pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แนนซี่ นีมตัน (Neamtan, 2004) ได้จำแนกที่มาของเศรษฐกิจเชิงสังคมออกเป็น 5 ลักษณะเด่นสำคัญดังนี้
ในระดับสากล คำว่าเศรษฐกิจเชิงสังคมถูกนำไปใช้กับการเรียกองค์กร 3 รูปแบบ โดยแบบที่หนึ่งเป็นองค์กรในส่วนของชุมชน (community sector) ที่อยู่ในระดับท้องถิ่น มีขนาดเล็ก และส่วนใหญ่การทำงานเป็นลักษณะของอาสาสมัคร เช่น สมาคมในชุมชน กลุ่มสหกรณ์ เป็นต้น องค์กรรูปแบบที่สองคือภาคส่วนอาสาสมัคร (voluntary sector) เป็นหน่วยงานที่เป็นทางการ มีกฎหมายรองรับ สามารถดำเนินกิจการต่างๆได้เองโดยเป็นอิสระจากภาครัฐ การทำงานมีลักษณะไม่แสวงหาผลกำไร เช่น องค์กรการกุศลขนาดใหญ่ องค์กรรณรงค์ต่างๆ ในระดับชาติ เป็นต้น และองค์กรรูปแบบที่สามคือผู้ประกอบการทางสังคม (social enterprise) เป็นหน่วยงานของภาคเอกชนที่มีเป้าหมายหลักในการทำงานเพื่อสังคมและการประกอบธุรกิจเมื่อได้ส่วนเกินหรือกำไรก็จะนำมามอบคืนให้เป็นประโยชน์กับส่วนรวม ไม่ใช่นำกำไรเข้าองค์กรเพียงอย่างเดียว เช่น กลุ่มนักธุรกิจเพื่อประชาชน องค์กรความร่วมมือระหว่างหน่วยงานเอกชน เป็นต้น
สำหรับในประเทศไทยพบว่าเศรษฐกิจเชิงสังคม ยังไม่ได้ถูกนำมาใช้มากนักและไม่ถูกนิยามเป็นศัพท์อย่างเป็นทางการ เพราะสังคมไทยยังนิยมเรียกการทำงานในแนวเศรษฐกิจเชิงสังคมว่าเป็นภาคประชาสังคมหรือการทำงานแบบอาสาสมัครมากกว่า
ในประเทศไทย หากมีการพูดถึงคำว่าเศรษฐกิจเชิงสังคมให้กว้างขวางขึ้น จะช่วยส่งเสริมกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่ไม่ได้มุ่งหวังแต่ผลกำไรสูงสุด และเป็นขยายบทบาทของภาคส่วนที่เป็นอิสระจากรัฐและจากกลุ่มธุรกิจ โดยเศรษฐกิจเชิงสังคมจะช่วยส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนและการพัฒนาประชาธิปไตยได้อย่างเป็นธรรมชาติ ประเทศที่มีความสามารถในการพัฒนาประชาธิปไตยอย่างแคนาดาและญี่ปุ่นก็มีเศรษฐกิจเชิงสังคมที่เติบโตสอดคล้องกันไปเช่นกัน
ทะเลสาบโทยะ
ทะเลสาบโทยะ  เป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ ในอุทยานแห่งชาติชิกตสึ-โทยะ บนเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ทะเลสาบมีลักษณะคล้ายไข่ดาว ตรงกลางทะเลสาบมีเกาะตั้งอยู่คือเกาะนากาโนะ จากตะวันออกถึงตะวันตกมีความกว้างราว 10 กิโลเมตร และจากทิศเหนือถึงทิศใต้มีความกว้างราว 9 กิโลเมตร
ทะเลสาบโทยะเป็นทะเลสาบที่ไม่เคยแข็งตัวที่อยู่ทางเหนือที่สุดของญี่ปุ่น และเป็นทะเลสาบที่ใสเป็นอันดับสองของญี่ปุ่น เนื่องจากมีสารอาหารน้อย จึงมีแพลงตอนอาศัยอยู่น้อยน้ำจึงมีความใส และมีออกซิเจนสูงในผิวน้ำ
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 การประชุมสุดยอดผู้นำกลุ่ม จี 8 ครั้งที่ 34 จัดขึ้นที่ "The Windsor Hotel Toya Resort &amp; Spa" ใกล้กับทะเลสาบโทยะ
ทะเลสาบแห่งนี้ถือกำเนิดขึ้นจากการปะทุครั้งใหญ่ของภูเขาไฟเมื่อประมาณ 110,000 ปีก่อน มีเส้นรอบวงประมาณ 43 กิโลเมตร (ถนนรอบทะเลสาบยาวประมาณ 36 กิโลเมตร) ความสูงจากระดับน้ำทะเล 84 เมตร พื้นที่ผิวน้ำ 70.7 ตารางกิโลเมตร และความลึกเฉลี่ย 117 เมตร ถึงแม้ทะเลสาบโทยะจะอยู่บนเกาะทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น แต่ทะเลสาบนี้ก็ไม่ได้เป็นน้ำแข็งบ่อยนัก ยกเว้นช่วงที่อากาศหนาวรุนแรงมาก
เศรษฐกิจสีเขียว (Green Economy) เป็นเศรษฐกิจที่มุ่งเน้นให้เกิดความกินดีอยู่ดีของมนุษย์และความเท่าเทียมทางสังคมโดยลดผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมและทรัพยากรของระบบนิเวศน์เป็นผลลัพธ์ โดยทั่วไปแล้วเศรษฐกิจสีเขียวเป็นความพยายามในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของมนุษย์พร้อมกับการดูแลสิ่งแวดล้อมและการลดการใช้ทรัพยากรธรรมชาติแทนการแสวงหาผลกำไรเพียงอย่างเดียวและการดำเนินธุรกิจที่ใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างสิ้นเปลืองและก่อมลพิษ โดยดำเนินระบบหรือทำการพัฒนาโดยตั้งอยู่บนฐานของการพัฒนาแบบยั่งยืนและคำนึงถึงความสัมพันธ์ของระบบนิเวศน์และเศรษฐกิจ (Cheng Siwei, 2011: 2)
