pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นักเรียนชั้นปีที่1 ผู้เล่นตำแหน่ง ตัวบล็อกกลาง(Middle Blocker) เขามีผมสั้นสีดำ และสูงที่สุดในนักเรียนชั้นปีที่ 1 ด้วยส่วนสูงสมัยมัธยมปลาย 193 เซนติเมตร และเป็นคนขยันหมั่นเพียรเป็นอย่างมาก
ผู้จักการชมรมวอลเลย์บอลชายของฟุคุโระดานิ เธอมีผมสั้นประบ่าสีน้ำตาลแดงเหมือนกับสีตา
หนึ่งในผู้จัดการชมรมวอลเลย์บอลชายของฟุคุโระดานิ เธอเป็นคนใจดี และคิดบวกอยู่เสมอ มักจะเห็นรอยยิ้มได้จากเธอเป็นประจำ
หัวหน้าโค้ชของชมรมวอลเลย์บอลชายของฟุคุโระดานิ ในฐานะโค้ช เขาเป็นคนที่เอาจริงเอาจังและเคร่งครัด แต่เขาก็เข้าใจผู้เล่นในทีมและคอยให้กำลังใจได้เป็นอย่างดี
โรงเรียนโจเซนจิ.
วันเกิด : 10 ตุลาคม
หมายเลขเสื้อเบอร์ 4 (การแข่งขันอินเตอร์ไฮ) / หมายเลขเสื้อเบอร์ 1 (การแข่งขันฮารุโค )
กัปตันทีมวอลเลย์บอลโจเซนจิ ผู้เล่นตำแหน่ง ตัวตบหัวเสา (Wing Spiker) ส่วนสูง 177.2เซนติเมตร เป็นคนนิสัยเด็กๆและเต็มไปด้วยพลังงาน เขาคิดว่าวอลเลย์บอลก็เหมือนเกมๆหนึ่ง และไม่ได้ให้ความจริงจังเท่าไรนัก แต่ความคิดของเขาก็เปลี่ยนไปหลังจากได้แข่งขันกับทีมคาราสึโนะ
หมายเลขเสื้อเบอร์ 10 (การแข่งขันอินเตอร์ไฮ) / หมายเลขเสื้อเบอร์ 2 (การแข่งขันฮารุโค )
ผู้เล่นตำแหน่ง ตัวบล็อกกลาง(Middle Blocker) ส่วนสูง 185.9 เซนติเมตร มีบุคคลิกเหมือนกับทีมของเขาคือ สดใสร่าเริง ไร้ความกังวล และมักจะมีรอยยิ้มติดอยู่บนใบหน้าเสมอ
ผู้เล่นตำแหน่ง ตัวเซ็ต (setter) เขาดูเป็นคนง่ายๆและไม่ค่อยระมัดระวัง ส่วนสูง 178.5 เซนติเมตร
ผู้เล่นตำแหน่ง ตัวตบหัวเสา (Wing Spiker) ส่วนสูง 175.5 เซนติเมตร
ผู้เล่นตำแหน่ง ตัวตบหัวเสา (Wing Spiker)  ส่วนสูง 176.8 เซนติเมตร เขาเป็นคนร่างเริง และชอบสะเพร่าในเกมการแข่งขันบ่อยๆ แต่อย่างไรก็ตามเขาเล่นได้ค่อนข้างดีมากหากถึงช่วงเวลาจริงจัง
ผู้เล่นตำแหน่ง ตัวบล็อกกลาง(Middle Blocker) ส่วนสูง 186.2 เซนติเมตร เขามีนิสัยคล้ายๆ กับสมาชิกในทีมคนอื่นๆ มีพลังงานล้นเหลือ กระตือรือร้น ไม่ได้จริงจังกับวอลเลย์บอลมากนัก
ผู้เล่นตำแหน่ง ลิเบอโร่ ส่วนสูง 168.5 เซนติเมตร เขาเป็นคนเงียบๆและขี้อายเมื่อเทียบกับผู้เล่นคนอื่นในทีม เขามักจะประหม่าอยู่บ่อยๆในขณะที่เพื่อนร่วมทีมรู้สึกสบายๆ ดูเหมือนว่าเขาจะชอบ มิซากิ และจะหน้าแดงเมื่อเธออยู่ใกล้ๆ
ผู้จัดการชมรมวอลเลย์บอลชายโจเซนจิ   เป็นคนค่อนข้างเงียบ ไม่ค่อยพูดมากนะ แต่พอพูดก็สามารถทำให้ทีมเปลี่ยนแปลงความคิดได้
นักเรียนมัธยมปลายปี1 ผู้จัดการชมรมวอลเลย์บอลชายโจเซนจิ  ไม่ค่อยมีข้อมูลของเธอมากนะ ดูเหมือนว่าจะเป็นคนอ่อนโยนและใจดี
โรงเรียนมัธยมอิทาจิยามะ
เป็นโรงเรียนแชมป์ในโตเกียว  ทีมงานภูมิใจนำเสนอหนึ่งในสามเอซชั้นนำของประเทศ ซากุสะ และนักเรียนมัธยมปลายที่ดีที่สุดในประเทศ โคโมริ และซึคาสะ อิซูนะ เซ็ตเตอร์ที่ดีที่สุดของจูเนียร์โอลิมปิกคัพ  อิทาจิยามะเป็นแชมป์อินเตอร์ไฮและตั้งต้นในการแข่งขันระดับชาติสปริงไฮ
Tsukasa Iizuna (ญี่ปุ่น: 飯綱いいづな 掌つかさ, ซึกาสะ ลิซูนะ)
เป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 3 ที่สถาบัน Itachiyama รวมถึงกัปตันและผู้จัดทีมวอลเลย์บอลของโรงเรียนซึ่งได้รับการสนับสนุนให้ชนะ Spring High
Kiyoomi Sakusa (ญี่ปุ่น: 佐久早さくさ 聖臣きよおみ, Sakusa Kiyoomi)
เป็นนักวอลเลย์บอลคนเก่งของ Itachiyama Institute ซึ่งเป็นที่โปรดปรานอย่างมากในการชนะการแข่งขันระดับชาติ  เขาเป็นหนึ่งในสามเอซชั้นนำของประเทศ ร่วมกับคิริวและอุชิจิมะ และเป็นปีที่สองเพียงคนเดียวในหมู่พวกเขา
โมโตยะ โคโมริ (ญี่ปุ่น: 古森こもり 元也もとや, โคโมริ โมโตยะ)
เป็นผู้ริเริ่มเสรีนิยมสำหรับสถาบันอิทาจิยามะ ซึ่งเป็นทีมเต็งที่จะชนะการแข่งขันระดับชาติ  เขายังถูกเรียกว่าเป็นนักวอลเลย์บอลระดับไฮสคูลอันดับหนึ่งในวอลเลย์บอลรายเดือน และได้รับเชิญให้เข้าร่วมค่ายฝึกอบรมเยาวชนแบบเร่งรัด All-Japan
หู เกอ
หู เกอ  เป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงจากเรื่อง มังกรหยก ในบทก๊วยเจ๋ง เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2525 ที่กรุงเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน จบการศึกษาจาก Shanghai Theatre Academy
อู๋ไท่ปั๋ว
ไท่ปั๋ว  เป็นพระโอรสพระองค์แรกของพระเจ้าโจวไท่ (周太王) และเป็นผู้ก่อตั้งแคว้นอู๋ วันประสูติและสวรรคตของพระองค์ยังไม่เป็นที่แน่ชัด
พระองค์ประสูติในสกุลจี (姬) แห่งราชวงศ์โจว มีพระอนุชาสองพระองค์ คือ องค์ชายจ้งยง (仲雍) กับองค์ชายจี้ลี่ (季歷) แม้พระองค์เป็นพระโอรสพระองค์แรก แต่พระบิดาต้องการให้เจ้าชายจี้ลี่ซึ่งมีสติปัญญาได้ขึ้นครองราชย์ต่อแทน องค์ชายไท่ปั๋วและองค์ชายจ้งยงจึงไปสร้างแคว้นอู๋ที่เมืองเหมย์หลี่ (梅里) อยู่ในมณฑลเจียงซูปัจจุบัน
องค์ชายไท่ปั๋วได้ขึ้นเป็นกษัตริย์อู๋องค์แรก และสถาปนาเมืองเหมย์หลี่เป็นเมืองหลวง ในสมัยของพระองค์ มีการพัฒนากิจการด้านเกษตรกรรมและชลประทานเป็นอย่างมาก มีรับสั่งให้ขุดคลองชลประทานขึ้นเป็นครั้งแรกคือ คลองตู (Canal Du) เมื่อสวรรคตลงโดยไม่มีพระโอรส องค์ชายจ้งยง พระอนุชา จึงขึ้นครองราชย์ต่อมา นอกจากนี้ มีการสร้างปูชนียสถานให้องค์ชายไท่ปั๋วที่หมู่บ้านเหมย์ (梅村) ในเมืองอู๋ซี โครงสร้างเดิมทำด้วยไม้ แต่ถูกทำลายลงหลายครั้งจากสงคราม มีการบูรณะหลายครั้ง สถาปัตยกรรมส่วนใหญ่ในปัจจุบันมาจากสมัยราชวงศ์ชิง
อู๋จ้งยง
จ้งยง  เป็นกษัตริย์องค์ที่สองของแคว้นอู๋ในสมัยจีนโบราณตามประวัติศาสตร์ดั้งเดิม
ชื่อสกุลของเขาคือ "จี" (姬) และชื่อตัวคือ "ยง" ส่วน "จ้ง" นั้นเป็นบรรดาศักดิ์สำหรับราชบุตรองค์ที่สองของพระเจ้าโจวไท่ (周太王) กับพระนางเจียง (Lady Jiang)
ตามประวัติศาสตร์ดั้งเดิม จี้ลี่ (季歷) ราชบุตรองค์สุดท้องของพระเจ้าโจวไท่ มีสติปัญญาและกำลังเข้มแข็ง ถึงขนาดที่องค์ชายจ้งยงและองค์ชายไท่ปั๋ว (泰伯) ยอมให้องค์ชายจี้ลี่สืบบัลลังก์ของบิดา แล้วพากันไปก่อตั้งแคว้นอู๋ในลุ่มแม่น้ำแยงซีแทน
แค้วนอู๋ดังกล่าวตั้งขึ้นที่เมืองเหมย์หลี่ (梅里) ซึ่งต่อมาได้พัฒนาทั้งด้านเกษตรกรรมและระบบชลประทานเป็นอย่างมาก องค์ชายไท่ปั๋วเป็นกษัตริย์อู๋องค์แรก แต่ไร้รัชทายาท องค์ชายจ้งยง พระอนุชา จึงครองราชย์ต่อ เมื่อองค์ชายจ้งยงสิ้นพระชนม์แล้ว ลูกหลานก็ขึ้นเป็นกษัตริย์แคว้นอู๋สืบกันมา
สวนจี้ชั่ง
สวนจี้ชั่ง  ตั้งอยู่ถนนเขาฮุ่ย (Huishan Street) ในสวนซีฮุ่ย (锡惠公园) ทางตะวันออกของเขาฮุ่ย (惠山) ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกในแถบชานเมืองอู๋ซี มณฑลเจียงซู ประเทศจีน และยังตั้งอยู่ใกล้กับวัดการุญบรรพต (惠山寺)
สวนจี้ชั่งมีชื่อเสียงว่าเป็นสวนจีนโบราณในภาคใต้ของประเทศจีน และได้รับการบันทึกให้เป็นมรดกทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของชาติเมื่อวันที่ 13 มกราคม 1988 มีสวนหลายแห่งที่ใช้สวนจี้ชั่งเป็นต้นแบบ เช่น สวนสราญรมย์ (谐趣园) ในพระราชวังฤดูร้อนอี๋เหอหยวน (颐和园) และสวนกั้วหรันต้ากง (廓然大公) หรือหอกระเรียนคู่ (双鹤斋) ในพระราชวังฤดูร้อนหยวนหมิงหยวน (圆明园) เมืองปักกิ่ง
สวนจี้ชั่งมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "สวนฉิน" (秦园) เคยเป็นที่ตั้งอารามสองแห่งของวัดการุญบรรพต คือ อารามหนันหยิ่น (南隐) และอารามโอว-ยฺวี่ (沤寓) ครั้นสมัยจักรพรรดิเจิ้งเต๋อ ราชวงศ์หมิง ฉิน จิน (秦金) ซึ่งเป็นผู้บัญชาการทหารหนันจิง เป็นราชบัณฑิตในรัชกาลจักรพรรดิหงจื้อ และเป็นลูกหลานของฉิน กวน (秦观) นักประพันธ์เพลงที่มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ ได้ซื้ออารามโอว-ยฺวี่ไว้ และขยายพื้นที่อารามเดิม ถมเนินเขา ขุดสระน้ำ ปลูกต้นไม้ทั้งไม้ดอกและไม้ยืนต้น สร้างที่พัก ปรับเปลี่ยนพื้นที่เดิมจนกลายเป็นสวนอันสวยงาม แล้วตั้งชื่อสวนนี้ว่า "ผารังหงส์สัญจร" (凤谷行窝) ภายในสวนมีต้นไม้โบราณอายุเก่าแก่จำนวนมาก มีเนินเขาอยู่ทางด้านหลังซึ่งโจว เฉิน (周忱) เจ้าเมืองเจียงหนัน สร้างขึ้นในปี 1445 เป็นปีที่ 10 แห่งรัชกาลจักรพรรดิเจิ้งถ่ง เพื่อปรับปรุงฮวยจุ้ยของวัดการุญบรรพต
เมื่อเริ่มก่อตั้งสวนแห่งนี้ ฉิน จิน ได้เขียนบทกวีไว้ว่า
หลังจากที่ฉิน จิน เสียชีวิตลง สวนนี้จึงตกทอดแก่ฉิน เหลียง (Qin Liang) บุตรชายของเขาซึ่งเป็นเหรัญญิกมณฑลเจียงซี และฉิน ฮาน (Qin Han) หลานของฉิน จิน ในปี 1560 ฉิน ฮาน ได้สร้างสวนอีกแห่งหนึ่งขึ้นที่บริเวณเชิงเขาฮุ่ย และเรียกสวนแห่งใหม่นี้ว่า "ตำหนักผาหงส์" (凤谷山庄)
หลังจากฉิน เหลียง เสียชีวิต ฉิน เยา (Qin Yao) หลานของเขา ก็รับมรดกต่อ ฉิน เยา เป็นรองผู้อำนวยการสำนักตรวจการ เป็นผู้ว่าการมณฑลหูก่วง และเป็นสมาชิกพรรคป่าบูรพา (東林黨) ในปี 1591 ฉิน เยา ถูกถอดจากตำแหน่งหลังจากจาง จวีเจิ้ง (张居正) อาจารย์ของเขา ถูกกล่าวโทษ ฉิน เยา จึงเดินทางกลับเมืองอู๋ซีด้วยความเศร้าหมอง โดยหวังว่า สวนอันงดงามจะช่วยให้จิตใจของเขาดีขึ้น และเปลี่ยนชื่อสวนเป็น "จี้ชั่ง" โดยได้รับแรงบันดาลใจจากบทกวีของหวัง ซีจือ (王羲) ที่กล่าวว่า "จี้ชั่งชันฉุ่ยอิน" (寄畅山水荫) แปลว่า "พึ่งพิงความยิ่งใหญ่ของเขาสูงและสายน้ำเพื่อบรรลุสู่ความสงบสุข" (resort to the supremacy of mountains and waters to attain the pleasure)
ในช่วงรอยต่อระหว่างการสิ้นสุดรัชกาลจักรพรรดิซุ่นจื้อ และการเริ่มรัชกาลจักรพรรดิคังซี ฉิน เต๋อเจ่า (秦德藻) เหลนของฉินเยา ได้บูรณะสวนใหม่ โดยให้จาง เหลียน (张涟) นักออกแบบสวนผู้มีชื่อเสียง กับจาง ชื่อ (张轼) หลานชายของจาง เหลียน ปรับเปลี่ยนสวนเดิมทั้งในส่วนสิ่งปลูกสร้าง เนินเขา สระน้ำ และสวนหินต่าง ๆ ทำให้สวนจี้ชั่งงดงามและดึงดูดใจยิ่งขึ้น
จักรพรรดิคังซีและจักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จภาคใต้ถึงหกครั้งต่อพระองค์ และทุกครั้งทั้งสองพระองค์จะประพาสสวนจี้ชั่ง จักรพรรดิเฉียนหลงทรงชื่นชมทัศนียภาพสวนแห่งนี้มาก จนรับสั่งให้จำลองสวนจี้ชั่งขึ้น ณ พระราชวังฤดูร้อน และทรงตั้งชื่อให้สวนจำลองนั้นว่า สวนการุญบรรพต (惠山园) ต่อมาในปี 1811 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น สวนสราญรมย์ (谐趣园)
ในรัชกาลจักรพรรดิเสียนเฟิงและจักรพรรดิถงจื้อ สิ่งก่อสร้างของสวนจี้ชั่งถูกทำลายลงเพราะสงครามในปี 1860 แต่ได้รับการบูรณะในภายหลัง
ในปี 1952 ทายาทสกุลฉินมอบสวนจี้ชั่งให้แก่รัฐ และสวนได้รับการดูแลและบูรณะตั้งแต่นั้นมา
ปัจจุบันสวนจี้ชั่งมีพื้นที่ 14.85 หมู่ (畝) (1 หมู่ = 1/15 เฮกเตอร์) แบ่งเป็นสองด้าน คือ ด้านตะวันออก และด้านตะวันตก ด้านตะวันออกมีทัศนียภาพที่โดดเด่น คือ สระน้ำ Jin Hui Yi และทางเดินรอบสระ สระดังกล่าวมีลักษณะแคบยาว มีสะพานเจ็ดดาว (七星橋) และสะพาน Lang แบ่งสระเป็นสองฟาก ส่วนความสวยงามของด้านตะวันตกอยู่ที่สวนป่าซึ่งมีต้นไม้โบราณเป็นจำนวนมาก และสวนหินที่สร้างเลียนแบบยอดเขาเก้ายอดของเขาฮุ่ย ด้านหลังของสวนเป็นเนินเขาฮุ่ย และสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของพระธาตุแสงนาค (龙光宝塔) ที่อยู่บนเขาซี (锡山) ได้
หยวน หย่งอี้
หยวน หย่งอี้ (;ออกเสียงภาษาจีนว่า "ยฺเหวียน หย่งอี๋") มีชื่อภาษาอังกฤษ: Anita Yuen "แอนนิตา หยวน" เธอเป็นที่รู้จักของคนไทยจากภาพยนตร์ต่างๆที่แสดงร่วมกับ หลิว เต๋อหัว, โจว ซิงฉือ เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2514 ที่ฮ่องกง
หยวน หย่งอี้ เข้าวงการโดยประกวดมิสฮ่องกงปี 1990 หลังจบมัธยมปลายและเคยคว้ารางวัลตุ๊กตาทองฮ่องกง 2 ปีติดต่อกันเมื่อช่วง 1993 - 1994 คบหากับนักแสดงหนุ่ม จางจื่อหลิน มาตั้งแต่ปี 1993 จนแต่งงานกันในปี 2001 และเคยออกมายอมรับว่า เป็นมือที่สามมาก่อนหน้านี้อีกด้วย
สุรัตน์ เสียงหล่อ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สุรัตน์ เสียงหล่อ เป็นทั้งหัวหน้าผู้ฝึกสอนนักมวยไทยสมัครเล่นทีมชาติไทย, ผู้ตัดสินมวยไทยสมัครเล่น และเป็นผู้ฝึกสอนนักมวยไทยระดับอาชีพ อาทิ ยอดยางงาม จ.เจริญพร
ทั้งนี้ อาจารย์สุรัตน์เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงระดับแถวหน้าของวงการมวยไทย โดยเคยเป็นหัวหน้าคณะที่สร้างนักมวยไทยมาประดับวงการหลายราย นอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ตลอดจนดำรงตำแหน่งประธานผู้ตัดสินของศึกอัศวินดำ
พ.ศ. 2555 สุรัตน์เคยเปิดเผยถึงกรณีขัดแย้งระหว่างบัวขาว บัญชาเมฆ กับค่ายมวย ป.ประมุข ว่ามาจากบุคคลที่อยู่เบื้องหลัง ซึ่งคอยหาทางแก้เกมเพื่อผลประโยชน์บางอย่าง ส่วนในเดือนกันยายนของปีเดียวกันนี้ เขาได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนนักมวยไทยสมัครเล่นทีมชาติไทย ในการแข่งขันมวยไทยสมัครเล่นชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 23 ที่จัดขึ้น ณ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย
พ.ศ. 2556 สุรัตน์ เสียงหล่อ ทำหน้าที่หัวหน้าผู้ฝึกสอนนักกีฬามวยไทยสมัครเล่นทีมชาติไทย ในการแข่งขันเอเชียนอินดอร์-มาร์เชียลอาร์ตสเกมส์ 2013 ที่จัดขึ้น ณ อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ และในเดือนตุลาคมของปีเดียวกัน เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้พิจารณาเลือกนักมวยไทย เข้าร่วมการแข่งขันสปอร์ตแอคคอร์ตเวิลด์คอมแบทเกมส์ ครั้งที่ 2 ที่จัดขึ้น ณ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย
พ.ศ. 2557 สุรัตน์ เสียงหล่อ ได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนนักกีฬามวยไทยสมัครเล่นทีมชาติไทย ในการแข่งขันมวยไทยสมัครเล่นชิงแชมป์โลก "2014 อิฟมาเวิลด์มวยไทยแชมเปียนชิพ" ที่จัดขึ้น ณ เกาะลังกาวี ประเทศมาเลเซีย โดยทีมชาติไทยของเขาสามารถเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศได้ถึง 9 รุ่น (หญิง 2 รุ่น ชาย 7 รุ่น) จากทั้งหมดที่มีอยู่ 14 รุ่น
อาจารย์สุรัตน์ เป็นผู้ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปว่าไม่เล่นพนันมวย ตลอดระยะเวลาหลายสิบปีที่อยู่ในวงการมวยไทย
อันดับเตยทะเล
อันดับเตยทะเล หรือ Pandanales เป็นอันดับหนึ่งของพืชมีดอกในกลุ่มพืชใบเลี้ยงเดี่ยว อันดับนี้มีความสัมพันธ์ในระดับพี่น้องกับอันดับกลอย
ระบบ APG III จัดให้อันดับนี้มีสมาชิก 5 วงศ์คือ:
ตะแบกเกรียบ
ตะแบกเกรียบ Pierre เป็นพืชในวงศ์ Lythraceae เป็นไม้พุ่มหรือไม้ต้น เปลือกบางสีน้ำตาล ลอกออกได้เป็นแผ่น ใบเรียงตรงข้าม ใบมีขนสั้นนุ่มสีน้ำตาลอมแดง เมื่อแก่จะไม่มีขนหรือมีขนตามเส้นใบด้านล่าง ดอกช่อ ดอกสีชมพูอมม่วงหรืออมขาว กลีบเลี้ยงรูปถ้วย ด้านนอกมีขนสั้นนุ่ม มี 6 กลีบ ทรงสามเหลี่ยม ติดทน กลีบดอก 6 กลีบ มีก้านกลีบ เกสรเพศผู้จำนวนมาก อันที่อยู่ด้านนอกยาวกว่าอันด้านใน รังไข่มีขนสีขาว เกสรเพศเมียเรียวยาว ยอดเกสรเป็นตุ่ม ผลแห้งแตก เกลี้ยง หรือมีขนส่วนปลาย เมล็ดจำนวนมาก มีปีก พบในไทยทุกภาค ยกเว้นภาคใต้และในเขตอินโดจีน
Lagerstroemia cochinchinensis
รง
รง หรือรงทอง เป็นพืชในวงศ์ Guttiferae เป็นไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบเปลือกสีเทาเรียบ ยางเหนียวสีเหลือง ใบเดี่ยว ออกตรงข้าม เหนียวคล้ายหนัง ดอกสีเหลืองซีด กลิ่นหอม ผลกลม เนื้อนุ่ม เมล็ดมีเนื้อเป็นเยื่อหุ้มอยู่
ยางเหนียวนี้เรียก gamboge ได้จากรอยกรีดบนเปลือกลำต้น สีเหลืองทอง ใช้เป็นยาทาไม้ แลกเกอร์ สีและหมึก เป็นยาถ่ายอย่างแรง ทำให้อาเจียน ใช้เป็นยาถ่ายพยาธิตัวตืดในสัตว์ ในน้ำยางสีเหลืองประกอบด้วยเรซิน 70 – 80% ยางเหนียว 15 – 25% กรดที่มีมากคือกรดแคมโปอิก เป็นไม้พื้นเมืองในกัมพูชา เวียดนามใต้และไทย
Garcinia hanburyi
คุโรโกะ นายจืดพลิกสังเวียนบาส
คุโรโกะ โนะ บาสเก็ต  ชื่อไทย นายจืดพลิกสังเวียนบาส หรือ ยอดดาวรุ่ง ทีมปาฏิหาริย์ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ ทาดาโทชิ ฟูจิมากิ ตีพิมพ์ในนิตยสาร โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ตั้งแต่เดือนธันวาคม ปี 2550 ปัจจุบันมีฉบับรวมเล่มออกมาแล้ว 30 เล่ม (ญี่ปุ่น) และต่อมาถูกสร้างเป็นอนิเมะซีซันแรก ออกฉายในเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2555 (ญี่ปุ่น), ซีซันสองในเดือนตุลาคม ปี 2556 (ญี่ปุ่น) และซีซันสามหรือซีซันสุดท้ายในวันที่ 10 มกราคม ปี 2557 นอกจากนี้ยังมีโอวีเอ, แฟนดิสก์ และอื่น ๆ ออกมาอีกมาก
จากตำนานแห่งทีมบาสเก็ตบอลของโรงเรียนมัธยมต้นเทย์โคที่มีผู้เล่นสุดแข็งแกร่ง 5 คน พวกเขาได้กลายเป็นที่รู้จักในฐานะ "รุ่นปาฏิหาริย์" หลังจากที่พวกเขาทั้ง 5 คน จบการศึกษาจากโรงเรียนนี้แล้ว ต่างแยกย้ายไปเรียนในโรงเรียนที่มีทีมบาสเกตบอลชั้นนำ
แต่มีผู้รู้ไม่กี่คนว่าความจริงแล้วยังมีผู้เล่นอีกคนในทีม เขาเปรียบเสมือนเงาของทีม และเป็นสมาชิกคนที่ 6 ในทีมถูกขนานนามว่า "ผู้เล่นมายาคนที่ 6" ซึ่งได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายเซย์ริน
คางามิ ไทกะ ได้ย้ายมาเรียนและสมัครเข้าชมรมบาสเก็ตบอลของโรงเรียนมัธยมปลายเซย์ริน เขานั้นมีประสบการณ์การเล่นบาสเก็ตบอลมาจากอเมริกาและเมื่อมาเรียนที่โรงเรียนนี้ เขาได้รู้จักกับ คุโรโกะ เท็ตสึยะ อดีตสมาชิกคนที่ 6 ในทีมของรุ่นปาฏิหาริย์ พวกเขาได้กลายเป็นคู่หูกันในชมรมบาสเกตบอล
และคุโรโกะยังบอกว่า อดีตสมาชิกในกลุ่มอีก 5 คนได้แยกย้ายไปอยู่ในโรงเรียนมัธยมที่มีทีมบาสเก็ตบอลชั้นนำ และมีฝีมือเหนือกว่าคางามิ ตัวคางามิและคุโรโกะจึงตั้งใจจะเอาชนะ อดีตสมาชิกที่เหลือทั้ง 5 ของรุ่นปาฏิหาริย์ให้ได้ เพื่อสร้างตำนานบทใหม่และพาทีมขึ้นไปสู่ที่ 1 ของระดับประเทศ... ตามที่สาบานไว้บนดาดฟ้าของโรงเรียน
โรงเรียนเซย์ริน.
เด็กหนุ่มน้องใหม่โรงเรียนมัธยมปลายเซย์ริน อดีตสมาชิกคนที่ 6 ของรุ่นปาฏิหาริย์แห่งโรงเรียนมัธยมเทย์โค เป็นคนเงียบๆ สุขุม เยือกเย็น ไม่ค่อยมีใครสนใจ แต่เขากลับเป็นอาวุธลับของโรงเรียนเซย์ริน
ในอดีตแม้ว่าเขาจะเป็นสมาชิกคนสำคัญของ ทีมแห่งปาฏิหาริย์ แต่ก็ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักเพราะเปรียบเสมือน "เงา" ของทีม คุโรโกะมีร่างกายรูปร่างเล็กและบอบบางเลยทำให้ได้เปรียบในการส่งบอลที่ยอดเยี่ยมเคลื่อนไหวราวกับไร้ตัวตนในสนามเวลาแข่งจึงไม่ถูกสังเกตโดยฝ่ายตรงข้าม เครื่องดื่มที่ชอบคือ วนิลาเชคส์ รักบาสเก็ตบอลมาก และจะเกลียดมากเมื่อมีคนเล่นแบบไม่ให้เกียรติฝ่ายตรงข้ามหรือเล่นสกปรก มีความสามารถพิเศษในการ อ่านทางคน (เพราะนิสัยที่ชอบมองพฤติกรรมคนอื่น) ทำให้ช่วงหลังสามารถพัฒนาพลังขึ้นมาจนกลายเป็นเนตรจักพรรดิในฉบับของตนเองเพราะเชื่อใจเพื่อนร่วมทีมนั่นเอง
เด็กหนุ่มอารมณ์ร้อน น้องใหม่โรงเรียนมัธยมปลายเซย์ริน เขามีพรสวรรค์ตามธรรมชาติเและมีประสบการณ์เล่นบาสเก็ตบอลจากอเมริกา คางามิมีความสามารถในการทำอาหาร เวลากินอาหารชอบกินทีละเยอะๆ อาหารที่ชอบคือ ชีสเบอเกอร์ และไม่ถูกโรคกับสุนัขเพราะโดนสุนัขกัดตอนอยู่ที่อเมริกา มีความสามารถในการกระโดดได้สูงจนสามารถป้องกันการทำแต้มของคู่แข่ง และยังช่วยทำแต้มให้แก่ทีมได้ เขาได้รู้จักกับ คุโรโกะ และได้ถูกเลือกให้เป็น "แสง" ของคุโรโกะ ทั้งสองจึงก็กลายเป็นคู่หูกัน เป้าหมายของคางามิคือเอาชนะอดีตสมาชิกที่เหลือทั้ง 5 คนของรุ่นปาฏิหาริย์ ให้ได้เพื่อสร้างตำนานของแสงและเงาคู่ใหม่และพาทีมขึ้นไปสู่ที่ 1 ในระดับประเทศ นอกจากพลังกระโดดแล้ว เขายังสามารถไปถึงสถานะที่สมาธิจะพุ่งสูงถึง 100% ได้ เรียกว่า "โซน" ซึ่งตัวกระตุ้นที่จะทำให้เข้าโซนได้ ก็คือพวกพ้อง
รุ่นพี่ปี 2 โรงเรียนมัธยมปลายเซย์ริน รับหน้าที่กัปตันทีมบาสเก็ตบอล และเป็นชู้ตเตอร์ตัวทำคะแนนสามแต้ม ตัวสำคัญของทีม ในช่วงสถานการณ์ขับขัน และเวลาที่ลำบากเข้าตาจน ความสามารถของเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ฮิวกะคลั่งไคล้ในการสะสมพวกหุ่นโมเดลจำลองของนักรบญี่ปุ่นสมัยสงครามเป็นอย่างมาก ในภาคแรกริโกะกล่าวไว้ว่า เขาเป็นคนสองบุคลิก คือบุคลิกสบายๆ กับบุคลิกเอาจริงเอาจัง ที่ดูน่ากลัวซึ่งเมื่อเข้าถึงตาจนฮิวกะบุคลิกนี้จะชูตลูกสามแต้มได้โดยที่ไม่มีการพลาดเลย นั่นเพราะว่าในสมัยที่ยังอยู่ปีหนึ่ง ฮิวกะไปยอมรับข้อเสนอของริโกะที่ว่า ถ้าชู๊ตลูกพลาดจะหักโมเดลสุดรักของเขาทิ้ง เขาจึงตั้งตาฝึกชู้ตลูกอย่างหนักจนเกิดเป็นบุคลิกที่สองไป มีใบ้กลายๆในเรื่องด้วยว่าเขาอาจจะชอบริโกะอยู่
รุ่นพี่ปี 2 โรงเรียนมัธยมปลายเซย์ริน และเป็นเพื่อนสนิทของฮิวงะมาตั้งแต่สมัยม.ต้น ด้วยนิสัยไม่ค่อยตกใจอะไรง่ายๆ จึงเป็นตัวคุมเกมส์ที่ดี เปรียบเสมือนเสาหลักทางด้านจิตใจอีกคนของทีม เขามีอาวุธเป็นสายตาที่เปรียบดั่งนกอินทรีย์ (อีเกิลอายส์) ทำให้สามารถวิเคราะห์เกมส์และตำแหน่งของผู้เล่นแต่ละคนของทั้งสองฝ่ายได้ และด้วยเหตุนี้เองทำให้เขามีความชำนาญในการวางแผนจัดการกับผู้เล่นคนอื่นๆในฝ่ายตรงข้าม งานอดิเรกของชุนคือ การเล่นมุกคำพ้องเสียงที่มักจะแป้กอยู่เสมอ และนอกจากอีเกิลอายส์เขายังความสามารถพิเศษอีกอย่างคือ การเล่นมุกพ้องเสียง 100 คำแบบ Non-Stop ครอบครัวชุน ซึ่งประกอบตัวพ่อ แม่ และพี่สาว ก็มีงานอดิเรกเป็นการเล่นมุกพ้องเสียงเช่นกัน (โดยครอบครัวนี้มักจะเล่นมุกคำพ้องเสียงกัน จนเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา และไม่มีการคุยปกติกันเลย)
รุ่นพี่ปี 2 โรงเรียนมัธยมปลายเซย์ริน เป็นเซ็นเตอร์และผู้ก่อตั้งชมรมบาสเก็ตบอลเซย์ริน คิโยชิเป็นคนที่มองโลกในแง่ดี (จนเกินไป) และมีความพยายามสูงแม้จะรู้ตัวเองจะต้องแพ้ก็ตาม จนได้ฉายาว่า คิโยชิหัวใจเหล็ก นอกจากนั้นคิโยชิยังเป็น1 ในราชันต์ไร้มงกุฎเช่นเดียวกันกับฮานามิยะ มาโคโตะ และผู้เล่นอีกสามคนของทีมราคุซัน เมื่อหนึ่งปีก่อนก่อนที่จะเริ่มเรื่อง คิโยชิได้รับบาดเจ็บที่ขาอย่างรุนแรง (เพราะถูกฮานามิยะ จากคิริซากิ ไดอิจิ เล่นขี้โกงใส่โดยที่กรรมการไม่เห็น) และต้องเข้ารับการรักษาตัวอย่างน้อยหนึ่งปี แต่เพราะการรักษามันกินเวลานานเกินไป เขาจึงฝืนตัวเองแล้วก็กลับมาเล่นบาสกับทุกคน หลังจบการแข่งกับราคุซันแล้ว คิโยชิจึงได้เดินทางไปรักษาตัวที่อเมริกา คนแต่งเคยเขียนกลายๆด้วยว่าริโกะกับคิโยชิเคยเป็นแฟนกัน (แต่สาเหตุที่เลิกกันยังไม่แน่ชัด)
รุ่นพี่ปี 2 โรงเรียนมัธยมปลายเซย์ริน เพื่อนสนิทกับมิโตเบะ และเป็นคนเดียวในทีมที่สามารถฟังภาษาท่าทางของมิโตเบะออก ชินจิมีความสามารถทำได้หลายอย่างแม้ว่าจะไม่เก่งสักอย่าง แต่ความสามารถบาสของเขาก็เขาก็สูงพอตัว เพราะการฝึกฝนอย่างหนัก เขาเป็นผู้เล่นที่ชู้ตได้ทุกระยะ ถึงแม้ว่าจะขาดความแม้นยำไปบ้าง เรโอะจากทีมราคุซัน เคยกล่าวไว้ว่าถึงแม้จะยังมองเห็นไม่ค่อยชัด แต่สันชาตญาณสัตว์ป่าของชินจิ (แมวป่า) ก็รุนแรงมากทีเดียว ก่อนหน้าที่ชินจิจะมาเข้าชมรมบาสเขาเคยอยู่ชมรมเทนนิสมาก่อน และเริ่มหันมาเล่นบาสเพราะ สนใจในการเล่นบาสของมิโตเบะ ชินจิมีพี่สาว 1 คน ผู้เขียนได้กล่าวไว้ว่าจุดประสงค์ของตัวละครนี้คือการสร้างสีสันให้ทีม แต่เขาก็ดีใจที่ตอนท้ายเรื่องชินจิได้มีบทเด่นเสียที
รุ่นพี่ปี 2 โรงเรียนมัธยมปลายเซย์ริน ผู้เล่นที่แข็งแกร่งด้านป้องกัน และมีทักษะการป้องกันที่ยอดเยี่ยม เป็นคนไม่ค่อยพูด จึงไม่มีใครที่เคยได้ยินเสียงของเขาเลยแม้แต่เพื่อนร่วมทีมก็ตาม โดยส่วนมากแล้วชินจิจะเป็นผู้แปลภาษาท่าทางของรินโนะสุเกะให้เพื่อนๆฟัง รินโนะสุเกะเป็นผู้ชนะในการแข่งอบซาวน่า ระหว่างเซย์รินและโทโอ (ในภาคที่สอง) ครอบครัวมิโตเบะ ประกอบด้วยพี่น้องทั้งหมดอย่างน้อย 9 คน (รินโนะสุเกะเหมือนจะเป็นคนโตสุด) ทำให้เขามีความสามารถพิเศษในการเลี้ยงเด็ก รวมถึงทำอาหาร ในนิยาย Replace ระบุว่า รินโนะสุเกะเป็นคนที่หวงน้องสาวมาก และเหตุผลที่เขาไม่ค่อยพูดเพราะ เสียงของเขาค่อนข้างที่จะแหบแห้ง ถ้าจะพูดก็มักจะพูดเบาๆเท่านั้น
รุ่นพี่ปี 2 โรงเรียนมัธยมปลายเซย์ริน เป็นเพื่อนสนิทกับโคงาเนอิและมิโตเบะ รักษาการตำแหน่ง Power Forward จนกระทั่งคางามิมาเข้าชมรม ในเรื่องจึงมักจะเห็นเขานั่งเป็นตัวสำรอง อยู่ที่ม้านั่งข้างสนามบ่อยครั้ง ซาโตชิเป็นคนสบายๆ ไม่คิดมาก มีความพยายาม และรักแฟนมาก โดยจัดว่าเป็นคนที่รักเดียวใจเดียวสุดๆ ถนัดทักษะการรีบาวด์ มีความสามารถพิเศษคือการทำอาหาร และเป็นคนเดียวในทีมที่มีแฟนแล้ว ในนิยาย Replace มีการระบุไว้ว่าแฟนของซาโตชิคือ หนึ่งในน้องสาวของมิโตเบะ สาเหตุที่เขาเริ่มเล่นบาสเพราะ สนใจที่พวกฮิวงะปฏิญาณบนดาดฟ้าโรงเรียนตอนอยู่ปีหนึ่ง
รุ่นพี่ปี 2 โรงเรียนมัธยมปลายเซย์ริน เธอเป็นโค้ชทีมบาสเกตบอลผู้มีความสามารถสแกนและประเมินความสามารถทางกายภาพของผู้เล่นได้อย่างรวดเร็ว เพียงแค่มองรูปร่างของผู้เล่นด้วยสายตา เธอก็สามารถเห็นได้ถึงค่าความอึด พลังกระโดด และอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งเธอได้รับความสามารถนี้จากการไปทำงานกับพ่อที่เป็นผู้ฝึกสอนด้านกีฬา (และในอดีตคุณพ่อของริโกะเคยเป็นนักบาสของทีมชาติญี่ปุ่นสมัยยังหนุ่มๆ) เธอมักใช้เวลาค้นคว้าหาข้อมูลและวิจัยความแข็งแกร่งของทีมอื่นๆ เพื่อวางแผนกลยุทธ์ให้กับลูกทีม แม้เธอจะชาญฉลาด แต่ก็มีอารมณ์ที่อ่อนไหวเหมือนกัน หน้าอกคัพเอ และมีฝีมือทำอาหารค่อนข้างแย่ นอกจากจะเป็นโค้ชของชมรมบาส เธอยังเป็นรองประธานนักเรียนอีกด้วย สาเหตุที่มาเป็นโค้ชให้เซย์ริน เพราะถูกใจที่ฮิวงะปฏิญาณตนบนดาดฟ้า
ปีหนึ่ง ของชมรมบาสรร.เซย์ริน ส่วนมากมักจะนั่งเป็นผู้เล่นสำรองที่ข้างสนาม เริ่มมีบทบาทเด่นในช่วงภาคสาม ลงสนามเป็นตัวจริงครั้งแรกในการแข็งขัน รอบรองชนะเลิศของการแข่งขันวินเทอร์คัพ ระหว่างเซย์ริน และไคโจ นิสัยขี้ขลาด และขี้กลัว แต่ริโกะก็ตัดสินใจส่งเขาลงไปเพราะเห็นว่า ความขี้ขลาดของโคคิทำให้เขามีความรอบคอบ และความระมัดระวังในการจ่ายลูกมากกว่าผู้เล่นคนอื่น ดังนั้นเมื่อโคคิลงสนามจึงสามารถช่วยเปลี่ยนกระแสเกม และลดความตึงเครียดของเกมลงได้ แต่ถึงจะขี้ขลาด แต่โคคิก็เป็นคนมีความพยายามสูง และมองโลกในแง่ดี (เห็นได้จากการที่เขาพยายามฝึกซ้อมอย่างหนัก แม้ว่าจะรู้ว่าไม่ได้เป็นตัวจริงในเร็วๆนี้ก็ตาม) เหตุผลที่เข้าชมรมบาสเพราะ คนที่โคคิแอบชอบอยากให้เขามีความสามารถด้านใดสักด้าน
ปีหนึ่ง ของชมรมบาสโรงเรียนเซย์ริน ไม่ค่อยมีบทบาทสำคัญเท่าไหร่นัก ส่วนมากจะนั่งอยู่บริเวณม้านั่งตัวสำรอง และเป็นฝ่ายจัดหาอุปกรณ์ปฐมพยาบาลต่างๆ กับพวกฟุริฮาตะ ได้ลงสนามเป็นตัวจริงครั้งแรกในการแข่งรอบชิงชนะเลิศวินเทอร์คัพ ระหว่างเซย์รินและราคุซัน เป็นคนรอบคอบ และถนัดทักษะการเล่นโพ้ส และช็อต เป็นคนชอบเที่ยวจึงมักจะชวนเพื่อนๆไปเที่ยวด้วยกันอยู่บ่อยครั้ง ถนัดการเรียนวิชาฟิสิกส์ เข้าชมรมบาสเพราะ ได้ยินตอนอิสึกิเล่นมุกคำพ้องเสียงเพือโฆษณาชมรมบาสในวันปฐมนิเทศ
ปีหนึ่ง ของชมรมบาสโรงเรียนเซย์ริน ไม่ค่อยมีบทบาทในเรื่อง (ผู้เขียนได้ให้คอมเม้นกับตัวละครนี้ไว้ว่า เขารู้ว่าโออิจิ และฮิโรชิ เป็นตัวละครบทบาทน้อย เขาจึงตั้งใจใส่บทให้เต็มที่แต่บทก็ยังน้อยอยู่ดี จนบางครั้งเวลาวาดผู้เขียนเองก็ใส่ชื่อทั้งสองคนสลับกันอยู่บ่อยๆ) ในเรื่องมักจะเห็นเขานั่งเป็นผู้เล่นตัวสำรองอยู่ข้างสนาม และเป็นฝ่ายจัดหาอุปกรณ์ปฐมพยาบาลของทีม ได้ลงเล่นเป็นตัวจริงครั้งแรกในการแข่งรอบชิงชนะเลิศวินเทอร์คัพ ระหว่างเซย์รินและราคุซัน อาหารที่ชอบคือโอเด้ง เป็นคนไม่ตามแฟชั่น ซื่อๆบื้อๆ ถนัดทักษะการเลย์อัพ
เป็นสุนัขของคุโรโกะ ที่บังเอิญพบว่าถูกทิ้งอยู่แถวๆร้านโอโคโนมิยากิที่ทีมเซย์ริน ไปรับประทานหลังจากแข่งกับชูโตคุซึ่งมี มิโดริมะ ชินทาโร่ 1 ในรุ่นปาฏิหาริย์เป็นสมาชิกอยู่เสร็จ เป็นลูกสุนัขพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้ มีตาสีฟ้าอ่อน จนใครๆที่ได้เห็นต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าหน้าตาคล้ายคุโรโกะ ใส่เสื้อเบอร์ 16
คุณพ่อของริโกะ ในอดีตเคยเป็นผู้เล่นบาสของทีมชาติญี่ปุ่น แต่ปัจจุบันเกษียรตัวเองมาเปิดฟิสเน็ต และทำงานเป็นเทรนเนอร์แทน ในช่วงเก็บตัวฝึกซ้อมของทีมเซย์ริน ผู้เล่นเซย์รินก็ได้คาเงโทระเป็นโค้ชให้ และทำให้ความสามารถ และศักยภาพเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว รวมทั้งเขายังเป็นคนแนะนำและฝึกสอนท่าไม้ตายต่างๆให้แก่ทีมเซย์รินเช่น Eagle Hook ของอิสึกิที่ใช้สำหรับการแย่งลูก ในฉบับมังงะได้มีการระบุไว้ว่าคาเงโทระ โค้ชของชูโตคุ โค้ชของไคโจ โค้ชของโทโอ เคยเป็นเพื่อนร่วมทีมกันสมัยที่พวกเขายังเป็นทีมชาติญี่ปุ่นกันอยู่
โรงเรียนไคโจ.
อดีต 1 ในสมาชิกของรุ่นปาฎิหารย์ มีความสามารถในการลอกเลียนการเล่นของคนอื่นแล้วนำมาปรับใช้ในแบบตัวเอง จึงเรียกได้ว่าเป็นผู้เล่นอัฉริยะที่เอาชนะได้ยาก เคยชักชวนให้คุโรโกะย้ายไปเข้าทีมของตัวเองแต่ก็ถูกปฏิเสธ เริ่มเล่นบาสตั้งแต่อยู่ปีสองที่เทย์โค เนื่องจากความอัฉริยะของคิเสะทำให้สามารถเล่นกึฬาทุกชนิดได้อย่างง่ายดาย จนเกิดความรู้สึกเบื่อ แต่เมื่อเห็นการเล่นบาสของอาโอมิเนะจึงทำให้คิสะเริ่มสนใจในบาสเก็ตบอลขึ้นมา สมัยช่วงม.ต้นมักจะชอบท้าแข่ง1 on 1กับอาโอมิเนะอยู่เป็นประจำ แต่ก็แพ้อยู่เสมอ ปัจจุบันเป็นเอสของทีมบาสโรงเรียนไคโจ นอกจากจะเป็นนักกีฬาบาส ด้วยหน้าตาและบุคลิกที่ดูดีคิเสะยังทำงานเป็นนายแบบอีกด้วย หากเป็นคนที่เขาให้การยอมรับมักจะลงท้ายชื่อของคนนั้นด้วยคำว่า "-จิ" ยกเว้นกับพวกรุ่นพี่
รุ่นพี่ปี 3 กัปตันชมรมบาสโรงเรียนไคโจ เป็นคนที่ให้ความสำคัญในเรื่องการให้ความเคารพรุ่นพี่มาก ไม่ชอบเวลาที่สมาชิกในทีมของตนทำท่าทางที่ดูเหมือนไม่จริงจังกับการแข่ง โดยเฉพาะกับคิเสะที่มักจะโดนถีบใส่บ่อยสุด ไม่ถูกกับผู้หญิง เพราะเป็นคนเข้าหาไม่เป็น เวลาคุยกับผู้หญิงมักจะตัวสั่น และจะออกอาการเงอะงะอย่างเห็นได้ชัด หลังจากเรียนจบได้ทำงานเป็นนักบาสอาชีพและเล่นในทีม Starky งานอดิเรกคือการเล่นดนตรี (กีต้าร์) นอกจากจะเป็นกัปตันชมรมบาสแล้วยังเป็นคณะกรรมการนักเรียนอีกด้วย มีน้องชาย2คน ยูกิโอะจับตามองอิสิกิ ชุน ของเซย์รินเป็นพิเศษ เพราะสนใจในความสามารถอีเกิ้ลอาย และทักษะต่างๆที่อิสึกิที่สามารถพัฒนาได้อีกเรื่อยๆ เริ่มเล่นบาสเพราะ คุณพ่อคุณแม่บังคับให้เล่นกีฬาสักอย่าง
โมริยามะ โยชิทากะ ( 森山 由孝 )
รุ่นพี่ปีสาม ชมรมบาสโรงเรียนไคโจ เพื่อนสนิทของคาซามัตสึ มีหน้าตาที่ค่อนข้างหล่อเหลา แต่เพราะนิสัยชอบหลี่สาวไม่ดูเวลาของโมริยามะ ทำให้คนในทีมไคโจตั้งฉายาให้เขาว่า ไอ้หล่อเสียของ แต่ถึงแม้จะชอบทำตัวเป็นเพลย์บอย เรื่อยเฉื่อยไปวันๆ แต่ก็มีหัวสมองที่นับว่าใช้ได้พอควร (อย่างน้อยก็ดีกว่าคาซามัตสึ(...)) ก่อนหน้าจะมาเริ่มเล่นบาส โมริยามะเป็นนักกีฬาฟุตบอลมาก่อน แต่เพราะเห็นว่าส่วนสูงอย่างเขา หากเล่นบาสอาจจะเหมาะกว่า และเพราะต้องการให้สาวๆมากรี๊ด จึงเปลี่ยนมาเล่นบาสแทน เขาจับตามองฮิวงะ จุนเปย์ ของเซย์รินเป้นพิเศษ
โคโบริ โคจิ (小堀 浩志)
ปี3 ของชมรมบาสโรงเรียนไคโจ เพื่อนสนิทของคาซามัตสึและโมริยามะ หัวสมองค่อนข้างดีกว่าเพื่อนสนิททั้งสอง หลังจากเรียนจบปีสามที่โรงเรียนไคโจ เป็นคนที่ได้คะแนนสอบมากที่สุดในหมู่เพื่อน (โมริยามะติดด้วยคะแนนกลางๆถึงต่ำ คาซามัตสึติดตัวสำรองต้องสอบอีกรอบ) มีน้องชาย1 คน ถนัดการเล่น โลว์ โพ้ส »&gt; แบ็ค สเต็ป » ชูต สาเหตุที่เข้าชมรมบาสเพราะ คาซามัตสึมาชวนให้เข้า ความสามารถพิเศษคือการเต้นแท็ปแดนส์ สนใจในตัวโอสึโบะ ไทสึเกะ กัปตันทีมชูโตคุเป็นพิเศษ (อาจจะเพราะเป็นผู้เล่นตำแหน่งเดียวกันและอายุเท่ากัน)
นากามุระ ชินยะ (中村 真也)