pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในกรีซโบราณแม้จะดูเหมือนว่าแนวคิดสันตินิยมจะไม่ปรากฏอยู่ เว้นเสียแต่ว่าจะมีแนวคิดชี้นำทางศีลธรรมอย่างกว้าง ๆ ซึ่งขัดแย้งต่อแนวคิดด้านความรุนแรงระหว่างบุคคล โดยมิได้มีแนวคิดทางปรัชญาที่ปฏิเสธถึงความรุนแรงระหว่างการปราศรัย หรือปฏิเสธรูปแบบการใช้ความรุนแรงทั้งหมดที่ดูเหมือนว่ายังปรากฏให้เห็นอยู่ อริสโตฟานเนสกับบทละครของเขาที่มีชื่อว่า ได้สร้างบทที่กล่าวถึงสตรีชาวเอเธนส์ที่ต้อต้านสงครามในช่วงที่เกิดเหตุการณ์สงครามเพโลพอนนีเซียน เมื่อ 431 ถึง 434 ปีก่อนคริสตกาล และละครชุดนี้ได้สร้างชื่อเสียงในหลายๆประเทศในประเด็นของการต่อต้านสงคราม แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งในแง่ของงานประพันธ์กับสุขนาฏกรรม และแม้ว่าจะปฏิเสธแนวคิดทางสงคราม แต่ก็ดูเหมือนว่าความขัดแย้งยังคงอยู่ (ภายหลังจากนั้น 20 ปี) มากกว่าที่รู้จักในฐานะของปรัชญาที่เผชิญกับความรุนแรงหรือสงคราม พอๆกันกับบทประพันธ์ที่ประท้วงต่อต้านความรุนแรงอย่างเรื่องแห่ง
แพนด้าเป็นเทพแห่งความมสันติสุข (ตามที่ปรากฏในฟิโลซินอส) แหล่งที่มาของคำว่า "Panda" นี้มาจากคำว่า "pandi"
ในลัทธิเต๋า คัมภีร์ไท่ผิงจิง ("สันติขั้นสูงสุด") บอกล่วงหน้าถึง "การมาของยุคแห่งสันติภาพ" ("ไท่ผิง" ) โดยไท่ผิงจิงนี้มีเนื้อหาที่สนับสนุนแนวคิด "โลกที่เต็มไปด้วยสันติ"
ฟุตบอลในออลแอฟริกาเกมส์
การแข่งขันฟุตบอล ในการแข่งขันกีฬาออลแอฟริกาเกมส์ เริ่มขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1965 และฟุตบอลหญิงเริ่มในปี ค.ศ. 2003 จะมีการจัดขึ้นทุกครั้งที่มีการแข่งขันออลแอฟริกาเกมส์
ฟุตบอลใน All-Africa Games
เจ้าฟ้าเสือดัง
สุดางฟ้า เป็นราชโอรสที่ติดมากับพระมเหสีรองของท้าวขำติ ซึ่งถูกลอยแพมาตามแม่น้ำพรหมบุตร กุนาภิรามกล่าวว่า กษัตริย์องค์นี้ทรงกระทำตามพระทัยตนเอง แต่ไม่มีตำนานบุรานชิ ฉบับใดยืนยันคำกล่าวนี้ รัชกาลของพระองค์เต็มไปด้วยเหตุการณ์ต่างๆ และพระองค์เองก็เคยออกนำหน้ากองทัพในการสู้รบอย่างน้อยที่สุดหนึ่งครั้ง
ก่อนขึ้นครองราชย์.
สุดางฟ้าประสูติที่หมู่บ้านฮาบุง เมื่อปี พ.ศ. ๑๙๒๕ ซึ่งพระราชมารดาสิ้นพระชนม์หลังพระองค์ประสูติได้ไม่นานนัก พราหมณ์ที่ให้การอุปการะแก่พระราชมารดาได้ให้ชื่อแก่พระองค์ว่า "สุดาง" และเลี้ยงดูมาพร้อมกับบุตรของเขา
เส้นทางสู่ราชบัลลังก์.
จนกระทั่งพ่อค้าคนหนึ่งชื่อ "ท้าวเชี่ยวแคน" ได้เดินทางมาพบพระองค์ และความได้ไปถึง บุรฮา โกฮาอิน ผู้สำเร็จราชการในขณะนั้น พระองค์จึงเดินทางไปชารายเทโว และได้ราชบัลลังก์มาครอง
ขึ้นครองราชย์.
แรกเริ่มครองราชย์.
สุดางฟ้าได้เป็นกษัตริย์เมื่อปี พ.ศ. ๑๙๔๐ ชันษาได้ 15ปี เนื่องจากได้รับการเลี้ยงดูจากพราหมณ์มาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ จึงถูกขนานพระนามว่า "เจ้าชายพราหมณ์" และอิทธิพลของพราหมณ์ได้เพิ่มพูนขึ้นอย่างมากในรัชกาลนี้ สุดางฟ้าได้สร้างเมืองขึ้นเมืองหนึ่งที่โธลา และได้ย้ายราชธานีมาอยู่ที่ ชากุยะ ใกล้แม่น้ำทิหิง ซึ่งพราหมณ์ที่เลี้ยงดูพระองค์ได้เป็นที่ปรึกษาใกล้ชิด และบุตรชายของเขาได้ดำรงตำแหน่งสำคัญอยู่ชายแดน
แผนการกบฏ.
หัวหน้าพวกทิปามกลุ่มหนึ่งไม่พอใจในระบอบการปกครองของพระองค์ ซึ่งเขาได้วางแผนการคิดร้ายต่อสุดางฟ้า แต่ข่าวได้ล่วงรู้ไปถึงพระกรรณเสียก่อน แต่แทนที่จะทรงจัดการโดยทันที พระองค์กลับรับสั่งให้สร้างเพนียดคล้องช้าง และเมื่อคล้องช้างได้บ้างแล้วก็จัดให้มีงานสมโภชน์ ซึ่งพระองค์ได้ทรงเชิยผู้สบคบคิดการร้ายเหล่านี้มาร่วมด้วย และระหว่างงานฉลองนั้น ผู้คิดการร้ายทั้งหมดก็ถูกฆ่าตาย ศีรษะได้ถูกนำมากองไว้เป็นพะเนิน เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะตามประเพณีของอาหม
ความวุ่นวายที่ตามมา.
หลังจากที่จัดการพวกคิดการร้ายเสร็จสิ้นแล้ว สุดางฟ้าได้มีพระราชประสงค์ที่จะเอาใจพวกทิปามที่ยังเหลืออยู่ ซึ่งพระองค์ได้อภิเษกสมรสกับธิดาของหัวหน้าพวกทิปามคนหนึ่งชื่อ "ขุนไท" แต่หญิงสาวคนนี้มีชูรักอยู่แล้วชื่อ "ไท สุไล" ในงานเลี้ยงอาหารค่ำวันหนึ่ง ไท สุไลลอบส่งแหวนของตนไปให้คนรัก เมื่อสุดางฟ้าทรงทราบเรื่อง ก็ให้นำตัวไท สุไลมาสอบสวน แต่ไท สุไลได้หนีไปขอความช่วยเหลือจากสุรุมฟ้า กษัตริย์แห่งเมืองกัง
สงครามอาหม-เมืองกัง.
สุรุมฟ้าได้ส่งบาร์ โกฮาอินของพระองค์ พร้อมด้วยกองทัพมารบกับสุดางฟ้า สุดางฟ้าตีข้าศึกพ่ายแพ้ใกล้กุหิอาร์บารี ในดินแดนของทิปาม ส่วนพระองค์เองถูกหอกบาดเจ็บเล็กน้อยในขณะที่ประทับบนคอช้างออกนำหน้ากองทัพ และบาร์ โกฮาอินแห่งอาหมรุกได้ไล่ข้าศึกไปจนถึงพัทกาย
สัญญาสงบศึก.
ในที่สุดสัญญาสงบศึกก็ได้จัดทำขึ้นในปี พ.ศ. ๑๙๔๔ ซึ่งตกลงเอาพัทกายเป็นพรมแดนระหว่างประเทศทั้งสอง การเจรจาของบาร์ โกฮาอินของทั้งสองฝ่ายกระทำกันบนฝั่งทะเลสาบหนองยาง ห่างจากมาเกอริตาไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 28 ไมล์ กล่าวกันว่า รูปของบุคคลทั้งสองถูกแกะสลักอยู่บนผาหิน ณ ที่นั้น ทั้งสองฝ่ายต่างให้สัตย์สาบานเป็นมิตรไมตรีต่อกัน และฆ่าลูกวัวตัวหนึ่งเพื่อเป็นเครื่องสังเวย
การบุกกามะตา.
ไท สุไลหนีออกจากที่พักพิง หลบภัยไปพึ่งราชาแห่งกามะตา ซึ่งปฏิเสธไม่ยอมส่งตัวไท สุไลให้แก่สุดางฟ้า บาร์ โกฮาอินจึงยกกองทัพเข้าบุกกามะตา แต่ราชาแห่งกามะตาเลี่ยงสงคราม โดยยกธิดาชื่อ พัชนี ให้แก่สุดางฟ้า โดยมีสินสมรสประกอบด้วย ช้าง 2 เชือก ม้าหลายตัว และข้าทาส พร้อมด้วยเงินและทองเป็นจำนวนมาก
การปราบปรามชนเผ่าที่กระด้างกระเดื่อง.
สุดางฟ้าทรงอุทิศเวลาที่เหลือทั้งหมดให้กับการปราบปรามชนเผ่าทิปาม คำจัง และไอทัน ซึ่งประมุขแต่ละเผ่าไม่ยอมถวายบรรณาการ ทั้งนี้เป็นเพราะได้รับความสนับสนุนจากราชาแห่งนะรา สุดางฟ้าส่งทูตไปเจรจากับราชาแห่งนะรามิให้ทรงกระทำเช่นนั้น ซึ่งฝ่ายหลังก็ปฏิบัติตาม สุดางฟ้าได้บอกกล่าวแก่ประมุขที่ขัดขืนเหล่านั้น มิให้หวังความช่วยเหลือจากนะราอีกต่อไป ด้วยเหตุนี้ประมุขเหล่านั้นจึงต้องยอมจำนนต่อสุดางฟ้า
สุดางฟ้าทรงสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. ๑๙๕๐ ทรงครองราชย์ได้ ๑๐ ปี มีพระชนม์รวม ๒๕ พรรษา
นกนางแอ่นแม่น้ำ
นกนางแอ่นแม่น้ำ หรือ นกนางแอ่นเทียม  เป็นสกุลนกนางแอ่นในวงศ์ย่อย Pseudochelidoninae ที่อยู่ในวงศ์นกนางแอ่น (Hirundinidae) ประกอบไปด้วย 2 สปีชีส์คือ นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกา ("Pseudochelidon eurystomina") ที่พบในสาธารณรัฐคองโกและประเทศกาบอง และนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร ("Pseudochelidon sirintarae") ที่พบในประเทศไทยเพียงแห่งเดียวในโลก เป็นนกนางแอ่นขนาดกลาง มีขนส่วนใหญ่เป็นสีดำ บินจับแมลงกินเป็นอาหาร พวกมันดูเหมือนจะใช้ชีวิตอยู่บนพื้นมากกว่านกนางแอ่นชนิดอื่น อาจเดินมากกว่าเกาะคอน และนกนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรอาจหากินในเวลากลางคืน นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาทำรังบนตลิ่งทรายริมแม่น้ำโดยการขุดโพรงลงไป ส่วนแหล่งผสมพันธุ์วางไข่ของนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรยังไม่ทราบ
เมื่อมีการค้นพบนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 กุสทัฟ ฮาร์ทเลาบ์ (Gustav Hartlaub) คิดว่ามันเป็นนกตะขาบและผู้แต่งหลังจากนั้นก็จัดวางมันอยู่ในวงศ์ของตนเองหรืออยู่ในวงศ์นกแอ่นพง จากการศึกษาทางกายวิภาคพบว่ามันเป็นญาติใกล้ชิดกับนกในวงศ์นกนางแอ่น แต่มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างคือมีขาและเท้าแข็งแรงและมีปากอวบ สิ่งเหล่านี้แสดงว่าควรแยกมันออกเป็นวงศ์ย่อยต่างหาก นกนางแอ่นแม่น้ำทั้งสองชนิดจัดอยู่ในสกุลเดียวกันคือสกุล "Pseudochelidon" เพราะทั้งสองมีโครงสร้างที่คล้ายกัน แต่ บรูก เสนอว่านกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรควรแยกออกเป็นสกุล "Eurochelidon"
นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกามีการกระจายพันธุ์ในวงแคบในหลายพื้นที่แต่สถานะภาพที่แท้จริงยังไม่มีการตรวจสอบข้อเท็จจริง ส่วนนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรค้นพบในปี พ.ศ. 2512 และทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวมันน้อยมากจากตัวอย่างและหลักฐานเพียงเล็กน้อย ปัจจุบันไม่มีรายงานการพบในธรรมชาติแล้ว และแหล่งผสมพันธุ์วางไข่ก็ไม่เป็นที่ทราบ มันอาจสูญพันธุ์ไปแล้ว แม้ว่าจะมีรายงานที่ไม่ได้รับการยืนยันในปี พ.ศ. 2547
เมื่อตัวอย่างของนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาจากประเทศกาบองได้รับการจัดจำแนกครั้งแรกโดยนักสัตววิทยาชาวเยอรมัน กุสทัฟ ฮาร์ทเลาบ์ (Gustav Hartlaub) ในปี ค.ศ. 1861 มันไม่ได้ถูกระบุบเป็นนกนางแอ่น ฮาร์ทเลาบ์กลับจัดวางมันในวงศ์นกตะขาบ และผู้แต่งคนอื่นๆหลังจากนั้นก็จัดวางมันอยู่ในวงศ์ของมันเองหรือไม่ก็ในวงศ์นกแอ่นพง จากการศึกษากายวิภาคของนกชนิดนี้โดย เพอร์ซี โลว์ในปี ค.ศ. 1938 แสดงให้เห็นว่ามันเป็นญาติใกล้ชิดกับนกนางแอ่นแต่ก็มีลักษณะที่แตกต่างเพียง พอที่จะแยกออกมาเป็นวงศ์ย่อย Pseudochelidoninae
ชื่อสกุล "Pseudochelidon" มาจากภาษากรีกโบราณ คำหน้า "ψευδο/pseudo" แปลว่า "ปลอม" และคำหลัง "χελιδον"/"chelidôn" แปลว่า "นกนางแอ่น" เพื่อสะท้อนถึงความแตกต่างของมันจากนกนางแอ่นที่ "แท้จริง"
เป็นเวลาหลายปีที่นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาเป็นเพียงชนิดเดียวในสกุลและวงศ์ย่อยจนกระทั่งมีการค้นพบนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร ("Pseudochelidon eurystomina") โดยนักปักษีวิทยาชาวไทย กิตติ ทองลงยา ในปี ค.ศ. 1968 แม้ว่าผู้แต่งบางคนอย่างเช่น บรูค จะจัดวางนกชนิดนี้ไว้ในสกุล "Eurochelidon" ที่แยกออกมาต่างหากเพราะลักษณะที่เป็นมีนัยยะสำคัญแต่งจากชนิดแอฟริกา แต่ก็ยังอยู่ในวงศ์ย่อยเดียวกัน จากการศึกษาทางพันธุศาสตร์ยืนยันว่านกนางแอ่นแม่น้ำทั้งสองชนิดมากจากเครือบรรพบุรุษที่ต่างกันกับนกนางแอ่นในวงศ์ย่อย Hirundininae
นกนางแอ่นแม่น้ำอยู่ตรงกลางระหว่างนกนางแอ่นทั่วไปและนกจับคอนชนิดอื่น พวกมันมีปากอวบ เท้าใหญ่และขาแข็งแรงซึ่งเป็นลักษณะที่แตกต่างจากนกหากินกลางอากาศชนิดอื่น มันมีอวัยวะส่วนที่ส่งเสียงมีขนาดใหญ่ และโครงสร้างที่แตกต่างกันของหลอดลม จากลักษณะของมันที่แตกต่างจากนกนางแอ่นชนิดอื่นและการแบ่งแยกทางภูมิศาสตร์ที่กว้างมากของนกนางแอ่นแม่น้ำทั้งสองแสดงว่าประชากรของกลุ่มสปีชีส์ได้แยกตัวออกจากเชื้อสายหลักของนกนางแอ่นตอนต้นของการวิวัฒนาการ และพวกมันอาจเป็นนกนางแอ่นชนิดที่โบราณที่สุด มันก็เหมือนนกนางแอ่นโบราณต้นเชื้อสายชนิดอื่นๆที่ทำรังในโพรงแทนที่จะทำหลุมรังหรือรังโคลน
นกนางแอ่นแม่น้ำทั้งสองชนิดมีพิสัยทางภูมิศาสตร์ของถิ่นอาศัยที่แยกออกจากกัน นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาผสมพันธุ์วางไข่ตลอดแม่น้ำคองโกและแม่น้ำอูบองชีในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก มันเป็นนกอพยพฤดูหนาวในที่ราบชายฝั่งในทางตอนใต้ของประเทศกาบองและสาธารณรัฐคองโก เมื่อเร็วๆนี้มีการค้นพบรักของนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาบริเวณสันชายหาดและทุ่งหญ้าในพื้นที่ชายฝั่งที่อาศัยในฤดูหนาว นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรพบเพียงแหน่งเดียวจากพื้นที่อาศัยในฤดูหนาวที่บึงบอระเพ็ดในประเทศไทย ในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ มันอาจเป็นนกอพยพ แหล่งผสมพันธุ์วางไข่ยังไม่เป็นที่ทราบ แม้ว่าหุบเขาที่มีแม่น้ำไหลผ่านในภาคเหนือของประเทศไทยหรือทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีนนั้นอาจจะเป็นแหล่งผสมพันธุ์วางไข่ หรืออาจเป็นประเทศกัมพูชาหรือพม่า แต่ยังมีข้อสงสัยว่ามันจะเป็นนกอพยพทั้งหมดหรือไม่
แหล่งผสมพันธุ์วางไข่ของชนิดแอฟริกาประกอบไปด้วย ป่าริมแม่น้ำ หรือเกาะที่มีตลิ่งทรายสำหรับทำรัง พื้นที่ทำรังของนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรยังไม่ทราบแต่ถ้าแหล่งผสมพันธุ์วางไข่คล้ายคลึงกันจากความสัมพันธ์กับชนิดแอฟริกาก็จะเป็นหุบเขาที่มีแม่น้ำขนาดใหญ่ไหลผ่านซึ่งมีตลิ่งทรายและเกาะสำหรับทำรัง และมีป่าให้นกบินจับแมลงกิน นางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาใช้ที่ราบชายฝั่งเป็นถิ่นอาศัยในฟดูหนาว บนพื้นฐานถิ่นอาศัยในฟดูหนาวเท่าที่ทราบซึ่งไม่ใช่แหล่งผสมพันธุ์วางไข่ นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรหากินในบริเวณพื้นที่เปิดโล่งใกล้แหล่งน้ำและเกาะคอนนอนตามพงอ้อหรือพืชน้ำในเวลากลางคืน
นกนางแอ่นทั้งสองชนิดเป็นนกขนาดกลาง ยาว 14-18 ซม. ขนสีดำคล้ายนกนางแอ่นส่วนใหญ่ มีหัวขนาดใหญ่ สีเหลือบฟ้า ลำตัวเจือสีเขียว ปีกสีน้ำตาล ทั้งสองเพศมีลักษณะคล้ายกัน นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรมีขนหางคู่กลางมีแกนยื่นออกมาเป็นเส้นเรียวแผ่ตรงปลาย ตะโพกขาว ตาและวงขอบตาขาว และปากสีเหลือง นกนางแอ่นแอฟริกามีวงตาและปากสีแดง ไม่มีแต้มตรงตะโพก นกวัยอ่อนของทั้งสองชนิดคล้ายนกโตเต็มวัย แต่มีหัวสีน้ำตาล นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรไม่มีขนหางคู่กลางมีแกนยื่นออกมา
นกนางแอ่นแอฟริการ้อง "ชี ชี" หรือ "เชียร์-เชียร์-เชียร์" เมื่อบินกันเป็นฝูง ระหว่างการอพยพจะส่งเสียงร้องห้าวคล้ายนกนางนวลและเสียงกรุ๋งกริ๋งคล้ายกระพรวน ไม่มีการบรรยายถึงเสียงร้องของนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร
พฤติกรรมการผสมพันธุ์วางไข่เรารู้แค่เพียงพฤติกรรมของนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกา มันทำรังเป็นอาณานิคมขนาดใหญ่ อาจมีมากถึง 800 ตัวในช่วงเดือนธันวาคม-เมษายนเมื่อระดับน้ำในแม่น้ำลดลง คู่นกจะขุดโพรงลึก 1-2 เมตรบนตลิ่งทรายที่เปิดโล่ง ปลายสุดของโพรงจะมีรังทำด้วยกิ่งไม้และใบไม้ มันวางไข่ 2-4 ฟอง สีขาวไม่มีจุด มีพฤติกรรมการบินไล่กวดกันนอกจากนี้ยังพบพฤติกรรมนี้บนพื้นดินด้วยแต่ยังไม่เป็นที่ทราบว่าทำเพื่ออะไร มันจะไม่ค่อยจับคอนในฤดูผสมพันธุ์แต่จะเดินบนพื้นดินแทน แม้ว่าจะมีการสมมุติว่านกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรจะมีพฤติกรรมการผสมพันธุ์วางไข่คล้ายนกชนิดแอฟริกาแต่ลักษณะของเท้าที่ต่างกันแสดงว่ามันอาจไม่ได้ใช้เท้าขุดโพรงเพื่อทำรัง
นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาออกหากินเป็นฝูงเหนือแม่น้ำและป่า บ่อยครั้งที่หากินไกลจากแหล่งน้ำ มันกินแมลงส่วนมากจะเป็นมดมีปีก บินได้แข็งแรงและเร็ว ร่อนบ้างบางครั้ง ในฤดูหนาวนกจะเกาะบนยอดไม้ สายไฟ และหลังคาบ้านเสมอๆ นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรกินแมลงอาจรวมถึงพวกด้วงด้วยซึ่งเป็นอาหารที่จับได้ระหว่างการบิน ด้วยปากที่กว้างมันอาจกินแมลงตัวใหญ่กว่านกนางแอ่นชนิดอื่น นกชนิดนี้บินนุ่มนวล ลอยเรื่อย และไม่ค่อยเกาะคอนเหมือนนกชนิดแอฟริกา พฤติกรรมนี้สันนิษฐานจากรูปทรงเท้าที่ผิดไปจากนกนางแอ่นชนิดอื่นและการที่พบโคลนที่เท้าใน ตัวอย่างหนึ่งของนกชนิดนี้แสดงว่านกชนิดนี้อาจจะอยู่บนพื้นมากกว่าเกาะคอน ในฤดูหนาว พบมันเกาะคอนรวมกับนกนางแอ่นบ้านตามพืชจำพวกอ้อ พาเมลา ซี. รัสมูสเซน (Pamela C. Rasmussen) เสนอว่าด้วยดวงตาที่ใหญ่ผิดปกติ นกชนิดนี้อาจหากินเวลากลางคืนหรืออย่างน้อยก็ช่วงพลบค่ำหรือรุ่งเช้า ด้วยปัจจัยนี้จึงทำให้มันดูลึกลับและอธิบายได้บางส่วนว่าทำไมนกที่เหลือถึง ไม่พบเห็นมาเป็นเวลานานแล้ว แม้ว่าข้อเท็จจริงที่คาดว่าตัวอย่างแรกจับมาได้ขณะเกาะคอนในเวลากลางคืนในพง อ้ออาจจะขัดแย้ง แต่อาจเป็นไปได้ว่ามันไม่ได้ถูกจับขณะเกาะคอน หรือพฤติกรรมของมันอาจจะสามารถหากินได้ทั้งทั้งเวลากลางวันและเวลากลางคืน ขึ้นอยู่กับฤดูกาลหรือสภาวะแวดล้อม
นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร.
มีรายงานการพบเห็นนกเจ้าฟ้าหญิงสิริธรในปี ค.ศ. 1972, 1977 และ 1980 และก็ไม่มีการพบเห็นอีกเลยจนปัจจุบัน แม้จะมีรายงานว่าพบนกจากประเทศไทยในปี ค.ศ. 1986 และจากประเทศกัมพูชาในปี ค.ศ. 2004 แต่ก็ไม่ได้รับการยืนยัน สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) จัดนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรเป็นสัตว์ป่าที่ใกล้จะสูญพันธุ์อย่างยิ่ง มีการประมาณจำนวนของนกชนิดนี้ว่าลดลงหรือจะลดลงถึง 80% ภายในสามรุ่น นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรอาจจะสูญพันธุ์ไปแล้ว แต่ IUCN จะไม่พิจารณาว่านกชนิดสูญพันธุ์จนกว่าได้ดำเนินการสำรวจเป้าหมายครอบคลุม แม้มีการปกป้องด้วยกฎหมายภายใต้บัญชีที่ 1 ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) นกยังคงถูกจับไปพร้อมๆกับนกนางแอ่นชนิดอื่นในฤดูหนาวของแต่ละปีเพื่อขายเป็นอาหารหรือเป็นนกปล่อยทำบุญในพุทธศาสนา และหลังจากการค้นพบ มีการดักจับนกได้ถึงเกือบ 120 ตัวเพื่อขายให้กับผู้อำนวยการสถานีประมงนครสวรรค์ และแน่นอนว่าไม่สามารถรักษาชีวิตของนกเหล่านั้นไว้ได้ อาจด้วยเพราะมีจำนวนประชากรเป็นเพียงกลุ่มเล็กๆทำให้ไม่สามารถพบเห็นได้ง่ายนัก
ปัจจัยหนึ่งที่ช่วยลดโอกาสในการค้นพบคือมีการลดจำนวนลงอย่างมากของประชากรนกนางแอ่นในบึงบอระเพ็ดจากหนึ่งแสนตัวใน ราวปี ค.ศ. 1970 เหลือเพียง 8,000 ตัวที่นับได้ในฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1980–1981 แม้ว่าจะยังไม่แน่ใจ แต่เหตุการณ์นี้คือการแสดงถึงการลดลงหรือเปลี่ยนถิ่นเนื่องมาจากการถูกรบกวน สาเหตุอื่นที่ทำให้นกชนิดนี้ลดจำนวนลงประกอบด้วย จากการรบกวนบริเวณตลิ่งทรายแม่น้ำ การสร้างเขื่อนในพื้นที่ต้นน้ำ การแก้ไขอุทกภัย การประมง การตัดไม้ทำลายป่า และการเปลี่ยนแปลงถิ่นอาศัยเพื่อการเกษตร อย่างน้อยนกนางแอ่นก็ยังชอบจับคอนตามพืชน้ำในบึงบอระเพ็ดมากกว่าตามไร่อ้อย แต่ก็ไม่ค้นพบนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรในฝูงนกจับคอนเหล่านั้น บึงบอระเพ็ดได้รับการประกาศเป็นเขตห้ามล่าสัตว์เพื่อพยายามจะปกป้องนกชนิดนี้ แต่จากการสำรวจค้นหานกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรที่เหลือรอดซึ่งประกอบด้วยการสำรวจ ที่บึงบอระเพ็ดหลายครั้ง การสำรวจแม่น้ำยม แม่น้ำน่าน และแม่น้ำวังในภาคเหนือของประเทศไทยปี ค.ศ. 1969 และการสำรวจของแม่น้ำในภาคเหนือของประเทศลาวในปี ค.ศ. 1996 กลับประสบความล้มเหลวในการค้นหานกชนิดนี้ มีการพบเห็นที่เป็นไปได้แต่ยังไม่มีการตรวจสอบว่าพบนกชนิดนี้ในปี ค.ศ. 2004
นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกา.
ขนาดประชากรของนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกายังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ตอนปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 สามารถพบเห็นได้บ่อยในท้องถิ่นและพบเห็นนกอพยพจำนวนมากในประเทศกาบอง แต่ไม่เป็นที่ทราบมากนักถึงจำนวนประชากรในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และไม่เป็นที่ทราบความถึงสัมพันธ์ของการผสมพันธุ์วางไข่ของนกในสาธารณรัฐ ประชาธิปไตยคองโกกับการผสมพันธุ์วางไข่ในบริเวณพื้นที่ชายฝั่งของประเทศ กาบองและสาธารณรัฐคองโก มีการพบฝูงนกถึง 15,000 ตัวในปี ค.ศ. 1997 ซึ่งถ้ารวมนกจาบคาสีกุหลาบ (Merops malimbicus) ด้วยแล้วจะมีนกถึง 100,000 ตัว เนื่องจากไม่มีรายละเอียด นกชนิดนี้จึงถูกจัดสถานะการอนุรักษ์เป็นยังไม่มีข้อมูล (DD) โดย IUCN ในคริสต์ทศวรรษ 1950 นกแอ่นแม่น้ำแอฟริกาโดนจับและรับประทานจำนวนมากในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกโดยคนท้องถิ่น และการกระทำเช่นนี้อาจกำลังเพิ่มขึ้น แม้อาณานิคมการผสมพันธุ์วางไข่ของนกบริเวณตลิ่งทรายริมแม่น้ำมีแนวโน้มที่จะถูกน้ำท่วม แต่ก็มีนกจำนวนหลายพันตัวมาผสมพันธุ์วางไข่บริเวณทุ่งหญ้าทางตะวันออกของเมืองแกมบา (Gamba) เมื่อปี ค.ศ. 2005
นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกา
นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกา หรือ นกนางแอ่นเทียมคองโก  เป็นนกจับคอนหนึ่งในสองชนิดของวงศ์ย่อยนกนางแอ่นแม่น้ำในวงศ์นกนางแอ่น (Hirundinidae) เป็นนกขนาดกลาง มีขนสีดำ ตาสีแดง ปากอวบกว้างสีส้ม-แดง หางเหลี่ยม โครงสร้างต่างจากนกนางแอ่นชนิดอื่นคือ มีเท้าและขาแข็งแรง มีการเสนอให้แยกนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรที่พบในเอเชียที่เป็นนกสกุลเดียวกันออกเป็นอีกวงศ์ย่อย
มีการกระจายพันธุ์ตามแม่น้ำคองโกและสาขารวมถึงแม่น้ำอูบองชี (Ubangi) ด้วย มันทำรังในโพรงบนตลิ่งทราย มีการกระจายพันธุ์ในวงจำกัดแม้จะถูกจับไปเป็นอาหารโดยคนในพื้นที่ มันเป็นนกอพยพ ในฤดูหนาวจะอพยพไปที่ราบชายฝั่งทางใต้ของประเทศกาบองและสาธารณรัฐคองโก แต่นกหลายตัวก็ยังคงผสมพันธุ์วางไข่ในเขตหนาวเย็น นกนางแอ่นชนิดนี้บินจับแมลงกินเป็นอาหาร และเดินบนพื้นมากกว่าจะเกาะคอน สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติจัดสถานะการอนุรักษ์เป็นยังไม่มีข้อมูล (DD) เพราะไม่มีข้อมูลของจำนวนประชากร
เมื่อมีการค้นพบนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 กุสทัฟ ฮาร์ทเลาบ์ (Gustav Hartlaub) นักสัตวศาสตร์ชาวเยอรมันได้จัดจำแนกมันเป็นนกตะขาบในปี ค.ศ. 1861 และผู้แต่งคนอื่นๆหลังจากนั้นก็จัดวางมันอยู่ในวงศ์ของตนเองหรืออยู่ในวงศ์นกแอ่นพง จากการศึกษากายวิภาคของนกชนิดนี้โดย เพอร์ซี โลว์ในปี ค.ศ. 1938 แสดงให้เห็นว่ามันเป็นญาติใกล้ชิดกับนกนางแอ่นแต่ก็มีลักษณะที่แตกต่างเพียงพอที่จะแยกออกมาเป็นวงศ์ย่อย Pseudochelidoninae
ชื่อสกุล "Pseudochelidon" (Hartlaub, 1861) มาจากภาษากรีกโบราณ คำหน้า "ψευδο/pseudo" แปลว่า "ปลอม" และคำหลัง "χελιδον"/"chelidôn" แปลว่า "นกนางแอ่น" ชื่อชนิดสะท้อนถึงความคล้ายคลึงกันอย่างผิวเผินกับนกตะขาบสกุล "Eurystomus"
นกอีกชนิดหนึ่งในสกุลเดียวกันคือนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร ("Pseudochelidon sirintarae") ที่พบเพียงแห่งเดียวในโลกคือบึงพอระเพ็ดในประเทศไทยและอาจสูญพันธุ์ไปแล้ว ทั้งสองชนิดมีลักษณะเด่นที่แยกได้จากนกนางแอ่นอื่นๆหลายประการ ประกอบด้วย ขาและเท้าแข็งแรง ปากอวบ อวัยวะส่วนที่ส่งเสียงมีขนาดใหญ่ และโครงสร้างที่แตกต่างกันของหลอดลม จากการศึกษาทางพันธุศาสตร์ยืนยันว่านกนางแอ่นแม่น้ำทั้งสองชนิดมาจากเครือบรรพบุรุษที่ต่างจากนกนางแอ่นในวงศ์ย่อย Hirundininae
นกนางแอ่นแม่น้ำทั้งสองชนิดอยู่กึ่งกลางระหว่างนกนางแอ่นทั่วไปและนกเกาะคอนอื่นๆ ขอบเขตของความแตกต่างจากนกนางแอ่นอื่นและการแบ่งแยกทางภูมิศาสตร์ที่กว้างมากของนกนางแอ่นทั้งสองแสดงว่าประชากรของกลุ่มสปีชีส์ได้แยกตัวออกจากเชื้อสายหลักของนกนางแอ่นตอนต้นของการวิวัฒนาการ และพวกมันอาจเป็นสปีชีส์ของนกนางแอ่นที่โบราณที่สุด มันก็เหมือนนกนางแอ่นโบราณต้นเชื้อสายอื่นๆที่ทำรังในโพรงแทนที่จะทำหลุมรังหรือรังโคลน
นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกามีถิ่นผสมพันธุ์วางไข่ตลอดแม่น้ำคองโกและสาขาของแม่น้ำ รวมถึงแม่น้ำอูบองชีในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก กินพื้นที่ประมาณ 47,000 กม.2 ถิ่นผสมพันธุ์วางไข่ของมันประกอบด้วยป่าริมแม่น้ำกับเกาะที่มีตลิ่งทรายไว้สำหรับขุดโพรงทำรัง ในฤดูหนาวมันจะอพยพไปที่ราบชายฝั่งในตอนใต้ของประเทศกาบองและสาธารณรัฐคองโก แต่ก็มีนกจำนวนมากที่อยู่ผสมพันธุ์วางไข่ในเขตพื้นที่ฤดูหนาว นอกฤดูผสมพันธุ์มันจะเกาะคอนนอนตามพงอ้อหรือพืชอื่นริมแม่น้ำ
นกโตเต็มวัยจากปากจรดหางยาว 14 เซนติเมตร ขนส่วนมากเป็นสีดำ มีสีฟ้า-เขียวเหลือบที่หัว และออกเขียวที่หลังและขนคลุมปีก ขนใต้ปีกสีออกน้ำตาล ขนส่วนล่างสีม่วงดำ ขนปีกสีดำ หางเหลี่ยม แผ่จากตรงกลางหางไปที่ปลายหางเล็กน้อย ตาสีแดง วงขอบตาสีชมพู ปากกว้างสีแดงส้ม และขามีสีน้ำตาล
ทั้งสองเพศมีลักษณะคล้ายกัน แต่นกวัยอ่อนสีทึมกว่าและมีสีน้ำตาลคล้ำที่หัว การผลัดขนสู่นกโตเต็มวัยจะเกิดขึ้นในพื้นที่ที่อาศัยในฤดูหนาวและส่วนใหญ่จะเสร็จสมบูรณ์ภายในเดือนตุลาคม นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาจะส่งเสียร้อง "ชี ชี" หรือคล้ายกันสั้นๆ และเมื่ออยู่เป็นฝูงจะร้อง "เชียร์-เชียร์-เชียร์" เมื่ออยู่ระหว่างการอพยพจะส่งเสียงร้องคล้ายนกนางนวล นกบินได้เร็ว ดูแข็งแรงสลับกับการร่อน
ถิ่นอาศัยของนกชนิดนี้เป็นป่าบริเวณแม่น้ำที่มีตลิ่งทรายไว้สำหรับผสมพันธุ์วางไข่ ฤดูผสมพันธุ์เริ่มในเดือนธันวาคมถึงเดือนเมษายนซึ่งเป็นช่วงที่น้ำในแม่น้ำลดระดับลง นกชนิดนี้ผสมพันธุ์วางไข่กันในอาณานิคมขนาดใหญ่ (บางครั้งในประเทศกาบองพบรวมฝูงกับนกจาบคาสีกุหลาบ) มากถึง 800 ตัว นกแต่ละคู่จะขุดโพรงลึก 1-2 เมตรบนตลิ่งทราย ทำรังด้วยกิ่งไม้และใบไม้ที่ปลายสุดของโพรง วางไข่สีขาวไม่มีจุด 2-4 ฟอง ไข่วัดได้ 21.9-26.0 x 16.4-18.2 มม. ระยะเวลาการฟักไข่และเลี้ยงดูลูกนกยังไม่ทราบ แต่เชื่อว่าพ่อและแม่ช่วยกันเลี้ยงดูลูกนก
ช่วงผสมพันธุ์วางไข่นกมักจะไม่เกาะคอนแต่จะเดินบนพื้นแทน แต่เมื่อฤดูหนาวนกจะเกาะบนยอดไม้ สายไฟ และหลังคาบ้านเป็นปกติ มีพฤติกรรมการบินไล่กวดกันรวมถึงบนพื้นดินด้วย แต่พฤติกรรมไล่กวดกันนี้ยังไม่ทราบว่ามีไว้เพื่อสิ่งใด นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาหากินเป็นฝูงเหนือแม่น้ำและป่า กินแมลงโดยเฉพาะมดมีปีกเป็นอาหาร
ขนาดประชากรของนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกายังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ตอนปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 สามารถพบเห็นได้บ่อยในท้องถิ่นและพบเห็นนกอพยพจำนวนมากในประเทศกาบอง แต่ไม่เป็นที่ทราบมากนักถึงจำนวนประชากรในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และไม่เป็นที่ทราบความถึงสัมพันธ์ของการผสมพันธุ์วางไข่ของนกในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกกับการผสมพันธุ์วางไข่ในบริเวณพื้นที่ชายฝั่งของประเทศกาบองและสาธารณรัฐคองโก มีการพบฝูงนกถึง 15,000 ตัวในปี ค.ศ. 1997 ซึ่งถ้ารวมนกจาบคาสีกุหลาบ ("Merops malimbicus") ด้วยแล้วจะมีนกถึง 100,000 ตัว และมีการพบนกสองสามร้อยตัวที่อุทยานแห่งชาติคอนเคาติ-โดลิ (Conkouati-Douli National Park) ในปี ค.ศ. 1996 แต่เนื่องจากไม่มีรายละเอียด นกชนิดนี้จึงถูกจัดเป็นยังไม่มีข้อมูล (DD) โดย IUCN
ในคริสต์ทศวรรษ 1950 นกแอ่นแม่น้ำแอฟริกาโดนจับและรับประทานจำนวนมากในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกโดยคนท้องถิ่น และการกระทำเช่นนี้อาจกำลังเพิ่มขึ้น แม้อาณานิคมการผสมพันธุ์วางไข่บริเวณตลิ่งทรายริมแม่น้ำมีแนวโน้มที่จะถูกน้ำท่วม แต่ก็มีนกจำนวนหลายพันตัวมาผสมพันธุ์วางไข่บริเวณทุ่งหญ้าทางตะวันออกของเมืองแกมบา (Gamba) เมื่อปี ค.ศ. 2005
เซเกียว
หนังสือพิมพ์เซเกียวเป็นสิ่งพิมพ์แรกของสมาคมสร้างคุณค่าก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2494 โดยโจเซอิ โทดะ นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านที่สอง เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน ก่อตั้งโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการเผยแผ่ธรรมไพศาล และต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์
หนังสือพิมพ์เซเกียว ก่อตั้งขึ้นโดยโจเซอิ โทดะ นายกสมาคมโซคา งัคไก คนที่สอง โดยที่ปัจจุบันมียอดพิมพ์จำหน่ายอยู่ที่ 5,500,000 ฉบับ สมาชิกขององค์กรที่ญี่ปุ่นจะได้รับหนังสือพิมพ์ครอบครัวละฉบับ และพยายามขยายวงไปในต่างประเทศเครือค่าย
คำชี้นำของดร.ไดซาขุ อิเคดะ อดีตนายกสมาคมโซคา งัคไก ปัจจุบันเป็น ประธานกิตติมศักดิ์สมาคมโซคา งัคไก และเป็นประธานสมาคมโซคา งัคไก สากล เนื้อหาการชึ้นำเป็นการเพิ่มศรัทธาให้สมาชิกสมาคมสร้างคุณค่า มีพลังศรัทธามากขึ้น เนื้อหาเกี่ยวกับสันติภาพ เช่น ต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์
โฆษณา.
โฆษณาที่ลงในหนังสือพิมพ์เซเกียวส่วนใหญ่จะเป็นเกี่ยวกับสมาคมสร้างคุณค่า และโฆษณาหลายๆองค์กรเช่น อุปกรณ์สุขภาพ,อาหารสุขภาพ,ธนาคาร
การหยุดระงับตีพิมพ์.
สำนักพิมพ์เซเกียวจะหยุดระงับการพิมพ์ในวันหยุดหนังสือพิมพ์
เว็บไซต์อ้างอิง.
เกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
เกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และอดีตปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม
นายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันที่ ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของหม่อมหลวงเดช สนิทวงศ์ กับท่านผู้หญิงประยงค์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และ Geeling Grammar School Victoria ประเทศออสเตรเลีย ในระดับปริญญาตรี ด้านวิทยาศาสตร์ สาขาฟิสิกซ์และคณิตศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2506 และระดับปริญญาโท สาขาพัฒนาการเศรษฐกิจ จากมหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2509
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับคุณหญิงจามรี สนิทวงศ์ ณ อยุธยา อดีตอาจารย์โรงเรียนจิตรลดา บุตรสาวของหม่อมหลวงจวง เสนีย์วงศ์ กับนางเฉลยพร เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ นางสาวดาลิน สนิทวงศ์ ณ อยุธยา และนายจักรษมา สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
นอกจากนี้แล้ว งานอดิเรกส่วนตัวที่ชื่นชอบ คือ การถ่ายภาพสัตว์ป่า โดยเริ่มถ่ายมาตั้งแต่ยังเด็ก และเคยเดินทางไปถ่ายในสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลกมาแล้วทั้งอเมริกากลาง, กัมพูชา หรือญี่ปุ่น
นายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา เริ่มต้นรับราชการในตำแหน่ง วิทยากรโท ประจำหน่วยวางแผนกำลังคน สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2506 ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2520 ตำแหน่งรองปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ปี พ.ศ. 2528 ตำแหน่งอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์บริการ และปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อมเป็นตำแหน่งสุดท้าย
นายเกษม ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาในการจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวหลังการรัฐประหาร ของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ได้มีการแต่งตั้งให้นายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
นาวา อันลี่
???? เป็นตัวละครในหนังสือนิยายเรื่อง ดี.เกรย์แมน ของ คาสึระ โฮชิโนะ
นาวา อันลี่ เป็นลูกครึ่งระหว่างพระผู้เป็นเจ้ากับปีศาจ เธอเป็นเสนาบดีแห่งวาติกัน เมื่อสมัยเด็ก เกิดความขัดแย้งภายในวาติกัน โดยศาสนจักรแห่งความมืดทำสงครามกับโนอาห์
อันลี่จึงถูกพาตัวมาหลบภัยที่ศาสนจักรแห่งความมืดสาขาเอเชีย และได้พบกับคันดะ ยู(ตอนเด็ก) แต่มันก็เป็นการแค่พบหน้าเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ความทรงจำของเธอแทบไม่มี ในวัยเด็กเธอมีเคยน้องชายชื่อกาเลนท์ เป็นน้องชายบุญธรรมที่ถูกรับเข้ามาในตระกูลนาวา หากแต่ถูกวาติกันตัดสินประหารในภายหลัง เหตุเพราะไม่สามารถเชื่อมต่ออินโนเซนท์ได้ และเพื่อเป็นการปลุกความมืดอีกด้านในใจของอันลี่ เพื่อทำให้เธอสามารถใช้พลังอินโนเซนท์ของตัวเองได้มากขึ้นและเป็นประโยชน์ต่อศาสนจักรแห่งความมืดต่อมาอันลี่ได้เข้ามาที่ศาสนจักรแห่งความมืดในคำสั่งของพระสันตปาปา โดยเป็นภารกิจลับสุดยอดเพื่อจับตาดูเอเลน วอกเกอร์ หรือลำดับที่ 14 ว่าเขาเป็นภัยร้ายกับศานจักรจริงหรือไม่ แต่กลับกันในอีกด้านหนึ่งทางวาติกันก็ได้ทดสอบความไว้วางใจในตัวของอันลี่อีกเช่นเดียวกัน ว่าแท้จริงแล้วเธอมีความทรงจำที่เกี่ยวพันกับลำดับที่ 14 และรู้เรื่องของกุญแจแห่งสงครามศักดิ์สิทธิ์จริงหรือไม่ เพราะหากเป็นจริงแต่เธอปิดบังศาสนจักร เธอก็คงไม่ต่างอะไรจากผู้ทรยศที่คิดหักหลังพระผู้เป็นเจ้าและต้องกำจัดทิ้งเสีย ตอนที่เธอมาพักอยู่ที่ศาสนจักรแห่งความมืดเธอได้พบกับอเลนและคันดะ ตอนที่เธอเจออเลนนั้น เธอตกใจมาก เพราะกาเลนท์หน้าตาเหมือนอเลนอย่างกับฝาแฝด ต่างเพียงสีผมและฝ่ามือต้องสาปเพียงเท่านั้น ซึ่งเพราะเหตุนั้นมันจึงทำให้เธอมีความสนิทสนมกับเอเลน วอกเกอร์มากขึ้น เธอมีความทรงจำบางอย่างเกี่ยวกับดอกบัว สิ่งที่ชอบเก็บสะสมพู่กันโบราณ
อินโนเซนต์.
ไม่ปรากฏ
เกร็ดความรู้จากชื่อ.
เกล็ดความรูที่ได้จากชื่อของ อันลี่(Anli) ก็คือชื่อของอันลี่นั้นมากจาก คำาว่า lily ที่แปลว่า'ดอกบัว'
และคำว่า An ที่มาจากภาษาละตินตะวันออก ซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษคือ half หรือ'ครึ่งหนึ่ง'หรือ 'ไม่เต็มเปี่ยมครบถ้วน'
ซึ่งรวมกันเป็น Anli แปลว่า'ครึ่งหนึ่งของดอกบัว'(มีตัวตนเพียงครึ่งแห่งwater lily)
โอเมกา (ซีริลลิก)
หนังสือพิมพ์เซเคียว
เกริกไกร จีระแพทย์