ในช่วงยี่สิบถึงสามสิบปีที่ผ่านมา เมื่อมีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพบรรยากาศโลกมากขึ้นและปัญหาสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติที่ขาดแคลนกลายเป็นปัญหาในระดับระหว่างประเทศ เศรษฐกิจสีเขียวได้รับความสนใจทั้งในฐานะการพัฒนาที่ยั่งยืนและมีความรับผิดชอบ การแสดงออกซึ่งความรับผิดชอบเชิงบรรษัทของผู้ผลิต และกระแสความนิยมธรรมชาติอันเกิดจากการตื่นตัวด้านสิ่งแวดล้อมในหมู่ผู้บริโภคที่สร้างตลาดใหม่ขึ้นมาในระบบเศรษฐกิจ แนวคิดการพัฒนาเศรษฐกิจสีเขียวเกิดขึ้นและพัฒนาไปพร้อมกับการพัฒนาการผลิตแบบคาร์บอนต่ำ (low-carbon development) ซึ่งหมายถึงรูปแบบของการพัฒนาภาคอุตสาหกรรมและภาคธุรกิจ ที่มีกระบวนการลดการใช้พลังงานคาร์บอน และเพิ่มสัดส่วนของพลังงานสะอาด ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม โดยมีเป้าหมายเบื้องต้นคือการช่วยลดการปล่อยคาร์บอนอันเป็นสาเหตุของปัญหาเรือนกระจกและโลกร้อน และมีเป้าหมายระยะยาวคือสร้างระบบอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจที่เป็นมิตรกับสภาพแวดล้อมอย่างยั่งยืน
ประเด็นที่มักจะถูกหยิบยกให้เป็นประเด็นหลักของเศรษฐกิจสีเขียวคือพลังงานสีเขียว เนื่องจากพลังงานเป็นปัจจัยสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมของโลก และเป็นต้นเหตุสำคัญของการทำลายสิ่งแวดล้อมและการปล่อยมลพิษ ประเด็นพลังงานสีเขียวจึงเป็นประเด็นที่ใหญ่มากประเด็นหนึ่งและอาจได้รับการพิจารณาโดยมิได้เกี่ยวข้องอะไรกับเศรษฐกิจสีเขียวในฐานะประเด็นเอกเทศ
องค์ประกอบของความเป็นเศรษฐกิจสีเขียว
คาร์ล เบิร์คคาร์ท แบ่งเศรษฐกิจสีเขียวออกเป็น 6 ส่วน ดังนี้
เป้าหมายของเศรษฐกิจสีเขียวแตกต่างกันไปตามคำจำกัดความ ซึ่งมองได้ว่าเศรษฐกิจสีเขียวนั้นเป็นสำนักเศรษฐศาสตร์แบบใหม่ที่ยกให้ระบบนิเวศน์เหนือกว่ากำไรสุทธิหรือเป็นเพียงองค์ประกอบหนึ่งที่เพิ่มเข้าไปในแนวคิดเศรษฐศาสตร์สำนักต่างๆ เช่น เศรษฐศาสตร์สำนักคลาสสิกจะมองว่าธรรมชาติเป็นทุนอย่างหนึ่ง (natural capital) หรือสำนักมาร์กซิสต์มองว่าธรรมชาติเป็นเหมือนกับชนชั้นกรรมาชีพที่ถูกกดขี่จากการแสวงหาประโยชน์ของนายทุน แต่โดยรวมแล้วเศรษฐกิจสีเขียวมีเป้าหมายคือการสร้างสมดุลระหว่างการพัฒนาทางเศรษฐกิจและการอนุรักษ์ธรรมชาติ ทั้งในแง่การใช้ทรัพยากรที่มีอย่างจำกัด การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมจากการปนเปื้อนของมนุษย์ สมดุลของระบบนิเวศน์และความหลากหลายทางธรรมชาติ (และยังรวมไปจนถึงการพัฒนาสังคมในด้านอื่นๆอย่างยั่งยืน เช่น การสร้างโอกาสให้แก่พลเมืองอย่างเท่าเทียมกันมากยิ่งขึ้นในทุกๆด้านด้วยเช่นกัน)
เศรษฐกิจสีเขียวถูกวิจารณ์ว่าเป็นความพยายามรูปแบบใหม่ของบรรษัทที่จะควบคุมและบิดเบือนกลไกตลาดด้วยระบบราคาสินค้าที่อิงกับกระแสการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม นโยบายต่างๆตั้งแต่การผลิตจนถึงการบริโภคของเศรษฐกิจสีเขียวที่คำนึงถึงสิ่งแวดล้อมยังเป็นการขัดขวางการพัฒนาประเทศ การใช้ทรัพยากรธรรมชาติ และการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ อีกทั้งระบบการเมืองการปกครองและโครงสร้างทางเศรษฐกิจของระบบตลาดและบรรษัทก็มิได้อยู่ในสภาพที่สามารถจะรองรับเศรษฐกิจสีเขียวได้ การกดดันให้รัฐบาลออกกฎหมายที่เอื้อต่อเศรษฐกิจสีเขียวหรือกดดันให้บรรษัทต่างๆ ทำตามแนวทางสีเขียวจึงเป็นเรื่องที่ไม่ยุติธรรม
ยิ่งไปกว่านั้น ยังคงมีคนบางกลุ่มเชื่อว่า ปัญหาสภาพแวดล้อม การเปลี่ยนแปลงของชั้นบรรยากาศ และการเสื่อมโทรมของระบบนิเวศน์เป็นเพียงเรื่องหลอกลวงที่สร้างขึ้นมาเพื่อหาช่องทางแสวงหาผลกำไรเท่านั้น เศรษฐกิจสีเขียวจึงเป็นเพียงความพยายามที่จะกดขี่ควบคุมระบบตลาดเสรีไม่ให้แสวงหาผลประโยชน์สูงสุดสำหรับมนุษย์ ซึ่งเป็นเจ้าเหนือทุกสิ่งในโลก อย่างไรก็ตามข้อเท็จจริงทางสภาพภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันและร้ายแรงทั่วโลก และภัยพิบัติทางธรรมชาติอันรุนแรงที่เกิดขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้น่าจะเป็นเครื่องยืนยันได้เป็นอย่างดีถึงความน่าเชื่อถือ และสภาพปัญหาที่เกิดขึ้น “จริง” ในโลก
สำหรับในส่วนของประเทศไทยนั้นเศรษฐกิจสีเขียวยังค่อนข้างได้รับความสนใจในวงจำกัด ทั้งนี้ส่วนหนึ่งเป็นเพราะประเทศไทยนั้นยังคงมีเป้าหมายหลักเพื่อการพัฒนาอุตสาหกรรมเพื่อตอบสนองตลาดโลก และตลาดในภูมิภาคมากกว่าการพัฒนาด้านการเกษตรกรรม แต่ก็ใช่ว่าภาครัฐเองจะมิได้ให้ความสนใจในกระบวนการพัฒนาเศรษฐกิจที่ยั่งยืนเลย เพราะในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2555 - 2559) ในส่วนที่ 3 บทที่ 6 ว่าด้วยเรื่อง “ยุทธศาสตร์การปรับตัวทางเศรษฐกิจสู่การเติบโตอย่างมีคุณภาพและยั่งยืน” นั้นได้ระบุไว้บางส่วนถึงการพัฒนาการเกษตร และการพัฒนาอุตสาหกรรมที่ “มุ่งการปรับโครงสร้างอุตสาหกรรมให้มีคุณภาพและยั่งยืนด้วยการมุ่งเน้นการใช้ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และความคิดสร้างสรรค์ สู่อุตสาหกรรมสีเขียวและคาร์บอนต่ำบนฐานความรู้เชิงสร้างสรรค์และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เพื่อการพัฒนาที่สมดุลและยั่งยืน”
มหาวิทยาลัยโคโรลาโด โบลเดอร์
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 1986
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 1986  เป็นครั้งที่ 11 ของการแข่งขัน ถูกจัดขึ้นในเมืองปารีส, ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 25 กันยายน – 5 ตุลาคม ค.ศ. 1986 (พ.ศ. 2529)
ยุทธการที่อัยน์ญาลูต
ยุทธการที่อัยน์ญาลูต ( หรือ เอนจาลูต; อัยน์ญาลูต แปลว่า "บ่อน้ำพุของโกไลแอธ") เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1260 เป็นการสู้รบระหว่างมุสลิมมัมลุกกับชาวมองโกล สนามรบอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกาลิลี ยุทธการครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ทัพมองโกลต้องถอยร่นหลังจากเข้าปะทะ
หลังมองเกอ ข่านขึ้นเป็นข่านผู้ยิ่งใหญ่ในปี ค.ศ. 1251 พระองค์ก็สานต่อแผนการของเจงกีส ข่าน พระอัยกา (ปู่) ในการขยายจักรวรรดิมองโกล พระองค์ทรงเลือกฮูเลกู ข่าน ในการนำทัพ ห้าปีต่อมา ฮูเลกูนำทัพลงทางใต้ บดขยี้เมืองที่ไม่ยอมสวามิภักดิ์ด้วย เช่น ดินแดนของราชวงศ์อับบาซียะฮ์ ซึ่งตอนนั้นเป็นหนึ่งในมหาอำนาจของภูมิภาคตะวันออกกลาง ฮูเลกูวางแผนบุกอียิปต์ต่อ และให้คณะทูตส่งสาส์นให้ชาวมัมลุกยอมแพ้ ซาอิฟ อัด-ดิน ควูทุซ สุลต่านมัมลุก ตอบโต้ด้วยการสั่งประหารคณะทูต และเสียบศีรษะประจานที่ประตูเมือง ในขณะนั้นมีข่าวการสวรรคตของมองเกอ ข่าน ฮูเลกูและนายพลอาวุโสหลายคนจึงต้องกลับไปเลือกข่านองค์ต่อไป แต่เขาก็จัดทัพไว้รับศึกชาวมัมลุก ทั้งสองฝ่ายพบกันที่เอนจาลูต ในหุบเขาเจซรีล โดยทัพมองโกลซึ่งมีกำลังผสมจากราชอาณาจักรจอร์เจียและอัศวินจากราชอาณาจักรซิลิเซีย เป็นฝ่ายบุก แต่มัมลุกซึ่งชำนาญพื้นที่มากกว่า บุกตีและถอยร่นเพื่อล่อให้ทัพมองโกลบุกเข้ามาจนสุดท้ายตกอยู่ในวงล้อม ทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกันอย่างรุนแรง หลังการสู้รบ ทัพมองโกลเกือบทั้งหมด รวมทั้งแม่ทัพคิตบูกาถูกสังหาร ส่วนทัพมัมลุกเสียหายหนัก และควูทุซถูกลอบสังหารหลังจากนั้นไม่นานโดยไบบาร์ส ฮูเลกู ข่าน ผู้ทราบข่าวความพ่ายแพ้ของทัพมองโกลที่เอนจาลูต เตรียมจัดทัพเพื่อเอาคืนมัมลุก แต่ความขัดแย้งภายในจักรวรรดิทำให้เขาไม่มีโอกาสได้ทำเช่นนั้น
ยุทธการที่เอนจาลูตเป็นเหตุการณ์ที่มีความสำคัญ เพราะเป็นครั้งแรกที่ชาวมองโกลพ่ายแพ้ในการสู้รบโดยตรง และทำให้จักรวรรดิมองโกลหยุดการขยายอำนาจในเวลาต่อมา
ดอมินิก โชลังเก
ดอมินิก อาโยเดเล โชลังเก-มิตเชลล์ (; เกิดวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้าให้กับบอร์นมัท
และฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่แล้วเขาจะเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า แต่ก็สามารถเล่นในตำแหน่งปีกหรือกองกลางตัวรุกได้ด้วย
เขาได้เปิดตัวเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษ รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี และชนะฟุตบอลชิงชนะเลิศแห่งชาติยุโรป 2014 (รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี) และฟุตบอลโลก 2017 (รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี) กับทีมชาติของเขา และได้รับรางวัลผู้เล่นดีเด่นในการแข่งขันนั้นอีกด้วย
หลังจากหมดสัญญากับสโมสรฟุตบอลเชลซี ในวันที่ 30 พฤษภาคม 2560 โชลังเกได้ทำสัญญาลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลเป็นระยะเวลา 5 ปี แบบไร้ค่าตัว
โชลังเกเริ่มต้นเข้าสู่ศูนย์ฝึกเยาวชนของสโมสรเชลซีตั้งแต่ฤดูกาล 2004
ในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 โชลังเกตกลงที่จะย้ายไปร่วมทีมลิเวอร์พูล ในวันที่ 1 กรกฎาคม เมื่อหมดสัญญากับเชลซี คาดว่า ลิเวอร์พูลจะจ่ายเงินประมาณ 3 ล้านปอนด์ ต่อมา ในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 โชลังเกย้ายไปอยู่กับลิเวอร์พูลอย่างเป็นทางการ โดยโชลังเกได้สวมเสื้อหมายเลข 29 ในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 พรีเมียร์ลีกเอเชียโทรฟี ฤดูกาล 2017 โชลังเกทำประตูแรกในช่วงปรีซีซั่น ลิเวอร์พูล เอาชนะ คริสตัลพาเลซ 2-0 ต่อมา ในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 พรีเมียร์ลีก นัดปิดฤดูกาล 2017–18 ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เจอกับ ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน ในนัดนี้ ลิเวอร์พูล จะต้องชนะเพื่อการันตีโควต้าพื้นที่ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โซลังเกทำประตูแรกในสีเสื้อของ ลิเวอร์พูล ช่วยให้ ลิเวอร์พูล เอาชนะ ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน 4-0 ช่วยให้ ลิเวอร์พูล จบอันดับที่ 4 และคว้าโควต้าแชมเปียนส์ลีก ในฤดูกาลหน้าได้สำเร็จ
บอร์นมัท.
ในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2019 โชลังเกตกลงย้ายไปร่วมทีมบอร์นมัท ประมาณ 19 ล้านปอนด์
รายชื่อทั้งหมดของโปเกมอน
ลำดับเลขของโปเกมอนในปัจจุบันนั้น เริ่มตั้งแต่ 1 ไปจนถึง 890 (โดยนับตามภาคปัจจุบัน โปเกมอน ซอร์ดแอนด์ชีลด์) รายชื่อโปเกมอนจะแสดงเฉพาะรายชื่อของมัน ขณะที่ด้านล่างนี้เป็นรายละเอียดของมัน
ทีวีโตเกียว
ทีวีโตเกียว คอปอร์เรชัน  หรือเรียกย่อๆว่า TX เป็นสถานีโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น เป็นบริษัทลูกในเครือบริษัท นิฮอนเคะไซชิมบุง และยังเป็นสมาชิกของเครือสถานีโทรทัศน์ TX Network (TXN) ในปัจจุบันทีวีโตเกียวเป็นสถานีที่เน้นการออกอากาศอนิเมะเป็นหลัก
ยุติการออกอากาศแบบแอนะล็อกแล้วเมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
คังโคเระ
''คันไตคอลเลกชัน'' (''วีดิโอเกม'')
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1956
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1956  เป็นเป็นครั้งที่ 2 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่กรุงปารีส, ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 30 สิงหาคม – 12 กันยายน ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499)
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย – การต่อสู้ (Indonesian Democratic Party – Struggle) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย นำโดยเมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี เมกาวตีได้เป็นประธานาธิบดีของอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2544 – 2547 แนวคิดหลักของพรรคคือปัญจศีล
ในการประชุมระดับชาติ พ.ศ. 2536 เมกาวตี ซูการ์โนปุตรีได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียซึ่งเป็นพรรคการเมืองในยุคระเบียบใหม่ การเลือกตั้งนี้ไม่เป็นที่ยอมรับของรัฐบาล และยังพยายามผลักดัน บูดี อาร์โยโน คู่แข่งให้เป็นหัวหน้าพรรค การประชุมครั้งพิเศษถูกจัดขึ้นในที่ๆรัฐบาลคาดหวังว่าอาร์โยโนจะได้รับเลือก แต่เมกาวตีชนะอีกครั้ง
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 มีการประชุมระดับชาติอีกครั้งที่เมดาน ซึ่งเมกาวตีไม่ได้รับเชิญ มีกลุ่มที่ต่อต้านเมกาวตีและผู้ที่รัฐบาลสนับสนุนคือสุรยาดีได้รับการเลือกตั้งเป็นหัวหน้าพรรค เมกาวตีประกาศไม่ยอมรับผลการเลือกตั้งและแสดงตนเป็นผู้นำพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียที่ถูกต้อง ตอนเช้าของวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 สุรยาดีเดินทางกลับมายังสำนักงานพรรคที่จาการ์ตา กลุ่มผู้สนับสนุนสุรยาดีเข้าบุกยึดสำนักงานใหญ่และปะทะกับผู้สนับสนุนเมกาวตีที่ตั้งหลักอยู่ที่นั่นตั้งแต่มีการประชุมที่เมดาน ทำให้เกิดการจลาจลขึ้นในที่สุด
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียถูกแบ่งเป็นสองส่วนคือกลุ่มของเมกาวตีและกลุ่มของสุรยาดี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2540 กลุ่มของเมกาวตีหันไปสนับสนุนพรรคสหพัฒนาการทำให้พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียได้คะแนนเสียงเพียง 3% เมื่อซูฮาร์โตหมดอำนาจ การควบคุมจำนวนพรรคการเมืองสิ้นสุดลง กลุ่มของเมกาวตีได้แยกออกมาตั้งพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้โดยเมกาวตีเป็นหัวหน้าพรรค
พรรคนี้ได้คะแนน 33% ซึ่งได้คะแนนสูงสุดแต่ไม่ได้เสียงข้างมากอย่างแท้จริง เพราะไม่ได้เป็นแนวร่วมกับพรรคการเมืองใด ในครั้งแรกตัวเลือกแข่งขันเป็นประธานาธิบดีมีเมกาวตีและฮาบิบี แต่ต่อมา ฮาบิบีถอนตัวและโกลการ์หันไปสนับสนุนอับดุลเราะห์มาน วาฮีด ทำให้วาฮิดได้เป็นประธานาธิบดี เมกาวตีประท้วงแต่ไม่สำเร็จ เธอได้รับเลือกเป็นรองประธานาธิบดี ต่อมา วาฮิดถูกสภาถอดถอนในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2544 เมกาวตีในฐานะรองประธานาธิบดีได้เป็นประธานาธิบดีแทน
ความแตกแยกภายในพรรค.
ได้เกิดความแตกแยกขึ้นในพรรคหลังจากที่เมกาวตีได้เป็นประธานาธิบดี โดยมีสมาชิกแยกตัวออกไปในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 สุขมวตี ซูการ์โนปุตรีได้ก่อตั้งพรรคแห่งชาติอินโดนีเซีย ส่วนรัชมวตี ซูการ์โนปุตรีก่อตั้งพรรคผู้บุกเบิกในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545
พรรคนี้ได้คะแนนเสียงเพียง 18.5% และไม่ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 พรรคได้คะแนนเสียง 14%และไม่ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีอีกเช่นกัน
พรรคแรงงาน (พ.ศ. 2536)
พรรคแรงงาน (พ.ศ. 2536) (Labor Party ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Buruh) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย มีจุดกำเนิดจากองค์กรแรงงานรุ่งเรืองแห่งอินโดนีเซีย ซึ่งใน พ.ศ. 2536 เป็นพรรคที่อยู่เบื้องหลังพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย ต่อมาเมื่อพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียเกิดความแตกแยกใน พ.ศ. 2539 ภายใต้แรงกดดันในยุคระเบียบใหม่โดยแยกเป็นกลุ่มของเมกาวตี ซูการ์โนปุตรี และกลุ่มที่รัฐบาลสนับสนุน องค์กรแรงงานนี้ได้สนับสนุนกลุ่มของเมกาวตี หลังจากหมดยุคของซูฮาร์โต กลุ่มของเมกาวตี ซูการ์โนปุตรีกับกลุ่มขององค์กรแรงงานได้ตั้งพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้ ต่อมาใน พ.ศ. 2544 องค์กรแรงงานได้แยกมาตั้งพรรคของตนเองคือพรรคแรงงานประชาธิปไตยสังคมนิยม พรรคนี้เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 แต่ได้คะแนนเพียง 0.6% และไม่ได้รับเลือกตั้ง พรรคนี้จึงเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคแรงงาน
พรรคนี้เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 แต่ได้คะแนนเสียงเพียง 0.25% และไม่ได้รับเลือกตั้ง
รหัสไปรษณีย์ไทยตามหมายเลข
พระพรหมมุนี (เหมือน สุมิตฺโต)
พระพรหมมุนี (เหมือน สุมิตฺโต) เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองในคณะกลาง และอดีตเจ้าอาวาสวัดบรมนิวาสราชวรวิหาร
พระพรหมมุนี มีนามเดิมว่า เหมือน เกิดเมื่อวันเสาร์ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 3 ปีมะแม ตรงกับวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2366 (นับตามแบบปัจจุบันตรงกับปี พ.ศ. 2367) ได้ฝากตัวเป็นศิษย์สมเด็จพระวันรัตน์ (ทับ พุทฺธสิริ) ตั้งแต่ท่านยังดำรงสมณศักดิ์ที่พระอริยมุนี อยู่วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร (บิดาของพระพรหมมุนีเป็นพี่ชายของมารดาสมเด็จพระวันรัตน์) ต่อมาสมเด็จพระวันรัตน์ได้นำท่านไปฝากเป็นศิษย์พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่ยังทรงผนวชประทับ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
พ.ศ. 2386 ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ อุทกุกเขปสีมา หน้าวัดราชาธิวาส โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นพระอุปัชฌาย์ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (สา ปุสฺสเทโว) เมื่อดำรงสมณศักดิ์ที่พระอมรโมลี เป็นพระกรรมวาจาจารย์ อุปสมบทแล้วกลับไปศึกษาที่สำนักของพระอริยมุนี (ทับ พุทฺธสิริ) ตามเดิม
ในสมัยรัชกาลที่ 3 พระพรหมมุนีได้เข้าสอบบาลีครั้งแรกที่วัดราชบุรณราชวรวิหาร แต่สอบไม่ผ่าน ภายหลังได้เข้าสอบอีกที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ได้เป็นเปรียญธรรม 5 ประโยค ถึงรัชกาลที่ 4 ได้เข้าสอบอีกครั้งที่พระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท ได้เพิ่มอีก 4 ประโยค รวมเป็นเปรียญธรรม 9 ประโยค
