pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เจ็ดปีที่แล้วนักแร่วิทยาชาวเยอรมันชื่อ M. V. Stackelberg และ K. Chudoba พบเซอร์คอเนียที่เกิดจากธรรมชาติในรูปผลึก ส่งผลให้มีการผลิตโดยกระบวนการ Metamictizationแต่ทั้งสองท่านไม่คิดว่าไม่มีความสำคัญที่จะให้ชื่อทางการ สิ่งที่เป็นตัวพิสูจน์คือการกระเจิงของรังสีเอ็กซ์ ซึ่งต่อมาใช้เป็นวิธีการสังเคราะห์เซอร์คอเนีย
G-14
บัวเผื่อน
บัวเผื่อน เป็นพันธุ์ไม้น้ำคล้ายบัวสาย อายุหลายปี มีเหง้าและไหลอยู่ใต้ดิน และส่งใบดอกขึ้นมาบนผิวน้ำ บัวเผื่อนมีดอกให้ชมเกือบตลอดทั้งปี เริ่มบานตอนสายและหุบตอนบ่าย ออกดอกตลอดปี บัวเผื่อนมีชื่อพื้นเมืองอื่นว่า นิลุบล นิโลบล (กรุงเทพฯ) บัวผัน บัวขาบ (ภาคกลาง) ป้านสังก่อน (เชียงใหม่) และปาลีโป๊ะ (มลายู นราธิวาส)
ใบเป็นใบเดียวออกแบบเรียงสลับเป็นกลุ่ม แผ่นใบลอยบนผิวน้ำ ใบรูปไข่กว้าง ยาวประมาณ 10-25 ซม. กว้าง 8-18 ซม. ผิวใบเกลี้ยงหน้าใบสีเขียว ท้องใบสีเขียวอ่อนถึงสีม่วงจาง ปลายใบทู่ถึงกลมมน โคนใบเว้าลึก ฃอบใบเรียงถึงหยักตื้นๆ เส้นใบ 10-15 เส้น แยกจากจุดเชื่อมกับก้านใบ ก้านใบสั้นยาวไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับความลึกของน้ำ ปกติยาว 0.5-2 เมตร
ดอกเป็นดอกเดี่ยว อยู่เหนือน้ำ มีสีขาวแกมชมพู ถึงอ่อนคราม กลิ่นหอมอ่อนๆ หากมีสีขาวแกมชมพูจะเรียกว่า “บัวเผื่อน” ส่วนดอกสีครามอ่อนและมีขนาดใหญ่เรียกว่า “บัวผัน” บางครั้งนักวิทยาศาสตร์แยกเป็น 2 ชนิด บางครั้งว่าเป็นชนิดเดียวกันแต่มี 2 พันธุ์ แต่ละดอกมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 6-18 กลีบ มีเกสรตัวผู้สีเหลืองเป็นจำนวนมาก รังไข่มี 10-20 ช่อง ฝังตัวแน่นอยู่ใต้แผ่นรองรับเกสรตัวเมียรูปถ้วย ก้านดอกคล้ายก้านใบ และยาวไล่เลียกัน ผลจมอยู่ใต้น้ำหลังจากผสมเกสรแล้ว
การปลูกเลี้ยง.
บัวเผื่อนพบขึ้นตามหนอง บึง ริมแม่น้ำที่มีกระแสน้ำอ่อนและขอบพรุ มีเขตการกระจายพันธุ์อยู่ทั่วทุกภาคของประเทศไทย ขยายพันธุ์โดยการใช้หน่อหรือเหง้า
ในตำรายาไทย บัวเผื่อนอยู่ในพิกัดบัวพิเศษ มี 6 อย่างคือ บัวหลวงแดง บัวหลวงขาว บัวสัตตบงกชแดง บัวสัตตบงกชขาว บัวเผื่อน และบัวขม ใช้แก้ไข้ แก้ลม เสมหะ และโลหิต บำรุงกำลัง บำรุงหัวใจ ทำให้แช่มชื่น แก้ร้อนในกระหายน้ำ แก้ไข้ตัวร้อน บำรุงครรภ์ นอกจากนั้น ในบัญชียาหลักแห่งชาติ ในตำรับยาหอมเทพจิตร มีดอกบัวเผื่อนเป็นส่วนผสมร่วมกับสมุนไพรอื่นๆอีกหลายชนิดในตำรับ มีสรรพคุณแก้ลมกองละเอียด ได้แก่ อาการหน้ามืด ตาลาย สวิงสวาย ใจสั่น และบำรุงดวงจิตให้ชุ่มชื่น
ความโน้มถ่วงพื้นผิว
ความโน้มถ่วงพื้นผิว หรือ "g" ของเทหวัตถุทางดาราศาสตร์ คือความเร่งตามความโน้มถ่วงที่สามารถพบได้บนพืนผิวของวัตถุนั้น บางครั้งอาจคิดได้ว่าเป็นความเร่งที่เกิดขึ้นกับอนุภาคทดสอบตามสมมุติฐานเนื่องจากความโน้มถ่วง ซึ่งอยู่ใกล้เคียงกับพื้นผิวของวัตถุทางดาราศาสตร์มาก และสามารถละเว้นการคิดถึงมวลได้
เราสามารถวัดค่าความโน้มถ่วงพื้นผิวได้ในหน่วยของความเร่ง ซึ่งตามหน่วยเอสไอ คือ เมตรต่อวินาทีกำลังสอง บางครั้งก็แสดงค่าเป็นตัวคูณของความโน้มถ่วงมาตรฐานของโลก คือ "g" = 9.80665 m/s2. ในการศึกษาฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ความโน้มถ่วงพื้นผิวสามารถแสดงค่าด้วย log "g" ซึ่งเป็นหน่วยวัดความโน้มถ่วงในมาตราซีจีเอส หน่วยของความเร่งคือ เซนติเมตรต่อวินาทีกำลังสอง จากนั้นแปลงเป็นลอการิทึมฐาน 10
ความโน้มถ่วงพื้นผิวของดาวแคระขาวมีค่าสูงมาก ยิ่งของดาวนิวตรอนก็ยิ่งสูงมากกว่า ด้วยความอัดแน่นอย่างสูงมากของดาวนิวตรอนทำให้ความโน้มถ่วงพื้นผิวของมันมีค่าสูงถึง 7 m/s² (มากกว่าโลกถึง 1011 เท่า)
มิสซังสยาม
รายนามประมุขมิสซังสยาม
ไมโครเลนส์ของแรงโน้มถ่วง
ไมโครเลนส์ของแรงโน้มถ่วง  คือปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ชนิดหนึ่งที่เกิดขึ้นจากปรากฏการณ์เลนส์ความโน้มถ่วง สามารถใช้ในการตรวจจับวัตถุที่มีขนาดมวลเท่าดาวเคราะห์ไปจนถึงมวลขนาดดาวฤกษ์ได้ โดยไม่ต้องสนใจว่ามันเปล่งแสงออกมาหรือไม่ โดยทั่วไปแล้วนักดาราศาสตร์สามารถตรวจจับได้แต่เพียงวัตถุที่ส่องสว่างซึ่งจะเปล่งแสงออกมาจำนวนมาก (คือดาวฤกษ์) หรือวัตถุขนาดใหญ่ที่บดบังแสงที่อยู่พื้นหลัง (เช่นกลุ่มเมฆแก๊สและฝุ่น) ซึ่งวัตถุเหล่านี้ครอบครองมวลเพียงเศษส่วนเล็กน้อยของดาราจักรเท่านั้น เทคนิคไมโครเลนส์ช่วยให้เราสามารถศึกษาวัตถุที่เปล่งแสงเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีแสงเลยได้
เมื่อดาวฤกษ์ที่ห่างไกลหรือเควซาร์อยู่ในแนวที่พอเหมาะพอดีกับวัตถุมวลมากอัดแน่นที่บังอยู่เบื้องหน้า จะมีการเบี่ยงเบนของแสงเนื่องมาจากสนามแรงโน้มถ่วง ดังที่ไอน์สไตน์เคยทำนายไว้ในปี 1915 ทำให้เกิดภาพที่บิดเบี้ยวไปในการสังเกตการณ์อย่างมีนัยสำคัญ ขอบเขตด้านเวลาของการสว่างขึ้นชั่วครู่ยามนี้ขึ้นอยู่กับมวลของวัตถุที่บดบังอยู่ด้านหน้า เช่นกันกับการเคลื่อนที่เฉพาะที่เกี่ยวข้องระหว่าง "แหล่งกำเนิด" เบื้องหลังกับวัตถุเบื้องหน้าที่ทำตัวเป็น "เลนส์"
การสังเกตการเกิดไมโครเลนส์นี้มิได้มีความเกี่ยวข้องกับรังสีที่วัตถุที่เป็นเลนส์ได้รับ ดังนั้นปรากฏการณ์นี้จึงช่วยให้นักดาราศาสตร์สามารถศึกษาวัตถุมวลมากได้ไม่ว่ามันจะจางแสงเพียงไรก็ตาม และด้วยเหตุนี้ เทคนิคนี้จึงเป็นเทคนิคในอุดมคติสำหรับใช้ศึกษาประชากรของดาราจักรที่จางแสงมากๆ หรือมืดมากอย่างเช่น ดาวแคระน้ำตาล ดาวแคระแดง ดาวเคราะห์ ดาวแคระขาว ดาวนิวตรอน หลุมดำ และวัตถุฮาโลอัดแน่นมวลมาก นอกจากนั้น ปรากฏการณ์ไมโครเลนส์ก็ไม่ได้ขึ้นกับความยาวคลื่น ทำให้สามารถศึกษาแหล่งกำเนิดที่แผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าแบบใดก็ได้โดยไม่จำกัด
มีการใช้เทคนิคไมโครเลนส์ตรวจจับวัตถุโดดเดี่ยวได้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1993 นับจากนั้นก็มีการใช้เทคนิคนี้เพื่อศึกษาธรรมชาติของสสารมืด ใช้ตรวจจับดาวเคราะห์นอกระบบ ศึกษาการมืดคล้ำที่ขอบของดาวฤกษ์ที่อยู่ห่างไกล ขีดจำกัดของประชากรดาวคู่ และเงื่อนไขโครงสร้างของแผ่นจานทางช้างเผือก นอกจากนี้ยังมีการเสนอให้ใช้เทคนิคไมโครเลนส์เพื่อค้นหาวัตถุมืดดังเช่นดาวแคระน้ำตาลหรือหลุมดำ การศึกษาจุดมืดบนดาวฤกษ์ วัดการหมุนรอบตัวเองของดาวฤกษ์ ค้นหาสตริงคอสมิก ศึกษากระจุกดาวทรงกลม และตรวจสอบเควซาร์ รวมไปถึงจานพอกพูนมวลของมันด้วย
แผนที่ธรณีวิทยา
แผนที่ธรณีวิทยา  คือ แผนที่ธรณีวิทยา คือ แผนที่ซึ่งแสดงการกระจายตัวและลักษณะการวางตัวของหินแข็งที่โผล่บริเวณ ผิวโลก หรือของหน่วยหิน ซึ่งอาจโผล่หรือวินิจฉัยได้ว่าอยู่ใต้ดินในบริเวณนั้น ตลอดจนแสดงชั้นตะกอนและวัสดุปกคลุมต่าง ๆ ที่ยังไม่แข็งตัวแผนที่ธรณีวิทยาทุกแผ่นจะอาศัยแผนที่ภูมิประเทศเป็นแผนที่พื้นฐานในการบันทึกข้อมูล ที่พบเห็นในสนาม แต่อาจแสดงเส้นชั้นความสูงเพียงบางเส้นเท่าที่จําเป็น แผนที่ธรณีวิทยาจะมีคําอธิบาย เครื่องหมายแผนที่ ซึ่งอธิบายความหมายของสัญลักษณ์และ หรือสีที่ใช้แสดง หินแต่ละหน่วย (อย่างน้อยที่สุดต้องแยกชนิดเป็นหินอัคนีหินตะกอน หรือหินแปร) อายุและการลําดับชั้นหิน ของหน่วยหินต่าง ๆ โดยจัดให้หน่วยหินที่มีอายุมากที่สุดอยู่ล่างสุดเสมอ ตลอดจนสัญลักษณ์ที่ใช้ แสดงลักษณะการวางตัวหรือโครงสร้างทางธรณวิทยาต่าง ๆ
ลักษณะทั่วไปแผนที่ธรณีวิทยาทุกแผ่นจะอาศัยแผนที่ภูมิประเทศที่แสดงข้อมูลเกี่ยวกับเส้นชั้นความสูงเป็นแผนที่พื้นฐาน (Base Map) ในการบันทึกข้อมูลที่พบเห็นในสนาม แต่อาจแสดงเส้นชั้นความสูงเพียงบางเส้นเท่าที่จำเป็นเท่านั้น สำหรับแผนที่ทางธรณีวิทยา มีลักษณะสำคัญ 2 อย่าง คือ คำอธิบายเครื่องหมายแผนที่ และภาคตัดขวางทางธรณีวิทยา ซึ่งจะมาพร้อมกับการออกภาคสนาม เพื่อเอามาแสดงเป็นสัญลักษณ์ทางการนำเสนอ เกี่ยวกับข้อมูลธรณีวิทยาบนดิน และใต้ดินตามลำดับ
คำอธิบายเครื่องหมายแผนที่.
