pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การปกครองในสมัยนครแพร่ในรัชสมัยราชวงศ์เทพวงศ์ แม้นครแพร่และล้านนาจะเป็นประเทศราชของสยาม แต่สยามก็ไม่เคยเข้ามาปกครองล้านนาโดยตรง เมืองต่าง ๆ ของล้านนายังคงปกครองตนเองในลักษณะนครรัฐ รวมทั้งระยะทางที่ห่างไกลและยากลำบากจากกรุงเทพฯ ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างล้านนาและสยามไม่ได้ใกล้ชิดนัก อีกทั้งในภาคเหนือ ยังมีเทือกเขา ทอดยาวจากทิศเหนือสู่ทิศใต้ ยอดเขาแต่ละแห่งสูงไม่ต่ำกว่า 1,000 เมตร ทำให้การเดินทางระหว่างเมืองต่าง ๆ ในล้านนา ไม่สะดวกนัก นครแพร่จึงมีอำนาจในการปกครองตนเอง
เจ้านครประเทศราชออกกฎหมายภายในนครของตนเอง โดยมีลำดับขั้นในการบริหารในนครประเทศราชต่าง ๆ มีสามขั้น ได้แก่
เจ้าห้าขัน.
การปกครองเจ้าห้าขัน หรือ เจ้าขันห้าใบ เป็นระบบการปกครองแบบคณาธิปไตย เป็นกลุ่มผู้ปกครองสูงสุด ประกอบด้วยเจ้าหลวงของนครประเทศราชนั้น ๆ เป็นประมุข และเจ้าอื่น ๆ อีก 4 ตำแหน่ง โดยเจ้าห้าขัน เป็นเจ้านายชั้นผู้ใหญ่ ที่มีอำนาจและอิทธิพลสูง ทั้งการเมือง เศรษฐกิจและสังคม การสืบตำแหน่งเจ้าห้าขันนั้น จะขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ในวงศ์ตระกูลของเจ้านาย จะต้องเป็นเชื้อสายเจ้านายสำคัญ มีอิทธิพล มั่งคั่ง มีข้าทาสบริวารจำนวนมาก เป็นที่เคารพนับถือของราษฎร และมีราชสำนักสยามเป็นผู้รับรองการแต่งตั้ง แต่ในนครแพร่เจ้าขันห้าใบจะมีบรรดาศักดิ์เป็นชั้น"พระยา" และเจ้านายในตำแหน่งรองลงไปมีบรรดาศักดิ์เป็น"พระ" ต่อมามีการยกเจ้าผู้ครองนครแพร่ขึ้นเป็น"เจ้า" แต่ก็เป็นการยกขึ้นเฉพาะองค์ไม่ได้ยกขึ้นเป็นเจ้าทั้งหมดแบบนครเชียงใหม่ นครลำปาง นครลำพูน และนครน่าน
เจ้าขันห้า มีบรรดาศักดิ์เป็น"พระยา" ได้แก่
เจ้าระดับรองลงมามีบรรดาศักดิ์เป็น"พระ" ได้แก่
เค้าสนามหลวง.
โครงสร้างทางการเมืองที่รองจากเจ้าห้าขัน คือ เค้าสนามหลวง หรือ ที่ประชุมเสนาอำมาตย์ เป็นหน่วยบริหารราชการ มักเป็นเจ้านายชั้นรองและขุนนางที่แต่งตั้งโดยเจ้าห้าขัน มีหน้าที่ตัดสินคดีความ จัดเก็บภาษี และต้อนรับแขกเมือง กลุ่มขุนนางที่เข้ารับราชการซึ่งมีตำแหน่งเป็น พญา ท้าว แสน ประกอบด้วยสมาชิก 12 คน โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มดังต่อไปนี้
โดยผู้ที่ได้รับตำแหน่งพ่อเมืองมีชื่อแตกต่างกันตามนามที่เจ้าหลวงตั้งให้และอาจมีคำนำหน้าเป็นท้าว พญา หรือแสนอย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้ แต่ชื่อของพระยาแสนหลวงจะมีคำว่าหลวงอยู่ด้วยเสมอเช่น แสนหลวงธนันไชย, ท้าวหลวงเมืองแพร่ พระยาหลวงคำพิมเมือง สำหรับพ่อเมืองในตำแหน่งอื่น ๆ อีกสามตำแหน่งนั้นไม่มีคำว่าหลวงนำหน้าเช่น พระยาไชยประเสริฐ แสนรามไชย พระยาแขก พระยาขัตติยะ พระยาอินทประสงค์ เป็นต้น
ซึ่งสามารถค้นพบเพียง 3 ตำแหน่งเท่านั้นส่วนตำแหน่งอื่น ๆ พบแต่ชื่อไม่สามารถที่จะระบุตำแหน่งได้ ตัวอย่างของเสนาทั้ง 8 เช่น แสนอินทปัญญา แสนเทพสมศักดิ์ แสนจิตปัญญา แสนเสมอใจ ท้าวไชยยาวุธ ท้าวแสนพิง พระยาวังใน พระยาเมืองมูล พระยาสุพอาษา เป็นต้น
โครงสร้างระดับล่าง คือ หมู่บ้าน ในเมืองต่าง ๆ ประกอบด้วยหมู่บ้านจำนวนหนึ่ง มากบ้าง น้อยบ้าง ตามขนาดของเมือง การปกครองระดับหมู่บ้านมีความสำคัญมาก เพราะหมู่บ้านเป็นหน่วยการผลิตที่แท้จริงที่เลี้ยงดูเมืองและชนชั้นปกครอง ในแต่ละหมู่บ้าน มีผู้ปกครองเป็น ซึ่งผู้ปกครองหมู่บ้านมีตำแหน่งเป็น "จ่า", "หมื่น", "แสน" และ "พญา" อาจขึ้นตรงต่อเจ้านายองค์ใดองค์หนึ่งหรือเค้าสนาม นายบ้านทำหน้าที่ปกครองดูแลหมู่บ้านและเป็นตัวกลางระหว่างเจ้านายกับชาวบ้านในการเรียกเกณฑ์กำลังคน เมื่อมีคำสั่ง (อาดยา) จากเจ้านาย ซึ่งเป็นการเกณฑ์ไปเพื่อทำงาน หรือทำสงคราม ตลอดจนรวบรวมผลผลิตเพื่อส่งส่วยให้กับเจ้านาย ดูแลความสงบในพื้นที่ ตลอดจนตัดสินคดีความเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านหรือระหว่างหมู่บ้าน ในพื้นที่ห่างไกล
ในนครแพร่ และนครประเทศราชล้านนา มีศาสนาหลักที่ประชาชนทั่วไปนับถือคือพุทธศาสนา นอกจากพุทธศาสนาแล้วประชาชนยังนับถือผี ซึ่งเป็นความเชื่อแต่โบราณของดินแดนแถบนี้ เป็นการแสดงความยำเกรงและเคารพ ต่อบรรพบุรุษผู้ล่วงลับ
พุทธศาสนาในล้านนาถือว่ามีความแข็มแข็งมาก ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากเจ้านายล้านนา ที่โปรดการสร้างสมบุญบารมีด้วยการทำนุบำรุงศาสนาอย่างมาหมาย การทำนุบำรุงศาสนาไม่เพียงแต่แสดงถึงศรัทธาในศาสนาของเจ้านายและไพร่พลในบ้านเมือง ยังแสดงให้เห็นถึงความเข็มแข็งทางการเมืองและการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจของบ้านเมือง
หัวเมืองนครล้านนานั้น มีสังฆมณฑลเป็นของตนเองแยกจากพระนครกรุงเทพฯ มี "พระสังฆราชา" เป็นประมุข รองมาคือ "สวามีสังฆราชา", "มหาราชครู" และ "ราชครู"
นครรัฐแพร่มีความสัมพันธ์กับกษัตริย์สุโขทัย โดยเฉพาะพระมหาธรรมราชาที่ 1 และเมืองนครลำปาง จากตำนานเมืองเหนือฉบับใบลาน พ.ศ. 1824 กล่าวไว้ตอนหนึ่งว่า เจ้าเมืองลำปางได้ส่งคนมาติดต่อเจ้านครพลให้ไปร่วมงานนมัสการ และฉลองวัดพระธาตุลำปางหลวง
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 23
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 23  เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ-ใต้ มีเส้นทางระหว่างหมู่บ้านแจ็กสันวิลล์ รัฐฟลอริดา กับแมกคินอว์ซิตี รัฐมิชิแกน เป็นทางหลวงดั้งเดิมในปี ค.ศ. 1926 ซึ่งเคยมีปลายทางทิศใต้แค่ที่พอร์ตสมัท รัฐโอไฮโอ และได้รับการขยายเส้นทางต่อมาภายหลัง
ซีกโลกตะวันตก
ซีกโลกตะวันตกเป็นคำทางภูมิศาสตร์หมายถึง ครึ่งหนึ่งของโลกที่อยู่ทางตะวันตกของเส้นเมริเดียนแรก (ลากผ่านกรีนิช สหราชอาณาจักร) และทางตะวันออกของเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา (แอนติเมอริเดียน) ส่วนอีกครึ่งหนึ่งเรียก ซีกโลกตะวันออก
ในความหมายนี้ ซีกโลกตะวันตกประกอบด้วยทวีปอเมริกา ส่วนตะวันตกของทวีปยุโรปและทวีปแอฟริกา ปลายสุดฝั่งตะวันออกของประเทศรัสเซีย ดินแดนต่าง ๆ ในโอเชียเนียและบางส่วนของแอนตาร์กติกา แต่ไม่รวมบางส่วนของหมู่เกาะอะลูเชียนที่อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐอะแลสกา
ในความพยายามนิยามซีกโลกตะวันตกว่าเป็นส่วนของโลกซึ่งมิใช่ส่วนหนึ่งของโลกเก่า ยังมีการใช้เส้นเมอริเดียนที่ 20 องศาตะวันตก และเส้นเมอริเดียนที่ 160 องศาตะวันออกซึ่งอยู่ตรงข้ามนิยามซีกโลกตะวันตก การใช้แบบนี้ไม่รวมแผ่นดินใหญ่ยุโรปและแอฟริกาและส่วนเล็ก ๆ ของกรีนแลนด์ตะวันออกเฉียงเหนือ แต่รวมรัสเซียตะวันออกและโอเชียเนียมากขึ้น
ซีกโลกใต้
ซีกโลกใต้เป็นครึ่งทรงกลมของโลกที่อยู่ใต้เส้นศูนย์สูตร มีทั้งหมดหรือบางส่วนของห้าทวีป (แอนตาร์กติกา ออสเตรเลีย ประมาณ 9/10 ของทวีปอเมริกาใต้ 1/3 ทางใต้ของทวีปแอฟริกา และหลายหมู่เกาะทางใต้นอกฝั่งแผ่นดินใหญ่ทวีปเอเชีย) สี่มหาสมุทร (อินเดีย แอตแลนติกใต้ ใต้และแปซิฟิกใต้) และโอเชียเนียส่วนมาก เนื่องจากความเอียงของการหมุนของโลกเทียบกับดวงอาทิตย์และระนาบอุปราคา ฤดูร้อนจึงกินเวลาตั้งแต่เดือนธันวาคมถึงมีนาคม และฤดูหนาวกินเวลาตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกันยายน วันที่ 22 หรือ 23 กันยายนเป็นวสันตวิษุวัต และวันที่ 20 หรือ 21 มีนาคมเป็นศารทวิษุวัต
ศูนย์การเงินนานาชาติผิงอัน
ศูนย์การเงินนานาชาติผิงอัน  คือตึกระฟ้าสูง 115 ชั้น ในเมืองเชินเจิ้น มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน อาคารถูกอนุมัติโดย ผิงอัน อินรัวแรนส์ และออกแบบโดยบริษัทสถาปัตยกรรมอเมริกัน Kohn Pedersen Fox อาคารถูกคาดว่าจะสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี 2017 และกลายเป็นอาคารที่สูงที่สุดอันดับ 4 ของโลก
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 24
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 24  เป็นหนึ่งในระบบทางหลวงสหรัฐของปี ค.ศ. 1926 เดิมมีเส้นทางจากทิศตะวันออกที่เมืองพอนทิแอก รัฐมิชิแกน ไปยังทิศตะวันตกที่ แคนซัสซิตี รัฐมิสซูรี ปัจจุบัน ปลายทางทิศตะวันออกอยู่ที่ อินเดอเพนเดนซ์เทวน์ชิป รัฐมิชิแกน ที่ทางแยกตัดกับอินเตอร์สเตต 75 และปลายทางทิศตะวันตกอยู่ใกล้กับมินเทิร์น รัฐโคโลราโด ที่ทางแยกกับอินเตอร์สเตต 70 แนวเส้นทางตั้งแต่จุดเริ่มต้นถึงเมืองโทลีโด รัฐโอไฮโอ เป็นเส้นทางแนวเหนือ-ใต้ จากนั้นเป็นต้นไปเป็นเส้นทางแนวตะวันออก-ตะวันตก
นิโคลัส สปากส์
นิโคลัส ชาลส์ สปากส์  เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1965 เป็นนักเขียนนวนิยายชาวอเมริกัน มีผลงานขายดีเป็นที่รู้จักกันไปทั่วโลก เขาแต่งนวนิยายที่ได้รับการตีพิมพ์ทั้งหมด 18 เรื่อง โดยที่มีแก่นเรื่องเกี่ยวกับ ความเชื่อของชาวคริสต์ ความรัก โศกนาฏกรรม และโชคชะตา ผลงานของเขาถูกนำไปดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ถึง 11 เรื่อง และได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์
นิโคลัส สปากส์ เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1965 ในเมืองโอมาฮา เป็นบุตรชายของศาสตราจารย์ แพทริก ไมเคิล สปากส์ และจิล เอมมา มารี สปากส์ แม่บ้านและผู้ช่วยผู้เชี่ยวชาญในการวัดสายตา เขาเป็นลูกคนกลางจากพี่น้องสามคน พี่ชายของเขาคือ ไมเคิล เอิร์ล "คาห์" สปากส์ (1964–ปัจจุบัน) และน้องสาว แดเนียล "แดนา" สปากส์ ซึ่งเสียชีวิตเมื่ออายุ 33 ปี จากโรคเนื้องอกในสมอง สปากส์ได้กล่าวไว้ว่าเธอคือแรงบันดาลใจของตัวละครหลักในนวนิยายเรื่อง "ก้าวสู่ฝันวันหัวใจพบรัก (A Walk to Remember)"
สปากส์ถูกเลี้ยงดูมาในครอบครัวโรมันคาทอลิก และมีบรรพบุรุษซึ่งเป็นชาวเยอรมัน ชาวเช็ก ชาวอังกฤษ และชาวไอริช เขาและภรรยามีความศรัทธาต่อนิกายคาทอลิก และเลี้ยงดูลูกของพวกเขาตามความเชื่อของชาวคาทอลิก
บิดาของเขาได้รับการเข้าศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาที่มหาวิทยาลัยมินนิโซตาและมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย ทำให้ครอบครัวจึงย้ายไปตามบิดา เมื่อเขาอายุได้ 8 ขวบ เขาอาศัยอยู่ในวอเทอร์ทาวน์, อิงเกิลวู และแกรนด์ไอแลนด์ (รัฐเนแบรสกา) ซึ่งเป็นบ้านเกิดมารดาของเขาในช่วงที่ตากับยายของมารดาแยกทางกัน 1 ปี ในปี ค.ศ. 1974 บิดาของเขาก็กลายเป็นศาสตราจารย์ทางด้านธุรกิจที่มหาวิทยาลัยรัฐแคลิฟอร์เนีย แซคราเมนโต และครอบครัวของเขาตั้งรกรากในแฟร์โอกส์ และอยู่ที่นั่นจนกระทั่งนิโคลัสเข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษา เขาสำเร็จการศึกษาในปี 1984 จากโรงเรียนเบลลาวิสตาไฮสกูล จากนั้นเขาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยนอเตอร์เดม และได้รับทุนการศึกษาอย่างเต็มรูปแบบ เขาจบการศึกษาด้านการเงินธุรกิจเป็นวิชาเอกด้วยเกียรตินิยมในปี 1988 นอกจากนี้เขายังได้พบกับภรรยาในอนาคตของเขา เคธี โคต ที่รัฐนิวแฮมป์เชียร์ ในปีนั้น พวกเขาพบกันในช่วงฤดูใบไม้ผลิและแต่งงานกันในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 และย้ายไปอยู่ที่เมืองแซคราเมนโตในรัฐแคลิฟอร์เนีย
ขณะที่เขาอายุได้ 19 ปี สปากส์ได้เริ่มเขียนนวนิยายชิ้นแรก (ซึ่งไม่เคยได้รับการตีพิมพ์) ชื่อว่า "The Passing" เขากลับไปอยู่บ้านในช่วงวันหยุดพักฤดูร้อนระหว่างปีหนึ่งจะขึ้นปีสองที่นอเตอร์เดม เขาเขียนนวนิยายขึ้นอีกเรื่องหนึ่งในปี ค.ศ. 1989 ชื่อว่า "The Royal Murders" ซึ่งไม่เคยได้รับการตีพิมพ์เช่นกัน
หลังจบการศึกษา สปากส์ต้องตัดสินใจระหว่างหางานทำกับสำนักพิมพ์ต่าง ๆ หรือเลือกที่จะเข้าโรงเรียนกฎหมาย แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะไม่ทำทั้งสองอย่าง 3 ปีต่อมา เขาพยายามทำงานหลายอาชีพ เช่น งานประเมินอสังหาริมทรัพย์ พนักงานเสิร์ฟ งานขายสินค้าทันตกรรมทางโทรศัพท์ และเริ่มธุรกิจการผลิตของตัวเอง
ในปี 1990 สปากส์ได้ร่วมมือกับ บิลลี มิลส์ เขียนเรื่อง "Wokini: A Lakota Journey to Happiness and Self-Understanding" หนังสือเล่มนี้ได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์แรนดอมเฮาส์ และ เฮย์เฮาส์ หนังสือเล่มนี้มียอดขายประมาณ 50,000 เล่ม ในปีแรกหลังจากวางแผง
