pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ศาลเจ้าพ่อเสือ บางหว้า แห่งนี้ก่อสร้างขึ้นในยุคที่มีจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี ซึ่งเป็นยุคที่มีการตัดถนนและเส้นทางคมนาคมต่าง ๆ มากมาย เดิมที ศาลแห่งนี้เป็นเพียงศาลเพียงตาเล็ก ๆ ริมถนน ต่อมาได้มีการขยายถนนให้ใหญ่ขึ้น ศาลเพียงตาจึงถูกดินที่ขุดขึ้นมาฝังกลบจนมิด ต่อมาได้มีผู้ที่อาศัยอยู่บริเวณนั้น คือนายประเสริฐ ธรรมมา อดีตผู้ก่อตั้งศาลฝันเห็นมีนักรบโบราณ บอกให้นำศาลที่ฝังดินนั้นขึ้นมา เมื่อตื่นขึ้นจึงได้ขุดศาลขึ้นมาและบูรณะจนกลายมาเป็นศาลเจ้าเช่นในปัจจุบัน
ในอดีตเป็นที่เล่าลือกันว่า มีผู้พบเห็นเสือโคร่งตัวใหญ่วนเวียนอยู่บริเวณนั้น จึงเป็นที่มาของศาล ส่วนองค์ประธานในศาล คือ "ตั่วเหล่าเอี๊ย" หรือ เจ้าพ่อเสือ และเทพเจ้าเสือ เช่นเดียวกับศาลเจ้าพ่อเสือ พระนคร ในเขตพระนคร และเจ้าพ่อขุนด่าน ที่เชื่อว่าคือ นักรบโบราณผู้นั้น เป็นเจ้าเมืองหน้าด่านกรุงธนบุรี หนึ่งในทหารเสือในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชยุคธนบุรี
ศาลเจ้าพ่อเสือ บางหว้า ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่จากผู้มีจิตศรัทธา ขึ้นชื่ออย่างมากในเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งในปัจจุบันด้านข้างของศาล มีลานสำหรับฉายภาพยนตร์แก้บนอย่างถาวร สำหรับผู้ที่มาบนบานต่าง ๆ แล้วได้ตามที่บนบานไว้ มีการฉายทุกวัน วันละ 3 เรื่อง เริ่มตั้งแต่พระอาทิตย์ตกดิน และผู้ที่ขับขี่พาหนะผ่านไปมา มักจะแสดงความเคารพด้วยการยกมือไหว้หรือกดแตรเสียงดัง และในงานเทศกาลต่าง ๆ เช่น ตรุษจีน, สารทจีน ทางกรรมการศาลเจ้าจะมีการอัญเชิญเทวรูปองค์เจ้าพ่อมาให้สักการะบริเวณด้านหน้าศาลอีกด้วย ส่วนงานประจำปีของศาลจะอยู่ในช่วงต้นเดือนมีนาคมของทุกปี
ศาลเจ้าพ่อเสือ บางหว้า
คริสตีน ลาการ์ด
คริสตีน ลาการ์ด (ชื่อเต็มว่า คริสตีน มาดแลน โอแด็ด ลาการ์ด ) หรือ คริสติน ลาการ์ด เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2499 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ การคลังและอุตสาหกรรมของฝรั่งเศส และได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้ากองทุนการเงินระหว่างประเทศ มีวาระห้าปี มีกำหนดเข้าดำรงตำแหน่งในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แทนที่ดอมีนิก สโทรส-กาน เธอได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีโดยประธานาธิบดีนีกอลา ซาร์กอซี เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 ก่อนหน้านั้น เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเกษตรและประมง และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการค้าในรัฐบาลของดอมีนิก เดอ วีลแป็ง ลาการ์ดเป็นผู้หญิงคนแรกที่เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีเศรษฐกิจในกลุ่มประเทศจี 8 และเป็นผู้หญิงคนแรกที่เป็นประธานไอเอ็มเอฟด้วย
เธอเคยเป็นนักต่อต้านการผูกขาดและทนายความแรงงานที่มีชื่อเสียง ได้สร้างประวัติศาสตร์เป็นประธานหญิงคนแรกของสำนักงานทนายความระหว่างประเทศ เบเกอร์แอนด์แมกเคนซี เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เดอะไฟแนนเชียลไทมส์ได้จัดอันดับให้เธอเป็นรัฐมนตรีคลังที่ดีที่สุดในยูโรโซน ในปีเดียวกันนั้น เธอได้ถูกรับการจัดอันดับเป็นหญิงทรงอิทธิพลที่สุดของโลกลำดับที่ 17 โดยนิตยสารฟอร์บส์
กองทุนการเงินระหว่างประเทศ.
เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 ลาการ์ดได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นผู้ที่อาจสืบทอดตำแหน่งกรรมการผู้จัดการกองทุนการเงินระหว่างประเทศต่อจากดอมีนิก สโทรส-กาน การเสนอชื่อเข้าชิงตำแหน่งของเธอได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลสหรัฐ รัสเซีย จีน อังกฤษ และเยอรมัน
เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2554 คณะกรรมการบริหารกองทุนการเงินระหว่างประเทศมีมติเลือกลาการ์ดเป็นกรรมการผู้จัดการและประธานคนต่อไปเป็นเวลาห้าปี เริ่มตั้งแต่วันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 นอกจากนี้ ชื่อของอากุสติน การ์สเตนส์ยังได้ถูกเสนอพิจารณาด้วยเช่นกัน ซึ่งกรรมการบริหารของไอเอ็มเอฟต่างก็ยกย่องผู้ลงสมัครทั้งสองว่ามีคุณสมบัติดี แต่ตัดสินใจเลือกลาการ์ดเป็นเอกฉันท์
มันนี่อินเดอะแบงค์ (2011)
FA Charity Shield
เอฟเอชาริตีชีลด์
โรคหายาก
โรคหายาก หรือ โรคกำพร้า คือโรคที่มีผู้ป่วยเป็นจำนวนน้อยมากเมื่อเทียบกับประชากร
โรคหายากจำนวนมากเป็นโรคทางพันธุกรรม ทำให้ผู้ป่วยโรคเหล่านี้เป็นโรคนั้น ๆ ไปตลอดชีวิต แม้บางรายอาจโชคดีสามารถควบคุมอาการได้ก็ตาม โรคหายากจำนวนมากปรากฏอาการให้เห็นตั้งแต่อายุน้อย เด็กป่วยโรคหายาก 30% เสียชีวิตก่อนอายุครบ 5 ปี โรคที่อาจถือว่าหายากที่สุดคือภาวะพร่องเอนไซม์ไรโบส-5-ฟอสเฟตไอโซเมอเรส โดยมีผู้ป่วยเพียงรายเดียวเท่าที่ปรากฏ
ยังไม่มีตัวเลขกำหนดชัดเจนว่าเท่าไหร่จึงเรียกว่าหายาก โรคบางโรคอาจเป็นโรคหายากในบางส่วนของโลก หรือคนบางกลุ่ม แต่อาจพบได้ทั่วไปในอีกกลุ่มหนึ่งก็มี
Rare disease
Orphan disease
โรคกำพร้า
ดับเบิ้ล-เจ
ดับเบิ้ล-เจ   เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวคอมเมดี้,ตลก แต่งเรื่องเอย์จิ โนนากะ และวาดภาพโดย อาซากุระ มารุ โดยในบางฉาก จะวาดโดยเอย์จิ โนนากะ เป็นการ์ตูนรูปแบบเดียวกันกับ คุโรมาตี้ โรงเรียนคนบวม คือ เหมาะสำหรับผู้อ่านทั่วไปที่คิดว่าตนเองจะไม่ใช้ความคิดในช่วงนั้นๆ บทออกนอกเรื่องอย่างตั้งใจ มุกตลกที่คาดไม่ถึง ตัวละครที่มีมากมายและบทหายไปอย่างมากมาย
โรงเรียนมัธยม "นากาชิมะ" เป็นโรงเรียนที่มีกฎระเบียบบังคับให้นักเรียนทุกคนต้องเข้าร่วมกิจกรรมชมรมเพื่อเป็นคะแนนเก็บ "อุซามิ ฮาจิเมะ" และเพื่อนสนิท "อาริมะ ซาโยะ" ก็ได้ตกลงใจกันจะเข้าชมรมกลับบ้าน แต่ระหว่างนั้นได้ไปสะดุดตาเข้ากับป้ายชมรม "สืบทอดงานศิลปะฝีมือ" เมื่อทั้งสองคนได้เข้าไปเยี่ยมชม เรื่องราวต่างๆก็เกิดขึ้นจากตรงนี้...
นักเรียนมัธยมปลายที่เกิดสนใจงานสืบทอดงานศิลปะฝีมือขึ้นมา จึงได้ตกลงเข้าชมรมสืบทอดงานศิลปะฝีมือ จนเกิดแต่เรื่องรั่วๆ แต่เธอไม่มีความสามารถพิเศษใดๆเลย บ้านของเธอยากจน อาศัยอยู่กับแม่ที่ทำงานพิเศษเลี้ยงชีพเป็นประจำ
เพื่อนสนิทของอุซามิ ตัวตบมุขขาประจำ มักพูดอะไรที่เป็นมุกตลกงี่เง่าออกมาได้เสมอๆ เข้าชมรมเดียวกับเพื่อนสนิท แต่ยังไม่ใช่สมาชิกอย่างเป็นทางการ ชื่นชอบการเลือกกินและมวยปล้ำเป็นพิเศษ
สาวน้อยผู้ไม่ค่อยพูดจา สมาชิกชมรมสืบทอดงานศิลปะฝีมือ สาขาแกะสลักด้ามไม้จิ้มฟัน เนื่องจากเธออยู่ในตระกูลช่างฝีมือแกะสลักไม้จิ้มฟันแห่งชาติ
The Hangover 2
กรีสตีน ลากาด์
บทความ หมายถึงงานเขียนที่เผยแพร่ในสื่อสิ่งพิมพ์หรือสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อเผยแพร่ข่าวสาร ผลการวิจัย เผยแพร่ความรู้ การวิเคราะห์ทางการศึกษา การวิพากษ์วิจารณ์ เป็นต้น โดยปกติบทความหนึ่งบทความจะพูดถึงเรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นประเด็นหลักเพียงเรื่องเดียว
ส่วนประกอบของบทความ.
หัวเรื่อง.
หัวเรื่องหรือพาดหัว (headline) เป็นข้อความที่อยู่บนสุดของบทความแสดงถึงประเด็นหลักของบทความ หัวเรื่องมักถูกออกแบบให้โดดเด่นสะดุดตา และใช้คำที่เลือกสรรมาให้เกี่ยวข้องกับหัวเรื่อง หัวเรื่องหรือพาดหัวมักจะถูกเขียนหรือพิมพ์ด้วยรูปแบบอย่างย่อ ซึ่งอาจเรียบเรียงอย่างไม่เป็นประโยคหรือไวยากรณ์ที่ไม่สมบูรณ์
บรรทัดผู้เขียน.
บรรทัดผู้เขียน (byline) เป็นบรรทัดแรกถัดจากหัวเรื่องหรือบรรทัดสุดท้ายในบทความที่ลงชื่อผู้เขียน อาจเป็นชื่อจริงหรือนามปากกาก็ได้ และมักจะระบุตำแหน่งงานของผู้เขียนอยู่ด้วย บรรทัดผู้เขียนอาจมีบทสรุปย่อของบทความด้วยก็ได้
นำเรื่อง.
นำเรื่อง (lead) ซึ่งอาจเรียกว่าย่อหน้าแนะนำ บทนำ หรือคำนำ เป็นประโยคต่าง ๆ ที่จะดึงดูดความสนใจของผู้อ่านเข้าสู่เนื้อเรื่อง นำเรื่องแสดงให้เห็นถึงเรื่องที่ต้องการนำเสนอ ปรับน้ำเสียงและแนะนำผู้อ่านเข้าสู่บทความ
ในบทความข่าว ส่วนนำเรื่องจะให้ข้อเท็จจริงที่สำคัญที่สุดและตอบคำถามว่า "ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร ทำไม และอย่างไร" ในบทความโดดเด่น (บทความที่บรรณาธิการหยิบยกขึ้นเพื่อนำเสนอเป็นประเด็นสำคัญ) ผู้เขียนอาจเลือกใช้เทคนิคต่าง ๆ ในการเปิดเนื้อเรื่อง เช่น การใช้สิ่งต่อไปนี้
สำหรับบทความข่าว รายละเอียดและความละเอียดเป็นสิ่งที่ปรากฏชัดแจ้งในเนื้อเรื่องของข่าว และดำเนินไปอย่างราบรื่นต่อจากนำเรื่อง คำพูดและวาทกรรมจะถูกใช้ในบทความเพื่อเพิ่มอรรถรสและสนับสนุนเนื้อหาที่เขียน นอกจากนี้บทความข่าวส่วนใหญ่ก็ใช้อุปลักษณ์แบบพีระมิดกลับหัว
บทความโดดเด่นจะใช้รูปแบบตามความเหมาะสมตามประเภทของบทความ โครงสร้างของบทความโดดเด่นอาจมีสิ่งต่อไปนี้รวมอยู่ด้วย แต่ไม่จำกัดเพียงเท่านี้
สรุปเรื่อง.
ความแตกต่างอย่างหนึ่งระหว่างบทความข่าวกับบทความโดดเด่นคือการสรุปเรื่องเพื่อจบบทความ การจบบทความข่าวจะปรากฏเมื่อสารสนเทศทุกอย่างได้นำเสนอทั้งหมดแล้วตามมโนทัศน์พีระมิดกลับหัว ในทางที่ต่างกัน บทความโดดเด่นจำเป็นต้องใช้การจบบทความมากกว่า สรุปเรื่องของบทความดังกล่าวมีสิ่งต่อไปนี้ แต่ไม่จำกัดเพียงเท่านี้
อีเอ็ม
กลุ่มจุลินทรีย์ที่มีประสิทธิภาพ หรือ อีเอ็ม (: EM) เป็นเครื่องหมายการค้าของบริษัท EM Research Organization, Inc. สำนักงานใหญ่อยู่ที่โอกินาวา ประเทศญี่ปุ่น โดยทั่วไป อีเอ็มหมายถึงส่วนผสมของเหลวที่มีจุลชีพแบบไม่ใช้อากาศ (anaerobic organsims) อยู่อย่างน้อย 3 ชนิด
อีเอ็มเทคโนโลยี ใช้ส่วนผสมของจุลชีพที่เพาะจากห้องปฏิบัติการ ส่วนผสมหลักนั้นประกอบด้วย แบคทีเรียกรดแลกติก (Lactic acid bacteria), แบคทีเรียม่วง (purple bacteria) และ ยีสต์
ผู้ผลิตน้ำจุลินทรีย์แบบอีเอ็มหลายแห่งอ้างว่าจุลชีพเหล่านี้สามารถอยู่ร่วมกันได้และมีประโยชน์กับสภาพแวดล้อม จุลชีพเหล่านั้นได้แก่ Lactobacillus casei (แบคทีเรียกรดแลคติค), Rhodopseudomonas palustris (แบคทีเรียสังเคราะห์แสง), Saccharomyces cerevisiae (ยีสต์) และจุลชีพอื่นๆที่อยู่ในสภาพธรรมชาติของส่วนผสมอีเอ็ม
แนวคิดของจุลชีพที่เป็นมิตร มาจากศาสตราจารย์ เทรูโอะ ฮิกะ (Teruo Higa) จากมหาวิทยาลัยริวกิว (University of the Ryukyus, โอกินาวา, ประเทศญี่ปุ่น) ในช่วงทศวรรษ 1980 ฮิกะได้รายงานถึงส่วนผสมที่ได้จากการจัดหมู่ของจุลชีพต่างๆ ที่มีความสามารถในการช่วยย่อยสลายอินทรีย์วัตถุโดยมีผลดีกับกระบวนการต่างๆ ของสิ่งมีชีวิต ฮิกะได้เสนอทฤษฎีหลักที่ใช้อธิบายผลของอีเอ็มไว้ว่า จุลชีพ 3 กลุ่มสามารถอยู่ร่วมกันได้โดย จุลชีพเชิงบวก (positive microorganisms) ทำหน้าที่สร้าง, จุลชีพเชิงลบ (negative microorganisms) ทำหน้าที่ย่อยสลาย, และจุลชีพฉวยโอกาส (opportunist microorganisms) ในตัวกลางชนิดต่างๆ (ไม่ว่าจะเป็นดิน น้ำ อากาศ หรือ ลำไส้มนุษย์) อัตราส่วนของจุลชีพเชิงบวกต่อจุลชีพเชิงลบนั้นสำคัญมากเพราะว่าจุลชีพฉวยโอกาสจะทำตามแนวโน้มไม่ว่าจะเป็นการสร้างหรือย่อยสลาย ดังนั้นฮิกะเชื่อว่า เป็นไปได้ที่จะสร้างผลกระทบด้านดีได้โดยการเพิ่มจุลชีพเชิงบวกเข้าไป
หลักการของอีเอ็มที่ฮิกะยังเป็นที่ถกโต้แย้งกันอยู่ และยังไม่มีหลักฐานเชิงวิทยาศาสตร์สนับสนุน เรื่องนี้ฮิกะเองก็ยอมรับดังปรากฏในรายงานของเขา ในปี 1994 ที่ฮิกะเขียนร่วมกับนักจุลชีววิทยาธรณี เจมส์ เอฟ, พาร์ (James F. Parr) ที่สรุปว่า "ข้อจำกัดโดยหลัก...คือปัญหาในการทำซ้ำอีกครั้งโดยให้ได้ผลเหมือนเดิม"
พาร์กับฮิกะบอกว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อการทำปฏิกิริยาของอีเอ็มกับจุลินทรีย์พื้นถิ่น คือ ค่า pH ของดิน, การโดนแสง, อุณหภูมิของดิน และการเกิดน้ำท่วม รวมถึงยังมีปัจจัยอื่นๆ อีก แนวคิดเชิงหลักการที่ฮิกะกับพาร์เสนอขึ้นมาคือ การรักษาค่า pH และอุณหภูมิของดินให้อยู่ภายในขอบเขตเงื่อนไขซึ่งรู้กันว่าจะสร้างความเสียหายแก่จุลชีพเชิงลบ เช่นกันกับการเพิ่มอีเอ็มลงไปเพื่อรักษาสมดุลระหว่างจุลชีพเชิงบวกกับเชิงลบ เพื่อให้จุลชีพเชิงบวกอยู่ต่อไปได้
ด้วยเหตุผลเหล่านี้ ผู้คิดค้นหลักของเทคโนโลยีนี้ (ฮิกะกับพาร์) ได้ตัดจุลชีพที่เป็นประโยชน์ที่เพาะลงไป ซึ่งเป็นจุลชีพเดี่ยวเพียงตัวเดียวซึ่งไม่ได้ประสิทธิผลขึ้นกับความไม่แน่นอนของสภาวะเงื่อนไขที่จุลชีพเดี่ยวจะสามารถก่อประสิทธิผลขึ้นได้ พวกเขาระบุว่า การรับรู้ทางวิทยาศาสตร์ในหมู่นักวิทยาศาสตร์ว่าจุลชีพหลายๆ ตัว (เช่นในกรณีของโบคาฉิ ซึ่งฮิกะเป็นผู้คิดค้นและทำการตลาดเอง) ร่วมกันกับการจัดการดินที่ดี จะส่งผลทางบวกต่อจุลชีพในดินและการเจริญเติบโตของพืชพรรณได้ ทั้งสองร้องขอให้มีการทำวิจัยเพิ่มเติมเพื่อพัฒนาข้อมูลเกี่ยวกับจุลชีพในดินและปฏิกิริยาของพวกมัน
มีงานวิจัยต่อๆ มาอีกหลายชิ้นที่ได้ทดสอบทฤษฎีของฮิกะ เช่น งานของ ลวินี (Myint Lwini) และระนามุกคาราชชี (S. L. Ranamukhaarachchi) ที่ศึกษาการใช้การควบคุมทางชีวภาพกับโรคเหี่ยวเฉาจากแบคทีเรีย และแสดงให้เห็นว่า การใช้อีเอ็ม และ ปุ๋ยหมักอีเอ็ม (EM Bokashi) เป็นตัวควบคุมชีวภาพ 2 ตัวที่มีประสิทธิภาพสูงสุด นอกจากนั้นยังมีงานอื่นๆอีก เช่น ยามาดะและซูที่ศึกษาการใช้อีเอ็มในการทำปุ๋ยอินทรีย์, ฮุย-เลียน-ซูที่ศึกษาอีเอ็มกับการสังเคราะห์แสงและผลผลิตของข้าวโพดหวาน เป็นต้น
การใช้งานอีเอ็ม.
อีเอ็มเทคโนโลยี นั้นถูกใช้ในกิจกรรมของการเกษตรและการดำเนินชีวิตตามแนวคิดหยั่งยืน และยังถูกอ้างถึง การช่วยให้สุขภาพของคนและสัตว์เลี้ยงดีขึ้น รวมถึงประโยชน์ในการจัดการกับของเสีย
เครื่องพ่นยา
เครื่องพ่นยา หรือ เครื่องพ่นสาร เป็นอุปกรณ์หรือเครื่องมือที่ใช้ฉีดพ่นของเหลวออกไปสู่เป้าหมาย
ในทางเกษตรกรรม เครื่องพ่นยา เป็นอุปกรณ์ที่มีหัวฉีดใช้สำหรับการฉีดพ่นยากำจัดวัชพืช ยาฆ่าแมลง และสารเคมีเกษตรอื่น ๆ รวมทั้งปุ๋ยทางใบ ไปที่พืช
เครื่องพ่นยาทางเกษตรกรรม.
เครื่องพ่นยาที่ใช้ในทางเกษตรกรรมมีอยู่หลายชนิด โดยเกษตรกรส่วนใหญ่นิยมใช้เครื่องพ่นยาแบบสูบโยกสะพายหลัง (knapsack sprayer) นอกจากนั้นยังมี เครื่องยนต์พ่นยาแบบสะพายหลัง (motorized knapsack sprayer หรือ mist blower), เครื่องพ่นยาแรงดันสูง (high pressure sprayer), เครื่องพ่นยาติดท้ายรถแทรคเตอร์ (air-blast), เครื่องพ่นยาแบบใช้น้ำน้อย (Low-Volume sprayer หรือ LV) ไปจนถึง เครื่องพ่นยาแบบไม่มีการผสมน้ำ (Ultra-Low-Volume sprayer หรือ ULV) เป็นต้น
การฉีดพ่นนั้นอัตราการใช้จะขึ้นกับสารเคมีเกษตรชนิดที่ใช้ฉีดพ่น คำแนะนำมักจะเป็นอัตราการผสมต่อน้ำ 20 ลิตร โดยปริมาณการฉีดพ่นต่อไร่นั้นก็จะขึ้นกับชนิดของเครื่องพ่นยาด้วย ดังแสดงในตารางด้านล่าง
สหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ
สหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ  หรือ ไอยูแพ็ก (IUPAC, ) เป็นสหพันธ์ระหว่างประเทศซึ่งประกอบด้วยองค์กรที่เป็นตัวแทนของนักเคมีในแต่ละประเทศ สหภาพฯ เป็นสมาชิกของสภาสหภาพวิทยาศาสตร์ระหว่างประเทศ (ICSU) มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สำนักงานบริหาร หรือที่รู้จักกันในชื่อ "สำนักเลขาธิการไอยูแพ็ก" ตั้งอยู่ที่อุทยานสามเหลี่ยมวิจัย รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา สำนักงานบริหารแห่งนี้นำโดยผู้อำนวยการบริหารของ IUPAC
ไอยูแพ็กก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1919 ให้ทำหน้าที่สืบต่อจากสภาเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศเพื่อการพัฒนาวิชาเคมี สมาชิกของสหภาพฯ ซึ่งได้แก่ National Adhering Organization อาจเป็นสมาคมเคมีประจำประเทศ สถาบันวิทยาศาสตร์ประจำประเทศ หรือองค์การอื่นที่เป็นตัวแทนของนักเคมีก็ได้ ระบบการเรียกชื่อสารเคมีของ IUPAC ได้รับการยอมรับจากนักวิชาการทั่วโลกในการพัฒนามาตรฐานสำหรับการตั้งชื่อธาตุเคมีและสารประกอบ นับตั้งแต่ก่อตั้งขึ้นมา ไอยูแพ็กได้มีคณะกรรมการหลายชุดซึ่งมีความรับผิดชอบแตกต่างกัน คณะกรรมการเหล่านี้ต่างทำงานในหลายโครงการซึ่งรวมไปถึงการวางมาตรฐานระบบการตั้งชื่อ ค้นหาวิธีในการนำเคมีมาสู่โลก และตีพิมพ์ผลงานต่าง ๆ
ไอยูแพ็กเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในผลงานด้านการวางมาตรฐานระบบการตั้งชื่อในวิชาเคมีและวิทยาศาสตร์สาขาอื่น แต่ไอยูแพ็กยังได้มีผลงานตีพิมพ์ในหลายสาขา ทั้งในด้านเคมี ชีววิทยาและฟิสิกส์ ผลงานที่สำคัญของไอยูแพ็กในสาขาเหล่านี้รวมไปถึงการวางมาตรฐานชื่อรหัสลำดับเบสนิวคลีโอไทด์
ระบบการเรียกชื่อสารเคมี.
คณะกรรมการไอยูแพ็กมีประวัติยาวนานในการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการของสารประกอบอินทรีย์และอนินทรีย์ ระบบการตั้งชื่อได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อที่ว่าสารประกอบใด ๆ จะสามารถเรียกชื่อได้ภายใต้กฎมาตรฐานเดียวกันเพื่อหลีกเลี่ยงชื่อซ้ำกัน ผลงานตีพิมพ์แรก ซึ่งเป็นข้อมูลจากสภาเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ ว่าด้วยระบบการเรียกชื่อสารประกอบอินทรีย์ของไอยูแพ็กสามารถพบได้ตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในหนังสือ "A Guide to IUPAC Nomenclature of Organic Compounds"
ระบบการเรียกชื่อสารอินทรีย์.
ระบบการเรียกชื่อสารอินทรีย์ของไอยูแพ็กนั้นแบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก ได้แก่ หมู่แทนที่ ความยาวโซ่คาร์บอนและชื่อเคมีลงท้าย หมู่แทนที่หมายถึงหมู่ฟังก์ชันใด ๆ ที่เกาะเข้ากับโซ่คาร์บอนหลัก โซ่คาร์บอนหลักเป็นโซ่ที่ประกอบด้วยคาร์บอนเกาะกันเป็นแถวที่ยาวที่สุดที่เป็นไปได้ ส่วนชื่อเคมีลงท้ายเป็นการระบุว่าโมเลกุลของสารนั้นเป็นประเภทใด ยกตัวอย่างเช่น ชื่อลงท้าย "เอน" หมายความว่า ในโซ่คาร์บอนนั้นเกาะกันด้วยพันธะเดี่ยวทั้งหมด เช่นใน "เฮกเซน" (C6H14)
อีกตัวอย่างหนึ่งของระบบการเรียกชื่อสารอินทรีย์ของไอยูแพ็กคือ ไซโคลเฮกซานอล
ชื่อเคมีลงท้ายทั้งสองเมื่อประกอบกันแล้วได้เป็น "-านอล" ซึ่งหมายถึงโซ่คาร์บอนที่เกาะกันด้วยพันธะเดี่ยวทั้งหมดและมีแอลกอฮอล์มาเกาะโซ่คาร์บอนนั้นด้วย
ระบบการเรียกชื่อสารอนินทรีย์.
ระบบการเรียกชื่อสารอนินทรีย์พื้นฐานของไอยูแพ็กนั้นมีสองส่วนหลัก คือ ไอออนบวกและไอออนลบ ไอออนบวกเป็นชื่อสำหรับไอออนที่มีประจุบวกและไอออนลบเป็นชื่อสำหรับไอออนที่มีประจุลบ
ตัวอย่างของระบบการเรียกชื่อสารอนินทรีย์ของไอยูแพ็กคือ โพแทสเซียมคลอไรด์ ซึ่งโพแทสเซียมเป็นชื่อไอออนบวก และคลอไรด์เป็นไอออนลบ
เมียแต่ง
เมียแต่ง บทประพันธ์ของ นันทนา วีระชน เป็นเรื่องราวของ คงไคย หนุ่มไฮโซใช้ชีวิตเสเพลมาตลอดชีวิต ที่โดน คุณหญิงภควัน แม่ของเขาบังคับ ให้แต่งงานกับ อรุณประไพ โดยที่เขาเองก็มี แฟนสาวที่กำลังคบหาดูใจกันอยู่แล้วอย่าง ปรุงฉัตร นางแบบสาวสวย สาเหตุที่อรุณประไพ ยอมแต่งงานกับ คงไคยทั้งที่ไม่รู้จักกัน คุญหญิงภวันต้องการให้ลุกชายคนเดียว เลิกเที่ยวเตร่และทำตัวเพลย์บอย จึงมุ่งหวังให้เขาแต่งงานให้ได้ แต่อรุณประไพและคงไคยต่างก็ไม่ได้มีความสนใจในกันและกันเลยแม้แต่นิดเดียว อรุณประไพมีคนรักคือ ภุชงค์ ปลัดหนุ่มหล่อที่คบหามานาน แต่เมื่อได้ทราบว่าภุชงค์ตัดสินใจแต่งงานกะทันหันกับเบญจวรรณ อรุณประไพจึงตัดสินใจเข้าพิธีแต่งงานกับคงไคยซึ่งเข้าพิธีแต่งงานด้วยการบีบบังคับจากมารดาอีกทั้งปรุงฉัตรเองก็ปฏิเสธที่จะแต่งงานกับเขาเพราะยังรักในอิสระและมองหาความสุขในเพศรสที่หลากหลายในชีวิตต่อไป อรุณประไพต้องพบกับความกระด้างและหยาบคายของสามีมีเพียงความดีงามและจิตใจที่เข้มแข็งเท่านั้นที่ทำให้เธอยืนหยัดอยู่ได้ในตำแหน่งและฐานะ เมียแต่ง ที่เป็นอยู่
เริ่มแรกบทประพันธ์ เมียแต่ง ได้ถูกนำไปทำเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2529 โดย ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น กำกับการแสดงโดย รุจน์ รณภพ ได้ออกฉายภาพยนตร์เมียแต่ง โดยเริ่มฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 โดยออกฉายในโรงภาพยนตร์เครือ เอเธนส์ ต้อนรับวันแรงงานแห่งชาติ และต่อมาถูกนำมาทำเป็นละครหลายครั้ง
บทประพันธ์สู่ภาพยนตร์.
เริ่มแรกบทประพันธ์ เมียแต่ง ได้ถูกนำไปทำเป็นภาพยนตร์ มีรายละเอียดดังนี้
Azotobacter เป็นจีนัสของแบคทีเรียที่เคลื่อนที่ได้ สร้างซิสต์ที่มีผนังหนา และผลิตสารเมือกจำนวนมาก ใช้ออกซิเจน อยู่อย่างเป็นอิสระในดิน มีความสำคัญในการตรึงไนโตรเจน ใช้เป็นส่วนประกอบของปุ๋ยชีวภาพ แบคทีเรียตัวแรกในจีนัสนี้ที่ค้นพบคือ "Azotobacter chroococcum", ถูกค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2444 โดยนักจุลชีววิทยาชาวดัตช์ Martinus Beijerinck "Azotobacter" เป็นแบคทีเรียแกรมลบ พบในดินที่เป็นกลางหรือเป็นด่าง ในน้ำและอยู่กับพืชบางชนิด
สารอนินทรีย์
ไก่มุก
ไก่มุก  เกิดวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 เป็นช้างเอเชียเพศเมียที่เกิดในสวนสัตว์แอนต์เวิร์ป และเป็นช้างตัวแรกที่เกิดในประเทศเบลเยียม
ลูกช้างตัวนี้ได้รับการตั้งชื่อว่าไก่มุก ตามการตั้งชื่อจากทางสวนสัตว์ในประเทศไทยที่มีความหมายสอดคล้องกับคำว่า 'ไข่มุก' ในภาษาไทย โดยตั้งให้หลังจากเกิดได้ 3 วัน และได้มีการตรวจสอบให้แน่ใจว่าใช้ชื่อที่ขึ้นต้นด้วยอักษร K เพราะสัตว์ทุกตัวที่เกิดใน ค.ศ. 2009 จะได้รับการตั้งชื่อที่ขึ้นต้นด้วยตัวอักษรดังกล่าว ตามแหล่งที่มาของชื่อนี้หมายถึง ลูกไก่ ที่เป็นการดัดแปลงคำจาก ไข่มุก โดยประชาชนเป็นผู้มีส่วนร่วมในการตั้งชื่อ
การเกิดของมันได้รับความสนใจจากสื่ออย่างกว้างขวาง เว็บไซต์ที่จัดตั้งขึ้นโดยทางสวนสัตว์ส่งผลให้มีผู้เข้าชม 1.2 ล้านคนในช่วงสุดสัปดาห์ มีบางเมืองจัดตั้งจอภาพ แสดงการติดตามช่วงแรกเกิด โดยมีผู้ดูแลให้คำบรรยายประกอบ
ในช่วงเวลาสี่วันลูกช้างเกิดใหม่นี้ได้ดึงดูดผู้เข้าชม 60,000 รายเดินทางไปยังสวนสัตว์ ไก่มุกได้รับการจดทะเบียนจากนายกเทศมนตรี ปาทริค แยนเซนส์ ให้เป็นประชากรชาวแอนต์เวิร์ป ได้รับการรับรองโดย คริส ปีเตอร์ส ซึ่งเป็นประธานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแห่งฟลานเดอร์ ในขณะที่รัฐมนตรี ปาตีเซีย เคเซนส์ เป็นผู้ให้การอุปถัมภ์
วันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2009 ได้มีการเลี้ยงต้อนรับจัดขึ้นที่จัตุรัสกอนิงอิน อาสตริดเพลน ซึ่งจัดโดยโรงเบียร์เดอโคนินค์สำหรับโอกาสเปิดตัวผลิตภัณฑ์ กา-เบียร์
ไก่มุก กับแม่ และน้องสาว จะมาอยู่ที่สวนสัตว์แพลงแคนเดลเป็นเวลาสั้น ๆ ในวันที่กำหนดกันไว้
ชาริตีชีลด์
อัครทูตสวรรค์
อัครทูตสวรรค์  ในนิกายโรมันคาทอลิก หรือ หัวหน้าทูตสวรรค์ ในนิกายโปรเตสแตนต์ หมายถึงทูตสวรรค์ระดับสูง มีที่มาจากคำในภาษากรีก αρχάγγελος ("arch- + angel") พบในความเชื่อของหลายศาสนาทั้งศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม ในศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ส่วนมากถือเหมือนกันว่า อัครทูตสวรรค์ประกอบด้วย "มีคาเอล" และ "กาเบรียล" ส่วนหนังสือโทบิตได้นับรวม "ราฟาเอล" เป็นอัครทูตสวรรค์ด้วย แต่หนังสือเล่มนี้เป็นที่ยอมรับเข้าในสารบบคัมภีร์ไบเบิลเฉพาะในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและออร์ทอดอกซ์เท่านั้น ส่วนคริสตจักรในนิกายโปรเตสแตนต์ไม่ยอมรับ
ชาวโรมันคาทอลิกนิยมฉลองอัครทูตสวรรค์ทั้งมีคาเอล, กาเบรียล และราฟาเอล ในวันที่ 29 กันยายน (ในอดีตวันฉลองทูตสวรรค์กาเบรียลเป็นวันที่ 24 มีนาคม และฉลองทูตสวรรค์ราฟาเอลในวันที่ 24 ตุลาคม) อัครทูตสวรรค์ที่เป็นที่รู้จักในศาสนาอิสลาม คือ กาเบรียล, มีคาเอล, ราฟาเอล และอิสรออีล ส่วนจารีตอื่น ๆ ถือว่าอัครทูตสวรรค์มี 7 องค์ โดยนามจะแตกต่างกันไปตามแหล่งที่มา
ในศาสนาคริสต์.
คัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่พูดถึงทูตสวรรค์อยู่หลายครั้ง (เช่น ทูตสวรรค์ได้แจ้งสารแก่นางมารีย์ โยเซฟ และเหล่าคนเลี้ยงแกะ และมีทูตสวรรค์อยู่บริการพระเยซูหลังจากทรงถูกมารทดลองในถิ่นทุรกันดาร มีทูตสวรรค์เยี่ยมพระเยซูขณะทรงรับพระทรมาน ทูตสวรรค์ที่ถ้ำฝังพระศพของพระเยซู ทูตสวรรค์ที่ปล่อยนักบุญเปาโลอัครทูตและนักบุญซีโมนเปโตรอัครทูตออกจากคุก) แต่มีการเอ่ยถึง “อัครทูตสวรรค์” เพียงแค่สองครั้งเท่านั้น คือ "อัครทูตสวรรค์มีคาเอล" ในจดหมายของนักบุญยูดา 1:9 และในจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 1 4:16 ระบุว่าเราจะได้ยิน "เสียงหัวหน้าทูตสวรรค์" ในเวลาที่พระคริสต์เสด็จกลับมา
แต่โดยนัยแล้ว ได้มีการกล่าวถึงชื่อของท่านอัครทูตสวรรค์อยู่อีกหลายครั้งหลายท่าน โดยเอ่ยแต่เพียงนาม เช่น "พระเจ้าผู้ทรงพระสิริรุ่งโรจน์ทรงฟังคำอธิษฐานของคนทั้งสอง พระองค์ทรงส่งราฟาเอล ให้ไปรักษาทั้งสองคน" หนังสือโทบิต หรือโดยกล่าวถึงเพียงแค่คำว่า 'ทูตสวรรค์' อาจเป็นเพราะผู้บันทึกให้ความสำคัญกับเนื้อหาที่ตามมาซึ่งมีความสำคัญมากกว่า แต่ตัวผู้นำสารเองก็จัดเป็นผู้มีความพิเศษตามสารที่นำส่งนั้นๆ เช่น พระวรสารฉบับนักบุญลูกา 1:18 "ข้าพเจ้าคือคาเบรียล ซึ่งเฝ้าอยู่เฉพาะพระพักตร์พระเจ้า พระองค์ทรงใช้ข้าพเจ้ามาพูดกับท่านและนำข่าวดีนี้มาแจ้งให้ท่านทราบ แต่ท่านไม่เชื่อคำของข้าพเจ้าซึ่งจะเป็นจริงตามนั้น ดังนั้นท่านจะเป็นใบ้จนกว่าเหตุการณ์นี้จะเป็นจริง" และที่ท่านอัครทูตสวรรค์คาเบรียลกล่าวแก่พระนางมารีอาว่า "จงยินดีเถิด ท่านผู้ที่พระเจ้าทรงโปรดปราน พระเจ้าสถิตอยู่กับท่าน" ลูกา 1:28
ศาสนจักรโรมันคาทอลิกนับถืออัครทูตสวรรค์ 3 องค์ และยกย่องให้เป็นนักบุญ ได้แก่
โดย เอล หรือ อีล มีความหมายว่า -แห่งพระผู้เป็นเจ้า
ชื่อสุดท้าย "ราฟาเอล" ถูกระบุไว้ในหนังสือโทบิต บท 12:15 "เราคือราฟาเอล หนึ่งในทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดผู้ยืนและรับใช้อยู่เบื้องหน้าพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเป็นเจ้า"
ในหนังสือเอดราสที่สี่ ได้รวมอูรีเอลเป็นอัครทูตสวรรค์ด้วย อย่างไรก็ตามหนังสือเอดราสนี้ไม่เป็นที่ยอมรับในสารบบไบเบิลของคาทอลิก
โปรเตสแตนต์.
คัมภีร์ไบเบิลฉบับของโปรเตสแตนต์ระบุชื่อทูตสวรรค์เพียง 2 องค์ คือ "อัครทูตสวรรค์มีคาเอล" และ "ทูตสวรรค์กาเบรียล" ชาวโปรเตสแตนต์เห็นว่าอัครทูตสวรรค์มีเพียงองค์เดียวเท่านั้นคือมีคาเอล ดังที่ปรากฏคำว่า “อัครทูตสวรรค์มีคาเอล” อย่างชัดเจนเพียงองค์เดียวในสารบบคัมภีร์ฝ่ายโปรเตสแตนต์  ส่วนกาเบรียลไม่เคยถูกเรียกว่าอัครทูตสวรรค์เลยแม้แต่ในพระวรสาร
มีชาวโปรเตสแตนต์บางกลุ่ม เช่น เซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์ มีทัศนะคล้ายๆ กันนี้ และมีแมทธิว เฮนรี นักเขียนอรรถาธิบายคัมภีร์คณะเพรสไบทีเรียน ซึ่งเชื่อว่าอัครทูตสวรรค์มีคาเอลจริง ๆ แล้วไม่ใช่ทูตสวรรค์ แต่มีฐานะเป็นพระบุตรพระเป็นเจ้า ตามทรรศนะนี้เห็นว่าคำว่าอัครทูตสวรรค์หมายถึง “ผู้เป็นหัวหน้าของทูตสวรรค์” ไม่น่าใช่ “ทูตสวรรค์ที่เป็นหัวหน้า” และถือว่าเป็นตำแหน่งเดียวกับ “หัวหน้าดวงดาว” (ที่ปรากฏในหนังสือดาเนียล 8:11) แม้ว่าคริสตจักรเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์โดยทั่วไปจะยอมรับแนวคิดนี้ แต่ฝ่ายนิกายแบปทิสต์กลับมีแค่ไม่กี่กลุ่มที่ยอมรับ
ในศาสนาอิสลาม ปรากฏชื่อมลาอิกะฮ์ที่มีบทบาทสำคัญหรืออัครทูตสวรรค์ ดังนี้
นิพิฏฐ์ อินท​รส​มบั​ติ
เดอะมอลล์รามคำแหง
เดอะมอลล์ บางแค
เดอะมอลล์ บางกะปิ
เดอะมอลล์ งามวงศ์วาน
เดอะมอลล์ท่าพระ
วัชรกาญจน์ บัวบาน
พิมณัฎฐา คุโด
โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา
โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา หรือ "โรงเรียนนอกกะลา" เป็นโรงเรียนเอกชนที่ไม่แสวงหาผลกำไรในสังกัดของกลุ่มส่งเสริมสถานศึกษาเอกชน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์เขต 1 เปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลจนถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โดยโรงเรียนนี้ตั้งอยู่ในอำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ ผู้อำนวยการคนปัจจุบันคือ วิเชียร ไชยบัง ซึ่งดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่ก่อตั้งโรงเรียน
โรงเรียนแห่งนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2546 โดยมูลนิธิลำปลายมาศพัฒนา ได้เปิดทำการเรียนการสอนในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2546 เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 จำนวน 3 ชั้นเรียน ได้แก่ ชั้นอนุบาล 1, ชั้นอนุบาล 2 และชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยตั้งแต่ก่อตั้ง เจมส์ คลาร์ก เป็นผู้สนับสนุนในเรื่องการลงทุนก่อสร้างโรงเรียน และสิ่งสนับสนุนทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว ด้วยจำนวนเงินประมาณ 52.5 ล้านบาท นอกจากนั้น เขายังสนับสนุนค่าใช้จ่ายของโรงเรียนทั้งหมด ตั้งแต่ พ.ศ. 2546–2553 เป็นเงิน 52.5 ล้านบาท
ในปัจจุบัน มูลนิธิลำปลายมาศพัฒนาเป็นผู้ถือใบอนุญาตโรงเรียน และเปิดทำการเรียนการสอนครบ 11 ชั้นเรียน คือ ชั้นอนุบาล 1–2, ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-6 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3
รายชื่อตอนในเอ็กซีคิวชั่นแนล
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อตอนของการ์ตูนไทยชุด เอ็กซีคิวชั่นแนล มหาสงครามออนไลน์ถล่มจักรวาล ผลงานของภานุวัฒน์ วัฒนนุกูล ซึ่งตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนซีคิดส์ นับตั้งแต่ พ.ศ. 2549 จนถึงปัจจุบัน ทั้งนี้ สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ได้รวบรวมเนื้อหาของการ์ตูนไทยชุดดังกล่าว ซึ่งได้ตีพิมพ์ในนิตยสารซีคิดส์แล้ว มาจัดพิมพ์ใหม่ในแบบรวมเล่ม ซึ่งปัจจุบันตีพิมพ์ออกมาแล้ว 17 เล่ม (เรียงตามวันที่จัดจำหน่ายครั้งแรก)
พระสังฆราชปาลเลอกัวซ์
ฆ้องคู่ เป็นฆ้องที่มี 2 ใบมีขนาดเล็ก เสียงต่ำใบหนึ่ง เสียงสูงใบหนึ่ง ใช้ตีกำกับจังหวะ ชุดหนึ่งมีสองลูก ลูกใหญ่ให้เสียงต่ำ ลูกเล็กให้เสียงสูง ไม้ตีทำด้วย แผ่นหนังวัว หรือ ใบหนังควายตัดเป็นวงกลม เจาะรูตรงกลางใส่ก้านไม้ ใช้บรรเลงในการเชิดหนังตะลุงและละครโนราชาตรี ชุดหนึ่งมี 2 ลูก ที่ใต้เรียกว่า โหม่ง
ปี่กาหลอ หรือ ปี่ห้อ เป็นเครื่องเป่าชนิดหนึ่งของภาคใต้ของไทย เลาปี่ทำด้วยไม้ยาวประมาณ 13 นิ้ว มีรูบังคับเสียง 7 รู และด้านล่างมีรูนิ้วหัวแม่มือ 1 รู ลิ้นปี่ทำด้วยใบตาล มีบังลมทำด้วยไม้หรือเปลือกหอยมุก ด้านล่างเป็นลำโพงปี่ทำด้วยไม้ปากบาน เพื่อขยายเสียง (เช่นเดียวกับปี่ชวา) นิยมใช้ลูกปัดสีต่าง ๆ ร้อยห้อยที่เลาปี่เพื่อตกแต่งด้วย ปี่กาหลอใช้เป่าบรรเลงในงานศพ หรืองานบวชที่ผู้บวชจะไม่สึก ปัจจุบันหาดูได้ยากแล้ว
สายโจบัง
สายโจบัง  เป็นเส้นทางรถไฟที่ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก วิ่งบริการระหว่างสถานีนิปโปริ กรุงโตเกียว ถึงสถานีอิวานูมะ จังหวัดมิยางิ
แท้จริงแล้วรถไฟสายโจบังมีสถานีต้นทางที่สถานีรถไฟนิปโปริ แต่ขบวนรถไฟจะนิยมจอดที่สถานีรถไฟอูเอโนะที่อยู่ถัดไปมากกว่า นอกจากนี้เส้นทางรถไฟยังวิ่งไปตามชายฝั่งตะวันออกเข้าสู่จังหวัดชิบะ จังหวัดอิบารากิ และจังหวัดฟูกูชิมะ ก่อนที่จะสิ้นสุดเส้นทางที่สถานีรถไฟอิวานูมะ แต่ในความเป็นจริงแล้วขบวนรถไฟส่วนใหญ่จะวิ่งเลยเข้าสู่เส้นทางของสายหลักโทโฮกุซึ่งสามารถวิ่งเข้าสู่เมืองเซ็นไดต่อไป
ปัจจุบันกำลังมีการขยายเส้นทางจากสถานีอูเอโนะให้ถึงสถานีโตเกียว โดยผ่านเส้นทางสายโทโฮกุจูกัง ซึ่งขณะนี้อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง
ฆ้องราว เป็นฆ้อง 3 ใบ มีขนาดลดหลั่นกัน ใช้แขวนราวเรียงไปตามขนาด เมื่อตีตีเรียงไปตามลำดับแล้วย้อนกลับ จะได้ยินเสียง (เสียงตีฆ้อง) โหม่ง -โม่ง - โม้ง - โมง - โหม่ง เคยใช้บรรเลงในการเล่นมหรสพโบราณ ชื่อ "ระเบง" หรือโอละพ่อ ในงานพระราชพิธี บางครั้งจึงเรียกว่า "ฆ้องระเบง"
ปี่อ้อ เป็นปี่โบราณของไทยอย่างหนึ่ง ตัวปี่ (เลา) ทำด้วยไม้รวกปล้องเดียว ไม่มีข้อยาวประมาณ 24 เซนติเมตร เขียนลวดลายด้วย
การลนไฟให้ไหม้เกรียมเฉพาะที่ต้องการหัวท้ายเลี่ยมด้วยทองเหลืองหรือเงินเพื่อป้องกันมิให้แตก เจาะรูสำหรับเปิดปิด นิ้วเรียงตาม