pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฤดูกาล 2015–16 เป็นฤดูกาลที่ 85 ของ อัตเลติโกเดมาดริด และเป็นฤดูกาลที่ 79 ของสโมสรใน ลาลิกา, ลีกสูงสุดของ ฟุตบอลสเปน. อัตเลติโกเข้าร่วมการแข่งขันใน ลาลิกา, โกปาเดลเรย์, และ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก.
รายได้สุทธิ: 16.5 ล้านยูโร&lt;/small&gt;
ไฮน์ริช กุสตาฟ แมกนัส
&lt;parentid&gt;6074760&lt;/parentid&gt;
&lt;timestamp&gt;2018-09-20T00:02:32Z&lt;/timestamp&gt;
&lt;comment&gt;บอต: แก้หน้าเปลี่ยนทางซ้ำซ้อนไปเป็น ไฮน์ริช กุสทัฟ มักนุส&lt;/comment&gt;
จังหวัดสุมาตราตะวันตก
สุมาตราตะวันตก หรือ ซูมาเตอราบารัต  หรือเรียกอย่างย่อว่า ซุมบาร์  เป็นจังหวัดทางภาคตะวันตกของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ประชากรในปี ค.ศ. 2010 มี 4,846,909 คน และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 มีประชากร 5,098,790 คน มีเมืองหลักคือปาดัง และมีอาณาเขตครอบคลุมถึงเกาะเมินตาไว
จังหวัดสุมาตราตะวันตกมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดสุมาตราเหนือทางทิศเหนือ จังหวัดรีเยาและจังหวัดจัมบีทางทิศตะวันออก และจังหวัดเบิงกูลูทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
สุมาตราตะวันตกประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์ชาวมีนังกาเบาเป็นหลัก สัญลักษณ์ประจำจังหวัดจึงเป็นภาพของหลังคาบ้านทรงโค้งซ้อนกันในบ้านพื้นเมืองมีนังกาเบาที่เรียกว่า รูมะฮ์กาดัง
พื้นที่จังหวัดอาเจะฮ์แบ่งออกเป็น 12 อำเภอหรือ"กาบูปาเต็น" 7 นครหรือ"โกตา" และ 179 ตำบลหรือ"เกอจามาตัน"
จังหวัดปาปัวตะวันตก
ปาปัวตะวันตก หรือ ปาปัวบารัต  เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศอินโดนีเซีย มีพื้นที่ครอบคลุมคาบสมุทรทั้งสองแห่งของเกาะนิวกินี มีเมืองหลักชื่อมาโน-กวารี แต่เมืองที่มีประชากรมากที่สุดคือโซรง เมื่อ ค.ศ. 2010 มีประชากร 760,855 คน และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 มีประชากร 877,437 คน
พื้นที่จังหวัดปาปัวตะวันตกแบ่งออกเป็น 12 อำเภอหรือ"กาบูปาเต็น" 1 นครหรือ"โกตา" และ 218 ตำบลหรือ"เกอจามาตัน"
เมืองหลักของจังหวัดปาปัวตะวันตกได้แก่มาโน-กวารี ตั้งอยู่ในอำเภอมาโน-กวารี
เจ้าพระยามุขมนตรี (อวบ เปาโรหิตย์)
มหาอำมาตย์โท เจ้าพระยามุขมนตรี (อวบ เปาโรหิตย์) เป็นขุนนางชาวสยาม ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น ปลัดทูลฉลองกระทรวงมหาดไทย สมุหพระนครบาล องคมนตรี ผู้ได้รับพระราชทานนามสกุล "เปาโรหิตย์" (Paurohitya)
เจ้าพระยามุขมนตรี มีนามเดิมว่าอวบ เป็นบุตรขุนศรีธรรมราช (สมบุญ) กับท่านน้อย ซึ่งเป็นเชื้อสายของพระมหาราชครูปุโรหิตาจารย์ (บุญรอด) เกิดเมื่อวันศุกร์ แรม 10 ค่ำ เดือน 7 ปีชวด ตรงกับวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2419 ได้เข้าเรียนหนังสือที่วัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหารและที่พระตำหนักสวนกุหลาบ จนจบประโยค 2 โดยสอบไล่ได้รับรางวัลที่ 1 และได้รับประกาศนียบัตรชั้นเปรียญพิเศษของคณะศึกษาการปกครอง มณฑลอยุธยาและปราจีน ในปี พ.ศ. 2450
พ.ศ. 2435 เริ่มเข้ารับราชการเป็นเสมียนในกระทรวงยุติธรรม แล้วย้ายไปอยู่กระทรวงมหาดไทย วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น"หลวงพัฒนกิจวิจารณ์" ตำแหน่ง ผู้ตรวจการกองเทศาภิบาลมณฑลกรุงเก่า ถือศักดินา 400แล้วเลื่อนเป็น "พระวิเศษไชยชาญ" ผู้ว่าราชการเมืองอ่างทอง ถือศักดินา 3000 เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2443และ "พระยาอินทรวิชิต" เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 ต่อมาในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2447 ได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาจ่าแสนบดีศรีบริบาล" เจ้ากรมมหาดไทยฝ่ายพลำพัง คงถือศักดินา 3,000
วันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2454 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าพระราชทานสัญญาบัตรให้เป็น "พระยากำแหงสงคราม รามราชภักดีพิริยพาห" ตำแหน่งข้าหลวงเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลนครราชสีมา ถือศักดินา 10,000 ถึงวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2456 ได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาราชนกูล วิบูลยภักดีพิริยพาห" ปลัดทูลฉลองกระทรวงมหาดไทย คงถือศักดินา 10,000และยังได้ทำหน้าที่เป็นพระยายืนชิงช้า ในพระราชพิธีตรียัมพวาย ตรีปวาย(พระราชพิธีโล้เสาชิงช้า)ในปี พ.ศ. 2458
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงตั้งท่านเป็นผู้แทนรัฐบาลสยาม ณ คณะข้าหลวงใหญ่ฝรั่งเศส-สยามประจำแม่น้ำโขงตั้งแต่วันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2470 ท่านก็ได้ปฏิบัติราชการได้โดยเรียบร้อยตามพระราชประสงค์ วันศุกร์ที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 จึงทรงโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็นเจ้าพระยา มีราชทินนามว่า"เจ้าพระยามุขมนตรี ศรีสมุหนครบาล ราชบทมาลยมหาสวามิภักดิ์ บริรักษ์เทพธานีนิกรเกษม เปรมเปาโรหิตยาภิชาต ไตรโลกยนาถสรณธาดา มหามาตยาธิบดี อภัยพีริยบรากรมพาหุ" ถือศักดินา 10,000
เจ้าพระยามุขมนตรี ปฏิบัติราชการจนกระทั่งเกษียณอายุและรับพระราชทานบำนาญในปี พ.ศ. 2475
เจ้าพระยามุขมนตรี ป่วยเป็นฝีผักบัวและปอดบวม ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2476 สิริอายุได้ 58 ปี ได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ชั้นรอง 2 ชั้น ฉัตรเบญจา 4 คัน ผ้าไตร 3 ไตร เป็นเกียรติยศ
เจ้าพระยามุขมนตรี สมรสกับคุณหญิงล้วน ธิดาหลวงวารีราชายุกติ (เจ้าสัวโป๊) กับนางเสงี่ยมโปษยานนท์ มีบุตรหลายคน เช่น นายศรีศุกร์ เปาโรหิตย์ นายประโพธ เปาโรหิตย์ เป็นต้น
แฮ่โกวเฉ่า
แฮ่โกวเฉ่าในภาษาจีนแต้จิ๋วหรือเซี่ยคูเฉ่าในภาษาจีนกลาง อยู่ในวงศ์ Lamiaceae พบได้ในเอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ ชาวเชอโรกีนำใบอ่อนไปปรุงสุกแล้วรับประทาน เป็นสมุนไพรจีน ช่อดอกสีน้ำตาลหรือม่วงอมน้ำตาล เมล็ดกลมรี สีน้ำตาล ช่อดอกใช้ทำยาขับความร้อน แก้แผลมีหนอง
เนื้องอกไม่ร้าย
เนื้องอกไม่ร้าย คือกลุ่มของเซลล์เนื้องอก ที่ไม่มีศักยภาพที่จะรุกรานเนื้อเยื่อข้างเคียงและไม่สามารถแพร่กระจายได้ คุณสมบัติเหล่านั้นถือเป็นคุณสมบัติของมะเร็ง เพราะฉะนั้นเนื้องอกไม่ร้ายจึงถือว่าไม่ใช่มะเร็ง ส่วนใหญ่แล้วเนื้องอกไม่ร้ายจะมีอัตราการเจริญเติบโตที่ช้ากว่ามะเร็ง ตัวเซลล์ของเนื้องอกมักมีการเจริญเปลี่ยนแปลงไปมากกว่า (ใกล้เคียงกับเซลล์ปกติมากกว่า) ส่วนใหญ่มีเปลือกเนื้อเยื่อเกี่ยวพันห่อหุ้ม หรือยังคงอยู่ภายใต้ชั้นเยื่อบุปกติ ตัวอย่างที่พบบ่อยของเนื้องอกไม่ร้าย ได้แก่ ไฝ และเนื้องอกกล้ามเนื้อเรียบมดลูก เป็นต้น
เยื่อบุ
ไฝ
Benign tumor
Benign tumour
Human papilloma virus
เคียมซิก
เคียมซิกในภาษาจีนแต้จิ๋วหรือเฉี่ยนสือในภาษาจีนกลาง อยู่ในวงศ์ Nymphaeaceae พบในเอเชียตะวันออก อินเดีย ญี่ปุ่นเกาหลี และบางส่วนของภาคตะวันออกไกลของรัสเซีย เป็นพืชน้ำ ดอกสีม่วง ใบใหญ่กลม เมล็ดด้านหนึ่งสีน้ำตาลแดง ด้านหนึ่งสีขาว เรียบเป็นเงามีลาย เป็นสมุนไพรจีน เมล็ดใช้เป็นยาแก้ปวด บำรุงไต
Gaucher disease
Euryale ferox
ครามเลื้อย
ครามเลื้อย เป็นพืชในสกุลคราม เป็นไม้พุ่มทอดเลื้อย มีทั้งขนที่แขนยาวเท่ากันและต่างกัน ใบประกอบแบบขนนก ดอกช่อ กลีบดอกสีชมพู ฝักมนหรือกลม เมล็ดเกลี้ยง มันวาว
Indigofera linnaei
ครามขน
ครามขน  เป็นพืชในสกุลคราม กิ่งอ่อนมีขนแขนยาวต่างกันอยู่หนาแน่น ใบประกอบแบบขนนก ดอกช่อ ริ้วประดับรูปรีหรือสามเหลี่ยม กลีบดอกสีชมพู ฝักทรงกระบอก เหยียดตรง พบในศรีลังกา อินเดีย พม่า จีน ไต้หวัน กัมพูชา ลาว และเวียดนาม พบในไทยเกือบทุกภาค
Indigofera hirsute
แชมป์โลก ROH
สะพานโอกริว
ธงแซนซิบาร์
ธงแซนซิบาร์ ประกาศใช้เมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2005 ประกอบด้วยแถบ 3 สีคือ สีน้ำเงิน สีดำ และสีเขียว เรียงจากบนลงล่าง ด้านคันธงมุมบนประดับด้วยธงชาติแทนซาเนีย โดยสีน้ำเงินแทนแหล่งน้ำ สีดำแทนชาวสวาฮีลี และสีเขียวแทนพืชพันธุ์ ธงแซนซิบาร์มีที่มาจากธงชาติสาธารณรัฐประชาชนแซนซิบาร์และเพมบา ในปี ค.ศ. 1964
ธงในอดีต.
