pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มีลำตัวยาว แบนข้าง หัวโต จะงอยปากยาวและแหลม นัยน์ตาโตมีเยื่อไขมันหุ้มอยู่ ปากกว้างและเฉียงขึ้นเล็กน้อย มีฟันเล็ก บนขากรรไกร เกล็ดบริเวณเส้นข้างลำตัวแข็ง โดยเฉพาะส่วนหางดูเป็นสันแข็งกว่าส่วนอื่น ๆ ครีบหลังมีสองอัน แยกเป็นอิสระจากกัน อันแรกเป็นรูปสามเหลี่ยม อันที่สองตอนหน้าสูงแหลม ตอนท้ายสุดจรดโคนหาง ครีบก้นยาวปลายจรดโคนหาง เช่นกัน ลำตัวด้านบนสีน้ำเงินแกมเขียว ช่วงท้องสีขาว มีแถบสีเทาจาง ๆ พาดตัวลายใหญ่บ้างเล็กบ้างสลับกัน ครีบต่าง ๆ มีสีเหลือง
มีความยาวเต็มที่ 30 เซนติเมตร ขนาดโดยเฉลี่ยที่พบ คือ 15-26 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งและน้ำกร่อยอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ทะเลแดง, หมู่เกาะฮาวาย, แอฟริกา, ซามัว, ตอนเหนือของญี่ปุ่น และออสเตรเลีย
เป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญชนิดหนึ่ง เนื้อมีรสชาติดี จึงนิยมแปรรูปเป็นปลาเค็ม, ปลากระป๋อง เป็นต้น
Atule mate
Atule
รถไฟฟ้าเอโนชิมะ
รถไฟฟ้าเอโนชิมะ หรือ เอโนเด็ง  เป็นบริษัทรถไฟฟ้าเอกชน บริษัทย่อยของบริษัทรถไฟฟ้าโอดะกีว ให้บริการในเส้นทางระหว่างสถานีคามากูระ เมืองคามากูระ ถึงสถานีฟูจิซาวะ เมืองฟูจิซาวะ จังหวัดคานางาวะ
รักเอาอยู่
รักเอาอยู่ เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก-คอมเมดี เริ่มออกฉายวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2555 กำกับภาพยนตร์โดย ธนดล นวลสุทธิ์, ธรรมนูญ สกุลบุญถนอม, ทิวา เมยไธสง บริหารงานสร้างโดย พจน์ อานนท์ โดยมี รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ รับหน้าที่แสดงนำ ช่วยกำกับภาพยนตร์ และช่วยเขียนบทภาพยนตร์ สร้างโดย พระนครฟิลม์ จัดจำหน่ายโดย เอ็ม พิคเจอร์ส โดยเรื่องราวเป็นความรักของคนหนุ่มสาวที่อุบัติขึ้นในช่วงวิกฤติมหาอุทกภัยในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2554
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำจากเหตุการณ์อุทกภัยจริงในพื้นที่กรุงเทพมหานคร และจังหวัดในเขตปริมณฑล โดยบันทึกภาพเหตุการณ์ระหว่างน้ำท่วมไว้มากที่สุด โดยที่นักแสดงและทีมงานทุกคนต้องลุยน้ำท่วมเพื่อถ่ายทำภาพยนตร์ ซึ่งทางทีมงานผู้สร้างตั้งใจทำเรื่องนี้โดยร้อยเรียงเรื่องราวระหว่างความรัก กับการเผชิญปัญหาน้ำท่วม และความสามัคคีเข้าไว้ด้วยกัน โดยยังได้ถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของผู้คนในสังคมที่ต้องประสบปัญหาร่วมกันในหลายแง่มุม ภาพยนตร์ทำรายได้ 9 ล้านบาท
ไอแพด ใหม่
แวน แฮเลน
เอียน ซอมเมอร์ฮาลเดอร์
วัดม้าขาว
วัดม้าขาว หรือ ไป๋หม่าซื่อ (สำเนียงจีนกลาง) หรือ แป๊ะเบ๊ยี่ (สำเนียงแต้จิ๋ว) (, , พินอิน: Báimǎ Sì) เป็นวัดทางพุทธศาสนาแห่งแรกที่ตั้งขึ้นในประเทศจีน อยู่ที่เมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน ซึ่งประวัติความเป็นมา คือ ในปี ค.ศ. 66 ในรัชสมัยจักรพรรดิมิ่งตี้ แห่งราชวงศ์ฮั่น หลังจากได้มีการส่งคณะทูต 18 คน ไปสืบพุทธศาสนาที่ประเทศอินเดีย โดยใช้เวลา 3 ปี คณะทูตก็ได้เดินทางกลับ พร้อมด้วยพระพุทธรูป พระภิกษุอีก 2 รูป คือ พระกัศยป มาตังคะ (迦葉摩騰)และพระธรรมรัตน์ โคภรณ์ (竺法蘭) และคัมภีร์ทางพุทธศาสนามาส่วนหนึ่งด้วย โดยบรรทุกมาบนหลังม้าสีขาวตัวหนึ่ง ในปี ค.ศ. 68 จึงได้โปรดให้มีการสร้างวัดแห่งนี้ขึ้นที่ชานเมืองลั่วหยาง เพื่อเป็นที่เก็บพระคัมภีร์ และให้พระภิกษุทั้ง 2 จำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ และพระราชทานนามให้ว่า "วัดม้าขาว" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ม้าขาวตัวนั้น
