pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี ค.ศ. 1994 ได้มีการประมาณการขนาดของไซส์โมซอรัส ซึ่งใช้ดิปโพลโดคัสเป็นที่อ้างอิงเพราะมีลักษณะคล้ายกันและอยู่ใน วงส์เดียวกัน ประมาณความยาว กระดูกขาอ่อน 3.1-4เมตร(10-13ฟุต) ต่อมาในปี2006 ได้มีการประเมินโดย เคน คาร์เพนเตอร์ ซึ่งยังคงใช้ ดิปโพลโดคัส เป็นที่อ้างอิง ได้ประมาณความสูงของกระดูกขาอ่อนที่ 4.4-4.6เมตร(14-15ฟุต) แม้ว่ามีสัดส่วนในขนาดที่แตกต่างกัน คาร์เพนเตอร์ ได้แสดงสัดส่วนความยาวรวมประมาณ 58 เมตร (190ฟุต)ซึ่งเขาลดขนาดลงจากที่ เกรโกรี่ พอล ประมาณความยาวไว้ที่ 40-60 เมตร คาร์เพนเตอร์ ชี้ให้เห็นว่า ไซส์โมซอรัส มีความยาวกว่า ซอโรพอดยักษ์อื่นๆอย่าง ดิปโพลโดคัส(32.5เมตร) แบรกคิโอซอรัส ซอโรโพไซดอน (34เมตร) ไททันซอรัส อาร์เจนติโนซอรัส (38เมตร) รวมถึงความยาวของคอ 16.75 เมตร (55 ฟุต) ความยาวลำตัว 9เมตร(30ฟุต) ความยาวของหาง 32เมตร(105ฟุต) ความสูงของขาหน้า 5.75 เมตร(19ฟุต)
แต่ในปัจจุบันได้มีการระบุว่ากระดูกที่เคยเชื่อกันว่าเป็นปลายหางนั้น แท้จริงเป็นโคนหาง จึงทำให้ไดโนเสาร์สกุลนี้มีความยาวลดลงเหลือเพียง 30-35 เมตร มันจึงไม่ใช่ไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุดอีกต่อไป พร้อมกับถูกยุบรวมกับสกุลดิปโพลโดคัสอีกด้วย
โดยดิปโพลโคัส ฮัลโลรัม (Diplodocus hallorum) ซึ่งเป็นชื่อใหม่ของไซส์โมซอรัส มีลักษณะคล้ายคลึงกับดิปโพลโดคัส คาร์เนกี (Diplodocus carnegiei) แค่ก็ต่างกันในส่วนโครงกระดูกขา ของไซส์โมซอรัส มีความเรียวยาวกว่าดิปโพลโดคัส และด้วยขนาดที่แตกต่างกัน โดยดิปโพลโดคัส มีขนาดเล็กกว่าประมาณ25เมตร โดยนักวิทยาศาสตร์ใช้ สัดส่วนรายละเอียดเหล่านี้เพื่อแยกแยะสกุลของซอโรพอดทั้งสองนี้
เมืองโบราณดงละคร
เมืองโบราณดงละคร เป็นเมืองโบราณสมัยทวาราวดี ตั้งอยู่ในเขตตำบลดงละคร อำเภอเมือง จังหวัดนครนายก ห่างจากตัวจังหวัดนครนายกไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 5 กิโลเมตร จุดสูงสุดของเมืองอยู่ที่เนินดินทางด้านทิศตะวันออก สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 34 เมตร
เมืองโบราณดงละครเป็นเมืองรูปไข่เกือบกลม มีคูน้ำและคันดินโดยรอบ มีเนื้อที่ประมาณ 3,000 ไร่ และมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 700-800 เมตร เดิมมีแนวกั้นเป็นคันดินสองชั้นแต่ปัจจุบันเหลือเพียงชั้นนอกชั้นเดียว คันดินชั้นนอกมีความสูงกว่าคันดินชั้นใน แต่คันดินชั้นในมีความหนามากกว่า ลักษณะการสร้างเมืองนั้นติดกับแม่น้ำนครนายกสายเดิม ซึ่งติดต่อกับชายฝั่งทะเลได้ เหมาะแก่การค้าขายทางทะเล และยังสามารถทำการเกษตรได้โดยรอบ เป็นลักษณะเดียวกับเมืองโบราณสมัยทวาราวดีในบริเวณใกล้กันของประเทศไทย คาดว่ามีผู้อยู่อาศัยในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-18 และอยู่ในเครือข่ายการค้าขายทางทะเลในสมัยโบราณ
เมืองโบราณดงละคร ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่มที่ 52 ตอนที่ 75 เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
ที่มาและตำนานของเมืองดงละคร.
ที่มาของชื่อเมืองดงละคร.
แต่เดิมชาวบ้านเรียกเมืองนี้ว่าเมืองลับแล ส่วนชื่อเมืองว่าดงละครนั้นไม่ทราบที่มาแน่ชัด บางแห่งกล่าวว่า เวลากลางคืน ได้ยินเสียงดนตรีวงมโหรีแว่วมาจากในเมืองกลางป่า คล้ายกับมีการเล่นละครในวัง จึงเรียกว่าดงละคร หมายถึงมาเล่นละครในดง ส่วนอีกแห่งก็กล่าวว่า เดิมเมืองนี้น่าจะเรียกว่า ดงนคร หมายถึงนครที่อยู่ในดง แต่นานเข้าจึงเรียกเพี้ยนกลายเป็น ดงละคร แต่อย่างไรก็ตาม ไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจนเกี่ยวกับที่มาของชื่อเมืองดงละครนี้
พระบรมราชาธิบายของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว.
เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสเมืองปราจีนบุรี ได้มีพระบรมราชาธิบายเกี่ยวกับเมืองดงละครไว้ว่า เป็นเมืองที่สร้างขึ้นโดยเจ้าแผ่นดินเขมรโบราณซึ่งเป็นสตรี หรืออาจเรียกว่าราชินีแห่งแผ่นดินเขมรโบราณนั่นเอง โดยเมื่อราชินีองค์นี้ขึ้นครองแผ่นดินเขมร ได้เฟ้นหาชายรูปงามจากแคว้นต่างๆ เพื่อเป็นคู่ครอง โดยได้พบชายชาวเขมรสองคนก่อน จึงได้รับเลี้ยงไว้ แต่ต่อมาได้พบกับชายอีกคนจากแผ่นดินเขมรเก่า (ปัจจุบันเป็นแผ่นดินไทย) ราชินีเขมรพอพระทัยในชายผู้นี้มากจึงอยากจะรับเลี้ยงไว้อีกคน แต่ชายสองคนก่อนไม่ยอม ราชินีเขมรจึงสร้างเมืองใหม่ชายอีกคนคือเมืองดงละครซึ่งอยู่ใกล้กับอาณาจักรเขมร แต่ต่อมาราชินีเขมรองค์นั้นก็ได้ประชวรและสิ้นพระชนม์ไป ไม่ได้มีราชบุตรสืบพระวงศ์ต่อไป ซึ่งต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ได้พระราชทานพระราชวินิจฉัยไว้เมื่อครั้งเสด็จประพาสมณฑลปราจีนบุรีไว้ว่าเมืองนี้เป็นที่ประทับของพระเจ้าแผ่นดินโบราณ
ข้อสันนิษฐานของอดีตอธิบดีกรมศิลปากร.
นายนิคม มุสิกะคามะ อดีตอธิบดีกรมศิลปากร สันนิษฐานต่อโดยประมวลจากพระบรมราชาธิบาย สรุปได้ความว่า เมืองดงละคร น่าจะสร้างหลังจากบริเวณนี้อยู่ในอาณาจักรไทยแล้ว แต่สร้างโดยคนเขมร เนื่องจากพบหลักฐานหลายอย่างซึ่งเป็นศิลปะเขมรในเมืองดงละคร เช่น คันฉ่องสำริด เทวรูปสำริดนุ่งผ้าศิลปะแบบเดียวกับที่นครวัด เป็นต้น
สรุปว่า เมืองดงละคร เป็นเมืองสมัยทวาราวดี ได้รับอิทธิพลวัฒนธรรมจากทั้งทวาราวดีและขอม มีอายุตั้งแต่สมัยพุทธศตวรรษที่ 12-18
การล่มสลายของเมืองเก่า.
ภายหลังพุทธศตวรรษที่ 18 คาดว่ามีการเปลี่ยนเส้นทางการไหลของแม่น้ำนครนายกซึ่งแต่เดิมไหลผ่านทางทิศตะวันตกของเมืองดงละคร กลายเป็นไหลอย่างปัจจุบันนี้ ทำให้เมืองที่เคยเจริญกลับไม่ได้รับความนิยมเพราะขาดน้ำ ทำให้เมืองดงละครกลายเป็นเพียงเมืองเล็กๆ มีประชากรอยู่ไม่กี่คน เพราะคนส่วนใหญ่ย้ายไปตั้งถิ่นฐานใหม่ตามการไหลของแม่น้ำ เป็นเมืองนครนายกในปัจจุบันนี้
ในช่วงที่เสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 คาดว่าชาวบ้านได้ย้ายเมืองหนีไปอยู่บริเวณเขาใหญ่เพื่อหนีการรุกรานของพม่า ทำให้เมืองร้างไปอีก
ช่วงต้นรัตนโกสินทร์ มีพวกลาวพวน ลาวเวียง และมอญ มาตั้งถิ่นฐานบริเวณนี้ โดยยึดอาชีพทำนาเป็นหลัก ซึ่งมักมีช้างป่าลงมากินข้าวในนาเสมอๆ แต่ต่อมาชาวบ้านย้ายมาอยู่เยอะเข้า ช้างป่าเลยหนีไปอยู่ที่บริเวณเขาใหญ่แทน
การขุดแต่งทางโบราณคดี.
หลังจากเมืองดงละครโบราณได้ล่มสลายไป ต่อมาก็ได้มีชาวบ้านเข้ามาอยู่อาศัยในบริเวณนี้ โดยมากมีอาชีพทำการเกษตร ซึ่งระหว่างทำการเกษตรมีการขุดดิน ชาวบ้านก็ได้ขุดพบของโบราณเรื่อยมา จนกระทั่งในปี 2515ได้มีการขุดแต่งเมืองโบราณดงละครอย่างเป็นทางการโดยนักวิชาการ โดยนายพิสิฐ เจริญวงศ์ ซึ่งเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยศิลปากรในขณะนั้นได้ดำเนินการขุดแต่งและอนุรักษ์เมืองนี้มาเป็นลำดับ และได้พบหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่แสดงถึงการอยู่อาศัยของผู้คนในยุคพุทธศตวรรษที่ 13-15 เช่น พระพิมพ์เนื้อเงิน ศิลปะแบบทวาราวดี เครื่องปั้นดินเผา เครื่องเคลือบสีน้ำตาล เครื่องถ้วยจีนสมัยราชวงศ์ถังและซ้อง รวมทั้งลูกปัดแก้วหลายสี ลูกปัดแบบลูกตา (eye beads) ลูกปัดสลับสี (mosaic beads) ลูกปัดหินคาร์เนเลียน และอะเกต
ภาชนะดินเผาบางชิ้น มีนักวิชาการบางท่านให้ความเห็นไว้ว่าเป็นของเปอร์เซีย ลักษณะเป็นเครื่องเคลีอบสีฟ้าอ่อน คาดว่ามาจากเมืองชีราฟของอิหร่าน และเมืองบาสราของอิรัก ซึ่งเครื่องปั้นดินเผาลักษณะเดียวกันนี้เคยพบที่แหลมโพธิ์ อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี แสดงให้เห็นว่า เมืองดงละครน่าจเป็นทางผ่านของการค้าจากทางภาคใต้
นอกจากนี้ ยังมีการขุดพบโบราณวัตถุทำจากควอตซ์ ซึ่งมีแหล่งแร่ควอตซ์อยู่บริเวณเขาแก้ว อำเภอบ้านนา ห่างจากดงละครราว 20 กิโลเมตร และพบกำไลสำริด 2 วง คาดว่าจะมาจากเมืองลพบุรี นอกจากนี้ยังพบขวานหินขัดจำนวนมากที่ผลิตจากหินแอนดีไซต์และหินไรโอไลต์ ซึ่งมีแหล่งผลิตที่บ้านห้วยกรวด จังหวัดกระบี่ จึงสันนิษฐานว่าเมืองดงละครน่าจะเป็นทางผ่านในการค้าขายผ่านมาจากทางใต้ก็ได้
เมืองดงละคร เคยเป็นเมืองท่าที่สำคัญในสมัยโบราณช่วงพุทธศตวรรษที่ 13-18 โดยเป็นเมืองทางผ่านในการติดต่อค้าขายระหว่างจีน อินเดีย และเปอร์เซีย ซึ่งมีการซื้อขายสินค้าแลกเปลี่ยนวัตถุดิบกัน โดยในส่วนของตัวเมืองดงละครเอง ได้รับอิทธิพลจากเขมร โดยขุดพบโบราณวัตถุพวกกำไลและพระพุทธรูปสำริดศิลปะแบบบายน เครื่องปั้นดินเผา และลูกปัดต่างๆ
อยู่ในเขตชั้นนอกของตัวเมืองดงละคร ห่างประตูเมืองชั้นในทางทิศเหนือ 250 เมตร ลักษณะเป็นกำแพงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 12 เมตร มีทางเข้าอยู่ทางทิศใต้ ภายในมีแท่นตั้งสำหรับวางรูปเคารพอยู่ 2 แท่น (คาดว่าเดิมมี 3 แท่น) โดยในการขุดแต่งเมื่อปี 2531-2532 และในการบูรณะเมื่อปี 2536 พบโบราณวัตถุที่สำคัญดังต่อไปนี้
สันนิษฐานว่าโบราณสถานแห่งนี้เป็นศาสนสถาน สร้างขึ้นก่อนพุทธศตวรรษที่ 18 ใช้เป็นที่ประกอบศาสนกิจของชาวดงละครสมัยโบราณ
อยู่ในเขตชั้นนอกของตัวเมืองดงละคร ห่างประตูเมืองชั้นในทางทิศเหนือ 250 เมตร ลักษณะเป็นแนวกรอบศิลาแลงกว้าง 3.7 เมตร ยาว 4 เมตร ตรงกลางขุดพบสถูปศิลาแลงรูปทรงกระบอกขนาดใหญ่ซ้อนกัน 2 ชั้น โดยในการขุดแต่งเมื่อปี 2532 พบโบราณวัตถุที่สำคัญดังนี้
สันนิษฐานว่า อาจเป็นสถูปใช้บรรจุกระดูกของบุคคลสำคัญในเมืองนี้ในสมัยโบราณ หรืออาจเป็นสถูปที่ใช้ในการวางศิลาฤกษ์ เพราะพบของมีค่าหลายอย่างฝังปนอยู่ ลักษณะเดียวกับการฝังลูกนิมิตในปัจจุบัน
คูเมือง.
ได้มีการขุดคูเมืองเพื่อป้องกันข้าศึก โดยขุดคูผันน้ำจากแม่น้ำนครนายกสายเดิมเข้ามา แต่เนื่องจากแม่น้ำนครนายกได้เปลี่ยนทิศทางการไหลไปแล้ว คูเมืองเดิมจึงตึ้นเขินกลายเป็นแอ่งดินที่มีต้นไม้ขึ้นอยู่แทน
คันดิน.
ใช้เป็นกำแพงเมือง มีความสูงประมาณ 30 เมตร เดิมมี 2 ชั้น ปัจจุบันเห็นได้แต่ชั้นนอก ชั้นในไม่เหลือร่องรอยให้เห็นได้ชัดแล้ว
สระน้ำ.
ที่ประตูเมืองทั้ง 4 ทิศ จะมีสระน้ำอยู่ ปัจจุบันเห็นได้แต่ทางทิศเหนือที่ขุดแต่งแล้ว และทางทิศตะวันออก แต่ทางทิศตะวันออกจะมีต้นไม้ขึ้นปกคลุมจำนวนมาก ไม่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนนัก
คาดว่าสระน้ำนี้มีไว้ให้ชำระล้างร่างกายให้สะอาดก่อนเข้าเมือง และป้องกันไม่ให้ข้าศึกเอาซุงมากระทุ้งประตูเมืองได้
บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์.
บ่อน้ำนี้ตั้งอยู่ในแนวของแม่น้ำนครนายกสายเก่าซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนทิศทางการไหลไปแล้ว บ่อนี้คาดว่าเป็นบ่อที่ขุดเอาศิลาแลงไปใช้สร้างโบราณสถานต่างๆ ในเมืองดงละครสมัยโบราณ ต่อมาได้ถูกทิ้งร้างไปพร้อมกับการล่มสลายของเมืองดงละคร จนกระทั่งปี 2533 มีการเปิดโรงเจสว่างอริยธรรมสถาน มีเรื่องเล่าว่าทางโรงเจได้เชิญร่างทรงมาประทับ ร่างทรงได้มายังบ่อน้ำนี้และให้น้ำไปประกอบพิธี ตั้งแต่นั้นชาวบ้านก็ได้นำน้ำจากบ่อไปกินบ้าง อาบบ้าง เชื่อว่าเป็นสิริมงคงและทำให้หายจากโรคได้ ซึ่งชาวบ้านหลายคนก็ยืนยัน แต่ก็ไม่ได้มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์มายืนยัน
อย่างไรก็ตาม ในปี 2542 ทางสำนักพระราชวังได้นำน้ำจากบ่อนี้ไปประกอบพิธีในพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 6 รอบ ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ
โบราณสถานกลางเมืองดงละคร.
อยู่ในเมืองชั้นใน พบร่องรอยของเจดีย์สมัยทวาราวดี คาดว่ามีอายุประมาณ 1,000 ปี โดยจากการสำรวจและขุดแต่งเมื่อปี 2539-2540 พบว่าเป็นโบราณสถานที่ถูกรบกวน เหลือเพียงฐานก่อด้วยศิลาแลงเท่านั้น จากการสันนิษฐานคาดว่าเป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำและมีปล้องไฉนซ้อนขึ้นไปข้างบน และพบชิ้นส่วนจารึกคาถาเยธฺมมาฯ บนภาชนะดินเผา
สันนิษฐานว่า โบราณสถานแห่งนี้สร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 15 เป็นอย่างช้า เพราะเป็นช่วงที่พระพุทธศาสนาแบบเถรวาทได้รับความนิยม และคงอยู่ต่อมาถึงช่วงพุทธศตวรรษที่ 18 ซึ่งประชาชนหันมานับถือพระพุทธศาสนาแบบมหายาน เพราะพบหลักฐานคือ เศียรพระพุทธรูปแบบนาคปรก และคาดว่าในบริเวณนี้ น่าจะมีการสร้างอาคารด้วยไม้ขึ้นมาทับบริเวณที่เป็นเจดีย์เดิม เพราะได้ขุดพบหลุมเสาอาคาร และเครื่องถ้วยดินเผาสังคโลก แต่สุดท้ายเมืองนี้ก็ได้ทิ้งร้างไปในที่สุด
แต่ภายหลังจากการขุดแต่งเมื่อปี 2540 ทางกรมศิลปากรได้กลบปากหลุมบริเวณนี้ไปแล้ว
การเดินทางและการเข้าชม.
จากกรุงเทพมหานคร ให้เดินทางมาที่รังสิต และเลี้ยวเข้าถนนรังสิต-นครนายก ขับไปจนถึงแยกสามสาว ให้เลี้ยวขวาขับไปตามทาง ผ่านเขื่อนนายก ข้ามคลองชลประทาน จนกระทั่งถึงวัดดงละคร จะมีป้ายให้เลี้ยวขวาเข้าไปยังเขตเมืองโบราณ
เมืองโบราณดงละครเปิดให้เข้าชมทุกวัน ตั้งแต่เวลา 08.00-16.00 น. หากต้องการวิทยากรแนะนำ ให้ติดต่อวิทยากรท้องถิ่นซึ่งตั้งบ้านเรือนอยู่ใกล้กับโบราณสถาน โดยจะมีป้ายบอกข้อมูลอยู่ตามตำแหน่งต่างๆ ของโบราณสถาน
แผ่นป้ายเผยแพร่ความรู้ของกรมศิลปากร ณ เมืองโบราณดงละคร
ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์
ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นบริษัทผู้ผลิตและจำหน่ายภาพยนตร์ไทย ในช่วงปี พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2547 บริหารงานโดยสองอาหลาน คือ จรัล พูลวรลักษณ์ และ วิสูตร พูลวรลักษณ์ โดยเป็นค่ายหนังไทยที่พลิกหน้าวงการ ด้วยการผลิตภาพยนตร์ที่จับกระแสของกลุ่มเป้าหมายวัยรุ่นได้ตรงจุด มีงานสร้างคุณภาพอย่างพิถีพิถัน ทันสมัย ไม่เหมือนใคร โดยเริ่มสร้างภาพยนตร์เรื่องแรกคือ ซึมน้อยหน่อย กะล่อนมากหน่อย และยังได้สร้างภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง จนประสบความสำเร็จอย่างสูงทั้งรายได้และรางวัลจากสถาบันต่างๆ เคยควบกิจการร่วมกับ จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ และ หับ โห้ หิ้น ตั้งบริษัทใหม่ในนาม จีเอ็มเอ็ม ไท หับ (GTH) ภายหลังจากการร่วมกันสร้างภาพยนตร์เรื่อง แฟนฉัน จนกระทั่งได้ขอแยกตัวออกจากการควบรวมและออกมาประกาศการยุบ GTH เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558 รวมเวลาที่ควบรวมกิจการในชื่อ GTH ทั้งสิ้น 11 ปี ต่อมาได้มีการก่อตั้งบริษัทใหม่ร่วมกับ โมโน เทคโนโลยี ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2559 ในนาม ที โมเมนต์ แต่ผลดำเนินการไม่เป็นไปตามแผนจึงได้ปิดบริษัทดังกล่าวลงในปี พ.ศ. 2562 และร่วมทุนกับ เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ และ เอ็ม พิคเจอร์ส จัดตั้งบริษัทใหม่ในนาม ไท เมเจอร์ ใน พ.ศ. 2563
ประเทศติมอร์-เลสเตในซีเกมส์
คาร์บอนฟุตพรินต์
คาร์บอนฟุตพริ้นท์
เทศบาลตำบลศาลากลาง
ประเทศไทยในซีเกมส์ 2005
ประเทศไทย ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2005 (ซีเกมส์ ครั้งที่ 23) ณ ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 และพิธีปิดในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2548 โดยส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 677 คน
หลังจบสิ้นการแข่งขัน นักกีฬาไทยได้รับเหรียญทอง 87 เหรียญ เหรียญเงิน 78 เหรียญ และเหรียญทองแดง 118 เหรียญ รวม 283 เหรียญ และได้อยู่ในอันดับ 2 ของตารางสรุปเหรียญรองจากเจ้าภาพฟิลิปปินส์
แคนคูน
หมู่เกาะเติร์กและไคคอส
สรุปเหรียญซีเกมส์ 2005
ธงชาติหมู่เกาะเติร์กและไคคอส
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะเติร์กและไคคอส
ร็อคแมนซีโร่ ซีรีส์
ไอยาฟยาพลาเยอร์คูดุล
การปะทุของไอยาฟยาพลาเยอร์คูดุล พ.ศ. 2553
ค่างเทา หรือ ค่างหงอก (อังกฤษ: Silvered langur, Silvery lutung, Silvered leaf monkey) ค่างชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Trachypithecus cristatus" จัดเป็นลิงโลกเก่าชนิดหนึ่ง
ค่างเทามีรูปร่างหน้าตาคล้ายกับค่างดำมลายู ("Presbytis femoralis") ขนตามลำตัวเป็นสีเทาเข้ม ปลายขนเป็นสีขาวหรือสีเงิน ทำให้แลดูคล้ายผมหงอกของมนุษย์ อันเป็นที่มาของชื่อ บนหัวจะมีขนยาวเป็นหงอนแหลม ใบหน้ามีสีดำไม่มีวงแหวนสีขาวรอบดวงตา มือและเท้าเป็นสีดำ ลูกค่างที่เกิดใหม่ขนตามลำตัวจะเป็นสีเหลืองทอง มีความยาวลำตัวถึงหัว 49-57 เซนติเมตร ความยาวหางประมาณ 72-84 เซนติเมตร น้ำหนัก 6-8 กิโลกรัม มีชนิดย่อยด้วยกัน 2 ชนิด
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่บนต้นไม้สูง ในบางครั้งอาจพบในป่าพรุด้วย อาหารของค่างชนิดนี้ได้แก่ ใบอ่อนของต้นไม้, ผลไม้ และแมลงตัวเล็ก ๆ จะออกหากินในเวลากลางวัน มักอยู่รวมเป็นฝูงประมาณ 10-15 ตัว
มีการกระจายพันธุ์ในแถบภาคตะวันตก, ภาคเหนือของไทย, ภาคใต้ของลาว, พม่า, เวียดนาม, ตอนใต้ของจีน, กัมพูชา, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวาและเกาะบอร์เนียว
เถ้าภูเขาไฟ
เถ้าภูเขาไฟ  คือหินภูเขาไฟขนาดเล็กซึ่งถูกบดเป็นขนาดเล็กเนื่องจากการระเบิดของภูเขาไฟ ซึ่งมีขนาดเล็กกว่า 2 มิลลิเมตร มีอยู่สามประเภทคือ แบบแก๊สที่ปล่อยออกมา, แบบเถ้าร้อน, หรือทั้งสองอย่างปนกัน มันสามารถทำอันตรายต่อธรรมชาติโดยการพ่นหินหนืดร้อนในสภาพของก๊าซหรือไอ เถ้าภูเขาไฟสามารถทำให้เกิดปัญหาในการหายใจได้ แต่ถ้าเกิดการระเบิดที่รุนแรงอาจทำให้โลกเข้าสู่สภาวะหนาวเย็นลงจากเถ้าถ่านที่บังแสงแดด
สำหรับเถ้าภูเขาไฟที่ตกลงมาบนพื้นดิน เรียกว่า เถ้าหลาก ซึ่งทำให้เกิดความเสียหายต่อระบบนิเวศหรือสิ่งปลูกสร้างฝีมือมนุษย์ได้ เมื่อเวลาผ่านไปเถ้าหลากนั้นจะทำให้เกิดความอุดมสมบูรณ์ของผืนดินขึ้นได้
การเจรจา
การเจรจา หรือ การต่อรอง คือการสนทนาที่มีจุดประสงค์เพื่อแก้ไขความขัดแย้ง เพื่อสร้างข้อตกลงระหว่างหลายฝ่าย เพื่อต่อรองเงื่อนไขหรือสนองต่อความพึงพอใจต่างๆ ซึ่งเป็นวิธีหลักเพื่อแก้ไขปัญหาทางเลือก ทั้งนี้หากโต้เถียงยังไม่สิ้นสุดการต่อรองก็ยังดำเนินต่อไป ในขณะเดียวกันการเจรจายังส่งผลต่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นอีกด้วย
การเจรจาอาจจะเกิดขึ้นได้ในธุรกิจ องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร การประชุมในระดับรัฐบาล การดำเนินงานทางกฎหมาย การเมืองระหว่างประเทศ หรือสถานการณ์ส่วนตัวเช่นการแต่งงาน หย่าร้าง เลี้ยงดูบุตร และทุกสิ่งอย่างในชีวิต การศึกษาเกี่ยวกับการเจรจานั้นเรียกว่าทฤษฏีการเจรจา ผู้เจรจาที่เป็นมืออาชีพนั้นจะถูกเรียกได้มากมากมาย เช่น นักเจรจาของสหภาพ, นักเจรจาสันติภาพ, นักต่อรองตัวประกัน, หรือไม่ก็ไม่มีคำที่เกี่ยวข้องกับการเจรจาโดยตรงที่อยู่ในชื่อเรียกเช่น นักการทูต สมาชิกสภานิติบัญญัติ หรือนายหน้า
ค่าง (อังกฤษ: Langur, Leaf Monkey) ชื่อสามัญของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานร โดยจัดอยู่ในวงศ์ย่อย Colobinae ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)
ค่างมีลักษณะที่แตกต่างไปจากลิงในวงศ์อื่น ๆ คือ มีรูปร่างที่เพรียวบางกว่า ขาทั้ง 4 ข้างเรียวยาวกว่า แต่มีนิ้วโป้งสั้นกว่า มีหางที่ยาวกว่า รวมถึงขนที่ยาวกว่าด้วย นอกจากนั้นแล้ว ระบบย่อยอาหารของค่างนั้นจะไม่เหมือนกับลิง กล่าวคือ กระเพาะของค่างจะสามารถย่อยอาหารได้ดีเพียงแค่พืชเท่านั้น ไม่เหมือนกับของลิงซึ่งสามารถย่อยอาหารจำพวกเนื้อสัตว์ได้ด้วย ดังนั้นค่างจึงกินอาหารจำพวกพืชเป็นหลัก โดยได้แก่ ใบไม้, ยอดต้นไม้ หรือผลไม้ และอาจจะกินแมลงเป็นเพียงอาหารเสริมเท่านั้น
การจำแนกและการกระจายพันธุ์.
ค่างมีทั้งหมด 58 ชนิด ใน 10 สกุล พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภูมิภาคเอเชียใต้, ตอนใต้ของจีน และเอเชียอาคเนย์ และพบในทวีปแอฟริกา 3 สกุล คือ สกุล "Colobus, Piliocolobus", และ "Procolobus" โดยค่างที่อยู่ในสกุล "Trachypithecus" ลูกที่เกิดใหม่จะมีขนสีเหลืองทองทั้งตัว ไม่ว่าจะเป็นชนิดไหน และจะเปลี่ยนสีขนคล้ายกับตัวเต็มวัยเมื่ออายุได้ 6 เดือน ส่วนในสกุล "Presbytis" ลูกที่เกิดใหม่จะมีสีออกขาวและมีสีดำพาดที่หลัง
ค่างมีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง อาศัยและหากินอยู่ตามต้นไม้หรือหน้าผาสูง มักหากินในเวลากลางวันจนถึงช่วงบ่ายแก่ ๆ นานครั้งจึงจะค่อยลงมายังพื้นดิน
ค่างที่ได้ชื่อว่าเป็นค่างที่สวยที่สุดในโลก คือ ค่างห้าสี ("Pygathrix nemaeus") ซึ่งเป็นค่างในสกุล "Pygathrix" พบได้เฉพาะพรมแดนระหว่างลาวและเวียดนามเท่านั้น นอกจากนี้แล้วยังมีค่างชนิดใกล้เคียงกันอีก 2 ชนิด คือ ค่างสี่สี ("P. cinerea") และ ค่างสามสี ("P. nigripes") ซึ่งมีความแตกต่างกันของสีขนบริเวณหน้าแข้งและขาหน้า
สำหรับในประเทศไทยพบค่างทั้งหมด 4 ชนิด ใน 2 สกุล ได้แก่ ค่างแว่นถิ่นเหนือ ("Trachypithecus phayrei"), ค่างแว่นถิ่นใต้ ("T. obscura"), ค่างเทาหรือค่างหงอก ("T. cristata") และค่างดำมลายูหรือค่างดำสุมาตรา ("Presbytis melalophos")
สถานะและความเชื่อ.
สถานะของค่างในธรรมชาติ ปัจจุบันนับว่าเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์หรือใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤตแล้วในหลายชนิด เช่น ค่างกระหม่อมขาว ("Trachypithecus poliocephalus") ซึ่งพบเป็นกลุ่มของของค่างหัวมงกุฎ ("T. francoisi") ซึ่งพบได้เพียงบนเขาหินปูนบนเกาะก๊าทบ่า ซึ่งเป็นเกาะเล็ก ๆ อยู่ในอ่าวตังเกี๋ยเท่านั้น จำนวนประชากรที่สำรวจล่าสุดพบเหลือเพียงแค่ 59 ตัวเท่านั้น และจัดเป็น 1 ใน 10 ชนิดของสัตว์ป่าที่ใกล้สูญพันธุ์แล้วอย่างที่สุดของโลก มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่ยังมีจำนวนประชากรเหลือมากอยู่ เช่น ค่างแว่นถิ่นใต้ เป็นต้น
ค่าง ในความเชื่อของคนไทย เชื่อว่า เลือดและอวัยวะหลายส่วนของค่างเป็นยาบำรุงกำลังชั้นดี โดยจะใช้ละลายดื่มกับสุรา และคนจีนก็มีความเชื่อว่า นิ่วของค่างสามารถปรุงเป็นยาได้ ซึ่งไม่เป็นความจริงแต่อย่างใด นอกจากนี้แล้วยังเชื่อด้วยว่า ผีกองกอย ซึ่งเป็นผีป่าที่เชื่อกันว่า จะดูดเลือดจากหัวแม่เท้าของผู้ที่สัญจรในป่าในเวลานอนหลับ มีรูปร่างคล้ายลิง ก็คือ ค่างที่แก่และไม่สามารถขึ้นต้นไม้ได้นั่นเอง ซึ่งค่างเหล่านี้มักมีร่างกายที่อ้วนแผละและมีเขี้ยวโง้งออกจากปากเห็นได้ชัดเจน ทำให้มีหน้าตาที่น่าเกลียดน่ากลัว
รัฐมอนเทน่า
คาร์ลอส เบอร์นาร์ด
คาร์ลอส เบอร์นาร์ด  เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1962 เป็นนักแสดงชาวอเมริกน เป็นที่รู้จักที่สุด จากบทโทนี อัลเมดา ในซีรีส์เรื่อง "24"
เบอร์นาร์ดเกิดในอีแวนสตัน รัฐอิลลินอย เขามีเชื้อสายโปแลนด์และสเปน แม่ของเขามีรกรากจากมาดริด เขาพูดภาษาสเปน , รัสเซีย, และภาษาเยอรมัน ได้คล่องแคล่ว ด้านชีวิตส่วนตัว เบอร์นาร์ดแต่งงานกับนักแสดงสาว เชอริส เบเกอร์ ในปี ค.ศ. 1999 มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คนชื่อนาตาลี เกิดเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2003
เจมส์ ครอมเวล
เจมส์ โอลิเวอร์ ครอมเวล  เกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1940 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เป็นที่รู้จักจากการแสดงเป็นชาวนาเรื่อง "Babe" ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม นอกจากนั้นเขายังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี 3 ครั้ง และรางวัลแซกอวอร์ดส 4 ครั้ง
ซอโรพอด
ซอโรพอด  คือ ชื่อเรียกของกลุ่มไดโนเสาร์กลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นสมาชิกของกลุ่มซอริสเกีย (สะโพกคล้ายสัตว์เลื้อยคลาน) ไดโนเสาร์ซอโรพอด โดยส่วนมากมีขนาดใหญ่ มีกะโหลกเล็กเมื่อเทียบกับลำตัว คอยาว หางยาว เดินสี่ขา ส่วนใหญ่แล้วจะมีคอยาวอย่างน้อย 5 เมตร มีอยู่หลายชนิด สกุลที่ใหญ่ที่สุดคืออาร์เจนติโนซอรัส ที่หนักถึง 80 ตัน และยาวถึง 35 เมตร ซอโรพอดชนิดแรกอาศัยอยู่ในยุคไตรแอสสิคตอนปลาย และชนิดสุดท้ายอาศัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนปลายเมื่อประมาณ 65 ล้านปีก่อน
Elizabeth Shue
ผลรางวัลพิเศษบนเวทีราชินีการท่องเที่ยวนานาชาติ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 417
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 417 สายท่าอากาศยานสุราษฎร์ธานี–ค้อล่าง เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดสุราษฎร์ธานี มีเส้นทางตั้งแต่แยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 อำเภอพุนพิน สิ้นสุดบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 420 ที่แยกค้อล่าง อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี เป็นถนน 4 ช่องจราจร รวมขาไปและขากลับตลอดสาย รวมระยะทางประมาณ 11 กิโลเมตร
แผ่นดินไหวในยูซู พ.ศ. 2553
แผ่นดินไหวในยูซู พ.ศ. 2553 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2553 มีความรุนแรง 6.9 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ (USGS, EMSC) หรือ 7.1 (CEA, CENC) ตามมาตราเซอร์เฟสเวฟ บริเวณเขตปกครองตนเองยูซู มณฑลชิงไห่ สาธารณรัฐประชาชนจีน เมื่อเวลา 07.49 น. ตามเวลาในท้องถิ่น (06.49 น. ตามเวลาในประเทศไทย) ตามรายงานของสำนักข่าวซินหัวของประเทศจีน รายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการ 2,220 ราย สูญหาย 70 ราย และบาดเจ็บ 12,135 ราย ซึ่งในที่นี้บาดเจ็บสาหัส 1,434 ราย จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ในหมู่บ้านรื่อหม่า (日玛村/日麻村) ตำบลลาซิ่วเหนือ (上拉秀乡) เขตยูซู ในถิ่นทุรกันดาร ใกล้กับเขตติดต่อกับเขตปกครองตนเองทิเบต ซึ่งจุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองเจี๋ยกู่ เมืองหลักของเขตยูซู ประมาณ 30 กิโลเมตร และเมืองชางตู ประมาณ 240 กิโลเมตร แผ่นดินไหวเกิดขึ้นในพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่อย่างกระจัดกระจายบนที่ราบสูงทิเบต ซึ่งพื้นที่นี้มักเกิดแผ่นดินไหวอยู่เป็นประจำ
มณฑลชิงไห่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบสูงทิเบต ตรงกับแนวรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกอินเดียและแผ่นยูเรเชีย โดยแผ่นดินไหวเกิดขึ้นบนรอยเลื่อนยูซู ห่างจากรอยเลื่อนคุนหลุนไปทางใต้ประมาณ 300 กิโลเมตร (186 ไมล์) ซึ่งรอยเลื่อนยูซูเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มรอยเลื่อนยูซู-กานจือ-เซียนฉุ่ยเหอ (玉树-甘孜-鲜水河断裂带) กลุ่มรอยเลื่อนหนึ่งในทิเบตตะวันออกที่ยังมีพลังอยู่ ในอดีต แผ่นดินไหวหลายครั้งที่มีขนาดมากกว่าแมกนิจูด 7.0 เกิดขึ้นในกลุ่มรอยเลื่อนเซียนฉุ่ยเหอ ตัวอย่างเช่น แผ่นดินไหวแมกนิจูด 7.2 ในเขตลู่หัวเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1923 และแมกนิจูด 7.6 เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1973 ในเขตเดียวกัน ซึ่งเกือบทุกส่วนของกลุ่มรอยเลื่อนเซียนฉุ่ยเหอเคยเกิดแผ่นดินไหวขนาดรุนแรงมาแล้ว ยกเว้นแต่เพียงส่วนที่เรียกว่า ส่วนยูซูและส่วนฉือเหมียน (石棉) แต่อย่างไรก็ตาม ส่วนฉือเหมียนก็เคยเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่เมื่อ 16,000-17,000 ปีก่อน เพราะฉะนั้น อาจเป็นไปได้ว่าส่วนฉือเหมียนที่อยู่ในกลุ่มรอยเลื่อนเซียนฉุ่ยเหอจะเกิดแผ่นดินไหวขนาดรุนแรงขึ้นอีกในอนาคต
ในมณฑลชิงไห่ เขตสาตัว, หนางเชียน และเขตชวีหมาหลายของเขตปกครองตนเองยูซู มีรายงานความเสียหายของอาคารบ้านเรือน แต่ยังไม่มีผู้เสียชีวิต โรงเรียนอย่างน้อย 11 แห่งถูกทำลาย อาคารบ้านเรือนกว่า 85% ในเมืองเจี๋ยกู่ โดยเฉพาะสิ่งก่อสร้างจากไม้และดินถูกทำลาย มีผู้ติดอยู่ในซากปรักหักพังกว่าร้อยคน และไร้ที่อยู่อาศัยกว่าพันคน โรงเรียนฝึกอาชีพพังทลายและมีนักเรียนติดอยู่ภายในเป็นจำนวนมาก เกิดไฟฟ้าดับในเมืองเจี๋ยกู่
ในมณฑลเสฉวน แผ่นดินไหวทำให้ผู้คนรู้สึกได้ในเขตฉือฉวี เต๋อเก๋อ ป๋ายหวี้ และเขตปกครองตนเองทิเบตกานจือ เกิดความเสียหายของถนนในเขตฉือฉวี
นอกจากนี้ยังเกิดแผ่นดินถล่มทำลายระบบสาธารณูปโภคท้องถิ่น ปฏิบัติการความช่วยเหลือแรกเริ่มโดย People's Armed Police และกองทัพปลดปล่อยประชาชน ทหารของเขตพื้นที่ทหารหลานโจว โดยคณะบริหารท้องถิ่นชิงไห่ได้ประกาศว่าจะส่งเต้นท์ 5 พันหลัง ผ้าห่ม 100,000 ผืน เสื้อคลุมผ้าฝ้าย ช่วยเหลือผู้ประสบภัย ป้องกันความหนาวเย็นและลมกระโชกแรงในพื้นที่ภัยพิบัติ ซึ่งมีอุณหภูมิต่ำถึง 6 องศาเซลเซียส
ปฏิกิริยาจากประเทศ และนานาชาติ.
ประธานาธิบดีแห่งประเทศจีน หู จิ่นเทา และนายกรัฐมนตรีเวิน เจียเป่า ช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากแผ่นดินไหวอย่างเต็มที่ โดยส่งรองนายกรัฐมนตรี หุย เหลียงยวี่ ลงพื้นที่ประสบภัย หลายประเทศ หลายองค์กรทั่วโลกส่งสารแสดงความเสียใจและรับประกันว่าจะส่งความช่วยเหลือลงไปในพื้นที่ทันทีเมื่อเกิดความจำเป็น นายกรัฐมนตรีเวิน เจียเป่า ลงพื้นที่ภัยพิบัติในยูซู เมื่อวันที่ 15 เมษายน เพื่อสำรวจความเสียหายและช่วยเหลือ และนอกจากนี้ยังชะลอการเยือนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ออกไป
แผ่นดินไหวครั้งแรกเกิดขึ้นโดยแผ่นดินไหวนำ และตามมาด้วยแผ่นดินไหวตาม (อาฟเตอร์ช็อก) จำนวนหลายครั้ง มี 4 ครั้งที่มีขนาดมากกว่าแมกนิจูด 5.0 รวมถึงแผ่นดินไหวตาม ที่แมกนิจูด 5.8 ลึกจากพื้นลงไป 4 กิโลเมตรในวันที่ 14 เมษายน
เจ้าหน้าที่ได้แจ้งเตือนว่าอาจเกิดอาฟเตอร์ช็อก แมกนิจูดมากกว่า 5.5 ได้อีก และศูนย์เครือข่ายแผ่นดินไหวของจีนได้เตือนว่าอาจเกิดอาฟเตอร์ช็อกที่มีแมกนิจูดมากกว่า 6.0 ขึ้นภายหลังแผ่นดินไหวหลักหลายวัน
ตารางอันดับดังต่อไปนี้เป็นแผ่นดินไหวเกี่ยวข้อง (แผ่นดินไหวนำ แผ่นดินไหวหลัก และแผ่นดินไหวตาม) ที่มีแมกนิจูดมากกว่า 4.0 แผ่นดินไหวที่มีแมกนิจูดมากกว่า 5.5 หรือมากกว่า จะแสดงแถบสีน้ำเงินอ่อน ส่วนแผ่นดินไหวหลักที่มีขนาด 6.9 Mw แสดงแถบสีน้ำเงินเข้ม
หมายเหตุ: UTC = เวลาสากลเชิงพิกัด, ซึ่ง UTC + 8 ชั่วโมง = เวลาปักกิ่ง
แซนทอร์
การต่อรอง
เจรจา
ต่อรอง
ถนนกรุงเทพฯ-ชลบุรี
ชอว์น แอชมอร์
ชอว์น โรเบิร์ต แอชมอร์  เกิดวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักแสดงชาวแคนาดา มีผลงานแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ เป็นที่รู้จักจากบท เจค ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "Animorphs" และบทไอซ์แมนในภาพยนตร์ "X-Men" เขามีฝาแฝดที่เป็นนักแสดงเช่นกันคือ แอรอน แอชมอร์
แอชมอร์เกิดที่ริชมอนด์ รัฐบริติชโคลัมเบีย เป็นบุตรชายของ ลินดา แม่บ้าน และริก แอชมอร์ วิศวกรเครื่องจักร เขาโตขึ้นมาที่เมืองแบมป์ตัน รัฐออนแทริโอ ศึกษาที่โรงเรียนมัธยมเทอร์เนอร์เฟนตัน ฝาแฝดของเขาชื่อ แอรอน แอชมอร์ ก็เป็นนักแสดงเช่นกัน แอรอนและชอว์นรับบทเป็นฝาแฝดในภาพยนตร์หลายเรื่อง แต่เขาก็รับบทแยกออกมาด้วย โดยแอรอนจะสูงกว่าชอว์นเล็กน้อย จากที่แอรอนเคยกล่าว ชอว์นมักจะได้รับบทเป็นผู้ชายแสนดี ขณะที่แอรอนมักจะรับบทเป็นอันธพาล
ผลงานของแอชมอร์ที่สร้างชื่อเสียงที่สุดของเขาคือ รับบทเป็นไอซ์แมนใน "X-Men" และภาคต่อ "X-เม็น 2" และ "" ในขณะที่ตัวละครอื่นในเรื่องจะแสดงโดยนักแสดงที่ต่างกันไปในแต่ละภาค แอชมอร์ยังปรากฏในแอนิเมชันเรื่อง "The Super Hero Squad Show"
แอชมอร์รับบทในเรื่อง "Cadet Kelly" ภาพยนตร์ในช่องดิสนีย์ในปี 2002 และเป็นแขกรับเชิญในบทเอริก ซัมเมอร์ส ใน 2 ตอนของ "Smallville" ซึ่งต่อมาน้องชายของเขาก็ได้รับบทจิมมี โอลเซนไป แอชมอร์ยังแสดงในเรื่อง "Animorphs" รับบทเป็นเจค เบเรนสัน และในเรื่อง "In a Heartbeat" รับบทเป็นไทเลอร์ คอนเนล
ในเดือนธันวาคม 2004 แอชมอร์แสดงนำในมินิซีรีส์ช่องไซไฟแชนเนล เรื่อง "Legend of Earthsea" สร้างจากบทประพันธ์ของเออร์ซูลา เค. เลอ กวิน เขารับบทเป็น เก็ด ชายหนุ่มผู้ฝึกฝนตนเป็นพ่อมด ในปี 2005 เขาแสดงในภาพยนตร์ช่องซีทีวี เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการวิ่งข้ามแคนาดาของเทอร์รี ฟอกซ์ ออกอากาศเดือนธันวาคมปีนั้น ในปี 2008 เขาเป็นหนึ่งในนักแสดงนำภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง "The Ruins"
เขามีรอยสักบนข้อมือที่เขียนว่า "GMA" ซึ่งย่อมาจาก "Good Man Ashmore" น้องฝาแฝดของเขาก็มีรอยสักนี้เช่นกัน รวมถึงปู่เขาด้วย ชอว์นเคยออกเดทกับนักแสดงสาว มิเชล แทรชเทนเบิร์ก
แอรอน แอชมอร์
แอรอน โรเบิร์ต แอชมอร์  เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักแสดงชาวแคนาดา มีผลงานแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ เป็นที่รู้จักจากบท จิมมี โอลเซน ในซีรีส์ "Smallville" เขามีฝาแฝดที่เป็นนักแสดงเช่นกันคือ ชอว์น แอชมอร์