pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เจ้าหญิงนูร์ ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1992 ในสหรัฐอเมริกา เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน เนื่องจากพระราชวงศ์อิหร่าน ได้เสด็จลี้ภัยจากการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศอิหร่าน ที่เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐอิสลาม ใน ค.ศ. 1979 เจ้าหญิงนูร์จึงยังไม่เคยกลับไปยังดินแดนมาตุภูมิตั้งแต่แรกประสูติเลย เจ้าหญิงนูร์มีพระขนิษฐาด้วยกัน 2 พระองค์ คือ เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี และเจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี ปัจจุบันเจ้าหญิงนูร์ทรงสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 2009 จากโรงเรียนมัธยมในรัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา เจ้าหญิงสามารถรับสั่งเป็นภาษาเปอร์เซีย ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ และภาษาอาหรับ
โฟร์ มด
ปาร์ตี้วิทยาศาสตร์ ตอน อโรคา ซายส์ ปาร์ตี้
ปาร์ตี้วิทยาศาสตร์ ตอน อโรคา ซายส์ ปาร์ตี้ หรือ ปาร์ตี้วิทยาศาสตร์  เป็นรายการวาไรตี้เกมโชว์เพื่อสุขภาพ ซึ่งเป็นรายการที่นำเสนอเรื่องราวที่เกี่ยวกับโรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ ที่อาจเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเป็นรายการวาไรตี้โชว์จากประเทศญี่ปุ่น โดยมีชื่อว่า  มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า "Medical Horror Check Show" ซึ่งเรียกห้องส่งของรายการว่า Black Hospital ผลิตขึ้นโดยบริษัท ทีวีอาซาฮี จำกัด ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งถูกผลิตขึ้นให้ผู้คนหวาดกลัว (ต่อโรคที่เป็นแล้วจะมีลักษณะใด)
ในประเทศไทยได้รับลิขสิทธิ์รายการนี้มาผลิตในประเทศไทยโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ร่วมมือกับโรงพยาบาลพญาไท นำมาออกอากาศอีกครั้งหนึ่งในวันเสาร์ที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2553 เวลา 20.15 - 21.10 น.ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5และปรับเปลี่ยนรูปแบบและชื่อรายการเป็น ปาร์ตี้วิทยาศาสตร์ ตอน อโรคา ซายส์ ปาร์ตี้ แทน อโรคา ปาร์ตี้ และ ออกอากาศเป็นเทปสุดท้ายวันเสาร์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2553
เป็นรายการวาไรตี้เกมโชว์ที่ให้ความรู้เรื่องโรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ ในที่นี้จะมีคำถามซ่อนอยู่ โดยจะนำแขกรับเชิญมา 3 คนร่วมตอบคำถาม
รายละเอียดรายการ.
ช่วงท้ายรายการ.
หลังจากนั้นในข้อที่ 6 จะมีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญประจำโรคประจำสัปดาห์จากโรงพยาบาลพญาไท มาให้ความรู้พร้อมกับอธิบายโรคดังกล่าวโดยละเอียด และตอบคำถามของแขกรับเชิญต่าง ๆ ที่สงสัย เพื่อให้มีวิธีรักษาและป้องกันโรคดังกล่าวได้
ครูบ้านนอก บ้านหนองฮีใหญ่
ครูบ้านนอก บ้านหนองฮีใหญ่ เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2553 สร้างโดย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล ผลิตภาพยนตร์โดย ครกไม้ไทยลาวม่วนซื่นโฮ กำกับโดย สุรสีห์ ผาธรรม นำแสดงโดย พิเชษฐ์ กองการ, ฟ้อนฟ้า ผาธรรม, หม่ำ จ๊กมก, อสงไขย ผาธรรม, คำปาณี วงทองคำ และ พันนา ฤทธิไกร เป็นภาพยนตร์ที่นำภาพยนตร์ "ครูบ้านนอก" ในปี พ.ศ. 2521 มาทำใหม่ ซึ่งมีโครงสร้างลักษณะใกล้เคียงกัน แต่แก่นเรื่องพลิกแพลงไปจากเดิม ภาพยนตร์ถ่ายทำที่เฮือนสวนดอนธรรม จังหวัดกาฬสินธุ์ เกือบทั้งเรื่อง
ภาพยนตร์ทำรายได้ 3.52 ล้านบาท ภาพยนตร์ได้กระแสตอบรับที่ดีมากโดยเฉพาะภาคอีสานที่ให้การตอบรับเป็นอย่างดี
ในปี พ.ศ. 2520 เมื่อ พิเชษฐ์ (พิเชษฐ์ กองการ) สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยครูพระนคร เขาเลือกมาบรรจุเป็นครูที่โรงเรียนบ้านหนองฮีใหญ่ในชนบทอันห่างไกล โดยมี ครูใหญ่ชาลี (หม่ำ จ๊กมก) เป็นครูสอนนักเรียนเพียงลำพังของโรงเรียน ต่อมาได้มีครูมาสมทบเพิ่มอีก 2 คนคือ ครูสมชาติ (อสงไขย ผาธรรม) ที่จำใจมาเป็นครูเพราะหางานทำในเมืองไม่ได้ และ ครูแสงดาว (ฟ้อนฟ้า ผาธรรม) ที่มาเป็นครูอยู่ที่หนองฮีใหญ่เพื่อรอจังหวะโยกย้ายเข้าไปเป็นครูในตัวเมือง ตลอดระยะเวลาที่มาเป็นครูอยู่ที่หนองฮีใหญ่ ครูพิเชษฐ์ได้อุทิศทั้งกายและใจในการพัฒนาการเรียนการสอนและชีวิตความเป็นอยู่ของเด็กนักเรียนทุกคนจนกลายเป็นที่รักของทุกคนในหมู่บ้าน อีกทั้งยังเป็นแรงบันดาลใจให้ทั้ง ครูใหญ่ชาลี,ครูสมชาติ และ ครูแสงดาว ได้รู้ซึ้งถึงเกียรติยศของคำว่า "“ครู”" แต่แล้วครูพิเชษฐ์บังเอิญไปเปิดโปงขบวนการผิดกฎหมายของผู้มีอิทธิพลในท้องที่จนถูกมือปืนตามล่า ทำให้เขาต้องพักการสอนและหนีออกจากหมู่บ้านไปซ่อนตัว แต่ด้วยวิญญาณความเป็นครู ทำให้ครูพิเชษฐ์หวนกลับมาสอนหนังสือเด็กที่โรงเรียนอีกครั้ง ขณะครูพิเชษฐ์กำลังขี่จักรยานเข้าสู่รั้วโรงเรียนเท่านั้นมือปืนหน้าเหี้ยมได้ยิงตรงศีรษะจนจักรยานล้มลงสู่พื้นดิน ท่ามกลางความตกตะลึงของครูและนักเรียน จนเกิดเป็นเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่ทุกคนแห่งบ้านหนองฮีใหญ่จะจดจำไปอีกตราบนานเท่านาน
องค์การกองทุนเพื่อศิลปะแห่งชาติ
องค์การกองทุนเพื่อศิลปะแห่งชาติ  คือหน่วยงานอิสระของรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกาที่มีความรับผิดชอบในการให้ทุนสำหรับโครงการที่แสดงว่ามีความสามารถอันเด่นในทางศิลปะองค์การก่อตั้งขึ้นโดยรัฐบัญญัติของรัฐสภาคองเกรสแห่งสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1965 ให้เป็นองค์การอิสระจากการควบคุมของรัฐบาลกลาง ผู้อำนวยการคนปัจจุบันคือผู้สร้างละครบรอดเวย์รอคโค แลนเดสมัน สำนักงานขององค์การตั้งอยู่ตึกไปรษณีย์เก่าในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
The National Endowment for the Arts
National Endowment of the Arts
พระโสภิตะ
สุรสีห์ ผาธรรม เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2491 ที่จังหวัดอุบลราชธานี จบการศึกษาสาขา นิเทศศาสตร์ ม.สุโขทัยธรรมาธิราช เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ไทย นักแสดงในบางครั้ง ยังเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายภาพยนตร์และวิซีดี ชื่อ สุรสีห์ผาธรรมฟิล์ม
ในสมัยเด็กด้วยความเป็นคนชอบภาพยนตร์ จึงละทิ้งไปเป็นนักพากย์หนัง ซึ่งทำให้ได้รู้จักกับคุณกมล กุลตังวัฒนา ซึ่งภายหลังได้มาเปิดบริษัทหนังในกรุงเทพ ซื้อหนังอินเดียเข้ามาฉายในประเทศไทย จนภายหลังสุรสีห์เกิดความคิดที่จะลองเป็นผู้กำกับเอง จึงชวนคุณกมล กุลตังวัฒนา มาทำหนัง โดยมีหนังเรื่องแรกที่กำกับคือ "มนต์รักแม่น้ำมูล" สุรสีห์รับหน้าที่เป็นผู้ช่วย ผู้กำกับ และผู้อำนวยการสร้าง ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จไม่น้อย ทำรายได้ถึงล้านบาท จากนั้นคุณกมลเห็นถึงความสามารถจึงเลื่อนให้มาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ มีภาพยนตร์กำกับเรื่องแรกคือ "ครูบ้านนอก" ซึ่งสร้างชื่อเสียงอย่างมาก คว้ารางวัลผู้กำกับหนังยอดเยี่ยมและภาพยนตร์สร้างสรรค์เยาวชนดีเด่น ในงานมหกรรมภาพยนตร์ที่นครทาชเคนต์ สาธารณรัฐ​สังคม​นิยม​โซเวียตอุซเบก (ปัจจุบันคือกรุงทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน
นอกจากนั้นยังมีผลงานกำกับภาพยนตร์อย่าง "หนองหมาว้อ" (2522), "ลูกแม่มูล" (2523), "ครูวิบาก" (2524), "ครูดอย" (2525), "สวรรค์บ้านนา" (2526), "ผู้แทนนอกสภา" (2526), "ราชินีดอกหญ้า" (2529), "บ๊าย บาย ไทยแลนด์" (2530) และล่าสุดนำภาพยนตร์ "ครูบ้านนอก" มาทำใหม่ ในชื่อ "ครูบ้านนอก บ้านหนองฮีใหญ่" (2553)
15 ค่ำเดือน 11
ลิ้นมังกร
ลิ้นมังกร  เป็นพืชในวงศ์ Asparagaceae เป็นไม้ล้มลุก มีเหง้าใต้ดิน ใบเดี่ยว สีเขียวเข้มแกมเทา อวบน้ำ ดอกช่อ สีขาวมีกลิ่นหอม เป็นพืชท้องถิ่นในแอฟริกาตะวันตกตั้งแต่ไนจีเรียถึงคองโก ใช้เป็นไม้ประดับ ใบใช้ตำละเอียด แก้พิษตะขาบ แมงป่อง
ชื่อทวินามเดิม "Sansevieria trifasciata" ปัจจุบันจัดเป็นชื่อพ้องของลิ้นมังกร
