pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แป้งชู (; , "ปาตาชู") หรือ แป้งพายนิ่ม เป็นแป้งพายชนิดเบาซึ่งใช้ทำพรอฟีทรอล, เอแกลร์, ครอก็องบุช, โดนัตเกลียว (ครัลเลอร์) แบบฝรั่งเศส, แบแญ, เค้กแซ็งตอนอเร, เกอแนล, ญ็อคคีแบบปารีส, แป้งมีไส้, กูแฌร์, ชูแก็ต และคราแกล็ง ส่วนผสมหลักของแป้งชนิดนี้มีเพียงเนย น้ำ แป้ง และไข่ ระหว่างการอบขนมให้สุก ส่วนผสมที่มีความชื้นสูงในตัวแป้งจะผลิตไอน้ำซึ่งจะดันขนมให้พองตัวโดยไม่ต้องใช้สารที่ทำให้ขึ้นฟู แป้งพายชนิดนี้นิยมใช้ในตำรับอาหารยุโรปและตำรับอาหารที่ดัดแปลงจากอาหารยุโรป
ครีมพัฟ
Choux à la crème
ชูครีม
เอแคลร์
สาวน้อยคาเฟ่
สาวน้อยคาเฟ่ เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวโรแมนติกคอมเมดี้ ของ บริษัท ควิซ แอนด์ เควซ จำกัด ดัดแปลงจากบทประพันธ์ สะใภ้คาเฟ่ ของ อาริตา บทโทรทัศน์ วรรณึก กำกับการแสดงโดย ชูศักดิ์ สุธีรธรรม ออกอากาศทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.20 น. ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เริ่มตอนแรกวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2543–26 สิงหาคม พ.ศ. 2543
นิดา หลานสาวของปัทมา เจ้าของออสการ์คาเฟ่ มีพรสวรรค์ ทางการร้องเพลงจนถูกทาบทามไปเป็นนักร้องอาชีพ แต่ทั้ง ปัทมาและคเชนทร์ ลูกชายของปัทมาไม่ยอม นิดาจึงแอบไปร้องเพลงอยู่ที่ผับคาวบอยซึ่งเป็นผับเล็กแห่งหนึ่งโดยใช้ชื่อว่า"ธิดา" ร่วมกับวงอีเกิ้งของไตรและเพื่อน ๆ นักดนตรี
เสี่ยวิบูลย์ เจ้าของพาเลซคาเฟ่ แกล้งส่งนักเลงมารังควานที่ออสการ์และดึงดารา สลาตันนักร้องดังของออสการ์ไปด้วย ออสการ์คาเฟ่จึงดึงเนตรนภา นักร้องของพาเลซมา เสี่ยวิบูลย์แค้นมากให้ลูกน้องจัดการจนทำให้นนท์ ผู้จัดการของออสการ์ ซึ่งเป็นสามีของรัญจวน รีเซฟชั่นของออสการ์เสียชีวิต ทำให้ออสการ์คาเฟ่ต้องปิดตัวลงชั่วคราว ภูรี เพื่อนรุ่นน้องของคเชนทร์มารับตำแหน่งผู้จัดการคาเฟ่แทนและชวนนิดาที่ร้องเพลงในผับ มาร้องเพลงที่คาเฟ่ โดยได้เจ๊นรี แปลงโฉมจนกลายเป็น "ธิดา ธิดาเทพ" เพื่อไม่ให้คนจำได้ จากนั้นภูรีก็ดึงจ่าเริง ตลกรุ่นใหญ่ที่หมดอนาคตเพราะเหล้าและการพนัน มาฟอร์มทีมใหม่ทั้งธิดาและคณะตลกของจ่าเริงทำให้ออสการ์คาเฟ่กลับมามีชื่อเสียง อีกครั้ง นวลจรี ลูกสาวจ่าเริงมาติดพันภูรี ทำให้ธิดาเข้าใจภูรีผิดพิราวรรณ
พิราวรรณ ซึ่งเป็นพี่สาวของภูรี จบปริญญาโทจากเมืองนอก รับไม่ได้ที่น้องทำงานคาเฟ่ จึงพาลโกรธคเชนทร์ที่หลงรักเธออยู่ พิราวรรณพยายามหาทางให้สังคมสงเคราะห์หญิงด้อยโอกาสที่ตนทำงานอยู่ เล่นงานออสการ์คาเฟ่ ส่วนดารา สลาตัน ตกเป็นเมียน้อยเสี่ยวิบูลย์ โดยหวังจะได้ออกเทปอย่างเนตรนภาแต่กลับถูกเสี่ยวิบูลย์หลอกใช้ ดาราลักลอบได้เสียกับพายัพ ลูกน้องของเสี่ย เพื่อหวังให้พายัพ ช่วยพูดกับเสี่ยแต่ก็ไม่เป็นผล จ่าเริงเริ่มกินเหล้าและติดพนันจนถูกซ้อมเพราะติดหนี้ ภูรีเตือนสติให้จ่าเริงกลับตัว นวลจรียิ่งปลื้มและตามติดภูรี
ภูรีขอร้องให้ธิดาช่วยเป็นคู่ควงเพื่อตบตานวลจรี ซึ่งทำให้ ไตร ซึ่งแอบหลงรักธิดาอยู่เสียใจมาก ไตรจึงหันไปคบหากับสนิทพิมเพื่อนของภูรี ภูรีสงสัยที่ธิดาไม่ยอมเปิดเผยประวัติ ตัวเอง จึงตามสืบจนรู้ว่า ธิดา ธิดาเทพเป็นคนเดียวกับนิดา หลานสาวของปัทมา ส่วนคเชนทร์ก็พยายามชี้ให้พิราวรรณ เห็นว่าคาเฟ่ของตนไม่ขายบริการทางเพศ แต่มักเจอกับเหตุการณ์ที่ทำให้เข้าใจผิดเสมอ
ดาราช็อคเมื่อรู้ว่าเสี่ยวิบูลย์รู้เห็นเป็นใจกับพายัพหลอกใช้เธอตลอด จึงพยายามหนี แต่กลับถูกซ้อม ดาราเริ่มติดเหล้า เสี่ยวิบูลย์ทาบทามธิดามาเป็นนักร้อง แต่ธิดาปฏิเสธ เสี่ยวิบูลย์จึงสั่งให้ทำลายออสการ์คาเฟ่ธิดาจึงตัดสินใจไปร้องเพลงที่พาเลซ พร้อมกับจ่าเริง
จ่าเริงและธิดารู้ว่าพาเลซคาเฟ่มีการขายบริการทางเพศ ธิดาจึงส่งข่าวให้ภูรีและคเชนทร์ไปบอกตำรวจ ดารารับไม่ได้ที่ธิดามาแย่งตำแหน่งของตนจึงกลั่นแกล้งต่างๆ นานา เสี่ยวิบูลย์และพายัพรู้เรื่องเข้าจึงซ้อมดาราอย่างหนัก ธิดาพยายามช่วยดาราและเด็กสาวคนอื่น ดาราซึ้งในน้ำใจของธิดา
