pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เพนกวินอาเดลีได้ถูกบันทึกโดยจอร์จ เมอร์รีย์ เลวิก นักสำรวจชาวอังกฤษที่ได้เดินทางไปสำรวจขั้วโลกใต้ในปี ค.ศ. 1910 ที่ศึกษาถึงพฤติกรรมของเพนกวินบริเวณอาเดลีแลนด์ ว่ามีพฤติกรรมทางเพศที่แปลกประหลาด โดยมีการผสมพันธุ์กันเองในหมู่นกเพศผู้ คล้ายกับพฤติกรรมรักร่วมเพศของมนุษย์ รวมถึงนกเพศผู้มีการผสมพันธุ์กับซากนกตัวเมียที่ตายไปนานหลายปีแล้วด้วย ซึ่งรายงานนี้เพิ่งได้รับการเผยเปิดเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012
ยุทธการคัลเบรียน
Pygoscelis adeliae
ชูเกียรติ หนูสลุง
ชูเกียรติธน ยศภัทร์หนูสลุง หรือชื่อเดิม ชูเกียรติ หนูสลุง เกิดที่จังหวัดชัยภูมิ เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทยยุคเดียวกับเกียรติศักดิ์ เสนาเมือง และ ตะวัน ศรีปาน เล่นในตำแหน่งกองหลังและกองกลางตัวรับ ลงเล่นให้ทีมชาติ 84 นัดและยิง 4 ประตู เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนสโมสรฟุตบอลชัยภูมิ ยูไนเต็ด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 - พ.ศ. 2555 ก่อนจะมารับงานเป็นรองประธานสโมสรชัยภูมิ ยูไนเต็ด ในช่วงเลกสองของฟุตบอลเอไอเอสลีกภูมิภาคดิวิชั่น 2 ปี พ.ศ. 2555 และเปิดร้านขายเสื้อผ้ากีฬาและชุดสโมสรชัยภูมิยูไนเต็ดชื่อว่า ชูเกียรติสปอร์ต
เทียม ไชยนันทน์
เทียม ไชยนันทน์ (15 สิงหาคม พ.ศ. 2450 - 21 เมษายน พ.ศ. 2540) เป็นอดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก 7 สมัย เป็นบิดาของนายเทอดพงษ์ ไชยนันทน์ ที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์และ เป็นปู่ของนาย ธนิตพล ไชยนันทน์ กรรมการบริหาร พรรคประชาธิปัตย์
เทียม ไชยนันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2450 ที่ อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท เป็นบุตรของหลวงคลัง (ขุนทอง ไชยนันทน์) กับ นางก้อนทอง ไชยนันทน์ สำเร็จการศึกษา ระดับปริญญาตรี ธรรมศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง สมรสกับ นางพร้อม ไชยนันทน์ (สกุลเดิม: อยู่สวัสดิ์) มีบุตร-ธิดา 6 คน โดยคนที่ 4 คือ เทอดพงษ์ ไชยนันทน์
เทียม เคยรับราชการในตำแหน่งปลัดอำเภอ ในหลายอำเภอของจังหวัดตาก ได้แก่ อำเภอบ้านตาก อำเภอเมืองตาก อำเภอแม่สอด และ อำเภออุ้มผาง รวมถึง อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย และ อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลก
เทียม ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2489 และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2522 รวม 7 สมัย
เทียม ไชยนันทน์ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 2 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 13 และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ต้องพ้นจากหน้าที่ตั้งแต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากคณะรัฐมนตรีไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ด้วยคะแนนไว้วางใจ 111 เสียง ไม่ไว้วางใจ 152 เสียง
เทียม ไชยนันทน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 7 สมัย คือ
เทียม ถึงแก่อนิจกรรม จากโรคหัวใจเรื้อรังจนเกิดอาการแทรกซ้อน เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2540 สิริอายุรวม 89 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
รายพระนามพระมหากษัตริย์ที่ทรงมีความผิดปกติทางจิต
นี้คือรายพระนามพระมหากษัตริย์ซึ่งนักประวัติศาสตร์ถือว่า เสียพระจริตในบางลักษณะ
ในหลาย ๆ กรณี เป็นเรื่องยากที่จะชี้ชัดว่า พระมหากษัตริย์ในอดีตพระองค์นั้น ๆ ทรงมีความผิดปกติทรงจิตจริงหรือไม่ เพราะพระองค์อาจเพียงมีพระจริยาวัตรนอกลู่นอกทาง หรือมีพระโรคทางพระกาย หรือนักประวัติศาสตร์เพียงรังเกียจเดียดฉันท์พระองค์
คนอึดต้องกลับมาอึด
คนอึดต้องกลับมาอึด  เป็นภาพยนตร์โลดโผน/ตลกอเมริกันปี ค.ศ. 2010 กำกับโดยโรเบิร์ต ชเวนต์เกอซึ่งเคยมีผลงานอย่าง Flightplan(2005) โดยREDอิงจากหนังสือการ์ตูนเรื่อง นำแสดงโดยบรูซ วิลลิส, มอร์แกน ฟรีแมน, จอห์น มัลโควิช, แมรี-หลุยส์ พาร์เกอร์, เฮเลน เมียร์เรนและคาร์ล เออร์บัน ออกฉายในโรงภาพยนตร์สหรัฐเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2010 และฉายในไทยวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2010
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ "คนอึดต้องกลับมาอึด 2"
พยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก สายลับกลับมาป่วน
พยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก สายลับกลับมาป่วน  เป็นภาพยนตร์แนวสายลับตลกอังกฤษในปี 2011 เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของ"พยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก" ในปี 2003 และนำแสดงโดยโรวัน แอตคินสัน ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2011
เมื่อ 5 ปีก่อนจอห์นนี อิงลิช (โรวัน แอตคินสัน) ทำภารกิจพลาดที่โมซัมบิคทำให้ประธานาธิบดีถูกลอบสังหาร หลังจากถูกปลดอิงลิชก็ไปฝึกวิชาที่ทิเบต ต่อมาทางหน่วย MI7 มีภารกิจใหม่แต่สายบอกจะคุยกับอิงลิชเท่านั้น อิงลิชกลับมาที่สำนักงาน เปกาซัสคนใหม่ (จิลเลียน แอนเดอร์สัน) แนะนำให้อิงลิชรู้จักกับเคท ซอมเมอร์ (โรซามันด์ ไพค์) นักวิเคราะห์พฤติกรรมมนุษย์ อิงลิชเจอกับไซมอน แอมโบรส (โดมินิค เวสท์) เพื่อนร่วมงานเก่าที่เป็นสายลับเหมือนกัน และแพทช์ (ทิม แมคอินเนอรี) นักประดิษฐ์นั่งรถเข็นให้รถสั่งการด้วยเสียงกับอิงลิช โดยอิงลิชได้รับงานไปสืบเรื่องวอร์เท็กซ์ที่มาเก๊า พร้อมกับทัคเกอร์ (แดเนียล คาลูยา) ผู้ช่วยไปพบสายคนแรกที่คาสิโนในมาเก๊า
อิงลิชพยายามติดต่อแต่ผิดคน ตัวจริงถูกนักฆ่าฆ่าตาย อิงลิชเจอเลขห้องโรงแรมในกระเป๋าเสื้อเลยไปที่นั่น อิงลิชพบกับฟิชเชอร์ ฟิชเชอร์เล่าเรื่องวอร์เท็กซ์คือนักฆ่าสามคนที่มีกุญแจคนละดอก ฟิชเชอร์คือหนึ่งในนั้น ฟิชเชอร์บอกว่าวอร์เท็กซ์เคยไปที่โมซัมบิค ระหว่างคุยกันอยู่ฟิชเชอร์ถูกนักฆ่าที่เป็นหญิงชราชาวจีนฆ่าตาย อิงลิชตามคนร้ายที่เข้าไปขโมยกุญแจจากศพฟิชเชอร์ขึ้นไปบนตึก กระโดดข้ามตึกจนกระทั่งคนร้ายหนีลงเรือ อิงลิชเก่งขึ้นเพราะไปฝึกมาสามารถแย่งกุญแจจากคนร้ายได้
ระหว่างขึ้นเครื่องกลับลอนดอน คนร้ายปลอมตัวเป็นแอร์โฮสเตสขโมยกุญแจไปอย่างง่าย อิงลิชกลับไปพบเปกาซัสปรากฏว่ากุญแจหายไปแล้ว นักฆ่าผู้หญิงแก่ชาวจีนตามฆ่าอิงลิช อิงลิชจับผิดตัวไปจับแม่ของเปกาซัสแถมเอาถาดตีหัวแม่ของเปกาซัสจนโดนเปกาซัสต่อว่า เคทสะกดจิตอิงลิชพาอิงลิชย้อนกลับไปเหตุการณ์ที่โมซัมบิค อิงลิชที่ทำหน้าที่หัวหน้าทีมอารักขาประธานาธิบดีที่เพิ่งรับตำแหน่งวันแรก อิงลิชถูกผู้หญิงยั่วหลอกให้ลงไปแช่ในอ่างระหว่างนั้นประธานาธิบดีก็ถูกการ์ดของตัวเองฆ่าตาย เห็นนักฆ่าสามคนหนึ่งในนั้นคือฟิชเชอร์ อิงลิชเห็นหน้าอีกคนคืออาเท็ม คาร์ลิงโกอดีตสายลับที่ตอนนี้เปลี่ยนชื่อเป็นเซอร์ไก พูดอฟกินเป็นนักกอล์ฟกำลังจะเข้าแข่งขัน เปกาซัสให้อิงลิชไปจับตัวพูดอฟกินมาแบบเป็นๆ
อิงลิชไปที่สนามกอล์ฟ นักฆ่าคนเดิมตามไปแต่ไม่ได้ฆ่าอิงลิชกลับยิงพูดอฟกินแทน อิงลิชกับทัคเกอร์ช่วยพูดอฟกินขึ้นฮ.แต่ถูกนักฆ่ายิงจนระบบนำทางเสีย อิงลิชขับฮ.ไปตามถนนสุดท้ายขับไปจอดบนรถพยาบาลจนไปถึงโรงพยาบาล ก่อนตายพูดอฟกินให้กุญแจกับอิงลิชและพูดถึงสายลับอีกคนเป็น KGB CIA และ MI7 เท่ากับว่ามีหนอนใน MI7 อิงลิชเข้าประชุมกับท่านนายกรัฐมนตรี ระหว่างเค้าประชุมอิงลิชก็นั่งเล่นเก้าอี้ไป อิงลิชได้รับมอบหมายให้สืบต่อ อิงลิชนัดเจอไซมอนถามไซมอนเรื่องสายและกุญแจ จริงๆแล้วไซมอนก็คือวอร์เท็กซ์คนที่สามตอนแรกไซมอนคิดว่าอิงลิชรู้แต่อิงลิชไม่รู้แถมยังให้กุญแจกับไซมอนง่ายๆ ทัคเกอร์พยายามบอกกับอิงลิชว่าไซมอนคือวอร์เท็กซ์และอยู่ที่โมซัมบิคด้วยแต่อิงลิชไม่เชื่อไล่ทัคเกอร์กลับ ไซมอนบอกกับอิงลิชว่าแพทช์คือคนร้าย
เท่ากับว่าไซมอนได้กุญแจสามดอกที่เอามารวมเป็นดอกเดียว ไซมอนโทรบอกเปกาซัสว่าอิงลิชก็คือวอร์เท็กซ์คนที่สาม อิงลิชไปจับแพทช์แต่กลายเป็นว่าตัวเองถูกตำรวจเป็นฝูงไล่จับแทน อิงลิชถูกยิงที่ขาเลยขโมยรถเข็นของแพทช์หนีไปได้แบบงงๆ อิงลิชไปที่บ้านเคทขอให้เคทช่วย ไซมอนไปเปิดเซฟเอายาแบบเดียวกับที่ใช้ที่โมซัมบิคออกมา คือใช้ยากับการ์ดของประธานาธิบดีแล้วสั่งให้ฆ่าประธานาธิบดีทิ้งหลังจากนั้นไม่นานการ์ดก็จะหัวใจล้มเหลวตายไปเอง คราวนี้ไซมอนรับจ้างฆ่านายกจีน เคทสืบได้ข้อมูลจากภาพข่าวที่โมซัมบิค เคทสังเกตเห็นความผิดปกติของการ์ดที่ฆ่าประธานาธิบดีเคทรู้ว่าพวกวอร์เท็กซ์ใช้ยาควบคุมสมอง (Timoxelin Barbeboutanol) ที่ CIA เคยใช้แต่ถูกสั่งให้ทำลายไปแล้ว เจ้าหน้าที่ที่ทำลายคราวนั้นก็คือฟิชเชอร์
ไซมอนมารับเคทที่ห้อง อิงลิชเห็นไซมอนจากหน้าต่างจำได้ว่าไซมอนก็คือวอร์เท็กซ์คนที่สามในโมซัมบิค นักฆ่าจีนตามมาฆ่าอิงลิชอีกครั้ง อิงลิชหนีลงไปทางช่องทิ้งขยะ อิงลิชไปหาทัคเกอร์ที่บ้านชวนทัคเกอร์ไปทำงานต่อ อิงลิชกับทัคเกอร์ไปขโมยรถขับตามไซมอนไปที่ศูนย์บัญชาการที่อยู่บนยอดเขา อิงลิชใช้เครื่องมือไม่เป็นดันไปใช้เครื่องมือสำหรับขอความช่วยเหลือที่บอกพิกัดตัวเอง ก่อนจะถูกจับอิงลิชให้ทัคเกอร์แกล้งยิงตัวเอง อิงลิชแกล้งตายถูกขนศพขึ้นไปบนศูนย์บัญชาการ ไซมอนแอบผสมยาในเครื่องดื่มเอาไปให้เปกาซัสกะให้เปกาซัสเป็นคนลงมือฆ่านายกจากจีน อิงลิชแอบเข้าไปในห้องเปกาซัส อิงลิชพยายามบอกเปกาซัสว่าไซมอนคือวอร์เท็กซ์คนที่สามแต่ดันโง่ไปดื่มน้ำเอง ไซมอนเลยต้องใช้อิงลิชเป็นมือสังหารแทนเปกาซัส ไซมอนจึงสั่งให้อิงลิชทำร้ายเปกาซัสสลบ
อิงลิชเข้ามาในห้องที่นายกรัฐมนตรีกำลังคุยกับนายกรัฐมนตรีของจีน ไซมอนสั่งให้อิงลิชลงมือด้วยปืนลิปสติก เพราะตามแผนจะให้เปกาซัสเป็นคนลงมือ อิงลิชที่เคยฝึกมาจากทิเบตพยายามฝืนบังคับจิตให้ควบคุมร่างกาย อิงลิชต่อสู้กับตัวเอง ทัคเกอร์พยายามช่วยเปิดเพลงรบกวนคลื่นเสียงของไซมอน ต่อมาไซมอนดันเปิดไมค์บอกชื่อตัวเองเสร็จสรรพสั่งให้อิงลิชฆ่านายกจีนเพราะเหลือเวลาแค่ 10 วินาที อิงลิชหัวใจหยุดเต้น ไซมอนลงกระเช้าหนีไป เคทจูบอิงลิชฟื้นขึ้นมาเหมือนเกิดใหม่ตามที่อาจารย์บอก
อิงลิชโดดร่มตามไซมอนไป ต่อสู้กันพักนึงอิงลิชได้เปรียบแย่งปืนได้แต่ดันตกจากกระเช้า อิงลิชอุปกรณ์ร่มกันกระสุนหรือ T2 ที่มีระเบิดที่ซ่อนอยู่ยิงใส่กระเช้าของไซมอนจนระเบิด หลังจากนั้นพระราชินีให้อิงลิชเข้าเฝ้าเพื่อคืนตำแหน่งให้อิงลิช นักฆ่าปลอมตัวเป็นพระราชินีไล่ฆ่าอิงลิช นักฆ่าหนีไปได้อิงลิชจับพระราชินีตัวจริงตีด้วยถาด เจ้าหน้าที่จับนักฆ่าได้อิงลิชได้แต่ยืนอึ้งเพราะเพิ่งเอาถาดตีหัวพระราชินี
ศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง
อาเดวาเล อาคินนูเย-แอ็กบาเจ
พยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก
พยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก  เป็นภาพยนตร์อังกฤษ ค.ศ. 2003 แนวตลกแอ็คชั่นล้อเลียนแบบสายลับเจมส์ บอนด์ นำแสดงโดยโรวัน แอตคินสัน ในฐานะนักสืบไร้ความสามารถชาวอังกฤษ ร่วมด้วยจอห์น มัลโควิช, นาตาลี อิมบรูเลีย, ทิม พิกกอต-สมิธ และเบน มิลเลอร์ในบทสมทบ บทภาพยนตร์เขียนโดยผู้เขียนเรื่องเจมส์ บอนด์ อย่าง นีล เพอร์วิส และโรเบิร์ต เวด ร่วมด้วยวิลเลี่ยม เดวีส์ และกำกับภาพยนตร์โดยปีเตอร์ โฮวิต ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้รวม 160 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก
ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดฉากพร้อมกับจอห์นนี่ อิงลิช (โรวัน แอตคินสัน) ผู้ซึ่งเป็นตัวแทนหน่วยสืบราชการลับของอังกฤษ ในฐานะ "สายลับหมายเลขหนึ่ง" เขาย่องเข้าไปในอาคาร และทำการเบี่ยงเบนความสนใจแก่สุนัขยามสองตัวด้วยของเล่น เขาล้มสุนัขยามทั้งสองและได้พบกับการยั่วยวนจากหญิงสาวคนหนึ่ง แล้วเขาก็ตื่นขึ้นจากความฝัน ความจริงแล้วอิงลิชเป็นคนทำเอกสารของหน่วย MI7 โดยมีบัฟ (เบน มิลเลอร์) เป็นผู้ช่วย ต่อมา 001 เข้ามารับภารกิจ ต่อมา 001 ตาย (เพราะรหัสที่อิงลิชให้ไปเปิดเรือดำน้ำไม่ได้) ที่งานศพสายลับทุกคนมารวมตัวกัน คนร้ายลอบวางระเบิดที่งานทำให้สาบลับตายหมด อิงลิชเป็นคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ เปกาซัสเจ้านายมอบหมายให้อิงลิชรับงานต่อจาก 001 เรื่องมีคนจะขโมยเครื่องราชาภิเษกที่จะจัดแสดงโดยปาสคาล เซอร์วาส (จอห์น มัลโควิช)ที่เป็นเชื้อพระวงศ์ชาวฝรั่งเศสแถมยังเป็นเจ้าของคุกหลายแห่ง ปาสคาลรับหน้าที่ดูแลทำความสะอาดเครื่องราชาภิเษกและจัดงานแสดง อิงลิชไปที่งานเจอกับเจ้าหน้าที่แคมพ์เบล (นาตาลี อิมบรูเลีย) จากฝรั่งเศสที่แฝงตัวมาสืบเรื่องปาสคาล
อิงลิชปล่อยไก่ไปใช้ปาสคาลเพราะคิดว่าเป็นบริกร คืนนั้นเกิดไฟดับอิงลิชตามเงาคนไปแต่ดันไปตีหัวหัวหน้ารปภ. อิงลิชสร้างสถานการณ์ว่าจัดการกับคนร้ายแล้วจับขังในห้องพอคนเข้าไปตรวจสอบไม่เจอใคร อิงลิชอ้างว่าคนร้ายหนีไปแล้ว พอไฟติดเครื่องราชาภิเษกหายไปแล้ว อิงลิชให้การสเก็ตช์รูปพรรณคนร้ายในจินตนาการออกมาอย่างกับโจรสลัด เปกาซัสให้อิงลิชกับบัฟไปดูแลคดี คนร้ายขุดอุโมงค์ขึ้นมาจากใต้ดิน อิงลิชกับบัฟลงไปตามทางจนไปเจอกับคนร้ายกำลังขนเครื่องราชาภิเษกใส่ในโลง อิงลิชไม่ยอมเรียกกำลังเสริมจนคนร้ายขับรถขนโลงศพหนีไป อิงลิชกับบัฟขับรถตามไล่ล่าคนร้าย อิงลิชตามรถผิดคันเข้าไปในงานศพจริงๆ บัฟต้องช่วยแก้สถานการณ์บอกว่าอิงลิชเป็นคนไข้โรคจิตช่วยพาอิงลิชออกไป
ปาสคาลวางแผนยึดราชบังลังก์ ลูกน้องบอกต้องให้อาร์คบิชอพแห่งแคนเทอเบอรีเป็นคนทำพิธีสวมมงกุฎถึงจะสมบูรณ์ ปาสคาลให้คนทำหน้ากากอาร์คบิชอพตัวปลอมและแอบติดกล้องที่บ้านอิงลิชเห็นช็อตฮาๆจนปาสคาลวางใจว่าไม่มีอะไรต้องกังวลเรื่องอิงลิช อิงลิชสงสัยลูกน้องของปาสคาลที่เพิ่งออกจากคุกแต่เปกาซัสสั่งห้ามอิงลิชยุ่งกับปาสคาล ลูกน้องของปาสคาลมาดักทำร้ายอิงลิช ระหว่างไล่จับคนร้ายด้วยความมั่วอิงลิชดันทำร้ายบัฟแทนที่จะจับโจร
อิงลิชกับบัฟเบิกเครื่องบินลำยักษ์เพื่อไปลงที่ตึกของปาสคาลที่อยู่ใกล้กับโรงพยาบาล อิงลิชไม่ยอมใช้เครื่องบอกพิกัดเลยลงผิดไปลงที่โรงพยาบาล บัฟต้องมาช่วยพาเข้าไปอีกทางจนเห็นลูกน้องของปาสคาลที่มีรอยสักที่ก้นกำลังใส่หน้ากากปลอมตัวเป็นท่านอาร์คบิชอพ อิงลิชแอบเข้าห้องทำงานของปาสคาลบังเอิญไปเปิดวิดีโอแผนของปาสคาลที่จะยึดราชบัลลังก์เพื่อครอบครองอังกฤษ ลูกน้องของปาสคาลเข้ามาอิงลิชใช้แหวนฉีดยาทำให้พูดความจริงกับยาคลายกล้ามเนื้อสลับกันแถมยังฉีดใส่ตัวเองจนกล้ามเนื้อกระตุก เจ้าหน้าที่แคมพ์เบลมาช่วยทั้งสองคนไว้ แคมพ์เบลบอกว่าปาสคาลใช้นักโทษจากเรือนจำออกมาทำงาน อิงลิชเข้าไปในงานเลี้ยงคนของปาสคาลมารายงาน ปาสคาลฟ้องเปกาซัสเรื่องอิงลิชแอบเข้าห้องทำงานและทำร้ายลูกน้อง อิงลิชถูกเปกาซัสถอดจากคดีและให้กลับไปทำงานเก่าจากงาน
อิงลิชเดินเศร้ากลับบ้าน เจ้าหน้าที่แคมพ์เบลตามอิงลิชไปที่บ้านชวนอิงลิชทำคดีต่อ ปาสคาลเปลี่ยนแผนฆ่าลูกน้องที่ปลอมตัวเป็นอาร์คบิชอพทิ้งจากนั้นก็เข้าไปจับสุนัขของพระราชินีเป็นตัวประกันจนพระราชินียอมเซ็นต์สละราชบัลลังก์ ทางรัฐบาลเตรียมแต่งตั้งปาสคาลที่เป็นเชื้อพระวงศ์ตามแผนของปาสคาล แคมพ์เบลกับอิงลิชแอบเข้าไปในปราสาทของปาสคาล อิงลิชแอบเข้าไปทางท่อ(น้ำทิ้งส้วม) แคมพ์เบลปีนบันไดขึ้นไป อิงลิชแอบได้ยินปาสคาลประชุมผู้นำวางแผนยึดประเทศเพื่อใช้เกาะอังกฤษเป็นคุกที่ใหญ่ที่สุดในโลกให้ประเทศที่จ่ายเงินส่งนักโทษมาขังที่อังกฤษ อิงลิชวางแผนชิงแผ่นดีวีดีและจับปาสคาลเป็นตัวประกันแต่ดันไปโดนปุ่มไมค์จนปาสคาลได้ยินแผนทั้งหมด อิงลิชแอบเอาแผ่นดีวีดีแต่ดันหยิบผิดแผ่น อิงลิชกับแคมพ์เบลโดนจับบัฟตามมาช่วยออกไป
วันพิธีราชาภิเษก อิงลิชมาเปิดโปงแผนของปาสคาล อิงลิชจับท่านอาร์คบิชอพเปิดก้นโชว์ กลายเป็นท่านอาร์คบิชอพตัวจริงเพราะตัวปลอมปาสคาลสั่งฆ่าไปแล้ว อิงลิชเปิดดีวีดีก็กลายเป็นดีวีดีที่ปาสคาลแอบถ่ายอิงลิชกำลังเต้นในห้องน้ำที่บ้าน อิงลิชโหนสลิงไปขโมยมงกุฎจากปาสคาลจนปาสคาลสติแตกชักปืนออกมาขู่คนในงาน ตอนกำลังสวมมงกุฎอิงลิชลงมานั่งแทนที่ปาสคาลเลยได้สวมมงกุฎกลายเป็นพระราชาแทน อิงลิชสั่งจับปาสคาลและคืนบัลลังก์ให้พระราชินี พระราชินีมอบตำแหน่งเซอร์ให้อิงลิช สายลับอังกฤษผู้ไม่ขอเอ่ยนามขอไปอยู่ฝรั่งเศสกับแคมพ์เบล ระหว่างกำลังสวีทในรถอิงลิชดันไปกดปุ่มปล่อยเบาะแคมพ์เบลลอยขึ้นฟ้า จนไปตกสระว่ายน้ำ มีคนหน้าตาแบบเดียวกับที่อิงลิชให้การตอนสเก็ตซ์ภาพว่าเป็นคนร้ายนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ด้วย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการตอบรับที่หลากหลายจากนักวิจารณ์ โดยได้รับค่า 33 เปอร์เซ็นต์ของความเห็นที่เว็บไซต์รอทเทนโตเมโตด้วยความเห็นอย่างเป็นเอกฉันท์ว่า "สายลับหลอกเรียกเสียงหัวเราะไม่บ่อยเท่าใดนัก" ส่วนเว็บไซต์เมตาคริติกให้คะแนนภาพยนตร์ที่ 51 คะแนนโดยอิงจาก 32 ความคิดเห็น
ภาคต่อในชื่อ"พยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก สายลับกลับมาป่วน" ซึ่งเปิดตัวในช่วงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 โดยการถ่ายทำภาพยนตร์ภาคนี้เริ่มขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 ซึ่งเป็นเวลาเจ็ดปีนับจากการเปิดตัวภาคแรกและได้เสร็จสิ้นลงในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 และมีภาคต่อมาอีกในปี ค.ศ. 2018 ในชื่อ "จอห์นนี่ อิงลิช พยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก รีเทิร์น"
ล็อกฮีด มาร์ติน เอฟ-35 ไลท์นิง 2
เอฟ-35 ไลท์นิ่ง 2  "เครื่องบินขับไล่ยุคที่5 จากโครงการ Joint strike fighter ของสหรัฐ หรือ JSF ที่ไม่ได้มีดีแค่ Steath ที่หลายๆประเทศต่างต้องการมีไว้ประจำการในกองทัพของตัวเอง
ความต้องการ.
F-35 เป็นผลผลิตของโครงการเครื่องบินขับไล่โจมตีร่วม JSF หรือ Joint strike fighter ที่เป็นการร่วมโครงการเครื่องบินขับไล่หลายๆโครงการตั้งแต่ยุค 1980  จนถึงยุค 1990 ต้นกำเนิดโครงการ JSF เริ่มมาจากโครงการ Advanced Short takeoff/Vertical landing หรือ ASTOVL ที่ดำเนินการโดย Data ตั่งแต่ปี 1983 ถึง 1994 เพื่อหาเครื่องบินทดแทน Harrier Jump Jet ของนาวิกโยธินสหรัฐและกองทัพเรืออังกฤษ อย่าง McDonnell Douglas AV-8B HARRIER II  โดยหนึ่งในโครงการลูกของ ASTOVL  มีชื่อว่า Supersonic Fighter หรือ SSF ที่วิจัยและพัฒนาโดยที่งานของ SkunkWorks ของ Lockheed โดยมีเป้าหมายเป็นการสร้างเครื่องบินที่มาสามารถขึ้นลงในทางวิ่งที่สั่นและสามารถลงจอดในแนวดิ่งได้ เพื่อนำมาใช้งานทั่งกองทัพอากาศและนาวิกโยธินสหรัฐ แต่ในปี 1993 โครงการASTOVL ได้มีการเปลี่ยนชื่อไป เป็น Common Affordable lightweight Fighter  หรือ CAIF อีกโครงการหนึ่งก็มีชื่อว่า Joint Advanced Strike Technology หรือ JAST ถูกก่อตั่งในปี 1993 จากการที่ยกเลิกโครงการ MRF ของกองทัพอากาศ และ โครงการ AXF ของกองทัพเรือ โดยโครงการ JAST นัน ไม่ได้เน้นการพัฒนาเครื่องบินแบบใหม่ แต่เป็นความต้องการของเทคโนโลยีและคอนเซปการโจมตีทางอากาศขั่นเก้าหน้า ทั่งโครงการ JAST   และ CALF ต่างมีคอนเซป โครงการที่คล้ายกัน จึงมีการร่วมทั่งสองโครงการในปี 1994 ในชื่อ JAST โดยทั่งโครงการนี้จะออกแบบเครื่องบินให้ทั่งกองทัพอากาศ,กองทัพเรือ และนาวิกโยธินสหรัฐ และหลังจากนันในปีถัดมา ในปี 1995 โครงการ นี้ได้มีการเปลี่ยนชื่ออีกครังเป็น JSF หรือ Joint strike fighter โดยมีบริษัทที่เข้าร่วมโครงการได้แก่ Lockheed Martin Boeing McDonnell Douglas และ Northrop Grumman โครงการ JSF เป็นโครงการที่มีขนาดใหญ่มาก โดยที่เป้าหมายที่จะมาพัฒนาเครื่องบินขับไล่ เพื่อมาทดแทนเครื่องบินแบบเดิมทั่ง F-16  F/A-18 AV-8B HARRIER II  A-10  และ F-117 ถึงแม้ในช่วงเวลานันเองจะมีการพัฒนาเคริ่องบินขับไล่ล่องหนอย่าง  Lockheed Martin F-22A Raptor  แต่ก็ถูกออกแบบมาเพื่อประจำการอย่าง F-15 ของกองทัพอากาศสหรัฐเท่านัน ส่วนเครื่องบินในโครงการ JSF นี้ จะถูกนำไปใช้ในวงกว้าง เพื่อเป็นเครื่องบินขับไล่โจมตีที่ทำภารกิจได้หลากหลาย โครงการ JSF นี้ไม่ได้มีแค่สหรัฐเป็นผู้พัฒนาหลัก แต่มีผู้เข้าร่วมจากต่างชาติด้วยเช่น อังกฤษที่เคยร่วมพัฒนาตั่งแต่ โครงการ ASTOVL โดยครั้งนี้อังกฤษได้เซ็นสัญญาร่วมพัฒนาในปี 1995 โดนสนับสนุนเงินทุน 200 ล้านเหรียญสหรัฐหรือราวๆ10 เปอร์เซ็นต์ของ การสาธิตคอนเซป หลังจากนันในปี 1997 แคนาดาก็ลงนามด้วยเช่นเดียวกันด้วยเงินทุน 10 ล้านเหรียญสหรัฐ
การศึกษาโครงการที่เริ่มต้นมาตั่งแต่ 1993 มีบริษัทออกแบบอากาศยาน 4 บริษัทได้เสนอแบบมาดังนี้
1 MCDONNELL Douglas ที่ใช้เครืองยนต์แบบ RHTTF และชุดใบพัดกังหันแก็สแยกส่วนในกาาสร้างแรงยกของโหมด STOVL
2 Northrop Grumman ออกแบบเครื่องบินที่มีเครื่องยนต์แบบ DT ที่จะสร้างแรงยกในทอพับ แบบคู่
3 Lockheed Martin นำเสนอเครื่องบินที่มีเครื่องยนต์ RHTTF พร้อมชุดกังหันเสริม โดยมีการแกนเพลาขับที่เชือมต่อกัน โดยการออกแบบนี้สำไปสู่เครืองยนต์  F-135 PW600 ของ F-35B
4 Boeing  ได้ตัดสินใจไม่เพิ่มแรงขับ ในการลงจอดทางดิ่ง โดยการออกแบบนี้ จะใช้การปรับแต่งโหมดเครื่องยนต์ ให้มีท่อไอพ่นขนาดเล็กที่ด้านล่าง เพื่อใช้งานเมือต้องการลงจอดทางดิ่ง
ในวันที่ 16 พฤศจิกายน 1996 การแข่งขันได้ถูกประการให้เหลือเพียง 2 บริษัท นันก็คือ  Lockheed Martin  และ  Boeing โดนทั่งสองบริษัทจะต้องสร้างอากาศยานทดสอบที่จะสาธิตการใช้งานทั่ง 3 รูปแบบ
1 ขึ้นลงแบบปกติ Conventional take off and landing หรือ CTOL
2 เครื่องบินสำหรับลงจอดบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
3  และเครื่องบินที้ใช้ทางวิ่งขึ้นสั่น Short takeoff and Vertical landing หรือ STOVL
ต้นแบบของ Lockheed Martin มีชื่อว่า X-35 โดยต้นแบบลำแรกทำการบิน ในวันที่ 24 ตุลาคม ปี 2000 หลังจากมำการบินทดสอบไป 28 เที่ยวบิน มันได้ถูกดัดแปลงมาเป็น X-35B ที่มีกาติดตั่งชุดกังหัน เชื่อมต่อเพลากับเครื่องยนต์หลัก และทดการลงจอดทางดิ่งในปีถัดมา ส่วน X-35C ต้นแบบสำหรับขึ้นและลงบนเรือบรรทุกเครื่องบิน ได้ทำการบินครั่งแรกในเดือนธันวาคม ปี 2000
ในส่วนของ Boeing เครื่องบินต้นแบบมีชื่อว่า X-32 มันมีปีกแบบ Deltawing และท่อดูดอากาศขนาดใหญ่ โดย X-32A เป็นรุ่นที่ขึ้นลงแบบปกติ และใช้งานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน โดยทำกาาบินครั่งแรกในวันที่ 18 กันยายน ปี 2000 และ X-32B เป็นรุ่น Short takeoff and Vertical landing หรือ STOVL ทำหาาบินคร้งแรกในว้นที้ 29 มีนาคม ปี 2001
ผลของการแข่งขัน ในวันที่ 26 ตุลาคม ปี 2001 ผู้ที่ชนะการแข่งขันคือเครืองบินต้นแบบของ Lockheed Martin X-35 ที่จะกล้ายมาเป็นเครื่องบินขับไล่แบบใหม่ ของกองทัพสหรัฐจาก F-22A RAPTOR ที่แรกจะมีการตั่งชื่อรหัสเป็น F-24 แต่ภายหลักได้ตั่งชื่อเป็น F-35
โครงการ JSF ได้เข้าสู่ขั่นตอนของ System Development and Demonstration หรือ SDD หรือการพัฒนาและสาธิตระบบ ลำตัวได้มีการปรับเปลี่ยนให้รองรับกับการติดตั่งอุปกรณ์ ต่างๆ ของ แพนด้าได้ปรับแต่ง นอกจากนี้ยังมีการออกแบบที่ติดตั่งอาวุธภายในลำตัวทั่ง 3 รุ่น ทั่ง F-35A F-35B และ F-35C ให้มีรูปแบบการติดต้งเดียวกัน จากการที่เครื่องบินต้นแบบ X-35 นันไม่ได้ออกแบบจุดติดตั่งอาวุธภายใน ส่งผลต่อน้ำหนักโดนรวมของเครื่องบินที่เพิ่มมากขึ้น และส่งผลต่อการออกแบบ F-35B ที่ต้องลงจอดในทางดิ่ง ที่ต้องออกแบบใหม่และส่งผลทำให้โครงการล่าช้าไปอีก 18 เดือน และงบประมาณที่สูงถึง  6 พันล้านเหรียญสหรัฐ
Lockheed Martin  เป็นผู้รับเหมาหลักในการผลิตเครื่องบิน F-35 จะรับผิดชอบในการประกอบขั่นสุดท้ายรวมถึงการบรูณาการระบบต่างๆระบบ MS ไปจนถึงการผลิตอากาศยานในส่วนหน้า ปีก และระบบควบคุมการบิน ส่วนบริษัทรับเหมาช่วงจะประกอบไปด้วย Northrop Grumman  ที่ดูแล้วทั่งระบบตรวจจับ ทั่ง เรดาห์ ระบบ OC ระบบการสื่อสาร,นำทางและการพิสูจน์ฝ่าย อีกทั่งยังผลิตลำตัวในส่วนกลาง ชุดตะขอเกี่ยวและช่องเก็บอาวุธภายใน ทางด้าน บริษัท BAE System จะพัฒนาทั้ง  ซอฟท์แวร์ ระบบสงครามอิสทอนิก ระบบในการดีดตัวและช่วยเหลือชีวิตนักบินและการผลิตลำตัวในส่วนท้าย รวมถึงชุดแพนดางด้วย ในส่วนของบริษัท Alenia  จะรับผิดชอบประกอบอากาศที่ใช้งานในอิตาลีและในกลุ่มประเทศยุโรป  ยกเว้นอังกฤษ และตุรกี
ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์  ปี 2006 F-35A ลำแรกของ Lockheed Martin  ได้เปิดตัวออกมาให้สาธารณะได้รับชมโดยมีรหัสว่า AA-1 และทำการบินครั่งแรกในวันที่ 15 ธันวาคม ปี 2006 ในปีเดียวกันนันมันได้รับชื่อต่อท้ายว่า Lighting II ในเฟสของกาาพัฒนาและสาธิตระบบ หรือ SDD มีการพัฒนา ซอฟแวร์ของเครื่องบิน ที่ได้มีการพัฒนามาถึง 6 ครั่ง หรือที่เรียกว่า Block โดย 2 บล็อกแรก 1A และ 1D ถูกใช้งานสำหรับการฝึกนักบิน และการรักษาความปลอดภัยหลายระดับชั่น บล็อก 2A เป็นการปรับปรุง ขีความสามารถในการฝึก  ในขณะที่ Block 2B เป็นแบบแรกที่สามารถทำการรบได้ โดยมันถูกนำมาใช้โดนขั่นตอนของ ขีความสามารถในการปฎิบัติการขั่นต้น หรือ IOC สำหรับ นาวิกโยธินสหรัฐ Block 3i ย้งคงขีความสามารถของ Block 2B แต่ประการใช้ ฮาว์แวฟใหม่บ้างตัว และวางแผนนำมาใช้กับกองทัพอากาศ และขั่นตอนสุดของการ SDD คือ บล็อก 3F จะมีขีดความสามารถพื่นฐานของการบินและการรบทั่งหมดและเครื่องบินในสายการผลิตเริ่มต้น อัตราการผลิตตาม LRIP หรือ Low-Rate Initial Production บ้างชุด จะมีการส่งมอบเครืองบิน ที่ได้ซอฟแวร์บล็อกเก่าๆที่จะได้รับการปรับปรุงเป็นบล็อก3F ในภายหลังเช่นกันการทดสอบ SDD  มีการทำการบินมากกว่า 17000 ชั่วโมงบิน และสำเร็จขั่นตอนนี้เมือปี 2018 แต่ทว่าระหว่างที่ดำเนินการนัน ปัญหาที่ตรวจพบต่างๆทั่งจุดรอยราวบนเครื่องบิน F-35B และปัญหาตะขอเกี่ยวของ F-35C รวมถึงอีกหลายๆปัญหาที่เกิดขึ้นส่งผลทำให้โครงการมีความล่าช้า และค่าใช้การใช้จ่ายในการพัฒนาบานปลายเป็นจำนวนมาก จากเดิมที่มาการค่าเดาโครงการอยู่ที่ 2 แสนล้านเหรียญ จนในปี 2017 มูลค่านี้ได้มีการเพิ่มไปถึง 4 แสนล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งปัญหาต่างๆและความล่าช้านี้ ทำให้สายการผลิตแบบเต็มอัตราถูกเลื่อนออกไปจนถึงปี 2021
เครื่องบินขับไล่ F-35  นี้ ถูกออกแบบมาให้สามารถปรับปรุง ซอฟแวร์ได้ตลอดอายุของการใช้งาน โดยโครงการอัปเกรดแรกนี้มีชื่อว่า Proposed Weapon Growth C2D2 เริ่มต้นในปี 2019  และมีแผนเริ่มต้นใช้งานในปี 2024 โดยจะมีชื่อว่า Block 4 ประกอบไปด้วยการตัดแต่งระบบ AO ตามที่กองทัพอากาศในต่างประเทศการปรับปรุงระบบ ESM และระบบอื่นๆ
เอฟ-35 ดูเหมือนว่าจะมีขนาดเล็กกว่า สะดวกกว่าเอฟ-22 แร็พเตอร์ที่มีสองเครื่องยนต์ การออกแบบท่อไอเสียนั้นได้รับแรงบันดาลใจมาจากเจเนรัล ไดนามิกส์ โมเดล 200 ซึ่งเป็นอากาศยานขึ้น-ลงในแนวดิ่งในปีพ.ศ. 2515 เพื่อทำให้การพัฒนาเอฟ-35บีรุ่นพิเศษที่เป็นอากาศยานขึ้น-ลงในแนวดิ่ง ทางล็อกฮีดจึงปรึกษากับสำนักงานออกแบบยาโกเลฟ โดยการซื้อแบบมาจากการพัฒนาของยาโกเลฟ ยัค-141
การพัฒนาที่เหนือกว่าเครื่องบินขับไล่ยุคปัจจุบันได้แก่
เครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่ๆ ไม่สามารถติดตั้งถังเชื้อเพลิงขนาดใหญ่ไปได้ทุกครั้ง แต่สำหรับเอฟ-35 มันจำเป็นต้องใช้เชื้อเพลิงอย่างมาก
ไม่เหมือนกับเอฟ-22 และเอฟ/เอ-18 ตรงที่เอฟ-35 นั้นไม่มีปีกเสริมส่วนหน้า แต่มันใช้ส่วนปีกเสริมที่เหมือนกับเอสอาร์-71 แบล็คเบิร์ดแทน
ห้องนักบิน.
