pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในช่วงปี ค.ศ. 1992 มีสายการบินในประเทศเกิดขึ้นมาก อาทิเช่น Necon Air, เนปาลแอร์เวย์, เอเวอเรสต์แอร์, บุดด้าแอร์, เยติแอร์ไลน์, สีดาแอร์ และในปี ค.ศ. 1997 ร้อยละ 70 ของเที่ยวบินในประเทศ มาจากสายการบินคู่แข่งเหล่านี้ การก่อตั้งของสายการบินใหม่ ๆ ทำให้เกิดช่องว่างที่เป็นปัญหาของรอยัลเนปาลแอร์ไลน์ คือคอรัปชัน
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2000 มีเรื่องอื้อฉาวจากการเช่าโบอิง 767จากออสเตรีย ซึ่งแฝงด้วยการประท้องของเหล่าลูกจ้างกับรัฐบาล ทำให้เกิดการกล่าวหาว่า สายการบินไม่ยอมใช้เครื่องบินโบอิง 757 ให้เกิดประโยชน์เพียงพอ ผู้บริหารได้ถูกพักงานระหว่างสอบสวน และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการบินได้ถูกปลดเกษียณ และในปี ค.ศ. 2004 มีการรายงานว่า รัฐบาลเนปาล ได้แบ่งงาน 49% ของเนปาลแอร์ไลน์ ให้เอกชนดำเนินการ ส่งผลให้เกิดหนี้สินจำนวนหนึ่ง ต่อมา ผู้บริหารเก่าของสายการบิน Ramagya Chaturvedi ถูกจับในข้อหาคอรัปชันในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005.
ในปี ค.ศ. 2009 ที่งานดูไบแอร์โชว์ สายการบินเนปาลแอร์ไลน์ ได้สั่งซื้อเครื่องบิน แอร์บัส เอ 320-200 สองลำ ซึ่งจะใช้ในเที่ยวบินไปยังตะวันออกกลาง และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สายการบินเนปาลแอร์ไลน์ มีเที่ยวบินระหว่างประเทศไปยัง เดลี, โดฮา, กัวลาลัมเปอร์, ฮ่องกง และกรุงเทพมหานคร ส่วนจุดหมายปลายทางที่ยกเลิกไปแล้วอย่าง ดูไบ, บังคาลอร์ และมุมไบ จะกลับมาบินใหม่อีกครั้งพร้อมกับเครื่องบินแอร์บัส เอ 320
นับตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2013 เป็นต้นมา สหภาพยุโรปได้สั่งห้ามไม่ให้สายการบินใด ๆ ของเนปาลบินเข้าไปเหนือน่านฟ้าของยุโรป
เนปาลแอร์ไลน์ได้ทำข้อตกลงการทำการบินร่วมกันกับสายการบินดังต่อไปนี้:
ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2022 เนปาลแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
เนปาลแอร์ไลน์เคยมีเครื่องบินประจำการในอดีต ดังนี้:
จุดหมายปลายทางของสายการบินเนปาลแอร์ไลน์
จุดหมายปลายทางของสายการบิน เนปาลแอร์ไลน์ มีดังต่อไปนี้ (ข้อมูลเดือนมกราคม ค.ศ. 2015)
อัมพร จันทรวิจิตร
อัมพร จันทรวิจิตร (27 มกราาคม พ.ศ. 2468 — 17 มิถุนายน พ.ศ. 2564) อดีตรองนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลนายธานินทร์ กรัยวิเชียร
อัมพร จันทรวิจิตร สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมบัณฑิตแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ต่อมาคือ สมาคมธรรมศาสตร์ ในพระบรมราชูปถัมภ์) เมื่อพ.ศ. 2493 ซึ่งนายอัมพร ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการร่างข้อบังคับของสมาคม
หลังจากการรัฐประหารของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2519 อัมพร จันทรวิจิตร ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 39 ของนายธานินทร์ กรัยวิเชียร ระหว่างดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีได้ปฏิบัติหน้าที่ต่าง ๆ เช่น เป็นประธานในพิธีเปิดอาคารเรียนโรงเรียนบ้านสวนวิทยาคม อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นประธานในพิธีเปิดอาคารเรียนโรงเรียนเนินมะปรางศึกษาวิทยา อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก เป็นประธานในพิธีเปิดโรงเรียนบ้านผาหลังมี อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก เป็นประธานในพิธีวางศิลาฤกษ์พระบรมรูปสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี
อัมพร จันทรวิจิตร ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีเป็นเวลา 1 ปีเศษ จึงพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากพลเรือเอกสงัด ชลออยู่ หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ได้ทำรัฐประหารซ้ำอีกครั้ง เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2520
Harbin Metro
Kunming Rail Transit
Nanjing Metro
Shanghai Metro
Tianjin Metro
Wuhan Metro
Xi'an Metro
MRT (Bangkok)
ระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงในประเทศเกาหลีใต้
อมลรดา ไชยเดช
อมลรดา ไชยเดช (เกิด 4 มิถุนายน พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น โมนา เป็นนักแสดงหญิงลูกครึ่งไทย-เยอรมัน สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
อมลรดา มีชื่อเล่นว่าโมนา เกิดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2540 เป็นลูกครึ่งไทย-เยอรมัน เป็นบุตรสาวของนพพร อิ่มทรัพย์ อดีตนักดนตรีเบื้องหลังวงเดอะคิด และอดีตสมาชิกวงลาโคนิคส์ เธอมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องทางฝ่ายมารดากับสาวิกา ไชยเดช ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนบางชัน (ปลื้มวิทยานุสรณ์) ชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเบญจมินทร์ และกำลังศึกษาที่วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
อมลรดาเข้าสู่วงการโดยมีผลงานชิ้นแรกคือโฆษณาข้าวเกรียบฮานามิ ก่อนแสดงละครทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2555 เป็นตัวประกอบในเรื่อง "มายาตวัน" รับบทเป็น "วาสิฎฐี" โดยมีพ่อแม่คอยให้สนับสนุนงานในวงการบันเทิง และเธอเป็นที่รู้จักมากขึ้นในปี พ.ศ. 2558 จากละครเรื่อง "สุดแค้นแสนรัก" ที่รับบทเป็น "ระพีพรรณ"
ระบบลีกฟุตบอลสเปน
ระบบลีกฟุตบอลสเปน หมายถึงระบบในวงการฟุตบอลสโมสรของประเทศสเปนอันประกอบไปด้วยการแข่งขันระหว่างสโมสรในระดับต่าง ๆ ซึ่งเกี่ยวโยงกันผ่านการเลื่อนชั้นและการตกชั้น ระบบลีกฟุตบอลของสเปนต่างจากระบบลีกของชาติส่วนใหญ่ในทวีปยุโรป กล่าวคือ ระบบของสเปนอนุญาตให้ทีมสำรองเข้าไปแข่งขันในระบบการแข่งขันหลัก (ฟุตบอลอาชีพ) ได้ แต่ก็ยังไม่สามารถเล่นในระดับเดียวกันกับทีมชุดใหญ่ได้ ดังนั้นจึงยังไม่เคยมีทีมสำรองใดเลยที่ผ่านเข้าไปเล่นในระดับสูงสุดของระบบ (ซึ่งก็คือปริเมราดิบิซิออน)
ปริเมราดิบิซิออน.
ปริเมราดิบิซิออน  หรือที่รู้จักกันนอกกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาสเปนในชื่อ ลาลิกา  อยู่ในระดับสูงสุดของระบบลีกฟุตบอลสเปน มีสันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ  เป็นหน่วยงานจัดการแข่งขัน
เซกุนดาดิบิซิออน.
เซกุนดาดิบิซิออน  อยู่ในระดับที่ 2 ของระบบลีกฟุตบอลสเปน มีสันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติเป็นหน่วยงานจัดการแข่งขันเช่นเดียวกับปริเมราดิบิซิออน
เซกุนดาดิบิซิออน เบ.
เซกุนดาดิบิซิออน เบ  อยู่ในระดับที่ 3 ของระบบลีกฟุตบอลสเปน มีราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปน  เป็นหน่วยงานจัดการแข่งขัน แม้ว่าจะไม่ได้ขึ้นกับสันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ แต่สโมสรส่วนใหญ่ที่ลงแข่งขันก็ยังเป็นสโมสรอาชีพเช่นกัน
เตร์เซราดิบิซิออน.
แม้จะมีชื่อเรียกว่า "ดิวิชันที่ 3" แต่ที่จริงแล้ว เตร์เซราดิบิซิออน  อยู่ในระดับที่ 4 ของระบบลีกโดยรวมทั้งประเทศ มีราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปนเป็นหน่วยงานจัดการแข่งขันร่วมกับสหพันธ์ฟุตบอลประจำแคว้นต่าง ๆ ในสเปน (รวมทั้งหมด 17 สหพันธ์)
ระดับรองลงไป.
สหพันธ์ฟุตบอลประจำแคว้นและนครปกครองตนเองต่าง ๆ (รวมทั้งหมด 19 สหพันธ์) จะเป็นหน่วยงานจัดการแข่งขันระหว่างสโมสรในแคว้นหรือนครปกครองตนเองนั้น ๆ โดยไล่ตั้งแต่ระดับที่ 5 ลงไปจนถึงระดับที่ 9 ของระบบลีกโดยรวมทั้งประเทศ ทั้งนี้ ระบบลีกของแคว้นหรือนครปกครองตนเองแต่ละแห่งจะมีจำนวนระดับชั้นไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับขนาดพื้นที่และจำนวนสโมสร
การรวมราชบัลลังก์
การรวมราชบัลลังก์  คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ และรวมการปกครองแผ่นดินของทั้งสามราชอาณาจักรไว้ภายใต้พระมหากษัตริย์พระองค์เดียว ภายหลังจากที่พระญาติของพระเจ้าเจมส์ พระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ (พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ทิวดอร์) เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท
การรวมราชบัลลังก์ทำให้เกิดการรวมราชวงศ์และรัฐร่วมประมุขขึ้นใหม่ โดยราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ยังคงแยกต่างหากออกมาจากราชบัลลังก์แห่งอังกฤษ แม้ว่าพระเจ้าเจมส์จะทรงพยายามอย่างมากในการสถาปนา "ราชบัลลังก์แห่งบริเตนใหญ่" ขึ้นมาใหม่ก็ตาม ทำให้อังกฤษและสกอตแลนด์ยังคงดำรงสถานะเป็นรัฐอธิปไตยต่อไป รวมทั้งมีพระประมุขร่วมกับราชอาณาจักรไอร์แลนด์ (ทั้งสามอาณาจักรมีสมัยไร้กษัตริย์ร่วมกันระหว่างปี พ.ศ. 2192 - 2203 หรือในสมัยเครือจักรภพแห่งอังกฤษและสมัยรัฐในอารักขา) ไปจนกระทั่งการผ่านร่างพระราชบัญญัติสหภาพ พ.ศ. 2250 โดยรัฐสภาอังกฤษและรัฐสภาสกอตแลนด์ ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระราชินีนาถแอนน์ พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์สจวต
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2046 พระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์ อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต ทิวดอร์ พระธิดาองค์โตในพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ อันนับเป็นจุดเริ่มต้นของยุคสมัยใหม่ดังที่ปรากฏในบทกลอน "เดอะทริสซิลแอนด์เดอะรอยซ์" โดยวิลเลียม ดันบาร์ การอภิเษกสมรสดังกล่าวเป็นผลสืบเนื่องมาจากสนธิสัญญาสันติสุขตลอดกาล พ.ศ. 2045 (Treaty of Perpetual Peace (1502)) ซึ่งในทางทฤษฎีแล้วเป็นเครื่องมือยุติความขัดแย้งระหว่างอังกฤษและสกอตแลนด์ที่ดำเนินมานามร่วมศตวรรษ ทั้งยังรวมลำดับการสืบราชสมบัติสายราชวงศ์สจวตเข้ากับสายราชวงศ์ทิวดอร์แห่งอังกฤษ แม้ว่าในขณะนั้นการเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งอังกฤษโดยเจ้าชายสกอตแลนด์แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย อย่างไรก็ตาม ขุนนางฝ่ายอังกฤษจำนวนมากต่างวิตกกังวลถึงผลที่ตามมาจากการรวมราชวงศ์ผ่านการเสกสมรสในครั้งนี้ รวมถึงสมาชิกสภาองคมนตรีแห่งอังกฤษบางคนด้วยเช่นกัน และเพื่อเป็นการตอบโต้ความหวาดระแวงนี้ พระเจ้าเฮนรีที่ 7 จึงมีพระราชดำรัสตอบอันโด่งดังว่า
หากแต่ว่าสันติสุขนั้นไม่ได้ยืนยาวตลอดกาล สนธิสัญญาถูกเพิกถอนในปี พ.ศ. 2056 เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 8 พระมหากษัตริย์อังกฤษและเจ้าแห่งไอร์แลนด์ ผู้สืบทอดราชสมบัติต่อจากพระบิดาเมื่อสี่ปีก่อน ประกาศสงครามต่อฝรั่งเศส ฝรั่งเศสจึงตอบโต้ด้วยการใช้สิทธิ "พันธมิตรเก่า" (Auld Alliance) อันเป็นสายสัมพันธ์กับสกอตแลนด์มาตั้งแต่ยุคโบราณ ส่งผลให้พระเจ้าเจมส์รุกรานตอนเหนือของอังกฤษและนำไปสู่สมรภูมิฟลอดเดน
หลายทศวรรษต่อจากนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างอังกฤษกับสกอตแลนด์ตกอยู่ในสภาวะโกลาหล ตามมาด้วยปัญหาการสืบราชสมบัติที่เริ่มบานปลาย เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ครองราชย์มาได้ครึ่งค่อนรัชกาล ทั้งที่ก่อนหน้านี้ในปี พ.ศ. 2046 ปัญหาดูเหมือนจะไม่มีสาระสำคัญอะไร จึงเริ่มมีคำถามเกิดขึ้นว่าเป็นเพราะภาวะการเจริญพันธุ์ของสมาชิกราชวงศ์ทิวดอร์เริ่มเสื่อมถอยจนนำไปสู่สภาวะแย่งชิงอำนาจทางการเมืองหรือไม่ ซึ่งในขณะนั้นรัชทายาททิวดอร์สายพระราชินีมาร์กาเร็ต (พระเชษฐภคนีในพระเจ้าเฮนรีที่ 8) ถูกกันออกจากลำดับสืบราชสมบัติอังกฤษ แม้กระทั่งในรัชกาลของพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ก็ยังมีกระแสวิตกกังวลขึ้นมาอีกครั้ง อย่างไรก็ตามช่วงทศวรรษสุดท้ายในรัชกาลของพระนางเจ้าเอลิซาเบธ เป็นที่กระจ่างชัดแก่ทุกคนแล้วว่าพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ พระปนัดดาในพระเจ้าเจมส์ที่ 4 กับพระราชินีมาร์กาเร็ต คือรัชทายาทเพียงพระองค์เดียวที่สามารถยอมรับได้
การขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าเจมส์ที่ 6.
จากปี พ.ศ. 2144 ในช่วงบั้นปลายพระชนม์ชีพของพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 นักการเมืองอังกฤษจำนวนหนึ่ง เช่น เซอร์โรเบิร์ต เซซิล เอกรัฐมนตรีของพระนาง ยังคงติดต่อเป็นการลับกับพระเจ้าเจมส์เพื่อให้การสืบราชสมบัติที่จะเกิดขึ้นเป็นไปอย่างราบรื่น เซซิลถวายคำชี้แนะแก่พระเจ้าเจมส์ว่ามิควรเร่งเร้าประเด็นการสืบราชบัติกับสมเด็จพระราชินีนาถ แต่ทรงควรที่จะถวายความเมตตาและความเคารพแด่สมเด็จพระราชินีนาถต่อไป ท่าทีดังล่าวได้รับการพิสูจน์แล้วว่าได้ผล เมื่อพระนางเจ้าเอลิซาเบธทรงพระราชหัตถเลขาถึงพระเจ้าเจมส์ว่า "ข้าพเจ้าเชื่อว่าพระองค์มิได้เคลือบแคลงพระทัย หากแต่พระราชหัตถเลขาฉบับท้ายสุดของพระองค์ ข้าพเจ้ารับมันไว้ด้วยความปิติ จนข้าพเจ้ามิอาจเพิกเฉยต่อความรู้สึกขอบคุณเฉกเช่นเดิมได้อีกต่อไป" ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2146 เป็นที่ชัดเจนว่าพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 จวนที่จะเสด็จสวรรคตแล้ว เซซิลดำเนินการร่างคำประกาศอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์อังกฤษของพระเจ้าเจมส์ มีการยกระดับการเฝ้าระวังตามป้อมปราการสำคัญ ๆ ส่วนที่กรุงลอนดอนต่างเต็มไปด้วยทหารราชองครักษ์ พระนางเจ้าเอลิซาเบธที่ 1 เสด็จสวรรคตไม่นานหลังจากล่วงเข้าสู่วันที่ 24 มีนาคม ภายในระยะเวลาแปดชั่วโมงนับจากนั้น พระเจ้าเจมส์ก็ได้รับการประกาศให้เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษพระองค์ใหม่ ณ กรุงลอนดอน ในขณะที่ข่าวสารการเสด็จขึ้นครองราชย์เผยแพร่ไปทั่วโดยปราศจากความวุ่นวายหรือการประท้วงต่อต้าน
ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2146 พระเจ้าเจมส์เสด็จฯ ออกจากเอดินบะระมุ่งสู่ลอนดอน ทรงให้คำมั่นว่าจะเสด็จฯ นิวัตสกอตแลนด์ทุก ๆ สามปี (คำมั่นที่มิทรงสามารถรักษาได้สำเร็จ เนื่องจากเสด็จฯ นิวัตสกอตแลนด์เพียงครั้งเดียวในปี พ.ศ. 2160 นับเป็นระยะเวลาสิบสี่ปีหลังจากเสด็จฯ ออกจากสกอตแลนด์) การเสด็จพระราชดำเนินในครั้งนี้เป็นไปอย่างเชื่องช้า จากอีกเมืองสู่อีกเมืองหนึ่ง ทั้งนี้ก็เพื่อให้เสด็จฯ ถึงลอนดอนพอดีกับที่พระราชพิธีศพของพระนางเจ้าเอลิซาเบธเสร็จสิ้นลงพอดี ตลอดเส้นทางเสด็จพระราชดำเนิน บรรดาเจ้านายและขุนนางท้องถิ่นถวายการต้อนรับพระองค์อย่างดีเยี่ยม เฉกเช่นเดียวกับพสกนิกรมากมายต่างพากันแห่แหนมาเข้าเฝ้าพระองค์ ทำให้ทรงคลายความกังวลที่ว่าการสืบราชสมบัติของพระองค์จะจุดชนวนความไม่สงบหรือสงครามขึ้น ต่อมาขณะที่กำลังเสด็จฯ เข้าสู่กรุงลอนดอน ฝูงชนจำนวนมหาศาลหลั่งไหลกันมาชื่นชมพระบารมี ผู้สังเกตการณ์คนหนึ่งถึงกับบรรยายเอาไว้ว่า "ท้องทุ่งอันงดงามถูกแทนที่ด้วยมวลมหาชน แก่งแย่งกันเพื่อที่จะชื่นชมพระพักต์กษัตริย์ของตน จนทำให้มีผู้บาดเจ็บหลายราย" พิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าเจมส์จัดขึ้นวันที่ 25 กรกฎาคม พร้อมกับคำกล่าวสรรเสริญเชิงอุปมาอุปไมยโดยกวีชาวอังกฤษผู้เลื่องชื่ออย่าง โธมัส เดกเคอร์ และเบน โจนสัน แม้ว่างานเฉลิมฉลองจะถูกจำกัดเนื่องจากการแพร่ระบาดของกาฬโรคก็ตาม ถึงกระนั้นก็ตาม ผู้คนจำนวนมากต่างก็ยังคงออกมาร่วมเฉลิมฉลองทั่วกรุงลอนดอน ดังเช่นที่เดกเคอร์บรรยายเอาไว้ว่า "พื้นของท้องถนนแปรสภาพไปราวกับถูกปูด้วยฝูงชน ชั้นวางของแทนที่จะเต็มไปด้วยเครื่องตกแต่งราคาแพง กลับถูกแทนที่ด้วยพวกเด็ก ๆ บานหน้าต่างเองก็เต็มไปด้วยสตรีผู้เฝ้าดูการเฉลิมฉลอง"
และแม้ว่าความวิตกกังวัลที่ว่าชาวสกอตกำลังปกครองอังกฤษจะยังคงหลงเหลืออยู่บ้างก็ตาม แต่การเสด็จฯ มาถึงของพระเจ้าเจมส์ได้ปลุกเร้าชาวอังกฤษให้คาดหวังเอาไว้สูง เนื่องจากช่วงท้ายรัชกาลของพระนางเจ้าเอลิซาเบธสร้างความผิดหวังให้กับประชาชนจากคำถามและความกังวัลเกี่ยวกับการสืบราชบัลลังก์ที่บั่นท้อนประเทศชาติให้ตกอยู่ในวังวนของปัญหาอยู่หลายสิบปี พร้อมกับการมาถึงของกษัตริย์พระองค์ใหม่ บุคคลผู้รักครอบครัวและมีรัชทายาทของพระองค์อยู่แล้ว แต่ช่วงเวลาอันสวยหรูของกษัตริย์พระองค์ใหม่นั้นช่างแสนสั้น เนื่องจากพระราโชบายในช่วงต้นจะสร้างผลตอบรับที่ออกมาในเชิงลบ และเปลี่ยนพระเจ้าเจมส์จากพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ผู้ประสบความสำเร็จไปสู่พระมหากษัตริย์อังกฤษผู้น่าผิดหวัง หนึ่งในเหตุผลที่เด่นชัดและใหญ่หลวงมากที่สุดนั่นก็คือข้อกังขาถึงพระราชสถานะและพระอิสริยยศของพระองค์ พระเจ้าเจมส์ทรงพยายามที่จะใช้พระอิสริยยศ "พระมหากษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์" แต่ขวากหนามชิ้นใหญ่ที่ขัดขวางความพยายามนี้ก็คือทัศนคติในรัฐสภาอังกฤษ
พระราชดำรัสแรกที่ทรงมีต่อรัฐสภาแห่งอาณาจักรทางตอนใต้ในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2146 ระบุชัดเจนถึงพระราชปณิธานของพระองค์ ดังนี้
รัฐสภาอาจจะเห็นด้วยกับพระเจ้าเจมส์ที่ไม่ทรงยอมรับการมีมเหสีสององค์ แต่หากเปรียบการรวมราชอาณาจักรอังกฤษกับราชอาณาจักรสกอตแลนด์เป็นการเสกสมรสดังเช่นที่พระเจ้าเจมส์ทรงเปรียบเปรย ในมุมมองของรัฐสภาอังกฤษ การเสกสมรสดังกล่าวก็คงจะเป็นการเสกสมรสกับสตรีผู้มีศักดิ์ต่ำกว่า ความพยายามของพระเจ้าเจมส์ได้รับเสียงตอบรับที่เฉื่อยชา ขณะที่สมาชิกรัฐสภาคนแล้วคนเล่าต่างพากันลุกขึ้นมาปกป้องชื่อนามและราชอาณาจักรอังกฤษอันเก่าแก่ของตน การคัดค้านด้วยเหตุผลด้านข้อกฎหมายถูกหยิบยกขึ้นมากล่าวอ้างหลายประการ เช่น กฎหมายทุกฉบับที่เคยประกาศใช้จะต้องถูกหยิบยกขึ้นมาพิจารณใหม่ หรือสนธิสัญญาทุกฉบับที่เคยทำไว้กับนานาประเทศจะต้องถูกนำขึ้นมาเจรจาใหม่ เป็นต้น สำหรับพระเจ้าเจมส์ผู้คุ้นชินกับระบบกึ่งรัฐสภากึ่งศักดินาที่มีขั้นตอนการปกครองชัดเจนของสกอตแลนด์ เมื่อต้องมาเผชิญกับความทะนงตนและความดื้อรั้นของระบบรัฐสภาอังกฤษที่เคยต่อกรกับกษัตริย์ผู้ร้ายกาจหลายพระองค์ในอดีตแล้วนั้น นับเป็นความตกตะลึงครั้งใหญ่หลวงของพระองค์ ทรงหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าด้วยการสมมติพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่แต่เพียงฝ่ายเดียวตาม "คำประกาศว่าด้วยพระราชฐานันดรศักดิ์ของพระราชา" (Proclamation concerning the Kings Majesties Stile) ณ วันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2147 ที่ประกาศว่าทรง "สมมติตนด้วยราชสิทธิ์อันบริสุทธิ์ ภายใต้พระนามและพระราชฐานันดรศักดิ์ของ "พระมหากษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ ฝรั่งเศส และไอร์แลนด์ ผู้พิทักษ์แห่งศรัทธา"" หากแต่ยิ่งสร้างความบาดหมางให้เพิ่มมากขึ้น แม้แต่ในสกอตแลนด์เองความพยายามนี้ก็ได้รับความสนใจเพียงน้อยนิด ซึ่งแม้ว่ารัฐสภาของทั้งสองประเทศยินยอมที่จะนำวาระดังกล่าวไปพิจารณาแล้วก็ตาม แต่การพิจารณากลับใช้เวลาหลายสิบปีและไม่มีบทสรุปที่แน่ชัด
ในสกอตแลนด์ หลายคนเห็นสัญญาณบ่งชี้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเหตุการณ์ในครั้งนี้อาจเปรียบได้กับ "ปลาตัวใหญ่กินปลาตัวเล็ก" ดังเช่นที่พระเจ้าเฮนรีที่ 7 ได้ตรัสเอาไว้ ตัวอย่างที่เห็นได้ก่อนหน้านี้ก็คือไอร์แลนด์ ราชอาณาจักรแต่เพียงในนาม หากแต่ในทางปฏิบัติแล้วแท้จริงก็คือรัฐบริวารนั่นเอง (นับตั้งแต่ พ.ศ. 2144) นักเขียนและนักกฎหมายอย่างจอห์น รัสเซล ได้ถวายฎีกา "การรวมเป็นสหภาพอันปีติและศักดิ์สิทธิ์ระหว่างราชอาณาจักรโบราณแห่งสกอตแลนด์และอังกฤษ" (the happie and blissed Unioun betuixt the tua ancienne realmes of Scotland and Ingland) เตือนพระเจ้าเจมส์ว่า
ความหวาดกลัวนี้ยิ่งถูกแผ่ขยายออกไปโดยรัฐสภาสกอตแลนด์ สมาชิกรัฐสภากล่าวต่อพระเจ้าเจมส์ด้วยความมั่นใจว่าแผนการรวมเป็นสหภาพของพระองค์จะไม่ส่งผลกระทบทางลบต่อกฎหมายและเสรีภาพอันเก่าแก่ของสกอตแลนด์ แต่หากว่าเกิดผลกระทับดังกล่าวขึ้น "ระบอบราชาธิปไตยแบบเสรีคงมิอาจดำรงอยู่ได้อีกต่อไป" พระเจ้าเจมส์ทรงพยายามให้พสกนิกรชาวอังกฤษของพระองค์มั่นใจว่าการรวมเป็นสหภาพจะไม่แตกต่างจากการเป็นสหภาพระหว่างอังกฤษและเวลส์ และว่าหากสกอตแลนด์เลือกที่จะปฏิเสธแผนการดังกล่าวแล้ว "ก็จะทรงบีบบังคับให้พวกเขายินยอม" ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2147 รัฐสภาของทั้งสองประเทศผ่านร่างพระราชบัญญัติในการจัดตั้งคณะกรรมาธิการเพื่อศึกษาถึงความเป็นไปได้ถึงการรวมเป็น "สหภาพที่สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น" โดยพระเจ้าเจมส์มีพระราชดำรัสปิดการพิจารณาร่างฯ ดังกล่าวในวาระสุดท้ายด้วยการต่อว่าฝ่ายที่ต่อต้านสหภาพในสภาสามัญชนว่า "ณ สถานที่แห่งนี้ ... ท่านผู้มีบุญญานุภาพได้ฝั่งร่างของตนลง ณ ก้นเหวแห่งท้องทะเล ด้วยใคร่พินิจแต่การแบ่งแยกสหภาพซึ่งพระเจ้าได้ทรงประสานเอาไว้"
คณะกรรมการว่าด้วยการรวมเป็นสหภาพดังกล่าวปฏิบัติงานตามพันธกิจของตนได้เพียงน้อยนิด โดยเฉพาะในประเด็นที่ไม่ลงรอยกันระหว่างสองชาติ อาทิเช่น ความบาดหมางในประเด็นเส้นเขตแดน การค้า และสถานภาพของพลเมือง มีการถกเถียงถึงแนวคิดการเปิดการค้าเสรีกันอย่างกว้างขวาง เช่นเดียวกับประเด็นสิทธิอันเท่าเทียมตามกฎหมาย ความหวาดกลัวและวิตกกังวลว่าชาวสกอตแลนด์ผู้ยากจนจะแย่งงานไปจากชาวอังกฤษจนหมดถูกแสดงออกกันอย่างเปิดเผยในรัฐสภาเวสต์มินสเตอร์ พวกเขากังวลว่าชาวสกอตแลนด์จำนวนมากจากอาณาจักรยากจนทางตอนเหนือ "จะล้นทะลักเข้ามาเป็นจำนวนมหาศาล ซึ่งอาจจะนำความอดอยากและความตายตามมาด้วย" ส่วนประเด็นสถานภาพพลเมืองของบุคคลที่เกิดหลังการรวมราชบัลลังก์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2146 นั้นยังไม่ได้รับการชี้ชัดโดยรัฐสภา แต่ถูกชี้ชัดจากฝ่ายตุลาการด้วยคำพิพากษาใน "คดีแคลวิน" พ.ศ. 2151 ที่ตัดสินให้พสกนิกรใต้อาณัติของพระมหากษัตริย์ (ที่เกิดหลังการรวมราชบัลลังก์) ทุกคนอยู่ภายใต้ระบอบกฎหมายจารีต (คอมมอนลอว์) ของอังกฤษ ไม้เว้นแม้กระทั่งบุคคลซึ่งเกิดในสกอตแลนด์
ความเป็นปฏิปักษ์ระหว่างสองชาติ.
อภิสิทธิ์ชนชาวสกอตและผู้โหยหาอำนาจต่างพากันมุ่งสู่กรุงลอนดอน หวังแข่งขันเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งอันใหญ่โตในรัฐบาล หลายปีต่อมาเซอร์แอนโธนี เวลดอน เขียนไว้ว่า
ในสุขนาฏกรรมเรื่อง "อีสต์เวิร์ดโฮ" (Eastward Ho) ซึ่งเป็นการรังสรรค์ร่วมกันระหว่างเบน โจนสัน, จอร์จ แชปแมน และจอห์น มาร์สตัน มีการคาดการณ์ถึงชีวิตอันแสนสุขสบาย ณ อาณานิคมเวอร์จิเนียไว้ว่า
จากบทละครนั้นเอง กระแสความไม่พอใจและต่อต้านอังกฤษแพร่กระจายไปทั่ว และในปี พ.ศ. 2152 พระเจ้าเจมส์ผ่านร่างพระราชบัญญัติที่พิจารณาบทลงโทษอันร้ายแรงต่อนักเขียน นักประพันธ์ หรือผู้ครอบครอง "งานเขียนเชิงเสียดสี งานเขียนเชิงดูหมิ่น บทเพลง เรื่องเล่าเชิงขบขัน ตลก และคำประกาศใดก็ตามที่บ่อนทำลายและดูหมิ่นประเทศและรัฐชาติแห่งอังกฤษ"
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2148 เอกอัครราชทูตเวนิสประจำกรุงลอนดอนบันทึกไว้ว่า "ข้าพเจ้ามั่นใจได้ว่าข้อถกเถียงเรื่องการรวมเป็นสหภาพจะตกไป ฝ่าพระบาท (พระเจ้าเจมส์) ทรงตระหนักได้อย่างถ่องแท้แล้วว่ามิสามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ ทั้งสองฝ่ายล้วนแต่แสดงความดื้อรั้นออกมาเสียจนไม่มีที่ว่างสำหรับความปรองดอง ฉะนั้นแล้ว ในตอนนี้ฝ่าพระบาทก็ทรงทำได้แต่เพียงปล่อยวางประเด็นดังกล่าว คอยหวังว่ากาลเวลาจะช่วยกลบกลืนตลกร้ายเหล่านี้ให้หมดสิ้นไป"
พระเจ้าเจมส์ทรงประดิษฐ์ตราอาร์ม เครื่องแบบ เหรียญกษปาณ์ และอื่น ๆ ขึ้นเสียใหม่ ส่วนธงชาติใหม่ก็นำมาซึ่งการถกเถียง เนื่องจากฝ่ายนึงยอมรับและชื่นชมรูปแบบของธงที่มีลักษณะดูหมิ่นฝ่ายที่เหลือ จนในที่สุดพระเจ้าเจมส์จึงประกาศใช้ธงสหภาพในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2149 ชาวสกอตผู้เห็นกางเขนนักบุญจอร์จซ้อนทับลงบนกางเขนนักบุญแอนดรูว์รู้สึกไม่พอใจ และพยายามที่จะประดิษฐ์ธงสหภาพในแบบของตนด้วยการให้กางเขนนักบุญแอนดรูว์ซ้อนทับลงบนกางเขนนักบุญจอร์จแทน (ธงสหภาพแบบสกอตแลนด์นี้ถูกใช้งานในสกอตแลนด์จนกระทั่งปี พ.ศ. 2250) ส่งผลให้กองเรือของทั้งสองรัฐต่างฝ่ายต่างใช้ธงสหภาพในแบบของตนเป็นเวลาหลายสิบปี แม้จะมีพระราชโองการประกาศใช้ธงสหภาพตามแบบที่ถูกต้องออกมาก็ตาม กว่าธงสหภาพจะถูกใช้งานอย่างแพร่หลายและทั่วไป เวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่สมัยรัฐในอารักขาที่ปกครองโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ เสียแล้ว
ปศุปตินาถมนเทียร
ปศุปตินาถมนเทียร  เป็นโบสถ์พราหมณ์ในประเทศเนปาล สร้างถวายพระปศุบดี ซึ่งเป็นเทพเจ้าประจำชาติเนปาล
เทวสถานนี้ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำพาคมตีทางด้านตะวันออกของกรุงกาฐมาณฑุ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของหุบเขากาฐมาณฑุราว 5 กิโลเมตร ชาวฮินดูถือว่าเทวสถานแห่งนี้เป็นเทวสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดแห่งหนึ่ง ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี 1979 มีเทศกาลสำคัญคือมหาศิวราตรี ซึ่งมีผู้เข้าร่วมกว่า 700,000 คน ในแต่ละปี
รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น
รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น ( "นิฮงโกะกุเค็งโป") เป็นกฎหมายพื้นฐานของประเทศญี่ปุ่น ตราเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ของประเทศญี่ปุ่นยุคหลังสงคราม
รัฐธรรมนูญกำหนดระบอบการปกครองแบบรัฐสภาและรับประกันสิทธิพื้นฐาน ภายใต้ข้อความของรัฐธรรมนูญ จักรพรรดิญี่ปุ่นทรงเป็น "สัญลักษณ์แห่งรัฐและเอกภาพของประชาชน" และทรงมีบทบาทเฉพาะในพิธีการโดยไม่มีอำนาจอธิปไตย
รัฐธรรมนูญนี้ ซึ่งมีชื่ออื่นว่า "รัฐธรรมนูญหลังสงคราม" หรือ "รัฐธรรมนูญสันติภาพ" มีเอกลักษณ์และขึ้นชื่อจากการสละสิทธิก่อสงครามที่ระบุในมาตรา 9 และบทบัญญัติสำหรับอำนาจอธิปไตยของปวงชนโดยนิตินัยร่วมกับพระมหากษัตริย์
รัฐธรรมนูญนี้ร่างขึ้นภายใต้การยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตรให้หลังสงครามโลกครั้งที่สอง และตั้งใจแทนที่ระบบแสนยนิยมและสมบูรณาญาสิทธิราชย์เดิมของประเทศญี่ปุ่นด้วยประชาธิปไตยเสรีนิยมรูปแบบหนึ่ง ปัจจุบัน เป็นรัฐธรรมนูญที่แก้ไขยากและต่อมาไม่มีการแก้ไขเพิ่มเติมใด ๆ นับแต่มีมติเห็นชอบ
เสรีประชาธิปไตย
ไขคาร์นอบา
ไขคาร์นอบา  เป็นไขที่ได้จากใบของปาล์มคาร์นอบา ("Copernicia prunifera") ซึ่งขึ้นเฉพาะทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล มีลักษณะเป็นเกล็ดสีเหลืองน้ำตาล คาร์นอบาเป็นไขจากธรรมชาติที่แข็งที่สุด ประกอบไปด้วยกรดไขมันกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ มีจุดหลอมเหลวระหว่าง 82–86 °C ไม่ละลายในน้ำและเอทานอล มีเลขอีคือ E903
ไขคาร์นอบามีคุณสมบัติเป็นสารเคลือบเงา ใช้ในงานเคลือบสีรถยนต์ ผสมในน้ำยาขัดรองเท้า และในอุตสาหกรรมอาหาร นอกจากนี้ยังมีคุณสมบัติรักษาความชุ่มชื้นและไม่ก่อให้เกิดอาการแพ้ได้ง่าย จึงใช้ผสมในเครื่องสำอาง
ซานแอนเดรส มหาวินาศแผ่นดินแยก
ซานแอนเดรส มหาวินาศแผ่นดินแยก  เป็นภาพยนตร์ภัยพิบัติระทึกขวัญผจญภัย-แอ็กชันสัญชาติอเมริกันที่เตรียมจัดฉาย กำกับโดยแบรด เพย์ตัน และเขียนบทโดยอัลแลน โลบ, คาร์ลตัน ครูซ, แครีย์ ฮาเยส และชาด ฮาเยส โดยอิงจากสคริปต์เดิมที่เขียนโดยเจเรมี พาสส์มอร์ และอังเดร ฟาบริซิโอ ภาพยนตร์นี้นำแสดงโดยดเวย์น จอห์นสัน, ไคลี มิโนก, คาร์ลา กูจิโน, อเล็กซานดรา ดาแดริโอ และพอล จีอามาติ
การถ่ายทำหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2014 ในประเทศออสเตรเลีย และปิดกล้องในวันที่ 27 กรกฎาคมในซานฟรานซิสโก ซึ่งภาพยนตร์จะได้รับการจัดฉายทั่วโลกในระบบ 2 มิติ และ 3 มิติ ณ วันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2015
เรย์มอนด์ "เรย์" เกนส์ (ดเวย์น จอห์นสัน) เป็นกัปตันจากหน่วยช่วยชีวิตทางอากาศของแผนกดับเพลิง กำลังอยู่ในช่วงหย่าร้างกับเอ็มมา (คาร์ลา กูจิโน) และวางแผนเดินทางไปซานฟรานซิสโกกับเบลก (อเล็กซานดรา แดดดาริโอ) ลูกสาวของเขา
ขณะเดียวกัน นักธรณีวิทยาของคาลเทค ลอว์เรนซ์ เฮส์ (พอล เจียมาตี) และเพื่อนร่วมงาน ดร.คิม พาร์ก (วิล ยุน ลี) อยู่ที่เขื่อนฮูเวอร์ กำลังทำงานวิจัยเกี่ยวกับเครื่องทำนายแผ่นดินไหวเครื่องใหม่ เมื่อพบรอยเลื่อนปริศนาใกล้เคียงเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ เหตุนี้ทำให้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.1 แมกนิจูดที่พังทลายเขื่อนและคร่าชีวิตพาร์ก
เมื่อเรย์ถูกเรียกตัวให้มารับหน้าที่ส่วนนี้ เบลกเดินทางกับคนรักใหม่ของแม่ของเธอ แดเนียล ริดดิก (ไอโอน กรัฟฟัดด์) ไปที่ซานฟรานซิสโก แทนเรย์
เฮส์ค้นพบว่ารอยเลื่อนแซนแอนเดรอัสกำลังเคลื่อนตัวและจะก่อให้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในไม่ช้า และจะทำลายเมืองหลายเมืองที่อยู่บริเวณรอยเลื่อนดังกล่าว เอ็มมากำลังกินอาหารกลางวันกับซูซาน (ไคลี มิโนก) น้องสาวของแดเนียล หลังจากนั้นรอยเลื่อนเคลื่อนตัว ก่อให้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 9.1 แมกนิจูด โดยซูซานเสียชีวิตในเหตุการณ์นี้ด้วย เรย์ช่วยชีวิตเอ็มมาจาตึกที่กำลังถล่มไว้ได้ และพวกเขาสามารถขึ้นเฮลิคอปเตอร์หนีตึกที่กำลังโถมเข้ามาได้อย่างหวุดหวิด
ในซานฟรานซิสโก แดเนียลพาเบลกมาที่ที่ทำงานของเขา และเธอได้พบกับเบ็น (ฮิวโก จอห์นสโตน-เบิร์ต) นักศึกษาวิศวกรรมโยธาจากประเทศอังกฤษที่กำลังหางานทำให้ตนเองและพบกับน้องชายของเบ็น ที่ชื่อว่า โอลลี (อาร์ต พาร์คินสัน) หลังจากนั้นแดเนียล และเบลกออกจากที่ทำงาน และติดอยู่ในรถที่โรงจอดรถหลังจากเกิดแผ่นดินไหว แดเนียลหนีไป แต่เบลกได้เบ็นและโอลลีช่วยหนีออกมาได้ ต่อมาพวกเขาพบกับโทรศัพท์ที่ใช้งานได้ และโทรหาเรย์และเอ็มมาที่กำลังบินไปช่วยชีวิตเธอที่ซานฟรานซิสโก
ระหว่างทาง เฮลิคอปเตอร์ของเรย์ทำงานผิดพลาด ทำให้เขาต้องลงจอดฉุกเฉินที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในเบเคอร์สฟิลด์ ท่ามกลางการฉกฉวยสิ่งของอย่างโกลาหล เขาขโมยรถกระบะและหนีไปกับเอ็มมา เขาได้พบกับคู่สามีภรรยาสูงอายุที่รถเสียอยู่ที่ข้างทาง ณ บริเวณที่รอยเลื่อนแซนแอนเดรอัสแยกตัวออก ตัดผ่านถนน และคู่รักเผยว่าตนมีเครื่องบินส่วนตัว พวกเขาตกลงมอบให้เป็นการแลกเปลี่ยนกับรถยนต์ของเรย์
ที่ซานฟรานซิสโก เบลก เบ็น และโอลลี กำลังพยายามหาสถานที่ส่งสัญญาณเรียกเรย์ โดยจุดที่พวกเขานัดพบกันคืออาคารคอยต์ทาวเวอร์ กำลังถูกไฟลุก เมื่อใกล้ถึงที่หมาย เรย์และเอ็มมาจำเป็นต้องกระโดดร่มชูชีพลงมาในเมือง หลังเกิดแผ่นดินไหวขนาด 9.6 แมกนิจูดในเมือง กลายเป็นแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ พื้นที่ในเมืองส่วนมากกลายเป็นซากปรักหักพัง เบลก เบ็น และโอลลีต้องหนีเอาตัวรอด เรย์และเอ็มมาตระหนักว่าพวกเขาไม่สามารถเดินทะลุเมืองที่กำลังพินาศได้ พวกเขาหาเรือได้ลำหนึ่งแต่ก็พบว่าน้ำในอ่าวกำลังลด ชี้ให้เห็นว่ากำลังจะเกิดคลื่นสึนามิ
ขณะที่คลื่นกำลังมา เบลก เบ็น และโอลลี วิ่งเข้าอาคารของแดเนียล คลื่นซัดอาคารหลายอาคารและน้ำท่วมอาคารของแดเนียล แดเนียลเสียชีวิตบนสะพานโกลเดนเกตเมื่อคลื่นสึนามิกวาดล้างเรือขนสินค้าและคลื่นซัดที่กลางสะพาน เอ็มมาและเรย์สามารถมาถึงย่านการค้าที่ถูกน้ำท่วมได้และพบเบล็ก เบ็น และโอลลี ขณะที่อาคารของแดเนียลเริ่มจมน้ำ เรย์และเอ็มมาทลายหน้าต่างและช่วยชีวิตเบ็นและโอลลีไว้ แต่เบล็กจมน้ำหมดสติอย่างเห็นได้ชัด เรย์สามารถปฐมพยาบาลเธอสำเร็จและครอบครัวกลับมารวมตัวกันอย่างมีความสุข
พวกเขามุ่งหน้าไปที่ศูนย์บรรเทาสาธารณภัย เรย์และเอ็มมาคืนดีกันและคุยเรื่องอนาคตขณะที่ยานพาหนะช่วยชีวิตลงจอดบนภูมิประเทศของอ่าวซานฟรานซิสโกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
ภาพจากภาพยนตร์ที่มีดเวย์น จอห์นสัน ปรากฏได้รับการเปิดตัวในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2014 ส่วนภาพยนตร์ตัวอย่างชุดแรกได้รับการเปิดตัวในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2014 และชุดที่สองในวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2015
เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2013 วอร์เนอร์บราเธอร์ส ได้กำหนดเปิดตัวภาพยนตร์ภัยพิบัตินี้ในวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 2015 และภาพยนตร์ชุดนี้จะได้รับการเปิดตัวในระบบ 2 มิติและ 3 มิติ ต่อมาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ทางวอร์เนอร์บราเธอร์สได้เลื่อนวันเปิดตัวภาพยนตร์เรื่องนี้ขึ้นมาเป็นวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 แทน
พระหม่อมแก้ว