pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สิทธิของผู้ให้บริการมี: สิทธิในมาตรฐานสภาพการจ้างที่มีคุณภาพ, สิทธิที่จะสมาคมอย่างเสรี และสิทธิที่จะปฏิเสธไม่ปฏิบัติตามขั้นตอนบนฐานของศีลธรรมของตนเอง ผู้ให้บริการสุขภาพมักประสบกับการถูกละเมิดสิทธิของตนเอง ตัวอย่างเช่น ผู้ให้บริการสุขภาพมักถูกบังคับให้ปฏิบัติขั้นตอนซึ่งตรงข้ามกับศีลธรรมของตนเอง, ปฏิเสธการให้การดูแลตามมาตรฐานที่ดีที่สุดแก่กลุ่มบุคคลชายขอบ, ฝ่าฝืนการรักษาความลับของผู้ป่วย และปกปิดอาชญกรรมต่อมนุษยชาติและการทรมาน โดยเฉพาะในประเทศที่มีหลักนิติธรรมที่อ่อนแอ มากไปกว่านั้น ผู้ให้บริการที่ไม่ยอมทำตามแรงกดดันเหล่านี้ก็มักถูกกดขี่ขมเหงหรือรังแก ณ ปัจจุบันมีการพูดคุยอย่างมากมายเกี่ยวกับประเด็นเรื่อง "จิตสำนึกของผู้ให้บริการ" ซึ่งจะสงวนไว้ซึ่งสิทธิของผู้ให้บริการที่จะละเว้นจากการปฏิบัติตามขั้นตอนที่ไม่เป็นไปตามหลักศีลธรรมของตนเอง เช่นการทำแท้ง
กลไกการต่อสู้และป้องกันการละเมิดสิทธิขอผู้รับและผู้ให้บริการผ่านการปฏิรูปกฎหมายนั้นเป็นแนวทางที่มีอนาคตที่ดี แต่ทว่าในประเทศที่อยู่ในระยะเปลี่ยนผ่าน (ประเทศที่ถูกก่อตั้งขึ้นมาใหม่และกำลังอยู่ระหว่างการปฏิรูป) และในสถานที่ที่มีหลักนิติธรรมซึ่งอ่อนแอ แนวทางการปฏิรูปผ่านกฎหมายนั้นจำกัด ในขณะเดียวกันก็ได้มีการจัดรูปแบบทรัพยากรและเครื่องมือสำหรับนักกฎหมาย, ผู้ให้บริการ และผู้ป่วยที่มีความสนใจในการพัฒนาสิทธิมนุษยชนในด้านการดูแลผู้ป่วยขึ้นมา
สิทธิในบริการสุขภาพตามรัฐธรรมนูญ.
รัฐธรรมนูญสองในสามของทั้งหมดมีบทบัญญัติซึ่งกล่าวถึงสุขภาพหรือบริการสุขภาพ ในบางกรณี สิทธิเหล่านี้สามารถดำเนินการสู่กระบวนการในศาลได้ แนวโน้มการปฏิรูปรัฐธรรมนูญรอบโลกมักมีการปกป้องสิทธิในสุขภาพ และการทำให้สามารถดำเนินคดีบนฐานของสิทธินี้ได้ ทว่าประเทศสหรัฐอเมริกาในระดับสหรัฐไม่ได้เป็นไปตามแนวโน้มเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ในสหรัฐมีการรณรงค์เรียกร้องสนับสนุนให้มีการยอมรับสิทธิในสุขภาพอยู่ในรัฐธรรมนูญ และในที่ที่รัฐธรรมนูญยอมรับในสิทธิในสุขภาพที่สามารถนำไปพิจารณาในศาลได้ การตอบสนองจากศาลกลับมีความหลากหลาย
ฟิลิป บาร์โลว์ (Philip Barlow) เขียนว่าบริการสุขภาพไม่ควรถูกถือเป็นสิทธิมนุษยชนเนื่องจากความยากลำบากในการจำกัดความผลที่เกิดขึ้นและ 'มาตรฐานขั้นต่ำ' ภายใต้สิทธินี้นั้นจะถูกกำหนดไว้ตรงไหน นอกจากนั้นบาร์โลว์กล่าวว่าสิทธิต่าง ๆ ก่อให้เกิดหน้าที่ที่ผู้อื่นต้องมีเพื่อปกป้องและรับรองสิทธินั้น และใครจะแบกรับความรับผิดชอบทางสังคมของสิทธิในสุขภาพนั้นก็ยังไม่ชัดเจน จอห์น เบิร์กลีย์ (John Berkeley) ได้วิจารณ์เพิ่มเติมไปในทางที่เห็นด้วยกับบาร์โลว์ว่าสิทธิในสุขภาพนั้นไม่คำนึงถึงความรับผิดชอบในการรักษาสุขภาพตัวเองของปัจเจกบุคคลอย่างเพียงพอ
ริชาร์ด ดี แลมม์ (Richard D Lamm) แย้งการทำให้บริการสุขภาพเป็นสิทธิ เขาให้นิยามสิทธิว่าเป็นสิ่งที่ต้องคุ้มครองไม่ว่าอย่างไรก็ตาม และเป็นแนวคิดที่ถูกให้นิยามและตีความโดยระบบตุลาการ การทำให้บริการสุขภาพเป็นสิทธิจะทำให้รัฐบาลต้องนำทรัพยากรจำนวนมากมาใช้จ่ายเพื่อจัดหาบริการให้แก่ประชาชน เขากล่าวว่าระบบบริการสุขภาพนั้นอยู่บนสมมติฐานที่ไม่ถูกต้องว่าทรัพยากรมีไม่จำกัด ทรัพยากรที่มีอยู่จำกัดยับยั้งไม่ให้รัฐบาลสามารถจัดหาบริการสุขภาพที่เหมาะสมให้แก่ทุกคนได้โดยเฉพาะในระยะยาว ความพยายามที่จะให้บริการสุขภาพที่ "เป็นประโยชน์" แก่ทุกคนด้วยทรัพยากรที่มีอยู่จำกัดอาจนำไปสู่การล่มสลายของเศรษฐกิจ แลมม์กล่าวว่าการเข้าถึงบริการสุขภาพเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ในการสร้างสังคมที่สุขภาพดี และเพื่อสร้างสังคมที่สุขภาพดีทรัพยากรควรถูกนำไปใช้ในทางสังคมด้วย
อีกหนึ่งคำวิจารณ์ของสิทธิในสุขภาพคือว่ามันเป็นไปไม่ได้ อิมแร เจ พี โลฟเฟลอร์ (Imre J.P. Loefler) อ้างว่าภาระด้านการเงินและโลจิสติกส์ที่การรับรองบริการสุขภาพสำหรับทุกคนจะสร้างขึ้นมานั้นไม่สามารถแบกรับได้ และข้อจำกัดทางด้านทรัพยากรทำให้เป็นไปไม่ได้ที่จะมีสิทธิซึ่งเป้าหมายคือการต่อชีวิตออกไปไม่สิ้นสุด โลฟเฟลอร์เสนอว่าเป้าหมายที่จะพัฒนาสุขภาพของประชากรนั้นจะดีกว่าถ้าหันไปสนใจเรื่องนโยบายด้านเศรษฐกิจสังคมแทนการมุ่งสู่การมีสิทธิในสุขภาพอย่างเป็นทางการ
Right to health
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาหย่าง
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาหย่าง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 3–8 และบางส่วนของหมู่ที่ 2 ตำบลหนองขาหย่าง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองขาหย่าง) และพื้นที่ทั้งหมดของตำบลห้วยรอบ ตำบลดอนกลอย และตำบลทุ่งพึ่ง อำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี ได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2542
ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลดอนกลอยรวมกับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาหย่าง และในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลทุ่งพึ่งและสภาตำบลห้วยรอบรวมกับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาหย่าง ทำให้ในปัจจุบันองค์การบริหารส่วนตำบลหนองขาหย่างดูแลพื้นที่ทั้งหมด 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองขาหย่าง (บางส่วน) ตำบลดอนกลอย ตำบลทุ่งพึ่ง และตำบลห้วยรอบ
สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1783)
สนธิสัญญาปารีส  ลงนามสัตยาบันที่กรุงปารีสโดยพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งบริเตนใหญ่ และผู้แทนฝั่งสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1783 ซึ่งมีผลทำให้สงครามปฏิวัติอเมริกาอันเป็นสิ้นสุด เนื้อหาของสนธิสัญญายังกันเขตพรมแดนของจักรวรรดิอังกฤษในทวีปอเมริกาเหนือกับสหรัฐอเมริกา ซึ่งสหรัฐอเมริกาเป็นฝ่ายได้เปรียบ โดยรายละเอียดปลีกย่อยรวมถึงสิทธิในการหาปลาในน่านน้ำต่างๆ การซ่อมแซมอาคารที่เสียหาย และเชลยศึกของทั้งสองฝ่าย
สนธิสัญญาฉบับนี้ และสนธิสัญญาสันติภาพอีกฉบับหนึ่งที่ทำขึ้นระหว่างบริเตนใหญ่กับกลุ่มประเทศที่ร่วมสนับสนุนสหรัฐอเมริกาซึ่งได้แก่ ฝรั่งเศส สเปน และสาธารณรัฐดัตช์ นั้นถูกเรียกรวมกันว่า "สนธิสัญญาสันติภาพปารีส" ซึ่งในปัจจุบันนี้เหลือเพียงมาตรา 1 มาตราเดียวที่ยังมีผลบังคับใช้ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการรับรองสถานะความเป็นประเทศเอกราชของสหรัฐอเมริกา ส่วนมาตราอื่นๆ นั้นเกี่ยวข้องกับเขตแดนซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงในเวลาต่อมา จึงถูกแทนด้วยสนธิสัญญาฉบับใหม่ฉบับอื่นๆ แทน
ลงท้ายสนธิสัญญาว่า "ลงนามที่กรุงปารีส ในวันที่ 3 เดือนกันยายน ปีแห่งคริสต์ศักราชที่ 1783"
กระสุนสังหารพลิกโลก
กระสุนสังหารพลิกโลก  เป็นภาพยนตร์สงครามซึ่งจัดฉายเมื่อ ค.ศ. 2001 ที่กำกับ, ร่วมเขียนบท และอำนวยการสร้างโดยฌ็อง-ฌัก อองโนด์ โดยอิงจากหนังสือสารคดีชื่อ"" เมื่อ ค.ศ. 1973 ของวิลเลียม เครก ซึ่งอธิบายเหตุการณ์รอบ ๆ ยุทธการที่สตาลินกราดในช่วงฤดูหนาว ค.ศ. 1942–1943 บทภาพยนตร์นี้เขียนโดยอองโนด์ และอาแล็ง กอดาร์ ตัวละครหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นพลซุ่มยิงที่ชื่อวาซีลี ไซเซฟ ซึ่งเป็นวีรชนแห่งสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง รวมถึงการดวลของพลซุ่มยิงระหว่างไซเซฟ และผู้อำนวยการโรงเรียนพลซุ่มยิงของ"แวร์มัคท์" พันตรี แอร์วีน เคอนิก
นักแสดงประกอบไปด้วยจู๊ด ลอว์ ที่รับบทเป็นไซเซฟ, เรเชล ไวสซ์ รับบทเป็นทาเนีย เชอร์โนวา และเอ็ด แฮร์ริส รับบทเป็นเคอนิก ร่วมกับโจเซฟ ไฟนส์, บ็อบ ฮอสกินส์, รอน เพิร์ลแมน, เอฟา มัทเทส, เกเบรียล มาร์แชลล์ ทอมสัน และมัททีอัส ฮาบิช
อัชบาล
จักรวรรดิเฮติ
จักรวรรดิเฮติ อาจหมายถึง:
ทากาฮิโระ โมริอุชิ
หย่งจาง
อ้ายซิน เจว๋หลัว หย่งจาง (永璋; 15 กรกฎาคม 2278 - 26 สิงหาคม 2303) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิเฉียนหลง
องค์ชายหย่งจางประสูติเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2278 ในปลายรัชสมัยของ จักรพรรดิยงเจิ้ง ผู้เป็นสมเด็จพระบรมอัยกาธิราช เมื่อครั้งที่ จักรพรรดิเฉียนหลง พระราชบิดายังดำรงพระอิสริยยศเป็น เป่าชินหวัง ส่วนพระมารดาของพระองค์คือ ซู่ฝูจิ้น (庶福晋)
เมื่อ องค์ชายหย่งจาง ประชวรหนักเมื่อพระชนมายุ 15 พรรษา จักรพรรดิเฉียนหลงมีพระราชโองการให้ ลามะ สวดมนต์ให้กับองค์ชายหย่งจาง ใน พ.ศ. 2291 พระองค์ได้รับมอบหมายให้ดูแลการไว้ทุกข์ของ จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน องค์ชายหย่งจางถูกถอดพระนามออกจากบัญชีคัดเลือกรัชทายาทพร้อมกับพระเชษฐาต่างพระมารดา หย่งหวง จากพฤติกรรมของพระองค์ในระหว่างพิธีฝังพระศพ
ใน พ.ศ. 2302 ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย์ พระมารดาของพระองค์ประชวรที่ สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ องค์ชายหย่งจางนำพระมารดาเสด็จกลับไป ปักกิ่ง พระองค์สิ้นพระชนม์ในปีถัดมาและได้รับพระราชทานพระอิสริยยศย้อนหลังให้เป็น ซุนชินหวัง
ปริเมราดิบิซิออน (ประเทศอาร์เจนตินา)
บีแท็งฟูลฟอร์วอทยูก็อท
วัดราชคฤห์ (จังหวัดพะเยา)
วัดราชคฤห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
วัดราชคฤห์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2443 เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2481 แต่เดิมเป็นที่ตั้งของบริเวณวัดมหาพน ร่องรอยความเก่าแก่ของซากโบราณวัตถุและองค์เจดีย์ภายในบริเวณวัดมหาพน ยังคงหลงเหลือสภาพให้เห็นอย่างชัดเจน ถึงความเก่าแก่ของวัดแห่งนี้ ซึ่งจากประวัติศาสตร์ที่ถูกค้นพบ เป็นวัดโบราณที่มีอายุมากกว่า 1,300 ปี มีความเกี่ยวพันกับอาณาจักรสุโขทัย ครั้งเมื่อในอดีตเคยมีการต่อสู้กับอาณาจักรสุโขทัย มีบันทึกว่า ได้นำเอาหลังคาวิหารของวัดแห่งนี้ซึ่งเป็นทองเหลือง นำมาหล่อเป็นอาวุธปืน เพื่อต่อสู้กับอาณาจักรสุโขทัยที่เข้ามารุกราน
ด้านหน้าประตูทางเข้าจะเป็นประตูโขงขนาดใหญ่เป็นการก่ออิฐถือปูนมีรูปเทวดาปูนปั้น บนยอดมีรูปพรหมสี่หน้า อุโบสถกว้างราวประมาณ 20 เมตร ยาวเกือบ 40 เมตร ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปหินทราย ลงรักปิดทอง ด้านหลังอุโบสถเป็นองค์เจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมย่อมุม มีซุ้มจรนำทั้งสี่ทิศ บนเรือนธาตุมีเจดีย์บริวารทั้งสี่ด้าน องค์ระฆังของเจดีย์ฉาบด้วยสีทอง ทางประตูเข้าของกำแพงแก้วมีรูปปั้นสิงห์คู่ทั้งสี่ด้าน
การปฏิวัติบาตาเวีย
การปฏิวัติบาตาเวีย (, , ) เป็นเหตุการณ์ความไม่สงบทางการเมือง สังคม และวัฒนธรรมในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่เป็นจุดจบของสาธารณรัฐดัตช์ และการก่อตั้งของสาธารณรัฐบาตาเวีย ในประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์ได้เรียกยุคสมัยภายหลังการปฏิวัติในครั้งนี้ว่า "ยุคบาตาเวีย-ฝรั่งเศส" (ค.ศ. 1795-1813) ซึ่งกินเวลายาวนานเพียง 20 ปี รวมระยะเวลาสามปีภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสในยุคของจักรพรรดินโปเลียน
การปฏิวัติบาตาเวียยุติลงภายหลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐบาตาเวียในปีค.ศ. 1795 เจ้าชายวิลเลิมที่ 5 แห่งออเรนจ์ ได้เสด็จลี้ภัยไปอังกฤษ และได้เขียนเอกสารให้ดินแดนในอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ทั้งหมดตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ ซึ่งได้ประกาศสงครามต่อสาธารณรัฐบาตาเวียในที่สุด ต่อมาได้มีการปฏิวัติตามมาในปีค.ศ. 1798, 1801 และ 1805 ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงศูนย์อำนาจในกลุ่มผู้รักชาติ ถึงแม้ว่าฝั่งฝรั่งเศสนั้นมีท่าทีเหมือนผู้ช่วยปลดปล่อย แต่หลายฝ่ายก็มิได้เชื่อตามนั้น สาธารณรัฐบาตาเวียสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1806 ภายหลังจากการก่อตั้งราชอาณาจักรฮอลแลนด์โดยมีพระอนุชาของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 หลุยส์ โบนาปาร์ตเสวยราชสมบัติเป็นปฐมกษัตริย์แห่งฮอลแลนด์ ต่อมาในปีค.ศ. 1810 ได้ถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 ในปีค.ศ. 1813 เนเธอร์แลนด์ก็ได้รับเอกราชอีกครั้งหนึ่ง โดยเจ้าชายวิลเลิม เฟรเดอริกโอรสในเจ้าชายวิลเลิมที่ 5 แห่งออเรนจ์ ขึ้นครองราชสมบัติ
เหตุระเบิดในปูลีอลัม พ.ศ. 2564
เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2564 เกิดเหตุระเบิดติดรถในปูลีอลัม, จังหวัดเลาการ์, ประเทศอัฟกานิสถาน โดยมีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 30 คน ไม่มีกลุ่มใดออกมาแสดงว่าเป็นผู้โจมตี และยังไม่ทราบผู้ก่อเหตุ
สมาชิกกลุ่มตอลิบานได้มีแนวคิดแบบญิฮาดิสต์เป็นส่วนใหญ่ โดยกลุ่มนี้ได้ก่อเหตุโจมตีร้ายแรงหลายร้อยครั้งระหว่างช่วงการก่อความไม่สงบในประเทศอัฟกานิสถาน ซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2544 รวมถึงเหตุระเบิดติดรถในปูลีอลัม ซึ่งเป็นเมืองในจังหวัดเลาการ์ ทางตะวันออกของประเทศอัฟกานิสถาน จากเหตุการณ์มีผู้เสียชีวิต 17 คน
ความรุนแรงในประเทศอัฟกานิสถานทวีความรุนแรงมากขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2564 เมื่อประธานาธิบดีสหรัฐ โจ ไบเดิน ประกาศว่าสหรัฐจะถอนกองกำลังติดอาวุธภายในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2564 หลังจากประจำการภายในประเทศในแถบเอเชียใต้เป็นระยะเวลา 20 ปี ก่อนหน้านี้ ประธานาธิบดีสหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ได้ตกลงกับกลุ่มตอลิบานว่าจะถอนกองกำลังภายในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2564
เมื่อเวลาประมาณ 19.00 นาฬิกา ของวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2564 ได้เกิดเหตุคาร์บอมบ์ใกล้เกสต์เฮาส์แห่งหนึ่งในปูลีอลัม มีผู้เสียชีวิต 30 คน และผู้บาดเจ็บกว่า 90 คน พร้อมอาคารได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง เหยื่อเป็นทั้งนักเรียนมัธยมตอนปลายและสมาชิกกองหนุนฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลโดยเป็นผู้พักอาศัยอยู่ที่แห่งนี้
วิลเลิมที่ 5 เจ้าชายแห่งออเรนจ์
เจ้าชายวิลเลิมที่ 5 (Willem Batavus; 8 มีนาคม ค.ศ. 1748 - 9 เมษายน ค.ศ. 1806) เจ้าชายแห่งออเรนจ์ และผู้ดำรงตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์คนสุดท้ายของสาธารณรัฐดัตช์ ซึ่งได้เสด็จลี้ภัยยังกรุงลอนดอนในปีค.ศ. 1795 นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าผู้ปกครองแห่งราชรัฐออเรนจ์-นัสเซาจนสิ้นพระชนม์ โดยมีพระโอรสวิลเลิมเป็นรัชทายาท
หุ่นจิ๋วประจัญบาน
วิลเลิมที่ 6 เจ้าชายแห่งออเรนจ์
ราชรัฐออเรนจ์-นัสเซา
ราชรัฐออเรนจ์-นัสเซา หรือ ราชรัฐนัสเซา-ออเรนจ์ ( หรือ "Nassau-Oranien") เป็นราชรัฐซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในเครือราชรัฐนีเดอร์ไรน์-เว็สท์ฟาเลินของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งปกครองโดยราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาในระหว่างปีค.ศ. 1702-1815 ซึ่งมีอาณาเขตอยู่ในประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน
อาร์เจนไตน์ปริเมราดิบิซิออน
ปริเมราดิบิซิออน (ประเทศอุรุกวัย)
บีแท็งฟูลฟอร์วอตยูก็อต
ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ฟุจิวะระ โนะ มิชิตะกะ
ฟูจิวาระ โนะ ซาเนโยริ
ฟูจิวาระ โนะ ซาเนโยริ (藤原 実頼, 1443 - 24 มิถุนายน 1513) บางทีรู้จักในฐานะ โอโนมิยะโดโนะ เป็นรัฐบุรุษชาวญี่ปุ่น ข้าราชสำนัก และขุนนางระหว่าง ยุคเฮอัง
เขาเป็นเสนาบดีระหว่างรัชสมัยของ จักรพรรดิเรเซ และ จักรพรรดิเอ็งยู
สมาชิกของ ตระกูลฟูจิวาระ ผู้นี้เป็นบุตรชายของ ฟูจิวาระ โนะ ทาดาฮิระ ซาเนโยริเป็นบุตรชายคนโต เขามีน้องชายสองคน: โมโรซูเกะ โมโรตาดะ
วิลเลิมที่ 4 เจ้าชายแห่งออเรนจ์
เจ้าชายวิลเลิมที่ 4 (Willem Karel Hendrik Friso; 1 กันยายน ค.ศ. 1711 - 22 ตุลาคม ค.ศ. 1751) เจ้าชายแห่งออเรนจ์ ตั้งแต่ประสูติและเป็นผู้ครองตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์ที่สืบตระกูลเป็นพระองค์แรกแห่งสาธารณรัฐดัตช์ตั้งแต่ค.ศ. 1747 จนสิ้นพระชนม์เมื่อค.ศ. 1751 นอกจากนี้ยังทรงเป็นผู้ปกครองแห่งราชรัฐออเรนจ์-นัสเซาในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ด้วย
สโมสรฟุตบอลคิมช็อนซังมู
สโมสรฟุตบอลคิมช็อนซังมู (ฮันกึล: 김천 상무 프로축구단; ฮันจา: 金泉 尚武 프로蹴球團) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพที่แข่งขันในเคลีก 2 สโมสรตั้งอยู่ที่เมืองคิมช็อน เกาหลีใต้ คำว่าซังมู (상무, 尙武) หมายถึงการต่อสู้ และสโมสรนี้เป็นกองกีฬาของกองทัพสาธารณรัฐเกาหลี
ยุคสโมสรทหารต่าง ๆ (คริสต์ทศวรรษ 1950–1983).
ก่อนที่กองพลนักกีฬาทหารเกาหลีและสโมสรฟุตบอลซังมูก่อตั้งขึ้นในปี 1984 กองทัพสาธารณรัฐเกาหลีมีสโมสรฟุตบอลซึ่งแยกตามสามเหล่า (สโมสรฟุตบอลกองทัพบกสาธารณรัฐเกาหลี, สโมสรฟุตบอลเหล่านาวิกโยธินสาธารณรัฐเกาหลี, สโมสรฟุตบอลกองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลี) เดิมทีสโมสรฟุตบอลกองทัพบกสาธารณรัฐเกาหลี สร้างสโมสรของแต่ละกองพลด้วย เช่น "สโมสรฟุตบอลเคเอซีไอซี" (หรือในชื่อ "สโมสรฟุตบอลซีไอซี"; หมายถึง: กองกำลังต่อต้านหน่วยสืบราชการลับกองทัพบกเกาหลี), "สโมสรฟุตบอลเอชไอดี" (สำนักงานใหญ่หน่วยสืบราชการลับ), "สโมสรฟุตบอลกองทหารฝ่ายพลาธิการ" (ประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ทหารฝ่ายพลาธิการ), "สโมสรฟุตบอลสารวัตรทหาร", "สโมสรฟุตบอลกองพลทหารช่าง", "สโมสรฟุตบอลโรงเรียนทหารราบ" และอื่น ๆ แต่ส่วนใหญ่ไม่รวมสโมสรฟุตบอลกองทหารฝ่ายพลาธิการ ซึ่งรวมเข้ากับสโมสรฟุตบอลกองพลทหารช่างในปี 1965 ในที่สุดทั้งสองสโมสรก็รวมเป็นหนึ่งเดียวกัน และสโมสรฟุตบอลทหารบกก่อตั้งในปี 1969 จากนั้นสโมสรฟุตบอลเหล่านาวิกโยธินกลายมาเป็น "สโมสรฟุตบอลกองทัพเรือสาธารณรัฐเกาหลี" เนื่องจากการยุบกองบัญชาการนาวิกโยธินใน 1973.
ยุคก่อตั้งสโมสรฟุตบอลซังมู (1984–2002).
สโมสรฟุตบอลซังมูก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 มกราคม 1984 ในนามทีมฟุตบอลของกองพลนักกีฬาทหารเกาหลี
แม้ว่าทีมซังมูจะประกอบด้วยผู้เล่นอาชีพจากสโมสรในเคลีก แต่สโมสรฟุตบอลซังมูเข้าแข่งขันในลีกกึ่งอาชีพ (ปัจจุบันคือโคเรียเนชันแนลลีก) ซังมูเข้าร่วมเคลีกในฤดูกาล 1985 แต่ใช้เวลาเพียงปีเดียวในลีกก่อนที่จะถอนตัวออกไป
ด้านทีมสำรอง ซังมูบีเข้าแข่งขันในเค 2 ลีก ตั้งแต่ปี 2003 ถึง 2005 ก่อนที่จะเข้าร่วมลีกสำรองของเคลีก ซังมูบีตั้งอยู่ที่อินช็อน และเคยจบการแข่งขันในฐานะรองชนะเลิศในฤดูกาล 2003
ยุคควังจูซังมู (2002–2010).
ยุคซังจูซังมู (2011–2020).
ก่อนฤดูกาล 2013 เริ่มต้นขึ้น สโมสรได้ลบคำว่า "ฟีนิกซ์" ออกจากชื่อ และในฤดูกาลเดียวกัน ซังจูซังมูได้แชมป์เป็นทีมแรกของการแข่งขันเคลีกชาเลนจ์ (ดิวิชันสอง) ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ และเลื่อนชั้นไปยังเคลีกคลาสสิก
เมื่อเริ่มต้นฤดูกาล 2020 พวกเขารู้แล้วว่าจะต้องตกชั้นไปยังเคลีก 2 สโมสรจึงตัดสินใจย้ายออกจากซังจูไปยังสถานที่ใหม่โดยที่ยังไม่เปิดเผย ซังจูตัดสินใจที่จะไม่จัดตั้งทีมฟุตบอลของพลเมืองและเล่นในเคลีก 2 ขึ้นมา
คิมช็อนซังมู (2021–ปัจจุบัน).
หลังจากคาดเดาเรื่องสถานที่ใหม่มาหลายเดือน เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2020 ฝ่ายจัดการแข่งขันเคลีกประกาศว่าเมืองคิมช็อน จังหวัดคย็องซังเหนือ (ตั้งอยู่ทางใต้ของซังจู) ได้ส่งใบสมัครอย่างเป็นทางการเพื่อเป็นเจ้าบ้านของทีมอย่างน้อยสำหรับฤดูกาล 2021 โดยเสนอสนามกีฬาท้องถิ่นเป็นสนามเหย้าแห่งใหม่ของสโมสร หลังจากการตรวจสอบเบื้องต้น และการประชุมกับผู้ว่าการท้องถิ่นแล้ว ในที่สุดเคลีกก็ได้อนุมัติข้อเสนอดังกล่าว จึงเริ่มดำเนินการเพื่อย้ายสโมสรฟุตบอลซังจูซังมู ไปยังคิมช็อน
AB6IX
วัดบางเตยกลาง
วัดบางเตยกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเตย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
วัดบางเตยกลางสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2330 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต่อมาชาวมอญอพยพหนีสงครามมาอยู่ปะปนกับคนไทย วัดนี้จึงมีสภาพเป็นวัดมอญแปลง มอญเรียกว่า เพี้ยฮะปร้าง แต่ภายหลังเรียกผิดเพี้ยนไปเป็น วัดเปิ้ง ต่อมาพระยามหัยสวรรค์กลับจากการรบกับเงี้ยว เป็นผู้บูรณปฏิสังขรณ์ให้ดีขึ้นกว่าเดิมจึงเปลี่ยนเป็นชื่อวัดเป็น วัดลิ้มกลีบอัมไพรมหัยสวรรค์ (ลิ้มกลีบเป็นภรรยาพระยาอำภัยมหัยสวรรค์) แต่ต่อมาพระครูธีรานุวัตรเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดบางเตยกลาง" จนถึงปัจจุบันนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2420 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2527
สิ่งสำคัญในวัด ได้แก่ อุโบสถมีลักษณะทรงไทยโบราณ และมีพระพุทธรูปเก่าแก่ปางสมาธิเพชรจึงมีชื่อเรียกว่า "หลวงพ่อเพชร" พระยืนปางห้ามสมุทร ปางห้ามญาติของเก่าแก่ รูปปั้นหลวงพ่อพระครูธีรานุวัตร (หลวงปู่หอม) และโอ่งดินเผาสมัยของชุมชนไทยเชื้อสายมอญ
พระเกจิอาจารย์ชื่อดังของวัด คือ พระครูธีรานุวัตร หรือ หลวงพ่อหอม รามธัมโม หนึ่งในพระปฏิบัติดีรูปหนึ่งในจังหวัดปทุมธานี ท่านได้เริ่มบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะที่ชำรุดทรุดโทรมมากในขณะนั้น โดยสร้างกุฏิ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอระฆัง และสร้างอุโบสถหลังใหม่หมด ยังนิยมสร้างพระเครื่องมาก มีทั้งพระสมเด็จ ตะกรุด เหรียญและพระพิมพ์ต่าง ๆ มากมาย วัตถุมงคลได้รับความนิยมอย่างมาก โดยปฏิบัติอยู่ในศีลเคร่งครัดมาก จนชาวบ้านนับถือมาก
จูเลีย สไตลส์
จูเลีย โอฮารา สไตลส์ (; เกิด 28 มีนาคม ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงหญิง​ชาวอเมริกัน​ เกิดและเติบโตที่นครนิวยอร์ก เธอเริ่มต้นอาชีพนักแสดงมาจากการแสดงละครบรอดเวย์ในโรงละครที่แมนแฮตตัน​ตั้งแต่อายุ 11 ปี และได้รับโอกาสในการแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในบทบาทตัวประกอบในภาพยนตร์แนวโรแมนติกดรามาเรื่อง "I Love You, I Love You Not" (ค.ศ. 1996) จากนั้นเธอได้รับบทบาทนักแสดงนำในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง "Wicked -​ ลูกสาวพันธุ์อันตราย" (ค.ศ. 1998) ถึงแม้ตัวภาพยนตร์จะไม่ประสบความสำเร็จทางรายได้แต่เธอก็ได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติคาร์โลวี วารี ประเทศเช็กเกีย​ ก่อนที่เธอจะเริ่มมีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จกับการแสดงนำในภาพยนตร์วัยรุ่นเรื่อง "10 กฎเฮ้วเด็ดหัวใจเฮี้ยว" (ค.ศ. 1999) ที่แสดงคู่กับ ฮีท เลดเจอร์​ โดยเธอได้รับรางวัลเอ็มทีวี มูวีอะวอดส์เป็นครั้งแรก ต่อมาในปี 2000 เธอได้รับรางวัลทีน ช้อยส์ อะวอดส์ จากภาพยนตร์เรื่อง "Down to You - รักหนสอง ต้องลึกสุดใจ" และจากผลงานการแสดงนำในเรื่อง "Save the Last Dance -​ ฝ่ารัก ฝ่าฝัน เต้นสะท้านโลก" (ค.ศ. 2001) ทำให้เธอได้รับรางวัล ทีน ช้อยส์ อะวอร์ด และ เอ็มทีวี มูวีอะวอดส์ เป็นครั้งที่สอง
หลังจากโด่งดังจากภาพยนตร์แนววัยรุ่น จูเลีย สไตลส์ เริ่มหันมาแสดงในบทบาทที่มีความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น โดยเธอเป็นที่จดจำในวงการภาพยนตร์อย่างกว้างขวางจากการรับบทเป็น "นิกกี พาร์สันส์" ในภาพยนตร์ชุดเจสัน บอร์น​ รวมถึงการได้แสดงภาพยนตร์แนวดรามาร่วมกับนักแสดงที่ได้รับการยอมรับอย่างสูงจากฮอลลีวูดอย่าง จูเลีย โรเบิตส์ ใน​ "Mona Lisa Smile -​ ขีดชีวิต เขียนฝัน ให้บานฉ่ำ" (ค.ศ. 2003) และรับบทนักแสดงนำในภาพยนตร์คอมเมดีเรื่อง "A Guy Thing -​ ผู้ชายดวงจู๋ " (ค.ศ. 2003)​ และ "The Prince &amp; Me -​ รักนาย เจ้าชายของฉัน" (ค.ศ. 2004)​
ในปี 2006 จูเลีย สไตลส์ แสดงในภาพยนตร์แนวระทึกขวัญที่ประสบความสำเร็จทางรายได้เรื่อง "The Omen -​ อาถรรพณ์กำเนิดซาตานล้างโลก" ก่อนจะมารับบทบาทนักแสดงสมทบใน "Silver Linings Playbook - ลุกขึ้นใหม่หัวใจมีเธอ"​ ในปี ค.ศ. 2012 ซึ่งตัวภาพยนตร์ประสบความสำเร็จและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์​ถึง 8 สาขา ส่งผลให้เธอได้รับรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ หรือแซกอวอดส์
นอกจากผลงานในภาพยนตร์แล้ว จูเลีย สไตลส์ ยังมีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์​ โดยเธอแสดงในละครเรื่อง "Dexter -​ เชือดพิทักษ์คุณธรรม ปี 5 " ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ​ ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีย์ทางโทรทัศน์ และเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี​ สาขานักแสดงหญิง ประเภทซีรีย์แนวดรามา
ในเดือนมกราคม ปี 2016 เธอได้ออกมาเปิดเผยว่าได้หมั้นกับ เพรสตัน เจ คุก ซึ่งเป็นผู้ช่วยช่างกล้องที่หมู่เกาะโรซาริโอ, ประเทศโคลอมเบีย​ โดยทั้งคู่ได้พบกันขณะที่กำลังถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง "​Blackway" ก่อนที่ในเดือนกันยายน ปี 2017 ทั้งคู่ได้เข้าพิธีแต่งงานกันในขณะที่เธอกำลังตั้งครรภ์ได้ราว 8 เดือน ที่ซีแอตเทิล​ ปัจจุบันทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกัน 2 คนคือ สตรัมเมอร์ นิวคอมบ์ คุก และ อาร์โล คุก
นอกจากผลงานการแสดงแล้ว จูเลีย สไตลส์ ยังเคยทำงานให้กับองค์การไม่แสวงหาผลกำไรต่างๆ เช่น ​การร่วมงานกับองค์การที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติสากล ในการสร้างที่อยู่อาศัยให้กับผู้ขัดสนในประเทศคอสตาริกา​ และร่วมงานกับ แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล​ เพื่อสร้างความเข้าใจในเงื่อนไขที่รุนแรงของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองในการกักกันตัวผู้อพยพที่ยังเป็นเยาวชนและไม่มีญาติดูแล
วัดปรกราษฎร์รังสฤษฏ์
วัดปรกราษฎร์รังสฤษฏ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรงหีบ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นวัดตั้งอยู่ท่ามกลางสวนผลไม้ และคลองวัดกลางเหนือ ปัจจุบันมีพระครูสมุทรวรวงศ์ เป็นเจ้าอาวาส
วัดปรกราษฎร์รังสฤษฏ์เป็นวัดโบราณอายุประมาณ ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ได้ขออนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2405 เมื่อแรกตั้งสมัยโบราณเป็นเรือนไม้สักทั้งสิ้น อุโบสถสร้างใหม่ก่ออิฐถือปูนแบบโบราณเพราะของเก่าได้ชำรุดทรุดโทรมไป ส่วนกุฏิสงฆ์ หอฉัน หอสวดมนต์ ยังอนุรักษ์ของเก่าไว้
สิ่งสำคัญของวัด ได้แก่ อุโบสถเก่าแบบโบราณหลังเล็ก หน้าบันและหน้าประตูประดับด้วยเครื่องถ้วยชามแบบวัดสมัยกรุงธนบุรี ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระศิลาแลง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 1.70 เมตร สูง 2.27 เมตร เป็นพระพุทธรูปโบราณคู่มากับอุโบสถ รูปหล่อพระอธิการแต้มในอุโบสถ อดีตเจ้าอาวาส
โทซินาเมแรน
วัดงิ้วราย (จังหวัดนครปฐม)
วัดงิ้วราย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลงิ้วราย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดงิ้วราย สันนิษฐานว่าเป็นวัดโบราณที่สร้างขึ้นตั้งแต่ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย (แต่กรมการศาสนาระบุว่าสร้างราว พ.ศ. 2360) เพราะลักษณะอุโบสถเป็นแบบหลังคาชั้นเดียว มุงด้วยกระเบื้องดินเผา มีลักษณะคล้ายเรือสำเภา มีภาพลายนูนก่ออิฐถือปูนแบบโบราณ มีประตูเข้าออกด้านหน้าเพียงด้านเดียว มีหน้าต่างด้านละ 2 บาน มีกำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ ปัจจุบันได้รื้ออุโบสถแล้วก่อสร้างเป็นวิหารเรือนแก้วขึ้นแทนที่ มีเพียงประตูหน้าด้านเดียว พระประธานอุโบสถหลังเก่าสร้างด้วยศิลาแลงประทับนั่งขัดสมาธิปางมารวิชัย มีพระพุทธรูปทำด้วยศิลาแลงล้อมรอบพระประธานอีก 5 องค์
เสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2498 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2502 มีหลังคา 3 ชั้น ประตู 4 บาน หน้าต่างด้านละ 5 บาน มีกำแพงแด้วล้อมรอบประกอบด้วยซุ้มประตู 4 ซุ้ม พระประธานในอุโบสถได้จำลองมาจากวัดโสธรวราราม จังหวัดฉะเชิงเทรา มณฑปสร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 หอฉันสร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 ศาลาการเปรียญหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 วิหารอดีตเจ้าอาวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2523
โยฮัน วิลเลิม ฟรีโซ เจ้าชายแห่งออเรนจ์
จอห์น วิลเลิม ฟริโซ (; 14 สิงหาคม ค.ศ. 1687 - 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1711) ได้รับสถาปนาบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ในปีค.ศ. 1702 ดำรงตำแหน่งเป็นสตัดเฮาเดอร์แห่งมณฑลฟรีสลันด์และโกรนิงเงินในสาธารณรัฐดัตช์จนกระทั่งสิ้นพระชนม์โดยอุบัติเหตุจมน้ำในแถบลุ่มแม่น้ำฮอลแลนด์ (Hollands Diep) พระองค์ และพระชายามารีย์ หลุยส์ แห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิลทรงเป็นพระบรรพบุรุษของทุกราชสำนักยุโรปในปัจจุบัน
บรรดาศักดิ์.
ภายหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ ผู้ครองบรรดาศักดิ์เจ้าชายแห่งออเรนจ์ มีผลให้รัชทายาทชายที่สืบสายตรงจากวิลเลิมวิลเลิมผู้เงียบขรึม (จากราชวงศ์ออเรนจ์ สมัยที่ 2) สิ้นสุดลง ทำให้จอห์น วิลเลิม ฟริโซ เป็นผู้สืบสายตระกูลจากน้องชายของวิลเลิมผู้เงียบขรึม และยังเป็นผู้สืบสายตระกูลจากเฟรเดอริก เฮนรี (พระอัยกาในพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ) โดยด้วยคุณสมบัติเหล่านี้จึงทำให้เขาอ้างสิทธิ์ในตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์ของทุกมณฑลที่เคยอยู่ใต้การปกครองของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ แต่ก็ถูกปฏิเสธโดยกลุ่มรีพับลิกันในเนเธอร์แลนด์
โดยมณฑลทั้ง 5 ที่พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 เคยปกครองได้แก่ ฮอลแลนด์ เซลันด์ ยูเทรกต์ เกลเดอร์แลนด์ และโอเฟอไรส์เซิล ทั้งหมดได้ยุติบทบาทของสตัดเฮาเดอร์ลงภายหลังจากการสวรรคต ในขณะที่อีกสองมณฑลที่เหลือ ได้แก่ ฟรีสลันด์ และโกรนิงเงิน ที่ปกครองโดยสตัดเฮาเดอร์อีกคน ซึ่งคือ จอห์น วิลเลิม ฟริโซ โดยภายหลังจากที่เถลิงราชวงศ์ออเรนจ์สมัยที่ 3 แล้ว (ซึ่งต่อมาสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1890) บุตรชายของเขา วิลเลิมที่ 4 ได้กลายเป็นสตัดเฮาเดอร์ของมณฑลทั้งเจ็ด
ฐานะของผู้สืบบรรดาศักดิ์ของจอห์น วิลเลิม ฟริโซ ต่อจากพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 นั้นถูกต่อต้านโดยพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ผู้อ้างสิทธิ์ในบรรดาศักดิ์และยังอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนบางส่วนด้วย (เช่น ลิงเงิน) ในพระราชพินัยกรรมระบุว่าพระราชทานดินแดนราชรัฐออเรนจ์ให้แก่จอห์น วิลเลิม ฟริโซ แต่อย่างไรก็ตามพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ก็ยังทรงดึงดันในสิทธิเหนือดินแดนนี้ ซึ่งต่อมาได้ตกเป็นดินแดนของฝรั่งเศสในที่สุด
พลาสมิดดีเอ็นเอ
Cha Eun-woo
Lee Dong-min
วัคซีนโควิด-19 ของโมเดิร์นา
อี ดง-มิน
วัดมเหยงคณ์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดมเหยงคณ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ตั้งอยู่ในตำบลหันตรา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดมเหยงคณ์ หรือ วัดมหิยงคณ์ มีความหมายถึง ภูเขา หรือ เนินดิน คำว่า มเหยงคน์เป็นชื่อของพระธาตุที่มีความสำคัญของศรีลังกา เรียกว่า "มหิยังคณ์เจดีย์" เดิมเป็นพระอารามหลวงฝ่ายวิปัสสนาธุระ
ประวัติการสร้างวัดกล่าวถึง พระนางกัลยาณี พระมเหสีของเจ้าสามพระยา เป็นผู้สร้าง หลังจากที่เจ้าสามพระยา หรือ สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ทรงสร้างวัดกุฎีดาว ก่อนจะสถาปนากรุงศรีอยุธยาราว 40 ปี แต่กระนั้นตามพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ กล่าวว่า ปีศักราชที่ 800 มะเมียศก หรือ ปี พ.ศ. 1981 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ทรงสร้างวัดมเหยงคณ์ วัดมีความเจริญรุ่งเรืองสืบมานานหลายร้อยปี กระทั่งมารกร้างและต้องทำการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ ในสมัยพระเจ้าท้ายสระ และรุ่งเรืองสืบมาจนถึงวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2310 ได้ถูกทำลายและทิ้งร้างอีกครั้ง จนเมื่อ พ.ศ. 2527 พระภาวนาเขมคุณ (หลวงพ่อสุรศักดิ์ เขมรังสี) เจ้าอาวาสวัดมเหยงคณ์ ได้จัดตั้งสำนักกรรมฐานขึ้นที่วัดมเหยงคณ์ เพื่ออบรมวิปัสสนาให้กับบุคคลทั่วไป ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดมเหยงคณ์เป็นโบราณสถานของชาติ ตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2484 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2544