pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เชื้อเอนเทอโรไวรัส เกิดขึ้นทั่วโลก มีลักษณะเกิดกระจัดกระจายหรือระบาดเป็นครั้งคราว มักมีผู้ป่วยเพิ่มขึ้นในช่วงฤดูร้อนต่อต้นฤดูฝน ( พฤษภาคม - มิถุนายน ) มักเป็นกับเด็กอายุต่ำกว่า 10 ปี ไม่ค่อยพบในวัยรุ่น การระบาดมักเกิดขึ้นบ่อยในกลุ่มเด็ก เช่น สถานรับเลี้ยงเด็ก โรงเรียนอนุบาล กลุ่มเสี่ยงต่อโรค โดยเฉพาะกลุ่มอายุต่ำกว่า 15 ปี และ พบสูงสุดในเด็กกลุ่มอายุต่ำกว่า 5 ปี โดยเฉพาะในพื้นที่ที่ไม่ถูกสุขลักษณะ อยู่กันอย่างแออัด และ มีฐานะยากจน และ ถ้ามีการระบาดเป็นระยะเวลานานจะทำให้มีโอกาสที่จะแพร่ไปสู่เด็กที่มีอายุมากขึ้นจนถึงวัยรุ่น และ ความรุนแรงของโรคก็จะเพิ่มมากขึ้น ประเทศไทยได้ดำเนินการเฝ้าระวังโรคจาก enterovirus ทางห้องปฏิบัติการตั้งแต่มิถุนายน 2541 โดยสำนักระบาดวิทยาทำการสอบสวนโรคและเก็บตัวอย่างส่งตรวจทางห้องปฏิบัติการที่กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ ซึ่งในระยะแรกเป็นการเฝ้าระวังเฉพาะพื้นที่ใน 14 โรงพยาบาล และ ขยายเป็นการเฝ้าระวังทั่วประเทศใน พ.ศ. 2544
ความไวรับและความต้านทานต่อโรค : โดยทั่วไปจะไวรับต่อการติดเชื้อได้ ภูมิคุ้มกันที่เกิดขึ้นจะจำเพาะต่อเชื้อไวรัสที่เป็นสาเหตุโดยที่อาจมีหรือไม่มีอาการก็ได้ แต่ไม่ทราบช่วงเวลา การติดเชื้อครั้งที่สองอาจเกิดได้จากการติดเชื้อ คอกแซคกี เอ ชนิดที่ต่างไป ซึ่งโรคที่พบมากที่สุด คือ
พีซเมคเกอร์ หยุดนิวเคลียร์มหาภัยถล่มโลก
"สำหรับวงดนตรีสัญชาติไทย ดูที่ พีซเมคเกอร์"
"สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ระเบิดนิวเคลียร์"
พีซเมคเกอร์ หยุดนิวเคลียร์มหาภัยถล่มโลก  ภาพยนตร์โลดโผนสัญชาติอเมริกัน ในปี ค.ศ. 1997
ทั่วทั้งโลกต้องตื่นตะลึงอย่างฉับพลันเมื่อรถไฟบรรทุกหัวรบนิวเคลียร์ของรัสเซียที่ถูกระบุให้ทำลายทิ้งตามข้อตกลงปลดอาวุธนิวเคลียร์ระหว่างชาติ เกิดอุบัติเหตุชนกับรถไฟบรรทุกผู้โดยสารทำให้หัวรบนิวเคลียร์กว่า 75 ตันเกิดระเบิดทันที และส่วนหนึ่งสูญหายไปในช่วงเกิดชุลมุน เป็นเหตุให้ ดร.จูเลีย เคลลี่ นักวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์นิวเคลียร์สาวในฐานะหัวหน้ากลุ่มต่อต้านนิวเคลียร์ประจำทำเนียบขาวต้องเข้ามาปฏิบัติภารกิจพิเศษเพื่อสืบหาตัวผู้ร้าย โดยต้องร่วมมือกับ พันเอก ทอม เดโว หนึ่งในผู้บัญชาการของหน่วยปฏิบัติการพิเศษแห่งกองทัพสหรัฐ ผู้ที่มักจะมีแนวความคิดและจริยธรรมขัดแย้งกับ ดร.จูเลียเสมอ แต่ไม่ว่ายากเย็นเพียงใดทั้งสองต้องร่วมมือกันทำทุกอย่าง ก่อนที่ความหายนะจะแผ่ไปทั่วทุกมุมโลก
"The Peacemaker" เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกจากการผลิตของ ดรีมเวิร์กส บริษัทผลิตภาพยนตร์ของฮอลลีวู้ด ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาก่อนหน้านั้นไม่นาน โดย สตีเวน สปีลเบิร์ก, เจฟฟรีย์ แคตเซนเบิร์ก และเดวิด เกฟเฟน สำหรับในเรื่องนี้ ผู้กำกับภาพยนตร์ คือ มิมิ ลีเดอร์ ผู้กำกับฯหญิงเจ้าของรางวัลเอ็มมี่จากซีรีส์ชุด "ER" ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก และได้ จอร์จ คลูนีย์ นักแสดงหนุ่มชาวอเมริกันที่เคยร่วมงานกับลีเดอร์มาก่อนใน "ER" มารับบทนำ คู่กับ นิโคล คิดแมน นางเอกชาวออสเตรเลีย
ภาพยนตร์ถ่ายทำในหลายสถานที่ ทั้ง มาซิโดเนีย, นิวยอร์ก, ฟิลาเดลเฟีย, บราติสลาวา และเวียนนา
ดนตรีประกอบประพันธ์ โดย ฮานส์ ซิมเมอร์ นักประพันธ์เพลงชาวเยอรมันที่มีผลงานระดับโลกมาก่อนหน้านั้น หลายเรื่อง อัลบั้มดนตรีประกอบจัดจำหน่าย โดย ยูนิเวอร์แซลมิวสิก
ซนโนโจอิ
ซนโนโจอิ  เป็นชื่อของปรัชญาการเมืองและขบวนการทางสังคมของญี่ปุ่นที่มีรากฐานมาจากลัทธิขงจื้อใหม่ (Neo-Confucianism) ซึ่งได้กลายเป็นคำขวัญทางการเมืองในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1850 - 1860 ในความพยายามล้มล้างรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะในช่วงยุคบะคุมะสึ
คำขวัญ "ซนโนโจอิ" (ในรูปอักษรคันจิเขียน หรือ เสียงภาษาจีนกลางคือ ซุนหวังหรั่งอี้ "zūnwáng rǎngyí") มีจุดกำเนิดในจีนสมัยโบราณจากฉีหวนกง ผู้ปกครองแคว้นฉีในยุคชุนชิว ในสมัยนั้นราชวงศ์โจวได้สูญเสียอำนาจการควบคุมแว่นแคว้นศักดินาหลายแห่งและเผชิญกับการรุกรานของชนต่างชาติบ่อยครั้ง ฉีหวนกงได้เริ่มใช้คำขวัญดังกล่าวอย่างเปิดเผยเพื่อเรียกร้องให้บรรดาเจ้าแคว้นศักดินาอื่นๆ เคารพยำเกรงต่อราชวงศ์โจว ถึงแม้ว่าในความเป็นจริงแล้วฉีหวนกงเองก็เคยใช้อำนาจของตนครอบงำแคว้นศักดินาอื่นและเมินเฉยต่ออำนาจสูงสุดของราชสำนักโจวก็ตาม
ในประเทศญี่ปุ่น ปรัชญาดังกล่าวสามารถสืบหาร่องรอยได้จากงานเขียนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ของยะมะซะกิ อันไซ และยะมะงะ โซะโก บัณฑิตในลัทธิขงจื้อ ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับความศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์จักรพรรดิญี่ปุ่นและฐานะอันสูงส่งของราชวงศ์ในการปกครองชนชาติอื่น แนวคิดดังกล่าวได้รับการขยายโดยโมะโตะโอะริ โนะรินะกะ บัณฑิตแห่งสำนักคิด "โคะคุกะคุ" (國學/国学; "การศึกษาเกี่ยวกับชาติ") และพบได้ในทฤษฎี "ซนโนรง" ( "sonnōron") ของทะเกะโนะอุชิ ชิคิบุ ซึ่งว่าด้วยความจงรักภักดีอย่างสูงสุดต่อจักรพรรดิ ซึ่งบอกเป็นนัยว่าผู้ที่มีความจงรักภักดีน้อยนั้นควรยกให้รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะเป็นผู้ปกครอง
ไอสะวะ เซชิไซ บัณฑิตชาวแคว้นมิโตะ ได้เริ่มนำวลี "ซนโนโจอิ" เข้ามาใช้ในญี่ปุ่นสมัยใหม่ผ่านงานเขียนของตนชื่อ "ชินรง" ในปี ค.ศ. 1825 โดยที่คำว่า "ซนโน" หมายถึง แสดงออกต่อความเคารพนับถือของรัฐบาลโชกุนที่มีต่อองค์จักรพรรดิ และ "โจอิ" หมายถึงการประณามต่อต้านศาสนาคริสต์
จากการรุกล้ำน่านน้ำญี่ปุ่นของเรือสินค้าต่างชาติที่มีมากขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 นโยบายปิดประเทศ (ซะโคะคุ) จึงถูกตั้งคำถามมากยิ่งขึ้น วลี "โจอิ" (ขับคนป่าเถื่อน) ได้กลายเป็นปฏิกิริยาต่อต้านสนธิสัญญาคะนะงะวะ ซึ่งบังคับให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศค้าขายกับชาวต่างชาติในปี ค.ศ. 1853 ภายใต้การคุกคามทางการทหารของพลเรือจัตวาแมธธิว เพอร์รี ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ "เรือดำ" นั้น การลงนามในสนธิสัญญาได้เกิดขึ้นภายใต้การคุกคามขู่เข็ญและการคัดค้านอย่างรุนแรงจากซามูไรหลายกลุ่ม ข้อเท็จจริงที่ว่ารัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะไร้ซึ่งอำนาจในการต่อต้านชาวต่างชาติแม้ว่าทางราชสำนักจะแสดงเจตจำนงดังกล่าวออกมาอย่างชัดเจนก็ตาม ได้กลายเป็นสิ่งที่โยะชิดะ โชอิน และผู้นำกลุ่มต่อต้านรัฐบาลโทะกุงะวะอื่นๆ ชี้ว่าหลักการ "ซนโน" (เทิดทูนจักรพรรดิ) ในปรัชญาดังกล่าวไม่ทำงาน และรัฐบาลโชกุน (บะคุฟุ) จะต้องถูกแทนที่ด้วยรัฐบาลที่สามารถแสดงความจงรักภักดีต่อจักรพรรดิได้มากกว่านี้ด้วยการตอบสนองตามเจตจำนงขององค์จักรพรรดิ
หลักปรัชญาซนโนโจอิจึงได้ถูกนำมาปรับใช้เป็นคำประกาศออกศึก (battle cry) ของกลุ่มกบฏแคว้นโจชูและแคว้นซะสึมะ ซึ่งทางราชสำนักที่เกียวโตก็มีท่าทีเข้าข้างขบวนการข้างต้นอย่างไม่น่าประหลาดใจนัก จักรพรรดิโคเมทรงเห็นด้วยในความรู้สึกดังกล่าวเป็นการส่วนพระองค์ และทรงทำลายธรรมเนียมปฏิบัติของราชสำนักที่มีมานานนับร้อยปีด้วยการเข้ามามีบทบาทในกิจการของรัฐอย่างเป็นรูปธรรม ทรงอาศัยโอกาสดังกล่าววิพากษ์วิจารณ์สนธิสัญญาต่างๆ อย่างรุนแรงและพยายามเข้าแทรกแซงการสืบทอดตำแหน่งโชกุน ความพยายามของพระองค์มาถึงจุดสูงสุดในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1863 ด้วยการออก "พระราชโองการขับไล่ชาวป่าเถื่อน"  ถึงแม้รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะจะไม่มีความตั้งใจปฏิบัติตามพระราชโองการดังกล่าว แต่อย่างน้อยที่สุดก็ได้จุดประกายให้เกิดการสู้รบต่อต้านตัวรัฐบาลโชกุนเองและต่อต้านชาวต่างชาติที่อยู่ในญี่ปุ่น กรณีดังกล่าวที่มีชื่อเสียงที่สุดคือกรณีการตายของพ่อค้าชาวอังกฤษชื่อ ชาร์ล เลนน็อกซ์ ริชาร์ดสัน อันเกิดจากการถูกกล่าวหาว่าไม่แสดงความเคารพต่อไดเมียวผู้หนึ่ง เป็นเหตุให้รัฐบาลโชกุนต้องชดใช้สินไหมให้แก่รัฐบาลอังกฤษเป็นเงินถึง 100,000 ปอนด์สเตอร์ลิง นอกจากนี้ยังรวมถึงการโจมตีเรือสินค้าต่างชาติที่ชิโมะโนะเซะกิอีกด้วย ส่วนซามูไรไร้นายหรือโรนิน ก็ได้รวมตัวกันเพื่อเป้าหมายคือ การลอบสังหารชาวต่างชาติและข้าราชการของรัฐบาลโชกุน
สิ่งนี้ได้ทำให้จุดสูงสุดของขบวนการ "ซนโนโจอิ" ผ่านพ้นไป เนื่องจากมหาอำนาจชาติตะวันตกได้ตอบสนองด้วยการเรียกร้องค่าปฏิกรรมสงคราม และตามด้วยการระดมยิงถล่มเมืองคะโงะชิมะ เมืองเอกของแคว้นซะสึมะ เมื่อข้อเรียกร้องดังกล่าวไม่มีการตอบสนอง ในขณะที่เหตุดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าญี่ปุ่นมิอาจสู้กับอำนาจการทหารของชาติตะวันตกได้ แต่ก็ยังสะท้อนให้เห็นถึงความอ่อนแอของรัฐบาลโชกุนมากยิ่งขึ้น นำไปสู่การกบฏในหัวเมืองพันธมิตรต่างๆ และการสิ้นสุดอำนาจของรัฐบาลในการฟื้นฟูสมัยเมจิ
ตัวคำขวัญ "ซนโนโจอิ" แท้จริงแล้วไม่เคยได้ใช้เป็นนโยบายรัฐบาลหรือกลุ่มกบฏใดๆ เลย เป็นแต่เพียงวาทกรรมอย่างหนึ่งเท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งแคว้นซะสึมะนั้นมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับชาติตะวันตกจากการซื้ออาวุธยุทโธปกรณ์สมัยใหม่และเทคโนโลยีต่างๆ
หลังจากที่กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งการฟื้นฟูพระราชอำนาจของจักรพรรดิเมจิ คำขวัญ "ซนโนโจอิ" ได้ถูกแทนที่ด้วยวลี "ฟุโคะคุ เคียวเฮ"  หรือ "ประเทศมั่งคั่ง กำลังทัพเข้มแข็ง" ซึ่งเป็นคำขวัญในการรณรงค์เพื่อสร้างชาติในยุคเมจิ และจะเป็นเมล็ดพันธุ์ของการเคลื่อนไหวของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2
พิซีน
&lt;parentid&gt;4224708&lt;/parentid&gt;
&lt;timestamp&gt;2013-03-09T12:53:54Z&lt;/timestamp&gt;
&lt;username&gt;Nullzerobot&lt;/username&gt;
&lt;comment&gt;ลบลิงก์ที่ซ้ำซ้อน wikidata&lt;/comment&gt;
พิซีน (Picene) เป็นไฮโดรคาร์บอนที่พบในเรซิน และ ในถ่านหิน น้ำมันดินและปิโตรเลียม เตรียมได้จากปฏิกิริยาของ anhydrous aluminium chloride กับส่วนผสมของ แนฟทาลีน และ 1,2-Dibromoethane หรือโดยการกลั่น a-dinaphthostilbene เมื่อตกผลึกจะไม่มีสีแต่จะเรืองแสงสีน้ำเงิน ละลายในกรดซัลฟิวริกเข้มข้น ได้สารละลายสีเขียว กรดโครมิก ใน กรดอะซีติกเข้มข้นจะออกซิไดส์พิซีนไปเป็น picene-quinone, picene-quinone carboxylic acid, และเป็น phthalic acid ในที่สุด
เมื่อทำปฏิกิริยากับ โพแทสเซียม หรือ รูบิเดียม ที่อุณหภูมิต่ำกว่า 18 K พิซีนจะมีคุณสมบัติเป็นตัวนำยิ่งยวด
มหาวิทยาลัยแปซิฟิกเวสเทิร์น
มหาวิทยาลัยแปซิฟิกเวสเทิร์น (Pacific Western University) หรือเรียกว่า มหาวิทยาลัยนานาชาติอเมริกันแพกเวส (American PacWest International University) ถูกจดทะเบียนทางธุรกิจในชื่อ มหาวิทยาลัยแปซิฟิกเวส (ฮาวาย) ตั้งอยู่ ณ รัฐฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นสถาบันการศึกษาที่ไม่ผ่านการรับรองมาตรฐานคุณภาพระบบอุดมศึกษาของอเมริกา ถูกปิดเมื่อปีพ.ศ. 2549
ธัญลักษณ์ โชติพิบูลย์ศิลป์
ชิน จง-โอ
ชิน จง-โอ  เกิดวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1979 ที่จังหวัดคังว็อน เป็นนักกีฬายิงปืนชาวเกาหลีใต้ผู้ซึ่งนับถือศาสนาพุทธ เขาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004, 2008 และ 2012 โดยเป็นแชมป์โอลิมปิกสามรายการ และเป็นหนึ่งในนักกีฬาประเภทบุคคลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก รวมถึงเป็นนักกีฬาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ได้รับรางวัลเหรียญทองในกีฬาปืนพก 50 เมตรชาย
วันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2004 จินได้รับรางวัลเหรียญเงินในกีฬาปืนพก 50 ม. ชาย ของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 โดยได้คะแนนน้อยกว่าอันดับแรกสองคะแนนในรอบไฟนอล หลังจากเป็นผู้ชนะในรอบคัดเลือก
วันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2008 จินได้รับรางวัลเหรียญทองในกีฬาปืนพก 50 ม. ชาย ของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 นอกจากนี้ เขายังได้รับรางวัลเหรียญเงินจากปืนลม 10 ม. ชาย ในวันที่ 9 สิงหาคม ของปีเดียวกันนี้
วันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 จินได้รับรางวัลเหรียญทองในกีฬาปืนลม 10 ม. ชาย ของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 และในวันที่ 5 สิงหาคม เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในกีฬาปืนพก 50 ม. ชาย โดยกลายเป็นนักกีฬาชายคนแรกที่ประสบความสำเร็จในการรักษาตำแหน่งของกีฬาโอลิมปิกรายการปืนพก 50 เมตรเอาไว้ได้ และในลักษณะเดียวกันนี้ จินยังเป็นบุคคลแรกที่ได้รับรางวัลเหรียญทองรายการปืนลม 10 เมตรชาย และปืนพก 50 เมตรชายภายในโอลิมปิกครั้งเดียวกัน และเป็นหนึ่งในห้านักยิงปืนที่ได้รับรางวัลสองเหรียญทองภายในโอลิมปิกครั้งเดียวกัน นับจากชายคนแรกที่สามารถทำได้สำเร็จอย่าง ออตโต โอลเซ่น จากทีมชาตินอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920 เขาเป็นหนึ่งในสามของนักยิงปืนที่ได้รับรางวัลสามเหรียญทองโอลิมปิก เช่นเดียวกับ ราล์ฟ ชูมันน์ จากประเทศเยอรมนี และ คิม โรด จากสหรัฐอเมริกา เขากลายเป็นนักกีฬาชาวเกาหลีคนแรกที่ชนะรางวัลสามเหรียญทองโอลิมปิกในประเภทบุคคล โดยชนะห้ารายการแข่งขันโอลิมปิก จากการเข้าแข่งขันสี่ครั้ง ของการป้องกันตำแหน่งในโอลิมปิกฤดูร้อน (ในขณะที่ ซิม กวอนโฮ ได้รับรางวัลจากมวยปล้ำเกรกโก-โรมัน ใน ค.ศ. 1996 และ 2000 ที่ซึ่งเขาชนะในสองรุ่นน้ำหนักที่ต่างกัน) รวมถึงได้รับสองเหรียญทองในประเภทบุคคลภายในกีฬาโอลิมปิกครั้งเดียวกัน และเป็นผู้ชนะกีฬาโอลิมปิกสามครั้งติดต่อกัน (ในขณะที่ คิม ซูนยอง ได้รับรางวัลเหรียญทอง, เหรียญเงิน และเหรียญทองแดงตามลำดับในกีฬายิงธนู ใน ค.ศ. 1988, 1992 และ 2000 แต่ก็ไม่ได้ต่อเนื่องกันในกีฬาโอลิมปิก)
Picene
เลื้อยทะลวง 20,000 โยชน์
เลื้อยทะลวง 20,000 โยชน์  ภาพยนตร์ไซไฟแอ็คชั่นระทึกขวัญสัญชาติอเมริกัน ในปี ค.ศ. 1998
ทะเลจีนใต้เป็นดินแดนลี้ลับที่ไม่ได้รับการสำรวจ เรือที่ผ่านไปมาบริเวณนี้มักหายไปอย่างไร้ร่องรอยอยู่บ่อย ๆ ท่ามกลางพายุที่โหมซัด พินนิแกน กัปตันเรือรับจ้างต้องพาคนกลุ่มหนึ่งที่ไม่ทราบที่มาที่ไป นำโดย ฮันโนเฟอร์ ไปยังจุด ๆ หนึ่ง ซึ่งเป็นเรือสำราญลำใหญ่ที่เพิ่งออกแล่นทะเลเป็นครั้งแรก ฮันโนเฟอร์ หัวหน้าได้แสดงตัวว่าต้องการปล้นเรือ ด้วยหัวรบนิวเคลียร์ และได้บังคับพินนิแกนพร้อมกับลูกเรือทั้งหมดให้ทำตาม
เมื่อทั้งหมดขึ้นไปบนเรือ ปรากฏว่าไม่พบใครอยู่เลย และพบแต่ซากปรักหักพัง เมื่อออกสำรวจก็พบกัปตัน, เจ้าของเรือ และทริลเลี่ยน ผู้โดยสารสาวที่ถูกจับขังไว้ในฐานะหัวขโมย กักตัวเองอยู่ในห้องนิรภัย แคนตัน เจ้าของเรือได้ระล่ำระลักถึงสัตว์ประหลาด ที่เป็นหนอนทะเลขนาดยักษ์ที่โจมตีใส่ ก่อนที่มันจะกลับมากินทุกคนให้เกลี้ยง
"Deep Rising" เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1998 จากการกำกับและเขียนบทของ สตีเฟน ซอมเมอร์ส ผู้กำกับฯชาวอเมริกัน จากการผลิตของ ฮอลลีวู้ดพิคเจอร์ส บริษัทในเครือของ วอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์ส และซิดนีย์พิคเจอร์ส
และได้ทีมงานผลิตวิชวลเอฟเฟกต์ที่มีชื่อเสียง จากบริษัท ดรีมเควสท์อิมเมจส์ คือ ร็อบ บ็อทเทิน ที่เคยได้รับรางวัลออสการ์สาขานี้มาแล้ว จาก "Total Recall" ในปี ค.ศ. 1990 ร่วมกับ ไมเคิล เซีย ที่มีผลงานมาแล้วกับภาพยนตร์หลายเรื่องของเจมส์ คาเมรอน และ "Armageddon"
แต่เมื่อภาพยนตร์ออกฉายแล้ว กลับประสบความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงทั้งรายได้และเสียงวิจารณ์
สัตว์ลึกลับวิทยา
วิทยาสัตว์ประหลาด
พระธรรมกันดารวิถี
ประชุมกฎหมายแพ่ง
ประชุมกฎหมายแพ่ง  เป็นประชุมข้อเขียนทางนิติศาสตร์ซึ่งจักรพรรดิยุสตินิอานุสที่ 1 จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออก มีพระราชโองการให้รวบรวมและเผยแพร่ตั้งแต่ ค.ศ. 529 ถึง ค.ศ. 534 มักเรียกกันว่า ประชุมกฎหมายจัสติเนียน (Code of Justinian) แต่อันที่จริงแล้วชื่อนี้เป็นเพียงชื่อภาคแรกของประชุมกฎหมายจากทั้งหมดสี่ภาค คือ "ประชุมกฎหมาย (Codex)" เลือกเอาพระราชบัญญัติบางฉบับมาประมวลไว้, "ประชุมคำวินิจฉัย (Digest)" เลือกเอาคำวินิจฉัยของศาลและงานเขียนของนักนิติศาสตร์มาประมวลไว้, "ประชุมตำรา (Institutiones)" เป็นตำราเรียนกฎหมาย และ"ประชุมกฎหมายใหม่ (Novellae)" เลือกเอาพระราชบัญญัติที่ตราขึ้นใหม่หลังจากเผยแพร่สามภาคแรกไปแล้วมาประมวลไว้ ประชุมกฎหมายแพ่งนี้ แม้บางส่วนมีลักษณะเป็นหนังสือเรียน แต่ก็มีผลเป็นกฎหมายทั้งสิ้น
พระเจ้าจัสติเนียนทรงตั้งคณะกรรมการขึ้นคณะหนึ่งให้ประชุมกฎหมายข้างต้น มีตุลาการทริโบเนียน (Tribonian) เป็นประธาน และมีอำนาจตรวจแก้ข้อความที่ประชุมกันไว้นั้นด้วย อย่างไรก็ดี คณะกรรมการจะได้แก้ไขเพิ่มเติมเนื้อหาต้นฉบับไปมากน้อยเท่าไรนั้นไม่อาจทราบได้ เพราะไม่มีต้นฉบับหลงเหลืออีก ประชุมกฎหมายแพ่งเขียนและเผยแพร่เป็นภาษาละตินซึ่งเป็นภาษาราชการในครั้งนั้น แม้ว่าภาษาที่แพร่หลายยิ่งกว่าในหมู่พ่อค้าประชาชนคือภาษากรีกก็ตาม
ประชุมกฎหมายแพ่งนี้ใช้บังคับมายาวนานเท่าไรและในแห่งหนตำบลใดบ้างนั้นมิอาจทราบได้เช่นกัน แต่เท่าที่ทราบ ในยุคมืดไม่มีการใช้ประชุมกฎหมายแพ่งเป็นการทั่วไป ต่อมาในมัชฌิมยุค ผู้คนทั้งฆราวาสและสงฆ์จึงเริ่มสนใจประชุมกฎหมายแพ่งอีกครั้ง โดยรับประชุมกฎหมายนั้นเข้ามาเป็นกฎหมายเอกชนของพวกตน ส่วนเนื้อหาในทางกฎหมายมหาชนนั้นยังไม่เป็นที่ยอมรับกัน ประชุมกฎหมายแพ่งที่ได้รับการรื้อฟื้นเป็นกฎหมายเอกชนนี้เองกลายเป็นรากฐานแห่งระบบซีวิลลอว์ ทั้งยังเป็นพื้นแห่งกฎหมายศาสนจักร ถึงขนาดที่มีคำกล่าวว่า "พระศาสนจักรอยู่ได้เพราะกฎหมายโรมัน" (ecclesia vivit lege romana) ส่วนระบบคอมมอนลอว์นั้นรับอิทธิพลประชุมกฎหมายแพ่งน้อยมาก แต่หลักการพื้นฐานบางประการยังดำรงอยู่ในกฎหมายนอร์ม็องดี เช่น เรื่องสัญญา และเรื่องกฎหมายลายลักษณ์อักษรกับกฎหมายจารีตประเพณี ขณะที่ในระดับโลกนั้น ประชุมกฎหมายแพ่งมีบทบาทสำคัญต่อกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมือง และภาคทั้งสี่ของประชุมกฎหมายแพ่งยังเป็นพื้นฐานนิติประเพณีตะวันตกด้วย
ประชุมกฎหมายจัสติเนียน
ประมวลกฎหมายจัสติเนียน
ประมวลกฎหมายพระเจ้าจัสติเนียน
Corpus Juris Civilis
Corpus Iuris Civilis
พระเจ้าจัสติเนียนที่ 1
Code of Justinian
พระนางมหาปชาบดี
Justinianic code
Justinian Code
Justinian's Code
ชีวิตของพระแม่มารี
มหาวิทยาลัยหลวง
มหาวิทยาลัยหลวง (Imperial University) อาจหมายถึง
มหาวิทยาลัยจักรวรรดิ
อูรีออล รูเมว
อูรีออล รูเมว บีดัล (; เกิดวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับฌิโรนา สโมสรในลาลิกา
มหาวิทยาลัยคิวชู
ระดับการปกครองของอังกฤษ
พระธรรมโยชูวา
มาร์โก มาริน
มาร์โก มาริน  เกิดวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1989 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันได้ลงเล่นให้กับอัลอะฮ์ลี ในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก โดยเล่นในตำแหน่ง ปีก และ กองกลางตัวรุก จากสไตล์ของมาริน แฟนบอลและสื่อต่างๆ ได้ขนานนามว่าเป็นเมสซีแห่งเยอรมัน เพราะมีสไตล์การเล่นเหมือน ลิโอเนล เมสซิ ของ บาร์เซโลนา
Imperial University
พระธรรมนางรูธ
เซซาร์ อัซปิลิกูเอตา
เซซาร์ อัซปิลิกูเอตา ตังโก (, ; เกิดวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็กขวา และเซ็นเตอร์แบ็ก รวมถึงยังเป็นกัปตันให้กับ ในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติสเปน
อัซปิลิกูเอตา เริ่มต้นอาชีพกับทีมเยาวชนของเซอา โอซาซูนา ในปี 2001 เขาถูกเลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในอีกหกปีถัดมา  เขาลงเล่นในลาลิกาสามฤดูกาลก่อนย้ายไปมาร์แซย์ ในปี 2010 เขาช่วยให้ทีมชนะเลิศกุปเดอลาลีก และทรอเฟเดช็องปิยง 2 สมัย เขาย้ายไปเชลซีในฤดูร้อนปี 2012 เขาพาทีมชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกในฤดูกาลแรก รวมถึงพรีเมียร์ลีก และฟุตบอลลีกคัพ ในปี 2015 ปัจจุบันเขาลงเล่นมากกว่า 400 นัดให้กับทีม ทำให้เป็นผู้ที่ลงเล่นสูงสุดเป็นลำดับที่ 8 ในประวัติศาสตร์สโมสร และเป็นนักเตะที่ไม่ใช่ชาวอังกฤษที่ลงเล่นสูงสุดให้กับทีมรองจากแปเตอร์ แช็ค เขาเป็นกัปตันของทีมชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก 2019 และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2021
อัซปิลิกูเอตา ยังลงเล่นให้กับทีมขาติสเปนระดับเยาวชนมากถึง 55 นัด เขาชนะเลิศการแข่งขันชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปกับชุดอายุไม่เกิน 17 ปี ในปี ค.ศ. 2007 และกับชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ในปี ค.ศ. 2011 เขาลงเล่นครั้งแรกกับทั้งทีมชุดใหญ่ในปี 2013 เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดที่ไปแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 และ 2018 รวมถึงฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และ 2020
เอ็งรีกึ อีลารียู
เอ็งรีกึ อีลารียู ไมแรลึช ซังไปยู  หรือที่รู้จักกันในชื่อ อีลารียู เกิดวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1975 เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวโปรตุเกส เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู
มหาวิทยาลัยหลวง (ญี่ปุ่น)
มหาวิทยาลัยหลวง  เป็นชื่อเรียกมหาวิทยาลัยเก้าแห่งที่จักรวรรดิญี่ปุ่นจัดตั้งขึ้นในช่วง ค.ศ. 1886–1939 เจ็ดแห่งอยู่ในญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่ (ปัจจุบัน คือ ญี่ปุ่น), หนึ่งแห่งอยู่ในเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น (ปัจจุบัน คือ เกาหลีใต้), และอีกหนึ่งแห่งอยู่ในไต้หวันภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น (ปัจจุบัน คือ ไต้หวัน) รัฐบาลจักรวรรดิญี่ปุ่นบริหารมหาวิทยาลัยดังกล่าวจนสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง ปัจจุบัน มักเรียกมหาวิทยาลัยเหล่านี้ว่า อดีตมหาวิทยาลัยหลวง (旧帝国大学) และถือเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำของญี่ปุ่น เทียบเท่าไอวีลีก (Ivy League) ในสหรัฐ และซีไนน์ลีก (C9 League) ในจีน ส่วนสโมสรศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยดังกล่าวเรียกว่า กากูชิไก (学士会)
National Seven Universities
หน่วยพันธุกรรม
ฟ่านหลี่
ฟ่านหลี่  บุคคลในประวัติศาสตร์จีน เป็นกุนซือของเยว่อ๋องโกวเจี้ยนแห่งรัฐเยว่ (越国) เกิดในช่วงปลายยุคชุนชิว ภายหลังรบชนะรัฐอู๋ (吴国) ได้ออกจากราชการและได้เปลี่ยนชื่อเป็น เถาจูกง  และได้ทำธุรกิจจนประสบความสำเร็จ จนได้รับการขนานนามว่าเป็น เทพเจ้าแห่งการค้า ในเวลาต่อมา
เดิมฟ่านหลี่เป็นชาวรัฐฉู่ แต่เนื่องจากเมื่อขณะที่รับราชการอยู่ในรัฐฉู่นั้น ตนไม่มีโอกาสได้แสดงความสามารถ มารดาของฟ่านหลี่จึงได้แนะนำให้พบกับขุนนางรัฐเยว่ ภายหลังได้ทำงานรับใช้เยว่อ๋องโกวเจี้ยน และได้มีโอกาสแสดงความสามารถในการวางแผนรบชนะรัฐอู๋ ที่มารุกรานโดย อู๋อ๋องเหอหลวี ที่มีกำลังพลมากกว่าทำให้ได้รับความไว้วางใจแต่งตั้งให้เป็นกุนซือใหญ่รัฐเยว่ ภายหลังอู๋อ๋องเหอหลวีสิ้นพระชนม์เนื่องจากได้รับบาดเจ็บจากการสู้รบ ก่อนสิ้นพระชนม์ได้มอบอำนาจให้อู๋จื่อซีแต่งตั้งอู๋อ๋องคนต่อไปทำให้เกิดศึกสายเลือดภายในรัฐอู๋ โดยผลสุดท้ายอู๋จื่อซีอำมาตย์รัฐอู๋ได้แต่งตั้งอู๋อ๋องฟูไชเป็นจ้าวรัฐ เยว่อ๋องโกวเจี้ยนจึงคิดทำศึกเนื่องจากคิดว่าหากปล่อยรัฐอู๋ต่อไปจะเป็นภัยแก่รัฐเยว่ในภายภาคหน้า โดยไม่ฟังคำทัดทานของฟ่านหลี่ จนพบกับความพ่ายแพ้ เยว่อ๋องโกวเจี้ยนต้องตกไปเป็นทาสของอู๋อ๋องฟูไช 3 ปีถัดมา เยว่อ๋องโกวเจี้ยนได้รับการปล่อยตัวเนื่องจากโกวเจี้ยนได้ออกอุบายแสร้งยอมจงรักภักดีให้อู๋อ๋องฟูไชพอใจ เมื่อกลับสู่รัฐเยว่ เยว่อ๋องโกวเจี้ยนก็วางแผนที่จะกู้ชาติทันที โดยมีฟ่านหลี่เป็นกุนซือคอยให้คำปรึกษา จนสามารถเอาชนะรัฐอู๋ได้ในเวลาต่อมา
ฟ่านหลี่ได้เขียนหนังสือที่เป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษเรื่อง "Golden Rules of Business Success"  โดยภายในหนังสือมีเนื้อหารวบรวมหลักของการค้าขายเป็นกฎทอง 12อย่างที่พึงกระทำ และ กฎทอง 12อย่างที่ควรเลี่ยง ดังนี้
กฎทอง 12อย่างที่พึงกระทำ:
ทักษะในการดูคน. ต้องรู้จักนิสัยใจคอของบุคคลจากประสบการณ์
ทักษะในการจัดการคน. ไม่ควรสร้างโอกาสที่จะทำให้เกิดอคติ
ทักษะในการมุ่งเน้นธุรกิจ. มีจุดมุ่งหมายในชีวิตและธุรกิจ ไม่ตามผู้อื่น
ทักษะในการจัดการ. การนำเสนอสินค้าที่ไม่เป็นระเบียบไม่ดึงดูดลูกค้า
ทักษะในการประยุกต์. จงแน่ใจว่าคุณตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว การลังเลจะทำให้เสียโอกาสทางธุรกิจ
ทักษะการควบคุมเงิน. ห้ามให้ลูกหนี้ค้างชำระ จงแน่ใจว่าคุณสามารถเก็บหนี้ที่เป็นของคุณได้
ทักษะการใช้คนให้ถูกงาน. การจัดสรรงานโดยให้ดูตามความสามารถของบุคคล จะก่อให้เกิดประโยชน์ตอบแทนมากที่สุด
ทักษะในการสื่อสารและการตลาด. คุณต้องสามารถทำให้ลูกค้ารู้ถึงคุณค่าของสินค้า
ทักษะในการเลือกสินค้าอย่างชาญฉลาด. ใช้วิจารณญาณที่ดีที่สุดของคุณในการแสวงหาสินค้า
ทักษะในการวิเคราะห์โอกาสและภัยคุกคามทางการตลาด. จงรู้จักวิจัยตลาดก่อนซื้อและขายสินค้าทุกครั้ง
ทักษะในการประพฤติตัวเป็นแบบอย่าง. จงทำตัวตามกฎและมาตรฐาน เพื่อให้เกิดความเป็นหนึ่งและความน่าเชื่อถือ
ทักษะในการสร้างวิสัยทัศน์ในการลงทุน. รู้จักแนวโน้มและวงจรของตลาด วิเคราะห์ปัจจัยเสี่ยงและผลตอบแทนก่อนจะลงทุน
กฎทอง 12อย่างที่ควรเลี่ยง :
ห้ามตระหนี่ถี่เหนียว. ไม่ปฏิเสธความช่วยเหลือด้วยความไร้มนุษยธรรม
ห้ามลังเล. จงมั่นใจที่จะตามล่าหาโอกาส และเวลาเป็นสิ่งสำคัญ
ห้ามมือใหญ่ใจโต. ไม่จำเป็นที่จะต้องสิ้นเปลืองเพื่อสร้างความประทับใจ
ห้ามคดโกง. ความซื่อสัตย์เท่านั้นคือพื้นฐานของธุรกิจ ที่จะไม่ทำให้ใครต้องเจ็บปวด
ห้ามช้าในการจัดเก็บหนี้. การไม่ใส่ใจเก็บหนี้จะทำให้ธุรกิจขาดสภาพคล่อง
ห้ามลดราคาอย่างไม่มีเหตุผล. มันจะกลายเป็นแค่สงครามราคาที่ทุกฝ่ายจะเป็นผู้พ่ายแพ้
ห้ามตามผู้อื่น. ตรวจสอบให้แน่ใจว่าจริงไม่ใช่แค่เป็นส่วนหนึ่งของกระแสนิยม
ห้ามสวนกระแสธุรกิจ. ทุกสิ่งมีขึ้นก็ต้องมีลงเป็นวัฏจักร
ห้ามยึดติดหัวโบราณ. ทำตัวให้ทันกับทุกสถานการณ์ ตรวจสอบสิ่งใหม่ๆเสมอ
ห้ามซื้อเกินวงเงิน. เครดิตไม่ใช่ใบอนุญาตที่จะทำให้ใช้จ่ายได้อย่างบ้าคลั่ง
ห้ามเก็บทุนสำรองไว้น้อยเกินไป (เก็บเงินทุนสำรองให้มั่นคง). เมื่อธุรกิจชะงัก ธุรกิจของคุณจะยังขยายตัวต่อได้ในขณะที่ธุริกจอื่นปิดตัวลง
ห้ามรับรองสินค้าสุ่มสี่สุ่มห้า. ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคู่ค้ายังผลิตสินค้าได้ตามมาตรฐานอยู่เสมอ
โดริ ซะกุระดะ
โดริ ซะกุระดะ  เป็นนักร้อง นักแสดง และนายแบบ ชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1991 อยู่สังกัดค่าย amuse
Dori Sakurada
ซากุราดะ โดริ
เนฟทีส
เนฟทีส (Nephthys) ธิดาของ เทพเกบ และ เทพีนัต เป็นเทพประจำบ้านและเป็นผู้นำวิญญานไปนรก
เป็นผู้หญิงสวมมงกุฎรูปทรงบ้านและตะกร้า
เทศบาลตำบลสตึก
เทศบาลตำบลสตึก ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำมูล ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดบุรีรัมย์ 40 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 18 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 2 ตำบล ได้แก่ตำบลนิคม (บางส่วน) และตำบลสตึก (บางส่วน) ได้รับการยกฐานะจากสุขาภิบาลสตึก ตาม พ.ร.บ. เปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542
101 ดัลเมเชียนส์
101 ดัลเมเชียนส์ (101 Dalmatians) อาจหมายถึง
เอพิงก์
เอพิงก์  เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ สังกัดค่ายไอเอสทีเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี ค.ศ. 2011 ประกอบไปด้วยสมาชิกจำนวนห้าคนคือ พัก โช-รง, ยุน โบ-มี, จ็อง อึน-จี, คิม นัม-จู และโอ ฮา-ย็อง (ในอดีตมีสมาชิกเจ็ดคน อีกสองคนคือ ฮง ยู-กย็อง ออกจากวงในเดือนเมษายน ปี 2013 และ ซน นา-อึน ที่ตัดสินใจไม่ต่อสัญญาใน ปี 2021 และออกจากวงในปี 2022 เพื่อมุ่งมั่นกับการแสดงมากขึ้น
เอพิงก์เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2554 ด้วยเอกซ์เทนเดดเพลย์ชื่อ "เซเวนสปริงส์ออฟเอพิงก์" พร้อมกับเพลงไตเติล "ไอโดนต์โนว์" ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 พวกเธอได้เปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นด้วยเพลง "โนโนโน" ในภาษาญี่ปุ่น เอพิงก์ได้รับรางวัลมากมาย รวมไปถึงรางวัลโกลเดนดิสก์อะวอดส์, โซลมิวสิกอะวอดส์ และเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ สำหรับรางวัลในรายการเพลงของเอพิงค์ พวกเธอชนะครั้งแรกในรายการ "เอ็ม เคานต์ดาวน์" เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2555 ด้วยเพลง "มายมาย" จากอีพีชุดที่สอง "สโนว์พิงค์"
เด็กฝึกคนแรกได้เปิดตัวเป็นสมาชิกวงเกิร์ลกรุ๊ปใหม่ของค่ายคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์คือ ซน นา-อึน ที่ได้ร่วมงานกับนักร้องร่วมค่าย วงบีสต์ ในมิวสิควีดิโอเพลง "ซุม" (숨; "Breath"), "Beautiful" และ "นีกาเชอิลโชฮา" (니가 제일 좋아; "I Like You the Best") ในช่วงปลายปี 2553 สมาชิกคนที่สองที่เปิดตัวคือหัวหน้าวง พัค โช-รง ที่ปรากฏตัวในตอนจบของมิวสิควิดีโอเพลง "Shock" เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นของวงบีสต์ ต่อมาได้มีการเปิดเผยว่าวงเกิร์ลกรุ๊ปใหม่จะอยู่ภายใต้การจัดการของเอคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งเป็นบริษัทลูกของคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ และในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ทางเอคิวบ์ได้เปิดทวิตเตอร์และได้มีการเปิดเผยสมาชิกคนที่สามของวงคือ โอ ฮา-ยอง ส่วนจอง อึน-จี ได้เปิดตัวในฐานะสมาชิกของวงคนที่ 4 ผ่านทางทวิตเตอร์ของเอคิวบ์โดยได้มีการโพสวิดีโอที่อึนจีร้องเพลง "Love You I Do" ของเจนนิเฟอร์ ฮัดสัน ส่วนฮง ยู-คยองก็ได้เปิดตัวผ่านทางทวิตเตอร์ผ่านทางวิดีโอซึ่งเธอแสดงความสามารถในการเล่นเปียโน สมาชิกของวงสองคนสุดท้ายที่เปิดตัวผ่านทวิตเตอร์คือยุน โบ-มีและคิม นัม-จู
รายการเรียลลิตีโชว์ "เอพิงก์นิวส์" ซึ่งได้ถ่ายทำบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับวงเอพิงก์ก่อนการเปิดตัวโดยออกอากาศทางช่องเคเบิล เทรนด์อี โดยในฤดูกาล 1 จะมีดารานักร้องที่มีชื่อเสียงมาผู้ประกาศข่าว เช่น จี.น่า, มาริโอ, ซึงโฮแห่งวงเอ็มแบล็ก และ จี.โอ, บีสต์, โฟร์มินิต, ช็อง จิน-อุน วงทูเอเอ็ม, ซ็องกยูและซ็องจงแห่ง วง อินฟินิต, ซ็อนฮวา และฮโยซ็อง วงซีเครต
พ.ศ. 2554 การเปิดตัวของ Apink.
14 เมษายน พ.ศ. 2554 ออกเพลงวันแรก ขึ้นชาร์ตท็อป 10
เอพิงค์ '몰라요 (I don't know) ' ในวันที่ 18 เมษาที่ผ่านมา ผ่านทางเว็บไซต์หลักของพวกเธอ ขึ้นมาอยู่ในชาร์ตท็อป 10 ตั้งแต่วันแรกที่ออกเพลง เพลงอินโทรของพวกเธออย่าง ‘Seven Springs of A Pink’ ก็ได้ผู้สนับสนุนอย่าง จี.น่า มาช่วย และยังได้ซุปเปอร์ชังแด นักแต่งเพลงมืออาชีพมาร่วมแต่งเพลงหลัก '몰라요 (I don't know) ' และยังมีนักแต่งเพลงชื่อดังมาร่วมทำงานให้กับอัลบั้มนี้อีกมากมาย พวกเธอยังได้มีส่วนร่วมในมิวสิกวิดีโอขอวงบีสต์ ในเพลง 'Beautiful'
เอพิงก์ เปิดตัวเอ็มวีไตเติล 'I Don't Know' ร่วมด้วย อีกีกวัง แห่งวงบีสต์ ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2554 เที่ยงคืนตรงเอพิงก์ได้เปิดตัวอัลบั้มเดบิวต์ Seven Springs of A PINK' ผ่านทางเว็บไซต์ฟังเพลงออนไลน์เป็นครั้งแรก และในเวลา 10 โมงเช้าวันเดียวกัน พวกเธอก็ได้เปิดตัวมิวสิกวิดีโอผ่านทางเว็บไซต์หลัก ผลงานมินิอัลบั้มชุดแรก เพลงเป็นผลงานประพันธ์ของซุปเปอร์ชังไต (슈퍼창따이)
21-24 เมษายน พ.ศ. 2554 เอพิงก์ได้เปิดตัวบนเวที M! Countdown, Music Bank, Music Core, Inkigayo
พ.ศ. 2555 : อูว์นาเน.
19 เมษายน ปี พ.ศ. 2555 พวกเธอได้ออกเพลง 'April 19th' เพื่อเป็นการขอบคุณแฟนๆที่สนับสนุนกันมาถึง 1 ปีเต็ม