pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิมพับสรสร้อย สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2468 เวลา 6.20 นาฬิกา ณ พระตำหนักในพระบรมมหาราชวัง ด้วยพระโรควัณโรคภายใน สิริพระชันษา 69 ปี
ปฏิบัติการบอดีการ์ด
ปฏิบัติการบอดีการ์ด ซึ่งดำเนินการในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นแผนการลวงทางยุทธศาสตร์โดยรวมของฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรป ระหว่างปี ค.ศ. 1944 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมการการรุกรานนอร์ม็องดี จุดประสงค์หลักของแผนการดังกล่าวคือการชักจูงให้ฝ่ายเยอรมันเชื่อว่าการรุกรานทวีปยุโรปตะวันตกเฉียงเหนือจะเกิดขึ้นช้าว่าที่วางแผนไว้จริง และคุกคามจะโจมตีในสถานที่อื่นนอกเหนือไปจากเป้าหมายที่แท้จริง รวมทั้งจังหวัดปาดกาแล, คาบสมุทรบอลข่าน, ประเทศฝรั่งเศสตอนใต้, นอร์เวย์ และการโจมตีของโซเวียตในบัลแกเรียและตอนเหนือของนอร์เวย์
ส่วนหลักของปฏิบัติการบอดีการ์ดคือการใช้อุบายหลอกลวงข้าศึกเกี่ยวกับการกะเวลา น้ำหนัก และทิศทางของการรุกรานอร์ม็องดี โรเจอร์ เฮสเต็ธ ผู้ซึ่งช่วยวางแผนและดำเนินการตามปฏิบัติการในขณะที่ทำงานอยู่ใน "อ็อบส์บี" ภาคการหลอกลวงของกองบัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังรบนอกประเทศสัมพันธมิตร ได้บันทึกในหนังสือของเขาถึงเป้าหมายสามประการของปฏิบัติการบอดีการ์ด ซึ่งทั้งหมดนี้ได้ละไว้ในภาคผนวกวายของคอสแซค (COSSAC) แผนการหลอกลวงก่อนหน้า เป้าหมายดังกล่าวประกอบด้วย:
สถานีโทรทัศน์เพื่อเศรษฐกิจและการลงทุน
ยิปมัน
ณัชชา อารีย์รัก
ณัชชา อารีย์รัก (19 ธันวาคม พ.ศ. 2531 - ปัจจุบัน ) หรือ "อุ๋งอิ๋ง" เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 มีผลงานโฆษณา ครั้งแรกเป็นของกานิเย่เมื่อปี พ.ศ. 2551 และเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมากขึ้นเมื่อเข้ารอบเป็น ID10 ในการประกวด The Idol Project 1 (ดิ ไอดอล โปรเจกต์ 1) ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 หลังจากนั้นได้ถ่ายแบบ และเล่นมิวสิกวิดีโอบ้าง จนล่าสุดได้รับบทเป็น ม่ายสาววัย 30 ปี น้องสาวของ "โยธิต" ผู้มีจิตใจดี เสียสละ รักครอบครัว และหลงรัก "เสือ" มากจนหลงผิด ที่ชื่อว่า "โยถิกา" ในละครเรื่อง "เพียงใจที่ผูกพัน"
ณัชชา อารีย์รัก เขียนสะกดเป็นชื่อภาษาอังกฤษได้ว่า "Natcha Arirak" ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้ในการแสดง แต่แท้จริงแล้วอุ๋งอิ๋งมีชื่อจริงว่า กนกวรรณ อร่ามอารีรักษ์ เกิดวันที่ ในตัวเมืองจังหวัดกระบี่ ภาคใต้ของไทย และเคยเปิดเผยว่า ชื่อเล่น "อุ๋งอิ๋ง" แผลงมาจากที่คุณแม่ตั้งให้ว่า "ยู้อิ๋งนิ้ง" มาตั้งแต่กำเนิด ปัจจุบันศึกษาอยู่ที่คณะนิเทศศาสตร์ สาขาเอกวิทยุโทรทัศน์ ชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
แร้งเทาหลังขาว
แร้งเทาหลังขาว (อังกฤษ: The Indian White-rumped Vulture; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gyps bengalensis") นกล่าเหยื่อจำพวกอีแร้งชนิดหนึ่ง
จัดเป็นนกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ลำตัวยาวถึง 90 เซนติเมตร สีลำตัวดำแกมสีน้ำตาล บริเวณส่วนหัวและลำคอไม่มีขนปกคลุมเป็นแผ่นหลังสีคล้ำตอนล่างของคอมีขนเป็นวงสีขาวรอบหลังตอนล่างและโคนหางสีขาวเด่นชัดบริเวณด้านในของต้นขามีแต้มสีขาวซึ่งจะเห็นได้ชัดขณะเกาะยืน นกอายุน้อยลำตัวสีน้ำตาลออกแดงหรือสีน้ำตาลเข้มไม่มีแถบสีขาวเลย
กินซากสัตว์เป็นอาหาร ทำรังในเดือนพฤศจิกายนและธันวาคมจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ทำรังบนยอดไม้สูง เคยพบทำรังบนยอดต้นมะพร้าว วางไข่ครั้งละ 1 ฟอง ทั้งสองเพศช่วยกันทำรังและกกไข่
มีการแพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ภูมิภาคเอเชียใต้, จีนด้านตะวันออกเฉียงใต้ และทั่วภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในป่าชุมนุมใกล้กับที่อยู่ของมนุษย์เคยพบมีชุกชุมทั่วไปในบริเวณที่ราบชอบเกาะอยู่ในฝูงใหญ่บนต้นไม้ตามลาดเขาและต้นไม้สูงตามชายป่าหรือริมไร่นา สำหรับในประเทศไทย แร้งเทาหลังขาวเป็นนกที่หาดูได้ยากมาก มีรายงานการพบแร้งชนิดนี้ที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่-ห้วยขาแข้ง ในเขตจังหวัดตากและจังหวัดอุทัยธานี ที่ใกล้โรงฆ่าสัตว์ จังหวัดปัตตานี และที่ทุ่งนาริมถนนในจังหวัดชัยภูมิ เป็นต้น
สถานะอนุรักษ์.
