pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เป็นเต่าที่มีกระดองทรงกลมหรือโค้งนูนเล็กน้อย กระดองท้องใหญ่ กระดูกแอนกูลาร์ของขากรรไกรล่างไม่เชื่อมติดกับกระดูกอ่อนเมคเคล กระดูกเบสิคออคซิพิทัลเป็นชิ้นกว้าง การหุบขากรรไกรล่างเกิดจากการทำงานของกล้ามเนื้อที่ผ่านไปกระดูกโพรโอติก และขากรรไกรติดกับพื้นผิวของก้านกระดูกโพรโอติกที่อยู่ในซัยโนเวียลแคปซูล กระดองท้องไม่มีกระดูกมีโสพลาสทรอน มีกระดูกพลาสทรอนไปเชื่อมต่อกับขอบนอกของกระดองหลังที่มีร่องแบ่งเป็นกระดูกชิ้นเล็กจำนวน 11 คู่ กระดูกเชิงกรานเชื่อมติดกับกระดองท้องในลักษณะที่ยืดหยุ่นได้
เต่าในวงศ์นี้ถือเป็นวงศ์ใหญ่ สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย (ดูในตาราง) มีทั้งหมด 23 สกุล พบราว 65 ชนิด แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปยุโรปตอนใต้, เอเชียอาคเนย์, อเมริกากลาง และบางส่วนของทวีปอเมริกาใต้ ในประเทศไทยมีเต่าในวงศ์นี้มากถึง 16 ชนิด อาทิ เต่าลายตีนเป็ด ("Callagur borneoensis"), เต่ากระอาน ("Batagur baska"), เต่านา ("Malayemys macrocephala" และ"M. subtrijuga"), เต่าหับ ("Cuora amboinensis"), เต่าดำ ("Siebenrockiella crassicollis") เป็นต้น
โดยเต่าชนิดที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้คือ เต่าน้ำบอร์เนียว ("Orlitia borneensis") ที่มีความยาวของกระดองได้ถึง 80 เซนติเมตร พบในบึงน้ำและแม่น้ำของมาเลเซียและเกาะบอร์เนียว ซึ่งเป็นเต่าชนิดหนึ่งที่ใกล้สูญพันธุ์มากแล้วชนิดหนึ่ง
Bataguridae
Batagurinae
Geoemydinae
Geoemydidae
อะไวเทอร์เฉดออฟเพล
อะไวเทอร์เฉดออฟเพล  เป็นเพลงจากอัลบัมชุดแรกของวงร็อกอังกฤษ โพรคัล ฮารัม ที่วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1967 วางจำหน่ายเป็นซิงเกิลเปิดตัวของวงเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1967 ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน และอยู่ที่อันดับหนึ่งเป็นเวลา 6 สัปดาห์ ขึ้นถึงอันดับห้าในสหรัฐอเมริกา
เพลงนี้มีชื่อเสียงจากดนตรีบรรเลงด้วยออร์แกนที่มีอิทธิพลจากผลงานของโยฮันน์ เซบาสเตียน บาค แต่งโดย แกรี บรุคเคอร์, คีธ รีด และแมททิว ฟิชเชอร์ แต่ระบุเครดิตไว้เพียงว่าแต่งโดย บรุคเคอร์/รีด ในปี ค.ศ. 2005 ฟิชเชอร์ได้ยื่นฟ้องต่อศาลสูงว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้ร่วมแต่งทำนองเพลงนี้ ฟิชเชอร์ชนะคดีและได้รับส่วนแบ่ง 40% ในฐานะผู้ร่วมประพันธ์ แต่จะไม่ได้รับรายได้ที่เกิดขึ้นก่อนฟ้องคดี
คีธ รีด เป็นผู้ริเริ่มแต่งเพลงนี้ โดยได้แรงบันดาลใจมาจากวลีหนึ่งที่มีคนพูดกับหญิงสาวในงานปาร์ตี้ว่า "You've turned a whiter shade of pale," นักวิจารณ์ดนตรีวิเคราะห์ว่าเนื้อหาของเพลงกล่าวถึงความสัมพันธ์เชิงชู้สาวระหว่างชายหญิง
ในปี 2009 สถานีวิทยุบีบีซีระบุว่า อะไวเทอร์เฉดออฟเพล เป็นเพลงที่ถูกเปิดบ่อยครั้งที่สุดในรอบ 75 ปี ในสหราชอาณาจักร ตามด้วย "Bohemian Rhapsody" ของควีน และ "All I Have To Do Is Dream" ของดิเอเวอร์ลีบราเธอร์ส ในปี 2004 นิตยสารโรลลิงสโตนจัดให้เพลงนี้ติดอันดับ 57 จาก 500 อันดับเพลงยอดเยี่ยมตลอดกาล
บุญชู นิลถนอม
นายบุญชู นิลถนอม (เกิด 28 มกราคม พ.ศ. 2508) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร เขต 2 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
บุญชู นิลถนอม เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2508 เป็นบุตรของนายเกื้อ และนางบุญช่วย นิลถนอม มีพี่น้อง 6 คน สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ โปรแกรมพัฒนาชุมชน สถาบันราชภัฎนครปฐม มีบุตรนอกสมรส 2 คน
อดีตเป็นผู้ใหญ่บ้าน หมู่ที่ 13 ตำบลอ้อมน้อย ต่อมา พ.ศ. 2537 เป็นกำนันตำบลอ้อมน้อย ส.ท.ตำบลอ้อมน้อย ส.ท.เมืองอ้อมน้อย ส.อบจ.สมุทรสาคร และรองประธานสภาจังหวัดสมุทรสาคร ตามลำดับ
นายบุญชู รู้จักมักคุ้นกับตระกูลไกรวัตนุสสรณ์โดยเฉพาะนายมณฑล ไกรวัตนุสสรณ์ ส.ส. หลายสมัย และนายอุดร ไกรวัตนุสสรณ์ (นายก อบจ. ยุคที่นายบุญชูเป็น ส.อบจ.) มาตั้งแต่สมัยเป็นกำนันตำบลอ้อมน้อย พ.ศ. 2554 จึงได้รับการชักชวนให้ลงสมัคร ส.ส. ในนามพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรกปัจจุบันนายบุญชู ได้ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเทศบาลนครอ้อมน้อย
บุญชู นิลถนอม ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
สุรสาล ผาสุข
นายสุรสาล ผาสุข (เกิด 27 มกราคม พ.ศ. 2493) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสิงห์บุรี 1 สมัย เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
สุรสาล ผาสุข เกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2493 เป็นบุตรของนายประเสริฐ และนางเสงี่ยม ผาสุข มีพี่น้อง 5 คน หนึ่งในนั้นคือ นางบุญเตือน เหี้ยมจ่าง ส.อบจ. สิงห์บุรี เขตอำเภออินทร์บุรี สุรสาลสมรสและหย่า มีบุตร 2 คน
เขาสำเร็จการศึกษาการศึกษาบัณฑิต(กศ.บ.) สาขาคณิตศาสตร์-ฟิสิกส์ วิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลก, การศึกษาคณิตศาสตร์ (ค.ม.) สาขาคณิตศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และคณิตศาสตรศึกษา (กศ.ด.) สาขาคณิตศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ก่อนลงเลือกตั้งเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
พ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ด้วยการผลักดันของนายพายัพ ปั้นเกตุ (อดีต ส.ส. พรรคไทยรักไทย ที่ขึ้นไปลงระบบบัญชีรายชื่อ) และมีฐานเสียงของนายประเสริฐ เหี้ยมฉ่าง นายก อบต.ชีน้ำร้ายในขณะนั้น ซึ่งเป็นพี่เขย และนางบุญเตือน เหี้ยมฉ่าง ส.อบจ. พี่สาว ให้การสนับสนุน ผลการเลือกตั้งนายสุรสาลได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยเอาชนะนายโชติวุฒิ ธนาคมานุสรณ์ อดีต ส.ส. จากพรรคชาติไทยพัฒนา
สุรสาล ผาสุข ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
วงศ์เต่าแก้มแดง
วงศ์เต่าแก้มแดง  เป็นวงศ์ของเต่าวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อว่า Emydidae
เป็นเต่าที่มีลักษณะคล้ายกับเต่าในวงศ์เต่านา (Bataguridae) คือ มีกระดองที่โค้งกลมเหมือนกัน กระดองท้องใหญ่เหมือนกัน ในบางสกุลจะมีบานพับที่กระดองท้อง เช่น "Terrapene" แต่กระดูกแอนกูลาร์ของขากรรไกรล่างไม่เชื่อมติดกับกระดูกอ่อนเมคเคล กระดูกออคซิพิทัลเป็นชิ้นแคบ การหุบขากรรไกรล่างเกิดจากการทำงานของกล้ามเนื้อที่ผ่านไปกระดูกโพรโอติก และขากรรไกรติดกับพื้นผิวของก้านกระดูกโพรโอติกที่อยู่ในซัยโนเวียลแคปซูล กระดองท้องไม่มีกระดูกมีโสพลาสทรอน มีกระดูกพลาสทรอนไปเชื่อมต่อกับขอบนอกของกระดองหลังที่มีร่องแบ่งเป็นกระดูกชิ้นเล็กจำนวน 11 คู่ กระดูกเชิงกรานเชื่อมติดกับกระดองท้องในลักษณะที่ยืดหยุ่นได้
เป็นเต่าที่มีวงศ์ขนาดใหญ่ จึงแบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย ๆ (ดูในตาราง) มีทั้งหมด 10 สกุล ราว 50 ชนิด พบแพร่กระจายพันธุ์ในพื้นที่ชุ่มน้ำทั้งน้ำจืดและน้ำกร่อย ทั้งในทวีปยุโรป, อเมริกาเหนือ และบางส่วนของอเมริกาใต้
เต่าตัวผู้โดยมากจะมีขนาดเล็กกว่าตัวเมียมาก และมีความแตกต่างระหว่างเพศมาก จนเห็นได้ชัดเจน กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์ หรือบางสกุลหรือบางชนิดก็กินได้ทั้ง 2 อย่าง
โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ เต่าแก้มแดง ("Trachemys scripta") หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เต่าญี่ปุ่น" ที่นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยงจนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในหลายประเทศ รวมถึงในประเทศไทยด้วย โดยสามารถโตเต็มที่ได้ถึง 60 เซนติเมตร และขนาดเล็กที่สุด คือ เต่าจุด ("Clemmys guttata") ที่โตเต็มที่มีความยาวกระดองเพียง 10-12 เซนติเมตร เท่านั้น
ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ โดยฝังไข่ไว้ในหาดทรายริมฝั่งแม่น้ำ โดยเต่าเพศเมียจะวางไข่ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ และลูกเต่าจะฟักเป็นตัวในช่วงปลายฤดูร้อน
จำแนกออกได้เป็น 10 สกุล ใน 2 วงศ์ย่อย
Emydidae
Emydinae
Deirochelyinae
Staphylococcus aureus (; หมายถึง องุ่นสีทอง) เป็นแบคทีเรียชนิด facultative anaerobic กรัมบวก รูปกลม เป็นส่วนหนึ่งของจุลินทรีย์ที่เป็นเชื้อประจำถิ่นในผิวหนังและโพรงจมูก เป็นแบคทีเรียก่อโรคชนิดหนึ่ง เมื่อ "S. aureus" ปนเปื้อนลงไปในอาหาร จะสร้างสารพิษที่เรียกว่าเอนเทอโรทอกซินขึ้น ซึ่งแบ่งออกเป็น 8 ชนิด ได้แก่ ชนิด A, B, C1, C2, C3, D, E และ H สารพิษนี้ทนต่อความร้อนได้ดีมาก ทำให้ผู้บริโภคเกิดอาหารเป็นพิษ หลังจากรับประทานอาหารที่มีแบคทีเรียปนเปื้อนเข้าไปประมาณ 1–6 ชั่วโมง อาการของโรคอาหารเป็นพิษที่เกิดจาก "S. aureus" คือ คลื่นไส้ อาเจียน ท้องร่วง ปวดท้องจากสารพิษ อาการมักเกิดขึ้นอย่างเฉียบพลัน ส่วนมากไม่มีไข้ ในรายรุนแรงอาจช็อกได้
สหรัฐ กุลศรี
นายสหรัฐ กุลศรี (เกิด 30 มกราคม พ.ศ. 2504) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี เขต 5 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
สหรัฐ กุลศรี มีเชื้อสายลาวครั่ง เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2504 เป็นบุตรของนายสุธีร์ และนางเอี่ยม กุลศรี มีพี่สาว 1 คน สำเร็จการศึกษาทางด้านนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสและหย่า มีบุตร 1 คน
เริ่มเข้าสู่เส้นทางการเมืองโดยการหาเสียงมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 โดยปี พ.ศ. 2544 ลงสมัครกับพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมา พ.ศ. 2548 ย้ายมาลงสมัครกับพรรคไทยรักไทย และได้รับคะแนนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งได้รับการเลือกตั้งครั้งแรกในนามพรรคเพื่อไทย เป็น ส.ส.พรรคเพื่อไทยเพียงคนเดียวของจังหวัดสุพรรณบุรีที่สามารถเจาะฐานเสียงของพรรคชาติไทยพัฒนาได้ นับตั้งแต่ปี 2531 เป็นต้นมา
นายสหรัฐมีประวัติการลงสมัครรับเลือกตั้ง ดังนี้
นอกจากนี้ยังเคยเป็นผู้ชำนาญการประจำคณะกรรมาธิการการเกษตรและสหกรณ์ สภาผู้แทนราษฎร และผู้ช่วยดำเนินงาน ส.ส.ของ นายอาทิตย์ อุไรรัตน์ และนายปองพล อดิเรกสาร
สหรัฐ กุลศรี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
ศรศิลป์ มณีวรรณ
อรรถพล วงษ์ประยูร
นายอรรถพล วงษ์ประยูร (เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรี เขต 2 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ปี2562 ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
อรรถพล วงษ์ประยูร เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 เป็นบุตรของนายบัญญัติ อดีต ส.ส. สระบุรี และนางทองอยู่ วงษ์ประยูร มีพี่น้อง 4 คน หนึ่งในนั้นคือนายองอาจ วงษ์ประยูร ซึ่งเป็น ส.ส. สระบุรีเช่นกัน สำเร็จการศึกษารัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอนแก่น สมรสและหย่า มีบุตร 3 คน
อดีตเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระบุรี ต่อมา พ.ศ. 2554 สมัครเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย พร้อมกับพี่ชาย (องอาจ วงษ์ประยูร) และลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรีเป็นครั้งแรก สามารถเอาชนะร้อยตรีปรพล อดิเรกสาร อดีต ส.ส. จากพรรคภูมิใจไทย
อรรถพล วงษ์ประยูร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
เสาร์ 5
การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดของเม็ดเลือด
การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดของเม็ดเลือด  คือการปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดเม็ดเลือด ซึ่งอาจเก็บจากเลือดดำ ไขกระดูก หรือเลือดจากสายสะดือ เซลล์เหล่านี้เจริญมาจากเนื้อเยื่อมีโซเดิร์ม และส่วนใหญ่อยู่ที่ไขกระดูกส่วนไขแดง พบได้ในใจกลางกระดูกส่วนใหญ่
เซลล์ต้นกำเนิดเม็ดเลือดนี้สามารถพัฒนาไปเป็นเม็ดเลือดในสายไมอีลอยด์ (เช่น เม็ดเลือดขาวโมโนไซต์ แมโครฟาจ นิวโตรฟิล เบโซฟิล อีโอซิโนฟิล เม็ดเลือดแดง เซลล์เดนไดรต์ เมกะแคริโอไซต์ และเกล็ดเลือด) และสายลิมฟอยด์ (เช่น เม็ดเลือดขาวลิมโฟไซต์ชนิดเซลล์ทีและเซลล์บี เซลล์เอ็นเค) ได้
แหล่งที่มาของเซลล์ต้นกำเนิดเม็ดเลือด.
การเลือกผู้บริจาคที่มีหมู่เอชแอลเอตรงกันกับผู้ป่วยเป็นขั้นตอนสำคัญในการลดความเสี่ยงของการเกิดปฏิกิริยาต่อต้านการปลูกถ่าย ผู้รับบริจาคเซลล์ต้นกำเนิดประมาณ 25-30% จะได้รับเซลล์มาจากพี่น้องที่มีหมู่เอชแอลเอตรงกันทุกประการ อย่างไรก็ดี แม้จะได้รับเซลล์จากบริจาคที่ "ตรงกันทุกประการ" แล้ว ก็ยังอาจเกิดปฏิกิริยาจากหมู่อัลลีลย่อย ทำให้เกิดเป็นภาวะสเต็มเซลล์ใหม่ต้านร่างกายผู้ป่วยได้
Vibrio เป็นสกุลของแบคทีเรียแกรมลบ รูปร่างเป็นท่อนสั้นหรือท่อนโค้ง มีแฟลกเจลลาที่ปลายเซลล์ ทำให้เคลื่อนที่ได้ ไม่สร้างแคปซูลและสปอร์ สร้างเอนไซม์ออกซิเดสได้ มีสมาชิกมากกว่า 30 ชนิด มีทั้งที่ก่อโรคและไม่ก่อโรค ชนิดที่ก่อโรคจะเกี่ยวกับทางเดินอาหารโดยเฉพาะการรับประทานอาหารดิบ ในธรรมชาติ อาศัยทั้งในน้ำจืด น้ำกร่อยและน้ำเค็ม
นิโคล เชอร์ซิงเงอร์
นิโคล เพรสโกเวีย เอลีโกลานี บาเลียนเต เชอร์ซิงเงอร์ ( ; 29 มิถุนายน พ.ศ. 2521) เป็น นักร้อง โปรดิวเซอร์เพลง นางแบบ นักแสดง นักเต้น ชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี ในฐานะหัวหน้าวง เดอะ พุสซีแคตดอลส์ เดิมนิโคล เชอร์ซิงเงอร์ เป็นนักร้องร่วมให้กับวงดนตรี เดย์ ออฟ เดอะ นิว และเป็นสมาชิกของวงที่มาจากรายการเรียลลิตี้ทีวี อีเดน ครัช หลังจากนั้นเธอได้ออกจากวง และเข้ามาร่วมวง เดอะ พุสซีแคตดอลส์ ในฐานะนักร้องนำ
กับการทำงานร่วมกับวง เดอะ พุสซีแคตดอลส์ เธอได้มีการออกอัลบั้ม 2 อัลบั้ม ได้แก่ อัลบั้ม PCD และอัลบั้ม Doll Domination และเริ่มต้นทัวร์คอนเสิร์ต และหลังจากที่เธอออกจากวง เดอะ พุสซีแคตดอลส์ ในเดือน ธันวาคม 2553 นั้น นิโคล เชอร์ซิงเงอร์ได้เริ่มต้นทำเพลงอัลบั้มเดี่ยว ที่มีชื่อว่า อัลบั้ม Killer Love และอัลบั้ม Don't Hold Your Breath ซึ่งสามารถนำเป็นอันดับ 1 ของ UK Singles Chart ทำให้เธอกลายเป็นศิลปินเดี่ยวคนแรกที่มีผลงานเป็นอันดับที่ 1 นอกจากนั้น นิโคล เชอร์ซิงเงอร์ ได้รับรางวัลชนะเลิศ จากการประกวด Dancing with the Stars ครั้งที่ 10 ในปี 2553 และถัดมาเธอก็ได้รับการเชิญชวนให้เป็นกรรมการตัดสินรายการ The X Factor ของทางประเทศสหรัฐอเมริกา ในเดือน กันยายน 2555 และต่อมาในปี 2556 - 2557 ได้ย้ายการเป็นกรรมการ The X Factor ของทางประเทศสหรัฐอเมริกา มาเป็นกรรมการให้ The X Factor UK ในประเทศสหราชอาณาจักรหริออังกฤษ เป็นเวลา 2 ปี
นิโคล เชอร์ซิงเงอร์ มีชื่อเกิดว่า นิโคล เพรสโกเวีย เอลีโกลานี บาเลียนเต  เกิดที่โฮโนลูลู รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา ในครอบครัวคาทอลิก บิดาชื่อ อัลฟอนโซ บาเลียนเต ชาวฟิลิปปินส์ กับมารดาชื่อ โรสแมรี เอลีโกลานี ลูกครึ่งฮาวาย-รัสเซีย มาจากตาของเธอที่เป็นชาวฮาวาย และยายที่มีเชื้อสายรัสเซีย
เชอร์ซิงเงอร์กำเนิดขึ้นขณะที่มารดาของเธออายุได้ 18 ปี พ่อแม่ของเธอเลิกรากันตั้งแต่เธอยังเด็ก จนเมื่อเธอมีอายุ 6 ปี ครอบครัวของมารดาจึงย้ายไปอยู่ที่ลุยส์วิลล์ รัฐเคนทักกี พร้อมกับน้องสาวชื่อคีลา และแกรี เชอร์ซิงเงอร์ พ่อเลี้ยงชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน และในเวลาต่อมาเธอจึงเปลี่ยนมาใช้นามสกุลของบิดาบุญธรรม
ปี พ.ศ. 2544 - พ.ศ. 2545: เริ่มต้นการทำงาน.
ในปี 2544 นิโคล เชอร์ซิงเงอร์ ได้แข่งขันรายการทีวีของประเทศอเมริกาที่มีชื่อว่า ป๊อปสตาร์ และเธอได้เป็นหนึ่งในผู้ผ่านเข้ารอบ และมีสมาชิกทีมวงเกิร์ลกรุ๊ป อีเดน ครัช มาร่วมทำงานอีก 4 คน คือ Ivette Sosa Maile Misajon Ana Maria Lombo และ Rosanna Tavarez ในที่สุด เธอได้มาเป็นนักร้องนำ โดยมีเพลง Get Over Yourself (Goodbye) ซึ่งสามารถทำยอดขายได้เป็นอันดับหนึ่ง และเป็นเพลงฮิตอันดับที่ 8 ของชาร์ต Billboard Hot 100 ในขณะนั้น อีเดน ครัช ได้ร่วมทัวร์คอนเสิร์ตกับ 'N Sync และเจสซิกา ซิมป์สัน ในขณะนั้นเอง นิโคล เชอร์ซิงเงอร์ ได้รับการทาบทามให้มาเป็นนักร้องคนที่ 4 ของวง แบล็ก อายส์ พี แต่เธอต้องปฏิเสธ เนื่องจากเธอยังอยู่ในสัญญาและยังเป็นสมาชิกของ อีเดน ครัช (และ เฟอร์กี้ได้เข้ามาแทน) อย่างไรก็ตาม บริษัท ลอนดอน ไซร์ เรคคอร์ด ได้ยุติลง และถือว่าเป็นการยุบวง อีเดน ครัช ด้วย
ปี พ.ศ. 2546 - พ.ศ. 2553: เดอะ พุสซีแคตดอลส์.
ช่วงเดือนพฤษภาคม 2546 นิโคล เชอร์ซิงเงอร์ ได้ร่วมทีมกับ เดอะ พุสซีแคตดอลส์
องอาจ วงษ์ประยูร
นายองอาจ วงษ์ประยูร (เกิด 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรี เขต 4 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2552 (การเลือกตั้งซ่อม) สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
องอาจ วงษ์ประยูร เกิดเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 เป็นบุตรของนายบัญญัติ วงษ์ประยูร อดีต ส.ส. สระบุรีหลายสมัย และนางทองอยู่ วงษ์ประยูร มีพี่น้อง 4 คน หนึ่งในนั้นคือนายอรรถพล วงษ์ประยูร ซึ่งเป็น ส.ส. สระบุรีเช่นกัน
สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต สาขากฎหมาย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, Bachelor of Science International Business สาขาบริหารธุรกิจ Fort Lauderdale College และศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
สมรสกับนางปิยะดา ส.อบจ.สระบุรี เขตอำเภอพระพุทธบาท (ปี พ.ศ. 2554) มีบุตร 2 คน บุครชายชื่อ นายเอกชัย วงษ์ประยูร จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อดีตเป็นเทศมนตรีเทศบาลตำบลพระพุทธบาท ต่อมาปี พ.ศ. 2549 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสระบุรี หลังจากนั้น พ.ศ. 2550 ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยได้คะแนนมาเป็นอันดับที่ 3 (มี ส.ส. ได้ 2 คน) ต่อมา พ.ศ. 2552 พรรคพลังประชาชนถูกยุบพรรค นายวีระพล อดิเรกสาร ซึ่งเป็น ส.ส.สระบุรี และเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชนถูกติดสิทธิ์ทางการเมือง นายองอาจจึงลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก
ต่อมา พ.ศ. 2554 ย้ายไปสมัครเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย โดยการชักชวนของพลตำรวจเอกประชา พรหมนอก ซึ่งมีศักดิ์เป็นญาติ และลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรี
องอาจ วงษ์ประยูร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
เหยี่ยวเคสเตรล
เหยี่ยวเคสเตรล (Common Kestrel, European Kestrel, Eurasian Kestrel หรือ Old World Kestrel) เป็นนกล่าเหยื่อในวงศ์เหยี่ยวปีกแหลม ในบริเตนนั้นไม่มีเหยี่ยวสีน้ำตาลชนิดอื่น มันถึงถูกเรียกว่า "kestrel"
เหยี่ยวเคสเตรลมีการกระจายพันธุ์กว้าง ทั้งในยุโรป, เอเชีย, และ แอฟริกา แม้ว่าจะมีการตั้งถิ่นฐานของนกบนเกาะในมหาสมุทรสองสามเกาะ แต่การพบนกอพยพหลงนั้นยากมากในไมโครนีเซีย มีบันทึกเพียงสองครั้งในกวมและเกาะไซปัน
ตัวผู้หัวเทา หนังรอบตาและหนังคลมจมูกเหลือง แถบหนวดข้างแก้มดำ ลำตัวด้านบนน้ำตาลแดงมีลายจุดจากปลายขนดำ ตะโพกและหางเทาปลายดำ ขอบหางขาว ลำตัวด้านล่างน้ำตาลอ่อนแกมขาวมีลายจุดสีเข้ม ขณะบินด้านบนเห็นขนปลายปีกดำ ปีกด้านล่างขาวแกมน้ำตาลมีลายดำที่ขนคลุมใต้ปีก ตัวเมียหัวและลำตัวด้านล่างน้ำตาลแดงมีลายขีดดำชัดเจนกว่า หางน้ำตาลแดงมีลายบั้งเล็กๆ ปลายดำกว้างปลายสุดขาว ท้องและก้นค่อนข้างขาว นกวัยอ่อนคล้ายตัวเมียแต่ลายขีดและจุดชัดเจนกว่า ลำตัวด้านบนแกมน้ำตาลมากกว่า ร้องดัง "คลี-คลี-คลี"
ชาผูเอ่อร์
ชาผูเอ่อร์  เป็นชาที่ปลูกทางภาคใต้ของมณฑลยูนนาน ที่อำเภอผูเอ่อร์ โดยชนชาติอี๋ ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยของมณฑลยูนนาน ชาผูเอ่อร์ นับว่าเป็นชาที่ดังและมาแรงมากในปัจจุบัน เปรียบกันว่ามีราคาเท่ากับทองคำเลยทีเดียว ชาผูเอ่อร์เป็นชาหมัก น้ำชามีสีดำ ผลิตมากจากชาพันธ์ใบใหญ่ยูนนานเท่านั้น ชาชนิดนี้ผู้ใดได้ดื่มเป็นครั้งแรกจะรู้สึกว่ามีกลิ่นแรงและรสชาติเข้มข้นมาก แต่เมื่อดื่มเป็นครั้งต่อ ๆ ไปจะรู้สึกติดใจจนลืมไม่ลง ชาผูเอ่อร์มีกรรมวิธีการผลิดแบบโบราณโดยการหมักไว้ในเข่งตะกร้าสานด้วยไม้ไผ่และรองด้วยใบตอง หมักแล้วอัดเป็นก้อนตั้งแต่ขนาดเท่าหัวแม่มือ ไปจนถึงขนาดเท่าโต๊ะกลม ๆ แล้วเก็บไว้ตั้งแต่ 1 ปี 5 ปี 10 ปี ไปจนถึง 20 ปี แล้วนำออกขาย
เมื่อ 2,100 ปีก่อน ได้มีการค้นพบใบชาและริเริ่มการปลูกชา ในเวลาต่อมา แต่ชาผูเอ่อร์นั้น ได้มีประวัติความเป็นมาราวๆ 1,700 กว่าปี ถึงแม้ชาจะมีอยู่มากมายหลายชนิด แต่ชาทั้งหลายเหล่านี้ จะถูกจำแนกออก เป็น 4 ชนิดใหญ่ ตามวิธีการผลิต คือ
ชาชนิดไม่หมัก ซึ่งได้แก่ ชาเขียว ชาชนิดหมักตลอดการผลิต ได้แก่ ชาดำ ชาชนิดหมักช่วงระยะเวลาหนึ่งของการผลิต ได้แก่ ชาอูหลง ชาชนิดหมักช่วงระยะเวลาหนึ่ง แล้วสามารถพัฒนาอายุด้วยการบ่ม ด้วยตัวของมันเอง ได้แก่ ชาผูเอ่อร์
การผลิตชาผูเอ่อร์ที่ลึกลับและน่าค้นหานั้น ก็คือ การนำใบชาเขียว ที่ตากแห้งแล้ว จากนั้นนำมาผ่านกรรมวิธีการบ่มโดยวิธีธรรมชาติ หรือว่าโดยวิธีที่มนุษย์คิดค้นขึ้น
เพียงระยะเวลา 800 ปี ชื่อเสียงของชาผูเอ่อร์นั้น โด่งดังไปยังทั่วโลก จากทิศเหนือดังไปจนถึง รัสเซีย ตะวันตกไปยัง ยุโรป และอาหรับ ทิศตะวันออก ไปยัง ญี่ปุ่น ทิศใต้ไปยัง มาเลเซีย และประเทศสยาม เมื่อประมาณ 150 ปีก่อน ได้มีนักวิชาการ ชาวรัสเซีย ชื่อ Tolstoy ได้บรรยายถึง สรรพคุณของชาตัวหนึ่ง ซึ่งมีสรรพคุณที่น่าศึกษาและค้นคว้าลงในหนังสือ (WAR &amp; PEACE) ว่าสามารถทำให้สร่างเมาได้ อีกทั้งยังช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการย่อยอาหารได้อีกด้วย ซึ่งก็คือ ชาผูเอ่อร์นั่นเอง แม้แต่ประเทศที่ขึ้นชื่อว่าเป็นหลังคาโลก อย่าง ทิเบตนั้น ไม่ว่าจะเป็นชนชั้นระดับสูง อย่าง ลามะ รวมถึง ประชาชนทั่วไป ได้มีคำกล่าวที่ว่า “ยอมแม้แต่ที่จะไม่ทานข้าว 3 มื้อ แต่ไม่ยอมที่จะขาดการดื่ม ชาผูเอ่อร์ แม้แต่วันเดียว” ชาที่มีประวัติยาวนานต่อเนื่องนับร้อย ๆ ปี อย่างชาผูเอ่อร์นั้น การขนส่งชา ก็จะมีการใช้ทั้งคนแบกและใช้รถม้าบรรทุกชาไปส่งยังที่ต่างที่ห่างไกล จึงเป็นที่มาของ “เส้นทางการเดินของรถม้าส่งชาที่โด่งดัง” ด้วย ฉะนั้น
ไม่เพียงแต่เป็นที่รู้จักของคนทั่วไปเท่านั้น แต่เป็นส่วนหนึ่ง ในชีวิตประจำวันของผู้คนอีกด้วย ประเทศอื่น ๆ นั้น ก็มีการรับรู้และดื่มชาผูเอ่อร์มาเป็นระยะเวลานานแล้ว อาทิ ในฮ่องกง รู้จักชาผูเอ่อร์มา มากกว่า 100 ปี ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น เกาหลี เยอรมัน รู้จักมา มากกว่า 50 ปี ไต้หวัน รู้จักมา ประมาณ 30 ปีและ มาเลเซีย มากกว่า 20 ปี เป็นต้น
ชาผู๋เอ๋อร์ความจริงแล้วไม่จำเป็นต้องเป็นก้อนอย่างที่เราเข้าใจเสมอไป แต่เนื่องการจากการอัดเป็นก้อนเป็นแผ่นนั้นในสมัยโบราณย่อมสะดวกกว่าในด้านการขนส่ง ปัจจุบันเราจึงเห็นเป็นก้อนเสียโดยมาก เพราะการรักษาวัฒนธรรมเดิม ๆ ไว้นั่นเอง
ชาผู่เอ๋อ
พระที่นั่งราชกรันยสภา
ไนท์อินไวท์ซาติน
ไนท์อินไวท์ซาติน  เป็นเพลงจากอัลบั้ม "Days of Future Passed" อัลบั้มที่สามของวงเดอะมูดีบลูส์ แต่งโดย จัสติน เฮย์เวิร์ด มือกีตาร์และนักร้องนำของวง วางจำหน่ายซิงเกิลเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1967 เพลงนี้ได้รับการจัดเข้าทำเนียบหอเกียรติยศ ในพิธีประกาศรางวัลแกรมมีประจำปี 1999
อัลบั้ม Days of Future Passed ถือว่าเป็นผลงานในแนวโปรเกรสซีฟร็อกชุดแรกของวง ก่อนหน้านี้เดอะมูดีบลูส์มีสัญญาอยู่กับเดคคาเรเคิดส์ และได้รับมอบหมายจากต้นสังกัดให้ทำผลงานชุดใหม่ โดยนำซิมโฟนีหมายเลข 9 "From the New World" ของอานโตนิน ดโวชาค มาตีความในแบบร็อกแอนด์โรล เพื่อใช้โปรโมทระบบบันทึกเสียงแบบใหม่ Deramic Stereo Sound (DSS) ของค่ายแผ่นเสียง "เดอแรมเรเคิดส์" บริษัทลูกที่ตั้งขึ้นมาใหม่ของเดคคา
เดอะมูดีบลูส์นำผลงานที่แต่งให้เดคคามาพัฒนาเป็นคอนเซปต์อัลบั้ม Days of Future Passed ประกอบด้วย 7 แทรค แต่ละแทรคกล่าวถึงชีวิตประจำวันของชายคนหนึ่ง ตั้งแต่ตื่นตอนเช้าจนถึงเข้านอนตอนกลางคืน มีนักดนตรีประกอบด้วย จัสติน เฮย์เวิร์ด (ร้องนำ-กีตาร์โปร่ง), จอห์น ลอดจ์ (กีตาร์เบส), ไมค์ พินเดอร์ (คีย์บอร์ดเมลโลทรอน), เรย์ โทมัส (ฟลูท), แกรม เอดจ์ (กลอง-เพอร์คัชชัน) และวงออเคสตราอำนวยเพลงและเรียบเรียงโดย ปีเตอร์ ไนท์ เพลงไนท์อินไวท์ซาตินนี้เป็นเพลงที่เจ็ด เพลงสุดท้ายของอัลบั้ม
ผลงานชิ้นนี้เกือบไม่ได้วางจำหน่าย เนื่องจากผู้บริหารเดอแรมเรเคิดส์คิดว่าการนำดนตรีคลาสสิกมาผสมผสานกับดนตรีร็อก แบบซิมโฟนิก เป็นเรื่องล้ำสมัย เกรงว่าผลงานจะล้มเหลวหากไม่ได้การยอมรับ
เมื่อซิงเกิลวางจำหน่ายครั้งแรก มีความยาวถึง 7 นาที 38 วินาที ขึ้นได้ถึงอันดับที่ 19 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร กล่าวกันว่าซิงเกิลน่าจะมีอันดับดีกว่านี้หากมีความยาวไม่ถึง 7 นาที เพราะสถานีวิทยุต่างๆ จะสามารถเปิดโปรโมทได้บ่อยครั้งกว่า
ในปี ค.ศ. 1972 ทางวงได้วางจำหน่ายซิงเกิลอีกครั้งหนึ่งในสหรัฐอเมริกา หลังจากมีตัวอย่างความสำเร็จของซิงเกิลที่มีความยาวมากๆ เช่น "Hey Jude" (7 นาที 11 วินาที) ของเดอะบีเทิลส์ และ "Layla" (7 นาที 2 วินาที) ของอีริก แคลปตัน การวางจำหน่ายในครั้งที่สองนี้ ซิงเกิลขึ้นได้ถึงอันดับ 2 ของบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 1 ของนิตยสารแคชบอกซ์ มียอดจำหน่ายมากกว่าหนึ่งล้านแผ่น ในปลายปีนั้นซิงเกิลวางจำหน่ายในสหราชอาณาจักร และขึ้นถึงอันดับ 9 ในปี 1979 ได้วางจำหน่ายซิงเกิลอีกครั้งหนึ่ง ขึ้นถึงอันดับ 14
ไนต์อินไวท์ซาติน
Cuora
พระครูคัมภีรธรรมวิสุทธิ์ ( ทองคำ คมฺภีโร )
เหยี่ยวเคสเตรลพันธุ์อเมริกา
เหยี่ยวเคสเตรลพันธุ์อเมริกา  หรือที่เรียกกันอย่างไม่เป็นทางการว่า "Sparrow Hawk (เหยี่ยวนกกระจอก) " เป็นเหยี่ยวปีกแหลมขนาดเล็ก และเป็นเหยี่ยวเคสเตรลชนิดเดียวที่พบในทวีปอเมริกา เป็นเหยี่ยวปีกแหลมที่พบมากในทวีปอเมริกาเหนือและพบในถิ่นอาศัยหลากหลายรูปแบบ ด้วยความยาว 19 - 21 เซนติเมตร มันจึงเป็นเหยี่ยวปีกแหลมขนาดเล็กที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ เหยี่ยวเคสเตรลพันธุ์อเมริกามีลักษณะต่างกันในสองเพศ ทั้งขนาดและชุดขน แม้ว่าทั้งสองเพศจะมีสีขนค่อนข้างแดงที่หลังที่เห็นได้ชัด นกวัยอ่อนมีชุดขนคล้ายนกโตเต็มวัย
เหยี่ยวเคสเตรลพันธุ์อเมริกาล่าเหยื่อโดยการบินร่อนกลางอากาศด้วยการกระพือปีกอย่างรวดเร็ว และสอดส่ายสายตาพบพื้นเพื่อหาเหยื่อ ปกติจะกินตั๊กแตน, กิ้งก่า, หนู, และนกขนาดเล็กเป็นอาหาร เหยี่ยวทำรังในโพรงบนต้นไม้ หน้าผา อาคาร และสิ่งก่อสร้างอื่นๆ ตัวเมียวางไข่ครั้งละสามถึงเจ็ดใบ พ่อและแม่ช่วยกันกกไข่ เหยี่ยวเคสเตรลพันธุ์อเมริกาเป็นนกที่ใช้ในกีฬาล่าเหยื่อด้วยนกตระกูลเหยี่ยว โดยเฉพาะผู้เริ่มต้น
พิสัยการผสมพันธุ์วางไข่เริ่มจากตอนกลางและตะวันตกของรัฐอะแลสกาข้ามไปยังตอนเหนือของประเทศแคนาดาถึงรัฐโนวาสโกเชีย และลงไปทางใต้ตลอดทวีปอเมริกาเหนือ ในตอนกลางประเทศเม็กซิโกและแคริบเบียน มันเป็นนกประจำถิ่นในอเมริกากลางและตลอดทั่วทวีปอเมริกาใต้ นกส่วนมากที่ผสมพันธุ์วางไข่ในประเทศแคนาดาและตอนเหนือของสหรัฐอเมริกาจะอพยพลงใต้เมื่อฤดูหนาว พบนกอพยพหลงบางครั้งในทางตะวันตกของยุโรป
เหยี่ยวเคสเตรลพันธุ์อเมริกาเป็นเหยี่ยวปีกแหลมขนาดเล็กที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ สองเพศมีลักษณะต่างกัน แม้ว่าชุดขนจะมีลักษณะคล้ายกันไปบ้าง นกเหยี่ยวยาว 19 - 21 เซนติเมตร ปีกกว้าง 50 - 60 เซนติเมตร ตัวเมียใหญ่กว่าตัวผู้ ตัวผู้หนัก 103 - 120 กรัม และตัวเมียหนัก 126 - 166 กรัม
มันแตกต่างจากนักล่าชนิดอื่นอีกหลายชนิด สองเพศมีลักษณะต่างกันที่ชุดขนมากกว่าขนาด ตัวผู้มีปีกสีเทา-ฟ้า มีลายจุดสีดำ ปีกด้านล่างขาวมีลายดำ หลังสีน้ำตาลแดงมีลายแถบที่ช่วงล่าง ท้องและตะโพกขาว มีลายจุดสีดำ หางสีน้ำตาลแดง ปลายมีสีน้ำตาลแดงหรือสีขาว มีลายแถบสีดำที่เกือบสุดปลายหาง ตัวเมียหลังและปีกมีสีน้ำตาลแดง มีลายแถบสีน้ำตาลดำ ด้านล่างมีสีครีมถึงสีแทน มีลายเส้นสีน้ำตาลเข้ม หางแตกต่างจากตัวผู้อย่างชัดเจน มีสีน้ำตาลแดงและมีลายแถบสีดำจำนวนมาก นกวัยอ่อนมีชุดขนคล้ายนกโตเต็มวัย ทั้งสองเพศ หัวมีสีขาว ด้านบนมีสีเทาออกฟ้า มีเส้นสีดำแคบๆ บนหน้า ด้านละสองเส้น ขณะที่เหยี่ยวเคสเตรลชนิดอื่นมีข้างละเส้น มีจุดสีดำ (ตา, ocelli) ในแต่ละข้างของคอที่มีสีขาวหรือส้ม ประโยชน์ของจุดทั้งสองนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียง แต่ทฤษฎีที่เป็นที่ยอมรับมากที่สุดคือ เป็น "ตาหลอก" ซึ่งจะช่วยปกป้องนกจากการโจมตีของศัตรูที่อาจเกิดขึ้นได้
เวิร์กกิง!! ปิ๊งรักสาวนักเสิร์ฟ
รายชื่อตัวละครในเวิร์กกิง!!
เวิร์กกิ้ง!!
สุรสิทธิ์ เจียมวิจักษณ์
นายสุรสิทธิ์ เจียมวิจักษณ์ (เกิด 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย 4 สมัย ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 ในสังกัดพรรคเอกภาพ ปัจจุบันสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
สุรสิทธิ์ เจียมวิจักษณ์ เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของนายเทพ และนางจันฟอง เจียมวิจักษ์ มีพี่น้อง 5 คน สำเร็จการศึกษาบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ สถาบันราชภัฏสวนดุสิต สมรสกับนางขนิษฐา มีบุตร 3 คน
อดีตเป็นสมาชิกสภาจังหวัดเชียงราย 2 สมัย (ระหว่างปี พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2538) ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงรายในปี พ.ศ. 2538 แต่สอบตกในครั้งต่อมา โดยในปี พ.ศ. 2544 ได้ย้ายลงสมัครในนามพรรคประชาธิปัตย์ พ่ายให้นายถาวร ตรีรัตน์ณรงค์ จากพรรคไทยรักไทย แต่หลังจากนั้น พ.ศ. 2548 ได้ลงสมัครภายใต้สังกัดพรรคไทยรักไทย แทนนายถาวร ที่ขึ้นไปลงสมัครในระบบบัญชีรายชื่อ นายสุรสิทธิ์ได้รับเลือกตั้งต่อกันมาอีก 3 สมัย
ปี 2565 สุรสิทธิ์ เจียมวิจักษณ์ เป็นประธานภาคเหนือของพรรคสร้างอนาคตไทย ต่อมาได้เปิดตัวร่วมงานการเมืองกับพรรคชาติไทยพัฒนา
สุรสิทธิ์ เจียมวิจักษณ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
Canis lupus
รังสรรค์ วันไชยธนวงศ์
นายรังสรรค์ วันไชยธนวงศ์ (เกิด 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2509) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย เขต 4 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคพลังประชาชน
รังสรรค์ วันไชยธนวงศ์ สำเร็จการศึกษาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สำนักวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
รังสรรค์ เป็นลูกพี่ลูกน้องกับ อดุลย์ วันไชยธนวงศ์
อดีตเป็น ส.อบจ. เชียงราย (พ.ศ. 2540 - 2548) ลงรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับการเลือกตั้ง ต่อมา พ.ศ. 2554 ลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย เอาชนะนายสุธีระพงษ์ วันไชยธนวงศ์ บุตรชายนายสมบูรณ์ วันไชยธนวงศ์ อดีต ส.ส. และมีศักดิ์เป็นอา ที่ย้ายไปพรรคภูมิใจไทย
ในปี พ.ศ. 2562 เขาได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในสังกัดพรรคเพื่อไทย ปัจจุบันเขาสังกัดพรรคภูมิใจไทย
รังสรรค์ วันไชยธนวงศ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
พิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน