pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เอมิลี่ เดอ โรชฟอร์ต หรือ ลิลี่ เป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของมหาเศรษฐีชาวโมนาโค (ซึ่งเป็นประเทศเล็ก ๆ อยู่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสอีกทีหนึ่ง) ในช่วงสี่ปีก่อนหน้าเธอเคยถูกลักพาตัวโดยกลุ่มอาชญากรเพื่อเรียกค่าไถ่ ในที่สุดลิลี่ก็เริ่มหันมาต่อสู้โดยที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน จากเหตุการณ์ในครั้งนั้นเธอรู้สึกมีความสุขในการเอาชนะคู่ต่อสู้ อย่างไรก็ตามจากก้นบึ้งของหัวใจลิลี่ก็ยังคงเป็นผู้มีความอ่อนโยน เธอเพียงแต่ต้องการให้พ่อของเธอให้ความเสรีในการกระทำ แต่เธอก็รู้ว่าพ่อของเธอเกลียดการต่อสู้
ปัญหาที่เกิดกับตัวลิลี่ เธอได้บอกกับตัวเองว่าเธอไม่ต้องการให้พ่อเกลียดในตัวเธอ แต่เธอก็ยังคงมีความต้องการที่จะร่วมทำการต่อสู้อีกอยู่ดี จากความปรารถนาส่วนตัวนี้เอง ทำให้เธอแอบใช้เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวเดินทางไปยังต่างแดนเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันสตรีตไฟต์ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่เธอชอบเป็นอย่างมาก
วันหนึ่งภายหลังจากการเอาชนะฝ่ายตรงข้ามในซานฟรานซิสโก เธอได้มาตามคำเชิญเข้าร่วมการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ ลิลี่ได้สังเกตเห็นกลุ่มผู้สนับสนุนการต่อสู้ ซึ่งคือกลุ่มเงินทุนมิชิม่าที่ก่อปัญหาให้กับพ่อของเธอเป็นอย่างมาก จากสมมติฐานของกลุ่มเงินทุนมิชิม่านี้อาจส่งผลให้กลายมาเป็นแหล่งเงินทุนที่ดีสำหรับพ่อของเธอ ลิลี่จึงได้มีส่วนร่วมในการแข่งขันดังกล่าว
ลิลี่ได้เข้าร่วมการแข่งขันศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 5 โดยที่พ่อของเธอไม่ทราบมาก่อน เธอพ่ายแพ้ให้กับอาสึกะ คาซามะ เมื่อพ่อของเธอทราบว่าเธอได้แอบไปเข้าร่วมการแข่งขัน จึงลงโทษกักกันบริเวณ ทำให้เธอไม่สามารถไปแก้มือกับอาสึกะได้อีก ต่อมา บริษัทน้ำมันที่พ่อของลิลี่เป็นเจ้าของได้ถูกเทคโอเวอร์โดยบริษัทเครือตระกูลมิชิม่า พ่อของลิลี่ก็ล้มป่วยลงเนื่องจากทำงานหนักจนเกินไป ลิลี่ต้องการที่จะช่วยเหลือพ่อของตนที่ประสบกับปัญหารอบด้าน เธอจึงตัดสินใจที่จะทวงบริษัทน้ำมันของพ่อกลับคืนมา ขณะที่เธอกำลังวางแผนอยู่นี้เอง ทางบริษัทเครือตระกูลมิชิม่าได้แจ้งการจัดศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 6 ขึ้น นี่จึงเป็นโอกาสดีสำหรับเธอที่จะช่วยพ่อของเธอนำบริษัทคืนมา อีกทั้งยังเป็นโอกาสได้แก้มือกับอาสึกะอีกครั้งหนึ่ง
แมนแบท
ยุทธการคันนาย
อาสนวิหารวาแวล
อาสนวิหารวาแวล  มีชื่อเป็นทางการว่า อัครอาสนวิหารหลวงนักบุญสตานิสลาฟและนักบุญวาสลาฟบนเนินเขาวาแวล  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำอัครมุขมณฑลกรากุฟ ตั้งอยู่บนเนินเขาวาแวลที่เมืองกรากุฟ ประเทศโปแลนด์ เป็นอาสนวิหารที่มีประวัติเก่าแก่ยืดยามมาร่วมหนึ่งพันปี และมักจะเป็นสถานที่พระมหากษัตริย์โปแลนด์ทำพิธีราชาภิเษก
สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันที่เป็นแบบสถาปัตยกรรมกอทิกเป็นอาสนวิหารที่สามที่สร้างขึ้นบนตำแหน่งเดียวกันนี้ อาสนวิหารแรกสร้างขึ้นและถูกทำลายในคริสต์ศตวรรษที่ 11 มหาวิหารที่สองที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถูกทำลายในเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 1305 การก่อสร้างมหาวิหารที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเริ่มขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตามคำสั่งของบิชอป Nanker
มหาวิหารวาแวลประกอบด้วยช่องทางเดินกลางที่ขนาบด้วยช่องทางเดินข้าง, แขนกางเขนที่ขนาบด้วยช่องทางเดิน, บริเวณร้องเพลงสวดที่มีช่องทางเดินสองช่อง, มุขโค้งด้านสกัดที่ล้อมด้วยจรมุข และโบสถ์น้อยที่กระจายออกไป แท่นบูชาเอกที่ตั้งอยู่ภายในมุขด้านตะวันออกสร้างโดยโจวันนี บัตติสตา จิสเลนี ภาพเขียน “การตรึงพระเยซูที่กางเขน” บนแท่นบูชาเอกเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เหนือแท่นบูชาเอกเป็นซุ้มสูงที่ทำด้วยหินอ่อนสีดำรองรับด้วยคอลัมน์สี่ต้นที่ออกแบบโดยโจวันนี บัตติสตา เตรวาโน และ มัตเตโอ กัสเตลลีระหว่าง ค.ศ. 1626 ถึง ค.ศ. 1629 ภายใต้ซุ้มเป็นที่ตั้งของโลงศพเงินของนักบุญสตานิสลาฟแห่งเชปานุฟที่สร้างระหว่าง ค.ศ. 1669 ถึง ค.ศ. 1671 หลังจากที่โลงเดิมถูกขโมยไปโดยชาวสวีเดนระหว่างสงคราม ค.ศ. 1655 .
Wawel Cathedral
Kraków Cathedral
ค่ายกักกันเอาส์ชวิตซ์
การเหยียดผิวในอัฟริกาใต้
วิทริไนต์
วิทริไนต์  เป็นส่วนประกอบหลักของถ่านหิน ที่พบอยู่ในสารเคอโรเจน ที่จริงแล้ว Vitrinite คือ maceral หรือสารอินทรีย์ที่ได้มาจากเปลือกไม้ของพืชหรือกิ่งไม้ที่ตกสะสมกลายเป็นถ่านหิน จึงมีองค์ประกอบทางเคมีเป็นพวกพอลิเมอร์, เซลลูโลส และลิกนิน พบอยู่ในถ่านหิน คล้ายกับแร่ประกอบหินนั่นเอง สังเกตได้จากความวาวของถ่านหิน
Vitrinite Reflectance.
Vitrinite reflectance เป็นการศึกษาหาค่าการสะท้อนแสงของ vitrinite ซึ่งเป็นตัวบ่งค่าความร้อนของถ่านหินในแอ่งสะสมตะกอนขณะสะสมตัว การศึกษาการสะท้อนแสงของ vitrinite ได้ทำการศึกษาขึ้นครั้งแรกโดยนักสำรวจถ่านหิน โดยพยายามวิเคราะห์ กำหนด ค่าความร้อน และจัดอันดับของถ่านหิน กล่าวคือถ้าความเข้มของ Reflectance ยิ่งมาก แสดงว่า Rank ยิ่งสูง เป็นถ่านหิน ที่มีคุณภาพดี นอกจากนี้ยังมีประโยชน์ต่อการศึกษาในด้านแหล่งหินต้นกำเนิดน้ำมันหรือสารไฮโดรคาร์บอนได้อีกด้วย เนื่องจากค่าการสะท้อนแสงของ vitrinite บ่งบอกถึงอุณหภูมิของสารเคอโรเจนในหินต้นกำเนิดว่ามีศักยภาพพอที่จะสามารถให้น้ำมันออกมาได้หรือไม่
บริเวณพิธี
ดนตรีสมัยบาโรก
ดนตรีสมัยบาโรก หรือบางแห่งเรียกว่า ดนตรีบาโรก  เป็นลักษณะดนตรียุโรปคลาสสิก ราว ค.ศ. 1600-1750 เกิดขึ้นหลังดนตรีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และเกิดก่อนดนตรีสมัยคลาสสิก มีคีตกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคคือ โยฮัน เซบัสทีอัน บัค, อันโตนีโอ วีวัลดี, ฌ็อง-บาติสต์ ลูว์ลี, จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล, อาร์คันเจโล คอเรลลี, คลอดิโอ มอนเทแวร์ดี, ฌ็อง-ฟีลิป ราโม, เฮนรี เพอร์เซล ในยุคนี้ผู้ประพันธ์เพลงและผู้แสดงจะใช้องค์ประกอบทางด้านดนตรีที่ซับซ้อนมากขึ้น เกิดการเปลี่ยนแปลงเรื่องระบบเสียงและได้พัฒนาการเล่นเครื่องดนตรีแบบใหม่ ดนตรีสมัยบาโรกได้ขยับขยายขนาด ความกว้าง ความซับซ้อนของการแสดงเครื่องดนตรี
ทางด้านดนตรี คำว่า "บาโรก" มีความหมายแนวทางที่กว้างจากภูมิศาสตร์ที่กว้างขวาง โดยมากในยุโรป เป็นงานดนตรีที่ประพันธ์ในช่วง 160 ปีก่อน การใช้คำว่า "บาโรก" อย่างมีระบบทางด้านดนตรี เพิ่งมีการพัฒนาไม่นานนี้ เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1919 เมื่อควร์ท ซัคส์ พยายามที่จะประยุกต์ลักษณะ 5 ประการของทฤษฎีดนตรีที่มีระบบของไฮน์ริช เวิล์ฟลิน ในภาษาอังกฤษ คำนี้เกิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1940 ในงานเขียนของแลงและบูคอฟเซอร์ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ยังคงถือว่ายังมีการโต้เถียงกันในวงการศึกษาอยู่ โดยเฉพาะในฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักร ถึงแม้กระนั้นก็ได้รวมเพลงที่มีความหลากหลายในลักษณะดนตรีของจาโกโป เปรี, โดเมนีโก สการ์ลัตตี และโยฮัน คริสทีอัน บัค รวมเข้าใช้เป็นคำเดียว คือ "ดนตรีสมัยบาโรก" (Baroque music) ขณะนี้คำนี้กลายเป็นคำที่ใช้แพร่หลายและยอมรับในแนวเพลงที่กว้างเช่นนี้ และยังมีประโยชน์ในการจำแนกแนวเพลงก่อนหน้านี้ (สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา) และหลังจากนี้ (คลาสสิก) ในช่วงเวลาประวัติศาสตร์ดนตรี
ในสมัยบาโรก เริ่มมีการใช้เครื่องดนตรีหรือเสียงร้องเล่นประชันกัน เช่น เสียงร้องประชันกับเครื่องดนตรี หรือการเดี่ยวประชันเครื่องดนตรีบ้าง ซึ่งเรียกกันว่า Stile Concertante มีการใช้ "บัสโซกอนตีนูโว" (Basso Continuo) คือการที่เสียงเบส (เสียงต่ำ) เคลื่อนที่ตลอดเวลา โดยใช้สัญลักษณ์เป็นตัวเลขบอกถึงการเคลื่อนที่ไปของเบส รวมถึงเสียงแนวอื่น ๆ ด้วย ทำให้เกิดคอร์ดขึ้นมา เครื่องดนตรีที่ใช้เล่นบาสโซคอนตินิวโออาจเป็นคีย์บอร์ด เช่น ออร์แกน ฮาร์ปซิคอร์ด หรือเป็นกลุ่มของเครื่องดนตรี เช่น วิโอลา เชลโล บาสซูน
มีการใช้บันไดเสียงเมเจอร์ และบันไดเสียงไมเนอร์แทนโหมด (Mode) รูปพรรณของเพลงเป็นแบบสอดประสานทำนอง ที่เรียกว่า Contrapuntal เริ่มมีการใช้การประสานเสียงแบบโฮโมโฟนี (Homophony) คือ การเน้นความสำคัญของทำนองหลักโดยมีเสียงอื่นเล่นเสียงประสานคลอประกอบ มีการด้นสด (Improvisation) ของนักดนตรี โดยนักดนตรีจะแต่งเติมบทเพลง เริ่มมีการกำหนดความเร็วจังหวะของเพลง และความหนักเบาของเพลงลงในผลงานการประพันธ์ เช่น Adagio Andante และAllegro
รูปแบบของเพลงบางประเภทมีการพัฒนาจนมีแบบแผนแน่นอน ได้แก่ ฟิวก์ ลักษณะของเพลงร้องของดนตรีสมัยบาโรก ได้แก่ โอเปร่า คันตาตา และออราทอริโอ ส่วนลักษณะรูปแบบ (Form) ของเพลงบรรเลง ได้แก่ โซนาตา คอนแชร์โต และเพลงชุด (Suite) ซึ่งเพลงชุดเป็นการนำเพลงจังหวะเต้นรำที่มีหลายลักษณะมาบรรเลงต่อกันเป็นท่อน ๆ เพลงจังหวะเต้นรำแบบต่าง ๆ ที่มีอยู่ในเพลงชุด ได้แก่ Allemande, Courante, Sarabande, Gavotte, Bourree, Minuet และGigue เป็นต้น
เพลงโบสถ์ยังเป็นที่นิยมในการประพันธ์ เพลงที่ประพันธ์กันในยุคนี้ คือ เพลงแมส โมเท็ต คันตาตา ออราทอริโอ และแพสชั่น (Passion) คือเพลงที่บรรยายเกี่ยวกับพระเยซูถูกตรึงกางเขน เป็นต้น
เครื่องดนตรีของดนตรีแนวนี้ คือการใช้เครื่องสายตระกูลวิโอลค่อย ๆ ลดความนิยมในการใช้ลง คงหลงเหลืออยู่เพียงการพัฒนาที่กลายมาเป็นดับเบิลเบสในปัจจุบัน เครื่องสายที่เข้ามาแทนที่คือ ตระกูลไวโอลิน ซึ่งประกอบด้วย ไวโอลิน วิโอล่า และเชลโล ออร์แกนได้รับการพัฒนาให้ดีขึ้น และเริ่มมีการพัฒนาเปียโน เครื่องดนตรีเครื่องเป่าที่ใช้ในยุคนี้ คือ โอโบ บาสซูน และฟลูต เครื่องดนตรีที่ใช้ในการผสมวงของวงออร์เคสตรายังไม่มีการกำหนดเป็นที่แน่นอน
การบันทึกตัวโน้ตได้รับการพัฒนาจนเป็นลักษณะการบันทึกโน้ตที่ใช้กันในปัจจุบัน คือ การใช้บรรทัดห้าเส้น การใช้กุญแจโซ (G Clef) กุญแจฟา (F Clef) กุญแจอัลโต และกุญแจเทเนอร์ (C Clef) มีการใช้ตัวโน้ตและตัวหยุดแทนค่าความยาวโน้ต และตำแหน่งของตัวโน้ตบนบรรทัดห้าเส้นแทนระดับเสียง และยังมีตัวเลขบอกอัตราจังหวะ มีเส้นกั้นห้อง และสัญลักษณ์อื่น ๆ เพื่อใช้บันทึกลักษณะของเสียงดนตรี
ยุคบาโรค
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นรายชื่อของจำนวนเหรียญประเภทต่าง ๆ ที่ชาติต่าง ๆ ที่เข้าร่วมโอลิมปิกชนะระหว่างการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งแต่ 6 กันยายน ถึง 17 กันยายน พ.ศ. 2551 นักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 3,951 คนจาก 146 ประเทศ ในการแข่งขัน 472 ครั้งในกีฬา 20 ชนิด
มีประเทศที่แข่งขันได้เหรียญรางวัล ทั้งหมด 76 ประเทศ และไม่ได้เหรียญรางวัลใด ๆ อีก 70 ประเทศ โดยประเทศลาว เลบานอน มองโกเลีย นามิเบีย ปากีสถาน ปาปัวนิวกีนี โรมาเนีย ซาอุดีอาระเบีย สิงคโปร์ และซีเรีย แข่งขันได้เหรียญรางวัลเป็นครั้งแรกในกีฬาพาราลิมปิก และนักกีฬาจากโครเอเชีย มองโกเลีย ซาอุดีอาระเบีย สิงคโปร์ และเวเนซุเอลาได้เหรียญทองเหรียญแรกในกีฬาพาราลิมปิก
ตารางเหรียญ.
อันดับประเทศดังต่อไปนี้ถูกจัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (IPC)
โรงละครโกลบ
โรงละครโกลบ  เป็นโรงละครในลอนดอนที่มีความเกี่ยวข้องกับวิลเลียม เชคสเปียร์ โรงละครโรงแรกสร้างขึ้นโดย “คณะละครลอร์ดเชมเบอร์เลน” (Lord Chamberlain's Men) ซึ่งเป็นคณะละครของเชคสเปียร์ในปี ค.ศ. 1599 แต่มาถูกเพลิงไหม้เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1613 โรงละครโรงที่สองสร้างขึ้นบนโรงแรกในปีต่อมาเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1614 และมาปิดลงในปี ค.ศ. 1642
โรงละครสมัยใหม่ที่สร้างขึ้นตามแบบโรงละครโกลบดั้งเดิมชื่อ “โรงละครเชคสเปียร์โกลบ” (Shakespeare's Globe) เปิดในปี ค.ศ. 1997 โรงละครสร้างห่างจากโรงละครเดิม 230 เมตร
การตรวจสอบโฉนดที่ดินของโรงละครเก่าทำให้ทราบว่าตั้งอยู่ตั้งแต่ทางด้านตะวันตกของถนนซัทเธิร์คบริดจ์ปัจจุบันไปทางตะวันออกจนถึงถนนพอร์เตอร์ และจากถนนพาร์คไปทางใต้จนถึงด้านหลังของจตุรัสเกทเฮาส แต่ตำแหน่งที่แน่นอนไม่เป็นที่ทราบจนกระทั่งการขุดพบบางส่วนของฐานสิ่งก่อสร้างเดิมที่รวมทั้งเสาเข็มเดิมในปี ค.ศ. 1989 ใต้ลานจอดรถทางด้านหลังของตึกแองเคอร์เทอร์เรสบนถนนพาร์ค ในเมื่อฐานสิ่งก่อสร้างเดิมส่วนใหญ่อยู่ภายใต้ตึกแองเคอร์เทอร์เรสซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ การพยายามขุดหาหลักฐานทางโบราณคดีจึงไม่อาจจะทำได้
โรงละครโกลบเป็นของนักแสดงผู้มีหุ้นส่วนในคณะละครลอร์ดเชมเบอร์เลนด้วย สองในหกผู้ถือหุ้นของโรงละครโกลบริชาร์ด เบอร์เบจ และพี่ชายคัธเบิร์ต เบอร์เบจเป็นเจ้าของหุ้นสองเท่าของหุ้นทั้งหมดหรือคนละ 25% เจ้าของอีกสี่คน เชคสเปียร์, จอห์น เฮ็มมินจ์ส, ออกัสติน ฟิลลิปส์ และ ทอมัส โพพต่างก็เป็นเจ้าของหุ้นเท่าเดียวหรือคนละ 12.5% สัดส่วนของการถือหุ้นก็เปลี่ยนมือไปเรื่อยๆ เมื่อมีการเพิ่มจำนวนหุ้นขึ้น หุ้นส่วนของเชคสเปียร์ลดจาก 1/8 จนเหลือเพียง 1/14 หรือราว 7% ในชั่วอายุการอาชีพ
โรงละครโกลบสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1599 โดยใช้ไม้จากโรงละครเก่า “เดอะเธียเทอร์” (The Theatre) ที่สร้างโดยเจมส์ เบอร์เบจบิดาของริชาร์ด เบอร์เบจในปี ค.ศ. 1576 เดิมตระกูลเบอร์เบจมีสัญญาเช่าที่ 21 ปี ก่อนที่จะได้เป็นเจ้าของเต็มตัว แต่เจ้าของที่ดินไจล์ส แอลแลนอ้างว่าสิ่งก่อสร้างเป็นของตนเองเมื่อสัญญาเช่าหมดอายุลง เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1598 ขณะที่แอลแลนกำลังฉลองคริสต์มัสอยู่ที่คฤหาสน์ชนบท ช่างไม้ปีเตอร์ สตรีทพร้อมด้วยนักแสดงและเพื่อนก็ช่วยกันถอดโรงละครออกเป็นชิ้นๆ และขนไปไว้ที่กุดังริมน้ำของสตรีท เมื่ออากาศอุ่นขึ้นในฤดูใบไม้ผลิชิ้นส่วนก็ถูกขนย้ายตามลำแม่น้ำเทมส์มาปลูกใหม่ที่ทางตอนใต้ของซอยเมดเดนที่ซัทเธิร์ค
เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1613 โรงละครโกลบก็ถูกเพลิงไหม้วอดวายขณะที่กำลังแสดงละครเรื่อง “พระเจ้าเฮนรีที่ 8” โดยสาเหตุที่มาจากการยิงปืนใหญ่ระหว่างการแสดงที่พลาดไปถูกคานไม้และหลังคาหญ้า ตามหลักฐานที่บันทึกไว้ปรากฏว่าไม่มีผู้ใดได้รับการบาดเจ็บนอกจากที่ต้องเอาเบียร์เอลราดกางเกงที่ลุกเป็นไฟของชายคนหนึ่ง ปีต่อมาก็ได้มีการสร้างโรงละครใหม่ขึ้นแทนที่
โกลบก็เช่นเดียวกับโรงละครอื่นๆ ในลอนดอนที่มาถูกปิดลงโดยกลุ่มเพียวริตันในปี ค.ศ. 1642 และถูกรื้อทิ้งราวปี ค.ศ. 1644 หรือไม่นานหลังจากนั้น เพื่อทำเป็นสถานที่สำหรับสร้างที่อยู่อาศัย
ขนาดของโรงละครโกลบที่แท้จริงไม่เป็นที่ทราบแต่รูปทรงและขนาดก็เป็นเรื่องที่ได้รับการศึกษาและสันนิษฐานกันโดยนักวิชาการมาร่วมสองร้อยปี จากหลักฐานสันนิษฐานว่าเป็นสิ่งก่อสร้างสามชั้น, เป็นอัฒจันทร์กลางแจ้งที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางราว 30 เมตร และจุผู้ชมได้ราว 3,000 คน จากภาพร่างโดยนักวาดภาพพิมพ์จากโบฮีเมียผู้อาศัยอยู่ในอังกฤษเวนสลาส ฮอลลาร์แสดงว่าเป็นโรงละครกลม แต่จากการศึกษาบางส่วนของฐานที่พบในปี ค.ศ. 1988 ถึงปี ค.ศ. 1989 ก็พบว่าตัวสิ่งก่อสร้างมีลักษณะเป็นหลายเหลี่ยมที่มีด้วยกันทั้งหมด 20 เหลี่ยม
ที่หน้าเวทีเป็นบริเวณที่เรียกว่า “pit” ที่ใช้เป็นที่ยืนชมบนดินที่ราคาต่ำที่สุด ระหว่างการขุดค้นในปี ค.ศ. 1989 ก็พบชั้นเปลือกถั่วที่อัดแน่นลงไปในดินเพื่อสร้างชั้นดินใหม่ รอบลานก็เป็นอัฒจันทร์ที่มีที่นั่งสามชั้น ที่มีราคาสูงกว่าที่ยืนชม
เวทีเป็นทรงสี่เหลี่ยมที่ยื่นออกมายังลานกลางโรงละคร ที่เป็นเวทีแบบที่เรียกว่า “apron stage” ที่มีขนาดกว้าง 13.1 เมตร ลึก 8.2 เมตร และสูงจากพื้น 1.5 เมตร บนเวทีก็มีประตูกล (trap door) สำหรับนักแสดงเข้าออกได้จากใต้เวที
สองด้านของเวทีเป็นเสารองรับหลังคาที่ยื่นมาคลุมด้านหลังของเวที เพดานใต้หลังคานี้เรียกว่า “สวรรค์” และทาสีเป็นภาพท้องฟ้าที่ประด้วยก้อนเมฆ ประตูกลบนท้องฟ้าปิดเปิดให้นักแสดงห้อยตัวด้วยเชือกหรือบังเหียนลงมาได้
กำแพงด้านหลังของเวทีมีประตูสองหรือสามประตูบนชั้นหลัก โดยมีม่านสำหรับเวทีด้านหลังตรงกลาง และ บนระเบียงชั้นบน ประตูเชื่อมกับด้านหลังของเวที่ที่นักแสดงใช้แต่งตัวหรือรอคิวก่อนที่จะออกมาแสดง ระเบียงเป็นที่นั่งของนักดนตรีหรืออาจจะใช้เป็นฉากที่ต้องมีสองชั้นเช่นในฉากบนระเบียงในเรื่อง “โรเมโอและจูเลียต”
ครูซิเบิลเทียเตอร์
สุลต่านอิสมาอีล เปตราแห่งกลันตัน
สุลต่านอิสมาอิล เปตรา (ประสูติ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 - 28 กันยายน 2562) อดีตสุลต่านแห่งรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ทรงเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดียะห์ยา เปตรา กับเติงกู ไซเนบ บินติ เติงกู ซรี อุตามา มุฮัมมัด เปตรา พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ณ เมืองโกตาบาห์รู รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย พระองค์สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยอิสมาอิล และพระองค์ยังทรงพระอักษรกับพระอาจารย์พิเศษในวังโกตาบาห์รูด้วย
สุลต่านอิสมาอิล เปตรา มีพระมเหสีคือ รายา เปอเรมปวน เติงกู อนิส บินติ เต็งกู อับดุล ฮามิด มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ โดยเป็น เจ้าชาย 3 พระองค์ และเจ้าหญิง 1 พระองค์ ได้แก่
ปัจจุบันพระองค์ได้ทำการอภิเษกสมรสอีกครั้งกับ เอลีอา ซูฮานา อะห์มัด (Elia Suhana Ahmad) สุภาพสตรีวัย 31 ปี เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2007
กระบวนการก่อตัวใหม่
กระบวนการก่อตัวใหม่  ในความหมายเชิงธรณีวิทยาและสมุทรศาสตร์ คือกระบวนการการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพ, ทางเคมีหรือทางชีวภาพในระดับตะกอน ตั้งแต่ที่เริ่มมีการทับถมของตะกอนไปจนถึงหลังจากที่ตะกอนจับตัวกลายเป็นหิน ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับการ alteration หรือการแปรสภาพของหิน เนื่องจากการแปรสภาพมีความเกี่ยวข้องกับความดันและอุณหภูมิซึ่งจะส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในระดับแร่องค์ประกอบและเนื้อหิน
หลังจากเกิดกระบวนการการทับถมของตะกอนแล้ว ตะกอนได้ถูกแรงกดอัดแน่นกลายเป็นชั้นหินตะกอน เม็ดตะกอนซึ่งอาจรวมไปถึงเศษหินแตก ซากบรรพชีวินที่อยู่ในชั้นหินอาจถูกแทนที่ด้วยแร่อื่นๆและจะถูกเชื่อมประสานด้วย matrix ทำให้ช่องว่างหรือความเป็นรูพรุนของตะกอนลดลงซึ่งอยู่ในขั้นตอนของกระบวนการก่อตัวใหม่
การศึกษากระบวนการก่อตัวใหม่ ของหินนั้น ทำให้เข้าใจถึงกระบวนการทางเทคโทนิคส์ หรือวัฏจักรของของไหลที่เกี่ยวข้องกับชั้นหินนั้นๆ ซึ่งจะสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในด้านการสำรวจหาแหล่งแร่หรือแหล่งปิโตรเลียมได้
ชูการ์ไกลเดอร์
ชูการ์ไกลเดอร์ หรือที่บางครั้งเรียกกันว่า จิงโจ้ร่อน  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดเป็นสัตว์ที่อยู่ในชั้นฐานสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องจำพวกพอสซัม เนื่องจากในตัวเมียจะมีกระเป๋าหน้าท้อง ใช้สำหรับให้ลูกอ่อนอยู่อาศัยจนกว่าจะโตได้ที่
ชูการ์ไกลเดอร์มีลักษณะภายนอกคล้ายคลึงกับกระรอกบินมาก แต่เป็นสัตว์คนละอันดับกัน เนื่องจากกระรอกบินเป็นสัตว์ที่อยู่ในอันดับสัตว์ฟันแทะ
ชูการ์ไกลเดอร์เป็นสัตว์ที่ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงตั้งแต่ 6-10 ตัวขึ้นไป และแต่ละฝูงจะมีการกำหนดอาณาเขตของตัวเองอย่างชัดเจน ซึ่งตัวผู้ที่เป็นจ่าฝูงจะมีการปล่อยกลิ่นเพื่อกำหนดอาณาเขตของตนเอง อายุโดยเฉลี่ย 10-15 ปี ตามธรรมชาติแล้ว ชูการ์ไกลเดอร์จะอาศัยอยู่บนต้นไม้ ดังนั้นจึงมีเล็บที่แหลมคมใช้เกาะเพื่อกระโดดข้ามจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่ง
ขนมีลักษณะนุ่มมาก บริเวณข้างลำตัวของมันจะมีพังผืด ซึ่งสามารถกางได้จากขาหน้าไปถึงขาหลังเพื่อลู่ลมเวลาร่อน เหมือนเช่นกระรอกบิน หรือบ่าง
เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน โดยอาหารหลัก คือ แมลง ส่วนผลไม้จะถือเป็นอาหารรอง เมื่อโตเต็มที่จะมีขนาดความยาวจากจมูกถึงปลายหางจะอยู่ที่ 11 นิ้ว
แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ปาปัวนิวกินี จนถึงออสเตรเลียทางซีกตะวันออก สามารถแบ่งออกได้เป็น 7 ชนิดย่อย ๆ (ดูในตาราง)
ด้วยความน่ารัก ประกอบกับเป็นสัตว์ที่มีขนาดเล็ก และมีอุปนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าว ทำให้ชูการ์ไกลเดอร์นิยมนำมาเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง ในปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว
นิสัยของชูก้าร์ไกลเดอร์ จะเป็นสัตว์ติดเจ้าของ ขี้เล่น และเชื่องมากๆ หากใส่ใจและหมั่นเล่นกับมันบ่อยๆ
อาหารของชูก้าร์ ไกลเดอร์ คือ ผลไม้หวาน ๆ เช่น มะละกอสุก แตงโม มะม่วงสุก แอปเปิ้ล หนอนนก และตั๊กแตน แต่นอกจากแมลงแล้วอาจมีกินพวกน้ำหวานจากเกสรดอกไม้, น้ำผึ้ง หรือผลไม้รสหวาน
"ชูการ์ไกลเดอร์" (Sugar glider-"ตัวร่อนน้ำตาล") มาจากการที่มีพฤติกรรมชอบกินยางไม้จากต้นไม้ และอาหารที่มีรสชาติหวานในธรรมชาติ
วิลเลียม เชคสเปียร์
คฤหาสน์ซัดบรี
คฤหาสน์ซัดบรี (, (ออกเสียง Sudbury)) เป็นคฤหาสน์ชนบทที่ตั้งอยู่ที่ซัดบรีในมณฑลดาร์บีเชอร์ในสหราชอาณาจักร “คฤหาสน์ซัดบรี” ก่อสร้างเป็นครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษ 1660 โดยจอร์จ เวอร์นอนปู่ของจอร์จ เวนาเบิลส์-เวอร์นอน บารอนแห่งเวอร์นอนที่ 1 สิ่งที่เด่นของคฤหาสน์หลังนี้คือความยาวของโถงระเบียงภายในอาคาร, สวน และภาพเหมือนของพระสนมของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 หลายคน สถาปัตยกรรมภายในเป็นลักษณะผสม
“คฤหาสน์ซัดบรี” เป็นสิ่งก่อสร้างที่จัดอยู่ในสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ ระดับ 1 ปัจจุบันคฤหาสน์มีองค์การอนุรักษ์แห่งชาติเป็นผู้บริหาร
Sudbury Hall
กิจกรรมทางเพศของมนุษย์
กิจกรรมทางเพศของมนุษย์ หรือ พฤติกรรมทางเพศของมนุษย์ มีความหมายถึงการปฏิบัติที่มนุษย์ได้พบและปลดปล่อยเรื่องทางเพศ มีหลากหลายกิจกรรมแตกต่างกันไป อย่างเช่นแผนการในการหาคู่ (จับคู่และแสดงพฤติกรรม) การปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคล, ความสัมพันธ์ใกล้ชิดทางร่างกายหรืออารมณ์ รวมถึงการมีเพศสัมพันธ์
คำว่ากิจกรรมทางเพศ สามารถหมายถึง การกระทำที่เกี่ยวกับคน 2 คนหรือมากกว่า เช่นมีเพศสัมพันธ์ ออรัลเซ็กส์ หรือการสำเร็จความใคร่ให้ผู้อื่น หรือการสำเร็จความใคร่ให้ตัวเองคนเดียว
ในบางวัฒนธรรม กิจกรรมทางเพศได้รับการยอมรับเฉพาะผู้ที่แต่งงานแล้วเท่านั้น ถึงแม้ว่าการมีเพศสัมพันธ์ก่อนสมรสและความสัมพันธ์นอกสมรสถือเป็นเรื่องทั่วไป กิจกรรมทางเพศบางชนิดก็เป็นสิ่งผิดกฎหมายและผิดปกติในบางประเทศ และในบางครั้งอาจพิจารณาว่าเป็นสิ่งที่ผิดวิสัยในสังคม ตัวอย่างเช่น กิจกรรมทางเพศอย่างการข่มขืนกระทำชำเราถือเป็นอาชญากรรม
เหตุผลของกิจกรรมทางเพศ.
แต่ละคนมีเหตุผลมากมายที่จะมีกิจกรรมทางเพศ คนส่วนมากต้องการมีกิจกรรมทางเพศเพื่อต้องการปลดปล่อยด้านเพศของพวกเขา โดยมากต้องการที่จะถึงจุดสุดยอดทางเพศ การปลดปล่อยโดยกิจกรรมทางเพศโดยพื้นฐานแล้ว เช่น การร่วมเพศและการสำเร็จความใคร่ มีบางคนที่ปลดปล่อยจากการมีความสุขทางเพศกับวัตถุ (Fetishism) และการใช้อุปกรณ์หรือรูปแบบในการทรมานของคน (BDSM)
โดยปกติคนจะมีกิจกรรมทางเพศด้วยกับคนที่เขาสนใจทางเพศ แต่ในบางครั้งก็มีกิจกรรมทางเพศให้กับคู่ขาได้ปลดปล่อยเท่านั้น ตัวอย่างเช่น เป็นหน้าที่ หรือเพราะความเห็นอกเห็นใจที่เขาเห็นความรู้สึกของคู่ขา
เช่นเดียวกับคนที่มีกิจกรรมทางเพศเพราะเงิน หรือเพื่อหาผลประโยชน์จากกิจกรรม มากไปกว่านั้นผู้ชายและผู้หญิงที่ก็อาจมีเพศสัมพันธ์กันในจุดแรกของการเริ่มต้นกัน ในบางคนอาจไม่ชอบการมีเพศสัมพันธ์อันเนื่องจากทั้งสองคนไม่ชอบหรือรำคาญกันแล้ว มีส่วนเกี่ยวข้องกับความคิดที่ตรงข้ามกันของ 2 คน ที่สามารถให้เกิดความตึงเครียดมากขึ้น ความดึงดูด และความสนใจ
Human sexual behavior
Human sexual practices
Human sexual activities
Sexual behavior
พฤติกรรมทางเพศ
กิจกรรมทางเพศ
ความสัมพันธ์ทางเพศ
พอลินัสแห่งยอร์ก
พอลินัสแห่งยอร์ก  (? - 10 ตุลาคม ค.ศ. 644) พอลินัสแห่งยอร์กเป็นมิชชันนารีโรมันและเป็นบิชอปแห่งยอร์กองค์แรก เป็นสมาชิกคณะมิสซังเกรกอเรียน (Gregorian mission) ที่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 ทรงส่งไปในปี ค.ศ. 601 เพื่อมาทำการเปลี่ยนชาวแองโกล-แซกซันให้เปลี่ยนจากการนับถือลัทธินอกศาสนามานับถือถือศาสนาคริสต์ พอลินัสมาถึงอังกฤษในปี ค.ศ. 604 พร้อมกับกลุ่มผู้มาเผยแพร่ศาสนากลุ่มที่สอง แต่รายละเอียดของงานที่พอลินัสทำระหว่างช่วงยี่สิบปีต่อมาไม่เป็นที่ทราบกันเท่าใดนัก
นักบุญพอลินัสแห่งยอร์ค
St. Paulinus of York
Saint Paulinus of York
สภาสูงสุดเพื่อการฟื้นฟูประชาธิปไตย
สภาสูงสุดเพื่อการฟื้นฟูประชาธิปไตย (, ตัวย่อ: CSRD; ) ภายใต้การนำของนาวาอากาศตรี ซาลู จิโบ เป็นรัฐบาลเผด็จการทหาร ซึ่งก่อการรัฐประหารในประเทศไนเจอร์ เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 CSRD ประกาศว่าเป้าหมายของตนคือการทำให้ประเทศไนเจอร์เป็นตัวอย่างของ "ประชาธิปไตยและธรรมาภิบาล"
ในระหว่างสองวันของการก่อรัฐประหาร ประชาชนนับพันคนชุมนุมบนท้องถนนและประกาศสนับสนุนรัฐบาลทหาร และเจตนาในการสร้างประชาธิปไตยในเกิดขึ้นภายในประเทศ
CSRD
กริสเตียน มิฆาเรส
กริสเตียน มิฆาเรส (Cristian Mijares) หรือ กริสเตียน ริการ์โด ลูซิโอ มิฆาเรส (Cristian Ricardo Lucio Mijares) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2524 ที่ ดูรังโก เม็กซิโก สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 42 (น็อค 18) เสมอ 2 แพ้ 6
มิฆาเรสเป็นนักมวยสากลอาชีพชาวเม็กซิโก เป็นแชมป์โลกของสภามวยโลกและสมาคมมวยโลก ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท จนกระทั่งพ่ายแพ้ต่อวิค ดาร์ชิเนียนเมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ลุงของมิฆาเรส บิเซนเต มิฆาเรส ซัลดิบา เคยเป็นนักมวยเช่นเดียวกัน
มิฆาเรสได้เป็นแชมป์เม็กซิโกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเทื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เมื่อชนะน็อคอดัลเบร์โต ดาบิยา ยก 6 ต่อมา เขาชนะคะแนนคัตสึชิเกะ คาวาชิมะ ในการชิงแชมป์เฉพาะกาลของสภามวยโลกที่ว่างเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2549 มิฆาเรสได้เป็นแชมป์โลกตัวจริงหลังจากมัตสึโมริ โทกูยามะสละตำแหน่งเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2549 และได้ขึ้นชกกับคาวาชิมะอีกครั้งและเป็นฝ่ายชนะทีเคโอ​ในยกที่ 10 จากนั้น เขาชกป้องกันตำแหน่งกับฆอร์เฆ อาร์เช ซึ่งเป็นการชกที่ดุเดือดมาก และมิฆาเรสเป็นฝ่ายชนะคะแนน
มิฆาเรสได้ชกล้มแชมป์กับอาเล็กซันเดร์ มูโฌซ แชมป์โลกWBA (ซูเปอร์แชมป์​) รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้เป็นซูเปอร์แชมป์ในรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลก จากนั้น ชกชนะทีเคโอ​ ฉัตรชัย อีลิทยิม อดีตแชมป์โลกชาวไทย ยก 3 จากนั้น ได้ขึ้นชกล้มแชมป์กับวิค ดาร์ชิเนียน แชมป์โลกIBF รุ่นเดียวกัน แต่ครั้งนี้มิฆาเรสเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 9
มิฆาเรสเลื่อนรุ่นขึ้นมาชกในรุ่นแบนตัมเวทและขึ้นชิงแชมป์โลกเฉพาะกาล WBA รุ่นแบนตัมเวท กับเนโอมาร์ เซร์เมโย เมื่อ 14 มีนาคม 2552 แต่ไม่สำเร็จ เขาขึ้นชกแก้มือกับเซร์เมโยอีกครั้งเมื่อ 12 กันยายน ปีเดียวกัน แต่แพ้คะแนนอีก อีกสองวันต่อมา มิฆาเรสจึงประกาศแขวนนวมไป 1 ปี แล้วกลับมาชกอีก ได้ครองแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท พ.ศ. 2553
โฆเซ มานูเอล รามิเรซ
โฆเซ มานูเอล รามิเรซ (Jose Manuel Ramirez) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2514 ที่ โมเรโลส เม็กซิโก สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 4) แพ้ 10
Vitrinite
แพนด้า (เทคเคน)
แพนด้า  เป็นแพนด้าเพศเมียซึ่งเป็นตัวละครจากเกม "เทคเคน" (ปรากฏตัวครั้งแรกในภาค 3) เธอเป็นสัตว์เลี้ยง, เพื่อนที่แสนดี และเป็นบอดี้การ์ดให้กับ "หลิง เสี่ยวหยู" ซึ่งเป็นตัวละครในเกมเดียวกัน
แพนด้า เป็นบอดี้การ์ดของหลิง เสี่ยวหยู โดยหลิงได้ย้ายโรงเรียนมาอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น เธอได้พาแพนด้ามาเป็นเพื่อนด้วย ในขณะอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นนี้เองที่แพนด้าได้รับการถ่ายทอดวิชาต่อสู้จากเฮย์ฮาจิ มิชิม่า ในช่วงที่แพนด้ามาอยู่นี้เอง ได้เกิดเหตุการณ์ที่หมีชื่อคุมะตกหลุมรักแพนด้า แต่เธอก็ไม่สนใจและพยายามที่จะหลบหนีแทบทุกช่วงเวลา
แพนด้าได้เดินตามหลิงไปที่โรงเรียน แต่แปลกใจอยู่บ้างว่าคุมะที่ตัวเองเกลียดนั้นหายไปไหน เวลาผ่านไปสองปีหลิงมีความเศร้าอยู่ภายในใจ ซึ่งแพนด้ารับรู้ได้ แต่แล้วเมื่อมีการจัดการแข่งขันขึ้นอีกครั้ง หลิงก็มีอาการสดใสขึ้นและมีความต้องการเข้าร่วมการแข่งขัน แพนด้าจึงตัดสินใจติดตามหลิงไปเพื่อเป็นบอดี้การ์ดให้แก่เธอ
รัฐนวยบาเอสปาร์ตา
นวยบาเอสปาร์ตา  เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา ประกอบด้วยเกาะมาร์การิตา, เกาะโกเช และเกาะกูบากัวที่ไม่มีใครอาศัยอยู่
ถือเป็นรัฐที่เล็กที่สุด และตั้งอยู่นอกชายฝั่งทะเลแคริบเบียนของเวเนซุเอลา ถือเป็นรัฐที่เป็นเกาะรัฐเดียวในเวเนซุเอลา ชื่อของรัฐมาจากวีรกรรมของผู้อยู่อาศัยในช่วงระหว่างที่เกิดสงครามประกาศอิสรภาพเวเนซุเอลา ซึ่งเข้าใจว่าคล้ายกับทหารชาวสปาร์ตาของกรีกโบราณ เกาะมาร์การิตาอย่างเดียวมีพื้นที่ 934 ตร.กม. ในปี ค.ศ. 1909 รัฐได้รับการสถาปนาขึ้นและในปี 1947 เกาะกูบากัวก็เพิ่มเข้าไป เมืองหลวงของรัฐคือเมือง ลาซุนซิออน แต่ศูนย์กลางเมืองจริงอยู่ที่เมือง ปอร์ลามาร์
รัฐนูเอวาเอสปาร์ตา
สุขสวัสดิ์ ต.บุญเลิศ
สุขสวัสดิ์ ต.บุญเลิศ สถิติการชก 8 ครั้ง ชนะ 1 แพ้ 7
แดงเหนือ เกียรติอาร์ดี
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ฝืนพรหมลิขิต พิชิตความตาย
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ฝืนพรหมลิขิต พิชิตความตาย  เป็นการ์ตูนภาคพิเศษตอนที่ 4 ของเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ กำกับโดย ฮาจิเมะ คาเมกาคิ และเขียนบทโดย จุนกิ ทาเคงามิ วางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2551
ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดย โรส วิดีโอ เริ่มเผยแพร่เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2552
เรื่องราวในภาคนี้คือ ทีม 7 ซึ่งประกอบด้วย เนจิ (หัวหน้าทีม), ลี (มาแทนซาสึเกะ), ซากุระ และนารูโตะ ต้องออกเดินทางไปคุ้มกันมิโกะสาวชื่อชิออน เพื่อพาไปปิดผนึกปิศาจโมเรียวที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมา และชิออนยังได้ทำนายไว้ว่า นารูโตะ จะต้องตายจากการที่เอาชีวิตมาปกป้องตนเนื่องจากถูกโมเรียวฆ่าเมื่อนารูโตะรู้จึงคิดที่จะเปลี่ยนชะตากรรมตัวเอง แล้วนารูโตะก็ได้ปกป้องชิออนจนสำเร็จ ซึ่งแท้ที่จริงแล้ว ภาพที่ชิออนเห็นว่านารูโตะจะตอนนั้นเป็นเพียงร่างแยกของนารูโตะ
ชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต
ชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต อดีตโฆษกพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (นายกษิต ภิรมย์) ผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ รายการสายล่อฟ้า หนึ่งในผู้ดำเนินรายการ 3 คน คือ นายศิริโชค โสภา, นายเทพไท เสนพงศ์ และนายชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต ทางสถานีโทรทัศน์บลูสกายแชนแนล อีกด้วย (ปัจจุบันได้เปลี่ยนสถานีเป็นฟ้าวันใหม่)
นายชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2517 มีศักดิ์เป็นหลานปู่ของนายยศ อินทรโกมาลย์สุต อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสหกรณ์ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม อดีต ส.ส.จังหวัดนครราชสีมา 4 สมัย และเป็นบุตรชายของนายมานะศักดิ์ อินทรโกมาลย์สุต อดีต ส.ส.กรุงเทพมหานครและนครราชสีมา โดยตระกูลอินทรโกมาลย์สุต มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา