pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยเคนต์ (University of Kent) (เดิมชื่อ มหาวิทยาลัยเคนต์ ณ แคนเทอเบอรี) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเน้นวิจัยขนาดกลาง ตั้งที่นอกเมืองแคนเทอร์เบอรี จังหวัดเคนต์ เปิดสอนด้านการจัดการ สังคมศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และกฎหมาย มหาวิทยาลัยเคนต์ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2508 จึงถือเป็นมหาวิทยาลัยใหม่ (new universities) หรือมหาวิทยาลัยกระจก (plate glass universities) ร่วมกับมหาวิทยาลัยอื่นอีกหลายแห่ง
มหาวิทยาลัยเป็นสมาชิกเครือข่ายแซนแทนเดอร์, สมาคมมหาวิทยาลัยเครือจักรภพ และยูนิเวอร์ซิตียูเค (Universities UK) และถูกจัดอันดับให้เป็นมหาวิทยาลัยใหม่ 100 อันดับแรก รวมถึงมีคะแนนความพอใจของนักศึกษาเกินกว่า 90% จากแบบสำรวจนักศึกษาแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2553 มีนักเรียนสมัครเข้าศึกษาผ่านระบบกลาง (UCAS) จำนวนเกือบ 30,000 คน และได้ตอบรับเข้าศึกษาจำนวน 5,242 คน โดยมีคะแนนเฉลี่ยขณะรับเข้า 380 คะแนน
เดิมที เมืองแคนเทอร์เบอรียังไม่มีประชากรผู้ใหญ่วัยเรียนในระดับมหาวิทยาลัยมากนัก จึงยังไม่ต้องมีการสร้างมหาวิทยาลัยใหม่เพื่อรองรับนักศึกษา ผู้ใดต้องการศึกษาระดับอุดมศึกษาก็ให้ไปเมืองอื่น แต่ในเวลาต่อมาได้มีความต้องการศึกษาในระดับอุดมศึกษามากขึ้น ทำให้ในปี พ.ศ. 2490 มีการพิจารณาเรื่องจัดตั้งมหาวิทยาลัยขึ้น ณ เมืองแคนเทอร์เบอรี แต่มิได้มีการดำเนินการตามแผนใด ๆ จนกระทั่งสิบปีให้หลัง ความต้องการที่จะมีมหาวิทยาลัยก็สูงขึ้นจากเดิม ทำให้ในปี พ.ศ. 2502 คณะกรรมการศึกษาธิการประจำจังหวัดเคนต์ได้เริ่มการก่อตั้งมหาวิทยาลัยขึ้น โดยจัดการลงมติให้ตั้งมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ต่อด้วยการจัดหาที่ดินอันเป็นที่ตั้งใกล้ ๆ กับเมืองแคนเทอร์เบอรี พร้อมกับแจ้งทางสภาอำเภอให้รับทราบถึงการก่อสร้างและยินยอมให้ทางสภาจังหวัดเข้ามามีส่วนร่วม
หลังจากที่ได้ค้นหาที่ดินที่ตั้งที่เหมาะสมมาพอสมควรแล้ว ราวปี พ.ศ. 2505 คณะกรรมการการศึกษาจังหวัดจึงได้ตกลงเลือกที่ดินที่ไร่เบเวอร์ลีย์ (Beverley Farm) ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง ใช้เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัย นอกจากนี้คณะกรรมการฯ ยังได้เลือกชื่อมหาวิทยาลัยให้ใช้ชื่อ มหาวิทยาลัยเคนต์ ณ แคนเทอร์เบอรี (University of Kent at Canterbury) ด้วยเหตุที่ที่ตั้งของมหาวิทยาลัยส่วนหนึ่งอยู่ในเขตรับผิดชอบของสภาจังหวัดเคนต์ อีกส่วนอยู่ในเขตรับผิดชอบของสภาอำเภอแคนเทอร์เบอรี นอกจากนี้ยังช่วยลดความสับสนระหว่างชื่อของมหาวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยแคนเทอร์เบอรีซึ่งตั้งที่ประเทศนิวซีแลนด์ด้วย อักษรย่อ UKC ถูกใช้เป็นอักษรย่อประจำมหาวิทยาลัยนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา อย่างไรก็ตาม รัฐบาลสหราชอาณาจักรได้พิจารณาปรับปรุงเขตปกครองของอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ เมื่อ พ.ศ. 2515 สมควรให้บริเวณที่ตั้งของมหาวิทยาลัยอยู่ในเขตอำเภอแคนเทอร์เบอรี มหาวิทยาลัยจึงได้ลดชื่อลงเหลือเพียง มหาวิทยาลัยเคนต์ ใช้อักษรย่อ UoK
หลังจากการเตรียมความพร้อมในเบื้องต้น สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่สองทรงตราพระราชบัญญัติจัดตั้งมหาวิทยาลัยขึ้นเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2508 มหาวิทยาลัยเริ่มรับนักศึกษาในภาคการศึกษาต้น (เดือนตุลาคม) ปีเดียวกันนั้นเอง พร้อมกันนั้นได้มีการแต่งตั้งเจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ (Princess Marina, Duchess of Kent) เป็นนายกสภาคนแรกของมหาวิทยาลัย การดำเนินการของมหาวิทยาลัยจะแบ่งนักศึกษาออกเป็นคณะอาศัย (College) ซึ่งเป็นกลุ่มที่เปิดโอกาสให้นักศึกษาได้พักอาศัยด้วยกันและสามารถแลกเปลี่ยนความคิดแบบสหศาสตร์ร่วมกันได้ ถึงกระนั้นเมื่อรัฐบาลเปลี่ยนแปลงนโยบาย ก็ทำให้การรวมคณะอาศัยเป็นไปอย่างหลวม ๆ ปัจจุบันมหาวิทยาลัยมีคณะอาศัย 5 คณะ ได้แก่ ดาร์วิน เอเลียต เคนส์ รัทเทอร์ฟอร์ด และวูล์ฟ ทั้งหมดมีอนุสาสกประจำคณะคอยให้คำปรึกษา
ครั้นถึง พ.ศ. 2510 อาคารหลายแห่ถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อรองรับการขยายตัวของมหาวิทยาลัย จนต้องสร้างคร่อมอุโมงค์รถไฟสายแยกแคนเทอร์เบอรี-วิตสเตเบิล ซึ่งยุบเลิกไปแล้ว เนื่องจากอุโมงค์มีความไม่แข็งแรง ตลอดจนมีอาคารสูงทับ ทำให้อุโมงค์ถล่มลงในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2517 อาคารคอร์นวัลลิส (Cornwallis Building) ซึ่งอยู่ติดกันยุบตัวลงในอุโมงค์ จนมหาวิทยาลัยต้องขอรับเงินจากบริษัทประกันภัยมาทำลายตึกส่วนที่เสียหายและสร้างส่วนทดแทน หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าวมหาวิทยาลัยก็ยังคงสร้างสาธารณูปโภคต่าง ๆ หอพักปาร์กวูด และหอพักดาร์วิน ซึ่งเสร็จในปี พ.ศ. 2532
นอกเหนือจากที่ตั้งในเมืองแคนเทอร์เบอรีแล้ว มหาวิทยาลัยยังได้ขยายวิทยาเขตต่างอำเภอจำนวนหนึ่ง เช่น วิทยาเขตทันบริดจ์ (Tonbridge) ให้บริการการสอนด้านด้านการศึกษาต่อเนื่องสำหรับผู้ใหญ่ ทำให้มหาวิทยาลัยสามารถเข้าถึงผู้คนได้มากขึ้น นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยยังได้ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยกรีนิช วิทยาลัยมิดเคนต์ และมหาวิทยาลัยแคนเทอร์เบอรีไครสต์เชิร์ช (Canterbury Christ Church University) จัดตั้งวิทยาเขตที่อำเภอเมดเวย์ (Medway) รวมทั้งมหาวิทยาลัยเองก็มีวิทยาเขตที่กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยี่ยม เปิดสอนด้านกฎหมายและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอีกด้วย
มหาวิทยาลัยแบ่งส่วนงานทางวิชาการเป็น 3 คณะวิชา แต่ละคณะมีภาควิชาสังกัด ดังนี้
เดิม ทีในแผนจัดตั้งมหาวิทยาลัย จะไม่มีการแบ่งย่อยคณะออกเป็นภาควิชา โดยให้มีการสอนรายวิชาแบบเดียวกันในปีแรกของการเรียนระดับปริญญาตรี ต่อด้วยการสอนในวิชาเฉพาะทาง เพื่อกระตุ้นให้เกิดการพัฒนาศาสตร์ข้ามสาย เช่น ฟิสิกส์เชิงเคมี เคมีและวิศวกรรมควบคุม เคมีเชิงชีววิทยา และวิทยาศาสตร์กายภาพเชิงสิ่งแวดล้อม อย่างไรก็ตามแนวคิดดังกล่าวถูกคัดค้าน เพราะอาจทำให้เกิดความซับซ้อนขึ้นเกินกว่าที่นักศึกษาจะเรียนได้ อาจจะทำให้นักศึกษาบางคนเบื่อหน่ายในขณะที่บางคนเรียนได้ดี หรือแม้แต่ทำให้นักศึกษาบางคนประสบปัญหารุนแรง เช่น บางคนอาจจะไม่ได้เรียนเคมีมาจากชั้นเตรียมอุดมศึกษา (A-level) และมุ่งเรียนสายคณิตศาสตร์ในมหาวิทยาลัย บางคนเรียนสายสังคม แต่ไม่ได้เรียนวิชาพื้นฐานมาจากชั้นเตรียมอุดมศึกษา เมื่อถูกบังคับให้เรียนวิชากว้าง ๆ อาจเกิดความท้อถอย การที่นักศึกษามีพื้นฐานต่างกันนี้เอง ทำให้คณะวิทยาศาสตร์ต้องจัดให้มีการปรับพื้นฐานและหลักสูตรที่แตกต่างออกไป ด้วยเหตุนี้นักศึกษาจำนวนมากจึงได้เริ่มเลือกวิชาพื้นฐานเฉพาะส่วนที่คล้ายกับวิชาเฉพาะเท่านั้น เพื่อลดความยุ่งยากในการเรียน
อย่างไรก็ตาม ความเป็นสหศาสตร์ของมหาวิทยาลัยได้ถูกทำลายลง เนื่องจากรัฐบาลได้กำหนดให้มีการสำรวจตรวจสอบต้นทุนการผลิตบัณฑิต เมื่อปี พ.ศ. 2535 อาจารย์ที่เคยสอนข้ามศาสตร์จำต้องเลือกอยู่ในศาสตร์ใดศาสตร์หนึ่งตามนโยบายรัฐบาล เพื่อที่รัฐบาล โดยสภาจัดสรรเงินทุนระดับอุดมศึกษา (Higher Education Funding Council for England; HEFCE) จะได้จัดสรรงบประมาณอุดหนุนสถานศึกษาได้ถูกต้อง ในกาารนี้ มหาวิทยาลัยได้ถูกแบ่งเป็นภาควิชา แต่ละภาคได้รับงบอุดหนุนตามสัดส่วนจำนวนนักศึกษาและต้นทุนจริง ส่งผลให้มีการเพิ่มรายวิชาเฉพาะด้วยจะทำให้ได้เงินอุดหนุนมากขึ้น
มหาวิทยาลัยมีคณะชอเซอร์ (Chaucer College) เป็นสถาบันสมทบ ร่วมกับมหาวิทยาลัยชูเมะอิ (Shumei University) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนในญี่ปุ่น
คณะอาศัย.
นอกจากคณะวิชาแล้ว มหาวิทยาลัยยังมีคณะอาศัย (คอลเลจ) ซึ่งตั้งชื่อตามนักวิชาการผู้มีชื่อเสียง แต่ละคณะอาศัยประกอบไปด้วยภาควิชา ห้องบรรยาย ห้องคอมพิวเตอร์ ห้องสัมมนา ห้องรับประทานอาหาร และหอพัก มีอนุสาสกและคณะกรรมการนักศึกษาที่ได้รับเลือกปกครองความเป็นอยู่ ทั้งนักศึกษา (แม้ไม่พักในหอพัก) และอาจารย์จะสังกัดภายในคณะอาศัย มีนักศึกษาจำนวนหนึ่งอาศัยอยู่ภายในคณะ อีกจำนวนหนึ่งอาศัยภายนอกมหาวิทยาลัยแต่เข้ามาใช้คณะอาศัยเพื่อศึกษาค้นคว้า คณะอาศัยของมหาวิทยาลัยมีดังนี้
ชื่อทั้งหมดข้างต้นเป็นชื่อที่เลือกแล้ว อย่างไรก็ตามมีชื่อที่ไม่ได้รับเลือก เช่น คณะเอเลียต มีชื่อแคกซตัน (วิลเลียม แคกซตัน (William Caxton) ผู้นำระบบการพิมพ์เข้ามาในอังกฤษ) ที่เสนอมาด้วยแต่ตกไป คณะเคนส์มีชื่อริชเบอเรอ (Richborough) ซึ่งเป็นชื่อหมู่บ้านในอำเภอโดเวอร์ จังหวัดเคนต์ และชื่ออันเซล์ม (Anselm) อดีตมุขนายกแห่งสังฆมณฑลแคนเทอร์เบอรี ส่วนคณะดาร์วิน มีชื่ออันเซล์ม, แอตทลี (เคลเมนต์ แอตทลี (Clement Attlee) อดีตนายกรัฐมนตรี), เบคเก็ต (โทมัส เบคเกต (Thomas Becker) อดีตมุขนายก ชื่อนี้ทางคณะอาศัยเห็นชอบแต่สภาคณาจารย์ไม่เห็นด้วยจึงเป็นอันตกไป), คอนราด (Conrad), เอลการ์ (เอ็ดเวิร์ด เอลการ์ (Edward Elgar) นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ), เมตแลนด์ (Maitland), มาร์โลว์ (คริสโตเฟอร์ มาร์โลว์ (Christopher Marlowe) กวีชาวอังกฤษ), รัสเซลล์ (เบอร์แทรนด์ รัสเซลล์ (Bertrand Russell) นักปรัชญาชาวอังกฤษ ชื่อนี้ทางสภาคณาจารย์เห็นชอบ แต่สภามหาวิทยาลัยไม่เห็นชอบ), ไทเลอร์ (วอต ไทเลอร์ (Wat Tyler) ผู้นำกบฏชาวนา และชื่อเนินที่ตั้งของมหาวิทยาลัย) ชื่อทั้งหมดถูกนำมาเลือกโดยวิธีลงคะแนนลับ
เนื่องจากที่พักนักศึกษาในตัวอำเภอแคนเทอร์เบอรีเองมีจำกัด ทำให้มหาวิทยาลัยต้องสร้างหอพักเพิ่มโดยไม่เพิ่มจำนวนคณะอาศัย นอกจากนี้ด้วยเหตุที่นักศึกษาแต่ละคนต้องการศึกษาแยกกันออกไปในคณะวิชาของตน ก็ทำให้บทบาทของคณะอาศัยถูกลดทอนลงไปมาก ไม่เหนียวแน่นเหมือนคณะอาศัยที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
วิทยาเขตแคนเทอร์เบอรี.
มหาวิทยาลัยมีที่ตั้งหลักที่วิทยาเขตแคนเทอร์เบอรี ครอบคลุมพื้นที่ 759 ไร่ บนเนินห่างจากตัวเมือง 3 กิโลเมตร มีนักศึกษาเต็มเวลา 12,000 คน และนักศึกษาบางเวลา 6,200 คน พร้อมกับคณาจารย์-เจ้าหน้าที่สายสนับสนุนอีกราว 600 คน ภายในวิทยาเขตประกอบด้วยศูนย์ศิลปะกุลเบนเกียน (Gulbenkian arts colplex) ตั้งชื่อตามมูลนิธิคาลูสต์ กุลเบนเกียน (Calouste Gulbenkian Foundation) ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนเงินทุนในการก่อสร้าง ภายในศูนย์มีโถงพร้อมเวทีเล็กสำหรับกิจกรรมดนตรี โรงละครขนาด 340 ที่นั่ง และโรงอาหารสำหรับบริการนักศึกษา คณาจารย์ และบุคคลภายนอก นอกจากนี้ยังมีศูนย์กีฬามูลค่า 1.5 ล้านปอนด์ ซึ่งสร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2546 และศูนย์นวัตกรรมแคนเทอร์เบอรี
ห้องสมุดประจำวิทยาเขต มีชื่อ หอสมุดเทมเพิลแมน (Templeman Library) ซึ่งตั้งตามชื่ออธิการบดีคนแรก (เจฟฟรีย์ เทมเพิลแมน (Geoffrey Templeman)) มีหนังสือ วารสาร สื่อวีดิทัศน์จำนวนมาก รวมไปถึงวารสารไทมส์ย้อนหลังตั้งแต่ พ.ศ 2328 และหอประวัติการ์ตูนอังกฤษ
วิทยาเขตแคนเทอร์เบอรีตั้งห่างจากสถานีแคนเทอร์เบอรีเวสต์ไม่ไกลนัก ซึ่งมีบริการรถไฟความเร็วสูงเชื่อมต่อกับสถานีเซนต์แพนคราสในกรุงลอนดอนโดยใช้เวลาเดินทาง 56 นาที โดยหยุดรับส่งผู้โดยสารที่สถานีชุมทางแอชฟอร์ดอินเตอร์เนชันแนลด้วย ทำให้สามารถเชื่อมต่อกับรถไฟยูโรสตาร์ได้สะดวก นอกจากสถานีแคนเทอร์เบอรีเวสต์แล้ว ยังมีสถานีแคนเทอร์เบอรีอีสต์ซึ่งสามารถเดินทางไปสถานีลอนดอนวิกตอเรียและลอนดอนแชริงครอสได้ ทั้งสองสถานีและมหาวิทยาลัยเชื่อมต่อด้วยรถบัสยูนิบัส ซึ่งจัดการเดินรถโดยบริษัทสเตจโค้ช
วิทยาเขตทันบริดจ์.
ในปี พ.ศ. 2525 มหาวิทยาลัยจัดตั้งภาควิชาการศึกษาต่อเนื่องที่เมืองทันบริดจ์ เพื่อให้การศึกษามีความแพร่หลายมากขึ้น ตัววิทยาเขตตั้งห่างจากสถานีรถไฟทันบริดจ์ไม่ไกลนัก
วิทยาเขตเมดเวย์.
ในปี พ.ศ. 2543 มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยแคนเทอร์เบอรีไครสต์เชิร์ช และมหาวิทยาลัยกรีนิชร่วมมือจัดตั้งศูนย์วิทยบริการภายในเมืองเมดเวย์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด ติดกับปากแม่น้ำเทมส์ โดยใช้ชื่อ มหาวิทยาลัยเคนต์ ณ เมดเวย์ มีที่ตั้งระยะแรก ๆ ณ วิทยาลัยมิดเคนต์ และต่อมาได้ย้ายไปที่ท่าเรือชาแทม (Chatham Dockyard) โดยใช้พื้นที่ร่วมกับมหาวิทยาลัยทั้งสองที่เหลือ
ตราอาร์มประจำมหาวิทยาลัยเคนต์ ถูกออกแบบและอนุญาตให้ใช้โดยสำนักมุรธาธร (College of Arms) เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2510 ตัวตราประกอบด้วยม้าขาวกลางสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีแดง อยู่เบื้องล่างของโล่ เป็นสัญลักษณ์แทนจังหวัดเคนต์ (มีในตราอาร์มและธงของจังหวัดเคนต์) ด้านบนเป็นนกชัฟ (chough) สามตัว ซึ่งมีในตราประจำตัวของโทมัส เบคเกต และตราประจำอำเภอแคนเทอร์เบอรี บนหมวกเกราะมีประตูเมืองด้านตะวันตก ตั้งอยู่เหนือธารน้ำ (แทนแม่น้ำสตูร์) หน้าประตูเมืองมีไม้เท้ามุขนายกไขว้กัน เป็นสัญลักษณ์แทนมุขนายก ด้านข้างตรามีสิงห์สองตัว เท้าหลังแปรเป็นหางเสือเรือ รูปดังกล่าวได้มาจากตราอาร์มของเมืองหลายเมืองในจังหวัดอีสต์ซัสเซกส์และเคนต์ เมืองเหล่านั้นเรียกร่วมกันว่า ซิงค์พอร์ต (Cinque Ports)
ตราอาร์มของมหาวิทยาลัย ใช้เฉพาะในปริญญาบัตร หนังสือหลักสูตร และสินค้าบางอย่าง ส่วนของอย่างอื่นจะใช้โลโก้แทน
ท้องนาสะเทือน
ท้องนาสะเทือน ภาพยนตร์ไทย แนวแอ็คชั่นที่ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ นิมิตร ภูมิถาวร กำกับการแสดงโดย ศุภชัย โตสัมพันธ์ ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่ ศาลาเฉลิมกรุง นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี และ อรัญญา นามวงศ์
เรื่องราวของ สันต์ บุญถึง (สมบัติ) นักเรียนเกษตรที่เพิ่งเรียนจบได้เดินทางกลับมาบ้านเพื่อสะสางบัญชีแค้นกับ ผู้ใหญ่ก้อง (สมพล) อดีตผู้ใหญ่บ้านที่สั่งฆ่า กำนันเสริม (ทัต) พ่อของสันต์เพื่อที่ตัวเองจะได้เป็นกำนันแทนโดยสันต์มี เหว่า (ลักษณ์) เพื่อนรักของตัวเองคอยให้ความช่วยเหลือ
ต่อมาผู้ใหญ่ก้องเกรงว่าตัวเองจะจัดการสันต์ไม่ได้จึงได้จ้างมือปืนระดับพระกาฬ 2 คนคือ กริ่ง (พิภพ) และ วิน (แพน) มาช่วยงานแต่ทั้งสองก็ทำ
ไม่สำเร็จผู้ใหญ่ก้องจึงได้เรียกตัว ไกร บางแก้ว (ดามพ์) น้องชายกลับมาจากลำปางเพื่อจัดการกับสันต์แต่ก็ไม่สำเร็จ
หลังจากนั้นสันต์กับไกรได้ลงสมัครเป็นผู้ใหญ่บ้านปรากฏว่าสันต์ได้รับเลือกตั้งกลายเป็น ผู้ใหญ่สันต์ ส่วนไกรเมื่อพ่ายแพ้ต่อผู้ใหญ่สันต์ก็ได้อาละวาดออกปล้นฆ่าชาวบ้านทำให้ผู้ใหญ่ก้องไม่พอใจตัดสินใจถอนตัวออกจากขบวนการของไกรและกลับตัวเป็นคนดี
ทางด้านผู้ใหญ่สันต์ที่ท้อแท้หมดกำลังใจเมื่อไม่สามารถช่วยชาวบ้านได้ก็ตัดสินใจหนี
ออกจากหมู่บ้านแต่เมื่อได้รับกำลังใจจาก ดาวเรือง (อรัญญา) คนรักของผู้ใหญ่สันต์และเป็นลูกสาวของผู้ใหญ่ก้องทำให้เขามีกำลังใจและเดินทางกลับมาที่หมู่บ้านพร้อมกับจัดการไกรและลูกสมุนได้สำเร็จ
วอลเลย์บอลชายทีมชาติสเปน
วอลเลย์บอลชายทีมชาติสเปน  เป็นทีมชาติวอลเลย์บอลของประเทศสเปน ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลแห่งสเปน และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติ
เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2007 ทีมชาติสเปน สามารถคว้าแชมป์ชิงแชมป์ยุโรป ได้เป็นสมัยแรก
เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 1963
กีฬาเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 1963  การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่ เนเปิลส์, ประเทศอิตาลี มี 13 ประเทศที่เข้าแข่งขันใน 18 ชนิดกีฬา
มุชิโปรดักชัน
มุชิโปรดักชัน  เป็นสตูดิโอแอนิเมชันในประเทศญี่ปุ่น มีสำนักงานอยู่ที่ Fujimidai, Nerima, โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งถูกก่อตั้งในปี ค.ศ. 1961 โดยบิดาแห่งการ์ตูนญี่ปุ่น เทะซึกะ โอะซะมุ ซึ่งผลงานที่มีชื่อเสียงของมุชิโปรดักชัน ได้แก่ เจ้าหนูปรมาณู, เจ้าหญิงอัศวิน เป็นต้น
แต่แล้วปัญหาเศรษฐกิจในช่วงยุค 70 ก็เล่นงาน มุชิโปรดักชัน จนล้มละลายและปิดกิจการลงในปี ค.ศ. 1968 ต่อมาเทะซึกะ โอะซะมุเอง ออกมาตั้งบริษัทใหม่ในชื่อ เท็ตซึกะโปรดักชัน เพื่อสานงานจากผลงานของท่านเอง ส่วนพนักงานอื่นๆ ได้แยกย้ายกันไป และตั้งอนิเมชั่นสตูดิโอขึ้นมาใหม่ ซึ่งภายหลังหมดช่วงล้มละลายแล้ว บริษัทมุชิโปรดักชันได้ถูกตั้งขึ้นมาใหม่ในปี ค.ศ. 1971 ในฐานะบริษัทรับงาน outsource จนถึงปัจจุบัน โดยมีนายจ้างใหญ่คือ ชาฟต์
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 24
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 24 ประจำปี พ.ศ. 2557 จัดโดยสมาพันธ์สมาคมภาพยนตร์แห่งชาติ โดยมีการประกาศชื่อผู้เข้ารอบสุดท้ายของแต่ละสาขาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2558 จัดพิธีประกาศผลรางวัลในวันอาทิตย์ที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2558 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ภายใต้รูปแบบงาน อัศจรรย์แห่งอารมณ์ขัน โดยในปี 2557 มีภาพยนตร์ไทยขนาดยาวเข้าร่วมชิงรางวัล 59 เรื่อง และในปีนี้ได้มีการเพิ่มรางวัลประเภทภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม เพื่อให้สอดคล้องกับการเติบโตของภาพยนตร์สารคดีไทยในปีที่ผ่านมา โดยมีภาพยนตร์สารคดีผ่านการคัดเลือกในสาขานี้ทั้งหมด 3 เรื่อง จากทั้งหมด 6 เรื่อง โดยสมาพันธ์ฯ ได้เปลี่ยนวิธีการตัดสินภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลอีกครั้ง จากเดิมคณะกรรมการ 15 คน ร่วมกับบุคลากรในแวดวงภาพยนตร์ประมาณ 1,500 คน เป็นคัดเลือกโดยคณะกรรมการ 130 คน
และรางวัลสุพรรณหงส์เกียรติยศ สำหรับผู้ที่มีผลงานทางด้านภาพยนตร์มาอย่างยาวนาน มอบให้กับ สมบัติ เมทะนี
เอ-1 พิกเจอร์ส
เอ-1 พิกเจอร์ส  เป็นสตูดิโอแอนิเมชันในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งโดยคนของซันไรส์ เป็นบริษัทลูกของบริษัทโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ผลิตภาพยนตร์อนิเมะใน Aniplex
นางสาวอัจฉราภรณ์ กนกนทีสวัสดิ์ นักแสดงและ นางแบบ พิธีกร หญิงชาวไทย อดีตนางสาวไทย ปี 2556
อัจฉราภรณ์ กนกนทีสวัสดิ์ มีชื่อเล่นว่า จีน่า มีภูมิลำเนาอยู่ที่จังหวัดกรุงเทพมหานคร จบการศึกษาปริญญาตรีจาก คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (ภาควิชาเศรษฐศาสตร์เกษตร) จบปริญญาโทจาก คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง (ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์) ทั้งนี้ อัจฉราภรณ์ กนกนทีสวัสดิ์ ยังเป็นน้องสาวของ อรวิภา กนกนทีสวัสดิ์ (โจอี้) นางสาวไทยประจำปี 2552 คนที่ 45 ของประเทศไทย อีกด้วย
การประกวดนางสาวไทย.
อัจฉราภรณ์ กนกนทีสวัสดิ์ เข้าประกวดนางสาวไทย โดย ได้รับหมายเลขโหวต การประกวดนางสาวไทย ประจำปี 2556 โดย บริษัท อสมท.จำกัด (มหาชน) และ สมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธ เดินทางมาถึงรอบสุดท้าย โดยจัดขึ้นที่ โรงละครอักษรา คิง เพาเวอร์ คอมเพล็กซ์ โดยคอนเซ็ปต์ของการประกวดคือ "เดอะ วันเดอร์ ออฟ มิสไทยแลนด์ สวยสง่า ทันสมัย มีความสามารถ" โดยรองอันดับ 1 นางสาวไทยในปีเดียวกันนั้นตกเป็นของ ฟ้าใส ปวีณสุดา ดรูอิ้น​ ซึ่งต่อมาเธอได้รับตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ปี 2019
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทาง ช่อง 3 เอสดี
เทซูกะโปรดักชัน
เทซูกะโปรดักชัน  เป็นสตูดิโอแอนิเมชันในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งโดยโอซามุ เทซูกะ ในปี ค.ศ. 1968
หม่อมราชวงศ์รุจีสมร สุขสวัสดิ์
หม่อมราชวงศ์รุจีสมร สุขสวัสดิ์ (12 กันยายน พ.ศ. 2463 – 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2565) เป็นอดีตครูใหญ่โรงเรียนวรรณวิทย์ กรุงเทพมหานคร สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน
หม่อมราชวงศ์รุจีสมร สุขสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2463 ที่จังหวัดพระนคร มีชื่อเล่นว่า "คุณหญิงอู้" โดยหม่อมมารดาจะเรียกว่า "คุณอู้" เป็นธิดาคนเล็กของร้อยเอก หม่อมเจ้าทินทัต ศุขสวัสดิ์ กับหม่อมผิว ศุขสวัสดิ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม วสุวัต) มีพี่สาวสองคนคือ ท่านผู้หญิงทินะประภา อิศรเสนา ณ อยุธยา และหม่อมราชวงศ์กานดาศรี สุขสวัสดิ์ ขณะที่หม่อมราชวงศ์รุจีสมรมีอายุเพียงสองเดือนบิดาก็สิ้นชีพิตักษัย
หม่อมราชวงศ์รุจีสมรสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนราชินี ก่อนสอบเข้าที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่เรียนเพียงปีเดียวก็ลาออกเพราะไม่มีเงินสำหรับค่าเล่าเรียน หลังจากนั้นจึงเข้ามาเป็นครูในโรงเรียนวรรณวิทย์ของมารดาพร้อมกับศึกษาต่อ โรงเรียนฝึกหัดครูประสานมิตร (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร) วิชาเอกภาษาไทย วิชาโทสังคมจนสำเร็จการศึกษา ก่อนเข้าเป็นครูผู้สอนและครูใหญ่โรงเรียนวรรณวิทย์ในเวลาต่อมา โดยหม่อมราชวงศ์รุจีสมรอาศัยอยู่บ้านซึ่งตั้งอยู่ในเขตรั้วโรงเรียนเรื่อยมา
หม่อมราชวงศ์รุจีสมรเสียชีวิตอย่างสงบเมื่อเวลา 01.00 น. ของวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 หลังเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลทหารผ่านศึก สิริอายุ 101 ปี วันต่อมาได้เคลื่อนศพไปประกอบพิธีกรรมทางศาสนาที่วัดธาตุทอง เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 และฌาปนกิจในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
หม่อมราชวงศ์รุจีสมรดำรงตำแหน่งครูใหญ่ของโรงเรียนวรรณวิทย์ เมื่อปี พ.ศ. 2497 ต่อจากหม่อมผิว ศุขสวัสดิ์ ณ อยุธยา ผู้เป็นมารดา ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนวรรณวิทย์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489 โดยหม่อมราชวงศ์รุจีสมรได้รับการยกย่องว่ามีจิตวิญญาณความเป็นครู ด้วยเก็บค่าเทอมราคาถูก และมีเมตตาต่อศิษย์อยู่เสมอ โดยใช้เงินที่ได้จากค่าลิขสิทธิ์จากบทประพันธ์ของหม่อมผิวที่มีอยู่หลายเรื่องมาจุนเจือกิจการของโรงเรียน ร่วมกับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลอีกส่วนหนึ่ง กระทั่งโรงเรียนวรรณวิทย์ปิดตัวลงเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2565 เนื่องจากประสบสภาวะขาดทุนต่อเนื่องยาวนาน หลังโรงเรียนวรรณวิทย์ปิดตัวลงไม่นานนักหม่อมราชวงศ์รุจีสมรก็เสียชีวิตลง
ไซอัด บาร์รี
พลตรี โมฮัมเหม็ด ไซอัด บาร์รี (; ; เกิด 6 ตุลาคม พ.ศ. 2453ถึงแก่กรรม 2 มกราคม พ.ศ. 2538) เป็นเผด็จการทหารและประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยโซมาลีตั้งแต่ พ.ศ. 2512 - พ.ศ. 2534 ในช่วงการปกครองของเขาเขาอ้างว่าตัวเองเป็น "Jaalle Siyaad" ("สหายไซอัด")
บาร์รีเป็นผู้นำคณะผู้ยึดอำนาจการปกครอง ที่เข้ามาสู่อำนาจหลังการรัฐประหารในปีพ.ศ. 2512 กล่าวว่าจะปรับเปลี่ยนเป็นสังคมนิยมเชิงวิทยาศาสตร์ซึ่งเป็นความต้องการของประเทศโซมาเลียในขณะนั้น ซึ่งก่อให้เกิดการเข้ามาอย่างหนักของวัฒนธรรมจีน อาสาสมัครแรงงานเก็บเกี่ยวและการปลูกพืช และการสร้างถนนและโรงพยาบาล เกือบทุกอุตสาหกรรม ธนาคารและธุรกิจที่ได้รับการแปรรูปกิจการเป็นของรัฐและสหกรณ์การเกษตรได้รับการส่งเสริม รัฐบาลห้ามไม่ให้มีการนิยมเผ่าพันธุ์และเน้นความจงรักภักดีต่อหน่วยงานกลาง ได้มีการปฏิรูปภาษาโซมาลีใหม่ ยังถูกนำมาใช้ การแพร่กระจายภาษาใหม่และวิธีการและข้อความของการปฏิวัติ โรงเรียนมัธยมถูกปิดในปีพ.ศ. 2517 และนักเรียน 25,000 คนที่อายุ 14-16 ปีและเพิ่มทหารอีก 3,000 นายและพนักงานราชการพลเรือนถูกส่งไปยังพื้นที่ชนบทเพื่อให้ความรู้แก่ญาติพี่น้องชนร่อนเร่
หลังจาก 20 ปีของการปกครองโดยทหาร คณะปฏิวัติสูงสุดของบาร์รี ก็ถูกบังคับให้ออกจากอำนาจในช่วงปีพ.ศ. 2533 โดยรัฐบาลของกลุ่มต่อต้านติดอาวุธ เขาเสียชีวิตในการเนรเทศทางการเมืองในปีพ.ศ. 2538 แต่ถูกส่งกลับไปยังโซมาเลียและฝังในภูมิภาคท​​ี่บ้านของเขา
วิกฤติอู้ตั่น
วิกฤติอู้ตั่น  เป็นลำดับเหตุการณ์ของการประท้วงและการก่อการกำเริบในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2517 โดยเป็นการตอบสนองต่อการที่รัฐบาลทหารพม่าปฏิเสธที่จะจัดงานศพระดับรัฐให้แก่อู้ตั่น อดีตเลขาธิการทั่วไปของสหประชาชาติคนที่ 3 รัฐบาลได้ประกาศกฎอัยการศึกและปราบปรามการประท้วงอย่างรุนแรง
อู้ตั่นซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของอู้นุได้เป็นเลขาธิการทั่วไปของสหประชาชาติใน พ.ศ. 2504 ต่อมาใน พ.ศ. 2505 เนวี่นได้ก่อรัฐประหารล้มล้างรัฐบาลของอู้นุ ต่อมาใน พ.ศ. 2512 อู้นุซึ่งอยู่ระหว่างการลี้ภัยได้เรียกร้องให้ล้มล้างรัฐบาลของเนวี่นที่อาคารของสหประชาชาติในนิวยอร์ก การจัดการประท้วงครั้งนี้เป็นการดำเนินการของอู้นุในขณะที่อู้ตั่นเดินทางไปแอฟริกาในขณะนั้น อู้ตั่นได้ปรามอู้นุว่าทำไม่เหมาะสม แต่เนวี่นเห็นว่าอู้ตั่นเป็นพวกอู้นุ และถือว่าอู้ตั่นเป็นศัตรูของรัฐ อู้ตั่นได้เดินทางไปย่างกุ้งเพื่ออธิบายแต่เนวินไม่ให้พบ ทำให้อู้ตั่นมีปัญหาในการต่ออายุหนังสือเดินทาง
อู้ตั่นยังอยู่ในนิวยอร์กหลังจากที่เขาพ้นจากตำแหน่งเลขาธิการทั่วไปใน พ.ศ. 2514 จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ด้วยโรคมะเร็งปอด เนวี่นไม่เคยให้อภัย เมื่อร่างของอู้ตั่นถูกนำกลับมายังย่างกุ้ง เนวี่นปฏิเสธที่จะให้เกียรติเป็นพิเศษใด ๆ ให้จัดแต่งานศพเท่านั้น ร่างของเขามาถึงในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2517 และนำไปยังไจกะซานเพื่อให้ประชาชนเข้าคารวะและมีแผนจะเผาที่จานดอในวันที่ 5 ธันวาคม
ในวันที่จะเผา มีนักศึกษาจากหลายมหาวิทยาลัยเตรียมเช่ารถบัสมาร่วมงานแต่ถูกปฏิเสธเพราะรัฐบาลห้ามมาร่วมงาน นักศึกษาตัดสินใจเดินจากมหาวิทยาลัยย่างกุ้งไปยังไจกะซานเพื่อแสดงความเคารพต่ออู้ตั่นเป็นครั้งสุดท้าย โลงศพถูกยึดโดยนักศึกษาไปยังมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง วางไว้บนเวทีและมีพระสงฆ์มาสวดมนต์ มีนักศึกษาจัดเวรยามเฝ้า มีนักศึกษากล่าวสุนทรพจน์ต่อต้านรัฐบาล
ในวันที่ 6 ธันวาคม นักศึกษาได้ส่งจดหมายไปยังรัฐบาล แสดงความจำนงต้องการให้มีการจัดงานศพระดับรัฐ และถ้าปฏิเสธ พวกเขาจะจัดเองในฐานะวีรบุรุษของชาติ พวกเขาเลือกสถานที่ที่เคยเป็นอาคารสหภาพนักศึกษาที่ถูกทำลายไปเมื่อ พ.ศ. 2505 เป็นที่ฝังศพ
ในวันที่ 7 ธันวาคม รัฐบาลปฏิเสธข้อเสนอ อู้ตั่นจะถูกฝังที่เชิงเจดีย์ชเวดากองโดยไม่มีงานศพระดับรัฐ ครอบครัวของอู้ตั่นต้องการงานศพแบบสาธารณะมากกว่างานศพระดับรัฐที่จัดโดยระบอบเผด็จการทหาร ในการประชุมระหว่างครอบครัวของอู้ตั่น ตัวแทนนักศึกษาและพระสงฆ์ เสียงส่วนใหญ่ยอมรับข้อเสนอของรัฐบาล
ในวันที่ 8 ธันวาคม โลงศพของอู้ตั่นได้วางไว้ที่บริเวณที่เป็นอาคารสหภาพนักศึกษาเป็นการชั่วคราว มีผู้เข้าร่วมคารวะศพอู้ตั่นเป็นจำนวนมาก ในที่สุด นักศึกษาหัวรุนแรงได้ยึดโลงศพอีกครั้งเพื่อฝังอู้ตั่นในบริเวณอาคารสหภาพนักศึกษา ทำให้โลงศพของอู้ตั่นยังอยู่ที่นั่นและมีธงสหประชาชาติคลุม ในคืนนั้น วิทยุของรัฐบาลได้ประกาศว่านักศึกษาละเมิดข้อตกลงและไม่ยอมรับความต้องการของครอบครัวอู้ตั่น จึงถือว่านักศึกษาทำผิดกฎหมาย และเข้ายึดครองพื้นที่ของมหาวิทยาลัย
เช้าวันที่ 11 ธันวาคม ตำรวจและทหารบุกเข้าไปในมหาวิทยาลัย และฆ่านักศึกษาที่ไม่มีอาวุธและยึดโลงศพไป เกิดการก่อกำเริบในย่างกุ้ง ฝูงชนที่โกรธแค้นเข้าไปทำลายสถานีตำรวจและโรงภาพยนตร์ เกิดไฟไหม้และมีคนถูกฆ่า รัฐบาลประกาศใช้กฎอัยการศึกและปราบปรามฝูงชนอย่างรุนแรง
งานศพครั้งสุดท้าย.
รัฐบาลได้ฝังศพอู้ตั่นไว้ที่สวนของฐานทัพใกล้กับพระเจดีย์ชเวดากอง
พรรคปราการประชาธิปไตยแห่งชาติอินโดนีเซีย
พรรคปราการประชาธิปไตยแห่งชาติอินโดนีเซีย (Indonesian National Populist Fortress Party ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Nasional Benteng Kerakyatan Indonesia) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย ผู้ก่อตั้งพรรคคือเอรอส ยารอต เป็นผู้ที่ไม่เป็นที่พอใจในพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้ เนื่องจากเขาถูกปฏิเสธในการลงสมัครเป็นหัวหน้าพรรคแข่งกับเมกาวตี ซูการ์โนปุตรี ในการประขุมพรรคเมื่อ พ.ศ. 2543 เอรอสจึงออกมาตั้งพรรคแห่งชาติบุงการ์โนโดยตั้งตามชื่ออดีตประธานาธิบดีซูการ์โนแต่ไม่ได้รับอนุญาตจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อพรรคแห่งชาติกระทิงเสรี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 พรรคนี้ได้คะแนน 1.1% และได้ 1 ที่นั่ง ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 พรรคนี้ใช้ชื่อว่าพรรคปราการประชาธิปไตยแห่งชาติอินโดนีเซีย และได้คะแนนเพียง 0.45% ไม่ได้รับเลือกตั้ง
พรรคยุติธรรมสิงคโปร์
พรรคยุติธรรมสิงคโปร์  เป็นพรรคการเมืองในสิงคโปร์ มีฐานที่มั่นในตำบลมารีนพาเรดในสิงคโปร์ ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2531 พรรคนี้ไม่ได้เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2540 แต่ได้เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 โดยได้เข้าร่วมกับแนวร่วมที่เรียกพันธมิตรประชาธิปไตยสิงคโปร์ที่เป็นฝ่ายตรงข้ามกับพรรคกิจประชาชน โดยร่วมมือกับพรรคความเป็นปึกแผ่นแห่งชาติ พรรคประชาชนสิงคโปร์ และองค์การแห่งชาติสิงคโปร์เชื้อสายมลายู แต่ก็พ่ายแพ้ในการเลือกตั้ง ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 เลขาธิการทั่วไปของพรรคนี้คืออามีนุดดิน บิน อามี
คาโอริ โคไดระ
คาโอริ โคไดระ (; 13 เมษายน ค.ศ. 1990 – ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ร่วมสังกัดโทเรย์แอร์โรส์
คาโอริ โคไดระ เกิดที่ชิโนะ จังหวัดนางาโนะ เธอได้เริ่มเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่อายุ 5 ขวบกว่า ตามแบบอย่างจากแม่ของเธอ
ครั้นเมื่อคะโอะริเป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ก็ได้รับเลือกเป็นตัวแทนทีมจังหวัดนางาโนะ เข้าแข่งขันรายการเจโอซีคัพ ร่วมกับซากิ มิเนมูระ (ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมทีมโทเรย์แอร์โรส์ในปัจจุบัน) ต่อมา เมื่อครั้งที่เธอเป็นนักเรียนในโรงเรียนมัธยมปลายไดซัน มหาวิทยาลัยโตไก ก็ได้รับรางวัลเบสต์ 16 จากการแข่งขันวอลเลย์บอลอินเตอร์ไฮฤดูใบไม้ผลิ ครั้งที่ 39
เดือนเมษายน ค.ศ. 2009 คาโอริได้เข้าร่วมทีมโทเรย์แอร์โรส์ โดยได้กล่าวว่า “ฉันไม่ต้องการที่จะพ่ายแพ้ให้กับใคร” ส่วนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012 เธอได้รับรางวัลเบสต์ 6 จากการแข่งขันคูโรวาชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ ครั้งที่ 61
และในเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมญี่ปุ่นเข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2012
ในการแข่งขันวี.พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2012/13 เธอได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมโทเรย์แอร์โรส์เข้ารับตำแหน่งรองชนะเลิศ
ส่วนในฤดูกาล 2013/14 เธอได้ทำหน้าที่ในตำแหน่งลิเบอโร
วิโอเลต วอเทียร์
วิโอเลต วอเทียร์ (เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ. 2536) ชื่อเล่น วี เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงลูกครึ่งไทย-เบลเยียม เธอเป็นที่รู้จักจากการเข้าร่วมประกวดร้องเพลงในรายการ "เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 2" มีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง "ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ", "พรจากฟ้า" และ "Die Tomorrow" โดยเธอได้รับรางวัลรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์, รางวัลสมาคมผู้กำกับภาพยนตร์ไทย, คมชัดลึก อวอร์ด และรางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง "ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ" (2558)
วิโอเลตเกิดที่ประเทศญี่ปุ่น เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมดสองคน มารดาเป็นชาวไทยและบิดาเป็นชาวเบลเยียม มีน้องชายหนึ่งคนชื่อ กานต์ วิโอเลตกล่าวว่าได้รับการเลี้ยงดูอย่างวัฒนธรรมไทยมากกว่าตะวันตก โดยจะใช้ภาษาไทยกับมารดา ใช้ภาษาฝรั่งเศสกับบิดา และเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นมาบ้างในช่วงที่อยู่ในสถานรับเลี้ยงเด็กในญีปุ่น จบการศึกษาประถมศึกษาจากโรงเรียนมาเรียลัย มัธยมศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ร่มเกล้า นอกจากนี้ยังเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนโครงการเอเอฟเอส ประเทศแคนาดา จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาภาพยนตร์และภาพนิ่ง