pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แชฮ์รีแวร์  เป็นเดือนที่หกในปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ มี 31 วัน โดนเริ่มต้นในเดือนสิงหาคมจนถึงกันยายนตามปฏิทินกริกอเรียน ชื่อในภาษาดารีเรียกว่า ซอนโบลา ส่วนภาษาปาทานเรียกว่า วากัย
แชฮ์รีแวร์เป็นเดือนที่สามและเดือนสุดท้ายในฤดูร้อน ถัดจากเดือนนี้คือเมฮร์
โมร์ดอด
โมร์ดอด  เป็นเดือนที่ห้าในปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ มี 31 โดยเริ่มต้นในเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคมตามปฏิทินกริกอเรียน โมร์ดอดเป็นเดือนที่สองในฤดูร้อน ถัดจากเดือนทีร์และตามด้วยเดือนแชฮ์รีแวร์ เดือนนี้มีชื่อในภาษาดารีว่า อาซาด และในภาษาปาทานว่า ซมารัย
เดย์ (เดือน)
เดย์  เป็นเดือนที่สิบในปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ มี 30 วัน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของฤดูหนาว โดยอยู่ในช่วงเดือนธันวาคมถึงมกราคมตามปฏิทินกริกอเรียน
เมฮร์
เมฮร์  เป็นเดือนที่เจ็ดในปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ มี 30 วัน โดยเริ่มต้นในเดือนกันยายนถึงตุลาคมตามปฏิทินกริกอเรียน
เมฮร์เป็นเดือนแรกในฤดูใบไม้ร่วง ถัดจากเดือนนี้คือออบอน
ออบอน
ออบอน  เป็นเดือนที่แปดในปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ มี 30 วัน โดยเริ่มต้นในเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายนตามปฏิทินกริกอเรียน
ออบอนเป็นเดือนที่สองในฤดูใบไม้ร่วง ถัดจากเดือนนี้คือออแซร์
พระคริสต์ทรงรับพิธีล้าง (แวร์รอกกีโอ)
ออแซร์
ออแซร์  เป็นเดือนที่เก้าในปฏิทินฮิจเราะห์สุริยคติ มี 30 วัน โดยเริ่มต้นในเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคมตามปฏิทินกริกอเรียน
ออแซร์เป็นเดือนที่สามในฤดูใบไม้ร่วง ถัดจากเดือนนี้คือเดย์
นูรุลชะรีฟ
นูรุลชะรีฟ (; 28 เมษายน ค.ศ. 1946 – 11 สิงหาคม ค.ศ. 2015) ชื่อเกิด มุฮัมมัด ญาบิร มุฮัมมัด อับดุลลอฮ์  เป็นนักแสดงชาวอียิปต์คนสำคัญ
อัลชะรีฟเกิดในย่านชนชั้นแรงงานที่ซัยยิดะฮ์ซัยนับ ไคโร เขาแต่งงานกับเบาซี (ค.ศ. 1972–2006) โดยมีลูกสาวสองคน แต่ทั้งคู่หย่ากันใน ค.ศ. 2006 และอยู่ด้วยกันอีกครั้งในช่วงต้น ค.ศ. 2015 เพราะเขาประสบความยากลำบากจากโรคที่เป็นอยู่ อัลชะรีฟเสียชีวิตจากโรคมะเร็งปอดในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2015 ที่ไคโร ประเทศอียิปต์
บรรณาการ.
ณ วันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2021 กูเกิลได้ฉลองวันเกิดปีที่ 75 ในกูเกิลดูเดิล
ปาร์กูร์
ปาร์กูร์  เป็นวิธีการฝึกที่ผู้เข้าร่วม (เรียกว่า "ทราเซอร์") เดินทางจากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่งในสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนด้วยวิธีที่เร็วที่สุดและมีประสิทธิภาพที่สุดโดยไม่มีอุปกรณ์ช่วยเหลือ ปาร์กูร์มีที่มาจากการฝึกข้ามด่านอุปสรรคของทหารและศิลปะการต่อสู้
ปาร์กูร์เป็นกิจกรรมที่สามารถฝึกคนเดียวหรือฝึกร่วมกับคนอื่น และมักฝึกในพื้นที่เขตเมืองถึงแม้ว่าจะสามารถฝึกที่ใดก็ได้ วัตถุประสงค์สำคัญเกี่ยวข้องกับการเห็นสภาพแวดล้อมของตนเองในรูปแบบใหม่และการจินตนาการถึงศักยภาพในการเดินทางผ่านสภาพแวดล้อมนั้นด้วยการเคลื่อนตัวไปในลักษณะต่าง ๆ
ปาร์กูร์เป็นขบวนการเคลื่อนไหวที่ดาวีด แบล ก่อตั้งขึ้นในประเทศฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1988 อย่างไรก็ตาม วิธีการฝึกที่คล้าย ๆ กันทั่วโลกนำไปสู่การตั้งคำถามถึงความถูกต้องของคำอ้างดังกล่าว การฝึกนี้กลายเป็นที่นิยมในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ถึงคริสต์ทศวรรษ 2000 ผ่านภาพยนตร์ สารคดี วิดีโอเกม และโฆษณา
ฮัสบี ฮะบีบุลลอฮ์
สถาบันปาสเตอร์แห่งกัมพูชา
สถาบันปาสเตอร์แห่งกัมพูชา (, , IPC) เป็นศูนย์วิจัยทางการแพทย์และสถาบันสาธารณสุขในกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายศูนย์สุขภาพระหว่างประเทศของสถาบันปาสเตอร์และเป็นหน่วยงานอิสระทำงานร่วมกับกระทรวงสาธารณสุข ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2496 และเปิดดำเนินการอีกครั้งในปี พ.ศ. 2535 หลังจากข้อตกลงสันติภาพปารีส (ค.ศ. 1991)
ปี พ.ศ. 2541 เป็นต้นมา IPC เป็นหน่วยงานเดียวในกัมพูชาที่ดำเนินการฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าสำหรับผู้มีความเสี่ยงจากการสัมผัสโรค (Post Exposure Prophylaxis) สถาบันมีการดำเนินงานศูนย์ป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าในกรุงพนมเปญ จังหวัดพระตะบอง และกำปงจาม
