pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แอลัน สกอตต์ พาร์ดิว  เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1961 ที่วิมเบิลดัน กรุงลอนดอน เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ
ผลงานของพาร์ดิวที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือ การเข้าถึงรอบตัดสินเอฟเอคัพ 2 ครั้ง ในฐานะนักฟุตบอลกับทีมคริสตัลพาเลซ ในปี ค.ศ. 1990 และในฐานะผู้จัดการเวสต์แฮมยูไนเต็ด ในปี ค.ศ. 2006 ถึงแม้ว่าจะพ่ายแพ้ไปในทั้ง 2 ครั้ง
พาร์ดิว เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในปี ค.ศ. 2010 ในต้นฤดูกาล 2014–15 ผลงานของนิวคาสเซิลยูไนเต็ดย่ำแย่มาก โดยแข่งขันไป 6 นัด เก็บคะแนนได้เพียง 3 คะแนนเท่านั้น และยังไม่มีชัยชนะเลย จนมีกระแสเรียกร้องจากผู้สนับสนุนทีมให้พาร์ดิวออกไป แต่เจ้าตัวยืนยันว่าจะไม่ลาออก และหลังจากนั้นผลงานของทีมก็ค่อย ๆ ดีขึ้นในช่วงปลายปีเดียวกัน โดยเอาชนะติดต่อได้ถึง 5 นัด รวมถึงสามารถเอาชนะเชลซี ซึ่งเป็นทีมนำในตารางคะแนนได้ด้วย ที่สนามเซนต์เจมส์พาร์ก โดยถือว่าเป็นความพ่ายแพ้ครั้งแรกของเชลซีในฤดูกาลนี้ด้วย แต่ต่อมาในต้นปี ค.ศ. 2015 พาร์ดิวได้ลาออกจากตำแหน่งนี้ และเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมคริสตัลพาเลซ โดยเริ่มงานแรกด้วยการพาทีมเอาชนะทอตนัมฮอตสเปอร์ไปได้ 2-1 ที่สนามเซลเฮิร์ตพาร์ก ทั้งที่เป็นฝ่ายถูกยิงนำไปก่อน 0-1 อีกทั้งทอตนัมฮอตสเปอร์ก่อนหน้านั้นเพียงนัดเดียว เป็นฝ่ายเอาชนะเชลซี ซึ่งเป็นทีมนำในตารางคะแนนมาแล้วด้วย
เกียรติประวัติและผลงานที่ผ่านมา.
ผ่านเข้าไปเล่นในฟุตบอลยูฟ่ายูโรปาลีก
Alan Pardew
แซม ฮูสตัน
ฮยูสตัน
อาร์คดัชเชสจิเซลาแห่งออสเตรีย
แม็กซิมิเลียนที่ 2 เอ็มมานูเอล พรินซ์อีเล็คเตอร์แห่งบาวาเรีย
แม็กซิมิเลียนที่ 1 พรินซ์อีเล็คเตอร์แห่งบาวาเรีย
มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอย สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสเปน
มาเรีย อันนาแห่งพาลาทิเนท-น็อยแบร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งเนเปิลส์และซิซิลีส์
สนธิสัญญาลาเตรัน
สนธิสัญญาลาเตรัน เป็นหนึ่งในกลุ่มสนธิสัญญาลาเตรัน ค.ศ. 1929 หรือข้อตกลงลาเตรัน ซึ่งเป็นความตกลงสามฉบับที่กระทำใน ค.ศ. 1929 ระหว่างราชอาณาจักรอิตาลีกับสันตะสำนัก ให้สัตยาบันเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1929 ยุติ "ปัญหาโรมัน" อิตาลีขณะนั้นอยู่ภายใต้รัฐบาลฟาสซิสต์ รัฐบาลอิตาลีชุดต่อมาทั้งหมดต่างถือสนธิสัญญานี้
กลุ่มสนธิสัญญาลาเตรันประกอบด้วยเอกสารสามฉบับ ดังนี้
การเจรจาเพื่อการชำระหนี้ของปัญหาโรมันเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1926 ระหว่างรัฐบาลอิตาลีกับสันตะสำนัก และเป็นผลให้เกิดความตกลงในข้อตกลงลาเตรันสามฉบับ ลงพระปรมาภิไธยโดย พระเจ้าวิกเตอร์ อิมมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี, ลงนามโดย เบนิโต มุสโสลินี นายกรัฐมนตรีอิตาลีและผู้นำ ("ดูเช") แห่งพรรคฟาสซิสต์แห่งชาติ และแทนสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 โดยปีเอโตร กัสปาร์รี เลขาธิการแห่งรัฐคาร์ดินัล เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929 ความตกลงนี้ลงนามในพระราชวังลาเตรัน จึงเป็นชื่อของสนธิสัญญา
ความตกลงนี้รวมสนธิสัญญาการเมืองซึ่งสถาปนารัฐนครวาติกันและรับรองเอกราชที่บริบูรณ์และเป็นอิสระแก่สันตะสำนัก สมเด็จพระสันตะปาปาถูกผูกมัดให้เป็นกลางในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและงดการไกล่เกลี่ยในข้อถกเถียงเว้นแต่ได้รับการร้องขอจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะตลอดไป ความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลซึ่งระบุให้นิกายคาทอลิกเป็นศาสนาประจำชาติอิตาลี ความตกลงการเงินได้รับการตอบรับว่าเป็นการชำระหนี้การอ้างสิทธิ์ทั้งหมดของสันตะสำนักต่ออิตาลีซึ่งเกิดจากการสูญเสียอำนาจทางโลกใน ค.ศ. 1870
ปัญหากรุงโรม
ปัญหากรุงโรม  เป็นกรณีพิพาททางการเมืองระหว่างรัฐบาลอิตาลีกับสมเด็จพระสันตะปาปาระหว่าง ค.ศ. 1861 ถึง 1929
