pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังจากนั้น, ตอสคานาถูกแบ่งแยกระหว่างสาธารณรัฐที่ ฟลอเรนซ์, ปิซา, ซีเอนา, อาเรซโซ, ปิสตัวอา แลพ ลุกกา ตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 ฟลอเรนซ์มีอำนาจเหนือปิสตัวอา (1306, ผนวกเป็นทางการ 1530), อาเรซโซ (1384), ปิซา (1406), และซีเอนา (1559) ลุกกายังคงเป็นอิสระจนกระทั่งยุคนโปเลียนในศตวรรษที่ 19
ผู้ปกครองฟลอเรนซ์, 1434–1569.
ผู้ปกครองโดยพฤตินัยจากตระกูลเมดิซี, 1434–1494.
ผู้ปกครองจากตระกูลเมดิซี (1512-1532).
หลังการขับไล่ที่โรม, ฟลอเนซ์ล้มล้างตระกูลเมดิซีอีกครั้งและเป็นสาธารณรัฐจนกระทั่งพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ลงนามในสัญญาสันติภาพกับ คาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้รุกรานฟลอเรนซ์และฟื้นฟูตระกูลเมดิซี
ราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา พระมหากษัตริย์แห่งอิทรูเรีย, 1801–1807.
"ฝรั่งเศสผนวกทัสกานีระหว่างค.ศ. 1807–1814 เอลิซา โบนาปาร์ต พระขนิษฐาในนโปเลียน ได้รับพระยศแต่ในนามเป็นแกรนด์ดัชเชสแห่งทัสกานี แต่พระนางไม่เคยได้ปกครองดินแดนนี้ตามความจริง"
ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก-ลอร์แรน แกรนด์ดยุคแห่งทัสกานี, 1814–1860.
"เลโอโปลโดที่ 2 ถูกขับไล่ออกจากทัสคานีในการปฏิวัติตั้งแต่ 21 กุมภาพันธ์ - 12 เมษายน 1849, และอีกครั้งใน 27 เมษายน 1859 พระองค์สละราชสมบัติให้พระโอรส เฟอร์ดินานโดที่ 4 ในวันที่ 21 กรกฎาคม 1859, แต่เฟอร์ดินานโดที่ 4 มิได้รับการยอมรับในทัสกานีและถูดปลดจากตำแหน่งโดยคณะรัฐบาลเฉพาะกาลในวันที่ 16 สิงหาคม ทัสกานีถูกผนวกโดยราชอาณาจักรซาร์ดีเนียในวันที่ 22 มีนาคม 1860."
เบตาโพรพิโอแล็กโทน
เบตาโพรพิโอแล็กโทน  เป็นสารประกอบอินทรีย์ในกลุ่มแล็กโทน (lactone) โมเลกุลของสารมีทรงและมีสมาชิก 4 องค์
เป็นของเหลวใสไร้สี มีกลิ่นหอมเล็กน้อย ละลายน้ำได้ดี และผสมเข้ากันได้กับเอทานอล, แอซีโทน, diethyl ether และคลอโรฟอร์ม
คำโดด ๆ ว่า โพรพิโอแล็กโทน ปกติจะหมายถึงสารประกอบนี้ แต่ก็อาจหมายถึงอัลฟาโพรพิโอแล็กโทน (alpha-propiolactone, α-propiolactone) ได้เหมือนกัน
Seroconversion
ในสาขาวิทยาภูมิคุ้มกัน seroconversion คือการเกิดสารภูมิต้านทาน (antibodies) โดยเฉพาะ ๆ ในเลือดซึ่งเป็นการตอบสนองต่อการติดเชื้อหรือการสร้างภูมิคุ้มกัน (เช่น การฉีดวัคซีน)
ในช่วงก่อน seroconversion แอนติเจนอาจตรวจพบหรือไม่พบ แต่จะไม่มีสารภูมิต้านทานโดยนิยาม
ในช่วง seroconversion คือในระหว่างที่เกิดภูมิคุ้มกัน (เช่น มีการติดเชื้อหรือฉีดวัคซีน) จะมีแอนติเจนเนื่องกับเชื้อซึ่งออกจากเซลล์เข้าไปในเลือด แล้วทำให้ระบบภูมิคุ้มกันสร้างสารภูมิต้านทานเป็นการตอบสนอง แต่สารภูมิต้านทานอาจยังน้อยจนตรวจไม่เจอ
แต่เมื่อผ่านระยะ seroconversion ไปแล้ว ก็จะสามารถตรวจเลือดแล้วเจอสารภูมิต้านทานสำหรับโรคนั้น ๆ ได้
กิลดาร์ซ ไคลฟ์
เจลีกคัพ
เจ.ลีกคัพ  เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จัดตั้งขึ้นโดยเจลีก ได้รับการสนับสนุนโดย ยามาซากิ บิสกิตส์ (วายบีซี) ของยามาซากิ เบกกิง (เดิมชื่อ ยามาซากิ นาบิสโก) ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535 เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เจ. ลีก วายบีซี ลูแว็ง คัพ  หรือ ลูแว็ง คัพ (; ลูแว็งเป็นหนึ่งในผลิตภัณฑ์ของวายบีซี) เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เจ.ลีก ยามาซากิ นาบิสโก คัพ  หรือ นาบิสโก คัพ  จนถึงเดือนสิงหาคม 2559
มิร่าเจน สตราอุส
บาทไรเชินฮัล
บาทไรเชินฮัล  เป็นเมืองชนบทในรัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ติดพรมแดนประเทศออสเตรีย เป็นเมืองขึ้นชื่อในด้านสปา ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางการผลิตเกลือซึ่งได้จากการกลั่นน้ำเกลือที่ผุดขึ้นมา
สันนิบาตอะเคียน
สันนิบาตอะเคียน (กรีกโบราณ: , "Koinon ton Akhaion" "สันนิบาตแห่งชาวอะเคีย") เป็นสมาพันธ์นครรัฐกรีกสมัยเฮลเลนิสต์ทางตอนเหนือและตอนกลางของเพโลพอนนีส ชื่อสันนิบาตมาจากภูมิภาคอะเคียทางตะวันตกเฉียงเหนือของเพโลพอนนีสที่เป็นศูนย์กลาง สันนิบาตช่วงแรกก่อตั้งในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล ก่อนจะฟื้นฟูขึ้นใหม่ในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล สันนิบาตอะเคียนมีบทบาทสำคัญในการขยายอำนาจของสาธารณรัฐโรมันเข้ามาในกรีซช่วงสงครามมาซิดอนครั้งที่สาม แต่ภายหลังถูกโรมันพิชิตในสงครามอะเคียนเมื่อ 146 ปีก่อนคริสตกาล
