pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สโตนฟลายบางชนิดที่มีวงจรชีวิตระยะตัวอ่อนเป็นเวลายาวนาน เมื่อลอกคราบเป็นตัวเต็มวัยแล้วจะจับคู่ผสมพันธุ์ทันทีโดยไม่กินอาหาร แต่ในบางชนิดที่มีวงจรชีวิตใช้เวลาในระยะตัวอ่อนน้อย เมื่อลอกคราบเป็นตัวเต็มวัยแล้วจะกินน้ำหรือเศษซากพืชหรือซากตะกอนเพียงเล็กน้อย เพื่อพัฒนาระบบสืบพันธุ์ให้เจริญเต็มที่ ก่อนจับคู่ผสมพันธุ์ เมื่อผสมพันธุ์แล้วตัวเต็มวัยเพศเมียจะวางไข่ลงในแหล่งน้ำไหลเพื่อให้ไข่ฟักออกมาเป็นตัวอ่อนอาศัยเจริญเติบโตในแหล่งน้ำไหลนั้นต่อไป จากลักษณะการดำรงชีวิตโดยอาศัยพึ่งพาแหล่งน้ำอยู่เกือบตลอดทั้งวงจรของชีวิต แมลงชนิดนี้จึงจัดอยู่ในกลุ่มของแมลงน้ำ (Aquatic insects)
สโตนฟลายไม่สามารถทนมลพิษทางน้ำได้ ดังนั้นการพบแมลงพวกนี้ในน้ำไหลหรือน้ำนิ่งจึงใช้เป็นดัชนีบ่งชี้คุณภาพน้ำได้เป็นอย่างดี
เอเชียทีค เดอะริเวอร์ฟรอนต์
เอเชียทีค เดอะริเวอร์ฟรอนต์ (Asiatique The Riverfront) เป็นศูนย์การค้าเปิดโล่งขนาดใหญ่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตั้งอยู่ระหว่างซอยเจริญกรุง 72-76 ถนนเจริญกรุง แขวงวัดพระยาไกร เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร บริหารงานโดย กองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ไทยรีเทล อินเวสเม้นต์ โดย บริษัท แอสเสท เวิรด์ รีเทล จำกัด ภายในโครงการประกอบด้วยร้านค้า ร้านอาหารริมน้ำ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของโรงละครคาลิปโซ่ที่ย้ายมาจากโรงแรมเอเชีย และโรงละครโจหลุยส์ที่ย้ายมาจากสวนลุมไนท์บาซาร์
เอเชียทีค เดอะริเวอร์ฟรอนต์ เดิมเป็นที่ตั้งของวัดพระยาไกร ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนแปลงเป็นท่าเรือ โดยบริษัทอีสต์เอเชียติกสัญชาติเดนมาร์ก มาเปิดกิจการในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการสร้างเป็นโกดัง โรงเลื่อย และนำเครื่องจักรขนาดใหญ่หลายตัวมาติดตั้งไว้ และมีการสร้างท่าเรือขนถ่ายสินค้าซึ่งเป็นการเปิดประตูการค้าสากลระหว่างประเทศไทยและทวีปยุโรป ในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา กองทัพญี่ปุ่นได้เข้ามายึดท่าเรือและคลังสินค้าของบริษัทอีสต์เอเชียติก เพื่อใช้เป็นฐานกำลังและคลังแสง และยังปรากฏมาจนถึงปัจจุบัน
กระทั่งในปี พ.ศ. 2555 ได้มีพัฒนาปรับปรุงเป็นศูนย์การค้า ด้วยแนวคิด Festival Market and Living Museum ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและช้อปปิ้งที่มีทัศนียภาพที่สวยงาม โดยมีจุดเด่นคือชิงช้าสวรรค์ขนาดใหญ่ "เอเชียทีค สกาย" ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทยที่ความสูง 60 เมตร และเมื่อขึ้นไปแล้วจะสามารถมองเห็นทัศนียภาพโดยรอบของกรุงเทพมหานครในมุมสูงได้รอบตัว
ในอนาคต ยังมีแผนที่จะก่อสร้างอาคารพาณิชย์แบบผสมความสูง 450 เมตร จำนวน 100 ชั้น ซึ่งจะกลายเป็นอาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทยอีกด้วย
เอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟร้อนท์ ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
นอกจากนี้ยังมีลานกิจกรรมเอเชียทีคพาร์ค ทางเดินริมแม่น้ำ และบริการเรือรับ-ส่ง ไปยังท่าเรือสาทรได้อีกด้วย
เอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟร้อนท์ มีโครงการพัฒนาส่วนต่อขยายในระยะที่ 2 บนพื้นที่รวมเกือบ 100 ไร่ มูลค่าลงทุนไม่น้อยกว่า 30,000 ล้านบาท
โดยล่าสุดได้เซ็นสัญญากับ Adrian Smith + Gordon Gill Architecture (AS+GG) ผู้เชี่ยวชาญและมีประสบการณ์ด้านการออกแบบอาคาร อาทิ บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ ในนครดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, เซ็นทรัล พาร์ค ทาวเวอร์ สหรัฐอเมริกา, เจดดาห์ทาวเวอร์ อาคารสูง 1 กิโลเมตร ในเมืองญิดดะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย และ AL Wasl Plaza นครดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สถานที่จัดงานเอ็กซ์โป 2020 ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 เป็นต้น โดย AS+GG จะทำงานร่วมกับ บริษัท เอ 49 จำกัด และ บริษัท เออร์เบิ้น อาร์คิเต็คส์ จำกัด
เบื้องต้นในโครงการจะประกอบด้วย อาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทย ความสูง 450 เมตร จำนวน 100 ชั้น ริมแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณลานจอดรถและเอเชียทีค สกาย ในปัจจุบัน ภายในอาคารประกอบด้วย โรงแรมเจดับบลิว แมริออท มาร์คีส์ เอเชียทีค แบงค็อก จำนวน 1,000 ห้อง, โรงแรมริทซ์-คาร์ลตัน รีเสิร์ฟ แอท เอเชียทีค เดอะริเวอร์ฟรอนต์ จำนวน 124 ห้อง และริทซ์-คาร์ลตัน รีเซิร์ฟ เรสซิเดนเซส แอท เอเชียทีค เดอะริเวอร์ฟรอนต์ จำนวน 180 ห้อง นอกจากนี้ยังมีพื้นที่สำนักงาน พื้นที่ค้าปลีกระดับบน และจุดชมวิวบนดาดฟ้า โดยปัจจุบันอยู่ระหว่างการทำงานร่วมกับของทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง คาดว่าจะใช้เวลา 1 ปีครึ่งกว่าการออกแบบโครงการทั้งหมดจะแล้วเสร็จ พร้อมยื่นรายงานการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมก่อนเริ่มการก่อสร้าง คาดว่าจะเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2573 นอกจากนี้บริเวณพื้นที่ในปัจจุบัน ยังมีแนวทางการพัฒนาอีก 2 ส่วน ดังนี้
ซึ่งการพัฒนาทั้งหมดจะใช้ระยะเวลา 3 ปี สำหรับพื้นที่อีกเกือบ 40 ไร่ที่เหลือบริเวณฝั่งตรงข้ามถนนที่ปัจจุบันเป็นที่จอดรถบัสนักท่องเที่ยว จะมีการพัฒนาเป็นส่วนสุดท้าย ซึ่งเบื้องต้นจะพัฒนาเป็นพื้นที่อาคารค้าปลีก และโรงแรมดิ เอเชียทีค แบงค็อก ออโตกราฟ คอลเลคชัน จำนวน 208 ห้อง
ธนูทดกำลัง
ธนูทดกำลัง หรือเสียงอ่านในภาษาอังกฤษ คอมพาวน์ด โบว เป็นธนูสมัยใหม่ที่ใช้ระบบคานงัด โดยใช้สายเคเบิลและลูกรอก"(pulleys)" ในการออกแรงเค้นไปที่ปีกธนู
ปีกของคันธนูทดกำลังมีความแข็งมากกว่าปีกของ คันธนูแบบปีกโค้งกลับ หรือ คันธนูยาว ความแข็งของปีกคันธนูทดกำลังนี้จะทำให้มีพลังที่มีประสิทธิภาพมากกว่าคันธนูชนิดอื่นๆ โดยการใช้งานร่วมกับลูกรอก และ เพลาลูกเบี้ยว"(cams)" คันธนูทดกำลังมีสายธนูที่นำไปใช้กับรอก"(และ เพลาลูกเบี้ยว)" และรอกข้างหนึ่งหรือทั้งสองข้างจะมีสายเคเบิลหนึ่งหรือหลายเส้นเชื่อมต่อกับรอกที่อยู่ตรงด้านปีกธนูฝั่งตรงข้าม เมื่อนักธนูดึงสายธนูจะทำให้รอกทำงาน และเมื่อง้างสายจนสุดนักธนูจะไม่ต้องออกแรงต้านกลไกมากนัก แต่หากเมื่อยังอยู่ในขณะดึงสายธนูนักธนูจะต้องออกแรงดึงต้านกลไกเพื่อโน้มปีกธนูมากขึ้น พลังงานสะสมที่ปีกธนูจึงมีมากกว่าเมื่อเทียบกับธนูประเภทอื่น
จากรูปแบบการใช้งานของระบบคานงัดนี้ทำให้คันธนูทดกำลังมีความเป็นเอกลักษณ์ทางด้านแรงดึงปีกธนู ที่ซึ่งเพิ่มน้ำหนักแรงดึงขึ้นจนสุดแล้วเข้า "ภาวะผ่อนแรง" ด้วยน้ำหนักที่เบาขณะค้างสายไว้
ธนูทดกำลังไม่ค่อยมีผลกระทบจากอุณหภูมิและความชื้นมากนักและยังให้ความแม่นยำ ความเร็ว และระยะหวังผลที่ดีกว่า เมื่อเทียบกับธนูประเภทอื่น
จากงานวิจัยในช่วงก่อนศตวรรษที่ 20 ก่อนที่จะเริ่มมีการประดิษฐ์คันธนูทดกำลัง ธนูคอมโพสิท "(Composite bow)" ถูกเรียกว่า คอมพาวน์ด โบว ซึ่งปัจจุบันได้ถูกแทนที่แล้ว
โครงสร้างของธนูทดกำลัง.
ส่วนกึ่งกลางของธนูที่เป็นส่วนที่ยึดปีกธนูทั้งสองข้าง และเป็นที่ติดตั้งอุปกรณ์เสริมเช่น ศูนย์เล็ง และ ศูนย์ถ่วง เรียกว่า คันบังคับธนู"(Riser)" โดยคันธนูนี้ถูกออกแบบให้มีความแข็งแรงและมีน้ำหนักเบา ส่วนใหญ่มักทำจาก อะลูมิเนียม หรือ แม็กนีเซียมอัลลอย และส่วนใหญ่มักจะผลิตด้วยวัสดุสำหรับสร้างเครื่องบินเช่น 6061 อะลูมิเนียม อัลลอย
ปีกธนูสร้างจากวัสดุผสมที่มีความสามารถในการยืดหยุ่นและทนแรงอัดสูง ปีกธนูเป็นตัวสะสมพลังงานทั้งหมดของคันธนู - ไม่ได้มีการสะสมพลังงานที่ระบบรอกและสายธนู น้ำหนักในการง้างสายธนูโดยทั่วไปจะอยู่ระหว่าง 10 ถึง 100 ปอนด์ สร้างความเร็วให้ลูกธนูได้ 150 ถึง 370 ฟุตต่อวินาที"(46 ถึง 113 เมตร/วินาที)"
ในการติดตั้งทั่วไปส่วนใหญ่ ระบบรอกและเพลาจะถูกติดอยู่ตรงส่วนปลายปีกธนู รูปทรงของเพลาลูกเบี้ยวอาจแตกต่างกันตามรูปทรงของคันธนู โดยมีบางอย่างแตกต่างกันในแนวคิดการใช้งานระบบเพลาลูกเบี้ยวในการเก็บพลังงานสะสมไว้ทีปีกธนู และสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดตกอยู่ภายใต้ประเภทที่เรียกว่า bow eccentrics โดยมี 4ประเภทที่ใช้กันมากที่สุดคือ Single Cam, Hybrid Cam, Dual Cam และ Binary Cam อย่างไรก็ตาม นอกจากนี้ยังมีอีกแบบที่ไม่ค่อยมีการใช้งานมากนักคือ Quad Cam and Hinged "ภาวะผ่อนแรง" เป็นคำที่อธิบายถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเพลาม้วนจนสุด ดังภาพขยายตัวอย่างระบบรอก ขณะง้างสายจนสุด 'ด้านยาว' ของเพลาลูกเบี้ยวอยู่ฝั่งนักธนู เมื่อเปรียบเทียบกับรูปแรกระบบเพลาแสดง 'ด้านสั้น' เข้าหานักธนู "ภาวะผ่อนแรง" จึงเป็นเรื่องสำคัญที่นักธนูจะเลือกเปลี่ยนคานงัดจากคานสั้นเป็นคานยาว
เมื่อธนูถูกง้างออกน้ำหนักที่ใช้ในการง้างสายจะเพิ่มขึ้นถึงจุดสุดจากนั้นจะเข้าสู่ "ภาวะผ่อนแรง" อัตราส่วนร้อยละของน้ำหนักง้างสายสูงสุดก่อนจะหยุด(เรียกว่า "กำแพง") ป้องกันไม่ให้สามารถง้างสายต่อไปได้อีก ภาวะผ่อนแรงจะใช้น้ำหนักประมาณร้อยละ 65 ถึง 80 ของอัตราง้างสูงสุดสำหรับการออกแบบธนูทดกำลังก่อนหน้านี้ ถึงแม้ว่าจะเคยมีคันธนูรู่นเก่าสามารถให้ภาวะผ่อนแรงได้อัตราร้อยละ 50 และการออกแบบล่าสุดธนูบางคันสามารถทำให้ประสิทธิภาพของภาวะผ่อนแรงได้เกินกว่าอัตราร้อยละ 90
จากรูปทางด้านขวามือแสดงลักษณะแนวแกนจากปีกธนูถึงเพลาซึ่งติดอยู่ตรงด้านปลายปีกธนูโดยมีมุมหนึ่งของเพลายึดอยู่ตรงกึ่งกลาง ในขณะสายธนูกำลังถูกง้างเพลาเกิดการหมุนและเกิดแรงกระทำกดไปที่ปีกธนู
สายธนูของธนูทดกำลัง โดยปรกติจะสร้างจาก เส้นใยโพลีอีทิลีนที่มีแรงโมดุลัสยืดหยุ่นสูง และถูกออกแบบให้มีความต้านทานแรงดึงได้ดีและมีอัตราการย้วยเล็กน้อย
ลูกธนู.
ลูกธนูที่ใช้ของธนูทดกำลังเมื่อเทียบกับลูกธนูของธนูปีกโค้งกลับนั้นไม่ได้มีความแตกต่างกันมากนัก มักทำด้วยอะลูมิเนียมอัลลอย, เส้นใยคาร์บอน หรือสร้างจากวัสดุผสมของทั้งสองชนิด
ลูกธนูที่ทำด้วยไม้มักไม่นิยมใช้งานกับธนูทดกำลัง เนื่องจากแรงสะสมที่มากอาจกระแทกให้ก้านของลูกธนูหัก และอาจทำให้ชิ้นส่วนของก้านธนูที่แตกพุ่งไปโดนแขนของนักธนู
ผู้ผลิตแต่ละรายจะผลิตก้านธนูที่มีความแตกต่างกันทั้งทางด้าน น้ำหนัก spines และความยาวที่แตกต่างกัน ในรูปทรงเดียวกันของก้านธนูเพื่อให้เข้ากันตามรูปแบบของนักธนูแต่ละคน โดยอ้างอิงกับลักษณะทางกายภาพ
ซีคอนบางแค
ซีคอนบางแค (Seacon Bang Khae) เป็นศูนย์การค้า ขนาด 40 ไร่ ตั้งอยู่บนถนนเพชรเกษม แขวงบางหว้า เขตภาษีเจริญ เปิดการใช้งานขึ้นครั้งแรกในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2555 สามารถเดินทางด้วยรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ที่ สถานีภาษีเจริญ ซึ่งเชื่อมเข้าสู่ศูนย์การค้าพอดี ซีคอนบางแคในปัจจุบันบริหารงานโดย บริษัท ซีคอนบางแค จำกัด เป็นห้างสรรพสินค้าที่ปรับปรุงจากศูนย์การค้าฟิวเจอร์พาร์คบางแคเดิม โดยการตกแต่งเปลือกอาคาร (facade) เดิม ด้วยการใช้สีส้ม ซึ่งเป็นสีประจำสัญลักษณ์ของห้างสรรพสินค้า
พื้นที่ใช้สอยของโครงการ.
ศูนย์สรรพสินค้ามีพื้นที่กว่า 40 ไร่ บนพื้นที่ขนาด 300,000 ตารางเมตร โดยแบ่งเป็นพื้นที่เช่า 170,000 ตารางเมตร จากร้านค้ากว่า 300 ร้านค้า มีลานอเนกประสงค์หลัก (atrium) จำนวน 3 ลาน
มีร้าน Fashion และ Fashion Accessories พร้อมศูนย์รวม Health &amp; Beauty ที่รวบรวมสถาบันเสริมความงามและสุขภาพไว้กว่า 40 ร้าน มีร้านจำหน่ายโทรศัพท์ ไอทีและอีเล็กทรอนิกส์ กว่า 150 ร้านค้า มีโรงภาพยนตร์ระบบดิจิตอลและ 3D กว่า 10 โรง และร้านค้าอาหาร รวมถึงซูเปอร์มาร์เก็ต
ซีคอนบางแค ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
แมลงสโตนฟลาย
คิม ซ็อนบิน
คิม ซ็อนบิน (; ; 10 เมษายน ค.ศ. 1973 – ) เป็นผู้ฝึกสอนการยิงธนูระดับสูงชาวเกาหลีใต้ ผู้ทำการฝึกสอนแก่นักกีฬาทีมชาติไทยมาเป็นเวลายาวนาน ในประเภทธนูปีกโค้งกลับ และได้รับการยกย่องในฐานะผู้นำพานักยิงธนูทีมชาติไทยเข้ารับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันซีเกมส์ 2009
นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ให้การฝึกสอนแก่วิทยา ทำว่อง อย่างใกล้ชิดมาโดยตลอด ซึ่งวิทยาได้ให้การยอมรับว่าเป็นผู้ให้คำแนะนำที่เหมาะสมสำหรับตน กระทั่งได้รับเลือกเข้าสู่การแข่งขันกีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
คิม ซ็อนบิน เป็นผู้ฝึกสอนการยิงธนูชาวเกาหลีใต้ ผู้ให้การฝึกสอนแก่นักกีฬายิงธนูทีมชาติไทยหลายราย โดยเขาได้เข้าประจำอยู่ที่ประเทศไทยเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน ซึ่งนักยิงธนูแต่ละคนที่ได้รับการฝึกล้วนมีฝีมือที่พัฒนาขึ้นเป็นอย่างมาก เนื่องด้วย คิม ซ็อนบิน เป็นผู้ที่มีความจริงจัง และทำการฝึกซ้อมวันละ 3 เวลา นอกจากนี้ สงวน โฆษะวินทะ ซึ่งเป็นนายกสมาคมกีฬายิงธนูแห่งประเทศไทย ยังเคยให้โอกาสเจนจิรา เกิดประสพ เข้ารับการฝึกจาก คิม ซ็อนบิน โดยเชื่อว่าหากเธอได้รับการฝึกจากเขาย่อมมีโอกาสที่จะได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันซีเกมส์ 2009 ได้เช่นกัน ทั้งนี้ คิม ซ็อนบิน ได้รับค่าตัวที่ 50,000 เหรียญสหรัฐต่อเดือนจากสมาคมกีฬายิงธนูแห่งประเทศไทย รวมถึงเป็นผู้ฝึกสอนนักยิงธนูทีมชาติไทยในกีฬายิงธนูในเอเชียนเกมส์ 2010 ที่กว่างโจว
คิม ซ็อนบิน ยังเป็นผู้ฝึกสอนที่ได้รับการจับตามอง ในฐานะผู้คอยให้คำแนะนำแก่วิทยา ทำว่อง ในการแข่งขันกีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 แต่เนื่องด้วยเขายังไม่สามารถพูดภาษาอังกฤษหรือภาษาไทยได้ โดยส่วนใหญ่แล้วเขาจึงอาศัยท่าทางจากมือในการฝึกสอนแทน
อูซะ (เพลง)
อูซะ  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 28 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต ออกจำหน่ายวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2555
ซิงเกิ้ลนี้ถูกประกาศขึ้นบนบัญชี Google+ ของโปรดิวเซอร์ AKB48 อาคิโมโตะ ยาสึชิและเปิดตัวครั้งแรกที่งาน AKB48 29th Single Senbatsu Janken Tournament ซึ่งจัดขึ้นที่ Nippon Budokan เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2555 ที่ผ่านมา และได้ประกาศรายชื่อเพลงที่เหลือภายในวันเดียวกัน
รายชื่อเพลงเพิ่มเติมของซิงเกิ้ลนี้ใน Type A, K, และ B ถูกประกาศในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2555
เป็นซิงเกิ้ลที่ 2 ภายหลังจากที่มาเอดะ อัตสึโกะประกาศจบการศึกษาและเป็นซิงเกิ้ลแรกที่ไม่มีส่วนร่วมของมาเอดะ อัตสึโกะ
Music Video เพลงนี้ถูกกำกับโดยผู้กำกับคนเดียวกับกับ Music Video ของซิงเกิ้ลลำดับที่ 27 "Gingham Check" คือโจเซฟ คาห์น และใน DVD ของซิงเกิ้ลนี้ได้มีการกำกับ Music Video ใหม่ของเพลง Gingham Check โดยทาคาฮาชิ เอกิ
ฉบับเอสเอ็นเอชโฟร์ตีเอต.
วูฉะ  เป็นซิงเกิ้ลลำดับที่ 5 ของ SNH48 ออกจำหน่ายวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2557
อูซะ  เป็นซิงเกิ้ลลำดับที่ 19 ของ JKT48 ออกจำหน่ายวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
อาเกโตะ นากามูระ
พลโท อาเกโตะ นากามูระ (, 11 เมษายน ค.ศ. 1889 – 12 กันยายน ค.ศ. 1966) เป็นนายทหารชาวญี่ปุ่นผู้ซึ่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นประจำประเทศไทย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1889 ที่ชนบทในแถบเมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ จักรวรรดิญี่ปุ่น สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบกแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ได้ยศเป็นนายร้อยตรีเมื่อปี ค.ศ. 1910 ต่อมาในปี ค.ศ. 1922 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเสนาธิการทหารบกแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น และได้เดินทางไปศึกษาต่อที่สาธารณรัฐไวมาร์ (เยอรมนี)
เมื่อเดินทางกลับญี่ปุ่นแล้ว ได้เข้าเป็นอาจารย์ประจำโรงเรียนเสนาธิการทหารบกแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ต่อมาได้เป็นผู้บังคับกรมทหารราบที่ 24 ในแมนจูเรีย และเข้าประจำกระทรวงกลาโหมในตำแหน่งอธิบดีกรมกิจการทหาร และกรมยุทธการทหารตามลำดับ ในปลายปี ค.ศ. 1940 ได้ขึ้นเป็นผู้บัญชาการกองพลที่ 5 บุกเข้าทางตอนเหนือของฝรั่งเศสอินโดจีน
ในปี ค.ศ. 1941 ได้เป็นผู้บัญชาการกองพลประจำนาโงยะ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขา และในปีเดียวกันได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกรมสารวัตรทหาร อันเป็นตำแหน่งสุดท้ายก่อนเข้ามาเป็นผู้บัญชาการกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นประจำประเทศไทยในเดือนมกราคม ค.ศ.1943
ชีวิตราชการทหารในไทย.
ญี่ปุ่นได้เข้ามาตั้งฐานทัพในประเทศไทยตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 ทั้งนี้นายพลนากามูระได้รับแต่งตั้งและมาปฏิบัติหน้าที่ในประเทศไทยตั้งแต่วันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1943 ในตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นประจำประเทศไทย ซึ่งนอกเหนือไปจากนั้น เขามีภารกิจที่จะต้องทำให้คนไทยไม่ต่อต้านญี่ปุ่น ซึ่งในขณะนั้น ถือว่าความสัมพันธ์ไม่ค่อยจะราบรื่นดีนัก จากการถูกประชาชนในพื้นที่ต่อต้าน
ความขัดแย้งที่บ้านโป่ง.
จากเหตุการณ์ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มชาวบ้านและทหารญี่ปุ่นที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี จนมีผู้เสียชีวิตทั้งสองฝ่ายเมื่อ พ.ศ. 2485 นั้น ได้บานปลายกลายเป็นปมขัดแย้งนานนับปี จากเหตุการณ์นี้ส่งผลให้ความสัมพันธ์ไทย-ญี่ปุ่นเลวร้ายลง ในเรื่องนี้ทางเอกอัครราชทูตไทยประจำจักรวรรดิญี่ปุ่น ดิเรก ชัยนาม ซึ่งขณะนั้นกลับมาราชการที่กรุงเทพ ได้เข้าพูดคุยกับนายพลนากามูระ ว่าความขัดแย้งระหว่างทหารญี่ปุ่นและคนไทยนั้น เกิดจากการที่ทหารญี่ปุ่นชอบตบหน้าและตบหัวคนไทย ซึ่งในไทยถือว่าเป็นการดูถูกดูแคลนอย่างถึงที่สุดที่มิอาจให้อภัย แม้ว่าในกองทัพญี่ปุ่นจะถือเป็นเรื่องปกติก็ตาม ซึ่งหากยุติปัญหานี้ไม่ได้ความสัมพันธ์จะยิ่งแย่ลงไปอีก อีกประการคือเกิดจากการที่ทหารญี่ปุ่นชอบเปลือยผ้าบ้าง, แก้ผ้าอาบน้ำในที่สาธารณะ หรือยืนปัสสาวะริมข้างทาง ซึ่งคนไทยไม่มีวัฒนธรรมเช่นนั้น เมื่อนายพลนากามูระได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกละอายใจมาก จึงมีคำสั่งเด็ดขาดเรื่องห้ามตบหน้าและศีรษะลงไปในนายทหารทุกเหล่าชั้น รวมทั้งการทำคู่มือนับหลายหมื่นเล่มเรื่องวัฒนธรรมไทยแจกจ่ายให้แก่ทหารญี่ปุ่นทุกนายในไทยและที่กำลังจะเข้ามาประจำการใช้เป็นคู่มือในการปฏิบัติตน
จากเหตุการณ์ขัดแย้งที่บ้านโป่ง ได้ถูกรายงานไปยังศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นแห่งเอเชียบูรพาที่สิงคโปร์ ทางศูนย์บัญชาการได้เรียกร้องให้ทางการไทยจับกุมหัวหน้ากลุ่มประหารชีวิต และจ่ายค่าชดใช้ให้ทหารญี่ปุ่นที่เสียชีวิตรายละ 80,000 บาท (ประมาณ 80,000 เยนในสมัยนั้น) แต่ตัวแทนจากรัฐบาลไทยได้เข้าพูดคุยกับนายพลนากามูระถึงปัญหาดังกล่าว ว่าหัวหน้าผู้ก่อการเป็นภิกษุสงฆ์ไม่สามารถประหารชีวิตได้ ทำให้นายพลนะกะมุระต้องเสนอไปที่ศูนย์บัญชาการใหญ่ โดยมีทางออกคือ ขอไม่ประหารชีวิตชาวบ้านกลุ่มดังกล่าว แต่ไทยจะดำเนินการจับกุมและลงโทษตามสมควร และไทยจะจ่ายค่าชดใช้ให้ทหารญี่ปุ่นที่เสียชีวิต ซึ่งภายหลังทางกองทัพญี่ปุ่นประจำประเทศไทยก็จะบริจาคเงินส่วนหนึ่งไปยังครอบครัวของชาวบ้านที่เสียชีวิตด้วยเช่นกัน ทางศูนย์บัญชาการใหญ่ได้ตอบรับคำขอดังกล่าว เห็นควรให้การต่างๆเป็นไปตามดำริของผู้บัญชาการกองทัพฯประจำประเทศไทย
ภายหลังสงคราม.
หลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1945 โดยจักรวรรดิญี่ปุ่นเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ นายพลนากามูระได้ถูกจับกุมโดยขบวนการเสรีไทย หลังจากนั้นเขาก็ถูกแจ้งข้อหาอาชญากรสงคราม และจะต้องถูกส่งไปดำเนินคดีที่โตเกียว แต่ระหว่างนั้น เขาต้องถูกขังอยู่ที่เรือนจำกลางบางขวางระยะเวลาหนึ่ง ก่อนที่ต่อมาจะถูกส่งตัวไปดำเนินคดีที่โตเกียวโดยเครื่องบิน เขาเป็นหนึ่งในนายพลระดับสูงไม่กี่คนที่รอดจากโทษประหาร และภายหลังก็ใช้ชีวิตตามปกติและเขียนหนังสือเกี่ยวกับประเทศไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ส่วนเกี่ยวข้อง.
ในระหว่างที่ประจำการในประเทศไทยพลโทนากามูระได้บริจาคเงินบูรณะองค์ พระปฐมเจดีย์ เป็นจำนวนทั้งสิ้น 10 บาทซึ่งถือว่ามีค่ามากในสมัยนั้น
แอนโทไซยานิน
แอนโทไซยานิน  เป็นรงควัตถุที่พบในพืชทั้งในดอกและในผลของพืช ให้สีแดง น้ำเงิน หรือม่วง เป็นสารที่ละลายในน้ำได้ดี มีฤทธิ์เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ (antioxidant) ยับยั้งการเกิดออกซิเดชันของลิโปโปรตีน และการตกตะกอนของเกล็ดเลือด ทำให้แอนโทไซยานินมีบทบาทในการป้องกันการเกิดโรคเรื้อรังต่าง ๆ เช่น โรคระบบหัวใจหลอดเลือด มะเร็ง เบาหวาน
โครงสร้างของแอนโทไซยานิน ประกอบด้วยสารประกอบ 2 หรือ 3 ชนิด ได้แก่
เทศบาลตำบลขุนทะเล
เทศบาลตำบลขุนทะเล อาจหมายถึง
พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล
โคมลอย
โคมลอยเป็นชื่อเครื่องตามไฟชนิดหนึ่งที่จุดไฟแล้วปล่อยให้ลอยไปในอากาศ เป็นบอลลูนลมร้อนขนาดเล็กอย่างหนึ่ง มักทำจากไม้ไผ่ตั้งเป็นโครงติดกระดาษสาทาน้ำมัน ข้างในใส่เทียนหรือเชื้อเพลิงแล้วจุด ความร้อนจะก่ออากาศภายในโคม โคมจึงเบาขึ้นจนค่อย ๆ ลอยไปในอากาศ เพราะฉะนั้น โคมลอยจึงลอยได้เท่าที่เพลิงยังไม่มอด เมื่อมอดแล้วก็ตกลงสู่พื้นโลกดังเดิม
ในทวีปเอเชียและที่อื่นทั่วโลก มีการทำโคมลอยเป็นประเพณีมาหลายศตวรรษแล้ว เพื่อปล่อยสำหรับเล่นหรือเป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลซึ่งมีมายาวนาน ชื่อ "โคมลอย" เป็นคำแปลของชื่อภาษาจีน เทียนเติง (天燈, 天灯) โคมลอยนั้น บางทีก็เรียก ไฟลอยหรือเทียนลอย แต่คำอย่างหลังนี้มักใช้หมายถึง ระเบิดที่ใช้กันในสงครามโลกครั้งที่สองมากกว่า
โจเซฟ นีดแฮม นักจีนศึกษาและนักประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์ ว่า ชาวจีนทดลองบอลลูนลมร้อนขนาดเล็กเพื่อส่งสัญญาณมาตั้งแต่ 3 ศตวรรษก่อนคริสตกาล ระหว่างยุครณรัฐ ทว่า ตามประเพณี การประดิษฐ์นั้นยกให้เป็นของปราชญ์และนักยุทธศาสตร์ทางทหาร จูเก่อเลี่ยง (234–181 ปีก่อนคริสตกาล) ฉายา ข่งหมิง กล่าวกันว่าเขาใช้สารซึ่งเขียนในโคมลอยเพื่อขอความช่วยเหลือครั้งเขาถูกทหารข้าศึกล้อม ด้วยเหตุนี้ โคมลอยจึงยังรู้จักในประเทศจีนว่า โคมข่งหมิง (孔明燈, 孔明灯)
โคมลอยเป็นคำอธิบายการพบเห็นยูเอฟโอที่เป็นไปได้อย่างหนึ่งตลอดมาจนถึงปัจจุบัน
จีนแผ่นดินใหญ่.
ในจีนโบราณ โคมลอยใช้ในทางยุทธศาสตร์ในสงคราม ทว่า ช่วงหลัง มีการใช้นอกเหนือจากทางทหารเมื่อได้รับความนิยมในหมู่เด็กในเทศกาล ต่อมา โคมลอยเหล่านี้รวมอยู่ในเทศกาลอย่างเทศกาลไหว้พระจันทร์และเทศกาลโคม
ย่านผิงซี (Pingxi District) ในนครนิวไทเปของไต้หวันจัดเทศกาลโคมประจำปีซึ่งมีการปล่อยโคมลอยสู่ท้องฟ้าราตรีพร้อมกับมีคำอธิษฐานเขียนไว้บนโคม
ชาวล้านนาทางภาคเหนือของประเทศไทยใช้โคมลอยตลอดปี เพื่อการเฉลิมฉลองและโอกาสพิเศษอื่น เทศกาลสำคัญมากหนึ่งซึ่งใช้โคมลอย คือ เทศกาลยี่เป็ง ซึ่งจัดในวันเพ็ญ เดือน 2 ของปฏิทินล้านนา (ตรงกับลอยกระทง ในวันเพ็ญ เดือน 12 ของปฏิทินจันทรคติไทย) การเฉลิมฉลองยี่เป็งที่ซับซ้อนที่สุดเห็นได้ในจังหวัดเชียงใหม่ เมืองหลวงโบราณของอดีตราชอาณาจักรล้านนา เทศกาลนี้มุ่งหมายให้เป็นเวลาทำบุญ ในสมัยปัจจุบัน ชาวไทยทุกภาคนิยมลอยโคมเมื่อโคมลอยถูกรวมอยู่ในเทศกาลในส่วนที่เหลือของประเทศ
นอกเหนือจากนี้ คนยังประดับบ้าน สวนและวัดด้วยโคมกระดาษรูปทรงประณีต (เรียก โคมไฟ) หลายแบบ มองว่าการปล่อยโคมลอยทำให้โชคดี และชาวไทยจำนวนมากเชื่อว่าเป็นสัญลักษณ์ของปัญหาและความกังวลลอยไป
บราซิลและโปรตุเกส.
โคมลอยเป็นลักษณะตามประเพณีหนึ่งของเทศกาลเดือนมิถุนายน (Festas Juninas) เมื่อปลายเดือนมิถุนายน อ้างว่า ผู้อยู่ในนิคมนำจารีตประเพณีดังกล่าวจากโปรตุเกสไปบราซิลในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และยังคงเหนียวแน่นในประเทศโปรตุเกส โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโปร์ตู ประเพณีวันหยุดเดือนมิถุนายนยังรวมประทัดและดอกไม้ไฟ ซึ่งเป็นสิ่งประดิษฐ์ของจีนเช่นกัน ฉะนั้นจึงคาดคะเนว่า นักสำรวจชาวโปรตุเกสอาจนำส่วนเหล่านี้มาจากจีนราว ค.ศ. 1500 มีการดัดแปลงการออกแบบปละจารีตประเพณีของโคมลอยบราซิลให้เข้ากับเทศกาลของตน
โคมลอยบราซิลปกติทำโดยเด็กและวัยรุ่นกลุ่มเล็ก แต่ผู้ใหญ่ร่วมด้วยบางครั้ง โดยเฉพาะบอลลูนขนาดใหญ่และประณีตมาก การปล่อยโคมขนาดใหญ่ ซึ่งอาจมีเส้นผ่านศูนย์กลางได้ถึงสองเมตร ปกติจะต้องอาศัยการร่วมมือของหลายคนช่วยจับบอลลูนให้ตึงเต็มที่ก่อนพอง
โคมลอยอาจตกสู่พื้นขณะไฟยังลุกอยู่ ทำให้เป็นอัคคีภัย ในการออกแบบตรงแบบ ตราบเท่าที่โคมตั้งตรงอยู่ กระดาษจะไม่ร้อนจนติดไฟ แต่หากโคมเอียง (อาจเกิดจากลมหรือการชนวัตถุบางอย่าง) โคมอาจติดไฟขณะอยู่ในอากาศ ปกติกระดาษจะไหม้หมดในไม่กี่นาที แต่ต้นเพลิงยังจุดอยู่จนตกถึงพื้น
หลังบอลลูนตก โครงลวดบางที่เหลือจะสลายไปช้ามาก เหลือเป็นภัยต่อสัตว์ที่อาจไปกลืนมัน ใน ค.ศ. 2009 บริษัทอังกฤษ สกายออบส์ไชนีสแลนเทินส์ พัฒนาโคมซึ่งมีเชือกกันไฟสลายได้ทางชีวภาพแทนลวดโลหะ ผู้ผลิตสัญชาติยุโรปอื่นอีกมากรับการออกแบบคล้ายกันนี้ ใน ค.ศ. 2012 บริษัทเดียวกันออกการออกแบบที่ได้สิทธิบัตรโดยมีฐานกันไฟหลังมีรายงานโคมทำให้เกิดไฟ
ยังอ้างว่าโคมไฟเป็นอันตรายต่ออากาศยาน เที่ยวบินบางกอกแอร์เวย์หนึ่งถูกยกเลิกหลังพบโคมกระดาษอยู่ในเครื่องยนต์ที่ท่าอากาศยานเชียงใหม่
วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 เกิดเพลิงใหญ่สุดที่เคยมีมาในเวสต์มิดแลนส์ ประเทศอังกฤษ ซึ่งเกี่ยวข้องกับวัสดุรีไซเคิล 100,000 ตันและก่อความเสียหายมูลค่าที่ประเมิน 6 ล้านปอนด์ เริ่มจากโคมลอยซึ่งตกที่โรงรีไซเคิลพลาสติกในสเมธวิก (Smethwick) กล้องโทรทัศน์วงจรปิดสามารถจับภาพโคมเริ่มต้นไฟได้ ในการสนองต่อเหตุดังกล่าว พาวนด์แลนด์ตัดสินใจหยุดขายโคมลอยและเรียกคืนสต็อกทั้งหมดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2013
รัฐบาลสหราชอาณาจักรตัดสินใจไม่ห้ามโคมลอย แต่ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 สถาบันมาตรฐานการค้า ตามการอภิปรายระหว่างรัฐบาลและอุตสาหกรรม ออกกฎระเบียบอุตสาหกรรมเพื่อให้แนวทางแก่ผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้จัดจำหน่ายและผู้ค้าปลีกโคมลอย ซึ่งต้องให้การผลิต และคำเตือนและคำชี้แจง
แม้มีใช้มาหลายศตวรรษ แต่บางคนมีความกังวลเพิ่มขึ้นเกี่ยวกับอันตรายที่เกิดขึ้นได้ทำให้พืชผลหรือเพลิงไหม้อาคาร และอาจทำอันตรายต่อสัตว์ที่อาจกินเศษที่เหลือ แม้มิได้แพร่หลายทั่วไป แต่บางที่ห้ามโคมลอยด้วยเหตุผลเหล่านี้
นครซานย่า ประเทศจีน ห้ามโคมลอยเนื่องจากภัยต่ออากาศยานและการนำทางน่านฟ้า
การปล่อยโคมลอยมิชอบด้วยกฎหมายในส่วนใหญ่ของประเทศเยอรมนี แม้การใช้ไม่ผิดกฎหมาย เช่นในแฮร์ฟอร์ด จำเป็นต้องขอคำอนุญาตล่วงหน้าจากเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น ในประเทศออสเตรีย การผลิต ขาย นำเข้าหรือจัดจำหน่ายไม่ชอบด้วยกฎหมาย ในประเทศอาร์เจนตินา ชิลีและโคลอมเบีย การปล่อยโคมไม่ชอบด้วยกฎหมาย เช่นเดียวกับในประเทศสเปนและเวียดนาม ในประเทศบราซิล การปล่อยโคมเป็นอาชญากรรมต่อสิ่งแวดล้อม มีโทษจำคุกสูงสุด 3 ปีตั้งแต่ ค.ศ. 1998
การค้าปลีกโคมลอย (แต่ไม่รวมการครอบครองและใช้) ซึ่ง "อาศัยไฟเปิดเพื่อให้ความร้อนอากาศในโคม" ถูกห้ามในประเทศออสเตรเลียเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011
โคมลอยยังถูกห้ามในเทศมณฑลคิตทิทัส (Kittitas) รัฐวอชิงตัน เนื่องจากความกังวลต่อไฟเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2013
ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. โคมลอย หรือเรียก บอลลูนไฟหรือร่มไฟ ถูกห้ามตั้งแต่ ค.ศ. 1892
ในบริเตนใหญ่ การใช้โคมลอยไม่ผิดกฎหมาย แต่ในประกาศที่กำหนดโดยการบินพลเรือนซึ่งระบุใน CAP 736 และเป็นอันตรายต่ออากาศยานมีโทษจำคุกสูงสุด 2 ปีและโทษปรับ 5,000 ปอนด์
การรบที่เซะกิงะฮะระ
เปตรู ราคู
เปตรู ราคู (; 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 – ) เป็นนักฟุตบอลชาวมอลโดวา ผู้ซึ่งเล่นให้แก่ทีมชาติมอลโดวาในฐานะกองหลัง
ราคูได้รับการคัดเลือกใน ค.ศ. 2007 โดยสโมสรไอเอฟเคนอร์เชอปิงจากสโมสรฟุตบอลซิมบรูคริสซีโน ในช่วงฤดูกาล 2008 เขาได้รับการยืมตัวไปยังสโมสรมีปาของฟินแลนด์ ซึ่งเดิมเขาได้รับเลือกในฐานะกองหน้า ซึ่งราคูยังเล่นเป็นกองกลาง และตั้งแต่ฤดูกาล 2009 ในฐานะกองหลัง ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ราคูได้ย้ายไปยังสโมสรฟุตบอลไฮจอร์ริงค์ของเดนมาร์ก และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 เขาก็ได้รับการเปิดตัวจากทางสโมสร
ผลงานระดับนานาชาติ.
ใน ค.ศ. 2010 ราคูได้รับการเรียกตัวมาร่วมทีมฟุตบอลทีมชาติมอลโดวา โดยมีการเปิดตัวเขาในนัดกระชับมิตรโดยพบกับทีมชาติจอร์เจียในวันที่ 11 สิงหาคม
ใน ค.ศ. 2008 เปตรู ราคู ได้แต่งงานกับเจนจิรา เกิดประสพ ซึ่งเป็นทั้งอดีตมิสไทยแลนด์เวิลด์และนักยิงธนูทีมชาติไทย โดยเขาได้เปิดเผยถึงการแต่งงานดังกล่าวผ่านทางหนังสือพิมพ์เดอะซัน ซึ่งเป็นสื่อที่มีชื่อเสียงของประเทศอังกฤษ และได้รับความสนใจในระดับนานาชาติ
ในเดือนมกราคม 2015 Petru และ Mix ประกาศว่าพวกเขาตัดสินใจแยกทางกันและยื่นฟ้องหย่าและเมื่อสิ้นสุดปีการหย่าก็เสร็จ พวกเขาไม่มีลูกด้วยกัน
พระแม่มารีกับดอกคาร์เนชั่น
กบฏอาบูชีรี
กบฏอาบูชีรีเป็นชื่อเรียกการจลาจลที่เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2431 - 2432 โดยชาวอาหรับและชาวสวาฮีลีในพื้นที่ชายฝั่งเยอรมันแอฟริกาตะวันออกซึ่งคัดค้านการมอบดินแดนนี้ให้แก่จักรวรรดิเยอรมันโดยสุลต่านแห่งแซนซิบาร์ในปี พ.ศ. 2431 การจลาจลถูกปราบปรามโดยที่สุดโดยการปิดล้อมชายฝั่งของแองโกล-เยอรมัน
พ.ศ. 2427 คณะสำรวจแห่งสมาคมการตั้งอาณานิคมแห่งเยอรมัน (Society for German Colonization) นำโดยคาร์ล เพเทอร์ซ (Karl Peters) เดินทางมาถึงแซนซิบาร์และตั้งผู้นำท้องถิ่นบนแผ่นดินใหญ่ฝั่งตรงข้ามซึ่งลงนาม "สัญญาคุ้มครอง (protection contracts)" พื้นที่ใหญ่โตเป็นขององค์กร เมื่อรากฐานมั่นคงเพเทอร์ซได้ตั้งบริษัทเยอรมันแอฟริกาตะวันออกขึ้นเพื่อเข้าถือสิทธิ์ดินแดนที่เพิ่มมากขึ้นในแทนกันยีกาไปถึงภูเขายูรูการู (Uluguru) และภูเขายูซัมบารา (Usambara) มีการประชุมกับฝ่ายต่อต้าน สุลต่านบาร์กาช บิน เซด แห่งแซนซิบาร์ ผู้ยอมโอนอ่อนผ่อนตามโดยไม่เต็มใจ ภายหลังเพเทอร์ซได้รับการสนับสนุนอย่างเป็นทางการจากกระทรวงการต่างประเทศในเบอร์ลินและกองเรือของกองทัพเรือเยอรมนีภายใต้การนำของพลเรือตรีเอดดูอาร์ด คาโนร์ร (Eduard Knorr) ปรากฏนอกชายฝั่งของแซนซิบาร์ ท้ายที่สุดในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2431 สุลต่านคาริฟฟาห์ บิน เซด แห่งแซนซิบาร์ (Khalifah bin Said) ได้ลงนามในสนธิสัญญายกการบริหารปกครองแผ่นดินใหญ่แทนกันยีกาให้กับบริษัทเยอรมันแอฟริกาตะวันออก
จากเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2431 สมาคมที่พยายามจะยึดครองเมืองชายฝั่งของแทนกันยีกาต้องเผชิญการต่อต้านอย่างรุนแรงจากชนชั้นปกครองชาวอาหรับที่วิตกกังวลเกี่ยวกับการค้าทาสและงาช้าง และชนพื้นเมือง ความพยายามอันโอหังของเอมิล ฟอน เซเลว์ซคี (Emil von Zelewski) เจ้าหน้าที่ปกครองชาวเยอรมันในแพนกานี (Pangani) ที่ชักธงบริษัทขึ้นเหนือเมืองได้จุดการจลาจลขึ้น
การจลาจล.
การจลาจลนำโดยชาวไร่ อาบูชีรี อิบน์ ซิลิม อัลฮัร์ษิ (Abushiri ibn Salim al-Harthi) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากชาวอาหรับในพื้นที่และเผ่าสวาฮีลีพื้นเมือง พ่อของอาบูชีรีเป็นอาหรับแม่เป็นชาวโอโรโม การก่อจลาจลกระจายเร็วตามชายฝั่งจากเมืองแทนกา (Tanga) ในตอนเหนือถึงเมืองลินดี (Lindi) และ มิคินดานี (Mikindani) ในตอนใต้ ผู้แทนของบริษัทเยอรมันแอฟริกาตะวันออกถูกขับไล่หรือฆ่าตาย ยกเว้นองค์กรในเมืองบากาโมโย (Bagamoyo) และดาร์อีสซาลาม (Dar es Salaam)