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริจะสถาปนาท่านเป็นสมเด็จพระราชาคณะ แต่ท่านอาพาธจนเดินไม่ได้มาช้านาน จึงไม่ได้ทรงตั้ง
ในปีมะเมีย พ.ศ. 2413 ขณะดำรงสมณศักดิ์เป็นพระอริยมุนี ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดบรมนิวาส ได้เป็นพระอุปัชฌาย์ให้กับกุลบุตรหลายคน เช่น
รวมทั้งเป็นคณปูรกะในการผนวชพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวในปี พ.ศ. 2416 เป็นกรรมการเถรสมาคมคณะธรรมยุตชุดแรก และเป็นแม่กองตรวจชำระพระสุตตันตปิฎกในการจัดพิมพ์พระไตรปิฎกฉบับ ร.ศ. 112
พระพรหมมุนี (เหมือน สุมิตฺโต) อาพาธเป็นโรคลมมานาน จนเมื่อวันศุกร์ แรม 8 ค่ำ เดือน 3 ปีจอ ตรงกับวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ร.ศ. 117 พ.ศ. 2441 (นับตามแบบปัจจุบันตรงกับปี พ.ศ. 2442) เวลาบ่าย 3 โมงเศษ ท่านเริ่มเป็นลมและอาเจียน 2-3 ครั้ง ขุนศรีสุริยแพทย์ประกอบยาถวาย แต่อาการไม่ทุเลา จนถึงแก่มรณภาพเมื่อเวลา 22:10 น. สิริอายุได้ 76 ปี ได้รับพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ โกศโถ ฉัตรเบญจา และพระสวดอภิธรรมตลอด 3 เดือนเป็นเกียรติยศ โดยมีพระเถรานุเถระในคณะธรรมยุติกนิกายช่วยกันจัดงานศพ
แอร์วิน วาล์ดเนอร์
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 1990
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 1990  เป็นครั้งที่ 12 ของการแข่งขัน ถูกจัดขึ้นในประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 18–28 ตุลาคม ค.ศ. 1990 (พ.ศ. 2533)
รายชื่อโปเกมอน (1–51)
แฟรนไชส์ "โปเกมอน"  มีสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตสมมุติที่เรียกว่าโปเกมอนทั้งหมด 809 สายพันธุ์ (ตัวที่ 809 คือ Melmetan) นี่คือรายชื่อโปเกมอน 51 สายพันธุ์ ที่พบใน"โปเกมอนภาคเรด"และ"กรีน" เรียงตามสมุดภาพโปเกมอนเนชัลแนลของซีรีส์เกมหลัก
ฟุชิงิดาเนะ.
ฟุชิงิดาเนะ  หรือ บัลบาซอร์  โปเกมอนเมล็ด เป็นโปเกมอนสัตว์เลื้อยคลานและกบตัวเล็กอ้วนเตี้ย เดินด้วยขาสี่ขา มีร่างกายสีเขียวอมฟ้าและมีจุดสีเขียวอมน้ำเงินตามลำตัว เมื่อฟุชิงิดาเนะพัฒนาร่างเป็นฟุชิงิโซ และจากนั้นพัฒนาเป็นฟุชิงิบานะ ดอกตูมบนหลังจะบานเป็นดอกไม้ขนาดใหญ่ขึ้น ในอนิเมะโปเกมอน ซาโตชิมีฟุชิงิดาเนะที่มีบุคลิกกล้าหาญแต่ดื้อรั้น ฟุชิงิดาเนะของเขาไม่ยอมพัฒนาร่างเป็นฟุชิงิโซ
ฟุชิงิโซ.
ฟุชิงิโซ  หรือ ไอวีซอร์  โปเกมอนเมล็ด เป็นร่างพัฒนาของฟุชิงิดาเนะ หนึ่งในโปเกมอนเริ่มต้นให้ผู้เล่นเลือกใน"โปเกมอนภาคเรด"และ"บลู" และเกมฉบับทำใหม่ ร่างพัฒนาสุดท้ายคือฟุชิงิบานะ นอกจากฟุชิงิโซจะตัวสูงกว่าและหนักกว่าฟุชิงิดาเนะ ดอกตูมบนหลังได้หลายเป็นช่อดอกไม้สีชมพู และใบไม้สี่ใบรองเป็นฐาน ขาของมันจะอ้วนขึ้น เพื่อให้รองรับดอกตูมบนหลังได้ แต่กลับทำให้ยืนด้วยขาหลังไม่ได้ ตาของฟุชิงิโซดูก้าวร้าวขึ้นและดุดันขึ้น เช่นเดียวกับฟุชิงิดาเนะ ฟุชิงิโซและดอกตูมของมันมีลักษณะเป็นภาวะพึ่งพากัน กล่าวคือ การอาบแสงแดดจะทำให้ทั้งคู่เจริญเติบโต ท้ายที่สุด ช่อดอกไม้จะส่งกลิ่นหอม เป็นสัญญาณว่าดอกไม้จะบานในอีกไม่ช้า และตัวฟุชิงิโซจะพัฒนาร่าง ฟุชิงิโซจะใช้เวลาอาบแสงแดดนานขึ้นเพื่อพัฒนาร่าง
ในเกม"ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ บรอล" ฟุชิงิโซเป็นหนึ่งในตัวละครที่เล่นได้ ภายใต้คำสั่งของผู้ฝึกโปเกมอน หรือโปเกมอนเทรนเนอร์ เทรนเนอร์ยังสามารถครอบครองเซนิกาเมะ และลิซาร์ดอน ได้ โดยที่สามตัวนี้สามารถใช้สลับกันได้ แต่นักสู้คนอื่น ๆ โปเกมอนพวกนี้สามารถเหนื่อยล้าและอ่อนแอลงได้ และต้องถูกสลับตัวออกไปนานระยะหนึ่งเพื่อฟื้นพลัง ในอนิเมะ ฟุชิงิโซปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 51 ("ความลับของฟูชิกิดาเนะ") ใน"ซีรีส์ออริจินัล" ฟุชิงิดาเนะหลายตัวพัฒนาร่างเป็นฟุชิงิโซ ยกเว้นฟุชิงิดาเนะของซาโตชิ ฮารุกะ เพื่อนของซาโตชิ มีฟุชิงิดาเนะเพศเมียพัฒนาร่างเป็นฟุชิงิโซ และเป็นฟุชิงิบานะ ในเวลาต่อมา
ในมังงะ "โปเกมอนสเปเชียล" ตัวละคร เรด ได้รับฟุชิงิดาเนะจากศาสตราจารย์โอคิโดะ ตั้งชื่อให้มันว่า ฟุชชี่ (フッシー) ในบทที่ 15 "Wartortle Wars" ฟุชิงิดาเนะพัฒนาร่างเป็นฟุชิงิโซหลังต่อสู้กับแมนกี้ป่าตัวหนึ่ง ในบทที่ 30 "Zap, Zap, Zapdos!" เรดใช้ฟุชชี่ต่อสู้กับธันเดอร์ของผู้หมวดมาชิสุ ในบทที่ 33 "The Winged Legends" ฟุชิงิโซของเรดโดะพัฒนาร่างเป็นฟุชิงิบานะ และรวมตัวกับลิซาร์ดอนของกรีน โอคิโดะ และคาเม็กซ์ของบลู
บรรณาธิการของเกมส์เรดาร์ เบร็ตต์ เอลสตัน เรียกฟุชิงิโซว่าเป็น "ลูกคนกลาง" ในสายวิวัฒนาการของฟุชิงิดาเนะ เนื่องจากไม่ได้น่ารักเท่าฟุชิงิดาเนะ และไม่ดุดันเท่าฟุชิงิบานะ อย่างไรก็ตาม เขามองว่าฟุชิงิโซเป็นขั้นตอนสำคัญในสาย บรรณาธิการของยูจีโอเน็ตเวิกส์ มองว่าฟุชิงิโซเชย ในเกม"บรอล" และกล่าวว่า ฟุชิงิโซดีกว่าเซนิกาเมะ แต่ด้อยกว่าลิซาร์ดอน นิก กิลเลสพาย จากซาลอน เรียกฟุชิงิโซว่า "คางคกสีเขียวอมฟ้าที่มีกลีบหัวหอมบนหลัง" ลูคัส เอ็ม. โธมัส และแมตต์ คาซาแมสซินา เขียนว่า เพราะว่าชิโกริตา ใช้ท่าคัตเตอร์ใบไม้ (Razor Leaf) ในเกม"บรอล" ฟุชิงิโซดูเหมือนจะไม่ได้ใช้ ทำให้ดูแปลกเนื่องจากฟุชิงิโซเป็น "สัตว์ประหลาดที่แก่และแข็งแกร่ง" กว่าชิโกริตา โธมัสเขียนว่าฟุชิงิโซเป็นบทพิสูจน์ว่าตัวละครสี่ขาสามารถใช้งานได้ในเกม"ซูเปอร์สแมชบราเธอส์" ริชาร์ด จอร์จ จากไอจีเอ็น เขียนว่าฟุชิงิโซ "ถูกประเมินต่ำไปในทีแรก แต่เมื่อนำมาใช้งานอย่างเหมาะสม มันกลับมีท่ายอดเยี่ยมหลายท่า" บรรณาธิการของไอจีเอ็น ลูคัส เอ็ม. โธมัส เขียนว่า ฟุชิงิโซเป็นที่จดจำน้อยกว่าฟุชิงิดาเนะและฟุชิงิโซ จนกระทั่งมันมาปรากฏในเกม"บรอล" เขาบรรยายว่าเป็น "สัตว์ร้านที่ต้องรับมือ" และ "ไม่อ้วนเกินไปที่จะเป็นสัตว์ประหลาดที่เดิมถือว่าเป็นโปเกมอนที่อยู่กลางสายวิวัฒนาการ"
ฟุชิงิบานะ.
ฟุชิงิบานะ  หรือ เวนูซอร์  เป็นโปเกมอนเมล็ด ร่างพัฒนาร่างสุดท้ายของฟุชิงิดาเนะ ในที่สุดเมล็ดก็บานเป็นดอกไม้ขนาดใหญ่ ดูคล้าย ๆ กับดอกรัฟเฟิลเซีย ดอกไม้จะดูดแสงแดดมาเป็นสารอาหารอยู่ตลอดเวลา มีสีสันสดใส และกลิ่นหอม และพลังที่จะมีมากในฤดูร้อน ฟุชิงิบานะจะเคลื่อนไหวตลอดเวลาเพื่อดูดแสงแดดให้มากขึ้น แม้ว่าปกติมันจะอยู่นิ่ง ๆ เงียบ ๆ ขณะดูดแสง หลังจากฝนตก กลิ่นหอมจะแรงขึ้นและดึงดูดโปเกมอนตัวอื่นได้
ฮิโตะคาเงะ.
ฮิโตะคาเงะ  หรือ ชาร์แมนเดอร์  ปรากฏตัวครั้งแรกในเกม"โปเกมอนภาคเรด"และ"บลู" และในภาคถัดมา ต่อมาปรากฏในสินค้าต่าง ๆ ในเกมภาคพิเศษ และการปรับประยุกต์ให้เป็นการ์ตูนและสิ่งพิมพ์ของแฟรนไชส์ ฮิโตะคาเงะเป็นโปเกมอนกิ้งก่า มีลักษณะเหมือนกิ้งก่า มีขาสองขา ตัวเล็ก ส่วนมากมีตาสีฟ้า ผิวหนังสีแดงส้ม นิ้วเท้ามีเล็บแหลมสี่นิ้ว หน้าท้องสีเหลือง ฝ่าเท้าสีเหลือง ปลายหางเป็นเปลวไฟ และขนาดของเปลวไฟบ่งบองสุขภาพ และอารมณ์ของแต่ละตัว กล่าวกันว่า เมื่อฝนตก จะมีไอน้ำออกมาจากปลายหาง ถ้าเปลวไฟดับ ฮิโตะคาเงะจะตาย เมื่อฮิโตะคาเงะได้รับประสบการณ์มากพอ จะพัฒนาร่างเป็นลิซาร์โด และลิซาร์ดอน ในที่สุด
ลิซาร์โด.
ลิซาร์โด  หรือ ชาร์เมเลียน  เป็นร่างที่วิวัฒนาการแล้วของฮิโตคาเงะ และเป็นร่างก่อนวิวัฒนาการของลิซาร์ดอน รู้จักกันว่าเป็นโปเกมอนไฟ ซึ่งมีลักษณะเป็นกิ้งก่าสองเท้า ท้องและฝ่าเท้ามีสีเหลือง มือและเท้ามีอย่างละ 3 เล็บ และเปลวไฟอยู่ที่ปลายหาง ลิซาร์โดมีสีผิวหนังเข้มกว่าฮิโตะคาเงะ มีเขาสำหรับชนอยู่บนหัว และมีรูปลักษณ์ที่ดุดันขึ้น โดยธรรมชาติ ลิซาร์โดจะดุร้ายและอารมณ์ร้อน เป็นนักสู้ที่มีพละกำลังมาก เปลวไฟที่หางอาจไหม้เป็นสีขาวอมฟ้าหากมันกำลังตื่นเต้น และเมื่อหางโบกสะบัด จะทำให้อุณหภูมิรอบ ๆ ขึ้นสูง ลิซาร์โดปรากฏครั้งแรกใน"โปเกมอนภาคเรด"และ"บลู"
ในอนิเมะ ฮิโตะคาเงะของซาโตชิพัฒนาร่างเป็นลิซาร์โดหลังหยุดการโจมตีของนัซซี หลังจากนั้น ลักษณะนิสัยของลิซาร์โดเปลี่ยนไปชั่วคราว และเพิกเฉยต่อคำสั่งของซาโตชิ ทั้งยังใช้ท่าพ่นไฟ (Flamethrower) ใส่เขาอยู่บ่อย ๆ ไม่นานนักลิซาร์โดก็พัฒนาร่างเป็นลิซาร์ดอนระหว่างการต่อสู้กับพเทราเพื่อให้ตามทันการโจมตีของโปเกมอนมีปีก (ไม่มากพอที่จะช่วยซาโตชิไว้) การพัฒนาร่างไม่ได้เปลี่ยนแปลงลักษณะนิสัยแต่อย่างใด และซาโตชิต้องดิ้นรนเป็นเวลานานกว่าจะทำให้ลิซาร์ดอนเชื่อฟังเขาได้อีกครั้ง ในมังงะ"โปเกมอนสเปเชียล" บลู หรือ โอคิโดะ กรีน ได้รับฮิโตะคาเงะจากศาสตราจารย์โอคิโดะ ปู่ของเขา มันพัฒนาร่างเป็นลิซาร์โด และเมื่อบลูถูกโกสครอบงำในหอลาเวนเดอร์ หรือหอชิออน ลิซาร์โดก็โดนครอบงำด้วยเช่นกัน ลิซาร์โดของบลูปลดแอกจากการครอบงำได้แต่ต้องมาประสบกับอาร์บ็อกของโคงะ (Koga) ลิซาร์โดหลอกโคงะโดยใช้โกดักที่เป็นซอมบีป้องกันท่ากรดของอาร์บ็อกก่อนจะใช้หางหั่นอาร์บ็อกเป็นครึ่ง บลูปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับลิซาร์ดอนที่พัฒนาแล้ว และเข้าไปในเมืองยามาบุกิเพื่อช่วยทำลายกำแพงที่แบรีเอิร์ดสร้างไว้
ลิซาร์ดอน.
ลิซาร์ดอน  หรือชื่อภาษาอังกฤษคือ ชาริซาร์ด  เป็นร่างพัฒนาของลิซาร์โด ซึ่งพัฒนามาจากฮิโตะคาเงะอีกต่อหนึ่ง ขณะที่ร่างก่อนพัฒนาต่างก็เป็นสัตว์คล้ายกิ้งก่าบก ลิซาร์ดอนกลับดูคล้ายมังกรยุโรปชนิดหนึ่ง แม้ว่าจะคล้ายมังกร แต่เห็นได้ชัดว่าลิซาร์ดอนเป็นโปเกมอนประเภทไฟและบิน ไม่ใช่ประเภทมังกร ลิซาร์ดอนมีปีกสีฟ้าสองปีก ขณะที่หลังมีสีส้มเหมือนกับสีของลำตัว หน้าท้องและฝ่าเท้ามีสีครีม ขณะที่ตามีสีฟ้าอ่อน ในวิดีโอเกมบรรยายว่าลิซาร์ดอนมีปีกที่สามารถบินได้ถึงความสูง 4,600 ฟุต บินโฉบทั่วฟ้าและคอยหาศัตรูที่เก่งกาจต่อสู้อยู่ตลอด ลิซาร์ดอนสามารถหายใจออกมาเป็นเปลวไฟร้อนระอุที่สามารถหลอมละลายสสารใด ๆ ก็ได้ แต่จะไม่ทำให้ศัตรูที่อ่อนแอกว่าลุกไหม้ ถ้าลิซาร์ดอนโกรธ เปลวไฟที่ปลายหางจะลุกเป็นสีขาวอมฟ้า และเนื่องจากเป็นโปเกมอนที่สะเพร่า ลิซาร์ดอนมักจะก่อให้เกิดไฟป่าอย่างไม่ตั้งใจ
เซนิกาเมะ.
เซนิกาเมะ  หรือชื่อภาษาอังกฤษคือ สเควิร์ตเทิล  เป็นโปเกมอนเต่าตัวเล็ก เซนิกาเมะเป็นเต่าหน้าตาน่ารัก สามารถเดินได้สองขาหรือทั้งสี่ขา ผิวหนังของเซนิกาเมะเป็นสีฟ้าอ่อน มีหางม้วนและยาว เมื่อถูกคุกคาม เซนิกาเมะจะหดแขนขาไว้ในกระดองสีน้ำตาลส้ม และพ่นน้ำจากปากด้วยพลังมหาศาล เพื่อโจมตีศัตรูหรือข่มขู่ ถ้าถูกโจมตี กระดองจะยืดหยุ่น และป้องกันตัวได้ดีเยี่ยม เซนิกาเมะจะหลบภัยในกระดอง และโจมตีกลับด้วยน้ำในทุก ๆ โอกาส กระดองมีรูปร่างกลมและร่องบนผิวหนังช่วยลดแรงต้านทานในน้ำ ทำให้เซนิกาเมะว่ายน้ำได้ด้วยความเร็วสูง
คาเมล.