pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง ศาลาดินกว้าง 12 เมตร ยาว 25 เมตร วิหารประดิษฐานหลวงพ่อพระพุทธธรรมรังสี เป็นพระพุทธรูปศิลาแลง สมัยทวารวดี อัญเชิญมาจากอุโบสถหลังเก่าวัดลานตากฟ้า ศาลาท่าน้ำ ภายในวัดยังมีโรงเรียนวัดพุทธธรรมรังษี
รายชื่อละครโทรทัศน์ช่อง 7HD
วัดเสถียรรัตนาราม
วัดเสถียรรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศีรษะทอง อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดเสถียรรัตนารามเริ่มสร้างเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2516 โดยมีนายสำรวย ศรีธัญญา เป็นผู้รับเหมาการก่อสร้างและได้เริ่มก่อสร้างถาวรวัตถุต่าง ๆ พร้อม ๆ กัน เสร็จสมบูรณ์ภายในระยะเวลา 1 ปี กับ 4 เดือน มีพระภิกษุเข้าประจำอยู่ที่วัดนี้ในระยะเวลาเริ่มแรก 9 รูป โดยมีพระมหาชัยวัฒน์ ปัญญาสิริ เป็นเจ้าอาวาส และได้ตั้งชื่อวัดนี้ว่า "วัดเสถียรรัตนาราม" และ ที่มาของการสร้างวัดนี้เนื่องจากประชาชนในท้องที่นี้ได้รับความลำบากยากเข็นในการทำบุญ ประชาชนในย่านนี้จึงได้ยกที่ดินให้เพื่อการสร้างวัด จำนวน 11ไร่ 35 ตารางวา และมีผู้ใจบุญซื้อที่บริเวณนี้ถวายเพิ่มอีก 15 ไร่ 29 ตารางวา รวมมีที่ดินที่สร้างวัดทั้งสิ้น 26 ไร่ 64 ตารางวา วัดได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2518
อาคารและเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ กุฏิ จำนวน 7 หลัง ศาลาการเปรียญ จำนวน 1 หลัง พร้อมทั้งตู้พระไตรปิฎก อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 21.75 เมตร เจดีย์ 1 องค์ ซึ่งบรรจุพระบรมสารีริกธาตุและพระพุทธบาทจำลอง หอฉัน 1 หลัง ศาลาสารพัดประโยชน์ 1 หลัง และหอกลอง ระฆัง 1 หอ
เมืองชาโกพอล
เมืองชาโกพอล ( หรือ ชาเกอเป่า ) เป็นเมืองสมมติในภาคเหนือของประเทศสวีเดนที่มีประชากรเฉพาะผู้หญิง 25,000 คน ซึ่งมาจากสำนักข่าวซินหัวและข่าวฮาร์บินของจีนใน ค.ศ. 2009 กล่าวกันว่า เมืองนี้ก่อตั้งใน ค.ศ. 1820 โดยแม่หม้ายผู้มั่งคั่งที่เกลียดชังผู้ชาย พวกผู้ชายถูกห้ามไม่ให้เข้าเมือง และประชากรผู้หิวโหยทางเพศที่หมดหวังส่วนใหญ่หันมานับถือลัทธิเลสเบียน ทันทีหลังจากรยางานข่าว ชายชาวจีนล้านกว่าคนเข้าไปขอข้อมูลในบริษัทท่องเที่ยวสวีเดนจนล้นทะลัก
แคลส์ เบอร์ติลสัน (Claes Bertilson) โฆษกสมาคมเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นและภูมิภาคสวีเดน กล่าวว่า: “ด้วยประชากร 25,000 คน เมืองนี้ถือเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของสวีเดน และฉันคิดว่า มันเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อว่าคุณสามารถเก็บบางอย่างเป็นความลับมากกว่า 150 ปี”
วัดไผ่สามตำลึง
วัดไผ่สามตำลึง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรงาม อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 20 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์ 40 ไร่
เมื่อ พ.ศ. 2455 นายโต นางว๊อย คำเซ่ง มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดิน 50 ไร่ สร้างที่พักสงฆ์ วัดไผ่สามตำลึงประกาศตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2481 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2485 มีพระอธิการใช้ แก้วไทรสุ่น เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ที่มาของชื่อวัดนั้น เดิมบริเวณนี้เป็นป่าไผ่ขึ้นเต็มไปหมด เจ้าของที่นั้นได้เล่าว่าในสมัยนั้นได้มีโจรมาลักโขมยหน่อไม้เป็นประจำจนถูกชาวบ้านจับได้ส่งตำรวจเสียค่าปรับเป็นจำนวน เงิน 3 ตำลึง หรือ 12 บาท จึงเป็นที่มาแห่งบ้านไผ่สามตำลึง ภายหลังได้รับแรงศรัทธาจากโยมเจ้าของที่ได้บริจาคที่เพื่อสร้างวัด และได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดไผ่สามตำลึง"
ภายในวัดมีอาคารและเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ หอสวดมนต์ (กิตติภัทรคุณ) หอระฆังสมัยโบราณ ศาลาการเปรียญหลังไม้สมัยโบราณ กุฎิพระครูกิตติภัทรคุณ (อดีดเจ้าอาวาส) ซึ่งมีรูปปั้น เจดีย์เก็บกระดูกผู้บริจาคที่สร้างวัด คือ ตระกูลคำเซ่ง และ ตระกูลเหล่าหบุตร เมรุลดโลกร้อน และกุฎิเจ้าอาวาส ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ "หลวงพ่อสุโขทัยธรรมราชา"
