งชุมนุมของคนไทยในสิงคโปร์ มีธุรกิจร้านอาหาร บริษัททัวร์ และหนังสือพิมพ์ไทยผุดขึ้นในย่านนี้ จนตึกโกลเดนไมล์มีสมญาว่า "เมืองไทยน้อย" (Little Thailand) ทั้งยังเป็นพื้นที่สร้างปฏิสัมพันธ์และความสัมพันธ์กับคนไทยในสิงคโปร์ ใกล้กับโกลเดนไมล์คอมเพล็กซ์มีสวนสาธารณะริมน้ำกัลลัง หรือที่ชาวไทยเรียกว่า "สวนมะพร้าว" เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ ค้าขาย และสังสรรค์ นอกจากโกลเดนไมล์คอมเพล็กซ์แล้ว ยังมีคนไทยอาศัยอยู่ในแฟลตคนงานแออัดย่านบุนเลย์ (Boon Lay) และมีหญิงชาวไทยค้าบริการแบบผิดกฎหมายในย่านนั้นเป็นสำคัญ
ชาวไทยในสิงคโปร์ส่วนใหญ่ใช้ภาษาอังกฤษสำหรับสื่อสารกับชาวสิงคโปร์ แต่ใช้ภาษาไทยหรือภาษาไทยถิ่นอีสานร่วมกับกลุ่มชนเดียวกัน โดยภาษาไทยในประเทศสิงคโปร์ จะมีคำศัพท์เฉพาะของตัวเองไม่กี่คำ เช่น "สวนมะพร้าว" หมายถึง สวนสาธารณะริมน้ำกัลลัง "ใบเวิร์ก" แปลว่า ใบอนุญาตทำงาน (มาจาก "work permit") "แท็ก" [ออกเสียง แถ็ก] แปลว่า สัญญาอนุญาต (มาจาก "contract") และ "จ๊อบ" หรือ "จ๊อบเข้า-จ๊อบออก" แปลว่า การเข้าไปทำงานในช่วงเวลาสั้น ๆ มาจากคำว่า "job" (งาน) และ "chop" (การลงตราประทับวีซ่าของเจ้าหน้าที่) ทั้งออกเสียงคล้ายคำว่า "จอบ" แปลว่า แอบ หรือ ลักลอบ ในภาษาไทยถิ่นอีสาน ชาวไทยในสิงคโปร์ใช้ในความหมายว่า การเข้าไปทำงานระยะสั้นตามอายุวีซ่าผ่านแดนชั่วคราวที่ทางการสิงคโปร์กำหนดให้ ผู้ที่เชี่ยวชาญด้านการทำงานระยะสั้นนี้จะถูกเรียกว่า "เซียนจ๊อบ"
ชาวไทยในสิงคโปร์ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท ปัจจุบันมีวัดไทยในการปกครองของเจ้าคณะรัฐสิงคโปร์และเครือสมัชชาสงฆ์ไทยในสิงคโปร์ จำนวน 51 วัด ชาวสิงคโปร์จำนวนไม่น้อยให้ความสนใจกับเครื่องรางของขลังไทย โดยเฉพาะพระเครื่องหรือเครื่องรางอื่น ๆ ด้วยมองว่าเป็นสิริมงคล ส่งเสริมหน้าที่การงานและสุขภาพ เป็นที่นิยมทั้งสวมใส่หรือพกติดตัว
ทั้งนี้วัดไทยในประเทศสิงคโปร์มิได้เน้นศาสนบริการแก่ชาวไทยเพียงอย่างเดียว หากแต่เป็นที่พึ่งของคนหลากหลายชาติพันธุ์ในสิงคโปร์ วัดไทยกลายเป็นพื้นที่ของชาวสิงคโปร์เชื้อสายจีนซึ่งเป็นประชากรกลุ่มใหญ่ วัดไทยมีสถาปัตยกรรมจีนเพิ่มขึ้นและมีทรัสตีชาวจีนทั้งหมด ซึ่งก่อให้เกิดความเข้าใจและการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน เป็นเครื่องสะท้อนความหลากหลายทางสังคม โดยพระสงฆ์ใช้อำนาจผ่านศาสนพิธีและกิจกรรมสำคัญต่าง ๆ อย่างถ่อมตัว การเปลี่ยนแปลงนี้ถือเป็นสิ่งใหม่ที่จะก่อให้เกิดความคล่องตัวและตอบสนองกับคนรุ่นใหม่
ชาวไทยในสิงคโปร์ ได้ก่อตั้งสมาคมไทย (สิงคโปร์) เพื่อเป็นศูนย์กลางของคนไทยในสิงคโปร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 และสมาคมสามัคคีไทยไกลบ้าน (สิงคโปร์) เดิมใช้ชื่อว่า สมาคมเพื่อนแรงงานไทยในสิงคโปร์ ทั้งยังมีชมรมนาฏศิลป์ไทยในสิงคโปร์ จัดการสอนนาฏศิลป์แก่เยาวชนไทยและลูกครึ่งไทยที่อาศัยในสิงคโปร์ โดยได้รับการสนับสนุนจากสถานเอกอัครราชทูต นอกจากนี้ประเทศสิงคโปร์ยังมีการจัดประเพณีสงกรานต์ และกิจกรรมลอยกระทง
Bánh đúc
บันดุก
บันดุ๊ก
วัดคิรีวิหาร
วัดคิรีวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชำราก อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด
วัดคีรีวิหาร เดิมชื่อว่า วัดท่าเลื่อน หรือ วัดภูเขายวน ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2429 ต่อมาในสมัยที่ฝรั่งเศสเข้ามาปกครองเมืองตราด ได้แต่งตั้งเจ้าอาวาสเป็นพระครูรัฐาภิมุกข์และเรียกชื่อวัดนี้ว่า วัดภูเขายวน เมื่อไทยได้เมืองตราดกลับคืนมา สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ ทรงพระทานชื่อให้เลือก 3 ชื่อ คือ วัดคีรีเวสวิหาร วัดเวสคีรีวิการและวัดคิรีวิหาร จึงได้ใช้ชื่อ "วัดคิรีวิหาร" มาจนปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2523
ที่ตั้งอยู่บนภูเขาทำให้มองเห็นวิวทิวทัศน์ด้านล่างที่เป็นป่า เขา และทะเล มีสวนป่าขนาดย่อม ๆ มีต้นสักปลูกอย่าง เป็นระเบียบ ลักษณะสถาปัตยกรรมเป็นสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์ อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังใหญ่ เจดีย์ เรือนรับรองสมเด็จพระเทพฯ กุฏิธรรมสารอุทิศ และกุฏินิรมิตสามัคคี ศาลาการเปรียญ วิหารจีนที่ประดิษฐานพระพุทธอุดมสมบูรณ์ พระอวโลกิเตศวร และพระสังกัจจายน์ และยังมีกุฏิทรงไทยที่สร้างได้ถูกต้องตามพระวินัยบัญญัติมีขนาดพอแค่ภิกษุอยู่ได้รูปเดียวเท่านั้น
Thais in Singapore
Sid (given name)
Casagrande
Santiago (surname)
Loud (surname)
ซันจิ (วันพีซ)
วินสโมค ซันจิ  เป็นตัวละครในวันพีซที่ผลิตโดยเออิจิโร โอดะ
ซันจิมีพื้นเพเดิมที่นอร์ธบลู (North Blue) และเติบโตในตระกูลวินสโมค โดยมีพ่อชื่อ วินสโมค จัจ (Vinsmoke Judge) ราชาแห่งอาณาจักรเกอร์มา และแม่ชื่อวินสโมค โซรา (Vinsmoke Sora) เขาอาศัยอยู่กับพ่อทรหดที่มองซันจิเป็นทหาร จากนั้นเขาจึงหลบหนีไปที่ Baratie โดยได้เรียนรู่วิธีการทำอาหารและการต่อสู้จาก “Red Leg” Zeff ซันจิเป็นสมาชิกคนที่ 5 และเป็นคนที่สี่ที่เข้าร่วมกองโจรสลัดของมังกี้ ดี. ลูฟี่ในฐานะพ่อครัว หลังการต่อสู้กับ Don Krieg
ตอนสร้างตัวละครนี้ โอดะได้แรงบันดาลใจจาก Mr. Pink ตัวละครใน "ขบวนปล้นไม่ถามชื่อ" (1992) ของสตีฟ บูเซมี
ในโพลความนิยมวันพีซของโชเน็งจัมป์ ในโพลแรกซันจิอยู่ในอันดับ 4 (1999) และโพลสามอันถัดมาจัดให้อยู่ในอันดับ 3 (2002, 2006, 2009) ในโพลล่าสุด (2021) ที่จัดขึ้นทั่วโลกครั้งแรก ซันจิเป็นตัวละครยอดนิยมในอันดับ 4 โดยมีผู้โหวตที่ 970,286 โหวต
เดอะบลัดไลน์
เดอะบลัดไลน์  เป็นกลุ่มมวยปล้ำฝ่ายอธรรมของ WWE สมาชิกประกอบไปด้วย Roman Reigns (หัวหน้า), และญาติในชีวิตจริงของเขา The Usos (Jey และ Jimmy Uso) และ Solo Sikoa, Paul Heyman ผู้จัดการของ Reigns และมี Sami Zayn เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์
ซันจิ (แก้ความกำกวม)
ซันจิ อาจหมายถึง:
ซันจิ (ชื่อ)
ซันจิ (เขียนว่า: 三次 หรือ さん治) เป็นชื่อตัวผู้ชายภาษาญี่ปุ่น บุคคลสำคัญที่มีชื่อนี้ ยกตัวอย่าง เช่น
Hamako Mori
อธิปไตยของมหาชน
Zhuge Village
วัดป่าภูก้อน
วัดป่าภูก้อน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านก้อง อำเภอนายูง จังหวัดอุดรธานี อยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติป่านายูงและป่าน้ำโสม ที่ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อแผ่นดิน 3 จังหวัด คือ อุดรธานี เลย และหนองคาย
เมื่อ พ.ศ. 2527 คุณปิยวรรณและโอฬาร วีรวรรณ พร้อมคณะได้เดินทางมาธุดงค์แถบจังหวัดสกลนครและอุดรธานี ได้เกิดความเลื่อมใสพระป่าจึงได้เข้าช่วยเหลือท่านพระอาจารย์อินทร์ถวาย สันตุสสโก สำนักสงฆ์บ้านนาคำน้อย ในการขออนุญาตใช้พื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติจัดตั้งเป็นวัดป่านาคำน้อย และปลูกป่าทดแทนฟื้นฟูสภาพป่าเสื่อมโทรมกว่า 750 ไร่ อย่างถูกต้องตามระเบียบของกรมป่าไม้ และได้ทำเรื่องขอใช้ที่ดินในเขตป่าสงวนแห่งชาตินายูง-น้ำโสม เพื่อสร้างวัดในเนื้อที่ 15 ไร่ จากกรมป่าไม้ จนได้รับอนุญาตเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2530 ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ภายหลังเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2531 ได้รับหนังสืออนุญาตให้เข้าทำประโยชน์หรืออยู่อาศัยในเขตป่าสงวนแห่งชาติเพื่อจัดตั้งพุทธอุทยานมีเนื้อที่ 1,000 ไร่ และได้รับขนานนามว่า พุทธอุทยานมหารุกขปาริชาติภูก้อน วัดป่าภูก้อนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2532 มีพิธีฝังลูกนิมิตและผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 13–14 มกราคม พ.ศ. 2533
