pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 โดนัลด์ ไวล์ดมอน และสมาคมครอบครัวอเมริกัน ได้โน้มน้าววอลมาร์ตให้ยุติการจำหน่ายของเทปวีดิทัศน์ รายชื่อการเผยแพร่วิดีโอชุด "การ์ตูนคลาสสิก: ฟันออนเดอะจ็อบ!" ซึ่งมีตอนของ "คล็อกคลีนเนอร์ส" ร่วมอยู่ เนื่องด้วยเข้าใจว่ามีการใช้ภาษาที่ไม่เหมาะสมโดยโดนัลด์ ดั๊ก ในระหว่างการต่อสู้ของเขากับสปริงตัวสำคัญ โดนัลด์ ดั๊ก ตอบสนองด้วยการด่าว่า "อุเหม่ แกพูดอยู่กับใคร ?" และข่มขู่สปริงตัวสำคัญโดยเรียกมันว่า "ไอ้เจ้างูในกอหญ้า" อย่างไรก็ตาม เนื่องจากลักษณะเสียงของโดนัลด์ ดั๊ก บางคนเชื่อว่าเขาพูดแทนคำว่า "ฟักยู" ใส่สปริงตัวสำคัญและเรียกมันว่า "ไอ้บ้า" ซึ่งควรจะตั้งข้อสังเกตว่า ทางดิสนีย์จะไม่อนุญาตให้เผยแพร่การ์ตูนในโรงภาพยนตร์หากมีการนำคำพูดหยาบคายมาใช้ ซึ่งใน ค.ศ. 1930 ทางโมชันพิกเจอร์สโปรดักชันโค้ด ได้มีการบังคับอย่างหนักแล้ว และป้องกันไม่ให้ทางดิสนีย์กระทำการเช่นนั้น
เนื่องจากความขัดแย้งนี้ เมื่อภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการเผยแพร่ในรูปแบบดีวีดี"วอลต์ ดิสนีย์ เทรเซอร์ส" ชุด "มิกกี้ เมาส์ อินลีฟวิงคัลเลอร์" (ค.ศ. 2001) โดนัลด์ ดั๊ก ได้รับการพากย์ประโยคที่พูดกับเส้นสปริงใหม่เป็น "โอ้ว เจ้าโง่!" ซึ่งมีต้นฉบับมาจากซาวด์แทร็ก"ออนไอซ์" การแก้ไขทำอย่างเห็นได้ชัดด้วยเสียงของพลูโตเห่าในฉากหลัง และประโยค "ไอ้เจ้างูในกอหญ้า" ก็ยังได้รับการพากย์ใหม่ เช่นเดียวกันกับการแก้ไขที่เกิดขึ้นในการเผยแพร่ดีวีดีหลายครั้งในเวลาต่อมา ซึ่งประกอบด้วย"เบซิล นักสืบหนูผู้พิทักษ์" (ค.ศ. 2002) ที่ได้รวมการ์ตูนโบนัส โดยได้มีการอ้างอิงถึงภาพยนตร์ชุดนี้ถึงการต่อสู้ทั้งด้านในและบริเวณรอบ ๆ ของบิ๊กเบน, "ฟันนีแฟกทอรีวิธกู๊ฟฟี่" (ค.ศ. 2006) และดีวีดีโบนัส"เอพิคมิกกี้" (ค.ศ. 2010)
ส่วนดีวีดีชุดอื่นที่ได้จัดรวมไว้ในรูปแบบเดิม เช่น "อลิซท่องแดนมหัศจรรย์: มาสเตอร์พีซอิดิชัน" (ค.ศ. 2004) ซึ่งรวมถึงการ์ตูนที่เป็นส่วนหนึ่งของรายการโทรทัศน์ชุดพิเศษอย่าง "วันอาวเวอร์อินวันเดอร์แลนด์" และ"แฮฟอะลาฟ!": วอลลุม 2 (ค.ศ. 2010) ซึ่งรวมถึงการ์ดรายการอาร์เคโอแบบดั้งเดิมของภาพยนตร์ชุดนี้ และมีการออกอากาศมากขึ้นในช่วงที่ผ่านมาทางดิสนีย์แชนแนลในรูปแบบต้นฉบับ
Clock Cleaners
เพอริเนียลบอดี
เพอริเนียลบอดี  หรือเอ็นกล้ามเนื้อกลางของฝีเย็บ (central tendon of perineum) เป็นก้อนกล้ามเนื้อเส้นใย (fibromuscular mass) ทรงพีระมิดในแนวกลางของฝีเย็บ (perineum) ณ ที่เชื่อมระหว่างสามเหลี่ยมอวัยวะเพศและทางเดินปัสสาวะ (urogenital triangle) และสามเหลี่ยมทวารหนัก พบทั้งในชายและหญิง ในชาย เพอริเนียลบอดีพบระหว่างกระเปาะองคชาติ (bulb of penis) กับทวารหนัก ในหญิง พบระหว่างช่องคลอดและทวารหนัก และอยู่หน้าห่างจากทวารหนักราว 1.25 เซนติเมตร
เพอริเนียลบอดีสำคัญต่อความแข็งแรงของพื้นเชิงกราน โดยเฉพาะในหญิง การขาดระหว่างคลอดนำไปสู่การขยายของช่องระหว่างขอบอิสระด้านหน้าของกล้ามเนื้อยกเอไน (levator ani) ทั้งสองข้าง จึงโน้มเอียงให้หญิงเกิดมดลูก ไส้ตรงหรือกระทั่งกระเพาะปัสสาวะยื่น
Perineal body
Central tendon of perineum
มุนีร อัลฮะดาดี
มุนีร อัลฮะดาดี มุฮัมมัด (เบอร์เบอร์-ริฟเฟียน: ⵎⵓⵏⵉⵔ ⵍⵃⴰⴷⴰⴷⵉ ⵎⵓⵃⴰⵎⴻⴷ; เกิด 1 กันยายน ค ศ. 1995) หรือเรียกโดยย่อว่า มูนีร์ (Munir) เป็นนักฟุตบอลชาวโมร็อกโก ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า ให้กับเฆตาเฟ สโมสรในลาลิกา และโมร็อกโก
มูนีร์ เกิดในในซานโลเรนโซเดเอลเอสโกเรียลในแคว้นมาดริด โดยทั้งพ่อและแม่เป็นชาวโมร็อกโกที่อพยพมาอาศัยอยู่ที่ประเทศสเปน เขาเริ่มต้นจากการเป็นนักฟุตบอลเยาวชนของกาลาปาการ์ ด้วยวัย 12 ขวบ แล้วจึงย้ายไป อัตเลติโกเดมาดริด และซานตาอานา ตามลำดับจากนั้นจึงถูกปล่อยให้กับราโยมาฆาดาออนดา ในปี ค.ศ. 2010 โดยอัลฮะดาดีได้ลงเล่น 30 นัด แต่ทำประตูได้มากถึง 32 ประตู ทำให้มีแมวมองจากหลายสโมสรให้ความสนใจ ทั้งแมนเชสเตอร์ซิตี บาร์เซโลนา และเรอัลมาดริด
มูนีร์ โดยแมวมองของสโมสรได้ส่งข้อความไปยังผู้บริหารหลังจากที่ได้เห็นการเล่นของอัลฮะดาดีแล้ว อีกทั้ง หัวหน้าผู้ฝึกสอนชุดเยาวชนของสโมสรได้มาดูการเล่นของมูนีร์ ด้วยตนเอง ในนัดที่ราโยมาฆาดาออนดา พบกับบรูเนเต ซึ่งอัลฮะดาดีสามารถทำแฮตทริกได้อีกด้วยทั้งเท้าซ้ายและขวา รวมถึงการโหม่ง
ในฤดูกาล 2014-15 ในบาร์เซโลนา เบ มูนีร์ได้มีโอกาสลงเล่นอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องมาตลอดก่อนการเปิดฤดูกาล โดยสามารถทำประตูได้ถึง 4 ประตูจากการแข่งขันนัดอุ่นเครื่องทั้งหมด 5 นัด ประกอบกับสถานการณ์ในทีมชุดใหญ่ที่กองหน้าอย่างลุยส์ ซัวเรซ ยังถูกแบน และเนย์มาร์ ก็ยังไม่หายจากอาการบาดเจ็บ อัลฮะดาดีจึงได้รับโอกาสจากลุยส์ เอนรีเก ผู้จัดการทีมของบาร์เซโลนา ให้ลงเล่นในตำแหน่งตัวจริงของสโมสร
ในต้นฤดูกาล 2016–17 อัลฮะดาดีได้ย้ายไปบาเลนเซียในแบบยืมตัว เป็นเวลาหนึ่งฤดูกาล โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาที่บาร์เซโลมาได้ซื้อตัวปาโก อัลคาเซร์ กองหน้าจากบาเลนเซียมา โดยในฤดูกาลก่อนหน้านั้น อัลฮะดาดีได้ยิงประตูให้กับบาร์เซโลนาได้ทั้งหมด 8 ประตู จากการลงเล่นทุกรายการ 25 นัด
Munir El Haddadi
สนามกีฬาผู้ใช้แรงงาน
สนามกีฬาผู้ใช้แรงงาน  ตั้งอยู่ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน
ในปี ค.ศ. 1990 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 11 ที่จีนเป็นเจ้าภาพ
มูเนีย เอล ฮัดดาดี
เอ็มมานูเอล เปอตีต์
โรเบอร์โต ครูซ
ราฟาเอล อัลคานทารา
ฟร็องซัว อ็องเกลร์
เซนจูรีเบรก
ในทางสนุกเกอร์ เซนจูรีเบรก (, ในบางครั้งเรียกว่า ton) เป็นการทำ 100 หรือหนึ่งร้อยคะแนนขึ้นไปในการแทงไม้เดียวโดยไม่มีพลาด ผู้เล่นต้องแทงลูกแดงและลูกสีสลับกัน การทำคะแนน 100 จะต้องทำในภายในตาเดียวบนโต้ะในระหว่างเกมเท่านั้น การทำฟาวล์โดยฝ่ายตรงข้ามจะไม่นับรวมคะแนนของผู้เล่น
ในกรณีคะแนนเซนจูรีเบรกสูงสุดคือ 147 (แม็กซิมัมเบรก) ประกอบด้วย 15 แดง 15 ดำและหกสีที่เหลือ; เหลือง เขียว น้ำตาล น้ำเงิน ชมพูและดำ ซึ่งหมายความว่าได้เซนจูรีเบรกแค่ครั้งเดียวพร้อมกับได้เฟรม หากบนโต๊ะเหลือน้อยกว่า 10 แดง (รวมทั้งหนึ่งฟรีบอล) คะแนนก็เหลือ 99 ก็จะไม่นับเป็นเซนจูรีเบรก
ตอนนี้มีเซนจูรีเบรกมากกว่า 20,000 ครั้งในการแข่งขันอาชีพ ในปี 2014 นีล รอเบิร์ตสัน กลายเป็นคนแรกที่ทำเซนจูรีเบรกมากกว่า 100 ครั้งในฤดูกาลเดียว ในขณะที่ผู้เล่นอื่นอีก 50 คนมีการทำเซนจูรีเบรกในการเล่นอาชีพเช่นกัน รอนนี โอซุลลิแวน ได้ทำเซนจูรีเบรกในการเล่นอาชีพมากที่สุด โดยทำได้มากกว่า 1000 ครั้ง
Century break
ปีเตอร์ ฮิกส์
ปีเตอร์ ฮิกส์  เป็นนักฟิสิกส์เชิงทฤษฎีชาวอังกฤษ โดยได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ร่วมกับฟร็องซัว อ็องแกลร์ในปี ค.ศ. 2013 ในการค้นพบทฤษฎีกลไกของฮิกส์ (Higgs mechanism) ซึ่งสนับสนุนความเข้าใจเรื่องการกำเนิดมวลของอนุภาคต่าง ๆ โดยทฤษฎีดังกล่าวได้รับการยืนยันจากการค้นพบอนุภาคมูลฐานฮิกส์ จากการทดลองโดยใช้เครื่องชนอนุภาคขนาดใหญ่ (LHC) ในเซิร์น ตรวจวัดโดยเครื่อง ATLAS และ CMS
ไฟนอลแมสคิวเรด
"ไฟนอลแมสคิวเรด"  เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก รวมอยู่ในสตูดิโออัลบั้มชุดที่หกของวง "เดอะฮันติงปาร์ตี" เป็นเพลงลำดับที่สิบเอ็ด และเป็นซิงเกิลที่สามในอัลบั้ม เพลงออกเผยแพร่เป็นครั้งแรกในเอ็มทีวี ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2557 โปรดิวซ์โดย ไมค์ ชิโนดะ และ แบรด เดลสัน และผู้ร่วมผลิต อีมิล เฮย์นี
มิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการของ "ไฟนอลแมสคิวเรด" กำกับโดย มาร์ก เพลลิงตัน (Mark Pellington) ถูกแผยแพร่เป็นครั้งแรกในเอ็มทีวีเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 วิดีโอเนื้อเพลงของเพลงนี้ถูกแผยแพร่ออกมาก่อนหน้านี้แล้ว ทั้งในหน้าเฟซบุ๊กของลิงคินพาร์ก และในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2557
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1966
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1966 เป็นการประกวดร้องเพลงโดยจัดขึ้นที่เมืองลักเซมเบิร์ก ประเทศลักเซมเบิร์ก จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 18 เพลง 18 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ Merci, Chérie ขับร้องโดย Udo Jürgens ตัวแทนจากออสเตรีย
หม่ำ
