pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในทางปฏิบัติ หลักการของอาร์คิมิดีสสามารถใช้ในการคำนวณหาแรงลอยตัวที่เกิดขึ้นกับวัตถุที่จมทั้งส่วนหรือบางส่วนในของไหลได้ โดยแรงที่มีทิศทางพุ่งลงจากวัตถุคือน้ำหนักของวัตถุ และแรงที่มีทางพุ่งขึ้นจากวัตถุหรือแรงลอยตัวคือหลักการของอาร์คิมิดีสที่กล่าวไปในข้างต้น ดังนั้นแล้วแรงสุทธิบนวัตถุคือผลต่างของขนาดของแรงลอยตัวกับน้ำหนัก ถ้าหากว่าแรงสุทธิเป็นบวก วัตถุจะลอยขึ้น แต่ถ้าหากเป็นลบ วัตถุจะจม และถ้าหากเป็นศูนย์ วัตถุจะลอยอย่างสมดุลโดยที่จะไม่ลอยขึ้นหรือจมลง
หรือกล่าวง่าย ๆ คือหลักการของอาร์คิมิดีสกล่าวไว้ว่า เมื่อวัตถุจมเพียงบางส่วนหรือทั้งส่วนในของไหลใด ๆ น้ำหนักของวัตถุนั้นจะลดลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งน้ำหนักที่หายไปจะเท่ากับน้ำหนักของของไหลที่ถูกแทนที่โดยวัตถุนั้น
หง ไหเอ๋อร์
ซุน อู้คง
อุบัติเหตุนิวเคลียร์ทรีไมล์ไอส์แลนด์
In the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit
อั้งฮั้ยยี้
ซึงหงอคง
เฮ่งเจีย
นางล่อซัว
ล่อซัว
มอนสเตอร์ฟาร์ม
มอนสเตอร์ฟาร์ม  หรือ มอนสเตอร์แรนเชอร์  เป็นการ์ตูนอนิเมะของญี่ปุ่นผลิตโดยทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีเนื้อเรื่องอิงเกมชุดมอนสเตอร์ฟาร์มโดยเทคโม (Tecmo) ออกฉายในปี 2542 ความยาวทั้งสิ้น 73 ตอน เข้าฉายในประเทศไทยทางช่อง 9 การ์ตูน เมื่อวันที่ 22 ก.ค. 2544 - 31 มี.ค. 2545 ซึ่งโรสและไทก้าเป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ ต่อมาได้มีการทำหนังสือการ์ตูนความยาว 2 เล่มโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ออกวางจำหน่ายช่วงปลายปี 2544
มอนสเตอร์ฟาร์มเป็นเรื่องของเด็กประถมคนหนึ่งชื่อเก็งกิ ซึ่งชอบเล่นเกมคอมพิวเตอร์เป็นชีวิตจิตใจ และได้ถูกดูดเข้าไปในเกมส์มอนสเตอร์ฟาร์มเพื่อต่อสู้กับฝ่ายอธรรม และ มู โดยการตามหานกไฟซึ่งเป็นมอนสเตอร์ในตำนานที่เชื่อกันว่าจะปราบฝ่ายอธรรมได้
Monster Farm
มัสยิด-อาสนวิหารกอร์โดบา
อาสนวิหาร และอดีต มัสยิดใหญ่แห่งกอร์โดบา มีชื่อเรียกในศาสนาคริสต์ว่า อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์  และเป็นที่รู้จักในท้องถิ่นว่า มัสยิด-อาสนวิหารกอร์โดบา  ปัจจุบันเป็นแหล่งมรดกโลกร่วมกับพื้นที่ส่วนประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ในเมืองกอร์โดบา ในแคว้นอันดาลูซิอา ทางตอนใต้ของประเทศสเปน
ด้านประวัติความเป็นมานั้น เริ่มจากใน ค.ศ. 768 หลังจากการรุกรานของชาวมุสลิมบนคาบสมุทรไอบีเรีย การก่อสร้างได้เริ่มขึ้นบนพื้นที่ซึ่งแต่เดิมเป็นที่ตั้งของโบสถ์แห่งนักบุญบิเซนเต โดยที่โบสถ์แห่งนี้ได้ถูกทำลายลงและสร้างมัสยิดกอร์โดบาขึ้นมาแทนที่
ถ้ามองในมุมมองของมัสยิดแล้ว มัสยิดกอร์โดบาถือได้ว่าเป็นสิ่งที่แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา ด้วยพื้นที่ขนาด 23,400 ตารางเมตร ทำให้มัสยิดกอร์โดบามีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองของโลกเมื่อตอนที่สร้าง อันดับที่หนึ่งเป็นของมัสยิดแห่งนครมักกะฮ์ (ภายหลังใน ค.ศ. 1588 อันดับที่สองตกเป็นของมัสยิดแห่งสุลต่านอะห์มัด ประเทศตุรกี) ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งที่น่าสนใจมากคือ กิบลัต (ชุมทิศที่ชาวมุสลิมหันหน้าไปยามละหมาดและขอดุอาอ์) นั้นไม่ได้ชี้ไปยังทิศของนครมักกะฮ์ แต่ว่าชี้ไปยัง 51 องศาทางใต้ของทิศที่เป็นที่ตั้งนครมักกะฮ์ เหตุผลที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าที่ตั้งที่ติดกับแม่น้ำกัวดัลกิบีร์ จึงไม่สามารถทำการขยายการก่อสร้างออกไปทางทิศใต้ได้
จนกระทั่งภายหลังชาวสเปนสามารถพิชิตดินแดนคืนได้สำเร็จ ใน ค.ศ. 1238 มัสยิดกอร์โดบาก็ได้กลายสภาพมาเป็นโบสถ์ตามคำสั่งของมุขนายก โลเป เด ฟิเตโร (มุขนายกคนแรกของอาสนวิหารกอร์โดบา) ใน ค.ศ. 1523 เริ่มการก่อสร้างโบสถ์ในส่วนกลางของมัสยิดโดยใช้รูปแบบปลาเตเรสโก (Plateresco) ในภาษาสเปน "ปลาตา"  หมายถึงแร่เงิน ส่วนคำว่า "ปลาเตเรสโก" ต้องการสื่อถึงตามวิถีทางของช่างเงิน
อาสนวิหารกอร์โดบาถือได้ว่ามีความสำคัญมากต่อกอร์โดบาและสถาปัตยกรรมอัลอันดะลุสเช่นเดียวกับอาลัมบรา
คทา
คทา (แบบบริติช: Sceptre, แบบอเมริกัน: Scepter) คือกระบองที่ทำมาจากไม้หรือโลหะ เช่น เงิน หรือ ทอง มักประดับประดาด้วยเพชรพลอย มีลักษณะสั้นบ้างยาวบ้างแล้วแต่การออกแบบและใช้งาน มีที่มาจากกระบองที่ใช้เป็นอาวุธในสงคราม จากตำนานเทพปกรณัมของกรีก แต่เดิมคทาเป็นของเทพอพอลโล คทาถูกใช้โดยกษัตริย์มาตั้งแต่ยุคอียิปต์โบราณ ในยุคกลางคทาถูกใช้โดยกษัตริย์สื่อถึงอำนาจ เป็นหนึ่งในเครื่องทรงอันประกอบด้วย มงกุฎ คทา กระบี่ สายสะพาย เหรียญตรา เสื้อคลุมหรือผ้าคลุมนิยมปักเป็นลวดลาย คทาเป็นเครื่อประดับยศของทหารยศจอมพลด้วย และบางครั้งก็ถูกใช้โดยนักบวช
ปลาซิวข้าวสาร
"สำหรับปลาทะเลขนาดเล็ก ดูที่: ปลากะตัก"
ปลาซิวข้าวสาร หรือ ปลาในนาข้าว (วงศ์: Adrianichthyidae; ) เป็นชื่อวงศ์ของปลาน้ำจืดและปลา
น้ำกร่อยจำพวกหนึ่งที่มีขนาดเล็ก มีขนาดโดยเฉลี่ยไม่เกิน 9 เซนติเมตร มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศอินเดียจนถึงญี่ปุ่น เกาะซูลาเวซี คาบสมุทรอินโดจีนจนถึงออสเตรเลีย
เดิมเคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Oryziidae แต่ปัจจุบันวงศ์นี้ได้กลายเป็นเพียงวงศ์ย่อยและสกุลหนึ่งของวงศ์นี้
มีลักษณะทางอนุกรมวิธานที่สำคัญ คือ ไม่มีเส้นข้างลำตัว ช่องจมูกเปิดทะลุถึงก้น นัยน์ตาโต ปากเฉียงขึ้นเล็กน้อย ครีบหลังอยู่ใกล้ครีบหาง ครีบหางมีทั้งปลายตรงและปลายกลมมน
โดยปลาในวงศ์นี้ซึ่งเป็นตัวอย่างแรกได้ถูกค้นพบเป็นครั้งแรก ในนาข้าวที่ประเทศญี่ปุ่น จึงเป็นที่มาของชื่อในภาษาอังกฤษ
โดยชนิดที่ค้นพบล่าสุด พบที่ลุ่มแม่น้ำโขงในภาคอีสานของไทย คือ ปลาซิวข้าวสารแม่น้ำสงคราม ("Oryzias songkhramensis") เมื่อปี ค.ศ. 2010
Adrianichthyidae
ปลาในนาข้าว
อนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์
วงศ์ปลาในนาข้าว
วงศ์ปลาซิวข้าวสาร
สกุลออรีเซียส
สกุลออรีเซียส เป็นสกุลของปลาในวงศ์ปลาซิวข้าวสาร (Adrianichthyidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Oryzias" (/ออ-รี-เซียส/) โดยมาจากภาษากรีกคำว่า ὄρυζα ซึ่งแปลว่า "ข้าว" อ้างอิงมาจากสถานที่ค้นพบครั้งแรก คือ นาข้าว
มีลักษณะสำคัญ คือ ขากรรไกรไม่ยืดหด ฐานด้านบนของครีบอกอยู่ใกล้แนวสันหลังของลำตัว ครีบหลังอยู่ใกล้ครีบหาง ครีบก้นมีฐานยาว ครีบหางมีปลายกลมมน เป็นปลาที่เก็บไข่ไว้ใต้ครีบอก
มีความยาวประมาณ 6-7 เซนติเมตร ขนาดเต็มที่ไม่เกิน 9 เซนติเมตร โดยพบในแหล่งน้ำที่มีพรรณไม้น้ำมากมาย โดยมากพบในอุณหภูมิประมาณ 28 เซนติเมตร บ่อยครั้งที่พบในแหล่งน้ำที่มีค่าแร่ธาตุคาร์บอเนต และมีค่าความเป็นกรดด่าง (pH) ประมาณ 7.5 และอาจพบได้ในน้ำกร่อยได้ด้วย มีการกระจายพันธุ์ที่ค่อนข้างกว้างตั้งแต่ประเทศอินเดียจนถึงญี่ปุ่น, เกาะซูลาเวซี, คาบสมุทรอินโดจีนจนถึงออสเตรเลีย
ปัจจุบันพบแล้วประมาณ 32 ชนิด เป็นการพบได้ในประเทศไทย 6 ชนิด
Oryzias
ไซราคูเซีย
ไซราคูเซีย  คือชื่อเรือในสมัยกรีกโบราณ ซึ่งบางครั้งกล่าวกันว่าเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกยุคโบราณ ผู้ออกแบบคือ อาร์คิมิดีส สร้างขึ้นราวปีที่ 240 ก่อนคริสตกาล โดยอาร์เชียสแห่งโครินธ์ ตามคำสั่งของพระเจ้าเฮียโรที่ 2 แห่งซีราคิวส์ นักประวัติศาสตร์ชื่อ มอสชิออน แห่งฟาเซลิส กล่าวว่า ไซราคูเซีย สามารถบรรทุกสินค้าได้ถึง 1,600 - 1,800 ตัน บรรทุกทหารได้ 200 คนรวมทั้งเครื่องยิงหิน เคยออกเดินเรือเพียงครั้งเดียวไปยังเมืองเบิร์ธ ในอเล็กซานเดรีย หลังจากนั้นก็ถูกมอบให้แก่พระเจ้าทอเลมีที่ 3 ยูร์เจเทส แห่งอียิปต์ และเปลี่ยนชื่อไปเป็น "อเล็กซานดริส"
มีการอภิปรายเกี่ยวกับเรือนี้ รวมถึงบทความชุดสมบูรณ์ของอาเธนาอุส (นักเขียนกรีกช่วงปลายศตวรรษที่ 2 ผู้อ้างอิงคำบรรยายเรือ "ไซราคูเซีย" จากมอสคิออน ซึ่งเป็นนักเขียนยุคก่อนหน้านี้ที่ผลงานหายสาบสูญไปแล้ว) ปรากฏอยู่ในงานเขียนของคัสสัน เรื่อง "Ships and Seamanship in the Ancient World".