เอฟ-35 มีจุดเด่นที่จอแสดงผลที่กว้างมากโดยมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 28x8 นิ้ว ระบบจดจำเสียงของห้องนักบินมีไว้เพื่อเพิ่มความสามารถในการใช้งานเครื่องบินของนักบินได้มากกว่าเครื่องบินแบบทั่วไป เอฟ-35 จะเป็นเครื่องบินปีกนิ่งลำแรกของสหรัฐที่ใช้ระบบนี้ แม้ว่าระบบที่ใกล้เคียงกันจะมีอยู่ในเอวี-8บีและเอฟ-16 วิสต้า ในการพัฒนาระบบจะทำโดยบริษัทอดาเซล ซิสเทมส์ นักบินจะบินโดยใช้คันบังคับทางขวามือและซ้ายมีจะเป็นคันเร่ง
หมวดติดจอแสดงผลจะถูกใช้กับเอฟ-35 ทุกรุ่น หมวกที่มีกล้องมองตามนั้นได้ถูกนำไปใช้กับเอฟ-15 เอฟ-16 และเอฟ/เอ-18 เรียบร้อยแล้ว ในขณะที่เครื่องบินขับไล่บางลำมีหมวกติดจอแสดงผลพร้อมกับหน้าจอฮัด สิ่งนี้จะเป็นครั้งแรกในหลายทศวรรษที่เครื่องบินขับไล่แนวหน้าจะไม่มีหน้าจอฮัด
เก้าอี้ดีดตัวของมาร์ติน-เบเกอร์รุ่นยูเอส16อีถูกนำมาใช้กับเอฟ-35 ทุกรุ่น ที่นั่งยูเอส16อีนั้นมีความสมดุลในด้านการทำงาน รวมทั้งความปลอดภัยที่คำนึงถึงขีดจำกัดของสภาพแวดล้อม น้ำหนักของนักบิน และขนาดตัวของนักบิน มันใช้ระบบคันดีดคู่ซึ่งจะอยู่ที่ส่วนท้าย
เซ็นเซอร์.
เอฟ-35 มีชุดเซ็นเซอร์ที่ทรงพลังและก้าวหน้า เซ็นเซอร์หลักคือเรดาร์เอเอ็น/เอพีจี-81 ซึ่งออกแบบโดยนอร์ทธรอป กรัมแมน อิเลคทรอก ซิสเทมส์ มันจะทำงานร่วมกับระบบจับเป้าอิเลคโทร-ออพติคอลหรืออีโอทีเอส ("Electro-Optical Targeting System, EOTS") ที่ติดตั้งอยู่ใต้ส่วนจมูกของเครื่องบินซึ่งออกแบบโดยล็อกฮีด มาร์ติน สิ่งนี้ทำให้มันมีความสามารถเหมือนกับล็อกฮีด มาร์ติน สไนเปอร์ เอ็กซ์อาร์โดยไม่เป็นการเผยตัวของเครื่องบิน รุ่นอื่นๆ ของอีโอทีเอสยังถูกใช้โดยเจเนรัล อะตอมมิกส์ อเวนเจอร์
เซ็นเซอร์เพิ่มเติมอีกหกอย่างถูกติดตั้งทั่วเครื่องบินเพื่อเป็นระบบช่วยเอเอ็น/เอเอคิว-37 ของนอร์ทธรอป กรัมแมน ซึ่งทำหน้าที่คล้ายระบบเตือนขีปนาวุธ มันจะรายงานตำแหน่ง ตรวจจับ และติดตามขีปนาวุธหรืออากาศยานรอบๆ เอฟ-35 และเข้ามาแทนที่กล้องมองกลางคืนแบบเดิม ทิ่งเหล่านี้จะทำงานพร้อมๆ กัน ในทุกทิศทาง และทุกเวลา ระบบสงครามอิเลคทรอนิกเอเอ็น/เอเอสคิว-239 ของเอฟ-35 ถูกออกแบบโดยเบและนอร์ทธรอป กรัมแมน การสื่อสาร การนำร่อง และการะระบุถูกออกแบบโดยนอร์ทธรอป กรัมแมน เอฟ-35 จะเป็นเครื่องบินขับไล่แบบแรกที่มีการผสมผสานของเซ็นเซอร์ซึ่งมีทั้งคลื่นความถี่วิทยุและอินฟราเรดติดตามสำหรับการตรวจจับเป้าหมายอย่างต่อเนื่องและการระบุในทุกทิศทาง ซึ่งจะแบ่งข้อมูลกันโดยไม่เผยตัวตนขณะล่องหน
เครื่องยนต์หลักของเอฟ-35 คือแพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ เอฟ135 ส่วนเครื่องยนต์เจเนรัล อิเลคทริก/โรลส์-รอยซ์ เอฟ136 นั้นกำลังอยู่ภายใต้การพัฒนาเพื่อใช้เป็นเครื่องยนต์ทางเลือก สำหรับเครื่องบินที่เป็นแบบขึ้น-ลงในแนวดิ่งนั้นจะใช่ระบบยกของโรลส์-รอยซ์ ระบบดังกล่าวคล้ายคลีงกับยัค-141 ของรัสเซียและวีเจ 101ดี/อีของเยอรมนี ดังนั้นการออกแบบเครื่องบินขึ้น-ลงในแนวดิ่งรุ่นต่อๆ มา อย่างแฮร์ริเออร์ จัมพ์ เจ็ท ใช้ใบพัดของเครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ เพกาซัส เพราะพบว่ามันไม่ง่ายนักที่จะออกแบบใบพัดอันเดียวที่ใหญ่พอจะผลักผ่านลมความเร็วต่ำเพื่อยกตัวขึ้นและใขณะเดียวกันต้องใหญ่พอที่จะทำความเร็วเหนือเสียง