pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คำว่า "การลงคะแนนแบบพิสัย" (range voting) ใช้ในการอธิบายทฤษฎีเลือกตั้งที่ผู้ลงคะแนนสามารถให้คะแนนเป็นจำนวนจริงภายในช่วงพิสัย [0,1] ซึ่งง่ายต่อการวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ แต่เกณฑ์วัดนี้ไม่สามารถใช้ได้ในทางปฏิบัติจริงในการเลือกตั้ง และสามารถประมาณการลงคะแนนได้หลายหลายวิธี เช่น การใช้แถบเลื่อนในคอมพิวเตอร์ เป็นต้น
สมมติว่าผู้ลงคะแนนจำนวน 100 คน ตัดสินใจให้คะแนนตั้งแต่ 0 ถึง 10 แก่แต่ละเมืองในแบบที่เมืองที่ชอบมากที่สุดได้ 10 คะแนน และเมืองที่ชอบน้อยสุดได้ 0 คะแนน โดยตัวเลือกอื่นๆ จะได้คะแนนเป็นสัดส่วนตามระยะห่างระหว่างเมือง
แนชวิลล์ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐตามความจริงนั้น ชนะไปในตัวอย่างนี้ อย่างไรก็ตาม หากผู้ลงคะแนนจากน็อกซ์วิลล์และแชตตานูกาให้คะแนนแนชวิลล์เป็นศูนย์ (เท่ากับเมมฟิส) และผู้ลงคะแนนกลุ่มนี้ให้คะแนนแชตตานูกาเป็น 10 ดังนั้นผู้ชนะในกรณีนี้คือ แชตตานูกา โดยชนะคะแนนที่ 508 ต่อ 428 (และ 484 คะแนนสำหรับเมมฟิส) ซึ่งจะทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าสำหรับผู้ลงคะแนนที่อาศัยอยู่ในเมืองเหล่านี้มากกว่าที่จะสะท้อนถึงความชอบจริงของพวกเขา และยังถือเป็นการลงคะแนนเชิงกลยุทธ์ ซึ่งกลยุทธ์นี้จะมีประสิทธิผลน้อยกว่าหากการนับคะแนนใช้คะแนนมัธยฐานแทน (ตามหลักการตัดสินแบบเสียงข้างมาก)
เพื่อเปรียบเทียบ หากใช้ระบบการลงคะแนนแบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด เมืองที่ได้รับเลือกคือเมมฟิสถึงแม้ว่าประชากรส่วนใหญ่จะลงความเห็นว่าเป็นตัวเลือกที่แย่ที่สุด แต่เนื่องจากผู้ลงคะแนนจำนวนถึงร้อยละ 42 ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าเมืองอื่นแต่ละเมือง หากใช้ระบบการลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที ผู้ชนะที่ได้คือน็อกซ์วิลล์ซึ่งเป็นตัวเลือกที่แย่ที่สุดอันดับสอง แต่เนื่องจากผู้สมัครแถบภาคกลางนั้นจะตกรอบก่อน (และผู้อาศัยในแชตตานูกาย่อมลงคะแนนให้กับน็อกซ์วิลล์มากกว่าแนชวิลล์) ในระบบคะแนนอนุมัติซึ่งผู้ลงคะแนนสามารถเลือกให้คะแนนให้สองเมืองที่ชอบที่สุด แนชวิลล์จะได้รับเลือกเพราะจะได้รับแรงสนับสนุนจากประชาชนในเมมฟิส หากใช้ระบบสองรอบจะทำให้เกิดรอบรันออฟระหว่างเมมฟิสกับแนชวิลล์ซึ่งแนชวิลล์จะเป็นผู้ได้รับเลือก
สถานีรถไฟธนบุรี (เดิม)
Range voting
ระบบการลงคะแนนแบบพิสัย
คามาซไทฟูน
คามาซไทฟูน  เป็นตระกูลยานยนต์เอ็มแรปหุ้มเกราะแบบมอดูลาร์อเนกประสงค์ของรัสเซีย ที่ผลิตโดยบริษัทคามาซ ผู้สร้างรถบรรทุกของรัสเซีย ซึ่งตระกูลไทฟูนเป็นส่วนหนึ่งของโครงการไทฟูนของรัสเซีย และในช่วงต้น ค.ศ. 2021 จำนวนไทฟูนในขบวนรถยนต์กองทัพรัสเซียมีมากกว่า 320 คัน ด้วยไทฟูน-เค
การพัฒนายานยนต์ตระกูล "ไทฟูน" เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2010 เมื่อรัฐมนตรีของกองทัพสหพันธรัฐรัสเซียอนุมัติโครงการ "การพัฒนายานยนต์ทางทหารของกองทัพสหพันธรัฐรัสเซียจนถึง ค.ศ. 2020" และเริ่มโครงการเอ็มแรปไทฟูน ส่วนใน ค.ศ. 2012 มีการลงนามสัญญาฉบับแรกระหว่างกระทรวงกองทัพรัสเซียและคามาซเพื่อซื้อไทฟูน
ไทฟูน 12 คันได้เข้าร่วมขบวนพาเหรดทหารในวันแห่งชัยชนะของรัสเซียใน ค.ศ. 2014 และการทดสอบของรัฐเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 2019
ข้อจำกัดได้ทำขึ้นตามการจัดประเภทเนโท สตาแนก 4569 ระดับ 3บี ซึ่งยานพาหนะนี้สามารถทนต่อการทำลายล้างด้วยอุปกรณ์ระเบิดแรงสูงที่มีน้ำหนัก 8 กก. ของทีเอ็นทีใต้เบาะรถยนต์ เนื่องจากเครื่องยนต์รัสเซียประเภทนี้ได้รับการเผยแพร่สู่สาธารณะเป็นครั้งแรก และมาตรฐานที่ยอมรับโดยทั่วไปสำหรับการจำแนกประเภทของการระเบิดที่ขาดหายไป ส่วนการป้องกันกระสุนสอดคล้องกับระดับที่สี่ ชุดรวมเซรามิกและเกราะเหล็ก ซึ่งป้องกันกระสุนเจาะเกราะขนาดลำกล้อง 14.5 × 114 มม. รวมถึงกระจกกันกระสุนหนา 128.5–129.0 มม. ที่มีความโปร่งใส 70 เปอร์เซ็นต์ พัฒนาโดย "แมจิสทรัล จำกัด" และทดสอบที่สถาบันวิจัยเหล็กกล้า ทนทานต่อการยิง 2 นัดในระยะห่าง 280–300 มม. ในปลอกกระสุนของปืนกลหนักเคพีวีที ด้วยความเร็วกระสุน 911 ม./วินาที ในทันทีที่สัมผัสกับกระจก ซึ่งกันกระสุนมากกว่าความต้องการสูงสุดสำหรับมาตรฐานกอสต์ที่มีอยู่ (กอสต์ อาร์ 51136 และกอสต์ อาร์ 50963) ซึ่งในระดับสูงสุด - กระสุนเจาะเกราะ บี-32 ขนาด 7.62 × 54 มม. จากปืนซุ่มยิงดรากูนอฟ ในระหว่างการผลิต บริษัท แมจิสทรัล จำกัด มุ่งเน้นไปที่สตาแนก 4569 มาตรฐานตะวันตกระดับ IV - รับประกันการป้องกันในปลอกกระสุนเจาะเกราะบี-32 ขนาด 14.5 × 114 มม. จากระยะทาง 200 ม. ด้วยความเร็วกระสุน 891–931 ม./วินาที ข้อจำกัดสามารถทนต่อกระสุน 30 มม. และมียางกันกระสุน 16.00อาร์20 เข้ากับการแทรกเปลี่ยนทิศทางคลื่นระเบิด พร้อมสูบลมอัตโนมัติและควบคุมแรงดันถึง 4.5 หน่วยความกดอากาศ ตลอดจนมีรูเปิดสำหรับการยิงจากอาวุธขนาดเล็ก, ปืนกลควบคุมจากระยะไกล โดยการรวมตัวกันกับรถตระกูลอื่น ๆ คือ 86 เปอร์เซ็นต์
ที่นั่งมีที่ยึดอาวุธส่วนบุคคล, เข็มขัดนิรภัย และพนักพิงศีรษะ พวกมันได้รับการติดตั้งกับส่วนที่นำมาประกอบหลังคาเพื่อลดแรงปะทะจากการโจมตีของทุ่นระเบิด/ระเบิด ภายในส่วนที่นำมาประกอบได้ติดตั้งชุดกรองเอฟวียูเอ-100เอ และเครื่องปรับอากาศ นอกจากนี้ บนหลังคามีช่องสำหรับหนีภัยในกรณีที่ยานพาหนะพลิกคว่ำ ส่วนการหย่อนลงได้ทำทางลาดที่ท้ายเครื่องหรือผ่านประตูด้านข้าง
การเฝ้าระวังและการสื่อสาร.
ในรถดังกล่าวมีระบบสารสนเทศและการควบคุมเพื่อการยุทธ์ (CICS) จีเอแอลเอส-ดี1เอ็ม เพื่อตรวจสอบและควบคุมการทำงานของเครื่องยนต์, คำนวณการหมุนของเครื่องจักร, ความลาดเอียง, ความเร็วบนถนน, ตำแหน่ง ฯลฯ ส่วนระบบกันสะเทือนแบบไฮโดรนิวเมติกอิสระช่วยให้ผู้ขับขี่เปลี่ยนความสูงของรถบนท้องถนนได้โดยใช้รีโมตคอนโทรลภายในระยะ 400 มม. ทั้งนี้ คามาซ-63968 ติดตั้งกล้องห้าตัวเพื่อสังเกตการณ์กองทหารและห้องคนขับ ส่วนห้องโดยสารมีจอแสดงผลแบบพับได้ ซึ่งแสดงสถานะของรถ และสังเกตการณ์ภายนอก
ตระกูลขับเคลื่อน 4 ล้อ.
คามาซ 5388 - ห้องคนขับแชสซีหุ้มเกราะขับเคลื่อน 4 ล้อ
คามาซ 5388 - รถลำเลียงพลหุ้มเกราะขับเคลื่อน 4 ล้อ
คามาซ 53888 - รถบรรทุกหุ้มเกราะขับเคลื่อน 4 ล้อ
ตระกูลขับเคลื่อน 6 ล้อ.
คามาซ 6396 - ห้องคนขับแชสซีหุ้มเกราะขับเคลื่อน 6 ล้อ
คามาซ 6396 - รถบรรทุกหุ้มเกราะขับเคลื่อน 6 ล้อ
คามาซ 63968 - รถลำเลียงพลหุ้มเกราะขับเคลื่อน 6 ล้อ
ตระกูลขับเคลื่อน 8 ล้อ.
คามาซ 6398 - ห้องคนขับแชสซีหุ้มเกราะขับเคลื่อน 8 ล้อ
คามาซ 6398 - รถบรรทุกหุ้มเกราะขับเคลื่อน 8 ล้อ
คามาซ 63988 - รถลำเลียงพลหุ้มเกราะขับเคลื่อน 8 ล้อ
สิ่งที่พัฒนาแตกออกมา.
คามาซ-63969.
รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ (APC) สะเทินน้ำสะเทินบกขับเคลื่อน 6 ล้อ ลำตัวแข็ง พร้อมติดตั้งสถานีอาวุธควบคุมระยะไกล
Kamaz Typhoon
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ 2564
ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ 2564 (หรือ ไดกิ้นไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ ด้วยเหตุผลด้านการสนับสนุน) เป็นการแข่งขันไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพครั้งที่ 5 ซึ่งเป็นการพบกันระหว่างทีมชนะเลิศไทยลีกฤดูกาลที่ผ่านมาอย่างบีจี ปทุม ยูไนเต็ดกับทีมชนะเลิศช้างเอฟเอคัพฤดูกาลที่แล้วอย่างสิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด บีจี ปทุมเข้าร่วมแข่งขันในรายการนี้เป็นครั้งแรก หลังจากที่พวกเขาเคยแพ้บุรีรัมย์ ยูไนเต็ดในการแข่งขันชื่อเดิมอย่างฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. ในปี 2558 ในขณะที่สิงห์ เชียงรายซึ่งเป็นแชมป์เก่า เข้าร่วมแข่งขันในรายการนี้เป็นครั้งที่ 4 ติดต่อกัน โดยในครั้งล่าสุด พวกเขาเอาชนะการท่าเรือ 2–0 เกมจะแข่งขันแบบไม่มีผู้ชมในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปีในอำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ และจะถ่ายทอดสดทางททบ. 5 และเอไอเอสเพลย์
เนื่องจากสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ทำให้ไม่สามารถใช้สนามแข่งขันที่ตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลซึ่งเป็นพื้นที่ควบคุมสูงสุดตามที่ ศบค. ประกาศได้ ในตอนแรก มีแผนจะแข่งขันกันที่เขากระโดง สเตเดียมในจังหวัดบุรีรัมย์ซึ่งไม่ใช่พื้นที่ควบคุมสูงสุด แต่ต่อมาได้เปลี่ยนไปแข่งขันที่สนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปีในจังหวัดเชียงใหม่เพื่อความสะดวกในการเดินทางของทั้งสองสโมสร นับเป็นครั้งแรกของรายการที่จัดการแข่งขันนอกกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ปัจจุบันสนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปีเป็นสนามเหย้าของเชียงใหม่ ยูไนเต็ด ในอดีต เคยเป็นสนามเหย้าของเชียงใหม่ เอฟซีและทีทีเอ็ม เชียงใหม่ นอกจากนี้ ยังเคยเป็นสนามหลักในซีเกมส์ 1995 ที่เชียงใหม่เป็นเจ้าภาพ และเคยใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลบางนัดในเอเชียนเกมส์ 1998 เดิมทีสนามแห่งนี้เคยจะใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2020 แต่ได้ถูกยกเลิกไปเนื่องจากแผนการปรับปรุงสนามล่าช้า
บีจี ปทุม ยูไนเต็ด ชนะเลิศไทยลีก ฤดูกาล 2563–64 หลังจากที่เปิดสนามลีโอสเตเดียมชนะสุโขทัย 2–0 เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2564 ทำให้บีจี ปทุม ยูไนเต็ดมีคะแนนห่างจากอันดับสอง ณ ขณะนั้นอย่างบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดถึง 19 คะแนน จึงทำให้บีจี ปทุม ยูไนเต็ดเป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันไทยลีกฤดูกาลนั้น ทั้งที่ยังเหลือการแข่งขันอีก 6 นัด นับเป็นการชนะเลิศครั้งแรกของสโมสรและเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลไทย นอกจากนี้ยังเป็นสโมสรฟุตบอลทีมแรกของไทยที่เคยตกชั้น แล้วกลับมาชนะเลิศลีกสูงสุดได้สำเร็จอีกด้วย บีจี ปทุม ยูไนเต็ดไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพมาก่อน แต่พวกเขาเคยเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. ในปี 2558 จากการเป็นผู้ชนะเลิศไทยเอฟเอคัพในฤดูกาลก่อนหน้า อย่างไรก็ตาม พวกเขาพลาดโอกาสคว้าแชมป์รายการแรกของฤดูกาลหลังจากที่แพ้บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ผู้ชนะเลิศไทยพรีเมียร์ลีกฤดูกาลที่แล้ว ด้วยผล 0–1
สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด ชนะเลิศช้าง เอฟเอคัพ 2563–64 ด้วยการดวลจุดโทษชนะชลบุรี 4–3 หลังจากที่เสมอกันในช่วงต่อเวลาพิเศษ 1–1 ในรอบชิงชนะเลิศที่ทรูสเตเดียม เมื่อวันที่ 11 เมษายน 2564 ทำให้สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ดชนะเลิศไทยเอฟเอคัพเป็นสมัยที่ 3 จาก 4 ปีหลังสุด สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ดจะเข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพเป็นครั้งที่ 4 ติดต่อกัน โดย 3 ครั้งก่อนหน้านี้ พวกเขาชนะบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดในปี 2561 แต่ก็ถูกบุรีรัมย์ล้างแค้นได้ในปี 2562 ก่อนที่จะชนะการท่าเรือในปี 2563
ทั้งสองทีมเคยพบกันในนัดชิงชนะเลิศของฟุตบอลถ้วยในประเทศมาแล้วหนึ่งครั้งในโตโยต้า ลีกคัพ 2561 ซึ่งสิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ดเป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ 1–0 จากประตูชัยของวิลเลียม เอนรีเก นับเป็นแชมป์ไทยลีกคัพสมัยแรกของสโมสร ส่วนบีจี ปทุม ยูไนเต็ดเกือบได้ประตูตีเสมอจากลูกโทษของอาเรียล โรดรีเกซ แต่ถูกฉัตรชัย บุตรพรมเซฟได้
จินตมณีมนเทียร (เถอูร์)
จินตามณี
จินตามณี (สันสกฤต; เทวนาครี: चिंतामणि; จีน: 如意寶珠; พินอิน: "Rúyì bǎozhū"; โรมาจิ: "Nyoihōju") หรือ จินดามณี หรือ จินตมณี หมายถึงรัตนชาติที่สามารถประทานพรให้สมหวังได้ ปรากฏในธรรมเนียมต่าง ๆ ของทั้งศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู บ้างเปรียบจินตามณีกับหินนักปราชญ์ในวิชาเล่นแร่แปรธาตุของตะวันตก
ในคติศาสนาพุทธเชื่อว่าผู้ครอบครองจินตามณีคือพระโพธิสัตว์สององค์ พระอวโลกิเตศวร และ พระกษิติครรภะ ในจารีตทิเบตปรากฏจินตามณีอยู่บนหลังของม้าวายุในธงสวดมนต์ของทิเบต. และปรากฏอยู่ในครอบครองของพระพุทธเจ้าองค์ต่าง ๆ
ในศาสนาฮินดูมักปรากฏเชื่อมโยงกับพระวิษณุและพระคเณศ หากปรากฏในครอบครองของพระวิษณุจะเรียกว่ากาวสตูภมณี (Kaustubha Mani) หรือหากปรากฏบนหน้าผากของพญานาคจะเรียก นาคมณี (Naga Mani) ใน "โยควสิสถะ" ซึ่งเขียนขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 มีบรรยายถึงเรื่องราวของจินตามณี ส่วน "วิษณุปุราณะ" มีการเอ่ยถึง "สยมันตกามณี" ซึ่งเป็นมณีที่จะนำความรุ่งโรจน์มาแก่ผู้ถือครอง
คิชโชเต็งหรือพระลักษมีในคติญี่ปุ่นและชินโตมักปรากฏถือจินตามณีในมือเช่นกัน
จินตมณี
Cintamani
เซบิลย์
เซบิลย์ (Sebilj) เป็นน้ำพุแบบออตโตมัน ("เซบิล") ใจกลางจัตุรัสบาชชาร์ชิยาในซาราเยโว สร้างขึ้นโดยเมห์เม็ด ปาชา คูคาวีซา (Mehmed Pasha Kukavica) ในปี 1753 ต่อมาถูกย้ายที่ตั้งโดยสถาปนิก อาเล็กซานเดอร์ วิตเต็ก ในปี 1891
ของจำลอง.
ปรากฏเซบิลย์แห่งซาราเยโวจำลองในเบอร์มิงแฮม ซึ่งสร้างขึ้นโดยโครงการร่วมของศิลปินและผู้เขี่ยวชาญด้านงานช่างแบบบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาผสมผสานเทคโนโลยียุคใหม่ ที่เบลเกรด เมืองหลวงของประเทศเซอร์เบีย มีเซบิลย์จำลองซึ่งนครซาราเยโวเคยมอบให้ในปี 1989 และอีกชิ้นหนึ่งมอบให้เมืองโนวีปาซาร์ ส่วนเซบิลย์จำลองที่เซนท์ลูอิส รัฐมิสซูรี ในสหรัฐ มีเซบิลย์จำลองที่มอบให้โดยชมุชนชาวบอสเนียในเซนท์ลูอิส เนื่องโอกาสครบรอบ 250 ปีของการก่อตั้งเมืองเซนท์ลูอิส
Sebilj in Sarajevo
อับดุลบาซิฏ อับดุศเศาะมัด
อับดุลบาซิฏ อับดุศเศาะมัด (; ค.ศ. 1927 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เป็นนักอ่านอัลกุรอานชาวอียิปต์ และถือเป็นหนึ่งในนักอ่านอัลกุรอานที่ดีที่สุดที่เคยมีมา
กองพลน้อยออซ
กองพลน้อย "ออซ" ที่ 89 (ออซมีความหมายว่า "กล้าหาญ" ในภาษาฮีบรู) เป็นกองพลน้อยที่มีหน้าที่เฉพาะด้านการปฏิบัติการพิเศษ ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) ถูกสถาปนาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2015 มีสมญาว่า "กองพลน้อยคอมมานโด" โดยประกอบด้วยกำลังทหารราบปฏิบัติการพิเศษ ที่ถูกย้ายโครงสร้างสายการบังคับบัญชา เพื่อการสร้างรูปขบวนทางยุทธวิธีแบบใหม่ กองพลน้อยนี้ดำเนินปฏิบัติการภายใต้ส่วนหนึ่งกับกองพลพลร่มที่ 98.
โครงสร้างกำลังรบ.
กองพลน้อยออซที่ 89 ประกอบด้วยหน่วยปฏิบัติการพิเศษ 3 หน่วย (เดิมมี 4 หน่วย) ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) โดยหน่วยที่ถูกยุบเลิกคือ หน่วย 845 หรือ"" เป็น​หน่วยรบที่ชำนาญการสงครามทะเลทราย ถูกรวมเข้ากับหน่วยมักลันเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2018
ตราสัญลักษณ์สำหรับกองพลน้อยใหม่ที่ได้รับเลือกมา เป็นภาพตัวอักษรในฮีบรูคือ "กุฟ" (ק) เป็นอักษรขึ้นต้นประโยคจากศัพท์คำว่า "คอมมานโด" (קומנדו) ในภาษาฮีบรู โดยประกอบด้วยมีดคอมมานโดที่ลอยขึ้นมาจากทะเล และหัวลูกธนูคู่ที่คล้ายตัวอักษรกุฟอยู่สูงขึ้นไป ตราสัญลักษณ์นี้ถูกใช้เป็นเครื่องแสดงความสามารถของกองพลน้อยที่พิเศษ และมีความคล่องแคล่วในการเคลื่อนที่ทางบก ทางทะเล และทางอากาศ
เก็นโตกุ
เก็นโตกุ  เป็นศักราชของญี่ปุ่นที่อยู่ถัดจาก"คาเรียกุ"และก่อน"เก็นโก" ซึ่งอยู่ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1329 ถึงเมษายน ค.ศ. 1331 ในราชสำนักใต้ แต่ราชสำนักเหนือยังคงใช้ต่อถึง ค.ศ. 1332 จักรพรรดิที่ครองราชย์ในศักราชนี้คือ จักรพรรดิโกไดโงะ
โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า สังกัดกรมแพทย์ทหารเรือ เป็นโรงพยาบาลตติยภูมิขนาด 450 เตียง ตั้งอยู่เลขที่ 504 ถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน แขวงบุคคโล เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้าเริ่มทำการก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2495 ในเนื้อที่จากการเวรคืน จำนวน 181 ไร่ ผู้ริเริ่มสร้างโรงพยาบาล คือ พลเรือเอกหลวงสินธุ์สงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน) กับ พลเรือตรีนายแพทย์เล็ก สุมิตร ที่จะรวมโรงพยาบาลทหารเรือกรุงเทพและกรมแพทย์ทหารเรือที่อยู่ปากคลองมอญไว้ด้วยกัน
ต่อมาเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2500 กองทัพเรือได้เปิดอนุมัติให้เปิดโรงพยาบาล โดยใช้ชื่อว่า โรงพยาบาลทหารเรือบุคคโล ในระยะแรกมีตึกอยู่ 4 ตึก คือ ตึกอำนวยการ ตึกสูตินรีเวชกรรม และตึกผ่าตัด และได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนชื่อ "โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า" เมื่อวันที่ 11 พฤษจิกายน พ.ศ. 2502 ได้สร้างตึก 9 ชั้น (100 ปีกิจการแพทย์ทหารเรือ) เมื่อ พ.ศ. 2532
การอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำ
การอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำ มีวัตถุประสงค์เพื่อปกป้องและรักษาพื้นที่ที่มีน้ำอยู่หรือใกล้พื้นผิวโลก เช่น ที่ลุ่มน้ำขัง, ที่ลุ่มชื้นแฉะ และพรุ พื้นที่ชุ่มน้ำครอบคลุมพื้นที่อย่างน้อยร้อยละหกของโลก และได้กลายเป็นประเด็นสำคัญสำหรับการอนุรักษ์เนื่องจากบริการของระบบนิเวศที่พวกมันจัดหาให้ ผู้คนมากกว่าสามพันล้านคนหรือประมาณครึ่งหนึ่งของประชากรโลกได้รับความต้องการน้ำขั้นพื้นฐานจากพื้นที่ชุ่มน้ำที่เป็นน้ำจืดภายในท้องถิ่น ผู้คนจำนวนเท่ากันพึ่งพาข้าวเป็นอาหารหลัก ซึ่งเป็นพืชผลที่ปลูกในพื้นที่ชุ่มน้ำตามธรรมชาติและทำขึ้นเอง ในบางส่วนของโลก เช่น พื้นที่ชุ่มน้ำกิลอมเบอโรในประเทศแทนซาเนีย ประชากรในท้องถิ่นเกือบทั้งหมดอาศัยการเพาะปลูกในพื้นที่ชุ่มน้ำเพื่อการดำรงชีวิต
การประมงยังเป็นแหล่งโปรตีนและรายได้ที่สำคัญอย่างยิ่งในพื้นที่ชุ่มน้ำหลายแห่ง จากข้อมูลขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติระบุว่า ปริมาณการจับปลาทั้งหมดจากน่านน้ำภายในท้องถิ่น (แม่น้ำและพื้นที่ชุ่มน้ำ) อยู่ที่ 8.7 ล้านเมตริกตันใน ค.ศ. 2002 นอกจากอาหารแล้ว พื้นที่ชุ่มน้ำยังมีไฟเบอร์, เชื้อเพลิง และพืชสมุนไพร พวกมันยังให้ระบบนิเวศที่มีคุณค่าสำหรับนกและสัตว์น้ำอื่น ๆ, ช่วยลดผลกระทบที่เป็นอันตรายจากน้ำท่วม, ควบคุมมลพิษ และควบคุมสภาพอากาศ โดยตั้งแต่ความสำคัญทางเศรษฐกิจ ไปจนถึงสุนทรียศาสตร์ เหตุผลในการอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำมีมากขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงสองสามทศวรรษที่ผ่านมา
คำจำกัดความของพื้นที่ชุ่มน้ำ.
มีคำจำกัดความที่หลากหลายของพื้นที่ชุ่มน้ำ อนุสัญญาว่าด้วยพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติ หรือที่เรียกว่าอนุสัญญาแรมซาร์ นิยามว่าพื้นที่ชุ่มน้ำ ได้แก่ ทะเลสาบและแม่น้ำ, ที่ลุ่มน้ำขังและที่ลุ่มชื้นแฉะ, ทุ่งหญ้าเปียกและพื้นที่พรุ, โอเอซิส, ปากน้ำ, ดินดอนสามเหลี่ยมและที่ลุ่มราบน้ำขึ้นถึง, พื้นที่ทางทะเลใกล้ชายฝั่ง, ป่าชายเลนและพืดหินปะการัง ตลอดจนแหล่งที่มนุษย์สร้างขึ้น เช่น บ่อปลา, นาข้าว, อ่างเก็บน้ำ และบ่อเกลือ ในขณะเดียวกัน สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐ (EPA) หรือโครงการอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำ อธิบายว่าพื้นที่ชุ่มน้ำเป็น "พื้นที่ที่น้ำท่วมหรืออิ่มตัวจากน้ำผิวดิน หรือน้ำใต้ดินที่ความถี่และระยะเวลาเพียงพอที่จะรองรับ และภายใต้สภาวะแวดล้อมรองรับ ความชุกของพืชที่ปรับให้เข้ากับชีวิตในสภาพดินอิ่มตัว พื้นที่ชุ่มน้ำโดยทั่วไปประกอบด้วยที่ลุ่มน้ำขัง, ที่ลุ่มชื้นแฉะ, พรุ และพื้นที่ที่คล้ายคลึงกัน" ทั้งนี้ พื้นที่ชุ่มน้ำแตกต่างกันไปตามระดับความเค็ม, เขตภูมิอากาศ, พรรณไม้ประจำถิ่นที่รองรับ, ภูมิประเทศโดยรอบ ไม่ว่าจะเป็นชายฝั่งหรือในแผ่นดิน เป็นต้น
หน้าที่พื้นที่ชุ่มน้ำ.
การกรอง.
พื้นที่ชุ่มน้ำช่วยในการกรองน้ำโดยการกำจัดสารอาหารส่วนเกิน ทำให้น้ำช้าลงเพื่อให้อนุภาคหลุดออกจากน้ำ ซึ่งสามารถดูดซึมเข้าสู่รากพืชได้ จากการศึกษาพบว่าสามารถขจัดฟอสฟอรัสได้ถึง 92 เปอร์เซ็นต์ และไนโตรเจน 95 เปอร์เซ็นต์ได้ออกจากน้ำผ่านพื้นที่ชุ่มน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำยังปล่อยให้สารมลพิษเกาะตัวและเกาะติดกับอนุภาคในดิน ซึ่งมากถึง 70 เปอร์เซ็นต์ของตะกอนที่ไหลบ่าเข้ามา และมีการพบพืชชุ่มน้ำบางแห่งมีโลหะหนักสะสมมากกว่า 100,000 เท่าของความเข้มข้นของน้ำโดยรอบ หากปราศจากการทำงานเหล่านี้ ทางน้ำจะเพิ่มปริมาณสารอาหารและสารก่อมลพิษอย่างต่อเนื่อง นำไปสู่การสะสมความเข้มข้นสูงที่แยกออกมาต่างหาก ตัวอย่างของสถานการณ์ดังกล่าวคือพื้นที่มรณะของแม่น้ำมิสซิสซิปปี โดยเป็นบริเวณที่สารอาหารส่วนเกินทำให้เกิดสาหร่ายบนพื้นผิวจำนวนมาก ซึ่งใช้ออกซิเจนจนหมดและทำให้เกิดภาวะขาดออกซิเจน (ระดับออกซิเจนต่ำมาก)
พื้นที่จัดเก็บ.
พื้นที่ชุ่มน้ำสามารถกักเก็บน้ำท่วมได้ประมาณ 1–1.5 แกลลอนต่อเอเคอร์ เมื่อรวมกับพื้นที่ชุ่มน้ำทั้งหมดโดยประมาณในสหรัฐ (107.7 ล้านเอเคอร์) หมายความว่าพื้นที่ชุ่มน้ำของสหรัฐมีแนวโน้มว่าจะกักเก็บน้ำท่วมได้มากกว่าล้านล้านแกลลอน โดยการจัดเก็บและชะลอน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำสามารถเติมน้ำบาดาลได้ "ที่ลุ่มน้ำขัง 550,000 เอเคอร์ในรัฐฟลอริดามีมูลค่า 25 ล้านดอลลาร์ต่อปีสำหรับบทบาทในการกักเก็บน้ำและเติมให้กับชั้นหินอุ้มน้ำ" ตลอดจนการรวมความสามารถของพื้นที่ชุ่มน้ำในการกักเก็บและชะลอน้ำเข้ากับความสามารถในการกรองตะกอน พื้นที่ชุ่มน้ำทำหน้าที่เป็นตัวป้องกันการกร่อนที่แข็งแกร่ง
ผลผลิตทางชีวภาพ.
โดยผ่านความสามารถในการดูดซับสารอาหารในพื้นที่ชุ่มน้ำ พวกมันสามารถให้ผลผลิตทางชีวภาพสูง (สามารถผลิตชีวมวลได้อย่างรวดเร็ว) พื้นที่ชุ่มน้ำจืดเปรียบได้กับป่าดิบชื้นในด้านผลผลิตของพืช ซึ่งความสามารถในการสร้างชีวมวลอย่างมีประสิทธิภาพอาจมีความสำคัญต่อการพัฒนาแหล่งพลังงานทางเลือก
แม้ว่าพื้นที่ชุ่มน้ำจะครอบคลุมพื้นที่เพียง 5 เปอร์เซ็นต์ของพื้นผิวดินของสหรัฐต่อเนื่อง แต่ก็เกื้อกูล 31 เปอร์เซ็นต์ของชนิดพืช มันยังจุนเจืออาหารและการทำรังนกได้ถึงครึ่งหนึ่งของสายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือ ในขณะที่ประชากรนกมีบทบาทสำคัญในสายใยอาหาร แต่ก็เป็นจุดสนใจของกีฬาสันทนาการที่มีฐานะต่าง ๆ (การล่านกน้ำและการดูนกเป็นคู่)
ที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า.
ที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่ามีความสำคัญไม่เพียงแต่สำหรับการอนุรักษ์พันธุ์สัตว์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงโอกาสในการพักผ่อนหย่อนใจ ตามวัตถุประสงค์ในการอนุรักษ์ ที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าได้รับการจัดการเพื่อรักษาและใช้ทรัพยากรในลักษณะที่ยั่งยืน ร้อยละเก้าสิบห้าของปลาและสัตว์น้ำที่มีเปลือกที่เก็บเกี่ยวในเชิงพาณิชย์ทั้งหมดในสหรัฐต้องอาศัยพื้นที่ชุ่มน้ำ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งชาติมัสกาตาทักเป็นตัวอย่างของสถานที่พักผ่อนหย่อนใจสำหรับการล่าสัตว์, ตกปลา, การสังเกตสัตว์ป่า และการถ่ายภาพที่มีการจัดการสัตว์ป่าที่ดี บางส่วนของพื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีการจัดการเพื่อให้เป็นที่อยู่อาศัยของนกอพยพ เช่น นกน้ำและนกที่มีเสียงเพราะ ส่วนผู้ล่าสัตว์ในสหรัฐ 14 ล้านคนสร้างรายได้มากกว่า 50 พันล้านดอลลาร์ต่อปีในกิจกรรมทางเศรษฐกิจ โดยไม่รวม 60 ล้านคนที่ดูนกอพยพเป็นงานอดิเรก ส่วนพื้นที่ชุ่มน้ำฟลอริดาคีส์สร้างรายได้จากการท่องเที่ยวประจำปีเพียงอย่างเดียวมากกว่า 800 ล้านดอลลาร์
พื้นที่ชุ่มน้ำสามารถรองรับนกได้หลากหลายอย่างน่าประหลาดใจ แม้ว่าจะมีการจัดการเพื่อการใช้งานของมนุษย์ เช่นเดียวกับพื้นที่ชุ่มน้ำที่จัดการโดยชุมชนของที่ราบน้ำท่วมขังคงคาทางตอนเหนือของอินเดีย ซึ่งมีความหนาแน่นของมนุษย์สูงที่สุดในโลก แต่ยังมีความหลากหลายของนกที่รู้จักกันดีที่สุดในพื้นที่ชุ่มน้ำเพื่อเกษตรกรรมในทุกที่ ในทำนองเดียวกัน ตรงกันข้ามกับสมมติฐานทั่วไปที่ว่าความหนาแน่นของมนุษย์ในเขตร้อนชื้นจะขัดขวางการใช้บ่อน้ำในเมืองของนก (พื้นที่ชุ่มน้ำน้อยกว่า 5 เฮกตาร์) โดยสระน้ำของเดลี เมืองหลวงของอินเดียมีนกมากกว่า 117 สายพันธุ์ ซึ่งคิดเป็นประมาณ 37 เปอร์เซ็นต์ของนกทั้งหมดที่เคยเห็นในเมือง อนึ่ง การค้นคว้าเมื่อเร็ว ๆ นี้จากประเทศในซีกโลกใต้ทั่วโลกช่วยให้เข้าใจว่าการใช้พื้นที่ชุ่มน้ำแบบดั้งเดิมของมนุษย์เพื่อวัตถุประสงค์จำนวนมาก เมื่อการล่าสัตว์ที่ผิดกฎหมายถูกควบคุมให้อยู่ในระดับที่น้อยที่สุดผ่านความเชื่อทางวัฒนธรรม สามารถรักษาความหลากหลายทางชีวภาพและเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าที่ดีเยี่ยม
การอนุรักษ์แบ่งตามประเทศ.
ความพยายามในการอนุรักษ์แตกต่างกันไปตามความเอาจริงเอาจังและวิธีการในแต่ละประเทศ โดยรายการต่อไปนี้ไม่ครอบคลุม
ประเทศนิวซีแลนด์.
พื้นที่ชุ่มน้ำในประเทศนิวซีแลนด์กว่า 90 เปอร์เซ็นต์ถูกสูบออกไปตั้งแต่การตั้งถิ่นฐานของชาวยุโรป โดยส่วนใหญ่เป็นการสร้างพื้นที่เพาะปลูก ซึ่งขณะนี้พื้นที่ชุ่มน้ำได้รับการคุ้มครองภายใต้พระราชบัญญัติการจัดการทรัพยากร ค.ศ. 1991
สาธารณรัฐมาซิโดเนีย.
เศษของแหล่งที่อยู่อาศัยของพื้นที่ชุ่มน้ำที่ยังคงมีอยู่ในสาธารณรัฐมาซิโดเนีย โดยมีอยู่ในฐานะการร่วมกันของที่ลุ่มชื้นแฉะหรือที่ลุ่มน้ำขัง ที่ดินเหล่านี้มีอยู่ที่สติวเดนซิสเต (ส่วนเล็ก ๆ ใกล้ทะเลสาบโอครีด), เปลาโกเนีย (หมู่บ้านเชปิโกโว), บ่อน้ำแร่เนกอร์ตซี, บันสโก, พื้นที่ชุ่มน้ำเบลชิชเต และที่ลุ่มชื้นแฉะโมโนสปิโตโว พื้นที่ที่ลุ่มน้ำขังขนาดใหญ่ที่เคยมีอยู่ในหุบเขาส่วนใหญ่ในสาธารณรัฐมาซิโดเนียร่วมสมัยถูกเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในช่วง 50–60 ปีที่ผ่านมา สาเหตุหลักของการลดจำนวนดังกล่าวคือการถมที่ดิน, การระบายน้ำ และการแปลงเป็นที่ดินทำกินสำหรับความต้องการทางการเกษตร (สมิธแอนด์สมิธ, ค.ศ. 2003) พื้นที่ชุ่มน้ำที่เหลืออยู่บางส่วน (บ่อน้ำแร่เนกอร์ตซี, บันสโก) มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการทำความเข้าใจการกำเนิดของพันธุ์พืชในที่ลุ่มชื้นแฉะที่สาธารณรัฐมาซิโดเนีย เนื่องจากที่ลุ่มชื้นแฉะบนภูเขาและพรุต้นไม้ในหนองที่หักทับกันจำนวนมากได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของมนุษย์ เนื่องจากการกักเก็บน้ำจากตาน้ำบนภูเขาและลำธารสำหรับวัตถุประสงค์ในการผลิตน้ำดื่ม (สมิธ, ค.ศ. 2003) ดังนั้น การกระจายตัวและการเปลี่ยนแปลงของที่ลุ่มน้ำขังก่อนหน้านี้จึงส่งผลกระทบอย่างสำคัญต่อการกระจายตัวของสัตว์และความอุดมสมบูรณ์ ซึ่งสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกเป็นสัตว์ที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดพร้อมกับกลุ่มสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังและสัตว์มีกระดูกสันหลัง รวมทั้งนากยุโรป (ลูตรา ลูตรา เอเล.) โดยได้รับการระบุว่าเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ตามบัญชีแดงขององค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ และพบได้เฉพาะในพื้นที่ชุ่มน้ำเบลชิชเตเท่านั้น (สมิธ ค.ศ. 2003; สมิธแอนด์สมิธ, ค.ศ. 2003) ทั้งนี้ นากมีความสำคัญต่อชุมชนพื้นที่ชุ่มน้ำไม่เพียงแต่ในมาซิโดเนียเท่านั้น แต่ยังมีในประเทศอื่น ๆ ในยุโรป เช่น ประเทศเนเธอร์แลนด์ และเยอรมนี (ร็อยเทอร์, ค.ศ. 1995; ร็อยเทอร์ และคณะ, ค.ศ. 2001) พื้นที่ชุ่มน้ำมาซิโดเนียอยู่ภายในเครือข่ายของแม่น้ำที่ใหญ่กว่าบางแห่งในมาซิโดเนีย รวมทั้งแม่น้ำวาร์ดาร์ ซึ่งเป็นพื้นที่เก็บกักน้ำเท่ากับ 80 เปอร์เซ็นต์ของดินแดนมาซิโดเนีย
ประเทศแอฟริกาใต้.
กรมกิจการสิ่งแวดล้อมแอฟริกาใต้ร่วมกับกรมกิจการน้ำ, ป่าไม้ และการเกษตร สนับสนุนการอนุรักษ์และฟื้นฟูพื้นที่ชุ่มน้ำผ่านโครงการงานเพื่อพื้นที่ชุ่มน้ำ จุดมุ่งหมายของโครงการนี้คือการส่งเสริมการคุ้มครอง, การฟื้นฟู และการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนของพื้นที่ชุ่มน้ำในแอฟริกาใต้ผ่านการกำกับดูแลกิจการและความร่วมมือ รวมถึงโครงการนี้ยังเป็นการบรรเทาความยากจนโดยจัดหางานในการบำรุงรักษาพื้นที่ชุ่มน้ำ
มุศฮัฟอะลี
มุศฮัฟอะลี หรือ กุรอานของอะลี เป็นอัลกุรอานโบราณที่เขียนด้วยลายมือ ซึ่งรวบรวมโดยอะลี อิบน์ อะบีฏอลิบ โดยเขาเป็นหนึ่งในผู้รวบรวมอัลกุรอานยุคแรก และเรียงมันตามวันที่ประทานลงมา ข้อมูลชีอะฮ์กล่าวว่าหลังศาสดามุฮัมมัดเสียชีวิต อะลีเสนออัลกุรอานฉบับนี้ไปให้กลุ่มราชการที่ทำหน้าที่รวบรวมกุรอาน แต่ไม่เป็นที่ตอบรับ
ถึงแม้ว่ายังมีความมั่นใจกุรอานฉบับนี้มีตัวตนอยู่ มันไม่ค่อยแพร่หลายเหมือนกับมุศฮัฟของเศาะฮาบะฮ์ ในขณะที่ชีอะฮ์บางกลุ่มเชื่อว่ากุรอานกับฉบับเขียนดั้งเดิมนั้นแตกต่างกัน อิหม่ามชีอะฮ์และนักวิชาการอัลกุรอานหลายคนปฏิเสธแนวคิดนี้
ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนสมาชิกคู่
ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนสมาชิกคู่ (, ย่อ: DMP) หรือ ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนที่มีสมาชิกผสมคู่  เป็นระบบการลงคะแนนที่ออกแบบให้ผลการเลือกตั้งมีความเป็นสัดส่วนโดยการเลือกผู้แทนสองคนพร้อมกันในแต่ละเขตเลือกตั้ง โดยที่นั่งแรกนั้นจะตกเป็นของผู้สมัครรายที่ได้รับคะแนนเสียงมากที่สุด ซึ่งคล้ายกับระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด (FPTP) ที่นั่งที่สองนั้นจะให้แก่หนึ่งในผู้สมัครรายที่เหลืออยู่โดยคำนึงถึงความเป็นสัดส่วนของทั้งเขตเลือกตั้งเป็นหลักโดยใช้การคำนวนเพื่อมุ่งเน้นให้ที่นั่งแก่พรรคการเมืองในเขตที่ได้รับคะแนนสูงสุด
ระบบสัดส่วนสมาชิกคู่ (DMP) นั้นถูกคิดค้นขึ้นในปีค.ศ. 2013 โดยนักศึกษาภาควิชาคณิตศาสตร์ของมหาวิทยาลัยแอลเบอร์ตา ฌอน เกรแฮม โดยระบบนี้มีวัตถุประสงค์หลักคือเพื่อเสนอระบบเพื่อใช้แทนระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด (FPTP) สำหรับการเลือกตั้งทั่วไปในแคนาดา ในขณะที่การรณรงค์เพื่อสนับสนุนแบบสัดส่วนผสม (MMP) และแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (STV) ไม่ผ่านการรับรองในการลงประชามติในหลายรัฐในแคนาดา (อาทิเช่น ในรัฐบริติชโคลัมเบีย ค.ศ. 2005 รัฐพรินซ์เอ็ดเวิร์ดไอแลนด์ ค.ศ. 2005 รัฐออนแทรีโอ ค.ศ. 2007 และรัฐบริติชโคลัมเบีย ค.ศ. 2009) โดยเบื้องหลังการคิดค้นระบบ DMP คือเพื่อได้รับการยอมรับโดยประชาชนเพิ่มขึ้นเนื่องจากระบบนี้ยังคงไว้ซึ่งคุณสมบัติของระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด (FPTP) เช่น การใช้บัตรลงคะแนนที่มีเสียงเดียว ขนาดของเขตเลือกตั้งที่ค่อนข้างเล็ก (เมื่อเทียบกับระบบ STV) และมีผู้แทนราษฎรเพียงแบบเดียวคือแบบแบ่งเขต (โดยเปรียบเทียบกับ MMP)
ข้อเสนอการรับระบบ DMP ได้ถูกยื่นพิจารณาให้รัฐบาลแคนาดา รัฐแอลเบอร์ตา รัฐพรินซ์เอ็ดเวิร์ดไอแลนด์ (PEI) และรัฐบริติชโคลัมเบีย (BC) ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2016 คณะกรรมาธิการพิเศษของรัฐพรินซ์เอ็ดเวิร์ดไอแลนด์ได้รับรองอย่างเป็นทางการว่าระบบ DMP เป็นหนึ่งในห้าตัวเลือกสำหรับใช้ในการลงประชามติในปีค.ศ. 2016 โดยต่อมาระบบที่ผ่านการลงประชามติคือ การลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที (Instant-runoff) โดยการลงประชามติมีขึ้นระหว่างวันที่ 29 ตุลาคม ถึง 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ซึ่งระบบ DMP ตกรอบในรอบที่สามและคะแนนเสียงในภายหลังถูกเทไปให้ระบบ MMP ซึ่งเป็นผู้ชนะการลงประชามติโดยเอาชนะระบบ FTPT เดิมไป (แต่อย่างไรก็ตามการลงประชามติครั้งนั้นไม่ได้มีผลผูกพันธ์และรัฐบาลในขณะนั้นเพิกเฉยต่อผลการลงประชามติ) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 DMP เป็นหนึ่งในสามระบบสัดส่วนที่ได้ถูกคัดเลือกเพี่อผ่านการลงประชามติในรัฐบริติชโคลัมเบีย ซึ่งประกอบด้วคำถามสองข้อซึ่งจะต้องส่งคืนผลทางไปรษณีย์ภายในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2018 โดยในคำถามแรก ผู้ลงคะแนนจำนวนร้อยละ 61 เลือกที่จะคงไว้ซึ่งระบบการลงคะแนนเดิม คือ FTPT ส่วนคำถามที่สองจะเป็นคำถามเพื่อเลือกระบบที่เหมาะสมมาแทนที่ โดย MMP ได้คะแนนนำ ตามด้วย DMP และรั้งท้ายคือระบบสัดส่วนเขตกันดาร-เขตเมือง
ในระบบ DMP ผู้ลงคะแนนจะได้รับบัตรลงคะแนนที่แตกต่างกันไปในแต่ละเขต โดยให้ผู้ลงคะแนนเลือกตัวเลือกต่างๆ ที่ระบุไว้ โดยแต่ละตัวเลือกนั้นจะต้องอยู่ในสามขอบเขตดังนี้