pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กิงริชเกิดในรัฐเพนซิลเวเนียตอนกลางใต้ มีมารดาเป็นวัยรุ่น เขาในวัยทารกถูกเลี้ยงดูโดยพ่อเลี้ยง ผู้มีอาชีพทหาร เนื่องจากอาชีพของพ่อเลี้ยง กิงริชจึงอาศัยอยู่ในหลายรัฐในวัยเยาว์ เขาเข้าศึกษาในโรงเรียนมัธยมในโคลัมบัส รัฐจอร์เจีย กิงริชเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยเอมโมรีและสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยทูเลน ในคริสต์ทศวรรษ 1970 เขาสอนประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ที่วิทยาลัยจอร์เจียตะวันตก ระหว่างช่วงนี้ เขารณรงค์รับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายครั้ง กระทั่งชนะการเลือกตั้งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2521 เขาเป็นผู้คุมเสียงในสภา (whip) เสียงข้างน้อยนับแต่ พ.ศ. 2532 ถึง 2538
กิงริชเป็นผู้เขียนร่วมและหัวแรงหลักในการเขียน "Contract with America" และอยู่ในแถวหน้าของความสำเร็จของพรรครีพับลิกันในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2537 ใน พ.ศ. 2538 นิตยสารไทม์จัดให้เขาเป็น "บุคคลแห่งปี" สำหรับบทบาทในการยุติการควบคุมเสียงข้างมากในสภานาน 40 ปีของพรรคเดโมแครต ระหว่างที่เป็นประธานสภาฯ สภาฯ ได้อนุมัติการปฏิรูปสวัสดิการ ผ่านการลดภาษีกำไรส่วนทุนใน พ.ศ. 2540 และใน พ.ศ. 2541 ผ่านงบประมาณสมดุลครั้งแรกนับแต่ พ.ศ. 2512 ระหว่างครองตำแหน่งประธานสภาฯ ความนิยมของเขาภายในสภาค่อย ๆ ลดลงเพราะเขาถูกมองว่าเป็นสายล่อฟ้าสำหรับข้อโต้เถียง เขาถูกลงโทษโดยสภาผู้แทนราษฎรในเดือนมกราคม พ.ศ. 2540 สำหรับการกล่าวหาทางจริยธรรม แม้มีการหลีกเลี่ยงการไต่สวนเต็มรูปแบบ หลังทำผลงานได้เลวแก่พรรครีพับลิกันในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรใน พ.ศ. 2541 กิงริชจึงลาออกจากสภาฯ เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ภายใต้แรงกดดันจากสมาชิกร่วมพรรค
นับแต่ลาออกจากสภาฯ กิงริชยังมีส่วนร่วมในการโต้วาทีนโยบายสาธารณะโดยทำงานเป็นที่ปรึกษาการเมือง เขาก่อตั้งและเป็นประธานถังความคิดนโยบายหลายแห่ง รวมทั้ง American Solutions for Winning the Future และ Center for Health Transformation เขาเขียนหรือร่วมเขียนหนังสือ 23 เล่ม ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 เขาประกาศเจตนารมณ์ในการเข้าเสนอชื่อเป็นตัวแทนพรรครีพับลิกันในการลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
เมกาอัพโหลด
เมกาอัปโหลดลิมิเต็ด  เป็นบริษัทออนไลน์มีฐานอยู่ที่ฮ่องกง ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2548 ดำเนินการบริการออนไลน์จำนวนหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการเก็บและการดูไฟล์ บริษัทดังกล่าวเป็นที่รู้จักเนื่องจากเป็นผู้ให้บริการเว็บไซต์ฝากไฟล์ (file hosting) megaupload.com เว็บไซต์ฝากไฟล์หนึ่งใน 15 อันดับสูงสุด
กระทรวงยุติธรรมสหรัฐยึดโดเมนเนมและปิดเว็บไซต์ข้างต้นเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2555 หลังจากมีการฟ้องร้องกล่าวหาและจับกุมเจ้าของบริษัทฐานเป็นสมาชิกองค์การที่มีส่วนก่อให้เกิดการละเมิดลิขสิทธิ์ กลุ่มนักเคลื่อนไหว "นิรนาม" (Anonymous) ตอบโต้การปิดเว็บไซต์นี้ โดยวิจารณ์ว่าเป็น "การโจมตีอินเทอร์เน็ตฝ่ายเดียวครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์" ทั้งนี้ ตัวคดีเองยังไม่เริ่มพิจารณาไต่สวน
เว็บไซต์ที่เปิดบริการ (หมายเหตุ: ปัจจุบันออฟไลน์แล้ว)
มิยาโกะ มัตสึโมโตะ
มิยาโกะ มัตสึโมโตะ  เจ้าของฉายา แดนซิงควีน เกิดวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1985 ที่โตเกียว เป็นทั้งนักแสดง, นางแบบ และนักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่น สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยนิฮง ในสาขาศิลปะการแสดง และได้หันเข้าสู่การเป็นนักมวยปล้ำอาชีพในเวลาต่อมา โดยมีเอมิ ซากุระ ซึ่งเป็นนักมวยปล้ำที่มีชื่อเสียงเป็นผู้ฝึกสอน โดยมิยาโกะ มัตสึโมโตะ ได้ใช้เวลาฝึกฝนอย่างหนักนาน 4 เดือน ก่อนที่เธอจะสามารถชนะชิอิ โทมิยะ ซึ่งนับเป็นชัยชนะครั้งแรกของเธอ ปัจจุบัน เธอเป็นตัวแทนขององค์กรกาเคโนะฟูชิโปรเรสต์ลิง