รักสลับขั้ว
รักสลับขั้ว   เป็นการ์ตูนรักของเด็กวัยรุ่น สอดแทรกด้วยเนื้อหาตลกขบขัน ผลงานของ โตชิฮิโกะ โคบายาชิ ผู้วาดเรื่อง พาสเทล ลงตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในนิตยสาร โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ โคดันฉะ มีทั้งหมด 19 ตอน และตอนพิเศษอีก 1 ตอน โดยตอนพิเศษดังกล่าวตีพิมพ์ในระหว่างที่เนื้อเรื่องหลักดำเนินอยู่ในเวลาเดียวกัน
ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาไทย โดย วิบูลย์ พับลิชชิ่ง กรุ๊ป จัดทำเล่มแรกเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2549 จากนั้นเล่มที่ 2 จัดทำเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ส่วนเล่มที่ 3 จัดทำเมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และเล่มสุดท้ายจัดทำเมื่อ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
ฉากส่วนใหญ่การ์ตูนเรื่องนี้ วาดจากสถานที่จริงในเมืองโอโนะมิจิ จังหวัดฮิโระชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
เนื้อเรื่องหลัก.
เนโกตะ ชินโนสุเกะ เด็กหนุ่มอายุ 15 ที่เป็นหัวโจกของเหล่าเด็กผู้ชายในชั้นเรียน มักจะมีปากเสียงกับเหล่าเด็กผู้หญิง โดยเฉพาะ โฮชิโนะ ซากุระ เด็กสาวหน้าตาดี แถมหัวดี และเป็นหัวหน้าของกลุ่มเด็กผู้หญิง ถึงแม้เนโกตะจะทะเลาะกับโฮชิโนะได้ไม่เว้นวัน แต่ลึกๆ ในใจแล้ว เขาแอบชอบโฮชิโนะมานาน จนในที่สุดหลังเลิกเรียนวันหนึ่ง เขาก็ตัดสินใจที่จะบอกความในใจให้โฮชิโนะได้รู้ แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือคำปฏิเสธจากเธอว่า "ไม่ได้หรอก"
หลังจากผิดหวัง เนโกตะจึงกลับบ้าน และพบว่าพ่อของเขาที่แทบจะไม่ได้เจอหน้ากัน เพราะเป็นนักดนตรีอาชีพและต้องตระเวณแสดงยังที่ต่างๆ รอพบเขาอยู่เพื่อที่จะบอกข่าวการแต่งงานใหม่กับเพื่อนนักดนตรีด้วยกัน และก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทางไปแสดงดนตรีอีกนานนับปี ก็จะฝากลูกติดของแม่ใหม่จะมาพักอาศัยอยู่กับเนโกตะด้วย เพราะปัญหาเรื่องการเช่าบ้าน ซึ่งลูกติดคนดังกล่าวก็คือโฮชิโนะนั่นเอง พร้อมกันนั้นพ่อของเนโกตะและแม่ของโฮชิโนะยังกำชับให้ทุกคนเก็บเรื่องความสัมพันธ์นี้ไว้เป็นความลับด้วยจนกว่าพวกเขาจะแต่งงานกัน
เนโกตะเอง แม้จะยังไม่รู้ว่าหากแท้จริงแล้วโฮชิโนะจะคิดชอบเขาบ้างหรือไม่ แต่ในตอนนี้เขาก็เข้าใจได้ว่าที่โฮชิโนะปฏิเสธเขานั้นสาเหตุหนึ่งเป็นเพราะเมื่อพ่อของเขากับแม่ของโฮชิโนะแต่งงานกันแล้ว พวกเขาจะต้องมีความสัมพันธ์เป็นพี่น้องกัน เนโกตะเองเข้าใจถึงเรื่องนี้แต่ก็รู้สึกเสียใจกับความจริงดังกล่าว จนทำให้มีปากเสียงกับโฮชิโนะ และพลั้งปากบอกกับเธอไปว่าที่เขาสารภาพรักเธอเป็นเพียงเรื่องล้อเล่นเท่านั้นเอง ถึงกระนั้นก็ตามแท้จริงแล้วเนโกตะก็ไม่อาจตัดใจจากโฮชิโนะได้ เวลาที่ทั้งคู่อยู่ที่โรงเรียนก็ยังคงทะเลาะกันเช่นเดิม และไม่อาจเปิดเผยได้ว่าพวกเขาอยู่บ้านเดียวกัน
ในขณะที่ความสัมพันธ์แบบแปลกประหลาดระหว่างเนโกตะและโฮชิโนะเริ่มดำเนินไปเรื่อยๆ คิตามุระ เด็กหนุ่มผู้เป็นที่นิยมในกลุ่มเด็กผู้หญิง และเป็นเพื่อนสนิทของเนโกตะ ได้รู้ความจริงในที่สุดว่าเนโกตะกับโฮชิโนะอยู่บ้านเดียวกัน เพราะพ่อแม่ของทั้งคู่กำลังจะแต่งงานกัน ทำให้เขาตัดสินใจบอกกับเนโกตะว่าเขาแอบชอบโฮชิโนะอยู่ ทั้งยังขอให้เนโกตะช่วยสานสัมพันธ์ระหว่างเขากับโฮชิโนะด้วย เนโกตะเองจึงเกิดความสับสนขึ้นภายในใจ แต่ท้ายที่สุด เนโกตะก็ยอมช่วยคิตามุระเพราะเห็นว่าเป็นเพื่อนสนิท และเป็นคนดี จนในที่สุดคิตามุระก็ได้ไปออกเดทดูหนังกับโฮชิโนะ แต่เนโกตะก็ไม่วายแอบตามไปดูทั้งคู่อยู่ห่างๆ จนช่วงท้ายของการเดท คิตามุระได้สารภาพรักกับโฮชิโนะ ทว่ากลับโดนปฏิเสธ พร้อมกับที่เนโกตะถูกจับได้ว่าแอบตามดูการเดทของพวกเขาอยู่ และนั่นทำให้คิตามุระเข้าใจในที่สุดว่า แท้จริงแล้วเนโกตะก็ชอบโฮชิโนะอยู่เช่นกัน
เวลาผ่านเข้าสู่ช่วงปิดเทอมหน้าร้อน สมาชิกชมรมเบสบอลพากันไปเที่ยวบ้านพักตากอากาศของคิตามุระบนเกาะเล็กๆ รวมทั้ง ไอฮาระ รินะ เด็กสาวรุ่นน้องของเนโกตะที่เข้ามารับหน้าที่ผู้จัดการทีมเบสบอล เพราะรู้สึกชอบและอยากใกล้ชิดเนโกตะ ในตอนที่ไปเที่ยวกันนี้เองที่คิตามุระได้บอกกับเนโกตะว่าเขาเองได้หันไปคบกับ นิชิกาวะ เพื่อนหญิงคนสนิทของโฮชิโนะแล้ว ทำให้เนโกตะรู้สึกดีใจระคนโล่งใจ คิตามุระยังบอกอีกว่าเขาได้ชวนนิชิกาวะให้มาเที่ยวด้วยกัน ทางด้านนิชิกาวะเองก็อยากไปเที่ยวด้วย จึงชวนโฮชิโนะให้ไปด้วยกัน โดยในช่วงเวลาที่ไปเที่ยวกันนั้น ไอฮาระแสดงออกอย่างชัดเจนว่าชอบเนโกตะ จนถึงขนาดขออาสาไปทำอาหารให้เนโกตะกินที่บ้าน
หลังกลับจากการไปเที่ยวแล้ว ไอฮาระได้คุยกับโฮชิโนะ และขอให้โฮชิโนะช่วยให้เธอได้ใกล้ชิดกับเนโกตะ นอกจากนี้เธอยังคงวนเวียนไปมาหาสู่เนโกตะอยู่เป็นประจำอีกด้วย ทำให้เนโกตะอึดอัดมาก เพราะเขาไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษให้กับไอฮาระ แถมยังกลัวว่าการที่ไอฮาระไปหาเขาที่บ้านบ่อยๆ จะทำให้ความลับที่ว่าเขากับโฮชิโนะอาศัยอยู่ในบ้านเดียวกันจะแตกอีกด้วย ซึ่งเนโกตะคิดแล้วว่าหากไอฮาระรู้เรื่องนี้แล้ว คงไม่ช่วยเก็บไว้เป็นความลับต่อไปเหมือนอย่างคิตามุระแน่ๆ เขาจึงติดสินใจบอกไอฮาระไปตามตรงว่าเขามีคนที่ชอบแล้ว คือโฮชิโนะ แต่ปฏิกิริยาที่ได้จากไอฮาระกลับผิดคาด เมื่อไอฮาระยังคงไม่ลดละความพยายามที่จะเป็นแฟนกับเนโกตะ
อยู่มาวันหนึ่ง จู่ๆพี่สาวของโฮชิโนะที่แยกจากกันไปนาน ฮารุโนะ โมโมโกะ ก็มาขออาศัยอยู่ที่บ้านของเนโกตะด้วย ทำให้โฮชิโนะไม่พอใจเป็นอย่างมาก เพราะไม่พอใจนิสัยของโมโมโกะที่เลื่อนลอย ขี้เล่น จนสร้างปัญหาให้เธอบ่อยครั้ง อย่างไรก็ตาม ในท้ายที่สุดเนโกตะก็ได้พูดคุยกับโฮชิโนะและช่วยให้เธอปรับความเข้าใจกับโมโมโกะได้ในที่สุด
ต่อมาได้มีกองถ่ายโฆษณามาถ่ายทำที่เมืองที่เนโกตะและโฮชิโนะอาศัยอยู่ ในตอนนั้นเองที่ทำให้พวกเขาได้รู้ว่า แท้จริงแล้วโมโมโกะรับงานเป็นนักแสดงด้วย ระหว่างที่เนโกตะและโฮชิโนะ รวมถึงเพื่อนๆ กำลังดูการถ่ายทำโฆษณาอยู่ ผู้กำกับก็เห็นโฮชิโนะและตัดสินใจให้เธอมาเทสต์หน้ากล้อง จนในที่สุดก็จับพลัดจับผลู มีการนำเทปดังกล่าวออกอากาศทางทีวี ทำให้โฮชิโนะยิ่งเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากคนในโรงเรียนเอง และคนทั่วไปภายนอก ทำให้เนโกตะรู้สึกว่าโฮชิโนะยิ่งอยู่ห่างจากตนเองออกไปเรื่อยๆ หลังจากนั้นไม่นานโฮชิโนะได้รับคำชวนให้เข้าวงการเป็นดารา แต่เธอก็ปฏิเสธในนาทีสุดท้าย เพราะไม่อยากย้ายไปอยู่โตเกียว เนื่องจากเป็นห่วงเนโกตะ
วันหนึ่ง เนโกตะได้รับโทรศัพท์จากพ่อที่อยู่ต่างประเทศว่าได้ข่าวคุณย่าของเนโกตะที่อยู่แถบชนบทไม่สบายหนัก ขอให้เนโกตะไปช่วยดูแลด้วย เนโกตะจึงเดินทางไปหาคุณย่า ที่นั่นเองเนโกตะได้พบกับเพื่อนสมัยเด็ก คันโนะ โทโกะ ซึ่งเปลี่ยนไปมากจากความทรงจำของเนโกตะ จากเด็กผู้หญิงแก่นแก้ว ขี้เหร่ กลายเป็นสาวสวย เปรี้ยวซ่า โฮชิโนะได้ตามไปบ้านคุณย่าด้วยเพราะเหตุบังเอิญว่าเนโกตะไม่ได้เอาชุดจากที่บ้านไปเปลี่ยน ช่วงระหว่างที่เนโกตะอยู่ที่บ้านคุณย่า โทโกะก็ได้บอกความในใจ และเอ่ยถึงสัญญาที่เนโกตะเคยให้ไว้สมัยเด็กๆ ว่าจะแต่งงานกับเธอ แต่เนโกตะก็ไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษให้กับโทโกะ แม้ในช่วงเวลาที่เขาอยู่กับโทโกะเพียงสองต่อสองในห้องนอนของโทโกะเอง เนโกตะก็ยังคงแสดงออกอย่างชัดเจนถึงความมั่นคงของความรักที่เขามีให้กับโฮชิโนะ
