pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินจัดให้เมืองนี้อยู่ในเขตภูมิอากาศแบบแห้งแล้งในฤดูหนาวอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (Cwb)
เมืองหลินจือ
แม่น้ำยาร์ลุงจังโป
ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ
จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย (1830–1916) - เป็นจักรพรรดิแห่งออสเตรีย กษัตริย์แห่งฮังการี โครเอเชีย และ โบฮีเมีย
ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ หรือ ฟรานซ์ โจเซฟ สามารถหมายถึง
เครื่องอิสริยาภรณ์หยกเจิดจรัส
เครื่องอิสริยาภรณ์หยกเจิดจรัส  เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์พลเรือนของสาธารณรัฐจีน สำหรับมอบให้แก่ประมุขแห่งรัฐเท่านั้น ประธานาธิบดีจะมอบเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ให้แก่ประมุขแห่งรัฐต่างประเทศที่เป็นพันธมิตรระหว่างประเทศ เครื่องอิสริยาภรณ์นี้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1933 ดาราประดับด้วยหยกฝังด้วยทองคำและไข่มุก ตรงกลางดวงดารามีดวงอาทิตย์ล้อมรอบด้วยท้องฟ้าสีครามอันเป็นสัญลักษณ์ของประเทศ ก่อนหน้านี้ เครื่องอิสริยาภรณ์หยกเจิดจรัสแบ่งเป็นสองระดับ คือเครื่องอิสริยาภรณ์หยกเจิดจรัสนี้กับเครื่องอิสริยาภรณ์หยกเจิดจรัสที่มี 9 ชั้น
ข้อโต้แย้งและข้อเสนอในการเปลี่ยนชื่ออิสริยาภรณ์.
ชื่อในภาษาจีนของเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ตั้งตามชื่อมารดาของอดีตประธานาธิบดีเจียง ไคเช็ก ซึ่งทำให้พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้าเสนอต่อสภานิติบัญญัติแห่งไต้หวันให้เปลี่ยนชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ใหม่เป็น "เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งไต้หวัน" แต่ไม่ผ่านการพิจารณาเนื่องจากก๊กมินตั๋งคัดค้าน
โคดี โรดส์ และโกลดัสต์
แม่น้ำหวงกัง
แม่น้ำหวงกัง หรือ แม่น้ำเฟิ่ง  ตั้งอยู่ในอำเภอเหราผิง เมืองเฉาโจว มณฑลกวางตุ้ง เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอนี้ และเป็นระบบลำน้ำที่ใหญ่เป็นอันดับสองในภูมิภาคเฉาช่าน (แต้ซัว) มีต้นกำเนิดจากที่ราบสูงต้าตง (大岽坪) เมืองช่างเหรา อำเภอเหราผิง และลำน้ำหลักไหลจากเหนือลงใต้ผ่าน 11 อำเภอและเมืองได้แก่ เหราผิง (饶平县上饶), เหราหยาง (饶洋)、ซินเฟิง (新丰)、ซานเหรา (三饶)、ทังซี (汤溪)、ฝูชาน (浮山)、ฝูปิน (浮滨)、จางซี (樟溪)、เกาถัง (高堂)、เหลียนเหรา (联饶) และหวงกัง (黄冈) ลงสู่ทะเลจีนใต้ที่ฉือเหมี่ยนโถว (石黾头) หมู่บ้านปี้โจว (碧洲村) เมืองหวงกัง มีความยาวรวม 87.2 กิโลเมตร (54.2 ไมล์) และพื้นที่ลุ่มน้ำ 1,621 ตารางกิโลเมตร (626 ตารางไมล์)
ที่ราบลุ่มน้ำ.
ความยาวของแม่น้ำหวงกัง 87.2 กิโลเมตร ความลาดชันเฉลี่ยของพื้นแม่น้ำคือร้อยละ 1.44 และพื้นรับน้ำฝนของลุ่มน้ำประมาณ 1317 ตารางกิโลเมตร แต่ไม่มีขอบเขตที่แน่นอนสำหรับการแบ่งสันปันน้ำของแม่น้ำ ที่ต้นน้ำมีอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ มีพื้นที่ลุ่มน้ำมีเนื้อที่ประมาณ 1,621 ตารางกิโลเมตร ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของอำเภอเหราผิง เขตเฉาอัน ในกวางตุ้ง (เป็นเนื้อที่ประมาณ 1,588 ตารางกิโลเมตร) และบางส่วนเล็ก ๆ ของอำเภอเจ้าอาน ในจางโจว มณฑลฝูเจี้ยน
แม่น้ำสาขา.
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำ.
แต่เดิมปากแม่น้ำออกสู่ทะเล ก่อนปี ค.ศ. 1958 ปลายน้ำตอนล่างของมันถูกแบ่งออกเป็นหกแคว ได้แก่ ห้วยซี (西溪), ห้วยจูเกอ (猪哥溪), ห้วยหฺยวีฉู (渔橱溪), ห้วยต้าอ้าว (大澳溪), ห้วยตง (东溪) และห้วยตงน้อย (东溪仔) ซึ่งก่อตัวเป็นสามเหลี่ยมปากแม่น้ำหวงกัง หลายหมู่บ้านและเมืองหวงกัง ตั้งขึ้นบนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำนี้ ในปี ค.ศ. 1958 เนื่องจากการถมทะเลของอำเภอเหราผิง และโครงการปรับปรุงแม่น้ำหวงกัง ลำน้ำกระแสหลักจึงเปลี่ยนไปที่ห้วยตงไหลออกสู่ทะเลเพียงสายเดียว แม้ยังมีห้วยที่เหลืออยู่แต่ไม่สามารถออกสู่ทะเลได้ จากการปรับขยานคลองชลประทาน ลำน้ำบางส่วนในเมืองไม่เหมาะสำหรับดื่มเนื่องจากมลพิษร้ายแรง
อ่างเก็บน้ำ.
อ่างเก็บน้ำที่ใหญ่ที่สุดคืออ่างเก็บน้ำห้วยทัง (汤溪水库) ซึ่งเป็นอ่างเก็บน้ำที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลกวางตุ้งฝั่งตะวันออก หรือที่มักเรียกว่าทะเลสาบเหราผิงเหนือ (饶平北湖) อ่างเก็บน้ำอื่น ๆ ได้แก่ อ่างเก็บน้ำเชิ่งลี่ อ่างเก็บน้ำหนิวเจี่ยวหลง และอ่างเก็บน้ำต้าถาน
นักชู
นักชู  หรือ น่าชวี  เป็นนครระดับจังหวัดแห่งหนึ่งตั้งอยู่ตอนเหนือของเขตปกครองตนเองทิเบต ของสาธารณรัฐประชาชนจีน
นครนักชูตั้งอยู่ทางตอนเหนือของทิเบต ในเขตชนบทของที่ราบสูงทิเบต เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำแยงซี แม่น้ำนู่เจียง แม่น้ำลาซ่า แม่น้ำอี้ก้ง และแม่น้ำสายสำคัญอื่น ๆ มีพรมแดนติดกับเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ และมณฑลชิงไห่ ติดกับนครชัมโต ทางตะวันออก ส่วนทางใต้ติดกับนครลาซา นครญิงจี และนครซีกาเจ ส่วนทางตะวันตกติดกับจังหวัดงารี ตำแหน่งทางภูมิศาสตร์อยู่ที่ประมาณลองจิจูด 83°55′–95°5′ ตะวันออกและละติจูด 29°55′–36°30′ เหนือ
น่าชวี
เขตปกครองตนเองชนชาติทิเบต ตี๋ชิ่ง
ชาวทะเล
ชาวทะเล หมายถึงกลุ่มคนเชื่อว่าเป็นสมาพันธรัฐชาวเรือที่โจมตีอียิปต์โบราณและภูมิภาคอื่น ๆ ในเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกช่วงก่อนและระหว่างการล่มสลายปลายยุคสัมฤทธิ์ (1200–900 ปีก่อนคริสตกาล) แนวคิดเกี่ยวกับชาวทะเลเกิดขึ้นสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 และกลายเป็นหนึ่งในหัวข้อสำคัญในประวัติศาสตร์อียิปต์ ดังที่วิลเฮ็ล์ม มัคส์ มึลเลอร์ นักบูรพคดีศึกษาชาวเยอรมัน–อเมริกันกล่าวในค.ศ. 1888 ว่าชาวทะเลเป็น "คำถามสำคัญที่สุดในทางชาติพันธุ์วรรณนาและประวัติศาสตร์ยุคแรกเริ่มของชนชาติคลาสสิก" ไม่มีการบันทึกถึงที่มาของชาวทะเลและมีการเสนอแหล่งกำเนิดไว้หลายแห่ง เช่น อานาโตเลียตะวันตก ทะเลอีเจียน หมู่เกาะทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและยุโรปใต้ แม้ว่าหลักฐานทางโบราณคดีไม่ได้กล่าวถึงการอพยพ แต่คาดว่าชาวทะเลแล่นเรือไปรอบ ๆ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกและรุกรานอานาโตเลีย ซีเรีย ฟินิเชีย คานาอัน ไซปรัสและอียิปต์จนสิ้นยุคสัมฤทธิ์
แอมานุแอล เดอ รูเช นักอียิปต์วิทยาชาวฝรั่งเศสใช้คำว่า "peuples de la mer" (กลุ่มคนแห่งทะเล) เป็นครั้งแรกในค.ศ. 1855 เพื่อบรรยายถึงรูปนูนบนเสาที่สองของวิหารเมดิเน็ตฮาบูที่บันทึกปีที่ 8 ในรัชกาลฟาโรห์แรเมซีสที่ 3 ต่อมาปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 กัสตง มัสแปโร ผู้สืบทอดตำแหน่งเดอ รูเชที่กอแลเดอฟร็องส์ทำให้คำนี้เป็นที่นิยมและเชื่อมโยงเข้ากับทฤษฎีการอพยพ อย่างไรก็ตามนักวิชาการจำนวนหนึ่งตั้งคำถามถึงแนวคิดอพยพของมัสแปโรตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา
นักวิชาการสมัยใหม่ส่วนใหญ่ยังไม่สามารถระบุตัวตนชาวทะเลและสมมติฐานเกี่ยวกับที่มาของชนกลุ่มนี้ยังเป็นเพียงการคาดเดา มีการเสนออย่างหลากหลายว่าชาวทะเลเป็นชนเผ่าอีเจียน ผู้รุกรานจากยุโรปกลาง ทหารแตกทัพที่ผันตัวเป็นโจรสลัดหรือผู้ลี้ภัย โดยโยงเข้ากับภัยธรรมชาติอย่างแผ่นดินไหวและภูมิอากาศเปลี่ยนแปลง
รื่อข่าเจ๋อ
คัตสึรางิ (จังหวัดวากายามะ)
คัตสึรางิ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออิโตะ จังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้มีประชากรประมาณ 16,170 คน 7,137 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 110 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด เมืองนี้ตั้งชื่อตามเทือกเขาคัตสึรางิ
คัตสึรางิตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดวากายามะ มีรูปร่างยาวและแคบตั้งแต่เหนือจรดใต้ มีแม่น้ำคิโนกาวะไหลจากตะวันออกไปตะวันตกในเขตเมืองคัตสึรางิเดิม และมีแม่น้ำคิชิไหลจากตะวันออกไปตะวันตกในพื้นที่ชินชิโระที่ปลายทางใต้สุดของเมืองคัตสึรางิเดิม นอกจากนี้ ยังมีแม่น้ำอาริตะที่ไหลผ่านพื้นที่ที่เดิมเป็นหมู่บ้านฮานาโซโนะอีกด้วย ภูมิประเทศของคัตสึรางิถูกประกบด้วยเทือกเขาคิอิและเทือกเขาอิซูมิ ก่อตัวเป็นแอ่งระหว่างกลาง
คัตสึรางิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen "Cfa") ลักษณะคือ มีฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคัตสึรางิอยู่ที่ 13.7 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,771 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.4 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.3 °C พื้นที่นี้อาจมีพายุไต้ฝุ่นในฤดูร้อน
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของคัตสึรางิลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วง 70 ปีที่ผ่านมา
เมืองคัตสึรางิก่อตั้งขึ้นจากการควบรวมเมืองอิโตะ เมืองเมียวจิ และหมู่บ้านมิโยชิ (ทั้งหมดขึ้นกับอำเภออิโตะ) เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1958 ต่อมาวันที่ 1 ตุลาคม 2005 หมู่บ้านฮานาโซโนะ ซึ่งขึ้นกับอำเภออิโตะ ได้ผนวกรวมเข้ากับเมืองคัตสึรางิ
คัตสึรางิมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเทศบาลเมืองที่เป็นสภาเดี่ยวและมีสมาชิก 14 คน คัตสึรางิกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภออิโตะ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดวากายามะจำนวน 1 ที่นั่ง ส่วนในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งวากายามะที่ 2 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
Katsuragi, Wakayama
ทอม เดลีย์ (นักกระโดดน้ำ)
อิซูมิ (โอซากะ)
วัดดอนชัย (จังหวัดชุมพร)
วัดดอนชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพ้อแดง อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ 4 งาน
วัดดอนชัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2369 เดิมชื่อว่า วัดดอนยาง ไม่ปรากฏนามผู้สร้างและผู้บริจาคที่ดินวัด ได้รับการพัฒนาและบูรณะมาโดยตลอด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2501 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง กุฎิเจ้าอาวาสซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น หลังคาทรงปั้นหยาใต้ถุนสูง ฝาทำด้วยไม้ เจาะช่องหน้าต่าง บานหน้าต่างเป็นบานประกบ หน้าอาคารมีบันไดทางขึ้น ต่อกับส่วนระเบียงที่มีซี่กรงฉลุ เป็นช่อง เหนือซี่กรงระเบียง เป็นตารางโปร่งจนถึงส่วนหลังคา บริเวณมุขยื่น ส่วนหลังคามีช่องแสงทำด้วยไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง ฌาปนสถาน หอระฆัง และโรงครัว ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ พระพุทธรูปอีก 8 องค์ แบ่งเป็นปางห้ามญาติ ปางรำพึง และปางอุ้มบาตร นอกจากนั้นยังมีเรือมะเขือยำอายุกว่า 100 ปี เมื่อคราวพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสหลังสวน เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2432 เรือนี้เป็นเรือนำเสด็จ
นิโคลัสแห่งรัสเซีย
นิโคลัสแห่งรัสเซีย  อาจหมายถึง
อุมแบร์โตแห่งอิตาลี
อุมแบร์โตแห่งอิตาลี  อาจหมายถึง
เซนต์นิโคลัส (แก้ความกำกวม)
เซนต์นิโคลัส หรือ นักบุญนิโคลัส อาจหมายถึง:
ชีซงเตแจ็น
ชีเตซงแจ็น
รัลปาแจ็น
ลังทาร์มา
รายพระนามจักรพรรดิแห่งทิเบต
แจ็นโป  หรือจักรพรรดิแห่งถู่ปัว (吐蕃君主) คือผู้ปกครองสูงสุดของจักรวรรดิทิเบต
Mercedes-Benz in Formula One
แจ็นโป
ทะเลฮีวงะ
ทะเลฮีวงะ  เป็นทะเลในมหาสมุทรแปซิฟิกตั้งอยู่นอกชายฝั่งทางทิศตะวันออกของเกาะคีวชู และตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะฮนชู ชื่อของทะเลฮีวงะถูกตั้งตามแคว้นฮีวงะซึ่งในปัจุบันคือจังหวัดมิยาซากิ ทะเลแห่งนี้เป็นสถาที่เกิดแผ่นดินไหวบ่อยครั้งเช่น แผ่นดินไหวฮีวงะ-นาดะ พ.ศ. 2511
ทะเลฮิวงะ
Hyūga Sea
ธัญวัจน์ กมลวงศ์วัฒน์
เติงกูอานิส บินตีเติงกูอับดุลฮามิด
เติงกูอานิส บินตี เติงกูอับดุล ฮามิด
มาสเตอร์เชฟไทยแลนด์ ซีซันที่ 5
มาสเตอร์เชฟไทยแลนด์ ซีซัน 5 เป็นรายการเกมโชว์อาหารของประเทศไทยเป็นฤดูกาลที่ 5 โดยเปิดรับสมัครผู้เข้าแข่งขันที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ผู้เข้าแข่งขันต้องเป็นประชาชนหรือผู้พำนักอยู่ในประเทศไทย และไม่ได้ทำงานเป็นเชฟมืออาชีพ และไม่เคยเป็นเชฟมืออาชีพมาก่อน โดยเริ่มออกอากาศในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ทางช่อง 7 เอชดี
"ดูบทความหลักที่: มาสเตอร์เชฟไทยแลนด์"
ข้อมูลการออกอากาศ.
ตอนที่ 2 - 3 : รอบคัดเลือก 2.
โดยทั้งสองทีมจะต้องทำอาหารจานหลักจากวัตถุดิบ เนื้อแองกัส ส่วนริบอาย จากประเทศออสเตรเลีย และ ปูม้า จากทะเลอันดามัน และอาหารหวานจากวัตถุดิบ ลูกตาล จากจังหวัดเพชรบุรี เสิร์ฟกรรมการซึ่งเป็นเชฟมืออาชีพ นักชิมและนักวิจารณ์อาหารชื่อดังของประเทศไทย จำนวน 50 คน ภายในเวลา 2 ชั่วโมง 30 นาที แต่จะต้องเสิร์ฟอาหารจานหลักในเวลา 2 ชั่วโมง ในระหว่างการทำอาหาร หัวหน้าทีมสีฟ้าไม่สามารถควบคุมทีมได้ จึงมีการเปลี่ยนหัวหน้าทีมเป็น แบรด เมื่อถึงเวลา 2 ชั่วโมง ที่จะต้องเสิร์ฟอาหารจานหลัก ทีมสีฟ้ามีอาหารที่ไม่สมบูรณ์จำนวน 10 จาน และทีมสีชมพูมีอาหารที่ไม่สมบูรณ์จำนวน 16 จาน ซึ่งจานเหล่านี้ไม่สามารถเสิร์ฟกรรมการได้ สำหรับขนมหวาน ทั้งสองทีมสามารถเสิร์ฟได้ครบถ้วน โดยผลจากการตัดสินทีมที่ชนะคือ ทีมสีชมพู ชนะไปด้วยคะแนน 29 ต่อ 21
จากชัยชนะของทีมสีชมพู ส่งผลให้ทีมสีฟ้าทั้งทีมต้องแข่งขันต่อในรอบถัดไป ส่วนทีมสีชมพู เนื่องจากอาหารของทั้งสองทีมยังไม่ได้มาตรฐาน จึงทำให้กรรมการเล็งเห็นว่าจะมอบผ้ากันเปื้อนให้ทีมสีชมพูจำนวน 7 ผืนเท่านั้น และให้ทีมสีชมพูปรึกษากันภายในทีม ซึ่งทีมสีชมพูได้ข้อสรุปว่าจะให้ นุ, ต้น, แทส, หยก, มิเชล, ไม้ซุง และฮอลลี่ ได้รับผ้ากันเปื้อนในรอบนี้ ขณะที่กรรมการเห็นด้วยกับทีมเพียง 2 คนเท่านั้น แต่เนื่องจากสมาชิกที่เหลือไม่ต่อสู้เพื่อคว้าโอกาสเอง ทำให้ผู้ที่ถูกเลือกทั้ง 7 คนได้รับผ้ากันเปื้อน ส่วนผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออีก 5 คนจะต้องไปแข่งขันกันต่อในรอบถัดไป
ตอนที่ 3 : กล่องปริศนาสีดำกับวัตถุดิบสีดำ.
หมายเหตุ † หมายถึง ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกทิ้งอาหารโดยไม่มีการชิมในการแข่งขันนั้น
ตอนที่ 6 - 7 : การแข่งขันแบบตัวต่อตัว.
ในรอบนี้ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำอาหาร 1 เมนู โดยเลือกวัตถุดิบได้แค่ 16 อย่างเท่านั้น ก่อนที่จะเข้าไปเลือกวัตถุดิบรายการให้เวลา 10 นาทีในการประชุม หลังจากที่เลือกวัตถุดิบเสร็จแล้วรายการได้เปลี่ยนกติกาให้แต่ละคู่แข่งขันกันเอง โดยการเสี่ยงดวงเลือกมีดคนละด้าม ผู้ที่หยิบมีดที่มีโลโก้ MasterChef จะได้เลือกวัตถุดิบจำนวน 7 อย่าง ส่วนวัตถุดิบที่เหลือจะตกเป็นของอีกคนในคู่ทันที ซึ่งผู้ที่หยิบมีดที่มีโลโก้ MasterChef ได้แก่ คุณตึ๋ง แน่น นุ ขวัญ หยก โหน่ง คุณยุพ มิเชล มีเวลา 60 นาทีในการทำอาหาร ผู้ชนะจะได้ผ่านเข้ารอบทันที ส่วนผู้แพ้จะต้องแข่งขันกันต่อในรอบต่อไปพร้อมผ้ากันเปื้อนสีดำ
ในรอบนี้ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำอาหาร 1 เมนู โดยเลือกวัตถุดิบได้เพียง 16 อย่างเท่านั้น ผู้เข้าแข่งขันมีเวลา 10 นาทีในการเลือกวัตถุดิบ แต่ทั้งสองคนจะต้องทำอาหารจานเดียวกันโดยทำอาหารอยู่คนละ station ในรอบนี้ station จะถูกแบ่งออกเป็น 2 ฝั่ง คั่นด้วยชั้นวางอุปกรณ์ ดังนั้นทั้งสองคนจะไม่สามารถเห็นความเคลื่อนไหวของคู่ของตัวเองได้ แต่สามารถสื่อสารข้ามกันได้ เกณฑ์การตัดสินในรอบนี้คือ รสชาติ ความคิดสร้างสรรค์ และความเหมือนกันของจานอาหาร (รสชาติ การแต่งจาน องค์ประกอบที่ครบถ้วน) มีเวลา 60 นาทีในการทำอาหารจานนี้เพื่อคัดคนที่ทำผลงานได้แย่ที่สุดจากทีมที่มีผลงานแย่ที่สุด 1 คนออกจากการแข่งขัน
ตอนที่ 10: การทำอาหารญี่ปุ่น.
โจทย์ที่ใช้ในการแข่งขันครั้งนี้ คือ อาหารญี่ปุ่นในรูปแบบเบนโต 5 ช่อง มีวัตถุดิบหลักได้แก่ เนื้อวากิว A5 ปูทาราบะ โฮตาเตะ และปลาคินเมะได จำนวน 10 ที่ มีเวลา 60 นาที ส่วนผู้เข้าแข่งขันที่ไม่ถูกเลือก จะได้สิทธ์เป็นผู้ร่วมตัดสิน พร้อมกับกรรมการรับเชิญอีก 2 ท่าน คือ เชฟพฤกษ์ พฤกษ์ สัมพันธวรบุตร และเชฟอ๊อฟ ณัฐวุฒิ ธรรมพันธ์ กรรมการรับเชิญและผู้เข้าแข่งขัน 4 คนที่ไม่ถูกเลือกจะชิมโดยไม่ทราบว่าจานไหนเป็นของทีมใด เมนูของทีมสีแดงคือ "เสียงคำรามจากโชกุน" ประกอบไปด้วย หอยโฮตาเตะอบเนย ข้าวหน้าเนื้อวากิว ก้ามปูทาราบะย่างเสิร์ฟพร้อมไอศกรีมมันปู ปลาคินเมะไดทอดราดซอสหวาน สลัดเต้าหู้อ่อนและกิมจิ และเมนูของทีมสีน้ำเงินคือ "เสียงกระซิบของเกอิชา" ประกอบไปด้วย ข้าวผัดกระเทียม ปลาเทมปุระ เนื้อทาตากิ สลัดเต้าหู้และหอยโฮตาเตะ ของหวานเป็นครีมมันบดข้าวโพดเนื้อปู โดยผลจากคณะกรรมการได้ลงคะแนน ทีมสีแดง เป็นฝ่ายชนะ ด้วยคะแนน 7 ต่อ 3
ตอนที่ 12: Team Challenge ทำอาหารเลี้ยงหน่วยกู้ภัย.
ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองทีมจะต้องจัดงานเลี้ยงขอบคุณให้ทีมกู้ชีพและกู้ภัยของมูลนิธิต่าง ๆ โดยจะต้องทำอาหารจานหลัก 1 จาน กินคู่กับซุปหรือแกง ซึ่งจะต้องเป็นอาหารที่แปลกใหม่ ไม่เคยกินมาก่อน มีปริมาณที่อิ่มท้อง มีรสชาติ เปรี้ยว หวาน มัน เค็ม เผ็ด ให้ทีมกู้ภัยจำนวน 101 คน มีเวลา 2 ชั่วโมงในการเตรียมอาหาร และ 30 นาทีในการจัดเสิร์ฟ เมนูของทีมสีแดงคือ "สมรศรีท่องอิตาลี" ประกอบไปด้วยจานหลัก พาสตาผัดซอสกะปิแซลมอน กินคู่กับหมูหวานและผัก และซุปต้มแซ่บหมึกน้ำดำ ส่วนเมนูของทีมสีน้ำเงิน คือ "แซ่บนานาชาติ" ประกอบไปด้วยจานหลัก ลาบปลาแซลมอน กินกับเส้นใหญ่และเส้นพาสตา กับหมูกรอบเค็ม และซุปโคชูจังตีนไก่ผสมปลาหมึกสไตล์เกาหลี หลังจากที่ทีมกู้ภัยทั้ง 101 คนได้ชิมอาหารของทั้งสองทีม ทีมที่ชนะ คือ ทีมสี แดง ชนะไปด้วยคะแนน 52 ต่อ 49 ก่อนที่จะประกาศคะแนน ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองทีมจะต้องประชุมว่าใครในทีมคือผู้ที่มีความผิดพลาดมากที่สุด โดยทีมสีแดงได้เลือกแหม่มและเริญ ส่วนทีมสีน้ำเงินได้เลือกมิเชลและแทส โดยกรรมการได้ให้ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองคนตกรอบ แต่จะได้รับสิทธิ์ให้แข่งขันกับผู้เข้าแข่งขันที่ถูกกักตัว ได้แก่ ฮอลลี่และแบรด
ตอนที่ 14: การทำอาหารสำหรับนักเพาะกาย.
ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองทีมจะต้องทำอาหารให้กับนักกีฬาเพาะกายจากสมาคมกีฬาเพาะกายและฟิตเนสแห่งประเทศไทย จำนวน 30 คน นำโดยเชฟอาร์ ธีรภัทร ตียาสุนทรานนท์ เชฟกระทะเหล็กประเทศไทย โดยอาหารที่ทำจะต้องเป็นอาหารที่มีโปรตีนสูง ไขมันต่ำ และดีต่อสุขภาพ จากวัตถุดิบหลัก อกไก่ สันในคุโรบุตะ ปลากะพง ปลาเก๋าการ์ตูน นม ไข่ ข้าวโอ๊ต และธัญพืชที่มีโปรตีน มีเวลา 75 นาทีในการทำอาหาร เมื่อหมดเวลาแล้วจะต้องหยุดทันที แต่เนื่องจากในรอบนี้จะต้องทำอาหารจำนวนมากในเวลาที่น้อย รายการจึงให้ตัวช่วยพิเศษ คือ คุณตึ๋ง ไม้ซุง อาร์ต และโหน่ง ซึ่งคุณยุพได้เลือกโหน่งและอาร์ต และคุณแดงได้เลือกไม้ซุงและคุณตึ๋ง อาหารของทีมสีแดง คือ "เจ้านกน้อยคล้อยบินสู่เวหา" ส่วนอาหารของทีมสีน้ำเงิน คือ "หมูไก่เร่งเบ่งกล้าม" เมื่อเสิร์ฟอาหารคาวเสร็จ ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำอาหารหวานต่อในเวลา 60 นาที จากวัตถุดิบ น้ำผึ้ง ลูกเกด อินทผาลัม กล้วย แอปเปิ้ลเขียว แก้วมังกร และนมถั่วเหลือง ทั้งนี้ ทั้งสองทีมจะต้องเลือกสมาชิกในทีมออก 1 คนทุก ๆ 15 นาที เมื่อเหลือเวลา 3 นาทีสุดท้าย ผู้เข้าแข่งขันทุกคนที่ถูกตัดออกจะมีสิทธิ์มาช่วยทีมของตน เมนูของทีมสีแดง คือ "เจ้าถลาเล่นลมสมฤดี" และจานของสีน้ำเงิน คือ "คัสตาร์ดนมถั่วเหลืองจอมพลัง" หลังจากกรรมการชิมอาหารของทั้งสองทีมแล้ว ทีมที่ชนะ คือ ทีมสีแดง โดยชนะไปด้วยคะแนน 16 ต่อ 14
ตอนที่ 16: การแข่งขันรอบรองชนะเลิศ.
ในรอบนี้ผู้เข้าแข่งขันจะได้รับนาฬิกาจับเวลา มีเวลารวมในการแข่งขัน 2 รอบ จำนวน 80 นาที
รื่อคาเจ๋อ
Siam Sungvaributr
เลาดาแอร์
เลาดาแอร์  เป็นสายการบินสัญชาติออสเตรีย โดยมีสำนักงานใหญ่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา นิกิ เลาดา อดีตแชมป์โลกฟอร์มูลาร์วัน ได้ก่อตั้งสายการบินนี้ขึ้นในปีค.ศ. 1979 ในช่วงเวลาต่อมา เลาดาแอร์ได้กลายเป็นสายการบินเช่าเหมาลำในเคลือของออสเตรียนแอร์ไลน์ ในวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2013 กิจการของเลาดาแอร์ได้ถูกโอนย้ายไปยังออสเตรียนเอ็มฮอลิเดย์
เลาดาแอร์ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1979 โดยอดีตแชมป์แข่งรถฟอร์มูลาร์วัน นิกิ เลาดา และเริ่มดำเนินการในปีค.ศ. 1985 โดยเริ่มดำเนินการเป็นบริการเช่าเหมาลำ เครื่องบินเจ็ตประเภทแรกของเลาดาแอร์คือ บีเอซี 1-11 โดยเครื่องบินเหล่านี้เช่าจากทารอม เลาดาเปิดสำนักงานใหญ่ในชเวแชต ประเทศออสเตรีย
เลาดาแอร์กลายเป็นบริษัทในเครือของออสเตรียนแอร์ไลน์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2000 และมีพนักงาน 35 คนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 ในปี 2005 เที่ยวบินของเลาดาแอร์ได้รวมเข้ากับสายการบินออสเตรียนแอร์ไลน์ และป้ายชื่อ "เลาดาแอร์" เป็นผู้ดำเนินการเที่ยวบินเช่าเหมาลำภายในกลุ่มสายการบินออสเตรียน
เลาดาแอร์ได้ผนวกเข้ากับออสเตรียนแอร์ไลน์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เครื่องบินทุกลำในฝูงบินของเลาดาแอร์นี้ถูกย้ายไปยังออสเตรียนแอร์ไลน์เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เพื่อให้สามารถใช้ประโยชน์จากโครงสร้างสายการบินออสเตรียน
เลาดาร์แอร์เริ่มยกเลิกเที่ยวบินฤดูร้อนในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2013 ก่อนถูกแทนที่ด้วย "ออสเตรียนเอ็มฮอลิเดย์"
สายการบินออสเตรียนแอร์ไลน์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทาง 38 แห่งภายใต้ชื่อเลาดาแอร์เป็นประจำจนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013
เลาดาแอร์เคยมีเครื่องบินในฝูงดังนี้:
เลาดาเอ็กซ์คลูทีฟ.
เลาดาแอร์ให้บริการฝูงบินซึ่งประกอบด้วยเครื่องบินเจ็ตขนาดเล็ก 3 ลำ ได้แก่ เซสนา ไซเทชั่นทู (9 ที่นั่ง), บอมบาร์ดิเอร์ เลียร์ 60 (7 ที่นั่ง) และ แดสซอล์ท ฟอลคอน 20 (12 ที่นั่ง) เครื่องบินทุกลำใช้สำหรับเที่ยวบินเช่าเหมาลำส่วนตัว
สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2021–22
พฤษภาคม.
มิถุนายน.
ในวันที่ 1 มิถุนายน, บาร์เซโลนาได้ประกาศจรดปากกาเซ็นสัญญากับ เอริก การ์ซิอา จากแมนเชสเตอร์ซิตีด้วยการย้ายฟรี.
ในวันที่ 2 มิถุนายน, บาร์เซโลนาได้ประกาศจรดปากกาเซ็นสัญญากับ อีเมร์ซง จาก เรอัลเบติส. บาร์ซาได้แจ้งเบติสว่าพวกเขาจะใช้ทางเลือกของพวกเขาเพื่อนำเอเมอร์สันกลับมาหลังจากถูกยืมตัวมาสองปีกับ "เบร์ดิบลันโกส".
ในวันที่ 19 มิถุนายน, บาร์เซโลนาได้ประกาศจรดปากกาเซ็นสัญญากับ แม็มฟิส เดอไป จาก ออแล็งปิกลียอแน ด้วยการย้ายฟรี.
ในวันที่ 29 มิถุนายน, บาร์เซโลนาและ ออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ บรรลุข้อตกลงในการย้ายออกของ คอนราด เด ลา ฟูเอนเต ในราคา 3 ล้านยูโร. บาร์ซ่าจะได้รับเปอร์เซ็นต์ของค่าธรรมเนียมการโอนในอนาคตด้วย. Barça also terminated the contract of Matheus Fernandes.
กรกฎาคม.
การย้ายและยืมตัว.
ภาพรวมการย้าย.
"ค่าตัวที่ไม่เปิดเผยราคาจะไม่นับอยู่ในยอดรวม"
ฤดูร้อน: €10,500,000
ฤดูหนาว: €55,000,000
รวม: €65,500,000
ฤดูร้อน: €95,800,000
ฤดูหนาว: €0,000,000
รวม: €95,800,000
ผลรวมสุทธิ
ฤดูร้อน: €85,300,000
รวม: €30,300,000
การแข่งขัน.
ลาลิกา.
โปรแกรมการแข่งขันลีกได้ประกาศไว้เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2021
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก.
รอบแบ่งกลุ่ม.
การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มได้จัดขึ้นในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2021.
ยูฟ่ายูโรปาลีก.
รอบแพ้คัดออก.
การจับสลากสำหรับรอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2021.
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้าย ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022.
การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022.
แป็นเช็นลามะ
แป็นเช็นลามะ  คือผู้นำในศาสนาพุทธนิกายเกลุก รองลงมาจากทะไลลามะ คำว่า "แป็นเช็น" (པན་ཆེན་) มาจากคำยืมภาษาสันสกฤต "ปัณฑิตะ" (पण्डित, paṇḍita) ซึ่งหมายถึง "บัณฑิต" ในภาษาทิเบตอ่านว่า "แป็นที"  กับภาษาทิเบตคำว่า "เช็นโป"  ซึ่งมีความหมายว่า "ยิ่งใหญ่"
ปันเชนลามะ
รายพระนามปันเชนลามะ
สยาม สังวริบุตร (หลุยส์)
ตำบลเฆร์กู
เฆร์กู  เป็นตำบลในอำเภอแอลอแมร์ฟแดชต์ เทศมณฑลลอเมร์ด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 22 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 6,259 คนใน 1,314 ครัวเรือน
วัดจาซีลวินโป
วัดจาซีลวินโป  หรือ วัดจาสือหลุนปู้ (扎什伦布寺) หรือ วัดจี๋เสียงซวีหมี (吉祥须弥寺) เป็นวัดที่ใหญ่ที่สุดในเมืองซีกาเจ ซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับสองของเขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน เป็นที่พักของแป็นเช็นลามะตั้งแต่รุ่นที่สี่เป็นต้นมา มักเรียกรวมกับสามวัดใหญ่ในลาซ่าคือวัดกันแต็น วัดเซรา วัดแจปุง ว่าเป็น "สี่วัดใหญ่" และยังเรียกรวมพร้อมกับวัดกูปุม (塔尔寺) ในมณฑลชิงไห่ และวัดลาจัง (拉卜楞寺) ในมณฑลกานซู่ ว่าเป็น "หกวัดใหญ่" แห่งนิกายเกลุก
แชฮ์เรพีร์
แชฮ์เรพีร์  เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภออีแซดฆวอสต์ เทศมณฑลแซร์รีนแดชต์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 7,161 คนใน 1,549 ครัวเรือน
ตำบลระหาน
ตำบลระหานเดิมอยู่ในเขตของการปกครองของอำเภอขาณุ (อำเภอคลองขลุงในปัจจุบัน) จังหวัดกำแพงเพชร ซึ่งในปี พ.ศ. 2460 ตำบลระหานมีหมู่บ้านจำนวน 5 หมู่บ้าน คือ บ้านโพธิ์เอน บ้านระหาน บ้านหนองบัว บ้านคอปล้อง และบ้านสามขา ราษฎรประกอบอาชีพทำนาและหาของป่าเป็นส่วนใหญ่ ต่อมามีราษฎรจากอำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ได้อพยพมาอาศัยอยู่ประมาณ 30 ครอบครัว ในปี พ.ศ. 2470 จากนั้นในปี พ.ศ. 2475 มีราษฎรจากจังหวัดนครปฐม อพยพมาอยู่ที่บ้านทุ่งสนุ่น และในปี พ.ศ. 2485 มีราษฎรจากอำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ มาตั้งถิ่นฐานอยู่อีกกลุ่มหนึ่ง ราษฎรเหล่านี้ได้เข้าจับจองที่ดินประกอบอาชีพทำนาทำไร่ และเผชิญกับโรคภัยไข้เจ็บ สัตว์ดุร้าย และกลุ่มโจรด้วยความยากลำบาก แม้จะต้องประสบกับภยันตรายต่าง ๆ แต่ราษฎรดังกล่าวต่างก็ร่วมกันพัฒนาบ้านเมืองให้มีความเจริญก้าวหน้า ด้วยเหตุที่พื้นที่มีบริเวณกว้างขวาง การบุกเบิกถางป่าเพื่อจับจองที่ดินทำกิน ทำให้ราษฎรจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชัยภูมิ และจังหวัดขอนแก่น กับภาคกลาง ได้แก่ จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดชัยนาท และจังหวัดนครปฐม และจังหวัดใกล้เคียง เช่น จังหวัดพิจิตร จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดอุทัยธานี เข้ามาจับจองที่ดินและจัดตั้งขึ้นเป็นหมู่บ้าน ทำให้ตำบลระหานมีหมู่บ้านถึง 21 หมู่บ้าน
ในปี พ.ศ. 2517 จัดตั้งสภาตำบลระหานในท้องที่ตำบลระหาน อำเภอขาณุวรลักษบุรี ต่อมาได้มีการจัดตั้งตำบลวังชะโอน โดยแยกออกจากตำบลระหานในปี พ.ศ. 2515 จากนั้นในปี พ.ศ. 2538 ได้มีการจัดตั้งตำบลเทพนิมิต โดยแยกออกจาหมู่ที่ 6–11, 14 และ 17 ของตำบลระหาน ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ได้ยกฐานะสภาตำบลระหานเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลระหาน และได้ยกฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลระหานเป็นเทศบาลตำบลระหาน ในปี พ.ศ. 2551
สภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศ.
หมู่บ้านและประชากร.
พื้นที่ตำบลระหานมีประชากรทั้งหมด 7,228 คน โดยแบ่งเป็นประชากรชายทั้งหมด 3,549 คน และประชากรหญิงทั้งหมด 3,679 คน (เดือนธันวาคม 2564) แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ดังนี้
โครงสร้างพื้นฐาน.
พื้นที่เขตเทศบาลตำบลระหานมีสถานการศึกษาหลากหลายแห่ง ดังนี้
ศาสนสถาน.
พื้นที่เขตเทศบาลตำบลระหานมีศาสนสถานที่สำคัญ ดังนี้
สาธารณสุข.
พื้นที่เขตเทศบาลตำบลระหานมีบริการสาธารณสุข ดังนี้
Kheyrgoo Rural District
นันตัง (จังหวัดเกียวโต)
ระบบการถอดอักษรแบบไวลี
ระบบการถอดอักษรแบบไวลี (; 威利转写) เป็นหนึ่งในวิธีการถอดอักษรทิเบตเป็นอักษรโรมัน คิดค้นขึ้นโดยเทอเรล ไวลี (Turrell Wylie) ในปี ค.ศ. 1959 และได้กลายเป็นตัวช่วยสำคัญในการทับศัพท์ภาษาทิเบตแบบถอดตัวอักษรเพื่อการศึกษา
อักษรทิเบตเป็นอักษรแสดงเสียงซึ่งได้รับการคิดขึ้นมาในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เพื่อแสดงเสียงภาษาทิเบตในสมัยนั้น แต่เสียงอ่านภาษาทิเบตในปัจจุบันได้เปลี่ยนแปลงจากเดิมไปมาก ในขณะที่อักษรยังเขียนเหมือนเดิมอยู่ ดังนั้นเมื่อพยายามเขียนภาษาทิเบตโดยใช้อักษรโรมันจึงมีความแตกต่างอย่างมากระหว่างการถอดอักษรกับการถอดตามเสียง ระบบการถอดอักษรไวลีนี้เป็นวิธีทับศัพท์โดยการถอดอักษรทิเบตโดยตรง เน้นการถอดอักษรให้เห็นรากศัพท์มากกว่าที่จะแสดงเสียงอ่านจริง ต่างจากระบบพินอินทิเบตที่ถอดตามเสียงโดยอิงสำเนียงลาซ่าเป็นมาตรฐาน
ในปี ค.ศ. 1959 เทอเรล ไวลี ได้ชี้ให้เห็นว่าระบบการทับศัพท์ทิเบตที่ใช้กันมาก่อนหน้านั้นมีปัญหา จึงได้เรียบเรียงระบบการถอดอักษรนี้ขึ้น โดยเขาไม่ได้คิดขึ้นเองใหม่ทั้งหมดแต่ปรับปรุงจากระบบที่มีการใช้อยู่ในมหาวิทยาลัยวอชิงตัน
พยัญชนะ.
อักษรพยัญชนะแต่ละตัวถอดเป็นอักษรโรมันตามระบบไวลีได้ดังนี้
อักษรทิเบตตัวสุดท้ายคือ นั้นเป็นเสียง "อ" ซึ่งจะไม่แสดงในการเขียนระบบไวลี
สระ.
อักษรทิเบตมีรูปสระมีอยู่ 4 ตัวคือสระอี อู เอ โอ โดยสระอะจะไม่แสดงรูปในอักษรทิเบตแต่จะแทนด้วยตัว a ในระบบไวลี
เพิ่มเติม.
เครื่องหมาย  ที่วางต่อท้ายแต่ละพยางค์จะแทนด้วยการเว้นวรรค
Wylie transliteration
คัม
คัม  หรือ คัง (康) เป็นเขตหนึ่งในการแบ่งเขตของทิเบตสมัยก่อน ซึ่งมักจะแบ่งเป็น 3 ส่วน โดยที่เหลือคืออวีจังและอัมโต กินพื้นที่ตรงตอนตะวันออกของเขตปกครองตนเองทิเบต และตอนตะวันตกของมณฑลเสฉวน รวมถึงตอนเหนือของมณฑลยูนนาน
ในสมัยจักรวรรดิทิเบต อัมโตและคัมถูกเรียกรวมกันเรียกว่า "โตคัม"
ผู้อยู่อาศัยหลักของพื้นที่คัมนี้เรียกว่า คัมปา (, 康巴)
康區
สปาย × แฟมิลี
สปาย × แฟมิลี (; ออกเสียงว่า "สปาย แฟมิลี") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดย ทัตสึยะ เอ็นโดะ เรื่องราวเกี่ยวกับสายลับผู้ "สร้างครอบครัว" เพื่อปฏิบัติภารกิจ โดยไม่ได้รู้ว่าเด็กหญิงที่รับเป็นบุตรสาวบุญธรรมเป็นผู้มีความสามารถในการอ่านใจ และผู้หญิงที่แต่งงานหลอก ๆ ด้วยเป็นมือสังหาร เผยแพร่ฟรีเป็นรายสองสัปดาห์ทางแอปพลิเคชันและเว็บไซต์โชเน็งจัมป์พลัสตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2562 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโกบง") โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะถึงเล่มที่ 10 เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง สร้างโดยวิตสตูดิโอและโคลเวอร์เวิกส์ ออกอากาศทางช่องทีวีโตเกียวและสถานีในเครือตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2565 มีลิขสิทธิ์เผยแพร่ในทวีปเอเชียโดยมิวส์ คอมมิวนิเคชันและนอกทวีปเอเชียโดยครันชีโรล ซีรีส์อนิเมะพาร์ต 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565 ฤดูกาลที่สองและภาพยนตร์อนิเมะมีการประกาศสร้างในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 และมีกำหนดฉายในปี พ.ศ. 2566 ทั้งคู่
ตามลำดับเพื่อรักษาความสงบสุขระหว่างชาติคู่แข่งของเวสทาลิสและออสตาเนีย สายลับเวสตาเลียน ชื่อรหัสว่า "สนธยา" มีหน้าที่สอดแนมบนโดโนแวน หัวหน้าพรรคสามัคคีแห่งชาติภายในออสตาเนีย เนื่องจากเดสมอนด์เป็นคนสันโดษฉาวโฉ่ ทางเดียวที่สนธยาจะเข้าใกล้เขาได้ให้เด็กเข้าเรียนในโรงเรียนเอกชนเดียวกันเป็นลูกชายของเดสมอนด์และทำตัวเป็นเพื่อนพ่อแม่