pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อลิซ บราวน์ (Alice Brown 5 ธันวาคม ค.ศ. 1856 - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1948) นักเขียนนวนิยาย เรื่องสั้น และชีวประวัติชาวอเมริกัน เกิดในรัฐนิวแฮมป์เชียร์ หลังจบการศึกษา เธอสอนหนังสืออยู่หลายปี โดยที่ “ไม่มีสักวินาทีที่จะไม่เกลียดการสอนหนังสือ” ในระหว่างนั้นก็เขียนเรื่องสั้นส่งไปตามนิตยสาร เมื่ออายุ 28 เธอย้ายไปอยู่บอสตันและเข้าทำงานในวารสารเยาวชนเล่มหนึ่ง แม้จะยังเขียนนวนิยายออกมาเรื่อยๆ แต่เรื่องราวของท้องถิ่นในนิวแฮมเชอร์ของเธอก็เริ่มเสื่อมความนิยม แต่กระนั้น อลิซ บราวน์ก็สร้างรายได้จากงานเขียนมากพอที่จะมีบ้านสามหลังและเดินทางไปอังกฤษสองครั้งกับหลุยส์ กีนีย์เพื่อนสนิท เธอหยุดเขียนหนังสือเมื่ออายุ 97 ปี และเสียชีวิตในอีกสิบสองปีต่อมาโดยครองตัวเป็นโสดตลอดชีวิต
นิกโทเจน
ธาตุหมู่ไนโตรเจน หรือ นิโคเจน หรือ นิกโทเจน  คืออนุกรมเคมีของธาตุเคมีในหมู่ 15 ของตารางธาตุ ที่มีจำนวนอิเล็กตรอนในวงโคจรชั้นนอกสุดของอะตอมเท่ากับ 5 โดยอิเล็กตรอน 2 ตัวอยู่ในวงโคจรย่อยเอส (s subshell) อีก 3 ตัวอยู่ในวงโคจรย่อยพี (p subshell) ดังนั้นธาตุเหล่านี้จึงมีอิเล็กตรอน 3 ตัวอยู่ในวงโคจรนอกสุด และ 3 ตัว ในภาวะที่อะตอมไม่อยู่ในระดับไอโอไนส์ (non-ionized state) สารประกอบของธาตุเหล่านี้ เรียกว่า นิกไทด์ (pnictides)
ธาตุหมู่ไนโตรเจน ประกอบด้วย
กะทกรก
กะทกรก ( ,) ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ เช่น รก, (ใต้), (มลายู-นราธิวาส, ปัตตานี), หญ้ารกช้าง (พังงา), ตำลึงฝรั่ง (ชลบุรี) เป็นต้น เป็นไม้เถาเลื้อยคล้ายตำลึง เถาค่อนข้างคดไปงอมา เถามีหนามเล็ก ๆ ขึ้นอยู่ห่าง ๆ โดยทั่วไป ใบเป็นใบเดี่ยว รูปใบมนโค้งผิวเรียบปลายใบแหลมโดยแยกเป็นสามแฉก ใบและเส้นใบบริเวณที่ติดต่อกันมีสีแดงเรื่อ บริเวณใกล้โคนก้านใบมีแฉกแหลมเล็กเรียงตรงกันข้ามสลับกัน ก้านใบ มีขนาดก้านไม้ขีด ยาว 5–6 เซนติเมตร มีขนอ่อนเป็นฝอยขนาดเล็ก ดอกมีลักษณะก้านดอกยาวกว่าใบ ดอกบานออกกลมกว้าง กลีบดอกสีขาวแซมด้วยริ้วสีม่วง ผลค่อนข้างกลมขนาดปลายนิ้วมือ และห่อหุ้มด้วย “รก” ผลสุกมีสีเหลือง
ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด นิเวศวิทยาและการแพร่กระจายขึ้นอยู่ตามที่รกร้างหรือขอบไร่ชายนา และบริเวณป่าพื้นราบ โดยเลื้อยพันกิ่งต้นไม้อื่น ๆ
ยอด ใช้เป็นผักสด มีรสขมเล็กน้อย หรือลวกจิ้มกับน้ำพริกและใส่ในแกงเลียง เมล็ดและเยื่อหุ้มเมล็ดรับประทานได้
ต้นสดมีสารพิษทำให้เป็นอันตรายถึงชีวิตได้ แต่ต้มสุกแล้วใช้เป็นยาขับปัสสาวะ แก้ไอ ขับเสมหะ แก้บวม เปลือกใช้เป็นยาชูกำลัง ใช้ตำเคี่ยวกับน้ำมะพร้าว แก้ไฟไหม้น้ำร้อนลวก ทำให้แผลเปื่อยแห้ง ใบใช้ตำพอกแผลเพื่อฆ่าเชื้อ แก้โรคผิวหนัง หิด ไข้หวัด ใช้ตำให้ละเอียดแล้วคั้นเอาน้ำดื่มเป็นยาขับพยาธิ
ดอกใช้แก้ไอ ขับเสมหะ ผลดิบมีรสเบื่อ ผลสุกหวาน ใช้แก้ปวด บำรุงปอด รากใช้ต้มน้ำดื่มแก้ไข้ แก้กามโรค แก้เบาหวาน
จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์
จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์  เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัยนิยายวิทยาศาสตร์ ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1993 กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก อำนวยการสร้างโดย แคทลีน เคนเนดีและเจอรัลด์ อาร์. โมเลน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในแฟรนไชส์ "จูราสสิค พาร์ค" ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันโดยไมเคิล ไครช์ตัน เขียนบทโดยไครช์ตันและเดวิด โคปป์ ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องบนเกาะสมมติชื่อว่า อิสลานูบลาร์ ชายฝั่งแปซิฟิกของอเมริกากลาง ใกล้กับประเทศคอสตาริกา ที่นั่น จอห์น แฮมมอนด์ นักธุรกิจเศรษฐีและทีมนักวิทยาศาสตร์ทางพันธุกรรมได้สร้างสวนสัตว์ป่าที่มีไดโนเสาร์ซึ่งสูญพันธ์ไปแล้ว เมื่อเกิดการก่อวินาศกรรมขึ้น นำไปสู่ความหายนะของการปิดโรงงานไฟฟ้าและมาตรการป้องกันความปลอดภัยของสวนสัตว์ ทำให้ผู้เยี่ยมชมกลุ่มเล็ก ๆ และหลานของแฮมมอนด์ต้องดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดและหลบหนีจากเกาะที่เต็มไปด้วยอันตราย
ก่อนที่นวนิยายของไครช์ตันจะตีพิมพ์ มีสตูดิโอสร้างภาพยนตร์จำนวนสี่แห่งมาเสนอราคาเพื่อซื้อสิทธิ์ในการสร้างภาพยนตร์ สปีลเบิร์กซื้อสิทธิ์ดังกล่าวในราคา 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ด้วยเงินสนับสนุนจากยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ ก่อนที่นวนิยายจะตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1990 ไครช์ตันยังถูกจ้างให้ดัดแปลงนวนิยายเป็นบทภาพยนตร์ โดยมีค่าจ้างเพิ่มเติม 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ โคปป์เป็นคนเขียนร่างสุดท้าย โดยตัดการอธิบายเรื่องราวในนวนิยายและความรุนแรงออก และมีการเปลี่ยนแปลงตัวละครหลายอย่าง
ภาพยนตร์ถ่ายทำในแคลิฟอร์เนียและฮาวายระหว่างเดือนสิงหาคมถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 1992 และเริ่มช่วงหลังการถ่ายทำในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1993 ควบคุมโดยสปีลเบิร์กในขณะที่เขากำลังถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง "ชะตากรรมที่โลกไม่ลืม" ในโปแลนด์ ไดโนเสาร์ถูกสร้างโดยการใช้ภาพที่สร้างคอมพิวเตอร์ที่ก้าวล้ำโดยอินดัสเทรียลไลต์แอนด์แมจิก และอนิเมทรอนิกส์ขนาดเท่าของจริงสร้างโดยทีมของสแตน วินสตัน เพื่อแสดงการออกแบบเสียงของภาพยนตร์ ซึ่งเป็นการผสมผสานของเสียงสัตว์ต่าง ๆ สำหรับเสียงคำรามของไดโนเสาร์ สปีลเบิร์กลงทุนสร้างดีทีเอส บริษัทผู้เชี่ยวชาญในระบบเสียงรอบทิศทางดิจิทัล ภาพยนตร์ยังได้ลงทุนจำนวน 65 ล้านดอลลาร์สหรัฐในแคมเปญการตลาด ซึ่งรวมไปถึงสัญญาลิขสิทธิ์มากกว่า 100 บริษัท
"จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์" ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1993 ที่โรงภาพยนตร์อัปทาวน์ในวอชิงตัน ดี.ซี. ก่อนจะฉายในสหรัฐวันที่ 11 มิถุนายน ภาพยนตร์ทำเงินมากกว่า 914 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลกในช่วงการฉายครั้งแรก กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในปี ค.ศ. 1993 และกลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด จนกระทั่งภาพยนตร์เรื่อง "ไททานิค" ทำเงินแซงไปในปี ค.ศ. 1997 ภาพยนตร์ได้คำชมดีมากจากนักจารณ์ โดยชมในเรื่องเทคนิคพิเศษ, การแสดง, ดนตรีประกอบโดยจอห์น วิลเลียมส์และการกำกับของสปีลเบิร์ก ภาพยนตร์มีการฉายใหม่ในรูปแบบสามมิติในปี ค.ศ. 2013 เพื่อฉลองครบรอบ 20 ปี ของภาพยนตร์ "จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์" กลายเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สิบเจ็ดที่ทำเงินเกิน 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์ชนะเลิศรางวัลมากกว่ายี่สิบรางวัล รวมไปถึง สามรางวัลออสการ์ สำหรับความสำเร็จในเทคนิคด้านภาพและการออกแบบเสียงและยังได้การยอมรับว่าเป็นจุดสำคัญของการพัฒนาการสร้างภาพจากคอมพิวเตอร์และอนิเมทรอนิกส์ ภาพยนตร์ตามมาด้วยภาคต่ออีกห้าภาค ได้แก่ "เดอะ ลอสต์ เวิลด์ จูราสสิค พาร์ค" (1997), "จูราสสิค พาร์ค 3" (2001), "จูราสสิค เวิลด์" (2015), "จูราสสิค เวิลด์ อาณาจักรล่มสลาย" (2018) และ "" กำหนดฉายปี ค.ศ. 2021
ในปี ค.ศ. 2018 ภาพยนตร์ถูกเลือกโดยหอสมุดรัฐสภาของสหรัฐให้เก็บรักษาไว้ในหอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ ในฐานะที่ภาพยนตร์ "มีวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์, หรือ มีความสุนทรีย์อย่างมีนัยสำคัญ"
จอห์น แฮมมอนด์ ผู้ก่อตั้งและซีอีโอของบริษัทชีววิศวกรรมชื่ออินเจน (InGen) ได้สร้างธีมพาร์คชื่อจูราสสิค พาร์คไว้บนเกาะอิสลา นูบลาร์ เป็นธีมพาร์คที่เต็มไปด้วยไดโนเสาร์ที่ถูกโคลนขึ้น แต่หลังจากเกิดเหตุคนงานพาร์คคนหนึ่งถูกเวโลซีแรปเตอร์ฆ่า ผู้ลงทุนเรียกร้องผ่านทนาย โดนัลด์ เกนนาโร ให้มีการนำผู้เชี่ยวชาญมาดูพาร์คเพื่อรับรองว่ามันปลอดภัย เกนนาโรเชิญเอียน มัลคอล์ม นักคณิตศาสตร์มาในขณะที่แฮมมอนด์เชิญนักบรรพชีวินวิทยา ดร. อลัน แกรนต์ และนักบรรพพฤกษศาสตร์ ดร.เอลลี แซตต์เลอร์ มาเยี่ยมชมพาร์ค เมื่อทั้งคณะมาถึงพวกเขาทึ่งที่ได้เห็นแบรคิโอซอรัสและฝูงพาราซอโรโลฟัสตัวเป็นๆ
ที่ศูนย์รับรอง พวกเขาทัวร์ห้องแล็บและได้เรียนรู้ว่านักวิทยาศาสตร์สามารถโคลนไดโนเสาร์ได้ด้วยการสกัดดีเอ็นเอจากเลือดไดโนเสาร์ซึ่งพบในยุงในก้อนอำพัน แต่เนื่องจากดีเอ็นเอที่สกัดได้มีสภาพไม่สมบูรณ์นักวิทยาศาสตร์จึงใช้ดีเอ็นเอของกบเติมเต็มช่องว่างที่หายไปดังกล่าว ไดโนเสาร์ทั้งหมดถูกโคลนให้เป็นตัวเมียเพื่อป้องกันการขยายพันธุ์ตามธรรมชาติ
