pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นายร้อยเอก หลวงทวยหาญรักษา มีชื่อตัวว่า เพิ่ม เป็นทหารภายใต้บังคับบัญชาของเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เจิม แสง-ชูโต) ได้ร่วมเดินทางไปในสงครามปราบฮ่อ เมื่อ พ.ศ. 2428 และปราบเงี้ยวมณฑลพายัพเมื่อ พ.ศ. 2445 หลวงทวยหาญรักษายังเป็นกวีผู้หนึ่ง ได้แต่งนิราศหลวงพระบาง บันทึกเรื่องราวการเดินทางไปปราบฮ่อ ซึ่งได้ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2434 แต่งพระลอคำกลอนซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2437 และผลงานเรื่องสุดท้ายของท่านคือนิราศปราบเงี้ยวมณฑลพายัพหรือรายงานปราบเงี้ยว ซึ่งแต่งไว้ไม่จบเรื่อง ไม่ทราบปีที่ถึงแก่กรรม แต่จากคำนำนิราศปราบเงี้ยวมณฑลพายัพที่พิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2469 หลวงทวยหาญรักษาได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว
เบิร์นอิตดาวน์ (เพลงลิงคินพาร์ก)
"เบิร์นอิตดาวน์"  (ชื่อเดิม "Buried at Sea") เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก เพลงถูกปล่อยที่สถานีวิทยุ ในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลด ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 เป็นซิงเกิลแรกจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 "ลิฟวิงทิงส์" เพลงแต่งโดยลิงคินพาร์กและโปรดิวซ์โดยหนึ่งในสองนักร้องนำของวง ไมค์ ชิโนดะ และ ริก รูบิน ผู้ที่ร่วมผลิตสตูดิโออัลบั้มของวง ได้แก่ "มินิตส์ทูมิดไนต์" (2550) และ "อะเทาซันด์ซันส์" (2553) มิวสิกวิดีโอของเพลงนี้กำกับโดย โจ ฮาห์น นักเทิร์นเทเบิลของวง ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 "เบิร์นอิตดาวน์" จำหน่ายได้มากกว่า 1 ล้านชุด ในสหรัฐอเมริกา ทำให้ยอดจำหน่ายซิงเกิลของวงเป็น 8 ล้านชุด
มิวสิกวิดีโอของเพลงนี้กำกับโดย โจ ฮาห์น นักเทิร์นเทเบิลของวง เริ่มการถ่ายทำเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2555 วอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์ ประกาศว่าวิดีโอเนื้อเพลงจะเผยแพร่เป็นครั้งแรกในวันที่ 15 เมษายน ผ่านเว็บไซต์ยูทูบ เชสเตอร์ เบนนิงตัน อธิบายว่ามิวสิกวิดีโอนี้จะมุ่งแนวคิดให้เป็น "ห้องอิเล็กทรอนิกที่เต็มไปด้วยสายไฟฟ้ามากมาย" และยังกล่าวอีกว่ามิวสิกวิดีโอจะมีภาพเอฟเฟ็กเป็นจำนวนมาก "เบิร์นอิตดาวน์" ถูกนำไปใช้เป็นทีเซอร์ของ การแข่งขันของเอ็นบีเอ ฤดูกาลเพลย์ออฟ 2012 ที่ออกอากาศในเทอร์เนอร์เน็ตเวิร์กเทเลวิชัน ที่มีการแสดงตัวอย่างของมิวสิกวิดีโอ มิวสิกวิดีโอเผยแพร่เป็นครั้งแรกในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ในเอ็มทีวีมิวสิกวิดีโอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงใน 2012 รางวัลมิวสิกวิดีโอของเอ็มทีวีในสองรายการคือ วิดิโอเพลงร็อกยอดเยี่ยม และวิดีโอเอฟเฟ็กยอดเยี่ยม
ไมค์ ชิโนดะ
ภูมิแพ้กรุงเทพ
"ภูมิแพ้กรุงเทพ" เป็นซิงเกิลของ นครินทร์ กิ่งศักดิ์ โดยมีตั๊กแตน ชลดา มาร่วมร้อง ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองและผู้เรียบเรียงโดย นครินทร์ กิ่งศักดิ์ ออกจำหน่ายในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2556
มิวสิกวิดีโอเพลง "ภูมิแพ้กรุงเทพ" ถ่ายทำที่ อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี โดยมี ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต และนักแสดงจากสังกัดโพลีพลัส เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค มาร่วมแสดงด้วย เริ่มจากพระเอกถูกวินิฉัยเป็นโรคแพ้กรุงเทพ และบอกให้ไปหาที่พักอากศบริสุทธิ์ในต่างจังหวัด แล้วได้ไปเจอสาวชาวนาคนหนึ่ง และตกหลุมรัก
เพลง "ภูมิแพ้กรุงเทพ" ได้อันดับ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2556 และอันดับที่ 17 ของชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
มารีน่า เบย์, สิงคโปร์
อูโอะตะมะ
อูโอะตะมะ  เกิดเมื่อ พ.ศ. 2391 ได้บวชเป็นสามเณรและบวชเป็นพระภิกษุต่อมา จนได้เป็นเจ้าอาวาสวัดในหมู่บ้านพยิลองจอว์ เมื่อมัณฑะเลย์แตก อูโอะตะมะจึงสึกออกจากพระและมาเป็นผู้นำฝ่ายต่อต้านอังกฤษ และได้ร่วมมือกับกลุ่มต่อต้านอื่นๆ กองทัพของอูโอะตะมะสามารถยึดเมืองสะคุได้ และยังเข้าตีเมืองสาลิน มยัตไลธอง และสีนบยูจุนใน พ.ศ. 2429 ซึ่งเป็นการรบที่ดุเดือดและสังหารนายทหารอังกฤษได้หลายคน หลังจากนั้น อูโอะตะมะเปลี่ยนมาใช้การรบแบบกองโจร ในที่สุด อูโอะตะมะถูกจับได้ที่เลกายง์ เพราะบุตรบุญธรรมทรยศไปแจ้งข่าวแก่อังกฤษ อูโอะตะมะถูกตัดสินให้ประหารชีวิตแต่เปิดโอกาสให้อุทธรณ์เพื่อลดโทษได้ แต่อูโอะตะมะปฏิเสธ ยินดีรับโทษประหาร เขาถูกประหารชีวิตเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2432
กาตตวรายัน
พระกาตตวรายัน ( ,) เป็นเทพเจ้าในศาสนาฮินดูประเภทเทพอารักษ์พื้นเมือง(ครามเทวตา)ของชาวทมิฬในภาคใต้ของรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย โดยมีเทวฐานะคือเทพอารักษ์ผู้คุ้มครองเทวสถานและหมู่บ้านของชาวทมิฬ ฐานะและบทบาทหน้าที่ของพระองค์ตรงกับตรงกับกับคติของพระเสื้อวัด เทพอารักษ์ หรือ มเหสักข์ (มเหศักดิ์)ในศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทยก่อนการมาถึงของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ที่มาของเทพเจ้าองค์นี้และเทพเจ้าท้องถิ่นอื่นๆส่วนใหญ่ในอินเดียภาคใต้มาจากการบูชาบรรพบุรุษ หรือ วีรชน ในอดีตและได้รับการผสานความเชื่อต่อมาด้วยตำนานเทพปกรณัมให้เข้ากับศาสนาพราหมณ์ ฮินดู
ที่มาจากตำนานท้องถิ่น.
เดิมเป็นเทวดาผู้พิทักษ์ที่พระอิศวรให้เฝ้าสวนอุทยานของพระอุมา ต่อมาได้มีเหตุอันต้องกลั่นแกล้งเทพธิดาทั้งเจ็ดองค์อันเป็นนางเทพธิดาบริวารของพระอิศวร เทพธิดาทั้งเจ็ดจึงไปทูลพระอิศวร พระอิศวรจึงให้ไปเกิดเป็นจัณฑาล ให้ไปล่วงเกินหญิงตระกูลพราหมณ์และถูกประหารชีวิตด้วยการเสียบไม้ พระอุมาได้ขออภัยโทษให้เด็กเฝ้าสวน พระอิศวรไม่พอใจจึงให้พระอุมาไปเกิดในโลกด้วย เด็กเฝ้าสวนได้ไปเกิดเป็นบุตรของพระอุมาในโลกมนุษย์หลายชาติ ทุกชาติจะทำแต่ความชั่ว แม้ว่าแม่จะสั่งสอนให้ทำความดีก็ตาม จนชาติสุดท้ายเด็กเฝ้าสวนไปเกิดเป็นจัณฑาล ลักพานางพราหมณ์ที่เป็นธิดาบุญธรรมของกษัตริย์ไป จึงถูกพิพากษาให้ประหารชีวิตด้วยการเสียบไม้ เด็กเฝ้าสวนได้แสดงอำนาจ สะกดทหารแล้วปีนขึ้นไปเสียบตัวเองอยู่บนไม้ ไม่ยอมลงมา สุดท้ายพระอิศวรต้องมาอ้อนวอน เด็กเฝ้าสวนจึงยอมลงมาและกลายเป็นเทวดารักษาบ้านเมืองในที่สุด
ชาวอินเดียที่นับถือเทพองค์นี้จะจัดงานฉลองปีละครั้ง โดยจะเล่นดนตรีและแสดงละครเกี่ยวกับตำนานของเทพ คนทรงจะร่ายรำจนถึงเที่ยงคืนโดยมีทั้งเครื่องพันธนาการและพวงมาลัย ในปัจจุบันใช้เพียงพวงมาลัย คนทรงจะร่ายรำแล้วขึ้นไปนั่งบนไม้เสียบจนสว่างจึงลงมา ฉีกพวงมาลัยแจกชาวบ้านโดยถือว่าเป็นของศักดิ์สิทธิ์
มิวะ อาซาโอะ
มิวะ อาซาโอะ  เกิดวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986 ที่เมืองซูซูกะ จังหวัดมิเอะ เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายหาดหญิงชาวญี่ปุ่น ซึ่งมักมีการอ้างถึงเธอผ่านสื่อในฐานะ "นางฟ้าแห่งวอลเลย์บอลชายหาด" หรือเรียกอย่างย่อว่า "นางฟ้าชายหาด" เนื่องด้วยเธอมีหน้าตาดี อาซาโอะได้ช่วยให้กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดเป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น ในขณะที่ตัวเธอเองได้กลายเป็นผู้มีชื่อเสียงระดับประเทศ ผ่านการปรากฏตัวนับครั้งไม่ถ้วนทั้งในโทรทัศน์, นิตยสาร และหนังสือพิมพ์
เปียโนคอนแชร์โต (กรีก)
สนามกีฬากลางแจ้งมาโกมาไน
สนามกีฬากลางแจ้งมาโกมาไน  เป็นลานสเก็ตน้ำแข็ง ตั้งอยู่ที่เมืองซัปโปโระ ประเทศญี่ปุ่น
ในปี ค.ศ. 1972 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของโอลิมปิกฤดูหนาว 1972
คลองสาน
เคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค
เคลาส์ ฟิลลิพ มารีอา เช็งค์ "กราฟ" ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค  เป็นนายทหารบกเยอรมัน มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้นำแผนลับ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 เพื่อสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์และยึดอำนาจจากรัฐบาลพรรคนาซี และยังถือเป็นบุคคลสำคัญของขบวนการต่อต้านนาซีในเยอรมนี ภายหลังแผนการล้มเหลว เขาถูกประหารชีวิตพร้อมกับผู้ก่อการคนอื่นๆ
ชื่อเต็มของชเตาเฟินแบร์คคือ เคลาส์ ฟิลลิพ มารีอา ยุสทีนีอัน ตัวเขามีบรรดาศักดิ์ขุนนาง "กราฟ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค" เขาเกิดที่ปราสาทเย็ททิงเงิน ทางตะวันออกของภาคชวาเบิน ในราชอาณาจักรบาวาเรีย ส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเยอรมัน เป็นบุตรคนที่สามในสี่คนของครอบครัว ตระกูลชเตาเฟินแบร์คเป็นหนึ่งในตระกูลขุนนางคาทอลิกเก่าแก่ไม่กี่ตระกูลในภาคใต้ของเยอรมนี
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองปะทุขึ้นในปีค.ศ. 1939 ชเตาเฟินแบร์คและหน่วยของเขามีส่วนร่วมในการบุกครองโปแลนด์ เขาสนับสนุนให้เยอรมนียึดครองโปแลนด์และใช้ชาวยิวเป็นทาสแรงงานเพื่อความรุ่งเรืองของเยอรมนี เมื่อเสร็จศึกโปแลนด์ ชเตาเฟินแบร์คเริ่มรับรู้ถึงความเลวร้ายของระบอบนาซี ลุงของเขาสังเกตเห็นได้จึงพยายามโน้มน้าวให้เข้าร่วมกับขบวนการต่อต้านนาซี เขาถูกร้องขอให้เป็นทหารผู้ช่วยของจอมพลวัลเทอร์ ฟ็อน เบราคิทช์ ผู้บัญชาการใหญ่กองทัพบกในขณะนั้น เพื่อร่วมวางแผนรัฐประหาร ชเตาเฟินแบร์คปฏิเสธโดยอ้างว่าทหารทุกนายได้ปฏิญาณความภักดีต่อฮิตเลอร์ไปแล้วในค.ศ. 1934
ต่อมาเขาได้ถูกย้ายไปสังกัดหน่วยขึ้นตรงกองบัญชาการใหญ่กองทัพบกในช่วงสงครามลวง ในตอนนี้เขายังไม่ได้คิดวางแผนรัฐประหารใดๆ แต่พี่ชายสองคนของชเตาเฟินแบร์คเริ่มติดต่อกับฝ่ายต่อต้านทั้งพลเรือนและทหารแล้ว ชเตาเฟินแบร์คถูกโอนย้ายไปสังกัดกองพลยานเกราะที่ 6 และทำหน้าที่เป็นนายทหารเสนาธิการในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศส ในช่วงนี้เขาได้รับกางเขนเหล็กชั้นหนึ่ง ในปีค.ศ. 1943 ชเตาเฟินแบร์คในยศพันโทถูกส่งตัวไปปฏิบัติหน้าที่นายทหารเสนาธิการของกองทัพน้อยแอฟริกาที่ประเทศตูนีเซีย เขาได้รับบาดเจ็บในสนามรบที่นี่ โดยสูญเสียตาซ้าย, แขนขวา, และสองนิ้วมือซ้าย
หลังพักรักษาตัวอยู่หลายเดือน ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1943 ชเตาเฟินแบร์คได้รับการจัดแจงโดยทหารระดับสูงในฝ่ายต่อต้านให้เป็นนายทหารเสนาธิการในกองบัญชาการกำลังสำรอง  ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงเบอร์ลิน จนกระทั่งเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944 เขาได้เลื่อนยศเป็นพันเอกและได้ตำแหน่งใหม่เป็นหัวหน้าฝ่ายเสนาธิการประจำผู้บัญชาการกำลังสำรอง พลเอกอาวุโสฟรีดริช ฟร็อม เมื่อได้ดำรงตำแหน่งนี้ สิ่งแรกที่เขาทำคือการนำร่างปฏิบัติการวัลคือเรอ ฉบับแก้ไขไปขออนุมัติต่อฮิตเลอร์ เพื่อที่จะใช้ก่อรัฐประหาร
การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
การจุดคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 เป็นการจุดคบเพลิงโอลิมปิกครั้งแรกที่เบอร์ลิน นาซีเยอรมนี
ซีลา
&lt;parentid&gt;10432949&lt;/parentid&gt;
&lt;timestamp&gt;2022-11-23T16:47:40Z&lt;/timestamp&gt;
&lt;comment&gt;YURi ย้ายหน้า สคิลลา ไปยัง ซีลา: / ˈsɪl ə /&lt;/comment&gt;
ซีลา (; กรีก: Σκύλλα, "Skylla") เป็นอสูรกายทะเลปรากฏในเทพปกรณัมกรีก เคียงคู่กับคาริบดิส อันเป็นที่มาของสุภาษิตตะวันตกที่ว่า "ระหว่างคาริบดิสและซีลา"
ซีลา มีท่อนบนเป็นหญิงสาวรูปร่างหน้าตาสวยงาม แต่ท่อนล่างเป็นสุนัขดุร้ายทั้งหมด 6 หัว เชื่อว่าซีลาและคาริบดิสอาศัยอยู่บริเวณโขดหินแถบช่องแคบเมสสินา ใกล้กับเกาะซิซิลี ในประเทศอิตาลี ในปัจจุบัน
เดิมที ซีลาเป็นนิมฟ์หรือพรายน้ำที่มีรูปร่างหน้าตาสวยงาม เป็นบุตรีของเพอร์ซิส เทพแห่งน้ำ กลอคัส ซึ่งเป็นเทพแห่งท้องทะเลอีกองค์หนึ่งตามปกรณัม เมื่อได้มาพบเห็นซีลาก็หลงรักและปรารถนาอยากได้ครอบครองนาง แต่ซีลากลัวในรูปร่างอันประหลาดของกลอคัส จึงวิ่งหนีเมื่อกลอคัสปรากฏตัวขึ้นเหนือน้ำ กลอคัสจึงเล่าเรื่องทั้งหมดนี้ให้แก่นางแม่มด เซอร์ซี เพื่อหวังให้นางช่วย แต่เมื่อเซอร์ซีได้ฟังเรื่องทั้งหมดแล้ว นางกลับหลงรักกลอคัสแทน และได้เทยาพิษลงในน้ำในจุดที่ซีลาลงเล่นน้ำบ่อย ๆ เมื่อซีลาลงเล่นน้ำร่างกายท่อนล่างเมื่อแตะน้ำจึงกลับกลายเป็นสุนัขดุร้าย 6 หัวแทน และถูกตรึงอยู่ ณ ที่นั้น ไม่สามารถขยับไปไหนได้ จึงกลายเป็นอสูรกายคอยดักเล่นงานลูกเรือตามเรือที่ผ่านไปมา โดยจับกินเป็นอาหาร
อีกปกรณัมหนึ่ง เล่าว่า ซีลาเป็นชายาลับ ๆ อีกองค์ของโพไซดอน มหาเทพแห่งท้องทะเล จึงทำให้แอมฟิไทรทีชายาใหญ่ของโพไซดอนเกิดความหึงหวง จึงเอายาพิษมาโปรยใว้ที่จุดที่ซีลาลงเล่นน้ำ จึงกลายเป็นอสูรกายไป และบางปกรณัมก็ว่า ซีลาถูกปราบโดยเฮราคลีส จึงกลายเป็นโขดหินไป
เรื่องราวของสคลิลาและคาริบดิสปรากฏในมหากาพย์โอดิสซีย์ โดย เรือของโอดิซูสต้องผ่านช่องแคบเมสสินาในระหว่างเดินทางกลับ หลังเสร็จสงครามกรุงทรอย โอดิสซูสจำต้องเลือกว่าจะเสี่ยงเอาเรือแล่นไปใกล้คาริบดิสและเรืออาจถูกน้ำวนของนาง ดูดจนอัปปางจมไปทั้งลำหรือนำเรือเข้าไปใกล้โขดหินซีลาและเสี่ยงต่อการถูกจู่โจม ซึ่งสุดท้าย โอดิสซูสก็เลือกนำเรือเข้าใกล้โขดหินซีลาและต้องเสียลูกเรือ 6 คนโดยถูกสุนัขทั้ง 6 หัวของซีลาฉกไปกินหัวละคน
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย ซีลาได้ถูกอ้างอิงถึงในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เซนต์เซย่า โดยปรากฏเป็นมารีนเนอร์ระดับขุนพล ชื่อ ซีลา อิโอ เป็นผู้พิทักษ์เสาค้ำมหาสมุทรแปซิฟิคใต้ โดยดัดแปลงให้ซีลามีท่อนล่างเป็นสัตว์ป่าดุร้าย 6 ชนิดแทน
สคิวล่า
สคิลล่า
การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
การจุดคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 เป็นการจุดคบเพลิงโอลิมปิกครั้งที่ 2 ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 811
ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 811 (UA811) เป็นเที่ยวบินระหว่างประเทศในเส้นทาง ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ไปยัง ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย โดยออกเดินทางจาก โฮโนลูลู รัฐฮาวาย เมื่อคืนวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2532 แต่บินขึ้นได้เพียงไม่กี่นาที ประตูห้องโดยสารได้หลุดออกจากตัวเครื่องขณะที่บินอยู่ ทำให้มีผู้เสียชีวิต 9 คน
คืนวันที่ 24 กุมภาพันธ์ เวลา 01.52 น. ตามเวลาท้องถิ่นของสหรัฐ เครื่องบิน โบอิง 747-100 ซึ่งบินมาจาก ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส มุ่งสู่ ท่าอากาศยานซิดนีย์ พร้อมผู้โดยสาร 337 คน และลูกเรือ 18 คน โดยมีแวะพักที่โฮโนลูลูและโอ๊คแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ ได้ออกเดินทางจาก ท่าอากาศยานนานาชาติโฮโนลูลู เพื่อไปยังจุดหมาย โดยนักบินเปิดสัญญาณรัดเข็มขัดนิรภัยซาย-ออนเนื่องจากมีพายุฝนฟ้าคะนอง แต่หลังจากบินได้เพียงไม่กี่นาที ขณะเครื่องบินไต่ระดับอยู่ที่ 23,000 ฟุด ผู้โดยสารเริ่มได้ยินเสียงคล้ายของตก และทันใดนั้นเอง ประตูห้องโดยสารที่ส่วนใหญ่อยู่บริเวณด้านหน้าเกิดหลุดออกจากตัวเครื่องขณะที่บินอยูเหนือมหาสมุทรแปซิฟิก ทำให้ที่นั่ง 5 แถวซึ่งมีผู้โดยสารจำนวนหนึ่งถูกดูดออกไปจากเครื่อง เกิดแรงดันอากาศจำนวนมากภายในเครื่องบินและเกิดไฟไหม้ที่เครื่องยนต์ตัวที่ 4 นักบินจำเป็นต้องลดเพดานบินพร้อมกับทิ้งเซื้อเพลิงลงสู่ทะเลและตัดสินใจเลี้ยวกลับไปที่ท่าอากาศยานนานาชาติโฮโนลูลู เมื่อลงจอดได้แล้ว ก็สั่งอพยพผู้โดยสารทุกคนลงจากเครื่องโดยที่ 346 คนปลอยภัย
จากเหตุการณ์ครั้งนั้ มีผู้เสียชีวิต 9 คน และบาดเจ็บ 38 คน
การสืบสวนหาสาเหตุของครอบครัวแคมป์เบล.
หนึ่งในผู้โดยสาร 9 คนที่เสียชีวิตจากเที่ยวบินที่ 811 คิอ ลี แคมป์เบล ชาวนิวซีแลนด์ที่กำลังจะกลับบ้าน ทำให้เควินและซูซาน แคมป์เบล ซึ่งเป็นบิดาและมารดาของลีตัดสินใจสืบสวนหาสาเหตุการตายของลูกชายด้วยตัวเอง 2 เดือนหลังเกิดอุบัติเหตุ ทางคณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติสหรัฐ (National Transportation Safety Board-NTSB) จัดแถลงเรื่องเหตุการณ์ดังกล่าวโดยครอบครัวแคมป์เบลเดินทางมาร่วมฟังด้วย ระหว่างช่วงพัก ครอบครัวแคมป์เบลลงมือจัดการเรื่องนี้เอง พวกเขาเปิดกล่องหลายใบที่เต็มไปด้วยแฟ้มเอกสารสำคัญ พวกเขาพบว่า ประตูห้องสินค้าของโบอิง 747เปิดออกได้เองขณะที่บินอยู่ ซึ่งนำไปสู่การหลุดของประตูห้องโดยสารนั่นเอง
จากการสืบสวนหาสาเหตุของครอบครัวแคมป์เบลทำให้พวกเขาทราบสาเหตุการเกิดอุบัติเหตุอยู่ 2 อย่างคือ 1. สาเหตุที่ประตูห้องสินค้าของโบอิง 747เปิดออกขณะที่บินจนทำให้เกิดอุบัติเหตุนั้นมาจากการออกสลักล็อกรูปซีของบริษัทโบอิงตั้งแต่แรกเริ่ม
นับตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุกับเครื่องบิน แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10 ถึง 2 ครั้ง โดยครั้งแรกเกิดขึ้นกับอเมริกันแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 96 เมื่อวันที้ 12 มิถุนายน 2515 ประตูห้องสินค้าหลุดจากเครื่องบินในระหว่างบิน ทำให้ระบบไฮดรอลิกเสียหายบางส่วน โชคยังดีที่นักบินสามารถนำเครื่องกลับไปลงที่สนามบินได้ ผู้โดยสารและลูกเรือทั้ง 67 คนปลอดภัย และครั้งที่ 2 เกิดขึ้นกับ เตอร์กิชแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 981 เมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2517 โดยเกิดเหตุการณ์เดียวกับครั้งแรก แต่คราวนี้ทำให้ระบบไฮดรอลิกเสียหายทั้งหมด เครื่องบินตกที่ฝรั่งเศส ผู้โดยสารและลูกเรือ 346 คนบนเครื่องเสียชีวิตทั้งหมด อันมีสาเหตุมาจากตัวประตูห้องสินค้าของดีซี-10มีปีญหาตั้งแต่สายการผลิต ด้วยเหตุนี้ บริษัทโบอิงจึงออกแบบระบบล็อกประตูห้องสินค้าของโบอืง 747 นั่นคือ สลักล็อกรูปตัวซี ซึ่งเชื่อว่าช่วยให้ระบบล็อกประตูแน่นหนาขึ้น การทำงานของสลักล็อกรูปตัวซีนี้คือทำหน้าที่ล็อกประตูห้องสินค้าโดยการกดสลักล็อกให้เข้าที่ จากนั้นมิอจับจะไปล็อกอีกชั้น เพื่อไม่ให้สลักล็อกคลายตัวออก แต่จากการสืบค้นของเควิน แคมป์เบลพบว่าสลักล็อกดังกล่าวไม่สามารถล็อกประตูห้องสินค้าให้อยู่ได้ นอกจากนี้ พวกเขายังพบว่า 2 ปีก่อน เที่ยวบิน 747 ของสายการบินแพนแอมที่บินมาจาก กรุงลอนดอน ไป นครนิวยอร์ก ก็เกิดเหตุการณ์ทำนองเดียวกัน โดยที่ผู้โดยสารทุกคนปลอดภัย เมื่อกลับไปที่กรุงลอนดอนและตรวจสอบพบว่า ประตูห้องสินค้าเปิดออกมา 1 นิ้วครึ่งและตัวล็อกทั้งหมดงอจนถึงกับหักไปเลย 2. หลังจากล็อกประตูห้องสินค้าแล้ว สวิทซ์ไฟฟ้าควรจะตัดกระแสไฟทั้งหมดเพื่อไม่ให้ประตูห้องสินค้าเปิดออก แต่ยังมีไฟฟ้าไปหล่อเลี้ยงในระบบล็อก ด้วยสาเหตุทั้ง 2 อย่างนี้ทำให้ประตูห้องสินค้าเปิดออกระหว่างบิน ก่อให้เกิดอากาศขยายตัวจนระเบิด เป็นเหตุให้ประตูห้องโดยสารหลุดออกในที่สุด หลังจากถูกผลักดันจากครอบครัวแคมป์เบลมาหลายปี NTSB จึงออกรายงานยอมรับเรื่องดังกล่าว นับเป็นความสามารถของครอบครัวแคมป์เบลที่สืบค้นหาสาเหตุของอุบัติเหตุครั้งนี้ได้สำเร็จ โบอิงเปลี่ยนการออกระบบล็อกประตูห้องสินค้าของ 747 ใหม่เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์นี้อีก
Skylla
ถนนปรินซ์ (ดะนีดิน)
ถนนปรินซ์ ดะนีดิน (มักจะสะกดคำผิดเป็น ถนนปรินเซส) เป็นถนนหลักในเมืองดะนีดิน ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในเกาะใต้ ประเทศนิวซีแลนด์ ถนนนี้วิ่งจากทางทิศใต้ไปยังตะวันตกเฉียงใต้ เป็นระยะทาง 2 กิโลเมตร เริ่มจาก จตุรัสแปดเหลี่ยม Octagon ซึ่งอยู่ ณ จุดศูนย์กลางของเมือง ไปยัง ศูนย์กีฬารูปวงรี Oval sports ground ซึ่งตั้งใกล้กับสุสานทางตอนใต้ของเมือง ทางตอนเหนือของจตุรัสแปดเหลี่ยมมี ถนนจอร์จ George Street ซึ่งทอดขนานกับถนนปริ้นซ์ ไปทางทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นระยะทาง 2.5 กิโลเมตร ถนนปริ้นซ์เป็นถนนที่ทอดตรงและเป็นเสมือนเขตเมืองที่ทอดยาวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นเขตแดนระหว่างตัวเมืองชั้นในและชานเมืองชั้นใน City Rise ส่วนหนึ่งของถนนซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของจตุรัสแปดเหลี่ยม เป็นส่วนที่มีความชันมากที่สุดของเมืองและทอดผ่านย่านเบลล์ฮิลล์
ถนนปริ้นซ์ถูกสร้างขึ้นในช่วงปี 1860 ซึ่งเป็นยุคทองของเมืองดะนีดิน อันเนื่องจากยุคตื่นทองของเขตเซ็นทรัลโอตาโก ซึ่งทำให้ถนนปริ้นซ์กลายเป็นถนนเส้นประวัติศาสตร์เส้นนึงของประเทศนิวซีแลนด์ ถนนเส้นนี้ประกอบด้วยอาคารกว่า 70 อาคารที่ถูกจดทะเบียนเป็นมรดกของประวัติศาสตร์ในประเทศนิวซีแลนด์ เดิมทีพื้นที่ของท่าเรือของเมือง City’s Wharf ซึ่งเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ทางตะวันออกของถนนเคยเป็นส่วนหนึ่งของ ท่าเรือโอตาโก ซึ่งเกิดจากการเคลื่อนตัวของผืนทวีป ได้แยกถนนปริ้นซ์ออกจากเบลล์ฮิลล์ทางตอนเหนือของเมืองดะนีดิน หลังจากยุคตื่นทองถนนปริ้นซ์ได้กลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าของเมืองดะนีดิน ทั้งนี้พื้นทางการค้าที่ส่วนใหญ่ของเมืองได้ขยับไปทางตอนเหนือจนถึงถนนจอร์จ
ถนนปริ้นซ์, ดะนีดิน
บราวนีช็อกโกแลต
&lt;parentid&gt;9925300&lt;/parentid&gt;
&lt;timestamp&gt;2022-12-21T13:00:15Z&lt;/timestamp&gt;
&lt;username&gt;Siam2019&lt;/username&gt;
&lt;comment&gt;แก้ขข้อผิดพลาดในอ้างอิง&lt;/comment&gt;
บราวนี่ช็อกโกแลต มีลักษณะแบนแบบสี่เหลี่ยมหรือบาร์ที่ถูกนำไปอบเริ่มพัฒนาขึ้นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และเป็นที่ชื่นชอบทั้งในสหรัฐและแคนาดา ในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 บราวนีเป็นลูกครึ่งระหว่างเค้กกับคุกกี้ บราวนีถูกผลิตมาในรูปแบบต่าง ๆ บางครั้งก็มีเนื้อเนียนหนึบหรือเป็นเนื้อเค้กขึ้นอยู่กับความเข้มข้นและอาจจะมีส่วนผสมของถั่วชนิดต่าง ๆ, เคลือบน้ำตาล, วิปครีม, ช็อกโกแลตชิป, หรือส่วนผสมอื่น ๆ อาจจะมีการเปลี่ยนรูปแบบการทำเช่น ใช้น้ำตาลแดงและไม่ใส่ช็อกโกแลต โดยจะเรียกว่าบลอนดี
บราวนีมักจะเป็นส่วนหนึ่งของกล่องอาหารกลางวัน เพราะสามารถใช้มือจับทานได้สะดวกและมักจะทานร่วมกับนมหรือกาแฟ บางครั้งก็เสิร์ฟแบบอุ่น ๆ กับไอศกรีม (อาลามอด) ราดหน้าด้วยวิปครีมหรือมาร์ซิแพนหรือโรยด้วยน้ำตาลไอซิ่ง บราวนีเป็นที่นิยมอย่างมากในร้านอาหารทั่วไป พบมากอย่างหลากหลายในรายการของหวาน
พ่อครัวคนหนึ่งในโรงแรมพาล์มเมอร์เฮาส์ที่ชิคาโกได้คิดขนมขึ้นมาชนิดหนึ่ง จากที่เบอร์ธา พาล์มเมอร์อยากจะได้ของหวานสำหรับสุภาพสตรีที่มาเข้าร่วมในงานแสดงสินค้านานาชาติที่ชิคาโกในปี ค.ศ. 1893 เธอบอกว่า ของหวานนั้นน่าจะต้องมีขนาดเล็กกว่าเค้ก แต่ก็ต้องยังคงมีลักษณะคล้ายเค้กและสามารถรับประทานได้ง่ายโดยจะบรรจุในกล่องอาหารกลางวัน บราวนีชนิดแรกที่ว่านี้มีส่วนผสมของแอพริคอตโรยหน้าและวอลนัต และปัจจุบันที่โรงแรมก็ยังทำบราวนีตามสูตรดั้งเดิมขายอยู่
สูตรบราวนีที่ทำกันในปัจจุบันที่ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือ "การปรุงอาหารในบ้าน" (1904, ลาโคเนีย, นิวแฮมเชียร์), "หนังสือตำราอาหารของสโมสรบริการ" (1904, ชิคาโก, อิลินอยส์), "เดอะบอสตันโกลบ" (2 เมษายน 1905 หน้า 34) และ "ตำราอาหารของโรงเรียนสอนการทำอาหารบอสตัน" ฉบับที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1906 เขียนโดยแฟนนี่ เมอร์ริท ฟาร์มเมอร์ สูตรอาหารเหล่านี้เป็นบราวนีที่มีรสชาติค่อนข้างนุ่มนวลและมีลักษณะคล้ายเค้ก ชื่อของ "บราวนี" เกิดขึ้นครั้งแรกในตำราอาหารที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1896 แต่ถูกกล่าวถึงในรูปของเค้กที่ทำจากกากน้ำตาลในแม่พิมพ์ดีบุกไม่ใช่บราวนีจริง ๆ
สูตรอาหารที่สองถูกพบเมื่อปี ค.ศ. 1907 ใน "ตำราอาหารของลอว์นี" เขียนโดยมาเรีย วิลเลท โฮเวิร์ดตีพิมพ์โดยบริษัท วอลเตอร์ เอ็ม ลอว์นี่แห่งบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สูตรนี้มีการเพิ่มไข่และแท่งช็อกโกแลตลงในสูตรของโรงเรียนสอนการทำอาหารบอสตันทำให้บราวนีมีรสชาติเข้มข้นและหนึบมากขึ้น สูตรนี้มีชื่อว่า แบงกอร์บราวนี ซึ่งอาจมาจากเหตุผลที่ว่าสูตรนี้ สุภาพสตรีชาวแบงกอร์ รัฐเมน แบงกอร์บราวนีได้รับการจัดอันดับเป็นที่ 3 จาก 10 สุดยอดอาหารว่างใน 2–3 ปีต่อมา
ตำนานเกี่ยวกับที่มาของบราวนี.
มีตำนานอยู่ 3 เรื่องเกี่ยวกับที่มาของบราวนี ตำนานแรกกล่าวว่า พ่อครัวได้ใส่ช็อกโกแลตละลายลงในก้อนแป้งบิสกิตโดยไม่ได้ตั้งใจ ตำนานที่สองกล่าวว่า พ่อครัวลืมเติมแป้งเข้าไปในส่วนผสมของที่ตีรวมกันแล้ว และตำนานที่สามที่เป็นความเชื่อที่เป็นที่นิยมคือ แม่บ้านคนหนึ่งไม่มีผงฟูเลยดัดแปลงสูตรใหม่ ว่ากันว่าเธอเตรียมของหวานสำหรับแขกและตัดสินใจที่จะเสิร์ฟเค้กแบน ๆ ที่อบแล้วนี้ ตำนานทั้งสามเรื่องเป็นที่นิยมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
โทชิอากิ โยชิดะ
โทชิอากิ โยชิดะ (; ; 2 ตุลาคม ค.ศ. 1954 – ) เป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลชาวญี่ปุ่น จากเมืองยามางาตะ จังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น
โทชิอากิ โยชิดะ เริ่มเล่นวอลเลย์บอลที่ยามางาตะตั้งแต่อายุหกขวบ ในรูปแบบทีม 6 คน
เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายยามางาตะใต้ และระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยจุนเต็นโด รวมถึงสำเร็จการศึกษาหลักสูตรการฝึกสอนกีฬาจากมหาวิทยาลัยสึกูบะ
ภายหลังจากสำเร็จการศึกษาหลักสูตรผู้ฝึกสอนใน ค.ศ. 1979 เขาได้เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกา เพื่อทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้แก่วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกา ภายใต้การดูแลของอารี เซริงเงอร์
หลังจากกลับบ้านในปี ค.ศ. 1982 เขาก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ฝึกสอนทีมฮิตาชิเบลล์ฟียู โดยทีมดังกล่าวได้เป็นแชมป์ลีกของญี่ปุ่น
จากนั้น ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1983 เขาได้ย้ายไปทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมวอลเลย์บอลหญิงมหาวิทยาลัยโตเกียวงากูเง
ค.ศ. 1998 เขาได้เดินทางสู่สหรัฐอเมริกา และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกาอีกครั้ง
ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2005 เขาได้ทำหน้าที่เป็นศาสตราจารย์ที่วิทยาลัยกีฬาบิวาโกเซเก
ในปี ค.ศ. 2006 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมไพโอเนียร์เรดวิงส์ โดยทำหน้าที่ฝึกสอนเป็นระยะเวลาสามปี และออกจากทีมในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009
เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมอาเงโอะเมดิกส์ ในการแข่งขันวี.ชาลเลนจ์ลีก
สมเด็จพระเจ้าบอลวินด์ที่ 1 แห่งเยรูซาเลม
พระเจ้าบอลวินด์ที่ 2 แห่งเยรูซาเลม
ALS Ice Bucket
ALS ice water challenge
Ice Water Challenge
Attention Deficiency Hyperactivity Disorder
Attention Deficiency Disorder
Adhd
Frozen (2014 film)
Frozen (2013 film)
Frozen (musical)
Disney's Frozen
Friday the 13th (comics)
Friday the 13th (film series)
Friday the 13th (series)
Friday the 13th franchise
Friday the 13th film series
IPad 1
IPad (original)
Original iPad
First iPad
IPad (1st Generation)
IPad (first generation)
The Boat Race 1999
Tea Production
Tea production
Thunder storm
Thunder Storm
ถนนปรินซ์, ดะนีดิน
วัดเขานางทอง(ถ้ำนางทอง)
Princes Street, Dunedin
Princess Street, Dunedin
KennyG
Kenny g
Kenny G.
Kenny Gorelick
Kenneth Gorelick
มหาวิทยาลัยลินเดนวูด
มหาวิทยาลัยลินเดนวูด มักถูกเรียกว่า ลินเดนวูด หรือ LU เป็น มหาวิทยาลัยเอกชน ซึ่งรับนักศึกษาทั้งชายและหญิง ในสาขาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ ณ เมือง เซนต์ชาล์ส มลรัฐมิซซูรี่ ประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1827 โดย จอร์จ แชมปลิ้น ซิบเลย์ และ แมรี่ อีสตัน ซิบเลย์ ในชื่อ โรงเรียนหญิงล้วนลินเดนวูด เป็นสถาบันการศึกษาตอนปลายที่เก่าแก่เป็นอันดับ 2 ของฝั่งตะวันตกของ แม่น้ำมิสสิสิปปี้ และตั้งแต่ปี 1990 ได้กลายเป็นมหาวิทยาลัยที่โตเร็วที่สุดในพื้นที่ตอนกลางของประเทศสหรัฐอเมริกา
มหาวิทยาลัยลินเดนวูดจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ใน 9 ศูนย์การเรียน และมีนักศึกษาลงทะเบียนเรียนกว่า 12,000 คน โดยที่นักศึกษาประมาณ 10,000 คนเรียนที่ศูนย์การเรียนกลาง และกว่า 4,500 คนอาศัยอยู่ในศูนย์การเรียน มหาวิทยาลัยในเครือซึ่งตั้งอยู่ในเมืองเบลล์วิลล์ มลรัฐอิลลินอยส์ ซึ่งรู้จักกันในนาม LU เมืองเบลล์วิลล์ซึ่งมีนักศึกษาประมาณ 2,600 คน ส่วนที่เหลืออีกประมาณ 5,000 คน จาก เมืองเซนต์หลุยส์และปริมณฑล The เรียนผ่านการศึกษาทางไกล ศูนย์การเรียนกลางของมหาวิทยาลัยลินเดนวูดมีพื้นที่กว่า 500 เอเคอร์ หรือ1,250 ไร่ ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเซนต์หลุยส์ มลรัฐมิซซูรี่ ทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 39 กิโลเมตรในเมืองเซนต์ชาล์ส และ สถานที่ประวัติศาสตร์แดเนียล บูน ณ เมืองดีเฟียนซ์ มลรัฐมิซซูรี่ ห่างจากศูนย์การศึกษาไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 42 กิโลเมตร จากข้อมูลในการจัดอันดับมหาวิทยาลัย ณ ปีค.ศ. 2012 มหาวิทยาลัยลินเดนวูดไม่ได้รับการจัดอันดับโดยสื่อ ยูเอสนิวส์และเวิร์ลรีพอร์ท แต่ได้รับการจัดอันดับอยู่ลำดับที่ 527 จาก 553 แห่ง ในประเภทปริญญาโท โดยสื่อ วอชิงตันรายเดือน
นักศึกษาส่วนใหญ่ของลินเดนวูดมาจากมลรัฐมิซซูรี่ โดยกว่า 30% ของนักศึกษาปริญญาตรีเป็นนักศึกษาจากต่างรัฐและต่างชาติ มหาวิทยาลัยจัดให้มีหลักสูตรพิเศษและกิจกรรมพิเศษ อาทิเช่น ชมรมกีฬา ชมรมเกียรตินิยม และสมาคมต่างๆ รวมถึง สมาคมของนักศึกษาชาย และสมาคมนักศึกษาหญิง ศิษย์เก่าและบัณฑิตจากลินเดนวูดได้สร้างชื่อเสียงในสายงายทางภาครัฐ ภาคธุรกิจ สายวิทยาศาสตร์ สายการแพทย์ สายการศึกษา รวมทั้งก๊ฬาและบันเทิง
เกาะซารุ
เกาะซารุ  หรือเกาะลิงในภาษาญี่ปุ่น เป็นเกาะตามธรรมชาติเพียงแห่งเดียวในอ่าวโตเกียว บริเวณโยโกซูกะ จังหวัดคานางาวะ เคยใช้เป็นค่ายทหารในสมัยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1868 เกาะแห่งนี้จึงเป็นส่วนหนึ่งของฐานทัพเรือโยโกซูกะ ปัจจุบันไม่มีผู้คนอาศัยอยู่บนเกาะ
ซะรุชิมะ
รักเธอ 24 ชั่วโมง
"รักเธอ 24 ชั่วโมง" เป็นซิงเกิลแรกของ ธนทัต ชัยอรรถ หรือ แกงส้ม เดอะสตาร์ ประพันธ์เนื้อร้องโดยเชษฐา ยารสเอก แต่งทำนองโดยพณวรรธน์ พงศ์ภักดีบริบาล และเรียบเรียงโดยพิชิต บัณฑิตเลิศรักษ์ ออกจำหน่ายในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 โดยเพลงนี้ยังถูกรวมในอัลบั้มของเหล่า "The Star 8" และอัลบั้มเดี่ยว "KANGSOM 24.7"
มิวสิกวิดีโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 กำกับโดย เอกสิทธิ์ ตระกูลเกษมสุข ถ่ายทำกันที่สตูดิโอเวิร์คพอยท์ โดยเป็นเรื่องราวของหนุ่มแกงส้ม ที่ตะลุยตามจีบนางเอกสาว ซาร่า บอลล์ ตลอดเวลา 24 ชั่วโมง ไม่ว่าซาร่าจะอยู่ที่ไหน ทำอะไร แกงส้มในคาแรคเตอร์ต่าง ๆ ก็จะโผล่ไปขอความรักทุกที่ โดยการแปลงโฉมทั้ง 8 คาแรคเตอร์ ได้แก่ มีทั้งตำรวจ, ช่างซ่อมรถ, ผู้ประกาศข่าว, พนักงาน call center, เทรนเนอร์ฟิตเนส, พนักงานขายรองเท้า และ เจ้าของร้านอูด้ง และในที่สุดซาร่าก็ทนลูกตื้อไม่ไหว เห็นแกงส้มลงทุนตามจีบขนาดนี้ ก็เลยยอมยกใจให้แกงส้มไปเต็ม ๆ
เพลง "รักเธอ 24 ชั่วโมง" ได้อันดับ 1 ของชาร์ตสถานีวิทยุทั่วประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555 และได้อันดับที่ 1 ของชาร์ต GMM Grammy Gmember MV Chart Top 100 ประจำวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2555 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์ Gmember.com
Lindenwood College
Olaf (Disney)
Olaf (Frozen)
แคลัม เชมเบอส์
แคลัม เชมเบอส์ (; เกิดวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับแอสตันวิลลา และทีมชาติอังกฤษ
เดิมทีอยู่กับเซาแทมป์ตัน โดยเข้าสู่ทีมในระบบเยาวชนของสโมสร จนได้เข้าสู่การเป็นตัวจริง โดยได้เล่นในฤดูกาล 2012–13 หลังจากนั้น 2 ฤดูกาลได้ย้ายมาเล่นในพรีเมียร์ลีก กับอาร์เซนอลในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 ด้วยค่าตัว 16 ล้านปอนด์
เชมเบอส์ได้ติดทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่ครั้งแรกในนัดที่อังกฤษลงเตะนัดกระชับมิตรกับนอร์เวย์ ในเดือนกันยายน ปีเดียวกัน