pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การทำให้เป็นจีนในทิเบต  เป็นวลีที่ใช้เพื่อวิจารณ์การปกครองทิเบตโดยประเทศจีน เพื่ออ้างถึงการกลืนกินทางวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในพื้นที่ทิเบตใต้การปกครองของจีน (รวมทั้งเขตการปกครองตนเองทิเบตและพื้นที่การปกครองตนเองของชาวทิเบต) และได้ทำให้ชาวทิเบตกลายเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสังคมจีนกระแสหลัก ซึ่งปรากฏชัดเจนนับตั้งแต่การรวมทิเบตเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี ค.ศ. 1950–1951 นักวิจารณ์ต่าง ๆ ระบุว่าการที่ชาวจีนฮั่นอพยพโยกย้ายเข้ามาในพื้นที่ทิเบตภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลจีนนั้นเป็นองค์ประกอบสำคัญของกระบวนการทำให้เป็นจีน
รัฐบาลทิเบตพลัดถิ่นระบุว่านโยบายของจีนมีผลต่อการหายไปขององค์ประกอบต่าง ๆ ของวัฒนธรรมทิเบต สิ่งนี้เรียกว่า "การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ทางวัฒนธรรม" (cultural genocide) ในทางกลับกัน รัฐบาลจีนยืนยันว่านโยบายเหล่านี้ดำเนินไปเพื่อเป็นประโยชน์ต่อทิเบต และการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมเป็นผลมาจากการทำให้ทันสมัย รัฐบาลจีนระบุว่าเศรษฐกิจของทิเบตได้ขยายตัวขึ้น การบริการและโครงสร้างพื้นฐานที่ได้รับการพัฒนาได้ทำให้คุณภาพชีวิตของชาวทิเบตดีขึ้น ส่วนภาษาทิเบตและวัฒนธรรมทิเบตนั้นก็ได้รับการปกป้องไว้
การให้ระดับผลการเรียน
การให้ระดับผลการเรียน  เป็นกระบวนการวัดระดับความสำเร็จในรายวิชาหรือหลักสูตรอย่างมีมาตรฐาน อาจใช้เป็นระบบตัวอักษร (เช่น จาก A ถึง F) ระบบตัวเลข (เช่น 1 ถึง 4) หรือระบบร้อยละก็ได้ ในบางประเทศสามารถนำผลการเรียนที่ได้หาค่าเฉลี่ยจากผลการเรียนที่ผู้เรียนเรียนได้ในขณะนั้นหรือในภาคเรียนนั้น คำนวณออกมาเป็น ผลการเรียนเฉลี่ย หรือ GPA ซึ่งส่วนใหญ่จะพบการคำนวนผลการเรียนในระดับมัธยมศึกษา ปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา หรือในบางครั้งอาจมีการใช้ผลการเรียนเฉลี่ยเพื่อใช้พิจารณาการรับเข้าทำงานและการศึกษาต่อในระดับที่สูงขึ้น นอกจากนี้ยังมีคำศัพท์อีกหนึ่งคำที่เกี่ยวข้องกับการให้ระดับผลการเรียนคือ ผลการเรียนเฉลี่ยสะสม (CGPA) ซึ่งเป็นการวัดผลการเรียนของผู้เรียนตลอดหลักสูตร
การประท้วงโดยเผาตัวตายของชาวทิเบตในประเทศจีน
การประท้วงโดยการจุดไฟเผาตนเองของชาวทิเบตในประเทศจีน เป็นการประท้วงของชาวทิเบต ที่ซึ่งข้อมูลจากวันที่ 5 มิถุนายน 2017 มีชาวทิเบต 148 เสียชีวิตจากการประท้วงเผาตนเองนี้ตั้งแต่ 27 กุมภาพันธ์ 2009 การจุดไฟเผาตนเองในทิเบตนั้นเริ่มมีรายงานครั้งแรกในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2009 เมื่อตาเปย์ (Tapey) สามเณรจากกีรติโกมปา จุดไฟเผาตนเองกลางตลาดแห่งหนึ่งในเมือง Ngawa City, Ngawa County, เสฉวน ต่อมาในปี 2011 ได้มีกระแสการจุดไฟเผาตนเองของชาวทิเบตในทิเบต อินเดีย และเนปาล ตามหลังเหตุการณ์ที่พุนตซอก (Phuntsog) เมื่อ 16 มีนาคม 2011 ใน Ngawa County, เสฉวน การประท้วงนี้ยังคงดำเนินอยู่ในปัจจุบัน การประท้วงผ่านการจุดไฟเผาตนเองนั้นมีเป้าหมายหลักเพื่อเป็นการเรียกร้องเอกราชของทิเบตคืนจากการปกครองของรัฐบาลจีนโดยไม่ชอบธรรม และเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลจีนหยุดฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุทางวัฒนธรรมของทิเบต
ผู้ประท้วงที่จุดไฟเผาตนเองส่วนใหญ่เป็นพระภิษุและภิกษุณี หรือผู้ที่เคยบวชในพุทธศาสนา มีบางส่วนเป็นวัยรุ่น เหตุจุไฟเผาตนเองเพื่อประท้วงส่วนมากเกิดขึ้นในจังหวัดเสฉวนของจีน โดยเฉพาะบริเวณโดยรอบสำนักกีรติ (Kirti Monastery) ในเมือง Ngawa City, Ngawa County จังหวัดเสฉวน ส่วนพื้นที่อื่น ๆ เช่น Gansu, Qinghai และ เขตปกครองตนเองทิเบต นอกจากนี้ยังมีเหตุประท้วงโดยการเผาตนเองเกิดขึ้นในประเทศอินเดีย และในกรุงกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาลเช่นกัน
ข้อมูลจากรอยเตอส์ระบุว่าองค์ดาไลลามะเคยกล่าวไว้เมื่อเดือนมีนาคม 2012 ว่าท่านไม่สนับสนุนการประท้วงนี้ แต่ชื่นชมในความกล้าหาญของผู้ที่เกี่ยวข้องในการจุดไฟเผาตนเองนี้ และกล่าวโทษว่ามูลเหตุนั้นมากจาก "การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ทางวัฒนธรรม" (cultural genocide) ของรัฐบาลจีน
การจุดไฟเผาตนเองเพื่อประท้วงการยึดครองทิเบตโดยจีนนั้นมีผลกระทบที่มากกว่าการประท้วงต่าง ๆ ที่เคยมีมา ถึงแม้จะมีผู้เสียชีวิตจำนวนมากจากการประท้วงของบาวทิเบตเมื่อปี 2008 ทั้งที่เป็นขาวทิเบตและชาวจีนฮั่นในทิเบต จำนวนผู้เสียชีวิตนั้นกลับไม่ถูกรายงานโดยรัฐบาลจีน ในขณะที่การจุดไฟเผาตนเองเพื่อประท้วงนั้นสร้างภาพที่ติดตรึงและมีผลกระทบมาก และสามารถถูกส่งต่อเพื่อเผยแพร่และตีพิมพ์โดยข่าวและผู้สนับสนุนได้โดยง่าย ประกอบกับการเข้าถึงอินเตอร์เน็ตของชาวทิเบต แม้ในพื้นที่ห่างไกลของจีน
อย่างไรก็ตาม พื้นที่เสี่ยงต่าง ๆ ของทิเบตเหล่านี้มักถูกตัดการสื่อสารโดยรัฐบาล การตัดการสื่อสาร ประกอบกับการห้ามไม่ให้นักข่าวต่างชาติและผู้ตรวจการณ์ด้านสิทธิมนุษยชน เดินทางเข้ามาในพื้นที่ ส่งผลให้การรับรู้ข้อมูลเกี่ยวกับการเผาตนเองประท้วงนั้นเป็นไปได้อย่างยากลำบาก อย่างไรก็ตามได้มีองค์กรต่าง ๆ เช่น ขบวนการปลดปล่อยทิเบต ได้ทำรายชื่อเหตุการณ์ที่มีการอัปเดตตลอดเวลา
Self-immolation protests by Tibetans in China
เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 8
อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2563
นับตั้งแต่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2563 ฝนตกหนักและต่อเนื่องในฤดูฝนของเอเชียตะวันออกได้นำไปสู่ อุทกภัยในประเทศจีน ในช่วงเดือนมิถุนายน อุทกภัยเกิดขึ้นหลักในภูมิภาคตอนใต้ของจีน ส่งผลกระทบต่อประชากรหลายล้านคน ในเดือนกรกฎาคม มีการคาดการณ์ว่าฝนที่ตกหนักขึ้นกว่าเดิมนั้นจะส่งผลกระทบต่อภูมิภาคทางตอนกลางและตะวันออกของจีน เหตุอุทกภัยนี้ถือว่าเป็นอุทกภัยที่เลวร้ายที่สุดนับตั้งแต่อุทกภัยในประเทศจีนปี พ.ศ. 2541 เป็นอย่างน้อย
กระทรวงจัดการเหตุฉุกเฉินของจีน  ระบุว่า ภายในสิ้นเดือนมิถุนายน เหตุอุทกภัยนี้ได้ทำให้ประชาชน 744,000 คนจากพื้นที่ทั้งหมด 26 มณฑลของจีนต้องอพยพย้ายถิ่นฐาน และมี 81 รายที่เสียชีวิตหรือสูญหาย ในต้นเดือนกรกฎาคม เซาท์ไชนามอร์นิงโพสต์รายงานว่าผู้อยู่อาศัยจำนวน 20 ล้านคนได้รับผลกระทบจากอุทกภัยนี้ และมี 121 รายที่เสียชีวิตหรือสูญหาย ในวันที่ 13 กรกฎาคม อุทกภัยได้ส่งผลกระทบต่อประชากร 37.89 ล้านคนใน 27 มณฑล เขตปกครองตนเอง และเทศบาลนคร มี 141 รายที่เสียชีวิตหรือสูญหาย และมีบ้าน 28,000 หลังพังถล่ม กระทรวงทรัพยากรน้ำ  ระบุว่ามีแม่น้ำทั้งหมด 443 สายที่เกิดน้ำท่วม ในจำนวนนี้มี 33 สายที่มีระดับน้ำสูงที่สุดในประวัติศาสตร์ จากสถิติของกรมมรดกทางวัฒนธรรมแห่งชาติ  พบว่าโบราณวัตถุสำคัญทางวัฒนธรรม 76 แห่ง และแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมระดับมณฑล 187 แห่งได้รับความเสียหายในระดับต่าง ๆ จากน้ำท่วม
เหตุจากธรรมชาติ.
เอลนีโญได้ส่งผลให้เกิดอากาศแปรปรวนในหลายส่วนของจีน นักอุตุนิยมวิทยา หู เซี่ยว (胡啸) จากกรมอุตุนิยมวิทยาจีน (中国气象局; CMA) ระบุว่าฝนที่ตกมากกว่าปกตินี้เป็นผลมาจากไอน้ำจำนวนมากที่ระเหยจากมหาสมุทรอินเดียและแปซิฟิก
เหตุจากมนุษย์.
