pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โรงงาน 4 แห่งของ[[บริษัท มูราตะ แมนูแฟคเจอริ่ง จำกัด]] ซึ่งตั้งอยู่ในฟูกูชิมะและมิยางิกำลังดำเนินการซ่อมแซม ในวันที่ 17 มีนาคม ที่โรงงานโทเมะได้เกิดไฟไหม้ซึ่งทำให้เกิดความเสียหายบางส่วน และได้เกิดน้ำระเบิดออกมาจากท่อทำให้เกิดความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญที่โรงงานเซ็นไดฮนมิยะและโคริยามะในโรงงานสามแห่งของของบริษัท[[โซนี่]]ซึ่งตั้งอยู่ในมิยางิสองแห่ง ยามางาตะหนึ่งแห่งซึ่งโรงงานดังกล่าวถูกปิดเพื่อการตรวจสอบความเสียหาย เบื้องต้นพบความเสียหายเล็กน้อยเท่านั้นและคาดว่าจะกลับมาดำเนินงานได้ในไม่ช้า การผลิตประเภทอื่นของ[[โตโยต้า]] [[นิสสัน]] Kioxia และ [[เรเนซาส อิเล็กทรอนิกส์]] ก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน ในไซตามะเกิดไฟไหม้ในโรงงานผลิตเศษเหล็กใน[[เขตอิวัตสึกิ]] ไฟไหม้คาดว่าเกิดจากการจุดไฟแบตเตอรี่ ตลาดปลา[[โอนางาวะ]]ก็ประสบกับเหตุเพลิงไหม้สวิทช์บอร์ดขนาดเล็กในห้อง ทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 1 คน คาดการกันว่าสวิตช์บอร์ดอาจสัมผัสกับน้ำที่มาจากท่อบนเพดานและเริ่มติดไฟ
มีความเสียหายที่เกิดกับวัสดุจำนวนมากในคลังเก็บสินค้าในมิยางิ ฟูกูชิมะ และนีงาตะ ฐานการจัดส่งถูกยกเลิกเนื่องจากคำสั่งอพยพชั่วคราวเนื่องจากคำเตือนสึนามิ และสินค้าบางอย่างได้รับความเสียหาย การปิดทางหลวงสายหลักทำให้การขนส่งสินค้าล่าช้า ร้านเครื่องเสียงในเซ็นไดมีน้ำรั่วจากสปริงเกอร์ที่เปิดใช้งาน ร้านค้าอื่น ๆ เพดานถล่มและผลิตภัณฑ์ตกจากชั้นวาง เนื่องจากความกังวลด้านความปลอดภัยร้านค้าหลายร้านจึงดำเนินธุรกิจโดยการออกมาขายของที่ทางเข้าแทน
ได้เกิดไฟดับครั้งใหญ่ทั่ว[[โทโฮกุ|ภูมิภาคโทโฮกุ]]และ[[คันโต]] มีครัวเรือนได้รับผลกระทบกว่า 2.2 ล้านครัวเรือนจาก 13 จังหวัดและหนึ่งเขตปริมณฑล ทีปโกรายงานว่ามีไฟฟ้าดับ 300,000 ครั้ง เกิดเหตุไฟฟ้าดับประมาณ 120,000 ครัวเรือนในโตเกียว 60,000 ครัวเรือนใน[[จังหวัดคานางาวะ]] และ 50,000 ครัวเรือนใน[[จังหวัดชิบะ]] ขณะที่ บริษัทโทโฮกุ อิเล็คทริก เพาเวอร์ จำกัด (TEP) ระบุว่า เกิดไฟฟ้าดับประมาณ 153,200 ครั้ง โดยมี 90,000 ครัวเรือนในฟูกูชิมะ และ 50,000 ครัวเรือน
ในจังหวัดมิยางิ
ทีปโกสามารถคืนไฟฟ้าให้กับครัวเรือนส่วนใหญ่ก่อนเช้าในวันที่ 17 มีนาคม แต่ยังมีอีก 33,600 ครัวเรือนในจังหวัดมิยางิและฟูกูชิมะยังคงไม่มีไฟฟ้าใช้ ทีพีพีระบุว่าเมื่อเวลา 10:55 น. มีครัวเรือนประมาณ 3,100 ครัวเรือนในมิยางิและฟูกูชิมะยังคงไม่มีไฟฟ้า มีครัวเรือนได้รับผลกระทบอย่างน้อย 2,100 ครัวเรือนใน[[โซมะ]]ในขณะที่ 1,200 ครัวเรือนอยู่ใน[[โทเมะ]] โรงไฟฟ้าหลายแห่งที่ทำงานร่วมกับ TEP รวมถึง[[โรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนฮารามาจิ]]และ[[โรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนชินเซ็นไดได้หยุดดำเนินการ]] ซึ่งคาดว่าคาดว่าจะกลับมาดำเนินการอีกครั้งเมื่อการตรวจสอบความปลอดภัยเสร็จสมบูรณ์
ไฟฟ้าดับส่งผลให้บริการโทรศัพท์มือถือหยุดชะงักทั่วมิยากิและฟูกูชิมะ
ไฟฟ้าดับส่งผลกระทบต่อ 29 เมืองในไซตามะรวมถึง[[ชิจิบุ]]และ[[คูมางายะ]] ทีปโกระบุว่าการขัดข้องของไฟเกิดจากการเปิดใช้งานกลไกความปลอดภัยที่[[โรงไฟฟ้าพลังงานความร้อนฮิโรโนะ]] ในช่วงแผ่นดินไหวซึ่งทำให้หยุดการทำงานชั่วคราว นอกจากนี้ยังส่งผลกระทบต่อโรงไฟฟ้าอื่น ๆ และทำให้เกิดไฟดับในภูมิภาค
ระบบขนส่ง.