หม่ำ เป็นการถนอมอาหารแบบอีสานประเภทหนึ่ง เป็นการนำเนื้อสัตว์มาสับรวมกับเครื่องใน ขี้เพี้ย กระเทียม ข้าวคั่ว เกลือ นำไปยัดไส้หรือถุงน้ำดี หมักไว้ 5-6 วันจนมีรสเปรี้ยว ถ้าหมักในถุงน้ำดีจะได้หม่ำรูปกลม ถ้าหมักในไส้จะได้หม่ำรูปท่อน แต่เดิมใช้ถนอมเนื้อวัวที่เหลือจากการล้มวัว โดยใช้เนื้อวัวที่มีคุณภาพดีกว่าที่ใช้ทำไส้กรอกอีสาน ปัจจุบันมีที่ทำจากเนื้อหมูด้วย
มีหม่ำอีกชนิดหนึ่งเรียกหม่ำไข่ปลา เป็นการนำไข่ปลามาผสมกับน้ำซาวข้าวหรือน้ำมะพร้าวพอให้เป็นสีขาวขุ่น แล้วนำมาผสมกับกระเทียม เกลือ ข้าวเหนียว หมักไว้ 2-3 วัน รับประทานได้ นิยมใช้ไข่ปลายี่สก
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1967
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1967 เป็นการประกวดร้องเพลงโดยจัดขึ้นที่เมืองเวียนนา ประเทศออสเตรีย จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 17 เพลง 17 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ Puppet on a String ขับร้องโดย Sandie Shaw ตัวแทนจากสหราชอาณาจักร
เครือข่ายวิทยุโทรทัศน์ออสเตรีย เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1968
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1968 เป็นการประกวดร้องเพลงโดยจัดขึ้นที่เมืองลอนดอน ประเทศสหราชอาณาจักร จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 17 เพลง 17 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ La, la, la ขับร้องโดย Massiel ตัวแทนจากสเปน
บีบีซี เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ และเป็นครั้งแรกที่ออกอากาศในระบบภาพสี โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้
ไชโป๊
ไชโป๊ หรือ หัวไชโป๊ (菜脯) คือ ผักกาดหัวดองเกลือ มีสองแบบคือ ดองเค็มซึ่งเป็นการโรยเกลือสลับกับผักกาดหัวเป็นชั้น ๆ ทับด้วยของหนัก ใช้เวลาประมาณ 10 วัน อีกแบบคือใชโป๊หวาน นำหัวผักกาดมาตากแดด และเรียงในบ่อตอนกลางคืน โรยเกลือสลับ ทำสลับระหว่างตากแดดและหมักเกลือ 5-6 วัน จึงนำไปดองแบบดองเค็ม ตากแดด 3-4 แดด จากนั้นปรุ่งรสโดยโรยน้ำตาลทรายแดง ผงโป๋ยกั๋ก เหล้าจีน ขยำให้เข้ากัน อัดใส่ไหหมักไว้ 1 เดือน ไชโป๊นี้ทำอาหารได้หลายชนิด เช่น ใส่ไข่เจียว ยำกับพริก มะนาวดอง ใส่ในผัดไทยและก๋วยเตี๋ยวชากังราว
หัวไชโป๊
หัวไช้โป๊
มิจิโอะ คากุ
มิจิโอะ คากุ (; เกิด 24 มกราคม ค.ศ. 1947) เป็นนักฟิสิกส์เชิงทฤษฎีลูกครึ่งญี่ปุ่น-อเมริกัน ปัจจุบันเป็นศาสตราจารย์สอนอยู่ที่ City College of New York เขามีผลงานที่เป็นหนังสือทางฟิสิกส์หลายเล่ม และปรากฏตัวทางวิทยุและโทรทัศน์บ่อยครั้งในประเทศสหรัฐอเมริกา อีกทั้งเขายังได้เขียนบล็อกและบทความออนไลน์อีกด้วย
ในอดีตเขาได้เขียนหนังสือทางฟิสิกส์และสร้างชื่อเสียงให้เขาเอาไว้ 2 เล่ม คือ "Hyperspace" ซึ่งเป็นหนังสือที่ขายดีที่สุดของเขาในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยได้รับการโหวตเลือกจาก "The New York Times ในปี ค.ศ. 1994 " และ "The Washington Post" ส่วนในอังกฤษหนังสือที่สร้างชื่อเสียงให้เขาคือ "Parallel Worlds" และทำให้เขาได้รับรางวัล Samuel Johnson Prize ในปี ค.ศ. 2005
ปัจจุบันหนังสือที่ขายดีและสร้างชื่อเสียงให้เขามีทั้งหมด 3 เล่ม ได้แก่ Physics of the Impossible (2008), Physics of the Future (2011) และ The Future of the Mind (2014) โดยได้รับการยืนยันจาก The New York Times Best Seller
นอกจากนี้เขายังได้รับเชิญจากรายการสารคดีชื่อดัง อาทิ BBC, Discovery Channel, History Channel และ Science Channel ให้ไปเป็นแขกรับเชิญของรายการอีกด้วย
เค็นจิ ฮนนามิ
เค็นจิ ฮนนามิ (; 23 มิถุนายน ค.ศ. 1964 – ) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ซึ่งเคยทำหน้าที่ร่วมกับฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น
ฮนนามิ ได้ยุติการทำผลงานในระดับอาชีพของเขากับทีมโตเกียวเวอร์ดีในการแข่งขันเจลีก
ปัจจุบัน เขาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมสโมสรฟุตบอลสเปรันซาโอซากะ-ทากัตสึกิ ซึ่งเคยทำการฝึกสอนให้แก่นักกีฬาฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยที่เข้าร่วมสังกัดสโมสร ในการแข่งขันนาเดชิโกะลีกคัพ ถึง 3 ราย ซึ่งได้แก่ กาญจนา สังข์เงิน, พิสมัย สอนไสย์ และนภัทร สีเสริม โดยครั้งหนึ่ง เขาเคยให้สัมภาษณ์ผ่านเว็บไซต์โกล.คอม ว่า "สิ่งที่สำคัญ คือการที่เราได้ผู้เล่นที่ดีจากประเทศไทย มาเข้าร่วมทีมของเรา"
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1969
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1969 เป็นการประกวดร้องเพลงโดยจัดขึ้นที่เมืองมาดริด ประเทศสเปน จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 16 เพลง 16 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะในปีนี้มีทั้งหมด 4 เพลง ได้แก่ Vivo cantando ขับร้องโดย Salomé ตัวแทนจากสเปน Boom Bang-a-Bang ขับร้องโดย Lulu ตัวแทนจากสหราชอาณาจักร De troubadour ขับร้องโดย Lenny Kuhr ตัวแทนจากเนเธอร์แลนด์ และ Un jour, un enfant ขับร้องโดย Frida Boccara ตัวแทนจากฝรั่งเศส
สถานีโทรทัศน์แห่งชาติสเปน เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1970
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1970 เป็นการประกวดร้องเพลงโดยจัดขึ้นที่เมืองอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 12 เพลง 12 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ All Kinds of Everything ขับร้องโดย Dana ตัวแทนจากไอร์แลนด์
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1971
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1971 เป็นการประกวดร้องเพลงโดยจัดขึ้นที่เมืองดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ จัดขึ้นโดยสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป โดยมีเพลงที่เข้าประกวด 18 เพลง 18 ประเทศ โดยเพลงที่ชนะคือ Un banc, un arbre, une rue ขับร้องโดย Séverine ตัวแทนจากโมนาโก
ประวัติศาสตร์ของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (ค.ศ. 1969–1986)
หลังจากได้อันดับที่ 8 ในฤดูกาล 1969–70 และออกสตาร์ทได้อย่างย่ำแย่ในฤดูกาล 1970–71 บัสบี้ถูกดึงตัวกลับมารับงานคุมทีมอีกครั้ง หลังจากหยุดพักรักษาตัว และ แมคกินเนสส์ก็กลับไปคุมทีมสำรองอีกครั้ง ในเดือนมิถุนายน ค.ศ.1971 แฟรงค์ โอ แฟร์เรลล์ ถูกแต่งตั้งให้รับตำแหน่งผู้จัดการทีม แต่ก็อยู่ได้เพียง 18 เดือน ก็ถูกแทนที่โดย ทอมมี่ โดเชอร์ตี้ ในเดือนธันวาคม ค.ศ.1972 โดเชอร์ตี้สามารถช่วยให้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดรอกพ้นจากการตกชั้น ซึ่งมีเพียงแค่ ค.ศ.1974 เท่านั้นที่ทีมต้องตกชั้น และสามประสานก็ได้ย้ายออกจากทีมไปทั้งเบสท์ ลอว์ และชาร์ลตัน ภายในปีเดียวพวกเขาก็ได้เลื่อนชั้นกลับมาสู่ลีกสูงสุดอีกครั้ง รวมถึงยังสามารถเข้ารอบชิงชนะเลิศฟุตบอลเอฟเอ คัพในปี ค.ศ. 1976 แต่ก็ต้องพบกับความพ่ายแพ้ให้แก่ เซาแธมป์ตัน พวกเขสยังได้เข้าชิงอีกครั้งในปี 1977 และคว้าแชมป์ไปครองด้วยการเอาชนะ ลิเวอร์พูล 2–1 หลังจากนั้นไม่นาน โดเชอร์ตี้ก็ถูกไล่ออกจากตำแหน่ง หลังมีการเปิดเผยข่าวคราวในเชิงชู้สาวกับภรรยาของนักกายภาพสโมสร
เดฟ เซกตัน เข้าคุมทีมแทนโดเชอร์ตี้ในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ.1977 รวมถึงการเซ็นสัญญาคว้าตัวนักเตะ อันได้แก่ โจ จอร์แดน กอร์ดอน แมคควีน แกรี่ เบลีย์ และ เรย์ วิลกิ้นส์ อย่างไรก็ดีทีมก็ไม่สามารถประสบความสำเร็จจากการเปลี่ยนแปลงทีมในครั้งนี้ โดยแพ้ให้กับ อาร์เซนอล ในการเข้าชิงรายการเอฟเอ คัพ ปี 1979 เซกตันถูกไล่ออกในปี ค.ศ.1981 แม้ว่าภายได้การคุมทีม 7 นัดสุดท้ายของฤดูกาล ทีมจะเก็บชัยชนะรวดทุกนัดก็ตาม จากนั้นรอน แอตกินสัน เข้ามาคุมทีมแทนที่ ซึ่งเขาได้ทำลายสถิติการซื้อตัวผู้เล่นในอังกฤษ โดยดึงตัวไบรอัน ร็อบสัน จาก เวส บรอมวิช อัลเบี้ยน ภายใต้การคุมทีมของแอตกินสัน แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด สามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลเอฟเอ คัพ ได้ติดต่อกันสองปี คือในปี ค.ศ.1983 และ 1985 ฤดูกาล 1985–86 หลังจากชนะ 13 เกม เสมอ 2 ในช่วงออกสตาร์ท 15 เกมแรก ทีมมีหวังใกล้เคียงที่จะกลับสู่ความยิ่งใหญ่ในฟุตบอลลีกอีกครั้ง แต่ก็ต้องพบกับความผิดหวังคว้าได้เพียงอันดับที่ 4 เท่านั้น ฤดูกาลถัดมาสโมสรทำอันดับได้สุ่มเสี่ยงต่อการตกชั้นอย่างมาก จนแอตกินสันถูกปลดออกจากตำแหน่งในเดือนพฤศจิกายน
ไม่กี่ปี หลังจากยุคบัสบี้.
วิล์ฟ แมคกินเนส โค้ชทีมสำรอง ได้รับการเลื่อนขั้นให้มาคุมทีมชุดใหญ่แทน แมตต์ บัสบี้ ซึ่งเขาเป็นลูกหม้อเก่าของสโมสรหลังจากที่เข้ามาร่วมทีมตั้งแต่สมัยเป็นนักเตะในช่วงกลางของทศวรรษ 1950 แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะแทนที่ในสิ่งที่บัสบี้เคยทำไว้ได้อย่างรวดเร็ว ยูไนเต็ดเปลี่ยนถ่ายสู่ยุคใหม่ แต่โชคก็ไม่ค่อยเข้าข้างแมคกินเนสเท่าไหร่ แม้ฤดูกาลแรกเขาจะทำทีมได้ถึงอันดับที่ 8 ซึ่งดีกว่าอันดับที่ 11 ซึ่งเป็นฤดูกาลสุดท้ายที่บัสบี้คุมทีม แต่ฤดูกาลถัดมาทีมเกาะกลุ่มอยู่ท้ายตารางเสี่ยงที่จะตกชั้นรวมทั้งยังตกรอบลีก คัพ ด้วยน้ำมือของแอสตันวิลลา ซึ่งขณะนั้นยังเป็นแค่ทีมกลางตารางของฟุตบอลดิวิชั่น 3 ทำให้แมคกินเนสต้องถูกลดไปคุมทีมสำรองอีกครั้ง และในอีกไม่นานเขาก็ได้ลาจากทีมไป
บัสบี้ได้กลับมาคุมทีมอีกครั้ง แต่เป็นการชั่วคราวเท่านั้นและก็สามารถช่วยให้ทีมพ้นจากโซนตกชั้นมาได้ และจบฤดูกาลที่อันดับ 8 แฟรงค์ โอ แฟร์เรลล์ จากสโมสรเลสเตอร์ซิตี ได้กลายมาเป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ หลังจากฤดูกาล 1971 หลังจากถูกปฏิเสธจากจอร์ค สตีน โค้ชของเซลติก ดอน เรวีย์ ผู้จัดการทีมลีดส์ ยูไนเต็ด และ เดฟ เซ็กตัน จากสโมสรเชลซี ในฤดูกาลแรกของแฟร์เรลล์ ทั้ง ๆ ที่ออกสตาร์ท ฤดูกาล 1971-72 ได้อย่างยอดเยี่ยมและก็กลายเป็นความหวังจากแฟน ๆ ว่าเขาจะนำความสำเร็จมาสู่ทีมได้เหมือนกับในยุคของบัสบี้ แต่จากการที่ต้องแพ้ถึง 7 นัด ตั้งแต่เดือนมกราคมเป็นต้นมาทำให้ทีมจบอันดับได้แค่ที่ 8 เท่านั้น จบความหวังแชมเปี้ยนอันสวยหรูของครึ่งฤดูกาลแรกไปอย่างน่าเสียดาย แต่ถึงอย่างไรก็มีเรื่องน่ายินดี ตรงที่ทีมได้เซ็นสัญญาคว้านักเตะวัยรุ่นอายุเพียง 22 ปี จาก อเบอร์ดีน ในตำแหน่งกองหลัง มาร์ติน บูชาน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นกำลังหลักในการนำพายูไนเต็ดเถลิงความสำเร็จ
ในตอนนี้เองที่ จอร์จ เบสท์ เริ่มสร้างปัญหาให้กับทีม ทั้งการแหกกฏระเบียบและสร้างปัญหาต่าง ๆ นานา อยู่เป็นประจำ หลังจบฤดูกาล 1971-72 ในวันเกิดครบรอบ 26 ปีของเขา เขาได้ประกาศเลิกเล่นฟุตบอล แต่ไม่ทันไร ภายในวันเดียวกันเขาก็ประกาศอีกครั้งว่าจะเล่นฟุตบอลต่อไป
ภายใต้ความเอาแน่เอานอนไม่ได้ของเบสท์ ยูไนเต็ดก็ต้องดิ้นรนอีกครั้ง ในฤดูกาล 1972–73 ที่ออกสตาร์ทได้อย่างยำแย่ โดยไม่พบกับชัยชนะเลย ใน 9 เกมเริ่มต้น หลังจากนัดที่แพ้ทอตแฮม ฮอตสเปอร์ด้วยสกอร์ 4-1 ในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ.1972 ประธานสโมสรหลุย เอ็ดเวิร์ดได้พยายามที่จะปลดโอ แฟร์เรลล์และมีแผนที่จะดึงโจ เมอร์เซอร์ ผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ซิตี มาแทนที่ แต่โอ แฟร์เรลล์ ไม่อยู่ในวันที่เอ็ดเวิร์ดกำลังจะประกาศปลดเขาด้วยภารกิจดูฟอร์มนักเตะ ทำให้แผนในการดึงเมอร์เซอร์ วัย 58 ปี เป็นอันต้องถูกยกเลิกไปก่อน
ฟอร์มการเล่นของยูไนเต็ดดีขึ้นบ้าง ซึ่งนั่นทำให้โอ แฟร์เรลล์ ยังคงนั่งอยู่ในเก้าอี้ร้อนตัวนี้ได้ แต่จากการพ่ายแพ้ต่อทีมคู่แข่งหนีตกชั้นคริสตัล พาเลซโดยสกอร์ยับเยินถึง 5-0 ก่อนช่วงคริสต์มาส ส่งผลให้โอ แฟร์เรลล์ ต้องกระเด็นออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีมในวันที่ 19 ธันวาคม ซึ่งถือเป็นการหมดยุคอย่างแท้จริง จากการที่บิลล์ โฟล์กประกาศเลิกเล่น บ๊อบบี้ ชาร์ลตัน ลงเล่นในนัดเทสติโมเนียลแมตช์อันทรงเกียรติก่อนวันไล่โค้ชออก 1 วัน ส่วน จอร์จ เบสท์ ก็ประกาศแขวนสตั้ดอีกครั้งในวันเดียวกัน ชาร์ลตัน ในวัย 35 ปีลงเล่นเกมสุดท้ายของเขาในนัดปิดฤดูกาล
ทอมมี่ โดเชอร์ตี้.
3 วันหลังจากนั้น ยูไนเต็ดประกาศแต่งตั้งทอมมี่ โดเชอร์ตี้ ชาว สก็อตแลนด์ เป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ และเขาได้เริ่มต้นเปลี่ยนแปลงทีมในทันที ด้วยการเซ็นสัญญาคว้านักเตะอย่างต่อเนื่องโดยเฉพาะการคว้าตัวลู มาคาริ พวกเขาจบที่อันดับ 18 ยูไนเต็ดรอดพ้นจากการตกชั้น แต่ถึงอย่างไรก็ดี มีหลายสิ่งที่ทำให้ต้องกังวลเกี่ยวกับทีม ทั้งเรื่องปัญหาการใช้งานนักเตะในระยะยาว เรื่องผู้เล่นอันน้อยนิดที่ได้รับมรดกมาจากยุคบัสบี้ หรือจะเรื่องนักเตะอายุมากภายในทีมที่ถูกดึงมาในช่วงของโอ แฟร์เรลล์ และการอยู่รอดอย่างสบายในระดับดิวิชั่น 1 แต่การแจ้งเกิดของมาคาริและกัปตันทีมคนใหม่ มาร์ติน บูชาน (ซึ่งถือว่าเป็นการเซ็นสัญญานักเตะที่ดีที่สุดในยุคของโอ แฟร์เรลล์) ยังพอทำให้แฟน ๆ คิดในแง่บวกว่าทีมจะดีขึ้นมา แต่ฤดูกาลถัดมามันก็เป็นสิ่งยืนยันได้อย่างดีสำหรับการต้องดิ้นรนอีกครั้ง
เดนิส ลอว์ ได้ย้ายไปสู่ทีมแมนเชสเตอร์ซิตี ในช่วงปิดฤดูกาล ท่ามกลางกลุ่มแฟนบอลที่ประท้วงการย้ายทีมครั้งนี้อย่างรุนแรง จอร์จ เบสท์ แขวนสตั้ดในฤดูกาล 1973–74 ยูไนเต็ดต้องพบกับสถานการณ์ดิ้นรนหนีตกชั้นอีกครั้ง โดยต้องชนะใน 2 นัดสุดท้ายของฤดูกาล พร้อมทั้งต้องหวังให้ เบอร์มิงแฮม ซิตี้ พ่ายแพ้เพื่อให้ตัวเองอยู่รอดในเวทีดิวิชั่น 1 ต่อไป เบอร์มิงแฮมชนะในเกมที่ต้องการชัยชนะ แต่ยูไนเต็ดต้องพบกับความพ่ายแพ้ต่อแมนเชสเตอร์ซิตี ด้วยลูกยิงของอดีตนักเตะยูไนเต็ด เดนิส ลอว์ ส่งผลให้ยูไนเต็ดต้องตกชั้นลงไปเล่นในระดับดิวิชั่น 2 ซึ่งถือเป็นครั้งแรกในรอบ 36 ปี
ช่วงเวลานี้เอง จอร์จ เบสท์ ได้จากกันด้วยดีกับยูไนเต็ด โดยเขาลงเล่นนัดสุดท้ายให้กับยูไนเต็ดในวันปีใหม่ ค.ศ.1974 แต่เขายังไม่ได้ออกจากทีมอย่างเป็นทางการ รอจนกระทั่งฤดูกาลถัดมา ที่ทำให้เขาสามารถย้ายทีมได้อย่างอิสระ และไม่มีค่าตัว เบสท์ได้เซ็นสัญญาเข้าร่วมกับทีมสต็อคปอร์ท เคาท์ตี้
หลังจากต้องตกชั้นไปเล่นในดิวิชั่น 2 โดเชอร์ตี้ ได้โละ นักเตะส่วนใหญ่ที่ยังหลงเหลือมาจากยุคบัสบี้ ยกเว้นผู้รักษาประตู อเล็กซ์ สเต็ปนีย์ ในชุดแชมป์ยุโรปที่ยังคงหลงเหลือเป็นตัวจริงในฤดูกาลแข่งขันที่จะมาถึง ทีมปีศาจแดงสร้างทีมใหม่ด้วยนักเตะที่ดันขึ้นมาจากระดับเยาวชน ได้แก่ แซมมี่ แมคอิลรอย ซึ่งโชว์ฟอร์มได้น่าประทับใจในช่วงเดือนสุดท้ายของความเลวร้ายในฤดูกาล 1973–74 รวมทั้งนักเตะที่เซ็นสัญญาเข้ามาใหม่ ทั้งเซนเตอร์ฮาล์ฟ จิม โฮลตัน ปีก กอร์ดอน ฮิลล์ และผู้เล่นตำแหน่งศูนย์หน้า สจ๊วต เพียร์สัน
การที่ต้องตกชั้นไปเล่นดิวิชั่น 2 ส่งผลให้จำนวนแฟนบอลที่เข้ามาเชียร์ในสนามโอล์ด แทรฟฟอร์ดเพิ่มขึ้นในช่วงฤดูกาล 1974–75 และยูไนเต็ดก็ตอบสนองได้อย่างดี ด้วยการเป็นแชมป์ดิวิชั่น 2 และเลื่อนชั้นกลับมาสู่ลีกสูงสุดของประเทศอีกครั้ง ซึ่งพวกเขาทำได้ดีอย่างมากในการออกสตาร์ท ฤดูกาล 1975–76 และเป็นที่คาดหวังของแฟนบอลว่าทีมของพวกเขาจะก้าวเป็นแชมเปี้ยนอีกครั้งหลังจากเพิ่งเลื่อนชั้นกลับขึ้นมาสู่ดิวิชั่น 1 ซึ่งมีแค่ 3 ทีมเท่านั้นในประวัติศาสตร์ที่สามารถทำได้เช่นนี้ แต่ฟอร์มก็มาสะดุดในช่วงกลางฤดูกาล แต่ก็ยังทำอันดับได้ที่ 3 เป็นที่น่าพึงพอใจ รวมทั้งยังได้เข้าชิงรายการเอฟเอ คัพ ที่เวมบลีย์ แต่ก็ต้องพ่ายแพ้ให้แก่ทีมนักบุญ เซาแธมป์ตัน ซึ่งขณะนั้นยังอยู่ในระดับ ดิวิชัน 2 ด้วยสกอร์ 1-0 ในนัดชิงชนะเลิศ
ในฤดูกาล 1976–77 ยูไนเต็ดโชว์ฟอร์มได้ไม่สม่ำเสมอ รวมทั้งยังประสบปัญหานักเตะตัวหลักได้รับบาดเจ็บ ทำให้จบฤดูกาลได้เพียงแค่อันดับที่ 6 เท่านั้น แต่ยังโชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยมในรายการเอฟเอ คัพ เป็นปีที่ 2 ติดต่อกัน โดยสามารถเข้าชิงได้อีกครั้ง และคว้าชัยชนะได้เป็นผลสำเร็จ จากการชนะลิเวอร์พูล ด้วยสกอร์ 2–1 คว้าแชมป์ไปครองได้สำเร็จ อีกทั้งยังจบโอกาสของลิเวอร์พูลที่จะครองทริปเปิ้ลแชมป์ในปีเดียวกันได้สำเร็จ หลังจากที่สามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลลีก และแชมป์ยูโรเปี้ยน คัพ ในไม่กี่วันหลังจากนั้น โดยในช่วงนั้น ลิเวอร์พูลเป็นมหาอำนาจของฟุตบอลอังกฤษ คว้าแชมป์ได้ถึง 4 รายการ จาก 3 ฤดูกาลล่าสุด นับตั้งแต่ที่บ๊อบ เพสลีย์เข้ามาสานต่อความสำเร็จต่อจากบิลล์ แชงค์ลี ในตำแหน่งผู้จัดการทีม
คลื่นยุคใหม่ของนักเตะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ประกอบด้วยนักเตะดาวรุ่งที่โชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยมทั้งสตีป ค็อปเปล แซมมี่ แมคอิลรอย ไบรอัน กรีนฮอฟ อาร์เธอร์ อัลบิสตัน และสจ็วต เพียร์สัน แม้ตำแหน่งผู้รักษาประตูจะยังคงเป็น อเล็กซ์ สเตปนีย์ ส่วนวิลลี มอร์แกน นักเตะคนสุดท้ายที่บัสบี้เซ็นสัญญาคว้าตัวมาร่วมทีม รวมทั้งยังเป็นกัปตันทีม ได้ออกจากทีมไปในช่วงฤดูร้อนของฤดูกาล 1975 หลังจากที่มีปากเสียงกับผู้จัดการทีมทอมมี่ โดเชอร์ตี้ ซึ่งทำให้ตำแหน่งกัปตันทีมของยูไนเต็ดล่าสุดตกไปเป็นของมาร์ติน บูชาน แทน
หลังจากนั้น 1 เดือน ก็เกิดข่าวที่ทำให้โดเชอร์ตี้เป็นอันต้องหลุดจากตำแหน่ง จากข่าวฉาวในเชิงชู้สาวกับแมรี่ บราวน์ ภรรยาของนักกายภาพประจำทีม เลารี่ บราวน์ เมื่อเขาได้ประกาศเลิกกับภรรยาคนปัจจุบันและจะแต่งงานใหม่กับเธอ โดยโดเชอร์ตี้ปฏิเสธที่จะลาออก ดังนั้นบอร์ดบริหารของสโมสรจึงมีมติปลดเขาออกจากตำแหน่งแทน จากกรณีการปลดออกจากตำแหน่งของโดเชอร์ตี้ในครั้งนี้ ทำให้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักถึงความไม่ถูกต้อง และไม่เป็นธรรมในการปลดผู้จัดการทีม และจากนั้นสโมสรก็แถลงปลดโดเชอร์ตี้ออกจากตำแหน่ง ด้วยข้อกล่าวหาที่ว่าเขาขายตั๋วนัดชิงชนะเลิศ 2 รายการ อย่างไม่ถูกต้อง และค้ากำไรเกินควร จากเหตุการณ์ดังกล่าว ทำให้เป็นที่รับรู้กันว่าโดเชอร์ตี้ถูกไล่ออก และก็มีบางส่วนเสนอให้โดเชอร์ตี้ฟ้องร้องกลับสโมสรจากการปลดเขาออกจากตำแหน่งอย่างไม่เป็นธรรม แต่โดเชอร์ตี้ก็ไม่ได้ฟ้องร้องแต่อย่างไร
เดฟ เซ็กตัน.
โดเชอร์ตี้เป็นที่นิยมและได้รับแรงสนับสนุนจากกลุ่มแฟนบอล ส่วนเดฟ เซ็กตันต่างกันอย่างสิ้นเชิง ดังนั้นจำเป็นอย่างยิ่งที่เขาจะต้องประสบความสำเร็จเพื่อเรียกศรัทธากลับมา สถิติที่ผ่านมาของเซ็กตัน ถือว่าค่อนข้างดีและน่าประทับใจทีเดียว โดยสามารถพาเชลซี คว้าแชมป์รายการเอฟเอ คัพ และรายการยูฟ่า คัพ วินเนอร์ รวมทั้งการเฉือนควีนส์ ปาร์ค แรนเจอส์ ในตำแหน่งสูงสุดของลีก เซ็กตันได้ปฏิเสธข้อเสนอของยูไนเต็ดครั้งแรกในปีค.ศ.1971 ซึ่งเขาก็ถูกโยงเข้ากับตำแหน่งนี้มาตั้งแต่ปี 1969 หลังจากการประกาศยุติการคุมทีมของบัสบี้ในครั้งแรก
จากการที่ยูไนเต็ดสามารถคว้าแชมป์เอฟเอ คัพ ทำให้พวกเค้าได้สิทธิ์ในการลงเล่นในรายการยูฟ่า คัพ วินเนอส์ แต่ก็เกือบจะถูกตัดสิทธิ์ในการแข่งขัน อันเนื่องมาจากความวุ่นวายของแฟนบอลที่ก่อปัญหาในแซงท์ เอเตียน
อีกครั้งที่ยูไนเต็ดเข้าได้ถึงรอบชิงชนะเลิศรายการ เอฟเอ คัพ ในปี ค.ศ.1979 แต่ก็พ่ายแพ้ให้แก่อาร์เซนอลไปอย่างน่าเสียดาย ซึ่งทำให้การแข่งขันในนัดนี้เป็นที่รู้จักกันในหมู่แฟนบอลว่า "นัดชิงชนะเลิศ 5 นาที" อันเนื่องจากประตูอันตื่นเต้นในช่วงนาทีสุดท้าย
หนึ่งในการเซ็นสัญญาครั้งสำคัญของเซ็กตัน คือการซื้อตัว 2 นักเตะคนสำคัญเข้ามาในทีม คือ โจ จอร์แดน และ กอร์ดอน แมคควีน จากทีมคู่แข่งสำคัญลีดส์ ยูไนเต็ด ที่ไม่สามารถเรืองรองได้อีก หลังจากการออกไปเป็นผู้จัดการทีมชาติอังกฤษของดอน เรวี่ในปี ค.ศ.1974 ควบคู่ไปกับการเติบโตอย่างแข็งแรงของลิเวอร์พูล ยูไนเต็ดต้องถูกท้าทายอำนาจจากทีมน็อตติ้งแฮม ฟอร์เรสต์ ภายใต้การนำทีมของไบรอัน คลัฟ สโมสรจาก มิดแลนด์ตะวันออก กลับสู่ดิวิชั่น 1 ในปี ค.ศ.1977 และสามารถคว้าแชมป์ลีกมาครองได้สำเร็จ รวมกับแชมป์ยูโรเปี้ยนคัพ 2 ครั้ง แชมป์ลีก คัพ 2 ครั้ง ภายในระยะเวลา 3 ฤดูกาล
ฤดูกาล 1979–80 ก่อนที่จะมีการเซ็นสัญญาด้วยสถิติของสโมสรคว้าตัวเรย์ วิลกินส์ มาจากเชลซี ด้วยค่าตัว 750,000 ปอนด์ ยูไนเต็ดใกล้เคียงกับการคว้าแชมป์ โดยการจบอันดับที่ 2 รองจากลิเวอร์พูล ช่วงระหว่างฤดูกาลนั้นเองที่ แฟนบอลถูกตำหนิจากการที่ไปทำลายและก่อเรื่องที่อารีซัม ปาร์ค สนามของมิดเดิลโบร์ ส่งผลให้มีแฟนบอลเสียชีวิต 2 คน และการถูกกล่าวหาเกี่ยวกับการซื้อตัวนักเตะดาวรุ่งอย่างผิดกฎ ซึ่งข้อกล่าวหามีขึ้นก่อนการจากไปอย่างฉับพลันของประธานสโมสร หลุยส์ เอ็ดเวิร์ด
ปัญหาการบาดเจ็บของนักเตะในช่วงออกสตาร์ทฤดูกาล 1980–81 ส่งผลกระทบต่อฟอร์มการเล่นของทีม ทำให้ทีมตกไปอยู่อันดับแถวกลางตาราง และยังต้องตกรอบฟุตบอลเอฟเอ คัพ อย่างรวดเร็ว แม้ว่าเซ็กตันจะพาทีมอยู่รอดปลอดภัยก็ตาม จากฟอร์มที่ย่ำแย่นี้เองทำให้เซ็กตันต้องเร่งปรับทีมโดยด่วย โดยการซื้อนักเตะกองหน้าแกรรี่ เบอร์เทิ่ลด้วยสถิติสโมสร 1.25 ล้านปอนด์ แต่ผลงานก็ฟ้องว่าเป็นการซื้อตัวที่ผิดพลาด เพราะเขายิงได้แค่ 1 ลูกจากการลงเล่นไปถึง 30 เกม ยูไนเต็ดชนะทั้งหมดใน 7 เกมสุดท้ายของฤดูกาลแต่ก็ยังจบด้วยแค่อันดับที่ 8 เท่านั้น
ถึงแม้จะทำผลงานได้ดีในลีก และสามารถพาทีมเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศในช่วงเวลาที่เซ็กตันคุมทีม แต่เขาก็รู้ดีว่า คำว่าใกล้เคียง ไม่เพียงพอ สำหรับแฟนบอล และในที่สุดเซ็กตันก็ถูกไล่ออกหลังจากจบฤดูกาล 1980–81
รอน แอตกินสัน.
ประธานสโมสรยูไนเต็ดมาร์ติน เอ็ดเวิร์ด ได้พยายามหาผู้จัดการทีมคนใหม่ที่จะนำพาพวกเค้ากลับสู่ความยิ่งใหญ่อีกครั้ง ผู้ที่มีความเป็นไปได้มากที่สุด คือ ลอว์รี่ แมคเมเนมี่ ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยพาเซาร์แธมป์ตันช็อควงการด้วยการล้มยูไนเต็ดคว้าแชมป์เอฟเอ คัพ เมื่อ 5 ปีก่อนหน้า และปัจจุบันยังเป็นทีมที่แข่งขันเพื่อแย่งอันดับในส่วนหัวตารางดิวิชั่น 1 ไบรอัน คลัฟ (ผู้พาทีมน็อตติงแฮม ฟอร์เรสต์เลื่อนชั้นสู่ดิวิชั่น 1 และยังประเดิมแชมป์ลีกได้ในฤดูกาลแรกที่ขึ้นมา รวมทั้งแชมป์ยูโรเปี้ยน คัพ 2 ครั้ง ใน 4 ฤดูกาลแห่งความสำเร็จ) ก็มีข่าวลือถูกโยงเข้ากับตำแหน่งนี้ด้วย แต่ประธานสโมสร มาร์ติน เอ็ดเวิร์ด ได้ออกมายืนยันด้วยตัวเองว่ายูไนเต็ดไม่ได้ยื่นข้อเสนอกับคลัฟ บ็อบบี้ ร็อบสัน (ผู้พา อิปสวิช ทาวน์ ชนะเลิศรายการยูฟ่า คัพ) อีกทั้งยังมีรอน ซอนเดอร์ ผู้พาทีมแอสตันวิลลาเป็นจ่าฝูงในลีกเป็นครั้งแรกในรอบ 71 ปี แต่สุดท้ายก็เป็นรอน แอตกินสันที่ถูกเลือกให้เข้ามารับหน้าที่ผู้จัดการทีมคนใหม่