pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ร็อกกีได้รับรางวัลเบตฮิปฮอปอะวอดส์สองครั้ง, เบตอะวอดส์, เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์เจแปน และเอ็มทีวียูวูดดีอะวอดส์อย่างละหนึ่งครั้ง รวมถึงได้เข้าชิงรางวัลแกรมมีสองครั้ง, เวิลด์มิวสิกอะวอดส์หกครั้ง, เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์สามครั้ง และเอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอดส์อีกสองครั้ง เขายังกำกับมิวสิกวิดีโอให้ตนเอง ตลอดจนแดนนี บราวน์และสมาชิกคนอื่น ๆ ในเอแซปม็อบ นอกจากนั้นเขายังเป็นโปรดิวเซอร์เพลงที่รู้จักกันในนามลอร์ดแฟลกโก (Lord Flacko)
ตั้งแต่ปี 2011 ถึง 2012 ร็อกกีคบหากับแร็ปเปอร์ชาวออสเตรเลีย อิกกี อะเซเลีย เขาเริ่มคบหากับแชเนล อีมาน นางแบบวิกตอเรียส์ซีเคร็ต เมื่อต้นปี 2013 แต่เลิกรากันในปี 2014 เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2021 ร็อกกีเปิดเผยระหว่างการให้สัมภาษณ์กับ "จีคิว" ว่าเขากำลังคบหากับนักร้องชาวบาร์เบโดส รีแอนนา และพรรณนาถึงเธอว่าเป็น "ความรักในชีวิตของผม" พวกเขาเริ่มสานสัมพันธ์กันเมื่อปี 2013 หลังจากร็อกกีแสดงเปิดให้กับรีแอนนาในไดมอนด์เวิลด์ทัวร์ เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2022 นิตยสาร "พีเพิล" รายงานว่ารีแอนนาอยู่ในช่วงตั้งครรภ์บุตรคนแรก จากนั้นในวันที่ 19 พฤษภาคม 2022 มีการยืนยันว่ารีแอนนาให้กำเนิดบุตรชายแล้วแต่ยังไม่ระบุชื่อ
จักรพรรดิถังเสียนจง
ถนนราชินี
ถนนราชินี เป็นถนนในแขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นถนนเลียบคลองคูเมืองเดิม (ทางทิศตะวันตก) คู่ขนานไปกับถนนอัษฎางค์ เริ่มจากถนนพระอาทิตย์ บริเวณใต้สะพานปิ่นเกล้า เลียบคลองคูเมืองเดิมไปสิ้นสุดที่สะพานเจริญรัช 31 ถนนมหาราช ตรงปากคลองตลาด รวมระยะทาง 2,230 เมตร ชื่อของถนนตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระบรมราชินีนาถพระองค์แรกของสยามและเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสยุโรป พ.ศ. 2440
หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จกลับจากการประพาสสิงคโปร์ ปัตตาเวีย และเซอมารัง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ปรับทางดินริมคลองคูเมืองเดิมให้กว้างขวางและเป็นระเบียบเรียบร้อย มีการสร้างท่าสำหรับคนลงน้ำ และท่าสำหรับช้างม้าลงน้ำ ปลูกต้นขนุน จำปี ริมถนนทั้ง 2 ฟาก มีการสร้างเขื่อนซีเมนต์ ทั้งสองฟากมีการสร้างเว็จ (ส้วม) ลงคลองเป็นแถว โดยสร้างถนนราชินีเมื่อ พ.ศ. 2413 เมื่อแรกสร้างเริ่มต้นจากปากคลองตลาด มาถึงปลายถนนจักรวรรดิวังหน้า
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2438 มีการรื้อพื้นที่ของพระราชวังบวรสถานมงคล (วังหน้า) ขยายถนนสายเดิมไปจนถึงถนนพระอาทิตย์
เมื่อ พ.ศ. 2563 มีการปรับปรุงคลองคูเมืองเดิม ถนนราชินีและถนนอัษฎางค์ โดยนำสายไฟฟ้าและสายสื่อสารลงใต้ดินตลอดแนวริมคลองคูเมืองเดิมทั้ง 2 ฝั่ง
ถนนราชินีเป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจนครบาลพระราชวัง ลักษณะสถาปัตยกรรมบาโรก ซึ่งกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2520 กรมที่ดิน สำนักงานที่ดินกรุงเทพมหานคร ศาลเจ้าพ่อหอกลองเป็นศาลแห่งใหม่ที่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2509 สวนสราญรมย์ วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร อนุสาวรีย์หมู สำนักประธานศาลฎีกา ศาลฎีกา พระแม่ธรณีบีบมวยผม อนุสาวรีย์ทหารอาสาสงครามโลกครั้งที่ 1 โรงละครแห่งชาติ
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขล้อ
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขล้อ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบางเพลิง ตำบลตาลเอน และตำบลบ้านขล้อ อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลบ้านขล้อใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขล้อเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบางเพลิงและสภาตำบลตาลเอน รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขล้อ ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขล้อครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางเพลิง ตำบลตาลเอน และตำบลบ้านขล้อทั้งหมด
องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์สามต้น
องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์สามต้น เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลขยายและตำบลโพธิ์สามต้น อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลโพธิ์สามต้นใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์สามต้นเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลขยาย รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์สามต้น ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์สามต้นครอบคลุมพื้นที่ตำบลขยายและตำบลโพธิ์สามต้นทั้งหมด
องค์การบริหารส่วนตำบลทับน้ำ
องค์การบริหารส่วนตำบลทับน้ำ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลทับน้ำและตำบลบ้านม้า อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลทับน้ำใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทับน้ำเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบ้านม้า รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลทับน้ำ ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลทับน้ำครอบคลุมพื้นที่ตำบลทับน้ำและตำบลบ้านม้าทั้งหมด
Namakura Gatana
Ushiku, Ibaraki
Kerian District
Guishan Guanyin
เทศบาลตำบลบางปะหัน
เทศบาลตำบลบางปะหัน เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ 5–6 กับพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ 6 ตำบลบางปะหัน พื้นที่ทั้งหมดของหมู่ 1 ตำบลบางนางร้า และพื้นที่ทั้งหมดของตำบลขวัญเมือง ในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบางปะหันที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 และเปลี่ยนแปลงสุขาภิบาลในปี พ.ศ. 2507 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 5,259 คน
ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลขวัญเมือง รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลบางปะหัน จึงทำให้เขตเทศบาลครอบคลุมพื้นที่ตำบลขวัญเมืองทั้งหมด
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอบางปะหัน พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 19.7 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 88.5 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ตรงกลางของเขตเทศบาลมีแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 11.43 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 7,143.75 ไร่
องค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหัน
องค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหัน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1–4 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 5–6 ของตำบลบางปะหัน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางปะหัน) ในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางปะหันใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหันในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหันมีประชากร 2,223 คน
องค์การบริหารส่วนตำบลตานิม
องค์การบริหารส่วนตำบลตานิม เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ 2–5 ตำบลบางนางร้า (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางปะหัน) และพื้นที่ทั้งหมดของตำบลตานิม ในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งมีฐานะเป็นสภาตำบลตานิม ในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตานิมเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบางนางร้า รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลตานิม ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลตานิมครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางนางร้า (ส่วนนอกเขตเทศบาลตำบลบางปะหัน) และตำบลตานิมทั้งหมด
องค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
องค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลเสาธงและตำบลทางกลาง อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลเสาธงใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเสาธงเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลทางกลาง รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเสาธงครอบคลุมพื้นที่ตำบลเสาธงและตำบลทางกลางทั้งหมด
องค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง
ความเป็นไทย
แนวคิดเรื่องความเป็นไทยถูกกำหนดอย่างเป็นแบบแผนในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการเปลี่ยนมุมมองความเป็นไทย กำหนดแนวทางความเป็นไทยให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเริ่มมีการใช้แนวคิดชาตินิยมเพื่อการสร้างอุดมการณ์ร่วมให้เกิดในสังคมไทย สาระของแนวคิดคือ ปลูกฝังการรักชาติ ความจงรักภักดีต่อศาสนาและพระมหากษัตริย์ เป็นแนวคิดแบบชาตินิยมแบบอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมโบราณ มีเจตนาแสดงความเป็นไทยให้เห็นถึงศิลปวัฒนธรรมอันดีของไทยที่มีแต่อดีตและแสดงให้เห็นว่าชาติไทยไม่ใช่ชาติใหม่หรือชาติที่ป่าเถื่อน ดังปรากฏในรูปแบบศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมตามแบบแผนประเพณีนิยม และทรงสร้างสัญลักษณ์ต่าง ๆ เช่น ธงไตรรงค์
ในช่วงหลัง พ.ศ. 2475 ถึงสงครามโลกครั้งที่สอง แนวคิดเรื่องความเป็นไทยเปลี่ยนศูนย์กลางจากสถาบันกษัตริย์ หันมาให้ความสำคัญกับพลเมือง โดยการสร้างวาทะกรรมความเป็นคนไทยที่เน้นอุปนิสัย คือ เป็นคนที่มีศิลปะไทย รักอิสรภาพ มีนิสัยใจคอที่รักความก้าวหน้า มุมานะอุตสาหะขยันหมั่นเพียร มีความสามัคคี แต่ไม่ขัดแย้งกับฐานคติเรื่องการจงรักภักดีต่อกษัตริย์และนับถือศาสนาพุทธ เมื่อเข้าสู่สงครามเย็น ความหมายของความเป็นไทย กลับมารวมศูนย์ทางความคิดที่การมีความจงรักภักดีต่อสถาบันกษัตริย์ เน้นย้ำว่าคนไทยต้องรู้ที่ต่ำที่สูง ไม่เบียดเบียนกัน รักการปกครองแบบไทย พูดภาษาไทย รู้วรรณคดีไทยและศิลปะไทย มีขนบธรรมเนียมและประเพณีแบบไทย
พ.ศ. 2558 รัฐบาลนำแนวคิด "2015 Discover Thainess" (ปีท่องเที่ยววิถีไทย) มาเป็นจุดเด่นการตลาดของการท่องเที่ยวประเทศไทย
ความเป็นไทย แบ่งได้เป็น 2 ลักษณะคือ ความเป็นไทยที่เป็นรูปธรรมหรือความเป็นไทยเชิงประจักษ์และความเป็นไทยที่มีลักษณะเป็นนามธรรมหรือความเป็นไทยทางใจ ความเป็นไทยทางวัตถุ ได้แก่ เสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย เช่น ผ้าถุง ผ้าซิ่น โจงกระเบน สถาปัตยกรรม เช่น เรือนไทย เครื่องมือ เครื่องใช้ เช่น ไถ คราด กระบุง ของเล่น เช่น ตระกร้อ สะบ้า งานศิลปะต่าง ๆ เช่น เครื่องดนตรีไทย เพลงไทย เป็นต้น รวมถึงลักษณะทางพฤติกรรมทางกายและการพูด เช่น ความสุภาพอ่อนน้อม อ่อนน้อมถ่อมตน รักความสงบ ประนีประนอม เป็นมิตร ยิ้มแย้มแจ่มใส ส่วนความเป็นไทยทางใจ เช่น เรื่องค่านิยมที่ทำให้คนไทยไม่เคร่งครัด ความเชื่อต่าง ๆ
ความเป็นไทยที่เป็นที่รู้จักในต่างประเทศ เช่น อาหารไทย การนวดไทย ผ้าไทย และมวยไทย เป็นต้น
เอกลักษณ์ความเป็นไทยยังแบ่งออกได้เป็นแต่ละภาค ความเป็นไทยของภาคอีสาน เช่น การทอผ้า หมอลำ อาหารอีสาน ความเป็นไทยของภาคเหนือ เช่น เครื่องเงิน เครื่องเขิน ร่มบ่อสร้าง เสื้อม่อฮ่อม อาหารภาคเหนือ ความเป็นไทยของภาคใต้ เช่น ผ้าบาติก สวนยาง อาหารท้องถิ่นภาคใต้
สองสิงห์อวกาศ
ตำบลหนองคล้า
ตำบลหนองคล้า เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร แบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ตำบลหนองคล้ามีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคล้า และมีพื้นที่ประมาณ 85.25 กิโลเมตร
เดิมตำบลหนองคล้ามีอาณาเขตกว้างขวางอย่างมากและสภาพพื้นที่เป็นป่าไม้เกือบทั้งหมด โดยอยู่ในเขตของอำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 ได้มีการโอนพื้นที่ตำบลหนองคล้ามาขึ้นกับอำเภอเมืองกำแพงเพชร เนื่องจากระยะทางที่ว่าการอำเภอเมืองกำแพงเพชรสะดวกต่อการติดต่อราชการ ในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ได้มีการจัดตั้งตำบลไทรงามขึ้น โดยการแยกหมู่ที่ 7, 9, 10–13 ต่อมาในวันที่ 2 ตุลาคม 2522 จัดตั้งตำบลหนองทอง โดยแยกออกจากหมู่ที่ 4–9, 11, 13, 19, 20 และ 23 และในวันที่ 21 กรกฎาคม 2524 จัดตั้งตำบลมหาชัย โดยแยกออกจากหมู่ที่ 4–10 และ 14
พื้นที่ตำบลหนองคล้ามีประชากรทั้งหมด 5,181 คน โดยแบ่งเป็นประชากรชายทั้งหมด 2,618 คน และประชากรหญิงทั้งหมด 2,563 คน มีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ดังนี้
อำเภอเมืองยาง (จังหวัดเชียงตุง)
"บทความนี้เกี่ยวกับอำเภอเมืองยาง จังหวัดเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า สำหรับอำเภอเมืองยาง จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย ดูที่ อำเภอเมืองยาง"
อำเภอเมืองยาง  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า พื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอเมืองยางอยู่ภายใต้การควบคุมเบ็ดเสร็จของกองกำลังชนกลุ่มน้อย โดยส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การควบคุมของกองทัพรวมแห่งรัฐว้า (UWSM) ซึ่งได้รับการจัดตั้งให้เป็นเขตการปกครองพิเศษที่ 2 และมีพื้นอีกส่วนหนึ่งอยู่ภายใต้การการควบคุมของกองทัพสัมพันธมิตรชาติประชาธิปไตย (NDAA) ซึ่งได้รับการจัดตั้งให้เป็นเขตการปกครองพิเศษที่ 4
ไม่ปรากฏหลักฐานที่ชัดเจนว่าเมืองยางได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อใด เรื่องราวของเมืองยางนั้นปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกในราวพุทธศตวรรษ 20 โดยมีสถานะเป็นเมืองบริวารภายใต้ปริมณฑลแห่งอำนาจของเมืองเชียงตุง จากนั้น หลังจากที่เมืองเชียงตุงได้เข้าไปอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ และได้มีการจัดแบ่งพื้นที่การปกครองตามแนวคิดตะวันตก พื้นที่ปกครองของเมืองยางก็ได้รับการจัดตั้งให้เป็นหน่วยการปกครองย่อยภายใต้การปกครองของเมืองเชียงตุงอีกทอดหนึ่ง ซึ่งเป็นลักษณะที่ได้รับการสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศไทยได้ส่งกำลังทหารเข้ายึดครองดินแดนบางส่วนของประเทศเมียนมา รวมถึงพื้นที่ของอำเภอเมืองยาง ได้มีการจัดตั้งดินแดนสหรัฐไทยเดิมขึ้น และมีการประกาศให้อำเภอเมืองยางมีสถานะเป็นอำเภอหนึ่งของดินแดนสหรัฐไทยเดิม ขึ้นตรงกับข้าหลวงทหารที่เมืองเชียงตุง เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2486
อำเภอเมืองยางตั้งอยู่ในบริเวณพื้นที่เหนือสุดของรัฐฉานภาคตะวันออก มีพิกัดที่ตั้งโดยประมาณที่เส้นละติจูดที่ 22 องศา 10 ลิปดาเหนือ และเส้นลองติจูดที่ 99 ถึง 100 องศาตะวันออก รูปร่างโดยรวมของพื้นที่คล้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเนื้อที่ทั้งสิ้นประมาณ 2,719 ตารางกิโลเมตร พรมแดนด้านทิศเหนือติดต่อกับนครผูเอ่อร์ มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ด้านทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดปกครองตนเองสิงสองปันนา มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ทิศใต้ติดต่อกับอำเภอเมืองขากและอำเภอเมืองลา จังหวัดเชียงตุง และทิศตะวันตกติดต่อกับอำเภอหมากหมัง เขตปกครองตนเองว้า (Wa Self-Administered Division, Wa SAD) ในรัฐฉานเหนือ ลักษณะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา สลับกับแอ่งที่ราบขนาดเล็ก
พื้นที่อำเภอเมืองยางอยู่ภายใต้การเคลื่อนไหวของกองกำลังชนกลุ่มน้อยมาช้านาน จนกระทั่งในราวพุทธทศวรรษ 2530 ได้มีการทำข้อตกลงสงบศึกระหว่างกองกำลังเหล่านี้กับรัฐบาลพม่าในขณะนั้น นำไปสู่การจัดตั้งเขตปกครองพิเศษภายใต้การควบคุมของกองกำลังชนกลุ่มน้อยในเวลาต่อมา ซึ่งทำให้เขตการปกครองในพื้นที่อำเภอเมืองยางถูกจัดแบ่ง ดังนี้
รัฐธรรมนูญฮังการี
กฎหมายพื้นฐานของฮังการี (ฮังการี: Magyarország alaptörvénye) เป็นรัฐธรรมนูญของประเทศของประเทศฮังการี ณ ปัจจุบัน ได้รับการรับรองโดยรัฐสภาเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2011 ซึ่งประกาศโดยประธานาธิบดี (Áder János) ในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา มีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2012 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของฮังการีที่รับรองในระบอบประชาธิปไตย หลังการเลือกตั้งโดยเสรี เอกสารดังกล่าวสืบทอดต่อจากรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1949 ซึ่งเดิมนำมาใช้ในการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนฮังการีเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1949 และแก้ไขเพิ่มเติมอย่างมาก เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1989 (หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต) รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1949 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของฮังการีที่เป็นลายลักษณ์อักษรถาวรและจนกระทั่งถูกแทนที่ มีเพียงประเทศฮังการีประเทศเดียวเท่านั้นในประเทศในกลุ่มยุโรปตะวันออกที่ไม่มีรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งหมดหลังจากสิ้นสุดลัทธิคอมมิวนิสต์
กฎหมายพื้นฐานของฮังการีประกอบด้วยบทหลัก 6 บท
ภายในนี้ “รัฐ (Állam)” มี 14 บทย่อย และ “คำสั่งทางกฎหมายพิเศษ (Különleges jogrend)” มี 8 บทย่อย จำนวนบทความและหมายเลขของแต่ละบทแสดงไว้ในตารางด้านล่าง และบทหลัก "รัฐ" มีทั้งหมด 47 บทความ บทหลักของ "คำสั่งทางกฎหมายพิเศษ" ประกอบด้วยบทความทั้งหมด 8 บทความ
อำเภอเมืองยาง (ประเทศเมียนมา)
ภาษาโดกรี
ภาษาโคนที
บารมิตา สาครจันทร์
จูราสสิค พาร์ค อาร์เคด
จูราสสิค พาร์ค อาร์เคด  เป็นเกมอาร์เคดไลต์กัน ค.ศ. 2015 ที่พัฒนาโดยบริษัทรอว์ทริลส์ ซึ่งเกมดังกล่าวสร้างจากภาพยนตร์สามภาคแรกของซีรีส์"จูราสสิค พาร์ค"
"จูราสสิค พาร์ค อาร์เคด" มีทั้งหมดเก้าด่าน โดยมีฉากอยู่ในสวนสนุกจูราสสิค พาร์ค บนเกาะสมมุติที่ชื่ออิสลา นูบลาร์ ทีมรักษาความปลอดภัยได้ถูกส่งไปเพื่อนำไดโนเสาร์หนึ่งตัวจากแต่ละสายพันธุ์ที่อาศัยอยู่บนเกาะกลับคืนมา ซึ่งเริ่มมีอารมณ์ผันผวนเนื่องจากภูเขาไฟที่ปะทุ ส่วนเพื่อนร่วมงานของตัวเอกที่ถูกทิ้งไว้ในสวนก็ต้องได้รับการปกป้องเช่นกัน ทั้งนี้ อาวุธห้าชนิดมีให้สำหรับผู้เล่นตลอดทั้งเกม ศัตรูบอสสามตัวจะต้องทำให้แพ้ตลอดทั้งเกม ได้แก่ "ไทรเซราทอปส์", "ไทแรนโนซอรัส" และ"สไปโนซอรัส" ส่วนสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ที่ปรากฏในฐานะศัตรูตัวเล็ก ๆ ตลอดทั้งเกม ได้แก่ "วิลอซิแรปเตอร์", "ยูทาห์แรปเตอร์", "ไดโลโฟซอรัส", "ไมโครแรปเตอร์", "คอมป์ซอกนาทัส", "แบรคิโอซอรัส", "สเตโกซอรัส" และ"ทิแรโนดอน"
การพัฒนาเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2011 ซึ่งกินเวลานานกว่าสามปี และมีมูลค่า 4 ล้านดอลลาร์ ทีมพัฒนาได้ศึกษาเกม"จูราสสิค พาร์ค" ก่อนหน้านี้ รวมถึงฉากที่เป็นสัญลักษณ์ต่าง ๆ จากภาพยนตร์สามภาคแรกในซีรีส์ ผู้พัฒนาได้รับตู้เกม"จูราสสิค พาร์ค" อาร์เคดดั้งเดิมจากภาพยนตร์ภาคแรก ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้พวกเขานำเกมแอ็คชันที่เคลื่อนไหวรวดเร็วมาใช้กับ"จูราสสิค พาร์ค อาร์เคด" และผู้พัฒนาซอฟต์แวร์เลือกที่จะวางเกมในอิสลา นูบลาร์ ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของภาพยนตร์ภาคแรก แทนที่จะเป็นอิสลา ซอร์นา เพื่อรวมสถานที่อันเป็นสัญลักษณ์จากภาพยนตร์ภาคแรก ตลอดจนผู้พัฒนาต้องการนำเสนอเรื่องราวที่ผู้เล่นจะต้องจับกุมไดโนเสาร์ที่สัญจรไปมาอย่างเสรี โดยไม่เหมือนกับในภาพยนตร์ ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการหลบหนีไดโนเสาร์
จอห์น สกอตต์ เป็นหัวหน้าโปรแกรมเมอร์ของเกมนี้ ส่วนเนต แวนเดอร์แคมป์ หัวหน้าศิลปินของเกมและหนึ่งในนักออกแบบเกมหลักกล่าวว่าสถานที่และสิ่งมีชีวิตที่วางแผนไว้จำนวนมากไม่ได้เข้าสู่เกมในระหว่างการพัฒนา โดยเผยว่า "ผมค่อนข้างแน่ใจว่าในตอนท้ายเราได้ตัดความคิดมากกว่าที่ทำจริงเข้าไปในเกม" แรกเริ่มเดิมที นักพัฒนาหวังว่าจะรวมสัตว์เลื้อยคลานในน้ำ เช่นเดียวกับด่านที่อาจเกิดขึ้นในเมือง โดยในขั้นต้น ผู้พัฒนายังวางแผนที่จะรวมศัตรูอย่างบอสไดโนเสาร์เก้าตัว ซึ่งประกอบด้วยไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุดและน่ากลัวที่สุด กระทั่งผู้พัฒนาตัดสินใจเลือกไดโนเสาร์สามตัวแทน อันได้แก่ "สไปโนซอรัส", "ไทรเซราทอปส์" และ"ไทแรนโนซอรัส" โดยสัตว์เหล่านี้ "ได้ทำดีที่สุดแล้ว" สำหรับรูปแบบการต่อสู้ที่ใช้ในเกมในขณะที่ให้ความหลากหลายแก่ผู้เล่น
ทีมพัฒนาซึ่งส่วนใหญ่ไม่เคยทำงานในเกมยิงปืนมาก่อน ซึ่งต้องเผชิญกับความท้าทายทางเทคนิคต่าง ๆ ในการทำงานกับเกมเอนจินใหม่และซอฟต์แวร์ 3 มิติใหม่ แวนเดอร์แคมป์กล่าวว่าความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือการเว้นจังหวะอย่างเหมาะสม โดยเผยว่า "การสร้างสมดุลระหว่างฉากแอ็กชันและฉากโจมตี แต่ยังคงให้เวลาผู้เล่นได้หายใจและจัดกลุ่มใหม่ ต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวดและเป็นกระบวนการเรียนรู้สำหรับพวกเราทุกคน" โดยบริษัทรอว์ทริลส์ได้ทำงานอย่างใกล้ชิดกับบริษัทยูนิเวอร์แซล เพื่อให้แน่ใจว่าไดโนเสาร์ของเกมนั้นคล้ายกับไดโนเสาร์ในชีวิตจริง ในขณะที่ยังคงรูปลักษณ์ของพวกมันจากภาพยนตร์ และเพื่อสะท้อนถึงการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ล่าสุด ไดโนเสาร์ในเกมบางตัวจึงเคลื่อนไหวด้วยขนนกและสีผิวที่สดใส ซึ่งเกมนี้ได้รับการเปิดตัวครั้งแรกที่สมาคมสวนสนุกและสถานที่ท่องเที่ยวนานาชาติในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 และต่อมาได้รับการแสดงที่อีเอจีเอ็กซ์โปของสหราชอาณาจักรในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015
ตู้นั่งแบบปกติได้รับการเปิดตัวในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 และตู้แบบดีเป็นพิเศษพร้อมที่นั่งแบบเคลื่อนไหวได้ได้รับการเปิดตัวในเดือนเมษายน ค.ศ. 2015
Jurassic Park Arcade
Constitution of Hungary
อักษรตากรี
อักษรตากรี (टाकरी, Tākri) เป็นอักษรสระประกอบชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมีซึ่งเคยใช้เขียนหลายภาษาทางแถบเทือกเขาหิมาลัยตะวันตก เช่น ภาษาโฑครี มีการเขียนจากซ้ายไปขวา
วัดช้างรอบ (จังหวัดกำแพงเพชร)
วัดช้างรอบ เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่บนเนินเขาลูกรัง นอกกำแพงเมืองทางด้านทิศเหนือที่เป็นเขตอรัญญิกของเมืองโบราณกำแพงเพชร ในอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร ตำบลหนองปลิง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร
สิ่งก่อสร้างสำคัญคือ เจดีย์ประธานทรงระฆังขนาดใหญ่ มีรูปแบบเจดีย์ช้างล้อมในศิลปะสุโขทัย เจดีย์ประธานประกอบด้วยฐานประทักษิณสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ฐานเจดีย์กว้าง 31 เมตร มีบันไดอยู่ที่กลางด้านทั้งสี่ เพื่อใช้ขึ้นไปถึงลานด้านบนหรือลานประทักษิณ บริเวณผนังฐานสี่เหลี่ยมของเจดีย์ประธานประดับประติมากรรมรูปช้างปูนปั้นจำนวน 68 เชือก ปรากฏเฉพาะส่วนหัวและสองขาหน้าโผล่พ้นจากฐานประทักษิณ ชานบันไดแต่ละด้านประดับสิงห์และทวารบาลปูนปั้นแต่ชำรุดเสียหายไปจนเกือบหมด ด้านข้างของลานก่อเป็นกำแพงเตี้ย ๆ ด้วยอิฐ เชื่อมต่อระหว่างซุ้มประตูแต่ละทิศ ตรงมุมมีฐานเจดีย์เล็ก ๆ ส่วนยอดหักสันนิษฐานว่าเป็นเจดีย์ทรงกลีบมะเฟือง
ด้านหน้าเจดีย์ประธานมีฐานวิหารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีมุขทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ภายในวิหารยังปรากฏแนวแท่นอาสนสงฆ์และฐานประดิษฐานพระประธาน องค์พระประธานชำรุดหักพัง เสารับเครื่องบนและหลังคาเป็นเสาศิลาแลงสี่เหลี่ยม อุโบสถอยู่เยื้องวิหารไปทางเหนือเหลือเฉพาะฐานขนาดเล็ก มีใบเสมาปักโดยรอบอุโบสถ
ซาไกมินาโตะ
ซาไกมินาโตะ  เป็นนครในจังหวัดทตโตริ ประเทศญี่ปุ่น
พระราชกฤษฎีกาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1899 จัดให้เมืองซาไกเป็นท่าเปิดสำหรับการค้าให้กับสหรัฐและสหราชอาณาจักร
ท่าเรือเดินทะเลของซาไกมินาโตะมีประวัติยาวนานในฐานะท่าเรือเดินทะเลของภูมิภาคซันอิง หลังสงครามโลกครั้งที่สอง นครนี้ทำหน้าที่เป็นฐานอุตสาหกรรมการประมงของญี่ปุ่นตะวันตกทั้งหมด ทำให้การแปรรูปผลิตภัณฑ์จากทะเลกลายเป็นอุตสาหกรรมหลักในนครนี้
ซาไกมินาโตะเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
อักษรขุทาพาที
อักษรขุทาพาที (खुदाबादी, Khudabadi) หรือ อักษรขุทาวาที (Khudawadi) เป็นอักษรในตระกูลอักษรพราหมี ใช้เขียนภาษาสินธี ประกอบไปด้วย พยัญชนะ 37 ตัว สระ 10 ตัว และเครื่องหมายเสริมสัทอักษร 9 ตัว
วัดราษฎร์บำรุง (อำเภอบางปลาม้า)
วัดราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไผ่กองดิน อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 28 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 5 แปลง เนื้อที่ 127 ไร่ 3 งาน 46 ตารางวา
วัดราษฎร์บำรุงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2459 เดิมเรียกว่า วัดบ่อหัวกรวด มีนายยอดกับนางดา จันทร์ตรี และนายนามกับนางอ่อน จันทร์ตรี บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดราษฎร์บำรุง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 50 เมตร ยาว 100 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 11 เมตร ยาว 20.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2424 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น และกุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
อักษรมหาชนี
อักษรมหาชนี (Mahājanī, ) เป็นอักษรในตระกูลอักษรพราหมีชนิดหนึ่งที่เคยใช้กันในอินเดียตอนเหนือ โดยใช้เขียนในเชิงพาณิชย์และบันทึกในภาษามาร์วารี ฮินดี และปัญจาบ
อักษรมหาชนีเคยใช้กันในหมู่พ่อค้าในภาคการเงินและการจัดจำหน่ายในทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐราชสถาน
เป็นระบบตัวอักษรที่เน้นให้สามารถเขียนได้อย่างรวดเร็วเพื่อนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ได้ ครั้งหนึ่งเคยใช้กันอย่างแพร่หลาย แต่ในปัจจุบันการใช้ได้ลดลงมากแต่ก็ยังไม่ได้หายไปจนหมด
ได้มีการเพิ่มอักษรนี้เข้าไปในช่วง U+11150 – U+1117F ในยูนิโคด เวอร์ชัน 7.0 ในปี 2014
วัดกลาง (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกคราม อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 23 ตารางวา
วัดกลาง หรือ วัดกลางบางปลาม้า เป็นวัดเก่าแก่ที่เชื่อกันว่าเป็นวัดที่มีความรุ่งเรืองวัดหนึ่งในสมัยกรุงศรีอยุธยา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดสวนป่าปฏิบัติธรรม (วัดกลาง) เมื่อราวปี พ.ศ. 2441 ต่อมาหลังจากที่มีถนนสาย 340 (สุพรรณบุรี-บางบัวทอง-ลาดหลุมแก้ว) ตัดผ่านด้านหลังวัด ทำให้พื้นที่บริเวณที่เป็นสวนป่าอยู่คนละฟากถนนกับอุโบสถและศาลาการเปรียญ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2558
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า กว้าง 8.50 เมตร ยาว 15 เมตร อุโบสถหลังใหม่กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 23 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หล้ง วิหาร กว้าง 7 เมตร ยาว 13 เมตร และศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 13 เมตร ยาว 28 เมตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปสลักด้วยหินทรายแดงและหินครกเขียว และเจดีย์บรรจุพระบรมธาตุ บริเวณห้องโถงในเจดีย์วาดภาพพุทธประวัติ ส่วนระเบียงรอบโถงภายในองค์เจดีย์วาดฉากนรกและเขียนกำกับว่าการลงทัณฑ์แต่ละอย่างเกิดจากพฤติกรรมอะไร
กวอดอวอ (เทศมณฑลลิปนอ)
กวอดอวอ (, ; ) เป้นหมู่บ้านในเทศบาลลิปนอ เทศมณฑลลิปนอ จังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช ประเทศโปแลนด์ หมู่บ้านนี้อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของลิปนอประมาณ และทางตะวันออกเฉียงใต้ของทอรูน
อักษรโขชกี
อักษรโขชกี ( खोजकी ) เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษากัจฉิ และภาษาสินธี ใช้ในกลุ่มชาวสินธีในอินเดียและปากีสถาน
खोजकी
กวอดอวอ (จังหวัดมาซอฟแช)
กวอดอวอ  เป็นหมู่บ้านในเทศบาล Pułtusk เทศมณฑล Pułtusk จังหวัดมาซอฟแช ประเทศโปแลนด์ โดยตั้งอยู่ทางเหนือของ Pułtusk ประมาณ และทางเหนือของวอร์ซอ
กวอดอวอ (เทศมณฑลสวุปสก์)
กวอดอวอ (, ; ) เป็นหมู่บ้านในเทศบาลดัมนิตซา เทศมณฑลสวุปสก์ จังหวัดปอมอแช ประเทศโแลนด์ หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ทางเหนือของดัมนิตซาประมาณ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสวุปสก์ และทางตะวันตกของกดัญสก์ เมืองหลักของจังหวัด
มาร์ธาแห่งเดนมาร์ก
มาร์ธาแห่งเดนมาร์ก หรือ มาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก (ค.ศ. 1277 - 2 มีนาคม หรือ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1341) ทรงเป็นเจ้าหญิงเดนมาร์ก และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าบีร์เยอแห่งสวีเดน เมื่อประสูติทรงมีพระนามว่า "มาร์เกรเธอ อีริคสแด็ทเทอร์"  แต่ในสวีเดนทรงถูกเรียกว่า "มาร์ธา"  และทรงเป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ในชื่อ พระราชินีมาร์ธา พระนางทรงได้รับการกล่าวของว่าเป็นสมเด็จพระราชินีที่มีอิทธิพลทางการเมืองสูงสุด และเป็นบุคคลสำคัญในเหตุการณ์กลเกมฮอตูนาและงานเลี้ยงนูเชอปิง
เจ้าหญิงมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก หรือ มาร์ธา ทรงเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก กับอักเนสแห่งบรันเดินบวร์ค และเป็นพระขนิษฐาในพระเจ้าอีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก ในค.ศ. 1282 กษัตริย์เดนมาร์กและกษัตริย์สวีเดนได้กลับมาสานสัมพันธ์กันอย่างสันติ และตกลงกันให้เจ้าหญิงมาร์ธาเสกสมรสกับเจ้าชายบีร์เยอ รัชทายาทในราชบัลลังก์สวีเดน ในค.ศ. 1284 สมเด็จพระสันตะปาปาทรงประทานให้มีการเสกสมรสครั้งนี้ ในค.ศ. 1288 ที่เมืองเฮลซิงบอรย์ มีการสร้างพันธมิตรจากการเสกสมรสระหว่างราชวงศ์เดนมาร์กกับราชวงศ์สวีเดน คือระหว่าง กษัตริย์อีริคที่ 6 พระเชษฐาของพระนาง อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอิงเงอบอร์ก มักนุสด็อทเทอร์แห่งสวีเดน ซึ่งมีกำหนดการอภิเษกสมรสในค.ศ. 1296
ตามพงศาวดารอีริค เจ้าหญิงมาร์ธาได้เสด็จออกจากเดนมาร์กหลังจากมีการประกาศพิธีหมั้นแล้ว และทรงใช้พระชนม์ชีพในวัยเยาว์ที่ราชสำนักสวีเดน แต่ก็ไม่มีข้อมูลทราบแน่ชัดว่าพระนางเสด็จออกจากเดนมาร์กเมื่อใด แต่คาดว่าอาจจะก่อนพระราชบิดาของพระนางจะสวรรคตใน ค.ศ. 1286
พระราชพิธีอภิเษกสมรสระหว่างเจ้าหญิงมาร์ธากับกษัตริย์บีร์เยอจัดขึ้นในเมืองสตอกโฮล์ม วันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1298 พระราชพิธีอภิเษกสมรสมีรายละเอียดที่ซับซ้อนมาก โดยมีขบวนเหล่าอัศวิน โรงละครสมัครเล่นของพวกขุนนาง กษัตริย์ทรงสถาปนาพระราชอนุชาทั้งหลายเป็นดยุก พระนางมาร์ธาทรงได้รับการสรรเสริญเนื่องจากพระนางไม่ทรงร้องขอใดๆ นอกจากขอให้ปล่อยตัวมักนุส อัลโกต์สัน ขุนนางซึ่งถูกจับกุมด้วยข้อหาลักพาตัวเจ้าสาวที่เกิดตั้งแต่ ค.ศ. 1288 พระนางทรงได้รับที่ดินเป็นสินสมรสอย่างที่คาดไม่ถึง ประกอบด้วย เฟียดรุนดาลันด์ (อุปป์ลันด์ตะวันตก) และเอียนเชอปิง เป็นที่ดินศักดินาส่วนพระองค์ ซึ่งพระนางทรงได้รับพระราชทานใน ค.ศ. 1300 พระนางได้รับการสวมมงกุฎเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนที่เซอเดอร์เชอปิง วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1302