pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เชฟกระทะเหล็ก จะมาสาธิตการทำอาหารให้แก่ดารารับเชิญและผู้ชมทางบ้านที่สมัครเข้ารวมรายการ รวม 6 ท่าน หรืออาจจะมากกว่านั้น และทุกวันพุธสุดท้ายของแต่ละเดือน เชฟผู้ท้าชิงที่เคยแข่งขันในรายการ จะมาสาธิตการทำอาหารแทนเชฟกระทะเหล็ก หลังจากนั้นจะเลือกผู้ร่วมรายการ 2 ท่าน มาทำอาหารตามเชฟกระทะเหล็กหรือเชฟผู้ท้าชิงที่เคยแข่งขันในรายการ ซึ่งผู้ร่วมรายการที่เหลือ 4 คน จะทำการชิมและให้คะแนนว่าอาหารที่คนไหนทำ อร่อยกว่ากัน คนที่ได้คะแนนมากกว่า จะได้เป็น นักเรียนดีเด่น และได้รับประกาศนียบัตรเป็นของที่ระลึก
รูปแบบที่ 3.
ประชันวัตถุดิบ.
จะมีวัตถุดิบ 2 ชนิดออกมาให้ได้ชมกัน โดยหนึ่งในนั้นจะเป็นวัตถุดิบหลักที่ใช้แข่งในวันนั้นจริงๆ หรือบางครั้งอาจจะไม่เกี่ยวกับวัตถุดิบเลย แต่จะเป็นการทำอาหารให้แขกรับเชิญได้รับประทานกัน โดยจะมีเชฟประสพโชค ตระกูลแพทย์ (เชฟอาร์ต), เชฟบรรณ บริบูรณ์ (เชฟอิ๊ค), เชฟธัชพล ชุมดวง (เชฟตูน) สลับเปลี่ยนหมุนเวียนกันมา สัปดาห์ละ 2 คนเพื่อเป็นตัวแทนและนำเสนอวัตถุดิบอย่างละฝ่าย พร้อมทั้งทำอาหารจากวัตถุดิบนั้นๆ ให้กับแขกรับเชิญได้รับประทานด้วย
เชฟผู้ท้าชิงจะต้องแข่งขันทำอาหารกับเชฟกระทะเหล็กประจำรายการ โดยผู้ท้าชิงมีสิทธิ์เลือกว่าต้องการอยากประลองยุทธ์กับเชฟกระทะเหล็กท่านใด (เชฟกระทะเหล็ก อาหารไทย, เชฟกระทะเหล็ก อาหารญี่ปุ่น, เชฟกระทะเหล็ก อาหารตะวันตก และ เชฟกระทะเหล็ก อาหารจีน) โดยทั้งสองฝ่ายจะมีวัตถุดิบหลักและเวลาเป็นตัวกำหนดสำหรับการแข่งขัน (เวลาที่กำหนดในการแข่งขัน คือ 60 นาที) มีการนำเสนอ, การแสดงความคิดเห็น และการตัดสิน หลังผู้ท้าชิงและเชฟกระทะเหล็ก ทำอาหารเสร็จเรียบร้อย จะต้องนำเสนออาหารของตัวเองต่อกรรมการก่อนชิม จากนั้นคณะกรรมการจะทำการแสดงความคิดเห็น พร้อมตัดสินว่า...อาหารจานใดระหว่าง เชฟผู้ท้าชิง หรือ เชฟกระทะเหล็ก จะมีรสชาติชนะใจกรรมการ ในกรณีที่ผลการแข่งขันเสมอกัน อาจจะมีการแข่งขันแบบต่อเวลาพิเศษอีก 30 นาที โดยเชฟทั้งสองฝ่ายจะต้องทำอาหารเพิ่มขึ้นอีก 1 เมนู โดยใช้วัตถุดิบพิเศษที่รายการกำหนดไว้ให้ หรืออาจจะไม่มีการต่อเวลา และคงผลเสมอไว้เช่นเดิม
รูปแบบที่ 4.
รูปแบบจะคล้ายคลึงกับ  ซึ่งเชฟทั้งสองฝ่ายจะมีเวลาในการแข่งขัน 60 นาที เหมือนเดิม โดยภายใน 20 นาทีแรกนั้น เชฟทั้งสองฝ่ายจะต้องทำอาหาร 1 เมนู ให้เสร็จเรียบร้อย พร้อมเสิร์ฟด้วยตนเองให้กับคณะกรรมการได้ชิมกันจานต่อจาน โดยคณะกรรมการ 3 คน จะทำการชิมพร้อมกับแสดงความคิดเห็นและให้คะแนนกันแบบระบบเวลาจริงเลย มีคะแนนส่วนนี้ให้ 5 คะแนน ถ้าทำไม่ทัน คะแนนส่วนนี้จะเป็น 0 คะแนนโดยทันที จากนั้นอีก 40 นาทีที่เหลือเชฟทั้งสองฝ่าย ต้องรังสรรค์อย่างน้อย 4 เมนูให้เสร็จทันเวลา ที่มากไปกว่านั้นเพื่อเพิ่มความท้าทายและความกดดันให้กับเชฟทั้งสองฝ่าย ท่านประธานสันติได้เพิ่ม โจทย์พิเศษ (Culinary Curve Ball) ที่สามารถเป็นได้ทั้งวัตถุดิบหรืออุปกรณ์เสริม ซึ่งเชฟทั้งสองฝ่าย ต้องใช้โจทย์พิเศษนี้เป็นองค์ประกอบในเมนูใดเมนูหนึ่งให้ได้นั้นเอง ซึ่งเราจะได้ประหลาดใจไปกับวิธีการแก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้าของเชฟแต่ละท่าน แถมยังได้เห็นถึงจินตนาการและความคิดสร้างสรรค์ของพวกเขา มีคะแนนส่วนนี้ให้ 5 คะแนน และคณะกรรมการ 3 คน ทำการให้คะแนน โดยจะพิจารณาจากคะแนนด้านรสชาติความอร่อย 10 คะแนน, ด้านความสวยงามและความคิดสร้างสรรค์ 5 คะแนน และด้านความสามารถในการดึงรสชาติของวัตถุดิบหลัก 5 คะแนน
รูปแบบที่ 5.
เชฟผู้ท้าชิงจะต้องแข่งขันทำอาหารกับเชฟกระทะเหล็กประจำรายการ โดยผู้ท้าชิงมีสิทธิ์เลือกว่าต้องการอยากประลองยุทธ์กับเชฟกระทะเหล็กท่านใด (เชฟกระทะเหล็ก อาหารไทย, เชฟกระทะเหล็ก อาหารญี่ปุ่น, เชฟกระทะเหล็ก อาหารตะวันตก แนวอินโนเวทีฟ, เชฟกระทะเหล็ก อาหารจีนร่วมสมัย, เชฟกระะทะเหล็ก อาหารหวาน, เชฟกระทะเหล็ก อาหารเอเชี่ยนทวิสต์คิวชีน และเชฟกระทะเหล็ก อาหารยุโรป) โดยทั้งสองฝ่ายจะมีวัตถุดิบหลักและจะมีเวลาในการแข่งขัน 60 นาที เป็นตัวกำหนดสำหรับการแข่งขัน โดยภายใน 20 นาทีแรกนั้น เชฟทั้งสองฝ่ายจะต้องทำอาหาร 1 เมนู ให้เสร็จเรียบร้อย พร้อมเสิร์ฟด้วยตนเองให้กับคณะกรรมการได้ชิมกันจานต่อจาน โดยคณะกรรมการ 3 คน จะทำการชิมพร้อมกับแสดงความคิดเห็นและให้คะแนนกันแบบระบบเวลาจริงเลย มีคะแนนส่วนนี้ให้คนละ 5 คะแนน ถ้าทำไม่ทัน คะแนนส่วนนี้จะเป็น 0 คะแนนโดยทันที จากนั้นอีก 40 นาทีที่เหลือเชฟทั้งสองฝ่าย ต้องรังสรรค์อย่างน้อย 4 เมนูให้เสร็จทันเวลา
คณะกรรมการ 3 คน จะทำการชิมอาหารและแสดงความคิดเห็นให้กับเชฟทั้งสองฝ่าย จากนั้นคณะกรรมการ 3 คน จะทำการให้คะแนน โดยจะพิจารณาจากคะแนนด้านจานแรกคนละ 5 คะแนน, รสชาติความอร่อยคนละ 10 คะแนน, ด้านความสวยงามและความคิดสร้างสรรค์คนละ 5 คะแนน และด้านความสามารถในการดึงรสชาติของวัตถุดิบหลักคนละ 5 คะแนน รวม 75 คะแนน
รูปแบบที่ 6.
ใช้ในวันที่ 8 กรกฎาคม – 9 กันยายน พ.ศ. 2560
ช่วง World Ingredient ภารกิจตามล่าวัตถุดิบสุดขอบโลก.
ในช่วงนี้ จะมีลักษณะคล้ายกับช่วงประชันวัตถุดิบในรูปแบบที่ 3 แต่จะเป็นการให้พิธีกรร่วม 2 ท่านคือ เบญจพล เชยอรุณ (กอล์ฟ) และ ชล วจนานนท์ (ชลลี่) มานำเสนอวัตถุดิบที่จะให้ประธานสันติเป็นผู้คัดเลือก เพื่อนำมาใช้ในการแข่งขัน และผู้ชมทางบ้านจะสามารถร่วมสนุกว่าประธานสันติจะเลือกวัตถุดิบชนิดใด เพื่อชิงบัตรกำนัลมูลค่า 10,000 บาท
เชฟผู้ท้าชิงจะต้องแข่งขันทำอาหารกับเชฟกระทะเหล็กประจำรายการ โดยผู้ท้าชิงมีสิทธิ์เลือกว่าต้องการอยากประลองยุทธ์กับเชฟกระทะเหล็กท่านใด (เชฟกระทะเหล็ก อาหารไทย, เชฟกระทะเหล็ก อาหารญี่ปุ่น, เชฟกระทะเหล็ก อาหารตะวันตก แนวอินโนเวทีฟ, เชฟกระทะเหล็ก อาหารจีนร่วมสมัย, เชฟกระะทะเหล็ก อาหารหวาน, เชฟกระทะเหล็ก อาหารเอเชี่ยนทวิสต์คิวชีน และเชฟกระทะเหล็ก อาหารยุโรป) โดยทั้งสองฝ่ายจะมีวัตถุดิบหลักและจะมีเวลาในการแข่งขัน 60 นาที เป็นตัวกำหนดสำหรับการแข่งขัน โดยภายใน 20 นาทีแรกนั้น เชฟทั้งสองฝ่ายจะต้องทำอาหาร 1 เมนู ให้เสร็จเรียบร้อย พร้อมเสิร์ฟด้วยตนเองให้กับคณะกรรมการได้ชิมกันจานต่อจาน จากนั้นอีก 40 นาทีที่เหลือเชฟทั้งสองฝ่าย ต้องรังสรรค์อย่างน้อย 4 เมนูให้เสร็จทันเวลา
แบบที่ 7.
ใช้ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
เชฟผู้ท้าชิงจะต้องแข่งขันทำอาหารกับเชฟกระทะเหล็กประจำรายการ โดยผู้ท้าชิงมีสิทธิ์เลือกว่าต้องการอยากประลองยุทธ์กับเชฟกระทะเหล็กท่านใด (เชฟกระทะเหล็ก อาหารญี่ปุ่น, เชฟกระทะเหล็ก อาหารตะวันตก แนวอินโนเวทีฟ, เชฟกระทะเหล็ก อาหารจีนร่วมสมัย, เชฟกระะทะเหล็ก อาหารหวาน, เชฟกระทะเหล็ก อาหารเอเชี่ยนแนวผสมผสาน, เชฟกระทะเหล็ก อาหารตะวันตกแนวผสมผสาน และเชฟกระทะเหล็ก อาหารฝรั่งเศส) โดยทั้งสองฝ่ายจะมีวัตถุดิบหลักและจะมีเวลาในการแข่งขัน 60 นาที เป็นตัวกำหนดสำหรับการแข่งขัน เชฟทั้งสองฝ่ายจะต้องรังสรรค์ 5 เมนู ให้เสร็จทันเวลา จากนั้นเมื่อผ่านไป 45 นาที จะมีวัตถุดิบปริศนา (Culinary Curve Ball) ซึ่งเชฟทั้งสองฝ่ายจะต้องนำวัตถุดิบปริศนามาใช้ทำอาหารเป็นวัตถุดิบหลักในเมนูสุดท้ายจาก 5 เมนู (มีเพียงเทปวันที่ 11 และ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ที่ใช้กติกาจากรูปแบบรายการแบบที่ 4 คือเชฟทั้งสองฝ่ายจะต้องนำวัตถุดิบปริศนานำมาประกอบการรังสรรค์อย่างน้อย 1 เมนูจาก 5 เมนู)
จะมีคณะกรรมการ 3 และ 4 คน จะทำการให้คะแนน ซึ่งเกณฑ์การตัดสินคะแนนจะพิจารณาด้านความอร่อย 50 คะแนน, ความคิดสร้างสรรค์เมนู 25 คะแนน, ความคิดสร้างสรรค์ตกแต่งจาน 25 คะแนน และการชูวัตถุดิบหลัก 50 คะแนน รวม 150 คะแนน (ในช่วงวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 จะใช้เกณฑ์การตัดสินจะพิจารณาด้านความอร่อย 10 คะแนน, ความคิดสร้างสรรค์และตกแต่งจาน 5 คะแนน, การชูวัตถุดิบหลัก 5 คะแนน และวัตถุดิบปริศนา 5 คะแนน (ในเทปวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2561 ซึ่งจะมีคะแนนพิเศษซึ่งก็คือ โจทย์พิเศษ 2 อีกคนละ 5 คะแนน))
รูปแบบที่ 1 Blind Tasting.
ในรูปแบบ Blind Tasting คณะกรรมการจะไม่ทราบมาก่อนว่าเมนูอาหารแต่ละจานที่จะได้รับประทานนั้นเป็นของเชฟท่านใด เพื่อป้องกันปัญหาการล็อกผล โดยกรรมการทั้งสี่จะเก็บตัวในระหว่างที่เชฟทั้งสองทำการรังสรรค์เมนู และเมื่อเข้าสู่ช่วงการตัดสิน เชฟทั้งสองจะถูกนำไปเก็บตัวและดูการตัดสินผ่านทางจอมอนิเตอร์ และอาหารของเชฟทั้งสองจะถูกเสิร์ฟให้แก่คณะกรรมการทำการตัดสิน โดยคณะกรรมการจะทำการตัดสินหน้าเวทีของ Kitchen Stadium (ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 – 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563) ต่อมาเปลี่ยนเป็นห้อง Bidding Battle ของ ศึกค้นหาเชฟกระทะเหล็ก (28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 - 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2565) โดยจะใช้อักษรย่อว่าเป็นเชฟ A หรือ B ในการแทนตัวเชฟผู้ท้าชิงและเชฟกระทะเหล็ก เริ่มใช้ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 – 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 และ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 - 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 นอกจากนี้ตั้งแต่วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 - 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 จะสลับจานเสิร์ฟในแต่ละเมนู ทำให้กรรมการคาดเดาแนวทางการทำอาหารของเชฟได้ยากขึ้น
รูปแบบที่ 2 เปิดเผย.
ในรูปแบบเปิดเผย จะให้ทั้งเชฟกระทะเหล็กและเชฟผู้ท้าชิงเข้าไปในห้อง Bidding Battle ของ ศึกค้นหาเชฟกระทะเหล็ก โดยจะมีคณะกรรมการมานั่งชิมอาหารของเชฟกระทะเหล็กและเชฟผู้ท้าชิงพร้อมกัน โดยมีการเปิดเผยหน้าเชฟกระทะเหล็กและเชฟผู้ท้าชิงแบบให้เห็นแบบต่อหน้าต่อตา แต่จะยังมีการวิจารณ์คล้าย ๆ กับรูปแบบ Blind Tasting เดิม เริ่มใช้ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2563 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
รูปแบบของรายการในปัจจุบัน (แบบที่ 8).
ใช้ในวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2565 - ปัจจุบัน
เชฟผู้ท้าชิงจะต้องแข่งขันทำอาหารกับเชฟกระทะเหล็กประจำรายการ โดยผู้ท้าชิงมีสิทธิ์เลือกว่าต้องการอยากประลองยุทธ์กับเชฟกระทะเหล็กท่านใด (เชฟกระทะเหล็ก อาหารญี่ปุ่น, เชฟกระทะเหล็ก อาหารตะวันตกแนวอินโนเวทีฟ, เชฟกระทะเหล็ก อาหารจีนร่วมสมัย, เชฟกระทะเหล็ก อาหารหวาน, เชฟกระทะเหล็ก อาหารเอเชียนแนวผสมผสาน, เชฟกระทะเหล็ก อาหารตะวันตกแนวผสมผสาน, เชฟกระทะเหล็ก อาหารฝรั่งเศส, เชฟกระทะเหล็ก อาหารยุโรปแนวผสมผสาน, เชฟกระทะเหล็ก อาหารยุโรปร่วมสมัย) โดยในบางเทป ผู้ท้าชิงสามารถกำหนดโจทย์เพื่อทดสอบเชฟกระทะเหล็กได้อีกด้วย ทั้งนี้ หากเชฟผู้ท้าชิงสามารถชนะเชฟกระทะเหล็กได้ จะได้รับถ้วยรางวัลเชฟกระทะเหล็ก (Iron Chef Trophy) ไปครอบครองด้วย ซึ่งเชฟจะต้องแข่งขันกันทั้งหมด 2 รอบดังนี้
ทั้งสองเชฟจะมีวัตถุดิบหลักอย่างแรกซึ่งจะใช้ในการทำเมนูที่ 1 และเมนูที่ 2 ไปก่อน และจะมีเวลาในการแข่งขัน 60 นาที เป็นตัวกำหนดสำหรับการแข่งขัน โดยเชฟทั้งสองฝ่ายจะต้องทำอาหาร 1 เมนู ให้เสร็จเรียบร้อย และต้องเสิร์ฟเมนูแรกให้คณะกรรมการชิมไปก่อนภายใน 15 นาทีแรก จึงจะกลับมาแข่งขันต่อได้ จากนั้นอีก 5 นาทีต่อมา จะต้องตัดเชฟผู้ช่วยออก 1 คน (จะเหลือ 3 คน) และจะมีวัตถุดิบที่ 2 ซึ่งจะใช้ในการทำเมนูที่ 3 และเมนูที่ 4 และเมื่อเหลือ 20 นาทีสุดท้าย จะต้องตัดเชฟผู้ช่วยออกอีก 1 คน (จะเหลือ 2 คน) และจะมีวัตถุดิบปริศนา (Culinary Curve Ball) ซึ่งเชฟทั้งสองฝ่ายจะต้องนำวัตถุดิบปริศนามาใช้ทำอาหารเป็นวัตถุดิบหลักในเมนูที่ 5 และเมื่อหมดเวลา ทั้งสองเชฟจะต้องเสิร์ฟทั้ง 4 เมนูที่เหลือให้คณะกรรมการได้ชิมในลำดับต่อไป เมื่อคณะกรรมการชิมอาหารทั้ง 4 เมนูเสร็จสิ้น จะต้องไปแข่งขันต่อในรอบ One-On-One Battle หรือการแข่งขันแบบตัวต่อตัวต่อไป
ตั้งแต่วันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2565 ได้มีการปรับเปลี่ยนกติกาเล็กน้อย โดยเมื่อเปิดตัววัตถุดิบที่ 2 ไปแล้ว จะมีเวลาเหลืออีก 15 นาทีที่เชฟทั้งสองฝ่ายจะต้องทำอาหารและเสิร์ฟเมนูจากวัตถุดิบที่ 2 อีก 1 เมนูให้คณะกรรมการชิม และเมื่อหมดเวลา 60 นาที ทั้งสองเชฟจะต้องเสิร์ฟทั้ง 3 เมนูที่เหลือให้คณะกรรมการได้ชิมในลำดับต่อไป
รอบ One-On-One Battle (การแข่งขันแบบตัวต่อตัว).
ทั้งสองเชฟจะต้องแข่งขันกันแบบตัวต่อตัว โดยไม่มีเชฟผู้ช่วยเลย โดยจะต้องรังสรรค์อาหารจากวัตถุดิบหลัก 1 อย่าง ซึ่งทั้งสองเชฟจะต้องไปช็อปปิ้งวัตถุดิบเพิ่มเติมใน Supermaket ภายใน 3 นาที เมื่อหมดเวลาประตูจะปิด ถ้าออกมาไม่ทันจะถูกขังไว้ใน Supermaket เป็นเวลา 5 นาที และจะต้องทำอาหารเมนูที่ 6 เมนูสุดท้ายภายใน 30 นาที เมื่อหมดเวลาทั้งสองเชฟจะต้องเสิร์ฟเมนูที่ 6 เมนูสุดท้าย ให้คณะกรรมการได้ชิมในลำดับต่อไป
ให้ทั้งเชฟกระทะเหล็กและเชฟผู้ท้าชิงเข้าไปในห้อง Bidding Battle ของศึกค้นหาเชฟกระทะเหล็ก โดยจะมีคณะกรรมการมานั่งชิมอาหารของเชฟกระทะเหล็กและเชฟผู้ท้าชิงพร้อมกัน โดยมีการเปิดเผยหน้าเชฟกระทะเหล็กและเชฟผู้ท้าชิงแบบให้เห็นแบบต่อหน้าต่อตา และทั้งสองเชฟต้องอธิบายอาหารด้วยตัวเอง แต่ยังมีการวิจารณ์คล้าย ๆ กับรูปแบบก่อนหน้า ซึ่งจะมีคณะกรรมการ 3 และ 4 คน มาชิมและทำการให้คะแนน โดยมีเกณฑ์การตัดสินคะแนนคือ รสชาติ, ความคิดสร้างสรรค์ และการชูวัตถุดิบหลัก ซึ่งจะตัดสินเมนูที่ 1 ก่อนเมื่อเวลาผ่านไป 15 นาทีในการแข่งขันรอบแรก เมื่อจบการแข่งขันในรอบแรก จะตัดสินเมนูที่ 2-5 และเมื่อจบการแข่งขันรอบตัวต่อตัว จะตัดสินเมนูสุดท้าย ซึ่งเกณฑ์การตัดสินคะแนนจะพิจารณาเป็นรายเมนู โดยจะให้คะแนนเมนูที่ 1-5 จะมีคะแนนเมนูละ 15 คะแนน และเมนูสุดท้ายในรอบตัวต่อตัวจะมี 30 คะแนน รวมคะแนนทั้งหมด 105 คะแนน และตั้งแต่วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2565 เป็นต้นไป มีการปรับการปรับเกณฑ์การให้คะแนนใหม่ คือ รอบแรกจะมีคะแนนเมนูที่ 1-5 คะแนนเมนูละ 10 คะแนน และเมนูสุดท้ายในรอบตัวต่อตัวจะมี 50 คะแนน รวมคะแนนทั้งหมด 100 คะแนน
เชฟกระทะเหล็ก.
รายชื่อเชฟกระทะเหล็กที่ปรากฏในรายการ ซึ่งแสดงสถิติการแข่งขันผลชนะ เสมอ แพ้ ของเชฟกระทะเหล็กแต่ละคน โดยกล่องสีจะแทนแถบสีของชุดเชฟกระทะเหล็ก
วัตถุดิบหลักที่นำมาใช้รายการบางครั้งก็จะมีราคาแพงและแปลกใหม่ เช่น ปลาเก๋ามังกร, ปลาแซลมอน, ปลาหมึกยักษ์, ปูทาราบะ แต่บางครั้งก็จะเป็นวัตถุดิบที่หาได้ง่ายโดยทั่วไป เช่น กุ้งแม่น้ำ, กะหล่ำปลี เป็นต้น ซึ่งบางครั้งก็แสดงถึงความเป็นพื้นบ้านในประเทศไทย เช่น ปลาร้า, ไก่บ้าน โดยวัตถุดิบหลักในแต่ละสัปดาห์ทั้งเชฟผู้ท้าชิงและเชฟกระทะเหล็กจะต้องนำมาทำอาหาร 5 เมนู ซึ่งจำนวนจานของอาหารแต่ละอย่างที่ต้องเตรียมในการตัดสินนั้นจะมีอย่างน้อย 6 จาน กล่าวคือ เตรียมให้ประธาน 1 จาน และคณะกรรมการตามจำนวนคณะกรรมการในแต่ละสัปดาห์ และต้องเตรียม 1 จาน ของอาหารแต่ละอย่างออกมาต่างหากสำหรับการถ่ายภาพและการนำเสนอ โดยอาหารทั้งหมดจะทำด้วยเชฟกระทะเหล็กและมีผู้ช่วย ปกติแล้วทั้งเชฟผู้ท้าชิงและเชฟกระทะเหล็กจะเตรียมผู้ช่วยเชฟมาเองจำนวน 2 คน (ปัจจุบันต้องเตรียมผู้ช่วยเชฟ 3 คน เนื่องจากในการแข่งขันรอบปกติ จะต้องมีเชฟผู้ช่วยตลอดการแข่งขัน และมีการตัดผู้ช่วยเชฟออก 2 ครั้ง) และอุปกรณ์เครื่องครัว นอกเหนือจากทางรายการที่มีอยู่นำมาใช้ในรายการได้
ในการตัดสินแต่ละครั้งจะมีกรรมการ 5 คน แต่บางครั้งอาจมี 4-6 คน ทั้งนี้อาจมีแขกรับเชิญเป็นดารา นักแสดงหรือผู้มีชื่อเสียงในวงการบันเทิง 1-2 คนรวมอยู่ด้วย ต่อมาภายหลังมีการเปลี่ยนแปลงจนเหลือกรรมการเพียง 4 ท่าน โดยกรรมการส่วนใหญ่เป็นผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านวงการอาหาร และมีชาวต่างชาติด้วยเป็นบางครั้ง เนื่องจากเป็นเชฟที่ประจำอยู่ตามภัคตาคารต่าง ๆ ที่มีชื่อเสียง
กรรมการประจำรายการ.
Epiphany อาจหมายถึง
ป่าพรุ
ป่าพรุ  เป็นประเภทของป่าดิบชื้นประเภทหนึ่ง ที่อยู่ในพื้นที่ราบลุ่ม เกิดจากแอ่งน้ำจืดเกิดขังตัวติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน มีการสะสมของชั้นดินอินทรีย์วัตถุ เช่น ซากพืช, ซากสัตว์, เศษซากของต้นไม้ ใบไม้ ต่าง ๆ จนย่อยสลายช้า ๆ กลายเป็นดินพีตหรือดินอินทรีย์ที่มีลักษณะหยุ่นยวบเหมือนฟองน้ำที่มีความหนาแน่นน้อยอุ้มน้ำได้มาก และพบว่ามีการสะสมระหว่างดินพีตกับดินตะกอนทะเลสลับกันชั้นกัน 2-3 ชั้น เนื่องจากน้ำทะเลเคยมีระดับสูงขึ้นจนท่วมป่าพรุ เกิดการสะสมของตะกอนน้ำทะเลถูกขังอยู่ด้านใน พันธุ์ไม้ในป่าพรุตายลงไป และเกิดเป็นป่าชายเลนขึ้นมาแทนที่ เมื่อระดับน้ำทะเลลดลง และมีฝนตกลงมาสะสมน้ำที่ขังอยู่จึงจืดจางลง และเกิดป่าพรุขึ้นมาอีกครั้ง ดินพรุชั้นล่างมีอายุถึง 6,000-7,000 ปี ส่วนดินพรุชั้นบนอยู่ระหว่าง 700-1,000 ปี
สภาพโดยทั่วไปของป่าพรุ นั้น คือ พื้นด้านล่างจะเป็นพรุมีน้ำขังตลอดทั้งปี น้ำจะมีสีเขียวหรือน้ำตาลเข้ม อันเกิดจากการหมักหมมตัวมาอย่างยาวนานของซากพืช ซากสัตว์ น้ำจะมีสภาพเป็นกรดมากกว่าค่าของน้ำปกติ (pH ต่ำกว่า 7)
ระบบนิเวศในป่าพรุนั้นมีความหลากหลาย และเกี่ยวเนื่องเกี่ยวพันกัน ไม้ยืนต้นจะมีระบบรากแขนงแข็งแรงแผ่ออกไปเกาะเกี่ยวกันเพื่อจะได้ช่วยพยุงลำต้นของกันและกัน และให้ยืนตัวทรงอยู่ได้ ดังนั้นต้นไม้ในป่าพรุจึงอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม หากต้นใดต้นหนึ่งล้ม ต้นอื่นจะล้มตามไปด้วย
สำหรับในประเทศไทย พื้นที่ที่มีป่าพรุเกิดขึ้นนั้น มักจะเป็นที่ภาคตะวันออก และภาคใต้ตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไป และพบในบางส่วนบ้างของภาคกลาง ในปัจจุบัน พื้นที่ป่าพรุที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย คือ ป่าพรุสิรินธร หรือป่าพรุโต๊ะแดง ในจังหวัดนราธิวาส มีเนื้อที่กว่า 125,625 ไร่ หรือ 201 ตารางกิโลเมตร
ในอดีต เคยมีป่าพรุในประเทศไทยมากถึงกว่า 400,000 ไร่ กินเนื้อที่กว่า 50 ล้านไร่ แต่ได้ค่อย ๆ ลดปริมาณลงจากการถูกบุกรุกแผ้วถางทำการเกษตร จนปัจจุบันเหลือไม่ถึง 60,000 ไร่
เทศบาลตำบลอุทุมพรพิสัย
อุทุมพรพิสัย เป็นเทศบาลตำบลในอำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ เป็น 1 ในจำนวนเทศบาลตำบล 23 แห่งของจังหวัดศรีสะเกษในปัจจุบัน
ครอบคลุมบางส่วนของตำบลกำแพง อำเภออุทุมพรพิสัย โดยมีอาณาเขตในทิศทางต่างๆ ดังนี้
ทิศเหนือ ติดกับ ต.สำโรง อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ
ทิศใต้ ติดกับ ต.ก้านเหลือง อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ
ทิศตะวันออก ติดกับ ต.แต้ อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ
ทิศตะวันตก ติดกับ ต.สระกำแพงใหญ่ อ.อุทุมพรพิสัย จ.ศรีสะเกษ
เทศบาลตำบลอุทุมพรพิสัย เดิมมีฐานะเป็น"อบต.กำแพง" ได้เปลี่ยนแปลงและยกฐานะจากเทศบาลตำบลอุทุมพรพิสัย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการจัดตั้งเทศบาลตำบลอุทุมพรพิสัย ให้เป็นเทศบาลตำบลอุทุมพรพิสัย เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552
เขตการปกครองภายในพื้นที่เทศบาลแบ่งออกเป็น 9 ชุมชน
โอดะ โนะบุนะงะ
วัตรทรงธรรมกัลยาณี
ลิเลียน ลี
ลิเลียน ลี (李碧華, Lilian Lee) เป็นนามปากกาของนักเขียนหญิงชาวฮ่องกง มีผลงานเขียนนวนิยายและบทกวีภาษาจีนมากกว่า 90 ชิ้น โดยเรื่องที่สร้างชื่อเสียงให้แก่เธอ ได้แก่เรื่อง 霸王別姬 (Farewell My Concubine) ที่ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง "หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม" กำกับโดย เฉิน ข่ายเกอ
ลิเลียน ลี มีชื่อจริงว่า Lee Bak (李白) เกิดที่ตำบลไทชาน กว่างโจว จบการศึกษาจากโรงเรียนสตรี True Light Middle School ในฮ่องกง ทำงานเป็นครูโรงเรียนประถม นักข่าว นักเขียนบทความ และเขียนบทภาพยนตร์โทรทัศน์ งานเขียนของเธอถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์หลายเรื่อง ได้แก่
Lilian Lee
หลิว อีซิน
หลิว อีซิน (; ; 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984 – ) เป็นทั้งศิลปินชาวไต้หวัน, นักแสดงหญิงร่วมสัญญาค่ายสถานีโทรทัศน์แห่งเอเชียของฮ่องกง และเป็นผู้ชนะรางวัลนางงามผู้มีเรือนร่างที่สมบูรณ์แบบในรายการมิสเอเชีย ค.ศ. 2009
หลิว อีซิน เคยร่วมประกวดเวทีนางงาม และติดอันดับในรายการระดับโลกมาแล้วหลายรายการ ใน ค.ศ. 2009 เธอเป็นผู้ชนะการประกวดรายการมิสเอเชีย จากการคัดเลือกสาวงาม 18 คน ซึ่งมีการกล่าวถึงประเด็นของการที่เธอดัดฟันเพื่อเสริมความงาม แต่เธอได้ยืนยันว่าไม่ได้มีการดัดฟัน และเป็นประเด็นที่ได้รับการกล่าวถึงอยู่พอสมควร
พิมพ์ปวีณ์ พวงธนะสาร
พิมพ์ปวีณ์ พวงธนะสาร (ชื่อเล่น:น็อต) หรือ น็อตโตะ เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 เป็นศิลปิน และ พิธีกรชาวไทย มีชื่อเสียงจากการเป็นศิลปินภายใต้สังกัดอาร์เอส มีผลงานเพลงโด่งดังและเป็นที่รู้จักได้แก่ อย่าบอกว่ารัก, แฟนประสาอะไร, ปลดกระดุม, จิตใต้สำนึก , รักข้างเดียว เป็นต้น
พิมพ์ปวีณ์ พวงธนะสาร (ชื่อเดิม: วรางคณิภา พวงธนะสาร) หรือ น็อต แต่ในวงการบันเทิงเรียกว่า "น็อตโตะ" เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 เธอเป็นศิลปิน ในสังกัดGenome Records ในเครือ บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) ออกอัลบั้มเพลงตั้งแต่ พ.ศ. 2549 - พ.ศ. 2552
"น็อตโตะ" สาวน้อยที่มีหน้าตาและความชอบส่วนตัวค่อนไปทางญี่ปุ่น โดยมีที่มาของชื่อจากการเป็นพิธีกรในรายการของแดนปลาดิบที่มาถ่ายทำที่เมืองไทย ทำให้ได้เพื่อนเป็นคนญี่ปุ่นจำนวนมาก ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นมักจะมีคำสร้อยตามหลังชื่ออยู่แล้ว จากชื่อเล่นว่า "น็อต" จึงกลายเป็นชื่อ น็อตโตะ (Notto)
"น็อตโตะ" มีความสามารถทางดนตรีไทยหลายอย่าง โดยสามารถเล่นได้ทั้ง ขิม ซออู้ ซอด้วง รวมไปถึงการขับร้องเพลงไทยเดิม โดยเธอศึกษาที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล แขนงดนตรีปฏิบัติ เอกวิชาขับร้อง ซึ่งเธอสามารถร้องเพลงโอเปร่า ได้ถึง 3 ภาษา คือ เยอรมัน ฝรั่งเศส และ อิตาลี
น็อตโตะ ออกอัลบั้มเพลง ส่วนใหญ่จะเป็น EP อัลบั้ม ที่มีเพลงจำนวน 5 เพลง อัลบั้มชุดแรก "Notto (EP)" ลุคสาวญี่ปุ่น กระแสตอบรักถือว่าดีมาก เพราเธอโปรโมทเพลง "ปลดกระดุม" และเพลง "อย่าบอกว่ารัก" ทำให้น็อตโตะ มีชื่อเสียงในฐานะนักร้องหน้าใหม่ ต่อด้วยอัลบั้มชุดที่สอง "IN DEEP" อัลบั้มชุดนี้เธอเปลี่ยนลุคจากสาวญี่ปุ่นในอัลบั้มชุดแรก ให้เป็นสาวเปรี้ยว ผลงานเพลงของเธอในอัลบั้มชุดนี้ฮิตติดชาร์ตตามหน้าปัดวิทยุในปีนั้น ได้แก่เพลง จิตใต้สำนึก, แฟนประสาอะไร และเพลง เมื่อไหร่จะเลิกกับเขา หลังจากนั้น น็อตโตะ ก็ได้ออกซิงเกิล ได้แก่เพลง เพื่อนคนสุดท้าย และเพลง รักข้างเดียว
บริษัท ยูนิเวนเจอร์ จำกัด (มหาชน)
เฉิน ชง
เฉิน ชง  หรือ โจน เฉิน (Joan Chen) นักแสดงหญิงชาวจีนที่เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง "จักรพรรดิโลกไม่ลืม" The Last Emperor (1987) ผลงานกำกับของแบร์นาโต เบอร์โตลุชชี นอกจากนี้เธอยังเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์ซีรีส์ "ทวินพีกส์" ของซีบีเอส ระหว่างปี 1990-1991 เธอยังมีผลงานกำกับ อำนวยการสร้าง และเขียนบทภาพยนตร์จีนเรื่อง "ซิ่ว ซิ่ว เธอบริสุทธิ์" (天浴, Xiu Xiu: The Sent Down Girl) ในปี 1998 ซึ่งได้รับรางวัลในระดับนานาชาติ และกำกับภาพยนตร์เรื่อง "Autumn in New York" (2000) นำแสดงโดย ริชาร์ด เกียร์ และวิโนนา ไรเดอร์
โจน เช็ง
โจน เจิน
วันทหารผ่านศึก
ฟักทองอเมริกัน
ฟักทองอเมริกัน  เป็นพืชที่มีลักษณะใกล้เคียงกับสควอช อยู่ในสกุล "Cucurbita" วงศ์ Cucurbitaceae โดยทั่วไปใช้รวมทุกสายพันธุ์ของพืชที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Cucurbita pepo", "Cucurbita mixta", "Cucurbita maxima", and "Cucurbita moschata" เป็นพืชพื้นเมืองในทวีปอเมริกาเหนือ เปลือกหนา ขรุขระ สีส้มหรือเหลือง ปลูกเป็นการค้าและทำอาหารได้หลายชนิด เช่น พายฟักทอง ซึ่งใช้ในเทศกาลวันขอบคุณพระเจ้าในสหรัฐ และใช้ในเทศกาลฮาโลวีน ในภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย 'pumpkin' หมายถึงวินเทอร์สควอชในอเมริกาเหนือ
สควอช (ผัก)
สควอช  โดยทั่วไปหมายถึงพืช 4 สปีชีส์ในสกุล "Cucurbita" ได้แก่ "C. maxima" "C. mixta" "C. moschata" และ"C. pepo" ซึ่งจะรวมฟักทองอเมริกันส่วนใหญ่ acorn squash ซัมเมอร์สควอช และ ซุกคินี ในอเมริกาเหนือ สควอชแบ่งอย่างกว้างๆเป็น ซัมเมอร์สควอชกับวินเทอร์สควอช ขึ้นกับระยะเวลาที่เก็บเกี่ยวผลผลิต สควอชที่รู้จักกันดีรวมทั้งฟักทองอเมริกันและซุกคินี สควอชขนาดใหญ่มาจาก "Cucurbita maxima"
สโมสรฟุตบอลเรนเจอส์
สโมสรฟุตบอลเรนเจอส์  เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองกลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ เล่นอยู่ในสกอตติชพรีเมียร์ชิป นิยมเรียกกันว่า กลาสโกว์เรนเจอส์ (Glasgow Rangers) ถึงแม้ว่าคำว่ากลาสโกว์จะไม่ใช่เป็นส่วนหนึ่งของชื่อสโมสรอย่างเป็นทางการก็ตาม สโมสรมีสนามเหย้าคือสนามกีฬาไอบรอกซ์ สนามกีฬาที่นั่งล้วน จำนวน 50,817 ที่นั่ง ตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันตกของกลาสโกว์
เรนเจอส์ชนะในลีกแชมเปียนชิป 55 ครั้ง ชนะในแชมเปียนชิปมากกว่าสโมสรใดในโลก และยังชนะในสกอตติชลีกคัป 27 ครั้ง มากกว่าสโมสรสกอตแลนด์สโมสรใด และชนะสกอตติชคัป 33 ครั้ง ในปี ค.ศ. 1961 เรนเจอส์สามารถเข้าสู่รอบตัดสินในยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ เป็นสโมสรอังกฤษสโมสรแรกที่สามารถเข้าสู่รอบตัดสินได้ในการแข่งขันของยูฟ่า เรนเจอส์ยังชนะเลิศในยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ในปี ค.ศ. 1972 ได้ตำแหน่งรองชนะเลิศในปี ค.ศ. 1961 และ ค.ศ. 1967 และยังได้ตำแหน่งรองชนะเลิศในยูฟ่ายูโรปาลีก ค.ศ. 2008 โดยเฉพาะในการได้แชมป์ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ในปี ค.ศ. 1972 นั้น เรนเจอส์ได้สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการใช้ผู้เล่น 11 คน เป็นชาวเมืองกลาสโกว์ล้วน ๆ
ในปี ค.ศ. 2012 เรนเจอส์ประสบปัญหาด้านการเงินต้องเข้ารับการฟื้นฟูกิจการ ถูกลดชั้นไปเล่นดิวิชั่น 3 ของสกอตแลนด์ และเปลี่ยนชื่อเป็นเรนเจอส์เอฟซี (Rangers F.C.) และค่อย ๆ ฟื้นฟูกิจการจนกระทั่งกลับมาสู่สกอตติชพรีเมียร์ชิปได้อีกครั้ง ในฤดูกาล 2016–17
กลาสโกว์ เรนเจอส์
Rangers Football Club
กลาสโกว์ เรนเจอร์ส
สโมสรฟุตบอลเรนเจอร์ส
กลาสโกว์เรนเจอส์
กลาสโกว์เรนเจอร์ส
สควอชเหลือง
สควอชเหลือง  เป็นซัมเมอร์สควอชสีเหลือง บางครั้งเรียก สควอชเหลืองคอตรง (straightneck squash) เพื่อให้ต่างจากสควอชอีกสายพันธุ์คือสควอชเหลืองคอโก่ง มีรสหวาน เนื้อฉ่ำน้ำ เปลือกบาง เป็นพืชท้องถิ่นทางตะวันออกของสหรัฐ แม้สายพันธุ์อื่นๆจะมาจากอเมริกากลาง สควอชเหลืองเป็นไม้เถา ยาว 60 -90 เซนติเมตร ใช้ปรุงอาหารในอาหารอเมริกันมาก ทั้งทอด นึ่ง ย่าง หรืออบ โดยใช้ซุกคินีแทนได้
สควอชเหลืองคอตรง
สควอชเหลืองคอโก่ง
สควอชเหลืองคอโก่ง  เป็นสายพันธุ์หนึ่งของ "Cucurbita pepo" ซึ่งรวมซุกคินีและฟักทองอเมริกันเข้าไว้ด้วย จัดอยู่ในกลุ่มซัมเมอร์สควอช รสหวาน ผิวเหลือง สายพันธุ์ที่ใกล้เคียงที่สุดคือสควอชเหลืองคอตรง รสชาติของสควอชชนิดนี้จะใกล้เคียงกับวินเทอร์สควอชมากกว่าซัมเมอร์สควอช รสชาติจะดีสุดเมื่อเก็บเกี่ยวขณะที่ผลยาวประมาณ 6 นิ้ว
เฉิน อวี่หาน
เฉิน อวี่หาน (; ; 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 – ) เป็นชาวไต้หวัน เธอสำเร็จการศึกษาสาขาการละครจากมหาวิทยาลัยวัฒนธรรมจีน และใน ค.ศ. 2004 เธอได้ร่วมประกวดในฐานะตัวแทนไต้หวันในรายการมิสพอร์ทไชน่า โดยได้รับรางวัลชนะเลิศ จากนั้น ใน ค.ศ. 2006 เธอเข้าร่วมประกวดรายการมิสเอเชีย ซึ่งจัดขึ้นที่ฮ่องกง โดยเป็นผู้เข้าสู่รอบแปดคนสุดท้าย
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 ได้มีการระบุว่าเธอได้หันเข้าสู่วงการบันเทิงของญี่ปุ่น โดยสื่อญี่ปุ่นใช้ชื่ออังกฤษของเธอในการเรียกคือ เพอร์รา เฉิน
ตัวละครในขบวนการสปอร์ตเรนเจอร์
ลูโก
ลูโก  เป็นเมืองหลักของจังหวัดลูโกในแคว้นปกครองตนเองกาลิเซีย ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน ปัจจุบัน (ค.ศ. 2010) มีประชากร 97,635 คนเฉพาะในอาณาเขตของเมืองและอีกประมาณ 20,000 คนในเขตชานเมือง
ปลาหวีเกศพรุ
ปลาหวีเกศพรุ เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ในอันดับปลาหนัง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Pseudeutropius indigens" อยู่ในวงศ์ปลาหวีเกศ (Schilbeidae)
ปลาหวีเกศพรุนับเป็นปลาน้ำจืดชนิดใหม่ของโลก ที่เพิ่งจะได้รับการค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 2011 มีลักษณะไปทั่วคล้ายกับปลาแขยงทอง หรือปลาอิแกลาเอ๊ะ ("P. moolenburghae") มาก โดยตั้งชื่อชนิดเป็นภาษาละตินมีความหมายว่า "มีน้อยกว่า" จากลักษณะของจำนวนซี่กรองเหงือกและก้านครีบเมื่อเทียบกับปลาอีแกลาเอ๊ะ โดยลักษณะเด่นที่ใช้สำหรับการจำแนก คือ มีส่วนหัวที่มีความกว้างมากกว่าปลาอิแกลาเอ๊ะ ประมาณ 10.5-11.0 % ของความยาวมาตรฐาน ซี่กรองเหงือกมีจำนวน 33-35 อันที่โครงแรก มีก้านครีบก้น 37-41 ก้าน ขากรรไกรบนและล่างเท่ากัน มีฟันเป็นซี่เล็กแหลม จำนวนมาก หนวดเส้นยาวเรียวทั้งหมด 4 คู่ ยาวอย่างน้อยที่สุดยาวไปจนถึงครีบท้อง มีขนาดใหญ่สุดที่พบความยาวลำตัว
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 7 เซนติเมตร มีการกระจายพันธุ์อยู่ในแหล่งน้ำรอบ ๆ ป่าพรุโต๊ะแดง ของจังหวัดนราธิวาส และในแม่น้ำสุโหง-โกลก และยังพบบริเวณต้นน้ำของแม่น้ำตาปี
ปลาหวีเกศพรุเป็นปลาที่พบน้อย แต่ก็ถูกจับไปขายเป็นปลาสวยงามเป็นครั้งคราวรวมกับปลาที่พบในป่าพรุชนิดอื่น ๆ หรือถูกจับปนไปกับปลาที่กินได้ขนาดเล็กต่าง ๆ โดยมักจะถูกเรียกรวม ๆ กันกับปลาก้างพระร่วง ("Kryptopterus macrocephalus") ซึ่งเป็นปลาต่างวงศ์กัน
Pseudeutropius indigens
ปลาหวีเกศป่าพรุ
พระนางช็องซ็อง
พระนางช็องซ็อง (, 7 ธันวาคม 1692 - 15 กุมภาพันธ์ 1757) เป็นพระมเหสีองค์แรกของ พระเจ้าย็องโจ พระราชาองค์ที่ 21 แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน
สมเด็จพระราชินีช็องซ็อง ประสูติเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1692 เป็นธิดาของ ซอจงเจ และ ท่านผู้หญิงลี พอพระชนม์ได้ 10 พรรษาทรงเข้าพิธีอภิเษกกับ องค์ชายย็อนอิง พระราชโอรสของ พระเจ้าซุกจง ที่ประสูติแต่ พระสนมซุกบิน แห่งตระกูลชเว เมื่อเสร็จพิธีพระนางจึงได้เลื่อนขึ้นเป็น เจ้าหญิงพระชายา
ในปี ค.ศ. 1724] พระเจ้าคย็องจง พระราชาองค์ที่ 20 และเป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาขององค์ชายย็อนอิงซึ่งขณะนั้นทรงเป็น วังเซเจ หรือพระราชอนุชารัชทายาทได้เสด็จสวรรคตลงองค์ชายย็อนอิงจึงได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าย็องโจ ส่วนพระชายาจึงได้เลื่อนขึ้นเป็นพระมเหสีช็องซ็อง
ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1757 ตรงกับปีที่ 33 ในรัชกาลพระมเหสีช็องซ็องพระมเหสีคู่พระทัยของพระเจ้าย็องโจได้สวรรคตลง ณ พระราชวังชังด็อก ทำให้ มกุฎราชกุมารซาโด พระโอรสบุญธรรมเสียพระทัยจนพระสติวิปลาสไปในที่สุด
สมเด็จพระราชินีช็องซ็อง ไม่ทรงมีพระโอรส-ธิดา
ครรชิต ขวัญประชา นักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์อาวุโสชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2483