ปัจจุบัน แร้งเทาหลังขาว เป็นนกที่หาได้ยากมากในประเทศไทย จึงถูกจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 เช่นเดียวกับแร้งและนกในกลุ่มเดียวกันนี้ชนิดอื่น ๆ
เปียทิพย์ คุ้มวงศ์ นักแสดงหญิงชาวไทย ฉายา "แม่เปียดื้อ" เกิดวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 ที่กรุงเทพมหานคร เข้าสู่วงการบันเทิงขณะเรียนมัธยมที่โรงเรียนสายปัญญา โดยเริ่มจากการเป็นนักร้องร่วมกับครูนารถ ถาวรบุตร แห่งวงดนตรีโรงงานยาสูบก่อนที่จะเป็นนักร้องประจำไนท์คลับต่าง ๆ ได้แก่ สีดา บางกอกช่ะช่ะช่ะ ลิโด้ คราวน์คลับ โลลิต้า ดาราไนท์คลับ เป็นต้น พร้อมกับได้แสดงละครเรื่อง "เงาร้ายในดวงตา" ของคณะชื่นชุมนุมศิลป์ทางช่อง 4 บางขุนพรหมเป็นเรื่องแรก ต่อด้วย "สาปสวรรค์" และ "ปราสาทมืด" กับคณะเชนย์รัชดา ละครที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอที่สุดในช่วงวัยสาวคือ เรื่องอีสา เมื่อปี พ.ศ. 2517 ส่วนภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอที่สุดในช่วงวัยกลางคนคือ วัลลี เมื่อปี พ.ศ. 2528
เปียทิพย์มีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกในปี พ.ศ. 2516 คือเรื่อง "ตลาดพรหมจารี" ที่จัดสร้างโดย 67 การละครและภาพยนตร์ ซึ่ง สักกะ จารุจินดา เป็นผู้กำกับ เธอรับบทเป็นแม่ของนางเอกซึ่งแสดงโดย ดวงดาว จารุจินดา และได้รับรางวัลตุ๊กตาทองสาขานักแสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยมในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาจึงได้รางวัลเดิมเป็นครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2520 จากเรื่อง "เงาราหู" กำกับโดยเปี๊ยก โปสเตอร์ จากนั้นจึงมีผลงานทางจอเงินอีกหลายเรื่อง จนในปี พ.ศ. 2524 ได้รับรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ จากเรื่อง "อาอี๊" ซึ่งรับบทเป็นแม่ของนางเอก (วาสนา สิทธิเวช)
ในช่วงแรกที่เข้าสู่วงการ เปียทิพย์มักได้รับบทหญิงสาวเซ็กซี เมื่ออายุมากขึ้นจึงได้รับบทชีวิต ที่เน้นความสามารถทางการแสดง ชีวิตส่วนตัวสมรสแล้วและมีลูกสาว 4 คน
กางเขนรูธเวลล์
กางเขนรูธเวลล์  เป็นกางเขนหินของสมัยแองโกล-แซ็กซอนที่อาจจะสร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 เมื่อรูธเวลล์เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรียของแองโกล-แซ็กซอน แต่ในปัจจุบันรูธเวลล์เป็นส่วนหนึ่งของสกอตแลนด์ กางเขนแองโกล-แซ็กซอนมีลักษณะคล้ายคลึงกับมหากางเขนในสมัยเดียวกันของไอร์แลนด์ และกางเขนทั้งสองแบบเป็นส่วนหนึ่งของศิลปะเกาะ
บนตัวกางเขนรูธเวลล์เป็นรูปลักษณ์สลักนูนเช่นเดียวกับที่พบบนกางเขนแองโกล-แซ็กซอนอื่นๆ ที่เป็นงานสลักนูนขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดางานสลักนูนแองโกล-แซ็กซอนทั้งหลาย นอกจากนั้นก็ยังมีคำจารึกทั้งภาษาละตินและอักษรรูนส์ซึ่งมักจะไม่ปรากฏบนงานอนุสรณ์คริสเตียน อักษรรูนส์ที่ปรากฏคล้ายคลึงกับบรรทัดที่ 39 ถึง 64 ของ “"The Dream of the Rood"” ซึ่งเป็นกวีนิพนธ์ภาษาอังกฤษเก่าที่อาจจะมาสลักในภายหลัง กางเขนสูง 5.5 เมตร กางเขนถูกทุบเป็นเสี่ยงๆ โดยนักทำลายรูปเคารพเพรสไบทีเรียนเมื่อปี ค.ศ. 1664 และทิ้งซากไว้ในบริเวณวัดจนกระทั่งเมื่อได้รับการบูรณะในปี ค.ศ. 1818 โดยเฮนรี ดันแคน ในปี ค.ศ. 1887 กางเขนรูธเวลล์ก็ได้รับการย้ายไปตั้ง ณ ที่ตั้งปัจจุบันที่วัดที่รูธเวลล์, ดัมฟรีสเชอร์, สกอตแลนด์ ภายใต้มุขตะวันออกที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะสำหรับเป็นที่ตั้ง
กางเขนรูธเวลล์เป็นทั้งงานที่มีชื่อเสียงที่สุดและสลักเสลาอย่างละเอียดที่สุดของงานมหาประติมากรรมแองโกล-แซ็กซอน และอาจจะเป็นลายลักษณ์อักษรของกวีนิพนธ์อังกฤษที่เก่าแก่ที่สุดของอังกฤษที่เก่ากว่าหนังสือกวีนิพนธ์อังกฤษฉบับต่างๆ กางเขนรูธเวลล์ได้รับการบรรยายโดยนิโคลัส เพฟเนอร์ว่า “กางเขนบิวคาสเซิลและกางเขนรูธเวลล์...เป็นงานอันยิ่งใหญ่ที่สุดของยุคนั้นของยุโรปทั้งหมด”
Ruthwell Cross
Emperor Titus
หีบแฟรงค์  เป็นหีบที่สลักจากกระดูกวาฬของสมัยแองโกล-แซ็กซอน ที่ในปัจจุบันเป็นของพิพิธภัณฑ์บริติช, ลอนดอน, อังกฤษ หีบแน่นไปด้วยลวดลายสลักด้วยมีดแซะเป็นฉากเรื่องราวแบบงานสลักนูนราบสองมิติ พร้อมด้วยคำจารึกส่วนใหญ่ที่เป็นอักษรรูนส์ การตีความหมายของภาพและอักษรจารึกยังคงเป็นเรื่องที่ศึกษากันอยู่อย่างลึกซึ้ง แต่โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่ามีที่มาจากนอร์ทธัมเบรีย หีบแฟรงค์เป็นงานชิ้นที่มีความสำคัญในการทำความเข้าใจถึงวัฒนธรรมแองโกล-แซ็กซอนตอนต้น
หัวข้อและที่มาของภาพสลักบนหีบแตกต่างกันไป ที่รวมทั้งภาพคริสเตียนภาพหนึ่ง “การชื่นชมของแมไจ” และ ภาพที่มาจากประวัติศาสตร์โรมัน (จักรพรรดิไททัส) และ ตำนานเทพโรมัน (รอมิวลุส และรีมุส) และภาพจากตำนานของชนพื้นเมืองเจอร์มานิค: ตำนานเจอร์มานิคเกี่ยวกับเวย์แลนด์ช่างตีเหล็ก, ฉากจากตำนานซิเกิร์ด และตำนานจากตอนที่หายไปของตำนานเกี่วยกับอยิลลัซน้องชายของเวย์แลนด์ช่างตีเหล็ก คำจารึก “แสดงถึงความสามารถทางภาษาและอักขระ แม้ส่วนใหญ่จะเขียนโดยใช้ภาษาอังกฤษเก่าและอักษรรูนส์ ขณะที่ยังเขียนเป็นภาษาละติน” บ้างก็เขียนกลับหัวกลับหางหรือจากขวาไปซ้าย จะเห็นได้ชัดว่าเป็นลักษณะของหีบเป็นงานที่เลียนแบบงานหีบสลักงาช้างของยุคโบราณตอนปลายของเบรสเชีย เช่นเดียวกับหีบโวโรลีซึ่งเป็นงานของไบแซนไทน์ที่แผลงมาจากศิลปะคลาสสิกที่สร้างราว ค.ศ. 1000
Franks Casket
กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา
กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา หรือ "จ๊อด" แห่งวงกัมปะนีและอดีตสมาชิกวงบัตเตอร์ฟลาย โปรดิวเซอร์ผู้มีชื่อเสียงคนหนึ่งของวงการเพลง
รายชื่อเพลง
อัลบั้มนี้มีเพลงที่กฤษณ์ร้องคือเพลง กลับคำเสีย ซึ่งเป็นเพลงฮิตที่ติดหูคนฟังมาจนถึงปัจจุบันนี้
ผลงานการแต่งเพลง.
นอกจากนี้ กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา ยังเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับวงดนตรีอีกหลายวงเช่น ไมโคร นูโว เพชร โอสถานุเคราะห์ ฯลฯ และยังอยู่ในเบื้องหลังความสำเร็จของนักดนตรีอีกมากมาย
วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2008 R2
เดนนิส กาบอร์
เดนนิส กาบอร์ ซีบีอี, เอฟอาร์เอส (Dennis Gabor CBE, FRS; 5 มิถุนายน ค.ศ. 1900 - 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979) นักประดิษฐ์และวิศวกรไฟฟ้าชาวอังกฤษเชื้อสายยิว-ฮังการี เป็นผู้ค้นพบหลักการของการสร้างภาพ 3 มิติแบบฮอโลกราฟี โดยบังเอิญขณะกำลังพัฒนาปรับปรุงคุณภาพของกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน การค้นพบครั้งนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปี ค.ศ. 1971
เดนนิส กาบอร์เกิดในครอบครัวชาวยิวที่บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี หลังจากจบการศึกษาวิศวกรรมไฟฟ้าจากฮังการี และเยอรมนี ก็ได้ทำงานวิจัยเกี่ยวกับหลอดรังสีคาโทด และเครื่องออสซิโลกราฟ
หลังจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และพรรคนาซีเข้ามามีอำนาจในปี ค.ศ. 1933 เขาได้อพยพออกจากนาซีเยอรมนี และได้รับเชิญไปทำงานในประเทศอังกฤษ เขาได้รับสัญชาติอังกฤษในปี ค.ศ. 1946
เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
การเสด็จสู่แดนผู้ตาย
การเสด็จสู่แดนผู้ตาย  เป็นหลักความเชื่อหนึ่งในเทววิทยาคริสเตียนตามหลักข้อเชื่อของอัครทูตและหลักข้อเชื่ออะทาเนเซียนที่กล่าวว่า “พระเยซูเสด็จสู่แดนผู้ตาย” ซึ่งเป็นนรกภูมิแบบหนึ่งตามความเชื่อของชาวยิว แต่เพราะความที่ขาดการอ้างอิงที่ชัดแจ้งในบทบันทึกทางศาสนาทำให้ความเชื่อนี้ยังยังคงเป็นที่ถกเถียงและตีความแตกต่างกันอยู่
วัดสะแก (จังหวัดปทุมธานี)
วัดสะแก ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านธาตุ ตำบลสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 6 กิโลเมตร สร้างในราว พ.ศ. 2115 สมัยอยุธยาตอนกลาง (รัชสมัยสมเด็จพระมหาธรรมราชา) จึงมีสิ่งเก่าแก่ในวัดมากมายได้แก่ หมู่เจดีย์ เจดีย์แบบจีน (ถะ) พระประธานที่งดงาม วิหารเก่า พระเจดีย์เก่า พระพุทธรูป และเรือนไทย ภายในวัดมีกุฏิสงฆ์ อาคารทรงไทยแบบรามัญ เป็นอาคารเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองและเจดีย์แบบอื่น มีโบสถ์และหอระฆังเก่าสมัยอยุธยา
พระคริสต์ทรงพระสิริ
พระคริสต์ทรงพระสิริ  หรือ พระคริสต์ผู้ยิ่งใหญ่ , เป็นภาพพระเยซูประทับบนบัลลังก์ในฐานะประมุขของโลก ในการวางองค์ประกอบของงานศิลปะจะเป็นภาพที่จะมองจากด้านหน้าเสมอ และมักจะขนาบด้วยคนหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ที่เปลี่ยนไปแล้วแต่บริบท ลักษณะ
ภาพ “พระคริสต์ทรงพระสิริ” เป็นภาพที่วิวัฒนาการมาตั้งแต่ศิลปะคริสเตียนยุคแรกที่นำมาโดยตรงจากภาพจักรพรรดิโรมันบนบัลลังก์ ในศิลปะไบแซนไทน์จะมีลักษณะที่ต่างออกไปเล็กน้อยเป็นภาพครึ่งพระองค์ “พระคริสต์ผู้ทรงสรรพานุภาพ” (Christ Pantocrator) และจะไม่มีสิ่งอื่นใดประกอบ และภาพ “เดอีซิส” (Deesis) ที่เป็นภาพทั้งพระองค์บนบัลลังก์ขนาบด้วยพระแม่มารีย์และนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาและนักบุญองค์อื่น ๆ ทางตะวันตกองค์ประกอบของภาพวิวัฒนาการมาโดยตลอดจนกระทั่งถึงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และยังคงดำรงความสำคัญจนมาถึงปลายศิลปะบารอกที่เป็นภาพที่ลอยอยู่บนฟ้า
Christ in Majesty
Christ in Judgement
วัดสะแก
วัดสะแก อาจหมายถึง
ช็อกเหตุพิษติดเชื้อ
ช็อกเหตุพิษติดเชื้อ หรือ เซ็ปติก ช็อก  คือภาวะช็อกชนิดหนึ่ง ถือเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์ มีสาเหตุมาจากเลือดไปเลี้ยงเนื้อเยื่อลดลงและการขนส่งออกซิเจนไปยังเนื้อเยื่อลดลง ซึ่งเป็นผลจากการติดเชื้อที่รุนแรงและภาวะพิษเหตุติดเชื้อ แม้ว่าเชื้อโรคนั้นจะกระจายไปทั่วร่างกายหรือจำกัดอยู่เฉพาะในบางตำแหน่งของร่างกาย ภาวะนี้ทำให้เกิดกลุ่มอาการการทำหน้าที่ผิดปกติของหลายอวัยวะและเสียชีวิตได้ ผู้ที่มีความเสี่ยงต่อภาวะนี้คือเด็ก ผู้ป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่อง และในผู้สูงอายุ เนื่องจากระบบภูมิคุ้มกันของกลุ่มเสี่ยงเหล่านี้ไม่สามารถจัดการกับการติดเชื้อได้มีประสิทธิภาพเท่าผู้ใหญ่ปกติ บ่อยครั้งที่ผู้ป่วยช็อกเหตุพิษติดเชื้อต้องได้รับการรักษาในหน่วยอภิบาล อัตราเสียชีวิตจากช็อกเหตุพิษติดเชื้อคือประมาณร้อยละ 25 ถึง 50
ในมนุษย์ นิยามของภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อต้องประกอบด้วยเกณฑ์วินิจฉัยดังต่อไปนี้
ช็อกหมายถึงการลดลงของเลือดไปเลี้ยงเนื้อเยื่อทำให้อวัยวะสำคัญทำงานผิดปกติ ช็อกเหตุพิษติดเชื้อเป็นชนิดย่อยหนึ่งของช็อกจากการกระจายเลือด (distributive shock) ผลจากการหลั่งไซโตไคน์ออกมาเป็นจำนวนมากจากการตอบสนองต่อการอักเสบทำให้มีหลอดเลือดขยายตัวอย่างมากมาย สภาพการซึมผ่านผนังหลอดเลือดฝอยเพิ่มขึ้น ความต้านทานหลอดเลือดทั่วร่างกายลดลง และทำให้ความดันโลหิตต่ำในที่สุด ภาวะความดันโลหิตต่ำส่งผลให้ความดันการกำซาบในยังเนื้อเยื่อลดลงและทำให้เนื้อเยื่อขาดออกซิเจน และท้ายที่สุดร่างกายจะพยายามชดเชยภาวะความดันโลหิตจนเกิดภาวะหัวใจห้องล่างขยายตัวและกล้ามเนื้อหัวใจทำงานผิดปกติ
เมื่อมีเชื้อแบคทีเรียหรือไวรัสเข้ามาในกระแสเลือดทำให้เกิดภาวะเลือดมีแบคทีเรีย (bacteremia) หรือภาวะเลือดมีไวรัส (viremia) หากเชื้อนั้นมีความรุนแรงหรือผู้รับเชื้อมีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง ทำให้ผู้ป่วยเกิดภาวะกลุ่มอาการตอบสนองต่อการอักเสบทั่วร่างกาย (systemic inflammatory response syndrome; SIRS) ภาวะพิษเหตุติดเชื้อจากนิยามคือภาวะเลือดมีแบคทีเรียร่วมกับ SIRS นั่นเอง หากภาวะพิษเหตุติดเชื้อนี้ดำเนินมากขึ้นจนอวัยวะสำคัญทำงานผิดปกติ เช่น ไตวาน ตับวาย การเปลี่ยนแปลงระดับความรู้ตัว หรือหัวใจผิดปกติ เราจะเรียกภาวะนี้ว่าภาวะพิษเหตุติดเชื้อรุนแรง (severe sepsis) และหากภาวะพิษเหตุติดเชื้อรุนแรงแย่ลงไปจนถึงจุดที่ความดันโลหิตต่ำโดยไม่สามารถรักษาได้ด้วยการให้สารน้ำอย่างเดียว จะเข้ากับเกณฑ์ของช็อกเหตุพิษติดเชื้อ การติดเชื้อที่อาจชักนำให้เกิดภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อเช่นปอดอักเสบ ภาวะเลือดมีแบคทีเรีย โรคถุงยื่นของลำไส้อักเสบ (diverticulitis) กรวยไตอักเสบ เยื่อหุ้มสมองอักเสบ ตับอ่อนอักเสบ และพังผืดอักเสบมีเนื้อตาย (necrotizing fasciitis)
ภาวะพิษเหตุติดเชื้อส่วนมาก (ราวร้อยละ 70) เกิดจากแบคทีเรียรูปแท่งแกรมลบที่ผลิตสารชีวพิษภายในตัว (endotoxin-producing Gram-negative bacilli) สารชีวพิษภายในตัวดังกล่าวนี้คือไลโปโพลีแซคคาไรด์ (lipopolysaccharides; LPS) ที่ผนังเซลล์แบคทีเรีย ซึ่งประกอบด้วยแกนเป็นกรดไขมันที่มีพิษชื่อว่า ไลปิด เอ (lipid A) ที่พบได้ในแบคทีเรียแกรมลบทั่วไป และเปลือกโพลีแซคคาไรด์เชิงซ้อน (เช่น โอ แอนติเจน (O antigen)) ที่แตกต่างกันในแต่ละสปีชีส์ นอกจากนี้โมเลกุลของผนังเซลล์แบคทีเรียแกรมบวกและฟังไจก็อาจกระตุ้นให้เกิดภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อได้
สาร LPS อิสระที่ไหลเวียนในกระแสเลือดจะจับกับโปรตีนที่ทำหน้าที่จับกับ LPS เกิดเป็นโมเลกุลเชิงซ้อนที่จะไปจับกับตัวรับจำเพาะชื่อว่า CD14 บนโมโนไซต์ แมโครฟาจ หรือนิวโตรฟิล การจับกันของสารเชิงซ้อนดังกล่าวกับ CD14 ทำให้เกิดการส่งสัญญาณภายในเซลล์ผ่านทางโปรตีน "Toll-like receptor" protein 4 (TLR-4) ทำให้เกิดการกระตุ้นเซลล์เม็ดเลือดขาวนิวเคลียสเดียว และทำให้สร้างไซโตไคน์ เช่น อินเทอร์ลิวคิน-1 (interleukin-1; IL-1) และทูเมอร์ เนโครซิส แฟคเตอร์ แอลฟา (Tumor necrosis factor-α; TNF-α) ไซโตไคน์ที่สร้างขึ้นจะทำงานบนเซลล์เยื่อบุโพรง (endothelial cells) และมีผลกระทบหลากหลาย เช่น ลดการสร้างแฟคเตอร์ในกระบวนการแข็งตัวของเลือด เช่น ทรอมโบโมดูลิน (thrombomodulin) ผลของไซโตไคน์อาจถูกทำให้เพิ่มขึ้นได้จากการทำงานของ TLR-4 บนเซลล์เยื่อบุโพรง
การกระตุ้นผ่านทาง TLR ช่วยกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันแต่กำเนิดเพื่อช่วยให้การกำจัดเชื้อโรคมีประสิทธิผลมากขึ้น
ในภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อ คือกรณีที่มีระดับ LPS สูงก็มีการกระตุ้นไซโตไคน์และสารตัวกลางเช่นเดียวกับในภาวะปกติแต่มีระดับสูงและรุนแรงกว่า ทำให้หลอดเลือดขยายตัวทั่วร่างกาย (ความดันโลหิตต่ำ) กดการบีบตัวของหัวใจ การกระตุ้นและการบาดเจ็บของเซลล์เยื่อบุโพรงโดยทั่วเป็นเหตุให้เกิดการยึดเกาะของเม็ดเลือดขาวกับเซลล์เยื่อบุโพรงทั่วร่างกาย และเกิดการทำลายหลอดเลือดฝอยถุงลมในปอด การกระตุ้นระบบการแข็งตัวของเลือดอย่างมากมายทำให้เกิดภาวะเลือดแข็งตัวในหลอดเลือดแบบแพร่กระจาย (disseminated intravascular coagulation; DIC)
ภาวะที่เลือดไปเลี้ยงเนื้อเยื่อไม่เพียงพอซึ่งเป็นผลร่วมกันจากหลอดเลือดขยายตัวอย่างมาก การบีบตัวของหัวใจล้มเหลว และภาวะเลือดแข็งตัวในหลอดเลือดแบบแพร่กระจายส่งผลให้ระบบอวัยวะหลายระบบล้มเหลว ได้แก่ ตับ ไต และระบบประสาทกลาง หากการติดเชื้อที่ดำเนินอยู่ไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงทีอาจทำให้ผู้ป่วยเสียชีวิตได้
การรักษาภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อมีหลักการดังต่อไปนี้
สำหรับการเลือกสารกระตุ้นการหดตัวกล้ามเนื้อหลอดเลือด (vasopressors) พบว่า นอร์อีพิเนฟริน (norepinephrine) ให้ผลเหนือกว่าโดพามีน (dopamine) ในภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อ แต่ยาทั้งสองชนิดก็ยังถูกระบุให้เป็นยาที่ควรเลือกใช้เป็นอันดับแรกในแนวทางการรักษา
การใช้สารต้านสารตัวกลาง (antimediator agents) นั้นอาจมีที่ใช้จำกัดในบางสถานการณ์ที่รุนแรง ซึ่งก็ยังเป็นที่ถกเถียงกัน
จากศูนย์ควบคุมโรคสหรัฐอเมริกา (Center for Disease Control, CDC) ช็อกเหตุพิษติดเชื้อนับเป็นสาเหตุการเสียชีวิตสูงสุดเป็นอันดับที่ 13 ในสหรัฐอเมริกา และเป็นสาเหตุการเสียชีวิตอันดับที่หนึ่งในหน่วยอภิบาล ซึ่งในทศวรรษหลังนี้มีอัตราการเสียชีวิตจากช็อกเหตุพิษติดเชื้อเพิ่มมากขึ้น ซึ่งเป็นผลมาจากการมีอุปกรณ์และหัตถการทางการแพทย์ที่เพิ่มขึ้น ผู้ป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่องมากขึ้น และมีผู้ป่วยสูงอายุที่เพิ่มมากขึ้น ซึ่งสถานพยาบาลระดับทุติยภูมิ เช่น บ้านพักคนชรา มีอัตราของภาวะแบคทีเรียในเลือดเป็น 2-4 เท่าของสถานพยาบาลระดับปฐมภูมิ และร้อยละ 75 ของจำนวนดังกล่าวเป็นการติดเชื้อในโรงพยาบาล
กระบวนการของการติดเชื้อแบคทีเรียหรือเชื้อราทำให้มีอาการและอาการแสดงที่หลากหลาย ประมาณร้อยละ 70 ของผู้ป่วยช็อกเหตุพิษติดเชื้อพบเชื้อแบคทีเรียรูปแท่งแกรมลบซึ่งผลิตชีวพิษภายในตัว (endotoxins) แต่จากอุบัติการณ์ของ "Staphylococcus aureus" ที่ดื้อต่อเมทิซิลลิน (Methicillin-resistant "Staphylococcus aureus", MRSA) และการใช้หลอดสวนหลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำ ทำให้เชื้อแบคทีเรียรูปกลมแกรมบวกเป็นสาเหตุได้บ่อยใกล้เคียงกับแบคทีเรียรูปแท่ง การเรียงลำดับความรุนแรงของโรคกลุ่มนี้คร่าวๆ ได้แก่ ภาวะแบคทีเรียหรือเชื้อราในเลือด ภาวะเลือดเป็นพิษ ภาวะพิษเหตุติดเชื้อ ภาวะพิษเหตุติดเชื้อรุนแรงหรือกลุ่มอาการภาวะพิษเหตุติดเชื้อ ช็อกเหตุพิษติดเชื้อ ช็อกเหตุพิษติดเชื้อที่ไม่ตอบสนองต่อการรักษา กลุ่มอาการการทำหน้าที่ผิดปกติของหลายอวัยวะ และเสียชีวิตตามลำดับ
ร้อยละ 35 ของผู้ป่วยช็อกเหตุพิษติดเชื้อมีสาเหตุมาจากการติดเชื้อในทางเดินปัสสาวะ ร้อยละ 15 เกิดจากทางเดินหายใจ ร้อยละ 15 เกิดจากหลอดสวนต่างๆ ที่ออกสู่ผิวหนัง (เช่นหลอดสวนเข้าหลอดเลือดดำ) และมากกว่าร้อยละ 30 ของผู้ป่วยทั้งหมดเกิดขึ้นเองไม่ทราบสาเหตุ
อัตราเสียชีวิตจากภาวะพิษเหตุติดเชื้อประมาณร้อยละ 40 ในผู้ใหญ่ และร้อยละ 25 ในเด็ก และจะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญหากไม่ได้รับการรักษาเป็นเวลานานกว่า 7 วัน
ภาวะพิษเหตุติดเชื้อมีอุบัติการณ์ทั่วโลกมากกว่า 20 ล้านรายต่อปี และมีอัตราเสียชีวิตจากช็อกเหตุพิษติดเชื้อสูงถึงร้อยละ 70 แม้แต่ในประเทศที่พัฒนาแล้ว
เซ็ปติก ช็อก
นอร์ดไรน์-เวสต์ฟาเลน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแสงจันทร์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแสงจันทร์ (พ.ศ. 2359 – 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2421) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาสุดใหญ่ มีพระโสทรเชษฐภคินี คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงเดือน (พ.ศ. 2354—2414) พระองค์เจ้าแสงจันทร์ได้รับราชการสนองพระเดชพระคุณเป็นพนักงานพระสุคนธ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแสงจันทร์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2421 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สิริพระชันษา 62 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2422
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุบงกช
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุบงกช (30 สิงหาคม พ.ศ. 2360 — 28 ตุลาคม พ.ศ. 2424) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 23 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อยลาว
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุบงกช ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2360 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อยลาว พระธิดาพระมหาอุปราช (เจ้าติสสะ) มีพระเชษฐาร่วมเจ้าจอมมารดาพระองค์หนึ่ง คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชาย (ไม่ปรากฏพระนาม) (11 มิถุนายน พ.ศ. 2358 - พ.ศ. 2364)
พระองค์ประสูติในขณะที่พระราชบิดายังดำรงพระยศเป็นพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เมื่อแรกประสูติจึงมีพระยศเป็น "หม่อมเจ้าสุบงกช" ต่อมาเมื่อพระราชบิดาได้บรมราชาภิเษกเป็นพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงเลื่อนเป็น "พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าสุบงกช" ทั้งนี้พระองค์เจ้าสุบงกชได้รับราชการสนองพระเดชพระคุณในการกำกับการแจกเบี้ยหวัด
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุบงกช สิ้นพระชนม์เมื่อเวลา 22.07 น. ของวันศุกร์ที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2424 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สิริพระชนมายุได้ 64 พรรษา
รชนีกร พันธุ์มณี หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ต้อม รชนีกร" เป็นนักแสดงชาวไทย ที่มีผลงานการแสดงเริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา
รชนีกร พันธุ์มณี เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นมิสทีนไทยแลนด์ปี 1991 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร การศึกษา จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากวิทยาลัยครูสวนสุนันทา ปัจจุบันเป็น มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา มีผลงานแสดงละครที่เป็นที่รู้จักจากเรื่อง "พี่เลี้ยง" ในบทของ "เรไร" ตัวละครเอก, "กระสือ" และ "ราชินีลูกทุ่ง พุ่มพวง ดวงจันทร์"
หลังจากนั้นเธอมีผลงานละครอีกหลายเรื่อง จนหายไปจากวงการบันเทิงเพราะแต่งงานกับสามีชาวต่างประเทศแล้วย้ายไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 เธอกลับเข้าสู่วงการบันเทิงอีกครั้ง โดยได้ทำการเลิกกับสามีชาวต่างประเทศและพาลูกสาวที่ชื่อ วีวี่ กลับมาอยู่เมืองไทย ในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2555 เธอได้ให้กำเนิดลูกคนที่สองเป็นบุตรชายชื่อน้อง มาวิน กับแฟนนักธุรกิจนอกวงการที่คบหาดูใจกันมากว่า 3 ปี
ในปี พ.ศ. 2552 เธอมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง "โยมผีพ่อ"
2.40 ยังแจ๋ว ศัลยกรรม แล้วสวย สไตล์ ต้อม รัชนีกร MThai
รัชนีกร พันธ์มณี
ต้อม รัชนีกร
นิรันดร์ ธรรมปรีชา
นิรันดร์ ธรรมปรีชา เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2501 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย หนึ่งในผู้กำกับภาพยนตร์ กลุ่มคนไท มีผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "ไผ่ปล้องเดียว" ในปี พ.ศ. 2529 จากนั้นสร้างชื่อเสียงกับภาพยนตร์เรื่อง "กะเหรี่ยงตกดอย" (2530) และ "ผลุบโผล่" (2533) ที่สร้างรายได้ดีในสมัยนั้น จากนั้นเขากำกับในภาพยนตร์แนวชีวิตเรื่อง "ก้อนหินในดินทราย" (2533) และต่อมากำกับในภาพยนตร์ตลกที่เขาถนัดเรื่อง "3กบาล" (2533) และในปี 2552 ร่วมกับกับภาพยนตร์เรื่อง "โยมผีพ่อ" กับติ๊ก กลิ่นสี
ผู่เจี๋ย
อ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย ( Aishinkakura Fuketsu) เกิดในราชสกุลอ้ายซินเจว๋หลัวเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2450 และเสียชีวิตในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 เป็นพระอนุชาในจักรพรรดิผู่อี๋ ผู้ทรงเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของจีน
ชีวิตแรกเริ่ม.
ผู่เจี๋ย เป็นพระโอรสในเจ้าชายไจ้เฟิงกับโยวหลัน ขณะยังเป็นเด็ก เขาย้ายมาอยู่พระราชวังต้องห้ามในปักกิ่ง เพื่อเป็นเพื่อนเล่นของผู่อี๋ มีเหตุการณ์อันเป็นที่รู้จักกันดีคือผู่อี๋กรี้วเมื่อทอดพระเนตรพบเสื้อข้างในของผู่เจี๋ยเป็นสีเหลือง ซึ่งเป็นสีเฉพาะของจักรพรรดิ
ในปี พ.ศ. 2472 ผู่เจี๋ยได้ทรงเดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่นเพื่อไปศึกษาต่อ พระองค์สำเร็จการศึกษาที่กะคุชูอินและสามารถตรัสภาษาญี่ปุ่นได้อย่างคล่องแคล่ว และได้เสด็จไปที่วิทยาลัยกองทัพจักวรรดิญี่ปุ่นเพื่อศึกษาต่อ จนกระทั่งสำเร็จการศึกษาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2478
ผู่เจี๋ยสมรสครั้งแรกในปี พ.ศ. 2467 กับเจ้าหญิงแห่งแมนจู ทัง ชือห์ หเซีย (Tung Shih-hsia) พระนัดดา(หลานสาว)ในพระมเหสีเค่อชุ่น(เจินหวงกุ้ยเฟย์) และพระอัครชายาจิ่นเฟย์ในฮ่องเต้กวังซวี่ แต่หนีจากพระชายาหลังจากไปที่ญี่ปุ่นเพื่อศึกษาต่อ ชีวิตสมรสนั้นได้สิ้นสุดลง หลังจากสำเร็จการศึกษาที่วิทยาลัยกองทัพจักวรรดิญี่ปุ่น ผู่เจี๋ยทรงตกลงเลือกภรรยา (โอมิไอ) กับสตรีชั้นสูงของญี่ปุ่นซึ่งก็คือเจ้าหญิงฮิโระ ซากะ (พ.ศ. 2454-พ.ศ. 2530) ซึ่งทรงเป็นผู้ที่มีความสัมพันธ์กับราชตระกูลญี่ปุ่น จากรูปและจากจำนวนผู้สมัครซึ่งได้ผ่านการประเมินโดยกองทัพคันโต ขณะที่ผู่อี๋ยังไม่มีทายาทชาย การแต่งงานนั้นมีความแข็งแกร่งเกี่ยวกับการแสดงออกโดยนัยการเมือง และถูกมุ่งหมายเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง สายเลือดญี่ปุ่น กับ ราชตระกูลแมนจูกัว
พิธีหมั้นจัดขึ้นที่สถานทูตประเทศแมนจูที่โตเกียวในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 และพิธีเสกสมรสจัดขึ้นที่โถงกองทัพจักรวรรดิที่ คุดันซะกะ โตเกียว ในวันที่ 3 เมษายน ในเดือนตุลาคมทั้งคู่ก็ย้ายไปที่ซิงกิง (ปัจจุบันคือฉางชุน) เมืองหลวงของแมนจูกัว ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิผู่อี๋ หลังการล่มสลายของราชวงศ์ชิง
ประเทศแมนจู.
เนื่องจากจักรพรรดิผู่อี๋ไม่มีพระราชโอรส ผู่เจี๋ยซึ่งเป็นน้องชายจึงหวังที่จะได้ครองราชบัลลังก์แมนจูต่อจากพี่ชาย ขณะที่ฝ่ายญี่ปุ่นเองก็สนับสนุนผู่เจี๋ยเป็นผู้สืบทอดราชบัลลังก์ แต่อย่างไรก็ตาม ผู่อี๋ไม่ต้องการให้ผู่เจี๋ยเป็นทายาทราชวงศ์ชิง อันเป็นธรรมเนียมตามราชประเพณีที่ว่า จักรพรรดิซึ่งไม่มีโอรสนั้นควรเลือกทายาทของตนจากรุ่นหนึ่งในครอบครัว ขณะประทับที่แมนจูนั้น ผู่เจี๋ยมีตำแหน่งเป็นสมุหราชองค์รักษ์กิตติมศักดิ์แห่งแมนจู แต่พระองค์ทรงกลับไปที่ญี่ปุ่นกะทันหันในปีพ.ศ. 2487 เพื่อเข้าศึกษาที่วิทยาลัยเสนาธิการกองทัพ
ในช่วงที่แมนจูกัวล่มสลายเมื่อโซเวียตรุกรานประเทศแมนจูในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2489 ตอนแรกผู่เจี๋ยทรงพยายามลี้ภัยออกจากญี่ปุ่นกับพี่ชาย แต่ยังไรก็ตาม กลายเป็นอย่างที่ชัดเจนเมื่อไม่มีทางลี้ภัย พระองค์ทรงตัดสินใจที่จะกลับซิงกิงด้วยความไม่ประสบความสำเร็จที่จะออกจากเมืองไปที่กองกำลังก๊กมิงตั๋งของสาธารณรัฐจีน แน่นอนว่าเมืองนี้ตกเป็นของโซเวียต
ผู่เจี๋ยถูกจับกุมโดยกองทัพโซเวียต และถูกส่งไปที่คุกในชิตะและคาเยอรอฟก์ในไซบีเรียกับพี่ชายและเชื้อพระวงศ์ ด้วยการบรรลุข้อตกลงของจีน-โซเวียตหลังจากการตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ผู่เจี๋ยถูกส่งให้ทางการจีนไปรับโทษในปี พ.ศ. 2493
ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐประชาชนจีน.
ในการกลับมาจีน ผู่เจี๋ยถูกคุมขังที่ศูนย์บริหารที่เกี่ยวกับอาชญากรฟูชุน เขาเป็นนักโทษต้นแบบและกลายเป็นสัญลักษณ์ของการผ่อนผันการรับโทษในระบบการปกครองระบอบคอมมิวนิสต์ เขาได้เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนและภายหลังได้ทำงานในหน้าที่ที่ไปประจำอยู่ ในปีพ.ศ. 2504 เขาพ้นโทษและอาศัยอยู่กับเจ้าหญิงฮิโระ ซางะ ในบั้นปลายชีวิต เจ้าหญิงฮิโระ ซางะ สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2530 จากนั้นอีก 7 ปี ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 ผู่เจี๋ยก็เสียชีวิตขณะอายุ 86 ปี
ลูกหลาน.
ผู่เจี๋ยมีลูกสาว 2 คน
ปูเจี๋ย
หม่อมเจ้าประสงค์สม ไชยันต์
ไชนาเน็ทเวิร์กเทเลวิชั่น
ไชนาเน็ทเวิร์กเทเลวิชั่น หรือ ซีเอ็นทีวี(;) เป็นเว็บไซต์ของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน และสถานีโทรทัศน์ในประเทศจีน เป็นเว็บไซต์ที่สามารถรับชมรายการสด และรายการย้อนหลังได้ โดยผ่านเว็บไซต์ http://www.cntv.cn หรือ http://www.cntv.com.cn
Crown (headgear)
เจ้าชายนิโคไลแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายนิโคไล วิลเลียม อเล็กซานเดอร์ เฟรเดอริกแห่งเดนมาร์ก เคานต์แห่งมงเปอซา (; 28 สิงหาคม พ.ศ. 2542) เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก กับเคาน์เตสอเล็กซันดราแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก อดีตพระชายา มีพระอนุชาและพระขนิษฐาร่วมพระบิดา คือ เจ้าชายเฟลิกซ์ เจ้าชายเฮนริกและเจ้าหญิงอะธีนา