pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 5.0  เป็นชุดแผ่นซีดี และดิจิตอลดาวน์โหลด ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ และเป็นอีพีลำดับที่ 5 โดยลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ อีพีนี้เป็นหนึ่งในอีพีที่ออกจำหน่ายปีและครั้งโดยแฟนคลับของลิงคินพาร์ก และเป็นอีพีที่ 5 ที่ออกจำหน่ายผ่านค่ายเพลงแมชชีนชอปเรเคิดดิงส์ โดยอีพีที่ 4 ที่ออกจำหน่ายคือ "คอลลิชันคอร์ส" ทุกเพลงในอีพีนี้เป็นเพลงเวอร์ชันแสดงสดจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของวง "เมทีโอรา" (2546), "คอลลิชันคอร์ส" (2547), และเวอร์ชันแสดงสดของเพลง "Announcement Public Service" (เขียนเป็น "Public Service Announcement") ทุกเพลงบันทึกจากดีวีดี จากงาน "ไลฟ์ 8"
อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
อาร์เทอร์ ฮอลลี คอมป์ตัน (Arthur Holly Compton) (10 กันยายน พ.ศ. 2435  – 15 มีนาคม พ.ศ. 2505) เป็นนักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ พ.ศ. 2470 ในฐานะที่เขาค้นพบการกระเจิงของโฟตอนจากอิเล็กตรอน อันเป็นการพิสูจน์สมบัติความเป็นอนุภาคของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า อาร์เทอร์ คอมป์ตัน รู้จักกันดีในฐานะหัวหน้าห้องปฏิบัติการโลหิงยาวิทยาของโครงการแมนฮัตตัน และนายกสภามหาวิทยาลัยวอชิงตันเซนต์หลุยส์ระหว่าง พ.ศ. 2488 - 2496 และเป็นผู้ศึกษารังสีทุกชนิดบนโลก
ชีวิตวัยเยาว์และชิวิตครอบครัว.
อาร์เทอร์ คอมป์ตัน เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2435 เป็นบุตรคนที่ของเอเลียส คอมป์ตัน (Elias Compton) และโอเทลเลีย แคเทอรีน คอมป์ตัน (Otelia Catherine Compton) (สกุลเดิม ออกซเพอร์เกอร์ (Augspurger)) โดยเอเลียสผู้เป็นบิดา ได้เคยเป็นผู้อำนวยการวิทยาลัยวูสเตอร์ ส่วนคาร์ล คอมป์ตัน (Karl Compton) พี่ชายของอาร์เทอร์ ได้ปริญญาเอกสาขาฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน เมื่อ พ.ศ. 2455 และเป็นอธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ระหว่างปี พ.ศ. 2473 - 2491 พี่ชายคนรอง วิลสัน คอมป์ตัน (Wilson Compton) ได้รับปริญญาเอกสาขาเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน เมื่อ พ.ศ. 2456 และได้เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยวอชิงตันสเตต ยิ่งไปกว่านั้น มารดาตระกูลคอมป์ตันเป็นแม่ดีเด่นประจำปี 2475 ของสหรัฐอเมริกาด้วย ในส่วนน้องสาว แมรี คอมป์ตัน (Mary Compton) สมรสกับศาสนาจารย์ซี เฮอร์เบิร์ต ไรซ์ (C Herbert Rice) ครูใหญ่โรงเรียนคริสเตียนลาฮอร์
ในชั้นแรก อาร์เทอร์สนใจวิชาดาราศาสตร์ โดยได้ถ่ายภาพดาวหางฮัลเลย์ครั้งที่โคจรผ่านโลกเมื่อ พ.ศ. 2455 ปีถัดมา อาร์เทอร์ก็เริ่มทำการทดลองเพื่อศึกษาผลของการหมุนของโลกที่มีต่อน้ำที่บรรจุในหลอดทบเป็นวงกลม ในที่สุดปีเดียวกันนั้นเองเขาก็จบการศึกษาได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิตจากวิทยาลัยวูสเตอร์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2457 อาร์เทอร์ได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน ไม่เพียงเท่านั้น เขายังศึกษาต่อปริญญาเอกกับเฮเรเวิร์ด คูก ในหัวข้อ "ความเข้มของการสะท้อนรังสีเอกซ์และการจัดเรียงอิเล็กตรอนในอะตอม" จนได้รับปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิตใน พ.ศ. 2459 พี่น้องตระกูลคอมป์ตันถือได้ว่าเป็นพี่น้องกลุ่มแรกที่เข้ามหาวิทยาลัยพร้อมกัน และจบปริญญาเอกไล่เลี่ยกัน หลังจบปริญญาเอกได้ทำงานเป็นอาจารย์สอนฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยมินนิโซตา แต่เป็นได้เพียงหนึ่งปี จากนั้นจึงได้ย้ายไปทำงานเป็นวิศวกรวิจัยที่บริษัทเวสติงเฮาส์ที่เมืองพิตสเบิร์ก งานหลักของเขาในขณะนั้นคือการพัฒนาหลอดไฟไอโซเดียม (sodium-vapour lamp) ครั้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่งมาถึง อาร์เทอร์ได้ช่วยพัฒนาระบบสื่อสารอากาศยานที่กองทหารสื่อสารสหรัฐอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2462 อาร์เทอร์ได้รับทุนการศึกษาจากสภาวิจัยแห่งชาติสหรัฐให้เดินทางไปศึกษาที่ห้องปฏิบัติการคาเวนดิช มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ โดยทำงานวิจัยกับจอร์จ แพเจต ทอมสัน บุตรของโจเซฟ จอห์น ทอมสัน ในหัวข้อการกระเจิงและการดูดกลืนรังสีแกมมา ในการศึกษาเขาสังเกตว่ารังสีที่กระเจิงสามารถดูดกลืนได้ง่ายกว่ารังสีจากแหล่งกำเนิด ณ ที่นั้น เขาได้พบกับนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงหลายท่าน อาทิ เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด ชาลส์ แกลตัน ดาร์วิน และอาร์เทอร์ เอดดิงตัน ซึ่งสองชื่อได้กลายเป็นชื่อบุตรของอาร์เทอร์เองในเวลาต่อมา
ทางด้านชีวิตครอบครัว อาร์เทอร์สมรสกับเบตตี แชริตี แมคคลอสกีย์ (Betty Charity McCloskey) ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นในคราวที่เรียนปริญญาตรี มีบุตรด้วยกันสองคน คือ อาร์เทอร์ อลัน คอมป์ตัน และจอห์น โจเซฟ คอมป์ตัน
ปรากฏการณ์คอมป์ตัน.