แม้ว่าในเบื้องต้น ผลงานด้านมวยปล้ำอาชีพของเธออาจยังไม่โดดเด่นเท่าใดนัก แต่กระแสความนิยมของเธอกลับเพิ่มมากขึ้นจากผลงานด้านอื่น ทั้งทางด้านพิธีกร, การแสดง รวมถึงงานประกวดคอสเพลย์ นอกจากนี้ เธอยังได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ชุด "3 เคาน์" โดยมีฮิการุ ชิดะ ร่วมแสดง
ส่วนในด้านการแข่งขันมวยปล้ำของเธอนั้น เธอมีจุดเด่นที่การเต้นระบำที่สร้างความสนุกสนานให้กับผู้ชม หลังจากนั้น เธอได้ผลักดันตนเองมาเป็นนักมวยปล้ำชั้นนำของไอซ์ริบบอนในระดับทริปเปิลคราวน์ โดยสามารถคว้าเข็มขัดทุกเส้นที่มีอยู่ในค่ายมาครองได้สำเร็จ
ปัจจุบัน เธอร่วมแข่งขันในรายการไอซ์ริบบอนอย่างต่อเนื่อง รวมถึงเข้าร่วมแข่งขันกับค่ายอื่นมากขึ้น ซึ่งเธอได้พัฒนาฝีมือของเธออย่างเห็นได้ชัด
ประสาท ตันประเสริฐ
นายประสาท ตันประเสริฐ หรือที่รู้จักในนาม "กำนันอู๊ด" อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ เขต 6 สังกัดพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
ประสาท ตันประเสริฐ เกิดเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2494 เป็นบุตรของนายประชา ตันประเสริฐ กับนางอรดี ตันประเสริฐ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการบัญชี จากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
ประสาท ตันประเสริฐ เคยเป็นนักการเมืองท้องถิ่นที่รู้จักในนาม "กำนันอู๊ด" เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 พ.ศ. 2535/2 และ พ.ศ. 2539 ต่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ประสาท ตันประเสริฐ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครสวรรค์ เขต 6 สังกัดพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสังกัดพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน เพียงคนเดียวที่ได้รับเลือกตั้งในพื้นที่ภาคกลาง จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
เขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคกิจประชาคม ในปี พ.ศ. 2530
ภาษาซาซัก
เตรนชีน
เตรนชีน , เทรนชิน  หรือ เตรนเชน  เป็นเมืองทางทิศตะวันตกของประเทศสโลวาเกีย บนฝั่งแม่น้ำวาก ใกล้กับชายแดนของสาธารณรัฐเช็ก ห่างจากกรุงบราติสลาวาราว 120 กิโลเมตร มีประชากร 56,000 คน ทำให้เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 9 ของประเทศ
เทรนชีน
แม่น้ำวาก
แม่น้ำวาก (; ; ; ) เป็นแม่น้ำสายยาวสุดของประเทศสโลวาเกีย มีความยาว 406 กิโลเมตร ไหลผ่านทางทิศเหนือและตะวันตกของสโลวาเกีย ก่อนที่จะไหลลงแม่น้ำดานูบที่เมืองคอมาร์นอ
โรโซ
โรโซ  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศดอมินีกา มีประชากร 14,725 คนใน ค.ศ. 2011 เป็นเมืองที่ผสมผสานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่กับสถาปัตยกรรมอาณานิคม (แบบฝรั่งเศส) เป็นเมืองท่าทางทะเลในหมู่เกาะเวสต์อินดีส มีการส่งออกกล้วย ผัก ส้ม ผลไม้จำพวกส้ม และโกโก้
บริตนีย์ คาร์บาวสกี
บริตนีย์ มารี คาร์บาวสกี (; เกิด: 26 มิถุนายน 2529  ณ เมืองชูการ์แลนด์ รัฐเท็กซัส) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวอเมริกัน มีผลงานพากย์อะนิเมะเป็นภาษาอังกฤษเป็นจำนวนมาก และมักทำงานให้แก่ฟันนิเมชันเอนเตอร์เทนเมนต์ (Funimation Entertainment), เอดีวีฟิมส์ (ADV Films), เซราฟิมดิจิทัล (Seraphim Digital) และโอกราทร็อน 5000 (OkraTron 5000)
เธอเริ่มทำงานพากย์อะนิเมะ เมื่อมีผู้กำกับการพากย์อะนิเมะคนหนึ่งติดต่อเข้ามาหลังได้ชมเธอแสดงเป็นแจเน็ต (Janet) ในละครเวทีท้องถิ่น ชุด ร็อกกีเฮอร์เรอร์พิกเชอร์โชว์ (Rocky Horror Picture Show)
Brittney Karbowski
มัตสึโมโตะ มิยาโกะ
มิยะโกะ มัตสึโมะโตะ
หลิว เหว่ยเฉียง
หลิว เหว่ยเฉียง หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ แอนดริว เลา (; จีนตัวเต็ม: 劉偉強; จีนตัวย่อ: 刘伟强) ผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้กำกับภาพ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1960 ที่ฮ่องกง
หลิว เหว่ยเฉียง เข้าสู่วงการภาพยนตร์แรกเริ่มทำหน้าที่ผู้กำกับภาพ เริ่มงานกำกับภาพกับค่ายชอว์บราเดอร์สสตูดิโอ และมาร่วมงานกับหง จินเป่า มีผลงานโดดเด่นคือ เรื่อง หินกินเหล็ก (Millionaire's Express ,1987) ร่วมงานกับ หลิม เหริ่นตง หรือริง โก้แลม ในเรื่อง เถื่อนตามดวง (City on Fire ,1987) และมาร่วมงานกับหว่อง กาไว ในเรื่อง ทะลุกลางอก (As Tears Go By ,1988) เขาได้เข้าชิงรางวัลกำกับภาพยอดเยี่ยม ในงานฮ่องกงฟิล์มอวอร์ดจากเรื่องนี้ ซึ่งยังได้รับการยกย่องเช่นเดียวกับ คริสโตเฟอร์ ดอยล์ ผู้กำกับภาพที่มีชื่อเสียงระดับโลก โดยเคยร่วมงานกับดอยล์ด้วย ในเรื่อง ผู้หญิงผมทองหัวใจฟัดโลก หรือ "Chungking Express" ในปี ค.ศ. 1994
