pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อากาอิได้เปิดตัวมวยปล้ำอาชีพครั้งแรกของเธอที่การแสดงครบรอบ 1 ปีไอซ์ริบบอนเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2011 ซึ่งเธอได้ร่วมทีมกับฮิการุ ชิดะ และต่อสู้กับสึกาซะ ฟูจิโมโตะ และมาโกโตะ ในเวลาจำกัด เธอเป็นที่รู้จักจากการครอบครองตำแหน่งสมาคมมวยปล้ำอาชีพต่าง ๆ เช่น โตเกียวโจชิโปรเรสต์ลิง และที่การแสดงทีเจพี โตเกียวโจชิโปร '17 เมื่อวันที่ 4 มกราคม เธอเป็นฝ่ายชนะมิยู ยามาชิตะ เธอยังทำงานให้กับเวิลด์วันเดอร์ริงสตาร์ดอมและในเยียร์เอนด์ไคลแมกซ์เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 2014 เธอไม่ประสบความสำเร็จในการท้าชิงโยชิโกะสำหรับเวิลด์ออฟสตาร์ดอมแชมเปียนชิป ในช่วงเวลาที่เธออยู่กับสมาคมซีดลินง์ เธอได้ทำงานร่วมกับนักมวยปล้ำหลายคน เช่น ในการแสดงซีดลินง์/โยชิโกะโปรดิวซ์เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ซึ่งเธอได้ร่วมทีมกับอาจา คอง และอาซูกะ เพื่อเอาชนะอายาเมะ ซาซามูระ, ฮิโรโยะ มัตสึโมโตะ และโยชิโกะ ในแมตช์แท็กทีมหญิงหกคน ขณะแข่งสำหรับสมาคมโปรเรสต์ลิงเวฟ เธอเป็นฝ่ายชนะซิวริ และซากูระ ฮิโรตะ ขณะร่วมทีมกับยูมิ โอกะ ที่ซันเดย์เวฟ วอล.37 เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 ที่การแสดงวิซาร์ดออฟออซ ค.ศ. 2017 ของออซอะคาเดมีเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2017 เธอได้ร่วมทีมกับอาจา คอง และรินะ ยามาชิตะ เพื่อเอาชนะโอซากิ-งุง (มายะ ยูกิฮิ, มายูมิ โอซากิ และยูมิ โอกะ ในอีกแมตช์แท็กทีมหญิงหกคน
ดีดีที โปร-เรสต์ลิง และโตเกียวโจชิโปรเรสต์ลิง (ค.ศ. 2013–ปัจจุบัน).
ซากิ อากาอิ มีผลงานส่วนใหญ่ในอาชีพของเธอให้แก่สมาคมดีดีที โปร-เรสต์ลิง (DDT) และโตเกียวโจชิโปรเรสต์ลิง (TJPW) ซึ่งในโตเกียวโจชิโปรเรสต์ลิง เธอเป็นอดีตแชมป์พรินเซสแท็กทีมภานใต้ชื่อซากิซามะ และร่วมทีมกับอาซูซะ คริสตี ในฐานะนีโอบีชิกิ-งุง เพื่อเอาชนะมิราเคลียนส์ (โชโกะ นากาจิมะ และยูกะ ซากาซากิ) สำหรับตำแหน่ง "เลตส์โก! โก! อีฟยูโก! เวนยูโก! อีฟยูเกตลอสต์ยูจัสต์โกทูเนริมะ!" เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 ส่วนในสมาคมดีดีที เธอมีผลงานในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มอีรัปชัน และจับคู่กับเพื่อนร่วมกลุ่มของเธอ ซึ่งได้แก่ยูกิโอะ ซากางูจิ และคาซูตาดะ ฮิงูจิ เพื่อเป็นแชมป์แท็กทีม 6 คน เคโอ-ดี ด้วยการเอาชนะ #แดมน์ฮาตส์ (เท็ตสึยะ เอ็นโด, ที-ฮอว์ก และเอลลินดามัน) ในการแข่งแท็กทีมระหว่างเพศหกคนที่ "ดีดีที ทีวี โชว์! #7" เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2020 เธอเป็นอดีตแชมป์ไอรอนแมนเฮฟวีเวตหลายสมัย โดยครั้งสุดท้ายชนะในรายการดีดีที นิวเยียร์สเปเชียล 2020 เมื่อวันที่ 3 มกราคม ในกอนต์เล็ตแบตเทิลรอยัลที่รวมถึงแชมป์อย่างโอโมจิ, อันโตนีโอ ฮนดะ, กอร์เจิส มัตสึโนะ, คาซูกิ ฮิราตะ, เคโงะ นากามูระ, มิซูกิ วาตาเซะ, โทรุ โอวาชิ และยูกิ อีโนะ ส่วนนิตยสารโปรเรสต์ลิงอิลลัสเตรเตดได้จัดให้เธออยู่ในอันดับ 478 ของเนักมวยปล้ำเดี่ยว 500 อันดับแรกของ ค.ศ. 2020 และที่"ทีเจพีดับเบิลยู สติลอินคัมพลีต" เมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2021 อากาอิได้ชนะรายการพรินเซสแท็กทีมแชมเปียนชิป เคียงข้างเม ซูรูงะ ในฐานะนีโอบีชิกิ-งุง หลังจากเอาชนะพี่น้องบากูเรสึ (โนโดกะ เท็นมะ และยูกิ ไอโนะ) ต่อมา อากาอิ และซูรูงะ แพ้การแข่งพรินเซสแท็กทีมแชมเปียนชิปให้แก่ทีมแมจิเคิลซูการ์แรบบิตส์ (ยูกะ ซากาซากิ และมิซูกิ) เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2021 ที่เรสเซิลพรินเซส II
อากาอิได้เซ็นสัญญากับแพลทินัมโปรดักชัน ซึ่งเป็นเอเจนซีผู้จัดการศิลปืนของญี่ปุ่น เธอปรากฏตัวในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น เลดีนินจา: บลูชาโดว์ ใน ค.ศ. 2018 ซึ่งเธอรับบทเป็น"โคนัตสึ คูโจ" และไจแอนต์มอนสเตอร์โมโน (ค.ศ. 2016) ซึ่งเธอรับบทเป็น"ลิซา"
Saki Akai
รัวร์พ็อตเก็ต
รัวร์พ็อตเก็ต เป็นการสู้รบของการโอบล้อมซึ่งเกิดขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 บนแนวรบด้านตะวันตกในช่วงใกล้สิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง ในพื้นที่รัวร์พ็อตเก็ตแห่งเยอรมนี ทหารเยอรมันบางจำนวน 317,000 นายล้วนถูกจับเป็นเชลยพร้อมกับนายพล 24 นาย อเมริกันได้รับความสูญเสีย 10,000 นาย รวมทั้งเสียชีวิตหรือสูญหาย 2,000 นาย
ด้วยการใช้ประโยชน์จากการยึดสะพานลูเดินดอร์ฟที่เรเมเกิน เมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1945 หมู่กองทัพสหรัฐที่ 12 ภายใต้บัญชาการโดยนายพล โอมาร์ แบรดลีย์ ได้เข้ารุกอย่างรวดเร็วในการเข้าไปในดินแดนเยอรมันทางตอนใต้ของหมู่กองทัพบีของแกเนอราลเฟ็ลท์มาร์ชัล(จอมพล) วัลเทอร์ โมเดิล ในทางตอนเหนือ หมู่กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรที่ 21 ภายใต้บัญชาการโดยจอมพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ได้ข้ามแม่น้ำไรน์ในปฏิบัติการพลันเดอร์ เมื่อวันที่ 23 มีนาคม องค์ประกอบการนำของสองหมู่กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรได้เข้าสมทบกัน เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1945 ทางด้านตะวันออกของแม่น้ำรัวร์ เพื่อสร้างวงล้อมขนาดใหญ่ที่มีความหนาแน่นในการโอบล้อมทหารเยอรมันจำนวน 317,000 นาย ไปทางตะวันตก
ในขณะที่กองทัพสหรัฐจำนวนมากได้เข้ารุกสู่ตะวันออกสู่แม่น้ำเอลเบ กองพลสหรัฐจำนวน 18 กองพลยังคงติดตามไล่หลังเพื่อเข้าทำลายกองทัพที่โดดเดี่ยวของหมู่กองทัพบี การลดทอนของการโอบล้อมเยอรมันได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน โดยกองทัพสหรัฐที่ 9 พร้อมกับกองทัพสหรัฐที่หนึ่งได้เข้าร่วมด้วย เมื่อวันที่ 4 เมษายน เป็นเวลา 13 วัน เยอรมันล่าช้าหรือต่อต้านการรุกของสหรัฐ วันที่ 14 เมษายน กองทัพที่ 1 และ 9 ได้พบปะกัน ได้แบ่งแยกกันในการโอบล้อมเยอรมันออกเป็นสองส่วน และการต่อต้านของเยอรมันเริ่มพังทลาย
เมื่อขาดการติดต่อกับหน่วยทหารต่าง ๆ กองทัพเยอรมันที่ 15 ก็ได้ยอมจำนนในวันเดียวกัน โมเดิลสั่งยุบหมู่กองทัพของเขา เมื่อวันที่ 15 เมษายน และออกคำสั่งให้พวกฟ็อลคส์ชตวร์มและบุคคลที่ไม่สู้รบให้ถอดชุดเครื่องแบบทิ้งและกลับบ้าน เมื่อวันที่ 16 เมษายน กองทัพเยอรมันจำนวนมากก็ได้ยอมจำนนต่อกองพลต่างๆ ของสหรัฐ การต่อต้านที่รวมตัวกันได้มาถึงสิ้นสุดลงในวันที่ 18 เมษายน ด้วยความไม่เต็มใจที่จะยอมจำนนด้วยยศตำแหน่งจอมพลของเขาในการถูกจองจำคุกของฝ่ายสัมพันธมิตร โมเดิลจึงตัดสินใจฆ่าตัวตายในช่วงบ่ายของวันที่ 21 เมษายน
อลิศรา เรืองแสง
ศาสตราจารย์ ดร.อลิศรา เรืองแสง (เกิด 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509) เป็นนักเทคโนโลยีชีวภาพ นักวิจัย และอาจารย์ชาวไทยที่มีความเชี่ยวชาญและผลงานการวิจัยในด้านเทคโนโลยีชีวภาพ สิ่งแวดล้อม และพลังงาน เป็นศาสตราจารย์ประจำสาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น และเป็นภาคีสมาชิกราชบัณฑิตยสภาในสาขาวิชาเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม
อลิศราเกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 ที่ตำบลกลางดง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เป็นบุตรคนแรกของบุญเลิศและฉอ้อน ศรีวัฒนา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ปริญญาโทสาขาวิชาเภสัชศาสตร์(จุลชีววิทยา)จากมหาวิทยาลัยมหิดล และปริญญาเอกในสาขาทรัพยากรน้ำจากมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต รัฐไอโอวา สหรัฐ
อลิศราได้ทำงานเป็นอาจารย์สอนในสาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตั้งแต่ พ.ศ. 2534
หลังสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก อลิศราได้รับทุน Hitachi Research Fellowship ในการทำงานเป็นนักวิจัยหลังปริญญาเอก 1 ปีที่ภาควิชาวิศวกรรมเมือง มหาวิทยาลัยโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อลิศรามีผลงานดีพิมพ์ในวารสาร ระดับนานาชาติกว่า 160 เรื่องในฐานข้อมูลสโกปัส ได้รับการอ้างอิง (citation) ในฐานข้อมูล Scopus มากกว่า 2,600 ครั้ง และในฐานข้อมูล Google Scholar มากกว่า 3,000 ครั้ง
แขวงวังใหม่
วังใหม่ เป็นแขวงหนึ่งของเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
ที่มาของชื่อแขวง.