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาอุโบสถ 2 ชั้น 1 หลัง ซึ่งเป็นที่ประกอบพิธีสงฆ์ชั้นบนและเป็นที่ฉันชั้นล่าง มีกุฏิพระ 45 หลัง เรือนครัว 1 หลัง เรือนพักฆราวาส 6 หลังถังเก็บน้ำคอนกรีต 20 ถัง และห้องน้ำจำนวนมาก โดยใช้ระบบประปาภูเขา จากฝายเก็บน้ำดินขนาดเล็กที่เป็นแหล่งต้นน้ำซับและน้ำตกในวัด ภายในวัดมีพระบรมสารีริกธาตุบรรจุในพระเกศพระร่วงโรจน์ศรีบูรพา ซึ่งเป็นประธานประดิษฐานอยู่หน้าองค์พระปฐมรัตนบูรพาจารย์มหาเจดีย์ มีพระพุทธไสยาสน์โลกนาถศาสดามหามุนี เป็นพระพุทธรูปปางปรินิพพาน ทำด้วยหินอ่อนขาวจาประเทศอิตาลี ความยาว 20 เมตร
Sanji (given name)
วัดป่าสามกษัตริย์
วัดป่าสามกษัตริย์เป็นแหล่งโบราณคดีมีสภาพเป็นเนินดินธรรมชาติ ขนาดค่อนข้างใหญ่ มีความกว้างประมาณ 50–80 เมตร สูงจากพื้นที่โดยรอบประมาณ 5 เมตร ซึ่งพื้นที่โดยรอบมีสภาพเป็นที่ราบที่มีบ้านเรือนตั้งอยู่และบางส่วนเป็นพื้นที่ทำเกษตรกรรม ทางด้านทิศตะวันออกของเนินดินนี้มีห้วยดานเป็นลำน้ำธรรมชาติไหลผ่านทางด้านทิศตะวันออกลงไปทางด้านทิศใต้ บนเนินดินแหล่งโบราณคดีมีไม้ยืนต้นปกคลุมทำให้พื้นที่บริเวณนี้มีสภาพเป็นป่าขนาดย่อม จากการเดินสำรวจพบเศษภาชนะดินเผาแบบเนื้อแกร่ง (stoneware) ชิ้นขนาดเล็ก เนื้อดินสีเทากระจัดกระจายอยู่ทั่วไปบนพื้นผิวดิน เนินดินนี้ชาวบ้านเรียกว่า "โนนอีตู้" ทางด้านทิศตะวันตกของวัดมีหนองน้ำธรรมชาติ ที่เรียกกันว่า "หนองอีเลิง" ซึ่งเชื่อกันว่าคนโบราณได้ขุดดินบริเวณหนองอีเลิงมาถมพื้นที่โนนอีตู้ จึงทำให้เกิดเป็นสภาพหนองน้ำและเนินดินขึ้นมา
เหตุที่ชื่อว่า "วัดป่าสามกษัตริย์" เนื่องมาจากชาวบ้านเชื่อกันว่าพื้นที่บริเวณนี้เคยเป็นที่พบปะกันของกษัตริย์สามพระองค์ กรมการศาสนาได้ออกหนังสือประกาศรับรองสภาพวัด เมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2537 โดยระบุว่ามีการใช้พื้นที่ก่อตั้งวัดป่าสามกษัตริย์มาตั้งแต่ช่วง พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
หลักฐานทางโบราณคดีที่พบ เช่น เศษภาชนะดินเผาเนื้อแกร่ง ก้อนอิฐดินเผาขนาดค่อนข้างใหญ่ เศษภาชนะดินเผาเนื้อดินธรรมดา ชิ้นส่วนกระดูกมนุษย์ ชิ้นส่วนกระดูกและฟันสัตว์ ลูกปัด และภาชนะดินเผาขนาดเล็ก เนื้อดินธรรมดา เป็นต้น สันนิษฐานเบื้องต้นว่าแหล่งโบราณคดีแห่งนี้ได้มีการใช้พื้นที่ในการทำกิจกรรมของมนุษย์มาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ช่วงวัฒนธรรมบ้านเชียงเมื่อราว 5,600–1,800 ปีมาแล้ว หลังจากนั้นมนุษย์ได้ใช้พื้นที่บริเวณนี้อีกครั้งในช่วงที่พื้นที่แถบนี้ได้รับอิทธิพลวัฒนธรรมล้านช้าง เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 22–25 เนื่องจากพบเศษภาชนะดินเผาชนิดเนื้อแกร่ง (stoneware) สีเทา ที่มีเนื้อดินค่อนข้างละเอียดแบบภาชนะดินเผาในวัฒนธรรมล้านช้างที่ปรากฏทั่วไปในภาคอีสาน ประกอบกับพบใบเสมาศิลาแลงในบริเวณที่เคยมีสิ่งก่อสร้างเดิม ซึ่งคาดว่าสิ่งก่อสร้างดังกล่าวน่าจะเป็นสิมเดิมที่ถูกรื้อถอนออกไปจนเหลือแต่เพียงฐาน ก่อน พ.ศ. 2528
Kazoku
อนุสรณ์พลพรรคชาวเซอร์เบียและอัลเบเนีย
Tale of the Nine Tailed
วิทยาลัยพยาบาลทหารบก
รสัมปครี
