pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
2.Lymphocyte พบ 20-35% ในกระแสเลือด มีมากในต่อมน้ำเหลือง ทำหน้าที่สำคัญในภูมิคุ้มกันระบบเซลล์ มักมีจำนวนสูงขึ้นในการติดเชื้อไวรัส ที่เห็นชัดเจนคือไข้เลือดออก ที่เห็นเซลล์ตัวอ่อนจากไขกระดูกที่มีขนาดใหญ่เรียกว่า atypical lymphocyte ออกมาในกระแสเลือดจำนวนมาก เห็นได้จากการดูเม็ดเลือดทางกล้องจุลทรรศน์
การเปลี่ยนแปลงของจำนวนและลักษณะเม็ดเลือดขาวเหล่านี้ช่วยแพทย์วินิจฉัยโรคต่าง ๆ เพราะเม็ดเลือดขาวทำหน้าที่แตกต่างกัน เมื่อมีการติดเชื้อเกิดขึ้น ไขกระดูกจะสร้างเม็ดเลือดขาวส่งออกมาในกระแสเลือดจำนวนมาก จึงเห็นเม็ดเลือดขาวตัวอ่อนที่มีขนาดใหญ่กว่าเม็ดเลือดขาวตัวแก่เพิ่มขึ้น
หากติดเชื้อแบคทีเรีย เม็ดเลือดขาวชนิด neutrophil เพิ่มจำนวนขึ้นและมี granule มากขึ้น เพราะเม็ดเลือดขาวชนิด neutrophil ที่มีหน้าที่กำจัดแบคทีเรีย หากติดเชื้อไวรัส ก็จะมีจำนวนเม็ดเลือดขาวชนิด lymphocyte เพิ่มขึ้น และหากมีพยาธิในร่างกายโดยเฉพาะพยาธิที่อยู่ในเนื้อเยื่อ เช่น พยาธิตัวจี๊ด และพยาธิปากขอ เราก็จะเห็นเม็ดเลือดขาวชนิด eosinophil เพิ่มขึ้น แพทย์ดูเซลล์เหล่านี้โดยการนำเลือดป้ายที่แผ่นกระจก (slide) แล้วย้อมสีส่องดูด้วยกล้องจุลทรรศน์
Immunoglobulin.
Immunoglobulin (Ig) คือโปรตีนชนิด globulin ที่ทำหน้าที่ด้านภูมิคุ้มกันด้านสารน้ำ มีทั้งหมด 5 กลุ่ม คือ
1.IgG เป็น immunoglobulin ที่มีขนาดเล็กที่สุด เป็นชนิดเดียวที่สามารถผ่านรกได้ และมีปริมาณมากที่สุดคือ 75-80%ของ immunoglobulin ทั้งหมดในน้ำเหลืองของคนปกติ มีบทบาทสำคัญในการป้องกันโรคติดเชื้อต่าง ๆ มีระดับสูงขึ้นหลังการกระตุ้นด้วย antigen โดยเฉพาะการตอบสนองต่อการติดเชื้อระยะที่ 2 (secondary response) ต่อจาก IgM ที่สร้างขึ้นในระยะแรกของการติดเชื้อ
2.IgA พบ 7-15 % ของ immunoglobulin ทั้งหมดในน้ำเหลือง ผลิตโดย plasma cell ที่อยู่ใต้ชั้นเยื่อบุผิว ส่วนใหญ่อยู่ในสารคัดหลั่งต่าง ๆ เช่น น้ำนมมารดา น้ำตา น้ำลาย สิ่งคัดหลั่งของปอด ทางเดินอาหาร ทางเดินหายใจ ระบบขับถ่าย มีบทบาทสำคัญที่สุดในการป้องกันโรคติดเชื้อของเยื่อบุต่าง ๆ โดยเฉพาะการติดเชื้อไวรัสของระบบหายใจและระบบทางเดินอาหาร และ IgA ที่อยู่ในนมน้ำเหลือง (colostrum) ของมารดา เป็นภูมิคุ้มกันที่ช่วยป้องกันทารกแรกคลอดจากการติดเชื้อ
3.IgM มีขนาดใหญ่ที่สุด พบ 5-10% ของ immunoglobulin ทั้งหมดในน้ำเหลือง เป็น antibody ตัวแรกที่ร่างกายสร้างขึ้นในการตอบสนองต่อ antigen ในระยะแรกที่ติดเชื้อ (primary antibody response) หลังจากนั้น IgG จึงเพิ่มตามมา มีบทบาทสำคัญในการทำลาย antigen โดยเฉพาะเชื้อ ไวรัสและแบคทีเรีย เป็น immunoglobulin ที่พบบ่อยในภูมิต้านทานเนื้อเยื่อตนเอง (autoimmune disease)
4.IgD มีปริมาณน้อยมาก ประมาณ 0.03%ของ immunoglobulin ทั้งหมดในน้ำเหลือง ยังไม่ทราบคุณสมบัติที่แน่ชัด
5.IgE ค้นพบหลังสุด มีปริมาณน้อยที่สุด คือพบประมาณ 0.003% ของ immunoglobulin ทั้งหมดในน้ำเหลือง สัมพันธ์กับภาวะภูมิแพ้ และเป็นภูมิคุ้มกันที่สำคัญในโรคพยาธิ
โรคที่เกิดจากความผิดปกติของภูมิคุ้มกัน.