ชื่อแขวง "วังใหม่" มีที่มาจากชื่อของวังวินด์เซอร์ ซึ่งเดิมพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเป็นวังพระราชทานให้เป็นที่ประทับแห่งใหม่ของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร ปัจจุบันถูกรื้อออกเพื่อก่อสร้างสนามศุภชลาศัย
แขวงวังใหม่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
แขวงปทุมวัน
ปทุมวัน เป็นแขวงหนึ่งของเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
แขวงปทุมวันตั้งอยู่ตรงกลางเยื้องตะวันออกของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
วัดลัฎฐิวนาราม (จังหวัดนครปฐม)
วัดลัฎฐิวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางหลวง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีที่ดิน 2 แปลง จำนวน 4 ไร่ 3 งาน 72 ตารางวา ใช้เป็นที่สร้างโรงเรียนวัดลัฎฐิวนาราม อีก 4 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา ใช้เป็นที่สร้างสำนักสงฆ์
วัดลัฎฐิวนาราม เดิมชื่อ วัดไผ่คอกเนื้อ เดิมเป็นป่าช้าใช้ฝังศพและทำพิธีทางศาสนาของหมู่บ้านละแวกนี้ จากนั้นหลวงพ่อเพชร ไม่ทราบฉายาได้ธุดงค์มาและดำเนินการก่อตั้งที่พักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2496 มีนายบุญช่วย เตียเพชร ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 9 เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัด ในระยะแรกได้สร้างกุฏิที่พักสงฆ์ 3 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง และโรงเรียนปริยัติธรรม 1 หลัง จนเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2504 ได้รับอนุญาตสร้างวัด ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดลัฎฐิวนาราม" ตามสภาพแวดล้อมที่มีต้นตาลมาก คำว่า ลัฎฐิ แปลว่า ตาลหนุ่ม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2544
อาคารและเสนาสนะ ได้แก่ กุฏิ 8 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง ปรำพิธี 1 หลัง และศาลาและเมรุเผาศพ 1 หลัง ภายในบริเวณวัดยังมีศูนย์วัฒนธรรมไทยทรงดำเกิดขึ้นจากกลุ่มคนเชื้อสายชาวไทดำบ้านไผ่คอกเนื้อ ต้องการสร้างสถานที่เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลชาวไทดำ บ้านไผ่คอกเนื้อ เป็นเรือนไทยไทดำขนาดใหญ่
แขวงลุมพินี
ลุมพินี เป็นแขวงหนึ่งของเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
แขวงลุมพินีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
วัดหทัยนเรศวร์
วัดหทัยนเรศวร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม
วัดหทัยนเรศวร์รสร้างเป็นสำนักสงฆ์ เมื่อ พ.ศ. 2532 คุณหญิงสมนึก เปรมวัฒนะ พร้อมด้วยบุตรธิดา ได้มีจิตศรัทธายกที่ดิน จำนวน 5 ไร่ 40 ตารางวา ถวายให้หลวงพ่อท่านเจ้าคุณพระโสภณสมาธิคุณ (เผื้อง ปิยธมฺโม ป.ธ.5) อดีตเจ้าอาวาสวัดเจ้ามูล เพื่ออุทิศเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช จึงได้ตั้งชื่อว่า สำนักสงฆ์หทัยนเรศวร์ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2536 ได้ดำเนินการซื้อที่ขยายที่พักสงฆ์ เพิ่มเติมอีก 1 ไร่เศษ เพื่อให้ครบ 6 ไร่ ถูกต้องตามพระราชบัญญัติปกครองคณะสงฆ์ปี พ.ศ. 2505 และเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2546 ได้มีความเห็นชอบจากมหาเถรสมาคม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ จึงประกาศตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนา มีนามว่า "วัดหทัยนเรศวร์" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2549 ชื่อของวัดมีความหมายว่า "เป็นดวงหทัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช"
ซุ้มประตูวัดด้านหน้าจะมีรูปปั้นไก่ตัวใหญ่ 2 ตัว ยืนอยู่ทั้งด้านซ้ายและขวา อุโบสถลอยฟ้า คือตัวอุโบสถอยู่ที่ชั้น 2 ส่วนที่ชั้นล่างก็ใช้พื้นที่ว่างให้เป็นประโยชน์ โดยใช้เป็นสำนักงาน และห้องอเนกประสงค์ เพื่อทำกิจกรรมต่าง ๆ ของทางวัด วิหารสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่งอยู่ด้านข้างของอุโบสถ ด้านนอกวิหารมีพระบรมรูปของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช มีรูปปั้นไก่หลากหลายขนาดเรียงรายอยู่ ด้านหลังเป็นภาพเขียนสี เรื่องราวในวันประกาศอิสรภาพของกรุงศรีอยุธยา โดยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงหลั่งทักษิโณทกลงเหนือแผ่นดินเมืองแครง เพื่อประกาศตัดขาดไมตรีกับกรุงหงสาวดี เจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ จากประเทศศรีลังกา ส่วนชั้นล่างจัดทำเป็นห้องสมุดและมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ นอกจากนี้ก็ยังเป็นศูนย์การเรียนรู้ชุมชน ของ กศน. ตำบลศาลายา อีกด้วย
วัดไร่เกาะต้นสำโรง
วัดไร่เกาะต้นสำโรง เดิมชื่อ วัดเกาะปทุม เพราะที่ตั้งวัดมีคลองล้อมรอบเป็นเกาะและมีดอกบัวขึ้นตามคลองมากมาย ชาวบ้านแถบนี้ส่วนใหญ่เป็นชาวจีน ทำไร่ ทำสวน ปลูกต้นคราม ชาวจีนพวกนี้เรียกวัดเกาะปทุมว่า วัดไน่เกาะ หมายถึงเกาะแห่งดอกบัว เพราะคำว่า "ไน่" ในภาษาจีนแปลว่า ดอกบัว บวกกับคำว่าเกาะ จึงกลายเป็น วัดไน่เกาะ ซึ่งเป็นสำเนียงการพูดของชาวบ้านซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวจีน ต่อมาคลองเริ่มตื้นเขินทำให้ดอกบัวลดน้อยลง แต่กลับมีต้นไม้ยืนต้นชนิดหนึ่งเป็นจำนวนมาก คือ ต้นสำโรง และมีอยู่ต้นหนึ่งมีขนาดใหญ่มาก แผ่กิ่งก้านสาขาร่มรื่น ชาวบ้านเชื่อว่า มีรุกขเทวดาสถิตย์อยู่ จึงตั้งศาลให้ ประกอบกับพื้นที่โดยรอบทำไร่กันเป็นส่วนใหญ่ จึงทำให้ชื่อของวัด เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดไร่เกาะต้นสำโรง"
จากคำบอกเล่าของผู้อาวุโส เป็นวัดทีมีมาตั้งแต่ช่วงการปฏิสังขรณ์ใหญ่องค์พระปฐมเจดีย์ ซึ่งมีการขุดคลองเจดีย์บูชาตั้งแต่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือขององค์พระปฐมเจดีย์ ไปจนถึงมณฑลนครชัยศรี โดยขุนนางทหารได้แวะพักบริเวณวัดนี้ และสร้างศาลาพักร้อนขึ้น ต่อมามีคณะสงฆ์คณะหนึ่ง เดินธุดงค์ผ่านมาทางนี้ จึงได้หยุดพัก และเห็นว่าเป็นทำเลที่เหมาะสำหรับการบำเพ็ญศีลภาวนา เมื่อชาวบ้านรู้ว่ามีพระมาอาศัยอยู่ ต่างก็มาทำบุญกันเรื่อย ๆ และได้สร้างสำนักสงฆ์ขึ้น มีศาลาหลังเล็ก ๆ หลังหนึ่ง และมีกุฎิอีกสองสามหลัง และในปี พ.ศ. 2502 ได้สร้างสุสานไว้ทางทิศเหนือของวัด เพื่อเป็นที่เก็บกระดูกของชาวจีนที่ไร้ญาติ ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ทางวัดได้จัดงานทำพิธีล้างป่าช้าขึ้น ได้เงินบริจาคจำนวนหนึ่ง จึงนำมาสร้างอุโบสถหลังใหม่ ในปี พ.ศ. 2538 ได้จัดให้มีงานปิดทองฝังลูกนิมิต ผูกพัทธสีมา อุโบสถหลังใหม่ และได้ใช้อุโบสถหลังนี้ในการประกอบศาสนกิจมาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2514
แขวงสุริยวงศ์
สุริยวงศ์ เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่การปกครองของเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร
แขวงสุริยวงศ์ตั้งอยู่ทางตอนกลาง-ใต้ของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงดังนี้
สหพันธ์กีฬาลีลาศโลก
สหพันธ์กีฬาลีลาศโลก (; WDSF) เดิมชื่อสหพันธ์กีฬาลีลาศนานาชาติ (International DanceSport Federation; IDSF) เป็นองค์กรปกครองระหว่างประเทศของกีฬาลีลาศและวีลแชร์แดนซ์สปอร์ต ซึ่งได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) และคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (IPC)
ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2500 ในชื่อสภานักเต้นสมัครเล่นนานาชาติ (International Council of Amateur Dancers; ICAD) เปลี่ยนมาใช้ชื่อ IDSF ในปี พ.ศ. 2523 และในปี พ.ศ. 2554 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น WDSF เพื่อเน้นย้ำถึงคุณลักษณะระดับโลกขององค์กร
World DanceSport Federation
วัดบางโพธิ์ใน
วัดบางโพธิ์ใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาในคลองบางโพธิ์เหนือห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาประมาณ 400 เมตร ในตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
วัดบางโพธิ์ในตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 เดิมชื่อว่า วัดบางโพสุวรรณาราม ต่อมาในสมัยพระพิมลธรรม วัดมหาธาตุ ซึ่งเป็นเจ้าคณะมณฑลอยุธยา ได้ออกตรวจคณะสงฆ์จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดบางโพสุวรรณารามเป็น "วัดบางโพธิ์ใน" มาจนกระทั่งถึงทุกวันนี้ เมื่อราวปีพ.ศ. 2478 ผู้ริเริ่มสร้างวัดนี้ได้รับคำบอกเล่าจากผู้ใหญ่ได้เล่าลือกันมาว่าพวกชาวรามัญที่ได้อพยพมาจากเมืองมอญได้ร่วมกันสร้างขึ้นเพื่อบำเพ็ญกุศลและประกอบศาสนกิจของตนที่จะพึงมีแต่จะสร้างขึ้นเมื่อปีศักราชไหนและได้รับพระราชทานเมื่อใดไม่มีใครทราบได้
วัดบางโพธิ์ในเป็นวัดมอญ มีการจัดงานประเพณีมอญ เช่น ประเพณีการแข่งขันลูกหนู หรือภาษามอญจะเรียกว่า "ฮะตะน๊อย" แปลว่า "หางหนู" มีการแข่งขันเฉพาะในงานศพพระมอญเท่านั้น วัดบางโพธิ์ในจัดขึ้นติดต่อมาเป็นเวลาเกือบ 30 ปี แล้ว
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (; IPC; ) เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรระดับสากลและเป็นองค์กรปกครองระดับโลกสำหรับการขับเคลื่อนพาราลิมปิก คณะกรรมการพาราลิมปิกสากลจัดการแข่งขันพาราลิมปิกและทำหน้าที่เป็นสหพันธ์นานาชาติสำหรับกีฬาเก้าชนิด ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2532 ในเมืองดึสเซลดอร์ฟ ประเทศเยอรมนี โดยมีพันธกิจในการ "ช่วยให้นักกีฬาพาราลิมปิกบรรลุความเป็นเลิศด้านกีฬา สร้างแรงบันดาลใจและกระตุ้นโลก" นอกจากนี้ ไอพีซีต้องการส่งเสริมค่านิยมพาราลิมปิกและสร้างโอกาสทางกีฬาให้กับผู้ทุพพลภาพทุกคน ตั้งแต่ระดับเริ่มต้นไปจนถึงระดับหัวกะทิ
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากลมีรัฐธรรมนูญและโครงสร้างที่เป็นประชาธิปไตย และประกอบด้วยตัวแทนจากคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ (NPCs) 176 แห่ง องค์กรระหว่างประเทศด้านกีฬาเพื่อคนพิการ (IOSDs) 4 แห่ง และองค์กรระดับภูมิภาค 5 แห่ง สำนักงานใหญ่ของไอพีซีตั้งอยู่ในเมืองบอนน์ ประเทศเยอรมนี
ประธาน.
คณะกรรมการพาราลิมปิกสากลมีประธานคณะกรรมการสามคนจนถึงปัจจุบัน ประธานผู้ก่อตั้งซึ่งเป็นประธานในปี 1989 ถึง 2001 คือชาวแคนาดา Robert Steadward ซึ่งเคยก่อตั้งกองทุนกีฬาแห่งแคนาดาสำหรับผู้พิการทางร่างกาย เขาประสบความสำเร็จในปี 2544 โดย Philip Craven นักกีฬาพาราลิมปิกของอังกฤษ และอดีตประธานสหพันธ์บาสเกตบอลวีลแชร์นานาชาติ ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานจนถึงปี 2017 Craven ประสบความสำเร็จโดย Andrew Parsons ของบราซิล รองประธาน IPC ระหว่างปี 2013 ถึง 2017 และอดีตประธานาธิบดีของ Craven คณะกรรมการพาราลิมปิกบราซิล
แขวงสี่พระยา
สี่พระยา เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่การปกครองของเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร
แขวงสี่พระยาตั้งอยู่ทางตอนกลาง-เหนือของเขต มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงดังนี้
วัดสุวรรณบำรุงราชวราราม
วัดสุวรรณบำรุงราชวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดปทุมธานี แห่งที่ 9 ได้รับรางวัล วัดพัฒนาตัวอย่าง จากสำนักพุทธศาสนาแห่งชาติ และเป็นวัดพัฒนาตัวอย่างที่มีผลงานดีเด่นปีพุทธศักราช 2560 พื้นที่ของวัดมีทั้งหมด 12 ไร่ 3 งาน 54 ตารางวา
วัดสุวรรณบำรุงราชวรารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2526
อุโบสถเริ่มก่อสร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2500 ผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิต เมื่อปี พ.ศ. 2528 ลักษณะเป็นโบสถ์ 2 ชั้น โดยปี พ.ศ. 2548 ได้ทำการเจาะประตูเข้าลอดอุโบสถ ทำพิธีเปิดลอดพระอุโบสถในวันวิสาขบูชา ในวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังสีน้ำมันบอกเล่าเรื่องราวพุทธประวัติของพระพุทธเจ้า ตั้งแต่ประสูติ ตรัสรู้ ปรินิพพาน ส่วนชั้นล่างมีบ่อเก็บน้ำฝนที่เก็บไว้ไม่ได้ใช้สอยเนื่องจากสมัยก่อนไม่มีทางลง เมื่อเจาะประตูลงไปได้จึงทำเป็นบ่อน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิขนาดใหญ่ มีความจุ 10,000 ลิตร ต่อมาพระครูสุวรรณวรการได้นำน้ำพระพุทธมนต์มาจากวัดต่าง ๆ 108 วัด มารวมเป็นบ่อน้ำมนต์ที่ใหญ่ที่สุด ปัจจุบันมีประชาชนจำนวนมาก มาลอดโบสถ์และนำน้ำมนต์ไป
