pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
Millingtonia hortensis
Dolichandrone spathacea
Campsis radicans
Pyrostegia venusta
Mammea siamensis
Garcinia dulcis
สโมสรฟุตซอล ธอส. อาร์แบค
มงส์
มงส์  เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียม เป็นเมืองหลวงของมณฑลแอโน มีประชากรประมาณ 95,000 คน และมีประชากรบริเวณปริมณฑลประมาณ 257,000 คน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงบรัสเซลส์ประมาณ 60 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงปารีสประมาณ 240 กิโลเมตร ทางตะวันออกของลีลประมาณ 75 กิโลเมตร และทางตะวันตกของอาเคินประมาณ 180 กิโลเมตร มงส์ตั้งอยู่ที่จุดตัดระหว่างทางหลวงยุโรป E19 (อัมสเตอร์ดัม-แอนต์เวิร์ป-บรัสเซลส์-ปารีส) กับทางหลวงยุโรป E42 (ลีล-ชาร์เลอรัว-ลีแยฌ-แฟรงก์เฟิร์ต)
ในยุค 1860 หลังจากที่เบลเยียมได้รับเอกราชระยะหนึ่ง เมืองต่างๆ รวมทั้งมงส์ได้รับการรื้อฟื้น มีการสร้างถนนขนาดใหญ่และโครงการสร้างเมืองอื่นๆ การปฏิวัติอุตสาหกรรมและเหมืองถ่านหินทำให้มงส์กลายเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมหนักและเป็นกระดูกสันหลังอุตสาหกรรมของเขตวัลลูน อย่างไรก็ตาม ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มงส์ซึ่งเป็นเมืองอุตสาหกรรมสำคัญได้ถูกทิ้งระเบิดและเกิดการสู้รบระหว่างกองกำลังจากอเมริกากับกองกำลังเยอรมนี หลังจากสงครามอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ก็เสื่อมถอยลง ปัจจุบันมงส์เป็นเมืองมหาวิทยาลัยและศูนย์กลางการค้า และด้วยประวัติศาสตร์ มรดกทางวัฒนธรรมและสถาปัตยกรรม ทำให้มงส์ได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปประจำปี ค.ศ. 2015
มงส์ได้จับคู่จับเมืองต่างๆ ดังนี้
จ็อง ยง-ฮวา
จ็อง อึน-จี
จ็อง ยู-มี
สมัคร ผลประเสริฐ
ธิธาดา เลิศเกียรติไพบูลย์ (; เกิด 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2532) เป็นนักแสดงหญิง พิธีกรชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
วรภร เลิศเกียรติไพบูลย์ ชื่อเล่น แพร ชื่อเดิม อารดา เกิดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 เป็นนักแสดงวัยเด็ก เรื่องที่เธอเล่น และจดจำมากที่สุดคือ ทายาทอสูร ซึ่งรับบทเป็น คุณยายวรนาฏ (วัยเด็ก) และ อังกอร์ 2 ซึ่งรับบทเป็น อองซาน จากนั้นก็มีละครมาเรื่อยๆ ปัจจุบันแพรจบการศึกษาในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) จาก Siam Business Administration College (SBAC) และกำลังศึกษาในระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยรังสิต คณะนิเทศศาสตร์
ยายา ซูมาโฮโร
ยายา อัลฟา ซูมาโฮโร  เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1989 เป็นนักฟุตบอลชาวโกตดิวัวร์ ยาย่าเคยเล่นให้กับเกนต์ สโมสรชั้นนำของเบลเยี่ยม และโด่งดังที่สุดเมื่อครั้งเล่นให้เมืองทอง ยูไนเต็ดระหว่างปี 2007 จนถึงปี 2011
ลีลาวุฒิ หัตถกิจโกศล (ชื่อเล่น : เอเอ) เป็นนักร้อง นักแสดงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2528 เข้าวงการบันเทิงจากการเป็นนักร้องร่วมกับสมาชิกอีก 3 คน ชื่อ วงโอโซน การศึกษา รร. ผดุงศิษย์พิทยา
สมเด็จพระราชินีนาถอูลริกาแห่งสวีเดน
สมเด็จพระราชินีนาถอูลริกาแห่งสวีเดน (; 23 มกราคม 1688 – 24 พฤศจิกายน 1741) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งสวีเดน ที่ปกครองสวีเดนระหว่าง 5 ธันวาคม ค.ศ. 1718 ถึง 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1720 พระนางเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าคาร์ลที่ 11 และ สมเด็จพระราชินีอัลริกา เอเลอโนรา พระนางปกครองสวีเดนต่อจากพระเจ้าคาร์ลที่ 12 พระเชษฐาของพระนาง และพระนางก็สละราชสมบัติให้พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 พระราชสวามี และปกครองสวีเดนในฐานะสมเด็จพระราชินี
สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 แห่งสเปน
สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 แห่งสเปน (; 10 ตุลาคม 1830 - 10 เมษายน 1904) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถพระองค์เดียวของสเปน พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเฟร์นันโด และสมเด็จพระราชินีมารีอา คริสตีนา พระนางทรงปกครองสเปนต่อจากพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 พระราชบิดา หลังจากนั้นพระนางก็ทรงถูกถอดจากราชสมบัติในการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์เมื่อปี ค.ศ. 1868 และทรงสละราชบัลลังก์ให้พระเจ้าอามาเดโอที่ 1 จากราชวงศ์ซาวอย อย่างเป็นทางการในปี 1870
พระราชสมภพและผู้สำเร็จราชการ.
สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 เสด็จพระราชสมภพ ณ กรุงมาดริด ในปี 1830 เป็นพระราชธิดาพระองค์โตในพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 แห่งสเปน กับสมเด็จพระราชินีมารีอา คริสตีนา พระมเหสีพระองค์ที่สี สมเด็จพระราชินีมารีอา คริสตีนา ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินเมื่อวันที่ 29 กันยายน 1833 เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 พระราชธิดาของพระองค์ที่มีพระชนมายุเพียง 3 พรรษา ทรงได้รับการประกาศให้เป็นสมเด็จพระราชินีนาถภายหลังการสวรรคตของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7
สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 ได้ครองราชบัลลังก์เพราะพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 เป็นผู้ชักนำให้เกิดกอร์เตสเฆเนราเลส ซึ่งจะช่วยปกป้องพระองค์จากกฎหมายแซลิก และทำให้บูร์บงเป็นที่รู้จักในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และยังมีการแก้ไขกฎหมายเก่าของสเปนอย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ครั้งแรกซึ่งก็คือพระอนุชาของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 เจ้าชายการ์โลส เคานต์แห่งโมลีนา เจ็ดปีระหว่างการต่อสู้ของชนกลุ่มน้อย สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 แห่งสเปน กับเจ้าชายการ์โลส เคานต์แห่งโมลินาและเหล่าผู้สนับสนุนในชื่อการ์ลิสต์ พยายามทำสงครามกันอย่างต่อเนื่องจนเกิดเป็นสงครามการ์ลิสต์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 19
พระราชินีจินซอง
สมเด็จพระราชินีนาถบียาตริชแห่งโปรตุเกส
สมเด็จพระราชินีนาถบียาตริชแห่งโปรตุเกส (; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1373 – ค.ศ. 1420) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งกัสติยาและเลออน และผู้อ้างสิทธิในตำแหน่งสมเด็จพระราชินีนาถแห่งโปรตุเกส พระนางเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าฟือร์นังดูที่ 1 แห่งโปรตุเกส และลียูโนร์ แตลึช พระนางอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฆวนที่ 1 แห่งกัสติยา โดยทั่วไปนักประวัติศาสตร์ยังไม่ยอมรับการครองราชย์ของพระนาง เพราะผู้ปกครองที่แท้จริงคือพระราชสวามีของพระองค์ พระองค์น่าจะเป็นเพียงพระราชินี
สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส
สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส  (4 เมษายน ค.ศ. 1819 - 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1853) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งโปรตุเกส พระนางเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าเปดรูที่ 4 กับอาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย อภิเสกสมรสครั้งแรกกับออกุสต์ เดอ โบฮาร์เนส์ ดยุคแห่งเลาช์เทนเบิร์ก ครั้งที่สองกับเจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา พระนางครองราชสมบัติสองครั้ง ครั้งแรกเมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2369 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2371 ครั้งที่สองเมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2377 - 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396
สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ทรงมีพระนามเมื่อประสูติว่า "มารีอา ดา กลอเรีย โจอานา ชาร์ลอตา ลีโอโพลดีนา ดา ครูซ ฟรานซิสกา ซาวิเออร์ เดอ เปาลา อิซิดอรา มิเชลา กราเบรียลา ราเฟลา กอนซากา" ที่รีโอเดจาเนโร พระองค์เป็นพระราชธิดาของพระมหากษัตริย์โปรตุเกส และจักรพรรดิบราซิล พระเจ้าเปดรูที่ 4 หรือจักรพรรดิเปดรูที่ 1 กับ พระมเหสีพระองค์แรกอาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย พระราชธิดาในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 เสด็จพระราชสมภพที่ รีโอเดจาเนโร บราซิล พระองค์จึงเป็นพระมหากษัตริย์ยุโรปพระองค์เดียวที่ทรงพระราชสมภพนอกทวีปยุโรป แม้ว่าพระองค์จะเสด็จพระราชสมภพในอาณานิคมของโปรตุเกสก็ตาม
วิกฤติสันตติวงศ์.
เมื่อพระอัยกาของสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 พระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส เสด็จสรรคตเมื่อ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2369 ก็เกิดวิกฤติในประเทศโปรตุเกส รัชทายาทขององค์กษัตริย์ เจ้าชายเปดรู ได้ประกาศอิสรภาพของบราซิล เมื่อ พ.ศ. 2365 และพระองค์ก็เป็นจักรพรรดิพระองค์แรก จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล พระมหากษัตริย์ยังมีโอรสองค์เล็กอีกองค์คือ พระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส แต่พระองค์ก็ถูกเนรเทศในออสเตรีย หลังจากนำกองทัพเข้าต่อต้านระบอบการปกครองของพระบิดาของพระองค์และระบอบเสรีนิยม
ก่อนการสวรรคตของ พระเจ้าฌูเอาที่ 6 เจ้าหญิงอิซาเบล มารีอาแห่งโปรตุเกสได้รับการเสนอพระนามให้เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน จนกระทั่ง "ทายาทที่ถูกต้องกลับไปยังราชอาณาจักร" แต่พระองค์ก็ล้มเหลว ที่จะระบุว่าพระราชโอรสของพระองค์มีสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย เนื่องจากพระองค์หนึ่งเป็นจักรพรรดิแห่งบราซิล อีกพระองค์หนึ่งถูกเนรเทศ
ผู้คนส่วนใหญ่คิดว่าจักรพรรดิเปดรูที่ 1 นั้นคือทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่ชาวบราซิลไม่ต้องการให้โปรตุเกสและบราซิลรวมกันอีกครั้ง ประเทศในยุโรปที่ได้รับภายใต้การปกครองของบราซิลเมื่อทั้งสองเป็นส่วนหนึ่งของ สหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ ซึ่งก่อตั้งโดยพระเจ้าฌูเอาที่ 6 ในระหว่างที่พำนักอยู่ที่รีโอเดจาเนโรจาก 2351 จนถึง 2363 ต่อมาพระองค์ทราบว่าผู้ที่สนับสนุนพระอนุชาของพระองค์จะนำพระเจ้ามิเกลมาครองบัลลังก์ จักรพรรดิเปดรูจึงตัดสินในหาทางเลือกที่ดีที่สุด สุดท้ายพระองค์จึงสละราชบัลลังก์ให้แก่ เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย พระราชธิดาพระองค์โต (ซึ่งมีพระชนมายุเพียง 7 พรรษา) พระองค์จะต้องอภิเษกสมรสกับ พระเจ้ามิเกล พระปิตุลาของพระองค์ ซึ่งจะต้องยอมรับกฎหมายเสรีนิยม และทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จนกว่าพระภาติยะจะโตพอที่จะครองราชย์ได้
พระเจ้ามิเกลทรงตกลงที่จะยอมรับ แต่เมื่อพระองค์เสด็จมาถึงโปรตุเกส พระองค์ก็โค่นราชบัลลังก์ของสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 และยกเลิกรัฐธรรมนูญเสรีนิยม ในช่วงรัชสมัยของพระองค์มีแต่ความหวาดกลัว สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ได้เสด็จลี้ภัยไปยังที่ต่างๆ เช่นเดียวกับพระอัยกาของพระองค์ ที่กรุงเวียนนา ลอนดอน และปารีส
สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ครองราชย์ครั้งที่สอง เนื่องจากพระอนุชาของพระองค์ จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล และเจ้าหญิงรัชทายาท ถูกตัดสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์ตามรัฐธรรมนูณมาตราที่ 91 เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2378
เมื่อ 26 มกราคม พ.ศ. 2378 สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ทรงอภิเษกสมรสในขณะที่ทรงมีพระชนมายุ 15 พรรษา กับออกุสต์ เดอ โบฮาร์เนส์ ดยุคแห่งเลาช์เทนเบิร์ก พระโอรสของเออแฌน เดอ โบอาร์แน พระราชนัดดาของสมเด็จพระจักรพรรดินีโฌเซฟีน แต่เขาเสียชีวิตเพียงสองเดือนต่อมา ในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2378
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2379 พระองค์อภิเษกสมรสอีกครั้งกับเจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา ซึ่งพระองค์ก็ได้รับการสถาปนาเป็นพระมหากษัตริย์พระราชสวามี ในปี พ.ศ. 2380 สอดคล้องกับกฎมณเทียรบาลของโปรตุเกสเมื่อเจ้าชายเปดรู ทายาทในราชบัลลังก์ประสูติ
ใน พ.ศ. 2385 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 16 ส่งเครื่องบรรณาการมาถวายสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ด้วยดอกไม้ทองคำ
รัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 เกิดการจลาจลการปฏิวัติเมื่อ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2389 แต่ก็ถูกปราบปรามด้วยกองกำลังสนับสนุนพระมหากษัตริย์เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2390 และโปรตุเกสก็ยังต้องประสบปัณหากับการปฏิวัติยุโรปอีกในปี พ.ศ. 2391 รัชกาลสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 มีการจัดการทางด้านสาธารณสุขที่มุ่งเป้าไปที่การควบคุมโรคอหิวาตกโรคซึ่งกำลังระบาดไปทั่งประเทศ อีกทั้งพระองค์ยังพยายามยกระดับการศึกษาของโปรตุเกสทั้งประเทศอีกด้วย
หลังจากการตั้งครรภ์อย่างต่อเนื่อง และแพทย์ก็เตือนสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ถึงอันตรายจากการคลอดพระราชบุตรเกือบทุกปี อย่างไรก็ตามพระองค์ไม่สนใจความเสี่ยงที่เป็นตัวการฆ่าแม่ที่เพิ่งเสียชีวิตจากภาวะแทรกซ้อนต่อการแท้งบุตรหลังจากเกิดจำนวนมากของเธอ "ถ้าฉันตาย ฉันก็จะตายที่ของฉัน" สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกสกล่าวไว้ ในปี พ.ศ. 2396 พระองค์สวรรคตใน ลิสบอน ในขณะที่ให้กำเนิดพระโอรสพระองค์ที่ 11 ของพระองค์ เจ้าชายยูจีน ซึ่งเจ้าชายเองก็สิ้นพระชนม์ตามพระราชมารดาไป
สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส พระองค์ทรงเป็นพระราชมารดาที่ดี และเป็นผู้ที่มีจิตใจดี พระองค์มักทำตามความเชื่อมันของพระองค์และพยายามช่วยเหลือประเทศของพระองค์ ภายหลังพระองค์ทรงได้รับการถวายสมัญญานามว่า "มารดาที่ดี"
สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส อภิเษกสมรสครั้งแรกกับ ออกุสต์ เดอ โบฮาร์เนส์ ดยุคแห่งเลาช์เทนเบิร์ก พระโอรสของยูจีน เดอ โบอาร์แน พระราชนัดดาของสมเด็จพระจักรพรรดินีโฌเซฟีน ผู้ที่สิ้นพระชนม์ไม่นานหลังจากมาถึงโปรตุเกส พระองค์อภิเษกสมรสอีกครั้งกับเจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา พระโอรสของเจ้าชายเฟอร์ดินานด์ จอร์จ ออกัสตา แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธากับพระชายาเจ้าหญิงมารีอา แอนโตนีอา คอฮารี เดอ คซาบราก ทั้งสองพระองค์ทรงมีพระราชโอรส-พระราชธิดาด้วยกัน 11 พระองค์ ได้แก่
จักรพรรดินีซูอิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีซูอิโกะ (; ; 554 – 15 เมษายน 628) เป็นพระเจ้าแผ่นดินญี่ปุ่นองค์ที่ 33 ตามลำดับการสืบสันตติวงศ์แต่โบราณ พระนางอยู่ในตำแหน่งตั้งแต่ปี 593 จนสวรรคตเมื่อปี 628
ตามประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นแล้ว นางเป็นสตรีคนแรกในบรรดาแปดคนที่ได้เป็นจักรพรรดินี (empress regnant) อีกเจ็ดคนที่เหลือ คือ โคเงียวกุ (Kōgyoku), จิโต (Jitō), เก็มเม (Gemmei), เก็นโช (Genshō), โคเก็ง (Kōken), เมโช (Meishō) และโกะ-ซะกุระมะชิ (Go-Sakuramachi) ตามลำดับ
อาสนวิหารอ็อช
อาสนวิหารอ็อช  หรือมีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญมารีย์แห่งอ็อช  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งของอัครมุขนายกประจำอัครมุขมณฑลอ็อช ตั้งอยู่ที่เมืองอ็อช จังหวัดแฌร์ แคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี
อาสนวิหารแห่งนี้ประกอบด้วยบริเวณกลางโบสถ์ถึง 3 ด้าน ด้วยความยาวถึง 102 เมตร และกว้าง 35 เมตร เริ่มการก่อสร้างในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1489 โดยการสนับสนุนของฟร็องซัว เดอ ซาวัว โดยสร้างบนซากปรักหักพังของอาสนวิหารโรมาเนสก์เก่าซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของอาสนวิหารนักบุญอ็อสแต็งด์ และมีการเสกขึ้นเป็นอาสนวิหารเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1548 ในขณะที่งานก่อสร้างทั้งหมดยังไม่เสร็จสิ้น จนกระทั่งอีกราวสองร้อยกว่าปีต่อมา
ลักษณะทางสถาปัตยกรรมเป็นแบบกอธิกวิจิตร (ฟล็องบัวย็อง) ที่ได้รับอิทธิพลมาจากสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ทั้งหมดสร้างเสร็จสมบูรณ์ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 ด้วยหน้าบันหลัก และมุขทางเข้าตกแต่งด้วยเสาแบบคอรินเทียน ภายในประกอบด้วยชาเปลกว่า 21 หลัง
งานตกแต่งภายในมีความโดดเด่นด้วยงานกระจกสีถึง 18 ชิ้น โดยศิลปินอาร์โน เดอ มอล บริเวณร้องเพลงสวดได้รับการประดับประดาด้วยงานไม้ถึง 115 ชิ้น ซึ่งไม่ทราบผู้ออกแบบ ซึ่งต่อเป็นฉากในพระคัมภีร์ไบเบิลซึ่งเล่าเรื่องต่อมาจากงานกระจกสีโดยรอบ
อาสนวิหารอ็อชได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1906 รวมทั้งยังอยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998
สมเด็จพระราชาแห่งเยอรมัน
พระเจ้าลาสโลที่ 5 แห่งฮังการี
พระเจ้าลาสโลที่ 5 แห่งฮังการี  (22 กุมภาพันธ์ 1440 – 23 พฤศจิกายน 1457) เป็นดยุคแห่งออสเตรียตั้งแต่ปี 1440 พระมหากษัตริย์ฮังการีตั้งแต่ปี 1444 พระมหากษัตริย์โบฮีเมียตั้งแต่ปี 1453
พระเจ้าลาสโลที่ 5 แห่งฮังการี ทรงเป็พระโอรสของพระเจ้าอัลเบรชท์ที่ 2 แห่งเยอรมนีกับพระนางเอลิซาเบธแห่งลักเซมเบิร์ก
เดอะมอลล์ (ถนน)
เดอะมอลล์  คือถนนสายหนึ่งในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยเริ่มตั้งแต่พระราชวังบักกิงแฮมทางทิศตะวันตกเรื่อยไปถึงประตู "แอดมีรัลตีอาร์ช" (Admiralty Arch) ก่อนที่จะไปบรรจบกับถนนไวต์ฮอลที่จัตุรัสทราฟัลการ์ทางทิศตะวันออก นอกจากนี้ยังตัดผ่านถนนสปริงการ์เดนส์อันเคยเป็นที่ตั้งของสำนักแรงงานกรุงลอนดอนและสภาเมืองลอนดอนอีกด้วย ถนนเดอะมอลล์ปิดการจราจรทุกวันอาทิตย์, วันหยุดราชการ และวันงานพิธีสำคัญต่างๆ ของประเทศ
เดอะมอลล์ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นถนนประกอบพิธีของรัฐในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เช่นเดียวกับถนนหลักในเมืองสำคัญอื่นๆ เช่น กรุงเบอร์ลิน, กรุงเม็กซิโกซิตี, กรุงออสโล, กรุงปารีส, กรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, กรุงเวียนนา และ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ซึ่งถนนในเมืองเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ประกอบพิธีการของรัฐเป็นหลัก ต่อมาจึงมีการปรับปรุงโครงสร้างภายนอกของพระราชวังบักกิงแฮมและก่อสร้างอนุสาวรีย์สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเพิ่มเติมเข้าไป การปรับปรุงนี้เป็นส่วนหนึ่งของการปรับปรุงถนนซึ่งออกแบบโดยแอชตัน เวบบ์
อนุสาวรีย์สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียตั้งตระหง่านอยู่ด้านหน้าประตูทางเข้าพระราชวังบักกิงแฮม ขณะที่ประตูแอดมีรัลตีอาร์ชตั้งตระหง่านอยู่ก่อนถึงจัสตุรัสทราฟัลการ์ในฝั่งตรงข้าม ความยาวของถนนนับตั้งแต่ประตูแอดมีรัลตีอาร์ชถึงอนุสาวรีย์สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียนั้นยาวทั้งสิ้น พอดิบพอดี สวนสาธารณะเซนต์เจมส์ตั้งอยู่ฝั่งทิศใต้ของถนนตรงข้ามกันกับสวนสาธารณะกรีนและพระราชวังเซนต์เจมส์ในฝั่งทิศเหนือ ใกล้กับปลายสุดถนนด้านทิศตะวันออกเป็นที่ตั้งของลานฮอร์สการ์ดพาเหรด (Horse Guards Parade) ซึ่งใช้ในพิธีสวนสนามในวันเฉลิมพระชนมพรรษา
พื้นผิวจราจรของถนนถูกทำให้เป็นสีแดงเพื่อให้ความรู้สึกเปรียบเสมือนพรมสีแดงขนาดใหญ่มุ่งสู่พระราชวังบักกิงแฮม ซึ่งสีแดงนี้เป็นเม็ดสีของสนิมเหล็กสังเคราะห์จากแหล่งออกไซด์ในดีนเชนเจอร์ (Deanshanger) อันผ่านกระบวนการดีนอกซ์ซึ่งถูกคิดค้นโดยนักเคมีนามว่า เออร์เนสต์ โลเวลล์ ต่อมารัฐมนตรีแรงงานช่วง พ.ศ. 2494 - 2498 นามว่า เดวิด เอคเคิลส์ ก็ได้ตัดสินใจใช้สนิมเหล็กทำให้พื้นผิวของถนนเป็นสีแดง
ในวันแห่งชัยชนะในทวีปยุโรป 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 พระราชวังบักกิงแฮมเป็นจุดศูนย์กลางแห่งการเฉลิมฉลองในสหราชอาณาจักร ที่ซึ่งสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6, สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ, เจ้าหญิงเอลิซาเบธ และเจ้าหญิงมาร์กาเรต ปรากฏพระองค์พร้อมกับนายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ชิลล์ บนบัญชรของพระราชวังบักกิงแฮมท่ามกลางฝูงคนจำนวนมากมายบนถนนเดอะมอลล์
ในช่วงการของการเสด็จฯ เยือนหรือเยือนอย่างเป็นทางการของประมุขต่างประเทศ ประมุขต่างประเทศจะเดินทางสู่พระราชวังบักกิงแฮมเพื่อเข้าเฝ้าพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรผ่านถนนเดอะมอลล์ ซึ่งประดับตกแต่งด้วยธงชาติสหราชอาณาจักรและธงชาติของประมุขที่เสด็จฯ เยือนหรือเยือน ช่วงพระราชพิธีกาญจนาภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในปี พ.ศ. 2545 ประชาชนมากกว่าล้านคนออกมายังถนนเดอะมอลล์เพื่อเข้าเฝ้าพระบรมวงศานุวงศ์อังกฤษซึ่งปรากฏพระองค์จากบัญชรพระราชวังบักกิงแฮม ภาพการปรากฏพระองค์เช่นนี้เกิดขึ้นอีกครั้งในพระราชพิธีเสกสมรสของเจ้าชายวิลเลียมและแคเธอริน มิดเดิลตัน พ.ศ. 2554, พระราชพิธีพัชราภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และงานคอนเสิร์ตพระราชพิธีพัชราภิเษก พ.ศ. 2555
กิจกรรมทางการกีฬา.
โดยปกติแล้วถนนเดอะมอลล์จะเป็นจุดสิ้นสุดของเส้นทางการแข่งวิ่งลอนดอนมาราธอน นอกจากนี้ถนนยังถูกใช้เป็นจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดสำหรับการแข่งขันวิ่งมาราธอน, การแข่งขันจักรยาน และการแข่งขันเดินเร็ว ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนและกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2555 อีกด้วย
เลโก้ เลเจนส์ออฟชิม่า
เลเจนด์ ออฟ ชิม่า  เป็นไลน์หนึ่งในของเล่นจาก เลโก้ ซึ่งได้เริ่มออกวางขายในปี 2013 จนถึงปี 2015
เลเจนด์ ออฟ ชิม่า เป็นเรื่องราวของอาณาจักรชิม่าที่ประกอบไปด้วยเผ่าต่างๆที่ที่มีตัวคล้ายคนแต่เป็นสัตว์ "ชิ" เป็นธาตุขุมทรัพย์พลังที่ทุกๆเผ่าต้องการมาเป็นของตนโดยถูกเก็บไว้ใน The Lion CHI Temple ของเผ่าสิงโตที่มีน้ำตกชิไหลลงมากลางปราสาท โดยที่เผ่าสิงโตจะต้องทำการแจกจ่ายชิให้ทุกๆเผ่าอย่างเท่าเทียม หากมีใครฝ่าฝืนกฎการแจกจ่ายชิ อาทิการปล้น ในอาณาจักรก็จะเกิดภัยพิบัติขึ้น พลังชิสร้างความสงบสุขมาเป็นเวลานาน แต่ด้วยความละโมภในการครอบครอง "ชิ" จึงได้เกิดสงครามแย่งชิงและต่อสู้ระหว่างเผ่าต่างๆเพื่อครอบครองขุมพลังชิให้ได้มาซึ่งอำนาจและเกียรติยศของเผ่าของมัน ถึงเวลาแล้วที่ทุกเผ่าต้องมาต่อสู่เพื่อ "ชิ" และความสงบสุข และนี่คือเรื่องของ เลเจนด์ ออฟ ชิม่า
เชคคอลีฟะห์ บิน ซาเยด อาล นะฮะยาน
Terminalia ivorensis
วงศ์สมอ
วงศ์สมอ (Combretaceae) เป็นวงศ์ของพืชดอกในอันดับ Myrtales มีสมาชิกประมาณ 600 สปีชีส์ รวมถึง "Combretum imberbe" พืชในวงศ์นี้ 3 สกุลคือ "Conocarpus", "Laguncularia" และ "Lumnitzera" เจริญในป่าชายเลน พืชในวงศ์นี้แพร่กระจายในเขตร้อนและกึ่งร้อน บางชนิดเป็นไม้ก่อสร้างที่มีคุณภาพดี เช่น "Terminalia ivorensis"
อาสนวิหารล็อง
อาสนวิหารล็อง  หรือมีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระแห่งล็อง  สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี ปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำแพริชในนิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารของอดีตมุขมณฑลล็องซึ่งในปัจจุบันอยู่ในการปกครองของมุขนายกประจำมุขมณฑลซัวซง อันเป็นผลจากการควบรวมตามความตกลง ค.ศ. 1801 อาสนวิหารตั้งอยู่ที่เมืองล็อง จังหวัดแอน แคว้นโอดฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส
อาสนวิหารแห่งนี้ได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในสถานที่แห่งแรกในแบบสถาปัตยกรรมกอทิกในประเทศฝรั่งเศส โดยสร้างหลังจากอาสนวิหารแซ็ง-เดอนีและอาสนวิหารนัวยง และยังสร้างก่อนอาสนวิหารแม่พระแห่งปารีสอีกด้วย
อาสนวิหารล็องได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1840
อาสนวิหารสร้างในแบบสถาปัตยกรรมกอทิกในยุคแรก ซึ่งต่อมาเป็นแรงบันดาลใจในการก่อสร้างอาสนวิหารอีกหลายแห่ง ๆ อาทิ อาสนวิหารแม่พระแห่งปารีส
ตัวอาคารประกอบด้วยหอจำนวนห้าหอจากทั้งหมดเจ็ดตามแบบเดิม : หอแสงสว่างบริเวณจุดตัดกลางโบสถ์ หอคู่บริเวณหน้าบันฝั่งทางเข้าทิศตะวันตก และบริเวณปลายแขนกางเขนข้างละหนึ่งหอ
ทางเดินกลาง.
บริเวณกลางโบสถ์ประกอบด้วยทั้งหมด 11 ช่วงมุงด้วยเพดานโค้งแหลมหกแฉก (Sexpartite Vault) ที่มีความสูงถึง 26 เมตร โดยแบ่งเป็นทั้งหมดสี่ระดับ: ชั้นซุ้มโค้งและทางเดิน (Arcade), ระเบียงชั้นบน (Tribune), ระเบียงแนบ (Triforium), และหน้าต่างสูง ตามลำดับ บริเวณชั้นล่างเป็นชั้นซุ้มโค้งซึ่งสลับกันรับน้ำหนักโดยเสาสองแบบ เพื่อใช้รับน้ำหนักต่างกัน เสาแบบแรกเป็นเสาทรงกระบอกตัน มีหัวเสาแปดเหลี่ยมไว้รับน้ำหนักที่ถ่ายลงมาจากเพดานโค้งจำนวน 3 สาย ส่วนเสาแบบที่สองก็มีลักษณะเป็นทรงกระบอกเช่นกัน แต่หนาและแข็งแรงกว่า ใช้หัวเสาทรงสี่เหลี่ยมเพื่อรับน้ำหนักจากเพดานโค้งถึง 5 สาย
เสาใหญ่คู่สุดท้ายของบริเวณกลางโบสถ์ก่อนถึงบริเวณจุดตัดกลางโบสถ์นั้นประกอบด้วยเสากลมล้อมรอบด้วยเสาขนาดเล็กจำนวน 5 เสา ซึ่งใช้เพื่อช่วยรับน้ำหนักจากเสาหลัก บริเวณจุดรับน้ำหนักจากคานเป็นแป้นหัวเสาทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า
บริเวณชั้นบนของบริเวณกลางโบสถ์ มีระเบียงชั้นบนเป็นช่องทะลุถึงพื้นแบ่งเป็นสองช่องขนาดเท่าๆกัน เหนือขึ้นไปอีกชั้นเป็นระเบียงแนบซึ่งเป็นระเบียงตัน แต่ละช่วงแบ่งเป็นหน้าต่างระเบียงจำนวนสามช่อง และชั้นสุดท้ายซึ่งอยู่สูงที่สุดเป็นช่องหน้าต่างสูงช่วงละหนึ่งช่องตามปกติ
บริเวณกลางโบสถ์ถูกขนาบด้วยสองทางเดินข้าง บริเวณทิศเหนือ และทิศใต้ตามลำดับ ซึ่งมีเพดานโค้งเหมือนกัน ต่างกันเพียงแค่มีแค่ 4 แฉก ในบริเวณนี้ประกอบด้วยชาเปลจำนวน 27 แห่ง สร้างอยู่ระหว่างครีบยัน ซึ่งสามารถมองเห็นบริเวณกลางโบสถ์และบริเวณร้องเพลงสวดได้
เหนือสุดบริเวณหน้าบันทางเข้า เป็นที่ตั้งของหน้าต่างกุหลาบแบบแรยอน็อง ซึ่งมองเห็นได้เป็นบางส่วนเบื้องหลังออร์แกน
แขนกางเขน.
ในช่วงการก่อสร้างอาสนวิหารแห่งนี้ ล็องมีประชากรประมาณ 15,000 คน ซึ่งในสมัยนั้นถือเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอาณาจักร บริเวณแขนกางเขนก่อสร้างระหว่างปีค.ศ. 1170 ถึง 1185 อันเนื่องมาจากขนาดอันใหญ่โต: ยาว 54 เมตร กว้าง 22 เมตร ขนาบด้วยทางเดินข้างขนาดใหญ่ ราวกับว่ามีโบสถ์แห่งที่สองตั้งอยู่ในที่เดียวกัน
ในช่วงแรกของการก่อสร้าง บริเวณร้องเพลงสวดมีความลึกเพียงแค่ 3 ช่วงเท่านั้น ซึ่งต่อมาสั้นเกินไป จึงได้มีการตัดสินใจขยายออกเป็นจำนวนถึง 10 ช่วงด้วยกัน ทำให้แขนกางเขนตัดผ่านตัววิหารเกือบตรงกลางพอดี
บริเวณเหนือจุดตัดกลางโบสถ์เป็นหอรับแสงซึ่งมีความสูงถึง 30 เมตร (ด้านนอกสูงถึง 48 เมตร) บริเวณภายในของหอช่วงฐานเป็นระเบียงแนบซึ่งเป็นกำแพงตันไม่มีหน้าต่าง ลักษณะของหอมีหน้าตัดเป็นทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ด้านล่างของหอเป็นระเบียงแนบ ซึ่งอยู่ภายใต้กลีบเพดานจำนวน 8 กลีบ (แบ่งเป็นข้างละ 2 กลีบ) เหนือขึ้นไปเป็นหน้าต่างจำนวน 8 บาน (แบ่งเป็นข้างละ 2 บาน) ใช้เพื่อส่องสว่างอาสนวิหารอันเป็นที่มาของชื่อหอ
การรับน้ำหนักของแขนกางเขนคล้ายคลึงกับบริเวณกลางโบสถ์ กล่าวคือ เสาแต่ละต้นรับน้ำหนักร่วมกันเป็นสี่ช่วง และสูงขึ้นไปอีกสองชั้นเหมือนกันทั้งสองข้าง
มาสด้า คาเพลลา
มาสด้า คาเพลลา  เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลาง (Mid-Size Car) ที่ผลิตโดย มาสด้า ผู้ผลิตรถยนต์จากประเทศญี่ปุ่น เริ่มการผลิตในปี พ.ศ. 2513 ขายในประเทศญี่ปุ่นภายใต้ชื่อ มาสด้า คาเพลลา และในต่างประเทศ รวมถึงประเทศไทยจะใช้ชื่อที่เป็นตัวเลข (ซึ่งก็ตามปกติที่รถยนต์ของมาสด้าในตลาดโลกหลายรุ่นจะขายโดยใช้ตัวเลข เช่น Demio = 2 Axela = 3 Atenza = 6 Familia = 323 Capella = 626 และ Luce = 929 เป็นต้น) โดยใช้ชื่อ มาสด้า 626 ที่มาของการพัฒนาคาเพลลา คือ ในช่วงปี พ.ศ. 2512-2516 มาสด้าได้วางแผนในการเพิ่มผลิตภัณฑ์ด้านรถยนต์ให้มากขึ้น เพิ่มขนาดเครื่องยนต์ให้กับมาสด้า ลูเช่เป็น 1.8 ลิตร ดังนั้น เพื่อไม่ให้เกิดช่องว่างทางการตลาดระหว่างลูเช่และแฟมิเลีย จึงได้มีการพัฒนาคาเพลลาขึ้นมา เพื่ออุดช่องว่างทางการตลาดดังกล่าว
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2513-2521).
มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2513 ด้วยตัวถังคูเป้ 2 ประตูและซีดาน 4 ประตู ใช้โครงสร้างตัวถังแบบโมโนค็อก มีเครื่องยนต์ 1,490 ซีซี และ 1,586 ซีซี ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 4 สปีด รุ่นนี้ เวอร์ชันส่งออกจะใช้ชื่อ 616 ไมเนอร์เชนจ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2517 และไมเนอร์เชนจ์ครั้งสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2518 ก่อนจะเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2521 รวมยอดการผลิต 254,919 คัน
นอกจากนี้ ยังมีรุ่น RX-2 ซึ่งเป็นรุ่นที่ใช้เครื่องโรตารี 12A(1,146 cc) และเกียร์ RE-MATIC โดยรุ่นนี้เป็นรุ่นที่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก เนื่องจากเมื่อเปิดตัวไปได้ 2 ปี วิกฤติการณ์น้ำมันได้เกิดขึ้น หลายประเทศรณรงค์ด้านการประหยัดน้ำมัน ขณะเดียวกันเครื่องยนต์โรตารีได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์โดย EPA ของอเมริกาว่าเป็นเครื่องยนต์ที่กินน้ำมันมาก และก่อมลพิษมาก และในญี่ปุ่นก็ยังมีการวิพากษ์วิจารณ์ว่า ลูกค้าไม่ควรใช้ความเร็วสูงโดยไม่จำเป็น เนื่องจากประสิทธิภาพของแซสซีส์สู้ Mazda RX3 และ Mazda R100 ไม่ได้
ทางมาสด้าได้เคยนำเข้า Capella และ RX2 มาทำตลาดในประเทศไทย และไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เนื่องจากรูปทรงไม่น่าใช้เท่ากับคู่แข่งในสมัยนั้น และเหตุผลอื่นๆ ที่กล่าวมาในข้างต้น
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2521-2525).
มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2521 เป็นรุ่นสุดท้ายที่ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหลัง รุ่นนี้ไม่มีการผลิตรุ่นเครื่องยนต์โรตารีแล้ว เนื่องจากเป็นเครื่องยนต์ที่กินน้ำมันและปล่อยมลพิ๋ษ รวมถึงสถานการณ์ของบริษัทในขณะนั้น เป็นครั้งแรกที่ใช้ชื่อส่งออกว่า 626 มีรุ่นเครื่องยนต์ 1,586 ซีซี และ 1,769 ซีซี ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 4 และ 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด ไมเนอร์เชนจ์เมื่อปี พ.ศ. 2523 ก่อนจะยุติการผลิตในปี พ.ศ. 2525 ด้วยยอดจำนวนการผลิตทั้งหมด 723,709 คัน
ในประเทศไทย คาเพลลารุ่นที่ 2 เข้ามาทำตลาดในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2522 ด้วยเครื่องยนต์ 1,586 ซีซี 4 สูบ SOHC 90 แรงม้า ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด มีตัวถังซีดานเพียงตัวถังเดียว และคว้ารางวัลจากนิตยสารยวดยานไปครองทันที ก่อนไมเนอร์เชนจ์ในปี พ.ศ. 2524
รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2525-2530).
มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 3 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2525 เป็นคาเพลลารุ่นแรกที่ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า มีตัวถัง 3 แบบคือซีดาน 4 ประตู คูเป้ 2 ประตูและแฮทช์แบค 5 ประตู มีรุ่น 1,789 และ 1,998 ซีซี ไมเนอร์เชนจ์เมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยเพิ่มตัวถังแฮทช์แบคในตลาดญี่ปุ่น เป็นรุ่นแรกที่ได้มีการพัฒนาร่วมกับฟอร์ด และมีขายในอเมริกาในชื่อฟอร์ด เทลสตาร์
ในประเทศไทย คาเพลลารุ่นที่ 3 เปิดตัวในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2526 ที่โรงแรมรามา การ์เด้น และเป็นรุ่นที่ประสบความสำเร็จในตลาดไทยอีกรุ่นหนึ่ง เพราะลูกค้าต้องสั่งจองล่วงหน้านานเป็นเดือน เนื่องจากผลิตไม่ทันต่อยอดจอง ชูจุดขายที่หน้าปัดดิจิตอล สัญญานเตือนอัตโนมัติ และห้องโดยสาร มีตัวถัง 3 แบบคือซีดาน แฮทช์แบคและคูเป้ ไมเนอร์เชนจ์ในปี พ.ศ. 2529 ยังคงมีตัวถังเช่นเดิม แต่ไม่มีรุ่นคูเป้ สำหรับรุ่นนี้เป็นแบบ 5 ประตูที่วางเครื่องยนต์แถวเรียง 4 สูบ SOHC แบบ F8 ความจุ 1.8 ลิตร (1,789 ซีซี) ให้กำลังสูงสุด 92 แรงม้าที่ 6, 000 รอบต่อนาที แรงบิดสูงสุด 13.9 กิโลกรัมเมตร (136 นิวตันเมตร) ที่ 3,500 รอบต่อนาที จ่ายน้ำมันด้วยคาร์บูเรเตอร์แบบท่อคู่ดูดลงราคาขายในตอนนั้นอยู่ที่ 361,500 บาท
รุ่นที่ 4 (พ.ศ. 2530-2534).
มาสด้า คาเพลลา รุ่นที่ 4 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2530 เป็นรุ่นแรกที่มีระบบขับเคลื่อนสี่ล้อมาให้เลือก มีตัวถัง 4 แบบคือคูเป้ 2 ประตู ซีดาน 4 ประตู แฮทช์แบค 5 ประตูและสเตชันวากอน 5 ประตู มีเครื่องยนต์ 2.0 และ 2.2 ลิตร ยังคงใช้แพลตฟอร์มร่วมกับฟอร์ด เทลสตาร์เช่นเดิม
ในประเทศไทย เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2531 ด้วยตัวถังซีดาน 4 ประตูและแฮทช์แบค 5 ประตู ชูจุดขายที่ระบบ TTL INTRA 4WS จึงเป็นที่มาของตลาดรถมือสองที่นิยมเรียกว่า Mazda 626 TTL ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ไมเนอร์เชนจ์เมื่อปี พ.ศ. 2533 ยังคงมีระบบดิสก์เบรก 4 ล้อมาให้เลือกเช่นเดิม ถือเป็น 626 รุ่นสุดท้ายที่ประกอบในประเทศไทย
หลังจากนั้น คาเพลลาก็ยังคงทำตลาดมาอย่างต่อเนื่องโดยใช้ชื่อ มาสด้า โครโนส ซึ่งโครโนสก็เคยเข้ามาทำตลาดในประเทศไทยด้วย เมื่อปี พ.ศ. 2535-2538
รุ่นที่ 5 (GE; พ.ศ. 2534-2540).