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2563 IPC ได้เป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการระดับชาติที่เกี่ยวข้องกับการจัดการสาธารณสุขในเหตุการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศกัมพูชา รวมถึงดำเนินการวิจัยเกี่ยวกับการก่อโรคของไวรัส SARS-CoV-2 นักวิจัยที่ IPC พบจากการวิจัยหาลำดับสารพันธุกรรมว่าไวรัสจากค้างคาวมงกุฎในกัมพูชา มีความคล้ายคลึงกับ SARS-CoV-2 ถึง 97% ซึ่งให้ข้อมูลเกี่ยวกับต้นกำเนิดที่เป็นไปได้ของโรคโควิด-19 IPC ยังดำเนินการวิจัยเกี่ยวกับโรครับจากสัตว์ในอนาคตอีกด้วย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประสานศรีใส
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประสานศรีใส (3 มีนาคม พ.ศ. 2408 – 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2450) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์แสง ในรัชกาลที่ 4
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประสานศรีใส ประสูติเมื่อวันศุกร์ที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2408 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์แสง ในรัชกาลที่ 4 ธิดาหม่อมเจ้านิ่ม ปาลกะวงศ์
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าประสานศรีใส ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง ทั้งยังได้ทรงร่วมนิพนธ์วชิรญาณสุภาษิต ในโอกาสจัดงานฉลองหอพระสมุดวชิรญาณที่ได้ตั้งมาเป็นปีที่ 8 และพิธีเปิดอาคารใหม่ ณ บริเวณตึกโรงทองเก่า (ปัจจุบันคือ ตึกสำนักราชเลขาธิการ) วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2432 ด้วย พ.ศ.2440 พระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในได้ร่วมกันถวายปัจจัยเพื่อปฏิสังขรณ์วัดราชบุรณราชวรวิหาร พระองค์เจ้าประสานศรีใส ทรงร่วมถวายเงิน 2 ชั่ง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประสานศรีใส ประชวรพระโรคภายในมานาน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานแพทย์หลวงประกอบพระโอสถถวายพระอาการทรงบ้างทรุดบ้างเป็นลำดับ จนเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2450 เสด็จสิ้นพระชนม์ พระชันษา 42 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุผ้าขาว วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร วันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2455
โรคเจิมบรานา
โรคเจิมบรานา  เป็นโรคไวรัสในวัว แม้ว่าในวัวบ้าน ("Bos taurus") โรคจะมีอาการไม่รุนแรง แต่ไวรัสเจิมบรานามักก่อให้เกิดอาการรุนแรงในวัวแดง ("Bos javanicus domesticus") โดยมีอัตราป่วยตายประมาณร้อยละ 17 มีการบันทึกการแพร่ระบาดครั้งแรกใน ค.ศ. 1964 ที่อำเภอเจิมบรานา เกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย สองปีต่อมา โรคนี้ฆ่าวัวประมาณ 26,000 ตัวจากประมาณ 300,000 ตัวในเกาะบาหลี
โดย ไวรัสโรคเจิมบรานา อยู่ในสกุล "Lentivirus" ร่วมกับไวรัสภูมิคุ้มกันบกพร่องอย่าง เอชไอวี แทนที่จะก่อให้เกิดภาวะเรื้อรังเหมือนสายพันธ์ุส่วนใหญ่ โรคเจิมบรานาจะก่อให้เกิดผลเฉียบพลัน หลังระยะฟักเป็นเวลา 5–12 วัน โรคนี้จะก่อให้เกิดอาการต่าง ๆ เช่น การสูญเสียความรู้สึก, ไข้, อ่อนเพลีย, ต่อมน้ำเหลืองโต และท้องร่วง
วัดขุนพรหม
วัดขุนพรหม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาไม่ไกลจากป้อมเพชรมากนัก ในตำบลสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ชุมชนแถบวัดขุนพรหมมีชื่อเสียงด้านผลิตผ้าพิมพ์มาตั้งแต่อดีต เนื่องจากผู้คนในสมัยกรุงศรีอยุธยานิยมมอบผ้าลักษณะต่าง ๆ ให้แก่กันเพื่อแสดงถึงฐานะและตำแหน่งของผู้สวมใส่ พระเจ้าแผ่นดินก็ทรงมอบผ้าให้เป็นบำเหน็จรางวัลแก่ข้าราชการที่ทำความดีความชอบให้แก่บ้านเมือง จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2100 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2120
เดิมวัดมีศาลาการเปรียญอายุกว่า 100 ปี แต่ถล่มลงมาขณะซ่อมแซม แต่พระประธานในศาลาการเปรียญไม่ได้รับความเสียหาย วัดมีศาลพระพรหมขนาดใหญ่หันหน้าออกแม่น้ำเจ้าพระยา และมีปูชนียวัตถุสมัยทวารวดี คือพระศิลาขาวประดิษฐานอยู่หน้าอุโบสถ ชิ้นส่วนต่าง ๆ ไม่ครบ เชื่อว่าพระมหาเถรศรีศรัทธา (หลานพ่อขุนผาเมือง) เจ้านายรัฐสุโขทัย เก็บรวบรวมซากปรักหักพังพระพุทธรูปหินทรายนั่งห้อยพระบาท 4 องค์ จากวัดพระเมรุ (นครปฐม) เก็บไว้ที่นครปฐม 2 องค์ อีก 2 องค์ ขนลงเรือไปที่วัดพญากง อยุธยา ต่อมามีผู้ขนย้ายเศษซากพระพุทธรูปหินทรายบางส่วนจากวัดพญากงไปไว้วัดขุนพรหม บางส่วนถูกขโมยไปขาย เช่น เศียรขนาดใหญ่
สุสานพระเยซู
สุสานพระเยซูหมายถึงสถานที่ใด ๆ ที่เชื่อว่าพระเยซูทรงถูกฝังในพระคูหา (entombed) หรือฝังในพื้น (interred)
โบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์.
โบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์เป็นโบสถ์คริสต์ในควอเตอร์คริสต์ของนครเก่าเยรูซาเลม ตามธรรมเนียมที่อายุเก่าแก่ถึงศตวรรษที่สี่เชื่อว่าเป็นหนึ่งในสองสถานที่ที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในศาสนาคริสต์ ซึ่งได้แก่ สถานที่ที่ซึ่งทรงถูกตรึงกางเขน ซึ่งอยู่ที่คัลวารี หรือ โกลโกธา (Golgotha) และพระคูหาว่างเปล่า (empty tomb) ซึ่งเชื่อว่าทรงถูกฝังและฟื้นคืนชีพในสามวัน
สถานที่อื่น ๆ.
คูหาสวน.
คูหาสวน (The Garden Tomb) เป็นสุสานคูหาเจาะหินในเยรูซาเลม ขุดค้นพบในปี 1867 และคริสต์ชนโปรเตสแตนต์บางส่วนเชื่อว่าที่นี่เป็นพระคูหาที่ฝังศพของพระเยซู นักโบราณคดีชาวอิสราเอล ยาเบรียล บาร์กาย ประมาณอายุคูหานี้อยู่ที่ราว 700-800 ปีก่อนคริสต์กาล
คูหาตัลปิยต.
สุสานคูหาตัลปิยต (Talpiot Tomb หรือ Talpiyot Tomb) เป็นคูหาสุสานเจาะหิน ค้นพบในปี 1980 ตั้งอยู่ในย่านอีสต์ตัลปิยต ราวห้ากิโลเมตรทางใต้ของเมืองเก่าเยรูซาเลม ภายในประกอบด้วยหีบไว้ศพจำนวนสิบหีบ ในจำนวนนี้หกหีบมีจารึกคำแกะสลัก ซึ่งหีบหนึ่งปรากฏคำแกะสลักว่า "Yeshua bar Yehosef" ("Jeshua, son of Joseph"; เยชัว บุตรของโยเซฟ) อย่างไรก็ตามจารึกบางส่วนจะไม่สามารถเข้าใจได้ และการตีความนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงอย่างกว้างขวาง ยังคงเป็นที่เชื่อกันในวงกว้างว่า "เยชัว" (เยซู) นั้นไม่ได้หมายถึงพระเยซูแห่งนาซาเรธ แต่เป็นบุคคลชื่อเหมือน เนื่องจากยังพบว่า "เยชัว" ร่างนี้มีบุตรนามว่ายูดาส (Judas) ฝังอยู่เคียงกัน และคูหายังแสดงให้เห็นป้ายต่าง ๆ ที่บอกว่าเป็นของครอบครัวยูดายที่มั่งคั่ง ในขณะที่ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูแห่งนาซาเรธมาจากตระกูลยากจนชาวกาลิเลียน
โรซาบาล.
โรซาบาล (Roza Bal) เป็นวิหารในย่านขานยาร์ของดาวน์ทาวน์ศรีนคร ใน หุบเขากัศมีร์ คำว่า "roza" แปลว่าสุสาน/คูหา ส่วน "bal" แปลว่าสถานที่ ชาวท้องถิ่นเชื่อกันว่าเป็นที่ฝังศพของฤาษีหรือนักพรตยูซาซาฟ และมีร์ซายิด นะซีรุฎฎีน (Mir Sayyid Naseeruddin)
สุสานนี้ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักนัก จนกระทั่งการเกิดขึ้นของขบวนการอะห์มัดดียยะ ซึ่งมีร์ซา ฆูลาม อะห์มัด ได้กล่าวอ้างในปี 1899 ว่าที่นี่เป็นสุสานแท้จริงของพระเยูซูตามความเชื่ออะห์มัดดียะ ซึ่งชาวอะห์มัดดียะยังคงเชื่อเช่นนั้นจนถึงปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ผู้ดูแลสุสานชาวซุนนีปฏิเสธความเชื่อนี้ หนึ่งในผู้ดูแลสุสานเคยให้สัมภาษณ์ว่า "ทฤษฎีที่ว่าร่างของพระเยซูทรงถูกฝังไว้ที่ใดก็ตามบนผืนแผ่นดินของโลกมนุษย์นั้นเป็นความเชื่อที่ "ฮะรอม" (ขัดต่อหลักศาสนา) ในศาสนาอิสลาม"
คิริซูโตะ โนะ ฮากะ.
หมู่บ้านชิงโงในจังหวัดอาโอโมริ เชื่อว่า "คิริซูโตะ โนะ ฮากะ" แปลว่า "สุสานพระเยซู" เป็นสถานที่ฝังพระศพพระเยซู และเป็นที่อาศัยของสาวกคนท้าย ๆ ของพระเยซู ชื่อซาจิโระ ซาวางูจิ (Sajiro Sawaguchi) ตระกูลของซาวางูจิอ้างว่าพระเยซูไม่ได้สิ้นพระชนม์บนกางเขนที่โกลโกธา แต่ในความจริงแล้ว พี่/น้องชาย อิซูกิริ (Isukiri) ขึ้นตรึงกางเขนแทนพระองค์ ส่วนพระเยซูทรงหลบหนีผ่านทางไซบีเรียมายังแคว้นมุตสึในตอนเหนือของญี่ปุ่น จากนั้นพระองค์เปลี่ยนพระนามเป็น โทไร โทระ ไดเต็งกุ (Torai Tora Daitenku) และเป็นชาวนา สมรสกับสตรีชาวญี่ปุ่นวัยยี่สิบปี นามว่ามิยูโกะ (Miyuko) และมีธิดาด้วยกันสามคน ในพื้นที่ที่ใกล้กับชิงโงในปัจจุบัน ขณะประทับในญี่ปุ่น พระองค์ได้เดินทางและเรียนรู้ไปทั่วแผ่นดิน กระทั่งสิ้นพระชนม์ด้วยวัย 106 ปี ร่างของพระองค์ถูกวางไว้บนยอดเขาเป็นเวลาสี่ปี ตามธรรมเนียมในเวลานั้น พระธาตุของพระองค์ถูกเก็บมาห่อรวมกันและฝังไว้ในหลุมเนินเดินตรงที่ปัจจุบันคือสุสานพระเยซู
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี (11 พฤษภาคม พ.ศ. 2408 – 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2446) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมมารดาสุ่น ในรัชกาลที่ 4)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี ประสูติเมื่อวันศุกร์ที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2408 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมมารดาสุ่น ในรัชกาลที่ 4) ธิดาของพระยาสุรินทรราชเสนี (จั่น สุกุมลจันทร์) กับคุณหญิงกลิ่น
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง ทั้งยังได้ทรงร่วมนิพนธ์วชิรญาณสุภาษิต ในโอกาสจัดงานฉลองหอพระสมุดวชิรญาณที่ได้ตั้งมาเป็นปีที่ 8 และพิธีเปิดอาคารใหม่ ณ บริเวณตึกโรงทองเก่า (ปัจจุบันคือ ตึกสำนักราชเลขาธิการ) วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2432 ด้วย พ.ศ.2440 พระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในได้ร่วมกันถวายปัจจัยเพื่อปฏิสังขรณ์วัดราชบุรณราชวรวิหาร พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี ทรงร่วมถวายเงิน 2 ชั่ง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี ประชวรพระโรคเรื้อรังมานาน แพทย์หลวงประกอบพระโอสถถวาย พระอาการก็มีแต่ทรงและทรุด จนเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2446 เสด็จสิ้นพระชนม์ พระชันษา 38 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร วันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448
Tomb of Jesus
วัดป่าโค
วัดป่าโค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก ในตำบลหันตรา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 14 ตารางวา
วัดป่าโคสร้างประมาณ พ.ศ. 2100 เดิมเป็นวัดสายวิปัสสนากัมมัฎฐาน เช่นเดียวกับวัดอื่น ๆ ในกลุ่มอโยธยา บริเวณนี้เรียกว่าบ้านศาลาเกวียน เป็นที่ตั้งของป่า (ตลาด) ซื้อขายวัวควาย เหล่าบรรดานายฮ้อยทมิฬ ได้ต้อนวัวควายจากนครราชสีมา ผ่านเส้นทางสระบุรี นครนายกเข้าสู่กรุงศรีอยุธยา เพื่อนำวัวควายมาขาย บ้างแลกเปลี่ยนสินค้ากัน โดยได้พบหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่า ลาลูแบร์ได้บันทึกเหตุการณ์ซื้อขายวัวควาย ถวายพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสอีกด้วย ครั้นถึงสมัยอยุธยาตอนปลาย วัดนี้ได้รับการกระทบกระเทือนจากที่ข้าศึกรุกรานก็ได้ทรุดโทรมลงเมื่อได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ใหม่ดีขึ้น ได้รับการดูแลจากชาวบ้านและพระสงฆ์ตามสมควรในระยะหลัง ๆ ต่อมาพระปลัดพยนต์ ธมฺมธโร ได้เป็นเจ้าอาวาส ได้ดำเนินการพัฒนาวัดให้เป็นหลักฐานมั่นคง วัดป่าโคได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2110
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ คือ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ซึ่งได้สร้างขึ้นแทนหลังเก่าในที่เดิมหลังเกิดเหตุเพลิงไหม้เมื่อ พ.ศ. 2560 ที่ฝาผนังในมีภาพพุทธประวัติ ฝีมืออาจารย์ประยูร อุลุชาฎะ (น.ณ ปากน้ำ) ศาลาการเปรียญกว้าง 13 เมตร ยาว 21 เมตร เป็นอาคารไม้ศาลาเล็ก 4 หลัง กุฏิสงฆ์จำนวน 12 หลังเป็นอาคารไม้ 10 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง หอสวดมนต์ หอระฆัง และฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ พระเพลากว้าง 40 นิ้ว ปางมารวิชัย เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น พระพุทธรูปปางมารวิชัยอีก 2 องค์ แบบเชียงแสนถึงสุโขทัย ขนาดพระเพลากว้าง 30 นิ้ว ที่หอสวดมนต์มีพระพุทธรูปปางห้ามญาติ 2 องค์ สร้างสมัยอู่ทองถึงอยุธยา ร้อยตำรวจเอกสพรั่ง อุลปาธรณ์ อัญเชิญมาถวายไว้และมีพระพุทธรูปปางลีลา หล่อขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2518 ขนาดสูง 235 เซนติเมตร ประดิษฐานอยู่บนแท่นที่สร้างขึ้นไว้กว้างยาวด้านละ 8 เมตร
เมื่อ พ.ศ. 2562 มีการพบจดหมายเหตุกรุงศรีที่วัดป่าโค ซึ่งมีทั้งบันทึกคำให้การชาวกรุงเก่า คัมภีร์ตำรายารักษามะเร็ง ตำรานวดโบราณ ซึ่งคาดว่าเขียนไว้ก่อนเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2
วัดวีระโชติธรรมาราม
วัดวีระโชติธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองหลวงแพ่ง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดวีระโชติธรรมารามจัดตั้งขึ้นครั้งแรก เป็นสำนักสงฆ์ ชื่อ สำนักสงฆ์ทองธรรมโชติ โดยมีคุณระเบียบ โชติบรรยง และคุณทวี คุณลออ โชติบรรยง ถวายที่ดิน จำนวน 36 ไร่ เพื่อสร้างวัด เมื่อ พ.ศ. 2545 คุณทวี และคุณลออ โชติบรรยง ได้ไปกราบอาราธนาพระอาจารย์องอาจ อาภากโร ซึ่งขณะนั้นจำพรรษาอยู่ ณ วัดกระทุ่มเสือปลา กรุงเทพมหานคร มาเป็นเจ้าอาวาสวัด ต่อมาพระอาจารย์องอาจ อาภากโร ได้ไปกราบทูลรายงานต่อเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) ขอประทานชื่อวัดใหม่ให้เหมาะสมกับสถานที่ เจ้าประคุณสมเด็จพุฒาจารย์ จึงประทานชื่อใหม่ว่า สำนักสงฆ์วีระโชติธรรมาราม โดยคำว่า "วีระ" หมายถึง ชื่อจริงของพระราชพรหมยาน (วีระ ถาวโร)(หลวงพ่อฤาษีลิงดำ) วัดจันทาราม (ท่าซุง) จังหวัดอุทัยธานี ซึ่งเป็นครูบาอาจารย์ของพระอาจารย์องอาจ อาภากโร และคำว่า "โชติ" มาจากคำนำหน้านามสกุลของคุณทวี คุณลออ โชติบรรยง ต่อมาได้รับอนุญาตให้สร้างวัดจากกรมการศาสนา เมื่อ พ.ศ. 2552 ในนาม "วัดวีระโชติธรรมาราม"
วัดวีระโชติธรรมารามตั้งอยู่ท่ามกลางทุ่งนา จุดเด่นของวัดนี้คือองค์หลวงพ่อโสธรขนาดใหญ่และอุโบสถแก้วกลางน้ำ ภายในวิหารแก้วพระราชพรหมยาน ที่มีสรีระสังขารจำลองของหลวงปู่ฤาษีลิงดำ และอุโบสถแก้วกลางน้ำราชพรหมยานอนุสรณ์ ซึ่งภายในประดับกระจกเงา ลวดลายทรงไทย อักขระยันต์ ด้านบนบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และพระเกศาหลวงพ่อฤาษีลิงดำ มีสมเด็จองค์ปฐม พระประธานและหลวงพ่อ 5 พี่น้อง 5 พระองค์ ประกอบด้วย หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อโต วัดบางพลีใหญ่ใน หลวงพ่อวัดไร่ขิง หลวงพ่อวัดบ้านแหลม และหลวงพ่อวัดเขาตะเครา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนงค์นพคุณ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนงค์นพคุณ (18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2400 – 22 มีนาคม พ.ศ. 2426) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเอม ในรัชกาลที่ 4
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนงค์นพคุณ ประสูติเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2400 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเอม ในรัชกาลที่ 4 ธิดาของหลวงปราณีประชาชน (แมลงทับ นาครทรรพ) ยกกระบัตรกรุงเก่า กับภริยาชื่อเอี่ยม
ในสมัยรัชกาลที่ 4 พ.ศ. 2410 พระองค์เจ้าอนงค์นพคุณได้โสกันต์ พร้อมกับ พระองค์เจ้ากฤษดาภินิหาร พระองค์เจ้าเสมอสมัยหรรษา พระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญา และพระองค์เจ้าวิลัยทรงกัลยาพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระราชพิธีมีพระสงฆ์สวดพระพุทธมนต์บนพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท 30 รูป เวลาบ่ายตั้งกระบวนแห่ไปฟังพระสงฆ์สวดพระพุทธมนต์ทั้ง 3 วัน รุ่งขึ้นแห่มาโสกันต์แล้วแห่สมโภชวัน 1 กระบวนแห่และเครื่องเล่นรายทางคล้ายกันกับโสกันต์ใหญ่ แต่มีนางเชิญเครื่องมยุรฉัตรสำรับเดียวแต่ราชยานหน้า
