pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จังหวัดนราธิวาสในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส พ.ศ. 2550 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2549 แต่เพิ่มขึ้นจากเดิม 1 ที่นั่งจากการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตการเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตการเลือกตั้งที่ 2)
คะแนนรวมเฉพาะจังหวัดนราธิวาส.
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน จังหวัดนราธิวาส
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนราธิวาส อำเภอยี่งอ อำเภอบาเจาะ อำเภอรือเสาะ อำเภอศรีสาคร อำเภอตากใบ และอำเภอสุไหงโก-ลก
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอสุไหงปาดี อำเภอแว้ง อำเภอสุคิริน อำเภอจะแนะ อำเภอระแงะ และอำเภอเจาะไอร้อง
กุเวสนา
วัดสามง่าม (กรุงเทพมหานคร)
วัดสามง่าม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคู้ฝั่งเหนือ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา ปัจจุบันมีพระปลัดไชยพร โชติโก ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดสามง่ามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2439 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง สันนิษฐานว่าชาวบ้านในละแวกนั้นคงช่วยกันสร้างวัดขึ้นมา แล้วขนานนามวัดตามลักษณะและภูมิประเทศที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2525 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8.20 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง หอสวดมนต์กว้าง 14 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516
วัดสามัคคีธรรม (กรุงเทพมหานคร)
วัดสามัคคีธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงพลับพลา เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ตั้งวัด 8 ไร่ 3 งาน 22 ตารางวา
วัดสามัคคีธรรม เดิมมีชื่อว่า วัดใหม่ ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2510 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 เนื้อที่กว้าง 40 เมตร ยาว 40 เมตร โดยมีพระครูสิริธรรมรัต (หล่ำ ศิริธมฺโม) เจ้าอาวาสรูปแรกริเริ่มสร้างวัด มีคุณโยมไปล่ คุณโยมเหรียญ เครือคล้าย บริจาคที่ดิน 3 ไร่กว่า คุณโยมหนู เครือคล้าย บริจาคที่ดิน 3 ไร่ 1 งาน 46 ตารางวา คุณโยมแสง แตงวิเชียร บริจาค 1 ไร่ คุณโยมหลิน แตงวิเชียร บริจาค 1 งาน และคุณโยมบุตร เกตุหิรัญ บริจาคที่ดิน 1 ไร่ นอกจากนี้ยังมีพุทธศาสนิกชนอีกมากช่วยอุปถัมน์วัด ด้านการศึกษาได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2510
เสนาสนะและสิ่งก่อสร้าง ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 กว้าง 8.50 ยาว 26 เมตร เป็นแบบจากกรมศิลปากรแกะสลักลวดลายสวยงาม ภายในประดิษฐานพระประธาน หล่อด้วยทองแดง หน้าตักกว้าง 80 นิ้ว สูง 260 เซนติเมตร พร้อมพุทธสาวกสององค์ ภายนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ วิหารซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปจำลองต่าง ๆ เช่น พระพุทธโสธร หลวงพ่อโต หลวงพ่อบ้านแหลม เป็นต้น มีกุฏิถาวร 9 หลัง ศาลาการเปรียญ และสิ่งก่อสร้างอีกมาก
วัดมีวัตถุมงคลสร้างโดยหลวงปู่หล่ำ สิริธัมโม หรือ พระครู สิริธรรมรัต เช่น เครื่องรางตุ๊กแก และเบี้ยเศรษฐี
วัดสีชมพู (กรุงเทพมหานคร)
วัดสีชมพู เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองสิบ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 22 ไร่ 2 งาน
วัดสีชมพูสร้างเมื่อ พ.ศ. 2443 พ่อชื่นและแม่บาง ไม่ทราบนามสกุล เป็นผู้ดำเนินการก่อสร้างโดยมีพระยาอภัยภูเบศบริจาคที่ดินถวาย บริเวณที่ตั้งของวัดเป็นบึงและหนองน้ำได้มีนกสีชมพูมาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมากจึงได้ขนานนามว่า "วัดสีชมพู" เมื่อพ.ศ. 2504 นางผัน เครือคล้าย พร้อมด้วยบุตรธิดา และนางพุ่ม ด้วงอินทร์ ถวายที่ดินให้เพิ่มเติม ต่อมานายทองอยู่และนางชีน รอดประสิทธิ์ ถวายที่ดินให้อีกรวมเป็นจำนวนทั้งสิ้น 29 ไร่ 2 งาน 72 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2483