วัดม้าขาว กลายมาเป็นต้นกำเนิด และศูนย์กลางของพุทธศาสนาในประเทศจีน ซึ่งต่อมาได้มีพระภิกษุอีกนับพันรูปได้จำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ รวมทั้งพระอันซื่อกาว พระเสวียนจั้ง หรือ พระถังซัมจั๋ง ด้วย ซึ่งก่อนออกเดินทางไปจารึกแสวงบุญยังประเทศอินเดีย ก็ได้เริ่มต้นการเดินทางจากที่นี่ และเดินทางกลับมายังประเทศจีน ในปี ค.ศ. 645 และมาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ซึ่งปัจจุบันอัฐิของท่านก็ถูกบรรจุอยู่ในเจดีย์องค์หนึ่งที่วัดแห่งนี้
ปัจจุบัน วัดม้าขาวมีเนื้อที่ราว 80 ไร่เศษ ซึ่งในปี ค.ศ. 1992 พุทธศาสนิกชนชาวไทยและชาวจีนได้ร่วมกันบริจาคเงินสร้างวิหารหลังหนึ่งในรูปแบบสถาปัตยกรรมไทย ขึ้นทางด้านทิศตะวันตกของวัด ซึ่งในปัจจุบัน วัดม้าขาวถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง ของเมืองลั่วหยาง และมณฑลเหอหนาน โดยมีผู้มาเยือนจากทั่วโลกไม่ขาดสายในแต่ละปี
วัดไป๋หม่าซื่อ
วัดแป๊ะเบ๊
เกาะล้าน(พัทยา)
ฟุซซะ
ฟุซซะ  เป็นเทศบาลนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ฟุซซะมีจำนวนประชากรประมาณ 56,786 คน มีความหนาแน่นของประชากร 5,600 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น
พื้นที่ประมาณหนึ่งในสามของเขตเทศบาลนครเป็นพื้นที่ฐานทัพอากาศโยโกตะของกองทัพอากาศสหรัฐ ทำให้มีความหนาแน่นของประชากรที่แท้จริงอยู่ที่ 8,782 คนต่อตารางกิโลเมตร
ฟุซซะตั้งอยู่ประมาณจุดกึ่งกลางทางภูมิศาสตร์ของมหานครโตเกียว อยู่บนที่ราบสูงมูซาชิโนะ ทางทิศตะวันตกติดกับแม่น้ำทามะ ลักษณะภูมิประเทศมีความลาดเอียงเล็กน้อยจากเหนือไปใต้ ที่ตำแหน่งศาลาว่าการนครมีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 124 เมตร ระดับความสูงสูงสุดคือ 143.5 เมตรในทางตะวันออกเฉียงเหนือ และต่ำสุดคือ 104 เมตรในทางตะวันตกเฉียงใต้ พื้นที่ริมแม่น้ำเป็นที่ตั้งของสวนสาธารณะหลายแห่ง ซึ่งมีต้นซากูระเกือบ 300 ต้น สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และเส้นทางปั่นจักรยาน
โซะ
โซะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า そ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 曽 และคะตะกะนะเขียนว่า ソ มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 曽 ออกเสียงว่า เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า
そ เป็นอักษรลำดับที่ 15 อยู่ระหว่าง せ (เซะ) กับ た (ทะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ そ เป็นอักษรลำดับที่ 18 อยู่ระหว่าง れ (เระ) กับ つ (สึ)
ส่วนบนของโซะแบบฮิระงะนะอาจเขียนเป็นเส้นเดียวเช่นนี้ หรือแยกเป็นสองขีดเช่นนี้ ก็ได้
ฮิระงะนะ そ มีลำดับขีด 1 ขีดดังนี้
คะตะกะนะ ソ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
หมายเหตุ เส้นที่สอง ソ (โซะ) ขีดเส้นจากบนลงล่าง ในขณะที่ ン (อึง) ขีดเส้นจากล่างขึ้นบน ลักษณะที่ปรากฏจึงต่างกันเล็กน้อย
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโซะ และขึ้นต้นด้วยโซะ มีดังนี้
มะเดื่ออุทุมพร
そ
ぞ
ソ
ゾ
โสะ
บลีช เทพมรณะ
เทือกเขาอันนัม
เทือกเขาอันนัม  เป็นเทือกเขาในภูมิภาคอินโดจีน มีความยาวประมาณ 1,100 กิโลเมตร (680 ไมล์) เป็นชายแดนตลอดแนวทิศตะวันตกของประเทศเวียดนามต่อกับลาวและทางตอนเหนือของกัมพูชา มีชื่อเรียกในภาษาเวียดนามว่า "สายเจื่องเซิน"  และ "สายภูหลวง"  ในภาษาลาว
เทือกเขาอันนัมประกอบด้วยภูเขาและยอดเขาเป็นจำนวนมาก โดยยอดเขาที่สูงที่สุด คือ ภูเบี้ย ที่ความสูง 2,819 เมตร และยังเป็นถิ่นที่อยู่ของชนพื้นเมืองต่าง ๆ รวมทั้งเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำหลายสาย
ทางด้านชีววิทยา เทือกเขาอันนัมเป็นที่อยู่ของสัตว์ป่าและพรรณไม้ชนิดต่าง ๆ ซึ่งหลายชนิดเป็นการค้นพบใหม่หรือไม่ได้มีศึกษาทางสัตววิทยามาก่อนจำนวนมาก อาทิ ซาวลา ("Pseudoryx nghetinhensis"), เก้งยักษ์ ("Muntiacus vuquangensis"), เก้งเจื่องเซิน ("M. truongsonensis"), หมูป่าอินโดจีน ("Sus bucculentus") เป็นต้น โดยตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา มีการค้นพบผีเสื้อ 2 ชนิด, งู 1 ชนิด, กล้วยไม้ 5 ชนิด และพืชชนิดอื่น ๆ อีก 3 ชนิด โดยเฉพาะกล้วยไม้ที่พบนี้ไม่มีสีเขียวหรือไม่มีคลอโรฟิลล์สังเคราะห์ด้วยแสงแต่ดำรงชีพด้วยการกินอินทรีย์สารที่เน่าเปื่อยเป็นอาหารคล้ายพวกฟังไจแทน
โดยทางกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) เชื่อว่า เป็นเพราะป่าดิบชื้นแถบนี้ไม่เคยถูกรบกวนจากมนุษย์มาเป็นเวลานานหลายพันปีแล้ว และเชื่อว่ายังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้ถูกค้นพบ
กลุ่มอาการเนโฟรติก
กลุ่มอาการเนโฟรติก  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โรคไตรั่ว คือกลุ่มกว้างๆ ของโรคไตอย่างหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีความผิดปกติของการทำงานของไตทำให้มีการสูญเสียโปรตีนในเลือดปริมาณมากไปกับปัสสาวะ ทำให้มีภาวะโปรตีน ชนิดที่เรียกว่า อัลบูมิน ในเลือดต่ำ และบวม
โรคที่ทำให้เกิดกลุ่มอาการเนโฟรติกมีหลายอย่าง ที่สำคัญได้แก่ minimal-change nephropathy, focal segmental glomerulosclerosis และ membranous nephropathy นอกจากนี้ยังอาจเกิดจากโรคอื่นๆ ที่ไม่ได้มีผลต่อไตอย่างเดียว อีกหลายโรค เช่น ที่พบในเบาหวาน อะไมลอยโดซิส และลูปัส อีริธีมาโตซัส เป็นต้น
กลุ่มอาการเนโฟรติกพบได้ในผู้ป่วยทุกช่วงอายุ ทุกเพศ และทุกเชื้อชาติ อาจเกิดเดี่ยวๆ หรือเกิดร่วมกับกลุ่มอาการไตอักเสบ ซึ่งมีการอักเสบของโกลเมอรูลัส ทำให้มีเลือดออกมากับปัสสาวะและการทำงานของไตเสื่อมลงได้
เจ้าฟ้าชายยะซุฮิโตะ ชิชิบุ
ดาวเทียมธีออส
あの日見た花の名前を僕達はまだ知らない
อะโนะ ฮิ มิตะ ฮะนะ โนะ นะมะเอะ โอะ โบะกุตะชิ วะ มะดะ ชิระไน
โนรา สแตนตัน แบลตช์ บาร์นีย์
โนรา สแตนตัน แบลตช์ บาร์นีย์ (; 30 สิงหาคม พ.ศ. 2426 — 18 มกราคม พ.ศ. 2514) เป็น วิศวกรโยธา สถาปนิก และสนับสนุนการเรียกร้องสิทธิสตรี ชาวอเมริกัน
โนราเกิดที่เมือง แฮมป์เชียร์ ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2426 เธอเป็นบุตรีของ วิลเลียม แบลตช์ และ แฮร์ริออต อีตัน สแตนตัน เธอได้ศึกษาวิชาเอกในด้าน ภาษาละติน และคณิตศาสตร์ ที่โรงเรียนฮอเรซมันน์ในนิวยอร์กซิตี ซึ่งต่อมาครอบครัวของเธอได้ย้ายถิ่นฐานมายังสหรัฐอเมริกาถาวร
เธอได้มีโอกาสศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์และสำเร็จการศึกษาในปี 2448 โดยเธอได้เป็นบัณฑิตคนแรกที่ได้รับปริญญาในด้านวิศวกรโยธา ซึ่งต่อมาได้เข้าร่วม สมาคมวิศวกรโยธาอเมริกัน (ASCE) และเป็นสมาชิกหญิงคนแรกของสมาคม เธอเริ่มทำงานในนิวยอร์กซิตีในงานด้านบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ ในช่วงที่เธอได้ทำงานในนิวยอร์กนั้น เธอเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่เรียกร้องสิทธิสตรีในสหรัฐอเมริกา
ชีวิตแต่งงานกับ ลี เดอ ฟอเรสต์.