หลานๆ ของแฮมมอนด์ เล็กซ์และทิม เมอร์ฟีเดินทางมาถึงและร่วมกับคณะผู้เชี่ยวชาญเพื่อไปทัวร์พาร์คในขณะที่แฮมมอนด์คอยดูพวกเขาจากห้องควบคุม ทัวร์ไม่เป็นไปตามที่คาดหลังจากไดโนเสาร์ไม่ปรากฏตัวตามที่คาดไว้และไทรเซอราทอปส์ตัวหนึ่งป่วย เนื่องจากพายุกำลังจะเข้า การทัวร์จึงถูกยกเลิก พนักงานของพาร์คเกือบทั้งหมดขึ้นเรือกลับไปยังแผ่นดินใหญ่และแขกนั่งรถกลับศูนย์รับรอง ยกเว้นแซตต์เลอร์ซึ่งอยู่กับสัตวแพทย์ของพาร์คเพื่อดูไทรเซราทอปส์ที่ป่วย
ตอนค่ำขณะที่พายุเข้า เดนนิส เนดรี โปรแกรมเมอร์ของพาร์ค ผู้ได้รับการว่าจ้างจากบริษัทคู่แข่งของอินเจนให้มาขโมยเอ็มบริโอไดโนเสาร์จัดการปิดระบบความปลอดภัยของของพาร์คเพื่อตัวเขาจะสามารถเข้าไปในห้องเก็บเอ็มบริโอได้ ไฟดับและรถจี๊ปพาทัวร์ซึ่งใช้พลังงานไฟฟ้าดับตอนที่กำลังขับผ่านกรงของไทแรนโนซอรัส เร็กซ์ รั้วไฟฟ้าเกือบทั้งพาร์คไม่ทำงาน ส่งผลให้ไทแรนโนซอรัสสามารถพังรั้วออกมาโจมตีพวกเขา แกรนต์ เล็กซ์และทิมหนีรอดมาได้ในขณะที่เกนนาโรถูกกินและมัลคอล์มได้รับบาดเจ็บ ในขณะเดียวกันเนดรีขับรถออกมาเพื่อนำเอ็มบริโอไปส่งที่ท่าเรือของเกาะ เขาหลงทาง รถมีปัญหาอยู่ในป่าและถูกไดโลโฟซอรัสฆ่าในที่สุด
แซตต์เลอร์กับนายพรานประจำพาร์ค โรเบิร์ต มัลดูนออกมาตามหาผู้รอดชีวิตแต่เจอเพียงมัลคอล์ม ไทรันโนซอรัสกลับมาอีกครั้ง ทำให้พวกเขาต้องขึ้นรถหนีกลับไป หัวหน้าวิศวกรประจำพาร์ค เรย์ อาร์โนลด์ไม่สามารถแก้โค้ดที่เนดรีตั้งไว้เพื่อดึงให้ระบบควบคุมความปลอดภัยกลับมาทำงานได้อีกครั้ง เขาจึงเสนอให้รีบูตระบบทั้งหมดของพาร์ค พวกเขาดับไฟและหลบเข้าบังเกอร์ในขณะที่อาโนล์ดออกไปที่ห้องเครื่องเพื่อทำการรีบูตให้เสร็จ พวกเขาค้นพบว่าการดับไฟที่เหลือทำให้รั้วที่ยังทำงานอยู่ในตอนแรกดับ รวมถึงรั้วของเวโลซีแรปเตอร์ เนื่องจากรอไม่ไหวมัลดูนกับแซตต์เลอร์จึงตามอาร์โนลด์ไปที่ห้องเครื่อง มัลดูนล่อพวกแรปเตอร์ไว้ในขณะที่แซตต์เลอร์เข้าไปรีบูตระบบ หลังจากสำเร็จ เธอถูกแรปเตอร์โจมตี พบแขนของอาร์โนลด์ซึ่งถูกฆ่าก่อนหน้าและหนีออกมา ฝั่งมัลดูน เขาถูกแรปเตอร์ที่แอบซุ่มอยู่ฆ่า
แกรนต์ ทิมและเล็กซ์พบเศษเปลือกไข่ แกรนต์สันนิษฐานว่าไดโนเสาร์กำลังขยายพันธุ์ เนื่องจาก กบบางชนิดเช่นเวสต์แอฟริกันบูลฟร็อกสามารถเปลื่ยนเพศในภาวะที่เพศตรงข้ามขาดแคลน ทำให้ไดโนเสาร์ที่มียีนส์ของพวกมันมีความสามารถนั้นเช่นกัน เมื่อพวกเขาถึงศูนย์รับรอง แกรนต์ทิ้งเด็กทั้งสองไว้ที่นั่นในขณะที่เขาออกตามหาคนอื่น เขาเจอกับแซตต์เลอร์ หลังจากกลับไปเจอคนอื่นๆที่บังเกอร์แล้วแกรนตต์และแซตต์เลอร์กลับไปที่ศูนย์รับรอง ที่ซึ่งเด็กทั้งสองกำลังหนีจากแรปเตอร์สองตัว ทั้งสี่กลับไปที่ห้องควบคุม ซึ่งเล็กซ์สามารถกู้ระบบกลับมาได้ พวกเขาโทรศัพท์เรียกเฮลิคอปเตอร์ พวกแรปเตอร์ตามมาอีกครั้งและล้อมพวกเขาไว้ ทันใดนั้นไทแรนโนซอรัสปรากฏตัวและฆ่าแรปเตอร์ทั้งสอง แฮมมอนด์กับมัลคอล์มนั่งรถจี๊ปมารับพวกเขาหน้าศูนย์และมุ่งหน้าไปยังลานจอดคอปเตอร์ แกรนต์บอกแฮมมอนด์ว่าเขาไม่รับรองพาร์คซึ่งแฮมมอนด์ก็เห็นด้วย ทั้งหมดขึ้นคอปเตอร์และทิ้งจูราสสิค พาร์คไว้เบื้องหลัง
จูราสสิค พาร์ค เมื่อออกฉายกลายเป็นภาพยนตร์ยอดนิยมแห่งปีภายในระยะเวลารวดเร็ว ทำรายได้ถล่มทลายทุกประเทศที่เข้าฉาย ไม่แม้แต่เว้นประเทศไทย สามารถทำรายได้ถึง 395 ล้านเหรียญในสหรัฐอเมริกา และทำสถิติเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้มากที่สุดในโลกนานถึง 3 ปี ก่อนที่จะถูกทำลายสถิติลงโดยสตาร์ วอร์ส ฉบับฉายใหม่ ในปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) แต่ก็ยังทำรายได้มากที่สุดจนถึงปัจจุบันเป็นอันดับ 17 ของ Box Office ทั่วโลก
นอกจากนี้ จูราสสิค พาร์ค ได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ 3 รางวัล คือ สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม, สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม และ สาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม และเนื่องในโอกาสครบรอบ 20 ปี ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2556 จูราสสิค พาร์ค ได้รับการนำกลับมาฉายอีกครั้งในรูปแบบ 3 มิติ
ความผิดพลาด.
ในปัจจุบัน นักบรรพชีวินวิทยาระบุว่า จูราสสิค พาร์ค ให้ได้ภาพของไดโนเสาร์หลายอย่างคลาดเคลื่อนผิดไปจากความเป็นจริงหรือตามองค์ความรู้เกี่ยวกับไดโนเสาร์ที่รับรู้กัน เช่น ไดโนเสาร์ส่วนใหญ่จะมีขนปกลุมตามร่างกายเหมือนนกมากกว่าเหมือนสัตว์เลื้อยคลาน, ไทรันโนซอรัส ก็ไม่ได้มีขนาดลำตัวใหญ่ขนาดนั้น รวมถึงมีความเร็วเพียง 30กิโลเมตร/ชั่วโมง จึงไม่สามารถที่จะวิ่งไล่รถยนต์ได้, เวโลซีแรปเตอร์ ก็มีขนปกคลุมตามลำตัวเหมือนไก่รวมถึงมีขนาดลำตัวเท่าไก่ และเป็นไดโนเสาร์ที่ไม่ได้มีอันตรายเหมือนที่ปรากฏในภาพยนตร์, ไดโลโฟซอรัส ก็ไม่ปรากฏว่าสามารถที่จะแผ่แผงคอได้เหมือนกิ้งก่าแผงคอ รวมถึงพ่นพิษได้
จูราสสิค พาร์ค มีการสร้างเป็นภาคต่อในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) ด้วย ในชื่อ "" และภาค 3 ในปี พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) ชื่อ "Jurassic Park III" โดยภาค 3 นี้ไม่ได้กำกับโดย สตีเว่น สปีลเบิร์ก ทั้งสองภาคนี้แม้จะทำรายได้มากเช่นเดียวภาคแรก แต่ไม่ได้รับคำชมเท่ากับภาคแรก
และภาค 4 ในปี พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) ชื่อ "Jurassic World" เป็นภาคล่าสุด ทีเล่าด้วยสวนสนุกไดโนเสาร์เปิดทำการเต็มรูปแบบบนเกาะอิสลานูบลาร์ (ที่เดียวกับในภาคแรก) แต่ก็เกิดเรื่องโกลาหลเมื่อไดโนเสาร์ตัดต่อพันธุกรรม Indominus rex หลุดออกมาและออกอาละวาดไปทั่วสวน ในภาคเรื่องนี้ทำรายได้ทั่วโลกไปแล้วกว่า 1,300 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ทำร้ายได้สูงสุดในชุด "จูราสสิค พาร์ค" ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 3 ของภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดของปี ค.ศ. 2015 และอยู่ในอันดับที่ 5 ของภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด
โลหะทรานซิชั่น
กุหลาบเมาะลำเลิง
กุหลาบเมาะลำเลิง หรือ กุหลาบเทียม  เป็นพืชพื้นเมืองของบราซิลทางตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้เป็นพืชสมุนไพร และใบรับประทานได้ แม้ว่าจะเป็นพืชกลุ่มเดียวกับกระบองเพชร แต่แตกกิ่งเป็นพุ่มเล็ก ๆ สูง 2-5 เมตร มีลำต้นสีน้ำตาลอมเทาหนา 20 เซนติเมตร หนามสีดำหรือน้ำตาล ใบยาว 9-23 เซนติเมตร ช่อดอกเกิดที่ปลายกิ่ง มี 10-15 ดอก ดอกมีรูปร่างคล้ายกุหลาบ
กุหลาบเมาะลำเลิงมีหลายพันธุ์ พันธุ์ grandifolia มีริ้วประดับสีเขียวและดอกสีชมพู เป็นไม้พื้นเมืองของบราซิลตะวันออกและแพร่หลายไปทั่วเขตร้อนของทวีปอเมริกา พันธุ์ violacea มีสีม่วงอมชมพูหรือสีม่วง เป็นพืชพื้นเมืองของเอสปิริโต ซันโต และมินาส เฆราอิส
แคลโคเจน
ธาตุหมู่แคลโคเจน  คือ อนุกรมเคมีของธาตุเคมีในหมู่ 16ตารางธาตุ ซึ่งอยู่ในตระกูลธาตุเดียวกับ ออกซิเจน (oxygen family) มีอีกชื่อหนึ่งว่าหมู่ออกซิเจน
สารประกอบของธาตุหมู่นี้ เรียกว่า แคลโคเจไนด์ (chalcogenides)
แคลโคเจไนด์ ได้แก่
แคลโคเจไนด์ที่รู้จักกันดีคือ
เครื่องสังเคราะห์เสียง
เครื่องสังเคราะห์เสียง หรือ ซินธิไซเซอร์ ( บางครั้งสะกดเป็น synthesiser) คือ เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ออกแบบมาเพื่อสร้างเสียงจำลองโดยใช้เทคนิคต่าง ๆ เช่น การเพิ่มเสียง, การ ลดเสียง, การใช้คลื่นเสียงกล้ำคลื่นวิทยุโดยเปลี่ยนความถี่คลื่น (Frequency Modulate; FM), การสังเคราะห์ เสียงกายภาพ, การทำให้คลื่นเสียงผิดเพี้ยนรูปร่างไป
ซินธิไซเซอร์สร้างเสียงผ่านการปรับเปลี่ยนโดยตรงของกระแสไฟฟ้าซึ่งถูกใช้ในซินธิไซเซอร์แบบอนาล็อก, การปรับเปลี่ยนทางคณิตศาสตร์ของค่าตัวแปรที่พอใจ โดยใช้คอมพิวเตอร์ซึ่งใช้ใน ซินธิไซเซอร์แบบที่เป็นโปรแกรมสำเร็จรูป หรือจากการรวมทั้งสองวิธีเข้าด้วยกัน ในขั้นตอนสุดท้ายของซินธิไซเซอร์กระแสไฟฟ้าจะถูกใช้เพื่อสร้างการสั่นให้กับแผ่นที่ใช้สั่นของ ลำโพง หรือ หูโทรศัพท์ เป็นต้น เสียงซินธิไซเซอร์นี้ถูกจำลองไว้จากการอัดเสียงธรรมชาติ เมื่อพลังงานทางกลของคลื่นเสียงถูกแปลงไปเป็นสัญญาณ และที่สุดจะถูกเปลี่ยนกลับไปเป็นพลังงานทางกลจากการเล่นเทปที่อัดไว้ผ่านการสุ่ม ส่วนสำคัญที่ขาดหายไปของเสียงซึ่งเป็นลักษณะพิเศษของซินธิไซเซอร์
ซินธิไซเซอร์เสียงพูด ยังถูกใช้ใน กรรมวิธีสร้างเสียงพูด อิเล็กทรอนิกส์ มักจะใช้ใน โวโคดเดอร์ (Vocoders) หรือการสร้างเสียงพูดนั่นเอง
พื้นฐานของเสียง.
เมื่อเสียงสูงต่ำธรรมชาติของเครื่องดนตรีถูกจำแนกออกมาในรูปแบบของ ความถี่ ระยะของคลื่นเสียง ของเครื่องดนตรีเสียงสูงต่ำนั้นจะแสดงส่วนสูงสุดของคลื่นที่ ฮาร์โมนิกส์ ความถี่ฮาร์โมนิกส์นี้เป็นส่วนดั้งเดิมที่อยู่ติดกับจำนวนหลายค่าของ ความถี่มูลฐาน ของเสียงสูงต่ำ
เสียงตีเคาะและเสียงครูดมักจะขาดฮาร์โมนิกส์ และแสดงระยะของคลื่นเสียงที่มีส่วนประกอบหลักของรูปแบบเสียงรบกวนโดย ความถี่เรโซแนนซ์ ของวิธีหรืออุปกรณ์ที่ใช้สร้างเสียง คุณสมบัติการเรโซแนนซ์ของเครื่องดนตรี ซึ่งระยะของคลื่นเสียงสูงสุดของส่วนที่ติดกันยังเป็นส่วนที่แสดงถึง รูปแบบเสียง ด้วย รวมถึงรูปร่างระยะของคลื่นเสียงของเครื่องดนตรีจำพวกสาย เสียงรอก เสียงพูด และเสียงธรรมชาติอื่น ๆ
ซินธิไซเซอร์ที่ออกมาส่วนใหญ่มีจุดประสงค์เพื่อใช้สังเคราะห์เสียงต่อ การอัดเสียงของเครื่องดนตรีจริงสามารถใช้ส่งผ่านไปยังส่วนประกอบอื่น ๆ ได้อย่างหลากหลาย
เสียงประกอบเหล่านี้แสดงการตอบสนองเสียงที่ได้ป้องกันการสะท้อนของส่วนต่าง ๆ ของเครื่องดนตรี (Acoustic) เสียงถูกสร้างจากเครื่องดนตรีจากส่วนต่าง ๆ ของคุณลักษณะของแหล่งกำเนิด หรือพฤติกรรมของเครื่องดนตรีภายใต้สภาพการเล่นที่ต่างกัน เช่นเสียงที่มีระดับสูงสุด การเล่นที่แรงขึ้น หรือการใช้นิ้วช่วย เป็นต้น ลักษณะพิเศษของเสียงที่มีคู่แปด เสียงแปล่ง และการบรรเลงร่วมกันของเครื่องดนตรีจริง ๆ สามารถสร้างได้จากการผสมส่วนต่าง ๆ เหล่านี้เข้าด้วยกัน ยกตัวอย่างเช่น เสียงที่คล้ายพฤติกรรมทางธรรมชาติของเครื่องดนตรีจริง การให้เสียงเฉพาะสามารถปรับแต่งได้จากวิธีการต่าง ๆ กัน และการสร้างจากซินธิไซเซอร์ แต่เสียงต่าง ๆ เหล่านี้มักจะถูกสร้างจาก เครื่องสร้างสัญญาณ (Oscillator) หรือเป็นแค่ส่วนหนึ่งในการสร้างเสียง การสร้างเสียงที่ชัดเจนยิ่งขึ้นของเครื่องดนตรีตามธรรมชาติ สามารถแบ่งเป็นชนิดย่อยยิ่งขึ้นได้จากการใช้เครื่องสร้างสัญญาณ แต่เพิ่มกำลังจากการคำนวณ แต่การโปรแกรมของมนุษย์ก็ยังขาดเสียไม่ได้ และซินธิไซเซอร์ส่วนใหญ่ก็ถูกใช้ระหว่างเครื่องสร้างสัญญาณหนึ่งและสี่เป็นหลัก
รูปร่างที่สำคัญที่สุดชนิดหนึ่งของเสียงใด ๆ ที่เกิดจากสภาพของความสูงของคลื่น สภาพแวดล้อมนี้เองเกิดจากเสียงที่ได้จากการเคาะ เช่นเสียงกลองเต๊ก หรือการสีของไวโอลิน รูปร่างของเสียงเหล่านี้ถูกสร้างด้วย “ADSR” (Attack Decay Sustain Release) แบบจำลองสภาพที่ใช้ในการควบคุมเสียงที่ได้จากเครื่องสร้างสัญญาณ แต่ละส่วนของเสียงเหล่านี้จะถูกสร้างจากการเปลี่ยนความดังของเสียง การบรรเลงร่วมกันเป็นส่วนสำคัญในการเพิ่มระดับเสียง การลดลงของเสียงจะเกิดขึ้นทันทีที่มีการบรรเลงร่วมกัน เสียงดังต่อเนื่องเป็นเสียงเมื่อโน้ตถูกค้างไว้ การเปลี่ยนรูปร่างเสียงเมื่อโน้ตถูกปล่อยให้ดำเนินต่อไป อัตราการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในทันทีทันใดมักจะถูกใช้กับเสียง เพราะมันเป็นรูปแบบการสั่นทางกายภาพที่เกิดขึ้นจริง ซึ่งมักจะเพิ่มเสียงขึ้นหรือลดลงอย่างรวดเร็วในทันทีทันใด
แม้ว่าการสร้างสัญญาณในเครื่องดนตรีจริง ๆ จะสามารถเปลี่ยนความถี่ได้ก็ตาม เครื่องดนตรีส่วนใหญ่ก็สามารถถูกจำลองขึ้นอย่างดีโดยไม่ต้องการความละเอียดลออของเสียงมากนัก ซึ่งจะจำเป็นก็ต่อเมื่อต้องใช้สร้าง เสียงที่เกิดจากการสั่น (Vibrator)
ภาพรวมของวิธีการสังเคราะห์ที่เป็นที่นิยม.
ซินธิไซเซอร์ที่ใช้หักล้างเสียงใช้ทั่วไปกับรูปแบบที่ต้องการตัดเสียงสะท้อนที่เสมือนเครื่องดนตรี โดยจะถูกใช้แทนด้วยการสร้างสัญญาณทั่วไป เช่น การสร้างคลื่นรูปฟันเลื่อย คลื่นสี่เหลี่ยม เป็นต้น จาก ตัวกรอง (Filter) ซึ่งแสดงการสูญเสียที่ขึ้นกับความถี่ และการเรโซแนนซ์ในตัวเครื่องดนตรี ตัวกรองเหล่านี้ถูกแบ่งโดยตัวกรองที่ยอมให้สัญญาณต่ำผ่านเมื่อมีสัญญาณเข้ามาในระดับต่ำเพราะเหตุผลที่ต้องการความเรียบง่ายและประหยัด การรวมการกล้ำเสียงในคลื่นอย่างง่าย เช่น การรวมสัญญาณกับความกว้างคลื่น (Pulse width modulation) และ การส่งสัญญาณไปกับสัญญาณที่สร้างขึ้น (Oscillator sync) รวมไปถึงตัวกรองสัญญาณต่ำที่ไม่เกิดขึ้นจริงในทางกายภาพ เป็นการตอบสนองที่ใช้กับซินธิไซเซอร์แบบคลาสสิก เสียงส่วนใหญ่จะถูกสร้างจากการสังเคราะห์ทางอนาล็อก และมักจะมีข้อผิดพลาดเมื่อนำไปใช้กับซินธิไซเซอร์แบบโปรแกรมสำเร็จรูปที่ใช้การสังเคราะห์แบบหักล้างเสียง แม้ว่า การสังเคราะห์รูปแบบทางกายภาพ (Physical modeling synthesis) นั้น การสังเคราะห์เสียงจะถูกสร้างตามลักษณะกายภาพของเครื่องดนตรีโดยถูกแทนที่การสังเคราะห์แบบหักล้างสำหรับการสร้างเสียงคู่แปดของเครื่องดนตรีตามธรรมชาติ ตัวอย่างการสังเคราะห์แบบหักล้างเสียงยังคงแพร่หลายในซินธิไซเซอร์จากการออกแบบที่ทันสมัยที่สุดที่สนับสนุนให้ตัวกรองที่ให้สัญญาณต่ำผ่านเมื่อสัญญาณที่เข้ามาอยู่ในระดับต่ำหรือตัวกรองที่ให้ช่วงความกว้างคลื่นผ่านได้ตามอย่างอุปกรณ์สร้างสัญญาณ
ระบบการสังเคราะห์เสียงที่ง่ายที่สุดเป็นการอัดเสียงจากเครื่องดนตรีโดยตรงให้เป็นรูปแบบคลื่นดิจิตอล และเมื่อนำมาเล่นที่ความเร็วต่างๆ กัน โทนเสียงที่สร้างได้ก็จะต่างกันด้วย นี่เป็นเทคนิคที่ใช้ในการสุ่มสัญญาณเสียง เครื่องสุ่มสัญญาณส่วนใหญ่ออกแบบส่วนของการสุ่มเพื่อใช้สำหรับส่วนประกอบย่อยของสภาพแวดล้อมของ ADSR และเมื่อเล่นซ้ำที่ส่วนซึ่งเปลี่ยนเสียงองค์ประกอบของสภาวะแวดล้อม ทำให้เครื่องสุ่มมีสภาพแวดล้อมต่างๆ ที่ชวนใจ น่าหลงใหลขึ้นจากการใช้โน้ตตัวเดียวกัน (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ การสังเคราะห์ตัวอย่างพื้นฐาน; Sample-based synthesis)
พื้นฐานของซินธิไซเซอร์.
ซินธิไซเซอร์แบ่งออกเป็นสองประเภทหลัก ได้แก่แบบ อนาล็อก และแบบ ดิจิตอล
นอกจากนี้ยังมีวิธีการสังเคราะห์ที่แตกต่างกันอีกหลายชนิด ซึ่งแต่ละชนิดก็จัดอยู่ในกลุ่มซินธิไซเซอร์แบบอนาล็อกและแบบดิจิตอลทั้งสิ้น เทคนิคเหล่านี้ล้วนต้องเกี่ยวข้องวิธีทางคณิตศาสตร์ ยกเว้นวิธีการใช้คลื่นเสียงกล้ำคลื่นวิทยุโดยเปลี่ยนความถี่คลื่น (Frequency Modulation; FM) และวิธีการใช้คลื่นเสียงกล้ำคลื่นวิทยุโดยเปลี่ยนคาบของคลื่น (Phase Modulation; PM)
การเริ่มต้นยุคสมัยของซินธิไซเซอร์.
ซินธิไซเซอร์ในยุคเริ่มต้นนั้นใช้เทคโนโลยีที่ได้มาจาก คอมพิวเตอร์อนาล็อก อิเลคทรอนิกส์ และเครื่องมือทดสอบในห้องทดลอง
ในยุค 1950 RCA สร้างมาเพื่อสังเคราะห์ทั้งเสียงคนและเสียงดนตรี Mark II Music Synthesizer ถือกำเนิดขึ้นที่ศูนย์ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ โคลัมเบีย - ปรินเซตอน ใน นครนิวยอร์ก ของปี ค.ศ. 1958 ซึ่งเปี่ยมไปด้วยความสามารถทางด้านดนตรีตั้งแต่การเริ่มโปรแกรมอย่างสมบูรณ์แบบ ระบบหลอดสุญญากาศ มีส่วนเข้ามาสร้างเสียงชนิดใหม่ๆ นี้ โดยการใช้ เครื่องจัดเรียง เทปกระดาษ มาเจาะรูให้ควบคุมแหล่งต้นกำเนิดเสียงและตัวกรองอีกที คล้ายกับการใช้ เครื่องจักรเล่นเปียโน แต่สามารถสร้างเสียงที่มีความหลากหลายมากขึ้นได้
ในปี 1958 Daphne Oram แห่งร้านบีบีซี เรดิโอโฟนิก (BBC Radiophonic Workshop) สร้างซินธิไซเซอร์ชนิดใหม่ที่ใช้เทคนิค Oramics โดยการเขียนบนแผ่นฟิล์มขนาด 35 มม. เทคนิคนี้ถูกใช้หลายปีที่ BBC Hugh Le Caine, John Haert, Raymond Scott, Percy Grainger กับ Burnett Cross และทีมงานได้สร้างเครื่องควบคุมเสียงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แบบอัตโนมัติในช่วงปลายยุค 1940 และ 1950 ขึ้น
ในยุค 1960 ซินธิไซเซอร์ถูกพัฒนาให้สามารถเล่นแบบเรียลไทม์ แต่ถูกจำกัดให้อยู่ในสตูดิโอด้วยข้อจำกัดด้านขนาด การมอดูเรตได้ถูกนำมาใช้ในการออกแบบให้ใช้ได้กับแหล่งกำเนิดสัญญาณและโปรเซสเซอร์ โดยต่อกับอุปกรณ์อื่นๆ และควบคุมอุปกรณ์ทั้งหมดจากการควบคุมอุปกรณ์หลัก
ซินธิไซเซอร์ในยุคแรกมักจะถูกสร้างจากอุปกรณ์พิเศษ โดยอาศัยหลักการมอดูเรต Donald, Hugu Le Caine Raymond Scott และ Paul Ketoff เป็นกลุ่มแรกที่สร้างเครื่องดนตรีพวกนี้ ในปลายยุค 1950 ถึง ต้นยุค 1960 ซึ่งมีเพียง Buchla ที่ต่อมาได้สร้างเครื่องในเชิงธุรกิจเพื่อการค้า
ซินธิไซเซอร์ของดนตรีสมัยใหม่ถูกสร้างโดย Robert Moog ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของ Peter Mauzey หนึ่งในวิศวกรของ RCA Mark II Moog ได้ออกแบบวงจรที่ใช้กับซินธิไซเซอร์ของเขา ขณะที่อยู่ที่โคลัมเบีย-ปรินเซตอน ซินธิไซเซอร์ของ Moog ถูกนำแสดงครั้งแรกที่ สมาคมวิศวกรรมด้านเสียงดนตรี (Audio Engineer Society ) เมื่อเข้าสู่ปี 1964 เช่นเดียวกับ RCA Mark II ที่ต้องการเวลาในการสร้างเครื่องจักรที่ให้เสียงชนิดใหม่ๆ แต่เล็กกว่าและใช้ได้สะดวกกว่า ซินธิไซเซอร์ของ Moog จนกระทั่งปี 1968 เรื่องนี้ได้กลายเป็นเรื่องอื้อฉาว
Mycky Dolenz แห่ง The Monkees ได้ซื้อซินธิไซเซอร์ 3 ชิ้นแรกของ Moog และซินธิไซเซอร์ก็เริ่มมีการทำธุรกิจทางการค้าขึ้นผ่านซินธิไซเซอร์ Moog ซึ่งจัดเป็นอัลบั้มที่ 4 ของ Monkee แห่งค่าย Pises Aquarius Capricorn &amp; Jones ในปี 1967 ค่าย Pises Aquarius Capricorn &amp; Jonesยังได้อัลบั้มแรกที่ใช้ซินธิไซเซอร์แล้วเพลงติดอันดับ 1 ของความนิยม นอกจากนี้ยังเป็นเพลงแรกจากการใช้ซินธิไซเซอร์ที่ขายได้กว่าล้านอัลบั้ม ในปี 1968 อัลบั้ม Switched-On Bach โดย Wendy Carlos Switched-On Bach ยังเป็นการอัดเพลงคลาสสิกที่ได้รับความนิยมที่สุดชุดหนึ่งเท่าที่เคยมีมา ระหว่างปลายยุค 1960 กว่าร้อยเพลงที่เป็นที่นิยมใช้เสียงที่ได้จากซินธิไซเซอร์ของ Moog ซินธิไซเซอร์ของ Moog ใช้อัดเสียงจนแพร่หลายซึ่งได้สร้างเสียงใหม่ๆ จากซินธิไซเซอร์ของเขา ซึ่งตอนนั้นไม่ได้มีเฉพาะซินธิไซเซอร์ของ Moog จึงเป็นที่นิยมและขายได้มากทีเดียว
นอกจากนี้ Moog ยังสร้างมาตรฐานสำหรับการควบคุมการส่งสัญญาณด้วยการกำหนด 1 โวลต์ต่อ 1 ออกเตฟ (Octave) ในการควบคุมระดับเสียงและแยกสัญญาณส่วนเกิน นี่เป็นมาตรฐานที่ทำให้ซินธิไซเซอร์เปลี่ยนจากเครื่องมือที่ยุ่งยากเป็นเครื่องที่ง่ายต่อการใช้ การควบคุมระดับเสียงมักจะใช้กำหนดทั้งออแกนในรูปแบบของคีย์บอร์ดหรือ เครื่องจัดเรียงเสียงดนตรี (music sequencer) ซึ่งสร้างลำดับในการควบคุมแรงดันไฟฟ้าเพื่อการกำหนดคาบเวลา และยังอนุญาตให้สร้างเสียงดนตรีบางตัวโดยอัตโนมัติ
ซินธิไซเซอร์ในเชิงธุรกิจการค้าในยุคต้นๆ นั้นยังมี ARP ซึ่งเริ่มใช้ซินธิไซเซอร์มอดูลาร์ก่อนเพื่อสร้างเสียงเครื่องดนตรีทั้งหมดไว้ในชิ้นเดียว และบริษัทชาติอังกฤษชื่อ Electronic Music Systems อีกด้วย
ในยุค 1970 การกำเนิดส่วนประกอบแบบโซลิดเสตทนั้น ทำให้ซินธิไซเซอร์กลายมาเป็นของชิ้นเดียวและสามารถเคลื่อนย้ายได้ง่ายขึ้น ปัจจุบันซินธิไซเซอร์อิเล็กทรอนิกส์ได้กลายมาเป็นชิ้นส่วนมาตรฐานของอุปกรณ์ทางดนตรี ซึ่งเพลง Son of my Father ของ Giorgio Moroder ได้ติดอันดับ 1 ของเพลงฮิตจากการใช้ซินธิไซเซอร์ (Shapiro, 2000)
ในปี 1984 Raymond Kurzweil ได้ตั้งข้อสังเกตจาก Stieve Wonder ในการสร้างซินธิไซเซอร์ให้สามารถสร้างเสียงซ้อนของเครื่องดนตรีออเคสตาเป็นครั้งแรก ซึ่งเป็นพื้นฐานของการอัดตัวอย่างเสียงของเครื่องดนตรีจริง และใช้ในการฝึกคอนดักเตอร์และนักดนตรีจากซินธิไซเซอร์ของ Kurzweil เมื่อเขาเหล่านั้นไม่สามารถซ้อมดนตรีได้จากเครื่องดนตรีจริง
ออแกนอิเลคทรอนิกส์ กับ ซินธิไซเซอร์.
ออแกนทุกชนิดมีพื้นฐานมาจากหลักการเพิ่มระดับเสียง หรือการสังเคราะห์ของ Fourier คลื่นไซน์หลายระดับถูกรวมเข้าด้วยกันเพื่อสร้างรูปคลื่นที่ซับซ้อนขึ้น จากการที่ Hammond organ ได้สร้างขึ้นในปี 1935 นั้นทำให้สร้างคลื่นไซน์ที่เกี่ยวกับระดับเสียงและก่อให้เกิดคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า สำหรับทุกๆ ฮาร์โมนิกส์ ที่มีโทนวีล (Tonewheel) ต่างกัน ในออแกนอิเล็กทรอนิกส์สมัยใหม่ส่วนมากเครื่องสร้างสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์มีไว้เพื่อสร้างคลื่นไซน์ ออแกนที่เรียบง่ายที่สุดคือตัวกรองรูปแบบคลื่น (Formant) ที่เปลี่ยนระดับเสียงของเครื่องสร้างสัญญาณอัตโนมัติและการมอดูเรตเพื่อจำกัดการสั่นที่ไม่ซับซ้อน
ซินธิไซเซอร์อนาล็อกส่วนมากสร้างเสียงจากการสังเคราะห์แบบหักล้างเสียง ในวิธีนี้รูปคลื่นจะมีมากในระดับสูงๆ โดยมักจะเป็นรูปคลื่นแบบฟันเลื่อยหรือเป็นคลื่นพัลส์ ซึ่งถูกสร้างโดยเครื่องสร้างสัญญาณ สัญญาณที่สร้างขึ้นจะถูกส่งไปยังตัวกรองซึ่งหมายความว่าระดับเสียงสูงๆ จะถูกกรองออกไปสร้างเสียงที่เลียนแบบเครื่องดนตรีอาคูสติก เครื่องสร้างสภาพ ADSR จากการควบคุม VCA เป็นการใช้แรงดันไฟฟ้าควบคุมการขยายเสียง (Voltage control amplifier) เพื่อสร้างเสียงที่ดังขึ้น
วงจรไฟฟ้าอื่นๆ เช่น เครื่องสร้างรูปแบบคลื่น และ ริง มอดูเรเตอร์ สามารถเปลี่ยนเสียงที่ไม่มีฮาร์โมนิกส์หรือสร้างการลดระดับเสียง ซึ่งมักจะไม่พบในแหล่งกำเนิดเสียงธรรมชาติ การแบ่งส่วนความนิยมระหว่างซินธิไซเซอร์ดิจิตอลสมัยใหม่กับซินธิไซเซอร์ที่ใช้โปรแกรมสำเร็จรูปนั้น ซินธิไซเซอร์มอดูเรเตอร์ อนาล็อกยังคงได้รับความนิยมมากกว่า โดยจำนวนเครื่องมือที่สร้างมอดูเรเตอร์จะต่างจากการออกแบบวงจรของ Moog ในปี 1964 จนกระทั่งมีเทคโนโลยีใหม่ๆ มาแทนที่
ซินธิไซเซอร์ควบคุมด้วยไมโครโปรเซสเซอร์และอนาล็อกหลายเสียง.
ซินธิไซเซอร์อนาล็อกในยุคต้นๆ มักจะเป็นแบบเสียงเดียว (monophonic) คือสร้างได้เสียงเดียวใน 1 ช่วงเวลา ต่อมาได้เพิ่มความสามารถการสร้างเสียงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย เช่น Moog Sonic Six, ARP Odyssey และ EML 101 ซึ่งสามารถสร้างเสียงที่ต่างกัน 2 ระดับใน 1 ช่วงเวลา เมื่อกดปุ่มพร้อมกัน 2 ปุ่ม ส่วนการสร้างหลายระดับเสียงหรือโพลิโพนนี (Polyphony) ที่สามารถสร้างได้หลายระดับเสียงผ่านการประสานเสียงถูกนำมาแสดงร่วมกับการออกแบบออแกนอิเล็กทรอนิกส์เป็นครั้งแรก เป็นวงจรออแกนที่รวมเอาคีย์บอร์ดอิเล็กทรอนิกส์เป็นที่นิยมใช้กับโปรเซสซิ่งซินธิไซเซอร์ซึ่งประกอบด้วย ARP Omni และ Moog’s Polymoog และ Opus3
จากปี 1976 ซินธิไซเซอร์เสียงดนตรีจริง ก็เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก เพื่อสนับสนุนการโพลิโพนนี ปรากฏให้เห็น ส่วนใหญ่ในรูปแบบของ Moog’s Polymoog ยามาฮ่า CS-80 และ Oberheim Four-Voice เครื่องดนตรียุคต้นๆ จะซับซ้อนมาก หนักมาก และมีราคาค่อนข้างแพง อุปกรณ์อื่นที่เริ่มปรากฏให้เห็นเป็นการอัดเสียงในหน่วยความจำดิจิตอล ซึ่งทำให้มีการเปลี่ยนเสียงได้เร็วยิ่งขึ้น