pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1947 GERS ได้วางแผนที่จะใช้ชุดของการดำน้ำเพื่อตรวจสอบระดับความลึกสูงสุดที่นักดำน้ำลึกสามารถเข้าถึงได้ วันที่ 17 กันยายน ฟาร์กทำการดำน้ำครั้งแรกใกล้กับฐานทัพเรือฝรั่งเศสที่ตูลง เขาลงสายสมอโดยทำเครื่องหมายตามระยะห่าง โดยได้เซ็นชื่อของเขาเพื่อรับรองความลึกที่เขาสามารถไปถึงได้ และระยะลากจูงในระดับที่ปลอดภัยซึ่งแนบไปกับเข็มขัดของเขา เพื่อให้เพื่อนที่อยู่ภาคพื้นดินได้รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ หลังจากนั้นสามนาที ที่การบันทึกระดับความลึก 385 ฟุต ฟาร์กได้หยุดการส่งสัญญาณ ตาเยจึงได้สั่งให้ดึงเขาขึ้นมา ส่วนฌ็อง ปีนาร์ ได้ดำน้ำลงไปเพื่อหาเขา ซึ่งนั่นได้พบกับฟาร์กที่อยู่ในสภาพหมดสติ โดยหลอดปิดปากแขวนอยู่บนหน้าอกของเขา ความพยายามในการช่วยเหลือชีวิตเป็นไปอย่างต่อเนื่องถึงสิบสองชั่วโมง แต่ฟาร์กก็ได้เสียชีวิตลง อาการเมาไนโตรเจนเป็นสาเหตุการเสียชีวิตของเขาโดยหลอดปิดปากได้หลุดออกและจมน้ำตาย
ลายเซ็นลวก ๆ ของฟาร์กบนกระดานชนวนที่ระดับ 385 ฟุต ได้เป็นเครื่องยืนยันการบันทึกระดับความลึกของเขา กุสโตและกลุ่มของเขาได้สรุปว่าที่ระดับ 300 ฟุต คือความลึกสูงสุดของนักดำน้ำที่ใช้เครื่องอัดอากาศสามารถเข้าถึงได้ ฌัก กุสโต ยังกล่าวอีกด้วยว่า: "ดูว์มาและผมต่างเป็นหนี้ชีวิตของมอริส ฟาร์ก ผู้ซึ่งได้ช่วยชีวิตพวกเราให้พ้นความตายจากถ้ำที่โวกลูซ เราไม่สามารถเรียกขวัญกลับคืนมาได้ เนื่องด้วยเราไม่สามารถเป็นฝ่ายช่วยเหลือเขาไว้ได้เลย"
วันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2007 ซึ่งเป็นการครบรอบหกสิบปีการจากไปของฟาร์ก ได้มีการจัดห้องสำหรับการอุทิศเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาในชื่อ "ห้องมอริส ฟาร์ก" ที่พิพิธภัณฑ์นานาชาติแห่งการดำน้ำเฟรเดริก ดูว์มา ในซานารี-ซูร์-แมร์ ประเทศฝรั่งเศส ลูก ๆ ของฟาร์ก ซึ่งได้แก่ ร็อซลีนและหลุยส์ ฟาร์ก ต่างได้รับการเสนอตัวในพิธี ที่ห้องนี้มีภาพถ่ายของฟาร์กก่อนการดำน้ำครั้งสุดท้าย และสำเนาลายเซ็นครั้งสุดท้าย
วงศ์งูงวงช้าง
วงศ์งูงวงช้าง  เป็นวงศ์ของงูที่ไม่มีพิษวงศ์หนึ่ง ที่มีรูปร่างขนาดใหญ่ ใช้ชื่อวงศ์ว่า Acrochordidae
มีรูปร่างโดยรวม คือ มีหัวเล็กแต่มีลำตัวขนาดใหญ่ ผิวหนังไม่ยิดติดกับกล้ามเนื้อลำตัวและพับเป็นรอยย่นมาก เกล็ดตามลำตัวเป็นตุ่มนูนและเรียงตัวต่อเนื่องกัน โดยมีตุ่มหนามเจริญขึ้นมาจากผิวหนังลำตัวระหว่างเกล็ด เป็นงูที่อาศัยและหากินในน้ำเป็นหลัก จึงมีส่วนหางที่แบนเพื่อใช้ในการว่ายน้ำ ไม่มีแผ่นปิดช่องจมูกภายนอกแต่ในอุ้งปากมีแผ่นเนื้อเพื่อใช้ปิดโพรงจมูกด้านใน หากินปลาเป็นอาหารหลัก ด้วยการใช้ลำตัวส่วนท้ายที่เป็นตุ่มหนามยึดและรัดไว้ รอให้ปลาเข้ามาใกล้ เมื่อปลาสัมผัสกับผิวหนังลำตัวจะโบกรอยพับที่ย่นของลำตัวนั้นไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่องเพื่อผลักตัวปลาไปข้างหน้าแล้วใช้ปากงับไว้อย่างรวดเร็ว
เป็นงูที่มีขนาดใหญ่ ตั้งแต่ 80-100 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่เอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงหมู่เกาะฟิลิปปินและออสเตรเลีย มีทั้งหมดเพียง 3 ชนิด และสกุลเดียวเท่านั้นคือ "Acrochordus" ทุกชนิดออกลูกเป็นตัว โดยในประเทศไทยพบ 2 ชนิด คือ งูงวงช้าง ("A. javanicus") และงูผ้าขี้ริ้ว ("A. granulatus")
Acrochordidae
Acrochordus
สามแยกปากหวาน
สามแยกปากหวาน เป็นรายการทอล์คโชว์ที่ออกอากาศทางคลื่นวิทยุ HOT915 Live&amp;Share ที่ความถี่ 91.5 FM ซึ่งออกอากาศทุกวันอาทิตย์ ตั้งแต่เวลา 21.00 น. จนถึงเวลา 23.00 น. โดยมีผู้ดำเนินรายการ 3 คน รายการนี้ออกอากาศเป็น 2 ยุค ในยุคแรกนั้นจะมีดีเจโจ้ - อัครพล ธนะวิทวิลาศ, ดีเจโป้ง - ณัฐพงษ์ แตงเกษม และดีเจน้าเน็ก - เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา ต่อมา ดีเจโจ้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งตับ รายการสามแยกปากหวานจึงได้ยุติการออกอากาศไปในช่วงระยะเวลาหนึ่ง และกลับมาออกอากาศอีกครั้ง ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2554 โดยมีผู้ที่มาจัดรายการแทนดีเจโจ้ คือ ดีเจเผือก - พงศธร จงวิลาส
ในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ทางทีมงานได้แถลงผ่านแฟนเพจระบุว่ารายการจะงดออกอากาศโดยไม่มีกำหนด โดยให้สาเหตุว่าทางผู้จัดการรายการทั้งต้องการหยุดพักการจัดรายการลงชั่วคราว อย่างไรก็ตาม รายการกลับมาออกอากาศอีกครั้งในรูปแบบรายการทางโทรทัศน์ในชื่อรายการ สามแยกทีวี ทางช่อง GMM ONE นับตั้งแต่วันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2556
ในปี พ.ศ. 2560 รายการกลับมาออกอากาศอีกครั้งในรูปแบบรายการทางโทรทัศน์ในชื่อรายการ สามแยกปากหวาน ทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 นับตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 โดยมีพิธีกรคือ อ๊อฟ - ปองศักดิ์ รัตนพงษ์, ป๊อป - ปองกูล สืบซึ้ง และว่าน - ธนกฤต พานิชวิทย์
รูปแบบการจัดรายการ.
รูปแบบในรายการแต่ละสัปดาจะเป็นการพูดคุยในประเด็นต่าง ๆ ที่เป็นประเด็นสำคัญในช่วงระยะเวลานั้น ๆ โดยส่วนใหญ่ รายการจะแบ่งเป็น 2 ช่วง ได้แก่ สามแยกแตกประเด็น และปากหวานงานเข้า โดยระหว่างดำเนินรายการทั้ง 3 ก็จะอ่านทั้งข้อความ SMS ที่ส่งมาและรวมทั้งข้อความของผู้ฟังที่โพสท์ลงในหน้าแฟนเพจของสามแยกปากหวานใน Facebook เพื่อให้ความคิดเห็นที่แตกต่างมากขึ้น
โดยนับตั้งแต่ 29 พฤษภาคมเป็นต้นมา ก็มีการเพิ่มกติกาการลงโทษในแต่ละสัปดาห์เข้ามา ทำให้ผู้ฟังสามารถติดตามจนกระทั่งจบรายการ โดยให้ผู้ฟังที่โทรศัพท์เข้ามาหน้าไมค์ทั้งใน 2 ช่วงและให้ทำการโหวตดีเจซึ่งจะตั้งไว้บนประเด็นแต่ละสัปดาห์ซึ่งจะแตกต่างกันไปซึ่งบทลงโทษก็จะแตกต่างไปเช่นกัน โดยช่วงแรก ๆ น้าเน็กจะเป็นคนคิดบทลงโทษแต่ช่วงหลังทางทีมงานก็จะเป็นคนคิดบทลงโทษให้
รายการสามแยกปากหวานมีที่มาจากการริเริ่มโดยทางบริษัทที่อยากให้มีรายการทอล์คโชว์ทางหน้าปัดวิทยุ และอยากให้มีผู้ดำเนินรายการถึง 3 คน ทางดีเจไก่ สมพล ปิยะพงศ์สิริ ก็เลยชักชวนดีเจน้าเน็ก เกตุเสพสวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา ที่รับบทน้าเหลือมในรายการเกมฮอตเพลงฮิตให้มาทำรายการนี้คู่กับดีเจโจ้ อัครพล ธนะวิทวิลาศและดีเจโป้ง ณัฐพงษ์ สมรรคเสวี โดยทั้ง 3 ได้ทำการคิดเกี่ยวกับรายการตรงบริเวณบันไดหนีไฟของตึกและต่างแซวผู้หญิงที่เดินผ่านตามประสาของทั้ง 3 ดีเจ โดยน้าเน็กได้กล่าวว่า ตี้ ซึ่งเป็นน้องครีเอทีฟรายการได้เดินมาแซวทั้ง 3 เล่น ๆ ว่า นี่มันสามแยกปากหมานี่หว่า! แต่ก็เดินกลับมาแก้อีกครั้งให้เบาลงว่า สามแยกปากหวานละกัน ซึ่งก็ถือเป็นจุดกำเนิดของชื่อรายการ สามแยกปากหวาน ในปัจจุบัน
ผู้ดำเนินรายการ.
แบ่งได้เป็นสองยุคอย่างง่าย ๆ ก็คือ ยุคโจ้-โป้ง-เน็ก และ ยุคน้าหนวด-แปะโป้ง-บัวลอยเผือก ในปัจจุบัน
โจ้-โป้ง-เน็ก พ.ศ. 2544 - พ.ศ. 2548
ยุคสอง.
น้าหนวด-แปะโป้ง-บัวลอยเผือก ตั้งแต่ 16 มกราคม พ.ศ. 2554 - 30 กันยายน พ.ศ. 2555
ในยุคนี้ เหล่าผู้ฟังได้ตั้งชื่อให้กลุ่ม 3 ดีเจนี้ว่า สามสูบ เพื่อให้ง่ายต่อการเรียกที่ดูเป็นชื่อเฉพาะและเป็นคำพูดที่ติดปากง่ายต่อการจำ
นอกจากนี้ในบางอาทิตย์จะมีกรณีที่มาไม่ครบสามสูบทำให้มีดีเจมาทดแทนซึ่งดีเจเหล่านี้จะมีชื่อเรียกว่า ดีเจอะไหล่ ซึ่งตลอดเวลาออกอากาศที่ผ่านมานั้นก็มีดีเจมาแทนทำหน้าที่เป็นดีเจอะไหล่ดังนี้
ในอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ ตอน สามแยกซิมิ ทางน้าเน็กได้กำหนดให้มีการตั้งสมญานามให้กับคนที่มาหน้าไมค์ เพื่อให้จดจำได้ง่ายและไม่สับสนกัน โดยมีคนที่ได้รับสมญาคนแรกคือ เต๋า โดยตั้งให้เป็น เต๋าปลาแกด
ในอาทิตย์ที่ 14 ตุลาคม 2555 ทีมงานควายโบ้ออกมาประกาศผ่านทาง www.facebook.com/hot3yack ว่า สามแยกปากหวาน เน็ก โป้ง เผือก ขอหยุดพักการจัดรายการ งดออกอากาศไปอย่างไม่มีกำหนด
ทีมงานของรายการ.
ทุกรายการนั้นต้องมีทีมงาน ซึ่งในรายการนี้ก็มีเช่นกันเพียงแต่มีสมญานามให้เรียกเพื่อง่ายต่อการจำ โดยให้ต่อหลังจากชื่อเล่นทีมงานว่า ...-ควาย-โบ้ ซึ่งเป็นการผสมคำระหว่าง ควาย กับ แรมโบ้ ซึ่งหมายความว่าเป็นคนที่ทำงานได้ถึกและทำได้ทุกอย่าง แต่น้าเน็กยังเสริมอีกว่าเป็นคนที่ทำงานได้ทุกเรื่องโดยเฉพาะเรื่องที่ไม่เอาไหน
ซึ่งก็มีทีมงานหลัก ๆ ดังนี้
เป็นโค-โปรแกรมที่มีหน้าที่รับสายผู้ที่โทรมาหน้าไมค์และเป็นอัดบันทึก cd รวมไปถึง ตั้งกล้องถ่ายวิดีโอ และ หน้าที่สำคัญ คือ ชงกาแฟให้น้าเนค กินในแต่ละสัปดาห์
เป็นครีเอทีฟ, คุมรายการ, ดูภาพรวม, ถ่ายกล้องวิดีโอ, ประสานงาน, คุมเวลา, คิดหัวข้อเพื่อนำเสนอประเด็น, สามแยกแตกประเด็น, คิดบทลงโทษ, ตัดไฮไลท์ on air ในแต่ละอาทิตย์ โดย อู๊ด ควายโบ้ จะเป็นแกนนำหลักนำเทปไปให้ทีมตัดต่อเอาไปถ่ายทอดต่อใน YouTube และ เว็บ www.hot915.fm
วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เป็นวันที่เหล่าแฟน ๆ ผู้ฟังจัดตั้ง แฟนเพจ แนน ควายโบ้ Fanpage ซึ่งถือเป็นทีมงานคนแรกที่มีแฟนเพจเป็นของตัวเอง
วันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2555 1 ในทีมงานควายโบ้อย่าง แมน-ควาย-โบ้ ได้ประกาศว่า จะยุติหน้าที่การเป็นทีมงานในฝ่ายครีเอทีฟ เนื่องจากต้องการออกไปหาประสบการณืใหม่ ๆ เพราะฉะนั้น สามแยกปากหวาน ตอน "แต่งงาน" จึงเป็นตอนสุดท้ายในการทำงานของ แมน-ควาย-โบ้
วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 มีการประกาศทีมงานรายการคนใหม่เป็น แอน-ควาย-โบ้ มาทำหน้าที่เสริม
รูปแบบรายการหลัก ๆ ในยุคนี้ จะเป็น การตอบจดหมาย ที่มาจากผู้ฟังทางบ้านและ หนีแม่มาหน้าไมค์ โดยการตอบจดหมายนั้นก็มีกติกาอยู่ที่ว่า 7 บรรทัดซัดเต็ม ๆ ก็คือเขียนอะไรก็ได้แต่ขอให้เขียนส่งอยู่ในกระดาษ 7 บรรทัด แต่ก็เป็นเรื่องตลกที่ผู้ฟังทางบ้าน เขียนจดหมายมาตามขวางของกระดาษซะงั้น ซึ่งการอ่านจดหมายของแต่ละคนนั้นจะแตกต่างกันไป ตามสไตล์ของแต่ละคน
นอกจากนี้ยังมีการสมมุติตัวเองเป็น F4 ที่เป็นที่นิยมในสมัยนั้นในการตอบจดหมายและดำเนินรายการในยุคนั้น
ส่วนการหนีแม่มาหน้าไมค์นั้น จะเป็นการแลกเปลี่ยนความคิดระหว่างดีเจกับผู้ฟังในประเด็นต่าง ๆ
ตามปกติแล้วรายการจะมีรูปแบบหลัก ๆ แบ่งเป็น 2 ช่วงคือ สามแยกแตกประเด็น และ ปากหวานงานเข้า แต่ในช่วงแรก ๆ จะมี 3 ช่วงนั้นก็คือ สามแยกแตกประเด็น, ปากหวานงานเข้า และ ตอบจดหมายและข้อความจากผู้ฟัง แต่ภายหลังก็ตัดช่วงที่ 3 นี้ออกแทน
จนกระทั่งถึงอาทิตย์ที่ 29 พฤษภาคมที่เป็นเทปที่ ดีเจพล่ากุ้ง มาแทนในตำแหน่งของ ดีเจเผือก พร้อมกับประเด็น "ถ้าคุณเป็นซุป'ตาร์ที่สวย, รวยและเก่ง คุณจะเลือกผู้ชายแบบไหน? ระหว่างหน้าตาดีมีเสน่ห์กับหน้าห่วยแต่รวยอารมณ์ขัน" (ซึ่งเป็นการตั้งประเด็นมาจากข่าวการแยกทางของ อั้ม-โน็ต ในช่วงนั้น) โดยน้าเน็กให้ผู้ฟังที่โทรมาหน้าไมค์นั้นโหวตจากทั้ง 3 ดีเจว่า "ถ้าเหลือผู้ชายเพียง 3 คนในโลก น้าเน็ก-พี่โป้ง-พล่ากุ้ง คุณจะเลือกใคร?" โดยคนที่ได้คะแนนน้อยสุดจากการโหวตตลอด 2 ชั่วโมงจะถูกทำโทษด้วยการ เผาขนหน้าแข้งด้วยไฟแช็ก Zippo ซึ่งถือเป็นการลงโทษครั้งแรกของรายการสามแยกปากหวานและคนที่โดนลงโทษครั้งแรกก็คือ ดีเจพล่ากุ้ง นั้นเอง
ซึ่งถ้านับจนถึงปัจจุบัน รายการก็สามารถแบ่งเป็น 3 ช่วงก็คือ
งูเขียวหางไหม้ลายเสือ
งูเขียวหางไหม้ลายเสือ หรือ งูพังกา  เป็นงูพิษชนิดหนึ่ง มีพิษรุนแรง เมื่อเข้าใกล้จะสั่นหางขู่และฉกกัดอย่างรวดเร็ว ออกหากินในเวลากลางคืน อาศัยบนต้นไม้เป็นพุ่มเตี้ยๆ ตามป่าชายเลน หรือตามริมฝั่งคลองที่ติดกับทะเล พบในประเทศอินเดีย (รัฐอัสสัม, หมู่เกาะอันดามัน), ประเทศบังกลาเทศ, ประเทศพม่า, ประเทศไทย, มาเลเซียตะวันตก, ประเทศสิงคโปร์ และ ประเทศอินโดนีเซีย (เกาะสุมาตรา)
เป็นงูขนาดค่อนข้างใหญ่ หัวโตรูปสามเหลี่ยม คอเล็กกว่าหัวและลำตัว ลำตัวอ้วน หัวและลำตัวมีสีเหลืองค่อนข้างซีด บนหัวมีจุดสีดำกระจายทั่วไป ลำตัวมีลายสีดำเป็นแนวกว้างพาดขวาง ระยะไม่แน่นอนจากคอถึงหาง ข้างลำตัวมีลายสีดำเล็กๆ กระจายทั่วไป ท้องสีขาวขอบเกล็ดสีดำ จากลักษณะของลวดลายและสีบนลำตัว ตัวเมียมีขนาดใหญ่และยาวกว่าตัวผู้ ตัวผู้ยาวประมาณ 66.5 ซม. หางยาว 12.5 ซม. ตัวเมียยาวประมาณ 90 ซม. หางยาว 14 ซม. ออกลูกเป็นตัวครั้งละประมาณ 7 -14 ตัว
การเลี้ยง.
งูเขียวหางไหม้ลายเสือ ยังเป็นที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน แต่ว่าเมื่อเทียบกับงูเขียวหางไหม้ท้องเขียวแล้ว งูเขียวหางไหม้ลายเสือเลี้ยงได้ยากกว่าพอสมควรเนื่องจากกินหนูเป็นอาหารและยังมีนิสัยที่ดุไม่เชื่องเหมือนงูเขียวหางไหม้ท้องเขียว
รายพระนามจักรพรรดิเวียดนาม
ด้านล่างนี้คือ รายพระนามจักรพรรดิเวียดนาม
ราชวงศ์เจี่ยว (207 ปีก่อนคริสตกาล – 111 ปีก่อนคริสตกาล).
ยังคงเป็นที่ถกเถียงเกี่ยวกับที่มาของราชวงศ์เจี่ยว (ภาษาจีนออกเสียงว่าราชวงศ์เจ้า) นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่จัดให้ราชวงศ์เจี่ยวเป็นราชวงศ์ของชาวเวียดนาม แต่บ้างส่วนก็อ้างว่าราชวงศ์นี้เป็นราชวงศ์ของชาวจีน
ราชวงศ์เหวียน.
ราชวงศ์เหงียน (Nhà Nguyễn: ค.ศ. 1802-1945) เป็นราชวงศ์สุดท้ายของจักรวรรดิราชวงศ์เหวียน ก่อนถูกผนวกเข้าอินโดจีนของฝรั่งเศส
เปียโตร ดา คอร์โทนา
วงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า
วงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (ชื่อวิทยาศาสตร์: Elapidae; ) เป็นวงศ์ของงูวงศ์หนึ่ง ที่มีพิษร้ายแรง สามารถทำให้มนุษย์หรือสัตว์ขนาดใหญ่ต่าง ๆ ตายได้เมื่อถูกพิษเข้าสู่กระแสเลือด
ซึ่งคำว่า Elapidae ที่ใช้เป็นชื่อทางวิทยาศาสตร์นั้นมาจากภาษากรีกคำว่า "éllops" หมายถึง งูทะเล
มีลักษณะโดยทั่วไป คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและมีฟันเขี้ยวขนาดใหญ่เห็นได้ชัดเจนอยู่ทางด้านหน้า ช่องเปิดของตาอยู่ตรงรอยต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัล-กระดูกพาไรทัล-กระดูกพาราสฟีนอยด์ ขากรรไกรล่างไม่มีกระดูกโคโรนอยด์และกระดูกเดนทารีมีฟัน ไม่มีกระดูกเชิงกราน ไม่มีปอดข้างซ้ายหรือมีแต่ก็เล็กมาก มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างและเจริญเท่ากัน
เป็นวงศ์ที่มีจำนวนสมาชิกมาก พบกระจายอยู่ในเอเชีย ทวีปออสเตรเลีย แอฟริกาและอเมริกา ไม่เว้นแม้แต่ทะเลในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย แบ่งออกเป็นวงศ์ย่อย ได้อีก 6 วงศ์ แบ่งเป็นสกุลทั้งหมด 55 สกุล แบ่งเป็น 360 ชนิดและ 170 ชนิดย่อย
เป็นวงศ์ของงูที่มีพิษร้ายแรง สมาชิกในวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ งูเห่า ("Naja kaouthia"), งูจงอาง ("Ophiophagus hannah") ซึ่งเป็นงูที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ โดยความยาวเต็มที่อาจยาวได้ถึง 5.5 เมตร รวมถึงงูทะเลด้วย ซึ่งถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ย่อย Hydrophiinae ซึ่งเป็นหนึ่งในวงศ์ย่อยของวงศ์นี้เลยทีเดียว
สำหรับในประเทศไทยพบงูในวงศ์นี้ได้30ชนิด
Elapinae
พระคัมภีร์ภาพ
งูก้นขบ
งูก้นขบ เป็นงูไม่มีพิษชนิดหนึ่ง ยาวได้ถึง 1 เมตร พบในประเทศพม่า และตอนใต้ของประเทศจีน (มณฑลฝูเจี้ยน, เขตบริหารพิเศษฮ่องกง และมณฑลไหหลำ) ไปทางใต้จากประเทศเวียดนาม, ประเทศลาว, ประเทศกัมพูชา, ประเทศไทย, คาบสมุทรมลายู และอินเดียตะวันออก ถึงประเทศอินโดนีเซีย (หมู่เกาะรีเยา, เกาะสุมาตรา, เกาะบังกา, เกาะบอร์เนียว, เกาะชวา, เกาะซูลาเวซี, เกาะบูตน และหมู่เกาะซูลา)
มีลำตัวสีดำแกมม่วง มีลายสีขาวเป็นปล้อง ๆ ไม่มีพิษ แต่เข้าใจกันว่ามีพิษ เพราะมีพฤติกรรมชอบชูและแผ่หางซึ่งปลายที่มีสีแดงส้ม เพื่อขู่ศัตรูให้เข้าใจผิด แต่เมื่อถูกคุกคามหรือจับตัว มักจะแกล้งทำเป็นตาย เป็นงูที่หากินบนพื้นดิน รวมทั้งอาศัยอยู่ในโพรงในพื้นดิน อาหารของพวกมันได้แก่ หนอน ลูกงูจงอาง ตัวอ่อนของแมลง ปลา หนู ลูกงูแมวเซา กบ เขียด ตะปาด คางคก อึ่งอ่าง และลูกพังพอนเป็นต้น
งูก้นขบออกเป็นตัวโดยไข่จะฟักในท้องและแม่งูจะคลอดลูกอีกทีเป็นตัวการกำเนิดจะสามารถพบในงูโบอาที่พบในทวิปอเมริกา จะออกลูก 8–13 ตัว หรืออาจจะมากกว่านั้นขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของพื้นที่
ตำบลห้วยสำราญ (อำเภอขุขันธ์)
ตำบลห้วยสำราญ เป็นตำบลหนึ่งใน อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นตำบลที่แยกตัวออกมาจากตำบลห้วยเหนือ โดยมีบ้านแทรงเป็นหมู่บ้านที่เก่าแก่ที่สุดในตำบลห้วยสำราญเนื่องจากมีการค้นพบเจดีย์โบราณ
ตำบลห้วยสำราญ เป็นตำบลใน อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ
อาณาเขต ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การกำหนดเขตตำบลในท้องที่ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ ประกาศวันที่ 8 สิงหาคม 2540 โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 114 ตอนพิเศษ 69 ง ลงวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2540 มีเนื้อที่ประมาณ 42.40 ตารางกิโลเมตร และมีอาณาเขต ดังนี้
ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มสลับกับเนินเขา
ตำบลห้วยสำราญประกอบด้วย 11 หมู่บ้าน คือ
จำนวนประชากรทั้งหมด 5,459 คน แยกเป็น
ชาย 2,748 คน
หญิง 2,711 คน
จำนวนครัวเรือน 1,245 ครัวเรือน
อาชีพของตำบล.
ประชากรในตำบลห้วยสำราญส่วนใหญ่ประกอบอาชีพ ทำนา ค้าขาย และ หัตถกรรมจักสาน ทอผ้า โดยเฉพาะที่ บ้านหนองก๊อก หมู่ที่ 10 ตำบลห้วยสำราญ ประดิษฐ์ ผอบ ทำจากใบตาล ส่งออกต่างประเทศ
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดสระบุรี
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดสระบุรี เป็นเขตการปกครองคณะสงฆ์ไทยในระดับจังหวัด ที่เกิดขึ้นจากการจัดแบ่งตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พุทธศักราช 2505 ฉบับแก้ไข พุทธศักราช 2535 ที่จัดให้มีการปกครองในระดับต่าง ๆ ตั้งแต่มหาเถรสมาคมเป็นองค์กรปกครองสูงสุด มีเจ้าคณะใหญ่ เจ้าคณะภาค เจ้าคณะจังหวัด เจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล และเจ้าอาวาสเป็นลำดับสุดท้าย ในปัจจุบันในฝ่ายคณะสงฆ์มหานิกายมี พระธรรมปิฎก (ชวลิต ป.ธ.9) วัดพระพุทธบาท อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี เป็น เจ้าคณะจังหวัดสระบุรี
วงศ์งูแมวเซา
วงศ์งูแมวเซา หรือ วงศ์งูหางกระดิ่ง หรือ วงศ์งูพิษเขี้ยวพับ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Viperidae, ) เป็นวงศ์ของงูวงศ์หนึ่ง ที่มีพิษร้ายแรงมากวงศ์หนึ่ง ที่ทำอันตรายต่อมนุษย์และสัตว์ต่าง ๆ ให้ตายได้ด้วยน้ำพิษ
มีรูปร่างโดยรวม คือ มีลำตัวป้อมและมีหัวค่อนข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมที่มีขนาดใหญ่กว่าส่วนคอมาก เกล็ดบนหัวมีขนาดเล็กยกเว้นสกุล "Causus" ที่เป็นแผ่นใหญ่ มีแอ่งรับรู้สึกคลื่นความร้อนอินฟราเรดอยู่ระหว่างช่องเปิดจมูกกับตาหรืออยู่ทางด้านล่างของเกล็ดที่ปกคลุมหัว กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาหมุนได้ และมีเขี้ยวพิษขนาดใหญ่เพียงซี่เดียวที่เป็นท่อกลวง เขี้ยวเคลื่อนไหวได้จากการปรับปรุงให้รอยต่อระหว่างกระดูกแมคซิลลากับกระดูกพรีฟรอนทัลขยับได้ ฟันเขี้ยวจะยกตั้งขึ้นเมื่ออ้าปากและเอนราบไปกับพื้นล่างของปากเมื่อหุบปาก ช่องเปิดของตาอยู่ตรงรอยต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัลหรือกระดูกฟรอนทัล-กระดูกพาไรทัล-กระดูกพาราสฟีนอยด์ ขากรรไกรล่างไม่มีกระดูกโคโรนอยด์ ไม่มีกระดูกเชิงกราน ไม่มีปอดข้างซ้ายหรือมีแต่เล็กมาก มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างและเจริญเท่ากัน
เป็นวงศ์ที่มีขนาดใหญ่ มีจำนวนสมาชิกประมาณ 221 ชนิด ประมาณ 32 สกุล และแบ่งออกเป็นวงศ์ย่อยได้อีก 3 วงศ์ แพร่กระจายไปทุกมุมโลกเช่น ทวีปเอเชีย ทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง ยุโรป แอฟริกาและอเมริกาใต้ ยกเว้นแอนตาร์กติกากับโอเชียเนีย
สำหรับในทวีปเอเชีย ชนิด "Azemiops feae" พบได้ในพม่า, จีนตอนกลาง และเวียดนาม จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ย่อย Azemiopinae
สำหรับในประเทศไทยจัดว่าเป็นงูที่มีพิษร้ายแรง ได้แก่ งูกะปะ หรือ งูปะบุก ("Calloselasma rhodostoma") ที่จัดอยู่ในวงศ์ย่อย Crotalinae และงูแมวเซา ("Daboia russellii") ที่อยู่ในวงศ์ย่อย Viperinae เป็นต้น
Viperidae
วงศ์งูหางกระดิ่ง
แหวกกะโหลกผี
แหวกกะโหลกผี  เป็นภาพยนตร์สยองขวัญเกาหลี ค.ศ. 2004 กำกับโดย ยู ซังกอน ซึ่งได้ทำให้ภาพยนตร์ชุดนี้โดดเด่นแตกต่างจากภาพยนตร์สยองขวัญเรื่องอี่น โดยภาพยนตร์ชุดนี้มีจุดหักมุมที่ทำให้ผู้ชมช็อคได้เช่นเดียวกับภาพยนตร์ "ซิกซ์เซ้นส์...สัมผัสสยอง" รวมถึง "คฤหาสน์ สัมผัสผวา" ซึ่งจัดได้ว่า "แหวกกะโหลกผี" เป็นภาพยนตร์เกาหลีสยองขวัญเรื่องแรกที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับกระบวนการชันสูตรทางนิติวิทยาศาสตร์
ฮยุนมินเป็นตำรวจจากสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ ได้รับมอบหมายให้สืบหาเจ้าของหัวกะโหลกที่ยังไม่สามารถสรุปได้แน่ชัดว่าเป็น ใคร ซึ่งเดิมเขาต้องการที่จะเลิกทำคดีต่างๆเนื่องจากต้องการมีเวลาให้กับลูกสาว แต่แล้วก็มีหญิงสาวที่มีชื่อว่า ซุนยัง ได้เดินทางมาเพื่อขอร้องให้ฮยุนมินทำคดี เขาจึงทำการประกอบใบหน้าจากกะโหลกนี้เพื่อตรวจสอบว่าเป็นใคร แต่เมื่อยิ่งสืบสาวได้มากเท่าใด เขาก็ยิ่งค้นพบความจริงที่ไม่คาดคิดมาก่อนเท่านั้น
ระบบสกิมเมอร์
การถอดอักษรไทยเป็นอักษรลาตินแบบถ่ายเสียงของราชบัณฑิตยสถาน
วงศ์ย่อยงูหางกระดิ่ง
วงศ์ย่อยงูหางกระดิ่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Crotalinae, ) เป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ Viperidae ที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดและพบกระจายพันธุ์ได้กว้างขวางที่สุด
มีลักษณะโดยรวม คือ มีแอ่งรับรู้คลื่นอินฟราเรดระหว่างช่องเปิดจมูกกับตา กระดูกพาลาทีนมีก้านกระดูกโคเอนัลชิ้นเล็ก กระดูกพรีฟรอนทัลไม่มีก้านกระดูกออร์ไบทัล มีขนาดความยาวตั้งแต่ 30 เซนติเมตรจนถึงร่วม 3.7 เมตร กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในหลายพื้นที่ของโลก ตั้งแต่ยุโรปจนถึงทวีปเอเชีย และทวีปอเมริกาเหนือจนถึงอเมริกากลางและอเมริกาใต้ ในหลากหลายภูมิประเทศ ตั้งแต่ทะเลทรายที่ร้อนและแห้งแล้ง ไปจนถึงที่ราบสูงหรือที่ราบต่ำในป่าดิบหรือบนภูเขาสูงที่ชุ่มชื้น โดยมากจะอาศัยและหากินบนพื้นดิน แต่บางชนิดก็ดำรงชีวิตอยู่บนต้นไม้หรือใช้ชีวิตแบบครึ่งบกครึ่งน้ำ
หากินในเวลากลางคืน โดยใช้แอ่งรับรู้คลื่นอินฟราเรดตรงระหว่างตากับจมูกจับความร้อนที่ออกจากร่างกายของเหยื่อ ซึ่งได้แก่ นกหรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก เช่น สัตว์ฟันแทะชนิดต่าง ๆ ในชนิดที่ดำรงชีวิตแบบครึ่งบกครึ่งน้ำก็จับปลาหรือกบกินเป็นอาหาร แพร่พันธุ์ด้วยการออกลูกเป็นตัว ยกเว้นสกุล "Calloselasma" หรือ งูกะปะ, "Lachesis" และบางชนิดของสกุล "Trimeresurus" ที่วางไข่
มีทั้งหมด 18 สกุล ประมาณ 155 ชนิด โดยสกุลที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ งูหางกระดิ่งที่อยู่ในสกุล "Crotalus" และ"Sistrurus" ที่มีจุดเด่น คือ ปลายหางเป็นปล้องของสารประกอบเคอราติน เรียงตัวต่อเนื่องกันซึ่งเป็นส่วนของผิวหนังลำตัวที่ยังหลงเหลืออยู่จากการลอกคราบแต่ละครั้ง เมื่อสั่นหางส่วนนี้แล้วจะทำให้เกิดเสียงจากการปล้องแต่ละปล้องนั้นเสียดสีกระทบกัน เพื่อใช้เป็นสัญญาณเตือนและข่มขู่สัตว์ที่ใหญ่กว่าที่คุกคาม
สำหรับในประเทศไทย มีงูในวงศ์ย่อยนี้ 16 ชนิด ได้แก่ งูกะปะ ("Calloselasma rhodostoma") ที่พบมากในสวนยางและสวนปาล์มน้ำมันทางภาคใต้, งูหางแฮ่มกาญจน์ ("Trimeresurus kanburiensis"), งูเขียวหางไหม้ท้องเหลือง ("T. trigonocephalus"), งูหางแฮ่มภูเขา ("Ovophis monticola") เป็นต้น
บุคคลวัต
วงศ์ย่อยงูแมวเซา
วงศ์ย่อยงูแมวเซา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Viperinae; ) เป็นวงศ์ย่อยของงูในวงศ์ Viperidae
มีรูปร่างโดยรวม คือ ไม่มีแอ่งรับรู้ถึงคลื่นอินฟราเรดเหมือนงูในวงศ์ย่อย Crotalinae กระดูกพาลาทีนไม่มีก้านกระดูกโคเอนัล กระดูกพรีฟอนทัลไม่มีก้านกระดูกออร์ไบทัล มีขนาดลำตัวปานกลาง โดยเฉลี่ยแล้วประมาณ 30 เซนติเมตร โดยในชนิด "Bitis gabonica" เป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ยาวได้มากกว่า 2 เมตร
พบอาศัยในพื้นที่มีสภาพนิเวศกว้างขวางมากตั้งแต่ในป่าดิบชื้นจนถึงทะเลทราย แพร่กระจายพันธุ์ในพื้นที่ที่เป็นเส้นศูนย์สูตรจนถึงขั้วโลก ออกหากินทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน โดยช่วงเวลาที่หากินสัมพันธ์กับสภาวะอากาศและระดับอุณหภูมิในแต่ละพื้นที่ เช่น สกุล "Vipera" ที่พบในทวีปยุโรปออกหากินในเวลากลางวัน แต่สกุล "Cerastes" ที่พบในทะเลทรายออกหากินในเวลากลางคืน โดยมีพฤติกรรมทั้งหากินในระดับพื้นดินและบนต้นไม้ในระดับต่ำ เช่น สกุล "Atheris" เป็นต้น
กินอาหารซึ่งได้แก่ สัตว์มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก ขยายพันธุ์ได้ทั้งแบบวางไข่และออกลูกเป็นตัว
มีทั้งสิ้น 12 สกุล 65 ชนิด กระจายไปในทวีปยุโรป, แอฟริกา, เอเชีย สำหรับในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียว คือ งูแมวเซา ("Daboia russellii") ซึ่งเป็นงูที่มีพิษร้ายแรงมากในการทำลายระบบโลหิต และจัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Daboia"
งูพิษเฟอา
งูพิษเฟอา  เป็นงูเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ย่อย Azemiopinae และสกุล "Azemiops" ในวงศ์ใหญ่ Viperidae
งูชนิดนี้ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เลโอนาร์โด เฟอา นักธรรมชาติวิทยาชาวอิตาลี โดยฌอร์ฌ อาลแบร์ บูล็องเฌ นักมีนวิทยาและนักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวฝรั่งเศส-เบลเยียม
มีลักษณะโดยรวมคือ ระหว่างตาและช่องจมูกไม่มีแอ่งรับคลื่นอินฟราเรด กระดูกพาลาทีนมีก้านกระดูกโคเอนัลชิ้นใหญ่ ทางด้านท้ายของกระดูกฟรีฟอนทัลและค่อนไปทางด้านในมีก้านกระดูกออร์ไบทัล
มีสีลำตัวที่โดดเด่นชัดเจนมาก โดยตามลำตัวเป็นสีฟ้าเทาอมดำและมีแต้มระหว่างเกล็ดเว้นระยะห่างกันประมาณ 1–2 ชิ้น มีลายแถบสีส้มขาว หัวมีขนาดเล็กเป็นสีส้มเหลืองตัดกับลำตัว ม่านตาเป็นสีส้มเหลืองในแนวตั้ง
มีขนาดความยาวประมาณ 60–70 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ตามกองใบไม้กิ่งไม้ตามพื้นดินของป่าที่มีความชื้นสูงและอุณหภูมิต่ำไม่เกิน 25 องศาเซลเซียส โดยเฉพาะในป่าไผ่และป่าเฟิร์นบนภูเขาสูงในระดับ 800–1,000 เมตร จากระดับน้ำทะเล ออกหากินในเวลากลางคืนและกินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กเป็นอาหาร
พบกระจายพันธุ์ในแถบเทือกเขาตั้งแต่ตอนเหนือของเวียดนาม, ภาคใต้ของจีน (มณฑลฝูเจี้ยน, เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, มณฑลเจียงซี, มณฑลกุ้ยโจว, มณฑลยูนนาน, มณฑลเสฉวน และมณฑลเจ้อเจียง), ตอนใต้ของทิเบต และในรัฐกะชีน ทางภาคเหนือของพม่า
งูชนิดนี้มีพิษที่คล้ายคลึงกับพิษของงูชนิด "Tropidolaemus wagleri" และไม่มีผลต่อการแข็งตัวของเลือด
Azemiops
Azemiops feae
เขตปกครองคณะสงฆ์หนเหนือ
เขตปกครองคณะสงฆ์หนเหนือ เป็นหนึ่งในเขตการปกครองคณะสงฆ์ไทยฝ่ายมหานิกายที่แบ่งเป็น 4 หน คือ หนใต้ หนเหนือ หนตะวันออก และหนกลาง
เจ้าคณะใหญ่หนเหนือรูปปัจจุบัน คือ พระวิสุทธิวงศาจารย์ (วิเชียร อโนมคุโณ) วัดปากน้ำภาษีเจริญ
เขตปกครองคณะสงฆ์มหานิกายหนเหนือมีผู้นำ คือ "เจ้าคณะใหญ่" และแบ่งส่วนเป็น 4 ภาค แต่ละภาคมีหัวหน้าเรียกว่า "เจ้าคณะภาค" ภาคทั้ง 4 ได้แก่
รฐกร สถิรบุตร
เจ้าไชยสงคราม น้อยสมพมิตร ณ เชียงใหม่
รายชื่อตัวละครในนักเตะแข้งสายฟ้า GO
รายละเอียดตัวละครใน อินาสึมะอีเลฟเวน GO ทั้งเกมและอนิเมะ
โรงเรียนมัธยมต้นไรมง.
ชมรมฟุตบอลไรมง.
สมาชิกชมรม.
ชมรมฟุตบอลไรมงถูกแบ่งเป็นสองทีมคือ เฟิสท์ทีม และ เซคันด์ทีม โดยเฟิสท์ทีม เป็นทีมหลักของโรงเรียนมัธยมต้นไรมงและเป็นทีมที่เป็นหลักในการแข่นขันฟุตบอลนัดต่างๆ โดยส่วนใหญ่เป็นผู้เล่นที่เลื่อนขั้นมาจากเซคันค์ทีม ยกเว้นเท็นมะและชินสุเกะที่เข้ามาชมรมฟุตบอล มีสีชุดประจำทีมคือสีเหลือง-ฟ้า ส่วนเซคันด์ทีมเป็นทีมสำรองของทีมชมรมฟุตบอลไรมงที่เพิ่มอีก 1 ทีม เนื่องจากมีผู้สมัครเข้าชมรมฟุตบอลไรมงเป็นจำนวนมาก จึงได้สร้างทีมที่รับเฉพาะนักเรียนที่สมัครเข้าร่วมชมรมฟุตบอลโดยทำหน้าที่เป็นทีมฝ่ายซ้อมให้กับทีมที่ก่อนจะลงแข่ง สีชุดประจำตัวของทีมคือสีขาวและสีเหลือง (เสื้อสมาชิกทีม) และสีเขียว (เสื้อผู้รักษาประตู)
ฟิฟธ์เซ็กเตอร์.
ฟิฟธ์เซ็กเตอร์ (フィフスセクター) คือกลุ่มองค์กรที่ใช้ระบบการจัดการด้านกีฬาฟุตบอล ก่อตั้งขึ้นมาเนื่องจากกีฬาฟุตบอลได้รับความนิยมอย่างมากในประเทศญี่ปุ่น ทำให้เกิดกลุ่มการตลาดในด้านการแข่งขันจนกลายเป็นตัววัดระดับของโรงเรียน และโรงเรียนที่ไม่มีทีมฟุตบอลฝีมือดีจำนวนมากต้องตกต่ำ ฟิฟธ์เซ็กเตอร์จึงกำหนดสถิติแพ้-ชนะให้ทุกโรงเรียนอย่างเท่าเทียม นำบุคคลในองค์กรทั้งโค้ชกับนักฟุตบอลเข้ามาแทรกแซงการแข่งขัน ออกคำสั่งล้มนัดหรือเตรียมคะแนนตามคำสั่ง และนำทีมจากองค์กรเข้ามาแทนทีมในโรงเรียนด้วยวิธีสกปรก โดยนักฟุตบอลที่มาจากองค์กรจะถูกเรียกว่า ซี้ด ซึ่งเป็นเด็กที่ถูกฝึกฝนมาอย่างเข้มงวดจนมีศักยภาพสูงและสามารถเรียกร่างอวตารรวดเร็วกว่านักเตะทั่วไป
คุโระ โนะ คิชิดัน.
คุโระ โนะ คิชิดัน (黒の騎士団, กลุ่มอัศวินดำ) เป็นทีมที่ทางฟิฟธ์เซ็กเตอร์ส่งมายังโรงเรียนไรมงเพื่อทำหน้าที่แทนสมาชิกของชมรมฟุตบอลทั้งหมด โดยมีสึรุกิเป็นผู้นำทีม แต่ว่าได้เห็นพลังอวตารของชินโดทำให้สมาชิกคนอื่นๆของทีมไม่ปรากฏตัว เหลือมีเพียงแค่สึรุกิคนเดียวที่มาทำหน้าที่จับตาชมรมฟุตบอลไรมง แต่หลังจากที่สึรุกิเข้าร่วมชมรมฟุตบอลไรมงอย่างเป็นทางการทำให้ทีมคุโระ โนะ คิชิดัน ไม่ได้ปรากฏตัวเลยตั้งแต่นั้นมา
ดราก้อนลิงก์.
ดราก้อนลิงก์ เป็นทีมของฟิฟธ์เซ็กเตอร์อีกทีม และเป็นทีมที่เป็นโครงการลับของเซนงูจิที่สร้างขึ้นมาโดยสมาชิกผู้เล่นในทีมมีร่างอวตารทั้งหมด ปรากฏตัวในช่วงรอบชิงชนะเลิศของโฮลี่โรดรอบครึ่งหลังโดยได้เปลี่ยนจากทีมโรงเรียนมัธยมต้นเซย์โดซันเข้ามาแทนตามคำสั่งของกฎหมายมาตราที่ 5
โรงเรียนเอย์โตะ.
โรงเรียนเอย์โตะ (栄都学園) เป็นทีมชมรมฟุตบอลที่ว่ากันว่าเป็นทีมที่แข็งแกร่งสุดแต่เบื้องหลังที่แท้จริงคือเป็นทีมที่ไม่ได้มีความแข็งแกร่ง เนื่องจากถูกฟิฟธ์เซ็กเตอร์บังคับให้ทีมโรงเรียนนี้ชนะในการแข่งขันนัดต่างๆ
ในการแข่งขันระหว่างโรงเรียนมัธยมต้นไรมง ได้ให้ไรมงแพ้จากคำสั่งของฟิฟธ์เซ็กเตอร์ ทำให้ไม่สามารถเล่นได้เต็มที่ เพราะว่าเท็นมะได้ดึงสติให้ชินโดยิงประตูเพื่อให้คะแนน
และจากการแข่งขันฟุตบอลในแต่ละนัดของทีมโรงเรียนเอย์โตะ จะมีการส่งผลต่อคะแนนเกี่ยวกับภาควิชาอื่นเข้ามาด้วย
โรงเรียนมัธยมต้นเท็นงาวาระ.
โรงเรียนมัธยมต้นเท็นงาวาระ (天河原中学校) เป็นทีมแรกที่ไรมงลงแข่งในโฮลี่โรดรอบคัดเลือกระดับเขต เดิมทีเป็นทีมโรงเรียนที่มีชื่อเสียงและมีการเข้าชมเยอะที่สุดเช่นเดียวกับไรมง แต่ว่าพอฟิฟธ์เซ็กเตอร์เข้ามาควบคุมทำให้การเล่นของทีมเริ่มมีการตุกติกและใช้วิธีการรุนแรงโดยไม่สนวิธีที่จะเอาชนะแบบตรงๆ ได้
โรงเรียนมัธยมต้นมังโนซาคะ.
โรงเรียนมัธยมต้นมังโนซาคะ (万能坂中学校) เป็นทีมที่ไรมงลงแข่งในการแข่งขันโฮลี่โรดรอบที่ 2 ในรอบระดับเขต ซึ่งสมาชิกในทีมมีซี้ดด้วยกันถึง 3 คน และเป็นทีมฟุตบอลที่มีระดับ A เช่นเดียวกันไรมง
เมื่อซี๊ดของฟิฟธ์เซ็กเตอร์เข้ามาควบคุมในทีมก็ได้เล่นวิธีทำร้ายผู้เล่นแบบตุกติกจนผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามไม่สามารถเล่นฟุตบอลได้ แม้ว่าจะผิดกติกาในการแข่งก็ตาม
โรงเรียนอาโอบะ.
โรงเรียนอาโอบะ (青葉学園) เป็นทีมที่เป็นผู้แข่งขันโฮลีโรดระดับเขตบล็อก A เดิมทีเป็นทีมที่จะลงแข่งกับโรงเรียนมัธยมต้นไรมงในรอบรองชนะเลิศ แต่ถูกเปลี่ยนลงแข่งกับทีมโรงเรียนไคโอในบล็อก B และแพ้ไป
โรงเรียนเทย์โคคุ.