pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปุซเกิซมัซมีอยู่ด้วยกันสองประเภท คือประเภทที่มีเตียงกับไม่มีเตียง ปุซเกิซมัซที่ไม่มีเตียงมักเป็นศูนย์รักษาผู้ป่วยนอกสาธารณะในระดับทั่วไป และมักปิดบริการหลังช่วงเที่ยง และมีแนวโน้มจะไม่เปิดหรือไม่พร้อมรับมือเหตุฉุกเฉินนอกเวลาคลินิก ศูนย์รูปแบบนี้มักมีเพียง "บีดัน"  คือพยาบาล และแพทย์ทั่วไปซึ่งให้บริการการแพทย์ป้องกันและรักษาทั่วไป 18 ประการ อันรวมถึงการแพทย์ก่อนคลอด (Antenatal) และการวางแผนครอบครัว อย่างไรก็ตามปุซเกิซมัซรูปแบบนี้มักมีปัญหามากมาย เนื่องด้วยมักส่งต่อผู้ป่วยไปยังศูนย์แพทย์ที่สูงกว่าและมีความพร้อมกว่าแทน หากมีผู้ป่วยฉุกเฉิน เจ้าหน้ามีแนวโน้มจะส่งต่อไปยังศูนย์แพทย์ระดับสูงกว่าเลยทันทีโดยไม่แม้แต่จะพยายามให้การปฐมพยาบาลหรือเตรียมผู้ป่วยสำหรับการส่งต่อ
เต้าหู้มาโฝ
กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 18-22 กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 65 คน จาก 26 ประเทศ
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 19-25 กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม Han River Regatta Courseซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือพายครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ คือ ประเภททีมชาย 8 รายการ และประเภททีมหญิง 6 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 593 คน จาก 38 ประเทศ
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือใบในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 20-27 กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม ปูซาน ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือใบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ คือ ประเภททีมชาย 3 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ ประเภทผสม 4 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 360 คน จาก 60 ประเทศ
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Titan Gym ซึ่งการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 259 คน จาก 14 ประเทศ
ไก่ผัดมะม่วงหิมพานต์
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬายูโดในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 4 - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Eagle's Nest Arena ซึ่งการแข่งขันกีฬายูโดครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ คือ ประเภททีมชาย 8 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 211 คน จาก 61 ประเทศ
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช
กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Coto Equestrian Center ซึ่งการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 52 คน จาก 18 ประเทศ
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม - 5 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Lake Casitas ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือพายครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ คือ ประเภททีมชาย 8 รายการ และประเภททีมหญิง 6 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 447 คน จาก 38 ประเทศ
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือใบในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Long Beach ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือใบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ คือ ประเภททีมชาย 7 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 300 คน จาก 60 ประเทศ
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันยิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬายิงปืนในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ กรกฎาคม - สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Prado Olympic Shooting Park ซึ่งการแข่งขันกีฬายิงปืนครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 11 รายการ คือ ประเภททีมชาย 6 รายการ และประเภททีมหญิง 3 รายการ ประเภทรวม 2 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 460 คน จาก 68 ประเทศ
กงเป่าจีติง
กงเป่าจีติง  หรือ ไก่กังเปา เป็นอาหารจีนชนิดหนึ่งที่ถูกปรุงด้วยการผัด มีรสเผ็ด ซึ่งถูกทำด้วยก้อนเนื้อไก่เท่าลูกบากศ์ ถั่วลิสง ผัก (แบบดั้งเดิมจะใส่เพียงแค่ต้นหอมเท่านั้น) และพริก อาหารจานแบบคลาสสิคในอาหารเสฉวน มีต้นกำเนิดในมณฑลเสฉวน ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน และรวมถึงพริกไทยเสฉวน แม้ว่าอาหารจานนี้จะพบอยู่ทั่วประเทศจีน ในภูมิภาคต่าง ๆ มักจะมีความเผ็ดที่น้อยกว่าอาหารจานที่ทำขายในมณฑลเสฉวน ไก่กังเปายังเป็นอาหารจานหลักของอาหารจีนแบบตะวันตกอีกด้วย
เชื่อกันว่าอาหารนี้ตั้งชื่อตามติง เป่าเจิน (1820–1886) เจ้าหน้าที่และผู้ว่าการมณฑลเสฉวนสมัยราชวงศ์ชิงตอนปลาย เขาดำรงตำแหน่งที่มีชื่อว่า "Taizi Shaobao" ซึ่งเป็นหนึ่งใน "กงเป่า"
ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม อาหารนี้กลายเป็นความไม่ถูกต้องทางการเมืองเพราะชื่อที่มีส่วนเกี่ยวกับระบบจักรวรรดิ ทำให้กลุ่มนิยมเหมาเปลี่ยนชื่ออาหารนี้เป็น "ไก่เผ็ด"  ก่อนที่จะกลับไปเป็นชื่อเดิมในคริสต์ทศวรรษ 1980 ภายใต้การปฏิรูปของเติ้ง เสี่ยวผิง
รายชื่อตอนในเดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ (พ.ศ. 2557)
รายชื่อตอนทั้งหมดในเดอะทอมแอนด์เจอร์รีโชว์ (พ.ศ. 2557)
ฤดูกาลที่ 1 (2014-16)
! scope="col" style="background:#F9F30A; color:#000000;" width="40px" |ลำดับ
! scope="col" style="background:#F9F30A; color:#000000;" width="40px" |ตอนที่
! scope="col" style="background:#F9F30A; color:#000000;" |ชื่อตอน
! scope="col" style="background:#F9F30A; color:#000000;" |กำกับโดย
! scope="col" style="background:#F9F30A; color:#000000;" |เนื้อเรื่องโดย
! scope="col" style="background:#F9F30A; color:#000000;" |วันที่ออกอากาศ
ฤดูกาลที่ 2 (2016-18)
ฤดูกาลที่ 3 (2019)
ฤดูกาลที่ 4
หม้อไฟ
หม้อไฟ  ยังเป็นที่รู้จักกันในภาษาไทยคือ "สุกียากี้" ซึ่งเป็นชื่อทับศัพท์จากภาษาญี่ปุ่นและเรียกให้สั้นว่า"สุกี้" หม้อไฟเป็นเทคนิคการปรุงอาหารของจีน ประกอบด้วยการต้มน้ำซุปในหม้อให้เดือดกรุ่น ๆ บนโต๊ะอาหาร และใส่วัตถุดิบอื่นและส่วนผสมต่าง ๆ ต้มให้สุกหรือลวก แล้วกินไปพร้อมขณะปรุงอาหาร โดยมากนิยมรับประทานในฤดูหนาว
ชาวจีนเชื่อว่าหม้อไฟมีมาตั้งแต่สมัยโบราณย้อนไปเมื่อหลายพันปีก่อน โดยมีคำกล่าวเกี่ยวกับที่มาของหม้อไฟอยู่สองแบบคือ เชื่อว่าหม้อไฟมีที่มาตั้งแต่ยุคของจักรพรรดิสุยหยาง（隋炀帝）ยุคสามก๊ก ซึ่งเชื่อว่า "铜鼎" ("ถงติ่ง") หรือภาชนะหม้อมีขาในสมัยนั้นเป็นต้นกำเนิดของหม้อไฟในปัจจุบัน และอีกที่มาหนึ่งเชื่อว่าหม้อไฟเริ่มปรากฎในสมัยฮั่นตะวันออก โดยเชื่อว่าวัตถุโบราณชื่อว่า "斗" ("โต่ว") ที่ถูกขุดค้นพบคือหม้อไฟในสมัยนั้น
ภายหลังหม้อไฟของจีนมีวิวัฒนาการเพิ่มความหลากหลายของชนิดและรสชาติ รวมถึงวิธีการเรียกชื่อที่แตกต่างตามแต่ละภูมิภาคและวัฒนธรรม เช่น ปักกิ่งเรียกว่า "涮羊肉" ("ซ่วนหยางโร่ว"), แถบเสฉวนฉงชิ่งเรียก "火锅" ("หั่วกัว"), มณฑลเจียงเจ้อ (ทางภาคตะวันออกของจีน) เรียก "暖锅" ("หน่วนกัว"), มณฑลกว้างตุ้งเรียก "打边炉" ("ต่าเปียนหลู่") และแถบหนิงเซี่ย (ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน) เรียก "锅子" ("กัวจื่อ")
หม้อไฟที่รู้จักกันในชื่อ "แกงโบราณ"  สันนิษฐานว่าในสมัยโบราณตั้งชื่อเลียนเสียง ""กูตง ๆ" ("咕咚")" ของอาหารที่หย่อนใส่ลงในน้ำเดือด
อาหารที่คล้ายกันนี้มีอยู่ทั่วโลก แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่แพร่หลายในเอเชียตะวันออก หม้อไฟเน้นรสเผ็ด เค็ม สด และมัน ซึ่งอาจบรรเทาภาวะซึมเศร้าและลดความชื้นภายในร่างกายจากการออกเหงื่อให้รู้สึกสบาย เหมาะสำหรับสภาพภูมิอากาศในแอ่งภูเขาหรือที่ราบที่มีภูเขาล้อมรอบ ในปัจจุบันได้พัฒนาเป็นหม้อแบบอื่นที่เผ็ดน้อยและเบา (น้ำใส) ส่วนผสมหม้อไฟทั่วไป ได้แก่ เนื้อสัตว์ทุกชนิด อาหารทะเล ผัก ผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง เห็ด ผลิตภัณฑ์จากไข่ ฯลฯ นำไปต้มในน้ำหรือน้ำซุปเครื่องแกงแล้วกิน ในบางครั้งยังกินกับเครื่องปรุงรสแบบน้ำจิ้ม
ปูสเกสมาส
สุมิตรา ดวงแก้ว
ล่าจื่อจี
ล่าจื่อจี  เป็นอาหารประจำมณฑลเสฉวน เป็นอาหารประเภทผัดซึ่งประกอบด้วยเนื้อไก่หมักแล้วทอด พริกแห้งเสฉวน โต้วป้านเจี้ยง (เครื่องปรุงรสที่ทำจากถั่วปากอ้าหมักดองกับพริก) พริกไทยเสฉวน กระเทียม และขิง
เรามักจะโรยหน้าตกแต่งอาหารจานนี้ด้วยเมล็ดงาคั่วและต้นหอมหั่นท่อน ผู้รับประทานจะใช้ตะเกียบเพื่อเลือกหยิบชิ้นเนื้อไก่ออกมา เหลือเพียงพริกไว้ในถ้วยชาม
ล่าจื่อจีมีต้นกำเนิดอยู่ใกล้กับเกอเล่อชานในเมืองฉงชิ่ง ที่ซึ่งภัตตาคารจะใช้ไก่ขนาดเล็กที่เลี้ยงแบบปล่อยตามธรรมชาติ (free-range) จากฟาร์มใกล้เคียง เนื้อไก่เหล่านี้กลายเป็นสินค้าส่งออกที่มีเอกลักษณ์จากเกอเล่อชาน
แมกกี สมิธ
เดม มาร์กาเรต นาตาลี สมิธ, ซีเอช ดีบีอี (; เกิด 28 ธันวาคม ค.ศ. 1934) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีผลงานการแสดงทั้งในภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และละครเวที นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 สมิธปรากฏอยู่ในภาพยนตร์กว่า 60 เรื่อง และละครเวทีอีก 70 เรื่อง เป็นทั้งเจ้าของรางวัลออสการ์สองครั้ง รางวัลโทนีหนึ่งครั้ง และรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีอีกสี่ครั้ง (ทำให้เธอเป็นนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับ "ทริปเปิลคราวน์ออฟแอ็กติง") นอกเหนือจากการได้รับรางวัลแบฟตาเจ็ดครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำสามครั้ง และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์อีกห้าครั้ง เธอยังเป็นหนึ่งในนักแสดงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของสหราชอาณาจักร โดยได้รับพระราชทานฐานันดรศักดิ์ให้มีคำนำหน้านามว่า เดม และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติชจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในปี 1990
สมิธเริ่มการแสดงบนละครเวทีในปี 1952 ที่โรงละครออกซฟอร์ด และเริ่มแสดงละครบรอดเวย์เรื่องแรกใน "New Faces of '56" ตลอดอาชีพการแสดงบนเวทีในลอนดอน เธอได้รับรางวัลอีฟนิงสแตนดาร์ดเธียเตอร์อะวอดส์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมหกครั้ง ซึ่งมากกว่านักแสดงหญิงใด ๆ จากผลงานเรื่อง "The Private Ear", "The Public Eye" (1962), "Hedda Gabler" (1970), "Virginia" (1981), "The Way of the World" (1984), "Three Tall Women" (1994) และ "A German Life" (2019) รวมถึงถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนีจาก "Private Lives" (1975) และ "Night and Day" (1979) ก่อนจะชนะในปี 1990 สาขานักแสดงนำหญิงจาก "Lettice and Lovage"
บนจอเงิน สมิธได้แสดงในภาพยนตร์อาชญากรรมเรื่อง "Nowhere to Go" (1958) ซึ่งทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลแบฟตาเป็นครั้งแรก เธอยังชนะรางวัลออสการ์ถึงสองครั้ง ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่อง "The Prime of Miss Jean Brodie" (1969) และนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่อง "California Suite" (1978) ทำให้สมิธเป็นหนึ่งในเจ็ดนักแสดงหญิงที่ได้รับรางวัลทั้งสองสาขา เธอยังได้รับรางวัลแบฟตาสี่ครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำสามครั้ง และเข้าชิงรางวัลออสการ์อีกสี่ครั้งจากภาพยนตร์เรื่อง "โอเทลโล" (1965), "Travels with My Aunt" (1972), "จูบครั้งนั้น...ฉันฝันถึงเธอ" (1986) และ "รอยสังหารซ่อนสื่อมรณะ" (2001)
สมิธแสดงเป็นศาสตราจารย์มิเนอร์ว่า มักกอนนากัลในภาพยนตร์ชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์" (2001–2011) รวมถึง "Love and Pain and the Whole Damn Thing" (1973), "ฆาตกรรมบนแม่น้ำไนล์" (1978), ศึกพิภพมหัศจรรย์ (1981), "ปีศาจใต้ดวงอาทิตย์" (1982), "ฮุค อภินิหารนิรแดน" (1991), "Sister Act" (1992), "Sister Act 2: Back in the Habit" (1993), "The Secret Garden" (1993), "โรงแรมสวรรค์ อัศจรรย์หัวใจ" (2012) และ "คุณป้ารถแวน" (2015) สมิธได้รับรางวัลเอ็มมีในปี 2003 จากเรื่อง "My House in Umbria" กลายเป็นนักแสดงหญิงเพียงไม่กี่คนที่ชนะรางวัลจากเวทีสำคัญของวงการฮอลลีวูด สมิธยังแสดงเป็นไวโอเลต ครอว์ลีย์ เคาน์เตสแห่งแกรนแธมในละครชุด "ดาวน์ตันแอบบีย์" (2010–2015)
กระบอง (อาหาร)
กระบอง หรือ กระบองจ่อ ไทใหญ่เรียก ข่างปอง หรือ งามองจ่อ เป็นอาหารทานเล่นชนิดหนึ่งพบในสำหรับอาหารพม่าและล้านนา ประกอบอาหารด้วยวิธีการใช้ผักชุบแป้งทอด บางแห่งว่า "กระบองจ่อ" มาจากคำพม่าว่า กะบอง แปลว่าฟักทอง กับจ่อ แปลว่าทอด รวมกันมีความหมายว่า "ฟักทองทอด"' บ้างก็ว่าชื่อ "งามองจ่อ" เป็นคำไทใหญ่ว่า งา แปลว่าปลา มอง แปลว่าผักรวมสามอย่าง (คือฟักทอง น้ำเต้า และมะละกอ) และจ่อ แปลว่าทอด
ในสำรับอาหารล้านนา นิยมใช้ฟักทอง หัวปลี น้ำเต้าอ่อน มะละกอ ปลา หรือกุ้งขนาดน้อย โดยนำผักมาหั่นเป็นเส้นยาว หรือขูดฝอย แล้วชุบแป้งทอด แป้งทำจากแป้งข้าวเจ้า ผสมน้ำกะทิ เกลือ น้ำตาล และมะพร้าวขูด อาจใส่น้ำพริกแกงลงนิดหน่อยเพื่อเพิ่มรส บางแห่งรับประทานเคียงกับน้ำจิ้มทำจากถั่ว น้ำอ้อย พริก กระเทียม และเกลือ
ส่วน ข่างปอง ในสำรับอาหารไทใหญ่จะนำผักหลายชนิด ได้แก่ มะละกอดิบ หอมแขก และหัวปลีหั่น คลุกเคล้ากับกะปิ ตะไคร้ซอย เกลือ แป้ง และพริกป่น ก่อนนำไปทอดกรอบ
นิโคลา สเตอร์เจียน
นิโคลา สเตอร์เจียน  เป็นนักการเมืองชาวสกอต ปัจจุบันดำรงตำแหน่งมุขมนตรีสกอตแลนด์คนที่ 5 และเป็นหัวหน้าพรรคแห่งชาติสกอต ถือเป็นสตรีคนแรกที่ได้ดำรงตำแหน่งทั้งสอง สเตอร์เจียนเป็นสมาชิกรัฐสภาสกอตตั้งแต่ปีค.ศ. 1999
เธอจบการจบการศึกษานิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ และทำงานเป็นทนายความที่ปรึกษาในนครกลาสโกว์ ภายหลังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกรัฐสภาสกอต เธอได้ทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีเงาของกระทรวงศึกษาธิการ, กระทรวงสาธารณสุข และกระทรวงยุติกรรม ตามลำดับ ต่อมาในปีค.ศ. 2004 ทางพรรคแห่งชาติสกอตประกาศให้เธอเป็นหนึ่งในผู้ชิงตำแหน่งหัวหน้าพรรค หลังจากการลาออกของจอห์น สวินนีย์ แต่เธอก็ถอนตัวเพื่อเปิดทางให้แก่นายอเล็กซ์ ซัลมอนด์ ต่อมาเมื่อพรรคภายใต้นายซัลมอนด์ชนะการเลือกตั้งในปี 2007 ซัลมอนด์ได้ดำรงตำแหน่งมุขมนตรีสกอตแลนด์ เขาแต่งตั้งสเตอร์เจียนเป็นรองมุขมนตรีและรัฐมนตรีสาธารณสุขและสวัสดิภาพ และต่อมาในปีค.ศ. 2012 ได้ย้ายเธอไปเป็นรัฐมนตรีโครงสร้างพื้นฐาน การลงทุน และเมืองนคร
รัฐบาลนายซัลมอนด์พยายามผลักดันให้สกอตแลนด์แยกตัวออกจากสหราชอาณาจักร แต่ภายหลังพ่ายแพ้ต่อผลประชามติในปีค.ศ. 2014 ซัลมอนด์ประกาศลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค และประกาศจะลาออกจากมุขมนตรีเมื่อได้หัวหน้าพรรคคนใหม่ เนื่องด้วยไม่มีผู้ใดเสนอตัวขึ้นมารับตำแหน่งภายในเวลาที่กำหนด ทำให้นางสเตอร์เจียนขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าโดยไม่มีการคัดค้าน เธอจึงได้รับเลือกเป็นมุขมนตรีต่อจากนายซัลมอนด์
คะโนนโดะ
คะโนนโดะ  เป็น "โหมะน์" หรือขนมพม่าชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นไข่เจียวห่อไส้ไก่หรือกุ้งผัดแบบน้ำมันน้อย ("sauté") โดยชื่อ "คะโนน" เป็นคำไทยคือขนม กับคำพม่า "โดะ" แปลว่าห่อ
คะโนนโดะเป็นอาหารพม่าที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารไทยช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองในรัชกาลพระเจ้ามังระ ได้รับความนิยมมากในมัณฑะเลย์ ถือเป็นขนมที่ปรากฏในเครื่องเสวยช่วงเวลาน้ำชาหรือช่วงค่ำของเจ้านายในพระราชวังมัณฑะเลย์ยุคก่อน นอกจากคะโนนโดะแล้ว ยังมีขนมหรืออาหารว่างของพม่าที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารไทยอีก เช่น ชเวยีนเอ้ , โหมะน์และส้อง  และโหมะน์ดี
ชเวยีนเอ้
ชเวยีนเอ้  เป็น "โหมะน์" หรือขนมพม่าชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายกับลอดช่องหรือซ่าหริ่มของไทย รับประทานได้ในช่วงเทศกาลตะจานหรือสงกรานต์ตามธรรมเนียมพม่า และเป็นขนมชนิดหนึ่งที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารไทยช่วงหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง
ชเวยีนเอ้ประกอบไปด้วยน้ำกะทิ ข้าวเหนียวหวาน เม็ดสาคู ตัวแป้งวุ้นทำจากเตยหอม วุ้นมะพร้าว วุ้นกะทิ ขนมปัง และน้ำแข็ง
ชุดไทยพระราชนิยม
ชุดไทยพระราชนิยม เป็นชุดที่ประกอบด้วยเครื่องแต่งกายอย่างชุดไทย ออกแบบเพื่อใช้เป็นเครื่องแต่งกายประจำชาติในงานพิธีทางการ
ชุดชาย.
เสื้อพระราชทาน.
เสื้อพระราชทาน เป็นเสื้อที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ช่างตัดฉลองพระองค์ ได้แก่ ชูพาสน์ ชูโต, พิชัย วาศนาส่ง และสมภพ หลุยลาภประเสริฐ ออกแบบให้เป็นเครื่องแบบประจำชาติในปี พ.ศ. 2522 จากนั้นโปรดให้พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นแต่งเสื้อดังกล่าวเพื่อเป็นแบบอย่างแก่สาธารณชน จนภาพจำของพลเอกเปรมมักคู่กับเสื้อพระราชทานนี้เสมอ ต่อมามีการประยุกต์และมีการแต่งกายด้วยเสื้อแบบนี้เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะนักการเมืองและข้าราชการในวาระสำคัญต่าง ๆ บ้างก็แต่งในงานพิธีต่าง ๆ เช่น งานมงคลสมรส
เสื้อพระราชทานนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับเสื้อราชปะแตนซึ่งเป็นเสื้อที่มีมาก่อนโดยได้รับการประยุกต์จากของอินเดีย แต่มีความต่างที่วัสดุในการตัดเย็บที่มีความหลากหลายกว่า เสื้อพระราชทานมีลักษณะคอเสื้อตั้งอย่างสูง 3.5 ถึง 4 เซนติเมตร และเรียวคอเสื้อเข้าสาบอก ขลิบรอบคอ สาบอก แขนเสื้อหรือรอยพับแขนเสื้อ กระดุมกลมแบน 5 เม็ดคลุมด้วยผ้าหรือวัสดุที่ใกล้เคียงกับสีและเนื้อผ้า มักเจาะกระเป๋าบนเสื้อที่แนวเหนือกระดุมเม็ดล่างสุดเล็กน้อย ข้างละ 1 กระเป๋า กระเป๋านอก 2 กระเป๋า กระเป๋าด้านบนตรงอกซ้าย 1 กระเป๋า หรืออาจมีมากกว่าหรือไม่มีเลยก็ได้ ตัวเสื้อมีทั้งแบบแขนสั้น แบบแขนยาว และแบบแขนยาวผูกเอว เสื้อแบบแขนยาวโดยมากจะเย็บแขนเสื้อทาบด้วยผ้าแบบและสีเดียวกันกับตัวเสื้อกว่างประมาณ 4 ถึง 5 เซ็นติเมตรเริ่มจากด้านในอ้อมด้านหน้าไปสุดเป็นปลายมนด้านหลังแขนเสื้อ และชายเสื้ออาจผ่ากันตึงหรือมีเส้นรอยตัดต่อมีหรือไม่มีก็ได้ สวมกับกางเกงขายาว
ชุดหญิง.
เมื่อครั้งสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้โดยเสด็จพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราชเสด็จพระราชดำเนินเยือนสหรัฐและหลายประเทศในทวีปยุโรปในปี พ.ศ. 2503 พระองค์ทรงคำนึงและมีพระราชดำริว่าควรจะจัดให้สร้างสรรค์เครื่องแบบประจำชาติให้เป็นไปตามประเพณีอันดีงาม พระองค์จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ศึกษาค้นคว้าเครื่องแต่งกายของเจ้านายฝ่ายในในอดีต และปรึกษาผู้เชี่ยวชาญทางประวัติศาสตร์ จากนั้นทรงโปรดให้ปรับปรุงพัฒนาให้เข้ากับยุคสมัย มีรูปแบบที่หลากหลายถึง 8 ชุด ได้แก่ ชุดไทยเรือนต้น ชุดไทยจิตรลดา ชุดไทยอมรินทร์ ชุดไทยบรมพิมาน ชุดไทยจักรี ชุดไทยดุสิต ชุดไทยจักรพรรดิ์ และชุดไทยศิวาลัย ชุดไทยพระราชนิยมเหล่านี้ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงทรงใช้ในโอกาสต่าง ๆ และพระราชทานแบบให้แก่บุคคลใกล้ชิดได้สวมใส่ จนต่อมาเป็นที่รู้จักและใช้ในวงกว้าง
ชุดไทยจักรี.
ชุดไทยบรมพิมาน.
ชุดไทยบรมพิมาน ตั้งชื่อตามพระที่นั่งบรมพิมาน เป็นอีกชุดที่มีความเป็นทางการและมักใช้ในงานช่วงเย็นหรืองานพิธีสำคัญ ประกอบด้วยเสื้อแขนยาว อาจมีกระดุมกลัดติดเสื้อที่ด้านหน้าหรือหลังก็ได้ ตัวเสื้อจะสวมกับซิ่นผูกจีบหน้านาง ผ้าจะถักเพิ่มด้วยไหมทองเพื่อสร้างรูปลักษณ์และความรู้สึกที่มีความหรูหรา คอเสื้อมีลักษณะกลมแนบไปกับคอ นุ่งซิ่นยาวถึงข้อเท้า ตัวชุดตัดเย็บให้มีความกลมกลืนและทำให้ผู้สวมใส่แลดูสูงโปร่งและสมส่วน มักสวมใส่ในพิธีทางการหรือกึ่งทางการก็ได้ นอกจากนี้อาจประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ด้วย
ชุดไทยดุสิต.
ชุดไทยศิวาลัย.
ชุดไทยจักรพรรดิ.
ชุดไทยอมรินทร์.
ชุดไทยอมรินทร์ ตั้งชื่อตามพระที่นั่งอมรินทร์วินิจฉัย เป็นชุดเหมาะสำหรับงานช่วงเย็น ทอจากผ้าที่มีลักษณะเงางาม ผู้สวมใส่ชุดนี้ไม่ต้องสวมเข็มขัด ตัวเสื้อสร้างตัดให้ตัวเสื้อกว้างและรอบคอกลมรอบพอดีกับผู้สวมใส่ แขนเสื้อจะตัดให้แขนสั้นเพียงข้อศอกหรือยาวถึงข้อมือก็ได้ ชุดนี้มีความงามที่ตัวเนื้อผ้าและเครื่องประดับ โดยมักมักสวมในงานพิธีเลี้ยงอาหารเย็นหรือพระราชพิธีฉลองพระชนมพรรษา ทั้งนี้มักจะประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ด้วย
ชุดไทยจิตรลดา.
ชุดไทยจิตรลดา ตั้งชื่อตามพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ใช้ในงานพิธีช่วงกลางวัน เสื้อทักด้วยไหม แขนยาว ผ่าอกตลอด มีกระดุมเงิน ทอง หรือกระดุมที่กลืนกับผืนผ้า 5 กระดุม ปลายเสื้อคลุมรอบท่อนต้นของซิ่นมักแต่งในงานพิธี เช่น งานพระราชพิธีต่างๆ รับประมุขจากต่างประเทศที่มาเยือนอย่างเป็นทางการ ไม่ต้องประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์
ชุดไทยเรือนต้น.
ชุดไทยเรือนต้น ตั้งชื่อตามเรือนต้น เป็นชุดที่มีความลำลองที่สุดในบรรดาชุดไทยพระราชนิยม ใช้ผ้าไหมมีลายริ้ว ตามขวางหรือตามยาว หรือใช้ผ้าเกลี้ยงมีเชิงซิ่น ยาวจรดข้อเท้า ตัวเสื้อแขนยาวถึงข้อมือและผ่าอกตลอด เหมาะสำหรับงานที่ไม่เป็นพิธีการ หรือในโอกาสปกติและต้องการความเรียบง่าย เช่น งานบุญ
คัตสึดง
คัตสึดง  เป็นอาหารญี่ปุ่นยอดนิยมชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยข้าวหนึ่งชาม ราดหน้าด้วยเนื้อหมูทอดที่หั่นเป็นชิ้น ๆ ไข่ ผัก และเครื่องปรุงรส
อาหารจานนี้ได้ชื่อมาจากคำในภาษาญี่ปุ่นว่า "ทงกัตสึ" ("เนื้อหมูหั่นเป็นชิ้น ๆ") และ "ดมบูริ" ("ชามข้าวราดหน้า")
มันกลายเป็นประเพณีสมัยใหม่สำหรับนักเรียนญี่ปุ่นทึ่จะกินคัตสึดงในคืนก่อนสอบครั้งสำคัญหรือคืนก่อนสอบเข้าโรงเรียน เนื่องจาก "คัตสึ" เป็นคำพ้องเสียงกับคำกริยาในภาษาญี่ปุ่นว่า "คัตสึ"  แปลว่า "ชนะ" นอกจากนี้ยังเป็นมุกตลกที่มีชื่อเสียงในภาพยนตร์ตำรวจญี่ปุ่น กล่าวคือ หลายคนคิดว่าผู้ต้องสงสัยจะพูดความจริงทั้งน้ำตาเมื่อพวกเขาได้กินคัตสึดงและถูกถามว่า "คุณเคยคิดบ้างไหมว่าแม่ของคุณจะรู้สึกอย่างไรกับเรื่องนี้?" แม้กระทั่งทุกวันนี้ มุกตลกที่ว่า "เราต้องกินคัตสึดงขณะสอบปากคำ" ยังคงเป็นที่นิยมในภาพยนตร์ญี่ปุ่น
คัตสึด้ง
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันยิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬายิงธนูในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 8 กรกฎาคม - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม El Dorado Park ซึ่งการแข่งขันกีฬายิงธนูครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 109 คน จาก 35 ประเทศ
ลัมแบร์โต ดีนี
ลัมแบร์โต ดีนี เป็นนักการเมืองและนักเศรษฐศาสตร์ชาวอิตาลี เขาเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 51 ของอิตาลีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 ถึง ค.ศ. 1996
จังหวัดยะลาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี 2550 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดยะลา
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองยะลา (ยกเว้นตำบลเปาะเส้ง ตำบลบันนังสาเรง และตำบลบุดี)
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอกาบัง อำเภอรามัน อำเภอยะหา (ยกเว้นตำบลปะแต) และอำเภอเมืองยะลา (เฉพาะตำบลเปาะเส้ง ตำบลบันนังสาเรง และตำบลบุดี)
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอเบตง อำเภอธารโต อำเภอบันนังสตา อำเภอกรงปินัง และอำเภอยะหา (เฉพาะตำบลปะแต)
ลัสค์
สโมสรกีฬาลินเซอร์ หรือ ลินเซอร์อัสค์ หรือ ลัสค์ เป็นสโมสรฟุตบอลออสเตรียที่ตั้งอยู่ที่ลินทซ์ในรัฐโอแบร์เอิสเตอร์ไรช์ โดยถือเป็นสโมสรที่เก่าแก่ที่สุดในภูมิภาคนี้ ปัจจุบันกำลังแข่งขันในออสเตรียนบุนเดิสลีกาซึ่งเป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของออสเตรีย ส่วนสโมสรหญิงแข่งขันในลีกฟุตบอลหญิงระดับที่สอง สีประจำสโมสรคือสีดำและสีขาว
ลัสค์ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1908 ต่อมาใน ค.ศ. 1965 ได้กลายเป็นสโมสรแรกนอกเวียนนาที่ชนะเลิศลีกออสเตรีย และนั่นก็เป็นแชมป์ลีกเพียงครั้งเดียวของสโมสร สนามเหย้าของสโมสรคือสนามกีฬาวัลด์ แต่ในการแข่งขันระดับทวีปยุโรป จะลงแข่งขันที่สนามกีฬาลินเซอร์ซึ่งมีความจุ 14,000 ที่นั่ง
ลีก.
ออสเตรียนบุนเดิสลีกา
ออสเตรียนเซคันด์ดิวิชัน
หลวงอังคณานุรักษ์ (สมถวิล เทพาคำ)
หลวงอังคณานุรักษ์ (สมถวิล เทพาคำ) (พ.ศ. 2444 - พ.ศ. 2512) เป็นอดีตรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ 2 สมัย อดีตข้าหลวงเมืองมหาสารคาม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
หลวงอังคณานุรักษ์ เป็นข้าราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เคยดำรงตำแหน่งข้าหลวง (ผู้ว่าราชการจังหวัด) เมืองมหาสารคาม อ่างทอง และภูเก็ต เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งข้าหลวงเมืองมหาสารคาม ได้มีดำริให้ก่อตั้งโรงเรียนประถมอาชีพการช่างปั้น อำเภอเมืองมหาสารคาม รับนักเรียนที่จบประถมศึกษาปีที่ 4 เข้าเรียนหลักสูตร 2 ปี และดำริให้มีการขุดคลองเพื่อแก้ปัญหาขาดแคลนน้ำในเมืองมหาสารคาม จึงตั้งชื่อคลองว่า "คลองสมถวิล"
หลวงอังคณานุรักษ์ ได้เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มกราคม พ.ศ. 2489 เป็นสมาชิกวุฒิสภา (ในสัดส่วนของ ส.ส.) และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวง ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ ครั้งแรกในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 14 เมื่อปี พ.ศ. 2489 และครั้งที่สอง ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 19 เมื่อปี พ.ศ. 2490
ต่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งและได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 ซึ่งในการดำรงตำแหน่งวาระนี้ หลวงอังคณานุรักษ์ ได้มีส่วนร่วมในการเสนอร่างพระราชบัญญัติจัดตั้งคณะรัฐศาสตร์ขึ้นใหม่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นในเดือนเมษายนของปีเดียวกัน ได้มีการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2491 และมีการแต่งตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2491 ซึ่งหลวงอังคณานุรักษ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสภาร่างรัฐธรรมนูญในครั้งนั้นด้วย
ต่อมาย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งและได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
หลวงอังคณานุรักษ์
ฟุตบอลในประเทศออสเตรีย
ฟุตบอล เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมในประเทศออสเตรีย โดยมีหน่วยงานที่ดูแลคือสมาคมฟุตบอลออสเตรีย หรือ "เออเอ็ฟเบ" ("Österreichischer Fußball-Bund") ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1904 และได้เป็นสมาชิกฟีฟ่าภายหลังจากนั้น
ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศคือ ออสเตรียนบุนเดิสลีกา ลีกระดับรองลงมาคือ เซคันด์ลีก ส่วนการแข่งขันฟุตบอลคัพในประเทศมีออสเตรียนคัพ ในอดีตเคยมีซูเปอร์คัพ ซึ่งเป็นการพบกันระหว่างแชมป์ลีกกับแชมป์คัพ
ต้องการอ้างอิง
"ต้องการอ้างอิง"  เป็นแท็กที่เพิ่มโดยผู้แก้ไขวิกิพีเดียเพื่อติดบนประโยคในบทความที่ต้องการอ้างอิง ประโยคนี้มีจุดมุ่งหมายเกี่ยวกับกฎของ "การตรวจสอบได้" และ "ไม่ใช่งานค้นคว้าต้นฉบับ" ในวิกิพีเดีย และได้กลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีมโดยทั่วไป ในวิกิพีเดีย จะแสดงผลเป็นแบบนี้:
การใช้ในวิกิพีเดีย.
ตามนโยบายของวิกิพีเดีย ผู้แก้ไขควรใส่อ้างอิงในบทความ เพื่อยืนยันความถูกต้องและเป็นกลาง และหลีกเลี่ยงงานต้นฉบับ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2005 คริส เชอร์ล็อก (Chris Sherlock) ผู้แก้ไขในวิกิพีเดียที่อยู่ในชื่อผู้ใช้ "Ta bu shi da yu" สร้างแม่แบบ "ต้องการอ้างอิง" ขึ้น เพื่อตั้งบนประโยคที่ไม่มีอ้างอิงและต้องการให้มี
การใช้นอกวิกิพีเดีย.
ในปีค.ศ. 2007 ทางเว็บคอมมิก "xkcd" ได้เผยแพร่คอมมิกที่มีชื่อว่า "Wikipedian Protester" ในภาพนั้น มีกลุ่มคนฟังคำพูดของนักการเมือง และมีผู้ประท้วงชูป้ายที่เขียนว่า "["ต้องการอ้างอิง"]" ตามภาพลักษณ์ของวิกิพีเดียที่มีไฮเปอร์ลิงก์ภายในสีน้ำเงิน นี่เป็นตัวอย่างแรกที่มีการใช้นอกวิกิพีเดีย ซึ่งทำให้เกิดมีมบน "explain xkcd" วิกิ โดยมีการแปะแท็ก "ต้องการอ้างอิง" บนประโยคที่ดูน่าสงสัย แรนดัลล์ มันโร (Randall Munroe) ผู้สร้าง "xkcd" ได้ใช้ "["ต้องการอ้างอิง"]" ในบล็อกของเขาว่า "What If?" และต่อมาใน
ในปีค.ศ. 2008 แม็ตต์ เมคต์ลีย์ (Matt Mechtley) ผลิตสติกเกอร์ "["ต้องการอ้างอิง"]" ให้ผู้คนแปะบนโฆษณา โดยกราฟฟิตีประเภทนี้ถูกเรียกเป็น "วิกิฟฟิตี" (wikiffiti) กลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีมอย่างรวดเร็ว "["ต้องการอ้างอิง"]" ไม่ได้ปรากฏแค่บิลบอร์ดเท่านั้น แต่ยังปรากฏบนภาพคุโซะ เช่น ภาพของจอร์จ ดับเบิลยู. บุชในการกล่าวคำปราศรัยภารกิจประสบความสำเร็จ (Mission Accomplished speech) มีการแปะ "["ต้องการอ้างอิง"]" บนแบนเนอร์ "mission accomplished"
ในปีค.ศ. 2010 จอน สจวตกับสตีเฟน โคลแบร์ เจ้าภาพรายการโทรทัศน์อเมริกัน เข้าร่วมกลุ่มแรลลีทูรีสตอร์แซนิตีแอนด์/ออร์เฟียร์ (Rally to Restore Sanity and/or Fear) ที่เนชันแนล มอลล์ในวอชิงตัน ดี.ซี. "ผู้ประท้วง" บางคนถือป้ายที่เขียนว่า "["ต้องการอ้างอิง"]"