pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วัดสร้างขึ้นเมื่อราวปี พ.ศ. 2400 จากการสันนิษฐานอุโบสถหลังเดิมที่รื้อถอนเมื่อ พ.ศ. 2458 แต่เดิมบริเวณนี้มีต้นสนอยู่มาก จึงได้ชื่อว่า วัดต้นสน ต่อมาชาวบ้าน เรียกสั้น ๆ ว่า วัดสน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อใดไม่แน่ชัด คาดว่า ราว พ.ศ. 2415 วัดยังมีการจัดตั้งโรงเรียนการสอนพระปริยัติธรรม วัดมีการจัดทำวัตถุมงคล เช่น ตระกรุด 7 ดอก ตะกรุดโทนกุมารทอง ตะกรุดเดี่ยวหรือพิรอดแขน ผ้ายันต์
อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร มีเครื่องลายครามประดับทั้งหน้าและหลัง ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังทั้ง 4 ด้าน เล่าเรื่องพุทธประวัติและทศชาติชาดก มีพระพุทธรูป 3 องค์ โดยองค์ประธานสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 6 ส่วนอีก 2 องค์ เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ตั้งแต่อุโบสถหลังเดิม
มีกุฏิ 20 หลัง มีหอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ 2 หลัง หลังแรกสร้างด้วยไม้สักมีอายุเก่าแก่กว่า 100 ปี อีกหลังมีบันไดพระยานาคทอดยาวขี้นไปสูง สามารถมองเห็นทิวทัศน์ที่สวยงามของกรุงเทพมหานคร และรูปเหมือนหลวงปู่โม้ เป็นเกจิอาจารย์ที่ชาวราษฎร์บูรณะรู้จักดี
มิสแกรนด์เวเนซุเอล่า
วัดบางปะกอก
วัดบางปะกอก เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ริมคลองบางปะกอก
สันนิษฐานว่าสร้างวัดขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาได้กลายเป็นวัดร้างเมื่อคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เดิมชื่อ วัดบางคี่ จนราวปี พ.ศ. 2325 ผู้คนได้ย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณวัดเป็นจำนวนมาก อันเนื่องจากที่ตั้งอันเป็นที่ราบลุ่มและอยู่ริมคลอง ชาวบ้านจึงช่วยกันบูรณะปฏิสังขรณ์วัด ได้รับขนานนามว่า วัดบางปะกอก ตามชื่อคลอง และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2327 สันนิษฐานว่าได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ พ.ศ. 2400 ในยุคท่านพระครูประศาสน์สิกขกิจ อินทโชติ (พริ้ง) เป็นเจ้าอาวาสวัด ท่านได้สร้างวิหาร สร้างเสร็จปี พ.ศ. 2484 ยังสร้างโรงเรียนวัดบางปะกอกในปีเดียวกันนี้ เมื่อคราวสงครามมหาเอเชียบูรพา วัดบางปะกอกเป็นที่หลบภัยของประชาชน เจ้านายในวังก็ต่างมาพึ่งบารมีที่วัด โดยวัดบางปะกอกอยู่ห่างจากอู่ต่อเรือของญี่ปุ่นเล็กน้อย
หลวงปู่พริ้งเป็นพระอาจารย์ที่ได้รับความนับถือมาก ทั้งเรื่องวิชาอาคม วิชาล่องหนอยู่ยงคงกระพัน รวมถึงวิทยาคมด้านการสัก มีความเชี่ยวชาญด้านการแพทย์แผนโบราณ การดูฤกษ์ยามทำนายโชคชะตา ยังได้มีการสร้างเครื่องรางของขลัง เช่น ลูกอมดำ พระพิมพ์ พระผง
วัดมีเจดีย์อยู่ 2 องค์ สร้างเป็นแบบศิลปะมอญและศิลปะเขมร มีวิหารอยู่ 2 หลัง หลังแรกสร้างด้วยปูนเป็นศิลปะแบบเขมร ส่วนหลังที่สองสร้างด้วยไม้สัก มีลวดลายฉลุ สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ ส่วนหอไตรสร้างเป็นทรงไทยอยู่กลางสระน้ำ
วัดราษฎร์บูรณะ (กรุงเทพมหานคร)
วัดราษฎร์บูรณะ เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่แขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร
เริ่มสร้างวัดประมาณ พ.ศ. 2310 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โดยมีชาย 3 คนพี่น้อง คือ สวน ทัด และทอง เป็นผู้สร้างวัด ไม่ปรากฏว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อใด แต่ครั้งที่สองเมื่อ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ชาวบ้านเรียกว่า วัดนอก หรือ วัดปากคลอง อันเนื่องจากอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตรงปากคลองราษฎร์บูรณะ ชื่อของวัดได้รับการเอ่ยถึงใน โคลงนิราศชุมพร แต่งโดย พระพิพิธสาลี (ยุคสมัยรัชกาลที่ 1) ยังได้รับการเอ่ยถึงใน โคลงนิราศพระยาตรัง ที่พระยาตรังแต่งขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 2 ทั้งสองเอกสารระบุชื่อวัดว่า วัดราชบุรณะ และอาจเป็นไปได้ว่าวัดสร้างขึ้นโดยกษัตริย์หรือพระบรมวงศานุวงศ์ ตามความหมายชื่อ แต่ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดราษฎร์บูรณะ