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.2 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 มีช่อฟ้าใบระกา กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง สร้างแบบห้องแถวตึก 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ปูชนียวัตถุได้แก่ พระพุทธรูปคลี่ผ้าปางมารวิชัยศิลปะสมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก 15 นิ้ว พระพุทธรูปปางและขนาดต่าง ๆ จำนวน 20 องค์
โทโนโช
โทโนโช อาจหมายถึง
วัดบางแก้ว (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดบางแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ตั้งอยู่ริมคลองต้นตาลด้านทิศใต้ มีเนื้อที่ตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 23 ตารางวา
วัดบางแก้ว เดิมเป็นสำนักสงฆ์ มีชื่อว่า สำนักสงฆ์เกตุบัวลอย โดยมีนางสาวประเชิญ ครูไพศาล เป็นผู้บริจาคที่ดิน ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือ นางสาวประเชิญ ครูไพศาล กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2535 ในนาม "วัดบางแก้ว" ขนานนามวัดตามลักษณะและภูมิประเทศที่ตั้งวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2552 โดยมีพระครูเมตตาธรรมรักษ์ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. 2542–2547 เจ้าอาวาสรูปต่อมาคือ พระครูพินิจรัตนากร (อนุสรณ์ ฐานทตฺโต) ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน
วัดคลองปลัดเปรียง
วัดคลองปลัดเปรียง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2526 ขนานนามว่า "วัดคลองปลัดเปรียง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2532
วัดคลองปลัดเปรียงเป็นวัดมอญเพียงแห่งเดียวในอำเภอบางพลี แต่เดิมชาวมอญได้เข้ามา จับจองที่ดินทำนาในบริเวณอำเภอบางพลี ก่อนเข้าฤดูฝนก็แจวเรือข้ามฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ผ่านคลองสำโรง ไปปลูกโรงนา ระหว่างหน้านาก็พักอาศัยจนเก็บเกี่ยวเสร็จจึงกลับพระประแดง ทำบุญสงกรานต์ เข้าพรรษา พอย่างเข้าหน้าฝนก็กลับบางพลี แต่เดิมไม่ได้คิดอยู่อาศัยเป็นการถาวรจึงไม่ได้เน้นสร้างวัดมอญเป็นของตน โดยอาศัยทำบุญที่วัดบางพลีใหญ่ใน แต่ต่อมาจึงได้สร้างวัดขึ้น
ชุมชนมอญมีกิจกรรมทางประเพณีมอญ เช่น การรำผีมอญ เป็นการขอขมาหากกระทำผิด การนับถือและเลี้ยงผีบรรพบุรุษ การสืบทอดศิลปะการตอกลายธงตะขาบที่ใช้สำหรับแห่ในวันสงกรานต์ กลุ่มเครือญาติเชื้อสายมอญที่พระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ มาร่วมขบวนแห่ด้วยในทุกวันที่ 14 เมษายน ของทุกปี ตลอดจนถึงการไปมาหาสู่ในช่วงประเพณีพิธีกรรมอื่น ๆ ในรอบปฏิทินของชาวมอญ
วัดศาลารี
วัดศาลารี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านบางไผ่น้อย ตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบันพระครูวิจิตรพัฒนโกวิท (บุญถม ฐิตสํวโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดศาลารีสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2320 ในช่วงปลายสมัยกรุงธนบุรี ไม่ปรากฏว่าผู้ใดเป็นผู้สร้าง เดิมชื่อว่า วัดศาลาลี แต่ไม่ทราบว่าเปลี่ยนมาเป็น "วัดศาลารี" ได้อย่างไร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2329
อาคารและเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2481 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยไม้ วัดยังมีรอยพระพุทธบาทจำลอง
โทโนโช (จังหวัดชิบะ)
โทโนโช  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 ธันวาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 13,637 คน 5,234 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 300 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด
โทโนโชตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดชิบะ ห่างจากนครชิบะ เมืองเอกของจังหวัดชิบะ ประมาณ 55 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียว 80 ถึง 90 กิโลเมตร มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับแม่น้ำโทเนะ ซึ่งเป็นเขตแดนที่ติดกับจังหวัดอิบารากิ พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของที่ราบคันโต ส่วนใหญ่เป็นที่ราบและส่วนใหญ่อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลโดยเฉลี่ย 40 ถึง 50 เมตร
โทโนโชมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในโทโนโชคือ 14.5 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1462 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.8 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 4.2 °C
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโทโนโชลดลงอย่างช้า ๆ ตลอด 70 ปีที่ผ่านมา
หลังจากการฟื้นฟูเมจิ หมู่บ้านโทโจ ทาจิบานะ จินได และซาซางาวะ ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 ภายในอำเภอคาโตริของจังหวัดชิบะ โดยเป็นการจัดตั้งใหม่ในระบบเทศบาล ต่อมาหมู่บ้านซาซางาวะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 1907 ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง พื้นที่นี้ได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วอันมาจากการสร้างรถไฟสายนาริตะและการพัฒนาศูนย์อุตสาหกรรมคาชิมะในจังหวัดอิบารากิที่อยู่ใกล้เคียง ต่อมาเมืองโทโนโชก็ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 1955 โดยการรวมกันของเมืองซาซางาวะ กับหมู่บ้านทาจิบานะ จินได และโทโจ
โทโนโชมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 15 คน เมืองโทโนโชกับนครโชชิประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 2 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 10 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
โทโนโชเป็นศูนย์กลางการค้าในภูมิภาค ซึ่งมีเกษตรกรรมเป็นหลักและรองลงมาเป็นอุตสาหกรรมการผลิตเบา พืชเพาะปลูกหลัก ได้แก่ ข้าว และเทอร์นิพ (turnip) อุตสาหกรรม ได้แก่ การแปรรูปปลา และการผลิตซอสถั่วเหลือง
วัดสลักเหนือ
วัดสลักเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านดอนเกิง ตำบลบ้านใหม่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
วัดสลักเหนือสร้างขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2312 ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ปรากฏหลักฐานในหนังสือทำเนียบคณะสงฆ์ ของกระทรวงธรรมการว่า "วัดสลักเหนือ ตำบลบ้านใหม่ พระแสงเป็นเจ้าอาวาส สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2494
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาด 5 ห้อง หลังคาลดหลั่น 2 ชั้น ชานชาลาด้านหน้าและหลังมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ส่วนหน้าหันเป็นปูนปั้นพระพุทธรูปหัวล้อมด้วยปูนปิดทอง ประดับกระจกลายกระหนกก้านขด ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก แลละศาลาบำเพ็ญกุศล เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2495
วัดห้วยตะโก (จังหวัดนครปฐม)
วัดห้วยตะโก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านห้วยตะโก ตำบลพะเนียด อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดห้วยตะโกเป็นวัดเก่าแก่ ไม่พบประวัติความเป็นมาที่แน่ชัด ข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2342 แต่จากหลักฐานทางโบราณวัตถุที่พบในวัดสันนิษฐานกันว่าน่าจะสร้างในสมัยอู่ทอง โดยดูจากลวดลายของใบเสมาหินทรายแดงแกะสลักที่อยู่รอบอุโบสถหลังเก่าของวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
หลักฐานที่พบคือพระพุทธรูปปางห้ามสมุทรจำนวน 1 องค์ อยู่ในอิริยาบถประทับยืนบนฐานบัว ลงรักปิดทองทั่วทั้งองค์ จากประวัติกล่าวว่าอัญเชิญมาจากวัดโคกมะขาม (ร้าง) เดิมน่าจะเป็นพระพุทธรูปปางแสดงธรรมในพุทธศิลปะแบบทวารวดี แต่ได้ชำรุดไปและคงเหลือเพียงบางส่วน จึงมีการต่อเติมในภายหลังทั้งพระเศียร พระกร และส่วนฐานพระ ปัจจุบันเป็นที่เคารพสักการะของพุทธศาสนิกชนในนาม "หลวงพ่อหิน"
พระครูสังฆรักษ์ไพบูลย์ กตปุญฺโญ เจ้าอาวาส มีความคิดอยากที่จะอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านของไทยจึงได้ริเริ่มจัดตั้งพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดห้วยตะโกขึ้นมา ท่านยังสนใจศิลปะเขมร จึงมีแนวคิดที่จะผสมผสานรูปแบบศิลปะดังกล่าวเข้ามาไว้ในวัดโดยเฉพาะอุโบสถหลังใหม่ โดยนำแนวคิดมาจากบรรณาลัยของปราสาทหินพนมรุ้ง
โซนียา บรากา
โซนียา มารีอา กังปุส บรากา (; เกิด 8 มิถุนายน พ.ศ. 2493) เป็นนักแสดงหญิงชาวบราซิล เธอเป็นที่รู้จักในโลกที่พูดภาษาอังกฤษจากการได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำจากเรื่อง "คิสออฟเดอะสไปเดอร์วูแมน" (2528) และ "มูนโอเวอร์แพราดอร์" (2531) นอกจากนี้เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตา ใน พ.ศ. 2524 จากเรื่อง "โดนาฟลอร์แอนด์เฮอร์ทูฮัสแบนดส์" (ฉายครั้งแรกใน พ.ศ. 2519) สำหรับภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "เดอะเบิร์นนิงซีซัน" ใน พ.ศ. 2537 เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมีและรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งที่สาม ผลงานทางโทรทัศน์และภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ของเธอ ได้แก่ "เดอะคอสบีโชว์" (2529), "เซ็กซ์แอนด์เดอะซิตี" (2544), "อเมริกันแฟมิลี" (2545), "เอเลียส" (2548), "อะเควเรียส" (2549), "บากูเรา" (2562) และ "ฟาติมา" (2563) ใน พ.ศ. 2563 "เดอะนิวยอร์กไทมส์" จัดให้เธออยู่ในอันดับที่ 24 ในรายชื่อ 25 นักแสดงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 21
แอโดเพโร โอดูเย
แอโดเพโร โอดูเย (, ; เกิดวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2521) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ นักร้อง และนักเขียนชาวอเมริกัน เธอมีชื่อเสียงจากผลงานเรื่อง "พาไรอาห์" (2554), "ปลดแอก คนย่ำคน" (2556), "เดอะบิกชอร์ต" (2558) และ "วิโดวส์" (2561)
โซชิตล์ โกเมซ
โซชิตล์ โกเมซ (; เกิดวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2006) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงจากการรับบท ดอว์น ชาเฟอร์ ในซีรีส์สตรีมมิ่งของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง "เดอะเบบี-ซิสเตอร์สคลับ" ในเดือนตุลาคมปี ค.ศ. 2020 โกเมซได้รับบทเป็น อเมริกา ชาเวซ ในภาพยนตร์ของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเรื่อง "ดอกเตอร์สเตรนจ์อินมัลติเวิร์สออฟแมดเนส" (2022)
Xochitl Gomez
ครูเอลล่า
ครูเอลล่า  เป็นภาพยนตร์แนวอาชญากรรมตลกอเมริกันใน ค.ศ. 2021 อิงจากตัวละครชื่อ ครูเอลล่า เดอ วิล (Cruella de Vil) ที่มีเค้าโครงมาจากนวนิยายเรื่อง "ขบวนการหมาจุด (The Hundred and One Dalmatians)" ของโดดี สมิธใน ค.ศ. 1956 และภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง "ทรามวัยกับไอ้ด่าง (One Hundred and One Dalmatians)" ของวอลต์ดิสนีย์ใน ค.ศ. 1961 กำกับโดยเคร็ก กิลเลสพี เขียนบทโดยดานา ฟอกซ์ และโทนี แม็กนามารา จากเนื้อเรื่องของเอลีน บรอช แม็กเคนนา, เคลลี มาร์เซล และสตีฟ ซิสซิส เอมมา สโตน แสดงในบทบาทนำ ร่วมด้วยเอ็มมา ทอมสัน, โจเอล ฟราย, พอล วอลเตอร์ ฮาวเซอร์, เอมิลี บีแชม และ มาร์ก สตรอง แสดงในบทบาทสมทบ
ภาพยนตร์ "ครูเอลล่า" จัดจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ โดยมีกำหนดการออกฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
จอห์น คลาเรนซ์ สจ๊วต
จอห์น คลาเรนซ์ สจ๊วต (; เกิด 16 สิงหาคม พ.ศ. 2531) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน สจ๊วตได้รับการยอมรับครั้งแรกจากการแสดงเป็น อเล็กซ์ เวสลีย์ ในเรื่อง "ลู้ก เคจ" (2016–2018) และไลโอเนลใน "What/If" (2019)
ในปี ค.ศ. 2020 เขาเริ่มมีชื่อเสียงและรับบท ไซมอน ในเรื่อง "โซยสเอ็กตร้าออร์ดินารีเพลย์ลิสต์" ซึ่งเป็นบทบาทที่รู้จักกันดีที่สุด
John Clarence Stewart
ดาเรียส กาเลบ
ดาเรียส กาเลบ  เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวอเมริกันที่ได้รับการยอมรับจากการแสดงเรื่อง "ลู้ก เคจ" ของเน็ตฟลิกซ์ รวมถึงมีส่วนร่วมในการแสดงต่าง ๆ ในบรอดเวย์ กาเลบยังโดดเด่นในทัวร์การแสดงสดของญี่ปุ่นโดยรับบทเป็น ไมเคิล แจ็กสัน
เขาและพี่น้องก่อตั้งวงดนตรี เดอะบราเธอร์สแฮร์ริส โดยกาเลบรับหน้าที่เป็นมือกลอง พวกเขาทั้งหมดเรียนแบบโฮมสคูล
Darius Kaleb
รามอน โรดริเกซ (นักแสดง)
รามอน โรดริเกซ (; เกิด 20 ธันวาคม พ.ศ. 2522) เป็นนักแสดงชาวปวยร์โตรีโกซึ่งเป็นที่รู้จักจากบทบาทในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "เดอะไวร์" (2006–08) และ "เดย์เบรก" (2006–07) และในภาพยนตร์เรื่อง "ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น" (2009 ) และ "เดอะเทคกิ้งออฟเพลแฮม 123" (2009) เขาแสดงเป็น จอห์น บอสลีย์ ในการรีบูตภาพยนตร์สั้นทางโทรทัศน์ช่องเอบีซีเรื่อง "นางฟ้าชาลี" (2011) ในปี ค.ศ. 2014 โรดริเกซได้แสดงเป็น ไรอัน โลเปซ ในซีรีส์โทรทัศน์เกี่ยวกับอาชญากรรมเรื่อง "แก้งรีเลทเตด" ของ Fox ในปี ค.ศ. 2018 เขารับบทเป็น เบนจามิน ครูซ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของ โชว์ไทม์ เรื่อง "ดิแอฟแฟร์"
มาฮะ จารามะ
Ramón Rodríguez (actor)
อิสเบลล่า การ์เซีย-ชาพีโร่
ซาชา ดาวาน
ซาชา ดาวาน (, ; เกิด 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2527) เป็นนักแสดงละครเวที ภาพยนตร์ และนักพากย์เสียงชาวอังกฤษจากเกรเทอร์แมนเชสเตอร์ เขามีชื่อเสียงจากการรับบท อักธา ในละคร "เดอะฮิสทรีบอยส์" (2547–2549) และฉบับภาพยนตร์ดัดแปลง (2549), รับบท พอล จาตรี ในละครชีวิต–ตลกของช่องบีบีซีวันเรื่อง "ลาสต์แทงโกอินแฮลิแฟกซ์" (2555), รับบทวาริส ฮุสเซน ในละครสารคดีช่องบีบีซีทูเรื่อง "แอนแอดเวนเจอร์อินสเปซแอนด์ไทม์" (2556), มานิช ปราสาท ในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง "ไลน์ออฟดิวตี" (2557), ดาวอส ในเรื่อง "ไอรอนฟิสต์" (2560–2561) และชาติปัจจุบันของปรมาจารย์ในภาพยนตร์บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์เรื่องยาวของบีบีซีชุด "ดอกเตอร์ฮู"
Sacha Dhawan
อเล็กซ์ ไวส์
อเล็กซ์ ไวส์ (; เกิดที่บีชวูด, รัฐโอไฮโอ) เป็นนักแสดงละครเวทีและภาพยนตร์, นักเขียน และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากการรับบท ไคล์ ในเรื่อง "ไอรอนฟิสต์", แสดงเป็น ซอล เฟนเบิร์ก ในเรื่อง "เดอะโบลด์แอนด์เดอะบิวติฟูล", และ จอร์จ เซอร์ชนิตซ์ ในการฟื้นฟูเรื่อง "[[Spring Awakening (musical)|สปริงอะเวคเคนนิ่ง]" ของโรงละคร[[Deaf West Theatre|เดฟเวสต์]]บรอดเวย์ในปี ค.ศ. 2015
[[หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน]]
[[หมวดหมู่:จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล]]
ดี๋ ดอกสะเดา
Alex Wyse
เดวิด เว็นนัม
เดวิด เว็นนัม (; เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2508) เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลียที่เคยแสดงภาพยนตร์, โทรทัศน์ และละครเวที เขาเป็นที่รู้จักในฮอลลีวูดจากการรับบท ฟาราเมียร์ ในภาพยนตร์ไตรภาคชุด "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์, คาร์ล ในเรื่อง "นักล่าล้างเผ่าพันธุ์ปีศาจ", ไดเลียส ในเรื่อง "300 ขุนศึกพันธุ์สะท้านโลก" และภาคต่อ "300 มหาศึกกำเนิดอาณาจักร", แอล พาร์กเกอร์ จากเรื่อง "ท็อปออฟเดอะเลก" และผู้หมวดจอห์น สการ์ฟีลด์ ในเรื่อง "สงครามแค้นโจรสลัดไร้ชีพ" เขาเป็นที่รู้จักในประเทศออสเตรเลียบ้านเกิดด้วยการรับบท ไดเวอร์ แดน ในเรื่อง "ซีเชนจ์"
เจสซิกา สตรุป
เจสซิกา เลฮ์ สตรุป (; เกิด 23 ตุลาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกันซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีจากการรับบท อีริน ซิลเวอร์ ในเรื่อง "90210" (2008–2013), แมกซ์ ฮาร์ดดี้ จากเรื่อง "เดอะฟอลโลวิงส์" (2014–2015) และ Joy Meachum จากเรื่อง "ไอรอนฟิสต์" (2017– 2018) ซึ่งอยู่ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) เธอได้รับการยกย่องให้เป็นราชินีแห่งเสียงกรีดร้องจากการแสดงในภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง "แวมไพร์แบทส์" (2005), "เลฟทืเดอะดาร์กเนส" (2006), "เดอะฮิลส์แฮฟอายส์ 2" (2007), "พรอมไนท์" (2008) และ "โฮมคัมมิ่ง" (2009)
การประท้วงในประเทศพม่า พ.ศ. 2564–2565
การประท้วงในประเทศพม่า พ.ศ. 2564–2565 รู้จักกันในประเทศว่า การปฏิวัติฤดูใบไม้ผลิ  เป็นความพยายามขัดขืนของพลเมืองในประเทศพม่าต่อรัฐประหารในประเทศพม่า พ.ศ. 2564 นำโดย พลเอกอาวุโส มี่นอองไลง์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของพม่า ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2564 โดยจนถึงวันที่ 15 กุมภาพันธ์ มีบุคคลอย่างน้อย 452 คนถูกกักขังเนื่องจากรัฐประหาร ผู้ประท้วงใช้วิธีการประท้วงแบบสันติวิธีและปราศจากความรุนแรง ซึ่งได้แก่การดื้อแพ่ง การนัดหยุดงาน การรณรงค์คว่ำบาตรกองทัพ ขบวนการตีหม้อ การรณรงค์ริบบิ้นแดง การประท้วงสาธารณะ และการรับรองผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการโดยผู้แทนราษฎรที่มาจากการเลือกตั้ง
สัญลักษณ์ในการประท้วง ประกอบด้วยสีแดงซึ่งเป็นสีของพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD), เพลง "กาบามาเจบู" (ကမ္ဘာမကျေဘူး) ซึ่งได้รับความนิยมครั้งแรกในการก่อการกำเริบ 8888 เป็นเพลงประท้วง สัญลักษณ์สามนิ้วยังมีการใช้อย่างกว้างขวาง ส่วนชาวเน็ตนิยมประชาธิปไตยบางส่วนเข้าร่วมพันธมิตรชานม ซึ่งเป็นขบวนการความเป็นปึกแผ่นประชาธิปไตยออนไลน์ในทวีปเอเชีย
ฝ่ายรัฐบาลทหารมีมาตรการตอบโต้หลายวิธี รวมทั้งการสั่งปิดอินเทอร์เน็ตและสื่อสังคม การปิดสื่อ การจับกุมและลงโทษอาญาต่อผู้ประท้วง การเผยแพร่สารสนเทศเท็จ การทาบทามทางการเมืองต่อพรรคการเมืองให้เข้าร่วมสภาบริหารแห่งรัฐ (สภาชั่วคราว) การส่งผู้ประท้วงและผู้ปลุกระดมฝั่งนิยมทหาร และการใช้กำลังรุนแรงเพื่อปราบปรามการประท้วง ในปัจจุบันมีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าวจำนวนมาก ไม่เว้นแม้กระทั่งผู้พิพากษาสตรี เด็ก และเยาวชน ที่ต่างถูกสังหารในเหตุการณ์ครั้งนี้ อาจจะทวีคูณขึ้นอย่างต่อเนื่อง
กาเซโรลาโซ
กาเซโรลาโซ  กาเซโรลาดา  หรือ แคสซะโรล  เป็นการประท้วงของประชาชนรูปแบบหนึ่ง ซึ่งมีการส่งเสียงโดยการตีหม้อ กระทะ หรือเครื่องครัวอื่นเพื่อเรียกความสนใจ
การประท้วงลักษณะนี้มีบันทึกครั้งแรกในประเทศฝรั่งเศสในราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคมช่วงคริสต์ทศวรรษ 1830 โดยปรปักษ์ของระบอบพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ต่อมาในปี ค.ศ. 1961 มีการประท้วง "คืนหม้อ" (the nights of the pots) ในประเทศแอลจีเรีย ในระหว่างสงครามประกาศอิสรภาพแอลจีเรีย และในทศวรรษต่อ ๆ มา การประท้วงลักษณะนี้จำกัดวงอยู่แทบเฉพาะในทวีปอเมริกาใต้ เริ่มจากประเทศชิลี ก่อนลามมายังประเทศสเปน
คำว่า "กาเซโรลาโซ" และ "กาเซโรลาดา" มาจากคำว่า "กาเซโรลา"  แปลว่า "หม้อ" ส่วนหน่วยคำเติมท้าย และ แสดงถึงกิริยา ตี
Cacerolazo
เอลเลน เบอร์สติน
เอลเลน เบอร์สติน (, ชื่อเกิด เอ็ดนา เร กิลลูลี (Edna Rae Gillooly); เกิด 7 ธันวาคม ค.ศ. 1932) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลแบฟตา, รางวัลโทนี และรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี ทำให้เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับ "ทริปเปิลคราวน์ของการแสดง"
เบอร์สตินเกิดในเมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน เธอลาออกจากโรงเรียนและทำงานเป็นนักเต้นประกอบและนางแบบ เมื่ออายุ 24 ปี เธอเริ่มงานแสดงครั้งแรกบนละครบรอดเวย์ในปี 1957 และในไม่ช้าก็เริ่มปรากฏอยู่ในรายการโทรทัศน์ ก่อนเริ่มมีชื่อเสียงในอีกหลายปีต่อมาด้วยบทที่ได้รับคำยกย่องในเรื่อง "กิเลสมนุษย์" (1971) ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม การแสดงถัดมาในเรื่อง "หมอผี เอ็กซอร์ซิสต์" (1973) ยังทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ภาพยนตร์ยังคงได้รับความนิยมและสื่อสิ่งพิมพ์หลายฉบับยกให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์สยองขวัญที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล จากนั้นได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "อลิซจะไม่ทน" (1974) ของมาร์ติน สกอร์เซซี ซึ่งทำให้เธอคว้ารางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ในปี 1975 เธอได้รับรางวัลโทนีสำหรับบทบาทของเธอในเรื่อง "Same Time, Next Year" การแสดงของเธอในภาพยนตร์ฉบับดัดแปลงปี 1978 ยังทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำด้วย
เบอร์สตินปรากฏอยู่ในภาพยนตร์โทรทัศน์หลายเรื่องและได้รับการยอมรับมากขึ้นจากการแสดงในเรื่อง "Resurrection" (1980), "ถักทอสายใยรัก" (1995) และ "บทสวดแด่วัน...ที่ฝันสลาย" (2000) ซึ่งทำให้เธอถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์อีกครั้ง ในคริสต์ทศวรรษ 2010 เธอปรากฏอยู่ในซีรีส์ทางโทรทัศน์แนวดรามาการเมืองเรื่อง "Political Animals" และ "เกมอำนาจ" ซึ่งทั้งสองเรื่องนี้ทำให้เธอถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมี ตั้งแต่ปี 2000 เธอดำรงตำแหน่งเป็นประธานร่วมของแอกเตอร์สตูดิโอซึ่งเป็นโรงเรียนสอนการแสดงในนิวยอร์กซิตี ในปี 2013 เธอได้รับการบรรจุชื่ออยู่บนหอเกียรติยศโรงละครอเมริกันสำหรับผลงานของเธอบนละครเวที
บ้านสันโดษบุงการ์โน
บ้านสันโดษบุงการ์โน  หมายถึงบ้านสองหลังที่ซูการ์โนเคยอยู่อาศัยตอนพลัดถิ่น ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1934 เขาพลัดถิ่นไปที่เมืองเอินเดอ เกาะโฟลเร็ซ โดยอาศัยที่นี่ระหว่าง ค.ศ. 1934–1938 บ้านที่เอินเดอปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ หลังจากนั้น เขาก็พลัดถิ่นไปที่เมืองเบิงกูลู จังหวัดเบิงกูลู จนถึง ค.ศ. 1942
จามาล มูซีอาลา
จามาล มูซีอาลา (; เกิด 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเยอรมนี ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้กับไบเอิร์นมิวนิก สโมสรในบุนเดิสลีกา และกับทีมชาติเยอรมนี
มูซีอาลา เกิดที่เยอรมนี บิดาเป็นชาวไนจีเรีย มารดาเป็นชาวเยอรมัน มูซีอาลาเติบโตในอังกฤษ และเคยลงเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษชุดเยาวชน ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 เขายืนยันว่าจะเล่นให้กับทีมชาติเยอรมนีชุดใหญ่
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019 มูซีอาลาในวัย 16 ปี ออกจากเชลซีเพื่อย้ายไปร่วมทีมไบเอิร์นมิวนิก ต่อมาในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2020 เขาลงเล่นระดับอาชีพนัดแรกให้กับทีมสำรองของไบเอิร์นมิวนิก โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองช่วยให้ทีมเอาชนะ Preußen Münster ไปได้ 3–2 ในลีกระดับสาม ต่อมาในวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2020 เขาลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ในบุนเดิสลีกาครั้งแรกในนัดที่พบกับไฟรบวร์ค ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ลงเล่นให้กับไบเอิร์นในบุนเดิสลีกา ด้วยวัยเพียง 17 ปี 115 วัน ต่อมาในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2020 มูซีอาลาทำประตูแรกในบุนเดิสลีกาช่วยให้ทีมเอาชนะชัลเคอ 04 ไปได้ถึง 8–0 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ทำประตูให้กับไบเอิร์นด้วยวัยเพียง 17 ปี 205 วัน ทำลายสถิติเดิมของรอเก ซังตา ครูซ ที่ทำไว้เมื่ออายุ 18 ปี 12 วัน ต่อมาในวันที่ 3 พฤศจิกายน มูซีอาลาลงเล่นนัดแรกในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองแทนที่โทมัส มึลเลอร์ ช่วยให้ทีมบุกเอาชนะเร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค 6–2 ต่อมาในวันที่ 1 ธันวาคม เขาลงเล่นเป็นตัวจริงในแชมเปียนส์ลีกครั้งแรก ช่วยให้ทีมบุกไปเสมอกับอัตเลติโกมาดริด 1–1 ต่อมาในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 มูซีอาลาทำประตูแรกในแชมเปียนส์ลีก ช่วยให้ทีมบุกเอาชนะลาซีโอ 4–1 ในเลกแรกของรอบ 16 ทีมสุดท้าย ทำให้เขาเป็นทั้งผู้เล่นชาวอังกฤษและเยอรมันอายุน้อยที่สุดที่ทำประตูในรายการระดับทวีปนี้
ชุดเยาวชน.
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 มูซีอาลาถูกเรียกติดทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปีเป็นครั้งแรก สำหรับการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2021 รอบคัดเลือก เขาลงเล่นให้กับทีมชาติรุ่นนี้ครั้งแรกในฐานะตัวสำรอง ช่วยให้ทีมเอาชนะอันดาร์ราที่สนามกีฬาโมลีนิวส์ไปได้ 3–1 เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ต่อมาเขาทำประตูแรกให้กับทีมชาติรุ่นนี้ ช่วยให้ทีมเอาชนะแอลเบเนียที่สนามกีฬาโมลีนิวส์ไปได้ 5–0 เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020
วันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 มูซีอาลาประกาศว่าจะเลือกเล่นในระดับชุดใหญ่ให้กับชาติบ้านเกิดของเขาอย่างเยอรมนี
ไบเอิร์นมิวนิก 2
อัลกิสวะฮ์
อัลกิสวะฮ์  เป็นเมืองในเขตผู้ว่าราชการรีฟดิมัชก์ ประเทศซีเรีย อยู่ห่างจากดามัสกัสไปทางทิศใต้ประมาณ เป็นสถานที่ที่มียุทธการที่มัรญุศเศาะฟัรใน ค.ศ. 1303
ใน ค.ศ. 1838 อีไล สมิธ บันทึกว่า อัลกิสวะฮ์เป็นหมู่บ้านที่มีประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี
มัสยิดใหญ่แห่งโฮฮอต
มัสยิดใหญ่แห่งโฮฮอต  เป็นมัสยิดในอำเภอหุยหมิน โฮฮอต เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ประเทศจีน โดยเป็นมัสยิดที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน
มัสยิดนี้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1693 โดยชาวหุย ต่อมาจึงปรับปรุงใหม่ใน ค.ศ. 1789 และ ค.ศ. 1923
มัสยิดนี้มีรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบจีนและอาหรับ และสร้างด้วยอิฐดำ กินพื้นที่ 4,000 ตารางเมตร มีมินาเร็ตอันเดียวที่มีความสูง 15 เมตร และอ่างสาธารณะ
ยุทธการที่เอนจาลูต
คูจูกูริ
คูจูกูริ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 ธันวาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 15,343 คน 7,092 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 650 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด ชื่อของเมืองมาจากชื่อของหาดคูจูกูริ ซึ่งเป็นชายหาดที่มีความยาวเป็นอันดับสองของญี่ปุ่น คำว่า "คูจูกูริ" แปลตรง ๆ หมายถึง "เก้าสิบเก้าริ" โดย "คูจูกุ" หมายถึง "เก้าสิบเก้า" และ "ริ" เป็นหน่วยวัดแบบเก่าซึ่งมีความยาวประมาณ 600 เมตร
คูจูกูริมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen "Cfa") โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในคูจูกูริคือ 15.2 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1609 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.0 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.4 °C