pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในพรรษาที่ 5 (ปี พ.ศ. 2494) หลวงปู่บุญมี ได้กลับไปอยู่ศึกษาธรรมกับหลวงปู่อ่อน ญาณสิริ และในพรรษาที่ 6 (ปี พ.ศ. 2495) หลวงปู่บุญมี ได้ไปอยู่ศึกษาธรรมกับหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน ที่วัดป่าบ้านห้วยทราย อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร จากนั้นจึงติดตามหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน มาสร้างวัดป่าบ้านตาด จังหวัดอุดรธานี ตั้งแต่พรรษาที่ 11 (ปี พ.ศ. 2500) และอยู่อบรมกรรมฐานกับพระหลวงตามหาบัว เรื่อยมาจนถึงพรรษาที่ 30 (ปี พ.ศ. 2519)
สมัยที่อยู่ที่วัดป่าบ้านตาด หลวงปู่บุญมี ท่านจะมีเมตตาโอบอ้อมอารีกับพระภิกษุรุ่นน้อง คอยให้คำแนะนำเรื่องธรรมวินัย บางครั้งเมื่อหลวงตาท่านดุ และไล่พระที่ทำผิดออกจากวัด หลวงปู่บุญมี ก็จะออกรับแทนพระผู้น้อยขอโอกาสให้กับภิกษุนั้น ๆ ความอนุเคราะห์เหล่านี้ หลวงปู่บุญมี ท่านจึงเปรียบเหมือนพี่ชายใหญ่แห่งวัดป่าบ้านตาด กอปรกับท่านเป็นพระที่มีจริยาวัตรงดงาม ดังคำที่หลวงตามหาบัวเคยกล่าวไว้ “..ท่านเพียร-ท่านบุญมี เรียบร้อยเหมือนกันหมด ไม่มีด่างพร้อย เรียบร้อยในการปฏิบัติธรรมของท่าน ท่านเพียร ท่านบุญมี ท่านปฏิบัติเอาจริงเอาจังเหมือนกัน..”
จากนั้นหลวงปู่บุญมี ได้มาอยู่ปฏิบัติธรรมที่วัดถ้ำยานาโพธิ์ (ภูลังกา) อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม ตั้งแต่พรรษาที่ 32-42 (ปี พ.ศ. 2521-2531) จากนั้นท่านจึงมาสร้างวัดป่านาคูณ บ้านนาคูณ ตำบลบ้านค้อ อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี อยู่ตั้งแต่พรรษาที่ 44 (ปี พ.ศ. 2533-2561)
หลวงปู่บุญมี ปริปุณโณ พักจำวัดรักษาธาตุขันธ์ อยู่ที่ วัดป่าศิลาพร ตำบลหนองเป็ด อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร จนถึงมรณภาพเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 เวลา 00.45 น. สิริอายุได้ พรรษา 71 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ณ วัดป่าศิลาพร ตำบลหนองเป็ด อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร
หลวงปู่เพียร วิริโย
หลวงปู่เพียร วิริโย พระภิกษุฝ่ายวิปัสสนาธุระ อรัญวาสี อดีตเจ้าอาวาสวัดป่าหนองกอง ศิษย์ของพระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) ท่านได้รับการยกย่องจากหลวงตามหาบัวว่าเป็นผู้มีวัตรเรียบร้อย ปฏิบัติเอาจริงเอาจรัง ไม่มีด่างพร้อย
หลวงปู่เพียร วิริโย นามเดิมของท่านคือ เฟือน จันใด ต่อมาพระอาจารย์ได้เมตตาเปลี่ยนชื่อให้ใหม่เป็น เพียร เป็นบุตรของนายพา - นางวัน จันใด เกิดวันพฤหัสบดีที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2469 ที่บ้านศรีฐาน ตำบลศรีฐาน อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดอุบลราชธานี หรือ จังหวัดยโสธร ในปัจจุบัน
บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดป่าศรีฐาน ตำบลกระจาย อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2490 เมื่ออายุครบ 22 ปี ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดเดียวกัน โดยมีพระครูพิศาลศีลคุณเป็นพระอุปัชฌาย์
หลังศึกษาพระธรรมระยะหนึ่ง ก็ออกธุดงค์ไปตามที่ต่าง ๆ จนได้เป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต พระอาจารย์ใหญ่สายวิปัสนาภาคอีสาน เมื่อสิ้นบุญหลวงปู่มั่น หลวงปู่เพียรได้ตามหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโนมาสร้างวัดป่าบ้านตาดจนแล้วเสร็จ ต่อมาได้ออกธุดงค์ไปจำวัดอยู่กับหลวงปู่บัว ปริปุณฺโณ วัดราษฎรสงเคราะห์ อำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี กระทั่งมาพบสถานที่สร้างวัดป่าหนองกอง เห็นว่าเป็นที่สงบเหมาะสร้างวัดปฏิบัติธรรม หลวงปู่เพียรจึงสร้างวัด ณ สถานที่แห่งนี้จนมั่นคงสืบมา
หลวงปู่เพียร เริ่มมีอาการอาพาธเมื่อปี พ.ศ. 2546 กระทั่งในปี 2548 ได้เข้ารับการตรวจรักษาที่ รพ.ศูนย์อุดรธานี แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นโรคปอดและโรคหัวใจ ต่อมาในปี 2552 ก็เข้ารับการตรวจรักษาบ่อยขึ้น ล่าสุดเมื่อเวลา 09.00 น. ของวันที่ 22 มิถุนายนที่ผ่านมา ลูกศิษย์ได้นำหลวงปู่เพียรที่มีอาการอาพาธส่ง รพ.ศูนย์อุดรธานี และได้รับการส่งต่อไปรักษาที่ รพ.ศรีนครินทร์ จังหวัดขอนแก่น ก่อนที่หลวงปู่จะมรณภาพด้วยอาการสงบ เมื่อเวลา 01.28 น. ของวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552
งานฌาปนกิจศพหลวงปู่เพียรจัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 อัฐิหลวงปู่เพียรได้แปรสภาพเป็นพระธาตุในเวลาต่อมา
มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 370
มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 370 (MH370) เป็นเที่ยวบินโดยสารระหว่างประเทศที่สูญหายเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2557 ระหว่างบินจากท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ไปท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง ประเทศจีน เที่ยวบินดังกล่าวติดต่อด้วยเสียงครั้งสุดท้ายกับศูนย์ควบคุมจราจรทางอากาศเมื่อเวลา 01:19 MYT ของวันที่ 8 มีนาคม (17:19 UTC ของวันที่ 7 มีนาคม) ขณะบินเหนือทะเลจีนใต้ไม่ถึงชั่วโมงหลังนำเครื่องขึ้น อากาศยานหายจากจอเรดาร์ของผู้ควบคุมจราจรทางอากาศเมื่อเวลา 01:22 MYT เรดาร์ทหารของมาเลเซียยังติดตามอากาศยานขณะที่เครื่องเบี่ยงจากเส้นทางการบินตามแผนและข้ามคาบสมุทรมลายู เครื่องพ้นรัศมีของเรดาร์ทหารมาเลเซียเมื่อเวลา 02:22 ขณะบินเหนือทะเลอันดามัน ห่างจากปีนังทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศมาเลเซียไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 200 ไมล์ทะเล (370 กิโลเมตร) อากาศยานดังกล่าว ซึ่งเป็นโบอิง 777-200 อีอาร์ บรรทุกสมาชิกลูกเรือชาวมาเลเซีย 12 คน และผู้โดยสาร 227 คนจาก 15 ชาติ
เริ่มความพยายามค้นหานานาชาติในอ่าวไทยและทะเลจีนใต้ ที่ซึ่งมองเห็นสัญญาณของเที่ยวบินครั้งสุดท้ายบนเรดาร์สอดส่องดูแลทุติยภูมิ และไม่นานก็ขยายไปช่องแคบมะละกาและทะเลอันดามัน การวิเคราะห์การสื่อสารดาวเทียมระหว่างอากาศยานและเครือข่ายคมนาคมดาวเทียมอินมาร์แซทได้ข้อสรุปว่าเที่ยวบินดำเนินไปจนอย่างน้อย 08:19 และบินลงใต้เข้าสู่มหาสมุทรอินเดียใต้ แม้ยังไม่สามารถกำหนดตำแหน่งแม่นยำได้ ออสเตรเลียรับผิดชอบความพยายามค้นหาเมื่อวันที่ 17 มีนาคม เมื่อการค้นหาย้ายไปมหาสมุทรอินเดียใต้ วันที่ 24 มีนาคม รัฐบาลมาเลเซียสังเกตว่าตแหน่งสุดท้ายที่กำหนดจากการสื่อสารดาวเทียมอยู่ไกลกว่าที่ลงจอดใด ๆ ที่เป็นไปได้ และสรุปว่า "เที่ยวบิน MH370 สิ้นสุดในมหาสมุทรอินเดียใต้" การค้นหาระยะปัจจุบัน ซึ่งเป็นการค้นหาที่ใหญ่และแพงที่สุดในประวัติศาสตร์การบิน คือ การสำรวจพื้นสมุทรอย่างครอบคลุมประมาณ 1,800 กิโลเมตร (970 ไมล์ทะเล) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเพิร์ธ เวสเทิร์นออสเตรเลีย ซึ่งเริ่มเมื่อเดือนตุลาคม 2557 ไม่พบอากาศยานจนวัที่ 29 กรกฎาคม 2558 เมื่อมีชิ้นส่วนกองเศษทะเลถูกพัดขึ้นฝั่งเกาะเรอูนียง ซึ่งต่อมามีการยืนยันว่าเป็นแฟลปเพอรอน (flaperon) จากเที่ยวบินที่ 370 ยังไม่สามารถระบุตำแหน่งลำตัวเครื่องได้ ทำให้เกิดทฤษฎีจำนวนมากเกี่ยวกับการสาบสูญ
ทางการสหรัฐกำลังสอบสวนความเป็นไปได้ที่ว่าการก่อการร้ายเป็นเหตุให้เครื่องสูญหาย โดยมุ่งไปยังผู้โดยสารสี่คนที่ใช้รูปพรรณปลอม ซึ่งสองในสี่คนนั้น เป็นชายชาวอิหร่าน ซึ่งต้องการจะต่อเครื่องจากปักกิ่งต่อไปยังยุโรป
12 มีนาคม เรดาร์ปฐมภูมิ ของระบบป้องกันภัยทางอากาศของมาเลเซียจับได้ว่า เที่ยวบิน MH370 อาจมีการเปลี่ยนเส้นทางบินกลับมายังฝั่งตะวันตกของประเทศ โดยตำแหน่งสุดท้ายที่กองทัพอากาศมาเลเซียตรวจจับเครื่องบินไม่ทราบสัญชาติได้คือราว 200 ไมล์ทะเลทีความสูง 29,000 ฟุต ห่างจากรัฐปีนังไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นพื้นที่คาบเกี่ยวกับพื้นที่ของมาเลเซีย ไทย อินโดนีเซีย และอินเดีย โดยสัญญาณได้หายไปในเวลา 02.15 น. (UTC+8)
13 มีนาคม "เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัล" ของสหรัฐอเมริกา อ้างว่าฝ่ายความมั่นคงของสหรัฐอเมริกา ตรวจสอบพบว่า มีการส่งข้อมูลอัตโนมัติ ที่จะส่งมาทุกๆ 30 นาทีจากเครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ของอากาศยาน มายังภาคพื้นดิน โดยมีการส่งข้อมูลมาทั้งหมดติดต่อกัน 5 ชั่วโมง หรือเท่ากับว่าเครื่องบินได้บินต่อไปภายหลังสูญหายราว 4 ชั่วโมง หรือ 4,000 กิโลเมตรจากจุดที่สูญหาย อย่างไรก็ตาม ฝ่ายมาเลเซียไม่ได้ตอบรับกับข่าวนี้
15 มีนาคม นาจิบ ราซะก์ นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย ได้ออกแถลงการณ์ถึงความคืบหน้าของการสอบสวนว่า ""...การสื่อสารครั้งสุดท้ายระหว่างเครื่องบินและดาวเทียมระบุถึงความเป็นไปได้ของจุดหมายปลายทางสองที่ หนึ่งคือการไปทางเหนือตั้งแต่ชายแดนของคาซัคสถานและเติร์กเมนิสถานจนถึงภาคเหนือของไทย หรือไปทางใต้จากอินโดนิเซียถึงตอนใต้ของมหาสมุทรอินเดีย และขณะนี้ หน่วยสืบสวนกำลังทำงานเพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติมอยู่"..."
ตลอดเวลาของห้วงเวลาที่สับสนนี้ รัฐบาลมาเลเซียค่อนข้างสงวนท่าทีและรอบคอบ มักจะเลี่ยงการตอบคำถามและข่าวลือต่างๆที่ออกมาอย่างรวดเร็ว การเปิดเผยข้อมูลหลายข้อมูลของรัฐบาลนั้น มักจะช้ากว่าวันที่รัฐบาลมาเลเซียได้รับข้อมูลอยู่หลายวัน ซึ่งทำให้ญาติของผู้โดยสารบนเที่ยวบินต่างไม่พอใจต่อท่าทีของรัฐบาลมาเลเซีย ตลอดจนกล่าวหาว่ารัฐบาลมาเลเซียกำลังซ่อนข้อมูลบางอย่างไว้
เที่ยวบินนี้มีลูกเรือทั้งหมดเป็นชาวมาเลเซีย โดยมีกัปตันคือ "ซาฮารีย์ อาหมัด ชาฮ์" ชาวปีนัง อายุ 53 ปี เขาเข้าทำงานที่สายการบินนี้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 ด้วยประสบการณ์บินทั้งหมด 18,365 ชั่วโมงบิน มีผู้ช่วยนักบินคนที่หนึ่ง คือ "ฟาริค อับดุล ฮามิด" อายุ 27 ปี 2,763 ชั่วโมงบิน
29 กรกฎาคม 2558 มีการพบชิ้นส่วนเครื่องบินลอยมาติดชายหาดบนเกาะเรอูนียง ทางมหาสมุทรอินเดียตะวันตก ต่อมาวันที่ 5 สิงหาคม นาจิบ ราซะก์ นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย ได้แถลงการณ์ยืนยันว่าชิ้นส่วนปีกเครื่องบินที่พบที่เกาะเรอูนียงเป็นของเที่ยวบินที่ 370 จริง อย่างไรก็ตาม หนึ่งชั่วโมงหลังนายกรัฐมนตรีมาเลเซียแถลง รองอัยการกรุงปารีส ได้ออกแถลงการณ์ว่าคณะผู้เชี่ยวชาญไม่มีการยืนยันใดๆว่าชิ้นส่วนดังกล่าวมาจาก MH370
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชาย จำนวน 12 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 10 นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 17 กันยายน ถึง 1 ตุลาคม 2000 ที่ซิดนีย์ เอ็นเตอร์เทเมนท์ เซนเตอร์ และ ซิดนีย์ โชว์กราวน์ พาวิลเลียน โฟร์ โดยวอลเลย์บอลชายทีมชาติยูโกสลาเวีย สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยแรก
ศูนย์ภาษาอีแอลเอส
ศูนย์ภาษาอีแอลเอส  คือ ศูนย์การสอนภาษาอังกฤษในสหรัฐอเมริกา ซึ่งดำเนินการสอนให้กับนักเรียนจากหลายประเทศ โดยนิยมตั้งศูนย์ภายในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยต่างๆ โดยแรกเริ่มนั้นศูนย์ก่อตั้งในฐานะองค์กรหนึ่งสำหรับการสร้างสรรค์และการจัดพิมพ์สื่อต่างๆ ของสถาบัน ESL (English as a second or foreign language) โดย ELS เปิดศูนย์แรกใน ค.ศ. 1961 และเริ่มเน้นด้านการสอนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ ต่อมาศูนย์ภาษากลายเป็นบริษัทในเครือของ Berlitz International Inc. ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของบริษัท Benesse Corporation ประเทศญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1997 ศูนย์ภาษาอีแอลเอสตั้งสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองพรินซ์เซตัน รัฐนิวเจอร์ซี สหรัฐอเมริกา ศูนย์ได้รับการแต่งตั้งโดย ACCET (Accrediting Council for Continuing Education and Training) หรือสภาการแต่งตั้งสำหรับการศึกษาและการฝึกฝนต่อเนื่อง
ศูนย์ภาษาอีแอลเอส ได้รับความนิยมจากนักเรียนต่างชาติ ที่กำลังจะเตรียมเรียนต่อในมหาวิทยาลัยของสหรัฐอเมริกา ทางศูนย์มีหลักสูตรโดยเจ้าของภาษาและมีโครงสร้างการสอน 12 ระดับชั้น รวมถึงเป็นที่ตั้งของการสอบโทเฟลและไอเอลส์ด้วย
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 ศูนย์ภาษาอีแอลเอสมีที่ตั้งกว่า 60 แห่ง ทั่วโลก ได้แก่
ประเทศออสเตรเลีย : บริสเบน ซิดนีย์
ประเทศแคนาดา : แวนคูเวอร์ โตรอนโต
ประเทศจีน : เซี่ยงไฮ้
ประเทศฝรั่งเศส : นิส
ประเทศอินเดีย : บังคาลอร์ เจนไน
ประเทศคูเวต : คูเวตซิตี
ประเทศมาเลเซีย : โจโฮร์บะฮ์รู กัวลาลัมเปอร์ ปีนัง มหาวิทยาลัยมาเลเซียปุตรา (UMP)
ประเทศปานามา : ปานามาซิตี
ประเทศซาอุดิอาระเบีย : อัดดัมมาม เจดดะห์ ริยาด
ประเทศเกาหลีใต้ : โซล
ประเทศตุรกี : อิสตันบูล
ประเทศเวียดนาม : โฮจิมินห์ซิตี
สหรัฐอเมริกา : แคลิฟอร์เนีย โคโลราโด คอนเนตทิคัต วอชิงตัน ดี.ซี. ฟลอริดา จอร์เจีย ฮาวาย อิลลินอยส์ อินดีแอนา ลุยเซียนา แมสซาชูเซตส์ มิชิแกน มินนิโซตา มิสซูรี นิวเจอร์ซีย์ นิวยอร์ก นอร์ทแคโรไลนา นอร์ทดาโคตา โอไฮโอ โอคลาโฮมา ออริกอน เพนซิลเวเนีย โรดไอแลนด์ เซาท์แคโรไลนา เทนเนสซี เท็กซัส เวอร์จิเนีย วอชิงตัน วิสคอนซิน
ที่ตั้งหลักของศูนย์อยู่ในวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยต่างๆ (www.els.edu )
หลักสูตรอีแอลเอสมีหลักสูตรเข้ม 2 หลักสูตร (intensive English programs) ได้แก่ หลักสูตรภาษาอังกฤษทั่วไป (General English) และหลักสูตรสำหรับจุดประสงค์ทางวิชาการ (English for Academic Purposes) นอกจากนี้ยังมีภาษาอังกฤษธุรกิจ เยาวชน และโครงการเรียนรู้ช่วงวันหยุด เพื่อที่จะให้ผู้เรียนสามารถผ่านโครงการเตรียมสอบโทเฟล iBT
หลักสูตรการสอน : 12 ระดับชั้น จากผู้เริ่มต้นจนถึงผู้เชียวชาญ แบ่งเป็น 4 ระดับ ระดับละ 3 ชั้น คือ Beginner Intermediate Advance และ Master โดยมีการฝึนฝนในทุกทักษะ ได้แก่ การพูด การฟัง การออกเสียง คำศัพท์ การอ่าน และการเขียน มีการเรียนการสอนในวันจันทร์ถึงวันศุกร์ มีหลักสูตรเฉพาะ หนังสิอเรียน และซอฟต์แวร์สำหรับการเรียนภาษา
เส้นเวลาทางประวัติศาสตร์.
ไทม์ไลน์ของศูนย์ภาษาอีแอลเอส
! width=20%| วันที่ !! width=80%|เหตุการณ์
การก่อตั้งศูนย์อีแอลเอสอเมริกันในเซี่ยงไฮ้
แอลจี ออปติมัส จี
แอลจี ออปติมัส จี  เป็นสมาร์ทโฟน ผลิตโดยแอลจี เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2012 และวางจำหน่ายช่วงพฤศจิกายน ปีเดียวกัน
ด้านฮาร์ดแวร์ แอลจี ออปติมัส จี ใช้วัสดุกระจกทั้งหน้า-หลัง คล้ายเน็กซัส 4 เป็นสมาร์ทโฟนรุ่นแรกที่ใช้ชิป Qualcomm Snapdragon S4 รันบนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ 4.0 "ไอศกรีมแซนด์วิช"
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชาย จำนวน 12 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 9 นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 21 กรกฎาคม ถึง 4 สิงหาคม 1996 ที่สเตทแมน โคลิเซียม ภายในมหาวิทยาลัยจอร์เจีย และ โอมนิ โคลิเซียม โดยวอลเลย์บอลชายทีมชาติเนเธอร์แลนด์ สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยแรก
ฝ่ายซ้าย-ขวา
กล่องดำ
กล่องดำ อาจหมายถึง
กล่องดำ (การขนส่ง)
กล่องดำ เป็นอุปกรณ์บันทึกที่ใช้ในการขนส่ง ได้แก่ เครื่องบันทึกการบิน (เครื่องบันทึกข้อมูลการบินและเครื่องบันทึกเสียงห้องนักบิน) ในอากาศยาน เครื่องบันทึกเหตุการณ์ในหัวรถจักรระบบราง เครื่องบันทึกข้อมูลเหตุการณ์ในรถยนต์ เป็นต้น ปัจจุบันเครื่องบันทึกการบินสองอย่างรวมกันเป็นชิ้นส่วนเดียวที่สื่อเรียกว่า "กล่องดำ"
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชาย จำนวน 12 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 8 นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 1992 โดยวอลเลย์บอลชายทีมชาติบราซิล สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยแรก
กปปส.
กปปส. มีชื่อเต็มว่า คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงปฏิรูปประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์แบบอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข เป็นกลุ่มผลประโยชน์ในประเทศไทย โดยมุ่งหมายขจัดอิทธิพลของพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี จากการเมืองไทย และการจัดตั้งสภาประชาชนที่มิได้มาจากการเลือกตั้งเพื่อควบคุมการปฏิรูปการเมือง กลุ่มดังกล่าวมีบทบาทสูงในวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 ในสถานะของผู้จัดกิจกรรมชุมนุมประท้วงขนาดใหญ่ในกรุงเทพมหานคร
สุเทพ เทือกสุบรรณ ผู้นำการประท้วงและอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคประชาธิปัตย์ ก่อตั้งกลุ่มดังกล่าวตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 และแต่งตั้งตนเองเป็นเลขาธิการ ขบวนการดังกล่าวได้รับการสนับสนุนจากหลายองค์การ รวมถึงพรรคประชาธิปัตย์ พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย กลุ่มนักเคลื่อนไหวทางการเมือง สหภาพแรงงานของรัฐ และกลุ่มนิยมทหาร การสนับสนุนของ กปปส. ส่วนใหญ่มาจากชาวกรุงเทพมหานครและชาวภาคใต้ที่มีฐานะร่ำรวย กปปส. มิได้ใช้สัญลักษณ์สีเสื้อแทนตัวเอง แต่ใช้การเป่านกหวีดเป็นสัญลักษณ์ของการประท้วงครั้งนี้ กปปส. ใช้งบประมาณวันละกว่า 10 ล้านบาท สื่อต่างประเทศรายงานว่า ผู้ชุมนุมส่วนใหญ่เป็นผู้สนับสนุนสถาบันกษัตริย์ และลักษณะของการชุมนุม "เป็นปฏิปักษ์ต่อประชาธิปไตย"
สุเทพ เทือกสุบรรณ ผู้นำการประท้วง ประกาศเจตนาของ กปปส. เพื่อทวงอำนาจอธิปไตยจากรัฐบาลมาคืนประชาชน ซึ่งจะดำเนินการปฏิรูปประเทศผ่านสภาประชาชนที่มิได้มาจากการเลือกตั้ง สุเทพยังประกาศจะขจัดสิ่งที่ตนเรียกว่า "ระบอบทักษิณ" สุเทพกล่าวว่า สภาประชาชนทำหน้าที่เป็นองค์กรนิติบัญญัติ โดยจะแก้ไขกฎหมายและระเบียบ เช่นเดียวกับดำเนินแผนการปฏิรูปในประเทศ เขายังอธิบายว่าสภาประชาชนจะมีสมาชิก 400 คน โดย 300 คนเป็นผู้แทนจากอาชีพต่าง ๆ และอีก 100 คนที่เหลือ กปปส. จะเลือกจากนักวิชาการและราษฎรอาวุโสซึ่งเป็นที่เคารพนับถือ
เป้าหมายสูงสุดของ กปปส. คือกดดันให้นายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ ชินวัตร ลาออกจากความเป็นหัวหน้ารัฐบาล เพื่อให้เกิดช่องว่างแห่งอำนาจ จากนั้นจะอ้างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 มาตรา 3 ซึ่งบัญญัติว่า "อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย พระมหากษัตริย์ผู้ทรงเป็นประมุขทรงใช้อำนาจนั้นทางรัฐสภา คณะรัฐมนตรี และศาล ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้ การปฏิบัติหน้าที่ของรัฐสภา คณะรัฐมนตรี ศาล รวมทั้งองค์กรตามรัฐธรรมนูญ และหน่วยงานของรัฐ ต้องเป็นไปตามหลักนิติธรรม" และมาตรา 7 ซึ่งบัญญัติว่า "ในเมื่อไม่มีบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญนี้บังคับแก่กรณีใด ให้วินิจฉัยกรณีนั้นไปตามประเพณีการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข" โดยเชื่อว่า ประเทศไทยเคยปกครองโดยนายกรัฐมนตรีที่มาจากการแต่งตั้ง ฉะนั้นจะเป็นการเปิดโอกาสให้พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่
แกนนำ.
แกนนำ
สมาชิก, แนวร่วมที่สำคัญ
มูลนิธิมวลมหาประชาชนเพื่อการปฏิรูปประเทศไทย.
หลังรัฐประหาร กปปส. จะจัดระดมทุนทุกวันเสาร์ และมีการตั้งมูลนิธิมวลมหาประชาชน โดยเสียงต้องการให้ชัย ราชวัตร (นายสมชัย กตัญญุตานันท์ )เป็นกรรมการมูลนิธิ มูลนิธิดังกล่าวมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเงินไปช่วยเหลือผู้สนับสนุนที่ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตจากการชุมนุมทางการเมือง และเป็นทุนวิจัยการปฏิรูปประเทศ สำนักงานของมูลนิธิตั้งอยู่เลขที่ 111 หมู่ที่ 1 ตำบลหน้าเมือง อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี 84140
มีรายนามคณะกรรมการมูลนิธิฯ ดังนี้
บุญศรี ยินดี (ชื่อเล่น: ป้าแดง) เกิดวันเสาร์ที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2488 เกิดและอาศัยอยู่ที่บ้านมูลตุ่น ตำบลสวนหม่อน อำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่น
เป็นนักแสดงประกอบหญิงชาวไทย มีชื่อเสียงจากการแสดงละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์มากมาย ผลงานภาพยนตร์ที่เป็นที่รู้จักคือ 15 ค่ำ เดือน 11 และยังได้เข้าชิงรางวัลสุพรรณหงส์ ครั้งที่ 12 ในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย
บุญศรี ยินดี เป็นนักแสดงที่มีความโดดเด่นในบทนักแสดงประกอบตลก บทคนใช้ตลก หรือแม้แต่ส่วนใหญ่รับเป็นยายพระเอกหรือนางเอกในหนังแนวตลก มีผลงานภาพยนตร์มาแล้วหลายเรื่อง เช่น 15 ค่ำ เดือน 11, หมานคร และ แจ๋ว เป็นต้น และยังมีโอกาสได้แสดงภาพยนตร์ต่างประเทศไทยได้เข้ามาถ่ายทำให้เมืองไทยอีกด้วยคือเรื่อง "On ne choisit pas sa famille (รักสลับขั้ว)"
นอกจากนี้ยังได้พากย์เสียงการ์ตูนเรื่อง เอคโค่ จิ๋วก้องโลก โดยพากย์เสียงเป็น แม่หมอ ในปี 2555 อีกด้วย
พ.ศ. 2561 รางวัลศิลปินมรดกอีสาน สาขาศิลปการแสดง ประเภทนักแสดงภาพยนตร์
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชาย จำนวน 12 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 7 นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 17 กันยายน ถึง 2 ตุลาคม 1988 โดยวอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐอเมริกา สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยที่ 2
ซ่ง จู่อิง
ซ่ง จู่อิง (; พินยิน: Sòng Zǔyīng; ) เป็นนักร้องเพลง ผู้ได้ฉายาว่า ราชินีเพลงพื้นบ้านจีน
ซ่ง จู่อิง ถือกำเนิดในครอบครัวชาวแม้ว ในหมู่บ้านแม้วที่ยากจนแห่งหนึ่งในอำเภอ กู่จั้ง มณทลหูหนาน เธอใช้ชีวิตทั่วไปเหมือนกับเด็กคนอื่น โดยในวัยเด็กนั้นเธอเริ่มร้องเพลงตามมารดาของเธอซึ่งเป็นเพลงพื้นบ้านของชนเผ่า แม้ว โดยไม่ได้รับการฝึกฝนร้องเพลงมาแต่อย่างใด จนกระทั่งเมื่อเธอมีอายุ 15 ปี ซ่งจู่อิงเรียนจบโรงเรียนมัธยมต้น ในปีนั้น คณะละครของอำเภอกู่จั้งกำลังรับสมัครนักแสดง เวลานั้น บิดาของซ่งจู่อิงพึ่งถึงแก่กรรม เธอเดินเข้าสู่ห้องสอบด้วยความทุกข์ระทบ หนึ่งเดือนให้หลัง เธอได้เข้าคณะละครของอำเภอแห่งนั้น ต่อมา ซ่งจู่อิงถูกย้ายไปยังคณะนาฏศิลป์เหยาตู่เจีย ไม่ถึงหนึ่งเดือน ซ่งจู่อิงก็สอบเข้าคณะดนตรีระบำของสถาบันชนชาติของส่วนกลาง และเรียนจบในปี 2530 เดือนตุลาคมปี 2531 การแข่งขันนักร้องทั่วประเทศชิงถ้วย”จินหลง”ที่จัดโดยสมาคมดนตรีแห่งชาติจีนได้จัดขึ้นที่เมืองฉังซา ซ่งจู่อิงได้คว้ารางวัลทองคำในการแข่งขันครั้งนี้โดยได้ร้องเพลง “อาเกอโม่โจ่ว”หรือแปลว่า พี่ชายอย่าจากไป ซึ่งมีท่วงทำนองของชนชาติม้ง นายจินเที่ยหลิน นักการศึกษาด้านดนตรีที่มีเชื่อเสียง กรรมการตัดสินของการประกวดร้องเพลงครั้งนั้นได้รับเธอเป็นลูกศิษย์ ต่อมา ในงานเทศกาลตรุษจีนของCCTV ซ่งจู่อิงได้ร้องเพลงชื่อ ”เสี่ยวเปยโหล่” จนมีชื่อเสียงโด่งดัง ปี 2534 ซ่งจู่อิงย้ายเข้าคณะนาฎศิลกลุ่มการเมืองของทหารเรือจีน ปัจจุบัน เธอเป็นนักแสดงชั้นหนึ่งของชาติ และได้เบี้ยเลี้ยงพิเศษของรัฐบาล
ซ่งจู่อิงมีระดับเสียงร้องกว้าง เสียงหวาน เธอไม่เพียงแต่ชำนาญด้านการร้องเพลงจีนเท่านั้น หากยังใช้วิธีการขับร้องของฝรั่งที่เปนวิทยาศาสตร์มาใช้ในการร้องเพลงจีนด้วย ขณะร้องเพลง เธอจะสนใจในด้านการออกเสียง และอารมณ์ความรู้สึกและจัดวางให้ถูกต้องตรงกับความหมายในเพลงกลายเป็นท่วงทำนองการขับร้องที่มีเอกลักษณ์ของตน
เพลง “เสี่ยวเปยโหล่””ล่าเมยจือ”หรือแปลว่า สาวเผ็ดร้อน”ห่าวรึจือ”หรือแปลว่า วันดีงาม”ไอ้หวั่วจงหวา”หรือแปลว่า รักแผ่นดินจีน”ด้าตี้เฟยเกอ”เสียงเพลงบนแผ่นดินใหญ่”ดงซีหนันเป่ยปิง”หรือแปลว่า นายทหารจากสารทิศ”ปิงเกอๆ”หรือแปลว่า พี่ทหาร”โตแล้วฉันจะเป็นเธอ”เป็นต้น เพลงที่ซ่งจู่อิงขับร้องนั้นแพร่หลายอย่างกว้างขวางในจีนและในชาวจีนพ้นทะเลของโลก แฟนเธอมีอยู่ทั่วไปในประเทศจีนทั้งในเมืองต่างๆ ในชนบท บนภูเขาหิมะและ หมู่บ้านตามชายแดนในเขตชนชาติส่วนน้อยของจีนด้วย
ปี 2543 ซ่งจู่อิงได้สมญานามว่าเป็นศิลปินที่มีจิตใจดีงามที่สหพันธ์ศิลบินจีนมอบให้ ปีเดียวกัน ได้รางวัลแสดงดนตรีร้องเพลงพื้นเมืองที่ยอดเยี่ยมของชาวจีนในโลก ปี 2545 ซ่งจู่อิงได้จัดคอนเสิร์ตร้องเพลงเดี่ยวที่โรงละครซิดนี่ย์ ปี 2546 เธอได้จัดคอนเสิร์ตดร้องเพลงเดี่ยวที่หอดนตรีโกลเด้นคอนเสิร์ตที่กรุงเวียนนา ล้วนประสบผลสำเร็จเป็นอย่างมาก
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชาย จำนวน 10 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 6 นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม 1984 โดยวอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐอเมริกา สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยแรก
มะละกอภูเขา
มะละกอภูเขา เป็นพืชในวงศ์ Caricaceae มีลักษณะเช่นเดียวกับมะละกอแต่มีขนาดเล็กกว่า ก้านดอกสั้นมาก ผลรูปไข่กลับ เนื้อสีเหลืองอมส้ม ไม่เละ รสเปรี้ยว กลิ่นหอม เป็นพืชพื้นเมืองในแถบเทือกเขาแอนดีส ตั้งแต่โคลัมเบียจนถึงชิลีตอนกลาง นำมาปลูกในสหรัฐ ศรีลังกา และอินโดนีเซีย รับประทานผลสุก หรือนำไปต้มกับน้ำตาล ในอเมริกาใต้ใช้ทำน้ำผลไม้และแยม พืชชนิดนี้มีความต้านทานต่อไวรัสใบด่างวงแหวนมากกว่ามะละกอ
ฮาโรลด์ วิลสัน
เจมส์ ฮาโรลด์ วิลสัน บารอนวิลสันแห่งรีโว  ผู้ซึ่งได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์(KG), เครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช ระดับเจ้าหน้าที่นายทหารที่เยี่ยมยอดที่สุดแห่งจักรวรรดิบริติช(OBE) องคมนตนตรีแห่งสหราชอาณาจักร(PC) เพื่อนฝูงแห่งสังคมราชวงศ์(FRS) และราชสมาคมสถิติ(RSS) (11 มีนาคม พ.ศ. 2459 - 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักการเมืองพรรคแรงงานชาวอังกฤษ เขาเคยเป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร ในช่วงพ.ศ. 2507-2513 และ พ.ศ. 2517-2519
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชาย จำนวน 10 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 5 นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 20 กรกฎาคม ถึง 1 สิงหาคม 1980 โดยวอลเลย์บอลชายทีมชาติสหภาพโซเวียต สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยที่ 3
Diplazium esculentum
Pterospermum littorale
ช็อง จิน-ย็อง
ช็อง จิน-ย็อง (; อังกฤษ: Jung Jinyoung; เกิด 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534) เป็นที่รู้จักในชื่อ จินยอง เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะหัวหน้าวงและนักร้องนำในบอยแบนด์จากเกาหลีใต้ B1A4
จินยองถูกพบตัวในเว็บไซด์ ผ่านภาพของเขาที่โพสต์บนเว็บไซต์ เขาได้รับการฝึกฝนการร้องเพลง การแต่งเพลง และการแสดง เป็นเวลากว่า 2 ปีก่อนที่จะได้เดบิวต์เป็นหนึ่งในสมาชิกของ B1A4 หลังจากการฝึกฝน จินยองได้เปิดตัวในฐานะหัวหน้าวง B1A4 เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2554 ภายใต้สังกัด ในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2554 B1A4 เปิดตัวซิงเกิล "O.K" และมินิอัลบั้มแรกของวง "Let's Fly""" ครั้งแรกอย่างเป็นทางการในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2554 ในรายการ "มิวสิคคอร์" ทางช่องเอ็มบีซี
ในฐานะสมาชิกของ B1A4 เขาเป็นหัวหน้าวง นักร้องนำ และทีมโปรดิวเซอร์หลักของวง ปัจจุบันจินยองกำลังโฟกัสไปที่กิจกรรมเดี่ยว การแสดงและการแต่งเพลง หลังจากการเปลี่ยนต้นสังกัดใหม่
จินยองเกิดวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 ที่เมืองชุงจู จังหวัดชุงชองเหนือ เป็นลูกคนสุดท้าย จินยองมีพี่สาวหนึ่งคน และปู่ของจินยองคืออีบยองฮวัน ผู้เขียนเนื้อเพลงอัลบั้มที่ 4 〈탄금대 사연〉 ของจูฮยอนมี
หลังจินยองจบการศึกษาจาก Chungju Mideok Middle School ก็ได้เข้าเรียนที่  Zhongshan Foreign Language High School (ปัจจุบันใช้ชื่อ Chungju Joongsan High School) ในสมัยเรียนช่วงมัธยมปลายจินยองมีความฝันที่อยากจะเป็นคนดังและได้เดินทางไปโซลทุกสุดสัปดาห์เพื่อออดิชัน ครั้งหนึ่งจินยองได้เล่นบทกงกิลในเรื่อง 왕의 남자 (กบฏรักจอมแผ่นดิน) ในการออดิชัน นอกจากนี้จินยองยังมีบทบาทในละครหลายเรื่อง เช่น 최강 울엄마 (My Mom! Super Mom!), และมีบทบาทรองลงมาในโฆษณา รวมถึงเข้าร่วมในรายการตอบคำถามและปรากฏตัว 10 นาทีในการออกกาศตอนเช้าของรายการ 생방송 세상의 아침
ในปีที่ 3 ของมัธยมตอนปลาย จินยองได้รับข้อเสนอให้ไปคัดเลือกนักแสดงที่ดับเบิลยูเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์และออดิชันเพื่อเข้าร่วม B1A4 เป็นคนที่สองหลังจากบาโร จากนั้นจินยองได้เปิดตัวเป็นสมาชิกคนแรกของ B1A4 และขึ้นแสดงเวทีเดบิวต์อย่างเป็นทางการด้วยเพลงไตเติล "O.K" ของมินิอัลบั้ม Let's Fly ในวันที่ 23 เมษายน 2554
2012 - 2017.
จินยองได้รับความสนใจจากทักษะการแต่งเพลงเป็นครั้งแรกด้วยเพลงไตเติล Baby I'm Sorry (2012) ในอัลบั้มคัมแบค THE B1A4 Ⅰ [IGNITION] ซึ่งได้รับการยกย่องจากผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรีมากมาย ในปีเดียวกันเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม จินยองได้ปรากฏตัวเป็นนักแสดงรับเชิญในละครเรื่อง 천 번째 남자 (The Thousandth Man) บทบาทนักศึกษามหาลัย "มินกยู" ผู้ที่เป็นรักแรกพบของคูจีมิน (รับบทโดยนักแสดงคังเยวอน) โดยมี B1A4 เป็นผู้ร้องเพลง "Hey Girl" ซึ่งเป็นเพลงประกอบหลักของเรื่อง
จินยองได้รับบทเป็น "กงมินกยู" ใน She is Wow (ชีวิตลับๆ ฉบับเซเลป) ทางช่อง tvN ซึ่งออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนจนถึงกรกฎาคม 2013 ในเดือนมกราคมปี 2014 ภาพยนตร์เรื่อง ที่ถ่ายทำในปี 2013 ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ บทบาทที่จินยองเล่นคือ "พันจีฮา" หลานชายของตัวละครหลัก"โอดูรี" และหลังการเปิดฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2014 ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในบ็อกซ์ออฟฟิศ โดยมียอดขายตั๋วถึง 8.65 ล้านใบ เดือนมกราคม 2015 จินยองได้รับบทเป็น "คังเซชาน/เรย์คิม" ซึ่งเป็นตัวละครหลักชายในเรื่อง Persevere, Goo Hae Ra (กูแฮรา แก๊งป่วนก๊วนดนตรี) ทางช่อง Mnet Music Drama ในปี 2015 และได้รับคำชื่นชมมากมายจากผู้ชมในทักษะด้านการแสดง ตั้งแต่วันที่ 13 พฤษภาคม ถึง 2 กรกฎาคม จินยองได้ปรากฏตัวในเรื่อง ทาง MBC's Wednesday and Thursday Mini-Series บทบาท "ชองพุงซัน" เป็นพนักงานช่วงอายุ 20 ปีที่ทำงานในร้านอาหาร Warm and Cozy เขามีทักษะการสังเกตและพลังในการแสดงออกที่ยอดเยี่ยม และเป็นคนที่เฝ้าสังเกตทุกสิ่งอย่างใกล้ชิด รู้จักปรับตัวและสามารถอธิบายสถานการณ์ต่างๆให้ผู้อื่นได้อย่างเข้าใจ