หลิว เหว่ยเฉียง เริ่มกำกับภาพยนตร์ในยุคต้นทศวรรษที่ 90 โดยมีชื่อเสียงเคียงคู่กับมากับผู้กำกับรุ่นเดียวกัน เช่น ริงโก แลม, หว่อง จิง, หว่อง กาไว
ผลงานการกำกับภาพยนตร์ของหลิว เหว่ยเฉียง ประสบความสำเร็จอย่างมากในหลาย ๆ เรื่อง ทั้งรายได้และเสียงวิจารณ์ โดยเฉพาะในช่วงทศวรรษที่ 90 และ 2000 เช่น "Young and Dangerous" (ค.ศ. 1996), "The Storm Riders" (ค.ศ. 1998), "A Man Called Hero" (ค.ศ. 1999), "The Dual" (ค.ศ. 2000), "Born to be King" (ค.ศ. 2000), "Infernal Affairs" (ค.ศ. 2002), "Infernal Affairs II" (ค.ศ. 2003), "Infernal Affairs III" (ค.ศ. 2003), "Confession of Pain" (ค.ศ. 2006), "" (ค.ศ. 2010) และ"The Guillotines" (ค.ศ. 2012)
นอกจากนี้แล้ว ยังเคยกำกับภาพยนตร์ 2 เรื่อง ที่ไม่ใช่ภาพยนตร์ฮ่องกง คือ "Daisy" ในปี ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นภาพยนตร์เกาหลี และ "The Flock" ในปี ค.ศ. 2008 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดด้วย
หลิว เหว่ยเฉียง เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง ที่ซอง เฮเคียว นักแสดงสาวชาวเกาหลี เคยให้สัมภาษณ์ว่าเป็นผู้กำกับที่เธออยากร่วมงานด้วย ด้วยประทับใจในผลงานที่ผ่านมา
แอนดริว เลา
แอนดรูว์ เลา
หลิวเหว่ยเฉียง
เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน
เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน (; พระจันทร์แทนใจฉัน) เป็นเพลงภาษาจีนกลางที่มีชื่อเสียงของเติ้ง ลี่จวินในช่วงคริสตทศวรรษ 1970 ประพันธ์โดยเวิง ชิงซี (翁清溪) เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2516 ขับร้องโดย เฉิน เฟินหลัน (陳芬蘭, Chén Fēnlán) ในอัลบั้ม เมิ่งเซียง (夢鄉, mèngxiāng) ในเดือนพฤษภาคม และหลิว กวานหลิน (劉冠霖, Liú Guānlín) ในอัลบั้ม เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน (月亮代表我的心) ในเดือนพฤศจิกายน ต่อมาเติ้ง ลี่จวินนำมาขับร้องบันทึกเสียงในปี พ.ศ. 2520 ในอัลบั้ม 島國之情歌第四集-香港之戀 (The 4th Episode of the Island of Love Songs - Love of Hong Kong) ได้รับความนิยมอย่างมาก บทความในหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์กล่าวถึงเพลงนี้ว่าเป็นหนึ่งในเพลงจีนที่ได้รับความนิยมที่สุดตลอดกาล
เพลงนี้เป็นเพลงแรก ๆ ของเติ้ง ลี่จวิน ที่ได้รับความนิยมในสาธารณรัฐประชาชนจีนในช่วงประมาณปี พ.ศ. 2521 ภายหลังนโยบายเปิดประตูของเติ้ง เสี่ยวผิงที่เริ่มยอมรับการเข้ามาของวัฒนธรรมต่างชาติ โดยเฉพาะจากไต้หวัน ภายหลังการเสียชีวิตของเธอเมื่อปี พ.ศ. 2538 เพลงนี้กลับได้รับความนิยมยิ่งขึ้นในเอเชีย ทั้งในมาเลเซีย อินโดนีเซีย ไต้หวัน และประเทศไทย เพลงของเธอถูกนำมาขับร้องใหม่โดยนักร้องที่มีชื่อเสียง เช่น หวัง เฟย์, เลสลี่ จาง, หลิว เต๋อหัว และ เต๋า เจ๋อ
The Moon Represents My Heart
Yue liang dai biao wo de xin
บรรพบุรุษของพระเยซู
ต้นฉบับสองคนสองคม
ต้นฉบับสองคนสองคม (, จีนตัวเต็ม: 無間道II, จีนตัวย่อ: 无间道II) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงภาคต่อจาก "Infernal Affairs" หรือ "สองคนสองคม" ในปี ค.ศ. 2002 นำแสดงโดย เฉิน กวานซี, หยู เหวินเล่อ, เจิ้ง จื้อเหว่ย, หลิว เจียหลิง, อู๋ เจิ้นหวี่, หวง ชิวเซิน, ตู้ เหวินเจ๋อ กำกับโดย แอนดริว เลา และอลัน มัก
"Infernal Affairs II" เป็นเรื่องราว 6-7 ปีก่อนที่จะเกิดเรื่องราวใน "Infernal Affairs" ที่จะอธิบายถึงที่มาที่ไปของเบื้องหลังและการกระทำของตัวละครทั้งหมด และอธิบายว่าเหตุใด สารวัตรหว่องถึงต้องส่งตัว เหยิน ไปในแก๊งค์ของแซม และแซมส่งตัว หลิว เข้าไปอยู่ในกรมตำรวจ อีกทั้งยังอธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครทั้งหมด โดยมี ฮาว ซึ่งก็คือพี่ชายแท้ ๆ ของเหยิน เข้ามาในบทบาทในภาคนี้ด้วย
ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ไม่แพ้ภาคแรก และได้เข้าชิงรางวัลหลายรางวัลของฮ่องกง ทั้งจากสถาบันนักวิจารณ์ภาพยนตร์ฮ่องกง และรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกงยอดเยี่ยมครั้งที่ 23
แมนนาทีแอมะซอน
แมนนาทีแอมะซอน  เป็นแมนนาทีชนิดหนึ่งที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำจืดในลุ่มน้ำแอมะซอน เป็นสัตว์น้ำในอันดับพะยูนหรือที่รู้จักกันในชื่อวัวทะเล พบในประเทศบราซิล, ประเทศเปรู, ประเทศโคลอมเบีย, ประเทศเอกวาดอร์ และประเทศเวเนซุเอลา ลำตัวมีสีเทาหรือน้ำตาลออกเทา ผิวหนา เหี่ยวย่น มีหนวดรอบปาก มันไม่มีศัตรูทางธรรมชาติที่สำคัญ นอกจากถูกล่าโดยมนุษย์เป็นครั้งคราว แมนนาทีเป็นญาติใกล้ชิดกับพะยูนซึ่งเป็นสัตว์น้ำที่เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมจำพวกเดียวที่กินพืชในปัจจุบัน
แมนนาทีแอมะซอนเป็นแมนนาทีขนาดเล็กที่สุดนอกเหนือไปจากแมนนาทีแคระ มันยาว 2.8 เมตร ตัวเมียใหญ่กว่าตัวผู้ สามารถหนักได้ถึง 360 ถึง 540 กิโลกรัม ไม่มีเล็บที่ปลายครีบ
ต้นฉบับ 2 คน 2 คม
แมนนาทีอินเดียตะวันตก
แมนนาทีอินเดียตะวันตก  เป็นแมนนาทีชนิดหนึ่ง มีขนาดใหญ่ที่สุดในอันดับพะยูน แมนนาทีอินเดียตะวันตกจัดเป็นสปีชีส์ที่แยกจากแมนนาทีแอมะซอนและแมนนาทีแอฟริกาบนพื้นฐานจากการศึกษาพันธุกรรมและสัณฐานวิทยา มีสองชนิดย่อยคือ แมนนาทีฟลอริดา ("T. m. latirostris") และแมนนาทีแคริบเบียน ("T. m. manatus") อย่างไรก็ตาม การวิจัยล่าสุดทางพันธุกรรม (mtDNA) ชี้ให้เห็นว่าแมนนาทีอินเดียตะวันตกแบ่งได้เป็นสามกลุ่มซึ่งมากหรือน้อยตามการกระจายพันทางภูมิศาสตร์ คือ (1) รัฐฟลอริดาและเกรตเตอร์แอนทิลลิส (2) ภาคกลางและภาคเหนือของอเมริกาใต้ (3) อเมริกาใต้ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
แมนนาทีแอฟริกา
แมนนาทีแอฟริกา  หรือที่รู้จักกันในชื่อ แมนนาทีแอฟริกาตะวันตก เป็นแมนนาทีชนิดหนึ่ง พบมากในทางตะวันตกของทวีปแอฟริกาจากสาธารณรัฐเซเนกัลถึงประเทศแองโกลา นักวิทยาศาสตร์ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับมันมากนัก แต่สร้างสมมุติฐานว่าแมนนาทีแอฟริกานั้นคล้ายกับแมนนาทีอินเดีย
พระนาคารชุนะ
เพาโล อูเชลโล
เพาโล เวโรเนเซ
อันเดรีย เดล เวร์โรชโช
กริสโตฟาโน อัลโลริ
อันเดรอา ออร์ชานยา
เวชชิเอตตา
ซาลวาทอร์ โรซา
โคสิโม รอซเซลิ
สตอฟ
สตอฟ  เป็นศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวที่สอนโดย อีวา แฮฟสโยลด์ ซึ่งใช้อักษรรูนและเทพปกรณัมนอร์สในการฝึกสอนโดยอิงจากประเพณีที่เก็บรักษาไว้ในครอบครัวของเขา
ใน ค.ศ. 1990 อีวา แฮฟสโยลด์ ได้พานักศึกษาฝึกสอนทั้งสี่ ฌอน บรัสเฟียด์-ทูเปอ, โคบอน มาเทนส์, ดาวิด วาทคินสัน และ กราฮัม บุชเชอร์ ซึ่งล้วนต่างเป็นครูสตอฟร่วมสมัย ที่ได้รับการฝึกสอนจาก อีวา แฮฟสโยลด์ ทางโดยตรง และถือเป็นลูกศิษย์รุ่นแรกของเขา โดยที่แต่ละรายล้วนได้รับการยอมรับในการเป็นครูผู้สอนต่อไป
สตอฟ มีลักษณะคล้ายกับ ไท่เก๊ก ซึ่งเหล่านักเรียนจะเริ่มต้นด้วยท่าร่ายรำที่คล้ายกับตัวอักษรรูนทั้งสิบหกของอักษรฟูทาร์กรุ่นใหม่
เกเรตาโร
ซานเตียโกเดเกเรตาโร  หรือ เกเรตาโร  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐเกเรตาโร ประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ อยู่ห่างจากเม็กซิโกซิตีไปทางทิศเหนือ 213 กิโลเมตร ห่างจากเมืองซานมิเกลเดอาเยนเดไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 200 กิโลเมตร และห่างจากเมืองซานลุยส์โปโตซีไปทางทิศใต้ 200 กิโลเมตร เมืองก่อตั้งเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1531 ในระหว่างสงครามระหว่างสเปนกับชนพื้นเมือง และได้เกิดคราสในระหว่างการรบ ในขณะที่นักบุญเจมส์ ขี่ม้าขาวแบกกางเขนสีชมพู เป็นเหตุให้ชนพื้นเมืองยอมแพ้
ใน ค.ศ. 1996 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนย่านประวัติศาสตร์ของเมืองเกเรตาโรเป็นแหล่งมรดกโลก
ปัจจุบันเกเรตาโรถือเป็นเมืองที่มีการเจริญเติบโตเร็วที่สุดเมืองหนึ่งในประเทศ มีเศรษฐกิจหลักเช่นอุตสาหกรรมเคมี ผลิตภัณฑ์กระดาษ เครื่องจักร เป็นเหตุให้มีคนจากหลายแห่งในประเทศอพยพมาอยู่ในเมืองนี้
Querétaro, Querétaro
ปืนแก็ตลิง
ปืนแก็ตลิง  เป็นอาวุธยิงเร็วในยุคแรกๆ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีชนิดหนึ่ง เป็นผู้บุกเบิกปืนกลสู่รูปแบบปัจจุบัน มันเป็นที่รู้จักเพราะการใช้งานโดยกองกำลังฝ่ายสหพันธรัฐระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกันในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1860 ซึ่งเป็นการใช้งานครั้งแรกของปืนชนิดนี้ในสนามรบ ภายหลังมันเป็นที่ความนิยมมากในการใช้โจมตีในยุทธการหุบเขาแซนจัวน์ระหว่างสงครามสเปน-อเมริกา
การทำงานของปืนแก็ตลิงมีจุดเด่นอยู่ที่การออกแบบลำกล้องปืนให้มีหลายลำกล้อง รวมกลุ่มแบบวงกลม ซึ่งจะช่วยในการระบายความร้อนและลำดับการยิงที่เกิดขึ้นพร้อมการบรรจุกระสุน แต่ละลำกล้องจะยิงออกไปหนึ่งนัดเมื่อถึงจุดรอบ จากนั้นจะสลัดปลอกกระสุนเปล่า บรรจุกระสุนใหม่ และระบายความร้อน โครงแบบนี้ช่วยให้ปืนมีอัตราการยิงที่เร็วโดยที่ลำกล้องไม่ร้อนเกินไป
พลัมยุโรป
พลัมยุโรป ("Prunus domestica" บางครั้งเป็น "Prunus × domestica") เป็นพืชในสกุล "Prunus" ที่มีหลากหลายพันธุ์ บ่อยครั้งมักเรียกว่า "พลัม" แต่พลัมทั้งหมดไม่ได้เป็นพืชชนิดนี้ เชื่อว่ามันเป็นลูกผสมระหว่าง "Prunus spinosa" และ "Prunus cerasifera" พันธุ์ "divaricata"
พลัมส่วนใหญ่ปลูกอยู่ในยุโรปและสหรัฐอเมริกา นอกจากรับประทานผลสดแล้ว ยังนำมาตากแห้งเรียกว่าลูกพรุน (พรุน (พลัมแห้ง) ส่วนมากทำมาจากผลไม้ชนิดนี้) ซึ่งสามารถนำมาทำทาร์ต แช่อิ่ม แยมและน้ำลูกพรุนเข้มข้น
อรนุช อิศรางกูร ณ อยุธยา
ท่านผู้หญิงอรนุช อิศรางกูร ณ อยุธยา นางสนองพระโอษฐ์และผู้อำนวยการฝ่ายจัดจำหน่าย มูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และเป็นภริยาจิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา องคมนตรี
ท่านผู้หญิงอรนุช อิศรางกูร ณ อยุธยา (สกุลเดิม ทองเนื้อดี) เกิดเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2486 เป็นบุตรของวารี กับสุนทรี ทองเนื้อดี มีพี่น้อง 5 คน จบการศึกษามัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนราชินี และ FRANCES KING SECRETARIAL COLLEGE ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ต่อมาสมรสกับจิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา อดีตผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ อดีตเลขาธิการพระราชวัง สำนักพระราชวัง อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี สมัยรัฐบาลของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ มีบุตร 2 คน คือ
ท่านผู้หญิงอรนุช ได้ทำงานในคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, เลขาของผู้เชี่ยวชาญด้านคมนาคม สภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ,แผนกโฆษณา หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์,เลขาของกรรมการผู้จัดการ,ผู้ช่วยหัวหน้า เอ.อี.ทำโฆษณาให้ลูกค้า บริษัทกล๊าสแอ๊ดเวอร์ไทซิ่ง,เลขาฯ ทำงานทางศูนย์วิจัยทางทหาร ซึ่งมีผู้เชี่ยวชาญ อเมริกันมาสำรวจข้อมูลลุ่มแม่น้ำโขง,บริษัทอุตสาหกรรมพรมไทย และ เลขาฯ องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศขององค์การสหประชาชาติ
ต่อมาท่านผู้หญิงอรนุชได้ถวายงานเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และเป็นผู้อำนวยการฝ่ายจัดจำหน่าย มูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
ท่านผู้หญิงอรนุช อิศรางกูร ณ อยุธยาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ฝ่ายในเมื่อ พ.ศ. 2539
ท่านผู้หญิงอรนุช อิศรางกูร ณ อยุธยา ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
อังกาบ บุณยัษฐิติ
ท่านผู้หญิงอังกาบ บุณยัษฐิติ เป็นกรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิของสถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา อดีตผู้จัดการและผู้อำนวยการโรงเรียนจิตรลดา และเป็นอดีตอธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีจิตรลดา
ท่านผู้หญิงอังกาบ บุณยัษฐิติ เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2477 เป็นบุตรสาวคนสุดท้องของ อำมาตย์เอก พระยาประสาทธาตุการย์ (กิมปี๊ ประนิช พ.ศ. 2433-2512) กับ คุณหญิงวาส ประสาทธาตุการย์ (วาส ประนิช) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโทจาก มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน สหรัฐอเมริกา ด้านครอบครัวสมรสกับ นายโกวิท บุณยัษฐิติ บุตรของ หลวงประกอบนิติสาร กัน ท่านผู้หญิง ถวิล ประกอบนิติสาร มีบุตรธิดารวม 3 คน
นางกวัก (แก้ความกำกวม)
นางกวัก อาจหมายถึง
โปรเตสแตนต์ในประเทศไทย
คริสตจักรโปรเตสแตนต์ในประเทศไทย เข้ามาในประเทศไทยครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1828
องค์กรโปรเตสแตนต์ในประเทศไทย.
