pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แวนด้า  เป็นดาราศิลปินแร็ปและฮิปฮอปชาวกัมพูชาที่ได้รับความนิยมอย่างมากในกัมพูชา ผลงานเขาซึ่งเป็นที่รู้จักจากเพลง Time To Rise ซึ่งเป็นเพลงดนตรีฮิปฮอปผสมผสานกับเพลงดนตรีพื้นบ้านเขมรด้วยเสียงขับร้องของอาจารย์กง ไณย (Master Kong Nay) ที่บรรเลงด้วยเครื่องดนตรีพื้นบ้านเขมรโบราณ จะเป็ยฎ็องแวง (กระจับปี่เขมร) รับด้วยขลุ่ยพื้นเมือง ได้กลายเป็นไวรัลฮิตในแอป TikTok จนมีผู้ใช้เพลงนี้ในการสร้างคอนเทนต์กว่าเจ็ดหมื่นครั้ง และยังมียอดวิวทาง YouTube แตะ 30 ล้าน ภายในเวลาเพียง 3 สัปดาห์หลังจากเผยแพร่ (ปัจจุบัน 4 สัปดาห์ 34 ล้านยอดการรับชม) ซึ่งทำให้เขาได้รับความนิยมอย่างมากจากคนหนุ่มสาวชาวกัมพูชา เพลงนี้ทำให้เขาโด่งดังมาจนถึงทุกวันนี้
วันดา มีชื่อจริงว่า วันดา มันน์ (Vannda Mann) เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2540 เกิดในครอบครัวที่ยากจนในจังหวัดพระสีหนุ เขาและพ่อแม่ต้องอาศัยเจดีย์แห่งหนึ่งในกรุงพระสีหนุเป็นบ้าน และต้องเดินสองเท้ารอนแรมไปทั่ว เขาประสบความสำเร็จในด้านวงการดนตรีในเพลง Time To Rise ในปี ค.ศ. 2021 และได้สร้างผลงานเพลงอย่าง Queen Bee ที่สื่อถึงจิตวิญญาณความเป็นเขมรในปีเดียวกัน
ปั้น อุปการโกษากร
ปั้น อุปการโกษากร หรือ ปั้น ณ สงขลา เป็นศาสนูปถัมภก ผู้อุปถัมน์วัดแจ้งและวัดศาลาหัวยาง จังหวัดสงขลา และวัดสุทธิวราราม กรุงเทพมหานคร มีถนนที่ตั้งชื่อตามนามท่านคือ ถนนปั้น
ท่านปั้นเป็นธิดาของเจ้าพระยาวิเชียรคีรี (เม่น ณ สงขลา) เจ้าเมืองสงขลาลำดับที่ 6 กับท่านผู้หญิงสุทธิ์ ธิดาพระยารัตนโกษา (บุญเกิด) มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 4 คน ได้แก่ พระยาสุนทรานุรักษ์ (เนตร์) คุณกลิ่น คุณกุหลาบ เจ้าจอมในรัชกาลที่ 4 และท่านปั้น
ท่านปั้นสมรสกับหลวงอุปการโกษากร (เวท วัชราภัย) ซึ่งเป็นคหบดีค้าขายเรือสำเภา มีบุตรธิดา ด้วยกัน 7 คน ได้แก่
ศาสนูปถัมภก.
มารดาของท่านปั้น ท่านผู้หญิงสุทธิ์ เป็นผู้สร้างพระอุโบสถที่วัดแจ้งและวัดศาลาหัวยาง และยังได้สร้างอุโบสถวัดสุทธิวราราม โดยมีท่านปั้นและครอบครัวเป็นผู้อุปัฏฐากวัดดังกล่าวต่อมาโดยตลอด ภายหลังที่ท่านปั้นถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2451 ด้วยโรคฝีที่ข้อศอกข้างซ้าย ทายาทได้รวบรวมทุนทรัพย์สร้างโรงเรียนขึ้นในที่ดินเดิมของท่านปั้นที่ได้ยกให้แก่วัด ชื่อว่า "โรงเรียนวัดสุทธิวราราม"
พระราชนิยมในการสร้างโรงเรียนแทนวัดของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระดำริว่า
ภายหลังยังได้มีพระบรมราชโองการดำรัสสั่งให้กระทรวงธรรมการเชิญกระแสพระราชดำริและพระราชนิยมว่าด้วยเรื่องสร้างโรงเรียนแทนวัดออกประกาศให้มหาชนได้ทราบทั่วกันด้วย นอกจากนั้นที่ดินถนนหนึ่งที่ตัดกับถนนสีลมคือถนนปั้นก็ตั้งชื่อตามท่านปั้นตามที่ดินเก่าของท่าน ซึ่งภายหลังได้แลกที่ดินกับนายนารายเจติ และนายโกบาระตี ที่ดินเพื่อตั้งศาสนสถานถาวรคือวัดพระศรีมหาอุมาเทวี
พระองค์เจ้านโรดม มาลิกา ยุคนธร
คนละทีเดียวกัน
คนละทีเดียวกัน (อังกฤษ : I'm Tee,Me Too the series) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ในปีพ.ศ.2563 นำแสดงโดย อรรถพันธ์ พูลสวัสดิ์ (กัน),จุมพล อดุลกิตติพร (ออฟ),พีรวัส แสงโพธิรัตน์ (คริส),ปราชญา เรืองโรจน์ (สิงโต),ตะวัน วิหครัตน์ (เต) และ ฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ (นิว) ซีรีส์นี้เป็นซีรีส์ที่เกี่ยวกับชายหนุ่มที่พึ่งสูญเสียแม่ไปและต้องอาศัยอยู่กับผู้เช่าที่ชื่อเหมือนกันแต่บุคลิกต่างกันโดยสิ้นเชิง
กำกับการแสดงโดย ณัฐพงษ์ มงคลสวัสดิ์ และอำนวยการผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี,เป็นหนึ่งในสองซีรีส์ที่จีเอ็มเอ็มทีวีร่วมมือกับเอไอเอส เพลย์ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ.2563 ออกอากาศครั้งแรกทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และ เอไอเอส เพลย์ ในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ.2563 และออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 21:30 น.  ซีรีส์นี้จบลงในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ.2563 และถูกแทนที่ด้วยต้นหน ชลธี ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 ในเวลาเดียวกัน ซีรีส์นี้ถูกนำมาออกอากาศอีกครั้งในวันที่ 23 ตุลาคม ถึง 14 พฤศจิกายน พ.ศ.2564 ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 20:30 น.
หลังจากที่แม่ของเขาเสียชีวิต นักศึกษามหาวิทยาลัยอย่างวาที หรือ “ที” ( พีรวัส แสงโพธิรัตน์ ) ต้องหาทางรักษาบ้านบ้านไว้ให้ได้จากนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะให้มีคนมาเช่าห้องโดยมีเงื่อนไขว่าทุกคนที่มาเช่าต้องมีชื่อทีเหมือนกันและก็ได้ผู้เช่ามาจำนวนห้าคน คือ "ที" — ทีเร็กซ์ ( อรรถพันธ์ พูลสวัสดิ์ ) หนุ่มน่ารักสดใสและดูจะเป็นคนปรกติที่สุดในบ้าน , ไม้ที ( ปราชญา เรืองโรจน์ ) หนุ่มเจ้าระเบียบและพ่อครัวประจำบ้าน, ทีโด๊ ( ตะวัน วิหครัตน์ ) หนุ่มนักดนตรีที่เกลียดเสียงเคี้ยวอาหารมากที้สุด , เมธี ( จุมพล อดุลกิตติพร ) หนุ่มขี้เล่น อารมณ์ดีแต่ขวัญอ่อนและกลัวผีมาก และ ทีเด็ด ( ฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ ) หนุ่มล่ำที่ชอบออกกำลังกายแต่เป็นโรคกลัวผู้หญิงในที่สุด วาทีและผู้เช่าทั้งห้าก็ต้องรับมือกับความกลัวและความแปลกประหลาดที่แตกต่างกันของแต่ละคน
ด้านล่างนี้คือนักแสดงและบทบาทที่ได้รับ :
ในตารางด้านล่างนี้' จะแสดงถึงเรตติงที่ต่ำที่สุดและ' จะแสดงถึงเรตติงที่สูงที่สุด
แขวงบางซื่อ
บางซื่อ เป็นแขวงหนึ่งในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
แขวงบางซื่อตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขตบางซื่อ มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่แขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
แขวงวงศ์สว่าง
วงศ์สว่าง เป็นแขวงหนึ่งในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร
แขวงวงศ์สว่างตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเขตบางซื่อ มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่แขวงและตำบลข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
วัดทรายขาว (จังหวัดนราธิวาส)
วัดทรายขาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไพรวัน อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส โดยมีพระครูรัตนจันทะประโชติ เจ้าคณะตำบลไพรวัน และเป็นเจ้าอาวาสวัดทรายขาว
วัดทรายขาวสร้างโดยชาวบ้านบ้านทรายขาว ที่ตั้งชื่อนี้เพราะตั้งตามที่ตั้งของวัดที่มีทรายที่ขาวสะอาดทั่วทั้งบริเวณ เริ่มแรกมีผู้คนอพยพมาจากบ้านบางเตย (แถวตำบลบางขุนทอง) เข้ามาตั้งบ้านเรือนเพื่ออยู่อาศัยและจัดตั้งเป็นชุมชนขึ้น เรียกชื่อชุมชนของตนเองว่า "บ้านตลิ่งสูง" ผู้คนที่อพยพเข้ามาอยู่บริเวณนี้นับถือศาสนาพุทธจึงได้ริเริ่มสร้างวัดขึ้นมาเพื่อใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีทางศาสนา แล้วใช้ชื่อว่าวัด "วัดทรายขาว" ตามสภาพท้องที่
จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ 2382 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 อุโบสถซึ่งบริเวณช่อฟ้ามุขด้านหน้าทำรูปนกหัสดีลิงค์และบัวบรรจุอัฐิ วัดยังมีศาลาหลวงพ่อดำ ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดทรายขาว
แขวงเสนานิคม
เสนานิคม เป็นแขวงแห่งหนึ่งของเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
แขวงเสนานิคมตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเขตจตุจักร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงเสนานิคมได้แก่
ถนนสายรอง ได้แก่
สถานที่สำคัญของแขวงเสนานิคมได้แก่
ยาซิร อัรรุมัยยาน
ยาซิร อัรรุมัยยาน (; เกิด 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970) เป็นนักธุรกิจชาวซาอุดีอาระเบีย ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ว่าการกองทุนเพื่อการลงทุนสาธารณะ, กองทุนความมั่งคั่งแห่งราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย, ประธานสโมสรนิวคาสเซิลยูไนเต็ด และประธานบริษัท Saudi Aramco
ยาซิร อัรรุมัยยาน เกิดใน ค.ศ. 1970 และสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยสมเด็จพระราชาธิบดีฟัยศ็อลในเมืองอัลอะห์ซาอ์ ใน ค.ศ. 1993 ภายหลังสำเร็จหลักสูตรการจัดการทั่วไปที่วิทยาลัยธุรกิจฮาร์วาร์ดใน ค.ศ. 2007
เขาเริ่มต้นอาชีพที่ธนาคาร Saudi Hollandi Bank โดยเป็นหัวหน้าฝ่ายนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ระหว่างประเทศก่อนร่วมงานกับ Capital Markets Authority ซึ่งเขาเป็นหัวหน้าฝ่ายหลักทรัพย์ ระหว่าง ค.ศ. 2011 ถึง ค.ศ. 2015 อัรรุมัยยานเป็นซีอีโอของ Saudi Fransi Capital ซึ่งเป็นหน่วยงานวาณิชธนกิจของ Banque Saudi Fransi จาก ค.ศ. 2014 ถึง ค.ศ. 2015 เขาอยู่ในคณะกรรมการของตลาดหลักทรัพย์ซาอุดีอาระเบีย
กองทุนเพื่อการลงทุนสาธารณะ.
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 อัรรุมัยยานได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการผู้จัดการของกองทุนเพื่อการลงทุนสาธารณะแห่งซาอุดีอาระเบีย
ใน ค.ศ. 2016 พีไอเอฟได้ลงทุน 35,000 ล้านดอลลาร์ในบริษัทอูเบอร์เทกนอโลจีส์ซึ่งตั้งอยู่ในสหรัฐ โดยเขาได้เข้าร่วมเป็นคณะกรรมการบริหารของอูเบอร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลง
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 อัรรุมัยยานเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการของบริษัทน้ำมันของรัฐ Saudi Aramco ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการก้าวไปสู่ความร่วมมือที่ใกล้ชิดยิ่งขึ้นระหว่าง Aramco กับพีไอเอฟ ในการปรับโครงสร้างเศรษฐกิจของซาอุดีอาระเบีย ในเดือนตุลาคมปีนั้น พีไอเอฟได้ลงทุน 45,000 ล้านดอลลาร์ใน SoftBank Vision Fund ที่จัดตั้งขึ้นใหม่ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 พีไอเอฟได้ลงทุน 20,000 ล้านดอลลาร์ในกองทุนโครงสร้างพื้นฐานร่วมของสหรัฐ ชื่อ แบล็กสโตน
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 อัรรุมัยยานประกาศว่า พีไอเอฟตั้งเป้าที่จะเพิ่มสินทรัพย์ภายใต้การบริหารให้มากกว่า 4 แสนล้านดอลลาร์ และสร้างงานใหม่มากกว่า 20,000 ตำแหน่งภายใน ค.ศ. 2020 ในเวลาเดียวกันเขาได้นำเสนอกลยุทธ์การลงทุนใหม่สำหรับกองทุนโดยอิงจากสี่วัตถุประสงค์ของการเพิ่มสินทรัพย์, การลงทุนในภาคส่วนใหม่, เทคโนโลยีโลคัลไลซ์ และการพัฒนาหุ้นส่วนทางเศรษฐกิจ เขายังกล่าวอีกว่า พีไอเอฟจะยืมเงินอย่างระมัดระวังเพื่อใช้เป็นเงินทุนสำหรับสินทรัพย์เฉพาะ และจะแสวงหาความร่วมมือเพิ่มเติม เช่นกับแบล็กสโตนและซอฟต์แบงก์ เขานั่งอยู่ในคณะกรรมการของซอฟต์แบงก์กรุป และ Reliance Industries Ltd.
อัรรุมัยยานมีส่วนเกี่ยวข้องในการโอนทรัพย์สินไปยังพีไอเอฟ หลังจากการกวาดล้างของรัฐบาลซาอุดีอาระเบียใน ค.ศ. 2017 อัรรุมัยยานย้ายบริษัท 20 แห่งที่ถูกรัฐบาลยึดไปไว้ในพีไอเอฟ โดยหนึ่งในบริษัทเหล่านี้ถูกกล่าวหาว่าถูกเจ้าหน้าที่ของซาอุดีอาระเบียใช้ในคดีฆาตกรรมนักข่าวญะมาล คอชุกญี ที่น่าสยดสยอง
แขวงจันทรเกษม
จันทรเกษม[จัน-กะ-เสม] เป็นแขวงแห่งหนึ่งของเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
แขวงจันทรเกษมตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขตจตุจักร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงจันทรเกษมได้แก่
สถานที่สำคัญของแขวงจันทรเกษมได้แก่
แขวงจอมพล
จอมพล เป็นแขวงแห่งหนึ่งของเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
แขวงจอมพลตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเขตจตุจักร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงจอมพลได้แก่
สถานที่สำคัญของแขวงจอมพลได้แก่
ประนอม โพธิ์คำ
ประนอม โพธิ์คำ เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 2 สมัย เป็นอดีตเลขาธิการพรรคพลังท้องถิ่นไท
ประนอม โพธิ์คำ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2495 ที่อำเภอวังน้ำเขียว จังหวัดนครราชสีมา สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี สาขาศิลปศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
ประนมอ โพธิ์คำ เคยเป็นกำนันตำบลวังน้ำเขียว และได้รับรางวัลกำนันแหนบทองคำ 2 สมัย ในปี 2542 และ 2545 เคยเป็นประธานสภาองค์การบริหารส่วนตำบลวังน้ำเขียว ต่อมาในปี 2550 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้คะแนนมาเป็นลำดับที่ 1 ด้วยคะแนน 94,054 คะแนน
ในปี 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 12 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครราชสีมา (เฉพาะตำบลไชยมงคล) อำเภอปักธงชัย และอำเภอวังน้ำเขียว สังกัดพรรคภูมิใจไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 เอาชนะ สมศักดิ์ พันธ์เกษม
ในปี 2562 เขาได้ลงสมัคร ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ เนื่องจากพื้นที่ทับซ้อนกับสมศักดิ์ พันธ์เกษม แต่เขาไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในปี 2564 เขาได้เปิดตัวเข้าร่วมงานกับพรรคพลังท้องถิ่นไท และได้รับหน้าที่เป็นเลขาธิการพรรค ต่อมาได้ลาออกเพื่อไปร่วมงานกับพรรคพลังประชารัฐเช่นเดิม
แขวงจตุจักร
จตุจักร เป็นแขวงแห่งหนึ่งของเขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
แขวงจตุจักรตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตจตุจักร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงจตุจักรได้แก่
สถานที่สำคัญของแขวงจตุจักรได้แก่
Mister Supranational
Miss Supranational
Miss Universe Thailand
Valentina Figuera
Clara Sosa
Maria Jose Lora
Ariska Putri Pertiwi
Claire Elizabeth Parker
Anea Garcia
Lees Garcia
Janelee Chaparro
กามะคิจิ
กามะทัตสึ
Mister Global Thailand
Miss Supranational Thailand
Mister Supranational Thailand
Miss Earth Thailand
Miss International Queen
Miss Tiffany Universe
Miss Intercontinental
Binibining Pilipinas
เดมี-ลีห์ เนล-ปีเตอร์
ศาสนามันดาอี
ศาสนามันดาอี (มันดาอิกคลาสสิก: ࡌࡀࡍࡃࡀࡉࡉࡀ, ถอดเป็นอักษรโรมัน: mandaiia; , ') หรือ ศาสนาศอบิอ์ (, ') เป็นศาสนาชาติพันธุ์เอกเทวนิยมและไญยนิยม ที่นับถือโดยชาวมันดาอีซึ่งอาศัยอยู่ที่ราบตะกอนน้ำพาทางใต้ของเมโสโปเตเมีย ชาวมันดาอีนับถืออาดัม อาเบล เสท เอโนช โนอาห์ เชม อารัมและโดยเฉพาะอย่างยิ่งยอห์นผู้ให้บัพติศมา ชาวมันดาอีถือว่าอาดัม เสท โนอาห์ เชมและยอห์นผู้ให้บัพติศมาเป็นผู้เผยพระวจนะ โดยมีอาดัมเป็นศาสดาและยอห์นผู้ให้บัพติศมาเป็นผู้เผยพระวจนะคนสุดท้าย ชาวมันดาอีพูดภาษามันดาอิกซึ่งเป็นภาษาหนึ่งในภาษาแอราเมอิกตะวันออก ชื่อมันดาอีมาจากภาษาแอราเมอิก manda หมายถึงความรู้ ชาวมันดาอีรู้จักในตะวันออกกลางในนามศอบิอ์ ( "", เอกพจน์: ) ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษาแอราเมอิกที่เกี่ยวข้องกับพิธีรับเข้าเป็นคริสต์ศาสนิกชน มีการกล่าวถึงศอบิอ์ในอัลกุรอานสามครั้งร่วมกับชาวยิวและคริสตชน บางคราวชาวมันดาอีรู้จักในชื่อ "คริสตชนแห่งนักบุญจอห์น"
โยรันน์ ยาคอบเซน บัคลีย์และนักวิชาการศาสนามันดาอีเสนอว่าชาวมันดาอีมีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคปาเลสไตน์-อิสราเอลเมื่อสองพันปีก่อน ก่อนจะอพยพหนีการเบียดเบียนมาทางตะวันออก ขณะที่บางส่วนเชื่อว่าชาวมันดาอีมีต้นกำเนิดทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมโสโปเตเมีย นักวิชาการบางส่วนมองว่าศาสนามันดาอีมีอายุเก่าแก่และอยู่มาก่อนศาสนาคริสต์ ด้านชาวมันดาอียืนยันว่าศาสนาตนอยู่มาก่อนศาสนายูดาห์ คริสต์และอิสลามในฐานะศาสนาเอกเทวนิยม ชาวมันดาอีเชื่อว่าพวกตนสืบเชื้อสายโดยตรงมาจากเชม บุตรของโนอาห์ในเมโสโปเตเมีย และสาวกกลุ่มนาโซรีมันดาอี (Nasoraean Mandaean) ดั้งเดิมของยอห์นผู้ให้บัพติศมาในเยรูซาเลม
มีการนับถือศาสนามันดาอีทางตอนล่างของแม่น้ำคอรูน แม่น้ำยูเฟรทีสและแม่น้ำไทกริส รวมถึงบริเวณรอบ ๆ แม่น้ำชัฏฏุลอะร็อบ ทางใต้ของอิรักและจังหวัดฆูเซสถานในอิหร่าน ประมาณการชาวมันดาอีทั่วโลกอยู่ที่ 60,000–70,000 คน เกือบทั้งหมดอาศัยอยู่ในอิรักก่อนเกิดสงครามอิรัก ต่อมาชาวมันดาอีจำนวนมากลี้ภัยออกนอกประเทศหลังเกิดความวุ่นวายจากการบุกครองและยึดครองอิรักโดยกองทัพสหรัฐ รวมถึงความรุนแรงทางศาสนาที่เพิ่มสูงขึ้นจากกลุ่มหัวรุนแรง ในค.ศ. 2007 ประชากรชาวมันดาอีในอิรักลดลงเหลือประมาณ 5,000 คน
ชาวมันดาอียังคงแยกตัวและรักษาความเป็นส่วนตัวอย่างยิ่ง ข้อมูลส่วนใหญ่เกี่ยวกับชาวมันดาอีและศาสนาของพวกเขามาจากบุคคลภายนอกเป็นหลัก โดยเฉพาะยูลีอุส ไฮน์ริช เพเทอร์มันน์ นักบูรพาคดีชาวเยอรมัน นีกอลา ซุฟฟี รองกงสุลฝรั่งเศสในโมซูล และอี. เอส. โดรเวอร์ นักมานุษยวิทยาวัฒนธรรมชาวบริติช
Demi-Leigh Tebow
สโมสรฟุตบอลจังหวัดเชียงใหม่
เก้าปลอกดาบแดง
หกล่องนภา
สิบกัปตันเรือผู้ยิ่งใหญ่
ริชาร์ด ปาร์คเกอร์ (เสือ)
ชาร์ลี คลัฟ
ชาร์ลี คลัฟ เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2533 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นในตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า ในไทยลีก
ชินตาโร ชิมิซุ
ชินตาโร ชิมิซุ เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2535 เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เล่นในตำแหน่งกองหน้า เขาเคยลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า ในไทยลีก
เขตผู้ว่าการปอลตาวา
เขตผู้ว่าการปอลตาวา (, ; ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ  เป็นเขตผู้ว่าการของจักรวรรดิรัสเซีย ที่ตั้งอยู่บนภูมิภาคประวัติศาสตร์ของฝั่งซ้ายของยูเครน โดยเขตผู้ว่าการปอลตาวาได้รับการก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1802 จากพื้นที่ของเขตผู้ว่าการมาโลรอสซียาที่ถูกยุบลงไป ซึ่งพื้นที่ของเขตผู้ว่าการมาโลรอสซียาถูกแบ่งระหว่างพื้นที่ของเขตผู้ว่าการเชียร์นีกอฟ กับเขตผู้ว่าการปอลตาวา โดยมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่ปอลตาวา
เขตผู้ว่าการปอลตาวาครอบคุลมพื้นที่ทั้งหมด และมีประชากร 2,778,151 คน ตามการสำมโนประชากรโดยจักรวรรดิรัสเซียใน ค.ศ. 1897 เขตผู้ว่าการปอลตาวามีพรมแดนทางทิศเหนือติดกับเขตผู้ว่าการเชียร์นีกอฟและคูสค์ ทางทิศตะวันออกติดกับเขตผู้ว่าการฮาร์คอฟ ทางทิศตะวันตกติดกับเขตผู้ว่าการเคียฟ และทางทิศติดใต้กับเขตผู้ว่าการเฮียร์ซอนและเยคาเตรีโนสลัฟ ซึ่งใน ค.ศ. 1914 เขตผู้ว่าการปอลตาวามีประชากรทั้งหมด 2,794,727 คน ภายหลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน ทำให้ดินแดนของเขตผู้ว่าการปอลตาวาถูกรวมอยู่ในสาธารณรัฐโซเวียตใหม่โดยทั้งหมด ซึ่งในตอนต้น ระบบเขตผู้ว่าการยังคงรักษาเอาไว้ได้ ถึงแม้จะผ่านการเปลื่ยนแปลงของดินแดนก็ตาม ซึ่งรวมไปถึงเขตผู้ว่าการแกรแมนชุกที่ถูกก่อตั้งขึ้นโดยชั่วคราวในอาณาเขตของตน (ซึ่งดำรงอยู่ระหว่างเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1920 – ธันวาคม ค.ศ. 1922) และการอนุมัติให้เทศมณฑลเปียร์เอียสลัวเป็นของเขตผู้ว่าการเคียฟ อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1925 เขตผู้ว่าการปอลตาวาถูกยุบและถูกแทนที่ด้วยเขต (okrug) 5 เขต (ซึ่งมาแทนที่เทศมณฑลที่มีอยู่ในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1923) ซึ่งประกอบด้วย เขตแกรแมนชุก, ลุบนือ, ปอลตาวา, ปรือลูกือ และรอมนือ (ในขณะที่เขตทั้งสองที่มีอยู่ในเขตผู้ว่าการ ได้แก่ เขตซอลอตอนอชาและกรัสนอฮรัดถูกยุบลงเช่นกัน)
ตาพายุ
บ้านหนองกราดน้อย
หมู่บ้านหนองกราดน้อย เป็นหมู่บ้านในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
ประวัติของหมู่บ้าน.
หมู่บ้านหนองกราดน้อย คือ หมู่ที่ 12 ตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ตำบลห้วยบง แยกออกจากตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา จึงถูกโอนมาเป็นหมู่ที่ 2 ตำบลห้วยบง จนถึงปัจจุบัน
กลุ่มประชากร.
ประชากรของหมู่บ้านหนองกราดน้อย จะเป็นชาวไทยโคราช มีประชากรทั้งหมด 865 คน แบ่งเป็นชาย 458 คน, หญิง 407 คน "(ข้อมูล ณ สิ้นปี 2564)"
เจเซเบล
ฟิก้า
โกด็อกโก
โกด็อกโก  เป็นหนังสือเด็ก เขียนโดย พีดี อีสต์แมน มีการเปลี่ยนแปลงชื่อตัวละครหลักเช่น เอ็มซี ด็อก (MC Dog), แฮทตี้ (Hattie), เยลโล ด็อก (Yellow Dog), เรด ด็อก (Red Dog), กรีน ด็อก (Green Dog) และ บลู ด็อก (Blue Dog)
เรื่องนางพิกุลทอง นี้เป็น ละครนอก หนึ่งใน 14 เรื่อง ที่นิยมนำมาเล่นกันมากเรื่องหนึ่งตั้งแต่ครั้ง สมัยอยุธยา ปัจจุบันยังพบว่ามีต้นฉบับหนังสือตัวเขียนที่เหลือรอดจากการถูกพม่าทำลายคราวเสียกรุง เก็บรักษาไว้อยู่ที่ หอสมุดแห่งชาติ เป็นสมุดข่อยสีขาว ตัวหมึกดำ ลายมือกึ่งบรรจงแกมหวัด ตัวอักษรไม่สม่ำเสมอและมีบันทึกว่า หมู่กลอนบทละคร ชื่อ พิกุลทอง เล่ม 1 (สำนวนเก่า) เลขที่ 20 ตู้ที่ 114 ชั้น 2/1 มัด 39 ประวัติ สมบัติเดิมของหอพระสมุดวชิรญาณ ซึ่งมีเนื้อความเริ่มตั้งแต่นางพิกุลทองสรงน้ำ จนจบตอนท้ายคือปราบนางยักษ์กาขาวและยังไม่ได้รับตรวจสอบชำระฉบับที่เหลืออื่นๆ หรือตีพิมพ์จากกรมศิลปากร ส่วนเรื่องนางพิกุลทองต่อจากสำนวนเดิมที่เป็นการผจญภัยยืดยาวถึงรุ่นลูกนั้น มาจากกลอนอ่านสำนวนของ นายบุศย์ รจนา จัดพิมพ์โดยโรงพิมพ์วัดเกาะราวปี พ.ศ. 2433 ตรงกับสมัย รัชกาลที่ 5 ซึ่งนายบุศย์ผู้นี้ได้นำนิทานไทยครั้งกรุงเก่ามาแต่งสำนวนใหม่เป็น "กลอนอ่าน" หรือ กลอนสวด อยู่หลายเรื่อง เช่น แก้วหน้าม้า, จันทโครพ, สุวรรณหงส์ เป็นต้น
อย่างไรก็ตามเมื่อสังเกตตามเนื้อเรื่อง สำนวนกลอนค่อนข้างจะรวบรัดและไม่สละสลวยเท่าใดนัก เพราะผู้แต่งคงมีจุดประสงค์เพียงไว้สำหรับเล่นละครเท่านั้น แม้การบอกเพลงหน้าพาทย์ก็ไม่ชัดเจนแน่นอน มีตอนที่กล่าวถึง พระสังข์ศิลป์ชัยและนางศรีสุพรรณ ซึ่งเป็นตัวละครจากบทละครนอกเรื่อง สังข์ศิลป์ชัย พร้อมทั้งมีของวิเศษที่เหมือนกันทุกประการ อันได้แก่ สังข์ ศร และพระขรรค์ จึงสันนิษฐานว่า ผู้แต่งคงมีจุดประสงค์ดำเนินเรื่องให้เป็นภาคต่อจากเรื่อง สังข์ศิลป์ชัย เพราะเรื่อง สังข์ศิลป์ชัย ก็ไม่ได้กล่าวถึงการผจญภัยในรุ่นลูกไว้เลย
บทละครในสมุดไทย.
"นางพิกุลทอง" เป็นธิดาของ "ท้าวสัณนุราช" กับพระมเหสี คือ "นางพิกุลจันทรา" ผู้ครองเมืองสรรพบุรี (ในสมุดไทยเขียนว่าเมือง สันทบุรี) เมื่อย่างเข้าวัยรุ่นสาว ความงามของนางเป็นที่เลื่องลือว่ายากที่จะหาผู้หญิงคนใดเสมอเหมือนได้ ซึ่งนอกจากเวลาพูดกับใครจะมีดอกพิกุลทองร่วงจากปาก แล้วยังมีเส้นผมที่หอมอีกด้วย วันหนึ่งนางพิกุลทองเกิดร้อนรุ่มกลุ้มอุรา จึงได้ลาท้าวสัณนุราชไปเล่นน้ำกับพระพี่เลี้ยงในลำธาร ท้าวสัณนุราชจึงให้วางตาข่ายและทุ่นไว้รอบท่าน้ำ เพราะโหรทำนายว่านางจะต้องพลัดพรากจากเมือง
จะกล่าวถึงพญาแร้งชื่อว่า "ท้าวสุบรรณปักษา" บินมาเห็นซากสุนัขเน่าจึงโฉบนำกลับไปจิกกินลอยมาใกล้บริเวณที่นางพิกุลทองกับพี่เลี้ยงเล่นน้ำอยู่ นางพิกุลทองได้กลิ่นเหม็นเน่าจึงใช้ให้พี่เลี้ยงไปดูก็พบพญาแร้งกำลังกินซากนั้นอยู่จึงได้พากันด่าว่าแล้วขับไล่ด้วยคำหยาบช้าต่างๆ นานา ฝ่ายท้าวปักษาก็โกรธจัดกล่าวว่า สุนัขเน่านี้ คือ อาหารของตนอยู่แล้ว นางพิกุลทองเป็นลูกเจ้าท้าวพระยาไม่น่ามากล่าวเจรจาด่าว่าขับไล่ตนเช่นนี้ว่าแล้วก็บินหนีไป แต่ท้าวปักษีก็ยังคิดจะแก้แค้นนางพิกุลทองให้ได้จึงออกอุบายแปลงกายเป็นหนุ่มรูปงามไปขออาศัยอยู่ที่กระท่อมท้ายสวนขวัญของเมืองสรรพบุรี แล้วคอยเนรมิตทองคำให้ 2 ตายายใช้จนร่ำรวย โดยบอกว่าตนไปพบตอนขุดเผือกมัน อยู่มาวันหนึ่งจึงรบเร้าขอให้ 2 ตายายเข้าไปสู่ขอนางพิกุลทองมาเป็นภรรยา 2 ตายายฟังแล้วหัวใจแทบวายกล่าวว่าคิดเกินตัวอย่างนี้จะถูกประหารเจ็ดชั่วโคตร ท้าวปักษาแปลงจึงแสร้งทำเป็นตรอมใจใกล้ตาย 2 ตายายจึงจำใจเข้าไปทูลสู่ขอนางพิกุลทองจากท้าวสัณนุราชได้ทราบความดังกล่าวก็กริ้วจัด กล่าวว่าถ้าคิดว่าหลานชายมีบุญวาสนาจะได้คู่กับนางจริงใกล้สร้างสะพานเงินสะพานทองจากท้ายสวนมาถึงพระราชวังภายใน 3 วันมิเช่นนั้นจะประหารทั้งโคตร 2 ตายายหลังจากกลับมาถึงบ้านแล้วก็นั่งซึม เอาแต่ร้องไห้แล้วต่อว่าท้าวปักษาที่หาเรื่องเดือดร้อนมาให้ตน ครั้นท้าวปักษาได้ทราบเรื่องต้องสร้างสะพานทองแล้วจึงกล่าวปลอบใจว่าถ้าตนทำไม่เสร็จจะยอมตายแทน 2 ตายายจึงค่อยโล่งใจบ้าง พอตกค่ำท้าวปักษาก็บอกว่าจะขอออกไปทำธุระข้างนอกจากนั้นก็แปลงเป็นพญาแร้งขนาดมหึมาบินกลับไปยังเขานินทะกาลา แล้วเกณฑ์ไพร่พลทั้งหลายให้มาช่วยสร้างสะพานจนแล้วเสร็จ
ครั้นรุ่งเช้า ท้าวสัณนุราชกับพระมเหสีมองออกไปเห็นสะพานเงินสะพานทองเป็นอัศจรรย์ เสร็จตามข้อตกลงดังกล่าวจึงคิดว่ามาณพผู้นี้คงจะมีบุญ แล้วจัดอภิเษกสมรสนางพิกุลทองให้กับท้าวปักษาและนางพิกุลทอง ซึ่งตลอดเวลาเมื่ออยู่ใกล้กันนางพิกุลทองก็ได้กลิ่นสาบแร้งจนเวียนหัวบ่นว่าต่างๆ นานา ส่วนท้าวปักษาก็มิอาจจะเข้าใกล้สมัครสังวาสได้ เพราะไม่ได้นึกรัก ประกอบกับเทวดาดลใจ คงมีแต่ความแค้นที่นางเคยด่าว่า
ครั้นอยู่มาได้ 3 วัน ท้าวปักษาจึงออกอุบายว่าจะชวนนางกลับไปกราบบิดามารดาของตน จากนั้นก็พากันลงเรือสำเภา 500 ลำล่องไปได้ 3 เดือน ก็มาถึงหาดแก้วพยัคฆีหน้าเมือง ท้าวปักษาจึงให้นางรออยู่ในเรือเพื่อจะขึ้นไปแจ้งให้บิดามารดาตนทราบก่อน แท้ที่จริงท้าวปักษากลับไปเกณฑ์บริเวณนกแร้งทั้งหลายให้มากินคนบนเรือเสียให้หายแค้น ส่วนนางพิกุลทองนั้นตนจะจัดการกินเองห้ามนกตัวไหนแตะต้องมีโทษถึงตาย ฝูงนกก็ดีใจพากันบินมาจับไพร่พลบนเรือกินเสียหมดทั้ง 500 ลำ ส่วนนางพิกุลทองนั้นได้รับความช่วยเหลือจาก แม่ย่านาง วิญญาณประจำเรือ รู้ว่าพญาแร้งคิดไม่ซื่อ จึงเนรมิตห้องคูหาแล้วนำนางพิกุลทองไปซ่อนไว้ในปลายเสากระโดงเรือ พญาแร้งโกรธมากด่าว่าลูกน้องไม่เชื่อฟังหาว่ากินไม่ดูตามาตาเรือดันไปกินเอานางพิกุลทองไปด้วยแล้วก็พากันบินกลับไป แต่กระนั้นก็ยังไม่แน่ใจว่านางตายจริง ก็จึงให้บริวารบางส่วนคอยเฝ้าดูเรือไว้
ฝ่ายแม่ย่านางครั้นเห็นพญาแร้งกับบริวารบินกลับไปหมดแล้ว จึงได้พานางพิกุลทองออกมาจากที่ซ่อนเพื่อสรงน้ำ เส้นผมของนางที่ไม่เคยหลุดร่วงเลย ก็ร่วงลงมา นางสงสัยว่าจะมีเหตุการณ์เกิดขึ้น นางจึงเสี่ยงทายเสยเอาเส้นผม และดอกพิกุลทองใส่ผอบพร้อมจารึกชื่อ และเรื่องราวลงไปด้วยเพื่อหาผู้มีบุญมาช่วยเหลือ ผอบทองลอยไปจนถึง "เมืองพรหมกุฏปัญจาละ" ซึ่งมี "พระสังข์ศิลป์ชัย" และ "นางสุพรรณ" ปกครอง มีพระโอรสเก่งกล้าองค์หนึ่งชื่อ "พระพิชัยมงกุฏ" (ในฉบับตัวเขียนว่าชื่อ "พระพิไชยวงศ์กุฏ") ขณะนั้นทั้ง 3 กษัตริย์ได้มาสรงน้ำที่ท่าน้ำนอกเมือง เห็นผอบทองลอยทวนน้ำมา พระพิชัยมงกุฏจึงเสี่ยงพระสังข์วิเศษไปกล่าวว่าถ้ามาดีให้ช้อนขึ้นมา ถ้ามาร้ายให้สังข์วิเศษทำลายเสีย ปรากฏว่าสังข์ก็ไปช้อนผอบขึ้นมา เมื่อเปิดข้อความดูเห็นเส้นผม, ดอกพิกุล และจารึกเรื่องราวก็ถึงกับหลงไหลกินไม่ได้นอนไม่หลับ พระสังข์ศิลป์ชัยได้ทราบอาการก็ตกพระทัย พระพิชัยมงกุฏจึงขอลาไปตามหานางพิกุลทอง จึงโปรดให้สังข์ ศร และพระขรรค์วิเศษไปป้องกันตัวและให้จัดแต่งเรือสำเภาพร้อมไพร่พลไปตามประสงค์ กองเรือแล่นมาหลายวันจนกระทั่งถึงเกาะใหญ่กลางทะเล ซึ่งเป็นเขตของ "นางยักษ์กาขาว" ซึ่งลอบเข้ามาในเรือด้วยความสงสัย ครั้นเห็นพระพิชัยมงกุฏรูปร่างสง่างามก็หลงรัก จึงแอบอุ้มพาไปขณะหลับ แล้วเนรมิตเมืองขึ้นบนเกาะแล้วแปลงเป็นหญิงสาวอยู่ในเมืองนั้น ครั้นพระพิชัยมงกุฏตื่นมาเห็นบ้านเมืองกับหญิงงามก็เข้าใจว่าเป็นนางพิกุลทอง จึงเกี้ยวนางจนได้เป็นภรรยา แต่ยังสงสัยว่าได้กลิ่นสาปสาง, ผมไม่หอมของนางยักษ์กาขาว ตกดึกเทพารักษ์จึงได้มาบอกให้รีบหนีไปเพราะนางเป็นยักษ์แปลงมาแล้วบอกทางให้แล่นเรือไปทางตะวันออก 3 วันก็จะถึงหาดแก้วพยัคฆี
ขณะนั้นบริวารของพญาแร้งเห็นผู้คนมาเอะอะวุ่นวายจึงรีบบินไปบอกแก่ท้าวปักษา กล่าวว่าชะรอยนางพิกุลทองจะยังไม่ตาย ท้าวปักษาจึงรีบพาบริวารมาทันที ครั้นเห็นนางพิกุลทองหลบอยู่กับพระพิชัยมงกุฏก็เจรจาตอบโต้อยู่พักหนึ่งแล้วทำการรบกัน พระพิชัยมงกุฏจึงแผลงศรวิเศษไปถูกอกท้าวปักษาตายกลางอากาศพร้อมกับบริวารทั้งหลาย ครั้นเสร็จศึกแล้ว จึงพานางพิกุลทองกลับไปยังบ้านเมืองของตนต่อไป ฝ่ายนางยักษ์กาขาว ครั้นตื่นขึ้นมาไม่เห็นพระพิชัยมงกุฏ จึงคว้ากระบองออกไล่ติดตามไปถึงเมืองพรหมกุฏปัญจาละ แต่เกรงอำนาจจึงเข้าเมืองไม่ได้ ก็ซ่อนตัวอยู่ที่ต้นไทรในสวน
หลังจากพิธีอภิเษกสมรสแล้ว ต่อมานางพิกุลทองก็ประสูติพระโอรส 2 พระองค์ คนพี่มีนามว่า "พระลักษณา" ส่วนโอรสองค์รองนามว่า "พระยมยศ" อยู่มาวันหนึ่งทั้ง 4 กษัตริย์ก็เสด็จประพาสที่บึงบัวเพื่อเก็บบัวมาบูชาพระปฏิมา ฝ่ายนางยักษ์กาขาว ครั้นรู้ว่าพระพิชัยมงกุฏได้อภิเษกกับนางพิกุลทองแล้ว ก็ให้เคียดแค้นเป็นยิ่งนักหมายจะทำร้ายนางพิกุลทองเสียให้หายแค้น จึงแปลงร่างเป็นดอกบัวทองอยู่ใต้น้ำ ครั้นเรือผ่านมานางพิกุลทองเห็นเข้าก็ประหลาดใจในความงามจึงเอื้อมมือลงไปเด็ด นางยักษ์กาขาวได้ทีจึงฉุดนางพิกุลทองลงไปใต้น้ำแล้วสาปให้กลายร่างเป็นนางชะนีพิกุลทอง จะพ้นสาปได้ก็ต่อเมื่อนำเลือดของนางยักษ์กาขาวมาชโลมตัว ส่วนนางยักษ์กาขาวก็จดจำและแปลงร่างเป็นนางพิกุลทองแทน ครั้นพระพิชัยมงกุฏช่วยฉุดขึ้นมาครั้งแรกเป็นนางยักษ์กาขาวแปลง นางยักษ์กาขาวก็รีบเป่ามนต์สะกดใส่พระพิชัยมงกุฏให้หลงไหลและอยู่ภายใต้อำนาจ พระรักและพระยมก็ร้องไห้บอกว่าไม่ใช่คุณแม่ของตน แต่เมื่อเห็นนางชะนีพิกุลทองผุดขึ้นมาจากน้ำกลับร้องว่าเป็นคุณแม่และไม่ยอมกลับวัง พระพิชัยมงกุฏด้วยมนต์สะกดของนางยักษ์กาขาวจึงกริ้วขับไล่ให้ไปอยู่กับนางชะนีพิกุลทองในป่า แล้วพระองค์ก็พานางยักษ์กาขาวแปลงกลับเข้าวัง 2 พี่น้องร้องไห้หาคุณแม่จนหิว แต่นางชะนีพิกุลทองก็กำลังคลุ้มคลั่งด้วยมนต์ของนางยักษ์กาขาว คอยแต่จะหนีเข้าป่าท่าเดียว
พอมีสติขึ้นบ้างก็เล่าเรื่องให้ลูกฟังแล้วให้เก็บดอกพิกุลทองที่หล่นออกมาเอาไปขายเพื่อซื้อข้าวกิน ครั้นนางวิเสทชาววังออกมาเห็นก็พา 2 พระโอรสเข้าไปในเมืองแล้วกราบทูลให้พระสังข์ศิลป์ชัยทราบ 2 พี่น้องจึงเล่าเหตุการณ์นางยักษ์กาขาวแปลงให้พระอัยกาฟัง พระสังข์ศิลป์ชัยและพระมเหสีถึงกับกริ้วจัด ตรัสให้เรียกพระพิชัยมงกุฏเข้าเฝ้าแล้วสอบสวนเรื่องนางพิกุลทอง นางยักษ์กาขาวแปลงก็พูดตลบแตลงวกวนไปมา พระนางสุพรรณจึงกระซิบให้พระพิชัยมงกุฏดูอาการของนางยักษ์กาขาวที่ไม่มีแววตาและไม่มีดอกพิกุลทองร่วงจากปาก แล้วออกอุบายให้พระโอรสบอกกับนางยักษ์กาขาวแปลงว่าจะออกไปคล้องช้างเผือก ครั้นพระพิชัยมงกุฏ พระลักษณา และพระยมยศเข้าไปทำจั่นจนดักได้ตัวนางชะนีพิกุลทอง เมื่อเห็นพระพิชัยมงกุฏก็ร้องเรียก "ผัวๆ" จนถามนางชะนีได้ความว่าต้องฆ่านางยักษ์กาขาวแล้วเอาเลือดมารดก็จะหายเป็นปกติ ฝ่ายนางยักษ์กาขาว ซึ่งลอบเห็นเหตุการณ์รู้ว่าความแตกจึงกลับคืนร่างเดิมออกอาละวาด แต่ถูกพระพิชัยมงกุฏสังหารนางยักษ์ แล้วรองเอาเลือดมารดนางพิกุลทองจนกลับร่างเป็นมนุษย์ตามเดิม