เมื่อปี ค.ศ. 1794 ชื่อสกุล "Sansevieria" ตั้งขึ้นโดยคาร์ล พีเทอร์ ทุนเบอร์ก (Carl Peter Thunberg) เพื่อเป็นเกียรติแก่ไรมอนโด ดี ซานโกร (Raimondo di Sangro) เจ้าชายแห่งเมืองซานเซเวโร (San Severo) ประเทศอิตาลี ในปี ค.ศ. 2017 ชื่อสกุลเปลี่ยนเป็น "Dracaena" ชื่อลักษณะเฉพาะ "trifasciata" หมายถึง "สามมัด"
ชื่ออื่นของ "Dracaena trifasciata" คือ ลิ้นแม่ยาย และอื่น ๆ เช่น ว่านหางเสือ, ว่านงาช้าง, คลีบปลาวาฬ, ลิ้นนาคราช
ชื่ออื่นภาษาอังกฤษคือ mother-in-law's tongue (ลิ้นแม่ยาย-แม่ผัว), Saint George's sword (ดาบของนักบุญจอร์จ) และ snake plant (ต้นงู) จากรูปร่างใบที่แหลม และในชื่อ viper's bowstring hemp (ป่านสายธนูของงูพิษ) เนื่องจากเคยใช้ทำเป็นเส้นใยพืชของสายธนู
เป็นไม้ล้มลุกหลายปี ไม่ผลัดใบ มีไหลใต้ดิน เป็นข้อปล้องสั้นๆ บางครั้งอยู่เหนือพื้นดิน
ใบแข็งหนาตั้งตรง รูปใบหอก บางครั้งบิดเล็กน้อยหรือบิดเป็นเกลียว ปลายเรียวแหลม ขอบเรียบ ใบที่โตเต็มที่มีสีเขียวเข้มถึงเขียวอมเทา มีแถบสีเขียวอ่อนหรือสีเทาอมเขียวพาดขวางเป็นระยะตลอดความยาวใบ เป็นลวดลายอยู่ที่แผ่นใบ ในพันธุ์ปลูกต่าง ๆ มีสีและลวดลายที่ต่างกัน บางชนิดมีเส้นใยเหนียวที่ใช้ทำเชือก ใบมักมีความยาวตั้งแต่ 70–90 เซนติเมตร (2.3–3.0 ฟุต) กว้าง 5–6 เซนติเมตร (2.0–2.4 นิ้ว) และอาจยาวได้ถึง 2 เมตร ( 6 ฟุต) หากเติบโตในสภาวะที่เหมาะสม
ช่อดอกออกจากซอกกาบใบ มักชูสูงพ้นพุ่มใบ มีหลายรูปแบบ ทั้งช่อเชิงลด (spike) ช่อกระจะ (raceme) ช่อกระจะแยกแขนง (racemose panicle) บางชนิดเป็นช่อกระจุกที่โคนต้น แต่ละช่อมีดอกจำนวนมาก ดอกสีขาวถึงสีขาวอมชมพู มีวงกลีบรวมเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 6 กลีบบานจากล่างขึ้นบนในช่วงเย็นถึงช่วงเช้าของวันรุ่งขึ้น และมีกลิ่นหอม กลีบดอก 6 กลีบ เกสรตัวผู้ 5 อัน เกสรตัวเมีย 1 อัน
ผลมีเนื้อนุ่ม เมื่อสุกมีสีแดงอมส้ม ภายในมี 1–2 เมล็ด
ลิ้นมังกรเป็นพืชกลางคืน ปิดปากใบเวลากลางวัน เปิดปากใบเฉพาะตอนกลางคืนเท่านั้นเพื่อป้องกันไม่ให้น้ำระเหยในแสงแดดที่ร้อนจัด และเพื่อดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์พร้อมทั้งคายความชื้นและปล่อยก๊าซออกซิเจนออก พืชจะนำก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เก็บไว้ในตอนกลางคืนมาใช้ในกระบวนการสังเคราะห์แสงในตอนเช้า ซึ่งเรียก "กระบวนการสังเคราะห์แสงของกรดคราซุลาเซน" (crassulacean acid metabolism, CAM) ซึ่งเป็นลักษณะที่พบได้ทั่วไปในพืชอวบน้ำหลายชนิดที่ต้องทนต่อสภาพแห้งแล้ง ลักษณะกระบวนการสังเคราะห์แสงของพืชกลุ่มนี้จะสลับกับพืชทั่วไป ด้วยคุณสมบัติที่ช่วยดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในเวลากลางคืนได้ดี จึงทำให้หลายคนนิยมนำเอาพืชกลุ่มนี้มาตกแต่งในอาคาร
การใช้งานและนิเวศวิทยา.
นิยมใช้เป็นไม้ประดับกลางแจ้งในสภาพภูมิอากาศร้อนขึ้น และเป็นที่นิยมในฐานะเป็นพืชในร่มในที่อยูอาศัยและสำนักงาน (houseplant) ดูแลง่าย เนื่องจากลิ้นมังกรเป็นไม้อวบน้ำ มีความทนต่อระดับแสงน้อยและการให้น้ำที่ไม่สม่ำเสมอ มักเน่าได้ง่ายถ้าได้รับน้ำมากเกินไป ในช่วงฤดูหนาวต้องการการให้น้ำเพียงครั้งเดียวทุกสองเดือน และควรปลูกในดินร่วนหรือดินปนทราย ระบายน้ำดี
จัดเป็นวัชพืชในบางส่วนของภาคเหนือของออสเตรเลีย
การศึกษาเรื่อง"อากาศสะอาด"ของนาซ่า พบว่า ลิ้นมังกร ("D. trifasciata") มีศักยภาพในการกรองอากาศภายในอาคาร โดยขจัดสารพิษหลัก 4 ใน 5 ชนิดที่เกี่ยวข้องกับอาการป่วยโรคตึกเป็นพิษ SBS (sick building syndrome) แม้ว่าการใช้งานจริงภายในอาคารพืชมีอัตราการกรองที่น้อยกว่าในชั้นการการศึกษา
ลิ้นมังกรสามารถขยายพันธุ์โดยการตัดหรือแบ่งไหล (เหง้า) ซึ่งเป็นวิธีที่ไม่เกิดการแปรผันทางพันธุกรรม (variegation)
ลิ้นมังกรมีสารซาโปนินซึ่งเป็นพิษเล็กน้อยต่อสุนัขและแมวในระบบทางเดินอาหาร (หากบริโภคเข้าไป) แม้ว่าเป็นพืชที่ไม่เป็นพิษในการทดลองกับหนู ในการศึกษาศักยภาพในการต้านการเกิดแผล
พืชสกุลลิ้นมังกรกระจายพันธุ์ในเขตร้อนและเขตกึ่งร้อนของทวีปแอฟริกา มาดากัสการ์ อินเดีย และประเทศในแถบอินดีสตะวันออก ซึ่งค้นพบแล้วประมาณ 70 ชนิด โดยประเทศไทยถือเป็นแหล่งปลูกเลี้ยง รวบรวมสายพันธุ์ และผลิตลูกผสมที่มีศักยภาพแห่งหนึ่งของโลก
การปลูกลิ้นมังกรบริเวณรอบรั้วบ้านจะช่วยป้องกันไม่ให้งูหรือสัตว์เลื้อยคลานที่เป็นอันตรายเข้ามาได้ สันนิษฐานว่าลิ้นมังกรมีใบขึ้นเบียดกันหนาแน่น และบางสายพันธุ์มีขอบใบที่เรียบเป็นลักษณะที่สัตว์เลื้อยคลานบางประเภทไม่เข้าใกล้
มหา'ลัยสยองขวัญ
เจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 1
เจ้าชายอาลี เรซาที่ 1 ปาห์ลาวี (1 มีนาคม ค.ศ. 1922 - 17 ตุลาคม ค.ศ. 1954) พระราชโอรสองค์ที่สองในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก ในอดีตพระองค์เป็นหนึ่งในผู้มีสิทธิในราชบัลลังก์อิหร่านพระองค์หนึ่ง
เจ้าชายอาลี เรซาที่ 1 ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1922 เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีทัดจ์ อัล-โมเลาก์ โดยพระองค์มีพระขนิษฐา 2 พระองค์ และพระเชษฐา 1 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงชาม ปาห์ลาวี เจ้าชายโมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และเจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี โดยพระองค์เป็นพระเจ้าลูกเธอพระองค์เล็กสุด พระองค์จึงเป็นหนึ่งในผู้มีสิทธิในราชบัลลังก์พระองค์หนึ่ง
ต่อมาพระเจ้าชาห์เรซา ปาห์ลาวี ได้สละราชบัลลังก์ โดยต่อมาพระเชษฐาคือมกุฎราชกุมารโมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ได้รับการสถาปนาเป็นพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์แห่งอิหร่าน ส่วนเจ้าชายอาลี เรซา พร้อมด้วยพระราชบิดาได้เสด็จไปประทับอยู่ในประเทศมอริเชียส และได้ไปประทับที่เมืองโยฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้
เจ้าชายอาลี เรซา ได้เสกสมรสกับนางคริสติน โชแลฟสกี (Christine Cholevsky) ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1946 โดยทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกัน 1 พระองค์ คือ
นอกจากนี้ พระองค์ทรงรับอุปการะบุตรคนโตของนางคริสเตียนด้วย ชื่อ โจอาคิม คริสเตียน ฟิลิปป์ ปาลาวัน นัสซับ (15 กันยายน ค.ศ. 1941) ต่อมาเขาได้สมรสกับยานา อัฟชาร์ มีบุตรชยด้วยกัน 3 คน
เจ้าชายอาลี เรซา ถูกลอบปลงพระชนม์ ทำให้เครื่องบินที่ประทับตกลงที่เทือกเขาอัลบอร์ซ เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1954 สิริพระชนมายุได้ 32 พรรษา
สาหร่ายวุ้น
สาหร่ายวุ้น อยู่ในกลุ่ม Red algae มีตั้งแต่สีดำแดง,สีแดง,สีน้ำตาล,สีน้ำตาลแดง,สีชมพู,สีม่วงเข้ม,สีม่วงแดง,สีเทา,สีเขียว,สีเหลือง หรือใส เกือบทุกชนิดสามารถรับประทานได้ หรือนำมาสกัดวุ้น จึงรวมเรียกว่า สาหร่ายวุ้น มีชื่อพื้นเมืองว่า สาหร่ายผมนาง (Gracilaria fisheri) และชื่อสามัญว่า สาหร่ายวุ้น
ลักษณะของสาหร่ายผมนาง.
เนื่องจากมีลักษณะแตกต่างกันหลายลักษณะ จึงมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปดังนี้
เป็นสาหร่ายเซลล์เดียวหรือหลายเซลล์ แทลโลไฟต์ไม่มีเนื้อเยื่อลำเลียง ภายในผนังเซลล์มีเซลลูโลสเป็นองค์ประกอบ มีเม็ดสีสำคัญในคลอโรพลาสต์ ประกอบด้วย คลอโรฟิลล์เอ คลอโรฟิลล์บี คาโรทีนอยด์ และไฟโคอีริทริน
พฤติกรรมการสืบพันธุ์เป็นแบบอาศัยเพศแบ่งเป็น 3 ลักษณะประกอบด้วย
นิเวศวิทยาและการแพร่กระจาย.
มีแพร่กระจายอยู่ทั่วโลก ทั้งในเขตร้อนและเขตอบอุ่น ส่วนมากพบบริเวณน้ำขึ้น-น้ำลง และบริเวณที่อยู่ใต้น้ำตลอดเวลา โดยเกาะอยู่กับวัสดุในน้ำ เช่น เปลือกหอย กรวดทราย หรืออยู่เป็นอิสระไม่เกาะกับวัตถุใดๆ แต่มีสาหร่ายผมนางบางชนิด เช่น Gracilaria fisheri จะเจริญอยู่บริเวณป่าชายเลน สำหรับในประเทศไทยจะพบแพร่กระจายอยู่ตามชายฝั่งของอ่าวไทยและฝั่งมหาสมุทรอินเดีย เช่น จังหวัดตราด จันทบุรี ระยอง ชลบุรี ประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร สุราษฎร์ธานี พัทลุง สงขลา ระนอง ปัตตานี และ นราธิวาส
การเพาะเลี้ยงสาหร่ายวุ้น.
ทำได้โดยการรวบรวมสปอร์จากการวางวัสดุล่อสปอร์ในแหล่งน้ำ สามารถผลิตพันธุ์สาหร่ายอ่อน โดยคัดเลือกต้นพันธุ์ที่สมบูรณ์มาใช้ขยายพันธุ์ในถังเพาะ โดยวางวัสดุรองรับสปอร์ภายใต้ต้นพันธุ์ซึ่งต้องใช้เวลานาน 2-3 วัน เพื่อให้สปอร์เริ่มเจริญพันธุ์และเกาะบนวัสดุได้ แล้วจึงเคลื่อนย้ายไปยังถังอนุบาลและแหล่งเลี้ยงสาหร่ายต่อไป โดยสปอร์จะตกและเคลื่อนออกจากกระเปาะหุ้มสปอร์สู่ภายนอกได้ดีในน้ำเค็ม 30 ppt
มักทำการแปรรูปผลิตภัณฑ์เป็นผงวุ้นและวุ้นแคร์ราจีแนน เพื่อใช้ประกอบกับอาหาร อาหารเสริมและขนม ซึ่งมีการแปรรูปผลิตภัณฑ์แบ่งเป็นด้านต่าง ๆ ดังนี้
ใช้เป็นอาหารมนุษย์ ประเทศที่นิยมนำสาหร่ายวุ้นมาบริโภคเป็นอาหารได้แก่ จีน ญี่ปุ่น อินเดีย ฟิลิปปินส์ ไทย และ เวียดนาม ซึ่งคุณค่าทางอาหารที่ได้จากสาหร่าย ได้แก่ โปรตีน คาร์โบไฮเดรต เกลือแร่ โดยเฉพาะธาตุไอโอดีนและวิตามิน
ใช้ทำปุ๋ย โดยสามารถใช้เป็นปุ๋ยพืชสดได้ดี เพราะมีธาตุไนโตรเจนและโปตัสเซียมสูง และยังมีแร่ธาตุปริมาณน้อย (Trace element) นอกจากนี้จะใช้เป็นปุ๋ยน้ำได้โดยตรงด้วยการบดละเอียด ผสมกับน้ำอัตราส่วน 1:500 ลิตร ใช้รดต้นไม้ อีกทั้งใช้ป้องกันแมลงศัตรูพืช โดยใช้น้ำสกัดจากสาหร่าย ฉีดพ่นตามต้นพืช จำพวกหัวผักกาดหวาน พบว่า ป้องกันเพลี้ยและเชื้อราได้ และยังสามารถป้องกันการสูญเสียของผลไม้ ในขณะอากาศหนาวจัดได้ด้วย
นำมาทำยารักษาโรค เช่นโรคกระเพาะ ยาระบาย และยาแก้โรคคอพอก และยังนำวุ้นมาทำเป็นแคปซูลสำหรับหุ้มยา นอกจากนี้ผู้ป่วยที่เป็นโรคกระเพาะหย่อน ลำไส้ใหญ่อักเสบ ริดสีดวงทวาร ใจสั่น ความดันโลหิตสูง หลอดเลือดแข็ง ข้ออักเสบ โรคอ้วนต่างๆ จะช่วยบรรเทาอาการลงได้
มูลค่าทางเศรษฐกิจ.
สาหร่ายวุ้นเป็นสาหร่ายสีแดงที่พบได้ทั่วไปในอ่าวไทยและทะเลอันดามัน จัดเป็นสกุลที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจ สามารถนำไปเป็นวัตถุดิบในการผลิตวุ้นชนิดที่เรียกว่า agar ดังนั้นในหลายประเทศจึงได้มีการทำฟาร์มและเลี้ยงสาหร่ายวุ้นขึ้นเพื่อนำมาสกัดวุ้นสำหรับใช้ประโยชน์ในด้านต่าง ๆ แต่ก็มีการเก็บจากธรรมชาติประมาณปีละ 20-200 ตัน น้ำหนักแห้ง ในขณะที่ความต้องการในเชิงพาณิชย์สูงถึง 2,400 ตัน
ฟลามิงโก (คาลเดอร์)
ฟลามิงโก  เป็นประติมากรรมที่สร้างโดยอเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์ประติมากรคนสำคัญชาวอเมริกันที่ตั้งอยู่ที่จตุรัสเฟดเดอรัลในเมืองชิคาโกในรัฐอิลลินอยในสหรัฐอเมริกา
ประติมากรรม “ฟลามิงโก” สร้างโดยอเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์มีความสูง 16 เมตร เป็นงานที่จ้างโดยกรมการบริหารทั่วไปแห่งสหรัฐอเมริกา (General Services Administration) และได้รับการเปิดอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1974 แม้ว่าคาลเดอร์จะลงชื่อว่าสร้างในปี ค.ศ. 1973
“ฟลามิงโก” หนัก 50 ตัน สร้างด้วยเหล็กกล้าทาสีแดงชาด คาลเดอร์ใช้สีบนประติมากรรมศักยดุลที่มารู้จักกันว่าเป็น “แดงคาลเดอร์” เพื่อให้เด่นจากสิ่งก่อสร้างที่เป็นสำนักงานที่มีสีทมึนรอบข้างรวมทั้งตึกสำนักงานรัฐบาลกลางคลูซินสกีที่ออกแบบโดยลุดวิก มีส แวน เดอร์ โรห์ ประติมากรรมศักยดุลเป็นประเภทของประติมากรรมที่มีโครงสร้างที่ตั้งอยู่เฉพาะที่ไม่เคลื่อนไหวที่ตรงกันข้ามกับประติมากรรมจลดุลที่สามารถเคลื่อนไหวได้ด้วยคลื่นอากาศ
การจ้างงานและการเปิดแสดง.
คาลเดอร์ได้รับการจ้างให้ออกแบบงานประติมากรรมเพราะความที่เป็นผู้ที่มีชื่อเสียงที่เป็นที่รู้จักกันไปทั่วโลก ช่องว่างที่ล้อมรอบไปด้วยสิ่งก่อสร้างสมัยใหม่ที่มีลักษณะที่เป็นกล่องสี่เหลี่ยมทำให้คาลเดอร์ออกแบบงานที่มีลักษณะเป็นโค้งขนาดใหญ่ที่ราวกับกับมีพลัง (dynamic) “ฟลามิงโก” เป็นงานชิ้นแรกที่สนับสนุนโดยเงินทุนจากกรมการบริหารทั่วไปแห่งสหรัฐอเมริกาภายใต้โครงการ “เปอร์เซ็นต์เพื่อศิลปะ” (Percent for Art) ซึ่งเป็นจัดเปอร์เซ็นต์จากงบประมาณแผ่นดินสำหรับเป็นทุนในการสร้างศิลปะเพื่อสาธารณชน คาลเดอร์เปิดงาน “ฟลามิงโก” เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1973 ที่สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก ประติมากรรมได้รับการมอบให้แก่สาธารณชนเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1974 ในเวลาเดียวกันกับที่คาลเดอร์เปิดงานประติมากรรมจลดุล “Universe” ที่หอวิลลิส ซึ่งเป็นวันที่ได้รับการประกาศว่าเป็น “วันอเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์”
ความสัมพันธ์ของรูปทรง.
แม้ว่าประติมากรรมชิ้นนี้จะมีขนาดใหญ่แต่การออกแบบของคาลเดอร์สามารถทำให้ผู้ชมสามารถเดินลอดเข้าออกภายใต้งานได้ ซึ่งทำให้ผู้ชมมีความรู้สึกว่าเป็นสัดส่วนที่อยู่ในระดับขนาดของมนุษย์ รูปทรงของ “ฟลามิงโก” เป็นนัยยะถึงรูปทรงธรรมชาติของสัตว์ที่ตรงกันข้ามกับการตีความหมายของประติมากรรมของช่วงหลายสิบปีก่อนหน้านั้น
โครงสร้างของงานสถาปัตยกรรมของคาลเดอร์เป็นตัวอย่างอันเด่นของขบวนการศิลปะเค้าโครง (Constructivism) ที่เริ่มขึ้นในรัสเซียเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ศิลปะเค้าโครงหมายถึงประติมากรรมที่สร้างขึ้นจากการนำชิ้นส่วนที่เล็กกว่ามาประกอบเข้าด้วยกันเป็นงานชิ้นใหญ่
Flamingo (sculpture)
จี (อีพี)
จี  เป็นอีพีชุดแรกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เกิลส์เจเนอเรชัน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 มกราคม 2009 โดยเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์
อีพีชุดนี้ ประกอบด้วยเพลงทั้งหมด 5 เพลง รวมถึงซิงเกิลประชาสัมพันธ์หลักชื่อเดียวกับอัลบั้ม จี ซิงเกิลจังหวะเร็วซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับหญิงที่ตกหลุมรักเป็นครั้งแรก สามารถติดชาร์ตอันดับ 1 อย่างรวดเร็วหลายชาร์ต และยังสร้างสถิติเป็นเพลงอันดับ 1 นานที่สุดบนชาร์ตของรายการรายงานเพลง Music Bankทางช่อง KBS โดยอยู่ที่อันดับ 1 ยาวนาน 9 สัปดาห์ทำลายสถิติเพลง "One More Time" ของวงจีเวลรี ที่ทำไว้ที่ 7 สัปดาห์ ยังสามารถความแชมป์ที่รายการเอสบีเอสป็อปปูลาซองได้อีกด้วย
ผลงานชุดนี้สามารถทำยอดขายในชุดนี้ได้เกิน 100,000 ชุด
Gee (Girls' Generation song)
ราชวงศ์ปาห์ลาวี
ราชวงศ์ปาห์ลาวี  เป็นราชวงศ์ที่ปกครอง ราชอาณาจักรอิหร่านในปี ค.ศ. 1925–1979 โดยปกครองต่อจากราชวงศ์กอญัรที่ถูกโค่นล้มไปในสมัยพระเจ้าชาห์ อะห์หมัด กอญัร โดยกษัตริย์พระองค์แรกของราชวงศ์มีพระนามว่าพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี ต่อมาภายหลังราชวงศ์ปาห์ลาวีถูกโค่นล้มในการปฏิวัติอิหร่านในปี ค.ศ. 1979 ซึ่งภายหลังถูกเรียกว่า การปฏิวัติอิหร่าน
การก่อตั้งราชวงศ์.
ในปี ค.ศ. 1921 พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี ซึ่งในสมัยนั้นยังเป็นนายทหารในกองทัพเปอร์เซีย ได้ใช้กองทหารของเขาในการสนับสนุนการรัฐประหารราชวงศ์กอญัร ภายในช่วงระยะเวลาสี่ปี เขาได้กลายเป็นผู้ที่มีอำนาจที่สุดในประเทศด้วยการปราบปรามการก่อจลาจลและจัดระเบียบเสียใหม่ ในปี ค.ศ. 1925 ในที่ประชุมสามัญได้มีมติให้ถอดถอนพระเจ้าชาห์ อะหมัด กอญัร และตั้งเรซ่า ข่าน (พระนามเดิม) ขึ้นเป็นพระเจ้าชาห์องค์ใหม่ โดยใช้พระนามสำหรับราชวงศ์ว่า ปาห์ลาวี
พระเข้าชาห์ทรงมีความตั้งใจที่จะพัฒนาอิหร่านให้เป็นประเทศที่ทันสมัยแบบประเทศต่าง ๆ ในยุโรป โดยทรงวางแผนที่จะพัฒนาอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ปรับปรุงระบบโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ สร้างระบบทางรถไฟ ริเริ่มระบบการศึกษา ปฏิรูประบบศาล และปรับปรุงระบบการแพทย์ ทรงเชื่อว่า ถ้าหากรวมอำนาจในการปกครองประเทศเข้าสู่ศูนย์กลาง และดำเนินการโดยบุคคลที่มีการศึกษา จะทำให้แผนการที่วางไว้สำเร็จได้
พระเจ้าชาห์ได้ส่งชาวปอร์เซียนหลายร้อยคนรวมถึงพระราชโอรสไปรับการศึกษาและการฝึกฝนในยุโรป ในช่วงปีค.ศ. 1925 - 1941โครงการในพระราชดำริได้ทำให้อิหร่านพัฒนาขึ้นเป็นอันมาก ระบบการศึกษาดำเนินการอย่างรวดเร็ว และทำให้เกิดชนชั้นใหม่ขึ้นในสังคม คือชนชั้นกลางและชนชั้นกรรมาชีพ
ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1930 การปกครองแบบเผด็จการของพระเจ้าชาห์ได้ทำให้คนบางกลุ่มไม่พอใจ (โดยเฉพาะพวกอิมาม) ในปีค.ศ. 1935 ได้ทรงประกาศพระราชกฤษฎีกาเรียกร้องให้ชาวต่างชาติเรียกประเทศของพระองค์ว่า "อิหร่าน" (ในขณะนั้น ชาวต่างชาตินิยมใช้คำว่า "เปอร์เซีย" มากกว่า) แต่ก็มีนักวิชาการออกมาต่อต้าน มกุฎราชกุมารโมฮัมหมัด เรซา (พระอิสริยยศในขณะนั้น) จึงได้ออกมาประกาศว่า ทั้งสองชื่อมีความหมายเหมือนกันและสามารถใช้แทนกันได้
พระเจ้าชาห์ เรซ่าทรงพยายามที่จะไม่มีความเกี่ยวข้องกับทั้งอังกฤษและโซเวียต แม้ว่าโครงการพัฒนาประเทศหลายโครงการจะต้องพึ่งพาเทคโนโลยีจากต่างชาติก็ตาม ทรงหลีกเลี่ยงที่จะทำสัญญากับบริษัทจากทั้งสองประเทศ แม้ว่าบริษัทน้ำมันแองโกล-อิหร่านออยล์ ซึ่งเป็นบริษัทที่ควบคุมแหล่งน้ำมันของประเทศทั้งหมด จะเป็นบริษัทของอังกฤษก็ตาม แต่ก็ทรงเลือกที่จะขอความช่วยเหลือทางเทคนิคจากเยอรมนี ฝรั่งเศส อิตาลี และประเทศอื่น ๆ ในยุโรปแทน การตัดสินใจของพระองค์เช่นนี้สร้างปัญหาในเวลาต่อมา เมื่อเยอรมนีและอังกฤษประกาศสงครามกันในสงครามโลกครั้งที่ 2 แม้ว่าจะทรงประกาศว่าอิหร่านเป็นประเทศที่เป็นกลาง แต่อังกฤษก็อ้างว่าวิศวกรและช่างเทคนิคชาวเยอรมันเป็นสายลับ และพยายามจะบ่อนทำลายเครื่องไม้เครื่องมือของอังกฤษในบ่อน้ำมันทางตะวันตกเฉียงใต้ของอิหร่าน อังกฤษได้เรียกร้องให้อิหร่านเนรเทศพลเมืองชาวเยอรมันทั้งหมดออกนอกประเทศ แต่พระเจ้าชาห์ เรซาทรงปฏิเสธ โดยทรงอ้างว่าการเนรเทศชาวเยอรมันเหล่านั้นออกนอกประเทศจะทำให้โครงการน้ำมันของอิหร่านต้องหยุดชะงัก
พินบอล
พินบอล  คือรูปแบบเกมตู้ชนิดหนึ่ง ที่ผู้เล่นจะพยายามทำคะแนนโดยบังคับลูกบอลเหล็ก 1 ลูกหรือมากกว่านั้นในสนามเล่นข้างใน ที่มีกระจกครอบอยู่ เรียกโดยรวมว่า เครื่องเล่นพินบอล จุดประสงค์หลักของเกมคือการทำคะแนนให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ จุดประสงค์รองคือ ยืดเวลาการเล่นให้มากที่สุด (โดยการทำบอลพิเศษเพิ่มและให้เล่นลูกบอลให้ยาวนานที่สุดเท่าที่จะทำได้) และทำให้ได้เกมแถมขึ้นมา
เทียนซิง นอร์เก
ศิลปะเค้าโครง
ศิลปะเค้าโครง  เป็นขบวนการทางศิลปะและสถาปัตยกรรมที่เริ่มขึ้นในรัสเซียตั้งแต่ ค.ศ. 1919 เป็นต้นมาที่หันหลังให้กับปรัชญา “ศิลปะเพื่อศิลปะ” (Art for art's sake) ไปหาศิลปะที่มีวัตถุประสงค์ในเชิงสังคม ศิลปะเค้าโครงเป็นปรัชญาศิลปะที่เป็นที่นิยมกันมาจนกระทั่งราว ค.ศ. 1934 และมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาศิลปะของสาธารณรัฐไวมาร์ และ อื่นๆ ก่อนที่จะมาแทนที่ด้วยสัจนิยมแนวสังคมนิยม (Socialist Realism) ซึ่งแนวคิดนี้ก็ยังปรากฏอยู่อย่างประปรายในขบวนการศิลปะมาตั้งแต่บัดนั้น
Constructivism (art)
เจแปนแอร์ไลน์ส
ลัทธิเรืองแสง
ลัทธิเรืองแสง อาจจะหมายถึง
Luminism
Pseudonovibos spiralis
ไทเกอร์ อาจหมายถึง
สกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสัน
สกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสัน  เป็นขบวนการศิลปะที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริการากลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ประกอบด้วยกลุ่มจิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีแนวคิดที่มีอิทธิพลมาจากศิลปะจินตนิยม จิตรกรรมที่เป็นชื่อของกลุ่มจะเป็นภาพทิวทัศน์ต่างๆ ของลุ่มแม่น้ำฮัดสันและบริเวณใกล้เคียงรวมทั้งภูเขาแค็ทส์คิลล์, ภูเขาอาดิรอนดัค และ ภูเขาไวท์เมานเทน, นิวแฮมป์เชียร์ งานของศิลปินรุ่นต่อมาของกลุ่มนี้ขยายไปครอบคลุมสถานที่อื่นด้วย
ไม่ว่าจะเป็นที่มาของคำว่า “ตระกูลการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสัน” หรือการตีพิมพ์ครั้งแรกต่างก็ไม่เป็นที่ทราบแน่นอน แต่เชื่อกันว่าเดิมมาจากนักวิพากษ์ศิลป์แคลเรนซ์ คุคแห่ง “New York Tribune” หรือโดยจิตรกรภูมิทัศน์โฮเมอร์ ดี. มาร์ติน ตามความหมายเดิมเป็นคำที่เป็นเชิงดูแคลนเมื่อศิลปะลักษณะดังว่าหมดความนิยมลงไปเมื่อจิตรกรรม “กลางแจ้ง” ของตระกูลการเขียนแบบบาร์บิซองเข้ามาเป็นที่นิยมกันในบรรดาผู้อุปถัมภ์และผู้สะสมศิลปะอเมริกันแทนที่
จิตรกรรมของตระกูลการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสันสะท้อนให้เห็นหัวเรื่องสามเรื่องของอเมริกาในคริสต์ศตวรรษที่ 19: การค้นพบ, การสำรวจ และ การตั้งถิ่นฐาน นอกจากนั้นก็เป็นจิตรกรรมที่แสดงให้เห็นภูมิทัศน์อเมริกันที่มีลักษณะเป็นท้องทุ่ง (pastoral) ที่มนุษย์และสิ่งแวดล้อมสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุข
ภูมิทัศน์ของตระกูลการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสันจะมีลักษณะที่เป็นสัจจะ, เต็มไปด้วยรายละเอียด และบางครั้งก็เป็นเขียนภาพธรรมชาติเชิงอุดมคติ ที่มักจะผสมผสานกันระหว่างบริเวณที่มีการทำเกษตรกรรมและธรรมชาติที่ยังไม่ได้รับการบุกเบิกที่เริ่มจะหายไปอย่างรวดเร็วจากบริเวณลุ่มแม่น้ำฮัดสันแทบจะในช่วงเวลาเดียวกับที่มาเริ่มรู้ถึงคุณค่าของแบบเป็นป่าและความสวยงามโดยทั่วไป โดยทั่วไปแล้วจิตรกรของตระกูลการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสันมีความเชื่อว่าธรรมชาติในรูปของภูมิทัศน์อเมริกันเป็นสิ่งที่เกิดจากการสร้างสรรค์ของพระเจ้า แม้ว่าจิตรกรแต่ละคนจะมีระดับความศรัทธาทางศาสนาอันแตกต่างกันไปก็ตาม จิตรกรกลุ่มนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากจิตรกรชั้นปรมาจารย์ของยุโรปเช่นโคลด ลอร์แรน, จอห์น คอนสตาเบิล และ เจ.เอ็ม.ดับเบิลยู. เทอร์นเนอร์ และมีความซาบซึ้งในความงามตามธรรมชาติของอเมริกาเช่นเดียวกับนักเขียนชาวอเมริกันร่วมสมัยเช่นเฮนรี เดวิด ทอโร หรือ ราล์ฟ วอลโด เอเมอร์สัน
ขณะที่องค์ประกอบของภาพดูเหมือนจริง แต่ภาพเขียนหลายภาพมาจากการผสานองค์ประกอบจากฉากหลายฉากเข้าด้วยกัน หรือ จากการสังเกตภูมิทัศน์ต่างๆ ของจิตรกร ในการรวบรวมข้อมูลทางจักษุจิตรกรก็ต้องทำการเดินทางไปยังบริเวณต่างๆ ที่บางครั้งก็ลำบากยากเข็ญที่เป็นสิ่งแวดล้อมที่ยากที่จะไปนั่งเขียนภาพจริงๆ ได้ ระหว่างการเดินทางไปสำรวจจิตรกรก็จะร่างภาพบันทึกหรือพยายามจดจำสิ่งที่ได้ไปเห็นมาเอาไว้เพื่อนำมาใช้ในการเขียนภาพต่อมาเมื่อกลับมาจากการเดินทาง
ทอมัส โคล.
โดยทั่วไปแล้วก็ถือกันว่าศิลปินทอมัส โคลเป็นผู้ริเริ่มตระกูลการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสัน โคลนำเรือไอน้ำล่องขึ้นแม่น้ำฮัดสันระหว่างฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1825 ปีเดียวกับการเปิดคลองอีรีโดยแวะหยุดที่เวสต์พอยน์ทก่อน และต่อมาที่แค็ทสคิลล์ที่ไปแยกไปทางตะวันตกขึ้นสูงเข้าไปยังทางตะวันออกของเทือกเขาแค็ทสคิลล์ของรัฐนิวยอร์กเพื่อไปเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์แรกของบริเวณนั้น งานวิพากษ์งานเขียนของโคลปรากฏเป็นครั้งแรกใน “New York Evening Post” เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1825 ในขณะนั้นโคลผู้ซึ่งเป็นผู้เดียวที่เป็นชาวอังกฤษโดยกำเนิดได้แต่เคยเห็นสีของฤดูใบไม้ร่วงในอังกฤษที่ออกไปทางสีน้ำตาลและเหลืองพบสีสรรพ์อันบรรเจิดของฤดูใบไม้ร่วงของภูมิทัศน์ในสหรัฐอเมริกาเป็นสิ่งสร้างแรงบันดาลใจ เพื่อนสนิทของโคลแอชเชอร์ ดูแรนด์ก็กลายเป็นจิตรกรคนสำคัญในตระกูลการเขียนนี้เช่นกัน โดยเฉพาะเมื่อกิจการการแกะลวดลายสำหรับพิมพ์ธนบัตรล่มสลายไปกับภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่ ค.ศ. 1837 (Panic of 1837)
จิตรกรรุ่นที่สอง.
“จิตรกรรุ่นที่สอง”ของตระกูลการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสันเริ่มขึ้นหลังจากการเสียชีวิตอย่างกะทันหันของโคลในปี ค.ศ. 1848 สมาชิกในกลุ่มนี้ก็ได้แก่ลูกศิษย์ผู้มีฝีมือของโคลเฟรเดอริค เอ็ดวิน เชิร์ช, จอห์น เฟรเดอริค เคนเซทท์ และ แซนฟอร์ด โรบินสัน กิฟฟอร์ด งานของจิตรกรรุ่นที่สองมักจะได้รับการบรรยายว่าเป็นตัวอย่างของศิลปะเรืองแสงแบบอเมริกัน (Luminism) นอกจากการสร้างงานศิลปะแล้วจิตรกรในกลุ่มนี้รวมทั้งเชิร์ช, เคนเซทท์ และ กิฟฟอร์ด ก็ยังเป็นผู้มีบทบาทในการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์กเมื่อปี ค.ศ. 1869 ด้วย