ปัญหากรุงโรมเริ่มขึ้นเมื่อกรุงโรมได้รับการประกาศให้เป็นเมืองหลวงของอิตาลีเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1861 และสิ้นสุดลงด้วยกลุ่มสนธิสัญญาลาเตรัน ระหว่างรัฐบาลมุสโสลินีกับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 หลังการยึดกรุงโรมเมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1870 สมเด็จพระสันตะปาปาทั้งหลายต่างมองว่าตนเป็น "นักโทษในวาติกัน" (prisoners in the Vatican) ตามคำของสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9
(ไอแคนท์เก็ตโน) แซทิสแฟคชัน
(ไอแคนท์เก็ตโน) แซทิสแฟคชัน  หรือ แซทิสแฟคชัน (Satisfaction) เป็นเพลงร็อกของเดอะโรลลิงสโตนส์ แต่งโดยคีธ ริชาร์ด และมิก แจ็กเกอร์ โปรดิวส์โดยแอนดรูว์ ลูก โอลแดม ออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1965 มีเนื้อหาเกี่ยวกับความผิดหวังในเรื่องทางเพศ และเกี่ยวกับลัทธิทางการค้าในสหรัฐอเมริกา
ริชาร์ดและแจ็กเกอร์แต่งเพลงนี้ขณะพักอยู่ที่โรงแรมแห่งหนึ่งในเมืองเคลียร์วอเทอร์ สหรัฐอเมริกา เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1965 คืนหนึ่งริชาร์ดตื่นขึ้นมาตอนกลางดึกพร้อมกับคิดท่อนริฟฟ์กีตาร์ใหม่ขึ้นมาได้ เขาบันทึกตัวอย่างท่อนกีตาร์นั้นลงม้วนเทป และเขียนไว้ว่า "ฉันยังไม่พอใจ" (I can't get no satisfaction) แล้วกลับไปนอนต่อ
ต่อมาแจ็กเกอร์ได้เขียนคำร้อง บรรยายถึงความไม่พอใจที่ขณะพักอยู่ที่นั่นทางวงไม่ได้รับอนุญาตให้ซ้อมดนตรี และวิพากษ์การค้าแบบมุ่งหวังผลกำไรในสหรัฐอเมริกา ที่สัมผัสได้ว่าแตกต่างจากในบ้านเกิดของพวกเขาที่สหราชอาณาจักร ในการบันทึกเสียงจริง ริชาร์ดได้ปรับปรุงท่อนริฟฟ์เล็กน้อย เพราะกังวลว่าของเดิมนั้นคล้ายคลึงกับท่อนฮอร์นริฟฟ์ของเพลง "Nowhere To Run" ของวงอาร์แอนด์บี มาร์ธาแอนด์เดอะแวนเดลลาส มากเกินไป
เดอะโรลลิงสโตนส์บันทึกเสียงเพลงนี้เสร็จเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1965 อยู่ในอัลบัม "Out of Our Heads" ฉบับวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้กลายเป็นเพลงฮิต เป็นเพลงแรกของวงที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบิลบอร์ดฮอต 100 ส่วนในสหราชอาณาจักร ในระยะแรกเพลงนี้มีเปิดเฉพาะกับสถานีวิทยุใต้ดินเนื่องจากมีเนื้อหาเกี่ยวกับทางเพศโจ่งแจ้ง ซิงเกิลวางจำหน่ายในอังกฤษเมื่อเดือนสิงหาคมปีนั้น เป็นเพลงที่สี่ของวงที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่งชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และยังขึ้นถึงอันดับหนึ่งในเยอรมนี ไอร์แลนด์
ในปี 2004 นิตยสารโรลลิงสโตนได้จัดให้เพลงนี้ติดอันดับ 2 ของ 500 อันดับเพลงยอดเยี่ยมตลอดกาล รองจากเพลง "ไลค์อะโรลลิงสโตน" ของบ็อบ ไดแลน ในปี 2006 เพลงนี้ได้รับการบรรจุไว้ในหอทะเบียนงานบันทึกเสียงแห่งชาติ ของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน
ศิลปินที่นำผลงานเพลงนี้มาขับร้องใหม่ เช่น โอทิส เรดดิง ในปี 1966, เดโว ในปี 1977, บริตนีย์ สเปียร์ส ในปี 2000
หมู่เกาะรีเยา
หมู่เกาะรีเยา  เป็นหมู่เกาะแห่งหนึ่งในเกาะสุมาตรา ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 6 ของโลกและเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอินโดนีเซีย และเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะมลายู อยู่ทางตอนใต้ของประเทศสิงคโปร์ ทางตะวันออกของหมู่เกาะนี้คือมหาสมุทรอินเดีย และมีเมืองหลวงชื่อตันจุงปีนัง หมู่เกาะรีเยายังมีฐานะเป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซียโดยใช้ชื่อ จังหวัดเกอปูเลาวันรีเยา
พื้นที่จังหวัดเกอปูเลาวันรีเยาแบ่งออกเป็น 5 อำเภอหรือ"กาบูปาเต็น" 2 นครหรือ"โกตา" และ 76 ตำบลหรือ"เกอจามาตัน"
คุ
คุ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า く มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 久 และคะตะกะนะเขียนว่า ク มีที่มาจากส่วนซ้ายของมันโยงะนะ 久 ออกเสียงว่า เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า ในพยางค์แรก และแปรเสียงอยู่ระหว่าง กับ ในพยางค์อื่น ชาวญี่ปุ่นอาจออกเสียงคุที่อยู่ท้ายคำหรือท้ายประโยคเป็น โดยละเสียงสระเพื่อความสะดวกในการสนทนา
く เป็นอักษรลำดับที่ 8 อยู่ระหว่าง き (คิ) กับ け (เคะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ く เป็นอักษรลำดับที่ 28 อยู่ระหว่าง お (โอะ) กับ や (ยะ)
ภาษาไอนุใช้คะตะกะนะขนาดเล็ก ㇰ เป็นพยัญชนะสะกด เหมือนการสะกดด้วย -ก
ข้อความภาษาญี่ปุ่นทั่วไปไม่เติมฮันดะกุเต็งบนคุ แต่อาจนักภาษาศาสตร์อาจเติมฮันดะกุเต็งบนคุ く゚, ク゚ เพื่อแสดงเสียง
ฮิระงะนะ く มีลำดับขีด 1 ขีดดังนี้
คะตะกะนะ ク มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าคุ และขึ้นต้นด้วยคุ มีดังนี้
กุ
งุ
ク
ぐ
グ
มยองจง
ควางแฮกุน
เชน โทโพโรสกี
เชน แองเจโล โทโพโรสกี  เกิดวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1975 ที่แพดด็อกวูด รัฐซัสแคตเชวัน เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งระดับอาชีพในตำแหน่งปีกขวา เขาได้รับการเกณฑ์เข้าสู่รอบที่สอง ในลำดับที่ 42 โดยลอสแอนเจลิสคิงส์ ในรายการ 1993 เอ็นเอชแอลเอ็นทรี่ดราฟท์ เขาเล่นสามเกมในเอ็นเอชแอล ร่วมกับทีมโตรอนโตเมเปิลลีฟส์ ในฤดูกาล 1996–97
ในฤดูกาล 2010-11 เขาเล่นให้กับทีมตัปปารา ในรายการ เอสแอม-ลีกา ของฟินแลนด์
Shayne Toporowski
วงศ์ปลาปักเป้าฟันสองซี่
วงศ์ปลาปักเป้าฟันสองซี่ (, วงศ์: Diodontidae) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาปักเป้า (Tetraodontiformes) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Diodontidae ซึ่งมีความหมายว่า "ฟันสองซี่"
มีรูปร่างคล้ายกับปลาปักเป้าในวงศ์ Tetraodontidae แต่ว่าปลาปักเป้าในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสองซี่นี้ มีฟันแหลมคมที่ใช้สำหรับกัดกินสัตว์มีเปลือกรวมถึงปะการังชนิดต่าง ๆ สองซี่ใหญ่ ๆ ในปาก เชื่อมติดต่อกันบนขากรรไกร โดยที่ไม่มีร่องผ่าตรงกลาง มีเส้นข้างลำตัวไม่สมบูรณ์ ครีบอกมีขนาดใหญ่คล้ายพัด ครีบหลัง และครีบก้นอยู่ค่อนไปทางด้านท้ายของลำตัว ครีบหลังไม่มีก้านครีบแข็ง ไม่มีครีบท้อง ครีบหางกลมมน
มีรูปร่างอ้วน กลม แบนข้างเล็กน้อย สามารถขยายร่างกายให้กลมเหมือนลูกบอลได้ ด้วยการสูดอากาศหรือน้ำเข้าไปในช่องท้อง และผิวหนังจะมีหนามแหลมคมทั่วทั้งตัว ซึ่งจะตั้งตรงทั้งตัวเพื่อป้องกันตัวเองจากศัตรูด้วย
พบกระจายพันธุ์โดยทั่วไปในทะเลทั้งเขตร้อน, เขตอบอุ่น และเขตหนาว โดยเป็นปลาน้ำเค็มทั้งหมด จัดเป็นปลาที่มีขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่ โดยสามารถยาวได้ถึง 2 ฟุต
เป็นปลาที่มีสารเตโตรโดท็อกซิน อย่างร้ายแรง จึงไม่ใช้ในการบริโภค แต่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ทั้งในตู้ปลาส่วนบุคคลหรือในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และนิยมทำเป็นเครื่องประดับ โดยเฉพาะการสตัฟฟ์เวลาที่พองตัวออก
Diodontidae
ยอร์คเชอร์
เลดี้เจน
เลดี้เจน  เป็นเพลงของเดอะโรลลิงสโตนส์ แต่งโดยมิก แจ็กเกอร์ และคีธ ริชาร์ด อยู่ในอัลบัม "Aftermath" ในปี ค.ศ. 1966 วางจำหน่ายซิงเกิลในสหรัฐอเมริกา เป็นซิงเกิลหน้าบีของเพลง "Mother's Little Helper" ที่ขึ้นถึงอันดับ 8 บิลบอร์ดฮอต 100 ส่วนเพลงเลดี้เจนนี้ ขึ้นถึงอันดับ 24
เพลงนี้เป็นเพลงแนวบาโรกป็อป มีจุดเด่นที่คำร้องแบบโบราณ ในงานบันทึกเสียงในห้องอัด เพลงนี้จะไม่มีเสียงกลอง มีเพียงการบรรเลงแอพพะเลเชียนดัลไซเมอร์โดยไบรอัน โจนส์, กีตาร์โปร่งโดยคีธ ริชาร์ด และฮาร์พซิคอร์ดโดยแจ็ก นิตสเช ที่ให้บรรยากาศแบบสมัยเอลิซาเบธในศตวรรษที่ 16 สันนิษฐานว่าเพลงนี้กล่าวถึงสุภาพสตรีที่ชื่อเจน อาจจะเป็นเจน ซีมัวร์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ หรือ เจน ออร์มสบี-กอร์ สุภาพสตรีชาวอังกฤษที่รู้จักคุ้นเคยกับมิก แจ็กเกอร์
ภายหลังการเสียชีวิตของไบรอัน โจนส์ ในปี ค.ศ. 1969 เดอะโรลลิงสโตนส์ไม่ได้เล่นเพลงนี้ในการแสดงสดอีกเลย
เจ้าฟ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ
เจ้าฟ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก
วงศ์ปลาปักเป้าฟัน 2 ซี่
เจ้าฟ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์
โซฟี เคานท์เตสแห่งเวสเซ็กส์
เจ้าชายวิลเล็ม อเล็กซานเดอร์ เจ้าชายแห่งออเรนจ์
เจ้าฟ้าหญิงเมทเทอ-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์
เจ้าฟ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์
เจ้าฟ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์
สกสค.
Usavich ซี้ป่วนก๊วนกระต่าย
Usavich ซี้ป่วนก๊วนกระต่าย  ชื่อเรื่องมาจากคำว่า อุซะงิ ( "กระต่าย") กับคำว่า Vich ที่ทำให้ดูเหมือนภาษารัสเซีย เป็นอนิเมะสั้นของญี่ปุ่น ความยาวตอนละ 1 นาทีเศษ
แต่เดิมสร้างขึ้นเพื่อบริการโทรศัพท์มือถือเอ็มทีวีญี่ปุ่น "Flux" และถูกสร้างขึ้นออกอากาศทางเอ็มทีวีญี่ปุ่น โดยมีซะโตะชิ โทะมิโอะกะและสตูดิโอกะนะบังกราฟิกส์ของเขาเป็นผู้สร้าง เนื้อเรื่องเป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของกระต่ายนักโทษสองตัว 2 ตัวกับการดำรงชีวิตในคุกโซเวียตช่วงฤดูกาลแรก และฤดูกาลต่อ ๆ มาจะเป็นเรื่องราวของการผจญภัยและหลบหนีตำรวจ มีทั้งหมด 5 ฤดูกาล
ผู้คุมนักโทษทั้งหมดจะปรากฏเฉพาะในฤดูกาลที่ 1 เท่านั้น และจะพบอีกครั้งในท้ายฤดูกาลที่ 3 บนรถของตำรวจ
&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/table&gt;
จรรยาบรรณทางการแพทย์
เซลลินี
เล็ตส์สเปนด์เดอะไนต์ทูเกเตอร์
เล็ตส์สเปนด์เดอะไนต์ทูเกเตอร์  เป็นเพลงของเดอะโรลลิงสโตนส์ที่วางจำหน่ายซิงเกิลในเดือนมกราคม ค.ศ. 1967 และอยู่ในอัลบัม "Between the Buttons" ฉบับวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา แต่งโดยมิก แจ็กเกอร์และคีธ ริชาร์ด
ซิงเกิลนี้ขึ้นถึงอันดับสามในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร ส่วนในสหรัฐอเมริกาวางจำหน่ายเป็นซิงเกิลหน้าเอ คู่กับเพลง "Ruby Tuesday" ในหน้าบี พร้อมกับการวางจำหน่ายอัลบัม "Between the Buttons" ในสหรัฐซิงเกิลเพลงนี้ขึ้นถึงเพียงอันดับที่ 55 ในบิลบอร์ดฮอต 100 แต่เพลง รูบีทิวสเดย์ กลับขึ้นถึงอันดับหนึ่ง ทั้งนี้เพราะเนื้อเพลงถูกตีความว่าชักจูงให้คนมีเพศสัมพันธ์กันอย่างโจ่งแจ้ง นักจัดรายการวิทยุจึงพากันพลิกแผ่นเสียงไปเปิดเพลงรูบีทิวสเดย์ออกอากาศแทน
ในการบันทึกเทปรายการดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์ในปี 1967 เอ็ด ซัลลิแวนปฏิเสธไม่ยอมให้ทางวงร้องเพลงนี้ออกอากาศ ซึ่งได้มีการตกลงประนีประนอม โดยเปลี่ยนคำร้องจาก "let's spend "the night" together" เป็น "let's spend "some time" together" แต่ในการบันทึกเทป พอร้องมาถึงท่อนนี้ แจ็กเกอร์แสดงท่าทางล้อเลียน โดยกลอกตาไปมาใส่กล้องโทรทัศน์ หลังรายการนั้นจบลง เอ็ด ซัลลิแวนประกาศว่าจะไม่เชิญเดอะโรลลิงสโตนส์มาออกรายการอีกต่อไป ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2006 ซึ่งเดอะโรลลิงสโตนส์มีโอกาสได้จัดการแสดงในสาธารณรัฐประชาชนจีน เจ้าหน้าที่รัฐบาลจีนก็ไม่อนุญาตให้มีการแสดงเพลงนี้ เนื่องจากมีเนื้อหาไม่เหมาะสม
เพลงนี้เคยได้รับการบันทึกเสียงโดย มัดดี วอเทอส์ ในปี 1968, เดวิด โบวี ในปี 1973, ทีน่า เทอร์เนอร์ ในปี 1975
ดาราทอง
ดาราทอง หรือ ทองเอกกระจัง เป็นขนมไทยชนิดหนึ่ง มีส่วนประกอบหลักคือขนมทองเอก (ทำจากแป้งสาลี ไข่แดง กะทิ และน้ำตาล) ปั้นเป็นทรงกลมแป้นเล็กน้อย บากให้เป็นร่อง ๆ คล้ายผลมะยมหรือผลฟักทอง แล้วนำไปวางบนจานแป้งเล็ก ๆ ที่ติดขอบด้วยเมล็ดแตงโมกวาดน้ำเชื่อม (กวาดให้น้ำตาลแห้งเกาะเมล็ดเป็นหนาม) จากนั้นประดับยอดด้วยแผ่นทองคำเปลวที่กินได้
อย่างไรก็ตาม ทุกวันนี้ดาราทองเป็นขนมที่หลายคนสับสนและคิดว่าเป็นจ่ามงกุฎ ซึ่งที่จริงเป็นชื่อขนมไทยอีกชนิดหนึ่ง
ผลกระทบจากอากาศหนาวจัด พ.ศ. 2555
ขนมทองเอกกระจัง
เหรียญลูกเสือสรรเสริญ
เหรียญลูกเสือสรรเสริญ เป็นเหรียญสำหรับพระราชทานเป็นบำเหน็จความชอบในราชการ สำหรับพระราชทานแก่ลูกเสือ ผู้บังคับบัญชาลูกเสือ ผู้ตรวจการลูกเสือ กรรมการลูกเสือและเจ้าหน้าที่ลูกเสือ
ประวัติของเหรียญลูกเสือสรรเสริญ.
ต้นแบบของเหรียญลูกเสือสรรเสริญ มาจาก "เหรียญที่ระลึกลูกเสือ" ซึ่งพระราชทานให้ลูกเสือที่ออกจากประจำการไปเป็นเสือป่า ต่อมาได้พัฒนาเป็นต้นเค้าของเหรียญลูกเสือสรรเสริญซึ่งมีสามชั้นคือทอง นาค เงิน ก่อนที่มาสู่เหรียญลูกเสือสรรเสริญในปัจจุบัน ลูกเสือที่ได้รับพระราชทานเหรียญลูกเสือสรรเสริญครั้งแรก เป็นเหรียญลูกเสือสรรเสริญชั้นที่ 2 (เหรียญเงิน) ได้แก่ลูกเสือตรีเล็กซัน วิเศษรัตน์ เลขประจำตัว 887 สังกัดกองลูกเสือเสนาจังหวัดหนองคายที่ 1 (หนองคายวิทยาคาร) ซึ่งได้ช่วยเหลือเด็กหญิงอรรตพนธ์ สงกะศิริ ให้พ้นอันตรายจากการจมน้ำตายที่ท่าวัดหายโศก อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย ประกาศ ณ วันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2483
ลักษณะของเหรียญและชนิดของเหรียญ.
ตามพระราชบัญญัติลูกเสือ พ.ศ. 2551 มาตรา 56 ได้กำหนดลักษณะของเหรียญลูกเสือสรรเสริญ ไว้ว่า "มาตรา 56 เหรียญลูกเสือสรรเสริญเป็นเหรียญเงินมีลักษณะกลมรี ขนาดกว้าง 2.5 เซนติเมตร ยาว 3.2 เซนติเมตร ด้านหน้าตรงกลางมีตราหน้าเสือประกอบวชิระ ริมขอบส่วนบนมีอักษรว่า “ลูกเสือ” และส่วนล่างมีอักษรว่า “เสียชีพอย่าเสียสัตย์” ตราหน้าเสือประกอบวชิระและตัวอักษรให้ทำเป็นลายดุน ด้านหลังเป็นพื้นเกลี้ยงจารึกนาม เลขหมายประจำตัวของผู้ซึ่งได้รับพระราชทานนามหน่วยลูกเสือที่สังกัด และวันที่พระราชทาน ที่ขอบส่วนบนของเหรียญมีห่วงห้อยแพรแถบ ขนาดกว้าง 2.4 เซนติเมตร มีริ้วสีดำกว้าง 1.2 เซนติเมตร อยู่กลาง ริมทั้งสองข้างมีริ้วสีเหลือง กว้าง 6 มิลลิเมตร ประดับที่อกเสื้อเหนือปกกระเป๋าเบื้องซ้าย"
ชนิดของเหรียญ.
ตามพระราชบัญญัติลูกเสือ พ.ศ. 2551 มาตรา 56 และ 57 ได้แบ่งชนิดของเหรียญลูกเสือสรรเสริญ เป็น 3 ชั้น คือ
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อินเตอร์เนชันแนล
เซลลีนี
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 9
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 9 เป็นการแจกรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด เป็นครั้งที่ 9 โดยพิจารณาจากผลงานด้านวงการบันเทิงของไทยสาขาต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2554 พิธีการมอบรางวัลมีขึ้นในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ณ โรงละครอักษรา คิงเพาเวอร์ ซอยรางน้ำ
ผลรางวัล.
ประเภทเพลงไทยสากล.
รางวัลศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม สล็อต แมชชีน
รางวัลอัลบั้มยอดเยี่ยม Cell ศิลปิน สล็อต แมชชีน
รางวัลสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม โทนี่ ผี อัลบั้ม กลัว สังกัด เวิร์ค แก๊งค์
รางวัลศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม ธีรนัยน์ ณ หนองคาย สังกัด มูลนิธิดุริยางค์ซิมโฟนีฯ
รางวัลศิลปินชายเดี่ยวยอดเยี่ยม ณัฐพร ธรรมาธิ อัลบั้ม รักอันเป็นนิรันดร์ สังกัด สอง สมิต
รางวัลเพลงยอดเยี่ยม น้ำพริกถ้วยเก่า ศิลปิน ชรัส เฟื่องอารมย์
รางวัลสาขาเพลงบรรเลงยอดเยี่ยม วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย (ทีพีโอ) อัลบั้ม ไทรโยค
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 18
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 18 เป็นฤดูกาลที่ 18 ของอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล โดยจะออกอากาศครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา วันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
โดยในฤดูกาลนี้ จะได้ผู้เข้าแข่งขัน 7คน จาก บริเทน เน็กซ์ ท็อป โมเดล ซึ่งได้แข่งขันในฤดูกาลที่ผ่านมาแล้ว มาร่วมแข่งขันกับ นางแบบหน้าใหม่ของ สหรัฐอเมริกา
โดยรางวัลสำหรับฤดูกาลนี้ ได้แก่ เซ็นสัญญากับ เอเจนซี่ระดับโลก LA/NY Models, ได้รับการโปรโมทลงนิตยสาร Vogue Italia และได้ถ่ายแบบเซ็ตขึ้นปก Beauty In Vogue, เป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับ น้ำหอม Dream Come True, ได้ทำเพลง ร่วมกับ CBS Records และ สัญญา 100,000 เหรียญ กับเครื่องสำอาง คัฟเวอร์เกิร์ล
และในฤดูกาลนี้ ได้เปลี่ยน คณะกรรมการ จาก อังเดร ลีออน ทอลลีย์ เป็น เคลลี่ ครูโทน
ในรอบ 6 คนสุดท้าย ของฤดูกาลนี้ สาวๆได้ไปแข่งขันกันที่ ประเทศฮ่องกง และเขตบริหารพิเศษมาเก๊า โดยในตอนที่ 5 สาวๆได้เดินทางไปยัง โทรอนโต ประเทศแคนาดา เพื่อเดินแบบให้กับ แคนาดา แฟชั่น วีค อีกด้วย
โดยผู้ชนะในฤดูกาลนี้คือ โซฟี่ ซัมเนอร์ สาวน้อยวัย 22ปี จาก ออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ
Kelly Osbourne.
การแข่งขันในฤดูกาลนี้ เริ่มต้นด้วย ผู้เข้าแข่งขันจากฝั่ง อเมริกา กับ ผู้เข้าแข่งขัน ใน ฤดูกาลที่ผ่านมาของ บริเทน เน็กซ์ ท็อป โมเดล มาปะทะกัน กับขบวนพาเหรด แฟชั่น ซึ่งสาวๆจากอเมริกาได้รับการตอบรับที่ดีจากฝูงชน หลังจากเดินขบวนพาเหรดเสร็จ พวกเธอจะต้องเดินแบบบนรันเวย์เพื่อประชันกัน ซึ่ง แคนเดซ ได้พูดจาหยาบคายใส่ แอชลีย์ และแจสมาย ได้เหวี่ยงเสื้อแจ็คเก็ตไปโดนหน้า แอซมารี่ อย่างตั้งใจ
หลังจบการแสดง สาวๆได้เดินทางไปยังบ้านพักของพวกเธอในฤดูกาลนี้ สาวๆอเมริกัน ได้เปลือยกายและว่ายน้ำกัน ซึ่งทำให้รบกวนสาวๆจากอังกฤษบางส่วน ที่ต้องการที่จะพูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์กันมากกว่า
การถ่ายภาพประจำสัปดาห์ สาวๆจะต้องสวมบทบาทเป็นคนดังที่มีชื่อเสียง ของอเมริกา และอังกฤษ โดยจะต้องโพสท่าขณะที่กำลังกระโดดบนทรัมโปลีน ซึ่งจะถ่ายโดยกล้องหลายๆตัว ซึ่งจะจับภาพของพวกเธอให้ออกมาเป็นในรูปแบบสามมิติ โดยสาวๆแต่ละคนได้สวมบทบาทดังนี้
ในการถ่ายภาพ อลิช่า, แจสมาย, มารายห์และแอชลีย์ ทำออกมาได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก
ในห้องตัดสิน ไทร่า ได้บอกว่า ถึงแม้เธอจะเป็นคนอเมริกัน แต่เธอจะตัดสินอย่างเป็นกลางที่สุด แคทเทอรีน, ไคล์, ลอร่า และเซย์โมน ทำให้กรรมการประทับในภาพถ่ายที่ออกมาสวยงาม ในขณะที่ แอชลีย์กับแจสมาย ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจากไม่สามารถ แสดงบุคลิกให้ตรงกับโจทย์ที่ได้รับ ออกมาได้อย่างชัดเจน สุดท้ายแล้ว การแสดงออกของบุคลิกทำให้กรรมการชื่นชอบ ทำให้ แอชลีย์ ได้รับโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง ซึ่งนั่นทำให้ แจสมาย ต้องถูกส่งกลับบ้านเป็นคนแรก
Kris Jenner.
ในสัปดาห์นี้สาวๆจะได้รับการแปลงโฉม เพื่อเปลี่ยนแปลงลุคส์ใหม่ ที่ร้านของ แซลลี่ เฮิร์ชเบอร์เกอร์ สาวๆบางส่วนจากอเมริกา ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก ยกเว้น ลอร่า กับแอซแมรี่ ในขณะที่สาวๆส่วนใหญ่ของฝั่ง อังกฤษ ตกตะลึงกับรูปโฉมใหม่ โดยเฉพาะ ลูอิส ที่เธอไม่พอใจการแปลงโฉมเท่าไหร่นัก หลังจากการแปลงโฉม พวกเธอได้แข่งขันกัน โดยได้กินอาหารจากของหลายๆประเทศ เซย์โมนรู้สึกไม่พอใจที่แคนเดซ ที่เล่าเรื่องตลก ในขณะที่เธอกินอาหารของเธออยู่ จึงได้เกิดการโต้เถียงกัน
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ สาวๆจะต้องโพสท่าเป็นเด็กวัยหัดเดิน ร่วมกับ คริส เจนเนอร์ โดยสาวๆได้ถูกจับคู่กันดังนี้
สาวๆส่วนใหญ่ทำได้ดีในการถ่ายภาพ ลอร่า ถ่ายภาพออกมาได้สวยงามมากในหลายๆช็อท ในขณะที่ มารายห์ ถูกติว่า แสดงความเซ็กซี่ออกมามากเกินไป และ แอซมารี่ ต้องพยายามอย่างหนัก ในการให้เข้าถึงบทบาทของเด็กวัยหัดเดิน
ในห้องตัดสิน ลอร่า ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก จากการโพสท่าในภาพถ่ายที่ออกมาสวยงาม ในขณะที่ มารายห์และเซย์โมน ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย โดยกรรมการกังวลว่า บุคลิกของมารายห์นั้น ไม่เป็นที่น่าจดจำ กับ เซย์โมน ที่ถ่ายภาพในสัปดาห์แรกออกมาได้สวยงาม เป็นเพราะโชคช่วยหรือเปล่า สุดท้ายแล้ว เซย์โมน ได้รับโอกาสอีกครั้ง เนื่องจากมีบุคลิกที่ชัดเจนกว่า ทำให้มารายห์ต้องถูกส่งกลับบ้าน
Cat Deeley.
หลังจากการคัดออก สาวๆฝั่งอังกฤษ ได้แกล้ง เซย์โมน โดยการขว้าง บอลเศษกระดาษ ไปในขณะที่เธอ กำลังนอนหลับอยู่ ซึ่งทำให้เกิดการโต้เถียงกันอย่างรุนแรง ระหว่าง เซย์โมน และสาวๆจากฝั่งอังกฤษ เช้าต่อมา ไทร่า ได้เดินทางมาพบสาวๆที่บ้านพัก เพื่อที่จะสอนให้พวกเธอ มีพลังของสุดยอดนางแบบ โดยอ้างอิงจากหนังสือ Modelland ของไทร่า
ต่อมา สาวๆได้เดินทาง มาพบกับ เคลลี่ ครูโทน เพื่อถ่ายภาพประจำสัปดาห์ โดยจะต้องถ่ายภาพแคมเปญจน์โฆษณา ให้กับ Very.com ซึ่งสาวๆจะได้ถูกแบ่งออกเป็น สองทีม คือฝั่งอเมริกา และฝั่งอังกฤษ โดยจะต้องกำหนดแนวคิดในการถ่ายแบบ และแบ่งว่า ใครจะต้องทำหน้าที่อะไรบ้าง ซึ่งได้แก่ ธีมการถ่ายภาพ, หัวหน้าทีม, เลือกเสื้อผ้า, เลือกอุปกรณ์ประกอบฉาก และคัดตัวนายแบบ อันนาลีส รู้สึกกังวล เมื่อถูก เคลลี่ ถามเกี่ยวกับงานที่เธอได้มอบหมาย ให้แก่คนในทีม และ ลูอิส ถูกเคลลี่ ว่า ทำให้เธอรู้สึกโมโห เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก สาวๆจากอังกฤษ สับสนกับความเป็นผู้นำของ อันนาลีส เป็นอย่างมาก โดยสาวๆได้แบ่งหน้าที่รับผิดชอบกัน ดังนี้
ในการถ่ายภาพ แคนเดซ ต้องพยายามอย่างหนัก ในการแสดงสีหน้า ให้ออกมาดูหลากหลาย ในขณะที่ เอโบนี ล้มเหลวในการขายชุดที่ใส่ แอชลีย์ ดูน่าเบื่อในการถ่ายภาพ และลูอิส ถูกเคลลี่ ตำหนิในเรื่องทัศนคติของเธอ โดยเมื่อถ่ายภาพเสร็จ สาวๆจะได้เลือกภาพที่ดีที่สุดด้วยตัวเอง
ในห้องตัดสิน สาวๆส่วนใหญ่ จากฝั่งอังกฤษ ได้รับคำชมในภาพถ่ายที่ออกมาสวยงาม ยกเว้น อลิช่า และแอชลีย์ ลูอิส ภาพถ่ายออกมาแข็งแกร่งมาก แต่ถูกตำหนิในเรื่องของทัศนคติ ที่เป็นปัญหา ซึ่งเธอได้โมโหกรรมการมาก และได้เดินออกไปจากห้องตัดสิน และออกจากการแข่งขันไป สำหรับสาวๆฝั่งอเมริกา แอซแมรี่, ลอร่า และไคล์ ได้รับการตอบรับที่ดีจากคณะกรรมการ ในขณะที่ เอโบนี และแคนเดซ ทำออกมาได้แย่ที่สุด ทำให้เธอทั้งสอง ตกเป็นสี่คนสุดท้าย ร่วมกับ อลิช่า และแอชลีย์ ที่ทำออกมาได้แย่เช่นเดียวกัน แต่สุดท้ายแล้ว ถึงแม้ว่าพวกเธอทั้งหมด จะทำออกมาได้ไม่ดี ไทร่า ได้ให้โอกาสกับพวกเธออีกครั้ง โดยในสัปดาห์นี้ จะไม่มีใครถูกคัดออก
J. Alexander.
หลังจากการออกจากการแข่งขัน ของลูอิส ในห้องตัดสินครั้งก่อน สร้างความตกตะลึงให้กับสาวๆที่เหลืออยู่เป็นอย่างมาก เอโบนี ได้ระบายความโกรธ เรื่องที่เธอได้รู้สึกเกี่ยวกับ แบรนด์ของตัวเธอเอง ซึ่งเธอรู้สึกว่าไม่สามารถแสดงออกมาได้ ซึ่งได้พูดโจมตีไปยัง ไคล์ ทำให้ เกิดความตึงเครียดระหว่าง พวกเธอทั้งสองคน ต่อมา สาวๆได้มาพบกับ มิส เจ.อเล็กซานเดอร์ และมาร์ติน ลินด์สตอร์ม เพื่อแข่งขันชิงรางวัลประจำสัปดาห์ โดยจะต้องนำเสนอ และขายสินค้า แต่ละชิ้น โดยจะต้องแสดง แบรนด์ของตัวเอง ให้ออกมาชัดเจนด้วย
ซึ่งกรรมการตัดสิน ได้คัดเลือกมาจาก ผู้คนทั่วไป ของลอสแอนเจลิส อันนาลีส และ โซฟี่ ได้การตอบรับที่ดี ในขณะที่ เอโบนี ถูกติว่า ดูรู้มากเกินไป ไคล์ ได้รับการตอบรับที่ดี เช่นกัน ซึ่งสาวๆส่วนใหญ่คิดว่า เธอดูขาดความสดใส ซึ่ง เอโบนี และ อลิช่า ยังคงพูดโจมตี ไคล์ อย่างต่อเนื่อง ทำให้เธอเสียใจ และอยากที่จะขอออกจากการแข่งขัน มิสเจ จึงได้ไปคุยเกลี้ยกล่อมเธอ สุดท้ายแล้ว ผู้ชนะของการแข่งครั้งนี้ คือ อันนาลีส ซึ่งทำออกมาได้ดีที่สุด
ในการถ่ายภาพสัปดาห์นี้ สาวๆจะต้องโพสท่ากับ รถ แนววินเทจ ของอเมริกา ในขณะที่สวมใส่ หมวก ที่ออกแบบโดย ฟิลิปป์ เทรซี่ ของอังกฤษ สาวๆส่วนใหญ่ทำออกมาได้ดี ยกเว้น โซฟี่, เซย์โมน และแคนดิซ ที่ต้องพยายามอย่างหนักในการถ่ายภาพ
ในห้องตัดสิน แอซมารี่, ลอร่า และไคล์ ได้รับคำชมในภาพถ่ายที่ออกมาสวยงาม เซย์โมน และ แคนดิซ ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย กับภาพถ่ายที่ออกมา ดูธรรมดาที่สุด สุดท้ายแล้ว เซย์โมน ได้รับโอกาสจากกรรมการอีกครั้ง ทำให้ แคนเดซ ต้องถูกส่งกลับบ้าน
Beverly Johnson.
