pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จากการสอบสวนของกรมตำรวจนครบาลโตเกียว ผู้ต้องสงสัย เคียวตะ ฮัตโตริ ได้รับสารภาพว่าเขาต้องการที่จะฆ่าคนเพื่อที่จะได้รับโทษประหารชีวิต นอกจากนี้ยังกล่าวอีกว่าถ้าตนได้ฆ่าสองคน นั่นอาจทำให้เขาต้องโทษประหารชีวิต ผู้โดยสารบนรถไฟฟ้าคันดังกล่าวที่ได้ถ่ายคลิปวิดีโอได้กล่าวว่า ผู้ก่อการที่แต่งตัวเป็นโจ๊กเกอร์ได้นั่งลงบนเก้าอี้นั่งโดยสารโดยมือข้างซ้ายถือบุหรี่และมือข้างขวาถือมีด เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าจับกุม ผู้ก่อการไม่ได้มีท่าที่ขัดขืนและกล่าวว่าเขาต้องการที่จะตายเพราะอาชีพการงานและความรักของเขา
การตอบสนองและมาตรการป้องกัน.
ประตูรถไฟฟ้าเปิดไม่ได้.
ตามคำแถลงของบริษัทเคโอ ซึ่งเป็นบริษัทให้บริการเดินรถไฟฟ้าใต้ดินสายเคโอ ได้เปิดเผยว่ามีผู้โดยสารได้กดปุ่มเปิดประตูฉุกเฉิน ซึ่งทำให้ความเร็วของรถไฟฟ้าค่อย ๆ ชลอลงโดยอัตโนมัติจนหยุดนิ่งอยู่กับที่ ด้วยเหตุนี้ จุดที่รถไฟฟ้าควรจะหยุดและชานชาลาจึงไม่ขนานกัน ทำให้พนักงานขับรถไฟฟ้าตัดสินใจเลือกที่จะไม่เปิดประตูเนื่องจากจะทำให้ผู้โดยสารไม่สามารถลงจากรถไฟฟ้าอย่างปลอดภัยได้ นอกจากนี้ยังไม่มีกล้องวงจรปิดบนรถไฟฟ้า ทำให้พนักงานขับรถไฟฟ้าไม่เห็นถึงเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นบนตู้รถไฟฟ้า
การซักซ้อมเผชิญเหตุ.
ในวันที่ 2 พฤศจิกายน 2564 เจ้าหน้าที่ตำรวจสถานีตำรวจนครบาลชินจูกุได้จัดการฝึกทบทวนยุทธวิธีในการเข้าควบคุมสถานการณ์ความรุนแรงที่อาจจะเกิดขึ้นที่สถานีรถไฟชินจูกุ ถัดมาในวันที่ 16 พฤศจิกายน ได้มีการซ้อมเผชิญเหตุในลักษณะเดียวกันโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจสถานีตำรวจภูธรอิมาริ สำหรับงานเทศกาลเซรามิกฤดูใบไม้ผลิในเมืองอาริตะ และบนชานชาลาของสถานีโทบาตะ ในเขตโทบาตะของเมืองคิตะกีวชู จังหวัดฟูกูโอกะ
Van-sama
Vulpes qiuzhudingi
จิ้งจอกโบราณ Vulpes qiuzhudingi เป็นสปีชีส์ของสุนัขจิ้งจอกที่สูญพันธุ์แล้วของหิมาลัย กินเนื้อเป็นอาหารหลัก ซากดึกดำบรรพ์มีอายุระหว่าง 5.08–3.60 ล้านปีที่แล้ว พบที่แอ่งจ๋าต๋าและเทือกเขาคุนหลุนของทิเบต ตั้งชื่อตาม Qiu Zhuding นักบรรพชีวินวิทยาจากสถาบันวิทยาศาสตร์จีน เชื่อว่าจิ้งจอกชนิดนี้เป็นบรรพบุรุษของ "Vulpes lagopus" หรือจิ้งจอกอาร์กติกสมัยใหม่ ซึ่งสนับสนุนทฤษฎีออกจากทิเบต (Out of Tibet theory) ซึ่งสปีชีส์ของสิ่งมีชีวิตในอาร์กติกจำนวนหนึ่งสามารถสืบย้อนบรรพบุรุษมายังสปีชีส์ที่มีต้นกำเนิดจากที่ราบสูงทิเบตได้
ท่าอากาศยานนานาชาติโอเอกูซี
ท่าอากาศยานนานาชาติโอเอกูซี หรือ ท่าอากาศยานนานาชาติรอตาดูซังดาลู ตั้งอยู่ในหมู่บ้านปาลาบัน ใกล้กับปันเตมากาซาร์ เมืองหลักของเขตปกครองพิเศษโอเอกูซี ของติมอร์-เลสเต สนามบินแห่งใหม่นี้เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2562 โดยสร้างขึ้นถัดจากลานบินชั่วคราวเดิม
ท่าอากาศยานแห่งนี้สอดคล้องกับมาตรฐานสากลของ ICAO และ IATA ที่บังคับใช้ในเรื่องของความปลอดภัย, ความมั่นคง และความสะดวกของผู้ใช้บริการ ได้รับการออกแบบการใช้งานให้สามารถรองรับเครื่องบินแอร์บัส เอ320 หรือโบอิง 737-800 ในการปฏิบัติการบินทั้งกลางวันและกลางคืน ท่าอากาศยานยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการจัดการคลังสินค้าและการขนส่งสัตว์มีชีวิต ซึ่งรวมถึงบริการด่านกักกันโรค
ท่าอากาศยานแห่งนี้มีทางวิ่งยาว 2,000 เมตร กว้าง 45 เมตร และมีพื้นที่ลานจอดสำหรับอากาศยานหลายประเภทได้พร้อมกัน 7 ลำ สามารถให้บริการรองรับผู้โดยสารทั้งขาเข้าและขาออกได้รวมกว่า 500 คนต่อชั่วโมงเมื่อดำเนินการเต็มรูปแบบ ท่าอากาศยานยังมีระบบสำรองไฟฟ้าฉุกเฉินอัตโนมัติ, อุปกรณ์ดับเพลิงที่ทันสมัยและอุปกรณ์สนับสนุนภาคพื้นดินสำหรับการบำรุงรักษาอากาศยาน, ระบบข้อมูลอุตุนิยมวิทยาอัตโนมัติและหอควบคุมที่มีระบบสื่อสารที่ทันสมัยและครบถ้วน
การพัฒนาท่าอากาศยานแห่งใหม่ดำเนินการโดยบริษัทวีจายาการียา (PT Wijaya Karya) ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจของอินโดนีเซีย โดยมีบริษัทอีแอซึเก (ISQ, Instituto de Soldadura e Qualidade) ของโปรตุเกส ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาโครงการ ค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างอยู่ที่ 119 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ฟรังซิชกู กูแตรึช ประธานาธิบดีติมอร์-เลสเต ทำพิธีเปิดดำเนินการท่าอากาศยานเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2562 นอกจากนี้แขกรับเชิญยังมีมารี อัลกาตีรี ประธานเขตบริหารพิเศษโอเอกูซี และฟิกโตร์ ไลซ์โกดัต (Viktor Bungtilu Laiskodat) ผู้ว่าราชการจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกของอินโดนีเซียร่วมในพิธีอีกด้วย ปัจจุบันท่าอากาศยานแทบไม่มีการใช้งาน โดยไม่มีเที่ยวบินระหว่างประเทศใด ๆ และอากาศยานประเภทเดียวที่ใช้งานอยู่คือเที่ยวบินระหว่างดิลีกับโอเอกูซีด้วยเครื่องเซสนา
อุไทปุรี มหัล
อุไทปุรี มหัล (; แปลว่า "เปี่ยมปีติ"; ตาย กรกฎาคม ค.ศ. 1707) เป็นนางบาทบริจาริกาทาสของจักรพรรดิออรังเซพ กล่าวกันว่าอุไทปุรี มหัล เป็นนางอันเป็นที่รักของจักรพรรดิออรังเซพในปลายพระชนม์ชีพ
อุไทปุรี มหัล มีนามเดิมหรือมีพื้นเพอย่างไรไม่ปรากฏ แต่ตามธรรมเนียมที่มีมาตั้งแต่รัชสมัยจักรพรรดิอัคบาร์ ทรงมีพระราชโองการมิให้ออกนามหญิงในฮาเร็มด้วยชื่อจริง แต่ให้ตั้งนามตามชื่อเมืองหรือประเทศที่มาของตนแทน ว่ากันว่าอุไทปุรี มหัล คงมีพื้นเพมาจากกัศมีร์หรืออุทยปุระ บ้างก็ว่าเป็นหญิงชาวคริสต์เชื้อสายจอร์เจีย อาร์มีเนีย หรือแซร์แคเชอ ก็มี ปรากฏข้อมูลเพียงว่า อุไทปุรี มหัล เคยเป็นนางรำมาก่อน ต่อมาเข้าเป็นนางทาสีในฮาเร็มของเจ้าชายทารา ศิโกห์
อุไทปุรี มหัลเป็นสตรีผมแดงที่สวยงาม และเป็นผู้ที่รักจักรพรรดิออรังเซพอย่างออกหน้า ทำให้บาทบริจาริกานางอื่นในจักรพรรดิออรังเซพล้วนริษยานาง อุไทปุรี มหัลสนองพระเดชพระคุณประสูติกาลพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียว คือ เจ้าชายมุฮัมมัด กัม พัขศ์  เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1667 นางเป็นคนติดสุรา ค.ศ. 1678 อุไทปุรี มหัลตามเสด็จจักรพรรดิออรังเซพเพื่อทำสงครามกับราณาแห่งจิตเตารครห์และราชาแห่งมารวาร ค.ศ. 1686 นางตามเสด็จจักรพรรดิออรังเซพไปในค่ายที่เมืองเอารังคาบาดหรืออะห์มัดนคร
อุไทปุรี มหัลเป็นหญิงผู้ทรงอิทธิพลยิ่ง และมีอิทธิพลต่อสามีมาเรื่อย ๆ จนสิ้นรัชกาล โดยเฉพาะการขอพระราชทานอภัยโทษเจ้าชายมุฮัมมัด กัม พัขศ์ ซึ่งผิดพลาดมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง นอกจากลูกหลานของนางที่เกิดมาจากจักรพรรดิออรังเซพ เธอมีความสัมพันธ์อันดีกับขิทมัตคาร์ ข่าน และบรรดาขันทีของจักรพรรดิพระองค์อื่น ๆ
ในพระราชหัตถเลขาของจักรพรรดิออรังเซพที่มีต่อเจ้าชายมุฮัมมัด กัม พัขศ์ เมื่อ ค.ศ. 1707 ระบุไว้ว่า "อุไทปุรีแม่ของเธอ เป็นคนที่อยู่กันฉันในช่วงที่ป่วย นางปรารถนาที่จะไปอยู่กับฉัน [ในปรโลก]" หลังจักรพรรดิออรังเซพสวรรคต อุไทปุรี มหัลเสียใจมาก และถึงแก่กรรมหลังการสวรรคตของจักรพรรดิออรังเซพเพียงสี่เดือน ที่ควาลิยัร ครั้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1707 จักรพรรดิบาฮาดูร์ ชาห์ที่ 1 จัดการพินัยกรรมของนาง และส่งศพของนางไปฝังในศาลเจ้ากูตับอัลอักตับในเดลี
Zygolophodon
Zygolophodon เป็นสกุลที่สูญพันธุ์แล้วของแมมมูทิด (mammutid) ที่อาศัยในแอฟริกา, เอเชีย, และยุโรป มีชีวิตตั้งแต่สมัยไมโอซีนไปจนถึงตอนท้ายของสมัยไพลโอซีน
"Zygolophodon" จัดอยู่ในวงศ์ Mammutidae ซึ่งมีสมาชิกที่เป็นที่รู้จักกันดีอย่างอเมริกันแมสโตดอน "Zygolophodon" มีสมาชิกเท่าที่ทราบได้แก่ "Zygolophodon tapiroides" กับ "Z. turicensis" ซึ่งทราบว่าอยู่ในยุโรปช่วงต้นถึงกลางสมัยไมโอซีน, "Z. aegyptensis" ที่มีชีวิตในตอนต้นสมัยไมโอซีนในอียิปต์, "Z. lufengensis", "Z. chinjiensis", และ "Z. nemonguensis" ซึ่งถูกค้นพบในชั้นหิน (deposit) ยุคไมโอซีนในเอเชียตะวันออก
แต่ก่อน "Miomastodon" ถือเป็นชื่อพ้องของ "Zygolophodon" แต่ภายหลังเป็นที่กระจ่างว่าเป็นอีกสกุลหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายกับ "Gomphotherium" ตรงที่มีฟันกราม (cheek teeth) แบบบูโนดอนท์ (bunodont)
Celebochoerus
Celebochoerus เป็นสกุลของวงศ์หมู (Suidae) ในอันดับสัตว์กีบคู่ มีขนาดใหญ่โต มีชีวิตอยู่ระหว่างสมัยไพลโอซีนและสมัยไพลสโตซีนในสุลาเวสี อินโดนีเซีย ("Celebochoerus heekereni"), และตอนกลางสมัยไพลสโตซีนของเกาะลูซอน ฟิลิปปินส์ ("Celebochoerus cagayanensis")
เชื่อกันว่าสกุลไม่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ "Babyrousa" และดูเหมือนว่าจะมีความแตกต่างพอสมควรจากสัตว์วงศ์หมูอื่น ๆ ที่ทราบกัน
มีการเสนอว่าการสูญพันธุ์ของสกุลนี้เชื่อมโยงกับการขยายตัวทางภูมิศาสตร์ของงถิ่นอาศัยควายแคระ, หมูบาบิรูซา, และหมูป่าสุลาเวสี
Lagomorph
Udaipuri Mahal
โคย  เป็นซิงเกิลโดยเก็น โฮชิโนะ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2016 และยังเป็นเพลงประกอบของละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีบีเอส ""ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ" ตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคมในปีเดียวกัน โดยในช่วงท้ายเรื่องของแต่ละตอน นักแสดงนำอย่าง ยูอิ อารางากิ และนักแสดงคนอื่น ๆ จะเต้นเพลง "โคย" ที่เก็นเขียนขึ้นเป็นการปิดท้ายตอน ด้วยท่าเต้นที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้เพลงนี้เป็นปรากฏการณ์ทางสังคมในญี่ปุ่น "โคย" ติดอันดับที่ 2 บนชาร์ตออริคอนในวันที่ 17 ตุลาคม 2016 และจวบจนถึงวันที่ 26 ธันวาคม 2016 เพลง "โคย" สามารถทำยอดขายได้ 250,000 แผ่น
โคยแดนซ์.
ท่าเต้นของเพลงโคย ได้รับการเรียกโดยทั่วไปว่า "โคยแดนซ์""  ได้รับการคิดค้นโดย มิกิโกะ หัวหน้ากลุ่มเต้น "เอเลฟเว่นเพลย์ " เธอให้สัมภาษณ์กับ "เจเวฟ" ว่าในตอนแรกท่าเต้นที่คิดให้กับเพลง "โคย" มันค่อนข้างที่จะยาก แต่พอเมื่อเธอรู้ว่านักแสดงจะต้องเต้นในละครโทรทัศน์ด้วย ทำให้เธอต้องทำให้ท่าเต้นนั้นง่ายขึ้น นอกจากนี้ยังมีคำศัพท์หลายคำที่สามารถนำมาเป็นท่าเต้นได้ เช่น "二人を超えてゆけ、一人を超えてゆけ (ก้าวข้ามผ่านไปด้วยคนสองคน, ก้าวข้ามผ่านไปตัวคนเดียว)" โดยชูสองนิ้วแล้วจึงรวมเป็นนิ้วเดียว ซึ่งถือว่าเป็นท่าที่ทำให้เพลงนี้เป็นกระแสสังคม นักวิชาการด้านดนตรีของออริคอนได้กล่าวถึงสาเหตุที่เพลงนี้เป็นที่นิยมว่า เมื่อทุกคนได้เห็นท่าเต้นนี้แล้วคงคิดว่าน่าจะสามารถเต้นตามได้ถ้าหากฝึกฝนอย่างเพียงพอ แคโรไลน์ เคนเนดี เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำญี่ปุ่น ได้อัปโหลดคลิปวิดีโอเต้นท่า"โคยแดนซ์" พร้อมกับเจ้าหน้าที่ทางการทูต ลงบนช่องยูทูบอย่างเป็นทางการของสถานทูตฯ ท่าเต้น "โคยแดนซ์" ยังส่งผลให้ละครโทรทัศน์ "ฉันแต่งงานเป็นอาชีพ" เป็นที่นิยมตามไปด้วยเช่นกัน โดยละครโทรทัศน์ดังกล่าวได้รับเรตติงสูงสุดอยู่ที่ 20.8%
เดวิลเมย์คราย 4
เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันผจญภัย พัฒนาและจำหน่ายโดยแคปคอม วางจำหน่ายในปี 2008 สำหรับเพลย์สเตชัน 3 เอกซ์บอกซ์ 360 และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ตัวเกมเป็นเกมภาคที่สี่ในชุดเกม "เดวิลเมย์คราย" ซึ่งเขียนบทโดย Bingo Morihashi และกำกับโดย Hideaki Itsuno เนื้อเรื่องของเกมจะติดตามเนโร ชายผู้มีพลังปีศาจซึ่งอยู่ในภารกิจที่จะหยุดดันเต้ ตัวละครหลักของชุดเกมหลังจากที่เขาลอบสังหารผู้นำของคณะแห่งดาบ โดยผู้เล่นจะสวมบทบาทเป็นทั้งเนโรและดันเต้ในการต่อสู้กับศัตรูโดยใช้พลังปีศาจและอาวุธที่หลากหลาย
"เดวิลเมย์คราย 4" เป็นเกมแรกในชุดเกมที่จะวางจำหน่ายพร้อมกันสำหรับคอนโซลหลายเครื่อง ในระหว่างการพัฒนา แคปคอมมุ่งเน้นการพัฒนาไปในแต่ละเวอร์ชันเพื่อให้ได้ภาพที่มีคุณภาพเท่ากันโดยใช้เอนจินเกมอย่างเอ็มทีเฟรมเวิร์ก มีนักพัฒนาประมาณ 80 คนได้ก่อเป็นทีมพัฒนาเกมนี้ เนโรได้รับการแนะนำเพื่อดึงดูดผู้เล่นหน้าใหม่ ความนิยมของดันเต้ที่มีต่อเกมเมอร์นั้นเป็นสิ่งที่ท้าทายเพราะผู้พัฒนาจำเป็นต้องใช้เขาเป็นตัวละครรองในเรื่อง
"เดวิลเมย์คราย 4" ได้รับกระแสเชิงบวกจากนักวิจารณ์ โดยยกย่องในเรื่องความยากที่ท้าทาย งานภาพ และลักษณะของเนโรในฐานะตัวเอกคนใหม่ อย่างไรก็ตาม ตัวเกมถูกวิพากษ์วิจารณ์จากการย้อนในฉากของดันเต้และมุมกล้องที่มีปัญหา ตัวเกมทำยอดขายไปได้กว่า 3 ล้านชุดทั่วโลก ทำให้กลายเป็นเกมที่ขายดีที่สุดของชุดเกม นอกจากนี้ยังมีการดัดแปลงเป็นไลท์โนเวลจำนวนสองเล่มโดย Bingo Morihashi
ตัวเกมยังถูกวางจำหน่ายบนไอโอเอสในชื่อ "เดวิลเมย์คราย 4: รีเฟรน" ในเดือนกุมภาพันธ์ 2011 ตัวเกมเวอร์ชันรีมาสเตอร์วางจำหน่ายในเดือนมิถุนายน 2015 ในชื่อ "" ซึ่งเพิ่มแทร็กเสียงทั้งภาษาอังกฤษและญี่ปุ่น เอฟเฟกต์ภาพและพื้นผิวที่ปรับปรุง การปรับสมดุลในเกม ชุดเพิ่มเติม และโบนัสสามตัวละครที่สามารถเล่นได้คือ เวอร์จิล, เลดี และ ทริส เกมนี้ยังสามารถเล่นได้บนบริการเพลย์สเตชันนาว
โคย (เพลง)
Erismadelphus
Erismadelphus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Vochysiaceae.
Eremobium
Eremobium เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แถบเมดิเตอร์เรเนียนตอนใต้และตะวันออกถึง คาบสมุทรอาหรับ
Cremnophila (พืช)
Cremnophila เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Crassulaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโกกลาง
Exhalimolobos
Exhalimolobos เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโก อเมริกาตะวันตกและอเมริกาใต้ตอนใต้
Evonymopsis
Evonymopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Celastraceae.
Epirixanthes เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Polygalaceae.
Epistemma
Epistemma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apocynaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตะวันตก แอฟริกาเขตร้อน ถึงยูกันดา
Ephippiandra
Ephippiandra เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Monimiaceae.
Englerina
Englerina เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loranthaceae.