แซนซิบาร์ใช้ธงสีแดงตามรัฐสุลต่านมัสกัตและโอมาน มาตั้งแต่ ค.ศ. 1698 และใช้ต่อมาในสมัยรัฐสุลต่านแซนซิบาร์ จนกระทั่งได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1963 จึงมีการเพิ่มวงกลมสีเขียวที่ภายในประดับด้วยดอกกานพลูสีเหลือง 2 ดอก เข้าไปในธงสีแดง ต่อมาในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1964 รัฐสุลต่านแซนซิบาร์ถูกล้มล้าง และมีการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนแซนซิบาร์และเพมบา จึงมีการเปลี่ยนมาใช้ธงแถบสีดำ สีเหลืองและสีน้ำเงิน ต่อมาในวันที่ 29 มกราคม ปีเดียวกัน มีการเปลี่ยนมาใช้ธงแถบสีน้ำเงิน สีดำและสีเขียว ซึ่งมีพื้นฐานมาจากธงพรรคแอฟโฟร-ชีราซี (Afro-Shirazi Party) และใช้ต่อมาจนกระทั่งแซนซิบาร์รวมกับแทนกันยีกา กลายเป็นประเทศแทนซาเนียในปัจจุบัน
เอมิเรตแห่งจาบัล ชัมมาร์
จิรกิตติ์ คูอาริยะกุล หรือ ท็อปแท๊ป​ เป็นนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงมาจาก ซีรีส์เรื่อง รูมอะโลน 401-410 ก่อนหน้านั้น ท็อปแท๊ปได้มีโอกาสแคสติ้งนักแสดง และได้เป็นหนึ่งในนักแสดงจากซีรีส์ เรื่อง เลิฟซิคเดอะซีรีส์ รักวุ่น วัยรุ่นแสบ รับบทเป็น ภูมิ สมาชิกชมรมดนตรี
และถัดมาในปีเดียวกัน ท็อปแท๊ป ได้ร่วมแสดงซีรีส์เรื่อง รูมอะโลน 401-410 โดยรับบทเป็น ตุลย์ หนุ่มเหนือวัยละอ่อน ซึ่งซีรีส์เรื่องนี้ได้ออกอากาศทางช่องวันเอชดี ช่องสามและจากบท"ไทป์"ในซีรีส์together the series เพราะเราคู่กัน
จิรกิตติ์เป็นชาวน่าน จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสตรีศรีน่าน จังหวัดน่าน (สายวิทย์ - คณิต) และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการตลาด วิทยาลัย​นานาชาติ​ มหาวิทยาลัย​มหิดล​ นอกจากอาชีพนักแสดงแล้ว จิรกิตติ์ยังเปิดธุรกิจร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อร้าน Fuku Intown สาขาเซ็นจูรี เดอะมูฟวีพลาซา อ่อนนุช และดูแลร้านข้าวมันไก่สูตรสิงคโปร์ร่วมกับ พีรวัส แสงโพธิรัตน์ และ เวฟ คูเป่ยจง ชื่อร้าน ข้าวมันไก่สามพี่น้อง ที่เดอะ สตรีท รัชดาอีกด้วย
อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง
อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง  หรือเรียกสั้นๆว่า ไทเซ็ตสึซัง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในภูเขาตอนกลางของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ครอบคลุมพื้นที่ 2,267 ตารางกิโลเมตรในสองกิ่งจังหวัดคือคามิกาวะและโทกาชิ ด้วยพื้นที่ใหญ่โตนี้ทำให้เป็นอุทยานแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ทั้งนี้ คำว่า "ไดเซ็ตสึซัง" มีความหมายว่า "ดอยหลวงหิมะ" ในอุทยานแห่งนี้มียอดเขาที่มีความสูงเกิน 2,000 เมตรอยู่ถึง 16 ยอด
สามารถเดินทางสู่อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซังได้จากเมืองอาซาฮิกาวะ โดยอุทยานตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง ระหว่างทางจะผ่านเขื่อนชูเบ็ตสึ หลังจากนั้นก็ขึ้นกระเช้าลอยฟ้าอาซาฮิดาเกะไปยังบริเวณจุดชมวิวฐานภูเขาไฟ
หมู่ภูเขา.
อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง ประกอบด้วย 3 หมู่ภูเขาไฟ แต่ละหมู่มีลักษณะเป็นกรวยภูเขาไฟสลับชั้น ในจำนวนนี้มีปล่องภูเขาไฟอยู่ 1 ปล่องที่ยังปะทุอยู่
โมเลกุลไฮเพอร์เวเลนต์
โมเลกุลไฮเพอร์เวเลนต์  หมายถึง โมเลกุลที่ประกอบด้วยอะตอมของธาตุหมู่หลักอย่างน้อย 1 อะตอมที่มีอิเล็กตรอนในชั้นเวเลนซ์มากกว่า 8 ตัวอย่างโมเลกุลไฮเพอร์เวเลนต์ ได้แก่ ฟอสฟอรัสเพนตะคลอไรด์ (PCl5) ซัลเฟอร์เตตระฟลูออไรด์ (SF4) ซัลเฟอร์เฮกซะฟลูออไรด์ (SF6) ซีนอนเตตระฟลูออไรด์ (XeF4) เป็นต้น
นิยามและการเรียกชื่อ.
ไฮเพอร์เวเลนซีตามนิยามของ IUPAC.
สหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ (IUPAC) นิยามคำว่า ไฮเพอร์เวเลนซี (hypervalency) ว่าเป็น ความสามารถของอะตอมในโมเลกุลที่จะขยายชั้นเวเลนซ์ที่มีอยู่ไปมากกว่ากฎออกเตต สารประกอบไฮเพอร์เวเลนต์โดยทั่วไปจะเป็นสารประกอบของในคาบที่สองขึ้นไปในหมู่ 15-18 ของตารางธาตุ การอธิบายพันธะไฮเพอร์เวเลนต์จะพิจารณาการถ่ายโอนอิเล็กตรอนจากอะตอมกลางไปยังออร์บิทัลเชิงโมเลกุลที่ไม่สร้างพันธะ (non-bonding molecular orbitals) ของลิแกนด์ ซึ่งโดยปกติลิแกนด์จะเป็นธาตุที่มีอิเล็กโตรเนกาติวิตีสูง
คำว่า “โมเลกุลไฮเพอร์เวเลนต์” ถูกนิยามครั้งแรกโดย "Jeremy I. Musher" ในปี ค.ศ. 1969 ว่า หมายถึง โมเลกุลที่มีอะตอมกลางในหมู่ 15-18 ในตารางธาตุที่มีเวเลนซ์เป็นอย่างอื่นที่มากกว่าเวเลนซ์ต่ำที่สุด เช่น ธาตุหมู่ 15, 16, 17 และ 18 จะมีเวเลนซ์ำต่ำที่สุดเป็น 3, 2, 1 และ 0 ตามลำดับ
สัญกรณ์ N-X-L.
