pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ  คือหนังสือเล่มที่สองของหนังสือชุด"แฮร์รี่ พอตเตอร์" ที่แต่งโดย เจ. เค. โรว์ลิ่ง เป็นเรื่องของชีวิตของแฮร์รี่ในการเรียนปีที่สองในโรงเรียนฮอกวอตส์ ปีนี้มีข้อความลึกลับปรากฏขึ้นบนกำแพงทางเดิน เตือนว่า "ห้องแห่งความลับ" ถูกเปิดแล้ว และ "ทายาทของสลิธีริน" จะออกสังหารเด็กนักเรียนที่ไม่ได้มาจากครอบครัวสายเลือดเวทมนตร์ และมีเหตุประหลาดที่ทำให้คนในโรงเรียนหลายคนกลายเป็นหิน ตลอดปีนี้ทั้งแฮร์รี่ และเพื่อนของเขาได้แก่ รอนและเฮอร์ไมโอนี่ ต้องออกสอบสวนสาเหตุของเหตุร้ายในครั้งนี้
หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษเมื่อ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 โดยสำนักพิมพ์บลูมส์บิวรี่ และตีพิมพ์ฉบับภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2543 แปลโดยสุมาลี บำรุงสุข
แฮร์รี่ใช้เวลาอีกฤดูร้อนหนึ่งอันเป็นทุกข์กับครอบครัวเดียวที่เขาเหลืออยู่ คือ ครอบครัวเดอร์สลีย์ ระหว่างงานเลี้ยงอาหารเย็นที่ป้าและลุงของแฮร์รี่จัด ด๊อบบี้ เอลฟ์ประจำบ้าน หายตัวเข้าห้องนอนของแฮร์รี่ เพื่อเตือนเขาว่าหากเขากลับฮอกวอตส์ จะเกิดสิ่งเลวร้าย แฮร์รี่เพิกเฉยคำเตือนนั้น และเพื่อประกันว่าแฮร์รี่จะไม่กลับไปฮอกวอตส์ ด๊อบบี้จึงสร้างความเสียหายในห้องครัว ทำให้ครอบครัวเดอร์สบชลีย์โกรธและจับแฮร์รี่ขังไว้ รอน วีสลีย์ เพื่อนของเขา และเฟรดและจอร์จ พี่ชายของรอน ช่วยเขาไว้ในรถยนต์บินได้ และใช้ฤดูร้อนอยู่บ้านวีสลีย์
หลังเดินทางด้วยผงฟลูเป็นครั้งแรก แฮร์รี่บังเอิญไปโผล่ที่ตรอกน็อกเทิร์น ส่วนศาสตร์มืดของตรอกไดแอกอน โชคดีที่เขาเจอแฮกริด ผู้ดูแลสัตว์ของฮอกวอตส์ เพื่อนของเขา ซึ่งไปที่นั่นเพื่อซื้อยาไล่ทากกินเนื้อ ผู้นำทางเขากลับตรอกไดแอกอนเพื่อซื้ออุปกรณ์การเรียนอย่างปลอดภัย ร่วมกับครอบครัววีสลีย์และเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ เพื่อนสนิทของเขาอีกคนหนึ่ง แฮร์รี่พบกิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต พ่อมดผู้ยึดตัวเป็นศูนย์กลางและแสวงชื่อเสียงสำหรับจัดการกับสิ่งมีชีวิตมืดนานาชนิด ซึ่งเปิดเผยว่าจะเป็นอาจารย์วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดคนใหม่ที่ฮอกวอตส์ ไม่นานหลังเจอล็อกฮาร์ต กลุ่มไปเผชิญกับอริของแฮร์รี่ เดรโก มัลฟอย และลูเซียส บิดา
เมื่อเริ่มปีการศึกษา ครอบครัววีสลีย์แยกกับแฮร์รี่ที่คิงส์ครอส แต่เมื่อพวกเขามาถึง แฮร์รี่และรอนไม่สามารถผ่านทางเข้าลับที่ชานชาลาที่ 9 ¾ อย่างอธิบายไม่ได้ ฉะนั้นทั้งสองจึงตัดสินใจขับรถบินได้ของครอบครัววีสลีย์ไปฮอกวอตส์แทน เกิดอันตรายเมื่อรอนเสียการควบคุมรถ ทำให้ร่วงจากฟ้าสู่ต้นวิลโลว์จอมหวดซึ่งเป็นต้นไม้ที่ทำร้ายทุกคนที่เข้าใกล้ รอนและแฮร์รี่หลบหนีจากไม้ต้นนั้นได้ แต่ไม้กายสิทธิ์ของรอนหัก และรถซึ่งเผยตัวเองว่ามีความรู้สึกอยู่ระดับหนึ่ง ขับออกไปในป่าต้องห้าม จากนั้นพวกเขารายงานต่อสำนักงานของศาสตราจารย์มักกอนนากัล และได้รับโทษกักบริเวณ วันรุ่งขึ้น รอนได้รับจดหมายกัมปนาทจากมารดา มอลลี่ วีสลีย์ โดยขู่ว่าจะส่งเขากลับบ้านหากล้ำเส้นอีกครั้ง
กลายเป็นว่าล็อกฮาร์ตเป็นอาจารย์ที่ไม่ได้ความ สนใจกับความมีชื่อเสียงส่วนตัวมากกว่าการสอน ในวันฮาโลวีน คุณนายนอร์ริส แมวของภารโรงประจำโรงเรียนถูกพบว่ากลายเป็นหิน บนกำแพงใกล้ ๆ มีสารว่า "ห้องแห่งความลับเปิดแล้ว ศัตรูแห่งทายาทพึงระวัง" แฮร์รี่ รอนและเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์พบว่าซาลาซาร์ สลิธีริน ผู้ก่อตั้งฮอกวอตส์คนหนึ่ง สร้างห้องแห่งความลับอย่างลับ ๆ ซึ่งลือกันว่ามีสัตว์ประหลาดที่ทายาทของสลิธีรินเท่านั้นที่สามารถควบคุมได้ สลิธีรินไม่เห็นชอบมดที่มีบิดามารดาเป็นมักเกิลได้รับอนุญาตให้เข้าเรียนที่ฮอกวอตส์ และกล่าวกันว่าสร้างห้องนั้นไว้เพื่อวันหนึ่งทายาทของเขาจะกำจัดคนเหล่านี้ให้หมดจากโรงเรียน
ทั้งสามสงสัยว่าอริของแฮร์รี่ เดรโก มัลฟอย เป็นทายาทแห่งสลิธีริน จึงใช้เวลาหนึ่งเดือนทำน้ำยาสรรพรส เป็นเครื่องดื่มซึ่งทำให้พวกเขาดูเหมือนคนอื่นชั่วระยะหนึ่ง ห้องปฏิบัติการของเขาอยู่ในห้องน้ำที่มีผีเมอร์เทิลจอมคร่ำครวญสิง
ระหว่างควิดดิชเกมหนึ่ง แขนของแฮร์รี่ถูกลูกบลัดเจอร์ที่ควบคุมไม่ได้ทำหัก ล็อกฮาร์ตอาสารักษากระดูกหักแต่กลายเป็นเอากระดูกออกแทน คืนนั้น ขณะแฮร์รี่นอนอยู่ในเตียงห้องพยาบาล ด็อบบี้มาปรากฏและรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่ชานชาลาและลูกบลัดเจอร์ที่ควบคุมไม่ได้นั้น โดยปรารถนาป้องกันมิให้แฮร์รี่เข้าเรียนที่ฮอกวอตส์ เขาขอร้องแฮร์รี่ให้ออกจากฮอกวอตส์ ยืนยันว่าเขาตกอยู่ในอันตราย และแย้มว่าห้องแห่งความลับเคยเปิดมาแล้ว ไม่นาน คอลิน ครีฟวีย์ นักเรียนปีหนึ่ง ถูกโจมตีหลังแอบมาเยี่ยมแฮร์รี่และกลายเป็นหิน
Phoenix roebelinii
Ailuropoda melanoleuca
สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ หรือที่เรียกกันติดปากว่า มหาวิทยาลัยนอกระบบ คือ สถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่มีการบริหารการจัดการอิสระแยกจากระบบราชการ (autonomous university) แต่ยังได้รับเงินอุดหนุนทั่วไป (block grant) ที่รัฐจัดสรรให้เป็นรายปีโดยตรง เพื่อใช้จ่ายตามความจำเป็นในการดำเนินการตามวัตถุประสงค์ของมหาวิทยาลัย และเพื่อประกันคุณภาพการศึกษา
แนวความคิดที่จะนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบนั้นมีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2507 จากกลุ่มผู้บริหารมหาวิทยาลัยกลุ่มหนึ่ง และได้เสนอเข้าคณะรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 แต่เรื่องก็ชะงักลงเพราะบุคลากรในมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย จอมพล ถนอม กิตติขจร ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีจากการปฏิวัติในสมัยนั้น ก็เลื่อนการพิจารณาไป เพียงแต่ได้มีการจัดตั้ง "ทบวงมหาวิทยาลัย" (ปัจจุบันคือ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) ) ขึ้น เพื่อดูแลมหาวิทยาลัยต่าง ๆ แทนสำนักนายกรัฐมนตรี ดังนั้นในยุคนี้ มหาวิทยาลัยต่าง ๆ จึงได้ย้ายไปสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย จากเดิมที่สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี แต่อย่างไรก็ตาม มหาวิทยาลัยก็ยังคงอยู่ภายใต้กฎหมายระเบียบของระบบราชการเช่นเดิม ซึ่งทำให้ขาดความคล่องตัวในการดำเนินงาน จึงได้มีความพยายามที่จะนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบราชการเรื่อยมา ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 แนวคิดดังกล่าวก็ถูกรื้อฟื้นอีกครั้งเมื่อมีการแต่งตั้งคณะกรรมการวางพื้นฐานเพื่อการปฏิรูปการศึกษา แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
จนกระทั่ง พ.ศ. 2530 ทบวงมหาวิทยาลัยริเริ่มโครงการจัดทำแผนอุดมศึกษาระยะยาว 15 ปี (พ.ศ. 2533–2547) ขึ้น ซึ่ง 1 ใน 6 ข้อเสนอระบุว่า “รัฐบาลพึงให้การสนับสนุนการปฏิรูปความสัมพันธ์ระหว่างสถาบันอุดมศึกษาระดับปริญญากับรัฐ โดยพัฒนาสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในสังกัดทบวงมหาวิทยาลัยที่มีอยู่แล้วให้มีความเป็นอิสระ คล่องตัว มีประสิทธิภาพ และสามารถบรรลุความเป็นเลิศทางวิชาการ โดยปรับเปลี่ยนไปเป็นมหาวิทยาลัยที่ไม่เป็นส่วนราชการ ส่วนสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่จะจัดตั้งใหม่ ให้มีฐานะและรูปแบบเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการตั้งแต่แรกตั้ง”
จากแผนดังกล่าว ประเทศไทยจึงเกิดมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐแต่แรกตั้งอยู่ 3 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2533 สมัยพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี, มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เมื่อวันที่ 7 เมษายน 2534 สมัยพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี และมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2541 สมัย นายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี
และในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจเมื่อปี พ.ศ. 2541 นโยบายการออกนอกระบบก็ได้เป็นข้อตกลงหนึ่งที่ผูกพันกับสัญญาการกู้ยืมเงินกับธนาคารพัฒนาเอเชีย โดยรัฐบาลมุ่งหมายลดงบประมาณในส่วนราชการให้สามารถเลี้ยงตนเองและบริหารงบประมาณเองได้ ในช่วงปี พ.ศ. 2542 เริ่มมีการเสนอให้มหาวิทยาลัยหรือคณะวิชาที่ตั้งขึ้นใหม่ "ออกนอกระบบ" ราชการ และมีการหยุดรับข้าราชการเข้ามาในมหาวิทยาลัยรัฐเดิมทั้งหมด ตำแหน่งที่บรรจุเข้ามาใหม่ เรียกว่า "พนักงานในสถาบันอุดมศึกษา" ซึ่งมีกรอบเงินเดือนและสวัสดิการแตกต่างจากข้าราชการเดิม และหากผู้ที่เกษียณราชการไปให้ตำแหน่งและเงินเดือนนั้นเปลี่ยนเป็นตำแหน่งพนักงานในสถาบันอุดมศึกษาในตำแหน่งเริ่มบรรจุใหม่เท่านั้น
ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร เริ่มมีความพยายามนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบอีกครั้งแต่มีการคัดค้าน ดังนั้นจึงยังไม่มีการนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบในช่วงนี้ ต่อมาในสมัยรัฐบาลสุรยุทธ์ จุลานนท์ โดยวิจิตร ศรีสอ้าน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ก็ได้เสนอคณะรัฐมนตรีและสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ให้ผ่านร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐของแต่ละมหาวิทยาลัยอีกครั้ง
รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ.
ในประเทศไทยมีสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ 29 แห่งที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับระบบราชการหรือไม่อยู่ในสายการบังคับบัญชาของกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม โดยในจำนวนนี้มี 7 แห่งที่เป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐตั้งแต่ก่อตั้ง ส่วนที่เหลือนั้นเป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐโดยการแปรสภาพด้วยผลของกฎหมาย ทั้งนี้มีเฉพาะมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราชแห่งเดียวที่อยู่ในกำกับของกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นราชการส่วนท้องถิ่น ขณะที่สถาบันอุดมศึกษาอื่น ๆ จะอยู่ในกำกับของกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ซึ่งเป็นราชการส่วนกลาง
สถาบันอุดมศึกษาที่อยู่ในขั้นตอนการนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบ.
สถาบันอุดมศึกษาที่มีร่างพระราชบัญญัติของสถาบันอยู่ในขั้นตอนต่าง ๆ ดังนี้
การนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบนั้น เป็นประเด็นขัดแย้ง มีการล่ารายชื่อคัดค้าน จนกระทั่งวาระสุดท้ายของการพิจารณาในสภานิติบัญญัติแห่งชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่กรรมการสภาคณาจารย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมกับตุลย์ สิทธิสมวงศ์ ในฐานะกรรมาธิการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คัดค้านสภานิติบัญญัติแห่งชาติในการผ่านร่างพระราชบัญญัติ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ... อย่างเร่งรีบโดยไม่ฟังเสียงประชาคมจุฬาฯ นอกจากนี้ยังเกิดการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางทั้งนักวิชาการ นักการศึกษา รวมถึงนิสิต นักศึกษา ประชาชนโดยทั่วไป โดยประเด็นที่วิพากษ์วิจารณ์นั้นจะวิเคราะห์ถึงข้อดีและข้อเสียของการนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบ
ความเข้าใจ
ความเข้าใจ คือกระบวนการทางจิตวิทยาที่เกี่ยวข้องกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ซึ่งทำให้บุคคลสามารถครุ่นคิดถึงสิ่งนั้น และสามารถใช้มโนทัศน์ (concept) เพื่อจัดกับกับสิ่งนั้นได้อย่างเพียงพอ สิ่งที่กล่าวถึงนี้อาจจะมีลักษณะเป็นนามธรรม หรือเป็นสิ่งทางกายภาพก็ได้ เช่น บุคคล สถานการณ์ และสาร
เอ็นโดรฟิน
เอ็นโดรฟิน  เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2545 โดยวงเอ็นโดรฟิน เริ่มต้นจาก เกี้ย อนุชา บ่อทองคำกุล และ บอมบ์ ฐปพล อมรมานัส ตั้งใจที่จะตั้งเป็นวงดนตรี แต่ในขณะนั้นเอง มือเบสของวง ได้ขอออกไปเรียนต่อ จึงได้เชิญ เบิร์ด ธนัศม์ อมรมานัส มาร่วมวง และไปประกวดตามเวทีต่างๆ ด้วยกัน ทางด้าน ดา ธนิดา ธรรมวิมล ได้เข้าวงเนื่องจากเจอกันที่เวทีที่เซ็นเตอร์พอยท์, สยามสแควร์ จึงชวนเข้ามาร่วมวง โดยในขณะนั้น เกี้ย, บอมบ์ และ เบิร์ด กำลังศึกษาในระดับ มัธยมปลาย ส่วน ดา กำลังศึกษาในระดับ มัธยมศึกษาตอนต้นในตอนแรก บอมบ์ ได้วางแผนเอาไว้ว่า จะมีนักร้องนำเป็นผู้ชาย แต่เมื่อพอได้ยินเสียง จึงรู้สึกได้ว่า ดา เป็นผู้หญิงที่มี 2 ลักษณะในตนเอง คือ หวาน ก็ได้ หรือ ร็อก ก็ได้ จึงทำให้ได้วงที่มีส่วนผสมลงตัวอย่างดี
ความเป็นมาของชื่อวงเอ็นโดรฟิน ชื่อวงเอ็นโดรฟิน Endorphine เกิดขึ้นจากเป็นความบังเอิญ ในระหว่างที่วงเอ็นโดรฟินกำลังอยู่ในช่วงเดินทางประกวด พวกเขากำลังขับรถไปด้วยกัน แต่พวกเขายังไม่มีชื่อวง ในตอนนั้นระหว่างรถกำลังติดไฟแดงอยู่ แล้วสายตาก็พลันไปเห็นด้านหลังของรถคันข้างหน้า ติดสติกเกอร์ที่เขียนคำว่า "Endorphin" ที่แปลว่า สารเอ็นดอร์ฟิน สารในร่างกายมนุษย์ ที่ผลิตออกมาเพื่อให้เกิดความสุข เมื่อลงความเห็นว่า เป็นชื่อที่มีความหมายดี จึงนำมาตั้งเป็นชื่อวง
โดยเริ่มจากการประกวดตามงานเพลงและงานแสดงเพลงในกรุงเทพมหานคร และได้รับเลือกในการเริ่มวงในค่าย Bulldog ในปี 2546 มีผลงานและออกอัลบั้มรวมทั้งงานแสดงในปี พ.ศ. 2547 โดยผลงานสุดท้ายในปี 2549 ก่อนแยกวง โดย ธนิดา ธรรมวิมล หรือ ดา เอ็นโดรฟิน ได้ออกมาทำอัลบั้มเดี่ยว และได้มาอยู่ในค่าย White Music Record ในเครือ GMM GRAMMY
ธนิดา ธรรมวิมล หรือ ดา เอ็นโดรฟิน เป็นศิลปินที่ประสบความสำเร็จในงานเพลงเป็นอย่างสูง รวมถึงคุณภาพที่เต็มเปี่ยมการันตีด้วยรางวัลมากมาย และยังเป็นศิลปินหญิงไม่กี่คนของประเทศไทยที่สามารถจัดคอนเสิร์ตใหญ่ของตัวเองได้หลายครั้งและบัตรขายหมดได้อย่างรวดเร็ว
คอนเสิร์ตใหญ่เดี่ยว.
'ทัวร์คอนเสิร์ต ต่างประเทศ'
'คอนเสิร์ตเดี่ยวพิเศษ'
ดา เอ็นโดรฟิน ได้รับรางวัลสาขาดนตรีมากมาย อาทิเช่น
และเธอยังได้รับรางวัลต่าง ๆ อีกมากมาย
รัฐและดินแดนของประเทศแคนาดา
รัฐและดินแดนของประเทศแคนาดา เป็นเขตการปกครองระดับย่อยในพื้นที่ของประเทศแคนาดา อยู่ภายใต้อำนาจของรัฐธรรมนูญแคนาดา โดยในการรวมสมาพันธ์แคนาดาเมื่อ ค.ศ. 1867 สามมณฑลอันประกอบไปด้วยบริติชนอร์ทอเมริกา—นิวบรันสวิก, โนวาสโกเชีย และมณฑลแคนาดา (ซึ่งถูกแบ่งออกเป็นออนแทรีโอและเกแบ็ก) ได้รวมตัวกันจัดตั้งอาณานิคมสหพันธ์เพื่อเตรียมพร้อมเป็นรัฐเอกราชในศตวรรษถัดไป ประวัติศาสตร์แคนาดามีการเปลี่ยนแปลงขอบเขตดินแดนอยู่บ่อยครั้งและมีการเปลี่ยนแปลงเขตการปกครองจากเดิมที่มีเพียง 4 รัฐ กลายเป็น 10 รัฐและ 3 ดินแดน รัฐและดินแดยเหล่านี้ทำให้แคนาดากลายเป็นประเทศที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่ 2 ของโลกในปัจจุบัน
ความแตกต่างระหว่างรัฐกับดินแดนของแคนาดา นั่นคือ รัฐจะมีอำนาจในการปกครองของตนเองตาม "พระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญ 1867" (เดิมมีชื่อว่า "พระราชบัญญัติบริติชนอร์ทอเมริกา 1867"), ในขณะที่ดินแดนนั้น อำนาจจะถูกลดทอนลงโดยรัฐสภาแคนาดา อำนาจที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญถูกแบ่งให้กับรัฐบาลแคนาดา (รัฐบาลสหพันธ์) และรัฐบาลประจำรัฐ การเปลี่ยนแปลงอำนาจระหว่างสหพันธ์กับรัฐต้องอาศัยการแปรบัญญัติทางรัฐธรรมนูญ ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงอำนาจของดินแดน มีเพียงรัฐสภาหรือรัฐบาลที่ดำเนินการได้เพียงฝ่ายเดียว
ตามหลักรัฐธรรมนูญแคนาดาสมัยใหม่ รัฐมีลักษณะเป็นรัฐอธิปไตยร่วมบนพื้นที่ในความรับผิดชอบระหว่างรัฐบาลสหพันธ์และรัฐบาลประจำรัฐตาม "พระราชบัญญัติ 1867" ในแต่ละรัฐจะมีตำแหน่งผู้แทนที่เรียกกันว่า ผู้ว่าร้อยโท ในขณะที่ดินแดนจะไม่มีความเป็นอธิปไตย เพียงแต่จะได้รับอำนาจบางส่วนจากสหพันธ์ และมีคณะกรรมาธิการเป็นตัวแทนของรัฐบาลสหพันธ์
มีดินแดนทั้งหมด 3 แห่งในแคนาดา ดินแดนแตกต่างจากรัฐตรงที่จะไม่มีอำนาจอธิปไตยเป็นของตนเอง และมีอำนาจที่จำกัดโดยรัฐบาลสหพันธ์ ดินแดนเหล่านี้ครอบคลุงพื้นที่ที่อยู่ทางทิศเหนือของเส้นละติจูด 60 องศาเหนือ พื้นที่ทางทิศตะวันตกของอ่าวฮัดสัน และเกาะที่อยู่ในพื้นที่ตั้งแต่อ่าวเจมส์ไปจนถึงหมู่เกาะควีนเอลิซาเบธ
ซิกส์ซิกมา
ซิกส์ซิกมา  หมายถึงระดับคุณภาพของกระบวนการผลิตที่ยอมให้มีของเสียในระบบได้เพียง 3.4 ชิ้นต่อการผลิตสินค้าล้านชิ้น และนอกจากนี้ยังเป็นเครื่องมือช่วยธุรกิจ ให้สามารถแก้ปัญหาคุณภาพของระบบของการปฏิบัติการได้อีกด้วย
ที่มาของนิยาม.
ซิกส์ซิกมามีที่มาจากการประยุกต์ความรู้ทางด้านสถิติมาใช้ โดยสมมติให้ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในระบบนั้นเป็นการแจกแจงปกติ (normal distribution) หรือการกระจายเป็นรูประฆังคว่ำทั้งหมด ค่าเฉลี่ยที่จุดกึ่งกลางของการกระจายตัวนั้นก็คือค่าที่ต้องการ ส่วนซิกมาคือหนึ่งช่วงของความเบี่ยงเบนมาตรฐานที่วัดจากจุดกึ่งกลางดังกล่าว และจะมีขอบเขตของการยอมรับได้อยู่ 2 ส่วนคือ ขอบเขตจำกัดบน (Upper Specific Limitation) และขอบเขตจำกัดล่าง (Lower Specific Limitation) ซึ่งในนิยามของซิกส์ซิกมานี้ ถ้าขอบเขตบนและล่างอยู่ห่างจากค่าเฉลี่ยเป็นระยะ 3 ซิกมา ก็จะเรียกว่า ระดับ 3 ซิกมา (3 Sigma Level) แต่ถ้าเป็นระยะ 4 ซิกมา ก็จะเรียกว่า ระดับ 4 ซิกมา (4 Sigma Level) ซึ่งในแต่ละระดับจะให้ค่าดังนี้
DPMO ในตารางข้างต้นนั้น หมายถึง จำนวนของเสียต่อการปฏิบัติการล้านครั้ง (Defects Per Million Opportunities)
ปรากฏการณ์ความคลาดเคลื่อน.
จากการทดลองในห้องปฏิบัติการ หรือจากการทดลองภาคสนามนั้น จะให้ค่าเฉลี่ยที่คงตัว แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป ค่าเฉลี่ยที่เคยวัดได้จะเกิดการแกว่งตัว เนื่องด้วยการเสื่อมสภาพตามกาลเวลา ทำให้ข้อมูลที่เคยวัดได้นั้นผิดเพี้ยนไป โดยค่าที่ได้จากการทดลองนี้ ถูกเรียกว่า "ระยะสั้น" (Short Term) แต่ค่าที่แกว่งตัวในภายหลังนี้เรียกว่า "ระยะยาว" (Long Term)
โมโตโรล่า แนะนำว่า ค่าที่แกว่งตัวนี้ควรจะอยู่ในช่วง 1.5 ซิกมา แต่ว่าค่าที่ได้มานี้มาจากประสบการณ์ของโมโตโรล่าเอง ซึ่งก็ได้มีการพิสูจน์ในเชิงคณิตศาสตร์โดย ดาววิส โบท ในภายหลังว่าค่า 1.5 นี้สมเหตุสมผล ซึ่งค่าที่ได้จะเป็นดังนี้
และค่านี้คือค่าที่ยอมรับให้ใช้ในมาตรฐานระดับ 6 ซิกมานั่นเอง
อย่างไรก็ตาม ซิกส์ซิกมาเป็นหลักการที่ประยุกต์มาจากวิชาสถิติ ซึ่งแท้จริงแล้วก็มีการพัฒนามาแล้วราวๆ 7 ทศวรรษ และมีเครื่องมือต่างๆ มากมาย แต่วิธีที่นิยมที่สุดก็คือ DMAIC (ดีเมก) และ DMADV
ไฟนอลแฟนตาซี XI
ไฟนอลแฟนตาซี XI เป็นเกมแรกในเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี ที่ทำในรูปแบบของเกม MMORPG (Massively Multiplayer Online Role-playing Game) หรือเกมภาษาออนไลน์ ในตลาดครั้งแรกใน ญี่ปุ่น ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 ในรูปแบบเกม เพลย์สเตชัน 2 และ เกมคอมพิวเตอร์ PC และวางตลาดใน ทวีปอเมริกาเหนือ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 อีกทั้งยังมีการออกในรูปแบบ เอกซ์บอกซ์ 360 เมื่อต้นปี พ.ศ. 2549 ที่ผ่านมาด้วย นอกจากนี้ "ไฟนอลแฟนตาซี XI" ยังเป็นเกมออนไลน์เกมแรกที่ทั้งผู้เล่นจาก เพลย์สเตชัน 2 และ คอมพิวเตอร์ จะเล่นในเซิร์ฟเวอร์เดียวกัน
"ไฟนอลแฟนตาซี XI" ได้ออกชุดเสริมมาแล้ว 5 ชุดด้วยกัน ได้แก่
ใน สหรัฐอเมริกา แพ็คเกจพิเศษที่รวมตัวเกม "ไฟนอลแฟนตาซี XI" พร้อมทั้งชุดเสริมของชุดแรกนั้น อยู่ในรูปแบบ DVD-ROM เรียกว่า "The Vana'diel Collection" สำหรับค่าบริการในการเล่นเกม "ไฟนอลแฟนตาซี XI" ใน ทวีปอเมริกาเหนือ อยู่ที่เดือนละ $12.95 สำหรับ ID แรก และ $1.00 สำหรับ ID ต่อไป ในเวอร์ชันญี่ปุ่นอยู่ที่ เดือนละ 1280 เยนและ 100 เยนสำหรับตัวละครที่ 2
Final Fantasy XI นั้นใช้ Server เดียวกันทั่วโลกไม่ว่าจะมี Client เป็นภาษาอะไร ในปัจจุบันนั้นมี Client ออกมาทั้งหมด 3เวอร์ชัน คือ เวอร์ชัน JP,เวอร์ชัน NA และเวอร์ชัน EU 2 ภาษาคือญี่ปุ่นและอังกฤษ
สุขภาพ (health) หมายถึงระดับของประสิทธิภาพเชิงการทำงานหรือเชิงเมตาบอลิกของสิ่งมีชีวิตทั่ว ๆ ไป โดยมีการให้คำนิยามที่แตกต่างกันไป แต่มักเชื่อมโยงกับแนวคิดเรื่องโรค โดยมองเพียงว่าสุขภาพคือการไม่มีโรคหรือไม่เจ็บป่วย จึงมีการเสนอคำภาษาไทย เช่นคำว่า "สุขภาวะ" มาใช้ แม้จะไม่ได้รับความนิยมนัก แต่แนวคิดเรื่องสุขภาพในมิติที่กว้างมีการกำหนดอย่างเป็นทางการมาตั้งแต่การก่อตั้ง องค์การอนามัยโลก ที่ได้ให้คำนิยาม "สุขภาพ" ไว้ในธรรมนูญปี ค.ศ. 1948 ว่า
แม้นิยามนี้จะเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์โดยเฉพาะในประเด็นของความไม่มีตัวชี้วัดที่ชัดเจน ความคลุมเครือในด้านการพัฒนายุทธศาสตร์สุขภาพแบบเป็นองค์รวม และประเด็นปัญญาที่ตามมาจากการใช้คำว่า "สมบูรณ์" (เนื่องจากทำให้เข้าใจไปว่าความมีสุขภาพดีเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ยาก) ก็ตาม แต่ก็ยังเป็นนิยามที่ได้รับการยอมรับมากที่สุด ระบบจำแนกประเภทต่างๆ เช่น Family of International Classifications ขององค์การอนามัยโลก ซึ่งประกอบด้วย International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF) และ International Classification of Diseases (ICD) เป็นเกณฑ์ที่เป็นที่นิยมใช้มากที่สุดในการนิยามและวัดองค์ประกอบของสุขภาพ
สำหรัประเทศไทย ได้ให้นิยามคำว่าสุขภาพไว้อย่างเป็นทางการ ใน พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550. ในมาตราที่ 3 โดยให้นิยามว่า หมายถึง
โรค
โรค  คือความผิดปกติบางอย่างที่มีผลเสียต่อโครงสร้างและการทำงานของสิ่งมีชีวิต ซึ่งอาจมีผลเพียงบางส่วนของสิ่งมีชีวิตหรือมีผลทั้งตัว โดยทั่วไปแล้วจะไม่นับรวมการบาดเจ็บจากปัจจัยภายนอก โรคโดยส่วนใหญ่เป็นภาวะทางการแพทย์  ซึ่งทำให้มีอาการและอาการแสดงต่างๆ โรคอาจเกิดจากปัจจัยภายนอก เช่น สารก่อโรค หรือเชื้อก่อโรค หรืออาจเกิดจากปัจจัยภายในก็ได้ เช่น การทำงานผิดปกติของระบบภูมิคุ้มกันซึ่งเป็นปัจจัยภายใน สามารถทำให้เกิดโรคได้หลายอย่าง เช่น โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง โรคภูมิแพ้ โรคภูมิต้านตนเอง เป็นต้น
ในกรณีของมนุษย์ "โรค" อาจหมายรวมถึงภาวะอื่นๆ ที่ทำให้เกิดความเจ็บปวด การทำหน้าที่บกพร่อง ความไม่สบายกายไม่สบายใจ ปัญหาสังคม และการเสียชีวิต ต่อผู้ที่มีโรค ("ผู้ป่วย") หรือผู้อื่นอีกด้วย ในบางนิยามอาจนับรวมไปถึงการบาดเจ็บ ความพิการ ความผิดปกติ กลุ่มอาการ การติดเชื้อ อาการ พฤติกรรมผิดปกติ และโครงสร้างร่างกายที่มีรูปร่างหรือการทำงานผิดปกติ ด้วยก็ได้ สิ่งต่างๆ เหล่านี้ในบางกรณีอาจไม่ถูกนับรวมเป็นโรค ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับจุดประสงค์ของการนำนิยามไปใช้ประโยชน์ โรคอาจไม่ได้มีผลต่อเฉพาะร่างกายของผู้ป่วย แต่อาจมีผลต่อจิตใจ และมุมมองต่อความเป็นไปของโลกได้ด้วย
ไฟนอลแฟนตาซี XII
ไฟนอลแฟนตาซี XII  เป็นเกมอาร์พีจีในชุดไฟนอลแฟนตาซี สำหรับเครื่องเกมเพลย์สเตชัน 2 สร้างสรรค์และวางจำหน่ายโดยค่ายสแควร์เอนิกซ์ และนับเป็นภาคที่ 12 ในซีรีส์ไฟนอลแฟนตาซี ออกวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2549 ที่ผ่านมา โดยทำยอดจำหน่ายไปแล้วขณะนี้มากกว่า 2 ล้านชุดในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งในประเทศไทยก็ได้ออกวางจำหน่ายไปแล้วเช่นกัน ส่วนวันวางจำหน่ายของเวอร์ชันภาษาอังกฤษในทวีปอเมริกาเหนือ อยู่ในช่วงเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยไฟนอลแฟนตาซี XII เป็นไฟนอลแฟนตาซี ภาคหลักภาคแรกที่เป็นแนวเล่นคนเดียว นับจากไฟนอลแฟนตาซี X ซึ่งออกวางจำหน่ายไปเมื่อปี พ.ศ. 2544 เรื่องราวบางส่วนในภาคนี้ได้ถูกนำเสนอไปแล้วในเกม ไฟนอลแฟนตาซี แทคติกส์ แอดวานซ์ สำหรับเครื่องเกมบอยแอดวานซ์
ไฟนอลแฟนตาซี XII ได้เพิ่มเติมระบบการเล่นใหม่มากมายในซีรีส์นี้ ระบบการต่อสู้ไม่ได้เป็นการแบ่งเป็น 2 ฝ่ายอย่างเดิม และยังได้เพิ่มเติมระบบแกมบิท (Gambit) ที่ทำให้สามารถควบคุมตัวละครตัวอื่นได้อย่างอัตโนมัติ รวมไปถึงระบบสอบใบอนุญาต (License) ที่ทำให้ต้องตัดสินใจว่าความสามารถไหน หรืออุปกรณ์ใด ที่ตัวละครนั้นๆมีความต้องการในการใช้ก่อน ไฟนอลแฟนตาซี XII ยังได้นำเอาระบบการเล่นในภาคก่อนมาผสมผสานด้วย อาทิเช่น มนต์อสูร โจโกโบะ และเรือเหาะ เกมนี้ได้รับการประเมินจากนักวิจารณ์ด้วยคะแนนที่สูงมาก และได้รางวัลเกมยอดเยี่ยมแห่งปี จากนิตยสารเกมหลายฉบับ และจะมีภาคต่อของภาคนี้ในชื่อ ไฟนอลแฟนตาซี XII รีเวแนนท์ วิงส์ " (Final Fantasy XII: Revenant Wings) " ซึ่งวางจำหน่ายในรูปแบบเกมสำหรับเครื่องนินเทนโด ดีเอส ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2550 ที่ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติความเป็นมาในการสร้าง.
การสร้างเกมไฟนอลแฟนตาซี XII ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2544 ซึ่ง ยาสุมิ มัตสึโนะ " (Yasumi Matsuno) " ผู้สร้างไฟนอลแฟนตาซี แทคติกส์ รับหน้าที่เป็นทั้งโปรดิวเซอร์และไดเร็กเตอร์ เพื่อทุ่มเทให้กับการสร้างไฟนอลแฟนตาซี XII แต่เนื่องมาจากปัญหาสุขภาพของเขา ฮิโรยูกิ อิโต้ " (Hiroyuki Itō) " และ ฮิโรชิ มินางาวะ " (Hiroshi Minagawa) " จึงเข้าช่วยในงานของไดเร็กเตอร์ ในขณะที่ อากิโทชิ คาวาซึ " (Akitoshi Kawazu) " แห่งเกมตระกูลซาก้า (SaGa) เป็นหัวหน้าโปรดิวเซอร์ร่วมกับ โยอิจิ วาดะ " (Yōichi Wada) " ประธานสแควร์เอนิกซ์ ทว่าการเสียชีวิตของมัตสึโนะ ได้สร้างความเสียใจให้กับ ฮิโรโนบุ ซากางุจิ ผู้เขียนบทเป็นอย่างมาก ซึ่งเขาปฏิเสธที่จะเล่นไฟนอลแฟนตาซี XII ก่อนที่จะมีการประกาศอย่างเป็นทางการ
ความคิดที่จะยกเลิกระบบศัตรูที่ปรากฏตัวออกมาแบบสุ่ม ในระหว่างการเดินทางในดันเจี้ยนหรือนอกเมือง ซึ่งเป็นแนวคิดดั้งเดิมของเกม RPG ได้ถูกผลักดันขึ้นตั้งแต่แรกในกระบวนการพัฒนา ซึ่งแนวคิดนี้เองได้นำไปสู่การพัฒนาระบบการต่อสู้แบบรอบทิศทาง ซึ่งทำให้ผู้เล่นสามารถสำรวจเส้นทางได้ โดยที่ไม่ถูกซีนการต่อสู้มาขัดขวาง ระบบแกมบิท (ตัวละครแต่ละตัวมีหน้าที่เฉพาะ ในสถานการณ์ต่างๆ) ได้นำมาเป็นส่วนแก้ปัญหาในจุดนี้
ระหว่างการเล่นเกม ผู้เล่นจะทำการควบคุมตัวละครในเกม โดยเห็นเป็นมุมมองบุคคลที่สาม (third-person perspective) ในการที่จะพูดคุย สำรวจ หรือต่อสู้กับศัตรู สิ่งที่แตกต่างกับไฟนอลแฟนตาซีภาคอื่นๆ คือ ในภาคนี้จะทำการควบคุมด้วย อนาล็อกด้านขวา และสามารถมองได้รอบถึง 360ํ ในขณะที่อยู่ในเมือง ผู้เล่นจะสามารถเห็นได้ ในมุมมองของ วาน เท่านั้น แต่ในระหว่างการต่อสู้นั้น (นอกเมือง) ผู้เล่นจะสามารถเลือกตัวละครใดมาเล่นก็ได้
ผู้เล่นสามารถที่จะสำรวจอิวาลิซ ได้ในหลายทางไม่ว่าจะเป็นการเดินเท้า ขี่โจโกโบะ นั่งเรื่อเหาะ หรือเคลื่อนย้ายในพริบตาโดยใช้ เกจคริสตัล (gate crystals) และผู้เล่นยังสามารถหาข่าว และข้อมูลประวัติเบื้องลึกของ อิวาลิซ ผ่านทางระบบการสะสมจำนวนการล่าศัตรูแต่ละชนิดโดยเฉพาะ (bestiary) ไฟนอลแฟนตาซี XII ยังได้ปรับปรุงระบบการได้มาซึ่งเงินกิล ซึ่งศัตรูส่วนมากจะดรอบของที่เรียกว่า ลูท (Loot) ออกมา แล้วเราต้องนำลูทไปขายที่ตลาดบาซาร์ (Bazaar) ก่อนจึงจะได้เงินกิลมา และเมื่อขายลูทครบเงื่อนไข จะสามารถซื้อของในราคาพิเศษ ซึ่งอาจจะเป็นสินค้าแพ็ครวมลดราคา หรือสินค้าพิเศษที่หาไม่ได้จากที่อื่นได้จากตลาดบาร์ซ่าอีกด้วย
"  " รับหน้าที่ในเรื่องระบบเสียงในเกมแทบทั้งหมด ซึ่งภายหลังการออกจากวงการของ "  "ได้สานต่องานในปี พ.ศ. 2547 และทำเรื่องเพลงประจำไฟนอลแฟนตาซี XII ได้อย่างไพเราะยอดเยี่ยมกว่าเดิมมีการเรียบเรียงเสียงประสานที่สมบูรณ์แบบอย่างที่อุเอมัตสึไม่เคยทำได้มาก่อนทั้งจังหวะทั้งเครื่องดนตรีและความสมจริงในแต่ละฉากของเกมส์ แต่ว่าจากประสบการณ์ของซาคิโมโตะ เขาพบความยากลำบากในการที่จะ สร้างความโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์เพราะในดนตรีของซากิโมโตนั้นไม่ค่อยมีความเป็นเอกภาพเท่าของอุเอมัตสึ เพราะดนตรีของเขาเต็มไปด้วยความหลากหลายจินตนาการมากกว่าความมีเอกภาพ เจ้าตัวยังบอกอีกว่าชอบเพลง"The Cerobi Steppe" และอุเอมัตสึก็ได้แต่งเพลงให้เพลงนึงชื่อว่า "Kiss me Good-Bye" ได้รับการสร้างสรรขึ้นให้กับเกมไฟนอลแฟนตาซี XII ซึ่งมีทั้งเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น และภาษาอังกฤษ ขับร้องโดย แองเจล่า อากิ (Angela Aki) อุเอมัตสึ ให้ความเห็นว่า " สไตล์การเล่นคีย์บอร์ดพร้อมกับร้องเพลงไปด้วย ของอากิ ทำให้เขานึกถึงดาราในดวงใจ สมัยที่เขายังเป็นเด็กอยู่ " เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่เขาเลือกอากิ เพลง Kiss me Good-Bye เวอร์ขั่นภาษาอังกฤษ ได้รับการยอมรับทั้งในประเทศญี่ปุ่น และอเมริกาเหนือ ซึ่งมีนักไวโอลิน ทาโร่ ฮาคาเซะ ร่วมบรรเลงกับวงซิมโฟนิก โพเอ็ม "โฮป" " (Symphonic Poem "Hope") " ซึ่งบรรเลงในเสียงซาวนด์แทรกในเกมนี้อีกด้วย
วาน.
วาน (ヴァン ; Vaan) เป็นเด็กกำพร้าอายุ 17 ปี ชนเผ่ามนุษย์ (Hume) เขาได้เสียพ่อแม่ของเขาจากกาฬโรค ไปเมื่อตอนที่เขาอายุ 12 ปี หลังจากนั้นเขาก็ได้สูญเสีย เร็กส์ พี่ชายของเขาไปเมื่อสองปีก่อน ในช่วงที่จักรวรรดิอาร์เคเดีย ได้ทำการบุกโจมตีอาณาจักรดัลมัสก้า เขาได้อาศัยและทำงานช่วยเหลืองานจิปาถะให้กับมิเกโล่ (Migelo) เพื่อเลี้ยงชีพ โดยมีเพเนโล่เป็นเพื่อนสาวคนสนิทที่โตมาด้วยกัน เวลาว่างๆ วานจะคอยล้วงกระเป๋าพวกทหารอาร์เคเดีย วานเป็นคนที่ร่าเริง และในกลุ่มเพื่อนเขามักจะคิดว่าเขาเป็นหัวหน้าเสมอ วานฝันใฝ่มาตลอดว่าเขาจะเป็นสลัดอากาศและมีเรือเหาะเป็นของตนเอง (หลังจากที่การต่อสู้ของวานและพรรคพวกของเขาจบลง) เขามักจะฝึกฝนตนเองโดยการกำจัดพวกหนูที่อยู่ในท่อระบายน้ำเสมอ ผู้เฒ่าดาลัน จึงตั้งชื่อเล่นให้ว่า วาน แรทส์เบน " (Vaan Ratsbane) "
อาเชเลีย บนาร์กิน ดัลมัสก้า.
เลดี้แอช หรือ อาเช่ ในภาคภาษาญี่ปุ่น มีชื่อเต็มว่า อาเชเลีย บนาร์กิน ดัลมัสก้า (アーシェ・バナルガン・ダルマスカ ; Ashelia B'nargin Dalmasca) เป็นเจ้าหญิงวัย 19 ปี ที่เคยครองอาณาจักรดัลมัสก้า เป็นบุตรสาวคนเดียวของพระราชารามินัส และเป็นทายาทคนสุดท้ายของจอมกษัตริย์เรธวอลล์ เธออภิเษกสมรสกับลอร์ดราสเลอร์ " (Rasler Heios Nabradia) " ภายหลังจากที่ จักรวรรดิอาร์เคเดียได้รุกราน เธอสูญเสียสามี บิดา รวมไปถึงอาณาจักร ทำให้เธอเป็นม่ายทั้งที่ยังสาว การแต่งงานของเธอประชาชนเชื่อว่าเป็นเหตุผลทางการเมือง แต่เธอยังคงสวมแหวนแต่งงานมาตลอด 2 ปี นับจากวันที่เธอสูญเสียสามี ประชาชนเชื่อว่าเธอตรอมใจตายแล้ว แต่ก็เป็นเพียงแค่ข่าวลวง
อามาเลีย (Amalia) เป็นชื่อที่เลดี้แอช ใช้ในการเข้าร่วมกับกองกำลังต่อต้าน เธอมุ่งเป้าไปที่การล้างแค้นให้กับประชาชน และอาณาจักรของตน ทำให้ออคคิวเรียเลือกเธอให้เป็นจอมกษัตริย์คนต่อไป พร้อมทั้งสั่งให้เธอทำลายจักรวรรดิอาร์เคเดีย และเวแนท " (Venat) " ให้สิ้นซาก ออคคิวเรียจะคอยใช้ร่างของลอร์ดราสเลอร์ เพื่อชี้นำเลดี้แอช ให้ทำอย่างที่ตนต้องการ และมอบเนธิไซต์ที่ทรงพลังให้เลดี้แอช เพื่อให้เธอครอบครองทั้งอิวาลิซ เหมือนที่บรรพบุรุษของเธอเคยทำมาก่อน แต่ในท้ายที่สุดเธอก็ปฏิเสธที่จะทำตามที่ออคคิวเรียต้องการ และเลือกทางเดินของตัวเอง
บาช.