pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ชาเปลที่เห็นในปัจจุบันเป็นงานที่สร้างใหม่ แต่สองในสามของหน้าต่างประดับกระจกสีเป็นหน้าต่างดั้งเดิม ชาเปลได้รับความเสียหายอย่างหนักในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส เมื่อยอดและเบญจาถูกรื้อ และเรลิกกระจัดกระจายหายไป ยังคงเหลืออยู่แต่ “เรลิกแห่งแซ็งต์-ชาแปล” ที่ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส แต่หีบเก็บวัตถุมงคลที่รวมทั้ง “grande châsse” ถูกหลอม แซ็งต์-ชาแปลถูกเวนคืนเป็นหอเอกสารในปี ค.ศ. 1803 หน้าต่างยาวสองเมตรต้องถูกรื้อออกเพื่อให้แสงส่องเข้ามาได้มากขึ้น งานบูรณปฏิสังขรณ์ที่ได้รับการบันทึกอย่างถี่ถ้วนทำโดยเออแฌน วียอแล-เลอ-ดุกในปี ค.ศ. 1855 ถือกันโดยผู้ร่วมสมัยว่าเป็นงานบูรณปฏิสังขรณ์ชั้นเยี่ยม และเที่ยงตรงต่อภาพวาดและคำบรรยายดั้งเดิมของชาเปลที่ยังหลงเหลืออยู่
แซ็งต์-ชาแปลมีฐานะเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศสมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1862
แซงต์ชาเปล
แซงต์-ชาเปล
โตโยต้า แคมรี
วิหารแซงต์-ชาเปล
เอเลเนอร์แห่งอาควิเตน
Halo (Beyoncé song)
เอเชียนมาร์เชียลอาตส์เกมส์
เอเชียนมาร์เชียลอาตส์เกมส์  เป็นการแข่งขันศิลปะการป้องกันตัวในทวีปเอเชีย ซึ่งจัดโดยสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) และจะจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี การแข่งขันครั้งที่ 1 จัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ระหว่างวันที่ 1-9 สิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยมีประเทศเข้าร่วมแข่งขัน 40 ประเทศ และมีกีฬาแข่งขันทั้งหมด 9 ชนิด
ตามมติสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552 เห็นควรให้ยุบรวมเอเชียนมาร์เชียลอาตส์เกมส์เข้ากับเอเชียนอินดอร์เกมส์ และเปลี่ยนชื่อการแข่งขันเป็นเอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์ โดยเริ่มครั้งแรกในการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ครั้งที่ 4 ณ กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ ในปี พ.ศ. 2554
สมาชิกทั้งหมด 37 ประเทศที่เป็นสมาชิกสภาโอลิมปิกแห่งเอเชียจะได้เข้าร่วมแข่งขันเอเชียนมาร์เชียลอาตส์เกมส์
ซูว์เฌแห่งแซ็ง-เดอนี
ซูว์เฌแห่งแซ็ง-เดอนี (, ออกเสียง, ) หรือ อธิการซูว์เฌ  (ราว ค.ศ. 1081 - 13 มกราคม ค.ศ. 1151) ผู้เป็นอธิการ-รัฐบุรุษชาวฝรั่งเศสคนสุดท้าย เป็นสถาปนิกคนแรกที่มีบทบาทสำคัญในการวิวัฒนาการลักษณะสถาปัตยกรรมกอทิก
ประวัติเมื่อปฐมวัยของอธิการซูว์เฌไม่เป็นที่ทราบ ในบทเขียนของอธิการซูว์เฌเองกล่าวว่ามาจากฐานะที่ต่ำต้อย แต่ก็อาจจะเป็นเพียงการกล่าวถ่อมตนตามประเพณีการเขียนอัตชีวประวัติแบบโบราณ ในปี ค.ศ. 1091 เมื่ออายุได้สิบขวบ ซูว์เฌก็ได้รับเข้าศึกษาที่อารามแซ็ง-เดอนี ซูว์เฌได้รับการฝึกหัดที่ไพรออรีของอารามแซ็ง-เดอนีและได้มีโอกาสเข้าเฝ้าผู้ที่ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1104 ถึงปี ค.ศ. 1106 ซูว์เฌก็ย้ายสถานศึกษา ที่อาจจะเป็นสถานศึกษาของอารามแซงต์-เบอนัวต์-เซอร์-ลัวร์ ในปี ค.ศ. 1106 ซูว์เฌก็ได้เป็นเลขาธิการของอธิการอารามแซ็ง-เดอนี ปีต่อมาก็ได้เป็นโพรโวสต์ (Provost) หรือรองอธิการอารามแบร์เนวาลในนอร์ม็องดี และในปี ค.ศ. 1109 ของตูรี ในปี ค.ศ. 1118 พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 ทรงส่งซูว์เฌไปยังราชสำนักของสมเด็จพระสันตะปาปาเกลาซิอุสที่ 2 ที่วีลเนิฟ-แล-มาเกอลอน และระหว่างปี ค.ศ. 1121 ถึงปี ค.ศ. 1122 ก็ทำงานอยู่ที่สำนัก สมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 2 พระสันตะปาปาองค์ต่อมา
เมื่อกลับมาจากวีลเนิฟ-แล-มาเกอลอน ซูว์เฌก็ได้เป็นอธิการอารามแซ็ง-เดอนี ซูว์เฌรับราชการบ้านเมืองของราชอาณาจักรมาจนถึงปี ค.ศ. 1127 สิบปีหลังจากนั้นก็ยุ่งอยู่การจัดระบบและปฏิรูปอารามแซ็ง-เดอนี ในปี ค.ศ. 1137 ซูว์เฌก็ติดตามผู้ที่ต่อมาผู้ที่ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 ไปยังอากีแตนเนื่องในโอกาสการเสกสมรสของพระองค์กับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน และระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่สองก็เป็นบุคคลหนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน (ค.ศ. 1147 - ค.ศ. 1149) เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 มีพระราชประสงค์จะหย่ากับพระนางอาลีเยนอร์ ซูว์เฌก็ประท้วงอย่างรุนแรงเพราะเดิมเป็นผู้ที่ให้การแนะนำในเรื่องการสมรส แม้ว่าจะเป็นปฏิปักษ์ต่อสงครามครูเสดครั้งที่สอง แต่ในบั้นปลายซูว์เฌก็เทศนาชักชวนให้เริ่มสงครามครูเสดครั้งใหม่
ซูว์เฌผู้เป็นทั้งพระสหายและที่ปรึกษาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 และ ที่ 7 ถวายคำแนะนำให้กำจัดโจรศักดินา นโยบายการโยกย้ายประชาคม และจัดระบบการยุติธรรม ซูว์เฌสร้างความมั่งคั่งไว้ให้แก่อารามแซ็ง-เดอนีที่มีอสังหาริมทรัพย์มากมาย และทำการขยายก่อสร้างอารามใหม่แบบกอทิก ซูว์เฌบันทึกรายละเอียดอย่างถี่ถ้วนเกี่ยวกับการก่อสร้างอารามใน “"Libellus Alter de Consecratione Ecclesiae Sancti Dionysii"” และ “"Ordinatio"” ในคริสต์ทศวรรษ 1940 นักประวัติศาสตร์ศิลป์คนสำคัญเออร์วิน พานอฟสกีอ้างว่าเทววิทยาของ “ผู้ใช้ชื่อว่าดิโอนิสิอัสสมาชิกสภาอาเรโอปากัส” (Pseudo-Dionysius the Areopagite) มีอิทธิพลต่อลักษณะสถาปัตยกรรมของอารามแซ็ง-เดอนี แต่นักวิชาการต่อมาค้านความสัมพันธ์อันขาดความซับซ้อนดังว่าระหว่างปรัชญาและลักษณะสถาปัตยกรรม
ซูว์เฌกลายเป็นนักประวัติศาสตร์คนสำคัญของยุค และเป็นผู้เขียนบทสดุดีพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 (“"Vita Ludovici regis"” ) และร่วมในการเขียนประวัติศาสตร์ฉบับที่เป็นกลางกว่าของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 (“"Historia gloriosi regis Ludovici"” ) ใน “"Libellus de consecratione ecclesiae S. Dionysii"” ซูว์เฌบรรยายถึงกิจการที่ปรับปรุงของแอบบีแซ็ง-เดอนี, สมบัติของแอบบี และ บรรยายการก่อสร้างแอบบีใหม่
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1009
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1009 [แยกทางหลวงหมายเลข 108 (จอมทอง) - ดอยอินทนนท์] เป็นทางหลวงแผ่นดินขนาด 2 ช่องจราจร เชื่อมระหว่างอำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ สิ้นสุดที่ยอดดอยอินทนนท์ อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ และบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1192 ที่กิโลเมตรที่ 32 อีกด้วย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1009 เป็นเส้นทาง 2 ช่องจราจร เริ่มจากแยกทางหลวงหมายเลข 108 บริเวณกิโลเมตรที่ 57 ในอำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ และตัดขึ้นอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ ลักษณะเส้นทางจะลาดชันขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่คดเคี้ยวมากนัก โดยอยู่ในความควบคุมของสำนักงานทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) แขวงทางหลวงเชียงใหม่ที่ 1 มีระยะทางทั้งสิ้น 46.7 กิโลเมตร
ทางแยกที่สำคัญ.
มีทางแยก 2 แห่ง คือ แยกทางหลวงหมายเลข 1284 (แยกทางหลวง 1009 - บ้านขุนวาง) บริเวณกิโลเมตรที่ 26 และทางแยกทางหลวงหมายเลข 1009 อ.จอมทอง - อ.แม่แจ่ม (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1192)
แอ็บบ็อทซูแฌร์
Suger de Saint-Denis
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1192
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1192 [แยกทางหลวงหมายเลข 1009 อ.จอมทอง - อ.แม่แจ่ม] เป็นเส้นทางสายรองที่ใช้เข้าสู่อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งใช้เป็นเส้นทางขึ้นดอยอินทนนท์อีกเส้นทางหนึ่งทางฝั่งอำเภอแม่แจ่มอีกด้วย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1192 เป็นเส้นทาง 2 ช่องจราจร เริ่มจากแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1009 ในเขตพื้นที่อำเภอจอมทอง ณ หลักกิโลเมตรที่ 26 และสิ้นสุดที่อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ ระยะทางทั้งสิ้น 20.88 กิโลเมตร อยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงเชียงใหม่ที่ 1
ซูแฌร์
สรุปเหรียญรางวัลเอเชียนยูธเกมส์ 2009
อารามแซ็ง-เบอนัว-ซูร์-ลัวร์
อารามแซ็ง-เบอนัว-ซูร์-ลัวร์  หรือ อารามเฟลอรี  เป็นแอบบีย์ของคณะเบเนดิกติน ตั้งอยู่ที่เมืองแซ็ง-เบอนัว-ซูร์-ลัวร์ จังหวัดลัวแร ประเทศฝรั่งเศส เป็นหนึ่งในแอบบีย์ที่มีฐานะดีที่สุดและมีอำนาจมากที่สุดในบรรดาแอบบีย์ของคณะเบเนดิกตินในทวีปยุโรปตะวันตก ชื่อปัจจุบันของแอบบีย์คือ “เฟลอรี-แซ็ง-เบอนัว-ซูร์-ลัวร์” ที่มาจากการอ้างว่าพบเรลิกของนักบุญเบเนดิกต์แห่งเนอร์เซียที่นั่น ตำแหน่งที่ตั้งอยู่บนแม่น้ำลัวร์ทำให้ง่ายต่อการติดต่อกับออร์เลอ็องซึ่งเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมที่ต่อเนื่องกันมาอย่างไม่ขาดสายตั้งแต่สมัยโรมัน
Abbaye de Saint-Benoît-sur-Loire
Fleury Abbey
แอบบีเฟลอรี
Abbey of Fleury
สรุปเหรียญการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2007
อาสนวิหารออร์เลอ็อง
อาสนวิหารออร์เลอ็อง  มีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารกางเขนศักดิ์สิทธิ์แห่งออร์เลอ็อง  เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นอาสนวิหาร ประจำตำแหน่งมุขนายกแห่งออร์เลอ็อง ตั้งอยู่ที่เมืองออร์เลอ็องในประเทศฝรั่งเศส สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอทิก
อาสนวิหารเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายเพราะความเกี่ยวพันกับนักบุญโยนออฟอาร์คผู้เป็นวีรสตรีของฝรั่งเศส โยนออฟอาร์คเข้าร่วมพิธีมิสซาที่อาสนวิหารเมื่อค่ำวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1429 เมื่อมากู้เมืองจากการล้อมโดยฝ่ายอังกฤษ อาสนวิหารมีหน้าต่างประดับกระจกสีที่แสดงภาพวีรกรรมของโจน
Orléans Cathedral
Cathédrale Sainte-Croix d'Orléans
สรุปเหรียญการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2009
โชเน็นองเมียวจิ จอมเวทย์ปราบมาร
อาสนวิหารอาลบี
อาสนวิหารอาลบี  หรือชื่อทางการคือ อาสนวิหารนักบุญเซซีลีอาแห่งอาลบี  เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นอาสนวิหาร ประจำตำแหน่งอัครมุขนายกแห่งอาลบี ตั้งอยู่ที่เมืองอาลบีในประเทศฝรั่งเศส สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอทิก
มีการอ้างว่าอาสนวิหารนี้เป็นอาคารอิฐที่สูงที่สุดในโลกอาสนวิหารอาลบีร่วมกับเมืองเก่าอาลบีในนาม "นครมุขนายกแห่งอาลบี" ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกเมื่อ ค.ศ. 2010
อาสนวิหารปัจจุบันเป็นอาสนวิหารที่สร้างบนคริสต์ศาสนสถานเก่า คริสต์ศาสนสถานแรกสร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 และในปี ค.ศ. 666 ก็ถูกทำลายไปในเพลิงไหม้ หลักฐานที่บันทึกไว้ในปี ค.ศ. 920 กล่าวถึงคริสต์ศาสนสถานในชื่อนักบุญเซซีลีอาซึ่งเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์นักดนตรี ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ก็มาสร้างแทนด้วยสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ที่เป็นสิ่งก่อสร้างที่ทำด้วยหิน
อาสนวิหารสร้างแบบสถาปัตยกรรมกอทิกตอนใต้ โดยเฉพาะการมีหอระฆังที่มาสร้างในปี ค.ศ. 1492 ที่สูง 78 เมตร และทางเข้าโดยดอมีนิก เดอ ฟลอร็องส์ที่สร้างราวปี ค.ศ. 1392
ภายในอันหรูหราแพรวพราวตัดกับความเกลี้ยงเกลาขึงขังของอย่างสถาปัตยกรรมทางยุทธศาสตร์ภายนอก บริเวณร้องเพลงสวดกลางสำหรับสมาชิกของลัทธิล้อมรอบด้วยฉากกางเขน ที่ตกแต่งด้วยประติมากรรมพหุรงค์และรายละเอียดอื่น ๆ ภายใต้ออร์แกนเป็นจิตรกรรมฝาผนังภาพ "การตัดสินครั้งสุดท้าย" โดยจิตรกรเฟลมมิชไม่ทราบนาม เดิมเป็นภาพขนาด 200 ตารางเมตร แต่ตอนกลางมาถูกรื้อทิ้ง จิตรกรรมฝาผนังบนเพดานเป็นจิตรกรรมฝาผนังแบบเรอเนสซองซ์อิตาลีที่เก่าแก่ที่สุดและมีขนาดใหญ่ที่สุดในฝรั่งเศส
ออร์แกนสร้างโดยศิลปินคริสต็อฟ มุชแรลในคริสต์ศตวรรษที่ 18
โจ โรเซนธัล
โจเซฟ จอห์น โรเซนธัล (; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1911 – 20 สิงหาคม ค.ศ. 2006) เป็นช่างภาพชาวอเมริกันที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ สำหรับภาพถ่ายที่เป็นดั่งสัญลักษณฺ์ของสงครามโลกครั้งที่สองที่ชื่อภาพ" การปักธงที่อิโวจิมา" ที่ถ่ายขึ้นในระหว่างยุทธการแห่งอิโวจิมา ภาพของเขากลายเป็นหนึ่งในภาพถ่ายสงครามที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด
Joe Rosenthal
โรบินสัน ครูโซ
โรบินสัน ครูโซ ( หรือมีชื่อเต็มภาษาอังกฤษว่า The Life and Strange Surprizing Adventures of Robinson Crusoe of York, Mariner: Who lived Eight and Twenty Years, all alone in an un-inhabited Island on the coast of America, near the Mouth of the Great River of Oroonoque; Having been cast on Shore by Shipwreck, where-in all the Men perished but himself. With An Account how he was at last as strangely deliver'd by Pyrates. Written by Himself) เป็นนวนิยายของแดเนียล เดโฟ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1719 ในบางครั้งถือว่าเป็นนวนิยายฉบับแรกของภาษาอังกฤษ มีเรื่องราวเกี่ยวกับอัตชีวประวัติที่แต่งขึ้นโดยตัวละคร ที่ติดเกาะร้างอยู่ 36 ปี บนเกาะเขตร้อนชื้นอันไกลโพ้น ใกล้กับประเทศเวเนซุเอลา ที่เผชิญกับชาวอเมริกันพื้นเมือง ถูกกักขังและขัดขืน ก่อนที่จะรอดชีวิตออกมาได้
เนื้อเรื่องได้รับอิทธิพลจากเรื่องจริงของอเล็กซานเดอร์ เซลเคิร์ก นักล่องเรือชาวสกอตที่ติดเกาะและอยู่ในเกาะมหาสมุทรแปซิฟิก 4 ปี ที่ชื่อเกาะ "Más a Tierra" (ต่อมาในปี 1966 เกาะนี้เปลี่ยนชื่อมาเป็น เกาะโรบินสันครูโซ) ในประเทศชิลี อย่างไรก็ตามรายละเอียดของเกาะของครูโซนั้นอาจจะมาจากเกาะโตบาโก ในทะเลแคริบเบียน แต่เกาะนี้อยู่ไม่ไกลจากชายฝั่งเวเนซุเอลา ใกล้ปากแม่น้ำโอริโนโก และไม่ไกลจากเกาะทรินิแดด นอกจากนั้นดูเหมือนเดโฟจะได้รับแรงบันดาลใจจากบทประพันธ์ละติน หรือฉบับแปลอังกฤษเรื่อง "Hayy ibn Yaqdhan" ของอิบัน ตูเฟล ที่เป็นบทประพันธ์ก่อนหน้านี้ที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเกาะร้าง อีกแหล่งข้อมูลของบทประพันธ์ของเดโฟ อาจจะเป็นเรื่องราวการลักพาตัวโรเบิร์ต น็อกซ์ โดยกษัตริย์ของศรีลังกาในปี ค.ศ. 1659 ใน " Glasgow: James MacLehose and Sons (Publishers to the University), 1911.
โชเน็น อนเมียวจิ จอมเวทปราบมาร
โชเน็น อนเมียวจิ จอมเวทปราบมาร  เป็นนิยายประเภทไลท์โนเวลของญี่ปุ่น เขียนโดย มิทสึรุ ยูคิ วาดภาพประกอบโดย ซากุระ อาซางิ ภายใต้สำนักพิมพ์คาโดคาวะโชเต็น ต่อมาได้มีการสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ มีจำนวนตอน 26 ตอน
ในประเทศไทย โชเน็น อนเมียวจิ จอมเวทปราบมาร ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดย กนกวรรณ อภินันธนาสกุล และตีพิมพ์ภายใต้ลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์ BLISS ซึ่งได้ตีพิมพ์จนถึงเล่มที่ 14 ก่อนปิดตัวลง และได้ตีพิมพ์อีกครั้งภายใต้ลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์ G-Plus Book ตั้งแต่เล่ม 15 ปัจจุบันมีทั้งสิ้น 27 เล่ม (ยังไม่จบ) สำหรับภาคอนิเมะได้วางจำหน่ายในรูปแบบซีดีและดีวีดี ลิขสิทธิ์โดย TIGA
เรื่องย่อเล่ม 1 : ล่าเงามรณะ
การต่อสู้ระหว่างอนเมียวจิฝึกหัดกับเหล่าอสูรที่น่าสะพรึงกลัวเปิดฉากขึ้นแล้ว
เมื่อมาซาฮิโระ หลานชายของเซย์เมย์ มหาอนเมียวจิแห่งยุคเฮย์อันอายุครบ 13 ปี และเข้าวังรับราชการงานปราบปีศาจด้วยความต้องการจะเป็นอนเมียวจิผู้ยิ่งใหญ่ที่ปู่ยอมรับให้ได้ มาซาฮิโระจึงทุ่มเทกายใจฝึกฝนเล่าเรียนโดยมีมกคุง สัตว์อสูรติดตามช่างเย้าแหย่คอยช่วยเหลือ
วันหนึ่งเกิดเพลิงใหม้ในเขตพระราชฐานโดยไม่รู้สาเหตุ แถมยังมีร่องรอยของไอปีศาจประหลาด มาซาฮิโระกับมกคุงจึงออกตามสืบหาต้นตอของความวุ่นวาย เอาล่ะสิ อนเมียวจิฝึกหัดอย่างเขาจะช่วยให้เมืองหลวงรอดพ้นวิกฤตได้หรือนี่!
เรื่องย่อเล่ม 2 : สลายผนึกจองจำ
เมื่อชุนและกาคุสองสมุนของคิวคิวางแผนชิงตัวอากิโกะโดยใช้ญาติของเธอเป็นเหยื่อล่อ ซ้ำร้ายเมืองหลวงยังตกอยู่ในความวุ่นวาย ฟ้าฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาล อมนุษย์เพ่นพ่านเต็มเมือง ทั้งยังมีข่าวลือเรื่องนางยักษ์อาละวาด แล้วมาซาฮิโระจะทนอยู่เฉยได้อย่างไร!
แถมคู่ปรับตลอดกาลของกุเรนอย่างเซย์ริว ก็ตั้งแง่ไม่เชื่อถือความสามารถของมาซาฮิโระ จนเซย์เมย์ต้องหนักใจอีกต่างหาก
แล้วอย่างนี้อนเมียวจิฝึกหัดอย่างมาซาฮิโระจะสามารถปัดเป่าภัยร้ายจากเมืองหลวงปกป้องอากิโกะจากเหล่าร้าย และทำให้เทพบริวารยอมรับในตัวเขาได้หรือไม่
เรื่องย่อเล่ม 3 : ทลายกระจกวารี
สัญญาณอันตรายปรากฏขึ้นอีกคำรบ จู่ ๆ ผู้คนมากมายหายตัวไปอย่างลึกลับ เหล่าอสูรร้ายคุกคามเมืองหลวงด้วยวิธีพรางตัวอย่างแยบยล แถมยังคืบคลานเข้าใกล้อากิโกะเข้าไปทุกขณะ มาซาฮิโระจึงตั้งปณิธานว่าต้องกำจัดอสูรจากต่างแดนตนนี้ให้ได้ เพื่อทำลายคำสาปที่พันธนาการชีวิตของอากิโกะ
การต่อสู้อย่างดุเดือดของอนเมียวจิฝึกหัด กับอสูรต่างแดนนี้จะจบลงอย่างไร...
เรื่องย่อเล่ม 4 : ปราบวิญญาณพยาบาท
วิญญาณแค้นถูกปลุกให้ฟื้นคืนชีพ มันกลับมาชำระหนี้แค้นในอดีตด้วยแรงอาฆาต โดยใช้ผู้ศึกษาอนเมียวอนาคตไกลเป็นหุ่นเชิด การต่อสู้ครั้งนี้ ศัตรูที่แจริงไม่ได้อยู่ตรงหน้า จอมบงการผู้แฝงตัวในเงามืด...คือใคร มาซาฮิโระกำลังต่อสู้กับอะไรกันแน่
เบื้องหลังคำสาปแห่งความพยาบาท ศัตรูของเซย์เมย์ปรากฏกายขึ้น มันมาพร้อมกับข้อเสนอบางอย่าง และหากเซย์เมย์ไม่ตอบรับ ก็ต้องแลกด้วยชีวิต
เรื่องย่อเล่ม 5: ปลดปล่อยวิญญาณหลงทาง
เทพทากาโอกามิลงมาประทับร่างมาซาฮิโระอีกครั้ง เพื่อแจ้งเตือนบางอย่าง เมืองหลวงตกอยู่ในอันตรายอย่างเงียบงัน เมื่อขบวนปีศาจยามราตรีอันน่าสะพรึงกลัวออกเคลื่อนไหว
ขณะเดียวกันเวทเลือดงูคืนวิญญาณที่คาซาเนะร่าย ก่อให้เกิดเรื่องไม่คาดคิด วิญญาณปริศนาดวงหนึ่งเข้ามาอยู่ในร่างมาซาฮิโระและเรียกร้องบางสิ่งกับเขาผ่านความฝัน มาซาฮิโระจึงเดินทางไปคิฟุเนะ เพื่อปลดปล่อยดวงวิญญาณนั่น
มาซาฮิโระกับมกคุงจะจัดการขบวนปีศาจที่เข้ามากล้ำกรายเมืองหลวงได้หรือไม่ แล้วเขาจะช่วยเหลือวิญญาณดวงนั้นอย่างไร!
เรื่องย่อเล่ม 6 : สยบไอพิษจากยมโลก
คาซาเนะ นักเวทสาวลึกลับตั้งใจจะเปิดหลุมพิษเชื่อมต่อยมโลกเข้ากับโลกนี้ เพื่อความปรารถนาของตัวเองกับ 'เจ้าลัทธิ'เจ้านายของเธอ พวกเขาต้องการผู้ซึ่งมีสายเลือดของเทพเจ้าเป็นเครื่องสังเวย จึงเล็งเป้าไปยังเด็กน้อยนามนางาโกะ ซึ่งเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดิ ข้างฝ่ายมาซาฮิโระถูกเตือนว่ามีลางสูญเสียปรากฏขึ้น ทว่าก็ร่วมแรงกับมกคุงและเหล่าเทพนักรบ ค้นหาต้นตอของไอพิษจากยมโลก
มาซาฮิโระจะสยบไอพิษที่พลุ่งพล่านได้ไหม เขาจะช่วยนางาโกะได้หรือไม่ และสิ่งที่เขาจะต้องสูญเสียคืออะไรกันแน่!
เรื่องย่อเล่ม 7 : สังหารเดนอสูร
กุเรนตกเป็นเครื่องมือของเจ้าลัทธิจิชิกิ ถูกเดนอสูรช่วงชิงร่างเพื่อใช้เป็นกุญแจเปิดประตูยมโลก สถานการณ์บีบบังคับให้มาซาฮิโระต้องเลือกระหว่างสังหารกุเรนเพื่อปกป้องผนึกแห่งมหาเทพจิงาเอชิ หรือจะได้แต่กัดนิ้วมองความหายนะที่จะเกิดขึ้นโดยไม่สามารถทำอะไรได้ และตอนนั้นเอง เทพทากาโอะก็ได้มอบทางเลือกที่สามให้กับเขา...
มาซาฮิโระจะพบทางออกของปัญหาซึ่งรุมเร้าจิตใจหรือไม่ ทางเลือกสุดท้ายที่เทพทากาโอะหยิบยื่นให้เขาคืออะไร และตัวตนที่แท้จริงของคาซาเนะคือใครกัน!
เรื่องย่อเล่ม 8 : บทเพลงกล่อมวิญญาณ
รวมเรื่องสั้นเล่มแรกของ โชเน็น อนเมียวจิ จอมเวทปราบมาร
ตอนที่ 1 สลายม่านหมอกบังตา
อาเบะ มาซาฮิโระ อายุสิบสามปี เขาเป็นถึงหลานชายของมหาอนเมียวจิ ทว่ากลับไม่มีญาณเห็นอมนุษย์จนแทบต้องล้มเลิกความหวังในการเป็นอนเมียวจิ และขณะที่เขานั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่ใต้ต้นไม้ สัตว์อสูรสีขาวตัวหนึ่งก็ตกลงมาเบื้องหน้า...
ตอนที่ 2 ไล่ล่ารอยล้อเลือนราง
เกิดคดีขึ้นในเมืองหลวงเฮย์อัน จู่ ๆ ก็มีรถอสูรปรากฏตัวขึ้นกลางเมือง และจ้องทำลายรถเทียมวัวของมนุษย์ที่ออกมาวิ่งตอนกลางคืน เหล่าขุนนางต่างตกเป็นเหยื่อของรถอสูรรวมทั้งยูกินาริ มาซาฮิโระจึงได้รับคำสั่งจากเซย์เมย์ให้ไปกำราบรถอสูรให้ได้
ตอนที่ 3 บทเพลงกล่อมวิญญาณ
อากิโกะถูกส่งไปอยู่ที่คฤหาสน์ร้างแห่งหนึ่งเป็นการด่วน เพื่อหลบแขกเหรื่อที่มาเยือนคฤหาสน์อาเบะช่วงปีใหม่ และที่นั่นเองอากิโกะ มาซาฮิโระ และมกคุงก็ได้รู้ถึงความรักอันแสนเศร้าของท่านหญิงแห่งเสียงพิณ
ตอนที่ 4 ดื่มสุรากำจัดทุกข์
ช่วงเวลาที่หิมะโปรยปราย เซย์เมย์ไปเยือนภูเขาคิฟุเนะเพื่อพบเทพทากาโอกามิพร้อมนำสุราไปถวาย ทั้งสองจึงลิ้มรสสุราด้วยกันโดยมีเรื่องของมาซาฮิโระเป็นกับแกล้ม
เรื่องย่อเล่ม 9 : เพรียกคืนความทรงจำ
เวลาล่วงเลยไปแล้วครึ่งเดือน มาซาฮิโระยังคงพักฟื้นร่างกายอยู่ที่อิซึโมะ พลังของเขาถดถอยลงเนื่องจากการต่อสู้เสี่ยงชีวิตครั้งก่อน ยิ่งกว่านั้นยังสูญเสีย 'ตา' ซึ่งจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการเป็นอนเมียวจิ
ฝ่ายสัตว์อสูรสูญเสียความทรงจำเกี่ยวกับมาซาฮิโระไปหมดสิ้น และปฏิบัติต่อเด็กหนุ่มราวคนแปลกหน้า มาซาฮิโระจึงต้องทรมานทั้งกายใจ
ขณะเดียวกันในตำบลเล็ก ๆ แห่งหนึ่งเกิดเหตุการณ์ประหลาด ผู้คนสูญหายไปมากมาย บางคนลืมครอบครัว บางคนกลายเป็นตุ๊กตามีชีวิต มาซาฮิโระกับนาริจิกะพี่ชาย จึงรีบรุดเดินทางไปที่นั่นเพื่อคลี่คลายปมปริศนา
เรื่องย่อเล่ม 10 : สกัดเงามืด
มาซาฮิโระ หลานคนสุดท้องของมหาอนเมียวจิอาเบะ เซย์เมย์ เดินทางถึงเมืองหลวงเฮย์อันอย่างปลอดภัยพร้อมมกคุง นาริจิกะ และเหล่าเทพนักรบ ทว่าสิ่งที่รออยู่กลับเป็นข่าวที่ทำให้พวกเขาต้องตกตะลึง
จู่ ๆ เซย์เมย์ล้มป่วยลง นอกจากนี้โชโกะพี่น้องต่างมารดาของอากิโกะซึ่งถวายตัวเข้าวังไปแทน และดำรงตำแหน่งพระมเหสีแห่งเรือนฟุจิอยู่ในปัจจุบันกลับล้มป่วยลงอีกคน ทว่าแท้จริงแล้วนี่ไม่ใช่อาการป่วยธรรมดา ๆ เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดจากความร่วมมือของภูตปริศนาซึ่งจ้องทำร้ายเซย์เมย์ กับนักบวชรูปหนึ่งผู้เล็งโชโกะเป็นเป้าหมาย!
มาซาฮิโระกับมกคุงคู่หูจะขัดขวางเงามืดซึ่งหวังปองร้ายเหล่าคนใกล้ตัวของเขาอย่างไร
เรื่องย่อเล่ม 11 : สลายม่านบังตา
"ท่านเซย์เมย์...ใกล้สิ้นอายุขัย...แล้วคะ..."
ถ้อยคะของเทนอิทสึทำให้มาซาฮิโระกลัดกลุ้มยิ่งนัก ความตายคืบคลานเข้าใกล้เซย์เมย์มาขึ้นทุกขณะ เพราะเลือดจิ้งจอกสวรรค์ซึ่งไหลเวียนอยู่ในร่างกำลังกัดกินชีวิตทีละเล็กละน้อย
เด็กหนุ่มจึงพยายามทุกวิถีทางเพื่อช่วยชีวิตปู่ที่เป็นที่รักให้จงได้ ขณะเดียวกันเรียวจุจิ้งจอกสวรรค์ผู้ทรยศต่อเผ่าพันธุ์ หาทางล่อโชกะให้ปรากฏตัว จึงเลือกใช้มาซาฮิโระกับอากิโกะเป็นเครื่องมือ
พร้อมกันนั้นให้ความร่วมมือนักบวชปีศาจโจอันเข้าจู่โจมพระมหเสีโชโกะอีกครั้ง...!
เรื่องย่อเล่ม 12 : เผยแผนร้ายของโจอัน
มาซาฮิโระทุกข์ทรมานจากเลือดของจิ้งจอกสวรรค์ซึ่งไหลเวียนอยู่ในร่างกาย เขาปลดปล่อยพลังอันพลุ่งพล่านทำให้เกือบโดนเลือดนั้นกลืนกิน ทว่ารอดมาได้อย่างฉิวเฉียดด้วยความช่วยเหลือของอากิโกะ ส่วนเซย์เมย์นั้นอาการยังคงย่ำแย่หลังฝืนใช้เวทถอดวิญญาณอีกครั้ง
ขณะเดียวกันพระมเหสีโชโกะซึ่งเข้าใจความรู้สึกที่ตัวเองมีต่อมาซาฮิโระเกิดความริษยาชิงชังอากิโกะผู้ผลักภาระหน้าที่ ทำให้ตนต้องทรมานอย่างแสนสาหัส ทั้งยังได้อยู่เคียงข้างคนที่เธอรัก นักบวชปีศาจโจอันซึ่งมีความแค้นต่อตระกูลฟุจิวาระจึงได้โอกาสยื่นมือแทรกแซงเข้ามาในหัวใจอันดำมืดของเธอ...!
เรื่องย่อเล่ม 13 : พลิกดวงชะตา
วิหคปีศาจราเซตสึหลบซ่อนตัวหลังกลืนกินพระมเหสีโชโกะไว้ในร่าง อากิโกะจึงเสนอตัวเข้าไปอยู่ที่คฤหาสน์ซึจิมิคาโดะแทนเพื่อถ่วงเวลา ทว่าหลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิมีคำสั่งให้พระมเหสีกลับไปอยู่ที่วังหลัง ทำให้มาซาฮิโระยิ่งร้อนรนใจ เร่งตามหาราเซตสึเพื่อช่วยเหลืออากิโกะให้จงได้
เวลาแห่งการตัดสินชะตามาเยือนในที่สุด มหาอนเมียวจิอาเบะ เซย์เมย์ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะชี้เป็นชี้ตายกับจิ้งจอกสวรรค์เรียวจุเพื่อหลานชายที่รัก เวลาแห่งการพรากจากระหว่างเขากับสิบสองเทพนักรบกระชั้นเข้ามาทุกขณะ...!
เรื่องย่อเล่ม 14 : เจ้าหญิงคางุยะ
รวมเรื่องสั้นลำดับ 2 ของ โชเน็น อนเมียวจิ จอมเวทปราบมาร ที่สามหนุ่มพี่น้องตระกูลอาเบะลุกขึ้นมาร่วมมือปัดเป่าปีศาจซึ่งสิงสู่ในเมืองหลวง
ตอนที่ 1 ขจัดภูตทมิฬ
ท่านชายทาซึ บุตรชายของมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายฟุจิวาระ มิจินางะตกเป็นเป้าของภูตสีดำ มหาอนเมียวจิอาเบะ เซย์เมย์จึงส่งหลานชายทั้งสามไปจัดการ แต่สามพี่น้องไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วท่านชายทาซึนิสัยแย่หาใดเปรียบ...
ตอนที่ 2 ทุขลาภไม่คาดฝัน
มาซาจิกะกับมาซาฮิโระรับภารกิจปัดเป่านางยักษ์ซึ่งตามรังควานบุตรชายของโชนะกอนซึ่งมีนิสัยเจ้าชู้ประตูดิน ทว่าเวทของมาซาฮิโระกลับทำอะไรนางยักษ์ไม่ได้แม้แต่น้อย
ตอนที่ 3 เหตุผลที่ไม่มีใครล่วงรู้
ปีศาจลิงยักษ์เลือกบุตรสาวแรกเกิดของมาซาจิกะเป็นเหยื่อ มาซาฮิโระกับนาริจิกะจึงรีบรุดไปช่วยเหลือเพื่อปกป้องหลานสาวสุดที่รักให้จงได้ ทว่ากุเรนกลับแสดงอาการแปลก ๆ เพราะไม่ยอมเฉียดเข้าใกล้เด็กน้อยเลย
ตอนที่ 4 เจ้าหญิงคางุยะ
สิบปีก่อนนาริจิกะ หลานชายคนโตของตระกูลอาเบะได้รับเชิญไปร่วมสังสรรค์ชมจันทร์ที่คฤหาสน์ของเสนาบดีซึ่งมีบุตรสาวผู้งดงามจนได้รับการขนานนามว่า ‘เจ้าหญิงคางุยะ’ ทั้งสองบังเอิญพบกันเพียงครั้งเดียว แต่หลังจากนั้นกลับมีข่าวว่าพวกเขาจะแต่งงานกัน ! ?
เรื่องย่อเล่ม 15 : ปลุกวิญญาณบรรพกาล
หลังผจญศึกหนักมาเนิ่นนาน มาซาฮิโระ ผู้สืบทอดของอาเบะ เซย์เมย์ ก็ได้กลับมาใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอีกครั้ง วันหนึ่ง เขาตัดสินใจจะไปกล่าวขอบคุณมิโกะแห่งจิงาเอชิซึ่งเคยให้ความช่วยเหลือ มาซาฮิโระจึงออกเดินทางมุ่งหน้าสู่อิซึโมะพร้อมพวกกุเรน แต่เด็กหนุ่มไม่รู้เลยว่าในขณะเดียวกันนั้น ศัตรูลึกลับได้บุกโจมตีอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์แห่งจิงาเอชิ เพื่อหวังแย่งชิงกุญแจซึ่งนำไปสุ่การฟื้นคืนอารามิทามะ!!
ศัตรูใหม่ปรากฏตัวต่อหน้าพวกมาซาฮิโระ ภาคใหม่ของโชเน็น อนเมียวจิเปิดฉากแล้ว!!
เรื่องย่อเล่ม 16 : ไขว่คว้าสายใย
มางาเนะ นักเวทปริศนาเข้าไปสิงสู่ในร่างของคาซาเนะ และแย่งชิงพลังวิญญาณของเธอนำมาใช้ตามใจชอบ เขาโจมตีอย่างไร้ความปรานีจนมาซาฮิโระอยู่ในสภาพปางตาย แต่เหล่าเทพนักรบกลับไม่อาจตอบโต้ดังใจคิด เพราะกฎห้ามทำร้ายมนุษย์ค้ำคอ แถมยังเจ็บหนักจนไม่อาจหยุดยั้งศัตรู ปล่อยให้พวกมันจับมาซาฮิโระซึ่งหมดสติเป็นตัวประกันและหลบหนีไป สถานการณ์ที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังนี้ ทำให้อาเบะ เซย์เมย์ตัดสินใจกระทำการอย่างหนึ่ง!?
โชเน็น อนเมียวจิ ภาคคากามิเข้าสู่เล่ม 2 ย้ายฉากจากเมืองหลวงไปยังอิซึโมะ ดินแดนแห่งทวยเทพ!!
เรื่องย่อเล่ม 17 : เงี่ยฟังเสียงแห่งความจริง
ณ ดินแดนอิซึโมะ ฮิโกะ เด็กหนุ่มผู้ช่วยมาซาฮิโระซึ่งบาดเจ็บสาหัส คากามิฮิโกะ ผู้นำเผ่าของมางาเนะ เมื่อกลับมาเจอกันอีกครั้งในฐานะศัตรู ฮิโกะจึงใช้พลังของมหาอสรพิษทำร้ายมาซาฮิโระและเหล่าเทพนักรบ ทว่ามาซาฮิโระทำใจให้แค้นฮิโกะไม่ได้และพยายามบอกเรื่องหนึ่งกับเขา...!? ขณะเดียวกัน เงื้อมมือของปีศาจก็คืบคลานเข้ากล้ำกรายอากิโกะซึ่งอยู่ที่เมืองหลวง ทั้งที่มาซาฮิโระกับฮิโกะต่างมีความรู้สึกที่ดีต่อกันในฐานะเพื่อน แต่กลับต้องมากลายเป็นศัตรู วงล้อแห่งโชคชะตาของเด็กหนุ่มทั้งสองเริ่มปั่นป่วนรุนแรง!
โชเน็น อนเมียวจิ ภาคคากามิ ดำเนินมาถึงเล่มที่ 3 แล้ว!!
เรื่องย่อเล่ม 18 : ปัดเป่าสายฝนแห่งความเศร้า
อารามิทามะ คือวิญญาณร้ายที่จะช่วยให้ความปรารถนาสูงสุดของเผ่าคุริวเป็นจริง สิ่งนั้นก็คือ 'การทวงคืนอำนาจปกครองดินแดนอิซึโมะ' ความมุ่งมั่นของมาซาฮิโระส่งถึงหัวใจของฮิโกะ เด็กหนุ่มจึงกลับไปหาพวกมางาเนะ โดยตัดสินใจว่าจะค้นหาวิธีส่งอารามิทามะกลับคืนให้ได้ ทว่าเมื่อเห็นร่างของโมยูระซึ่งเติบโตมาด้วยกันประหนึ่งพี่น้อง หัวใจของฮิโกะก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง...! อันตรายรุกคืบเข้าหาอากิโกะซึ่งถูกเผ่าคุริวจับมาเป็น 'เครื่องสังเวย' โดยที่มาซาฮิโระไม่มีทางรู้เรื่องนี้เลย...!?
กระแสแห่งโชคชะตาที่ไม่อาจคาดเดากำลังจู่โจมมาซาฮิโระ! โชเน็น อนเมียวจิ จอมเวรปราบมาร ภาคคากามิ ดำเนินมาถึงเล่มที่ 4 แล้ว!!
เรื่องย่อเล่ม 19 : ปีกเอ๋ย จงโบยบินคืนสู่ผืนนภา
เวลานี้คือยุคสมัยเฮอัน พวกมาซาฮิโระมุ่งมั่นตั้งใจปราบปีศาจ จนดูราวกับความสงบสุขกลับคืนสู่เมืองหลวงแล้ว ทว่าวันหนึ่งกลับปรากฏร่างอมนุษย์แปลกตาขึ้นบนฟ้า ปีศาจโจมตีนาริจิกะ พี่ชายของเขาขนบาดเจ็บ ทั้งยังมีเสียงน่าขนลุกดังขึ้นใกล้ตัวอากิโกะ ผู้มาพึ่งพิงอยู่ในคฤหาสน์อาเบะอีกด้วย เงาน่าสะพรึงกลัวเริ่มเผยโฉม และตอนนั้นเองมาซาฮิโระกับมกคุงก็ได้พานพบศัตรูที่ไม่คาดคิด...!?
ชะตากรรมของเผ่าผู้น่าสงสาร ซึ่งอยู่เบื้องหลังการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นเช่นไร...! นี่คือตอนพิเศษครั้งแรกของซีรีส์โชเน็น อนเมียวจิที่เล่าถึงเรื่องราวหลังจากจบภาคคิวคิ
เรื่องย่อเล่ม 20 : สลักคำสาบานชั่วนิรันดร
อารามิทามะ หรือมหาอสรพิษยามาตะโนะโอโรจิ ฟื้นคืนชีพอย่างสมบูรณ์แบบ ทว่าในหัวใจของมางาเนะผู้เดิมพันทุกสิ่งเพื่อการล้างแค้นกลับเริ่มเกิดความเคลือบแคลง... อีกด้านหนึ่งฮิโกะซึ่งลืมตทตื่นในฐานะ คากามิฮิโกะ ผู้สืบทอดความแค้นของเผ่าพันธุ์ ก็โจมตีมาซาฮิโระอย่างไม่ปรานี ชะตากรรมของอากิโกะผู้เอาตัวเข้าปกป้องมาซาฮิโระ ซึ่งโดนโจมตีทีเผลอจะเป็นอย่างไร...!? มาซาฮิโระจะจัดการฮิโกะ เพื่อนซึ่งเคยเปิดใจให้กันได้หรือไม่ แล้วศัตรูตัวจริงที่แอบซ่อนอยู่เบื้องหลังความปรารถนาของเผ่าคุริวแห่งอิซึโมะคือใครกันแน่...!?
โซเน็น อนเมียวจิ จอมเวทย์ปราบมารภาคคากามิดำเนินมาถึงเล่มจบอันน่าตื่นตะลึงแล้ว!!
เรเน เซลล์เวเกอร์
ดนตรีสมัยคลาสสิก
สมัยคลาสสิก  เป็นยุคของดนตรีระหว่าง ค.ศ. 1750–1820 ดนตรีมีการเปิดกว้างสู่ประชาชนเป็นดนตรีนอกโบสถ์ (secular music) มากขึ้น ดนตรีสมัยคลาสสิกมีลักษณะความเป็นจริง มีความสมดุล และชัดเจนในรูปแบบ ในยุคนี้ดนตรีบรรเลงมีความเด่นกว่าเพลงร้อง ดนตรีสมัยคลาสสิกเป็นดนตรีบริสุทธิ์ (absolute music) คือ ดนตรีที่ไม่มีจินตนาการอยู่เบื้องหลัง ไม่มีบทกวีประกอบ เป็นดนตรีที่มีแต่เสียงดนตรีบริสุทธิ์ ตรงข้ามกับดนตรีในสมัยโรแมนติกที่เป็นดนตรีพรรณนา (program music) คือดนตรีที่มีเรื่องราว ยุคนี้มีกรุงเวียนนาของออสเตรียเป็นศูนย์กลางของดนตรี
ลักษณะดนตรีสมัยคลาสสิก.
ในสมัยคลาสสิกเลิกนิยมการสอดประสานของทำนอง (counterpoint) แต่หันมานิยมการใส่เสียงประสานแบบสหศัพท์ (homophony) คือการเน้นทำนองหลักเพียงแนวเดียว โดยมีแนวเสียงอื่นประสานให้ทำนองไพเราะมากขึ้น มีแนวประสานเป็นคอร์ดหรืออาร์เปจโจ (arpeggio) หลายแนวที่มีจังหวะคล้ายก้น โดยเลิกใช้แนวเบสต่อเนื่อง (basso continuo) และความสำคัญของการด้นสดหรือการแสดงเชิงปฏิภาณ (improvisation) เริ่มหมดไปในยุคนี้ เพราะดนตรีส่วนมากมีการเขียนเสียงประสานครบถ้วน คีตกวีจะระบุวิธีการบรรเลงอย่างชัดเจน
เกิดบทเพลงลักษณะใหม่ ๆ ขึ้นในยุคนี้ คือ ซิมโฟนี คอนแชร์โต และโซนาตา ลักษณะการผสมวงมีกำหนดแน่นอนว่าเป็นวงเล็กหรือวงใหญ่ คือเป็นวงดนตรีเชมเบอร์หรือวงออร์เคสตรา เพลงบรรเลงนิยมประพันธ์กันมากขึ้น เพลงร้องยังคงมีการประพันธ์อยู่เช่นเดิม อุปรากรเป็นที่นิยมชมกันมาก ผู้ประพันธ์หลายคนจึงประพันธ์แต่อุปรากรเป็นส่วนใหญ่ ลักษณะของโอเปร่าในยุคนี้จะเน้นเรื่องศิลปะการแสดงมากขึ้น มิใช่เน้นเพียงการร้องเท่านั้น
เครื่องดนตรีในยุคนี้ได้รับการพัฒนามากขึ้น ในวงออร์เคสตรามีการใช้เครื่องดนตรีครบทุกประเภท การใช้เครื่องดนตรีในสมัยคลาสสิกจะพบว่าใช้เปียโนเป็นส่วนมาก ไม่ค่อยมีการใช้ฮาร์ปซิคอร์ดอีก ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการใช้เครื่องคลาริเน็ต ฟลูต และบาสซูน
Jules Hardouin Mansart de Sagonne
เจ้าหญิงไลลา ปาห์ลาวี