pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ประธานาธิบดีได้มาจากการเลือกตั้งทางอ้อมผ่านคณะผู้เลือกตั้งที่ประกอบด้วยรัฐสภาอินเดีย (ทั้งราชยสภา และโลกสภา) กับสภานิติบัญญัติรัฐและดินแดนสหภาพของอินเดียผู้ซึ่งเลือกตั้งมาโดยทางตรง
ถึงแม้ในรัฐธรรมนูญอินเดีย ระบุว่าประธานาธิบดีสามารถใช้อำนาจได้โดยตรงหรือผ่านผู้ใต้บังคับบัญชายกเว้นเพียงบางอำนาจเท่านั้น แต่ในทางปฏิบัตินั้นจะใช้อำนาจผ่านทางนายกรัฐมนตรีผ่านความช่วยเหลือของคณะรัฐมนตรี
ประธานาธิบดียูเครน
ประธานาธิบดียูเครน  เป็นตำแหน่งประมุขแห่งรัฐของประเทศยูเครน ประธานาธิบดีจะเป็นตัวแทนของประเทศในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ บริหารกิจกรรมทางการเมืองต่างประเทศของรัฐ ดำเนินการเจรจาและสรุปสนธิสัญญาระหว่างประเทศ ประธานาธิบดีได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากพลเมืองยูเครนโดยจะดำรงตำแหน่งตามวาระเป็นระยะเวลาห้าปี (ไม่ว่าการเลือกตั้งประธานาธิบดีจะเร็วหรือตามกำหนดการ) โดยจำกัดให้ไม่ดำรงตำแหน่งเกินสองวาระติดต่อกัน
ที่พักอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีคือทำเนียบมารียินสกีซึ่งตั้งอยู่ในเขตแปแชร์ส กรุงเคียฟ ที่พักอาศัยอย่างเป็นทางการอื่น ๆ มีได้แก่ทำเนียบคิเมียรา และ House of the Weeping Widow ซึ่งใช้สำหรับการเยี่ยมชมอย่างเป็นทางการโดยตัวแทนจากต่างประเทศ สำนักประธานาธิบดียูเครนเป็นรู้จักกันอย่างไม่เป็นทางการในชื่อ "บันกอวา" โดยอ้างอิงจากถนนที่ตั้งอยู่ ทำหน้าที่เป็นสำนักประธานาธิบดี ซึ่งให้คำปรึกษาแก่ประธานาธิบดีทั้งในประเทศ ต่างประเทศ และด้านกฎหมาย
นับตั้งแต่ก่ารสถาปนาตำแหน่งในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1991 มีผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดียูเครนหกคน แลออนิด เกราชุกเป็นประธานาธิบดีคนแรกซึ่งดำรงตำแหน่งสามปีตั้งแต่ ค.ศ. 1991 จนกระทั่งลาออกจากตำแหน่งใน ค.ศ. 1994 แลออนิด กุชมาเป็นประธานาธิบดีเพียงคนเดียวที่ได้ตำแหน่งสองวาระติดต่อกัน วิกตอร์ ยุชแชนกอ, แปตรอ ปอรอแชนกอ และ วิกตอร์ ยานูกอวึช ดำรงตำแหน่งหนึ่งวาระ โดยภายหลังถูกแทนที่โดยออแลกซันดร์ ตูร์ชูนอว์ รักษาการประธานาธิบดีซึ่งดำรงตำแหน่งประธานรัฐสภายูเครนในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 ออแลกซันดร์ ตูร์ชูนอว์เป็นรักษาการประธานาธิบดีเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของยูเครน โดยในยูเครนอำนาจของรักษาการประธานาธิบดีนั้นถูกจำกัดอย่างรุนแรง ซึ่งต่างจากในสหรัฐที่การเป็นรักษาการประธานาธิบดีหมายถึงการได้รับอำนาจและหน้าที่ทั้งหมดของตำแหน่งประธานาธิบดีในทันที ในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ยานูกอวึชถูกถอดถอนจากตำแหน่งประธานาธิบดียูเครนอย่างเป็นทางการ รัฐบาลยูเครนใช้ระบบกึ่งประธานาธิบดีซึ่งบทบาทของประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลจะแยกจากกัน ดังนั้นประธานาธิบดียูเครนจึงไม่ใช่หัวหน้ารัฐบาลของประเทศ นายกรัฐมนตรีทำหน้าที่เป็นหัวหน้ารัฐบาล ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งโดยแดนึส ชมือฮัล ซึ่งเข้ารับตำแหน่งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020
ประธานาธิบดีคนปัจจุบันของยูเครนคือวอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ซึ่งเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
ปฏิบัติการเจนละ 2
ยุทธการเจนละ 2 (Operation Chenla II) เป็นปฏิบัติการทางทหารที่สำคัญในสมัยสาธารณรัฐเขมรระหว่างสงครามกลางเมืองกัมพูชาเริ่มต้นเมื่อ 20 สิงหาคม และสิ้นสุดเมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2514
ระหว่างที่พระนโรดม สีหนุปกครองกัมพูชา เวียดนามเหนือและเวียดกงได้เป็นพันธมิตรกัน และพยายามใช้เขตการปกครองของกัมพูชาเป็นฐานที่มั่นในการส่งกำลังบำรุงเพื่อยึดครองสาธารณรัฐเวียดนาม ใน พ.ศ. 2513 หลังจากการรัฐประหารโดยกลุ่มที่นิยมสหรัฐ นำโดยนายพลลน นล เวียดนามเหนือได้รุกเข้ามาทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของกัมพูชาจนใกล้พนมเปญ ในช่วงแรกกองทัพกัมพูชามีขนาดเล็กและไร้อาวุธ ไม่สามารถต้านทานและต่อต้านเวียดนามเหนือและเวียดกงได้ อย่างไรก็ตาม ในฤดูร้อน พ.ศ. 2514 กองทัพกัมพูชาเติบโตขึ้นโดยมีผู้ช่วยจากสหรัฐและเวียดนามใต้ ระหว่าง เดือนกันยายน พ.ศ. 2513 – มิถุนายน พ.ศ. 2514 กองทัพกัมพูชารบชนะกองพลที่ 9 ของเวียดกงบนเส้นทางหมายเลข 13 และบางส่วนของบริเวณแม่น้ำโขง
ในช่วงกลางปี พ.ศ.2514 ลน นลตัดสินใจใช้การรุกรานเพื่อผลักดันกองกำลังคอมมิวนิสต์ โดยใช้ข้อได้เปรียบจากการที่กองทัพกัมพูชารบชนะเป็นครั้งแรก มีเป้าหมายเพื่อเปิดเส้นทางหมายเลข 6 อีกครั้ง ในช่วงแรก กัมพูชาตั้งเป้าหมายไว้ว่าหน่วยของกองทัพต้องยึดบารายได้ในวันที่ 26 สิงหาคม และกำปงทมาร์ในวันที่ 1 กันยายน แต่กองทพสามารถคืบหน้าไปได้อย่างรวดเร็วตามเส้นทางหมายเลข 6 โดยสามารถไปถึงพนมสันตึก และยึดตังกระสังได้ในวันที่ 20 กันยายน ต่อมาในวันที่ 5 ตุลาคม สามารถยึดพื้นที่บริเวณรอบๆพนมสันตึกได้ ยุทธการเจนละ 2 ช่วงแรกสิ้นสุดในวันที่ 25 ตุลาคม ซึ่งประสบความสำเร็จแต่ยังไม่ปลอดภัย
คืนวันที่ 26 ตุลาคม กองทัพเวียดกงและเวียดนามเหนือได้โจมตีทหารกัมพูชาตามเส้นทางหมายเลข 6 จากพื้นที่ปลูกยางในจัมการ์อันดง ในเวลาเดียวกัน กองพลที่ 14 ของกองทัพกัมพูชาถูกล้อมและถูกโดดเดี่ยว กองทัพกัมพูชาพยายามตีโต้กลับในวันที่ 27 ตุลาคม แต่ไม่สำเร็จ เส้นทางหมายเลข 6 ถูกฝ่ายคอมมิวนิสต์วางเพลิง กองทัพกัมพูชาสูญเสียที่มั่นในวันที่ 1 ธันวาคม จนต้องประกาศยุติยุทธการนี้ในวันที่ 3 ธันวาคม
ผลที่เกิดขึ้น.
กองทัพของฝ่ายคอมมิวนิสต์เป็นฝ่ายชนะในที่สุด เวียดนามเหนือและเวียดกงสามารถคงอยู่ในกัมพูชาตะวันออกเฉียงเหนือต่อไปได้ และนำไปใช้โฆษณาชวนเชื่อ ความสูญเสียของกองทัพกัมพูชาในยุทธการเจนละ 2 เป็นความเสียหายที่หนักมาก และไม่สามารถฟื้นตัวได้
ทางหลวงหมายเลข 6 (ประเทศกัมพูชา)
ทางหลวงหมายเลข 6 (10006) เป็นทางหลวงสายหนึ่งในประเทศ กัมพูชา ถนนสายนี้ยาว เป็นถนนที่เชื่อมพนมเปญเข้ากับจังหวัดบันทายมีชัย โดยผ่านเสียมราฐ ไปทางชายฝั่งด้านเหนือของทะเลสาบเขมร
จัดรัก วิวาห์ลวง
ทางหลวงหมายเลข 7 (ประเทศกัมพูชา)
ทางหลวงหมายเลข 7 (10007)  เป็นทางหลวงในประเทศ กัมพูชา ถนนเส้นนี้ยาว 509.17 km เชื่อมต่อเมือง Skuon กับ ตระเปียงเกรียล ซึ่งเป็นจุดตรวจชายแดนที่เชื่อมต่อกับลาว เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายเอเชียและเป็นการเชื่อมต่อทางถนนระหว่างพนมเปญ และ เวียงจันทน์ โดยเชื่อมต่อกับถนนหมายเลข 13 ของลาวซึ่งเชื่อมต่อไปจนถึงหลวงพระบางได้
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ได้มีการประกาศซ่อมถนนใหม่ โดยร่วมมือกับรัฐบาลจีน
โครงการนี้ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2551
ยุทธการเจนละ 2
ถนนพอร์ทโทเบลโล
ฮิวจ์ บอนเนวิล
อเล็กซ์ ร็อคโค
ดิมิทรี อิวานอฟสกี
โลก้า
ไรส์ ไอฟานส์
รัฐดูไบ
รัฐดูไบ  เป็นหนึ่งในเจ็ดรัฐซึ่งประกอบเป็นสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองและมีประชากรมากที่สุดของประเทศ
เอมิเรตส์ดูไบ
ทิม เดวีน
จิ่ง ป๋อหราน
โมฮัมหมัด นาญิบุลลอฮ์
โมฮัมหมัด นาญิบุลลอฮ์ อะหมัดไซ (; , 6 สิงหาคม ค.ศ. 1947 – 27 กันยายน ค.ศ. 1996) เป็นนักการเมืองชาวอัฟกานิสถาน เป็นประธานาธิบดีอัฟกานิสถานระหว่าง ค.ศ. 1987–1992
อ่าวริกา
สถานีรถไฟไมบาระ
สถานีรถไฟไมบาระ  เป็นสถานีรถไฟในเมืองไมบาระ จังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น สถานีดำเนินงานโดย JR ตะวันตก เป็นหลัก โดยมี JR ตอนกลาง ดำเนินงานร่วมในส่วนของรถไฟชิงกันเซ็ง
Maibara Station
อำเภออินาชิกิ
อำเภออินาชิกิ  เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อปี ค.ศ. 2003 อำเภอนี้มีประชากรประมาณ 77,059 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 538 คน/กม.² มีเนื้อที่ทั้งหมด 143.32 กม.²
อามิ
อามิ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออินาชิกิ จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อปี ค.ศ. 2003 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 47,594 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 732.55 คน/กม.² มีเนื้อที่ทั้งหมด 64.97 กม.² นายกเทศมนตรีปัจจุบันคือ โคจิ คาวาตะ
คาวาจิ (จังหวัดอิบารากิ)
คาวาจิ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออินาชิกิ จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อปี ค.ศ. 2003 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 11,137 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 251.29 คน/กม.² มีเนื้อที่ทั้งหมด 44.32 กม.²
มิโฮะ
มิโฮะ  เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในอำเภออินาชิกิ จังหวัดอิบารากิ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อปี ค.ศ. 2003 ตำบลนี้มีประชากรประมาณ 18,328 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 538.58 คน/กม.² มีเนื้อที่ทั้งหมด 34.03 กม.²
แสงชัย สุนทรวัฒน์
แสงชัย สุนทรวัฒน์ (12 มิถุนายน พ.ศ. 2486 – 11 เมษายน พ.ศ. 2539) เป็นนักกฎหมาย คอลัมนิสต์ในคอลัมน์ "ฟุต ฟิต ฟอ ไฟ" อดีตหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการข่าว สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 อดีตผู้อำนวยการองค์การฟอกหนัง และอดีตผู้อำนวยการองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อ.ส.ม.ท.)
แสงชัย สุนทรวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2486 ที่อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี เป็นบุตรขอวประดิษฐ์ กับบุญยืน สุนทรวัฒน์ เป็นน้องชายสมชาย สุนทรวัฒน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และมีพี่น้องร่วมกันอีก 3 คน รวม 5 คน คือ อำไพ ตรีสุวรรณ, อำนวย สุนทรวัฒน์ แม่ชีในรัฐยูทาห์ สหรัฐ, และอำนาจ สุนทรวัฒน์ อดีตประธานสภาคนไทยในรัฐเท็กซัส สหรัฐ และอดีตประธานสภามวยโลก แสงชัยสมรสกับวัชรี สุนทรวัฒน์ มีบุตรชายคนเดียว คือ อิสรา สุนทรวัฒน์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
แสงชัยเสียชีวิตด้วยการถูกลอบสังหารด้วยอาวุธปืน ขณะเดินทางกลับที่พักย่านเมืองทองธานี โดยมีอุบล บุญญชโลธร อดีตผู้รับสัมปทานจัดรายการทางสถานีวิทยุ อ.ส.ม.ท. ส่วนภูมิภาค เป็นผู้บงการ เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2539 สิริอายุรวม 52 ปี
แสงชัย สุนทรวัฒน์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ และ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโทด้านกฎหมายจากสหรัฐ และได้รับ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาภาษาอังกฤษ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
แสงชัย ทำงานเป็นนักกฎหมายที่สหรัฐ ในขณะเดียวกัน แสงชัยก็มีกิจการร้านอาหาร จนกระทั่งเริ่มงานในวงการสื่อสารมวลชน ด้วยการเป็นนักเขียนคอลัมนิสต์ให้กับหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย และ หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ใน พ.ศ. 2525 ขณะที่อาศัยอยู่ที่นั่น ตามลำดับ
แสงชัย เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักเขียนคอลัมนิสต์ คอลัมน์ "ฟุต ฟิต ฟอ ไฟ" ให้กับหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
เมื่อกลับมาที่ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2526 แสงชัยก็ยังทำงานด้านกฎหมายเช่นเดิม ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ชาติเชื้อ กรรณสูต กรรมการผู้จัดการสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในขณะนั้นได้ชักชวนให้แสงชัยเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการข่าว แต่ทำหน้าที่ได้เพียง 11 เดือน ในปี พ.ศ. 2533 แสงชัยก็ได้เข้ารับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการองค์การฟอกหนัง รัฐวิสาหกิจในสังกัดกระทรวงกลาโหม และทำงานที่องค์การแห่งนี้ได้เกือบ 4 ปี จนกระทั่ง พ.ศ. 2536 แสงชัยเข้ารับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อ.ส.ม.ท.) และได้เข้ามาเปลี่ยนแปลงวงการโทรทัศน์ไทย ตราบจนช่วงสุดท้ายของชีวิต
จารบีปีเสือ
จารบีปีเสือ เป็นรายการวาไรตี้โชว์ควบคู่กับซิตคอมและเกมโชว์ซึ่งเป็นภาคต่อของรายการจารบีสีชมพู และเป็นรายการที่ 3 ของบริษัท ทริปเปิ้ล ทู จำกัด ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันอาทิตย์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2541 และยุติการออกอากาศในวันอาทิตย์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2541
วาไรตี้ซิทคอมเกมโชว์.
"จารบีปีเสือ" รูปแบบรายการส่วนมากยังคงใช้รูปแบบรายการในยุคจารบีสีชมพู แต่ถูกปรับเปลี่ยนเล็กน้อยเพื่อความเหมาะสมตามยุคสมัย โดยมีรูปแบบเป็นวาไรตี้ซิทคอมเกมโชว์ แต่ละตอนมักมีนักแสดงรับเชิญมาร่วมพูดคุยกับนักแสดงหลักในช่วงสนทนา ร่วมแสดงละครและมาร่วมเล่นเกมในช่วงท้ายรายการ โดยแขกรับเชิญคนแรกคือ ไชยา มิตรชัย ออกอากาศตั้งแต่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2541 - 27 กันยายน พ.ศ. 2541
และในวันที่ 20 กันยายน และวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2541 จารบีปีเสือได้รวบรวมภาพเหตุการณ์ที่น่าสนใจของตอนที่ออกอากาศไปแล้วนำมาเสนออีกครั้ง ทั้งช่วงล่อเสือออกจากถ้ำ กระตุกหนวดเสือ และเสือตกถัง ในชื่อ จารบีปีเสือ ยำใหญ่ พร้อมกับมอบเงินรางวัล 5,000 บาทให้ผู้โชคดีทางบ้านที่มาจากการจับชิ้นส่วนของผู้สนับสนุนรายการที่ผู้ชมทางบ้านส่งมาร่วมสนุกนั่นเอง
ล่อเสือออกจากถ้ำ.
ในช่วงนี้เป็นช่วงสนทนา ซึ่งหลังจากที่ทางรายการแนะนำดารารับเชิญแล้วจะเชิญดารารับเชิญมาพูดคุยกับพิธีกร ซึ่งจะผลัดเปลี่ยนการทำหน้าที่กันไปในแต่ละเทป โดยจะเชิญดารามาพูดคุยในเรื่องส่วนตัวของดารารับเชิญ เช่น ผลงาน การแสดง ในบางครั้งทีมงานอาจจะมีการสร้างสถานการณ์เพื่ออำดารารับเชิญ โดยเรื่องราวจากการสัมภาษณ์จะเป็นเรื่องที่นำเข้าสู่ละครในเทปนั้นๆ
กระตุกหนวดเสือ.
ช่วงนี้สนับสนุนโดยสบู่ฮาร์โมนี ผงซักฟอกโอโม น้ำยาล้างจานซันไลต์ แชมพูลักซ์ ซูเปอร์ริช และลิปตัน ไอซ์ที ชารสเลมอนและรสพีช เป็นช่วงซิตคอมของรายการ มีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของดาราซึ่งทางรายการได้พูดคุยไปในช่วงล่อเสือออกจกาถ้ำ โดยดารารับเชิญจะมาแสดงละครร่วมกับพิธีกรหลัก ความยาวประมาณ 10-20 นาที ซึ่งละครตอนแรกของจารบีปีเสือที่มีชื่อตอนคือตอน มนต์รักนักบาส ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2541
เกมโชว์.
วงล้อแห่งโชค.
เป็นช่วงที่สืบเนื่องมาจาก จารบีสีชมพู โดยทางรายการจะหาพิธีกรหลักที่จะต้องไปแข่งเกมกับดารารับเชิญโดยการหมุนวงล้อ ซึ่งจะมีนักแสดงหลักทั้งหมด 6 คน ได้แก่ ติ๊ก อ๋อม ธง แดนนี่ เท่ง และจิ้ม โดยหากลูกศรไปตกที่หน้าใคร พิธีกรหลักคนนั้นก็จะต้องขึ้นไปแข่งขันบนสไลด์เดอร์แข่งกับดารารับเชิญ โดยพิธีกรหลักคนแรกที่ได้ขึ้นไปแข่งขันกับดาราในจารบีปีเสือ คือ ชาญณรงค์ ขันทีท้าว
เสือตกถัง.
ช่วงนี้สนับสนุนโดยสบู่ฮาร์โมนี เป็นช่วงที่สืบเนื่องมาจากรอบเทกระจาดของจารบีสีชมพู เพียงแต่มีการเปลี่ยนชื่อเพื่อให้เหมาะสมกับยุคสมัยของรายการ โดยในรอบนี้ดารารับเชิญจะมาแข่งเกมกับพิธีกรหลักซึ่งตัดสินจากการหมุนวงล้อในรอบแรก ผู้เข้าแข่งขันและพิธีกรหลักจะอยู่บนสไลด์เดอร์ ในเกมนี้จะให้ดารารับเชิญเป็นผู้เลือกคำถาม โดยจะมีแผ่นป้ายของผู้สนับสนุนรายการทั้งหมด 15 แผ่นป้าย เมื่อผู้เข้าแข่งขันเลือกคำถามแล้ว พิธีกรจะถามคำถามที่เลือก และลงท้ายด้วยคำว่า ใช่ หรือ ไม่ และให้ผู้เข้าแข่งขันตอบภายในเวลา 5 วินาที ทั้งนี้ถ้าหากดารารับเชิญไม่ตอบภายในเวลา 5 วินาที ทางรายการมีสิทธิให้ฟาวล์ได้ ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันตอบถูก สไลด์เดอร์ของฝั่งพิธีกรจะยกขึ้น แต่ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันตอบผิด ฝั่งดาราจะยกขึ้น โดยทั้ง 2 ฝ่ายต้องพยายามเกาะอยู่ในสไลด์เดอร์ให้ได้ ผู้ที่ตกลงมายังบ่อน้ำก่อนถือว่าเป็นผู้แพ้และเกมจะยุติลงทันที สำหรับดารารับเชิญ หากเป็นผู้ชนะ จะได้รับเงินรางวัล 50,000 บาท (ผู้สนับสนุนเงินรางวัล คือ สบู่ฮาร์โมนี) แต่ถ้าหากเป็นผู้แพ้ จะได้รับเงินรางวัลเพียง 10,000 บาทเท่านั้น ทั้งนี้ ผู้เข้าแข่งขันบางท่านอาจจะได้รับเงินรางวัล 50,000 บาทจากทางรายการ เช่น หม่ำ จ๊กมก และบิณฑ์ บรรลือฤทธิ์
ในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ได้เพิ่มกติกาใหม่ โดยจะให้ผู้เข้าแข่งขันเลือกแผ่นป้ายจากแผ่นป้ายของผู้สนับสนุนรายการ 15 แผ่นป้าย โดยพิธีกรหลักที่ทำหน้าที่อยู่ในขณะนั้นจะเปิดแผ่นป้ายก่อนว่าสไลด์เดอร์จะยกกี่ขั้นในการตอบคำถามนั้นๆ ซึ่งจะมีตั้งแต่ 1-3 ขั้น อย่างละ 5 แผ่นป้าย ซึ่งสไลด์เดอร์ของดารารับเชิญหรือพิธีกรหลักก็จะยกตามจำนวนขั้นที่เปิดได้ (เช่นหากเปิดได้ 3 และดารารับเชิญตอบถูก ฝ่ายพิธีกรก็จะยก 3 ขั้น) ทำให้ดารารับเชิญมีโอกาสในการจบเกมเร็วยิ่งขึ้นหากตอบคำถามถูก
นอกจากนี้ รายการยังได้เปิดโอกาสให้ผู้ชมทางบ้านได้ลุ้นเงินรางวัล 10,000 บาทโดยการส่งชิ้นส่วนของสบู่ฮาร์โมนี เขียนชื่อ-ที่อยู่ลงบนชิ้นส่วนและทายว่าใครจะเป็นผู้ชนะในการแข่งขันเทปนั้นๆ หากทายถูกจะได้รับเงินรางวัล 10,000 บาท แต่ถ้าหากทายผิดจะได้รับเงินรางวัล 5,000 บาท ยกเว้นในเทปวันที่ 20 กันยายน และ 27 กันยายน พ.ศ. 2541 ที่มีการมอบเงินรางวัล 5,000 บาทให้กับผู้โชคดีทางบ้านก่อนการยุติการออกอากาศรายการนั่นเอง
เคปเลอร์-452บี
เคปเลอร์-452บี  เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวดาวแคระเหลือง ตรวจจับโดย กล้องโทรทรรศน์อวกาศ "เคปเลอร์"และประกาศค้นพบครั้งแรกโดย นาซา เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2015 ซึ่งเป็นดาวดวงแรกที่ใกล้เคียงกับโลกมากที่สุดตั้งแต่การค้บพบ และโคจรอยู่ในเขตที่อยู่อาศัย
สปาร์ตาคัส
บริงมีเดอะฮอริซอน
ชบาเมเปิล
ชบาเมเปิล  เป็นพืชในวงศ์ชบา (Malvaceae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา เป็นไม้พุ่มสูง 1-2 เมตร ลำต้นและกิ่งก้านมีสีแดงถึงสีแดงอมม่วง มีขน ใบเป็นใบเดี่ยวรูปนิ้วมือ เว้าลึกเป็น 4 แฉก คล้ายใบเมเปิล ออกเรียงสลับ ก้านใบยาว ดอกออกเป็นดอกเดี่ยวหรือคู่ตามซอกใบ โคนดอกเชื่อมกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็นกลีบดอกสีส้ม 5 กลีบ มีใบประดับรูปใบหอก ใจกลางดอกมีสีม่วงเข้มถึงดำ กลีบเลี้ยงมี 5 แฉก สีแดงถึงแดงอมม่วง มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ก้านเกสรเชื่อมกันเป็นหลอด ล้อมรอบด้วยเกสรตัวเมีย ปลายเกสรตัวเมียแยกเป็น 5 แฉก โผล่พ้นหลอดเกสรตัวผู้ ดอกจะบานช่วงเช้า และหุบตอนสาย ผลค่อนข้างกลม ยอดแหลม มีสัน มีกลีบเลี้ยงหุ้มผลไว้ ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดหรือปักชำกิ่ง
ชบาเมเปิลนิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ใบและรากสามารถรับประทานได้ ดอกนำมาทำเป็นเครื่องดื่มได้เช่นเดียวกับกระเจี๊ยบแดง
หมามุ่ยช้าง
หมามุ่ยช้าง อยู่ในวงศ์ถั่ว เป็นไม้เลื้อยขนาดใหญ่ ใบประกอบแบบสามใบย่อย ดอกช่อออกตามซอกใบ กลีบเลี้ยงสีเหลืองอ่อน มีขนสีน้ำตาลปกคลุม ทำให้ระคายเคือง ดอกสีขาวอมเขียวหรืออมเหลือง ผลแบนรูปรีเบี้ยว กระจายพันธุ์ทั่วเอเชียและแปซิฟิก
Mucuna gigantea
สกุลหมามุ่ย
สกุลหมามุ่ย หรือMucuna เป็นสกุลของพืชที่มีสมาชิก 100 สปีชีส์ ที่เป็นไม้เลื้อยและไม้พุุ่ม ในวงศ์ Fabaceae พบได้ทั่วไปในเขตร้อน
สปาร์ตาคุส
เอื้องข้าวเหนียวลิง
เอื้องข้าวเหนียวลิง เป็นกล้วยไม้ดิน ลำลูกกล้วยทรงน้ำเต้า ออกดอกแล้วทิ้งใบ ดอกสีชมพู กลีบปากเกือบกลม สีชมพูเข้ม โคนสีขาว ม้วนเป็นท่อ พบในพม่า ในไทยพบทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคตะวันตก
Calanthe rosea
พระเหลือ
พระเสสันตปฏิมากร (พระราชทานชื่อโดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) หรือพระเหลือ ประดิษฐานอยู่ ณ วิหารน้อย บริเวณโพธิ์สามเส้า วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในพุทธศักราช ๑๙๐๐ ตรงกับรัชสมัยพระมหาธรรมราชาที่ ๑ (ลิไทย) พระมหากษัตริย์แห่งกรุงสุโขทัย จากเศษสำริดที่เหลือหลังการสร้างพระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ และพระศรีศาสดา พร้อมกับพระอัครสาวกอีก ๑ คู่
พระเหลือ ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างในสมัยใด คงมีแต่พงศาวดารเหนือ ซึ่งเป็นเอกสารที่เล่าถึงตำนานเมืองเหนือเรื่องต่างๆ สมัยกรุงศรีอยุธยา ถูกเรียบเรียงขึ้นใหม่โดยพระวิเชียรปรีชา (น้อย) ในปีพุทธศักราช ๒๓๕๐ ที่อ้างถึงกษัตริย์เชียงแสนพระนามพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกเป็นผู้สร้าง พร้อมกับการสร้างเมืองพิษณุโลกและพระพุทธรูปอีก ๓ องค์คือพระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ และพระศรีศาสดา
พุทธศักราช ๒๔๐๙ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีพระราชนิพนธ์เพิ่มเติมเกี่ยวกับประวัติการสร้างพระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ และพระศรีศาสดา ในชื่อ "ตำนานพระพุทธชินราช พระพุทธชินศรี และพระศรีศาสดา" ในหนังสือวชิรญาณวิเศษ โดยใช้พงศาวดารเหนือในการอ้างอิงจึงทำให้มีเนื้อหาหลักคล้ายคลึงกัน แต่เพิ่มเติมการสร้างพระเหลือเข้าไป และมีการระบุศักราชในการสร้างพระพุทธรูปทั้ง ๓ องค์ไว้ดังนี้ พระพุทธชินสีห์และพระศรีศาสดาหล่อในปีพุทธศักราช ๑๔๙๘ และพระพุทธชินราชหล่อขึ้นในปีพุทธศักราช ๑๕๐๐ (หย่อนอยู่ ๗ วัน)
จากประวัติการสร้างพระพุทธชินราชโดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ซึ่งมีพระดำริเกี่ยวกับประวัติการสร้างพระพุทธชินราชจากหลักฐานทางพุทธศิลป์นำมาเปรียบเทียบกับพงศาวดารเหนือว่าพระพุทธชินราช ถูกสร้างขึ้นในสมัยสุโขทัย เนื่องจากพุทธศิลป์อย่างพระพุทธรูปสุโขทัยระคนกับพุทธศิลป์เชียงแสนแต่มีพัฒนาการไปกว่าพระพุทธรูปที่มีอยู่เดิม เมื่อพิจารณาช่วงเวลาการสร้างแล้วทรงคาดว่าพระพุทธรูปทั้ง ๓ องค์และพระเหลือน่าจะสร้างในรัชสมัยพระมหาธรรมราชาที่ ๑ ในปีพุทธศักราช ๑๙๐๐ มิใช่พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก โดยประทานเหตุผลว่า "พระเจ้าแผ่นดินซึ่งปรากฏพระเกียรติในเรื่องพระไตรปิฎกนั้นมีแต่พระองค์เดียวคือพระมหาธรรมราชาลิไทย...พระมหาธรรมราชานี้เองที่พงศาวดารเหนือเรียกว่า พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก" จึงคาดว่าพระเหลือน่าจะสร้างในช่วงดังกล่าวด้วยเช่นกัน
อย่างไรก็ตามความเห็นที่ได้รับการยอมรับมากที่สุด ณ ขณะนี้คือความเห็นในแนวทางที่เชื่อว่าพระเหลือนี้ถูกสร้างขึ้นในราวพุทธศักราช ๑๙๐๐ ในรัชสมัยของพระมหาธรรมราชาที่ ๑ (ลิไทย) หลังจากการสร้างพระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ และพระศรีศาสดา ด้วยเศษสำริดหลังจากการหล่อพระพุทธรูปทั้ง ๓ พร้อมด้วยอัคราสาวกอีก ๑ คู่
พระเกศรัศมียาวเป็นเปลวเพลิง พระเกศาขดเป็นก้นหอย วงพระพักตร์ค่อนข้างกลมไม่ยาวรีเหมือนผลมะตูมเช่นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยหมวดใหญ่ พระวรกายอวบอ้วนมีสังฆายาวปลายหยักเป็นเขี้ยวตะขาบ ฝ่าพระบาทแบนราบค่อนข้างแคบเมื่อเทียบกับพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยหมวดใหญ่ ส้นพระบาทยาว มีพระอัครสาวกทั้งเบื้องซ้ายและเบื้องขวาประกอบ
พระเหลือ ถูกจัดให้อยู่ในพระพุทธรูปหมวดพระพุทธชินราช (พระพุทธรูปสกุลช่างเมืองพิษณุโลก ซึ่งมีลักษณะต่างจากหมวดใหญ่เล็กน้อย คือพระพักตร์ที่อวบอ้วนมากกว่าและที่สำคัญคือการทำปลายนิ้วพระหัตถ์ทั้ง ๔ ยาวเสมอกัน ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของพระพุทธรูปหมวดนี้) ถือเป็น ๑ ใน ๔ หมวดของพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย
ศุภมัสดพุทธศักราชล่วงแล้ว ๒๔๐๐ พยัคฆสังวัจฉะระ จุลศักราช ๑๒๒๘ ปีขาล อัฐศก ดำเนินเรื่องพระชินราช พระชินศรี พระศรีศาสดา พุทธปฏิมากร ๓ พระองค์ซึ่งดำรงอยู่ในวัดมหาธาตุ เมืองพิษณุโลกนั้น ได้มีคำโบราณเล่าและเขียนจดหมายสืบมา ในราชพงศาวดารเมืองเหนือว่า
พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกเจ้าแผ่นดินเมืองเชียงแสนได้ทรงสร้างไว้มีความว่า เดิมเมืองเชียงแสนได้ทรงสร้างไว้ มีความเดิมว่า เดิมเมืองเชียงแสนแต่ก่อนจุลศักราช ๔๐๐ พุทธศาสนการล่วงได้ ๑๕๘๑ ขึ้นไป เป็นเมืองใหญ่มีเจ้านายครอบครองสืบมาหลายชั่วเจ้าแผ่นดิน และมีอำนาจปกแผ่ไปในเมืองลาวต่างๆ ข้างฝ่ายเหนือแลมีอำนาจมา เขตต์แดนสยามฝ่ายเหนือมีเจ้าแผ่นดินเมืองเชียงแสน พระองค์หนึ่งนามว่าพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก เพราะท่านได้ทรงร่ำเรียนพระคำภีร์ในพระพุทธศาสนาคือ พระวินัย พระสูตร พระปรมัตถ์มาก และได้จัดการพระพุทธศาสนาได้รุ่งเรืองเจริญมากในเมืองเชียงแสนนั้น ท่านนั้นได้พระราชเทวีมีพระนามว่า พระนางประทุมเทวี เป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้ากรุงสยามพระองค์หนึ่งในวงค์พระเจ้าบาธรรมราชครองเมืองศรีสัชนาลัย คือเมืองสวรรคโลกในเวลานั้น เป็นพระมหาเหษีท่านนั้นมีพระราชบุตร ๒ พระองค์ ทรงพระนามเจ้าชาติสาครหนึ่ง เจ้าไกรสรสิงหราชหนึ่ง
จ่านกร้องจ่าการบุญกับบ่าวไพร่กราบทวายบังคมลาออกจากเมืองเชียงแสน เที่ยวมาถึงปลายเขตต์แดนเมืองขึ้นเมืองเชียงแสนข้างทิศตะวันออกเฉียงใต้ เห็นเขตต์แดนซึ่งขึ้นแก่เมืองเชียงแสนโอบอ้อมลงมาข้างแม่น้ำตะวันออก น้ำไหลลงมาร่วมปากน้ำโพในแดนสยาม เห็นกาลว่าจะต้องสร้างเมืองใหญ่ไว้ในลำน้ำตะวันออกนั้นกับชาวสยามซึ่งตั้งกรุงอยู่เมืองสุโขทัยและเมืองศรีสัชนาลัยสวรรคโลกใกล้เคียงข้างตะวันตก จึงเลือกที่ตำบลบ้านพราหมณ์ซึ่งครั้งอยู่สองข้างฝั่งแม่น้ำเป็นทิศตะวันตกแต่เขาสมอแครลงมา เห็นว่าที่บ้านพราหมณ์ควรจะสร้างเป็นเมืองขึ้นได้ จึงคิดจะสร้างเมืองจะให้มีกำแพงสองฟากน้ำ แลจะให้มีป้อมจดฝั่งแม่น้ำตรงกันสองฟากเมืองนั้น จ่ากร้อง จ่าการบุญได้คิดการกะแผนที่แลมีหนังสือไปกราบทูลถวายแผนที่และชี้แจงถิ่นฐาน และเหตุผลให้สมเด็จพระเจ้าศรีธรรมไตรปฎกทราบความ สมเด็จพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกทรงเห็นชอบด้วย จึงกะเกณฑ์ไพร่พลในเมืองเชียงแสนและเมืองขึ้นเป็นอันมากสมควรพอเป็นกำลังจะมาสร้างเป็นเมืองใหญ่แล้วเร็วๆ ได้แล้ว ให้คุมเสบียงอาหารและสิ่งของและเครื่องเรือนตามแผนที่ซึ่งกะการณ์ไว้นั้นได้จัดการในเวลาเช้าวัน ๖ เดือน ๓ ขึ้น ๑ ค่ำ ปีฉลู เบ็ญจศกจุลศักราช ๓๑๕ พระพุทธศักราชล่วงแล้ว ๑๔๙๖ เวลาวันนี้ เป็นเวลาชาตาเมืองนั้น เมื่อการทำไปจ่ากร้อง จ่าการบุญและนายดาบและนายกองก็มีใบกรอกรายงานไปกราบทูลแก่พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกให้ทราบเนืองๆ จนการกำแพงและป้อมสองฟากน้ำจวนจะสำเร็จ
ในครั้งนั้นพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก มีพระราชสาสน์ให้ทูลเชิญไปถวายสมเด็จพระเจ้ากรุงสยาม ณ เมืองศรีสัชนาลัยสวรรคโลก ซึ่งเป็นเมืองเดิมของพระราชเทวี ขอช่างพราหมณ์ช่วยปั้นหุ่นพระพุทธรูปเพราะเวลานั้นมีคนเล่าภาสรรเสริญช่างเมืองศรีสัชนาลัยสวรรคโลกมาก ว่าทำพระพุทธรูปได้งามๆดีๆ ก็เมืองสร้างใหม่นั้นอยู่ไม่ไกลนัแต่เมืองศรีสัชนาลัยสวรรคโลก พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกจึงทรงพระวิตกว่า ถ้าจะทำพระพุทธรูปขึ้นมาโดยลำพังฝีมือลาวเชียงแสน กลัวเกลือกจะไม่งามดีสู้พระเจ้ากรุงสยามเมืองสวรรคโลก จึงโปรดให้ช่างพราหมณ์ฝีมือดี ๕ นาย มีชื่อจดหมายไว้ในหนังสือโบราณ บาอินทร์ ๑ บาพรหม ๑ บาพิษณุ ๑ บาราชสังข์ ๑ บาราชสังข์ ๑ บาราชกุศล ๑ ช่างพราหมณ์ ๕ นายกับทูตถึงเมืองสร้างใหม่แล้ว พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกให้ช่างเมืองสวรรคโลกสมทบกับช่างชาวเชียงแสน และชาวเมืองหริภุญชัยช่วยกันหุ่นพระพุทธรูปสามองค์ซึ่งซวดทรงสัณฐานคล้ายกันแต่ประมาณนั้นเป็นสามขนาด คือพระองค์หนึ่ง ตั้งพระนามเริ่มว่าพระพุทธชินราช หน้าตัก ๕ ศอกคือ ๕ นิ้ว มีเศษอีกพระองค์ ๑ เริ่มพระนามไว้ว่าพระพุทธชินศรี หน้าตัก ๕ ศอกคืบ ๔ นิ้ว อีกพระองค์ ๑ เริ่มพระนามไว้ว่าพระศรีศาสดา หน้าตัก ๔ ศอกคืบ ๖ นิ้ว มีสัญฐานอาการคล้ายกัน อย่างพระพุทธรูปเชียงแสน ไม่เอาอย่างพระพุทธรูปในเมืองศรีสัชนาลัยสวรรคโลกและเมืองสุโขทัย ที่ทำนิ้วสั้นยาวไม่เสมอกันอย่างมือคน ถึงพระลักษณะอื่นก็ปนๆ เป็นอย่างเชียงแสนบ้าง เป็นอย่างศรีสัชนาลัยสวรรคโลกสุโขทัยบ้าง ช่างทั้งปวงและคนดูเป็นอักมากเห็นพร้อมกันว่าพระพุทธรูปสามพระองค์นี้งามดีหาที่จะเสมอมิได้ แล้วจึงให้เข้าดินอ่อนดินแก่ชะนวนตรึงทวยรัดปาอกให้แน่นหนาพร้อมมูล
บริบูรณ์เสร็จแล้วๆ ให้รวบรวมจัดซื้อจัดหาทองคำสัมฤทธิ์อย่างดีได้มาเป็นอันมากหลายร้อยหาบแล้ว ครั้นหุ่นเห็นพระพุทธรูปสามองค์เข้าดินสำเร็จแล้ว กำหนดมงคลฤกษ์จะได้เททอง ณ วัน ๕ เดือน ๔ ขึ้น ๑๕ ค่ำ ปีเถาะสัปคศกจุลศักราช ๓๑๗ ปี สมเด็จพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก จึงดำรัสสั่งให้อาราธนาชุมนุมพระภิกษุสงฆ์ที่อยู่ในถิ่นที่มีโดยรอบคอบใกล้เคียงเมืองนั้น ทั้งฝ่ายคณะคามวารีอรัญวาสี มีพระอุบาฬีกาและพระศิริมานน์วัดเขาสมอแครงเป็นประธาน และให้สวดพระปริตพุทธมนต์มหามงคลทำสัจกิริยา อาราธนาเทพยดา ให้ช่วยในการนั้น และให้ชีพ่อพราหมณ์ทำการมงคลพิธี ตามพราหมณ์ศาสตร์ด้วยช่วยในการพระราชประสงค์ก็แล้วจึงเททองหล่อพระพุทธรูปสามพระองค์ ด้วยเนื้อทองสัมฤทธิ์โบราณแท้ ครั้นเททองเต็มแล้วพิมพ์เย็นแกะพิมพ์ออก
รูปพระชินศรี พระศรีศาสดาสองพระองค์บริบูรณ์ดี มีน้ำทองแล่นตลอดเสมอกันการ เป็นสำเร็จ แต่รูปพระชินราชเจ้านั้นไม่ลงบริบูรณ์ ช่างได้ทำหุ่นรูปใหม่ และหล่ออีกถึงสามครั้งก็มิได้สำเร็จเป็นองค์พระ สมเด็จพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกโทมมัสนัก แล้วทรงตั้งสัจกิริยาธิฐานอ้างบุญบารมีแล้วรับสั่งให้พระนางประทุมเทวีตั้งสัจกิริยาธิฐานด้วย ครั้นนั้นประขาวคนหนึ่งเข้ามาช่วยปั้นหุ่นทำการแข็งแรง ประขาวคนนั้นเป็นใช้ใบ้ไม่พูด ใครถามชื่อตำบลบ้านก็ไม่บอกไม่มีใครรู้จักช่วยทำการทั้งกลางวันกลางคืน ไม่มีเวลา ครั้นรูปหุ่นงามดีสำเร็จเข้าดินพิมพ์แห้งแล้ว กำหนดมงคลฤกษ์จะได้เททอง ณ วัน ๕ ค่ำ เดือน ๖ ขึ้น ๘ ค่ำ ปีมะเส็งนพศก จุลศักราช ๓๑๙ พุทธศาสนากาลล่วงแล้ว ๑๕๐๐ หย่อนอยู่เจ็ดวัน จึงดำรัสสั่งให้อาราธนาชุมนุมพระภิกษุสงฆ์ และชีพ่อพราหมณ์ทำการมงคลพิธีเหมือนครั้งก่อน แล้วเททองก็เต็มบริบูรณ์ ประขาวที่มาช่วยทำนั้นก็เดินออกจากที่นั้นไป แล้วออกจากประตูเมืองข้างทิศเหนือหายไปที่ตำบลหนึ่ง บ้านนั้นได้ชื่อว่าบ้านตาประขาวหายจนทุกวันนี้ พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกเมื่อต่อยพิมพ์พระพุทธรูปออกเห็นบริบรูณ์งามดี จึงมีรับสั่งให้ข้าราชการไปตามสืบหาตัวประขาวนั้น จะมาพระราชทานรางวัลก็ไม่ได้ตัวเลย
พระองค์เสด็จประทับสำราญพระราชหฤทัย อยู่ที่นั้นนานถึง ๗ ปีเศษ บ้านเมืองมีผู้คนอยู่แน่นหนาบริบูรณ์แล้ว จึงเสด็จกลับคืนยังพระนครเชียงแสนทรงพระราชดำริว่า เมืองพระพิษณุโลกจะให้พระราชโอรสเสด็จไปอยู่ดั่งพระราชชดำริไว้แต่เดิมก็เห็นว่าเป็นทางไกล พระองค์ก็ทรงพระชนมายุเจริญถึงปัจฉิมวัยแล้วจึงโปรดให้เจ้าชาตินครเสด็จไปครองเมืองเชียงรายเป็นที่ใกล้ ให้เจ้าไกรสรราช เสด็จไปครองเมืองละโว้ ซึ่งเป็นเมืองไกลในทิศใต้ใกล้ทะเลและไปขอรับเจ้าสุนทรเทวี เป็นพระราชธิดาพระเจ้ากรุงสยาม ณ กรุงศรีสัชนาลัยสวรรคโลก มาอภิเษกเป็นพระมเหษีของเจ้าไกรสรราช ณ เมืองละโว้ แล้วจึงรับสั่งราชอำมาตย์ไปรับเจ้าดวงเกรียงกฤษณราช มาแต่เมืองกำโพชา มาอภิเษกกับพระราชธิดาของพระองค์แล้ว โปรดให้ไปครองเมืองใหม่นั้น พระราชทานนามว่าเมืองเสนาราชนคร แล้วจึงรับสั่งให้แต่งเจ้าชาติสาครไปครองเมืองเชียงรายอยู่ใกล้พระนครเชียงแสน
พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกบรมบพิตร พระชนม์ยืนได้ ๑๕๐ ปี แล้วจึงเสด็จสวรรคต อำมาตย์ทั้งปวงส่งข่าวสารไปทูลเจ้าชาตสาคร ณ เมืองเชียงรายเสด็จมาจากเมืองเชียงรายถวายพระเพลิงพระศพพระบิดาแล้ว ขึ้นเสวยราชสมบัติในเมืองเชียงแสนสืบพระวงศ์มาหลายชั่วพระเจ้าแผ่นดินจึงสาบสูญสิ้นพระวงศ์ไป
ตำนานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง.
ก่อนการบูรณะวิหารที่ประดิษฐานเคยมีผู้ทดลองปิดหน้าต่างและประตูพระวิหารแล้วร้องโอ้ละเห่ จะปรากฏเงาเป็นลักษณะแต่งกายแบบเทวดาพนมมือไหว้พระเหลือ ต่อมามีการบูรณะวิหารพระเหลือก็ไม่ปรากฏเงาดังกล่าวอีก
งานสมโภชพระพุทธชินราช ช่วงวันมาฆะบูชา (วันเพ็ญขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๓ ของทุกปี) รวมเวลา ๗ วัน ๗ คืน
พระเสสันตปฏิมากร
นิชิฮงงันจิ