pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในพื้นที่ดังกล่าวมีการเจาะน้ำบาดาล พบโพรงระดับน้ำตื้นมากมาย แต่เป็นโพรงที่ไม่มีน้ำบาดาลหรือมีเฉพาะฤดูฝน นอกจากนั้น บางแห่งในโพรงยังมีชั้นดินเหนียวและทรายแป้งเข้าไปสะสมอยู่ทำ ให้น้ำบาดาลที่อยู่ในถ้ำหรือโพรงเดียวกันเป็นตะกอนขุ่น เช่น ที่จังหวัดพังงา และสตูล หินปูนยุคลำปางมีลักษณะคล้ายกับหินปูนทุ่งสง กล่าวคือ ไม่ค่อยเกิดโพรงขนาดใหญ่ และเกิดสลับกับหินดินดานและหินทราย หินปูนที่อยู่ในหินหน่วยผาก้าน (Pha Khan formation) จะเป็นชั้นหินอุ้มน้ำที่ดีได้ เพราะมีโพรงมากกว่าหินหน่วยอื่น ๆ เช่น บริเวณถ้ำผาไท เส้นทางลำ ปาง-งาว เป็นต้น
หน่วยหินชั้นกึ่งหินแปร.
หน่วยหินชั้นกึ่งหินแปร (Metasediment unit) ประกอบด้วยกลุ่มหินชั้นกึ่งหินแปรอายุคาร์บอนิเฟอรัส-เพอร์เมียน หรือหินในชุดแก่งกระจาน (Kaeng Krachan group) ซึ่งมีหินทรายควอร์ต หินทรายเฟลสปาร์ หินดินดานกึ่งหินฟิลไลต์และกึ่งหินชนวน และหินเกรย์แวก น้ำบาดาลจะอยู่ในรอยแตก รอยเลื่อน และรอยต่อระหว่างชั้นหิน ปริมาณน้ำบาดาลจากบ่อ โดยเฉลี่ยจะอยู่ในเกณฑ์ 2-10 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมง และในหลายพื้นที่ไม่มีน้ำบาดาลกักเก็บอยู่เลย ชั้นหินกลุ่มนี้อยู่กระจายทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณพื้นที่ด้านตะวันตก ตั้งแต่ภาคเหนือไปถึงภาคใต้และจัดอยู่ในกลุ่มชั้นหินที่มีศักยภาพน้ำบาดาลต่ำ
หน่วยหินแปร.
หน่วยหินแปร (Metamorphic unit) ประกอบด้วยกลุ่มหินแปร ตั้งแต่อภิมหาบรมยุคพรีแคมเบรียน ยุคแคมเบรียน และ ยุคออร์โดวิเชียน หินแปรส่วนใหญ่ประกอบด้วย หินชนวน ฟิลไลต์ ควอร์ตไซต์ ชีสต์ และไนส์ ลักษณะของหินส่วนใหญ่จะมีการโค้งงอ มีรอยแตกเกิดขึ้นมากมาย แต่รอยแตกต่าง ๆ มักจะไม่ค่อยต่อเนื่องเป็นแนวยาว เป็นสาเหตุให้การกักเก็บน้ำบาดาลไม่ดีเท่าที่ควร ทำให้ในหลาย ๆ พื้นที่ไม่พบแหล่งน้ำบาดาล แต่ก็มีบางพื้นที่บ่อให้น้ำในเกณฑ์ 5-10 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมง บางแห่งให้น้ำถึง 50 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมง
หน่วยหินภูเขาไฟ.
หน่วยหินภูเขาไฟ (Volcanic unit) ประกอบด้วยหินภูเขาไฟประเภท แอนดีไซต์ ไรโอไลต์ เถ้าภูเขาไฟ กรวดเหลี่ยมภูเขาไฟ และบะซอลต์ น้ำบาดาลจะพบเฉพาะในหินที่มีรอยแตก รอยแยก ที่มีขนาดใหญ่และต่อเนื่องเป็นแนวยาวเท่านั้น ในบริเวณที่ไม่มีรอยแตกจะไม่พบน้ำบาดาลเลย โดยเฉลี่ยบ่อน้ำบาดาลจะได้น้ำในเกณฑ์ 2-10 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมง
ยกเว้นในบางแห่งอาจได้ถึง 30-50 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมง
หน่วยหินแกรนิต.
หน่วยหินแกรนิต (Granitic unit) ประกอบด้วย หินแกรนิต แกรโนไดออไรต์ ไดออไรต์ และแกรนิตไนส์ น้ำบาดาลจะอยู่ในชั้นหินผุและรอยแตกรอยแยก ส่วนใหญ่จะมีปริมาณน้ำน้อย เพราะรอยแตกไม่ค่อยต่อเนื่อง บ่อส่วนใหญ่ให้น้ำในเกณฑ์เฉลี่ย 1-5 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมง ยกเว้นบางแห่งอาจได้ถึง 10 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมง กลุ่มหินชุดนี้พบกระจายอยู่ทั่วประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางด้านตะวันตกของประเทศ ตั้งแต่ภาคเหนือจนถึงใต้ และภาคตะวันออกหน่วยหินแปร หน่วยหินภูเขาไฟ และหน่วยหินแกรนิต จัดอยู่ในกลุ่มชั้นหินที่มีศักยภาพน้ำบาดาลต่ำ แผนที่อุทกธรณีวิทยาของประเทศไทย
ภาษาสงขลา
ภาษาไทยถิ่นใต้สำเนียงสงขลา
ภาษาไทยโคราช
ภาษาเจ๊ะเห
ภาษาสะกอม
ภาษาพิเทน
อังกฤษอเมริกัน
อังกฤษอิงแลนด์
เกริกพล มัสยวานิช
อังกฤษบริเตน
เฟรดดี vs. เจสัน vs. แอช
เฟรดดี vs. เจสัน vs. แอช  เป็นหนังสือการ์ตูนจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ไวลด์สตอร์ม ไดนาไมท์ ร่วมกับดีซีคอมิกส์ โดยนำเอาตัวละครจากภาพยนตร์สยองขวัญเรื่องต่างๆมาสู้กัน ได้แก่ เฟรดดี ครูเกอร์ (Freddy Krueger) ดาวร้ายจากภาพยนตร์เรื่องนิ้วเขมือบ (A Nightmare on Elm Street) กับเจสัน วอร์ฮีส์ (Jason Voorhees) ดาวร้ายจากภาพยนตร์เรื่องศุกร์ 13 ฝันหวาน (Friday the 13th) และแอช วิลเลียมส์ (Ash Williams) ตัวละครเอกจากภาพยนตร์เรื่องผีอมตะ (Evil Dead)
หนังสือการ์ตูนชุดนี้แบ่งออกเป็น 6 ฉบับ ซึ่งวางจำหน่ายในช่วงเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ถึงเดือน มีนาคม ค.ศ. 2008 ที่สหรัฐ
โครงเรื่องเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายหลังจากภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่องเฟรดดี vs เจสัน (Freddy vs. Jason) อีกทีหนึ่ง
วีจีลีโอแห่งเตรนโต
นักบุญวีจีลีโอแห่งเตรนโต  หรือวีจีลิอุสแห่งเทรนต์  เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์และบิชอปองค์แรกของรัฐมุขนายกเทรนต์ และเป็นคนละคนกับสมเด็จพระสันตะปาปาวิจิเลียส ตามที่เล่าขานกันมาวิจิเลียส พลเมืองชั้นสูงของจักรวรรดิโรมันและเป็นบุตรของแม็กเซนเทีย หรือ ชายที่บางครั้งก็เรียกกันว่าธีโอโดเซียส
พี่น้องชาย “คลอเดียน” และ “มาโกเรียน” ต่างก็ได้รับการประกาศเป็นนักบุญเช่นกัน วีจีลีโอได้รับการศึกษาที่เอเธนส์และดูเหมือนจะรู้จักกับจอห์น คริสซอสตอมด้วย จากนั้นวีจีลีโอก็เดินทางไปยังกรุงโรมและต่อไปยังเตรนโตในปี ค.ศ. 380 และไปตั้งถิ่นฐานที่นั่นจนได้รับแต่งตั้งให้เป็นบิชอปองค์แรกของเมือง วีจีลีโออาจจะรับศีลบวชไม่ก็จากนักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน หรือก็จาก วาเลเรียนแห่งอควิเลีย ในฐานะบิชอปวีจีลีโอก็พยายามชักจูงให้ผู้ถือลัทธิเอเรียสและลัทธิเพกันให้หันมานับถือคริสต์ศาสนาแบบอนุรักษนิยม และกล่าวกันว่าได้ทำการสร้างคริสต์ศาสนสถานถึงสามสิบแห่งในมุขมณฑล ในจดหมายที่กล่าวกันว่าเขียนโดยนักบุญแอมโบรสกล่าวถึงบิชอปแห่งมิลานที่หว่านล้อมให้วีจีลีโอต่อต้านการแต่งงานระหว่างผู้ถือคริสต์ศาสนาและเพกัน ("Ep. 29 in P.L., XVI, 982"). วีจีลีโอทำการเทศนาในเบรสชาและเวโรนาที่ต่างก็อยู่นอกมุขมณฑล
เพื่อนนักบวชระหว่างการเดินทางเทศนาก็ได้แก่นักบุญซิซินเนียส, นักบุญมาร์ทีเรียส และนักบุญอะเล็กซานเดอร์ที่นักบุญแอมโบรสส่งไปช่วยวีจีลีโอ กล่าวกันว่านักบุญทั้งสามองค์มาจากคัปปาโดเกีย (Cappadocia) ในประเทศตุรกีปัจจุบัน กล่าวกันว่าวีจีลีโอเขียน “"De Martyrio SS. Sisinnii, Martyrii et Alexandri"”
นักบุญซิซินเนียส, นักบุญมาร์ทีเรียส และ นักบุญอะเล็กซานเดอร์ถูกสังหารที่ซันเซโนเมื่อพยายามชักจูงให้ประชากรในท้องถิ่นเปลี่ยนมานับถือคริสต์ศาสนา วีจีลีโอยกโทษให้ฆาตกรและส่งร่างของนักบุญทั้งสามองค์ไปให้จอห์น คริสซอสตอมที่คอนสแตนติโนเปิลและแก่ซิมพลิเชียนผู้สืบต่อจากนักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน ต่อมามอบเรลิกคืนให้แก่ซันเซโน ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่นำไปตั้งสักการะไว้ที่บาซิลิกาเซนต์ซิซินเนียส, เซนต์มาร์ทีเรียส และ เซนต์อเล็กซานเดอร์
วีจีลีโอมีตำนานเกี่ยวข้องกับโรเมดิอุสผู้มักจะปรากฏกับหมีหรือขี่หมี ตามชีวประวัตินักบุญของโรเมดิอุส นักบุญโรเมดิอุสต้องการที่จะมาเยี่ยมวีจีลีโอที่เป็นเพื่อนกันตั้งแต่ยังเยาว์วัย แต่ม้าของโรเมเดียสถูกหมีฉีกเป็นชิ้น ๆ โรเมเดียสจึงให้ลูกศิษย์ดาวิเดเอาอานผูกหมี หมีก็เชื่องและยอมให้โรเมเดียสขี่ไปยังเทรนโท
ตามตำนานที่เล่าขานกันเป็นเวลานานต่อมาภายหลัง วิจิเลียสพร้อมกับพี่ชาย/น้องชายคลอเดียนและมาโกเรียนและนักบวชชื่อจูเลียนถูกสังหารในบริเวณที่ปัจจุบันคือเรนเดนาในหุบเขาเรนเดนา ที่วิจิเลียสไปทำการเทศนาต่อต้านผู้คนในท้องถิ่นที่ทำการสักการะเทพแซทเทิร์น วีจีลีโอประกอบพิธีมิสซาและจับประติมากรรมของเทพเจ้าโยนลงไปในแม่น้ำซารกา วีจีลีโอถูกลงโทษโดยการถูกขว้างด้วยก้อนหินจนเสียชีวิตใกล้ทะเลสาบการ์ดาในบริเวณที่เรียกว่าพุนตาซานวิจิลิโอ
สิ่งที่กลับตาลปัตรคือหน้ามหาวิหารของวีจีลีโอในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของประติมากรรมของเทพเพกันเทพเนปจูน
วิจิเลียสได้รับการฝังไว้ที่วัดที่ตนเองสร้างที่เทรนโทที่ต่อมาได้รับการขยายโดยบิชอปองค์ต่อมาออยกิพเพียสแห่งเทรนต์และอุทิศให้แก่วีจีลีโอ ที่ต่อมาเป็นมหาวิหารซันวีจีลีโอ ทันทีที่เสียชีวิตวิจิเลียสก็ได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญ เรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตและกิจการที่กระทำได้รับการส่งไปยังกรุงโรมและดูเหมือนว่าสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 1 จะทำการสถาปนาในนามของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 ("De canonizat. SS.", Prato, 1839, I, ch. iv, no. 12) และเรียกวีจีลีโอว่าเป็น “มรณสักขีที่ได้รับการประกาศเป็นนักบุญคนแรกโดยพระสันตะปาปา” แขนของวีจีลีโอถูกแยกออกมาเป็นเรลิกบรรจุในหีบบรรจุมงคลวัตถุในปี ค.ศ. 1386.
Vigilius of Trent
วิจิเลียสแห่งเทร้นต์
การลำดับชั้นหิน
วิชาลำดับชั้นหิน  เป็นศาสตร์สาขาหนึ่งที่ว่าด้วยรูปแบบ การวางตัว การแผ่กระจาย การลำดับอายุ (chronolgic succession) การจำแนกชนิดและสัมพันธภาพของชั้นหิน (และหินอย่างอื่นที่สัมพันธ์กัน) อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือทั้งหมดที่มีอยู่ในหิน เป็นเกณฑ์กำหนดแบ่ง เพราะฉะนั้นวิชานี้จะมีความเกี่ยวข้องกับต้นกำเนิด องค์ประกอบสภาพแวดล้อม อายุ ประวัติ สัมพันธภาพที่มีต่อวิวัฒนาการของสิ่งที่มีชีวิต ตลอดจนลักษณะอื่น ๆ ของชั้นหิน สรุปว่า ในการจำแนกลำดับชั้นหิน หินทุกชนิดไม่ว่าจะวางตัวเป็นชั้นหรือไม่เป็นชั้น ก็อยู่ภายในขอบข่ายทั่วไปของวิชาลำดับชั้นหินและการจำแนกลำดับชั้นหินนี้ด้วยเพราะหินเหล่านั้นสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดหรือเกี่ยวเนื่องกันกับชั้นหิน
สรุปก็คือวิชาลำดับชั้นหินเป็นสาขาวิชาที่ศึกษาถึงความสัมพันธ์ทางแนวตั้งและทางข้างทั้งหลายของหินตะกอนโดยความสัมพันธ์เหล่านี้ถูกกำหนดขึ้นจากพื้นฐานของคุณสมบัติในทางกายภาพและทางเคมีลักษณะทางบรรพชีวิต ความสัมพันธ์ด้านอายุ และคุณสมบัติทางธรณีฟิสิกส์ซึ่งใช้กันมากในปัจจุบัน ก่อนปี ค.ศ. 1970 นั้น วิชาลำดับชั้นหินจะเกี่ยวข้องส่วนใหญ่กับแนวความคิดแบบดั้งเดิมทั้งหลายของ การลำดับชั้นหินตามอายุกาล
ส่วนประกอบและขั้นตอนของวิชาลำดับชั้นหิน.
ส่วนประกอบและขั้นตอนของวิชาลำดับชั้นหินซึ่งเกี่ยวข้องโดยตรงอยู่กับลักษณะหินและลักษณะทางชีวภาพนั้น สามารถสรุปแสดงเป็นตารางได้ดังต่อไปนี้
กฎวิชาลำดับชั้นหิน (Principles of Stratigraphy).
กฎข้อแรกของวิชาลำดับชั้นหินก็คือ กฎของการวางตัวตามแนวนอนตอนเริ่มต้น (Law of original horizontality) ซึ่งกล่าวได้ว่า ถ้าไม่คำนึงถึงสภาพการวางตัวของชั้นหินที่เราพบเห็นอยู่ในปัจจุบัน ชั้นหินเหล่านั้นได้สะสมตัวในตอนเริ่มต้นเป็นชั้นที่วางตัวตามแนวนอนหรือเกือบตามแนวนอน และขนานหรือเกือบขนานกับพื้นผิวโลก ดังนั้นถ้าชั้นหินที่พบในปัจจุบันมีการเอียงเทหรือตลบทับแล้ว ชั้นหินดังกล่าวจะต้องถูกรบกวนมาตั้งแต่ที่มันได้สะสมตัวในตอนเริ่มต้นตามแนวนอนเป็นต้นมา
เนื่องจากตะกอนได้สะสมตัวเป็นชั้นตามแนวนอน มันจึงมีประโยชน์สำหรับการกำหนดอายุสัมพัทธ์ นอกจากนี้ยังมี กฎของลำดับชั้น (Law of superposition) ซึ่งเป็นกฎทั่วไปที่ใช้ในทางธรณีกาล เกี่ยวกับการลำดับชั้นหิน หรือหินอัคนีผุที่ยังไม่มีการเลื่อนย้อนหรือตลบทับของชั้นหิน ในกฎการลำดับชั้นให้ถือว่า ชั้นหินที่มีอายุอ่อนกว่าวางทับอยู่บนชั้นหินที่มีอายุแก่กว่า
ดังนั้น ในพื้นที่ซึ่งไม่มีการเปลี่ยนลักษณะการแปรสัณฐาน (tectonic deformation) หลังการสะสมตัวของตะกอน เราสามารถลำดับชั้นหินทั้งหลายที่ปรากฏอยู่นั้นได้อย่างง่ายดาย โดยอาศัยกฎดังกล่าวข้างต้น แต่ในพื้นที่ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงลักษณะการแปรสัณฐาน เช่น ชั้นหินถูกตลบทับ ในกรณีดังกล่าวนี้จะต้องค้นหาตัวชี้บอกเพื่อใช้เป็นเกณฑ์กำหนดว่า ชุดหินดังกล่าวอยู่ในลำดับตามปกติของการสะสมตัว หรืออยู่ในลำดับที่พลิกกลับ (รูปภาพที่ 1) โดยทั่วไปนั้นจะต้องมีตัวชี้บอกมากกว่าหนึ่งอย่าง เพื่อทำให้เกิดความมั่นใจว่าชั้นหินดังกล่าวถูกตลบทับจริง
Johanes Walther ได้พัฒนา กฎของลักษณะปรากฏ (Law of lateral continuity) ซึ่งกล่าวได้ว่าชั้นหินได้สะสมตัวเป็นชั้นที่ต่อเนื่องไปตลอดแอ่งสะสมตัวและอาจถูกเทียบสัมพันธ์กันได้ แม้จะอยู่ห่างกันออกไปก็ตาม (รูปภาพที่ 3)
กฎพื้นฐานอีกประการหนึ่งของวิชาลำดับชั้นหินก็คือ กฎของความสัมพันธ์กันของการตัดขวาง (Law of cross - cutting relationships) และผลที่ตามมาของกฎดังกล่าวนี้คือ กฎของสิ่งปะปนเข้าไป (Law of inclusions) ซึ่งแนวความคิดเหล่านี้จะถือว่าสิ่งใดก็ตามที่ตัดผ่านชั้นหินตะกอนจะมีอายุอ่อนกว่าชั้นหินดังกล่าว ดังนั้นพนัง (dike) ที่ตัดผ่านชั้นหินตะกอนก็จะมีอายุอ่อนกว่าชั้นหินตะกอนนั้น ในทำนอนเดียวกัน สิ่งที่ปะปนเข้าไป เช่น เศษหินหรือเปลือกหอยในหินกรวดมน จะต้องมีอายุแก่กว่า และจะต้องมีอยู่ก่อนที่ชั้นหินดังกล่าวได้สะสมตัวขึ้น
การขาดหายไปของการบันทึกชั้นหิน.
เนื่องจากกระบวนการบนผิวโลกมีทั้งการสะสมตัว (sedimentation) และการกร่อน (erosion) เกิดขึ้นแตกต่างกันไป ทั้งในเชิงปริมาณและสถานที่มาตลอดธรณีกาล ดังนั้นอัตราของการเปลี่ยนแปลงจึงมีความแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละแห่ง ซึ่งเป็นผลมาจากความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกันระหว่าง การเคลื่อนที่ของเปลือกโลก การกร่อน และการสะสมตัว โดยเฉพาะการกร่อนนั้นจะทำลายการบันทึกชันหินไปซึ่งทำให้เกิดความไม่สมบูรณ์ และทำให้เกิดแนวชั้นไม่ต่อเนื่อง (unconformities) ขึ้น นอกจากนี้ยังทำให้ในช่วงธรณีกาลดังกล่าว ไม่มีการสะสมตัวแสดงให้เห็นเอาไว้อีกด้วย การขาดหายไปของเวลาที่ถูกแสดงไว้ด้วยแนวชั้นไม่ต่อเนื่องดังกล่างเรียกว่า hiatus (รูปภาพที่ 4 )
ตามปกติแนวชั้นไม่ต่อเนื่อง (unconformities) จะแสดงถึงการรบกวนที่รุนแรงต่อระบบการสะสมตัว และมักจะใช้แทน hiatus ที่ยาวนาน สำหรับการหายไปเป็นเวลาสั้น ๆ การสะสมตัวซึ่งเกิดจากการแปรเปลี่ยนไปตามปกติเกี่ยวกับสภาพทั่วไปลักษณะหนึ่ง โดยไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงขึ้นในรูปแบบทางหินตะกอนตามปกตินั้น จะเรียกว่า ชั้นว่างตะกอน (diastem) ซึ่งก็คือ ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ว่างเว้น จากการสะสมตัวของตะกอนนั่นเอง
การจำแนกของชั้นหิน (Stratigraphic Classification).
การจำแนกลำดับชั้นหินหมายถึง ระบบการจัดระเบียบของชั้นหินในโลกซึ่งมีอยู่ตามปกติ ให้เข้าเป็นหมู่ต่าง ๆ ได้ถือเอาลักษณะทางกายภาพ คุณสมบัติหรือคุณลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งที่อยู่ในหินเป็นเกณฑ์กำหนดแบ่ง และเนื่องจากคุณภาพในชั้นหินที่เป็นประโยชน์ในการจำแนกมีต่าง ๆ กันมากมาย การจำแนกลำดับหินชั้นจึงมีหลายลักษณะ
ประเภทจำแนกลำดับชั้นหิน (Categories of stratigraphic classification).
ลำดับชั้นหินจำแนกออกเป็นประเภทต่าง ๆ ดังนี้
St Vigilius
St. Vigilius
ภาณุพงศ์ กรรณาธิกรณ์
ภาณุพงศ์ กรรณาธิกรณ์ ผู้ประกาศข่าวทางช่องททบ.5 เอชดี
ภาณุพงศ์ กรรณาธิกรณ์ มีชื่อเล่นว่า เป้ เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จบการศึกษาปริญญาตรีจาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ สาขา เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา ด้านชีวิตส่วนตัว ปัจจุบันสมรสแล้วกับแฟนสาวนอกวงการเมื่อกลางปี พ.ศ. 2556 มีบุตรสาว 1 คน
นักบุญวิจิเลียส
Saint Vigilius
Sisinnius, Martyrius and Alexander
พระเจ้าซีกิสมุนด์แห่งเบอร์กันดี
พระเจ้าซีกิสมุนด์แห่งเบอร์กันดี  เป็นพระมหากษัตริย์เบอร์กันดีตั้งแต่ปี ค.ศ. 516 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 524
ซีกิสมุนด์เป็นพระราชโอรสของกุนโดบาด ซีกิสมุนด์และโกโดมาร์พระอนุชาทรงพ่ายแพ้ในการต่อสู้ในยุทธการกับพระราชโอรสของพระเจ้าโคลวิสที่ 1 โกโดมาร์หนีรอดไปได้ แต่ซิจิสมุนด์ถูกจับไปเป็นเชลยโดยพระเจ้ากลอโดแมร์ พระมหากษัตริย์ออร์เลอ็อง กลอโดแมร์ปลุกปั่นกองทัพเบอร์กันดีในการกู้เบอร์กันดีคืนมาได้ ขณะเดียวกัน พระเจ้ากลอโดแมร์ก็สั่งให้ประหารชีวิตซีกิสมุนด์ และเดินทัพร่วมกับน้องชายธีโอโดริคที่ 1 พระมหากษัตริย์แห่งเมท์ซเข้ามายังเบอร์กันดีในปี ค.ศ. 524
ซีกิสมุนด์เป็นศิษย์ของอาวิตุสแห่งเวียน บิชอปแห่งเวียนผู้เปลี่ยนซีกิสมุนด์จากการถือลัทธิเอเรียสของบรรพบุรุษมานับถือศาสนาคริสต์อนุรักษนิยม ซิจิสมุนด์มีความศรัทธาอย่างแน่นแฟ้นจนก่อตั้งอารามอุทิศให้กับนักบุญโมริซที่อาโกนัมในวาเลส์ในปี ค.ศ. 515 ปีต่อมาซิจิสมุนด์ก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเบอร์กันดี
ความยุ่งยากของซีกิสมุนด์เริ่มขึ้นไม่นานหลังจากที่เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อพระราชโอรสทรงเป็นปรปักษ์ต่อพระองค์และทรงดูแคลนพระมเหสีองค์ใหม่ ซิจิสมุนด์จึงสั่งให้สังหารพระราชโอรส หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงรู้สึกบาปจนต้องเสด็จไปทำสมาธีอยู่ที่อารามที่ทรงก่อตั้งขึ้น
ในปี 523 ซีกิสมุนด์ก็ทรงนำทัพเบอร์กันดีในการต่อสู้กับชาวแฟรงก์ที่รุกรานเข้ามาที่นำโดยชิลเดอแบร์ตที่ 1, โคลแทร์ที่ 1 และ ทีโอเดอแบร์ตที่ 1 เมื่อต้องถอยหนี ซิจิสมุนด์ก็แต่งพระองค์ด้วยเครื่องทรงนักบวชและซ่อนตัวอยู่ในห้องไม่ไกลจากอารามแต่กระนั้นพระองค์ก็ทรงถูกโคลแทร์ที่ 1 จับได้และนำตัวไปยังออร์เลอ็องเพื่อไปปลงพระชนม์ หลังจากนั้นชาวเบอร์กันดีก็นับถือซีกิสมุนด์ว่าเป็นมรณสักขี พระอัฐิของพระองค์ต่อมาพบในบ่อที่คูลมิเยร์ที่ร่างของพระองค์ถูกโยนลงไป และในที่สุดซีกิสมุนด์ก็ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ
Sigismund of Burgundy
ซิจิสมุนด์แห่งเบอร์กันดี
นักบุญซิจิสมุนด์แห่งเบอร์กันดี
St. Sigismund
นักบุญซิจิสมุนด์
ประติมากรรมเฉพาะหัว
ประติมากรรมเฉพาะหัว  คือประติมากรรมเฉพาะส่วนหัว แต่บางครั้งก็อาจจะมีลำตัว ที่จะตั้งอยู่บนแท่งหินสี่เหลี่ยมเกลี้ยงๆ ที่บางครั้งตรงระดับที่เหมาะสมตอนล่างก็อาจจะแกะสลักเป็นอวัยวะเพศชายก็ได้ ลักษณะประติมากรรมชนิดนี้เริ่มทำกันในกรีกโบราณและนำมาประยุกต์ใช้โดยโรมัน และมารื้อฟื้นกันอีกครั้งในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในรูปของรูปลักษณ์บนเสาเทิร์ม และ ประติมากรรมแอ็ทลาส
ในสมัยกรีกโบราณประติมากรรมเฉพาะหัวใช้เป็นสิ่งป้องกันความชั่วร้ายที่มักจะตั้งตรงทางแพร่ง, พรมแดนของประเทศ หรือ เขตแดนป้องกัน ก่อนหน้าที่จะกลายมาเป็นสิ่งที่พิทักษ์พ่อค้าและนักเดินทางเฮอร์มีสเป็นเทพเจ้าที่เป็นสัญลักษณ์ทางเพศที่เกี่ยวข้องกับการเจริญพันธุ์, การมีโชค, เส้นทาง และ เขตแดน ชื่อของเทพเฮอร์มีสมาจากคำว่า “herma” (พหูพจน์ “hermai”) ที่หมายถึงเสาสี่เหลี่ยมที่ทำด้วยหิน, ดินเหนียว หรือ สัมริด ที่มีประติมากรรมครึ่งตัวของหัวของเฮอร์มีสที่มักจะมีหนวด อยู่บนหัวเสาและอวัยวะเพศชายที่ฐาน เสาเฮอร์มาใช้เป็นเครื่องหมายบนถนน หรือ เขตแดน ในเอเธนส์ก็จะมีการตั้งประติมากรรมเฉพาะหัวไว้หน้าบ้านเพื่อขจัดภัยที่จะเข้ามาในบ้านและนำความโชคดีมาให้เจ้าของ อวัยวะเพศชายบนเสาก็จะได้รับการถู การรดด้วยน้ำมันมะกอกเพื่อให้โชคดี
Hermai
Herms
Hermae
Herme
ห้ามจอดควาย
ห้ามจอดควายเป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 10 ของวงคาราบาว จัดจำหน่ายครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2533 ในรูปแบบแผ่นเสียงและเทปคาสเซตต์ ภายใต้สังกัดแว่วหวาน โดยเป็นอัลบั้มชุดแรกที่สมาชิกในวงกลับมาทำงานภายใต้ชื่อคาราบาว หลังจากที่ได้แยกย้ายกันออกไปทำอัลบั้มเดี่ยวของแต่ละคน โดยอัลบั้มนี้คงเหลือสมาชิกหลักเพียง แอ๊ด, เล็ก, เขียว และ อ๊อด
อัลบั้มชุดนี้มีวงตาวัน มาช่วยทำดนตรีและเล่นเป็นแบ็คอัพให้ โดยให้ความสำคัญกับภาคดนตรีมากขึ้น และยังคงสอดแทรกดนตรีแนวสามช่าในอัลบั้มจำนวน 2 เพลง คือเพลงผ้าขี้ริ้ว และ ค.เขาเดียว ภาพรวมถือว่าแนวดนตรีในอัลบั้มชุดนี้มีการพัฒนาทางดนตรีและเน้นรายละเอียดมากขึ้นรวมทั้งมีซาวด์ดนตรีที่แตกต่างจากอัลบั้มชุดก่อนๆของทางวงอย่างชัดเจน
เพลงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในอัลบั้มชุดนี้ คือเพลง "สัญญาหน้าฝน" โดยการร้องของเขียว - กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร ซึ่งเพลงนี้ ทำให้เป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของเขียวมาจนถึงปัจจุบัน
ความในใจ.
มีเพลง สัญญาหน้าฝน ที่โดดเด่นในเชิงเห็นภาพ ผมเขียนจากความรู้สึกแบบคนอกหัก
มีเพลงอย่าง นส.3 ก.ที่ผมเขียนได้ดีอีกเพลงหนึ่ง เล็กกลับมารวมกับผมและออกทัวร์ด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง
เพลง กอทูเล เป็นเพลงที่ผมเขียนงานด้านสิทธิมนุษย์ชนของแผ่นดินพม่า ต่อจากเพลง ฉานสเตท ที่อยู่ในชุดทำมือ
แอ๊ด คาราบาว (10.เม.ย.2533)
กอร็องแกล
กอร็องแกล  หรือ อิงกลิชฮอร์น  เป็นเครื่องดนตรีสากล ประเภทเครื่องเป่าลมไม้ เป็นปี่ประเภทลิ้นคู่ อยู่ในตระกูลเดียวกับโอโบแต่มีขนาดใหญ่กว่า และมีรูปร่างที่แตกต่างไปจากโอโบ ระดับเสียงต่ำกว่าโอโบและเวลาเล่นจะต้องมีสายติดกับลำตัวปี่โยงไปคล้องคอผู้เล่นเพื่อพยุงน้ำหนักของปี่ ปี่ชนิดนี้มีลำตัวยาวกว่าปี่โอโบ ดังนั้นเพื่อง่ายต่อการเป่า ส่วนที่ต่อจากที่เป่า (ลิ้น) กับลำตัวปี่จึงต้องงอโค้งเป็นมุมและเกิดคำว่า "อ็องเกล"  ขึ้น ต่อมาคำนี้ได้เพี้ยนไปกลายเป็น "อ็องแกล"  ในภาษาฝรั่งเศส ซึ่งตรงกับภาษาอังกฤษว่า English ส่วนคำว่า "กอร์"  ในภาษาฝรั่งเศส ซึ่งตรงกับภาษาอังกฤษว่า "ฮอร์น" (horn)
กอร็องแกลนอกจากมีชื่อประหลาดแล้วยังมีรูปร่างที่น่าทึ่งอีกด้วย คือส่วนที่ต่อจากที่เป่า (ลิ้นคู่) เป็นท่อลมโลหะโค้งงอติดกับลำตัวปี่ ซึ่งปี่โอโบไม่มี ตรงปลายสุดที่เป็นปากลำโพง (bell) ป่องเป็นกระเปาะกลม ๆ ซึ่งปี่โอโบมีลำโพงคล้ายปี่คลาริเนต
ซุปเปอร์แมน vs มูฮัมหมัด อาลี
ซุปเปอร์แมน vs มูฮัมหมัด อาลี  เป็นหนังสือการ์ตูน ที่นำเอาซุปเปอร์ฮีโร่ที่มีชื่อเสียงอย่าง ซุปเปอร์แมน มาสู้กับนักมวยสากลรุ่นเฮฟวี่เวทนามว่า มูฮัมหมัด อาลี "(เจ้าของฉายา แบล็คซุปเปอร์แมน)" ในรูปของลายเส้นการ์ตูน จัดพิมพ์โดย "สนพ.ดีซีคอมิกส์" ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ปี ค.ศ. 1978 หนา 72 หน้ากระดาษ ราคาแรกจำหน่าย 2.50 ดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2010 ได้มีการจัดพิมพ์ขึ้นมาใหม่อีกครั้งด้วยเช่นกัน
โรงเรียนเทศบาลเมืองภูเก็ต
โรงเรียนเทศบาลเมืองภูเก็ต (อังกฤษ:Muang Phuket Municipal School) ให้การศึกษาในระดับชั้นอนุบาล, ประถมศึกษา และมัธยมศึกษาตอนต้น สังกัดเทศบาลนครภูเก็ต กระทรวงมหาดไทย
โรงเรียนเทศบาลเมืองภูเก็ต เป็นโรงเรียนเทศบาลขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ที่ ถนนพูนผล ตำบลตลาดเหนือ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต บนพื้นที่ 13 ไร่เศษ โดยคุณเกษม สุทธางกูร นายกเทศมนตรี ได้ทำสัญญาที่ดินดังกล่าว
เริ่มก่อตั้งสร้างอาคารเรียนหลังแรก เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2519 โดยได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาล จำนวน 5,018,000 บาท เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 ชั้น ยาว 91.40 เมตร กว้าง 13.50 เมตร
ออกแบบก่อสร้างโดยนายพิทยา นาถกรณกุล สถาปนิกชาวภูเก็ต แต่เงินอุดหนุนที่ได้รับ ไม่อาจก่อสร้างได้เต็มรูปแบบที่กำหนดไว้
ปี พ.ศ. 2521 เทศบาลเมืองภูเก็ตได้ของบเพิ่มเติมอีก 500,000 บาท และได้ตั้งงบประมาณสมทบจำนวน 450,000 บาท การก่อสร้างจึงสำเร็จลง เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2521 รวมค่าใช้จ่ายทั้งสิ้น 5,968,000 บาท
เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2521 มีนักเรียนทั้งสิ้น 269 คน ครู 17 คน ภารโรง 3 คน โดยมีนายสุนันท์ หลิมจานนท์ เป็นอาจารย์ใหญ่คนแรก
ของโรงเรียน
ปี พ.ศ. 2528 โรงเรียนได้รับความไว้วางใจจากผู้ปกครองนักเรียน นำบุตรหลานเข้ามาเรียนมากขึ้นตามลำดับ จนห้องเรียนมีไม่เพียงพอกับจำนวนนักเรียน เทศบาลเมืองภูเก็ต โดยคุณ อติ ธารสิริโรจน์ นายกเทศมนตรี ได้ของบประมาณสร้างอาคารเรียนเพิ่มเติมอีก 1 หลัง โดยได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาล จำนวน 2,800,000 บาท เทศบาลเมืองภูเก็ต ตั้งงบประมาณสมทบ 40,00 บาท เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 ชั้น จำนวน 12 ห้องเรียน
ปี พ.ศ. 2536 เทศบาลเมืองภูเก็ตโดย ร้อยโทภูมิศักดิ์ หงษ์หยก นายกเทศมนตรี ได้ของบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนเพิ่มเติมอีก 1หลัง โดยสร้างต่อจากอาคาร 1 จำนวน 8 ห้องเรียน ชั้นล่างใช้เป็นห้องประชุม โดยใช้เงินงบประมาณเทศบาล จำนวน 4,000,000 บาท
ปี พ.ศ. 2539 โรงเรียนได้รับงบประมาณก่อสร้างเพิ่มเติมอีก 1 หลัง จำนวน 10,700,000 บาท เป็นอาคารเรียน สำหรับนักเรียนอนุบาลชั้น ป.1 และชั้น ป.2 จำนวน 18 ห้องเรียน
ปี พ.ศ. 2544 โรงเรียนเทศบาลเมืองภูเก็ต เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่6 จำนวน 35 ห้องเรียน มีนักเรียนทั้งสิ้น 1,682 คน ครู 46 คน ลูกจ้างชั่วคราว 29 คน และภารโรง 6 คน
ปี พ.ศ. 2548 โรงเรียนเทศบาลเมืองภูเก็ต ได้เปิดทำการสอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 3 ห้อง มีนักเรียนจำนวน 116 คน ปัจจุบันเปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล 1 – มัธยมศึกษาปีที่ 1 มีนักเรียนทั้งหมด 1,782 คน ครู 74 คน พนักงานครูจ้างตามภารกิจ จำนวน 5 คน พนักงานจ้างทั่วไป (นักการ-แม่ครัว) จำนวน 10 คน และได้พัฒนาทั้งทางด้านกายภาพ การเรียนการสอน ศึกษาแหล่งเรียนรู้ กิจกรรมชุมนุม กิจกรรมหลังเลิกเรียน จนเป็นที่ยอมรับและศรัทธาของชุมชน และสังคมเป็นอย่างดี
ปี พ.ศ. 2549 มีพนักงานครู จำนวน 77 คน พนักงานจ้างตามภารกิจ จำนวน 16 คน พนักงานจ้างทั่วไปซึ่งเป็นนักการและแม่ครัว นักการ จำนวน 5 คน แม่ครัว 6 คน มีนักเรียนตั้งแต่ชั้นอนุบาล ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวน 1,915 คน
ปี พ.ศ. 2550 โรงเรียนทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีนักเรียน 2008 คน พนักงานครูมีทั้งหมด 77 คน พนักงานจ้างตามภารกิจ 17 คน ซึ่งมีทั้งเป็นคุณครูผู้สอน และครูสนับสนุนการสอน มีนักการภารโรงจำนวน 4 คน แม่ครัว เจ้าหน้าที่ขายคูปอง จำนวน 8 คน
ปี พ.ศ. 2553 มีนักเรียน 2,067 คน พนักงานครูมีทั้งหมด 79 คน พนักงานจ้างตามภารกิจ 19 คน มีนักการภารโรงจำนวน 4 คน แม่ครัว เจ้าหน้าที่ขายคูปอง จำนวน 8 คน
สัญลักษณ์โรงเรียนเทศบาลเมืองภูเก็ต.
ตราประจำโรงเรียนเทศบาลเมืองภูเก็ต เป็นรูปดอกบัว รายรอบด้วยรัศมี ด้านบนมีข้อความว่า "โรงเรียนเทศบาลเมืองภูเก็ต" ด้านล่างมีข้อความ "จังหวัดภูเก็ต"
ภูมิทัศน์ดี มีวิชา พัฒนาชุมชน ฝึกฝนกีฬา ใฝ่หาคุณธรรม
โลบะ
โลบะ(จีน:滷肉) คืออาหารพื้นเมืองของจังหวัดภูเก็ต มีจุดกำเนิดจากมณฑลฮกเกี้ยน สามารถพบเห็นได้ในสิงคโปร์และมาเลเซีย มีอีกชื่อเรียกว่าหง่อเฮียง(จีน:五香) บางทีเรียกรวมกันว่าหง่อเฮียงโลบะ(จีน:五香滷肉) นิยมทานเป็นของว่าง ปรุงจากส่วนประกอบหลัก คือ เนื้อหมู โดยมีหัวหมู และเครื่องในหมู ต้มด้วยเครื่องพะโล้ ก่อนนำไปลวกด้วยน้ำผสมซีอิ๊วดำจนพอสุก แล้วจึงทอดด้วยน้ำมันจนผิวด้านนอกกรอบ แต่เนื้อในยังคงความนุ่มของเนื้อไว้
โลบะกินกับน้ำจิ้มรสหวานอมเปรี้ยวทำจากมะขามเปียกเคี่ยวกับน้ำตาลใส่พริกป่น นิยมรับประทานคู่กับเต้าหู้ทอด หรือ "เต่ากั้ว"(จีน:豆乾) และ "เต่ากั้วจี่"(จีน:豆乾糋) ซึ่งเป็นเต้าหู้ก้อนผ่าสามเหลี่ยมยัดไส้กุ้งแห้ง ก่อนนำไปทอดและ "เหจี๋"(จีน:蝦糋) กุ้งทอดผสมถั่วหงอกและเกี้ยน (จีน:繭)
เกี้ยน.
เกี้ยน (จีน:繭) เรียกย่อยมาจาก บะเกียน(จีน:肉繭) ซึ่งเป็นชื่อเรียกเฉพาะของอาหารชนิดหนึ่งของฮกเกี้ยน ปรุงจากหมูสับกับไส้อื่นๆกุ้ง,ปู,มันแกวและผงพะโล้(จีน:五香粉） ห่อด้วยฟองเต้าหู้หรือร่างแหหมูให้เป็นเส้นคล้ายจ๊อ นำไปนึ่งให้สุกแล้วจึงทอดหรือชุบแป้งทอด
เกี้ยน มีจุดกำเนิดมาจากเมืองเจียงจิวหรือจางโจว(จีน:漳州）ในมณฑลฮกเกี้ยนช่วงสมัยราชวงศ์ซ่ง นิยมทำเป็นเครื่องเส้นไหว้ในเทศกาลต่างๆและนิยมทำรับประทานในงานมงคลและอวมงคล ต่อมาเกี้ยนได้ติดตามผู้อพยพชาวฮกเกี้ยนจากเมืองเจียงจิว เผยสู่ไต้หวัน,สิงคโปร์,มาเลเซีย,ไทย
ผลการแข่งขันฟุตบอลทีมชาติไทย
ผู้หญิง 5 บาป
ผู้หญิง 5 บาป  ภาพยนตร์ไทยแนวตลกร้าย นำแสดงโดย คลาวเดีย จักรพันธุ์, กมลชนก เวโรจน์, ศลยา ปิ่นนรินทร์, ชุติมา เอเวอรี่, ทอฝัน จิตธาราทิต ร่วมด้วยนักแสดงรับเชิญมากมาย โอลิเวอร์ บีเวอร์, เด๋อ ดอกสะเดา, พะเยาว์ พัฒนพงศ์, พยงค์ มุกดา, สุขุม นวลสกุล, นินนาท สินไชย,เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์,นรีกระจ่าง คันธมาส, เจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่, กษาปณ์ จำปาดิบ, เมืองชัย กิตติเกษม, พงษ์สิทธิ์ คำภีร์, บุญยอด สุขถิ่นไทย, อัญชลีพร กุสุมภ์, เกรียงศักดิ์ สกุลชัย, ศิริศักดิ์ นันทเสน, กพล ทองพลับ, สุรัช ทับวัง กำกับการแสดงโดย สุกิจ นรินทร์
แอน (ศลยา ปิ่นนรินทร์), จอย (ทอฝัน จิตธาราทิต), ก้อย (กมลชนก เวโรจน์), แหม่ม (ชุติมา เอเวอรี่), จุ๋ม (คลาวเดีย จักรพันธุ์) สาวทั้ง 5 เป็นเพื่อนรักมาตั้งแต่เรียนมัธยม เมื่อเรียนจบและแยกย้ายกันไปต่างคนก็ต่างมีวิถีชีวิตของตนเอง จนกระทั่งวันหนึ่งทุกคนได้มาเจอกันในงานศพแห่งหนึ่ง และคืนวันนั้นทุกคนก็ค้างคืนที่บ้านของจุ๋ม เมื่อได้ดื่มไวน์เข้าไปพอมึน ๆ เรื่องราวของประสบการณ์ทางเพศของแต่ละคนต่างก็ถูกถ่ายทอดออกมาเป็นเรื่องเล่า ซึ่งแต่ละคนต่างก็เป็นเรื่องราวที่ไม่น่าเชื่อ แม้กระทั่งจุ๋มคนที่ดูเหมือนว่าจะเงียบเรียบร้อยที่สุด แต่ปรากฏว่าประสบการณ์ของเธอนั้นหวือหวาที่สุด
เสียงวิจารณ์.
ผู้หญิง 5 บาป เป็นภาพยนตร์ตลกหนัก (black comedy) ซึ่งหาไม่ได้ง่ายนักในภาพยนตร์ไทย โดยแบ่งออกเป็นเรื่องเล่าของแต่ละคนรวมทั้งหมด 5 เรื่อง และแต่ละเรื่องมีการหักมุมตอนจบ แต่ว่าเมื่อเข้าฉายแล้ว เสียงวิจารณ์แทบเป็นไปในทางเดียวกันคือ ไม่ดีเลย เพราะตลอดทั้งเรื่องมีแต่เรื่องของการมีเพศสัมพันธ์ของทั้ง 5 สาว ซึ่งผิดศีลธรรมทั้งหมด อีกทั้งมุกตลกก็เป็นตลกฝืด เช่น การพูดถึงแฮร์รี่ พ็อตเตอร์ในตอนสุดท้ายของจุ๋ม รวมถึงภาพโปสเตอร์ที่ไม่เหมาะสมด้วย ที่มีตัวละครบางตัวแสดงท่าทางกินไส้กรอกและกล้วยอย่างกระหายอยาก ว่าส่อไปในทางความต้องการทางเพศอย่างโจ่งแจ้ง
ต่อมา ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถูกกล่าวถึงอีกครั้ง เมื่อมีการกล่าวหากันทางการเมืองว่า นายบุญยอด สุขถิ่นไทย ซึ่งเป็น ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ กรุงเทพมหานคร ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยซึ่งเป็นภาพยนตร์ระดับอาร์ และจี้ให้นายบุญยอดลาออก ทั้ง ๆ ที่บทของนายบุญยอดนั้นมิได้เกี่ยวอะไรกับฉากหวือหวาเลย
ซึ่งแม้จะผ่านไปหลายปี แต่ก็ยังมีผู้พูดถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ในแง่ลบอยู่
มาร์กาเร็ตแห่งวาลัวส์
จังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก
ปีเรเน-อัตล็องติก (, ; กัสกอญ/; หรือ ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส ชื่อปีเรเน-อัตล็องติกมาจากชื่อเทือกเขาพิรินีประสมกับชื่อมหาสมุทรแอตแลนติก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 682,621 คน
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:
พิเรเน-ซาลองตีก
ปีเรเนส์-อาต์ลองตีก
ปีเรเน-ซาตลองตีก
จังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาล
ปีเรเน-ออรีย็องตาล (, ; , ; , ) เป็นจังหวัดในแคว้นอ็อกซีตานีในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาลตั้งอยู่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศส มีพรมแดนติดกับประเทศสเปนและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 479,979 คน
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1793:
ปีเรเนส์-โอเรียงตาลส์
ปีเรเน-โซเรียงตาลส์
พิเรเนส์-โอเรียงตาลส์
จังหวัดเนียฟวร์