pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มีข้อถกเถียงกันเกี่ยวกับความถูกต้องทางประวัติศาสตร์ของตำนานนี้ นักประวัติศาสตร์กรีก Herodotus (แหล่งข้อมูลหลักเกี่ยวกับสงครามกรีกเปอร์เซีย) อ้างว่า Pheidippides เป็นผู้ส่งสารที่วิ่งจากกรุงเอเธนส์ไปสปาร์ตาเพื่อขอความช่วยเหลือ แล้ววิ่งกลับเป็นระยะทางไปกลับรอบละกว่า 240 กิโลเมตร (150 ไมล์)ในบางต้นฉบับ Herodotus บอกว่าชื่อของนักวิ่งที่วิ่งระหว่างกรุงเอเธนส์และสปาร์ตาได้รับก็คือ Philippides โดยไม่เอ่ยถึงการถึงเรื่องผู้ส่งสารจาก Marathon ไปยังเอเธนส์ แต่กล่าวถึงตอนสำคัญเกี่ยวกับกองทัพชาวเอเธนส์ว่า ได้รับชัยชนะจากการต่อสู้ที่ยากลำบากและกังวลว่าอาจจะมีการโจมตีโดยกองเรือของเปอร์เซียกับกองทัพของชาวเอเธนส์ที่กำลังหมดแรงลง,จึงรีบทำการเดินทัพกลับมายังเมืองเอเธนส์, โดยเดินทางกลับมาถึงเมืองในวันเดียวกัน
ในปี 1879 โรเบิร์ตบราวนิ่งเขียนบทกวีที่ชื่อว่า Pheidippides บทกวีของบราวนิ่งเป็นบทกวีที่ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ซึ่งเป็นช่วงที่เรื่องเกี่ยวกับวัฒนธรรมกำลังเป็นที่นิยม และบทกวีของเขาก็ได้รับการยอมรับในฐานะตำนานประวัติศาสตร์ฉบับหนึ่ง
ภูเขา Penteli ตั้งอยู่ระหว่างเมืองมาราธอนและเอเธนส์ซึ่งหมายความว่า ถ้า Pheidippides ได้ทำการวิ่งดังกล่าวจริงหลังจากการต่อสู้ เขาจะต้องวิ่งไปรอบ ๆ ภูเขา ไม่ว่าจะทางทิศเหนือหรือทิศใต้ ซึ่งเส้นทางดังกล่าวเกือบจะเหมือนพอดีกับ เส้นทางหลวงที่เชื่อมระหว่างเมืองมาราธอนทางกับเมืองเอเธนส์ในปัจจุบัน เส้นทางนี้ทอดยาวจากพื้นที่บริเวณทางทิศใต้จากอ่าว Marathon เลียบไปตามแนวชายฝั่งแล้วเลี้ยวจากทิศทางตะวันตกไปยังทางทิศตะวันออกเพื่อไปยังเมืองเอเธนส์ โดยขึ้นจากเชิงเขาระหว่าง Mounts Hymettus และ Penteli แล้วลงไปยังเมืองเอเธนส์ เส้นทางนี้มีระยะทาง ประมาณ 40 กิโลเมตร (25 ไมล์) (เส้นทางนี้ยังคงมีอยู่เมื่อการแข่งขันกีฬาโอลิมปิคได้ถูกจัดขึ้นมาในปี 1896) และเป็นระยะทางต้นกำเนิดที่ใช้สำหรับการแข่งขันวิ่งมาราธอน อย่างไรก็ตามมีการตั้งข้อสังเกตว่า Pheidippides อาจจะใช้เส้นทางอื่นคือ วิ่งขึ้นลงไปตามเนินเขาทางทิศตะวันตกตามแนวทิศตะวันออกและทางตอนเหนือของภูเขา Penteli ผ่าน Dionysos และจากนั้นตรงไปทางทิศใต้ ตามเส้นทางลงเขาไปยังเมืองเอเธนส์ แม้ว่าเส้นทางนี้จะสั้นกว่าคือ 35 กิโลเมตร (22 ไมล์) แต่ต้องวิ่งไปตามทางสูงชันมากมากกว่า 5 กิโลเมตร (3.1 ไมล์)
ปริสกา ชไตแนกแกร
ปริสกา ชไตแนกแกร  เกิด เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1977 เธอเป็นนักฟุตบอลสวิส ปัจจุบันเธอเล่นสำหรับทีม SV Seebach และอดีตสมาชิกทีมฟุตบอลหญิงของประเทศสวิสเซอร์แลนด์
ปริสกา ชไตแนกแกรได้รับทุนการศึกษาสำหรับการฝึกงานในประเทศสหรัฐอเมริกาในปี 1999 แต่ต้องปฏิเสธเพราะบาดเจ็บจากนั้นฟีฟ่าเสนองานให้เธอและเธอก็ยอมรับข้อเสนอนั้น
เธอเป็นผู้เล่นในทีมฟุตบอลหญิงของประเทศสวิตเซอร์แลนด์จากปี 1996 ถึง 2007 และได้รับรางวัล Swiss Player ในปี 2003
คาโจล เดฟกัน
เรดิโอ 200000
เรดิโอ 200000 เป็นกลุ่มแร็พจากสวิสเซอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี 2003 สมาชิกของกลุ่มเรียงตามลำดับอายุ Steve Stöckli หรือ Redl, Jet Domani หรือ Trumpf Puur, Sgoing Erlöst หรือ Okocha และ Krasseranz หรือ Soulhund พวกเขามีเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือเพลง Hose, Discoscheiss, Im Huus, Händ ue และ Eisprung
พวกเขาได้ออกอัลบ้ัม
แพร์
แพร์  เป็นผลไม้เมืองหนาวในสกุลสาลี่ มีถิ่นกำเนิดในยุโรป โดยมีหลักฐานทางโบราณคดีระบุว่าได้มีการนำแพร์ที่เป็นพืชป่ามาปลูกเป็นพืชสวน จากหลักฐานในยุโรปสมัยยุคหินใหม่และยุคบรอนซ์ การปลูกแพร์มีบันทึกในเอกสารของกรีกโบราณและจักรวรรดิโรมัน เป็นไม้ยืนต้น ใบรูปไข่ ผิวใบเรียบ กลีบดอก 5 กลีบ ขนาดผลใกล้เคียงกับแอปเปิล เปลือกบาง สุกแล้วเนื้อนิ่มมาก ฉ่ำน้ำ รสชาติหวานอมเปรี้ยวและหวานหอม เป็นพืชคนละสปีชีส์กับสาลี่ แพร์เองแบ่งได้เป็นหลายพันธุ์ แต่พันธุ์ที่นิยมในตลาดมากที่สุดคือ Williams pear หรือเรียกว่า Bartlett ในสหรัฐและแคนาดา
เนื้อลูกแพร์ไม่แข็งเท่าเนื้อแอปเปิล นอกจากบริโภคเป็นผลไม้แล้ว แพร์ยังนำไปแปรรูปได้โดยการเชื่อม แช่อิ่ม ตากแห้ง บรรจุกระป๋อง ใช้ทำของหวาน เช่น พาย น้ำผลไม้จากลูกแพร์ที่นำไปหมักเรียก เพอร์รี (perry)
มูลนิธิโดรสอส
มูลนิธิโดรสอส  เป็นองค์กรการกุศลที่ก่อตั้งขึ้นในปี 2003 ในเมืองซูริคที่ตั้งขึ้นเพือการศึกษา เกี่ยวกับการโภชนาการและสุขภาพในพื้นที่ยากจนและการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและภูมิอากาศ องค์กรนี้เกิดข้นได้ด้วยทุนส่วนตัว
ผู้บริหารสุงสุดของมูลนิธิคือคณะผู้จัดการมรดก เป็นผู้รับผิดชอบในการตัดสินใจท่สำคัญ สมาชิกผู้จัดการมรดกได้แก่ ดร. Stefan Kraft, Markus E. Kronauer, ดร. Franz von Däniken (อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงต่างประเทศของสวิตเซอร์แลนด์) และยังเป็นผู้บริหารของมูลนิธิด้วย
สุราเมรัย
เซเรนา ดาโอลีโอ
เซเรนา ดาโอลีโอ  เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1972 ในเมืองการ์ปี ประเทศอิตาลี เธอเป็นนักร้องโซปราโนโอเปร่าอิตาลี
หลังจากได้รับประกาศนียบัตรจากโรงเรียนดนตรี Arrigo Boito ในเมือง Parma เซเรน่า ดะออลิโอ เสร็จส้ินการฝึกอบรมมาด้วยความช่วยเหลือของ Virginia Zeani และได้รับรางวัลแรกในการแข่งขัน Masini และ Zandonai
เธอเปิดตัวครั้งแรกใน La Traviata ท่ีท่ีเธอเล่นส่วนใหญ่และได้รับรางวัลในการแข่งขัน Primo Palcoscenico Cesena ในประเทศอิตาลี ในปี 2004 เธอได้รับรางวัล Bruson โดยรับจาก Renato Bruson และในปี 2005 เซเรนา ดาโอลีโอด้รับรางวัล Francisco Viña ในเมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน เป็นหน่ึงในความมีชื่อเสียงอันทรงเกียรติท่ีสุดในโลกสำหรับนักร้องโอเปร่าคลาสสิค
การแสดงของเธอใน I Pagliacci กำกับโดย Giancarlo del Monaco ซึ่งได้แสดงใน Teatro Real Madrid ในปี 2007 ซึ่งเป็นการแสดงท่ีประสบความสำเร็จที่สุดของเธอ
เรดิโอ 200000 (Radio 200000)
โรซาลี (เพลง)
โรซาลี  เป็นเพลงโดยแร็ปเปอร์สวิส Bligg Bligg ได้ร้องเพลงนี้เอง เนื้อเพลงเขียนโดย Roman Camenzind, Marco Bliggensdorfer, Fred Herrmann และ Walter Alder
เป็นเพลงเกี่ยวกับชายขายกุหลาบรูปงามที่ขายกุหลาบที่เดินจากโต๊ะหนึ่งไปยังโต๊ะหน่ึงในร้านกาแฟเล็กๆ และบอกหญิงสาวขี้เหงาท้ังหลายว่าพวกเธอนั้นสวยงามปานใด และ พวกเธอนั้นเหมาะกับดอกกุหลาบมากแค่ไหน จนกระทั่งเขาแสดงให้เห็นว่าท่ีจริงแล้วกุหลาบนั้นมีราคา
อาทิตย์แรกของการเปิดตัวเพลงนี้ติดอันดับที่ 21 ของสวิสชาร์ตเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2008 เพลงนี้ได้ข้ึนถึงอันดับ 5 ของชาร์ท เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2009 และวันที่ 8 มีนาคม 2009
อานิตา บุร
วลาดิเมียร์ เลนิน
แกรนด์ดัชเชสตาตยานา นีโคลาเยฟนา แห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสตาตยานา นีโคลาเยฟนา (ตาตยานา นีโคลาเยฟนา โรมานอฟา; - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918) เป็นพระราชธิดาองค์ที่สองในจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 และ จักรพรรดินีอะเลคซันดรา ทรงมีอุปนิสัยส่วนพระองค์คล้ายพระราชชนนีวันๆเจ้าหญิงพระองค์นี้จะเข้าออกห้องสีม่วงซึ่งเป็นห้องที่ประทับของจักรพรรดินี อเล็กซานดราและจะทรงขลุกอยู่กับพระราชชนนีถามเกี่ยวกับเรื่องผู้หญิงทุกวัน พระองค์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 พร้อมกับเชื้อพระวงศ์โรมานอฟพระองค์อื่น ๆ จากเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์โรมานอฟโดยพรรคบอลเชวิค
ก. ราชบัณฑิตยสถานเขียนว่า "ตาตยานา" ดู
Electronic services delivery
สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย
สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนา
แกรนด์ดัชเชสทาเทียนา
มหาวิหารนักบุญเบซิล
มหาวิหารเซนต์บาซิล  เป็นอาสนวิหารของศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซีย ตั้งอยู่ที่จัตุรัสแดง กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย สร้างโดยซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย หรือซาร์อีวานจอมโหด เพื่อฉลองชัยชนะเหนือพวกมองโกลที่กรีธาทัพมาเมืองคาซัน เมื่อปี ค.ศ. 1552 ผลจากชัยชนะครั้งนี้ทำให้รัสเซียสามารถรวมชาติได้เป็นปึกแผ่น จึงสร้างมหาวิหารแห่งนี้ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1555 เดิมทีมหาวิหารเซนต์บาซิล เป็นเพียงโบสถ์ขนาดเล็กที่บรรจุศพของนักบุญวาซิลีหรือนักบุญบาซิล
มหาวิหารเซนต์บาซิลมีรูปทรงที่ไม่เหมือนโบสถ์อื่น คือมีโดม 8 โดมล้อมรอบโดมที่ 9 ที่อยู่ตรงกลาง ทำให้อาคารมีรูปทรงแปดเหลี่ยม ด้วยสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมแบบรัสเซียโบราณอันได้รับอิทธิพลมาจากไบแซนไทน์ที่เป็นโดมทรงหัวหอมกับสถาปัตยกรรมที่เรียกกันว่ารัสเซียนกอธิก หอคอยสูงรูปกระโจมเป็นอิทธิพลจากยุโรปตะวันตก ผลลัพธ์ที่ออกมาจึงกลายเป็นหอคอยสูงรูปแท่งเทียนกำลังลุกไหม้บนปลายลำเทียน ส่งความโชติช่วงชัชวาลย์เป็นเครื่องบูชาเทพเจ้าบนสวรรค์
มหาวิหารนี้ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชื่อปอสต์นิก ยากอฟเลฟ (Postnik Yakovlev) และด้วยความงดงามของสถาปัตยกรรมจึงทำให้มีเรื่องเล่าสืบต่อกันว่า ซาร์อีวานที่ 4 ทรงพอพระทัยในความงดงามของมหาวิหารแห่งนี้มาก จึงมีคำสั่งให้ปูนบำเหน็จแก่สถาปนิกผู้ออกแบบด้วยการควักดวงตาทั้งสอง เพื่อไม่ให้สถาปนิกผู้นั้นสามารถสร้างสิ่งที่สวยงามกว่านี้ได้อีก การกระทำในครั้งนั้นของพระเจ้าอีวานที่ 4 จึงเป็นที่มาของสมญานามอีวานผู้โหดร้าย (Ivan The Terrible) บริเวณใกล้กันกับมหาวิหารเซนต์เบซิลขนาบข้างด้วยกำแพงเครมลิน เป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานเลนินหรือสุสานเลนิน ซึ่งเก็บรักษาร่างของวลาดีมีร์ เลนิน ผู้นำคนสำคัญของคอมมิวนิสต์ และเปิดให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าไปเคารพศพได้
ฐานรากเช่นเดียวกับอาคารอื่น ๆ ในมอสโกยุคกลาง สร้างด้วยหินสีขาวแบบดั้งเดิม ในขณะที่ตัวอาคารโบสถ์สร้างด้วยอิฐสีแดง ขนาด 28 x 14 x 8 ซม. (11.0 x 5.5 x 3.1 นิ้ว) ซึ่งเป็นวัสดุที่ค่อนข้างใหม่ในยุคนั้น (โครงสร้างที่ก่อด้วยอิฐครั้งแรกในมอสโกคือ กำแพงเครมลินใหม่ ซึ่งเริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1485) การสำรวจโครงสร้างแสดงให้เห็นว่าระดับชั้นใต้ดินอยู่ในระนาบอย่างสมบูรณ์ ซึ่งบ่งชี้ถึงการใช้การเขียนแบบและการวัดอย่างชำนาญ แต่ระดับที่สูงขึ้นมาแต่ละระดับจะมีความแม่นยำลดน้อยลงเรื่อย ๆ ผู้ซ่อมแซมซึ่งทำการเปลี่ยนแทนที่ส่วนต่าง ๆ ของอิฐในปี ค.ศ. 1954–1955 พบว่ากำแพงอิฐขนาดใหญ่ปิดบังกรอบไม้ภายในที่ทอดยาวตลอดความสูงของโบสถ์ กรอบนี้ทำขึ้นจากการเข้าไม้แผ่นบาง ๆ อย่างประณีต โดยทำขึ้นเพื่อเป็นแบบจำลองเชิงพื้นที่ขนาดเท่าคนจริงของอาสนวิหารในช่วงเริ่มก่อสร้าง จากนั้นจึงค่อยปิดล้อมด้วยอิฐ
การก่อสร้างซึ่งเป็นเทคโนโลยีใหม่ในยุคนั้นมีจุดเด่นที่ความยืดหยุ่น โดยใช้อิฐเป็นวัสดุในการตกแต่งทั้งภายในและภายนอก และให้มีงานก่ออิฐเปลือยไว้ให้มากที่สุด เมื่ออาคารต้องใช้กำแพงหิน มันถูกตกแต่งด้วยการก่ออิฐที่ฉาบทับด้วยลายปูนปั้น สิ่งใหม่ที่สำคัญที่เริ่มต้นในการสร้างโบสถ์แห่งนี้คือสถาปัตยกรรมการตกแต่งภายนอกอย่างเคร่งครัด ประติมากรรมและสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ประดับในสถาปัตยกรรมรัสเซียรุ่นก่อนหายไปทั้งหมด ส่วนลายประดับรูปดอกไม้ของอาคารถูกเพิ่มเข้ามาในภายหลัง โบสถ์มีองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นจากโครงสร้างสามมิติที่หลากหลายซึ่งทำด้วยอิฐแทน
ยานลูนาร์ออร์บิเตอร์ 1
วิทยาลัยชุมชนสตูล
วิทยาลัยชุมชนสตูล เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2547
วิทยาลัยชุมชนสตูล ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2547 โดยกระทรวงศึกษาธิการประกาศจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนสตูล ตามกฎกระทรวงว่าด้วยการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาต่ำกว่าปริญญารูปแบบวิทยาลัยชุมชน พ.ศ. 2546 กำหนดให้ “วิทยาลัยชุมชนเป็นสถานศึกษาของรัฐที่บริหารจัดการโดยชุมชน” ดังนั้นหลักการจัดตั้งและการดำเนินงานวิทยาลัยชุมชน ใช้หลักการตามแนวทางการปฏิรูปการศึกษา และมติคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับวิทยาลัยชุมชน เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 โดยการจัดตั้งและการดำเนินงานจะต้องเกิดจากความต้องการ และความพร้อมของชุมชนที่จะบริหารจัดการตามปรัชญาและหลักการของวิทยาลัยชุมชน โดยใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ในพื้นที่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด จัดการศึกษาในระบบเครือข่าย และมีความร่วมมือจากทุกภาคส่วนของชุมชนจังหวัด
วิทยาลัยชุมชน ได้รับความยินยอมจากเขตพื้นที่การศึกษาจังหวัดสตูล และอำเภอเมืองสตูล มอบอาคารสำนักงานกลุ่มส่งเสริมการจัดการศึกษาของเขตพื้นที่การศึกษาสตูล (เดิมเป็นสำนักงานการประถมศึกษาอำเภอเมืองสตูล) รวมทั้งที่ดิน ใช้เป็นสำนักงานบริหารงานของวิทยาลัยชุมชนสตูล บนพื้นที่ 18 ไร่ ในปีงบประมาณ 2549 ได้รับการจัดสรรงบประมาณ เพื่อทำการปรับปรุงภูมิทัศน์ และซ่อมแซมอาคาร
สำนักงาน และเริ่มดำเนินการจัดการเรียนการสอน จำนวน 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรอนุปริญญา จำนวน 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย จำนวนนักศึกษา 40 คน และสาขาวิชาการการปกครองท้องถิ่น จำนวนนักศึกษา 41 คน และจัดฝึกอบรมหลักสูตรระยะสั้น จำนวน 22 หลักสูตร มีผู้จบหลักสูตรทั้งสิ้น 960 คน
วิทยาลัยชุมชนสตูล เปิดทำการเรียนการสอนในหลายสาขาวิชา ได้แก่
การเดินทางสู่วิทยาลัยชุมชนสตูล สามารถเดินทางโดย 2 เส้นทาง คือ ถนนสายเอเชีย เข้าจังหวัดตรัง ผ่านอำเภอทุ่งหว้า ละงู ท่าแพ และเส้นทางถนนสายเอเชีย เข้าจังหวัดพัทลุง ผ่านอำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา อำเภอควนกาหลง อำเภอควนโดน
วันระลึกการค้าทาสและการเลิกทาสสากล
วันระลึกการค้าทาสและการเลิกทาสสากล ตรงกับวันที่ 23 สิงหาคมของทุกปี เป็นวันซึ่งประกาศโดยยูเนสโกเพื่อที่จะระลึกถึงการค้าทาสข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก วันดังกล่าวได้รับเลือกโดยประธานบริหารยูเนสโกตามมติ 29 C/40 ในสมัยประชุมที่ 29 จดหมายเวียน CL/3494 ลงวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 จากอธิบดีได้เชิญรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมเพื่อสนับสนุนวันดังกล่าว วันดังกล่าวมีความสำคัญ เนื่องจากระหว่างคืนของวันที่ 22-23 สิงหาคม ค.ศ. 1791 บนเกาะเซนต์โดมีนิก (ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อเฮติ) ได้เกิดการลุกฮือของทาสซึ่งเป็นเหตุการณ์สำคัญที่นำไปสู่การเลิกการค้าทาสข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก
เนย์ ฟาเบียโน่
เขตชูโอ (โตเกียว)
เขตชูโอ  เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของโตเกียว ชูโอเป็นเขตศูนย์กลางพาณิชย์กรรมที่สำคัญของโตเกียวมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ถึงแม้ว่าจะมีย่านชินจูกุซึ่งถูกพัฒนาขึ้นมาภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองขึ้นมาแทนก็ตาม สถานที่ที่มีชื่อเสียงที่สุดในเขตนี้คือ ย่านกินซะ (銀座) ซึ่งในอดีตเคยเป็นโรงกษาปณ์มาก่อน โดยที่ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นก็ตั้งอยู่ในเขตนี้
ในปี พ.ศ. 2551 เขตชูโอมีจำนวนประชากรประมาณ 108,943 คน มีความหนาแน่นประชากร 9,654 คนต่อตารางกิโลเมตร อย่างไรก็ตามด้วยการเป็นศูนย์กลางอาคารสำนักงานและธุรกิจการค้าที่สำคัญ ในช่วงเวลากลางวันอาจจะมีจำนวนประชากรกว่า 650,000 คน ในเขตชูโอ
ชูโอตั้งอยู่ใจกลางโตเกียว มีอาณาเขตติดกับเขตการปกครองอื่น คือ ชิโยดะ มินาโตะ ไทโต ซูมิดะ และโคโต ในด้านการบริหาร แบ่งการปกครองออกเป็น 3 พื้นที่ คือ นิฮมบาชิ เคียวบาชิ และสึกิชิมะ โดยสองพื้นที่แรกเป็นศูนย์กลางพาณิชยกรรมที่สำคัญ ประกอบด้วยสถานที่ที่มีชื่อเสียงเช่น แขวงกินซะและแขวงสึกิจิ ส่วนพื้นที่สึกิชิมะเป็นเกาะแยกออกจากแผ่นดินใหญ่เป็นย่านที่พักอาศัยหนาแน่น
ชูโอเป็นเขตที่ตั้งของอาคารสำนักงานใหญ่หลายบริษัท เช่น บริษัทริโคห์, กลุ่มซุมิโตะโมะ, บริษัทมิตซุย ฟุโดะซัน, หนังสือพิมพ์อาซาฮีชิมบุน, บริษัทอะซัตซุ ดีเค, บริษัทนิฮน เอดี ซิสเต็ม, บริษัทโอเรียนท์บริวเวอร์รี, บริษัทอายิโนะโมะโต๊ะ, กลุ่มบริษัทโนะมุระ นอกจากนี้ยังมีบริษัทข้ามชาติอีก เช่น โตเกียวป็อป และไอบีเอ็มสาขาประเทศญี่ปุ่น
ทางแยกต่างระดับนครราชสีมา
ทางแยกต่างระดับนครราชสีมา  เป็นชุมทางต่างระดับแห่งหนึ่งบริเวณถนนมิตรภาพ ถนนสืบศิริ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
เหงียน วัน เถี่ยว
พลโท เหงียน วัน เถี่ยว (, ; 5 เมษายน พ.ศ. 2466 – 29 กันยายน พ.ศ. 2544) เป็นประธานาธิบดีของเวียดนามใต้ตั้งแต่ พ.ศ. 2510 จนถึง พ.ศ. 2518 เขาลี้ภัยออกนอกประเทศไปก่อนที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์จะยึดประเทศได้ เสียชีวิตเมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2544 ด้วยโรคหลอดเลือดสมอง
เถี่ยวเกิดเมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2466 ในครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เข้าทำงานในกองทัพรัฐบาลฝรั่งเศส ผ่านการฝึกจากสถาบันการทหารแห่งชาติ ที่เว้ และรับราชการทหารต่อมาในสมัยของโง ดิ่ญ เสี่ยมที่เป็นประธานาธิบดี
ต่อมา เหงียน วัน เถี่ยว เป็นหนึ่งในคณะรัฐประหารที่โค่นล้มเสี่ยมในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2506 ทำให้เขาได้เป็นรองนายกรัฐมนตรีและได้เป็นประธานาธิบดีในที่สุด ในระหว่างการดำรงตำแหน่ง เหงียน วัน เถี่ยวต่อต้านการเจรจากับฝ่ายคอมมิวนิสต์หรือเวียดนามเหนือ และไม่ยอมให้ข้อตกลงระหว่างเวียดนามเหนือและสหรัฐฯที่ไม่เป็นทางการรวมเข้าในข้อตกลงสันติภาพปารีสว่าด้วยเวียดนามในเดือน มกราคม 2516 อย่างไรก็ตาม การที่เขาตัดสินใจผิดพลาดให้กองทัพเวียดนามใต้ถอยทัพหลังการโจมตีที่บวนมาถวตในเดือน มีนาคม 2518 ทำให้เวียดนามใต้พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงและรัฐบาลของเขาต้องล้มไป
เถี่ยวเกิดที่ฟานซาง เป็นบุตรของเจ้าของที่ดินรายเล็ก ฐานะดี ที่กาเงินจากเกษตรกรรมและประมง เถี่ยวเป็นบุตรคนสุดท้องจากลูก ๆ ทั้งห้าคน บางรายงานระบุว่าเถี่ยวเกิดในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2467 แต่กลับใช้วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2466 แทน เนื่องจากวันเกิดที่สองนั้นเป็นมงคลยิ่งกว่า บรรดาพี่ชายหาเงินเพื่อให้เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนชนชั้นนำที่ดำเนินกิจการโดยฝรั่งเศส ซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมเวียดนามในขณะนั้น ถึงแม้ว่าในตอนนั้นยังไม่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก (เขาเปลี่ยนศาสนาหลังแต่งงาน) เถี่ยวเข้าเรียนที่ Pellerin ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิกของฝรั่งเศสที่เว้ และกลับบ้านเกิดหลังเรียนเสร็จ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง จักรวรรดิญี่ปุ่นบุกรุกอินโดจีนของฝรั่งเศสและควบคุมบริเวณนี้ ฝ่ายญี่ปุ่นเข้ายึดครองจังหวัดนิญถ่วนใน พ.ศ. 2485 แต่ปฏิกิริยาจากคนในท้องที่กลับเงียบสงัด และเถี่ยวทำงานในทุ่งข้าวกับพ่ออีกสามปี
ใน พ.ศ. 2494 เถี่ยวแต่งงานกับ Nguyễn Thị Mai Anh ลูกสาวของผู้ประกอบการเวชสมุนไพรวิทยาที่ร่ำรวยจากสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง เธอนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และเถี่ยวหันมานับถือศาสนานี้ใน พ.ศ. 2501 นักวิจารณ์อ้างว่าที่เขาทำเช่นนี้เพื่อเพิ่มโอกาสในการขึ้นยศทหาร เนื่องจากโง ดิ่ญ เสี่ยมสนับสนุนคนที่นับถือโรมันคาทอลิก ทั้งคู่มีลูกชายสองคนและลูกสาวคนเดียว
นิกเกอร์บอกเกอส์
นิกเกอร์บอกเกอส์  เป็นกางเกงผู้ชายสำหรับขี่ม้าหรือกางเกงทรงหลวมยาวถึงเข่า เคยได้รับความนิยมช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ในสหรัฐอเมริกา กางเกงเล่นกอล์ฟพลัสทูส์แและพลัสโฟส์ก็เป็นกางเกงประเภทนี้เช่นกัน ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง นักเล่นสกีก็มักสวมกางเกงนิกเกอร์บอกเกอส์ โดยมากจะมีความยาวถึงข้อเท้า
จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลายประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ ชายส่วนใหญ่จะสวมกางเกงขาสั้นในฤดูร้อนและใส่นิกเกอร์บอกเกอส์ หรือ นิกเกอส์ (หรือกางเกงยาวถึงเข่า) ในฤดูหนาว
Knickerbockers (clothing)
สนับแข้ง
สนับแข้ง  เป็นอุปกรณ์ที่ใช้สวมใส่ป้องกันแข้งของนักกีฬา โดยปกติใช้ในกีฬาฟุตบอล เบสบอล ฮอกกีน้ำแข็ง ฮอกกีสนาม ลาคลอสส์ รักบี้ คริกเกต และอื่น ๆ มีอยู่ในข้อบังคับให้สวมใส่ในกติการกีฬาหลายชนิดหรือสวมโดยสมัครใจโดยผู้มีส่วนร่วมเพื่อป้องกันการบาดเจ็บ
Shin guard
Shin pad
ธงไชย เซอร์วิส
ธงไชย เซอร์วิส เป็นอัลบั้มเพลงลำดับที่ 9 ของธงไชย แมคอินไตย์ โดยค่าย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2541 โดยมี Exclutive Producer Supervisors คือ บุษบา ดาวเรือง, ดล ผดุงวิเชียร Excutive Producer นิติพงษ์ ห่อนาค Producer คือ พงศ์เพชร กลิ่นหอม, สุวัชชัย สุทธิรัตน์ จัดทำขึ้นจำนวน 11 เพลง โดยมียอดจำหน่ายเกิน 1 ล้านตลับ ได้รับการจัดอันดับให้เป็น 1 ใน 33 อัลบั้มที่ขายดีที่สุดตลอดกาลของแกรมมี่ ลำดับที่ 18 และถูกจัดให้เป็นอัลบั้มที่เป็นที่สุดแห่งปี
จากความสำเร็จของอัลบั้ม ธงไชย เซอร์วิส เขามีอัลบั้มพิเศษอัลบั้ม ธงไชย เซอร์วิส พิเศษ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ซึ่งมียอดจำหน่ายเกิน 9 แสนตลับ เป็นหนึ่งในอัลบั้มพิเศษที่ขายดีที่สุดตลอดกาลของแกรมมี่ ลำดับ 7 โดยมีเพลงเด่น เพลงซ่อมซะให้เข็ด, พูดเล่นเล่น, ก้อนหินกับนาฬิกา, ตัดไฟแต่ต้นลม และ ความทรงจำ
ความสำเร็จอัลบั้ม.
ธงไชย เซอร์วิส พิเศษ
อี บย็อง-ฮ็อน
อี บย็อง-ฮ็อน (; ; เกิด 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดงชายชาวเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงจากละครชุดเรื่อง "Beautiful Days (เพียงแค่ใจเรารักกัน) " และ "All In (เทหน้าตัก รักหมดใจ) "
อี บย็อง-ฮ็อน เข้าสู่วงการด้วยการแสดงละครที่ออกอากาศทางช่อง KBS ในปี 1991 แต่ในสมัยก่อนละครทางทีวีไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควร แต่เขาก็ยังคงทำงานมาเรื่อยจนเขามีโอกาสได้ก้าวขึ้นมารับงานภาพยนตร์ ในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขามีชื่อว่า Who Drives Me Mad? ฉายในปี 1995 หลังจากเรื่องนี้ เขาก็อยู่ในวงการภาพยนตร์มาเรื่อย จนมาถึงเรื่องที่สร้างชื่อให้กับเขาคือ Joint Security Area (JSA) ในปี 2000
เขาไม่ได้ขายเฉพาะหน้าตาเท่านั้น แต่ฝีมือการแสดงของเขาก็ได้รับคำชมมากมาย โดยเฉพาะในบทจากเรื่อง JSA กับ Bungee Jumping of Their Own หลังจากนั้นเขาก็ได้รับงานละครและมีชื่อเสียงขึ้นในเรื่อง Beautiful Days โดยเข้าฉายในฤดูใบไม้ผลิปี 2001 ทางช่อง SBS และเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่มีการส่งออกสู่ประเทศในแถบเอเชีย
ปี 2002 อี บย็อง-ฮ็อนแสดงร่วมกับ อี มิยอน ในเรื่อง Addicted เป็นแนวเมโลดราม่าเกี่ยวกับ พี่น้องสองคนที่รักหญิงคนเดียวกัน และต่อมาในปี 2003 เขาก็ได้แสดงละครที่ได้รับความนิยมสูงสุดและประสบความสำเร็จมากในเรื่อง All In
ปี 2004 อี บย็อง-ฮ็อน แสดงประกบกับนักแสดงหลายคนเช่น ชเว จีวู, ชู ซางมิ และ คิม ฮโยจิน ในเรื่อง Everybody Has Secrets เป็นภาพยนตร์แนวตลกที่สร้างใหม่จากไอริชในเรื่อง About Adam และในปีนั้นเอง ละครที่เขาแสดงไว้สองสามเรื่องก็เริ่มเข้าฉายที่ญี่ปุ่น และเริ่มมีความนิยมในตัวเขามากขึ้น ตัวเขาเองยังรู้สึกว่า จะได้รับความนิยมมากในญี่ปุ่นมากกว่าในบ้านเกิดตัวเองเสียอีก
ถัดมาในปี 2005 อี บย็อง-ฮ็อน แสดงภาพยนตร์เรื่องใหม่ในแนว แอ็คชั่นนัวร์ ของ คิม แจวุน ในเรื่อง A Bittersweet Life แต่ว่าผลการตอบรับต่ำกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้ทั้งในเกาหลีและญี่ปุ่น สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการส่งชื่อเพื่อให้ฉายในงาน 2005 Cannes Film Festival โอกาสนี้ทำให้อีมีโอกาสได้เดินใน "พรมแดง" เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการเก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิตของเขาเอง
อี บย็อง-ฮ็อน สูง 178 เซนติเมตร หนัก 68 กิโลกรัม กรุ๊ปเลือด โอ เกิดในราศีกรกฎ จบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยฮันยาง เอกภาษาฝรั่งเศส
คริส วอดเดิ้ล
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบึงกาฬ
จังหวัดบึงกาฬ มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 2 คน จากทั้งหมด 350 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยขณะนั้นบึงกาฬยังเป็นเพียงอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย
ปี พ.ศ. 2554 บึงกาฬยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัด และได้แยกเขตการเลือกตั้งที่ 2 ของจังหวัดหนองคาย (จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550) มาเป็นเขตการเลือกตั้งของจังหวัดบึงกาฬ โดยมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรก คือ นายยุทธพงษ์ แสงศรี นายเชิดพงศ์ ราชป้องขันธ์ และนายไตรรงค์ ติธรรม
กากหมากตาฤๅษี
กากหมากตาฤๅษี  หรือขนุนดิน ชื่อสามัญเช่น ; ; เป็นพืชประเภทพืชเบียนหรือกาฝาก อยู่ในวงศ์ขนุนดิน (Balanophoraceae) ในประเทศไทยพบพรรณไม้วงศ์ขนุนดิน 1 สกุล คือ สกุล "Balanophora" มีทั้งหมด 5 ชนิด โดยหนึ่งในนั้นได้แก่ กากหมากตาฤๅษี
เป็นพืชเบียน คือดำรงชีวิตโดยการเกาะอาศัยแย่งอาหารจากรากพืชชนิดอื่น ลำต้นอยู่รวมกันเป็นก้อนขนาดใหญ่ใต้ดิน โดยลำต้นจะมีหลายสี เช่น สีน้ำตาล สีแดง สีแดงปนน้ำตาล สีเหลือง หรือสีเหลืองปนส้ม ความสูงของต้นทั้งหมดประมาณ 10–30 เซนติเมตร ลักษณะใบมีขนาดเล็ก เรียงเวียนรอบลำต้น สีเหลืองอมแดงหรือน้ำตาล ปลายใบแหลม ออกดอกเป็นช่อ ดอกเพศผู้มีประมาณ 4–5 กลีบ กว้าง 2–6 เซนติเมตร ยาว 4–15 เซนติเมตร ช่อดอกเพศเมียรูปทรงกลม รูปทรงกลมหรือทรงรี ขนาด 3–8 เซนติเมตร ออกดอกระหว่างเดือนกันยายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ หรือประปรายตลอดปี
ตามรายงาน กากหมากฤๅษีจะเบียนรากพืชของต้นไม้บางชนิดในสกุลหมีเหม็น ("Litsea") บางชนิดในสกุลกระพี้จั่น ("Millettia") บางชนิดในสกุลมะขามเทศ ("Pithecellobium") และบางชนิดในสกุลแสลงใจ ("Strychnos") นอกจากนี้ อาจเบียนรากพืชที่เป็นไม้เถาบางชนิดในสกุลกวาวเครือ ("Butea") บางชนิดในสกุลเถาคัน ("Cissus") และบางชนิดในสกุลเครือเขาน้ำ ("Tetrastigma")
กากหมากตาฤๅษีพบการกระจายพันธุ์อยู่ในประเทศอินเดีย, จีนตอนใต้, พม่า, ภูมิภาคอินโดจีน และมาเลเซีย ส่วนในประเทศไทยพบได้ทุกภาค โดยจะพบตามป่าดิบชื้น, ป่าดิบเขา, ป่าเบญจพรรณ ที่มีความสูงตั้งแต่ 500–2,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล
สามารถนำมาทำยาแก้โรคหอบหืด โดยนำลำต้นหั่นเป็นแผ่น ๆ ตากแห้งแล้วนำไปผสมกับสมุนไพร ในเกาะชวาใช้สารคล้ายไขผึ้งปริมาณมากในส่วนดอกของกากหมากตาฤๅษีเป็นเชื้อเพลิงสำหรับคบเพลิง
ชื่อของกากหมากตาฤๅษี จะเรียกแตกต่างกันในแต่ละท้องถิ่น ดังนี้
หน้าไม้
หน้าไม้ เป็นอาวุธอันประกอบด้วยคันศรติดตั้งบนด้าม และยิงกระสุนวิถีโค้ง ที่มักเรียกว่า bolt หรือ quarrel หน้าไม้ในยุคกลางมีชื่อเรียกหลายชื่อ ซึ่งส่วนมากมีรากศัพท์มาจากคำว่า ซึ่งเป็นเครื่องบิดที่มีรูปลักษณ์คล้ายกับหน้าไม้
ในประวัติศาสตร์ หน้าไม้มีบทบาทสำคัญในการสงครามเอเชียตะวันออก ยุโรป และเมดิเตอร์เรเนียน ปัจจุบัน หน้าไม้ใช้ในกีฬา การล่าสัตว์
ข้อตกลงเอลีเซ่
แป้งข้าวสาลี
พาราไดซ์พาร์ค
จตุภูมิ ชินวงศ์
จตุภูมิ ชินวงศ์ เกิดวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ที่จังหวัดนครราชสีมา เป็นนักยกน้ำหนักชาวไทย ที่ได้รับการกล่าวว่าเป็นนักยกน้ำหนักชายทีมชาติไทย ที่มีโอกาสได้รับเหรียญรางวัลในโอลิมปิกเกมส์ 2012 มากที่สุด ที่ซึ่งเขาเข้าแข่งขันในรุ่น 77 กก. โดยเขาได้อันดับสี่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
จตุภูมิ ชินวงศ์ เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีจากสถาบันการพลศึกษา จังหวัดมหาสารคาม เขาเข้าร่วมแข่งขันในกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในรุ่น 77 กก. ที่ซึ่งเขายกในท่าสแนตช์ได้ 157 กก. และคลีนแอนด์เจิร์กยกได้ 191 กก. โดยมีน้ำหนักรวมที่ 348 กก. ซึ่งจตุภูมิได้อันดับที่ 4 ของการแข่งขัน โดยเป็นฝ่ายแพ้นักยกน้ำหนักชาวคิวบาที่ได้รับเหรียญทองแดงไปเพียง 1 กก. ซึ่งเกือบเป็นการสร้างประวัติศาสตร์ในฐานะนักยกน้ำหนักชายชาวไทยคนแรกที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
จตุภูมิเข้าแข่งขันยกน้ำหนักเยาวชนชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งจัดขึ้นที่โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์ จังหวัดเชียงใหม่ ที่ซึ่งเขาเป็นผู้ได้รับ 3 เหรียญทองจากท่าสแนตช์ที่ 152 กก., คลีนแอนด์เจิร์กที่ 192 กก. และน้ำหนักรวมที่ 344 กก.
น้ำตกวังทอง
น้ำตกวังทอง เป็นน้ำตกหนึ่งในสองแห่งที่อยู่ในบริเวณแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำวัง อันเกิดจากแนวเขาผีปันน้ำ (น้ำตกอีกแห่งคือ น้ำตกวังแก้ว) อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยหลวง ตำบลวังแก้ว อำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง ทางเข้าหมู่ที่ 3 บ้านป่าแหน่ง สภาพทางเป็นทางดินอัดลูกรังระยะทางจากปากทางเข้าหมู่บ้านถึงน้ำตกประมาณ 3.5 กิโลเมตร ทางเลียบไม่ขึ้นเขา สภาพเป็นที่นาในหุบเขาเล็กจนถึงชั้นน้ำตกชั้นที่ 1 น้ำตกแห่งนี้ไม่มีเจ้าหน้าที่อุทยานประจำ ไม่มีค่าธรรมเนียมเข้าชม มีที่จอดรถก่อนถึงน้ำตกประมาณ 300 เมตร เดินทางถึงชั้นสองของน้ำตกใช้เวลาประมาณ 5 นาที น้ำตกแห่งนี้มีจำนวนกว่า 10 ชั้น มีชั้นสูง ๆ กว่า 200 เมตร มีแอ่งน้ำใส ลึกบางแห่ง
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน  เป็นเพลงชาติของประเทศยูเครนสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต (ในชื่อ "สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน").
เพลงชาติฉบับดังกล่าวเริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1949 - ค.ศ. 1991. เรียบเรียงทำนองโดย แอนตัน ดิมิดทรวิช เลเบทดิเนต (Anton Dmytrovych Lebedynets), และ ประพันธ์บทร้องโดย ปาวโล ทาเชนา (Pavlo Tychyna). ในปี ค.ศ. 1978 ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลโจเซฟ สตาลิน ที่ปรากฏอยู่ในเพลง (เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายโต้อภิวัฒน์สตาลิน) เนื้อร้องฉบับภาษายูเครนที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี พ.ศ. 2520.
ลี บยองฮุน
ซอง ยูริ
Sung Yu-ri
ขวง
ขวง, ผักขวง, สะเดาดิน หรือ ผักขี้ขวง  เป็นชื่อไม้ล้มลุกชนิด "Glinus oppositifolius" A. DC. ในวงศ์ Molluginceae เป็นสกุลพืชเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ทั้งยังเป็นพืชคลุมดิน เจริญเติบโตดีในพื้นที่ชุ่มน้ำ มีลำต้นขนาดเล็ก ทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน ดอกมีสีขาวอมเขียว บางชนิดใช้เป็นสมุนไพร และบางชนิดใช้ทำอาหาร
ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด เป็นพรรณไม้กลางแจ้ง ชอบแดดจ้าสามารถขึ้นได้ในดินทุกชนิด โดยรดน้ำสัปดาห์ละ 2-3 ครั้ง
ทั้งต้นปรุงเป็นยาแก้ไข้ แก้ร้อนในกระหายน้ำ ถ้านำต้นสดมาผสมกับน้ำมันละหุ่งแล้วนำไปอุ่นจะใช้เป็นยาหยอดหูหรือแก้ปวดหูได้ หรือถ้านำต้นสดมาตำผสมกับขิงจะได้เป็นยาสุมกระหม่อมเด็ก แก้อาการปวดศีรษะ แก้หวัด แก้ไอได้ หรือนำผักขวงมาทำแกงแบบคนเหนือซึ่งให้รสชาติขมอร่อย โดยใส่มะเขือและปลาแห้ง (กินตอนร้อน ๆ เพราะถ้าหากเย็นแกงจะมีรสขม)
ขี้ก๋วง
ผักขวง
สะเดาดิน
ขี้ขวง
ผักขี้ขวง
ผักเสี้ยนผี