คำอธิบายเครื่องหมายแผนที่ (Explanation, Key หรือ Legend) ซึ่งอธิบายความหมายของสัญลักษณ์และ/หรือสีที่ใช้แสดงหินแต่ละหน่วย อย่างน้อยที่สุดต้องแยกชนิดเป็นหินอัคนี หินตะกอน หรือหินแปร อายุและการลำดับชั้นหิน (Stratigraphy) ของหน่วยหินต่าง ๆ โดยจัดให้หน่วยหินที่มีอายุมากที่สุดอยู่ล่างสุดเสมอ ตลอดจนสัญลักษณ์ที่ใช้แสดงลักษณะการวางตัวหรือโครงสร้างทางธรณีวิทยาต่าง ๆ
สัญลักษณ์แสดงทิศของแผนที่ ซึ่งปกติแล้วจะทำการแสดงข้อมูลโดยด้านบนกระดาษเป็นทิศเหนือ แต่อย่างไรก็ตามต้องทำการแสดงสัญลักษณ์แทนทิศเหนือทุกครั้งด้วย รวมถึงสัญลักษณ์ที่แสดงถึงโครงสร้างทางธรณีวิทยาที่สำคัญ ถ้ามีจำเป็นต้องใส่ลงไปในภาพแสดงเพื่อใช้เป็นข้อมูลประกอบด้วย
ภาคตัดขวางทางธรณีวิทยา.
ภาคตัดขวางทางธรณีวิทยา (Geologic cross section) คือ ภาคตัดขวางของพื้นที่บริเวณหนึ่งในแผนที่แสดงรูปด้านตัดของภูมิประเทศ (Topographic profile) โดยจะแสดงการวางตัวของหน่วยหินต่าง ๆ และโครงสร้างทางธรณีวิทยาที่ลึกลงไปจากผิวโลก หรือข้อมูลธรณีวิทยาใต้ดิน เพื่อให้เห็นรายละเอียดทางธรณีวิทยา ตามแนวที่ต้องการอย่างสมบูรณ์ ภาคตัดขวางนี้ประกอบเป็นส่วนหนึ่งของแผนที่ธรณีวิทยา หรืออาจแยกมาใช้ประกอบในการออกแบบงานทางวิศวกรรมและการพัฒนาทรัพยากรต่าง ๆ
การทำแผนที่ธรณีวิทยา.
การทำแผนที่ธรณีวิทยา เป็นลักษณะของการเก็บข้อมูลจากการเดินสำรวจทางธรณีวิทยาเป็นหลัก แต่อาจจะมีการเตรียมตัวก่อนการเดินสำรวจจากการแปลภาพถ่ายทางอากาศ การทำแผนที่ธรณีวิทยาขึ้นอยู่กับขนาดของมาตราส่วนที่ต้องการ ถ้ามาตราส่วน 1:250000 หรือ มาตราส่วนขนาดเล็ก ซึ่งเป็นการทำแผนที่ที่ไม่ละเอียด ก็เน้นไปทางด้านการแปลภาพถ่ายทางอากาศ และเดินสำรวจเก็บตัวอย่างหินตามบริเวณถนน หรือ ตามทางเดินที่ง่ายต่อการสำรวจ แต่ถ้ามาตราส่วนใหญ่ขึ้นเป็น 1:25000 คือมีความละเอียดมากขึ้น ทำให้ต้องมีการเดินสำรวจที่มากขึ้นและละเอียดมากขึ้นไปด้วย ทั้งนี้การเดินสำรวจที่ละเอียดขึ้น จำเป็นต้องได้ข้อมูลที่มากขึ้นด้วย
กุมภลักษณ์
กุมภลักษณ์ หรือ โบก ในภาษาอีสาน  หมายถึงหลุมที่เกิดบริเวณพื้นท้องน้ำ บริเวณน้ำตก และบริเวณที่ทางน้ำไหลเชี่ยว เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติทางธรณีวิทยาที่พบเห็นได้ทั่วไป มีลักษณะเป็นหลุมคล้ายหม้อ (กุมภ แปลว่าหม้อ) หลุมเหล่านี้มีหลายขนาด ทั้งขนาดใหญ่ จนถึงขนาดเป็นรูลึกเล็ก ๆ ภายในหลุมมักจะเห็นก้อนหิน กรวด ทราย กองอยู่ก้นหลุมกักขังก้อนหินกรวดหรือทรายนั้น ๆไว้ พบเห็นทั่วไปในบริเวณทางที่น้ำไหลผ่านชั้นหินในช่วงฤดูน้ำหลาก กุมภลักษณ์นี้เป็นตัวชี้ว่าบริเวณใดเคยเป็นท้องน้ำหรือเป็นน้ำตก หรือบริเวณที่ลำน้ำมาบรรจบกัน
กุมภลักษณ์ เกิดขึ้นจากการขัดสีของก้อนหิน ก้อนกรวดหรือเม็ดทราย ที่น้ำพัดพามากักอยู่ในแอ่งหรือร่องหรือรูเล็กๆ เมื่อมีกระแสน้ำเข้ามาก็จะถูกกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวและปั่นป่วน ปั่นให้เคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลาด้วยความเร็วสูง ก้อนกรวดที่หมุนเวียนอย่างรวดเร็วในกระแสน้ำวนเคลื่อนที่หมุนวนเป็นรอบหลุมเสมือนเครื่องมือเจาะหิน เมื่อเวลาผ่านไปนานขึ้น หินพื้นท้องน้ำจะถูกกร่อนให้เป็นหลุมตั้งฉากกับพื้นผิวโลก ดังนั้นผนังบ่อจึงถูกกัดกร่อน ขัดสีผิวผนังภายในโดยรอบให้ใหญ่ขึ้นและลึกจนเป็นหลุม และลึกลงเรื่อยๆ โดยก้นหลุมจะมีขนาดกว้างกว่าปากหลุม
หมายถึง กุมภลักษณ์ที่แสดงลักษณะเป็นหลุมแนวดิ่งทรงกระบอก มีพื้นที่หน้าตัดเป็นวงกลม-รี แสดงความหลากหลายทั้งขนาดและรูปร่าง ผนังด้านในของกุมลักษณ์ไม่เรียบ เกิดเป็นแนวสันนูนและร่อง สลับกันไป คล้ายเกลียวของนอต บริเวณด้านบนของกุมภลักษณ์ มักพบลักณะการกร่อนเป็นวงกว้างออกไป ในบางบริเวณพบว่ากุมภลักษณ์เดี่ยวเกิดบริเวณใกล้กัน แต่มีขนาดต่างกัน
หมายถึง กุมภลักษณ์ที่พัฒนาจากกุมภลักษณ์หลายบ่อในช่วงเวลาที่พร้อมกันและแตกต่างกัน
การพัฒนาหรือโตของกุมภลักษณ์ ขึ้นกับชนิดและลักษณะของหินท้องน้ำ ความชันของทางน้ำ และอัตราการไหลของกระแสน้ำ โดยทั่วไปการโตของกุมภลักษณ์ ที่เกิดตามแหล่งน้ำตามธรรมชาติ มีอัตราเฉลี่ย เป็นหน่วย เซนติเมตรต่อปี แต่ในบางประเทศ เช่น สวิสเซอร์แลนด์ พบว่า มีอัตราการโตเฉลี่ย มากกว่า 1 เมตรต่อปีทั้งในแนวดิ่ง และในแนวราบ
ประโยชน์จากการศึกษากุมภลักษณ์.
กุมภลักษณ์ เป็นหลักฐานที่บ่งบอกถึงการกร่อนในแนวดิ่ง เกิดขึ้นจากตัวกลางที่เป็นทางน้ำ โดยการกร่อนที่เกิดจะเกิดขึ้นอย่างช้าๆ แต่เกิดต่อเนื่องยาวนาน บริเวณที่พบกุมภลักษณ์ จะเป็นส่วนของพื้นท้องน้ำของทางน้ำที่ไหลแบบปั่นป่วน บริเวณพื้นที่ที่เป็นภูเขา ยอดเขาหรือพื้นที่ที่ห่างจากทางน้ำหรือใกล้กับทางน้ำ หลายแห่งในประเทศ พบว่ามีลักษณะกุมภลักษณ์เกิดขึ้น จึงสามารถที่จะแปลความถึงสภาพแวดล้อมในอดีตได้ว่า บริเวณดังกล่าวที่พบกุมภลักษณ์ ครั้งหนึ่งเคยเป็นส่วนของหินพื้นท้องน้ำ และทางน้ำที่เคยไหลผ่านมีปริมาณ และความเร็วมาก ในช่วงเวลาหนึ่งในอดีต
ซินธ์ป๊อป
โบร์เคน-ฮาร์ตต์เกิร์ล
โทรทัศน์กองยุทธพลเขมรภูมินท์กัมพูชา
โทรทัศน์กองยุทธพลเขมรภูมินท์กัมพูชา ( "ทูรทสฺสน์กงโยธพลเขมรภูมินฺทกมฺพุชา") หรือเรียกกันว่า ช่อง 5 กัมพูชา (TV5 Cambodia) หรือในเอกสารวิชาการของไทยบางแหล่งเรียกว่า "สถานียุทธภูมิทหารช่อง 5" ชื่อย่อว่า ททขภม.5 และชื่อสากลว่า XU-ATV เป็นสถานีโทรทัศน์ในประเทศกัมพูชา มีกระทรวงกลาโหมกัมพูชาเป็นเจ้าของ บริษัท มิก้า มีเดีย จำกัด (บริษัทร่วมทุนของกันตนา และไทยนครพัฒนา) ได้รับสัมปทาน 30 ปี นับจากปี 2538 โดยต้องจ่ายให้กระทรวงกลาโหม 200 ล้านบาท นอกจากรายการของทางกระทรวงฯ แล้ว ยังมีรายการบันเทิงต่างจากประเทศกัมพูชา อีกจำนวนมาก ทั้ง ละครจากผู้ผลิดของทางสถานี ภาพยนตร์ และกีฬา โดยในประเทศไทยและที่อยู่ต่างประเทศ สามารถรับชมช่อง 5 กัมพูชา ได้ผ่านจานดาวเทียมระบบ C-Band ไทยคม 5 ด้วยคลื่นความถี่ขาลง 3408 V sr-4444 (ยุติการออกอากาศระบบ C Band แล้ว)และ Ku-Band ไทยคม 5 ด้วยคลื่นความถี่ขาลง 12313 V sr-30000 และในส่วนสถานีภาคพื้นดิน ณ กรุงพนมเปญ ออกอากาศสัญญาณวีเอชเอฟ ช่อง 5 พร้อมด้วยระบบดิจิตอล รวมไปถึงสถานีแม่ข่ายรวมอยู่ด้วย
ก่อนหน้านั้น ผู้ดำเนินกิจการโทรทัศน์กองยุทธพลเขมรภูมินท์กัมพูชาในยุคแรกเริ่ม คือ บริษัท ไอบีซีแคมโบเดีย ของกลุ่มชินวัตร (อินทัช โฮลดิ้งส์ ในปัจจุบัน) เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2536 ภายใต้สัญญาสัมปทาน 99 ปี (ภายหลังลดลงเหลือ 30 ปี) โดยช่อง 5 ในยุคที่บริหารโดยไอบีซี ถูกครหาว่าเป็นกระบอกเสียงของรัฐบาลและพรรคประชาชนกัมพูชา โดยเฉพาะในช่วงการเลือกตั้งในประเทศกัมพูชาเมื่อปี พ.ศ. 2536 จนกระทั่งไอบีซีประสบปัญหาขาดทุน และเกิดปัญหาเรื่องสัดส่วนผู้ถือหุ้น ไอบีซีจึงถอนตัวออกไป จนกระทั่งบริษัท มิก้ามีเดีย จำกัด ได้รับสัมปทานจากกระทรวงกลาโหมกัมพูชาดำเนินกิจการโทรทัศน์กองยุทธพลเขมรภูมินท์กัมพูชา ในปี พ.ศ. 2538 ซึ่งเดิมจะมีกำหนดเริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2539 แต่ต่อมาได้เริ่มออกอากาศเร็วขึ้น ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2538 โดยได้โอนทรัพย์สินและคลื่นความถี่จากไอบีซีเดิม
การเปิดสถานี.