เขายงเบอลาร์
เขายงเบอลาร์  เป็นภูเขาบริเวณเขตแดนระหว่างรัฐกลันตันกับรัฐเประในทิวเขาตีตีวังซา ประเทศมาเลเซีย ยอดเขานี้อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล จึงถือว่าเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในรัฐกลันตัน โดยอยู่ห่างจากเขาโกร์บู (ภูเขาที่สูงที่สุดในทิวเขาตีตีวังซา) ประมาณ 8 กิโลเมตร
อากก
อากก  เป็นหนึ่งในอาหารท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงของรัฐกลันตันและรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย ทำมาจากแป้ง ไข่ น้ำตาล และกะทิ
ท่าอากาศยานภายในประเทศอัลบาฮะฮ์
ท่าอากาศยานภายในประเทศอัลบาฮะฮ์  เป็นท่าอากาศยานในอัลบาฮะฮ์ เมืองหลักของแคว้นอัลบาฮะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยเริ่มดำเนินการในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1983
รัฐสภาเฮลเลนิก
รัฐสภาเฮลเลนิก (; หรือ ) หรือ รัฐสภากรีก คือรัฐสภาแห่งประเทศกรีซ ตั้งอยู่ที่พระราชวังเก่า ในกรุงเอเธนส์ รัฐสภาคือองค์กรสูงสุดทางประชาธิปไตยที่เป็นผู้แทนของปวงชนผ่านการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภา (MPs)
รัฐสภาเฮลเลนิกเป็นสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 300 คน มาจากการเลือกตั้งโดยมีวาระสี่ปี ในระหว่าง ค.ศ. 1844–1863 และ ค.ศ. 1927–1935 เคยใช้ระบบสองสภาซึ่งมีสภาสูงหรือวุฒิสภา และสภาล่างหรือสภาผู้แทนราษฎร
เขาญิลดียะฮ์
เขาญิลดียะฮ์  เป็นภูเขาในประเทศซาอุดีอาระเบีย มีความสูง 1,107 เมตร ภูเขาและเนินรอบ ๆ มีคุณค่าทางโบราณคดีโดยมีศิลปะสกัดหินที่สืบได้ถึงยุคก่อนประวัติศาสตร์ นอกจากนี้ยังได้รับการกล่าวถึงในกวีนิพนธ์อาหรับด้วย
มีการรายงานถึงภูเขาลูกนี้ในงานเขียนภาษาอาหรับ เช่น กวีสมัยอุมัยยะฮ์ และในงานเขียนบางส่วนจากนักประวัติศาสตร์และนักภูมิศาสตร์อิสลามสมัยกลาง เช่น อะบู อะลี อะฮ์, อัลบักรี และอะซัมฮูดี
เขาญิลดียะฮ์เป็นจุดหมายตาสำคัญสำหรับผู้แสวงบุญเพราะสามารถมองเห็นได้จากระยะไกล และในสมัยอัรเราะชีด ภูเขานี้เป็นจุดสำคัญในการรวมพลก่อนจะไปโจมตีที่อื่น
นักบูรพคดีศึกษาในคริสต์ศตวรรษที่ 17–19 อย่างเดาตี (Doughty), ฮิวเบอร์ (Huber), แอนน์ บลันต์ (Anne Blunt) และโมเซลล์ (Moselle) กล่าวถึงภูเขาลูกนี้ในบันทึกของพวกเขา และ Julius Ouitinj วาดภาพภูเขาลูกนี้
วัดเขียน (จังหวัดอ่างทอง)
วัดเขียน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน้อย ในตำบลศาลเจ้าโรงทอง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง
วัดเขียนสร้างขึ้นสมัยใดไม่ปรากฎ แต่มีข้อมูลว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2270 สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช สันนิษฐานว่าวัดเขียนได้ถูกปล่อยทิ้งร้างไปนานก่อนจะมีการบูรณะขึ้นใหม่ แต่จากหลักฐานทางด้านโบราณวัตถุสถาน เช่น อุโบสถ ใบเสมา เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง พออนุมานได้ว่าสร้าง ขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย รวมถึงภาพจิตรกรรมฝาผนังภายในอุโบสถก็เป็นภาพที่เขียนขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลายเช่นเดียวกัน
อุโบสถหลังเดิมมีขนาดย่อมก่ออิฐถือปูน มีประตูทางเข้าทางเดียว ทางด้านหน้าพระประธาน ผนังด้านข้างมีหน้าต่างข้างละ 3 บาน เสาภายในอาคารเป็นเสาเหลี่ยมติดผนัง บัวหัวเสาเป็นหัวกลีบยาว หน้าบันเป็นไม้ขนาดเล็กแกะสลักลวดลายเป็นลายเทพนมและลายกระจังรวน ได้รับการบูรณะ โดยได้สร้างอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กครอบอุโบสถหลังเดิม แต่ยังคงลักษณะของอาคารเดิมคือมีทางเข้าทางเดียว และเปลี่ยนโครงเครื่องบนใหม่ทั้งหมด ทำเป็นหลังคาชั้นเดียวแต่มีชั้นลดเพิ่มเป็น 2 ชั้น มุงหลังคาด้วยกระเบื้องแผ่นตามแบบปัจจุบัน จิตรกรรมฝาผนัง สันนิษฐานว่าเป็นฝีมือช่างสกุลเมืองวิเศษชัยชาญสมัยอยุธยาตอนปลาย มีภาพทศชาติชาดกเรียงกันมาตั้งแต่เตมีย์ชาดก มหาชนกชาดก สุวรรณสามชาดก เป็นต้น ด้านข้างเหนือหน้าต่างขึ้นไปเป็นภาพเทพชุมนุม ข้างบนเหนือเส้นสินเทาขึ้นไปเป็นรูปฤาษี วิทยาธรชาติต่าง ๆ รูปนางมักกะลีผล ผนังด้านทิศใต้เขียนรูปมโนราห์หรือสุธนชาดกจากปัญญาสชาดก ผนังด้านหลังพระประธานเขียนเป็นภาพดอกไม้ และลายเฟื่องอุบะโดยภาพส่วนใหญ่ใช้สีแดงสดเป็นพื้น
เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง อยู่ด้านหน้าอุโบสถทางทิศตะวันออก ใบเสมา ตั้งอยู่รอบอุโบสถทั้ง 8 ทิศ เป็นหินทรายสีขาวทั้งหมด เป็นชนิดใบเสมานั่งแท่นตั้งอยู่บนฐานสิงห์และฐานบัวกลุ่ม ตรงกลางแถบจะมีนมเสมาซึ่งเป็นลายประจำยามลักษณะคล้ายทับทรวง ส่วนอกเสมาเหมือนนมเสมาเป็นรูปดอกไม้กลมทั้งสองข้าง เรียกว่า "ตาเสมา" ยอดเสมาเป็นรูปมงกุฎครอบท้องเสมาและมีกระหนกตัวเหงาอยู่ที่เอวเสมา
ท่าอากาศยานอัลเญาฟ์
ท่าอากาศยานในประเทศอัลเญาฟ์  เป็นท่าอากาศยานที่ยริการเมืองซะกากา (มีอีกชื่อว่า อัลเญาฟ์) แคว้นอัลเญาฟ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย
พระยาบริรักษ์ภูธร (แสง ณ นคร)
พระยาบริรักษ์ภูธร (แสง ณ นคร) เป็นเจ้าเมืองไทรบุรีคนที่ 22 และเจ้าเมืองคนแรกของพังงา
พระยาบริรักษ์ภูธร (แสง ณ นคร) เป็นบุตรคนโตของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) กับหม่อมช่วย เกิดที่นครศรีธรรมราช เมื่อประมาณ พ.ศ. 2345 ในระยะที่บิดาดำรงตำแหน่งพระบริรักษ์ภูเบศร์ (น้อย) ผู้ช่วยราชการเมืองนครศรีธรรมราช ได้ติดตามรับใช้และฝึกหัดราชการมาตั้งแต่ยังเล็ก หลังจากพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) เข้ายึดเมืองไทรบุรีเมื่อ พ.ศ. 2364 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการเมืองไทรบุรีในปีต่อมา จากนั้นได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองไทรบุรีคนที่ 22 โดยมีน้องชาย พระยาเสนานุชิต (นุช ณ นคร) รับตำแหน่งปลัดเมืองไทรบุรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2369 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งเป็นพระยาไทรบุรี
หลังจากบิดาถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 2382 ก็ได้เข้าเฝ้าในปี พ.ศ. 2383 ก็โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นพระยาบริรักษ์ภูธร (แสง) ผู้สำเร็จราชการเมืองพังงา ซึ่งยกขึ้นเป็นเมืองโท โดยเป็นผู้สำเร็จราชการเมืองพังงาอยู่เป็นเวลานาน 27 ปี ถึงแก่อสัญกรรมที่เมืองพังงา ราว พ.ศ. 2414 เมื่ออายุได้ประมาณ 56 ปี อัฐิของท่านบรรจุอยู่ในเจดีย์อยู่ที่วัดสราภิมุข (วัดสระ) ตำบลถ้ำน้ำผุด อำเภอเมืองพังงา
พระยาบริรักษ์ภูธร (แสง) มีบุตรชายหญิงทั้งหมด 27 คน เฉพาะผู้ชายที่รับราชการมี 5 คน คือ พระยาบริรักษ์ภูธร (ขำ ณ นคร) ผู้ว่าราชการเมืองพังงาคนต่อมา นายสวัสดิ์ มหาดเล็ก พระเพ็ชร์ภักดีศรีพิชัยสงคราม (พลาย) ปลัดเมืองพังงา นายฤกษ์ มหาดเล็ก และพระสุรินทรภักดี (รุ่ง) ยกกระบัตรเมืองพังงา บุตรสาวที่ถวายตัวรับราชการฝ่ายในมี 2 คน คือ เจ้าจอมมารดายี่สุ่น ในรัชกาลที่ 3 และเจ้าจอมมารดาเป้า ในรัชกาลที่ 4
พระภักดีบริรักษ์ (แสง ณ นคร)
พระยาภักดีบริรักษ์ (แสง ณ นคร)
พระเจ้าโมฮัมเหม็ด ซาเฮียร์ ชาห์
พระเจ้าโมฮัมหมัด ซาเฮียร์ ชาห์ (15 ตุลาคม พ.ศ. 2457 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2550) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรอัฟกานิสถาน ครองราชย์ตั้งแต่วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 จนกระทั่งทรงสละราชสมบัติในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ในรัชสมัยของพระองค์มีการเจริญความสัมพันธไมตรีกับหลายนานาชาติ และสานสัมพันธไมตรีกับประเทศในสงครามเย็นทั้งสองฝ่าย ในรัชสมัยของพระองค์มีการพัฒนาชาติให้ทันสมัยและเจริญรุ่งเรือง และได้ปกครองโดยระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ก่อนจะถูกปฏิวัติในเวลาต่อมา
ระหว่างที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศอิตาลี พระองค์ถูกล้มล้างราชวงศ์จากการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2516 ซึ่งนำโดยพระญาติของพระองค์คือ โมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน และเปลี่ยนระบอบเป็นสาธารณรัฐ พระองค์ประทับอยู่ที่กรุงโรม จนกระทั่งปี พ.ศ. 2545 พระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินกลับประเทศอัฟกานิสถานหลังจากสิ้นสุดการปกครองของตาลีบัน พระองค์ถูกขนานนามว่าบิดาแห่งอัฟกานิสถาน และดำรงสถานะดังกล่าวจนกระทั่งเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 2550
พระองค์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2457 ที่กรุงคาบูล ราชอาณาจักรอัฟกานิสถาน เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโมฮัมเหม็ด นาดิร ชาห์ และมาร์ ปะวาห์ เบกุม พระองค์ทรงเข้าเรียนชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนฮาบิเบีย และจากนั้นก็ศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอะมานียะฮ์ (ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนมิซเตกีร์) ต่อมาพระองค์ทรงศึกษาที่โรงเรียนเตรียมทหารในฤดูหนาว จากนั้นพระองค์ถูกส่งไปที่ฝรั่งเศสเพื่ออบรมหลักสูตรเพิ่มเติม และพระองค์จึงเสด็จพระราชดำเนินไปทรงศึกษาต่อที่ประเทศฝรั่งเศสซึ่งพระราชบิดาของพระองค์ประทับที่นั่น โดยทรงศึกษาที่สถาบันปาสเตอร์ มหาวิทยาลัยมงต์แปลิเออร์
กษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งอัฟกานิสถาน.
หลังพระเจ้าโมฮัมเหม็ด นาดิร ชาห์ถูกลอบปลงพระชนม์ พระองค์ได้เสด็จขึ้นครองราชย์ในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ขณะที่ยังทรงมีพระชนมพรรษาได้ 19 พรรษา พระองค์มิได้ทรงมีพระราชอำนาจในการบริหารประเทศตั้งแต่เริ่ม โดยอำนาจอยู่ที่พระราชปิตุลาของพระองค์คือ โมฮัมหมัด นาซิน ข่านและชาห์ มามูด ข่าน ซึ่งทั้งสองต่างดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ในรัชสมัยของพระองค์มีการสร้างความสัมพันธ์กับนานาชาติทั่วโลก และได้เข้าร่วมองค์การสันนิบาตชาติซึ่งได้รับการยอมรับจากสหรัฐ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1930 อัฟกานิสถานได้บรรลุข้อตกลงจากหลายนานาชาติในการได้รับความช่วยเหลือและค้าขายกับนานาประเทศ โดยเฉพาะย่างยิ่งกับฝ่ายอักษะ ซึ่งนำโดยนาซีเยอรมนี อิตาลี และญี่ปุ่น
แม้จะมีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับฝ่ายอักษะ แต่พระองค์ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองโดยวางตัวเป็นกลาง หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง อัฟกานิสถานก็เกิดเหตุชุลมุนวุ่นวายและเกิดวิกฤตการณ์การเมืองอย่างตึงเครียด พระองค์จึงทรงปฏิรูปประเทศให้ทันสมัยขึ้น&lt;ref name="10/01"&gt;&lt;/ref&gt; แต่การพัฒนาประเทศนั้นก็หยุดชะงักลงอย่างต่อเนื่องอันมาจากลัทธิฝักใฝ่ฝ่ายต่าง ๆ และความขัดแย้งทางการเมืองในช่วงสงครามเย็น ทั้งนี้พระองค์ยังเคยทรงขอความช่วยเหลือจากสหรัฐและสหภาพโซเวียต และอัฟกานิสถานเป็นเพียงไม่กี่ประเทศในโลกที่ได้รับความช่วยเหลือจากทั้งสองฝ่ายในสงครามเย็น พระองค์ทรงตรัสว่าแม้ท่านจะไม่ใช่ทุนนิยม แต่ก็มิได้ต้องการเป็นสังคมนิยมแต่อย่างใด เนื่องจากมิทรงต้องการให้อัฟกานิสถานอยู่ภายใต้อิทธิพลของสหภาพโซเวียตและประเทศจีนหรือประเทศใดๆ ก็ตาม
พระองค์ทรงมีพระราชอำนาจอย่างเต็มตัวใน พ.ศ. 2506 แม้จะเกิดความขัดแย้งทางการเมือง แต่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรอัฟกานิสถานได้ถูกนำมาใช้ใน พ.ศ. 2507 ซึ่งทำให้อัฟกานิสถานเป็นระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ มีรัฐสภา และมีการเลือกตั้ง และยังให้สิทธิสตรีอีกด้วยซึ่งทำให้อัฟกานิสถานเจริญเป็นอย่างมาก อย่างไรก็ดี ด้วยระบอบการปกครองที่ไม่เสถียร ประกอบกับการปฏิรูปประเทศที่ล้มเหลวของพระองค์ หลายฝ่ายจึงมองว่านี่คืออีกสาเหตุประการหนึ่งที่ทำให้เกิดการปฏิวัติในประเทศขึ้นมาในปี พ.ศ. 2516 และยังถูกปฏิวัติซ้ำเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ในปี พ.ศ. 2519