สันนิบาตอะเคียนช่วงที่สองก่อตั้งขึ้นใหม่โดยนครดีมี เพทรัส ฟาเร และตริเตอาใน 280 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากนั้นสันนิบาตแผ่อำนาจไปทั่วใจกลางภูมิภาคอะเคีย และขัดแย้งกับราชอาณาจักรมาเกโดนีอา (มาซิดอน) ที่กำลังมีอำนาจในตอนกลางของกรีซและเพโลพอนนีส ใน 243 ปีก่อนคริสตกาล สันนิบาตยึดคอรินท์ เมืองสำคัญของมาซิดอน ต่อมาใน 240 ปีก่อนคริสตกาล หลังเสียเมืองคอรินท์และเมืองอื่น ๆ แก่สันนิบาตมากขึ้นเรื่อย ๆ แอนติโกนัสที่ 2 โกนาทัส กษัตริย์มาซิดอนยอมตกลงในสนธิสัญญาสันติภาพกับสันนิบาต
ความสัมพันธ์ระหว่างสันนิบาตอะเคียนกับมาซิดอนเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ใน 220 ปีก่อนคริสตกาล สันนิบาตอะเคียนเข้ากับพีลิปโปสที่ 5 แห่งมาเกโดนีอา รบชนะสันนิบาตอีโทเลียนในสงครามโซเชียล (220–217 ปีก่อนคริสตกาล) ได้เมืองโซฟิสและลาซิออน แต่ต่อมาสันนิบาตเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐโรมัน รบกับพีลิปโปสที่ 5 ในสงครามมาซิดอนครั้งที่สอง (200–196 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของมาซิดอน และสันนิบาตได้ครอบครองเพโลพอนนีสทั้งหมด
อย่างไรก็ตาม อำนาจที่เพิ่มพูนของทั้งสันนิบาตและโรมันทำให้ทั้งสองฝ่ายสู้รบกันในสงครามอะเคียน สันนิบาตล่มสลายลงหลังลูกิอุส มุมมิอุส อาคาอีกุส แม่ทัพโรมันพิชิตเมืองคอรินท์ได้สำเร็จใน 146 ปีก่อนคริสตกาล ทำให้กรีซแผ่นดินใหญ่ถูกผนวกเข้ากับสาธารณรัฐโรมัน
เอ็นเอฟที
สปุตนิกวี
พระยารามราชภักดี (ใหญ่ ศรลัมพ์)
อำมาตย์เอก พระยารามราชภักดี (ใหญ่ ศรลัมพ์) (25 ธันวาคม 2412 - 11 สิงหาคม 2469) อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสุโขทัย และ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชร
พระยารามราชภักดี เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2412 ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีนามเดิมว่า ใหญ่ ศรลัมพ์ เป็นบุตรชายของ พระยาไกรเพชร์สงคราม (หลำ ศรลัมพ์) ศึกษาวิชาหนังสือไทย ณ สำนักพระอาจารย์เกิด วัดพิชัยบุรณราม จังหวัดอุทัยธานี เมื่ออายุครบบวชจึงได้บรรพชาเป็นพระภิกษุที่ วัดพิชัยบุรณราม
พอถึง พ.ศ. 2429 เมื่ออายุได้ 17 ปีจึงได้เข้ารับราชการเป็นเสมียนจังหวัดอุทัยธานี อีก 3 ปีต่อมาคือในปี พ.ศ. 2432 ขณะอายุได้ 20 ปีจึงได้รับประทวนตราตั้งเป็นที่ หลวงพินิจสุภาแพ่ง ตำแหน่ง ผู้พิจารณาคดี จังหวัดอุทัยธานี ต่อมาในปี พ.ศ. 2438 ก็ได้เลื่อนขึ้นเป็น ตุลาการศาลแพ่ง
จากนั้นในปี พ.ศ. 2440 ทำการแทนหัวหน้าแผนกมหาดไทย จังหวัดอุทัยธานี ต่อมาในปี พ.ศ. 2441 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นนายอำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ กระทั่งวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2442 เนื่องในวันฉัตรมงคล หลวงพินิจสุภาแพ่ง ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนยศเป็น พระพยุหาภิบาล ถือศักดินา ๒๐๐๐
ต่อมาในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2450 โปรดเกล้าฯ ให้ พระพยุหาภิบาล ไปเป็น ผู้ว่าราชการจังหวัดสุโขทัย สืบแทน พระยาศรีสัชนาลัยบดี โดยในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2454 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศให้ พระพยุหาภิบาล เป็น อำมาตย์โท
ต่อมาในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2454 ระหว่างที่ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินไปสักการะ พระพุทธชินราช ที่ วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร ก็ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรให้ พระพยุหาภิบาล ผู้ว่าราชการเมืองสุโขทัย เป็น พระยารามราชภักดี ถือศักดินา ๓๐๐๐