เมื่อถึงเวลา 6:00 น. เริ่มเพลงมาร์ชกองยุทธพลเขมรภูมินทร์ โดยปรากฏสัญลักษณ์สถานีในฉากสุดท้าย ต่อจากนั้น เริ่มรายการแรก
ศาสนจักรคาทอลิกในประเทศไทย
จักรพันธ์ ห้วยเพชร
จักรพันธ์ ห้วยเพชร เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวไทย และมีผลงานสร้างชื่ออย่าง "สตรีทบอลสะท้านฟ้า" (Super Dunker) ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลชนะเลิศโกลด์อะวอร์ด จากอินเตอร์เนชั่นแนล มังงะอะวอร์ด ครั้งที่ 3 ที่จัดขึ้นโดยกระทรวงการต่างประเทศ ประเทศญี่ปุ่น ใน พ.ศ. 2552 โดยมีการ์ตูนทั้งหมด 303 เรื่อง จาก 55 ประเทศทั่วโลกที่เข้าร่วมประกวดในปีดังกล่าว นอกจากนี้เขายังมีผลงานหนังสือการ์ตูน "Flyff COMIC!" ที่มีต้นฉบับมาจากเกม "ฟลิฟ ออนไลน์" ซึ่งเป็นเกมออนไลน์ จากเกาหลีใต้ จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ และมีงานเขียนสารคดีกึ่งอัตชีวประวัติที่มีชื่อว่า "บุกเมืองมังงะ" จัดพิมพ์โดยบันลือกรุ๊ป อันเป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เขาเดินทางไปประเทศญี่ปุ่น
จักรพันธ์ ห้วยเพชร เริ่มเรียนในสายวิชาโฆษณาในสมัยที่ยังเป็นนักศึกษา แต่เนื่องด้วยความเบื่อหน่ายในวงการจึงหันมาให้ความสนใจต่อการวาดการ์ตูน ซึ่งจักรพันธ์เป็นผู้ที่มีความชื่นชอบการ์ตูนญี่ปุ่นมาตั้งแต่เด็ก เขาได้ยอมรับว่า เขาได้รับอิทธิพลการวาดการ์ตูนมาจากดราก้อนบอล ผลงานที่เขียนโดย "โทริยาม่า อากิระ" จากความชื่นชอบในการ์ตูนชุดดังกล่าวนี้เอง ที่ส่งผลให้ลายเส้นของเขามีลักษณะมีรูปแบบเช่นเดียวกับโทริยามา อากิระ ที่มีส่วนทำให้เขาได้รับรางวัลชนะเลิศโกลด์อะวอร์ด จากอินเตอร์เนชั่นแนล มังงะอะวอร์ด ครั้งที่ 3 โดยมีนักเขียนการ์ตูนชาวจีน, ฝรั่งเศส และเกาหลีใต้ ได้รับรางวัลรองชนะเลิศ
การชุมนุมของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2554
ดาวยักษ์
ดาวยักษ์  คือดาวฤกษ์ชนิดหนึ่งที่มีรัศมีและความส่องสว่างมากกว่าดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักที่มีอุณหภูมิพื้นผิวเท่ากัน โดยทั่วไปดาวยักษ์จะมีรัศมีระหว่าง 10 ถึง 100 เท่าของรัศมีดวงอาทิตย์ และความส่องสว่างระหว่าง 10 ถึง 1,000 เท่าของดวงอาทิตย์ ดาวฤกษ์ที่มีความสว่างยิ่งกว่าดาวยักษ์จะเรียกว่า ดาวยักษ์ใหญ่ และดาวไฮเปอร์ไจแอนท์ บางครั้งดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักที่มีความร้อนสูงและส่องสว่างมาก ๆ ก็อาจถูกเรียกว่าดาวยักษ์ได้เช่นเดียวกัน การที่ดาวยักษ์มีรัศมีและความส่องสว่างที่สูงมาก ทำให้มันอยู่เหนือแถบลำดับหลัก (ค่าความส่องสว่างระดับ V ตามการจัดประเภทดาวฤกษ์ของเยอร์เกสบนไดอะแกรมของเฮิร์ตสปรัง-รัสเซลล์ เทียบกับกับระดับความส่องสว่าง II หรือ III
ดาวยักษ์ซึ่งเป็นที่รู้จักแพร่หลาย ซึ่งมีสีต่าง ๆ ดังเช่น :
ชาวจีนในเคนยา
ชาวจีนในเคนยา เป็นหนึ่งในกลุ่มชาติพันธุ์ที่หลากหลายของประเทศเคนยา ซึ่งมีการติดต่อค้าขายและตั้งถิ่นฐานในชายฝั่งทะเลทางตะวันออกของเคนยาตั้งแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนถึงในปัจจุบันก็ยังมีชาวจีนกลุ่มใหม่ได้อพยพมาจากสาธารณรัฐประชาชนจีนมาตั้งถิ่นฐานในเคนยา ในช่วงปี ค.ศ. 1990-2000 และได้มีการประมาณการว่ามีชาวจีนที่พำนักในเคนยาประมาณ 3,000-10,000 คน
นักเดินเรือชาวจีนเริ่มมีบทบาททางด้านการติดต่อค้าขายกับเคนยา นักโบราณคดีได้ค้นพบเครื่องเคลือบจีนที่สร้างขึ้นในช่วงราชวงศ์ถัง โดยค้นพบในหมู่บ้านของชาวเคนยา และได้สันนิษฐานว่าอาจเป็นสินค้าที่มากับกองเรือสินค้าที่นำมาโดยเจิ้งเหอในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในเกาะลามูมีการบอกเล่าแบบปากต่อปากของชาวบ้านแถบนั้นว่ามีชาวจีน 20 คน ที่อาจจะเป็นหนึ่งในทหารบนกองเรือของเจิ้งเหอ รอดมาจากเรืออัปปางขึ้นฝั่งมาที่เกาะลามูเมื่อหลายร้อยปีมาแล้ว พวกเขาได้รับการอนุญาตให้ตั้งถิ่นฐานบนเกาะได้ เนื่องจากพวกเขาได้ช่วยชนพื้นเมืองกำจัดงูหลามขนาดใหญ่ ซึ่งต่อมาพวกเขาได้สมรสข้ามชาติพันธุ์กับชนพื้นเมืองและได้ละความเชื่อเดิมหันมายอมรับนับถือศาสนาอิสลามเฉกเช่นชนบนเกาะ ชาวเกาะลามูเชื่อว่าพวกเขาเป็นผู้สืบเชื้อสายเป็นรุ่นที่หกของชาวจีนกลุ่มดังกล่าว