ในสัปดาห์นี้ สาวๆที่ได้รับแจ้งจาก มิสเตอร์เจย์ ว่า พวกเธอจะได้บินไป ยัง โทรอนโต ประเทศแคนาดา เพื่อเดินแบบให้กับ แฟชั่น วีค สาวๆส่วนใหญ่ ได้รับการจองตัวเพื่อเดินแบบหลายที่ ยกเว้น แอชลีย์, แคทเทอรีน และเซย์โมน ที่ไม่ถูกจองตัวเลย ซึ่ง เอโบนี และโซฟี่ ได้ถูกจองตัวมากที่สุด ได้เป็นผู้ชนะ โดย พวกเธอจะได้กลับมาที่ เดินแบบ ที่นี่อีกครั้ง และถึงแม้ว่า ไคล์ และลอร่า จะถูกจองตัวเพื่อเดินแบบให้กับ Pink Tartan สุดท้าย พวกเธอได้ถูกตัดออกจากโชว์ เนื่องจากเห็นว่า พวกเธอดูเป็นมือใหม่เกินไป
ในการถ่ายภาพประจำสัปดาห์นี้ พวกเธอ จะต้องสวมชุด ที่ทำจากใบเมเปิล และต้องโพสท่า ขณะที่ถูกราดน้ำเชื่อมเมเปิลด้วย เอโบนี และโซฟี่ ทำให้ มิสเตอร์เจย์ ประทับใจในการถ่ายภาพมาก ในขณะที่ ลอร่า ต้องพยายามอย่างมาก เพราะเธอรู้สึกเสียใจ เมื่อได้ทราบข่าวว่าเพื่อนที่สนิทของเธอ ได้เสียชีวิตลงอย่างกะทันหัน
ในการตัดสิน ได้กลับมาตัดสิน กันที่ห้องตัดสิน ลอสแอนเจลิส ภาพของสาวๆส่วนใหญ่ ได้รับการตอบรับที่ดี จากคณะกรรมการ แคทเทอรีน ได้ร้องให้ออกมา ต่อหน้าคณะกรรมการ เนื่องจาก จากการที่เธอไม่ได้ถูกจองตัว ในการเดินแบบเลย ในขณะที่ แอชลีย์ ได้รับความคิดเห็นหลากหลาย ในภาพถ่ายของเธอ เอโบนี ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก จากถ่ายภาพที่ออกมาสวยงาม และถูกจองตัวมากที่สุดในการเดินแบบ(ซึ่งเท่ากับ โซฟี่) แคทเทอรีน และแอชลีย์ ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจากพวกเธอ ไม่ได้ถูกจองตัว ในการเดินแบบเลยซักที่เดียว สุดท้ายแล้ว แคทเทอรีน ได้รับโอกาสอีกครั้ง จาก ภาพถ่ายของเธอ ที่ออกมาแข็งแกร่งกว่า แอชลีย์ ซึ่งนั่นทำให้ แอชลีย์ ต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน
Jessica Sutta and Nadine Coyle.
เริ่มต้นสัปดาห์ สาวๆได้แกล้ง ลอร่า โดยได้โยนตุ๊กตาหมี ที่เป็นของเพื่อนสนิทของเธอ เควิน ซึ่งได้เสียชีวิตไปแล้ว ลงไปในสระว่ายน้ำ ซึ่ง ไคล์ ได้ตั้งใจที่จะผลักให้ ตุ๊กตาขยับไปไกลมากขึ้น ทำให้ ลอร่า โกรธมาก ต่อมา ลิซ่า ดี อามาโต้ ผู้ชนะจากฤดูกาลที่แล้ว ได้เข้ามาหาสาวๆที่บ้านพัก เพื่อแจ้งให้สาวๆทราบว่า ในสัปดาห์นี้ พวกเธอจะได้ร่วมกันถ่ายมิวสิกวิดีโอเพลง ของพวกเธอเอง โดยจะต้องถ่ายร่วมกันเป็นกลุ่ม โดยแยกกันระหว่างทีมของ อเมริกา และทีม ของอังกฤษ
ที่สตูดิโอบันทึกเสียง สาวๆจากอังกฤษ ทำออกมาได้ดีกว่า สาวๆจากอเมริกา หลังจากนั้น พวกเธอ ได้พบกับ ไทร่า ซึ่งได้มาสอนเกี่ยวกับ แบบต่างๆของ "Booty Tooch" ยกเว้น แอซมารี่ ที่ปฏิเสธ ที่จะเข้าร่วมในบทเรียน เนื่องจากเธอไม่เต็มใจที่จะใส่ กางเกง "Tooch Pant"
ในการถ่าย มิวสิกวิดีโอ สาวๆจากฝั่งอังกฤษ ทำออกมาได้อย่างเป็นมืออาชีพมาก ในขณะที่ ฝั่ง อเมริกา ล้มเหลวในการทำงานร่วมกัน แบบเป็นทีม ซึ่ง ไคล์ ทำออกมาได้น่าผิดหวังมากที่สุด และ แอซมารี่ ที่ถูกตำหนิว่า มีทัศนคติที่ไม่ดี ในการถ่ายทำ
ในห้องตัดสิน มิวสิกวิดีโอ ของสาวๆฝั่งอังกฤษ ทำให้คณะกรรมการประทับใจเป็นอย่างมาก ทำให้ อลิช่า ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก ตามมาด้วย โซฟี่, แคทเทอรีน และอันนาลีส สาวๆส่วนใหญ่ของฝั่งอเมริกา ได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันไป แต่ สุดท้ายแล้ว ไคล์ และแอซมารี่ ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย ซึ่ง แอซมารี่ ได้ถูกตำหนิในเรื่องของทัศนคติ ที่กรรมการคิดว่าดูอวดดีมากเกินไป กับ ไคล์ ที่ ไม่มีความเป็นนางแบบในมิวสิกวิดีโอ สุดท้ายแล้ว ไคล์ ได้รับโอกาสจากกรรมการอีกครั้ง ทำให้ แอซมารี่ ต้องถูกคัดออก แม้ว่า จะมีผลงานโดยรวมที่ดีกว่า ในการแข่งขัน
หลังจากการตัดสินครั้งล่าสุด ลอร่า ยังคงรู้สึกโกรธ ไคล์ จากเรื่องในสัปดาห์ก่อน ต่อมา สาวๆได้แข่งขัน เพื่อชิงรางวัลประจำสัปดาห์ สาวๆจะต้องแบ่งกลุ่มเป็น สองกลุ่ม คือกลุ่มอมริกา และกลุ่มอังกฤษ โดยพวกเธอจะต้องถ่ายโฆษณา เพื่อรณรงค์การกลั่นแกล้ง ให้กับ แคมเปญจน์ของ ไทร่า หลังจากนั้น พวกเธอจึงถูกแนะนำให้รู้จักกับ เด็กๆที่จะมาเป็นคู่ให้กับสาวๆในการถ่ายโฆษณา อลิช่า ได้ร้องให้ออกมา เมื่อได้รับรู้เกี่ยวกับเรื่องของ คู่หูเธอ สุดท้ายแล้ว กลุ่มของสาวๆจากอังกฤษ ได้ชนะการแข่งครั้งนี้ไป โดย รางวัลของพวกเธอ คือ จะได้ดู วิดีโอข้อความ ที่ส่งตรงมาจากคนที่พวกเธอรัก ผ่านทาง โทรศัพท์มือถือ