ในปี พ.ศ. 2451 เธอได้แต่งงานกับนักประดิษฐ์ ลี เดอ ฟอเรสต์ ชำนาญในด้านเทคโนโลยีวิทยุไร้สาย ในปีต่อมาสามีเธอได้ขอให้เธอลาออกจากการเป็นวิศวกรโยธาและมาเป็นแม่บ้าน เธอได้ปฏิเสธและเป็นสาเหตุให้เธอได้แยกทางกับสามี ในปี 2452 หลังจากที่ได้หย่ากับสามี เธอยังคงทำงานต่อในด้านวิศวกรโยธา ในงานผู้ตรวจสอบอาคาร นักออกแบบโครงสร้างเหล็ก และสถาปนิกอีกด้วย
ในปี 2462 โนราได้แต่งงานกับสถาปนิก มอร์แกน บาร์นีย์ โดยโนราเองยังคงทำงานในฐานะผู้สนับสนุนการเรียกร้องสิทธิสตรี และสถาปนิกในเวลาเดียวกัน และในปี 2487 เธอได้แต่งหนังสือในด้านสิทธิมนุษย์ในชื่อ "World Peace Through a People's Parliament"
โนราได้ทำงานเป็นนักพัฒนาสินทรัพย์ และเรียกร้องสิทธิสตรีจนกระทั่งเธอเสียชีวิต ในเมืองกรีนวิช รัฐคอนเนตทิคัต ในปี 2514
Nora Stanton Blatch Barney
พิตซ์เบิร์ก
ชาห์นาเดอร์แห่งเปอร์เซีย
รายชื่อนายกรัฐมนตรีกัมพูชา
นายกรัฐมนตรีกัมพูชา ( "นายกรฎฺฐมนฺตฺรีกมฺพุชา") หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีในพระราชาณาจักรกัมพูชา ( "นายกรฎฺฐมนฺตฺรีไนพฺระราชาณาจกฺรกมฺพุชา") เป็นหัวหน้ารัฐบาลแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา เป็นประธานคณะรัฐมนตรีกัมพูชา ทั้งเป็นผู้แทนรัฐบาลในกิจการภายในและต่างประเทศ ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี ไม่จำกัดวาระ
ตามรัฐธรรมนูญ นายกรัฐมนตรีจำต้องเป็นสมาชิกรัฐสภากัมพูชา อันเป็นสภาล่างในสภาผู้แทนราษฎรกัมพูชา และต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาก่อนที่พระมหากษัตริย์กัมพูชาจะทรงแต่งตั้ง อนึ่ง ตามธรรมเนียม เมื่อได้รับแต่งตั้งแล้ว นายกรัฐมนตรีจะต้องถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์และสังฆราชแห่งมหานิกายกับธรรมยุติกนิกาย ณ พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล
นับแต่ พ.ศ. 2488 กัมพูชามีนายกรัฐมนตรีแล้วทั้งสิ้น 36 คน นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน คือ สมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน ดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2528 เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 33 แห่งพระราชอาณาจักรกัมพูชา
รายนามนายกรัฐมนตรีของกัมพูชา
เฟร์โดว์ซี
แฮคีม แอโบลกอเซม เฟร์โดว์ซี ทูซี  หรือ เฟร์โดว์ซี (; ค.ศ. 940–1020) เป็นกวีชาวเปอร์เซียที่ได้รับความเคารพอย่างสูง เขาเป็นผู้ประพันธ์ "ชอฮ์นอเม" มหากาพย์ประจำชาติของอิหร่านและสังคมที่เกี่ยวเนื่อง
มหากาพย์ "ชอฮ์นอเม" เดิมประพันธ์ให้แก่เจ้าชายแห่งราชวงศ์ซามานิด (Samanid) ผู้ซึ่งรับผิดชอบต่อการฟื้นฟูประเพณีวัฒนธรรมของเปอร์เซียหลังการรุกรานของอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่เจ็ด "ชอฮ์นอเม" บันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นตำนานพระมหากษัตริย์อิหร่านก่อนยุคอิสลามตั้งแต่พระเจ้าเคยูมาร์ส (Keyumars) ถึงพระเจ้ายาซเดเกิร์ดที่ 3 (Yazdegerd III) เฟร์โดว์ซียังเขียนกวีต่อไปหลังราชวงศ์ซามานิดถูกพิชิตโดยราชวงศ์กาซานาวิด (Ghaznavid) ผู้ปกครองใหม่ พระเจ้ามาฮ์มุดแห่งกาซนี (Mahmud of Ghazni) เป็นชาวเติร์ก อาจขาดความสนพระทัยในผลงานของเฟร์โดว์ซีซึ่งแสดงโดยราชวงศ์ซามานิด ส่งผลให้เขาขาดความนิยมในพระราชสำนัก เฟร์โดว์ซีใช้เวลากว่าสามทศวรรษ (จาก ค.ศ. 977 ถึง 1010) ประพันธ์ ชอฮ์นอเม ซึ่งได้กลายมาเป็นหนึ่งในผลงานที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวรรณกรรมเปอร์เซีย
เกลเซอร์
เรมอนด์ เอ็ม ลอยด์  เกิดวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1964 เป็นนักต่อสู้ป้องกันตัว, นักมวยปล้ำอาชีพ และนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดสำหรับการปรากฏตัวในรายการเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิงในปลายทศวรรษ 1990 โดยใช้ชื่อในสังเวียนว่า เกลเซอร์ (Glacier)
หนึ่งในทักษะศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของลอยด์ คือ การได้เรียนรู้เพลงหมัดหงฉวนขณะที่เขามีอายุได้ 14 ปี ในภายหลัง เขาได้เพิ่มเติมในสาขาวิชาอื่นๆ เช่น ยูโด และเคมโป ในโรงเรียนที่เขาเป็นเจ้าของและได้ทำการสอนโดยอดีตตัวแทนรัฐบาลกับเจ้าหน้าที่ตำรวจสหรัฐ ก่อนที่จะปิดการให้บริการลงใน ค.ศ. 1982
ลอยด์สำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1987 ด้วยระดับปริญญาโทในสาขาการศึกษา ก่อนที่เขาได้แสดงความคิดเห็นในความตลกขบขันให้กับผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ว่าเขากับเพื่อนร่วมทีมอีกคนที่มีชื่อว่า อาร์.ดี. สเวน ได้วางแผนว่าจะกลายเป็นแชมป์โลกแท็คทีม เขามีโอกาสที่เข้าร่วมรายการเอ็นเอฟแอลในปีนั้น แต่ก็ได้ปฏิเสธเนื่องจากมีการนัดหยุดแข่งโดยผู้เล่น และเนื่องด้วยเขาเพิ่งได้รับงานแรกของเขาซึ่งเป็นงานสอน
การบริหารธุรกิจอย่างชาญฉลาด
Yukari Tamura
Aya Hisakawa
ท่าอากาศยานนานาชาติฝูบ่าย
สนามบินนานาชาติเกาะฝูกว๊ก
ท่าอากาศยานลองแท็ง
ท่าอากาศยานควงบินห์
ท่าอากาศยานจังหวัดควงบินห์
ดาลัด
ป้อมปราการหลวงแห่งเมืองทางลอง - ฮานอย
บั๋น แซว
ตาม ก๊อก
สวนอุตสาหกรรมทางลอง
เซาลา
เก้งตรองซอน
ฝั่มจี๋ลาน
ซเวืองเจืองเทียนหลี
ปลามง
ปลามง หรือ ปลากะมง หรือ ปลาม่ง  เป็นสกุลของปลาทะเลกระดูกแข็งสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Caranx" (/คา-แรงก์/)
จัดเป็นปลาที่มีขนาดกลางและใหญ่ในวงศ์นี้ มีลักษณะโดยรวม คือ ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย หน้าครีบก้นมีหนามแข็ง 2 อันพับได้ คอดหางแคบ เกล็ดบนเส้นข้างตัวมีขนาดใหญ่ เป็นเหลี่ยมแข็งโดยเฉพาะที่บริเวณคอดหาง ส่วนหัวสั้นทู่ มีสีลำตัวเป็นสีขาวและสีเงิน อยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นปลาที่กินเนื้อ ได้แก่ ปลาชนิดอื่น ๆ และสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร
มีทั้งหมด 18 ชนิด (ดูในตาราง) โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลากะมงพร้าว ("C. ignobilis") ที่มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 1.4 เมตร
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่น บางครั้งอาจเข้าหามากินในแหล่งน้ำกร่อย นิยมตกเป็นเกมกีฬา และใช้เนื้อในการบริโภคเป็นอาหาร
ซึ่งปลาในสกุลนี้ ยังมีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลากะม่ง", "ปลาสีกุน" หรือ "ปลาหางกิ่ว" ซึ่งเป็นการเรียกทับซ้อนกับปลาสกุลอื่นที่อยู่ในวงศ์เดียวกันนี้ด้วย
Caranx
ปลากะมง
ปลาม่ง
สกุลปลาม่ง
ปลาสีขน
ปลาสีขน หรือ ปลาหางกิ่วหม้อ หรือ ปลากะมงตาแดง หรือ ปลากะมงตาโต  เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
มีลำตัวค่อนข้างอ้วน ยาวเรียว หัวมีขนาดใหญ่และป้อม ปากกว้าง เกล็ดมีขนาดปานกลางบริเวณเส้นข้างลำตัวมีเกล็ดขนาดใหญ่แข็งคม โดยเฉพาะบริเวณโคนหาง ตามีขนาดใหญ่อยู่เกือบสุดปลายจะงอยปาก ครีบอกยาวเรียวแหลม ครีบหลังยาวแยกเป็นสองอัน อันที่เป็นก้านครีบแข็งสั้น อันอ่อนส่วนหน้ายกสูงขึ้นและมีขนาดใกล้เคียงกับครีบก้น ครีบท้องมีขนาดเล็กอยู่ใต้ครีบอก ครีบหางปลายเป็นแฉกลึก พื้นลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำเงินปนเขียว
จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่งของวงศ์นี้ มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 120 เซนติเมตร หนัก 18 กิโลกรัม แต่ขนาดโดยเฉลี่ยราว 40-60 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรเขตร้อน ได้แก่ มหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่แคลิฟอร์เนีย, เอกวาดอร์, แอฟริกาใต้, ญี่ปุ่นทางตอนเหนือ จนถึงออสเตรเลียด้วย สำหรับในน่านน้ำไทยจะพบชุกชุมบริเวณช่องเกาะคราม, แสมสาร, เกาะเต่า ในฝั่งอ่าวไทย และฝั่งทะเลอันดามัน โดยมักจะอยู่รวมกันบางครั้งอาจพบได้ใต้โป๊ะ เป็นต้น และพบได้ถึงแหล่งน้ำจืด
เป็นปลาที่มีรสชาติดี จึงนิยมบริโภคเป็นอาหาร และตกเป็นเกมกีฬา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามในน้ำจืด หรือน้ำกร่อย โดยเลี้ยงกันตั้งแต่ยังเล็ก ๆ เหมือนเช่นปลากะมงพร้าว ("C. ignobilis") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีขนาดใหญ่กว่า
ปลากะพงเหลืองห้าเส้น
ปลากะพงเหลืองห้าเส้น หรือ ปลากะพงเหลืองแถบฟ้า  เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน แต่มีลักษณะเด่น คือ มีแถบข้างลำตัวเป็นสีฟ้าบนพื้นสีเหลืองสด และมีแต้มสีดำระหว่างเส้นสองแถบบน ลูกปลาขนาดเล็กมีลำตัวใสจนมองเห็นกระดูกภายในได้
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแถบชายฝั่งและแนวปะการังของอินโด-แปซิฟิกตะวันออก ไปจนถึงออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
มีการบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจบ้าง แต่รสชาติไม่อร่อย จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามมากกว่า เนื่องจากความสวยงามที่โดดเด่น
นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลากะพงข้างปาน", "ปลากะพงทอง" หรือ "ปลาเหลืองลีซี"
Lutjanus quinquelineatus
ปลากะพงเหลืองแถบฟ้า
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาโลวีน ฮาวอค
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ฮาโลวีน ฮาวอค เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1989 ถึง ค.ศ. 2000 รวม 12 ครั้ง ต่อมารายการเพย์-เพอร์-วิวนี้ได้ยุติลง หลังจากที่ เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น ได้ซื้อสมาคมของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง ไปในปี ค.ศ. 2001
Halloween Havoc
WCW Halloween Havoc
โบอิง บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส
โบอิง บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดหนัก เครื่องยนต์ใบพัด 4 เครื่อง ออกแบบโดยโบอิง ใช้งานโดยกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ถึงสงครามเกาหลี
บี-29 เป็นเครื่องบินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และล้ำสมัยที่สุดในยุคนั้น เช่น ระบบปรับความดันห้องโดยสาร ระบบควบคุมการยิงด้วยไฟฟ้า ป้อมปืนกลควบคุมด้วยรีโมท จึงได้รับฉายาว่า "ซูเปอร์ฟอร์เทรส" โดยใช้เป็นเครื่องบินหลักในการปฏิบัติการทางอากาศต่อจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ที่โด่งดังที่สุดคือการบรรทุกระเบิดปรมาณูในการโจมตีเมืองฮิโระชิมะและนะงะซะกิ เพื่อยุติสงครามโลกครั้งที่สอง
โบอิง บี-29
บี-29
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3 เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1995 ถึง ค.ศ. 1998 รวม 4 ครั้ง ต่อมาในปี ค.ศ. 1999 รายการเพย์-เพอร์-วิวนี้ได้เปลี่ยนมาเป็นรายการ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เมย์เฮม โดยจะมี แมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3
กฎของแมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3.
แมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3 ซึ่งจะคลายคลึงกับแมทช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล โดยจะแตกต่างกันตรงที่แมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3 จะมีเวที 3 เวที โดยมีกฎของแมทช์การปล้ำ เวิลด์วอร์ 3 ดังนี้
WCW World War 3
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เมย์เฮม
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เมย์เฮม เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1999 ถึง ค.ศ. 2000 รวม 2 ครั้ง เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวนี้ที่มาแทนรายการ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู เวิลด์วอร์ 3
รักจัดหนัก (Love, Not Yet) เป็นภาพยนตร์ไทย ฉายเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2554 สร้างโดย ออกไปเดิน ของคุณสุภาพ หริมเทพาธิป อดีตบรรณาธิการนิตยสารไบโอสโคป เป็นภาพยนตร์วัยรุ่นแนวโรแมนติก-ดราม่า ที่มีเรื่องเพศสัมพันธ์เป็นส่วนเกี่ยวข้องในการดำเนินเรื่อง ถ่ายทอดผ่านภาพยนตร์สั้น 3 เรื่อง นำแสดงโดยนักแสดงหน้าใหม่เกือบทั้งหมด โดยมีนักแสดงมากประสบการณ์อย่าง จินตหรา สุขพัฒน์ ร่วมแสดงในเรื่องนี้ด้วย
ภาพยนตร์ได้รับการกล่าวขวัญแบบปากต่อปากในเครือข่ายทางสังคมออนไลน์อย่างเช่นเฟซบุ๊ก แต่กลับไม่ประสบผลสำเร็จในแง่รายได้การเข้าฉาย สิ้นสุดรายได้ที่ 8.37 ล้านบาท
นักแสดงจากเรื่อง รักจัดหนัก แบ่งตามตอนต่างๆ จำนวน 3 ตอน
ปลาหางแข็ง หรือ ปลาแข้งไก่  เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Megalaspis"
มีลำตัวเรียวยาวคล้ายกระสวย หัวค่อนข้างแหลมตากลมโต ปากกว้าง หางยาวเรียวและคอด บริเวณโคนหางมีเกล็ดแข็งที่มีลักษณะคล้ายขาไก่ หรือแข้งไก่ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก ครีบหลังและครีบก้นมีครีบฝอย ครีบหูเรียวโค้งคล้ายเคียว ลำตัวสีน้ำเงินปนเขียว ด้านหลังมีสีเขียวเข้ม
มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 80 เซนติเมตร และหนักได้ถึง 40 [กิโลกรัม แต่ขนาดโดยเฉลี่ยจะอยู่ที่ 20-30 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูง หากินทั้งบริเวณกลางน้ำและผิวน้ำ โดยกินปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร
มีการกระจายพันธุ์ในเขตร้อนและเขตอบอุ่นของมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, อ่าวเปอร์เซีย, ทะเลแดง, อ่าวเอเดน, หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลจีนใต้, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลตะวันออก จนถึงออสเตรเลีย
จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญมากชนิดหนึ่ง โดยนิยมนำไปแปรรูปเป็นปลาแห้งและปลากระป๋อง
Megalaspis cordyla
Megalaspis
แท็บเล็ต
วงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด
วงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด  เป็นวงศ์ของปลาทะเลวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Acanthuridae ในอันดับปลากะพง (Perciformes)
มีรูปร่างโดยรวม คือ มีลำตัวสั้นหรือค่อนข้างยาวรูปไข่ ด้านข้างแบน ส่วนหลังและส่วนท้องโค้งเล็กน้อย เกล็ดมีขนาดเล็กมากเป็นแบบบางเรียบ มีก้านครีบที่โคนหางสามารถขยับได้ ปากมีขนาดเล็ก มีฟันแบบฟันตัดเพียงแถวเดียว ไม่มีฟันที่เพดานปาก จะงอยปากไม่มีลักษณะเป็นท่อสั้น ครีบหลังมีก้านครีบแข็ง 4-9 ก้าน ไม่แยกจากครีบอ่อน ครีบก้นมีก้านครีบแข็ง 2-3 ก้าน เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ ครีบหางตัดตรงหรือเว้าแบบพระจันทร์เสี้ยว เกล็ดบนลำตัวบางครั้งพบว่าค่อนข้างหยาบ ในขณะที่อายุยังน้อยไม่มีเกล็ด ลักษณะเด่นของปลาในวงศ์นี้ คือ มีเกล็ดที่พัฒนาบริเวณส่วนโคนหางและครีบหางที่มีขนาดเล็กแต่แหลมคมมาก ใช้สำหรับป้องกันตัวและเป็นที่มาของชื่อเรียก และเป็นส่วนสำคัญในการอนุกรมวิธาน กินสาหร่าย และหญ้าทะเลที่ขึ้นอยู่บนหิน และปะการังเป็นอาหาร หรือบางชนิดกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กเป็นอาหาร ส่วนใหญ่มีสีสันที่สวยสดงดงาม
มีทั้งหมด 6 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 83 ชนิด มีขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไป 15-40 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม กระจายพันธุ์อยู่ในแนวปะการังเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก
วงศ์ปลานกขุนทอง
วงศ์ปลานกขุนทอง (Labridae) เป็นวงศ์ของปลาทะเลปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Labridae ในLabriformes
มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวค่อนข้างยาว แบนข้าง ริมฝีปากหนา สามารถยืดหดได้ กระดูกพรีแม็คซิลลารี เพดิเคิลส์เจริญดี โดยปกติมีฟันแบบฟันเขี้ยวแหลม หรือฟันตัดเพียงแถวเดียว ฟันที่หลอดคอมีขนาดใหญ่พัฒนาดี ไม่มีฟันบนกระดูกโวเมอร์และกระดูกพาลาติน เกล็ดที่ปกคลุมลำตัวมีขนาดใหญ่เป็นแบบขอบเรียบ เส้นข้างลำตัวอาจขาดตอนหรือสมบูรณ์ เป็นปลาที่มีสีสันสดใสสวยงาม รูปร่างลำตัวมีหลายรูปแบบ อาศัยอยู่ในแนวปะการัง หรือกองหินใต้น้ำ
มีขนาดรูปร่างแตกต่างหลากหลายกันมาก ตั้งแต่มีความยาวเพียง 20 เซนติเมตร ไปจนถึงเกือบ 3 เมตร ในปลานกขุนทองหัวโหนก ("Cheilinus undulatus") ซึ่งเป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ และจัดเป็นปลากระดูกแข็งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดชนิดหนึ่งที่พบได้ในแนวปะการัง
มี 81 สกุล พบมากกว่า 600 ชนิด นอกจากปลานกขุนทองหัวโหนกแล้ว ยังมีชนิดอื่น ๆ ที่รู้จักกันดี อาทิ ปลานกขุนทอง ("Halichoeres kallochroma") เป็นต้น
Labridae
21 (อัลบั้มอะเดล)
21 คืออัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 2 ของอะเดล ศิลปินชาวอังกฤษ วางแผงวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 ในประเทศแถวทวีปยุโรปหลายประเทศ และวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ในแถบทวีปอเมิรกาเหนือ ซึ่งชื่ออัลบั้มมาจากอายุในระหว่างการทำอัลบั้มนี้ของเธอ อัลบั้มนี้มีส่วนผสมของ โฟล์ก และ โมทาวน์ เหมือนกับอัลบั้ม 19 แต่ได้แรงบันดาลใจมาจากแนวดนตรีเพลง อเมริกันคันทรี และเซาท์เทิร์นบลูส์ ที่เธอค้นพบระหว่างทัวร์ An Evening with Adele (2008-2009) ที่อเมริกาเหนือ อัลบั้มนี้ถูกแต่งขึ้นหลังจากการแยกทางกับคนรักของเธอ เนื้อหาของเพลงมีหัวข้ออย่างความโกรธ ความแค้น ความเศร้า รักสลาย การสำรวจจิตใจ และการให้อภัย
อะเดลเริ่มเขียนอัลบั้ม "21" ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2552 ซึ่งแรงบันดาลใจในอัลบั้มนี้ยังคงเกี่ยวกับความสัมพันธ์เหมือนกับอัลบั้มก่อนหน้าของเธอ แต่เธอได้แต่งเพลงให้ดนตรีเร้าจังหวะและร่วมสมัยมากกว่าเดิม อะเดลได้ร่วมงานกับนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์หลายๆคน รวมถึงผู้บริหารร่วมของบริษัทโคลัมเบีย เรคคอร์ดส อย่าง Rick Rubin, Paul Epworth, Ryan Tedder, Jim Abbiss และ Dan Wilson
ผลตอบรับด้านคำวิจารณ์.
"21" ได้รับการตอบรับอย่างดีเยี่ยมในหมู่นักวิจารณ์
อัลบั้ม "21" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขารางวัลต่างๆ ดังนี้
รายชื่อใน Top 10.
อัลบั้ม "21" ปรากฏในรายชื่อ Top 10 ของอัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2011 ที่จัดโดยนักวิจารณ์จากหลายแห่ง เช่น
ผลตอบรับด้านยอดขาย.
อัลบั้ม "21" เปิดตัวอันดับ 1 ใน ชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2554 ด้วยยอดขายในสัปดาห์แรกกว่า 208,000 ก๊อปปี้ ขณะที่ยังครองอันดับ 1 อยู่ เป็นสัปดาห์ที่ 4 ติดต่อกัน อะเดลได้ออกแสดงเพลง Someone Like You ที่งานประกาศผลรางวัล บริทอวอร์ดส 2011 ทำให้ยอดขายพุ่งขึ้นถึง 890 เปอร์เซ็นต์บนเว็บอะเมซอนอังกฤษภายใน 1 ชม. หลังจากการเผยแพร่ ทั้งนี้อัลบั้ม 19 ก็ยังขึ้นอันดับ 4 ในชาร์ตด้วย รวมถึงเพลง Someone Like You ไต่ขึ้นจากอันดับที่ 47 ขึ้นสู่อันดับ 1 และเพลง Rolling in the Deep ขึ้นจากอันดับ 5 มาที่อันดับ 4 ในชาร์ตซิงเกิล ทำให้อะเดลเป็นศิลปินคนแรกตั้งแต่วงเดอะบีตเทิลส์ ในปี 1964 ที่มี 2 เพลง และ 2 อัลบั้มใน Top 5 ของชาร์ตซิงเกิลและชาร์ตอัลบั้มในเวลาเดียวกัน สัปดาห์ต่อมา อัลบั้ม 19 ขึ้นมาอยู่อันดับ 2 ในสัปดาห์ที่ 102 ตั้งแต่วางแผงมา ทำให้อะเดลเป็นศิลปินคนแรกที่มี 2 อัลบั้มอยู่ใน Top 2 ตั้งแต่วง เดอะคอรร์ส ทำได้เมื่อปี 1999
อัลบั้มนี้วางแผงที่สหรัฐอเมริกาวันที่ 22 กุมภาพันธ์ "21" เปิดตัวในอันดับ 1 บน บิลบอร์ด 200 ด้วยยอดขายสัปดาห์แรก 352,000 ก๊อปปี้ จนถึงขณะนี้ "21" อยู่ในอันดับ 1 ทั้งหมด 24 สัปดาห์ เป็นอัลบั้มที่อยู่ในอันดับ 1 นานที่สุดในยุคของ SoundScan และนานที่สุดโดยศิลปินหญิงเดี่ยวตลอดกาล ขายไปได้แล้วกว่า 10.04 ล้านก๊อปปี้ ทั้งยังเป็นอัลบั้มแรกที่ทำยอดขายดิจิตอลเกิน 2 ล้านก๊อปปี้ ด้วย "21" ทำให้อะเดลเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่มีถึง 3 ซิงเกิลใน Top 10 ของบิลบอร์ดฮอต 100 ในสัปดาห์เดียวกัน
ในแคนาดา "21" อยู่ในอันดับ 1 นานกว่า 32 สัปดาห์ ยอดขายรวมตอนนี้อยู่ที่ 1.14 ล้านก๊อปปี้
ในทั่วโลก "21" ทำยอดขายมากกว่า 25 ล้านก๊อปปี้แล้ว
ชาร์ตประจำปี.
!scope="row"|Argentine Albums (CAPIF)
!scope="row"|Australian Albums (ARIA)
!scope="row"|Austrian Albums (Ö3 Austria)
!scope="row"|Belgian Albums (Ultratop Flanders)
!scope="row"|Belgian Albums (Ultratop Wallonia)
!scope="row"|Brazilian Albums (ABPD)
!scope="row"|Canadian Albums ("Billboard")
!scope="row"|Danish Albums (Hitlisten)
!scope="row"|Dutch Albums (MegaCharts)
!scope="row"|French Albums (SNEP)
!scope="row"|German Albums (Offizielle Top 100)
!scope="row"|Hungarian Albums (MAHASZ)
!scope="row"|Irish Albums (IRMA)
!scope="row"|Italian Albums (FIMI)
!scope="row"|Mexican Albums (Top 100 Mexico)
!scope="row"|New Zealand Albums (RMNZ)
!scope="row"|Polish Albums (ZPAV)
!scope="row"|South African Albums (RiSA)
!scope="row"|Spanish Albums (PROMUSICAE)
!scope="row"|Swedish Albums (Sverigetopplistan)
!scope="row"|Swiss Albums (Schweizer Hitparade)
!scope="row"|UK Albums (OCC)
! scope="row"| Worldwide Albums (IFPI Global Music Report)
!scope="row"|Russian Albums Chart
!scope="row"|US "Billboard" 200
! scope="row"| South Korean Albums International (Gaon)
!scope="row"|South Korean Albums International (Gaon)
! scope="row"| Swedish Albums (Sverigetopplistan)
วงศ์ปลาข้างตะเภา
"สำหรับปลาข้างตะเภาอีกวงศ์หนึ่ง ดูที่: วงศ์ปลาครืดคราด"
วงศ์ปลาข้างตะเภา หรือ วงศ์ปลาข้างลาย  เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Terapontidae อยู่ในอันดับปลากะพง (Perciformes)
มีลำตัวค่อนข้างสั้นแบบรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากแบนข้าง เกล็ดมีขนาดเล็ก หรือขนาดปานกลาง แบบเกล็ดสาก ปากมีขนาดเล็กเฉียงเล็กน้อย ขอบของกระดูกพรีโอเพอร์คูลัมเป็นหยัก และกระดูกโอเพอร์คูลัมมีก้านครีบแข็ง 2 อัน ครีบหลังทั้งสองติดกันแต่มีรอยเว้าให้เห็นว่าแบ่งออกจากกันได้ ครีบหลังมีก้านครีบแข็งจำนวน 11-14 อัน ครีบหางกลม ตัดตรง หรือเว้าเล็กน้อย ครีบท้องอยู่หลังฐานของครีบอกมีก้านครีบแข็งที่แข็งแรง 1 อัน และก้านครีบอ่อนที่แตกปลาย 5 ก้าน