ในปี ค.ศ. 2002 ได้มีการตรวจสอบดีเอ็นเอจากนางบารากา บาดี ชี สตรีผู้หนึ่งบนเกาะลามู อายุ 53 ปี ซึ่งผลการพิสูจน์ดังกล่าวได้รับการยืนยันว่าเธอเชื้อสายจีนจริง โดยบุตรสาวของเธอ อึมวามากา ชารีฟู ได้รับทุนการศึกษาจากสาธารณรัฐประชาชนจีน เพื่อเข้าศึกษาต่อในแพทย์แผนจีนโบราณ (TCM) ในประเทศจีน
ในยุคปัจจุบันมีชาวจีนอพยพเข้าสู่เคนยาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยในปี ค.ศ. 1996 ในเคนยามีจำนวนชาวจีนเพียงน้อยนิดในกรุงไนโรบีมีร้านอาหารจีนเพียงแห่งเดียว แต่ในปี ค.ศ. 2007 มีร้านอาหารจีนเกิดขึ้นมากกว่า 40 ร้าน ที่ส่วนใหญ่ดำเนินการจากชาวจีนในแผ่นดินใหญ่ ส่วนใหญ่ชาวจีนมักตั้งถิ่นฐานรอบกับสถานทูตซึ่งใกล้กับพื้นที่ของกองบัญชาการกระทรวงกลาโหมซึ่งถือเป็นพื้นที่ที่มีความปลอดภัยมากที่สุดแห่งหนึ่งของเมือง นอกจากนี้ชาวจีนในส่วนต่างๆของประเทศได้ดำเนินธุรกิจนำเข้าและส่งออกผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายอย่าง เช่น นำเข้าคอมพิวเตอร์, เครื่องแก้ว และชิ้นส่วนยานยนต์ และส่งออกหูฉลาม
มีแรงงานชาวจีนจำนวนมากเข้ามาใช้แรงงานในประเทศเคนยาด้วยเหตุผลทางด้านเสถียรภาพและอัตราความเจริญเติบโตอย่างสูงของประเทศที่เป็นปัจจัยที่ทำให้พวกเขาเลือกมาทำงานยังเคนยา หลายคนประกอบไปด้วยวัยกลางคนและแรงงานวัยรุ่นที่เป็นที่ต้องการของยุโรปและอเมริกา โดยสื่อเองก็ได้มีการประมาณการจำนวนของชาวจีนในช่วงปี ค.ศ. 2006-2008 ว่ามี
จำนวนประมาณ 3,000-10,000 คน
การศึกษาและสื่อ.
ในประเทศเคนยา ชุมชนชาวจีนมีโรงเรียนภาษาจีนเพียงแห่งเดียว คือ โรงเรียนเคนยา-จีน (肯尼亚中国学校) ก่อตั้งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2006 ครู 20 คน ซึ่งสอนภาษาจีน 5 คน และมีนักเรียน 200 คน รวมทั้งระดับอนุบาล 20 คน ระดับประถมศึกษา 50 คน และนักเรียนเทคนิค 130 คน โดยร้อยละ 25 เป็นชาวจีน ส่วนในมหาวิทยาลัยไนโรบีมีการเปิดการสอนสาขาปรัชญาขงจื๊อครั้งแรกในทวีปแอฟริกา
วิทยุจีนระหว่างประเทศ (China Radio International) และสถานีโทรทัศน์กลางจีน (China Central Television) มีการออกอากาศขึ้นใหม่ไม่กี่ชั่วโมงต่อวันโดยเคนยาบรอดคาสติงคอร์เปอร์เรชัน (Kenya Broadcasting Corporation)
ประตูไปที่ไหนก็ได้
ปัญญา เรณู
ปัญญา เรณู เป็นภาพยนตร์ไทย เริ่มออกฉายวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2554 กำกับภาพยนตร์ เขียนบท และบริหารงานสร้างโดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ เป็นภาพยนตร์สะท้อนกลิ่นอายวัฒนธรรม วีถีชีวิตความเป็นอีสาน และเป็นภาพยนตร์ที่ใช้ภาษาอีสานเป็นหลักด้วย ภาพยนตร์ทำรายได้ 12.82 ล้านบาท
งานเปิดตัวของภาพยนตร์เรื่อง "ปัญญา เรณู"ของผู้กำกับ บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ ที่งานนี้เหล่าบรรดาเด็กๆนักแสดง ก็พร้อมใจขึ้นโชว์ความสามารถกันอย่างเต็มที่ไม่รู้จักคำว่าเหนื่อยเลยทีเดียว และงานเปิดตัวครั้งนี้จะขาดนักแสดงนำสองคนนี้ไปไม่ได้ คือ "น้องทิว ด.ช.โชติทิวัตถ์ ผลรัศมี" ที่รับบทเป็น "ปัญญา" และก็ "ด.ญ.สุธิดา หงษา หรือ น้องน้ำขิง" ที่รับบทเป็น "เรณู" ซึ่งทั้งสองคนก็ได้ขึ้นโชว์บนเวทีทั้งร้องทั้งเต้นกับเพลงประกอบภาพยนตร์เช่นเพลง "ออนซอนเด" ซึ่งทั้งพี่ๆสื่อมวลชนและก็แขกผู้มาร่วมงานได้ชมแล้วต่างยิ้มไม่หุบกับความน่ารักของเด็กๆกันเลยทีเดียว
และจากนั้นก็มีการสัมภาษณ์กับเหล่านักแสดงเด็กๆ และรวมทั้งนักแสดงรุ่นใหญ่บนเวที อาทิเช่น "เอกพันธ์ บรรลือฤทธ์,หยอง ลูกหยี,ยาว อยุธยา,ด.ญ.ธฤศวรรณ กาหาวงษ์ ฯลฯ"ซึ่งเป็นไปด้วยความสนุกสนาน ภาพยนตร์สะท้อนกลิ่นอายวัฒนธรรม วีถีชีวิตของชาวอีสาน มิตรภาพในวัยเด็กที่ไม่มีการแบ่งชนชั้นวรรณะ ที่จะทำให้
ปัญญา เรณู 2.
