pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ด้วยแสงมีการเบนในสนามความโน้มถ่วง จึงเป็นไปได้ที่แสงของวัตถุที่ห่างไกลมาถึงผู้สังเกตในวิถีตั้งแต่สองวิถีขึ้นไป ตัวอ่ยางเช่น แสงของวัตถุที่อยู่ห่างไกลมากอย่างควาซาร์สามารถผ่านตาด้านหนึ่งของดาราจักรขนาดมหึมาและมีการเลี้ยวเบนเล็กน้อยเพื่อมาถึงผู้สังเกตบนโลก ขณะที่แสงผ่านด้านตรงข้ามของดาราจักรเดียวกันนั้นก็มีการเลี้ยวเบนเช่นกนั จึงมาถึงผู้สังเกตเดียวกันจากทิศทางต่างไปเล็กน้อย ผลคือ ผู้สังเกตคนนั้นจะเห็นวัตถุดาราศาสตร์หนึ่งในจุดสองจุดบนท้องฟ้า โฟกัสชนิดนี้ทราบกันดีว่าพบในเลนส์ตา ฉะนั้นผลจากความโน้มถ่วงนี้จึงเรียก เลนส์ความโน้มถ่วง
ดาราศาสตร์เชิงสังเกตการณ์ใช้ผลของเลนส์เป็นเครื่องมือสำคัญในการอนุมานคุณสมบัติของวัตถุเลนส์ แม้ในกรณีที่วัตถุนั้นไม่สามารถเห็นได้โดยตรง รูปทรงของภาพจากเลนส์ให้สารสนเทศเกี่ยวกับการกระจายมวลที่เป็นสาเหตุของการเบนแสง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เลนส์ความโน้มถ่วงเป็นทางหนึ่งในการวัดการกระจายของสสารมืด ซึ่งไม่มีแสงแต่สามารถสังเกตได้เฉพาะจากผลความโน้มถ่วงของมัน การประยุกต์ที่น่าสนใจเป็นพิเศษได้แก่การสังเกตขนาดใหญ่ ที่ที่มวลจากเลนส์แผ่ออกเป็นบริเวณกว้างสำคัญในเอกภพที่สังเกตได้ และสามารถใช้ให้ได้มาซึ่งสารสนเทศเกี่ยวกับคุณสมบัติขนาดใหญ่และวิวัฒนาการของจักรวาลนี้
คลื่นความโน้มถ่วง.
คลื่นความโน้มถ่วง (gravitational wave) ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องโดยตรงอย่างหนึ่งของทฤษฎีของไอน์สไตน์ เป็นการบิดเบี้ยวของเรขาคณิตที่ส่งผ่านด้วยความเร็วแสง และสามารถคิดเสมือนเป็นริ้วคลื่นในปริภูมิ-เวลาได้ ทั้งนี้ ไม่ควรสับสนกับคลื่นโน้มถ่วง (gravity wave) ของพลศาสตร์ของไหล ซึ่งเป็นมโนทัศน์อีกเรื่องหนึ่ง
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2016 ทีมแอดแวนซ์ไลโกประกาศว่าสังเกตคลื่นคนวามโน้มถ่วงโดยตรงจากการรวมหลุมดำได้
สำหรับการสังเกตโดยอ้อม ผลของคลื่นความโน้มถ่วงพบได้ในการสังเกตระบบดาวฤกษ์คู่บางระบบ ดาวฤกษ์คู่ดังกล่าวโคจรรอบกัน และขณะที่โคจรรอบกันนั้นก็ค่อย ๆ เสียพลังงานโดยแผ่คลื่นความโน้มถ่วงออกมา สำหรับดาวฤกษ์ธรรมดาอย่างดวงอาทิตย์ การเสียพลังงานนี้จะเล็กน้อยเกินไปจนตรวจไม่พบ แต่การเสียพลังงานนี้สังเกตได้ในปี 1974 ในพัลซาร์คู่ชื่อ PSR1913+16 ในระบบดังกล่าว ดาวฤกษ์ที่โคจรรอบกันดวงหนึ่งเป็นพัลซาร์ จึงมีผลลัพธ์สองประการ คือ หนึ่ง พัลซาร์เป็นวัตถุหนาแน่นยิ่งยวดที่เรียก ดาวนิวตรอน ที่การปล่อยคลื่นความโน้มถ่วงมีความเข้มกว่าดาวฤกษ์ธรรมดา และสอง พัลซาร์แผ่ลำรังสีแม่เหล็กไฟฟ้าแคบ ๆ จากขั้วแม่เหล็กของมัน เมื่อพัลซาร์หมุน ลำรังสีจะกวาดผ่านโลก ซึ่งจะเห็นลำดังกล่าวเป็นชุดพัลส์วิทยุสม่ำเสมอดุจเรือในทะเลเห็นแสงกะพริบสม่ำเสมอจากแสงที่หมุนในประภาคาร รูปแบบพัลส์วิทยุที่สม่ำเสมอนี้ทำหน้าที่เสมือนเป็น "นาฬิกา" ที่แม่นยำสูง สามารถใช้กะเวลาคาบการโคจรของดาวฤกษ์คู่ได้ และมีการตอบสนองอย่างไวต่อการบิดเบี้ยวของปริภูมิ-เวลาในละแวกติดกับมัน
ผู้ค้นพบ PSR1913+16 รัสเซล ฮัลส์และโจเซฟ เทย์เลอร์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 1993 นับแต่นั้น มีการค้นพบพัลซาร์คู่อื่นอีกหลายระบบ การค้นพบที่มีประโยชน์สูงสุดได้แก่ระบบที่ดาวทั้งสองดวงเป็นพัลซาร์ เพราะจะให้การทดสอบที่แม่นยำของสัมพัทธภาพทั่วไป
ปัจจุบันมีเครื่องตรวจจับคลื่นความโน้มถ่วงบนพื้นดินจำนวนหนึ่งดำเนินการอยู่ และภารกิจปล่อยเครื่องตรวจจับบนอวกาศ ไลซา (LISA) กำลังอยู่ระหว่างการพัฒนา โดยมีภารกิจก่อนหน้า (ไลซาพาธไฟน์เดอร์) ซึ่งมีการปล่อยในปี 2015 การสังเกตคลื่นความโน้มถ่วงสามารถใช้เพื่อให้ได้สารสนเทศเกี่ยวกับวัตถุเนื้อแน่นอย่างดาวนิวตรอนและหลุมดำได้ และยังใช้เพื่อสอบหาสภาพของเอกภพช่วงแรกเศษเสี้ยววินาทีหลังบิกแบง
หลุมดำ.
สัมพัทธภาพทั่วไปพยากรณ์ว่าเมื่อมวลกระจุกอยู่ในบริเวณปริภูมิที่มีเนื้อแน่นเพียงพอจะเกิดหลุมดำ หลุมดำเป็นบริเวณของปริภูมิที่ผลความโน้มถ่วงเข้มเสียจนแสงก็หนีออกมาไม่ได้ คิดกันว่าหลุมดำบางชนิดเป็นขั้นสุดท้ายในวิวัฒนาการของดาวฤกษ์ขนาดมหึมา อีกด้านหนึ่ง มีการสันนิษฐานว่าหลุมดำมวลยวดยิ่งที่มีมวลหลายล้านถึงหลายพันล้านเท่าของดวงอาทิตย์อยู่ในใจกลางของดาราจักรส่วนใหญ่ และมีบทบาทสำคัญในแบบจำลองปัจจุบันวิธีการก่อกำเนิดดาราจักรในช่วงหลายพันล้านปีที่ผ่านมา
สสารที่ตกลงสู่วัตถุเนื้อแน่นเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพที่สุดกลไกหนึ่งสำหรับการปลดปล่อยพลังงานในรูปการแผ่รังสี และสสารที่ตกลงสู่หลุมดำเชื่อว่าเป็นตัวการให้เกิดปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ที่สว่างที่สุดปรากฏการณ์หนึ่งเท่าที่จินตนาการได้ ตัวอย่างสิ่งที่น่าสนใจอย่างยิ่งโดดเด่นสำหรับนักดาราศาสตร์ได้แก่ควาซาร์และนิวเคลียสดาราจักรกัมมันต์ชนิดอื่น ภายใต้ภาวะที่ถูกต้อง สสารที่ตกลงสะสมอยู่รอบหลุมดำสามารถนำไปสู่การก่อกำเนิดเจ็ต (jet) ซึ่งเป็นลำสสารรวมปลิวออกสู่อวกาศด้วยความเร็วเกือบเท่าความเร็วแสง
มีคุณสมบัติหลายประการที่ทำให้หลุมดำเป็นบ่อเกิดของคลื่นความโน้มถ่วงที่มีโอกาสเป็นไปได้มากที่สุด เหตุผลหนึ่งคือหลุมดำเป็นวัตถุเนื้อแน่นที่สุดที่สามารถโคจรรอบกันและกันเป็นส่วนหนึ่งของระบบดาวคู่ได้ ผลคือ คลื่นความโน้มถ่วงที่ปลดปล่อยออกมาจากระบบดังกล่าวจะเข้มเป็นพิเศษ อีกเหตุผลหนึ่งสืบเนื่องจากสิ่งที่เรียกว่าทฤษฎีบทความเป็นได้อย่างเดียวของหลุมดำ คือเมื่อเวลาผ่านไปหลุมดำจะยังมีเฉพาะคุณลักษณะแตกต่างน้อยที่สุด (ทฤษฎีบทเหล่านี้ได้ชื่อว่า ทฤษฎี "ไร้ขน") โดยไม่ขึ้นอยู่กับรูปทรงเรขาคณิตตั้งต้น ตัวอย่างเช่น ในระยะยาว การยุบตัวของลูกบาศก์สสารในทางทฤษฎีจะไม่ส่งผลให้เกิดหลุมดำทรงลูกบาศก์ แต่หลุมดำที่เกิดขึ้นจากไม่แตกต่างกับหลุมดำที่เกิดจากการยุบตัวของมวลทรงกลม ในการเปลี่ยนผ่านรูปทรงกลม หลุมดำที่เกิดจากการยุบตัวของรูปทรงที่ซับซ้อนมากขึ้นจะปลดปล่อยคลื่นความโน้มถ่วง
จักรวาลวิทยา.
ลักษณะสำคัญที่สุดอย่างหนึ่งของสัมพัทธภาพทั่วไปคือสามารถใช้ได้กับเอกภพทั้งหมด จุดสำคัญคือในมาตราส่วนใหญ่ เอกภพนี้ดูเหมือนสร้างอยู่บนเส้นตรงเรียบง่ายมาก ๆ คือ ทุกการสังเกตในปัจจุบันเสนอว่าโดยเฉลี่ยโครงสร้างของจักรวาลควรคงเดิมโดยประมาณ โดยไม่ขึ้นอยู่กับสถานที่ของผู้สังเกตหรือทิศทางของการสังเกต เอกภพเป็นเนื้อเดียวกันและไอโซทรอปี (ภาวะเอกรูป) โดยประมาณ เอกภพที่ง่ายโดยเปรียบเทียบนี้สามารถอธิบายได้ด้วยผลเฉลยง่ายของสมการของไอน์สไตน์ แบบจำลองจักรวาลวิทยาของเอกภพปัจจุบันได้มาจากการรวมผลเฉลยง่าย ๆ เหล่านี้กับสัมพัทธภาพทั่วไปโดยทฤษฎีที่อธิบายคุณสมบัติของปริมาณสสารของเอกภพ ได้แก่ อุณหพลศาสตร์ ฟิสิกส์นิวเคลียร์และฟิสิกส์อนุภาค ตามแบบจำลองเหล่านี้ เอกภพปัจจุบันแห่งนี้ถือกำเนิดจากภาวะอุณหภูมิสูงและหนาแน่นยิ่งยวด ที่เรียก บิกแบง ทีเมื่อประมาณ 14,000 ล้านปีก่อนและมีการขยายตัวนับแต่นั้น
สมการของไอน์สไตน์สามารถวางนัยทั่วไปได้โดยการเพิ่มพจน์ที่เรียก ค่าคงที่จักรวาลวิทยา เมื่อมีพจน์นี้อยู่ ปริภูมิว่างเองจะประพฤติตนเป็นแหล่งความโน้มถ่วงดึงดูด (หรือที่พบน้อยกว่า ผลัก) ไอน์สไตน์นำเสนอพจน์นี้ครั้งแรกในเอกสารบุกเบิกปี 1917 ว่าด้วยจักรวาลวิทยา โดยมีแรงจูงใจจำเพาะมาก คือ ความคิดจักรวาลวิทยาร่วมสมัยถือว่าเอกภาพเป็นสถิต และต้องอาศัยอีกพจน์หนึ่งเพื่อสร้างเอกภพแบบจำลองสถิติภายในกรอบของสัมพัทธภาพทั่วไป เมื่อชัดเจนว่าเอกภพไม่ใช่สถิต แต่กำลังขยายตัว ไอน์สไตน์จึงรีบทิ้งพจน์ใหม่นี้ นับแต่สิ้นสุดคริสต์ทศวรรษ 1990 อย่างไรก็ตาม หลักฐานดาราศาสตร์บ่งชี้ว่าการขยายตัวที่มีความเร่งนี้ต้องกันกับค่าคงที่จักรวาลวิทยา หรือเทียบเท่ากับพลังงานมืดชนิดที่จำเพาะและพบทั่วไป กำลังสะสมอย่างคงที่
การวิจัยสมัยใหม่.
สัมพัทธภาพทั่วไปประสบความสำเร็จอย่างมากในการให้กรอบสำหรับแบบจำลองที่แม่นยำซึ่งอธิบายกลุ่มปรากฏการณ์ทางฟิสิกส์หลายอย่างน่าประทับใจ อีกด้านหนึ่ง ยังมีคำถามที่ยังไม่มีคำถามที่น่าสนใจหลายข้อ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตัวทฤษฎีโดยรวมเกือบแน่นอนว่าไม่เสร็จสมบูรณ์
สัมพัทธภาพทั่วไปเป็นทฤษฎีคลาสสิก หมายความว่า ทฤษฎีนี้ไม่รวมผลของฟิสิกส์ควอนตัม ทำให้แตกต่างจากทฤษฎีอันตรกิริยาพื้นฐานสมัยใหม่อื่นทั้งหมด การแสวงสัมพัทธภาพทั่วไปฉบับควอนตัมเป็นปัญหาที่ยังต้องการคำตอบมูลฐานที่สุดคำถามหนึ่งในวิชาฟิสิกส์ แม้มีผู้ท้าชิงที่มีแววอย่างทฤษฎีความโน้มถ่วงเชิงควอนตัม โดยเฉพาะอย่างยิ่งทฤษฎีสตริงและความโน้มถ่วงเชิงควอนตัมวงวน แต่ในปัจจุบันยังไม่มีทฤษฎีที่ต้องกันและสมบูรณ์ มีผู้หวังมายาวนานว่าทฤษฎีความโน้มถ่วงเชิงควอนตัมจะกำจัดคุณลักษณะที่เป็นปัญหาอีกประการหนึ่งของสัมพัทธภาพทั่วไป ได้แก่ การมีภาวะเอกฐานของปริภูมิ-เวลา ภาวะเอกฐานเหล่านี้เป็นเขตแดน ("ขอบคม") ของปริภูมิ-เวลาซึ่ง ณ ที่นั้นเรขาคณิตจะนิยามไม่ชัดเจน โดยมีผลคือสัมพัทธภาพทั่วไปจะเสียอำนาจในการพยากรณ์ ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีสิ่งที่เรียกทฤษฎีบทภาวะเอกฐานซึ่งพยากรณ์ว่าภาวะเอกฐานดังกล่าวจะต้องมีอยู่ในเอกภพหากจะยึดถือกฎสัมพัทธภาพทั่วไปโดยไม่มีการดัดแปรทางควอนตัมใด ๆ ตัวอย่างขึ้นชื่อที่สุด ได้แก่ ภาวะเอกฐานที่สัมพันธ์กับเอกภพจำลองซุ่งอธิบายหลุมดำและจุดเริ่มต้นของเอกภพ
มีความพยายามอื่นในการดัดแปรสัมพัทธภาพทั่วไปในบริบทจักรวาลวิทยา ในแบบจำลองจักรวาลวิทยาสมัยใหม่ พลังงานส่วนใหญ่ในเอกภพอยู่ในรูปที่ไม่เคยมีการตรวจพบโดยตรง เรียก พลังงานมืดและสสารมืด มีข้อเสนอซึ่งเป็นที่ถกเถียงกันหลายข้อเพื่อลบความจำเป็นพลังงานและสสารแบบที่อธิบายเข้าใจได้ยาก โดยการดัดแปรกฎที่ว่าด้วยความโน้มถ่วงและพลศาสตร์การขยายตัวของจักรวาล ตัวอย่างเช่น พลศาสตร์นิวตันแบบปรับปรุงใหม่
นอกจากความท้าทายของผลควอนตัมและจักรวาลวิทยาแล้ว การวิจัยเรื่องสัมพัทธภาพทั่วไปยังเต็มไปด้วยโอกาสสำหรับการสำรวจต่อไป นักสัมพัทธภาพทางคณิตศาสตร์สำรวจสภาพของภาวะเอกฐานและคุณสมบัติมูลฐานของสมการของไอน์สไตน์ และการจำลองคอมพิวเตอร์ที่ครอบคลุมมากขึ้นกว่าแต่ก่อนของปริภูมิ-เวลาจำเพาะ (เช่น ปริภูมิ-เวลาที่อธิบายหลุมดำที่กำลังรวมตัวกัน) ก็มีการดำเนินงานแล้ว ตั้งแต่กว่าเก้าสิบปีหลังมีการเผยแพร่ทฤษฎีนี้ครั้งแรก การวิจัยยิ่งมีความเคลื่อนไหวมากว่าที่เคย
ทฤษฎีโน้มถ่วงเชิงควอนตัม
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านภาจรจำรัสศรี ภัทรวดีราชธิดา
หะยีอากุส ซาลิม
เส้นเมริเดียนที่ 126
เส้นเมริเดียนที่ 126 อาจหมายถึง:
เก้า จิรายุ
ไลโก
หอสังเกตการณ์คลื่นความโน้มถ่วงโดยใช้อินเตอร์เฟอโรมิเตอร์ชนิดเลเซอร์  หรือเรียกโดยย่อว่า ไลโก (LIGO) เป็นโครงการทดลองทางฟิสิกส์ขนาดใหญ่เพื่อสังเกตการณ์คลื่นความโน้มถ่วง ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2535 โดยคิป ธอร์น และโรนัลด์ เดรเวอร์ แห่งสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย และเรนเนอร์ ไวส์ แห่งสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ร่วมกับนักวิทยาศาสตร์จากทั่วโลก โดยหนึ่งในนั้นมีคนไทยเข้าร่วม 2 คน คือ น.ส.ณัฐสินี กิจบุญชู และ ดร.ธารา เฉลิมทรงศักดิ์ โครงการนี้อยู่ภายใต้การบริหารงานโดยองค์กรความร่วมมือวิทยาศาสตร์ไลโก เพื่อสังเกตการณ์และวิเคราะห์ผลจากข้อมูลที่ได้เพื่อใช้คลื่นความโน้มถ่วงนี้ในทางดาราศาสตร์ ไลโกได้รับการสนับสนุนเงินทุนจากมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา และได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีจากสภาสนับสนุนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งสหราชอาณาจักร สมาคมมักซ์พลังค์แห่งเยอรมนี และสภาวิจัยแห่งออสเตรเลีย
พระธรรมปัญญาบดี
สวนน้ำการ์ตูนเน็ตเวิร์ค อเมโซน
วัดน้ำริดใต้
วัดน้ำริดใต้ ตั้งอยู่ที่ บ้านน้ำริดใต้ หมู่ที่ 1 ตำบลน้ำริด อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดเขตการปกครองคณะสงฆ์ตำบลน้ำริด ตัววัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 33 ตารางวา ตั้งอยู่ทางใต้ของหมู่บ้าน ติดถนนสายหมู่บ้านน้ำริดและถนนสายนานกกกสู่ถนนสายหัวดงลับแล ปัจจุบันมี พระธนพร ธมฺมปาโล เป็นรักษาการเจ้าอาวาสวัดน้ำริดใต้รูปปัจจุบัน
วัดในหมู่บ้านน้ำริด เดิมมีวัดเดียว ตั้งอยู่กลางหมู่บ้าน ( ปัจจุบันเป็นโรงเรียนน้ำริดราษฎร์บำรุง ) แต่ต่อมาหมู่บ้านทางเหนือมีประชากรเพิ่มมากขึ้น จึงพากันย้ายวัดไปตั้งที่ ม่อนปู่ท่อง ( โรงเรียนไผ่ล้อมสามัคคี ในปัจจุบัน ) เป็นเหตุให้ชาวบ้านตอนใต้ไม่ยอม และเล็งเห็นว่า ที่ดินตรงที่น้ำพัดไม้มากองอยู่นั้น เป็นลานกว้าง ชาวบ้านจึงพร้อมใจกันที่จะสร้างวัดตรงลานกว้างที่วางอยู่ เพราะว่าน้ำไม่ได้ท่วมตลอดปี
นับตั้งแต่นั้นมา ขุนวารีฤทธิ์ดำรง เป็นหัวหน้า ( กำนัน ) ได้ขอตั้งวัดเมื่อ ปี พ.ศ. 2401 หมู่บ้านน้ำริดจึงมีวัดเพิ่มเป็น 2 วัด และวัดนี้เรียกว่าวัดใต้ เพราะเหตุว่าอยู่ตอนใต้ของหมู่บ้าน วัดนี้ร้างอยู่ประมาณ ปีเศษ ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2402 มีพระภิกษุมาอยู่จำพรรษา ซึ่งเป็นพระที่มีจิตตั้งมั่นในการพัฒนาทำนุบำรุงวัดได้เป็นอย่างดี จึงมีชาวบ้านเห็นดีด้วย จึงให้ความร่วมมือร่วมกันสร้างอุโบสถ แบบอุดตัน คืออาคารอุดตัน ไม่มีมุขหน้า หลัง ก่อสร้างด้วยอิฐแดงขนาดใหญ่ ฉาบด้วยปูนขาว มุงด้วยกระเบื้องดินเผา
ต่อมา เมื่อ ปี พ.ศ. 2453 ได้มีหัวหน้าพนักงานวานตรวจดึงเส้น ทำระดับ ว่าจะมีการตัดถนนทางรถไฟผ่านที่วัดนี้กึ่งกลางของวัดพอดี ในขณะนั้นมี หลวงปู่โท้ เป็นเจ้าอาวาสอยู่ จึงได้ขอร้องไม่ให้ผ่านที่วัด แต่ทางเจ้าหน้าที่แจ้งว่า เป็นคำสั่งของรัชกาลที่ 5 ว่าจะต้องทำถนนรถไฟผ่านตรงที่วัดให้ได้ ประกอบกับชาวบ้านเล็งเห็นว่า ที่ของทางวัดยังมีที่เหลือติดกับคลองน้ำริดก็คงพอสำหรับตั้งวัดแล้ว จึงยกที่ให้กับทางราชการไป
ดังนั้น เมื่อ ปี พ.ศ. 2454 ได้มีพนักงานมาจากทางราชการ โดยมากจะเป็นคนจีน และชาวจีนส่วนใหญ่จะชอบกินยาฝิ่นเสียเป็นส่วนใหญ่ ต่างก็มาพักอยู่ที่วัดใต้ทางทิศตะวันออก และเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2456 ทางการรถไฟได้ดำเนินการวางรางรถไฟตัดผ่านหน้าวัด ดำเนินงานวางรางรถไฟ จนพ้นหมู่บ้าน ใช้เวลาการดำเนินงานโดยประมาณ 5 เดือน ขุนประชา ตำบลน้ำริด ได้ขอแรงจากคนไทย และ คนจีน ได้ร่วมมือช่วยกันซ่อมแซมอุโบสถ และทำการเปลื่ยนกระเบื้องหลังคา ประมาณ พ.ศ. 2465 ได้ขุนวารีฤทธิ์ดำรง เป็นหัวหน้า ( กำนัน ) ได้ตั้งบ้านเลขที่ให้ และเห็นว่าวัดมีความสำคัญมาก จึงตั้งเลขที่ให้กับทางวัด ได้เลขที่ 1 หมู่ที่ 1 ตำบลน้ำริด เป็นต้นมา
ตั้งแต่นั้นมา ชาวบ้าน และ พระภิกษุ จึงได้ช่วยกันทำนุบำรุง ดูแล รักษากันมาโดยตลอด มาจนถึงยุคของ ท่านพระครูโอภาสวิมลกิจ ดูแลปกครองมาจนถึงปัจจุบัน และท่านยังได้สมณะศักดิ์พัดยศ เป็นรูปแรกของตำบลน้ำริด นับว่าเป็นประวัติของวัดอันดีงามมาโดยตลอด และหลังจากท่านพระครูโอภาสวิมลกิจมรณภาพลง โดยมี รักษาการแทนเจ้าคณะตำบลน้ำริด พระอธิการชราวุฒิ วุฒฺธิโก จึงแต่งตั้งรักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดน้ำริดใต้ คือ พระธนพร ธมฺมปาโล รูปปัจจุบัน
อาณาเขตที่ตั้งวัด.
พื้นที่ตั้งของวัดมีลักษณะอยู่ท้ายหมู่บ้าน ด้านหน้าติดถนนทางรถไฟสายเหนือ ด้านข้างซ้ายติดถนนเข้าหมู่บ้านน้ำริดใต้ ตั้งแต่ หมู่ที่ 1 ถึง หมู่ที่ 10 ในเขตตำบลน้ำริดทั้งหมดและติดต่อกับเขตตำบลบ้านด่านนาขาม ผ่านถึงนานกกกและบ้านแม่เฉย เป็นถนนสายอุตรดิตถ์และแพร่สายเหนือทั้งหมด
ที่ดินเฉพาะบริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 33 ตารางวา โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นโฉนด เลขที่ 328 กรรมสิทธิ์ที่ดินป็นของวัด
เกน (อิเล็กทรอนิกส์)
ในสาขาวิชาอิเล็กทรอนิกส์ เกน เป็นการวัดความสามารถของวงจรอิเล็กทรอนิกส์สองพอร์ต (มักจะเป็นตัวขยายสัญญาณ) เพื่อเพิ่มพลังหรือความสูง  ของสัญญาณจากพอร์ตอินพุทไปยังพอร์ตเอาท์พุท โดยการเพิ่มพลังงานที่ถูกแปลงจากแหล่งจ่ายไฟไปเป็นสัญญาณ มันมักจะถูกกำหนดให้เป็นอัตราส่วนเฉลี่ยของขนาดสัญญาณหรือกำลังงานที่พอร์ตเอาท์พุทต่อขนาดสัญญาณหรือกำลังงานที่พอร์ตอินพุต มันมักจะแสดงค่าโดยใช้หน่วยเป็นเดซิเบล (dB)("dB gain") เกนที่มากกว่าหนึ่ง (ศูนย์เดซิเบล) เป็นการขยายสัญญาณและเป็นคุณสมบัติที่กำหนดให้กับองค์ประกอบหรือวงจรแบบแอคทีฟ  ในขณะที่วงจรแบบ passive จะมีเกนน้อยกว่าหนึ่ง
คำว่า "เกน" เฉย ๆ จะกำกวมไม่ชัดเจนและสามารถหมายถึงอัตราส่วนของเอาท์พุทต่ออินพุตของแรงดันไฟฟ้า ("เกนแรงดันไฟฟ้า") ของกระแส ("เกนกระแสไฟฟ้า") หรือของกำลังงานไฟฟ้า ("เกนกำลังงานไฟฟ้า") ก็ได้ ในด้านเสียงและตัวขยายสัญญาณอเนกประสงค์, โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ออปแอมป์ คำนี้มักจะหมายถึงเกนแรงดันไฟฟ้า แต่ในตัวขยายสัญญาณคลื่นความถี่วิทยุ มันมักจะหมายถึงเกนกำลังงาน นอกจากนี้คำว่าเกนยังถูกนำไปประยุกต์ใช้ในระบบเซ็นเซอร์ที่ input และ output มีหน่วยที่แตกต่างกัน ในกรณีดังกล่าวหน่วยของเกนจะถูกระบุใหม่ เช่นเป็น "5 microvolts ต่อโฟตอน" สำหรับค่าความสามารถในการตอบสนอง  ของตัวตรวจจับแสง  เป็นต้น. "เกน" ของทรานซิสเตอร์สองขั้ว  ปกติจะหมายถึงอัตราการถ่ายโอนกระแสไปข้างหน้า หรือ "h"FE ( "เบต้า" ซึ่งเป็นอัตราส่วนคงที่ของ "I""c" หารด้วย "I"b ที่จุดปฏิบัติการ) หรือบางครั้ง "h"fe (เกนกระแสสัญญาณขนาดเล็ก ความลาดชันของกราฟของ "I""c" เมื่อเทียบกับ "I""b" ที่จุดหนึ่ง)
เกน ของอุปกรณ์หรือวงจรอิเล็กทรอนิกส์โดยทั่วไปจะขึ้นอยู่กับความถี่ของสัญญาณที่ใส่เข้าไป ยกเว้นที่ระบุไว้เป็นอย่างอื่น คำนี้หมายถึงเกนสำหรับความถี่ใน passband ซึ่งเป็นช่วงความถี่ปฏิบัติการของอุปกรณ์ที่ถูกออกแบบไว้ คำว่า"เกน"มีความหมายที่แตกต่างกันในการออกแบบสายอากาศ; เกนสายอากาศจะเป็นอัตราส่วนของความเข้มของคลื่นจากเสาอากาศตามทิศทางต่อ formula_1 (ความเข้มเฉลี่ยของคลื่นจากสายอากาศที่ไม่มีการสูญเสียเลย)
เกน (อิเล็กโทรนิกส์)
เพลิงบุญ เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนว ดราม่า สะท้อนความสัมพันธ์ของชายหญิง จากบทประพันธ์ของ กฤษณา อโศกสิน หรือ สุกัญญา ชลศึกษ์ สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2539 นำแสดงโดย ฉัตรชัย เปล่งพานิช,บุษกร พรวรรณศิริเวช,บุญพิทักษ์ จิตกระจ่าง,แอน ทองประสม,จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์ ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2560 ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ วาย จำกัด นำแสดงโดย ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์,เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ,ราณี แคมเปน,หลุยส์ สก็อต ออกอากาศ ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20:20-22:50 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และช่อง 3 เอชดีเริ่มตอนแรก วันพฤหัสบดีที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2560 - 28 กันยายน พ.ศ. 2560 ต่อจากเรื่องสายลับจับแอ๊บ
การเปลี่ยนตัวนักแสดง.
ในปี 2539 สำหรับบทบาทของ ใจเริง ในการสร้างครั้งนี้เป็นที่ทราบกันดีในช่วงกลางยุค 90 ว่าเดิมทีนั้นบทของใจเริงเป็นของ คุณเก๋ บุญพิทักษ์ จิตต์กระจ่างที่ได้มีการเข้าฉากและถ่ายทำไปแล้ว เป็นจำนวน 2 ตอน แต่จากการเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุอย่างกะทันหันของเธอ ทำให้คุณหน่อย บุษกร พรวรรณศิริเวช ได้รับการติดต่อให้เข้ามาสวมในบทบาทนี้แทนซึ่งก็ได้มีการถ่ายทำฉากในบทต่างๆ ที่ได้ถ่ายทำไปแล้วอีกครั้งโดยในฐานะนักแสดงที่มาสวมบทบาทนี้ เธอมีความตั้งใจ ที่จะแสดงอย่างเต็มที่เพื่อเป็นการไว้อาลัยให้กับคุณเก๋ บุญพิทักษ์ จิตต์กระจ่างผู้ล่วงลับไป (เนื่องจากคุณหน่อยนั้น เป็นนักแสดงที่มาแทนคุณเก๋ ทำให้ในการวางตัวนักแสดงมีการขัดแย้งกับวัย ที่ต้องประกบคู่กันกับคุณ แอน ทองประสม) แต่การเข้าถึงบทบาทก็ทำให้บทบาทนี้ เป็นบทแจ้งเกิดในวงการบันเทิงของคุณหน่อยแม้จะผ่านงานการแสดงมาแล้วในหลายๆเรื่อง จนปลายปีคุณหน่อยได้รับ รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขานักแสดงสนับสนุนหญิงดีเด่นไปครองได้ในปีนั้น
ละครเพลิงบุญ เวอร์ชัน พ.ศ. 2560 ได้รับกระแสตอบรับที่ดีจากแฟนละครโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากโลกโซเชี่ยลเน็ตเวิร์กจากทางทวิตเตอร์ที่ติดอันดับ 1 สำหรับการทวีตสูงสุดและอินสตาแกรมรวมไปถึงพันทิป.คอม โดยเฉพาะประเด็นใหญ่กรณีดราม่าเรื่องการเปลี่ยนตัวนักร้องที่มาร้องเพลงประกอบละคร ชนม์ทิดา อัศวเหม กลับถูกถอดจากการร้องเพลงประกอบละครเพราะผู้ใหญ่ทางช่องให้เหตุผลว่าทำไปเพราะความเหมาะสม
สงครามเพลง
สงครามเพลง ละครโทรทัศน์ไทยแนว มิวสิคัล แอ็คชั่น คอมเมดี จากบริษัท อาหลอง กรุ๊ป จำกัด ภายใต้การดูแลของ กัญจน์ ภักดีวิจิตร ลูกชายของ ฉลอง ภักดีวิจิตร ผู้กำกับระดับตำนานซึ่งได้หยิบผลงานสุดคลาสสิกเรื่องหนึ่งของผู้เป็นพ่อเมื่อปี 2526 มารีเมคใหม่พร้อมกับดัดแปลงเนื้อหาให้ร่วมสมัยมากขึ้นโดยออกอากาศทาง ช่อง 3 เอสดี ตอนแรกในวันที่ 7 มีนาคม – 14 เมษายน พ.ศ. 2560
เรื่องราวการแย่งชิงความเป็นใหญ่ในวงการเพลงของ 2 ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่แต่ก็ทำให้เกิดเป็นความรักระหว่าง คัมภีร์ และ เอมิกา 2 ผู้บริหารจากทั้ง 2 ค่ายสุดท้ายแล้วบทสรุปทั้งหมดจะจบลงอย่างไร
เกอร์ตี คอรี
เกอร์ตี เทเรซา คอรี (; นามสกุลเดิม: แรดนิตซ์ (Radnitz); 15 สิงหาคม ค.ศ. 1896 – 26 ตุลาคม ค.ศ. 1957) เป็นนักชีวเคมีชาวเช็ก/อเมริกัน เกิดที่เมืองปราก จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในสาธารณรัฐเช็ก) เป็นบุตรสาวของออตโตและมาร์ธา แรดนิตซ์ เรียนที่โรงเรียนแพทย์ของมหาวิทยาลัยชาลส์ ปราก ขณะเรียนอยู่ที่นั่น เกอร์ตีพบกับคาร์ล คอรี ทั้งคู่แต่งงานกันหลังเรียนจบในปี ค.ศ. 1920 และย้ายไปอยู่ที่เมืองเวียนนา โดยเกอร์ตีทำงานที่โรงพยาบาลเด็ก ส่วนคาร์ลทำงานที่ห้องปฏิบัติการ สองปีต่อมา เกอร์ตีและคาร์ลย้ายไปที่สหรัฐอเมริกาและทำงานที่สถาบันมะเร็งรอสเวลล์พาร์กในเมืองบัฟฟาโล รัฐนิวยอร์ก ทั้งคู่ร่วมกันศึกษากระบวนการเมแทบอลิซึมของคาร์โบไฮเดรตและค้นพบวัฏจักรคอรี ซึ่งเป็นการสร้างแลคเตตจากกระบวนการไกลโคไลซิสแบบไม่ใช้ออกซิเจน ต่อมาในปี ค.ศ. 1931 เกอร์ตีและคาร์ลย้ายไปที่เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี คาร์ลได้รับตำแหน่งนักวิจัย ส่วนเกอร์ตีรับตำแหน่งผู้ร่วมวิจัยที่โรงเรียนแพทย์มหาวิทยาลัยวอชิงตัน ทั้งคู่ค้นพบกลูโคส 1-ฟอสเฟตและอธิบายโครงสร้างของเอนไซม์ ฟอสโฟรีเลส ในปี ค.ศ. 1947 สามี-ภรรยาคอรีและเบอร์นาโด ฮูสเซย์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ เกอร์ตีเป็นสตรีคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์และสตรีคนที่สามที่ได้รับรางวัลโนเบลในสาขาวิทยาศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1953 เกอร์ตีได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์แห่งอเมริกา เกอร์ตีเสียชีวิตด้วยโรคเกี่ยวกับไขกระดูกในปี ค.ศ. 1957 ต่อมานามสกุลของเกอร์ตีได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อของแอ่งดวงจันทร์ และแอ่งดาวศุกร์
เส้นเมริเดียนที่ 127
เส้นเมริเดียนที่ 127 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 128
เส้นเมริเดียนที่ 128 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 129
เส้นเมริเดียนที่ 129 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 130
เส้นเมริเดียนที่ 130 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 131
เส้นเมริเดียนที่ 131 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 132
เส้นเมริเดียนที่ 132 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 133
เส้นเมริเดียนที่ 133 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 134
เส้นเมริเดียนที่ 134 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 135
เส้นเมริเดียนที่ 135 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 136
เส้นเมริเดียนที่ 136 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 112
เส้นเมริเดียนที่ 112 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 113
เส้นเมริเดียนที่ 113 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 111
เส้นเมริเดียนที่ 111 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 110
เส้นเมริเดียนที่ 110 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 109
เส้นเมริเดียนที่ 109 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 107
เส้นเมริเดียนที่ 107 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 108
เส้นเมริเดียนที่ 108 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 106
เส้นเมริเดียนที่ 106 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 105
เส้นเมริเดียนที่ 105 อาจหมายถึง:
ความผิดปกติแบบเอ็บสไตน์
ความผิดปกติแบบเอ็บสไตน์  เป็นโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดประเภทหนึ่ง ซึ่งผนังกั้นและลิ้นหลังของลิ้นหัวใจไทรคัสปิดอยู่ผิดตำแหน่ง เคลื่อนไปทางปลายของหัวใจห้องล่างขวา
Ebstein's anomaly
ลุค เคจ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)
ลู้ก เคจ  เป็นภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกันแนวซูเปอร์ฮีโรของเน็ตฟลิกซ์ มีเค้าโครงมาจาก "ลู้ก เคจ" ของมาร์เวลคอมิกส์ เรื่องนี้อำนวยการสร้างโดยเชโอ โฮดารี โคเกอร์ และเจฟ โลบ และนำแสดงโดยไมก์ โคลเตอร์, มาเฮอร์ชาลา อาลี, แอลฟรี วุเดิร์ด เป็นต้น
เอสอาร์เอฟ 1
เอสอาร์เอฟ 1 เป็นสถานีโทรทัศน์สวิตเซอร์แลนด์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1953 เป็นหนึ่งในสาม สถานีแห่งชาติสวิตเซอร์แลนด์ในภาคภาษาเยอรมัน เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ได้เปลี่ยนชื่อสถานีจาก เอสเอฟ 1 เป็น เอสอาร์เอฟ 1
พีระพัฒน์ โน้ตชัยยา
เส้นเมริเดียนที่ 79
เส้นเมริเดียนที่ 79 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 80
เส้นเมริเดียนที่ 80 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 166
เส้นเมริเดียนที่ 166 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 165
เส้นเมริเดียนที่ 165 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 164
เส้นเมริเดียนที่ 164 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 163
เส้นเมริเดียนที่ 163 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 162
เส้นเมริเดียนที่ 162 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 161
เส้นเมริเดียนที่ 161 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 169
เส้นเมริเดียนที่ 169 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 168
เส้นเมริเดียนที่ 168 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 167
เส้นเมริเดียนที่ 167 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 30
เส้นเมริเดียนที่ 30 อาจหมายถึง:
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2493
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2493 ไม่ได้มีการกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยจะอยู่ในช่วงปี พ.ศ. 2493 แต่ช่วงเวลาที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุด ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ จะอยู่ในช่วงเดือนมิถุนายนถึงเดือนธันวาคม ซึ่งเวลาเหล่านี้เป็นเครื่องแสดงถึงช่วงที่พายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดภายใน มหาสมุทรตะวันตกเฉียงเหนือ
ขอบเขตของบทความนี้จะอยู่ภายในมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณด้านเหนือของเส้นศูนย์สูตรและทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ถ้าพายุหมุนเขตร้อนจะก่อตัวทางตะวันออกของเส้นแบ่งเขตวันสากล และด้านเหนือของเส้นศูนย์สูตร พายุหมุนเขตร้อนบริเวณนั้นจะเรียกว่า"พายุเฮอร์ริเคน" ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2493 และถ้ามีพายุโซนร้อนเคลื่อนตัวเข้ามาภายในแอ่งแปซิฟิกตะวันตก จะได้รับชื่อพายุจากองค์การเตือนไต้ฝุ่นแปซิฟิกเหนือ
พายุไต้ฝุ่นเจน.
พายุไต้ฝุ่นเจนเข้าปะทะกับเกาะชิโกะกุในญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 3 กันยายน ทำให้เกิดน้ำท่วมและแผ่นดินเลื่อน และผู้เสียชีวิต 539 คน
พายุไต้ฝุ่นฟราน.
พายุไต้ฝุ่นฟราน เป็นพายุลูกสุดท้ายของฤดูกาล ซึ่งเข้าปะทะทางตอนเหนือของฟิลิปปินส์ ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิต 5 คน
ชื่อเดไลลาห์, เฮลีน, เจน, เคเซีย, ลูครีเชีย, มิซเซทา, ออสเซีย และ เพที ถูกถอดถอนออกในปีนี้ และถูกแทนด้วย ดอต, เฮเลน, จูน, เคทีย์, ลอร์นา, มารี, โอลกา และ แพเมลา
ชีสพิซซ่า
ชีสพิซซ่า  หมายรวมถึงชีสและผลิตภัณฑ์นมหลากหลายชนิดที่ถูกออกแบบและผลิตเพื่อใช้ทำพิซซ่าโดยเฉพาะ อย่างเช่น ชีสแปรรูปและปรุงแต่งคล้ายมอซซาเรลลา ชีสพิซซ่าสามารถเป็นชีสใด ๆ ที่เหมาะสมกับพิซซ่า ในสหรัฐอเมริกา ชีสที่ใช้เตรียมพิซซ่าประมาณร้อยละ 30 เป็นชีสมอซซาเรลลา, โปรโวโลเน, เชดดาร์ และพาร์มิแซน ในขณะที่ชีสเอ็มเมินทาล, โรมาโน และรีค็อตตามักใช้โรยหน้า ส่วนชีสแปรรูปที่ผลิตสำหรับพิซซ่านั้นจะมาจากการผลิตจำนวนมาก
ชีสพิซซ่าแปรรูปผลิตขึ้นเพื่อทำบราวนิง หลอมเหลว ทำให้แผ่บาง และเพิ่มประมาณไขมันและความชื้น การศึกษาและการทดลองหลายครั้งได้วิเคราะห์ผลกระทบของน้ำมันพืช การผลิตและกระบวนการหมัก โปรตีนหางนมที่ผิดธรรมชาติ และความเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ เพื่อผลิตชีสพิซซ่าในอุดมคติและประหยัด ใน ค.ศ. 1997 มีการประมาณว่าการผลิตชีสพิซซ่าถึง 2 พันล้านปอนด์ในสหรัฐอเมริกา และ 200 ล้านปอนด์ในยุโรป และใน ค.ศ. 2000 อุปสงค์ที่มีต่อชีสพิซซ่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 8 ต่อปี
สงครามโปแลนด์-โซเวียต
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2494
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2494 เป็นช่วงฤดูที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวโดยทั่วไปน้อยกว่าค่าเฉลี่ย โดยพายุหมุนเขตร้อนหลายลูกโดดเด่นในฟิลิปปินส์ ซึ่งมีข้อยกเว้นอยู่ในช่วงเดือนมกราคม ซึ่งไม่พบการพัฒนาของพายุหมุนเขตร้อน และเดือนตุลาคม เป็นเดือนที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดด้วยพายุหมุนเขตร้อนสี่ลูก ในภาพรวมแล้วมีพายุดีเปรสชันเขตร้อน 21 ลูก ในจำนวนนั้น 17 ลูกทวีกำลังเป็นพายุโซนร้อนและได้รับชื่อ ในจำนวนนั้น 16 ลูกทวีกำลังเป็นพายุไต้ฝุ่น
ฤดูกาลเริ่มต้นโดยพายุโซนร้อนช่วงชีวิตสั้นไร้ชื่อลูกหนึ่ง ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ทางตะวันออกของฟิลิปปินส์ พายุไต้ฝุ่นจอร์เจียกลายเป็นพายุลูกแรกในฤดูกาลที่ได้รับชื่อและทวีกำลังแรงเป็นพายุไต้ฝุ่นหลังจากก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกในวันที่ 20 มีนาคม ต่อมาในเดือนเมษายน พายุไต้ฝุ่นไอริสพัฒนาเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นในเดือนนั้น ไอริสถูกบันทึกเป็นกรณีตัวอย่างของพายุไต้ฝุ่นสมมูลระดับ 5 ในมหาสมุทรแปซิฟิก และพายุไต้ฝุ่นลูกสุดท้ายของปี คือ พายุไต้ฝุ่นแบ็บส์ ซึ่งสลายตัวลงในวันที่ 17 ธันวาคม
ขอบเขตของบทความนี้จะอยู่ภายในมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณด้านเหนือของเส้นศูนย์สูตรและทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ถ้าพายุหมุนเขตร้อนจะก่อตัวทางตะวันออกของเส้นแบ่งเขตวันสากล และด้านเหนือของเส้นศูนย์สูตร พายุหมุนเขตร้อนบริเวณนั้นจะเรียกว่า"พายุเฮอร์ริเคน" ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2494 ณ เวลานั้น พายุโซนร้อนที่ก่อตัวในภูมิภาคมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก จะได้รับการตั้งชื่อและวิเคราะห์โดยศูนย์สภาพอากาศกองเรือสหรัฐอเมริกา ซึ่งตั้งอยู่ในกวม อย่างไรก็ตาม สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ซึ่งเป็นที่ยอมรับในอีกห้าปีต่อมา ได้วิเคราะห์พายุหมุนเขตร้อนเพิ่มเติมอีกสี่ลูกในช่วงฤดูกาล ที่ไม่ถูกติดตามโดยศูนย์สภาพอากาศกองเรือ ซึ่งระบบที่ถูกวิเคราะห์เหล่านี้ไม่ได้รับการตั้งชื่อ
พายุไต้ฝุ่นรูท.
พายุไต้ฝุ่นรูทเข้าปะทะญี่ปุ่น ในวันที่ 15 ตุลาคม ทำให้มีผู้เสียชีวิต 1294 คน และทำลายอาคาร 34,000 หลัง
เจ็ดวันสู่แม่น้ำไรน์
เจ็ดวันสู่แม่น้ำไรน์  เป็นการฝึกจำลองทางทหารลับสุดยอดที่พัฒนาใน ค.ศ. 1979 โดยสนธิสัญญาวอร์ซอ เป็นวิสัยทัศน์สงครามนิวเคลียร์เจ็ดวันของกลุ่มโซเวียตระหว่างกองทัพนาโต้และสนธิสัญญาวอร์ซอ
แผนเจ็ดวันที่แม่น้ำไรน์
ลุก เคจ (ละครชุดทางโทรทัศน์)
ตำบลวังดิน