รสัมปครี (रसम पगड़ी; Rasam Pagri) เป็นพิธีทางสังคมที่ปฏิบัติในสังคมชาวปัญจาบและชาวราชสถานในอินเดีย พิธีจัดขึ้นหลังสมาชิกชายที่อาวุโสสุดของครอบครัวเสียชีวิต โดยให้สมาชิกชายที่อาวุโสสุดรองลงมาจากบุคคลที่เสียชีวิตทำการโพกผ้าโพกศีรษะ ("ปครี") ต่อหน้าสมาชิกในครอบครัวหรือในเผ่า ตามธรรมเนียมฮินดู พิธีนี้มักประกอบโดยบิดาของภรรยาของสมาชิกชายที่อาวุโสสุด โดยทั่วไปจะประกอบพิธีในวันที่สี่นับจากพิธีศพ ("อนติมสังสการ" หรือ อุตาละ ("Uthala")) หรือในวันที่สิบสาม ที่เรียกว่า "เตหรวิน" พิธีนี้ทำขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนผ่านภาระรับผิดชอบในการคุ้มครองและดูแลครอบครัวจากสมาชิกหนึ่งไปยังอีกผู้หนึ่ง โดยมีผ้าโพกศีรษะเป็นตัวแทนของเกียรติยศของครอบครัว
Rasam Pagri
ท้าย หง็อก
ท้าย หง็อก (, เกิดปี 1942) เป็นคนไม่เคยหลับชาวเวียดนาม "ทัญเนียน" แหล่งข่าวเวียดนาม ระบุว่าเขาอ้างว่าตื่นและไม่เคยหลับเลยมาเป็นระยะเวลา 48 ปี และได้รับความสามารถในการตื่นได้โดยไม่หลับหลังเป็นไข้ในปี 1973 ในขณะที่ "เวียดนามอินเวสต์เมนต์รีวิว" ระบุว่าไม่มีเหตุผลหรือที่มา
ในช่วงที่ "ทัญเนียน" รายงาน หง็อกไม่มีอาการป่วยใด ๆ นอกจากการนอนไม่หลับ เขามีสุขภาพจิตแข็งแรงและมีกิจวัตรในการแบกอาหารหมูหนัก 50 กิโลกรัมไปตามถนนระยะทาง ทุกวัน
ในเดือนตุลาคม 2006 หง็อกรายงานว่าเขาเริ่มรู้สึก "เหมือนพืชแล้งน้ำ" เนื่องจากการไม่ได้หลับไม่ได้นอน
Thái Ngọc
Thai Ngoc
ตำรวจภูธรภาค 1
ในปี พ.ศ. 2503 ได้มีประกาศพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการกรมตำรวจ กระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2503 แบ่งส่วนราชการของกรมตำรวจเป็นราชการบริหารส่วนกลาง และส่วนภูมิภาค โดยกองบัญชาการตำรวจภูธร มีกองบังคับการตำรวจภูธรเขตประจำเขต จำนวน 9 เขต ซึ่งกองบังคับการตำรวจภูธรเขต 1 มีที่ตั้งอยู่ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา รับผิดชอบในพื้นที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดลพบุรี จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสระบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดนนทบุรี และจังหวัดสมุทรปราการ ต่อมาในปี พ.ศ. 2508 ได้มีการประกาศพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการใหม่ โดยในส่วนของกองบัญชาการตำรวจภูธรยังคงไม่มีการเปลี่ยนแปลง และใน พ.ศ. 2515 ได้มีประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 130 แบ่งส่วนราชการภายในของกองบัญชาการตำรวจภูธรใหม่
ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ได้มีการแบ่งส่วนราชการของกรมตำรวจใหม่ กำหนดให้กองบัญชาการตำรวจภูธรมี 4 กองบัญชาการ และแบ่งส่วนราชการภายในใหม่ทั้งหมด โดยกองบัญชาการตำรวจภูธรภาค 1 มีเขตอำนาจในการรับผิดชอบเพิ่มขึ้นเป็น 24 จังหวัด ประกอบด้วยจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดลพบุรี จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสระบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดนนทบุรี จังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดชลบุรี จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดระยอง จังหวัดจันทบุรี จังหวัดตราด จังหวัดนครปฐม จังหวัดราชบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดสมุทรสงคราม โดยคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 45 ได้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาในปี พ.ศ. 2519 และแบ่งส่วนราชการภายในใหม่ ประกอบไปด้วย กองบังคับการอำนวยการตำรวจภูธร กองบังคับการตำรวจภูธร 3 กองบังคับการ และกองกำกับการสืบสวนสอบสวน ซึ่งกองบังคับการตำรวจภูธรภาค 1 ได้แบ่งส่วนการรับผิดชอบ 3 กองบังคับการ ประกอบไปด้วย