เสี่ยวิบูลย์จับได้ว่าธิดาเป็นไส้ศึกจึงจะปล้ำธิดา ภูรี ไตร และคเชนทร์เข้ามาช่วยพร้อม ตำรวจ โดยมีพิราวรรณพานักข่าวมาเปิดโปงเรื่องซ่องของเสี่ยวิบูลย์เกิดการต่อสู้กันขึ้น ขณะชุลมุน คเชนทร์เข้าปกป้องพิราวรรณจนถูกยิงบาดเจ็บ เสี่ยวิบูลย์และพวกถูกจับ คเชนทร์รู้ความจริงว่าธิดาที่แท้ก็คือนิดา ญาติผู้น้องตนนั่นเอง
พิราวรรณเริ่มความสัมพันธ์กับคเชนทร์ เมื่อภูรีจะแต่งงาน กับธิดาคเชนทร์ของให้ธิดาเปิดเผยตัวกับทุกคน ความจริง ถูกเปิดเผยกลางงานหมั้นของคเชนทร์ และพิราวรรณ แม้นมาศและพิราวรรณต่างยอมรับในตัวนิดาหรือ ธิดา ธิดาเทพ และเลิกอคติต่ออาชีพนักร้องคาเฟ่ ซึ่งเป็นอาชีพสุจริตอีกอาชีพหนึ่ง
ในปีพ.ศ. 2543 ได้มีการจัดจำหน่ายอัลบั้มเพลงประกอบละครสาวน้อยคาเฟ่ ถึง 4 ชุด ได้แก่ "รวมฮิตสาวน้อยคาเฟ่", "สาวน้อยคาเฟ่ VOL.2 จะมาไหว..มั๊ยพี่", "New สาวน้อยคาเฟ่ Remixed (เพิ่มเพลงหัวใจว่าง)" และอัลบั้ม "สาวน้อยคาเฟ่ ชุด สวยไปหมด" ผลิตโดยบริษัท เออร์ซ่า เมเจอร์ จำกัด
ละครโทรทัศน์ปี พ.ศ. 2559.
สาวน้อยคาเฟ่ เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติก-คอมเมดี-มิวสิคัล บทประพันธ์ของ มาดามเป็ด บทโทรทัศน์โดย ฐา-นวดี สถิตยุทธการ กำกับการแสดงโดย ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์ ผลิตโดย บริษัท มั่งมีศรีสุข โปรดักชั่น จำกัด ออกอากาศทุกวันจันทร์–อังคาร เวลา 20.20 - 21.45 น. ทาง สถานีโทรทัศน์ช่องพีพีทีวี นำแสดงโดย ทวีสิทธิ์ จุลละทรัพย์, แคทลียา อิงลิช, ธนบูรณ์ เทิดไตรสรณ์, ไพลิน ก็งปาแร็ง และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559–5 เมษายน พ.ศ. 2546 และออกอากาศซ้ำทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 13.30-15.00 น. เริ่มตอนแรกวันอาทิตย์ที่ 18 กันยายน– (วันที่ 15 ตุลาคม - 12 พฤศจิกายน 2559 งดออกอากาศ)
พิสทาชิโอ
พิสทาชิโอป่า
สกุลพิสทาชิโอ
รอแบร์ต บารานือ
Emmer
Chick pea
Panic Disorder
สมเหตุสมผล
การเตรียมเด็กเพื่อละเมิด
การเตรียมเด็กเพื่อการละเมิด
การเตรียมเด็กเพื่อละเมิดทางเพศ
ภาวะพหุสันฐาน (ชีววิทยา)
ภาวะพหุสัณฐาน
สถาบันสุขภาพแห่งชาติสหรัฐ
พระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์
เขต พระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์  ที่รู้จักกันโดยเป็นอู่อารยธรรม เป็นบริเวณรูปจันทร์เสี้ยวที่รวมแผ่นดินที่ชื้นและอุดมสมบูรณ์โดยเทียบกับบริเวณข้างเคียงในเอเชียตะวันตกที่เป็นเขตกึ่งแห้งแล้ง และรวมบริเวณรอบ ๆ ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำและลุ่มแม่น้ำไนล์ เป็นบริเวณอยู่ติดกับเขตเอเชียน้อยหรือที่เรียกว่าอานาโตเลีย คำนี้เริ่มใช้ในการศึกษาประวัติศาสตร์โบราณ แล้วต่อมาจึงกลายมาเป็นคำที่นิยมใช้ในโลกตะวันตกแม้ในสาขาภูมิรัฐศาสตร์ (geopolitics) และในเรื่องความสัมพันธ์ทางการทูต
ความหมายทั้งหมดที่มีของคำนี้ ล้วนรวมเขตเมโสโปเตเมีย คือผืนแผ่นดินรอบ ๆ แม่น้ำไทกริสและแม่น้ำยูเฟรทีส
และรวมเขตลิแวนต์ คือฝั่งทิศตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ประเทศต่าง ๆ ปัจจุบันที่มีดินแดนร่วมอยู่ในเขตนี้รวมทั้งประเทศอิรัก คูเวต ซีเรีย เลบานอน จอร์แดน อิสราเอล และปาเลสไตน์
โดยอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศตุรกีและทางทิศตะวันตกของอิหร่าน
เขตนี้บ่อยครั้งเรียกว่าอู่อารยธรรม (cradle of civilization) เพราะเป็นเขตที่เกิดพัฒนาการเป็นอารยธรรมมนุษย์แรก ๆ สุด ซึ่งเจริญรุ่งเรืองโดยอาศัยทรัพยากรน้ำและเกษตรกรรมที่มีอยู่ในเขต
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่เกิดขึ้นในเขตนี้รวมทั้งการพัฒนาภาษาเขียน การทำแก้ว ล้อ และระบบชลประทาน
ศาสตราจารย์นักมานุษยวิทยาแห่งมหาวิทยาลัยชิคาโกได้สร้างความนิยมกับคำว่า "พระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์" เริ่มตั้งแต่หนังสือเรียนระดับไฮสกูลที่เขาเขียนในปี 1914 และ 1916&lt;ref name="Breasted 1914/1916"&gt;
"The Ancient Orient" map is inserted between pages 56 and 57.
"The Ancient Oriental World" map is inserted between pages 100 and 101.
นี่เป็นคำพรรณนาเขตนี้ในหนังสือปี 1916
ในที่สุดแห่งทิศตะวันตกของเอเชีย มีเขตที่มีรูปร่างไม่สมมาตร ซึ่งโดยทั่วไปแล้วรวมอยู่ในวงน้ำติดกับทะเลแคสเปียนกับทะเลดำทางทิศเหนือ ติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับทะเลแดงทางทิศตะวันตก และติดกับมหาสมุทรอินเดียกับอ่าวเปอร์เซียทางทิศใต้และตะวันออก
โดยมากเป็นเขตภูเขาทางทิศเหนือและเขตทะเลทรายทางทิศใต้
ที่อยู่มนุษย์ที่เก่าแก่ที่สุดในสนามใหญ่แห่งเอเชียตะวันตกนี้ เป็นแผ่นดินชายแดนระหว่างเขตทะเลทรายและเขตภูเขา เป็นเขตสุดติดกับทะเลทรายที่เพาะปลูกได้ เป็นแผ่นดินวงจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์ที่มีภูเขาทางด้านหนึ่งและทะเลทรายอีกด้านหหนึ่ง
แผ่นดินวงจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์นี้ มีรูปคล้ายกับครึ่งวงกลม โดยมีด้านเปิดอยู่ทางทิศใต้ (ดูแผนที่) มีส่วนสุดทิศตะวันตกที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ตรงกลางอยู่เหนือคาบสมุทรอาหรับ มีส่วนสุดทิศตะวันออกเหนืออ่าวเปอร์เซีย
ตั้งอยู่เหมือนกับกองทัพหันไปทางทิศใต้ โดยมีปีกหนึ่งยาวไปทางฝั่งตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และอีกปีกหนึ่งยืดไปทางอ่าวเปอร์เซีย และตรงกลางมีด้านหลังชนกับเทือกเขาทางทิศเหนือ
ที่สุดของปีกตะวันตกคือปาเลสไตน์
จักรวรรดิอัสซีเรียเป็นส่วนใหญ่ของตรงกลาง ในขณะที่ส่วนสุดของปีกตะวันออกคืออาณาจักรบาบิโลเนีย
ครึ่งวงกลมของแผ่นดินใหญ่นี้ เพราะว่ายังไม่มีชื่อ อาจเรียกได้ว่า พระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์1
มันสามารถอุปมาเหมือนกับชายหาดของอ่าวทะเลทราย โดยมีภูเขาข้างหลังค้ำอยู่เหนือชายหาด เป็นอ่าวไม่ใช่ของน้ำแต่เป็นของทะเลทรายอันแห้งแล้ง อันกว้างประมาณ 500 ไมล์ เป็นชายหาดส่วนสุดด้านเหนือของทะเลทรายอาหรับและกว้างยืดไปทางทิศเหนือจนถึงละติจูดมุมทิศตะวันออกเฉียงเหนือแห่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
อ่าวทะเลทรายนี้เป็นที่ราบสูงหินปูน ซึ่งจริง ๆ สูงเกินกว่าที่จะได้น้ำจากแม่น้ำไทกริสและยูเฟรทีส ซึ่งวิ่งตัดเป็นหุบเขาเป็นแนวเฉียงผ่านมัน
อย่างไรก็ดี หลังจากแม้จะได้ฝนหน้าหนาวอย่างขาดแคลน แผ่นดินเป็นแถบกว้างของอ่าวทะเลทรายด้านเหนือก็จะปกคลุมไปด้วยหญ้าบาง ๆ และดังนั้นฤดูใบไม้ผลิก็จะเปลี่ยนบริเวณนี้เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ให้เป็นทุ่งหญ้า
ประวัติของเอเชียตะวันตกสามารถกล่าวได้ว่า เป็นการต่อสู้กันที่เป็นไปนานแล้วระหว่างกลุ่มชนภูเขาทางทิศเหนือและนักเร่ร่อนชาวทะเลทรายแห่งเขตทุ่งหญ้าเหล่านี้ และก็ยังเป็นการต่อสู้ที่ยังเป็นไปอยู่ในปัจจุบัน เพื่อจะได้เป็นเจ้าของพระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์ซึ่งเป็นฝั่งของอ่าวทะเลทราย
1 ไม่มีชื่อทั้งทางภูมิศาสตร์ทั้งทางการเมือง ที่รวมแผ่นดินทั้งหมดของครึ่งวงกลมใหญ่นี้ ดังนั้น เราจำต้องบัญญัติคำแล้วเรียกมันว่า พระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์
ความหมายของคำตามที่ใช้ในปัจจุบันรวมทั้งประเทศอิรัก คูเวต ส่วนรอบ ๆ อิหร่านและตุรกี และชายฝั่งของเขตลิแวนต์ที่ติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ซีเรีย จอร์แดน ปาเลสไตน์ และเลบานอน
ทรัพยากรน้ำที่มีรวมแม่น้ำจอร์แดนด้วย
แต่ถ้าใช้คำอย่างครอบคลุมกว้างไกลที่สุด เขตนี้อาจจะรวมบางส่วนของประเทศอียิปต์ทางทิศใต้ กับลุ่มแม่น้ำกับดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ที่อยู่ในอียิปต์ และประเทศไซปรัสที่เป็นเกาะ
ขอบเขตด้านในครึ่งวงกลมแบ่งโดยภูมิอากาศที่แห้งแล้งของทะเลทรายซีเรียทางทิศใต้ ส่วนของเขตด้านนอกเป็นแผ่นดินที่แห้งแล้งและกึ่งแห้งแล้งของเทือกเขาคอเคซัสทางทิศเหนือ ที่สูงของอานาโตเลียและทะเลทรายสะฮาราทางทิศตะวันตก
พระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์เป็นเขตที่มีความหลายหลากทางภาษา
โดยทั่วไปในประวัติศาสตร์ กลุ่มภาษาเซมิติก (Semitic) มักจะกระจายทั่วไปในที่ราบต่ำ
ในขณะเขตภูเขาทางทิศตะวันออกและทิศเหนือจะใช้กลุ่มภาษาที่โดยทั่วไปไม่เกี่ยวข้องกันรวมทั้ง Elamite, Kassite, และ Hurro-Urartian
ความเกี่ยวข้องกันและการมาถึงเขตนี้ ของภาษาเหล่านี้ ยังเป็นประเด็นปัญหาที่ถกเถียงกันในหมู่นักวิชาการ
แต่ว่า เพราะไม่มีหลักฐานทางภาษาเขียนในยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุด ข้อถกเถียงเหล่านี้คงจะไม่ยุติลงได้อย่างง่าย ๆ
แต่หลักฐานที่มีแสดงนัยว่า โดย 3,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช และล้ำเข้าไปในพันปีต่อไป ก็ได้มีกลุ่มภาษาหลายกลุ่มอยู่แล้ว
ซึ่งรวมทั้ง
มักจะเสนอกันบ่อย ๆ ว่า ภาษาคอเคซัสต่าง ๆ เชื่อมโยงกับภาษา Hurro-Urartian และภาษาฮิตไทต์ แต่ว่านี่ยังไม่ใช่มติส่วนใหญ่
แม้ว่า แม่น้ำและลุ่มน้ำจะเป็นทรัพยากรที่ขาดไม่ได้สำหรับการเกิดขึ้นของอารยธรรม แต่ก็ไม่ใช่ปัจจัยเดียวแห่งการพัฒนาได้เร็วของเขตนี้
คือ บริเวณนี้เป็นจุดเชื่อมสำคัญระหว่างแอฟริกากับยูเรเชีย
ซึ่งทำให้เขตนี้มีความหลากหลายทางชีวภาพมากกว่าทั้งยุโรปและแอฟริกาเหนือ
ซึ่งล้วนแต่เป็นที่ที่การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในช่วงยุคน้ำแข็ง ทำให้เกิดเหตุการณ์สูญพันธุ์ซ้ำ ๆ เมื่อระบบนิเวศหดเล็กลงมาชิดกับชายฝั่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
เมื่อควบคู่กับเหตุการณ์ที่อธิบายโดยทฤษฎี Saharan pump theory จุดเชื่อมในตะวันออกกลางนี้จะสำคัญมากต่อการกระจายพันธุ์ของพฤกษชาติและพรรณสัตว์ในโลกเก่าดังที่พบในปัจจุบัน รวมทั้งมนุษย์ด้วย
เขตนี้ยังเป็นแนวแผ่นเปลือกโลกแยกตัวระหว่างแผ่นธรณีภาคแอฟริกาและอาหรับ และแนวแผ่นเปลือกโลกรวมตัวระหว่างแผ่นธรณีภาคอาหรับและยูเรเชีย ซึ่งมีผลให้กลายเป็นเขตสูงต่ำมียอดเขาปกคลุมด้วยหิมะมากมาย
ภูมิอากาศและความหลากหลายทางชีวภาพ.
เขตนี้มีภูมิอากาศที่หลากหลาย และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศที่สำคัญ ๆ ได้สนับสนุนให้เกิดวิวัฒนาการของพืชฤดูเดียวที่สืบพันธุ์ด้วยกลยุทธ์แบบ "r" ตามทฤษฎี "r/K strategy" ซึ่งผลิตเมล็ดที่รับประทานได้มากกว่าพืชหลายปีที่เป็นแบบ "K"
ความต่าง ๆ กันของความสูง ทำให้เกิดสปีชีส์มากมายของพืชที่รับประทานได้ ซึ่งสามารถนำมาทดลองเพาะปลูกในยุคต้น ๆ ได้
ที่สำคัญที่สุดก็คือ เขตนี้เป็นแหล่งของพืชผลต้นกำเนิดยุคหินใหม่ (Neolithic founder crop) ถึง 8 ชนิดที่สำคัญต่อเกษตรกรรมในยุคต้น ๆ รวมทั้งบรรพบุรุษพันธุ์ป่าของข้าวสาลีทั้งประเภท "Triticum dicoccum" (emmer) และ "Triticum monococcum" (einkorn) ข้าวบาร์ลีย์ ฝ้าย ถั่วหัวช้าง ถั่วลันเตา ถั่วสกุล "Lens culinaris" (lentil) และสกุล "Vicia ervilia" (ervil หรือ bitter vetch)
และเป็นแหล่งกำเนิดสัตว์เลี้ยงที่สำคัญที่สุด 5 อย่าง
คือ วัว แพะ แกะ และหมู โดยมีม้าเกิดจากแหล่งข้างเคียง
เขตนี้มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์มนุษย์ที่น่าทึ่งใจที่สุดที่หนึ่ง
นอกจากจะมีโบราณสถานที่มีซากกระดูกและซากหลักฐานทางวัฒนธรรมทั้งของมนุษย์พันธุ์ก่อนปัจจุบัน ของมนุษย์พันธุ์ปัจจุบันในยุคต้น ๆ (เช่นที่ถ้ำ Kebara ในปาเลสไตน์) ของมนุษย์ที่ทำกินเป็นนักล่า-เก็บพืชผลในสมัยไพลสโตซีนเบื้องปลาย และของมนุษย์นักล่า-เก็บพืชผลที่กึ่งอยู่เป็นที่ (คนกลุ่ม Natufian) ในสมัย Epipalaeolithic แล้ว เขตนี้ยังรู้จักกันดีที่สุดในฐานะเป็นแหล่งกำเนิดเกษตรกรรม
คือ เขตตะวันตกใกล้ ๆ จอร์แดนและเขตแม่น้ำยูเฟรทีสตอนบน เป็นแหล่งกำเนิดของชุมชนเกษตรกรยุคหินใหม่ที่เก่าแก่ที่สุด (ที่เรียกว่า Pre-Pottery Neolithic A ตัวย่อ PPNA) ราว 9,543 ปีก่อนพุทธศักราช (รวมทั้งโบราณสถาน Jericho)
เขตนี้ พร้อมกับเมโสโปเตเมีย (ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขต ระหว่างแม่น้ำไทกริสและแม่น้ำยูเฟรทีส) ก็ยังเป็นแหล่งกำเนิดสังคมแบบซับซ้อน (complex society) ต้น ๆ ในยุคสัมฤทธิ์ต่อมา
และก็ยังมีหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับภาษาเขียน และการเกิดสังคมทีแบ่งชนชั้นโดยเป็นรัฐ
ทำให้เขตนี้มีชื่อว่า แหล่งกำเนิดอารยธรม (The Cradle of Civilization)
ทั้งแม่น้ำไทกริสและแม่น้ำยูเฟรทีสมีต้นน้ำอยู่ที่เทือกเขาทอรัส ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศตุรกี
เกษตรกรในเมโสโปเตเมียด้านใต้ต้องทำการป้องกันน้ำท่วมไร่นาทุก ๆ ปี
โดยยกเว้นด้านเหนือที่จะมีฝนตกเพียงแค่พอที่จะทำเกษตรได้เท่านั้น
และเพื่อจะป้องกันน้ำท่วม ชนเหล่านี้จึงต้องสร้างคันกั้นน้ำ
เริ่มตั้งแต่ยุคสัมฤทธิ์ ชนในเขตนี้ได้เพิ่มความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติโดยสร้างระบบชลประทาน ซึ่งก็ยังจำเป็นต่อเกษตรกรรมตราบเท่าทุกวันนี้
แต่ในสองพันปีที่ผ่านมา ก็จะมีวงจรความเสื่อมความเจริญเมื่อสิ่งก่อสร้างที่ทำเกิดการละเลย แล้วจึงสร้างใหม่ต่อมาโดยรัฐที่มายึดครองพื้นที่ต่อ ๆ มา
ปัญหาที่ยังเป็นไปตราบเท่าทุกวันนี้อีกอย่างหนึ่งก็คือ ดินเค็ม ซึ่งเป็นการเพิ่มระดับความเข้มข้นของเกลือและแร่ธาตุอื่น ๆ ในดินที่มีประวัติชลประทานเป็นเวลายาวนาน
การแพร่กระจายของวัฒนธรรมเกษตร.
มีการปลูกธัญพืชในซีเรียเริ่มตั้งแต่ 9,000 ปีก่อน
มีการพบลูกมะเดื่อที่ไม่มีเมล็ดในลุ่มแม่น้ำในจอร์แดน ซึ่งแสดงนัยว่า ต้นมะเดื่อได้เริ่มปลูกตั้งแต่ 11,300 ปีก่อน
งานวิเคราะห์ปี 2006 และ 2008
เปรียบเทียบการวัดกะโหลกและใบหน้า 24 อย่างแสดงว่า ประชากรเขตนี้ในยุคก่อนหินใหม่ ยุคหินใหม่ และยุคสัมฤทธิ์ มีความหลายหลาก
โดยเฉพาะหลักฐานที่แสดงอิทธิพลจากแอฟริกาใต้สะฮาราในเขตนี้ โดยเฉพาะต่อคนกลุ่ม Natufian สมัย Epipalaeolithic ในอิสราเอล
แต่ว่าไม่สามารถกล่าวอย่างเดียวกันต่อชาวบาสก์และคนในหมู่เกาะคะเนรี เพราะว่างานเหล่านี้แสดงว่า คนโบราณเหล่านี้ "สัมพันธ์กับคนยุโรปปัจจุบันอย่างชัดเจน"
นอกจากนั้นแล้ว ยังไม่มีหลักฐานที่แสดงอิทธิพลของคน Cro-Magnon ในเขตนี้ ซึ่งต่างจากความคิดที่มีมาก่อน ๆ
งานศึกษาเหล่านี้ยังแสดงนัยถึงการแพร่กระจายของคนหลายหลากกลุ่มนี้ไปจากเขตนี้ โดยมีผู้ย้ายถิ่นยุคต้น ๆ ออกไปจากเขตตะวันออกใกล้
ทางทิศตะวันตกไปทางยุโรปและแอฟริกาเหนือ ทางทิศเหนือไปยังเขตไครเมีย และทางทิศตะวันออกไปยังมองโกเลีย
โดยเอาข้อปฏิบัติทางเกษตรกรรมไปด้วย และต่อมาได้จับคู่อยู่ร่วมกับชนนักล่า-เก็บพืชผลที่ออกไปพบ ในขณะที่สามารถธำรงความเป็นเกษตรกรต่อไป
ซึ่งสนับสนุนงานศึกษาทางพันธุกรรม
ทางโบราณคดี
ที่ทำมาก่อน ๆ ซึ่งล้วนแต่มีข้อสรุปเดียวกัน
ดังนั้น คนที่มีอยู่ในที่ต่าง ๆ ในปัจจุบันได้สืบทอดวิถีชีวิตเกษตรกรจากบุคคลที่อพยพออกจากเขตนี้ในยุคต้น ๆ
ซึ่งต่างจากสมมติฐานที่ว่า การแพร่กระจายของวิธีทางเกษตรกรรมจากเขตนี้ เป็นไปโดยการแชร์ความรู้
และบัดนี้จึงมีหลักฐานที่เหนือกว่าว่า เกิดจากการอพยพของชนจากเขตนี้ โดยมีลูกหลานกับคนพื้นที่อื่น ๆ ที่ออกไปประสบ
แต่งานศึกษาก็แสดงด้วยว่า คนยุโรปปัจจุบันไม่ใช่ทั้งหมดมีกรรมพันธุ์ที่ใกล้ชิดกับคนที่อยู่ในเขตนี้ในยุคหินใหม่และยุคสัมฤทธิ์
กลุ่มชนที่ใกล้ชิดที่สุดคือคนยุโรปใต้
และคนยุโรปทั้งหมดในปัจจุบันมีสายเลือดใกล้ชิดกัน
วงจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์
บริเวณจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์
เขตจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์
แผ่นดินวงจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์
บริเวณวงจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์
เขตวงจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์
แผ่นดินจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์
อาการชอบถูไถอวัยวะเพศ
คำภาษาอังกฤษว่า Frotteurism (อนาจารโดยการเสียดสี) เป็นกามวิปริตที่บุคคลชอบเสียดสีอวัยวะ โดยปกติแถว ๆ บริเวณท้องน้อยหรือเชิงกราน หรือองคชาต ต่อคนที่ไม่ได้ยินยอมเพื่อสนองความรู้สึกทางเพศ
ซึ่งอาจจะรวมการสัมผัสส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายรวมทั้งบริเวณอวัยวะเพศ
ส่วนคำว่า Toucherism (อนาจารโดยการจับ) เป็นความตื่นตัวทางเพศที่อาศัยการจับหรือการลูบคลำคนที่ไม่ได้ยินยอม
ซึ่งมักจะเป็นการจับหน้าอก ก้น หรือบริเวณอวัยวะเพศ บ่อยครั้งอย่างเร็ว ๆ เมื่อเดินเฉียดกับเหยื่อ
นักจิตวิทยาบางท่านพิจารณา Toucherism ว่าเป็นรูปแบบอย่างหนึ่งของ Frotteurism แต่ท่านอื่นแยกแยะระหว่างอนาจารสองอย่างนี้
รากศัพท์ภาษาอังกฤษและประวัติ.
จิตแพทย์ชาวฝรั่งเศส (Valentin Magnan) น่าจะเป็นคนแรกที่จัดอนาจารโดยการเสียดสีว่าเป็นความผิดปกติทางจิต โดยกล่าวถึงเหตุการณ์อนาจารที่เรียกว่า "frottage" 3 เหตุการณ์ในงานศึกษาปี 1890
เป็นคำที่มาจากคำกริยาภาษาฝรั่งเศสว่า "frotter" ซึ่งหมายความว่า "ถู/เสียดสี"
ส่วนคำว่า "Frotteur" เป็นคำนามที่แปลตามอักษรว่า "บุคคลที่เสียดสี"
เป็นคำที่ก่อความนิยมโดยนักเพศวิทยาชาวเยอรมันคนหนึ่ง (Richard von Krafft-Ebing) โดยยืมใช้คำของแพทย์ฝรั่งเศส
ต่อมาคำว่า "frotteurism" จึงบัญญัติขึ้นในปี 1969 ในหนังสือเรียนเกี่ยวกับความผิดปกติทางเพศเล่มหนึ่ง
"คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต" เรียกความผิดปกติทางเพศนี้ว่า "frottage" จนกระทั่งฉบับที่ 3 (DSM III-R) แล้วจึงเปลี่ยนไปใช้คำว่า "frotteurism" ในฉบับที่ 4
แต่ปัจจุบันใช้คำว่า "frotteuristic disorder" ในฉบับที่ 5
อย่างไรก็ดี คำว่า "frottage" ก็ยังมีใช้ในกฎหมายประเทศตะวันตก ซึ่งใช้เป็นคำไวพจน์กับคำว่า "frotteurism"
อาการและการจัดหมวดหมู่.
คู่มือแพทย์พิมพ์โดยสมาคมจิตเวชอเมริกัน (American Psychiatric Association) คือ "คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต" (ตัวย่อ DSM) ฉบับที่ 5 กำหนดเกณฑ์วินิจฉัยสำหรับ "frotteuristic disorder" ดังต่อไปนี้
ดังนั้น ถ้าบุคคลไม่ได้ประพฤติตามความสนใจ และไม่ประสบกับความทุกข์หรือความบกพร่อง บุคคลนั้นพิจารณาว่า มีความสนใจทางเพศแบบชอบเสียดสี แต่ไม่วินิจฉัยว่ามีความผิดปกติแบบ frotteuristic
นักเพศวิทยาบางท่านแยกแยะระหว่าง frotteurism (เป็นการเสียดสีบริเวณเชิงกราน) และ toucherism (เป็นการคลำด้วยมือ) แต่ว่า DSM ไม่ได้แยกแยะ
ส่วนนักเพศวิทยาผู้หนึ่ง (Kurt Freund) เรียก frotteurism และ toucherism ว่าเป็น courtship disorder (ความผิดปกติในการจีบคู่) ที่เกิดขึ้นในระยะสัมผัส (tactile stage) ของการจีบคู่ในมนุษย์&lt;ref&gt;
Frottage
Frotteur
Frotteuristic disorder
อนาจารโดยการเสียดสี
อนาจารโดยการจับ
อนาจารโดยการคลำ
ความผิดปกติแบบชอบเสียดสี
ความผิดปกติโดยการเสียดสี
ความผิดปกติแบบ frotteuristic
โรคถ้ำมอง
หรือ ความชอบแอบดู หรือ การแอบดู เป็นความสนใจหรือข้อประพฤติทางเพศที่จะแอบดูคนอื่นทำการในที่ลับ เช่นถอดเสื้อผ้า มีกิจกรรมทางเพศ หรือการอื่น ๆ ที่ปกติพิจารณาว่าเป็นเรื่องควรทำเป็นการส่วนตัว
คนแอบดูปกติจะไม่ทำอะไรโดยตรงกับบุคคลที่เป็นเป้า ผู้บ่อยครั้งจะไม่รู้ว่ากำลังถูกแอบดู จุดสำคัญของการแอบดูก็คือการเห็น แต่อาจจะรวมการแอบถ่ายรูปหรือวิดีโอ
คำภาษาอังกฤษมาจากคำฝรั่งเศสว่า "voyeur" ซึ่งหมายความว่า "บุคคลที่ดู"
คนแอบดูชายมักจะเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า "Peeping Tom" ซึ่งเป็นคำมาจากตำนานของ Lady Godiva ซึ่งเป็นหญิงที่ขี่ม้าเปลือยกายไปในเวลากลางคืน เพื่อขอการปลดเปลื้องหนี้ภาษีจากสามีของเธอสำหรับคนเช่าที่ดินของเขา โดยมีชายคนหนึ่งมองเห็น
แต่ว่า จริง ๆ แล้ว คำนี้มักจะใช้กับชายที่แอบดูคนอื่น และโดยทั่วไปไม่ใช่ในที่สาธารณะเหมือนอย่างในตำนาน
แม้ว่ากล้องจารกรรมที่เล็กขนาดนาฬิกาห้อยกระเป๋าจะมีตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1880
เริ่มตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 ความก้าวหน้าในการทำของให้เล็กลงและของอิเล็กทรอนิกส์ ได้เพิ่มสมรรถภาพกล้องขนาดเล็ก (ซึ่งบ่อยครั้งเรียกว่า "spy cameras" หรือกล้องจารกรรม) ทั้งโดยคุณภาพและราคาของกล้อง ให้ดีขึ้นมาก
กล้องดิจิตัลสำหรับผู้บริโภคปัจจุบันเดี๋ยวนี้เล็กมากจนกระทั่งว่า
ถ้าเป็นทศวรรษก่อน ๆ ก็จะเรียกว่า กล้องจารกรรม และกล้องมือถือดิจิตัลที่ละเอียดเกินกว่า 20 ล้านพิกเซลก็มีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
และมือถือโดยมากที่ใช้ในปัจจุบันก็จะเป็นกล้องถ่ายด้วย
มีอุปกรณ์เก็บภาพบางอย่างที่สามารถถ่ายภาพผ่านวัตถุที่ปรากฏทึบในแสงปกติ เช่น เสื้อผ้า
อุปกรณ์เช่นนี้ สร้างภาพโดยใช้คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่อยู่นอกพิสัยการเห็น
ทั้งกล้องรังสีอินฟราเรดและกล้องรังสีเทราเฮิรตซ์สามารถสร้างภาพทะลุเสื้อผ้า แต่ว่า รูปเช่นนี้ต่างจากที่มองเห็นด้วยแสงปกติ
ประเด็นการแพทย์.
สมาคมจิตเวชอเมริกัน (American Psychiatric Association) ได้จัดหมวดหมู่รูปแบบจินตนาการ ความอยาก และพฤติกรรมแบบถ้ำมองว่าเป็นโรคกามวิปริตใน"คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต" (DSM-IV) ถ้าบุคคลนั้นประพฤติตามความอยาก หรือว่าความอยากและจินตนาการทางเพศเช่นนั้น ทำให้เกิดความทุกข์และความขัดข้องในความสัมพันธ์กับคนอื่นอย่างสำคัญ
ในคู่มือสากลคือ ICD-10 นี้จัดเป็นความผิดปกติเกี่ยวกับความชอบใจทางเพศ (disorder of sexual preference)
DSM-IV นิยาม voyeurism ว่าเป็นการดู "คนที่ไม่สงสัย ปกติเป็นคนแปลกหน้า ที่เปลือย หรือกำลังถอดเสื้อผ้า หรือกำลังมีกิจกรรมทางเพศ"
แต่ว่าการวินิจฉัยเช่นนี้ จะไม่ให้ต่อบุคคลที่เกิดอารมณ์ทางเพศปกติ โดยเพียงแต่เห็นความเปลือยหรือกิจกรรมทางเพศเท่านั้น
คือ จะได้วินิจฉัยเช่นนี้ อาการดังกล่าวต้องเกิดเป็นเวลากว่า 6 เดือน และบุคคลนั้นต้องมีอายุเกินกว่า 18 ปี
มุมมองประวัติศาสตร์.
มีงานวิจัยน้อยมากเกี่ยวกับความชอบแอบดู งานปริทัศน์ทบทวนวรรณกรรมในปี 1976 พบสิ่งที่ตีพิมพ์เพียงแค่ 15 งาน
แม้ว่าจะมีงานวิจัยเพิ่มขึ้นหลังจากนั้น แต่ว่าก็ยังมีข้อมูลน้อยมากเกี่ยวกับประเด็นนี้
ซึ่งเป็นเรื่องน่าแปลกใจ ถ้าพิจารณาถึงการเพิ่มการใช้คำภาษาอังกฤษว่า voyeur (คนแอบดู) และพิจารณาขนาดกลุ่มคนที่อาจจะทำอะไรเช่นนี้
ตามประวัติแล้ว คำนี้ ใช้โดยเฉพาะต่อคนที่เข้ากับคำพรรณนาของ DSM
แต่ว่าภายหลัง สังคมก็ได้ยอมรับการใช้คำนี้โดยหมายถึงใครก็ได้ที่ดูชีวิตส่วนตัวของคนอื่น แม้ว่าจะไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องเพศ
เช่น คำนี้ได้ใช้โดยเฉพาะกับรายการโทรทัศน์ประเภทเรียลลิตีโชว์และสื่ออื่น ๆ ที่ให้โอกาสดูชีวิตของคนอื่นได้
นี่เป็นการเปลี่ยนการใช้คำที่หมายถึงกลุ่มประชากรที่จำเพาะโดยมีรายละเอียดที่จำเพาะ ไปหมายถึงประชากรทั่วไปโดยมีความหมายคลุมเครือ
ทฤษฎีที่มีน้อยนิดเกี่ยวกับเหตุของความชอบแบบนี้มาจากทฤษฎีจิตวิเคราะห์
ซึ่งเสนอว่า ความชอบแอบดูมีเหตุจากความล้มเหลวในช่วงวัยเด็กที่จะยอมรับความวิตกกังวลในการสูญเสียความเป็นชาย (castration anxiety) และดังนั้นโดยผลที่สืบเนื่องกัน จึงมีเหตุจากความล้มเหลวที่จะพยายามเป็นเหมือนกับพ่อ (คือถ้าเด็ก "ยอมรับความวิตกกังวล" ก็จะพยายามเลิกความรู้สึกทางเพศที่มีต่อแม่ แล้วใช้พ่อเป็นตัวอย่างทำตามให้เป็นเหมือนพ่อ)
การแอบดูมีความชุกสูงในกลุ่มประชากรที่ศึกษาโดยมาก
แม้ว่าตอนแรกจะเชื่อว่า มีจำกัดเพียงแค่ชนกลุ่มน้อยในประชากรทั้งหมด
แต่ความคิดนี้เปลี่ยนไปหลังจากนักเพศวิทยาคนดัง ศ.ดร.แอลเฟร็ด คินซีย์ ค้นพบว่า 30% ของชายชอบใจการร่วมเพศโดยเปิดไฟ
แม้ว่าพฤติกรรมนี้จะไม่ได้พิจารณาว่าเป็นการแอบดูโดยมาตรฐานการวินิจฉัยปัจจุบัน แต่ในสมัยนั้น ความประพฤติที่ปกติและที่ผิดปกติยังไม่ได้จำแนก
งานวิจัยต่อ ๆ มาแสดงว่า ชาย 65% เคยแอบดู ซึ่งแสดงนัยว่า พฤติกรรมนี้แพร่กระจายไปทั่วในกลุ่มประชากรทั่วไป
และโดยเข้ากับผลที่พบนี้ มีงานวิจัยที่พบว่า การแอบดูเป็นพฤติกรรมทางเพศผิดกฎหมายที่สามัญที่สุดทั้งในกลุ่มคนไข้และกลุ่มประชากรทั่วไป
และพบด้วยว่า นักศึกษามหาวิทยาลัยชาย 42% ที่ไม่เคยถูกตัดสินว่าผิดในอาชญากรรมเคยแอบดูคนอื่นในสถานการณ์ที่เกี่ยวกับเพศ
ส่วนงานวิจัยก่อนหน้านั้นแสดงว่า ชาย 54% มีจินตนาการเกี่ยวกับการแอบดู และ 42% ได้เคยแอบดูแล้วจริง ๆ
งานวิจัยระดับชาติปี 2006 ของประเทศสวีเดนพบว่า กลุ่มประชากรทั้งชายหญิงในอัตรา 7.7% เคยแอบดู
นอกจากนั้นแล้ว ยังเชื่อกันว่า การแอบดูเกิดขึ้นประมาณ 150 เท่าของที่มีรายงานทางตำรวจ
งานวิจัยปี 2006 นี้ แสดงด้วยว่าการแอบดูเกิดร่วมกับการแสดงอนาจาร (exhibitionism) ในระดับสูง
คือพบว่า คนที่แอบดู 63% รายงานว่าได้แสดงอนาจารด้วย
ลักษณะของคนแอบดู.
เนื่องจากความชุกสูงของการแอบดูในสังคม คนที่แอบดูจึงมีความต่าง ๆ กันมาก
แต่ว่า ก็ยังมีแนวโน้มว่าใครมีโอกาสที่จะแอบดูสูงกว่า
แต่ว่า สถิติเหล่านี้ใช้กับคนที่ผ่านเกณฑ์ของ DSM ไม่ใช่กับคนในแนวคิดปัจจุบันที่กล่าวไว้ก่อนแล้ว
งานวิจัยเบื้องต้นแสดงว่า คนแอบดูมีสุขภาพจิตดีกว่าคนโรคกามวิปริตอื่น ๆ
คือเทียบกับกลุ่มอื่นที่ศึกษาแล้ว คนแอบดูมีโอกาสน้อยกว่าที่จะเป็นคนติดเหล้าหรือยาเสพติด
งานวิจัยต่อจากนั้นแสดงว่า เทียบกับคนประชากรทั่วไป (ไม่ใช่คนมีโรคกามวิปริต) คนแอบดูมีโอกาสที่จะมีปัญหาทางจิต ดื่มเหล้าและใช้ยาเสพติด และมีความต้องการทางเพศสูงกว่าโดยทั่วไป
งานวิจัยนี้ยังแสดงด้วยว่า คนแอบดูมีคู่นอนมากกว่าเทียบต่อปี และมีโอกาสที่จะมีคู่เพศเดียวกันสูงกว่ากลุ่มประชากรทั่วไป
ทั้งงานวิจัยก่อน ๆ และต่อ ๆ มาพบว่า คนแอบดูมักจะร่วมเพศเป็นครั้งแรกโดยมีอายุมากกว่า
แต่งานวิจัยอื่น ๆ กลับพบว่า คนแอบดูไม่มีประวัติทางเพศที่แตกต่างจากคนอื่น ๆ
คนแอบดูที่ไม่ได้เป็นผู้แสดงอนาจารด้วย มักจะมีฐานะทางสังคมเศรษฐกิจที่สูงกว่าคนที่แสดงอนาจาร
งานวิจัยแสดงว่า โดยเหมือนกับโรคกามวิปริตอื่น ๆ การแอบดูสามัญในชายมากกว่าในหญิง
แต่ก็มีงานวิจัยที่พบว่า ทั้งชายและหญิงรายงานว่าตนมีโอกาสที่จะแอบดูพอ ๆ กัน
แต่ความแตกต่างระหว่างเพศจะสูงกว่าถ้าให้โอกาสการแอบดูจริง ๆ
ถึงกระนั้น โดยเปรียบเทียบแล้ว มีงานวิจัยน้อยมากในเรื่องการแอบดูในผู้หญิง จึงมีข้อมูลน้อยมาก
และกรณีศึกษาหนึ่งจากบรรดางานศึกษาที่น้อยนิดเป็นเรื่องเกี่ยวกับหญิงที่เป็นโรคจิตเภทด้วย
ซึ่งจำกัดการแสดงนัยทั่วไปในกลุ่มประชากรทั่วไป
ทฤษฎี Lovemap เสนอว่า การแอบดูมีอยู่ เพราะการดูคนอื่นเปลือยกายได้เปลี่ยนจากพฤติกรรมทางเพศขั้นทุติยภูมิ มาเป็นพฤติกรรมทางเพศแบบปฐมภูมิ
ซึ่งเป็นการแทนที่ความต้องการทางเพศ ทำให้การแอบดูคนอื่นกลายเป็นวิธีหลักในการได้ความพอใจทางเพศ
นอกจากนั้นแล้ว การแอบดูยังสัมพันธ์กับความผิดปกติแบบย้ำคิดย้ำทำ (obsessive-compulsive disorder ตัวย่อ OCD) และเมื่อใช้วิธีการรักษาเดียวกับ OCD พฤติกรรมแอบดูจะลดลงได้อย่างสำคัญ
โดยประวัติแล้ว มีการบำบัดการแอบดูหลายวิธี
รวมทั้ง จิตวิเคราะห์ จิตบำบัดกลุ่ม (group psychotherapy) และ aversion therapy ซึ่งล้วนแต่มีผลสำเร็จที่จำกัด
มีหลักฐานด้วยว่า สื่อลามกอนาจารสามารถใช้ช่วยบำบัดการแอบดู
โดยเป็นหลักฐานสำหรับไอเดียว่า ประเทศที่มีการตรวจพิจารณาสื่อลามกอนาจารมีระดับการแอบดูสูง
นอกจากนั้นแล้ว การเปลี่ยนการแอบดู ไปเป็นการดูสื่อลามกอนาจารที่โจ่งแจ้ง คือดูรูปเปลือยในนิตยสารเพลย์บอย ได้ใช้เป็นการบำบัดอย่างสำเร็จผลมาแล้ว
งานวิจัยเหล่านี้แสดงว่า สื่อลามกอนาจารสามารถใช้เป็นตัวสนองความต้องการจะแอบดูโดยไม่ต้องทำผิดกฎหมาย