วัดยังได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรม ทั้งแผนกธรรมและแผนกบาลี ในนามสำนักเรียนคณะเขตราษฎร์บูรณะ
วัดมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง คาดว่าสร้างขึ้นสมัย ร.3–4 มีพระพุทธรูป คือ หลวงพ่อพระพุทธโสธร (จำลอง) สร้าง พ.ศ. 2499 อุโบสถหลังเก่าสร้างมานานคู่กับวัด ปัจจุบันจึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ ในพื้นที่เดิม แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นทรงไทยคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 9 เมตร ยาว 25.50 เมตร เป็นอุโบสถแบบมีเสาพะไลรอบ หอระฆังและหอกลอง นายชุน กาญจนกุนชร สร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2474
สนามกีฬาอาริอาเกะ
สนามกีฬาอาริอาเกะ  เป็นสนามกีฬาในร่มที่ตั้งอยู่ในย่านอาริอาเกะ เขตโคโต โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2017 และแล้วเสร็จในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2019
วัดสารอด
วัดสารอด เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่บริเวณริมคลองราษฎร์บูรณะ ในแขวงราษฎร์บูรณะ เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร
วัดสารอดสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย เนื่องจากพบใบเสมาสมัยอยุธยาตอนปลาย ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง เดิมมีเนื้อที่ประมาณ 4 ไร่ ต่อมาได้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมอีก ชื่อเดิมคือ วัดเสือรอด เนื่องจากเมื่อแรกสร้าง มีเสือตัวหนึ่งถูกยิงได้รับบาดเจ็บ แล้ววิ่งหนีมาที่บริเวณวัด รอดตายอย่างปาฏิหาริย์
ประมาณ พ.ศ. 2457 ในสมัยรัชกาลที่ 6 ต้นสกุลกาญจนกุญชรได้บูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะทั้งอาราม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2530
อุโบสถ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กว้าง 10.62 เมตร ยาว 23.36 เมตร หลังคาลด 3 ชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ จิตรกรรมฝาผนังเขียนเป็นภาพเหตุการณ์ในพุทธประวัติ มีพระพุทธรูปปางสมาธิ ซึ่งมีพุทธลักษณะเช่นเดียวกับพระพุทธชินราช ขนาดหน้าตักกว้างประมาณ 80 นิ้ว เป็นพระประธาน
วิหาร เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้น มีนามว่า "หลวงพ่อรอด" เล่ากันว่า หลวงพ่อรอด เคยถูกขโมยลงเรือ แล้วเรือล่ม หลวงพ่อรอดลอยกลับมาที่วัดดังเดิม วิหารมีจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องพระสุธน-มโนราห์
ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร
การสังหารหมู่ที่บิสคารี
การสังหารหมู่ที่บิสคารี เป็นอาชญากรรมสงครามที่ถูกดำเนินการโดยสมาชิกทหารของกองทัพบกสหรัฐในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งหมายถึงสองเหตุการณ์ที่ทหารสหรัฐมีส่วนร่วมในการสังหารหมู่ต่อเชลยศึกที่ไม่มีอาวุธ ได้แก่ ทหารอิตาลี 71 นาย และทหารเยอรมัน 2 นาย ที่ฐานทัพอากาศของหน่วย Regia Aeronautica ที่ 504 ในซันโตปิเอโตร หมู่บ้านขนาดเล็กที่อยู่ใกล้กับเมืองคาลตาจิโรนี ทางตอนใต้ของเกาะซิซิลี อิตาลี เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1943
เป็นส่วนหนึ่งของการบุกครองเกาะซิซิลีของฝ่ายสัมพันธมิตร กองทัพสหรัฐที่เจ็ดภายใต้บัญชาการโดยพลโท จอร์จ เอส. แพตตัน และกองทัพบกบริติซที่แปดภายใต้บัญชาการโดยนายพล เซอร์ เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ทำการบุกครองหัวมุมทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 ในขณะที่ส่วนหนึ่งชองกองทัพน้อยที่สองภายใต้บัญชาการโดยโอมาร์ เนลสัน แบรดลีย์ กองพลทหารราบที่ 45 ได้รับภารกิจที่ยากลำบาก แม้ว่าจะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของกองพล"สีเขียว"(เช่น ไม่มีประสบการณ์ในการสู้รบมาก่อน) มีส่วนร่วมในการบุกครอง กรมทหารราบที่ 157 และ 179 ของกองพลที่ 45 ได้รับภารกิจในการเข้ายึดครองเมืองชายฝั่งหลายเมืองและสนามบินโคมิโซก่อนที่จะไปเข้าสมทบกับกองพลทหารราบแคนาดาที่ 1
กรมทหารราบที่ 180 ได้รับภารกิจในการเข้ายึดสนามบินบิสคารีและไปเข้าสมทบกับกองพลทหารราบสหรัฐที่หนึ่ง กรมทหารราบที่ 180 ได้ปฏิบัติหน้าที่ได้แย่ใน 48 ชั่วโมงแรกของการยกพลขึ้นบกที่พลตรี Troy Middleton ได้พิจารณาที่จะบรรเทาผ่อนคลายให้กับผู้บัญชาการ แแทนที่, ผู้ช่วยของผู้บัญชาการกองพลซึ่งถูกส่งไปควบคุมดูแลการฝึกซ้อมอย่างใกล้ชิดมากกว่าการจัดตั้งหน่วยกรมทหาร
ในช่วงการเข้ายึดสนามบินบิสคารี เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 ทหารของกรมทหารราบที่ 180 ได้ทำการสังหารต่อเชลยศึกทั้งหมด ได้แก่ ชาวอิตาลี 71 นาย และชาวเยอรมัน 2 นายในสองเหตุการณ์ที่แยกต่างหาก ในช่วงเหตุการณ์แรก เชลยศึกชาวอิตาลี 35 นาย และชาวเยอรมัน 2 นายล้วนถูกสังหาร ในขณะที่เชลยศึกชาวอิตาลีอีก 36 นายล้วนถูกสังหารเช่นกันในช่วงเหตุการณ์ที่สอง
ซัลทซ์กิทเทอร์
ซัลทซ์กิทเทอร์ (, ; อีสต์ฟาเลีย: "Soltgitter") เป็นเมืองอิสระทางตะวันออกเฉียงใต้ของนีเดอร์ซัคเซิน, ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ระหว่าง Hildesheim และเบราน์ชไวค์ เมื่อนับรวมกับว็อลฟส์บวร์คและเบราน์ชไวค์, ซัลทซ์กิทเทอร์เป็นหนึ่งในเจ็ด "Oberzentren" ของนีเดอร์ซัคเซิน (ประมาณเทียบเท่ากับเขตปริมณฑล) ด้วยประชากรกว่า 101,079 คนและพื้นที่กว่า 223.92 ตารางกิโลเมตร (86.46 ตารางไมล์) (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2015) พื้นที่ของมันมีขนาดใหญ่ที่สุดในนีเดอร์ซัคเซินและเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเยอรมนี ซัลทซ์กิทเทอร์มีต้นกำเนิดมาจากการรวมตัวกันของเมืองเล็ก ๆ และหมู่บ้านหลายแห่งและในปัจจุบันประกอบด้วย 31 เบอโรซึ่งมีขนาดเล็กและมีพื้นที่ชนบทเปิดกว้างระหว่างเบอโร ถนนขายของสายหลักของเมืองเล็กอยู่ในเบอโร Lebenstedt และย่านธุรกิจกลางอยู่ในเบอโร Salzgitter-Bad เมืองที่ใกล้ที่สุดคือ Braunschweig ประมาณ 23 กิโลเมตร (14 ไมล์) ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือและฮันโนเฟอร์ประมาณ 51 กิโลเมตร (32 ไมล์) ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ประชากรของเมืองซัลทซ์กิทเทอร์มีผู้อยู่อาศัยเกิน 100,000 คนนับตั้งแต่ก่อตั้งในปี 1942 (ซึ่งทำให้เป็นนคร (Großstadt) ตรงกันข้ามกับเมือง (Stadt) ตามคำนิยามของเยอรมัน) เมื่อยังถูกเรียกว่า Watenstedt-Salzgitter นอกจากว็อลฟส์บวร์ค, เลเวอร์คูเซินและ Eisenhüttenstadt แล้ว ซัลทซ์กิทเทอร์เป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองในเยอรมนีที่ก่อตั้งขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 20
พิพัฒนาการนิยม
พัฒนนิยม  เป็นปรัชญาการเมืองที่สนับสนุนการปฏิรูปสังคม ตามแนวคิดของความก้าวหน้า ที่ความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี การพัฒนาเศรษฐกิจ และการจัดระเบียบทางสังคม มีความสำคัญต่อการปรับปรุงสภาพการเป็นอยู่ของมนุษย์ พิพัฒนาการนิยมเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในช่วงยุคเรืองปัญญาในยุโรป จากความเชื่อที่ยุโรปกำลังแสดงให้เห็นว่าสังคมสามารถก้าวหน้าในความสุภาพจากสภาพที่อนารยะเป็นอารยะได้ผ่านการเสริมสร้างหลักฐานเชิงประสบการณ์พื้นฐานในฐานะรากฐานของสังคม คนสำคัญแห่งยุคเรืองปัญญาเชื่อว่าความก้าวหน้านั้นเป็นสากลกับทุกสังคมและความคิดเหล่านี้จะกระจายไปทั่วโลกจากยุโรป
ความคิดทางการเมืองร่วมสมัยของพัฒนนิยมได้ถูกนำไปผูกกับแนวคิดการแทรกแซงทางเศรษฐกิจ และเกิดจากการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่เกิดจากอุตสาหกรรมในโลกตะวันตกในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 พัฒนนิยมใช้มุมมองที่ว่าความคืบหน้าถูกยับยั้งโดยความ ไม่เท่าเทียมกันทางเศรษฐกิจมากมายระหว่างคนรวยและคนจน ทุนนิยมแบบปล่อยให้ทำไปที่มีการควบคุมน้อยกับบริษัทที่ผูกขาด และความขัดแย้งที่รุนแรงบ่อยครั้งระหว่างนายทุนและลูกจ้าง โดยอ้างว่าจำเป็นต้องมีมาตรการเพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านี้
ความหมายของพัฒนนิยมนั้นแตกต่างกันไปตามเวลาและจากมุมมองที่แตกต่างกัน พัฒนนิยมในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ถูกเชื่อมโยงกับสุพันธุศาสตร์และการเคลื่อนไหวแบบพอประมาณ ซึ่งทั้งคู่เกิดขึ้นเพื่อส่งเสริมสุขภาพของประชาชนและเป็นการริเริ่มเพื่อมุ่งสู่เป้าหมายนั้น ซึ่งต่างจากพัฒนนิยมยุคแรกเริ่มที่ถูกเชื่อมโยงกับเสรีนิยมทั้งทางสังคมและเศรษฐกิจ พัฒนนิยมร่วมสมัยส่งเสริมนโยบายสาธารณะที่พวกเขาเชื่อว่าจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงทางสังคมในเชิงบวก ในศตวรรษที่ 21 การเคลื่อนไหวพัฒนนิยมคือ "การเคลื่อนไหวทางสังคมหรือการเมืองที่มีเป้าหมายเพื่อเป็นตัวแทนผลประโยชน์ของคนธรรมดาสามัญ ผ่านการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง และการสนับสนุนการกระทำของรัฐบาล"
อัสตานาอารีนา
อัสตานาอารีนา  เป็นสนามฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่อัสตานาในประเทศคาซัคสถาน จุคนได้ 30,000 ที่นั่ง และมีหลังคาที่เปิด-ปิดได้ สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติคาซัคสถาน และเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศ ก่อสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 2006–2009 ด้วยงบประมาณ 185 ล้านดอลลาร์ และเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 นอกจากทีมชาติแล้ว สนามแห่งนี้ยังเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอัสตานาในคาซัคสถานพรีเมียร์ลีก และสโมสรฟุตบอลเบย์เตเรกในเฟิสต์ดิวิชัน สนามแห่งนี้เคยใช้จัดพิธีเปิดเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2011 อัสตานาอารีนาเป็นหนึ่งในสนามที่ถูกเสนอชื่อเพื่อใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 สนามมีลักษณะเป็นวงรี สร้างบนพื้นที่สี่เหลี่ยม 232,485 ตารางเมตร (330 x 704.5)
อัสตานาอารีนา ออกแบบโดยบริษัทสถาปนิกป็อปปูลัสและตาบันลีโอกลู และเริ่มก่อสร้างใน ค.ศ. 2006 บริษัทรับเหมาหลักคือเซมบอล สนามเปิดใช้งานในนัดที่โลโคโมติฟอัสตานาพบกับทีมชาติคาซัคสถานรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2009
ในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 อัสตานาอารีนา เป็นสนามในพิธีเปิดเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวครั้งที่ 7
Astana Arena
ฟุตบอลในประเทศคาซัคสถาน
ฟุตบอลในประเทศคาซัคสถาน บริหารโดยสหพันธ์ฟุตบอลคาซัคสถานซึ่งทำหน้าที่ควบคุมฟุตบอลทีมชาติทั้งทีมชาย ทีมหญิง และทีมฟุตซอล ฟุตบอลเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศ รองลงมาคือ ฮอกกี้น้ำแข็ง
การแข่งขันลีกหลักของประเทศคือ คาซัคสถานพรีเมียร์ลีก ซึ่งจัดการแข่งขันครั้งแรกใน ค.ศ. 1992 เดิมเคยเป็นโซน 8 ของลีกฟุตบอลระดับสามของโซเวียต ใน ค.ศ. 1994 ได้ก่อตั้งเฟิสต์ดิวิชันและเซคันด์ดิวิชัน ซึ่งเป็นการแข่งขันลีกภูมิภาค คาซัคสถานคัพก็ถือเป็นการแข่งขันที่สำคัญ เนื่องจากทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก
รายพระนามพระมหากษัตริย์มาเลเซีย
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศปาปัวนิวกินี
การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศปาปัวนิวกินี เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วไปของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019  มีสาเหตุจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) มีการยืนยันว่าไวรัสมาถึงปาปัวนิวกินีในวันที่ 20 มีนาคม 2563 ปาปัวนิวกินีได้ประกาศเป็นประเทศปลอดการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในวันที่ 4 พฤษภาคม แต่ในวันที่ 20 มิถุนายน รัฐบาลได้ยืนยันว่ามีผู้ติดเชื้อกรณีใหม่ขึ้น เท่ากับว่าโรคระบาดยังคงอยู่ในประเทศ
ณ วันที่ 28 สิงหาคม ปาปัวนิวกินีมีจำนวนผู้ป่วยรวม 453 ราย โดยเสียชีวิต 5 รายและรักษาหาย 232 ราย
รัฐซ้อนรัฐ
วัชรินทร์ เนื่องพระแก้ว
วัชรินทร์ เนื่องพระแก้ว (ชื่อเล่น: โตโต้; 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ผู้ทำหน้าที่เซ็นเตอร์แบ็กให้แก่นครศรีฯ ยูไนเต็ด ในไทยลีก 2
เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2560 วัชรินทร์ได้รับเรียกให้เข้าร่วมทีมไทย ยู-23 ปี เป็นครั้งแรกสำหรับการแข่งขันกระชับมิตรกับพีทีที ระยอง และโปลิศ เทโร
Watcharin Nuengprakaew
ซัลทซ์กิเทอร์
ประตูซากูราดะ
ประตูซากูราดะ  เป็นประตูหนึ่งของพระราชวังหลวงโตเกียว อุบัติการณ์ซากูราดะ (ค.ศ. 1860) ได้เกิดขึ้นที่นี่
ตรงข้ามกับประตูซากูราดะเป็นที่ตั้งของกรมตำรวจนครบาลโตเกียว บางครั้งจึงมีการเรียกหน่วยงานนี้ว่า "ประตูซากูราดะ" เช่นกัน
ฮายาโซฟีอา
วัดประเสริฐสุทธาวาส
วัดประเสริฐสุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร
วัดสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา พระอุโบสถเป็นรูปเก๋งจีน คาดว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลาง เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดกลาง เหตุเพราะวัดตั้งอยู่กึ่งกลางของลำคลอง (อีกวัดเรียก วัดนอก หรือ วัดราษฎร์บูรณะ เพราะตั้งอยู่ตรงปากคลอง
ได้รับการบูรณะในสมัยรัชกาลที่ 3 มีเรื่องเล่าว่า มีชายชาวจีนซึ่งเลี้ยงหมูในแถบนั้น เมื่อพายเรือมาเก็บผักบุ้งมาเลี้ยงหมูได้ไปพบเงินเข้า 3 ตุ่ม จึงอธิษฐานว่า ถ้าได้เงินนี้แล้วไปประกอบอาชีพแล้วร่ำรวยจะกลับมาบูรณะวัด ต่อมาชายชาวจีนคนนั้นร่ำรวย จึงกลับมาบูรณะวัด และได้ทูลเกล้าถวายพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2381 ถือเป็นการบูรณะวัดครั้งแรก สันนิษฐานว่าชายชาวจีนคนนั้นคือ พระประเสริฐวานิช (เจ้าสัวเส็ง เศรษฐบุตร) ต้นสกุลเศรษฐบุตร ซึ่งต่อมาแตกสาแหรกวงศ์ตระกูล เป็น 5 ตระกูล คือ ตระกูลเศรษฐบุตร ตระกูลเสถบุตร ตระกูลภิรมย์ภักดี ตระกูลโปษยะจินดา และตระกูลประนิช วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2382
กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อปี พ.ศ. 2537
พระอุโบสถคล้ายกับเก๋งจีน แถมหน้าบันยังมีรูปพระอ้วนคล้ายพระปู้ไต้โดยหน้าบันชั้นลด ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ โครงสร้างพระอุโบสถครื่องไม้ มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง มีเรื่องราวสามก๊ก เขียนด้วยหมึกจีนสีดำ สันนิษฐานว่าเป็นช่างที่วาดฝีมือเดียวกับวัดราชโอรส พระประธานคือ "หลวงพ่อสร้อยสุวรรณรัตน์" พระพุทธรูปปางมารวิชัย ที่ด้านหลังองค์พระ ปรากฏแผ่นศิลาจารึกของพระประเสริฐวานิช ข้อความจารึกด้วยอักษรจีนตามแนวตั้งจำนวน 1 บรรทัด และอักษรไทยสมัยรัตนโกสินทร์ 21 บรรทัดรอบพระอุโบสถเป็นเสมาเดี่ยวทำจากหินทรายแดง
พระวิหารของด้านข้างพระอุโบสถมีพระพุทธรูปประทับ 9 องค์ พระประธานชื่อ "หลวงพ่อท้าวสุวรรณ" สร้างจากศิลาทรายสีแดงสมัยอู่ทอง พระพักตร์สี่เหลี่ยมพระหนุเป็นลอน เส้นพระศกเม็ดละเอียดและเปลวรัศมี เป็นเปลวแบบสุโขทัยปางสมาธิ วิหารเป็นทรงโบราณแต่ปฏิสังขรณ์ใหม่ หน้าบัน เป็นลวดลายปูนปั้นประดับกระเบื้อง
ภายในวัดประเสริฐสุทธาวาสยังมีพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นเขตราษฎร์บูรณะ
พิพัฒนาการนิยมทางการศึกษา
พิพัฒนาการนิยมทางการศึกษา หรือ ปรัชญาการศึกษาพิพัฒนาการนิยม  เป็นขบวนการเคลื่อนไหวทางศึกษาศาสตร์ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 คำว่า พิพัฒนาการนิยมเป็นคำที่ใช้เพื่อแสดงความแตกต่างจากหลักสูตรแบบยุโรป–อเมริกาดั้งเดิม พิพัฒนาการนิยมทางการศึกษาให้ความสำคัญกับประสบการณ์ปัจจุบัน โดยหลักสูตรที่ได้รับอิทธิพลจากปรัชญาการศึกษาพิพัฒนาการนิยมจะเชื่อว่าความรู้เป็นเครื่องมือในการหาประสบการณ์และการจัดการศึกษาต้องเน้นถึงความถนัดและความสนใจของผู้เรียน นอกจากนี้ยังเน้นให้เกิดวิธีการเรียนแบบแก้ปัญหาหรือเรียนด้วยการปฏิบัติและมีความเชื่อว่าการศึกษาคือชีวิต หลักสูตรที่ได้รับอิทธิพลจากปรัชญานี้จะพัฒนาขึ้นโดยคำนึงถึงพื้นฐานความสนใจของผู้เรียนเป็นหลัก รวมไปถึงมีการนำวิธีการทางวิทยาศาสตร์เข้ามาสอดแทรกในการเรียนรู้และจะเปิดโอกาสให้ลงมือทำจริง
บลูออริจิน
บลูออริจินเฟเดอเรชัน  เป็นบริษัทเอกชนผู้ผลิตอวกาศและบริการการบินอวกาศระดับต่ำกว่าวงโคจร มีสำนักงานใหญ่ในเคนต์ รัฐวอชิงตัน สหรัฐ เจฟ เบโซสก่อตั้งในปี 2000 และกำลังพัฒนาเทคโนโลยีที่ทำให้มนุษย์สามารถเดินทางไปอวกาศแบบเอกชนได้ โดยมีเป้าหมายเพื่อลดค่าใช้จ่ายและเพิ่มความน่าเชื่อถืออย่างมาก บลูออริจินใช้แนวทางแบบค่อยเป็นค่อยไปจากเที่ยวบินต่ำกว่าวงโคจรไปเป็นวงโคจร โดยขั้นตอนการพัฒนาตั้งอยู่บนงานก่อนหน้า
ประเทศจีนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศจีน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจีนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 123 คน ใน 28 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศจีนได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 38 เหรียญทอง 13 เหรียญเงิน และ 14 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 65 เหรียญ
บันเทิงคดีกอทิก
บันเทิงคดีกอทิก  เป็นประเภทย่อยของวรรณกรรมจินตนิยม ซึ่งมีการผสานความสยองขวัญเข้ากับองค์ประกอบต่าง ๆ ของศิลปะจินตนิยม บันเทิงคดีกอทิกมักมีฉากในสถานที่เก่าแก่ (เช่น คฤหาสน์ ปราสาท หรืออาราม) เกี่ยวข้องกับสิ่งลี้ลับ บรรยากาศของเรื่องที่น่ากลัว แก่นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความตาย และการบีบคั้นทางอารมณ์ ชื่อกอทิกมาจากสถาปัตยกรรมกอทิก ซึ่งมักถูกใช้เป็นฉากในเรื่อง
ที่มาของบันเทิงคดีกอทิกมาจากนิยาย "The Castle of Otranto" (ปราสาทโอทรันโท) ของฮอเรซ วอลโพล นักเขียนชาวอังกฤษในปี ค.ศ. 1764 นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับคำพยากรณ์ถึงชะตาเจ้าของปราสาท สิ่งเหนือธรรมชาติ และโศกนาฏกรรมความรัก วอลโพลระบุในการตีพิมพ์ครั้งแรกว่าเขาแปลมาจากต้นฉบับที่ตีพิมพ์ที่เมืองนาโปลีในปี ค.ศ. 1529 แต่กล่าวกันว่าเรื่องนี้อาจย้อนไปไกลได้ถึงสมัยสงครามครูเสด แต่ในการตีพิมพ์ครั้งหลัง ๆ เขาเปิดเผยว่าตนเป็นคนแต่งเรื่องขึ้นเองโดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากประวัติศาสตร์ยุคกลาง และคฤหาสน์สตรอว์เบอร์รีฮิลที่สร้างตามสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกในทวิกเคนแฮมที่วอลโพลเป็นเจ้าของ หลังจากนั้นบันเทิงคดีนี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายจนถึงสมัยวิกตอเรีย ตัวอย่างนักเขียนที่มีผลงานแนวบันเทิงคดีกอทิก ได้แก่ แมรี เชลลีย์, เอดการ์ แอลลัน โพ, ชาลส์ ดิกคินส์, แซมมวล เทย์เลอร์ คอเลริดจ์, ลอร์ด ไบรอน และแบรม สโตกเกอร์
นอกจากนี้บันเทิงคดีกอทิกยังถูกพัฒนาโดยนักเขียนยุโรปภาคพื้นทวีปช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในเยอรมนีมีนิยายแนว Schauerroman (นิยายกระตุกขวัญ) ที่มีลักษณะหลายอย่างคล้ายนิยายกอทิกของอังกฤษแต่มีเนื้อหาที่มืดมนกว่า ขณะที่รัสเซียมีการผสานบันเทิงคดีกอทิกเข้ากับตำนานพื้นบ้าน และเสริมเรื่องศาสนาและวัฒนธรรมเข้าไปในบันเทิงคดีนี้เมื่อมีการเปลี่ยนผ่านจากยุคจินตนิยมเข้าสู่ยุคสัจนิยม
ประเทศรัสเซียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศรัสเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติรัสเซียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 84 คน ใน 18 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศรัสเซียได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 27 เหรียญทอง 19 เหรียญเงิน และ 11 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 57 เหรียญ
สหรัฐในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศสหรัฐ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 92 คน ใน 19 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสหรัฐได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 10 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 7 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 22 เหรียญ
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศฝรั่งเศส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฝรั่งเศสเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 82 คน ใน 22 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฝรั่งเศสได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 8 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 9 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 20 เหรียญ
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่นเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 78 คน ใน 21 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศญี่ปุ่นได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 7 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 5 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 21 เหรียญ
ประเทศยูเครนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศยูเครน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติยูเครนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 58 คน ใน 20 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศยูเครนได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 7 เหรียญทอง 8 เหรียญเงิน และ 8 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 23 เหรียญ
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิตาลีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 68 คน ใน 20 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอิตาลีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 7 เหรียญทอง 8 เหรียญเงิน และ 6 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 21 เหรียญ
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮังการีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 57 คน ใน 16 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฮังการีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 11 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 23 เหรียญ
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบราซิลเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 97 คน ใน 21 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบราซิลได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 13 เหรียญ
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศอาเซอร์ไบจาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาเซอร์ไบจานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 21 คน ใน 9 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอาเซอร์ไบจานได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 5 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 12 เหรียญ
พื้นที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พื้นที่การศึกษา.
ส่วนที่ 1 ฝั่งตะวันออกของถนนพญาไท ตั้งอยู่ในแขวงปทุมวัน ประกอบด้วย สระน้ำ สนามรักบี้ พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาคารมหาจุฬาลงกรณ์ อาคารมหาวชิราวุธ ศาลาพระเกี้ยว ศูนย์หนังสือจุฬาฯ (สาขาศาลาพระเกี้ยว) ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (สาขาศาลาพระเกี้ยว) หอประวัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ตึกจักรพงษ์) อาคารจุลจักรพงษ์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี วิทยาลัยประชากรศาสตร์ สถาบันภาษา สถาบันวิจัยสังคม สถาบันเอเชียศึกษา และสถาบันการขนส่ง พื้นที่ส่วนนี้เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สถานีสามย่าน
ส่วนที่ 2 ฝั่งตะวันตกของถนนพญาไท ตั้งอยู่ในแขวงวังใหม่ ประกอบด้วย สำนักงานมหาวิทยาลัย (กลุ่มอาคารจามจุรี 1-5, 8-9) บัณฑิตวิทยาลัย สนามกีฬาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาคารเฉลิมราชสุดากีฬาสถาน (อาคารศูนย์กีฬาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) ฟิตเนสเซ็นเตอร์ คณะนิเทศศาสตร์ คณะครุศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมี สถาบันวิจัยโลหะและวัสดุ สำนักงานวิทยทรัพยากร สถานีวิทยุจุฬาฯ โรงพิมพ์จุฬาฯ ธรรมสถาน สมาคมนิสิตเก่าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมภ์ หอพักนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาคารวิทยพัฒนา อาคารแว่นแก้ว อาคารเฉลิมราชกุมารี 60 พรรษา (อาคารจามจุรี 10) ศูนย์วิทยาศาสตร์ฮาลาล สถาบันนวัตกรรมบูรณาการแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หอพักศศนิเวศ อาคารศศปาฐศาลา ซึ่งเป็นที่ตั้งของสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์
ส่วนที่ 3 ตั้งอยู่ในฝั่งตะวันออกของถนนพญาไท ทิศใต้ของถนนพระรามที่ 1 ด้านหลังสยามสแควร์ อยู่ในแขวงปทุมวัน ประกอบด้วย คณะทันตแพทยศาสตร์ โรงพยาบาลสัตว์เล็ก คณะสัตวแพทยศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ โอสถศาลาหรือสถานปฏิบัติการเภสัชกรรมชุมชนของคณะเภสัชศาสตร์ วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข อาคารวิทยกิตติ์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของศูนย์หนังสือจุฬาฯ พื้นที่ส่วนนี้เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสยามด้านถนนพระรามที่ 1
ส่วนที่ 4 ทิศตะวันออกของถนนอังรีดูนังต์ ตั้งอยู่ในแขวงปทุมวัน บริเวณตั้งแต่สี่แยกศาลาแดง จนถึงสี่แยกอังรีดูนังต์ ซึ่งเป็นพื้นที่ของสภากาชาดไทย โดยมีคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาสภากาชาดไทยและสถาบันการพยาบาลศรีสวรินทิรา สภากาชาดไทย ซึ่งเป็นหนึ่งในสถาบันสมทบของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ พื้นที่ส่วนนี้เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีศาลาแดงและรถไฟฟ้ามหานคร (MRT) สถานีสีลม บริเวณสี่แยกศาลาแดง
ส่วนที่ 5 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้รับพื้นที่ส่วนนี้คืนจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (พลศึกษา) และกรมพลศึกษา ตั้งอยู่ในแขวงวังใหม่ คือ พื้นที่บริเวณระหว่างห้างมาบุญครอง และสนามกีฬาแห่งชาติ ในส่วนนี้เป็นกลุ่มอาคารจุฬาพัฒน์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของคณะสหเวชศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา คณะพยาบาลศาสตร์ คณะจิตวิทยา สำนักวิชาทรัพยากรการเกษตร และอาคารบรมราชชนนีศรีศตพรรษ ซึ่งเป็นที่ตั้งของศูนย์บริการวิทยาศาสตร์สุขภาพ พื้นที่ส่วนนี้เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ
ส่วนที่ 6 คือ พื้นที่ภายในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน (ได้รับคืนจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน) ในส่วนนี้เป็นกลุ่มอาคารจุฬาวิชช์ อันเป็นส่วนขยายของคณะศิลปกรรมศาสตร์ คณะจิตวิทยา และโครงการขยายโอกาสอุดมศึกษาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พื้นที่ส่วนนี้ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของถนนพญาไทจึงอยู่ในแขวงปทุมวัน