หลังการล้มล้างราชวงศ์ พระองค์ได้เสด็จลี้ภัยอยู่ที่กรุงโรม ประเทศอิตาลีเป็นเวลาหลายปี และหลังจากอัฟกานิสถานสิ้นสุดการปกครองโดยตาลีบัน 4 เดือน พระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินกลับสู่อัฟกานิสถานในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2545 โดยประทับบนเครื่องบินของกองทัพอิตาลี และประธานาธิบดีฮามิด กาไบ ได้ไปเฝ้าฯรับเสด็จพระองค์ที่สนามบินกรุงคาบูล พระองค์ยังทรงได้รับการต้อนรับอย่างดีจากชาวอัฟกัน และพระองค์ยังทรงเป็นศูนย์รวมจิตใจของทุกกลุ่มชาติพันธุ์ภายในประเทศ โดยผู้แทนส่วนมากในสภาโลยา เจอร์กา ต่างเสนอให้มีการฟื้นฟูสถาบันกษัตริย์ขึ้นมาใหม่ ทว่าพระองค์กลับมิทรงปรารถนาที่จะฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ขึ้นมาอีก
ในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 พระเจ้าโมฮัมเหม็ด ซาเฮียร์ ชาห์ เสด็จสวรรคตที่พระตำหนักบริเวณทำเนียบประธานาธิบดีอัฟกานิสถานหลังจากทรงพระประชวรมาเป็นเวลายาวนาน โดยการสวรรคตของพระองค์ถูกแถลงการณ์โดยประธานาธิบดีฮามิด กาไบ โดยเขากล่าวว่า "พระองค์ทรงเป็นผู้รับใช้ประชาชน ทรงเป็นผู้ที่เชื่อมั่นในการปกครองที่ยึดตามหลักสิทธิมนุษยชน" พิธีพระบรมศพของพระองค์ถูกจัดขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม ปีเดียวกัน โดยฝังพระบรมศพของพระองค์ไว้ที่สุสานหลวงบนเนินเขามะรันจัน ทางทิศตะวันออกของกรุงคาบูล
พระบรมราชอิสรริยศ.
ขณะพระองค์ทรงครองราชย์ทรงดำรงพระบรมราชอิสรริยศเป็น "ฮิสมาเจสตี โมฮัมเหม็ด ซาเฮียร์ ชาห์แห่งอัฟกานิสถาน".
พระเจ้าโมฮัมหมัด ซาฮีร์ ชาห์
พระเจ้าโมฮัมเหม็ด ซาเฮียร์ ชาห์แห่งอัฟกานิสถาน
กลุ่มอาการพลัมเมอร์–วินสัน
กลุ่มอาการพลัมเมอร์-วินสัน  เป็นโรคหายากที่ผู้ป่วยแสดงอาการกลืนยาก, ภาวะเลือดจางเหตุขาดเหล็ก, ลิ้นอักเสบ, มุมปากอักเสบ และ เว็บที่หลอดอาหาร โดยทั่วไปสามารถรักษาพยุงอาการได้โดยการให้เหล็กเสริม
สมุฏฐานวิทยาของโรคยังไม่เป็นที่ชักเจน และโรคนี้เป็นโรคที่พบได้ยากมาก อย่างไรก็ตามมีการตั้งสมมติฐานว่าเกี่ยวข้องกับการได้รับสารอาหารที่เพียงพอ เนื่องจากในประเทศที่มีผู้ป่วยโรคนี้ลดลงมักปรากฏการได้ระบสารอาหารเพียงพอที่เพิ่มขึ้นในประชากรไปพร้อมกัน อาการนี้มักพบในสตรีเพริเมโนพอส โรคนี้อาจเพิ่มความเสี่ยงการเกิดมะเร็งเซบล์สความัสของหลอดอาหาร และ ฟาริงซ์
ชื่อของโรคตั้งตามแพทย์ชาวอเมริกัน เฮนรี สแตนลีย์ พลัมเมอร์ และศัลยแพทย์ชาวอเมริกัน พอร์เทอร์ เพลสลีย์ วินซัน ในสหราชอาณาจักรบางทีเรียกโรคนี้ว่ากลุ่มอาหารพีเทอร์ซัน-เคลลี (Paterson-Kelly) หรือพีเทอร์ซัน-บราวน์ เคลลี (Paterson-Brown Kelly) ตามชื่อของ เดเรค บราวน์-เคลลี และ ดอนอลด์ รอส พัทเทอร์ซัน
Plummer–Vinson syndrome
กลุ่มอาการพลัมเมอร์-วินสัน
กล้ามเนื้อเรียบของหลอดอาหารไม่คลาย
สายพันธุ์แอลฟา
สายพันธุ์อัลฟา
สายพันธุ์เดลตา
เพอร์เซเวียแรนส์
ทรานสคริปชัน
วัดสราภิมุข
วัดสราภิมุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลถ้ำน้ำผุด อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา
วัดสราภิมุขสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2330 เดิมนั้นวัดตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกหน้าวัดสราภิมุขปัจจุบัน มีนามว่า วัดน้ำลอย เนื่องจากวัดตั้งอยู่ริมคลองพังงา จึงถูกน้ำเซาะตลิ่งพังจนอาคารเสนาสนะต่าง ๆ เสียหายหมด พระสงฆ์จึงได้ย้ายเสนาสนะมาสร้างวัดขึ้น ณ ที่ตั้งปัจจุบัน ขนานนามว่า วัดสระ ต่อมา พ.ศ. 2414 ปีมะแม วันอังคาร เดือน 4 แรม 11 ค่ำ ตามหลักศิลาจารึกที่ฐานชุกชี พระประธานในอุโบสถปรากฏว่า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสใต้มาถึงวัดสระ ทอดพระเนตรเห็นอุโบสถชำรุดทรุดโทรมมาก พระองค์จึงพระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ และโปรดเกล้าฯ ให้พระยาบริรักษ์ภูธร (ขำ ณ นคร) ผู้ว่าราชการเมืองพังงา เป็นผู้ดำเนินการบูรณะวัดสระขึ้นใหม่ พร้อมทั้งสถาปนาเป็นพระอารามหลวง พระราชทานนามว่า วัดประพาสประจิมเขต อันเป็นที่ประชุมถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของข้าราชการตลอดมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 ถึงรัชกาลที่ 7
ในกาลต่อมา วัดขาดการทำนุบำรุง เป็นเหตุให้ทรุดโทรมลงมาก สุดที่จะบูรณะให้มั่นคงดังเดิมได้ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพจึงมีรับสั่งให้สร้างวัดถ้ำพุงช้างขึ้นมา และประทานนามว่า วัดประพาสประจิมเขตแทน สำหรับวัดนี้จึงได้มีนามว่า วัดสระตามเดิม จน พ.ศ. 2486 ได้เปลี่ยนนามเป็น "วัดสราภิมุข" และใช้มาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2415 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 39 เมตร
ฮิมนุส
ฮิมนุส  เป็นเพลงชาติของฮังการี เนื้อร้องถูกประพันธ์โดยนักแต่งกวี แฟแร็นซ์ เกิลแชย (Kölcsey Ferenc) ใน ค.ศ. 1823 และประพันธ์ทำนองโดยนักประพันธ์เพลงแนวโรแมนติก แฟแร็นซ์ แอรแกล (Erkel Ferenc) ใน ค.ศ. 1844 แต่แรกเริ่มเป็นบทกวีที่มีชื่อว่า "A magyar nép zivataros századaiból"  ฮิมนุสเป็นเพลงชาติของราชอาณาจักรฮังการี โดยพฤตินัยใน ค.ศ. 1844 และได้ลงมติยอมรับว่าเป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐฮังการีที่สาม ใน ค.ศ. 1989 ตามกฎหมายพื้นฐานของฮังการี
เนื้อเพลงของ "ฮิมนุส" เป็นการภาวนาที่ขึ้นต้นด้วยคำว่า "Isten, áldd meg a magyart" (, "พระเจ้าช่วยคุ้มครองชาวฮังการี")
บทแรกจะใช้เฉพาะพิธีการที่เป็นทางการเท่านั้น
พระเทพศากยวงศ์บัณฑิต (อนิลมาน ธมฺมสากิโย)
พระเทพวัชรบัณฑิต (สมจินต์ สมฺมาปญฺโญ)
พระเทพพัชรญาณมุนี (ฌอน ชิเวอร์ตัน ชยสาโร)
วัดวรเชษฐ์ (ตำบลบ้านป้อม)
วัดวรเชษฐ์ (วัดวรเชต) เป็นวัดร้าง ตั้งอยู่ในตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดวรเชษฐารามได้รับการกล่าวถึงในคำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่า เคยเป็นที่ตั้งค่ายรอบกรุงค่ายหนึ่งของพม่าทางด้านทิศตะวันตกของตัวเมือง เรียกว่า "ค่ายวัดวรเชษฐ์ ค่ายบ้านป้อม" ซึ่งสอดคล้องกับร่องรอยของป้อมริมกำแพงวัด
วัดมีรูปแบบสถาปัตยกรรม ราวสมัยอยุธยาตอนกลาง และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในสมัยอยุธยาตอนปลายอีกครั้งหนึ่ง โดยมีการสร้างปรางค์เป็นประธานของวัดทางด้านทิศตะวันตกหลังปรางค์ประธานเป็นที่ตั้งของพระอุโบสถ ปรางค์ประธานมีขนาดใหญ่มีบันไดทางขึ้น 4 ทาง โดย 3 ด้านเป็นมุขประดิษฐานพระพุทธรูปยกเว้นด้านทิศตะวันออกที่เป็นทางเข้าไปในเรือนธาตุ ด้านหลังของปรางค์ประธานมีอุโบสถ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูป 4 องค์หันหลังชนกันซึ่งแทนพระพุทธเจ้า 4 พระองค์ในภัททกัปป์นี้ ได้แก่ พระกกุสันโธ พระโกนาคมนะ พระกัสสปะ และพระสมณโคดม ซึ่งการสร้างพระพุทธรูป 4 องค์หันหลังชนกันนี้ไม่เจอในศิลปะอยุธยา แต่เจอในศิลปะพม่าและศิลปะล้านนา
ส่วนพระวิหารตั้งอยู่เยื้องออกไปทางด้านทิศใต้ของเจดีย์ประธาน ทางด้านทิศเหนือขององค์ปรางค์ประธานมีเจดีย์รายทรงปราสาท ซึ่งมีลวดลายปูนปั้นประดับองค์ปรางค์ มีศิลปะเกี่ยวเนื่องกับลายพันธุ์พฤกษาในศิลปะล้านนาซึ่งแพร่หลายมากในศิลปะสมัยอยุธยาตอนกลาง
วัดวรเชษฐ์ (นอกเกาะเมือง)
พระธรรมไตรโลกาจารย์ (พูนศักดิ์ วรภทฺทโก)
พระธรรมกวี (ลือชัย คุณวุฑฺโฒ)
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นฟลายเวท บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นฟลายเวท บุคคลชาย เป็น 1 ใน 13 รายการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ การแข่งขันรายการรุ่นฟลายเวท บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 28 คน จาก 28 ประเทศโดยประมาณ
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 24 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1904
รัฐสภานอร์เวย์
รัฐสภานอร์เวย์ หรือ สตูติงเงอ (, ; "สมัชชาใหญ่") คือองค์กรนิติบัญญัติสูงสุดแห่งราชอาณาจักรนอร์เวย์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1814 พร้อมกับรัฐธรรมนูญนอร์เวย์ ตั้งอยู่ที่กรุงออสโล มีลักษณะเป็นสภาเดี่ยวโดยประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 169 คน มาจากการเลือกตั้งคราวละ 4 ปี โดยใช้การเลือกตั้งระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อเปิดจากเขตเลือกตั้งที่มีผู้แทนหลายคน สมาชิกรัฐสภาในภาษานอร์เวย์คือ "stortingsrepresentant" มีความหมายตรงตัวว่า​ "ตัวแทนของสตูติงเงอ"
รัฐสภานั้นมีผู้นำคือประธานรัฐสภาและรองประธานทั้งห้าคน (ตั้งแต่ ค.ศ. 2005) โดยประกอบกันเป็นเปรซิเดียม และสมาชิกรัฐสภาจะแบ่งกันรับผิดชอบในคณะกรรมาธิการทั้ง 12 มีผู้ตรวจการแผ่นดินจำนวน 3 คนซึ่งขึ้นตรงกับรัฐสภา
ระบบรัฐสภาในนอร์เวย์เริ่มก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1884 โดยในช่วงแรกนั้นมีลักษณะเป็นสภาเดี่ยวซึ่งแบ่งสมาชิกออกเป็นสองสภาย่อยทำให้นอร์เวย์เป็นระบบสองสภาโดยพฤตินัย ได้แก่ Lagting และ Odelsting ต่อมาในการแก้ไขรัฐธรรมนูญใน ค.ศ. 2007 ได้ล้มเลิกระบบนี้และเปลี่ยนมาเป็นดังปัจจุบัน โดยเริ่มมีผลตั้งแต่การเลือกตั้งค.ศ. 2009 เป็นต้นมา
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นเฟเธอร์เวท บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นเฟเธอร์เวท บุคคลชาย เป็น 1 ใน 13 รายการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 5 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ การแข่งขันรายการรุ่นเฟเธอร์เวท บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 27 คน จาก 27 ประเทศโดยประมาณ
พระธาตุศรีโคตรบอง
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นไลท์เวท บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นไลท์เวท บุคคลชาย เป็น 1 ใน 13 รายการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ การแข่งขันรายการรุ่นไลท์เวท บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 29 คน จาก 29 ประเทศโดยประมาณ
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 26 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1904
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นเวลเตอร์เวท บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นเวลเตอร์เวท บุคคลชาย เป็น 1 ใน 13 รายการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 3 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ การแข่งขันรายการรุ่นเวลเตอร์เวท บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 23 คน จาก 23 ประเทศโดยประมาณ
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 25 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1904
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นมิดเดิลเวท บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นมิดเดิลเวท บุคคลชาย เป็น 1 ใน 13 รายการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 26 กรกฎาคม - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ การแข่งขันรายการรุ่นมิดเดิลเวท บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 25 คน จาก 25 ประเทศโดยประมาณ
ตีตาอัว แซลเมิน
เจ้าหญิงตีตาอัว มารามาแห่งตาฮีตี (; 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1842 – 25 กันยายน ค.ศ. 1898) หรือ เตตัวนูอี เรเอียอีเตราอีอาเตอา ตีตาอัว แซลเมิน  เป็นเจ้าหญิงแห่งตาฮีตี ผู้เดินทาง 10,000 ไมล์ จากตาฮีตีไปสกอตแลนด์เมื่อ ค.ศ. 1892
เจ้าหญิงตีตาอัวประสูติเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1842 ที่ปาเปโตไอ  บนเกาะโมโอเรอา  ในหมู่เกาะโซไซเอตี เป็นพระธิดาของเจ้าหญิงอาร์รีโอเอฮาอู  กับแอลิกแซนเดอร์ แซลเมิน  พระบิดาเป็นพ่อค้าชาวอังกฤษเชื้อสายยิว และเป็นชาวยิวคนแรกที่ตั้งถิ่นฐานในตาฮีตี เมื่อเจริญชันษาขึ้นก็ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำแห่งฮาอาปีตี เธอได้พบกับรอเบิร์ต หลุยส์ สตีเวนสัน  นักเขียน และคอนสแตนซ์ กอร์ดอน-คัมมิง  จิตรกร เมื่อพวกเขามาที่เกาะ
เมื่อพระชันษาได้ 14 ปี เจ้าหญิงตีตาอัวเสกสมรสครั้งแรกกับจอห์น แบรนเดอร์  พ่อค้าชาวสกอตแลนด์ และประสูติกาลพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 9 พระองค์ ต่อมาแบรนเดอร์ถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1877 หลังจากนั้นเจ้าหญิงตีตาอัวเสกสมรสใหม่กับจอร์จ ดาร์ซี พระสวามีคนที่สอง เมื่อ ค.ศ. 1878 ในตาฮีตี พระองค์มีพระโอรส-ธิดากับดาร์ซี 6 พระองค์ (แต่สิ้นพระชนม์ไปแต่ยังทรงพระเยาว์ 5 พระองค์)
เจ้าหญิงตีตาอัวติดตามพระสวามีไปแอนสเทรอเดอร์  สกอตแลนด์ ใน ค.ศ. 1892
เจ้าหญิงตีตาอัวประทับอยู่แอนสเทรอเดอร์จนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1898 หลังประสูติการพระบุตรลำดับที่ 15 คือเจ้าหญิงพาโลมา พระศพของเจ้าหญิงตีตาอัวถูกฝังไว้คู่กับนายดาร์ซี พระสวามี ณ โบสถ์ประจำแพริชแอนสเทรอเดอร์
เรื่องราวของพระองค์ปรากฏในหนังสือ "From the South Seas to the North Sea" (จากทะเลใต้สู่ทะเลเหนือ) เขียนโดยฟิโอนา เจ แมกอินทอช นักเขียนชาวสหราชอาณาจักร-สหรัฐ
วิทยาลัยดุริยศิลป์ มหาวิทยาลัยพายัพ
วิทยาลัยดุริยศิลป์ มหาวิทยาลัยพายัพ  เป็นวิทยาลัยดนตรีชั้นนำของประเทศ และในภาคเหนือ เป็นวิทยาลัยดนตรีแห่งที่สี่ของประเทศไทย ต่อจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ (มหิดล), คณะดุริยางคศาสตร์ และ วิทยาลัยดนตรี โดยมีวิทยาลัยดนตรีที่เปิดพร้อมกันในปีนั้นสองโรงเรียนคือ วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ (มหาสารคาม) และ คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา คือก่อตั้งในปี พ.ศ. 2551
เดิมมีสถานะเป็น สาขาวิชา สังกัดคณะมนุษยศาสตร์ นับเป็น 1 ใน 8 สาขาวิชาแรกที่เปิดดำเนินการพร้อมกับการก่อตั้งวิทยาลัยพายัพเมื่อปี พ.ศ. 2517 โดยมีอาจารย์แคโรลีน คิงสฮิลล์ เป็นหัวหน้าสาขาวิชาดุริยศิลป์คนแรก ในปี พ.ศ. 2548 ภาควิชาดุริยศิลป์ได้ปรับปรุงหลักสุตรและจัดการเรียนการสอนให้เหมาะสมกับสภาวการณ์ที่มีความต้องการผู้เชี่ยวชาญดนตรีเฉพาะทางมากขึ้น โดยแบ่งกลุ่มวิชาออกเป็น 6 แขนงวิชา คือ ดนตรีศึกษา ดนตรีเชิงพาณิชย์ การประพันธ์เพลง ดนตรีแจ๊ส ดนตรีศาสนา และการแสดงดนตรี การจัดกลุ่มแขนงวิชาทำให้นักศึกษาสามารถเลือกเรียนในกลุ่มแขนงวิชาที่นักศึกษาสนใจเป็นพิเศษ ตามความถนัดของแต่ละคน สามารถพัฒนาทักษะให้เป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางและสามารถแข่งขันในตลาดแรงงานได้ ในปี พ.ศ. 2549 ภาควิชาดุริยศิลป์ได้เปิดสอนหลักสูตรปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดุริยศิลป์ ประกอบด้วยกลุ่มวิชา 4 แขนงวิชา คือ ดนตรีศึกษา ดนตรีชาติพันธุ์ การประพันธ์เพลง และการแสดงดนตรีสากล จากการขยายงานด้านการเรียนการสอนและการบริการวิชาการ ในปี พ.ศ. 2551 ภาควิชาดุริยศิลป์จึงได้รับการปรับสถานภาพเป็นวิทยาลัยดุริยศิลป์
หง่อคาขี่
หง่อคาขี่(จีน:五腳基、五腳起、五腳砌) หรือบางทีในภาษาไทยจะเรียกว่าอาเขต เป็นคำที่ชาวฮกเกี้ยนใช้เรียกช่องทางเดินใต้อาคารแบบศิลปะกรรมจีน-ยุโรปพบในสิงคโปร์และมาเลเซีย ตลอดจนจังหวัดภูเก็ต หง่อคาขี่ เป็นการผสมคำระหว่างภาษาฮกเกี้ยนและภาษามลายู โดยคำว่า“หง่อ”(จีน:五) หมายถึง“ห้า” ส่วนคำว่า“คาคี”(จีน:腳基) มาจากภาษามลายูว่า“kaki” ที่แปลว่า“เท้า” ซึ่งในที่นี้หมายหมายถึงหน่วยวัดความยาวแบบอังกฤษฟุต แปลโดยรวมจะหมายถึง“ทางเท้าห้าฟุต”
Murad I
สุลต่านมูรัดที่ 1 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน
แอสบี
แอสบี  เป็นตำบล (civil parish) ในอำเภอเอเดน คัมเบรีย ประเทศอังกฤษ ในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของเวสต์เมอร์ลันด์ ซึ่งรวมไปถึงหมู่บ้านเกรตแอสบีย์และลิตเติลแอสบีย์ จากสำมะโน ค.ศ. 2001 แพริชนี้ประชากร 280 คน แล้วเพิ่มขึ้นเป็น 309 คนจากสำมะโน ค.ศ. 2011
มะห์โมด์ โซฟี