pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ก่อตั้งครั้งแรกในปี 2548 ในฐานะโครงการจัดตั้งคณะเทคนิคการแพทย์ ตามคำสังมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ที่ 0619/2548 โดยบรรจุหลักสูตรฯ ไว้ในแผนพัฒนามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ฉบับที่ 9 และแต่งตั้งคณะกรรมการจัดทำหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเทคนิคการแพทย์ขึ้น ต่อมาในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 โครงการจัดตั้งคณะเทคนิคการแพทย์ได้แต่งตั้งคณะกรรมการจัดทำหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาเทคนิคการแพทย์ขึ้นและเสนอต่อสภาวิชาการมหาวิทยาลัย และสภาวิชาการได้รับรองหลักสูตรในวันที่ 11 พฤษภาคม 2550 และยกฐานะเป็น “คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์” ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “Faculty of Medical Technology, Prince of Songkla University”
ต่อมาในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2550 จึงได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการบริหารหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคนิคการแพทย์ ตามคำสั่ง มอ.ที่ 1088/2550 และได้ส่งหลักสูตรให้ สกอ. ในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2550 เพื่อรับทราบความเห็นชอบ แจ้งสำนักงานกพ.เพื่อรับรองคุณวุฒิและส่งสภาเทคนิคการแพทย์ เมื่องานทุกอย่างเสร็จสิ้นจึงได้เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปีการศึกษา พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา
กลุ่มวิชา.
กลุ่มวิชาเทียบเท่าภาควิชาในสังกัดคณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร พ.ศ. 2555
จังหวัดสมุทรสาครในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555 เป็นการเลือกตั้งผู้บริหารท้องถิ่นในประเทศไทย เนื่องจากนายอุดร ไกรวัตนุสสรณ์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร 2 สมัย (พ.ศ. 2547 และ พ.ศ. 2551) ถูกลอบยิงเสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2554 โดยนายครรชิต ทับสุวรรณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร 2 สมัย (ประชาธิปัตย์ พ.ศ. 2550 2554)
ปฐมเหตุ.
เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ 2554 นายอุดร ไกรวัตนุสสรณ์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร (ในขณะนั้น) ถูกยิงเสียชีวิตภายในบริเวณสถานีบริการน้ำมันในจังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งในเบื้องต้นมีผู้ต้องสงสัยคือ นายครรชิต ทับสุวรรณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร (ในขณะนั้น) ต่อมาภายหลังศาลพิพากษาประหารชีวิตนายครรชิต พร้อมให้ชดใช้สินไหมแก่ญาติ และคดีถึงที่สุดในชั้นฏีกาเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งศาลฎีกาพิพากษายืนโทษจำคุกตลอดชีวิต รวมถึงชดใช้สินไหมตามคำตัดสินของศาลชั้นต้น
การเลือกตั้ง.
คณะกรรมการการเลือกตั้ง เปิดรับสมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาครระหว่างวันที่ 16 - 20 มกราคม พ.ศ. 2555 และกำหนดให้เลือกตั้งในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 โดยมีผู้สมัคร 3 คน ดังนี้
ทั้งนี้ นายมณฑล ไกรวัตนุสสรณ์ มีคะแนนนำในทุกอำเภอ คือ
บาซิล ฮอว์คินส์
สแคชแมน อาพู
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขานครินทร์ ได้รับการก่อตั้งในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2557 สืบเนื่องมาจากเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2551 มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ร่วมกับหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งภาครัฐและภาคเอกชนได้จัดให้มีการสัมมนาเรื่องการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ ซึ่งที่ประชุมสัมมนาเห็นพ้องต้องกันว่าควรมีการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ขึ้นในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ต่อมาในปี 2553 ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ในคราวประชุมครั้งที่ 325 (6/2553) เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2553 มีมติเห็นชอบ“โครงการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์” และที่ประชุมคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2554 มีมติเห็นชอบในหลักการโครงการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ต่อมาเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2554 สภาวิชาการมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ในคราวประชุมครั้งที่ 127 (9/2554) มีมติอนุมัติหลักสูตรสัตวแพทยศาสตรบัณฑิต และได้ยื่นหลักสูตรดังกล่าวเพื่อขอการรับรองจากสัตวแพทยสภา และได้รับการรับรองในคราวประชุมครั้งที่ 10/2557 เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2557
ต่อมาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2557 สภามหาวิทยาลัยมีมติเห็นชอบให้รับนักศึกษาหลักสูตรสัตวแพทยศาสตรบัณฑิต รุ่นที่ 1 โดยวิธีพิเศษ ซึ่งโครงการจัดตั้งได้รับนักศึกษารุ่นที่ 1 ทั้งสิ้น จำนวน 25 คน พร้อมทั้งยกฐานะโครงการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ขึ้นเป็น “คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์” อย่างเป็นทางการโดยใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “Faculty of Veterinary Science, Prince of Songkla University” และโรงพยาบาลสัตว์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ก็ได้เปิดบริการดูแลรักษาสัตว์แก่ประชาชนทั่วไป ตั้งแต่วันที่ 21 ธันวาคม 2558 เป็นต้นมา
ในปี 2558 คณะได้ยื่นหลักสูตรสัตวแพทยศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรใหม่) ฉบับ พ.ศ. 2558 แก่สภามหาวิทยาลัยและได้รับการอนุมัติจากสภาวิชาการมหาวิทยาลัยสงขลานรินทร์ ในการประชุมครั้งที่ 127/2554
สัญลักษณ์.
สีประจำคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ คือ สีฟ้าหม่น
ข้อมูลการศึกษา.
การรับนักศึกษา คณะสัตวแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ทำเนียบคณบดี.
รายนามคณบดีคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
การตอบสนองที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากการก่อภูมิคุ้มกัน
การตอบสนองที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากการก่อภูมิคุ้มกัน (, ย่อ: ISRR) เป็นการอธิบายอาการและอาการแสดงต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงก่อน ระหว่างและหลังการก่อภูมิคุ้มกัน โดยไม่ได้เกิดจากวัคซีน จัดอยู่ในกลุ่มอาการภายหลังได้รับการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรค (Adverse events following immunization, AFFI) อาการอาจพบในผู้ได้รับวัคซีนหลายคนในหลักนาที ชั่วโมงหรือวัน ซึ่งอาจพบในสถานที่เดียวกัน
สำหรับกลุ่มอาการที่มีอธิบายในคู่มือขององค์การอนามัยโลก ได้แก่ กลุ่มอาการเจ็บปวดเฉพาะที่แบบซับซ้อน (Complex regional pain syndrome, CRPS) ซึ่งอาจรวมถึงไวต่อความปวดมากขึ้น รับรู้อุณหภูมิไม่เท่ากัน บวมหรือเหงื่อออก ตลอดจนพิสัยการเคลื่อนไหวลดลง อ่อนแรง สั่น หรือความตึงของกล้ามเนื้อผิดปกติ ซึ่งเป็นการวินิจฉัยหลังตัดโรคอื่นออกแล้ว; กลุ่มอาการหัวใจเต้นเร็วท่ายืนตรง (Postural orthostatic tachycardia syndrome, POTS) โดยไม่มีความดันเลือดต่ำ และอาจมีอาการอย่างใจสั่น เวียนศีรษะ อ่อนเพลีย ชาปลายมือปลายเท้า ผิวหนังม่วง ตาพร่า และบางคนอาจหมดสติชั่วคราวได้; และปฏิกิริยาอาการทางประสาทแบบดิสโซซิเอชัน (Dissociative neurological symptom reactions, DNSR) ซึ่งอาจมีอาการอ่อนแรงหรืออัมพาต การเคลื่อนไหวผิดปกติ ท่าเดินผิดปกติ พูดลำบาก และชักแบบไม่ใช่โรคลมชัก โดยอาจเกิดได้หลายชั่วโมงหรือวันหลังได้รับวัคซีน โดยพบมากกว่าในหญิง ทั้งนี้ ตามแบบเป็นการวินิจฉัยหลังตัดโรคอื่นออกแล้ว
Immunization stress-related response
ISRR
ออสการ์ มินเกซา
ออสการ์ มิงเกซา
อีออส (ภาพวาด)
อีออส  เป็นภาพวาดใน ค.ศ. 1895 ที่วาดโดยเอเวอลีน เดอ มอร์แกน ตามแบบก่อนราฟาเอล ภาพนี้แสดงอีออส เทพีแห่งรุ่งอรุณและความรักของกรีซโบราณ กำลังยืนเทน้ำออกจากเหยือกอยู่ริมชายฝั่งโดยมีนกและดอกไม้ล้อมรอบตัวเธอ
ปัจจุบัน "อีออส" ได้รับการจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะโคลัมเบีย โคลัมเบีย รัฐเซาท์แคโรไลนา
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ( เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตหาดใหญ่
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เดิมทีเป็นเพียงภาควิชาโรงเรียนพยาบาลสังกัดคณะแพทยศาสตร์ซึ่งก่อตั้งในปี 2516 โดยเริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกเข้าศึกษาเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2516 จำนวน 19 คนในหลักสูตร อนุปริญญาพยาบาลและผดุงครรภ์ มีระยะเวลาศึกษา 3 ปี 6 เดือน
ต่อมาในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2523 ภาควิชาโรงเรียนพยาบาล จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น"คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์" ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "Faculty of Nursing, Prince of Songkla University" และได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา หน้าที่ 4 ฉบับพิเศษ เล่มที่ 97 ตอนที่ 154 ลงวันที่ 6 ตุลาคม 2523
แดวู (รถดีเซลราง)
เจ้าชายวิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย (2449-2483)
หม่อมราชวงศ์ทินะประภา อิศรเสนา
อำเภอเศาะอ์ดะฮ์
เศาะอ์ดะฮ์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการเศาะอ์ดะฮ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 58,695 คน
คิม จี-ซู (นักแสดง)
คิม จี-ซู (; เกิด 30 มีนาคม ค.ศ. 1993) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ จีซู เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้
ในโรงเรียนประถมศึกษา จีซูเป็นนักกีฬายูโดและแข่งขันในระดับชาติก่อนที่จะถอนตัวเนื่องจากอาการบาดเจ็บ เขาเป็นเด็กฝึกหัดนักแสดงภายใต้เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี พ.ศ. 2555
จีซูเป็นนักศึกษาของ Digital Seoul Culture Arts University ซึ่งเขาเรียนเอกสาขาภาพยนตร์
จีซูเริ่มการแสดงด้วยการแสดงบนละครเวทีในปี 2009 และหนังสั้น ก่อนที่จะได้รับการยอมรับมากขึ้นในละครเรื่อง Angry Mom ในปี 2015 ตั้งแต่นั้นมาจีซูก็ได้แสดงในหลายบทบาทบนละครโทรทัศน์ เช่น Cheer Up!, Page Turner, Moon Lovers: Scarlet Heart Ryeo และภาพยนตร์ One Way Trip ต่อมาในปี 2017 จีซูร่วมแสดงในละครคอมเมดีแฟนตาซีเรื่องสาวน้อยจอมพลัง โดบงซุน ของช่อง JTBC และละครเรื่อง Bad Guys 2 ในปี 2018 จีซูได้ไปเคสต์การแสดงเรื่อง Ping Pong Ball และละครเน็ตฟลิกซ์เรื่อง My First First Love
ต่อมาในปี 2020 จีซูเซ็นสัญญานักแสดงสังกัดค่าย KeyEast และในปี 2021 จีซูได้รับบทนำชายในละครประวัติศาสตร์เรื่อง River Where the Moon Rises โดยละครจะออกอากาศในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งได้ถ่ายทำไปแล้วในหลายส่วนก่อนที่จะมีการยืนยันข้อกล่าวหาการกลั่นแกล้งในโรงเรียนเดิมของเขา ทำให้จีซูถูกถอดถอนการเป็นนักแสดงนำในเรื่อง บทบาทนี้ได้รับการคัดเลือกนักแสดงนา อิน-อู มารับหน้าที่แทน ซึ่งจีซูจะเข้ารับราชการทหารในเดือนตุลาคม
รายชื่อแคว้นของประเทศทาจิกิสถานเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์
นี่คือ รายชื่อแคว้นของประเทศทาจิกิสถานเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์ ใน พ.ศ. 2563 ซึ่งเป็นข้อมูลใน พ.ศ. 2561
เฉาก๊วยชากังราว
บริษัท เฉาก๊วยชากังราว จำกัด เป็นบริษัทในประเทศไทย ประกอบธุรกิจการผลิตอาหารและผลิตภัณฑ์อาหารอื่น ๆ ผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียง คือ เฉาก๊วย ตรา "เฉาก๊วยชากังราว" จดทะเบียนตั้งเป็นบริษัทเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ชื่อของผลิตภัณฑ์มาจากชื่อเมืองโบราณชากังราว
เดิมเสริมวุฒิ สุวรรณโรจน์ ผู้ก่อตั้งบริษัท ทำงานที่ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน แต่เงินเดือนน้อย จึงคิดหารายได้เสริม วันหนึ่ง บุตรชายของเสริมวุฒิที่เพิ่งจบการศึกษามาบอกเสริมวุฒิว่า จะไปทำงานกับเพื่อนคนหนึ่งซึ่งทำธุรกิจเฉาก๊วย ผ่านไปสองเดือน เสริมวุฒิกับบุตรชายจึงซื้อเฉาก๊วยมาลองทำขาย ช่วงแรกไม่ได้รับความเชื่อถือจากผู้บริโภคมากนัก จึงนำต้นเฉาก๊วยจริงไปสาธิตวิธีทำเฉาก๊วยในเทศกาลต่าง ๆ ของจังหวัดกำแพงเพชร หลังจากนั้น เฉาก๊วยชากังราวก็เป็นที่รู้จักและเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว มียอดขายจากวันละไม่ถึง 50 บาท เป็น 5,000–6,000 บาท จนกระทั่งมียอดขายเพิ่มขึ้นจนถึงหลักล้าน จึงขยายธุรกิจมาจนทุกวันนี้
รูปจำลองพระบรมรัตนโกศ
รูปจำลองพระบรมรัตนโกศ ( ; ) เป็นอนุสรณ์สถานที่อุทิศแด่อดีตพระมหากษัตริย์พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุที่กรุงพนมเปญ, ประเทศกัมพูชา อนุสาวรีย์ทองแดงมีความสูง 4.5 เมตร ซึ่งอยู่ใต้สถูปที่สูง 27 เมตร ในฝั่งตะวันออกของสวนวิมานเอกราช มีการใช้เงินสร้างตัวอนุสาวรีย์ไปประมาณ 1.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐและใช้เวลาประมาณ 8 เดือนจะแล้วเสร็จ ในวันเปิดตัวอนุสาวรีย์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 มีสารวัตรทหารจัดบริเวณใกล้ตัวอนุสาวรีย์ ทำให้มีการตรวจสอบอย่างแน่นหนาก่อนเข้าถึงอนุสาวรีย์ในวันนั้น พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ เสด็จสวรรคตในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ที่ปักกิ่ง, ประเทศจีน คงเหลือแด่พระมหาวีรกษัตรีย์นโรดม มุนีนาถ สีหนุ พระวรราชมารดา และพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี
อนุสาวรีย์นี้ก่อตั้งขึ้นเพื่อยกย่องความสำเร็จของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ในการทำให้ประเทศเป็นเอกราชจากอาณานิคมฝรั่งเศสในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1953
เขตอัยนี
อัยนี  เป็นเขตทางตอนใต้ของแคว้นซุฆด์ ประเทศทาจิกิสถาน ครอบคลุมพื้นที่สองฝั่งของแม่น้ำซารัฟชอนตอนกลาง โดยมีอัยนีเป็นเมืองหลัก เขตนี้มีประชากร 83,600 คน (ประมาณการในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563) เขตอัยนีตั้งชื่อตามซัดริดดีน อัยนี  กวีแห่งชาติทาจิก
เขตอัยนีมีพื้นที่ประมาณ 5,200 ตารางกิโลเมตร (2,000 ตารางไมล์) โดยแบ่งออกเป็น 1 เมือง กับ 7 จามออัต ดังนี้:
พอลิพลาโคฟอรา
โคเซ ทานากะ
โคเซ ทานากะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นที่ชกน้อยครั้งที่สุดแล้วได้ตำแหน่งแชมป์โลกในปัจจุบัน และเป็นนักมวยชาวเอเชียคนแรกที่ชกน้อยครั้งที่สุดที่สามารถคว้าแชมป์โลกได้ 3 รุ่น
จบการศึกษาระดับมัธยมปลาย จากโรงเรียนมัธยมชูเกียว และระดับอุดมศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยชูเกียว
เริ่มต้นจากการชกมวยสากลสมัครเล่นตั้งแต่ช่วงมัธยมภายใต้การฝึกสอนของ ฮิเดยาซุ อิชิฮาระ นักมวยอดีตแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ได้ชนะการแข่งขันระดับมัธยมปลายหลายครั้ง จนติดทีมมวยสากลสมัครเล่นชุดเยาวชนทีมชาติญี่ปุ่น เริ่มแข่งขันระดับนานาชาติตั้งแต่ พ.ศ. 2555 โดยได้เข้ารอบก่อนรองชนะเลิศมวยสากลเยาวชนเยาวชนชิงแชมป์โลก 2012 และเหรียญเงินมวยสากลชิงแชมป์เยาวชนทวีปเอเชีย 2013 รุ่นไลท์ฟลายเวท​ สถิติการชกมวยสากลสมัครเล่น ชนะ 46 ครั้ง (อาร์เอสซี 13 ครั้ง) แ​พ้ 5 ครั้ง
เมื่อเปลี่ยนมาชกมวยสากลอาชีพได้สังกัดค่าย "SOUL BOX ฮาทานากะ" ของคิโยชิ ฮาทานากะ อดีตแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท จนได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวท กับรีวจิ ฮาระ นักมวยเจ้าของแชมป์ชาวญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน เขาได้สร้างสถิตินักมวยญี่ปุ่นชกน้อยครั้งที่สุดแล้วได้แชมป์ในสถาบันนี้ (4 ครั้ง) ผลการชกเป็นฝ่ายชนะทีเคโอรีวจิในยก 10 ที่โตเกียว โคเซมีเพลงที่เปิดประกอบในช่วงเวลาเดินขึ้นเวทีประจำตัวของตัวเอง คือ "I Was Born to Love You" ในอัลบั้ม​ Mr. Bad Guy โดยเฟรดดี เมอร์คูรี
ต่อมาได้ชิงแชมป์โลก WBO (ที่ว่าง) รุ่นมินิฟลายเวท ในฐานะรองแชมป์โลก WBO อันดับ 2 ในรุ่น กับ ฆูเลียน เยรดรัส นักมวยรองแชมป์โลก WBO อันดับ 1 ชาวเม็กซิโก กำหนดชกวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ที่โคมากิ ถ้าทำสำเร็จจะเป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นที่ทำสถิติการชกน้อยที่สุดแล้วได้เป็นแชมป์โลกคือ 5 ครั้ง (ทำลายสถิติเดิมของนาโอยะ อิโนอูเอะ ใน พ.ศ. 2557 ที่ชก 6 ครั้ง) ผลการชกโคเซ ทานากะ ชนะคะแนนเอกฉันท์ได้เป็นแชมป์โลกครั้งแรก
โคเซ ทานากะป้องกันตำแหน่ง 1 ครั้ง สละตำแหน่งในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2559 แล้วเลื่อนน้ำหนักไปชกในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เพื่อชิงแชมป์โลก WBO รุ่นเดียวกันจากตำแหน่งว่าง กับ มอยเซส ฟูเอนเตส นักมวยรองแชมป์โลก WBO อันดับ 1 รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท และอดีตแชมป์โลก WBO รุ่นมินิฟลายเวท ชาวเม็กซิโก การแข่งขันจัดขึ้นในวันสิ้นปี พ.ศ. 2559 เมืองกิฟุ ผลการชกชนะทีเคโอมอยเซสในยกที่ 5 ได้แชมป์โลกเป็นรุ่นที่ 2 มาครอง ภายในการชก 8 ครั้ง
ในการเป็นแชมป์โลกรุ่นนี้ได้ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ในการป้องกันครั้งที่ 2 ได้ป้องกันกับนักมวยชาวไทย คือ พลังพล ซีพีเฟรชมาร์ท นักมวยรองแชมป์โลก WBO อันดับ 13 เป็นคู่มวยร่วมรายการกับคู่มวยป้องกันแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท ระหว่าง ยูกิโนริ โองูมิ กับ เรียวซูเกะ อิวาซะ จัดขึ้นวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2560 ที่โอซากะ โดยคู่ของโคเซ ทานากะ กับพลังพลเป็นคู่เริ่มรายการก่อน
หลังการตรวจรักษาพบว่ามีอาการกระดูกเบ้าตาแตกทั้ง 2 ข้างทำให้ต้องพักรักษาอาการบาดเจ็บเป็นระยะเวลาหนึ่ง และต้องยกเลิกการชกล้มแชมป์โลกที่มีกำหนดในวันสิ้นปี 2560 กับเรียวอิจิ ทางูจิ แชมป์โลก WBA รุ่นเดียวกันชาวญี่ปุ่น
ต่อมาได้สละตำแหน่งเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เพื่อเลื่อนน้ำหนักไปชกในรุ่นฟลายเวทและได้ชิงแชมป์โลกสถาบันเดิมกับนักชกเจ้าของแชมป์โลกชาวญี่ปุ่นด้วยเดียวกันคือ "โช คิมูระ" การชกจัดในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2561 ที่นาโงยะ ในก่อนหน้านั้นโช คิมูระ ได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นนี้เป็นฝ่ายชนะทีเคโอยก 11 โจว ซื่อหมิง ถึงประเทศจีน ประเทศบ้านเกิดเจ้าของแชมป์โลก
ผลการชกเป็นฝ่ายชนะคะแนนต่อคิมูระได้แชมป์โลกมาครองเป็นรุ่นที่ 3 นับเป็นนักมวยชาวเอเชียคนแรกที่ได้แชมป์โลกของ WBO ถึงสามรุ่น และเป็นนักมวยสากลที่ชกน้อยครั้งที่สุดแล้วได้เป็นแชมป์โลก 3 รุ่น ในการชก 12 ครั้ง (เทียบเท่ากับ วาซีล โลมาเชนโก)​ โดยไม่เคยแพ้และเสมอใคร และการชกในครั้งนี้ได้รับรางวัลคู่มวยแห่งปี 2561 จากคณะกรรมการมวยสากลญี่ปุ่น (JBC)
โคเซสามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกในรุ่นนี้ได้ 3 ครั้ง ต่อมา WBO ได้มอบตำแหน่งซูเปอร์แชมป์ให้ โคเซได้สละตำแหน่งแชมป์โลก WBO รุ่นฟลายเวทเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2563 โดยเลื่อนน้ำหนักไปชกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เป้าหมายเพื่อชิงแชมป์โลกในรุ่นนี้กับ คาซูโตะ อิโอกะ นักมวยแชมป์โลก WBO รุ่นเดียวกันชาวญี่ปุ่น ที่สามารถสร้างประวัติศาสตร์เป็นนักมวยสากลชายชาวญี่ปุ่นคนแรกที่สามารถครองแชมป์โลกได้ 4 รุ่น เมื่อ พ.ศ. 2562 เพื่อทำสถิติเป็นแชมป์โลก 4 รุ่นเทียบเท่ากับคาซูโตะ
การชกชิงแชมป์โลกกำหนดชกในวันสิ้นปี พ.ศ. 2563 ที่โตเกียว ตั้งแต่หลังการชกป้องกันตำแหน่งในวันสิ้นปี พ.ศ. 2562 นักมวยทั้ง 2 คนไม่มีรายการชกใดเลยสืบเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศญี่ปุ่น
ผลการชกโคเซเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอในยก 8 ชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จและเป็นการแพ้ครั้งแรกในการชกมวยสากลอาชีพ
อนุสรณ์สถานพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
พิธีพระศพของ ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์
การสิ้นพระชนม์ของไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์
กลุ่มอาการคอร์ซาคอฟ
กลุ่มอาการคอร์ซาคอฟฟ์ (; KS) เป็นโรคสูญเสียความทรงจำซึ่งเกิดจากการขาดไธอามีนหรือวิตามิน B1 โดยทั่วไปแล้วเกี่ยวข้องกับการเสพติดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เรื้อรัง ชื่อของโรคนั้นตั้งตามเซียร์เกย์ คอร์ซาคอฟ นักจิตประสาทวิทยาผู้ค้นพบโรคนี้ในศตวรรษที่ 19
การขาดไธอามีนและผลพิษจากแอลกอฮอล์ส่งผลกระทบที่ธาลามิกนิวเคลียสส่วนมีเดียลดอร์ซอลและที่แมมิลารีบอดีในระบบลิมบิก ส่งผลให้มีปัญหาในการเรียนรู้สิ่งใหม่และไม่สามารถจดจำเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้นได้ หากโรคนี้ไปส่งผลกระทบเพิ่มที่บริเวณเวอร์นิคเกจะส่งผลให้เกิดกลุ่มอาการเวอร์นิคเก-คอร์ซาคอฟ
Korsakoff syndrome
Korsakoff's syndrome
Sergei Korsakoff
กลุ่มอาการคอร์ซาคอฟฟ์
หยาง จื่อ
หยาง จื่อ (; พินอิน: Yáng Zǐ; เกิด 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992) หรือที่รู้จักในชื่อ Andy Yang เป็นนักแสดงและนักร้องชาวจีน เดิมชื่อหยางหนี่อ้าว จบการศึกษาจากวิทยาลัยภาพยนตร์ปักกิ่ง ในวัยเด็กได้ฉายแววการแสดงจากภาพยนตร์เรื่อง "นางพญาจอมราชันย์" (2004) และรับบทเป็น เซี่ยเสวี่ย ในซิตคอมเรื่อง "Home With Kids" (2005) จนได้รับความสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจากสาธารณชน ต่อมา ใน ค.ศ. 2012 หยางจื่อก้าวเข้าสู่วงการจอเงินจากเรื่อง "Insisrence" (2012) และได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่จากงาน Golden Phoenix Awards ครั้งที่ 14
นอกจากนี้ยังมีผลงานออกมามากมายเช่น "Battle of Changsha" (2014), "Ode to Joy" (2016), "จูเซียน กระบี่เทพสังหาร" (2016), "Ode to Joy 2" (2017), "Ashes of Love" (2018), "Go Go Squid!" (2019)
โดยหยางจื่อ ได้รับการจัดอันดับ 100 ดาราจีนผู้ทรงอิทธิพล จาก นิตยสารฟอบส์ ดังนี้ ปี 2017 อยู่ในอันดับที่ 73 ปี 2019 อยู่อันดับที่ 24 ปี 2020 อยู่ในอันดับที่ 13 และปี 2021 อยู่ในอันดับที่ 8
หอชมเมืองสมุทรปราการ
นกคอสามสี (อังกฤษ: Rail-babbler; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Eupetes macrocerus") เป็นนกกินแมลงบนพื้นป่าในวงศ์นกคอสามสี (Eupetidae) ซึ่งมีเพียงสกุลเดียวและชนิดเดียว นกคอสามสีมีขนตัวและหางสีน้ำตาลล้วน แต่มีขนหัวและคอหลายแถบสี รวมทั้งผิวหนังคอที่พองลมโป่งออก 2 ข้างสีน้ำเงินเหลือบ เสียงร้องและพฤติกรรมการพองหนังคอคล้ายกบ อาจเหมาะในการสื่อสารในถิ่นอาศัยบนพื้นป่าดิบชื้นที่มีแสงส่องถึงพื้นน้อย บนคาบสมุทรมลายูตั้งแต่พังงา–สุราษฎร์ธานีลงไป เกาะสุมาตรา และเกาะบอร์เนียว อย่างไรก็ตามพฤติกรรมที่สันโดษและขี้อายทำให้นกชนิดนี้เป็นที่รู้จักน้อยและทำการศึกษาได้ค่อนข้างยาก
นกคอสามสี ("Eupetes macrocerus") เป็นนกที่ได้รับความเห็นต่างในการจัดอนุกรมวิธานโดยแรกเริ่มถูกจัดอยู่ในวงศ์นกกินแมลงและนกกะราง (Timaliidae) ต่อมาไม่นานได้ถูกจัดไปอยู่ในวงศ์ Cinclosomatidae (นกประเภทนกกระทาดงกึ่งนกเดินดง ในอันดับย่อยนกกา) การจัดความสัมพันธ์นี้จัดเอานกกินแมลงไพลิน (ปัจจุบัน "Ptilorrhoa caerulescens)" จากนิวกินีมารวมไว้ในสกุล "Eupetes" (ในชื่อเดิม "Eupetes caerulescens") จนถึงปีพ.ศ. 2483 ก่อนที่จะถูกย้ายไปที่ สกุล "Ptilorrhoa" ทำให้สกุล "Eupetes" มีเพียง 1 ชนิดในปัจจุบัน
ในปีพ.ศ. 2495 Serle ได้ชี้ให้เห็นความคล้ายคลึงทางชีววิทยาของนกคอสามสีกับนกอีกสองชนิดในวงศ์ Picathartidae (นกเกาะคอนประเภทกึ่งไก่กึ่งกา มีหัวล้านเหมือนแร้ง จากแอฟริกาตะวันตก มีสกุลเดียวคือ "Picathartes") ในปีพ.ศ. 2516 Charles Sibley ได้ยกเลิกความสัมพันธ์กับสกุล "Picathartes" และแนะนำให้ตรวจสอบเพิ่มเติม และจากการศึกษาระดับชีวโมเลกุลโดย Jønsson et al. (2550) ระบุตำแหน่งที่ถูกต้องสำหรับนกคอสามสี ("E. macrocerus") คือมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับวงศ์ Chaetopidae (นก rockjumper) มากที่สุด นกคอสามสีจึงถูกจัดในวงศ์ Eupetidae ของมันเอง ซึ่งมีสกุลเดียวและชนิดเดียว (monotypic)
นกคอสามสี ("E. macrocerus") เป็นตัวอย่างหนึ่งของการศึกษาความเชื่อมโยงทางชีวภูมิศาสตร์ระหว่างทวีปเอเชีย ออสเตรเลีย และแอฟริกา การที่นกคอสามสีเป็นชนิดพันธุ์ที่กระจายอยู่ในพื้นที่เล็ก ๆ บนคาบสมุทรมลายู บนเกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียวมีความเกี่ยวข้องนกสกุลอื่นที่อยู่ในถิ่นอาศัยที่ห่างกันข้ามทวีป การตรวจเครื่องหมายดีเอ็นเอแสดงให้เห็นว่าสกุลนกคอสามสี "Eupetes" เป็นญาติใกล้ชิดที่สุดกับสกุล "Chaetops" จากแอฟริกาใต้ และญาติสนิทของสกุล "Picathartes" จากแอฟริกาตะวันตก โดยแยกออกจากกันในยุค Eocene จากการกระจัดกระจายของ 3 สกุลที่เป็นญาติใกล้ชิดไปตามมุมที่ห่างไกลของแอฟริกาและเอเชีย ชี้ให้เห็นประวัติชีวภูมิศาสตร์ของนกเหล่านี้ ซึ่งปัจจุบันการแก้ไขด้วยข้อมูลระดับโมเลกุลอาจเปิดเผยความความเชื่อมโยงในอดีตระหว่างทวีป และสนับสนุนทฤษฎีต่าง ๆ ที่พยายามอธิบายถึงการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกในภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก
มีทั้งหมด 2 ชนิดย่อย ได้แก่
ลักษณะทางชีววิทยาและพฤติกรรม.
เป็นนกป่าขนาดกลาง ลำตัวยาวประมาณ 28-30 ซม. น้ำหนักเฉลี่ย 66-72 กรัม คอเรียวยาว จะงอยปากยาวตรงสีดำและขายาวสีดำซึ่งต่างจากนกที่อาศัยอยู่บนพื้นป่าทั่วไป ขนสีน้ำตาลล้วนทั่วลำตัวและหาง ใต้ปีกโคนหางเป็นขนฟู นกคอสามสีมีความโดดเด่นอย่างชัดเจนที่ขนหัวและคอซึ่งมีหลายแถบสี คือ แถบแก้มยาวสีดำ คิ้วขาว หน้าผากน้ำตาลอมส้ม คอและคางน้ำตาลแดงเข้ม รวมทั้งแถบหนังคอไม่มีขนที่โป่งนูนออกได้ 2 ข้าง สีน้ำเงินครามเหลือบ ซึ่งพฤติกรรมพองถุงลมที่คอเพื่อการเรียกคู่ และการเกี้ยวพาราสี สันนิษฐานว่าสีสะท้อนแสงนี้ น่าจะเป็นจุดสำคัญในการสื่อสารส่งสัญญาณบนพื้นป่าทึบที่มีแสงส่องถึงน้อย คิ้วขาว 2 แถบมองจากด้านหลังเหมือนราง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อภาษาอังกฤษ rail-babbler
นกคอสามสีทั้ง 2 เพศไม่ต่างกัน นกรุ่นมีสีทึมกว่านกโตเต็มวัย และมีขนคอขาว ขนที่ท้องสีน้ำตาลเทาเข้ม นกคอสามสีชนิดย่อย "E. m. borneensis" มีความแตกต่างที่สีน้ำตาลแดงของแถบกลางหัว ท้อง และก้นที่สดกว่า หางและหลังมีสีออกแดงกว่านกคอสามสี "E. m. macrocerus"
การหาอาหาร.
เสียงร้อง.
ในขณะที่ร้องเรียกนกคอสามสีจะโก้งโค้งตัว อกต่ำเรี่ยพื้น ก้นชูขึ้น และยืดคอไปข้างหน้า ทำเสียงโดยการเป่าให้ถุงลมที่คอขยายพองออก ซึ่งให้เสียงแหลมยาวเหมือนเสียงการเป่าท่อโลหะหรือเสียงกบ เสียง "วี้" ยาวประมาณ 2-3 วินาที ทันทีที่ร้องเสร็จนกคอสามสีจะยืดคอหรือยืดตัวชะโงกมองในหลายทิศทางเพื่อหาตำแหน่งเสียงตอบกลับของนกตัวอื่น ถุงลมเล็ก ๆ ที่คอทั้งสองข้างพองออกระหว่างแถบขนแก้มสีดำและขนคอสีน้ำตาลแดง เป็นผิวเปลือยสีน้ำเงินครามเหลือบ สว่างชัดเจนในที่แสงน้อยอย่างป่าดิบชื้นที่นกอาศัย จุดที่นูนและสว่างที่สุดอาจเห็นเป็นสีออกขาว
มีข้อมูลที่น้อยมากในนิสัยการผสมพันธุ์ของนกคอสามสี คาดว่าไข่จะวางในราวเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ และพบเห็นลูกนกที่ขนเพิ่งงอกได้ในเดือนมิถุนายน สร้างรังไว้สูงจากพื้นดินประมาณ 30 ซม. บนกองเศษใบไม้แห้งและเส้นใยพืชในซอกกิ่งไม้หรือกิ่งไม้พุ่ม รังเป็นรูปถ้วย ออกไข่ครอกละ 2 ใบ สีขาวล้วน
การแพร่กระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่.
อาศัยบนพื้นป่าในป่าดิบชื้น ที่มีความสูงไม่เกิน 1,060 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ช่วงตีนเขาหรือช่วงที่ลาดชันที่มีต้นไม้สูงและสมบูรณ์ ในช่วงการกระจายพันธุ์ที่ค่อนข้างแคบตั้งแต่พังงา สุราษฎร์ธานีลงไปทางใต้จนสุดคาบสมุทรมลายู และที่ความสูงไม่เกิน 900 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลในเทือกเขาบนเกาะสุมาตรา เกาะบอร์เนียว และหมู่เกาะนาทูนา
ในประเทศไทย.
นกคอสามสี อาศัยในป่าดิบชื้นบนที่ราบต่ำและเชิงเขา มีรายงานการพบที่บริเวณทางเดินสู่น้ำตกกรุงชิง เขตอุทยานแห่งชาติเขาหลวง
นิเวศวิทยา.
ประชากรของนกคอสามสีลดลงอย่างมากเนื่องจากป่าดิบชื้น (ป่าปฐมภูมิ - primary forest) ในที่ราบลุ่มส่วนใหญ่ถูกตัดและแผ้วถางเพื่อการทำสวน เช่นไม้ยาง ปาล์มน้ำม้น และนกคอสามสีมักไม่เลือกอาศัยในป่าที่มีพืชชนิดเดียวหนาแน่นเกินไปอย่างป่าปลูก (ป่าทุติยภูมิ) หรือป่าที่โปร่งเกินไปไม่มีร่มเงาเพียงพอที่จะเอื้ออำนวยต่อพฤติกรรมการหาคู่โดยการส่งเสียง และสะท้อนแสงจากถุงลมที่คอ อย่างไรก็ตามยังสามารถพบได้ในป่าบนเขา เนินเขาทั่ว ๆ ไป
เจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ (เยีย)
วัดปากคาน
วัดปากคาน  เป็นวัดตั้งอยู่บริเวณที่แม่น้ำคานมาบรรจบกับแม่น้ำโขง ในแขวงหลวงพระบาง หลวงพระบาง ประเทศลาว อยู่ใกล้กับวัดเชียงทอง สร้างขึ้นราว พ.ศ. 2280 ในสมัยเจ้าอินทโฉม ต่อมาถูกทิ้งร้างไป จนชาวไทลื้อเข้ามาบูรณะ
จุดเด่นของวัด คือ สิมที่ถือเป็นตัวอย่างของสิมแบบไทลื้อที่ดีที่สุดในเมืองหลวงพระบาง คือ มีลักษณะอาคารที่มีคอสองกว้าง และมีความสูงของหลังคาทางด้านหน้าและด้านยาวเท่ากัน โดยมากแล้วสิมแบบไทลื้อจะพบมากในแคว้นสิบสองปันนา การปรากฏสิมแบบไทลื้อที่พลวงพระบาง แสดงให้เห็นการอพยพเคลื่อนย้ายของคนไทลื้อจากสิบสองปันนาลงมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่เมืองหลวงพระบาง สิมของวัดปากคานมีผังพื้นเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ห้อง ยาว 6 ห้อง หลังคามี 2 ชั้น ชั้นบนเป็นทรงจั่ว ชั้นล่างแยกเป็นหลังคาปีกนก คลุมรอบสิมทั้งสี่ด้าน สันหลังคาปีกนกมีพญานาคทอดตัวลงมาทั้งสี่มุม ตัวอาคารมีทางเข้าทุกทิศทาง ทางขึ้นด้านหน้าเป็นบันไดกว้าง มีประตูหน้า 3 ประตู ตกแต่งด้วยซุ้มโขงแบบเรียบง่าย ภายในซุ้มประดับปูนปั้นรูปหงส์ ด้านทิศใต้มีทางเข้า 1 ประตู มีเจดีย์ทรงบัวเหลี่ยมตั้งชิดกับฐานของสิม หลักสีมามีรูปทรงเตี้ยมาก ทำเป็นรูปดอกบัว
ภายในมีฐานชุกชีแบบลอยตัวไม่ติดผนังด้านหลัง ซึ่งสามารถเดินประทักษิณรอบพระประธานได้ ส่วนผนังมีการติดลายพอกคำเป็นรูปต่าง ๆ เช่น ดอกไม้ พระธาตุเจดีย์ และรูปพระพุทธเจ้าปางประทับนั่งสมาธิในซุ้มเรือนแก้ว วัดไม่มีฮูปฝาผนัง
ฮานาวะ (จังหวัดฟูกูชิมะ)
ฮานาวะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มกราคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 8,369 คน 3,301 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 40 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด
ฮานาวะตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของจังหวัดฟูกูชิมะ โดยมีพรมแดนติดกับจังหวัดอิบารากิทางทิศใต้ ฮานาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen "Cfa") อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในฮานาวะคือ ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ โดยมีเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของฮานาวะได้ลดลงตลอด 40 ปีที่ผ่านมา
พื้นที่ของฮานาวะในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่ชื่อแคว้นมุตสึ ส่วนหนึ่งของพื้นที่นี้ถือครองโดยแคว้นศักดินาทานางูระ และส่วนหนึ่งเคยเป็นดินแดน"เท็นเรียว" ภายใต้การควบคุมโดยตรงของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในยุคเอโดะ หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่นี้ถูกจัดให้เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอฮิงาชิชิรากาวะในภูมิภาคนากาโดริของแคว้นอิวากิ
หมู่บ้านสึเนโตโยะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยก่อตั้งเป็นระบบเทศบาลในยุคใหม่ หมู่บ้านนี้ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 1948 โดยได้เปลี่ยนชื่อเป็นฮานาวะในเวลานั้น และเมืองฮานาวะก็ได้ผนวกเอาหมู่บ้านข้างเคียง ได้แก่ ซาซาฮาระ อิชิอิ และทากางิ ในเดือนมีนาคม 1955
เศรษฐกิจของฮานาวะเน้นเกษตรกรรมเป็นหลัก พืชเพาะปลูกที่สำคัญคือ บุก (Konjac)
ฮานาวะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง โรงเรียนที่รวมมัธยมต้นและมัธยมปลาย 1 แห่ง
เส้นประสาททรอเคลียร์
เส้นประสาททรอเคลียร์  หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ประสาทสมองเส้นที่ 4 เป็นเส้นประสาทสั่งการ (เส้นประสาทกายนำออก) ที่เลี้ยงเพียงหนึ่งกล้ามเนื้อ คือ กล้ามเนื้อซุพีเรียร์ ออบลีก ของดวงตา ซึ่งทำงานผ่านโครงสร้างที่เรียกว่าทรอเคลียร์ที่มีลักษณะคล้ายรอก
เส้นประสาททรอเคลียร์มีลักษณะเฉพาะหลายประการในบรรดาเส้นประสาทสมองทั้งหมด ดังนี้
เส้นประสาททรอเคลียร์ที่มีต้นกำเนิดเหมือนกัน (homologous) พบได้ในสัตว์มีกระดูกสันหลังที่มีขากรรไกรทุกชนิด คุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์ของเส้นประสาททรอเคลียร์ เช่น การออกทางด้านหลังจากก้านสมองและการไปเลี้ยงกล้ามเนื้อด้านตรงข้ามนั้น มีให้เห็นในสมองส่วนดั้งเดิม (primitive brain) ของฉลาม