หลังจากที่ได้ทำวิจัยที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์เป็นเวลาหนึ่งปีมาแล้ว อาร์เทอร์ได้เดินทางกลับมารับตำแหน่งศาสตราจารย์สาขาฟิสิกส์ เวย์แมน คราว (Wayman Crow Professor of Physics) และหัวหน้าภาควิชาฟิสิกส์มหาวิทยาลัยวอชิงตันเซนต์หลุยส์ สองปีต่อมาเขาได้ค้นพบการกระเจิงของควอนตารังสีเอกซ์จากอิเล็กตรอนอิสระ โดยสังเกตได้ว่ารังสีเอกซ์หลังกระเจิงมีความยาวคลื่นยาวกว่าก่อนกระเจิง เขาจึงอธิบายว่า รังสีเอกซ์สูญเสียพลังงานส่วนหนึ่งให้กับอิเล็กตรอนขณะพุ่งเข้าชน ปรากฏการณ์นี้เรียกว่า ปรากฏการณ์คอมป์ตัน
ต่อมา ในปี พ.ศ. 2466 อาร์เทอร์ตีพิมพ์บทความลงในวารสาร "ฟิสิกัลรีวิว" ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงความถี่ของรังสีเอกซ์ โดยเสนอว่าแสงประกอบด้วยอนุภาคที่เรียกว่าโฟตอน โฟตอนแต่ละตัวมีพลังงานขึ้นกับความถี่ อันเป็นแนวคิดของมักซ์ พลังค์ ที่เสนอไว้เมื่อ 23 ปีก่อน นอกจากนี้ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ใช้แนวคิดเดียวกันอธิบายปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก ในบทความดังกล่าวมีความสัมพันธ์ทางคณิตศาสตร์ระหว่างความยาวคลื่นที่เปลี่ยนแปลงไป กับมุมกระเจิงของรังสีเอกซ์ โดยสมมติให้โฟตอนหนึ่งตัวชนกับอิเล็กตรอนอิสระหนึ่งตัว จากนั้นจะได้ว่า
ค่าคงตัว เรียกว่า ความยาวคลื่นคอมป์ตันของอิเล็กตรอน ซึ่งมีค่า ความต่างความยาวคลื่น มีค่าได้ตั้งแต่ศูนย์ (เมื่อ ) จนถึงสองเท่าของความยาวคลื่นคอมป์ตัน (เมื่อ )) ในการทดลองจริง รังสีเอกซ์บางลำอาจไม่ได้เปลี่ยนแปลงความยาวคลื่นเลยแม้จะกระเจิงเป็นมุมกว้าง และบางกรณีโฟตอนอาจไม่กระเจิงออกจากอิเล็กตรอนเลย อย่างไรก็ดี การกระเจิงคอมป์ตันสามารถเกิดที่ระดับอะตอม ซึ่งใหญ่กว่าอิเล็กตรอนถึง 10,000 เท่า
จากปรากฏการณ์ดังกล่าว ได้ยืนยันสมบัติความเป็นอนุภาคของรังสีเอกซ์ และคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าชนิดอื่น ทำให้เจ้าของผลงานได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ประจำปี พ.ศ. 2470 ร่วมกับอัลเฟรด ไซมอน ซึ่งคิดค้นวิธีการสังเกตการกระเจิงโฟตอนพร้อม ๆ กับอิเล็กตรอนที่ถูกเร่ง อันเป็นวิธีที่คล้ายกับวิธีของวอลเทอร์ โบเทอ (Walther Bother) และฮันส์ ไกเกอร์ นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน อาร์เทอร์เคยกล่าวไว้ว่า "ตอนที่ผมเสนอผลงานในสมาคมฟิสิกส์อเมริกัน ราว ๆ ปี 2466 เรื่องนี้นับว่าเป็นเรื่องที่ถกกันได้ยาวทีเดียวเท่าที่ผมเคยเห็นมาในชีวิต"
การทดลองรังสีเอกซ์.
ในปี พ.ศ. 2466 อาร์เทอร์ย้ายไปทำงานที่มหาวิทยาลัยชิคาโก โดยทำงานเป็นอาจารย์สอนฟิสิกส์ โดยเขาได้ทำงานนานถึง 22 ปีทีเดียว. สองปีหลังจากเข้าทำงาน เขาได้สาธิตการกระเจิงรังสีเอกซ์พลังงาน 130,000 โวลต์ กับอะตอมธาตุ 16 ธาตุแรกในตารางธาตุ (ไฮโดรเจน จนถึง กำมะถัน) โดยรังสีเอกซ์ที่ได้เป็นคลื่นโพลาไรซ์ ตามผลที่จอห์น ทอมสันได้เคยระบุไว้ ทางด้านมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด วิลเลียม ดูแอน (William Douane) ได้พยายามทำการทดลองเพื่อหักล้างงานที่อาร์เทอร์ทำ แต่ไม่เป็นผล นอกจากปรากฏการณ์คอมป์ตันแล้ว อาร์เทอร์ยังได้ศึกษาผลของรังสีเอกซ์ที่มีต่อนิวเคลียสโซเดียมกับคลอรีน ซึ่งเป็นส่วนประกอบของเกลือแกง ในการศึกษานี้ได้ใช้รังสีเอกซ์ศึกษาภาวะเฟอร์โรแมกเนติก ซึ่งเป็นผลมาจากการจัดตัวของสปินอิเล็กตรอน ในปี พ.ศ. 2469 อาร์เทอร์เขียนหนังสือ "รังสีเอกซ์และอิเล็กตรอน" ซึ่งเป็นหนังสือว่าด้วยการศึกษาสมบัติวัสดุด้วยรังสีเอกซ์ มีหัวข้อว่าด้วยการคำนวณความหนาแน่นของวัสดุซึ่งเลี้ยวเบนรังสีได้ เก้าปีต่อมาได้ร่วมกับแซมมวล แอลิสัน (Samuel Alison) เขียนหนังสือชื่อ "รังสีเอกซ์ในทฤษฎีและการทดลอง" นับเป็นมาตรฐานในขณะนั้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 อาร์เทอร์รับเป็นที่ปรึกษาแผนกหลอดไฟของบริษัทเจเนอรัลอิเล็กทริก แปดปีให้หลังเขาเดินทางไปยังประเทศอังกฤษเพื่อไปดูแลห้องปฏิบัติการของบริษัทฯ ที่ตำบลเวมบลีย์ อำเภอเบรนต์ ชานกรุงลอนดอนด้านตะวันตกเฉียงเหนือ รวมถึงเป็นศาสตราภิชานอีสต์แมนที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ระหว่างนั้น เขาได้สนใจทำวิจัยเรื่องหลอดวาวแสง (หลอดฟลูออเรสเซนต์) อีกด้วย
การทดลองรังสีคอสมิก.
นอกจากรังสีเอกซ์แล้ว อาร์เทอร์สนใจรังสีคอสมิกซึ่เป็นรังสีจากนอกโลกและไม่มีผู้ได้ทราบถึงธรรมชาติที่แน่นอนของรังสี นอกเสียจากจะตรวจวัดด้วยทรงกลมโลหะบรรจุแก๊สอาร์กอน ต่อกับตัวตรวจวัดความนำไฟฟ้า ด้วยความสนใจนี้เองเขาได้เดินทางไปในหลายประเทศ อาทิ ทวีปยุโรป อินเดีย เม็กซิโก เปรู และออสเตรเลีย เพื่อตรวจวัดปริมาณรังสีคอสมิกตามตำแหน่งและความสูงที่แตกต่างกัน เมื่อนำข้อมูลมารวมกับกลุ่มวิจัยอื่นพบว่า รังสีคอสมิกที่ขั้วโลกมีความแรงมากกว่าที่เส้นศูนย์สูตร 15% เขาอธิบายว่ารังสีคอสมิกประกอบด้วยอนุภาคที่มีประจุ แทนที่จะเป็นแสงเฉย อย่างที่โรเบิร์ต มิลลิแกน ได้อธิบายไว้ และเนื่องจากสนามแม่เหล็กโลกที่ความเข้มต่างกันก็ทำให้ความแรงของรังสีคอสมิกไม่เท่ากัน
โครงการแมนฮัตตัน.
ราวเดือนเมษายน พ.ศ. 2484 วันเนวาร์ บุช หัวหน้าสภาวิจัยกลาโหม ได้จัดให้มีคณะอนุกรรมการว่าด้วยโครงการยูเรเนียม โดยมีอาร์เทอร์เป็นหนึ่งในนั้น ซึ่งเขาก็ได้ทำรายงานเมื่อเดือนพฤษกาคมปีเดียวกัน ระบุถึงคามเป็นไปได้ในการพัฒนาอาวุธรังสี อาวุธนิวเคลียร์ทำจากยูเรเนียม-235 หรือพลูโตเนียม และเครื่องยนต์นิวเคลียร์สำหรับเรือรบ ในเดือนตุลาคมปีเดียวกันนั้นเอง อาร์เทอร์และเอนริโก แฟร์มี ร่วมกันเขียนรายงานว่าด้วยระเบิดนิวเคลียร์ โดยทั้งสองได้คำนวณมวลวิกฤตของยูเรเนียม-235 ได้ที่ค่าระหว่าง 20 กิโลกรัม จนถึง 2 ตัน หากทำได้ตามที่กำหนดย่อมสามารถสร้างระเบิดทำลายล้างสูงด้วย นอกจากนี้ยังได้ทำงานร่วมกับแฮโรลด์ อูเรย์ (Harold Urey) ยูจีน วิกเนอร์ (Eugene Wigner) มาร์ก โอลิฟันต์ (Mark Oliphant) และโรเบิร์ต เซอร์เบอร์ (Robert Serber) ว่าด้วยการเสริมสมรรถนะยูเรเนียม การผลิต และแยกพลูโตเนียมออกจากยูเรเนียมในเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์
ต่อมา เออร์เนสต์ ลอว์เรนซ์ (Ernest Lawrence) ได้เสนอว่าสามารถสร้างระเบิดพลูโตเนียมขึ้นได้ เช่นเดียวกันระเบิดยูเรเนียม ทำให้ในเดือนธันวาคมปีนั้นเองอาร์เทอร์เข้าร่วมโครงการพลูโตเนียม เขาหวังว่าจะสามารถควบคุมปฏิกิริยาลูกโซ่wได้ภายในต้นปี พ.ศ. 2486 และต้องได้ระเบิดนิวเคลียร์ภายในต้นปี พ.ศ. 2488 ในการนี้เขาได้อยู่ในกลุ่มวิจัยด้านพลูโตเนียมและเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์หลายกลุ่มที่มีที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย มหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียเบิร์กเลย์ เพื่อรวบรวมสรรพกำลังที่มีอยู่ทั้งหมด โดยมีห้องปฏิบัติการโลหวิทยาที่มหาวิทยาลัยชิคาโกเป็นศูนย์กลาง
ครั้นถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2485 กองทหารช่างสหรัฐอเมริกาได้รวมโครงการอาวุธนิวเคลียร์กับห้องปฏิบัติการโลหวิทยาของเขาไว้กับโครงการแมนฮัตตัน เดือนเดียวกันนั้นเองอาร์เทอร์มอบหมายให้โรเบิร์ต ออปเพนไฮเมอร์ มีหน้าที่ออกแบบระเบิด ส่วนตัวอาร์เทอร์เองเป็นผู้เลือกแบบเตาปฏิกรณ์ต่อมาได้มีการสร้างเตาปฏิกรณ์ชิคาโกไพล์-1 (Chicago Pile-1) ที่สนามกีฬามหาวิทยาลัยชิคาโกตามคำแนะนำของเอนริโก แฟร์มี ในที่สุดเตาปฏิกรณ์ที่สร้างก็สัมฤทธิ์ผลเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2485 การทดลองเสริมความบริสุทธิ์ของยูเรเนียมก็ได้เริ่มต้นขึ้น นอกจากนี้ยังได้ร่วมกับบริษัทดูปองต์ (DuPont) สร้างโรงงานพลูโตเนียมขนาดลำลองที่เมืองโอ๊กริดจ์ รัฐเทนเนสซี ทางด้านเอมิลิโอ เซกเร (Emilio Segrè) ก็มีเตาปฏิกรณ์แกรไฟต์ X-10 ที่เมืองโอ๊กริดจ์ ซึ่งสามารถผลิตพลูโตเนียม-240 ได้ในปริมาณสูง และมีสมบัติการแตกตัวเอง (spontaneous fission) ทำให้สามารถนำไปทำอาวุธนิวเคลียร์ได้ ส่วนโรเบิร์ต ออปเฟนไฮเมอร์ก็พยายามทำวิจัยว่าด้วยอาวุธนิวเคลียร์แบบยุบตัวเข้า แทนที่จะระเบิดออก
ราวเดือนกันยายน พ.ศ. 2487 อาร์เทอร์สร้างตัวเตาปฏิกรณ์ที่นิคมแฮนฟอร์ดเสร็จ อีกสองเดือนถัดมาแท่งยูเรเนียมชุดแรกได้ถูกใส่เข้าไปในเตา อีกสามเดือนถัดมาก็สามารถผลิตเป็นยูเรเนียมส่งไปยังลอสอะลามอส (Los Alamos) ภายใต้การควบคุมของเขาเอง ด้วยความสำเร็จของโครงการ ทำให้เขา โรเบิร์ต ออปเพนไฮเมอร์ เออร์เนสต์ ลอว์เรนซ์ และเอ็นรีโก แฟร์มี เสนอให้ใช้ระเบิดนิวเคลียร์ทำสงครามกับญี่ปุ่น จนได้รับเหรียญอิสริยาภรณ์ Medal of Merit
กลับสู่มหาวิทยาลัยวอชิงตันครั้งที่สอง.
หลังสิ้นสงคราม อาร์เทอร์ลาออกจากตำแหน่งอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยชิคาโก แล้วเดินทางกลับสู่มหาวิทยาลัยวอชิงตันเซนต์หลุยส์ ก่อนได้รับตำแหน่งนายกสภาคนที่เก้า เมื่อปี พ.ศ. 2489 ระหว่างดำรงตำแหน่ง มหาวิทยาลัยได้ยกเลิกข้อห้ามรับอาจารย์หญิงรวมทั้งรับนักศึกษาที่เป็นทหารผ่านศึก ถึงกระนั้นมหาวิทยาลัยก็ยังปฏิเสธไม่รับนักศึกษาผิวดำเข้าเรียน แต่แล้วก็ได้ยกเลิกกฎดังกล่าวไปหลังจากที่สถาบันอื่นเลิกกฎข้อนี้ไปนานแล้ว
ในที่สุด เมื่อปี พ.ศ. 2497 อาร์เทอร์พ้นจากตำแหน่งนายกสภา แต่ยังคงเป็นอาจารย์ในตำแหน่งศาสตราจารย์อุปการคุณจนกระทั่งเกษียณในเจ็ดปีต่อมา หนังสือ"อะตอมิกเควส" (Atomic Quest) ถูกเขียนขึ้นโดยเขาเอง โดยเล่าประวัติการทำงานในโครงการแมนฮัตตัน หนังสือเล่มนี้วางขายเมื่อ พ.ศ. 2508
ปรัชญาชีวิต.
อาร์เทอร์ คอมป์ตัน เป็นนักวิทยาศาสตร์ส่วนน้อยที่เคยเสนอแบบจำลองเจตจำนงเสรีสองขั้น (two-stage model of free will) ร่วมกับวิลเลียม เจมส์ (William James) อองรี ปวงกาเร (Henri Poincaré) คาร์ล พอปเพอร์ (Karl Popper) และเฮนรี มาร์เกอเนา (Henry Margenau) และแดเนียล เดนเนตต์ (Daniel Dennett) อนึ่ง อาร์เทอร์เคยกล่าวในวารสารแอตแลนติดมันท์ลี (Atlantic Monthly) ฉบับหนึ่งของปี พ.ศ. 2498 ไว้ว่า
นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2474 อาร์เทอร์เป็นผู้เสนอแนวคิดความโลเลทางควอนตัม (quantum indeterminacy) รวมทั้งได้เชื่อมโยงแนวคิดความน่าจะเป็นทางควอนตัมสู่โอกาสในการเกิดเหตุการณ์และความไม่แน่นอนในโลกแห่งความเป็นจริง โดยยกตัวอย่างของไดนาไมต์ผูกติดกับลำโพงเครื่องเสียงของเขาเอง ทำนองเดียวกันกับ แมวของชเรอดิงเงอร์ (Schrödinger's cat)
มรณกรรมและมรดก.
อาร์เทอร์ถึงแก่กรรมเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2505 ด้วยโรคเลือดออกในสมอง บุตรภริยาของเขาได้นำศพไปฝังที่สุสานเมืองวูสเตอร์ บ้านเกิดของเขาเอง บ้านของเขาในปัจจุบันกลายเป็นมรดกแห่งชาติ
ในช่วงที่มีชีวิต เขาได้รับเกียรติยศต่าง ๆ อาทิ รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ พ.ศ. 2470 เหรียญทองมัตเตอุชชี พ.ศ. 2476 เหรียญฮิวก์ราชวิทยสมาคมอังกฤษ และเหรียญเบนจามิน แฟรงคลิน พ.ศ. 2483 รวมถึงมีการนำชื่อของเขาไปตั้งเป็นชื่อสถานที่ต่าง ๆ อาทิ หลุมอุกกาบาตคอมป์ตันบนดวงจันทร์ ห้องปฏิบัติการวิจัยที่มหาวิทยาลัยวอชิงตันเซนต์หลุยส์ หอพักคอมป์ตันของมหาวิทยาลัยฯ เซ็นต์หลุยวอล์กออฟเฟม (St Louis Walf of Fame) และห้องปฏิบัติการรังสีแกมมาที่นาซ่า
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 21
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 21 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดลพบุรี ระหว่างวันที่ 18 – 24 ธันวาคม พ.ศ. 2530 มีการแข่งขัน 18 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด ลอนเทนนิส เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก โบว์ลิ่ง ยิมนาสติก เปตอง และฮอกกี้ มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ รวมทั้งกรรมการผู้ตัดสินจากสมาคมกีฬาสมัครเล่น ตลอดจนผู้สังเกตการณ์เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 3,088 คน ในการแข่งขันครั้งนี้ มีการแข่งขัน 17 ชนิดกีฬา ยกเว้นกีฬาโบว์ลิ่งชนิดเดียวที่จัดการแข่งขันที่จังหวัดสระบุรี
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 22
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 22 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดสงขลา ระหว่างวันที่ 22 – 28 มีนาคม พ.ศ. 2535 เรียกชื่อเกมส์แข่งขันว่า “สมิหลาเกมส์” มีการแข่งขัน 18 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด ลอนเทนนิส เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก โบว์ลิ่ง ยิมนาสติก เปตอง และมีการสาธิตการแข่งขันยกน้ำหนักหญิง มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ รวมทั้งกรรมการผู้ตัดสินจากสมาคมกีฬาสมัครเล่น ตลอดจนผู้สังเกตการณ์เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 2,562 คน ในการแข่งขันครั้งนี้ มีการแข่งขัน 17 ชนิดกีฬา ยกเว้นกีฬาโบว์ลิ่งชนิดเดียวที่จัดการแข่งขันที่จังหวัดภูเก็ต
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 23
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 23 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างวันที่ 4 – 10 มีนาคม พ.ศ. 2536 เรียกชื่อเกมส์แข่งขันว่า “นครพิงค์เกมส์” มีการแข่งขัน 19 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด ลอนเทนนิส เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก โบว์ลิ่ง ยิมนาสติก เปตอง และเพิ่มการแข่งขันยกน้ำหนักหญิง รักบี้ฟุตบอล และสนุกเกอร์ มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ เข้าร่วมการแข่งขัน 3,179 คน
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 24
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 24 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ระหว่างวันที่ 17 – 23 มีนาคม พ.ศ. 2534 เรียกชื่อเกมส์แข่งขันว่า “กรุงเก่าเกมส์” มีการแข่งขัน 17 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก โบว์ลิ่ง ยิมนาสติก เปตอง รักบี้ฟุตบอล มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ เข้าร่วมการแข่งขัน 3,185 คน
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 25
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 25 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดขอนแก่น ระหว่างวันที่ 12 – 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 เรียกชื่อเกมส์แข่งขันว่า “ดอกคูนเกมส์” มีการแข่งขัน 21 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น มวยไทยสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก โบว์ลิ่ง ยิมนาสติก เปตอง รักบี้ฟุตบอล ลอนเทนนิส สนุกเกอร์ และเรือยาว มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ เข้าร่วมการแข่งขัน 3,365 คน
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 26
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 26 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี ระหว่างวันที่ 24 – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 เรียกชื่อเกมส์แข่งขันว่า “สุราษฎร์ธานีเกมส์” มีการแข่งขัน 20 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น มวยไทยสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก ยิมนาสติก เปตอง รักบี้ฟุตบอล ลอนเทนนิส สนุกเกอร์ และเรือยาว มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ เข้าร่วมการแข่งขัน 3,065 คน
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 27
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 27 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดสุพรรณบุรี ระหว่างวันที่ 19 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 เรียกชื่อเกมส์แข่งขันว่า “ดอนเจดีย์เกมส์” มีการแข่งขัน 22 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล มวยไทยสมัครเล่น จักรยาน ยูโด เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก ยิมนาสติก เปตอง รักบี้ฟุตบอล ลอนเทนนิส สนุกเกอร์ โบว์ลิ่ง และเรือยาว มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ เข้าร่วมการแข่งขัน 3,774 คน
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 28
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 28 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดนครสวรรค์ ระหว่างวันที่ 16 – 23 มิถุนายน พ.ศ. 2541 เรียกชื่อเกมส์แข่งขันว่า “ปากน้ำโพเกมส์” มีการแข่งขัน 21 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน มวยไทยสมัครเล่น ฟุตบอล ยูโด เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก ยิมนาสติก เปตอง รักบี้ฟุตบอล ลอนเทนนิส สนุกเกอร์ โบว์ลิ่ง และเรือยาว และมีการสาธิตการแข่งขัน เรือแคนู มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่างๆ เข้าร่วมการแข่งขัน 3,944 คน
หยาง เฮ่า (นักวอลเลย์บอล)
หยาง เฮ่า  เกิดวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2523 ใน ต้าเหลียน, มณฑลเหลียวหนิง, สาธารณรัฐประชาชนจีน เธอเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวจีน
เธอเป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีมจีนได้รับเหรียญทองที่ โอลิมปิก 2004 และ เหรียญทองแดง โอลิมปิก 2008
อูเบฮาลายา
ขนมอูเบฮาลายา  หรือ ขนมฮาลายังอูเบ  หรือ ขนมมันกวนฟิลิปปินส์ เป็นขนมฟิลิปปินส์ ที่ทำจากมันเสากวน โดยกวนด้วยเนย (หรือมาร์การีน) นมข้นหวานและหัวกะทิ แล้วแช่เย็น บางครั้งอาจโรยหน้าด้วยนมข้นหวาน หรือ มะพร้าวคั่ว ขนมอูเบฮาลายาสามารถนำบริโภคเปล่า ๆ หรือนำบริโภคกับของหวานอื่น ๆ ก็ได้ เช่น ขนมฮาโลฮาโล หรือ ไอศกรีม
สาวเซี่ยงไฮ้
สาวเซี่ยงไฮ้ เป็นซิงเกิลของวงดนตรีค็อกเทล จากสตูดิโออัลบั้ม "เท็นเทาซันด์เทียส์" (พ.ศ. 2554) ประพันธ์คำร้อง-แต่งทำนองโดย ปัณฑพล ประสารราชกิจ และเรียบเรียงโดย ชวรัตน์ หรรษคุณาฒัย อายุ จารุบูรณะ และปัณฑพล ประสารราชกิจ ออกจำหน่ายในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2555
เพลง "สาวเซี่ยงไฮ้" เป็นเพลงที่ได้อิทธิพลจาก­เพลงจีน เพิ่มเติมสีสันความน่าสนใจด้วยการใช้เอ้อห­ูหรือซอสองสายผสมลงไปกับเครื่องจังหวะที่เ­ดินทำนองแบบดนตรีพื้นเมืองและการใช้ทำนองร­้องแบบบันไดเสียงเพนทาโทนิก (Pentatonic) ซึ่งแทบจะไม่มีจุดหายใจในเพลง
เพลง สาวเซี่ยงไฮ้ ติดอันดับสูงสุดที่ 18 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
วัฏจักรหกสิบ
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 29
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 29 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดตรัง ระหว่างวันที่ 19 – 26 ธันวาคม พ.ศ. 2539 เรียกชื่อเกมส์แข่งขันว่า “พะยูนเกมส์” มีการแข่งขัน 22 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น มวยไทยสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก ยิมนาสติก เปตอง รักบี้ฟุตบอล ลอนเทนนิส สนุกเกอร์ โบว์ลิ่ง และเรือยาว และมีการสาธิตการแข่งขันวอลเลย์บอลชายหาด มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ เข้าร่วมการแข่งขัน 3,902 คน
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 30
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 30 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดศรีสะเกษ ระหว่างวันที่ 8 – 15 ธันวาคม พ.ศ. 2540 เรียกชื่อเกมส์แข่งขันว่า “ศรีสะเกษเกมส์” มีการแข่งขัน 26 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น มวยไทยสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล วอลเลย์บอลชายหาด ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก ยิมนาสติก เปตอง รักบี้ฟุตบอล ลอนเทนนิส สนุกเกอร์ โบว์ลิ่ง ฮอกกี้ ซอฟท์บอลหญิง เทควันโด มีการสาธิต 2 ชนิดกีฬา คือ ยิงธนู และแฮนด์บอล มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่างๆ เข้าร่วมการแข่งขัน 4,172 คน
การสาธิต 2 ชนิดกีฬา
ชาร์ลี ออสติน
ชาร์ลี ออสติน  นักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้า ให้กับควีนส์พาร์กเรนเจอส์ ในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป เคยเล่นในพรีเมียร์ลีกให้กับควีนส์พาร์กเรนเจอส์, เซาแทมป์ตัน และ เวสต์บรอมมิช อัลเบียน
ชาร์ลี ออสติน มีชื่อจริงว่า ชาร์ลส์ ออสติน (Charles Austin) เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 ที่เมืองฮังเกอร์ฟอร์ด ในมณฑลบาร์กเชอร์ ประเทศอังกฤษ เริ่มต้นหัดเล่นฟุตบอลกับทีมเยาวชนของเรดิง จากนั้นในวัย 14 ปี ได้ย้ายออกมา ด้วยเหตุผลที่มีรูปร่างเล็กเกินไป ออสตินจึงย้ายไปสังกัดคินต์เบอรีเรนเจอส์ และฮังเกอร์ฟอร์ดทาวน์ ซึ่งเป็นสโมสรท้องถิ่น ในปี ค.ศ. 2008 ด้วยวัย 19 ปี ออสตินได้เริ่มต้นใหม่กับแทตแชมทาวน์ แต่ทว่าไม่มีโอกาสได้ลงเล่นแม้แต่นัดเดียว เพราะครอบครัวได้ย้ายไปอาศัยยังเมืองบอร์นมัท ณ ที่นั่น ออสตินได้เลือกเล่นให้กับพูลทาวน์ ซึ่งเป็นสโมสรกึ่งอาชีพในระดับที่เทียบได้กับดิวิชัน 9 พร้อมกับควบคู่กับการทำงานเป็นช่างก่อสร้างไปด้วย และกับสโมสรนี้ออสตินยิงได้ถึง 48 ประตู ิในการเล่น 48 นัด เมื่อฤดูกาล 2008–09 ซึ่งเจ้าตัวบอกว่าในการเล่นให้กับสโมสรกึ่งอาชีพนั้น ทำไปด้วยความชื่นชอบส่วนตัว ไม่ได้มีการเซ็นสัญญาอย่างจริงจังแต่อย่างใด
ต่อมาก่อนเริ่มฤดูกาล 2009–10 ชาร์ลี ออสติน ได้ถูกจับตาจากแมวมองของสวินดอนทาวน์ และได้ย้ายมาสังกัดเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 ด้วยการลงเล่นในฟุตบอลโทรฟีในฐานะตัวสำรองในนาทีที่ 88 และจากนั้นจึงได้รับดอกาสในลีกในนาทีที่ 70 กับนัดที่ไปเยือนนอริชซิตี และในวันที่ 21 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ออสตินก็สามารถยิงประตูแรกในระดับการเล่นอาชีพได้สำเร็จในนาทีที่ 3 กับการเล่นกับคาร์ไลล์ยูไนเต็ด อีก 3 วันต่อมา ออสตินก็ได้รับโอกาสให้ลงเล่นเป็นตัวจริง และยิงประตูได้อีกในนาทีที่ 59 ซึ่งเป็นประตูที่ทำให้ต้นสังกัดชนะฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ไป 2-1 รวมทั้งหมดยิงไป 10 ประตู จากการลงสนามเล่นเป็นตัวจริง 11 นัด
ฤดูกาล 2010–11, 2011–12, 2012–13.
ในฤดูกาล 2010–11 แม้ออสตินจะได้รับบาดเจ็บจากอาการไหล่หลุดเมื่อเดือนกันยายน แต่ทว่าก็ยังยิงประตูได้ถึง 17 ลูก จากการลงเล่นทั้งหมด 27 นัด ต่อมาออสตินได้ย้ายไปสังกัดเบิร์นลีย์ จากการที่ได้รับการจับตามองจากหลายสโมสรในระดับแชมเปียนชิป ที่เบิร์นลีย์ ชาร์ลี ออสตินยิงในการลงเล่นถึง 8 นัดติดต่อกัน เป็นสถิติสูงสุดของสโมสรเท่ากับเรย์ พอยน์เตอร์ ที่ทำไว้ตั้งแต่ฤดูกาล 1958–59 และทำลายสถิติอีกด้วยการเป็นผู้เล่นที่ยิงประตูถึง 20 ประตูต่อฤดูกาลได้เร็วที่สุดในการลงเล่นเพียงนัดที่ 17 ของฤดูกาลเท่านั้น โดยสถิติเก่าเป็นของ เบรด ฟรีแมน ที่ทำไว้ตั้งแต่ฤดูกาล 1911–12 จนจบฤดูกาล ออสตินยิงไปทั้งสิ้น 20 ประตู จากการเล่นที่โดดเด่นเช่นนี้จึงได้รับการจับตามองจากหลายสโมสรในระดับพรีเมียร์ลีก และในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 เบิร์นลีย์ก็ได้ตัดสินใจขายตัวออสตินให้กับฮัลล์ซิตี แต่ทว่าการซื้อขายนี้ก็ไม่เกิดขึ้น เนื่องจากเจ้าตัวไม่ผ่านการตรวจร่างกาย หลังจากนั้นควีนส์พาร์กเรนเจอส์ ก็ได้ติดต่อมา จึงได้ย้ายไปสังกัดด้วยสัญญา 3 ปี กับค่าตัวที่ไม่เปิดเผย แต่คาดการณ์ว่าอยู่ที่ 4 ล้านปอนด์ และทำให้ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ได้เลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีก ด้วยการยิงไปทั้งสิ้น 20 ประตู
ในฤดูกาล 2014–15 ชาร์ลี ออสตินยังคงเล่นได้อย่างโดดเด่น ในปลายปี ค.ศ. 2014 ก่อนสิ้นปีไม่นาน ออสตินทำแฮตทริกให้กับสโมสร ในการพบกับเวสต์บรอมมิชอัลเบียน ทั้งที่ถูกนำไปก่อนถึง 0-2 กลับมาพลิกเอาชนะไปได้ ซึ่งนับเป็นสถิติการทำแฮตทริกครั้งแรกของสโมสรในรอบ 21 ปี จากครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1993 และกลายเป็นผู้ยิงประตูในฤดูกาลนี้มากเป็นอันดับ 3 ก่อนสิ้นปี คือ ยิงได้ทั้งสิ้น 11 ประตู รองจากเซร์คีโอ อะกูเอโร ของแมนเชสเตอร์ซิตี และเดียโก โกสตา ของเชลซี ซึ่งเป็นสโมสรระดับยักษ์ใหญ่ และได้รับการคาดหมายว่าจะได้ติดทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่ในอนาคตอันใกล้นี้
แต่เมื่อจบฤดูกาลแล้ว ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ต้องตกชั้นลงไปเล่นในแชมเปียนชิป จนกระทั่งในต้นปี ค.ศ. 2016 ออสตินได้ย้ายมาอยู่กับเซาแทมป์ตัน และลงเล่นนัดแรกในนัดที่ 23 ในฐานะตัวสำรองที่เปลี่ยนลงมาในนาทีที่ 79 ที่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ด พบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และเป็นผู้โหม่งนำชัยชนะมาให้เซาแทมป์ตันได้ 0-1 ในนาทีที่ 87
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 ที่การซื้อขายตัวผู้เล่นได้เปิดอีกครั้ง ออสตินได้ย้ายมาอยู่กับเซาแทมป์ตันด้วยค่าตัวที่คาดว่า 4 ล้านปอนด์ ด้วยสัญญา 4 ปีครึ่ง
Charlie Austin
ชาร์ลี อัสติน
โสตถิพันธุ์ คำลือชา
อาเมน โสตถิพันธุ์ คำลือชา หรือ อาเมน เดอะสตาร์ 10 เป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 10 เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 10 เป็นตัวแทนภาคใต้ ได้รับเลือกให้เป็น 8 คนสุดท้าย โดยได้หมายเลข 4
อาเมน โสตถิพันธุ์ คำลือชา (อาเมน เดอะสตาร์ 10) เกิดวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จังหวัดกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนเดียวของ บิดา ชื่อ นายจตุภูมิ คำลือชา มารดา ชื่อ นางสาวิตรี โสตถิพันธุ์ คำลือชา(ซึ่งนางสาวิตรีเป็นบุตรสาวของอาจารย์นพ โสตถิพันธุ์ นักไวโอลีนชื่อดังที่มีทั้งผลงานเดี่ยว และร่วมกับวงเยื่อไม้ในอดีต)
ด้วยเพราะที่บ้านเป็นโรงเรียนสอนดนตรีและการร้องเพลง "นพ โสตถิพันธุ์" จากชื่อของคุณตา(อาจารย์นพ โสตถิพันธุ์) นักไวโอลินมือหนึ่งของวงเยื่อไม้ อีกทั้งคุณพ่อและคุณแม่เองเป็นครูสอนดนตรี อาเมนจึงผูกพันกับเสียงเพลงและเสียงดนตรีมาตั้งแต่เด็ก อาเมนจึงสามารถเล่นดนตรีได้เกือบทุกประเภทเบส, กีตาร์, กลอง, ไวโอลิน, เปียโน แต่ที่ชอบสุดคือ การร้องเพลง
โรลีน สเตราส์
โรลีน สเตราส์ (; เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1992) เป็นนางงามและนางแบบชาวแอฟริกาใต้ ผู้ได้รับตำแหน่งมิสแอฟริกาใต้ 2014 และมิสเวิลด์ 2014 โดยเป็นผู้ชนะคนที่สองจากประเทศแอฟริกาใต้
โรลีนเกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1992 ในจังหวัดพูมาลังกา ประเทศแอฟริกาใต้ บิดาของเธอเป็นแพทย์ และมารดาเป็นพยาบาล
ปัจจุบัน โรลีนจบการศึกษาจากคณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยฟรีสเตต