pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เธอมีโอกาสได้เป็นศิลปินกับพิธีกรรายการทีนทอล์ค 4 คนคือ ชาคริต แพม มารีน่า เพลิน และ เรย์ เป็นอัลบั้มพิเศษชื่ออัลบั้มว่า "TeenTrax ขอ T" เมื่อปี 2542 เธอมีเพลงเดี่ยวที่ขับร้องอยู่ในอัลบั้มสองเพลงด้วยกันคือเพลง รู้หรือเปล่า และเพลง ลืม ส่วนเพลงรวมศิลปินคือเพลง ขอ T
หลังจากที่รายการทีนทอล์คได้ยุติการออกอากาศลง เพลินได้เป็นศิลปินรับเชิญออกอัลบั้มคู่กับ นภ พรชำนิ ชื่ออัลบั้มว่า "อะแมนออฟสไมส์ A-Side Album" โดยแบ่งออกเป็น 2 พาร์ทคือ A-Side และ B-Side วางจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยเว้นระยะห่างระหว่างสองอัลบั้มประมาณหนึ่งเดือน ภายใต้สังกัดเบเกอรี่มิวสิก, โด๊บมิวสิกโปรดักชั่น และ โซนี่บีเอ็มจี เพลินได้ขับร้องเพลง Dinner For Two
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เพลิน เข้าพิธีวิวาห์กับนักร้องชื่อดัง นภ พรชำนิ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2549 ปัจจุบันเรียนจบปริญญาเอกด้านสุขภาพจิตและพัฒนาการในเด็กเล็กจากสหรัฐอเมริกาปัจจุบันมีบุตรชายด้วยกัน1คนชื่อ ณภพ พรชํานิ ชื่อเล่นว่าน้องโบดี้ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
Dioscorea pseudo-tomentosa
อาร์เมอร์ (มาร์เวลคอมิกส์)
อาร์เมอร์  เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรจากมาร์เวลคอมิกส์ โดยปรากฏตัวในการ์ตูนเรื่อง Astonishing X-Men ฉบับที่ 3 หน้าที่ 4
ราม ราชพงษ์ (1 เมษายน พ.ศ. 2497 - 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564) เป็นนักแสดงชาวไทยและเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รามเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 จากภาวะติดเชื้อในกระเพาะอาหาร สิริอายุ 67 ปี ที่โรงพยาบาลสิรินธร เขตประเวศ กรุงเทพฯ ด้วยโรคกระเพาะ และปอดติดเชื้อ หลังจากไม่สบายและเข้ารับการรักษาประมาณ 5 วัน
บาวบาบ
บาวบาบ หรือ บาวแบบ (; , Hausa: "Kuka," , , , )เป็นพืชในสกุล "Adansonia"ที่แพร่หลายมากที่สุด พบในทวีปแอฟริกา ในบริเวณที่ร้อนแล้งหรือทุ่งหญ้าสะวันนา ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษของบาวบาบมีหลายชื่อ เช่น dead-rat tree (จากลักษณะของผล), monkey-bread tree (ผลที่นุ่ม แห้งและรับประทานได้) upside-down tree (กิ่งที่แตกทรงพุ่มคล้ายราก) และ cream of tartar tree เป็นไม้ผลัดใบ ไม่มีหนาม ลำต้นโป่งพองคล้ายขวด ผลเป็นแคปซูลแห้ง รูปร่างยาวหรือกระบอง ไม่แตก เนื้อมีลักษณะเป็นเยื่อ รสเปรี้ยวเล็กน้อย
บาวบาบเป็นไม้ยืนต้นที่โคนบวมพองออก มองคล้ายขวดแชมเปญ ใช้สะสมน้ำ กิ่งก้านสาขาบิดเบี้ยวไปมา ทรงคล้ายราก ชาวแอฟริกาเชื่อว่าต้นไม้ชนิดนี้ถูกพระเจ้าสาปแช่ง จึงต้องเอารากชี้ฟ้ามีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของแอฟริกา ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีปลูกในเกาะชวาและฟิลิปปินส์ บาวบาบเป็นพืชสมุนไพรในแอฟริกา ผลมีแคลเซียมมากกว่าผักโขม มีสารต้านอนุมูลอิสระ และมีวิตามินซีมากกว่าส้ม
Adansonia digitata
สีง้ำ
สีง้ำ (; ; ในสิงคโปร์) เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Rubiaceae ต้นอ่อนลำต้นสีเหลืองแดง แก่แล้วเป็นสีเทาอมดำ เปลือกแตกเป็นร่อง ใบเดี่ยว หลังใบสีเขียวอ่อนออกนวล ดอกช่อออกตามง่ามใบ ผลเดี่ยว ติดเป็นกระจุก ทรงรี สีเขียวอ่อน ผิวเป็นร่องตามยาว
ไม้สีง้ำใช้ทำเครื่องประมงพื้นบ้าน ชื่อเมืองหลวงของฟิลิปปินส์ (กรุงมะนิลา) ในภาษาตากาล็อกเรียกว่า แปลว่า "มีต้นสีง้ำ" เนื่องจากบริเวณอ่าวมะนิลามีต้นสีง้ำขึ้นอยู่มาก คำว่านีลัดหรือนีลาที่แปลว่าสีง้ำ อาจมาจากภาษาสันสกฤต "nila" (नील)
Scyphiphora hydrophyllacea
วัดสวนแก้วอุทยาน
วัดสวนแก้วอุทยาน เป็นวัดพุทธศาสนานิกายเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ตำบลลาดใหญ่ หมู่ที่ ๓ อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดสวนแก้วอุทยาน เป็นวัดโบราณ เดิมชื่อ “วัดแก้ว” ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้างไว้ ต่อมาพระวินัย (บัว) ในสมัย ร.๔ ได้มาปฏิสังขรณ์ วัตถุโบราณที่พอจะเป็นหลักฐานได้ไม่มีเลย ทราบแต่ว่ามีเจ้าอาวาสองค์แรกชื่อหลวงพ่อเขมรอาคมขลัง ที่เรียกว่า "วัดสวนแก้วอุทยาน" เพราะบริเวณวัด และสถานที่ติดต่อกับวัดในสมัยโบราณเป็นสวนร่มรื่นมากเปรียบดั่งอุทยาน
ปูชนียสถาน.
๑. พระประธานในอุโบสถปางมารวิชัย
๒. พระพุทธไสยาสน์ สมัยอู่ทอง ชนิดปั้นก่อด้วยอิฐปูน
๓. พระเจดีย์องค์ใหญ่ ฐานสี่เหลี่ยมจัตรัส เป็นเจดีย์โบราณ
ยูเนี่ยน เจ
เฟรเดริก โชแปง
วัดบางแก้ว (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดบางแก้ว เป็นวัดพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านโรงฟืน ตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นวัดที่มีโบราณวัตถุสำคัญในวัด เป็นที่เคารพศรัทธาของประชาชนชาวพุทธทั่วไป
วัดบางแก้วเป็นวัดสร้างใหม่ เดิมจัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์ที่ก่อตั้งตั้งแต่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 โดยมีพระครูสมุทรวชิราทร (เยื้อน ศศิธร) เลขานุการเจ้าคณะจังหวัดสมุทรสงครามสมัยนั้น เป็นผู้ดำเนินงานก่อสร้างวัด และประกาศเป็นวัดในพระพุทธศาสนาเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 และพัฒนาสืบเนื่องมาจนกระทั่งปัจจุบัน
ประแสง มงคลศิริ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ประแสง มงคลศิริ กรรมการผู้อำนวยการบริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานี สังกัดพรรคไทยรักไทย
ประแสง มงคลศิริ เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2505 ที่จังหวัดอุทัยธานี เป็นลูกคนที่ 9 จาก 11 คน ของนายเง๊กฮ้อ แซ่อึ้ง กับนางกิมเช็ง มงคลศิริ และเป็นน้องชายของ นายแพทย์ประเสริฐ มงคลศิริ อดีต ส.ส. อุทัยธานี เรียนชั้นประถมที่โรงเรียนอนุศิษย์วิทยา โรงเรียนอุทัยวิทยาลัย และโรงเรียนเมืองอุทัยธานี จากนั้นก็เดินทางเข้ามากรุงเทพมหานคร โดยมาพักอาศัยที่ วัดมหาธาตุฯ ท่าพระจันทร์ เพื่อเรียนต่อในชั้นมัธยมที่ โรงเรียนทวีธาภิเศก เรียนจบปริญญาตรีและปริญญาโท ที่ภาควิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบปริญญาเอกด้าน Urban Engineeing จาก มหาวิทยาลัยโตเกียว ด้วยทุนรัฐบาลญี่ปุ่น (Monbusho)
ปี พ.ศ. 2529 หลังจบปริญญาโทได้เข้ารับราชการที่กรมโยธาธิการ 1 ปี จากนั้นสอบชิงทุนรัฐบาลญี่ปุ่นเข้าเรียนที่ มหาวิทยาลัยโตเกียว ในปี พ.ศ. 2530 จนจบปริญญาเอกในปี 2534 และกลับมารับราชการต่อ โดยเป็นอาจารย์ประจำที่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เคยดำรงตำแหน่งข้าราชการการเมือง อาทิ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ที่ปรึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ โดยมีประสบการณ์ทำงานทางวิชาการและการศึกษากว่า 30 ปีอย่างต่อเนื่อง ทั้งการเป็นอาจารย์ประจำที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นอาจารย์พิเศษให้กับ มหาวิทยาลัยนเรศวร มหาวิทยาลัยราชภัฎธนบุรี และ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์ เคยเป็นที่ปรึกษากองบรรณาธิการวารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร เป็นผู้ชำนาญการประจำ คณะกรรมาธิการการศึกษา สภาผู้แทนราษฎร เป็นกรรมาธิการและโฆษกคณะกรรมาธิการ พรบ.การจัดการศึกษาเพื่อผู้พิการ พ.ศ. 2556 วุฒิสภา เป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัย (ผู้ทรงคุณวุฒิ) มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ฯลฯ
ปี พ.ศ. 2544 เมื่อลาออกจากราชการแล้ว ได้สมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.สังกัดพรรคไทยรักไทย ในจังหวัดอุทัยธานี เขต 1 แต่แพ้ให้กับนายธีรพันธ์ วีระยุทธวัฒนะ จากพรรคชาติไทย ต่อมาคณะกรรมการเลือกตั้ง (กกต.) มีคำสั่งให้เลือกตั้งใหม่ (นายธีรพันธ์ได้ใบเหลือง) ผลปรากฏว่านายประแสง ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก
ปี พ.ศ. 2548 นายประแสง ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. สมัยที่ 2 หลังจากทำหน้าที่ไปได้ 8 เดือน กกต.ประกาศให้ใบเหลืองและจัดเลือกตั้งใหม่ นายธีรพันธ์ เป็นฝ่ายชนะได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.แทน
ปี พ.ศ. 2549 มีการยุบสภา นายประแสงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในนามพรรคไทยรักไทย ได้รับเลือกตั้งและกกต.ให้การรับรองเป็น ส.ส.อุทัยธานีอีกเป็นสมัยที่ 3 แต่ต่อมาศาลปกครองมีคำสั่งให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะทั้งหมดทั่วประเทศ ด้วยสาเหตุที่กกต.จัดให้หันคูหากาบัตรออกด้านนอก ต่อมาก็มีเหตุการณ์ชุมนุมทางการเมืองขับไล่นายกรัฐมนตรี ดร.ทักษิณ ชินวัตร กระทั่งมีการรัฐประหารในวันที่ 19 กันยายน 2549 เขาจึงกลับไปเป็นอาจารย์พิเศษในมหาวิทยาลัยอีกครั้งที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
ปี พ.ศ. 2550 หลังจากพรรคไทยรักไทยถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรค นายประแสงจึงลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ในสังกัดพรรคพลังประชาชนที่มี นายสมัคร สุนทรเวช เป็นหัวหน้าพรรค แต่ถูกข้อกล่าวหาให้ถูกเพิกถอนสิทธิ์ (ใบแดง) ก่อนการหย่อนบัตรลงคะแนน เนื่องจากใช้ภาพและเสียงของ ดร.ทักษิณ ชินวัตร ในการหาเสียงเลือกตั้ง ซึ่ง กกต. ได้มีมติห้ามไว้ก่อนหน้านั้น
ปี 2551-2553 ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ชำนาญการประจำคณะกรรมาธิการศึกษา สภาผู้แทนราษฎร และได้เข้าร่วมกับ แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) เคลื่อนไหวทางการเมืองร่วมกับคนเสื้อแดง (Red Shirt) เป็นผู้ประสานงาน 17 จังหวัดภาคเหนือ นำคนเสื้อแดงภาคเหนือเดินทางเข้าร่วม การชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553 ณ ถนนราชดำเนิน และสี่แยกราชประสงค์ แต่ต้องยุติการชุมนุมในวันที่ 19 พ.ค.2553 เมื่อรัฐบาลที่มีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะเป็นนายกรัฐมนตรี ใช้กำลังทหารพร้อมอาวุธสงครามเข้าปราบปราม จนมีผู้เสียชีวิตไปกว่า 99 คน หลังจากวันนั้น นายประแสงได้ทำหน้าที่ รักษาการเลขาธิการ นปช. ปี 2553-2554 แทนนายณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ เลขาธิการ นปช. ซึ่งถูกคุมขังและดำเนินคดีข้อหาก่อการร้าย
ปี 2554 พรรคพลังประชาชนถูกยุบ เขาลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในนามพรรคเพื่อไทย โดยอยู่ในบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 83 และต่อมาได้รับแต่งตั้งจากคณะรัฐมนตรี (ครม.) เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ /ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (นายพงศ์เทพ เทพกาญจนา) ในช่วงปลายรัฐบาลพรรคเพื่อไทยได้รับแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในปี 2556
กันยายน-ตุลาคม 2556 นายประแสง ได้ร่วมกับ นปช.เคลื่อนไหวคัดค้านการออกกฎหมายพระราชบัญญัตินิรโทษกรรมของพรรคเพื่อไทย "พ.ร.บ.เหมาเข่ง (สุดซอย)" เกิดความขัดแย้งระหว่างพรรคเพื่อไทยกับ นปช. กระทั่งคณะรัฐมนตรี (ครม.) มีมติให้ปลดจากเขาตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย นายประแสงจึงขอลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย
ปี 2556 เขาได้ร่วมกับแกนนำ นปช.ในต่างจังหวัดจัดตั้งพรรคการเมืองโดยใช้ชื่อว่า พรรคพลังประชาธิปไตย และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 นายประแสงได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 7 ซึ่งเป็นลำดับสุดท้าย ต่อมามีคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญให้การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นโมฆะ
ปี 2557 มีวิกฤตทางการเมือง การชุมนุมขับไล่รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นำโดย นายสุเทพ เทือกสุบรรณ เพื่อเปิดทางให้มีการทำรัฐประหารในวันที่ 22 พฤษภาคม 2557 พล.อ.ประยุทธ จันทร์โอชา เป็นหัวหน้า ในชื่อคณะผู้รักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ช่วงเย็นวันนั้น นายประแสงถูกทหารจับกุมตัวจากเวทีชุมนุมคนเสื้อแดง นปช. บริเวณถนนอักษะ พุทธมณฑล นำตัวไปคุมขังไว้ที่ เรือนจำมณฑลทหารบกที่ 11 นครปฐม เมื่อครบกำหนดขังเป็นเวลา 7 วันตามกฎอัยการศึก คสช.จึงได้ปล่อยตัวให้ได้รับอิสรภาพ
ช่วงมีรัฐบาลทหารจากการยึดอำนาจ นายประแสงได้เดินทางไปทำธุรกิจการค้าที่กัมพูชาระยะหนึ่ง แล้วจึงไปทำธุรกิจเหมืองแร่ที่เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย กระทั่งต้นปี 2563 มีการระบาดของโรคโควิด19 จึงตัดสินใจยุติการทำงานที่อินโดนีเซียกลับมาประเทศไทยและร่วมเป็นทีมงานนโยบาย Better Bangkok ของ รศ.ดร.ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ในการสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
ปี 2565 รศ.ดร.ชัชชาติ สิทธิพันธ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร จึงแต่งตั้งให้นายประแสงเป็นกรรมการบริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด ซึ่งเป็นวิสาหกิจของกรุงเทพมหานคร และต่อมาคณะกรรมการบริษัทก็มีมติให้ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้อำนวยการ
โอโกโนมิยากิ
โอโกโนมิยากิ  คือ แพนเค้กแบบญี่ปุ่น ประกอบด้วยส่วนผสมหลายอย่าง ชื่อของโอโกโนมิยากิ มาจากคำว่า "โอโคโนมิ" แปลว่า "ที่ชอบ" และคำว่า "ยากิ" แปลว่า "ย่าง" (คำอื่น ๆ เช่น ยากิโตริ คือ "ไก่ย่าง" และยากิโซบะ คือ "โซบะย่าง") โอโกโนมิยากิเป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของภูมิภาคคันไซและฮิโรชิมะ แต่แพร่หลายไปทั่วประเทศ เครื่องโรยหน้าและซอสมีความไม่เหมือนกันในแต่ละภูมิภาค โอโกโนมิยากิของทางโตเกียวจะมีขนาดเล็กกว่าของทางฮิโรชิมะหรือคันไซ
แบบคันไซ.
โอโกโนมิยากิแบบคันไซหรือแบบโอซากะนั้นเป็นโอโกโนมิยากิขนาดเท่าจานและแพร่หลายที่สุดในญี่ปุ่น ทำมาจากแป้งสาลี ฮ่วยซัว (พืชตระกูลมันเทศ) น้ำหรือซุปดาชิ ไข่ กะหล่ำปลีหั่น และมักจะใส่ส่วนผสมอื่น ๆ อย่างหัวหอมเขียว เนื้อ (มักเป็นเนื้อหมูหั่นบาง ๆ) ปลาหมึก ปลาหมึกเล็ก ผัก กิมจิ หรือชีสลงไปด้วย โอโกโนมิยากิมักถูกนำไปเปรียบเทียบกับไข่เจียวหรือแพนเค้กเพราะมีรูปร่างคล้ายกัน บางครั้งก็ถูกเรียกว่า "พิซซาญี่ปุ่น" หรือ "อาหารจิตวิญญาณของโอซากะ"
ร้านโอโกโนมิยากิบางแห่งเป็นร้านที่ลูกค้าจะต้องย่างด้วยตัวเอง โดยพนักงานจะเสิร์ฟถ้วยวัตถุดิบให้ลูกค้าเลือกและนำไปย่างเองบนแผ่นกระทะร้อน (เท็ปปังยากิ) นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารแบบที่พ่อครัวจะทำโอโกโนมิยากิตรงหน้าลูกค้าเลย
กล่าวกันว่า โอโกโนมิยากิมีจุดกำเนิดที่โอซากะ มีลักษณะการเตรียมคล้ายแพนเค้ก โดยนำแป้งและวัตถุดิบต่าง ๆ ไปย่างบนกระทะร้อนก่อนที่จะหั่นแบ่งเป็นส่วน แต่งหน้าโอโกโนมิยากิที่ทำเสร็จแล้วด้วยซอสโอโกโนมิยากิ/โอตาฟูกุ สาหร่ายทะเล ปลาคัตสึโอะแห้ง มายองเนสญี่ปุ่น และขิงป่น
แบบฮิโรชิมะ.
ส่วนผสมของโอโกโนมิยากิที่ฮิโรชิมะจะแบ่งออกเป็นชั้น ๆ ไม่ได้รวมกันเหมือนกับแถบคันไซ แต่ละชั้นส่วนใหญ่จะแบ่งเป็นแป้ง กะหล่ำปลี หมู และส่วนผสมอื่น ๆ เช่น ปลาหมึกหรือชีส บางครั้งก็มีการนำเส้นมาผสมด้วย และมีการโรยด้วยไข่ทอด ส่วนใหญ่จะตกแต่งด้วยซอสโอโกโนมิยากิ
ที่ฮิโรชิมะจะใส่กะหล่ำปลีประมาณ 3-4 เท่าของที่ใส่ในโอซากะ แต่ละชั้นของโอโกโนมิยากิจะแตกต่างกันเล็กน้อยขึ้นกับแบบฉบับของพ่อครัวแต่ละคน และวัตถุดิบก็มักจะขึ้นกับความต้องการของลูกค้า บางครั้งก็เรียกว่า "ฮิโรชิมายากิ" หรือ "ฮิโรชิมาโอโคโนมิ"
เทกิชู โมโตยามะ นักวิจัยอาหารของญี่ปุ่นเผยว่า อาหารแผ่นบางที่ชื่อ "ฟูโนยากิ" (麩の焼き) อาจจะเป็นต้นแบบของโอโกโนมิยากิ แม้จะไม่ค่อยมีส่วนผสมที่ใกล้เคียงกับโอโกโนมิยากิเลยก็ตาม คำว่า "ฟูโนยากิ" ปรากฏในหลักฐานตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จากงานเขียนของเซ็ง โนะ ริกีว พ่อค้าชงชาผู้มีชื่อเสียง (แต่บ้างก็ว่าเป็นเพียงคำบอกเล่าเท่านั้น) โดยมีการใช้แป้งเปียกในการทำ แม้ในช่วงปลายของยุคเอโดะ "ฟูโนยากิ" จะหมายถึงแผ่นแป้งบางทามิโซะแล้วนำไปอบที่เตา
นักวิจัยโมโตยามะเผยว่า หลังจากนั้นก็มีการดัดแปลงจนอยู่ในรูปอาหารที่เรียกว่า "เนริอัง" (練餡) หรือแผ่นถั่วหวาน จากนั้นก็ถูกเรียกว่า "กินสึบะ" (銀つば) ที่เกียวโตและโอซากะ และเมื่ออาหารนี้เผยแพร่ไปถึงเอโดะ (โตเกียว) อาหารนี้ก็ถูกเรียกว่า คินสึบะ (金つば)
ต่อมาที่เกียวโต ย่านอิซเซ็งโยโชกุ (一銭洋食) หรือย่านอาหารตะวันตกหนึ่งเซน ในช่วงเริ่มต้นของยุคไทโช ก็เริ่มมีการคิดค้นโอโกโนมิยากิฉบับแรกขึ้น
โอะโกะโนะมิยะกิ
เท็ปปันยะกิ
วัดบางแก้ว จ.สมุทรสงคราม
อูเมดะ
อูเมดะ  เป็นย่านการค้า ธุรกิจ และบันเทิง ในแขวงคิตะ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น และเป็นที่ตั้งของชุมทางสถานีรถไฟสายหลักทางทิศเหนือของโอซากะ (สถานีรถไฟโอซากะ และสถานีรถไฟอูเมดะ) คำว่า อูเมดะ มีความหมายว่า "ทุ่งบ๊วย"
อูเมดะเป็นจุดที่มีการคมนาคมสัญจรสูง มีสำนักงาน โรงแรม ตั้งอยู่หลายแห่งในอูเมดะตะวันตก โดจิมะ และนากาโนชิมะ มีตึกระฟ้าตั้งอยู่ในบริเวณนี้กว่า 40 ตึก อูเมดะเป็นที่รู้จักกันในฐานะแหล่งช็อปปิ้ง มีห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดของเมืองโอซากะตั้งอยู่ที่นี่ (ห้างฮันคิน ห้างฮันคิว ห้างไดมารุ และห้างอิเซตัน) และมีห้างเล็กอีกมากมาย อาทิ ดิอามอร์โอซากะ HEP Five Hep Navio และวิตตี้ โอซากะ
ที่อูเมดะ มีสำนักงานของสายการบินแอร์ฟรานซ์ตั้งอยูที่ตึกชินซะกุระบะชิ มีสำนักงานของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์ตั้งอยู่ที่ตึกสโนว์คริสตัล รวมทั้งมีสถานกงสุลใหญ่ของประเทศเบลเยียมตั้งอยู่ที่ตึกไดอิชิเซเม
รถไฟใต้ดินโอซากะ.
สถานีรถไฟย่านอูเมดะรับส่งผู้โดยสาร 2.3 ล้านคนต่อวัน นับเป็นย่านที่หนาแน่นมากที่สุดอันดับ 4 ของญี่ปุ่น
ยูริกาโมเมะ
ยูริกาโมเมะ  หรือชื่อทางการคือ โตเกียวริงไกชิงโกตซือ สายริงไก  เป็นระบบคมนาคมโดยรถไฟฟ้าอัตโนมัติไร้คนขับ ในกรุงโตเกียว ให้บริการในเส้นทางสถานีรถไฟชิมบาชิ ผ่านเกาะโอไดบะ ไปสิ้นสุดที่สถานีโทโยซุ
โดย "ยูริกาโมเมะ" มาจากชื่อของนกนางนวลหัวดำ ในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป็นสัตว์ท้องถิ่นในบริเวณอ่าวโตเกียว
รถไฟฟ้าสายยูริกาโมเมะเป็นรถไฟฟ้าอัตโนมัติเต็มรูปแบบ ควบคุมด้วยระบบคอมพิวเตอร์โดยไม่มีผู้ควบคุมบนตัวรถ บางครั้งอาจเข้าใจผิดว่าเป็นรถไฟฟ้ารางเดี่ยว แต่แท้จริงแล้วเป็นรถไฟฟ้าล้อยางที่วิ่งอยู่บนรางรถไฟยกระดับและควบคุมทิศทางโดยกำแพงด้านข้าง
เทศบาลตำบลชะเมา
เทศบาลตำบลชะเมา ตำบลชะเมา ตั้งอยู่ในเขตอำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอปากพนัง โดยอยู่ห่างอำเภอปากพนังประมาณ 23 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดนครศรีธรรมราชประมาณ 22 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 24.64 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็น เนื้อที่ประมาณ 15,400 ไร่
ตามประวัติเดิม ตำบลชะเมา เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลดอนตรอในเขตพื้นที่อำเภอปากพนัง และได้มีการแบ่งแยกเขตการปกครองจากอำเภอปากพนัง แยกเป็นกิ่งอำเภอเชียรใหญ่ พร้อมทั้งแยกตำบลดอนตรอออกเป็น 2 ส่วน คือส่วนที่หนึ่ง ตำบลดอนตรอ อยู่ในเขตการปกครองของกิ่งอำเภอเชียรใหญ่ ส่วนที่สอง ตำบลชะเมา อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอปากพนัง โดยใช้คลองชะเมาเป็นชื่อตำบล เรียกว่า "ตำบลชะเมา" อยู่จนถึงปัจจุบัน ตำบลชะเมาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน
เทศบาลตำบลชะเมา ตั้งอยู่ทางทิศใต้ขอตัวเมืองนครศรีธรรมราช
สภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่ม เหมาะแก่การทำการเกษตร มีน้ำท่วมขังช่วงเดือน พฤศจิกายน – เดือนมกราคม ซึ่งเป็นช่วงฤดูฝนของทุกปี ส่วนฤดูแล้งในช่วงเดือนมีนาคม – เดือนเมษายน และในตำบลชะเมา จะมีปัญหาในด้านการกักเก็บน้ำไว้ในช่วงฤดูแล้งหรือในช่วงที่ต้องการใช้น้ำ เพราะไม่มีแหล่งเก็บน้ำสำรองเพื่อใช้ในยามขาดแคลนน้ำ
เทศบาลตำบลชะเมาแบ่งเขตปกครองประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ดังนี้
ดัตช์อีสต์อินเดีย
เทือกเขาเกรตดิไวดิง
เทือกเขาเกรตดิไวดิง  หรือ อีสเทิร์นไฮแลนส์  เป็นเทือกเขาที่อยู่ทางตะวันออกของประเทศออสเตรเลีย วางตัวตามแนวชายฝั่ง พาดตามรัฐควีนส์แลนด์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ และรัฐวิกตอเรีย เป็นระยะทาง 3,700 กิโลเมตร (2,300 ไมล์) ถือว่าเป็นเทือกเขาที่มีความยาวเป็นอันดับสามของโลก มันเป็นแนวสันปันน้ำ มีแม่น้ำที่ไหลด้านตะวันออกจากที่ราบสูงกับมหาสมุทรแปซิฟิก มียอดเขาคอสซีอัสโก เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขานี้และประเทศออสเตรเลีย โดยมีความสูง 2,230 เมตร (7,316 ฟุต ) การสำรวจเทือกเขานี้ครั้งแรกนั้น สำรวจโดยชาวยุโรปที่ย้ายเข้าไปอยู่ในประเทศออสเตรเลียในปี ค.ศ. 1813 โดยภูมิศาสตร์ของที่นี่เหมาะสำหรับการเกษตรกรรม และการทำเหมืองแร่ นอกจากนี้มันยังมีสถานที่ท่องเที่ยว เช่น อุทยานแห่งชาติ และพื้นที่ป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์
การสำรวจครั้งแรก.
การสำรวจเทือกเขาเกรตดิไวดิงครั้งแรกเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1813 โดยชาวยุโรปชื่อ Gregory Blaxland, William Charles Wentworth และ William Lawson. T การสำรวจในครั้งนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของการอพยพชาวยุโรปจากชายฝั่งตะวันออกเข้าไปภายในของประเทศออสเตรเลียหรือในชนบท ที่ก่อนหน้านี้จะถูกกั้นโดยที่ราบสูงของเทือเขานี้
ภูมิอากาศของเทือกเขาเกรตดิไวดิงมีลักษณะที่แตกต่างกันตามตำแหน่งที่ตั้ง แถบชายฝั่ง ไหล่เขาด้านตะวันตก และแนวเขาทางทิศตะวันตกแถบชายฝั่งจะมีภูมิอากาศอบอุ่น พื้นที่แถบภูเขาจะหนาวเย็น และหิมะตกในช่วงฤดูหนาว และแนวเขาทางทิศตะวันตกมีปริมาณหิมะน้อยลงกว่าพื้นที่แถบภูเขา นอกจากนี้เทือกเขานี้ยังมีผลกระทบต่อภูมิอากาศของประเทศออสเตรเลีย เพราะมันสามารถกั้นทิศทางและความชื้นจากทะเลมายังประเทศออสเตรเลียได้ ทำให้ทางตะวันออกเฉียงใต้ในประเทศออสเตรเลียมีอากาศแห้งแล้งและเป็นพื้นที่เงาฝน
สวนสวรรค์
สวนสวรรค์ เป็นสวนที่ประทับพักผ่อนพระอิริยาบถของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบรมวงศานุวงศ์ ปัจจุบันสวนนี้ถูกรื้อลงแล้ว
ประวัติและสถาปัตยกรรม.
สวน สวรรค์ ขึ้นเป็นที่ทรงพระสำราญพักผ่อนพระอิริยาบถ สวนสวรรค์ มีลักษณะเป็นหอรูปสี่เหลี่ยมก่ออิฐถือปูน สูงเท่ากับชั้น 2 ของพระที่นั่งเป็นหอโถงไม่มีหลังคาคล้ายดาดฟ้ามีสะพานทอดข้ามติดต่อไปมาถึง กันจากพระที่นั่งอมรพิมานมณีซึ่งเป็นพระวิมานสำหรับเข้าที่บรรทมของ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเฉพาะ เรียกกันเป็นการภายในว่า ในที่ ไปสู่หอนี้ ภายในสวนสวรรค์ได้จัดสร้างเป็นสวนบุปผชาติ เติมไปด้วยพันธุ์ไม้ต่าง ๆ ที่หายาก มีอ่างน้ำพุสำหรับเลี้ยงปลาญี่ปุ่นสายพันธุ์ต่าง ๆ และมีสระน้ำ สำหรับเป็นที่เพลิดเพลินพระราชหฤทัย หลังจากทรงเสร็จสิ้นพระราชภารกิจประจำวันลงแล้ว และบางเวลาก็เสด็จออกสวนสวรรค์เพื่อทรงพระสำราญในท่ามกลาง พระอัครมเหสี พระราชโอรส พระราชธิดา และพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายใน เป็นการพักผ่อนส่วนพระองค์
แต่เดิม.
แต่เดิมใต้สวนสวรรค์เป็นคลัง ต่อมาภายหลังได้ย้ายคลัง ไปอยู่ที่อื่นแล้วจึงปรับเป็นที่โล่ง จากพระที่นั่งอมรพิมานมณีจะมีสะพานเชื่อมระหว่างสวนสวรรค์กับพระตำหนัก ที่ประทับของสมเด็จพระศรีสวรินทิรา บรมราชเทวี ฯ ได้โดยตรง ดังปรากฏใน จดหมายเหตุรายวันของสมเด็จพระบรมราชปิตุลาธิบดี เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ พระราชโอรสองค์ใหญ่ ซึ่งประสูติแต่ สมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี ว่า " ทรงได้เข้าเฝ้า ฯ ที่สวนสวรรค์แห่งนี้อยู่เนือง ๆ "
ปัจจุบันสวนนี้ถูกรื้อลงแล้ว และสร้างพระที่นั่งเทวารัณยสถานขึ้นแทน
รอยต่อ p-n
รอยต่อ p-n  คือ บริเวณขอบเขตแดนหรือรอยเชื่อมต่อระหว่างสารกึ่งตัวนำสองประเภท ได้แก่สารแบบ p-type และแบบ n-type ภายในผลึกกึ่งตัวนำเดี่ยว รอยต่อ p-n นี้จะถูกสร้างขึ้นโดยการโด๊ป ด้วยวิธีการเช่นการปลูกไอออน หรือด้วยแพร่กระจายของสารเจือปน หรือด้วยการ epitaxy (การปลูกผลึกหนึ่งชั้นที่ถูกโด๊ปด้วย สารเจือปนประเภทหนึ่งบนด้านบนของชั้นผลึกที่ถูกโด๊ปด้วยสารเจือปนอีกประเภทหนึ่ง) ถ้าวัสดุที่เป็นรอยต่อนี้ถูกทำเป็นสองชิ้นแยกจากกัน รอยต่อนี้จะเป็นขอบเขตระหว่างสารกึ่งตัวนำที่ ยับยั้งการไหลของกระแสอย่างรุนแรง โดยทำให้อิเล็กตรอนและโฮลในสารกึ่งตัวนำกระจัดกระจาย.
รอยต่อ p-n เป็น"สิ่งก่อสร้าง"เบื้องต้นของอุปกรณ์เซมิคอนดักเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ส่วนใหญ่ เช่น ไดโอด, ทรานซิสเตอร์, เซลล์แสงอาทิตย์, LED และวงจรรวม โดยถูกนำมาใช้เป็น ทรานซิสเตอร์ทั่วไปและ Bipolar Junction Transistor ที่ประกอบด้วย p-n junction สองต้วต่อกันแบบอนุกรมในรูปแบบ n-p-n หรือ p-n-p
การค้นพบ p-n junction มักจะให้เกียรติกับนักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน รัสเซล Ohl แห่ง เบลล์แล็บ
รอยต่อของ Schottky เป็น p-n junction กรณีพิเศษ ที่ซึ่งโลหะจะทำหน้าที่เป็นสารกึ่งตัวนำ ชนิด p
คุณสมบัติของ p-n junction ,.
p-n junction มีคุณสมบัติที่น่าสนใจบางอย่างที่เป็นประโยชน์ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ทันสมัย เซมิคอนดักเตอร์ที่ถูกโด็ปเป็น p-type ค่อนข้างเป็นตัวนำไฟฟ้า เช่นเดียวกับเซมิคอนดักเตอร์ที่ถูกโด็ปเป็น n-type แต่รอยต่อที่แยกระหว่างเซมิคอนดักเตอร์สองชนิดทำให้พาหะของประจุไฟฟ้าหายไป และนั่นคือไม่นำไฟฟ้าอีกต่อไป หรือการนำไฟฟ้าจะขึ้นอยู่กับแรงดันไฟฟ้าที่จ่ายให้กับเซมิคอนดักเตอร์ทั้งสองด้านนั้น โดยการปรุงแต่งจัดการกับชั้นที่ไม่เป็นสื่อไฟฟ้านี้ p-n junction จึงมักถูกทำเป็นไดโอดหรือบางครั้งเรียก junction diode ซึ่งเป็นส่วนประกอบของวงจรที่ยอมให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านได้ในทิศทางเดียวเท่านั้น การป้อนแรงดันให้กับ p-n junction เรียกว่า bias นั่นคือ ถ้าป้อนแรงดันให้กระแสไหลได้เรียกว่า forward bias แต่ถ้าป้อนแรงดันแล้ว กระแสไหลผ่านไม่ได้ เรียกว่า reverse bias
สมดุล (bias เป็นศูนย์).
p-n junction จะอยู่ในสภาพสมดุลถ้าไม่มีแรงดันไฟฟ้าภายนอกจ่ายให้ ความต่างศักย์ที่ตกครอมรอยต่อจะเรียกว่า ความต่างศักย์สร้างเองภายใน สัญญลักษณ์ Vbi
หลังจากเชื่อม เซมิคอนดักเตอร์ p-type และ n-type เข้าด้วยกันผ่าน junction แล้ว, อิเล็กตรอนจากพื้นที่ n ใกล้รอยต่อ p-n มีแนวโน้มที่จะแพร่กระจายเข้าไปในพื้นที่ p. ในขณะที่อิเล็กตรอนแตกตัว มันทิ้งไอออนประจุบวก (ผู้บริจาค) ไว้ข้างหลัง. ในทำนองเดียวกันโฮลจากพื้นที่ p ใกล้รอยต่อ p-n เริ่มที่จะแพร่กระจายเข้าไปในพื่นที่ n ก็ทิ้งไอออนประจุลบ (ผู้รับบริจาค) ไว้ข้างหลังเหมือนกัน พื้นที่ใกล้รอยต่อ p-n จึงสูญเสียความเป็นกลางและมีประจุไฟฟ้า เรียกพื้นที่นี้ว่า space charge region หรือชั้น พร่อง (ดูรูป A)
สนามไฟฟ้าที่ถูกสร้างขึ้นโดย space charge region ขัดขวางกระบวนการแพร่กระจายของทั้งอิเล็กตรอนและโฮล มีปรากฏการณ์สองอย่างเกิดขึ้นพร้อมกัน ปรากฏการณ์แรกเป็นกระบวนการ แพร่กระจายที่มีแนวโน้มที่จะสร้างประจุมากขึ้น และปรากฏการณ์ที่สองเป็นสนามไฟฟ้าที่สร้างขึ้นโดยประจุที่มีแนวโน้มที่จะต่อต้านการแพร่กระจาย ความเข้มข้นของประจุที่สมดุลแสดงด้วยเส้นสีน้ำเงินและสีแดง และยังแสดงให้เห็นสองปรากฏการณ์ที่ถ่วงดุลเพื่อสร้างความสมดุลให้เกิดขึ้น
space charge region เป็นโซนที่มีประจุอิสระที่ได้รับจากไอออนคงที่(ผู้บริจาคหรือผู้รับบริจาค) ที่ถูกทิ้งไว้จากการแพร่กระจายของพาหะส่วนใหญ่ เมื่ออยู่ในภาวะสมดุล ความหนาแน่นของประจุถูกประมาณเป็นขั้นๆตามที่แสดง ในความเป็นจริง ใน region นี้จะไม่มี majority carriers อย่างสมบูรณ์ (ทำให้ค่าความหนาแน่นของประจุเท่ากับระดับการโด๊ปสุทธิ) และที่รอยต่อระหว่าง space charge region และ neutral region จะค่อนข้างเป็นเส้นตรง (ดูรูป B, Q (x) กราฟ) space charge region มีปริมาณประจุทั้งสองด้านของรอยต่อ p-n เท่ากัน และปริมาณประจุจะค่อยๆน้อยลงเมื่อห่างจากรอยต่อออกไป (ด้าน n ในรูป A และ B)
พระที่นั่งบรรณาคมสรณี
พระที่นั่งบรรณาคมสรณี เป็นพระที่นั่งที่สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระที่นั่งองค์หนึ่งในหมู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท ปัจจุบันถูกรื้อลงแล้ว
พระที่นั่งองค์นี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของพระที่นั่งอมรพิมานมณี สร้างขึ้นหลังพระที่นั่งอื่น ๆ ใน พ.ศ. 2430 ใช้เป็นห้องทรงพระอักษร
นัมบะ
นัมบะ  เป็นย่านหนึ่งของเมืองโอซากะ ในประเทศญี่ปุ่น เป็นใจกลางของบริเวณที่เรียกว่า "มินามิ" (ตอนใต้) ของโอซากะ คำว่า "นัมบะ" สันนิษฐานว่ากร่อนมาจากชื่อเดิมของโอซากะคือ "นานิวะ" นัมบะเป็นที่รู้จักในฐานะเป็นศูนย์กลางการคมนาคมทางตอนใต้ของโอซากะ โดยมีสถานีรถไฟของเจอาร์ คินเต็ตสึ นังไก และสามเส้นทางหลักของรถไฟฟ้าใต้ดินโอซากะตั้งอยู่ที่นี่
นัมบะมีสถานที่หลายแห่งที่เป็นสัญลักษณ์ของโอซากะ ไม่ว่าจะเป็นป้ายโฆษณาของกูลิโกะและปูยักษ์ ตั้งอยู่ที่คลองโดตมโบริในนัมบะ นัมบะยังขึ้นชื่อในเรื่องของความบันเทิง มีบาร์ ร้านอาหาร ไนท์คลับ ร้านเกม และปาจิงโกะตั้งอยู่มากมายที่นี่ และยังมีชื่อเสียงในด้านการช็อปปิ้ง มีห้างสรรพสินค้าทะคะชิมะยะและห้างสรรพสินค้าบริเวณชั้นใต้ดินสถานีนัมบะอีกด้วย นอกจากนี้ สวนนัมบะ เป็นพื้นที่พัฒนาใหม่ในย่านนี้ โดยมีตึกสูงตั้งอยู่เรียงราย เรียว่า "อุทยานตึกระฟ้า"
นันบะ
มิสเตอร์ฟรีซ
ดร.วิกเตอร์ ฟรีส  หรือ มิสเตอร์ฟรีซ  เป็นตัวละครตัวร้ายในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ มีบทบาทหลักเป็นศัตรูของแบทแมน สร้างสรรค์โดยเดวิด วูดและเชลดอน มอลดอฟฟ์ ปรากฏตัวครั้งแรกใน "Batman #121" (กุมภาพันธ์ 1959)
มิสเตอร์ฟรีซเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ใส่ชุดไครออจีนิคส์ เพื่อให้อยู่รอด เนื่องจากเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านไครออจีนิคส์ที่ประสบอุบัติเหตุขณะที่พยายามที่จะรักษาภรรยาของเขาป่วยหนัก และเขาได้ก่ออาชญากรรมไปทั่วโดยการทำให้เย็นลงหรือกลายเป็นน้ำแข็งด้วยปืนแช่แข็งของเขา
ในภาพยนตร์ "แบทแมน &amp; โรบิน" ในปี 1997 มิสเตอร์ฟรีซรับบทโดย อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์
จากการปรากฏตัวครั้งแรกของเขาในปี ค.ศ. 1959 เป็นต้นมา มิสเตอร์ฟรีซเป็นหนึ่งในตัวร้ายตลกหลาย ๆ คน เป็นศัตรูของแบทแมน เดิมทีมีชื่อเรียกว่า มิสเตอร์ซีโร่ ที่ใช้ชื่อในละครทีวีซีรีส์ในช่วงทศวรรษ 1960 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นมิสเตอร์ฟรีซ
Silver Age.
ในภาคต่อเนื่องของซีรีส์ Pre-Crisis อธิบายว่า มิสเตอร์ฟรีซเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ออกแบบ "ปืนน้ำแข็ง" หลังเขาถูกสารเคมีแช่แข็งที่รั่วไหลออกมา ส่งผลให้เขาต้องอยู่ในอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์องศาเพื่อที่จะมีชีวิตรอด
โดตมโบริ
โดตมโบริ  เป็นย่านการท่องเที่ยวและการค้าที่สำคัญแห่งหนึ่งของนครโอซากะ มีลักษณะเป็นถนนเส้นเดียวเลียบขนานกับคลองโดตมโบริตั้งแต่สะพานโดตมโบริบะชิไปจนถึงสะพานนิปปงบะชิในเขตนัมบะของโอซากะ โดตมโบริเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปจากการที่มีโรงภาพยนตร์ในสมัยโบราณ (ปัจจุบันไม่มีหลงเหลือแล้ว) มีร้านค้า ร้านอาหาร และป้ายโฆษณานีออนที่โด่งดัง โดยเฉพาะป้ายโฆษณานีออนของกูลิโกะ บริษัทผลิตขนมยักษ์ใหญ่ของญี่ปุ่น