pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ระบบศักดินาที่พัฒนาต่อมาจากสังคมทาสโดยที่อาณาจักรสุโขทัยตอนต้นเป็นยุคปลายของสังคมทาส จิตร ภูมิศักดิ์สันนิษฐานว่าศักดินาน่าจะปรากฏขึ้นครั้งแรกในสมัยอาณาจักรสุโขทัย เพราะมีการปรับไหมตามศักดิ์ พระเจ้าอู่ทอง ปฐมกษัตริย์กรุงศรีอยุธยาทรงประกาศว่า ที่ดินทั้งปวงเป็นของพระมหากษัตริย์ นับเป็นการประกาศเริ่มต้นของสังคมศักดินาอย่างชัดเจน ต่อมาในรัชกาลสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ หลังจากเอาชนะอาณาจักรสุโขทัยได้ ก็มีการจัดระเบียบที่ดินใหม่ (อาจเรียกว่าเป็นการแบ่งที่ดินใหม่) พร้อมทั้งตราพระอัยการตำแหน่งนาทหารและพลเรือน มีการกำหนดศักดินาของคนในบังคับทั้งปวง เรื่อยมาจนรัชกาลที่ 5 มีการเลิกชนชั้นทาสและไพร่ ส่วนศักดินาถูกล้มเลิกไปส่วนใหญ่ในการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 และยกเลิกบรรดาศักดิ์ในเวลาต่อมา
พระมหากษัตริย์ทรงเป็นเจ้าของที่ดินทั้งปวง มีสิทธิจับจอง พระราชทาน และริบคืนที่ดินได้ เช่น ใน พ.ศ. 2404 สมัยรัชกาลที่ 4 มีการเกณฑ์คนไปขุดคลองแถวแขวงเมืองนนทบุรี นครไชยศรี แล้วยกที่ดินนั้นให้แก่พระเจ้าลูกเธอโดยยกเว้นการเสียภาษีให้ด้วย ในรัชกาลที่ 1 พ.ศ. 2337 ทรงพระราชทานแดนเมืองพระตะบองและเสียมราฐให้แก่เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ (แบน)
ศักดินาที่ระบุไว้เป็นการกำหนดปริมาณที่ดินสูงสุดที่บุคคลหนึ่งจะมีได้ ในสมัยหลังมีการสืบทอดมรดก ผู้ที่ได้รับพระราชทานที่ดินไปแล้วแม้ออกจากราชการหรือเสียชีวิตลงไม่ต้องเวนคืนพระมหากษัตริย์ ที่ดินในกรรมสิทธิ์เจ้านายและขุนนางมีมากขึ้น ทำให้ไม่ค่อยมีการแบ่งที่ดินอีก บรรดาที่ดินใหม่ ๆ ที่ถางได้พระมหากษัตริย์และเจ้านายชั้นสูงมักครอบครอง นอกจากนี้ศักดินาเป็นตัวกำหนดสิทธิ หน้าที่และความรับผิดชอบต่าง ๆ ศักดินาใช้คำนวณเบี้ยหวัดรายปี อัตราปรับไหม ศักดินา 400 ขึ้นไปมีสิทธิ์จ้างทนายความแก้ต่างในศาลได้
ในกฎหมายศักดินา เจ้านายทรงกรม หมายถึง เจ้านายที่เป็นผู้ใหญ่แล้วสามารถบังคับบัญชาไพร่พลได้ กรมหนึ่งมีเจ้ากรม ปลัดกรมและสมุห์บัญชี กรมนี้ทำหน้าที่ขึ้นทะเบียนไพร่ในบังคับ เรียกว่า "เลก"
พึงเข้าใจว่าไพร่ซึ่งเป็นคนส่วนใหญ่ของสังคมนั้นมีศักดินาเพียง 5 ไร่ เท่ากับขอทานและทาส ไพร่ที่มีศักดินาสูงขึ้นมานั้นเป็นไพร่จำนวนน้อย เช่น ไพร่ในสังกัดเจ้านาย ไพร่ที่เป็นหัวหน้ากลุ่มที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในราชอาณาจักร ไพร่ที่คุมงานโยธา เป็นต้น
ไพร่ชายอายุตั้งแต่ 18 ถึง 60 ปีบริบูรณ์มีหน้าที่ต้อง "เข้าเวร" คือการถูกเกณฑ์แรงงาน (corvée) ทั้งในด้านการเกษตร การโยธา เป็นต้น โดยในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีกำหนดเข้าเวรปีละ 6 เดือน ในช่วงนี้ไพร่ไม่ได้รับค่าตอบแทนใด ๆ และต้องออกค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด ทั้งค่าอาหาร วัวควายและเครื่องมือการเกษตร ซ้ำเมื่อออกเวรแล้วต้องเสียค่าธรรมเนียมออกหนังสือรับรองที่เรียก "ตราภูมิคุ้มห้าม" เป็นเงิน 2.35 บาทด้วย ต่อมา ในสมัยรัตนโกสินทร์ได้ลดลงเหลือปีละ 4 เดือนและ 3 เดือน สำหรับไพร่ที่ไม่อยากเข้าเวรสามารถจ่ายส่วยแทนแรงได้ ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์คิดปีละ 12 บาท สำหรับอัตราในสมัยอยุธยาตอนปลายไม่เท่ากัน มีตั้งแต่เดือนละ 3–8 บาท ในรัชกาลที่ 1 คิดปีละ 18 บาท สมัยรัชกาลที่ 5 หลังเลิกไพร่แล้ว มีการเก็บ "ค่าราชการ" ชายอายุ 18–60 ปีที่ไม่ถูกเกณฑ์ทหารปีละ 6 บาท ในรัชกาลที่ 6 มีการเปลี่ยนให้เก็บครอบคลุมยิ่งขึ้น เรียกว่า "เงินรัชชูปการ"
ความสัมพันธ์ทางชนชั้น.
ไพร่ซึ่งเป็นคนส่วนใหญ่ของสังคมนั้นถูกจำกัดการใช้ประโยชน์ชองที่ดินอย่างยิ่ง แม้ว่าไพร่จะได้รับระบุศักดินาซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ที่สามารถถือครองที่ดินได้สูงสุดนั้น แต่ในความเป็นจริงต้องสังกัดอยู่กับขุนนางอยู่ดี ขุนนางเหล่านั้นสามารถสั่งให้ไพร่ลงแรงทำนาในที่นาของตนแล้วเรียกเก็บส่วย ในการทำนา ไพร่ต้องเสียอากรค่านาให้หลวง และถูกบังคับขายให้หลวงไร่ละ 2 ถังโดยได้เงินครึ่งเดียว ทั้งนี้อากรค่านาเป็นรายได้หลักของราชสำนักสมัยก่อน นอกจากนี้ มีการศึกษาพบว่าการทำกสิกรรมในพื้นที่น้อยกว่า 6 ไร่มีแต่ขาดทุน บางคนที่เช่าที่นาคนอื่นทำกินต้องเสียทั้งค่าเช่า และอากรค่านาให้หลวงแทนเจ้าของที่ดินด้วย จึงเป็นเหตุให้ไพร่ต้องกู้หนี้ยืมสินเป็นจำนวนมาก โดยอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 37.5 ต่อเดือน (หรือร้อยละ 450 ต่อปี) เมื่อสิ้นเนื้อประดาตัว บ้างก็ขายลูกเมียหรือตนเองไปเป็นทาส บ้างไปเล่นพนันหรือหวยเพื่อหวังมีเงินทอง หญิงบางคนก็ขายตัวเองเป็นโสเภณี
Henicorhynchus
ปลาสร้อย (สกุล)
ปลาสร้อย ("Henicorhynchus") เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวเพรียวยาวแบนข้าง หัวโตและปากกลมมน จะงอยปากล่างยื่นออกมาคลุมริมฝีปากบน แต่ไม่ปิดด้านข้างทำให้เห็นมุมปาก ริมปากบนและล่างติดต่อถึงกัน ริมฝีปากล่างยาวและติดกับขากรรไกร ในปากล่างมีปุ่มกระดูก มีหนวดสั้นมากหนึ่งคู่ที่มุมปากซึ่งซ่อนอยู่ในร่อง จะงอยปากมีรูเล็กกระจายอยู่ทั่วไป ตามีขอบเยื่อไขมัน ซี่กรองเหงือกยาวเรียวและมีจำนวนมาก ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่ไม่เป็นหนามแข็ง มีครบแขนง 8 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน บางชนิดมีจุดสีดำที่บริเวณโคนหางเห็นชัดเจน
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร แต่มีขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไป 8–10 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ทั่วไป ในประเทศไทยและกัมพูชา รวมถึงลาว ในช่วงฤดูน้ำหลากมีการย้ายถิ่นขึ้นบริเวณต้นน้ำเพื่อวางไข่และหากิน รวมถึงในนาข้าว เป็นปลาที่ถูกจับได้ทีละมาก มักนิยมนำไปปรุงเป็นอาหารชนิดต่าง ๆ รวมทั้งหมักทำน้ำปลาด้วย
พบทั้งหมด 4 ชนิด ซึ่งแต่ละชนิดนั้นมีความแตกต่างกันเล็กน้อย และมักอยู่ปะปนรวมกัน
ช่วง มูลพินิจ
ช่วง มูลพินิจ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) ประจำปี พ.ศ. 2556 เป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงชาวไทย มีผลงานปรากฏทั้งในด้านจิตรกรรมและประติมากรรมตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา งานของช่วงในระยะแรกเริ่มเป็นภาพลายเส้นประยุกต์ลายไทย ต่อมาจึงใช้เทคนิคสีน้ำ และสีน้ำมัน ผลงานส่วนใหญ่แสดงถึงเรื่องราวของดอกไม้ แมลง สัตว์ มนุษย์ ผนึกเรื่องราวทางอุดมคติกับธรรมชาติ
ประวัติและงานศิลปะ.
ช่วง มูลพินิจ เป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2483 ที่อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบัน ช่วง มูลพินิจ พำนักอยู่ที่ย่านบางกะปิ ชีวิตครอบครัวสมรสกับ จินดารัตน์ ผู้เป็นภริยา มีบุตรสาวด้วยกันทั้งหมดหนึ่งคน และมีหอศิลป์ที่แสดงผลงานเป็นของตนเองชื่อ "หอศิลป์ช่วง มูลพินิจ" ที่บ้านของตนเอง
จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดบางน้อย ชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัดกลางเหนือ สากลวิสุทธิ์ ด้วยความที่เป็นเด็กโรงเรียนวัด จึงทำให้มีความชื่นชอบในศิลปะแนวประติมากรรม จึงเข้ามาศึกษาด้านศิลปะที่กรุงเทพมหานคร ที่โรงเรียนศิลปศึกษา และเข้าศึกษาต่อที่คณะจิตรกรรมและประติมากรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร ขณะเรียนก็ทำงานรับจ้างทำฉากภาพยนตร์ เขียนภาพฝาผนัง และงานศิลป์ต่างๆ จนจบอนุปริญญา
งานศิลปะ.
งานของช่วงในระยะแรกเริ่มเป็นภาพลายเส้น ที่ประยุกต์ความอ่อนช้อยของลายไทย เข้ากับรูปทรงแบบเหมือนจริงได้อย่างกลมกลืน ต่อมาจึงได้พัฒนามาใช้เทคนิคสีน้ำและสีน้ำมัน ส่วนใหญ่แสดงถึงเรื่องราวของดอกไม้ แมลง สัตว์ มนุษย์ ทั้งในแง่อีโรติก จนกระทั่งถึงนัยการมองเห็นในวัฏสงสารของชีวิต เป็นการผนึกเรื่องราวทางอุดมคติกับธรรมชาติเข้าไว้ด้วยกันอย่างงดงาม แนบเนียน ลงตัว
นอกจากนั้น ยังมีผลงานออกแบบและปั้นเกี่ยวกับศาสนาอีกหลายชิ้น เช่น ออกแบบและปั้นพระพุทธรูปยืนลีลาห้ามญาติ "พระพุทธอภัยมงคลสมังคี" ที่สมเด็จพระญาณสังวรสมเด็จพระสังฆราช ทรงสร้างถวาย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เพื่อนำไปพระราชทานแก่ทุกจังหวัดในวโรกาสฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี ได้ออกแบบ และควบคุมการตกแต่งพระมหาเจดีย์ วัดธรรมมงคล ที่ซอยสุขุมวิท 101 และวาดภาพสีน้ำมันขนาดใหญ่ 8 ภาพเป็นภาพปริศนาธรรมภายในวัด เป็นต้น
ผลงานที่รู้จักกันดีอีกอย่างหนึ่งคือ การออกแบบตัวหนังสือชื่อเรื่องและโปสเตอร์ภาพยนตร์ไทยในแนววรรณคดีหรือนิทานพื้นบ้านของไทย เช่น "แผลเก่า, เลือดสุพรรณ, เพื่อน-แพง, ไกรทอง, กากี" ซึ่งภาพโปสเตอร์เรื่อง "เพื่อน-แพง" ได้รับเลือกเป็นหนึ่งในโปสเตอร์ที่งามที่สุดในโลกในการส่งเข้าประกวด ที่สถาบันโรงภาพยนตร์แห่งชาติ กรุงลอนดอน เมื่อปี พ.ศ. 2526
เริ่มต้นทำงานที่ศูนย์ออกแบบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม ตำแหน่งออกแบบผลิตภัณฑ์เครื่องเขิน ระหว่างการทำงานอยู่ ที่นี่ได้รับการชักชวนจากสุลักษณ์ ศิวรักษ์ ให้มาเขียนภาพลายเส้นประกอบ "หนังสือสยามสมัย" ต่อมาได้เขียนภาพประดับในหนังสือและนิตยสารต่าง ๆ เช่น "ช่อฟ้า, ชาวกรุง, เฟื่องนคร" และ"สยามรัฐสัปดาหวิจารณ์" จนเริ่มเป็นที่รู้จักด้วยผลงานเขียนลายเส้นแบบฟรีแฮนด์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว รวมถึงได้เขียนลายเส้นที่หน้าปกหนังสือ "เสเพลบอยชาวไร่" ของ’รงค์ วงษ์สวรรค์ และหน้าปกหนังสือ "กามนิต วาสิฏฐี" ด้วย
จากนั้นได้ลาออกจากกระทรวงอุตสาหกรรมหลังจากทำอยู่ 9 ปี เพื่อเริ่มงานใหม่ ที่บริษัทโฆษณาอีก 3 ปี และหลังจากนั้นก็เปลี่ยนมาเป็นศิลปินอิสระแบบเต็มตัว
หอศิลป์ ช่วง มูลพินิจ.
อาคารหอศิลป์ 3 ชั้น ตั้งอยู่บนถนนรามคำแหง เขตสะพานสูง ด้านในจัดแสดงผลงานกว่า 80 ชิ้น ที่เก็บสะสมผลงานตั้งแต่ยุคแรกจนถึงปัจจุบัน อาทิเช่น ภาพลายเส้น, สีน้ำ, สีน้ำมัน, ภาพพิมพ์, งานปฏิมากรรม, งานออกแบบต่างๆ เพื่อเปิดโอกาสแก่ นักศึกษา และผู้สนใจงานศิลปะได้เข้าชม (ไม่คิดค่าเข้าชม) รวมทั้งเป็นการแสดงให้เห็นถึง วิวัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงรูปแบบผลงานของคุณช่วง หอศิลป์ช่วง มูลพินิจเริ่มเปิดเป็นทางการในเดือน มีนาคม ปีพ.ศ. 2545
จุดเริ่มต้นของหอศิลป์นี้เนื่องจากบ้านเดิมที่ ลาดพร้าวหลังเล็ก เก็บงานได้น้อย คนมาชมงานก็ลำบาก ถึงคราวน้ำท่วมก็เสียหาย จึงทำหอศิลป์ขึ้นมาเป็นที่ทำงานและจัดแสดงผลงานให้ผู้สนใจงานมาดู โดยได้อาจินต์ ปัญจพรรค์ อดีตบรรณาธิการนิตยสารฟ้าเมืองไทยรายสัปดาห์มาเปิด ที่ผ่านมามีผู้สนใจเข้ามาเรื่อยๆ โดยมาเป็นหมู่คณะ เป็นนักเรียนนักศึกษา หอศิลป์ช่วง มูลพินิจ เปิดให้เข้าชมเป็นประจำในทุกวันอาทิตย์ สุดท้ายของเดือน เวลา 10.00 – 17.00 น. หรือหากต้องการเข้าชมนอกเวลาทำการ สามารถโทรนัดล่วงหน้า
ผลงานศิลปะ.
ประวัติการแสดงงานนิทรรศการเดี่ยว
ผลงานศิลปะทางพุทธศาสนา
ผลงานอื่นๆ
เซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน ฝ่าสมรภูมินรก
เซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน ฝ่าสมรภูมินรก  เป็นภาพยนตร์แนวสงครามมหากาพย์สัญชาติอเมริกัน ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1998 กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก และเขียนบทโดย รอเบิร์ต โรแดต ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องในช่วง การบุกครองนอร์ม็องดีในสงครามโลกครั้งที่สอง ภาพยนตร์เป็นที่รู้จักจากการแสดงภาพสงครามที่รุนแรง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฉากการยกพลขึ้นบกที่หาดโอมาฮา ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวของ จอห์น เอช. มิลเลอร์ (ทอม แฮงส์) กัปตันหน่วยจู่โจมกองทัพบกสหรัฐ และพลทหารในสังกัดของเขา (ทอม ไซส์มอร์, เอ็ดเวิร์ด เบิร์นส์, แบร์รี เป็ปเปอร์, จิโอวานนี ริบิซี, วิน ดีเซล, แอดัม โกลด์เบิร์กและเจเรมี เดวีส์) ตามหา พลร่มสิบตรี เจมส์ ฟรานซิส ไรอัน (แม็ตต์ เดม่อน) เพื่อนำเขากลับบ้าน เนื่องจากเขาเป็นลูกชายคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ หลังพี่น้องอีกสามคนถูกฆ่าตายในสนามรบ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการสร้างร่วมกันระหว่าง ดรีมเวิร์กสพิกเจอร์ส, พาราเมาต์พิกเจอส์, แอมบลินเอนเทอร์เทนเมนต์และมิวชัวล์ฟิล์มคอมปานี ดรีมเวิร์กสเป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ในอเมริกาเหนือ ขณะที่พาราเมาต์เป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ทั่วโลก
ในปี ค.ศ. 1996 ผู้อำนวยการสร้าง มาร์ก กอร์ดอน นำเสนอแนวคิดของโรแดตให้กับพาราเมาต์ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจาก พี่น้องไนแลนด์ ซึ่งในที่สุด โครงการนี้ก็เริ่มการพัฒนา สปีลเบิร์ก ซึ่งในเวลานั้นเพิ่งก่อตั้งดรีมเวิร์กส เขาเข้าร่วมโครงการเพื่อมาเป็นผู้กำกับ และแฮงส์ก็เข้าเป็นนักแสดง หลังจากที่นักแสดงได้ผ่านการฝึกฝนภายใต้การดูแลของ เดล ดาย ทหารผ่านศึกเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ การถ่ายทำเริ่มต้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1997 โดยใช้เวลาสองเดือน ฉากดี-เดย์ของภาพยนตร์นั้นถ่ายทำที่ หาดบัลลินเนสเกอร์, ชายฝั่งเคอร์ราโคล, บัลลินเนสเกอร์ ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของ เคอร์ราโคล, เคาน์ตีเว็กซ์ฟอร์ด, ไอร์แลนด์ และใช้ทหารจากกองหนุนของกองทัพไอริชเป็นทหารราบสำหรับการยกพลขึ้นบก
ภาพยนตร์ฉายเมื่อวันที่ 24 กรกฏาคม ค.ศ. 1998 ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์และผู้ชม โดยชมในเรื่องการแสดง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแสดงที่มาจากแฮงส์), ความสมจริง, การกำกับภาพ, ดนตรีประกอบ, บทภาพยนตร์และการกำกับของสปีลเบิร์ก โดยภาพยนตร์มักจะอยู่ในรายชื่อสิบอันดับแรกของภาพยนตร์ที่ฉายในปี ค.ศ. 1998 ของนักวิจารณ์ ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จในบ็อกซ์ออฟฟิศ โดยเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดของปี ค.ศ. 1998 ในสหรัฐ โดยทำเงินในประเทศ 216.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดทั่วโลกในปี ค.ศ. 1998 โดยทำเงิน 481.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก นอกจากนี้ ภาพยนตร์ทำเงินเพิ่มอีก 44 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งมาจากการวางจำหน่ายโฮมวิดีโอในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1999
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลมากมาย ได้แก่ รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ใน รางวัลลูกโลกทองคำ, สมาคมผู้อำนวยการสร้างแห่งอเมริกา, สมาคมผู้กำกับแห่งอเมริกาและรางวัลขวัญใจนักวิจารณ์ ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อใน รางวัลออสการ์ ทั้งหมด 11 สาขา ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 71 ได้แก่ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (แฮงส์) และบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม และชนะเลิศ 5 รางวัล ได้แก่ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ครั้งที่สองของสปีลเบิร์ก), ลำดับภาพยอดเยี่ยม, กำกับภาพยอดเยี่ยม, เสียงยอดเยี่ยมและลำดับเสียงเอฟเฟกต์ยอดเยี่ยม
"เซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน ฝ่าสมรภูมินรก" ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดตลอดกาล ได้รับการยกย่องว่ามีอิทธิพลต่อภาพยนตร์แนวสงคราม และทำให้ความสนใจในสื่อสงครามโลกครั้งที่สองกลับมาอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 2007 สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน จัดอันดับภาพยนตร์ "เซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน ฝ่าสมรภูมินรก" ให้อยู่ในอันดับที่ 71 ของภาพยนตร์อเมริกันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใน เอเอฟไอส์ 100 ปี...100 เรื่อง (ฉบับครบรอบ 10 ปี) และในปี ค.ศ. 2014 ภาพยนตร์ถูกเลือกโดย หอสมุดรัฐสภา ให้มีการเก็บรักษาใน หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ ในฐานะที่ภาพยนตร์ "มีวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์, หรือ มีความสุนทรีย์อย่างมีนัยสำคัญ"
สงครามโลกครั้งที่สอง หลังการบุกหาดโอมาฮ่าเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 แล้ว กองทัพอเมริกันประสบความสูญเสียเป็นอย่างมาก ทหารหลายคนบาดเจ็บ พิการ และล้มตาย ร้อยเอก จอห์น มิลเลอร์ (ทอม แฮงค์) ผู้นำกองทหารกองหนึ่ง ก็พบกับความสูญเสียของผู้ใต้บังคับบัญชาในครั้งนี้ด้วย
แต่ในยุทธการยกพลขึ้นบกครั้งนี้ของสัมพันธมิตร นำมาซึ่งความสูญเสียของบุตรชาย 3 คนแห่งตระกูลไรอัน ซึ่งกองทัพสหรัฐได้ส่งจดหมายแสดงความเสียใจมาแก่คุณนายไรอัน แต่ทว่า ในการพิมพ์จดหมายนั้น เสมียนผู้พิมพ์พบถึงความสูญเสียของตระกูลไรอันแล้ว 3 คน ซึ่งยังเหลือเพียงบุตรชายคนสุดท้อง คือ พลทหาร เจมส์ ไรอัน (แมตต์ เดม่อน) ที่ตกอยู่ในแนวข้าศึกโดยไม่ทราบชะตากรรม จึงได้รายงานต่อผู้บังคับบัญชา (เดนนิส ฟารีนา) ซึ่งได้ตัดสินใจให้พาพลทหารไรอันกลับบ้านมาอย่างปลอดภัย
ภารกิจนำพลทหารไรอันกลับบ้านจึงตกแก่กองกำลังของร้อยเอกมิลเลอร์ ซึ่งมีผู้ใต้บังคับบัญชา 7 คน โดยที่แต่ละคนไม่เข้าใจว่า ทำไมต้องเสี่ยงชีวิตคนส่วนใหญ่เพื่อชีวิตคน ๆ เดียวด้วย โดยที่ระหว่างทางพวกเขาต้องประสบกับความสูญเสียเป็นอย่างมาก ซึ่งในท้ายที่สุด หลายคนได้เสียชีวิตรวมทั้งร้อยเอกมิลเลอร์ด้วย แต่ก่อนตาย เขาได้บอกแก่ไรอันว่า ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า ซึ่งไรอันได้จดจำและสำนึกในบุญคุณของมิลเลอร์ไปตลอด
"Saving Private Ryan" เป็นภาพยนตร์ฟอร์มใหญ่และได้รับการจับตาเป็นอย่างมากในปี ค.ศ. 1998 อีกทั้งเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดประจำปีนั้นด้วย โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับความสูญเสียของกำลังทหารและชีวิตผู้คนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายของสงคราม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในฉากเปิดเรื่องที่ยาวกว่า 10 นาที ที่เป็นการบุกหาดโอมาฮ่า ที่ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นสมรภูมิที่สูญเสียที่สุดของกองทัพสหรัฐอเมริกา ได้รับคำวิจารณ์ว่าทำได้เสมือนจริงอย่างมาก และหลายคนได้นำไปเปรียบเทียบกับภาพยนตร์แนวเดียวกันในอดีต อย่าง "The Longest Day" ในปี ค.ศ. 1962
เมื่อเข้าฉายแล้ว ได้รับการจับตาอย่างยิ่งว่าจะคว้ารางวัลได้หลายรางวัล ทั้ง รางวัลออสการ์หรือรางวัลลูกโลกทองคำ รวมทั้ง รางวัลอื่น ๆ ด้วย ซึ่งภาพยนตร์ก็คว้าได้หลายรางวัลด้วยกัน โดยเฉพาะการแสดงที่โดดเด่นอย่างมากของ ทอม แฮงค์ และเจเรมี เดวีส์ ที่รับบทเป็นพลทหารอับฮัม ที่ตื่นตระหนกตลอดเวลา เป็นเหมือนลูกไล่และจุดอ่อนของกองกำลัง
ซึ่งในระหว่างที่เข้าฉายนั้น ก็มีภาพยนตร์ในแนวเดียวกัน คือ "The Thin Red Line" ของทเวนตี้ เซนจูรี ฟอกซ์ เข้าฉายในเวลาเดียวกัน เสมือนเป็นคู่แข่งและคู่เปรียบเทียบ
ในรางวัลออสการ์มีชื่อเข้าชิงมากถึง 11 รางวัล ประกอบไปด้วย รางวัลใหญ่ ๆ ด้วยกัน เช่น ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, บันทึกภาพยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม, บันทึกเสียงยอดเยี่ยม เป็นต้น ซึ่งส่วนใหญ่ก็สามารถคว้ามาได้ ยกเว้น สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมที่พลาดให้แก่ "Shakespeare in Love" ภาพยนตร์สัญชาติอังกฤษ
มหาโพธิวิหาร
มหาโพธิวิหาร ( "วิหารแห่งการตรัสรู้อันยิ่งใหญ่") เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ซึ่งเป็นพุทธศาสนสถานเก่าแก่แต่ได้ถูกสร้างใหม่และบูรณะอยู่หลายครั้ง ตั้งอยู่ในเมืองพุทธคยา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นตรงจุดที่เชื่อว่าพระโคตมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า
ภายในพื้นที่มีต้นไม้ที่สืบมาจากต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ และเป็นจุดหมายปลายทางของการแสวงบุญของทั้งชาวพุทธและฮินดูเป็นเวลามากกว่าสองพันปี และมีองค์ประกอบบางส่วนที่มีอายุจากช่วงรัชสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราช (สวรรคตราว 232 ปีก่อนคริสตกาล) สิ่งที่ปรากฏในหมู่อาคารในปัจจุบันนั้นสร้างขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 หรือก่อนหน้า รวมถึงได้มีการบูรณะครั้งใหญ่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 อย่างไรก็ตามองค์ประกอบต่าง ๆ อาจประกอบด้วยงานจากยุคต่าง ๆ บางชิ้นอาจเก่าแก่ถึงคริสต์ศตวรรษที่สองถึงสาม
อาคารสร้างเลียนแบบ.
เจดีย์ของมหาโพธิวิหารได้เป็นหนึ่งในสถาปัตยกรรมที่ถูกนำไปสร้างเลียนแบบมากที่สุดชิ้นหนึ่งในศาสนาพุทธ เช่น
กวางแดง
กวางแดง  เป็นกวางขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ตามอนุกรมวิธาน กวางแดงมีถิ่นอาศัยในทวีปยุโรป เทือกเขาคอเคซัส เอเชียน้อย บางส่วนทางตะวันตกของเอเชีย และเอเชียกลาง สามารถพบในเทือกเขาแอตลาสระหว่างประเทศโมร็อกโกและประเทศตูนิเซียทางตะวันตกเฉียงเหนือของแอฟริกา เป็นกวางเพียงชนิดเดียวที่อาศัยอยู่ในแอฟริกา มีการนำกวางแดงไปยังพื้นที่ส่วนอื่นบนโลก ได้แก่ ประเทศออสเตรเลีย, ประเทศนิวซีแลนด์ และ ประเทศอาร์เจนตินา ในหลายส่วนของโลกกินเนื้อของกวางแดงเป็นอาหาร
กวางแดงเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้อง มีกระเพาะ 4 ห้อง กีบเท้าคู่ ตัวผู้สูง 175 - 230 ซม. หนัก 160 - 240 กก. ตัวเมียสูง 160 - 210 ซม. หนัก 120 - 170 กก. จากหลักฐานทางพันธุกรรมแสดงให้เห็นว่ากวางแดง ("Cervus elaphus") แต่เดิมน่าจะเป็นกลุ่มชนิดมากกว่าจะเป็นชนิดเดี่ยว แม้ว่ายังเหลือข้อโต้แย้งที่ว่าเป็นกวางกี่ชนิดที่รวมกลุ่มกัน บรรพบุรุษของกวางแดงน่าจะมีถิ่นกำเนิดในเอเชียกลางและอาจจะเป็นบรรพบุรุษเดียวกับกวางซีก้า
แม้ว่าบางครั้งกวางแดงอาจจะหายากในบางพื้นที่ แต่มันก็ยังห่างไกลจากคำว่าสูญพันธุ์ การนำเข้าไปยังพื้นที่อื่นและผลจากการอนุรักษ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหราชอาณาจักรทำให้จำนวนประชากรของกวางแดงเพิ่มขึ้น ขณะที่ในพื้นที่อื่น เช่น แอฟริกาเหนือประชากรกำลังลดลงอย่างต่อเนื่อง
เทศบาลตำบลฉวาง
เทศบาลตำบลฉวาง เทศบาลตำบลฉวางเดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาล โดยจัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งสุขาภิบาลฉวาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 4 และมาตรา 5 แห่ง พระราชบัญญัติสุขาภิบาล พ.ศ. 2495 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จึงประกาศจัดตั้งสุขาภิบาล ให้เรียกชื่อว่า "สุขาภิบาลฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช" และกำหนดเขตไว้ดังต่อไปนี้
เทศบาลตำบลฉวาง เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาล โดยจัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2542 ต่อมาได้ยกฐานะตามพระราชบัญญัติยกฐานะของสุขาภิบาล เป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ตามประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 เป็นต้นมา
เทศบาลตำบลฉวาง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
เทศบาลตำบลฉวาง สภาพทั่วไปของพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มใกล้แม่น้ำ และที่ราบสูงบางส่วน มีพื้นที่ ทำการเกษตร ๓๓,๗๒๖ ไร่ มีแม่น้ำสายหลักไหลผ่าน คือ แม่น้ำตาปี และลำคลองอีก ๒ แห่ง คือ คลอง คุดด้วน และคลองมีน
เทศบาลตำบลฉวางแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 7 ชุมชน ดังนี้
โรงเรียนโพธาวัฒนาเสนี
โรงเรียนโพธาวัฒนาเสนี (อักษรย่อ: พ.น.) เป็นโรงเรียนประจำอำเภอแห่งแรกของประเทศไทย และเป็นโรงเรียนรัฐบาลแห่งที่สองของจังหวัดราชบุรี ประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษแบบสหศึกษา เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรี สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 80 หมู่ 8 ตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี รหัสไปรษณีย์ 70120 ปัจจุบันมีเนื้อที่ 55 ไร่ 1 งาน 70 ตารางวา
โรงเรียนโพธาวัฒนเสนี จัดตั้งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากที่พระองค์ได้ครองราชย์แล้ว ก็ได้ทรงประกาศตั้งกรมธรรมการขึ้นเป็นกระทรวงธรรมการ มีการประกาศตั้งโรงเรียนมูลศึกษาขึ้นในวัดทั่วไปทั้งในกรุงและหัวเมือง กำหนดชั้นเรียนเป็น 2 ชั้น คือ โรงเรียนมูลศึกษาสามัญชั้นต่ำ และโรงเรียนมูลศึกษาชั้นสูง
พ.ศ. 2444 นายฮะ ปลัดอำเภอโพธาราม ได้จัดตั้งโรงเรียนขึ้นในบริเวณพื่นที่ของวัดโพธาราม ตามความปรากฏว่า
พ.ศ. 2451 พระแดงเจ้าอธิการกับพระชื่นรองเจ้าอาวาสวัดโพธาราม พร้อมด้วยหลวงราษฎร์โยธาภิบาลนายอำเภอโพธาราม ด้บอกบุญเรี่ยไรเงินแก่ข้าราชการ และราษฎรได้เงินรวม 1,532 บาท จัดสร้างโรงเรียนขึ้นที่วัดโพธารามโรงหนึ่ง กว้าง 4 วา 2 ศอก ยาว 6 วา 2 ศอก สูง 1 วา 3 ศอกคืบ เสาไม้เต็งรัง พื้นไม้สิงคโปร์ เครื่องบนไม้สัก หลังคามุงสังกะสี ฝาไม้กระยาเลย ทาสีขาว กับทำม้านั่งสำหรับนักเรียนนั่งได้ 2 คน ใช้ไม้กระยาเลยไม้สักรวม 37 ม้านั่งได้คนเดียว 20 ม้า และได้ทำโต๊ะสำหรับวางหนังสือเรียน 22 โต๊ะ ใช้ไม้กระยาเลย และไม้สัก
พ.ศ. 2458 ได้จัดสร้างอาคารเรียนขึ้นใหม่โดยรื้ออาคารหลังเก่าเนื่องจากอาคารหลังแรกชำรุดและคับแคบลง ซึ่งมีพระครูโพธาภิรมย์ (ชื่น) เจ้าอาวาสวัดโพธาราม เป็นผู้ดำเนินการโดยใช้เงินบริจาค
พ.ศ. 2479 ได้ก่อสร้างอาคารเรียนขึ้นอีกเป็นครั้งที่ 3 เนื่องจากอาคารเรียนเดิมชำรุด และคับแคบเกินกว่าที่จะรองรับปริมาณนักเรียนที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วได้ การก่อสร้างครั้งนี้มีพระครูโพธาภิวัฒน์ (เต็ก) เจ้าอาวาสวัดโพธาราม เป็นผู้ดำเนินการโดยก่อสร้างอาคารเรียน 2 ชั้น ใช้เงินบริจาค 9,442.43 บาท และกระทรวงศึกษาธิการจัดสรรงบประมาณสมทบเป็นเงิน 6,000 บาท รวมราคาค่าก่อสร้างเป็นจำนวนเงิน 15,442.43 บาท
พ.ศ. 2483 โรงเรียนยังคงจัดสอนระดับประถมศึกษาอยู่ด้วย ภายหลังได้ทยอยตัดออกไปจนเหลือแต่เพียงระดับมัธยม ซึ่งเปิดสอนชั้นมัธยมปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมปีที่ 4 และได้เปิดสอนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เป็นปีแรก นับเป็นโรงเรียนมัธยมระดับอำเภอแห่งแรกในประเทศไทย ที่เปิดสอนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
พ.ศ. 2513 พื้นที่โรงเรียนในบริเวณวัดโพธารามมีความคับแคบ จึงได้ย้ายเข้ามาอยู่ ณ ตำบลคลองตาคต (ซึ่งเป็นที่อยู่ปัจจุบัน) จำนวน 16 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา
อธิการโบสถ์
หลวงพ่อโหน่ง อินฺทสุวณฺโณ
หลวงพ่อโหน่ง อินฺทสุวณฺโณ (พ.ศ. 2408 — 25 ธันวาคม พ.ศ. 2477) เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดคลองมะดัน จังหวัดสุพรรณบุรี
หลวงพ่อโหน่ง อินฺทสุวณฺโณ ท่านเกิดในปี พ.ศ. 2408 ตรงกับปลายรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นชางตำบลบ้านตาล อำเภอสองพี่น้อง เป็นบุตรของนายโต และนางจ้อย มีพี่น้องทั้งหมด 9 คน ท่านเป็นคนที่ 2 อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2432 ณ วัดสองพี่น้อง โดยมีพระอาจารย์จันทร์ วัดทุ่งคอก เป็นอุปัชฌาย์ พระอาจารย์ดิษฐ์และพระอธิการสุด เป็นพระกรรมวาจาจารย์และพระอนุสาวนาจารย์ ตามลำดับ ตั้งแต่บวชมา ท่านไม่เคยฉันเนื้อสัตว์เลย เมื่ออุปสมบทแล้วก็ได้ไปจำพรรษาอยู่ที่วัดทุ่งคอก 2 พรรษา วัดสองพี่น้อง 7 พรรษา จากนั้นก็มาจำพรรษาอยู่ที่วัดใหม่อัมพวัน (วัดคลองมะดัน) ตลอดมา ท่านได้มาเป็นเจ้าอาวาสวัดใหม่อัมพวัน ท่านได้ทำนุบำรุงวัดจนรุ่งเรือง หลวงพ่อท่านมรณภาพเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2477 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร รวมสิริอายุได้ 69 ปี นับพรรษาได้ 45 พรรษา
Black Rogue
อนารยชนผู้มีอารยธรรม
คาโลลีนา แบล็กเบิร์น
คาโลลีนา แบล็กเบิร์น  เกิดวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1972 ในเฮลซิงกิ เป็นนักแสดงหญิง และเป็นนักมวยไทยชาวฟินแลนด์ ส่วนใหญ่แล้วเธอเป็นที่รู้จักกับบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง "" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ล้อเลียนแฟนภาพยนตร์ไซไฟ (เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงอาชีพที่มีอยู่สามรายเท่านั้นที่เป็นชาวฟินแลนด์) แต่เธอยังรับบทในซีรีส์โทรทัศน์ต้นทุนสูงของฟินแลนด์อยู่หลายรายการ คาโลลีนา ยังทำหน้าที่เป็นเจ้าภาพสำหรับรายการโทรทัศน์เรียลลิตีของฟินแลนด์ที่มีชื่อว่า "Suuri Seikkailu" ใน ค.ศ. 2005
นอกจากนี้ เธอยังเป็นแชมป์ฟินแลนด์ในกีฬามวยไทย ค.ศ. 2004 (รุ่น 60 กิโลกรัมหญิง)
กวางดาว หรือ กวางทอง  เป็นกวางที่มีถิ่นอาศัยในพื้นที่ป่าของประเทศศรีลังกา, ประเทศเนปาล, ประเทศบังกลาเทศ, ประเทศภูฏาน, ประเทศอินเดีย, และมีประชากรกลุ่มเล็ก ๆ ในประเทศปากีสถาน กวางดาวมีความสูงจรดหัวไหล่ประมาณ 90 ซม. หนักประมาณ 85 กก. ตัวผู้ใหญ่กว่าตัวเมีย มีช่วงอายุประมาณ 8–14 ปี
กวางดาวมีขนสีน้ำตาลแกมเหลืองออกสีชมพู มีจุดสีขาว ส่วนท้องมีสีขาว เขามีสามกิ่ง โค้งคล้ายพิณ มีการผลัดเขาทุกปี ยาวได้ถึง 75 ซม. (2.5 ฟุต) เมื่อเทียบกับเนื้อทรายซึ่งเป็นญาติใกล้ชิดแล้ว กวางดาวถูกสร้างมาให้เหมาะสำหรับการวิ่งมากกว่า และมีสัณฐานที่พัฒนาสูงกว่าคือปลายเขาสั้นตามส่วน และกล่องหู มีขนาดเล็กกว่า มีโพรงจมูกขนาดใหญ่ ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย สูงประมาณ จรดไหล่ หัวถึงลำตัวยาว หางยาว 20 ซม. (7.9 นิ้ว) หนัก 30 ถึง 75 กก. (66 ถึง 170 ปอนด์) ตัวเมียหนัก 25 ถึง 45 กก. (55 ถึง 99 ปอนด์) ตัวผู้ที่มีขนาดใหญ่มากๆ หนักได้ถึง 98 ถึง 110 กก. (220 ถึง 240 ปอนด์) มีช่วงชีวิต 8–14 ปี
กวางดาวมีการวิวัฒต่อมกลิ่นบริเวณดวงตาสูง ซึ่งมีขนแข็งที่คล้ายกิ่งไม้เล็กๆ รวมทั้งต่อมกลิ่นที่หลังขา ตัวผู้มีต่อมกลิ่นบริเวณดวงตาใหญ่กว่าตัวเมียและเปิดออกบ่อยครั้งเมื่อตอบสนองสิ่งเร้า
กวางดาวมีการกระจายพันธุ์ในประเทศอินเดีย ตลอดไปจนถึงเนปาล ภูฏาน บังกลาเทศ และศรีลังกา ทางตะวันตกสิ้นสุดที่ทางตะวันออกของรัฐราชสถานและรัฐคุชราต ทางเหนือสิ้นสุดไปตามแนวเข็มขัดบาบาร์-เทไร ตีนเขาของเทือกเขาหิมาลัยและจากรัฐอุตตรประเทศและรัฐอุตตราขัณฑ์ผ่านไปถึงเนปาล ตะวันตกเฉียงเหนือของเบงกอลและรัฐสิกขิม และต่อจากนั้นไปทางตะวันตกของรัฐอัสสัมและป่าชุมชนของประเทศภูฏานที่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล 1,100 เมตร จุดสิ้นสุดทางตะวันออกนั้น ผ่านทางตะวันตกของรัฐอัสสัม ถึงป่าซันเดอร์แบน ของเบงกอลตะวันตกและบังกลาเทศ ทางใต้สิ้นสุดที่ศรีลังกา มีการพบกวางดาวเป็นช่วง ๆ ตามพื้นที่ป่าที่วางตัวตลอดแหลมอินเดีย แต่ปัจจุบันพบได้แค่ในป่าซันเดอร์แบนในบังกลาเทศเท่านั้น ส่วนพื้นอื่นได้สูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติแล้ว
ในที่เลี้ยง.
กวางดาวถือเป็นสัตว์ชนิดแรกที่มีจัดแสดงในสวนสัตว์ดุสิต หรือ เขาดินวนา สวนสัตว์แห่งแรกในประเทศไทย
กวางซีกา
กวางซีกา  เป็นกวางที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกและถูกนำเข้าไปเป็นสัตว์เลี้ยงในหลายพื้นที่บนโลก อดีตพบในตอนใต้ทางภาคเหนือของประเทศเวียดนามไปจนถึงทางเหนือของเขตสหพันธ์ตะวันออกไกลของรัสเซีย ปัจจุบันเกือบจะสูญพันธุ์แล้วในทุกพื้นที่ ยกเว้นในประเทศญี่ปุ่นที่มีประชากรหนาแน่น
โดยชื่อ "ซีกา" มาจากภาษาญี่ปุ่น (; โรมาจิ: "shika") แปลว่า "กวาง" กวางซีกาเป็นกวางขนาดกลางมีความสูงจรดหัวไหล่ 50–95 เซนติเมตร หนัก 30–70 กิโลกรัม เพศผู้มีขนาดใหญ่กว่าเพศเมีย มีขนตามลำตัวสีน้ำตาลส้ม มีจุดสีขาวกระจายอยู่ทั่วไป หางสั้นมีสีน้ำตาลอ่อน ก้นมีสีขาว สีขนบริเวณด้านบนและด้านข้าง ลำตัวอาจมีสีที่เข้มกว่าสีขนบริเวณท้องและด้านในของขา มีเขาเฉพาะเพศผู้ เขามีกิ่งก้านแผ่อแอกมาเพียงข้างละ 4 ก้าน
มักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในป่าเบญจพรรณ หรือทุ่งหญ้า ในฝูงมักประกอบไปด้วยเพศเมียเป็นส่วนใหญ่ กวางเพศผู้มีการผลัดเขาทิ้งทุกปี
กวางซีกา เป็นสัตว์ที่ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าเป็นสัตว์ที่รับใช้เทพเจ้า ในจังหวัดนะระ โดยเฉพาะใกล้ ๆ วัดโทได กวางซีกาที่อาศัยอยู่ที่นี่ ใช้ชีวิตอย่างเสรี โดยปะปนกับผู้คนทั่วไปโดยไม่มีผู้ใดทำอันตราย
ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม