pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี 2554 เข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก รายการ "WTF World Taekwondo Championships 2011" รุ่นไม่เกิน 62 กก.หญิง ที่เมืองคยองจู ประเทศเกาหลีใต้ รอบชิงชนะเลิศ เป็นฝ่ายชนะคะแนนมาริน่า ซูมิก นักกีฬาจากโครเอเชีย 3-1 คว้าเหรียญทอง รุ่นไม่เกิน 62 กก.หญิง ทำให้รังสิญาเป็นแชมป์เทควันโดโลกคนแรกของไทย ด้วยวัยเพียง 17 ปี และเป็นแชมป์เทควันโดโลกร่วมกับชัชวาล ขาวละออ นักกีฬาเทควันโด รุ่นไม่เกิน 54 กก.ชาย ที่คว้าเหรียญทองมาได้เช่นกัน
ในปี 2555 รังสิญาเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์เอเชีย รายการ "Asian Taekwondo Championships 2012" รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง ที่เมืองโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม โดยเข้าร่วมการแข่งขันกับนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทยรุ่นประชาชน จำนวน 8 คน แบ่งเป็นประชาชนหญิง จำนวน 3 คน ประกอบด้วย คันธรัตน์ หนูราม ชนาธิป ซ้อนขำ สริตา ผ่องศรี แบ่งเป็นประชาชนชาย จำนวน 5 คน ประกอบด้วย ชัชวาล ขาวละออ เป็นเอก การะเกตุ นาชา ปั้นทอง กองพล คุ้มครอง พีระเทพ ศิลาอ่อน
เข้าร่วมการแข่งขัน "WTF Asian Qualification Tournament for London 2012 Olympic Games" หรือ กีฬาโอลิมปิกรอบคัดเลือก จัดขึ้นที่ประเทศไทย เป็นการคว้าโควต้าเพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน "โอลิมปิกเกมส์ 2012" ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ โดยสามารถคว้าเหรียญทอง รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิงมาครอง และได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน "โอลิมปิกเกมส์ 2012" ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในการแข่งขันเทควันโด รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง ร่วมกับชนาธิป ซ้อนขำ รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง เป็นเอก การะเกตุ รุ่นไม่เกิน 58 กก.ชาย โดยก่อนหน้านี้เป็นหนึ่งในนักกีฬาตัวเลือกร่วมกับวรวงษ์ พงษ์พานิช แต่ผลสุดท้าย ปรากฏว่าชเว ยองซอก ผู้ฝึกสอนเทควันโดชาวเกาหลีใต้ เลือกรังสิญาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเกมส์เป็นคนสุดท้าย
ในปี 2556 เข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก รายการ "WTF World Taekwondo Championships 2013" รุ่นไม่เกิน 62 กก.หญิง ที่ประเทศเม็กซิโก โดยเข้าร่วมการแข่งขันกับนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย จำนวน 8 คน ประกอบด้วย ชนาธิป ซ้อนขำ รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง สริตา ผ่องศรี รุ่นไม่เกิน 53 กก.หญิง วรวงษ์ พงษ์พานิช รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง เจียรณัฏฐ์ นาคะวิโรจน์ รุ่นไม่เกิน 54 กก.ชาย เป็นเอก การะเกตุ รุ่นไม่เกิน 58 กก.ชาย อัครินทร์ กิจวิจารณ์ รุ่นไม่เกิน 63 กก.ชาย เชษฐรพี ต่างใจ รุ่นไม่เกิน 68 กก.ชาย พีระเทพ ศิลาอ่อน รุ่นไม่เกิน 74 กก.ชาย
เข้าร่วมการแข่งขัน "ซีเกมส์ ครั้งที่ 27" ที่ประเทศเมียนมาร์ ในการแข่งขันเทควันโด รุ่นไม่เกิน 62 กก.หญิง ซึ่งเป็นการแข่งขันซีเกมส์ครั้งแรก และสามารถคว้าเหรียญทองแดงมาครองได้สำเร็จ โดยเข้าร่วมการแข่งขันกับนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย จำนวน 11 คน ประกอบด้วย พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง พรรณนภา หาญสุจินต์ รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง สริตา ผ่องศรี รุ่นไม่เกิน 53 กก.หญิง วรวงษ์ พงษ์พานิช รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง คาสซานดร้า ฮาลเลอร์ รุ่นไม่เกิน 67 กก.หญิง รามณรงค์ เสวกวิหารี รุ่นไม่เกิน 54 กก.ชาย ณัฐวีร์ กล่อมพงษ์ รุ่นไม่เกิน 58 กก.ชาย ศรศาสตร์ พูลพงษ์ รุ่นไม่เกิน 63 กก.ชาย เชษฐรพี ต่างใจ รุ่นไม่เกิน 68 กก.ชาย พีระเทพ ศิลาอ่อน รุ่นไม่เกิน 74 กก.ชาย ณัฐภัทร ตันตรามาตย์ รุ่นไม่เกิน 87 กก.ชาย
ในปี 2557 เข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์เอเชีย รายการ "Asian Taekwondo Championships 2014" รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง ที่เมืองทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน โดยเข้าร่วมการแข่งขันกับนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย จำนวน 11 คน ประกอบด้วย พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง ชนาธิป ซ้อนขำ รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง สริตา ผ่องศรี รุ่นไม่เกิน 53 กก.หญิง รุ่งรวี ขุระสะ รุ่นไม่เกิน 62 กก.หญิง คาสซานดร้า ฮาลเลอร์ รุ่นไม่เกิน 67 กก.หญิง เจียรณัฏฐ์ นาคะวิโรจน์ รุ่นไม่เกิน 54 กก.ชาย เป็นเอก การะเกตุ รุ่นไม่เกิน 58 กก.ชาย อัครินทร์ กิจวิจารณ์ รุ่นไม่เกิน 63 กก.ชาย เชษฐรพี ต่างใจ รุ่นไม่เกิน 68 กก.ชาย พีระเทพ ศิลาอ่อน รุ่นไม่เกิน 74 กก.ชาย ณัฐภัทร ตันตรามาตย์ รุ่นไม่เกิน 80 กก.ชาย
เข้าร่วมการแข่งขัน "เทควันโดชิงชนะเลิศมหาวิทยาลัยโลก ครั้งที่ 13" ที่เมืองโฮฮอต สาธารณรัฐประชาชนจีน คว้าเหรียญทองในการแข่งขันเทควันโด ประเภทต่อสู้ทีมหญิง ร่วมกับคาสซานดร้า ฮาลเลอร์ ศิริพร บวบสด รุ่งรวี ขุระสะ สริตา ผ่องศรี ซึ่งเป็นการคว้าเหรียญทองเทควันโด ประเภทต่อสู้ทีมหญิง ได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
เข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "โคเรีย โอเพ่น 2014" ที่ประเทศเกาหลีใต้ คว้าเหรียญทองแดง รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง โดยเข้าร่วมการแข่งขันกับนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย จำนวน 18 คน แบ่งเป็นรุ่นเยาวชน จำนวน 7 คน ประกอบด้วย รัชนีกร สูนประหัต นภาพร จรณวัต อรวรา ปัดชัยยัง อิศรินทร์ ทวีปถาวรวงศ์ วรัญชัย จังศิริพรปกรณ์ สิรวิชญ์ ปิยะจินดา ธนโชติ แหม่มเพชร แบ่งเป็นรุ่นประชาชน จำนวน 11 คน ประกอบด้วย วิลาสินี ขำศรีบุศ ธนาภา แซ่เล้า รุ่งรวี ขุระสะ คาสซานดร้า ฮาลเลอร์ รามณรงค์ เสวกวิหารี เป็นเอก การะเกตุ ณัฐวีร์ กล่อมพงษ์ อัครินทร์ กิจวิจารณ์ ติณณภพ ผดุงธรรม เชษฐรพี ต่างใจ พีระเทพ ศิลาอ่อน
สำหรับการแข่งขันเทควันโดในอินชอนเกมส์ หรือ "เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 17" ที่ประเทศเกาหลีใต้ รอบ 16 คน รังสิญาชนะคะแนนนักกีฬาจากจอร์แดน 3-1 รอบ 8 คน ชนะคะแนนนักกีฬาจากอุซเบกิสถาน 6-2 รอบรองชนะเลิศ พ่ายคะแนนนักกีฬาจากเกาหลีใต้ 5-1 คว้าเหรียญทองแดง รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง และเข้าร่วมการแข่งขัน "เทควันโดไทยแลนด์โอเพ่น 2014" หรือ G1 รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง
ในปี 2558 รังสิญาเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก รายการ "WTF World Taekwondo Championships 2015" รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง ที่ประเทศรัสเซีย โดยเข้าร่วมการแข่งขันกับนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย จำนวน 7 คน ประกอบด้วย พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ รุ่นไม่เกิน 46 กก.หญิง ชนาธิป ซ้อนขำ รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง พรรณนภา หาญสุจินต์ รุ่นไม่เกิน 53 กก.หญิง รามณรงค์ เสวกวิหารี รุ่นไม่เกิน 54 กก.ชาย ณัฐวีร์ กล่อมพงษ์ รุ่นไม่เกิน 58 กก.ชาย อัครินทร์ กิจวิจารณ์ รุ่นไม่เกิน 63 กก.ชาย พีระเทพ ศิลาอ่อน รุ่นไม่เกิน 74 กก.ชาย และเป็นหนึ่งในนักกีฬาเทควันโดที่เข้าร่วมการแข่งขัน รายการ "Australian Open 2015" รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง ที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย เป็นการแข่งขันเพื่อเก็บสะสมคะแนนในการจัดอันดับโลก หรือ G2
เข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "2015 Summer Universiade" หรือ กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2015 ที่เมืองควังจู ประเทศเกาหลีใต้ รอบ 32 คน เป็นฝ่ายชนะคะแนนนักกีฬาจากบราซิล 3-1 รอบ 16 คน ชนะคะแนนนักกีฬาจากสหรัฐอเมริกา 7-0 รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะคะแนนนักกีฬาจากเยอรมนี 4-0 รอบรองชนะเลิศ พ่ายคะแนนนักกีฬาจากเกาหลีใต้ 4-0 คว้าเหรียญทองแดง รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง และเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดประเภทต่อสู้ทีมหญิง ร่วมกับนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย จำนวน 2 คน ประกอบด้วย ชนาธิป ซ้อนขำ และธนาภา แซ่เล้า
เข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "โคเรีย โอเพ่น 2015" รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง ที่เมืองชุนชอน ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นการแข่งขันเพื่อเก็บสะสมคะแนนในการจัดอันดับโลก หรือ G2 ต่อมาเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "Indonesia Open Taekwondo Championship 2015" ที่เมืองเปกันบารู ประเทศอินโดนีเซีย คว้าเหรียญทองแดง รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง จากนั้นเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโด รายการ "2015 WTF World Grand Prix Series 2" รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง ที่เมืองซัมซุน ประเทศตุรกี เป็นการแข่งขันเพื่อเก็บสะสมคะแนนในการจัดอันดับโลก หรือ G4 ร่วมกับนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย จำนวน 4 คน ประกอบด้วย พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง ชนาธิป ซ้อนขำ รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง รามณรงค์ เสวกวิหารี รุ่นไม่เกิน 58 กก.ชาย พีระเทพ ศิลาอ่อน รุ่นไม่เกิน 80 กก.ชาย และเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดกีฬาทหารโลก รายการ "6th CISM World Military Games 2015" รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง ที่เมืองมุงยอง ประเทศเกาหลีใต้ โดยเข้าร่วมการแข่งขันกับนักกีฬาเทควันโดตัวแทนทีมชาติไทย จำนวน 2 คน ประกอบด้วย โชตสุธัญญ์ จันทร์ธีระวงศ์ รุ่นไม่เกิน 68 กก.ชาย พีระเทพ ศิลาอ่อน รุ่นไม่เกิน 74 กก.ชาย
ในปี 2559 รังสิญาเป็นหนึ่งในนักกีฬาเทควันโดที่เดินทางไปเก็บตัวฝึกซ้อมที่ประเทศเกาหลีใต้เป็นเวลา 1 เดือน ร่วมกับนักกีฬาเทควันโดทีมชาติไทย จำนวน 7 คน ประกอบด้วย พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ ชนาธิป ซ้อนขำ พรรณนภา หาญสุจินต์ เทวินทร์ หาญปราบ ณัฐวีร์ กล่อมพงษ์ อัครินทร์ กิจวิจารณ์ พีระเทพ ศิลาอ่อน รังสิญาเป็นนักกีฬาที่มีรายชื่อเข้าร่วมการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์เอเชีย รายการ "Asian Taekwondo Championships 2016" รุ่นไม่เกิน 57 กก.หญิง ที่เมืองปาไซ ประเทศฟิลิปปินส์ แต่สุดท้ายต้องถอนตัวจากการแข่งขันเนื่องจากอาการบาดเจ็บ ดังนั้นทางสมาคมกีฬาเทควันโดแห่งประเทศไทยจึงส่งธนาภา แซ่เล้าเข้าร่วมการแข่งขันแทน
ซ่งหลงฉี
ซ่งหลงฉี (; "ชมธงมังกร") เป็นเพลงชาติอย่างกึ่งเป็นทางการของประเทศจีน ทั้งเป็นเพลงประจำกองทัพและเพลงสรรเสริญพระบารมี
รัชศกกวังซฺวี่ (光绪) ปีที่ 32 (ตรงกับ ค.ศ. 1906) มีการยุบกองทัพราชวงศ์ชิง และประพันธ์เพลงนี้ขึ้นเป็นเพลงชาติชั่วคราว
ธาตุอาหาร
ถนนธนบุรี–ปากท่อ
ฮะเก๋า
ฮะเก๋า (; ; พินอิน: "xiā jiǎo"; ความหมาย: "เกี๊ยวกุ้ง") เป็นอาหารว่างประเภทติ่มซำของจีน นิยมเสิร์ฟพร้อมกับ sieu mai
ตัวแป้งทำจากแป้งตังหมิ่นผสมแป้งมันที่ทำจากมันสำปะหลังหรือมันฝรั่ง เมื่อสุกจะเหนียวและใส มองเห็นไส้ด้านใน จัดเป็นติ่มซำที่ต้องใช้ฝีมือในการทำชนิดหนึ่ง
ฮะเก๋า ที่จังหวัดตรัง ทางภาคใต้ของไทย ซึ่งเป็นสถานที่ ๆ ขึ้นชื่อเรื่องติ่มซำจะไม่เรียกว่า ฮะเก๋า แต่จะเรียกว่า "จีบขาว" ขณะที่ขนมจีบจะเรียกว่า "จีบเหลือง"
ฝั่นโก๋
ฝั่นโก๋ (Fun guo พินอิน: fěn guǒ ความหมาย "ขนมแป้ง" หรือ Chaozhou fun guo) เป็นอาหารจีนประเภทติ่มซำชนิดหนึ่ง แป้งทำจากแป้งตังหมิ่นผสมแป้งมันเช่นเดียวกับฮะเก๋า แต่แป้งบางกว่า และปั้นเป็นทรงพระจันทร์เสี้ยว ไส้เป็นหมูสับผสมผัก ถ้าเป็นฝั่นโก๋แต้จิ๋ว ไส้จะเป็นผักกาดดองผสมหน่อไม้
เผือกทอดสอดไส้
เผือกทอดหรือเผือกทอดสอดไส้ เป็นอาหารว่างของจีนประเภทติ่มซำยอดนิยมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งตังหมิ่นผสมกับเผือกนึ่งบด ห่อไส้ที่ทำจากหมูสับ ไก่ กุ้ง เป็นติ่มซำมาตรฐานในภัตตาคารในฮ่องกง ตัวแป้งจะผสมแอมโมเนียลงไปด้วย เพื่อให้เกิดการแตกตัวเวลานำไปทอดในอุญหภูมิที่พอเหมาะ โรงแรมในไทยนิยมเสิร์ฟคู่กับน้ำจิ้มบ๊วยหวาน
ในไทยมีอาหารอีกชนิดหนึ่งเรียกเผือกทอดเช่นกันซึ่งจะหั่นเผือกเป็นชิ้นใหญ่แล้วชุบแป้งทอดแบบเดียวกับกล้วยทอดหรือจำปาดะทอดซึ่งไม่ใช่ติ่มซำ
ซาลาเปาหน้าแตก
ซาลาเปาหน้าแตก (Cha siu bao หรือ char siu bao) เป็นซาลาเปาแบบกวางตุ้ง ไส้ที่นิยมเป็นไส้หมูแดง จัดเป็นติ่มซำชนิดหนึ่ง บางครั้งขายเป็นขนมอบในจีน
ในอาหารจีนกวางตุ้ง.
ซาลาเปาหน้าแตกนี้ใกล้เคียงกับซาลาเปาแบบนึ่ง แต่ซาลาเปาหน้าแตกจะใช้ทั้งยีสต์และผงฟู ทำให้มีเนื้อนุ่มฟูมากกว่า
อรรครัฐ นิมิตรชัย
ระบบทางเดินอาหารของมนุษย์
แองเตอร์นาซิอองนาลฉบับภาษาจีน
เพลงแองเตอร์นาซิอองนาล ในภาษาจีนมีชื่อว่า "กั๋วจี้เกอ"  แปลตามตัวว่า "เพลงสากล" บทร้องฉบับแปลภาษาจีนมีฉบับแปลอยู่หลายฉบับ
ฉบับภาษาจีนกลาง.
สำนวนของฉู ชิวไป๋.
บทร้องฉบับที่รู้จักโดยทั่วไปและเป็นทางการที่สุดในภาษาจีน คือฉบับที่ใช้เป็นเพลงประจำพรรคโดยพฤตินัยของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซึ่งฉู ชิวไป๋  ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนในยุค 1920 ได้แปลครั้งแรกจากฉบับภาษารัสเซียเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1923 บทแปลของเขาใช้ชื่อทับศัพท์ในภาษาจีนว่า "อิงเต้อน่าสฺยงไน่เอ่อร์"  ตามเสียงภาษาจีนกลาง ต่อมาเมื่อมีการก่อตั้งสาธารณรัฐโซเวียตจีนในปี ค.ศ. 1931 จึงได้มีการนำเอาเพลงนี้มาใช้เป็นเพลงชาติของตนเอง เนื่องจากเขาถูกพรรคก๊กมินตั๋งประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1935 บทแปลของเขาจึงตกเป็นสิทธิสาธารณสมบัติตามระยะเวลาแห่งการถือครองลิขสิทธิ์ ซึ่งถือครองได้ตลอดชั่วอายุขัยของผู้สร้างสรรค์ผลงานบวกกับระยะเวลา 70 ปีหลังผู้สร้างสรรค์ผลงานเสียชีวิตตามกฎหมายลิขสิทธิ์ของสหรัฐอเมริกา อันรวมถึงในพื้นที่ของผู้ที่ใช้ภาษาจีนเป็นภาษาหลัก คือ คือ จีนแผ่นดินใหญ่ ฮ่องกง มาเก๊า ไต้หวัน (ตลอดอายุขัยของผู้สร้างสรรค์ + 50 ปีหลังเสียชีวิต) และสิงคโปร์ (ตลอดอายุขัยของผู้สร้างสรรค์ + 70 ปีหลังเสียชีวิต) บทร้องภาษาจีนฉบับนี้มีอยู่ 3 บท ซึ่งตรงกับบทร้องฉบับภาษารัสเซียสำนวนแปลของอาร์คาดี้ ยาคอฟเลวิช ก็อตส์ และตรงกับบทที่ 1, 2 และ 6 ของบทร้องต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสซึ่งแต่งโดยเออแฌน ปอตติเยร์ บทที่ 3, 4, 5 ตามต้นฉบับภาษาเดิมนั้นไม่ได้ใช้ในบทร้องฉบับทางการในภาษาจีน และรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนได้ห้ามการใช้บทร้องดังกล่าวในการเผยแพร่ต่อสาธารณะ
ในการชุมนุมประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินเมื่อปี ค.ศ. 1989 ผู้ชุมนุมได้ใช้เพลงนี้เป็นเพลงสัญลักษณ์ของการชุมนุม โดยร้องทั้งในระหว่างการเดินขบวนและในการปักหลักอยู่ภายในจตุรัสดังกล่าว
...many hundreds of people (not only students) appeared on the street. They ran after the trucks and shouted protest slogans. A few stones were thrown. The soldiers opened fire with live ammunition. The crowd threw themselves on the ground, but quickly followed the convoy again. The more shots were fired, the more the crowd got determined and outraged. Suddenly they started singing the Internationale; they armed themselves with stones and threw them towards the soldiers. There were also a few Molotov cocktails and the last truck was set on fire.
ฉบับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน.
ในวาระครบรอบ 55 ปีของการก่อตั้งคอมมูนแห่งปารีส วันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1926 กองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน ได้ตีพิมพ์โน้ตเพลงแองเตอร์นาซิอองนาลพร้อมด้วยบทร้องภาษาจีน ซึ่งมีเนื้อความตรงกันบทร้องบทที่ 1, 2 และ 6 ของฉบับภาษาฝรั่งเศส ในบทร้องฉบับนี้ เมื่อร้องถึงท่อนประสานเสียงตรงวรรค "L'Internationale" ในครั้งแรกจะออกเสียงว่า "อิงเต้อเอ่อร์ลาสฺยงหน่าเอ่อร์"  ครั้งที่ 2 จะออกเสียงว่า "อิงเต้อเอ่อร์หน่าสฺยงหน่าเอ่อร์"
สำนวนของเฉิน เป่าจี.
เนื่องจากบทร้องบทที่ 3, 4 และ 5 ตามต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสนั้นไม่ปรากฏในบทร้องฉบับภาษาจีนทั้ง 2 สำนวนข้างต้น ในปี ค.ศ. 1957 นักแปลชาวจีนชื่อ เฉิน เป่าจี (, 1908–2002) จึงได้แปลบทเพลงแองเตอร์นาซิอองนาลภาคภาษาจีนฉบับสมบูรณ์ ครบทั้ง 6 บทตามต้นฉบับ ในฉบับแปลของเฉิ่นนั้น ได้ทับศัพท์คำว่า "Internationale" เป็น "อิงไตเอ่อร์น่าซีเอ้าน่าเอ่อร์"  ซึ่งแตกต่างจากการทับศัพท์ในสำนวนของฉู ชิวไป๋ และสำนวนกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีนอย่างชัดเจน บทร้องสำนวนแปลของเฉินยังคงมีลิขสิทธิ์จนถึงปี ค.ศ. 2052 ตามกฎหมายลิขสิทธิ์ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งให้ความคุ้มครองลิขสิทธิ์ผลงานของเขาเป็นเวลา 50 ปีการหลังเสียชีวิต
สำนวนอื่นที่ไม่ใช่ภาษาจีนกลาง.
นอกเหนือจากฉบับภาษาจีนกลางแล้ว เพลงแองเตอร์นาซิอองนาลภาษาจีนยังปรากฏอยู่ในภาษาจีนกวางตุ้ง และภาษาจีนฮกเกี้ยนสำเนียงไต้หวัน ซึ่งโดยปกติแล้วจะใช้กันอยู่ในพื้นที่เกาะฮ่องกงและไต้หวันตามลำดับ ทั้งนี้ ไม่มีการแปลคำว่า "Internationale" ในบทเพลงของสองภาษาข้างต้น
แองเตอร์นาซิอองนาลในวัฒนธรรมร่วมสมัย.
วงดนตรีร็อก "ถังเฉาเยฺว่ตุ้ย"  ได้นำเพลงแองเตอร์นาซิอองนาลมาเรียบเรียงให้เป็นดนตรีแนวเมทัลร็อคและนำออกเผยแพร่เมื่อ ค.ศ. 1991 โดยได้รับความนิยมในหมู่เยาวชนและกลุ่มชาตินิยม จนถึงปัจจุบัน
อี จง-ซ็อก
อี จง-ซ็อก (; เกิด 14 กันยายน ค.ศ. 1989) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเมื่อ ค.ศ. 2005 ในฐานะนายแบบ เขายังเดินแบบให้กับโซลแฟชันวีก และกลายเป็นนายแบบที่อายุน้อยที่สุดที่ได้เดินแบบให้กับงานดังกล่าว เริ่มอาชีพนักแสดงใน ค.ศ. 2010 เขายังได้รับบทนำในละครเรื่อง "โรงเรียนหัวใจใส" (2012) โดยเริ่มเป็นที่รู้จักจากการแสดงในละครเรื่อง "ไอแคนเฮียร์ยัวร์วอยซ์" (2013) และได้รับความนิยมในละครอีกหลายเรื่อง เช่น "Doctor Stranger" (2014), "พิน็อกคิโอ รักนี้หัวใจไม่โกหก" (2014), "W รักข้ามมิติ" (2016), "ลิขิตฝันฉันและเธอ" (2017) และ "ลุ้นรักฉบับโบนัส" (2019)
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2014
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2014 เป็นการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013–14, และเป็นครั้งที่ 59 ของการแข่งขันชิงแชมป์สโมสรในทวีปยุโรป โดย ยูฟ่า, และเป็นฤดูกาลที่ 22 นับตั้งแต่การเปลี่ยนชื่อ จาก ยูโรเปียนแชมเปียนคลับ เป็น ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก.
การแข่งขันจะมึข้นในวันเสาร์ที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2014, ที่สนาม อิชตาดีอูดาลุช ในกรุง ลิสบอน, ประเทศโปรตุเกส, ระหว่างสองฝั่งจากสเปน เรอัลมาดริด และ อัตเลติโกเดมาดริด. มันเป็นทัวร์นาเมนต์นัดชิงชนะเลิศครั้งที่ห้าที่สองทีมจากสมาคมเดียวกัน, และเป็นครั้งที่สองที่สองทีมจากสเปนชิงชนะเลิศกันเองและถือเป็นครั้งแรกที่มาจากเมืองเดียวกัน. เรอัลมาดริด ชนะไปได้ด้วยสกอร์ 4–1 หลังต่อเวลาพิเศษ, มาจากการทำประตูของ แกเร็ธ เบล, มาร์เซลู และ คริสเตียโน โรนัลโด ประกอบกับลูกโหม่งนาทีที่ 93 จาก เซร์คีโอ ราโมส, ซึ่งก็ถูกยกเลิกไปโดยประตูในช่วงครึ่งแรกของ เดียโก โกดิน. ในขณะเดียวกันนั้น, เรอัลมาดริดได้บันทึกสถิติแชมป์สมัยที่ 10 ได้ในรายการนี้, 12 ปี หลังจากที่ได้แชมป์รายการนี้มาครองถึง 9 สมัย.
ในฐานะทีมชนะเลิศ, เรอัลมาดริด จะต้องไปพบกับ เซบิยา ในยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2014 และจะเป็นทีมของยูฟ่า เข้าแข่งขันในรอบรองชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2014 ในฐานะทีมตัวแทนจากยูฟ่า.
สนามอิชตาดีอูดาลุช ในกรุง ลิสบอน, ประเทศโปรตุเกส, ได้รับการยืนยันให้เป็นสังเวียนนัดชิงชนะเลิศ เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2555 โดยผ่านวาระการประชุมคณะกรรมการ ยูฟ่าที่กรุง อิสตันบูล, ประเทศตุรกี.
สนามเหย้าของฝั่งทีมจากโปรตุกีส พรีเมรา ลีกา เบนฟิก้า ตั้งแต่ปี 2003, ได้ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ในฐานะเจ้าภาพ ยูฟ่า ยูโร 2004 5 นัด, รวมถึง ชิงชนะเลิศ. ก่อนที่จะมีการรื้อถอนในปี 2003, เพื่ปรับทางให้สนามรองรับความจุใหม่ถึง 65,000 คน, อิสตาจีอูดาลุซแบบดั้งเดิม เคยได้รับเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันฟุตบอลยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1992, ที่ทีม แวร์เดอร์ เบรเมิน เอาชนะ อาแอส โมนาโก 2–0, และนัดที่สองของ ยูฟ่าคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1983, ที่ทีม อันเดอร์เลชท์ รักษาสกอร์เสมอกับเบนฟิกา a 1–1 จนคว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จ.
ครั้งสุดท้ายของถ้วยยุโรปที่ได้จัดขึ้นในเกมนัดชิงชนะเลิศที่กรุงลิสบอนเกิดขึ้นใน 1967, เมื่องทีมจากสกอตแลนด์ เซลติก เอาชนะ อินเตอร์ จากอิตาลี 2–1 ที่สนาม อิสตาดีอู นาซีอูนาล. เมืองหลวงของโปรตุเกสยังเคยเป็นเจ้าภาพ ยูฟ่าคัพ 2005 นัดชิงชนะเลิศ ที่สนาม อิสตาดีอู โชเซ อัลวาลาเด, บ้านของทีมคู่ปรับตัวฉกาจสำคัญและเป็นทีมที่เข้าชิงชนะเลิศอย่าง สปอร์ติง ลิสบอน, ที่พ่ายแพ้ไปด้วยสกอร์ 3–1 ต่อ ซีเอสเคเอ มอสโก.
แอเมนโฮเทปที่ 3
เหลืองสยาม
เหลืองสยาม Hemsl. เป็นพืชมีดอกในสกุล "Lysimachia" วงศ์ Primulaceae หรือวงศ์ Myrsinaceae เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นทอดเลื้อย มีขนยาว มีรากตามข้อ ใบเดี่ยว มีขน ดอกออกเป็นช่อ ก้านดอกสั้น ผลแห้งแตก ลักษณะกลม กระจายพันธุ์ในอินเดีย เนปาล ภูฏาน จีนตอนใต้ พม่า เวียดนาม ในไทยพบที่เชียงใหม่ ในพืชชนิดนี้มี O-methylated flavonol syringetin
Lysimachia congestiflora
อี อี
อี อี (; 26 ธันวาคม ค.ศ. 1536 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1584) นามปากกาว่า ยุลกก (Yulgok, ) ซึ่งแปลว่า "หุบเขาแห่งลูกเกาลัด" เขาเป็นนักปราชญ์ลัทธิขงจื๊อใหม่ (Neo-Confucianism) คนสำคัญของเกาหลีในสมัยราชวงศ์โชซ็อน ทั้งเป็นนักการเมืองที่เคารพนับถือ แนวคิดและผลงานของอี อี นั้นมีอิทธิพลอย่างมากต่อวงการนักปราชญ์ลัทธิขงจื๊อใหม่ รวมถึงระบบราชการและแนวคิดทางการเมืองของอาณาจักรโชซอนนับตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่สิบหกเป็นต้นมา
อี อี เป็นสานุศิษย์คนสำคัญคนหนึ่งของบัณฑิตโจ กวังโจ และยังเป็นนักปราชญ์ร่วมสมัยกันกับอี ฮวัง นักปราชญ์ลัทธิขงจื๊อใหม่คนสำคัญอีกท่านของราชวงศ์โชซอน ซึ่งอาวุโสกว่าอีกด้วย
อี อี เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1536 ที่เมืองคังนึง จากมณฑลคังวอนแห่งอาณาจักรโชซอน บิดาของเขาเป็นเสนาบดีลำดับสี่ (จวาชันซอน; ) ส่วนมารดาของเขาคือ ชิน ซาอิมดัง  ศิลปินนักวาดภาพหญิงผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง (ทั้งอี อี และมารดา ได้รับเกียรติปรากฏอยู่บนธนบัตร 5000 วอนและ 50,000 วอนในปัจจุบันอีกด้วย) เขาเป็นหลานชายของอี กี  ผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีในช่วง ค.ศ. 1549-1551 กล่าวกันว่าเมื่ออายุได้ 7 ขวบ เขาก็ร่ำเรียนคัมภีร์ลัทธิขงจื๊อจนเจนจบ และผ่านการสอบเป็นข้าราชการฝ่ายบุ๋นตั้งแต่อายุเพียง 13 ปีเท่านั้น ต่อมาเมื่ออายุ 16 ปี มารดาของเขาได้ถึงแก่กรรมลง ทำให้เขาเลือกใช้ชีวิตอยู่อย่างสันโดษ ณ ภูเขาคึมกังถึง 3 ปีเพื่อศึกษาหลักธรรมของพุทธศาสนา ต่อมาเมื่ออายุ 20 ปีจึงออกจากภูเขาและหันมาศึกษาคำสอนของลัทธิขงจื๊อ
อี อี แต่งงานเมื่ออายุ 22 ปี และได้เดินทางไปเข้าพบกับปรมาจารย์อี ฮวัง ที่โทซานในปีต่อมา ภายหลังเขาสอบรับราชการผ่านได้คะแนนสูงสุดจากการเขียนความเรียงเรื่อง "ชอนโดแช็ก" หรือ "ตำราว่าด้วยวิถีแห่งสวรรค์"  ซึ่งได้รับการยอมรับในฐานะวรรณกรรมชิ้นเอกอย่างกว้างขวาง เนื้อหาของงานเขียนชิ้นนี้นั้นว่าด้วยความรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์และปรัชญาลัทธิขงจื๊อในด้านการเมือง ทั้งยังแสดงถึงความรู้ความเข้าใจในปรัชญาลัทธิเต๋าของเขาเองอย่างลึกซึ้งอีกด้วย อีกทั้งเขายังได้สอบผ่านได้คะแนนสูงสุดติดต่อกันถึง 9 ครั้ง และเมื่ออายุได้ 26 ปี บิดาของอี อี ได้ถึงแก่กรรมลง
ส่วนตัวอี อี นั้นเมื่ออายุ 29 ปี ได้รับราชการในตำแหน่งต่าง ๆ มากมาย ในปี ค.ศ. 1568 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "ซอจังกวาน" หรือ "เจ้าหน้าที่ฝ่ายเอกสารของกรมพิธีการ"  ติดตามขบวนราชทูตโชซอนไปยังจักรวรรดิจีนในสมัยราชวงศ์หมิงอีกด้วย ส่วนเมื่ออายุได้ 34 อี อี ได้มีส่วนในการเขียนบันทึกจดหมายเหตุรายวันของราชสำนักในรัชสมัยพระเจ้ามยองจงแห่งโชซอน โดยเขียนในส่วนของทงโฮมุนดัพ ซึ่งเป็นบันทึก 11 ความเรียงเกี่ยวกับนโยบายทางการเมืองการปกครองที่เขาได้เสนอไว้ว่าการปกครองที่ทรงธรรมนั้นควรเป็นอย่างไร ด้วยเหตุที่รับราชการในตำแหน่งต่าง ๆ มาอย่างยาวนาน ทำให้อี อี เป็นไว้วางพระทัยของพระราชาเป็นอย่างมาก เขาเป็นหนึ่งในขุนนางคนสำคัญคนหนึ่งในฝ่ายการเมืองของราชสำนัก ต่อมาเมื่ออายุได้ 40 ปี เขาได้ทูลถวายงานเขียนและฎีกามากมายต่อราชสำนัก แต่กลับล้มเหลวเมื่อเกิดความขัดแย้งของการเมืองในราชสำนักขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1576 ความพยายามปฏิรูปการเมืองของเขาจึงหมดความหมายลงและทำให้เขาเดินทางกลับบ้านเกิดไป โดยระหว่างที่พำนักที่บ้านเกิดนั่นเอง เขาได้ใช้เวลาไปกับการสั่งสอนเหล่าสานุศิษย์และได้เขียนตำรับตำราออกมามากมาย
ภายหลังเมื่อกลับมารับราชการอีกครั้งตอนอายุ 45 ปี อี อี ได้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีและเจ้ากรมหลายตำแหน่ง ระหว่างนี้เขาก็ได้เขียนงานเขียนมากมายที่บันทึกถึงสถานการณ์ทางการเมืองที่โหดร้ายรุนแรงในช่วงเวลานั้นด้วยจุดประสงค์ที่จะยับยั้งมันให้เบาบางลงได้บ้าง อย่างไรก็ดีในรัชสมัยของพระเจ้าซอนโจนั้น พระองค์ไม่ค่อยใส่ใจและบอกปัดแนวคิดของอี อี อยู่บ่อยครั้ง ทำให้อี อี ลำบากใจมากขึ้นในการพยายามจะเป็นกลางทางการเมืองในราชสำนักต่อไป เขาจึงได้ทูลลาออกจากราชการในปี ค.ศ. 1538 และปีต่อมาก็ถึงแก่กรรมลง
มีเรื่องเล่ากันว่า ตอนยังมีชีวิตอยู่นั้น อี อี ได้สร้างกระโจมไฟเตือนภัยไว้ที่ริมแม่น้ำอิมจิน (Imjin River) และสั่งให้ลูกหลานของเขาจุดไฟสัญญาณเพื่อเอาไว้เตือนพระราชาหากต้องทรงลี้ภัยไปยังทางเหนือจากกรุงฮันยาง (โซล) เพื่อให้ทรงเตรียมไปหลบในป้อมปราการ ภายหลังกระโจมไฟดังกล่าวได้ถูกยึดครองในช่วงสงครามอิมจิน (การบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135–2141))
อี อี ไม่ได้เป็นเพียงนักปรัชญาเท่านั้น แต่ยังเป็นนักปฏิรูปการเมืองอีกด้วย ในทางปรัชญาแล้ว เขาไม่ได้เห็นด้วยเสียทั้งหมดกับแนวคิดทวินิยมของลัทธิขงจื๊อใหม่ (dualistic Neo-Confucianism) ที่อี ฮวังสมาทาน สำนักเรียนลัทธิขงจื๊อของเขาเน้นคำสอนที่มีลักษณะเป็นรูปธรรมมากกว่าคำสอนเรื่องจิตภายใน วิธีการทางปรัชญาของเขาจึงมีลักษณะที่เป็นไปในทางเน้นการปฏิบัติโดยให้ความสำคัญกับประสบการณ์ภายนอก (มิใช่ภายในจิต) มากกว่า ในขณะที่อี ฮวังนั้นท้อใจอยู่หลายครั้งหลายครากับการเมืองภายในราชสำนัก อี อี กลับเป็นขุนนางที่มุ่งมั่นในทางการเมือง เขาเชื่อว่าการเมืองและการทำงานในระบบราชการคือส่วนสำคัญในค่านิยมแบบขงจื๊อ อี อี เน้นย้ำว่า การเรียนรู้เพื่อจะเป็นปราชญ์และการอบรมบ่มเพาะตนคือรากฐานของระบบการปกครองที่เหมาะสมยิ่ง
อี อี ยังมีชื่อเสียงในด้านความสุขุมรอบคอบในด้านความมั่นคงของอาณาจักรอีกด้วย เขาเคยนำเสนอร่างนโยบายที่ให้เตรียมกองทัพไว้ป้องกันการรุกรานจากญี่ปุ่นซึ่งเขาเชื่อว่าจะมาบุกโจมตีเมื่อไหร่ก็ได้ ข้อเสนอของเขาถูกที่ประชุมเสนาบดีปฏิเสธไป และภายหลังข้อกังวลของเขาในเรื่องนี้ก็ได้รับการยืนยันเพียงไม่นานหลังจากเขาเสียชีวิตไปแล้ว ในรูปของ การบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135–2141) นั่นเอง
งานเขียนของอี อี มีอยู่ถึง 193 ชิ้น และได้รับการตีพิมพ์ถึง 276 ครั้งใน 6 ภาษา และมีหอสมุดถึง 2,236 แห่งที่มีผลงานเหล่านี้ ต่อไปนี้คือรายชื่อผลงานอย่างคร่าว ๆ ของเขา
Yulgongno ถนนใจกลางโซล ตั้งชื่อตามเขา และมีการใส่ภาพของเขาในธนบัตร 5,000 วอน
ไกรทอง (พืช)
ไกรทอง หรือหุนไห้ ชื่ออื่นๆคือ แก่นแดง เข็ดมูล เจตมูล (ปราจีนบุรี) ต๋านฮ้วนเป็ด (เชียงใหม่) พิกุลทอง (ประจวบคีรีขันธ์) กระดูกอึ่ง (Miq.) Kurz อยู่ในวงศ์ Erythroxylaceae เป็นไม้พุ่มไม่ผลัดใบ ลำต้นกลม มีรอยแผลของหูใบ เกือบรอบกิ่ง เปลือกเรียบสีน้ำตาล เป็นร่องตามยาว เปลือกในสีเหลืองแกมน้ำตาล ไม่มีขน ใบเดี่ยว ด้านบนเนื้อใบหนาเกลี้ยงเป็นมัน ด้านล่างเกลี้ยง ขอบใบเรียบ ใบรูปสามเหลี่ยมถึงรูปใบหอก ดอกขนาดเล็ก ออกเป็นช่อกระจุก สีขาวอมเขียวอ่อน มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ผลอ่อนสีเขียว ผลสุกมีสีเหลืองหรือแดง เป็นมัน เมล็ดแบนโค้ง
ยอดอ่อน ใบ กินกับลาบหรือน้ำพริก ทางจังหวัดอุบลราชธานี รากใช้รักษาโรคไตพิการ บำรุงน้ำนม แก้ผิดสำแดง เปลือก ใช้เป็นส่วนผสมเครื่องยาบำรุงกำลังร่างกาย และใช้เบื่อปลา ในฟิลิปปินส์ใช้ใบเบื่อปลาเช่นกัน
Erythroxylum cuneatum
วงศ์โคคา
วงศ์โคคา หรือ Erythroxylaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่ประกอบด้วยสมาชิก 4 สกุลและประมาณ 240 สปีชีส์ พืชที่เป็นที่รู้จักดีของวงศ์นี้คือโคคา ซึ่งใช้ผลิตสารเสพติดที่เรียกโคเคน
Erythroxylaceae
หวายขม
หวายขม  เป็นหวายกอ ลำต้นค่อนข้างเล็ก กาบหุ้มลำต้นมีหนามปกคลุมเป็นแถบสีดำมันวาว ปลายหนามเป็นขน พบได้ทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใช้ในการผูกมัด จักสานตะกร้า ทำเครื่องมือดักปลาและดักสัตว์
Calamus diepenhorstii
หวายขี้เหร่
หวายขี้เหร่ เป็นหวายกอขนาดกลาง มีมือเกาะ โคนก้านใบบวมงอคล้ายหัวเข่า มีหนามสีทึบปกคลุมหนาแน่นพบในไทย มาเลเซีย สิงคโปร์ ใช้ทำเฟอร์นิเจอร์และจักสานตะกร้า
Calamus densiflorus
พรรณนภา หาญสุจินต์
พรรณนภา หาญสุจินต์ เกิดวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2540 นักเทควันโดหญิงทีมชาติไทยจากกรุงเทพมหานคร พรรณนภาเป็นแชมป์เทควันโดโลกคนที่ 6 ของไทยโดยได้แชมป์เทควันโดโลกปี 2019 รุ่นไม่เกิน 53 กก. โดยก่อนหน้านี้ได้สร้างผลงานยอดเยี่ยมด้วยการคว้าเหรียญทองจากการแข่งขันเทควันโด รายการ "โคเรีย โอเพ่น 2013" รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง ที่เมืองชุนชอน ประเทศเกาหลีใต้ เหรียญทองจากการแข่งขันเทควันโดเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย รายการ "Asian Junior Taekwondo Championships 2013" รุ่นไม่เกิน 52 กก.หญิง ที่กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย และเหรียญทองจากกีฬาเทควันโด รุ่นไม่เกิน 49 กก.หญิง ในการแข่งขัน "ซีเกมส์ ครั้งที่ 27" ที่ประเทศเมียนมาร์ ซึ่งเป็นการเข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ครั้งแรก
พรรณนภาสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย กรุงเทพมหานคร การศึกษา พรรณนภาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการกีฬา มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ต่อมาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทสาขาการจัดการมหาบัณฑิต (การเป็นผู้ประกอบการ) มหาวิทยาลัยรังสิต เรียนและฝึกซ้อมเทควันโดที่ณัฐกรยิม เคยมีผลงานการแข่งขันเทควันโดในระดับประเทศ เช่น เหรียญทองจากการแข่งขันเทควันโด รุ่นไม่เกิน 44 กก.หญิง "กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 27" หรือ "อุตรดิตถ์เกมส์" เหรียญทองจากการแข่งขัน รายการ "GH BANK" เทควันโด ยุวชน - เยาวชน ชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2554 รุ่นไม่เกิน 44 กก.หญิง เหรียญทองจากการแข่งขัน รายการ "GH BANK" เทควันโดชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2555 รุ่นไม่เกิน 53 กก.หญิง โดยสามารถเตะเอาชนะสริตา ผ่องศรี ในรอบรองชนะเลิศ ก่อนที่จะคว้าชัยชนะเป็นแชมป์ประเทศไทยได้สำเร็จ และเหรียญทองจากการแข่งขันเทควันโด รุ่นไม่เกิน 53 กก.หญิง "กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42" หรือ "สุพรรณบุรีเกมส์"