[[บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก]]ยืนยันว่ารถไฟ[[โทโฮกุชิงกันเซ็ง]]ตกรางระหว่าง[[สถานีฟูกูชิมะ]]และ[[สถานีชิโรอิชิซาโอ]] บริษัทระบุว่าบริการรถไฟ[[ยามาบิโกะ]]ก็ได้รับผลกระทบจากอุบัติเหตุ มีผู้โดยสารเก้าสิบหกคนอยู่บนตู้รถไฟขณะเกิดเหตุแต่ ผู้โดยสารและลูกเรือทุกคนไม่ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต มีเสาไฟใกล้กับจุดเกิดเหตุเอียงลงมา มีรายงานความเสียหายจำนวนมากบนรางรถไฟขบวนที่ตกราง และมีเสาสาธารณูปโภคอย่างน้อย 17 แห่งตรงข้ามเส้นทางโทโฮกุได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง ความเสียหายเล็กน้อยเกิดขึ้นในส่วนอื่น ๆ ของสายการผลิต และคาดว่าจะสามารถเปิดได้อีกครั้งในไม่ช้าหลังจากงานซ่อมแซมเสร็จสิ้น
บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออกระบุเมื่อเช้าวันที่ 17 มีนาคมว่าบริการรถไฟระหว่าง[[สถานีนาซูชิโอบาระ]]และ[[สถานีโมริโอกะ]]สายโทโฮกุและ[[ฮกไกโดชิงกันเซ็ง]]จะถูกระงับจนถึงวันที่ 21 มีนาคมเนื่องรถไฟตกราง บริการบนรถไฟก็ช้าลงเช่นกัน [[ชิงกันเซ็ง]]ใน[[จังหวัดยามางาตะ]]และ[[จังหวัดอากิตะ]]ก็หยุดดำเนินการเช่นกัน รถไฟได้หยุดให้บริการในส่วนต่าง ๆ ของ[[สายโจบัง]] [[สายหลักโทโฮกุ]] และ[[สายหลักโออุ]] เนื่องจากไฟฟ้าดับ เช่นเดียวกันกับ[[โฮกูริกุชิงกันเซ็ง]]และ[[โจเอ็ตสึชิงกันเซ็ง]]ก็ถูกกระงับชั่วคราว จะ เริ่มให้บริการอีกครั้งเวลา 01:30 น. ของวันที่ 17 มีนาคม
เพื่อตอบสนองต่อการระงับการให้บริการทางรถไฟ[[ออล นิปปอน แอร์เวย์]]และ[[เจแปนแอร์ไลน์]] จะบินเส้นทางพิเศษจาก[[ท่าอากาศยานเซ็นได]]และฟูกูชิมะไปยัง[[ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว]]ชั่วคราว
มีการตรวจพบรอยแตกและโซนที่ถูกยกระดับยาว 100 เมตรใน[[ทางด่วนโทโฮกุ]] ระหว่างทางแยกชิโรอิชิและจุดเก็บค่าผ่านทางคุนิมิ มีรายงานว่าพบรอยแตก 30-50 ซม. และลึก50 ซม. ในพื้นที่ยกระดับ มีรถยนต์สองคันได้รับความเสียหายจากลิ่มระหว่างทางทำให้ยางถูกเจาะเมื่อขับผ่านรอยแตก ใน[[มิยากิโนะ]]ได้เกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในคอนโดมิเนียม และมีคนติดยู่ภายในลิฟต์ทั่วจังหวัด 4 คน.
สะพาน[[สายทาดามิ]]ที่ข้าม[[แม่น้ำอาบูคูมะ]]ในเมือง[[เดโตะ]]ถูกยกขึ้นหลายสิบเซนติเมตรทำให้ไม่สามารถผ่านได้ สะพานที่เมือง[[โคโอริ]]ที่ควรจะสามารถเปิดได้ในวันที่ 19 มีนาคมก็ได้รับความเสียหายเจ้าหน้าที่จากจังหวัดฟูกูชิมะระบุว่าการซ่อมอาจใช้เวลาถึงสามปี
ผู้ได้รับผลกระทบ.
ชายวัย 60 ปีจากเมือง[[โซมะ]] [[จังหวัดฟูกูชิมะ]] เสียชีวิตหลังจากกระโดดลงมาจากหน้าต่างหลังจากพยายามหลบหนีแผ่นดินไหว มีรายงานผู้เสียชีวิตรายที่สองใน[[โทเมะ (เมือง)|โทเมะ]] จังหวัดมิยางิ ชายอายุ 70 ปีเสียชีวิตจากอาการหัวใจวาย มีรายงานการเสียชีวิตรายที่สามใน[[ชิชิงาฮามะ]] [[จังหวัดมิยางิ]]; ชายวัย 70 ปี ล้มลงและถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลแต่เสียชีวิตในเวลาต่อมา นาย[[ฟูมิโอะ คิชิดะ]]นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นกล่าวเมื่อวันที่ 17 มีนาคมว่ามีผู้เสียชีวิต 4 ราย การสืบสวนของ[[สำนักงานตำรวจแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)]]ได้ข้อสรุปว่าแผ่นดินไหวส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตเพียงคนเดียวเท่านั้นที่โทเมะ ผู้เสียชีวิตรายที่ 4 ใน[[ชิโองามะ]]ไม่ได้เกิดจากแผ่นดินไหวโดยตรง มีผู้เสียชีวิตอีก 2 ราย ที่ยังอยู่ระหว่างการสอบสวน ณ วันที่ 17 มีนาคม
[[เอ็นเอชเค]]รายงานว่ามีผู้ได้รับบาดเจ็บอย่างน้อย 225 คน จากจังหวัดมิยางิ 104 คน จากจังหวัดฟูกูชิมะ 91 คนหนึ่งในนั้นมีผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสรวมอยู่ด้วย ผู้บาดเจ็บส่วนใหญ่ในมิยางิได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยเนื่องจากวัตถุตกลงมาและมีผู้บาดเจ็บอีกในไซตามะ 6 คน ใน[[จังหวัดคานางาวะ|คานางาวะ]] 5 คน ใน[[จังหวัดอิวาเตะ|อิวาเตะ]] [[จังหวัดยามางาตะ|ยามางาตะ]] และ[[จังหวัดอิบารากิ|อิบารากิ]] 2 คน และมีอีก 1 คนใน[[จังหวัดโทจิงิ|โทจิงิ]] [[จังหวัดอากิตะ|อากิตะ]]และ[[จังหวัดยามานาชิ|ยามานาชิ]]ตามลำดับ ที่[[มหาวิทยาลัยยามางาตะ]]นักศึกษาได้รับบาดเจ็บขณะอพยพออกจากอาคาร ผู้สูงอายุหกคนในจังหวัดไซตามะได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย
คำเตือนแผ่นดินไหวและสึนามิ.
[[การเตือนแผ่นดินไหวล่วงหน้า|ระบบเตือนภัยแผ่นดินไหวล่วงหน้า]]ออกคําเตือนเมื่อเวลา 23:36:55.6 ตามเวลาท้องถิ่น ใช้เวลา 9.6 วินาทีหลังจากการตรวจพบคลื่นแผ่นดินไหวครั้งแรกจากแผ่นดินไหวหลัก แผ่นดินไหวถูกตรวจพบครั้งแรก 1.6 วินาทีหลังจากเกิดขึ้นตรวจพบความรุนแรงของแผ่นดินไหวชินโด 3 ต่อมามีการออกคําเตือนล่วงหน้าใน 9.6 วินาทีต่อมา เมื่อเครื่องมือวัดระบบความเข้มตรวจพบความรุนแรงของแผ่นดินไหวในระดับ 5 และการออกคำเตือนอีกครั้งเมื่อตรวจพบความรุนแรงชินโดะ 6+
มีการออก[[การเตือนคลื่นสึนามิ (ญี่ปุ่น)|คําเตือนสึนามิ]]ตามแนวชายฝั่งของจังหวัดมิยางิและฟูกูชิมะหลังเกิดแผ่นดินไหวทําให้เกิดการอพยพของคนในพื้นที่ คําเตือนสึนามิถูกยกเลิกเมื่อเวลา 05:00 น. ตามเวลาท้องถิ่นหลังจากพบเพียงคลื่นลูกเล็ก ๆ เท่านั้น เจ้าหน้าที่ระบุว่ามีการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำขึ้นน้ำลงเล็กน้อยที่ชายฝั่งของจังหวัดฟูกูชิมะ มิยางิและอิวาเตะโดยไม่มีความเสียหาย
นาย[[ฮิโรคาซุ มัตสึโนะ]] เลขาธิการคณะรัฐมนตรีกล่าวในการแถลงข่าวเมื่อวันที่ 17 มีนาคมว่าพระราชบัญญัติบรรเทาสาธารณภัยจะมีผลบังคับใช้ในทุกเขตเทศบาลจังหวัดฟูกูชิมะและจังหวัดมิยางิ [[กองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น]]ถูกส่งไปยังจังหวัดฟูกูชิมะและมิยางิตามคําร้องขอของผู้ว่าราชการจังหวัดเพื่อฟื้นฟูเส้นทางและบรรเทาสาธารณภัยที่จําเป็น
คนงานของ[[บริษัทพลังงานไฟฟ้าโตเกียว]] (TEPCO) ได้เข้าตรวจสอบ[[โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง]]ที่เคยเสียหายจาก[[แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554|แผ่นดินไหวและสึนามิในปี 2011]] ต่อมาเจ้าหน้าที่รายงานว่าไม่มีความผิดปกติในโรงไฟฟ้า แต่ไม่นานก็มีรายงานเกี่ยวกับระบบเตือนไฟไหม้ได้ดังขึ้นที่ห้องโถงของหน่วย 5 ของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะไดอิจิแต่กลับไม่มีไฟไหม้เกิดขึ้น เวลา 01:00 น. คนงานได้ตรวจสอบโครงสร้างห้องกักกันรังสีที่ใช้แล้วของหน่วยที่ 1, 2 และ 3 รวมถึงสิ่งอํานวยความสะดวกในการทําความเย็นในสระที่ใช้เก็บเชื้อเพลิงที่ใช้แล้ว ระดับของเชื้อเพลิงในสระของหน่วย 2 ลดลงชั่วขณะหนึ่งและกลับสู่ภาวะปกติในเวลาต่อมา ที่[[โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่สอง]]ปั๊มในสระเก็บเชื้อเพลิงของหน่วยที่ 1 และ 3 หยุดทํางานชั่วขณะ
รัฐบาลของจังหวัดฟูกูชิมะได้ร้องขอให้รัฐบาลกลางให้ความช่วยเหลือด้านระบบน้ำประปา
มีการออกคําสั่งอพยพ 1,961 ครัวเรือนที่ตั้งอยู่ตามแนวชายฝั่งใน[[วาตาริ]] จังหวัดมิยางิ ส่งผลกระทบต่อผู้อยู่อาศัย 6,820 คน ในเมือง[[อิชิโนมากิ]]ได้เปิดสถานพักพิงเจ็ดแห่ง เพื่อผู้อพยพ จากนั้นทางด่วนโทโฮกุที่เสียหายก่อนหน้านี้ได้รับการซ่อมแซมและเปิดการจราจรอีกครั้งเมื่อเวลา 15:30 น. ตามรายงานของตํารวจในมิยางิ
แผ่นดินไหวทำให้เกิดการตื่นตัวเกี่ยวกับอันตรายจาก[[ดินถล่ม]]และ[[หิมะถล่ม]]เนื่องจากฝนตกหนักและหิมะซึ่งคาดว่าจะเกิดขึ้นในภูมิภาคโทโฮกุจนถึงวันที่ 19 มีนาคม Weathernews ระบุว่าเนื่องจากแผ่นดินไหวทำให้เนินเขาสูงชันไม่มีเสถียรภาพและพื้นที่ที่มีหิมะตกหนักมีความเสี่ยงที่จะประสบหิมะถล่มมากกว่าปกติ บ้านที่ได้รับความเสียหายจากแรงสั่นจะได้รับความเสียหายซ้ำเติมจากองค์ประกอบของสภาพอากาศในช่วงเวลานี้เช่นกัน
ทันทีหลังจากเกิดแผ่นดินไหว[[การสํารวจทางธรณีวิทยาของสหรัฐอเมริกา]]ได้ออก [[เพจเจอร์ (ระบบตรวจสอบแผ่นดินไหว)|เพจเจอร์]] ในระดับสีเหลือง ซึ่งประเมินความสูญเสียทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้น มีโอกาส 37% ที่ความเสียหายจากแผ่นดินไหวจะส่งผลให้เกิดการสูญเสีย 10-100 ล้านเหรียญสหรัฐ มีโอกาส 30% ที่ความเสียหายจะมีถึง 100 ล้านถึง 1 พันล้านเหรียญสหรัฐ แต่หลังจากนั้นได้มีการแก้ไขเป็นระดับสีส้มซึ่งมีโอกาส 35%ที่จะเกิดความเสียหายในระดับ 100 ล้านเหรียญสหรัฐถึง 1 พันล้านเหรียญสหรัฐ และมีโอกาส 34% ที่จะเกิดความเสียหายทางการเงิน 10-100ล้านเหรียญสหรัฐ และยังออกเพจเจอร์สีเขียวที่เกี่ยวกับผู้เสียชีวิต หน่วยงานประเมินว่ามีโอกาส 65% ที่จะไม่เกิดผู้เสียชีวิต และมีโอกาส 30% ที่จะมีผู้เสียชีวิต 1 ถึง 10 คนจากแผ่นดินไหว
คำเตือนสึนามิก็ถูกออกโดย[[ศูนย์เตือนภัยสึนามิแปซิฟิก]] คำเตือนรายงานว่าเหตุการณ์ดังกล่าวไม่เป็นอันตรายต่อชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกา [[รัฐอะแลสกา]] และ[[รัฐบริติชโคลัมเบีย]]
[[หมวดหมู่:แผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่น]]
[[หมวดหมู่:แผ่นดินไหวในภูมิภาคโทโฮกุ]]
[[หมวดหมู่:แผ่นดินไหวในจังหวัดฟูกูชิมะ]]
[[หมวดหมู่:แผ่นดินไหวในยุคเรวะ]]
[[หมวดหมู่:แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2565|ฟูกูชิมะ]]
2022 Fukushima earthquake
ผลงานเพลงของลูนา
ผลฃานเพลงของเกิร์ลกรุปชาวเกาหลีใต้ลูนา ประกอบด้วย การวางจำหน่ายใหม่ 1 ครั้ง อีพี 5 ครั้ง และซิงเกิลอัลบั้ม 12 อัลบั้ม ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2016 ถึงมีนาคม 2018 สังกัดบล็อกเบร์รีครีเอทีฟ ได้ออกอัลบั้มเดี่ยวสำหรับสมาชิกลูนาแต่ละคน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการก่อนเปิดตัว 18 เดือน ในที่สุดโครงการก่อนเปิดตัวก็จบลงด้วยการเปิดตัว "Favorite" เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2018 นับเป็นการเปิดตัวครั้งแรกของกลุ่มด้วยสมาชิก 12 คน ซิงเกิลต่อมาอยู่ใน "[ + +]" ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม โดยมีชื่อว่า "Hi High" อีพีติดอันดับสูงสุดที่อันดับสองในแกออนอัลบั้มชาร์ตของเกาหลีใต้ และวางจำหน่ายใหม่ในภายหลังในชื่อ "[X X]" เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2019 โดยมีซิงเกิลนำ "Butterfly" การวางจำหน่ายใหม่ติดถึงอันดับที่สี่ในแกออนอัลบั้มชาร์ต ในขณะที่ซิงเกิลนี้ทำให้ลูนาปรากฏตัวครั้งแรกในแกออนซิงเกิลชาร์ตที่อันดับ 90 ในชาร์ตดาวน์โหลด
อีพีที่สองของกลุ่ม "[#]" วางจำหน่ายวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2020 พร้อมซิงเกิลนำ "So What" ในขณะที่อีพีติดถึงอันดับสองในแกออนอัลบั้มชาร์ตและกลายเป็นชาร์ตสูงสุดของพวกเธอจนถึงปัจจุบัน เพลง "So What" ก็ยังติดอันดับสูงสุดที่อันดับ 68 ในชาร์ตแกออนดาวน์โหลด อีพีที่สามของพวกเธอ "]" วางจำหน่ายวันที่ 19 ตุลาคม 2020 พร้อมซิงเกิลนำ "Why Not?" อีพีติดอันดับ 4 ในแกออนอัลบั้มชาร์ต ต่อมาในปี 2021 อีพีที่สี่ของกลุ่ม "[&amp;] " ได้รับการวางจำหน่ายในวันที่ 28 มิถุนายน กลายเป็นอีพีที่ขายดีที่สุดและเร็วที่สุดจนถึงปัจจุบัน และทำให้กลุ่มได้เข้าสู่แกออนดิจิทัลชาร์ตเป็นครั้งแรก ในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน กลุ่มได้ออกซิงเกิลเปิดตัวภาษาญี่ปุ่นของพวกเธอ ซึ่งติดอันดับสูงสุดในสิบอันดับแรกของออริคอนซิงเกิลชาร์ตของญี่ปุ่น
สโมสรฟุตบอลจังหวัดกระบี่ในฤดูกาล 2559
กีฬาอีสปอร์ตในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47
กีฬาอีสปอร์ตในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาอีสปอร์ตที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 7–10 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่ห้องประชุมศรีพฤทเธศวรเธียเตอร์ อาคารเฉลิมพระเกียรติฯ 5 รอบ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ โปรอีโวลูชันซ็อกเกอร์ 2021 (บุคคลชาย, ชายคู่ และบุคคลหญิง) และเทคเคน 7 (ประเภทบุคคลชาย, ชายคู่ และบุคคลหญิง) ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 18 เหรียญ
จี (ชื่อเกาหลี)
จี จิน-ฮี
จี ซ็อก-จิน
เดอะ เบสท์! ~อัปเดต มอร์นิงมูซูเมะ~
เดอะ เบสท์! ~อัปเดต มอร์นิงมูซูเมะ~ (The Best！～Updated モーニング娘。～) เป็นอัลบั้มรวมเพลงลำดับที่ 6 ของมอร์นิงมูซูเมะ วางจำหน่ายวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2556 ในรูปแบบซีดีปกติและรูปแบบซีดีกับดีวีดีลิมิเต็ด
โดยเพลงที่ผ่านมาบางเพลงของมอร์นิงมูซูเมะ ทั้งเพลงเก่าและเพลงใหม่ได้ถูกเรียบเรียงใหม่ รีมิกซ์ใหม่ ร้องโดยสมาชิกรุ่นใหม่ และได้นำเพลงซิงเกิลที่ 54 มารวมอยู่ในอัลบั้มนี้ด้วย
ศาสนาพื้นเมืองมาเลเซีย
ศาสนาพื้นเมืองมาเลเซีย  คือ ความเชื่อหรือปฏิบัติบูชาผีและเทวดาหลายองค์ของประเทศมาเลเซียซึ่งมีมาตั้งแต่ยุคก่อนรับศาสนาอิสลาม ด้วยเหตุนี้พิธีกรรมของศาสนาพื้นเมืองมาเลเซียอาจมีการจัดอย่างเปิดเผยหรือซ่อนเร้นตามแต่ประเภทของพิธีกรรม
ศาสนาพื้นเมืองมาเลเซียมีรูปแบบการประกอบพิธีกรรมที่หลากหลาย มีคนทรงพื้นบ้านหลายแบบ ได้แก่ โบโมะฮ์ (ในไทยเรียก โต๊ะบอมอ), ปาวัง (ในไทยเรียก โต๊ะปะหวัง) และดูกุน ชนพื้นเมืองโอรังอัซลีส่วนใหญ่นับถือผีและเชื่อว่าวิญญาณสิงสถิตในวัตถุบางอย่าง ทว่าในยุคหลังมีการประกาศศาสนาของศาสนาอิสลาม และการเผยแผ่ศาสนาคริสต์ของมิชชันนารี ทำให้ชาวโอรังอัซลีจำนวนไม่น้อยเปลี่ยนไปนับถือศาสนากระแสหลัก
ชนเผ่าบนเกาะบอร์เนียวเริ่มเลิกนับถือผี และคำว่า "โบโมะฮ์" ใช้เรียกผู้ที่มีความรู้หรือมีอำนาจในการประกอบพิธีกรรมทางจิตวิญญาณตามจารีตประเพณี และใช้เรียกแทนคนทรงหรือหมอผีได้ ปัจจุบันชาวมาเลเซียยังมีความเชื่อเรื่องผีอย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบชนบท ขณะที่ชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนนับถือผีเจ้าที่แขก ในประเทศไทยเองก็มีความเชื่อเรื่องเจ้าที่แขกเช่นกัน เช่น โต๊ะแซะ พระแทว และโต๊ะรายาในจังหวัดภูเก็ต ซึ่งบูชาโดยไม่ถวายเครื่องเซ่นที่ทำจากเนื้อหมู
ในอดีตบริเวณคาบสมุทรมลายูนี้เคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรที่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาฮินดู-พุทธและผีมาก่อน ต่อมามีการเผยแผ่ศาสนาอิสลามใน ค.ศ. 1409 เมื่อเจ้าชายปาราเมซวารา (หรือ ปรเมศวร) เจ้าผู้ครองรัฐสุลต่านมะละกา เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามหลังอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงแห่งรัฐสุลต่านซามูเดอราปาไซ หลังจากนั้นเป็นต้นมา ศาสนาอิสลามก็เป็นที่แพร่หลายและมีอิทธิพลสูงยิ่งต่อประเทศมาเลเซียในปัจจุบัน ขณะที่ชนเผ่าบนเกาะบอร์เนียวก็ยังนับถือผีกันอย่างแพร่หลาย ก่อนการเข้ามาของมิชชันนารีศาสนาคริสต์จากยุโรป เพราะฉะนั้นการล่าหัวมนุษย์เพื่อทำเป็นของขลังจึงมีอยู่แพร่หลาย
ชาวกาดาซัน-ดูซุนในรัฐซาบะฮ์ นับถือศาสนาโมโมเลียน  บูชาเทพกีโนอิงงัน  เป็นเทพเจ้าแห่งข้าว และมีเทศกาลกาอามาตัน  เป็นเทศกาลเก็บเกี่ยว มีโบโบฮีซัน  ซึ่งเป็นคนทรงมาประกอบพิธีกรรมทางศาสนา แต่ปัจจุบันชาวกาดาซัน-ดูซุนเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์เสียมาก ศาสนาโมโมเลียนก็แทบจะสูญไป
ขณะที่การนับถือผีของชาวอีบันในรัฐซาราวัก มีการพัฒนา ซับซ้อน และทรงปัญญามากที่สุดศาสนาหนึ่ง มีการปฏิบัติคล้าย ๆ กับกาฮารีงัน  ศาสนาพื้นเมืองของประเทศอินโดนีเซีย แต่พิธีกรรมต่างกันโดยสิ้นเชิง และขึ้นอยู่กับพิธีกรรมในแต่ละชาติพันธุ์ที่ปฏิบัติ
พิธีกรรมและรักษาแบบดั้งเดิม.
ในอดีต ความเป็นมลายูและความเป็นมุสลิมไม่ได้เป็นปัจจัยเชื่อมโยงเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน บางท้องที่ของชุมชนเชื้อสายมลายูมีการประกอบพิธีกรรมตามความเชื่อพื้นเมือง อย่างเช่น พิธีปูยาปาตาหรือพิธีบูชาชายหาดของเมืองยะหริ่ง จะมีการก่อทรายคล้ายรูปพระเจดีย์กลางลานริมทะเล ประดับประดาด้วยดอกไม้ ผลไม้ และอาหาร ผู้คนทั้งชาวสยาม จีน และมลายูต่างหยุดงานเพื่อเข้าร่วมพิธีกรรมและต่างนำอาหารมาฉลองด้วยกัน ซึ่งจะมีการจัดมหรสพต่าง ๆ คือ มะโย่ง มโนราห์ และวายังกูลิต (หนังตะลุง) ครั้นวันที่หกของพิธีกรรม จะมีการนำควายเผือกวัยหนุ่มมาเดินรอบเจดีย์ทรายสามรอบ แล้วทำการเชือดพลีบูชาโดยไม่ได้เลือดตกถึงพื้น ก่อนผ่าร่างควายเป็นสองส่วนและแยกอวัยวะภายในออกมา จากนั้นเอาฟางยัดใส่ร่างควายเผือกแล้วไปตั้งไว้บนแพ ต่อมาในวันที่เจ็ด รายอยะหริ่งจะแต่งกายเต็มยศ นำผู้คนร่ายรำและแห่แพควายเผือกรอบเจดีย์ทรายสามรอบ จากนั้นให้เก็บทรายคนละถุง แล้วเริ่มปล่อยเรืออกนอกฝั่ง เมื่อถึงจุดหมายมโนราห์จะเริ่มร่ายรำรอบ ๆ ซากควายเผือก อวัยวะภายในของควายจะถูกทิ้งลงทะเล แพควายเผือกจะถูกปล่อยให้ลอยทะเลไปตามกระแสคลื่น เมื่อเสร็จการลอยแพ เรือของชาวมลายูกลับเข้าใกล้ฝั่ง ก็จะนำทรายที่กรอกไว้ก่อนหน้านี้ปาใส่คนจีนและสยามบนชายหาดซึ่งก็โต้ตอบด้วยวิธีเดียวกันจนทรายหมด จากนั้นองค์รายอก็เชื้อเชิญให้ทุกคนรับประทานอาหารร่วมกัน
ปัจจุบันโบโมะฮ์ยังมีผู้ประพฤติปฏิบัติอยู่ โบโมะฮ์ทั้งหมดเข้าร่วมศาสนาอิสลามและไม่ได้เป็นสิ่งต้องห้าม พวกเขาเป็นที่รู้จักในฐานะหมอพื้นบ้านหรือการรักษาทางเลือก อย่างไรก็ตามผู้คนในสังคมบางส่วนก็มองพวกเขาในแง่ลบ เช่น พวกเขาเชื่อว่าโบโมะฮ์สามารถร่ายคาถาสาปสรรคนอื่นให้ฉิบหายได้ และผู้ที่จะเป็นโบโมะฮ์ก็ลดจำนวนลงด้วยเช่นกัน ส่วนในไทย บรรดาโต๊ะครูก็มีชื่อเสียงด้านการรักษาอาการเจ็บป่วยหรือแก้คุณไสย พวกเขามีสถานะเป็นคนศักดิ์สิทธิ์ และกล่าวว่าการกระทำนั้นไม่ผิดหลักศาสนา กระนั้น "ฮันตู" หรือผี กลับเป็นสัญลักษณ์แห่งความงมงายและล้าหลัง
ไม่นานมานี้ มีข้อเสนอเรื่องความจำเป็นและความสำคัญจากการรักษาด้วยโบโมะฮ์หรือหมอผีอื่น ๆ ในฐานะแพทย์แผนโบราณเพื่อเสริมหรือทดแทนแพทย์แผนปัจจุบัน
Malaysian folk religion
พอร์ทัล 2
พอร์ทัล 2  เป็นเกมแพลตฟอร์ม พัฒนาโดยวาล์ว โดยเริ่มแรกได้วางขายสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2554 และหลังจากนั้นก็ได้ทำการลงใน ลินุกซ์ ในปี พ.ศ. 2557 ต่อด้วยนินเท็นโด สวิตช์ ในปี พ.ศ. 2564
คิม (นามสกุลเกาหลี)
คิม ( เป็นนามสกุลที่พบมากที่สุดในเกาหลี จากการสำรวจสำมะโนประชากรของเกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 10,689,959 คนที่ใช้ชื่อนี้ในเกาหลีใต้หรือ 21.5% ของประชากร คิม เขียนว่า 김 ("กิม") ทั้งในเกาหลีเหนือและใต้ ฮันจาสำหรับคิม สามารถทับศัพท์เป็น ("กึม") ซึ่งแปลว่า "โลหะ เหล็ก ทอง" ในกลุ่มนักวิชาการถูกแบ่งว่าทำไม 金 ถึงไม่ถูกอ่านว่า 금 ในกรณีของนามสกุล และทำไมจึงอ่านว่า 김 แทน ตระกูลคิมยังเป็นครอบครัวชนชั้นปกครองในเกาหลีเหนือ
เอกสารทางประวัติศาสตร์ฉบับแรกที่บันทึกชื่อ คิม ในปี ค.ศ. 636 อ้างว่าเป็นนามสกุลของกษัตริย์เกาหลี จินฮ็อง (526-576) ในอาณาจักรซิลลา (57 ปีก่อนคริสต์ศักราช–ค.ศ. 935)—ซึ่งต่อสู้และร่วมมือกับรัฐอื่น ๆ บนคาบสมุทรเกาหลีอย่างหลากหลายและในที่สุดก็รวมประเทศเกาหลีส่วนใหญ่ไว้เป็นหนึ่งเดียวในปี ค.ศ. 668 — คิม (ซึ่งหมายความว่า “ทองคำ”) เป็นชื่อของตระกูลที่รุ่งเรืองขึ้นเป็นผู้ปกครองเมืองซิลลามาเป็นเวลา 586 ปี
วัดวิหารทอง (จังหวัดพิษณุโลก)
วัดวิหารทอง เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่ภายในเขตโบราณสถานพระราชวังจันทน์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำน่าน เยื้องกับวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหารเล็กน้อย
วัดวิหารทองเป็นวัดโบราณ เพราะเดิมเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนหล่อด้วยทองสำริด สูง 5 วา 1 ศอก และเมื่อ พ.ศ. 2368 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้อัญเชิญลงมากรุงเทพมหานคร พร้อมทั้งทรงสร้างวิหารประดิษฐานในวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร ภายหลังพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเฉลิมพระนามว่า "พระอัฎฐารสศรีสุคตทศพลญาณบพิตร" ต่อมากรมศิลปากรได้ดำเนินการสร้างพระอัฏฐารสองค์จำลองที่วัดวิหารทอง
วัดวิหารทองมีเสาซึ่งอาจเป็นเสาอุโบสถหรือเสาวิหาร 2 แห่ง แห่งแรกติดกับสำนักงานที่ดินจังหวัดพิษณุโลก อีกแห่งหนึ่งอยู่เหนือขึ้นไปเล็กน้อย และใกล้กับซากอุโบสถวิหาร ยังมีต้นโพธิ์ขนาดใหญ่มากอีกหนึ่งต้น ถัดไปทางทิศตะวันตกกับถนนเทพารักษ์ มีเนินดินขนาดใหญ่อีกหนึ่งเนิน เข้าใจว่าคงเป็นฐานของเจดีย์ และคนละฟากถนนของฐานเจดีย์นี้มีคูน้ำ แต่บางส่วนของคูน้ำนี้ได้ถูกถมเพื่อสร้างเป็นสำนักงานสหกรณ์ครูออมทรัพย์ของจังหวัดพิษณุโลก เข้าใจว่าคูน้ำนี้คงจะมีรอบวัดวิหารทอง
จากซากโบราณวัตถุสถานที่เหลืออยู่ สันนิษฐานได้ว่าคงเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยสุโขทัย และคงเป็นวัดใหญ่สำคัญคู่กับวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร รออยู่เยื้องกันเล็กน้อยและไม่ห่างกันมาก
เมื่อ พ.ศ. 2559 ระหว่างการขุดดินหาหลักฐานทางประวัติศาสตร์และปรับแต่งภูมิทัศน์บริเวณหน้าวัดวิหารทอง ได้ขุดพบโครงกระดูกมนุษย์ 2 โครง โครงแรกนั้นมีอายุสมัยกรุงรัตนโกสินทร์
วัดจันทร์ตะวันออก
วัดจันทร์ตะวันออก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูปริยัติกิจจานุกรม (พิน ฉินฺนาลโย ป.ธ.3)
วัดจันทร์ตะวันออกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2276 ย้ายสถานที่สร้างเสนาสนะมาแล้วถึง 3 ครั้ง เนื่องจากเป็นวัดที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านจึงได้ถูกน้ำเซาะตลิ่งพัง แม้จะเป็นวัดที่สร้างใหม่ แต่ก็เชื่อว่าพระยาจักรีหรือพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เคยยกทัพและมาหยุดพักที่วัดแห่งนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 ศาลาการเปรียญกว้าง 26 เมตร ยาว 42 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2446 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 กุฏิสงฆ์จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ขนาดพระเพลากว้าง 2 ศอกคืบ เนื้อทองเหลือง พระประจำวัน 7 องค์ และพระประธานขนาดพระเพลากว้าง 1 ศอกคืบ ประดิษฐานอยู่ที่ศาลาการเปรียญ ประชาชนยังมาสักการะศาลพระสุพรรณกัลยา
วัดจันทร์ตะวันตก
วัดจันทร์ตะวันตก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่าน ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ตั้งอยู่บริเวณสะพานสุพรรณกัลยา อยู่ตรงข้ามกับวัดจันทร์ตะวันออก
วัดจันทร์ตะวันตกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 เดิมเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านที่เป็นป่าดง ในอดีตมี "วัดรังเงิน" ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่มาก คงสร้างมาพร้อมการสร้างเมืองพิษณุโลก ต่อมาชาวลาวจากเวียงจันทน์ได้อพยพมาอาศัย จนเมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้เผาผลาญบ้านเรือนของผู้อุปถัมภ์วัดที่อยู่รอบ ๆ วัดก็ได้รับความเสียหาย ไม่สามารถดับไฟได้เพราะในหมู่บ้านมีแต่บ่อน้ำที่ขุดใช้เองทำให้มีน้ำไม่เพียงพอที่สู้ภัยจากไฟได้ อีกทั้งหมู่บ้านอยู่ห่างไกลจากแม่น้ำน่าน ชาวบ้านจึงเห็นสมควรว่าหาที่ตั้งวัดใหม่ที่อยู่ติดแม่น้ำ นายเทศ นางทองคำ มีจิตศรัทธาได้มอบที่ดินของตนให้กับวัดจำนวน 16 ไร่ 3 งาน เหตุผลที่ตั้งชื่อว่าวัดจันทร์เพราะมีตันจันทร์ใหญ่อยู่ 1 ต้น และมีต้นจันทร์เล็ก ๆ อีกหลายต้นขึ้นอยู่ในวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2490
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ มหาวิหารสมเด็จองค์ปฐม ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปสมเด็จองค์ปฐมปางมารวิชัย ทรงเครื่องมหาจักรพรรดิ มีซุ้มเรือนแก้ว ขนาดหน้าตัก 4 ศอก 9 นิ้ว ใกล้กำแพงวัดเป็นที่ประดิษฐาน "หลวงพ่อทองไหลมา" พระพุทธรูปปางอุ้มบาตรประทับยืน ด้านหลังมี "พระพุทธเจดีย์สระหลวง" สถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุและประดิษฐาน พระไภษัชยคุรุไพฑูรยประภาตถาคต และ รูปหล่อหลวงปู่สุ่น
วัดกลาง (อำเภอบางบาล)
วัดกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมหาพราหมณ์ อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ โฉนดเลขที่ 7362 มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 19 ไร่ 2 งาน
วัดกลางมีคลองมหาพราหมณ์ เป็นคลองสำคัญในการคมนาคมติดต่อค้าขาย แต่ปัจจุบันตื้นเขินไม่ได้ใช้แล้ว เชื่อกันว่าบริเวณที่ตั้งของวัดเคยเป็นชุมชนมาก่อน ก่อนที่จะมีการสถาปนากรุงศรีอยุธยา มีหลักฐานสำคัญ คือ ใบเสมาขนาดใหญ่ ทำด้วยหินทรายสีแดง เชื่อกันว่ามีความเก่าแก่ตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้นหรือว่าก่อนกรุงศรีอยุธยา น ณ.ปากน้ำ กำหนดอายุใบเสมาว่าอยู่ในกลุ่มอู่ทอง-อโยธยา เป็นใบเสมาที่แตกต่างจากกลุ่มใบเสมาที่อยู่ในเกาะเมืองอยุธยา อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2278 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2285
ภายในวัดมีต้นโพธิ์ใหญ่หลังอุโบสถที่คาดว่ามีมาพร้อมกับการสร้างวัดตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้นหรือก่อนจะเกิดกรุงศรีอยุธยา อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ศาลาอเนกประสงค์ทรงไทย หอฉัน โรงครัวแบบทรงไทยประยุกต์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในพระอุโบสถ และหลวงพ่อชัยมงคลในหอสวดมนต์
วัดกลาง (อำเภอนครหลวง)
วัดกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสัก ในตำบลนครหลวง อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดกลางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2320 ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2445
มณฑป (หรือวิหาร) วัดกลางเชื่อว่าสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนในผังสี่เหลี่ยมจัตุรัส สร้างขึ้นด้วยงานช่างแบบพื้นบ้านโดยมีอิทธิพลจากงานแบบประเพณีนิยมที่ผสมผสานอิทธิพลจากตะวันตก มีทางเข้าสีทางโดยทางเข้าหลักอยู่ทางทิศเหนือ เพราะได้พบร่องรอยาการสร้างทางเดินปูอิบตรงไปสู่แม่น้ำป่าสัก ซุ้มประตูทางเข้าทำเป็นวงโค้งเลียนแบบศิลปะตะวันตก หลังคามณฑปเป็นทรงจอม ประกอบด้วยหลังคาที่เอียงลาดเข้าหากันทั้งสี่ด้านจนถึงคอสอง แล้วจึงมีหลังคายอดทรงกรวยเหลี่ยมคล้ายปีรามิดสี่ด้านต่อขึ้นไป เป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ยอดของหลังคาทำคล้ายปล้องไฉน เป็นทรงกรวยแหลม ชายคาทั้งสี่ด้านรองรับด้วยผนังอาคารไม่มีเสารับชายคาด้านนอก มีรูปปูนปั้นหางหงส์เป็นรูหงอนนาค ครีบเรียงกันตามแนวหลังคาสันหลังคา
ภายในมณฑปประดิษฐานประติมากรรมชุดพระกัสสปะเถรถวายบังคมพระศพพระพุทธองค์ ประกอบด้วยรูปโลงที่ทีพระบาทตั้งตรงโผล่ออกมาทางทิศเหนือ มีสาวกคือพระกัสสปะยืนประคองอัญชลีอยู่ด้านข้างพระพุทธบาท โลงแต่งด้วยลายทองบนพื้นสีแดง งานศิลปกรรมโดยรวมเล่าเรื่องราวพระกัสสปะในคราวถวายพระเพลิงพระพุทธเจ้า
Ji (Korean name)
เครื่องเสนาราชอิสริยาภรณ์วิลเลิม
เครื่องเสนาราชอิสริยาภรณ์วิลเลิม ( อักษรย่อ: "MWO") เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่เก่าแก่และมีเกียรติยศสูงสุดของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ถูกตั้งชื่อตามพระนามของ เซนต์วิลเลิมแห่งเกิลโลน เจ้าชายแห่งออเรนจ์พระองค์แรก เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มีคำขวัญ คือ "Voor Moed, Beleid en Trouw" (แด่ความกล้าหาญ ความเป็นผู้นำ และความจงรักภักดี) ถูกสถาปนาขึ้นโดยพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 30 เมษายน 1815เพื่อทรงพระราชทานเชิดชูความกล้าหาญที่ยอดเยี่ยมในสนามรบและพระราชทานแก่ข้าราชการทหารชั้นผู้ใหญ่ในขณะนั้น เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้เปิดโอกาสพระราชทานให้ทุกคนโดยไม่คำนึงถึงยศศักดิ์หรือฐานันดร ไม่เฉพาะในกองทัพดัตช์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงชาวต่างชาติด้วย  จนถึงปัจจุบัน การเป็นสมาชิกในเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้เป็นไปได้ยากมาก ซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงพระราชทานเพื่อเชิดชูความกล้าหาญที่ยอดเยี่ยมในสงครามเท่านั้น
ในฤดูใบไม้ผลิปี 1940 มีการออกมติว่าพลเรือนสามารถได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ เชิดชูกระทำการอันกล้าหาญในการต่อต้านเพื่ออิสรภาพ หลังจากการได้รับเอกราชเนเธอร์แลนด์และหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ บุรุษหลายคนและสตรีหนึ่งคนจากการแสดงออกเพื่อต่อต้านในครั้งนี้ ก็ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้