pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สหภาพก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1923 ในฐานะแผนกฟุตบอลของสหพันธ์กีฬาแห่งชาติบัลแกเรีย ซึ่งดำรงอยู่จนกระทั่งโซเวียตเข้ารุกรานประเทศใน ค.ศ. 1944 หน่วยงานที่ดูแลฟุตบอลจึงเปลี่ยนชื่อหลายครั้ง ได้แก่ คณะกรรมการฟุตบอลกลาง (ถึง ค.ศ. 1948), ภาคฟุตบอลของสาธารณรัฐ (ค.ศ. 1948–1962) และสหพันธ์ฟุตบอลบัลแกเรีย (ค.ศ. 1962–1985) ในวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1985 องค์การเปลี่ยนมาใช้ชื่อสหภาพฟุตบอลบัลแกเรีย ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน
Bulgarian Football Union
บัลแกเรียนคัพ
บัลแกเรียนคัพ  เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยประจำปีของประเทศบัลแกเรีย ทุกสโมสรที่ลงทะเบียนในระบบฟุตบอลบัลแกเรียมีสิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันในรายการนี้รูปแบบการแข่งขันเป็นแบบแพ้คัดออก ซึ่งทุกนัดจะแข่งขันเพียงเลกเดียว ยกเว้นในรอบรองชนะเลิศ ทีมชนะเลิศฟุตบอลคัพนี้จะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก แต่ถ้าทีมชนะเลิศฟุตบอลคัพได้สิทธิ์ฟุตบอลยุโรปในลีกอยู่ก่อนแล้ว สิทธิ์นั้นจะตกไปอยู่ที่ทีมอันดับที่ 4 ในลีกแทน
ทีมจากโซเฟียประสบความสำเร็จในรายการนี้เป็นอย่างมาก โดยทุกทีมจากโซเฟียชนะเลิศฟุตบอลคัพนี้รวมกัน 64 สมัย สามสโมสรที่ประสบความสำเร็จในรายการนี้มากที่สุด ได้แก่ เลฟสกีโซเฟีย (25 สมัย), กองทัพบกโซเฟีย (20 สมัย) และสลาเวียโซเฟีย (8 สมัย) ทีมชนะเลิศสมัยล่าสุดคือกองทัพบก โซเฟีย ซึ่งเอาชนะอาเดอกัซเซลี 1–0 ใน ค.ศ. 2021
สโมสรกีฬากลางแห่งกองทัพบก โซเฟีย
สโมสรกีฬากลางแห่งกองทัพบก  เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพบัลแกเรียที่ตั้งอยู่ที่โซเฟีย ปัจจุบันแข่งขันในลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศอย่างเฟิสต์ลีก
สโมสรก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 แต่ก่อนหน้านี้ ก่อตั้งขึ้นในฐานะสโมสรของเจ้าหน้าที่ทหารใน ค.ศ. 1923 สโมสรคว้าแชมป์ลีกของบัลแกเรียนมากที่สุดที่ 31 สมัย และคว้าแชมป์บัลแกเรียนคัพมากที่สุดที่ 20 สมัย ส่วนในการแข่งขันระหว่างประเทศ กองทัพบกเป็นเพียงสโมสรเดียวจากบัลแกเรียที่เคยเข้าถึงรอบรองชนะเลิศยูโรเปียนคัพ ซึ่งพวกเขาทำได้ถึงสองครั้ง นอกจากนี้ ยังเคยเข้าถึงรอบรองชนะเลิศยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพอีกหนึ่งครั้งด้วยเช่นกัน
บัลแกเรียน เอ กรุ๊ป:
บัลแกเรียน วี กรุ๊ป:
บัลแกเรียนคัพ:
บัลแกเรียนซูเปอร์คัพ:
บัลแกเรียนคัพ – (การแข่งขันอย่างไม่เป็นทางการ)
คัพออฟโซเวียตอาร์มี
ยูโรเปียนคัพ / ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
ยูฟ่าคัพ / ยูฟ่ายูโรปาลีก:
ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ / ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ
ชัยชนะครั้งใหญ่ที่สุดในการแข่งขันระดับทวีปยุโรป:
ถ้วยรางวัลอื่น ๆ.
ถ้วยมุฮัมมัดที่ 5 แห่งโมร็อกโก:
Thöle-Pokal, เยอรมนี:
อะโรนาคัพ สเปน:
Martyrs of 17 February Cup, ลิเบีย:
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันเรือใบเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 272 ลำ แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุดเรือ 1 ลำต่อรายการ การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
ซินดี ครอว์ฟอร์ด
ซินเธีย แอนน์ ครอว์ฟอร์ด ( เกิด 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1966) เป็นนางแบบและนักแสดงชาวอเมริกัน ซึ่งเธอประสบผลความสำเร็จในอาชีพนางแบบ ทำให้มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ นำไปสู่บทบาทในโทรทัศน์และภาพยนตร์ ในช่วงปี ค.ศ. 1980-1990 ครอว์ฟอร์ดได้รับขนานนามเป็นว่าสุดยอดนักเดินแบบ (supermodels) ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก เธอปรากฏตัวบนเวทีเดินแบบ และแคมเปญแฟชั่นบ่อย ๆ
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟันดาบเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 212 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 3 คน (1 คนต่ออาวุธ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2008
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันมวยปล้ำเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 344 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 18 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2008
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันยูโดเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 384 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 14 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2008
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันเทควันโดเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 128 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 4 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2008
กีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันไตรกีฬาเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 110 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 2 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2008
กีฬาเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันเทเบิลเทนนิสเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 172 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 6 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
จังหวัดราชบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี พ.ศ. 2550 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2549 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตการเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตการเลือกตั้งที่ 2)
คะแนนรวมเฉพาะจังหวัดราชบุรี.
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน จังหวัดราชบุรี
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอบ้านโป่ง อำเภอโพธาราม อำเภอจอมบึง อำเภอบางแพ และอำเภอดำเนินสะดวก
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองราชบุรี อำเภอวัดเพลง อำเภอปากท่อ อำเภอบ้านคา และอำเภอสวนผึ้ง
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 72 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 2 ทีม (1 ทีมต่อรายการอินดอร์) และ 4 ทีม ในวอลเลย์บอลชายหาด การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2008
พระครูสุนทรธรรมนิวิฐ (รวย ปาสาทิโก)
บราวน์ (บริษัทเยอรมัน)
บราวน์ (อังกฤษ: Braun ; ), ชื่อเดิม Braun AG เป็นบริษัผู้ผลิตและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์เพื่อการบริโภคของเยอรมันนี ซึ่งตั้งอยู่ที่เมือง Kronberg
Braun เคยเป็นบริษัทภายใต้การกำกับในเครือของ The Gillette Company ระหว่างปี พ.ศ. 2527 ถึง 2550 ซึ่งเข้าซึ้อกิจการในปี พ.ศ. 2510 ปัจจุบัน Braun เป็นบริษัทในเครือของ Procter &amp; Gamble ซึ่งซื้อกิจการ Gillette ในปี พ.ศ. 2548 จากนั้นเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2555 De'Longhi ซื้อสิทธิ์ถาวรในการผลิตผลิตภัณฑ์แบรนด์ Braun จาก Procter &amp; Gamble ในกลุ่มเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดเล็ก โดย Procter &amp; Gamble ยังคงเป็นเจ้าของแบรนด์ Braun ต่อไป
Braun (บราวน์)ได้ก่อตั้งโดย Max Braun วิศวกรเครื่องกล แรกเริ่มเป็นร้านช่างกลขนาดเล็กในแฟรงค์เฟิร์ตในปี พ.ศ. 2464 ต่อมาปี พ.ศ. 2466 เริ่มผลิตชิ้นส่วนสำหรับวิทยุ และในปี พ.ศ. 2471 บริษัทเติบโตอย่างมากซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการใช้วัสดุพลาสติก ทำให้ต้องย้ายไปยังสถานที่ใหม่บนถนน Idsteiner
ในปี 2472 แปดปีหลังจากที่เขาเริ่มเปิดร้าน Max Braun เริ่มผลิตรายการวิทยุทั้งหมด ไม่นานหลังจากนั้น Braun กลายเป็นหนึ่งในผู้ผลิตวิทยุชั้นนำของเยอรมนี การดำเนินกิจการก้าวหน้าพัฒนาต่อไปด้วยดีจากการเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ ที่รวมวิทยุกับเครื่องเล่นแผ่นเสียงเข้าด้วยกันเป็นครั้งแรกในปี 2475
ตราสินค้า Braun ได้รับการเปิดตัวเป็นครั้งแรกปี 2478 และเครื่องหมายการค้าที่มีเอกลักษณ์ ตัวอักษร "A" ที่ยกสูงได้ถือกำเนิดขึ้น ถัดมาในปี 2480 Max Braun ได้รับรางวัลการสร้างความสำเร็จพิเศษจากเครื่องเล่นจานเสียง
ในระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สองบริษัท Braun ถูกบังคับให้ยกเลิกการผลิตผลิตภัณฑ์สำหรับพลเรือน และโรงงาน Braun ในแฟรงค์เฟิร์ตเกือบจะถูกทำลายโดยสิ้นเชิง แต่สามารถกลับมาสร้างใหม่ในปี 2487 ภายหลังสงคราม Braun ได้กลับมาผลิตวิทยุและอุปกรณ์เครื่องเสียงชั้นสูง และในไม่ช้าก็กลายเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องเครื่องเล่นเสียงที่มี "ความเที่ยงตรงสูง" (เครื่องเล่นเสียงไฮไฟ) และเครื่องบันทึกเสียง ซึ่งรวมถึงสายผลิตภัณฑ์ SK ที่มีชื่อเสียง Braun ยังเป็นผู้รับใบอนุญาตแต่ผู้เดียวของลำโพงไฟฟ้าสถิต QUAD นอกประเทศอังกฤษในระยะเวลาหนึ่ง
ในปีพ. ศ. 2497 บริษัท ได้เริ่มผลิตเครื่องฉายภาพฟิล์มสไลด์ซึ่งเป็นธุรกิจหลักในอีกสี่สิบปีถัดมา ในปีพ. ศ. 2499 Braun ทำการตลาดเครื่องฉายสไลด์ฟิล์มอัตโนมัติแบบถาดเครื่องแรก ในชื่อ PA 1 เครื่องฉายสไลด์ Braun ทั้งหมดได้ใช้ประโยชน์จากการออกแบบเป็นถาดแบบตรงซึ่งตรงข้ามกับแบบถาดกลม ซึ่งทำให้เครื่องฉายมีขนาดเล็กกะทัดรัด
ในช่วงทศวรรษที่ 1950 (พ. ศ. 2493 - 2502) ยังเป็นจุดเริ่มต้นของผลิตภัณฑ์ Braun ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดจนปัจจุบัน นั่นคือ เครื่องโกนหนวดไฟฟ้า S 50 เป็นเครื่องโกนหนวดไฟฟ้าเครื่องแรกจาก Braun ได้รับการออกแบบในปี 2481 แต่ผลกระทบจากสงครามโลกครั้งที่สองทำให้ต้องเลื่อนการเปิดตัวผลิตภัณฑ์จนกระทั่งปี 2494 เครื่องโกนหนวดนี้มีจุดเด่นที่ชุดระบบการตัดแบบส่ายที่บางมากด้วยการประกอบจากแผ่นโลหะที่บางเบา ซึ่งหลักการออกแบบนี้ยังคงใช้ในเครื่องโกนหนวดของ Braun ในปัจจุบัน
ปีพ. ศ. 2493 ยังเป็นจุดเริ่มต้นของเครื่องใช้ในครัว เช่น เครื่องผสม MX 3 และเครื่องใช้ในครัว KM 3 กลุ่มผลิตภัณฑ์ประกอบอาหาร KM 3 นี้เริ่มออกแบบเป็นอย่างดีโดย Gerd Alfred Müller ในปี 1957 และสามารถรักษารูปลักษณ์ผลิตภัณฑ์ที่แทบไม่เปลี่ยนแปลงเลยเป็นเวลา 36 ปีจนถึงปี 2536
ในปีพ. ศ. 2505 บริษัท Braun กลายเป็น บริษัท Braun AG (บริษัทมหาชน) ในปีถัดมาบริษัทเริ่มจำหน่ายไมโครโฟน Shure ในประเทศเยอรมนี นอกจากนี้ในช่วงปี 2503 Braun ได้เริ่มสร้างวิทยุพกพา T3 ที่ออกแบบโดยดีเทอร์ รามส์ ในขณะนั้นเครื่องฉายฟิล์มสไลด์ของ Braun ได้นำเสนอระบบการฉายภาพคุณภาพสูงและมีโครงสร้างที่เป็นโลหะล้วน รวมกับสไตล์การใช้งานที่ทันสมัย ซึ่งสามารถแข่งขันกับผลิตภัณฑ์ Eastman Kodak และ Leitz ที่อยู่ในตลาดระดับสูงในตลาดโลกได้ Braun ยังได้เริ่มจำหน่ายระบบกล้อง SLR ขนาดกลางคุณภาพสูงที่ผลิตโดยผู้ผลิตกล้องญี่ปุ่น Zenza Bronica ในประเทศเยอรมนีรวมถึงกล้องยี่ห้อ Braun-Nizo และกล้องฟิล์ม Super 8 (เดิมชื่อบริษัท Niezoldi &amp; Krämer GmbH ซื้อโดยบริษัท Braun ในปี 1962 ) ในปี 2510 หุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทได้ถูกซื้อโดยกลุ่มบริษัท Gillette Group ในบอสตันรัฐแมสซาชูเซตส์