ในหนังสือ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงโต้ตอบกับพระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) ได้ปรากฎ คำกลอนล้อเจ้านายสมัยรัชกาลที่ 4 สันนิษฐานว่าแต่งปลายรัชกาลที 4 และเจ้านายองค์ใดองค์หนึ่งทรงแต่งล้อกันเอง กล่าวถึงพระอัธยาสัยของ พระองค์เจ้าอนงค์นพคุณ ว่า
"ทำอะไรงกงัน องค์อนงค์"
20 มีนาคม พ.ศ. 2426 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนงค์นพคุณ เป็นพระโรคปัจจุบัน แพทย์หลวงประกอบพระโอสถถวาย พระอาการไม่คลายมาจนถึงเช้าวัน 22 มีนาคม พ.ศ. 2426 เสด็จสิ้นพระชนม์พระชันษา 25 ปี พระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายหน้าฝ่ายในพร้อมกันสรงน้ำพระศพแล้ว เชิญลงพระโกศ​แห่มาไว้ที่หอธรรมสังเวช พระสงฆ์สวดพระอภิธรรมทั้งกลางวันกลางคืน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสมอสมัยหรรษา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสมอสมัยหรรษา (2 ตุลาคม พ.ศ. 2400 – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดามาไลย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสมอสมัยหรรษา ประสูติเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2400 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดามาไลย หลานพระยาราชรองเมือง
ในสมัยรัชกาลที่ 4 พ.ศ. 2410 พระองค์เจ้าเสมอสมัยหรรษาได้โสกันต์ พร้อมกับ พระองค์เจ้ากฤษดาภินิหาร พระองค์เจ้าอนงค์นพคุณ พระองค์เจ้าวาณีรัตนกัญญา และพระองค์เจ้าวิลัยทรงกัลยาพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระราชพิธีมีพระสงฆ์สวดพระพุทธมนต์บนพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท 30 รูป เวลาบ่ายตั้งกระบวนแห่ไปฟังพระสงฆ์สวดพระพุทธมนต์ทั้ง 3 วัน รุ่งขึ้นแห่มาโสกันต์แล้วแห่สมโภชวัน 1 กระบวนแห่และเครื่องเล่นรายทางคล้ายกันกับโสกันต์ใหญ่ แต่มีนางเชิญเครื่องมยุรฉัตรสำรับเดียวแต่ราชยานหน้า
"มักทำวุ่นวุ่น องค์เสมอ"
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสมอสมัยหรรษา สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416 พระชันษา 17 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดสระเกศ วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2418
วัดจุฬาภรณ์วนาราม
วัดจุฬาภรณ์วนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านพริก อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก
วัดจุฬาภรณ์วนารามสร้างขึ้นในโอกาสที่สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารีทรงพระชนมายุ 50 พรรษา เมื่อแรกสร้างสมเด็จพระญาณวโรดม (ประยูร สนฺตงฺกุโร) อดีตเจ้าอาวาสวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหารและคณะกรรมการมูลนิธิส่งเสริมพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ ในพระราชูปถัมภ์ ลงความเห็นว่า สร้างขึ้นเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติในโอกาสอันสำคัญ โดยนายมานะ ปิ่นมงคล ได้ถวายที่ดินแก่พระธรรมวราจารย์ (หลวงปู่แบน) วัดบวรนิเวศวิหาร จำนวน 47 ไร่ โดยนายมานะ ปิ่นมงคล ได้ถวายที่ดินแก่ พระธรรมวราจารย์ (หลวงปู่แบน) วัดบวรนิเวศวิหาร จำนวน 47 ไร่เมื่อ พ.ศ. 2548 และได้โอนที่ดินแปลงนี้ไว้เป็นกรรมสิทธิ์ของมูลนิธิส่งเสริมพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ ในพระราชูปถัมภ์
พระธรรมวราจารย์ ได้เข้าดำเนินการปรับปรุงสถานที่เมื่อ พ.ศ. 2549 มีการปรับพื้นที่ดินเพื่อสร้างวัดแต่ยังคงรักษาต้นไม้เอาไว้ และมีการปลูกต้นไผ่ให้แนวทางเดินเพื่อความร่มเย็น และต่อมาสมเด็จพระญาณวโรดม ออกหนังสือขอพระราชทานนามวัด และได้ประราชทานนามว่า "วัดจุฬาภรณ์วนาราม" พร้อมด้วยพระราชทานตราสัญลักษณ์ จฬ เป็นตราประจำวัด เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 และเห็นว่าเป็นสถานที่เหมาะสมแก่การเฉลิมพระเกียรติในโอกาสอันสำคัญนี้ สมเด็จพระญาณวโรดม ออกหนังสือขอพระราชทานนามวัด และได้ประราชทานนามว่า “วัดจุฬาภรณ์วนาราม” พร้อมด้วยพระราชทานตราสัญลักษณ์ จฬ เป็นตราประจำวัด เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 วัดได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
