pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ความนิยมของเล้งแซ่บทำให้มีตราสินค้าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปออกสินค้ารสชาติใหม่คือ "เส้นเล็กรสเล้งแซบ" นอกจากนี้เล้งแซ่บยังได้กลายเป็นอาหารอย่างหนึ่งที่เสิร์ฟในร้านอาหารไทยในต่างประเทศ เช่น จีน เกาหลีใต้ เป็นต้น ในไทเปมีผู้เปิดร้านอาหารไทยและขายอาหารจานนี้โดยตั้งชื่อเป็นภาษาจีนว่า "หั่วชานผายกู่" แปลว่า "ซี่โครงหมูภูเขาไฟ"
ไข่ตุ๋นจีน
ไข่ตุ๋นจีน หรือ เจิงฉุ่ยต้าน  หรือ จีต้านเกิง  เป็นอาหารจีนแบบดั้งเดิม พบได้ทั่วประเทศจีน ปรุงโดยการตีไข่ให้เข้ากันอย่างสม่ำเสมอคล้ายกับที่ใช้ทำไข่เจียว แล้วนำไปนึ่ง หากรับประทานแบบเย็นจะมีรสชาติและเนื้อสัมผัสเหมือนเจลาตินที่ไม่มีน้ำตาล (เว้นแต่จะใส่น้ำตาลเป็นส่วนผสม)
ตีไข่และเติมน้ำเพื่อสร้างเนื้อสัมผัสที่นุ่มยิ่งขึ้น อัตราส่วนน้ำต่อไข่ที่ดีคือ 1.5:1 อาจใช้น้ำมันงา ซอสถั่วเหลือง หรือน้ำซุปไก่เพื่อเพิ่มรสชาติ
ส่วนผสมอื่น ๆ (เช่น เห็ด หอย หรือเนื้อปู) อาจเพิ่มลงในส่วนผสมด้วย นำส่วนผสมของไข่เทลงในชาม วางชามวางในลังถึงและนึ่งจนสุก ไข่ควรนึ่งจนเนื้อแน่นเพื่อให้เนื้อไข่ยังคงเนียน โดยปกติจะวางจานไว้ด้านบนของชามที่มีส่วนผสมของไข่และวางทิ้งไว้ในขณะที่ไข่กำลังนึ่ง ไข่ตุ๋นที่ไม่ปิดฝาขณะนึ่งจะมีส่วนน้ำที่ส่วนบนของชาม
เมื่อใช้ไข่ 4 ฟอง เวลาทำปรุงโดยเฉลี่ยคือ 10 นาทีเมื่อปรุงด้วยน้ำ 7 นาทีเมื่อปรุงด้วยน้ำซุปไก่ แต่ก็มีเวลาเพิ่มเติมสำหรับการต้มน้ำสำหรับนึ่งล่วงหน้า
วิธีการปรุงแบบอื่น ๆ.
ไข่ตุ๋นสามารถปรุงได้ในไมโครเวฟหรือในหม้อความดัน ทั้งสองวิธีนี้ใช้เวลาน้อยกว่า แม้ว่าไข่ตุ๋นที่ได้อาจมีคุณภาพไม่ดีเท่าการปรุงด้วยลังถึง
รูปแบบต่างๆ.
ไข่ตุ๋นแบบทำมืออาจใส่ต้นหอม ไข่เยี่ยวม้า หรือกุ้งแห้ง ส่วนผสมเพิ่มเติมเหล่านี้จะถูกเพิ่มลงในส่วนผสมของไข่ก่อนนำไปนึ่ง นอกจากนี้ยังสามารถปรุงรสด้วยซอสถั่วเหลืองให้มีรสเค็ม
ภาษามลายูซียัก
ภาษามลายูซียัก  เป็นภาษาถิ่นของภาษามลายูรีเยา มีผุ้พูดภาษานี้ในอำเภอซียักและนครเปอกันบารู กับบริเวณชายฝั่งรีเยาโดยทั่วไป ภาษานี้เป็นภาษาเอกภาพของนครเปอกันบารูด้วย
ไข่มดแดง หมายถึงไข่และดักแด้ของมดแดง ("Oecophylla smaragdina") โดยจะนำมาเป็นวัตถุดิบสำหรับประกอบอาหารในภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในประเทศไทย และประเทศลาว เพราะให้โปรตีนสูง ให้รสชาติมันและเปรี้ยว สัมผัสแตกดังเป๊าะในปาก นิยมใช้เป็นส่วนประกอบของแกง ไข่เจียว ยำ หรือนำไปคั่ว
การบริโภค.
ไข่มดแดงสามารถนำมาประกอบเป็นอาหารได้หลายอย่าง มีกรดแอซีติกให้รสเปรี้ยวแทนมะนาวหรือน้ำส้มสายชู ในประเทศไทยจะนำไข่มดแดง มาทำแกงผักหวานไข่มดแดง แกงเห็ดไข่มดแดง ต้มยำปลาช่อนไข่มดแดง แกงขี้เหล็กไข่มดแดง ห่อหมกไข่มดแดง ไข่เจียวไข่มดแดง และยำไข่มดแดง เป็นอาทิ ส่วนภาคเหนือ จะมีตำไข่มดแดง ซึ่งประกอบด้วยพริก กระเทียม ดีปลี สะระแหน่ ผักไผ่ และเกลือ
แกงไข่มดแดงเป็นที่นิยมในประชากรผู้สูงวัยในประเทศลาว แต่คนรุ่นใหม่ไม่นิยมรับประทานเท่าใด
นายแพทย์สุวรรณชัย วัฒนายิ่งเจริญชัย อธิบดีกรมอนามัย ให้ข้อมูลว่า ควรนำไข่มดแดงมาล้างสะอาดอย่างน้อยสามครั้งด้วยน้ำสะอาด หรือการเปิดน้ำไหลอย่างน้อยสองนาที หรือแช่น้ำเกลือ น้ำส้มสายชู เบกกิ้งโซดาหรือผงฟู แล้วค่อยล้างด้วยน้ำสะอาด และนำมาปรุงให้สุกทุกครั้ง ไม่ควรกินแบบสุก ๆ ดิบ ๆ เพราะอาจปนเปื้อนเชื้อโรคได้ รวมทั้งไม่ควรเก็บไว้ค้างมื้อ เพราะบูดเสียได้ง่าย อาจทำให้ผู้บริโภคเสี่ยงต่อการปวดท้องและโรคอุจจาระร่วง
การเพาะเลี้ยง.