ภายในวัดมีหลวงพ่อทันใจ พระพุทธรูปปางสมาธิกลางแจ้งหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว มีพระนอนปางปรินิพพานที่จำลองเท่าขนาดองค์จริงมาจากเมืองกุสินารา ประเทศอินเดีย เจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ที่อัญเชิญมาจากสมเด็จพระสังฆราชศรีลังกา จากสมเด็จพระญาณสังวรพระสังฆราชไทยและจากกระทรวงวัฒนธรรม มีเทวรูปขนาดใหญ่ เช่น พระพิฆเนศวร พระราหู พระพรหม จตุคามรามเทพ มีพิพิธภัณฑ์วัดสุวรรณบำรุงราชวราราม ตั้งอยู่ภายในชั้นล่างของศาลาการเปรียญของวัด ภายในจัดแสดงของใช้พื้นบ้าน และเครื่องมือเครื่องใช้ทางการเกษตร โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการทำนา อย่างไรก็ดีในปี พ.ศ. 2555 เกิดเพลิงไหม้ศาลาการเปรียญวอดทั้งหลัง ทำให้ข้าวของในพิพิธภัณฑ์ทั้งหมดเสียหาย วัดจึงจำเป็นต้องปิดพิพิธภัณฑ์
แขวงบางขุนนนท์
บางขุนนนท์ เป็นหนึ่งในห้าแขวงของเขตบางกอกน้อย
แขวงบางขุนนนท์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเขตบางกอกน้อย มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
แขวงบางขุนศรี
บางขุนศรี เป็นหนึ่งในห้าแขวงของเขตบางกอกน้อย
แขวงบางขุนศรีตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตบางกอกน้อย มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
วัดโพธินายก
วัดโพธินายก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ทางฝั่งขวาของแม่น้ำนครนายกในตำบลนครนายก อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก มีเนื้อที่ตั้งวัด16 ไร่ 2 งาน 32 ตารางวา
วัดโพธินายก ไม่มีหลักฐานชัดเจนว่าสร้างขึ้นในสมัยใด แต่ในหนังสือวัดที่พิมพ์ไว้ในหนังสือรวมบทสวดมนต์ของวัด ให้ข้อมูลจากการสันนิษฐานของนักโบราณคดี คือ วัดน่าจะสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนกลาง (พ.ศ. 1991–2231) ภายหลังจากการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 1 พ.ศ. 2112 ข้อสันนิษฐานนี้ได้มาจากการตีความหลักฐาน คือ เสาหงส์ 3 ต้น ซึ่งอยู่ในบริเวณท่าน้ำเดิมของวัด เพื่อแสดงสัญลักษณ์ที่พม่าสร้างไว้เพื่อแสดงการแผ่อำนาจของตน ประวัติวัดยังระบุว่าวัดโพธินายกเคยเป็นวัดหลวง ก่อนที่จะถูกยกเลิกไปใน พ.ศ. 2470 อุโบสถยังเคยใช้ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยามาตั้งแต่ครั้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งกรุงรัตนโกสินทร์
อีกข้อมูลจากกระทรวงวัฒนธรรมระบุว่าวัดโพธินายกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2392 ปลายรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2404 รัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และอุโบสถสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2404 ใบพระราชทานวิสุงคามสีมาระบุ พ.ศ. 2413 กล่าวว่า มีพระอธิการหรือเจ้าอาวาสชื่อ อิน ยังสะกดชื่อว่า วัดโพ อย่างไรก็ตาม เอกสารอื่นก็มีเรียกชื่อวัดแตกต่างกันไป เช่น วัดโพท้ายเมือง บ้างสะกดว่า วัดโพธิ์ท้ายเมือง วัดโพธิ์ใต้เมือง วัดโพธิใต้ สันนิษฐานว่า เพื่อให้ชื่อนั้นต่างไปจาก วัดโพไซรย์ ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือขึ้นไปและอยู่ริมฝั่งขวาของแม่น้ำนครนายกเช่นเดียวกัน ส่วนชื่อวัดในปัจจุบัน "วัดโพธินายก" น่าจะเปลี่ยนตั้งแต่ พ.ศ. 2473
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2404 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 กุฎิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2490
วัดสี่ร้อย
วัดสี่ร้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำน้อย ในตำบลสี่ร้อย อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 21 ไร่ 3 งาน
วัดสี่ร้อยสร้างเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2314 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2452 มีตำนานเล่าว่า เมื่อปี พ.ศ. 2302 พระเจ้าอลองพญากษัตริย์พม่า ได้ให้มังระและมังฆ้องนรธา ยกกองทัพพม่ามาตีเมืองตะนาวศรีและเมืองมะริดของไทย เหตุการณ์ครั้งนี้ ขุนรองปลัดชู กรมการเมืองวิเศษไชยชาญ จำนวนทั้งสิ้น 400 คน เข้าสมทบกองทัพของพระยารัตนาธิเบศร์ โดยให้ชื่อว่า กองอาฑมาต ขุนรองปลัดชู ได้รับคำสั่งให้ไปตั้งสกัดทัพพม่าในเขตท้องที่ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ณ อ่าวหว้าขาว พอพม่ายกกองทัพมา ขุนรองปลัดชูจึงควบคุมทหารโจมตีด้วยอาวุธสั้นถึงขั้นตะลุมบอนได้ปะทะกับมังระ และมังฆ้องนรธา แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะกองทัพพม่าที่หนุนเนืองกันมาอย่างไม่ขาดด้วยกำลังที่น้อยกว่า เมื่อทราบข่าวต่างเศร้าโศกเสียใจ ประชาชนจึงได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นเป็นอนุสรณ์แก่อนุชนรุ่นหลังของชาวแขวงวิเศษไชยชาญ โดยให้ชื่อวัดว่า "วัดสี่ร้อย" ต่อมาได้สร้างเจดีย์สำหรับเคารพบูชาดวงวิญญาณของชาววิเศษไชยชาญที่พลีชีพในครั้งนี้จำนวน 400 คน
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 40 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 24 เมตร หอสวดมนต์กว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร สร้าง พ.ศ. 2517 และกุฏิสงฆ์ จำนวน 15 หลัง จุดเด่นของวัด คือ หลวงพ่อโต ปางป่าเลไลย์ หน้าตักกว้าง 6 เมตรเศษ สูง 21 เมตร ชาวบ้านได้มากราบขอพรและจุดประทัด หรือพลุเพื่อเป็นการบูชาท่าน และเมื่อ พ.ศ. 2530 มีโลหิตไหลออกมาจากพระนาสิกของหลวงพ่อโตวัดสี่ร้อย ทำให้ชาวบ้านหลั่งไหลกันมากราบสักการะ และเรียกว่า "หลวงพ่อร้องไห้"
ศาสตราจารย์ ดร. อลิศรา เรืองแสง
บางขุนนนท์
บางขุนนนท์ อาจหมายถึง
สี่พระยา
สี่พระยา อาจหมายถึง
พระเจ้าคนุตที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าคนุตที่ 4 แห่งเดนมาร์ก (ราว ค.ศ. 1042 - 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1086) ทรงเป็นที่รู้จักในภายหลังว่า พระเจ้าคนุต ผู้ศักดิ์สิทธิ์  หรือ นักบุญคนุต ("Sankt Knud") ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ระหว่างปีค.ศ. 1080 ถึงค.ศ. 1086 กษัตริย์คนุตทรงเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทะเยอทะยาน ผู้ทรงพระยายามสร้างความแข็งแกร่งให้แก่สถาบันพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก พระองค์ทรงอุทิศตนแก่โรมันคาทอลิกและทรงมีความปรารถนาในราชบัลลังก์อังกฤษ สุดท้ายพระองค์ทรงถูกลอบปลงพระชนม์โดยกบฏในปีค.ศ. 1086 พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กพระองค์แรกที่ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ ทรงได้รับการรับรองจากคริสตจักรคาทอลิกและทรงได้เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ของประเทศเดนมาร์ก ในปีค.ศ. 1101
เจ้าชายคนุตประสูติราว ค.ศ. 1042 เป็นหนึ่งในพระโอรสหลายพระองค์ของพระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระองค์เป็นคนแรกทีได้รับการบันทึกว่า ทรงมีส่วนร่วมในการบุกปล้นสะดมอังกฤษในพระนามของกษัตริย์สเวนที่ 2 ในปีค.ศ. 1069 และในบันทึกเหตุการณ์ของชาวแองโกล-แซกซัน ได้บรรยายว่า เจ้าชายคนุตเป็นหนึ่งในผู้นำในการบุกปล้นอังกฤษในปีค.ศ. 1075 เมื่อพระองค์ทรงนำกองทัพหลับมายังอังกฤษในปีค.ศ. 1075 กองเรือเดนมาร์กหยุดพักที่เคาน์ตีฟลานเดอส์ แฟลนเดอส์เป็นปฏิปักษ์ต่อพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ จึงทำให้กลายเป็นพันธมิตรของชาวเดนส์ไปโดยปริยาย ตามบันทึกของสกัลด์ คาล์ฟ มานาซอน ได้บันทึกว่า พระองค์ทรงปฏิบัติการทหารสำเร็จในแซมเบอร์และเอสเธอร์
เมื่อกษัตริย์สเวนสวรรคต พระเชษฐาของเจ้าชายคนุตได้ขึ้นเป็นกษัตริย์คือ พระเจ้าฮารัลด์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก และเจ้าชายคนุตต้องลี้ภัยไปยังสวีเดน เนื่องจากพระองค์อาจมีส่วนในการต่อต้านการปกครองของกษัตริย์ฮารัลด์ ในวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1080 กษัตริย์ฮารัลด์สวรรคต และคนุตได้สืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก ในช่วงครองราชย์ พระองค์ได้อภิเษกสมรสกับอเดลาแห่งแฟลนเดอส์ ธิดาในโรแบร์ที่ 1 เคานท์แห่งแฟลนเดอส์ พระราชินีอเดลามีพระสูติกาลพระราชโอรสหนึ่งพระองค์คือ เจ้าชายคาร์ล ในปีค.ศ. 1084 และพระราชธิดาฝาแฝดคือ เจ้าหญิงเซซีเลีย (เสกสมรสกับยาร์ล อีริค) และเจ้าหญิงอิงเงอเกิร์ด (เสกสมรสกับ โฟลเก ผู้อ้วนท้วม) ซึ่งประสูติก่อนที่กษัตริย์คนุตจะสวรรคตไม่นาน (ราวค.ศ. 1085/1086) เชื้อสายของเจ้าหญิงอิงเงอเกิร์ดคือ ราชวงศ์ยาลโบ ซึ่งสืบราชบัลลังก์สวีเดนและนอร์เวย์ และเชื้อสายของกษัตริย์คนุตได้ครองราชย์ในเดนมาร์กครั้งแรก คือ พระเจ้าโอลาฟที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก.
กษัตริย์คนุตที่ 4 ทรงได้รับการบรรยายว่า เป็นพระมหากษัตริย์ที่มีความทะเยอทะยานอย่างสูงส่ง เช่นเดียวกับการศรัทธาในศาสนาอย่างแรงกล้า พระองค์ได้เพิ่มอำนาจของคริสตจักร และเรียกร้องให้มีการกวดขันทางศาสนาในวันหยุดของคริสตจักร พระองค์ทรงพระราชทานของกำนัลขนานใหญ่แก่โบสถ์ในดาลบี โอเดนเซ รอสกิลด์ และวีบอร์ก และโดยเฉพาะในลุนด์ ด้วยความที่ทรงสนับสนุนโบสถ์อย่างยิ่ง พระองค์ทรงกระตุ้นให้มีการเก็บทศางค์ การเพิ่มพูนอำนาจของคริสตจักร ทำให้พระองค์ได้พันธมิตรที่ทรงอำนาจ เพื่อสนับสนุนสถานะของกษัตริย์คนุต
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1085 กษัตริย์คนุตทรงเขียนจดหมายบริจาคแก่มหาวิหารลุนด์ที่กำลังก่อสร้าง พระองค์พระราชทานที่ดินผืนใหญ่ในสคาเนีย, เกาะเชลลันด์และอาแมเยอร์ พระองค์ทรงก่อตั้งโรงเรียนมหาวิหารลุนด์ในเวลาเดียวกัน กษัตริย์คนุตทรงรวบรวมที่ดินส่วนใหญ่จากให้ศาสนาเพื่อให้อภัยโทษแก่ข้าราชบริพารผู้ทำผิดกฎหมายของพระองค์ เหล่าบาทหลวงแห่งลุนด์ได้ขยายอำนาจอภิสิทธิ์ในที่ดินเหล่านั้น สามารถเก็บภาษีและปรับชาวนาบริเวณนั้นได้ แต่กษัตริย์คนุตยังคงรักษาสิทธิในการอภัยโทษคนนอกกฎหมายของพระองค์ไว้ เมื่อยามที่ทรงล้มเหลวในการระดมข้าราชบริพารผู้ประพฤติดีในการจัดตั้ง "เลดัง" ระดมพลสู่สงคราม และจึงทรงใช้คนกลุ่มนี้แทนโดยให้เดินทางมาเป็นบริวารของพระองค์
รัชกาลของพระองค์มีความพยายามอย่างแข็งขันในการเพิ่มอำนาจของราชวงศ์ในเดนมาร์ก ด้วยการยับยั้งขุนนางและให้พวกเขาเคารพกฏหมาย กษัตริย์คนุตทรงประกาศพระราชกฤษฎีกาเพื่อให้พระองค์สามารถอ้างกรรมสิทธิ์ในที่ดินสาธารณะ และสิทธิ์ในสินค้าของเรืออับปาง อีกทั้งสิทธิ์ในการสืบทอดทรัพย์สินของชาวต่างชาติและชาวเดนมาร์กที่ไร้ญาติสืบมรดก พระองค์ยังทรงตรากฎหมายเพื่อปกป้องเสรีภาพของนักบวชและพ่อค้าต่างชาติ พระราโชบายเหล่านี้นำไปสู่ความไม่พอใจในหมู่ราษฎรของพระองค์ ซึ่งไม่คุ้นเคยกับการที่มีพระมหากษัตริย์ที่ทรงอ้างสิทธิในพระราชอำนาจดังกล่าว และมองว่าเป็นสิ่งที่คุกคามชีวิตประจำวันของพวกเขา
การล้มเลิกความพยายามในอังกฤษ.
แต่ความทะเยอทะยานของกษัตริย์คนุตที่ 4 ไม่ทรงมีเพียงแค่เรื่องภายในประเทศ ด้วยทรงเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าคนุตมหาราช ผู้ปกครองอังกฤษ เดนมาร์กและนอร์เวย์ จนถึงปีค.ศ. 1035 กษัตริย์คนุตทรงปรารถนาในราชบัลลังก์อังกฤษ โดยทรงมองว่าพระองค์มีสิทธิอันชอบธรรม ส่วนกษัตริย์วิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษนั้นเป็นเพียงผู้ช่วงชิงราชบัลลังก์ พระองค์ทรงระดมกองเรือเพื่อ "เลดัง" ณ ลิมฟยอร์ด แต่กองเรือไม่เคยได้ออกเดินทาง เนื่องจากกษัตริย์คนุตที่ 4 ทรงจดจ่ออยู่กับการยึดครองชเลสวิช โดยมองภัยคุกคามจากจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งทรงมองเดนมาร์กและแฟลนเดอส์ด้วยท่าทีที่ไม่เป็นมิตร กษัตริย์คนุตทรงหวาดหวั่นต่อการรุกรานของจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 ซึ่งศัตรูของจักรพรรดิคือ รูดอล์ฟแห่งเรนเฟลเดินกำลังลี้ภัยอยู่ในเดนมาร์ก