การเรียกชื่อโดยใช้สัญกรณ์ N-X-L ถูกใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ.1980 โดยที่:
การเรียกชื่อตามกลุ่มสารประกอบ.
นอกจากการใช้สัญกรณ์ N-X-L แล้ว ยังมีการเรียกชื่อโมเลกุลไฮเพอร์เวเลนต์ตามกลุ่มของสารประกอบ โดยกลุ่มที่ปรากฏบ่อยครั้ง อาทิ
มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง
มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันสามมิติแนวดราม่าตลกจากประเทศสหรัฐอเมริกา ผลิตโดยพิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอและจัดจำหน่ายโดยวอลท์ดิสนีย์พิคเจอร์ส กำกับโดย Pete Docter โดยมี Ronnie del Carmen ร่วมกำกับ เขียนบทโดยความร่วมมือระหว่าง Docter, Meg LeFauve, และ Josh Cooley ดัดแปลงจากเรื่องต้นฉบับโดย Docter และ del Carmen ดำเนินเรื่องในจิตใจของเด็กหญิงคนหนึ่งชื่อไรลีย์ แอนเดอร์สัน (Kaitlyn Dias) ซึ่งอารมณ์ทั้งห้า ได้แก่ ลั้ลลา (Amy Poehler), เศร้าซึม (Phyllis Smith), หยะแหยง (Mindy Kaling), ฉุนเฉียว (Lewis Black), และ กลั๊วกลัว (Bill Hader) พยายามช่วยกันพาเธอผ่านปัญหาชีวิต เนื่องจากพ่อแม่ของเธอ (Diane Lane และ Kyle MacLachlan) ต้องย้ายบ้านจากมินเนสโซตาไปซานฟรานซิสโก และตัวเธอต้องปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ
เด็กหญิงคนหนึ่งชื่อว่า "ไรลีย์ แอนเดอร์สัน" เกิดในรัฐมินิโซต้า พร้อมกับ 5 อารมณ์ในหัวสมอง ได้แก่ ลั้ลลา (เอมี่ พอลเลอร์), เศร้าซึม (ฟิลลิส สมิธ), หยะแหยง (มินดี้ เฮลลิ่ง), ฉุนเฉียว (ลิววิส แบล็ก) และกลั๊วกลัว (บิล เฮเดอร์) วันหนึ่งเมื่อความทรงจำหลักที่เป็นตัวควบคุมลักษณะนิสัยของไรลีย์ได้หลุดออกจากเครื่องควบคุมอารมณ์ อีกทั้งลั้ลลา เศร้าซึมและความทรงจำหลักยังถูกดูดลงไปที่ความทรงจำระยะยาวทำให้ทั้งสองต้องเดินทางกลับไปยังที่ศูนย์บัญชาการเพื่อนำความทรงจำหลักกลับไปใส่ที่เครื่อง ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
ครอบครัวแอนเดอร์สัน.
ไรลีย์ แอนเดอร์สัน.
เด็กผู้หญิงอายุ 11 ปี เธอเป็นนักกีฬาฮอกกี้ประจำโรงเรียน ไรลีย์มีชีวิตที่แสนสุขในรัฐมินนิโซตา วันหนึ่งครอบครัวของเธอมีเหตุจำเป็นต้องย้ายไปซานฟรานซิสโก เธอต้องปรับตัวเพื่อให้เข้ากับเพื่อนใหม่ให้ได้ โดยหารู้ไม่ว่าเกิดความชุลมุนขึ้นในหัวของเธอเอง
อารมณ์ในหัวไรลีย์.
ลั้ลลา.
ลั้ลลาเป็นตัวละครสีเหลืองมีผมสีฟ้า เธอเป็นตัวแทนของอารมณ์แห่งความสุข ลั้ลลาอยากทำให้ทุก ๆ วันของไรลีย์มีความสนุกสนาน
เศร้าซึม.
เศร้าซึมเป็นตัวละครสีฟ้า ผมสีน้ำเงิน เศร้าซึมเป็นตัวแทนของอารมณ์เศร้า เธอมักหวนคิดถึงอดีตที่มีแต่ความเศร้า
ฉุนเฉียว.
ตัวละครผู้ชายสีแดง แสดงถึงความโกรธ บางทีก็ทำอะไรโดยไม่ทันคิดเยอะๆ เวลาโกรธมากๆแล้วไฟจะพุ่งแรงมาก
หยะแหยง.
ตัวละครผู้หญิงสีเขียว แสดงถึงความรังเกียจทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจ เพื่อป้องกันไรลีย์จากอันตราย
กลั๊วกลัว.
ตัวละครผู้ชายสีม่วง มีลักษณะขี้ระแวงและกลัวทุกสิ่งทุกอย่าง แสดงให้เห็นถึงความหวาดกลัวของไรลีย์ มีหน้าที่ทำให้ไรลีย์กลัวเพื่อระวังตัวจากเหตุการณ์ต่างๆ
สลุตสก์
สลุตสก์ (; ; ; ; ) เป็นเมืองในประเทศเบลารุส ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสลุช ห่างจากกรุงมินสค์ไปทางทิศใต้ 105 กิโลเมตร จากข้อมูลประชากรใน ค.ศ. 2010 มีประชากร 61,400 คน เมืองได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกใน ค.ศ. 1116 เมืองนี้ตกเป็นของรัสเซียในการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่ 2 เมื่อ ค.ศ. 1793
Slutsk
Sluck
สมาลลิงเงอร์ลันด์
สมาลลิงเงอร์ลันด์  เป็นเทศบาลในจังหวัดฟรีสลันด์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ บนฝั่งคลอง
กีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน
กีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน  เป็นการแข่งขันกีฬาหลากชนิดของมหาวิทยาลัย ระหว่างประเทศในอาเซียน ซึ่งมีการจัดขึ้นในทุกหนึ่งปี
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต
อินเตอร์เนชันแนลแชมเปียนส์คัพ
อินเตอร์เนชันแนลแชมเปียนส์คัพ  เป็นการแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตรระหว่างสโมสรต่าง ๆ ภายในทวีปยุโรป ซึ่งจัดการแข่งขันในสหรัฐอเมริกา แคนาดาเป็นบางครั้ง แต่ภายหลัง ได้เปลี่ยนระบบการแข่งขัน สโมสรทั่วโลก ที่ถูกเชิญร่วมเข้าแข่งขัน สามารถแข่งขันได้ ตามที่ ฟีฟ่ากำหนดให้ทีมที่ถูกรับเชิญมาเท่านั้น
ธงชาติสโลวีเนีย
ธงชาติสโลวีเนีย ประกาศใช้เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1991 เป็นธงแถบสีขาว สีน้ำเงินและสีแดง ซึ่งเป็นสีกลุ่มชนสลาฟ เรียงจากบนลงล่าง ด้านใกล้คันธงมุมบนประดับด้วยตราแผ่นดินของสโลวีเนีย
ฌูล บีย็องกี
ฌูล บีย็องกี (; 3 สิงหาคม ค.ศ. 1989 – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2015) เป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวฝรั่งเศส ที่ขับรถ Marussia F1 ใน FIA สูตรหนึ่งชิงแชมป์โลก บีย็องกีได้เข้าร่วมการแข่งขันรถสูตรหนึ่งครั้งแรกในรายการออสเตรเลียกรังด์ปรีซ์ในปีค.ศ. 2013 เขาจบฤดูกาลในอันดับที่ 19 ต่อมาเขาทำให้ทุกคนประหลาดใจในการแข่งขันมาเลย์เซียนกรังด์ปรีซ์ ในเดือนตุลาคมปี 2013 เขาได้อันดับที่ 13 ในฤดูกาลแรกของเขา ทีมงานออกมายืนยันว่าเขาจะขับรถให้กับทีมในฤดูกาลถัดไป ในฤดูกาล 2014 ที่โมนาโกกรังด์ปรี
ในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ในการแข่งขันศึกฟอร์มิวลาวัน รายการแจพะนีสกรังด์ปรีซ์ ประเทศญี่ปุ่น บีย็องกีได้สูญเสียการควบคุมจากอุบัติเหตุถนนลื่น ในระหว่างการแข่งขันนั้นจนทำให้ศีรษะกระแทกเข้ากับรั้วกันข้างสนาม ทำให้ทีมแพทย์ของสนามซูซูกะเซอร์กิต ต้องเร่งนำตัวส่งเข้าห้องผ่าตัดโดยด่วน และใช้เวลาผ่าตัดอยู่นานถึง 3 ชั่วโมง
เช้าวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ตามเวลาท้องถิ่น ครอบครัวของบีย็องกีก็ได้รับข่าวร้ายเมื่อฌูล บีย็องกี ได้เสียชีวิตอย่างสงบที่โรงพยาบาลในเมืองนิสด้วยวัยเพียง 25 ปี ครอบครัวของบีย็องกี แถลงว่า "ถือเป็นความเสียใจอย่างยิ่งสำหรับครอบครัวของฌูล บีย็องกี ทั้งฟีลิป, คริสติน, ทอม และเมลานเราอยากบอกให้รู้ว่าสู้ ฌูลได้จากไปแล้วเมื่อคืนที่ศูนย์ดูแลพยาบาลที่ฝรั่งเศส จากอุบัติเหตุที่ซูซูกะเซอร์กิต ที่ญีปุ่น เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ฌูลได้พยายามต่อจวบจนถึงวินาทีสุดท้าย เขาทำแบบนั้นมาตลอด แต่วันนี้การต่อสู้ของเขาได้สิ้นสุดแล้ว มันเป็นความรู้สึกเจ็บปวดยิ่ง เราขอขอบคุณทีมแพทย์ทุกคนที่ทุ่มเทดูแลเขาอย่างเต็มที่ในหลายเดือนที่ผ่านมา จากนี้ไปพวกเราคงต้องขอให้เป็นเรื่องในครอบครัว และพยายามทำใจกับการสูญเสียครั้งนี้"
ส่วนทีมมารัสเซีย ต้นสังกัดของนักขับบีย็องกี ก็ได้ออกมาแสดงความเสียใจเช่นกัน "เราเสียใจมากกับการสูญเสีย ฌูล หลังจากพยายามต่อสู้มายาวนาน เขาเป็นนักขับที่วิเศษสำหรับเราและขอให้ครอบครัวของเขาผ่านช่วงเวลาอันยากลำบากนี้ไปให้ได้" เขากลายเป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งที่เสียชีวิตในระหว่างการขับรถกรังปรีซ์คนที่ 2 ตั้งแต่การตายของอาอีร์ตง เซนนา ประสบอุบัติเหตุในปี ค.ศ. 1994 ที่ซานมารีโนกรังด์ปรี
บีย็องกีเกิดที่เมืองนิส ประเทศฝรั่งเศส บีย็องกีเป็นหลานชายของมอโร บีย็องกี ผู้เข้าแข่งขันในการแข่งรถ GT 1960 นอกจากนี้เขายังเป็นหลานชายของลูเชียน ผู้ได้รับรางวัลกรังปรีซ์ในสูตรหนึ่งชิงแชมป์โลกระหว่างปี 1959 และปี 1968
ในปี ค.ศ. 2007 บีย็องกีได้เริ่มต้นเป็นสิงห์นักบิดแข่งขันรายการเฟรนช์ฟอร์มิวลาเรโน 2.0 ให้กับทีมเอสจี ฟอร์มิวลา ซึ่งเขาได้ตำแหน่งแชมป์ถึง 5 สมัย เขายังเคยลงแข่งในรายการฟอร์มิวลาเรโนยูโรคัพอีกด้วย พร้อมจบตำแหน่งผู้ชนะอีกครั้ง หลังใช้เวลาจบรอบได้เร็วที่สุดจาก 3 สนาม
ฟอร์มิวลาทรี.
ในปลายปี 2007 บีย็องกีได้เซ็นสัญญากับอาร์ตกรังปรีซ์ เพื่อเข้าแข่งขันในรายการฟอร์มิวลาทรียูโรซีรีส์ ภายใต้การคุมทีมของนีกอลา ตอด ผู้จัดการของฟีลีปี มาซา
ในปี ค.ศ. 2008 เขาชนะเลิศรายการมาสเตอร์ฟอร์มิวลาทรีที่สนามโซลเดอร์ พร้อมทั้งจบที่ 3 ในรายการฟอร์มิวลาทรียูโรซีรีส์ 2008 ด้วย
บีย็องกียังคงเล่นแข่งขันในรายการเอฟ 3 ยูโรซีรีส์ ในปี ค.ศ. 2009 เขาอยู่ในกลุ่มนำร่วมกับเพื่อนร่วมทีมอย่างวัลต์เตรี บอตตัส, เอสเตบัน กูเตียร์เรซ และอาเดรียง ต็องแบ สุดท้ายเขาคว้ารางวัลชนะเลิศได้อีก
ฟอร์มิวลาเรโน 3.5.
บีย็องกีลองมาแข่งขันในรายการฟอร์มิวลาเรโน 3.5 ซีรีส์ ในปี ค.ศ. 2012 พร้อมย้ายมาอยู่ทีมเท็กวันเรซซิง พร้อมเพื่อนร่วมทีมอย่างเกวิน กอร์ยุส และดาเนียล อัพท์
ฟอร์มิวลาวัน.
แฟร์รารีและสะฮาราฟอร์ซอินเดีย.
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009 บีย็องกีได้ลองมาเทสต์สนามกับทางแฟร์รารีที่ซีร์กุยโตเดเฆเรซ พร้อมกับนักบิดคนอื่น ๆ อย่างดานีเอล ซัมปีเอรี, มาร์โก ซีโปนี และปาโบล ซานเชซ โลเปซ พวกเขาสามารถติดหนึ่งในอันดับสามได้ในรายการอิแทเลียนฟอร์มิวลาทรีแชมเปียนชิป 2009
วันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2010 เขาได้รับการยืนยันจากทางแฟร์รารีให้เตรียมเป็นตัวสำรองในฤดูกาล 2011 แทนที่ลูกา บาดอร์, จันลูก้า ฟีซีเกลลา และมาร์ก เฌอเน พร้อมทั้งยืนยันให้บีย็องกีได้ลองสนามที่อาบูดาบีในช่วง 16-17 พฤศจิกายน ต่อมาเขามีโอกาสไปลองสนามที่ฟีโอราโนของศูนย์นักแข่งเยาวชนของแฟร์รารี พร้อมจับคู่กับเซร์ฆิโอ เปเรซ นักบิดเอฟวัน บีย็องกี แข่งในสนาม 70 รอบ พร้อมทำสถิติเวลาเร็วที่สุดที่ 1.00.213 นาที
มารัสเซีย.
ค.ศ. 2013.
วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2013 มารัสเซียได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่า บีย็องกีจะเข้ามาแทนที่ลูอิซ ราเซีย ที่หมดสัญญากับทีม ต่อมาบีย็องกีทำอันดับที่ 19 ในรายการออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ บีย็องกีสามารถจบอันดับ 19 ได้อีกครั้งที่มาเลเซีย ส่วนรายการฮังแกเรียนกรังด์ปรีซ์ เขาเอาชนะเพื่อนร่วมทีมในการผ่านเข้ารอบได้ ที่รายการแจพะนีสกรังด์ปรีซ์ เขาและชาร์ล ปิก ของทีมเคเทอรัมคว้าอันดับ 10 ร่วมกันในสนามนี้
ค.ศ. 2014.
เดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 มารัสเซียยืนยันว่า บีย็องกีจะอยู่ร่วมกับทีมต่อไปทั้งฤดูกาลนี้ หลังจากฟอร์มไม่ดีที่ออสเตรเลีย แม้ทีมจะคว้าแต้มแรกจากการคว้าที่ 9 ในรายการมอนาโกกรังด์ปรีซ์ ในปี 2014 เขายังคงเป็นนักบิดที่ทำเวลาเร็วเช่นเคย พร้อมได้สิทธ์เป็นมือ 1 ของทีม
5 ตุลาคม ฌูล บีย็องกี วัย 25 ปี ประสบอุบัติเหตุในรายการแจพะนีสกรังด์ปรีซ์ รถเสียหลักพุ่งไปชนกับรถเครนที่เข้ามาเก็บกวาดซากพาหนะของอาเดรียน ซูทิล จากทีมเซาเบอร์ ก่อนเจ้าหน้าที่จะนำร่างอันไร้สติส่งศูนย์การแพทย์กลางจังหวัดมิเอะ เพื่อผ่าตัดสมอง หลังผ่านไป 44 รอบ ทำให้หมดสติทันที และต้องถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลเป็นการด่วน ขณะที่สหพันธ์ยานยนต์นานาชาติ (เอฟไอเอ) เปิดเผยว่า บีย็องกีจะเข้ารับการผ่าตัดทันที ก่อนที่จะถูกส่งตัวเข้ารับการดูแลในแผนกผู้ป่วยหนักต่อไปในรอบสนามที่ 43 ของรายการแจพะนีสกรังด์ปรีซ์
บีย็องกีเข้ารับการรักษาตัวอยู่ที่ศูนย์การแพทย์กลางจังหวัดมิเอะที่เมืองยกกาอิชิ โดยแพทย์ระบุว่า อาการยังอยู่ในขั้นวิกฤติ แต่ยังทรงตัว และยังไม่ได้สติในขณะนี้ ซึ่งมีเพื่อนร่วมอาชีพอย่าง มัลโดนาโด นักขับทีมโลตัส, จอห์น บูธ ประธานทีมมารัสเซีย และมัสซิโม ริโวลา ผู้อำนวยการฝ่ายกีฬาของเอ็ฟวันเข้าเยี่ยม ทั้งนี้ หลายฝ่ายเชื่อว่าสาเหตุที่ทำให้บีย็องกีประสบอุบัติเหตุนั้นเป็นเพราะสภาพอากาศที่แปรปรวนและฝนตกหนัก ทำให้ถนนลื่นและเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
ล่าสุด เขาได้ออกมาจากห้องผ่าตัดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยมีรายงานว่า สมองเข้าได้รับกระทบกระเทือนอย่างหนัก และต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ จนอาจจะทำให้กลายเป็นเจ้าชายนิทรา อย่างไรก็ตามทางเอฟไอเอกำลังระดมความช่วยเหลืออย่างเต็มที่
ทีมมารัสเซียได้ออกแถลงการณ์ขอบคุณกำลังใจที่มีเข้ามาอย่างล้นหลามที่มีให้กับบีย็องกีและทีม โดยทางมารัสเซียจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อรักษาเขากลับมาเป็นคนเดิม และจะอัปเดตอาการตลอดเวลา
จนกระทั่งเช้าวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ตามเวลาท้องถิ่น ทางครอบครัวได้ออกมาแถลงว่าบีย็องกีได้จากไปอย่างสงบหลังจากเป็นเจ้าชายนิทรามานาน
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก (; ชื่อเดิม: ซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ; CEV European Champions Cup ตั้งแต่ ค.ศ. 1959 ถึง ค.ศ. 2000) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระดับสโมสรของทวีปยุโรป และจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ซึ่งอยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป (ซีอีวี)
จะมีทีมที่เข้าร่วมทั้งหมด 20 ทีม โดยจะถูกแบ่งกลุ่มออกเป็น 5 กลุ่ม หลังจากการแข่งขันแต่ละแมทช์เสร็จสิ้นแต่ละทีมจะได้รับคะแนนดังต่อไปนี้
เมื่อการแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่มเสร็จสิ้นทีมอันดับที่ 1 ของแต่ละกลุ่ม และทีมอันดับที่ 2 ที่ดีที่สุด จะผ่านไปเล่นในรอบเพลย์ออฟ 8 ทีมสุดท้าย หลังจากนั้นจะมีผู้ชนะเพียง 4 ทีม ผ่านไปเล่นในรอบ 4 ทีมสุดท้าย โดยทีมในรอบ 4 ทีมสุดท้ายได้แก่ ผู้ชนะในรอบเพลย์ออฟทั้งหมด 4 ทีมสุดท้าย ซึ่งในรอบสุดท้ายจะจัดขึ้นเดือนมีนาคม
ซีอีวีวีเมนส์แชมเปียนส์ลีก
ธงชาติไมโครนีเชีย
ธงชาติไมโครนีเชีย ประกาศใช้เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978 เป็นธงพื้นสีฟ้า ประดับด้วยดาวห้าแฉก 4 ดวง เรียงตัวเป็นรูปข้าวหลามตัดตรงกลาง โดยพื้นธงสีฟ้าแทนมหาสมุทรแปซิฟิก ดาว 4 ดวงแทนรัฐ 4 รัฐของไมโครนีเชีย
การขนส่งในประเทศอินโดนีเซีย
การขนส่งในอินโดนีเซีย มีกระจายอยู่ในเกาะกว่า 1,000 แห่งของประเทศ แต่เกาะที่มีปริมาณการขนส่งที่หนาแน่นที่สุดคือเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย มีการขนส่งครบทุกรูปแบบ โดยที่มีมากที่สุดคือ ถนน มีครอบคลุมทั่วทั้งประเทศกว่า 437,759 กิโลเมตรในปี ค.ศ. 2008 ส่วนการขนส่งระบบราง มีเฉพาะในเกาะชวาและเกาะสุมาตรา การขนส่งทางทะเล เนื่องจากเป็นประเทศหมู่เกาะ จึงเป็นศูนย์การขนส่งทางทะเลที่สำคัญแห่งหนึ่ง โดยในแต่ละเกาะ จะมีเมืองท่าอย่างน้อย 1 แห่ง ส่วนการขนส่งทางแม่น้ำ พบได้ในสุมาตราตะวันออกและกาลีมันตัน และการขนส่งทางอากาศ มีสายการบินให้บริการมากมาย และมีท่าอากาศยานครอบคลุมทั่วประเทศ
เรือขนส่งสินค้า.
เนื่องจากประเทศอินโดนีเซียเป็นประเทศหมู่เกาะขนาดใหญ่ จึงมีการขนส่งทางเรือในเกือบทุกส่วนของประเทศ ส่วนใหญ่มักจะเป็นเรือบรรจุกล่องสินค้ากับเรือขนส่งผู้โดยสาร เรือที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด คือ เรือปีนีซีแบบดั้งเดิม ทำด้วยไม้ มักใช้ในการขนส่งสินค้าระหว่างหมู่เกาะสำคัญต่าง ๆ มีท่าเรือที่สำคัญได้แก่ ท่าเรือซุนดาเกอลาปาในจาการ์ตา และท่าเรือปาโอเตเรในมากัซซาร์
เรือข้ามฟากมีให้บริการตามเกาะหลักต่าง ๆ มักเดินเรือในระยะสั้นระหว่างเกาะสุมาตรา เกาะชวา และเกาะบาหลี เรือข้ามฟากมีให้บริการตลอดวัน นอกจากนี้ยังมีเรือข้ามฟากระหว่างประเทศ ไปยังมาเลเซีย (ช่องแคบมะละกา) และสิงคโปร์อีกด้วย
นอกจากนี้ยังมีเรือขนส่งผู้โดยสารไปยังพื้นที่ห่างไกล โดยเฉพาะหมู่เกาะทางตะวันออกของประเทศ คือเรือเป็ลนี ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 2-4 สัปดาห์
ในบางเกาะ ใช้แม่น้ำเป็นทางสัญจรหลัก เช่น ภูมิภาคกาลีมันตัน มีเรือยาวให้บริการตามแม่น้ำ เป็นต้น
การขนส่งทางน้ำ.
อินโดนีเซียมีทางน้ำที่ใช้สัญจรได้ถึง 21,579 กิโลเมตร (ข้อมูลปี ค.ศ. 2005) ซึ่งครึ่งหนึ่งอยู่ในภูมิภาคกาลีมันตัน และอีกครึ่งหนึ่งอยู่บนเกาะสุมาตราและเกาะปาปัว ทางน้ำเป็นทางสัญจรหลักของผู้คนบนเกาะกาลีมันตันและเกาะปาปัวซึ่งมีระบบถนนที่ยังไม่ค่อยดีจะดีนัก ต่างจากเกาะชวาและเกาะสุมาตราซึ่งเป็นเกาะที่มีการพัฒนาสูง ประเทศอินโดนีเซียติดอันดับที่ 7 ในด้านประเทศที่มีทางน้ำยาวที่สุดในโลก
เมืองท่าที่สำคัญได้แก่ เมืองจีลาจัป, จีเรอบน, จาการ์ตา, กูปัง, ปาเล็มบัง, เซอมารัง, ซูราบายา และมากัซซาร์ ท่าเรือส่วนใหญ่ดำเนินงานโดยบริษัทการท่าเรืออินโดนีเซีย ซึ่งจะแบ่งการบริหารเป็น 4 ส่วน โดยเริ่มจากส่วนที่ 1 ทางภาคตะวันตก ไปจนถึงส่วนที่ 4 ทางภาคตะวันออก
การขนส่งทางถนน.
การขนส่งทางบก มียานพาหนะที่หลากหลายมาก รถโดยสารประจำทางส่วนใหญ่มีให้บริการบนเกาะสุมาตรา เกาะชวา เกาะบาหลี บางสายให้บริการแบบรถด่วน ไม่หยุดรับ-ส่งผู้โดยสารจนกว่าจะถึงสถานีปลายทาง ส่วนรถมินิบัส มีให้บริการระหว่างหมู่บ้านหรือเมืองเล็ก ๆ เท่านั้น
ในเมืองใหญ่ ๆ หลายแห่ง มีรถแท็กซี่วิ่งให้บริการ โดยเฉพาะในจาการ์ตาจะมีรถโดยสารประจำทางของโกปาจา และรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ ทรานส์จาการ์ตา ยานพาหนะอื่น ๆ อาทิเช่น รถตุ๊กตุ๊ก ("บาจัจ") รถสามล้อ ("เบอจะก์") ถูกห้ามในพื้นที่ส่วนใหญ่ของจาการ์ตา
ประเทศอินโดนีเซีย เป็นหนึ่งในประเทศที่มีการจราจรติดขัดที่สุดในโลก โดยเฉพาะในจาการ์ตาซึ่งขึ้นชื่อเรื่องการจราจรติดขัดที่สุด เนื่องจากมีปริมาณรถยนต์ที่ใช้งานมากกว่าปริมาณถนนที่มีอยู่
ทางหลวงสายหลักของประเทศ ได้แก่ ทางหลวงเอเชียสาย 2 และทางหลวงสายทรานส์-สุมาตรา
อินโดนีเซียมีถนนลาดยาง 213,649 กิโลเมตร ส่วนที่เหลืออีก 154,711 กิโลเมตร ไม่ได้ลาดยาง (สถิติปี ค.ศ 2002)
อินโดนีเซียมีทางหลวงอยู่หลายสาย ส่วนใหญ่จะเป็นทางหลวงแผ่นดินซึ่งมีอยู่ทั่วไปบนเกาะชวา เกาะสุมาตรา และบางส่วนเป็นทางพิเศษซึ่งทางพิเศษที่มีการเก็บค่าผ่านทางแพงที่สุด คือ ทางพิเศษจีปูลารัง ซึ่งเชื่อมระหว่างจาการ์ตา–บันดุง
ส่วนระบบขนส่งและจราจรอัจฉริยะ (ITS) ได้ถูกนำมาใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 2012
ทางพิเศษ.
นี่คือ รายชื่อทางพิเศษในประเทศอินโดนีเซีย ("จาลันโตล") บางส่วน
เกาะสุมาตรา.
"โครงการ"
เกาะซูลาเวซี.
"โครงการ :"
เกาะบาหลี.
สร้างจากตันจุงเบอโนอาไปสิ้นสุดที่เซอรางัน มีระยะทาง 12.7 กิโลเมตร และมีทางวิ่งเฉพาะรถจักรยานยนต์ เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2013 ก่อนการประชุมเอเปค
การขนส่งทางราง.
โครงข่ายรถไฟส่วนใหญ่จะอยู่บนเกาะชวา โดยบนเกาะชวา จะมีทางรถไฟสายหลักอยู่ 2 สาย และสายย่อยอีกหลายสาย มีให้บริการทั้งรถไฟโดยสารและรถไฟสินค้า นอกจากนี้ยังมีรถไฟชานเมืองวิ่งให้บริการในเขตกรุงจาการ์ตา เรียกว่า กาเอร์เอ็ล โกมูเตอร์ไลน์ และอีกเมืองคือซูราบายา
ในปี ค.ศ. 2008 รัฐบาลมีโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตา แต่ยังไม่มีความคืบหน้าของโครงการจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ เคยมีโครงการรถไฟฟ้ารางเดี่ยวในจาการ์ตา แต่ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 2004 และได้รับการฟื้นฟูอีกครั้งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 มีกำหนดเปิดให้บริการในช่วงปี ค.ศ. 2016-2017 ส่วนการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนจาการ์ตา (MRT) กำลังก่อสร้าง และจะเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2018
ส่วนบนเกาะสุมาตราแบ่งโครงข่ายรถไฟเป็น 3 ส่วน ได้แก่
สายรถไฟล่าสุดของเกาะสุมาตรา คือ รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติกูวาลานามู เขตเมืองเมดัน เริ่มให้บริการในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ใช้เวลาในการเดินทาง 45 นาที
ส่วนบนเกาะกาลีมันตัน มีทางรถไฟขนถ่านหิน ระยะทาง 122 กิโลเมตร
ข้อมูลเมื่อปี ค.ศ 1989