pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วงศ์นกมุ่นรก วงศ์นกจาบดิน หรือ วงศ์นกกินแมลงป่า (Pellorneidae) เป็นวงศ์ของนกในอันดับนกเกาะคอน (ในวงศ์ใหญ่ Sylvioidea) มีขนาดและสีที่ค่อนข้างหลากหลาย และมักมีขนนกที่พองฟูได้ และโดยเฉลี่ยหางจะมีความยาวเท่าลำตัวหรือยาวกว่า นกเหล่านี้ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในทวีปแอฟโฟร-ยูเรเชีย พบในเขตร้อนซึ่งมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดใน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และ อนุทวีปอินเดีย
วงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) ได้รับการระบุสายพันธุ์ครั้งแรกโดย Jean Théodore Delacour นักปักษาวิทยาชาวฝรั่งเศส - อเมริกันในปีพ. ศ. 2489 ให้เป็นหนึ่งในสี่วงศ์ย่อยของวงศ์นกกินแมลงและนกกะราง (Timaliidae) แต่จากนั้นได้รับการยกระดับขึ้นวงศ์ในปีพ. ศ. 2554 โดยอ้างอิงจากเครื่องหมายดีเอ็นเอ
เป็นนกขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ความยาวในช่วง 10–26 ซม. และ 12-36 กรัม โดยเฉลี่ยยาว 14 ซม.และหนักประมาณ 30 กรัม มีทั้งที่อาศัยบนพื้น และอาศัยบนต้นไม้ วงศ์นกมุ่นรกมีขาที่แข็งแรง มีจะงอยปากโดยทั่วไปคล้ายกับ นกเดินดง หรือ นกกระจิบ (ยกเว้น 3 ชนิดในวงศ์นี้ที่มีจะงอยปากยาว คือ "Rimator malacoptilus" และสองชนิดจากสกุล Jabouilleia ซึ่งมีใบยาวโค้งงอ)
นกบางชนิดเช่น นกจู๋เต้นหางสั้น ( "Napothera brevicaudata" ) ได้ปรับตัวให้เข้ากับที่อยู่อาศัยของพวกมันโดยการทำรังในหลุมหรือโพรงตื้น ๆ ในหน้าผาหินปูนและโขดหิน นกชนิดอื่น ๆ ทำรังบนพื้นดินหรือในต้นไม้หรือพุ่มไม้ พ่อแม่นกทำหน้าที่การดูแลรังและมีการผสมพันธุ์แบบร่วมกัน
การกระจายพันธุ์และที่อยู่อาศัย.
วงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) พบได้ทั่วไปในเขตร้อนของเอเชียและแอฟริกา นกเหล่านี้ชอบอยู่ในที่กำบัง โดยมักจะเกาะตามพงไม้หรือชายป่า
เดิมวงศ์นกมุ่นรกถูกระบุไว้เป็น "วงศ์ย่อย" ของวงศ์ Timaliidae ซึ่งต่อมาจากการวิเคราะห์อย่างละเอียดในวงศ์ใหญ่ Sylvioidea จึงระบุให้วงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) ได้รับการยกฐานะให้เป็น "วงศ์"
การแก้ไขอนุกรมวิธานอีกอย่างหนึ่งคือการเปลี่ยนชื่อของ Rufous-vented grass babbler ("Laticilla burnesii") และ Swamp grass babbler ("Laticilla cinerascens") จากสกุล "Prinia" (ในวงศ์ Cisticolidae ) เป็นสกุล "Laticilla" การจัดลำดับข้อมูลโดยใช้ไมโตคอนเดรียและเครื่องหมายนิวเคลียร์พบว่า "P. burnesii" และ "P. cinerascens" อยู่ในวงศ์อื่นกับสมาชิกคนอื่น ๆ ของ Cisticolidae โดยได้รับการสนับสนุนจากการอนุมานแบบเบย์
60 ชนิดแบ่งออกเป็น 13 สกุล ได้แก่
วัดยอดพระพิมล
วัดยอดพระพิมล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านวัดยอดพระพิมล ตำบลขุนศรี อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี
วัดยอดพระพิมลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2459 เดิมชื่อ วัดสุคนธาราม ชาวบ้านเรียกว่า วัดคลองตัน บริเวณที่สร้างวัดนี้เดิมเป็นป่า ต่อมาชาวบ้านไร่จังหวัดสมุทรสาครได้มาจับจองที่ดินและสร้างวัดขึ้น ได้รับการปรับปรุงสร้างเพิ่มเติมจนเจริญขึ้นมาตามลำดับ ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "วัดยอดพระพิมล" ตามนามท้องที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2518 ปัจจุบันมีพระครูนนทสีลวิมล (ถมยา เขมทตฺโต) เป็นเจ้าอาวาส
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2524 ลักษณะเป็นทรงไทยเสริมด้วยคอนกรีดเสริมเหล็ก มีช่อใบระกา หางหงส์ หน้าบัน ซุ้มประตูหน้าต่างศิลปะลวดลาย ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานนามว่า "พระพุทธพิมลชัย" เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย เนื้อศิลาแดง ศิลปะสมัยอู่ทอง นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ จำนวน 3 องค์ คือพระมหามาลัยเถระ พระพุทธศิลาขาว และหลวงพ่อพุทธฉันทนา อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิสงฆ์จำนวน 1 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ และหอระฆัง
เรอูนียง
แซ็ง-เดอนี (เรอูนียง)
อู๋ จื่อสวี
ริชาร์ด เครนนา
ริชาร์ด ดอนัลด์ เครนนา (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 - 17 มกราคม ค.ศ. 2003) เป็นชาวอเมริกันที่เป็นนักแสดงภาพยนตร์ โทรทัศน์ และวิทยุ และผู้กำกับรายการโทรทัศน์
เครนนาได้เข้าร่วมแสดงในภาพยนตร์ เช่น "The Sand Pebbles", "Wait Until Dark", "Un Flic", "Body Heat", the first three "Rambo" films, "Hot Shots! Part Deux", และ "The Flamingo Kid". ความสำเร็จครั้งแรกของเครนนาได้เกิดขึ้นในรายการวิทยุ ค.ศ.1948 ในฐานะนักเรียนไฮสคูลที่มีชื่อว่า "Walter Denton" ร่วมแสดงกับ Eve Arden และ Gale Gordon ในซีรเครือข่าย CBS "Our Miss Brooks". เครนนายังคงดำเนินต่อไปในด้วยการแสดงตลกที่ยาวนานในปี ค.ศ. 1952 จนเข้าสู่รายการโทรทัศน์. นอกจากนี้เขายังมีบทบาทในฐานะ "ลุค แมคคอย์" ใน ABC, และต่อมาเป็น CBS, ซีรีย์โทรทัศน์, "The Real McCoys" (1957–63).
แคว้นล็องเกอด็อก-รูซียง
วาล็องซีแยน
ดีแย็ป
รอล็อง บาร์ท
บงตาซียี
อาสนวิหารอามีแย็ง
อามีแย็ง
พระเจ้าอินจงแห่งโชซอน
โชซอนโบราณ
พระเจ้าฮ็อนจงแห่งโชซอน
พระเจ้าช็องโจแห่งโชซอน
พระเจ้าย็องโจแห่งโชซอน
พระเจ้าซุนโจแห่งโชซอน
พระเจ้าซุกจงแห่งโชซอน
พระเจ้าคย็องจงแห่งโชซอน
พระเจ้าฮย็องจงแห่งโชซอน
พระเจ้าซ็อนโจแห่งโชซอน
พระเจ้ามย็องจงแห่งโชซอน
พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซอน
พระเจ้าเยจงแห่งโชซอน
พระเจ้ามุนจงแห่งโชซอน
พระเจ้าช็องจงแห่งโชซอน
พระเจ้าแทโจแห่งโชซอน
ราชวงศ์โชซอน
ธรรมเนียมพระยศและบรรดาศักดิ์ในราชวงศ์โชซอน
อาฌาซีโอ
ซาอิด เบนรามา
มุฮัมมัด ซาอิด เบนรามา (; เกิดวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวแอลจีเรียที่เล่นในตำแหน่งปีกให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติแอลจีเรีย
เบนรามาเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรนิส ก่อนที่จะถูกปล่อยยืมตัวให้กับ Angers, Gazélec Ajaccio และ Châteauroux ต่อมาเขาย้ายไปเบรนต์ฟอร์ดในอีเอฟแอลแชมเปียนชิปเมื่อ ค.ศ. 2018 เขายิง 27 ประตูจากการลงเล่นให้กับเบรนต์ฟอร์ด 83 นัด
ในวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2020 เบนรามาย้ายร่วมเวสต์แฮมยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกด้วยสัญญายืมตัวหนึ่งฤดูกาล พร้อมทางเลือกในการซื้อขาด ต่อมาในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2021 สัญญายืมตัวสิ้นสุดเนื่องจากเวสต์แฮมเซ็นสัญญาเขาแบบถาวร โดยจ่ายค่าตัว 25 ล้านปอนด์ พร้อมส่วนเพิ่มอีก 5 ล้านปอนด์ ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นที่มีค่าตัวแพงเป็นอันดับที่สามของสโมสร รองจากเซบัสเตียง อาแลร์ และเฟลีปี อังเดร์ซง
Saïd Benrahma
อาสนวิหารแอจมียัตซิน
อาสนวิหารแอจมียัตซิน (; , "Ēǰmiatsni mayr tačar") เป็นอาสนวิหารหลักของคริสตจักรอัครสาวกอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ในเมืองวาการ์สชาพัต จังหวัดอาร์มาวีร์ ประเทศอาร์มีเนีย นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเป็นอาสนวิหารแห่งแรกที่สร้างขึ้นในพื้นที่ของอาร์มีเนียโบราณ และมักถือกันว่าเป็นหนึ่งในอาสนวิหารที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
โบสถ์หลังเดิมสร้างขึ้นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 ระหว่างปี ค.ศ. 301 ถึง 303 ตามธรรมเนียม สร้างขึ้นโดยนักบุญองค์อุปถัมภ์ของประเทศอาร์มีเนีย นักบุญเกรกอรี ผู้นำความกระจ่าง ตามหลังการรับศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำรัฐโดยพระเจ้าเตอร์ดัตที่ 3 แห่งอาร์มีเนีย ตัวโบสถ์สร้างขึ้นทับวิหารของเพกัน เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนผ่านจากการนับถือลัทธิเพกันไปสู่ศาสนาคริสต์ โครงหลักของโบสถ์หลังปัจจุบันสร้างขึ้นราวปี ค.ศ. 483/4 โดยวาฮัน มามีกอนียัน หลังโบสถ์หลังเดิมถูกทำลายระหว่างการรุกรานของพวกเปอร์เซีย
ถึงแม้อาสนวิหารนี้ไม่เคยสูญเสียความสำคัญลง แต่ตัวอาคารก็ถูกทิ้งและขาดการดูแลเป็นเวลานับศตวรรษ ในปี ค.ศ. 1441 โบสถ์ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่เป็นคาทอลิโกเซต และยังคงมีหน้าที่ดังนี้จนถึงปัจจุบัน นับตั้งแต่การโยกย้ายศูนย์กลางบริหารของคริสตจักรอาร์มีเนียไปที่อาณาจักรพระมารดาแอจมียัตซินศักดิ์สิทธิ์ อาสนวิหารก็ถูกชาห์อับบาสที่ 1 แห่งเปอร์เซียปล้นในปี ค.ศ. 1604 ที่ซึ่งหินศักดิ์สิทธิ์และเรลิกต่าง ๆ ถูกนำไปไว้ที่โนว์โจลฟอ นับจากนั้นอาสนวิหารได้รับการทำนุบำรุงขึ้นเรื่อย ๆ หอระฆังได้ถูกนำเข้ามาติดตั้งในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเมื่อปี ค.ศ. 1868 มีการสร้างห้องเก็บเครื่องพิธีที่ปลายฝั่งตะวันออกของอาสนวิหาร ปัจจุบัน อาสนวิหารประกอบด้วยองค์ประกอบจากสถาปัตยกรรมอาร์มีเนียยุคต่าง ๆ ถึงแม้จะสูญเสียความสำคัญไปในสมัยสหภาพโซเวียตเข้ายึดครอง แต่สุดท้ายก็กลับมาดำรงความสำคัญอีกครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และตลอดมาหลังอาร์มีเนียได้รับเอกราช
อาสนวิหารนี้ถือเป็นศูนย์กลางของชาวคริสต์อาร์มีเนียทั่วโลก ที่ตั้งของแอจมียัตซินในอาร์มีเนียดำรงความสำคัญในแง่ของทางศาสนา วัฒนธรรม และการเมืองมาโดยตลอด และเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญที่มีผู้มาเยี่ยมเยียนมากที่สุดในประเทศอาร์มีเนีย อาสนวิหารนี้และคริสต์ศาสนสถานโดยรอบอีกจำนวนหนึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนจากยูเนสโกให้เป็นแหล่งมรดกโลกในปี ค.ศ. 2000
Etchmiadzin Cathedral
นกกินแมลงหัวสีน้ำตาล  เป็นนกในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae)
นกกินแมลงหัวสีน้ำตาล ("M. magnirostre") มีสองชนิดย่อยคือ ชนิดย่อยหลัก "M. m. magnirostre" และชนิดย่อย "M. m. cinereocapilla" (Salvadori, 1868) ชนิดย่อยที่สาม "M. m." "Flavum" พบที่หมู่เกาะ Anamba บางครั้งรวมเข้ากับชนิดย่อยหลัก
ชื่อเฉพาะ "magnirostre" มาจาก ภาษาละติน (จะงอยปากใหญ่) ""magnus" หมายถึง ใหญ่ และ "rostris"" คือ จะงอยปาก ชื่อของชนิดย่อย "cinereocapilla" มาจากภาษาละติน "cinereus" หมายความถึง ขี้เถ้า สีขี้เถ้า และ "capillus" แปลว่า หัว
นกกินแมลงหัวสีน้ำตาลพบได้ใน ซุนดาแลนด์ ตัวอย่างที่ได้รับการระบุสายพันธุ์พบในภาคใต้ของพม่าและไทย ตลอดถึงคาบสมุทรมาเลเซียและเกาะสุมาตรา และชนิดย่อย "M. m. cinereocapilla" เป็นนกเฉพาะถิ่นบนเกาะบอร์เนียว ซึ่งเดิมพบได้ในป่าของสิงคโปร์ แต่ปัจจุบันน่าจะมีสถานะสูญพันธุ์ในสิงคโปร์แล้ว
แหล่งอาศัยตามธรรมชาติของนกกินแมลงหัวสีน้ำตาลคือ ป่าที่ราบลุ่มชื้นเขตร้อน ป่าพรุป่าทุติยภูมิ ป่าปลูก และสวนยางเก่า ในระดับความสูงช่วง ถึง มีข้อเสนอแนะว่าการที่นกกินแมลงหัวสีน้ำตาลชอบอาศัยในป่าสมบูรณ์ (primary forest) เป็นหลักจึงอาจสามารถใช้เป็นตัวบ่งชี้ความสมบูรณ์ของป่าได้
นกกินแมลงหัวสีน้ำตาลมีลำตัวยาว และมีน้ำหนักระหว่าง ขนนกมีสีน้ำตาลหม่นด้านบนและด้านล่างเป็นสีขาว ในชนิดย่อยหลักหัวด้านบนเป็นสีน้ำตาลมะกอก มีแถบสีเทาดำใต้ตา และหนวดสีดำหลายเส้นรอบโคนจะงอยปากซึ่งเป็นลักษณะเด่น ตาแดง จะงอยปากล่างสีอ่อนกว่าจะงอยปากบน
นกกินแมลงหัวสีน้ำตาล กินแมลง ได้แก่ แมลงปีกแข็ง และตั๊กแตน ทำรังและให้อาหารในความสูงตั้งแต่ จากพื้นดิน
FF XIV
ตงกว่าน
ตงกว่าน  เป็นนครระดับจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล ตงกว่านมีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับกว่างโจว เมืองหลวงของมณฑล ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับฮุ่ยโจว ทิศใต้ติดกับเชินเจิ้น และทิศตะวันตกติดกับแม่น้ำเพิร์ล ตงกว่านเป็นส่วนหนึ่งของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล ซึ่งมีผู้อยู่อาศัยกว่า 44.78 ล้านคนจากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 ประกอบด้วยนคร 9 แห่ง (รวมมาเก๊า) พื้นที่รวม
ตงกว่านเป็นที่ตั้งของห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกอย่าง หัวหนานมอลล์  แม้ว่านครตงกว่านจะมีลักษณะทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมกวางตุ้งในรูปแบบเหวย์โถว เช่นเดียวกับวัฒนธรรมแบบฮักกาในเมืองเฟิ่งก่างและเมืองชิงซี (เมืองในตงกว่าน) แต่ประชากรในปัจจุบันส่วนใหญ่พูดภาษาจีนกลางเนื่องจากมีผู้อพยพทางเศรษฐกิจจำนวนมากจากส่วนอื่น ๆ ของจีน นครตงกว่านเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยหลายแห่ง ได้แก่ มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกวางตุ้ง มหาวิทยาลัยแพทย์กวางตุ้ง และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตงกว่าน
ในทางภูมิศาสตร์ ส่วนใหญ่เป็นเนินเขาทางทิศตะวันออกและที่ราบทางตะวันตก โดยมีชายฝั่งยาว ใจกลางนครตงกว่านอยู่ห่างจากกว่างโจวไปทางเหนือ ห่างจากเชินเจิ้นไปทางทิศใต้ ห่างจากฮ่องกง และห่างจากมาเก๊า ตงกว่านตั้งอยู่กึ่งกลางระเบียงเศรษฐกิจกว่างโจว-เชินเจิ้น ซึ่งเป็นศูนย์กลางการคมนาคมทั้งทางบกและทางทะเล
ตงกว่านเป็นนครระดับจังหวัดในมณฑลกวางตุ้ง มีการแบ่งเขตการปกครองที่ไม่เหมือนกับที่อื่นคือไม่มีเขตการปกครองระดับอำเภอ แต่จะแบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับตำบลโดยตรงซึ่งมีทั้งหมด 32 แห่ง ประกอบด้วย 4 แขวง และ 28 เมือง โดยจัดกลุ่มเขตการปกครองระดับตำบลทั้ง 32 แห่งเป็น 6 เขต
ชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง
ชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยนาท 5 สมัย นับว่าเป็น ส.ส.ชัยนาทที่ได้รับเลือกตั้งมากครั้งที่สุด เป็นอดีตประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญแก้ปัญหาภัยแล้ง อดีตประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาปัญหาราคาปุ๋ย และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ดร.ชัยวัฒน์ ทรัพย์รวงทอง เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2497 จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต จากวิทยาลัยครูพระนคร และระดับปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
นายชัยวัฒน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยนาทครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคกิจประชาคม ซึ่งนำโดยนายบุญชู โรจนเสถียร และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคสามัคคีธรรม ต่อมาได้รับเลือกตั้งสมัยที่ 3 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคเสรีธรรม แต่ในปี พ.ศ. 2539 และ พ.ศ. 2544 ไม่ได้รับเลือกตั้ง
นายชัยวัฒน์ ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย แต่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 นายชัยวัฒน์ได้คะแนนเป็นอันดับที่ 4 โดยผู้ได้รับเลือกตั้งคือ นันทนา สงฆ์ประชา และมณเฑียร สงฆ์ประชา จากพรรคชาติไทย แต่มาต่อทั้งคู่ได้ใบแดงจาก กกต. ทำให้มีการเลือกตั้งใหม่ ในปี พ.ศ. 2551 ผลปรากฏว่านายชัยวัฒน์ จากพรรคพลังประชาชน ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. สมัยที่ 5
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง จากนั้นจึงได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ (นายภูมิ สาระผล)
ต่อมาได้เข้าร่วมกับพรรคเพื่อธรรม ซึ่งถูกกล่าวถึงว่าเป็นพรรคสำรองของพรรคเพื่อไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการพรรค ในปี พ.ศ. 2557 ถึงปี พ.ศ. 2561 จึงย้ายมาร่วมงานกับพรรคไทยรักษาชาติ และลงสมัครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่พรรคไทยรักษาชาติ ถูกยุบพรรคก่อน
ยาแก้อักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์
The Album (Blackpink album)
นกกินแมลงป่าอกสีน้ำตาล หรือ buff-breasted babbler "(Pellorneum tickelli)" เป็นสายพันธุ์ของ นก ในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) พบใน บังกลาเทศ กัมพูชา จีน อินเดีย ลาว มาเลเซีย พม่า ไทย และ เวียดนาม แหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติคือป่าชื้นที่ราบ กึ่งเขตร้อนหรือเขตร้อนและป่าดิบเขา
ปากบางแหลม หางและขาค่อนข้างยาว รอบตาและหน้าสีเทา ลำตัวด้านบนและลำตัวด้านล่างน้ำตาลเรียบไม่มีลาย คอและท้องขาวหรือแกมน้ำตาลอ่อนกว่าส่วนอื่น อกมีลายขีดจาง ๆ แข้งและตีนสีเนื้อหรือชมพูเข้ม
มักมีเสียงร้องที่ไพเราะแหลม 1 จังหวะยาว "วี้ว" และ 2 จังหวะค่อนข้างลากเสียง "วิ-ทวี วิ-ทวี" หรือ 3 จังหวะ "วิ-ชูวิดวี่ วิดวี่ วิดวี่" แบบเร็ว
นกกินแมลงป่าอกสีน้ำตาลออกหาอาหารใกล้หรือบนพื้นดิน
กระจายพันธุ์ในบังคลาเทศ อินเดีย จีน พม่า ประเทศไทย เวียดนาม กัมพูชา ลาว และมาเลเซีย
ในประเทศไทยพบในพื้นที่ภาคเหนือตอนล่างและล้านนาตะวันออก ในป่าดิบ ชายป่า ป่าเชิงเขาที่มีพงหนาแน่น ที่ราบถึงความสูง 1,550 เมตร
มี 5 ชนิดย่อย ได้แก่
เถิดเทิงม่วนคักฮักหลาย
โบสถ์นักบุญฮริพซีแม
โบสถ์นักบุญฮริพซีแม (, "Surb Hřip’simē yekeghetsi"; หรือบางครั้งสะกดว่า "Hripsimeh") เป็นโบสถ์ในคริสตจักรอัครสาวกอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ในเมืองวาการ์สชาพัต ประเทศอาร์มีเนีย สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 7 และเป็นหนึ่งในโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงหลงเหลือถึงปัจจุบันของอาร์มีเนีย โบสถ์นี้สร้างขึ้นโดยคาธอลิโกสกอมีตัสเพื่อแทนที่สุสานเดิมซึ่งสร้างขึ้นโดยคาธอลิโกสซาฮักมหาสมณะในปี ค.ศ. 395 และเป็นที่เก็บรักษาเรลิกของนักบุญฮริพซีแมที่ซึ่งโบสถ์แห่งนี้สร้างขึ้นอุทิศให้ โบสถ์หลังปัจจุบันสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 618 และเป็นที่รู้จักดีในฐานะตัวอย่างชิ้นเอกของสถาปัตยกรรมอาร์มีเนียในยุคคลาสสิกและเป็นแบบอย่างในการสร้างโบสถ์หลังอื่น ๆ ในอาร์มีเนียนับแต่นั้น ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 โบสถ์นี้เป็นหนึ่งในแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ควบคู่ไปกับโบสถ์หลังอื่น ๆ โดยรอบ เช่น อาสนวิหารแอจมียัตซิน
Saint Hripsime Church
ชี้ดาบ
ธีรนัย โสตถิปิณฑะ ชื่อเล่น เจม เป็นที่รู้จักในนามปากกา ชี้ดาบ (เกิดวันที่ 25 ตุลาคม 2531) อาชีพนักเขียนอิสระเล่าเรื่องเกี่ยวกับการเดินทาง การสร้างแรงบันดาลใจ และการก้าวผ่านช่วงวัย (Coming of age) ผลงานชิ้นแรกที่เป็นที่รู้จักของชี้ดาบ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน ชื่อหนังสือว่า "1 ปี กับชีวิตที่ผมอยู่ในอเมริกา"
ชี้ดาบ เป็นนามปากกาที่ผันมาจากชื่อภาษาอังกฤษไม่มีความหมาย ที่เจมเคยใช้เล่นเกมว่า achidahp (อชิแดพ) เมื่อผันตัวเองจากเกรียนเกมมาเขียนหนังสือจึงผันชื่อนี้ให้เป็นภาษาไทย เพราะอยากให้คนจำได้ โดยตัดคำว่า "อา" ไป เพราะกลัวคนอ่านมาถามว่าทำไมต้องเป็นอา เป็นน้าหรือปู่ไม่ได้หรือ สุดท้ายจึงเหลือแค่ ชี้ดาบ
เกี่ยวกับการเขียน.
เจมเขียนหนังสือครั้งแรกลงในเว็บเด็กดี ขณะที่ศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หก เพียงเพื่อเป็นการระบายชีวิตที่รันทดตอนไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน แต่คนอ่านชอบสำนวนและอารมณ์ในการเล่า เจมจึงได้แรงบันดาลใจในการเขียน และเริ่มตั้งเป้าหมายว่าจะทำให้ออกเป็นหนังสือให้ได้ จนกระทั่งเจ็ดปีต่อมา เรื่องราวนี้ก็ถูกตีพิมพ์ในหนังสือที่ชื่อว่า "1 ปี กับชีวิตที่ผมอยู่ในอเมริกา"
แฟแร็นตส์ เนแม็ต (นักปัญจกีฬาสมัยใหม่)
แฟแร็นตส์ เนแม็ต (; 4 เมษายน ค.ศ. 1936 – ) เป็นนักปัญจกีฬาสมัยใหม่และแชมป์โอลิมปิกชาวฮังการี เขาได้รับรางวัลเหรียญทองของประเภทบุคคลในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ที่โรม และยังชนะการแข่งขันประเภททีมกับทีมฮังการี
Ferenc Németh (pentathlete)
เฟอร์กัล วันชัย เพาเวอร์
ภัทรานิษฐ์ คำกำพุด
วงเวียนหัวใจ
วงเวียนหัวใจได้ดัดแปลงมาจากนวนิยายและได้นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยจากบทประพันธ์โดย รจเรจเป็นละครแนวโรแมนติก, ดราม่า บริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)ได้นำละครเรื่อง​นี้​กลับ​มาสร้าง​ใหม่เป็นละครโทรทัศน์ไทยในครั้งที่ 2 ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดีในเมื่อปี พ.ศ. 2552 เป็นละครโทรทัศน์ไทยยุคนั้นได้รับกระตอบรับที่ดีและเรตติ้งสูงสุด 19เมื่อในปี พ.ศ. 2552 และหลังจากนั้นโดยมีทีมงานผู้จัดละครบริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)ได้นำละครเรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่เป็นละครโทรทัศน์ไทยครั้งที่ 3 อีกครั้งเมื่อในปี พ.ศ. 2564 โครงเรื่องเดิมหลักโดยนำมาปรับเปลี่ยนบทละครโทรทัศน์ไทยตามยุคสมัยใหม่เป็นต้น
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์ในแต่ละปี.
ถูกสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2527 นำแสดง​โดย ธงไชย แมคอินไตย์ ​กับ ธิติมา สังขพิทักษ์​ ออก​อากาศทาง ช่อง 9​
ต่อมาได้กลับมา​สร้าง​เป็น​ครั้งที่ 2​ผลิตโดยบริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) จากโดยบทประพันธ์ รจเรข และบทละครโทรทัศน์ ธนินทร อุชุภาพ, กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์ กำกับการแสดงโดย ธีระศักดิ์ พรหมเงิน นำแสดงโดย ศุกลวัฒน์ คณารศ, สาวิกา ไชยเดช, พูลภัทร อัตถปัญญาพล, กัญญา รัตนเพชร์ โดยเริ่มออกอากาศทุกวันพุธ พฤหัสบดี เริ่มตอนแรกวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 - 3 กันยายน พ.ศ. 2552ต่อจากละครเรื่อง บ่วงหงส์
เมื่อในปี พ.ศ. 2564 ครังที่ 3 โดยทีมงานผู้จัดละครผลิตโดยบริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ได้นำละครเรื่อง "วงเวียนหัวใจ" กลับมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยอีกครั้งจากมุมมองใหม่ มีการปรับเปลี่ยนบทละครโทรทัศน์เพิ่มเติมเนื้อเรื่องและตัวละครให้เข้ากับยุคสมัยใหม่แต่ยังยึดเค้าโครงเรื่องเดิมไว้เป็นหลักในละคร "วงเวียนหัวใจ" เวอร์ชันปี พ.ศ. 2564ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดีโดยบทละครโทรทัศน์โดยนามปากกา รจเรข กำกับการแสดงโดย อนุวัฒน์ ถนอมรอด นำแสดงโดย ศรัณย์ ศิริลักษณ์,ทิสานาฏ ศรศึก,ตากเพชร เลขาวิจิตร,รัญดภา มันตะลัมพะ
โบสถ์นักบุญฮริพซิเม
อาสนวิหารเอจมิยซิน
ตรูบาดู
ตรูบาดู  หรือ ทรูบาดูร์  คือกวีนักดนตรีที่ประพันธ์คีตกานท์เป็นภาษาอุตซิตาเก่าในสมัยกลางตอนกลาง (ค.ศ. 1100–1350) เนื่องจากคำว่า "ตรูบาดู" ในทางศัพทมูลวิทยาเป็นเพศชาย จึงมักเรียกตรูบาดูที่เป็นผู้หญิงว่า "ตรูไบริตส์"
สำนักหรือธรรมเนียมตรูบาดูเริ่มขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในอุตซิตานิยอ แต่ต่อมาได้แพร่กระจายไปยังอิตาลีและสเปน ด้วยอิทธิพลจากเหล่าตรูบาดู ขบวนการที่เกี่ยวข้องกันได้เกิดขึ้นทั่วยุโรป เช่น "มินเนอซัง" ในเยอรมนี, "ตรูวาดูริชมู" ในกาลิเซียและโปรตุเกส และ "ทรูแวร์" ในภาคเหนือของฝรั่งเศส ดันเต อาลีกีเอรี นิยามคีตกานท์ของตรูบาดูว่าเป็น "บันเทิงคดีเชิงวาทศิลป์ ดนตรี และร้อยกรอง"  หลังจากสมัย "คลาสสิก" ในช่วงเปลี่ยนสู่คริสต์ศตวรรษที่ 13 และการฟื้นตัวในช่วงกลางศตวรรษ ศิลปะของตรูบาดูก็เสื่อมลงในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และสูญไปในช่วงกาฬมรณะ (ค.ศ. 1348)
เนื้อร้องของตรูบาดูมีแก่นเรื่องหลัก ๆ เกี่ยวกับคุณสมบัติของอัศวินและความรักแบบเทิดทูน โดยส่วนใหญ่เป็นแนวอภิปรัชญา พุทธิปัญญา และสูตรสำเร็จ และหลายเนื้อร้องเป็นเรื่องชวนหัวหรือการเสียดสีอย่างหยาบโลน ผลงานของตรูบาดูสามารถแบ่งออกเป็นสามลีลา ได้แก่ "ตรูบาแล็ว" (เบา), "ตรูบาริก" (รุ่มรวย) และ "ตรูบากลึส" (ปิด) ในทำนองเดียวกันนั้นยังแบ่งออกได้เป็นหลายประเภท ประเภทที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือ "กันซู" แต่ "ซีร์เว็นเต็ส" และ "เต็นซู" เป็นที่นิยมโดยเฉพาะในช่วงหลังสมัยคลาสสิก
ตรูไบริตส์
ตรูไบริตส์  คือกวีนักดนตรีหญิงที่ประพันธ์คีตกานท์เป็นภาษาอุตซิตาเก่าในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และ 13 มีความเคลื่อนไหวตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 1170 ถึงประมาณ ค.ศ. 1260 รูป "ตรูไบริตส์" เป็นทั้งเอกพจน์และพหูพจน์
คำว่า "ตรูไบริตส์" ได้รับการพิสูจน์ยืนยันเป็นครั้งแรกในนิยายวีรคติเรื่อง "ฟลาเม็งกอ" ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยมีที่มาจากคำว่า "ตรูบา" ในภาษาพรอว็องส์ ซึ่งมีความหมายตามตัวอักษรว่า "พบ" หรือ "ประสบ" และความหมายเฉพาะทางอย่างหนึ่งคือ "ประพันธ์" มีการใช้คำว่า "ตรูไบริตส์" น้อยมากในภาษาอุตซิตาสมัยกลาง เนื่องจากไม่ปรากฏในกวีนิพนธ์คีตกานท์ ศาสตรนิพนธ์ทางไวยากรณ์ หรือในร้อยแก้วชีวประวัติของตรูไบริตส์หรือตรูบาดูร่วมสมัย แต่อย่างน้อยปรากฏในตำรา "ดุกตรินอดากูร์" ซึ่งแตร์รามัญญีโน ดา ปีซา แต่งขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1282–1296 เขาใช้คำนี้ในการยกตัวอย่างคำที่มีรูปสะกดเดียวกันทั้งเอกพจน์และพหูพจน์
ตรูไบริตส์ทำหน้าที่ประพันธ์ เขียนบทร้อยกรอง และขับลำนำให้สมาชิกราชสำนักชาวอุตซิตาฟัง พวกเธอมีความโดดเด่นในประวัติศาสตร์ดนตรีในฐานะนักประพันธ์หญิงกลุ่มแรกของโลกตะวันตกที่ประพันธ์ดนตรีทางโลก (นักประพันธ์หญิงที่เป็นที่รู้จักกันก่อนหน้านี้ล้วนประพันธ์แต่เพลงทางศาสนา) ตรูไบริตส์เป็นส่วนหนึ่งของสังคมชั้นสูง ตรงข้ามกับ "จูกลาเรซ็อส" ที่มาจากชนชั้นต่ำกว่า แม้ว่าบางครั้งตรูบาดูจะมาจากต้นกำเนิดต่ำต้อย (เบร์นัต เด เบ็นตาดูร์ อาจเป็นลูกชายของคนทำขนมปังประจำปราสาท) แต่ตรูไบริตส์มักเกิดในตระกูลสูง ตรูไบริตส์ที่สำคัญที่สุดได้แก่ อาลามันดอ เด กัสเต็ลเนา, อาซาลาอิส เด ปูร์ไกราเก็ส, มาริออ เด เบ็นตาดูร์, ติบุส เด ซาเรนุน, กัสเตลูซอ, การ์เซ็นดอ เด ปรูเอ็นซอ, กูร์มุนดอ เด มุนเป็สลิเย และเบอาตริตส์ เด ดิยอ
Trobador
ทรูบาดูร์
Trobairitz
อะกิฮิโกะ โยะชิดะ
รัฐประหารในประเทศพม่า พ.ศ. 2564
รัฐประหารในประเทศพม่า เกิดขึ้นเมื่อตอนเช้าในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เมื่ออองซานซูจี ที่ปรึกษาแห่งรัฐ, ประธานาธิบดี วี่น-มหยิ่น และผู้นำคนอื่น ๆ ของพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (เอ็นแอลดี) ถูกทหารพม่าควบคุมตัว หลายชั่วโมงต่อมา กองทัพพม่าประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน และแถลงว่า มีการถ่ายโอนอำนาจให้แก่พลเอกอาวุโส มี่นอองไลง์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ช่วง พ.ศ. 2554–2558 เกิดการเปลี่ยนผ่านไปสู่ประชาธิปไตยในเบื้องต้น จนได้เลือกตั้งใน พ.ศ. 2558 ผลปรากฏว่า พรรคเอ็นแอลดีของซูจีได้ชัยชนะ แต่ทหารยังกุมอำนาจสำคัญ ซึ่งรวมถึงอำนาจแต่งตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวนหนึ่งในสี่
รัฐประหารครั้งนี้เป็นผลพวงจากการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ซึ่งพรรคเอ็นแอลดีได้ที่นั่งในสภา 396 ที่จากทั้งหมด 476 ที่ นับว่าได้เสียงข้างมากยิ่งกว่าการเลือกตั้งที่ชนะในปี พ.ศ. 2558 ส่วนพรรคสหสามัคคีและการพัฒนา ซึ่งเป็นหุ่นเชิดของทหาร ได้เพียง 33 ที่นั่ง
มโย ญุน โฆษกพรรคเอ็นแอลดี กล่าวว่า อองซานซูจี, วี่น-มหยิ่น, ฮานตา-มหยิ่น และผู้นำพรรคอีกหลายคนถูก "นำตัว" ไปในช่วงเช้า และตัวเขาคงถูกควบคุมตัวในไม่ช้าเช่นกัน ช่องทางสื่อสารหลายช่องหยุดทำงาน สายโทรศัพท์เข้าสู่กรุงเนปยีดอขัดข้อง เอ็มอาร์ทีวี โทรทัศน์ของรัฐ ระบุว่า ไม่สามารถออกอากาศได้เนื่องจาก "ปัญหาทางเทคนิค" และมีรายงานอินเทอร์เน็ตล่มเมื่อ 3 นาฬิกา มีผู้พบเห็นทหารในกรุงเนปยีดอและเมืองหลักอย่างย่างกุ้ง
ต่อมา ทหารประกาศออกสำนักข่าวเมียวดีโทรทัศน์ที่ตนควบคุมว่า จะเข้าควบคุมประเทศเป็นเวลาหนึ่งปี มีแถลงการณ์ซึ่งมหยิ่นซเว รักษาการประธานาธิบดี ลงนาม ประกาศว่า ความรับผิดชอบด้าน "นิติบัญญัติ บริหาร และตุลาการ" ได้ถ่ายโอนไปให้แก่พลเอกอาวุโส มี่นอองไลง์ ทั้งสิ้นแล้ว มีการเรียกประชุมสภากลาโหมและความมั่นคง โดยมีมหยิ่นซเว รักษาการประธานาธิบดี เป็นประธาน และมีนายทหารระดับสูงเข้าร่วม จากนั้น ทหารแถลงว่า จะจัดเลือกตั้งใหม่ และคืนอำนาจให้ต่อเมื่อเลือกตั้งแล้วเท่านั้น
การประท้วง.
ชาวพม่าในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น รวมตัวกันประท้วงที่หน้าสำนักงานสหประชาชาติเช่นกัน
ปฏิกิริยาจากนานาชาติ.
หลายประเทศ อาทิ บังคลาเทศ จีน อินเดีย อินโดนีเซีย มาเลเซีย ปากีสถาน ฟิลิปปินส์ เกาหลีใต้ และ สิงคโปร์ แสดงความห่วงกังวลต่อการรัฐประหาร และสนับสนุนให้มีการเจรจาเพื่อแก้ปัญหา ในขณะที่ ออสเตรเลีย แคนาดา ฝรั่งเศส เยอรมนี ญี่ปุ่น นิวซีแลนด์ สเปน สวีเดน ตุรกี สหราชอาณาจักร และ สหรัฐ ได้ออกแถลงประณามการรัฐประหาร พร้อมเรียกร้องให้ปล่อยตัวอองซานซูจี และผู้นำคนอื่น ๆ; ทางด้านทำเนียบขาวได้ออกแถลงการขู่ว่าจะใช้มาตราการคว่ำบาตร
กัมพูชา ไทย และเวียดนาม ได้ออกมาปฏิเสธสนับสนุนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง พร้อมระบุอีกว่ารัฐประหารดังกล่าวเป็นกิจการภายใน ทางด้านองค์การระหว่างรัฐบาลอย่าง สหประชาชาติ อาเซียน, และ สหภาพยุโรป ได้ออกมาแสดงความกังวล พร้อมเรียกร้องให้มีการเจรจากันก่อนจากทั้งสองฝ่าย นอกจากนี้สหภาพยุโรปยังออกแถลงการประณามเพิ่มและเรียกร้องให้ปล่อยตัวผู้ถูกคุมขัง
คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติจัดการประชุมฉุกเฉินเพื่อพิจารณาร่างมติที่กระตุ้นให้พม่าหวนคืนสู่ประชาธิปไตยโดยเร็ว ทั้งประณามการกระทำของกองทัพพม่าและเรียกร้องให้ปล่อยตัวนักโทษ แต่จีนและรัสเซียใช้สิทธิยับยั้ง ด้านอินเดียและเวียดนามยังตั้งข้อสงวนเกี่ยวกับข้อมตินี้
ต่อมาวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 รัฐมนตรีต่างประเทศคนใหม่ของพม่าเยือนประเทศไทยเป็นชาติแรก ซึ่งหนังสือพิมพ์รัฐของพม่าระบุว่า ทางการไทยเป็นผู้เชิญ นับเป็นเครื่องมือหนึ่งของทางการพม่าในการสร้างความชอบธรรม
วัดละหาร (จังหวัดนนทบุรี)
วัดละหารสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2321 เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) ได้ยกกองทัพไปเวียงจันทน์ ได้นำครอบครัวชาวเวียงจันทน์เข้ามากรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้ครอบครัวชาวเวียงจันทน์ที่เป็นชาวพวนมาอยู่ที่บางบัวทอง จึงเกิดชุมชนชาวลาวพวนเป็นชุมชนใหญ่ ในเวลาต่อมา ชาวชุมชนได้ร่วมใจกันสร้างวัดขึ้น โดยระยะแรกเรียกว่า วัดลาว ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พบหลักฐานซึ่งเขียนชื่อวัดว่า วัดราชบัญหาร บ้างสะกดว่า วัดราชบันหาร หรือ วัดราชบรรหาร จนปัจจุบันได้เรียกเพี้ยนมาเป็น "วัดละหาร" วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 วัดได้เปิดสอบพระปริยัติธรรมแผนกธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2489 และแผนกบาลีเริ่มเปิดตั้งแต่ พ.ศ. 2496 เป็นต้นมา นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์พุทธศาสนาวันอาทิตย์ ศูนย์สงเคราะห์พุทธมามกะประจำอำเภอบางบัวทอง และศูนย์อบรมประชาชนประจำตำบล
อุโบสถเป็นอาคารทรงโรง คอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาด 5 ห้อง หลังคาลด 2 ชั้น ตับหลังคามี 3 ตับ หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดเต่าสีส้มออกแดง ด้านหน้าและด้านหลังเป็นมุขคลุมชานชาลาทั้ง 2 ด้าน ที่หน้ามุขทั้งด้านหน้าและด้านหลังทำชายคายื่นออกมาเป็นพาไล รับกับชายคาของตับหลังคาตับสุดท้ายของหลังคามุขด้านข้างทั้ง 2 ข้าง ด้านหน้าจึงไม่มีรวงผึ้งและสาหร่าย คงมีคันทวยรับชายคาของหลังคาตับสุดท้ายที่หน้ามุขทั้ง 2 ด้าน หน้าบันเป็นรูปเทพนมครึ่งองค์อยู่ในกรอบรูปพุ่มข้าวบิณฑ์ ล้อมด้วยลายกระหนกก้านขดออกช่อหัวโต ใช้กระจกสีฟ้าเป็นการลงพื้น หน้าบันคอสองเป็นลายกระหนกเปลวก้านขด หน้าบันด้านหลังมีรูปแบบเหมือนหน้าบันด้านหน้า ด้านนอกมีกำแพงแก้วเป็นกำแพงสูง ด้านบนทำเป็นลูกกรงโปร่ง มีประตูกำแพงแก้ว ด้านบนทำเป็นลูกกรงโปร่ง มีประตูกำแพงแก้ว 4 ประตู ประตูด้านหน้าทางทิศตะวันออก 1 ประตู ประตูด้านหลังทางทิศตะวันตก 1 ประตู ประตูด้านข้างทางทิศเหนือและทิศใต้ด้านละ 1 ประตู ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยประทับนั่งศิลปะสมัยสุโขทัย