Elwendia
Elwendia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตุรกีถึงเอเชียกลางและตะวันตก หิมาลัย
Dinghoua
Dinghoua เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Celastraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางเหนือ ควีนส์แลนด์
Diodonopsis
Diodonopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Orchidaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ คอสตาริกาไปจนถึงอเมริกาใต้ตะวันตก
Dichocarpum
Dichocarpum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Ranunculaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางทิศตะวันออก หิมาลัย ถึงญี่ปุ่น
มัสยิดอาทินา
มัสยิดอาทินา (; Adina Mosque) เป็นอดีตมัสยิดในมัลทะ รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นในสมัยรัฐสุลต่านเบงกอล เพื่อใช้เป็นมัสยิดหลวงของสิกันดาร์ ชาห์ ผู้ซึ่งฝังร่างไว้ที่นี่เช่นกัน
ลักษณะทางสถาปัตยกรรมของมัสยิดมีหลายส่วนที่เกี่ยวข้องกับมัสยิดอุมัยยัด มัสยิดสร้างขึ้นในปี 1373 โดยสร้างขึ้นบนซากของอดีตวัดพุทธและโบสถ์พราหมณ์เดิม และปัจจุบันได้รับการคุ้มครองโดยกรมสำรวจโบราณคดีของรัฐบาลอินเดีย
งานออกแบบของมัสยิดมีการผสมผสานสถาปัตยกรรมมุสลิมเบงกอล, อาหรับ, เปอร์เซีย และ บีแซนทีนเข้าด้วยกัน แปลนก่อสร้างของมัสยิดคล้ายคลึงมากกับมัสยิดใหญ่ดามัสกัส
Desmostachys
Desmostachys เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Icacinaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ มหาสมุทรอินเดียตะวันตก
Phytocrene
Phytocrene เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Icacinaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ บังคลาเทศถึงนิวกินี
Physospermum
Physospermum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ยุโรปถึงอิหร่านแอลจีเรีย
Physospermopsis
Physospermopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศเนปาลจนถึงตอนใต้ของภาคกลางของจีนและภาคเหนือของประเทศไทย
Physorhynchus
Physorhynchus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อิหร่านถึงปากีสถานและ คาบสมุทรอาหรับ
กงสะเด็น (สกุล)
กงสะเด็น  เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เทียนเกล็ดหอย (Plantaginaceae)
มีถิ่นกำเนิดในแถบเทือกเขาหิมาลัยถึงจีนตอนใต้ ไปจนถึงคาบสมุทรมลายู รวมทั้งประเทศไทย ลาว และฟิลิปปินส์
มีชนิดเดียวในสกุล ได้แก่
Picrorhiza
Picrorhiza เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Plantaginaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ปากีสถานถึงตะวันตก หิมาลัย
Adina Mosque
Pimentelia (พืช)
Pimentelia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
Pinckneya เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐ
Pintoa (พืช)
Pintoa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Zygophyllaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ "Pintoa chilensis"
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตอนเหนือของชิลี
Pinzona
Pinzona เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Dilleniaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ "Pinzona coriacea"
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เขตร้อนของอเมริกา พบในเบลีซ โบลิเวีย บราซิล (ตอนเหนือ) โคลอมเบีย คอสตาริกา สาธารณรัฐโดมินิกัน เอกวาดอร์ เฟรนช์เกียนา กายอานา ฮอนดูรัส หมู่เกาะลีวาร์ด นิการากัว ปานามา เปรู ซูรินาเม ตรินิแดด-โตเบโก เวเนซุเอลา และหมู่เกาะวินด์เวิร์ด
Piparea
Piparea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Salicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตอนใต้ของเม็กซิโกถึงอเมริกาเขตร้อนตอนใต้
Piriqueta
Piriqueta เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Turneraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกาเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ยุโรปถึงเอเชียกลางและตุรกี
Pisoniella
Pisoniella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Nyctaginaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ "Pisoniella arborescens"
ถิ่นกำเนิดของมันคือ (ตะวันตกเฉียงเหนือ) อาร์เจนตินา โบลิเวีย และเม็กซิโก
Pitraea
Pitraea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Verbenaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ "Pitraea cuneato-ovata"
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกาใต้ตอนใต้ พบใน (ตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ) อาร์เจนตินา โบลิเวีย บราซิล (ตอนกลางและตอนเหนือ) ชิลี และเปรู
Pittosporopsis
Pittosporopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Icacinaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตอนใต้ของจีนตอนกลางถึง อินโดจีน
Pityranthe
Pityranthe เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malvaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ จีน (กวางสี) ถึง ไห่หนาน ศรีลังกา
Plagioscyphus
Plagioscyphus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapindaceae.
Platycarpum
Platycarpum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
Platystemma
Platystemma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gesneriaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อนุทวีปอินเดีย ถึงตอนใต้ของประเทศจีนตอนกลางและ คาบสมุทรมาเลเซีย
Platystigma (พืช)
Platystigma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Papaveraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ รัฐแคลิฟอร์เนีย
Pleiocoryne
Pleiocoryne เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แถบตะวันตก แอฟริกาเขตร้อน ถึงแองโกลาตะวันตกเฉียงเหนือ
Plenckia
Plenckia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Celastraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ โบลิเวีย บราซิล ปารากวัย และทางตะวันตกเฉียงเหนือของอาร์เจนตินา
Pleurophora
Pleurophora เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Lythraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เวเนซุเอลา บราซิลกลางและตะวันออกจนถึงอเมริกาใต้ตอนใต้
Pleurostachys
Pleurostachys เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cyperaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตรินิแดดถึงอเมริกาเขตร้อนตอนใต้
Plicosepalus
Plicosepalus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loranthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกาตะวันออก กลางและใต้ ลิแวนต์ และคาบสมุทรอาหรับ
ลามัสซู
ลามา, ลัมมา หรือ ลามัสซู (คูนิฟอร์ม: , ; ซูเมอร์: lammař; ต่อมาในอัคคาเดีย: "lamassu"; หรือบางครั้งเรียก ลามัสซูส) เป็นเทพารักษ์ในคติชาวอัสซีเรีย แรกเริ่มเป็นเทวีในคติซูเมเรียในชื่อ "ลัมมา" (Lamma) หรือ "ลามา" (Lama) และต่อมาในคติอัสซีเรียกลายเป็นสัตว์ครึ่งคนครึ่งนกครึ่งกระทิงหรือสิงโต โดยมีหัวเป็นมนุษย์ คัวเป็นสิงโตหรือกระทิง และปีกนก รู้จักในชื่อ "ลามัสซู" (Lamassu) ในบางบทความถูกระบุเป็นตัวแทนของเทพี อีกชื่อหนึ่งแต่ไม่ปรากฏมากนักคือ เชดู (คูนิฟอร์ม: , ; ซูเมอร์: alad; อัคคาเดีย, "šēdu") ซึ่งเป็นคำเรียกคู่ตัวผู้ของลามัสซู ลามัสซูเป็นสัญลักษณ์ตัวแทนของจักรราศี, ดวงดาว หรือกลุ่มดาว
เทพี "ลามา".
เทพี "ลามา" (Lama) หรือ "ลัมมา" (Lamma) ปรากฏแรกเริ่มเป็นเทพีสื่อกลาง โดยนำคำภาวนาของมนุษย์ส่งต่อให้เทพเจ้าองค์อื่น ๆ ส่วนเทพเจ้าที่เป็นผู้พิทักษ์ (เทพารักษ์) นั้นปรากฏเรียกชัดเจนในชื่อ "ลัมมา" หรือ "ลามา" (Lam(m)a) ในจารึกคัสไซต์ที่ขุดพบในอูรุก ในวิหารของเทพีอีชตาร์ เทพีลัมมามีลักษณะเป็นเทพีสวมชุดที่มีรอยพับจีบ และเครื่องประดับศีรษะเป็นมงกุฏหนาม สองมือยกขึ้นในลักษณะขอพร เอ. สปิชเกต (A. Spycket) เสนอว่าภาพสตรีที่พบในยุคอัคคาเดียในลักษณะเดียวกันนี้ควรจะถือว่าเป็นลัมมาทั้งหมด ความเห็นที่เป็นที่ยอมรับในวงกว้าง จนต่อมานิยมเรียกลักษณะสตรีแบบดังกล่าวในงานศิลปะยุคนี้ว่าลัมมา และนับตั้งแต่สมัยอัสซีเรียมา ลามัสซูกลายเป็นครึ่งคน ครึ่งนก และครึ่งสิงโตหรือกระทิง
เดอะ แรมเพจ ฟรอม เอ็กไซล์ ไทรบ์
แรกนะร็อก
ร็ากนาร็อก
สงกรานต์ เป็นคำมาจากภาษาสันสกฤต "สํกฺรานฺติ"  ใช้เรียกวันปีใหม่ที่เฉลิมฉลองในประเทศไทย, ลาว, กัมพูชา, พม่า, ศรีลังกา และบางส่วนของอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ, เวียดนาม และ สิบสองปันนาในประเทศจีน สงกรานต์เริ่มต้นเมื่อดวงอาทิตย์เข้าสู่ราษีเมษ สัญลักษณ์ดาราศาสตร์แรกในจักรราศีตามดาราศาสตร์ดาวฤกษ์
สงกรานต์ในท้องถิ่นต่าง ๆ ได้แก่ ปีใหม่กัมพูชา, ปีใหม่ลาว, ปีใหม่สิงหลในศรีลังกา, สงกรานต์ในประเทศไทย, ตะจานในพม่า, สังเกนในรัฐอรุณาจัลประเทศและอัสสัมของอินเดีย, เทศกาลพรมน้ำในสิบสองปันนาและบางส่วนของเวียดนาม
มวยพม่า
การริเริ่มการป้องกันทางยุทธศาสตร์
การริเริ่มการป้องกันทางยุทธศาสตร์ ( ย่อคำว่า SDI) มีชื่อเล่นแบบเย้ยหยันว่า "โครงการสตาร์วอร์" เป็นระบบป้องกันขีปนาวุธที่ถูกนำเสนอโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันสหรัฐจากการโจมตีโดยอาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธศาสตร์แบบขีปนาวุธ(ขีปนาวุธข้ามทวีปและขีปนาวุธทิ้งตัวติดตั้งบนเรือดำน้ำ) แนวคิดนี้ได้ถูกประกาศ เมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1983 โดยประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของลัทธิอำนาจทำลายล้างซึ่งกันและกัน ซึ่งเขาได้อธิบายว่า เป็น"ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม" เรแกนเรียกร้องให้นักวิทยาศาสตร์และวิศวกรชาวอเมริกันให้พัฒนาระบบที่จะทำให้อาวุธนิวเคลียร์ดูล้าสมัยไป
องค์กรการริเริ่มการป้องกันทางยุทธศาสตร์ (Strategic Defense Initiative Organization, SDIO) ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1984 ภายในกระทรวงกลาโหมสหรัฐเพื่อควบคุมดูแลการพัฒนา แนวคิดเกี่ยวกับอาวุธแบบล้ำหน้าหลากหลาย รวมทั้งเลเซอร์ อาวุธลำแสงอนุภาคและระบบขีปนาวุธทางภาคพื้นดินและทางอวกาศได้ถูกศึกษา พร้อมกับเซ็นเซอร์ต่าง ๆ การสั่งการและควบคุม และคอมพิวเตอร์แบบประสิทธิภาพขั้นสูงที่มีความจำเป็นในการควบคุมระบบที่ประกอบไปด้วยศูนย์รบกว่าร้อยแห่งและดาวเทียมที่กระจัดกระจายทั่วโลกและมีส่วนร่วมในการสู้รบระยะเวลาสั้นมาก สหรัฐมีข้อได้เปรียบที่สำคัญในด้านระบบป้องกันขีปนาวุธก้าวล้ำที่ครอบคลุมตลอดหลายช่วงทศวรรษของการวิจัยและการทดสอบอย่างกว้างขวาง จำนวนหนึ่งของแนวคิดเหล่านี้และเทคโนโลยีที่ได้รับและข้อมูลเชิงลึกได้ถูกโอนย้ายไปยังโครงการที่ตามมา
ภายใต้สำนักงานนวัตกรรมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของ SDIO ซึ่งมีหัวหน้าโดยนักฟิสิกส์และวิศวกร ดร. เจมส์ ไอออนสัน การลงทุนส่วนใหญ่ถูกทำขึ้นในการวิจัยขั้นพื้นฐานในห้องทดลองระดับชาติ ระดับมหาวิทยาลัย และในระดับอุตสาหกรรม โครงการเหล่านี้ยังคงเป็นแหล่งเงินทุนหลักสำหรับนักวิทยาศาสตร์ด้านการวิจัยระดับชั้นนำในด้านฟิสิกส์พลังงานสูง การทำซูเปอร์คอมพิวเตอร์และการคำนวณ วัสดุแร่ที่ล้ำหน้า และด้านวิทยาศาสตร์และด้านวิศวกรรมศาสตร์ที่สำคัญอื่น ๆ อีกมากมาย และการจัดหาเงินทุนซึ่งได้รับสนับสนุนงานวิจัยทางอ้อมโดยนักวิทยาศาสตร์ระดับชั้นนำ
โฆฌาอาฮ์เมียตยัสซาวีย์เกเซเนซี
อาเริสตัน บับ มาซาเรอ
มัสยิดยูฆารี เกิฟแฮร์ อาฆา
จังหวัดสุพรรณบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี พ.ศ. 2548 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 6 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดสุพรรณบุรี
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสุพรรณบุรี (ยกเว้นตำบลตลิ่งชัน และตำบลสนามคลี)
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสุพรรณบุรี (เฉพาะตำบลตลิ่งชัน และตำบลสนามคลี) อำเภอดอนเจดีย์ อำเภอหนองหญ้าไซ (เฉพาะตำบลหนองหญ้าไซ ตำบลทัพหลวง และตำบลหนองราชวัตร) และอำเภออู่ทอง (เฉพาะตำบลเจดีย์ ตำบลกระจัน ตำบลหนองโอ่ ตำบลดอนคา ตำบลพลับพลาไชย และตำบลบ้านโข้ง)
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอบางปลาม้า และอำเภอสองพี่น้อง (เฉพาะตำบลหัวโพธิ์ ตำบลบางพลับ ตำบลบ้านกุ่ม ตำบลบ้านช้าง ตำบลบางตาเถร ตำบลบางตะเคียน ตำบลบางเลน และตำบลต้นตาล)
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอสองพี่น้อง (ยกเว้นตำบลหัวโพธิ์ ตำบลบางพลับ ตำบลบ้านกุ่ม ตำบลบ้านช้าง ตำบลตาเถร ตำบลบางตาเคียน ตำบลบางเลน และตำบลต้นตาล) และอำเภออู่ทอง (ยกเว้นตำบลเจดีย์ ตำบลกระจัน ตำบลหนองโอ่ง ตำบลดอนคา ตำบลพลับพลาไชย และตำบลบ้านโข้ง)
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอศรีประจันต์ อำเภอสามชุก และอำเภอหนองหญ้าไซ (ยกเว้นตำบลหนองหญ้าไซ ตำบลทัพหลวง และตำบลหนองราชวัตร)
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบด้วยอำเภอด่านช้าง และอำเภอเดิมบางนางบวช
Stormaktstiden
Art of Europe
Western art
Human history
ประวัติศาสตร์มนุษยชาติ
บัลลิสติกบอยซ์ฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์
บัลลิสติกบอยซ์ ฟรอม เอ็กไซล์ ไทรบ์ (ญี่ปุ่น: バリスティック ボーイズ・フロム・エグザイル・トライブ อังกฤษ BALLISTIK BOYZ from EXILE TRIBE หรือรู้จักในชื่อ บัลลิสติกบอยซ์ (BALLISTIK BOYZ)) เป็นวงบอยแบนด์ร้อง เต้น และแร็ป สัญชาติญี่ปุ่น มีสมาชิก 7 คนก่อตั้งและบริหารโดยสังกัดแอลดีเอช วงได้เป็นส่วนหนึ่งของวงเอ็กไซล์ไทรบ์ที่เกี่ยวข้องกับเอ็กไซล์และเซ็นสัญญากับค่ายเพลงย่อยริธึมโซนของค่ายเอเว็กซ์กรุป วงได้ก่อตั้งขึ้นจากการร่วมมือกันของฮิโระและโดเบอร์แมนอินฟินิตี้ระหว่างการแข่งขัน "Vocal Battle Audition 5"
พวกเขาเป็นวงแรกในเอ็กไซล์ไทรบ์ที่สมาชิกทั้งหมดนั้นได้ถือไมค์ในการร้องและแร็ปขณะทำการแสดง พวกเขาเปิดตัวด้วยอัลบั้มแรก "BALLISTIK BOYZ" เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2019
ตำบลบางตาวา
บางตาวา เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี อยู่ทางเหนือของตัวอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอหนองจิกประมาณ 2.6 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดปัตตานีประมาณ 12 กิโลเมตร ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 (คลองแงะ–จุดผ่านแดนถาวรสุไหงโก-ลก) เป็น 1 ใน 5 ตำบลที่มีหมู่บ้านน้อยที่สุดในประเทศไทย กล่าวคือ มีหมู่บ้านเพียง 2 หมู่บ้าน
ตำบลบางตาวา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ตำบลบางตาวา มีพื้นที่ติดชายฝั่งทะเล แต่ปรากฏว่าคลองบางตาวา (คอลอตาวา) มีน้ำจืดตลอดปี ชาวบ้านจึงตั้งชื่อว่า "กวาลออาเยร์ตาวา" ซึ่งแปลว่า "ปากบางน้ำจืด" ต่อมาได้เปลี่ยนคำหลังเป็น "ตาวา" แปลว่า น้ำจืด และให้ชื่อตำบลว่า "บางตาวา" ราษฎรในหมู่บ้านส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำการประมงเป็นอาชีพหลัก และรับจ้างเป็นอาชีพรอง
ตำบลบางตาวาทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางตาวาซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางตาวาในปี พ.ศ. 2517 ก่อนที่ต่อมาจะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางตาวาในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
พื้นที่ตำบลบางตาวา ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 2 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 3,857 คน แบ่งเป็นชาย 1,981 คน หญิง 1,876 คน (เดือนสิงหาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่ 9 จาก 12 ตำบลในอำเภอหนองจิก
วัดหม้อคำตวง
วัดหม้อคำตวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีที่ดินตั้งวัดมี 2 ไร่ 2 งาน 53 ตารางวา
วัดหม้อคำตวงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2019 ในสมัยพระเจ้าติโลกราช แห่งราชวงศ์มังราย เดิมชื่อ วัดหมื่นตวงคำ หรือ วัดหมื่นคำตวง ตั้งชื่อตามฐานันดรศักดิ์ของผู้สร้างซึ่งมีฐานันดรศักดิ์เป็นยศหมื่น มีหน้าที่ตีทอง หลอมทอง ถวายแด่กษัตริย์ล้านนา ภายหลังเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดหม้อคำตวง" หมายถึง หม้อทองคำสำหรับตวงเงินตวงทอง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2250
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีบันไดนาคปูนปั้นด้านหน้า ปูด้วยกระจกสีฟ้า วิหารศิลปะล้านนา หลังคาซดซ้อนชั้นลาดต่ำ หน้าบันประดับด้วยลายพรรณพฤกษาสีทอง เจดีย์ฐานทรงแปดเหลี่ยม ย่อเก็จ รองรับบัวถลาสามชั้น ถัดขึ้นไปเป็นองค์ระฆังขนาดเล็ก ถัดจากองค์ระฆังเป็นบัลลังก์สี่เหลี่ยม ปล้องไฉน ยกยอดฉัตรตามแบบล้านนา กุฏิสงฆ์ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ 2 หลัง ศาลาสรงน้ำพระเจ้าทันใจ ศาลาราย ศาลาเป็นที่ตั้งสมาคมโหราศาสตร์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปนามว่า "กิตติลาภมงคล" สร้างด้วยอิฐถือปูน หน้าตักกว้างประมาณ 5 ศอก สูงประมาณ 8 ศอก ปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่ในวิหาร และพระพุทธรูปทันใจ
โปเกมอน บริลเลียนท์ไดมอนด์ และ ไชนิงเพิร์ล
โปเกมอน บริลเลียนท์ไดมอนด์ และ ไชนิงเพิร์ล  เป็นวิดีโอเกมรีเมคที่เป็นการนำเกมโปเกมอน ไดมอนด์และเพิร์ลที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2549 มากลับมาทำใหม่ พัฒนาโดยบริษัท ILCA และจัดจำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด สำหรับเกม "โปเกมอน" นี้มีการเปลี่ยนผู้พัฒนาครั้งแรกในรอบ 25 ปี เพราะแต่เดิมเกมฟรีก จะเป็นผู้พัฒนาโปเกมอนมาโดยตลอด ตัวเกมวางจำหน่ายทั่วโลกบนนินเท็นโด สวิตช์ ในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 (เป็นส่วนหนึ่งของการฉลองครบรอบ 25 ปีของโปเกมอน)
การลักพาตัวของอารีล คาสโตร