การเพาะเลี้ยงไข่มดแดง ถือเป็นธุรกิจที่สร้างรายได้ดี และมีต้นทุนต่ำ สำหรับผู้คนที่ขาดทุนทรัพย์ มดแดงหลายรังอาศัยอยู่บนต้นไม้ต้นเดียว เช่น ต้นมะม่วง หรือต้นปาล์ม โดยมดแดงเหล่านี้จะได้รับน้ำหวานและอาหารเสริมจนกว่าจะถึงช่วงเวลาเก็บไข่ได้ ฤดูวางไข่จะเริ่มตั้งแต่เดือนกันยายนจนถึงเดือนธันวาคม และอีกช่วงคือเดือนมกราคมจนถึงเดือนเมษายน จากนั้นจะสามารถเก็บไข่ได้ในเดือนพฤษภาคมและมิถุนายน แต่ต้องระมัดระวังไม่ให้รังที่เหลือเสียหาย หรือฆ่ามดที่เหลือ
ปัจจุบันมีผลิตภัณฑ์ไข่มดแดงบรรจุกระป๋องวางจำหน่าย
บันทึกพระนามแห่งแรเมสเซียม
อนุสรณ์วิหารแห่งแรเมซีสที่ 2 หรือที่เรียกโดยทั่วไปว่า แรเมสเซียม ซึ่งที่นี้ปรากฏรายพระนามของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณเพียงไม่กี่พระนาม โดยส่วนที่ปรากฏพระนามดังกล่าวได้ตีพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกโดยฌอง-ฟร็องซัวส์ ช็องโปลลียงในปี ค.ศ. 1845 และโดยคาร์ล ริชาร์ด เลปซีอุสในอีกสี่ปีต่อมา
บริเวณภาพสลักส่วนบนของประตูของวิหารชั้นที่สองด้านทิศตะวันตกแสดงภาพขบวนแห่บูชาบรรพกษัตริย์ของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 ในเทศกาลแห่งเทพมิน ประกอบด้วยภาพสลักจำนวน 19 ภาพที่มีพระนามของฟาโรห์จำนวน 14 พระองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีการละพระนามของฟาโรห์ฮัตเชปสุตและเหล่าฟาโรห์แห่งอาร์มานา
รายพระนาม.
ภาพสลักดังกล่าวได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหนึ่งมีภาพสลักของบรรพกษัตริย์จำนวน 14 พระองค์ในขบวนทางด้านซ้าย  ส่วนที่สองเป็นขบวนที่ปรากฏบรรพกษัตริย์อีกจำนวน 6 พระองค์ แต่หลงเหลือเพียงพระนามของฟาโรห์จำนวน 5 พระองค์เท่านั้น
ในปัจจุบัน ภาพสลักดังกล่าวยังปรากฏอยู่บริเวณส่วนบนของประตูของวิหารชั้นที่สองด้านทิศตะวันตก ซึ่งมีลักษณะโครงสร้างภาพสลักที่คล้ายกันกับบันทึกพระนามแห่งเมดิเนต ฮาบูที่ถูกสร้างขึ้นมาในภายหลัง ซึ่งปรากฏพระนามของฟาโรห์เพียงจำนวน 9 พระองค์เท่านั้น
บีแอลที
บีแอลที  เป็นแซนด์วิชชนิดหนึ่ง ตั้งชื่อตามอักษรย่อจากในคำภาษาอังกฤษของส่วนผสมหลักคือ เบคอน (bacon) ผักกาดหอม (lettuce) และมะเขือเทศ (tomato) ทำได้หลากหลายสูตรตามความชอบส่วนตัว มีหลากหลายรูปแบบเช่นการใช้ผักกาดหอมประเภทต่าง ๆ ปิ้งหรือไม่ปิ้งขนมปัง หรือเพิ่มมายองเนส รูปแบบที่โดดเด่นกว่านั้นเช่นการใช้เบคอนไก่งวงหรือใช้เต้าหู้แทนเบคอน หรือนำผักกาดหอมออกทั้งหมด
แม้ว่าส่วนผสมของบีแอลทีจะมีมาหลายปีแล้ว แต่ก็มีหลักฐานเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับสูตรของแซนด์วิชบีแอลทีก่อนหน้าปี ค.ศ. 1900
ในหนังสือ "Good Housekeeping Everyday Cook Book" ในปี ค.ศ. 1903 สูตรสำหรับทำคลับแซนด์วิช ประกอบด้วยเบคอน ผักกาดหอม มะเขือเทศ มายองเนส และเนื้อไก่งวงหั่นหนึึ่งแผ่น ใช้ขนมปังสองแผ่นประกบอยู่หว่างกลาง ในขณะที่หนังสือ "Seven Hundred Sandwiches" ในปี ค.ศ. 1928 โดย Florence A. Cowles มีส่วนเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับแซนด์วิชเบคอน ในสูตรมักใส่ผักดองแต่ไม่ใส่มะเขือเทศ
บีแอลทีได้รับความนิยมหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เนื่องจากการขยายตัวอย่างรวดเร็วของซูเปอร์มาร์เก็ต ทำให้มีวัตถุดิบจำหน่ายตลอดทั้งปี อักษรย่อที่ใช้แทนคำว่า "เบคอน ผักกาดหอม มะเขือเทศ" (bacon, lettuce, tomato) คาดว่าจะเริ่มต้นในอุตสาหกรรมร้านอาหารของสหรัฐอเมริกา โดยใช้เป็นชื่อย่อของแซนด์วิช แต่ก็ไม่แน่ชัดว่าคำย่อนี้เป็นที่รู้จักในระดับสาธารณชนเมื่อใด ตัวอย่างเช่น ในนิตยสาร "Saturday Evening Post" ฉบับปี ค.ศ. 1951 บรรยายถึงแซนด์วิชโดยไม่ได้ใช้ชื่อย่อว่า: "บนถาดมีชามซุป แซนด์วิชปิ้งใส่เบคอน ผักกาดหอมและมะเขือเทศ และมิลค์เชคช็อกโกแลตอยู่เป็นนิจ" ("On the tray, invariably, are a bowl of soup, a toasted sandwich of bacon, lettuce and tomato, and a chocolate milk shake.")
นิตยสาร "Modern Hospital" ฉบับปี ค.ศ. 1954 มีคำแนะนำเรื่องอาหารซึ่งรวมไปถึง: "ซุปถั่ว แซนด์วิชปิ้งใส่เบคอน ผักกาดหอมและมะเขือเทศ ผักดอง สลัดกล้วยเยลลี่ น้ำสลัดครีม และเค้กปอนด์" ("Bean Soup, Toasted Bacon Lettuce and Tomato Sandwich, Pickles, Jellied Banana Salad, Cream Dressing, and Pound Cake.") ในปี ค.ศ. 1958 Hellmann's Mayonnaise โฆษณาผลิตภัณฑ์ของตนว่า "แบบดั้งเดิมบนแซนด์วิชเบคอน ผักกาดหอม และมะเขือเทศ" ( "traditional on bacon, lettuce, and tomato sandwiches") ซึ่งบ่งชี้ว่าการผสมผสานส่วนประกอบเช่นนี้มีมาระยะหนึ่งแล้ว อย่างไรก็ตาม มีการอ้างอิงถึง "B.L.T." หลายครั้งในช่วงต้นทศวรรษ 1970 รวมถึงบทวิจารณ์ละครเวทีของบรูซ เจย์ ฟรีดแมนที่เรียกว่า "Steambath" ชื่อเรื่อง "A B.L.T. for God – hold the mayo." อักษรย่อที่ใช้ในชื่ออ้างอิงถึงบทพูดในละครเวทีที่พระเจ้าตะโกนว่า "ส่งแซนด์วิชเบคอน ผักกาด และมะเขือเทศขึ้นมา ถือมายองเนสไว้ เจ้าเผาขนมปังปิ้ง ข้าจะฟันเจ้าด้วยดาบอันรวดเร็วและน่ากลัวของข้า" ("Send up a bacon and lettuce and tomato sandwich, hold the mayo. You burn the toast, I'll smite you down with my terrible swift sword.")
ความนิยม.
แซนด์วิชที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเป็นอันดับ 6 ในสหรัฐอเมริการองจากแซนด์วิชแฮม แซนด์วิชเนื้อย่าง แซนด์วิชไก่งวง แซนด์วิชไก่ย่าง และแซนด์วิชชีสย่าง การสำรวจความคิดเห็นโดย OnePoll ในปี ค.ศ. 2008 แสดงให้เห็นว่าบีแอลทีเป็นแซนด์วิชที่ "คนทั้งประเทศชื่นชอบ" ("nation's favourite") ในประเทศสหราชอาณาจักร แซนด์วิชบีแอลทีเป็นที่นิยมโดยเฉพาะในฤดูร้อน หลังจากการเก็บเกี่ยวมะเขือเทศ ในประเทศสหรัฐอเมริกา ฤดูกาลของบีแอลทีเกี่ยวข้องกับการขึ้นราคาของหมูสามชั้นซึ่งใช้แปรรูปเป็นเบคอน
ในปี ค.ศ. 1963 แคลส์ โอลเดนเบิร์ก ประติมากรศิลปะประชานิยม ได้สร้าง "บีแอลทียักษ์" ("Giant BLT") ซึ่งเป็นประติมากรรมนุ่มแสดงถึงตัวแทนของแซนด์วิช ปัจจุบันอยู่ในคอลเล็กชันของพิพิธภัณฑ์ศิลปะอเมริกันวิตนีย์ มีขนาด 32 x 39 นิ้ว (81 x 99 เซนติเมตร) ทำจากไวนิล นุ่น และไม้ ทาสีอะคริลิก ทุกครั้งที่มีการเคลื่อนย้ายจะต้องวางซ้อนกันใหม่ ซึ่งหมายความว่าจะได้ลักษณะที่แตกต่างกันไปในแต่ละนิทรรศการ ศิลปินกล่าวว่าเขาไม่ได้ตั้งประติมากรรมด้วยตนเองตั้งแต่เริ่มสร้างสรรค์ในปี ค.ศ. 1963
ในปี ค.ศ. 2003 มิเชล แอนนา จอร์แดน (Michele Anna Jordan) สร้างสถิติของบีแอลทีที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีความยาว ถูกเตรียมขึ้นในเทศกาลมะเขือเทศในปี ค.ศ. 2003 ในอำเภอโซโนมา รัฐแคลิฟอร์เนีย ด้วยพื้นที่ทั้งหมด ในปี ค.ศ. 2008 มารี กานิสเตอร์ (Marie Ganister) และเกล็นดา คาสเทลลี (Glenda Castelli) สร้างบีแอลทีความยาว – เป็นแซนด์วิชซึ่งเดิมวางแผนร่วมกับจอร์แดน สถิติถูกทำลายอีกครั้งโดยร้านอาหารไอรอนบาร์เลย์ (Iron Barley) ใน เซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี ด้วยบีแอลทีที่มีความยาว สถิติปัจจุบันเป็นของเบ็นต์ลีย์ไดนิงเซอร์วิส (Bentley Dining Services) เมื่อปี ค.ศ. 2009 โดยมีความยาว
ในปี 2547 นิตยสาร "นิวสเตตแมน" ("New Statesman") รายงานว่าแซนด์วิชที่นักการเมืองเลือกให้เป็น "ของโปรด" นั้นเต็มไปด้วยสัญลักษณ์ทางการเมือง ตัวอย่างเช่น เสนอว่าแซนด์วิชไก่ทิกก้าจะเป็น "การพยักหน้าอย่างอ่อนโยนต่ออดีตของจักรวรรดิและคำแถลงที่มั่นคงเกี่ยวกับความหลากหลายทางวัฒนธรรมในปัจจุบันและอนาคต" บทความอธิบายต่อไปว่า วิลเลียม เฮก ผู้นำฝ่ายค้านในขณะนั้นกล่าวหาโทนี แบลร์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นว่าเป็นคนแสแสร้งในเรื่องอาหาร โดยบอกสังคมส่วนหนึ่งว่าอาหารโปรดของเขาคือฟิชแอนด์ชิปส์ และบอกสังคมอีกส่วนหนึ่งบอกว่าอาหารโปรดของเขาคือเฟตตุชชีเนสด บทสรุปของบทความคือแบลร์เลือกบีแอลทีเป็นแซนด์วิชที่เขาโปรดปราน ซึ่งถูกใจคนทุกชนชั้น
ขนมปังถั่วแดง
ขนมปังถั่วแดง หรือ อันปัง  เป็นขนมปังหวานของญี่ปุ่นที่โดยทั่วไปใส่ไส้ถั่วแดงกวน ขนมปังถั่วแดงอาจเตรียมโดยใช้ไส้อื่น เช่น ถั่วขาว ("ชิโรอัง") ถั่วเขียว (อูงูอิซูอัง) งา (โกมาอัง) และเกาลัด ("คูริอัง")
อันปังถูกทำขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1875 ในยุคเมจิ โดยชายที่ชื่อ ซามูไรที่ตกงานในช่วงการเถลิงอำนาจของกองทัพจักรวรรดิและการล่มสลายของชนชั้นซามูไร ยุคเมจิเป็นช่วงเวลาที่ญี่ปุ่นมีความทันสมัยมากขึ้นเรื่อย ๆ และซามูไรจำนวนมากที่ตกงานได้รับงานที่แปลกใหม่ไปจากเดิม บทบาทของคนทำขนมปังคืองานประเภทหนึ่ง
วันหนึ่ง ขณะที่เดินเตร็ดเตร่ไปทั่วบริเวณที่คนงานจำนวนมากทำงานใหม่อยู่ ยาซูเบ คิมูระได้พบชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังทำขนมปัง จึงเกิดความคิดขึ้น กลายเป็นจุดเริ่มต้นของร้านขนมปัง ชื่อ "บุนเอโด" (文英堂) ในปี ค.ศ. 1874 เขาย้ายร้านไปย่านกินซะ และเปลี่ยนชื่อร้านขนมปังเป็น "คิมูรายะ" (木村屋) ปัจจุบันคือคือร้าน "คิมูรายะ โซโฮเต็ง"  อย่างไรก็ตาม สูตรของขนมปังที่รู้จักในประเทศญี่ปุ่นในเวลานั้นมีเพียงการทำขนมปังที่มีรสเค็มและเปรี้ยว ซึ่งไม่เหมาะกับรสนิยมของชาวญี่ปุ่นในขณะนั้น ยาซูเบอยากทำขนมปังที่มีรสชาติแบบญี่ปุ่นมากขึ้น ในที่สุดก็ค้นพบวิธีการทำขนมปังตามแบบฉบับ"มันจู"ของญี่ปุ่น คือการขึ้นแป้งโดด้วยยีสต์เหลว"ซากาดาเนะ"แบบดั้งเดิม จากนั้นเขาก็ยัดไส้ขนมปังด้วยถั่วกวน"วางาชิ" แล้วขายขนมปังถั่วแดงในฐานะของว่าง ขนมปังถั่วแดงเป็นที่นิยมอย่างมาก ไม่เพียงแต่เพราะรสชาติของมันเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะชาวญี่ปุ่นสนใจสิ่งใหม่ ๆ และเรื่องราวต่างประเทศในเวลานั้นด้วย
ต่อมา ชายคนหนึ่งชื่อยามาโอกะ เท็ชชู มหาดเล็กของจักรพรรดิเมจิซึ่งโปรดการเสวยขนมปังถั่วแดง ได้ขอให้ตระกูลโทกูงาวะ อดีตตระกูลผู้นำรัฐบาลญี่ปุ่นก่อนยุคเมจิ นำขนมปังถั่วแดงไปถวายจักรพรรดิเมื่อเข้าเฝ้าพระองค์ ตระกูลโทกูงาวะขอให้ยาซูเบทำขนมปังถั่วแดงจำนวนหนึ่งถวายจักรพรรดิ ยาซูเบตั้งใจทำขนมปังถั่วแดงอย่างหนัก และเนื่องจากเขาใส่ใจกับรูปร่างหน้าตาของขนมปัง จึงตกแต่งด้วย"ซากูระ"ดองเกลือตรงกลางขนมปังแต่ละก้อน ขนมปังถั่วแดงนี้ถูกมาถวายแก่จักรพรรดิเมจิเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1875 จักรพรรดิตรัสให้ยาซูเบะถวายขนมปังถั่งแดงให้พระองค์ทุกวัน และเนื่องจากข่าวลือที่ว่าจักรพรรดิเสวยขนมปังถั่วแดง ความนิยมของขนมปังโดยเฉพาะขนมปังถั่วแดงจึงเริ่มแพร่หลายไปทั่วประเทศ
ขาไก่ซุปเปอร์
ขาไก่ซุปเปอร์ เป็นอาหารไทยที่มีรูปแบบและรสชาติแตกต่างกันไปตามสูตร ทั้งแบบที่คล้ายต้มยำน้ำใส คล้ายต้มยำน้ำข้น หรือแบบอาหารตุ๋นยาจีน แบบที่คล้ายต้มยำจะใช้น้ำซุปใส่พวกข่า ตะไคร้ ใบ มะกรูด วัตถุดิบที่สำคัญคือ ขาไก่ (ตีนไก่) ที่นำมาเคี่ยวจนเปื่อยนุ่ม ปรุงน้ำซุปให้มีรสเปรี้ยวนำด้วยน้ำมะนาว ตามด้วยรสเผ็ดและเค็มจากพริกขี้หนูและน้ำปลา ส่วนแบบอาหารตุ๋นยาจีนจะใส่ชุดตุ๋นสมุนไพรจีนแบบน้ำใส โดยอาจผสมเครื่องพะโล้บางอย่าง เช่น อบเชย โป๊ยกั้กได้บ้าง ส่วนรสหวานซึ่งแต่ละร้านมีระดับมากน้อยต่างกันนั้น ใช้น้ำตาลปีกเคี่ยวทําน้ำตาลไหม้ ตักใส่ชามแล้วโรยผักชีก่อนเสิร์ฟ บางร้านนำสูตรอาหารนี้ไปดัดแปลงกับขาหมู ไส้เป็ด และห่านพะโล้ด้วย
ขาไก่ซุปเปอร์เป็นกับข้าวยอดนิยมในร้านข้าวต้มรอบดึกในเมืองใหญ่ ๆ กล่าวกันว่าสาเหตุที่เรียกอาหารชนิดนี้ว่า "ขาไก่ซุปเปอร์" มาจากการที่มีคนไปกินต้มยําขาไก่ของร้านข้าวต้มไม่มีชื่อร้านหนึ่งในซอยร่วมศิริมิตร ถนนวิภาวดีรังสิต กรุงเทพมหานคร เมื่อราว 40–50 ปีที่แล้ว (ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2561) ตรงข้ามร้านดังกล่าวเป็นที่ตั้งของ "โรงแรมซุปเปอร์" ผู้คนจึงพลอยเรียกอาหารนี้ว่าขาไก่ซุปเปอร์ตามไปด้วย
ต้มโคล้ง
ต้มโคล้ง เป็นอาหารไทยประเภทต้มรสจัด ใช้ปลาแห้งหรือหัวปลาแห้งเป็นต้นต้มกับหัวหอม ส้มมะขามหรือใบมะขามอ่อน แล้วเติมเกลือ ให้ออกรสเปรี้ยวเค็ม บ้างก็ว่าเป็นสำรับเดียวกับ "โฮกอือ" ซึ่งมักทำเป็นสำรับที่เรียกว่า "ปลาช่อนโฮกอือ" ที่ใช้ปลาช่อนเป็น รสชาติคล้ายต้มยำแต่ต่างกันที่ต้มโคล้งจะใช้รสเปรี้ยวของน้ำมะขามเปียก และรสชาติต้มโคล้งออกไปทางเค็มและเปรี้ยวเป็นหลัก ซึ่งต่างจากต้มยำที่จะครบรสมากกว่า
ส่วนใหญ่จะเน้นรับประทานคู่กับเนื้อปลาเพราะรสชาติของน้ำแกงจะเหมาะสมต่อการรับประทานกับเนื้อปลาหรืออาหารทะเลมากกว่าการรับประทานกับเนื้อสัตว์ชนิดอื่น ส่วนเนื้อปลาที่นิยมนำมาทำต้มโคล้งจะเป็นปลากะพง ปลาเค็ม และปลานิล เป็นต้น
คำว่า "โคล้ง" อาจจะมาจากชื่อแกงโบราณที่เรียกว่า "โพล้ง" ซึ่งใช้วัตถุดิบใกล้เคียงกับต้มโคล้งในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใส่มะขามเปียก บ้างสันนิษฐานว่า ชื่ออาหารว่า "ต้มโคล้ง" และ "ต้มโพล้ง" เป็นแกงชนิดเดียวกัน
ในหนังสือ "ประติทินบัตร แล จดหมายเหตุ เล่ม 1 ฉบับที่ 6 ร.ศ. 108" ได้ระบุไว้ว่า "ต้มโคล้ง" มีการตำหัวหอม เยื่อเคย เกลือ พริกไทย ในการทำแกงชนิดหนึ่ง รสเปรี้ยว เค็ม เช่น แกงหัวปลาแห้งต้มกับใบมะขาม เป็นต้น ส่วนในหนังสือ "ตำรากับเข้า ร.ศ. 109" ปรากฏสำรับ "ต้มโพล้งกุ้ง" ในตำรา "แม่ครัวหัวป่าก์" ของท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ มีสำรับที่ชื่อ "ต้มโพล้งปลาสลิด" ดูแตกต่างจากต้มโคล้งในปัจจุบันคือ ทั้งสี กลิ่น รสชาตินั้นต่างไป รสเผ็ดร้อนจะได้จากพริกไทยขาว เปรี้ยวจากน้ำมะขามเปียก เค็มจากน้ำปลา หวานจากน้ำเชื้อหรือน้ำสต๊อก หอมแดง และเนื้อสัตว์ที่ใส่ถึง 3 ชนิดด้วยกัน ทั้งหมูสามชั้น เนื้อกุ้งและปลาสลิดแห้ง
ที่มาของต้มโคล้งเกิดจากความต้องการถนอมอาหาร เช่น การใส่เกลือตากแดด ทำปลาเค็ม ปลาร้า และอื่น ๆ รวมถึงปลาย่าง ภายหลังจึงดัดแปลงปลาย่างมาทำเป็นแกง ใส่พริกชี้ฟ้าแห้งที่ฉีกเป็นชิ้น ๆ ลงไป กลายเป็นต้มโคล้งในที่สุด ซึ่งสะดวกกว่าต้มยำเพราะ ส่วนใหญ่จะใช้ของแห้งที่สามารถตุนไว้ในครัวได้ ไม่ว่าจะเป็นปลากรอบ มะขามเปียก พริกชี้ฟ้าแห้ง หัวหอมแดง รวมถึงพืชผักสวนครัวที่ปลูกกันในบ้านเช่น ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด และพริกขี้หนู
ตำรับดั้งเดิมของต้มโคล้ง ความหวานมาจากหอมแดงห่อใบตอง แต่ในปัจจุบันมักใช้น้ำตาลปี๊บแทน
ดินแดนอลาสก้า
บาบาฆ็อนนูจญ์
บาบาฆ็อนนูจญ์  หรือ บาบากานูช (, , ) เป็นอาหารเรียกน้ำย่อยอย่างหนึ่งจากลิแวนต์ ประกอบด้วยเนื้อมะเขือม่วงสุกสับละเอียด ผสมกับน้ำมันมะกอก น้ำเลมอน เครื่องปรุงรส และทาฮีนี ตามธรรมเนียมดั้งเดิมจะนำมะเขือม่วงไปอบหรือย่างไฟก่อนนำมาลอกเปลือกออก ทำให้เนื้อมะเขือม่วงมีลักษณะนุ่มและมีกลิ่นรสควัน บาบาฆ็อนนูจญ์ถือเป็น "เมเซ" ("จานเริ่ม") แบบฉบับของอาหารในภูมิภาค บ่อยครั้งยังเสิร์ฟเป็นเครื่องเคียงและเป็นเครื่องจิ้มสำหรับแผ่นแป้งพีตา
มุตับบัล  เป็นอาหารที่มีลักษณะคล้ายกับบาบาฆ็อนนูจญ์ บ้างว่าเป็นบาบาฆ็อนนูจญ์รูปแบบที่เผ็ดกว่า มุตับบัลประกอบด้วยมะเขือม่วงย่างแล้วนำไปบด ผสมกับทาฮีนี เกลือ พริกไทยดำ กระเทียม น้ำเลมอน และมักใส่โยเกิร์ตลงไปด้วย
คำว่า "บาบา"  เป็นคำภาษาอาหรับที่แปลว่า "บิดา" และเป็นศัพท์แสดงความรัก ส่วน "ฆ็อนนูจญ์"  อาจเป็นชื่อบุคคล นอกจากนี้ยังมีการตีความชื่อที่ประกอบขึ้นจากสองคำนี้ว่าหมายถึง "บิดาแห่งการเกี้ยวพาราสี" หรือ "คุณพ่อที่ถูกตามใจ/คุณพ่อเจ้าชู้" หรือ "คุณพ่อแก่ ๆ ที่ถูกโอ๋จนเสียนิสัย" นอกจากนี้ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่า "บาบา" หมายถึงมะเขือม่วงหรือหมายถึงคนจริง ๆ ที่หมกมุ่นกับอาหารจานนี้กันแน่
บาบาฆ็อนนูจญ์ในตำรับอาหรับตะวันออกแตกต่างกับในลิแวนต์เล็กน้อย ตรงที่การปรุงด้วยผักชีและยี่หร่า ส่วนแบบลิแวนต์อาจโรยหน้าด้วยพาร์สลีย์หรือผักชีซอยละเอียดเท่านั้น
กิล มากส์ นักเขียนและนักประวัติศาสตร์อาหาร เขียนไว้ว่า "ชาวอิสราเอลเรียนรู้วิธีการทำบาบาฆ็อนนูจญ์มาจากชาวอาหรับ" ตำรับอาหารอิสราเอลเรียกอาหารจานนี้ว่า "salat ḥatzilim" และทำมาจากมะเขือม่วงย่างหรือผัด ผสมกับมายองเนส เกลือ เลมอน และหอมใหญ่สับละเอียด และมักราดด้วยน้ำมันมะกอกก่อนเสิร์ฟ
Baba ghanoush
Baba ganoush
Baba ghanouj
Mutabbal
ฟาโรห์เบไบอังค์
พระราชบัญญัติปาปัวและนิวกินี พ.ศ. 2492
พระราชบัญญัติปาปัวและนิวกินี พ.ศ. 2492 เป็นพระราชบัญญัติที่ผ่านโดยรัฐสภาแห่งออสเตรเลีย มาแทนที่พระราชบัญญัติปาปัว พ.ศ. 2448 และพระราชบัญญัตินิวกินี พ.ศ. 2463 และเปลี่ยนสถานะของดินแดนปาปัว และนิวกินี โดยการรวมการปกครองเข้าด้วยกันเป็นปาปัว และนิวกินี พระราชบัญญัตินี้กำหนดการปกครองท้องถิ่น แม้ว่าดินแดนจะยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของออสเตรเลีย พระราชบัญญัตินี้ถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติเอกราชปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2518 ซึ่งอนุญาตให้ปาปัวนิวกินี เป็นอิสระจากออสเตรเลีย
แซนโม
แซนโม หรือ ซัลโม เป็นอาหารประเภทตุ๋นอย่างหนึ่งของไทย พบได้ในชุมชนกุฎีจีน เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นชุมชนของผู้มีเชื้อสายโปรตุเกสในไทย เป็นอาหารพิเศษที่จะทำให้ช่วงเทศกาลคริสต์มาส วันขึ้นปีใหม่ หรือเทศกาลสำคัญอื่น ๆ ทางศาสนาของชุมชน เพราะมีกรรมวิธียุ่งยาก ทั้งนี้แซนโมจะมีรูปลักษณ์และรสชาติเข้มข้นหรือหวานฉ่ำไปตามความนิยมของแต่ละบ้าน อย่างไรก็ตามแซนโมถือเป็นอาหารที่ยังมีเค้าของอาหารยุโรปมากที่สุด
แซนโมจะใช้เนื้อวัวหรือเนื้อหมูเป็นส่วนประกอบหลักก็ได้ตามความชอบ โดยมากนิยมใช้เนื้อสะโพก บ้างใช้เนื้อสัน หากใช้เนื้อสะโพกจะตัดแบ่งเป็นชิ้น ๆ ชิ้นหนึ่งมีความหนา 2 นิ้ว และความกว้าง 16 นิ้ว แล้วนำมีดแหลมแทงไปในเนื้อเพื่อที่จะเอามันหมูที่หั่นเป็นเส้นยาวซึ่งคลุกเคล้าเข้ากับพริกไทย เกลือ และหอมแดงบุบยัดเข้าไป เพื่อทำให้เนื้อนิ่มขึ้น จากนั้นนำเนื้อดังกล่าวไปคลุกเคล้ากับพริกไทย เกลือ และหอมแดงบุบ ไปทอดในน้ำมันพอหอมแต่ไม่ถึงกับสุก แล้วนำเนื้อดังกล่าวไปต้มในน้ำแกงที่ผสมหัวหอม เกลือ ซอส และซีอิ๊วดำ เพียงเล็กน้อยเพื่อแต่งสีให้สวยงาม จากนั้นใส่ซอสที่หมักเนื้อก่อนหน้าลงไป พร้อมกับนำลูกกระวาน กานพลู พริกไทย และอบเชย ห่อใส่ผ้าขาวใส่ลงในหม้อ เมื่อเนื้อนุ่มดีแล้ว ก็เสิร์ฟด้วยการหั่นเป็นแว่น แลเห็นมันหมูเป็นไส้ข้างใน ส่วนน้ำมันที่ใช้ทอดจะนำไปเคี่ยวให้ข้นเป็นซอสไว้ราดบนเนื้อก่อนเสิร์ฟ โดยรับประทานกับข้าวสวย ขนมปัง หรือรับประทานกับซอสพริก รับประทานเคียงกับมันฝรั่ง แคร์รอต และถั่วลันเตาต้ม
Bothriocephalidae
Bothriocephalidae เป็นวงศ์ของหนอนตัวแบนที่อยู่ในอันดับ Bothriocephalidea
Bothitrematidae
Bothitrematidae เป็นวงศ์ของหนอนตัวแบนที่อยู่ในอันดับGyrodactylidea.
เดอะมาร์จินัลเซอร์วิส
เดอะมาร์จินัลเซอร์วิส (The Marginal Service) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินอลญี่ปุ่นที่จะฉายในอนาคต ผลิตโดยสตูดิโอ 3Hz และอำนวยการผลิตโดยไซเกมส์ กำกับโดยมาซายูกิ ซาโกอิ เขียนบทโดยเค็นตะ อิฮาระ และออกแบบตัวละครโดยโยชิโอะ โคซาไก มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566 เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Quiet explosion" ร้องโดยมาโมรุ มิยาโนะ
อลิสในแดนมรณะ
อลิสในแดนมรณะ  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวระทึกใจ เขียนและวาดโดย ฮาโระ อาโซ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน"โชเน็งซันเดย์เอส" นิตยสารโชเน็งมังงะของโชงากูกัง ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2010 ถึง มีนาคม ค.ศ. 2015 และย้ายไปที่"โชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์" ออกเล่มตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2015 ถึง มีนาคม ค.ศ. 2016 บทต่าง ๆ ของมังงะถูกรวบรวมเป็นหนังสือรวมเล่ม"ทังโกบง" 18 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ "อลิสในแดนมรณะ" ได้รับการดัดแปลงเป็นโอวีเอ 3 ตอน เผยแพร่ระหว่างเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 ถึง กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 ละครชุดภาคคนแสดง ผลิตโดยเน็ตฟลิกซ์ และกำกับโดยชินซูเกะ ซาโต เผยแพร่ทั่วโลกตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 ถึง ธันวาคม ค.ศ. 2022
จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 "อลิสในแดนมรณะ" สามารถจำหน่ายได้กว่า 1.3 ล้านเล่ม เล่มที่ 11 ขึ้นอันดับที่ 48 บนชาร์ตมังงะออริคอนประจำสัปดาห์ และ จนถึงวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2014 สามารถขายได้ 21,496 เล่ม
อาริซุ, คารูเบะ และโชตะ กลุ่มเพื่อนและนักเรียนมัธยมศึกษาปลาย เบื่อหน่ายกับชีวิตปัจจุบันของพวกเขา ระหว่างเทศกาลดอกไม้ไฟ อาริซุภาวนาว่าเขาสามารถใช้ชีวิตในอีกโลกหนึ่งที่น่าตื่นเต้นกว่านี้ เช่นนั้น คำขอของเขาเป็นจริง และทั้งสามถูกส่งไปยังโลกคู่ขนานที่ดูเหมือนพึ่งผ่านพ้นความหายนะ หลังจากที่เข้าไปสู่งานเทศกาลที่ว่างเปล่า พวกเขาได้รับการต้อนรับโดยผู้หญิงที่บอกว่าพวกเขา "ได้เข้าร่วมเกมแล้ว" หลังจากผ่านเกมได้สำเร็จ เธอเปิดเผยต่อพวกเขาว่า ในบอเดอร์แลนด์ พวกเขาต้องเล่นเกมเพื่อเอาตัวรอด
ซิงอะบิทออฟฮาร์โมนี
แคว้นวอลึน
แคว้นซาการ์ปัตเตีย
กอรอสแตน
กาเมียแนตส์-ปอดิลสกึย
แกลวัน
รอแวนกือ
อูมัน
วึชฮอรอด
ปรือเปียต
อีร์ปิน
กรือวึยรีฮ์
สตรืย
นยูยอร์ก
กาเมียนสแก
แม่น้ำปรีเปียต
แม่น้ำซอช
แม่น้ำวีเยปช์
สาธารณรัฐประชาชนยูเครน
สโมสรฟุตบอลเชียงราย ล้านนา
สโมสรฟุตบอลเชียงราย ล้านนา เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดเชียงราย ปัจจุบันเล่นในไทยลีก 3 โซนภาคเหนือ
เฮาส์ออฟไฟว์ลีฟส์
เฮาส์ออฟไฟว์ลีฟส์  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยนัตสึเมะ โอโนะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"อิกกิรายเดือน" นิตยสารมังงะแนว"เซเน็ง"ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2553 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ในเครืออิกกิคอมิกซ์ทั้งหมด 8 เล่ม ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง 12 ตอน ผลิตโดยสตูดิโอแมนโกลบ กำกับและเขียนบทโดบโทโมมิ โมจิซูกิ ออกอากาศทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวีตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2553
ยำใหญ่
ยำใหญ่ เป็นอาหารไทยประเภทยำซึ่งมีรสชาติเปรี้ยว เค็ม เผ็ด หวาน เหตุที่ชื่อยำใหญ่เพราะประกอบด้วยวัตถุดิบหลักทั้งเนื้อสัตว์ ผัก และเครื่องต่าง ๆ ราว 20 อย่าง เช่น ใส่แตงกวา ไข่ต้ม กุ้งต้ม หมูต้ม หนังหมู เห็ดหูหนู หัวผักกาดขาว ใบสะระแหน่ ใบโหระพา ฯลฯ และใช้เครื่องปรุงน้ำยำ รสชาติยำใหญ่นั้นเผ็ดเค็มนำ ไม่เน้นหวาน หอมกลิ่นกระเทียม พริกสด รากผักชี และได้ความเผ็ดหอมจากพริกไทย ในปัจจุบันหารับประทานได้ยาก จะทำขึ้นโต๊ะเสิร์ฟในวาระพิเศษ เช่น งานรวมญาติในเทศกาลต่าง ๆ
ยำใหญ่เป็นอาหารโบราณปรากฏอยู่ใน "กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน" พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ความว่า
ในบทประพันธ์กล่าวถึง "น้ำปลาญี่ปุ่น" จากข้อมูลงานวิจัย "กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน กาพย์เห่นิราศแรมรสร้าง" โดย ศาสตราจารย์ชลดา เรืองรักษ์ลิขิต ว่า น้ำปลาญี่ปุ่นดังกล่าวนั้นเป็นน้ำปลาที่น่าจะเข้ามากับเรือสินค้าที่เดินทางมายังกรุงเทพ น้ำปลาญี่ปุ่นนั้นมีรสชาติที่ไม่เค็มเท่ากับน้ำปลาไทย แต่อย่างไรก็ตามน้ำปลาญี่ปุ่นในที่นี้ก็ไม่น่าจะใช่ซอสโชยุ ในตำรา "แม่ครัวหัวป่าก์" ของท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ ก็เจาะจงใช้น้ำปลาญี่ปุ่นปรุงรสเค็ม
ในปัจจุบันได้ใช้น้ำปลาไทยแทน ทั้งยังหาข้อสรุปไม่ได้ว่าน้ำปลาญี่ปุ่นที่ปรากฏในสำรับอาหารไทยตำรับในรั้วในวังนั้นใช่น้ำปลาญี่ปุ่นจริงหรือไม่ กฤช เหลือลมัย สันนิษฐานว่าน้ำปลาสูตรพิเศษของญี่ปุ่นคือการนำไปหมักกับซีอิ๊วชั้นดี ส่วนศาสตราจารย์ชลดา เรืองรักษ์ลิขิต สันนิษฐานได้ว่า เป็นน้ำปลาสูตรพิเศษที่นำไปหมักกับซีอิ๊วดี ๆ ก็ได้
ขนมค้างคาว
ช่างฝีมือไซโต้ไปสู่ต่างโลก
ช่างฝีมือไซโต้ไปสู่ต่างโลก  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต แต่งเรื่องและวาดภาพโดยคาซูโตโมะ อิจิโตโมะ เผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์คอมิกวอร์กเกอร์ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2561 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 8 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอซีทูซี มีกำหนดออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
"ช่างฝีมือไซโต้ไปสู่ต่างโลก" แต่งเรื่องและวาดภาพโดยคาซูโตโมะ อิจิโตโมะ ซีรีส์มังงะเผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์คอมิกวอร์กเกอร์ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2561 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 8 ในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2566
ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศดัดแปลง"ช่างฝีมือไซโต้ไปสู่ต่างโลก"เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ ผลิตโดยสตูดิโอซีทูซี กำกับโดยโทชิยูกิ คูโบโอกะ เขียนบทโดยเค็นตะ อิฮาระ ออกแบบตัวละครโดยโยโกะ ทานาเบะ และแต่งดนตรีประกอบโดยโทโมตากะ โอซูมิ ซีรีส์อนิเมะมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2566 ทางช่อง AT-X และเครือข่ายอื่น ๆ เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "kaleidoscope" ร้องโดย Teary Planet ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า ร้องโดย Konoco อนิพลัสได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
Handyman Saitō in Another World
My Master Has No Tail
House of Five Leaves
Tsuritama
แฟนผมเป็นประธานนักเรียน
แฟนผมเป็นประธานนักเรียน ( ; ) เป็นละครชุดที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2565 นำแสดงโดย นรวิชญ์ ฐิติเจริญรักษ์ (เจมีไนน์) และ ณัฐวรรธน์ จิโรชน์ธิกุล (โฟร์ท) ซีรีส์เรื่องนี้สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันของพฤษภา
ซีรีส์นี้กำกับโดย กรพรหม นิยมศิลป์ และผลิตโดย จีเอ็มเอ็มทีวี ซีรีส์เป็นหนึ่งใน 22 โปรเจ็กต์ละครปี 2565 ที่ จีเอ็มเอ็มทีวี เปิดตัวในงาน "GMMTV 2022 Borderless" ในวันที่ 1 ธันวาคม 2564 ซีรีส์ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น.  ทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 และรับชมบนแพลตฟอร์มออนไลน์ได้ทางวิว เวลา 22:30 น. (ตามเวลาประเทศไทย) ในวันเดียวกัน เริ่มวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2565
กันต์ (ณัฐวรรธน์ จิโรชน์ธิกุล) ประธานชมรมดนตรีที่ควบตำแหน่งนักร้องนำวง Chinzilla ที่ต้องรับศึกหนัก เมื่อชมรมดนตรีเป็น 1 ในลิสต์ที่กำลังถูก ติณณ์ (นรวิชญ์ ฐิติเจริญรักษ์) ประธานนักเรียนคนใหม่ลูกชายผอ.ยุบชมรมเพราะไม่ได้สร้างชื่อเสียงและสร้างประโยชน์ให้โรงเรียน แต่สิ่งที่กันต์ยังไม่รู้ก็คือ เบื้องหลังความสำเร็จในหลายๆ อย่างของเขาถูกช่วยเหลือโดยติณณ์ที่มาสมัครเป็นประธานนักเรียนเพราะต้องการช่วยกันต์ ซึ่งติณณ์และกันต์จะสามารถหาวิธีให้ชมรมดนตรีไม่ถูกยุบได้หรือไม่ และความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะเป็นอย่างไรต่อไป เมื่อ 1 ในกฎเหล็กของวง คือ ห้ามคนในวงมีแฟนจนกว่าจะชนะการแข่งดนตรี Hot Wave
รายชื่อรูปอินสตาแกรมที่มีผู้ใช้ถูกใจมากที่สุด
วงศ์ศักดิ์ สวัสดิ์พาณิชย์
วงศ์ศักดิ์ สวัสดิ์พาณิชย์ เป็นอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี ตั้งแต่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548 – 19 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดหนองคาย (พ.ศ. 2545 – 2548) และเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต (พ.ศ. 2544)
วงศ์ศักดิ์ สวัสดิพานิช สำเร็จการศึกษารัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต (การวางแผน) มหาวิทยาลัยแห่งรัฐเคนตักกี้ เขาได้รับความสนใจในเชิงบวกอย่างมากในปี 2550 เมื่อเขาลงนามในบันทึกมิตรภาพและความเข้าใจ (MOFU) ระหว่างจังหวัดราชบุรี และศาลาว่าการเมืองโคตาคินาบาลู (KKCH) รัฐซาบาห์ประเทศมาเลเซียในขณะที่เขาได้ก้าวไปอีกขั้นในการส่งเสริม การท่องเที่ยวในเมืองและมิตรภาพระหว่างกัน