หลังกลับจากบ้านคุณย่า พวกเนโกตะและโฮชิโนะ รวมถึงเพื่อนรวมห้องคนอื่น ต้องช่วยกันเตรียมการออกร้านในงานวัฒนธรรมของโรงเรียน โดยห้องของพวกเขาตัดสินใจจะทำบ้านผีสิงผนวกกับค็อฟฟี่ช็อป ในระหว่างนั้นไอฮาระได้เข้ามาคลุกคลีกับพวกเขาอยู่ตลอด แม้ไอฮาระจะเกาะติดแจอยู่กับเนโกตะสักเพียงไร แต่เขาก็พยายามที่จะไม่ได้ให้โฮชิโนะเข้าใจผิด เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้กลุ่มเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชายในห้องที่เป็นไม้เบื่อไม้เมามาตลอดได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น
ยิ่งวันเวลาผ่านไป เนโกตะยิ่งแสดงออกมากขึ้นว่าเขาชอบโฮชิโนะเพียงใด จนครั้งหนึ่งเขาและโฮชิโนะโดนขังไว้ในห้องเก็บของด้วยกัน เนโกตะจึงใช้โอกาสนี้บอกความในใจกับโฮชิโนะอีกครั้ง เพราะเขาอยากบอกกับเธอถึงเรื่องที่เคยพลั้งปากว่าการที่เขาบอกรักเธอเพียงเพื่อจะล้อเล่นกับโฮชิโนะนั้นเป็นเรื่องโกหก แต่เหตุการณ์กลับกลายเป็นว่าอาจารย์หญิงท่านหนึ่งมาเห็นทั้งคู่อยู่ในห้องเก็บของด้วยกันพอดี ทำให้อาจารย์ท่านนั้นไม่พอใจมาก และต้องการพบผู้ปกครองของทั้งคู่ ร้อนถึงโมโมโกะที่ต้องสวมบทแสดงละครเป็นแม่ของเนโกตะและโฮชิโนะ แต่ท้ายที่สุดโมโมโกะก็สามารถกล่อมอาจารย์ท่านนั้นไม่ให้เอาเรื่องเนโกตะและโฮชิโนะได้
หลังผ่านเหตุการณ์ตึงเครียดมาด้วยกัน เนโกตะคิดว่าเขาน่าจะพัฒนาความสัมพันธ์กับโฮชิโนะได้มากขึ้น ทว่าจู่ๆ พ่อของเขาและแม่ของโฮชิโนะก็กลับมาจากการตระเวณแสดงดนตรี เนโกตะรู้สึกเสียใจมาก เพราะเมื่อมีการแต่งงานอย่างเป็นทางการระหว่างพ่อของเขากับแม่ของโฮชิโนะ นั่นเท่ากับว่าตัวเขาเองและโฮชิโนะก็จะกลายเป็นพี่น้องกันทันที วันเวลาที่เขาจะมีความสุขด้วยความหวังที่จะเป็นคู่รักกับโฮชิโนะก็จะหมดลงเช่นกัน ทุกสิ่งดูเหมือนจะมืดมนไปหมดสำหรับเนโกตะ แต่ในตอนท้ายเขาก็รู้ว่า แท้จริงแล้วพ่อของเขากับแม่ของโฮชิโนะตัดสินใจจะใช้ชีวิตคู่ด้วยกันโดยไม่แต่งงานกัน และนั่นจะทำให้เขากับโฮชิโนะพ้นจากสถานะการเป็นพี่น้องกัน พวกเขามีสิทธิ์ที่จะคบหาเป็นคู่รักกันได้ เพียงแต่พวกเขาต้องแยกบ้านกันอยู่เพราะไม่ได้เป็นพี่น้องกันอีกต่อไปแล้ว ตอนนั้นเองที่ทำให้โฮชิโนะกล้าที่จะบอกความในใจว่าแท้จริงแล้วเธอดีใจมากที่เนโกตะบอกว่าชอบเธอ ซึ่งเธอเองก็ชอบเนโกตะเช่นกัน แต่ต้องอดกลั้นความรู้สึกนั้นไว้มาตลอดเพราะความเป็นพี่น้อง ในที่สุดเรื่องราวความรักของพวกเขาก็จบอย่างมีความสุข
เนื้อเรื่องตอนพิเศษ.
เนโกตะ และโฮชิโนะ รับจ้างทำงานพิเศษที่ร้านอาหารริมทะเลในช่วงปิดเทอม ที่นั่นเองเนโกตะได้พบกับ มาริ รุ่นพี่สาวสวยที่เคยรู้จักกันสมัยที่มาริเป็นผู้จัดการทีมเบสบอล มาริดูอาการของเนโกตะและโฮชิโนะแล้วรู้ดีว่าทั้งคู่ต่างมีใจให้กัน แต่เพราะโฮชิโนะยืนยันหนักแน่นว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นพี่น้องกันเท่านั้นไม่มีเกินเลยเป็นอื่น จึงทำให้มาริมีความหวังและตัดสินใจบอกความในใจของตนให้เนโกตะรับรู้ว่าตนเองนั้นเขา ถึงอย่างนั้นเนโกตะก็ใจแข็งและแสดงให้มาริได้รู้ว่า ภายในใจของเขายังคงมีเพียงโฮชิโนะเท่านั้น แม้จะรู้ดีก็ตามว่าตอนนี้คนที่เขารักมีสถานะเป็นพี่สาวของตนเอง นั่นเองที่ทำให้มาริเข้าใจได้ในที่สุด
รายชื่อตอนต่างๆ.
จากการตีพิมพ์เรื่องรักสลับขั้วเป็นภาษาไทยทั้งหมด 4 เล่ม มีชื่อตอนต่างๆ ดังนี้
เพียงก่อนนั้น
ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17  เป็นฤดูกาลที่ 17 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ซีบีเอสประกาศการทำรายการฤดูกาลที่ 17 ออกมาในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2553 ใบสมัครถูกแจกจ่ายออกมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 คัดตัวรอบแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 และจะมีการคัดตัวครั้งสุดท้ายรวบถึงการไปเยือนสถานที่ต่างๆ ในเดือนเดียวกัน โดยมีกำหนดการถ่ายทำในช่วงเมษายน-พฤษภาคม พ.ศ. 2553
คู่คุณหมอ แนทกับแคท เป็นทีมที่ชนะในฤดูกาลนี้ไปและจะนำเงินรางวัลที่ได้ไปเป็นทุนการศึกษาให้กับเด็กเรียนดีที่ขาดแคลน รวมถึงทำให้พวกเธอกลายเป็นทีมหญิงล้วนทีมแรกที่ชนะรายการนี้ในเวอร์ชันอเมริกา หลังจาก 16 ฤดูกาลผ่านมาที่ไม่เคยมีทีมหญิงล้วนชนะรายการนี้เลย
การถ่ายทำและการออกอากาศ.
ฤดูกาลนี้ได้เพิ่ม Express Pass (บัตรผ่านเร่งด่วน) ซึ่งจะทำให้ทีมที่ใช้สามารถข้ามภารกิจใดๆ ก็ได้ไม่ว่าจะเป็น ทางเลือก อุปสรรค งานเพิ่มเติม หรือแม้แต่ภารกิจเสริมต่างๆ ได้ 1 ครั้งโดยจะมอบบัตรผ่านนี้ให้กับทีมที่เข้ามาถึงจุดพักในเลกที่ 1 และสามารถใช้บัตรผ่านนี้ได้จนถึงเลกที่ 8 ของการแข่งขัน ข้อได้เปรียบนี้ถือว่ามีผลอย่างยิ่งเนื่องจากสามารถใช้เมื่อใดก็ได้โดยไม่ต้องทำภารกิจใดๆ เลยเพื่อให้ได้มา ต่างจาก Fast Forward (ทางด่วน) ที่ต้องทำภารกิจอย่างน้อย 1 อย่างก่อนจะข้ามภารกิจทั้งหมดใน 1 เลก
ฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลสุดท้ายที่จะถ่ายทำให้ระบบโทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐาน โดยในฤดูกาลถัดไปจะเริ่มถ่ายทำในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง
การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน.
ใบสมัครถูกแจกจ่ายออกมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 รอบคัดเลือกมีขึ้นในช่วงเดือนมีนาคมและจัดการการคัดเลือกครั้งสุดท้ายที่ลอสแอนเจลิส จาก 11 ทีมที่ถูกเลือกเข้าเป็นผู้แข่งขันนั้นก็ได้เริ่มการถ่ายทำในเดือนพฤษภาคม ผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วย พิธีกรรายการช๊อปปิ้ง, นักโพสต์วิดีโอให้ความบันเทิงบนยูทูป เคลวิน วู ที่รู้จักกันในนาม "เควจัมบ้า" ซึ่งมาพร้อมกับ ไมเคิล พ่อของเขา, นักร้องประสานเสียงของสมาคมนักศึกษากลุ่มมหาวิทยาลัยไอวีลีก และคู่แม่ผู้ให้กำเนิดกับลูกที่ห่างหายกันไปนานกว่า 20 ปี โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกของรายการที่ไม่มีคู่สมรสเลย รวมไปถึงยังมีผู้เคยผ่านการประกวดนางงามมาด้วย 3 คน คือ มอลลารี่ ที่ได้อันดับที่ 5 ในการประกวดมิสอเมริกา ปี 2553, บรู๊ค ซึ่งเข้าประกวดมิสอเมริกา ปี 2548 และ สเตฟานี่ ซึ่งเคยเป็นมิส เซ้า คาร์โรไลน่า ปี 2552
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ว่ารอนทำอุปสรรคในเลก 1 แต่ได้แพร่ภาพไว้ที่เว็บไซด์ของซีบ๊เอส &lt;br&gt;
นิคกับวิกกี้ ไม่ได้ทำภารกิจงานเพิ่มเติมภายในเลกนี้ เนื่องจากในเลกที่แล้วได้เกิดความผิดพลาดขึ้นสำหรับการถ่ายทำ ภารกิจทางแยก ที่ให้ทีมฟังเพลง สืบเนื่องมาจากว่า ทีมได้ทำงานถูกต้องแล้วแต่ผู้ตรวจสอบนั้นตรวจสอบไม่ละเอียดและบอกว่าทำงานไม่ถูกต้อง ทำให้ทีมกลับไปงานนานอยู่เป็นเวลานาน ซึ่งตามเป็นจริง นิคกับวิกกี้อาจไม่ได้เข้ามาจุดพักเป็นทีมสุดท้ายด้วยซ้ำและลำดับอาจจะสลับที่กันกับทีมอื่น จึงมีการชดเชยเวลาโดยประมาณให้นิคกับวิกกี้และในเลกถัดไปก็ไม่ได้แสดงเวลาตอนออกตัวของแต่ละทีมให้ผู้ชมเห็นด้วย โดยถือเป็นความผิดพลาดร้ายแรงที่สุดของรายการตั้งแต่มีมาโดยเกิดจากผู้ตรวจสอบงานในภารกิจ "ทางแยก"&lt;br&gt;
เดิมทีแล้ว แชดกับสเตฟานี่มาถึงเป็นลำดับที่ 6 แต่พวกเขายังไม่ได้จ่ายค่าแท็กซี่ ฟิลจึงบอกพวกเขาให้กลับไปจ่ายเงิน ระหว่างนั้น ไมเคิลกับเคลวินก็เข้ามายังจุดหยุดพัก แต่ก็ถูกปรับเวลา 30 นาที 2 ครั้ง เนื่องจากให้แท็กซี่นำทางไปยังอาคารวลาดีมีร์สกี้ โพรสเปฟและนั่งแท็กซี่จากอาคารวลาดีมีร์สกี้ โพรสเปฟ ไปยังโบสถ์แห่งหยดเลือด ระหว่างที่ไมเคิลกับเคลวินรอเวลาอยู่ภายนอกนั้น แชดกับสเตฟานี่ก็มายังจุดหยุดพัก แต่ก็ถูกปรับเวลา 30 นาทีเช่นกัน เนื่องจากนั่งแท็กซี่จากอาคารวลาดีมีร์สกี้ โพรสเปฟ ไปยังโบสถ์แห่งหยดเลือด เพราะว่าเวลาปรับโทษของไมเคิลกับเคลวินยาวกว่า แชดกับสเตฟานี่จึงสามารถเข้าจุดหยุดพักได้ในลำดับที่ 6 และเวลาปรับโทษจะไปทดกับช่วงต้นของเลกหน้าแทน ซึ่งทำให้ไมเคิลกับเคลวินถูกคัดออก&lt;br&gt;
แชดกับสเตฟานี่ ออกจากจุดพักช้าไป 2 ชั่วโมงเนื่องจากหลับมากเกินไปและไม่ดูเวลา &lt;br&gt;
แชดขอสเตฟานี่แต่งงาน ซึ่งเธอยอมรับ ทำให้สถานะความสัมพันธ์เปลี่ยนจากคู่เดทคู่ใหม่ เป็นคู่หมั้น ในเลกที่ 8 เป็นต้นไปซึ่งเป็นครั้งแรกของประวัติศาสตร์รายการนี้ที่สถานะความสัมพันธ์ของผู้เข้าแข่งขันได้มีการเปลี่ยนระหว่างรายการและในขณะที่รายการกำลังออกอากาศอยู่นี้ แชดกับสเตฟานี่ได้แต่งงานกัน เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 และสเฟตานี่ตั้งท้องแล้วคาดว่าลูกทารกจะคลอดในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2554&lt;br&gt;
เดิมทีแล้ว จิลกับโทมัสมาถึงเป็นลำดับที่ 1 แต่ถูกปรับเวลา 30 นาที เนื่องจากให้แท็กซี่นำทางไปยังปราสาทอัล อาลาม โดยแชดกับสเตฟานี่เข้าจุดหยุดพักขณะที่พวกเขาถูกปรับเวลา ทำให้พวกเขาตกลงมาเป็นลำดับที่ 2 &lt;br&gt;
นิคกับวิกกี้ตัดสินใจที่จะไม่ทำภารกิจ "ทางแยก" และเข้าจุดพักโดยที่ไม่ได้ทำงานนี้แต่เนื่องจากเป็นเลกที่ไม่มีการคัดออก ทั้งคู่จึงถูกปรับเวลา 6 ชั่วโมงและเวลาที่ถูกปรับจะไปทดในต้นของเลกที่ 11 แทน (ปกติถ้าไม่ทำภารกิจ ทางแยก จะถูกปรับ 24 ชั่วโมงแต่ในครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ทางรายการได้ปรับลดลงมาเหลือแค่ 6 ชั่วโมงและมีการไม่ทำภารกิจทางแยกเคยเกิดขึ้นมาแล้วเพียงแค่ 2 ครั้งในฤดูกาลที่ 1 กับ 15 ซึ่งถูกปรับ 24 ชั่วโมงและตกรอบทันที)&lt;br&gt;
เดิมทีแล้ว บรู๊คกับแคลร์มาถึงเป็นลำดับที่ 1 แต่ถูกปรับเวลา 30 นาที เนื่องจากใช้แท็กซี่เดินทาง แทนที่จะเป็นการเดินหรือรถไฟใต้ดินตามที่คำใบ้บอกไว้ไปยังสถานที่ภารกิจทางแยก โดยจิลกับโทมัสเข้าจุดหยุดพักขณะที่พวกเขาถูกปรับเวลา ทำให้พวกเขาตกลงมาเป็นลำดับที่ 2 &lt;br&gt;
นิคกับวิกกี้ ล้าหลังอยู่มาก เมื่อทุกทีมเข้าจุดพักเรียบร้อยแล้ว พวกเขาพึ่งจะมาถึงที่สนามบิน จึงเป็นที่แน่นอนว่าจะต้องตกรอบและพวกเขาก็ไม่ได้ทำภารกิจใดๆ นอกจาก งานทางแยก และ งานเพิ่มเติม เท่านั้น เนื่องจากเป็นเวลาค่ำแล้วและอันตรายมาก ทีมงานจึงให้พวกเขาเข้าจุดพักและคัดออกโดยทันที ซึ่งในการออกอากาศนั้นได้ออกอากาศเพียงว่าพวกเขาทำแค่งานเพิ่มเติมอย่างเดียวและไม่ได้ออกอากาศงานทางแยกแต่อย่างใด
&lt;/span style="font-size:85%"&gt;
ชื่อตอนในการแข่งขัน.
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆ
ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้
สถานี "คนคัดออก".
ซีบีเอสได้โพสต์วีดีโอขนาดสั้นลงบนเว็บไซด์หลังจากออกอากาศตอนนั้นๆ จบแล้วเพื่อให้ดูว่าทีมที่ถูกคัดออกไปแล้ว จะทำอะไรบ้างขณะที่อยู่ที่บ้านพัก โดยฤดูกาลนี้ทีมที่ถูกคัดออกจะถูกส่งไปยังบ้านพักที่ประเทศเม็กซิโก
สถานที่ในการแข่งขัน.
เลก 1 (สหรัฐอเมริกา → ลอนดอน, สหราชอาณาจักร).
อุปสรรคแรกของรายการ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17" นั้นสมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขี่หลังม้าไปยังลานประลอง แล้วใช้หนังสติ๊กขนาดใหญ่ เพื่อให้แตงโมไปโดนอัศวินชุดเกราะที่อยู่ห่างออกไป 50 ฟุต (15 เมตร) ให้ล้ม เมื่อสมาชิกสามารถทำให้อัศวินล้มได้ ทีมจะค้นหาตัวตลกเพื่อรับคำใบ้ต่อไป
เลก 2 (สหราชอาณาจักร → กานา).
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขายแว่นกันแดดภายในตลาดมะโคล่าให้ได้จำนวนเงิน 15 เซดี (ประมาณ 10 ดอลลาร์สหรัฐ) โดยทีมจะต้องขายแว่นกันแดดอันหนึ่งราคาไม่ต่ำกว่า 3 เซดี เมื่อทีมได้จำนวนเงินครบแล้ว ทีมจะต้องนำเงินมาแลกกับเจ้าของร้านเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างปรับเข้าที่ (Tune In) กับตรวจสอบให้ (Check Out) โดยทีมที่เลือกปรับเข้าที่ จะต้องค้นหาร้าน "Adom Electricials" ที่ตั้งอยู่บนถนนติชิ มิถุนายนที่ 4 เพื่อนำสายไฟ แว่นและเสาอากาศไปติดตั้งให้กับบ้านที่มีป้ายสัเหลือง-แดงแปะอยู่ ซึ่งทีมจะต้องติดตั้งเสาอากาศให้กับบ้านหลังนั้น เมื่อเจ้าของบ้านรู้สึกพึงพอใจแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกตรวจสอบให้นั้น จะต้องเดินทางไปยังร้านไม้ Emmanuel เพื่อนำรถเข็นบรรทุกโลงศพแฟนซีไปส่งให้กับโชว์รูมที่อยู่อีกฟากของเมือง เมื่อทีมขนส่งโลงศพเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป
เลก 3 (กานา).
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องออกกำลังกายโดยการชกมวย โดยเริ่มจากเลือกคู่ฝึก แล้วฝึกฝนการพันฝ่ามือโดยยางอย่างเหมาะสมและให้ถูกต้อง จากนั้นจึงสวมนวมแล้วชกกระสอบมวยและกระโดดเชิอกอย่างละ 60 วินาทีแล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างส่วนจักรยาน (Bicycle Parts) หรือศิลปะภาษา (Language Arts) โดยทีมที่เลือกส่วนจักรยาน จะต้องใช่แท่งไม้ตีวงขอบล้อจักรยาน (คล้ายการละเล่นตีลูกล้อหรือเหล้นวงล้อของชาวล้านนาในไทย) ให้ผ่านทั้ง 2 รอบของความยาวสนามฟุตบอลให้ได้ เมื่อสมาชิกทั้งสองทีมสามารถตีให้กลิ้งข้ามได้ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากกลุ่มนักเรียน แต่ถ้าทีมทำให้ล้อหล่นระหว่างทาง จะต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ ส่วนทีมที่เลือกศิลปะภาษา จะต้องเลือกแผ่นกระดาษสำนวน ที่มีคำ 8 คำถูกไฮไลท์อยู่ จากนั้นจึงเปรียบเทียบสำนวนกับสัญลักษณ์อดินกราที่อยู่บนกำแพงขนาดใหญ่ (คล้ายกับเกมหาคำ) แล้วตรวจสอบการเรียงลำดับบนกำแพงอีกฝั่ง ถ้าทีมพบรูปแบบการเรียงที่ตรงกับสำนวน ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากนักเรียน
เลก 4 (กานา → สวีเดน).
สำหรับงานเพิ่มเติมของไมเคิลกับเคลวินนั้น พวกเขาจะต้องนั่งอยู่บนเก้าอี้ ที่ทำมาจากน้ำแข็งภายในโรงแรมน้ำแข็งในระยะเวลา 10 นาที เมื่อนั่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขาจะสามารถแข่งขันต่อไปได้และรับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องเลือกทีมสุนัขลากเลื่อน และผูกพวกมันไว้กับรถลากเลื่อนหิมะฝึกฝนฤดูร้อน จากนั้นจากทำการเก็บธงที่แตกต่างให้ได้จำนวน 5 ธงในสนาม เพื่อจะได้นำหนังสัตว์ฟลอร์ไปแลกกับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าสมาชิกไม่สามารถเก็บธงครบได้ สมาชิกจะถูกปรับเวลาโดยการลากเลื่อนรอบสนามอีกตามจำนวนธงที่ไม่ได้คว้ามา และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างรถเลื่อน (Sled) กับเตียงนอน (Bed) โดยทีมที่เลือกรถเลื่อนนั้น จะต้องนั่งกระเช้าไฟฟ้า เพื่อขึ้นไปบนยอดภูเขา แล้วขับขี่รถลากเลื่อนหิมะเทค ลงมาตามภูเขาและผ่านอุปสรรคต่างๆ แล้วเข้าเส้นชัย ภายใน 1 นาที 58 วินาที ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าทีมไม่สามารถเข้าสู่เส้นชัยภายในระยะเวลาที่กำหนดได้ ทีมจะต้องกลับไปทำใหม่อีกรอบ ส่วนทีมที่เลือกเตียงนอนนั้น ทีมจะต้องสร้างที่อยู่อาศัยแบบชาวซามิพื้นฐาน ที่รู้จักกันดีในชื่อว่าโกธติ โดยใช้ไม้เบิร์ชทรงโค้งเพิ่มพื้นที่เต็นท์ จากนั้นจึงตกแต่งภายในกระโจมด้วยขนฟลอร์และกองผิงไฟ โดยผู้อาวุโสของชาวซามิจะมอบคำใบ้ต่อไปให้แก่ทีม เมื่อโกธติถูกสร้างจนเสร็จ และตกแต่งได้ถูกใจพวกเขา
เลก 5 (สวีเดน → นอร์เวย์).