ทางเข้าวัดเป็นอุโมงค์ไผ่ระยะทางกว่า 500 เมตร ภายในมีพระบรมสาริกธาตุพุทธเตชะมงคลชัย นอกจากนี้ รอบ ๆ บริเวณวัดยังมีพรรณไม้นานาชนิด เช่น ต้นยางนา ต้นโพธิ์อินเดีย ต้นพระพุทธเจ้า 5 องค์
มิลเดฟ ทารันทูลา เอชเอ็มเอวี
มิลเดฟ ทารันทูลา เอชเอ็มเอวี  เป็นยานยนต์ทหารราบความคล่องตัวสูงต้านทานทุ่นระเบิดตัวถังรูปตัววีขับเคลื่อนสี่ล้อสัญชาติมาเลเซีย ซึ่งให้การป้องกันระดับสูงต่อภัยคุกคามในสนามรบที่หลากหลาย เช่น ทุ่นระเบิด และระเบิดแสวงเครื่อง รถยนต์ดังกล่าวได้รับการออกแบบและผลิตโดยบริษัทมิลเดฟ เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021
การพัฒนารถดังกล่าวใช้เวลาสี่ปีจึงแล้วเสร็จ โดยมีมูลค่ารวม 16 ล้านริงกิตสำหรับการวิจัยและพัฒนา ต้นแบบหนึ่งคันได้รับการสร้างขึ้นและเปิดตัวในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 และคาดว่าจะได้รับการทดสอบโดยกองทัพมาเลเซีย รถคันนี้ใช้ส่วนประกอบในประเทศ 70 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่อีก 30 เปอร์เซ็นต์ใช้ส่วนประกอบต่างประเทศ เช่น ระบบส่งกำลัง, เครื่องยนต์ และระบบอาวุธ
การพัฒนายานพาหนะได้รับความช่วยเหลือโดยสถาบันวิจัยเทคโนโลยีวิทยาศาสตร์เพื่อการป้องกันประเทศ (STRIDE) ร่วมกับกองทัพมาเลเซีย เมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2021 ยานเกราะความคล่องตัวสูง มิลเดฟ ได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า "ทารันทูลา"
ทารันทูลาขับเคลื่อนสี่ล้อยาว 5.6 เมตร, กว้าง 2.5 เมตร และสูง 2.5 เมตร น้ำหนักตัวรถคือ 14 ตัน ซึ่งขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์แคทเธอร์พิลลาร์ความจุ 7.2 ลิตร ดีเซลเทอร์โบ ด้วย 330 แรงม้าและ 1,116 นิวตันเมตร สามารถทำความเร็วได้ถึง 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
อาวุธหลักประกอบด้วยสถานีอาวุธควบคุมระยะไกล 12.7 มม. ติดตั้งเครื่องยิงลูกระเบิดควันเพื่อป้องกันตัวเอง
หลังจากมีการประกาศเปิดตัวทารันทูลาเป็นครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ยานพาหนะดังกล่าวได้รับการทดสอบเป็นเวลาเก้าวันผ่านการทดสอบบนถนน 700 กม. และทางวิบาก 300 กม. ตามด้วยความทนทานบนทางหลวง, ประสิทธิภาพการใช้เชื้อเพลิง โหลด, การดึง, ความลาดชัน, การติดตั้งและการยกออกจากรถ, การปีนเขาและการเบรก รวมถึงการทดสอบการลุยบริเวณน้ำตื้นหนึ่งเมตร
ดาตุก เซรี โมะด์ นีซัม กาซา ซีอีโอของมิลเดฟ ระบุว่าโครงส้รางของทารันทูลาประกอบด้วส่วนประกอบภายใน 70 เปอร์เซ็นต์ (แชสซี, ตัวถัง และระบบเครื่องยนต์) และส่วนประกอบภายนอก 30 เปอร์เซ็นต์ (เพลา, เกียร์หกสปีด และเครื่องยนต์)
Mildef Tarantula HMAV
ชโลชาอาซาลชาเยเทต
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภานุมาศ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภานุมาศ (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2388 – 25 สิงหาคม พ.ศ. 2431) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเอี่ยม
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภานุมาศ ประสูติเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2388 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเอี่ยม ธิดาหลวงมหาวิสูตรโกษา (เกษม) ประสูติ ณ พระราชวังเดิม ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงบวรราชาภิเษกแล้ว จึงเสด็จมาประทับในพระบวรราชวัง
ต่อมาพระองค์เจ้าภานุมาศทรงรับราชการสนองพระเดชพระคุณ ได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 6 ชั่ง ต่อมาในพ.ศ. 2431 ทรงประชวรและทรงอาเจียนเป็นพระโลหิต แพทย์หลวงประกอบยาถวายพระอาการทรุดลง เสวยอาหารไม่ใคร่ได้ พระวรกายซูบผอม พระนาภีโตขึ้น แพทย์ฝ่ายพระราชวังบวรประกอบพระโอสถถวาย พระอาการไม่ดีขึ้น
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภานุมาศ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2431 พระชันษา 44 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร วันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2432 ทรงเป็นต้นราชสกุลภานุมาศ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรหเมศ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรหเมศ (27 สิงหาคม พ.ศ. 2399 – 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2434) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพรหมา
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรหเมศ ประสูติเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2399 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพรหมา
ในสมัยรัชกาลที่ 4 ทรงได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 2 ชั่ง เงินเดือนเดือนละ 6 บาท ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเบี้ยหวัดเพิ่มขึ้นอีก 1 ชั่งเป็นปีละ 3 ชั่ง เงินกลางปี 2 ชั่ง ทั้งยังคงพระราชทานเงินเดือนตามเดิม ต่อมาเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2434 ทรงประชวรอหิวาตกโรค แพทย์หลวงฝ่ายพระราชวังบวรประกอบพระโอสถถวายพระอาการไม่ทุเลา
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรหเมศ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2434 พระชันษา 36 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร วันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2435 ทรงเป็นต้นราชสกุลพรหเมศ
ลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำสมอง
ลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำสมอง  คือการเกิดลิ่มเลือดขึ้นในโพรงเลือดดำ (venous sinus) ของเยื่อหุ้มสมองชั้นดูรา (dural venous sinus) หรือในหลอดเลือดดำสมอง หรือทั้งสองที่ ผู้ป่วยอาจมีอาการปวดศีรษะรุนแรง ตาพร่ามัว และอาการอื่นๆ เหมือนที่พบในโรคหลอดเลือดสมอง เช่น แขนขาอ่อนแรงข้างใดข้างหนึ่ง หรืออาการชัก เป็นต้น
การวินิจฉัยทำได้โดยการถ่ายภาพรังสีของสมอง อาจเป็นการทำซีทีสแกนหรือเอ็มอาร์ไอ เพื่อแสดงให้เห็นการอุดตันในโพรงเลือดดำของสมอง เมื่อวินิจฉัยภาวะนี้ได้แล้วอาจต้องมีการตรวจเพิ่มเติมอื่นๆ เพื่อหาสาเหตุที่ทำให้เกิดลิ่มเลือด ในกรณีที่ไม่ได้ปรากฎชัดอยู่ก่อน
การรักษาส่วนใหญ่ใช้ยาต้านการแข็งตัวของเลือด เช่น เฮพารินชนิดมวลโมเลกุลต่ำ บางครั้งอาจต้องใช้ยาสลายลิ่มเลือด โรคนี้อาจทำให้เกิดความดันในกะโหลกศีรษะขึ้นสูงได้ หากมีภาวะนี้บางครั้งอาจต้องรักษาด้วยการผ่าตัด เช่น การวางสายระบาย เป็นต้น
ในช่วงที่มีการระบาดทั่วของโควิด-19 และวัคซีนป้องกันโควิด-19 ถูกพัฒนาขึ้นมาและใช้กันแพร่หลาย European Medicines Agency (EMA) ได้ประกาศเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 ว่า จากการติดตามผู้ที่ได้รับวัคซีนโควิด-19 ของออกซฟอร์ด-แอสตร้าเซนเนก้าทั่วโลก 20 ล้านคน พบว่าอัตราการเกิดลิ่มเลือดไม่ต่างจากคนที่ไม่ได้รับวัคซีน แต่พบผู้ที่มีภาวะเลือดแข็งตัวในหลอดเลือดแบบแพร่กระจาย 7 คน และลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำสมอง 18 คน แม้จะยังไม่พบหลักฐานที่บ่งบอกว่าการได้วัคซีนดังกล่าวเป็นสาเหตุของภาวะเหล่านี้ แต่ EMA ก็ตัดสินใจที่จะเก็บข้อมูลและศึกษาความเป็นไปได้นี้เพิ่มเติม และแจ้งผู้รับวัคซีนให้ทราบถึงความเสี่ยงที่น้อยมากนี้ EMA ยังยืนยันอีกว่าผลดีที่ได้จากการรับวัคซีนมีน้ำหนักเหนือกว่าความเสี่ยงอย่างมาก และได้ปรับปรุงข้อมูลผลิตภัณฑ์ตามคำแนะนำนี้
ปาร์กัวร์
ออบอน (เดือน)
เมฮ์ร (เดือน)
ทีร์ (เดือน)
สหพันธ์อนาธิปัตย์แห่งไอบีเรีย
เจ้าชายดุนดาร์ อาลี อ็อสมัน
เจ้าชายดุนดาร์ อาลี ออสมาน  ประสูติเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2473 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม และ นเหม็ด ฮานิม เป็นทายาทสายตรงใน สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ดำรงพระยศศักดิ์เป็น พระประมุขแห่งราชวงศ์ออสมัน ภายหลังการสิ้นพระชนม์ลงของ เจ้าชายเบยาซิด ออสมัน พระญาติ พระองค์ทรงเสกสมรสกับ นเหม็ด ฮานิม แต่ไม่มพระบุตร