pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังจากที่จีนลงนามในสนธิสัญญาฉบับนี้ บรรดาขุนนางจีนต่างถวายฎีกากันอย่างมากมาย ร้องขอให้ยกเลิกสัญญาแล้วทำสงครามกับญี่ปุ่นเพื่อธำรงไว้ซึ่งศักดิ์ศรีของโอรสแห่งสวรรค์ จักรพรรดิกวังซฺวี่ทรงมีความโทมนัสยิ่งนัก ได้ระบายความอัดอั้นของพระองค์ไว้ว่า "ยามดึกก็กังวล ยามว่าราชการก็ร้องไห้...สภาพเช่นนี้ช่างน่าละอาย ฎีกาทั้งหลายยังอ่านไม่หมด ขอทุกคนให้อภัยด้วย"
วันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1895 ราชสำนักชิงได้ส่งคณะผู้แทนการลงนามสนธิสัญญาชิโมโนเซกิโดยมี หลี่ หงจาง ผู้แทนสูงสุด นำคณะซึ่งประกอบไปด้วย หลี่ จิงฟาง ลูกชายของเขา อู่ถิงฟาง อุปทูตระดับสูง และเคอซื่อต๋าที่ปรึกษา โดยสารเรือกลไฟเยอรมันสองลำไปเจรจาสงบศึกกับฝ่ายญี่ปุ่นที่เมืองชิโมโนเซกิ (ปัจจุบันคือเมืองชิโมโนเซกิ จังหวัดยะมะงุจิ) วันที่ 19 มีนาคม หลี่ หงจางและคณะเดินทางมาถึงเมืองชิโมโนเซกิ พวกเขาพักในวัดอินโจจิซึ่งอยู่ใกล้กับอาคารชุมปันโร พอถึงเวลาบ่ายสองโมงครึ่งของวันรุ่งขึ้น หลี่หงจางและคณะก็เดินก้าวเข้าสู่อาคารปันโรด้วยฝีเท้าหนักแน่น
ณ ชั้นบนของอาคารชุมปันโร มีเก้าอี้สิบกว่าตัวจัดวางรอบโต๊ะสี่เหลี่ยมขนาดค่อนข้างใหญ่ตัวหนึ่ง ฝ่ายญี่ปุ่นได้จงใจจัดวางกระโถนให้หลี่ หงจาง ผู้มีอายุเกินเจ็ดสิบปีเป็นการเฉพาะ ซึ่งถือเป็นการดูหมิ่นเหยียดหยาม ในระหว่างการเจรจาครั้งแรก อิโต ฮิโระบุมิ ผู้แทนเจรจาฝ่ายญี่ปุ่น เสนอเงื่อนไขอันแสนโหดร้ายในการยุติสงครามแก่หลี่ หงจาง และแถลงว่า หากจีนไม่ยอมรับเงื่อนไขนี้ญี่ปุ่นก็จะส่งทหารไปเพิ่มและทำสงครามอีกครั้ง แต่หลี่ หงจางกลับคาดหวังให้ญี่ปุ่นหยุดรบก่อน เขาวิงวอนให้ญี่ปุ่นลดเงื่อนไขที่ขูดรีดกับจีนลงบ้าง ผู้แทนของทั้งสองประเทศปะทะคารมกันอย่างดุเดือดต่างฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อให้กันจนการเจรจาชะงักงันลง สถานการณ์เป็นเช่นนี้ไปเรื่อยจนถึงวันที่ 24 มีนาคม ทั้งสองฝ่ายก็ยังไม่ได้ข้อสรุปร่วมกัน
หลี่หงจางถูกลอบทำร้ายขณะลงนาม.
ในเวลานี้เอง มีเหตุการณ์อย่างหนึ่งเกิดขึ้นกะทันหันทำให้การเจรจาเปลี่ยนวิถีไป หลังจากที่การเจรจาในวันนั้นเสร็จสิ้นลง หลี่ หงจางดูกลัดกลุ้มอ่อนเพลียและมีเรื่องหนักใจเต็มไปหมด เขาก้าวออกจากอาคารชุมปันโรแล้วนั่งเกี้ยวกลับไปที่วัดอินโจจิ ในขณะที่เกี้ยวของหลี่ หงจางใกล้ถึงที่พักทันใดนั้นก็มีชายชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งซึ่งถือปืนพกหนึ่งกระบอกในมือพุ่งตัวออกมาจากฝูงชน เขาเล็งปืนไปที่หลี่ หงจางแล้วก็ยิงเข้าใส่โดยไม่รอให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยผู้ติดตามหลี่ หงจางได้ทันตั้งตัว กระสุนปืนยิงถูกแก้มซ้ายของหลี่ หงจางจนเลือดไหลอาบหน้า เมื่อเห็นเช่นนั้นผู้ติดตามจึงรีบหามหลี่ หงจางกลับเข้าที่พักในวัดอินโจจิ แพทย์รีบตรวจอาการบาดเจ็บของเขาอย่างละเอียดทันทีและพบว่ากระสุนยิงโดนกระดูกโหนกแก้มด้านซ้าย ตำแหน่งบาดแผลอยู่ใต้ตาซ้ายประมาณหนึ่งนิ้ว กระสุนยังคงค้างอยู่ในเนื้อแต่ไม่เป็นอันตรายต่อดวงตา หลี่ หงจาง หลังได้ถูกลอบทำร้ายมีท่าทีสงบนิ่ง เขาได้กล่าวกำชับผู้ติดตามให้เก็บเสื้อเปื้อนเลือดที่เขาถอดไว้ อย่าซักรอยเลือดออก หลี่ หงจางได้ชี้นิ้วไปที่เสื้อเปื้อนเลือดตัวนั้นแล้วกล่าวอย่างองอาจว่า "เลือดนี้แหละที่จะตอบแทนคุณประเทศชาติ และจงจำบทเรียนอันอัปยศครั้งนี้เอาไว้ให้ดี"
จันทรุปราคาเต็มดวง มิถุนายน พ.ศ. 2554
จันทรุปราคาเต็มดวง มิถุนายน พ.ศ. 2554 เกิดระหว่างเวลา 01.22.37 น. ถึง 04.03.22 น. ของวันที่ 16 มิถุนายน ตามเวลาในประเทศไทย สามารถสังเกตได้ในทวีปเอเชีย, ทวีปออสเตรเลีย, ทวีปยุโรป, ทวีปแอฟริกา, ทวีปอเมริกาใต้
เป็นจันทรุปราคาเต็มดวงครั้งแรกที่เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2554 โดยครั้งต่อไปจะเกิดในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2554
ขณะเกิดจันทรุปราคา.
ในช่วงที่เกิดจันทรุปราคา ดวงจันทร์จะโคจรอยู่ในกลุ่มดาวคนแบกงู ระหว่างกลางกลุ่มดาวแมงป่องกับกลุ่มดาวคนยิงธนู และถ้าหากอยู่ในที่มืดและไม่มีแสงไฟรบกวน อาจเห็นทางช้างเผือกหลังดวงจันทร์ขณะเกิดจัทรุปราคาเต็มดวงได้
จันทรุปราคาบางส่วนเริ่มขึ้นเวลา 01:23 น. เป็นจังหวะที่เริ่มเห็นขอบดวงจันทร์แหว่ง ขณะนั้นดวงจันทร์อยู่บนท้องฟ้าทิศใต้ เยื้องไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ดาวเสาร์ซึ่งอยู่ในกลุ่มดาวหญิงสาวใกล้จะตกลับขอบฟ้าหรือตกลับขอบฟ้าไปแล้วสำหรับบางพื้นที่ เมื่อเวลาผ่านไป ดวงจันทร์จะเข้าไปในเงามืดลึกมากขึ้นเรื่อย ๆ เวลาเกือบตี 2 จะเห็นดวงจันทร์ถูกบังครึ่งดวง จากนั้นเริ่มบังหมดทั้งดวงในเวลา 02:22 น.
เวลา 03:13 น. ดวงจันทร์เข้าใกล้ศูนย์กลางเงาโลกมากที่สุด
จากนั้นเวลา 04:03 น. เป็นเวลาที่จันทรุปราคาเต็มดวงสิ้นสุดลง รวมเกิดจันทรุปราคาเต็มดวงยาวนานถึง 1 ชั่วโมง 40 นาที ขณะสิ้นสุดจันทรุปราคาเต็มดวง ดวงจันทร์อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
การสังเกตในประเทศไทย.
เนื่องจากในช่วงเวลาที่เกิดปรากฏการณ์ตรงกับฤดูฝนของประเทศไทยพอดีทำให้ตลอดปรากฏการณ์มีเมฆปกคลุมอยู่บนท้องฟ้าจะมีเพียงบางพื้นที่เท่านั้นที่สังเกตเห็นได้
สายธาร
สายธาร เป็นอัลบั้มชุดแรกของ ต้น สุชาติ ชวางกูร อำนวยการผลิตโดย วิชัย ปุญญะยันต์
"หน้า 1"
"หน้า 2"
คำอุปสรรคเมตริก
Kırklareli Atatürk İlköğretim Okulu
สรรพเทวนิยม
สรรพเทวนิยม  เป็นแนวคิดซึ่งเชื่อว่าเอกภพ (ธรรมชาติ) กับพระเป็นเจ้านั้นเป็นสิ่งเดียวกัน ดังนั้นผู้ที่เชื่อในสรรพเทวนิยมจึงไม่เชื่อในแนวคิดพระเจ้าที่เป็นตัวบุคคล มีรูปร่างแบบมนุษย์ (anthropomorphism) หรือพระผู้สร้าง สรรพเทวนิยมยังได้แสดงแนวคิดที่ว่า "พระเจ้า" นั้นควรถูกมองในวิถีทางที่เกี่ยวข้องกับเอกภพจึงจะดีที่สุด แม้ว่าจะมีความแตกต่างในสรรพเทวนิยมอยู่บ้าง แนวคิดหลักที่พบได้ในเกือบทุกแบบคือจักรวาลในฐานะที่รวบรวมเอกภาพและความศักดิ์สิทธิ์ของธรรมชาติ
ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 สรรพเทวนิยมได้รับการฟื้นคืนอีกครั้ง และได้รับการป่าวประกาศจากความตระหนักเกี่ยวกับระบบนิเวศที่เพิ่มมากขึ้นในสังคมและสื่อ สรรพเทวนิยมมักถูกประกาศว่าเป็น "เทววิทยา" เบื้องหลังของลัทธิเพกัน ในปี พ.ศ. 2518 เป็นปีก่อตั้งสมาคมสรรพเทวนิยมสากล อย่างไรก็ตามกลุ่มดังกล่าวยังคงมีขนาดเล็กมาก การก่อตั้งขบวนการสรรพเทวนิยมโลกอันมีลักษณะธรรมชาตินิยมในปี พ.ศ. 2542 โดยมีจดหมายกลุ่มและเครือข่ายสังคมมาก ทำให้กลุ่มได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางกว่ามาก
เดอะก็อดดีลูชันของริชาร์ด ดอว์คินส์ ได้ทำให้สรรพเทวธรรมชาตินิยมได้รับความเชื่อถือมากยิ่งขึ้นในหมู่ผู้ที่เชื่อว่าไม่มีพระเจ้า โดยอธิบายสรรพเทวนิยมว่า "อเทวนิยมที่น่าสนใจขึ้น" สันตะสำนักได้รับรองความสำคัญของสรรพเทวนิยมยิ่งขึ้นในสารพระสันตปาปาในปี พ.ศ. 2552 และแถลงการณ์วันขึ้นปีใหม่เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2553 ซึ่งวิจารณ์สรรพเทวนิยมที่ปฏิเสธว่ามนุษย์เหนือว่าธรรมชาติ และ "เห็นแหล่งการไถ่บาปของมนุษย์ในธรรมชาติ"
สรรพเทวนิยมแตกต่างจากสรรพัชฌัตเทวนิยม (panentheism) ซึ่งเชื่อว่าพระเจ้าปรากฏอยู่ทุกหนแห่งในจักรวาลและในทางทฤษฎีแล้วมีอยู่ "นอกเหนือจาก" หรือ "พ้น" จักรวาลในฐานะผู้สร้างและผู้ค้ำจุน ดังนั้น สรรพัชฌัตเทวนิยมจึงไม่ใช่อย่างเดียวกับสรรพเทวนิยม ซึ่งพระเจ้ากับจักรวาลนั้นเป็นสิ่งเดียวกัน และไม่มีส่วนใดของพระเจ้าอยู่แยกออกจากจักรวาล
ปลาหมอเซวารุ่ม
ปลาหมอเซวารุ่ม หรือ ปลาหมอเซวาลุ่ม  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Heros severus" อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
มีรูปร่างป้อมแบนข้างข้างปานกลาง หน้าผากมีความลาดชั้นมาก ปากอยู่ด้านล่าง มีริมฝีปากที่หนา ปลายครีบหลังและครีบก้นยาวแหลม ลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อนอมเขียวมีสีส้มปน บริเวณใบหน้ามีลายประสีแดงกระจายอยู่ทั่ว ลำตัวมีสีดำพาดตามขวางประมาณ 6-8 แถบ ซึ่งลายนี้จะจางลงเมื่อปลาโตขึ้น
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในแม่น้ำโอริโนโคและแม่น้ำอเมซอน ในประเทศโคลอมเบียและเวเนซุเอลา โดยจะพบได้ในแหล่งน้ำที่มีความหลากหลายของสภาพ ทั้งน้ำใส น้ำขุ่น หรือน้ำที่มีสีเหมือนสีกาแฟ โดยทั่วไปปลาที่มีขนาดเล็กจะพบมากในบริเวณแหล่งน้ำที่ไหลช้า และมีพื้นเป็นกรวดทราย หรือทรายปนโคลน ส่วนปลาที่โตเต็มวัยจะพบในบริเวณที่น้ำไหลแรงและมีพรรณไม้น้ำขึ้นหนาแน่น อุณหภูมิของน้ำประมาณ 23-29 องศาเซลเซียส ค่าความเป็นกรดเป็นด่างของน้ำ (pH) 5.0-6.5
เป็นปลาที่กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์ ทั้งสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ รวมทั้งแมลง
ปลาหมอเซลารุ่ม เป็นปลาที่นิยมเพาะเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามมาอย่างยาวนานแล้ว เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันอย่างแพร่หลาย เพราะเป็นปลาที่มีนิสัยเรียบร้อย ไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาในวงศ์ปลาหมอสีชนิดอื่น ๆ อีกทั้งสามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้ปลาด้วย ซึ่งปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์ได้มีสีสันที่หลากหลายไปจากปลาสายพันธุ์เดิมในธรรมชาติมาก เช่น สีทองหรือสีแดง เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่นของทวีปอเมริกาใต้ โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า Acará-peba
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
อมีนา พินิจ (ชื่อเดิม: ยุคลธร; เกิด 3 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เป็นนักแสดงชาวไทย เธอเคยเป็นนักแสดงในสังกัดอาร์เอส มีผลงานการแสดงละครเรื่องแรกกับทางช่อง 7 เอชดี คือ "คุณหนูเทวดา"
อมีนา พินิจ หรือชื่อแรกในวงการคือ ยุคลธร พินิจ (ชื่อเล่น โม) เริ่มเข้าสู่วงการครั้งแรกจากการแคสโฆษณาในช่วงอายุ 13-14 ปี และได้เริ่มถ่ายโฆษณาทางทีวีในหลายๆตัว จนได้มีโอกาสพบกับฝ่ายแคสติ้งของ บริษัท อาร์เอส จำกัด ในคอนเสิร์ตของ ปาน ธนพร จึงชักชวนอมีนามาเรียนร้องเพลง และถูกวงตัวให้เป็นหนึ่งในสมาชิกวง เกิร์ลลี่ เบอร์รี่ แต่เธอไม่ได้อยากเป็นนักร้อง จนกระทั่งอมีนาได้ไปแคสงานทางฝ่ายละคร หลังจากนั้นจึงได้เซ็นต์สัญญาเป็นนักแสดงของอาร์เอส มีผลงานละครเรื่องแรกในปีพ.ศ. 2545 คือเรื่อง "วัยร้ายเฟรชชี่" รับบทเป็น คิตตี้ ออกอากาศทางช่อง 3
อมีนาได้เซ็นต์สัญญากับทางอาร์เอส 5 ปีด้วยกัน มีผลงานละครโทรทัศน์ ได้แก่เรื่อง "หน้ากากขนนก" ออกอากาศทางช่อง 3, "รักบานฉ่ำ" ออกอากาศทางช่อง 3 และละครเรื่อง "เพื่อนแซ่บ 4x4" ออกอากาศทางช่อง 9 เป็นต้น และมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง "คลับซ่า ปิดตำราแสบ"
หลังจากเธอหมดสัญญากับทางอาร์เอส อมีนาก็ได้ไปแคสติ้งละครกับทางช่อง 7 ถึง 2 ครั้ง จนได้เซ็นต์สัญญากับทางช่อง 7 ในระยะเวลา 5 ปี และได้มีผลงานละครเรื่องแรกกับทางช่อง คือเรื่อง "คุณหนูเทวดา" ซึ่งเธอรับบทเป็นสาวเรียบร้อย อมีนาเคยให้สัมภาษณ์ในหลาย ๆ รายการว่า เธอชอบบทบาทนางร้าย มากกว่าบทนางเอก และหลังจากเธอเปลี่ยนบทบาทนางร้าย
ดาเนียล บอสชาร์ด
ดาเนียล บอสชาร์ด  เกิดวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1978 ในชไรเรน เป็นนักมวยไทยชาวสวิส
ในช่วงเริ่มต้น บอสชาร์ดมีความสนใจในศิลปะการต่อสู้ตั้งแต่อายุ 6 ปี กับเพื่อนในหมู่บ้านที่โรงฝึกยูโด และในปีเดียวกันเขาได้ย้ายมาสู่คาราเต้สายโชโตกัน เขาใช้เวลาสี่ปีในต่างประเทศ และได้รับการจัดอันดับ 1 ดั้ง และฝึกฝนที่ศูนย์ศิลปะการต่อสู้เขตไมเลนและสำนักคิมโดโจในซูริก
ในช่วงสี่ปีที่เขาอยู่ในโรงเรียนประจำของเยอรมันในเคนยา เขาได้พบกับกีฬาแบบฟูลคอนแท็กเป็นครั้งแรก ขณะที่มีอายุ 16 ปี เขาได้เดินทางกลับไปยังสวิตเซอร์แลนด์และเริ่มฝึกงานเป็นชาวสวน
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 เขาได้รับการชักชวนจากเพื่อนให้เข้าสู่วงการมวยไทย หลังจากฝึกฝนมาเป็นระยะเวลาเจ็ดปี เขาได้เริ่มต้นในระดับอาชีพขององค์กรขนาดเล็กที่มีสามชิกราว 690 รายทั่วโลก ที่นั่น เขาได้ประสบความสำเร็จระดับประเทศและระดับนานาชาติมาแล้วหลายรายการ ค.ศ. 2004 เขาสำเร็จหลักสูตรโค้ชใบอนุญาตระดับ C สำหรับมวยไทย
เขากลายมาเป็นที่รู้จักของสมาคม EMTA โดยสมาคมก่อตั้งในช่วงกลางยุค 90 และดำเนินการมาได้ไม่ถึง 10 ปี ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ทางสมาคมได้ประสบกับภาวะล้มละลาย เนื่องจากความขัดแย้งภายในและการสนับสนุนนักกีฬาลดลง
หลังจากที่สมาคมได้ประสบกับภาวะการล้มละลาย บอสซาร์ดได้ใช้บางช่วงเวลาเข้าเรียนการป้องกันตัวเองและฝึกการเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย หลังจากนั้น เขาได้เข้าร่วมชมรมยูโดชัฟเฮาเซิน อย่างสม่ำเสมอและประสบความสำเร็จในกีฬาดังกล่าว
วัดป่าแงะ
วัดป่าแงะ ตำบลแม่เจดีย์ อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย เดิมที่ตั้งของวัดเป็นป่าเต็งที่ขึ้นตามธรรมชาติ (ทางภาคเหนือเรียกไม้ชนิดนี้ว่าไม้แงะ ) ชาวบ้านก็เลยเอาเป็นชื่อชองหมู่บ้านมาตราบเท่าทุกวันนี้ และได้จัดตั้งวัดขึ้นมาชื่อว่า
วัดป่าแงะ มาจนทุกวันนี้วัดป่าแงะได้ทำการก่อสร้างมาเมื่อ ปี พ.ศ. 2470 (ค้นได้จากหนังสือประวัติวัดทั่วประเทศ เล่มที่ 8 ) สันนิษฐานว่าจะสร้างมามากกว่านั้นตามที่ผู้เฒ่าผู้แก่ได้ให้ข้อมูลมา วัดป่าแงะก็ได้รับการบูรณะมาตามยุคสมัยตามกำลังศรัทธาและปัจจัยเท่าที่จะอำนวย ไม่มี
สิ่งของมีค่าอันใดเลย มีพระพุทธรูปปูนปั้นเป็นพระประธานในวิหาร 1 องค์ นอกนั้นไม่ปรากฏมีสิ่งสำคัญ
จนมาถึงปี พ.ศ. 2480 พระครูยติวัตรวิมล เจ้าคณะอำเภอเวียงป่าเป้า เจ้าอาวาสวัดหนองบัว ตำบลแม่เจดีย์ ท่านได้มาเป็นประธานบูรณะวัดป่าแงะพร้อมกับคณะศรัทธา บ้านป่าแงะ ป่าซางช่วยกันสร้างเสนาสนะ เช่น กุฏิ วิหาร ศาลา โรงครัว และก็มีพระสงฆ์ สามเณร จำพรรษามาตลอด และก็มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมาตลอด
จนมาถึง ปี พ.ศ. 2512 จึง ได้ทำการรื้อวิหารหลังเดิมแล้วสร้างมาใหม่ และก็ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมาตลอด ตามแต่โอกาส อำนวย ปี พ.ศ. 2541 พระอธิการดวงแก้ว ปรกฺกโม อดีตเจ้าอาวาส จึงได้ทำการรื้อวิหารอีก และปี พ.ศ. 2543 พระอธิการสมาน ฌานวโร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันได้ทำการก่อสร้างวางฐาน
หลวงปู่ศุข
สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 1
พงศกร เลาหวิเชียร
พงศกร เลาหวิเชียร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร (ชุดแรก) และอดีตอธิบดีกรมการขนส่งทางบก
พงศกร เลาหวิเชียร เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2483 ที่เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร สมรสกับ รองศาสตราจารย์ พรผจง เลาหวิเชียร (สกุลเดิม: กมลเชษฐ์) มีบุตร 2 คน
พงศกร เลาหวิเชียร จบการศึกษาปริญญาตรีสาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2505 และปริญญาโทด้านรัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโกไฮแลนด์ ในปี พ.ศ. 2511 นอกจากนั้นยังผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรป้องกันราชอาณาจักร จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 3
พงศกร เลาหวิเชียร เริ่มเข้ารับราชการประจำแผนกกฎหมาย สำนักงานปลัดกระทรวงคมนาคม ในปี พ.ศ. 2506 เคยดำรงตำแหน่งรองประธานกรรมการบริษัท ขนส่ง จำกัด และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมการขนส่งทางบก จนเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2542
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 18 ของพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกเป็น ส.ส. ต่อมาในรัฐบาลของพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร จึงได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
นายพงศกร เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2554
อุบลวรรณ บุญรอด (ชื่อเล่น: ตุ๊กตา) เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 นักร้อง นักแสดงชาวไทย
อุบลวรรณ บุญรอด เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นลูกคนที่ 2 ของ นายสุชาติ และนางกานศิริ บุญรอด มีพี่ชายคนหนึ่ง ฐานะของครอบครัวยากจนมาก พ่อและแม่ทำงานเป็นคนงานก่อสร้าง ได้รายได้วันละเพียงแค่ไม่กี่บาท ชีวิตในวัยเด็กจึงทำอาชีพรับจ้างแทบทุกอย่าง
เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเข้าประกวดรางวัลดาราทอง ของนิตยสารดาราไทย เมื่ออายุได้ 14 ปี จากการเห็นประกาศในหนังสือพิมพ์ขณะที่นั่งพับเป็นถุงกระดาษขายอยู่ ปรากฏว่าได้รับรางวัลชนะเลิศ ได้โอกาสไปเรียนการแสดงสั้น ๆ ที่ฮ่องกง
เมื่อกลับมาก็ได้เป็นนักแสดงสังกัดอาร์.เอส.โปรโมชั่น
ได้แสดงนำในมิวสิกวิดีโอของอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง 4 เพลง คู่กับ นันทวัฒน์ อาศิรพจนกุล ในปี พ.ศ. 2538 จากนั้นจึงได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน" คู่กับ สมชาย เข็มกลัด ในปี พ.ศ. 2539
มีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์ประมาณ 20-30 เรื่อง อาทิ "ตี๋ใหญ่" ในปี พ.ศ. 2542 ทางช่อง 3 คู่กับ ศรราม เทพพิทักษ์, "ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น" ทางช่องเดียวกัน ในปี พ.ศ. 2544 คู่กับ อำพล ลำพูน เป็นต้น
การศึกษา จบการศึกษาจากโรงเรียนสีกัน (วัฒนานันท์อุปถัมภ์) เขตดอนเมือง และปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม ด้วยทุนการศึกษาของสถาบัน โดยใช้เวลาถึง 12 ปี เนื่องจากต้องทำงานไปด้วยพร้อมกับการเรียน
ปัจจุบัน ผันตัวเองจากนักแสดงมาเป็นดีเจเพลงลูกทุ่งทางคลื่นเอฟ.เอ็ม.95.0 ลูกทุ่งมหานคร ในสังกัดสถานีวิทยุ อสมท โมเดิร์นเรดิโอ
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 ได้ปรากฏข่าวว่าได้ทำร้ายร่างกายดีเจชายร่วมสถานีจนเป็นคดีความ
ปัจจุบันในปี 2557 ตุ๊กตา อุบลวรรณ ได้กลับมารับบทบาทผีสาวในภาพยนตร์ไทย เรื่อง My House บ้านขังวิญญาณ
พงศกร เลาหะวิเชียร
นิกร จำนงค์
ตำรารักทะลุจอ
ตำรารักทะลุจอ  เป็นภาพยนตร์สัญชาติฮ่องกงในแนวอีโรติกในรูปแบบภาพยนตร์สามมิติ เข้าฉายในกลางปี พ.ศ. 2554
ในยุคราชวงศ์หมิง คุณชายทายาทเพียงหนึ่งเดียวของสกุลเหว่ย เหว่ยหยางเช็ง (ฮิโร ฮายามา) แต่งงานกับ ตี้หยูเซียง (หลัน เหยียน) คุณหนูทายาทเพียงหนึ่งเดียวของสกุลตี้ ทั้งคู่เมื่อแรกพบกันก็ชอบกันทันที แต่ทั้งคู่แม้พยายามมีเพศสัมพันธ์กันตลอด แต่เธอก็ไม่อาจให้ความสุขแก่เขาได้อย่างเต็มที่ วันหนึ่งเหว่ยหยางเช็งติดตามเพื่อนไปยังหอเลิศล้ำ ที่ซึ่ง องค์ชายหนิง (เหอ ฮาเชา) เก็บรักษาสมบัติมีค่าหายากมากมาย ทั้ง ภาพเขียนโบราณ, อักษรภาพแบบโบราณ รวมทั้งเป็นสถานที่ที่ชายหนุ่มอย่างเขามาร่วมรักด้วยท่าทางแปลก ๆ กับหญิงสาวสุดสวยอย่างหลุดโลก อย่าง หลิวซื่อ (ซาโอริ ฮะระ) หรือ ตงเหม่ย (ชูโอะ ยูกิโกะ) นางสนมขององค์ชายหนิง เหว่ยหยางเช็งรู้สึกว่าขนาดขององคชาตตนเองนั้นยาวไม่เพียงพอ จึงขอผ่าตัดเพื่อให้มีขนาดใหญ่ขึ้น โดยที่หารู้ไม่เลยว่า นั่นคือ กับดักที่รอเขาอยู่
เบื้องหลังและการเข้าฉาย.
"3D Sex and Zen: Extreme Ecstasy" หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "3D Sex and Zen" เป็นภาพยนตร์ที่ถือเป็นภาคต่อของภาพยนตร์ในแนวอีโรติกก่อนหน้านั้น 3 ภาค คือ "Sex and Zen" (ในชื่อภาษาไทย "อาบรักกระบี่คม") ในยุคทศวรรษที่ 90 ที่มีชื่อเสียงของฮ่องกง โดยดัดแปลงมาจากบทประพันธ์ในชื่อ The Central Preyer Mat (บัณฑิตหลังเที่ยงคืน) โดย หลียู่
ในภาคนี้เป็นการร่วมทุนสร้างกันระหว่างฮ่องกง, ญี่ปุ่น และจีนแผ่นดินใหญ่ ด้วยทุนกว่า 105 ล้านบาท ด้วยนักแสดงชื่อดังในแบบภาพยนตร์อีโรติกและเอวีของทั้ง 3 ชาติ เช่น ซาโอริ ฮะระ
และถือเป็นภาพยนตร์อีโรติกเรื่องแรกของโลกด้วยที่ฉายในระบบสามมิติ โดยแฝงความคิดด้วยปรัชญาแบบเซนในตอนท้ายเรื่อง เมื่อผู้สร้างประกาศว่าจะสร้างและออกฉาย ปรากฏเป็นข่าวโด่งดังได้รับความสนใจอย่างมาก และเมื่อเข้าฉายแล้ว ปรากฏว่าที่ฮ่องกงสามารถทำรายได้เหนือกว่า "Avatar" ภาพยนตร์ในแนวไซไฟฟอร์มใหญ่ของฮอลลีวู้ดเสียอีก
สำหรับในประเทศไทยในตอนแรกคาดว่าจะไม่ได้ถูกนำเข้ามาฉาย แต่ว่าได้มีการนำเข้ามาฉาย แต่ได้เข้าฉายเพียง 7 วันเท่านั้นแต่เมื่อได้ฉายจริง ผลตอบรับออกมาดีมาก จึงขยายเวลาฉายออกไปอีกและเพิ่มโรงฉาย โดยฉายในโรงแบบธรรมดาด้วย โดยได้รับการจัดเรตเป็น ฉ.20 คือ ห้ามผู้ชมอายุต่ำกว่า 20 ปี และถูกตัดฉากออกไป 3 ฉาก ได้แก่ ฉากที่หลวงจีนมีเพศสัมพันธ์กับหลิวซื่อ หลังจากที่โดนหลิวซื่อลอบมายั่วยวนให้หลวงจีนตบะแตกเพื่อแก้แค้น, ฉากที่องค์ชายหนิงมีเพศสัมพันธ์กับตงเหม่ยจนขาดใจตาย และฉากที่ตี้หยูเซียงโดนองค์ชายหนิงทรมานเพื่อแก้แค้นโดยให้นั่งทับอยู่บนเครื่องทรมานที่ติดอยู่บนหลังม้า รวมเป็นเวลาราว 3 นาที
กระดูกอ่อนไม่เจริญ
กระดูกอ่อนไม่เจริญ  เป็นโรคทางพันธุกรรมโรคหนึ่งซึ่งเป็นสาเหตุที่พบบ่อยของภาวะแคระ ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีการกลายพันธุ์ซึ่งเกิดจากการกลายพันธุ์แบบสุ่ม และอีกส่วนหนึ่งได้รับถ่ายทอดมาในลักษณะทางการถ่ายทอดแบบทายกรรมลักษณะด้อย ผู้ป่วยจะมีการกลายพันธุ์ในยีน fibroblast growth factor receptor 3 ซึ่งทำให้เกิดความผิดปกติในการเจริญของกระดูกอ่อน ผู้ป่วยจะมีร่างเตี้ย ความสูงเฉลี่ยอยู่ที่ 131 เซนติเมตรสำหรับผู้ชาย และ 123 เซนติเมตร สำหรับผู้หญิง
ICD-10 Chapter Q
Receptor (biochemistry)
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะอุตสาหกรรมบริการและนวัตกรรมภาษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ยุทธการมาลายา
ไทยเชื้อสายเปอร์เซีย
ชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซีย หรือบางครั้งอาจถูกเรียกว่า แขกมะหง่น, แขกมะหง่อน, แขกมห่น, แขกมะห่น (ตรงกับคำว่า "โมกุล") หรือแขกเจ้าเซ็น ("มุสลิมชีอะห์") หนึ่งในกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งในประเทศไทย อพยพเข้ามาตั้งหลักแหล่งในประเทศไทยตั้งแต่สมัยอาณาจักรอยุธยาเป็นอย่างน้อย บรรพชนของพวกเขาสมรสกับหญิงพื้นเมืองในอินเดียลงมา กลายเป็นชาติพันธุ์ลูกผสมซึ่งชาวตะวันตกในยุคนั้นเรียกว่า มัวร์ ก่อนอพยพมาตั้งรกรากในดินแดนไทย นับเป็นประชาคมที่มีความสำคัญชุมชนหนึ่งของกรุงศรีอยุธยา เบื้องต้นเข้ามาประกอบกิจเป็นพ่อค้า ภายหลังเข้ารับราชการเป็นขุนนางระดับสูง ดำรงตำแหน่งเป็น เจ้ากรมท่าขวา อัครมหาเสนาบดี เจ้าเมือง สมุหกลาโหม หรือขันที หลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซียได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานในฝั่งธนบุรีเป็นสำคัญ มีมัสยิดสำคัญประจำชุมชนคือ มัสยิดกุฎีหลวง กุฎีเจริญพาศน์ มัสยิดดิลฟัลลาห์ และมัสยิดผดุงธรรมอิสลาม
ปัจจุบันชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซียแบ่งเป็นสองกลุ่ม คือกลุ่มที่นับถือศาสนาพุทธและศาสนาอิสลาม โดยกลุ่มที่นับถือศาสนาอิสลามนิกายชีอะฮ์ตั้งถิ่นฐานแถบฝั่งเขตธนบุรี, เขตยานนาวา, เขตบึงกุ่ม, เขตสะพานสูง, เขตมีนบุรี และบางส่วนของจังหวัดฉะเชิงเทราเท่านั้น เช่น สกุลอหะหมัดจุฬา อากาหยี่ และนนทเกษ ส่วนกลุ่มที่หันไปนับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท คือ สกุลบุนนาค บุรานนท์ ศุภมิตร และศรีเพ็ญ แม้จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของคนไทย แต่พวกเขายังกุมอำนาจและส่งต่อการพัฒนาทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคมได้ต่อเนื่องยาวนาน
ชาวเปอร์เซียกลุ่มแรกได้เข้าไปตั้งชุมชนในเมืองมะริดและตะนาวศรีตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ก่อนขยับขยายไปตั้งชุมชนที่มีขนาดใหญ่ขึ้นในกรุงศรีอยุธยาในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เพราะที่นั่นเป็นเมืองท่าที่เชื่อมการค้าระหว่างเดกกันกับเอเชียตะวันออก นอกจากการเป็นพ่อค้าสำเภาแล้ว ชาวเปอร์เซียในกรุงศรีอยุธยายังประกอบอาชีพอย่างหลากหลาย เช่น สถาปนิก, ช่างฝีมือ, นักปราชญ์ และกวี ซึ่งขณะนั้นยังเป็นหัวเมืองฝั่งมหาสมุทรอินเดียใต้อิทธิพลของกรุงศรีอยุธยา โดยชาวเปอร์เซียที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเฉกอะหมัด เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2086 ที่ตำบลปาอีเนะชาฮาร เมืองกุม ได้เข้ามาในสยามในฐานะพ่อค้าเมื่อครั้งรัชสมัยพระเจ้าทรงธรรม ซึ่งได้ดำเนินธุรกิจจนมีฐานะมั่นคงและได้เข้ารับราชการในตำแหน่งกรมท่าขวาดูแลกิจการการค้ากับพ่อค้าชาวมุสลิม จนได้รับการแต่งตั้งเป็นพระยาบวรราชนายก ที่ปรึกษาราชการแผ่นดินในรัชสมัยพระเจ้าปราสาททอง และลูกหลานของเขาก็มีบทบาทในตำแหน่งกรมท่าขวาเรื่อยมา จนกระทั่งเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ตำแหน่งดังกล่าวจึงตกเป็นฝ่ายซุนนีย์ เฉกอะหมัด เป็นบรรพบุรุษของสกุลบุนนาค อหะหมัดจุฬา อากาหยี่ และนนทเกษ เป็นต้น
นอกจากผู้สืบเชื้อสายจากเฉกอะหมัดแล้ว ก็ยังมีคนเชื้อสายเปอร์เซียคนอื่น ๆ มีบทบาทในระดับสูงเช่นกัน โดยในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ก็มี อากามูฮัมหมัด อัครเสนาบดี, เจ้าพระยายมราช (สังข์) เจ้าเมืองนครราชสีมา และเจ้าพระยารามเดโช เจ้าเมืองนครศรีธรรมราช ก็มีเชื้อสายเปอร์เซียเช่นกัน
ในรัชกาลพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ มีลูกหลานของเฉกอะหมัดคือ พระยาเพ็ชรพิไชย (ใจ) ที่เป็นข้าราชการใกล้ชิดในตำแหน่งจางวางกรมล้อมพระราชวัง ทุกครั้งเมื่อพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศเสด็จไปไหนเขาก็จะตามเสด็จด้วย แต่ต่อมาพระยาเพ็ชรพิไชยไม่มีชื่อในหมายตามเสด็จเมื่อครั้งพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศไปนมัสการพระพุทธบาท พระเจ้าอยู่หัวจึงมีพระบรมราชโองการ "พระยาเพ็ชรพิไชยเปนแขกเปนเหลื่อ ก็ให้สละเพศแขกเสีย มาเข้ารีตรับศีลทางไทยในพระพุทธศาสนา" พระยาเพ็ชรพิไชยจึงสนองพระบรมราชโองการ และปฏิญาณเป็นชาวพุทธ จึงมีการแยกฝ่ายที่นับถือพุทธและอิสลามเกิดขึ้นตั้งแต่นั้น
เฉกอะหมัดได้เดินทางเข้ามาในสยามพร้อมด้วยน้องชายชื่อ มะหะหมัดสะอิด โดยเข้ามาตั้งภูมิลำเนาท้ายเกาะอยุธยาเรียกว่าท่ากายี และละแวกที่แขกสองพี่น้องตั้งถิ่นฐานนั้น ชาวบ้านเรียกว่า บ้านแขก เฉกอะหมัดได้สมรสกับสตรีชาวไทยชื่อเชยมีบุตรด้วยกันสามคน ต่อมาเฉกอะหมัดได้สร้างกุฎี และขยายสุสาน ซึ่งปัจจุบันรากฐานของกุฎีดังกล่าวได้ถูกรื้อถอนเพื่อสร้างเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
ชาวเปอร์เซียในอยุธยาสร้างบ้านเรือนเป็นตึกก่อปูนหลังคามุงกระเบื้อง โดยจะคับคั่งทางฝั่งคลองประตูจีนด้านทิศตะวันตก กำแพงเมืองด้านทิศใต้เกาะเมืองอยุธยาซึ่งอยู่ระหว่างประตูจีนกับประตูชัย เรียกว่าคลองประตูเทพหมี ซึ่งในแผนที่กรุงศรีอยุธยาเรียกว่าประตูเทพสมี ซึ่งบริเวณดังกล่าวเป็นถิ่นที่อยู่ของทั้งชาวอาหรับและเปอร์เซีย ในหนังสือแผนที่กรุงศรีอยุธยาเรียกว่าถนนบ้านแขก และชุมชนบ้านแขกทางฝั่งตะวันตกของคลองประตูจีนมีถนนตัดผ่านกลาง ซึ่งเป็นชุมชนชีอะฮ์เสียส่วนใหญ่น่าที่จะเป็นชาวเปอร์เซีย
เมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซียบางส่วนถูกกวาดต้อนพร้อมกับเชลยชาวไทยเชื้อสายอื่น ๆ ไปยังประเทศพม่า ส่วนชาวเปอร์เซียที่ยังเหลืออยู่ได้เดินทางเข้าสู่กรุงธนบุรี โดยที่ตั้งถิ่นฐานที่เก่าแก่ของชาวชีอะฮ์คือ บริเวณคลองบางกอกใหญ่และคลองบางกอกน้อย มีศาสนสถานสำคัญเช่น กุฎีเจริญพาศน์ ซึ่งปัจจุบันยังเป็นสถานที่มีสมาชิกหนาแน่นกว่าที่อื่น ๆ นอกจากนี้ยังมีชุมชนของชาวชีอะฮ์อีก เช่น กุฎีหลวง, กุฎีดิลฟัลลาห์ (กุฎีปลายนา) และสุเหร่าผดุงธรรม ในอดีตมีกุฎีที่บ้านบางหลวง ตำบลเชียงรากใหญ่ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันชาวชีอะฮ์ที่นั่นได้ย้ายตั้งถิ่นฐานที่บ้านทวาย เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร
ส่วนชาวเปอร์เซียที่อพยพจากประเทศอิหร่านในสมัยหลังมานี้ ส่วนใหญ่อาศัยแถบซอยนานา กรุงเทพมหานคร
ราวปี พ.ศ. 2548 มีการประมาณการว่ามีชาวมุสลิมเชื้อสายเปอร์เซียอาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานครราว 600-800 คน
ไทยและเปอร์เซียมีความสัมพันธ์กับไทยมากว่า 400 ปี หากแต่ว่ามิได้พบหลักฐานเอกสารการมาของชาวเปอร์เซียที่ชัดเจนก่อนหน้า แต่ก็ยังพบโบราณวัตถุจำนวนมากเช่น กษาปณ์ ดวงตรา ลูกปัด และประติมากรรมต่างๆ ที่ชาวเปอร์เซียได้ทิ้งไว้ ตลอดหลายร้อยปีชาวเปอร์เซียได้ทิ้งร่องรอยทางวัฒนธรรม ภาษา สถาปัตยกรรม อาหารที่ตกทอดมาเนิ่นนานจนชาวไทยบางคนคิดว่าเป็นของไทยมาแต่ดั้งเดิม
ชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซียมีอิทธิพลต่อชาวมุสลิมในกรุงศรีอยุธยามาก ในเอกสารของเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ แพทย์ชาวดัตช์ที่เข้าสู่กรุงศรีอยุธยาในยุคปลาย ระบุว่าภาษาเปอร์เซียเป็น 'ภาษากลาง' ของชาวมุสลิมในสยาม ทว่าภาษาของพวกเขาเริ่มสูญหายเพราะขาดการติดต่อกับอิหร่านและโลกชีอะฮ์ใน พ.ศ. 2265 เป็นต้นมา หลังราชวงศ์ซาฟาวิดสิ้นอำนาจ และกรุงศรีอยุธยาล่มสลาย พวกเขาทิ้งมรดกทางภาษาไว้ เช่น คำว่า ปสาน ที่ปรากฏในศิลาจารึกหลักที่หนึ่งในสมัยสุโขทัย ซึ่งนักวิชาการให้ความเห็นว่ามาจากคำว่า "บอซัร" ในภาษาเปอร์เซียที่มีความหมายว่า ตลาดห้องแถว ตลาดขายของแห้ง คำว่ากุหลาบ ที่ยืมมาจากคำว่า "กุล้อบ"  ในภาษาเปอร์เซีย ที่มีความหมายเดิมว่า "น้ำดอกไม้" และคำว่าคำว่า "โมล์ค" ที่แปลว่าไก่ แต่คนไทยมุสลิมกลับใช้เรียกเป็นข้าวหมก คำว่า ภาษี มาจาก บัคซี ที่มีความหมายว่า "ของให้เปล่า ของกำนัล หรือรางวัล" และคำว่า สนม มาจากคำว่า ซะนานะฮ์ เป็นต้น
ปัจจุบันชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซียสูญเสียอัตลักษณ์สำคัญทางชาติพันธุ์ เพราะชุมชนต้องปรับตัวเข้ากับสภาพสังคมพหุวัฒนธรรมของกรุงเทพมหานครโดยถูกกลืนไปกับระบบการศึกษาและการติดต่อกับชุมชนอื่น ๆ และใช้ภาษาไทยในชีวิตประจำวัน จากงานวิจัยเมื่อปี พ.ศ. 2545 พบว่าชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซียรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิมของตนเองได้น้อยที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับชาวไทยมุสลิมกลุ่มอื่นในกรุงเทพมหานคร กระนั้นชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซียในฝั่งธนบุรียังคงรักษา "ศัพท์เฉพาะ" สำหรับสื่อสารกับคนในท้องถิ่น เช่น โขบ บุ่นด่า ลั่นดี ซ่าเหรี่ย บ้ะหล่า เป้ระหาน เป็นต้น
แม้แต่เครื่องแต่งกายอย่างลอมพอก ก็เป็นอีกหนึ่งมรดกทางวัฒนธรรมของเปอร์เซีย ที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากผ้าโพกหัวของชาวมุสลิมกับชฎาของไทย โดยลอมพอกถือเป็นหมวกสำหรับขุนนางในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ในรัชกาลเดียวกันก็ได้ส่งราชทูตไปยังประเทศฝรั่งเศสเพื่อเจริญสัมพันธไมตรีในปี พ.ศ. 2229 ลอมพอกจึงเป็นที่สนใจของชาวฝรั่งเศสอย่างมาก
ขณะเดียวสมเด็จพระนารายณ์มหาราชก็โปรดฉลองพระองค์อย่างชาวเปอร์เซียเช่นกัน ในหนังสือสำเภากษัตริย์สุลัยมานของอิบนิ มูฮัมหมัด อิบราฮิม ได้กล่าวถึงสมเด็จพระนารายณ์ ความว่า "เมื่อพระเจ้าแผ่นดินไทยได้ทอดพระเนตรภาพพระราชวังคาข่าน รวมทั้งภาพวาดพระเจ้ากรุงอิหร่านก็ทรงสนพระทัย และเมื่อรับสั่งให้คณะราชทูตเข้าเฝ้าฯ มักเห็นพระนารายณ์ฉลองพระองค์ด้วยเสื้อผ้าอย่างอิหร่าน คือเสื้อคลุมยาว กางเกงขายาว เสื้อชั้นใน ถุงเท้ารองเท้า และเหน็บกริชเปอร์เซีย แต่พระองค์ไม่ได้คลุมผ้าบนพระเศียรดังเช่นแขกทั่วไป ด้วยเหตุที่ทรงหนัก" นอกจากนี้พระองค์ยังโปรดเสวยอาหารเปอร์เซียอีกด้วย
เดิมแขกเจ้าเซ็นมีอัตลักษณ์การแต่งกายด้วยเสื้อผ้าลายยาวกรอมข้อเท้า สวมกางเกงขายาว และใช้ผ้าพันศีรษะ ปัจจุบันเหลืออัตลักษณ์เพียงอย่างเดียวคือสวมหมวกฉาก หรือหมวกกลีบ ที่ใส่ในช่วงพิธีเจ้าเซ็นเท่านั้น
ชาวไทยเชื้อสายเปอร์เซียที่นับถือนิกายชีอะฮ์ มีพิธีกรรมทางศาสนาที่สำคัญคือ พิธีเจ้าเซ็น ซึ่งทำพิธีถึง 11 วัน โดยหลังจากครบ 11 วันแล้ว ได้มีการทำบุญครบรอบวันตาย 3 วัน 7 วัน 15 วัน 30 วัน