pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในช่วง 250 ปี (ค.ศ. 1400 ถึง 1650) ทหารสวมเกราะแผ่นอย่างกว้างขวางในแทบทุกยุทธการสำคัญของยุโรป ทั้งพลราบ (มักเป็นพลหอก) และพลขี่ม้าเกือบทั้งสิ้น เกราะแผ่นถูกคาดหวังว่าจะสะท้อนอาวุธมีคมและหยุดลูกปืนไฟและปืนพกจากระยะไกล ซึ่งมักจะทำได้ตามที่คาด แต่อาวุธปืนกับเกราะแผ่นจะได้ผลตราบเท่าที่ความเร็วและน้ำหนักของลูกปืนยังค่อนข้างต่ำ แต่เมื่อกาลผ่านไป อาวุธปืนมีประสิทธิภาพมากขึ้น เช่น ปืนคาบศิลาแบบนกปืนชนวนกระสุนด้วยหินเหล็กไฟ (flintlock musket) ซึ่งมีใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 1650 สามารถสังหารทหารสวมเกราะได้จากระยะถึง 100 หลา แม้จะไม่ค่อยแม่นยำ
หลัง ค.ศ. 1650 ปืนคาบศิลาแบบนกปืนชนวนกระสุนด้วยหินเหล็กไฟดังกล่าวซึ่งทหารราบส่วนใหญ่ยกเว้นพลหอกถือยิงดินระเบิดและลูกปืนหนักกว่าปืนไฟ ทหารเกณฑ์สามารถฝึกให้ใช้ปืนคาบศิลาได้ในไม่กี่สัปดาห์ เนื่องจากปืนคาบศิลายุคแรก ๆ ขาดความแม่นยำ การฝึกทักษะยิงปืนจึงมีประโยชน์อยู่บ้าง การใช้ปืนคาบศิลาไม่ต้องอาศัยพลกำลังกายมหาศาลของพลหอกหรือทักษะที่ค่อนข้างหาได้ยากของพลขี่ม้า ไม่เหมือนกับปืนไฟที่มีมาก่อน ปืนคาบศิลาสามารถชนะได้แม้กองกำลังทหารม้าสวมเกราะหนักส่วนมาก
เนื่องจากอาวุธปืนต้องการการฝึกฝนเพียงเล็กน้อยก็ใช้ได้ ชาวนาที่มีปืนจึงทำลายระเบียบและความเคารพที่ทหารม้าในยุโรปและชาวตะวันออกธำรงไว้ แม้เกราะแผ่นที่ตีขึ้นอย่างดีจะยังป้องกันอาวุธปืนทะลุทะลวงผ่านได้อยู่ แต่จนถึง ค.ศ. 1690 ชุดเกราะก็ไม่สามารถเทียบได้กับอาวุธปืนจำนวนมากในการเข้าตีด้านหน้าและจึงเลิกใช้ไป แม้แต่ในหมู่ทหารม้า จนสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 17 ทหารในหน่วยทหารราบและทหารม้าส่วนมากล้วนเลือกไม่สวมเกราะทั้งตัว ซึ่งจะทำให้มีความคล่องตัวสูงกว่า มากกว่าสวมเกราะแผ่น ซึ่งจะทำให้มีการป้องกันเล็กน้อย แต่มีความคล่องตัวด้อยลงกว่ามาก
การเปลี่ยนเป็นปืนคาบศิลา.
อย่างไรก็ดี แบบนกปืนชนวนกระสุนด้วยไม้ขีดไฟถูกแทนที่ด้วยปืนคาบศิลาแบบชนวนกระสุนด้วยหินเหล็กไฟในคริสต์ทศวรรษ 1690 ซึ่งมีโอกาสด้านน้อยกว่าและมีอัตราบรรจุกระสุนใหม่เร็วกว่า จนถึงเวลานี้ มีเพียงหน่วยทหารม้าเบาสำรวจที่ยังสวมแผ่นเกราะหน้าและหลังเพื่อป้องกันตนเองจากพลปืนคาบศิลาที่อยู่ไกลหรือไร้ระเบียบ
ขณะที่ทหารที่ถืออาวุธปืนสามารถสร้างความเสียหายใหญ่หลวงแก่ทหารม้าได้จากระยะปานกลาง ในระยะประชิด ทหารม้าสามารถสังหารทหารราบที่ถือปืนคาบศิลาได้หากสามารถทลายรูปขบวนของทหารราบและอยู่ใกล้พอที่จะประจัญบานอย่างชุลมุน เป็นเวลาหลายปีที่รูปขบวนทหารราบมีกำลังพลผสมกันซึ่งถือทั้งอาวุธปืนซึ่งให้อำนาจโจมตีและหอกเพื่อให้การป้องกันพลปืนไฟหรือพลปืนคาบศิลาจากการบุกตีของทหารม้า การคิดค้นดาบปลายปืนทำให้มีการรวมอาวุธสองอย่างนี้เป็นหนึ่งในคริสต์ทศวรรษ 1690 ซึ่งเปลี่ยนทหารราบให้เป็นเหล่าที่สำคัญที่สุดในการทหารสมัยใหม่ตอนต้น ซึ่งใช้ปืนคาบศิลาแบบนกปืนชนวนกระสุนด้วยหินเหล็กไฟแล้วติดดาบปลายปืนอย่างเดียวกันทั้งหมด
สภาพของสงคราม.
สมัยนี้มีขนาดและขอบเขตของการสงครามเพิ่มขึ้นมาก จำนวนพลรบที่เกี่ยวข้องเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 และขยายอย่างมากหลังคริสต์ทศวรรษ 1660 ตัวอย่างเช่น พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสทรงเรียกชายได้รวมราว 20,000 นายในสงครามกับสเปนในคริสต์ทศวรรษ 1550 แต่ทรงระดมได้ถึง 500,000 นายในสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนเมื่อถึง ค.ศ. 1700 ยิ่งไปกว่านั้น สงครามยังทวีความนองเลือดในสมัยนี้ บางส่วนเป็นเพราะพัฒนาการของเทคโนโลยีอาวุธและเทคนิคการใช้อาวุธ (ตัวอย่างเช่น การระดมยิงของทหารราบ)
อย่างไรก็ดี เหตุผลหลัก คือ ปัจจุบันกองทัพมีขนาดใหญ่ขึ้นมาก แต่การสนับสนุนส่งกำลังบำรุงแก่กองทัพยังไม่เพียงพอ ซึ่งหมายความว่า กองทัพมักทำลายพื้นที่พลเรือนเพื่อพยายามหาเลี้ยงตนเอง ทำให้เกิดทุพภิกขภัยและการย้ายประชากร ด้วยเหตุนี้ สงครามในสมัยนี้จึงเป็นหนึ่งในบรรดาสงครามที่นองเลือดที่สุดก่อนสมัยใหม่ ตัวอย่างเช่น สงครามสามสิบปีและสงครามสามราชอาณาจักรเป็นความขัดแย้งที่นองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์เยอรมนีและอังกฤษตามลำดับก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อีกปัจจัยที่เสริมการนองเลือดในสงคราม คือ การขาดชุดกฏที่ชัดเจนเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อเชลยศึกและผู้ที่มิใช่พลรบ เชลยมักถูกเรียกค่าไถ่เป็นเงินหรือเชลยอื่น บ้างก็ถูกสังหารทิ้ง
หนึ่งในสาเหตุที่ทำให้การสงครามมีผลกระทบเพิ่มขึ้น คือ ความไม่เด็ดขาด กองทัพเคลื่อนที่ได้ช้าในยุคก่อนที่จะมีถนนและคลองดี ๆ ยุทธการเกิดขึ้นค่อนข้างน้อย เพราะกองทัพอาจดำเนินกลยุทธ์ได้เป็นเดือน ๆ โดยไม่มีการขัดกันโดยตรง ยิ่งไปกว่านั้น ยุทธการยังมักถูกคั่นจากการเพิ่มจำนวนของป้อมสนามขั้นสูงและมีปลายแหลม เพื่อควบคุมพื้นที่ กองทัพจำต้องยึดเมืองที่มีป้อมป้องกันอยู่ ไม่ว่าจะเอาชนะข้าศึกได้ในสนามรบหรือไม่ก็ตาม ผลคือ ยุทธการที่พบบ่อยที่สุดในสมัยนี้ คือ การล้อม ซึ่งกินเวลามากและมีราคาแพง การโจมตีเมืองที่มีป้อมอาจลงเอยด้วยความสูญเสียใหญ่หลวงและนครซึ่งไม่ยอมจำนนก่อนการโจมตีมักถูกปล้นอย่างโหดร้าย และทั้งฝ่ายที่รักษาเมืองและล้อมมักสูญเสียอย่างหนักจากโรคระบาด
สภาพของความขัดแย้งที่ไม่เด็ดขาด หมายความว่าสงครามมักยาวและเกิดในท้องถิ่น ความขัดแย้งยืดยาวเป็นทศวรรษและหลายรัฐใช้เวลายามสงครามมากกว่าในยามสงบ ความพยายามของสเปนในการพิชิตเนเธอร์แลนด์คืนหลังการก่อการกำเริบดัตช์ติดขัดด้วยการสงครามล้อมไร้ที่สิ้นสุด ค่าใช้จ่ายทำให้พระมหากษัตริย์สเปนต้องทรงประกาศล้มละลายหลายครั้ง เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1577
การสงครามที่เปลี่ยนไปทำให้กำลังทหารรับจ้างในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและสมัยกลางพ้นสมัยไปในที่สุด อย่างไรก็ดี การเปลี่ยนแปลงนี้เป็นแบบค่อยเป็นค่อนไป จนถึงสงครามสามสิบปี กำลังพลส่วนมากเป็นทหารรับจ้าง แต่หลังสงคราม รัฐส่วนมากลงทุนในกำลังพลที่มีระเบียบวินัยดีกว่าและบันดาลใจด้วยอุดมการณ์มากกว่า ทหารรับจ้างมีความสำคัญเป็นผู้ฝึกสอนและผู้บริหารอยู่ช่วงหนึ่ง แต่ไม่นานรัฐก็ทำงานเหล่านี้เอง ขนาดกองทัพที่มหาศาลเหล่านี้ต้องอาศัยกำลังผู้ปกครองสนับสนุนขนาดใหญ่ รัฐรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางใหม่ถูกบังคับให้ตั้งระบบข้าราชการประจำที่มีการจัดระเบียบขนาดใหญ่เพื่อจัดการกองทัพเหล่านี้ ซึ่งนักประวัติศาสตร์บางคนแย้งว่า นี่เป็นพื้นฐานของรัฐระบบข้าราชการประจำสมัยใหม่
การเพิ่มภาษีและการทำหน้าที่ของรัฐบาลที่รวมอำนาจที่เพิ่มขึ้นรวมกันทำให้เกิดการก่อการกำเริบทั่วยุโรป เช่น สงครามกลางเมืองอังกฤษ ในหลายประเทศ ผลของความขัดแย้งนี้คือความรุ่งเรืองของราชาธิปไตยแบบสมบูรณาญาสิทธิ์ มีเพียงในอังกฤษและเนเธอร์แลนด์เท่านั้นที่การปกครองแบบมีผู้แทนวิวัฒนาขึ้น ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 รัฐเรียนรู้ที่จะจัดหาเงินทุนสงครามผ่านการกู้ยืมดอกเบี้ยต่ำระยะยาวผ่านสถาบันธนาคารชาติ เช่น ธนาคารอังกฤษ รัฐแรกที่ดำเนินกระบวนการนี้ได้อย่างเชี่ยวชาญ คือ สาธารณรัฐดัตช์
การเปลี่ยนโฉมกองทัพยุโรปมีผลกระทบทางสังคมใหญ่หลวง เจ. เอฟ. ซี. ฟุลเลอร์กล่าวประโยคที่มีชื่อเสียงว่า "ปืนคาบศิลาสร้างพลราบ และพลราบสร้างประชาธิปไตย" ข้อโต้แย้งนี้กล่าวว่า การป้องกันรัฐขณะนี้ตกอยู่กับสามัญชน มิใช่อภิชน การก่อการกำเริบของชนชั้นล่างซึ่งมักถูกกำราบได้เป็นประจำในสมัยกลาง ขณะนี้อาจคุกคามอำนาจของรัฐได้อย่างไม่น่าเชื่อ อย่างไรก็ดี อภิชนยังผูกขาดนายทหารอยู่ในแทบทุกกองทัพในสมัยใหม่ตอนต้น รวมทั้งกองบัญชาการสูงสุด
ยิ่งไปกว่านั้น การก่อการกำเริบโดยประชาชนแทบล้มเหลวทุกครั้งหากไม่ได้รับการสนับสนุนและอุปถัมภ์จากชนชั้นขุนนางหรือผู้ดี แต่กองทัพใหม่ ด้วยความที่มีรายจ่ายสูง ยังต้องอาศัยการเก็บภาษีและชนชั้นค้าขายซึ่งเริ่มต้องการบทบาทเพิ่มขึ้นในสังคม อำนาจพาณิชย์ที่ยิ่งใหญ่ของดัตช์และอังกฤษเทียบได้กับความเข้มแข็งทางทหารของรัฐที่ใหญ่กว่ามาก ด้วยการฝึกคนให้ใช้ปืนคาบศิลานั้นง่าย จึงเป็นการง่ายขึ้นที่จะสร้างกองทัพขนาดใหญ่ ความไม่แม่นยำของอาวุธทำให้กลุ่มทหารขนาดใหญ่มีความจำเป็น จึงนำไปสู่การเพิ่มขนาดของกองทัพอย่างรวดเร็ว
ทหารม้า.
ความรุ่งเรืองของดินปืนลดความสำคัญของทหารม้าหนักซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นใหญ่ในสมรภูมิ แต่ทหารม้ายังคงประสิทธิภาพในบทบาทใหม่กระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทหารม้าร่วมกับทหารราบเพิ่มความเป็นมืออาชีพมากขึ้นในสมัยนี้ แต่ทหารม้ายังมีเกียรติภูมิทางสังคมและทหารเหนือกว่าทหารราบ มีการริเริ่มใช้ทหารม้าเบาเพื่อการรบปะทะและสำรวจเพราะข้อได้เปรียบด้านความเร็วและความคล่องตัว หน่วยทหารม้าแบบใหม่ที่เริ่มนำมาใช้ในสมัยนี้ ได้แก่ ดรากูน (dragoon) ซึ่งรบได้ทั้งเดินเท้าและขี่ม้า หรือทหารราบขี่ม้า (mounted infantry)
ดรากูนถูกตั้งใจให้เดินทางบนหลังม้าแต่ต่อสู้แบบเดินเท้าและใช้ปืนเล็กสั้นและปืนพกเป็นอาวุธ แม้แต่ทหารม้าออร์โธด็อกซ์ยังถืออาวุธปืน โดยเฉพาะอย่างยิ่งปืนพกเช่นกัน ซึ่งใช้ในยุทธวิธีชื่อว่า caracole ทหารม้าที่ใช้ดาบบุกตีทหารราบที่ไม่มีระเบียบวินัยยังค่อนข้างเด็ดขาดอยู่ แต่การบุกตีพลปืนคาบศิลาและพลหอกที่มีระเบียบวินัยดีทางด้านหน้าแทบจะไร้ผลโดยสิ้นเชิง ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา หน่วยทหารม้ามีแนวโน้มบุกตีทหารม้าอื่นทางปีกของรูปขบวนทหารราบมากกว่า และพยายามรบอยู่หลังทหารราบข้าศึก เมื่อบรรลุผลตามนี้แล้วและติดตามข้าศึกที่กำลังแตกหนี ทหารม้าหนักก็ยังคงสามารถทำลายกองทัพข้าศึกได้
สกุลปลาแกมบูเซีย
กระบวนทัพแถวตอน
นกเค้าใหญ่พันธุ์สุมาตรา  นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง จำพวกนกเค้าแมว หรือนกเค้า
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับนกทึดทือมลายู ("Ketupa ketupu") ต่างกันที่ตรงที่มีขนคลุมขาท่อนล่าง จะงอยปากสีน้ำตาลอ่อน ตาสีน้ำตาล ขนหูใหญ่และยาวมากสีน้ำตาล อกสีน้ำตาล ท้องสีขาว ขนด้านบนมีลายขวางเล็ก ๆ สีเหลืองซีด ส่วนขนด้านล่างมีลายขวางเล็ก ๆ สีน้ำตาลปนพื้นขาว มีลายบั้งกระจายตรงขนปีก ในขณะที่ยังเป็นลูกนกหรือยังไม่โตเต็มที่ ขนตามลำตัวจะเป็นสีขาวหรือสีอ่อน
พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบในแหลมมลายู โดยพบได้จนถึงหมู่เกาะซุนดา ในบริเวณที่เป็นที่ราบขึ้นไปถึงระดับสูง 600 เมตร ในประเทศไทยพบได้เฉพาะในภาคใต้ตั้งแต่แนวเทือกเขาตะนาวศรีเท่านั้น ในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 มีรายงานพบเป็นครั้งแรกในสวนผลไม้ที่อำเภอศรีนครินทร์ จังหวัดพัทลุง นับเป็นนกเค้าแมวชนิดที่หายาก มีพฤติกรรมหากินทั้งกลางวันและกลางคืน ในขณะที่บินมักส่งเสียงร้อง "ฮุก ไอ โอ" และ "อ๊าว" ไปด้วย ปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว อาหารที่กินเป็นสัตว์เล็ก ๆ เช่น หนู, กระรอก, นก, งู และแมลง
Bubo sumatranus
Barred-eagle owl
Malay eagle owl
กระบวนทัพแถวหน้ากระดาน
Shu Han
Cao Wei
นกเค้าแมวหิมะ
นกเค้าแมวหิมะ หรือ นกเค้าหิมะ  นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกเค้าแมว (Strigidae)
นกเค้าแมวหิมะจัดเป็นนกเค้าแมวที่มีขนาดใหญ่ มีลักษณะเด่น คือ ขนตามลำตัวเป็นสีขาวล้วนสะอาด มีหัวกลมสีเหลือง ดวงตากลมโตสีดำ, สีฟ้า หรือสีเหลือง เท้ามีขนมาก ขนตามลำตัวโดดเด่นด้วยสีขาวแต้มด้วยบางส่วนสีดำเป็นแถบแนวนอนหรือลายจุด นกตัวเมียและนกวัยที่ยังไม่โตเต็มที่จะมีจุดดำขึ้นตามลำตัวมากกว่า ในขณะที่ตัวผู้เป็นสีขาวเกือบทั้งหมด และสีขนอาจเปลี่ยนไปตามฤดูกาลเพียงเล็กน้อย
ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ มีขนาดความยาวลำตัวประมาณ 51–68.5 เซนติเมตร (20–27 นิ้ว) ในขณะที่ตัวเมียประมาณ 66 เซนติเมตร (26 นิ้ว) ความยาวปีกประมาณ 137–164 เซนติเมตร (54–65 นิ้ว) เมื่อกางออก 137–164 เซนติเมตร (54–65 นิ้ว) น้ำหนักประมาณ 1,134–2,000 กรัม (40–70 ออนซ์) ตัวเมียประมาณ 1,707 กรัม (60 ออนซ์) ตัวผู้ประมาณ 1,612 กรัม (57 ออนซ์) จัดเป็นนกเค้าแมวที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามของโลก
นกเค้าแมวหิมะ พบกระจายพันธุ์ในแถบซีกโลกทางตอนเหนือ เช่น เขตทุนดราทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาเหนือและยุโรปตอนเหนือบริเวณใกล้กับขั้วโลกเหนือ, วงกลมอาร์กติก หรือสแกนดิเนเวีย หากินช่วงกลางวันตั้งแต่เช้าถึงค่ำ มีความแข็งแรงและมั่นคงบินมีประสิทธิภาพและรวดเร็ว บินสั้น ๆ ใกล้พื้นดิน นกเค้าแมวหิมะมีความก้าวร้าวเมื่อทำรังวางไข่ นกเค้าแมวหิมะทำรังบนพื้นดินที่เป็นทุ่งหญ้าในช่วงฤดูร้อนของเขตอาร์กติก วางไข่ครั้งละ 6–8 หรือ 10 ฟอง โดยไข่ฟองแรกจะฟักเป็นตัวก่อนฟองสุดท้ายประมาณ 2 สัปดาห์ ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันดูแลไข่และลูกนก พ่อแม่นกจะฉีกเหยื่อเป็นชิ้น ๆ ก่อนจะป้อนให้ จนกว่าลูกนกจะโตพอแล้วจึงจะกลืนกินทั้งตัว จนกระทั่งลูกนกอายุได้ 6 สัปดาห์จึงพอจะช่วยเหลือตัวเองได้ นกเค้าแมวหิมะมีพฤติกรรมการเลี้ยงลูกนกต่างจากนกล่าเหยื่อชนิดอื่น ๆ ตรงที่จะดูแลลูกนกตัวที่อ่อนแอที่สุดด้วยโดยไม่ทอดทิ้ง เมื่อลูกนกค่อย ๆ โตขึ้น จะมีขนสีเทาขึ้นปกคลุมลำตัว และพ่อแม่นกจะทิ้งลูกนกให้อยู่ตามลำพังมากขึ้น ลูกนกเค้าแมวหิมะจะเริ่มหัดบินก่อนที่จะเข้าสู่ฤดูหนาว
มีพฤติกรรมในการล่าเหยื่อด้วยการเฝ้ารอ หรือกระทั่งติดตามเหยื่อ ส่วนใหญ่มักล่าเหยื่อในเวลากลางวัน เหยื่อมีทั้งถูกจับบนพื้นและในอากาศ เหยื่อขนาดเล็กจะถูกกลืนทั้งหมด เหยื่อขนาดใหญ่จะถูกฉีกเป็นชิ้นใหญ่ กินอาหารจำพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือสัตว์เลือดอุ่นขนาดเล็ก เช่น นก, หนูเลมมิ่ง, กระรอก, กระต่าย, เป็ด, ห่าน หรือแม้กระทั่งลูกของหมาป่าหรือหมาจิ้งจอกขนาดเล็ก แต่จะไม่ล่าใกล้รังของนกชนิดอื่น แต่ขณะเดียวกันไข่นกหรือลูกนกก็ถูกรังควาญจากหมาป่าหรือหมาจิ้งจอกด้วยเช่นกัน
บูโดกัน (วงดนตรี)
บูโดกัน  เป็นกลุ่มศิลปินป็อปร็อกจากค่ายจีนี่เรคอร์ดส ในสังกัดแกรมมี่ มีสมาชิกจำนวน 5 คน เป็นวงดนตรีผู้หญิงล้วนวงแรกของค่าย เพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับวงคือเพลง "ขอให้เหมือนเดิม" จากอัลบั้ม "Budokan"
บูโดกัน ถือกำเนิดขึ้นในวงการเพลงไทย ในปีพ.ศ. 2543 ภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เอกลักษณ์ที่โดดเด่นของวงนี้คือมีสมาชิกเป็นผู้หญิงล้วนทั้งหมด 5 คน ประกอบด้วย 'อิน' อินทิรา ยืนยง (ร้องนำ), 'หนิง' อารี โกวัฒนาภรณ์ (กลอง), 'เสริม' เสริมศิริ เตชะธเนศ (กีตาร์), 'แป้ง' รัชดาภา รัชตะวรรณ (คีย์บอร์ด-เปียโน), และ 'น้อง' ทัศนีย์ ขจรโยธิน (เบส)
สำหรับอัลบั้มแรกมีชื่อเดียวกับวงว่า "บูโดกัน (Budokan)" ประกอบไปด้วยเพลง ไชยา, ขอให้เหมือนเดิม, อรทัย, อย่าปล่อยให้เขาเห็นน้ำตา, ว่ากันไป, ไม่ได้รักเธอ, เปลี่ยนไปแล้ว, รักเฉยๆ, ไม่เอานะ และเพลง ยินดีที่ได้รู้จัก โดยเพลง "ขอให้เหมือนเดิม" เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างสูงสุดในอัลบั้ม จนทำให้ชื่อของ "บูโดกัน" แจ้งเกิดในฐานะวงดนตรีหน้าใหม่อย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้น " บูโดกัน" มีผลงานเพลงออกมาอีก 2 ชุด โดยทิ้งช่วงระยะห่างการทำงานเพลงเกือบ 5 ปี ได้แก่อัลบั้ม "เย้ เย" (พ.ศ. 2547) และอัลบั้ม "ที่ 1 ของใจ" (พ.ศ. 2549) ผลงานเพลงที่ได้รับความนิยมตั้งแต่อัลบั้มแรกจนอัลบั้มสุดท้ายคือเพลง ขอให้เหมือนเดิม, ไชยา, ไม่ได้รักเธอ,ไม่อยากทำให้ลำบากใจ, คนใจร้าย, ร้องไห้ด้วยคน เป็นต้น
นอกจากมีอัลบั้มเต็มแล้ว บูโดกันยังมีอัลบั้มพิเศษอีกหลายอัลบั้ม ได้แก่อัลบั้ม "ไม่รักเธอได้ไง" (พ.ศ. 2543) ในอัลบั้มชุดนี้ยังเพิ่มเพลงใหม่อีกหลายเพลงคือ จุ๊..จุ๊, ไม่มีเธอ ไม่มีใคร, รักแท้ เป็นต้น อัลบั้มต่อมาคือ "Love Impression" (พ.ศ. 2549) เป็นอัลบั้มที่นำเพลงเก่าของคุณนันทิดา แก้วบัวสายมาร้องใหม่ในสไตล์ของบูโดกัน
หลังจากได้ออกผลงานอัลบั้มชุดสุดท้าย วงบูโดกันได้ถูกยุบไป สาเหตุเพราะท้อใจกับพวกแผ่นผี และพิษเศรษฐกิจ ทุกคนจึงแยกย้ายไปทำงานของตนเอง
ในปี 2556 "บูโดกัน" ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งโดยนำเพลงของค่ายคีตาเรคคอร์ด กลับมาทำใหม่ เพื่อร่วมงาน"KITA Memories Project" โดยทาง A Play Music เป็นผู้ให้การสนับสนุนทางด้าน Digital download เปิดตัว 2 ซิงเกิ้ลใหม่เพลง "ใจนักเลง" และเพลง "ละลาย" โดยการกลับมาครั้งนี้ ถือเป็นการหวนสู่งานเพลงอีกครั้งในรอบ 7 ปี ที่ห่างหายไป
นกเค้าหิมะ
นกฮูกหิมะ
นกเค้าแมวสีขาว
Bubo scandiaca
โตเกียวเมโทรสายโทไซ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ให้บริการในกรุงโตเกียว และจังหวัดชิบะ ดำเนินการโดยบริษัทโตเกียว ชื่อของเส้นทางมีความหมายว่า "สายตะวันออก-ตะวันตก" มีแนวเส้นทางระหว่างสถานี ในนะกะโนะ กับสถานี ในเมืองฟุนะบะชิ สายนี้เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า สาย 5 สีประจำเส้นทางคือสีฟ้า (▉) และตัวย่อสถานีขึ้นต้นด้วย T
รถไฟฟ้า 10 คันต่อขบวน ความเร็วสูงสุด 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
RER (แก้ความกำกวม)
RER หรือ rER อาจหมายถึง
กันตพัฒน์ สีดา
โตเกียวเมโทรสายชิโยดะ
โตเกียวเมโทรสายชิโยดะ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้า ที่ดำเนินการโดยโตเกียวเมโทร ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีสีประจำเส้นทางคือสีเขียว และตัวย่อของทุกสถานีขึ้นต้นด้วยตัว "C"
โตเกียวเมโทรสายยูรากุโจ
โตเกียวเมโทรสายยูรากุโจ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ดำเนินการโดยโตเกียวเมโทร ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยเชื่อมต่อระหว่างสถานี (เมืองวาโก จังหวัดไซตะมะ) และสถานี (โคโต) ในแผนที่เส้นทาง กำหนดให้เส้นทางนี้ใช้สีทอง (▉) ตัวย่อของสถานีขึ้นด้วยตัว Y
โตเกียวเมโทรสายฮันโซมง
โตเกียวเมโทรสายฮันโซมน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ที่ดำเนินการโดยโตเกียวเมโทร โดยชื่อเส้นทางมีที่มาจากประตู้ด้านตะวันตกของพระราชวังโตเกียว ("ฮันโซมน") สีประจำเส้นทางคือม่วง ตัวย่อ "Z"
โตเกียวเมโทรสายนัมโบกุ
โตเกียวเมโทรสายนัมโบะกุ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยโตเกียวเมโทร ความหมายของชื่อหมายถึง "สายเหนือ-ใต้" โดยวิ่งระหว่างสถานี (ชินะงะวะ) กับสถานี (คิตะ) เรียกในอีกชื่อว่า สาย 7 สีประจำเส้นทางคือสีเขียวมรกต (▉) ตัวย่อเส้นทางคือ "N"
ยุทธการที่แฮเค้า
ศึกแฮเค้า  เป็นสงครามที่รบกันระหว่างซุนกวน กับเล่าเปียว เกิดขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 746 ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก กองกำลังของซุนกวนพยายามที่จะปราบผู้บัญชาการเมืองกังแฮ (ปัจจุบันเป็นเขตยุนเม็ง, มณฑลหูเป่ย์) ซึ่งได้รับการปกป้องโดยแม่ทัพของเล่าเปียว หองจอ สงครามไม่มีผลสรุป ในขณะที่กองกำลังจะซุนกวนก็ไม่สามารถที่จะยึดกังแฮได้แม้เมื่อหองจอ ถอยทัพก็ตาม
Battle of Xiakou
โตเกียวเมโทรสายฟูกูโตชิง
โตเกียวเมโทรสายฟุกุโตะชิง หรือ สาย 13 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยโตเกียวเมโทร เป็นเส้นทางที่เปิดให้บริการล่าสุดในระบบ โดยเส้นทางนี้มีตู้โดยสารสำหรับสุภาพสตรีด้วย
พัก โซ-จิน
พัก โซ-จิน (Hangul: 박소진) หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่า โซจิน (Hangul: 소진) เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 เป็น นักร้อง ไอดอล นักแต่งเพลง ชาวเกาหลีใต้ รู้จักในฐานะสมาชิกวง Girl's Day (เกิร์ลสเดย์)
โซจิน เกิด 21 พฤษภาคม 1986 ใน โซล เกาหลีใต้ เธอศึกษาอยู่ที่ Yeongnam University คณะวิศวกรรมศาสตร์ เอกวิศวกรรมเครื่องกล
เกิรล์สเดย์.
วันที่ 27 กรกฎาคม 2010 โซจินเปิดตัวในสถานะสมาชิกของวง เกิรล์สเดย์ ในรายการ มิวสิกแบงก์ ทาง ช่อง เคบีเอส เปิดตัวด้วยซิงเกิล Tilt My Headเกิรล์สเดย์ ได้ออกอัลบั้มเต็มรูปแบบ 2 และ 3 อีพีเอสทั้งหมด
เดี่ยว.
ในเดือนเมษายน ปี 2013 โซจินได้มีโอกาสร่วมงานกับกลุ่มวงดนตรี Electroboyz ในเพลง Ma Boy 3 ซึ่งคัมแบ็กในรายการ มิวสิกแบงก์ Inkigayo โดยมาแทน นานะ จากวง อาฟเตอร์สกูล
เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2011 โซจินถูกนำตัวส่งเข้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเนื่องจากปัญหาระบบการหายใจของเธอ ทางดรีมทีเอ็นเตอเทนเมนต์ ต้นสังกัดของโซจินออกมากล่าวว่า เนื่องจากน้ำหนักของเธอได้ลดลงอย่างรวดเร็วก่อนที่จะมีกิจกรรมคัมแบ็กกลับมา น้ำหนักของเธอลดลงมาเป็น 43 กิโลกรัมจาก 47 กิโลกรัม ตอนนั้นเธอกำลังอยู่ในช่วงโปรโมทเพลง Hug Me Once ซึ่งเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้าพบว่าเธอได้มีการแสดงโชว์ที่ขาดความมั่นคง โชคดีที่หลังจากการตรวจสอบไม่มากนัก เธอถูกพบว่าไม่อยู่ในภาวะอันตรายเฉียบพลัน ซึ่งเหตุที่เกิดขึ้นคาดว่าเธอได้รับความเครียดเนื่องจากตารางงานในการคัมแบ็ก
รถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะสายสีน้ำเงิน
รถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะ สายสีน้ำเงิน ระยะทาง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครโยโกฮามะ ดำเนินการโดยสำนักงานขนส่งเทศบาลโยโกฮามะ แบ่งเป็น 2 สายย่อย คือ สาย 1 และสาย 3
รถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะสายสีเขียว
รถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะ สายสีเขียว เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีอีกชื่อหนึ่งว่า สาย 4 โดยเริ่มการก่อสร้างในปี ค.ศ. 2001 และเปิดให้บริการวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2008
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 1
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวเหนือ-ใต้ในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ มีระยะทาง 34 สถานี ใช้รถไฟฟ้า 8 คันต่อขบวน สีประจำเส้นทางคือสีส้ม ให้บริหารระหว่างเวลา 5:05/5:10 - 00:35/00:30 น. ใช้เวลาในการเดินทางตลอดเส้นทาง 1 ชั่วโมง 2 นาที
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 2
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 2 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวตะวันออก-ตะวันตกในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ มีระยะทาง จำนวน 43 สถานี โดยมี 1 สถานีที่ไม่เปิดให้บริการ ใช้รถไฟฟ้า 6 คันต่อขบวน โดยการก่อสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1991 ช่วงแรกระยะทาง 21 สถานี ปัจจุบันเส้นทางนี้ใช้เวลาในการเดินทางตลอดสาย 1 ชั่วโมง 24 นาที
Ichthyophaga
อินทรีกินปลา
เขตเลฟโกชา
เลฟโกชา (กรีซ;Lefkoşa) เป็นเขตเขตหนึ่งของไซปรัสเหนือ จะแบ่งออกเป็นสองตำบล คือ ตำบล Lefkoşaและ ตำบล Değirmenlik มีประชากรประมาณ 84,776 ในปี 2006 เขต Güzelyurt ได้รับการแยกออกมาจากเขต เลฟโกซาบางส่วนของลาร์นากา ตำบลของสาธารณรัฐไซปรัสได้รับการบริหารงานโดยอำเภอเลฟโซกา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรจั่น
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรจั่น อาจหมายถึง
เหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทา
เหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทา  นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง ในวงศ์เหยี่ยวและอินทรี (Accipitridae) ที่พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จัดเป็นเหยี่ยวขนาดใหญ่ลำตัวยาวถึง 72 เซนติเมตร มีลักษณะสังเกตได้ง่าย คือ ส่วนหัวสีเทา ลำตัวสีน้ำตาล ส่วนท้องตอนล่างและหางสีขาว เฉพาะที่หางตอนปลายมีแถบสีดำคาด นกอายุน้อยลำตัวสีน้ำตาลอ่อน มีลายขีดน้ำตาลใต้ท้องและลายประสีน้ำตาลบนส่วนหาง จะงอยปากสีน้ำตาลปนเทา แข้งและเท้าสีเทาอ่อน ชอบเกาะอยู่ตามยอดไม้สูง คอยจ้องลงโฉบจับปลาและสัตว์น้ำอื่น ๆ กินเป็นอาหาร สร้างรังอยู่ตามต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ใกล้แหล่งน้ำ รังอยู่สูง 10-30 เมตรหรืออยู่บนยอดของต้นไม้ วางไข่ครั้งละ 2-3 ฟอง
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงซูลาเวซี มีพฤติกรรมอาศัยอยู่โดดเดี่ยวตามลำน้ำใหญ่ในป่า, อ่างเก็บน้ำ , นาข้าวตามชายฝั่งทะเล และในป่าพรุที่มีกระแสน้ำไหลเอื่อย ๆ หรือน้ำนิ่ง ในประเทศในอดีตพบได้ทั่วทุกภาค แต่ในปัจจุบัน มีรายงานพบในบริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี และเขตห้ามล่าสัตว์ป่าป่าพรุ จังหวัดนราธิวาส และพบจำกัดอยู่ในเฉพาะบริเวณป่าระดับต่ำและอยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติแล้ว ยังไม่มีรายงานยืนยันแน่ชัดว่าเหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทาจะสามารถใช้แหล่งน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นโดยการทำเขื่อนเก็บน้ำเพื่อการชลประทานและการผลิตพลังงานไฟฟ้าได้หรือไม่ ในประเทศสิงคโปร์พบว่าทำรังอยู่ริมอ่างเก็บน้ำในเดือนมกราคม
Ichthyophaga ichthyaetus
Grey-headed fish eagle
Haliaeetus ichthyaetus
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 3
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 3 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1997 - 2005 เปิดให้บริการวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ระยะทาง 18.3 กิโลเมตร จำนวน 17 สถานี รถไฟฟ้า 4 คันต่อขบวน ส่วนหนึ่งของเส้นทางสายนี้ ได้แยกตัวออกไปเป็นสาย 4
Icthyophaga
Icthyophaga ichthyaetus
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 4
รถไฟใต้ดินปูซาน สาย 4 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าระบบล้อยางในนครปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ดำเนินการโดย การขนส่งปูซาน เปิดให้บริการวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2011 มีจำนวน 14 สถานี แบ่งเป็น 8 สถานีใต้ดิน 1 สถานีระดับดิน และ 5 สถานียกระดับ สีประจำเส้นทางคือสีน้ำเงิน ใช้เวลาในการเดินทาง 24 นาที
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านุ่ม
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านุ่ม (พ.ศ. 2326 - พ.ศ. 2381) พระราชธิดาพระองค์ที่ 11 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปุย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านุ่ม ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2326 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาปุย
ในรัชกาลที่ 2 พระองค์เจ้านุ่มได้ทำราชการข้างใน เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างสวนขวา โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ เป็นแม่กองจัดการสร้าง โปรดฯ ให้ขยายสระที่สร้างตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1 ออกไป และโปรดให้สร้างเก๋งแพขึ้นในสระ พระราชทานให้เจ้านายฝ่ายในตกแต่งประกวดประขันกันถึง 27 หลัง ในครั้งนั้นพระองค์เจ้านุ่มทรงได้รับพระราชทานด้วย ปรากฏใน "พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2" เรื่องสร้างสวนขวา ว่า
"...การสร้างสวนขวาครั้งนั้น สร้างพระมหามณเฑียรที่ประทับในสวน... แลให้ขุดสระใหญ่ในสวนนั้นยาว ๓ เส้น ๔ วา กว้าง ๒ เส้น ๘ วา... ทำเก๋งแลก่อภูเขาไว้ริมเกาะ ๆ ละ ๒ เก๋งบ้าง ๓ เก๋งบ้าง ขอบสระใหญ่นั้นให้ก่อภูเขาทำเก๋งลงที่ลาด ๆ ท่วงทีเหมือนอย่างแพจอดไว้รอบสระ เรียกว่าแพ หลังเก๋งแพให้ปลูกต้นไม้ใหญ่ ๆ มีผลต่าง ๆ... แล้วมอบให้พระราชวงษานุวงษ์ฝ่ายน่าฝ่ายใน แลท้าวนางผู้ใหญ่ในพระราชวังที่สมควรจะแต่งเก๋งแต่งแพได้ ให้เปนเจ้าของแต่งแพพระองค์ละแพ... พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้านุ่ม ๑... รวมพระองค์เจ้ายี่สิบเจ็ดหลัง..."
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์ถึงพระองค์ใน "ปฐมวงศ์" ว่า
"...พระองค์เจ้านุ่ม เปนผู้ใหญ่กว่าทุกพระองค์บรรดาซึ่งมีพระชนมพรรษา อ่อนกว่าเจ้าฟ้ากรมหลวงเทพวดีลงมา เจ้าจอมมารดาเปนเจ้าจอมข้าหลวงเดิม เปนญาติเจ้าพระยานครราชสิมาทองอิน พระองค์เจ้าพระองค์นี้ได้ทำราชการข้างใน ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาไลย..."
สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อพ.ศ. 2381 พระชันษา 55 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุท้องสนามหลวง เมื่อพ.ศ. 2382
ไลท์เรล
รถไฟรางเบาปูซาน–คิมแฮ
รถไฟรางเบาปูซาน-คิมแฮ เป็นเส้นทางรถไฟรางเบาในปูซานและคิมแฮ ประเทศเกาหลีใต้ มีระยะทาง 23.92 กิโลเมตร จำนวน 21 สถานี รถไฟฟ้าจุผู้โดยสารได้ 176,000 คนต่อวัน เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ วันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2011 โดยเริ่มก่อสร้างในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ซึ่งจริง ๆ แล้วจะต้องเปิดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 แต่เลื่อนไปเปิดให้บริการในอีก 2 เดือนให้หลัง
มหาวิทยาลัยติรานา
มหาวิทยาลัยได้ก่อตั้งขึ้นในปี 1957 ในขณะที่มหาวิทยาลัยแห่งรัฐของติรานา (University of Shtetëror i Tiranes) ผ่านการรวมกันของห้าสถาบันที่มีอยู่ของการศึกษาขั้นสูงที่สำคัญที่สุดของติรานา ซึ่งเป็นสถาบันวิทยาศาสตร์การก่อตั้งขึ้นในปี 1947 ระหว่าง 13 เมษายน 1985 และ 1992 (ในช่วงระบอบคอมมิวนิสต์), มหาวิทยาลัยถูกเรียกว่า Enver Hoxha หลังจากนั้นเมื่อระบอบเผด็จการแอลเบเนีย Enver Hoxha ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 เมษายน 1985 มหาวิทยาลัยจึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น มหาวิทยาลัยติรานา (University of Tiranes )
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยติรานาเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐบาล มีอาจารย์ประมาณ 600 คน มีนักศึกษาประมาณ 14000 กว่าคน มีสีประจำมหาวิทยลัยคือ สีแดงและสีดำ ซึ้งเป็นสีในธงชาติของแอลเบเนียด้วย มีวิทยาเขตมากมาย เช่น urban, decentralized. A new suburban, centralized campus is under construction. เป็นต้น
คณะแพทยศาสตร์ คณะซึ่งมีนักศึกษา มากกว่า 5000 คน เป็นคณะที่มีการแข่งขันกันมากที่สุดนอกจากนี้คณะยังได้ทำการเคลื่อนไหวเพื่อแยกออกจากหมาวิทยาลัย โดยใช้รูปแบบโรงเรียนแพทย์ด้วยตัวเอง คณะประกอบด้วยการแพทย์ทั่วไปทันตกรรม เภสัชกรรม
คณะสังคมศาสตร์ ประกอบด้วย ปรัชญา สังคมวิทยา จิตวิทยา การรักษาความปลอดภัยทางสังคม
คณะ วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ประกอบด้วย คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา สารสนเทศ เภสัชวิทยา
คณะ ประวัติศาสตร์ และ ภาษาศาสตร์ ประกอบด้วย ประวัติ ภูมิศาสตร์ ภาษาแอลเบเนีย วารสารศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์ เศรษฐกิจ ประกอบด้วย ธุรกิจ สารสนเทศ การเงิน การบัญชี เศรษฐศาสตร์ บริหารธุรกิจ การตลาด, การท่องเที่ยว
คณะ ภาษาต่างประเทศประกอบด้วย ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี ภาษาสเปน ภาษาเยอรมัน ภาษาตุรกี ภาษารัสเซีย ภาษากลุ่มบอลข่าน ภาษาจีน
และภาควิชาพลศึกษา
เหยี่ยวปลาเล็กหัวเทา
เหยี่ยวปลาเล็กหัวเทา  นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง ในวงศ์เหยี่ยวและอินทรี (Accipitridae)
จัดเป็นเหยี่ยวปลาชนิดหนึ่ง มีขนาดคล้ายกับเหยี่ยวปลาใหญ่หัวเทา ("I. ichthyaetus") แต่มีขนาดเล็กกว่า โดยมีความยาวประมาณ 51-64 เซนติเมตร และน้ำหนักน้อยกว่ากันถึงเท่าตัว ขนปกคลุมตามลำตัวสีน้ำตาล ท้อง, คอ และโคนหางมีสีขาว หางมีสีน้ำตาล ใบหน้ามีสีเหลือง จะงอยปากสั้นงุ้มหลายแหลมมีสีดำ อุ้งเท้ามีสีน้ำตาล นิ้วยาวแข็งแรง เล็บแหลมคมใช้สำหรับจับและฉีกเหยื่อ
มีพฤติกรรมชอบอยู่อาศัยเพียงลำพังตัวเดียวบนยอดไม้สูง โฉบเหยื่อจากผิวน้ำ มีเสียงร้อง "โย่ว โย่ว โย่ว" ลูกนกที่ยังโตไม่เต็มที่มีขนสีน้ำตาลอ่อน
พบกระจายพันธุ์ตามริมแหล่งน้ำขนาดใหญ่ตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยจัดเป็นนกประจำถิ่นที่หาได้ยาก โดยจะพบได้เฉพาะบางพื้นที่
รถไฟใต้ดินแทกู สาย 1
รถไฟใต้ดินแทกู สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครแทกู ประเทศเกาหลีใต้ ดำเนินการโดยการขนส่งมวลชนแทกู สีประจำเส้นทางคือ ● สีแดงเข้ม เปิดให้บริการวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 อย่างไรก็ตาม เส้นทางนี้ได้ปิดทำการชั่วคราวในกลางปี ค.ศ. 2003 เนื่องจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ ปัจจุบันเส้นทางนี้มีระยะทาง 25.9 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินทาง 50 นาที 30 วินาที
Icthyophaga humilis
Ichthyophaga nana
Icthyophaga nana
Haliaeetus humilis
รถไฟใต้ดินแทกู สาย 2