ในปี พ.ศ. 2536 ได้มีการยุบเลิกกองบัญชาการตำรวจภูธรภาค 1–4 และยกเลิกการแบ่งเขตตำรวจเดิม และจัดตั้งกองบังคับการอำนวยการตำรวจภูธรภาค 1 - 9 ขึ้น ขึ้นตรงต่อกรมตำรวจ โดยกองบังคับการอำนวยการตำรวจภูธรภาค 1 มีเขตอำนาจรับผิดชอบในพื้นที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ลพบุรี ชัยนาท สิงห์บุรี อ่างทอง สระบุรี ปทุมธานี นนทบุรี และสมุทรปราการ ในปี พ.ศ. 2539 กรมตำรวจได้แบ่งส่วนราชการใหม่ โดยให้ตำรวจภูธรแต่ละภาค มีฐานะเป็นกองบัญชาการ และให้แต่ละกองบัญชาการมีกองบังคับการ มีกองบังคับการอำนวยการ และกองกำกับการสืบสวนสอบสวน โดยมีพื้นที่เขตอำนาจตามเดิม
ในปี พ.ศ. 2541 ได้มีการประกาศพระราชกฤษฎีกาโอนกรมตำรวจ กระทรวงมหาดไทย ไปจัดตั้งเป็นสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2541 และได้มีการแบ่งส่วนราชการสำนักงานตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2548 แลการประกาศกฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการเป็นกองบังคับการหรือส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสำนักงานตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2548 ทำให้ตำรวจภูธรภาค 1–9 แบ่งส่วนราชการภายในใหม่ ประกอบไปด้วยกองบังคับการอำนวยการ ตำรวจภูธรจังหวัด ศูนย์สืบสวนสอบสวน ศูนย์ฝึกอบรม และศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศ
อนึ่ง ตำรวจภูธรภาค 1 ได้ถือให้วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2519 เป็นวันสถาปนาตำรวจภูธรภาค 1 และได้ทำพิธีรำลึกในทุก ๆ ปี
ตำรวจภูธรภาค 1 มีหน้าที่ดูแล 9 จังหวัดในภาคกลางของประเทศไทย มีพื้นที่ 19,747.663 ตารางกิโลเมตร ประกอบไปด้วย
หน่วยปฏิบัติการพิเศษ.
หน่วยปฏิบัติการพิเศษของตำรวจภูธรภาค 1 คือกองกำกับการปฏิบัติการพิเศษ อยู่ภายใต้กองบังคับการสืบสวนสอบสวน ตำรวจภูธรภาค 1 มีชื่อเรียกว่าหน่วย ปราบไพรีอริศัตรูพ่าย หรือชื่อเรียกลำลองว่า "กองร้อยพระองค์ดำ" ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2556 มีหน้าที่ในการสนับสนุนการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจและเพิ่มประสิทธิภาพในการป้องกันปราบปรามอาชญากรรม โดยจะมีเจ้าหน้าที่ของหน่วยประจำการอยู่ในทุกภูธรจังหวัดในสังกัดตำรวจภูธรภาค 1 เพื่อสนับสนุนการแก้ไขสถานการณ์ในพื้นที่รับผิดชอบของตน
นอกจากนี้ จะมีหน่วยปฏิบัติการพิเศษ (นปพ.) แต่แต่ละภูธรจังหวัด อยู่ภายใต้กองกำกับการสืบสวนตำรวจภูธรจังหวัด (กก.สส.ภ.จว.) เตรียมพร้อมเพื่อรองรับสถานการณ์อาชญากรรมที่มีความรุนแรงในท้องที่
อากาช บาชีร์
อากาช บาชีร์ (Akash Bashir, 22 มิถุนายน 1994 – 15 มีนาคม 2015) เป็นคริสต์ชนชาวปากีสถานในลาฮอร์ เขาเข้าร่วมทีมผู้รักษาความปลอดภัยประจำโบสถ์นักบุญยอห์น ลาฮอร์ ในย่านยูฮานาบาด ซึ่งเป็นย่านคริสต์ของลาฮอร์ นับตั้งแต่ธันวาคม 2014 ในวันที่ 15 มีนาคม 2015 เขาเสียชีวิตหลังพยายามสกัดกั้นไม่ให้ผู้ก่อการร้ายเข้าไปทำการระเบิดพลีชีพในโบสถ์ ในปี 2022 บาชีร์ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้าโดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส และกำลังมีการเสนอเพื่อเป็นบุญราศี
บาชีร์เกิดในหมู่บ้านริสัลปุระ เขาเข้าศึกษาในโรงเรียนของคณะซาเลเซียนในย่านยูฮานาบาดของลาฮอร์ ในปี 2014 เขาอาสาเป็นผู้ดูแลความปลอดภัยของโบสถ์นักบุญยอห์น ลาฮอร์
มรณสักขี.
ในวันที่ 15 มีนาคม 2015 ผู้ก่อการระเยิดพลีชีพสองคนเดินทางไปยังโบสถ์นักบุญยอห์น (Church of Saint John) และโบสถ์คริสต์ประจำคริสตจักรปากีสถาน (Christ Church of the Church of Pakistan) บาชีร์ซึ่งในตอนนั้นเป็นผู้รักษาความปลอดภัยประจำอ จุอยู่ที่ประตูทางเข้าโบสถ์ ปฏิเสธไม่ให้ผู้ก่อเหตุเข้าไปในโบสถ์ ผู้ก่อเหตุทำการกดระเบิดพลีชีพตรงนั้น ส่งผลให้บาชีร์และเหยื่ออีกสองรายเสียชีวิต ในเวลาเดียวกัน ที่โบสถ์คริสต์ประจำคริสตจักรปากีสถาน ผู้ก่อเหตุเข้าไปในโบสถ์ และกดระเบิดพลีชีพ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 17 ราย และบาดเจ็บกว่า 70 คน กลุ่มก่อการร้าย Tehreek-e-Taliban Pakistan Jamaatul Ahrar ออกมาประกาศว่าเป็นผู้ก่อเหตุในเวลาต่อมา
สู่บุญราศีและนักบุญ.
ในวันที่ 31 มกราคม 2022 อัครสังฆมณฑลลาฮอร์ทำการเสนอชื่อบาชีร์เพื่อประกาศเป็นบุญราศี และ เป็นนักบุญ สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ประกาศให้อากาช บาชีร์ เป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า ในประวัติศาสตร์ของคาทอลิกในปากีสถาน บาชีร์เป็นชาวปากีสถานคนแรกที่ได้รับการเสนอเป็นบุญราศี
Akash Bashir
แม่น้ำหาน
แม่น้ำหาน  ตั้งอยู่ทางตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน มีความยาวรวมประมาณ 470 กิโลเมตร เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดเป็นอันดับสองในมณฑลกวางตุ้ง รองจากแม่น้ำจู และเป็นแม่น้ำสายเดียวที่มีพื้นที่ลุ่มน้ำหลักและปากแม่น้ำทั้งหมดไหลลงสู่ทะเลอยู่ภายในมณฑลกวางตุ้ง กระแสน้ำหลักของแม่น้ำหานที่อยู่ในมณฑลกวางตุ้งนี้เกิดจากแม่น้ำสาขาหลักสองสายคือ แม่น้ำเหมย์ แม่น้ำทิง และลำน้ำสาขาสั้น ๆ คือ แม่น้ำเหมย์ถาน มาบรรจบที่ซานเหอป้า (三河坝) อำเภอต้าปู้ เมืองเหมย์โจว แล้วไหลลงใต้ผ่านเมืองแต้จิ๋ว และผ่านสามเหลี่ยมปากแม่น้ำฮั่นในเขตเฉิงไห่และเขตหลงหูของซัวเถาเข้าสู่ทะเลจีนใต้
ชาวแต้จิ๋วเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า "แม่น้ำแม่"
ก่อนสมัยราชวงศ์ถัง แม่น้ำหานถูกเรียกว่า "แม่น้ำปีศาจ" ("恶溪") ("เอ้อซี" หรือ "ลำน้ำเอ้อ" ( แปลตามตัว "แม่น้ำที่ดุร้าย")) หรือ "แม่น้ำจระเข้" ("鳄溪") (ในที่นี้หมายถึง ความดุร้ายของจระเข้ ซึ่งออกเสียง เอ้อ เช่นเดียวกัน) (จระเข้ในภาษาจีนคือ "เอ้อยฺหวี" )
ต่อมาเมื่อหาน ยฺวี่ (韩愈 ) นักเขียน กวี และข้าราชการของราชวงศ์ถัง ถูกลดตำแหน่งและถูกเนรเทศไปประจำที่เมืองชายแดนห่างไกลในขณะนั้นคือ เมืองแต้จิ๋ว ภายหลังหาน ยฺวี่ได้สร้างระบบชลประทาน ขุดลอกแม่น้ำหาน และจัดระเบียบแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวและน้ำท่วมบ่อยนี้ใหม่ทำให้กลายเป็นแม่น้ำที่มีคุณประโยชน์ต่อริมสองฝั่ง (ตามเรื่องเล่าพื้นบ้านระบุว่า หาน ยฺวี่ ได้สั่งให้ดำเนินการกวาดล้างตะโขง ("Hanyusuchus") ทั้งหมดในแม่น้ำออกไป) และรวมทั้งยังได้ปฏิรูประบบการศึกษาของภูมิภาคเฉาช่าน (แต้ซัว) อย่างจริงจัง ผู้คนจึงเปลี่ยนชื่อแม่น้ำเป็น"แม่น้ำหาน" ("韩江"; "หานเจียง") และภูเขาอีกแห่งหนึ่งเป็น"เขาหาน" ("韩山"; "หานชาน") เพื่อเป็นเกียรติแก่คุณูปการที่เขามีต่อภูมิภาคนี้
พื้นที่ลุ่มน้ำ.
ต้นน้ำ (แม่น้ำสาขา) ของแม่น้ำหานคือ แม่น้ำเหมย์ ซึ่งมีต้นน้ำทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอจื่อจิน เหอหยวน มณฑลกวางตุ้ง, แม่น้ำทิง ซึ่งมีต้นน้ำทางตอนเหนือของเหมย์โจวและบางส่วนในมณฑลฝูเจี้ยนทางตะวันตก และแม่น้ำเหมย์ทาน ซึ่งมีต้นน้ำจากภูเขาแนวสันปันน้ำทางตอนใต้ของฝูเจี้ยน ต้นน้ำสาขาทั้งสามมาบรรจบกันที่เมืองซานเหอป้า อำเภอต้าปู้ ก่อตัวเป็นแม่น้ำหานซึ่งมีลำธารสายหลักยาว 470 กิโลเมตร โดยไหลลงใต้ผ่านเฉาโจว (แต้จิ๋ว) และไหลลงสู่ทะเลโดยแบ่งออกเป็นแม่น้ำสายย่อยหลายสายคือ แม่น้ำเป่ย์ซี (北溪) (หรือเรียก แม่น้ำตงหลี่), แม่น้ำตงซี (东溪) (หรือเรียก แม่น้ำเหลียนหยาง) และแม่น้ำซีซี (西溪) ซึ่งแบ่งออกอีกเป็นสามสาขาย่อยคือ แม่น้ำเหมย์ซี, แม่น้ำซินจิน และแม่น้ำไว่ชา
แม่น้ำหานเป็นระบบแม่น้ำที่ใหญ่เป็นอันดับสองในมณฑลกวางตุ้ง โดยมีพื้นที่ลุ่มน้ำทั้งสิ้น 30,112 ตารางกิโลเมตร โดยมากกว่าร้อยละ 70 อยู่ในมณฑลกวางตุ้ง และประมาณร้อยละ 30 อยู่นอกกวางตุ้ง โดยพื้นที่ลุ่มน้ำสาขาที่ใหญ่ที่สุดสองแห่งคือ พื้นที่ลุ่มแม่น้ำทิงซึ่งคิดเป็น 11,802 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ของลุ่มแม่น้ำเหมย์ที่ 13,929 ตารางกิโลเมตร รวมทั้งพื้นที่ลุ่มน้ำในส่วนปลายน้ำในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอีก 1,035 ตารางกิโลเมตร แม่น้ำหานมีปริมาณน้ำมากเทียบกับแม่น้ำอื่น เช่นแม่น้ำหวย โดยแม่น้ำหานมีพื้นที่ลุ่มน้ำเพียงร้อยละ 18 ของแม่น้ำหวย แต่ปริมาณน้ำจะเท่ากับร้อยละ 85 ของแม่น้ำหวย
มัคส์ ฟ็อน ชเตฟานิทซ์
ร้อยเอก มัคส์ เอมิล ฟรีดริช ฟ็อน ชเตฟานิทซ์ (; 30 ธันวาคม 1864 - 22 เมษายน 1936) เป็นนายทหารม้าชาวเยอรมัน ผู้ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้พัฒนาสายพันธุ์เยอรมันเชเพิร์ด ตามที่ทราบกันในปัจจุบัน ได้กำหนดแนวทางมาตรฐานสายพันธุ์และได้เป็น ประธานคนแรกของ Verein für Deutsche Schäferhunde (SV)
ชเตฟานิทซ์ เกิดใน เดรสเดิน ราชอาณาจักรซัคเซิน ในตระกูลขุนนางของเยอรมัน เป็นนายทหารม้าและบางเวลารับราชการที่วิทยาลัยสัตวแพทย์ในกรุงเบอร์ลิน ที่นี่เขาได้รับความรู้อันมีค่าเกี่ยวกับชีววิทยา กายวิภาคศาสตร์ และศาสตร์แห่งการเคลื่อนไหว ซึ่งทั้งหมดนี้เขานำมาประยุกต์ใช้กับการผสมพันธุ์สุนัขในเวลาต่อมา เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นร้อยเอกในปี ค.ศ. 1898 และหลังจากนั้นไม่นานเขาก็ออกจากราชการ
จุดเริ่มต้นของการสร้างมาตรฐานสายพันธุ์เยอรมันเชเพิร์ด.
ชเตฟานิทซ์เริ่มทดลองเพาะพันธุ์สุนัข เขาใช้เทคนิคหลายอย่างที่ผู้เพาะพันธุ์สุนัขชาวอังกฤษในยุคนั้นใช้ เขาสนใจที่จะปรับปรุง เยอรมันเชเพิร์ด เป็นหลักเพราะเป็นสุนัขท้องถิ่นและเป็นสุนัขทำงานในยุคของเขา ชเตฟานิทซ์สนุกกับการเข้าร่วมการแสดงสุนัขและสังเกตว่ามีสุนัขต้อนแกะหลายประเภทที่ใช้ในเยอรมนี แต่ไม่มีมาตรฐานสายพันธุ์ เขาชื่นชอบสุนัขที่มีลักษณะเหมือนหมาป่า ฉลาด มีความรู้สึกเฉียบแหลมและเต็มใจที่จะทำงาน และเชื่อว่าเขาสามารถสร้างสุนัขที่ทำงานได้ดีขึ้นซึ่งสามารถใช้ได้ทั่วประเทศเยอรมนี
เขาซื้อสุนัขตัวแรกของเขาคือ Hektor Linksrhein ในปี ค.ศ. 1899 และเปลี่ยนชื่อเป็น Horand von Grafrath ซึ่ง Horand ถูกใช้เป็นพ่อแม่พันธุ์หลักโดย ชเตฟานิทซ์ และผู้เพาะพันธุ์คนอื่น ๆ และเป็นผู้วางรากฐานสายพันธุ์ เยอรมันเชเพิร์ด อย่างที่เราทราบ
Han River (Guangdong)
ภารกิจรักครั้งสุดท้าย
ภารกิจรักครั้งสุดท้าย  เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ปี 2019 นำแสดงโดย ชิน ฮเย-ซ็อน , Kim Myung-soo , อี ดง-ก็อน , คิม โบ-มี , โด จี-ว็อน และ คิม อิน-คว็อน ออกอากาศทุกวันพุธและพฤหัสบดีทางช่อง KBS2 เวลา 22:00 น.(เวลามาตรฐานเกาหลี) ตั้งแต่วันที่ 22 พฤษภาคม ถึง 11 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 2019
อี ย็อน-ซอ (แสดงโดย ชิน ฮเย-ซ็อน) เป็นนักบัลเล่ต์ที่มีความสามารถและประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง เธอเป็นทุกอย่างใน บริษัท แฟนตาเซีย บัลเล่ต์ ของครอบครัวของเธอ แต่อุบัติเหตุร้ายแรงที่เกิดขึ้นระหว่างที่เธอทำการแสดงบนเวทีทำให้เธอตาบอด เธอดูถูกพนักงาน รวมถึงเลขาและพ่อบ้านผู้ซื่อสัตย์และคนอื่นๆ, คิม ดัน (คิม มย็อง-ซู) เป็นเทวดาที่มองโลกในแง่ดีที่เฝ้ารอที่จะได้กลับไปสวรรค์หลังทำภารกิจเสร็จ แต่เพราะเหตุการณ์บางอย่างทำเขาได้รับภารกิจใหม่ที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ในการค้นหารักแท้ให้ ย็อน-ซอ แต่กลับทำให้เขาตกหลุมรักเธอเสียเอง
เกย์ผู้ชาย
สหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ
แอทลีตส์อันลิมิตเต็ดวอลเลย์บอล
แอทลีตส์อันลิมิตเต็ดวอลเลย์บอล (; ย่อ: AUV) เป็นลีกวอลเลย์บอลหญิงอาชีพในสหรัฐ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2021 ซึ่งผู้เล่นไม่ได้ผูกมัดกับทีมใดทีมหนึ่ง แต่เปลี่ยนทีมทุกสัปดาห์ของฤดูกาล ผู้เล่นที่ได้รับคะแนนมากที่สุดในแต่ละสัปดาห์จะกลายเป็นกัปตันทีมในสัปดาห์ถัดไปเพื่อจัดตั้งทีมใหม่&lt;ref name="urlJordan Larson On Athletes Unlimited Volleyball: ‘Being Able To Play Pro In The United States Is Amazing’ – CBS Dallas / Fort Worth"&gt;&lt;/ref&gt;
ไคแผ่น
ไคแผ่น  เป็นสแน็กลาวทำจากสาหร่ายเขียวน้ำจืด ("ไค"), กระเทียม, ผัก และงา
ไคแผ่นผลิตในทางเหนือของประเทศลาว และได้รับความนิยมเป็นพิเศษในหลวงพระบาง ในช่วงฤดูหนาวแล้ง (พฤศจิกายนถึงเมษายน) ระดับน้ำในแม่น้ำจะแห้งขอดที่สุด ชาวลาวจะเก็บไคที่จับตัวกันอยู่ใต้น้ำขึ้นมา จากนั้นนำมาล้าง ตำ และอัดเป็นก้อน ไคที่อัดเป็นก้อนแล้วจะนำมาต้ม ปรุงรสด้วยน้ำมะขามเปียก มะกอกดำและเขียว จากนั้นจึงรีดให้ก้อนไคแบนเป็นแผ่น แล้วนำไปตากบนเสื่อกกสาน โรยด้วยงา บางครั้งอาจโรยกระเทียมฝานบาง มะเขือเทศ หรือหอมหัวใหญ่ เมื่อเสร็จแล้วจะนำไปตากแห้งเป็นเวลาอย่างน้อย 7 ชั่วโมง บ้างว่าไคแผ่นมีลักษณะคล้ายกับสาหร่ายโนริของญี่ปุ่น
ไคแผ่นอุดมด้วยวิตามินและเกลือแร่ รสชาติคล้ายโนริแต่จะมีรสขมหวานและกลิ่นที่มากกว่า หนึ่งในวิธีนำไคแผ่นมาประกอบอาหารที่นิยมคือการนำไปทอดในน้ำมันเป็นชนมขบเคี้ยว ในขณะที่บางส่วนอาจเลือกทานไคแผ่นดิบ ๆ
นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 เริ่มมีการนำเข้าไคแผ่นไปจำหน่ายในสหรัฐ
สุดทางรัก
สุดทางรัก  เป็นภาพยนตร์ดราม่า-โรดมูวี่ ร่วมเขียนและกำกับโดยรีวซูเกะ ฮามางูจิ เนื้อเรื่องส่วนใหญ่อิงและได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานหนังสือรวมเรื่องสั้นโดยฮารูกิ มูรากามิใน ค.ศ. 2014 เรื่อง"ชายที่คนรักจากไป" เล่าเรื่องราวของยูซูเกะ คาฟูกุ (แสดงโดย ฮิเดโตชิ นิชิจิมะ) กำกับละครเวทีหลายภาษาของ "Uncle Vanya" ในเมืองฮิโรชิมะ ขณะที่เขาดิ้นรนกับการเสียชีวิตของโอโตะ ภรรยาของเขา