pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
องค์การเทศบาลชัยปุระ  หรือ ชัยปุระนครนิคม (อักษรโรมัน: Jaipur Nagar Nigam) เป็นองค์การบริหารเทศบาลนครชัยปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย มีภาระรับผิดชอบในการบริหารโครงสร้างพื้นฐานและสาธารณูปโภคในนคร องค์การประกอบด้วยแขวง 250 แขวง แต่ละแขวงมีตัวแทนจากการเลือกตั้ง ชัยปุระแบ่งเป็นสองเขตเลือกตั้งได้แก่ชัยปุระ (Jaipur) และชัยปุระชนบท (Jaipur Rural) นายกเทศบาลคนแรกคือศรี โมหัน ลาล คุปตะ (Shri Mohan Lal Gupta) ดำรงตำแหน่งในปี 1994
Jaipur Municipal Corporation
เกาะตาชัย
เกาะตาชัย เป็นเกาะในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน ในตำบลลำแก่น อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา อยู่ไม่ไกลจากหมู่เกาะสุรินทร์ เหตุที่ชื่อเกาะตาชัยเพราะตาชัยเป็นผู้พบเกาะนี้ เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลันเมื่อ พ.ศ. 2541 เริ่มเปิดให้นักท่องเที่ยวได้ตั้งแต่วันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2556 บนเกาะไม่มีที่พัก ไม่มีอาหารขาย มีสิ่งอำนวยความสะดวกคือห้องน้ำแยกชายหญิงเป็นสัดส่วน
เกาะตาชัยมีพื้นที่ 12 ตารางกิโลเมตร และมีชายหาดเพียงแห่งเดียวอยู่ทางด้านทิศตะวันออกของเกาะยาวประมาณ 700 เมตร คนท้องถิ่นเรียกกันว่า "หาดหน้าเกาะ" ชายหาดมีทรายขาวละเอียด น้ำทะเลสีฟ้าใส มีแนวปะการังและปลาหลากหลายชนิด สามารถเล่นน้ำ ดำน้ำตื้น รวมไปถึงสามารถดำน้ำลึกได้ที่บริเวณกองหินใต้น้ำใกล้หัวแหลมทางด้านใต้ของเกาะ ซึ่งเป็นจุดที่นักดำน้ำมีโอกาสจะพบเห็นฉลามวาฬและปลากระเบนราหูได้มากที่สุดจุดหนึ่งของทะเลไทยฝั่งอันดามัน มีพืชและสัตว์เฉพาะถิ่นอย่างสาหร่ายใบมะกรูด ปูเสฉวนยักษ์ หอยมรกตซึ่งเป็นหอยชนิดใหม่ พบเพียงแห่งเดียวบนเกาะตาชัย รวมถึงพบปูไก่ซึ่งเป็นปูน้ำจืดขนาดใหญ่ที่มีเสียงร้องคล้ายไก่
ตำราคำสอนแห่งอเมเนมเฮต
ตำราคำสอนแห่งอเมนเอมเฮต (หรือที่รู้จักในชื่อ "คำแนะนำของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 ถึงพระราชโอรสของพระองค์ เซซอสทริส") เป็นบทกวีอียิปต์โบราณเรื่องสั้นประเภทตำราคำสอนเซไบยต์ (sebayt) ที่เขียนขึ้นในช่วงต้นของสมัยราชอาณาจักรกลาง บทกวีนี้ใช้รูปแบบของบทพูดคนเดียวที่เร้าอารมณ์ยิ่ง ซึ่งส่งมาจากดวงพระวิญญาณของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 จากราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ที่ถูกลอบปลงพระชนม์ให้กับฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1ผู้เป็นพระราชโอรส โดยบรรยายถึงแผนการสมคบคิดที่ทำการลอบปลงพระชนม์พระองค์ และกำชับพระราชโอรสของพระองค์ไม่ให้เชื่อใจใครเลย บทกวีนี้เป็นการขออภัยโทษต่อการกระทำของฟาโรห์ก่อนหน้า และจบลงด้วยการชักชวนให้ฟาโรห์เซนุสเรตขึ้นครองพระราชบัลลังก์และปกครองอย่างชาญฉลาดแทนฟาโรห์อเมนเอมฮัต
คำทำนายแห่งเนเฟอร์ติ
คำทำนายแห่งเนเฟอร์ติ เป็นหนึ่งในวรรณกรรมไม่กี่ฉบับที่ยังหลงเหลืออยู่จากสมัยอียิปต์โบราณ เรื่องราวเกิดขึ้นในช่วงสมัยอาณาจักรเก่าภายใต้การปกครองของฟาโรห์สเนฟรู อย่างไรก็ตาม ข้อความดังกล่าวมาจากบุคคลที่มีนามว่า "เนเฟอร์ริต" ซึ่งน่าจะประพันธ์ขึ้นในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ ลักษณะของประเภทการประพันธ์เป็นที่ถกเถียงกันอยู่ มีหลายทฤษฎีที่ระบุว่าวรรณกรรมเป็นเรื่องโรแมนติกทางประวัติศาสตร์ในรูปแบบคำทำนายหลอก วรรณกรรมทางการเมือง แรงจูงใจทางศาสนา ตลอดจนข้อความทางวรรณกรรมที่สร้างขึ้นเพื่อเปลี่ยนแปลงและปรับปรุงสถานการณ์ในพระราชอาณาจักรอียิปต์ในสมัยราชวงศ์ที่สิบสอง
"คำทำนายแห่งเนเฟอร์ติ" ได้ถูกตีความว่า เป็นหลักฐานเบื้องต้นเพื่อสนับสนุนทัศนะที่ว่า ฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 มีเชื้อสายจากนิวเบียจากพระราชมารดาของพระองค์ ซึ่งมีการอธิบายว่าเป็น "สตรีแห่งตาเซติ" และถือกำเนิดขึ้นในอัสวาน บริเวณส่วนใต้สุดของอียิปต์
ไอ ไอ ไอ ไอศกรีม
ไอ ไอ ไอ ไอศกรีม  เป็นซีรีส์อนิเมะสั้น 3D CGI ผลิตโดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชัน และ TIA ร่วมกับเครือไอศกรีมจังหวัดโอนินาวะ Blue Seal และบริษัทของเล่น Takara Tomy กำกับโดยจูเรีย มัตสึโมโตะ ("TsukiPro the Animation") และเขียนบทโดยฮิโรโกะ ฟูกูดะ ("Amanchu! Advance") และออกแบบตัวละครโดยอายะ มัตสึอิ ออกอากาศทางช่องทีวีโตเกียวผ่านรายการวาไรตีสำหรับเด็ก "Kinder TV" ตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2564 ฤดูกาลที่ 2 เริ่มออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565
เรื่องราวแห่งซินูเฮ
เรื่องราวแห่งซินูเฮ (หรือที่รู้จักในชื่อ ซาเนฮัต) ถือเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของวรรณคดีอียิปต์โบราณ เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นภายหลังการเสด็จสวรรคตของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 1 ซึ่งพระองค์เป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์ขึ้นในช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 ก่อนคริสตกาล และประพันธ์ขึ้นเมื่อราว 1875 ปีก่อนคริสตกาล ถึงแม้ว่าต้นฉบับที่ยังหลงเหลืออยู่จะมาจากในรัชสมัยของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 3 ซึ่งปกครองพระราชอาณาจักรอียิปต์ราว 1800 ปีก่อนคริสตกาล
มีการถกเถียงกันอย่างต่อเนื่องในหมู่นักไอยคุปต์วิทยาว่า งานเขียนมีเค้าโครงมาจากเหตุการณ์จริงที่เกี่ยวข้องกับบุคคลที่มีนามว่า ซินูเฮ (อียิปต์โบราณ: "Za-Nhet" "บุตรชายแห่งมะเดื่อ") โดยมีฉันทามติว่ามีความเป็นไปได้มากที่สุดว่างานเขียนนี้จะเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมา ด้วยจากลักษณะที่เป็นสากลของตัวบทที่ค้นพบในตัวละครซินูเฮ รวมทั้งความรอบคอบและความเมตตาดุจดั่งเทพเจ้านั้น ผู้ประพันธ์นิรนามจึงถูกเรียกว่าเป็น "เชกสเปียร์แห่งอียิปต์" ซึ่งความคิดมีความคล้ายคลึงกันในตำราพระคัมภีร์ไบเบิล เรื่องราวแห่งซินูเฮได้ถูกเขียนขึ้นเป็นลักษณะบทกลอนและอาจจะมีการนำมาแสดงด้วย ความนิยมอย่างมากของงานเขียนชิ้นนี้จะพบเห็นได้จากเศษชิ้นส่วนบันทึกเรื่องดังกล่าวที่ยังหลงเหลืออยู่จำนวนมาก
นักอัญเชิญทมิฬ
นักอัญเชิญทมิฬ  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยโดฟุ มาโยอิ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์นิยายออนไลน์เขียนโดยผู้ใช้ โชเซตสึกะ นิ นาโร ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 สำนักพิมพ์ Overlap เริ่มตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือโอเวอร์แลปบุงโกะในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 วาดภาพประกอบโดยคูโรงิง วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 17 เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยกิง อัมมะ เริ่มเผยแพร่ทางเว็บไซต์ "Comic Gardo" ของสำนักพิมพ์โอเวอร์แลปในเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 13 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 อนิเมะดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอ Satelight ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565
ฮามามัตสึโจ
ฮามามัตสึโจ  เป็นย่านธุรกิจทางทิศใต้ของย่านชิมบาชิ เขตมินาโตะ โตเกียว บริเวณชายฝั่งอ่าวโตเกียว
พีระมิดแห่งอเมนเนมเฮตที่ 1
หลักฐานทางโบราณคดีชี้ให้เห็นว่า ฟาโรห์อเมนเอมเฮตที่ 1 ได้ทรงโปรดให้เริ่มสร้างพีระมิดของพระองค์ที่ธีบส์ แต่ด้วยเหตุผลที่ไม่ทราบสาเหตุจึงได้เปลี่ยนเมืองหลวงและที่ตั้งของพีระมิดมาเป็นที่เอล-ลิชต์แทน (ระหว่าง 1991–1778 ปีก่อนคริตกาล) โดยพีระมิดเมื่อสร้างเสร็จแล้วได้มีความสูง 55 ม. ฐานยาว 83 ม. และมีความชัน 54 องศา แกนกลางของพีระมิดทำด้วยหินปูนหยาบเล็ก ๆ ในบริเวณท้องถิ่น ซึ่งเต็มไปด้วยเศษทรายและอิฐโคลน หินปูนบางส่วนถูกดึงออกจากสถานที่อื่น ๆ มีการพบก้อนหินภายในพีระมิดแห่งนี้ที่มาจากพีระมิดแห่งคูฟู, พีระมิดแห่งคาเฟร, พีระมิดแห่งยูนัส และพีระมิดแห่งเปปิที่ 2 (หรือ อาจเป็นเปปิที่ 1) ภายในพีระมิดมีปล้องลาดเอียง ซึ่งปิดด้วยจุกหินแกรนิต เมื่อเวลาฝังพระบรมศพ มันก็จะวิ่งจากโถงทางเข้าระดับพื้นดินไปยังปล่องแนวตั้งที่ลงมาโดยตรงไปยังห้องฝังพระบรมศพ ลักษณะและสภาพโดยรวมของพีระมิดแห่งนี้ในปัจจุบันอยู่ในสภาพที่แย่และหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย
การขุดค้นสำรวจ.
การขุดค้นครั้งแรกของพีระมิดแห่งนี้ดำเนินการโดยนักไอยคุปต์วิทยาชาวฝรั่งเศสนามว่า แกสตง แมสเปโร ในปี ค.ศ. 1882 ต่อมาการขุดค้นของเขายังคงดำเนินต่อไปโดยการสำรวจทางโบราณคดีของฝรั่งเศสภายใต้การดูแลของ เจ. อี. โกติเออร์ และกุสตาฟ เฌอกีเออร์ ในปี ค.ศ. 1894 และ ค.ศ. 1895 การขุดค้นยังดำเนินต่อไปอีกโดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 ถึง ค.ศ. 1934 โดยอัลเบิร์ต ลิธโก และอาเธอร์ เมกซ์ ในทีมจากพิพิธภัณฑ์เมโทรโพลิแทนในนิวยอร์ก ในช่วงเวลาของการขุดค้นเหล่านี้ พีระมิดอยู่ในสภาพที่เสียหายอย่างมากและขณะนั้นเหลือความสูงเพียง 20 เมตร โดยพื้นที่รอบๆ ส่วนใหญ่ได้สูญหายไปแล้ว ไม่มีการสำรวจครั้งใดที่ประสบความสำเร็จในการสำรวจภายในของพีระมิด เนื่องจากทางเดินภายในถูกน้ำท่วมด้วยน้ำใต้ดิน
เอ็นเกจคิส
เอ็นเกจคิส (Engage Kiss) เป็นโครงการสื่อผสมญี่ปุ่น สร้างสรรค์โดยอนิเพล็กซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอเอ-1 พิกเจอร์ส เขียนบทโดย ฟูมิอากิ มารูโตะ และออกแบบตัวละครโดย ซึนาโกะ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 เกมมือถือพัฒนาโดยสแควร์เอนิกซ์ได้ประกาศสร้างในชื่อเกมว่า "เอ็นเกจคิล" (Engage Kill)
เรื่องราวของ ชู ชายหนุ่มที่เปิดบริษัทเป็นของตัวเอง ที่ทำงานเพื่อหาเงิน อยู่กับ คิซาระ สาว ม.ปลาย ที่ดูเขาแบบใกล้ชิด แต่ตัวเธอเป็นปีศาจที่ทำสัญญาและจูบกับเขาเพื่อดูดพลังงาน ทำให้ต้องพัวพันกับพวกปีศาจ ในการทำงานเขาต้องติดต่อขอความช่วยเหลือจาก อายาโนะ ลูกสาวประธานบริษัทที่ ชู เคยทำงานด้วย อดีตแฟนเก่าของเขาและยังกังวลเรื่องชีวิตความเป็นอยู่ของเขา
อาคารสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
อาคารสภานิติบัญญัติแห่งชาติ  เป็นอาคารที่ทำการและใช้ประชุมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ตั้งอยู่ในย่านนางาตาโจ เขตชิโยดะ โตเกียว อาคารเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1920 และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1936 โดยแบ่งส่วนสภาผู้แทนราษฎรอยู่ฝั่งปีกซ้าย และราชมนตรีสภาอยู่ฝั่งปีกขวา
มิสซิสอินเตอร์เนชันแนล
มิสซิสอินเตอร์เนชันแนล  เป็นงานระดับนานาชาติประจำปีสำหรับ "ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วที่มีเกียรติที่สุด"
ประวัติและรุ่นประกวด.
มีการประกวดหลายครั้งที่เรียกว่า มิสซิสอินเตอร์เนชันแนล ย้อนกลับไปในปี 1988
1988 ถึง ปัจจุบัน.
เป็นการแข่งขันที่ออกแบบมาเพื่อแสดงความสำเร็จของผู้หญิงที่แต่งงานแล้วยุคใหม่ ตลอดจนความมุ่งมั่นในการสมรสและครอบครัว เป็นการประกวดการสมรสที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา นี่เป็นการประกวดความงามระดับโลกเพียงงานเดียวที่เกี่ยวข้องกับสามีโดยให้พวกเขาพาภรรยาขึ้นไปบนเวทีและสวมมงกุฎให้ภรรยาของเขา ผู้หญิงต้องส่งเสริมเวทีที่พวกเขาเลือกโดยเป็นส่วนหนึ่งของการประกวด เนื่องจากการแข่งขันมุ่งเน้นไปที่การบริการชุมชนมากกว่าความงาม ผู้เข้าแข่งขันจะได้รับคะแนนจากการสัมภาษณ์ส่วนตัวและบนเวที (50%), ชุดราตรี (25%) และชุดออกกำลังกาย (25%) จัดขึ้นที่เมืองโรอาโนค รัฐเวอร์จิเนีย และการจัดประกวดจัดขึ้นในรัฐต่างๆ ในสหรัฐอเมริกาทุกปี
ผู้จัดงาน International Pageants ยังจัดการประกวด Miss International ที่มีขนาดเล็กกว่าในอเมริกา (เพื่อไม่ให้สับสนกับการประกวด Miss International ของญี่ปุ่น) และการประกวด Miss Teen และ Miss Pre-Teen International.
ผู้ครองตำแหน่ง มิสซิสอินเตอร์เนชันแนล 2021 คนปัจจุบันคือ Yolanda Stennett จากสหรัฐอเมริกา.
2006 ถึง ปัจจุบัน.
ในปี 2016 การประกวด TKS Mrs International Pageant ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการในระดับสากลว่าเป็นการประกวดสตรีนานาชาติที่มีความเกี่ยวข้องมากที่สุดสิบอันดับแรก
ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — สหรัฐ
ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — สิงคโปร์
ฮิโนเดะ
ฮิโนเดะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้มีประชากรประมาณ 16,563 คน มีความหนาแน่นของประชากร 590 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น
ฮิโนเดะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน "Cfa") มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในฮิโนเดะคือ 12.3 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 2,998 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 23.5 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 0.7 °C
พื้นที่ที่เป็นเมืองฮิโนเดะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมูซาชิ ต่อมาเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1878 ในช่วงการปฏิรูปที่ดินหลังการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนิชิตามะ จังหวัดคานางาวะ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านฮิราอิและหมู่บ้านโองูโนะ โดยเป็นการจัดตั้งในรูปแบบเทศบาล อำเภอนิชิตามะได้โอนย้ายไปขึ้นอยู่กับมหานครโตเกียวเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1893 หมู่บ้านฮิโนเดะได้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1955 โดยการควบรวมหมู่บ้านฮิราอิกับหมู่บ้านโองูโนะ ต่อมาหมู่บ้านฮิโนเดะก็ได้ยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1974
อดีตนายกรัฐมนตรี ยาซูฮิโระ นากาโซเนะ มีบ้านพักหลังเล็ก ๆ ชื่อว่า ฮิโนเดะซันโซ ตั้งอยู่ที่เมืองฮิโนเดะ ใน ค.ศ. 1983 ระหว่างที่ดำรงตำแหน่ง นากาโซเนะได้เชิญประธานาธิบดีสหรัฐ โรนัลด์ เรแกน มาที่บ้านพักและจัดการประชุมสุดยอดระหว่างสหรัฐกับญี่ปุ่นในบรรยากาศที่ไม่เป็นทางการเพื่อสร้างความสัมพันธ์ส่วนตัวฉันมิตร นอกจากนี้ หลังจากที่ลาออกจากการเป็นนายกรัฐมนตรี นากาโซเนะยังได้เชิญอดีตประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ช็อน ดู-ฮวัน อดีตประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต มีฮาอิล กอร์บาชอฟ และวีไอพีต่างชาติอีกหลายคน รวมถึงเอกอัครราชทูตสหรัฐมาที่บ้านพักหลังนี้ด้วย นากาโซเนะได้บริจาคบ้านพักหลังนี้ให้กับเทศบาลเมืองฮิโนเดะเมื่อ ค.ศ. 2006 โดยปัจจุบันได้รับการดูแลในฐานะสวนสาธารณะ
เมืองฮิโนเดะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเมืองที่เป็นสภาเดี่ยวมีสมาชิกจำนวน 14 คน ฮิโนเดะรวมทั้งเทศบาลอากิรูโนะ ฟุซซะ ฮามูระ มิซูโฮะ ฮิโนฮาระ และโอกูตามะ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภามหานครโตเกียวจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโตเกียวที่ 25 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
เมืองฮิโนเดะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง (ฮิราอิ ฮนจูกุ และโองูโนะ) และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง (ฮิราอิ และโองูโนะ) ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย นอกจากนี้ยังมีวิทยาเขตย่อยของมหาวิทยาลัยเอเชียตั้งอยู่ที่เมืองฮิโนเดะอีกด้วย
Hinode, Tokyo
ยศทหารกองทัพบกสาธารณรัฐจีน
ยศทหารบกสาธารณรัฐจีน
ซอราซูรี
ซีลซูฟฟีเซแดมเม
ซีลซูฟฟีเซแดมเม (เพลง)
องเนอชองช์ปา (เพลง)
องเนอชองช์ปา
องเนอชองช์ปา (วิดีโอ)
เลปลูสกร็องซูกเซเดอเซลีนดียง
อาโลแล็งปียา
อวีนฟีย์เอกาตร์ตีป
เอซีลนองแรสเตกวีน (เฌอเซอเรแซล-ลา)
อิมมอร์ทอลิตี
กูดบาย (เดอะแซดเดสต์เวิร์ด)
ดองเซิงโนตเรอมงด์
ไมล์สทูโก (บีฟอร์ไอสลีป)
ตูเลเซอเกร
แก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์
แก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์ (ภาษาอังกฤษ : Cataracts of the Nile) เป็นส่วนบริเวณตื้นหรือแก่งน้ำเชี่ยวของแม่น้ำไนล์ที่อยู่ระหว่างเมืองคาร์ทูมและเมืองอัสวาน ซึ่งบริเวณแห่งนั้นด้วยหินก้อนเล็กๆ จำนวนมากที่โผล่ขึ้นมาจากก้นแม่น้ำ ตลอดจนมีเกาะแก่งหินจำนวนมาก ในบางแห่งก็มีกระแสน้ำเชี่ยว และในขณะที่บางแห่งกระแสน้ำไหลปกติแต่ไหลผ่านบริเวณที่ตื้นเขิน
แก่งน้ำตกทั้งหกแห่ง.
โดยเริ่มนับจากด้านปลายแม่น้ำไปยังต้นแม่น้ำไนล์ (จากเหนือลงใต้):
ใน อียิปต์:
ใน ซูดาน:
นักธรณีวิทยาได้ระบุว่า พื้นที่ทางตอนเหนือของซูดานมีการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกและการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกในบริเวณนี้ส่งผลให้แม่น้ำมีลักษณะ "อ่อนเยาว์" ซึ่งส่วนตวัดโค้งของแม่น้ำไนล์ในนิวเบียได้เปลี่ยนเส้นทางของแม่น้ำไนล์ไปทางทิศตะวันตก ในขณะเดียวกันก็ทำให้ระดับความลึกในแม่น้ำตื้นขึ้นและก่อให้เกิดแก่งน้ำตก ถึงแม้ว่าพื้นแม่น้ำจะสึกกร่อนจากการกัดเซาะ แต่ผืนดินก็กลับถูกยกตัวขึ้น ทำให้ส่วนต่างๆ ของพื้นแม่น้ำเป็นพิ้นที่โล่ง ภูมิลักษณ์ที่โดดเด่นเหล่านี้ของแม่น้ำไนล์ระหว่างเมืองอัสวานและเมืองคาร์ทูม ซึ่งเกิดและพบได้ในหลายจุด จึงเรียกกันว่าแก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์ ในขณะที่ส่วนปลายแม่น้ำบางครั้งจะเรียกว่า "แม่น้ำไนล์อียิปต์" ความแตกต่างทางธรณีวิทยาระหว่างสองส่วนของแม่น้ำนี้มีความสำคัญมาก ทางเหนือของเมืองอัสวาน ซึ่งมีท้องแม่น้ำที่ไม่เป็นหิน แต่กลับเต็มด้วยตะกอน และอยู่ห่างไกลจากส่วนที่แม่น้ำตื้นเขิน จึงเชื่อกันว่า ในอดีตหินบริเวณดังกล่าวถูกกัดเซาะให้มีความลึกหลายพันฟุต ซึ่งส่งผลให้เกิดหุบเขากว้างใหญ่ และในปัจจุบันจึงเต็มไปด้วยตะกอน
คำว่า แก่งน้ำตก หรือ " cataract " มีรากคำมาจากภาษากรีก "καταρρέω" (แปลว่า "ไหลลง") ถึงแม้ว่าคำภาษากรีกดั้งเดิมจะอยู่ในรูปของพหูพจน์เท่านั้น ("Κατάδουποι)" อย่างไรก็ตาม ในทางตรงกันข้าม แก่งน้ำตกหลักทั้งหกแห่งของแม่น้ำไนล์ก็ไม่สามารถอธิบายได้อย่างถูกต้องว่าเป็นแก่งน้ำตก และให้คำจำกัดความที่กว้างขึ้น แก่งน้ำตกเหล่านี้ก็เช่นเดียวกันกับแก่งน้ำตกขนาดเล็ก ๆ อีกหลายแห่ง
ในสมัยโบราณ อาณาจักรอียิปต์บนได้แผ่ขยายอาณาเขตจากทางใต้ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ไปยังแก่งน้ำตกแห่งที่หนึ่ง ในขณะที่อยู่ดินแดนบริเวณต้นแม่น้ำที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยอาณาจักรคุชโบราณ ซึ่งต่อมาจะเข้ายึดครองดินแดนอียิปต์ในช่วงตั้งแต่ 760 ถึง 656 ปีก่อนคริสตกาล นอกจากการรุกรานชาวคุชแล้ว สำหรับประวัติศาสตร์อียิปต์ส่วนใหญ่ ในแก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่แก่งน้ำตกแห่งที่หนึ่ง ซึ่งส่วนใหญ่ทำหน้าที่เป็นพรมแดนตามธรรมชาติ เพื่อป้องกันการข้ามเข้ามาจากทางใต้ เนื่องจากในพื้นที่ดังกล่าวจะต้องอาศัยการเดินทางของแม่น้ำเพื่อเดินทางไปทางเหนือและใต้ ซึ่งส่งผลให้ชายแดนทางใต้ของอียิปต์ได้รับการปกป้องจากการรุกราน และนอกเหนือจากการปกครองในอียิปต์ของชนชาติคุชในระยะเวลาสั้น ๆ แล้ว มันยังคงเป็นพรมแดนตามธรรมชาติสำหรับประวัติศาสตร์อียิปต์ส่วนใหญ่
เอราทอสเทนีสแห่งไซรีเน ได้ให้คำอธิบายที่แม่นยำของแก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์ไว้ว่า
แก่งน้ำตกทั้งหกแห่งของแม่น้ำไนล์ได้ถูกบรรยายโดยนักท่องเที่ยวชาวยุโรปจำนวนมาก โดยเฉพาะวินสตัน เชอร์ชิลล์ในหนังสือ "The River War (1899)" ซึ่งเขาเล่าถึงความพยายามของชาวอังกฤษที่พยายามจะกลับไปยังซูดานระหว่างปี ค.ศ. 1896 ถึง ค.ศ. 1898 หลังจากที่พวกเขาถูกบังคับให้ออกจากซูดานไปในปี ค.ศ. 1885
พิพากอธรรม
พิพากอธรรม  เป็นภาพยนตร์อเมริกัน ปี ค.ศ. 1962 กำกับการแสดงโดย โรเบิร์ต มัลลิแกน เขียนบทภาพยนตร์โดย ฮอร์ตัน ฟูเต เนื้อเรื่องสร้างจากนวนิยายที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์เรื่อง "ผู้บริสุทธิ์" (ค.ศ. 1960) โดย ฮาร์เปอร์ ลี นำแสดงโดย เกรกอรี เพก ในบท "อัตติกัส ฟินช์" ร่วมด้วยนักแสดงเด็กอย่าง แมรี แบดแฮม, ฟิลลิป อัลฟอร์ด และ จอห์น เมกนา ในบทบาทนักแสดงสมทบ โดยตัวละคร อัตติกัส ฟินช์ ได้รับการพูดถึงว่าเป็นบทบาทการแสดงที่ดีที่สุดของ เกรกอรี เพก นอกจากนี้ แมรี แบดแฮม ซึ่งเป็นนักแสดงเด็กหญิงวัยเพียง 10 ขวบ ก็ได้รับคำชื่นชมอย่างสูงกับบท "จีน หลุยส์ ฟินช์" หรือ "สเกาต์" อีกทั้งยังถือเป็นการปรากฏตัวในภาพยนตร์เป็นครั้งแรกของ โรเบิร์ต ดูวัล ที่ก่อนหน้านี้เขามีผลงานการแสดงแค่ในละครโทรทัศน์
ในปี ค.ศ. 1995 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเลือกจากหอสมุดรัฐสภาให้เป็นภาพยนตร์อนุรักษ์ของหอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติสหรัฐ ในฐานะภาพยนตร์ที่มีความสำคัญทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ หรือสุนทรียศาสตร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 2003 สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ได้ยกให้บท "อัตติกัส ฟินช์" เป็นวีรบุรุษในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งยุคศตวรรษที่ 20 ในปี ค.ศ. 2007 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในอันดับที่ 25 ของภาพยนตร์อเมริกันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลเนื่องในโอกาสครบรอบ 10 ปี ของสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน
ในปี ค.ศ. 2012 ทางยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ ได้นำฟิล์มของภาพยนตร์เรื่องนี้ไปทำการบูรณะซ่อมแซมใหม่ให้มีความคมชัดของภาพอยู่ในระดับสูง (1920×1080 พิกเซล) รวมทั้งมีการรีมิกซ์เสียงใหม่ในรูปแบบเสียงดีทีเอส เอชดี มาสเตอร์ 5.1 โดยจัดจำหน่ายทั่วโลกในรูปแบบบลูเรย์ และปี ค.ศ. 2020 สถาบันภาพยนตร์บริติช ได้นำภาพยนต์เรื่องนี้บรรจุไว้ในรายชื่อภาพยนตร์ 50 เรื่อง ที่ควรดูเมื่ออายุครบ 15 ปี
ภาพยนตร์ดำเนินเนื้อเรื่องในช่วงต้นยุคคริสต์ทศวรรษ 1930 ผ่านการบรรยายเนื้อเรื่องจากตัวละคร "จีน หลุยส์ ฟินช์" หรือ "สเกาต์" ในวัยที่โตเป็นผู้ใหญ่ โดย สเกาต์ เล่าเรื่องราวในวัยเด็กของเธอและพี่ชายที่ชื่อ "เจเรมี ฟินช์" หรือ "เจ็ม" พี่น้องทั้งสองอาศัยอยู่อย่างมีความสุขที่เมืองเมย์คอมบ์ รัฐแอละแบมา โดยได้รับการเลี้ยงดูจากพ่อของเธอ "อัตติกัส ฟินช์" ทนายความซึ่งเป็นพ่อหม้ายเนื่องจากภรรยาเสียชีวิต และแม่บ้านผิวสีชาวแอฟริกัน-อเมริกันที่ชื่อ "แคลเปอร์เนีย"
ในช่วงฤดูร้อนปีหนึ่ง เจ็ม, สเกาต์ และเพื่อนของพวกเขาที่ชื่อ "ชาร์ลส์ เบเกอร์ แฮร์ริส" หรือ "ดิลล์" มักจะออกไปเล่นด้วยกันจนกระทั่งพวกเขาได้เกิดความสนใจปนหวาดกลัวในตัวของเพื่อนบ้านลึกลับที่ชื่อ "อาเธอร์ แรดลีย์" หรือ "บู" ที่ไม่ยอมออกจากบ้านของตัวเอง โดยชาวบ้านในเมืองเมย์คอมบ์มักจะหลีกเลี่ยงการพูดถึงบู และไม่มีใครเห็นเขาออกนอกบ้านมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว เด็กทั้ง 3 ต่างพากันจินตนาการถึงบูจากการที่ได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับลักษณะท่าทางของเขาและเหตุผลที่ทำให้บูต้องหลบซ่อนตัว วันหนึ่งสเกาต์และเจ็มพบว่ามีใครบางคนวางของขวัญชิ้นเล็กๆ ไว้ให้พวกเขาในโพรงต้นไม้หน้าบ้านแรดลีย์ ความจริงแล้วบูผู้ลึกลับแอบแสดงท่าทีเป็นมิตรและมอบสิ่งของแก่เด็กๆ หลายครั้ง แต่เขาไม่กล้าปรากฏตัวให้ใครเห็น
อัตติกัส ฟินช์ ซึ่งเป็นพ่อของเจ็มและสเกาต์ เป็นทนายความท้องถิ่น ผู้มีความเชื่อว่าทุกคนควรได้รับการปฏิบัติอย่างยุติธรรม ลูกความของเขาส่วนใหญ่เป็นผู้ที่มีฐานะยากจน ในบางครั้งอัตติกัส ฟินช์ จึงเลือกรับค่าว่าความเป็นผลิตผลทางการเกษตร ฟืน หรือสิ่งของอื่นๆ แทนเงิน กระทั่งเขาได้รับการแต่งตั้งเป็นทนายความให้กับ "ทอม โรบินสัน" ชายผิวดำซึ่งถูกกล่าวหาว่าข่มขืนหญิงสาวผิวขาวชื่อ "เมย์เอลลา ยูเอลล์" อัตติกัสตกลงว่าความให้ทอมอย่างสุดความสามารถ แม้ว่าชาวเมืองเมย์คอมบ์หลายคนจะไม่ยอมรับ เด็กที่โรงเรียนกล่าวล้อเลียนเจ็มและสเกาต์ว่าเป็น "พวกรักไอ้มืด" เพราะการกระทำของอัตติกัส สเกาต์เกือบจะสู้กับเด็กคนอื่น ๆ เพื่อปกป้องชื่อเสียงของพ่อแม้ว่าเขาจะสั่งห้ามเธอไว้ อัตติกัสเองก็ต้องเผชิญกับกลุ่มคนที่พยายามจะฆ่าทอม แต่สถานการณ์อันตรายก็ผ่านพ้นไป เมื่อเจ็ม, สเกาต์ และดิลล์ สร้างความอับอายแก่กลุ่มคน จนเขาต้องแยกย้ายกันไป โดยทำให้พวกเขามองสถานการณ์ในมุมมองของอัตติกัสและทอม
อัตติกัสไม่ต้องการให้พวกเด็กๆ เห็นกระบวนการพิจารณาตัดสินคดีของทอม โรบินสัน ในศาล พวกเจ็ม, สเกาต์ และ ดิลล์ จึงต้องพากันแอบดูจากที่นั่งของคนดำ ในการพิจารณาคดี เมย์เอลลา กล่าวหาว่าทอม โรบินสัน ได้ทำร้ายร่างกายเธอก่อนจะลงมือข่มขืน โดยเธอแสดงให้เห็นบาดแผลที่ปรากฎบนร่างกาย ฝ่ายอัตติกัสซึ่งเป็นทนายจำเลยได้นำสืบว่าฝ่ายโจทก์ เมย์เอลลาและบ็อบ ยูเอลล์ พ่อขี้เมาของเธอ กำลังให้การเท็จ เมื่อบาดแผลส่วนใหญ่บนร่างกายของเมย์เอลลาจะต้องเกิดจากผู้กระทำที่ต้องถนัดมือซ้าย แต่ทอม โรบินสัน ไม่สามารถใช้มือซ้ายได้เทียบเท่าคนปกติเพราะเคยประสบอุบัติเหตุขณะทำการเกษตร อัตติกัส ยังนำสืบไปอีกว่า เมย์เอลลา ไม่เคยไปพบแพทย์หลังจากเกิดเรื่องและบุคคลที่เธออยู่ด้วยในวันเกิดเหตุและถนัดมือซ้ายในระดับใช้งานได้อย่างปกติก็คือ บ็อบ ยูเอลล์ พ่อของเธอเอง และเขายังแสดงให้เห็นว่าเมย์เอลลาผู้ไม่มีเพื่อนเป็นฝ่ายพยายามสร้างสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับ ทอม โรบินสัน ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่อาจยอมรับได้ในสังคมอเมริกันสมัยนั้นที่หญิงผิวขาวจะมีความสัมพันธุ์ชู้สาวกับชายผิวสี และพ่อของเธอจับได้ จึงมีความเป็นไปได้ว่า คนที่ทำร้ายร่างกายของเมย์เอลลา ก็คือพ่อของเธอที่ทราบเรื่องนั่นเอง
แม้ว่าจะมีข้อโต้แย้งที่มีน้ำหนักสามารถยืนยันความบริสุทธิ์ของจำเลย รวมถึงมีเหตุอันควรสงสัยในพยานหลักฐานที่สนับสนุนข้อกล่าวหาของฝ่ายโจทก์ แต่ท้ายที่สุดคณะลูกขุนกลับตัดสินให้ ทอม โรบินสัน มีความผิด แม้ฝ่ายอัตติกัส จะเป็นฝ่ายแพ้คดีในชั้นศาล แต่ผลจากการที่เขาขึ้นว่าความอย่างสุดความสามารถเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมให้กับลูกความของเขาโดยไม่แบ่งแยกว่าเป็นคนผิวสี ทำให้กลุ่มคนผิวสีที่มาฟังการพิจารณาคดีนี้พร้อมใจกันลุกขึ้นยืนอย่างพร้อมเพรียงเพื่อแสดงความเคารพในตัวเขาขณะเขาเดินออกจากศาลเมื่อการพิจารณาคดีจบลง อย่างไรก็ตามผลจากคำพิพากษาในคดีดังกล่าวก็ทำให้ความเชื่อมั่นในระบบความยุติธรรมของเจ็มถูกสั่นคลอนอย่างมาก เช่นเดียวกับตัวของอัตติกัส โดยในขณะที่เขากำลังจะอุทธรณ์คำพิพากษาให้กับลูกความของเขา กลับต้องมาทราบข่าวร้ายว่า ทอม โรบินสัน ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจวิสามัญฆาตกรรมขณะพยายามวิ่งหลบหนีการจับกุม
กิ่งจังหวัดมิยาเกะ
กิ่งจังหวัดมิยาเกะ  เป็นกิ่งจังหวัดที่อยู่ภายใต้การปกครองของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สังกัดสำนักกิจการทั่วไปขององค์การบริหารมหานครโตเกียว
กิ่งจังหวัดมิยาเกะประกอบด้วยหมู่บ้านดังต่อไปนี้บนหมู่เกาะอิซุ
กิ่งจังหวัดมิยาเกะมีเนื้อที่ 76.08 ตารางกิโลเมตร ประชากรจำนวน 3184 คน
จากการที่ภูเขาไฟหลักบนหมู่เกาะได้เกิดการปะทุ มิยาเกะจิมะจึงได้ทำการอพยพประชาชนอย่างสมบูรณ์ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2000 และหลังจากระยะเวลาสี่ปีของการปะทุของภูเขาไฟ จึงได้มีการอนุญาตให้ประชาชนเดินทางกลับมาอยู่อาศัยตามเดิมในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005
Miyake Subprefecture
ลี แจ-ย็อง
Kiyose, Tokyo
ลี แดย็อง
จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย
ฮเยริ
แอน ยัง-มี่
สโมสรฟุตบอลคัสตอม ลาดกระบัง ยูไนเต็ด
เมโรวี
เมโรวี (; อังกฤษ: "Meroë" หรือสะกดได้อีกว่า "Meroe"; เมโรอิติก: หรือ ; และ ; ) เป็นเมืองโบราณบนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไนล์ ห่างจากสถานีรถไฟคาบูชิยา (Kabushiya) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือราว 6 กิโลเมตร อยู่ใกล้กับเมือง เชนดิ ประเทศซูดาน และอยู่ห่างประมาณ 200 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของนครคาร์ทูม ใกล้ ๆ กับเมืองโบราณมีกลุ่มหมู่บ้านที่เรียกว่าบากราวิยาห์  เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรคูชมาเป็นเวลาหลายศตวรรษนับตั้งแต่ประมาณ 590 ปีก่อนคริสตกาล จนกระทั่งราชอาณาจักรล่มสลายในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ราชอาณาจักรของชาวคูชแห่งเมโรวีได้ตั้งชื่อเมืองนี้ว่า "เกาะแห่งเมโรวี (Island of Meroë)" ซึ่งเมืองแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตบูทานาในปัจจุบัน ซึ่งเป็นเขตที่ล้อมรอบด้วยแม่น้ำไนล์ (จากแม่น้ำแอตบาราห์ถึงนครคาร์ทูม) ซึ่งบรรจบจากแม่น้ำแอตบาราห์และแม่น้ำบลูไนล์
มิฮาระ
มิฮาระ  เป็นนครในจังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 471.03 ตารางกิโลเมตร ปี 2020 มีประชากร 90,573 คน
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งสกอตแลนด์
วัลเทอร์ โคน
วัลเทอร์ โคน (; ; 9 มีนาคม ค.ศ. 1923 – 19 เมษายน ค.ศ. 2016) เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีและนักเคมีทฤษฎีชาวออสเตรีย-อเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีร่วมกับจอห์น โพเพิลใน ค.ศ. 1998 จากผลงานด้านการสร้างพื้นฐานความเข้าใจคุณสมบัติทางอิเล็กทรอนิกส์ของวัสดุ โคนมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีความหนาแน่นฟังก์ชันนัล ซึ่งทำให้สามารถคำนวณโครงสร้างอิเล็กตรอนในทางกลศาสตร์ควอนตัมโดยใช้ความหนาแน่นอิเล็กตรอน (แทนที่จะใช้ฟังก์ชันคลื่นสำหรับระบบที่มีหลายอะตอม) การพัฒนาทฤษฎีดังกล่าวทำให้สามารถคำนวณโครงสร้างในระบบที่ซับซ้อนได้แม่นยำมากขึ้น และกลายเป็นเครื่องมือสำคัญในด้านวัสดุศาสตร์ ฟิสิกส์เกี่ยวกับสภาวะควบแน่น และฟิสิกส์เชิงเคมีของอะตอมและโมเลกุล
โคนเดินทางเข้าสู่สหราชอาณาจักรผ่านทางปฏิบัติการ"คินเดอร์ทรันสปอร์ท" ซึ่งเป็นปฏิบัติการช่วยเหลือเด็กในพื้นที่ประเทศออสเตรียหลังจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ผนวกรวมประเทศออสเตรียเข้าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเยอรมนี เขามาจากครอบครัวเชื้อสายยิว และบันทึกว่า "ความรู้สึกของผมเกี่ยวกับประเทศออสเตรียบ้านเกิดของผมนั้นเต็มไปด้วยความปวดร้าว และจะยังคงเป็นเช่นนั้นตลอดไป ความทรงจำช่วงนั้นหลัก ๆ ประกอบด้วยชีวิตหนึ่งปีครึ่งในฐานะเด็กชายชาวยิวภายใต้การปกครองระบอบนาซี และพ่อแม่ของผม ซาโลม็อนและกิเทอร์ โคน ญาติพี่น้องและครูของผมถูกฆ่าตายในช่วงฮอโลคอสต์ ... ผมอยากจะบอกว่าผมมีอัตลักษณ์ความเป็นยิวอยู่เข้มข้น และในช่วงหลายปีที่ผ่านมาผมเข้าร่วมโครงการต่าง ๆ เกี่ยวกับวัฒนธรรมของชาวยิว เช่นการก่อตั้งหลักสูตรยิวศึกษาที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโก" โคนระบุว่าตัวเขาเองเป็นนักเทวัสนิยม
หลังสงครามโลกครั้งที่สองอุบัติขึ้น โคนซึ่งเป็นชาวออสเตรียถูกส่งตัวไปยังประเทศแคนาดาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1940 โคนซึ่งอายุได้ 17 ปีในขณะนั้นเดินทางไปกับกองทหารของอังกฤษไปยังนครเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ก่อนจะเดินทางขึ้นรถไฟไปยังค่ายผู้อพยพที่ทรัวรีวีแยร์โดยถูกกักตัวที่ค่ายในเมืองเชอร์บรุกก่อน โคนเข้าเรียนในสถานศึกษาภายในผู้อพยพก่อนจะสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยโทรอนโต อย่างไรก็ตาม โคนซึ่งมีสัญชาติเยอรมนี (หลังจากที่ออสเตรียถูกผนวกรวม) เขาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าภายในอาคารที่สอนวิชาเคมี เขาจำต้องเข้าเรียนฟิสิกส์และคณิตศาสตร์แทน
ผลงานด้านวิทยาศาสตร์.
โคนสำเร็จปริญญาตรีด้านคณิตศาสตร์ประยุกต์จากมหาวิทยาลัยโทรอนโตใน ค.ศ. 1945 หลังจากที่เข้าเรียนได้ 2 ปีครึ่งจากเวลาปกติ 4 ปี และเข้ารับราชการทหารเป็นเวลา 1 ปีเนื่องจากอยู่ในช่วงสงคราม ต่อมาใน ค.ศ. 1946 เขาสำเร็จปริญญาโทด้านคณิตศาสตร์ประยุกต์ที่โทรอนโตเช่นเดียวกัน ก่อนจะเข้าศึกษาระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเกี่ยวกับปัญหาการกระเจิงของระบบวัตถุสามชิ้น โดยมีที่ปรึกษาได้แก่จูเลียน ชวิงเงอร์ ในระหว่างที่โคนศึกษาที่ฮาร์วาร์ด เขายังได้รับอิทธิพลจากผลงานด้านฟิสิกส์ของแข็งของจอห์น แฮสบรุก แวน วเล็ก โคนสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1948