pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระโคตมพุทธเจ้าทรงแสดงพระสูตรนี้ ณ พระนครราชคฤห์ คราวที่ทรงประทับ ณ วัดเวฬุวันมหาวิหาร ในวันหนึ่ง "เวลาเช้า พระผู้มีพระภาคทรงครองอันตรวาสกแล้วทรงถือบาตรและจีวรเสด็จเข้าไปบิณฑบาตยังกรุงราชคฤห์ ได้ทอดพระเนตรเห็นสิงคาลกคฤหบดีบุตร ซึ่งลุกขึ้นแต่เช้า ออกจากกรุงราชคฤห์ มีผ้าชุ่ม มีผมเปียกประคองอัญชลี นอบน้อมทิศทั้งหลาย คือ ทิศเบื้องหน้า ทิศเบื้องขวา ทิศเบื้องหลัง ทิศเบื้องซ้าย ทิศเบื้องล่าง ทิศเบื้องบน" พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงถามว่า สิงคาลกคฤหบดีบุตรกำลังทำอะไร สิงคาลกคฤหบดีบุตรตอบว่ากำลังไหว้ทิศทั้ง ๖ คามคำสั่งเสียของบิดา
เหตุที่สิงคาลกคฤหบดีบุตรออกมาไหว้ทิศทั้ง ๖ นั้นสืบเนื่องจากบิดาและมารดาของสิงคาลกคฤหบดีบุตรล้วนแต่ศรัทธาในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และยังเป็นโสดาบัน (มารดาต่อมาได้ออกบวชเป็นภิกษุณี บรรลุอรหันต์ คือพระสิงคาลมาตาเถรี) แต่บุตรของคหบดีไม่ศรัทธาในพระพุทธองค์ เมื่อครั้นคหบดีจะสิ้นใจจึงเกิดความคิดว่า "เราจักให้โอวาทแก่บุตรอย่างนี้ว่า นี่แน่ลูก ลูกจงนอบน้อมทิศทั้งหลาย เขาไม่รู้ความหมาย จักนอบน้อมทิศทั้งหลาย ลำดับนั้น พระศาสดาหรือพระสาวกทั้งหลายเห็นเขาแล้ว จักถามว่า เธอทำอะไร แต่นั้น เขาก็จักกล่าวว่า บิดาของข้าพเจ้าสอนไว้ว่า เจ้าจงกระทำการนอบน้อมทิศทั้งหลาย ลำดับนั้น พระศาสดาหรือพระสาวกทั้งหลาย จักแสดงธรรมแก่เขาว่า บิดาของเธอจักไม่ให้เธอนอบน้อมทิศทั้งหลายเหล่านั้น แต่จักให้เธอนอบน้อมทิศเหล่านี้ เขารู้คุณในพระพุทธศาสนาแล้วจักทำบุญดังนี้" ครั้นแล้วคบบดีจึงบอกบุตรให้กระทำเช่นนั้น แล้วก็สิ้นชีพไป ส่วนผู้บุตรก็ปฏิบัติตามที่บิดาสั่งเสีย กระทั่งพระพุทธองค์ทรงมาพบเห็น แล้วทรงไต่ถาม ซึ่งสิงคาลกคฤหบดีบุตรตอบพระองค์ว่า ไหว้ทิศทั้ง ๖ เพราะบิดาสั่งเสียไว้
สมเด็จพระสัมมาสมัพุทธเจ้าทรงสอนสิงคาลกคฤหบดีบุตรว่า ในอริยวินัยไม่พึงไหว้ทิศแบบนี้ เมื่อเขากราบทูลถามว่า พึงไหว้อย่างไร จึงตรัสว่า "อริยสาวกละกรรมกิเลสทั้ง ๔ ได้แล้ว ไม่ทำบาปกรรมโดยฐานะ ๔ และไม่เสพทางเสื่อมแห่งโภคะ ๖ อริยสาวกนั้นเป็นผู้ปราศจากกรรมอันลามก ๑๔ อย่างนี้แล้ว ย่อมเป็นผู้ปกปิดทิศ ๖ ย่อมปฏิบัติเพื่อชำนะโลกทั้งสอง และเป็นอันอริยสาวกนั้นปรารภแล้ว ทั้งโลกนี้และโลกหน้าเบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตก อริยสาวกนั้นย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์" จากนั้นทรงแสดงธรรมเป็นลำดับโดยให้รายละเอียดเกี่ยวกับข้อธรรมต่างๆ ที่ทรงตรัสมา คือ
กรรมกิเลส ๔ คือ การกระทำที่เศร้าหมอง มี ๔ อย่างที่อริยสาวกละได้ คือ ๑. ฆ่าสัตว์ ๒. ลักทรัพย์ ๓. ประพฤติผิดในกาม ๔. พูดปด
ไม่ทำความชั่วโดยฐานะ ๔ คือ อริยสาวกไม่ทำกรรมชั่วโดยฐานะ ๔ คือความลำเอียง เพราะรัก , เพราะชัง , เพราะหลง , เพราะกลัว ทำกรรมชั่ว
อบายมุข ๖ คือ อริยะสาวกไม่เสพปากทางแห่งความเสื่อมทรัพย์ ๖ อย่าง คือ ๑. เป็นนักเลงสุรา ๒. เที่ยวกลางคืน ๓. เที่ยวการเล่น ๔. เล่นการพนัน ๕. คบคนชั่วเป็นมิตร ๖. เกียจคร้าน . ครั้นแล้วทรงแสดงโทษของอบายมุขแต่ละข้อ ข้อละ ๖ อย่าง
มิตรเทียม ๔ ประเภท คือ ๑. มิตรปอกลอก ๒. มิตรดีแต่พูด ๓. มิตรหัวประจบ ๔. มิตรชวนในทางเสียหาย พร้อมทั้งแสดงลักษณะของมิตรเทียมทั้งสี่ประเภทนั้น ประเภทละ ๔ ประการ
มิตรแท้ ๔ ประเภท คือ ๑. มิตรมีอุปการะ ๒. มิตรร่วมทุกข์ร่วมสุข ๓. มิตรแนะประโยชน์ ๔. มิตรอนุเคราะห์ ( อนุกัมปกะ ) ๒ . พร้อมทั้งแสดงลักษณะของมิตรแท้ทั้งสี่ประเภทนั้น ประเภทละ ๔ ประการ
ทิศ ๖ คือ บุคคล ๖ ประเภท ตามนิยามของอริยสาวก คือ ทิศเบื้องหน้า ได้แก่มารดาบิดา ๒. ทิศเบื้องขวา ได้แก่อาจารย์ ๓. ทิศเบื้องหลัง ได้แก่บุตรภรรยา ๔. ทิศเบื้องซ้าย ได้แก่มิตรอำมาตย์ ๕. ทิศเบื้องล่าง ได้แก่ทาส กรรมกร ๖. ทิศเบื้องบน ได้แก่สมณพราหมณ์
เมื่อสิงคาลกคฤหบดีบุตรได้สดับพระธรรมเทศนาก็มีความเข้าใจแจ่มแจ้งในเรื่องทิศทั้ง ๖ และการไม่กระทำกรรมชั่ว บังเกิดเลื่อมใสพระธรรมเทศนา แสดงตนเป็นอุบาสกถึงพระรัตนตรัยตลอดชีวิต อีกทั้งยัง "เฉลี่ยทรัพย์ ๔๐ โกฏิ ไว้ในพระพุทธศาสนากระทำกรรมอันเป็นบุญ ได้เป็นผู้มีสวรรค์เป็นที่ไปในเบื้องหน้า"
พระราชวังฤดูหนาว
พระราชวังฤดูหนาว  เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ในนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ของประเทศรัสเซีย อดีตเคยเป็นพระราชวังหลวงของราชวงศ์โรมานอฟระหว่างปี ค.ศ. 1732 ถึง 1917 ตั้งอยู่ระหว่างท่าวัง (Palace Quay) กับจัตุรัสพระราชวัง (Palace square) พระราชวังฤดูหนาวในปัจจุบันเป็นองค์ที่สี่ ซึ่งก่อสร้างและดัดแปลงมาเรื่อยๆระหว่างปลายทศวรรษที่ 1730 ถึงปี 1837 แทนองค์ที่สามที่ถูกเพลิงไหม้อย่างหนัก นอกจากนี้ พระราชวังยังเคยถูกจู่โจมในปี 1917 ซึ่งอยู่ในช่วงการปฏิวัติรัสเซียอีกด้วย
พระราชวังแห่งนี้ถูกสร้างให้มีขนาดใหญ่มากเพื่อแสดงถึงอำนาจและความรุ่งโรจน์ของซาร์แห่งจักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งทรงปกครองดินแดนกว้างใหญ่ไพศาล 22,400,000 ตารางกิโลเมตร (1ใน 6 ของแผ่นดินโลก) และไพร่ฟ้ากว่า 125 ล้านคนจากพระราชวังแห่งนี้ พระราชวังถูกออกแบบโดยสถาปนิกหลายคน ซึ่งคนที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ บาร์โทโลมีโอ รัสเทรลลี
ภายนอกของพระราชวังใช้โทนสีเขียว–ขาวด้วยสถาปัตยกรรมบาโรก ตัวอาคารมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าสูงราว 30 เมตร ด้านหน้าของพระราชวังมีความยาว 250 เมตร ตัวอาคารประกอบด้วยห้องกว่า 1500 ห้อง, ประตู 1786 บาน, หน้าต่าง 1945 บาน, ขั้นบันได 117 ขั้น
ปัจจุบัน บางส่วนของพระราชวังฤดูหนาวได้เปิดให้ประชาชนเข้าชมในฐานะพิพิธภัณฑ์แอร์มิทาช
วัดฉลอง (วัดไชยธาราม)
โคอิจิ มาชิโมะ
จักรพรรดิโกะ-ฟูกากูซะ
สมเด็จพระจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ  (28 มิถุนายน 1786-17 สิงหาคม 1847) จักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 89 ตามธรรมเนียมของการสืบราชบัลลังก์ รัชสมัยนี้ระยะเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1246 ถึง ค.ศ. 1260
โดยพระนามของพระองค์เป็นการนำพระนามของ จักรพรรดินิมเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 54 ที่ปกครองในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 9 ซึ่งมีอีกพระนามหนึ่งว่า จักรพรรดิฟุกะกุซะ มาอนุโลมใช้เมื่อใส่คำว่า โกะ (後) เข้าไปทำให้พระนามของจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะมีความหมายว่า จักรพรรดิฟุกะกุซะที่สอง หรือ จักรพรรดิฟุกะกุซะยุคหลัง พระนามเดิมของจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ (ญี่ปุ่น: 後深草天皇 โรมาจิ: Go-Fukakusa-tennō)คือ เจ้าชายฮิซาฮิโตะ 後深草天皇 โรมาจิ: (ญี่ปุ่น: 悠仁親王 โรมาจิ ได้ถูกนำมาใช้เป็นพระนามของ เจ้าชายฮิซาฮิโตะ พระโอรสของ มกุฎราชกุมาร ฟุมิฮิโตะ เพียงแต่เขียนต่างกัน
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามส่วนพระองค์ว่า เจ้าชายฮิซาฮิโตะ (久仁親王)
แม้ว่า โรมาจิ ในพระนามของจักรพรรดิในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 พระองค์นี้จะเหมือนกับพระนามส่วนพระองค์ของสมาชิกราชวงศ์ในปัจจุบัน คันจิต่างกัน
เหตุการณ์ในพระชนมชีพ.
เจ้าชายฮิซะฮิโตะขึ้นเป็นจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะเมื่อมีพระชนมายุเพียง 3 พรรษาส่วน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ก็ผนวชเป็นพระภิกษุที่เรียกว่า ไดโจโฮ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนา
ในปี 1803 หลังจากครองราชย์ได้ 14 ปีก็ถูกอดีตจักรพรรดิโกะ-ซะงะพระราชบิดาบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ พระราชอนุชาแท้ๆขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ
หลังจากนั้นจักรพรรดิซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะและจักรพรรดิคะเมะยะมะก็พยายามจะอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศจนกระทั่งปี พ.ศ. 1935 จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ (後亀山天皇) จาก ราชวงศ์ใต้ ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดิคะเมะยะมะได้ประกาศสละราชบัลลังก์ทำให้ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ (後小松天皇) จาก ราชวงศ์เหนือ ซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะได้ก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นแต่เพียงพระองค์เดียว
จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะเสด็จสวรรคตเมื่อปี 1847 ขณะพระชนมายุได้ 61 พรรษา
ดิเอ็มควอเทียร์
ธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งประเทศญี่ปุ่น
คูโจ มิจิอิเอะ
คูโจ มิจิอิเอะ (; 1736-1795) ขุนนางผู้มีบทบาทสำคัญในช่วงยุคคามากูระ เพราะได้เป็นถึงผู้สำเร็จราชการแทนในจักรพรรดิหลายพระองค์รวมถึงเป็นบิดาและปู่ของโชกุนแห่งรัฐบาลคามากูระถึง 2 คน
ตระกูลคูโจ ได้เป็นผู้สนับสนุนหลักของ ศาลเจ้าคิตาโนะ
ในปี 1769 มิจิอิเอะได้จัดการส่งโยริตสึเนะผู้เป็นบุตรชาย
ไปเป็นโชกุนคนที่ 4 แห่งคามากูระ
เอ็ม ดิสทริค
องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น
องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น  หรือ ไจก้า เป็นหน่วยงานของรัฐบาลญี่ปุ่น คอยให้คำปรึกษาตลอดจนความช่วยเหลือด้านการพัฒนาประเทศอย่างเป็นทางการในนามของรัฐบาลญี่ปุ่นแก่ประเทศกำลังพัฒนา ทั้งการพัฒนาในด้านเศรษฐกิจและด้านสังคม รวมถึงส่งเสริมการยกระดับความร่วมมือระหว่างประเทศ
องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่นได้รับการก่อตั้งตามกฎหมายญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2545 และเริ่มดำเนินงานเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2546 ซึ่งเข้ามาแทนที่ องค์การความร่วมมือระหว่างประเทศเดิม(เรียกว่าไจก้าเช่นกัน)ที่อยู่ภายใต้การกำกับของกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2517
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา ไจก้ามีการทำงานแบบบูรณาการกับธนาคารเพื่อความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (เจบิก) ที่ผ่านมาได้ปล่อยสินเชื่อเพื่อการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานแก่ประเทศกำลังพัฒนาจำนวนมาก โดยไจก้าเป็นผู้พิจารณาโครงการแล้วจึงอนุมัติให้เจบิกปล่อยสินเชื่อ
JICA
ไจก้า
วอลเลย์บอลชายยูโรเปียนลีก 2005
วอลเลย์บอลชายยูโรเปียนลีก 2005  เป็นครั้งที่ 2 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายยูโรเปียนลีก ซึ่งเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลของทีมชาติในทวีปยุโรป จัดโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป รอบสุดท้ายจัดขึ้นที่เมืองคาซาน, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 23– 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2005
ด้านล่างนี่คือทีมที่เข้าร่วมแข่งขันยูโรเปียนลีก 2005
บาร์บีส์
บาร์บี้ส์  เป็นวงดนตรีแนวร็อค ในสังกัดของสมอลล์รูม
ว่างมือไป 8 ปี สำหรับ กับเพลง คำสุดท้าย ซึ่งพวกเขาก็เติบโตมาในยุคอัลเตอร์เนทีฟรุ่งเรือง เคยโชว์ใส่ชุดนักเรียนหญิงทั้งวงขึ้นคอนเสิร์ต ได้ขึ้นเล่นเป็นวงเปิดให้กับคอนเสิร์ตของ Green Day ครั้งแรกที่เอ็มบีเคฮอลล์ โดนโห่ไล่และขว้างปาขวดขึ้นไปบนเวที กับอัลบั้ม Again Please เมื่อเทียบกับอัลบั้มล่าสุด Attitude เมื่อเกือบ 10 ปีก่อน เป็นงานเพลงที่พัฒนาขึ้นกว่างานยุคแรกมากมาย และในตอนนี้บาร์บี้ยิ่งพัฒนาตัวเองจนเทียบกับช่วงแรกในวงการเพลงไม่ได้อีกแล้ว
ล่าสุดพวกเค้ากลับมาอีกครั้ง นำทีมโดยนักร้องนำสุดเซอร์ ต้าร์ เผ่าพล เทพหัสดิน ณ อยุธยา พร้อมหอบซิงเกิลใหม่เอี่ยม ก่อนวันสุดท้าย มาฝากแฟนเพลงพร้อมแนะนำสมาชิกใหม่ให้วงการเพลงได้รู้จัก ได้แก่ เจ-มือ เบส, ขวัญ มือกลอง, นัท-มือกีตาร์, ทิวลิป-มือ กีตาร์ และ อ๋อ-ซินทิไซเซอร์ และยังได้ทำงานกับบ้านใหม่ค่ายห้องเล็ก สมอลล์รูม อีกด้วย
ต้าร์ กล่าวถึงการกลับมาอีกครั้งว่า "ผมดีใจมากครับที่มีโอกาสได้กลับมาทำ เพลงอีกครั้งกับบ้านหลังใหม่ อย่างสมอลล์รูม กลับมาคราวนี้ผมพาซิงเกิลใหม่เพลง ก่อนวันสุดท้าย มาให้แฟนเพลงได้ฟังกัน"
"เป็นเพลงแนวร็อกลูกผสม (Mixed The Mess) ที่ผมแต่งเนื้อร้องและทำนองเพลงเองทั้งหมด เนื้อหาเพลงถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกของตัวผมเอง ที่ผมรู้สึกว่าชีวิตคนเราเวลาที่เกิดมาแล้ว เวลาไม่ได้เดินไปข้างหน้า แต่เวลากลับเดินถอยหลังไปจนถึงวันสุดท้ายของชีวิตต่างหาก ส่วนเรื่องดนตรีของเพลงนี้จะเป็นแนวร็อกมันส์ๆ ที่จังหวะของเพลงนี้ทุกท่อนจะไม่ซ้ำกันเลยทั้งเพลง" ต้าร์กล่าว นักร้องนำมาดเซอร์กล่าวทิ้งท้ายว่า "สำหรับความพิเศษของเพลงนี้คือการได้เล่นในสิ่งที่แต่ละคนไม่ถนัด เพราะทางวงต้องการให้เกิดสิ่งใหม่ครับ และสุดท้ายนี้ผมขอฝากความบันเทิง 3 นาทีเพลงนี้ไว้กับแฟนเพลงทุกคนด้วยครับ"
ธงชาติกาตาร์
ธงชาติกาตาร์  ประกาศใช้เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภายในแบ่งออกเป็นสองส่วนด้วยเส้นฟันปลา 9 ซี่ ตามแนวตั้ง ด้านคันธงเป็นพื้นสีขาว ส่วนด้านปลายธงเป็นสีแดงม่วง โดยสีขาวแทนสันติภาพ สีแดงม่วงแทนเกียรติยศของประเทศชาติ และเส้นฟันปลา 9 ซี่หมายถึงกาตาร์ที่เป็นเอมิเรตลำดับที่ 9
กาตาร์มีธงชาติใช้ก่อนหน้าจะได้รับเอกราชจากอังกฤษ โดยกลางศตวรรษที่ 19 มีการเพิ่มแถบสีขาวแนวตั้งลงบนด้านคันธงของธงสีแดงล้วน เส้นฟันปลา 9 ซี่ถูกเพิ่มเติมในภายหลัง และสีแดงถูกเปลี่ยนเป็นสีแดงม่วงในปี ค.ศ. 1949 เมื่อประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1971 ธงชาติกาตาร์ก็มีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อยคือขนาดธง
ธงชาติกาตาร์มีความคล้ายคลึงกับธงชาติบาห์เรน ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าและมีสีที่แตกต่างกัน
แคปท์ชา
แคปชา
ราชอาณาจักรเดนมาร์ก-นอร์เวย์
ธงชาตินาอูรู
ธงชาตินาอูรู ประกาศใช้เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1968 หลังได้รับเอกราชจากการเป็นดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติ ธงชาตินาอูรูเป็นธงสีน้ำเงินเข้ม มีแถบสีทองพาดผ่านกลางธง ใต้แถบสีทองด้านใกล้คันธงมีดาวสีขาว 12 แฉก สีน้ำเงินเข้มแทนมหาสมุทรแปซิฟิก แถบสีทองแทนเส้นศูนย์สูตร ดาวสีขาวแทนตำแหน่งประเทศในแผนที่โลกที่อยู่ใต้เส้นศูนย์สูตรหนึ่งองศา 12 แฉกของดาวแทนชนพื้นเมือง 12 เผ่าของประเทศ
หม่อมเจ้าวัฒนานุวัฒน์ วัฒนวงศ์
เลโอพ็อลท์ โมทซาร์ท
โยฮัน เกออร์ค เลโอพ็อลท์ โมทซาร์ท (; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1719 – 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1787) เป็นนักดนตรี วาทยากร ครู และนักไวโอลินชาวเยอรมัน เขาไม่เพียงแต่โด่งดังในฐานะที่เป็นบิดาและครูของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท แต่ยังโด่งดังในฐานะเป็นผู้ประพันธ์หนังสือสอนไวโอลินชื่อว่า "Versuch einer gründlichen Violinschule"
วัยเด็กและวัยเรียน.
เลโอพ็อลท์เกิดในราชรัฐมุขนายกเอาคส์บวร์ค เป็นบุตรของโยฮัน เกออร์ค โมทซาร์ท (ค.ศ. 1679–1736) ผู้เป็นช่างเย็บเล่มหนังสือ กับอันนา มารีอา ซุลท์เซอร์ ผู้เป็นภรรยาคนที่สองของเขา (ค.ศ. 1696–1766) เมื่อเลโอพ็อลท์โตขึ้น เขาเข้าร่วมคณะนักร้องประสานเสียง และเข้าร่วมคณะเยสุอิตของโรงเรียน (St. Salvator Gymnasium) ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาเรียนวิชาต่าง ๆ อาทิ ตรรกศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ศาสนศาสตร์ และจบการศึกษาระดับ "Magna cum laude" ใน ค.ศ. 1735 หลังจากนั้นเขาย้ายไปเรียนในโรงเรียนที่ระดับสูงกว่า (St. Salvator Lyceum)
หม่อมราชวงศ์ประสารสุวรรณ สุวรรณรัฐ
ท่านผู้หญิงประสารสุวรรณ สุวรรณรัฐ (นามเดิม: หม่อมราชวงศ์ประสารสุวรรณ ทองแถม) (17 พฤษภาคม 2467 - 26 เมษายน 2560,อายุ 92 ปี) เป็นธิดาของหม่อมเจ้าทองเชื้อธรรมชาติ ทองแถม พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ กับหม่อมเจ้าพันธ์สิหิงค์ ทองใหญ่ พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดา 4 คน ดังนี้
ท่านผู้หญิงประสารสุวรรณ สุวรรณรัฐ สมรสกับนายพ่วง สุวรรณรัฐ (11 กรกฎาคม 2454 - 10 พฤศจิกายน 2543,อายุ 89 ปี) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยและปลัดกระทรวงมหาดไทย มีบุตร คือ
ท่านผู้หญิง หม่อมราชวงศ์ประสารสุวรรณ สุวรรณรัฐ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
วอลเลย์บอลชิงแชมป์อเมริกาใต้
วอลเลย์บอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ อาจหมายถึง
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1951
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1951  เป็นครั้งที่ 1 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองรีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล ในปี ค.ศ. 1951 (พ.ศ. 2494)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1956
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1956  เป็นครั้งที่ 2 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองมอนเตวิเดโอ,  ในปี 1956 (พ.ศ. 2499)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1958
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1958  เป็นครั้งที่ 3 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองปอร์ตูอาเลเกร,  ในปี 1956 (พ.ศ. 2501)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1961
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1961  เป็นครั้งที่ 4 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองลิมา,  ในปี 1961 (พ.ศ. 2504)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1962
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1962  เป็นครั้งที่ 5 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองซานเตียโก,  ในปี 1962 (พ.ศ. 2505)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1964
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1964  เป็นครั้งที่ 6 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองบัวโนสไอเรส,  ในปี ค.ศ. 1964 (พ.ศ. 2507)
บราซิลไม่สามารถเข้าร่วมแข่งขันได้ในปี ค.ศ. 1964 อันเนื่องมาจากความวุ่นวายทางการเมืองในประเทศ
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1967
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1967  เป็นครั้งที่ 7 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองซังตูส,  ในปี 1967 (พ.ศ. 2510)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1969
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1969  เป็นครั้งที่ 8 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองการากัส,  ในปี 1969 (พ.ศ. 2512)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1971
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1971  เป็นครั้งที่ 9 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองมอนเตวิเดโอ,  ในปี ค.ศ. 1971 (พ.ศ. 2514)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1973
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1973  เป็นครั้งที่ 10 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองบูการามังกา,  ในปี 1973 (พ.ศ. 2516)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1975
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1975  เป็นครั้งที่ 11 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในกรุงอาซุนซีออน  ในปี 1975 (พ.ศ. 2518)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1977
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1977  เป็นครั้งที่ 12 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองลิมา,  ในปี 1977 (พ.ศ. 2520)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1979
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1979  เป็นครั้งที่ 13 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองโรซารีโอ,  ในปี 1979 (พ.ศ. 2522)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1981
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1981  เป็นครั้งที่ 14 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองซานเตียโก,  ในปี 1981 (พ.ศ. 2524)
จักรวรรดิอิหร่าน
ไวไฟ โซไซตี้
ไวไฟ โซไซตี้  เป็นละครโทรทัศน์ ประเภทละครสั้นจบในตอน แนวเรียลลิตี้ดราม่า ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี โดยเป็นเรื่องราวจากกระทู้ดังบนเว็บไซต์พันทิปดอตคอม ที่นำมาดัดแปลงเป็นละครสั้นเพื่อค้นหาคำตอบที่แท้จริงว่า ท้ายที่สุดแล้ว "เกิดอะไรขึ้นระหว่างความสัมพันธ์นั้นๆ" ออกอากาศทางช่องวันเอชดี ทุกวันอาทิตย์เวลา 15.00-16.00 น. และออกอากาศซ้ำอีกครั้งทางแบงแชนแนล เวลา 20.00-21.00 น.
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1983
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1983  เป็นครั้งที่ 15 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองเซาเปาลู,  ในปี 1983 (พ.ศ. 2526)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1985
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1985  เป็นครั้งที่ 16 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองการากัส,  ในปี 1985 (พ.ศ. 2528)
เรื่องของเรา
"เรื่องของเรา" เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554 ของนักร้อง ดา เอ็นโดรฟิน จากอัลบั้มในปี พ.ศ. 2554 "ดอกไม้ไฟ" ประพันธ์เนื้อร้องโดย เผ่าพันธุ์ อมตะ แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย สุวัธชัย สุทธิรัตน์ ออกจำหน่ายในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2554 สังกัดค่ายไวท์มิวสิค ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เพลง "รู้ทั้งรู้" ติดอันดับสูงสุด 1 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2554 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1987
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1987  เป็นครั้งที่ 17 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองมอนเตวิเดโอ,  ในปี 1985 (พ.ศ. 2530)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1989
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1989  เป็นครั้งที่ 18 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองกูรีตีบา,  ในปี 1989 (พ.ศ. 2532)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1991
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1991  เป็นครั้งที่ 19 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองเซาเปาลู,  ในปี 1991 (พ.ศ. 2534)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1993
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1993  เป็นครั้งที่ 20 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองกอร์โดบา,  ในปี 1993 (พ.ศ. 2536)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1995
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1995  เป็นครั้งที่ 21 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองปอร์ตูอาเลเกร,  ในปี 1995 (พ.ศ. 2538)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1997
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1997  เป็นครั้งที่ 22 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองการากัส,  ในปี 1997 (พ.ศ. 2540)
วอยเชียค เชสนี
ประธานประเทศ
รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก
ส.ต.ต.รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก (ชื่อเล่น:ปรินซ์ เกิด 5 มกราคม 2535) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย จากจังหวัดนครราชสีมา ปัจจุบันสังกัดสโมสรฟุตบอลทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด โดยรุ่งรัฐมีชื่อติดทีมชาติไทยชุดใหญ่ครั้งแรกในนัดกระชับมิตรกับทีมชาติสิงคโปร์ เมื่อเดือนมีนาคม 2558 และเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 23 ปี ที่ได้เหรียญทอง ในกีฬาซีเกมส์ 2015 ที่ประเทศสิงคโปร์
รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก เป็นชาวอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา มีชื่อเล่นว่าปรินซ์ เกิดวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2535 เรียนจบชั้นมัธยมจากโรงเรียนปากช่อง
รุ่งรัฐ เริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพจากการเป็นนักฟุตบอลระดับเยาวชนของสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ และเซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับ เชียงใหม่ เอฟซี ในปี 2012 หลังจากนั้นย้ายไปสโมสรลำพูน วอร์ริเออร์ในระดับลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ก่อนที่จะย้ายกลับมาเล่นในระดับไทยลีก ดิวิชัน 1 ในเลกที่สองของฤดูกาล 2556 กับสโมสรเชียงใหม่ เอฟซี และสามารถโชว์ฟอร์มได้อย่างโดดเด่น
โดยในการแข่งขันไทยคม เอฟเอคัพ 2557 รอบสอง เมื่อวันที่ 9 เมษายน 2557 ที่สนามเทศบาลนครเชียงใหม่ รุ่งรัฐ ภูมิจันทึก สามารถยิงแฮตทริกได้ในนัดที่ชนะสโมสรพนักงานไดชิน กรุ๊ป ไปถึง 11-1
เกอร์ทรูด เวียเวอร์
เกอร์ทรูด เวียเวอร์ (; 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 – 6 เมษายน พ.ศ. 2558) เป็นชาวอเมริกันที่มีอายุมากกว่า 110 ปี เธอเกิดในรัฐอาร์คันซอ ใกล้กับเขตแดนของรัฐเท็กซัส ด้วยอายุ เธอกลายเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในโลกที่ได้รับการยืนยันแล้ว เธอกลายเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา หลังจากการเสียชีวิตของดีนา แมนเฟรดนี เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และกลายเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในโลกหลักการเสียชีวิตของมิซะโอะ โอกะวะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 เธอยังเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดตลอดกาลที่ได้รับการยืนยันแล้วอันดับที่ 7 และเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดตลอดกาลในสหรัฐอเมริกาอันดับ 3 รองจากซาราห์ นอสส์ และลูซี ฮันนาห์
เวียเวอร์เกิดทางตอนใต้ของรัฐอาร์คันซอ โดยมีบิดาชื่อ ชาร์ล เกนส์ เวียเวอร์ (เกิด เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2404) และมารดาชื่อ โอฟีเลีย เจฟฟรีย์ (เกิด เดือนธันวาคม พ.ศ. 2409) ทั้งคู่ทำงานเป็นชาวนา เวียเวอร์แต่งงานในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 และมีลูก 4 คน ในวันเกิดครบรอบ 116 ปี ของเธอ โจ เวียเวอร์ซึ่งเป็นลูกชายของเธอยังคงมีชีวิตอยู่ด้วยอายุ 93 ปี
เมือ่เธออายุ 104 ปี เธอย้ายไปอยู่ในสถานพยาบาลแคมเดน หลังจากที่สะโพกของเธอหัก ด้วยการพักฟื้น เธอหายจากอาการเจ็บจากสะโพกของเธอ และสามารถกลับไปอยู่ที่บ้านได้ โดยความช่วยเหลือของหลานสาวของเธอ เมื่อเธออายุ 109 ปี เธอกลับมาที่สถานพยาบาลอีกครั้ง เนื่องด้วยอาการป่วยและพักฟื้นในเมืองแคมเดน รัฐอาร์คันซอ
สุขภาพของเธอค่อยๆแย่ลงตั้งแต่วันเกิดครบรอบอายุ 115 ปีของเธอ แต่เธอก็ยังสามารถออกจากห้องเพื่อไปทำกิจกรรมต่างๆได้ เวียเวอร์ไม่ได้มีปัญหาสุขภาพใดๆ ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของคนอื่นๆ ที่อายุเท่ากับเธอ เนื่องจากเธอนอนหลับอย่างเพียงพอ และไม่ดื่มหรือสูบบุหรี่เลย
ในวันเกิดครบรอบอายุ 116 ปีของเธอ กลุ่มวิจัยผู้สูงอายุ (จีอาร์จี) ได้ออกมาประกาศว่าพวกเขายืนยันได้แล้วว่า เกอร์ทรูด เวียเวอร์ เป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา และพวกเขาก็ส่งของขวัญวันเกิดมาเป็นแผ่นโลหะที่จารึกไว้ชื่อเธอไว้ว่าเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา (ทั้งจีอาร์อี และบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ ก็เชื่อกันว่าเธอมีอายุมากกว่าเจราลีน แทลลีย์ ผู้ที่เชื่อกันว่าจะมีอายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา) เธอยังได้รับจดหมายจากประธานาธิบดีบารัค โอบามา และนายกเทศมนตรีเมืองแคมเดน ว่าได้ประกาศในวันเกิดของเธอเป็น "วันเกอร์ทรูด"
ในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2558 เวียเวอร์เสียชีวิตที่สถานพยาบาลซิลเวอร์โอ๊ก ในวัย 116 ปีด้วยโรคปอดบวม
ทางหลวงสหรัฐอเมริกาหมายเลข 27 ในรัฐฟลอริดา
ทางหลวงสหรัฐอเมริกาหมายเลข 27  เป็นทางหลวงสหรัฐอเมริกาในรัฐฟลอริดาจากทิศใต้สู่ทิศเหนือจากปริมณฑลเซาท์ฟลอริดาไปถึงปริมณฑลแทลลาแฮซี
โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์
โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์  เป็นกลุ่มไอดอลหญิงญี่ปุ่น ก่อตั้งโดยยาซุชิ อากิโมโตะ โดยสร้างขึ้นเป็นคู่แข่งอย่างเป็นทางการของเอเคบีโฟร์ตีเอต และเป็นไอดอลกลุ่มแรกของซากามิจิซีรีส์ ซึ่งรวมไปถึงวงน้องสาวอย่างเคยากิซากะโฟร์ตีซิกซ์ โยชิโมโตะซากะโฟร์ตีซิกซ์ และ ฮินาตะซากะโฟร์ตีซิกซ์
ผลงานเพลงของวงประกอบไปด้วยซิงเกิล 24 ซิงเกิล และ อัลบั้มรวมเพลง 5 อัลบั้ม แต่ละซิงเกิลของโนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ตั้งแต่ซิงเกิลที่สามเป็นต้นไป ได้ติดอันดับสูงสุดบนชาร์ตประจำสัปดาห์ของออริคอน และมียอดขายอย่างน้อยมากกว่าหนึ่งล้านแผ่นตั้งแต่ซิงเกิล "Influencer" เป็นต้นไป นอกจากนี้ทางวงยังมีรายการโทรทัศน์ รายการวิทยุ ละครเวที และภาพยนตร์ เช่น "NOGIBINGO!", "Hatsumori Bemars", "Nogizaka Under Construction", "Asahinagu" และภาพยนตร์สารคดีของวงอีกจำนวนมาก
โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ได้รับรางวัลแกรนด์พริกซ์จากงานประกาศรางวัลประจำปี เจแปนเรคอร์ดอะวอดส์ด้วยเพลง "Influencer" และ "Synchronicity" ติดต่อกันสองสมัย และวงมียอดขายซีดีรวมกว่า 18 ล้านแผ่นในประเทศญี่ปุ่น
2554-2555: การก่อตั้งวงและช่วงก่อนประสบความสำเร็จ.
การตั้งวงโนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ถูกประกาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2554 โดยเป็นไอดอลวงแรกที่ได้รับระบุว่าเป็น "คู่แข่งอย่างเป็นทางการ" (, "kōshiki raibaru") ของเอเคบีโฟร์ตีเอต โดยแตกต่างจากไอดอลวงน้องสาวของเอเคบีโฟร์ตีเอต อย่างเอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต และเอสเคอีโฟร์ตีเอต ชื่อวงตั้งจากสถานีโนกิซากะ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้เคียงกับที่ตั้งของสำนักงานของโซนี่มิวสิกเจแปน ยาซุชิ อากิโมโตะ โปรดิวเซอร์ของวงยังได้กล่าวอีกว่า เลข "46" นั้นได้รับเลือกให้เป็นความท้าทายกับเอเคบีโฟร์ตีเอตโดยตรง โดยสื่อถึงความหมายที่ว่า โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์จะประสบความด้วยจำนวนสมาชิกที่น้อยกว่า เพื่อให้มีความแตกต่างจากวงไอดอลของเอเคบีโฟร์ตีเอตและวงน้องสาว ภาพลักษณ์ของโนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์นั้นมีพื้นฐานมาจากโรงเรียนประจำหญิงล้วนของประเทศฝรั่งเศสในความคิดของชาวญี่ปุ่น ซึ่งสื่อถึงความหมายโดยนัยถึงสง่างามและงดงาม (elegant and refined)
การคัดเลือกรอบสุดท้ายของวงจัดขึ้นในวันที่ 20-21 สิงหาคม ได้คัดเลือกผู้เข้ารอบสุดท้าย 56 คนเหลือ 36 คน จากผู้เข้าร่วมคัดเลือกทั้งหมด 38,934 คน และยังมีการประกาศว่าจะมีสมาชิก 16 คนจะเป็น "เซ็มบัตสึ" สำหรับในการขึ้นแสดงเพลงและการออกสื่อต่าง ๆ ในวันที่ 2 ตุลาคม 2554 วงได้มีรายการวาไรตี้โชว์รายการแรกชื่อ "Nogizakatte, Doko?" (?, แปลว่า โนกิซากะอยู่ที่ไหน) และดำเนินรายการโดยนักแสดงตลกคู่หู บานานาแมน
ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2555 โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ได้ปล่อยซิงเกิลเปิดตัว "Guruguru Curtain"  โดยติดอันดับที่สองในชาร์ตออริคอนและมียอดขาย 136,309 แผ่นในสัปดาห์แรก และซิงเกิลที่สอง "Oide Shampoo"  ได้ปล่อยในวันที่ 2 พฤษภาคม ในปีเดียวกัน และกลายเป็นซิงเกิลแรกของวงที่ติดอันดับที่หนึ่งของชาร์ตประจำสัปดาห์ออริคอนด้วยยอดขาย 156,000 แผ่น ท่าเต้นของเพลง "Oide Shampoo" ทำให้เกิดข้อโต้เถียงในช่วงเวลาหนึ่ง เนื่องจากนักวิจารณ์ไม่เห็นด้วยที่กับการที่สมาชิกยกกระโปรงขึ้นเหนือใบหน้าในช่วงหนึ่งของการแสดง
ในเดือนมิถุนายน 2555 โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ได้เป็นส่วนหนึ่งของงานยูบิมัตสึริ เทศกาลรวมไอดอลที่จัดโดยริโนะ ซาชิฮาระ โดยถูกจัดขึ้นที่สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น ต่อหน้าผู้ชมจำนวน 8,000 คน พวกเธอได้แสดงละครเวทีครั้งแรกของวงชื่อ "16 nin no Principal"  ณ โรงละครพาร์โคชิบุยะ ในเดือนกันยายน 2555 ในปลายปี พ.ศ. 2555 โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ได้ติดอันดับที่หนึ่งของชาร์ตประจำปีออริคอนในหมวดหน้าใหม่ (newcomers sales) ด้วยยอดขาย 870 ล้านเยน
2556-2558: รุ่นที่สองและความสำเร็จระดับประเทศ.
โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์จัดคอนเสิร์ตครบรอบปีครั้งแรกในชื่อ "1st YEAR BIRTHDAY LIVE" ที่มากุฮาริเม็สเซอ จังหวัดชิบะ ในเดือนกุมภาพันธ์ 2556 โดยมีผู้เข้าชมกว่า 9,000 คน ในเดือนธันวาคม 2556 ถึงเดือนเมษายน 2557 ได้มีการคัดเลือกสมาชิกโนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์รุ่นสองขึ้น โดยได้สมาชิกใหม่ทั้งหมด 14 คนจากผู้สมัคร 16,302 คน โดยสมาชิก 13 คนได้แนะนำตัวในละครเวที "16 nin no Principal deux"  ในเดือนพฤษาคม 2556 วงได้มีรายการวิทยุรายการแรกของวงชื่อ "Nogizaka46 no "No""  และปล่อยโฟโตบุ๊กเล่มแรกชื่อ "Nogizaka Ha"  โดยปล่อยในเดือนตุลาคม และติดอันดับที่สี่ของการจัดอันดับหนังสือประจำสัปดาห์ของออริคอนด้วยยอดขาย 27,000 เล่ม