pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เจ้าชายนิโคไลแห่งเดนมาร์กประสูติเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน (Rigshospitalet) เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก กับเคาน์เตสอเล็กซันดราแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก อดีตพระชายา เป็นพระราชนัดดาพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก กับเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี เจ้าชายนิโคไลมีพระอนุชาและพระขนิษฐาร่วมพระบิดา คือเจ้าชายเฟลิกซ์ เจ้าชายเฮนริก และเจ้าหญิงอะธีนา
เจ้าชายนิโคไลได้ทำพิธีบัพติศมาในโบสถ์น้อยในพระราชวังเฟรเดนสบอร์ก เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 พระองค์มีพ่อทูนหัว ซึ่งเป็นพระปิตุลาฝ่ายพระชนก เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก, เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์ และปีเตอร์ สทีนทรัป (Peter Steentrup) ส่วนแม่ทูนหัวที่เป็นพระมาตุจฉาฝ่ายพระมารดา ได้แก่ นิโคลา แบร์ด (Nicola Baird) และคามิลลา ฟลินต์ (Camilla Flint)
พระชนกและพระชนนีของพระองค์ได้ประกาศว่าทรงแยกกันอยู่เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2547 ก่อนที่จะทรงหย่ากันเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548 โดยก่อนการหย่าเคาน์เตสอเล็กซานดราไม่มีแผนที่จะเสด็จออกจากเดนมาร์ก อย่างไรก็ตามหลังจากการหย่า เคานต์เตสอเล็กซานดรา ก็ยังทรงพำนักและทรงงานในเดนมาร์กต่อไปเพื่อที่ร่วมกับเจ้าชายโจอาคิมใช้สิทธิในการดูแลพระโอรสทั้งสอง แม้ว่าภายหลังเคาน์เตสจะสมรสใหม่และเสียอิสริยยศชั้นเจ้าหญิงไปก็ตาม
ส่วนพระชนกของพระองค์ ทรงหมั้นกับมารี กาวัลลีเย วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ก่อนที่จะทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 โดยในความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก ซึ่งถือเป็นพระมารดาเลี้ยงของพระองค์และพระอนุชา คือ เจ้าชายเฟลิกซ์ และทั้งคู่เข้ากันได้ดีกับพระมารดาเลี้ยง
วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2566 คาดว่าจะมีฐานันดรศักดิ์และบรรดาศักดิ์เป็น "เคานต์นิโคไลแห่งมงเปอซา"
กอสซิปแคนดี้
"กอสซิป แคนดี้"  เป็นผลงานซิงเกิลที่ 47 ของคุมิ โคดะ ในรูปแบบควอดรุพเพิล เอ ไซด์ซิงเกิล มีกำหนดวางจำหน่ายวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ในรูปแบบซีดีและซีดีคู่กับดีวีดี ประกอบไปด้วยเพลงหลัก 4 เพลง คือ Lollipop, Inside Fishbowl, Outside Fishbowl และ For you พร้อมกับเพลงพิเศษ Got To Be Real ที่มีในเฉพาะซีดีในการผลิตครั้งแรกเท่านั้น และซิงเกิล Gossip Candy มีคล้ายคลึงกับซิงเกิล 4 hot wave, FREAKY และ MOON ที่มีเพลงหลังในซิงเกิล 4 เพลง
เพลง Inside Fishbowl และเพลง Outside Fishbowl เป็นเพลงที่มีทำนองเดียวกัน แต่ต่างเนื้อร้องเหมือนกับซิงเกิล ยูเมโนะอุตะ / ฟูตาริเดะ...
เพลง "Lollipop" เป็นเพลงประกอบโฆษณา music.jp โฆษณาโทรศัพท์มือถือโซนี่ อีริคสันรุ่น XPERIA X10 ของ docomo และโฆษณาเซเว่นเน็ตของเซเว่น อีเลฟเว่น และนอกจากนี้ยังเป็นเพลงประกอบรายการ "แฮปปี้มิวสิก" ทางช่องนิปปอนทีวี เพลง "Inside Fishbowl" เป็นเพลงประกอบรายการ "กุรุกุรุไนน์ตี้ไนน์" ทางช่องนิปปอนทีวี เพลง "Outside Fishbowl" ประกอบละครซีรีส์สช่วงเที่ยงคืนของช่องนิปปอนทีวี และเพลง "Got To Be Real" เป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องดื่มเป๊ปซี่
พหุนามกำลังสอง
ในทางคณิตศาสตร์ พหุนามกำลังสอง คือพหุนามที่มีดีกรีเท่ากับ 2 นั่นคือ เลขชี้กำลังของตัวแปรทุกตัวมีค่าไม่เกิน 2 เช่น เป็นพหุนามกำลังสอง แต่ ไม่เป็นพหุนามกำลังสอง
สัมประสิทธิ์.
สัมประสิทธิ์ของพหุนามกำลังสองมักเป็นจำนวนจริง หรือจำนวนเชิงซ้อน แต่ในความเป็นจริงแล้วพหุนามสามารถนิยามบนริงใด ๆ ได้
ตัวแปร.
พหุนามกำลังสองอาจมีตัวแปรเพียงตัวแปรเดียว หรือหลายตัวแปรก็ได้
พหุนามกำลังสองตัวแปรเดียว.
พหุนามกำลังสองตัวแปรเดียวใด ๆ สามารถเขียนในรูป
เมื่อ "x" เป็นตัวแปร และ "a", "b", "c" เป็นสัมประสิทธิ์
พหุนามกำลังสองสองตัวแปร.
พหุนามกำลังสองสองตัวแปรใด ๆ สามารถเขียนได้ในรูป
โดยที่ "x" และ "y" เป็นตัวแปร และ "a" , "b" , "c" , "d" , "e" , "f" เป็นสัมประสิทธิ์ พหุนามกำลังสองสองตัวแปรเป็นรากฐานของการศึกษาภาคตัดกรวย
กองกำลังกึ่งทหาร
โจวันนาแห่งอิตาลี
เจ้าหญิงโจวันนาแห่งอิตาลี สมเด็จพระราชินีแห่งบัลแกเรีย (ภาษาบัลแกเรีย: Йоанна Савойска; ภาษาอิตาลี: Giovanna Elisabetta Antonia Romana Maria) (13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2450 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งบัลแกเรีย (ซารินา) พระองค์สุดท้าย โดยเป็นพระมเหสีในพระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย เป็นพระราชวงศ์อิตาลี
เมื่อทรงพระเยาว์.
เจ้าหญิงโจวันนาทรงประสูติในกรุงโรม เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 ในพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลีกับสมเด็จพระราชินีเอเลนาแห่งอิตาลี เดิมเป็นเจ้าหญิงแห่งมอนเตเนโกร พระนางทรงเจริญพระชันษาในวิลลา ซาวอยและตั้งแต่พระชันษายังน้อยทรงได้ตระหนักถึงจุดมุ่งหมายในชีวิตของตน ที่จะสนับสนุนให้ราชวงศ์ซาวอยมีอำนาจขึ้นมาจากการอภิเษกสมรส ในโอกาสพิธีศีลจุ่มเข้ารีตคาทอลิกและมีพระนามว่า โจวันนา เอลิซาเบธตา แอนโตเนีย โรมานา มาเรีย พระนางมีพระเชษฐภคินี 2 พระองค์ได้แก่ เจ้าหญิงโยลันดาแห่งซาวอยและเจ้าหญิงมาเฟลดาแห่งซาวอย พระเชษฐา 1 พระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลีและพระขนิษฐา 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงมาเรีย ฟรานเชสกาแห่งซาวอย
การอภิเษกสมรสและพระโอรสธิดา.
เจ้าหญิงโจวันนาทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย พิธีจัดตามแบบคาทอลิกที่อาซิซิ ประเทศอิตาลีในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2473 โดยผู้นำเผด็จการแห่งอิตาลี เบนิโต มุสโสลินีได้เข้าร่วมพิธีด้วย ชาวบัลแกเรียเห็นว่าเป็นการอภิเษกสมรสที่ดีเพราะพระมารดาของพระนางทรงเป็นชนพื้นเมืองชาวสลาฟ พระราชพิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นครั้งที่ 2 ที่กรุงโซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย เจ้าหญิงโจวันนาทรงอภิเษกสมรสแบบนิกายออร์ทอด็อกซ์ ซึ่งเดิมทีพระนางเป็นพระธิดาในกษัตริย์ผู้เป็นคาทอลิกและราชินีซึ่งนับถืออร์ทอด็อกซ์ แตเพราะพระนางนั้นนับถือนิกายคาทอลิกอยู่แล้วทำให้ขัดแย้งกับคริสตจักรโรมันคาทอลิก พระนางทรงใช้พระนามแบบบัลแกเรียว่า ลอนนา พระนางทรงดำรงเป็น "ซารินาแห่งบัลแกเรีย" หรือ "สมเด็จพระราชินีแห่งบัลแกเรีย" เนื่องจากรัฐธรรมนูญบัลแกเรียได้เขียนไว้ว่า รัชทายาททุกพระองค์ต้องเป็นนิกายออร์ทอด็อกซ์ แต่สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ทรงต้องการให้พระโอรสธิดาที่ประสูติเข้ารีตโรมันคาทอลิก พระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 ทรงไม่ยินยอม พระสันตปาปาได้เตรียมบัพพชนียกรรมพระเจ้าซาร์บอริส แต่พระคาร์ดินัลด์ อันเจโล จิอูเซปเป รอนกัลลีซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ได้ช่วยเหลือและห้ามปรามพระสันตปาปาไว้ พระเจ้าซาร์บอริสจึงทำข้อตกลงกับพระสันตปาปาเป็นไปด้วยดี ซารินาโจวันนาและพระเจ้าซาร์บอริสมีพระโอรส-ธิดาร่วมกัน 2 พระองค์ ได้แก่
สงครามโลกครั้งที่ 2 และการเสด็จสวรรคตของพระสวามี.
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พระนางทรงกระตือรือร้นในการเข้าร่วมกิจกรรมการกุศลและทรงบริจากทรัพย์ส่วนพระองค์เพื่อการกุศล รวมถึงการอุปถัมภ์โรงพยาบาลแก่เด็ก ระหว่างสงครามพระสวามีของพระนางต้องลงนามในสนธิสัญญาไตรภาคีกับฝ่ายอักษะ พระนางและพระสวามีทรงเปิดช่องทางให้ชาวยิวได้หลบหนีไปยังอาร์เจนตินา พระเจ้าซาร์บอริสทรงไม่อ่อนข้อยอมทำตามคำสั่งอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในการประชุมที่เบอร์ลิน พ.ศ. 2486 ฮิตเลอร์พยายามชักจูงพระองค์เพื่อช่วยรบกับโซเวียตและจะให้ได้ดินแดนเพิ่มขึ้นทางภาคใต้และตะวันตกเพื่อต่อต้านการขยายตัวของสหภาพโซเวียต พระองค์ทรงปฏิเสธและเสด็จกลับ พระองค์ทรงกลับในวันถัดไปไปที่กรุงโซเฟียกับเครื่องบินของเยอรมัน 9 วันหลังจากเสด็จกลับ พระเจ้าซาร์บอริสทรงอาเจียนอย่างรุนแรงและเสด็จสวรรคตในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2486 สิริพระชนมายุ 49 พรรษา การเสด็จสวรรคตของพระองค์ยังเป็นที่โต้แย้งกันมาก บางคนกล่าวโทษฮิตเลอร์ แม้พระอนุชาของพระองค์เจ้าชายคิริลแห่งบัลแกเรียทรงประกาศถึงการสวรรคตของพระองค์ในปีพ.ศ. 2488 ว่าทรงถูกลอบวางยาพิษระหว่างเสด็จกลับทางเครื่องบิน แต่การชันสูตรพระศพแสดงให้เห็นว่าพระเจ้าซาร์บอริสทรงหัวใจวายจากอาการที่ทรงเครียด เจ้าชายซิเมออน พระโอรสได้ขึ้นครองราชสมบัติขึ้นเป็น พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย เนื่องจากมีพระชนมายุเพียง 6 พรรษา จึงจำเป็นต้องมีผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระองค์ซึ่งก็คือ เจ้าชายคิริลแห่งบัลแกเรีย พระอนุชาของพระเจ้าซาร์บอริส ทรงพยายามประนีประนอมกับเยอรมนี
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 บัลแกเรียถูกโจมตีโดยสหภาพโซเวียต เจ้าชายคิริลและคณะผู้สำเร็จราชการ,อดีตรัฐมนตรี 22 คน,ผู้แทนราษฎร 67 คน,ที่ปรึกษาพระราชวงศ์ 8 คนและเจ้าหน้าที่ระดับสูง 47 คน รวมถึงผู้ต่อต้านโซเวียตกว่าพันคนถูกสั่งประหารชีวิตทั้งหมด พระราชวงศ์ที่เหลือได้แก่ สมเด็จพระราชินีโจวันนา,พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 ,เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งบัลแกเรีย พระธิดาและเจ้าหญิงยูโดเซียแห่งบัลแกเรีย พระขนิษฐาของพระเจ้าซาร์บอริส ได้รับการอนุญาตให้พำนักที่พระราชวังวรานาใกล้กรุงโซเฟียในขณะที่ได้มีการแต่งตั้งคณะผู้สำเร็จราชการคอมมิวนิสต์ชุดใหม่ ในบันทึกของพระนางทรงได้เล่าว่า "ทหารโซเวียตในครั้งนั้นได้มีความสนุกจากไล่ยิงพสกนิกรในทุกๆที่ที่นอกเหนือจากได้รับคำสั่งจากคณะรัฐบาลซึ่งตอนนั้นฉันกำลังเดินกับลูกๆอยู่ที่ที่นั้น"
ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2489 ได้มีการลงคะแนนเสียงภายในกองทัพโซเวียต ผลออกมาร้อยละ 97 เห็นด้วยในการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรียและล้มล้างพระราชวงศ์และระบอบกษัตริย์ โดยให้พระราชวงศ์เตรียมตัว 1 เดือนเพื่อออกจากประเทศแต่เพียงวันเดียวคือในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2489 พระราชวงศ์ได้ถูกบังคับให้ออกจากบัลแกเรีย อย่างไรก็ตามพระเจ้าซาร์ซิเมออนทรงไม่เคยลงพระนามในเอกสารสละราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการ พระราชวงศ์ทั้งหมดจึงต้องลี้ภัยไปที่อเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ที่ซึ่งพระบิดาของพระนางคือ สมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลีพำนักอยู่หลังจากทรงลี้ภัยจากอิตาลี พระองค์และพระราชวงศ์ทรงมีความเป็นอยู่อย่างยากลำบากโดยทรงมีทรัพย์เพียงพระองค์ละ 200 ดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น ต่อมาพระเจ้าวิกเตอร์ เอ็มมานูเอลผู้เป็นพระราชบิดาได้เสด็จสวรรคตลง ทรงมอบมรดกให้แก่พระธิดาซึ่งก็คือ สมเด็จพระราชินีโจวันนา ทำให้ราชวงศ์ทรงมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นมาก ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2494 รัฐบาลสเปนนำโดยจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโกได้เชิญพระราชวงศ์ลี้ภัยที่สเปน
ปลายพระชนม์ชีพ.
หลังจากการอภิเษกสมรสของพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 กับธิดาตระกูลขุนนางสเปนมาร์การิตา โกเมซ-อเชโบ ยี เซจูลา ในปีพ.ศ. 2505 พระราชินีโจวันนาทรงย้ายไปพำนักที่ เอสโตริล,ประเทศโปรตุเกส ที่ซึ่งพระนางทรงพำนักในช่วงท้ายของพระชนม์ชีพ ในปีพ.ศ. 2536 พระนางเสด็จกลับบัลแกเรียเพื่อคารวะพระศพของพระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 ในระหว่างการเสด็จเยือนบัลแกเรียครั้งนั้นซึ่งเป็นครั้งสุดท้ายตลอดพระชนม์ชีพพระนาง พระนางทรงได้รับการต้อนรับจากพสกนิกรชาวบัลแกเรียหลายพันคนบนถนน ทุกคนมาเพื่อถวายการต้อนรับพระนาง
สมเด็จพระราชินีโจวันนาเสด็จสวรรคตในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 สิริพระชนมายุ 92 พรรษา พระศพได้ถูกฝังที่อาซิชิ ประเทศอิตาลี ที่ซึ่งพระนางทรงอภิเษกสมรสกับพระสวามีครั้งแรก
จีโอวันนาแห่งอิตาลี สมเด็จพระราชินีแห่งบัลแกเรีย
ไดโนคิง ราชันย์พันธุไดโนเสาร์
นิกายมาธยมิก
พัก จี-ย็อน
พัก จี-ย็อน (, อักษรโรมัน: Park Ji-yeon) เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวเกาหลี โดยเธอเป็นหนึ่งในสมาชิกนักร้องวงที-อารา
ค.ศ. 1993–2008: ชีวิตในวัยเด็ก.
พัก จี-ย็อน เกิดที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1993 เธอได้เข้าศึกษาเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ที่โรงเรียน Seoul Arts High School, Hyehwa Girls' High School และ Lila Art High School ซึ่งเธอจบการศึกษาที่ Lila Art High School ในปี ค.ศ. 2012
ในวัยเด็ก จี-ย็อนได้รับการเลี้ยงดูอย่างใกล้ชิดจากบิดา-มารดา โดยเธอมีพี่ชาย 1 คน
จี-ย็อน มีทักษะในกีฬาเทควันโดซึ่งเป็นกีฬาที่เธอเรียนตั้งแต่เด็ก ระดับของเธอ คือ สายดำ-ระดับ 3
ค.ศ. 2008–2010: ช่วงต้นของชีวิตการทำงาน, วงที-อารา และการเปิดตัวในสายอาชีพ.
จี-ย็อน และอึน-จ็อง เป็นสมาชิกของวงทีอาราเพียงแค่สองคนที่ได้รับการฝึกหัดในสายการแสดง แต่ในภายหลังทั้งคู่ต่างก็เปลี่ยนมายังสายการร้องซึ่งเป็นความตั้งใจเดิม
จี-ย็อนแสดงออกว่าเธอมีความสนใจงานนางแบบและถ่ายแบบ (modelling) มาโดยตลอด ซึ่งในปี ค.ศ. 2008 ในขณะที่เธออายุ 15 ปี เธอมีผลงานหลายชิ้นด้านการถ่ายแบบและโฆษณาให้กับสมาร์ต (SMART) โดยร่วมกับวงชายนี บอยแบนด์เกาหลี เธอได้ร่วมงานกับดาวีชี (Davichi) และซียา (SeeYa) ในผลงานเพลงชื่อ "ฟีเมลเจเนอเรชัน" (Female Generation) และ "ฟอร์เอเวอร์เลิฟ" (Forever Love) ซึ่งเป็นดิจิทัลซิงเกิล โดยเผยแพร่ผลงานดังกล่าวออกสู่ตลาดในเดือน พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เธอเป็นสมาชิกคนแรกของวงที-อาราที่มีผลงานออกสู่สาธารณะ เธอปรากฏตัวอีกครั้งในมิวสิกวิดีโอเพลง "ซารังแฮ" (Saranghae) และ "มายเลิฟอิสครายอิง" (My Love is Crying) ในอัลบั้ม "กิฟต์ฟรอมเอสจีวอนนาบี" (Gift From SG WANNABE) ในปี ค.ศ. 2009 หลังจากนั้นไม่นาน สื่อภายในประเทศเกาหลีต่างตั้งฉายาให้เธอว่า "คิม แท-ฮี น้อย" เนื่องจากเธอมีหน้าตาคล้ายคลึงกับนักแสดงรุ่นพี่ คิม แท-ฮี นั่นเอง
ในปี ค.ศ. 2008 จี-ย็อนชนะเลิศการแข่งขัน Smart Model และหลังจากนั้นเธอก็ได้ผ่านการทดสอบความสามารถของค่าย Mnet และได้รับการคัดเลือกให้เข้าเป็นศิลปินในสังกัดในที่สุด วงทีอาราเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 ในขณะนั้น จีย็อนมีอายุเพียง 16 ปี ในขณะที่สมาชิกในวงส่วนใหญ่ล้วนอายุอยู่ในวัย 20 ทั้งนั้น ทำให้เธอเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของวงมาตลอด จนกระทั่งอารึมได้เข้าเป็นสมาชิกในวงทีอาราในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 และตามมาด้วยดานีซึ่งเข้าร่วมเป็นหนึ่งในสมาชิกของวงในปีเดียวกัน
ในปี ค.ศ. 2009 จีย็อนเป็นหนึ่งในไอดอลที่ร่วมรายการ Heroes ของ SBS ร่วมกับไอดอลสาวชื่อดังมากมาย อาทิ ไอยู, ยู อิน-นา เป็นต้น โดยเธอมีบุคลิกที่ตรงไปตรงมาน่าขบขัน เนื่องจากออกจะขี้โวยวายและชอบใช้พลัง รวมทั้งชอบทำเสียงทุ้มดังเวลามีเรื่องไม่สบอารมณ์หรือเกิดเรื่องตื่นเต้นขึ้น ทำให้เธอได้รับฉายาว่า "ก๊ง-ลย่อง" ซึ่งแปลว่าไดโนเสาร์ หรือ "ปาร์ค ไดโน" ตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา และจากการร่วมในรายการดังกล่าวทำให้ ไอยู กลายเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอมาจนถึงปัจจุบัน
จีย็อนได้ร่วมแสดงในซีรีส์ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากเรื่อง "Master of Study" ทางช่องเคบีเอส โดยที่เธอแสดงเป็นตัวละครชื่อ Na Hyun Jung และเธอยังได้รับบทนำในเรื่อง Death Bell 2:Bloddy Camp ร่วมกับ Yoon Shi-yoon ซึ่งได้แพร่ภาพในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 เธอได้ปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญในรายการ HahaMong ซึ่งเธอได้พูดถึงการพบกันระหว่างเธอกับ Park Ji-Sung นักฟุตบอลทีมชาติเกาหลีใต้และเป็นอดีตนักฟุตบอลทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 จีย็อนได้เป็นพิธีกรในรายการ MBC Show! Music Core ร่วมกับ Minho และ Onew จากวง SHINee และ Suzy จากวง Miss A
ค.ศ. 2011–2013.
วันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2011 ในระหว่างการซ้อมบันทึกเทปอำลาเวทีโปรโมทเพลง "โรลี่ โพลี่ " (Roly Poly) ของรายการ "KBS Music Bank" จีย็อนประสบอาการบาดเจ็บที่เอ็นหัวเข่าขวาซึ่งทำให้ต้องนำเธอส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน ตัวแทนของเธอแถลงกับสื่อมวลชนว่าได้เฝ้าดูอาการของเธออย่างใกล้ชิด มีการรายงานเป็นระยะ ๆ ถึงการฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บของเธอพร้อม ๆ กับการเดินทางไปทำกิจกรรมในฐานะศิลปิน อย่างไรก็ดี เธอต้องได้รับการประเมินอาการและความเสี่ยงอย่างถี่ถ้วนในทุก ๆ งานที่เธอเข้าร่วมในช่วงที่อาการบาดเจ็บของเธอยังไม่หายดี
จีย็อนได้รับบท Rian/Lee Ji Kyung ในเรื่อง "Dream High Season 2"
ในปี ค.ศ. 2011 เธอได้ติดอันดับบนชาร์ตของ MBC's Weekly Idol ในฐานะ "ไอดอลที่ดูดีที่สุดในชีวิตจริง" (best-looking idol in real life) และอีกครั้งในปี 2012 ในฐานะ "ไอดอลที่ดูดีที่สุด" (best-looking idol) เนื่องจากหน้าตาและบุคลิกที่โดดเด่น
ในปี ค.ศ. 2013 เธอเป็นพิธีกรร่วมกับนิชคุณจากทูพีเอ็ม, โช กว็อน จากทูเอเอ็ม, ชเว มิน-โฮ จากชายนี และแพ ซู-จี จากมิสเอ ในงาน Korean Music Wave In Bangkok 2013 ซึ่งจัดขึ้นที่ประเทศไทย
ในปี ค.ศ. 2013 จีย็อนได้เป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มเล็กของทีอารา ในชื่อ ที-อาราเอ็นโฟร์ (T-ara N4) โดยมีผลงานเพลงและมิวสิกวิดีโอชื่อ "ช็อนว็อนไดอะรี" ร่วมกับสมาชิกอีก 3 คน ได้แก่ ฮโยมิน, อึนจ็อง และอารึม (ดานีเป็นอีกหนึ่งในสมาชิกของที-อาราเอ็นโฟร์ แต่ยังไม่มีผลงาน และไม่ได้ร่วมในผลงาน "ช็อนว็อนไดอะรี") ผลงานดังกล่าวทำให้ศิลปินชาวอเมริกันชื่อดัง คริส บราวน์ เกิดความสนใจ และได้ร่วมงานกับที-อาราเอ็นโฟร์ เพื่อโปรโมทผลงานในสหรัฐอเมริกา
ค.ศ. 2014: เปิดตัวเพลงเดี่ยว.
ได้รับการเปิดเผยว่า จีย็อนและฮโยมินจะเปิดตัวผลงานเดี่ยว ซึ่งผลงานของจีย็อนจะเปิดตัวก่อนในช่วงต้นเดือนเมษายน ค.ศ. 2014 จากนั้นตามมาด้วยผลงานของฮโยมินในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 (ผลงานของทั้งคู่ต้องเลือนเปิดตัวช้าออกไปจากเดิมเนื่องมาจากเหตุการณ์เรือเซว็อลอัปปาง ส่งผลให้ชาวเกาหลีงดงานรื่นเริงเพื่อเป็นการไว้ทุกข์) ในวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2014 มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่า จีย็อน จะเริ่มโปรโมทซิงเกิล 1MIN 1SEC ในวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ซิงเกิลนี้ไต่อันดับในชาร์ตเพลงเกาหลีได้สูงสุดที่อันดับ 17 แต่ในขณะเดียวกันกลับทำอันดับความนิยมได้ดีในชาร์ตเพลงของประเทศจีน ซึ่งสร้างสถิติใหม่ใน YinYueTai (หยินเยว่ไถ) โดยการเป็นเพลงเกาหลีเพลงแรกที่ได้รับคะแนนสูงถึง 99.50
ในผลงานถ่ายแบบเปิดตัวซิงเกิล 1MIN 1SEC ซึ่งเป็นผลงานเดี่ยวของจีย็อนแสดงให้เห็นข้อความภาษาอังกฤษบนแผ่นหลังบริเวณใต้ไหล่ซ้ายของเธอ ซึ่งยังเป็นที่ถกเถียงกันว่า เป็นรอยสักหรือเป็นเพียงการเขียนข้อความเพื่อการถ่ายแบบ ซึ่งในภายหลังค่อนข้างเป็นที่แน่ชัดว่าเป็นรอยสัก เนื่องจากในการแสดงประกอบเพลง "Trouble Maker" ในงานคอนเสิร์ต The Show ข้อความดังกล่าวยังคงปรากฏอยู่บริเวณเดิม ข้อความมีใจความว่า "My parents... my heart..." ซึ่งยังไม่สามารถปะติดปะต่อให้เป็นประโยคที่สมบูรณ์ได้ เนื่องจากมักมีเครื่องแต่งกายบังบางส่วนของข้อความไป และยังเป็นที่น่าสังเกตอีกว่าข้อความดังกล่าวคล้ายคลึงกับข้อความ "My mother is the heart that keeps me alive." ของฮย็อนอา สมาชิกวง 4Minutes และยังปรากฏอยู่ในตำแหน่งเดียวกันอีกด้วย ทั้งนี้มีการคาดการณ์กันในสังคมทวิตเตอร์ว่า ประโยคดังกล่าวน่าจะมีใจความว่า "My parents are my heart and soul."
จีย็อนได้ร่วมเป็นหนึ่งในนักแสดงที่มีบทบาทสำคัญในละครซีรีส์เรื่อง "Triangle" ซึ่งได้รับบทเป็น Song Yoo Jin
ค.ศ. 2015–ปัจจุบัน.
เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2015 วงที-อาราได้ขึ้นแสดงในงานประกาศรางวัลของ YinYueTai ในประเทศจีน และจีย็อนได้ขึ้นแสดงผลงานเดี่ยวของเธอในเพลง "Never Ever" ซึ่งในงานนี้จีย็อนได้รับรางวัล "ศิลปินเกาหลียอดเยี่ยม" อีกด้วย
กราเซีย โฮะโซะกะวะ
การ์เซีย โฮโซกาว่า
รายนามผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย
เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ
เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ หรือ เศรษฐศาสตร์พาณิชย์  เป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์ที่มุ่งเน้นไปยังหน่วยธุรกิจ และวิเคราะห์ไปยังส่วนต่างๆขององค์กรที่หลากหลาย รวมถึงการสร้างสายสัมพันธ์อันดีกับกลุ่มแรงงาน, ส่วนกลาง และผลิตผลทางการตลาด
วัตถุประสงค์หลัก.
เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ มีความเกี่ยวข้องกับประเด็นต่างๆที่เกี่ยวข้องกับทางเศรษฐศาสตร์ รวมทั้งการแก้ปัญหา, การจัดการ, ยุทธวิธีในองค์กรธุรกิจ, ประเด็นและปัญหาดังเช่น : การอธิบายว่าทำไมจึงเกิดผลลัพธ์เช่นนี้, สาเหตุที่ทำให้องค์กรประสบกับความเจริญรุ่งเรือง ทั้งในส่วนของ การจัดการในแนวตั้งและแนวนอน, บทบาทของนักลงทุนกับคณะผู้บริหาร; ความสำคัญในโครงสร้างขององค์กร; การรักษาความสัมพันธ์ต่อลูกจ้าง, นายจ้าง, ผู้จัดการส่วนกลาง, ลูกค้า, รัฐบาล; ตลอดจนปฏิกิริยาที่มีต่อความมั่นคงกับสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ
ความกำกวมในการนำไปใช้.
คำศัพท์"เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ" ถูกนำไปใช้ในหลายทาง บางครั้งนำไปพ้องกับความหมายของคำว่า เศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม, เศรษฐศาสตร์การจัดการ และเศรษฐศาสตร์เพื่อการธุรกิจ โดย "เศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม" นั้นมีนิยามที่ใกล้เคียงที่สุด ในขณะที่สาระสำคัญมีความหมายแตกต่างมากมายกว่า ทั้ง"เศรษฐศาสตร์เพื่อการธุรกิจ" กับ "เศรษฐศาสตร์การจัดการ "
อีกหนึ่งมุมมองให้นิยามถึงเศรษฐศาสตร์ธุรกิจนั้น มีความหมายกินขอบเขตกว้างกว่า"เศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม" ซึ่งมิได้เกี่ยวข้องกับ "อุตสาหกรรม" เพียงอย่างเดียว แต่รวมถึง"ภาคธุรกิจบริการ" ที่นำมาใช้อย่างจริงจังในงานประพันธ์ด้าน "กลยุทธ์ทางธุรกิจ" อีกด้วย ส่วน"เศรษฐศาสตร์เพื่อการธุรกิจ "จะมองไปที่ทฤษฎีทางเศรษฐกิจเป็นใหญ่ แต่มุ่งจุดสนใจการนำทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์เหล่านี้ไปใช้ในโลกธุรกิจของจริง และ"เศรษฐศาสตร์การจัดการ" มีความสัมพันธ์กับการดำเนินการโดยมุ่งเน้นการตัดสินใจเกี่ยวกับการจัดการเป็นหลัก
เจ้าชายผู่เจี้ย
สาธารณรัฐประชาชนจีนในกีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันออก 1993
สาธารณรัฐประชาชนจีนได้เป็นเจ้าภาพจัดแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันออก 1993 จัดขึ้น ณ เมืองเซี่ยงไฮ้ มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 และมีพิธีปิดในวันที่18 พฤษภาคม พ.ศ. 2546
หลังจบสิ้นการแข่งขัน สาธารณรัฐประชาชนจีนได้รับเหรียญรวมทั้งสิ้น 213 เหรียญ แบ่งเป็น 105 เหรียญทอง 74 เหรียญเงิน และ 34 เหรียญทองแดง ซึ่งได้เป็นเจ้าเหรียญทองสมัยแรก
พระแม่มารีทองแห่งเอสเซิน
พระแม่มารีทองแห่งเอสเซิน  เป็นประติมากรรมของพระแม่มารีและพระบุตรที่มีแกนที่สลักจากไม้แล้วปิดด้วยทองคำเปลว พระแม่มารีทองแห่งเอสเซินเป็นส่วนหนึ่งของสมบัติของมหาวิหารเอสเซินที่เดิมเป็นแอบบีเอสเซินในนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินในเยอรมนี และตั้งแสดงอยู่ในมหาวิหาร
“พระแม่มารีทองแห่งเอสเซิน” ที่เป็นงานประติมากรรมที่สันนิษฐานกันว่าสร้างราวปี ค.ศ. 980 เป็นประติมากรรมทั้งที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ทราบของพระแม่มารีและพระบุตร และเป็นประติมากรรมลอยตัวที่เก่าแก่ที่สุดของทางตอนเหนือของเทือกเขาแอลป์ และเป็นงานชิ้นสำคัญที่ยังคงเหลืออยู่จากสมัยออตโตเนียน พระแม่มารีทองแห่งเอสเซินยังคงเป็นประติมากรรมอันเป็นที่สักการะของคริสต์ศาสนิกชนและเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นพลเมืองของประชากรในภูมิภาครูห์ พระแม่มารีทองเป็นงานชิ้นเดียวที่ยังอยู่ครบทั้งองค์ของลักษณะงานประติมากรรมที่ดูเหมือนจะเป็นงานประติมากรรมที่สร้างกันเป็นสามัญในบรรดาคริสต์ศาสนสถานหรือแอบบีที่มีฐานะดีของคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึง 11 ทางตอนเหนือของยุโรป งานบางชิ้นของงานลักษณะนี้มีขนาดเท่าคนจริง โดยเฉพาะรูปสลักพระเยซูตรึงกางเขน
เวลาที่สร้าง.
ประติมากรรมชิ้นนี้สันนิษฐานกันว่าสร้างราวปี ค.ศ. 980 ซึ่งเป็นช่วงเวลาในสมัยของมาทิลดาที่ 2 (ค.ศ. 971–ค.ศ. 1011) พระราชนัดดาในจักรพรรดิออตโตที่ 1 เมื่อเป็นเจ้าอาวาสอยู่ที่แอบบีเอสเซิน ในสมัยของมาทิลดา, โซเฟียแห่งกันเดิร์สไฮม์เจ้าอาวาสองค์ต่อมา (ค.ศ. 1012–ค.ศ. 1039) และทีโอฟานู (ค.ศ. 1039–ค.ศ. 1058) แอบบีเอสเซินก็ทำการซื้อหางานศิลปะอันมีค่าที่สำคัญที่สุดมาเป็นสมบัติของแอบบี ศิลปินผู้สร้างงานชิ้นนี้ไม่เป็นที่ทราบว่าเป็นใคร แต่โดยทั่วไปสรุปกันว่าสร้างที่โคโลญหรือฮิลเดสไฮม์ ฮิลเดสไฮม์มีพระแม่มารีที่มีอายุน้อยกว่า แต่โคโลญดูเหมือนจะเป็นที่พำนักของศิลปินเพราะลักษณะของผ้าที่ทบบนพระองค์มีลักษณะคล้ายเสื้อผ้าบนตัวแบบบน “กางเขนออตโต-มาทิลดา” ที่สร้างเมื่อปี ค.ศ. 982 ซึ่งก็เป็นสมบัติของแอบบีเอสเซินเช่นกัน ที่สร้างโดยช่างทองโคโลญ เพราะมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับกางเขนเยโรของมหาวิหารโคโลญ
พระแม่มารีของประติมากรรมชิ้นนี้ประทับบนม้านั่งโดยมีพระเยซูที่มีขนาดใหญ่กว่าสัดส่วนเล็กน้อยบนพระเพลา พระองค์ทรงทูนิคแขนยาวรัดพระองค์คลุมด้วยผ้าคลุมพาลลาที่โอบรอบพระองค์ขึ้นไปบนพระพาหา บนพระเศียรเป็นผ้าคลุมผมที่ชายอยู่ภายใต้พาลลา ในพระหัตถ์ขวาเป็นลูกโลกที่ทรงชูไว้ด้วยหัวแม่มือและนิ้วสองนิ้ว ขณะที่พระกรซ้ายทรงประคองพระบุตรผู้ทรงเครื่องทรงอย่างพระสันตะปาปา ในอ้อมกรซ้ายของพระเยซูเป็นหนังสือที่ดูเหมือนหน้าปกจะประดับด้วยอัญมณี
ประติมากรรมสูง 74 เซนติเมตร โดยมีฐานกว้าง 27 เซนติเมตร แกนประติมากรรมสลักจากไม้ชิ้นเดียวที่น่าจะเป็นไม้จากต้นพ็อพพลา แต่นักประวัติศาสตร์ศิลป์ก่อนหน้านั้นสรุปว่าเป็นไม้จากต้นแพร์, พลัม หรือ ไลม์ ผิวหุ้มด้วยทองคำเปลวทั้งองค์ที่หนาเพียง 0.25 มิลิเมตรที่ยึดด้วยตาปูทองขนาดจิ๋ว ขนาดของแผ่นทองที่ใช้ก็ต่างกันออกไปขึ้นอยู่กับบริเวณที่ใช้บนองค์ประติมากรรม ทั้งพระพักตร์ของทั้งพระแม่มารีและพระบุตรใช้ทองเพียงแผ่นเดียว สีพระเนตรเคลือบด้วยคลัวซอนเน พระเนตรของพระแม่มารีลึกลงไปในเบ้าที่แกะไว้ แต่พระเนตรของพระบุตรเพียงแต่ปะทับไว้เฉย ๆ มือของพระบุตรทำด้วยเงินหล่อและเพิ่งมาสร้างต่อเติมในคริสต์ศตวรรษที่ 14 พระหัตถ์ขวาเดิมสูญหายไป ร่องรอยของการตกแต่งเดิมจากคริสต์ศตวรรษที่ 10 พบบนลูกโลก, บนขาหลังขวาของม้านั่ง และบนหนังสือ และ บนรัศมี เข็มกลัดรูปอินทรีที่ตรึงเสื้อคลุมของพระแม่มารีเป็นงานที่มาเพิ่มเติมในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เข็มกลัดตรึงภายใต้งานกอธิคมีอายุมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14
“พระแม่มารีทองแห่งเอสเซิน” ได้รับการบูรณะเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1905 เมื่อมาถึงเวลานั้นแก่นไม้ก็พรุนไปด้วยรูไชของหนอนไม้และแทบจะทำให้งานประติมากรรมทรุดฮวบลงมา นักอนุรักษ์จึงทำการหล่ออย่างระมัดระวังในแม่พิมพ์พลาสเตอร์, พ่นรูพรุนเพื่อกำจัดผงที่เกิดจากการไชชอนของหนอน, ชุ่มด้วยยาฆ่าแมลง และอุดด้วยส่วนผสมที่เป็นกาว, ชอล์ค และ น้ำ กระบวนการเป็นไปอย่างละเอียดละออเพื่อให้เข้าถึงทุกซอกทุกมุมเท่าที่จะเข้าถึงได้ จากนั้นก็อุดรูบนผิวของเนื้อไม้ด้วยตาปูที่ทำด้วยไม้โอ้ค การบูรณะเป็นจำนวนเงินทั้งสิ้น 3,200 มาร์คทองที่ส่วนหนึ่งจ่ายโดยรัฐปรัสเซีย
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง “พระแม่มารีทองแห่งเอสเซิน” ได้รับความเสียหายจากการพยายามรีบขนย้ายหนี ที่ทำให้แผ่นทองหลายแผ่นหลุดจากผิด ซึ่งทำให้หนอนไม้เข้าไปทำการไชชอนได้อีกครั้ง การบูรณะครั้งที่สองทำโดยคลาสเซินช่างทองชาวเอสเซิน ผู้รมประติมากรรมด้วยยาฆ่าแมลงและอุดรูด้วย “ไม้เหลว” (liquid wood) หรือพลาสติกที่ใช้กันโดยทั่วไปในการซ่อมอนุรักษ์งานไม้
การบูรณะครั้งล่าสุดทำเมื่อปี ค.ศ. 2004 ภายในมหาวิหาร โดยมีการตั้งห้องอนุรักษ์ภายในสังฆทรัพยคูหา เพื่อตรวจสภาพของประติมากรรมโดยการฉายรังสีเอกซ์และการส่องกล้องเพื่อตรวจสอบช่องหรือรูภายในประติมากรรม นอกจากนั้นก็ได้นำตัวอย่างไม้ และ สิ่งสกปรกที่เกาะไปทำการวิจัยทางเคมี ผู้เชี่ยวชายให้คำแนะนำว่างานประติมากรรมควรจะรักษาไว้ในสถานที่ที่มีการควบคุมอุณหภูมิและไม่ควรจะเป็นบริเวณที่ก่อให้เกิดการเคลื่อนไหวได้ นักอนุรักษ์ปฏิสังขรณ์ไม้ริอา เริททิงเกอร์ และ มิคาเอลา ฟอน เวลคทำการซ่อมส่วนที่เป็นม้านั่ง และ ช่างเงินปีเตอร์ โบลจ์ทำการขัดผิวที่เป็นโลหะ และ พระหัตถ์ขวาที่ทำด้วยเงินของพระบุตรที่ดำลงไปให้วาววามขึ้น
บันทึกจากยุคกลาง.
เมื่อใดหรือผู้ใดที่จ้างหรืออุทิศทรัพย์ในการสร้างประติมากรรมชิ้นนี้นั้นไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่ชัด และหลักฐานตามลายลักษณ์อักษรที่กล่าวถึงก็แทบจะหาไม่ได้ในช่วงสองร้อยปีแรกที่สร้างขึ้น แต่ที่ทราบแน่คือเป็นงานที่ตกมาเป็นสมบัติของแอบบีในปี ค.ศ. 993 เมื่อจักรพรรดิออตโตที่ 3 เสด็จประพาสแอบบีและพระราชทานมงกุฎ ที่เรียกว่า “มงกุฎยุวกษัตริย์” ที่ยังคงเป็นของมหาวิหารมาจนกระทั่งทุกวันนี้ ตั้งแต่เมื่อมีการกล่าวถึงพระแม่มารีทองเป็นครั้งแรกก็กล่าวถึงว่าได้รับการรักษาไว้ระหว่างการสงคราม ความความขัดแย้งระหว่างสังฆมณฑลโคโลญและลอร์ดแห่งอิเซนแบร์กเกี่ยวกับผู้ใดควรจะมีอำนาจปกครองแอบบีเอสเซินเป็นผลให้อัครสังฆราชเองเกิลแบร์ตที่ 2 แห่งแบร์กถูกฆาตกรรมโดยฟรีดริชแห่งอิเซนแบร์กในปี ค.ศ. 1225 แต่ไม่มีผลกระทบกระเทือนอย่างใดต่อประติมากรรม หรือไม่แม้แต่ระหว่างกรณีที่ต่อเนื่องกันเป็นเวลาหลายร้อยปีที่ว่าเมืองเอสเซินควรจะเป็นราชนครรัฐอิสระหรือควรจะขึ้นต่อแอบบี
ตราอาร์มของเมืองเมืองเอสเซินในปี ค.ศ. 1244 เป็นภาพพระแม่มารีทองขนาบระหว่างนักบุญคอสมาสและดาเมียน เอกสารแรกที่กล่าวถึงพระแม่มารีทองมาจาก “"Liber Ordinarius"” ของปี ค.ศ. 1370 ที่บรรยายถึงพิธีและการแห่พระรูปอย่างละเอียด คำบรรยายที่กล่าวว่าแคนนอนรับพระแม่มารีทองจากมือของเหรัญญิกเพื่อนำไปแห่เนื่องในโอกาส “วันสมโภชน์ความบริสุทธิ์ของพระแม่มารี” (Purification of the Virgin) ทำให้นักประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่าพระแม่มารีทองได้รับการนำออกมาแสดงต่อสาธารณชนเพียงปีละครั้ง นอกจากนั้นไปแล้วก็เก็บรักษาไว้จากสายตาประชาชน สถานที่เก็บก็สันนิษฐานว่าอาจจะเป็นด้านหน้าด้านตะวันตกที่มีลักษณะเหมือนป้อมปราการของมหาวิหารเอสเซิน หรือที่ “armarium dictum sychter” ซึ่งเป็นส่วนที่ต่อเติมจากทางเดินกลางตอนใต้
ประติมากรรมเพิ่งมาถูกเรียกว่า “พระแม่มารีทอง” ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หนังสือศาสนาที่เขียนราวปี ค.ศ. 1370 เพียงแต่บรรยายว่าเป็น “dat gulden bild onser vrouwen”  การสำรวจทรัพย์สินของแอบบีในปี ค.ศ. 1626 บันทึกว่าเป็น “Noch ein gross Marienbelt, sitzend uff einen sthuell mit lauteren golt uberzogen”
การย้ายพระรูปหนีภัยและสมัยใหม่ตอนต้น.