pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เกลย์ นับว่าเป็นวงดนตรีที่สามารถแสดงสดได้ดีมากที่สุดวงนึง ในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1999 เกลย็ได้เริ่มจัด GLAY EXPO ขึ้นเป็นครั้งแรก โดยจัดขึ้นที่เมืองมาคุฮาริ การแสดงคอนเสิร์ตในครั้งนั้นใช้ชื่อว่า GLAY EXPO 1999 "SURVIVAL" มีผู้ชมถึง 200,000 คน และการแสดงคอนสิร์ตในครั้งนั้น ได้รับบันทึกลงใน Guinness Book World of Records ฉบับปี ค.ศ. 1999 ว่าเป็นคอนเสริตกลางแจ้ง ที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลกที่เล่นโดยศิลปินเดียว
GLAY
โอมชินริเกียว
อาเลฟ  ชื่อเดิมคือ โอมชินริเกียว  เป็นลัทธิวันสิ้นโลกของญี่ปุ่น โชโกะ อาซาฮาระ (Shoko Asahara) ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1984
โอมชินริเกียวถูกพบว่า เป็นตัวการใช้สารซาริน (sarin) โจมตีผู้คนที่มัตสึโมโตะเมื่อ ค.ศ. 1994 และในซับเวย์โตเกียวเมื่อ ค.ศ. 1995 แต่ไม่เคยยอมรับเรื่องดังกล่าว โดยอ้างว่า ผู้กระทำกระทำเองอย่างลับ ๆ ผู้บริหารและสาวกทั่วไปไม่รู้เห็นด้วย อาซาฮาระยังถ่ายทอดเสียงตนเองร้องเพลงยืนยันความบริสุทธิ์ออกวิทยุที่ซื้อสัญญาณจากรัสเซียส่งผ่านมายังญี่ปุ่น แต่ในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 หลังอุทธรณ์คำพิพากษาครบทุกศาลแล้ว อาซาฮาระกับพวกอีกหกคนก็ถูกประหารด้วยการแขวนคอเป็นการลงโทษในคดีโจมตีซับเวย์เมื่อ ค.ศ. 1995 และคดีอื่น ๆ ครั้นวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 พรรคพวกอีกหกคนของเขาก็ถูกประหารตามติดกันไป
หลายประเทศ รวมถึงคาซัคสถาน แคนาดา รัสเซีย สหรัฐ และสหภาพยุโรป ได้ระบุอย่างเป็นทางการให้โอมชินริเกียวเป็นองค์การก่อการร้าย
ใน ค.ศ. 2007 โอมชินริเกียวยุบลงเป็นกลุ่มอาเลฟและกลุ่มฮิการิโนะวะ (Hikari no Wa) สำนักข่าวกรองความมั่นคงสาธารณะ (Public Security Intelligence Agency) ของญี่ปุ่นประกาศเมื่อ ค.ศ. 2009 ว่า อาเลฟและฮิการิโนะวะเป็นสาขาของ "ศาสนาอันตราย" (dangerous religion) และออกประกาศในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 ให้กลุ่มทั้งสองอยู่ในความเฝ้าระวังของทางการเป็นเวลาสามปีหรือกว่านั้น รัฐบาลญี่ปุ่นเลิกเฝ้าระวังฮิการิโนะวะใน ค.ศ. 2017 แต่ยังเฝ้าระวังอาเลฟต่อไป
ศาสนาคอนโตเกียว
ศาสนาคอนโตเกียว หรือ ศาสนาแสงทอง ก่อตั้งเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
มีสาวกประมาณหมื่นคน เน้นความสัมพันธ์ระหว่างสาวกกับพระเจ้าโดยผ่านพระ
มีพิธีกรรมที่เน้นให้สาวกเข้ามาคุยปรึกษากับพระคล้ายกับการปรึกษานักจิตวิทยา และเน้นสร้างสรรค์ความรู้สึกที่ดีกับสรรพสิ่งรอบข้าง
เท็นริเกียว
เท็นริเกียว  บางครั้งเขียนเป็น ลัทธิเท็นริ  เป็นศาสนาญี่ปุ่นใหม่ (Japanese new religion) ที่ไม่ได้นับถือแบบเอกเทวนิยมหรือสรรพเทวนิยม มีต้นกำเนิดจากหลักคำสอนของหญิงที่มีชื่อว่ามิกิ นากายามะในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งผู้ติดตามเรียกเธอว่า "โอยาซามะ" ผู้ติดตามเท็นริเกียวเชื่อว่าเทพผู้สร้าง เทพแห่งความจริง มีพระนามหลายแบบ เช่น "สึกิฮิ", "เท็นริ-โอ-โนะ-มิโกโตะ" และ "โอยางามิซามะ (พระเจ้าผู้เป็นบุพการี)" ทรงเปิดเผยเจตจำนงของพระองค์ผ่านมิกิ นากายามะในฐานะศาลเจ้าของเทพเจ้า (Shrine of God) และถึงผู้ที่มีบทบาทในระดับที่น้อยกว่าในฮนเซกิ อิโซ อิบูริ และผู้นำคนอื่น ๆ จุดมุ่งหมายทางโลกของเท็นริเกียวคือสั่งสอนและสนับสนุนชีวิตอันผาสุข (Joyous Life) ที่กระทำด้วยกุศลธรรมและสติสัมปชัญญะ ซึ่งมีชื่อเรียกว่า
ศูนย์ปฏิบัติการหลักของเท็นริเกียวในปัจจุบันอยู่ที่สำนักงานใหญ่ศาลเจ้าเท็นริเกียว (เท็นริ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น) ซึ่งมีศาลเจ้าที่ได้รับการสนับสนุนทั่วญี่ปุ่น 16,833 แห่ง มีผู้ติดตามในประเทศญี่ปุ่น 1.75 ล้านคน และประมาณการว่ามีผู้ติดตามมากกว่า 2 ล้านคนทั่วโลก
ราชวงศ์ปราสาททอง
ราชวงศ์ปราสาททอง เป็นราชวงศ์ที่ 4 ครองอาณาจักรอยุธยาเป็นเวลา 58 ปี (พ.ศ. 2173 - พ.ศ. 2231) มีชื่อตามพระนามของสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ผู้สถาปนาราชวงศ์ด้วยการยึดอำนาจจากสมเด็จพระอาทิตยวงศ์ พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายในราชวงศ์สุโขทัย ราชวงศ์ปราสาททองได้ชื่อว่าเป็นยุคทองของอาณาจักรอยุธยา ราชวงศ์ปราสาททองมีพระมหากษัตริย์ครองราชย์ 4 พระองค์เป็นลำดับดังนี้
เฟเลติ เซเวเล
ดร. เฟเลติ เฟรด เซเวเล เป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศตองงาคนที่ 14 ได้รับการแต่งตั้งจากสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 เมื่อยังเป็นมกุฎราชกุมาร อีกทั้งยังเป็นนักธุรกิจชั้นนำและมีความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่ดีกับสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 นโยบายสำคัญคือการปฏิรูปการเมืองและเศรษฐกิจ โดยมีเป้าหมายปฏิรูปรัฐธรรมนูญซึ่งมีอายุกว่า 130 ปี และให้สมาชิกรัฐสภามาจากการเลือกตั้งทั้งหมด ปัจจุบัน ดร. เฟเลติ เซเวเล เป็นนายกรัฐมนตรีพลเรือนคนแรกของประเทศตองงา
ดร. เฟเลติ เซเวเล เกิดวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2487
ปริญญาตรีสาขาคณิตศาสตร์ ปริญญาโทและเอกสาขาภูมิศาสตร์เศรษฐกิจ จากมหาวิทยาลัยแคนเตอร์เบอรี ไครสต์เชิร์ช ประเทศนิวซีแลนด์
ลำดับราชวงศ์อียิปต์โบราณ
สมเด็จพระราชาธิบดีซัยยิด ซีรอญุดดีน
สมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู ซัยยิด ซีรอญุดดีน อิบนี อัลมัรฮูม ตวนกูซัยยิด ปุตรา จามาลัลลาอิล ยังดีเปอร์ตวน อากงที่ 12 ทรงเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีองค์ที่ 12 แห่งสหพันธรัฐมาเลเซีย และอดีตรายารัฐปะลิสเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีองค์ที่ 3 แห่งมาเลเซีย เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 และทรงขึ้นครองสิริราชสมบัติเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2544
สมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู ไซอิด ซิรอญุดดิน อิบนี อัลมาร์ฮูม ตวนกู ไซอิด ปุตรา จามาลุลไลล์ ยังดี เปอร์ตวน อากง แห่งมาเลเซีย เป็นพระราชโอรสในตวนกู เซยิด ปุตรา อิบนิ อัล มรหุม เซยิด ฮัสซัน จามัลุลลาอิล (Tuanku syed Putra Ibni Al Marhum Syed Hassan Jamalullail) อดีตสมเด็จพระราชาธิบดีองค์ที่ 3 และรายารัฐปะลิส กับเติงกู บุดริอะห์ บินติ อัล มรหุม เติงกู อิสมาอิล (Tengku Budriah binti Al – Marhum Tengku Ismail) เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2544 เป็นพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา ทรงเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีองค์ที่ 12 แห่งมาเลเซีย
สมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู ซัยยิด ซีรอญุดดีน เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 ณ เมืองระอาว รัฐปะลิส ประเทศมาเลเซีย
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 กับสมเด็จพระราชินีตวนกู เฟาซิอาห์ บินตี อัลมาร์ฮูม เติงกู อับดุล รอชีด รายา ประไหมสุหรี อากง ซึ่งสืบเชื้อสายพระราชวงศ์สุลต่านรัฐกลันตันและตรังกานู มีพระราชโอรส 1 พระองค์และพระราชธิดา 1 พระองค์ พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยวิชาการทหารแซนเฮริสต์ (Sandhurst) สหราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2508
ฟาโรห์แฮตเชปซุต
แฮตเชปซุต (; /hætˈʃɛpsut/ "สตรีชั้นสูงผู้เป็นเอก") เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ห้าในราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ ซึ่งเป็นสตรี
เจมส์ เฮนรี บรีสด์ (James Henry Breasted) นักไอยคุปต์วิทยา กล่าวว่า พระนางทรงเป็นที่รู้จักกันว่า "เป็นอิสตรีผู้ยิ่งใหญ่พระองค์แรกในประวัติศาสตร์ ที่พวกเรามีข้อมูล"
พระนางเป็นอิสตรีผู้ที่ครองบัลลังค์เป็นฟาโรห์องค์ที่สามแต่กลับเป็นที่รู้จักอย่างมากในฐานะ "ราชินีมีเครา" มาจากการที่พระนางได้สวมเคราปลอมเหมือนบุรุษฟาโรห์ทำกัน พระนางได้แต่งตำนานเกี่ยวกับประสูติกาลของพระนางว่า "เมื่อเทพอามุนผู้ยิ่งใหญ่แห่งนครธีบส์ หลงรักหญิงงามนามว่าอาโมส อามุนได้เข้าหานางและมีสัมพันธ์กับนาง โดยที่พระองค์อามุนแต่งตั้งบุตรีในครรภ์ของอาโมสเป็นผู้นั่งบัลลังค์ฮอรัสตลอดไป" ดังนั้นถือได้ว่าเป็นการฉลาดที่พระนางแต่งตำนานไว้เพื่อให้ไม่มีประชาชนหน้าไหนกล่าวหาพระนางได้อีก
พระนางมีพระราชกรณียกิจในการบำรุงเศรษฐกิจของอียิปต์ และค้าขายกันกับดินแดนพันท์และได้ของมีค่ามากมายกลับมา โดยวิหารสุสานของนางมีชื่อว่าเดียร์-เอล-บาฮารี หรือในภาษาอียิปต์โบราณว่า"เจเซร์-เจเซร์รู"(Djeser-djeseru)
ตุตันคามุน
วิเลี่ยม เฮนรี่ ฟ็อกซ์ ทัลบอท
ลัทธิประทับใจ
ลัทธิประทับใจ หรือ อิมเพรสชันนิซึม  เป็นขบวนการศิลปะที่เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งเริ่มต้นจากการรวมตัวกันอย่างหลวม ๆ ของจิตรกรทั้งหลายที่มีนิวาสถานอยู่ในกรุงปารีส พวกเขาเริ่มจัดแสดงงานศิลปะในช่วงทศวรรษที่ 1860 ชื่อของขบวนการนี้มีที่มาจากภาพวาดของโกลด มอแน ที่มีชื่อว่า Impression, Sunrise ( ในภาษาฝรั่งเศส) และนักวิจารณ์ศิลปะนามว่าหลุยส์ เลอรัว (Louis Leroy) ก็ได้ให้กำเนิดคำคำนี้ขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจในบทวิจารณ์ศิลปะเชิงเสียดสีซึ่งตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เลอชารีวารี (Le Charivari) อิทธิพลของลัทธิประทับใจยังแผ่ออกจากวงการศิลปะไปยังดนตรีและวรรณกรรม
ลักษณะของภาพวาดแบบลัทธิประทับใจคือการใช้พู่กันตวัดสีอย่างเข้ม ๆ ใช้สีสว่าง ๆ มีส่วนประกอบของภาพที่ไม่ถูกบีบ เน้นไปยังคุณภาพที่แปรผันของแสง (มักจะเน้นไปยังผลลัพธ์ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของเวลา) เนื้อหาของภาพเป็นเรื่องธรรมดา ๆ และมีมุมมองที่พิเศษ
จิตรกรแนวประทับใจได้ฉีกกรอบการวาดที่มาตั้งแต่อดีต พวกเขาจึงได้ชื่อว่าเป็นพวกขบถ พวกเขาได้วาดภาพจากสิ่งที่อยู่ตรงหน้าในปัจจุบันให้ดูประหลาดและไม่สิ้นสุดสำหรับสาธารณชนที่มาดูงานของพวกเขานักวาดแนวนี้ปฏิเสธที่จะนำเสนอความงามในอุดมคติ และมองไปยังความงามที่เกิดจากสิ่งสามัญแทน พวกเขามักจะวาดภาพกลางแจ้ง มากกว่าในห้องสตูดิโอ อย่างที่ศิลปินทั่วไปนิยมกัน เพื่อที่จะลอกเลียนแสงที่แปรเปลี่ยนอยู่เสมอในมุมมองต่าง ๆ
ภาพวาดแบบลัทธิประทับใจ ประกอบด้วยการตวัดพู่กันแบบเป็นเส้นสั้น ๆ ของสีซึ่งไม่ได้ผสมหรือแยกเป็นสีใดสีหนึ่ง ซึ่งได้ให้ภาพที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติและมีชีวิตชีวา พื้นผิวของภาพวาดนั้นมักจะเกิดจากการระบายสีแบบหนา ๆ ซึ่งทำให้พวกเขาแตกต่างจากนักเขียนยุคเก่าที่จะเน้นการผสมผสานสีอย่างกลมกลืนเพื่อให้ผู้อื่นคิดว่ากำลังมองภาพวาดบนแผ่นแฟรมให้น้อยที่สุด องค์ประกอบของลัทธิประทับใจยังถูกทำให้ง่ายและแปลกใหม่ และจะเน้นไปยังมุมมองแบบกว้าง ๆ มากกว่ารายละเอียด
ในช่วงที่เต็มไปด้วยการเปลี่ยนแปลงของฝรั่งเศสนั่นคือจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ทรงบูรณะกรุงปารีสและทำสงคราม อากาเดมีเดโบซาร์ (Académie des Beaux–Arts) มีอิทธิพลต่อศิลปะของฝรั่งเศสในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ศิลปะในช่วงนั้นถือว่าเป็นออกไปทางอนุรักษนิยมซึ่งไม่ว่าจะคิดใหม่ทำใหม่อย่างไรก็ต้องตกอยู่ภายใต้การครอบงำของสถาบัน จึงกล่าวได้ว่า สถาบันได้วางมาตรฐานให้กับการวาดภาพของฝรั่งเศส นอกจากจะกำหนดเนื้อหาของภาพวาดแล้ว (ยกย่องแนวศาสนาและประวัติศาสตร์รวมไปถึงภาพเหมือนของคน) สถาบันยังกำหนดเทคนิคที่ศิลปินต้องใช้ พวกเขายกย่องสีแบบทึบ ๆ ตามแบบเก่า ๆ ยิ่งสะท้อนภาพให้เหมือนกับความจริงเท่าไรยิ่งดี สถาบันยังสนับสนุนให้เหล่าจิตรกรลบร่องรอยการตระหวัดแปรง และที่สำคัญต้องแยกศิลปะออกจากบุคลิกภาพ อารมณ์ และเทคนิคการทำงานของตัวศิลปินเอง
ในปี ค.ศ. 1863 คณะกรรมการได้ปฏิเสธผลงานที่ชื่อว่า "มื้อเที่ยงบนสนามหญ้า"  โดยเอดัวร์ มาแน เพราะว่ามันแสดงภาพผู้หญิงเปลือยนั่งอยู่ข้าง ๆ ผู้ชายใส่เสื้อผ้าสองคนขณะที่ทั้งสามกำลังไปปิกนิกกัน ตามความเห็นของคณะกรรมการ ภาพเปลือยนั้นเป็นสิ่งที่ยอมรับกันได้ในภาพวาดเชิงประวัติศาสตร์และเชิงสัญลักษณ์ แต่จะมาแสดงกันผ่านภาพธรรมดาดาด ๆ เช่นนี้ถือว่าต้องห้าม
เอดัวร์ มาแน (ไม่ใช่มอแน) อับอายยิ่งนักกับการที่พวกกรรมการปฏิเสธโดยใช้คำพูดแบบเจ็บแสบ ซึ่งทำให้บรรดาศิลปินฝรั่งเศสทั้งหลายเริ่มแสดงความไม่พอใจกันมาก ถึงแม้มาแนจะไม่ถือว่าตัวเองเป็นพวกลัทธิประทับใจ เขาก็เป็นคนเปิดอภิปรายในร้านกาแฟแกร์บัว (Guerbois) ที่ซึ่งกลุ่มศิลปินในลัทธิประทับใจมารวมตัวกันและมีอิทธิพลต่อการค้นหารูปแบบใหม่ของกลุ่มกลุ่มนั้น
ภายหลังจากที่จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ได้ทอดพระเนตรงานหลายชิ้นที่ถูกปฏิเสธ ก็ทรงออกกฎหมายว่าสาธารณชนมีสิทธิ์ในการตัดสินงานศิลปะด้วยตัวเอง และงานแสดงภาพที่ถูกปฏิเสธ  ก็ถูกจัดขึ้น แต่ถูกนักวิจารณ์ศิลปะโจมตีอย่างมากเป็นเวลาหลายปี และในปี ค.ศ. 1874 นั่นเอง บรรดาศิลปินในลัทธิประทับใจ (ถึงแม้จะไม่รู้จักว่าชื่ออะไรกันบ้าง) ก็ได้จัดงานแสดงภาพวาดของตัวเอง ภายหลังจากที่ไปร่วมงานแสดง นักวิจารณ์นามว่า หลุยส์ เลอรัว (นักแกะสลัก จิตรกร และนักเขียนบทละครที่มีชื่อเสียง) ได้เขียนบทวิจารณ์แบบเจ็บ ๆ แสบ ๆ ลงในหนังสือพิมพ์เลอชารีวารี โดยเน้นการโจมตีไปที่ภาพวาดโดยจิตรกรที่ไม่มีชื่อเสียงในขณะนั้น และตั้งชื่อบทความนั้นว่า "การแสดงภาพวาดของจิตรกรลัทธิประทับใจ" เลอรัวประกาศว่า ภาพวาดที่ชื่อว่า Impression, Sunrise ของมอแนนั้นอย่างมากสุดก็เป็นแค่ภาพร่างแบบลวก ๆ จะให้เรียกว่าเป็นผลงานที่สมบูรณ์แล้วก็อย่าหวังเลย
ถึงแม้คำว่าลัทธิประทับใจจะเป็นคำเสียดสีของนักเขียนท่านนี้ แต่พวกศิลปินกลับชื่นชอบมันและเห็นว่าเป็นคำเรียกแบบให้เกียรติกัน ถึงแม้รูปแบบและมาตรฐานของแต่ละคนจะแตกต่างแปรเปลี่ยนไปแต่สิ่งที่ร้อยรัดพวกเขาให้เป็นหนึ่งเดียวคือจิตวิญญาณแห่งความเป็นขบถและความเป็นตัวของตัวเองถึงแม้ในอดีต การวาดภาพจะถูกมองอยู่เสมอว่านำเสนอสิ่งต่าง ๆ ทางประวัติศาสตร์และทางศาสนาในลักษณะที่เป็นทางการ แต่ความจริงศิลปินหลายท่านก็วาดภาพถึงสิ่งที่สามารถพบเห็นในชีวิตประจำวัน จิตรกรชาวดัตช์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อย่างเช่นยัน สเตน มุ่งเน้นไปที่วัตถุธรรมดา แต่ว่างานของพวกเขาก็แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของการจัดองค์ประกอบภาพแบบเก่า ๆ ในการจัดวางฉาก เมื่อศิลปะในลัทธิประทับใจเกิดขึ้น พวกศิลปินก็สนใจในการวาดภาพต่อสิ่งธรรมดาดาด ๆ และนิยมการเก็บภาพด้วยวิธีใหม่
ในช่วงนั้นภาพถ่ายก็กำลังเป็นที่นิยมและกล้องถ่ายรูปก็พกพาได้ง่ายขึ้น ส่วนภาพถ่ายก็ให้ความสมจริงขึ้นเรื่อย ๆ ภาพถ่ายก็เป็นแรงบันดาลใจให้พวกศิลปินในลัทธิประทับใจ บันทึกไม่ใช่เฉพาะแสงที่มาตกกระทบต่อภูมิประเทศเท่านั้นหากแต่เป็นชีวิตประจำวันของคนทั่วไป ภาพถ่ายและภาพพิมพ์แบบญี่ปุ่น (Japonisme) ผสมผสานกันกลายเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้พวกศิลปินในลัทธิประทับใจ ค้นคิดวิธีแบบใหม่และใช้มุมมองของภาพที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว
ภาพวาดของแอดการ์ เดอกา ที่ชื่อว่า "ชั้นเรียนเต้นรำ"  แสดงให้เห็นว่าได้รับอิทธิพลทั้งสองด้าน หนึ่งในนั้นเป็นภาพนักเต้นรำกำลังจัดชุดของหล่อนและด้านล่างขวามือเป็นภาพของพื้นว่างเปล่า
ลัทธิประทับใจ.
มูลเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดศิลปะในลัทธิประทับใจ พอสรุปได้ดังนี้
โทมัส โรซิกกี้
คณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ
คณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ (ชื่อย่อ คตส.) เป็นคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน ในเรื่องที่ได้กระทำการให้รัฐเสียหายเฉพาะรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตรเท่านั้น ตั้งขึ้นตาม ประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ฉบับที่ 30 ลงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2549 ประกอบด้วย
บทบาทและอำนาจหน้าที่.
อำนาจหน้าที่ของ คตส.เป็นไปตาม ประกาศ คปค.ฉบับที่ 30 โดยเฉพาะข้อ 9 ได้บัญญัติว่า
ในกรณีที่คณะกรรมการตรวจสอบมีมติว่าผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือบุคคลใดกระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ หรือทุจริต หรือร่ำรวยผิดปกติ ให้ส่งรายงานเอกสารหลักฐานพร้อมทั้งความเห็นไปยังอัยการสูงสุด เพื่อให้อัยการสูงสุดดำเนินการต่อไปตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามทุจริตแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีอาญาผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พ.ศ. 2542 โดยให้ถือว่ามติของคณะกรรมการตรวจสอบเป็นมติของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
ในกรณีที่อัยการสูงสุดมีความเห็นแตกต่างแต่คณะกรรมการตรวจสอบมีความเห็นยืนยันความเห็นเดิม ให้คณะกรรมการตรวจสอบมีอำนาจดำเนินการให้มีการยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง หรือศาลที่มีเขตอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีแล้วแต่กรณี
คณะกรรมการชุดเดิม.
คณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ ตามประกาศ คปค. ฉบับที่ 30 เป็นคณะกรรมการชุดใหม่ที่ตั้งขึ้นทดแทน "คณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน ที่มีอำนาจตรวจสอบการดำเนินงานหรือโครงการต่างๆ ที่ได้รับอนุมัติ หรือเห็นชอบโดยบุคคลในคณะรัฐมนตรี หรือคณะรัฐมนตรีที่พ้นจากตำแหน่ง โดยผลการปฏิรูปการปกครอง" ซึ่งตั้งขึ้นตามประกาศ คปค. ฉบับที่ 23 ลงวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2549 โดยมีการแก้ไขอำนาจหน้าที่ หน่วยงานรองรับ ให้รัดกุมยิ่งขึ้น โดยขยายอำนาจหน้าที่ให้ครอบคลุมถึงความผิดอันเกิดจากการหลีกเลี่ยงกฎหมายภาษีอากร ซึ่งทำให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ และตัดรายชื่อกรรมการที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์ ว่ามีความใกล้ชิดกับรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตรออกไป
คณะกรรมการชุดเดิมที่มีนายสวัสดิ์ โชติพานิช เป็นประธาน ประกอบด้วย
การรับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์.
ในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ทางสภามหาวิทยาลัยรังสิตได้มีมติมอบปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง ให้แก่คณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐทั้งหมด โดยได้รับปริญญานี้พร้อมกับ นายเรืองไกร ลีกิจวัฒนะ สมาชิกวุฒิสภาแบบสรรหา และนายวีระ สมความคิด นักเคลื่อนไหวทางการเมืองภาคประชาชนด้วย
คตส.
คำสำคัญ "คตส." อาจหมายถึง
คมช.
เขาช่อง
เขาช่องอุตสาหกรรม 1979
บริษัท เขาช่องอุตสาหกรรม 1979 จำกัดเดิมเป็น ห้างหุ้นส่วนจำกัด กาแฟเขาช่อง เป็นผู้ผลิตกาแฟไทยภายใต้เครื่องหมายการค้า เขาช่อง กำเนิดจากการที่ จิระ จิระเลิศพงษ์ ผู้ก่อตั้งได้พบเมล็ดกาแฟที่ตำบลกะช่อง อำเภอนาโยง จังหวัดตรัง และได้นำมาทดลองหาวิธีให้มีรสชาติอร่อยจนสามารถออกจำหน่ายได้ กระทั่งปี พ.ศ. 2518 จึงได้สร้างโรงงานในกรุงเทพมหานครเพื่อจัดจำหน่ายไปทั่วประเทศไทย
ปัจจุบันเขาช่องมีสินค้าทั้งหมด 4 กลุ่ม ได้แก่ กาแฟผงสำเร็จรูป กาแฟทรีอินวัน กาแฟคั่วบด ครีมเทียม
บริษัท เอส แอนด์ พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ประกอบการธุรกิจอาหารและเบเกอรี่ภายใต้เครื่องหมายการค้า S&amp;P โดยมีสาขาแรกเป็นร้านเบเกอรี่และไอศกรีมเล็ก ๆ อยู่ในซอยประสานมิตร (สุขุมวิท 23) เปิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 (ตรงกับเหตุการณ์ 14 ตุลา) โดยพี่น้องตระกูลไรวา และตระกูลศิลาอ่อน และได้ขยายธุรกิจเติบโตขึ้นเป็นลำดับ และได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในปี พ.ศ. 2532 ในหมวดธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม โดยใช้เครื่องหมายในการซื้อขายหลักทรัพย์ว่า "S&amp;P"
• ร้านอาหารและร้านเบเกอรี่ เอส แอนด์ พี
• ร้านอาหาร เพลย์ คาเฟ่
S&amp;P
สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระพันปีหลวง
วันอีด
วันอีด อาจหมายถึง
การทำอันดับข้อมูลให้เด่นสุด
การทำอันดับข้อมูลให้เด่นสุด หรือ เอสอีโอ  เป็นการจัดทำ ปรับปรุงเว็บไซต์หรือเว็บเพจ เพื่อให้ติดอันดับต้น ๆ ในหน้าผลการค้นหาของเสิร์ชเอนจิน ด้วยวิธีการธรรมชาติหรือที่ไม่เสียค่าใช้จ่าย ซึ่งผ่านทางเป้าหมายของคำค้นหาที่ต้องการ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ การทำการตลาดผ่านระบบค้นหา หรือ search engine marketing (SEM)
ลำดับราชวงศ์
เคาะลีฟะฮ์
เคาะลีฟะฮ์ หรือ กาหลิบ ( "") มาจากคำว่า "เคาะลีฟะฮ์ อัรเราะซูล" (ผู้แทนของท่านเราะซูล)
คือคำที่ใช้เรียกประมุขของอาณาจักรอิสลามต่าง ๆ เริ่มตั้งแต่หลังจากท่านนบีมุฮัมมัดเสียชีวิต จนถึงปลายอาณาจักรอุษมานียะหฺ ประมุขสี่คนแรกเรียกว่า อัลคุละฟาอ์ อัรรอชิดูน คือ อะบูบักรฺ อุมัร อิบนุลค่อฏฏอบ อุษมาน บินอัฟฟาน, และอะลีย์ บินอะบีฏอลิบ ต่อมาเมื่ออำนาจของรัฐอิสลามตกภายใต้การปกครองของตระกูลอุมัยยะฮ์ ตระกูลอับบาซียะฮ์ และตระกูลอุษมาน ประมุขแต่ละคนก็ยังใช้คำนี้ เคาะลีฟะฮ์คนสุดท้ายคือ อับดุลมะญีด ที่ 2 เขตปกครองของเคาะลีฟะฮ์เรียกว่ารัฐเคาะลีฟะฮ์ (Caliphate)
สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม
สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม (สคส) เป็นหน่วยงานในสังกัดของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย โดยได้รับทุนสนับสนุนโครงการจาก สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคมไม่ใช่หน่วยงานให้ทุนสนับสนุนกิจกรรม (granting agency)
สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคมดำเนินงานในช่วง 5 ปีแรกระหว่าง พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2551 ขณะนี้กำลังอยู่ระหว่างระดมความคิดหาทิศทางและยุทธศาสตร์การดำเนินงานในช่วง 5 ปีที่สอง (พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2556) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 เป็นต้นไป สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคมเน้นความร่วมมือระยะยาวกับภาคี
แนวคิดและการจัดการ.
การจัดการความรู้เป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งในการขับเคลื่อนสังคมสู่สังคมเศรษฐกิจฐานความรู้ หรือสังคมอุดมปัญญา เนื่องจากสังคมไทยจำเป็นต้องขับเคลื่อนทุกภาคส่วนของสังคมสู่สังคมอุดมปัญญา จึงจำเป็นต้องมีหน่วยงานสร้างขีดความสามารถด้านการจัดการความรู้ขึ้นในสังคม นี่คือที่มาของการก่อตั้ง สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม ให้เป็นองค์กรหลักในการขับเคลื่อนขบวนการจัดการความรู้ในสังคมไทย โดยทำงานร่วมกับภาคีที่หลากหลาย ทั้งที่เป็นภาคีโดยตรงและโดยอ้อม โดย สคส. ทำงานในลักษณะของเพื่อนร่วมเรียนรู้วิธีใช้การจัดการความรู้เป็นเครื่องมือเพื่อการบรรลุเป้าหมายหลักของภาคี และทำงานเชื่อมโยงภาคีจัดการความรู้เข้าเป็นเครือข่าย เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากประสบการณ์การนำการจัดการความรู้ไปใช้งาน
สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคมดำเนินการส่งเสริมการจัดการความรู้ในสังคมไทย ทั้งในภาคสังคม-เศรษฐกิจพอเพียง และในภาคสังคม-เศรษฐกิจแข่งขัน ทั้งในภาคราชการ ภาคธุรกิจเอกชน ภาคเอกชนไม่ค้ากำไร (เอ็นจีโอ) และภาคประชาชน ทั้งดำเนินการส่งเสริมการพัฒนาขีดความสามารถในการดำเนินการจัดการความรู้ในบริบทและรูปแบบที่หลากหลาย และส่งเสริมขบวนการเคลื่อนสังคมไทยสู่สังคมความรู้ และสังคมเรียนรู้ โดยมีการสร้าง ศาสตร์ ด้านการจัดการความรู้ในสังคมไทย และสร้าง “สุขภาวะ” ทางสังคม และทุนทางสังคมไปพร้อมๆ กับการดำเนินการดังกล่าว
สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคมมียุทธศาสตร์การดำเนินงานในลักษณะเชื่อมโยงเครือข่ายกิจกรรมจัดการความรู้ขององค์กร หน่วยงาน และชุมชนต่างๆ ภายในประเทศ เน้นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้วิธีการ ประสบการณ์ และความสำเร็จในการใช้การจัดการความรู้เพื่อบรรลุเป้าหมายหลักขององค์กร หน่วยงาน และชุมชน โดยมีหลายกิจกรรมหลายอย่างเช่น
อีดิลฟิตรีย์
คลีโอพัตราที่ ๗
เสือใหญ่ (วงดนตรี)
เสือใหญ่ เป็นวงดนตรีโมเดิร์นร็อกไทย ประกอบด้วยสมาชิก 5 คน โดยมีนักแสดงที่เป็นที่รู้จักอย่าง อรรถพร ธีมากร เป็นนักร้องนำ
นิ มือกีตาร์ริทึ่มของวง เป็นคนเลือกชื่อนี้ เสือใหญ่ มาจากชื่อซอย เสือใหญ่อุทิศ ซอยที่ สมาชิกเสือใหญ่ทั้ง 5 คนใช้ชีวิตอยู่แถวนั้นมากที่สุด ไปห้องซ้อม กินข้าว นัดคนรู้ใจ ฯลฯ และชื่อนี้ก็ยังดูเป็นไทย ๆ เหมาะกับบุคลิกหนุ่มร็อกหัวไทยอย่างเสือใหญ่อีกด้วย
หนุ่มก่อตั้งวงพร้อมเพื่อนสมาชิกเสือใหญ่มากว่า 7 ปี ด้วยเริ่มแรกกับการทำอัลบั้มตั้งแต่ปี 2539 กับงานดนตรีสไตล์ Funk Rock โดยใช้ชื่อวงในตอนนั้นว่า Medium Rare หลังจากนั้นต่างคนต่างแยกย้ายกันไปหาประสบการณ์ หนุ่มหาประสบการณ์ทางด้านบันเทิงพร้อมกับหาประสบการณ์ทางด้านการร้องเพลงไปด้วย ส่วนเพื่อน ๆ ในวงอีก 4 คนยึดเส้นทางนักดนตรีอาชีพเป็นหลัก และทำงานเพลงภายใต้ชื่อวงใหม่ ชื่อวงเสือใหญ่ ซึ่งทั้ง 5 คนจะหาเวลามาทำอัลบั้มของตัวเองหลังจากเสร็จภารกิจของตัวเองแล้ว เสือใหญ่ทำงานมาเสนอที่ แกรมมี่อยู่หลายครั้ง จนได้รับการตอบรับ และได้ทำอัลบั้ม โดยหนุ่มนักร้องนำของวงพ่วงอีกหนึ่งหน้าที่ เป็น Co-producer
ข้อมูลสมาชิก.
อรรถพร ธีมากร (หนุ่ม)
พนา เชื้อวงศ์ (พนา)
ตรัยรัตน์ โพธิ์ทอง (กวาง)
รุ่งโรจน์ ใจเอื้อย (เมา)
นิรันดร สีมานนทปริญญา (นิ)
อำเภอละงู
ละงู เป็นอำเภอตั้งอยู่ในจังหวัดสตูล และเป็นอำเภอที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของจังหวัด
อำเภอละงูมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอละงูแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 61 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอละงูประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เอ็มทีวีออสเตรเลียวิดีโอมิวสิกอะวอดส์
เอ็มทีวีออสเตรเลียวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ เป็นงานแจกรางวัลให้ศิลปินออสเตรเลียและระดับอินเตอร์ เริ่มจัดงานตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005
ระบบผู้เชี่ยวชาญ หรือ ระบบผู้ชำนาญการ (expert system) เป็นซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ที่ช่วยในการหาคำตอบ อธิบายความไม่ชัดเจน ซึ่งปกตินั้นจะใช้ผู้เชี่ยวชาญในแต่ละสาขาตอบคำถามนั้น
ระบบผู้เชี่ยวชาญเป็นส่วนหนึ่งของปัญญาประดิษฐ์โดยอาศัยระบบฐานความรู้ (knowledge-based system) และกลไกการอนุมาน (inference engine) เป็นองค์ประกอบหลักในการทำงาน
อำเภอเมืองพะเยา
เมืองพะเยา  เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครอง การบริหารราชการ การศึกษา และเศรษฐกิจ ความเจริญ ของจังหวัดพะเยา
อำเภอเมืองพะเยาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 700 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
พะเยาเป็นเมืองเก่าเมืองหนึ่ง ในอดีตมีชื่อว่าเมืองภูกามยาวหรือเมืองพยาว เดิม อำเภอพะเยา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงราย และในปี พ.ศ. 2520 ได้มีพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดพะเยาขึ้น อำเภอพะเยาจึงได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอเมืองพะเยา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพะเยาตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
อำเภอเมืองพะเยาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 15 ตำบล 172 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองพะเยาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
อำเภอเมืองพะเยามีพื้นที่ประมาณ 842 ตารางกิโลเมตรหรือ 526,250 ไร่ มีเทือกเขาสูงทางทิศตะวันตกคือ "ดอยหลวง" มีลักษณะพื้นที่ทางทิศเหนือและทิศตะวันตกเป็นที่ราบสูงและลาดต่ำมาทางทิศตะวันออกและทิศใต้ บริเวณกลางมีแหล่งน้ำตามธรรมชาติขนาดใหญ่ซึ่งกรมการประมงได้จัดให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืดและเป็นที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดพะเยา คือ "กว๊านพะเยา" มีเนื้อที่ประมาณ 12,831 ไร่
แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ.
อำเภอเมืองพะเยามีแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ ดังนี้
กว๊านพะเยา
กว๊านพะเยา  อยู่ในเขตอำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา เป็นทะเลสาบน้ำจืดใหญ่ที่สุดในภาคเหนือ คำว่า "กว๊าน" ตามภาษาพื้นเมืองหมายถึง "บึง" เกิดขึ้นจากกรมประมงได้ทำประตูกั้นน้ำไว้เพื่อให้ราษฎรมีน้ำใช้ในฤดูแล้ง และในฤดูฝนก็กั้นไม่ให้น้ำไหลแรงไปท่วมเรือกสวนไร่นาที่อยู่ปลายน้ำ ตั้งอยู่ใจกลางเมืองพะเยา มีทิวเขาเป็นฉากหลัง เกิดจากน้ำที่ไหลมาจากห้วยต่างๆ 18 สาย มีปริมาณน้ำเฉลี่ยปีละ 29.40 ล้านลูกบาศก์เมตร มีพันธุ์ปลาน้ำจืดถึง 45 ชนิด ใน 17 วงศ์ มีเนื้อที่ 12,831 ไร่ หรือ (20.529 ตารางกิโลเมตร) เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลาต่างๆ ทัศนียภาพโดยรอบกว๊านพะเยา ทำให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวตามธรรมชาติที่สวยงามประทับใจผู้พบเห็น จนอาจจะกล่าวได้ว่าหัวใจของเมืองพะเยาอยู่ที่กว๊านพะเยา และด้วยความสมบูรณ์ของพันธุ์ปลาที่กว๊านพะเยา ทำให้เป็นแหล่งที่ผลิตปลาส้มรายใหญ่และขึ้นชื่อ จนกลายเป็นสินค้าที่มีชื่อเสียงของจังหวัดพะเยา
ริมกว๊านพะเยาเป็นร้านอาหารและสวนสาธารณะให้ประชาชนพักผ่อนหย่อนใจ กว๊านพะเยาในอดีตแต่เดิมเคยเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำมีสายน้ำอิงไหลพาดผ่านคดเคี้ยวทอดเป็นแนวยาวไปตลอด จากทิศเหนือจรดขอบกว๊านฯ ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประกอบกับมีหนองน้ำน้อยใหญ่หลายแห่งและร่องน้ำหลายสายที่ไหลลงมาจากขุนเขาดอยหลวงแล้วเชื่อมติดต่อถึงกัน ทำให้พื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำแห่งนี้จึงมีความอุดมสมบูรณ์ยิ่งนักและมีผู้คนเข้ามาตั้งถิ่นฐานอาศัยอยู่เป็นชุมชนนานนับตั้งแต่โบราณ
วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์
ดร.วุฒิพงษ์ เพรียบจริยวัฒน์ เป็นกรรมการผู้อำนวยการของสถาบันสหสวรรษ ซึ่งเป็นสถาบันวิชาการของภาคประชาชน ในอดีตเคยเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ช่วง พ.ศ. 2549-2551 กรรมการและรักษาการกรรมการผู้จัดการใหญ่ของ บมจ. ทีโอที (2550) และ บมจ. ผาแดงอินดัสทรี (2541-2543) อีกทั้งเคยร่วมก่อตั้งและเป็นกรรมการผู้จัดการคนแรกของ บริษัท ไทยเรทติ้งแอนด์อินฟอร์เมชั่นเซอร์วิส จำกัด หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า "ทริส" (2536-2541) ก่อนหน้านั้นเคยดำรงตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายแผนงานธนาคารกรุงเทพ (2531-2535)
นอกจากนั้น ยังเคยเป็นที่ปรึกษาให้กับหน่วยงานระหว่างประเทศ ราชการ รัฐวิสาหกิจ และเอกชนหลายแห่ง เช่น ธนาคารโลก สภาผู้แทนราษฎร สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศช.) สำนักงาน ก.พ. องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย (ทศท.) การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) และบริษัทหลักทรัพย์กองทุนรวม จำกัด
ทางด้านวิชาการ เคยเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ และผู้อำนวยการศูนย์ศึกษารัฐวิสาหกิจ สังกัดคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเป็นอาจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัยนอร์ธแคโรไลน่า (University of North Carolina) นอกจากการสอนหนังสือในมหาวิทยาลัยชั้นนำทั้งในและต่างประเทศแล้ว ดร.วุฒิพงษ์ ยังได้ผลิตบทความทางวิชาการมากมาย ทั้งในด้านเศรษฐศาสตร์ การเงิน การบริหารธุรกิจ และนโยบายสาธารณะ
ดร.วุฒิพงษ์ ยังเป็นผู้เขียนหนังสือชื่อ “คู่มือทรราช” (2543) ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นหนังสือเสียดสีประชดประชันการเมืองที่ดีที่สุดเล่มหนึ่ง รวมถึงหนังสือธรรมะภาษาอังกฤษในแนวพุทธวิทยาศาสตร์อีกหลายเล่มชื่อ "Dharmodynamics" (2547) "Neodharma" (2555) "Dharmoscience" (2555) และ "Sankhara" (2557) ซึ่งได้รับการตอบรับอย่างกว้างขวางทั้งในและต่างประเทศ อีกทั้งหนังสือภาษาอังกฤษสำหรับช่วยสอนวิธีการคิดด้วยภาพที่ชื่อว่า "Draw Your Thoughts" (2557)