pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นางเพ็ญพรรณ สิทธิไตรย์ เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2469 ที่ ตำบลธาตุเชิงชุม จังหวัดสกลนคร เป็นบุตรคนสุดท้องของนายบุญมา และนางน้ำ วชิโรดม สำหรับชีวิตครอบครัว เพ็ญพรรณ สมรสกับนายแถมชัย สิทธิไตรย์ อดีตผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา มีบุตร - ธิดา 6 คน ได้แก่
เพ็ญพรรณสำเร็จการศึกษาระดับวิชาชีพชั้นสูง จากโรงเรียนการช่างสตรี พระนครใต้ กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2489 และได้รับปริญญาครุศาสตร์บัณฑิตกิตติมศักดิ์ โปรแกรมวิชาคหกรรมศาสตร์ทั่วไป สายมัธยมศึกษา สาขาวิชาการศึกษา วิทยาลัยครูจันทรเกษม สหวิทยาลัยรัตนโกสินทร์ (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม)กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2533
เพ็ญพรรณ รับราชการเป็นครู นับตั้งแต่ พ.ศ. 2493 เป็นต้นมา โดยเริ่มต้นบรรจุที่โรงเรียนการช่างสตรี จังหวัดสกลนคร ต่อมาใน พ.ศ. 2498 ได้ย้ายมาสอนที่โรงเรียนการช่างสตรี จังหวัดตรัง และ โรงเรียนการช่างสตรี จังหวัดสมุทรสงคราม ต่อมาใน พ.ศ. 2502 ได้ย้ายไปสอนที่โรงเรียนการช่างสตรี จังหวัดกาญจนบุรี พ.ศ. 2505 ได้ย้ายไปสอนที่โรงเรียนการช่างสตรี จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2510 ย้ายไปสอนที่โรงเรียนการช่างสตรี จังหวัดสุโขทัย และใน พ.ศ. 2529 ได้ย้ายมาสอนที่โรงเรียนการช่างสตรี โชติเวช หรือในปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร วิทยาเขตโชติเวช เป็นที่สุดท้ายก่อนเกษียณอายุราชการ ใน พ.ศ. 2530
สำหรับวิชาที่นางเพ็ญพรรณสอนนั้น เป็นวิชาศิลปะประดิษฐ์ ควบคู่ไปกับจริยศึกษา หน้าที่พลเมือง ศีลธรรม และสังคมศึกษา
ผลงานการประดิษฐ์ที่สำคัญ.
นางเพ็ญพรรณ สิทธิไตรย์ ถือว่าเป็นผู้มีผลงานแกะสลักเครื่องสด ผลงานที่สำคัญอันได้แก่
สมัยกรุงสุโขทัย
สมัยกรุงรัตนโกสินทร์
มะโยะอิเนะโกะโอเวอร์รัน!
มะโยะอิเนะโกะโอเวอร์รัน!  เป็นไลท์โนเวลญี่ปุ่น แต่งโดย โทโมฮิโระ มัทสึ และวาดภาพประกอบโดย เปโกะ จำนวน 12 เล่มจบ โดยเล่มสุดท้ายวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2012 โดยสำนักพิมพ์ ซุปเปอร์ แดช บุงโกะ ในเครือ ชูเอชะ สำหรับมังงะ วาดโดย เคนทาโร ยาบุกิ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร "จัมพ์ สแควร์" เมื่อวันที่ 4 มกราคม 2010 และอนิเมะเริ่มฉายเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2010 และเป็นเรื่องที่เปลี่ยนผู้กำกับทุกตอน
ทะกุมิ สึซึกิ กำพร้าบิดามารดา ทำงานที่ร้านกาแฟชื่อ "สเตรย์แคตส์" (Stray Cats) กับฟุมิโนะ เซะริซะวะ เพื่อนในวัยเด็ก กับเพื่อนคนอื่น ๆ ร่วมสถาบันอุเมะโนะโมะริ (Umenomori Academy) วันหนึ่ง โอะโตะเมะ สึซึกิ พี่สาวบุญธรรมของเขา นำพาโนะโซะมิ คิริยะ เด็กหญิงคนหนึ่ง กลับมาบ้านเพื่อมาอาศัยร่วมด้วย และเมื่อชิเซะ อุเมะโนะโมะริ เพื่อนของเขา เริ่มชมรมสเตรย์แคตส์เพื่อช่วยเหลือผู้คน ชีวิตของเขาก็ต้องผจญเหตุการณ์แปลกใหม่ต่าง ๆ นับแต่นั้นเรื่อยไป
พลับพลึงธาร
พลับพลึงธาร หรือ หอมน้ำ  พืชน้ำชนิดหนึ่งมี อยู่ในวงศ์พลับพลึง (Amaryllidaceae) ถือได้ว่าเป็นพืชน้ำที่สวยงามและหายากมากที่สุดชนิดหนึ่ง โดยพบได้เฉพาะที่จังหวัดระนองตอนล่างและพังงาตอนบน ในจังหวัดระนองพบที่คลองนาคา ตำลนาคา อำเภอสุขสำราญ และที่คลองบางปรุ ตำบลกะเปอร์ อำเภอกะเปอร์ ส่วนที่จังหวัดพังงา พบที่คลองตาผุด บ้านห้วยทรัพย์ คลองสวนลุงเลื่อน ตำบลคุระ อำเภอคุระบุรี คลองนายทุย คลองบ้านทับช้าง คลองบ้านโชคอำนวย ตำบลแม่นางขาว อำเภอคุระบุรี และตามคลองย่อยต่าง ๆ ในเขตรอยต่ออำเภอคุระบุรีและอำเภอตะกั่วป่า เป็นพืชเฉพาะถิ่น ไม่พบที่ใหนในโลก ปัจจุบันพบเหลือแค่ร้อยละ 1 เท่านั้น และพบขึ้นอยู่อย่างกระจัดกระจาย จึงได้ขึ้นเป็นบัญชีพืชที่ใกล้สูญพันธุ์ของโลก (IUCN Redlist) เมื่อปี ค.ศ. 2011 สาเหตุของการลดลงเนื่องจาก การเก็บหัวจำหน่ายเป็นพืชน้ำประดับ และจากสาเหตุการขุดลอกคลองเพื่อแก้ปัญหาน้ำท่วม
เป็นพืชอวบน้ำ ดอกมีสีขาว มี 6 กลีบ ในก้านชูดอกหนึ่ง ๆ จะมีหลายก้านดอก จะทะยอยบานติดต่อกันไป ดอกหนึ่ง ๆ จะมีก้านเกสร 6 อัน มีเกสรสีเหลืองที่ปลายก้านเกสร ตรงกลางดอกจะมีก้านเกสรตัวเมียโผล่มาจากแกนกลางของดอก หลังจากผสมเกสร กะเปาะเมล็ดจะเจริญเติบโตที่โคนก้านดอก กะเปาะหนึ่งจะมีจำนวนเมล็ดที่ไม่เท่ากัน มีลักษณะบูดเบี้ยวเป็นทรงที่ไม่แน่นอน พอเมล็ดแก่จะหลุดออกจากกะเปาะ พัฒนาสายรกออกด้านใดด้านหนึ่งของเมล็ด ตรงปลายสายรกจะพัฒนาเป็นต้นใหม่และมีรากยึดติดกับพื้นคลอง ในระหว่างที่รากยังไม่สามารถเกาะยึดพื้นคลองได้ เมล็ดจะเป็นแหล่งอาหารให้กับต้นอ่อนได้นาน 3–4 เดือน หัวมีลักษณะคล้ายหัวหอม จึงมีชื่อเรียกว่า "หอมน้ำ" หัวจะโผล่ขึ้นเหนือผิวดินประมาณ 1 ใน 3 เพื่อป้องกันการเน่า ใบจะเป็นสีเขียวเรียวยาวเหมือนริบบิ้น ความยาวขึ้นอยู่กับระดับน้ำ บางพื้นที่ที่น้ำลึกใบอาจจะยาวได้ถึง 4 เมตร
พลับพลึงธารเติบโตได้ดีในดินร่วนปนทราย ดินทราย และดินร่วนเหนียวปนทราย ค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH) ของดินประมาณ 5.17–5.42 ปริมาณอินทรียวัตถุร้อยละ 1.03–2.33 ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ 9.23–13.23 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม และปริมาณโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ 28.35–51.47 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม โดยพลับพลึงธารเติบโตในบริเวณลำธารหรือลำคลองสายสั้น ๆ สภาพน้ำใสสะอาด ความลึกของน้ำประมาณ 36–75 เซนติเมตร อุณหภูมิของน้ำ 26–28 องศาเซลเซียส ความโปร่งแสง 36–75 เซนติเมตร ค่าการนำไฟฟ้า (EC) 21.75–50.66 ไมโครซีเมนส์ต่อเซนติเมตร ค่า pH ของน้ำ 6.21–6.44 ปริมาณออกซิเจนที่ละลายน้ำได้ 6.34–7.73 มิลลิกรัมต่อลิตรและค่าความกระด้างของน้ำ 13.65–19.88 มิลลิกรัมต่อลิตร ซึ่งเป็นพื้นที่ต้นน้ำที่อุดมสมบูรณ์ เป็นลำคลองที่มีการไหลเวียนของน้ำดีแต่กระแสน้ำไม่แรงมากเกินไป พลับพลึงธาร ถือว่าเป็นดรรชนีชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของน้ำและลำคลองได้ จะออกดอกและบานสะพรั่งในช่วงหน้าแล้งของพื้นที่อันดามันตอนบน ประมาณปลายเดือนกันยายนถึงเดือนธันวาคม ดอกมีความสวยงามประกอบกับความหายาก จึงทำให้ได้รับฉายาว่า "ราชินีแห่งสายน้ำ"
พลับพลึงธารมีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "หัวหญ้าช้อง" ปัจจุบันนิยมเรียกว่าพลับพลึงธาร มากกว่าหอมน้ำ เพราะมีดอกคล้ายดอกพลับพลึง แต่ขึ้นอยู่ในน้ำ ซึ่งสถานะของพลับพลึงธารยังมิได้ถูกบรรจุในบัญชีของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ CITES และไม่ได้รับการการคุ้มครองภายใต้กฎหมายใดใดในประเทศไทย และแม่น้ำลำคลองที่เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของพลับพลึงธาร ก็ยังไม่มีกฎหมายใดใด ให้การคุ้มครอง อย่างไรก็แล้วแต่ ในระดับพื้นที่ ชุมชนและกลุ่มอนุรักษ์ต่าง ๆ ในหมู่บ้านที่พบพลับพลึงธาร ได้มีกิจกรรมการอนุรักษ์และฟื้นฟู และมีกฎระเบียบต่าง ๆ ที่ห้ามการขุดหาหัวพลับพลึงธารเพื่อการค้า เช่น ชมรมเพลินไพรศรีนาคา กลุ่มอนุรักษ์คลองบางปรุ กลุ่มอนุรักษ์บ้านห้วยทรัพย์ กลุ่มอนุรักษ์บ้านนายทุย และกลุ่มอนุรักษ์บ้านบางซอย พลับพลึงธารบ้านบางวัน เป็นต้น ภายใต้การสนับสนุนขององค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) และเครือข่ายอนุรักษ์ลุ่มน้ำอันดามันตอนบน
โป่ง
โป่ง เป็นแหล่งดินที่มีรสเค็มและละเอียดซึ่งเกิดจากแร่ธาตุบางชนิด เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แร่ธาตุในโป่งประกอบไปด้วยโซเดียม แคลเซียม เหล็ก ฟอสฟอรัส และสังกะสี ซึ่งเป็นที่ต้องการของกระดูกและกล้ามเนื้อ แร่ธาตุเหล่านี้เป็นสิ่งซึ่งสัตว์สัตว์ป่าไม่สามารถหาทดแทนได้จากพืช ดังนั้นโป่งจึงเป็นแหล่งแร่ธาตุสำหรับสัตว์ป่าซึ่งกินพืชเป็นอาหาร ส่วนใหญ่พบโป่งได้มากในป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง และป่าดงดิบ จากมากไปน้อยตามลำดับ
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก
รัฐนายาริต
รัฐนายาริต  เป็นรัฐในประเทศเม็กซิโก ตั้งอยู่ช่วงกลางฝั่งตะวันตกของหาด ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก รัฐนายาริตติดกับรัฐซินาโลอาทางตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับรัฐดูรังโกทางทิศเหนือ ติดกับรัฐซากาเตกัสทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และติดกับรัฐฮาลิสโกทางทิศใต้ โดยติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตก เมืองหลวงของรัฐนายาริตคือเมืองเตปิก ที่ตั้งอยู่ทางใต้ของแม่น้ำเตปิก
รัฐดูรังโก
รัฐดูรังโก  เป็นรัฐในประเทศเม็กซิโก มีประชากรราว 1,509,118 คน เป็นรัฐที่มีความหนาแน่นประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์ เมืองหลวงของรัฐคือเมือง ดูรังโก
สามเวท
สามเวท (สันสกฤต: सामवेद, sāmaveda, จากคำว่า สามานฺ "บทเพลง" + เวท "ความรู้"), เป็นคัมภีร์พระเวทอันดับที่สอง (ตามลำดับที่ถือโดยทั่วไป) ในบรรดาพระเวททั้งสี่ นับเป็นคัมภีร์ฮินดูที่สำคัญและเก่าแก่มาก เนื้อหาส่วนที่เก่าแก่ที่สุด มีอายุราว 1,000 ปีก่อนคริสตกาล โดยมีความสำคัญและความเก่าแก่รองจากคัมภีร์ฤคเวท เนื้อหาประกอบด้วยรวมบทสวด (สังหิตา) และร้อยกรองอื่น ๆ โดยนำมาจากฤคเวท (ยกเว้น 75 บท) เพื่อใช้เป็นบทร้องสวดเป็นทำนองตามพิธีกรรม เรียกว่า "สามคาน" สวดโดยนักบวชที่เรียกว่า "อุทคาตา" ขณะทำพิธีคั้น กรอง และผสมน้ำโสม เพื่อถวายเทพเจ้า
รัฐรีโอเดจาเนโร
รัฐรีโอเดจาเนโร หรือ รัฐรีอูดีจาเนรู  เป็น 1 ใน 26 รัฐของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ติดกับรัฐมีนัชเจไรช์ทางทิศเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ, ติดกับรัฐเอชปีรีตูซังตูทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และติดกับรัฐเซาเปาลูทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออกและใต้ รัฐรีโอเดจาเนโรมีพื้นที่ 43,653 ตร.กม. เมืองหลวงของรัฐคือเมืองรีโอเดจาเนโร
รัฐอิดัลโก
รัฐอิดัลโก  เป็นรัฐของประเทศเม็กซิโก ช่วงกลางของประเทศ อยู่ติดกับรัฐซานลุยส์โปโตซีทางทิศเหนือ ติดกับรัฐเบรากรุซและรัฐปวยบลา ทางทิศตะวันออก ติดกับรัฐตลัซกาลาและรัฐเมฮิโกทางทิศใต้ และติดกับรัฐเกเรตาโรทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นหนึ่งในรัฐของเม็กซิโกที่มีประชากรพูดภาษาเม็กซิโกพื้นเมืองมาก รัฐครอบคลุมพื้นที่ 20,502 ตร.กม. และมีประชากร 2,345,514 คน (ข้อมูลปี 2005) ชื่อรัฐตั้งชื่อตามมิเกล อิดัลโก ผู้นำการนำอิสรภาพ เมืองหลวงของรัฐคือเมืองปาชูกา
อันดอร์ราลาเวยา
อันดอร์ราลาเวยา  เป็นเมืองหลวงของประเทศอันดอร์ราซึ่งตั้งอยู่บนเทือกเขาพิเรนีสระหว่างประเทศฝรั่งเศสกับประเทศสเปน อุตสาหกรรมหลักของเมืองคือด้านการท่องเที่ยว ถึงแม้ว่าประเทศจะมีรายได้นำเข้าจากการเป็นแหล่งหลบภาษี นอกจากนั้นยังมีสินค้าพื้นเมืองอย่างเฟอร์นิเจอร์และบรั่นดี
อันดอร์ราลาเวยามีประชากรตามการสำรวจในปี ค.ศ.2009 จำนวน 23,380คน โดยจำแนกเป็น ชาวสเปน 43% ชาวอันดอร์รา 33% ชาวโปรตุเกส 11%ชาวฝรั่งเศส 7% และกลุ่มอื่นๆ
ตังเก
ตังเก เป็นบทเพลงเพื่อชีวิตยอดนิยม จากการแต่งคำร้อง และ ขับร้องครั้งแรกของ พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ ในอัลบั้ม คนจนรุ่นใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2533
พงษ์เทพ ใช้เวลาคิดและเขียนเพลงนี้นานถึง 2 ปี ซึ่งต้องแก้อยู่หลายรอบ จนเกิดเป็นเพลงที่ฟังง่าย สนุกสนาน แต่เนื้อหาสะท้อนความรู้สึกที่ห่างไกล และกลายเป็นเพลงที่สร้างชื่อให้กับพงษ์เทพอีกเพลงหนึ่ง ถัดจากเพลง คนกับหมา และ ลิงทโมน
แต่ทำนองของเพลงตังเก ได้มีการอ้างใน youtube ว่า เดิมมาจากเพลงปฏิวัติชื่อ "ฉันเกิดเป็นลูกอิสาน" แต่งโดย ส.เยาวภา โดยเนื้อร้องบรรทัดแรก และทำนองในท่อนแรก มีความคล้ายคลึงกับเพลงตังเกมาก ซึ่งพงษ์เทพอาจจะเอาอิทธิพลของเพลงนั้นมาแต่งเพลงของตนเอง
การนำไปร้องต่อ.
เพลง "ตังเก" ถือเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในยุครุ่งเรืองของตลาดเพลงเพื่อชีวิตและจังหวะสามช่า และเป็นเพลงที่ดีที่สุดของพงษ์เทพ ด้วยเสียงร้องและเนื้อหาที่กลมกลืนอย่างลงตัว บวกกับจังหวะดนตรีสามช่าที่ถูกใจคอเพลงเพื่อชีวิตมาเนิ่นนาน ซึ่งช่วยเพิ่มความไพเราะน่าฟังยิ่งขึ้น จนมีการนำมาขับร้องใหม่ด้วยตัวเองอยู่หลายครั้ง และโดยศิลปินนักร้องคนอื่นๆ เช่น พี สะเดิด จากอัลบั้ม สะเดิดสุดเดช พ.ศ. 2550 ปี พ.ศ. 2552 ทาง หัวลำโพงริดดิม ได้ดัดแปลงรูปแบบดนตรีให้ต่างไปจากเดิมและเข้ากับความต้องการของวัยรุ่น เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่อง หนีตามกาลิเลโอ โดยมอบให้ สิงโต เดอะสตาร์ เป็นผู้ขับร้อง พร้อมด้วย ชุติมา ทีปะนาถ และ จรินทร์พร จุนเกียรติ นักแสดงนำจากภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว ซึ่งได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์ทั้งแง่บวกและลบ
ตังเก (พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ)
นครลักเซมเบิร์ก
ลักเซมเบิร์ก  มีอีกชื่อว่า นครลักเซมเบิร์ก ( หรือ ; ; หรือ ) เป็นเมืองหลวงของราชรัฐลักเซมเบิร์ก ในเมืองยังมีสิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์อย่าง ปราสาทลักเซมเบิร์ก ที่สร้างโดยชนแฟรงค์ในช่วงยุคกลางตอนต้นในบริเวณที่เริ่มก่อตั้งเมือง
เมืองลักเซมเบิร์กตั้งอยู่ใจกลางของยุโรปตะวันตกตั้งอยู่ห่างจากกรุงบรัสเซลส์ ห่างจากกรุงปารีส และตั้งอยู่ห่างจากโคโลญ
เมืองลักเซมเบิร์ก
พอล โรบินสัน (นักฟุตบอลเกิดเดือนธันวาคม พ.ศ. 2521)
พอล ปีเตอร์ โรบินสัน  เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักฟุตบอลชาว อังกฤษ โรบินสันเล่นใน ฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ ในชุด 21 ปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 โดยเล่นในตำแหน่ง กองหลัง และเขาถนัดเท้าซ้าย ในปี 2012 โรบินสันเล่นให้กับ ลีดล์ ยูไนเต็ด โดยยืมตัวมาจาก สโมสรฟุตบอลโบลตัน วันเดอเรอส์ โดยเขาถนัดในตำแหน่ง กองหลัง และยังเล่น แบ็กซ้าย ได้เป็นบางครั้ง และต่อมาในปีเดียวกันโรบินสันก็ย้ายมาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเบอร์มิงแฮมซิตี
ตรีศูล
ตรีศูล  เป็นหอกสามง่ามประเภทหนึ่ง และเป็นสัญลักษณ์ทางศาสนาในศาสนาฮินดู
ตรีศูลมาจากคำสันสกฤต त्रिशूल (triśūla) ซึ่งประกอบด้วย त्रि (trí; ตรี) แปลว่าสาม "three" และ शूल (śū́la; ศูล) แปลว่า "เหล็กแหลม" ในแง่นี้หมายถึงง่ามของตรีศูล
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ (พ.ศ. 2384 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2449) มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรัตน์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 12 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเกต ขณะประสูติ พระบิดายังไม่ได้บวรราชาภิเษก ในราชสำนักนิยมออกพระนามว่า พระองค์โตใหญ่ ทรงได้รับสถาปนาเป็น กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ ในรัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ 2424
พระองค์เป็นต้นราชสกุล “วรรัตน์” มีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมโยธาธิการจัดสร้างตำหนักพระราชทานแก่ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ ซึ่งเป็นพระบรมวงษานุวงศ์ชั้นผู้ใหญ่ฝ่ายพระราชวังบวร ที่วังเดิม ณ ตำบลหลัง ถนนราชดำเนินกลาง เข้ามาทางริมคลองวัดบุญศิริ แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2445 ในการนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีพิธีเสด็จขึ้นตำหนักใหม่ ในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445 เป็นศุภฤกษ์ และในเวลาค่ำ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินไปปรับทับ ณ ตำหนักใหม่ พระราชทานน้ำสังข์ และทรงเจิมพระราชทานพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ สิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2449 สิริพระชันษา 65 ปี นับเป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวที่มีพระชันษาสูงที่สุด ในการนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานนำหลวงสรงพระศพ ทรงสวมพระชฎาพระราชทานตามพระเกียรติยศแล้ว เจ้าพนักงานได้เชิญพระลองขึ้นประดิษฐานบนแว่นฟ้า 2 ชั้น ประกอบพระโกศไม้สิบสอง มีเครื่องสูง 3 ชั้น แวดล้อมตามพระเกียรติยศ และเสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงพระศพ ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2450 พร้อมกับพระศพพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจรัสพรปฏิภาณ ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
พอล โรบินสัน
พอล โรบินสัน  เป็นชื่อบุคคล อาจหมายถึง
กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรัตน์ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ
รายชื่อตัวละครในบ้านของเสียงหัวใจ
ตัวละครจากเรื่อง บ้านของเสียงหัวใจ
คางะ อาคาริ.
เพื่อนสมัยเด็กของฮารุโตะ เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น-รัสเซีย ตอนแรกที่เธอย้ายมาเรียนที่เดียวกับฮารุโตะ เธอจะไม่ค่อยถูกกับพวกฮารุโตะเท่าไร ทะเลาะกันบ่อยครั้ง และเธอยังเคยเอาชนะฮารุโตะในการแข่งซูโม่อีกด้วย ปัจจุบันเรียนอยู่ชั้นเดียวกันฮารุโตะ และ ทากาชิ อยู่ชมรมเทนนิสเหมือนกันยุสึกิ เธอแอบชอบพี่ชายของนานามิ ขนาดที่มายืนมองทุกวันหลังเลิกชมรม หลังจากที่เธอรู้ว่านารุมิ (พี่ชายของนานามิ) ชอบยุสึกิ จากตัวนานามิเอง เพราะตอนนั้นนานามิไม่รู้ว่าเธอชอบใครอยู่ ทำให้เธอหยุดเรียนไปหนึ่งวัน นานามิที่รู้ว่าตัวเองเป็นต้นเหตุจึงได้ไปปรึกษากับฮารุโตะ ฮารุโตะจึงบอกว่า คงแค่กินมั่วซั่วจนท้องเสียแค่นั้นเอง วันต่อมาเธอก็มาโรงเรียนพร้อมบอกกับทุกคนว่าแค่กินมั่วซั่วจนท้องเสีย
ตัวละครในโตเกียว.
คาซามะ เคียวสึเกะ.
ปัจจุบัน เสียชีวิตแล้วในตอนที่ 100 หลังจากที่เข้ารับการผ่าตัด ซึ่งการผ่าตัดสำเร็จไปได้ด้วยดี แต่ร่างกายของเขาไม่สามารถฟื้นฟูได้ จึงทำให้เขาเสียชีวิตลง
ซัลเฟต
ซัลเฟต  คือเกลือของกรดซัลฟิวริก
คุณสมบัติทางเคมี.
ซัลเฟตไอออนเป็นแอนไอออนหลายอะตอม ที่มีสูตรเอมพิริคัล SO42−และมีมวลโมเลกุล 96.06 ดาลตัน ประกอบด้วยอะตอมกำมะถันอยู่ตรงกลางและมีอะตอมออกซิเจน 4 อะตอมล้อมรอบเรียงกันเป็นรูปทรงสี่หน้า อะตอมกำมะถันมีภาวะออกซิเดชัน +6 และอะตอมออกซิเจนทั้งสี่มีภาวะออกซิเดชัน −2 ซัลเฟตไอออนมี 2 ประจุลบ และมีคู่กรดคือ ไบซัลเฟตไอออนหรือไฮโดรเจนซัลเฟตไอออน (HSO4−) ซึ่งมีคู่กรดต่อไป คือกรดซัลฟิวริก  สารซัลเฟตอินทรีย์อาทิไดเมทิลซัลเฟตเป็นสารประกอบโควาเลนต์และเอสเทอร์ของกรดซัลฟิวริก
SO4
ไอซ์
ไอซ์ สามารถหมายถึง
เบนจามิน จุง ทัฟเนล
เบนจามิน จุง ทัฟเนล  เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสโมสรฟุตซอลชลบุรีบลูเวฟ อดีตเคยเป็นนักร้องนำวงซิลลี่ฟูลแทนที่ณัฐพล พุทธภาวนา (โต ซิลลี่ ฟูลส์)
เบนจามิน จุง ทัฟเนล เกิดที่เมือง ประเทศเกาหลีใต้ (เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2518) ได้รับการอุปการะจากเกลนและโจแอน ทัฟฟ์เนล (Glenn and JoAnne Tuffnell) และได้ย้ายไปอาศัยอยู่ที่เมืองเบิร์กเล่ย์ ไฮทส์ (Berkley Heights) ประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2518 เบนจามินเติบโตที่เมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน โดยมีสตีฟและจอห์นซึ่งเป็นพี่ชายของเบนจามินเป็นคนแนะนำเกี่ยวกับดนตรี
ครอบครัวของเบนจามินได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองบาร์กิ้ง ริจช์ (Basking Ridge) รัฐนิวเจอร์ซีย์ เบนจามินเรียนโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนริจช์ (Ridge) ต่อมาเบนจามินก็ได้ย้ายไปเรียนที่แบลร์ อะคาเดมี (Blair Academy) จนจบการศึกษา เบนจามินได้เข้าศึกษาต่อด้าน Creative Writing และ History (สาขาการเขียนเชิงสร้างสรรค์และประวัติศาสตร์)ที่มหาลัยโลโยลา แมรี่แลนด์ (Loyola University Maryland) เมื่อ พ.ศ. 2538 และได้รับทุนการศึกษาในฐานะนักกีฬา รวมทั้งยังได้รับจดหมายเชิญให้ไปเล่นฟุตบอลดิวิชั่น 1
หลังจากจบการศึกษาระดับมหาวิทยาลัย เบนจามินได้ตกลงที่จะรับตำแหน่งเป็นอาจารย์สอนที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ระยอง หลังจากได้มาอยู่เมืองไทย เบนจามินมีโอกาสได้รู้จักกับโกมุต อัตตเกษม (ต๊อก) และ นพพร อิ่มทรัพย์ (หรั่ง)
เบนจามินได้เริ่มปรากฏตัวในวง Shadow ซึ่งเล่นอยู่ตามสถานบันเทิงต่างๆ ใน พ.ศ. 2543 เบนจามินได้ย้ายมาอยู่ที่กรุงเทพฯ และได้ร่วมงานกับต๊อกและหรั่งที่ผับ T29 ซึ่งเจ้าของคือ วิยดา โกมารกุล ณ นคร
เทวฤทธิ์ ศรีสุข
เทวฤทธิ์ ศรีสุข เป็นนักดนตรีชาวไทย และเป็นมือเบสของวง ซิลลี่ ฟูลส์ , โดยเป็นสมาชิกวงร็อคไรเดอร์ ร่วมกับเอกรัตน์ วงศ์ฉลาด ( แด็กซ์ อดีตสมาชิกวง Big Ass )พร้อมโดย นิพนธ์ ไทยเจริญ ( เต๋า แอร์บอร์น อดีตสมาชิกวง Drama Stream )
เทวฤทธิ์ ศรีสุข เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 เป็นคนจังหวัดนครพนม อายุ 15 ได้ทุนนักกีฬาฟุตบอลของโรงเรียนเทพศิรินทร์ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนเทพศิรินทร์
โดยหรั่งให้สัมภาษณ์ว่าที่มาของการใช้ชื่อเพลง เพราะแม้จะอยู่ในวงการมานานแต่เพิ่งจะมีอัลบั้มเป็นครั้งแรก
หมายเหตุ : เป็นการร้องเพลงในสไตล์ลูกทุ่ง
เทวฤทธิ์ ศรีสุข ได้เปิดสตูดิโอ MAR Music เพื่อใช้ในการซ้อมดนตรี และบันทึกเสียง
จักรินทร์ จูประเสริฐ
จักรินทร์ จูประเสริฐ (ชื่อเดิม : ทรงพล จูประเสริฐ) หรือรู้จักกันในนาม ต้น ซิลลี่ฟูลส์ เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2517 เป็นนักดนตรี มือกีตาร์วง ซิลลี่ ฟูลส์ และโปรดิวเซอร์เพลง ซึ่งการทำงานเบิ้องหลังในด้านโปรดิวเซอร์ให้กับวงที่มีชื่อเสียงในประเทศไทยอีกมากมาย
จักรินทร์ (ชื่อเดิม ทรงพล) จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนสตรีวิทยา 2 หลังจากนั้นเรียนต่อทางด้านซาวด์ เอ็นจิเนียร์ ที่โรงเรียนดนตรีบัตเตอร์ฟลาย
จักรินทร์เริ่มชื่นชอบดนตรีในระดับชั้นมัธยมต้น โดยเขาเริ่มเล่นจากอิเล็กโทนและคีย์บอร์ด จากนั้นได้หันมาเล่นกีตาร์ในระดับชั้นมัธยมปลาย โดยเกิดจากความชื่นชอบศิลปินอย่างวงดนตรีอย่าง คาราบาว และอัสนี-วสันต์
หลังศึกษาจบในระดับชั้นมัธยมปลาย จักรินทร์ ได้ไปร่วมกับ กอบภพ ใบแย้ม ฟอร์มวงดนตรีขึ้นมาในชื่อวง "Silly Foolish" โดยเป็นวงเล่นในผับ โดยเล่นเพลงในแนวสปีดเมทัล ของวงแพนเทอรา,สเลเยอร์,เมทัลลิกา และวงเซพูลทูร่าที่ร้าน "Metal Zone" ซึ่งทรงพล รับหน้าที่มือกีตาร์ และ กอบภพ เป็นมือกลอง
ลักษณะเด่น.
ต้นเป็นมือกีต้าร์ที่ได้รับการยอมรับจากมือกีต้าร์รุ่นใหญ่ชั้นนำของเมืองไทย ในเรื่องของการดีไซน์ท่อนริฟ (Riff) กีต้าร์ที่มีความแปลกใหม่ สะใจ หรือจะหวานหยดก็ทำได้ ลูกเล่นและเสียงกีต้าร์ของต้นเป็นเอกลักษณ์ที่สำคัญของซิลลี่ฟูล ด้วยความมีสำเนียงส่วนตัว ยากที่จะลอกเลียนแบบได้ และต้นก็เป็นกีต้าร์ฮีโร่ของมือกีต้าร์รุ่นใหม่ๆ อาจจะแกะลูกโซโล่ได้ แต่ไม่สามารถเลียนแบบสำเนียงของต้นได้ เป็นผู้นำในการเลือกใช้อุปกรณ์ต่างๆที่เกี่ยวกับกีต้าร์ เพื่อนำมาซึ่งซาวนด์อันเป็นเอกลักษณ์ และทำให้นักดนตรีต้องคอยติดตามอยู่เสมอ
กอลจิ แอพพาราตัส
โรงเรียนดอนเมืองจาตุรจินดา
โรงเรียนดอนเมืองจาตุรจินดา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ในกรุงเทพมหานคร ประเภทสหวิทยา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ขนาดเนื้อที่ 35 ไร่
โรงเรียนดอนเมืองจาตุรจินดา.
โรงเรียนดอนเมืองจาตุรจินดา เป็นโรงเรียนรัฐบาล ประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ เปิดสอนในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 2 ซึ่งคุณกร จาตุรจินดาได้มอบที่ดินให้แก่กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เพื่อสร้างโรงเรียน ตั้งอยู่ที่ 153/34 หมู่ 1 แขวงดอนเมือง เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร โดยเริ่มก่อตั้งในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2522 มีเนื้อที่ 35 ไร่
โรงเรียนดอนเมืองจาตุรจินดาเป็น 1 ใน 47 โรงเรียนที่มีการแข่งขันสูงของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 2 ประจำปีการศึกษา 2554
โรงเรียนดอนเมืองจาตุรจินดาเปิดการสอนแผนการเรียน วิทยาศาสตร์ - คณิตศาสตร์, คณิตศาสตร์ - ภาษาอังกฤษ, ภาษาอังกฤษ - ภาษาจีนและ ภาษาอังกฤษ - ภาษาญี่ปุ่น ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
คุณกร จาตุรจินดา ได้บริจาคที่ดิน จำนวน 35 ไร่ พร้อมเงินสด 200,000 บาท เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2521 ให้กรมสามัญศึกษา ตามหนังสือที่ ศธ. 1807237803 ลงวันที่ 25 ตุลาคม 2521 เพื่อสร้างโรงเรียน
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2522 กระทรวงศึกษาธิการ ได้มีการประกาศให้จัดตั้งโรงเรียน “ดอนเมืองจาตุรจินดา” เป็นโรงเรียนสหศึกษา ในความดูแลของ นายเรือง ศรีขาว ตำแหน่งศึกษานิเทศก์ ๖ กรมสามัญศึกษา และแต่งตั้ง นายพนม วงศ์วิเศษ อาจารย์ ๒ ระดับ ๖ โรงเรียนอุดมศึกษาพัฒนาการ เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่ผู้บริหารได้ไปปฏิบัติหน้าที่ ในฐานะผู้บริหารโรงเรียน รับสมัครนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑ จำนวน ๖ ห้องเรียน อาศัยอาคารโรงเรียนตลาดใหม่ดอนเมือง เป็นที่เรียนชั่วคราว เพราะอาคารเรียนจริงยังสร้างไม่เสร็จ
เมื่อประกาศจัดตั้งครั้งแรกยังไม่มีอาคาร ได้ขอใช้อาคารโรงเรียนตลาดใหม่ดอนเมือง และโรงเรียนดอนเมืองทหารอากาศบำรุงช่วยประกาศรับนักเรียน รุ่นแรกจำนวน ๖ ห้องเรียน นักเรียน ๒๖๘ คน มีครูรุ่นแรก ๓ คน
วันที่ 26 มกราคม พ.ศ 2523 มีการจัดตั้งชมรมผู้ปกครองและครู โรงเรียนดอนเมืองจาตุรจินดา
วันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2523 ได้ตั้งมูลนิธิจาตุรจินดาขึ้น
ปีการศึกษา 2524 มีอาคารเรียน 4 ชั้น เป็นอาคารหลังแรกมีนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 10 ห้องเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 8 ห้องเรียน และชั้นมัธยมปีที่ 3 จำนวน 6 ห้องเรียน
วันที่ 14 ตุลาคม 2525 ได้ตั้งสมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนดอนเมืองจาตุรจินดาตามหนังสือของสำนักงานคณะกรรมการแห่งชาติที่ ต154/2525 โดยมีนายกสมาคมคนแรกคือ นาวาอากาศเอก เสน่ห์ สุนทรา
พ.ศ. 2525 ได้เปิดสอนมัธยมศึกษาปีที่ 4 เพิ่มห้องเรียนห้องเรียนพร้อมตั้งสมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนขึ้น
พ.ศ. 2529 - 2530 ได้รับหนังสือชมเชยการพัฒนาโรงเรียนจากกระทรวงศึกษาธิการ
พ.ศ. 2531 ได้รับ หนังสือจากกรมสามัญศึกษา ให้เป็นโรงเรียนมัถยมศึกษาดีเด่น
พ.ศ. 2532 - 2533 ได้คัดเลือก เข้ารับการประเมินโรงเรียนพระราชทาน
พ.ศ. 2534 ขยาย ห้องเรียนจนครบโดยยึดหลักของกรมสามัญศึกษาเป็นหลัก
พ.ศ. 2541-2543 มีการนำระบบอินเทอร์เน็ตและคอมพิวเตอร์เข้ามามีบทบาทในด้านการเรียนการสอน
พ.ศ. 2544 ได้รับการประเมินให้เป็นโรงเรียนปฏิรูปการศึกษาดีเด่นจากกรมสามัญศึกษในระดับ A3
พ.ศ. 2546 ได้รับโล่รางวัลโรงเรียนเข้มแข็งปลอดยาเสพติดและได้รับการคัดเลือกให้เป็นตัวแทนโรงเรียน ในเขตดอนเมือง
นำร่องเข้าโครงการโรงเรียนในฝัน (LabSchools)ผ่านการประเมินเป็น โรงเรียนต้นแบบ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝัน จากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
พ.ศ. 2550 ได้ผ่านการประเมินจากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์กรมหาชน) อยู่ในระดับดีขึ้นไป
พ.ศ. 2551 โรงเรียนดอนเมืองจาตุรจินดา ได้ผ่านการประเมินจากสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 ผลงานดีเด่นโครงการสัมมนาผลงานที่ประสบผลสำเร็จ สถานศึกษาประเภทที่ 1 รุ่นที่ 2 ที่มีผลงานดีเด่นด้านห้องเรียนคุณภาพ
คณะสีประจำโรงเรียน.
โรงเรียนดอนเมืองจาตุรจินดา แบ่งออกเป็น 5 คณะสี ซึ่งแต่ละสีมีความหมายสอดคล้องกับสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน
มีชื่อเรียงตามลำดับดังนี้
1.คณะสีนนทรี(สีเหลือง) นนทรีเป็นต้นไม้ประจำโรงเรียน มีดอกสีเหลือง มีลำต้นใหญ่ แผ่กิ่งก้านสาขาให้ความร่มรื่น
2.คณะสีศรีจาตุร (สีชมพู) นามสกุลของท่านผู้มีพระคุณก่อตั้งโรงเรียนเป็นศรีสง่าแก่ชาวดอนเมือง
3.คณะสีพชรกร (สีเขียว)คุณกร จาตุรจินดาผู้มีจิตศรัทธาสนับสนุนส่งเสริมให้เกิดสถาบันการศึกษาที่มุ่งหวังให้เยาวชนของชาติมีความเพียบพร้อมเป็นเลิศดุจเพชรอันสูงค่า
4.คณะสีพรพลอยจินดา (สีแสด) นามมารดาของผุ้บริจาคที่ดินอันเป็นมงคลให้ก่อสร้างโรงเรียน ซึ่งเป็นบุคคลที่ชาวด.ม.จ.ให้ความเคารพสูงสุด
5.คณะสีฟ้าเมืองดอน (สีฟ้า) โรงเรียนดอนเมืองจาตุรจินดาตั้งอยู่ในเขตดอนเมือง มีกองทัพอากาศให้การสนับสนุนและเป็นโรงเรียนที่มีกิจกรรมลูกเสืออากาศ
ชื่อ ความหมาย และสีประจำคณะสี จะเป็นคติธรรมที่จะนำไปสู่ขบวนการ ร่วมมือกันสร้างสรรค์ และพัฒนาให้รู้จักรักและสามัคคี อันเป็นพลังนำพาให้เรืองรอง ด้วยความดี มีน้ำใจ และเป็นที่พึ่งทางสติปัญญาของสังคมและประเทศชาติ สมดั่งเจตนารมณ์ของผู้บริจาคที่ดินสืบไปตราบชั่วกาลนาน
พระพุทธรูปประจำโรงเรียน.
พระพุทธมิ่งมงคลบพิตร
เทพธิดาม้าขาว
เทพธิดาม้าขาว  เป็นเรื่องสั้นกำลังภายในที่แต่งโดย กิมย้ง ว่าด้วยเรื่องราวของ หลีบุ๋นซิ่ว นางผู้เป็นชาวฮั่น แต่อาศัยอยู่ในเผ่าซาฮัค ซึ่งเกลียดชังชาวฮั่น
ในอดีตนานมาแล้ว เกิดความปั่นป่วนขึ้นในยุทธภพ เพราะแผนที่ปราสาทฮาปูมี ซึ่งซ่อนสมบัติมูลค่ามหาศาลได้ปรากฏขึ้น ข่าวคราวของแผนที่ได้แพร่สะพั ภายในยุทธภพจึงเกิดการหลั่งโลหิตขึ้น
ในที่สุดแผนที่นี้ ก็ได้ตกมาอยู่ในมือของ หลีซา ฉายา ม้าขาว และภรรยา นาม ซาเนี้ยจื้อ ฉายา กระบี่เล็กทองเงิน ซึ่งถูกไล่ล่าจนมาถึงทะเลทรายอันกว้างใหญ่ ที่แห่งนี้เองที่ทั้งคู่ ได้ทอดร่างกลายเป็นศพ เหลือรอดเพียงบุตรสาวของพวกเขา นาม หลีบุ๋นซิ่ว
หลีบุ๋นซิ่วอาศัยพาหนะของมารดา ซึ่งก็คือม้าสีขาว หลบหนีไปถึงที่ตั้งของชนเผ่าชาวซาฮัค อาศัยอยู่กับชายชราแซ่โก้ย พวกชาวยุทธ์ที่ไล่ล่า ก็มาปล้นสะดมเผ่าซาฮัค จึงทำให้เผ่านี้เกลียดชังชาวฮั่น
หลีบุ๋นซิ่วได้หลงรักซูปูบุตรชายของซูรูคนักรบอันดับหนึ่งของซาฮัค แต่ไม่อาจสมหวังด้วยกันได้ ซูปูจึงแต่งงานกับอามาน ส่วนหลีบุ๋นซิ่วก็โดดเดี่ยวอยู่เพียงลำพัง
แผนที่สมบัติที่ล้ำค่า และ ความรักที่ไม่อาจสมหวัง หลีบุ๋นซิ่วจะสามารถผ่านไปได้หรือไม่
ไกลโคสะมิโนไกลแคน
ไกลโคสะมิโนไกลแคน  หรือ มิวโคโพลีแซ็กคาไรด์  เป็นโพลีแซ็กคาไรด์สายยาวไม่แตกแขนงซึ่งประกอบด้วยหน่วยไดแซ็กคาไรด์ซ้ำ ๆ หลายหน่วย ซึ่งหน่วยที่ซ้ำประกอบจากน้ำตาลเฮกโซส (หรือน้ำตาลที่มีคาร์บอน 6 อะตอม) หรือกรดเฮกซูโรนิก เชื่อมกับเฮกโซซามีน (น้ำตาลที่มีคาร์บอน 6 อะตอมที่มีส่วนประกอบของไนโตรเจน)
แกนโปรตีนถูกสร้างขึ้นที่เอนโดพลาสมิกเรติคูลัมแบบขรุขระ และถูกไกลโคซิลทรานสเฟอเรสปรับแต่งในกอลจิ แอพพาราตัสด้วยการเติม GAG ไดแซ็กคาไรด์ไปที่แกนโปรตีนได้ผลิตภัณฑ์เป็นโปรติโอไกลแคน (proteoglycans) ยกเว้นไฮยาลูโรแนนที่สร้างขึ้นโดยไม่มีแกนโปรตีน และถูกปล่อยออกมาที่ที่ว่างภายนอกเซลล์โดยตรงโดยเอนไซม์ที่ผิวเซลล์
ไกลโคสะมิโนไกลแคนเป็นคาร์โบไฮเดรตที่จำเป็นสำหรับร่างกาย กล่าวคือเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน สาย GAG อาจเกิดพันธะโควาเลนต์กับโปรตีนเกิดเป็นโปรติโอไกลแคน นอกจากนี้ GAG ยังมีคุณสมบัติดูดน้ำจึงทำให้เนื้อเยื่อสามารถทนทานต่อแรงกดดันได้ และ GAG ยังมีคุณสมบัติเป็นประจุลบเนื่องจากมีความหนาแน่นของโมเลกุลน้ำตาลสูงจึงสามารถดูดแคทไอออนหรือประจุบวกเช่นโซเดียมไอออน หลังจากที่โซเดียมจับกับ GAG จะดึงโมเลกุลน้ำได้โดยน้ำไม่ถูกบีบอัดไม่เหมือนกับแก๊ส