จากนั้นในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 พระยารามราชภักดีได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชรแทน พระยาวิเชียรปราการ ที่สลับไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสุโขทัย กระทั่งวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2467 พระยารามราชภักดีได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งและราชการเนื่องจากป่วยทุพลภาพพร้อมกับผู้ว่าราชการจังหวัดอีก 3 คนคือ อำมาตย์เอก พระยาสุริยศักดิ์สุนทร (พลุ้ย เปาโรหิตย์) ผู้ว่าราชการ จังหวัดหล่มศักดิ์ อำมาตย์โท พระยาประเสริฐสุนทราศรัย (กระจ่าง สิงหเสนี) ผู้ว่าราชการจังหวัดตราด และ อำมาตย์โท พระยาประทุมธานี (ฟื้น กฤษณบัตร) ผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี
พระยารามราชภักดีถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคลำไส้พิการเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2469 ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
อะลิฟค็อนญะรียะฮ์
อะลิฟค็อนญะรียะฮ์ , อะลิฟรูปกริช  หรือ อะลิฟตัวยก  คือเครื่องหมายเสริมสัทอักษรที่เขียนเป็นเส้นแนวตั้งสั้น ๆ เหนืออักษรอาหรับ โดยใช้แทนเสียง ในบริบทที่โดยปกติไม่เขียนด้วย "อะลิฟ" เช่น ("ฮาษา") หรือ ("เราะห์มาน") "อะลิฟค็อนญะรียะฮ์" ปรากฏในคำสมัยใหม่เพียงไม่กี่คำ แต่คำบางคำในจำนวนนั้นก็เป็นคำที่พบบ่อย อย่างไรก็ตาม เครื่องหมายนี้ก็ปรากฏไม่บ่อยนักแม้แต่ในข้อความที่แสดงเครื่องหมายสระอย่างเต็มรูปแบบยกเว้นในอัลกุรอาน แป้นพิมพ์ส่วนใหญ่ไม่มี "อะลิฟค็อนญะรียะฮ์" คำว่า ("อัลลอฮ์") มักปรากฏขึ้นโดยอัตโนมัติด้วยการพิมพ์ "อะลิฟ ลาม ลาม ฮาอ์" โดยคำนี้ประกอบด้วย "อะลิฟ" + ตัวแฝดของลามกับ "ชัดดะฮ์" และ "อะลิฟค็อนญะรียะฮ์" เหนือ "ลาม"
คีบ็อม
โคเซ เฟร์เรร์
ปลาซาดากาตาลุญญา
ปลาซาดากาตาลุญญา  หรือบางครั้งเรียกว่า ปลาซาเดกาตาลุญญา  เป็นจัตุรัสขนาดใหญ่แห่งหนึ่งกลางเมืองบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน โดยทั่วไปถือว่าเป็นทั้งศูนย์กลางของเมืองและบริเวณที่เขตเมืองเก่าและเขตเมืองขยายซึ่งสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มาบรรจบกัน
ถนนที่สำคัญที่สุดบางสายของบาร์เซโลนามาตัดกันที่ปลาซาดากาตาลุญญา ได้แก่ ปาเซ็ดจ์ดากราซิอา, รัมบลาดากาตาลุญญา, ลารัมบลา และปูร์ตัลดาลันฌัล นอกเหนือจากโรนดาดาซัมเปรา, การ์เรดาบาร์การา และการ์เรดาปาไล จัตุรัสมีพื้นที่ประมาณ 50,000 ตารางเมตร เป็นที่รู้จักโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากน้ำพุและรูปปั้นต่าง ๆ ความใกล้เคียงกับสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของเมือง และฝูงนกพิราบที่มารวมตัวกันที่ใจกลางเมือง
Plaza de Cataluña
อี ฮัน-กย็อล
อี ฮันกยอล (; เกิด 7 ธันวาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ ในสังกัด เอ็มบีเคเอนเตอร์เทนเมนต์ ฮันกยอลเปิดตัวครั้งแรกในฐานะสมาชิกของบอยแบนด์เกาหลีใต้นามว่า IM เมื่อปี 2016 และต่อมาในปี 2017 เขาได้เข้าร่วมรายการเรียลลิตีโชว์ค้นหากลุ่มศิลปินชายของประเทศเกาหลีได้ชื่อ The Unit ร่วมกับเพื่อในวง IM ซึ่งเขาได้คะแนนในอันดับที่ 13 ต่อมาในปี 2019 เขาได้เข้าเริ่มรายการเรียลลิตีโชว์ "พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101" ซึ่งเขาได้รับคะแนนโหวตได้เดบิวต์ในอันดับที่ 7 ในฐานะสมาชิกของบอยแบนด์เกาหลีใต้ชื่อว่า "เอ็กซ์วัน" ในตำแหน่งนักเต้นหลัก และร้องเสริม
หลังจากที่ได้ทำกิจกรรมร่วมกับวงเป็นเวลาเพียง 5 เดือน ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ทางต้นสังกัดของเอ็กซ์วันได้ยุติการทำกิจกรรมทั้งหมดของวงเนื่องจากข่าวการทุจริตของโปรดิวเซอร์
ในเดือน พฤษภาคม ปี 2020 อีฮันกยอล ร่วมกับ นัมโดยอน ได้เดบิวในฐานะดูโอ H&amp;D
เขาเกิดวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1999 ใน อินชอน ประเทศเกาหลีใต้ อีฮันกยอลเป็นเด็กกำพร้า โดยถูกทอดทิ้งที่สถานสงเคราะห์ตั้งแต่แรกเกิด และได้รับอุปการะจากนักสังคมสงเคราะห์ตอนอายุ 7 ขวบ มีพี่ชาย 2 คน ตั้งแต่เด็ก อีฮันกยอลเป็นเด็กที่มีความสามารถทางกีฬา โดยได้เรียนเทควันโดเป็นเวลา 8 ปี และสามารถเล่นดนตรีได้หลายประเภท เช่น เปียโน ไวโอลีน เป็นต้น
ระหว่างที่เป็นเด็กฝึก ฮันกยอลเคยทำหน้าที่เป็นแดนเซอร์ให้กับรุ่นพี่ศิลปินหลายวงเช่น T-ara DIA และ แชนนอน เป็นต้น
ปี 2021 BAE173.
ลารัมบลา
ลารัมบลา  หรือบางครั้งเรียกว่า ลัสรัมบลัส  เป็นถนนสายหนึ่งในใจกลางเมืองบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน เป็นถนนคนเดินที่ขนาบด้วยแนวต้นไม้เป็นระยะทาง 1.2 กิโลเมตร (0.75 ไมล์) เชื่อมระหว่างปลาซาดากาตาลุญญากับอนุสาวรีย์คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ที่อ่าวจอดเรือปอร์ดเบ็ลย์ ลารัมบลายังทำหน้าที่เป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างย่านบาร์รีกอติกทางทิศตะวันออกและย่านอัลราบัลทางทิศตะวันตก
ลารัมบลาอาจมีผู้คนหนาแน่นโดยเฉพาะในฤดูท่องเที่ยว ความนิยมในหมู่นักท่องเที่ยวส่งผลต่อลักษณะของถนนซึ่งเปลี่ยนองค์ประกอบไปสู่ร้านกาแฟริมทางเท้าและซุ้มขายของที่ระลึก นอกจากนี้ยังเป็นย่านหนึ่งที่มีการล้วงกระเป๋าชุกชุม
La Rambla, Barcelona
โฆเซ เฟร์เรร์
Capitularina
Capitularina เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กก
มีพิสัยดั้งเดิมอยู่ในปาปัวเชีย
Capeobolus
Capeobolus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กก
มีถิ่นกำเนิดในสาธารณรัฐแอฟริกาใต้
Canthiumera
Canthiumera เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม
ถิ่นกำเนิดของมันคืออนุทวีปอินเดียไปจนถึงมาเลเซียตะวันตกและตอนใต้
Cannaboides
Cannaboides เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักชี
Campylostemon
Campylostemon เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กระทงลาย
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาตะวันตก ตะวันออก และตอนใต้
Caloncoba
Caloncoba เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์Achariaceae
Calolisianthus
Calolisianthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ดอกหรีดเขา
Calodecaryia
Calodecaryia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กระท้อน
Callisthene
Callisthene เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์Vochysiaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิล โบลิเวีย และปารากวัย
Calliscirpus
Calliscirpus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กก
ถิ่นกำเนิดของมันคือรัฐโอเรกอนถึงรัฐแคลิฟอร์เนีย
ไมซอร์
ไมซอร์ (อักษรละติน: Mysore; ) หรือชื่อทางการ ไมสูรุ หรือ ไมซูรุ (; Mysuru, ) หรือ ไมสูร์ (เทวนาครี: मैसूर) เป็นเมืองในทางใต้ของรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย อยู่ที่ระดับความสูง จากระดับน้ำทะเล
ไมซอร์ตั้งอยู่บนเชิงเทือกเขาจมุนทีราว จากเมืองเบงกาลูรุ เมืองหลวงของรัฐ เมืองไมซอร์มีพื้นที่ และเป็นศูนย์กลางของอำเภอไมซอร์และมณฑลไมซอร์ ในปี 2020 มีประกาศในรัฐกิจจานุเบกษา ให้รวมเทศบาลหูตคัลลี (Hootagalli), หมู่บ้านโภคที (Bhogadi), กทโกละ (Kadakola), รามมนหัลลี (Rammanahalli) และศรีรามปุระ (Srirampura) เข้าเป็นส่วนหนึ่งของไมสูรุ เพิ่มขนาดนครจาก 155.7 ตร.กม. เป็น 286.05 ตร.กม. และเพิ่มจำนวนประชากรขึ้นจาก 990,900 เป็น 1,060,120 ข้อมูลจากสหประชาชาติ ไมสูรุคาดการณ์ประชากร 1.162 ล้านคนในปี 2018 ซึ่งมากเป็นอันดับสองของรั
เมืองไมสูรุเคยเป็นราชธานีของราชอาณาจักรไมซอร์เกือบหกศตวรรษจากปี 1399 ถึง 1956 ภายใต้การปกครองของราชวงศ์วาทิยัร
ไมสูรุ
ณวัชร์ พุ่มโพธิงาม
ณวัชร์ พุ่มโพธิงาม; ชื่อเล่น ไวท์ (เกิดวันที่ 2 มิถุนายน 2538) เป็นนักแสดงชายชาวไทย สังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี
ณวัชร์เป็นชาวกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายสุรศักดิ์ พุ่มโพธิงาม กับนางนฤมล อริยานุวัฒน์ ณวัชร์จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก รุ่นที่ 128 และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ วิชาเอกการตลาด มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ณวัชร์เข้าพิธีอุปสมบทในวันที่ 7 กรฎาคม 2562 ที่ วัดปริวาสราชสงครามเป็นเวลาทั้งหมด 2 สัปดาห์ ณวัชร์มีฉายาทางธรรมคือ "สุธมฺโม" (สุธัมโม)
ณวัชร์เริ่มเข้าวงการบันเทิงจากการแสดงบทบาท ปุณณ์ ในซีรีส์เรื่อง "เลิฟซิคเดอะซีรีส์ รักวุ่น วัยรุ่นแสบ" ในปี 2557
บาทไรเคินฮัล
คริสตจักรแห่งสวีเดน
คริสตจักรแห่งสวีเดน  เป็นคริสตจักรอีแวนเจลิกัลประจำชาติในประเทศสวีเดน ศูนย์กลางอยู่ที่เมืองอุปซอลา และในอดีตเคยเป็นคริสตจักรแห่งรัฐ ในปี 2019 มีสมาชิก 5.8 ล้านคน เป็นนิกายของศาสนาคริสต์ที่มีสมาชิกมากที่สุดในประเทศสวีเดน, นิกายลูเทอรานที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปและที่สามในโลก เป็นรองเพียงคริสตจักรที่เอธิโอเปียและแทนซาเนียเท่านั้น
คริสตจักรเป็นส่วนหนึ่งของปอร์วูคอมมูเนียน และยึดหลักเทววิทยาแบบลูเทอราน แบ่งเขตการปกครองเป็น 13 สังฆมณฑล และปาริชย่อย ๆ อีกลำดับหนึ่ง ตำแหน่งไพรเมทแห่งคริสตจักรคืออาร์คบิชอปแห่งอุปซอลา ที่ซึ่งในปัจจุบันคืออาร์คบิชอปอันท์เจ จักเคเลียน อาร์คบิชอปสตรีคนแรกของประเทศ ในปัจจุบันคริสตจักรถือว่าตนเป็นคริสตจักรนิกายอีวันเจลิกัลลูเทอราน (Evangelical Lutheran)
คริสตจักรสวีเดน
อาสนวิหารอุปซอลา
อาสนวิหารอุปซอลา  เป็นอาสนวิหารตั้งอยู่ระหว่างโถงมหาวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยอุปซอลาและแม่น้ำฟีริส ใจกลางเมืองอุปซอลา เป็นอาสนวิหารประจำตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งอุปซาลา และเป็นที่ฝังพระบรมศพของพระเจ้าเอริกที่ 9 แห่งสวีเดน (c. 1120–1160, ครองราชย์ 1156–1160) นักบุญองค์อุปถัมภ์ชาติสวีเดน
อาร์ชบิชอปคนปัจจุบันคืออันต์เจ จัคเกเลียน อาร์ชบิชอปคนแรกของประเทศที่เป็นสตรี
วัดบัวขวัญ (จังหวัดปทุมธานี)
วัดบัวขวัญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางสะแก ในตำบลลาดหลุมแก้ว อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี
วัดบัวขวัญสร้างมื่อราว พ.ศ. 2424 โดยมีนายสง ทองหะเหนิด ชาวมอญ เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ได้ถวายที่สร้างวัดอีก เดิมมีนามว่า วัดสะแกหลักเมตร หรือ วัดเม็ด ต่อมาปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนนามเป็น "วัดบัวขวัญ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2519
ภายในวัดมีสิ่งที่น่าสนใจได้แก่ มีพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ ปางบำเพ็ญทุกขกิริยา สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรียกว่า "พระผอม" นอกจากนี้ยังมีรอยพระพุทธบาทจำลอง ซึ่งจำลองมาจากวัดพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี และพลับพลาที่ประทับแรกนาขวัญ สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นไม้สักสถาปัตยกรรมสวยงาม เรียกว่า "ศาลาแดง" เดิมอยู่ที่วังพญาไท (โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า) ตัวอาคารเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 15.20 เมตร ลักษณะเป็นอาคารเครื่องไม้ชั้นเดียวยกพื้นสูง มีผนังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาด 6x15.20 เมตร หลังคาทรงจั่วซ้อนลด 2 ชั้น มุงด้วยแป้นเกร็ดกระเบื้องไม้ ออกปีกนกคลุมโดยรอบ ฝ้าเพดานเป็นกระดานแผ่นเรียบตีทับแนว พื้นปูด้วยไม้ เรือนประธานมีขนาด 4 ห้อง ยกพื้นสูงและแบ่งกั้น 1 ห้อง รอบ ๆ เรือนประธานทำเป็นพื้นระเบียงทั้ง 4 ด้าน พร้อมราวระเบียงกั้นกันตก มีบันไดขึ้น 2 ข้างที่ด้านสกัด อาคารส่วนใหญ่ทาสีน้ำมันสีแดง
โบสถ์โซฟิยา
โบสถ์โซฟิยา หรือ โซฟิยาชีร์กา  เป็นหนึ่งในโบสถ์คริสต์หลักในสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน โดยตั้งชื่อตามพระราชินีแห่งสวีเดน โซฟิยาแห่งนัสเซา ผลงานออกแบบได้มาจากการประกวดงานออกแบบเมื่อปี 1899 ปละประกอบพิธีอุทิศโบสถ์ในปี 1906 โบสถ์ตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกของเกาะเซอเดร์มัล์ม ริมสวนสาธารณะวีตาเบร์เกน
นกอีแจว (;) เป็นนกชนิดเดียวในสกุลนกอีแจว "(Hydrophasianus)" ลักษณะเฉพาะคือมีชุดขนนอกฤดูและในฤดูผสมพันธุ์แตกต่างกันที่สีขนและความยาวของหาง โดยตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ ตัวเมียหนึ่งตัวจะจับคู่ผสมพันธุ์กับเพศผู้หลายตัวและทำรังหลายรังในบริเวณเดียวกันในแบบฮาเร็ม ลูกหลายครอกถูกเลี้ยงโดยตัวผู้หลายตัว ลักษณะเด่นร่วมเช่นเดียวกับนกในวงศ์นกพริกและนกอีแจว (Jacanidae) คือ มีนิ้วตีนและเล็บตีนยาวเพื่อช่วยพยุงตัวขณะเดินบนใบพืชลอยน้ำในถิ่นอาศัยหนองน้ำตื้น บางครั้งอาจว่ายน้ำหรือลุยน้ำที่ลึกถึงต้นขาขณะหาอาหาร นกอีแจวกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเป็นหลัก พบได้ตามแหล่งน้ำจืดในเอเชียเขตร้อน ตั้งแต่เยเมนทางตะวันตกไปจนถึงฟิลิปปินส์ทางตะวันออกและอาจอพยพในบางช่วงตามฤดูกาล เป็นนกชนิดเดียวในวงศ์ที่อพยพเป็นระยะทางไกล
นกอีแจว "(Hydrophasianus chirurgus)" ถูกอธิบายโดยนักสำรวจชาวฝรั่งเศสปิแอร์ ซอนเนอร์ (Pierre Sonnerat) ในปีค.ศ.1776 ในหนังสือ"การเดินทางสู่นิวกินี" "(Voyage à la Nouvelle Guinée)" ซึ่งรวมภาพประกอบของนกที่เขาเรียกว่า "ศัลยแพทย์แห่งเกาะลูซอน" "(Le Chirurgien de l'Isle de Luzon)" อธิบายถึงนกที่มีนิ้วเท้ายาว มีส่วนขยายของขนหางยาวคล้ายกับมีดที่ใช้ในการถ่ายเลือดโดยศัลยแพทย์ในยุคนั้น จากคำอธิบายนี้ ("Le Chirurgien") นกอีแจวได้รับชื่อทวินามโดยจิโอวานนี สโคโปลี (Giovanni Scopoli) ในปีค.ศ.1787 ในหนังสือ "การอธิบายพืชและสัตว์อย่างละเอียดเล่มที่ 2 (Deliciae florae et faunae Insubricae, Pars II)" ซึ่งนกอีแจวถูกจัดในสกุล "Tringa" และชื่อเฉพาะ "chirurgus" (ชื่ิอทวินาม:"Tringa chirurgus") ต่อมานกอีแจวถูกจัดในสกุล "Parra" (และมีชื่อพ้อง "Parra luzonensis") ร่วมกับนกอีแจวชนิดอื่น ๆ และต่อมาสกุลในวงศ์นกอีแจวและนกพริก (ต่อมาเรียกว่า Parridae) ก็แยกจากกันเป็นหลายสกุล
ชื่อสกุล "Hydrophasianus" ของนกอีแจวหมายถึง "ไก่ฟ้าน้ำ" หรือ "ไก่น้ำ" ถูกสร้างขึ้นโดยโยฮันน์ เกออก วากเลอร์ (Johann Georg Wagler) ในปีค.ศ. 1832 เพื่อแยกนกอีแจวออกจากนกอีแจวอื่นและนกพริก เนื่องจากนกอีแจว "(H. chirurgus)" มีความโดดเด่น คือ
สกุลนกอีแจว "(Hydrophasianus)" มีสมาชิกเพียงชนิดเดียว (monotypic genus) คือ นกอีแจว
เป็นนกขนาดเล็ก ปลายปากถึงโคนหางยาว 30 เซนติเมตร จะงอยปากแหลมตรง ปีกแต่ละข้างมีเดือยยื่น ตัวเมียจะมีขนาดโตกว่าตัวผู้เล็กน้อย สีของปาก ขา และนิ้วเป็นสีเทาอมฟ้า หน้าผาก รอบตาและคอด้านล่างสีขาว กระหม่อมสีน้ำตาล คอด้านบนสีเหลือง สลับแถบสีดำขั้นกลางระหว่างคอสองด้าน ปีกสีขาวตัดกับสีของลำตัวด้านบนน้ำตาลดำ และลำตัวด้านล่างซึ่งมีสีดำเป็นมันชัดเจน ขณะบินปีกขาวปลายปีกดำ
นกอีแจวมีลักษณะโดดเด่นมากที่สีขนและขนหางที่ยาว ซึ่งยาวที่สุดในวงศ์นกพริกและนกอีแจว และเป็นชนิดเดียวในวงศ์มีชุดขนนอกฤดูผสมพันธุ์และในฤดูผสมพันธุ์ที่แตกต่างกัน โดยเปลี่ยนขนเมื่อใกล้ฤดูผสมพันธุ์ ชุดขนนอกฤดูผสมพันธุ์ หน้าผากถึงท้ายทอยน้ำตาลเข้ม หน้าและคอขาวมีแถบตาต่อเนื่องถึงแถบอกสีดำ ข้างคอเหลือง ลำตัวด้านบนน้ำตาล ลำตัวด้านล่างขาว คล้ายนกพริกที่ยังไม่เต็มวัย แต่ขณะบินปีกขาวปลายปีกดำ ส่วนชุดขนในฤดูผสมพันธุ์ ขนหางคู่กลางจะยื่นยาวออกไปอีก 25 เซนติเมตร ยาวมากกว่าปกติถึง 10 เท่า เป็นที่มาของชื่อนกอีแจวในภาษาอังกฤษ นกอีแจว"หางไก่ฟ้า" ("pheasant-tailed" jacana)
การวัดขนาด.
การวัดขนาดนกตามมาตรฐานจากการศึกษาตัวอย่างมีชีวิตในช่วงฤดูผสมพันธุ์ในประเทศไทย โดยเฉลี่ยจากตัวผู้ 17 ตัว และตัวเมีย 4 ตัว ร่วมกับข้อมูลบางส่วนของการวัดส่วนหัวจาก Rasmussen and Anderton (2005) (จากปลายจะงอยปากถึงด้านหลังของกะโหลก)
เสียงร้อง "มี-อู่ย" หรือ "แจว-แจว"
การผสมพันธุ์และทำรัง.
นกอีแจวตัวเมียหลังจากเลือกคู่และผสมพันธุ์แล้วจะหาที่วางไข่ ตัวเมียเป็นฝ่ายทำรังแบบง่าย ๆ ส่วนมากใช้จอกหูหนู และพืชจำพวกสาหร่ายมากองรวมกันอย่างลวก ๆ บนแพจอกหูหนู หรือพืชลอยน้ำ วางไข่ครอกละประมาณ 3–4 ฟอง ไข่สีเขียวสนิมทองแดง (เขียวอมฟ้า) แกมจุดดำน้ำตาล บางครั้งอาจพบไข่บางใบมีสีฟ้าน้ำทะเล การวางไข่ของตัวเมียแต่ละฟองห่างกันประมาณ 24 ชั่วโมง จากนั้นเมื่อครบ 4 ฟอง ตัวเมียปล่อยให้นกอีแจวตัวผู้ซึ่งมีรูปร่างขนาดที่เล็กกว่ารับภาระฟักไข่และเลี้ยงลูกตามลำพัง ส่วนตัวเมียจะไปจับคู่ใหม่ ซึ่งอาจมีการจับคู่ตัวผู้ถึง 4–10 ตัวในช่วงเวลาฤดูผสมพันธุ์หนึ่ง ๆ (เรียก polyandry)
พฤติกรรมของนกตัวเมียที่จับคู่กับตัวผู้หลายตัวนี้ยังพบได้ในญาติร่วมวงศ์อย่างนกพริก วงศ์นกคุ่มอืด รวมไปถึงนกในเครือญาตินกชายเลนที่ตัวเมียมีสีสันสวยงามกว่าตัวผู้อย่าง นกโป่งวิด และนกลอยทะเล
การกกไข่.
ในช่วงสองสามวันแรกของการฟักไข่นกอีแจวตัวเมียอาจช่วยปกป้องรัง และบินไล่นกน้ำอื่น ๆ ที่เข้ามาใกล้เกินไป อาจเกิดการต่อสู้ปกป้องในระยะประชิดรังโดยการหนีบจะงอยปากนกตัวอื่นและโจมตีด้วยปีกทั้งสองข้าง นกอีแจวตัวผู้มักออกหาอาหารในตอนเช้าและตอนเย็น และนั่งกกอยู่ที่รังในช่วงที่ร้อนที่สุดของวัน
นกอีแจวตัวผู้ อาจขยับหรือลากไข่ไปรอบ ๆ โดยกดไข่ด้วยจะงอยปากกับอก หรือระหว่างปีกและลำตัว เมื่อถูกรบกวนนกตัวผู้อาจผลักไข่ให้ลอยน้ำไปยังบนกลุ่มพืชลอยน้ำใกล้เคียง หรืออาจย้ายรังไปที่ใหม่เป็นระยะห่างประมาณ 15 เมตร บางครั้งนกตัวผู้อาจแสดงอาการปีกหักหรือวิ่งหนีในระยะที่ีห่างจากรังเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของผู้ล่า
มีระยะเวลาฟักไข่ 22–28 วัน ไข่อาจตกเป็นเหยื่อของนกกระสา และลูกนกถูกล่าโดยนกอื่นเช่น เหยี่ยวขาว
ลูกนกมีขนสีเหลืองอ่อนประกอบลายพรางคล้ายลูกไก่ แต่มีขาและตีนที่ใหญ่โต เมื่อภัยมาพ่อนกจะส่งเสียงร้อง แจ๊ว ๆ แจว ๆ เพื่อให้ลูกดำน้ำแล้วใช้ปลายปากโผล่สำหรับหายใจได้ยาวนาน
นกอีแจว ("H. chirurgus") มีถิ่นอาศัยตามแหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ เช่น บึง หนอง ทะเลสาบ ที่มีพืชน้ำลอยตัวมากพอ ในปากีสถาน เนปาล อินเดียเขตร้อน ศรีลังกา ไปถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พม่า ไทย คาบสมุทรมลายู บอร์เนียวใต้ หมู่เกาะฟิลิปปินส์ จีนตอนใต้ และเกาะไต้หวัน
นกอีแจวมีถิ่นอาศัยส่วนใหญ่ทับซ้อนกับนกพริก ยกเว้นในศรีลังกาที่พบเฉพาะนกอีแจว
นกอีแจวที่อพยพส่วนมากเป็นประชากรในทางใต้ของจีนและแถบเทือกเขาหิมาลัย และมักอพยพไปยังแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และอินเดียตอนใต้ตามลำดับ ในหนานจิงนกอีแจวเริ่มอพยพในเดือนพฤศจิกายนและกลับมาในฤดูร้อนประมาณสัปดาห์ที่สามของเดือนเมษายน นกบางตัวเมื่อมาถึงมี"ขนชุดนอกฤดูผสมพันธุ์" ประชากรนกอีแจวที่อาศัยบนเกาะไต้หวันถูกระบุว่าใกล้สูญพันธุ์ บางครั้งประชากรนกในฤดูร้อนอาจแยกย้ายกันไปหลายทิศทางและมีบันทึกว่าเป็นนกนกพลัดหลงในโซโคตรา กาตาร์ ออสเตรเลียและทางตอนใต้ของญี่ปุ่น นกอีแจวมีแนวโน้มที่จะพบได้ทั่วไปในที่ราบระดับความสูงที่ไม่มาก แต่บางครั้งมีบันทึกว่าพบบนเทือกเขาหิมาลัยในฤดูร้อนที่ความสูง 3,650 เมตร ในแคชเมียร์ และที่ความสูง 3,800 เมตร ในลาหูล (Lahaul)
นกอีแจวเป็นทั้งนกประจำถิ่นและนกอพยพนอกฤดูผสมพันธุ์ และตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า ปี 2535 นกอีแจวเป็นสัตว์คุ้มครองบัญชีรายชื่อ ปี 2546 ในลำดับที่ 838
ในประเทศไทยพบนกอีแจวในบึงบอระเพ็ด ด้วยพฤติกรรมนกตัวเมียหนึ่งตัวจะจับคู่ผสมพันธุ์กับนกตัวผู้หลายตัวในช่วงฤดูผสมพันธุ์ ปล่อยให้พ่อนกต้องฟักไข่และเลี้ยงดูลูกนกตามลำพัง แผงขนคอสีทอง และหางที่ยาวมาก จึงมักเรียกนกอีแจวว่า "ราชินีบึงบอระเพ็ด" หรือ "ราชินีแห่งนกน้ำ" แหล่งน้ำอื่นที่พบได้แก่ จังหวัดพะเยา จังหวัดเชียงใหม่ ทะเลสาบสงขลา ภาคใต้ตอนล่างเช่น ทะเลน้อยในจังหวัดพัทลุง
Sofia kyrka
สถานีรถไฟใต้ดินสตาดิออน
สถานีรถไฟใต้ดินสตาดิออน  ตั้งอยู่บนสายสีแดงของรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์ม ตั้งอยู่ใกล้กับสต็อกโฮล์มสตาดิออน ในเขตเอิสเตอร์มัล์มของสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน เปิดใช้งานในวันที่ 30 กันยายน 1973 เป็นสถานีหนึ่งในส่วนต่อขยายจากเอิสเตอร์มัล์มสตอร์ยไปสิ้นสุดที่สถานีเทคนิสกาเฮิสโกลัน
Stadion metro station
เบตตี และ จอร์จ คูมเบียส์
เบตตี คูมเบียส์  และ จอร์จ คูมเบียส์  เป็นคู่สามีภรรยาชาวแคนาดาที่ต่อมาเป็นคู่สมรสคู่แรกที่ได้กระทำการฆ่าตัวตายต่อเนื่องกันโดยถูกต้องตามกฎหมาย ทั้งสองปรากฏในสารคดี ปี 2007 เรื่อง "The Suicide Tourist" เนื่องจากการฆ่าตัวตายภายใต้การช่วยเหลือของแพทย์หรือบุคคลอื่น (assisted suicide) เป็นสิ่งผิดกฎหมายในประเทศแคนาดาในขณะนั้น ทั้งคู่จึงออกเดินทางไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์เพื่อได้รับการอนุมัติทางกฎหมายจากรัฐบาลสวิตเซอร์แลนด์ในการฆ่าตัวตายภายใต้การช่วยเหลือของบุคคลอื่น
เรื่องที่ประหลาดของคู่นี้จากบรรดาบุคคลอื่นที่ประสงค์การการุณยฆาตคือถึงแม้จอร์จจะป่วยด้วยโรคหัวใจ แต่เบตตีมีรายงานว่าเธอมีสุขภาพที่ดี
ลุดวิก มิเนลลี (Ludwig Minelli) ผู้อำนวยการของดิกนิตัส กลุ่มสนับสนุนการฆ่าตัวตายภายใต้ความช่วยเหลือของบุคคลอื่น ยื่นเรื่องต่อเขตปกครองซือริชเพื่อขอรับแพทย์ภายใต้กฎหมายในการอนุมัติการให้บุคคลผู้มีสุขภาพดีเข้ารับการฆ่าตัวตาย
ในปี 2009 เบตตีถูกตรวจพบด้วยโรคมะเร็งและเสียชีวิต ในขณะที่จอร์จยังคงมีชีวิตอยู่ต่อไปภายใต้สภาวะโรคหัวใจ จนกระทั่งเสียชีวิตในปี 2016
Betty and George Coumbias
ที-เซนทราเลน
ที-เซนทราเลน (; (สถานีกลาง) โดยตัว ที ย่อมาจาก "tunnelbana" แปลว่ารถไฟใต้ดิน) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์มที่เป็นศูนย์กลางของระบบ เป็นสถานีเดียวที่สายเดินรถทั้งสามสายบรรจบกัน และเป็นจุดเชื่อมต่อไปยังการเดินทางขนส่งมวลชนในระบบอื่น ๆ ที่สำคัญของเมืองในเขตนอร์มัล์ม, เซอร์เกลสตอร์ย และวาซากาทัน
สถานีเปิดทำการในวันที่ 24 พฤศจิกายน 1957 ภายใต้ชื่อ "เซนทราเลน" (Centralen; "สถานีกลาง") แต่เปลี่ยนชื่อในวันที่ 27 มกราคม 1958 เรื่องจากถูกเข้าใจผิดสับสนกับสถานีกลางของรถไฟของการรถไฟสวีเดนซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไป
ส่วนสถานีสต็อกโฮล์มซิตีของรถไฟทางใกล้ใต้อยู่ด้านล่างสถานีรถไฟใต้ดินนี้ลงไปอีก เป็นส่วนหนึ่งของสายสต็อกโฮล์มซิตี และนับตั้งแต่ปี 2018 สถานีที-เซนทราเลนเป็นสถานีปลายทางฝั่งตะวันตกของรถรางสปวรแว็กซิตี
T-Centralen
สถานีรถไฟใต้ดินคึงสแตรดกอร์เดน
คึงสแตรดกอร์เดน  เป็นสถานีของรถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์มในย่านนอรมัล์มของเมืองสต็อกโฮล์ม คึงสแตรดกอร์เดนเป็นสถานีปลายทางของสาย 10 กับ 11 และเปิดให้บริการเมื่อ 30 ตุลาคม 1977 ในฐานะส่วนต่อขยายขนาดหนึ่งสถานีจากที-เซนทราเลน ชานชาลาของสถานีตั้งอยู่ที่ความลึกราว 34 ใต้ดิน และถายในสถานีตกแต่งด้วยซากของอาคารที่ถูกทำลายระหว่างการปรับปรุงพื้นที่สต็อกโฮล์มกลางระหว่างทศวรรษ 1950s กับ 1960s และถูกขุดค้นในบริเวณ
ทางเข้าสถานีนั้นแรกเริ่มตั้งใจจะตั้งอยู่ภายในสวนคึงสแตรดกอร์เดน แต่ถูกยกเลิกไปภายหลังข้อพิพาทเอล์มเมื่อปี 1971
สิ่งมีชีวิต.
สถานีคึงสแตรดกอร์เดนเป็นที่รู้จักจากพืชพรรณที่แปลกจากที่อื่น ในสถานีเป็นที่เดียวในภูมิภาคสแกนดิเนเวียที่สามารถพบแมงมุม "Lessertia dentichelis" ซึ่งเป็นแมงมุมถ้ำและอาศัยอยู่ตามผนังของสถานีนับตั้งแต่เปิดใช้การในกลางทศวรรษ 1970 และปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์ยังคงไม่ทราบว่าแมงมุมสายพันธุ์นี้เข้ามายังสต็อกโฮล์มได้อย่างไร นอกจากนี้ยังพบมอสเติบโตอยู่ตามผนังของสถานี ทั้ง ๆ ที่เคยเข้าใจว่ามอสเหล่านี้สูญพันธุ์ไปจากภูมิภาคสต็อกโฮล์มแล้ว
ในปี 2016 นักวิทยาศาสตร์ค้นพบสายพันธุ์ใหม่ของฟังไจในสถานีจำนวนสองสายพันธุ์ที่ยังไม่เคยถูกค้นพบที่ใดมาก่อน
Kungsträdgården metro station
จักรพรรดิจิ้นอาน