ในปีพ. ศ. 2513 Braun เริ่มให้ความสำคัญกับเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน เช่น เครื่องโกนหนวด เครื่องชงกาแฟ มีดโกนไฟฟ้า นาฬิกาและวิทยุ กลุ่มผลิตภัณฑ์เครื่องฉายสไลด์และผลิตภัณฑ์ไฮไฟถูกยกเลิก และในปี 1998 Braun AG ได้แปรสภาพเป็น บริษัทจำกัด
ในปีพ. ศ. 2524 แผนกเครื่องเสียงและเครื่องเสียงไฮไฟซึ่งเติบโตขึ้นจากธุรกิจหลักในอดีตของบริษัท ในด้านวิทยุและเครื่องเล่นแผ่นเสียง ได้ถูกแยกออกเป็น Braun Electronic GmbH ซึ่งเป็นบริษัทอิสระในเครือของ Gillette โดยบริษัท Braun Electronic GmbH นำเสนอชุดเครื่องเสียงไฮไฟสุดท้ายในปี 2533 ก่อนที่จะหยุดการดำเนินธุรกิจ ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 Braun ได้ขายแผนกถ่ายภาพและเครื่องฉายสไลด์ให้กับ Robert Bosch GmbH
ในปีพ. ศ. 2525 Gillette Group ได้ย้าย Braun ไปรวมกับบริษัทแม่โดยควบคุมการดำเนินงานของบริษัทแม่อย่างเต็มที่ ในปี 2527 Braun หยุดการผลิตบุหรี่ไฟแช็ค ในปีเดียวกันนั้นเบราน์ก็กลายเป็น บริษัทลูกของยิลเลตต์โดยสมบูรณ์
ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1990 (พ. ศ. 2533 - 2542) แม้ Braun จะสามารถครองตำแหน่งผู้นำในกลุ่มผู้ผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านของโลกก็ตาม แต่ความกังวลเรื่องการทำกำไรเริ่มมีมากขึ้น เนื่องจากในช่วงเวลาดังกล่าวบริษัทคู่แข่งหลายบริษัททำการเลียนแบบการออกแบบของ Braun อย่างกระชั้นชิดและผลิตด้วยต้นทุนที่ต่ำกว่าในประเทศที่มีต้นทุนแรงงานต่ำ ซึ่งทำให้ Braun เริ่มการดำเนินคดีลิขสิทธ์์ต่อบริษัทเหล่านั้น การเริ่มต้นการดำเนินคดีของบริษัท Braun กลับเป็นการย้อนเข้าสู่การสูญเสียยอดขายและสร้างความเสียหายต่อภาพลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ ส่งผลให้สูญเสียเงินเป็นจำนวนมาก
ในปีพ. ศ. 2541 Gillette ตัดสินใจเปลี่ยน Braun AG กลับเป็นบริษัทจำกัด และ Gillette ซื้อคืนหุ้นกลับร้อยละ 19.9 ในปีต่อมาแผนกการขายของ Braun ได้ถูกควบรวมกับส่วนธุรกิจอื่น ๆ ของ Gillette เพื่อลดต้นทุน ในตอนท้ายของทศวรรษที่ 1990 Braun และ Gillette ประสบความสูญเสียในหลายประเภทสินค้า ความพยายามของ Gillette ที่จะค้นหาวิธีที่จะกลับสู่การทำกำไรจึงได้พิจารณาตัดแผนกที่ทำกำไรได้น้อยของ Braun ทิ้งออกไป เช่น แผนกเครื่องใช้ในครัวและเครื่องวัดอุณหภูมิ แต่ความพยายามนี้ได้ถูกยกเลิกเนื่องจากไม่มีผู้ซื้อแผนกเหล่านั้น ต่อมายอดขายของ Braun ในแผนกเหล่านั้นเริ่มฟื้นตัวในปี 2543
Gillette ไดุ้ถููกซื้อกิจการโดย Procter &amp; Gamble ("P&amp;G") ในปี 2548 ทำให้ Braun เป็นบริษัทย่อยของ P&amp;G ในต้นปี 2551 P&amp;G หยุดการขายเครื่องใช้ไฟฟ้า Braun ยกเว้นเครื่องโกนหนวดและแปรงสีฟันไฟฟ้าในตลาดสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตามในตลาดอื่น Braun ยังคงขายหมวดหมู่หลักทั้งหมดจนถึงปี 2555 เมื่อ De'Longhi ได้ซื้อสายผลิตภัณฑ์ Braun ที่เกี่ยวข้องกับเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวโดยใช้เครื่องหมายการค้า Braun ภายใต้ใบอนุญาตจาก P&amp;G
หมวดประเภทผลิตภัณฑ์ของ Braun มีดังต่อไปนี้:
ก่อนหน้านี้ Braun เคยเป็นผู้ผลิตอุปกรณ์ประกอบอาหาร วิทยุ เครื่องฉายสไลด์ กล้องฟิล์ม Super 8 รวมอุปกรณ์เสริม และระบบเสียงคุณภาพสูง
แต่ปัจจุบัน Braun มุ่งเน้นไปที่หมวดผลิตภัณฑ์หลัก ได้แก่ การโกนหนวดและดูแลเส้นผมความงามและการดูแลเส้นผม ในส่วนของหมวดเครื่องใช้ในครัวเรือนขนาดเล็ก หมวดการดูแลสุขภาพและความงาม รวมถึงนาฬิกาและนาฬิกานั้นดำเนินการภายใต้ใบอนุญาต โดยบริษัทอื่น (ได้แก่ De'Longhi, Zeon, Kaz)
แผนกออกแบบ.
ตั้งแต่กลางทศวรรษที่ ​​1950 (พ. ศ. 2493 - 2502) แบรนด์ Braun เชื่อมโยงเข้ากับแนวคิดของการออกแบบอุตสาหกรรมสมัยใหม่ของเยอรมัน ซึ่งผสมผสานระหว่างหลักการใช้งานและเทคโนโลยี ในปีพ. ศ. 2499 บราวน์ได้สร้างแผนกออกแบบขึ้นเป็นครั้งแรกนำโดยดร.ฟริตซ์ ไอช์เลอร์ (Fritz Eichler) และร่วมมือกับ Ulm School of Design เพื่อพัฒนาสายผลิตภัณฑ์ใหม่
ในปี 2499 บริษัท ได้เปิดตัวเครื่องเล่นแผ่นเสียง SK4 ที่มีชื่อเสียงซึ่งออกแบบโดย Dieter Rams นักออกแบบรุ่นใหม่ร่วมกับ Hans Gugelot ผู้บุกเบิกการออกแบบระบบ และอาจารย์ด้านการออกแบบที่ Ulm School of Design ต่อมาในไม่ช้า ดีเทอร์ รามส์ ก็กลายเป็นนักออกแบบที่ทรงอิทธิพลที่สุดของ Braun รามส์ เป็นบุคคลสำคัญในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการออกแบบในช่วงปลายทศวรรษ 1950 และ 1960 ในที่สุดเป็นหัวหน้าฝ่ายออกแบบ (chief designer) ของ Braun อิทธิพลการออกแบบของ ดีเทอร์ รามส์ ก็ปรากฏชัดในหลาย ๆ ผลิตภัณฑ์ เครื่องเล่นแผ่นเสียง SK 4 ที่มีชื่อเสียงของ Braun และ "D" -series (D25 – D47) ที่มีคุณภาพสูงของเครื่องฉายสไลด์ขนาด 35 มม. เป็นตัวอย่างที่ดีกว่าของการออกแบบเชิงการใช้งาน
อีกผลิตภัณฑ์ที่โดดเด่นของการออกแบบสมัยใหม่ ​​แต่ไม่เป็นที่รู้จักกันดีคือชุดลำโพงแบบไฟฟ้าสถิต BRAUN LE1 อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ได้รับใบอนุญาตจาก QUAD Dieter Rams และ Dietrich Lubs เป็นผู้รับผิดชอบนาฬิกา Braun แบบคลาสสิกโดยร่วมมือกันเป็นครั้งแรกในการออกแบบ AB 20 ในปี 2530 การออกแบบเหล่านี้ถูกยุติการผลิต ในปี 2548
เป็นเวลาเกือบ 30 ปี Dieter Rams ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าฝ่ายออกแบบของ Braun AG จนกระทั่ง เขาเกษียณเมื่อปี 2538 (เมื่อปีเตอร์ ชไนเดอร์รับหน้าที่แทน) การออกแบบของรามส์หลายอย่างไม่ว่าจะเป็นเครื่องชงกาแฟ เครื่องคิดเลข วิทยุและมีดโกนไฟฟ้า ได้ถูกนำไปจัดแสดงถาวรที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่นิวยอร์ค
ในปี 1970 แนวทางการออกแบบที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปะป๊อปอาร์ตเริ่มเป็นแรงบันดาลใจให้กับผลิตภัณฑ์ของ Braun ซึ่งรวมถึงเครื่องใช้ในครัวเรือนทั่วไปและผลิตภัณฑ์ต่างๆ การออกแบบแบบร่วมสมัยของ Braun ในยุคนี้ได้ผสมผสานวิธีการใหม่นี้ด้วยสีที่สดใสและสัมผัสที่เบาบาง ในขณะที่ยังคงความเด่นชัดในการออกแบบตามแนวปรัชญาของการใช้งาน
โทะกุงะวะ สึนะชิเงะ
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันขี่ม้าเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 194 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 3 คน (1 ทีมต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันโปโลน้ำเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 20 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีมต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2008
กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันเทนนิสเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 170 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 4 คน และ 2 คู่ การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2008
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันจักรยานเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 508 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 8 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันเบสบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 8 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2008
การแข่งขันรอบคัดเลือกรอบสุดท้าย.
ทีมผ่านคัดเลือก
อาระเบีย
กีฬาบาสเกตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2008
กีฬาบาสเกตบอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2008
โทรทัศน์ระบบแอนะล็อก
โทรทัศน์ระบบแอนะล็อก หรือ โทรทัศน์ระบบอนาล็อก  เป็นเทคโนโลยีของโทรทัศน์แบบเดิมที่ใช้สัญญาณแอนะล็อกในการส่งภาพและเสียง ในการแพร่ภาพ แสง สี และเสียง จะแทนด้วยแอมพลิจูด เฟส และความถี่ของสัญญาณแอนะล็อก
สัญญาณแอนะล็อกจะแตกต่างกันไปตามช่วงค่าที่เป็นไปได้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งหมายความว่าสัญญาณรบกวนและการรบกวนทางอิเล็กทรอนิกส์จะถูกดัดแปลงโดยผู้รับสัญญาณ ดังนั้น ด้วยระบบแอนะล็อก สัญญาณอ่อนปานกลางจะถูกรบกวน และปรากฏภาพสัญญาณรบกวน (White Noise) ขึ้นมา
ในทางตรงกันข้าม โทรทัศน์ที่ส่งภาพและเสียงด้วยสัญญาณดิจิทัล คือโทรทัศน์ระบบดิจิทัล จะยังคงมีคุณภาพดีอยู่ จนกระทั่งระดับสัญญาณลดลงต่ำกว่าระดับที่ไม่สามารถรับได้อีกต่อไปหรือไม่ต่อเนื่อง
โทรทัศน์แอนะล็อกอาจเป็นแบบไร้สาย (โทรทัศน์ภาคพื้นดินและโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม) หรือสามารถกระจายผ่านเครือข่ายเคเบิลได้โดยใช้ตัวแปลงสายเคเบิล (โทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล)
ระบบโทรทัศน์ที่ออกอากาศทั้งหมดใช้สัญญาณแอนะล็อกก่อนการมาถึงของโทรทัศน์ระบบดิจิทัล ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากความต้องการอัตราการส่งถ่ายข้อมูลที่ต่ำกว่าของสัญญาณดิจิทัลที่ถูกบีบอัดลง ตั้งแต่ยุค 2000 ประเทศส่วนใหญ่ของโลกก็ได้ดำเนินการเปลี่ยนผ่านสู่โทรทัศน์ระบบดิจิทัล ด้วยการกำหนดเวลาที่แตกต่างกันสำหรับการยุติการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อก
ทีวีแอนะล็อก
ดานิ นูเนซ
จิโอวานนี เบนเวนูตี
บัลแกเรียนซูเปอร์คัพ
บัลแกเรียนซูเปอร์คัพ  เป็นการแข่งขันฟุตบอลซูเปอร์คัพ ประจำประเทศบัลแกเรีย ซึ่งเป็นการพบกับระหว่างทีมชนะเลิศเฟิสต์ลีกกับทีมชนะเลิศบัลแกเรียนคัพ ในกรณีที่ทีมชนะเลิศทั้งสองรายการเป็นทีมเดียวกัน ทีมรองชนะเลิศฟุตบอลคัพจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันพบกับทีมชนะเลิศลีกและบัลแกเรียนคัพ
ซูเปอร์คัพจัดการแข่งขันขึ้นทุกปีมาตั้งแต่ ค.ศ. 2004 โดยจัดขึ้นอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ก่อนเริ่มฤดูกาลใหม่ สโมสรที่เข้าร่วมแข่งขันและประสบความสำเร็จมากที่สุดคือลูโดโกเรตส์รัซกราด ซึ่งเข้าชิงชนะเลิศ 7 ครั้ง และชนะเลิศ 4 สมัย และกองทัพบก โซเฟีย ที่เข้าชิงชนะเลิศ 5 ครั้ง และชนะเลิศ 4 ครั้งเท่ากัน
ซอฮีฟะฮ์ สัจญาดียะฮ์
สโมสรฟุตบอลอาชีพเลฟสกีโซเฟีย
เลฟสกีโซเฟีย  เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพที่ตั้งอยู่ที่โซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย และเป็นสโมสรที่มีคะแนนมากที่สุดนับจากตารางคะแนนตลอดกาลของลีกบัลแกเรีย ปัจจุบันทีมลงแข่งขันในเฟิสต์ลีก ซึ่งเป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศ สโมสรก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1914 ในฐานะแผนกฟุตบอลของสโมสรกีฬาเลฟสกี ซึ่งตั้งชื่อตามวาซิล เลฟสกี นักปฏิวัติและวีรบุรุษชาวบัลแกเรีย
เลฟสกีลงแข่งขันในลีกฟุตบอลบัลแกเรียเป็นจำนวนฤดูกาลมากกว่าสโมสรอื่น ๆ และไม่เคยตกชั้นจากลีกสูงสุด พวกเขาชนะเลิศเฟิสต์ลีก 26 สมัย, บัลแกเรียนคัพ 25 สมัย และบัลแกเรียนซูเปอร์คัพ 3 สมัย นอกจากนี้ ยังครองสถิติคว้าดับเบิลและเทรเบิลแชมป์มากที่สุดที่ 13 และ 4 ครั้งตามลำดับ เลฟสกีเคยเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศของฟุตบอลยุโรปถึง 5 ครั้ง และเข้าชิงชนะเลิศในฟุตบอลยุโรป 3 ครั้ง พวกเขาเป็นสโมสรแรกจากบัลแกเรียที่เข้าร่วมแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่มของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเมื่อปี 2006
สีประจำสโมสรคือสีน้ำเงินล้วน สนามเหย้าของสโมสรมีชื่อว่า วีวากอมอารีนา - ยอร์กี อัสพารูฮอฟ มีความจุ 25,000 ที่ตั้ง คู่ปรับที่สำคัญของสโมสรคือกองทัพบกโซเฟีย นัดการแข่งขันของทั้งคู่ถูกเรียกว่า ดาร์บีนิรันดร์กาลแห่งบัลแกเรีย เลฟสกีเป็นสมาชิกของสมาคมสโมสรฟุตบอลยุโรปและสมาคมสโมสรกีฬาหลากประเภทยุโรป
สนามกีฬาแห่งชาติวาซิล เลฟสกี
สนามกีฬาแห่งชาติวาซิล เลฟสกี  ซึ่งตั้งชื่อตามนักปฏิวัติรัฐบุรุษอย่างวาซิล เลฟสกี เป็นสนามฟุตบอลที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศ มีความจุ 44,000 ที่นั่ง เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติบัลแกเรีย ตั้งอยู่ในย่านใจกลางกรุงโซเฟีย ใกล้กับอุทยานเก่าแก่อย่างอุทยานบอรีส
Vasil Levski National Stadium
บราวน์
บราวน์ หรือทับศัพท์เป็นภาษาไทยว่า บราวน์ มีความหมายในภาษาอังกฤษแปลว่าสีน้ำตาล
บราวน์ ยังอาจหมายถึง
โมแฮมแมด ฆอแทมี
เซย์เยด โมแฮมแมด ฆอแทมี ( Sayyid Mohammad Khatami) เป็นนักการเมืองชาวอิหร่าน ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรมระหว่างค.ศ. 1982 ถึง 1992 และต่อมาเป็นประธานาธิบดีอิหร่านสองสมัยระหว่างค.ศ. 1997 ถึง 2005
โมแฮมแมดเป็นบุตรของรูฮุลลอฮ์ ฆอแทมี ซึ่งเป็นนักบวชระดับสูงในเมืองยาซิด โมแฮมแมดจบการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาปริชญาตะวันตกจากมหาวิทยาลัยอิสฟาฮาน และศึกษาต่อระดับปริญญาโทในสาขาศึกษาศาสตร์ แต่ลาออกกลางคันเพื่อไปศึกษาวิชาอิสลามที่เมืองโกม เขาศึกษาวิชาอิสลามที่นั่นเป็นเวลาเจ็ดปีและจบการศึกษาระดับสูงสุดที่เรียกว่า "อิจญ์ติฮาด" จากนั้นได้ดำรงตำแหน่งประธานศูนย์อิสลามที่นครฮัมบวร์คในเยอรมนีตะวันตกระหว่างปี 1978 ถึง 1980
ก่อนดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ฆอแทมีเป็นผู้แทนราษฎรระหว่างปี 1980 ถึง 1982, เป็นผู้บริหารหนักสือพิมพ์เคย์แฮน, เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและแนวทางอิสลามระหว่างปี 1989 ถึง 1992, เป็นผู้อำนวยการหอสมุดแห่งชาติอิหร่านระหว่างปี 1992 ถึง 1997 และเป็นสมาชิกคณะมนตรีการปฏิวัติวัฒนธรรม ฆอแทมีสามารถพูดภาษาเปอร์เซีย (ภาษาเกิด), ภาษาอาหรับ, ภาษาอังกฤษ และภาษาเยอรมัน
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1997 ฆอแทมีได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคนที่ 5 ด้วยคะแนนเสียง 69.6% ของผู้ใช้สิทธิ์ออกเสียง เขาได้รับเลือกสมัยที่สองในปี 2001 ด้วยคะแนนเสียง 77.1% ของผู้ใช้สิทธิ์ออกเสียง เขาดำรงตำแหน่งครบวาระสูงสุดตามรัฐธรรมนูญในปี 2005
ตลอดช่วงที่เขาเป็นประธานาธิบดี เขาได้ผลักดันให้เกิดการปฏิรูปมากมายในประเทศ อาทิ เกิดการเลือกตั้งส่วนท้องถิ่นครั้งแรก, สนับสนุนภาคประชาสังคมและหลักนิติธรรม, ส่งเสริมให้ประชาชนวิพากษ์วิจารณ์ผู้มีอำนาจระดับสูง, อนุญาตให้สื่อสิ่งพิมพ์แสดงความเห็นทางการเมืองที่หลากหลาย, พื้นฟูความสัมพันธ์กับต่างชาติและผลักดันให้สถานทูตของชาติยุโรปในอิหร่านเปิดทำการอีกครั้ง เป็นต้น
ธรรมนูญเวสต์มินสเตอร์ (ค.ศ. 1931)
ธรรมนูญแห่งเวสต์มินสเตอร์ ค.ศ. 1931  เป็นพระราชบัญญัติแห่งสหราชอาณาจักรที่กำหนดหลักการเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างราชอาณาจักรเครือจักรภพกับพระมหากษัตริย์ (The Crown)
ผ่านเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1931 โดยผลของธรรมนูญทำให้ประเทศในเครือจักรภพทั้งหลายในจักรวรรดิอังกฤษที่มีความสามารถในการปกครองตนเองระดับหนึ่งสามารถมีเอกราชทางนิติบัญญัติได้อย่างสมบูรณ์จากสหราชอาณาจักร และยังมีผลบังคับให้ประเทศเหล่านี้ต้องได้รับการรับรองของกันและกันในประเด็นของการเปลี่ยนแปลงพระอิสริยยศแห่งพระมหากษัตริย์และการสืบราชสันตติวงศ์ โดยธรรมนูญนี้สามารถมีผลบังคับใช้ได้ทันทีหรือภายหลังการให้สัตยาบัน จึงทำให้หลักการด้านความเท่าเทียมกันและการยอมรับต่อพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรตามที่กล่าวไว้ในคำประกาศบัลโฟร์ ค.ศ. 1926 ที่เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นนั้นชอบด้วยกฎหมาย
การมีผลบังคับใช้.
ออสเตรเลียได้รับธรรมนูญแห่งเวสต์มินสเตอร์ในตอนที่ 2 ถึง 6 โดยตราเป็นพระราชบัญญัติการรับรองธรรมนูญแห่งเวสต์มินสเตอร์ ค.ศ. 1942 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อหาความชัดเจนในการนิติบัญญัติของออสเตรเลียในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งในการรับรองนั้นได้มีผลบังคับใช้ย้อนหลังไปถึง 3 กันยายน ค.ศ. 1939 ซึ่งเป็นวันที่สหราชอาณาจักรและออสเตรเลียเข้าร่วมสงคราม
ในการรับรองเนื้อหาตอนที่ 2 ของธรรมนูญได้แจกแจงว่ารัฐสภาออสเตรเลียสามารถที่จะตรากฎหมายที่ไม่สอดคล้องกับสหราชอาณาจักรได้ และในการรับรองเนื้อหาตอนที่ 3 ได้อธิบายว่าออสเตรเลียสามารถมีอำนาจนิติบัญญัตินอกอาณาเขตได้ การรับรองเนื้อหาตอนที่ 4 ระบุว่าสหราชอาณาจักรสามารถมีอำนาจนิติบัญญัติต่อออสเตรเลียทั้งประเทศได้เฉพาะในกรณีที่ได้รับการร้องขอและยินยอมโดยออสเตรเลีย
อำนาจนิติบัญญัติของรัฐสภาสหราชอาณาจักรต่อออสเตรเลียนั้นสิ้นสุดลงกับการบังคับใช้พระราชบัญญัติออสเตรเลีย ค.ศ. 1986 ซึ่งในฉบับของสหราชอาณาจักรระบุว่าได้ผ่านโดยคำร้องขอและคำยินยอมจากรัฐสภาออสเตรเลีย ซึ่งได้รับความเห็นชอบโดยรัฐสภาของรัฐต่างๆ ในออสเตรเลียในเวลาเดียวกัน
กฎหมายนี้จำกัดอำนาจนิติบัญญัติของรัฐสภาสหราชอาณาจักรต่อแคนาดาซึ่งมีผลทำให้แคนาดามีอิสรภาพในด้านนิติบัญญัติในฐานะของประเทศในเครือจักรภพที่ปกครองตนเองได้ อย่างไรก็ตามรัฐสภาสหราชอาณาจักรยังคงไว้ซึ่งอำนาจในการแก้ไขรัฐธรรมนูญแคนาดาตามคำร้องของรัฐสภาแคนาดา ซึ่งได้มีผลมาจนถึงการผ่านรัฐธรรมนูญแคนาดา ค.ศ. 1982 ซึ่งถ่ายโอนอำนาจมาเป็นของประเทศแคนาดาอย่างสมบูรณ์ โดยถือเป็นขั้นตอนสุดท้ายในการได้รับเอกราชอย่างเต็มตัว