ในปี 1992 สปากส์ได้เริ่มทำงานเป็นผู้จำหน่ายยา และในปี 1993 เขาได้ย้ายไปที่วอชิงตัน ดี.ซี. และที่นั้นเขาได้เขียนนวนิยายอีกเรื่องหนึ่งขึ้นในช่วงเวลาว่างของเขา ชื่อเรื่อง "The Notebook" สองปีต่อมา มีตัวแทนที่ชื่อ เทเรซา ปาร์ค จากสำนักพิมพ์วรรณกรรมมาพบเขาเข้าและบอกว่าชื่นชอบนวนิยายเรื่อง "The Notebook" และเสนอที่จะเป็นตัวแทนให้กับเขา ในเดือนตุลาคม ปี 1995 ปารค์ก็วางเงินค้ำประกันจำนวน 1 ล้านเหรียญให้ก่อนล่วงหน้า สำหรับนวนิยายเรื่องนี้ เพื่อให้สำนักพิมพ์ไทม์ วอร์เนอร์ บุ๊ค กรุ๊ป ตีพิมพ์ นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม 1996 และติดอับดับหนังสือขายดีของนิวยอร์กไทมส์ในสัปดาห์แรกหลังจากวางแผง
จากการประสบความสำเร็จของนวนิยายเรื่องแรกของเขา เขาจึงย้ายมาอยู่ที่นิวเบิร์น หลังจากการตีพิมพ์หนังสือครั้งแรกประสบความสำเร็จ เขาจึงได้แต่งนวนิยายขายดีซึ่งเป็นที่โด่งดังไปทั่วโลกอีกหลายเล่มและได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์หลายเรื่อง: "Message in a Bottle" (1999), "ก้าวสู่ฝันวันหัวใจพบรัก (A Walk to Remember)" (2002), "The Notebook" (2004), "Nights in Rodanthe" (2008), "รักจากใจจร (Dear John)" (2010), "บทเพลงรักสายใยนิรันดร์ (The Last Song)" (2010), "ลิขิตฟ้าชะตารัก (The Lucky One)" (2012), "Safe Haven" (2013), "The Best of Me" (2014), "ระยะทางพิสูจน์รัก (The Longest Ride)" (2015) และ "ถ้าเลือกได้ คือรักเธอ" (2016) อ้างอิงจากเว็บไซต์ของเขา สปากส์ได้ขายบทดัดแปลงภาพยนตร์เรื่อง "True Believer" และ "At First Sight"
นิโคลัส สปาร์คส์
แลนโด คาลริสเซียน
แลนโด คาลริสเซียน  เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" แสดงโดยบิลลี ดี วิลเลียมส์ ในภาพยนตร์"จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ"และ"การกลับมาของเจได" และมีบทบาทในเรื่องแต่งในจักรวาลขยายอีกหลายเรื่อง โดยเฉพาะในชุด"เลเจนดส์"
บทบาทในเนื้อเรื่องหลัก.
แลนโด คาลริสเซียนเป็นมนุษย์เพศชาย นักขนของเถื่อน นักพนัน เซียนไพ่ ผู้ได้ขึ้นเป็นเจ้านครของนครเมฆา และต่อมาได้เป็นนายพลในพันธมิตรกบฎ เคยเป็นเจ้าของยาน"มิลเลนเนียม ฟาลคอน"ก่อนจะเสียพนันซาบักให้กับฮัน โซโล หลังเสียยานไปแล้วแลนโดก็เลิกเป็นนักขนของเถื่อน และหันมาเอาดีทางด้านการลงทุน โดยเริ่มการขุดเหมืองบนดาวเคราะห์โลธาล จนในที่สุดก็ได้เป็นเจ้าแห่งนครเมฆา เหนือดาวเคราะห์เบสพิน
ครั้งหนึ่งในช่วงสงครามกลางเมืองกาแลกติก ดาร์ธ เวเดอร์ได้เดินทางมายังนครเมฆาเพื่อวางกับดักจับตัวลุค สกายวอล์คเกอร์ผู้เป็นบุตรชาย โดยเวเดอร์ได้บังคับให้แลนโดล่อหลอกกลุ่มกบฎอันประกอบด้วยลุค ฮัน และเจ้าหญิงเลอามาพบดาร์ธ เวเดอร์โดยตรง แม้เวเดอร์จะเคยสัญญาไว้ว่าจะไม่เปิดเผยการมาของจักรวรรดิให้ปรากฏเป็นสาธารณะ แต่แลนโดก็ค่อยๆ ค้นพบว่าข้อตกลงที่เขามีกับเวเดอร์ถูกดัดแปลงไปมากจนเขาไม่อาจทนได้ จึงประกาศเตือนชาวนครเมฆาถึงการมาของจักรวรรดิ การที่จักรวรรดิจะเตรียมยึดนคร และประกาศให้ชาวนครอพยพ เขาเข้าช่วยเหลือกลุ่มกบฎ พยายามช่วยเหลือฮัน ผู้ซึ่งถูกแช่แข็งคาร์บอไนต์ไปเสียก่อน และถูกส่งมอบให้กับนักล่าเงินรางวัลโบบา เฟตต์ แต่ไม่สำเร็จ โดยโบบาพาฮันหลบหนีไปได้
แลนโดเข้าร่วมกับพันธมิตรกบฎและออกตามหาฮัน จนไปพบฮันที่วังของแจบบาเดอะฮัทท์บนทาทูอีน ได้มีส่วนร่วมในปฏิบัติการช่วยเหลือฮันออกมา กลุ่มกบฎนี้เดินทางกลับไปสมทบกองยานกบฎ แลนโดรับตำแหน่งเป็นนายพลบัญชาการรบ และมีส่วนนำทัพยานเข้าโจมตีดาวมรณะดวงที่สองในยุทธการเอนดอร์ ระหว่างการรบเขาได้ขับยาน"มิลเลนเนียม ฟาลคอน"เข้าไปยังแกนกลางของดาวมรณะ และยิงกระสุนทำลายแกนกลางของสถานีอวกาศลงได้สำเร็จ
มิลเลนเนียม ฟาลคอน
Human (Star Wars)
อัลตร้า แม็กนัส
เวทีทอง เวทีเธอ
Lana (wrestling)
Mascarita Dorada
Naomi (wrestler)
ฟุตบอลทีมชาติเซนต์คิตส์และเนวิส
ฟุตบอลทีมชาติเซนต์คิตส์และเนวิส เป็นทีมฟุตบอลของสหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิสในการแข่งขันระดับชาติ ควบคุมและบริหารงานโดยสมาคมฟุตบอลเซนต์คิตส์และเนวิส (เอสเคเอ็นเอฟเอ) และเป็นสมาชิกของสหภาพฟุตบอลแคริบเบียนรวมถึงคอนคาแคฟ
ทีมชาติเซนต์คิตส์และเนวิส มีชื่อเล่นว่า "เดอะ ซูการ์ บอยซ์" จากการที่มีการผลิตน้ำตาลเป็นอุตสาหกรรมสำคัญของประเทศ
สำหรับในการแข่งขันระดับภูมิภาค ทีมชาติเซนต์คิสและเนวิส ผ่านเข้าไปแข่งขันใน "แคริบเบียน คัพ" ทั้งหมด 2 ครั้ง โดยผลงานดีที่สุดคือการคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศได้ในแคริบเบียนคัพ 1997 ที่ประเทศแอนติกาและบาร์บูดา
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ทีมชาติเซนต์คิตส์และเนวิส ได้เดินทางไปยังทวีปยุโรปเพื่อแข่งขันกับทีมชาติอันดอร์รา และทีมชาติเอสโตเนีย โดยถือเป็นครั้งแรกที่เซนต์คิตส์และเนวิสลงแข่งขันกับทีมชาติจากทวีปยุโรป
ดิลซอด มาห์มูดอฟ
ดิลชอด มาห์มูดอฟ (Dilshod Mahmudov; Дильшод Махмудов) เกิดเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวอุซเบกิสถาน ในการชกมวยสากลสมัครเล่น เขาได้เหรียญเงินในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก พ.ศ. 2548 เขาเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2547 แต่ไม่ได้เหรียญรางวัล ส่วนในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ เขาได้เหรียญเงินใน พ.ศ. 2545 ที่ ปูซาน และได้เหรียญทองแดงเมื่อ พ.ศ. 2549 ที่ โดฮา
มะห์มูดอฟได้ขึ้นชกมวยสากลอาชีพที่ออสเตรเลีย โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ชนะน็อค ยอดมงคล สิงห์มานะศักดิ์ ยก 4 และเคยชกชนะน็อค สถาพร สิงห์วังชา ยกแรก แต่มาห์มูดอฟขึ้นชกมวยสากลอาชีพเพียง 4 ครั้ง ก็แขวนนวมไปโดยไม่เคยชิงแชมป์ใดๆ
กระจกนาฬิกา
กระจกนาฬิกา  คือชิ้นกระจกเว้าซึ่งใช้วางเพื่อให้ของเหลวระเหย ใช้ใส่ของแข็งเวลาชั่งน้ำหนัก ใช้เป็นที่ปิดบีกเกอร์ และใช้ใส่เพื่อให้ความร้อนแก่สสารจำนวนน้อย ประโยชน์อื่น ๆ ได้แก่ การใช้ปิดเพื่อป้องกันฝุ่นหรือสสารอื่น ๆ ไม่ให้เข้าไปในบีกเกอร์ กระจกนาฬิกาไม่ได้ปิดบีกเกอร์อย่างสมบูรณ์ ดังนั้นก๊าซสามารถแลกเปลี่ยนได้
กระจกนาฬิกาทำให้สามารถเฝ้าดูตะกอนหรือการตกผลึก (crystallization) ได้ง่ายขึ้นเมื่อใช้เป็นพื้นผิวสำหรับการระเหย ทั้งนี้สามารถนำไปวางบนพื้นผิวที่มีสีแตกต่างกับสีของสสารเพื่อทำให้สังเกตได้ง่ายขึ้น
บางครั้งกระจกนาฬิกายังถูกนำไปครอบแก้ววิสกี้ เพื่อรวบรวมกลิ่นให้อยู่ในแก้วและปิดไม่ให้หกเมื่อวิสกี้ถูกเหวี่ยงเป็นวงกลมในแก้ว
ชื่อของกระจกนาฬิกามาจากการที่กระจกนั้นมีความคล้ายกับกระจกบนนาฬิกาพกแบบโบราณ
จากที่กล่าวไว้ข้างต้น กระจกนาฬิกาถูกใช้เป็นฝาปิดบีกเกอร์อยู่บ่อยครั้ง โดยกระจกนาฬิกาถูกวางไว้บนภาชนะทำให้ควบคุมและเปลี่ยนแปลงสภาวะอิ่มตัวของไอน้ำได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้กระจกนาฬิกายังใช้เพื่อใส่ของแข็งเวลาชั่งบนตราชั่ง ก่อนการชั่งของแข็งกระจกนาฬิกาจะถูกนำไปชั่งก่อน ตามด้วยการกดปรับให้ตราชั่งเป็นศูนย์ จากนั้นค่อยใส่สสารที่ต้องการช่างลงไปบนกระจกนาฬิกาเพื่อให้ได้น้ำหนักตามต้องการ โดยตราชั่งจะแสดงน้ำหนักของสสารตัวอย่าง
นอกจากนี้กระจกนาฬิกายังใช้สำหรับการตากสสาร โดยเมื่อสสารนั้นถูกแยกจากตัวทำละลายแล้วจะถูกเกลี่ยลงบนกระจกนาฬิกา และบางครั้งกระดาษกรอง ยังถูกพับแล้ววางไว้ด้านบนเพื่อป้องกันละอองบนอากาศไม่ให้ตกลงบนสสารที่ได้
เพื่อเร่งเวลาในการตาก กระจกนาฬิกาสามารถถูกนำไปวางในตู้ดูดควัน (fume hood) เพื่อเพิ่มการถ่ายเทของอากาศ
บิวเรตต์
บิวเรตต์ เป็นเครื่องมือที่ใช้ในเคมีวิเคราะห์ เพื่อจ่ายตัวแปรซึ่งวัดปริมาณของสารเคมีในสารละลาย บิวเรตต์แบบปริมาตรใช้สำหรับวัดปริมาตรของเหลว พิสตันบิวเรตต์ (Piston burette) มีลักษณะคล้ายกับ ทว่ามมีลูกสูบและที่บิด โดยสามารถใช้ด้วยมือหรือใช้เครื่องยนต์ช่วย บิวเรตต์แบบน้ำหนัก (weight burette) ปล่อยของเหลวตามน้ำหนัก
บิวเรตต์แบบปริมาตร.
อนาล็อก.
บิวเรตต์แบบปกตินั้นประกอบไปด้วยหลอดแก้วซึ่งมีระบบการวัดอยู่ด้านข้างและมีจุกปิดอยู่ด้านล่าง โดยจุกปิดนั้นต้องผ่านการหล่อลื่นด้วยวาสลีนหรือสารหล่อลื่นอื่นๆ บิวเรตต์นั้นถูกผลิตมาให้มีความทนทานโดยเฉพาะต่างกัน โดยแบ่งเป็น Class A และ Class B
บิวเรตต์แบบดิจิทัลนั้นมีพื้นฐานมาจากแบบของหลอดดูดยา ลำกล้องและลูกสูบนั้นอาจทำด้วยแก้ว ทว่าหากต้องใช้กับของเหลวซึ่งสามารถกัดกร่อนแก้วเช่น แอลคาไลน์ ลำกล้องและลูกสูบอาจทำด้วยพอลิเอทิลีน หรือพลาสติกแบบอื่นที่มีความทนทานแทน โดยปริมาตรจะบ่งบอกอยู่บนหน้าจอแบบดิจิทัล โดยดิจิทัลบิวเรตต์ที่มีเครื่องยนต์นั้นสามมารถถูกสั่งการโดยคอมพิวเตอร์
แจบบาเดอะฮัทท์
นครเมฆา
แลนโด้ คาร์ริเซีย
รักคำเดียว
"รักคำเดียว" เป็นซิงเกิลของ ธงไชย แมคอินไตย์ ร่วมกับวงทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์ ในปี พ.ศ. 2558 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย สมพล รุ่งพาณิชย์ (แหลม ทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์) และเรียบเรียงโดยวงทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2558
เพลงนี้พูดถึงว่า คำว่ารักคำเดียวนั้นพิเศษแค่ไหน แม้จะเป็นคำคำเดียวที่ออกมา เป็นได้ทั้งคำที่ทำให้เรามีความสุข และ อยู่ได้ตลอดไป
เพลง "รักคำเดียว" ได้อันดับสูงสุด 19 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์จีเมมเบอร์ ในชาร์ตของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ มิวสิก เอ็มวีชาร์ตท็อป 100 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์ Gmember และติดอันดับสูงสุด 9 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
ลูกเนียง
สถานีรถไฟคามิชิราตากิ
สถานีรถไฟคามิชิราตากิ  เป็นสถานีรถไฟขนาดเล็กตั้งอยู่ในเมืองมมเบ็ตสึ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
สถานีรถไฟคามิชิราตากิ ตั้งอยู่ในตอนเหนือของจังหวัดฮกไกโด ใช้เลขรหัส A44 เป็นสถานีรถไฟขนาดเล็กมีผู้ใช้บริการน้อย โดยในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา เนื่องจากประชาชนได้ย้ายออกไปจากเมืองนี้ทำให้สถานีรถไฟต้องปิดตัวลงเมื่อเดือนธันวาคม ปี ค.ศ. 2015 แต่ยังมีรถไฟเดินทางมายังสถานีนี้เนื่องจากมีเด็กนักเรียนหญิงมัธยมปลายคนหนึ่ง ที่ยังต้องใช้สถานีนี้เพื่อเดินทางไปเรียนหนังสือ โดยคาดว่าเธอจะเรียนจบในช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 และหลังจากนั้นสถานีจะปิดตัวลงอย่างเป็นทางการ
อย่างไรก็ตามเมื่อข่าวนี้ถูกแพร่ลงไปในทวิตเตอร์ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 ทางสถานีก็ชี้แจงว่าข่าวดังกล่าวเป็นข่าวลือ ไม่มีมูลความจริง
Kami-Shirataki Station
คริสซี ไทเจน
ซอร์รี (เพลงจัสติน บีเบอร์)
"ซอร์รี"  เป็นเพลงของนักร้องชาวแคนาดา จัสติน บีเบอร์ จากสตูดิโออัลบั้มที่สี่ "เพอร์เพิส" เพลงเขียนโดยจูเลีย ไมเคิลส์ จัสติน แทรนเตอร์ และบีเบอร์ เพลงออกขายในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2015 เป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้ม
"ซอร์รี" ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตคะเนเดียนฮอต 100 และในอีกแปดประเทศ รวมถึงนิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร และขึ้นสิบอันดับแรกในชาร์ตของ 19 ประเทศ รวมถึงออสเตรเลีย เยอรมนี และสหรัฐอเมริกา
เพอร์เพิส (อัลบั้มจัสติน บีเบอร์)
เพอร์เพิส  เป็นสตูดิโออัลบั้มมี่สี่ของนักร้องชาวแคนาดา จัสติน บีเบอร์ อัลบั้มวางขายวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 โดยสังกัดเดฟแจมเรคอร์ดิงส์ และสกูลบอยเรเคิดส์ ก่อนออกอัลบั้ม ซิงเกิลแรก "วอตดูยูมีน" ออกจำหน่าย และติดชาร์ตอันดับหนึ่งในหลายชาร์ต และตามด้วยซิงเกิล "ซอร์รี" ที่ทำสถิติบนชาร์ตเช่นกัน ซิงเกิลที่สาม "เลิฟยัวร์เซลฟ์" ก็ประสบความสำเร็จบนชาร์ตโดยขึ้นอันดับหนึ่งใน 7 ประเทศ และขึ้นห้าอันดับแรกในสหรัฐอเมริกา
อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ด้วยยอดขาย 522,000 ชุดในสัปดาห์แรก อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งอัลบั้มที่หกขอบีเบอร์ ถัดจากอัลบั้ม "บีลีฟอะคูสติก" (2013)
รอยัลรัมเบิล (2016)
รอยัลรัมเบิล (2016) (Royal Rumble (2016)) รายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพดับเบิลยูดับเบิลยูอี(WWE) ซึ่งปีนี้จัดขึ้นเป็นปีที่ 29 โดยจัดขึ้นวันที่ 24 มกราคม 2016 (25 มกราคม ตามเวลาประเทศไทย) โดยจะจัดขึ้นที่ แอมเวย์ เซนเตอร์ ออร์แลนโด,ฟลอริดา ซึ่งครั้งนี้ถือได้ว่าเป็นครั้งที่ 5 ที่รอยัลรัมเบิลได้จัดขึ้นในฟลอริดานับตั้งแต่ปี 1990,1991,1995 และ 2006 และถือได้ว่าเป็นครั้งที่ 2 ที่ออร์แลนโดได้จัดรอยัลรัมเบิลนับตั้งแต่ปี 1990 และนี่คือครั้งแรกที่แอมเวย์เซนเตอร์ได้จัดรายการเพย์-เพอร์-วิวนับตั้งแต่เปิดใช้บริการเมื่อปี 2010
ในแมตช์รอยัลรัมเบิลครั้งนี้ทางWWEได้ทำการเปิดตัว เอเจ สไตส์ อดีตแชมป์โลก TNA 3 สมัยซึ่งย้ายมาจากนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง(NJPW) และได้ทำการเซ็นสัญญาเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2016 โดยทางเอเจได้ออกมาปล้ำเป็นคนที่3 และถูกกำจัดออกไปเป็นคนที่11
ในรอว์ 4 มกราคม มิสเตอร์แม็กแมน ได้ประกาศให้ โรแมน เรนส์ ป้องกันแชมป์ WWE World Heavyweight Championship กับนักมวยปล้ำอีก 29 คน ในแมตช์รอยัลรัมเบิล
แมตช์รอยัลรัมเบิล.
สมาชิกใหม่ออกมาประมาณทุก 90 วินาที
แอรอน สวอตซ์
แอรอน ฮิลเลล สวอตซ์ (; 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 – 11 มกราคม พ.ศ. 2556) เป็นทั้งโปรแกรมเมอร์ นักลงทุน นักเขียน นักเคลื่อนไหวทางการเมือง ชาวอเมริกันซึ่งอยู่ใน นักเคลื่อนไหวทางอินเทอร์เน็ต เขามีส่วนร่วมในการพัฒนา ฟีด หรือที่เรียกว่าอาร์เอสเอส ภาษามาร์กอัปมาร์กดาวน์ องค์กรครีเอทีฟคอมมอนส์ โครงร่างเว็บไซต์ web.py และเว็บไซต์ข่าวทางสังคมอย่างเรดดิต ซึ่งเขาได้เป็นหุ้นส่วนหลังจากที่เว็บไซต์ได้ร่วมมือกับบริษัทของเขาที่ชื่อว่า Infogami.] สวอตซ์ได้ฆ่าตัวตายระหว่างที่อยู่ภายใต้ข้อกล่าวหาว่าด้วยการขโมยข้อมูล งานของสวอตซ์นั้นมุ้งเน้นไปในด้านความตระหนักและการเคลื่อนไหวทางการเมือง เขามีส่วนช่วยในการเปิดตัวของกลุ่ม Progressive Change Campaign Committee ในปี 2552 เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ทางด้านการเคลื่อนไหวทางอินเทอร์เน็ตอย่างมีประสิทธิภาพ ในปี 2010 เขาได้เป็นนักวิจัยที่ Safra Research Lab on Institutional Corruption ของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของลอว์เรนซ์ เลสสิก เขาก่อตั้งกลุ่มออนไลน์ที่ชื่อว่า Demand Progress ซึ่งเป็นที่รู้จักในการรณรงค์ต่อต้านร่างรัฐบัญญัติหยุดยั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ออนไลน์
ในวันที่ 6 มกราคม 2554 สวอตซ์ถูกจับกุมตัวโดย หลังจากต่อคอมพิวเตอร์เข้ากับเครือข่ายของ MIT และแอบไว้ในห้องที่ไม่ได้ล็อกในเขตหวงห้าม และตั้งให้ดาวน์โหลดบทความจากวารสารวิชาการอย่างเป็นระบบจาก เจสตอร์ (JSTOR) ผ่านทางบัญชี guest ที่ MIT มอบให้ จากนั้นเขาได้ถูกเข้าจับกุมโดย อัยการกลาง นำโดย Carmen Ortiz ด้วย 2 กระทงของการฉ้อโกงโดยวิธีการทางสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์ และ 11 กระทง ของละเมิดกฎหมายการฉ้อโกงและการใช้คอมพิวเตอร์ในทางที่ผิด ซึ่งมีโทษปรับรวมสูงสุดถึง 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จำคุกรวมสูงสุด 35 ปี การริบสินทรัพย์ การชดใช้ และควบคุมความประพฤติ
สวอตซ์ได้ปฏิเสธซึ่งจะทำให้เขาติดคุกเป็นเวลา 6 เดือน สองวันหลังจากการปฏิเสธ ศพของเขาได้ถูกพบในห้องอพาร์ทเม้นท์ของเขาที่บรุกลิน ซึ่งเป็นที่ที่เขาได้จบชีวิตตัวเองด้วยการแขวนคอ
ในเดือนมิถุนายน ปี 2556 สวอตซ์ได้ถูกใส่ชื่อให้อยู่ในหลังจากที่เสียชีวิต
สวอตซ์เกิดที่ไฮแลนด์พาร์ก รัฐอิลลินอย แถบชานเมืองของชิคาโก เป็นลูกชายคนโตของครอบครัวชาวยิว โดยมี ซูซัน และ รอเบิร์ต สวอตซ์เป็นแม่และพ่อ พ่อของเขาเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทซอฟต์แวร์ที่ชื่อว่า สวอตซ์ได้จมตัวเองกับการศึกษาด้านคอมพิวเตอร์ การโปรแกรม อินเทอร์เน็ต และ ในวัยเด็กเขาเข้าเรียนที่ North Shore Country Day School ซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนเล็กๆใกล้กับชิคาโกจนถึงชั้นมัธยมศึกษาที่ 3 สวอตซ์ได้ออกจากไฮสกูลในชั้นมัธยมศึกษาที่ 4 และได้ลงทะเบียนเข้าเรียนหลักสูตรที่มหาลัยแถบชิคาโก
ตอนอายุ 13 สวอตซ์ได้ชนะรางวัล ArsDigita Prize ซึ่งจะให้เหล่าผู้เยาว์ที่สร้างเว็บไซต์ที่ไม่แสวงหากำไรซึ่ง "มีประโยชน์ ให้ความรู้ และสร้างความสามัคคี" เมื่ออายุ 14 ปี เขาได้เข้าเป็นสมาชิคของกลุ่มงานที่เป็นผู้สร้างข้อมูลจำเพาะของระบบการกระจายข่าวทางเว็บไซต์ RSS 1.0
W3C.
ในปี 2544 สวอตซ์เข้าร่วมกลุ่มทำงาน RDFCore ในเวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม (W3C) ซึ่งเขาเป็นผู้เขียน RFC 3870 หรือ การขึ้นทะเบียนชนิดสื่อสิ่งพิมพ์ของ Application/RDF+XML โดยเอกสารนั้นระบุเกี่ยวกับรูปแบบใหม่ที่เรียกว่า "" ซึ่งถูกออกแบบมาให้ใช้กับเว็บเชิงความหมาย
มาร์กดาวน์.
สวอตซ์เป็นผู้มีส่วนร่วมหลักในการพัฒนามาร์กดาวน์ ซึ่งเป็นภาษามาร์กอัปเบาสำหรับสร้าง HTML และผู้คิดสร้างตัวแปล html2text ที่ใช้ร่วมกัน โครงสร้างภาษาสำหรับมาร์กดาวน์นั้นได้อิทธิพลมาจากภาษา atx ของสวอตซ์ (ปี 2545) ซึ่งทุกวันนี้ถูกจดจำจากโครงสร้างภาษาสำหรับบ่งบอกเฮดเดอร์ (header) หรือที่เรียกกันว่า เฮดเดอร์รูปแบบ atxตัวมาร์กดาวน์เองนั้นถูกใช้อย่างแพร่หลาย
สวอตซ์เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ในขณะอยู่ปี 1 สวอตซ์ได้สมัครเข้าร่วมโปรแกรมภาคฤดูร้อนครั้งแรกที่จัดขึ้นโดยบริษัท และเสนอว่าจะทำงานให้กับบริษัทเกิดใหม่ (startup) ที่มีชื่อว่า "อินโฟกามิ" (Infogami")" ซึ่งถูกออกแบบให้เป็นระบบจัดการเนื้อหาที่มีความยืดหยุ่น เพื่อสร้างเว็บโซต์ที่มีความอุดมสมบูรณ์และน่าสนใจ หรือรูปแบบหนึ่งของวิกิสำหรับข้อมูลที่มีโครงสร้าง หลังจากทำงานกับ อินโฟกามิ ด้วยกันกับผู้ก่อตั้งร่วมที่มีชื่อว่า ไซมอน คาร์สเทนเซ็น (Simon Carstensen) ตลอดฤดูร้อนของปี 2548, อารอนตัดสินใจที่จะไม่กลับไปเรียนที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดแต่กลับมุ่งหน้าพัฒนาและหาทุนให้กับอินโฟกามิ
โครงร่างเว็บไซต์ web.py ถูกสร้างขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของงานจากอินโฟกามิ เนื่องจากการที่อารอนไม่ชอบระบบที่มีอยู่ในภาษาไพทอน ในต้นฤดูใบไม้ร่วงของปี 2548 สวอตซ์ได้ทำงานกับผู้ก่อตั้งของบริษัทหน้าใหม่ที่ชื่อว่า ภายใต้บริษัทวายคอมบิเนเตอร์ เพื่อเขียนพื้นฐานโค้ดที่อยู่ในภาษาลิสป์ใหม่ โดยใช้ภาษาไพทอนและ web.py
เมื่อครั้นอินโฟกามิประสบปัญหาทางด้านทุนทรัพย์ ผู้สร้างของวายคอมบิเนเตอร์ได้เสนอให้อินโฟกามิรวมเข้ากับ โปรเจกต์ทั้งสองได้รวมกันในปี 2548 กลายเป็นบริษัทใหม่ที่ชื่อว่า "น็อท อะ บัค" ("Not A Bug) "ซึ่งมุ้งเน้นไปในการพัฒนาโปรเจกต์ทั้งสอง แม้ตอนแรกทั้งสองโปรเจกต์จะมีปัญหาทางด้านการดึงดูดกลุ่มผู้ใช้ เรดดิตเริ่มเป็นที่นิยมในวงกว้างช่วงปี 2548 และ 2549
ในเดือนตุลาคม ปี 2549 บนพื้นฐานของความสำเร็จของเรดดิต น็อท อะ บัค ได้ถูกโอนกรรมสิทธิ์ให้กับ สำนักพิมพ์ เจ้าของ"" สวาร์สซกับบริษัทของเขาได้ย้ายไปทำงานให้กับนิตยสารไวร์ด์ที่ซานฟรานซิสโก ทว่าจากนั้นสวอตซ์ไม่พอใจกับการทำงานในออฟฟิศ และได้ออกจากบริษัทในที่สุด
ในเดือนกันยายนปี 2550 สวอตซ์ได้ร่วมมือกับผู้ก่อตั้งร่วมของอินโฟกามิที่ชื่อว่า ไซมอน คาร์สเทนเซ็น ในการเปิดตัวบริษัทใหม่ชื่อ "จอททิต" (Jottit) เป็นความพยายามอีกครั้งที่จะสร้างระบบจัดการเนื้อหาขับเคลื่อนโดยมาร์คดาวน์ในภาษาไพทอน
ร่างรัฐบัญญัติหยุดยั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ออนไลน์.