ในปี พ.ศ. 2458 ทะเลสาบต้งถิงมีพื้นที่ 5,000 ตร.กม. (1,900 ตารางไมล์) แต่ในปี พ.ศ. 2543 พื้นที่ของทะเลสาบเหลือเพียง 2,625 ตร.กม. (1,014 ตารางไมล์) เช่นเดียวกับในคริสต์ทศวรรษ 1950 ซึ่งทะเลสาบโผหยางมีพื้นที่ 4,350 ตร.กม. (1,680 ตารางไมล์) แต่ในปี พ.ศ. 2543 เหลือเพียง 3,750 ตร.กม. (1,450 ตารางไมล์) มณฑลหูเป่ย์นั้นเคยถูกเรียกขานว่าเป็น "มณฑลแห่งทะเลสาบนับพัน"  ที่ซึ่งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 มีทะเลสาบรวม 1,066 แห่ง แต่ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 เหลือเพียง 309 แห่งเท่านั้น เนื่องด้วยการเติบโตของประชากรอย่างรวดเร็วในประเทศจีน ทะเลสาบจำนวนมากได้ถูกเปลี่ยนสภาพเป็นพื้นที่ทำเกษตรและอยู่อาศัย เพื่อตอบรับกับความต้องการอาหารที่เพิ่มขึ้นเช่นเดียวกับความต้องการพื้นที่อยู่อาศัย การลดขนาดลงและการหายไปของทะเลสาบเหล่านี้ในพื้นที่ของแม่น้ำแยงซีตอนกลางและตอนล่าง เป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้อุทกภัยเกิดขึ้นรุนแรงขึ้นมาก
เขื่อนสามผา.
เขื่อนหลายแห่งในลุ่มแม่น้ำแยงซีใช้ในการควบคุมน้ำท่วม โดยเขื่อนที่ใหญ่ที่สุดและสำคัญที่สุดก็คือเขื่อนซานเสียต้าป้า หรือเขื่อนสามผา  ที่มีพื้นที่รับน้ำประมาณ 1,000,000 ตารางกิโลเมตร (390,000 ตารางไมล์) ซึ่งถูกสร้างขึ้นไม่เพียงแต่สำหรับการผลิตไฟฟ้าแต่ยังใช้สำหรับการควบคุมน้ำท่วม โดยเมื่อปลายเดือนมิถุนายน 2563 ได้มีการเริ่มปล่อยน้ำในเขื่อนออกมา ในขณะที่กรมอุตุนิยมวิทยาจีน ระบุว่าการปล่อยน้ำเริ่มในวันที่ 29 มิถุนายน แต่ภาพถ่ายจากดาวเทียมแสดงให้เห็นว่าประตูระบายน้ำถูกเปิดขึ้นก่อนหน้านั้นห้าวัน อี๋ชาง  ซึ่งเป็นเมืองที่อยู่ใต้เขื่อน ได้รับผลกระทบจากน้ำท่วมอย่างกว้างขวางทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับประสิทธิภาพของการควบคุมน้ำท่วมโดยเขื่อน มีความกังวลว่านครอู่ฮั่นจะถูกน้ำท่วม บริษัทที่จัดการเขื่อนได้กล่าวว่า เขื่อนได้ "ลดความเร็วและขอบเขตของระดับน้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพในตอนกลางและตอนล่างของลุ่มแม่น้ำแยงซี" อย่างไรก็ตามนักวิจารณ์กล่าวว่า เขื่อน "ไม่ได้ทำในสิ่งที่มันถูกออกแบบมา" และไม่สามารถรับมือกับเหตุการณ์รุนแรงได้
มีการรายงานข่าวอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับความปลอดภัยของเขื่อนสามผา โดยเฉพาะจากสื่อของกลุ่มการเมืองพันธมิตรรวมกลุ่มสีเขียว (; Pan-Green Coalition) ในไต้หวัน รายงานคาดการณ์การวิบัติของเขื่อนเกิดขึ้นเกือบทุกฤดูร้อนในสื่อของไต้หวัน หนังสือพิมพ์ the Global Times  ของรัฐบาลจีนปิดกั้นรายงานเหล่านี้ โดยบอกว่าเขื่อนซานเสียต้าป้า นั้นปลอดภัยสำหรับกรณีฝนตกหนักและ "ไม่เสี่ยงต่อการวิบัติ" สื่อต่างประเทศบางแห่งกระตุ้นว่ามี "การบิดเบือน" ในเรื่องของเขื่อนสามผา
ปฏิบัติการของรัฐบาล.
รัฐบาลจีนจัดสรรงบประมาณ 309 ล้านหยวน (44.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพื่อบรรเทาภัยพิบัติในภูมิภาคที่ประสบอุทกภัย ในวันที่ 8 กรกฎาคมและ 12 กรกฎาคม นายกรัฐมนตรี หลี่ เค่อเฉียง และประธานาธิบดี สี จิ้นผิง ได้สั่งการให้ดำเนินการช่วยเหลือและบรรเทาทุกข์ในพื้นที่น้ำท่วมทั่วประเทศจีนอย่างต่อเนื่อง
ในตอนเย็นของวันที่ 12 กรกฎาคม มีเจ้าหน้าที่และทหารของกองทัพภาคที่ 71 และกองทัพภาคที่ 72 เดินทางไปที่เมืองจิ่วเจียง  ในมณฑลเจียงซี และเมืองถงหลิง  ในมณฑลอานฮุย เพื่อเข้าร่วมในการต่อสู้น้ำท่วมและงานช่วยเหลือฉุกเฉิน ในตอนเช้าของวันที่ 14 กรกฎาคมมีเจ้าหน้าที่และทหารกว่า 3,700 นายจากกองทัพภาคที่ 73 เร่งรีบไปยังเขตอำเภอหยูกาน  ของมณฑลเจียงซี เพื่อสู้กับอุทกภัยและรับมือกับเหตุฉุกเฉิน และในวันเดียวกันตามคำสั่งของคณะกรรมาธิการทหารกลาง เจ้าหน้าที่และทหารกว่า 16,000 คนถูกส่งไปยังเมืองจิ่วเจียง, เมืองชั่งเหรา  และพื้นที่อื่น ๆ ของมณฑลเจียงซีเพื่อต่อสู้กับน้ำท่วม เมื่อเวลา 23.00 น. ของวันที่ 19 กรกฎาคม เจ้าหน้าที่ของกองบัญชาการยุทธบริเวณกลาง  มาถึงนครอู่ฮั่นเมืองหลวงของมณฑลหูเป่ย์ตอนกลางของจีน เพื่อควบคุมสถานการณ์น้ำท่วมและบรรเทาภัยพิบัติ
2020 China floods
พระยาเพ็ชรพิไชย (เจิม อมาตยกุล)
มหาเสวกโท พระยาเพ็ชรพิไชย นามเดิม เจิม สกุลอมาตยกุล (2390-6 มิถุนายน 2465) อดีตปลัดทูลฉลองกระทรวงวัง อดีตรัฐมนตรี อดีตองคมนตรี
พระยาเพ็ชร์พิไชยเกิดเมื่อวันอังคาร เดือน 5 แรม 6 ค่ำ ปีมะแม นพศก จุลศักราช 1209 ตรงกับ พ.ศ. 2390 ในปลายสมัยรัชกาลที่ 3 มีนามเดิมว่า เจิม เป็นบุตรชายของ พระยากระสาปนกิจโกศล (โหมด อมาตยกุล) กับ คุณหญิงพลอย (สกุลเดิม ไกรฤกษ์) ผู้เป็นภรรยาเอกมีพี่ชายร่วมมารดา 1 คนน้องชายและน้องสาวร่วมมารดาอีก 2 คนคือ
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ คุณหญิงถนอม อมาตยกุล มีบุตรชายที่สำคัญคือ
พระยาเพ็ชรพิไชยถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2465 สิริอายุได้ 75 ปี
พระยาเพ็ชรพิไชยเข้าถวายตัวเป็นมหาดเล็กในรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อเดือน 12 ปีระกา ตรีศก จุลศักราช 1223 ตรงกับ พ.ศ. 2404 โดยโปรดเกล้าฯ ให้เข้าไปช่วยงานบิดาที่ โรงกษาปณ์สิทธิการ
ในวันอาทิตย์ เดือน 8 ขึ้น 3 ค่ำ ปีมะเส็ง จุลศักราช 1231 ตรงกับ พ.ศ. 2412 ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น หลวงวิจารณ์จักรกิจ ปลัดกรมกษาปณ์สิทธิการ จากนั้นในวันพฤหัสบดี เดือน 9 แรม 8 ค่ำ ปีระกา เบญจศก จุลศักราช 1235 ตรงกับ พ.ศ. 2416 ท่านได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น จัตุรถาภรณ์ช้างเผือก
ต่อมาในวันอาทิตย์ เดือน 9 ขึ้น 4 ค่ำ ปีจอ ฉอศก จุลศักราช 1236 ตรงกับ พ.ศ. 2417 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็น ปรีวีเคาน์ซิล หรือองคมนตรี จากนั้นในวันศุกร์ เดือน 12 แรม 2 ค่ำ ปีจอ ฉอศก ปีเดียวกัน ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น เจ้าหมื่นศรีสรรักษ์ หัวหมื่นมหาดเล็กเวรเดช
ในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2441 ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น พระยาอภิรักษ์ราชอุทยาน เจ้ากรมพระราชอุทยานสราญรมย์ ปีถัดมาคือในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2442 ท่านได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น ตริตาภรณ์ช้างเผือก จากนั้นในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2443 ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น พระยาบำเรอภักดิ์ ปลัดทูลฉลองกระทรวงวัง หลังจากนั้นในวันที่ 11 กันยายน ปีเดียวกัน ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรี
ต่อมาในวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 ท่านได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น ทุติยจุลจอมเกล้า ในการนี้ ถนอม ภรรยาเอกของท่านได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น ตติยจุลจอมเกล้า ทำให้เธอได้เลื่อนขึ้นเป็น คุณหญิงถนอม นับแต่บัดนั้น จากนั้นในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444 ท่านได้รับพระราชทาน เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2446 ท่านได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น ตริตาภรณ์มงกุฎไทย
จากนั้นในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2447 ท่านได้รับพระราชทาน เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 4 ชั้นที่ 4 ในวันที่ 18 มกราคม ปีเดียวกัน ท่านได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น ทวีติยาภรณ์มงกุฎไทย อีก 2 ปีต่อมาท่านได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น ประถมาภรณ์มงกุฎไทย ในวันเฉลิมพระชนมพรรษาเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2449
ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2452 ท่านได้รับพระราชทาน เข็มพระชนมายุสมมงคล จากนั้นในสมัยรัชกาลที่ 6 ท่านได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น พระยาเพ็ชร์พิไชย เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453 อีก 2 วันถัดมาคือในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453 ท่านก็ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็น จางวางกรมล้อมพระราชวัง โดยมี พระยาอนุรักษ์ราชมณเฑียร (หม่อมราชวงศ์ปุ้ม มาลากุล) มารับตำแหน่ง ปลัดทูลฉลองกระทรวงวังสืบแทน
ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2455 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศเป็น มหาเสวกโท
พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 3
เดเอ็ฟเอ็ล-ลีกาโพคาล
เดเอ็ฟเอ็ล-ลีกาโพคาล  เดิมเรียกว่า เดเอ็ฟเบ-ลีกาโพคาล  เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยเยอรมันที่เคยจัดขึ้นก่อนเริ่มฤดูกาลบุนเดิสลีกา ผู้เข้าแข่งขันประกอบด้วยสโมสรที่มีคะแนนสะสมมากที่สุดห้าสโมสรจากฤดูกาลก่อนหน้าของบุนเดิสลีกาและผู้ชนะจากเดเอ็ฟเบ-โพคาลในเยอรมนี รายการนี้ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ เพรอมีเอเรอลีกาโพคาล  หลังปี ค.ศ. 2005 เมื่อเพรอมีเอเรอ เครือข่ายโทรทัศน์เยอรมันได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนการแข่งขัน ในปี ค.ศ. 2008 ไม่มีการแข่งขันลีกาโพคาลเนื่องจากตารางเวลาชนกับฟุตบอลยูโร 2008 แต่ก็มีการแข่งขันที-โฮมซูเพอร์คัพแทนในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ต่อมาในปี ค.ศ. 2009 ก็ไม่มีการแข่งขันเช่นกันเนื่องจากสมาคมฟุตบอลเยอรมันตัดสินใจยกเลิกรายการนี้ ในการแข่งขันลีกาโพคาลครั้งสุดท้ายเมื่อในปี ค.ศ. 2007 ไบเออร์เลเวอร์คูเซินซึ่งเป็นทีมอันดับที่ห้าในตารางคะแนนบุนเดิสลีกาไม่ได้เข้าร่วม โดยถูกแทนที่ด้วยคาลส์รูเออซึ่งเป็นผู้ชนะจากซไวเทอบุนเดิสลีกา
History of Tibet (1950–present)
จุสก์
จุสก์ เอ/เอส (; เขียนในสไตล์บริษัทคือ JYSK; , แฟรนไชส์ในต่างประเทศดำเนินงานภายใต้ชื่อต่าง ๆ) เป็นร้านค้าปลีก ซึ่งขายของใช้ในครัวเรือน เช่น ที่นอน, เฟอร์นิเจอร์ และเครื่องตกแต่งภายในสัญชาติเดนมาร์ก จุสก์เป็นผู้ค้าปลีกรายใหญ่ที่สุดของเดนมาร์กที่ดำเนินงานในต่างประเทศ โดยรวมแล้วบริษัทมีสาขา 2,586 แห่งใน 50 ประเทศ และมีพนักงานมากกว่า 22,000 คน มูลค่าการซื้อขายในปีงบประมาณ 16/17 เท่ากับ 3.36 พันล้านยูโร
จุสก์ (หมายถึงจัตแลนดิก) ได้รับการก่อตั้งโดยลาร์ส ลาร์เซน ซึ่งเปิดร้านสาขาแรกบนซิลเคบอร์กไวจ์ที่เมืองออร์ฮูสของประเทศเดนมาร์กในเดือนเมษายน ค.ศ. 1979 โดยโลโก้มุ่งเสนอห่านตัวหนึ่ง ซึ่งมีเรื่องราวประวัติศาสตร์ของแบรนด์นี้
ค.ศ. 1979–1989.
เมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1979 จุสก์เซเงทอสเลเยอร์แห่งแรกของโลกได้เปิดทำการในออร์ฮูส ประเทศเดนมาร์ก ซึ่งยังคงเปิดดำเนินการอยู่จนถึงปัจจุบัน
ครั้นใน ค.ศ. 1984 จุสก์เซเงทอสเลเยอร์ได้เปิดห้างร้านสาขาแรกนอกประเทศ ซึ่งคือเดนิสเชิสเบ็ทเท็นลาเกอร์ในประเทศเยอรมนี และแฟรนไชส์ของจุสก์ได้เปิดสาขาแรกในกรีนแลนด์เช่นกัน ส่วนใน ค.ศ. 1986 แฟรนไชส์ของจุสได้เปิดร้านสาขาแรกในหมู่เกาะแฟโร กระทั่งใน ค.ศ. 1987 จุสก์ได้ขยายไปยังประเทศไอซ์แลนด์ และเปิดร้านในโคปาโวกูร์
ค.ศ. 1990–1999.
ใน ค.ศ. 1995 จุสก์เปิดสาขาแรกในประเทศฟินแลนด์ ส่วนใน ค.ศ. 1996 จุสก์ได้เปิดร้านสาขาแรกในแคนาดาที่โคควิทเลิม รัฐบริติชโคลัมเบีย และใน ค.ศ. 1998 บริษัทได้ฉลองการเปิดสาขาจำนวน 500 แห่ง
ค.ศ. 2000–2009.
ใน ค.ศ. 2000 จุสก์ได้เปิดสาขาแรกในประเทศโปแลนด์ ส่วนใน ค.ศ. 2001 สาขาในเดนมาร์ก, สวีเดน และฟินแลนด์ เปลี่ยนชื่อจากจุสก์เซเงทอสเลเยอร์, จุสก์เบดลอเกร์ และจุสก์วัวเดอวารัสโต มาเป็นจุสก์ กระทั่งใน ค.ศ. 2004 จุสก์ได้เปิดสาขาแรกในประเทศฮังการี ครั้นใน ค.ศ. 2008 จุสก์นอร์ดิกได้เปิดคลังสินค้าที่ใหญ่ที่สุดของยุโรปเหนือในอุลดุม ที่จัตแลนด์ตอนกลาง ซึ่งขณะนี้คลังสินค้าดังกล่าวมีพื้นที่ 64,000 ตร.ม. และใน ค.ศ. 2008 จุสก์ได้เปิดสาขาแรกในสหราชอาณาจักร โดยสาขาแมนส์ฟีลด์และลิงคอล์นเปิดในเดือนเมษายน จากนั้นสาขาแบล็กเบิร์นและยอร์กก็เปิดทำการในฤดูร้อน
ค.ศ. 2010–2019.
ใน ค.ศ. 2010 จุสก์ได้รับพระราชโองการแต่งตั้งในฐานะผู้จัดส่งแด่สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก นอกจากนี้ ใน ค.ศ. 2010 นิตยสารพนักงานของจุสก์อย่าง "โกจุสก์" ได้รับรางวัลหลายรางวัล เช่น นิตยสารพนักงาน ค.ศ. 2010 ในเดนมาร์ก และในฐานะนิตยสารพนักงานที่ดีที่สุดอันดับสองในทวีปยุโรป ครั้นใน ค.ศ. 2011 จุสก์ได้เปิดตัวช่องโทรทัศน์ของตัวเองใน www.jysk.tv ส่วนใน ค.ศ. 2013 จุสก์ได้เปิดสาขาแรกในเยเรวาน เมืองหลวงของประเทศอาร์มีเนีย ซึ่งนี่เป็นห้างร้านจุสก์แห่งแรกในคอเคซัส กระทั่งใน ค.ศ. 2014–2015 จุสก์ได้เปิดร้านในมัลตามันอังเกรก และเปจาเต็นวิลเลจในจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย จุสก์ได้ขยายตัวอย่างต่อเนื่องในประเทศอินโดนีเซีย เนื่องจากบริษัทเปิดสาขาใหม่สี่แห่งที่มาร์โกซิตีเดโพก, กูนินกันซิตี และหมู่บ้านปลูอิตในจาการ์ตา รวมถึงอิออนมอลล์ บีเอสดี ซิตี ในตังเกรัง ครั้นเมื่อ ค.ศ. 2016 จุสก์ได้ขยายสาขาโดยเปิดห้างร้านแรกในประเทศสิงคโปร์ที่จงปาหลู่พลาซา ตลอดจนสองห้างร้านในประเทศเบลารุส, ห้างร้านแรกในประเทศทาจิกิสถาน, และห้างร้านแรกในทบิลีซี ส่วนใน ค.ศ. 2017 ได้ขยายการเปิดห้างร้านที่สามในมินสค์ และห้างร้านแรกในแบรสต์ รวมถึงห้างร้านแรกในประเทศคูเวต ครั้นใน ค.ศ. 2018 จุสก์ได้เปิดห้างร้านแรกในดูไบ ส่วนใน ค.ศ. 2019 จุสก์ได้เปิดห้างร้านแรกในประเทศไทย และเปิดห้างร้านแรกในบากู ตลอดจนเปิดศูนย์กลางโลจิสติกส์แห่งที่ 4 ในประเทศบัลแกเรีย - ดีซีบี (ศูนย์กระจายสินค้าโบยูริสเต) และจุสก์ได้เปิดสาขาแรกในสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ซึ่งตั้งอยู่ในเนอิส คัมพานีคิลแดร์ โดยมีการวางแผนที่จะเป็นห้างร้านแรกจาก 15 แห่ง (ต่อมาปรับปรุงเป็น 40 แห่ง) ทั่วประเทศ กระทั่งปัจจุบันมีห้างร้านเปิดดำเนินการในเนอิส, ดรอฮาดา, แนวัน, พอร์ทลิช, ยอล, ลิเมอริก, สไลโก และแซนทรี (ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2020)
ส่วนลาร์ส ลาร์เซน ผู้ก่อตั้งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2019
ค.ศ. 2020–ปัจจุบัน.
ใน ค.ศ. 2020 จุสก์ได้เปิดสาขาแรกในมอสโก ส่วนสาขาในประเทศออสเตรีย เดิมชื่อ "เดนีเชสเบ็ทเทินลาเกอร์" ได้รับการรีแบรนด์เป็น "จุสก์" เมื่อ ค.ศ. 2020 ขณะที่สาขาในประเทศเยอรมนี เดิมคือ "เดนีเชสเบ็ทเทินลาเกอร์" ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น "จุสก์" เมื่อ ค.ศ. 2021 และจุสก์ที่ประเทศอินโดนีเซียได้ปิดตัวลง
Jysk
เดเอ็ฟเบ-ลีกาโพคาล
สะพานรถไฟอะมะรุเบะ
จีนาภิวัฒน์ในทิเบต
องค์การบริหารส่วนตำบลรางพิกุล
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนรวก
เอเซกิเอล ปาลาซิโอส
มนัญญา ไทยเศรษฐ์
มนัญญา ไทยเศรษฐ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ อดีตนายกเทศมนตรีเมืองอุทัยธานี นักการเมืองชาวไทย
มนัญญา ไทยเศรษฐ์ เป็นลูกสาวของนายเดชา และนางปาลี้ ไทยเศรษฐ์ และเป็นน้องสาวของ ชาดา ไทยเศรษฐ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานีหลายสมัย มีบุตรชายคือ เจเศรษฐ์ ไทยเศรษฐ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานี มนัญญา เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนอุทัยวิทยาคม ต่อมาเข้าเรียนที่คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต (ปัจจุบัน คือ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต) และปริญญาตรีอีกแห่งหนึ่งที่คณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
มนัญญา ไทยเศรษฐ์ เป็นนักการเมืองท้องถิ่น เคยดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี จนกระทั่งลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ต่อมาวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 จึงได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา สัดส่วนของพรรคภูมิใจไทย ดูแลรับผิดชอบงานของกรมวิชาการเกษตร และมีนโยบายในการห้ามใช้สารคลอร์ไพริฟอส และพาราควอต ในภาคการเกษตรของประเทศไทย
เมมฟิส เดอปาย
วัดภาษี
วัดภาษี เป็นวัดตั้งอยู่ในแขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
วัดสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2390 โดยกำนันเพชร ซึ่งได้ตั้งด่านเก็บค่าหัวนาจากพ่อค้าที่ขนสินค้ามาทางเรือเพื่อนำมาขายในบางกอก ได้นำเงินนี้มาสร้างวัด จึงเรียกว่า วัดภาษี ต่อมากลายเป็นวัดร้าง ทางราชการจึงใช้พื้นที่ป่าช้าท้ายวัดเป็นแดนประหารชีวิตนักโทษฉกรรจ์ นักโทษคนสุดท้ายที่ถูกประหารชีวิตด้วยการตัดคอก็คือ บุญเพ็งหีบเหล็ก ที่เป็นข่าวโด่งดังเมื่อปี พ.ศ. 2461 ทางวัดได้ปั้นรูปจำลองของบุญเพ็ง หีบเหล็ก ไว้ด้วย
ปัจจุบันวัดภาษีได้ เปิดสอนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เป็นสถานที่ศึกษาของศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน เป็นสถานที่สวดมนต์และปฏิบัติธรรมวันอาทิตย์ ตลอดจนการเทศนาธรรมวันธรรมสวนะ ยังจัดโครงการไถ่ชีวิตโค กระบือด้วย ในช่วงเดือนมิถุนายน ราววันที่ 13–15 มีกิจกรรมรำลึกพุ่มพวง ดวงจันทร์ เนื่องจากเพชร ดวงจันทร์เคยมาจำพรรษาที่นี่ ที่วัดยังมีหุ่นพุ่มพวงด้วย
รูปแบบสถาปัตยกรรมของวัดมีซุ้มประตูหน้าวัดเป็นทรงล้านนา มีศาลาพุทธคยาที่ใหญ่ หอระฆังศิลปะประยุกต์
คริสเตียน นิทเซย์
คริสเตียน หลุยส์ นิทเซย์  เป็นนักการเมืองมาลากาซีซึ่งปัจจุบันเป็นนายกรัฐมนตรีมาดากัสการ์
วัดอัปสรสวรรค์วรวิหาร
เจ้าจอมน้อย (สุหรานากง) เห็นว่าวัดหมูทรุดโทรมมาก จึงกราบบังคมทูลพระกรุณาขอพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อปฏิสังขรณ์วัดแห่งนี้และพระราชทานนามว่า วัดอัปสรสวรรค์ เพื่อเป็นที่ระลึกแด่เจ้าจอมน้อย ซึ่งมีความสามารถในการแสดงละครเรื่อง อิเหนา และได้พระราชทานพระพุทธรูปปางฉันสมอ หรือ หลวงพ่อสมอ ให้เป็นพระประธานและประดิษฐานอยู่ภายในพระอุโบสถ ประดิษฐานอยู่ภายในพระมณฑปสีขาว พระพุทธรูปเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของชาวนครหลวงพระบาง และเวียงจันทร์เป็นอย่างมาก เนื่องจากเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่มาจากเมืองเวียงจันทร์ เดิมที่ประดิษฐานไว้ในพระวิหารพระนาก ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
พระอุโบสถและพระวิหารยังคงเดิมตามศิลปะจีนหลังได้รับการปฏิสังขรณ์ โดยเลียนแบบวัดราชโอรสารามราชวรวิหาร ในพระอุโบสถมีพระพุทธรูปหล่อปางมารวิชัยขนาดเท่ากันจำนวน 28 องค์ ประดิษฐานอยู่บนชุกชีด้วยกัน พระพุทธรูปเหล่านี้มีพระนามจารึกไว้ที่หน้าฐานทั้ง 28 องค์ ได้แก่ พระพุทธตัณหังกร พระพุทธเมธังกร พระพุทธสรณังกร พระพุทธทีปังกร พระพุทธโกณฑัญญะ พระพุทธสุมังคละ พระพุทธสุมนะ พระพุทธเรวตะ พระพุทธโสภิตะ พระพุทธอโนมทัสสี พระพุทธปทุมะ พระพุทธนารทะ พระพุทธปทุมุตตระ พระพุทธสุเมธะ พระพุทธสุชาตะ พระพุทธปิยทัสสี พระพุทธอัตถทัสสี พระพุทธธรรมทัสสี พระพุทธสิทธัตถะ พระพุทธติสสะ พระพุทธปุสสะ พระพุทธวิปัสสี พระพุทธสิขี พระพุทธเวสสภู พระพุทธกกุสันธะ พระพุทธโกนาคมนะ พระพุทธกัสสปะ และพระพุทธโคตมะ ส่วนหอพระไตรปิฎกเป็นศิลปะสมัยกรุงศรีอยุธยาตั้งอยู่กลางน้ำ หอไตรแห่งนี้ยังเป็นต้นแบบของหอเขียน ที่จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วังสวนผักกาด ภายในวัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรม
วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร
วัดสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ในชื่อ วัดเงิน สร้างโดยเจ้าขรัวเงิน พระภัสดาในสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ ขณะที่เจ้าขรัวทองซึ่งเป็นน้องชายได้สร้างวัดคนละฝั่งคลองบางพรม คือ วัดทอง ต่อมาในรัชกาลที่ 1 สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินีทรงสถาปนาวัดเงินเป็นพระอารามหลวง ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 2 สมเด็จพระอมรินทรา พระราชมารดา โปรดให้สร้างพระอุโบสถขึ้น และมีพระราชพิธีผูกพัทธสีมา เมื่อ พ.ศ. 2366 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์วัดครั้งใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 3 จนปี พ.ศ. 2397 รัชกาลที่ 4 ทรงมีพระบรมราชโองการพระราชทานนามวัดเงินเป็น วัดรัชฎาธิฐาน
ในปี พ.ศ. 2495 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนพระอุโบสถและวิหารเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ
สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ได้จัดทำโครงการบูรณปฏิสังขรณ์วัดรัชฎาธิษฐานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 มีการบูรณปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญ และหอไตร แล้วเสร็จในปี 2557 ได้บูรณปฏิสังขรณ์พระวิหาร พระวิหารน้อย ซุ้มประตูและกำแพงเขตพุทธาวาส รวมทั้งปรับปรุงภูมิทัศน์
รูปแบบสถาปัตยกรรมของวัดสร้างตามแบบพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3 คือมีพาไลรอบ หน้าบันก่ออิฐถือปูนประดับลายปูนปั้นเครือเถาลายพุดตาน ไม่มีช่อฟ้าใบระกา วัดมีใบเสมาเป็นเสมาเดี่ยวขนาดใหญ่หนามาก ความเก่าแก่น่าจะราวรัชสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถหรือพระเจ้าทรงธรรมลงมา รอบพระอุโบสถหลังเดิมมีกำแพงแก้วล้อมรอบ แยกออกจากพระวิหารหลังเดิมหรือพระอุโบสถหลังปัจจุบัน
พระอุโบสถหลังใหม่สร้างในตำแหน่งของพระวิหารเดิมที่ชำรุดพังทลาย โดยเริ่มสร้างปี พ.ศ. 2531 เป็นทรงไทย มีหน้าบันประดับภาพตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลสมัยเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบของรัชกาลที่ 9 พระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย หล่อด้วยโลหะ ลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 2 เมตร สูง 2.50 เมตร ไม่ปรากฏพระนาม
เจดีย์ประดิษฐานอยู่รายรอบพระอุโบสถหรือพระวิหารหลังเดิม เป็นมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองจำนวน 9 องค์ เมื่อรื้อพระวิหารเพื่อสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ ก็ยังคงรักษาเจดีย์เหล่านี้ไว้ พระวิหารน้อย ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกหรือด้านหลังพระอุโบสถ ตั้งอยู่บนฐานสูง มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ซุ้มประตูทำเลียนแบบศิลปะจีน คาดว่าสร้างขึ้นสมัยรัชกาลที่ 3 ด้านหน้ามีบานประดูลายรดน้ำของเก่า เขียนเป็นลายพันธุ์พฤกษา ด้านล่างเป็นภาพทหารฝรั่งสวมหมวกปีกกว้างขี่ม้า
หอพระไตรปิฎก สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 2 บ้างสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ก่อนที่จะได้รับการปฏิสังขรณ์สร้างใหม่ทั้งหมด (แต่อาจสร้างขึ้นตามผังเดิม) ในสมัยรัชกาลที่ 3 ศาลาการเปรียญของวัด เดิมเป็นพระตำหนักของกรมพระศรีสุดารักษ์ที่พระราชทานมาให้สร้างเป็นศาลาการเปรียญในสมัยรัชกาลที่ 3 แต่ได้ย้ายตำแหน่งในปี พ.ศ. 2502 ภายในมีธรรมาสน์บุษบก ประดิษฐานอยู่ ซึ่งได้รับพระราชทานจากสมเด็จกรมพระอมรินทรามาตย์ ลักษณะเป็นแบบสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีเชิงกลอนซ้อน 5 ชั้น งดงามมาก
วัดมีโรงเรียนพระปริยัติราชวรเวที เป็นอาคารคอนกรีต 3 ชั้น ทรงไทยประยุกต์ ตั้งอยู่ในเขตพุทธาวาส สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545
วัดทองธรรมชาติวรวิหาร
วัดทองธรรมชาติวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ในแขวงคลองสาน เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 1 งาน 16.5 ตารางวา เดิมเรียกชื่อ วัดทองบน เนื่องจากบริเวณนั้นมีวัดทองตั้งอยู่ใกล้กัน 2 แห่ง อีกแห่งคือวัดทองล่างหรือวัดทองนพคุณ
วัดทองธรรมชาติวรวิหารเดิมตั้งขึ้นเป็นวัดราษฎร์ ไม่ทราบว่าสร้างเมื่อใดและใครเป็นผู้สร้าง แต่สันนิษฐานว่า อาจสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประมาณ พ.ศ. 2330 พระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี และกรมหมื่นนรินทรพิทักษ์ ทรงมีพระศรัทธาบูรณปฏิสังขรณ์และสร้างอุโบสถ วิหาร และเสนาสนะวัดทองบนขึ้นใหม่ทั้งวัด แต่ยังไม่ทันเสร็จสมบูรณ์ กรมหมื่นนรินทรพิทักษ์สิ้นพระชนม์ลง ทำให้การก่อสร้างหยุดชะงักลง จนมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ก็ได้โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร เป็นแม่กองสานต่อการปฏิสังขรณ์วัดจนเสร็จสมบูรณ์ และได้พระราชทานชื่อวัดว่า "วัดทองธรรมชาติ"
วัดทองธรรมชาติวรวิหารได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2520
พระประธานภายในพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยซึ่งพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้พระราชทานนามว่า "พระพุทธชินชาติ มาศธรรมคุณ" ภายในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพไตรภูมิ และในส่วนฝาผนังตรงข้ามพระประธานเป็นภาพพระพุทธประวัติตอนมารผจญ ส่วนด้านข้างของพระอุโบสถก็เป็นภาพเทพชุมนุมและภาพพุทธประวัติ
ในพระวิหารมีระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทองปางมารวิชัยจำนวน 10 องค์ ประดิษฐานบนแท่นชุกชี ในพระวิหาร มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ 1 องค์ และมีองค์เล็กกว่าตั้งลดหลั่นลงมาอีก 3 แถว มีลักษณะอย่างเดียวกันทุกองค์
กุฏิสงฆ์ของวัดสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หอระฆัง 3 ชั้น รูปร่างคล้ายป้อมฝรั่ง และมีศาลาโถงสร้างไว้ตรงมุมกำแพงแก้วทั้ง 4 มุม
วัดอัปสรสวรรค์
วัดทองธรรมชาติ
วัดรัชฎาธิษฐาน
ประเทศชาดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010