pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คนที่อุ้มครรภ์ความจริงมัอารมณ์ฉุนเฉียวได้โดยง่าย นางแม้มีความรักผูกพันกับก๊วยเจ๋ง ยามนี้กลับนึกหาเหตุทะเลาะวิวาทกับสามี ก๊วยเจ๋งล่วงรู้อารมณ์และจิตใจของภรรยา ทุกครั้งที่นางหาเรื่องโดยไร้เหตุผล มักแย้มยิ้มโดยไม่ถือสา หากแม้นอึ้งย้งโกรธเคืองขึ้นมา ก็จะปลอบโยนอย่างนุ่มนวล หยอกเย้าจนอึ้งย้งหัวร่อออกค่อยเลิกรา ธิดาคนแรกนางให้ชื่อว่าก๊วยพู้ ขณะที่ตั้งครรภ์นางไม่ยินดี แต่พอคลอดออกมากลับรักถนอมตามใจทุกเรื่องราว เป็นเหตุให้ธิดาน้อยนางนี้เมื่อเติบโตขึ้นมีนิสัยเอาแต่ใจ สร้างความลำบากให้ผู้เป็นบิดามารดาอยู่ไม่น้อย หลังจากนั้นอีกสิบกว่าปี นางก็ได้ตั้งครรภ์อีกครั้ง และได้ลูกแฝด เป็นทารกหญิงหนึ่งคนให้ชื่อว่าก๊วยเซียง และทารกชายอีกหนึ่งคน ให้ชื่อว่า ก๊วยพั่วลู่ อึ้งย้งเคยได้รับบทเรียนจากการเลี้ยงดูก๊วยพู้อย่างตามใจ ส่งผลให้เมื่อเติบโตกลายเป็นคนเอาแต่ใจเกินไป คราครั้งนี้จึงได้เลี้ยงดูบุตรธิดาทั้งสองนี้อย่างเข้มงวด
ชีวิตของอึ้งย้งนั้นผ่านร้อนหนาวมากมาย มีทั้งเรื่องที่ทำให้ปิติยินดี และเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจบ้าง แต่โดยรวมนางถือว่ามีชีวิตที่สมบูรณ์ มีบิดาเป็นยอดคน มีสามีที่รักและจริงใจ มีทั้งลูกสาวและลูกชาย มีวรยุทธที่สูงส่งและสติปัญญาอันล้ำเลิศได้รับการยกย่องจากผู้คน อึ้งย้งใช้เวลากว่าครึ่งชีวิตยู่ที่เมืองเซียงเอี้ยงคอยช่วยสามีปกป้องเมืองจากการรุกรานของทัพมองโกล นางทำหน้าที่รับใช้ประเทศชาติตราบจนสิ้นลมหายใจ เฉกเช่นเดียวกับก๊วยเจ๋งผู้เป็นสามีของนาง
อึ้งย้งนั้นเป็นผู้ที่ฉลาดที่สุดในเรื่องเลยก็ว่าไง ถึงขั้นมีฉายาว่าขงเบ้งหญิงกันเลย อีกทั้งหลาย ๆ ครั้งอึ้งย้งนั้นสามารถใช้ปัญญาแก้ไขปัญหามาได้โดยตลอด ไม่เคยเพลียงพล้ำแก่ผู้ใด แม้กระทั่งอาวเอี๊ยงฮงก็ยังโดนปั่นหัวจนเป็นบ้าไปได้ แล้วจะเป็นผู้โง่งมได้อย่างไรกัน ซึ่งจะเป็นอย่างไรนั้นก็ขอเชิญติดตามได้เลยครับ
อึ้งย้งนั้นเป็นนางเอกของเรื่องมังกรหยกภาคแรก ซ้ำยังถือได้ว่ามีบทบาทมากในมังกรหยกภาคสอง อึ้งย้งเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของมารบูรพาอึ้งเอี๊ยะซือ เป็นผู้ที่มีความฉลาดมาก เรียนรู้อะไรได้ไว แต่ไม่ค่อยชอบวิชาทางด้านบู๊มากนัก มักสนใจในศาสตร์บุ๋นของพ่อตนเองมากกว่า ภายหลังก็ได้เป็นศิษย์ของอั้งชิดกงและสืบทอดทั้งวิชาไม้เท้าตีสุนัขและตำแหน่งประมุขพรรคกระยาจกอีกด้วย
ก่อนที่อึ้งย้งคลอดออกมานั้น ตั้งเฮี๊ยงฮวง บ๊วยเถี่ยวฮวง ศิษย์ทั้ง 2 ก็ได้ทรยศอึ้งเอี๊ยะซือโดยการขโมยคัมภีร์เก้าอิมจินเก็งออกไป ทำให้แม่ของอึ้งย้งนั้นต้องตรากตรำในการพยายามเขียนคัมภีร์เก้าอิมจินเก็งขึ้นมาอีกครั้งนึงจนเป็นเหตุให้ในการคลอดอึ้งย้งออกมาก็เสียชีวิตไปและยังทำให้ทำร้ายลูกศิษย์ทุกคนจนขาพิการ ซ้ำยังไล่ออกจากเกาะดอกท้อไป จึงทำให้อึ้งย้งนั้นเกิดมาก็อยู่กับพ่อเพียงลำพัง (ไม่นับบ่าวไพร่ที่เป็นใบ้และจิวแป๊ะทงที่หลบอยู่ในถ้ำ) ซึ่งอึ้งเอี๊ยะซือนั้นก็รักและเอ็นดูอึ้งย้งเป็นอย่างมากเพราะเหลือกันเพียง 2 คน จึงทำให้ตามใจอึ้งย้งเป็นอย่างมาก ซ้ำด้วยความเก่งกาจของของอึ้งเอี๊ยะซือนั้น อึ้งย้งแทบจะถูกเลี้ยงมาโดยไม่พบกับความผิดหวังเลย
ในครั้งแรกที่อึ้งย้งพบกับก๊วยเจ๋งคือตอนที่ตนปลอมเป็นขอทาน (เหมือนจะรู้ว่าอนาคตต้องเป็นขอทาน) ซึ่งในตอนนั้นขอทานน้อยก็โดนปฏิบัติด้วยกิริยาที่ไม่ดีอยู่ ก๊วยเจ๋งจึงเข้าไปช่วยเหลือ แม้จะโดนอึ้งย้งเกรียนอยู่หลาย ๆ อย่างแต่ก็ไม่ทำให้ก๊วยเจ๋งโมโห ซ้ำยังทำดีกับตนด้วยความจริงใจที่หาได้ยากยิ่ง ทำให้เกิดเป็นความประทับใจที่หาได้ยากยิ่งจนก่อเกิดเป็นความรักกันในที่สุด
แต่ไม่เพียงแค่เท่านี้ที่ทำให้เกิดรักอันนิรันดร์ของคู่นี้อีกทั้งนิสัยของก๊วยเจ๋งที่ไม่ค่อยรู้อะไรมากมาย ทำให้มักเป็นผู้ตามในเรื่องความต้องการของคุณหนูอย่างอึ้งย้ง ทั้งอึ้งย้งที่อยาก็ควบคุมคนรักได้พอดี จึงเป็นความลงตัวที่พอดีกับสิ่งที่อึ้งย้งต้องการและก๊วยเจ๋งให้ได้ จึงเป็นสิ่งที่ทำให้คนฉลาดอย่างอึ้งย้งนั้นมีความรักอันอมตะกับก๊วยเจ๋งจอมซื่อคนนี้ได้นั่นเอง
ซึ่งอึ้งย้งเองนั้นก็มีส่วนช่วยให้ก๊วยเจ๋งประสบความสำเร็จในหลาย ๆ อย่างทั้งการได้ร่ำเรียนวิชากับอั้งชิดกง ไปพบเจอจิวแป๊ะทงยังเกาะดอกท้อจนได้วิชาเก้าอิมจินเก็ง หรือการได้คัมภีร์พิชัยยุทธงักฮุยจนสามารถต่อต้านทัพมองโกลได้จนก๊วยเจ๋งนั้นกลายเป็นวีรบุรุษขึ้นมา ซึ่งแม้กระทั่งก๊วยเจ๋งเคยไปสนใจไยดีในตอนที่เข้าใจผิดว่าอึ้งเอี๊ยะซือเป็นผู้ฆ่าอาจารย์ตน อึ้งย้งก็ยังยอมเสี่ยงภัยจากอาวเอี๊ยงฮงจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ทั้งสนับสนุนช่วยเหลือก๊วยเจ๋งทั้งยอมเสี่ยงภัยจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด เช่นนี้แล้วจะไม่เรียกว่าอึ้งย้งขงเบ้งหญิงผู้โง่งมในความรักได้อย่างไรกัน
พรรคกระยาจก
พรรคกระยาจก  เป็นพรรคในนิยายกำลังภายในหลายเรื่องของกิมย้ง​, โก้วเล้ง, และนักเขียนชั้นนำอีกหลายท่านโดยสมาชิกพรรคเป็นขอทาน และมีประเพณีในพรรคเป็นพิเศษ พรรคกระยาจกในบางยุคมีสมาชิกมากจนเรียกได้ว่าเป็นพรรคอันดับหนึ่งของแผ่นดิน พรรคกระยาจกปรากฏในเรื่อง แปดเทพอสูรมังกรฟ้า และมังกรหยก​
วิชาฝีมือ.
18 ฝ่ามือพิชิตมังกร
รายชื่อฝ่ามือพิชิตมังกรสิบแปดท่า
1. (มังกรผยองได้สำนึก)
2. (มังกรเหินท่องเวหน)
3. (มังกรโรมรันกลางไพร)
4. (มังกรซ่อนกบดาน)
5. (เชี่ยวชาญข้ามแม่น้ำใหญ่)
6. (หงส์ร่อนพสุธา)
7. (ประดังโดยพลัน)
8. (สะท้านขวัญร้อยลี้)
9. (ทะยานสู่มหรรณพ)
10. (มังกรสะบัดหาง)
11. (มังกรผงาดกลางทุ่ง)
12. (มังกรคู่ดูดน้ำ)
13. (มัจฉาทะยานสมุทร)
14. (บังคับหกมังกร)
15. (เมฆหนาไร้ฝน)
16. (ลดสูญเสียเกิดผลลัพธ์)
17. (สัมผัสน้ำแข็งเหน็บหนาวกาย)
18. (มังกรพิโรธ)
เพลงไม้เท้าตีสุนัข แบ่งออกเป็นเพลงท่า 36 ท่า เคล็ดลับ 8 เคล็ดลับ ประกอบด้วย เกาะเกี่ยว ฟาดฟัน พัวพัน ทิ่มแทง ตวัดเขี่ย ชักนำ ปิดป้อง หมุนวน
ประเพณีและพิธีต่างๆ ของพรรคกระยาจก.
การจัดลำดับสมาชิกพรรค.
ใช้ระบบ กระสอบ กำหนดลำดับชั้นของสมาชิกในพรรค ระดับผู้เฒ่าซึ่งเป็นระดับสูงสุดจะมี 9 กระสอบ ศิษย์ระดับสูงที่มีบทบาทในพรรคจะมี 7 กระสอบขึ้นไป
การยอมรับประมุขใหม่.
ประมุขคนใหม่จะต้องสืบทอดไม้เท้าตีสุนัข ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แสดงความเป็นประมุข และต้องได้รับการถ่มน้ำลายรดจากสมาชิกพรรคด้วย
ก๊วยเจ๋ง
ก๊วยเจ๋ง ( ; ; เสียชีวิต 31 มกราคม ค.ศ. 1273) เป็นตัวละครเอกในนิยายกำลังภายใน ของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก และมีบทบาทในมังกรหยก ภาค 2
ก๊วยเจ๋งเป็น 1 ในห้ายอดฝีมือยุคที่ 2 มีฉายาว่า"จอมยุทธอุดร" แทนที่ยาจกอุดรอั้งฉิกกง และเป็นพี่น้องรวมสบานกับจิวแป๊ะทงอีกด้วย พ่อของก๊วยเจ๋งถูกสังหารตั้งแต่เขายังเป็นทารกในครรภ์ ทำให้แม่ของเขาพาหนีขึ้นเหนือ ก๊วยเจ๋งได้รับการเลี้ยงดูจากเผ่ามองโกล และมีเพื่อนในวัยเด็กเป็นลูกชายของเจงกีส ข่านที่มีนามว่า เซลุย หลังจากนั้นก๊วยเจ๋งได้รับคำสั่งของอาจารย์ให้เดินทางเข้าสู่ยุทธจักร และได้พบกับอึ้งย้ง ก๊วยเจ๋งเป็นศิษย์ของเจ็ดประหลาดแห่งกังหนำรับคำแนะนำด้านกำลังภายในจากเบ๊เง็ก และได้รับสืบทอดวิชาสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร จากประมุขพรรคกระยาจก อั้งฉิกกง ด้วยความช่วยเหลือของอึ้งย้ง รวมถึงรับการถ่ายทอดวิชาคัมภีร์เก้าอิมจินเก็ง วิชาสองมือขัดแย้ง และวิชาว่างเวิ้งว้างจากเฒ่าทารกจิวแป๊ะทง ในการประลองกับอ้าวเอี้ยงโคกที่เกาะดอกท้อก๊วยเจ๋งได้เอ่ยเนื้อหาในคัมภีร์เก้าอิมจินเอ็งออกมาโดยครบถ้วน โดยไม่ทราบมาก่อนเลยว่านั่นเป็นคำในคัมภีร์ ทำให้อึ้งเอี๊ยะซือคิดว่าวิญญาณภรรยาของตนดลบรรดาลช่วยเลือกก๊วยเจ๋งให้เป็นลูกเขย ครั้งนั้นทำให้อึ้งเอี๊ยะซือยอมรับก๊วยเจ๋งในฐานะบุตรเขย
ในมังกรหยก ภาค 2 ทั้งสองคนได้แต่งงานกันและมีลูก 3 คน คือ ก๊วยพู๊ ก๊วยพั่วลู่และก๊วยเซียง ก๊วยเจ๋งยังได้รับเอี้ยก้วย ลูกชายของเอี้ยคังน้องร่วมสาบานซึ่งเป็นศัตรูในมังกรหยกภาคแรกมาเลี้ยงดูด้วย
ก๊วยเจ๋งมีชื่อเสียงในด้านวิชาฝีมือ แต่ก็มีชื่อในทางลบด้านปัญญาทึบด้วยเช่นกัน เขาเป็นคนซื่อและมีจิตใจดี มีเมตตา
โค่วจง
ฉีจื่อหลิง
หลี่ซื่อหมิน
เม่งแชฮุ้น
เม่งแชฮุ้น เป็นตัวละครเอกในนิยายกำลังภายใน เรื่อง ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่ ของโก้วเล้ง
ชื่อเม่งแชฮุ้นหมายถึง"ดาวตก" ในชื่อเรื่อง เขาเป็นนักฆ่าหนึ่งในสี่คนที่กัวเล่าตั่วเลี้ยงดูไว้ เขารับภารกิจสังหารซุนเง็กแป๊ะ หรือเล่าแป๊ะ เม่งแชฮุ้นเป็นบุคคลที่ดูขรึม ชำนาญในด้านการสะกดรอยเพื่อสืบหาเบาะแสของบุคคลที่ต้องการทราบ แต่เขาก็มีความหลังอันปวดร้าวที่มิอาจเปิดเผย เพราะว่าการเป็นมือสังหาร บางครั้งก็ไม่ต่างจากคณิกา เนื่องเพราะพวกมันต่างได้ขายวิญญาณไปแล้ว
21 พฤษภาคม
วันที่ 21 พฤษภาคม เป็นวันที่ 141 ของปี (วันที่ 142 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 224 วันในปีนั้น
21 พ.ค.
ชาลส์ ดาร์วิน
ชาลส์ โรเบิร์ต ดาร์วิน  เป็นนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ผู้ทำการปฏิวัติความเชื่อเดิม ๆ เกี่ยวกับที่มาของสิ่งมีชีวิต และเสนอทฤษฎีซึ่งเป็นทั้งรากฐานของทฤษฎีวิวัฒนาการสมัยใหม่ และหลักการพื้นฐานของกลไกการคัดเลือกโดยธรรมชาติ (natural selection) เขาตีพิมพ์ข้อเสนอของเขาในปี ค.ศ. 1859 ในหนังสือชื่อ "The Origin of Species" (กำเนิดของสรรพชีวิต) ซึ่งเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา ผลงานนี้ปฏิเสธแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมดที่เคยมีมาก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการกลายพันธุ์ของสปีชีส์ ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1870 ชุมชนวิทยาศาสตร์และสาธารณชนส่วนมากจึงยอมรับทฤษฎีวิวัฒนาการในฐานะที่เป็นความจริง อย่างไรก็ดี ยังมีคำอธิบายที่เป็นไปได้ทางอื่นๆ อีก และยังไม่มีการยอมรับทฤษฎีนี้เป็นเอกฉันท์ว่าเป็นกลไกพื้นฐานของวิวัฒนาการ ตราบจนกระทั่งเกิดแนวคิดการสังเคราะห์วิวัฒนาการยุคใหม่ (modern evolutionary synthesis) ขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930-1950 การค้นพบของดาร์วินยังถือเป็นรูปแบบการรวบรวมทางทฤษฏีของศาสตร์เกี่ยวกับชีวิต ที่อธิบายถึงความหลากหลายทางชีวภาพของสิ่งมีชีวิต
ความสนใจเกี่ยวกับธรรมชาติตั้งแต่วัยเด็กทำให้ดาร์วินไม่สนใจการศึกษาวิชาแพทย์ในมหาวิทยาลัยเอดินบะระเลย แต่กลับหันไปช่วยการตรวจสอบสัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลัง เมื่อศึกษาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ได้ช่วยกระตุ้นความหลงใหลในวิทยาศาสตร์ธรรมชาติมากขึ้น การเดินทางออกไปยังท้องทะเลเป็นเวลา 5 ปีกับเรือบีเกิล (HMS Beagle) และโดยเฉพาะการเฝ้าสำรวจที่หมู่เกาะกาลาปากอส เป็นทั้งแรงบันดาลใจ และให้ข้อมูลจำนวนมาก ซึ่งเขานำมาใช้ในทฤษฎีของเขา ผลงานตีพิมพ์เรื่อง การผจญภัยกับบีเกิล (The Voyage of the Beagle) ทำให้เขามีชื่อเสียงในฐานะนักเขียน
ด้วยความพิศวงกับการกระจายตัวของสิ่งมีชีวิตในภูมิภาคที่แตกต่างกัน กับฟอสซิลที่เขาสะสมมาระหว่างการเดินทาง ดาร์วินเริ่มการศึกษาอย่างละเอียด และในปี ค.ศ. 1838 จึงได้สรุปเป็นทฤษฎีการคัดเลือกตามธรรมชาติ แม้ว่าเขาจะอภิปรายแนวคิดของตนกับนักธรรมชาติวิทยาหลายคน แต่ก็ยังต้องการเวลาเพื่อการวิจัยเพิ่มเติม โดยให้ความสำคัญกับงานด้านธรณีวิทยา เขาเขียนทฤษฎีของตนขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1858 เมื่อ อัลเฟรด รัสเซล วอลเลซ ส่งบทความชุดหนึ่งที่อธิบายแนวคิดเดียวกันนี้มาให้เขา และทำให้เกิดการรวมงานตีพิมพ์ของทฤษฎีทั้งสองนี้เข้าด้วยกันในทันที งานของดาร์วินทำให้เกิดวิวัฒนาการสืบเนื่องต่อมา โดยดัดแปลงมาเป็นคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ที่มีอิทธิพลยิ่งต่อแนวคิดเรื่องความหลากหลายทางชีววิทยาในธรรมชาติ ในปี ค.ศ. 1871, เขาได้ตรวจดู วิวัฒนาการของมนุษย์ และ การคัดเลือกทางเพศ ใน "The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex" ตามด้วย "The Expression of the Emotions in Man and Animals". งานวิจัยเกี่ยวกับพืชได้ตีพิมพ์เป็นหนังสือชุดหลายเล่ม ในเล่มสุดท้ายเขาได้ตรวจสอบ ไส้เดือน และอิทธิพลที่มันมีต่อดิน
ดาร์วินได้รับยกย่องในฐานะนักวิทยาศาสตร์โดยมีการจัดพิธีศพอย่างเป็นทางการในมหาวิหารเวสต์มินสเตอร์ และฝังร่างของเขาไว้เคียงข้างกับจอห์น เฮอร์เชล และ ไอแซก นิวตัน เขาได้รับยกย่องว่าเป็นหนึ่งในบุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ
ชาลส์ โรเบิร์ต ดาร์วิน เกิดที่เมืองชรูส์บรี ชรอปเชอร์ ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1809 ที่บ้านของตระกูล คือเดอะเมานท์ เขาเป็นบุตรคนที่ห้าในจำนวนทั้งหมด 6 คนของครอบครัวที่มีฐานะร่ำรวยและมีชื่อเสียงครอบครัวหนึ่งของอังกฤษ บิดาของดาร์วินเป็นนายแพทย์ชื่อว่า โรเบิร์ต วอริง ดาร์วิน มารดาชื่อ ซูซานนา ดาร์วิน (สกุลเดิม เวดจ์วูด) เขาเป็นหลานของเอรัสมัส ดาร์วิน กับ โจสิอาห์ เวดจ์วูด ทั้งสองตระกูลนี้เป็นคริสตชนยูนิทาเรียน (Unitarian) ผู้เคร่งครัดที่เชื่อว่ามีพระเจ้าเพียงองค์เดียว แต่ตัวโรเบิร์ต ดาร์วิน นั้นเป็นคนหัวเสรี และให้ชาลส์บุตรชายไปรับศีลในโบสถ์ของนิกายแองกลิกัน แต่ชาลส์กับพี่น้องก็ไปเข้าโบสถ์ของยูนิทาริสต์กับมารดา เมื่อชาลส์อายุ 8 ขวบ ได้หลงใหลในประวัติศาสตร์ธรรมชาติและเริ่มสะสมสิ่งต่างๆ เมื่อเขาเข้าโรงเรียนเมื่อปี ค.ศ. 1817 มารดาของเขาเสียชีวิตเมื่อเดือนกรกฎาคมปีนั้น นับจากเดือนกันยายน ค.ศ. 1818 เขาก็ไปอยู่ประจำที่โรงเรียนซรูซบรีอันเป็นโรงเรียนนิกายแองกลิกัน กับพี่ชายของตนคือ เอรัสมัส อัลวีย์ ดาร์วิน
ช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1825 ดาร์วินใช้เวลาเป็นผู้ช่วยแพทย์ฝึกหัด โดยช่วยบิดาของตนในการรักษาคนยากจนในชรอปเชอร์ ก่อนจะเข้าเรียนวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอดินบะระ พร้อมกับเอรัสมัสพี่ชาย ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1825 แต่ดาร์วินกลับเห็นชั่วโมงบรรยายเป็นสิ่งน่าเบื่อ ทั้งไม่ชอบการผ่าตัด จึงไม่เอาใจใส่การเรียน เขาเรียนวิธีสตาร์ฟสัตว์ตายจาก จอห์น เอ็ดมอนสโตน ทาสผิวดำที่ได้เป็นไทซึ่งร่วมงานอยู่กับชาลส์ วอเทอร์ทันในป่าดงดิบตอนใต้ของอเมริกา และมักจะนั่งคุยกับ "ชายผู้เฉลียวฉลาดและน่าคบหา" คนนี้อยู่เป็นประจำ
เมื่อขึ้นปีสอง ดาร์วินเข้าร่วมสมาคมพลิเนียน (Plinian Society) ซึ่งเป็นกลุ่มศึกษาด้านประวัติศาสตร์ธรรมชาติในมหาวิทยาลัยเอดินบะระ เขาช่วยเหลือโรเบิร์ต เอ็ดมอนด์ แกรนท์ ในการสำรวจศึกษาลักษณะทางกายภาพและวงจรชีวิตของสัตว์ทะเลที่ไม่มีกระดูกสันหลังในเฟิร์ธออฟฟอร์ธ วันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1827 เขานำเสนอการค้นพบของตนต่อสมาคมพลิเนียนว่า จุดสีดำที่พบในเปลือกหอยนางรมนั้นเป็นไข่ของปลิง วันหนึ่ง แกรนท์ยกย่องแนวคิดเรื่องวิวัฒนาการของ ชอง-แบบติสต์ ลามาร์ค (Jean-Baptiste Lamarck) ดาร์วินถึงกับตะลึง แต่ก่อนหน้านั้นเขาเคยอ่านแนวคิดคล้ายคลึงกันนี้จากเอรัสมัสผู้เป็นปู่ และเห็นว่ามันไม่ต่างกัน ดาร์วินค่อนข้างเบื่อหน่ายกับวิชาประวัติศาสตร์ธรรมชาติของโรเบิร์ต เจมสัน ซึ่งวุ่นวายกับธรณีวิทยา รวมถึงการโต้แย้งกันระหว่างทฤษฎีการเกิดของน้ำ (Neptunism) กับทฤษฎีการเกิดพลูตอน (Plutonism) เขาได้เรียนรู้การจัดอันดับของพืช และได้ช่วยงานด้านการเก็บรักษาในรอยัลมิวเซียม ซึ่งเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปในเวลานั้น
การไม่เอาใจใส่การเรียนแพทย์เช่นนี้ทำให้บิดาของเขาไม่พอใจ ภายหลังจึงส่งเขาไปยังวิทยาลัยไครสต์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ เพื่อศึกษาในคณะอักษรศาสตร์สำหรับการเตรียมตัวเข้าบวชในนิกายแองกลิกัน ดาร์วินสอบ"ไทรพอส" ไม่ผ่าน จึงสำเร็จการศึกษามาด้วยปริญญาระดับ"ปกติ" เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1828 ดาร์วินชอบท่องเที่ยวและกีฬายิงปืนมากกว่าการเล่าเรียน ญาติคนหนึ่งของเขาคือ วิลเลียม ดาร์วิน ฟ็อกซ์ จึงแนะนำให้เขาไปเข้าร่วมชมรมสะสมแมลงเต่าทอง ซึ่งดาร์วินตั้งหน้าตั้งตาร่วมกิจกรรมอย่างกระตือรือร้น จนงานค้นพบของเขาได้รับการตีพิมพ์ใน "Illustrations of British entomology" ของเจมส์ ฟรังซิส สตีเฟน ดาร์วินกลายเป็นเพื่อนสนิทและผู้ติดตามของศาสตราจารย์ด้านพฤกษศาสตร์ จอห์น สตีเฟน เฮนสโลว์ และได้พบปะกับนักธรรมชาติวิทยาชั้นแนวหน้าหลายคน จนกระทั่งใกล้ถึงการสอบปลายภาค ดาร์วินจึงหันมาสนใจการเรียนแล้วมาชื่นชอบงานเขียนของวิลเลียม พาลีย์ "Evidences of Christianity" ดาร์วินทำคะแนนได้ดีในการสอบไล่ครั้งสุดท้ายในเดือนมกราคม ค.ศ. 1831 โดยได้ลำดับที่ 10 จาก 178 คนที่อยู่ในหลักสูตรปริญญา"ปกติ"
ดาร์วินยังต้องอยู่เคมบริดจ์จนกระทั่งเดือนมิถุนายน เขาศึกษางานของพาลีย์ เรื่อง "" ซึ่งทำให้เกิดข้อโต้แย้งเรื่องการออกแบบธรรมชาติจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ โดยอธิบายถึงการปรับตัวของธรรมชาติว่าเป็นการกระทำของพระผู้เป็นเจ้าโดยผ่านกฎของธรรมชาติ เขาอ่านหนังสือใหม่ของจอห์น เฮอร์เชล ซึ่งอธิบายจุดประสงค์สูงสุดของปรัชญาทางธรรมชาติด้วยการทำความเข้าใจกับกฎเกณฑ์เหล่านั้นผ่านการให้เหตุผลโดยอุปนัยโดยมีพื้นฐานจากการสังเกต และงานเขียนของอเล็กซานเดอร์ ฟอน ฮัมโบลท์ เรื่อง "Personal Narrative" เกี่ยวกับการเดินทางของวิทยาศาสตร์ ด้วยแรงบันดาลใจจากภายใน ดาร์วินวางแผนจะไปเยือนเตเนรีเฟกับเพื่อนร่วมชั้นหลังจากจบการศึกษา เพื่อไปศึกษาประวัติศาสตร์ธรรมชาติในบริเวณภูมิภาคนั้น ระหว่างเตรียมการ เขาเข้าเรียนหลักสูตรธรณีวิทยาของอดัม เซดจ์วิค จากนั้นใช้เวลาครึ่งเดือนในช่วงฤดูร้อนเพื่อทำแผนที่ในเวลส์ และอีก 1 สัปดาห์กับเพื่อนนักเรียนในบาร์มอธ หลังจากนั้นเมื่อเขากลับมาบ้าน จึงได้รับจดหมายฉบับหนึ่งจากเฮนสโลว์เสนอให้ดาร์วินเป็นนักธรรมชาติวิทยา (แม้ยังเรียนไม่จบ) โดยใช้ทุนวิจัยของตนเอง ร่วมกับกัปตันโรเบิร์ต ฟิตซ์รอย ในการเดินทางร่วมกับเรือหลวงบีเกิลที่กำลังจะออกเดินทางไปยังชายฝั่งอเมริกาใต้ภายในเวลา 4 สัปดาห์ บิดาของเขาไม่เห็นด้วยกับการต้องออกเดินทางไปถึง 2 ปี ด้วยเห็นว่าเป็นการเสียเวลาเปล่า แต่จากการเกลี้ยกล่อมของ โจซิอาห์ เวดจ์วูด ผู้เป็นน้องเขย จึงได้ยินยอมให้ดาร์วินร่วมเดินทางได้
การเดินทางกับเรือบีเกิล.
การเดินทางเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1831 และใช้เวลาเดินทางรวมทั้งสิ้น 5 ปี ขณะที่เรือหลวงบีเกิลทำการสำรวจและทำแผนที่ชายฝั่งอเมริกาใต้นั้น ดาร์วินใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บนฝั่งเพื่อสำรวจด้านธรณีวิทยาและเก็บสะสมตัวอย่างสำหรับการศึกษาประวัติศาสตร์ สมดังที่ที่ฟิตซ์รอยตั้งใจไว้ เขาเขียนบันทึกผลการสังเกตการณ์และการคาดเดาทางทฤษฎีอย่างละเอียด ระหว่างช่วงหยุดพัก ดาร์วินส่งของตัวอย่างกลับไปยังเคมบริดจ์ พร้อมกับจดหมายซึ่งมีสำเนาบันทึกงานเขียน "การเดินทางของบีเกิล" (The Voyage of the Beagle) ไปให้ครอบครัวด้วย ดาร์วินค่อนข้างเชี่ยวชาญด้านธรณีวิทยา รวมถึงการสะสมเต่าทอง และการผ่าตัดศึกษาสัตว์ทะเล แต่ในสาขาอื่นๆ แล้วเขาแทบไม่รู้อะไรเลย และเก็บตัวอย่างเอาไว้เพื่อส่งต่อไปให้ผู้เชี่ยวชาญอื่นตรวจสอบ ดาร์วินเมาคลื่นมาก แต่กระนั้นก็ยังเขียนหนังสือมากมายขณะอยู่ในเรือ งานเขียนเชิงสัตววิทยาส่วนใหญ่เกี่ยวกับสัตว์ทะเลที่ไม่มีกระดูกสันหลัง เริ่มจากแพลงตอนซึ่งเก็บได้ระหว่างช่วงทะเลสงบ
เมื่อเรือหยุดพักครั้งแรกที่ ดาร์วินพบว่าแถบสีขาวที่อยู่ด้านบนหินภูเขาไฟนั้นมีเปลือกหอยอยู่ด้วย ฟิตซ์รอยมอบหนังสือเล่มแรกในชุด "Principles of Geology" ของ Charles Lyell ให้เขาเพื่อศึกษาแนวคิดหลักความเป็นเอกภาพ (Uniformitarianism) ของผืนดินที่ค่อยๆ ดันตัวขึ้นหรือถล่มลงหลังจากเวลาผ่านไปนานๆ ดาร์วินเห็นเช่นเดียวกับ Lyell และได้เริ่มทฤษฎีและคิดจะเขียนหนังสือเกี่ยวกับธรณีวิทยา ดาร์วินดีใจมากที่พบป่าเขตร้อนที่บราซิล แต่ก็ไม่ชอบใจที่พบเห็นการใช้งานทาสที่นั่น
ที่ Punta Alta ใน Patagonia เขาได้ค้นพบครั้งใหญ่คือกระดูกฟอสซิลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ไปแล้วในหุบเขา ข้างกันกับเปลือกหอยใหม่ๆ ซึ่งบ่งชี้ว่าเป็นการสูญพันธุ์เมื่อไม่นานมานี้โดยที่ไม่มีร่องรอยการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศหรือหายนะภัยใดๆ เลย เขาแยกแยะว่าซากนั้นคือ "Megatherium" โดยดูจากฟันและความสัมพันธ์ของโครงกระดูกซึ่งในตอนแรกเขาคิดว่าดูเหมือน armadillo ในท้องถิ่นที่มีขนาดยักษ์ การค้นพบนี้กลายเป็นจุดสนใจอย่างมากเมื่อพวกเขากลับไปยังอังกฤษ ขณะขี่ม้าไปกับพวกกอโช (gaucho) สู่ด้านในแผ่นดินเพื่อสำรวจทางธรณีวิทยาและเก็บรวบรวมฟอสซิลเพิ่มขึ้น เขาได้รับมุมมองด้านสังคม การเมือง และมานุษยวิทยา ในหมู่ชนพื้นเมืองกับชาวอาณานิคมในยุคของการปฏิวัติ และได้เรียนรู้ว่านก rhea สองชนิดนั้นอยู่แยกกันแต่มีอาณาเขตที่คาบเกี่ยวกัน ยิ่งสำรวจไกลลงไปทางใต้ เขาแลเห็นที่ราบลดหลั่นกันเป็นชั้น เต็มไปด้วยกรวดและเปลือกหอยเหมือนกับชายหาดที่ยกตัวขึ้นมา เขาอ่านหนังสือเล่มที่ 2 ของ Lyell และยอมรับมุมมองว่าด้วย "ศูนย์กลางการสร้างสรรค์" ของสปีชีส์ แต่การค้นพบของเขากับทฤษฎีที่คิดขึ้นมานั้นท้าทายต่อแนวคิดของ Lyell ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องราบรื่น กับการสูญพันธุ์ของบางสปีชีส์
การริเริ่มทฤษฎีวิวัฒนาการ.
ทฤษฎีวิวัฒนาการ คือแนวคิดของนักวิทยาศาสตร์ที่พยายามจะอธิบายว่าวิวัฒนาการมีจริงและเกิดขึ้น ได้อย่างไรโดยอาศัยหลักฐานทางด้านต่างๆประกอบและยืนยันแนวโน้มของวิวัฒนาการมีดังนี้
1. เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ไปข้างหน้าไม่ย้อนกลับ มีแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงจากแบบ ง่าย ๆ เป็นซับซ้อนจากแบบโบราณเป็นแบบก้าวหน้าและจากแบบทั่วไปเป็นแบบจำเพาะเจาะจงเช่น การลดจำนวนของกระดูก ก้นกบหรือการเชื่อมของ กลีบดอกเป็นต้น
2. ลักษณะทางพันธุกรรมที่ไม่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมจะถูกกำจัด หรือสูญหายไป
ทฤษฎีวิวัฒนาการของนักวิทยาศาสตร์ที่สำคัญ ๆ ได้แก่
1. ทฤษฏีของลามาร์ค (Jean Lamarck)
2. ทฤษฎีของ ชาร์ลส์ ดาร์วิน ( Charles Darwin)
3. ทฤษฏีของดาร์วิน และ วอลเลช (Alfred Russel Wallace)
ช่วงสุดท้ายของชีวิต.
