pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 เขาได้รับเลือกเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชารัฐ
สุชาติ อุสาหะ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
สมาชิกวุฒิสภา.
สุชาติ อุสาหะ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามาแล้ว 1 สมัย คือ
ศิริกัญญา ตันสกุล
ศิริกัญญา ตันสกุล เป็นนักการเมืองชาวไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคก้าวไกล ประธานคณะกรรมาธิการการพัฒนาเศรษฐกิจ สภาผู้แทนราษฎร และรองหัวหน้าพรรคก้าวไกล ฝ่ายนโยบาย
ศิริกัญญา ตันสกุล เกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2524 ในครอบครัวชาวไทยเชื้อสายจีนแต้จิ๋ว เจ้าของกิจการเดินรถเมล์ในจังหวัดชลบุรี จบมัธยมต้นที่โรงเรียนชลกันยานุกูล ชั้น ม.ปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบการศึกษาระดับปริญญาตรีและโท จากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยตูลูส ประเทศฝรั่งเศส
ศิริกัญญา ตันสกุล เคยทำงานให้กับมูลนิธิสถาบันอนาคตไทยศึกษา (Thailand Future Foundation) และสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (ทีดีอาร์ไอ) กระทั่งได้เข้ามาร่วมงานการเมืองกับพรรคอนาคตใหม่ โดยการชักชวนของ ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 15 สังกัดพรรคอนาคตใหม่ ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก
ศิริกัญญา ได้รับเลือกให้เป็นประธานคณะกรรมาธิการการพัฒนาเศรษฐกิจ สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 ในสัดส่วนของพรรคอนาคตใหม่
ต่อมาเมื่อพรรคอนาคตใหม่ถูกยุบ เธอจึงย้ายมาสังกัดพรรคก้าวไกล พร้อมกับสมาชิกเดิม และเป็นรองหัวหน้าพรรคก้าวไกล
มหาวิทยาลัยเคปทาวน์
มหาวิทยาลัยเคปทาวน์ (; UCT) เป็นมหาวิทยาลัยเพื่อการวิจัยสาธารณะ ตั้งอยู่ในเมืองเคปทาวน์ จังหวัดเวสเติร์นเคป ประเทศแอฟริกาใต้ ก่อตั้งขึ้นในปี 1829 ภายใต้ชื่อวิทยาลัยแอฟริกันใต้ เป็นสถาบันอุดมศึกษาที่เก่าแก่ที่สุดในแอฟริกาใต้ และเป็นสถาบันที่ได้รับสถานะมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศ และในภูมิภาคซับซาฮารา คู่กับมหาวิทยาลัยสเตลเลนบอช ซึ่งได้รับสถานะมหาวิทยาลัยในัวนเดียวกันเมื่อปี 1918
มหาวิทยาลัยประกอบด้วย 57 กน่วยงานภายใต้ 6 คณะและศูนย์สหวิทยาการเพื่อการอุดมศึกษา 1 แห่ง มหาวิทยาลัยมีนักศึกษาอยู่ที่ 29000 ถึง 30000 คนที่กำลังศึกษาในสาขาศิลปศาสตร์ (liberal arts), วิทยาศาสตร์บริสุทธิ์ (pure sciences) และวิชาชีพ (professional) ซึ่งมีวุฒิการศึกษาตั้งแต่ปริญญาตรี (NQF 7) ถึงปริญญาเอก (NQF 10). ชุมชนนักศึกษาของมหาวิทยาลัยมีความหลากหลายและประกอบด้วยชุมนุมและขมรมมากกว่า 100 กลุ่ม ภายใต้ความสนใจที่หลากหลาย เช่นศาสนา การเมือง วัฒนธรรม จิตอาสา และกีฬา มหาวิทยาลัยเคปทาวน์เป็นมหาวิทยาลัยคู่แข่งทั้งทางการศึกษา กีฬา และประวัติศาสตร์กับมหาวิทยาลัยสเตลเลนบอช ภาษาที่ใช้ในการเรียนการสอนคือภาษาอังกฤษภาษาเดียว
มหาวิทยาลัยเคปทาวน์เป็นมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของทวีปแอฟริกาโดยการจัดอันดับคิวเอสเวิลด์ยูนิเวอร์ซิที, การจัดอันดับของอุดมศึกษาไทมส์ และในการจัดอันดับทางวิชาการ ส่วนคณะวิทยาการธุรกิจ (Commerce), นิติศาสตร์ และแพทยศาสตร์ ล้วนติดอันดับหนึ่งในร้อยของโลกมาโดยตลอด นอกจากนี้มหาวิทยาลัยยังเป็นมหาวิทยาลัยเดียวของทวีปแอฟริกาที่เป็นสมาชิก GULF ของเวิลด์เอคอนอมิกฟอรัม ซึ่งประกอบด้วยมหาวิทยาลัยชั้นนำ 26 แห่งของโลก มีบุคลากร อาจารย์ และศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยรวม 5 คนที่เคนได้รับรางวัลโนเบล และมีคณาจารย์รวม 35 คนที่ได้รับสถานะนักวิจัยของ NRF ระดับเอ (A) คิดเป็น 30% ของนักวิจัยทั้งหมดในประเทศที่มีสถานะดังกล่าว และคณาจารย์อีก 88 คนซึ่งเป็นสมาชิกวิทยาลัยวิทยาศาสตร์แห่งชาติ
ไม้เลื้อย
ไม้เลื้อย หรือ ไม้เถา คือ พืชที่ไม่มีเนื้อไม้แข็ง ทำให้ไม่สามารถทรงตัวได้โดยลำพัง ลำต้นเลื้อยไปตามดินหรือพันสิ่งที่อยู่ใกล้เคียงเป็นที่ยึดเกาะเพื่อพยุงให้ลำต้นเจริญอยู่ได้ โดยอาจมีอวัยวะพิเศษช่วยในการเกี่ยวยึด เช่น ราก มือเกาะ ขอเกี่ยว ไม้เลื้อยเป็นประเภทหนึ่งในการจำแนกพืชตามโครงสร้างและทรงของลำต้น คือ ไม้ยืนต้นหรือไม้ต้น, ไม้พุ่ม, ไม้ล้มลุกหรือพืชลำต้นอ่อนและ ไม้เถาหรือไม้เลื้อย (vines หรือ climber)
ไม้เลี้อย บางครั้งอาจเรียก ไม้เถา หรือ ไม้เถาเลื้อย ในภาษาอังกฤษโดยทั่วไปไม้เลื้อยเรียก "vine" มาจากภาษาละติน "vīnea" "เถาองุ่น" (grapevine) และ "ไร่องุ่น" (vineyard) ซึ่งมาจาก "vīnum" แปลว่า "ไวน์" "(wine)" และในบางพื้นที่ไม้เลื้อยแบ่งเป็น 2 ประเภทคือ "vine" คือพืชไม้เลื้อยเฉพาะสกุลองุ่น และ "climber" หรือ "climbing plant" สำหรับไม้เลื้อยชนิดอื่นที่เหลือ
ในภาษาจีน "藤本植物" (Téngběn zhíwù, เถิงเปิ่นจึอู้) แปลตามตัวว่า "พืชเถา" "藤" หมายถึง ไม้เถา หรือพืชตระกูลหวาย
รูปแบบการเจริญเติบโต.
พืชประเภท"ไม้เลื้อย" หรือ"ไม้เถา" โดยทั่วไปเจริญเติบโตมีลำต้นเลื้อย (trailing stem) ตั้งแต่เริ่ม เช่น พวงชมพู กระเทียมเถา สร้อยอินทนิล บอระเพ็ด ตำลึง อัญชัน กลอย นมตำเลีย เป็นต้น บางครั้ง"ไม้เลื้อย"อาจรวมพืชจำพวก"ไม้รอเลื้อย" (scandent) หรือที่เรียก "ไม้พุ่มกึ่งเลื้อย, ไม้พุ่มกึ่งไม้เถา," หรือ "ไม้พุ่มรอเลื้อย" ซึ่งเติบโตเป็นพุ่ม (shrub) ในช่วงแรกสามารถทรงตัวอยู่ได้เมื่อขึ้นอยู่ตามลำพัง และแตกกิ่งก้านรอบทิศโดยกิ่งก้านไม่เลื้อยทอดลงดิน ต่อเมื่อกิ่งก้านบางส่วนทอดเอนเข้าใกล้ต้นไม้อื่นหรือสิ่งอื่นที่อยู่ใกล้เคียง กิ่งก้านนั้นจะเลื้อยพันสิ่งนั้น ๆ (เป็นไม้เลื้อยในบางเวลาเมื่อทอดเอนกับสิ่งยึดเกาะได้) เช่น ถอบแถบน้ำ สักขี สำมะงา การเวก นมแมว โนรา เฟื่องฟ้า เป็นต้น
ไม้เลื้อย มีลำต้นที่มีรูปแบบการเจริญเติบโตแบบอาศัยการเลื้อย พัน เกาะ เพื่อวัตถุประสงค์ 2 ประการคือ ไม้เลื้อยวิวัฒนาการโดยสร้างตามแนวยาว (ยืดยาว) แทนที่จะลงทุนใช้พลังงานจำนวนมากในการสร้างเนื้อเยื่อ (เนื้อไม้) ที่ใช้เป็นโครงสร้างในการทรงตัว อาจอาศัยหินที่เปิดโล่ง พืชอื่น หรือสิ่งพยุงอื่น ๆ ในการสนับสนุนการเจริญเติบโต และสามารถเข้าถึงแสงแดดได้ด้วยการลงทุนพลังงานน้อยที่สุด เป็นรูปแบบการเจริญเติบโตที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในพืชเช่น พวงชมพู สายน้ำผึ้ง ซึ่งเป็นชนิดพันธุ์รุกรานในบางส่วนของอเมริกาเหนือ และขี้ไก่ย่าน ซึ่งเป็นชนิดพันธุ์รุกรานในประเทศไทย ไม้เลื้อยเขตร้อนบางชนิดเจริญเติบโตแบบเบนออกจากแสง (skototropism ― ในทางตรงข้ามของการเบนเข้าหาแสง) พยายามงอกไปยังทิศทางที่ไม่มีแสง การเจริญเติบโตลักษณะนี้เพื่อทำให้กิ่งก้านของไม้เลื้อยงอกไปถึงโคนต้นไม้ และอาศัยปีนขึ้นไปยอดไม้ที่สว่างกว่าได้อย่างรวดเร็ว
รูปแบบการเจริญเติบโตของไม้เลื้อยอาจสามารถครองพื้นที่ขนาดใหญ่ได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องปีนสูง เช่น แพงพวยฝรั่ง และ หูเสือเลื้อยใบด่าง "(Glechoma hederacea)" นอกจากนี้ไม้เลื้อยสามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพพื้นที่ เช่น เถาของไม้เลื้อยสามารถหยั่งรากลงดินในพื้นที่ที่มีดินอุดมสมบูรณ์เป็นหย่อม ๆ มีดินน้อยหรือไม่มีเลย และใบส่วนใหญ่ยังเจริญเฉพาะในบริเวณที่สว่างและโล่งหรือมีแสงแดดส่องถึงเป็นช่วง ๆ เพื่อให้ได้ประโยชน์สูงสุดจากทั้งสองสภาพแวดล้อม
วิวัฒนาการและกลไกการเลื้อย.
กลไกการเลื้อย.
ในรูปแบบอื่นได้แก่ เฟตเทอร์บุช ("Pieris phillyreifolia") เป็นไม้เถาที่เลื้อยโดยไม่มีรากเกาะ มือเกาะ หรือหนาม แต่ใช้การแทรกลำต้นของมันเข้าไปในรอยแยกในเปลือกของไม้ยืนต้นที่มีเปลือกเป็นเส้นใย ลำต้นเฟตเทอร์บุชที่อยู่ในเปลือกของต้นไม้อื่นมีลักษณะแบนเป็นพิเศษ และงอกกิ่งออกมาจากซอกไม้เป็นระยะ ๆ และถี่ขึ้นในจุดที่มีแสงส่องเช่น ใกล้ยอดไม้
ไม้เลื้อยส่วนใหญ่เป็นไม้ดอก ไม้เลื้อยยังแบ่งได้เป็นพวกมีผิวไม้ (มีเปลือกลำต้นแข็ง) เช่น วีสเตียเรีย กีวี และบอระเพ็ด และไม้เลื้อยที่เป็นไม้ล้มลุก (มีลำต้นอ่อน) เช่น มอร์นิ่งกลอรี่
กลุ่มไม้เลื้อยแปลกกลุ่มหนึ่งคือเฟิร์นสกุลย่านลิเภา ซึ่งเป็นเฟิร์นเถา เลื้อยด้วยใบ โดยการคลี่ใบออกจากปลายและงอกยาวออกไปเรื่อย ๆ ไม่หยุด จนปกคลุมก่อตัวเป็นพุ่มเมื่อบนต้นไม้ หรือก้อนหิน
รูปแบบการเลื้อย.
รูปแบบการเลื้อยพันปลายยอดของลำต้น (ลำต้นพัน) หรือ เกลียวเถาวัลย์ ( twining vines) อาจเรียก การพันเกลียว หรือ ไบน์ (bine) เป็นการเจริญเติบโตของไม้เลื้อยที่ไต่ขึ้นโดยใช้ยอดของมันที่งอกออกเป็นเกลียวไปเรื่อย ๆ ตรงกันข้ามกับไม้เลื้อยที่ปีนโดยใช้มือเกาะหรือตีนกาว เกลียวเถาวัลย์ส่วนมากมีซี่ฟัน, ก้านที่หยาบ หรือมีขนแปรงชี้ลงด้านล่างเพื่อช่วยยึดเกาะ เช่น ฮอปส์ (ที่ใช้ในการปรุงเบียร์) เป็นตัวอย่างที่สำคัญในเชิงพาณิชย์ของการปลูกพืชแบบการพันเกลียว
ทิศทางการหมุนของปลายยอดในระหว่างการปีนป่ายเป็นไปด้วยตัวมันเอง และไม่ได้มาจากการไล่ตามแสงอาทิตย์ขึ้นไปสู่ท้องฟ้า (อย่างที่บางครั้งคิดไว้) ทิศทางของการบิดพันจึงไม่ขึ้นอยู่กับว่าพืชกำลังเติบโตอยู่ด้านใดของโลกที่แบ่งตามเส้นศูนย์สูตร
การหมุนที่ตรงข้ามกันของ มอร์นิงกลอรี และสายน้ำผึ้ง เป็นแนวคิดของเนื้อเพลงเชิงเสียดสี "Misalliance" เขียนและร้องโดยไมเคิล ฟรานเดอร์ (Michael Flanders) และโดนัลด์ สวอนน์ (Donald Swann)
กังหันลมมอร์สเติร์ต
กังหันลมมอร์สเติร์ต  เป็นกังหันลมเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ในมาวบรี เมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ สร้างขึ้นในปี 1796 และเป็นกังหันลมที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังควเหลืออยู่ในประเทศแอฟริกาใต้จนกระทั่งถูกทำลายล้างในกองเพลิงเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2021 จากเหตุเพลิงไหม้พื้นที่เทเบิลเมาน์เทน
กังหันลมนี้สร้างขึ้นในราวป่ 1796 เพื่อเป็นกังหันสีส่วนเอกชนของฟาร์ม 'Welgelegen' ซึ่งมี Gysbert van Renen เป็นเจ้าของ ต่อมาภายหลังเขาเสียชีวิต กังหันลมนี้จึงถูกตั้งชื่อของตามลูกเขยของเขา Sybrand Mostert หลังจากเปลี่ยนมือหลายครั้ง กังหันถูกทิ้งให้ทรุดโทรมลงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กระทั่งในปี 1986 ซึ่งใบพัดชำรุดจนหักลงมากองบนพื้นดิน ภายหลังความพยายามในการทำนุบำรุงและอนุรักษ์กังหันนี้โดยสมาคมสถาปัตยกรรมท้องถิ่นแห่งชาติ (The Vernacular Architecture Society of South Africa) ได้มีการก่อตั้งกลุ่มมิตรสหายแห่งกังหันลมมอสเติร์ต (Friends of Mostert's Mill) ขึ้นในปี 1993
ในวันที่ 18 เมษายน 2021 กังหันลมถูกไฟลุกท่วมระหว่างเพลิงไหม้ในพื้นที่ซึ่งลุกลามมาจากภูเขาโต๊ะ
Mostert's Mill
2021 Table Mountain fire
อนุสรณ์สถานโรดส์
อนุสรณ์สถานโรดส์  เป็นอนุสรณ์สถานที่ตั้งอยู่บนยอดเขาเดวิล เคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ เพื่อระลึกถึงนักการเมืองแอฟริกาใต้ ผู้เป็นชาวอังกฤษโดยกำเนิด เซซิล จอห์น โรดส์ (1853–1902) ผลงานออกแบบโดยเซอร์เฮอร์เบิร์ท เบเคอร์
ที่ตั้งของอนุสรณ์สถานเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินที่โรดส์ยกให้รัฐบาลหลังเสียชีวิต ที่ดินส่วนอื่น ๆ ในปัจจุบันเป็นวิทยาเขตอัพเพอร์ของมหาวิทยาลัยเคปทาวน์และสวนพฤกษศาสตร์เคิร์สเตนบอช
การทำลาย.
ในเดือนกันยายน 2015 รูปปั้นบรอนซ์ท่อนบน (bronze bust) ของโรดส์ในอนุสรณ์สถานถูกทำลายโดยตัดเอาส่วนจมูกของรูปปั้นออก พร้อมกราฟฟิตีระบุว่าโรดส์เป็น "Racist (ผู้เหยียดสีผิว), thief (ขโมย), [และ] murderer (ฆาตกร)" ต่อมาส่วนจมูกได้ถูกซ่อมแซมโดยชาวเมือง และในปี 2020 รูปปั้นถูกตัดส่วนศีรษะออก แต่ต่อมาก็มีผู้ค้นพบหัวที่ถูกตัดอยู่ไม่ไกลและเจ้าหน้าที่ได้นำกลับมาติดเข้าไปดังเดิมในปีเดียวกัน
Rhodes Memorial
เครื่องหมายกรณฑ์
ในทางคณิตศาสตร์ เครื่องหมายกรณฑ์ เป็นสัญลักษณ์ของรากที่สองหรือรากที่สูงกว่าของจำนวน รากที่สองของจำนวน formula_1 เขียนได้เป็น:
ในขณะที่รากที่ formula_3 ของ formula_1 เขียนได้เป็น:
ในภาษาศาสตร์สัญลักษณ์นี้ใช้เพื่อแสดงถึงคำราก
ที่มาของเครื่องหมายกรณฑ์ √ ส่วนใหญ่เป็นการคาดเดา แหล่งข้อมูลบางแห่งคาดว่านักคณิตศาสตร์ชาวอาหรับใช้สัญลักษณ์นี้เป็นครั้งแรก จากตำนานเล่าว่านำมาจากอักษรอาหรับ "ج" (ǧīm) ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกในคำภาษาอาหรับ "جذر" (jadhir แปลว่า "ราก") อย่างไรก็ตามเลออนฮาร์ด ออยเลอร์ เชื่อว่ามีต้นกำเนิดมาจากตัวอักษร "r" ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกของคำภาษาละติน "radix" (หมายถึง "ราก") ซึ่งหมายถึงการกระทำทางคณิตศาสตร์แบบเดียวกัน
สัญลักษณ์ดังกล่าวปรากฏเป็นครั้งแรกในการพิมพ์โดยไม่มี vinculum ("แถบ" แนวนอนอยู่เหนือตัวเลขในเครื่องหมายกรณฑ์) ในปี 1525 ใน "Die Coss" โดย Christoff Rudolff นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ในปี 1637 เดส์การตส์เป็นคนแรกที่รวมเครื่องหมายกรณฑ์ของเยอรมัน √ เข้ากับขีดแนวนอนข้างบนเป็นสัญลักษณ์รากศัพท์ที่ใช้กันทั่วไปในปัจจุบัน
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศอิสราเอล
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศอิสราเอล  เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วโลกของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) ผู้ป่วยรายแรกในประเทศอิสราเอลได้รับการยืนยันเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 เมื่อพลเมืองหญิงคนหนึ่งได้รับผลตรวจเป็นบวกสำหรับโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ที่ศูนย์การแพทย์ชีบาหลังจากการกักด่านบนเรือ"ไดมอนด์พรินเซส"ในประเทศญี่ปุ่น ด้วยเหตุนี้ จึงมีการกำหนดกฎการแยกกักที่พักอาศัยเป็นเวลา 14 วันสำหรับทุกคนที่เคยไปเยือนเกาหลีใต้หรือญี่ปุ่น และมีการสั่งห้ามผู้ที่ไม่มีถิ่นที่อยู่และไม่ใช่พลเมืองที่อยู่ในเกาหลีใต้เป็นเวลา 14 วันก่อนเดินทางมาถึง
ประเทศอิสราเอลเริ่มบังคับใช้การเว้นระยะห่างทางสังคมตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม และกฎเกณฑ์อื่น ๆ เพื่อจำกัดการแพร่กระจายของการติดเชื้อ การชุมนุมครั้งแรกถูกจำกัดไว้ที่ไม่เกิน 100 คน และในวันที่ 15 มีนาคมตัวเลขนี้ลดลงเหลือ 10 คนโดยผู้เข้าร่วมควรมีระยะห่างระหว่างกัน 2 เมตร (6 ฟุต 7 นิ้ว) ครั้นวันที่ 19 มีนาคม นายกรัฐมนตรี เบนจามิน เนทันยาฮู ได้ประกาศภาวะฉุกเฉินแห่งชาติ โดยกล่าวว่าข้อจำกัดที่มีอยู่จะมีผลบังคับใช้ตามกฎหมาย และผู้ฝ่าฝืนจะถูกปรับ ชาวอิสราเอลไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากบ้านเว้นแต่จำเป็นจริง ๆ บริการที่จำเป็นซึ่งรวมถึงร้านขายอาหาร, ร้านขายยา และธนาคารจะยังคงเปิดให้บริการอยู่ ข้อจำกัดในการเคลื่อที่ได้เข้มงวดยิ่งขึ้นในวันที่ 25 มีนาคมและ 1 เมษายนโดยทุกคนได้รับคำสั่งให้ทำการปิดจมูกและปากนอกบ้าน จากการที่โคโรนาไวรัสได้รับการวินิจฉัยว่าแพร่ระบาดในบเนบรัค ซึ่งมีผู้ติดเชื้อเกือบ 1,000 คนเมื่อต้นเดือนเมษายนที่ผ่านมา คณะรัฐมนตรีได้ลงมติให้เมืองนี้เป็น "เขตหวงห้าม" โดยจำกัดการเข้าออกเป็นระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์ ประจวบกับเทศกาลปัสคาในคืนวันที่ 8 เมษายน ฝ่ายนิติบัญญัติสั่งห้ามเดินทาง 3 วันและได้รับคำสั่งให้ชาวอิสราเอลอยู่ห่างจากบ้านไม่เกิน 100 ม. (330 ฟุต) ในคืนปัสคา และเมื่อวันที่ 12 เมษายน ย่านนิกายฮาเรดีในเยรูซาเลมถูกปิด
คลื่นลูกแรกของการระบาดได้เกิดขึ้นท่ามกลางภายใต้รัฐบาลรักษาการ เนื่องจากไม่มีการจัดตั้งรัฐบาลผสมใหม่หลังการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติแห่งชาติในอิสราเอล ค.ศ. 2020 ซึ่งเป็นครั้งที่สามนับตั้งแต่การยุบรัฐบาลในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2018 เนทันยาฮูยังคงทำหน้าที่นายกรัฐมนตรี และถูกกล่าวหาว่าใช้อำนาจเพิ่มเติมของความพยายามในการตรวจสอบรวมถึงควบคุมการแพร่กระจายของไวรัส ซึ่งรัฐบาลแห่งชาติได้สาบานตนเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 ส่วนในช่วงระลอกที่สอง การเคลื่อนไหว เช่น 'ธงดำ' และการชุมนุมหน้าที่พักของเนทันยาฮูได้ประท้วงการตอบสนองของรัฐบาลต่อไวรัส กระทั่งช่วงระลอกที่สามในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2020 รัฐบาลแห่งชาติได้ล่มสลาย ทำให้มีการเลือกตั้งครั้งที่สี่ในรอบสองปี
JKN18
เขตการปกครองของประเทศแคนาดา
หัวต่อไฟฟ้า
หัวต่อไฟฟ้า  เป็นอุปกรณ์เครื่องกลไฟฟ้าที่ใช้ในการเชื่อมต่อตัวนำไฟฟ้าและสร้างวงจรไฟฟ้า ขั้วต่อไฟฟ้าส่วนใหญ่มีเพศเช่น ส่วนประกอบตัวผู้ที่เรียกว่า "ปลั๊ก" เชื่อมต่อกับส่วนประกอบตัวเมียหรือ "เบ้า" การเชื่อมต่ออาจถอดออกได้ (สำหรับอุปกรณ์พกพา) ต้องใช้เครื่องมือในการประกอบเข้าและถอดออก หรือใช้เป็นข้อต่อไฟฟ้าถาวรระหว่าง 2 จุด สามารถใช้ตัวปรับต่อเพื่อเชื่อมตัวเชื่อมต่อที่แตกต่างกัน
โครงแบบของหัวต่อหลายพันแบบถูกผลิตขึ้นเพื่อใช้งานกับไฟฟ้า ข้อมูล และโปรแกรมประยุกต์ด้านโสตทัศนูปกรณ์ หัวต่อไฟฟ้าสามารถแบ่งออกเป็น 4 ประเภทพื้นฐานตามหน้าที่ได้ ดังนี้:
อิลัช มูริบา
มูริบา กูรูมา กูรูมา (; เกิด 19 มกราคม ค.ศ. 2003) โดยทั่วไปรู้จักกันในชื่อ อิลัช มูริบา  เป็นนักฟุตบอลชาวกินี ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลาง ให้กับบาเลนเซีย สโมสรในลาลิกา จากการยืมตัวมาจากแอร์เบ ไลพ์ซิช และทีมชาติกินี
มูริบาเกิดในโคนาครี เมืองหลวงของประเทศกินี มารดาเป็นชาวกินีและบิดาเป็นชาวไลบีเรีย เขาถือทั้งสัญชาติสเปนและกินี
มูริบาเข้าร่วมทีมเยาวชนของอัสปัญญ็อลใน ค.ศ. 2008 ก่อนที่ใน ค.ศ. 2010 เขาจะย้ายมาร่วมสโมสรร่วมเมืองอย่างบาร์เซโลนา เขาได้รับการพิจารณาให้เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดในยุคของเขาและเขามักจะเล่นในประเภทผู้เล่นที่มีอายุมากกว่าเขา
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 ในช่วงที่สัญญาของเขากับบาร์เซโลนาใกล้จะหมดลง สโมสรต่าง ๆ เช่น แมนเชสเตอร์ซิตี ยูเวนตุส เป็นต้น พยายามที่จะเซ็นสัญญากับเขา แต่ในที่สุดเขาก็เลือกต่อสัญญากับบาร์เซโลนาด้วยเงินเดือนมากกว่า 500,000 ยูโรต่อปี และมีค่าฉีกสัญญา 100 ล้านยูโร
ในฤดูกาลถัดมา เขาได้กลายเป็นผู้เล่นที่ลงเล่นให้กับบาร์เซโลนา เบ เป็นประจำ เขาทำประตูแรกให้กับทีมได้ในวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2020 ในเกมที่พวกเขาเอาชนะยากุสเตรา
ในฤดูกาล 2020–21 มูริบาได้ขึ้นไปเล่นกับทีมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในวันที่ 10 มกราคม ค.ส. 2021 ในเกมลาลิกาที่พวกเขาเอาชนะกรานาดา 4–0 ที่โลสการ์เมเนสโดยไม่ได้รับโอกาสลงสนาม ก่อนที่จะได้ลงเล่นในวันที่ 21 มกราคม ในเกมโกปาเดลเรย์ รอบ 32 ทีมสุดท้าย กับกูร์นัลยา จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนเซร์ฆิโอ บุสเกตส์ ในนาทีที่ 4 โดยทีมของเขาเอาชนะไปด้วยคะแนน 2–0 ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 เขาลงเล่นในลาลิกาครั้งแรก พบกับเดปอร์ติโบอาลาเบสที่กัมนอว์ โดยได้ลงเล่นเป็นตัวจริง แล้วยังทำแอสซิสต์ให้กับฟรังซิชกู ตริงเกา เขาทำประตูแรกให้กับทีมได้ในเกมที่บาร์เซโลนาเอาชนะโอซาซูนา 2–0 ในวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2021 ทำให้เขากลายเป็นผู้ทำประตูที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับที่ 5 ในประวัติศาสตร์ของสโมสร เป็นรองเพียงอันซู ฟาติ, โบยัน กีร์กิช, ลิโอเนล เมสซิ และเปดริ
ในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2021 เขาได้ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรก ในเกมที่พบกับปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ที่สนามกัมนอว์ จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทน เซร์ฆิโอ บุสเกตส์ ในนาทีที่ 79 โดยสุดท้ายผลจบลงด้วยการเสมอกันที่ 1–1 ซึ่งทำให้บาร์เซโลนาตกรอบด้วยผลคะแนนรวมสองนัด 5–2 ในวันที่ 17 เมษายน เขาได้ลงเล่นในนัดชิงชนะเลิศของโกปาเดลเรย์ พบกับอัตเลติกบิลบาโอ จากการถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทน เปดริ ในนาทีที่ 81 โดยทีมของเขาเอาชนะไปด้วยคะแนน 4–0 ทำให้บาร์ซาชนะเลิศโกปาเดลเรย์เป็นสมัยที่ 31 และเป็นแชมป์แรกในระดับอาชีพของมูริบา อีกด้วย
แอร์เบ ไลพ์ซิช.
ในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2021 มูริบา ได้ย้ายร่วมทีมแอร์เบ ไลพ์ซิช สโมสนในเยอรมนี ด้วยค่าตัว 16 ล้านยูโร และเพิ่มเติมอีก 6 ล้านยูโรหากบรรลุเงื่อนไข บาร์เซโลนายังสงวนสิทธิ์ในการได้รับเงิน 10% หากสโมสรขายนักเตะในอนาคต ในวันที่ 2 ตุลาคม เขาลงเล่นให้กับสโมสรนัดแรก ในนัดที่เอาชนะเฟาเอ็ฟเอ็ล โบคุม 3–0 จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนเควิน คัมเพิล ในนาทีที่ 79 ในวันที่ 19 ตุลาคม เขาได้ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรกกับทีม ในนัดที่ออกไปเยือนปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ในรอบแบ่งกลุ่ม หลังได้รับการเปลี่ยนตัวลงมาแทนอมาดู ไฮดารา ในนาทีที่ 62 โดยทีมของเขาแพ้ไปด้วยคะแนน 3–2 ด้วยสองประตูจากลิโอเนล เมสซิ อดีตนักเตะร่วมทีมบาร์เซโลนา
บาเลนเซีย.
ในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2022 บาเลนเซีย ได้ประกาศการยืมตัว มูริบา จนสิ้นสุดฤดูกาล เขาได้ลงเล่นนัดแรกกับสโมสรในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ในโกปาเดลเรย์ รอบก่อนรองชนะเลิศ พบกับกาดิซ หลังเปลี่ยนตัวลงมาแทนเธียร์รี่ กอร์เรยาในนาทีที่ 68 ช่วยให้ทีมเอาชนะ 2–1 บาเลนเซีย ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศของรายการนี้ ซึ่งเกิดขึ้นในวันที่ 23 เมษายน ที่ลาการ์ตูฆา โดยมูริบาได้ลงเล่นเป็นตัวจริง และทำแอสซิตส์ให้กับอูโก ดูโรทำประตูตีเสมอเรอัลเบติส 1–1 ซึ่งเสมอกันจนจบช่วงต่อเวลาพิเศษ ทำให้ต้องดวลลูกโทษตัดสินซึ่งทีมของเขาแพ้ไปด้วยคะแนน 6–5 โมริบา ได้กลับมาร่วมทีมบาเลนเซียอีกครั้งในฤดูกาลถัดมา ด้วยสัญญายืมตัวเป็นครั้งที่สอง
กองทัพโบว์แดง
กองทัพโบว์แดง  เป็นองค์กรชั่วร้ายจากการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล
อีไลท์ โมริบา
อีแลช โมริบา
อีไรท์ โมริบา
อีไลซ์ โมริบา
อีไรซ์ โมริบา
คอลเลจกรีน (ลอนดอน)
คอลเลจกรีน  หรือ อบิงดันกรีน ( หรือที่รู้จักในชื่อทางการกว่าคือสวนถนนอบิงดัน (Abingdon Street Gardens)) เป็นสวนสาธารณะในนครเวสต์มินสเตอร์ ใน เซนทรอลลอนดอน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเวสท์มินสเตอร์แอบบี และตรงข้ามฝั่งถนนจากสวนของรัฐสภา
สวนนี้นิยมเป็นสถานที่สัมภาษณ์สมาชิกรัฐสภาโดยผู้รายงานข่าวทางโทรทัศน์ และเป็นที่ตั้งของรูปปั้นบรอนซ์โดยเฮนรี มัวเร "Knife Edge Two Piece 1962–65"
ภายใต้สวนคือที่จอดรถใตเดินขนาดสองขั้นซึ่งก่อสร้างในปี 1963 ถึง 1964 ชื่อ "คอลเลจ" ของสวนสื่อถึงโบสถ์ในสังกัด (คอลเลกิเอจ; collegiate) ของเวสต์มินสเตอร์แอบบี เช่น เวสต์มินสเตอร์สกูล
มิสเตอร์โปโป้
มิสเตอร์โปโป้ (ミスター・ポポ, Mr. Popo) เป็นตัวละครการ์ตูนจากซีรีส์ ดราก้อนบอล และและมีบทบาทปรากฏอนิเมะดราก้อนบอล (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์), ดราก้อนบอล Z และดราก้อนบอล ซูเปอร์
College Green, London
แน็ต ฟลายเชอร์
วัดโสภณาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดโสภณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกขาม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 20 ไร่ 29 ตารางวา
วัดโสภณาราม หรือ วัดบ้านขอม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 มีพระอธิการสะ เป็นผู้เริ่มทำการก่อสร้างร่วมกับประชาชน ต่อมาปี พ.ศ. 2475 หลวงพ่อเฮงได้เดินธุดงค์มาจากพระตะบอง ประเทศกัมพูชา มาพักอยู่ที่วัดนี้ ได้ร่วมกับชาวบ้านทำการบูรณปฏิสังขรณ์ ผู้อาวุโสในหมู่บ้านเล่าว่า ในสมัยโบราณพวกขอมมาขุดคลองไว้ที่หน้าวัด จึงเรียกว่า "คลองบ้านขอม" หรือ "คลองขอม" และพวกขอมก็เข้ามาอยู่อาศัยจึงเรียกว่าบ้านขอม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 18 เมตร ยาว 49 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 11 เมตร ยาว 32 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง และตึก 14 หลัง วิหาร กว้าง 6 เมตร ยาว 10 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 7 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 4 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
วัดป่างิ้ว (จังหวัดปทุมธานี)
วัดป่างิ้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบ้านงิ้ว อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
วัดป่างิ้วสร้างเมื่อ พ.ศ. 2458 โดยเกิดจากการรวมวัดร้างอีกสองวัดเข้าด้วยกัน คือ วัดนางหยาด (ร้าง) และ วัดพญาเมือง (ร้าง) ปรากฏหลักฐานในกำสรวลศรีปราชญ์ โดยวัดนางหยาดอยู่ริมฝั่งแม่น้ำด้านทิศเหนือ วัดพญาเมืองอยู่ริมฝั่งแม่น้ำด้านทิศใต้ และวัดป่างิ้วอยู่ตรงกลางลึกเข้าไปในแผ่นดินเข้าออกโดยมีลำคลอง วัดทั้งสองแห่งนี้ร้างไปเมื่อครั้งสงคราม พ.ศ. 2310 ตามประวัติกล่าวไว้ว่าเมื่อเสียกรุงครั้งที่ 2 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้ยกกองทัพเรือมาตีพม่าจนแตกพ่ายที่ค่ายโพธิ์สามต้น พระองค์ทรงกอบกู้เอกราชไว้ได้สำเร็จแล้วเมื่อเสด็จกลับได้ยกกองทัพเรือมาจอดพักไพร่พลหุงหาอาหารที่วัดนางหยาดและวัดพญาเมืองหนึ่งคืน เสร็จแล้วจึงเดินทางไปตั้งมั่นที่ป้อมธนบุรี
เนื่องจากเป็นการรวมวัดจึงมีเนื้อที่กว้างขวาง โดยมีเนื้อที่ 90 ไร่เศษ แยกเป็นส่วนของอาราม 45 ไร่เศษ ได้ตั้งชื่อวัดตามชื่อท้องถิ่นบ้านงิ้ว วัดป่างิ้วได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552
อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุ.
อุโบสถเก่าของวัดนางหยาด (ปัจจุบันเรียกวิหาร) ซึ่งคงเหลือพระประธานและพระอันดับ ภายในมี "หลวงพ่อวัดนางหยาด" เป็นพระพุทธรูปศิลาทรายปางมารวิชัย วิหารเรือนไทยสร้างด้วยศิลาและประดับปูนปั้นและกระเบื้องเคลือบสวยงาม ศาลารับแขกหรือหอสวดมนต์รูปทรงเป็นแบบทั่วไปในวัดมอญ เป็นอาศรมยกพื้นมีเสาเป็นแถวรับชายคาทั้งสองด้าน มีพระพุทธรูปประธานประดิษฐานอยู่ด้านใน สร้างเป็นห้องกระจกพร้อมพระพุทธรูปสมัยต่าง ๆ ด้านข้างของหอสวดมนต์เป็นที่ตั้งของกุฏิ และศาลาการเปรียญอยู่ถัดจากวิหารหลวงพ่อเกศสมุทร
โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ ใบเสมาศิลาทรายแดง พระประธานในพระอุโบสถสมัยอยุธยา ตู้พระธรรม สมุดข่อยโบราณ สระโหมดและสระน้ำโบราณ
นอรานิซา อิดริส
วัดบางแคกลาง
วัดบางแคกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแค อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
เป็นวัดโบราณตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2373 เดิมชื่อ วัดบางแคใน เพราะอยู่ในคลองบางแค เรียกชื่อนี้หลังจากที่เจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ (แสง วงศาโรจน์) ได้สร้างวัดบางแคนอกขึ้น (วัดบางแคใหญ่) ชาวบ้านมักจะเรียกวัดบางแคในว่า วัดปทุมเกสร ตามชื่อผู้ถวายที่ดิน คือ นายประทุมและนางเกสร ไม่ทราบนามสกุล ที่ได้ถวายให้กับหลวงพ่อเกตุซึ่งมาปักกลดบำเพ็ญภาวนา นายประทุมและนางเกสรได้ถวายที่ดินให้ท่านสร้างวัดประมาณ 11 ไร่ เรียกกันว่า สำนักสงฆ์ประทุมเกสร ต่อมาในสมัยหลวงพ่อลับเป็นเจ้าอาวาส ได้เกิดเพลิงไหม้กุฏิสงฆ์ทั้งหมด จึงได้ทำการปลูกสร้างขึ้นใหม่ ถึงสมัยพระอธิการไพล ธมฺมสฺสโร เป็นเจ้าอาวาส ได้ทำการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ สร้างศาลาการเปรียญขึ้นใหม่ สร้างหอสวดมนต์ และโรงเรียนประชาบาล 2 ชั้น
ในสมัยหลวงพ่อไพลเป็นเจ้าอาวาส ประชาชนเห็นว่าวัดนี้อยู่ระหว่างกลางระหว่างวัดปรกสุธรรมารามและวัดบางแคใหญ่ จึงเรียกกันติดปากว่า วัดกลาง หลวงพ่อไพลเห็นว่าวัดมีคลองบางแคอยู่หน้าวัดและอยู่ในหมู่บ้าน ตำบลบางแค จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางแคกลาง" มาจนถึงปัจจุบัน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กุฏิสงฆ์ทรงไทยไม้สักสวยงาม
อิลาอิกซ์ โมริบา
ธานี ยี่สาร
ธานี ยี่สาร เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี 5 สมัย ระหว่างปี 2535 จนถึงปี 2549 เคยเป็นแกนนำกลุ่ม 16 และเป็นอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย (บ้านเลขที่ 111)
ธานี ยี่สาร เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของนายพิน กับนางเฉลา ยี่สาร เขาเข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนท่ายางประชาสรรค์ ชั้นมัธยมที่โรงเรียนอรุณประดิษฐ จนได้เรียนต่อปริญญาตรีทางด้านรัฐศาสตร์ และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ธานี ยี่สาร สมรสกับนางทัศนาวดี ยี่สาร (สกุลเดิม บริสุทธิ์) ไม่มีบุตร
ธานี ยี่สาร เริ่มทำงานการเมืองท้องถิ่นในปี 2523 โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (ส.จ.) จนกระทั่งมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 เขาจึงได้เข้าร่วมกับพรรคสามัคคีธรรม โดยการชักชวนของพลอากาศเอก เกษตร โรจนนิล และได้รับเลือกเป็น ส.ส.สมัยแรก
จากนั้นเขาจึงได้ย้ายไปสังกัดพรรคชาติพัฒนา และรวมกลุ่ม ส.ส.เป็นกลุ่ม 16 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 และย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 แต่ในปี 2539 เขาตัดสินใจไม่ลงสมัครรับเลือกตั้ง เพื่อหลีกทางให้กับ พิเชษฐ สถิรชวาล ซึ่งเคยเป็นผู้สมัครพรรคเดียวกันแต่สอบตกในครั้งก่อน
ธานี ยี่สาร เข้าร่วมงานการเมืองอีกครั้งในปี 2544 กับพรรคไทยรักไทย และเป็นกรรมการบริหารพรรค รวมทั้งลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีก 2 สมัย คือ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จนกระทั่งเกิดการรัฐประการในปี 2549 และยุบพรรคไทยรักไทย
ธานี ยี่สาร เป็นนักการเมืองมากบารมีคนหนึ่ง เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (สมพงษ์ อมรวิวัฒน์) เลขานุการรัฐมนตรีฯ (สรอรรถ กลิ่นประทุม)
หลังถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เขาก็ยังมีบทบาทในการจัดวางตัวผู้สมัคร ส.ส.ให้กับพรรคเพื่อไทย
นอรานีซา อิดริส
แนท ฟลายเชอร์
เจเนรัลลิสสิโม
สุมิตตา ดวงแก้ว (Fye Sumitta)
พระราชวังสต็อกโฮล์ม
พระราชวังสต็อกโฮล์ม หรือ พระราชวังหลวง ( หรือ ) เป็นที่ประทับทางการและพระราชวังหลวงแห่งหลักของสถาบันพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน (ที่ประทับจริง ๆ ของพระเจ้าคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ และ พระราชินีนาถซิลเวีย อยู่ที่พระราชวังโดรตต์นิงฮ็อล์ม) พระราชวังสต็อกโฮล์มตั้งอยู่บนสตัดสโฮลเมิน ในย่านกัมลาสตานของสต็อกโฮล์ม โดยพระราชวังตั้งอยู่ติดกับอาคารริกสดัก พระราชวังนี้เป็นสถานที่ทรงงานหลักของพระมหากษัตริย์, พระบรมวงศานุวงศ์ และราชสำนัก
พระราชวังเป็นทรัพย์สินของรัฐบาลสวีเดนในนามคณะกรรมการอสังหาริมทรัพย์แห่งสวีเดนซึ่งมีหน้าที่ดูแลรักษาและดูแลการใช้งานของพระราชวัง ส่วน "สโตตโฮลลาแรมบีเต็ต" (Ståthållarämbetet; สำนักงานผู้ว่าการพระราชวัง) เป็นผู้ดูแลพระราชสิทธิ์ในการควบคุมจัดการพระราชวัง พระราชวังเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังหลวงในสวีเดนซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมจัดการของพระราชวงศ์และราชสำนัก
Drottningholm Palace
Ilaix Moriba
Óscar Mingueza
วัดโพธิ์เอน (จังหวัดนนทบุรี)