pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในเรื่อง "ซ้องกั๋ง" ซีเหมิน ชิ่ง พบจุดจบโดยถูกอู่ ซง  น้องชายของสามีพัน จินเหลียน ตัดศีรษะไปเซ่นศพพี่ชาย แต่ใน "จินผิงเหมย์" นั้น เขาตายเพราะบริโภคยาเร้ากำหนัดที่พัน จินเหลียน จัดหาให้มากเกินไป
ตามท้องเรื่อง ซีเหมิน ชิ่ง มีภรรยา 6 คน และคู่ประเวณี 19 คน ทั้งมีเนื้อหาพรรณาการสังวาสไว้อย่างพิสดารจำนวน 72 บท
เมื่อแรกเริ่ม "จินผิงเหมย์" เขียนด้วยมือ จนช่วงปี ค.ศ. 1610 จึงได้มีการพิมพ์แกะไม้โบราณเป็นฉบับแรก ครั้นในสมัยสาธารณรัฐจีน (民國-หมินกั๋ว) ปีที่ 20 พบว่า สมาคมจัดพิมพ์นิยายโบราณที่สูญหายแห่งเมืองเป่ย์ผิง (ปัจจุบันคือ กรุงปักกิ่ง) ได้จัดพิมพ์ "จินผิงเหมย์" จำนวน 100 ตอน และสำนักพิมพ์วรรณคดีประชาชนจัดพิมพ์เผยแพร่อีกในปี ค.ศ. 1933 และ ค.ศ. 1956 ตามลำดับ
หนังสือเรื่อง "จินผิงเหมย์" หายาก ภายหลังเมื่อได้รับการยกย่องด้านวรรณศิลป์มากขึ้นกว่าการขนานนามว่าเป็นหนังสือต้องห้าม จึงมีการจัดพิมพ์อย่างแพร่หลาย เช่น ฉบับจัดพิมพ์ที่กรุงไทเป ฉบับสำนักพิมพ์เซียงกั่งม่อไฮ่เหวินฮว่าจัดพิมพ์ที่ฮ่องกง ฉบับสำนักพิมพ์วรรณคดีประชาชนจัดพิมพ์ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีจำนวน 100 ตอนเช่นเดียวกัน
การตีพิมพ์ในประเทศไทย.
ในประเทศไทยได้มีการตีพิมพ์เรื่อง "จินผิงเหมย์" เป็นผลงานการแปลของโชติ แพร่พันธุ์ เจ้าของนามปากกา "ยาขอบ" สาเหตุที่เขาแปล "จินผิงเหมย์" เป็นภาษาไทยนั้น เนื่องจากขณะที่เขาป่วย เพื่อนผู้หนึ่งของเขาได้ส่งหนังสือ "จินผิงเหมย์" ฉบับภาษาอังกฤษชื่อ "Chin P'ing Mei" ซึ่งเบอร์นาร์ด เมียล (Bernard Miall) แปลจากฉบับภาษาเยอรมันที่ ฟรันซ์ คูห์น (Franz Kuhn) แปลมาจากภาษาจีนอีกทอดหนึ่ง มาให้ ยาขอบอ่านแล้วประทับใจมาก แม้ช่วงนั้นแพทย์สั่งห้ามเขาเขียนหนังสือก็ตาม เขากล่าวว่า "...หนังสือเล่มนั้นดูดดึงความรู้สึกของข้าพเจ้าเหลือเกิน บัดนี้ ข้าพเจ้ากล้ากล่าวได้อย่างเต็มปากว่า เพราะอาศัยความดื่มด่ำจากรสชาติของภาษาและความละมุนละไมตามเนื้อเรื่องของหนังสือเล่มนั้น–เล่มที่ข้าพเจ้าได้อ่าน–บัดนี้ ข้าพเจ้าหาระย่อต่อความตายแล้วไม่!"
ยาขอบจึงแปลเป็นภาษาไทยจนจบ ใช้ชื่อว่า "บุปผาในกุณฑีทอง" และมอบให้สำนักพิมพ์วรรธนะพิบูลย์พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2498 ไม่นานก่อนยาขอบจะเสียชีวิต อย่างไรก็ตาม "บุปผาในกุณฑีทอง" ของยาขอบ หากเปรียบเทียบกับ "จินผิงเหมย์" ฉบับภาษาจีน จะพบว่า เป็นเพียงบทที่ 1 ถึงบทที่ 26 จากทั้งหมด 100 บท กล่าวคือ เป็นเพียง 1 ใน 4 ของต้นฉบับภาษาจีน นอกจากนี้ ยาขอบยังได้แบ่งตอนใหม่เป็น 45 ตอน และไม่ตรงตอนเดิมของฉบับภาษาจีน เนื้อหาส่วนใหญ่ตรงกับฉบับภาษาจีน แต่อาจคลาดเคลื่อนบ้าง เพราะยาขอบแปลมาจากฉบับภาษาอังกฤษที่แปลจากภาษาเยอรมันและภาษาจีนเป็นทอด ๆ จึงเป็นการแปลเอาความ และมีลักษณะเอาของเก่ามาเล่าใหม่ แต่ "บุปผาในกุณฑีทอง" ของยาขอบมีความพิเศษตรงที่หาคำประพันธ์ในวรรณคดีไทยที่คล้องจองกับเนื้อหาต้นฉบับมาแทรกไว้อย่างเหมาะสม แสดงให้เห็นว่า ยาขอบมีความรู้ในวรรณคดีไทยเป็นอย่างดี
ยาขอบได้ถ่ายชื่อตัวละครในเรื่องซึ่งรับชื่อมาจากอักษรโรมัน จึงมีความคลาดเคลื่อนบ้าง นอกจากนี้ ยังได้แปลงชื่อจากสำเนียงกลางให้เป็นสำเนียงแต้จิ๋ว เพราะคนไทยในสมัยนั้นคุ้นเคยกับสำเนียงดังกล่าว ทั้งยาขอบยังทำชื่อให้เป็นไทย เช่น นางบัวคำ นางขลุ่ยหยก และนางดวงแข เป็นเหตุให้ชื่อตัวละครคลาดเคลื่อนจากต้นฉบับภาษาจีน เช่น
นอกจากฉบับของยาขอบแล้ว ในระยะเวลาใกล้เคียงกันก็มีผู้แปลเรื่อง "จินผิงเหมย์" เป็นภาษาไทยอีก คือ เนียน กูรมะโรหิต ภรรยาของสด กูรมะโรหิต ใช้ชื่อเรื่องว่า "ดอกเหมยในแจกันทอง" ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์แสนสุข แต่แปลและพิมพ์ไม่จบ
เมกเลิฟ, นอตวอร์
เมกเลิฟ, นอตวอร์  เป็นสโลแกนต้านสงคราม วลีนี้ เริ่มใช้ในช่วงการเคลื่อนไหวโต้กลับทางวัฒนธรรม (counterculture) ช่วงทศวรรษ 1960 โดยส่วนใหญ่ใช้เพื่อต่อต้านสงครามเวียดนาม
กรดไขมันจำเป็น
กรดไขมันจำเป็น เป็นกรดไขมันที่มนุษย์และสัตว์อื่นจะต้องรับเข้าสู่ร่างกายเนื่องจากร่างกายต้องการกรดไขมันเหล่านี้เพื่อให้มีสุขภาพดี แต่ไม่สามารถสังเคราะห์ขึ้นเองได้ คำว่า "กรดไขมันจำเป็น" หมายความถึง กรดไขมันที่จำเป็นสำหรับกระบวนการทางชีววิทยา และไม่ใช่กรดไขมันที่ให้พลังงานแก่ร่างกายเท่านั้น
กรดไขมันจำเป็นในมุนษย์เท่าที่ทราบมีเพียงสองชนิดเท่านั้น: กรดอัลฟาไลโนเลนิก (กรดไขมันโอเมก้า 3) และกรดไลนาเลอิก (กรดไขมันโอเมก้า 6) ส่วนกรดไขมันอื่น ๆ นั้น "จำเป็นโดยมีเงื่อนไข" เท่านั้น รวมไปถึง กรดแกมมาไลโนเลนิก (กรดไขมันโอเมก้า 6), กรดลอริก (กรดไขมันอิ่มตัว) และกรดปาล์มมิโตลีอิค (กรดไขมันเดี่ยวอิ่มตัว)
เมื่อกรดไขมันทั้งสองชนิดได้รับการค้นพบครั้งแรกใน ค.ศ. 1923 พวกมันได้ถูกจัดเป็นวิตามินเอฟ ใน ค.ศ. 1930 ผลการศึกษาได้ค้นพบว่ากรดไขมันทั้งสองชนิดควรจัดเข้าเป็นไขมันมากกว่าวิตามิน
แจ็ก ร็อดเวลล์
แจ็ก คริสเตียน ร็อดเวลล์  เกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1991 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นให้กับเวสเทิร์นซิดนีย์วันเดอร์เรอร์ส ตำแหน่งกองกลางตัวรับในเอลีก ร็อดเวลล์เคยเป็นตัวแทนฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี, 17 ปี, 19 ปี, 21 ปี และชุดใหญ่
Jack Rodwell
ลูย ซาอา
ลูย โลร็อง ซาอา ( ; เกิด 8 สิงหาคม ค.ศ. 1978) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ในตำแหน่งกองหน้า เขาเริ่นต้นอาชีพนักฟุตบอลกับศูนย์ฝึกฟุตบอลแคริฟอนท์ทาอิเนีย เขาได้ลงเล่นในระดับอาชีพครั้งแรกกับ แม็ส ก่อนที่จะถูกยืมตัวไปยัง นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2000–01 ซาฮา ได้ย้ายเข้าสู่ทีม ฟูลัม ซึ่งเขาได้สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองในฐานะกองหน้าตัวเลือกแรก และพาทีมเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีก ตั้งแต่ฤดูกาลแรกกับทีมได้สำเร็จ
ซึ่งในที่สุดเขาก็ได้รับการเซ็นสัญญาด้วยเงินประมาณ 12.4 ล้านปอนด์หลังจาก ฤดูกาล 2003–04 ผ่านไปครึ่งทาง อาการบาดเจ็บได้รบกวนการลงเล่นของเขากับทีม อย่างไรก็ตาม เขาประสบความสำเร็จด้วยการคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกสองครั้ง รวมถึงยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2007–08 เขายังทำ 6 ประตูในการแข่งขันฟุตบอลลีกคัพ ฤดูกาล 2005–06 และ 1 ประตูในนัดชิงชนะเลิศช่วยให้ทีมคว้าแชมป์ได้สำเร็จ, เขาได้ย้ายเข้าร่วมทีมเอฟเวอร์ตัน ในปี ค.ศ. 2008 ขายังเป็นผู้ทำประตูแรกใน เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2009 ในวินาทีที่ 25 ซึ่งเป็นการทำประตูที่เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ, เขาได้ย้ายเข้าร่วมทีม ทอตนัมฮอตสเปอร์ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2012 ด้วยค่าตัวฟรี ก่อนที่จะย้ายเข้าร่วมทีม ซันเดอร์แลนด์ ในปีถัดมา เขาลงสนามไปเพียง 14 นัดและทำประตูไม่ได้เลยแม้แต่ประตูเดียว ก่อนที่จะย้ายเข้าร่วมทีม ลาซีโอ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 โดยส่วนใหญเขาจะเป็นผู้เล่นสำรองและได้ลงเล่นเพียง 6 ครั้ง สัญญาของเขาได้สิ้นสุดลงในวันที่ 30 มิถุนายน หลังจากนั้นเขาได้ประกาศเลิกเล่นฟุตบอลในวันเกิดวันที่ 8 สิงหาคม ของเขา ทางทวิตเตอร์
หลุยส์ ซาฮา
การแผลงเป็นไทย
การแผลงเป็นไทย เป็นกระบวนการซึ่งประชากรที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและเชื้อชาติกำเนิดที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยถูกผสมกลมกลืนเข้ากับวัฒนธรรมไทย หรือกล่าวโดยเฉพาะเจาะจงยิ่งไปกว่านั้น เข้ากับวัฒนธรรมไทยสยาม การแผลงเป็นไทยเป็นขั้นตอนในการสร้างรัฐชาติไทยในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งมีความเป็นไทยภาคกลางโดดเด่นจากราชอาณาจักรสยามเดิมที่ยังคงความหลากหลายทางวัฒนธรรมไว้อยู่
การแผลงเป็นไทยเป็นผลกระทบข้างเคียงของนโยบายชาตินิยมที่สอดคล้องกันของรัฐไทยหลังจากการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ผู้นำการปฏิวัติ ซึ่งต้องการเห็นประเทศไทยเจริญก้าวหน้า มุ่งเพิ่มอำนาจของชาวไทย ธุรกิจที่กระจายไปเป็นของชนกลุ่มน้อย อย่างเช่น พ่อค้าชาวไทยเชื้อสายจีนดั้งเดิม ถูกขับออกไปจากรัฐ ซึ่งให้สิทธิประโยชน์แก่ชาวไทย เอกลักษณ์ไทยถูกเสริมทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค ภาคกลางของประเทศได้มีภาวะครอบงำทั้งทางเศรษฐกิจและการเมือง ตลอดจนภาษากลางยังกลายมาเป็นภาษาของสื่อ ธุรกิจ และการศึกษา ค่านิยมของภาคกลางได้ถูกทำให้เท่ากันกับค่านิยมของทั้งประเทศด้วย วัฒนธรรมไทยกลางที่เป็นวัฒนธรรมแห่งความมั่งคั่งและสถานภาพ ทำให้เป็นที่ดึงดูดอย่างมากต่อผู้ที่อยู่ ณ ชายขอบทางเศรษฐกิจและสังคม
เป้าหมายหลักของการแผลงเป็นไทยเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ตามชายขอบของราชอาณาจักร ทั้งทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรม ซึ่งได้แก่ ชาวลาว, ชาวเวียดนาม, และชาวกัมพูชาในภาคอีสาน ชาวไทยภูเขาทางภาคเหนือ ชาวมอญและชาวพม่าในภาคตะวันตก ชาวมลายูทางภาคใต้ นอกจากนี้ ยังมีการแผลงเป็นไทยกับประชากรอพยพชาวจีนและชาวอินเดียเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งในการสร้างความเป็นปึกแผ่นของคนในชาติ และเป็นรากฐานของการพัฒนาชาติอย่างยั่งยืน
การแผลงเป็นไทยโดยรัฐบาลสามารถแบ่งออกได้เป็นนโยบายสี่ชุด ได้แก่
การพัฒนาชนบท.
รัฐบาลกำหนดนโยบายและการกระทำที่ชัดเจนไปยังกลุ่มที่อยู่บริเวณชายขอบของประเทศ ตัวอย่างเช่น โครงการเร่งการพัฒนาชนบท พ.ศ. 2507 ซึ่งมีการดำเนินงานในภาคอีสาน โดยมีจุดประสงค์ให้เพิ่มความจงรักภักดีกับประเทศไทย
เป็นนโยบายที่มีผลทั่วประเทศ แต่ได้มีผลกระทบต่อพวกที่อยู่บริเวณชายขอบอย่างไม่สมส่วน ตัวอย่างหนึ่งของนโยบายนี้ ได้แก่ การบังคับให้ใช้ภาษาไทยในโรงเรียน ซึ่งมีผลกระทบเพียงเล็กน้อยต่อชาวไทยกลางที่ได้ใช้ภาษาไทยในชีวิตประจำวันอยู่แล้ว แต่มีผลกระทบต่อผู้พูดภาษาลาวในภาคอีสาน คำเมืองในภาคเหนือ และภาษายะวีในภาคใต้ มาตรการรุนแรงได้ถูกใช้กับชาวไทยเชื้อสายจีน หลังจากที่สาธารณรัฐประชาชนจีนได้รับการสถาปนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2492 รัฐบาลต่อต้านคอมมิวนิสต์หลายชุด ซึ่งเริ่มตั้งแต่สมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ลดจำนวนผู้อพยพชาวจีนอย่างรุนแรงและสั่งห้ามโรงเรียนมัธยมศึกษาภาษาจีนทั้งหมดในประเทศไทย ชาวไทยเชื้อสายจีนที่เกิดหลังคริสต์ทศวรรษ 1950 มี "โอกาสจำกัดมากที่จะเข้าโรงเรียนภาษาจีน" ชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีอันจะกินได้ส่งเสียบุตรไปศึกษาภาษาอังกฤษต่อยังต่างประเทศแทนภาษาจีนด้วยเหตุผลทางเศรษฐกิจ ผลที่ตามมาคือ ชาวจีนในประเทศไทย "เกือบจะสูญเสียภาษาของบรรพบุรุษอย่างสิ้นเชิง" และค่อย ๆ สูญเสียเอกลักษณ์ความเป็นจีนของตนไป
การกระตุ้นชาตินิยม.
เป็นนโยบายซึ่งได้รับการออกแบบมาเพื่อกระตุ้นความรู้สึกชาตินิยมในหมู่ประชากรของประเทศ ตัวอย่างที่ชัดเจนได้แก่ การนำเสนอพระมหากษัตริย์เป็นประมุขแห่งชาติ การเคารพธงชาติในโรงเรียน และการออกอากาศเพลงชาติไทยสองครั้งทั้งทางวิทยุและโทรทัศน์ทุกวัน เวลา 8.00 น. และ 18.00 น. การกระตุ้นชาตินิยมไทยนี้มีผลข้างเคียงอย่างชัดเจนซึ่งลดความจงรักภักดีในบางกลุ่ม อย่างเช่น ชาวลาวในภาคอีสาน และชาวมลายูทางใต้
การเพิ่มบทบาทของรัฐ.
เป็นนโยบายซึ่งอาจมิใช่ชาตินิยมอย่างเด่นชัด แต่กระนั้นก็สามารถสนับสนุนความเป็นชาตินิยมขึ้นได้ ตัวอย่างเช่น การเพิ่มการเข้าเรียนในโรงเรียน ซึ่งเมื่อประกอบกับการบังคับห้ามสอนภาษาชนกลุ่มน้อยในโรงเรียน ทำให้มีผลลดการใช้ภาษาเหล่านั้น และหันมาใช้ภาษาไทยแทน
นวน เจีย
นวน เจีย ( "นวน ชา"; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1926 – 4 สิงหาคม ค.ศ. 2019) อาจรู้จักในชื่อ ลอง บุญรอด หรือ ฬง บุนรวต ( "ฬง ริทฺธิ"; ) และมีชื่อภาษาไทยว่า รุ่งเลิศ เหล่าดี เป็นนักการเมืองสายคอมมิวนิสต์ของกัมพูชา เป็นผู้นำอันดับสองของเขมรแดงรองจากพล พต จนถูกเรียกกันว่า "พี่ชายหมายเลขสอง" หรือ "พี่รอง"
เขาเป็นที่ต้องการตัวจากสหประชาชาติ เพื่อนำตัวไปดำเนินคดีข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ที่ศาลพิเศษคดีอาชญากรสงคราม กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา พร้อมกับเอียง ซารี, เขียว สัมพัน และเอียง ธิริทธ์ (เขียว ธิริทธ์) ภริยาของนายเอียง ซารี โดยวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2557 นวน เจีย และเขียว สัมพัน ถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิต ในคดีฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเขมรกว่าสองล้านคนช่วงเขมรแดงเรืองอำนาจ
นวน เจีย หรือ รุ่งเลิศ เหล่าดี เกิดที่จังหวัดพระตะบองช่วงที่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศไทย มีชื่อแต่แรกเกิดว่า เล้า กิมลอน (Lau Kim Lorn) เป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนแต้จิ๋ว โดยบรรพบุรุษฝ่ายบิดาอพยพมาจากเมืองซัวเถา ทางตอนใต้ของจีน สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร จังหวัดพระนคร และศึกษาต่อที่โรงเรียนเตรียมปริญญา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และทำงานชั่วคราวที่กระทรวงการต่างประเทศของไทย
นวน เจีย ได้เริ่มกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย แต่หลังจากนั้นไม่นานหลังเขาทราบข่าวว่าฝรั่งเศสสังหารชาวลาวที่เรียกร้องเอกราช เขาจึงแอบหนีออกจากไทยที่จังหวัดบึงกาฬ ผ่านเข้าแดนลาวที่เมืองปากซัน แล้วไปรับการฝึกโดยเวียดมินห์ในสมรภูมิเดียนเบียนฟู จนกระทั่งเดินทางถึงกัมพูชาอันเป็นบ้านเกิดในเวลาต่อมา ที่นั่นเขาได้เปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อ นวน เจีย อีกครั้ง และได้รับเลือกเป็นรองเลขาธิการพรรคแรงงานกัมพูชา ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา นวน เจียเป็นผู้นำเขมรแดงเพียงคนเดียวที่ไม่ได้จบการศึกษาจากปารีส
นวนเจีย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ที่กรุงพนมเปญขณะอายุได้ 93 ปี
วิโรฒ ศรีสุโร
รศ.ดร.วิโรฒ ศรีสุโร ได้ศึกษาค้นคว้าและเผยแพร่ความรู้ทางวัฒนธรรมอีสาน จนเป็นที่ยอมรับ และได้รับรางวัลพระสิทธิธาดาทองคำ ผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม และรางวัลสถาปนิกดีเด่น เกิดวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2482 สถานที่เกิด อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี ที่อยู่บ้าน ร้านดินดำ ตำบลด่านเกวียน ถนนราชสีมา-โชคชัย อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา
วิโรฒ ศรีสุโร เริ่มรับราชการเป็นครูตรี สังกัดวิทยาลัยเทคนิคนครราชสีมา ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 จึงได้รับการแต่งตั้งเป็นอาจารย์วิทยาลัยเทคนิคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จากนั้นในปี พ.ศ. 2532 จึงโอนมาสังกัดคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จนได้รับตำแหน่ง รองศาสตราจารย์ ระดับ 9 กระทั่งปี พ.ศ. 2544 จึงได้ริเริ่มก่อตั้งคณะศิลปประยุกต์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี และเป็นคณบดีคนแรกของคณะ
ผลงานทางด้านสถาปัตยกรรมอีสาน.
จากการเดินทางศึกษาศิลปะพื้นบ้านในภาคอีสานตลอดเวลากว่า 30 ปี ได้เห็นคุณค่าของวัฒนธรรมพื้นบ้านอีสาน โดนเฉพาะผลงานด้านสถาปัตยกรรม เช่น สิม(อุโบสถ) ซึ่งได้ถูกรื้อถอนทำลายอย่างมากมาย จึงเกิดแรงบันดาลใจที่จะศึกษารวบรวมและทำวิจัย จนเกิดเป็นรูปเล่มในหนังสือชื่อ "สิมอีสาน" ซึ่งได้รางวัลวิจัยดีเด่นแห่งชาติ จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (2540)
จากความมุ่งมั่นศึกษารูปลักษณ์สถาปัตยกรรมพื้นถิ่นอีสานจึงก่อให้เกิดงานสถาปัตยกรรมประยุกต์เพื่อรับใช้สังคมปัจจุบัน อาทิ เช่นอุโบสถ วัดศาลาลอย จังหวัดนครราชสีมา ,สถาบันวิจัยศิลปวัฒนธรรม ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นต้น ซึ่งนับเป็นการประยุกต์รูปแบบสถาปัตยกรรมอีสานให้เกิดเป็นเอกลักษณ์ในงานสถาปัตยกรรมร่วมสมัย
การสร้างสรรค์เผยแพร่ผลงานต่อสาธารณชนในประเทศและต่างประเทศ
ผลงานแต่งตำราหรือหนังสือ.
Lecture ครั้งสุดท้าย.
อาจารย์วิโรฒ ป่วยเป็นโรคมะเร็งกระเพาะอาหารเมื่อปี 2549 ไม่สามารถเดินได้ แต่เมื่อปี 2550 ทางคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้เชิญมาอภิปรายในงาน Dinner Talk ท่านก็รับปากว่าจะมาทันที และเมื่อถึงวันงาน อาจารย์ก็เดินทางมา และนั่งบนรถเข็นมาอภิปรายในวันนั้นด้วยความเป็น "ครูอีสาน" ทั้งกายและใจ แต่หลายเดือนหลังจากนั้น อาจารย์วิโรฒก็ต้องเข้ารักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ฯ ในมหาวิทยาลัยขอนแก่น จนถึงวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2551 อาจารย์ก็ได้จากไปอย่างสงบ
โทไกโด ชินคันเซ็น
ซันโย ชินคันเซ็น
โกดะมะ (ชินคันเซ็น)
ฮิกะริ (ชินคันเซ็น)
เขียว สัมพัน
เขียว สัมพัน ( "เขียว สํผน"; เกิด 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1931) เป็นอดีตประธานสภาเปรซิเดียมแห่งกัมพูชาประชาธิปไตยในช่วงปี ค.ศ. 1976 ถึง 1979 ทั้งยังดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐของกัมพูชาขณะอยู่ภายใต้การปกครองของเขมรแดง เป็นหนึ่งในผู้มีอำนาจระดับสูงของเขมรแดง รองจากพล พต
เขียว สัมพันเป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน เกิดที่จังหวัดสวายเรียง บิดาเป็นผู้พิพากษา จบการศึกษาจากวิทยาลัยสีสุวัตถิ์ และได้ไปศึกษาเศรษฐศาสตร์และการเมืองการปกครองที่มหาวิทยาลัยปารีสจนจบปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1959 และเดินทางกลับประเทศเพื่อเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยพนมเปญ ระหว่างนั้นเขียว สัมพันได้ตีพิมพ์จดหมายข่าวภาษาฝรั่งเศส ชื่อ "L'Observateur" เพื่อเผยแพร่แนวคิดสังคมนิยม จนเป็นที่จับตามองของรัฐบาลเจ้านโรดม สีหนุ ที่เป็นฝ่ายขวาและต่อต้านคอมมิวนิสต์ จนถูกจับตัวเปลื้องผ้าในที่สาธารณะเพื่อให้เป็นที่อับอาย
ในเวลาต่อมา เขียว สัมพันกลับได้รับเชิญให้เข้าร่วมพรรคสังคมของเจ้าสีหนุในปี ค.ศ. 1963 นโยบายเศรษฐกิจของเขียว สัมพันกลับถูกนำมาใช้เป็นส่วนหนึ่งของแผนการชาตินิยมของรัฐบาล เขาได้รับการวางตัวให้เป็นรองหัวหน้าพรรค เพื่อเป็นการคานอำนาจกับลอน นอล ซึ่งเป็นฝ่ายขวาจัด และมีเสียงข้างมากในพรรคสังคม
ภายหลังการลุกฮือของประชาชนที่จังหวัดพระตะบองในปี ค.ศ. 1967 นำมาซึ่งการกวาดล้างผู้มีความคิดนิยมฝ่ายซ้ายโดยกองกำลังของรัฐบาล มีข่าวลือว่าเขียว สัมพันถูกลอบสังหารโดยองครักษ์ของเจ้าสีหนุ ต่อมาเมื่อสีหนุถูกลอน นอลและหม่อมราชวงศ์สีสุวัตถิ์ สิริมตะทำรัฐประหารในปี ค.ศ. 1970 เจ้าสีหนุเปลี่ยนจุดยืนมาสนับสนุนการต่อสู้ของฝ่ายคอมมิวนิสต์ และตั้งรัฐบาลแนวร่วมแห่งชาติกัมพูชา (GRUNK)
ตัวเขียว สัมพันได้เข้าร่วมกับขบวนการนี้ด้วย โดยดำรงตำแหน่งประธานสภาเปซิเดียม เป็นผู้นำหน้าฉาก ในขณะที่อำนาจที่แท้จริงนั้นอยู่ที่พล พต แม้กระทั่งเมื่อเขมรแดงพ่ายแพ้ต่อกองทัพเวียดนามและเฮง สัมริน และออกจากอำนาจไปในปี ค.ศ. 1979 เขียว สัมพันก็ยังเป็นผู้นำอันดับสองรองจากพล พต และได้รับเลื่อนขึ้นเป็นผู้นำเขมรแดงอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1985 จนกระทั่งกองกำลังเขมรแดงประกาศยอมแพ้ต่อฝ่ายฮุน เซน ในปี ค.ศ. 1998
เขียว สัมพันถูกทางการกัมพูชาจับกุมตัวในปี ค.ศ. 2007 เพื่อนำตัวขึ้นพิจารณาคดีฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ และอาชญากรสงคราม ที่ศาลพิเศษคดีอาชญากรสงคราม กรุงพนมเปญ ตามคำขอของสหประชาชาติ ในระหว่างการพิจารณาคดี เขียว สัมพันให้การยืนยันมาตลอดว่า ไม่เคยสั่งการในฐานะผู้นำเขมรแดงให้มีการสั่งฆ่าประชาชนชาวเขมร ลุจนวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2557 เขียว สัมพัน และนวน เจีย ถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิต ในคดีฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเขมรกว่าสองล้านคน
เขียว สัมพันธ์
T-Pistonz+KMC   เป็นกลุ่มดนตรีจากสังกัดไทด์โปร โดยมีสมาชิกด้วยกันทั้งหมด 4 คน เป็นนักร้องเพลงประกอบประจำซีรีส์ของอินาสึมะอีเลฟเวน โดยชื่อวงนี้มีชื่อย่อว่า พิสุเคะ (ピスケ) และ TPK
เดือน สิงหาคม ปี ค.ศ. 2008 ชื่อเดิมของวง T-Pistonz มีชื่อว่า ทงโคทสึพิสตันซ์ ซึ่งมีสมาชิก 4 คน (ทงนิ, ฮิโรชิ, เอย์, โฮริ) โดยแนวเพลงหลักเป็นแนวเพลงพังค์ร็อก ภายหลังเปลี่ยนชื่อวงเป็น T-Pistonz โดยเพิ่มนักออกแบบท่าเต้นเพลงญี่ปุ่นชื่อดังที่มีชื่อว่า ลักกี้ อิเคดะ เข้าร่วมวงด้วย
ในเดือนมิถุนายน ปี ค.ศ. 2009 ได้ออกซิงเกิล มาจิเดะคันฉะ ได้เพิ่มสามาชิกอีกคนคือ KMC แร็ปเปอร์ประจำวงและได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นชื่อวง "T-Pistonz+KMC" จนถึงปัจจุบัน
หลังจากเปลี่ยนชื่อวงแล้ว KMC ก็เป็นผู้รับผิดชอบในการแต่งเพลง, ทำนองและแร็ป และปรับเปลี่ยนจากเป็นวงดนตรีแนวป็อปและร็อกอย่างเดียวได้เพิ่มส่วนเต้นและแร็ปอยู่บางส่วนแม้ว่าจะเต้นทั้งที่มีดูเสน่ห์ที่ไม่ซ้ำกันในบางครั้ง
เมื่อเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2010 ซิงเกิลชุดที่ 5 เพลง คัตเตะนะโคเสะ! ได้รับความนิยมจากโอริกอนวิคลี่ชาร์คโดยได้อันดับที่ 4 และเป็นซิงเกิลแรกที่ได้อันดับสูงที่สุด
ซิงเกิลทั้งหมดได้ออกปรากฏในเพลงซีรีส์อินาสึมะอีเลฟเวนทั้ง นินเทนโด ดีเอส, นินเทนโด 3DS และภาพยนตร์อะนิเมะทุกซีรีส์
T-Pistonz+KMC ประกาศยุติวงชั่วคราวเมื่อวันที่ 16 กันยายน ปี 2014 และหยุดพักงานเพลงประจำวงอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคมปีเดียวกัน โดยสมาชิกในวงต่างก็ไปแยกย้ายกันทำงานอย่างอื่น แต่ยังทำงานร่วมกันอยู่ซึ่งมีเพียงแค่ ทง นีโน่, KMC และ ฮิโรชิ ดอต เท่านั้น
วันชาติ (ประเทศญี่ปุ่น)
วันชาติ  เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตรงกับวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ในวันนี้ ชาวญี่ปุ่นเฉลิมฉลองการก่อตั้งชาติและเชื้อสายจักรพรรดิตามจักรพรรดิในตำนานพระองค์แรก จิมมุ ผู้ซึ่งได้สร้างเมืองหลวงขึ้นที่ยาโมโตะ เมื่อ 660 ปีก่อนคริสตกาล
ที่มาของวันตั้งชาติคือวันขึ้นปีใหม่ในปฏิทินสุริยจันทรคติดั้งเดิม ซึ่งในวันนั้น การก่อตั้งญี่ปุ่นโดยจักรพรรดิจิมมุได้มีการเฉลิมฉลองตามนิฮงโชกิ (日本書紀) ซึ่งกล่าวไว้ว่า จักรพรรดิจิมมุทรงขึ้นครองราชย์ในวันแรกของเดือนแรก
ในยุคเมจิ รัฐบาลญี่ปุ่นกำหนดให้วันดังกล่าวเป็นวันหยุดราชการ ซึ่งเกิดขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกันกับการเปลี่ยนปฏิทินสุริยจันทรคติเป็นปฏิทินเกรโกเรียน ใน ค.ศ. 1873 หนึ่งปีก่อนหน้านั้น เมื่อวันหยุดราชการนี้ได้รับการประกาศขึ้นอย่างเป็นทางการ ซึ่งตรงกับวันที่ 29 มกราคมในปฏิทินเกรโกเรียน ซึ่งสอดคล้องกันกับวันขึ้นปีใหม่ของชาวญี่ปุ่น ค.ศ. 1873 รัฐบาลกล่าวว่ามันสอดคล้องกันกับวันขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิจิมมุ แต่มิได้ตีพิมพ์วิธีการคำนวณที่แม่นยำนัก
ในรูปแบบดั้งเดิม วันตั้งชาติได้ถูกตั้งชื่อว่า "วันจักรวรรดิ" (紀元節, Kigensetsu) เป็นที่คาดกันว่าสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิอาจทรงต้องการให้สถาปนาวันหยุดราชการดังกล่าวขึ้นเพื่อสนับสนุนความชอบธรรมของราชวงศ์หลังจากการล้มล้างรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ วันหยุดประจำชาติดังกล่าวได้รับการสนับสนุนจากผู้ที่เชื่อว่าการรวมความสนใจของชาติไปยังองค์จักรพรรดิจะช่วยในจุดประสงค์ด้านความเป็นเอกภาพ การเชื่อมโยงการปกครองของพระองค์เข้ากับจักรพรรดิพระองค์แรกในตำนาน จักรพรรดิจิมมุ และอามาเตราซุ จักรพรรดิเมจิจึงทรงสถาปนาพรองค์เป็นผู้ปกครองอย่างชอบธรรมแต่เพียงผู้เดียวในญี่ปุ่น
ด้วยการเดินขบวนและการเฉลิมฉลองขนาดใหญ่ วันจักรพรรดินี้จึงได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งในสี่วันหยุดใหญ่ในญี่ปุ่น
เนื่องจากการเชื่อในตำนานชินโตและการสนับสนุนชนชั้นสูงของญี่ปุ่น วันจักรพรรดินี้จึงถูกยกเลิกไปหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ และวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ยังเป็นวันที่พลเอกดักลาส แมคอาเธอร์ได้รับรองฉบับร่างของแบบรัฐธรรมนูญใน ค.ศ. 1946
วันหยุดเพื่อเป็นการระลึกถึงได้ถูกจัดขึ้นมาอีกครั้งเป็นวันตั้งชาติใน ค.ศ. 1966 ซึ่งถึงแม้ว่าจะลดการอ้างถึงจักรพรรดิลงอย่างมากแล้วก็ตาม วันตั้งชาติยังคงเป็นวันสำหรับแสดงความรักชาติในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950
วันตั้งชาติ
สนธิสัญญาควบคุมอาวุธบนพื้นสมุทร
สนธิสัญญาควบคุมอาวุธบนพื้นสมุทร  หรือ สนธิสัญญาพื้นสมุทร  เป็นความตกลงพหุภาคีระหว่างสหรัฐอเมริกา สหภาพโซเวียต สหราชอาณาจักร และอีก 84 ประเทศ ซึ่งห้ามจัดวางอาวุธนิวเคลียร์ หรือ "อาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง" บนพื้นสมุทร (seabed) ใกล้จากแนวชายฝั่ง 12 ไมล์ (22.2 กม.) สนธิสัญญาดังกล่าวเปิดโอกาสให้ประเทศผู้ลงนามสังเกตการณ์ "กิจกรรม" พื้นสมุทรทั้งหมดของประเทศผู้ลงนามรายอื่นที่อยู่นอกเหนือเขต 12 ไมล์ เพื่อยืนยันการปฏิบัติตาม
สนธิสัญญาดังกล่าวมีชื่อเต็มว่า "สนธิสัญญา ว่าด้วยการห้ามจัดวางอาวุธนิวเคลียร์และอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูงอื่น บนพื้นสมุทร และพื้นมหาสุมทร กับทั้งใต้ดินแห่งพื้นสมุทรและพื้นมหาสุทรดังกล่าว" (Treaty on the Prohibition of the Emplacement of Nuclear Weapons and other Weapons of Mass Destruction on the Sea-Bed and the Ocean Floor and in the Subsoil Thereof)
เช่นเดียวกับสนธิสัญญาแอนตาร์กติก สนธิสัญญาอวกาศ และสนธิสัญญาเขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์ สนธิสัญญาควบคุมอาวุธบนพื้นสมุทรนี้มุ่งห้ามนำความขัดแย้งระหว่างประเทศและอาวุธนิวเคลียร์เข้าสู่ดินแดนที่ปลอดสิ่งดังกล่าวอยู่ตราบบัดนี้ อย่างไรก็ตาม การบรรลุความตกลงเกี่ยวกับพื้นท้องทะเลนี้ได้เกี่ยวข้องกับปัญหาที่ไม่ได้เจรจากันในการวางกรอบอีกสองความตกลงข้างต้น
สนธิสัญญาดังกล่าวเปิดให้ลงนามในวอชิงตัน ดี.ซี., ลอนดอน และมอสโก เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 และมีผลบังคับใช้เมื่อวนัที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 เมื่อสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และสหภาพโซเวียต และอีกมากกว่า 22 ประเทศ ได้รับมอบสัตยาบันสาร
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ฉะเชิงเทรา
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ฉะเชิงเทรา เป็นโรงเรียนสหศึกษาระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เขตพื้นที่การศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 โรงเรียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2538 โดยนางวิเชียร สามารถเป็นผู้บริหารโรงเรียนคนแรก
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่เลขที่ 24 หมู่ 7 ถนนสุวินทวงศ์ ตำบลคลองหลวงแพ่ง อำเภอเมือง ฉะเชิงเทรา 24000 ปัจจุบันโรงเรียนมีผู้อำนวยการโรงเรียนคือนายศิริพงศ์ ทีฆะ ซึ่งได้รับตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2547
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ฉะเชิงเทรา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษา เริ่มก่อตั้งโดย กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งมีนายเสียมทอง หวังเจริญทรัพย์ จากบริษัทจตุรมิตรแลนด์ บริจาคที่ดิน 25 ไร่ ในหมู่บ้านเรสซิเด้นท์ปาร์ค โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นสถานที่สร้างโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ซึ่งมีนางวิเชียร สามารถ เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ในขณะนั้น รักษาการผู้บริหารโรงเรียนสาขา ดำเนินการรับนักเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ( สาขา ) ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 รุ่นแรก ในปีการศึกษา 2537 โดยมีครู-อาจารย์ จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ มาช่วยสอนในอาคารชั่วคราวที่บริษัท จตุรมิตรแลนด์สร้างให้ในพื้นที่ชั่วคราว ของหมู่บ้านเรสซิเด้นท์ปาร์ค กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศจัดตั้งโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ สุวินทวงศ์ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2538 โดยมีนางมาลี สุดสาคร ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่
ปีการศึกษา 2557 เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น "โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ฉะเชิงเทรา" หรือ "ต.อ.พ.ฉ."
สนธิสัญญาว่าด้วยการควบคุมอาวุธบนพื้นท้องทะเล
การตอบสนองของพืช
การตอบสนองของพืช  คือ การตอบสนองของพืชต่อสิ่งเร้าภายนอกและสิ่งเร้าภายใน เป็นกลไกที่เกิดขึ้นจากการทำงานของฮอร์โมนพืชหรือกลไกต่าง ๆ ของเซลล์ทำให้พืชเกิดการเคลื่อนไหว
สิ่งเร้า.
สิ่งเร้า (Stimulus) คือ สิ่งที่ส่งผลหรือมีอิทธิผลต่อการตอบสนองของพืช ซึ่งสามารถแบ่งออกได้ 2 กลุ่ม คือ สิ่งเร้าจากภายนอก และ สิ่งเร้าจากภายใน การตอบสนองของพืชในลักษณะที่แตกต่างกันไปก็มีปัจจัยมาจากสิ่งเร้าเหล่านี้ เป็นต้นว่า
ทั้งนี้การตอบสนองอาจเกิดแบบย้อนกลับได้ หรือ ย้อนกลับไม่ได้
สิ่งเร้าภายใน.
สิ่งเร้าจากภายใน (Internal Stimulator) เช่น ฮอร์โมน และพันธุกรรม โดยฮอร์โมนพืชเป็นสารควบคุมการเจริญเติบโตของพืช ตัวอย่างเช่น ออกซิน ซึ่งเป็นฮอร์โมนชนิดหนึ่งผลิตอยู่บริเวณปลายรากและปลายยอด จะกระตุ้นการเจริญเติบโตของยอดพืช และกระตุ้นการเกิดรากพิเศษ ออกซินจะถูกกระตุ้นจากสิ่งเร้าภายนอกอีกทีหนึ่งคือแสงและแรงดึงดูดของโลก
มีหลายประเภทได้แก่
การเคลื่อนไหวที่มีทิศทางสัมพันธ์กับทิศทางของสิ่งเร้า หรือการเบน (Tropism) สามารถแบ่งได้หลายอย่างตามชนิดของสิ่งเร้า เช่น
การเคลื่อนไหวของพืชแบบไม่สัมพันธ์ต่อสิ่งเร้า (nastic movment) สามารถแบ่งได้ดังนี้
ฮอร์โมนพืช.
สารควบคุมการเจริญเติบโต (plant growth regulators) หรือ ฮอร์โมนพืช (plant hormone) เป็นสารเคมีที่พืชสร้างขึ้นในปริมาณที่น้อยมากส่งผลถึงนื้อเยื่อเพื่อควบคุมการเจริญเติบโตของพืช เช่น
ชลบุรีสเตเดียม
ชลบุรี ยูทีเอ สเตเดียม (ตามชื่อผู้สนับสนุนคือ อู่ตะเภา อินเตอร์เนชั่นแนล เอวิเอชั่น) หรือ สนามองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ที่บริเวณซอยนารถมนตเสวี 18 ถนนพระยาสัจจา สวนหลวงชลบุรี ตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีความจุ 8,600 ที่นั่ง ปัจจุบันใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลชลบุรี เอฟซี
ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 39 พ.ศ. 2553 หรือ ชลบุรีเกมส์ สนามชลบุรีสเตเดียมใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาฟุตบอล ประเภททีมชาย
โดยนอกจากจะเป็นรังเหย้าของสโมสรฟุตบอลชลบุรีแล้ว ยังเคยใช้จัดการแข่งขันระดับนานาชาติของทีมชาติไทย รวมถึงฟุตบอลถ้วยรายการสำคัญของเมืองไทย
สนาม อบจ.ชลบุรี
สนามกีฬาชลบุรีสเตเดียม
พรรครักประเทศไทย
พรรครักประเทศไทย  เป็นพรรคการเมืองในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 โดยมีนายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก
คณะกรรมการบริหารพรรค.
พรรครักประเทศไทย มีคณะกรรมการบริหารพรรค จำนวน 8 คน ได้แก่
การเลือกตั้งในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 พรรครักประเทศไทยถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 12 พฤษภาคม ปีเดียวกัน โดยนายชูวิทย์ผู้เป็นหัวหน้าพรรค มีเป้าจะส่งผู้สมัครในระบบบัญชีรายชื่อแค่ 10 คน โดยไม่ส่งผู้สมัครลงแบบเขต เพราะต้องการให้คนไทยทั้งประเทศเลือกพรรค โดยมีเข้าไปเป็นฝ่ายค้านตรวจสอบทุจริตคอร์รัปชั่นของรัฐบาล และได้รับเลือกตั้งจำนวน 4 ที่นั่ง ในสภาผู้แทนราษฎร
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 พรรครักประเทศไทย ทำหน้าที่ฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร ตรวจสอบการทำงานของรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ต่อมาได้เกิดความขัดแย้งระหว่างนายชัยวัฒน์ ไกรฤกษ์ กับนายชูวิทย์ ในกรณีที่นายชัยวัฒน์ ลงมติไว้วางใจพลตำรวจเอกประชา พรหมนอก และมีความสนิทสนมกับนายจตุพร พรหมพันธ์ โดยนายชูวิทย์ แจ้งเรื่องต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง ว่านายชัยวัฒน์ และนายโปรดปราน โต๊ะราหนี ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรค แต่นายโปรดปราน ปฏิเสธว่าไม่ได้ลาออกจากพรรคแต่อย่างใด มีเพียงนายชัยวัฒน์ ที่ลาออกจากตำแหน่งเลขาธิการพรรค
ต่อมาในการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2555 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในสังกัดพรรครักประเทศไทย มีการลงมติแตกต่างกัน คือ นายชัยวัฒน์ และนายโปรดปราน ลงมติไว้วางใจ ส่วนนายชูวิทย์ และนายสมเพชร ลงมติเห็นชอบด้วยกับฝ่ายค้าน (ไม่ไว้วางใจ)
การเลือกตั้ง พ.ศ. 2557.