หลังจากที่ ภาคแรกเพิ่งฉายได้ไม่นาน ผู้กำกับบิณฑ์ บรรลือฤทธิ์จึงได้คิดจะสร้าง ภาค2 ซึ่งเป็นผลงานกำกับเรื่องที่ 6 ของผู้กำกับ โดยเริ่มฉายทุกโรงภาพยนตร์ ในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2555 มีนักแสดงหลักยังแสดงคงเดิม เพียงแค่ เพิ่มบท ตุ๊กกี้ ชิงร้อย และ หม่ำ จ๊กมก มาแสดง ในภาค 2 นี้ ผู้กำกับฯ ยังคงคิดเรื่อง, เขียนบท, กำกับการแสดงเองทั้งหมดเหมือนเคย โดยเรื่องราวส่วนใหญ่จะเป็นประสบการณ์ในวัยเด็กของตนแทบทั้งสิ้น ผู้กำกับยังคงสอดแทรกวัฒนธรรมอีสานที่มีความเป็นอยู่อย่างเรียบง่ายผ่านฉากต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นฉากเลี้ยงควาย, ฉากแข่งจับปลาไหล, ฉากลงแขกเกี่ยวข้าว, ฉากตลาดควาย, ฉากร้องเพลง-ซ้อมเต้นกลางทุ่งนา, ฉากหนังกลางแปลง ฯลฯ
แฮ็คเติล-แอ็กเซิล
แฮ็คเติล-แอ็กเซิล  เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 12,000 คน และถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1977 โดยการรวมตัวของเขตย่อยแฮ็คเติลและเขตย่อยแอ็กเซิลเข้ามาไว้ด้วยกัน ภายในตัวเมืองมีการท่องเที่ยวโดยมีเส้นทางเดินเท้าและป้ายบอกทางสำหรับการปั่นจักรยานเป็นจำนวนมาก
ฌ็อง-บาติสต์ ปาเลอกัว
ภาษาทูลาว
ภาษาทูลาว (Thu Lao) มีผู้พูดทั้งหมด 200 คน (พ.ศ. 2545) ในเวียดนามทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือใกล้ชายแดนจีนอาจจะมีในประเทศลาวด้วย จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มภาษากัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก
ภาษาโท
ภาษาโท (Tho) มีผู้พูดทั้งหมด 68,400 คน (พ.ศ. 2542) ในเขตที่สูงทางเหนือของจังหวัดเหง่อัน ภาคเหนือของประเทศเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาเหวียด-เหมื่อง สาขาย่อยกูออย เขียนด้วยอักษรละติน
ภาษาจ้วงจั่วเจียง
ภาษาจ้วงจั่วเจียง  มีผู้พูดทั้งหมด 1,840,000 คน อยู่ในประเทศจีน 1,500,000 คน (พ.ศ. 2543) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงและมณฑลยูนนาน มีผู้พูดในเวียดนาม 340,000 คน (พ.ศ. 2543) ใกล้เคียงกับภาษาจ้วงหยงหนาน ภาษาจ้วงหยาง ภาษาจ้วงหนง และกลุ่มภาษานุงอื่น ๆ มาก มีรากศัพท์ร่วมกันประมาณร้อยละ 70 จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มกัม-ไท สาขาเบ-ไต สาขาย่อยไท-แสก ผู้พูดภาษานี้ในจีนจะพูดภาษาจีนกลาง เขียนด้วยอักษรฮันซี ชื่อของภาษานี้มาจากชื่อแม่น้ำจั่วเจียงที่ไหลผ่านบริเวณที่ผู้พูดภาษานี้ตั้งรกรากอยู่
ภาษาไตโด
ภาษาไตโด (Tai Do) หรือภาษาไตโย เป็นภาษาที่มีผู้พูดทางภาคเหนือของเวียดนามราว 300 คน เมื่อ พ.ศ. 2545 จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มภาษากัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก เขียนด้วยอักษรละติน เคยเขียนด้วยอักษรไตโย ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว
ปิดสถานี
หล่อน่ารักกับซูปเปอร์สตาร์น่าเลิฟ
หล่อน่ารักกับซูปเปอร์สตาร์น่าเลิฟ  หรือที่รู้จักกันในชื่อทั่วไปว่า You're Beautiful (ยูเออร์บิวทิฟูล) เป็นละครโทรทัศน์ในประเทศเกาหลีใต้ที่เกี่ยวข้องกับสมาชิกสามคนในวง ANJELL ที่มีสมาชิกมาเพิ่มเมื่อ โก มี-ยอ วางตัวเป็นพี่ชายฝาแฝดของเธอชื่อ โก มี-นัม แฝงตัวเข้ามารวมในกลุ่ม ละครเรื่องนี้ออกอากาศในเกาหลีเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม - 26 พฤศจิกายน ปี 2009 ทางสถานีโทรทัศน์ของเกาหลีช่อง SBS นำแสดงโดย พัก ชิน-ฮเย, ชัง กึน-ซ็อก, ช็อง ยง-ฮวา และ อี ฮง-กี
เนื่อเรื่อง.
โก มี-ยอ เติบโตมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เช่นเดียวกับพี่ชายฝาแฝดของเธอ โก มี-นัม เมื่อโตขึ้น มี-นัม ได้กลายเป็นนักร้องไอดอล ในขณะที่ มี-ยอ อาศัยอยู่ในโบสถ์คอนแวนต์ พร้อมกับความฝันว่าอยากจะบวชเป็นแม่ชีประจำอยู่ที่คอนแวนต์ ต่อมา มี-นัม ได้ชนะการออดิชั่น และได้รับคัดเลือกให้เข้าร่วมเป็นหนึ่งในสมาชิกวง A.N.Jell แต่มีเหตุให้ต้องไปทำศัลยกรรมที่สหรัฐอเมริกา มา ฮุน-อี ผู้จัดการของ มี-นัม จึงมาขอร้องให้ มี-ยอช่วยปลอมตัวเป็นพี่ชายเธอเป็นเวลาหนึ่งเดือน จนกระทั่งพี่ชายของเธอกลับมา เธอก็จะได้กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ มี-ยอไม่เห็นด้วยในตอนแรก แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจตอบตกลง เพราะจะทำให้เธอมีโอกาสที่จะได้เจอแม่ของเธอที่นั่น เธอได้พบกับสมาชิกวง A.N.Jell ได้แก่ ฮวาง แทค-ยอน หัวหน้าวงผู้เย่อหยิ่ง, คัง ชิน-วู ชายหนุ่มแสนอบอุ่น และเจเรมี่ สมาชิกผู้ร่าเริง ในตอนแรก แทค-ยอน ไม่ถูกชะตาสมาชิกใหม่อย่าง มี-นัม มากนัก ต่างจาก ชิน-วู และเจเรมี่ ที่คอยเป็นเพื่อนที่ดีของ มี-นัม แต่ไม่นานนัก แทค ยอน ก็รู้ความจริงว่า มี-นัม เป็นผู้หญิง และพยายามจะเปิดเผย แต่ มี-นัมก็เอาชนะใจแทค-ยอน ทำให้เขายอมเก็บเป็นความลับ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ ค่อยๆ พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ แทค ยอน เริ่มรู้สึกดีกับ มี-นัม เช่นเดียวกับ ชิน-วู และเจเรมี่ ในขณะที่ มี-ยอ ต้องพยายามปิดบังความลับจากสื่อต่างๆ ขณะอยู่ในวง เธอก็ได้ค้นพบความจริงเกี่ยวกับอดีตของแม่ของเธอ
วง ANJELL :
นักแสดงคนอื่นๆ :
การให้คะแนน.
การให้คะแนนในเกาหลีใต้.
"ที่มา: TNMS Media Korea, a Kantar Group company"
การให้คะแนนในฟิลิปปินส์.
ที่มา: Kantar Media/TNS Philippines
ชาวเคนยาเชื้อสายจีน
เฮนรี ฮัดสัน
เฮนรี ฮัดสัน (; คริสต์ทศวรรษ 1560/70 – ค.ศ. 1611) นักสำรวจชาวอังกฤษ เป็นผู้ค้นพบอ่าวฮัดสัน
ฮัดสันเกิดราวปี ค.ศ. 1565 ในประเทศอังกฤษ การสำรวจของเฮนรีเริ่มเมื่อปี ค.ศ. 1607 โดยบริษัทมัสโควีแห่งลอนดอนมอบหมายให้เขาไปสำรวจเส้นทางเพื่อเดินเรือไปอินเดีย ครั้งนั้นเฮนรีแล่นเรือขึ้นเหนือไปจนกระทั่งแผ่นน้ำแข็งอาร์กติก เขาเดินทางต่อไปไม่ได้จึงกลับอังกฤษ
พบอ่าวฮัดสัน.
เฮนรี ฮัดสันเป็นนักเดินเรือชาวอังกฤษคนหนึ่ง เขาได้นำเรือไปสำรวจเส้นทางเรือไปอินเดียหรือจีนทางทิศตะวันตกดูว่า จะมีทางไปได้หรือไม่ ในปี ค.ศ. 1609 เขาได้แล่นเรือมาถึงฝั่งของอเมริกาเหนือที่เรียกว่า นิวยอร์กฮาร์เบอร์ (New York Harbor) เป็นการสำรวจในนามของฮอลันดา เมื่อเขาไปถึงก็ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากอินเดียนแดงเผ่าหนึ่งซึ่งขึ้นมาถึงบนเรือและนำเอาใบยาสีเขียนมาเป็นของกำนัล อินเดียนแดงพวกนี้ ผู้หญิงนุ่งผ้าขนสัตว์ และสูบกล้องที่ทำด้วยทองแดง แต่ฮัดสันไม่ได้สนใจกับสิ่งเหล่านี้นัก เขากลับสนใจทางที่ทอดคดเคี้ยวเข้าไปในผืนแผ่นดินใหญ่ว่ามันจะเป็นเส้นทางที่ทะลุออกไปอีกด้านหนึ่งของทวีปได้หรือไม่ ดังนั้น เขาจึงแล่นเรือทวนน้ำขึ้นไปเป็นเวลา 17 วัน จึงเชื่อแน่ว่าเป็นแม่น้ำสายหนึ่งเท่านั้น ปีต่อมาอังกฤษได้ว่าจ้างให้ฮัดสันแสวงหาหนทางใหม่ ไปสู่โลกตะวันออกให้ได้ คราวนี้เขาจึงแล่นเรือขึ้นไปทางทิศเหนือ ทำให้เขาพบอ่าวใหญ่อ่าวหนึ่งทางตอนเหนือของแคนาดา และให้ชื่อว่าอ่าวฮัดสันตามชื่อของเขา และก่อนที่เขาจะล่องเรือออกจากอ่าวได้ก็เป็นฤดูหนาว น้ำในอ่าวจับแข็งทำให้นำเรือแล่นออกมาไม่ได้ ทั้งเขาและลูกเรือจึงติดทะเลน้ำแข็งอยู่ตลอดฤดูหนาว ได้รับความอดอยากเป็นอย่างมาก เมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิ น้ำทะเลไม่เกาะตัวแข็งอีกต่อไปแล้ว ฮัดสันจะเริ่มเดินทางสำรวจต่อไปอีก แต่การเลี้ยงดูลูกเรือขาดแคลนมาก พวกลูกเรือจึงไม่ยอมเดินทางต่อไป พวกเขาเหล่านั้นได้ก่อการขบถยึดเรือได้ และจับฮัดสันกับคนป่วยทำงานไม่ได้ลงเรือลำเล็ก ปล่อยให้ลอยไปตามยถากรรมในทะเลลึก หลายเดือนต่อมาพวกขบถก็นำเรือกลับอังกฤษ แต่เมื่อความรั่วขึ้นมาว่า พวกนั้นจับฮัดสันกับคนป่วยลอยทะเล ก็ถูกเจ้าหน้าที่จับกุมฟ้องร้องติดตารางตาม ๆ กัน แม่น้ำและอ่าวที่ฮัดสันได้ไปสำรวจก็ได้รับชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา เขาเป็นผู้นำให้ฮอลันดามีกรรมสิทธิ์เหนือดินแดนบางส่วนของอเมริกาตอนเหนือ แต่สำหรับตัวเขาเองไม่ได้รับผลดีตอบแทนเลยเพราะหลังจากถูกจับลงเรือลอยทะเลแล้ว ข่าวคราวของเขาก็เงียบหายไปท่ามกลางหิมะ น้ำ และหมอกของมหาสมุทรอาร์กติก
โรงเรียนคณะราษฎร์บำรุงปทุมธานี