องค์กรที่ใหญ่ที่สุดคือ สภาคริสตจักรในประเทศไทย (CCT) ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1934 โดยการรวมกลุ่มต่างๆของโปรเตสแตนต์เข้าด้วยกัน โดยรวมถึง คณะเพรสไบทีเรียนอเมริกัน ลูเทอแรน จากเยอรมัน มาเบอร์เกอร์ มิชชั่น และกลุ่มอื่นๆ ตั้งเป้าหมายเป็น คณะโปรเตสแตนต์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ซึ่งรวม ชาวไทย,จีน,เกาหลี และกลุ่มชนที่ใช้ภาษาอังกฤษ สภาคริสตจักรในประเทศไทย เป็นสมาชิกของ สภาคริสตจักรโลก ซึ่งมีสมาชิกในกว่า 150 ประเทศ โดยมีกลุ่มอื่น ๆ เช่น กลุ่มคณะแบปทิสต์ กลุ่มเซเว่นเดย์แอดเวนทิสต์
นอกจาก สภาคริสตจักรในประเทศไทย มีองค์การโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยที่ได้รับการรับร้องจากรัฐบาลได้แก่ สหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทย และ สหคริสตจักรแบ๊บติสต์ในประเทศไทย
คณะผู้ศรัทธา.
มีคณะผู้ศรัทธาชาวคริสต์ปฏิบัติงานอยู่โดยทั่วประเทศ มีการจัดตั้งโบสถ์เล็กๆ นำโดยมิชชั่นนารีชาวต่างประเทศและมิชชั่นนารีในประเทศ จัดตั้ง โบสถ์และกลุ่มภาวนาอยู่โดยทั่วไป กลุ่มที่ใหญ่ที่สุดคือ กลุ่มวายแวมสงขลา(YWAM Songkhla) ซึ่งมีชาวเกาหลีใต้ทำงานตลอดเวลากว่า 200 คนและมีผู้ปฏิบัติงานชาวไทยกว่า 100 คน มีผู้นำสูงสุดคือศาสนาจารย์ "คง โยนก" (Kong Yeonok) ชาวเกาหลีเหนือ มีกลุ่มจัดตั้งในกว่า 20 แห่ง ทั่วประเทศ คณะผู้ศรัทธาอื่นได้แก่ โอเอ็มเอฟ อินเตอร์เนชั่นแนล มีการส่งครูชาวคริสต์เข้าปฏิบัติงานตามโรงเรียนต่างๆ ในเมืองใหญ่เช่น กรุงเทพ พัทยา เชียงใหม่ เชียงราย สงขลา ฯลฯ
พระคริสตธรรม.
สหสมาคมพระคริสตธรรม เริ่มงานในประเทศไทยในปี ค.ศ. 1828 และในปี ค.ศ. 1966 สมาคมพระคริสตธรรมไทย ได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1838 งานประกาศพระกิตติคุณของโปรแตสแตนท์ได้เข้ามาสู่ประเทศไทย จนถึงปี ค.ศ. 1861 คณะเพรสไบทีเรียนได้ตั้งโรงพิมพ์ขึ้นในกรุงเทพมหานคร ในปี ค.ศ. 2005 สมาคมพระคริสตธรรมไทย ได้จัดพิมพ์พระคริสตธรรมคัมภีร์ 43,740 เล่ม และ พระคริสตธรรมใหม่ จำนวน 9,629 เล่ม
สถิติคริสต์ศาสนิกชนนิกายโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยปี พ.ศ. 2561 มีดังนี้
พ.ศ. 2604
พุทธศักราช 2604 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2061 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
〻
ゞ
ヽ
ヾ
々
หม่อมราชวงศ์จีริกัญญา โชติกเสถียร
ท่านผู้หญิงจีริกัญญา โชติกเสถียร ผู้ช่วยราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
ท่านผู้หญิงจีริกัญญา โชติกเสถียร มีนามเดิมว่า หม่อมราชวงศ์จีริกัญญา กิติยากร (4 พฤษภาคม พ.ศ. 2490) เป็นธิดาของหม่อมเจ้าจีรินันท์ กิติยากร กับหม่อมสมลักษณ์ กิติยากร ณ อยุธยา (สกุลเดิม ทิพย์สมัย) สมรสกับหรรษา โชติกเสถียร มีบุตร 2 คน คือ จิตีวันต์ โชติกเสถียร และอภิธร โชติกเสถียร
ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยได้ถวายงานรับใช้มาโดยตลอด
ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
เยอรมัน ยิว-ยิตสู
เยอรมัน ยิว-ยิตสู  เป็นศิลปะการต่อสู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับยิวยิตสูแบบดั้งเดิมของประเทศญี่ปุ่น โดยได้มีการพัฒนาในประเทศเยอรมนีขึ้นในยุค 1960 โดยใช้เทคนิคจากยิวยิตสู, ยูโด ตลอดจนศิลปะการต่อสู้แขนงต่างๆ ทั้งแบบดั้งเดิมและสมัยใหม่รวมกัน โดยสภาปกครองในเยอรมนีคือ DJJV (Deutscher Ju-Jutsu Verband) ศิลปะการต่อสู้นี้ได้มีการแข่งขันจากการประสานงานในระดับสากลโดย สหพันธ์ยิวยิตสูนานาชาติ โดยมีระบบการเรียนการสอนสำหรับกองกำลังตำรวจเยอรมัน
ในประเทศเยอรมนี คำว่า "Ju-Jutsu" มักใช้สื่อถึง เยอรมัน ยิว-ยิตสู อยู่เสมอ ในขณะที่รูปแบบอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับยิวยิตสูของญี่ปุ่นจะสะกดว่า "Jiu Jitsu" แทน
ใน ค.ศ. 1967 กลุ่มสมาชิกของสภาแดนเยอรมัน (DDK) ได้เริ่มพัฒนาระบบการป้องกันตัวใหม่ตามหลักแบบ ยูโด, คาราเต้, ไอคิโด ทั้งสามรูปแบบที่ต่างได้รับอิทธิพลจากยิวยิตสูญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม โดยมุ่งเน้นเทคนิคที่สามารถนำมาใช้ได้ในสถานการณ์จริงเป็นส่วนมาก เป็นระยะเวลาหลายปี ที่ประสบการณ์การทำงานของตำรวจ และเทคนิคจากศิลปะการต่อสู้อื่น ต่างมีอิทธิพลต่อระบบ ใน ค.ศ. 2000 ยังได้มีการเพิ่มเทคนิคจาก เอสกรีมา, แซมโบ, บราซิลเลี่ยน ยูยิสสู, หวิงชุน, มวยไทย, มวยสากล และอื่นๆ โดยมีการจัดตั้งขึ้นเป็นทางการใน เยอรมัน ยิว-ยิตสู
พระพิมพ์ สมเด็จพระแก้วมณีโชติ
ในปี พ.ศ. 2511คณะกรรมการพุทธสมาคมจังหวัดพิษณุโลก นำโดยนายละเมียด อัมพวะศิริ นายกพุทธสมาคมจังหวัดพิษณุโลก และนายเนียม สุขแก้ว เลขานุการพุทธสมาคมจังหวัดพิษณุโลก ทราบว่า ท่านพระครูศีลสารสัมบัน (สำรวย สมฺปนฺโน) เจ้าอาวาสวัดสระแก้วปทุมทอง และเจ้าคณะอำเภอเมืองพิษณุโลก เป็นพระเถราจารย์ในภาคเหนือตอนล่างที่เก็บสะสมมวลสารโบราณไว้มากมายทั้งยังครอบครองดูแลวัตถุโบราณหายากอันทรงคุณค่า และเป็นผู้นำเอาดินก้นกรุและโอ่งใต้ฐานสมเด็จพระนางพญา วัดนางพญา จังหวัดพิษณุโลกมาเก็บไว้ คณะกรรมการพุทธสมาคมจังหวัดพิษณุโลก และพลเอกสำราญ แพทยกุล แม่ทัพกองทัพภาคที่ 3 ในขณะนั้นจึงได้กราบนิมนต์ ท่านพระครูศีลสารสัมบัน (สำรวย สมฺปนฺโน) เป็นแม่งานรับผิดชอบในการจัดสร้างพระพิมพ์ชนิดผง และดินผสมผงเก่า เพื่อใช้ในการประกอบพิธีจักรพรรดิ์มหาพุทธาภิเษก วันที่ 19 – 20 มกราคม 2515 ณ พระวิหารพระพุทธชินราช วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ วรมหาวิหาร (วัดใหญ่) พิษณุโลก ตามคำเสนอแนะของเจ้าคุณพระพิษณุบุราจารย์ เจ้าอาวาสวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ วรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก ในสมัยนั้น
โดยการนี้ท่านพระครูศีลสารสัมบัน เริ่มต้นกดพิมพ์พระ เผาพระ และอบพระตั้งแต่ปี พ.ศ. 2511 เป็นต้นมา ครั้งนั้นได้มีการปิดพระอุโบสถวัดสระแก้วปทุมทอง จังหวัดพิษณุโลก เพื่อจัดพิมพ์พระเครื่องรุ่นปี 2515 และหนึ่งในนั้นคือ พระพิมพ์ สมเด็จพระแก้วมณีโชติ เนื้อดินและผง หลังยันต์แก้วมณีโชติ พิมพ์เล็กและพิมพ์ใหญ่
ประวัติการสร้างพระแก้วมณีโชติ.
พระพิมพ์ สมเด็จพระแก้วมณีโชติ เป็นสุดยอดต้นตำรับ “สูตรมหาจักรพรรดิ์” ซึ่งเป็นสูตรที่ผ่านกระบวนการคิดวิเคราะห์โดยท่านพระครูศีลสารสัมบัน (สำรวย สมฺปนฺโน) เป็นผู้คิดค้นไว้เป็นการเฉพาะ ดังนั้นพระเครื่องของวัดสระแก้วปทุมทองจึงเน้นสร้างพระเครื่อง “เนื้อดินผสมผงเก่า” โดยสร้างด้วยกรรมวิธี “การเผา” เช่นเดียวกับพระเครื่องโบราณชนิดต่างๆ เช่น พระคงลำพูน พระรอดลำพูน พระนางพญาพิษณุโลก พระกรุวัดท่ามะปราง และพระกรุสุโขทัย เป็นต้น ในบันทึกการจัดสร้างระบุไว้ว่า วัสดุที่ใช้สร้างพระเนื้อดินผสมผง ประกอบด้วยดินที่ขุดจากกรุใต้ฐานสมเด็จพระนางพญา วัดนางพญา จังหวัดพิษณุโลก เป็นมวลสารหลัก เพราะดินบริเวณนั้นมีพระนางพญา อายุ 700– 800 ปี ฝั่งอยู่จึงได้รับมวลสารจากพระนางพญามาด้วย ทั้งยังติดชิ้นส่วนพระนางพญาสมบูรณ์บ้างไม่สมบูรณ์บ้างมาเป็นมวลสาร นอกจากนี้ยังมีส่วนผสมอื่น ๆ ในการสร้างอีกมากเช่น ผงเกสรดอกไม้ 108จากวัดสำคัญทุกภูมิภาค ทองคำที่ลอกจากองค์พระสำคัญ เช่น พระพุทธโสธร วัดโสธรวรารามวรวิหาร เป็นต้น ว่าน 108 ชนิด ดินจากหน้าพระอุโบสถและพระวิหารประจำจังหวัดต่าง ๆ จากนั้นยังมีดินจากสังเวชนียสถาน 4 ตำบลในประเทศอินเดีย รวมทั้งผงจากพระเครื่องโบราณที่ชำรุดแตกหัก เช่น ผงพระสมเด็จวัดระฆัง สมเด็จวัดบางขุนพรหม พระนางพญา พระรอด พระขุนแผน พระผงสุพรรณ และผงนวโลหะชนวนพระกริ่งของสมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทโว) และท่านเจ้าคุณศรี (สนธ์) วัดสุทัศน์เทพวราราม นำมาผสมด้วยน้ำอภิเษกสำหรับการบรมราชาภิเษกในงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ไทยและน้ำสรงพระแก้วมรกต เมื่อสร้างเสร็จได้นำเข้าเตาเผาที่โรงหล่อพระ จ่าสิบเอก ดร.ทวี บูรณเขตต์ ด้วยความร้อนสูงจึงปรากฏว่ามีสีที่แตกต่างกัน เช่น สีดำ สีเทา สีขาวนวล สีดอกพิกุลแห้ง น้ำตาลไหม้ เป็นต้น
จากบันทึกการจัดสร้างที่กล่าวมานี้แสดงให้เห็นว่า พระพิมพ์ สมเด็จพระแก้วมณีโชติ เนื้อดินผสมผง มีหลากหลายสีที่เกิดจาก “การเผา” หรือ “ปาฏิหาริย์” ก็เป็นเรื่องตามแต่วิจารณญาณและความศรัทธาของแต่ละคน พระพิมพ์ที่ถูกเผาดังเช่นพระเนื้อดินโบราณนี้จะมีขนาดและสีที่ แตกต่างกันอย่างเช่น พระรอดลำพูน พระคง พระบาง พระเปิม พระนางพญา ฯลฯ และพระบางองค์ที่ผสมผงเกสรหรือว่านมากไปก็จะกลายเป็น สีดำ หรือ สีเทา และบางองค์ที่มี ผงนวโลหะ (ผงตะไบจากวัดสุทัศน์เทพวราราม) ผสมอยู่มากเมื่อถูกความร้อนสูงผงนวโลหะก็จะละลายแผ่ซึมเข้าไปในเนื้อพระทำให้เป็น สีดำ หรือหากถูกความร้อนมากผงนวโลหะที่ละลายก็จะผุดออกมาจับที่ “ผิวพระด้านนอก” เป็นปุ่มสีดำ ที่มีทั้งผิวพระด้านและแวววาว เมื่อสะท้อนแสง โดยพระเนื้อนี้กลับกลายเป็นที่นิยมกันมากโดยเรียกว่า “พระเนื้อแร่ผงตะไบ” ตามแบบฉบับเนื้อพระกริ่งของวัดสุทัศน์เทพวราราม ที่สำคัญพระเนื้อแร่นี้จะมีความ “แข็งและแกร่ง” คือแตกหักหรือชำรุดได้ยากกว่าเนื้ออื่น ๆ ส่วนพระเนื้อที่ผสมผงเกสรหรือผสมผงนวโลหะน้อยก็จะมีสีสันเป็นธรรมชาติของเนื้อดินกรุวัดนางพญา เช่น เนื้อสีแดงแบบอิฐ สีขาวนวลเรียกว่าดอกพิกุล ที่มีจุดสีส้มเรียกว่า เกสรดอกมะขาม สีครีม สีน้ำตาลไหม้ สีช็อกโกแลต เป็นต้น บางองค์ก็ปรากฏพรายน้ำซึ่งก็คือ ซากพืชซากสัตว์ ที่ทับถมอยู่ในดินนับล้าน ๆ ปีนั่นเองและเมื่อมีพระ “เนื้อพิเศษ” ดังกล่าวและมีน้อยกว่าเนื้ออื่น ๆ เช่น “สีดำ” หรือ “สีช็อกโกแลต” กลายเป็นเนื้อยอดนิยมกลายเป็นของหายากจึงทำให้คน คิดนำพระแท้สีเทาไปทาสีเพื่อทำให้เป็น “เนื้อสีดำหรือช็อกโกแลต” พอนำออกขายก็จะได้ราคามากขึ้น แม้จะมีความพยายามเช่นไรแต่ก็มีพิรุธอยู่ดี คือเนื้อพระจะฉ่ำเยิ้มมีรอยแตกระแหงชำรุดง่าย การสร้างพระพิมพ์ทั้งสิ้นทั้งปวงนั้น ไม่มีฆราวาสคนใดได้จับหรือแตะต้อง มีเพียงพระภิกษุและสามเณรที่ปลงอาบัติและต่อศีลจนบริสุทธิ์ครบถ้วนแล้วเท่านั้นที่ช่วยกันบดผงด้วยครกเหล็กและกดพิมพ์พระจนบริบูรณ์
พลิกเกมทรชน คนเหนือเมฆ