pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การดำเนินงานในช่วงแรก (พ.ศ. 2515, 2518, 2521, 2524, 2527) ยังไม่อาจตอบสนองวัตถุประสงค์ของการเผยแพร่องค์ความรู้ออกสู่สังคมภายนอกได้มากนัก ในปี พ.ศ. 2530 คณะผู้บริหารมหาวิทยาลัยจึงมีมติให้กิจกรรมดังกล่าวเป็นกิจกรรมระดับมหาวิทยาลัยที่เป็นกิจกรรมร่วมระหว่างคณาจารย์และนิสิต โดยมีองค์การบริหารสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นผู้ประสานงานหลักในนามคณะกรรมการอำนวยการ ซึ่งแนวคิดหลักของการจัดงานในแต่ละปี มีดังต่อไปนี้
ในปี พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นโอกาสครบรอบ 100 ปีแห่งการสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงได้จัดงาน “จุฬาฯวิชาการ” ภายใต้ชื่องาน จุฬาฯ Expo 2017 ระหว่างวันที่ 15 – 19 มีนาคม 2560 แนวคิดหลักของการจัดงานคือ “จุฬาฯ 100 ปี นวัตกรรม คิดทำเพื่อสังคม” CU@100 toward greater innovation for society เพื่อเผยแพร่องค์ความรู้ นวัตกรรม ความก้าวหน้าทางวิชาการ และผลงานวิจัยของคณาจารย์ นักวิจัย และนิสิตจุฬาฯที่ครบครันและครอบคลุมทุกสาขาวิชา นำเสนอต่อสาธารณชน รวมทั้งเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่ฉลองเนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีแห่งการสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี 2560
ภาพรวมของงาน.
วัตถุประสงค์ของการจัดงานจุฬาฯวิชาการคือ การเผยแพร่องค์ความรู้และนวัตกรรมที่บรรดาคณาจารย์และนิสิตได้สร้างไว้ให้สมกับการเป็น "มหาวิทยาลัย" ซึ่งแปลความตามตัวอักษรว่า "ที่สถิตแห่งความรู้อันยิ่งใหญ่" สอดคล้องกับนโยบายเชิงยุทธศาสตร์ของคณะผู้บริหารที่ต้องการสร้างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยให้เป็น "หลักเฉลิมพระนครแห่งกรุงสยาม" (The Pillar of the Kingdom)
Celine (residency show)
ดนตรีรัก หัวใจปรารถนา
ดนตรีรัก...หัวใจปรารถนา  เป็นละครแนวรักโรแมนติก ได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ KBS2 ในประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 6 มีนาคม ถึงวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 21.55 น. มีจำนวน 20 ตอน กำกับโดย ยุนซอกโฮ เขียนบทโดย คิมจียุน และ ฮย็องดาอุน ผลิตโดย มุนโบฮย็อน สำหรับในประเทศไทยมีการนำเสนอทางช่องไอทีวี ออกอากาศ ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 13.00 - 14.00 น. ตั้งแต่วันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ถึง วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 และรอบที่ 2 ทางช่อง 7 สี ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 08.30 - 10.30 น. ตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ถึง วันอังคารที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2552
ลี ซูโฮ เด็กน้อยผู้กำพร้าแม่ตั้งแต่เด็ก ต้องอาศัยอยู่กับพ่ออย่างยากลำบากซึ่งไม่มีงานทำที่โซล วันๆคิดแต่เล่นการพนันจนเป็นหนี้สินมากมาย วันหนึ่งพ่อของเขาก็คิดได้ว่าควรจะไปหาปู่ที่เกาะๆหนึ่งเพื่อที่จะขอเงินและไปอาศัยอยู่ด้วย แต่เมื่อไปถึงกลับพบว่าปู่ได้เสียชีวิตไปแล้ว ทำให้ทั้งคู่เคว้งคว้างทั้งไม่มีเงินและไม่มีที่พักอาศัย
แต่ก็โชคดีที่ได้ไปเจอผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนเก่าของพ่อ เธอจึงให้ทั้งคู่ไปพักที่บ้านด้วยในฐานะเพื่อนคนหนึ่งและอยากให้ ซูโฮเป็นเพื่อนเล่นกับลูกสาวที่ป่วยออดๆแอดๆ ที่นั่นทำให้ซูโฮได้พบกับเด็กหญิงจิตใจดีคนหนึ่ง คนที่ทำให้เขารู้สึกว่าโลกนี้น่าอยู่ และมองโลกในแง่ดีมากขึ้น เพราะเขาเห็นพฤติกรรมที่ไม่ดีของพ่อมาตั้งแต่เด็กทำให้เขาคิดว่าเขาไม่อยากเกิดเป็นลูกพ่อและไม่อยากอยู่บนโลกนี้นัก เธอเป็นลูกสาวของเพื่อนพ่อ นั่นคือ โซ อึนยอง จากคนที่ปิดตัวเอง อารมณ์ร้อนกลายเป็นซูโฮคนใหม่เมื่อเขารู้ว่าเธอเป็นโรคร้าย และจะอยู่อีกไม่นาน
แต่โชคร้ายที่ อึนยองเป็นโรคหัวใจและต้องเข้ารับการผ่าตัด แม่ของเธอพยายามเก็บเล็กผสมน้อยสะสมเงินไว้เพื่อเป็นค่าผ่าตัดลูกสาวซึ่งต้องใช้เงินมหาศาล ถึงแม้จะไม่มากมายนักแต่ก็พอที่จะเป็นค่ารักษาลูกสาวได้ แต่เธอไว้ใจผิดคนเมื่อพ่อของซูโฮขโมยเงินทั้งหมดไปและหนีเข้าโซล เธอจึงเข้ามาตามหาและโชคร้ายถูกรถชนตาย เด็กทั้งสองไม่รู้เรื่องราวร้ายๆ ที่เกิดขึ้นเลยสักนิด เมื่อพ่อและแม่ไม่กลับบ้าน พวกเขาจึงแอบเข้ามา โซลเพื่อตามหาพ่อแม่ พวกเขาเข้ามาโดยมีเงินติดตัวเพียงเล็กน้อย และอึนยองก็อาการไม่ค่อยดีนัก หมดสติจนต้องเข้าโรงพยาบาลด่วน
เหมือนชีวิตถูกลิขิต ทำให้ซูโฮได้พบกับสามีภรรยาชาวเกาหลีคู่หนึ่งที่อาศัยอยู่ที่ออสเตรีย เมื่อพวกเขาเห็นหน้าซูโฮก็คิดถึงลูกชายที่เสียชีวิตไปแล้ว และขอร้องให้ ซูโฮมาเป็นลูกเขาเพราะหน้าตาเขาก็คล้ายกับลูกชายที่เสียชีวิตไปมากๆ ซูโฮตกลงยอมไปอยู่ที่ ออสเตรียด้วยแต่มีข้อแม้ว่าพวกเขาจะต้องออกค่ารักษาและผ่าตัดให้อึนยองจนหาย คู่สามีภรรยาตกลงที่จะทำตามนั้นเพื่อให้ซูโฮยอมไปอยู่ด้วย แต่หลังจากพาอึนยองเข้ารับการผ่าตัด พวกเขาก็โกหกซูโฮว่า อึนยองเสียชีวิตขณะได้รับการผ่าตัด เพื่อไม่ให้ซูโฮคิดถึงและตัดใจจากเธอซะ และเขาก็ได้ย้ายไปอยู่ออสเตรียกับพ่อแม่บุญธรรมในชื่อใหม่ว่า ยุน แจฮา
15 ปีผ่านไป อึนยองได้พบกับซูโฮในชื่อ ยุน แจฮา อีกครั้งที่ออสเตรีย หลังจากนั้น ทั้งสองก็ได้กลับมาที่เกาหลีและได้สานสัมพันธภาพกันอีกครั้ง ท่ามกลางความเจ็บปวดของหลายๆคน
เขาเป็นนักเปียโนหนุ่มหล่อชื่อดังซึ่งเป็นที่รู้จักในเกาหลีเพราะเคยได้รับรางวัลมาแล้วมากมาย แม้ว่าเขาจะเติบโตมาในครอบครัวที่ร่ำรวย แต่เขากลับมีเพื่อนเพียงคนเดียว เพราะมีอุปนิสัยและบุคลิกที่ค่อนข้างแปลกออกไป ถึงกระนั้น เขาก็เป็นลูกที่เชื่อฟังพ่อแม่และเป็นคนมีความรับผิดชอบอย่างมากทั้งยังไม่เคยคิดทำร้ายใคร เขาจะเปิดเผยความรู้สึกและเรื่องราวในใจต่อ ฟิลิพฟ์ ผู้ที่เป็นทั้ง ผู้จัดการส่วนตัวและเพื่อนเพียงคนเดียว
เธอเป็นเด็กสาวที่ฉลาด อ่อนโยน เธอเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการช่วยเหลือ พ่อแม่บุญธรรมขายคิมบับ ซึ่งรับเธอมาเลี้ยงตั้งแต่เด็ก และเธอก็ยังขายของเล็กๆน้อยซึ่งเป็นงานฝีมือที่เธอทำเองและเสื้อผ้าอีกด้วย แม้ว่าเธอจะเรียนไม่จบ แต่เธอก็มีฝีมือทางด้านงานฝีมือมากจนได้รับรางวัล ไม่ว่าเธอจะทุกข์ทรมาน ยากลำบากเพียงใด แต่รอยยิ้มก็ไม่เคยเลือนหายไปจากใบหน้าของเธอ เธอได้รับรางวัลเป็นตั๋วเครื่องบินไปออสเตรีย และทำให้ได้พบกับ ยุน แจฮา ซึ่งเธอไม่เคยรู้เลยว่า เขาคือ ลี ซูโฮ พี่ชายที่เธอตามหามาตลอด
เขาเป็นทั้งเพื่อนและผู้จัดการส่วนตัวของ แจฮา เขาเป็นลูกครึ่ง ออสเตรีย-เกาหลี เขาใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักดนตรีตั้งแต่วัยเด็ก เขาสามารถเล่นเปียโน กีตาร์ เชลโล่ และเครื่องดนตรีอื่นๆอีกมากมาย หลังจากเขาล้มเลิกความคิดที่จะเป็นนักดนตรี เขาก็เบนเข็มมาเป็นผู้จัดการส่วนตัวของ แจฮา ซึ่งเขาคิดว่าเป็นนักเปียโนยอดอัจฉริยะ เขาเป็นคนอ่อนโยน อบอุ่น โรแมนติคและเข้าใจ แจฮา มากที่สุด
เธอเป็น Working Woman ตัวยง ซึ่งเริ่มทำธุรกิจตั้งแต่พนักงานทั่วไป จนได้กลายมาเป็น ผู้อำนวยการแผนกวางแผนของบริษัทชั้นนำเพลงแนวคลาสสิก ซึ่งแม้ว่าจะเป็นบริษัทของพ่อแม่เธอเองก็ตาม แต่เธอก็พยายามต่อสู้มาด้วยตัวเธอเอง เธอมีพร้อมและเพียบพร้อมทุกอย่างเธอชอบแจฮา มาตั้งแต่วัยเด็ก เธอตัดสินใจทิ้งทุกอย่างไปเรียนที่แคนาดาเพื่อที่จะได้พบกับแจฮา แต่เธอก็ไม่ได้เจอเขาจนเรียนจบ จนวันหนึ่ง เธอบังเอิญได้เห็นข่าวเขาในหนังสือพิมพ์ เธอจึงบินไปหาเขาที่ออสเตรีย
สัตว์เคี้ยวเอื้อง  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในอันดับ Artiodactyla ซึ่งย่อยอาหารที่ประกอบด้วยพืชเป็นหลัก โดยเริ่มจากการย่อยให้นุ่มก่อนในกระเพาะอาหารส่วนแรกของสัตว์นั้น ซึ่งเป็นการกระทำของแบคทีเรียเป็นหลัก แล้วจึงสำรอกเอาอาหารที่ย่อยแล้วครึ่งหนึ่งออกมา เรียกว่า เอื้อง (cud) ค่อยเคี้ยวอีกครั้ง ขบวนการเคี้ยวเอื้องอีกครั้งเพื่อย่อยสลายสารที่มีอยู่ในพืชและกระตุ้นการย่อยอาหารนี้ เรียกว่า "การเคี้ยวเอื้อง" (ruminating)
มีสัตว์เคี้ยวเอื้องอยู่ราว 150 สปีชีส์ ซึ่งมีทั้งสัตว์เลี้ยงและสัตว์ป่า สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เคี้ยวเอื้องมีทั้งปศุสัตว์ แพะ แกะ ยีราฟ ไบซัน กวางมูส กวางเอลก์ ยัค กระบือ กวาง อูฐ อัลปากา ยามา แอนทิโลป พรองฮอร์น และนิลกาย ในทางอนุกรมวิธาน อันดับย่อย Ruminanti มีสัตว์ทุกสปีชีส์ที่กล่าวมาข้างต้น ยกเว้นอูฐ ลามาและอัลปากา ซึ่งอยู่ในอันดับย่อย Tylopoda ดังนั้น คำว่า "สัตว์เคี้ยวเอื้อง" จึงมิได้มีความหมายเหมือนกับ Ruminantia คำว่า "ruminant" มาจากภาษาละตินว่า ruminare หมายถึง "ไตร่ตรองถี่ถ้วนอีกครั้ง" (to chew over again)
เชฟรอน (สัญลักษณ์)
เชฟรอน  เป็นสัญลักษณ์รูปตัววี หรือลูกศร พบเจอได้ในสัญลักษณ์ของเครื่องแบบ ทหาร หรือตำรวจ บอกถึงระดับขั้น โดยสัญลักษณ์เชฟรอนยังมีการใช้สำหรับป้ายจราจร บอกทางในเฉพาะบริเวณทางโค้ง
ปัญจกีฬาสมัยใหม่
ปัญจกีฬาสมัยใหม่  เป็นการแข่งขันรวม 5 ชนิดกีฬา คือ ยิงปืนสั้น ฟันดาบ ว่ายน้ำฟรีสไตล์ 200 เมตร ขี่ม้า และวิ่งกลางแจ้ง 3 กิโลเมตร มีการจัดการแข่งขันชิงแชมป์โลกในปีที่ไม่มีกีฬาโอลิมปิกเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1949
เดิมที การแข่งขันกินเวลานานสี่หรือห้าวัน อย่างไรก็ดี มีการนำรูปแบบหนึ่งวันมาใช้ใน ค.ศ. 1996 เพื่อให้เป็นมิตรกับผู้ชมมากขึ้น ด้วยไม่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางนอกเหนือไปจากยุโรปตะวันออก นำไปสู่การเรียกร้องให้ถอนออกจากกีฬาโอลิมปิกในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ อย่างไรก็ดี หลังคณะกรรมการโอลิมปิกสากลลงคะแนนเสียงเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ปัญจกีฬาสมัยใหม่ยังอยู่ในโปรแกรมโอลิมปิกอย่างน้อยจนถึง ค.ศ. 2012
Net idol
โลลิ
วิทิต มันตาภรณ์
ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิทิต มันตาภรณ์ (22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 – ปัจจุบัน) เป็นนักกฎหมายชาวไทย ผู้เชี่ยวชาญกฎหมายระหว่างประเทศโดยเฉพาะเรื่องสิทธิมนุษยชน ศาสตราจารย์กิตติคุณคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศาสตราภิชานของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นคนที่สองในประวัติศาสตร์ไทยที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันวิเศษยิ่งแห่งจักรวรรดิอังกฤษ
ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิทิตเกิดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 เป็นบุตรคนกลางในบรรดาบุตรธิดา 3 คนของนิรมล โทณวณิก และศาสตราจารย์นายแพทย์ สมาน มันตาภรณ์ บิดาแห่งศัลยกรรมทรวงอกของประเทศไทย
ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิทิตเริ่มเรียนชั้นประถมศึกษาที่วชิราวุธวิทยาลัยจนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 แล้วย้ายไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ จบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียน Akeley Wood และมัธยมศึกษาจาก Malvern College โดยเลือกสอบในวิชาภาษาฝรั่งเศส ละติน และประวัติศาสตร์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านกฎหมาย Bachelor of Arts (B.A. in Law) (Hons.) พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974); ปริญญาตรีสาขานิติศาสตร์ Bachelor of Civil Law (B.C.L) พ.ศ. 2518 (ค.ศ. 1975) และปริญญาโท (M.A.) (Oxon) พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด สหราชอาณาจักร ได้รับทุนการศึกษาไปศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับกฎหมายยุโรป (Licence Speciale en droit europeen) ที่ Université Libre de Bruxelles (Free University of Brussels) ประเทศเบลเยียม ในพ.ศ. 2521 (ค.ศ. 1978) นอกจากนั้นยังสำเร็จการศึกษาเทียบเท่าเนติบัณฑิต (Barrister-at-Law) ที่สำนักมิดเดิ้ลเทมเปิ้ล (The Middle Temple) กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในพ.ศ. 2520 (ค.ศ. 1977) อีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2529 – 2530 (ค.ศ. 1986 – 1987) เป็นผู้ได้รับทุนจากมหาวิทยาลัยแห่งสหประชาชาติ (United Nations University Fellow) ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด สหราชอาณาจักร
ด้านการสอน ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิทิตเป็นอาจารย์และผู้บรรยายในสถาบันการศึกษาหลายแห่งทั้งในและนอกประเทศ อาทิ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเรดดิง (Reading University) สหราชอาณาจักร Canadian Human Rights Foundation ประเทศแคนาดา และมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ประเทศเกาหลีใต้ (2016 Winter Course on Human Rights and Asia)
ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิทิตเริ่มเป็นอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่พ.ศ. 2521 ซึ่งสอนรายวิชากฎหมายระหว่างประเทศ กฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ กฎหมายผู้ลี้ภัย กฎหมายสิทธิเด็ก กฎหมายสหภาพยุโรป และสัมมนากฎหมายระหว่างประเทศ โดยดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ระดับ 11 ก่อนเกษียณอายุราชการ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์กิตติคุณ (Professor Emeritus) คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นอาจารย์ผู้สอนรายวิชากฎหมายระหว่างประเทศว่าด้วยผู้ลี้ภัยและการย้ายถิ่น และสัมมนากฎหมายระหว่างประเทศ และเป็นศาสตราภิชาน (Distinguished Scholar) ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ในด้านการทำงานภายใต้กรอบกิจกรรมขององค์การสหประชาชาติ ปัจจุบันศาสตราจารย์กิตติคุณ วิทิตได้ดำรงตำแหน่ง ดังต่อไปนี้
ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิทิตได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้เชี่ยวชาญอิสระด้านการป้องกันความรุนแรงและการเลือกปฏิบัติด้วยเหตุแห่งเพศวิถีหรืออัตลักษณ์ทางเพศ (Independent Expert on the Protection against Violence and Discrimination based on Sexual Orientation and Gender Identity: SOGI) โดยประธานคณะมนตรีสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ (United Nations Human Rights Council) ซึ่งจะต้องได้รับการแต่งตั้งโดยความเห็นชอบจากรัฐสมาชิกของคณะมนตรีสิทธิมนุษยชนฯ ในวันที่ 30 กันยายน 2559 ในที่ประชุมคณะมนตรีสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ สมัยที่ 33
ในอดีต ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิทิตเคยดำรงตำแหน่งสำคัญ ดังนี้
ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิทิตยังเคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้ชำนาญการหรือที่ปรึกษาประจำสำนักงานข้าหลวงใหญ่สิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ (OHCHR), สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (UNHCR), สำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNDP), องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO), กองทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ (UNICEF), องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO), องค์การอนามัยโลก (WHO) และมหาวิทยาลัยสหประชาชาติ (United Nations University: UNU)
เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2561 ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิทิตได้รับพระราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกฝ่ายไทย ในศาลประจำอนุญาโตตุลาการ ณ กรุงเฮก โดยมีกำหนด 6 ปี นับตั้งแต่วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 เป็นต้นไป
ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิทิตมีประสบการณ์การทำงานกับองค์การนอกภาครัฐในด้านสิทธิมนุษยชนอย่างหลากหลาย โดยได้ดำรงตำแหน่งกรรมการในคณะกรรมการนิติศาสตร์สากล (The International Commission of Jurists: ICJ); ประธานร่วมของสภาที่ปรึกษานักนิติศาสตร์ (Co-Chairperson of the Advisory Council of Jurists) ในเวทีคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติของเอเชียแปซิฟิก (The Asia Pacific Forum of National Human Rights Institutions: APF); ประธานร่วมคณะทำงานเพื่อกลไกสิทธิมนุษยชนอาเซียน (Co-Chairperson of the Working Group for an ASEAN Human Rights Mechanism); กับสหพันธ์สภากาชาดและสภาเสี้ยววงเดือนแดงระหว่างประเทศ (International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies); ที่ปรึกษาด้านกฎหมายคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ (International Committee of Red Cross) และอาสาสมัครในการอบรมด้านสิทธิมนุษยชนให้แก่หน่วยงานของรัฐและองค์กรอิสระ
ทั้งนี้ศาสตราจารย์กิตติคุณ วิทิตเคยดำรงตำแหน่งประธานร่วมในการวางกรอบหลักการยอกยาการ์ตา (Yogyakarta Principles on the Application of International Human Rights Law in relation to Sexual Orientation and Gender Identity) ซึ่งเป็นการประยุกต์กฎหมายสิทธิมนุษยชนมาใช้ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับวิถีทางเพศ และอัตลักษณ์ทางเพศ ที่มหาวิทยาลัย Gadjah Mada เมืองยอกยาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 6 - 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006)
สาขานิติศาสตร์
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 - รายการฟรีสไตล์ 50 เมตร ชาย
ศาสตราจารย์วิทิต มันตาภรณ์
Accel World
มหาเทวี
มหาเทวี มีความหมายตรงตัวว่า เทวีหรือนางกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ และอาจหมายถึง
มหาราชท้าวลูก
พระเจ้า
พระเจ้า อาจหมายถึง
พระเจ้าห้าพระองค์ อาจหมายถึง
พระสมณโคตมพุทธเจ้า
อะแนปซิดา
อะแนปซิดา หรือ อะแนปซิด (ชั้นย่อย: Anapsida, ) เป็นชั้นย่อยของสัตว์สี่ขาในชั้นสัตว์เลื้อยคลาน (Reptilia) ชั้นหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Anapsida
อะแนปซิดา มีลักษณะของช่องเปิดกะโหลกที่ไม่มีช่องขมับเลย โดยกระดูกพาไรทัลที่เป็นหลังคาของกะโหลกเชื่อมต่อกับกระดูกสคาโมซัลที่อยู่ด้านข้างและกับกระดูกซูปราออคซิพิทัลที่อยู่ด้านท้ายจึงไม่มีช่องเปิดบริเวณขมับ ลักษณะของสัตว์เลื้อยคลานที่อยู่ในชั้นย่อยนี้ ได้แก่ เต่า (Testudines) และสัตว์เลื้อยคลานในหลายอันดับที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์
อะแนปซิดา ได้ปรากฏขึ้นมาครั้งแรกในยุคคาร์บอนิเฟอรัสจนถึงปัจจุบัน
Anapsida
อะแนปซิด
เต่าคองูเหนือ
เต่าคองูเหนือ  สัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง ในวงศ์เต่าคองู (Chelidae)
เต่าคองูเหนือ กระจายพันธุ์ในอินโดนีเซีย, ออสเตรเลีย และหมู่เกาะพิตแคร์น โดยมีการแพร่พันธุ์ที่แตกต่างไปจากเต่าและสัตว์เลื้อยคลานอย่างอื่น ๆ โดยอาศัยในพื้นที่มีฤดูฝนและฤดูแล้งแตกต่างกันอย่างชัดเจน โดยตัวเมียในช่วงฤดูฝนจะขุดหลุมที่พื้นล่างของแหล่งน้ำที่อาศัยแต่เอมบริโอภายในไข่พักการเจริญเติบโตตลอดฤดูฝน เมื่อถึงฤดูแล้ง เมื่อแหล่งน้ำแห้งเหือดไป ไข่จะสัมผัสกับอากาศและเอมบริโอในไข่เริ่มต้นการเจริญเติบโตเป็นลูกเต่า และออกจากไข่ในช่วงเวลาใกล้เคียงกับฤดูฝนในปีต่อไป นับเป็นสัตว์เลื้อยคลานเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่วางไข่ในน้ำ
เต่าคองูเหนือ เป็นสัตว์ที่ได้รับการอนุรักษ์ โดยมีชื่ออยู่ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) และมีสถานะอยู่ในอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ (CITES) แต่ก็เป็นสัตว์ที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง โดยการลักลอบนำเข้าไปจำหน่ายยังที่ต่าง ๆ
Macrochelodina rugosa
Chelodina rugosa
Chelus fimbriatus
ขุนสุคนธวิทศึกษากร
ตะพาบม่านลายอินเดีย
ตะพาบม่านลายอินเดีย  เป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ตะพาบ (Trionychidae)
ตะพาบม่านลายอินเดีย มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับตะพาบม่านลายไทย ("C. chitra") ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน ที่พบในประเทศไทยและอินโดนีเซีย ซึ่งเดิมเคยถูกจัดให้เป็นชนิดเดียวกัน จนกระทั่งใน ค.ศ. 1986 นาวาอากาศเอก (พิเศษ) วิโรจน์ นุตพันธุ์ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวไทย ได้ศึกษาความแตกต่างระหว่างทั้ง 2 ชนิดนี้อย่างละเอียด และพบว่ามีความแตกต่างกันมากทั้งขนาดลำตัว, ลวดลาย และสีสัน โดยใช้การแยกแยะสัดส่วนของกะโหลก และสัดส่วนของกระดองหลัง โดยรวมแล้วตะพาบม่านลายอินเดียมีขนาดเล็กกว่าตะพาบม่านลายไทย และมีสีคล้ำอมเขียวกว่า
ตะพาบม่านลายอินเดีย กระจายพันธุ์ในแม่น้ำสายหลักหลายประเทศในเอเชียใต้ เช่น อินเดีย, ปากีสถาน, เนปาล อาทิ แม่น้ำคงคา, แม่น้ำสินธุ, แม่น้ำมหานที เป็นต้น เป็นตะพาบอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง มีราคาซื้อขายที่สูง ซึ่งปัจจุบันสามารถเพาะเลี้ยงได้แล้วในที่เลี้ยง
Chitra indica
เจด โจนส์
เจด โจนส์ (; 21 มีนาคม ค.ศ. 1993 — ) เป็นนักกีฬาเทควันโดชาวเวลส์ ผู้เป็นตัวแทนทีมสหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 และเป็นชาวอังกฤษคนแรกที่ได้รับรางวัลเหรียญทอง ในประเภทหญิงรุ่น 57 กก. โจนส์เป็นแชมป์โอลิมปิกเยาวชน ในประเภทหญิงรุ่นน้ำหนัก 55 กก. และสามารถคว้าเหรียญทองให้แก่ทีมชาติอังกฤษใน ค.ศ. 2010
โจนส์ เกิดที่โรงพยาบาลในโบเดลวีแดน เดนไบห์เชอร์ เวลส์ เธอเข้าศึกษาต่อที่ฟลินท์ไฮสคูลก่อนที่จะลาออกเมื่ออายุได้ 16 ปีเพื่อฝึกฝนเทควันโดแบบเต็มเวลา ใน ค.ศ. 2012 โจนส์มีส่วนสูงที่ 1.69 เมตร (5 ฟุต 7 นิ้ว) และมีน้ำหนักที่ 57 กิโลกรัม (130 ปอนด์) เธอเข้าแข่งขันให้แก่สโมสรแมนเชสเตอร์เอซและมีโค้ชผู้ฝึกสอนคือ พอล กรีน
ใน ค.ศ. 2010 โจนส์ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขัน เทควันโดชิงแชมป์ยุโรป 2010 ที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย โจนส์เข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติอังกฤษในการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งสถาปนา ที่จัดขึ้น ณ ประเทศสิงคโปร์ โดยเธอเป็นฝ่ายชนะนักเทควันโดชาวเวียดนาม ธันห์ เธา เหงียน ด้วยคะแนน 9–6 ของรุ่นน้ำหนัก 55 กก. ในรอบไฟนอล และกลายเป็นนักกีฬาทีมชาติอังกฤษที่ได้รับรางวัลเหรียญทองคนแรกของการแข่งขันนี้ เธอได้รับการยกย่องจาก บีบีซี คั้มรีเวลส์ ให้เป็นนักกีฬาสาวแห่งปี 2010
โจนส์ชนะการแข่งขันระดับอาชีพครั้งแรกในรายการ ยูเอสโอเพ่น ที่ออสติน รัฐเท็กซัส ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 เธอรับรางวัลเหรียญทองจากรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 62 กก. และได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 57 กก. จากการแข่งขันในวันก่อน ในการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก 2011 ที่คยองจู ประเทศเกาหลีใต้ โจนส์ได้เข้าสู่รอบไฟนอลในการแข่งขันรุ่น 57 กก. ภายหลังจากการเป็นฝ่ายชนะ มาร์ลีน อาร์นัว ซึ่งเป็นชาวฝรั่งเศสในรอบเซมิไฟนอล ซึ่งเธอได้รับรางวัลเหรียญเงินหลังจากเป็นฝ่ายแพ้ เหา ยู่จั๋ว จากประเทศจีนในช่วงซัดเดนเดธ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 โจนส์ได้รับรางวัลเหรียญทองบริติชโอเพ่นในแมนเชสเตอร์โดยเป็นฝ่ายชนะอาร์นัวด้วยคะแนน 10–8 ในรอบไฟนอล ส่วนการแข่งขันเฟรนช์โอเพ่น เธอได้รับเหรียญทองแดงภายหลังจากเป็นฝ่ายแพ้อาร์นัวในรอบเซมิไฟนอล
ในการแข่งขันเยอรมันโอเพ่นที่จัดขึ้น ณ ฮัมบวร์ค ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 โจนส์ได้รับรางวัลเหรียญเงินหลังจากเป็นฝ่ายแพ้ หยุน หวัง ซึ่งเป็นนักกีฬาชาวจีนในรอบไฟนอล ส่วนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012 เธอได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขัน เทควันโดชิงแชมป์ยุโรป 2012 ที่เมืองแมนเชสเตอร์
โจนส์ได้รับเลือกให้เข้าร่วมแข่งขันให้แก่ทีมสหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในรุ่นน้ำหนัก 57 กก. ในการแข่งขัน โจนส์เป็นฝ่ายชนะจีนไทเปยอดฝีมืออย่าง เฉิง ลี่เชิ่ง ในรอบเซมิไฟนอลหลังจากที่ได้ชนะ มายุ ฮามาดะ จากประเทศญี่ปุ่นในรอบควอเตอร์ไฟนอล และ ดรากานา กลาดอวิค จากประเทศเซอร์เบียในรอบแรก ในรอบไฟนอล ณ วันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2012 เธอเป็นฝ่ายชนะ เหา ยู่จั๋ว จากประเทศจีน ด้วยคะแนน 6 ต่อ 4 ส่งผลให้เธอเป็นนักเทควันโดคนแรกของอังกฤษที่ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันเทควันโด
ศรีบาทา
ศรีบาทา (; , ) หรือ แอดัมส์พีก (Adam's Peak) เป็นภูเขารูปโคน ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศศรีลังกา บนยอดเขามี "ศรีบาทา" หินขนาด 1.80 เมตร ในทางพระพุทธศาสนาถือว่าเป็นรอยพระพุทธบาทข้างซ้ายของพระโคตมพุทธเจ้า ในขณะที่ศาสนาฮินดูถือว่าเป็นรอยเท้าของพระศิวะ  ในขณะที่ศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม ถือว่าเป็นรอยเท้าของอาดัม หรือนักบุญโทมัส
ศรีบาทาตั้งอยู่ทางตอนใต้ของที่ราบสูงทางตอนกลางของศรีลังกา อยู่ในเขตจังหวัดซาบารากามูวา ห่างจากเมืองรัตนปุระไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 40 กิโลเมตร บริเวณใกล้เคียงเป็นภูเขาป่าดงดิบหลายลูก เป็นที่ตั้งของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า มีช้าง เสือดาว และสัตว์ป่าอื่นๆ อาศัยอยู่ โดยเขาศรีบาทามียอดเขา 7353 ฟุต สูงที่สุดบนเกาะศรีลังกา
Adam's Peak
Sri Pada
กีฬาโอลิมปิกเยาวชน
กีฬาโอลิมปิกเยาวชน  เป็นมหกรรมกีฬานานาชาติ ที่จัดขึ้นครั้งแรกที่ประเทศสิงคโปร์ ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 26 สิงหาคม ค.ศ. 2010 การแข่งขันจะมีขึ้นทุกสี่ปีในช่วงฤดูร้อนและฤดูหนาวที่สอดคล้องกับรูปแบบของกีฬาโอลิมปิกในปัจจุบัน โดยมีข้อจำกัดอายุของนักกีฬาอยู่ที่ 14 ถึง 18 ปี ซึ่งแนวคิดดังกล่าวนำมาจากโยฮัน โรเซนซอพฟ์ จากประเทศออสเตรียใน ค.ศ. 1998 เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 ทางสมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ในการประชุมไอโอซี ครั้งที่ 119 ที่กัวเตมาลาซิตี ได้อนุมัติการสถาปนากีฬาโอลิมปิกระดับเยาวชนขึ้น ซึ่งค่าใช้จ่ายของพื้นที่จัดงานจะออกร่วมกันโดยไอโอซีและเมืองที่เป็นเจ้าภาพ ในขณะที่ค่าใช้จ่ายในการเดินทางของนักกีฬาและโค้ช ทางไอโอซีเป็นผู้ออกค่าใช้จ่าย
การแข่งขันโอลิมปิกสำหรับเยาวชนอื่นหลายรายการ เช่น มหกรรมโอลิมปิกเยาวชนยุโรปจะจัดขึ้นทุกปีในช่วงฤดูร้อนและฤดูหนาว และมหกรรมโอลิมปิกเยาวชนออสเตรเลียที่ได้มีการพิสูจน์แล้วว่าประสบความสำเร็จ การแข่งขันในระดับเยาวชนจะจำลองรูปแบบกีฬาเหล่านี้ โดยกีฬาโอลิมปิกเยาวชนเป็นการสานต่อกีฬาเยาวชนโลกที่ได้รับการยกเลิกไป
แนวคิดของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนมาจากผู้จัดการอุตสาหกรรมชาวออสเตรียที่มีชื่อว่าโยฮัน โรเซนซอพฟ์ ใน ค.ศ. 1998 ซึ่งเป็นปฏิกิริยาสะท้อนถึงความกังวลเกี่ยวกับโรคอ้วนที่เกิดขึ้นในวัยเด็ก รวมถึงการมีส่วนร่วมในกีฬาของเยาวชนที่ลดน้อยลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มเยาวชนของประเทศที่กำลังพัฒนา นอกจากนั้น เพื่อปรับปรุงผลการเรียนของนักเรียน โรงเรียนได้ลดวิชาพลศึกษาและการกีฬาออกไปจากหลักสูตรของพวกเขา กีฬาโอลิมปิกระดับเยาวชนเป็นที่ยอมรับมากขึ้นว่าจะช่วยส่งเสริมให้คนมีส่วนร่วมในกีฬาโอลิมปิก แม้จะมีเหตุผลเหล่านี้สำหรับการมีการแข่งขันโอลิมปิกสำหรับคนหนุ่มสาว แต่ปฏิกิริยาตอบสนองของไอโอซีต่อการจัดขึ้นต่างหากก็เป็นไปในเชิงคัดค้าน เหล่าตัวแทนของไอโอซีมีความต้องการให้มีการแข่งขันกีฬา เป็นเหมือนการศึกษาวัฒนธรรมและการแลกเปลี่ยนเท่า ๆ กับด้านกีฬา ซึ่งเป็นเหตุผลที่โครงการวัฒนธรรมและการแลกเปลี่ยน (ซีอีพี) ได้รับการพัฒนาขึ้นเป็นส่วนประกอบของแต่ละมหกรรมกีฬา ฌัก โรเกอ ประธานแห่งไอโอซีได้ประกาศแผนอย่างเป็นทางการสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนในการประชุมไอโอซีครั้งที่ 119 ที่กัวเตมาลาซิตี เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 โดยมีเป้าหมายหลายประการสำหรับกีฬาโอลิมปิกเยาวชน โดยมีเป้าหมาย 4 ข้อที่รวมอยู่ในนั้น ได้แก่ การร่วมกันสร้างนักกีฬาเยาวชนที่ดีที่สุดของโลก, นำเสนอความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกีฬาโอลิมปิก, สร้างนวัตกรรมในการให้ความรู้ และอภิปรายถึงคุณค่าของกีฬาโอลิมปิก เมืองสิงคโปร์ได้ประกาศการเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งสถาปนา ณ วันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 วันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2008 ทางไอโอซีได้ประกาศให้เมืองอินส์บรุค ซึ่งเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 1964 และ 1976 เข้าเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาวครั้งสถาปนาใน ค.ศ. 2012
ความประสงค์ของเมืองเจ้าภาพ.
สัดส่วนของกีฬาโอลิมปิกเยาวชนจะมีขนาดเล็กกว่าของกีฬาโอลิมปิก ซึ่งเป็นความตั้งใจและช่วยให้เมืองขนาดเล็กได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เมืองที่เป็นเจ้าภาพต้องสามารถจัดรายการทั้งหมดให้อยู่ภายในเมืองเดียวกัน และไม่ควรสร้างสถานที่แข่งขันกีฬาแห่งใหม่ขึ้น ยกเว้น อาคารศูนย์สื่อมวลชน ห้องอำนวยความสะดวกรูปครึ่งวงกลมสำหรับการฝึกอบรมและการประชุมเชิงปฏิบัติการ รวมถึงหมู่บ้านสำหรับโค้ชและนักกีฬา ซึ่งหมู่บ้านนี้จะเป็นหัวใจสำหรับมหกรรมของเหล่านักกีฬา ตลอดจนเป็นศูนย์กลางของกิจกรรม ไม่ต้องมีระบบการขนส่งที่ใหม่หรือระบบขนส่งเฉพาะ นักกีฬาและผู้ฝึกสอนทั้งหมดจะได้รับการขนส่งโดยรถรับส่ง เพื่อให้สอดคล้องกับการเสนอเป็นเจ้าภาพ สนามกีฬาสำหรับจัดพิธีเปิดและปิดการแข่งขันจะต้องสามารถรองรับได้ถึง 10,000 คน และศูนย์แข่งขันกีฬาทางน้ำจะต้องมีที่นั่ง 2,500 ที่นั่ง (สำหรับกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน)
การจัดหาเงินทุน.
ค่าใช้จ่ายเดิมสำหรับดำเนินงานการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนอยู่ที่ 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และ 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับกีฬาฤดูหนาว ค่าใช้จ่ายเหล่านี้ไม่ได้รวมถึงการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานสำหรับการก่อสร้างสถานที่ ซึ่งทางไอโอซีได้กำหนดว่าค่าใช้จ่ายสำหรับโครงสร้างพื้นฐานและสถานที่ เมืองที่เป็นเจ้าภาพจะเป็นผู้จ่าย ส่วนทางไอโอซีจะออกค่าใช้จ่ายการเดินทางไปยังเมืองเจ้าภาพ และห้องพร้อมที่พักสำหรับนักกีฬาและผู้ตัดสินด้วยงบประมาณ 11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งการระดมทุนจะมาจากเงินของไอโอซี งบประมาณของผู้เสนอประมูลการเป็นเจ้าภาพสองประเทศสุดท้ายสำหรับกีฬาฤดูร้อนครั้งสถาปนาอยู่ที่ 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งจัดว่าสูงกว่าค่าใช้จ่ายโดยประมาณ ค่าใช้จ่ายในปีการแข่งขันแรกที่สิงคโปร์ได้เพิ่มขึ้นเป็นที่ประมาณ 387 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (284 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เหล่าผู้ให้การสนับสนุนมีความล่าช้าในการลงนามต่อการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน เนื่องจากความจริงที่ว่านี่เป็นรายการที่ริเริ่มใหม่ และบรรดาบริษัทต่างไม่แน่ใจถึงการนำผลิตภัณฑ์ของพวกเขาออกแสดง ส่วนงบประมาณสำหรับกีฬาฤดูหนาวครั้งสถาปนาที่จะจัดขึ้นในอินส์บรุคได้รับการประเมินไว้ที่ 22.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่ซึ่งไม่รวมถึงการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานและการก่อสร้างสถานที่
การมีส่วนร่วม.
กว่า 200 ประเทศและนักกีฬา 3,600 คน เข้าร่วมในครั้งสถาปนาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 โดยมีผู้เข้าร่วมอยู่ในกลุ่มอายุ 14–15 ปี, 16–17 ปี และ 17–18 ปี ซึ่งอายุของนักกีฬาได้กำหนดด้วยการดูว่าพวกเขาหรือเธอมีอายุเท่าใดภายในวันที่ 31 ธันวาคมของปีที่พวกเขาเข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกเยาวชน ไอโอซีเป็นผู้กำหนดการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชน โดยพิจารณาร่วมกับสหพันธ์กีฬาสากล (ไอเอสเอฟ) ในกีฬาหลากหลายชนิดที่แข่งขันกัน เพื่อให้แน่ใจว่าทุกประเทศสามารถส่งตัวแทนเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชน ไอโอซีจึงมีแนวคิดจัดตั้งมหาวิทยาลัยเพลซ โดยในจำนวนหนึ่งของแต่ละการแข่งขัน จะมีการเปิดให้สำหรับนักกีฬาจากตัวแทนของแต่ละประเทศโดยไม่คำนึงถึงระดับการผ่านเข้ารอบ เพื่อช่วยให้แน่ใจว่าทุกประเทศได้ส่งนักกีฬาอย่างน้อย 4 คน เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชน สำหรับการแข่งขันทีม หนึ่งทีมต่อหนึ่งทวีปจะได้รับอนุญาตเข้าแข่งขันพร้อมกับทีมที่หก ทั้งที่เป็นตัวแทนประเทศเจ้าภาพหรือตามข้อเสนอของไอเอฟตามความเห็นชอบจากไอโอซี โดยจะมีผู้ลงแข่งของสองทีม (ของเยาวชนชายหนึ่งทีม และของเยาวชนหญิงหนึ่งทีม) ต่อประเทศเข้าร่วม ในท้ายที่สุด แต่ละประเทศไม่สามารถส่งนักกีฬาได้มากกว่า 70 คนในกีฬาประเภทบุคคล