หนังสือเล่มสุดท้ายก่อนที่ดาร์วินจะเสียชีวิตในวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1882 ศพของเขาถูกฝังอยู่ที่วิหารเวสต์มินสเตอร์ ผลงานหนังสือที่ตีพิมพ์ของดาร์วินเป็นผลงานที่มีประโยชน์อย่างมากทั้งทางชีววิทยา และมานุษยวิทยา โดยเฉพาะทฤษฎีวิวัฒนาการถือได้ว่าเป็นก้าวสำคัญในวงการชีววิทยา
อภิชาติพงศ์
กงสุล
กงสุล  เป็นตำแหน่งทางการเมือง ใช้กับผู้แทนอย่างเป็นทางการของรัฐบาลของรัฐหนึ่งในดินแดนของอีกรัฐหนึ่ง ตามปกติมีหน้าที่ช่วยเหลือและคุ้มครองพลเมืองของประเทศผู้แต่งตั้งกงสุล และเพื่ออำนวยความสะดวกทางการค้าและไมตรีระหว่างประชาชนของทั้งสองประเทศ กงสุลแตกต่างจากเอกอัครราชทูตตรงที่เอกอัครราชทูตเป็นผู้แทนจากประมุขแห่งรัฐหนึ่งกับประมุขของอีกรัฐหนึ่ง เอกอัครราชทูตจากประเทศหนึ่งไปประจำอีกประเทศหนึ่งสามารถมีได้เพียงคนเดียว ขณะที่กงสุลอาจมีได้หลายคน ประจำอยู่นหัวเมืองหลักต่าง ๆ เพื่อให้ความช่วยเหลือแก่ประเด็นทางราชการแก่ทั้งพลเมืองของประเทศผู้แต่งตั้งหรือที่อาศัยอยู่ต่างประเทศ และพลเมืองของประเทศที่กงสุลประจำอยู่ซึ่งต้องการท่องเที่ยวในหรือค้าขายกับประเทศผู้แต่งตั้ง
ประเภทของกงสุล.
กงสุลมี 2 ประเภท คือ
ในส่วนของไทย กงสุลกิตติมศักดิ์แตกต่างจากกงสุลอาชีพใน 3 ประเด็นหลัก ได้แก่
กงสุลที่มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าสถานกงสุลมี 4 ระดับ คือ กงสุลใหญ่ กงสุล รองกงสุลและตัวแทนฝ่ายกงสุล
สัตว์ป่า
สัตว์ป่า หมายถึง สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าสัตว์บก สัตว์น้ำ สัตว์ปีก แมลงหรือแมง ซึ่งโดยสภาพธรรมชาติย่อมเกิดและดำรงชีวิตอยู่ในป่าหรือในน้ำ และหมายความรวมถึงไข่ของสัตว์ป่าเหล่านั้นทุกสปีชีส์ด้วย แต่ไม่หมายความรวมถึงสัตว์พาหนะที่ได้จดทะเบียน ตามรูปพรรณตามกฎหมายว่าด้วยสัตว์พาหนะแล้ว และสัตว์พาหนะที่ได้มาจากการสืบพันธุ์ของสัตว์พาหนะดังกล่าว
พระตำหนักสวนกุหลาบ
พระตำหนักสวนกุหลาบ เป็นพระตำหนักที่ตั้งอยู่ในเขตพระราชฐานชั้นนอกของพระบรมมหาราชวัง เป็นพระตำหนักที่ประทับของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวขณะดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์ พระตำหนักนี้สร้างขึ้นในบริเวณสวนกุหลาบซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยโปรดเกล้าฯ ให้ปลูกดอกกุหลาบไว้ เมื่อครั้งขยายอาณาเขตพระบรมมหาราชวังไปทางด้านทิศใต้จรดถนนท้ายวังริมวัดพระเชตุพน ในรัชกาลต่อมาได้มีการสร้างคลังศุภรัตน์ในบริเวณนี้เพื่อใช้เก็บสบงจีวรของหลวง โดยสร้างเป็นตึกเก๋งจีนตามความนิยมในสมัยนั้น ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้แก้ไขคลังศุภรัตน์เป็นพระตำหนักสวนกุหลาบและพระราชทานพระตำหนักสวนกุหลาบให้เป็นที่ประทับของพระราชโอรส
เมื่อสมเด็จฯ เจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์ กรมขุนพินิตประชานาถเสด็จขึ้นครองราชสมบัติ เป็น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระตำหนักสวนกุหลาบให้เป็นที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดช และต่อมาเป็นที่ตั้งของโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ ซึ่งเป็นที่ฝึกหัดราชการของบุคคลในราชสกุลและบุตรหลานข้าราชการเพื่อเป็นทหารมหาดเล็ก และเป็นโรงเรียนสอบวิชาข้าราชการพลเรือนในเวลาต่อมา จนกระทั่ง พ.ศ. ๒๔๔๑ โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบจึงย้ายไปตั้งที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
ปัจจุบันพระตำหนักสวนกุหลาบเป็นที่ตั้งของโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ ซึ่งสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีโปรดเกล้าฯ ให้ฟื้นฟูโรงเรียนขึ้นใหม่ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๒๕ เปิดสอนชั้นปฐมวัยถึงประถมศึกษา และในปี พ.ศ. ๒๕๔๘ ได้ขยายโอกาสทางการศึกษาเพิ่มระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.๑-ม.๓)ขึ้น เพื่อให้เป็นไปตามหลักสูตรการศึกษาขั้นบังคับ
ใน พ.ศ. ๒๕๔๐ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มีพระดำริว่าโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ มีนักเรียนประสงค์จะเข้าเรียนเป็นจำนวนมาก ประกอบกับโรงเรียนมีพื้นที่จำกัด จึงทรงให้จัดตั้งโรงเรียนสาขาขึ้นอีก 1 แห่ง บริเวณหมู่บ้านมหามงคล อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม พระราชทานนามว่า "โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ มหามงคล" เปิดสอนชั้นอนุบาลและประถมศึกษา ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๔๑
ประตูพระบรมมหาราชวัง
ประตูชั้นนอก.
ประตูชั้นนอก อยู่ตามแนวกำแพงพระบรมมหาราชวัง มี ๑๒ ประตูใหญ่ ตั้งชื่อคล้องจองกัน คือ
และประตูเล็กคือ
ประตูชั้นใน.
ประตูพระบรมมหาราชวังชั้นใน บางประตูถูกรื้อไปแล้ว
ยา
ยา ตามกฎหมายว่ายา หมายถึง (๑) วัตถุที่รับรองไว้ในตำรายาที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขประกาศ (๒) วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้ในการวินิจฉัย บำบัด บรรเทา รักษา หรือป้องกันโรคหรือความเจ็บป่วยของมนุษย์หรือสัตว์, (๓) วัตถุที่เป็นเภสัชเคมีภัณฑ์หรือเภสัชเคมีภัณฑ์กึ่งสำเร็จรูป หรือ (๔) วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับให้เกิดผลแก่สุขภาพ โครงสร้างหรือการกระทำหน้าที่ใด ๆ ของร่างกายของมนุษย์หรือสัตว์
ทั้งนี้ยาแผนโบราณสำหรับมนุษย์ ได้ตัดโอนไปอยู่อยู่ภายใต้กฎหมายว่าด้วยผลิตภัณฑ์สมุนไพร
ประเภทของยา.
แบ่งตาม พระราชบัญญัติยา พ.ศ. 2510 และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม
สไตรค์กันดั้ม
GAT-X105 สไตรค์กันดั้ม(ญี่ปุ่น: ストライクガンダム ;อังกฤษ:Strike Gundam) เป็นโมบิลสูทตัวเอกเครื่องแรกในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด ออกแบบโดยจุนอิจิ อะคุทสึ
สไตรค์กันดั้มเป็นหนึ่งในGAT-X ซีรีส์ทั้งห้าที่พันธมิตรโลกพัฒนาขึ้นมาเพื่อตอบโต้โมบิลสูท ของ ซาฟท์ ซึ่งโมบิลสูททั้งห้านั้นล้วนแต่ใช้เทคโนโลยีใหม่นั่นคือเกราะเฟสชิฟท์อาเมอร์(Phase Shift Armor) ซึ่งนิยมเรียกสั้นๆว่า PS เมื่อเปิดใช้งาน เกราะเฟสชิฟท์จะสร้างสนามพลังคลุมตัวเกราะไว้ ทำให้การโจมตีด้วยอาวุธที่ไม่ใช่บีมแทบจะไม่มีผลกับกันดั้ม แต่เนื่องจากกันดั้มต้องใช้แบ็ตเตอรีเป็นแหล่งพลังงาน เพื่อให้ใช้งานในสนามรบที่มีนิวตรอน แจมเมอร์ได้จึงใช้เกราะเฟสชิฟท์ได้ในเวลาจำกัดเท่านั้น เมื่อปิดเฟสชิฟท์ เกราะของกันดั้มก็จะกลายเป็นสีเทา
จุดเด่นของสไตรค์กันดั้มคือความสามารถในการปฏิบัติการในสภาวะต่างๆ โดยการติดตั้งสไตรเกอร์แพ็ค เพื่อให้สไตรค์กันดั้มสามารถใช้งานได้ในหลายๆสถานการณ์ สไตรค์กันดั้มที่ไม่ได้ติดตั้งสไตรเกอร์แพ็คนั้นสามารถใช้บีมไรเฟิลและบาซูก้าได้ แต่เนื่องจากสภาพที่ไม่ติดตั้งสไตรเกอร์แพ็คนี้มักใช้ในสถานการณ์คับขัน จึงมักพบว่ามีแค่อาวุธพื้นฐาน คือ วัลแคน "อิเกลชเตลลุงก์" และมีดคู่ "อาเมอร์ชไนเดอร์" เท่านั้น โมเดลมาสเตอร์เกรดมาตรา 1/100ของสไตรค์กันดั้ม I.W.S.P.และเพอเฟ็คท์เกรดมาตรา 1/60ของสไตรค์กันดั้มและสไตรค์รูจยังมีอาวุธเป็นดาบขนาดใหญ่ที่เรียกว่า "แกรนด์สแลม" ซึ่งไม่ได้ปรากฏในอะนิเมะ แต่ถูกใช้ในภาพยนตร์CGสั้น "กันดั้มอีโวลฟ์" ตอนที่ 8
สไตรค์กันดั้มสามารถถอดและเปลี่ยนสไตรเกอร์แพ็คต่างๆกลางสนามรบได้โดยอาศัยเครื่องบินรบ "FX-550 สกายแกรสเปอร์" บรรทุกสไตรเกอร์แพ็คให้โดยไม่ต้องกลับไปที่ยานแม่ ซึ่งสไตรเกอร์แพ็คนั้นประกอบด้วย
ประวัติอย่างย่อ.
สไตรค์กันดั้มเป็นกันดั้มเพียงเครื่องเดียวที่ไม่ได้ถูกซาฟท์ขโมยไปที่เฮลิโอโปลิส เนื่องจากนักบินเอซไพลอทที่ต้องขโมยสไตรค์กันดั้มนั้นถูกยิงตายก่อน ในช่วงเวลาที่คิระใช้งานสไตรค์ได้ต่อสู้กับซาฟท์อย่างต่อเนื่อง ซึ่งนอกจากกันดั้มที่ถูกชิงไปทั้งสี่เครื่องแล้วยังมีนักบินระดับเอซอย่าง มิเกล ไอน์แมน และ แอนดรูว์ วอลเฟลต์ จนกระทั่งสไตรค์กันดั้มได้รับความเสียหายอย่างหนักในการต่อสู้กับ อีจิสกันดั้ม ของ อัสรัน ซาล่า หลังจาก คิระ รอดชีวิต ได้พักรักษาตัวอยู่ที่บ้านของ ลักส์ ไคลน์แล้วลักส์ ไคลน์ให้ ฟรีด้อมกันดั้ม แก่คิระ
เมื่อระบบปฏิบัติการผ่านการปรับแต่งโดยคิระจนสมบูรณ์แล้ว สไตรค์กันดั้มซึ่งได้รับการซ่อมแซมโดยอาณาจักรอ็อบก็กลายเป็นโมบิลสูทประจำตัวของมูว์ ลา ฟลากา ยอดนักบินของพันธมิตรโลกแทน นอกจากนี้ยังมี MBF-02 สไตรค์รูจ ซึ่งเป็นสไตรค์กันดั้มของคางาริ ยูระ อัสฮาซึ่งสร้างจากอะไหล่ของสไตรค์กันดั้มที่อยู่ในยานคุซานางิ ซึ่งสไตรค์รูจนั้นสามารถปรับระดับพลังงานที่ใช้กับ PS ได้โดยระดับพลังงานที่ต่างกันจะมีสีและความทนทานที่ต่างกันไป โดยปกติแล้วสไตรค์รูจจะมีโทนสีชมพูแดงต่างจากสไตรค์ซึ่งเป็นโทนสีไตรรงค์ เนื่องจากติดตั้งพาวเวอร์เอ็กเทนเดอร์ซึ่งใช้เพิ่มพลังงานไว้ทำให้เกราะ PSใช้พลังงานได้มากกว่า กลุ่มพันธมิตรโลกยังได้ใช้ข้อมูลของสไตรค์กันดั้มพัฒนาเป็นโมบิลสูท แด็กเกอร์ซีรีส์