1.บกพร่องที่ HI เป็นเหตุให้ติดเชื้อโรคง่าย
2.บกพร่องที่ CMI เป็นเหตุให้ติดเชื้อชนิดต่าง ๆ โดยเฉพาะเชื้อที่อยู่ในเซลล์ ได้แก่ไวรัส (เชื้อไวรัสเป็นเชื้อที่ต้องอาศัยเซลล์ในการเพิ่มจำนวน) เชื้อรา โปรโตซัว แบคทีเรียบางชนิด เช่น วัณโรค ส่วนใหญ่เป็นเชื้อที่ไม่ค่อยก่อโรคในคนปกติ โรคที่เรารู้จักกันดีคือ โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง (เอดส์) หรือ Acquired Immune Deficiency Syndrome (AIDS) นั่นเอง
นอกจากนี้ยังพบภาวะภูมิคุ้มกันต่ำ (ไม่ถึงขั้นบกพร่อง) ในเด็กเล็ก ผู้สูงอายุ ผู้ป่วยเบาหวานโดยเฉพาะผู้ที่คุมระดับกลูโคสในเลือดได้ไม่ดี ผู้ป่วยตับแข็ง ไตวายเรื้อรัง โลหิตจาง ขาดอาหาร ผู้ป่วยที่ได้รับยากลุ่ม steroid ซึ่งมีฤทธิ์กดภูมิคุ้มกันเป็นเวลานาน ที่พบบ่อยคือผู้ที่กินยาชุด สมุนไพรบางชนิด ยาลูกกลอน ซึ่งผู้ผลิตมักผสม steroid ลงไปในยาเหล่านี้
แจ็ค ข้อเท้าสปริง
แจ็ค ข้อเท้าสปริง  เป็นตัวละครตัวหนึ่งในคติชนวิทยาอังกฤษ ว่ากันว่าเป็นผู้ต้องหาลึกลับที่ก่อคดีลวนลามผู้หญิงหลายรายในยุควิคตอเรียของประวัติศาสตร์อังกฤษ ที่จนถึงบัดนี้ก็ยังไม่รู้ว่าเป็นใคร โดยแต่งตัวประหลาดคล้ายผีหรือปีศาจรูปร่างผอมสูง และสามารถกระโดดได้สูงมากผิดมนุษย์ปกติธรรมดา
เรื่องราวของแจ็ค ข้อเท้าสปริง เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1836 ตรงกับรัชสมัยการครองราชย์ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย โดยในขณะนั้นพระองค์มีพระชนมายุได้เพียง 18 พรรษา โดยนักธุรกิจผู้หนึ่งกำลังเดินกลับบ้านในเวลากลางคืนในขณะเดินทางกลับบ้าน ทันใดนั้นเองเขาก็ได้พบชายประหลาดคนหนึ่งกำลังก้าวกระโดดอยู่เหนือหัวของเขา ก่อนที่จะหายไปในความมืด ซึ่งในขณะนั้น ยังไม่ปรากฏแจ็ค ข้อเท้าสปริง นี้ทำร้ายใคร
ในขณะนั้น มหานครลอนดอนยังไม่ได้มีการจัดระเบียบตัวเมืองให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเหมือนปัจจุบันแต่อย่างใด ถนนหนทางยังไม่มีการราดยางมะตอย บริเวณแถบใจกลางเมืองเต็มไปด้วยโรงงานและบ้านพักของคนงาน นับว่าค่อนข้างจอแจพอสมควร ส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นแหล่งอาชญากรรมที่เต็มไปด้วยมิจฉาชีพ โจร โสเภณีและยาเสพย์ติด มีคดีอาชญากรรมประเภทลักจี้ชิงปล้น หรือฆ่าข่มขืน เกิดขึ้นประจำ ๆ การให้แสงสว่างในตัวเมืองในยามค่ำคืนมีเพียงแต่อาศัยแสงจันทร์, แสงเทียนและตะเกียงน้ำมันเท่านั้น ดังนั้นเมื่อพลบค่ำขึ้นมาเมื่อใด หลายสถานที่จึงกลายเป็นสถานที่เปลี่ยว
แจ็ค ข้อเท้าสปริงนั้นปรากฏเป็นคดีความครั้งแรกในตอนเย็นของวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1837 หลังจากกรมตำรวจลอนดอนก่อตั้งได้ 8 ปี เมื่อ พอลลี่ อดัม อายุ 17 ปี เป็นสาวเสิร์ฟของกรีนแมนอินโรงแรมในย่านแบล็คอีธ กำลังเดินไปออกเดทกับลูกชายของเจ้าของบริหารโรงแรมในงานเทศกาลฉลองการเก็บเกี่ยว พอลลี่ได้เดินทางลัดตรงเนินเขาในยามค่ำคืนและเปล่าเปลี่ยวปราศจากผู้คน อีกทั้งสถานที่ที่เธอเดินผ่านนั้นครั้งหนึ่งเคยเป็นที่แขวนคอนักโทษในสมัยโบราณทำให้เพิ่มความหวาดกลัวแก่เธอได้เป็นอย่างดี และเมื่อเธอเดินถึงจุดที่ตั้งของหินก้อนใหญ่ที่ถูกเรียกว่า ไวท์ฟิลด์เมาท์ ทันใดนั้นเองก็ปรากฏเงาดำขึ้นออกจากหลืบหินนั้นและมันฉีกเสื้อผ้าของเธอจนขาดวิ่นเผยให้เห็นทรวงอกก่อนที่มันจะเอามือมาจับหน้าอก และก่อนที่มันจะทำอะไรล่วงเกินกว่านั้น พอลล่าก็ร้องหวีดสุดเสียง จนเจ้าของเงาดำนั้นตกใจ ก่อนที่มันจะผละออกจากพอลลี่พร้อมกับเอามือเท้าสะเอวและพ่นไฟสีเงินออกมาและกระโดดหนีไปในความมืด เมื่อพอลลี่เห็นมันไปแล้วเธอก็โล่งใจและสลบคาพื้นก่อนที่จะถูกคนผ่านทางช่วยเอาไว้และส่งตัวไปยังโรงพยาบาล และเมื่อเธอฟื้นขึ้นมา เธอเล่าเรื่องที่เธอเห็น ซึ่งต่อมาก็โด่งดังจนกลายเป็นปากต่อปาก แต่ว่าในตอนนั้นเป็นเพียงแค่คดีพยายามข่มขืนในทางเปลี่ยวหรือการกลั่นแกล้งของวัยรุ่นขี้เมาจากงานฉลองมากกว่า
เป็นที่โด่งดัง.
จากนั้น เรื่องราวของแจ็ค ข้อเท้าสปริง ก็ได้ถูกกล่าวอ้างถึงอีกหลายรายและหลายที่ เช่น ในเมืองเชฟฟิลด์และลิเวอร์พูล โดยเหยื่อมีลักษณะคล้ายกัน คือ เป็นหญิงสาวสวยวัยรุ่น และถูกลวนลามคล้าย ๆ กัน แต่ไม่ปรากฏว่ามีการกระทำอื่นใดนอกเหนือจากนี้ ทำให้ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจไม่ติดใจทื่จะสอบสวนแต่อย่างใด
จนกระทั่งในปีถัดมา ในวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1838 เรื่องนี้ถูกยกหัวข้อขึ้นในที่ประชุมพิจารณาคดีในกรุงลอนดอน ปรากฏมีประชาชนชาวลอนดอนยอมฝ่าหิมะเพื่อไปสภาเมืองอย่างแน่นขนัด ผู้ว่าการเมืองได้แจ้งรายงานการบริหารงานเทศบาลและจากนั้นก็มีการอภิปรายเกี่ยวกับญัตติต่าง ๆ ที่ชาวเมืองเสนอมา สุดท้ายก็เป็นการอนุมัติจากศาล และช่วงสุดท้ายของการประชุมนั้นผู้ว่าได้หยิบบัตรสนเท่ห์ที่ส่งมาจากผู้หญิงคนหนึ่ง และได้ให้ตัวแทนอ่านออกเสียงต่อต่อหน้าฝูงชน เป็นเรื่องการแจ้งความเรื่องมนุษย์ประหลาดที่ตระเวนหลอกผู้หญิงตกใจกลัวในแถบชานเมืองกรุงลอนดอน จดหมายฉบับนี้ยังบอกว่ามนุษย์ประหลาดผู้นี้ คือ ขุนนางคนหนึ่งที่เล่นพนันขันต่อกับเพื่อนผู้ชื่นชอบการกลั่นแกล้งคนว่า "กล้าแต่งตัวเป็นปีศาจหรือเป็นผีแล้วตระเวนไปหลอกตามบ้านคนหรือเปล่า" และเพื่อนคนนั้นก็ตกลงรับคำท้าและปลอมตัวเป็นมนุษย์ประหลาดดังกล่าว และจนบัดนี้การเล่นพิเรนทร์นี้ยังคงดำเนินต่อไปแล้วดูเหมือนจะรุนแรงขึ้นเป็นลำดับ จึงอยากขอให้ผู้ว่าการเมืองหยุดการกระทำเช่นนี้ เมื่ออ่านจบก็มีเสียงจากประชาชนโดยรอบที่ออกมาให้การตรงว่าพบเห็นมนุษย์ประหลาดเช่นกันและก่อให้เกิดเสียงตอบรับอย่างมากในหมู่ประชาชน
เช้าวันต่อมา มนุษย์ประหลาดผู้นี้ได้ถูกตั้งชื่อในหนังสือพิมพ์ว่า "แจ็ค ข้อเท้าสปริง" (Spring Heeled Jack) และกลายเป็นที่รู้จักกันไปทั่วอังกฤษในเวลานั้น เพราะมีการร้องทุกข์จากผู้เสียหายเป็นจำนวนมาก และมีบางคนเกิดคดีที่ว่านี้นอกกรุงลอนดอนด้วย
เมื่อสถานการณ์ลุกลามถึงระดับนี้แล้ว ทางสกอตแลนด์ยาร์ดก็ไม่อาจอยู่นิ่งได้ เนื่องจากมันมีผลต่อจิตวิทยาของชาวลอนดอนด้วย ซึ่งถ้าจิตใจของประชาชนหวาดกลัวสิ่งลึกลับที่ไม่สามารถอธิบายได้จะส่งผลต่อการดำเนินชีวิตในส่วนรวมด้วย อีกทั้งอังกฤษในเวลานั้นก็ใช่ว่าจะเป็นประเทศที่สงบสุขเรียบร้อยนัก เพราะเนื่องจากได้รับผลกระทบจากการปฏิวัติฝรั่งเศสและการประกาศเอกราชของสหรัฐอเมริกา อีกทั้งสมเด็จพระราชินีวิกตอเรียก็ยังมีพระชนมายุเพียง 18 พรรษา อนาคตการครองราชย์ยังไม่แน่ไม่นอน บวกกับเป็นช่วงลัทธิทุนนิยมเริ่มเข้ามาส่งผลทำให้เกิดความแตกต่างฐานะคนรวยกับคนจนอย่างมาก พวกขุนนางมีชีวิตที่หรูหรากินดีอยู่ดี ส่วนชนชั้นกรรมกรต่างลำบากในการหากินและพวกขอทานที่ไร้ที่อยู่อาศัย ดังนั้น การปรากฏตัวของแจ็ค ข้อเท้าสปริง มีทั้งข้อดีและไม่ดีปะปนกัน ในด้านไม่ดีคือมันสร้างความเดือดร้อนต่อสังคม ส่วนด้านดีคือมันกลายเป็นหัวข้อข่าวที่โด่งดังและนิยมในสมัยนั้น มันเป็นข่าวที่ทำให้ผู้คนได้ลืมความต่ำต้อยของฐานะ และเริ่มโด่งดังจนบางคนยกย่องเป็น ฮีโร่ หรือ ขวัญใจของประชาชน ด้วยซ้ำ เหมือนในกรณีแจ๊ค เดอะ ริปเปอร์ เป็นต้น
ซึ่งในปี ค.ศ. 1837 ที่แจ็ค ข้อเท้าสปริงออกอาละวาดนั้น กรมตำรวจลอนดอนพึ่งถูกตั้งขึ้นมาเพียง 9 ปี จึงยังไม่มีประสบการณ์มากนักในฐานะองค์กรตำรวจ ทำให้การจับตัวแจ็ค ข้อเท้าสปริงนี้เป็นไปได้ยากลำบากมาก และพฤติกรรมที่มักปรากฏตัวอย่างผลุบ ๆ โผล่ ๆ ไม่ปรากฏตัวที่เดิมจึงไม่สามารถวางกำลังล้อมจับได้ เมื่อตำรวจไม่สามารถทำอะไรได้ กลุ่มประชาชนจึงอาสาสมัครมาเป็นคนตรวจตรายามค่ำคืนเอง โดยมี ผู้มีชื่อเสียงอย่าง เวลลิงตัน อาเธอร์ เวลเลสลีย์ ที่เป็นนายพลในสงครามนโปเลียน ซึ่งสามารถเอาชนะนโปเลียนได้ที่วอเตอร์ลูในเบลเยี่ยม ก็เป็นหนึ่งในผู้ที่ออกตรวจตรายามค่ำคืนด้วยเช่นกัน โดยหวังว่าจะจับตัวแจ็ค ข้อเท้าสปริงให้ได้ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่อาจที่จะทำได้
ต่อมามีคนเสนอรางวัลนำจับแจ็ค ข้อเท้าสปริงเป็นจำนวนเงินกว่า 100 ปอนด์ หากสามารถจับตัวแจ็ค ข้อเท้าสปริงได้ จนต้องเพิ่มเงินรางวัลขึ้นถึง 1 พันล้านปอนด์
มีการตั้งข้อสันนิษฐานว่าผู้ที่เป็นแจ็ค ข้อเท้าสปริงนั้น เป็นขุนนางชาวไอริชที่ชื่อ เฮนรี่ เดอ ลา บัว เบเรสฟอร์ด ซึ่งเป็นมาร์ควิสแห่งวอเตอร์ฟอร์ด
วอลเตอร์เกิดในปี ค.ศ. 1811 และในปี ค.ศ. 1837 ที่แจ็ค ข้อเท้าสปริงปรากฏตัวขึ้นครั้งแรกนั้นเขาอายุ 26 ปี และเป็นโสด บิดาของเขา คือ มาร์ควิสจอห์น เบเรสฟอร์ด นั้นเป็นขุนนางที่ร่ำรวยมหาศาลและถือครองที่ดินผืนใหญ่ในไอร์แลนด์และอังกฤษ เฮนรี่ซึ่งเป็นบุตรชายเพียงคนเดียวจึงถูกเลี้ยงดูอย่างฟุ่มเฟือยหรูหราจนทำให้เขาเป็นคนนิสัยเสียและชอบแกล้งผู้คนอย่างเกินเหตุ
วอลเตอร์เป็นชายที่มีหน้าตาค่อนข้างหล่อเหลาและมีผมสีดำ เขาอาศัยอยู่บ้านพักตากอากาศในกรุงลอนดอนเวลานั้น จุดเด่นเขาคือดวงตาที่กลมโต เป็นคนที่มีรูปร่างสูงใหญ่และชอบใช้กำลังตัดสินปัญหา ตอนสมัยเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้นที่วิทยาลัยอีตันในวินด์เซอร์ เขาเคยถูกจับเพราะรวมหัวพวกเพื่อนคอยยืนอยู่บนหลังอาคารเรียนเพื่อดักปัสสาวะรดหัวอาจารย์ที่เดินผ่านมา และในสมัยเรียนที่ออกซฟอร์ดเขาก็เคยถูกลอบทำร้ายโดยคนกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งจนเขารู้สึกเจ็บใจและได้แก้แค้นโดยการจัดการพังบ้านของชายที่เป็นตัวการนั้นพังยับ
นอกจากนี้วอลเตอร์ยังขึ้นชื่อเรื่องด้านกีฬาด้วย เขาเคยถูกเลือกเป็นฝีพายยอดเยี่ยมในการแข่งขันพายเรือของออกซฟอร์ด และอีกด้านหนึ่งเขายังเป็นนักพนันตัวยงอีกด้วย จากความที่เขาหน้าตาดีทำให้เขาเป็นหนุ่มเนื้อหอม จนทำให้ชาวลอนดอนรู้จักเขาไปทั่วในฐานะขุนนางเสเพลที่ไม่เกรงกลัวใคร เขาถูกตำรวจจับเป็นว่าเล่นฐานชกต่อยชาวบ้าน ในตอนที่แจ็ค ข้อเท้าสปริงปรากฏตัวและมีบัตรสนเท่ห์บอกว่าชายส้นเท้านั้นเป็นขุนนางเสเพลปลอมตัวแกล้งคนนั้น ตำรวจเองก็เพ่งเป้าไปที่เขาก่อนอันดับแรก
แต่กระนั้นวอลเตอร์ก็มิได้ใส่ใจข่าวดังกล่าว เขายังคงดำเนินการแกล้งแผลง ๆ ให้คนอื่นเดือดร้อนต่อไป เช่น เขาเป็นลูกค้าประจำบ่อนพนันและซ่องโสเภณี เขามักเมาหัวราน้ำและพูดตลกด้วยคำผรุสวาทกับเสเพลและหญิงขายบริการเป็นประจำ เขาเคยนำสุนัขพันธุ์บลัดฮาวด์ไปที่โบสถ์เพื่อให้มันวิ่งไล่กัดบาทหลวง และเคยนำลาไปนอนบนเตียงของแขกที่มาพักโรงแรมเพื่อให้แขกตกใจด้วย และยังมีพฤติกรรมแผลง ๆ หลุดโลกอีกหลายอย่าง เช่น การปล่อยให้รถไฟ 2 ขบวนวิ่งชนกันจนเสียหายอย่างหนัก ในขณะที่เขาหัวเราะชอบใจ เป็นต้น
ซึ่งในขณะที่แจ็ค ข้อเท้าสปริงปรากฏตัวนั้น วอลเตอร์ก็ไม่ได้ออกมาพบปะสังสรรค์กับใครอีกเลยโดยอ้างว่าป่วย ซึ่งการที่ชายที่แข็งแรงจะเจ็บป่วยเป็นเวลานานนั้นถือว่าแปลกพอสมควร บรรดาเพื่อนของเขาสงสัยว่าวอลเตอร์อาจแกล้งป่วยเพื่อแอบทำอะไรสักอย่างที่พิเรนทร์อะไรบางอย่างอยู่เบื้องหลังก็เป็นได้ อีกทั้งมีพยานที่อ้างว่าเคยเห็นใต้ผ้าคลุมของแจ็ค ข้อเท้าสปริงนั้นปักตัวอักษร W อยู่ด้วย ซึ่งมันมาจากคำนำหน้าคำว่า วอเตอร์ฟอร์ด (Waterford) นั้นเอง ประกอบกับวอลเตอร์มีเพื่อนที่เรียนสาขาจักรกลในออกซฟอร์ดอยู่ด้วย จริงไม่น่าแปลกแต่อย่างใดถ้าวอลเตอร์จะให้เพื่อนคนนั้นแอบสร้างขาสปริงให้อย่างลับ ๆ ก็เป็นได้
กระทั่งวอลเตอร์แต่งงานเมื่ออายุ 31 ปี เขาก็ไม่เคยเล่นอะไรแผลง ๆ อีกเลย ในชีวิตปั้นปลายในปี ค.ศ. 1859 วอลเตอร์ก็เสียชีวิตเนื่องด้วยอุบัติเหตุขี่ม้าล่าสัตว์ ส่งผลให้เขาคอหัก และจบชีวิตลงในขณะเขามีอายุ 48 ปี ซึ่งแจ็ค ข้อเท้าสปริง ก็หยุดอาละวาดในปี ค.ศ. 1904 ในลิเวอร์พูล จึงเชื่อว่าเขาไม่ใช่แจ็ค ข้อเท้าสปริง
แจ็ค ข้อเท้าสปริง หรือ Spring Heeled Jack ได้กลายมาเป็นชื่อวงดนตรี 2 วง โดยวงแรกเป็นวงดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกส์จากอังกฤษ และอีกวง เป็นวงดนตรีแนวสกาของสหรัฐอเมริกา
แจ็ค เท้าสปริง
โฆเซ การ์เรรัส
ฌูแซ็ป มาริอา การ์เรรัส อี ก็อลย์  หรือ โฆเซ การ์เรรัส  นักร้องอุปรากรเสียงเทเนอร์ชาวสเปนเชื้อสายกาตาลา มีชื่อเสียงโดยเฉพาะการขับร้องอุปรากรของจูเซปเป แวร์ดี และจาโกโม ปุชชีนี
การ์เรรัสเกิดที่บาร์เซโลนา เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวนสามคนของครอบครัวผู้ใช้แรงงาน เขาเริ่มหัดร้องเพลงตั้งแต่เด็ก โดยได้แบบอย่างมาจากมาริโอ แลนซา ที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์ "The Great Caruso" (1951) ขณะนั้นมีอายุเพียง 6 ปี เขาได้รับการสนับสนุนจากครอบครัว ได้รับการฝึกฝนและขับร้องแสดงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1958 เมื่ออายุ 11 ปี
ในปี ค.ศ. 1970 เขาได้รับการส่งเสริมจากมุนซาร์รัต กาบัลเย ในขณะนั้นเป็นนักร้องอุปรากรยอดนิยม ทำให้เขาได้รับบทนำเป็นครั้งแรก ทั้งคู่ขับร้องร่วมกันในอุปรากรหลายเรื่อง เช่น ลาบอเอม, มาดามบัตเตอร์ฟลาย, ตอสกา, ลาตราวิอาตา นอกจากนั้น แนวทางการร้องของเขา ยังได้รับอิทธิพลมาจากแฮร์แบร์ท ฟ็อน คารายัน ซึ่งเป็นผู้อำนวยเพลงอุปรากรหลายเรื่องที่การ์เรรัสรับบทนำ
การ์เรรัสเคยป่วยเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว แต่ได้รับการฉายรังสีและปลูกถ่ายไขสันหลังจนอาการหายเป็นปกติ จากนั้นเขาได้อุทิศเงินรายได้เป็นจำนวนมาก เพื่อสนับสนุนการวิจัยและช่วยเหลือผู้ป่วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว ผ่านมูลนิธิชื่อ José Carreras International Leukaemia Foundation
การ์เรรัสได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในนักร้องเทเนอร์ที่เสียงดีที่สุด ในปี ค.ศ. 1990 เขาได้จับคู่กับนักร้องเทเนอร์อีก 2 คน คือ ลูชาโน ปาวารอตตี และปลาซิโด โดมิงโก ขับร้องร่วมกันในชื่อ "The Three Tenors" ครั้งแรกในพิธีปิดการแข่งขันฟุตบอลโลก 1990 เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 ที่กรุงโรม โดยมีสุบิน เมห์ธาเป็นผู้อำนวยเพลง จากนั้นทั้งสามได้จัดแสดงร่วมกันอีกหลายครั้ง จนถึงปี 2003
Jose Carreras
โฆเซ คาเรราส์
ฮอนโด เอย์สึเกะ
ฮอนโด เอย์สึเกะ  เป็นตัวละครในการ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซึ่งมีบุคลิกที่หากดูเผินๆเหมือนกับซุ่มซ่าม แต่ในบางครั้งกลับดูสุขุมรอบคอบ และเป็นตัวละครที่ค่อนข้างมีความลึกลับตัวหนึ่ง ให้เสียงพากย์เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นโดยคุณจุงโกะ โนดะ
ฮอนโด เอย์สึเกะ เป็นน้องชายของมิซึนาชิ เรย์นะ ในช่วงแรก โคนันสงสัยว่าเขาอาจเป็นหนึ่งในสมาชิกองค์กรชุดดำ เนื่องจากมีความคล้ายกับมิซึนาชิ เรย์นะเป็นอย่างมาก ในเบื้องต้น เอย์สึเกะเป็นโรคลูคีเมีย ก่อนที่จะได้รับการผ่าตัดโดยใช้ไขสันหลังของพี่สาวตนในภายหลัง นี่จึงเป็นสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงกรุ๊ปเลือดจาก O มาเป็น AB จากการได้รับการผ่าตัด และเอย์สึเกะยังเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกันกับโมริ รัน กับซึซึกิ โซโนโกะด้วยเช่นกัน โดยในปัจจุบันได้เดินทางไปอเมริกาเพื่อไปเป็น CIA เหมือนกับพ่อ (ในตอน มังงะ เล่ม 60 File 621 คำสารภาพของเอย์สึเกะ อนิเมะ ตอน 555 มุมอับในร้านคาราโอเกะ (ตอนจบ))
เกิดวันที่ 16 กุมภาพันธ์
ราศี กุมภ์
ตระกูลของ ฮอนโด เอย์สึเกะ
กอนซาโล อิกัวอิน
กอนซาโล เฆราร์โด อิกัวอิน (; เกิด 10 ธันวาคม ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้าให้กับอินเตอร์ไมแอมี เขาเป็นบุตรชายของอดีตนักฟุตบอลฆอร์เฆ อิกัวอิน และเป็นน้องชายของเฟเดริโก อิกัวอิน
หลังจบฤดูกาล ก่อนเริ่มต้นฤดูกาลใหม่ได้ไม่นาน อิกัวอินได้ย้ายไปยังยูเวนตุสด้วยค่าตัวถึง 75.3 ล้านปอนด์ (ประมาณ 3,462 ล้านบาท) นับว่าเป็นผู้เล่นที่มีราคาแพงเป็นอันดับ 4 ของโลกรองจากปอล ปอกบาจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และแกเร็ธ เบล กับคริสเตียโน โรนัลโด จากเรอัลมาดริด
โรบินโญ่
Johan Cruijff
เวสลีย์ สไนเดอร์
เวสลีย์ สไนเดอร์ (, ; เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นให้กับโอเฌเซ นิส ตำแหน่งกองกลาง ใน ค.ศ. 2004 สไนเดอร์ได้รับรางวัลโยฮัน ไกรฟฟ์ ในสาขานักเตะทีมเยาวชนยอดเยี่ยมในเนเธอร์แลนด์
ก่อนหน้านี้เขาเล่นให้กับทีมอาเอฟเซ อายักซ์ และเรอัลมาดริด ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับอินเตอร์มิลานในปี ค.ศ. 2009
สไนเดอร์ยังเคยเป็นตัวแทนนักฟุตบอลเยาวชนฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันเขาลงแข่งในฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ลงแข่งครั้งแรกในเดือนเมษายน ค.ศ. 2003 โดยได้ร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 และฟุตบอลยูโร 2 ครั้ง (2004 และ 2008) เขายังร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 ที่ประเทศแอฟริกาใต้อีกด้วย
เวสลี่ย์ ชไนจ์เดอร์
อำเภอจันทึก
ปลาซีโด โดมิงโก
โฆเซ ปลาซิโด โดมิงโก เอมบิล  หรือ ปลาซิโด โดมิงโก เป็นนักร้องอุปรากรเสียงเทเนอร์และผู้อำนวยเพลงชาวสเปน เป็นนักร้องเทเนอร์ที่รับบทบาทการแสดงมาตั้งแต่เข้าวงการแล้วทั้งสิ้น 128 บท ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดเหนือกว่านักร้องคนใดในปัจจุบัน
โดมิงโกเกิดที่ชานกรุงมาดริด ประเทศสเปน เติบโตที่ประเทศเม็กซิโก นอกเหนือจากการเป็นนักร้องเทเนอร์แล้ว ปลาซิโดยังเป็นนักเปียโน เป็นผู้อำนวยเพลงให้กับวงออร์เคสตรา และร้องเพลงเสียงแบริโทน
บ้านหนองหมู
ทุ่งน้ำซึม
ท่าเสา
แม่พวก
ห้วยแม่ลาน
บ้านแต้
บ้านโพธิ์มูล
ธนบุรี (เดิม)
บ้านฉิมพลี
คลองปราบ
บ้านป่ากอ
น้ำน้อย
คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ อยู่ในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ตามที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้ทำโครงการจัดตั้งวิทยาเขตเพื่อจัดการเรียนการสอนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยตั้งอยู่ที่สนามบินเก่า บ้านเชียงเครือ อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 19 กิโลเมตร ตามเส้นทางหมายเลข 22 (สกลนคร-นครพนม) บนเนื้อที่วิทยาเขต 4,000 ไร่ หนองหารน้อย 700 ไร่ เพื่อสนองนโยบายของรัฐบาล ในการกระจายโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาสู่ภูมิภาคของ ประเทศไทย และพัฒนาให้จังหวัดสกลนครเป็นศูนย์กลางด้าน การศึกษาของภูมิภาคตะวันออก เฉียงเหนือตอนบน โดยจัดให้มีคณะวิชาจัดการเรียนการสอนด้านอุตสาหกรรมการเกษตร และธรรมชาติสิ่งแวดล้อม อีกทั้งให้เป็นแหล่งศึกษา ค้นคว้าวิจัย การรวบรวมข้อมูลในการบริการวิชาการด้านเกษตร การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในภูมิภาคอีสานตอนบน เพื่อพัฒนาให้ภูมิภาคแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการพัฒนาการเกษตรครบวงจรที่ก้าวหน้า อุตสาหกรรมเกษตร และการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของภูมิภาคอินโดจีน
และให้มีองค์ประกอบของมหาวิทยาลัยคือหลักสูตร บริหารธุรกิจ ของมหาวิทยาลัยใน ภาคอีสานตอนบน โดยตั้ง"คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ"ขึ้นที่วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร
เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงครองสิริราชสมบัติ เป็นปีที่ 50 ประกอบกับเพื่อเป็นการสนองนโยบายของรัฐบาลในการขยายโอกาสทางการศึกษาไปสู่ภูมิภาคของประเทศในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 7 ( 2535-3539 ) และฉบับที่ 8 ( 2540-2544 ) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ร่วมกับทบวงมหาวิทยาลัยและหน่วยงานภาครัฐบาลและเอกชน ภายในจังหวัดสกลนคร จัดทำโครงการจัดตั้ง “ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร ” ขึ้นเป็นวิทยาเขตสารสนเทศ
คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ รับนิสิตและเปิดเรียน ณ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร เป็นครั้งแรก ในภาคต้น ของปีการศึกษา 2543-44 (KU60)
การจัดตั้งคณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร เป็น 1 ใน 3 คณะที่ได้จัดตั้งตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน2543 (ตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เรื่องการจัดตั้งคณะ สำนัก และ สำนักงานวิทยาเขต ที่จังหวัดสกลนคร ลงวันที่ 23 พฤษภาคม 2543)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร เป็นวิทยาเขตหนึ่งที่จัดตั้งขึ้นตามนโยบายการขยายโอกาสทางการศึกษาไปสู่ภูมิภาค ได้ตระหนักและให้ความสำคัญกับการส่งเสริม สนับสนุน และขยายโอกาสทางการศึกษาในด้านต่างๆ อาทิ ด้านการเกษตร วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อุตสาหกรรมเกษตร วิศวกรรมศาสตร์ บริหารจัดการตลาดและธุรกิจ รวมทั้งด้านสาธารณสุขและสุขภาพ โดยตั้งแต่ปีการศึกษา 2545 ได้มีการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต ภาคพิเศษ (ต่อเนื่อง) 2 ปี เพื่อผลิตบัณฑิตและพัฒนาศักยภาพบุคลากรด้านสุขภาพในระบบบริการสาธารณสุขระดับชุมชนของรัฐบาล ให้สอดคล้องกับความต้องการของประเทศและภูมิภาค จนถึงปีการศึกษา 2553 ต้องยุติการรับนักศึกษาเข้าศึกษา เพื่อให้สอดคล้องตามประกาศคณะกรรมการการอุดมศึกษา ลงวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เรื่อง การจัดการศึกษาหลักสูตรระดับปริญญาตรี (ต่อเนื่อง) ของสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. 2551 ซึ่งกำหนดให้สถาบันอุดมศึกษาต้องยุติการรับเข้าศึกษาระดับปริญญาตรี (ต่อเนื่อง) และในปีการศึกษา 2553 วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร ได้เปิดสอนหลักสูตรสาธารณสุข ศาสตรบัณฑิตในระดับปริญญาตรี ภาคปกติ (4 ปี) สังกัดคณะวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ และดำเนินการจัดการเรียนการสอนจนปัจจุบัน ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาหลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิตเป็นหลักสูตรที่มีนักเรียนให้ความสนใจในการสมัครเข้าศึกษาต่อเป็นอย่างมาก
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ
โฟร์สแควร์
โฟร์สแควร์ ( แต่ใช้ว่า foursquare) เป็นบริการเครือข่ายสังคมที่มีลักษณะคือการอ้างอิงสถานที่ โฟร์สแควร์สร้างโดย เดนนิส โครว์ลีย์ (ซึ่งเดิมเคยร่วมกับอเล็กซ์ เรเนิร์ตสร้าง Dodgeball บริการอ้างอิงสถานที่ที่ในปี 2000 ต่อมาถูกซื้อไปโดยกูเกิลในปี 2005 แล้วกลายมาเป็น Google Latitude ในปี 2009) และ นาวีน เซลวาดูราย บริษัทโฟร์สแควร์สำนักงานใหญ่อยู่ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
การใช้งานโฟร์สแควร์สามารถเล่นได้ผ่านโทรศัพท์มือถือ (ผ่านทาง mobile web), สมาร์ตโฟน (ผ่านทาง foursquare app) และแอปพลิเคชันต่างๆ ที่สามารถเชื่อมต่อกับโฟร์สแควร์ได้ (เช่น Instagram, Path, Yotomo, GetGlue, Waze, FootFeed, HootSuite เป็นต้น) โดยเมื่อผู้เล่นเปิดตำแหน่งของตัวผู้เล่นจะทำการเรียกสถานที่ที่อยู่ใกล้เคียง ไม่ว่าโรงเรียน ร้านอาหาร โรงแรม โรงพยาบาล ฯลฯ ขึ้นมา และผู้เล่นจะทำการเลือก "เช็กอิน" สถานที่นั้นเพื่อแสดงให้เห็นว่าตนอยู่ที่นี่หรือได้มาที่นี่แล้ว
ในปี พ.ศ. 2557 โฟร์สแควร์มีการเปลี่ยนรูปแบบใหม่ และปล่อยแอปพลิเคชันใหม่ชื่อ Swarm ซึ่งเน้นการแบ่งปันสถานะและการวางแผนท่องเที่ยว
ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 โฟร์สแควร์รายงานว่า มีผู้ใช้อยู่ 45 ล้านคนทั่วโลก โดยในเดือนเมษายน 2553 บริษัทอินเทอร์เน็ตยาฮู! ได้เสนอซื้อกิจการเป็นเงิน 125 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ทรัพย์สมบัติ
สยามดาราสตาร์อวอร์ด 2010
สยามดาราสตาร์อวอร์ด 2010 เป็นเป็นงานที่หนังสือพิมพ์สยามดาราจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 3 เพื่อแจกรางวัลด้านการแสดงและดนตรี ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 30 มิถุนายน 2553 ณ สโมสรทหารบก วิภาวดีรังสิต
มีรางวัลทั้งหมดดังนี้.
เพลงลูกทุ่งยอดเยี่ยม.
คำร้อง/ทำนอง พยัต ภูวิชัย เรียบเรียง ศิลาแลง อาจสาลี
คำร้อง/ทำนอง ตะวันฉาย ชิงชัย เรียบเรียง เสถียรชัย สุวรรณพิมพ์
คำร้อง/ทำนอง วสุ ห้าวหาญ เรียบเรียง ปิยะวุฒิ ณ บางช้าง
คำร้อง/ทำนอง ศิลาแลง อาจสาลี เรียบเรียง ศิลาแลง อาจสาลี
คำร้อง/ทำนอง วสุ ห้าวหาญ เรียบเรียง ศราวุธ ทุ่งขี้เหล็ก
คำร้อง/ทำนอง สมชาย ตรุพิมาย เรียบเรียง อภินันท์ แก้วศรีนวล
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2549 ตามกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการฯ เปิดสอนหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต เริ่มรับนักศึกษาตั้งแต่ปีการศึกษา 2549 เป็นต้นมา โดยในช่วงแรกนั้นการจัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี พยาบาลศาสตรบัณฑิต
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2548 มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ได้จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ พ.ศ. 2548 โดยการหลอมรวมสถาบันการศึกษาที่มีศักยภาพในการพัฒนาในจังหวัดนราธิวาสจำนวน 4 สถาบัน คือ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นราธิวาส สังกัด สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนราธิวาส และ วิทยาลัยการอาชีพตากใบ ซึ่งสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ วันที่ 14 พฤศจิกายน 2549 เปลี่ยนชื่อจากวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นราธิวาส เป็น คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา (เล่มที่ 123 ตอนที่ 118 ก ลงวันที่ 27 พฤศจิกายน 2549) โดยสภามหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ในคราวการประชุมครั้งที่ 1/2550 วันที่ 23 มกราคม 2550 มีมติแต่งตั้ง นางมาลี ล้วนแก้ว ผู้อำนวยการวิทยาลัยพยาบาล บรมราชชนนี นราธิวาส ทำหน้าที่รักษาการในตำแหน่งคณบดีคณะพยาบาลศาสตร์โดยทำหน้าที่จนถึงวันที่ 30 กันยายน 2550 และโดยคำสั่ง สภามหาวิทยาลัยในคราวการประชุมครั้งที่ 6/2550 วันที่ 28 มิถุนายน 2550 ได้แต่งตั้งนางทิพยวรรณ นิลทยา เป็นคณบดีคนแรกของคณะพยาบาลศาสตร์ และในปี พ.ศ. 2554 สภามหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ได้แต่งตั้ง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ทิพยวรรณ นิลทยา ดำรงตำแหน่งคณบดี คณะพยาบาลศาสตร์ อีกวาระหนึ่ง
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ เดิมมีสถานภาพเป็นวิทยาลัยพยาบาลในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข เปิดดำเนินการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2505 โดยเริ่มเปิดสอนในหลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ช่วยพยาบาล หลักสูตรประกาศนียบัตรพยาบาลศาสตร์ระดับต้น (2 ปี) และหลักสูตรประกาศนียบัตรพยาบาลและผดุงครรภ์ (เฉพาะกาล 2 ปี) สำหรับผู้ช่วยพยาบาล และในปี พ.ศ. 2535 ได้เริ่มเปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรพยาบาลศาสตร์ (เทียบเท่าปริญญาตรี) โดยที่หลักสูตรได้พัฒนาขึ้นโดยกระทรวงสาธารณสุข ให้กับวิทยาลัยพยาบาลทั่วประเทศนำไปใช้ หลักสูตรได้พัฒนามาเป็นลำดับอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพสังคมและความก้าวหน้าทางวิทยาการ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายปฏิรูประบบสุขภาพของประเทศ
เซร์จีโอ บุสเกตส์
เจราร์ด ปีเก
ลุยส์ อัลเบอร์โต ซัวเรซ
คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ เป็นคณะเกษตรศาตร์แห่งแรกของสถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดนราธิวาส มีวัตถุประสงค์ในจัดการเรียนการสอนในด้านการเกษตร โดยแบ่งออกเป็น 2 แห่ง ได้แก่ คณะเกษตรศาสตร์ ชั้นปริญญาตรี และวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนราธิวาส ชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2548 ตามมติว่าด้วยหลักการจัดตั้งคณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ เปิดสอนหลักสูตรหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเกษตรศาสตร์ เริ่มรับนักศึกษาตั้งแต่ปีการศึกษา 2549 เป็นต้นมา โดยในช่วงแรกนั้นการจัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเกษตรศาสตร์
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2548 มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ได้จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ พ.ศ. 2548 โดยการหลอมรวมสถาบันการศึกษาที่มีศักยภาพในการพัฒนาในจังหวัดนราธิวาสจำนวน 4 สถาบัน คือ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีนราธิวาส สังกัดกระทรวงสาธารณสุข วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนราธิวาสและวิทยาลัยการอาชีพตากใบ ซึ่งสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเกษตรศาสตร์ เปิดการสอนจำนวน 2 หลักสูตร คือ
คริสเตียน ริเวรอส
อเลกซิส ซานเชซ
กิลแบร์โต ซิลวา
เออร์นัน เครสโป
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์