pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กลางปี 2555 พวกเธอก็ได้กลับมาอีกครั้งพร้อมอัลบั้มเต็มชุดแรก 'UNE ANNEE' .พวกเธอกลับมาพร้อมกับภาพลักษณ์ใหม่ๆ ที่ดูโตเป็นสาวมากขึ้นกับเพลงโปรโมทที่มีชื่อว่า 'HUSH' แม้เพลงนี้จะไม่ประสบความสำเร็จเท่าเพลง 'My My' แต่เพลงนี้ก็ได้แสดงให้เห็นถึงภาพลักษณ์อีกด้านของพวกเธอเช่นกัน
พวกเธอเดินหน้าโปรโมทอัลบั้มเต็มชุดแรกต่อไปด้วยเพลง 'Bubibu' ทันที เพลงนี้ทำให้เห็นถึงภาพลักษณ์น่ารัก ใสๆ ของพวกเธออีกครั้งหนึ่ง และพวกเธอก็จบการโปรโมทอัลบั้มแรกตอนเดือนสิงหาคมไปด้วยเพลงนี้
พ.ศ. 2556 : ยูกย็องออกจากวง และ ซีเครตการ์เดน.
อึนจีและนัมจู ได้ร่วมกับ ฮย็อนซึงได้ออกซิงเกิลชื่อว่า White วันที่ 3 มกราคม 2556และเอพิงก์ก็ได้มีโฆษณาคือ แบรนด์ชุดนักเรียน Skoolooks ในต้นเดือนมกราคม เอพิงก์ได้ไปร่วมคอนเสิร์ต AIA K-POP 2013 ในฮ่องกง และได้ร่วมกับ Cube Entertainment รุ่นพี่ 4Minute และ B2ST
ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2556 ยูกย็องได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกเอพิงก์เพื่อมุ่งมั่นกับการเรียนในมหาวิทยาลัย
ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 อึนจีได้ร่วมกับ ฮอกักออกซิงเกิล Blue" project titled 'Short Hair' และเพลงนี้ได้ขึ้นชาร์ตเพลงชื่อดังของประเทศเกาหลีใต้วันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2556 เอพิงก์ได้เผยทีเซอร์ภาพกับมินิอัลบั้มใหม่ Secret Garden วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ทางเอพิงก์ได้เผยทีเซอร์เพลง "nonono" ซึ่งเพลงจะอยู่ในมินิอัลบัม Secret Garden และเพลงนี้ได้ออกทางเว็ปไซต์ยูทูป และทางวงจะกลับมาโดยไม่มีฮง ยูคยอง และพวกเธอก็กลับมาในรายการ M!Countdown ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
ในวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เอพิงก์ได้รับแต่งตั้งเป็นทูตกิตติมศักดิ์ของโรงละครโซลแห่งชาติ ในงาน Seoul Character &amp; Licensing Fair 2013ในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เอพิงก์ได้รับรางวัลจากรายการ Show Champion มิวสิคแบงค์ จากเพลง "nonono" วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2556 เอพิงก์มีแผนในการกลับมาก่อนสิ้นปี 2556 และเอพิงก์ก็ยังออกซิงเกิลประชาสัมพันธ์ "Secret Garden" และ "U You" ซึ่งอยู่ในมินิอัลบั้มที่ 3 ของพวกเธอ ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2556 เอพิงก์มีงานแฟนมีตติ้งของพวกเธอเป็นครั้งแรกในประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เอพิงก์ได้เข้าร่วมงาน Mnet Asian Music Awards และพวกเธอเองก็ยังได้รับรางวัล Next Generation Global Star award
ในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2556 เอพิงก์ได้ร่วมกับศิลปินค่ายคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ เช่น บีสต์,บีทูบี,โฟร์มินิต,จีน่า (G.NA),โน จี-ฮุน,ซิน จี-ฮุน และ คิม กี-รี ได้ปล่อยเพลง "Christmas Song" ในเดือนเดียวกันนั้นเอพิงก์ก็ได้ร่วมงานเพลงกับศิลปินวงบีเอพีในเพลง "Mini" สำหรับส่งเสริมผลิตภัณฑ์ชุดนักเรียน Skoolooks
พ.ศ. 2557 : พิงก์บลอสซัม, กลุ่มย่อย เอพิงก์ บีเอ็นเอ็น (BnN), เดบิวต์ที่ญี่ปุ่นและพิงก์ลัฟ.
ในวันที่ 13 มกราคม 2557 เอพิงก์ได้ปล่อยซิงเกิล "Good Morning Baby" เพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 1,000 วันสำหรับการเดบิวต์ ในวันที่ 14 มีนาคม 2557 เอพิงก์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "ทูตเพื่อการประชาสัมพันธ์ของสำนักงานกำลังพลของกองทัพ" ซึ่งถือว่าเป็นวงไอดอลกลุ่มหญิงวงแรกที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทูต
เอพิงก์ได้ปล่อยมินิอัลบั้มที่ 4 ที่มีชื่อว่า Pink Blossom พิงก์บลอสซัม และได้ปล่อยมิวสิควิดีโอของเพลงไตเติล "มิสเตอร์ชวู" (Mr. Chu) ในวันที่ 31 มีนาคม 2557 โดยเพลงได้รับกระแสตอบรับที่ดีมากและทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งในหลายชาร์ตเพลงทันทีที่ปล่อยออกมา ในวันที่ 4 เมษายน 2557 เอพิงก์ได้แสดงคัมแบ็คสเตจสำหรับเพลง Mr. Chu (มิสเตอร์ชวู) ในรายการ มิวสิคแบงก์ และเอพิงก์ชนะ 6 รางวัลจากรายการเพลงสำหรับเพลงมิสเตอร์ชวู ซึ่งถือว่าเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเพลงหนึ่งของวง
เนื่องจากเหตุการณ์เรือเซวอลล่ม ในวันที่ 16 เมษายน 2557 ทำให้การเดินสายโปรโมทเพลงมิวเตอร์ชวูและตัวมินิอัลบั้มต้องหยุดลงชั่วคราว โดยเอพิงก์ได้กลับมาเริ่มโปรโมทเพลงอีกครั้งในวันที่ 8 พฤษภาคม 2557 ในเพลง "ซาราง ทงฮวา" (사랑동화; "Fairytale Love") โดยอัลบั้มนี้จบการโปรโมทในวันที่ 25 พฤษภาคม 2557 ในรายการ Inkigayo อินกีกาโย ของช่อง SBS และมิวสิควิดีโอเพลง "Crystal" ก็ได้ปล่อยลงยูทูป
เพื่อเป็นการฉลองการเปิดตัววงเอพิงก์ครบรอบ 3 ปี ได้มีการจัดแฟนมีตติ้งครั้งที่ 2 ขึ้นในวันที่ 14 มิถุนายน 2557
เอพิงก์เข้าร่วมในหลายรายการเพลง เช่น รายการทางช่อง MBC "New Life for Children" เพื่อช่วยเหลือเด็กที่ป่วยเป็นโรคลูคีเมียและมะเร็ง ในวันที่ 5 พฤษภาคม 2557 (วันเด็กแห่งชาติของเกาหลีใต้), รายการ "World Cup Cheering Show - Let's go to Brazil" ในวันที่ 28 พฤษภาคม 2557 และในงานฉลองครบรอบ 20 ปีของ "Dream Concert" ในวันที่ 7 มิถุนายน 2557 ร่วมกับไอดอลวงอื่นๆ ในวันที่ 5 มิถุนายน 2557 เอพิงก์ได้ไปปรากฏตัวในรายการ "You Hee-yeol's Sketchbook" และได้แสดงการเต้นคัฟเวอร์เพลง"Partition" ของบียอนเซ่ โนวส์ ภายหลังจากที่นักออกแบบท่าเต้น ไคล์ ฮานากามิ ได้ชมการแสดงชุดนี้แล้ว ได้กล่าวถึงคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ผ่านทางทวิตเตอร์ของเขาโดยกล่าวว่า "ผมภูมิใจนะแต่เครดิตจริงๆมันต้องมีอยู่ในนั้นนะ"
ในวันที่ 27 มิถุนายน 2557 กลุ่มย่อยของวงคือ เอพิงก์ บีเอ็นเอ็น โดยสมาชิกประกอบไปด้วย ยุน โบ-มี และ คิม นัม-จู ได้ปล่อยเพลง "My Darling" ออกมา
ซิงเกิล "Break Up To Make Up" สำหรับโปรเจกต์ "A Cube for Season #Sky Blue" ที่ได้ช็อง อึน-จี และศิลปินร่วมค่ายของเอพิงก์ ฮอกัก มาร่วมฟีทเจอริ่ง ซึ่งได้ปล่อยเพลงออกมาในวันที่ 8 กรกฎาคม 2557 และเพลงก็ได้ขึ้นสู่จุดสูงสุดของชาร์ตเพลงออนไลน์ทันทีที่ปล่อยออกมา
นอกเหนือไปจากกิจกรรมของวงที่เกาหลีใต้แล้ว เอพิงก์ยังไปเปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่นโดยมีงานโชว์เคสในวันที่ 4 สิงหาคม 2557 และในวันที่ 22 สิงหาคม 2557 เอพิงก์ได้ปล่อยซิงเกิลอัลบั้มภาษาญี่ปุ่นอัลบั้มแรกคือ"NoNoNo" (ซึ่งประกอบไปด้วย 2 เพลงคือ "NoNoNo" และ "My My")
ในเดือนกันยายน 2557 เอพิงก์ได้จัดกิจกรรมระดมทุนในการสร้างโรงพยาบาลสำหรับผู้ป่วยเฉพาะทางสำหรับผู้ป่วยโรคเอแอลเอส และระดมทุนได้ถึงเป้าภายใน 1 วัน กิจกรรมระดมทุนสิ้นสุดลงในวันที่ 7 พฤศจิกายน2557 และเงินทั้งหมดที่ได้รับมาก็ได้บริจาคให้กับมูลนิธิแห่งความหวังซึนกิล
ในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน 2557 มีรูปภาพตัวอย่างของวงเอพิงก์เกี่ยวกับอัลบั้มใหม่ที่กำลังจะปล่อยออกมา ชาวเน็ตมุ่งความสนใจไปที่รูปภาพเหล่านั้นว่าดูเหมือนกับรูปภาพของ มิเชล พูเดลกา และกล่าวหาว่ารูปภาพชุดของเอพิงก์ชุดนั้นเป็นการขโมยความคิดของช่างภาพแฟชั่นดังกล่าวเอคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ตอบสนองต่อข้อโต้แย้งดังกล่าวโดยได้แถลงว่าไม่ได้มีเจตนาในการเหมือนกันของรูปภาพดังกล่าวเพราะว่าพวกเขาก็ไม่เคยเห็นงานของพูเดลกาเช่นกัน
ในวันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 เอพิงก์ได้รับรางวัลศิลปินแดนซ์ยอดเยี่ยมฝ่ายหญิง (Best Female Dance) ในงานประกาศรางวัลดนตรีเมลอน ครั้งที่ 6 (6th MelOn Music Awards) จากเพลง "มิสเตอร์ชวู"
หลังจากการล่าช้าในการออกอัลบั้มไป 1 สัปดาห์ ในวันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 เอพิงก์ได้ปล่อยมินิอัลบั้มที่ 5 ออกมามีชื่ออัลบั้มว่า "พิงก์ลัฟ" (Pink Luv) และได้ปล่อยมิวสิควิดีโอออกมาในเพลงไตเติล "ลัฟ" (Luv) วันที่ 21 พฤศจิกายน 2557 เอพิงก์ได้แสดงคัมแบ็คสเตจของรายการ "มิวสิคแบงก์" และภายหลังจากปล่อยเพลง ลัฟ ได้เพียงไม่นาน เพลงก็ทะยานขึ้นสู่อันดับ 1 ของชาร์ตเพลงออนไลน์หลักอาทิเช่น เมล่อน, แนเวอร์, ทาอึม, เอ็มเน็ต และ โอเล่ห์ โดยเอพิงก์ชนะในรายการเพลงของทั้ง 3 สถานีหลักของเกาหลีใต้ได้ 2 สัปดาห์ติดต่อกัน นับเป็นวงเกิร์ลกรุ๊ปหญิงวงเดียวที่ทำได้ในรอบปี และสามารถทำทริปเปิลคราวน์ (ชนะติดต่อกัน 3 ครั้ง) ในรายการ The Show "เดอะโชว์" ของช่อง SBS, รายการ Music Core มิวสิคคอร์ ของช่อง MBC และรายการ Inkigayo อินกิกาโย ของช่อง SBS
พ.ศ. 2558 : คอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรก, "มิสเตอร์ชวู" เวอร์ชันญี่ปุ่นและทัวร์คอนเสิร์ต.
ในวันที่ 4 มกราคม เอพิงก์ได้จบการโปรโมทมินิอัลบั้ม พิงก์ลัฟ โดยได้แสดงกู๊ดบายสเตจในรายการ อินกิกาโย ในวันที่ 10 มกราคม เอพิงก์สามารถชนะในรายการมิวสิคคอร์ ถือเป็นการได้ที่ 1 ในรายการนี้เป็นเวลา 5 ครั้งติดต่อกัน เป็นวงดนตรีวงแรกที่สามารถทำได้ ทั้งนี้เอพิงก์รับรางวัลจากรายการเพลงทั้งหมด 17 รางวัลจากซิงเกิล LUV "ลัฟ"
ในเดือนมกราคม เอพิงก์ยังได้รับรางวัลจากงานประกาศรางวัลประจำปีหลายรายการ ประกอบด้วย "ดิจิทัลบนซัง" และ "การแสดงกลุ่มหญิงยอดเยี่ยม" ที่งานรางวัลแผ่นเสียงทองคำครั้งที่ 29 ณ กรุงปักกิ่ง รางวัล "บนซัง" และ "ยอดนิยม" ที่งานโซลมิวสิคอวอร์ต, "รางวัลนักร้องกลุ่มหญิงยอดเยี่ยม" ที่งานประกาศรางวัลวัฒนธรรมและบันเทิงเกาหลี และรางวัล "ซิงเกิลยอดเยี่ยมประจำเดือนธันวาคม" ที่งานประกาศรางวัลกาออนชาร์ต เคป๊อป
เอพิงก์จัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกชื่อว่า "พิงก์ พาราไดซ์" (Pink paradise) ซึ่งได้จัดขึ้นที่โอลิมปิกฮอลล์ ในอุทยานโอลิมปิกโซล เมื่อวันที่ 30 และ 31 มกราคม โดยบัตรคอนเสิร์ตทั้งหมด 7,200 ที่นั่ง ขายหมดภายในเวลา 2 นาทีภายหลังจากเปิดจำหน่าย เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ เอพิงก์ได้ปล่อยซิงเกิลญี่ปุ่นที่สองคือซิงเกิล มิสเตอร์ชวู" ซึ่งในซิงเกิลนี้ได้มีเพลง "ฮัช" เวอร์ชันญี่ปุ่นด้วย โดยซิลเกิลมิสเตอร์ชวูได้ทะยานขึ้นสู่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ตรายสัปดาห์ โดยมียอดขาย 54,000 แผ่นในสัปดาห์แรกที่ปล่อยออกมา และในเดือนกุมภาพันธ์ เอพิงก์ได้ถูกจัดอันดับเป็น 40 คนดัง ผู้ทรงอิทธิพลของเกาหลีใต้ของนิตยสารฟอบส์ เป็นครั้งแรก โดยถูกจัดอยู่ในอันดับที่ 18
เอพิงก์ได้จัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกในต่างประเทศเมื่อวันที่ 22 มีนาคม โดยจัดที่ แม็กซ์ พาวิลเลียน ประเทศสิงคโปร์และยังมีกิจกรรมอื่นๆที่ฮานอยและลอสแอนเจลิสด้วย
เวอร์ชันญี่ปุ่นของเพลง "ลัฟ" ซึ่งเป็นซิงเกิลญี่ปุ่นที่สามของวงเอพิงก์มีกำหนดการปล่อยในวันที่ 20 พฤษภาคม และยังประกอบไปด้วยเพลง กู๊ดมอร์นิ่งเบเบี้ อีกเพลงหนึ่ง โดยแสดงโชว์เพลงลัฟ เวอร์ชันญี่ปุ่นครั้งแรกในงาน "Girls Award 2015 Spring/Summer” วันที่ 29 เมษายน ที่กรุงโตเกียว ก่อนที่จะถึงกำหนดการปล่อยซิงเกิล
ภาพลักษณ์และแนวดนตรี.
ภาพลักษณ์ของเอพิงก์และแนวดนตรีนั้นส่วนมากจะถูกเปรียบเทียบกับวงไอดอลหญิงยุคแรกอย่างเอส.อี.เอส.และฟิน.เค.แอล. เอพิงก์เป็นที่รู้จักในภาพลักษณ์ของความไร้เดียงสา เป็นภาพลักษณ์ที่แปลกท่ามกลางวงไอดอลหญิงแนวเซ็กซี่ในยุคปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2555 โอ ฮา-ย็อง ได้ให้สัมภาษณ์ว่า "วงไอดอลหญิงในยุคปัจจุบันมีความตั้งใจที่จะแสดงจุดเด่นในทักษะด้านการเต้นและในภาพลักษณ์ที่เซ็กซี่ แต่คอนเซ็ปต์ของพวกเรา (วงเอพิงก์) คือ ภาพลักษณ์ที่ไร้เดียงสาและบริสุทธิ์ นั่นเองทำให้ผู้ชมรู้สึกสบายไปกับพวกเรา" เพลงของพวกเขาในปี พ.ศ. 2557 เพลง "ลัฟ" ได้แสดงถึงภาพลักษณ์ที่เติบโตขึ้นของวงแต่ยังคงคอนเซ็ปต์เครื่องหมายการค้าของวงคือความไร้เดียงสาเอาไว้อยู่
แนวเพลงของเอพิงก์ส่วนใหญ่เป็นแนวเพลงประเภท "บับเบิลกัมป็อป" เจฟฟ์ เบนจามิน ของบิลบอร์ด ได้ให้ความเห็นไว้ในเพลง "โนโนโน" ว่าได้รับอิทธิพลมาจากแนวเพลงซินธ์ป็อป ในยุค 80 และเพลง "ลัฟ" ทำให้คิดถึงเพลง ฮิปฮอป ในยุค 90
อัลบั้มเกาหลี
อัลบั้มญี่ปุ่น
อูนอูนควอเดียม
อูนอูนเฮกเซียม
ซุนปิน
ซุนปิน (; เสียชีวิต 316 ปี ก่อน ค.ศ.) เป็นนักยุทธศาสตร์การทหารชาวจีน ซึ่งมีชีวิตอยู่ในประวัติศาสตร์จีนยุคจ้านกว๋อ เป็นเจ้าของงานเขียนอันมีชื่อว่า "ซุนปินปิงฝ่า"  หรือ ตำราพิชัยสงครามซุนปิน กล่าวกันว่าเขาเป็นลูกหลานของซุนวู แต่ก็มีนักประวัติศาสตร์ส่วนหนึ่งเชื่อว่าซุนวูกับซุนปินอาจเป็นคน ๆ เดียวกัน
เอพิ้งค์ (A Pink)
เซซาร์ อัซพีลีกูวตา
Oriol Romeu
เอพิ้งค์
นกอัญชันคิ้วขาว ; ) จัดอยู่ในวงศ์นกอัญชัน (Rallidae) เป็นนกอัญชันขนาดเล็ก นกชนิดนี้หากินตาม ทะเลสาบ บึง หนอง พรุ นากุ้ง นาข้าว ห้วย คลอง หรือ พื้นที่ที่ชุ่มน้ำต่างๆที่มีพืชลอยน้ำปกคลุมหนาแน่นในพื้นที่ราบ อาหารของนกชนิดนี้ได้แก่เมล็ดของพืชน้ำ แมลง ไข่แมลง สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเล็ก ๆ ที่หาพบได้ตามกอพืชรก ๆ หรือบริเวณชายน้ำในแหล่งน้ำที่อาศัย โดยนกจะเดินจิกกินไปเรื่อย ๆ พร้อมกับกระดกหางขึ้น ๆ ลง ๆ
มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 19-21.5 เซนติเมตร มีตาสีแดง มีแถบสีดำลากผ่านคิ้วสีขาว ได้ตามีแถบสีขาวปากสีเหลืองอมเขียว โคนปากมีแต้มสีแดง หัวและอกสีเทา ท้องสีขาว ลำตัวต้านบนสีน้ำตาล มีจุดเด่นอยู่ที่แถบสีขาวคล้ายคิ้วและแถบสีขาวที่มุมปากถึงข้างแก้มตัดกับหน้าสีเทาและแถบตาสีดำ คอและท้องสีเทาปนขาว ท้องด้านล่างไปจนถึงก้นสีน้ำตาลแกมเหลือง ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลแกมเหลือง มีลายเกล็ดสีน้ำตาลดำขาและเท้าเหลืองแกมเขียว และโคนหางสีน้ำตาลแดงขาสีเขียวนกทั้งสองเพศคล้ายคลึงกัน
มักพบเดินหาอาหารกินอยู่บนพืชน้ำหรือบริเวณชายน้ำ จะชอบเดินและวิ่งหาอาหารกินสลับกับหยุดเป็นระยะระยะ และชอบกระดกหางขึ้นลงตลอดเวลา นอกจากนี้ยังสามารถว่ายน้ำหากินได้ด้วย จะส่งเสียงร้อง จิ๊ก-จิ๊ก-จิ๊ก เสียงขึ้นจมูก ประมาณซ้ำ 10 - 12 ครั้ง
พื้นที่อาศัย.
ทะเลสาบ บึง หนอง พรุ นากุ้ง นาข้าว ห้วย คลอง บริเวณชายน้ำ หรือพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ
ในประเทศ อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ ออสเตรเลีย สิงคโปร์ ปาปัวนิวกินี บรูไน มาเลเซีย ไทย เวียดนาม ไต้หวัน ฮ่องกง ญี่ปุ่น ลาว เขมร และประเทศในมหาสมุทรแปซิฟิค อื่น ๆ เช่น ฟิจิ หมู่เกาะโซโลมอน เป็นต้น สำหรับประเทศไทยเป็นนกประจำถิ่นพบได้ทุกภาค โดยเฉพาะภาคกลางและภาคใต้ แต่อาจจะพบได้บ่อยแค่ในบางท้องที่
นกประจำถิ่น พบได้บ่อย
เจ้าหญิงแฝดแห่งแดนมหัศจรรย์
เจ้าหญิงแฝดแห่งแดนมหัศจรรย์ หรือ 2 เจ้าหญิงผู้พิทักษ์จอมวุ่น หรือ เจ้าหญิงแฝดแห่งโลกมหัศจรรย์ (อังกฤษ: Fushigiboshi no Futagohime) (ญี่ปุ่น: ふしぎ星の☆ふたご姫) กำกับโดย ซาโก้ คาวาโมโตะ และ จุนนิชิ ซาโต้ เป็นผู้ออกแบบตัวละคร
ดาวมหัศจรรย์ประกอบไปด้วยอาณาจักร 7 อาณาจักร หนึ่งในนั้นคือ อาณาจักรดวงอาทิตย์ซึ่งเป็นที่อยู่ของเจ้าหญิงคู่แฝด ไฟน์ และ เรน วันหนึ่งไฟน์และเรนได้พบกับเจ้าหญิงเกรซบุคคลในตำนานที่ทั้งคู่ใฝ่ฝันถึง เจ้าหญิงเกรซมอบพลังโพรมิแนนซ์ให้กับทั้งคู่และมอบหมายให้ทั้งคู่ปกป้องดาวมหัศจรรย์เอาไว้
ไฟร์และเรน เจ้าหญิงแห่งอาณาจักรดวงอาทิตย์ ซึ่งมีนิสัยซุกซนอย่างกับลิง จนได้ฉายาว่า "เจ้าหญิงที่ไม่เหมือนเจ้าหญิง" ได้ก่อความซุกซนจนกระทั่งได้พบกับเจ้าหญิงผมสีชมพูเหมือนในรูปถ่ายประจำตระกูล นั่นก็คือเจ้าหญิงเกรซนั่นเอง เมื่อทั้งคู่ได้รับพลังวิเศษ [โพรมิแนนซ์]จากเจ้าหญิงเกรซก็ถึงเวลาที่ทั้งคู่ต้องออกเดินทางช่วยเหลือชาวเมือง
ภาค2 Fushigi Boshi no Futago Hime GYU!
ไฟร์และเรนได้พบว่าการเป็นเจ้าหญิงที่ดีควรมาจากการได้รับประสบการณ์ จึงออกเดินทางเพื่อค้นหาตัวตนของตัวเองโดยการเข้าเรียน ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง ซึ่งในระหว่างเดินทางผ่านรถไฟอวกาศทั้งคู่ก็ได้พบกับเด็กหนุ่มนักดนตรีที่จะเดินทางไปเรียนโรงเรียนเดียวกับพวกเธอ อันนำมาซึ่งเรื่องวุ่นๆอีกครั้ง
อาณาจักรแสงอาทิตย์ หรือ อาณาจักรดวงอาทิตย์
เจ้าหญิงเรนเป็นฝาแฝดของเจ้าหญิงไฟน์ เป็นคนมีมารยาทเรียบร้อย อ่อนโยน สุภาพ น่ารัก ใจดี ชอบเรื่องน่ากลัวและเรื่องสยองขวัญ ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าหญิงที่ไม่เหมือนเจ้าหญิง มีผมสีฟ้า และตาสีมิ้นต์ เคยทะเลาะกับไฟน์ เพราะอิจฉาที่เจ้าชายไบรท์ชอบไฟน์ สุดท้ายได้คู่กับเจ้าชายไบรท์ในอนิเมะ และคู่กับเชดในมังงะ(ในมังงะและอนิเมะ คู่จะสลับกัน)
อาณาจักรดวงจันทร์
อาณาจักรกังหันลม
อาณาจักรเมร่าเมร่า (เม-ร่า-เม-ร่า) หรือ อาณาจักรเปลวเพลิง
อาณาจักรเท็นเท็น หรือ อาณาจักรเมล็ดพันธุ์
อาณาจักรหยดน้ำ
อาณาจักรท้องทะเล
ภาค 2
คิวคิวเป็นภูติตัวน้อยผมสีเขียว เป็นภูติประจำตัวของเรน ส่วนปิวปิวเป็นภูติตัวน้อยผมสีชมพูอ่อน เป็นภูติประจำตัวของไฟน์
ได้ช่วยเธอและท่านแม่จากความมืดทั้งสองเป็นผู้มีพระคุณสำหรับเธอมาก
ตัวกินมดยักษ์
ตัวกินมดยักษ์  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ ที่กินแมลงเป็นอาหาร พบทางแถบในอเมริกากลาง, อเมริกาใต้ และทางตอนเหนือของอาร์เจนตินาทั้งในทุ่งหญ้าเขตร้อน, ป่าผลัดใบ และป่าฝน
ตัวกินมดยักษ์ จัดเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่ไม่มีฟัน มีรูปร่างใหญ่ มีความยาวประมาณ 182–217เซนติเมตร เพศผู้มีน้ำหนักประมาณ 33–41กิโลกรัม ส่วนเพศเมียมีน้ำหนักประมาณ 27–39 กิโลกรัม ในตัวเต็มวัย เพศผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าเพศเมียเล็กน้อย ส่วนหัวเรียวและยาว ประมาณ 30เซนติเมตรและยาวเป็นพิเศษเมื่อเทียบกับตัวกินมดชนิดอื่นๆ สีขนมีสีน้ำตาลและมีสีดำพาดและสีขาวพาดช่วงไหล่ ขาหน้าเป็นขนสีขาวมีแถบสีดำที่ปลายเท้า ปากคล้ายท่อที่เปิด มีตาและหูขนาดเล็กทำให้มีสายตาและการได้ยินที่ไม่ดี แต่มีสัมผัสในการรับกลิ่นที่ดีกว่ามนุษย์ถึง 40 เท่า ส่วนลิ้นมีความยาว 60 เซนติเมตร ลิ้นของมันยังปกคลุมไปด้วยน้ำลายเหนียว ยังสามารถยืดหดได้ถึง 150 ครั้ง / นาที มีนิ้วเท้า 5 นิ้ว ที่แข็งแรงมากเพื่อใช้ในการขุด อุณหภูมิของร่างกายต่ำกว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั่วไป มีอุณหภูมิประมาณ 33 องศาเซลเซียส
พฤติกรรมการกินอาหาร.
ตัวกินมดยักษ์ เป็นสัตว์ที่กินมด ปลวก และด้วงตัวอ่อน จะใช้กรงเล็บเปิดส่วนของลำต้นของต้นไม้ที่มีสัตว์จำพวกมด ปลวกอาศัยอยู่ แล้วใช้ลิ้นตวัดไข่ ตัวอ่อน และตัวเต็มวัยของมด ที่อยู่ตามซอก ตัวกินมดยักษ์มีต่อมน้ำลายที่หลั่งน้ำลายที่เหนียวออกมาเพื่อป้องกันลิ้นระหว่างที่กินมด ใช้เวลาน้อยในการกินมดในแต่ละรัง
การสืบพันธุ์และการตั้งครรภ์.
ตัวกินมดยักษ์สามารถสืบพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี ในการหาคู่เพศผู้จะเกี้ยวพาราสีเพศเมียที่ที่พร้อมสำหรับตั้งครรภ์ โดยจะตามและดมกลิ่นของตัวเมีย ในช่วงการผสมพันธุ์ ตัวผู้จะอยู่กับตัวเมียประมาณ 3 วัน
และสามารถผสมพันธุ์ได้หลายครั้งในช่วงนี้ ระยะการตั้งครรภ์ของตัวกินมดยักษ์ประมาณ 6 เดือน (180-190 วัน) ออกลูกครั้งละ 1 ตัว จะมีน้ำหนักสูงสุดประมาณ 1.4 กิโลกรัม
ลูกตัวกินมดยักษ์แรกเกิด ตาจะเปิดทั้งสองข้างและจะเปิดหลังคลอด 6 วัน แม่จะแบกลูกที่หลังของมันไว้ประมาณประมาณ 6-9 เดือน ลูกจะมีลำตัวแถบสีดำและสีขาวเป็นแนวตรง เหมือนกับสีขนของแม่ ทำให้ช่วยพรางตาและป้องกันศัตรูได้ มีการส่งเสียงเป็นการสื่อสารกับแม่ และใช้ลิ้นระหว่างที่แม่ป้อนนม
3 เดือนต่อมา ลูกตัวกินมดยักษ์จะเริ่มกินอาหารที่เป็นของแข็งได้และเริ่มหย่านมเมื่ออายุประมาณ 10เดือน
ตัวกินมดยักษ์จะพร้อมในการผสมพันธุ์เมื่อมีอายุประมาณ 2.5-4 ปี และจะมีอายุยืนเฉลี่ย 26 ปี
จัดเป็นสัตว์รักสันโดษไม่ชอบรวมตัวอยู่เป็นกลุ่มใหญ่ๆ หากินตามพื้นดิน เวลากลางวันจะกินมดกินปลวก เวลานอนมันจะม้วนตัวนอนใช้หางปกคลุมร่างกาย และใช้เวลานอนประมาณ 15 ชั่วโมง/วัน
สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในฤดูกาล 1899–1900
เป็นฤดูกาลแรกที่บาร์เซโลนาลงทำการแข่งขัน หลังก่อตั้งสโมสรในวันที่ 29 พฤศจิกายน 1899 โดย ฮันส์ กัมเปร์ แฟนฟุตบอลชาวสวิตเซอร์แลนด์เชื้อสายเยอรมัน
ต่อมา บาร์เซโลนา ลงสนามนัดแรกในเกมกระชับมิตรกับ อิงลิช โคโลนี่ ซึ่งเป็นทีมของชุมชนชาวอังกฤษที่อาศัยในบาร์เซโลนา เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 1899 เกมนั้นทั้งสองทีมลงสนามด้วยผู้เล่นฝั่งละ 10 คน ซึ่งเกมจบลง บาร์เซโลนาแพ้ 0-1 การแข่งขันดังกล่าวถูกตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ ลา วานกัวอาเดีย La Vanguardia ในวันรุ่งขึ้น
หลังการแข่งขันนัดแรกไม่ถึงสัปดาห์ วันที่ 14 ธันวาคม ได้มีการเลือกตั้งให้ วอลเตอร์ ไวลด์ เป็นประธานสโมสรคนแรก มีการเลือกสีน้ำเงิน-เลือดหมู เป็นสีประจำสโมสร ซึ่งได้แนวคิดมาจาก สีของสโมสรเอฟซี บาเซิ่ล ซึ่งเป็นทีมบ้านเกิดของ กัมเปร์ รวมทั้งตราประจำสโมสรได้เลือกเอา ตราประจำเมืองมาใช้ และกำหนดให้สมาชิกสโมสรต้องเสียค่าสมาชิกที่ 2 เปเซต้า
นัดกระชับมิตร
The Laos People’s Democratic Republic
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (The Laos People’s Democratic Republic)
แอนเดอร์ส เบห์ริง เบรวิก
ฌัก อ็องก์ตีล
ฌัก อ็องก์ตีล  นักจักรยานชาวฝรั่งเศส เป็นชาวฝรั่งเศสคนแรกที่ชนะการแข่งขันตูร์เดอฟร็องส์ 5 ครั้ง ในปี 1957 และสี่ปีติดต่อกันระหว่าง 1961 ถึง 1964 เป็นชาวฝรั่งเศสคนแรกที่ชนะจีโรดีตาเลีย ในปี 1960 และเป็นชาวฝรั่งเศสคนแรกที่ชนะครบทั้งสามรายการใหญ่ เมื่อเขาชนะวูเอลตาอาเอสปันญาในปี 1963 ในการแข่งขันตูร์เดอฟร็องส์เมื่อปี 1961 เขาได้ประกาศก่อนเริ่มการแข่งขันว่าจะสวมเสื้อแจกเกตสีเหลืองตั้งแต่จบวันแรก และจะสวมเสื้อตัวนี้ตลอดทั้งรายการ เขาสามารถทำได้เช่นนั้นจริง โดยเป็นผู้นำตลอดการแข่งขันตั้งแต่วันแรก
อ็องก์ตีลเป็นนักจักรยานประเภทไทม์ไทรอัล เป็นเจ้าของสถิติโลกการแข่งขันจับเวลา 1 ชั่วโมง ในช่วงเดือนมิถุนายนถึงกันยายน 1956 ด้วยสถิติ 46.159 กิโลเมตร
การคัดเลือกโดยธรรมชาติ
การคัดเลือกโดยธรรมชาติ  เป็นความสามารถในการเอาตัวรอดและสืบพันธุ์อย่างแตกต่างกันของสิ่งมีชีวิตเป็นรายตัว ที่เป็นผลจากความแตกต่างของฟีโนไทป์ (phenotype) การคัดเลือกโดยธรรมชาติเป็นกลไกสำคัญของวิวัฒนาการ ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงของลักษณะที่สามารถถ่ายทอดได้ของประชากรตลอดหลายชั่วรุ่น ชาลส์ ดาร์วินทำให้คำว่า "การคัดเลือกโดยธรรมชาติ" เป็นที่แพร่หลาย การคัดเลือกโดยธรรมชาติมีความหมายตรงกันข้ามกับการคัดเลือกโดยมนุษย์ ที่ดาร์วินถือว่าเป็นการกระทำอย่างมีเจตนา ขณะที่การคัดเลือกโดยธรรมชาติไม่เป็นเช่นนั้น
ความผันแปรมีอยู่ในทุก ๆ ประชากรของสิ่งมีชีวิต โดยเกิดขึ้นกับบางส่วนในประชากรเนื่องจากเกิดการกลายพันธุ์แบบสุ่มขึ้นในจีโนม (genome) ของสิ่งมีชีวิตรายตัว และลูกหลานของพวกมันก็สามารถสืบทอดการกลายพันธุ์ดังกล่าวได้ จีโนมของสิ่งมีชีวิตแต่ละตัวมีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมจนนำไปสู่ความผันแปรของลักษณะอยู่ตลอดช่วงชีวิตของมัน สิ่งแวดล้อมที่จีโนมมีปฏิสัมพันธ์ด้วยได้แก่ ชีววิทยาโมเลกุลภายในเซลล์, เซลล์อื่น, สิ่งมีชีวิตตัวอื่น, ประชากร, สปีชีส์, และสิ่งแวดล้อมอชีวนะ เนื่องจากสิ่งมีชีวิตตัวที่มีความผันแปรของลักษณะอย่างหนึ่งมีความสามารถที่จะอยู่รอดและสืบพันธ์ได้ดีกว่าสิ่งมีชีวิตที่มีความผันแปรอย่างอื่นที่ประสบความสำเร็จน้อยกว่า ประชากรจึงเกิดวิวัฒนาการ ปัจจัยอื่นที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการผสมพันธ์มีดังเช่น การคัดเลือกทางเพศ (sexual selection, ซึ่งมักถูกนำมารวมกับการคัดเลือกโดยธรรมชาติ) และการคัดเลือกจากจำนวนลูกหลาน (fecundity selection)
การคัดเลือกโดยธรรมชาติกระทำต่อฟีโนไทป์ ซึ่งเป็นคุณลักษณะของสิ่งมีชีวิตที่มีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อม แต่จากหลักการพื้นฐานทางพันธุศาสตร์ ฟีโนไทป์ใด ๆ ที่มีความได้เปรียบในการสืบพันธุ์อาจกลายมาเป็นสิ่งที่พบได้เป็นปกติในประชากร เมื่อเวลาผ่านไป กระบวนการนี้อาจทำให้เกิดประชากรที่มีการพัฒนาบทบาททางชีวภาพ (ecological niche) ที่จำเพาะเจาะจง (วิวัฒนาการระดับจุลภาค) หรือกระทั่งให้ผลเป็นสปีชีส์ใหม่ (speciation, วิวัฒนาการระดับมหภาค) หรือกล่าวคือ การคัดเลือกโดยธนรรมชาติเป็นกระบวนการสำคัญของวิวัฒนาการในประชากร
การคัดเลือกโดยธรรมชาติถือเป็นรากฐานที่สำคัญของชีววิทยาสมัยใหม่ แนวคิดที่ชาลส์ ดาร์วิน และอัลเฟรด รัสเซล วอลเลซ เผยแพร่ร่วมกันใน ค.ศ. 1858 ได้รับการอธิบายอย่างละเอียดในหนังสือของดาร์วิน "ว่าด้วยการกำเนิดสปีชีส์ด้วยวิธีการคัดเลือกโดยธรรมชาติ หรือการดำรงไว้ซึ่งสายพันธุ์ที่เหมาะสมกว่าในการต่อสู้เพื่อมีชีวิตอยู่" (On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life) เขาอธิบายว่าการคัดเลือกโดยธรรมชาตินั้นอุปมาได้กับการคัดเลือกโดยมนุษย์ อันเป็นกระบวนการที่พืชและสัตว์ซึ่งมีลักษณะพึงประสงค์สำหรับมนุษย์ผู้เพาะพันธ์ุถูกคัดเลือกไว้อย่างเป็นระบบสำหรับการผสมพันธุ์ แต่เดิมแนวคิดของการคัดเลือกโดยธรรมชาติพัฒนาขึ้นโดยปราศจากทฤษฏีการถ่ายทอดทางพันธุกรรมที่เป็นเหตุเป็นผล ช่วงเวลาที่ดาร์วินเผยแพร่ผลงานยังมิได้มีการพัฒนาทฤษฏีพันธุศาสตร์สมัยใหม่ขึ้นมา เมื่อรวมทฤษฎีวิวัฒนาการของดาร์วินกับการค้นพบทางพันธุศาสตร์คลาสสิกที่เกิดขึ้นในชั้นหลัง จะได้เป็นทฤษฎีมอเดิร์นซินทีซิส (modern synthesis) ของช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อผนวกอณูพันธุศาสตร์เข้ามาจะเกิดเป็นชีววิทยาการเจริญเชิงวิวัฒนาการ (evolutionary developmental biology) ซึ่งอธิบายวิวัฒนาการถึงระดับโมเลกุล แม้ว่าจีโนไทป์จะเปลี่ยนไปอย่างช้า ๆ ด้วยการเปลี่ยนแปลงความถี่ยีนที่เป็นไปอย่างสุ่ม การคัดเลือกโดยธรรมชาติก็ยังคงเป็นคำอำธิบายหลักสำหรับการเกิดวิวัฒนาการเพื่อปรับตัว
การผันแปรที่ถ่ายทอดได้ และความสามารถในการสืบพันธุ์ที่แตกต่างกัน.
ความผันแปรที่เกิดตามธรรมชาติสามารถเกิดขึ้นได้กับสิ่งมีชีวิตตัวใดๆ ก็ตามในหมู่ประชากร ความแตกต่างบางอย่างอาจช่วยเพิ่มโอกาสในการสืบพันธุ์และการอยู่รอดสิ่งมีชีวิตตัวนั้น ๆ เพื่อให้อัตราการขยายพันธุ์ตลอดช่วงชีวิตเพิ่มสูงขึ้น ซึ่งหมายความว่ามันจะมีลูกหลานในจำนวนที่มากกว่าเดิม หากว่าลักษณะที่ทำให้สิ่งมีชีวิตมีความได้เปรียบในการสืบพันธ์นั้นสามารถสืบทอดได้ (ถูกส่งต่อจากรุ่นพ่อแม่ไปยังรุ่นลูก) นั่นจะทำให้เกิดความสามารถในการสืบพันธุ์ที่แตกต่างกัน ดังเช่นสัดส่วนที่มากกว่าอยู่เล็กน้อยของกระต่ายที่วิ่งเร็วกว่าหรือสาหร่ายที่สังเคราะห์แสงได้ดีกว่าที่เกิดขึ้นในรุ่นถัดมา ตลอดเวลาหลายชั่วรุ่น ลักษณะใด ๆ ที่ให้ความได้เปรียบต่อการสืบพันธุ์จะกลายมาเป็นลักษณะเด่นของประชากร แม้ว่าความได้เปรียบนั้นจะมีอยู่เพียงเล็กน้อยก็ตาม ในลักษณะนี้ สิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติจะเป็นผู้ "คัดเลือก" ลักษณะที่ให้ความได้เปรียบต่อการสืบพันธุ์ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางวิวัฒนาการดังที่ดาร์วินได้อธิบายไว้ ซึ่งเป็นการมอบจุดมุ่งหมายต่อลักษณะนั้น ทว่าในการคัดเลือกโดยธรรมชาติจะไม่มีทางเลือกโดยสมัครใจ การคัดเลือกโดยมนุษย์จะกระทำอย่างมีจุดมุ่งหมาย ในขณะที่การคัดเลือกโดยธรรมชาติไม่เป็นเช่นนั้น แม้ว่านักชีววิทยาบางคนจะนำเหตุผลทางอันตวิทยามาอธิบายก็ตาม
ผีเสื้อกลางคืนลายผงพริกไทยในบริเตนใหญ่มีอยู่สองสี คือสีจางกับสีเข้ม แต่ในช่วงปฏิวัติอุตสาหกรรม ต้นไม้หลายต้นที่ผื้เสื้อชนิดนี้อาศัยอยู่กลายเป็นสีดำเพราะเขม่า ทำให้ผี้เสื้อสีเข้มมีความได้เปรียบในการซ่อนตัวจากผู้ล่า ซึ่งเป็นผลให้ผีเสื้อสีเข้มมีโอกาสที่ดีกว่าในการอยู่รอดไปสืบลูกหลานที่มีสีเข้ม และในเวลาเพียงห้าสิบปีนับตั้งแต่ที่จับผีเสื้อสีเข้มตัวแรกได้ ผีเสื้อในเขตอุตสาหกรรมของแมนเชสเตอร์แทบทุกตัวกลายเป็นสีเข้ม ความสมดุลนี้กลับตาลปัตรจากผลของ กฎหมายอากาศสะอาด ปี 1965 และผีเสื้อกลางคืนสีเข้มได้กลับมาหายากอีกครั้งหนึ่ง เป็นการแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของการคัดเลือกโดยธรรมชาติที่มีต่อวิวัฒนาการของผีเสื้อกลางคืนลายผงพริกไทย การศึกษาเมื่อไม่นานนี้ที่ใช้การวิเคาระห์รูปภาพร่วมกับแบบจำลองการมองเห็นของนก แสดงให้เห็นว่าตัวที่มีสีจางเข้ากับพื้นหลังที่เป็นไลเคนได้ดีกว่าตัวที่มีสีเข้ม และเป็นครั้งแรกที่มีการวัดปริมาณการพรางตัวของผีเสื้อต่อความเสี่ยงในการถูกล่า
ความได้เปรียบ.