pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในสัปดาห์แรกของเดือนกรกฎาคม ผู้หญิงติดอาวุธหลายร้อยคนพากันเดินบนท้องถนนในทางตอนเหนือและตอนกลางของอัฟกานิสถาน เพื่อประท้วงต่อต้านการรุกของตอลิบาน โดยการประท้วงครั้งใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นในเมืองฟิรอโซร์ อันเป็นเมืองหลวงของจังหวัดกอร์ ผู้ว่าราชการจังหวัด อับดุลซาฮีร์ ไฟซ์ซะดา ให้สัมภาษณ์รายงานกับ "เดอะการ์เดียน" ว่าผู้หญิงชาวอัฟกานิสถานหลายคน ซึ่งบางคนหนีจากตอลิบานได้ไม่นาน เพิ่งได้เรียนรู้การใช้อาวุธปืนในการป้องกันตัวเอง โดยบางส่วนได้ต่อสู้กับตอลิบานแล้ว โฆษกตอลิบาน ซาบีฮุลเลาะห์ มุญาฮีน ประณานรายงายดังกล่าวว่าเป็น "โฆษณาชวนเชื่อ" และกล่าวสำทับว่า "ผู้หญิงจะไม่มีวันหยิบปืนมาสู้กับเรา" ระหว่างช่วงสัปดาห์ ตอลิบานยึดด่านชายแดน 9 แห่งของกองทัพอัฟกานิสถานในจังหวัดคูนาร์ ซึ่งใกล้กับชายแดนประเทศปากีสถาน โดยทหารของกองทัพอัฟกานิสถาน 39 นายยอมจำนนต่อตอลิบาน ขณะที่ทหารของกองทัพอัฟกานิสถานอีก 31 นายหนีทัพไปประเทศปากีสถาน
เมื่อวันที่ 10 กรกฏาคม ตอลิบานได้ยึดอำเภอปันญวาจีในจังหวัดกันดะฮาร์ ตอลิบานล้อมเมืองกัสนีในตอนกลางของประเทศอัฟกานิสถาน จุดผ่านแดนระหว่างเมืองตอร์ฆุนดีกับประเทศทาจิกิสถาน และอิสลามกะรากับประเทศอิหร่านถูกยึดโดยตอลิบาน ระหว่างการยึดจุดผ่านแดนอิสลามกะรา เจ้าหน้าที่รักษาความมั่นคงและเจ้าหน้าที่ศุลกากรประจำจุดผ่านแดนบางส่วนหลบหนีเข้าประเทศอิหร่าน เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ปีเตอร์ ดัตตัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมออสเตรเลีย ประกาศยุติการประจำการของทหารในประเทศอัฟกานิสถาน เจ้าหน้าที่สุดท้ายจำนวน 80 คนได้ออกจากประเทศอัฟกานิสถานในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา เมื่อวันที่ 12 กรกฏาคม ผู้บัญชาการกองกำลังภาคพื้นในอัฟกานิสถานสหรัฐและเนโท ออสติน เอส. มิลเลอร์ ลาออกจากตำแหน่งดังกล่าว ในวันดังกล่าว ตอลิบานยึดอำเภอเพิ่มเป็น 148 แห่งจากรัฐบาลอัฟกานิสถาน เมื่อวันที่ 14 กรกฏาคม จุดผ่านแดนอัฟกานิสถานที่สปินบอลดักถูกยึดโดยกองกำลังของตอลิบาน จากเหตุการณ์ดังกล่าว ส่งผลให้นักข่าวรอยเตอร์สชาวอินเดีย ทานิศ สิทธิกี ถูกสังหารระหว่างการรายข่าวการปะทะในสองวันที่ผ่านมา
เมื่อวันที่ 12 กรกฏาคม ประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถาน กูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ ได้สั่งการให้ตรึงกำลังทหาร ยุทโธปกรณ์หนัก และเกราะกำบัง บริเวณด่านชายแดนอัฟกานิสถาน–เติร์กเมนิสถาน เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาความขัดแย้งของการปะทะในประเทศอัฟกานิสถานที่จะทะลักเข้าประเทศเติร์กเมนิสถาน เมื่อวันที่ 16 กรกฏาคม ประเทศอุซเบกิสถานเป็นเจ้าภาพในการประชุมระหว่างผู้นำภูมิภาคและนักการทูตต่างประเทศ รวมถึงประธานาธิบดีอัฟกานิสถาน อัชราฟ ฆานี เพื่อส่งเสริมสันติภาพและป้องกันสงครามกลางเมือง
เมื่อวันที่ 21 กรกฏาคม ประธานคณะเสนาธิการร่วม มาร์ก มิลลี รายงานว่าครึ่งหนึ่งของประเทศอัฟกานิสถานอยู่ในความควบคุมของตอลิบาน และการเคลื่อนไหวดังกล่าว "ดูเหมือน" จะอยู่ข้างเดียวกับตอลิบาน เมื่อวันที่ 22 กรกฏาคม เดอะเพนตากอนยืนยันว่ากองทัพอากาศสหรัฐได้กระทำโจมตีทางอากาศจำนวน 4 ครั้งในประเทศอัฟกานิสถานเพื่อเป็นไปตามคำร้องของจากเจ้าหน้าที่ทางการอัฟกานิสถาน การโจมตีทางอากาศจำนวน 2 ครั้งมีวัตถุประสงค์เพื่อทำลายยุทโธปกรณ์ที่ตอลิบานยึดมาจากกองกำลังพิทักษ์มาตุภูมิอัฟกานิสถาน ส่งผลให้ปืนใหญ่หนึ่งกระบอกและรถยานเกราะหนึ่งคันถูกทำลาย ในขณะเดียวกัน การปะทะเพื่อยึดเมืองของจังหวัดกันดะฮาร์ยังคงดำเนินการ โดยอาณาเขตของเมืองถูกล้อมโดยตอลิบาน อำเภอโดยรอบถูกยึดทั้งหมดโดยตอลิบานเว้นแต่อำเภอดามันและฐานบินกันดะฮาร์ (สำคัญต่อการเคลื่อนย้ายของกำลังพลท้องถิ่น) ที่ยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลอัฟกานิสถานอย่างสมบูรณ์ ตามการรายงานของ "เอฟดีดีเอสลองวอร์เจอนัล" กล่าวว่า หากอำเภอดามันถูกยึดไปอยู่ในความควบคุมของฝ่ายปฏิปักษ์ จะทำให้กองกำลังของอัฟกานิสถานยึดจังหวัดกันดะฮาร์ได้คืนมาอย่างยาก อันเป็นวันเดียวกัน มีผู้เสียชีวิต 100 คนจากเหตุกราดยิงหมู่ในเมืองสปินบอลดัก จังหวัดกันดะฮาร์ อย่างไรก็ดี กองกำลังผู้ฝักใฝ่รัฐบาลอัฟกานิสถานมีชัยชนะในจังหวัดบามยัน โดยกลุ่มติดอาวุธท้องถิ่นและกองกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจสามารถยึดอำเภอสายฆันและอำเภอการ์เมิดจากตอลิบานได้สำเร็จ และในจังหวัดเฮรัต ซึ่งกองกำลังของรัฐบาลอัฟกานิสถานได้ยึดอำเภอคารักคืนมา
เมื่อวันที่ 26 กรกฏาคม จากการรายงานของตัวแทนสหประชาชาติ เด็บโบราห์ ลียงส์ ได้แสดงให้เห็นถึงการเพิ่มขึ้นอย่างมากมากของอัตราพลเรือนเสียชีวิต อันเป็นผลมาจากการปะทะระหว่างรัฐบาลอัฟกานิสถานและตอลิบาน ลียงส์กล่าวอ้อนวอนขอให้ทั้งสองฝ่ายปกป้องพลเมือง โดยเฉพาะสตรีและเด็กที่เสียชีวิตอันเป็นผลมาจากการปะทะ ในวันเดียวกันนั้น ทหารอัฟกานิสถานราว 46 นาย รวมถึงเจ้าพนักงาน 5 คนได้หนีทัพและลี้ภัยไปยังประเทศปากีสถาน เนื่องด้วยกองกำลังไม่สามารถปกป้องพื้นที่ส่วนนี้ได้
เมื่อวันที่ 28 กรกฏาคม ตัวแทนของตอลิบานไปพบปะในเมืองเทียนจินกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศจีน หวัง อี้ ซึ่งให้คำมั่นว่าสาธารณรัฐประชาชนจีนจะสนับสนุนตอลิบานในส่วนของการตัดสัมพันธ์กับขบวนการอิสลามเตอร์กิสถานตะวันออก โดยให้คำมั่นสัญญาว่าจะ "นำตอลิบานกลับเข้าสู่กระแสทางการเมือง" และเสนอตัวเป็นเจ้าภาพในการเจรจาสันติภาพระหว่างรัฐบาลอัฟกานิสถานกับตอลิบาน
สิงหาคม.
ในช่วงเดือนสิงหาคม วันที่ 1 ถึง 2 เขตซาเฟียน, กาลา-อี-กอแน, และคานิซ แถบชานเมืองลาชกาฆาร์ถูกตกไปเป็นของตอลิบาน การะปะทะระหว่างตอลิบานและรัฐบาลอัฟกานิสถานเป็นไปอย่างต่อเนื่องในแถนชานเมือง โดยกองทัพอากาศอัฟกานิสถานและกองทัพอากาศสหรัฐได้บูรณาร่วมกันโจมตีตำแหน่งของตอลิบาน เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม มีพลเรือนเสียชีวิต 40 คนและบาดเจ็บกว่า 100 คนจากการปะทะ หลังจากสถานีวิทยุเมืองลาชกาฆาร์ถูกยึด ตอลิบานได้ดำเนินการเผยแพร่รายการ "วอยซ์ออฟชะรีอะฮ์" ทันที่ ตอลิบานเริ่มโจมตีท่าอากาศยาน ในขณะเดียวกัน รัฐบาลส่งกองกำลังเพื่อพิทักษ์เมืองไม่ให้ตกไปอยู่กับตอลิบาน
เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม มีผู้เสียชีวิต 13 คน โดยหนึ่งในนั้นเป็นผู้โจมตี 5 คนจากเหตุวางระเบิดและลอบยิงของตอลิบานในคาบูล จากเหตุดังกล่าว เป็นปฏิบัติการแบบอิงฮิมาซี ดำเนินการโดย "กองพันพลีชีพเพื่อศาสน์" ของตอลิบาน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสังหารรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม บิสมิลเลาะห์ ข่าน โมฮัมมาดี แต่โมฮัมมาดีรอดจากการโจมตี "ลองวอร์เจอนัล" ได้รายงานว่า โมฮัมมาดีเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของฝ่ายรัฐบาลโดยเป็นผู้รับผิดชอบในการปะทะตอลิบานต่อการยุทธ์เชิงรุก
การเสียคาบูล.
ในวันเดียวกัน 15 สิงหาคม แม้ทางกลุ่มจะออกแถลงการณ์มาว่า "ไม่มีแผนที่จะยึดเมืองหลวงอัฟกานิสถาน 'โดยใช้กำลัง'" ตอลิบานเข้าสู่ชานเมืองของคาบูลหลายทิศทาง อย่างอำเภอคาราคัน, อำเภอการาบัค, และอำเภอแพคชมาน มีรายงานว่า ไฟดับทั่วทั้งเมือง และเกิดจลาจลของนักโทษในเรือนจำปูลีชาคี เฮลิคอปเตอร์ซีเอช-47 ชีนุกและยูเอช-60 แบล็กฮอว์กได้บินเหนือสถานทูตสหรัฐในคาบูลเพื่ออพยพบุคลากรทางการทูต และนักการทูตรายงานว่าได้ทำลายเอกสารลับอย่างเร่งด่วน
กระทรวงมหาดไทยอัฟกานิสถานได้ประกาศว่า ประธานาธิบดี อัชราฟ ฆานี ได้ตัดสินใจสละอำนาจรัฐบาล และให้มีการจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวโดยตอลิบาน อดีตประธานาธิบดีอัฟกานิสถาน ฮามิด การ์ไซ จะเป็นส่วนหนึ่งของการเจรจา ตอลิบานสั่งการให้นักรบรอคอยการถ่ายโอนอำนาจอย่างสันติ และขอไม่ให้ใช้กำลังเข้าไปในคาบูล กองกำลังรักษาความมั่นคงมอบฐานบินบากรัมให้กับตอลิบาน และฐานบินจะเป็นที่พักอาศัยของนักโทษตอลิบานและรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ 5,000 คน ต่อมา มีรายงานว่า อัชราฟ ฆานี ได้ลี้ภัยออกประเทศอัฟกานิสถานไปยังประเทศทาจิกิสถาน
ในช่วงวันที่ 15 สิงหาคม อากาศยานของกองทัพอากาศอัฟกานิสถาน แอมบาแยร์ 314 และอากาศยานของกองทัพอากาศอุซเบกิซสถาน มิก-29 ชนกันกลางอากาศ โดยอากาศยานทั้งสองลำตกในเขตภูมิภาคซูร์คอนดาริโอของประเทศอุซเบกิซสถาน นักบินทั้งสองลำดีดตัวออกจากอากาศยานได้ทันพร้อมกับร่อนลงด้วยร่มชูชีพ ก่อนหน้านี้ ทางการอุซเบกิซสถานได้แถลงการณ์ว่าสามารถควบคุมตัวทหารอัฟกานิสถาน 54 นาย เพื่อขอความช่วยเหลือด้านการแพทย์ ขณะลี้ภัยจากการยุทธ์เชิงรุกของตอลิบานภายในประเทศ
เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม โฆษกตอลิบาน โมฮัมหมัด นาเอม กล่าวในการสัมภาษณ์ให้กับอัลญะซีเราะฮ์ว่า สงครามในอัฟกานิสถานยุติลงแล้ว เขากล่าวอีกว่า ตอลิบานได้ทำบรรลุวัตถุประสงค์แล้วที่จะไม่ให้ดินแดนอื่นมาใช้งานภายในอาณาเขตประเทศอัฟกานิสถานอีก และจะไม่ไปทำร้ายผู้อื่นด้วย วันเดียวกัน สำนักงานอัยการอุซเบกิซสถาน กล่าวว่า มีอากาศยานทางทหาร 22 ลำ และเฮลิคอปเตอร์ 24 ลำของกองทัพอัฟกานิสถานบรรทุกทหารอัฟกานิสถานประมาณ 585 นายข้ามพรมแดนมายังประเทศอุซเบกิซสถาน และทหารอัฟกานิสถานประมาณ 158 นายเดินทางเท้าข้ามพรมแดนประเทศอุซเบกิซสถานแล้ว
เดอะเพนตากอนได้ยืนยันว่า ผู้บัญชาการส่วนกลางสหรัฐในกาตาร์ พลเอก เคนเน็ธ แมคเคนซี เจอาร์.ได้พบปะกับผู้นำตอลิบานในเมืองโดฮา เป็นเมืองหลวงของประเทศกาตาร์ ทางตอลิบานยอมรับในข้อตกลงกับแมคเคนซีว่าจะให้ผู้ลี้ภัยชาวอัฟกานิสถานลี้ภัยผ่านท่าอากาศยานคาบูล.
เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม โฆษกตอลิบาน ซูฮาอิล ชาฮีร ระบุว่ากลุ่มไม่เต็มใจในการขยายเวลาเส้นตายของการถอนกำลังสหรัฐเป็นวันที่ 31 สิงหาคม ในวันเดียวกัน ผู้อำนวยการสำนักงานข่าวกรองสหรัฐ (CIA) วิลเลียม เจ. เบรินส์ ได้พบปะจัดการประชุมลับกับผู้นำตอลิบาน อับดุล ฆานี บาราดาร์ ซึ่งเดินทางกลับประเทศอัฟกานิสถานหลังจากลี้ภัยในประเทศกาตาร์เพื่อหารือกรณีการขยายเส้นตายเป็นวันที่ 31 สิงหาคม
การยุทธ์เชิงรุกตอลิบาน พ.ศ. 2564
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิรัก
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิรัก (; ; NOCI, รหัสไอโอซี: IRQ) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศอิรักสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2491 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศอิรัก เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากอิรักเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
คณะกรรมการโอลิมปิกจอร์แดน
คณะกรรมการโอลิมปิกจอร์แดน (; , รหัสไอโอซี: JOR) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศจอร์แดนสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2500 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศจอร์แดน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากจอร์แดนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
คณะกรรมการโอลิมปิกคูเวต
คณะกรรมการโอลิมปิกคูเวต (; , รหัสไอโอซี: KUW) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศคูเวตสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2500 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศคูเวต เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากคูเวตเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
คณะกรรมการโอลิมปิกเลบานอน
คณะกรรมการโอลิมปิกเลบานอน (; , รหัสไอโอซี: LBN) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเลบานอนสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2490 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเลบานอน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเลบานอนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
คณะกรรมการโอลิมปิกโอมาน
คณะกรรมการโอลิมปิกโอมาน (; , รหัสไอโอซี: OMA) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศโอมานสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2525 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศโอมาน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากโอมานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
คณะกรรมการโอลิมปิกปาเลสไตน์
คณะกรรมการโอลิมปิกปาเลสไตน์ (; , รหัสไอโอซี: PLE) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศปาเลสไตน์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2538 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศปาเลสไตน์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากปาเลสไตน์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
คณะกรรมการโอลิมปิกกาตาร์
คณะกรรมการโอลิมปิกกาตาร์ (; , รหัสไอโอซี: QAT) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศกาตาร์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศกาตาร์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากกาตาร์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
คณะกรรมการโอลิมปิกซาอุดีอาระเบีย
คณะกรรมการโอลิมปิกซาอุดีอาระเบีย (; , รหัสไอโอซี: KSA) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศซาอุดีอาระเบีย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2507 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากซาอุดีอาระเบียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
คณะกรรมการโอลิมปิกซีเรีย
คณะกรรมการโอลิมปิกซีเรีย (; , รหัสไอโอซี: SYR) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศซีเรียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2491 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศซีเรีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากซีเรียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (, รหัสไอโอซี: UAE) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
คณะกรรมการโอลิมปิกเยเมน
คณะกรรมการโอลิมปิกเยเมน (, รหัสไอโอซี: YEM) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเยเมนสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2517 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเยเมน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเยเมนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2021
2021 FA Community Shield
แผ่นซับเสียง
แผ่นซับเสียง  เป็นวัสดุที่ใช้สำหรับควบคุมเสียงก้อง และเสียงสะท้อนภายในห้อง โดยทั่วไปจะใช้ในการปรับปรุงคุณภาพเสียงภายในห้อง เพื่อให้เกิดความชัดเจนของเสียง (Speech Intelligibility) แผ่นซับเสียงโดยทั่วไปมักทำมาจาก ฉนวนใยแก้ว หรือ ฉนวนใยหิน ประกอบด้วยโครงไม้ หุ้มด้วยผ้า หรือ อาจทำด้วยฟองน้ำ
แผ่นซับเสียง บางครั้งอาจเรียกว่า อะคูสติกบอร์ด
ทฤษฎีที่เกี่ยวข้อง.
วัสดุทั่วไปที่มีพื้นผิวแข็งๆ เช่น ยิปซั่มบอร์ด กระจก ไม้อัด หรือ ผนังก่ออิฐฉาบปูน จะมีคุณสมบัติ เมื่อเสียงตกกระทบจะสะท้อนมากกว่า 90% ดูดซับเสียงได้ไม่ถึง 10% จึงทำให้เกิดปัญหาเสียงก้องขึ้นภายในห้อง ส่วนแผ่นซับเสียงนั้นจะมีคุณสมบัติในการดูดซับเสียงมากกว่า 60% ขึ้นไป (และบางรุ่นบางยี่ห้อ อาจมีความสามารถในการดูดซับเสียงได้สูงถึง 90%) เมื่อเสียงตกกระทบจึงสะท้อนน้อยกว่าวัสดุทั่วๆไป
100 เกรตดีเทกทีฟส์
100 เกรตดีเทกทีฟส์   เป็นหนังสือที่เขียนโดยแม็กซิม จาคูโบว์สกี โดยมีชื่อเดิมคือ "100 เกรตดีเทกทีฟส์ออร์เดอะดีเทกทีฟไดเรกทอรี"  และเผยแพร่โดยบริษัทสำนักพิมพ์แคร์โรลแอนด์กราฟพับลิเชอส์ เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1991
ต่อมา "100 เกรตดีเทกทีฟส์"ได้รับรางวัลแอนโทนี สาขางานวิจารณ์ยอดเยี่ยม ใน ค.ศ. 1992
100 Great Detectives
คณะกรรมการโอลิมปิกซาอุดิอาระเบีย
ลาอินมากูลาดากอนเซปซิออนเดโลสเบเนราเบลส โอเดซุลต์
การปฏิสนธินิรมลของดวงพระวิญญาณอันศักดิ์สิทธิ์  หรือ การปฏิสนธินิรมลของซูลต์  หรือชื่อดั้งเดิม ลาอินมากูลาดากอนเซปซิออนเดโลสเบเนราเบลส โอเดซุลต์  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันโดยบาร์โตโลเม เอสเตบัน มูริโย ศิลปินชาวสเปน เขียนขึ้นประมาณปี 1678 มีขนาด 274 × 190 ซม. (108 × 75 นิ้ว) ต่อมาถูกนายพลฌ็อง-เดอ-ดีเยอ ซูลต์ ปล้นไปในปี 1813 และนำไปไว้ที่ประเทศฝรั่งเศส และถูกพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ซื้อไปในปี 1852 ในปัจจุบันภาพเขียนนี้จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในมาดริดมาตั้งแต่ปี 1941
ข้อมูลจากฆวน อากุสติน เซอัน เบร์มูเดซ ระบุว่าภาพนี้เขียนขึ้นโดยบาร์โตโลเม เอสเตบัน มูริโย โดยได้รับการว่าจ้างจากฆุสติโน เด เนเบ (1625–1685) วุฒิสมณะแห่งอาสนวิหารเซบิยาและประธานฝ่ายสงฆ์ของโรงพยาบาลโอสปิตัลเดโลสเบเนราเบลสในเซบิยา เขาจ้างมูริโยให้เขียนภาพนี้ขึ้นเพื่อเก็บไว้เป็นของสะสมส่วนบุคคล และต่อมาได้บริจาคให้แก่โบสถ์น้อยประจำโรงพยาบาลในปี 1686 ศรัทธาและความเชื่อต่อการปฏิสนธินิรมลของแม่พระได้รับความนิยมสูงมากในสเปนตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 และสเปนได้กลายมาเป็นผู้ปกป้องทางสงฆ์อย่างแกร่งกล้า ถึงขั้นที่ไปต่อสู้เพื่อให้ฉากการปฏิสนธินิรมลได้รับการบรรจุเข้าในคำสอนทางการของศาสนจักรคาทอลิก ซึ่งสำเร็จในปี 1854 ฉากการปฏิสนธินิรมลจึงเป็นที่นิยมแพร่หลายในช่วงเวลานี้และปรากฏทั่วไปในงานศิลปะสเปนในยุคนี้
ภาพเขียนได้รับการประมูลในปี 1852 และพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์เป็นผู้ชนะประมูลไปด้วยราคา 615,300 ฟรังก์ เป็นที่กล่าวขานว่าเป็นการซื้อภาพเขียนที่แพงที่สุดในเวลานั้น ลูฟวร์จัดแสดงภาพเขียนนี้นับจากนั้นจนปี 1941 ซึ่งอยู่ในช่วงที่ผลงานของมูริโยเริ่มล้าสมัย ลูฟวร์ได้แลกเปลี่ยนของสะสมจำนวนหนึ่งกับสเปน หนึ่งในนั้นคือภาพเขียนนี้ซึ่งแลกเปลี่ยนกับพิพิธภัณฑ์ปราโดที่มาดริด โดยทางมาดริดได้ส่ง "ภาพเหมือนบุคคลของมารีอานาแห่งออสเตรีย" โดยดิเอโก เบลัซเกซ ให้แก่ลูฟวร์ ในปี 1981 อันโตนิโอ เฟร์นันเดซ เซบิยา ผู้เชี่ยวชาญการซ่อมแซมงานศิลปะประจำพิพิธภัณฑ์ปราโด ได้เริ่มการซ่อมแซมระดับผิวอย่างระมัดระวัง เพื่อเตรียมผลงานออกแสดงในนิทรรศการรวมผลงานของมูริโย มีการซ่อมแซมในเชิงลึกอีกครั้งหนึ่งในปี 2007
มูริโยเขียนภาพฉากการปฏิสนธินิรมลขึ้นประมาณสองโหล ซึ่งเป็นไปได้ว่ามากกว่าศิลปินสเปนใด ๆ ในเวลานั้น ภาพเขียนแสดงแม่พระมารีย์ในชุดสีขาวและผ้าคลุมสีน้ำเงิน มือทั้งสองกุมที่หน้าอก และปรากฏจันทร์เสี้ยวที่เท้าของพระนาง ดวงตามองขึ้นไปสู่พระอาณาจักรสวรรค์ แต่ภาพเขียนชิ้นนี้โดดเด่นจากภาพเขียนแม่พระอื่น ๆ ของมูริโยด้วยโทนแห่งปีติและชัยชนะ มูริโยใช้การเล่นแสงเงาให้เกิดความรู้สึกของการเคลื่อนไหวของแม่พระขึ้นข้างบน ลักษณะการเคลื่อนขึ้นเช่นนี้ และสัญวิทยาอื่น ๆ ทั้งเมฆและเทวดา สร้างภาพที่อิงมาจากฉากการเสด็จขึ้นสวรรค์ทั้งกายและวิญญาณ เชื่อมต่อความนิรมลของพระนางเข้ากับสถานะแห่งการเป็นมารดาพระเยซู มูริโยไม่ได้ใส่องค์ประกอบต่าง ๆ ของแม่พระในศิลปะ เช่น หอคอยเดวิด, ฮอร์ตุสก็องกลูซุส หรือต้นปาล์มกับไซเปรส ซึ่งเชื่อว่าปรากฏอยู่แล้วในกรอบเดิมในโรงพยาบาลที่แขวนภาพ
The Immaculate Conception of Los Venerables
มารีย์ (พระมารดาพระเยซู)
เล็บปุก
เล็บปุก  หรือ นิ้วปุก, นิ้วมือปุก  หรือ การปุก  เป็นการผิดรูปของนิ้วหรือเล็บ มือหรือเท้า เกี่ยวข้องกับโรคจำนวนมาก ส่วนใหญ่คือโรคหัวใจและโรคปอด
โดยทั่วไปมักถือว่าการปุกเกี่ยวข้องกับมะเร็งปอด, ปอดติดเชื้อ, โรคอินเตอร์สติเชียลของปอด, ซิสติกไฟโบรสิส และ โรคหลอดเลือดหัวใจ อาจพบส่งต่อในสายเครือญาติ ไปจนถึงเกิดขึ้นโดยไม่สัมพันธ์กับอาการทางการแพทย์อื่น ๆ โดยทั่วไปการตรวจสอบการปุกจะใช้การทดสอบชามรอธ (Schamroth's test) หรือการทดสอบหน้าต่างชามรอธ (Schamroth's window test) ซึ่งสาธิตครั้งแรกโดยนักหฤทัยวิทยาชาวแอฟริกาใต้ เลโอ ชามรอธ ด้วยตนเอง
ความชุกของการปุกไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ประมาณอยู่ที่ 1% ของผู้ป่วยที่พบแพทย์อายุรศาสตร์ ปรากฏหลักฐานการรับรู้ว่าการปุกเป็นอาการของโรคมาตั้งแต่ยุคสมัยของฮิปโปกราตีส
นิ้วมือปุก
Nail clubbing
Digital clubbing
เอบรอฮีม แรอีซี
เอบรอฮีม แรอีซี (, Ebrahim Raisi) เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองชาวอิหร่าน เคยดำรงตำแหน่งสำคัญอย่างประธานสำนักงานสอบสวนกลาง อัยการสูงสุด และประธานศาลสูงสุดเป็นอาทิ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอิหร่านคนที่ 8 แรอีซีขึ้นชื่อว่าเป็นบุคคลที่มีแนวคิดอนุรักษนิยมสุดโต่ง
แรอีซีเกิดที่เมืองแมชแฮด เมืองใหญ่อันดับสองของอิหร่าน บิดาของเขาซึ่งเป็นผู้นำศาสนาเสียชีวิตขณะที่เขามีอายุห้าขวบ แรอีซีเข้าศึกษาโรงเรียนศาสนาที่เมืองโกมเมื่อมีอายุสิบห้าปี ต่อมาแรอีซีเข้าร่วมในการปฏิวัติอิสลามเพื่อโค่นล้มระบอบกษัตริย์และสถาปนาระบอบสาธารณรัฐ แรอีซีจบการศึกษาสูงสุดระดับปริญญาเอกสาขากฎหมายเอกชนจากมหาวิทยาลัยโมแทแฮรีในกรุงเตหะราน ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยขนาดเล็กมาก
แรอีซีเริ่มทำงานในฐานะอัยการตั้งแต่ปี 1981 และได้ย้ายเข้ามาในตำแหน่งรองอัยการกรุงเตหะรานในปี 1985 ขณะมีอายุยี่สิบห้าปี จากนั้น แรอีซีเริ่มได้รับความสนใจจากอายะตุลลอฮ์รูฮุลลอฮ์ โคมัยนีในปี 1988 ซึ่งในปีดังกล่าว แรอีซีได้รับแต่งตั้งให้เป็นหนึ่งในคณะผู้พิพากษาจำนวนสี่คนที่ทำการตัดสินคดีของนักโทษการเมืองที่เป็นสมาชิกมุญาฮิดีนประชาชนอิหร่าน คาดการณ์ว่ามีนักโทษการเมืองหลายพันคนที่ถูกพิพากษาประหารชีวิตและถูกฝังในหลุมศพโดยไม่ระบุชื่อ จนทำให้เขาได้รับฉายา "จอมเชือดแห่งเตหะราน" แรอีซีพยายามปฏิเสธว่าตัวเขาไม่ได้มีบทบาทในการสั่งประหาร แต่ก็ระบุว่าการประหารดังกล่าวเป็นสิ่งชอบธรรมแล้วตามหลัก "ฟัตวา" ของอายะตุลลอฮ์โคมัยนี มีหลักฐานบ่งชี้ว่าการประหารหมู่ที่เกิดขึ้น ทำให้แรอีซีหลุดจากการถูกวางตัวให้เป็นผู้สืบทอดอำนาจของอายะตุลลอฮ์โคมัยนี
หลังการอสัญกรรมของอายะตุลลอฮ์โคมัยนี ตำแหน่งผู้นำสูงสุดคนใหม่ตกเป็นของแอลี ฆอเมเนอี แรอีซีดำรงตำแหน่งอัยการกรุงเตหะรานระหว่างปี 1989–1994, ประธานสำนักงานสอบสวนกลางระหว่างปี 1994–2004, รองประธานศาลสูงสุดระหว่างปี 2004–2014, อัยการสูงสุดระหว่างปี 2014–2016 จากนั้นเขาลงสมัครท้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในปี 2017 แต่พ่ายแพ้ให้แก่แฮแซน โรว์ฮอนี ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งประธานศาลสูงสุดระหว่างปี 2019–2021 จากนั้นเขาลงสมัครท้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกครั้งในปี 2021 และได้รับชัยชนะด้วยคะแนนเสียง 62% ของผู้มาใช้สิทธิ์
ณฉัตร จันทพันธ์
ณฉัตร จันทพันธ์ (เกิด 25 มีนาคม พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น นิกกี้ เป็นนักร้อง นักแสดง พิธีกรชาวไทย พี่ชายของเม้าส์ อดีตนักร้องวงบี-โอ-วาย ลูกชายคนกลางของคุณพ่อแต๊ก วรเชษฐ จันทพันธ์ จบการศึกษามัธยมตอนปลายจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี ระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าวงการบันเทิงจากการประกวด LG Star Talent
มีชื่อเสียงจากงานพิธีกร เป็นพิธีกรในรายการ "O:IC" ตามมาด้วยรายการ "รถโรงเรียน High School Reunion"
เจ้าชายบาเยซิด อ็อสมัน
เจ้าชายบาเยซิด อ็อสมัน  ประสูติเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2467 ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เจ้าชายอิบราฮิม เทวิก และ ฮาตริก เซดิเย ฮานิม เป็นพระประมุขพระองค์ที่ 44 แห่งราชวงศ์อ็อสมัน ซึ่งปกครองจักรวรรดิออตโตมัน ก่อนจะถูกยกเลิกระบอบกษัตริย์ในปี 2472 และถูกปกครองในรูปแบบ สาธารณรัฐ แทน โดยทรงเป็นพระราชนัดดาใน สุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1 ทรงดำรงพระองค์เป็น พระประมุขแห่งราชวงศ์อ็อสมัน ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของ เจ้าชายเออร์ตุกรุล อ็อสมัน เมื่อวันที่ 23 กันยายน 2552
ด้านชีวิตส่วนพระองค์ พระองค์มิเคยเสกสมรส จึงไม่มีพระบุตร พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 6 มกราคม 2560 สิริพระชันษาได้ 92 ปี เจ้าชายดุนดาร์ อาลี อ็อสมัน พระญาติ ขึ้นดำรงฐานะพระประมุชแห่งอ็อสมัน
เจ้าชายเบยาซิด ออสมัน
เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม
เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม  ประสูติเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2449 เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเมเหม็ด เซลิม และ นูเฟอร์ ฮานิม เป็นพระราชนัดดาใน สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ทรงได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยกาลาตาซาราย ณ อิสตันบูล และในปี 2476 ทรงได้รับเชิญให้เสด็จ ณ ประเทศญี่ปุ่น โดยในฐานะแขกของรัฐบาล สันนิษฐานว่าน่าจะใช้สถานะของพระองค์ในฐานะผู้อ้างสิทธิ์ราชบัลลังก์ออตโตมันเพื่อช่วยเหลือจักรวรรดิญี่ปุ่น ในการรุกรานของชาติมุสลิม ในเอเชียกลาง ที่ขัดแย้งกับสหภาพโซเวียต
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ นเหม็ด ฮานิม (25 ธันวาคม พ.ศ. 2454 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2524) ที่ อเลปโป ณ ประเทศซีเรีย เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 และหย่าร้างในปี พ.ศ. 2474 มีพระโอรส 2 พระองค์ ซึ่งล้วนแล้วได้ดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายประมุขแห่งออตโตมัน ทั้งสิ้น คือ
เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2478 สิริพระชันษาได้เพียง 29 ปี
เจ้าหญิงเนมิกา สุลต่าน
เจ้าหญิงเนมิกา สุลต่าน  ประสูติเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2431 เป็นพระธิดาใน เจ้าชายเมเหม็ด เซลิม และ อิราเยีย ฮานิม เป็นพระราชนัดดาใน สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 เป็นพระเชษฐภคินีต่างพระชนนีใน เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ใน 2 พระประมุขแห่งราชวงศ์ออตโตมันคือ เจ้าชายดุนดาร์ อาลี ออสมัน และ เจ้าชายฮารุน ออสมัน โดยพระมารดาของพระองค์ เป็นพระภคินีใน นาซิเคดา กาดิน พระชายาพระองค์แรกใน สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 6 ทรงมีพระเชษฐาร่วมพระอุทร คือ เจ้าชายเมห์เหม็ต แต่สิ้นพระชนม์ในวัยทารก ต่อมา เมื่อพระชันษาได้ราว 16 ปี พระมารดาของพระองค์ก็ถึงแก่กรรม
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ อาลี คานัน เบ เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2454 ในพระราชวังยิลดิซ ทั้งคู่ได้รับพระราชวังโกเตรป เป็นที่ประทับ พระองค์ทรงให้กำเนิดพระธิดาคนแรกนามว่า ฟัตมา เฟทิเย ฮานิมัสสุลต่าน เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 สามปีต่อมาเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2458 ได้ให้กำเนิดพระโอรสคือ สุลต่านซาดี อิบราฮิม เบ ถัดจากนั้นอีกสี่ปีต่อมา ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2463 ได้ให้กำเนิดพระโอรสอีกคนหนึ่ง นามว่า สุลต่านซาดี คาซิม เบ ในพระราชวังโกเตรป พระสวามีของพระองค์เป็นวิศวกรเหมืองแร่คนแรกของตุรกีที่ไปศึกษาต่อต่างประเทศ ภายหลังการหลับหนีและการพลัดถิ่นของราชวงศ์ออตโตมัน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2467 ครอบครัวของพระองค์ได้ตั้งรกรากอยู่ใน ปารีส ประเทศฝรั่งเศส และได้ให้กำเนิดพระธิดาคนเล็ก คือ เออร์ไมต์ ซาเตีย ฮานิมัสสุลต่าน เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2470 ต่อมาครอบครัวพระองค์ได้ย้ายไป ณ เลบานอน ซึ่งที่นั่น พระสวามีของพระองค์ดำรงตำแหน่งทางการเมือง โดยเป็นนายกเทศมนตรีของเมืองตริโปลี (เลบานอน) ต่อมาในปี 2505 พระสวามีของพระองค์ได้ถึงแ่กรรม
ในปี 2495 พระองค์ได้ย้ายกลับไปประเทศตุรกี อีกครั้ง เนื่องจากตอนนั้น สภาวะความตึงเครียดของรัฐบาลและประชาชนลดน้อยลง และได้สิ้นพระชนม์ ณ อิสตันบูล ประเทศตุรกี เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2512 สิริพระชันษาได้ 81 ปี
ภาษีบาป
ภาษีบาป เป็นภาษีสรรพสามิตที่เรียกเก็บโดยเฉพาะสำหรับสินค้าบางอย่างที่ถือว่าเป็นอันตรายต่อสังคมและบุคคล ตัวอย่างเช่น เครื่องดื่มแอลกอฮอล์และยาสูบ ลูกอม ยา เครื่องดื่มน้ำอัดลม อาหารจานด่วน กาแฟ น้ำตาล การพนัน และภาพลามกอนาจาร ในตรงกันข้ามกับภาษีพิโกเวียน(Pigovian tax) ซึ่งเป็นการชดใช้ความเสียหายต่อสังคมที่เกิดขึ้นจากสินค้าเหล่านี้ ภาษีบาปถูกนำมาใช้เพื่อเพิ่มราคาในความพยายามในการลดอุปสงค์หรือล้มเหลว เพื่อเป็นการเพิ่มและค้นหาแหล่งรายได้ใหม่ การเพิ่มภาษีบาปมักจะได้รับความนิยมมากกว่าการเก็บภาษีอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม ภาษีเหล่านั้นมักถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นภาระของคนยากจน เก็บภาษีจากผู้ที่พึ่งพาทั้งร่างกายและจิตใจ และเป็นส่วนหนึ่งของรัฐพี่เลี้ยง(nanny state)
ผิวหนังเขียว
ผิวหนังเขียว, อาการเขียว หรือ อาการเขียวคล้ำ  เป็นการเปลี่ยนสีของผิวหนังหรือเยื่อมิวคัสเป็นสีออกน้ำเงินถึงม่วง เกิดจากเนื้อเยื่อใกล้พื้นผิวของผิวหนังมีความเข้มข้นของออกซิเจนต่ำ ข้อมูลอิงจากงานศึกษาของ Lundsgaard และ Van Slyke ระบุว่า โดยดั้งเดิมแล้วถือส่าจะเกิดเมื่อมีความเข้มข้นมากกว่า 5.0 g/dL ของ ดีออกซีเฮโมโกลบิน ค่านี้มาจากค่าประมาณความเข้มข้นในหลอดเลือดฝอย ซึ่งได้ากค่าเฉลี่ยของการวัดในหลอดเลือดแดงเทียบกับหลอดเลือดดำ เนื่องจากการคาดการณ์การเกิดออกซิเจนต่ำในปัจจุบันมักนำมาจากการวัดก๊าซในหลอดเลือดแดงหรือจากการพัลส์ออกซิเมทรี (pulse oximetry) ซึ่งเป็นไปได้ว่าเป็นค่าประมาณมากเกินจริง เพราะปรากฏหลักฐานที่แสดงว่าระดับดีออกซีเฮโมโกลบินที่ 2.0 g/dL สามารถเกิดผิวเขียวได้
ชื่อในภาษาอังกฤษ "cyanosis" แปลตรงตัวว่า "โรคสีน้ำเงิน" หรือ "อาการน้ำเงิน" มาจากชื่อของสีฟ้า (cyan) ซึ่งมาจากคำภาษากรีกที่แปลง่าสีน้ำเงิน ("cyanós (κυανός)")
อาการเขียวคล้ำ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอเมริกันซามัว