pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นอนุสาวรีย์ที่เป็นหัวใจสำคัญของอุทยานเฉลิมพระเกียรติ ดำเนินการปั้นต้นแบบพระบรมรูปโดยสำนักช่างสิบหมู่ กรมศิลปากร มีความสูง 7.70 เมตร คิดเป็น 4 เท่าครึ่งของพระองค์จริง ทรงฉลองพระองค์เครื่องแบบทหารเต็มยศของกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หันพระพักตร์ไปทางพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต ซึ่งเป็นที่ประทับถาวรเมื่อครั้งทรงพระชนม์ของพระองค์ พระบรมรูปหล่อด้วยโลหะสัมฤทธิ์ ประดิษฐานเหนือแท่นหินอ่อนแกะสลักเป็นฐานบัวทรงสี่เหลี่ยมย่อมุม พร้อมประดิษฐานอักษรพระปรมาภิไธย ภ.ป.ร. ประดิษฐานด้านหน้า รองรับด้วยแท่นฐานหินอ่อนแบบผังแปดเหลี่ยม ตามคติของพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ อันเป็นสัญลักษณ์เบื้องแรกแห่งการประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษก แสดงความหมายว่า ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระบรมเดชานุภาพ มีผู้แทนประชาชนชาวไทยทั้ง 8 ทิศต่างน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายแผ่นดินด้วยความจงรักภักดี
แท่นฐานส่วนประดิษฐานพระบรมราชานุสาวรีย์มีความสูงทั้งหมด 9.05 เมตร บริเวณแท่นฐานยังประดับแผ่นคำจารึกหล่อด้วยโลหะสัมฤทธิ์ทั้ง 8 ด้าน จารึกพระราชประวัติ พระราชกรณียกิจ และพระเกียรติคุณของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่ทรงประกอบพระราชกรณียกิจนานัปการเพื่อนำพาประเทศชาติอยู่ดีมีสุข ก่อให้เกิดความผูกพันและความจงรักภักดีที่ประชาชนมีต่อพระมหากษัตริย์ อันเป็นเอกลักษณ์สำคัญของประเทศไทย รวมทั้งพระราชปณิธานของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดสร้างพระบรมราชานุสาวรีย์ขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมชนกนาถ ประกอบด้วย 8 หัวข้อ คือ พระราชประวัติ, พระราชาผู้ทรงธรรม, กลางใจราษฎร์, ปราชญ์ของแผ่นดิน, พระภูมินทร์บริบาล, นวมินทร์โลกกล่าวขาน, สืบสาน รักษา และต่อยอด และ บรมราชสดุดี รวมถึงมีแท่นหินอ่อนวางพานพุ่มประดับเป็นเครื่องสักการะประกอบทั้ง 4 ทิศ
ฐานชั้นที่ 2 มีความสูง 1.50 เมตร เป็นฐานหินอ่อนสี่เหลี่ยมย่อมุม มีขอบกั้นเป็นรั้ว เปิดทางขึ้นลง 2 ด้าน ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง และฐานชั้นที่ 1 มีความสูง 1.20 เมตร เป็นฐานหินอ่อน รูปทรงวงรี มีขอบกั้นเป็นรั้ว เปิดทางขึ้นลง 2 ด้าน ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง เพื่อให้ประชาชนที่เข้ามาภายในอุทยานจากทั้งทางเข้าฝั่งถนนศรีอยุธยาและฝั่งถนนพิษณุโลกได้ขึ้นไปสักการะพระบรมราชานุสาวรีย์ได้สะดวก พร้อมอ่างน้ำพุหินอ่อนทรงกลม ประดับไว้ทั้ง 4 มุม รวมความสูงของพระบรมราชานุสาวรีย์ทั้งหมด 19.45 เมตร แสดงความหมายว่า 19 คือ 1 + 9 = 10 หมายถึง รัชกาลที่ 10 และ 0.45 คือ 4 + 5 = 9 หมายถึง รัชกาลที่ 9
พระบรมราชานุสาวรีย์ตั้งอยู่บนลานรูปไข่ บริเวณจุดศูนย์กลางของอุทยานเฉลิมพระเกียรติ ซึ่งมีพื้นที่ 2,173 ตารางเมตร บนเนินสูง 7 เมตร โอบล้อมด้วยป่าผสมผสาน มีช่องเปิดเพื่อเป็นร่องลมและเป็นแกนนำสายตาจำนวน 9 แกน ทำให้ประชาชนที่อยู่บริเวณถนนรอบอุทยานทั้ง 4 เส้น สามารถมองเห็นพระบรมราชานุสาวรีย์ได้ทั้งหมด
พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินมาทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์แท่นฐานพระบรมราชานุสาวรีย์ที่อุทยานเฉลิมพระเกียรติแห่งนี้เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จากนั้นเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเททองหล่อพระบรมรูปส่วนพระเศียรที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 จากนั้นทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์มาทรงประกอบพิธีบวงสรวงอัญเชิญพระบรมรูปขึ้นประดิษฐานบนแท่นฐานพระบรมราชานุสาวรีย์เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2565 และในวันดังกล่าวได้เกิดปรากฏการณ์พระอาทิตย์ทรงกลดขึ้นเหนือท้องฟ้า ทำให้ประชาชนหลายคนกล่าวขานถึงพระบารมีของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินมาทรงประกอบพิธีเปิดพระบรมราชานุสาวรีย์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ดังนั้น สำนักพระราชวังจึงได้เปิดอุทยานให้ประชาชนเข้าถวายสักการะพระบรมราชานุสาวรีย์เป็นการชั่วคราวระหว่างวันที่ 14-16 ตุลาคม จากนั้นได้กลับมาปิดอุทยานเพื่อปรับภูมิทัศน์ให้สมพระเกียรติ ก่อนจะกลับมาเปิดอีกครั้งตามกำหนดที่วางไว้เดิมต่อไป
พันธุ์ไม้ภายในอุทยาน.
พันธุ์ไม้ที่นำมาเพาะปลูกในอุทยานเฉลิมพระเกียรติฯ มีทั้งหมด 55 พันธุ์ แบ่งเป็นพันธุ์ไม้ทรงปลูก 5 พันธุ์ และพันธุ์ไม้อื่น ๆ อีก 50 พันธุ์ ดังนี้
พันธุ์ไม้ทรงปลูก.
พันธุ์ไม้ทรงปลูกจำนวน 5 พันธุ์นี้ ทรงปลูกโดยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว, สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี, สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา, สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา และเจ้าคุณพระสินีนาฏ พิลาสกัลยาณี เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ภายหลังทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์แท่นฐานพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และได้ทอดพระเนตรนิทรรศการอุทยานเฉลิมพระเกียรติเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
พะล็อก
พะล็อก เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ขนาดเล็กกลุ่มหนึ่ง อาศัยอยู่ที่บ้านเมืองก๊ะ ตำบลสะลวง อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ ปรากฏในงานวิจัยของ Gebhard Flatz (พ.ศ. 2513) ระบุว่ามีชาติพันธุ์เรียกตนเองว่า "พะล็อก" (Phalok) อาศัยอยู่ที่บ้านปางไฮ บ้านคา และบ้านลัก แต่หลังจากนั้นเป็นต้นมาก็ไม่มีงานวิจัยกล่าวถึงชาติพันธุ์นี้อีก และในเวลาต่อมา ลูกหลานของพวกเขาละทิ้งภาษาของตน อาหารประจำกลุ่ม การสร้างบ้านแบบดั้งเดิม และเรียกแทนตนเองว่า "ลัวะ" ไปพร้อม ๆ กับการสมรสข้ามกลุ่มกับชาวยวน ขมุ หรือลัวะ ปัจจุบันชาวพะล็อกอาศัยอยู่ที่บ้านเมืองก๊ะ มีเพียงผู้อาวุโสในหมู่บ้านที่มีอายุราว 50–80 ปี ที่ทราบว่าตนเองเป็นชาวพะล็อก ส่วนชาวบ้านที่อายุน้อยกว่านี้จะคิดว่าตนเองเป็นลัวะ ครั้น พ.ศ. 2562 ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ให้ข้อมูลว่าการระบุตัวตนว่าเป็น "พะล็อก" นั้นเป็นการเข้าใจผิด โดยคำดังกล่าวมีไว้ใช้เรียกเด็กน้อย ไม่ได้ใช้เรียกตนเองแต่อย่างใด
ชาวพะล็อกนับถือศาสนาพุทธปะปนกับการนับถือผี พวกเขาเคยนับถือผีปู่แสะย่าแสะ นับถือผีบรรพบุรุษเรียกว่า "จ๊ะพะล็อก" นับถือผีเสื้อบ้านเรียกว่า "ผีเจ้านาย" และเคารพขุนหลวงวิลังคะ เช่นเดียวกับชาวลัวะ แต่หลังการอพยพเข้ามาของชาวยวนและการสร้างวัดในชุมชนเมื่อ พ.ศ. 2502 ทำให้ชาวพะล็อกนับถือศาสนาพุทธอย่างชัดเจนขึ้นกว่าเก่าก่อน ส่วนความเชื่อเรื่องผีก็ค่อย ๆ ลดน้อยลงไป
ปัจจุบันไม่มีชาวพะล็อกคนใดพูดภาษาพะล็อกเป็นประโยคได้อีกต่อไป จำได้เฉพาะคำบางคำเท่านั้น ใน พ.ศ. 2556 มีชาวพะล็อกเพียงสองคนที่พูดเป็นประโยคได้ คือศรี ดอยคำ (87 ปี) กับนวล ดอยคำ (86 ปี) คนแรกความจำเสื่อม และทั้งสองสุขภาพไม่ดีแล้ว ใน พ.ศ. 2562 ยูเนสโกได้จัดให้ภาษาพะล็อกเป็นภาษาสูญแล้ว (Extinct) คือเป็นภาษาที่ไม่มีคนพูดได้อีกแล้ว
อุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ฝูงแผ่นดินไหวในหมู่เกาะโทการะ พ.ศ. 2564
ฝูงแผ่นดินไหวในหมู่เกาะโทการะ พ.ศ. 2564  เป็นฝูงแผ่นดินไหว (earthquake swarm) ที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องบริเวณหมู่เกาะโทการะ จังหวัดคาโงชิมะ ตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2564 ฝูงแผ่นดินไหวเกิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดอีกครั้งตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม 2564 จนถึงวันที่ 9 ธันวาคม 2564 จากวันแรกที่เกิดฝูงแผ่นดินไหวขึ้นจวบจนวันที่ 7 ในเดือนเดียวกันเกิดแผ่นดินไหวขึ้นมากกว่า 430 ครั้ง ในวันที่ 9 ธันวาคม 2564 ได้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.0 แมกนิจูด ชินโดะ 5+
ในทะเลใกล้หมู่เกาะโทการะ เหตุการณ์การเกิดแผ่นดินไหวเริ่มต้นประมาณวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2021 และพบความรุนแรงของแผ่นดินไหวสูงสุด 4 (ชินโดะ) กิจกรรมการเกิดแผ่นดินไหวเริ่มลดลงในช่วงปลายเดือนเมษายนของปีเดียวกัน และในเดือนพฤษภาคมไม่มีการยืนยันกลุ่มแผ่นดินไหวสําคัญแต่อย่างใด กระทั่งเกิดแผ่นดินไหวต่อเนื่องอีกครั้งใน วันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2021 เวลาประมาณ 11.00 น. พบแผ่นดินไหวที่สามารถรู้สึกได้ 295 ครั้ง และรวมถึงแผ่นดินไหวที่ไม่สามารถรู้สึกได้มากกว่า 1,500 ครั้ง ตั้งแต่วันที่ 4 ถึง 14 ธันวาคม ค.ศ. 2021
เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2021 เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.1 (ความรุนแรงสูงสุด 5+) ทำให้เป็นแผ่นดินไหวที่ใหญ่ที่สุดในฝูงแผ่นดินไหวครั้งนี้ และเป็นแผ่นดินไหวใหญ่ในภูมิภาคนี้ในรอบ 21 ปีนับตั้งแต่เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.9 ในปี 2000 ซึ่งสามารถบันทึกความรุนแรงสูงสุด 5+
นอกจากนี้กลไกการโฟกัสของแผ่นดินไหวจํานวนมากได้รับการวิเคราะห์ว่ามีมุมเลื่อนค่อนข้างใกล้เคียงกับรอยเลื่อนประเภทการบีบอัด และบางส่วนมีรอยเลื่อนประเภทแกนความตึงในทิศทางแบบ WNW-ESE
ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 มีการคาดการถึงความเป็นไปได้ที่แผ่นดินไหวมีความสัมพันธ์กับกิจกรรมของภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นอยู่ เช่นภูเขาไฟบนเกาะซูวาโนเซะซึ่งไม่สามารถคาดการได้สมบูรณ์ แต่แผ่นดินไหวก็ไม่มีผลกระทบต่อกิจกรรมของภูเขาไฟ เนื่องจากระยะทางจากเกาะซูวาโนเซะไปยังจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวค่อนข้างไกลกันมาก บางคนมีการชี้ให้เห็นถึงความเป็นไปได้ที่จะมีความสัมพันธ์กับภูมิประเทศรอบหมู่เกาะโทการะ แต่ไม่ทราบกลไกและความเกี่ยวข้องโดยละเอียด
ความรุนแรงของแผ่นดินไหวหลัก.
แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นเวลา 07:07 น. ของวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2564 และ วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2564 จุดการสั่นสะเทือนระดับ ชินโดะ 4+ มีดังนี้
สนามกีฬาในร่มมหานครโตเกียว
นิปปงบูโดกัง
ปรัชญาโบราณคดี
คำถามสำคัญ ได้แก่ โบราณคดีคืออะไร? พื้นฐานทางทฤษฎีของโบราณคดีคืออะไร? โบราณคดีมีความคิดเกี่ยวกับเวลาอย่างไร? เพราะเหตุใดบางคนจึงได้รับการฝึกฝนทางโบราณคดี ธรรมชาติและความจริงทางภววิสัยและกระบวนการศึกษาทางโบราณคดีคืออะไร? ปรัชญาวิเคราะห์ของโบราณคดีจะตรวจสอบตรรกะเบื้องหลังแนวคิด เช่น สิ่งประดิษฐ์ สถานที่ บันทึกทางโบราณคดี และวัฒนธรรมทางโบราณคดี นี่เป็นเพียงตัวอย่างบางส่วนที่มีความสัมพันธ์กับอภิปรัชญา สุนทรียศาสตร์ ญาณวิทยา จริยศาสตร์ และทฤษฎีที่เป็นหัวใจของการปฏิบัติทางโบราณคดี
ปรัชญาโบราณคดียังแสดงถึงแนวทางหรือทัศนคติบางอย่างที่แน่นอนซึ่งนำไปใช้กับระเบียบวิธี เช่น นักปรัชญาสตรีนิยม นักปรัชญามาร์กซิสต์ นักมนุษยนิยมหรือกระบวนการ โดยทั่วไปแนวทางเหล่านี้ นักโบราณคดี เรียกว่า "ทฤษฎี" บางครั้งก็รวมเข้าด้วยกัน แต่ไม่เหมือนกับปรัชญาวิเคราะห์ของโบราณคดี สามารถอ่านเพิ่มเติมในทฤษฎีทางโบราณคดีสำหรับคำอธิบายทั้งหมดของแนวทางเหล่านี้
ปัจจุบันมีความเห็นพ้องกันเพียงเล็กน้อยในหมู่นักโบราณคดีเกี่ยวกับลักษณะของปัญหาในปรัชญาโบราณคดีหรือในบางกรณี ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่ปรัชญาโบราณคดีควรศึกษาหรือแม้กระทั่งการดำรงอยู่ ด้วยเหตุนี้ระเบียบวิธีจึงไม่ได้รับการพัฒนาอย่างมาก แม้กระทั่งการดำรงอยู่หรือความเกี่ยวข้องก็ถูกโต้แย้งโดยนักโบราณคดีบางคน อย่างไรก็ตาม เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าการตระหนักถึงประเด็นทางปรัชญาและกรอบของหัวข้อผ่านการวิจัยเกี่ยวกับปรัชญาโบราณคดีมีความสำคัญต่อความก้าวหน้าในระเบียบวิธีเช่นเดียวกับการออกแบบการวิจัย การควบคุมการอนุมานและการตีความ รวมไปถึงการจำแนกประเภท
รากเหง้าของการสืบเสาะหาความรู้ทางโบราณคดีสามารถสืบเนื่องมาจากมนุษย์ที่ต้องการอธิบายที่มาของโลกรอบตัว คำอธิบายเกี่ยวกับต้นกำเนิดของจักรวาลในยุคแรก ๆ เหล่านี้อยู่ในรูปแบบของ เทพนิยาย ด้วยการเพิ่มขึ้นของอารยธรรมที่ซับซ้อนเช่น สุเมเรียน บาบิโลน อียิปต์ และ เปอร์เซีย และด้วยฐานะปุโรหิตที่ซับซ้อนมากขึ้นคำอธิบายในตำนานเหล่านี้ก็มีความซับซ้อนมากขึ้นเช่นกัน
ปรัชญาเหล่านี้อ้างว่ามีจุดเริ่มต้นซึ่งเป็นต้นกำเนิดของทุกสรรพสิ่ง และคิดว่ามันเป็นโมฆะที่ไม่มีรูปแบบหรือความโกลาหล ซึ่งสสารทั้งหมดถูกสร้างขึ้น คำอธิบายเหล่านี้ทำให้เกิดแนวคิดเกี่ยวกับหลักการแรกหรือต้นกำเนิดที่อยู่ภายใต้และรวมทุกสิ่งเข้าด้วยกัน เป็นแนวคิดที่ส่งต่อกันในภาษากรีกเรียกว่า "arché"
ในขั้นต้น เพื่อให้สอดคล้องกับต้นกำเนิด แนวคิดของอาร์เชในภาษากรีกจึงเชื่อกันว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เช่น จักรวาลของเฮสิโอดในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล แต่ในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์ศักราช Thales of Miletus โดยใช้แนวคิดของ arché จากเทพนิยาย เป็นคนแรกที่กล่าวว่ามันไม่ได้มาจากพระเจ้า แต่เป็นธรรมชาติ เขาไปอ้างว่าอาร์เชเป็นน้ำ นักปรัชญาชาวกรีกยุคหลังยังคงค้นหาอาร์เชในธรรมชาติ และด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงเป็นที่รู้จักในชื่อ physiologoi (หมายถึงนักปรัชญาทางกายภาพหรือธรรมชาติยุคก่อนโซกราตีส) เพื่อแยกความแตกต่างจากเทววิทยา theologoi ซึ่งยึดหลักปรัชญาของพวกเขาไว้เหนือธรรมชาติ โบราณคดีจึงสืบทอดภาระในการอธิบายที่มาของสิ่งต่าง ๆ และวิธีที่พวกมันเปลี่ยนแปลง ทั้งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นการอนุรักษ์ศาสนาโดยเฉพาะ โดยไม่ต้องอาศัยการแทรกแซงจากพระเจ้า
ดังนั้น วิธีการทางวิทยาศาสตร์ของโบราณคดีจึงสามารถสืบย้อนไปถึงชาวกรีกโบราณทางทิศตะวันตกและค้นหาที่มาหรือหลักการแรกของสาเหตุในธรรมชาติมากกว่าในพระเจ้า เมื่อการค้นหาคำอธิบายถูกแยกออกจากแหล่งที่มาของพระเจ้าและรวมกับหลักการต่างๆ เช่น Parmenides of Elea's dictum ที่ว่า "ไม่มีสิ่งใดมาจากสิ่งใดเลย" การค้นหาหลักการของสาเหตุแรกทำให้เกิดความเชื่อที่ว่าโลกและกระบวนการต่างๆ ของโลกสามารถแสดงให้เข้าใจได้ผ่านความคิดที่มีเหตุผล สิ่งนี้นำไปสู่ความตระหนักเพิ่มเติมว่าประวัติศาสตร์ธรรมชาติและการพัฒนาของมนุษยชาติอาจได้รับการตรวจสอบอย่างมีเหตุผลด้วย
การเสื่อมโทรมและการฟื้นฟู.
การพัฒนาถูกขัดจังหวะด้วยการเพิ่มขึ้นของนักวิชาการศาสนาคริสต์และการสร้างคำอธิบายต้นกำเนิดอันศักดิ์สิทธิ์ขึ้นใหม่ในวัฒนธรรมตะวันตกในศตวรรษที่ 4 และ 5 การฟื้นตัวของแนวคิดได้รับการกระตุ้นโดยการค้นพบบทกวี Epicurean เรื่อง "On Nature" ของ Lucretius ซึ่งกำหนดคำอธิบายทางโบราณคดีสำหรับวิวัฒนาการของมนุษย์ การฟื้นคืนชีพของการศึกษาผลงานคลาสสิกระหว่างยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาเป็นการฝึกปฏิบัติทางโบราณคดีแม้ว่าจะไม่ใช่กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ก็ตาม
การพัฒนาสมัยใหม่.
พัฒนาการในศตวรรษที่ 19 โดย ทฤษฎีความเท่าเทียมกัน (uniformitarianism) ของ Hutton และ Lyell และทฤษฎีการคัดเลือกโดยธรรมชาติของดาร์วิน ซึ่งทั้งสองอย่างนี้เป็นจุดเริ่มต้นของการเสาะหาทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่เกี่ยวกับต้นกำเนิดของมนุษยชาติ
ญาณวิทยาทางโบราณคดีเกี่ยวข้องกับความรู้ทางโบราณคดี ลักษณะเฉพาะ จะหามาได้อย่างไร และขอบเขตความรู้ทางโบราณคดีของวัตถุหรือเอกลักษณ์ที่สามารถทราบได้ นอกจากนี้ยังยอมรับลักษณะอัตวิสัยของการเสาะหาทางโบราณคดีอีกด้วย ตัวอย่างเช่น มีจุดประสงค์ที่แท้จริงเพียงข้อเดียวในอดีตหรือหลายวัตถุประสงค์ นอกจากนี้ยังพยายามค้นหามาตรฐานที่ควรนำไปใช้กับการอ้างสิทธิ์ในความรู้ทางโบราณคดี ความเชื่อหรือความจริงที่เกี่ยวข้องกับอดีตคืออะไร?
ดังที่ Alison Wylie อธิบายว่า "[w]หมวกที่คุณพบในทางโบราณคดี มีทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่คุณมองหา กับคำถามที่คุณถามและแหล่งข้อมูลเชิงแนวคิดที่คุณนำมาเพื่อพยายามตอบคำถามเหล่านั้น" วิเวียน เจมส์ เพิ่มเติมโดยกล่าวว่าบริบทเป็นผลลัพธ์ทางญาณวิทยาของการปฏิบัติทางโบราณคดี ดังนั้นสิ่งที่คุณมองหา คำถามที่คุณถาม และแหล่งข้อมูลทางความคิดของคุณคือบริบทซึ่งเป็นผลลัพธ์ทางญาณวิทยา
ภววิทยาของโบราณคดีเกี่ยวข้องกับสิ่งที่ เอกลักษณ์ทางโบราณคดีที่ดำรงอยู่ สามารถกล่าวได้ว่าดำรงอยู่จริง และความสัมพันธ์ระหว่างกันอาจเป็นอย่างไร ตัวอย่างเช่น อะไรคือสิ่งประดิษฐ์ ไซต์ หรือวัฒนธรรม และมีเอกลักษณ์ที่แยกออกจากกันหรือไม่ หากเอกลักษณ์ตกลงที่จะดำรงอยู่ควรจัดประเภทหรือบันทึกอย่างไร สาขาของการวิจัยภววิทยาทางโบราณคดี เรียกว่า typology ซึ่งพยายามแยกวัตถุออกเป็นคลาสตามลักษณะทางกายภาพ
การดำรงอยู่และธรรมชาติของเวลายังเป็นข้อสงถกเถียงกันในภววิทยาทางโบราณคดีอีกด้วย ตัวอย่างเช่น การกำหนดระยะเวลามีผลอย่างไร เช่น แบบจำลองอายุสามปี มีผลอย่างไรต่อทฤษฎีและการปฏิบัติทางโบราณคดี คำถามเกี่ยวกับธรรมชาติทางภววิทยาของทั้งเวลาและวัตถุมีความสำคัญอย่างยิ่งในการออกแบบฐานข้อมูลทางโบราณคดี และมีความสำคัญเพิ่มมากขึ้นเมื่อการคำนวณทางคอมพิวเตอร์ของกระบวนการทางโบราณคดีและข้อมูลเพิ่มขึ้น
ทฤษฎี.
ปรัชญาโบราณคดียังเกี่ยวข้องกับการสร้างทฤษฎีภายในสาขาวิชาด้วย โบราณคดีเป็นศาสตร์ที่มีการแยกสาขาทางทฤษฎีโดยไม่มีทฤษฎีการตีความที่ใช้กันทั่วไปซึ่งเป็นรากฐานของระเบียบวิธี แนวทางทฤษฎีที่แตกต่างกันมากมายได้พัฒนาขึ้นในช่วง 50 ปีที่ผ่านมาและมีอยู่คู่ขนานกันในสาขาวิชา สาขาเหล่านี้กว้างตั้งแต่โบราณคดีเชิงประจักษ์ที่มองว่าเป็นวิทยาศาสตร์ ไปจนถึงแนวคิดทางโบราณคดีหลังสมัยใหม่เชิงสัมพัทธ์ ว่าเป็นอุดมการณ์ที่ไม่สามารถยืนยันแนวความคิดของตนเองได้
ดังนั้น การค้นหาทฤษฎีอธิบายที่เป็นเอกภาพจึงเป็นข้อถกเถียงหลักในบรรดานักปรัชญาโบราณคดี อย่างไรก็ตาม นักโบราณคดีบางคนปฏิเสธถึงความเป็นไปได้ของทฤษฎีดังกล่าว โดยเน้นถึงความคลาดเคลื่อนในแนวทางของโบราณคดี
จริยศาสตร์ทางโบราณคดีเสาะหาประเด็นต่างๆ เกี่ยวกับการใช้สถานที่และวัตถุทางโบราณคดี ใครบ้างที่คว่ำบาตร ควบคุม และจ่ายเงินสำหรับการใช้งานดังกล่าว มักจะถูกโต้แย้ง ตัวอย่างเช่น สิทธิของชนเผ่าพื้นเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเหตุการณ์ล่าอาณานิคมที่อาจใช้โบราณคดีเพื่อสนับสนุนมหพรรณนาเกี่ยวกับการกดขี่หรือการยึดครอง หรือผู้ที่มีความเชื่อไม่สอดคล้องกับการปฏิบัติทางโบราณคดีบางอย่าง เช่น การนำศพออกจากสุสานโบราณ
ตัวอย่างอื่นๆ ได้แก่ การใช้โบราณคดีเพื่อจุดประสงค์ทางการเมือง เช่น การอ้างกรรมสิทธิ์ในที่ดิน หรือการสนับสนุนระบอบการปกครองหรืออุดมการณ์บางอย่าง เช่น Ahnenerbe ที่โด่งดังภายใต้ Third Reich
การศึกษาความลำเอียงในมหพรรณนาทางโบราณคดี เช่น การเชื่อมโยงทางโบราณคดีกับประวัติศาสตร์อาณานิคม และความเป็นเจ้าของสิ่งประดิษฐ์ ตัวอย่างเช่น การโต้เถียงกันอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับ Elgin Marbles
วัดคันธาพฤกษา
วัดคันธาพฤกษา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยแก้ว อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ บนเนื้อที่ 2 งาน 55 ตารางวา
วัดคันธาพฤกษา หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดแม่กำปอง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 ไล่เลี่ยกับการถือกำเนิดขึ้นของชุมชน แต่เดิมเป็นอาศรมตั้งอยู่เชิงเขาห่างจากหมู่บ้านราว 300 เมตร จนเมื่อ พ.ศ. 2468 ได้ย้ายที่ตั้งมาอยู่กลางหมู่บ้าน แต่เดิมมีถนนผ่านด้านทิศเหนือเท่านั้น ปัจจุบันมีถนนตัดผ่านด้านทิศใต้ของวัด ชื่อของวัดคันธาพฤกษามาจากฉายาของครูบาอินสม คนฺธรโส ท่านเป็นผู้ริเริ่มสร้างขึ้นบนที่ดินของพี่สาวท่าน และอยู่ท่ามกลางพฤกษา คือป่าเขาลำเนาไพร
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกลางน้ำ (อุทกเสมา) ซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงสองแห่งเท่านั้นในภาคเหนือ อีกแห่งคือ วัดพุทธเอ้น อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ วิหารไม้สักทองแกะสลักลวดลายล้านนา และพระธาตุเจดีย์สีขาว สร้างขึ้นจากงบประมาณในการจัดงานปอยหลวง งานบุญประจำปีที่ยิ่งใหญ่ของคนเหนือ มีการจัดงานสรงน้ำพระธาตุเป็นประจำทุกปีในช่วงเดือนแปดเป็งหรือเดือนมิถุนายน
วัดหมื่นสาร
วัดหมื่นสาร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหายยา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดหมื่นสารสร้างเมื่อ พ.ศ. 1925 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534 โดยปรากฏในหลักฐานต่าง ๆ ได้แก่ "พงศาวดารโยนก ฉบับหอสมุดแห่งชาติ" กล่าวว่า พระเจ้าอาทิตยวงศ์ ส่งราชทูตมาสืบสัมพันธไมตรีกับพระเมืองแก้ว กษัตริย์องค์ที่ 14 แห่งราชวงศ์มังราย พระเมืองแก้วทรงจัดการรับรองราชทูตและแปลพระราชสาส์น ณ วัดหมื่นสาร ตามบันทึกใบลานภาษาบาลีของวัดเจดีย์หลวงกล่าวไว้ว่าในสมัยพระเมืองเกษเกล้า กษัตริย์พระองค์ที่ 15 แห่งราชวงศ์มังราย มีเสนาอามาตย์นามว่า วิมลกิตติสร้างพระอารามแห่งนี้ขึ้น มีข้อความว่า "อาวาสนี้ อันหมื่นวิมลกิตติ ผู้เป็นมหาโยธา (ทหารผู้ใหญ่) ในนครนี้ตั้งไว้แล้ว" จากหลักฐานในศิลาจารึกวัดร่ำเปิง (ตโปทาราม) ก็ปรากฏชื่อวัดหมื่นสารเช่นกัน ระบุว่าหมื่นหนังสือวิมลกิตติสิงหละราชมนตรี ได้อุปถัมภ์วัดแห่งนี้ตลอดมา พระอารามนี้จึงได้ชื่อว่า "วัดหมื่นสาร" ตามชื่อของราชมนตรีผู้นั้น
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง วัดหมื่นสารยังเคยใช้เป็นโรงพยาบาลที่ใช้รักษาทหารญี่ปุ่น ปัจจุบันมีการสร้างอนุสรณ์สถานทหารญี่ปุ่น โดยยในช่วงเดือนสิงหาคมของทุกปี ได้จัดให้มีพิธีบวงสรวงอนุสรณ์สถานทหารญี่ปุ่น นอกจากนั้นยังมีการทำความสะอาดอนุสรณ์สถานปีละ 3 ครั้ง คือ เดือนมีนาคม สิงหาคม และธันวาคม เป็นประจำอีกด้วย
สิ่งก่อสร้างในวัด ได้แก่ อุโบสถมีลักษณะสถาปัตยกรรมล้านนาประยุกต์ยกพื้นสูง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2534 หน้าบันประดับด้วยลายปูนปั้นพรรณพฤกษา สถูปบรรจุอัฐิธาตุครูบาศรีวิชัย อนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย หอศิลป์สุทฺธจิตฺโต เป็นอาคารล้านนาประยุกต์ ช่างเงินบ้านวัวลายช่วยกันดุนลายโลหะประดับตกแต่งทั้งภายใน และภายนอกหอศิลป์ ซึ่งเป็นลวดลายพื้นเมืองล้านนาดั้งเดิม เนื้อเรื่องเกี่ยวกับพระเวสสันดร เป็นต้น ภายในมีหุ่นขึ้ผึ้งรูปเหมือน 3 ครูบา ได้แก่ ครูบาศรีวิชัย ครูบาอินตา อินทปัญโญ (ครูบาอินต๊ะ) และพระครูโอภาสคณาภิบาล (ครูบาบุญปั่น ปุญญาคโม) อดีตเจ้าอาวาสวัดหมื่นสาร
วัดยังมีคัมภีร์ใบลานจำนวนมากพบคัมภีร์ใบลานของวัดหมื่นสารจำนวน 163 รายการ 815 ผูก บางเอกสารมีอายุประมาณ 200 กว่าปี
การติดเชื้อไซโตเมกาโลไวรัสแต่กำเนิด
การติดเชื้อไซโตเมกาโลไวรัสแต่กำเนิด หมายถึงภาวะที่ทารกติดเชื้อไซโตเมกาโลไวรัส หรือ ซีเอ็มวี ตั้งแต่ก่อนคลอด (prenatal) เชื้อนี้เป็นไวรัสชนิดหนึ่งในแฟมิลีเฮอร์ปีไวริดี หรือไวรัสตระกูลเริม และถือเป็นการติดเชื้อของทารกในครรภ์ที่พบได้บ่อยที่สุด
วัดแสนสุข (จังหวัดอ่างทอง)
วัดแสนสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลากด อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง
วัดแสนสุขตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2255 เดิมชื่อ วัดขัดคอโค เหตุที่ชื่อนี้เนื่องจากเมื่อถึงฤดูน้ำหลาก ชาวบ้านอีสานจะนำวัวควายมาขายและใช้สถานที่วัดเป็นที่พักให้วัวควายดื่มน้ำและขัดทำความสะอาดร่างกาย เพื่อให้ขายได้ราคา ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดบางเปิง จนถึงสมัยพระช่วยเป็นเจ้าอาวาส ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "วัดแสนสุข" เพื่อความเป็นสิริมงคล วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 31 เมตร ยาว 49 เมตร
อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กว้าง 31 เมตร ยาว 49 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก พระประธาน ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 98 นิ้ว สูง 138 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2548 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยประยุกต์ 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และวิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532
วัดรัตนเนตตาราม
วัดรัตนเนตตาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสำพันตา อำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี ปัจจุบันมีพระอธิการสิริลักษณ์ ธีรวังโส ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดรัตนเนตตารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2454 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อว้นที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2531 หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดล้านหอย เนื่องจากมีการนำเปลือกหอยที่ถูกทิ้งอย่างหอยกาบ หอยจาน และหอยแครง มาสร้างเป็นถาวรวัตถุ โดยฝีมือของเจ้าอาวาส พระ และเณร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ หอพระแก้วสามฤดูหรือมณฑป ภายนอกตกแต่งด้วยเปลือกหอยสารพัดชนิด โทนสีส้มทอง เปลือกหอยถูกทับซ้อนกันเป็นรูปดอกไม้ บริเวณทางขึ้นยังประดับด้วยพญานาคขนาดใหญ่สองฝั่ง ตกแต่งด้วยเปลือกหอยสีเขียวสลับทอง ภายในมีรูปปั้นนกแก้ว นกขุนทอง และรูปปั้นพระพุทธรูปต่าง ๆ หอระฆังและสวนพุทธประวัติแสดงพุทธสถานขององค์พระพุทธเจ้า มีทั้งปางประสูติ ตรัสรู้ แสดงธรรม ตกแต่งด้วยเปลือกหอยเช่นเดียวกัน
แทปซิการ์กิน
แทปซิการ์กิน  เป็นตัวยับยั้งแบบไม่แข่งขันของเอนไซม์ซาร์โค/เอ็นโดพลาสมิก เรติคูลัม Ca ATPase (SR Ca2+-ATPase; SERCA) โครงสร้างของแทปซิการ์กิน จัดเป็นไกวอะโนไลด์ (guaianolide) สกัดได้จากพืชชนิด "Thapsia garganica" เป็นสารส่งเสริมการเกิดเนื้องอก (tumor promoter) ในเซลล์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
แทปซิการ์กิน เพิ่มความเข้มข้นของแคลเซียมภายในเซลล์โดยการปิดกั้นความสามารถของเซลล์ในการปั๊มแคลเซียมเข้าไปในซาร์โคพลาสมิกเรติคูลัม (SR) และเอนโดพลาสมิกเรติคูลัม (ER) การกักเก็บพร่องสามารถเปิดการใช้ช่องแคลเซียมในเยื่อหุ้มเซลล์แบบทุติยภูมิ ทำให้แคลเซียมไหลเข้าสู่ไซโตซอล การพร่องการกักเก็บแคลเซียมในร่างแหเอนโดพลาซึมทำให้เกิดความเครียดต่อ ER และกระตุ้นการตอบสนองของโปรตีนที่คลายตัวออก ความเครียดต่อร่างแหเอนโดพลาซึมที่ไม่ได้รับการแก้ไขอาจทำให้เซลล์ตายได้ การกักเก็บพร่องเป็นเวลานานสามารถป้องกันภาวะธาตุเหล็กเหนี่ยวนำให้เกิดเซลล์ตาย (ferroptosis) ได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของฟอสโฟลิพิดที่สังเคราะห์โดยร่างแหเอนโดพลาซึม
การบำบัดด้วยแทปซิการ์กินและผลจากการพร่องแคลเซียมในร่างแหเอนโดพลาซึมไปยับยั้งการกินตัวเองของเซลล์ (autophagy) ที่ไม่ขึ้นกับการตอบสนองของโปรตีนที่คลายตัว (UPR)
การศึกษาของมหาวิทยาลัยนอตติงแฮมแสดงให้เห็นผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจสำหรับการใช้ต่อสู้กับโรคโควิด-19 และไวรัสโคโรนาชนิดอื่น ๆ
ชีวสังเคราะห์.
การสังเคราะห์ทางชีวภาพที่สมบูรณ์ของแทปซิการ์กินยังไม่สามารถอธิบายได้อย่างชัดเจน การสังเคราะห์ที่มีการนำเสนอเริ่มต้นด้วยฟาร์นีซิลไพโรฟอสเฟต ขั้นตอนแรก ถูกควบคุมโดยเอนไซม์เจอร์มาครีนบีซินเทส (germacrene B synthase) ในขั้นตอนที่สอง ตำแหน่ง C(8) จะถูกกระตุ้นโดยง่ายสำหรับการเกิดออกซิเดชันที่ตำแหน่งแอลลิลเนื่องจากตำแหน่งของพันธะคู่ ขั้นตอนต่อไป คือการเติมส่วนอะซิล็อกซีมอยอิตีด้วยเอนไซม์ P450 อะเซติลทรานสเฟอเรส ซึ่งเป็นปฏิกิริยาที่ทราบกันดีสำหรับการสังเคราะห์ไดเทอร์พีนเช่น ยาเคมีบำบัดแทกซอล ในขั้นตอนที่สาม วงแหวนแลกโทนถูกก่อรูปโดยเอนไซม์ไซโตโครม P450 โดยใช้นิโคตินาไมด์อะดินีนไดนิวคลีโอไทด์ฟอสเฟต (NADP) ด้วยหมู่บิวทิล็อกซีบน C(8) การก่อตัวจะสร้างวงแหวน 6,12-แลกโทนเท่านั้น ขั้นตอนที่สี่ คืออีพอกซิเดชันที่เริ่มต้นขั้นตอนสุดท้ายของการก่อตัวของเบสไกวอะโนไลด์ ในขั้นตอนที่ห้า เอนไซม์ P450 จะปิดโครงสร้างไกวอะโนไลด์ 5 + 7 การปิดวงแหวนมีความสำคัญ เนื่องจากจะดำเนินการผ่าน 1,10 - อีพอกซิเดชัน เพื่อรักษาพันธะคู่ 4,5 ที่จำเป็นในแทปซิการ์กิน ไม่ทราบว่าการดัดแปรขั้นทุติยภูมิของไกวอะโนไลด์เกิดขึ้นก่อนหรือหลังการก่อตัวของแทปซิการ์กิน แต่จะต้องพิจารณาเมื่ออธิบายการสังเคราะห์ทางชีวภาพที่แท้จริง นอกจากนี้ ควรสังเกตด้วยว่าเอนไซม์เหล่านี้หลายชนิดคือ P450 ดังนั้นออกซิเจนและ NADPH จึงมีความสำคัญต่อการสังเคราะห์ทางชีวเคมีนี้ เช่นเดียวกับโคแฟกเตอร์อื่น ๆ อาจมีความจำเป็น เช่น Mg และ Mn
เนื่องจากการยับยั้งเอนไซม์ SERCA เป็นกลไกการทำงานที่ใช้ในการกำหนดเป้าหมายเนื้องอกชนิดเป็นก้อน แทปซิการ์กินจึงได้รับความสนใจในการวิจัย โดยโปร-ดรักของแทปซิการ์กินและมิปซาการ์กิน (mipsagargin) กำลังอยู่ในระหว่างการทดลองทางคลินิกสำหรับการรักษามะเร็งสมองชนิดกลัยโอบลาสโตมา
ฤทธิ์ทางชีวภาพนำสู่การวิจัยเกี่ยวกับการสังเคราะห์แทปซิการ์กินในห้องปฏิบัติการ มีรายงานการสังเคราะห์ที่แตกต่างกันสามชุดโดยคณะของ Steven Victor Ley, Phil S. Baran และ P. Andrew Evans
งานศึกษาพรีคลินิกแสดงให้เห็นว่าผลกระทบอื่น ๆ ของแทปซิการ์กิน รวมถึงการยับยั้งการทำงานของตัวรับนิโคตินิกอะซิติลโคลีนในกลุ่มเซลล์ประสาทใต้เยื่อเมือกลำไส้เล็กส่วนปลายของหนูตะเภา และปมประสาทสุพีเรียร์เซอร์ไวเคิลของหนู
การทำงานที่มหาวิทยาลัยนอตติงแฮมบ่งชี้ถึงสัญญาณว่าจะพัฒนาเป็นยาต้านไวรัสในวงกว้าง โดยมีฤทธิ์ต้านไวรัสก่อโรคโควิด-19 (SARS-CoV-2), ไวรัสไข้หวัดธรรมดา, ไวรัสมวลเซลล์รวมระบบหายใจ (RSV) และไวรัสไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์เอ
Philosophy of archaeology
Thapsigargin
แฮมีดีเย
แฮมีดีเย  เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภอแฮมีดีเย เทศมณฑลแอฮ์วอซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 21,977 คนใน 3,949 ครัวเรือน
อำเภอแฮมีดีเย
อำเภอแฮมีดีเย  เป็นอำเภอในเทศมณฑลแอฮ์วอซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 48,372 คนใน 8,391 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแฮมีดีเย และมี 3 ตำบลคือตำบลแจฮอด, ตำบลแคร์เฆ และตำบลแทร์รอฮ์
Hamidiyeh
Hamidiyeh District
อำเภอเฎารอนอานิส
เฎารอนอานิส  เป็นอำเภอในเขตผู้ว่าการษะมาร ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 121,553 คน
มิสทัวริซึมเวิลด์
มิสทัวริซึม ยังเป็นที่รู้จักมิสทัวริซึมเวิลด์  เป็นการประกวดความงามระดับนานาชาติที่จัดขึ้นทุกปีในนอตทิงแฮม, สหราชอาณาจักร ตั้งแต่ปี 1991
เกี่ยวกับมิสทัวริซึมเวิลด์.