pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยเวสต์ออฟอิงแลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2513 ในฐานะวิทยาลัยเทคนิคบริสตอล โดยอาศัยรากฐานจากโรงเรียนสมาคมพ่อค้าบริสตอล ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2138 ต่อมามหาวิทยาลัยบริสตอลและมหาวิทยาลัยบาธได้เข้ามาร่วมมือในการจัดการศึกษาของโรงเรียน จนสามารถแปรสภาพเป็นวิทยาลัยเทคนิคในเวลาต่อมา พื้นที่ของวิทยาลัยตั้งอยู่ที่ทุ่งแอชลีย์ (Ashley Down) ซึ่งปัจจุบันได้ยกให้วิทยาลัยนครบริสตอลไปแล้ว นอกจากวิทยาลัยเทคนิคแล้ว ยังมีวิทยาลัยศิลปกรรมอังกฤษตะวันตก (West of England College of Art) ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512 ซึ่งตั้งที่ตำบลแอชตันเกต ทางตอนใต้ของแม่น้ำเอวอน และวิทยาลัยสาธารณสุขเอวอนและกลอสเตอร์เชอร์ ซึ่งตั้งที่ตำบลเกลนไซด์ สถาบันทั้งหมดเหล่านี้ได้ยุบรวมเข้ากับวิทยาลัยเทคนิคราว ๆ พ.ศ. 2519
ต่อมาตามนัยแห่งพระราชบัญญัติการอุดมศึกษาชั้นสูงและการศึกษาต่อเนื่อง พ.ศ. 2535 (Further and Higher Education Act, 1992) ทำให้วิทยาลัยต้องแปรสภาพมาเป็นมหาวิทยาลัย โดยใช้ชื่อว่า มหาวิทยาลัยอังกฤษภาคตะวันตก หรือ มหาวิทยาลัยเวสต์ออฟอิงแลนด์
มหาวิทยาลัยทำการเรียนการสอนเป็นหลักในด้านการออกแบบและการจัดการ ซึ่งเป็นส่วนที่มหาวิทยาลัยบริสตอลไม่ได้เปิดสอน โดยมีคณะวิชา 4 คณะ ดังนี้
มหาวิทยาลัยมีวิทยาเขตหลักที่ทางตอนเหนือของเมืองบริสตอล อยู่ติดกับสถานีรถไฟฟิลตันแอบบีย์วูดและบริสตอลพาร์กเวย์ มีรถบัสเข้าถึงสะดวกและมหาวิทยาลัยได้จัดให้มีรถบัส U+WE ระหว่างวิทยาเขตและเขตเมือง ดำเนินการโดยบริษัทเวสเซกส์บัส นอกเหนือจากที่บริษัทเฟิสต์จัดการเดินรถอยู่แล้ว เพื่อเป็นสวัสดิการแก่นักศึกษาและคณาจารย์ด้วย นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยยังมีวิทยาเขตรองที่บาวเวอร์แอชตัน ติดเขตจังหวัดซัมเมอร์เซต ซึ่งใช้เป็นที่ตั้งของคณะศิลปะ แต่เดิมเป็นวิทยาลัยศิลปกรรมอังกฤษตะวันตก ซึ่งย้ายมาบริเวณนี้เมื่อ พ.ศ. 2512 จากที่ตั้งเดิมที่สะพานคลิฟตัน (ปัจจุบันกลายเป็นหอศิลป์) มหาวิทยาลัยมีโครงการปรับปรุงทั้งวิทยาเขตรอง และขยายพื้นที่วิทยาเขตหลักให้กว้างขึ้น โดยซื้อที่ดินของบริษัทฮิวเลตต์-แพคการ์ด ขนาด 177 ไร่ เพื่อขยายที่ดินที่มีอยู่เดิม 202 ไร่ และรองรับการเรียนการสอนที่เพิ่มขึ้น นอกจากนี้มหาวิทยาลัยยังวางแผนจะย้ายคณะเวชศาสตร์จากโรงพยาบาลเกลนไซด์มาสอนที่นี่แทนหากการก่อสร้างแล้วเสร็จ ณ ปัจจุบัน การเรียนการสอนสายสุขภาพของมหาวิทยาลัย ปัจจุบันยังดำเนินการที่โรงพยาบาลเกลนไซด์ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาดกลาง มีงานวิจัยหลักด้านตัวรับรู้ชีวภาพ (biosensor) และความยั่งยืนทางสิ่งแวดล้อม
วิทยาเขตเซนต์มัทเทียส (St Mathhias Campus) เดิมเคยเป็นของมหาวิทยาลัย เคยใช้ทำการเรียนการสอนสาขาวิชาศิลปะและการศึกษา อาคารหลักสร้างขึ้นในยุคสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย แต่ป้จจุบันมหาวิทยาลัยได้ขายที่ดินส่วนนี้ให้แก่โรงเรียนสไตเนอร์ แล้วย้ายอาคารเรียนไปสร้าง ณ วิทยาเขตรอง ณ ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยมีแผนสร้างสนามกีฬาเป็นของตนเองแต่ยังมิได้ดำเนินการใด ๆ
มหาวิทยาลัยได้รับพระราชทานตราอาร์มซึ่งออกแบบโดยสำนักมุรธาธรแห่งสหราชอาณาจักร (College of Arms) ประกอบด้วยโล่ขอบสีขาว แบ่งเป็นสองซีกด้วยเส้นสลับฟันปลาเป็นสำคัญหมายถึงแม่น้ำเอวอนและแม่น้ำซีเวิร์น ซีกซ้ายพื้นสีดำ มีกุญแจไขว้กัน ซีกขวาพื้นสีแดง มีพระมหามงกุฎสีเงิน 3 องค์ วางเรียงจากบนลงล่าง โล่นี้ตกทอดมาจากวิทยาลัยเซนต์มัทเทียส ที่เหนือโล่เป็นหมวกเกราะพร้อมพู่ เหนือหมวกเกราะขึ้นไปเป็นใบเรือและเสากระโดง แทนต้นกำเนิดของมหาวิทยาลัยที่แต่เดิมมาจากวิทยาลัยพาณิชยนาวี บนยอดเสาเป็นกระบะมีเปลวเพลิง แทนความโชติช่วงและความปรารถนาที่จะศึกษาเล่าเรียน ด้านซ้ายและขวาของตราเป็นม้าเขาเดียว (ยูนิคอร์น)และกวางหางปลาตามลำดับ ที่ไหล่หน้ามีวงกลมและเส้นหยักเป็นสัญลักษณ์ของการเรียนรู้ ขาหน้าข้างหนึ่งถือโล่ไว้ อีกข้างถือต้นแอปเปิล อันเป็นต้นไม้แห่งวิชาการ และที่คอมีจุลมงกุฎสวมครอบไว้ แทนพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ ซึ่งขึ้นครองราชย์ที่เมืองบาธ ใกล้ ๆ กับเมืองบริสตอล ทั้งม้าและกวางนำมาจากตราประจำจังหวัดบริสตอล และตราประจำจังหวัดเอวอนเดิม ด้านใต้ตราเป็นแพรแถบจารึกภาษิตของมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยบริสตอล
มหาวิทยาลัยบริสตอล (University of Bristol) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเน้นวิจัยขนาดใหญ่ ตั้งในใจกลางเมือง (และเคาน์ตี) บริสตอล สหราชอาณาจักร มีชื่อเสียงด้านแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์ และมีนักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลหลายท่าน อาทิ พอล ดิแรก ฮันส์ เบเทอ ฯลฯ มหาวิทยาลัยเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยอิฐแดง (Red brick university) ร่วมกับมหาวิทยาลัยที่ก่อตั้งในยุคเดียวกัน และเป็นสมาชิกก่อตั้งของกลุ่มรัสเซล ซึ่งเป็นกลุ่มมหาวิทยาลัยวิจัยในสหราชอาณาจักร ยิ่งไปกว่านั้น มหาวิทยาลัยได้เป็นสมาชิกกลุ่มกูอิงบรา ซึ่งเป็นกลุ่มสถาบันอุดมศึกษาโบราณในยุโรปอีกด้วย
มหาวิทยาลัยบริสตอลมีประวัติการก่อตั้งยาวนาน และมีชื่อเสียงทางวิชาการอย่างยิ่ง ซึ่งจะเห็นได้จากจำนวนสมาชิกราชบัณฑิตยสถานด้านแพทยศาสตร์ 21 คน ภาคีสมาชิกราชบัณฑิตยสถานอังกฤษ 13 คน สมาชิกราชวิทยสมาคม ถึง 40 คน อย่างไรก็ตาม มหาวิทยาลัยมีจำนวนนักศึกษาน้อยกว่ามหาวิทยาลัยเวสต์ออฟอิงแลนด์ซึ่งเป็นสถาบันข้างเคียง
มหาวิทยาลัยบริสตอลก่อตั้งเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2419 ในฐานะวิทยาลัยอุดมศึกษาบริสตอล ซึ่งต่อมาได้ควบรวมเข้ากับโรงเรียนเทคนิคพาณิชยนาวี (ก่อตั้ง พ.ศ. 2138 ควบรวม พ.ศ. 2452) และ วิทยาลัยแพทย์บริสตอล (ก่อตั้ง พ.ศ. 2376 ควบรวม พ.ศ. 2436) โดยมีอิซัมบาร์ด โอเวน (Isambard Owen) หลานอาของอิซัมบาร์ด บรูเนล เป็นอธิการบดีคนแรก และมีเฮนรี โอเวอร์ตัน วิลส์ (Henry Overton Wills) เป็นนายกสภาคนแรก โดยอธิการบดีได้เลือกสรรสีแดงซึ่งเป็นสีของโตรกเอวอน (Avon Gorge) หลังฝนตก เป็นสีประจำมหาวิทยาลัย เมื่อแรกตั้ง มหาวิทยาลัยมีนักศึกษาปริญญาตรีเพียง 288 คน และนักศึกษาอื่นอีก 400 คน นับเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในสหราชอาณาจักรที่เปิดรับนึกศึกษาทั้งชายและหญิงเสมอภาคกัน ถึงกระนั้น ก่อนปี พ.ศ. 2449 นักศึกษาหญิงยังไม่ได้รับอนุญาตให้เรียนวิชาแพทยศาสตร์
มหาวิทยาลัยได้รับเงินทุนประเดิมส่วนหนึ่งจากตระกูลฟราย (Fry) และตระกูลวิลส์ ซึ่งทั้งสองเป็นตระกูลพ่อค้ายาสูบ ทำให้มหาวิทยาลัยเริ่มมีความมั่นคงสามารถลงทุนเพื่อการศึกษาของนักศึกษาได้ และเจริญขึ้นตามลำดับ โดยในปี พ.ศ. 2444 จอร์จ วิลส์ (George Wills) ได้รับที่ดินผืนหนึ่งทางตะวันตกของเมืองสำหรับใช้เป็นลานกีฬาของมหาวิทยาลัย ครั้นถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มหาวิทยาลัยประสบปัญหาทางการเงินอย่างรุนแรง คือสูญเสียรายได้จากค่าเล่าเรียนถึงร้อยละ 20 กระนั้นทางราชการก็ได้บัญชาให้มหาวิทยาลัยวิจัยแก๊สพิษและวัตถุระเบิดเพื่อที่จะได้รับเงินสนับสนุนเพิ่ม กระนั้น ปัญหาไม่ได้จำกัดแต่ช่วงสงครามเท่านั้น แต่ได้ขยายออกไปหลังสงครามด้วย การที่มีสงครามนี้เอง ทำให้มหาวิทยาลัยได้ทำงานวิจัยที่เป็นประโยชน์ออกมามากจนมีชื่อเสียงเพิ่มขึ้น รวมไปถึงได้เปิดโอกาสให้สตรีเข้ามามีบทบาทในงานบริหารการศึกษา อาทิ แต่งตั้งวินิเฟรด เชปแลนด์ (Winifred Shepland) เป็นนายทะเบียนหญิงคนแรกของมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักร ถึงกระนั้น อาคารบางหลังของมหาวิทยาลัยได้รับความเสียหาย พร้อมกับหนังสือจำนวนมากที่ขนมาจากราชวิทยาลัยลอนดอน
ยุคสงคราม.
มหาวิทยาลัยได้จัดสร้างห้องปฏิบัติการฟิสิกส์เฮนรี วิลส์ ขึ้นใกล้ ๆ กับโรงเรียนประถมบริสตอล (Bristol Grammar School) มีนักวิทยาศาสตร์หลายท่านมาทำงานในห้องปฏิบัติการนี้ หนึ่งในนั้น มีพอล ดิแรก ซึ่งจบการศึกษาปริญญาตรีด้านวิศวกรรมศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย ก่อนจะไปศึกษาปริญญาเอกด้านคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ก่อนจะมาสร้างผลงานจนได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ประจำปี พ.ศ. 2476 นอกเหนือจากนี้ เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด เซซิล พาวเวลล์ (Cecil Powell) (พ.ศ. 2493) ฮันส์ เบเทอ (พ.ศ. 2510) และเนวิลล์ ฟรานซิส (Nevill Francis) (พ.ศ. 2550)
หลังจากที่จอร์จ วิลส์ ถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2444 แล้ว จอร์จ อัลเฟรด วิลส์ (George Alfred Wills) และเฮนรี เฮอร์เบิร์ต วิลส์ (Henry Herbery Wills) บุตร ได้อุทิศเงินสร้างอาคารอนุสรณ์ตระกูวิลส์ ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นสถานีทำการสอนสำนักวิชานิติศาสตร์และสาขาวิชาโลกศาสตร์ของมหาวิทยาลัย และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์ อาคารหลังดังกล่าวสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2456 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2468 นอกจากนี้ ในปี พ.ศ. 2453 ได้ซื้ออาคารวิกตอเรียรูมส์ (Victoria Rooms) สำหรับใช้เป็นสโมสรนักศึกษา ซึ่งปัจจุบันเป็นภาควิชาดุริยศาสตร์ของมหาวิทยาลัย และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์เช่นกัน
ครั้นถึง พ.ศ. 2472 วินสตัน เชอร์ชิลล์ ได้รับตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยจากนั้นมีริชาร์ด ฮอลเดน รับตำแหน่งต่อ
ยุคหลังสงคราม.
หลังสงคราม มหาวิทยาลัยเริ่มกลับมาพัฒนาเต็มตัวอีกครั้ง โดยในปี พ.ศ. 2489 มหาวิทยาลัยเปิดสาขาวิชาการละครเป็นที่แรกในสหราชอาณาจักร พร้อม ๆ กับตั้งเงินทุนสำหรับให้ทหารผ่านศึกใช้ในการศึกษาและตั้งตัว จำนวนนักศึกษาที่มาเรียนมีมากขึ้น ๆ จนมหาวิทยาลัยต้องจัดหาอาคารใหม่ในปี พ.ศ. 2498 เพื่อรองรับนักศึกษาวิศวกรมศาสตร์ ต่อมาได้มีการย้ายไปยังอาคารใหม่ที่กว้างขวางกว่าเดิม รวมถึงจัดหาสถานที่ตั้งสโมสรนักศึกษาใหม่ในย่านตำบลคลิฟตันในปี พ.ศ. 2503 แทนอาคารวิกตอเรียรูมส์ที่คับแคบ กระนั้นอาคารใหม่ก็มีรูปแบบสถาปัตยกรรมไม่สวยงามเท่าอาคารเดิม จนได้รับคำตำหนิอย่างมาก . ต่อมา มหาวิทยาลัยจัดทำแผนแม่บทที่จะย้ายสโมสรนักศึกษาอีกครั้ง พร้อมกันนี้เอง จำนวนหอพักทั้งของมหาวิทยาลัยและเอกชนมีเพิ่มมากขึ้น เพื่อรองรับจำนวนนักศึกษาจากต่างเมือง
ล่าสุดมหาวิทยาลัยได้มีการลงทุนวิจัย ดังนี้
พ.ศ. 2543 จัดตั้งศูนย์วิจัยและวิสาหกิจ.
พ.ศ. 2545 จัดตั้งศูนย์กีฬา
พ.ศ. 2547 จัดตั้งห้องปฏิบัติการวิศวกรรมพลศาสตร์ มูลค่า 18.5 ล้านปอนด์ สำหรับใช้ศึกษาด้านพลศาสตร์ของเครื่องยนต์ นับเป็นห้องปฏิบัติการที่ทันสมัยที่สุดในยุโรป
พ.ศ. 2548 จัดตั้งศูนย์ความเป็นเลิศด้านการเรียนการสอนเคมี (Centre for Excellence in Teaching &amp; Learning (CETL)) แห่งเดียวในสหราชอาณาจักร
กันยายน พ.ศ. 2552 เปิดศูนย์วิทยาศาสตร์นาโนและควอนตัมสนเทศ มูลค่า 11 ล้านปอนด์ ศึกษาวิจัยงานด้านควอนตัม อาทิ แก้วทำความสะอาดตัวเอง (self-cleaning glass) และได้ชื่อว่าเป็นอาคารที่เงียบที่สุด
นอกเหนือจากนี้มหาวิทยาลัยมีแผนปรับปรุงพื้นที่ย่านมหาวิทยาลัย หนึ่งในนั้นมหาวิทยาลัยได้เริ่มก่อสร้างอาคารชีวศาสตร์ (bioscience) ใหม่ มูลค่า 50 ล้านปอนด์ เพื่อเป็นสถานศึกษาวิจัยชั้นสูง เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554
มหาวิทยาลัยประกอบด้วยคณะวิชา 6 คณะ ทำการเรียนการสอนในสาขาวิชาต่าง ๆ ดังนี้
มหาวิทยาลัยบริสตอลมีที่ตั้งกระจายไปตามส่วนต่าง ๆ ของเมือง โดยไม่มีพื้นที่ติดต่อกันเหมือนมหาวิทยาลัยทั่ว ๆ ไป อาคารส่วนหนึ่งตกทอดมาตั้งแต่ครั้งเป็นวิทยาลัยอุดมศึกษา ออกแบบโดยชาร์ลส์ แฮนซัม (Charles Hansom) การก่อสร้างเป็นไปอย่างทุลักทุเลด้วยมหาวิทยาลัยในขณะนั้นขัดสนด้านการเงิน หลังจากนั้น จึงได้มีการสร้างอาคารอนุสรณ์อัลเบิร์ต ฟราย (Albert Fry) และอาคารอนุสรณ์ตระกูลวิลส์ เพื่ออุทิศแก่ผู้ให้เงินประเดิมก่อตั้งมหาวิทยาลัย นอกจากนี้ ยังมีหอพักโกลด์นีย์ซึ่งจอร์จ วิลส์ ได้หวังว่าจะก่อสร้างหอพักนักศึกษาชายบริเวณนี้ แต่มีการคัดค้านโดยอนุสาสกเพราะอยู่ใกล้หอพักคลิฟตันซึ่งเป็นหอพักหญิง ในที่สุดมหาวิทยาลัยต้องจัดหาที่ดินใหม่ที่ตำบลสโตกบิชอปเพื่อสร้างหอพักชายวิลส์แทน ส่วนคฤหาสน์เบอร์วอลล์ บ้านของจอร์จ โอตลีย์ ได้กลายเป็นหอพักและปัจจุบันใช้เป็นศูนย์การศึกษาต่อเนื่อง
อาคารสมัยใหม่หลายหลังได้ถูกสร้างขึ้นแซมเมื่อมหาวิทยาลัยขยายตัว อาทิ อาคารสภาคณาจารย์ ส่วนต่อเติมอาคารห้องปฏิบัติการฟิสิกส์เฮนรี วิลส์ ส่วนบูรณะอาคารอนุสรณ์วิลส์ที่ถูกไฟไหม้ หอพักโกลด์นีย์ ฯลฯ จากการที่มหาวิทยาลัยได้สร้างอาคารในยุคร่วมสมัยนี้เอง ทำให้มหาวิทยาลัยมีอาคารแบบจอร์เจีย รวมถึงอาคารแบบยุคฟื้นฟูกรีก (Greek revival) จำนวนมาก หนึ่งในนั้นมีบ้านรอยัลฟอร์ด (สถาบันการศึกษาชั้นสูง) หอพักคลิฟตันฮิลล์ หอพักโกลด์นีย์.
มหาวิทยาลัยมีตราอาร์มของตนเอง ซึ่งมีประวัติยาวนานมาก ตราอาร์มประกอบด้วยโล่สีขาว กลางมีกากบาทสีแดงตัดวางตัวในแนวตั้ง ตรงกลางมีเรือใบและประตูเมืองซึ่งนำมาจากตราประจำจังหวัดบริสตอล ด้านบนมีตะวันฉาย แทนตระกูลวิลส์ ด้านล่างมีหนังสือเปิดเป็นสีทอง มีข้อความ Nisi quia Dominus ด้านซ้ายมือมีรูปปลาโลมา แทนตระกูลโคลสตัน และด้านขวามือมีม้าพยศ แทนตระกูลฟราย ตราอาร์มนี้ใช้ในพิธีการสำคัญ ๆ แต่ในการประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยใช้โลโก้ที่ประกอบด้วยดวงตะวัน ปลาโลมา ม้าพยศ และเรือวางไว้บนโล่รูปหนังสือ
ครุยวิทยฐานะ.
มหาวิทยาลัยใช้ครุยวิทยฐานะแบบอังกฤษ คือ เสื้อคลุมทึบแขนยาว (ปริญญาตรี) แขนเย็บมีช่องสอดแขนตอนกลาง (ปริญญาโท) หรือแขนเปิดกว้างตกข้อมือ (ปริญญาเอก) ตอนหน้าของเสื้อเปิดออกกว้าง เสื้อสำหรับระดับปริญญาเอกจะใช้สีแดง
พัก ชิน-ฮเย
พัก ชิน-ฮเย (; เกิด 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวเกาหลีใต้ เธอได้รับการยอมรับจากการแสดงในละครโทรทัศน์เกาหลีเรื่อง "ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า" (2003), "สุดปลายฟ้า สัญญารักนิรันดร์" (2006) รวมถึงภาพยนตร์เรื่อง "ปาฏิหาริย์ห้องขังหมายเลข 7" (2013) ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์เกาหลีที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาล นอกจากนั้นยังได้รับการยอมรับจากการแสดงในละครอีกหลายเรื่องได้แก่ "หล่อน่ารักกับซูปเปอร์สตาร์น่าเลิฟ" (2009), "วุ่นรักทายาทพันล้าน" (2013), "พิน็อกคิโอ รักนี้หัวใจไม่โกหก" (2014–2015), "ตรวจใจเธอให้เจอรัก" (2016), "อาลัมบรา มายาพิศวง" (2018–2019) และ "รหัสลับข้ามเวลา" (2021)
พักอยู่อันดับที่ 33 ในรายชื่อ "ผู้ทรงอิทธิพลในเกาหลี" จัดโดยนิตยสาร"ฟอบส์" ใน ค.ศ. 2015 อันดับที่ 12 ใน ค.ศ. 2017 และอันดับที่ 40 ใน ค.ศ. 2021
พัก ชิน-ฮเย เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 ณ เมืองควังจู ประเทศเกาหลีใต้ ก่อนย้ายมาเติบโตในเขตซงพา โซล เธอมีพี่ชายหนึ่งคนชื่อ พัก ชิน-ว็อน เป็นนักกีตาร์และนักแต่งเพลง พักปรากฏตัวครั้งแรกในมิวสิกวิดีโอเพลง "Flower" ของอี ซึง-ฮวัน จากนั้นเธอเริ่มฝึกร้องเพลง เต้นรำ และการแสดง
หลังจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมสตรีย็องพา พักศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยจุงอัง สาขาภาพยนตร์และการละครเป็นเวลา 8 ปี ก่อนสำเร็จการศึกษาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016
ในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2018 มีการยืนยันว่าพักกำลังคบหากับนักแสดงอย่าง ชเว แท-จุน ตั้งแต่ปลาย ค.ศ. 2017
ในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 มีการประกาศว่าพักกำลังตั้งครรภ์และกำลังเตรียมสมรสกับชเว ทั้งคู่สมรสกันในวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2022 ต่อหน้าเพื่อนและครอบครัว ณ โบสถ์คริสตจักร ในโซล
ปาร์ค ชินเฮ
พัค ชินฮเย
สโมสรฟุตบอลจังหวัดสมุทรสงคราม
ดีแม็กเอเชีย
ดีแม็กเอเชีย  คือช่องรายการโทรทัศน์สัญชาติสิงคโปร์ ที่ออกอากาศรายการประเภทสารคดี ซึ่งในประเทศไทยสามารถรับชมผ่าน ทรูวิชั่นส์ ในแพ็คเกจตามสั่ง ช่องที่ 565 ในระบบดิจิตอล
พระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร (โพธิ์แจ้ง)
พระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร นามฉายา โพธิ์แจ้ง  อดีตเจ้าคณะใหญ่คณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย อดีตเจ้าอาวาสวัดมังกรกมลาวาส และอดีตเจ้าอาวาสผู้ก่อตั้งวัดโพธิ์เย็น (จีนนิกาย) และวัดโพธิ์แมนคุณาราม
พระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร มีนามเดิมว่าอึ้ง ธง เกิดในครอบครัวขุนนาง เมื่อวันที่ 16 เดือน 6 ปืขาล ตามปฏิทินจีน ตรงกับปี พ.ศ. 2444 เมืองแต้จิ๋ว มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน บิดาของท่านถึงแก่กรรมตั้งแต่ท่านยังเยาว์ นางจางไทมารดาของท่านได้อบรมเลี้ยงดูท่านต่อมา เมื่อเรียนจบชั้นมัธยมศึกษา ท่านเข้ารับราชการเป็นทหาร คนสนิทของประธานาธิบดีเจียง ไคเชก ต่อมาท่านเกิดเบื่อหน่ายทางโลกจึงตัดสินใจออกจากราชการในปี พ.ศ. 2470 จากนั้นจึงตัดสินใจเดินทางมาศึกษาและปฏิบัติธรรมในประเทศไทย
อุปสมบทและศึกษาพระธรรม.
ท่านบรรพชาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2471 ณ สำนักสงฆ์ถ้ำประทุน (เช็งจุ้ยยี่) อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี โดยมีพระอาจารย์หล่งง้วนได้เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่า “โพธิ์แจ้ง” ท่านฝึกปฏิบัติกรรมฐานที่สำนักนั้นจนแตกฉาน และรักษาพระวินัยอย่างเคร่งครัด นอกจากนี้ยังช่วยรักษาประชาชนที่ป่วยไข้โดยใช้วิชาสมุนไพรตามที่เคยร่ำเรียนมา
พ.ศ. 2477 ท่านเดินทางไปประเทศจีน และได้อุปสมบทเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ศกนั้น ณ วัดฮุ่ยกือยี่ มณฑลกังโซว มีพระคณาจารย์กวงย๊วกเป็นพระอุปัชฌาย์ ศึกษาพระปริยัติธรรมอยู่ 2 ปีจึงเดินทางกลับประเทศไทย
พ.ศ. 2484 ท่านเดินทางไปทิเบตเพื่อศึกษาวัชรยานกับนอรา รินโปเช (Nora Rinpoche) หรือ Gara Lama Sonam Rabten และได้รับอภิเษกเป็นวัชรธราจารย์ แล้วเดินทางกลับประเทศไทยในปี พ.ศ. 2490
พ.ศ. 2491 เดินทางไปประเทศจีนและศึกษาในนิกายวินัยกับพระปรมัตตาจารย์เมี่ยวยิ้ว ซึ่งเป็นสังฆปริณายกรูปที่ 18 และได้รับแต่งตั้งเป็นสังฆปริณายกรูปที่ 19 ของนิกาย แล้วเดินทางกลับไทยในปี พ.ศ. 2493
พระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร อาพาธด้วยโรคโลหิตอุดตันในสมอง ถึงมรณภาพ ณ โรงพยาบาลธนบุรี เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2529 เวลา 7.30 น. สิริอายุได้ 85 ปี 5 เดือน 11 วัน พรรษา 61 ได้รับพระราชทานโกศโถ ฉัตรเบญจาตั้งประดับ รับศพในพระบรมราชานุเคราะห์ 3 วัน มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมกำหนด 3 คืน และบำเพ็ญพระราชกุศล 7 วันพระราชทาน ต่อมาวันเสาร์ที่ 20 ธันวาคม ศกนั้น พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชโปรดเกล้าฯ พระราชทานเลื่อนชั้นเกียรติยศศพเป็นโกศแปดเหลี่ยม (เสมอพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัณยบัฏ)
วันพุธที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2529 เวลา 16.00 น. สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จฯ แทนพระองค์ ไปพระราชทานดินบรรจุศพพระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร ณ สถูปเจดีย์วัดโพธิ์แมนคุณาราม
ดิสคัฟเวอรีเอเชีย
ดิสคัฟเวอรี เอเชีย  หรือเดิมเรียกว่า ดิสคัฟเวอรี เอชดี เวิลด์  เป็นช่องโทรทัศน์ผ่านระบบดาวเทียมและเคเบิลทีวีที่ออกอากาศในเอเชียแปซิฟิก ซึ่งในประเทศไทยสามารถรับชมผ่าน ทรูวิชั่นส์ ในแพ็คเกจแพลทินัม และ โกลด์ เอชดีช่องที่ 155 และ 555 ในระบบดิจิตอลทั้งระบบเคเบิลใยแก้วและจานดาวเทียม โดยออกอากาศในระบบเสียง 2 ภาษา (ไทย-ซาวด์แทร็ค)
ทีแอลซีเอเชีย
ทีแอลซีเอเชีย  คือช่องรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศรายการประเภทสารคดีที่มีเครือข่ายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ก่อนรู้จักในชื่อดิสคัฟเวอรีทราเวลแอนด์ลีฟวิง โดยในประเทศไทยสามารถรับชมผ่าน ทรูวิชั่นส์ ช่องที่ 160 และ 566 ในระบบดิจิตอลความคมชัดสูง (สำหรับสมาชิกในระบบเคเบิ้ลใยแก้ว) และช่องที่ 566 ในระบบดิจิตอลความคมชัดมาตรฐาน (สำหรับสมาชิกในระบบจานดาวเทียม) เฉพาะสมาชิกตั้งแต่ แฮปปี้ แฟมิลี่ เอชดี แพ็กเกจ ขึ้นไป
ชื่นชีวานาวี
ชื่นชีวานาวี เป็นนวนิยายของ กาญจนา นาคนันทน์ ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แล้วหลายครั้ง โดยถูกนำมาสร้างครั้งแรกในรูปแบบภาพยนตร์ 35 มม. ในปี พ.ศ. 2520 นำแสดงโดย ไพโรจน์ สังวริบุตร, มยุรา ธนะบุตร และต่อมาถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อีก 4 ครั้ง ทางช่อง 5 ในปี พ.ศ. 2523 ทางช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2535, พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2554
การเรียกชื่อตัวเลขตามระบบ IUPAC
โมฮัมเหม็ด อับดุลลาฮี โมฮัมเหม็ด
โมฮัมเหม็ด อับดุลลาฮี โมฮัมเหม็ด "ฟารมาโจ"  (เกิด 11 มีนาคม พ.ศ. 2505 ที่ โมกาดิชู ประเทศโซมาเลีย) เป็นนักการทูต ศาสตราจารย์ และนักการเมืองชาวโซมาเลีย เขาเคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีโซมาเลียในช่วง พ.ศ. 2560 – 2565 นายกรัฐมนตรีโซมาเลียในช่วง พ.ศ. 2553 – 2554 เคยดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตโซมาเลียประจำสหรัฐอเมริกาในช่วง พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2532 และเป็นผู้ก่อตั้งและเลขาธิการพรรคทาโย
ดิสคัฟเวอรีไซแอ็นซ์เอเชีย
ดิสคัฟเวอรีไซแอ็นซ์เอเชีย  คือช่องรายการโทรทัศน์สารคดี ซึ่งรายการต่างๆ ในช่องนี้จะเน้นเรื่องราวเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่สนุกและเข้าใจง่าย ตั้งแต่วิทยาศาสตร์ในอดีต, ปัจจุบัน จนถึงวิทยาการล้ำยุคในอนาคต ในประเทศไทยสามารถรับชมผ่าน ทรูวิชั่นส์ ในแพ็คเกจตามสั่ง ช่องที่ 563 ในระบบดิจิตอล
พรรคทาโย
พรรคทาโย  เป็นพรรคการเมืองในประเทศโซมาเลีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อตั้นปีพ.ศ. 2555 โดยโมฮัมเหม็ด อับดุลลาฮี โมฮัมเหม็ด อดีตนายกรัฐมนตรีโซมาเลีย ปัจจุบันพรรคทาโยมี มัรยัม กาซิมอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการสตรีในรัฐบาลของโมฮัมเหม็ด เป็นประธานพรรค โดยมีโมฮัมเหม็ด อับดุลลาฮี โมฮัมเหม็ด เป็นเลขาธิการพรรค
ดีเกลือไทย
ดีเกลือฝรั่ง
มูดีส์
มูดีส์อินเวสเตอส์เซอร์วิส  มักเรียกเป็น มูดีส์ เป็นธุรกิจจัดอันดับเครดิตพันธบัตรของบริษัทมูดีส์ เป็นสายธุรกิจแต่เดิมและชื่อเดิมของบริษัท มูดีส์อินเวสเตอส์เซอร์วิสจัดหาการวิจัยการเงินระหว่างประเทศเรื่องพันธบัตรที่ออกโดยหน่วยธุรกิจและรัฐบาล และจัดเป็นหนึ่งในสามสำนักจัดอันดับเครดิตบิ๊กธรี (Big Three) ร่วมกับสแตนดาร์ดแอนด์พัวส์และฟิชกรุ๊ป
น้ำประสานดีบุก
ชาดลิ้นจี่
ชาดลิ้นจี่ (Carmine; หรือ หรือ crimson lake, cochineal, natural red 4,) หรือสีลิ้นจี่เป็นสีแดงธรรมชาติที่ใช้ทาปากในสมัยโบราณและงิ้วใช้แต่งหน้าให้เป็นสีแดง สูตรทางเคมีเป็นกรดคาร์มินิกที่เกิดสารเชิงซ้อนกับอะลูมิเนียม ได้จากแมลงอินจีเพศเมียที่มีตัวอ่อนอยู่ในท้อง นำแมลงตัวเมียมาอบให้แห้ง จะได้เม็ดเล็กๆสีเงิน เมื่อนำมาบดจะได้สีแดง เรียกชาดลิ้นจี่
ว่านมหาบัว
ว่านมหาบัว อยู่ในวงศ์ Amaryllidaceae เป็นไม้ล้มลุก มีลำต้นและหัวใต้ดินแบบหัวหอม ใบเดี่ยวรูปหอก แผ่นใบหนา ดอกช่อ สีขาว มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ใช้เป็นไม้ประดับ
อับดิวาฮิด อิลมี กอนเจห์
อับดิวาฮิด อิลมี กอนเจห์  เป็นนักการเมืองชาวโซมาเลีย ตั้งแต่เดือนกันยายนถึงเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2553 เขาได้ทำหน้าที่รักษาการนายกรัฐมนตรีโซมาเลีย ซึ่งเขาได้ทำหน้าที่ต่อจากโอมาร์ อับดีราซิด อาลี ชาร์มาร์กี ก่อนจะมีการแต่งตั้ง กอนเจห์ได้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
ในกลางปีพ.ศ. 2555 กอนเจห์ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งประธานาธิบดีโซมาเลีย ค.ศ. 2012
ตานเสี้ยน
ตานเสี้ยน เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กในวงศ์ Sapotaceae แตกกิ่งจำนวนมาก กิ่งขนาดเล็กและเหนียว เป็นไม้ผลัดใบ ใบเดี่ยว ดอกช่อ สีขาวนวล กลิ่นหอม โคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นสองชั้น ชั้นละ 5 กลีบ ออกดอกเดือนธันวาคม – มกราคม ผลแก่เดือนมีนาคม – มิถุนายน พบในภาคกลางและภาคตะวันตกของไทย พบครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ 2 มกราคม พ.ศ. 2469 โดยหมอคาร์ ชาวไอริช ที่จังหวัดกาญจนบุรี ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศล้านนา
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศล้านนา โรงเรียนลำดับที่ 26 ของกลุ่มโรงเรียนในเครือสารสาสน์ เป็นโรงเรียนที่จัดสอนในระบบสองภาษา ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2553 ( ค.ศ. 2010) ก่อตั้งโดย อาจารย์พิบูลย์ และ อาจารย์เพ็ญศรี ยงค์กมล เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรสองภาษาและหลักสูตรสามัญ ตั้งแต่ชั้น KG.1 - G.9 และ เตรียมอนุบาล - ม.3 ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 30 ไร่ และอาคารเรียน 3 หลัง
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศล้านนา เป็นโรงเรียนลำดับที่ 26 ของกลุ่มโรงเรียนในเครือสารสาสน์ที่เปิดทำการเรียนการสอนด้วยหลักสูตรสองภาษาและหลักสูตรสามัญ ก่อตั้งเมื่อปีพ.ศ. 2553 (ค.ศ.2010) ก่อตั้งโดยอาจารย์พิบูลย์และอาจารย์เพ็ญศรี ยงค์กมล กลุ่มโรงเรียนในเครือสารสาสน์จัดหลักสูตรการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการโดยใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อการเรียนการสอน ( Bilingual Program ) หลักสูตรนี้ได้เน้นให้มีบรรยากาศการเรียนการสอนที่มุ่งให้เด็กเป็นสำคัญ ให้นักเรียนได้เรียนรู้จากประสบการณ์ตรงด้วยตนเองและสนุกกับการเรียน มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ ตลอดทั้งยังปลูกฝังผู้เรียนเป็นผู้ที่มีความรู้ ความสามารถ มีทักษะในการใช้ภาษาอังกฤษในการสื่อสารควบคู่กับการมีความรู้ ความสามารถในการใช้ภาษาไทยเป็นอย่างดี อันจะเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาสังคม เศรษฐกิจและประเทศชาติต่อไปในอนาคต โรงเรียนสารสาสน์วิเทศล้านนา ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 30 ไร่ เปิดทำการเรียนการสอนในปี 2553 แผนกสองภาษา( Bilingual Program )เปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้น KG.1 - G.9 สำหรับแผนกสามัญ( Bilingual Program )เปิดสอนระดับชั้นอนุบาล 1 – มัธยมศึกษาปีที่ 3 และโครงการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตร มีอาคารเรียนทั้งหมด 3 หลังคือ อาคาร1 มี 4 ชั้น เป็นอาคารเรียนสำหรับแผนกสมัญ( Mini Bilingual Program ) ประกอบไปด้วยห้องธุรการ ห้องเรียน เตรียมอนุบาล - ม.3 ห้องดนตรี ห้องวิทยาศาสตร์ ห้องพยาบาล ห้องพักครู ห้องคอมพิวเตอร์ ห้องนอนอนุบาล ห้องสมุด ห้องนุ่มนิ่ม อาคาร2 มี 5 ชั้น สำหรับแผนกสองภาษา( Bilingual Program ) ประกอบด้วยห้องเรียน KG.1 - G.9 อีกทั้งยังมีสระว่ายน้ำ สนามกีฬาและลานกิจกรรมต่างๆ หลักสูตรการเรียนการสอนของโรงเรียนพัฒนาตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานของกระทรวงศึกษาธิการ เพื่อพัฒนาทักษะ ความรู้ ความสามารถ คุณธรรมและทักษะการวิเคราะห์ของนักเรียน วิชาพื้นฐาน 8 วิชา ทำการสอนเป็นภาษาไทยโดยครูไทยซึ่งจบการศึกษาระดับปริญญาตรี และปริญญาโท อีกทั้งวิชาหลัก 4 วิชา รวมทั้งศิลปะ พลศึกษา และสุขศึกษา ทำการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษโดยครูต่างชาติจากเจ้าของภาษา เพื่อเสริมสร้างความสามารถทางด้านภาษาอังกฤษของนักเรียน วัตถุประสงค์เฉพาะของสถานศึกษา 1. มุ่งจัดการศึกษาตามหลักสูตรของโรงเรียนสารสาสน์วิเทศล้านนา ในหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พ.ศ 2546 และหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 ให้สอดคล้องกับการศึกษาของชาติ เพื่อพัฒนาคุณภาพของผู้เรียนให้เป็นคนดี มีปัญญา มีคุณภาพชีวิตที่ดี มีขีดความสามารถในการแข่งขันโดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเพิ่มศักยภาพของผู้เรียนให้สูงขึ้น สามารถดำรงชีวิตอย่างมีความสุขได้บนพื้นฐานของความเป็นไทยและความเป็นสากล 2. เพื่อปลูกฝังนักเรียนให้เป็นผู้มีความรู้ ความสามารถและเกิดทักษะในการใช้ภาษาอังกฤษเป็นเครื่องมือสื่อสาร ได้เป็นอย่างดีควบคู่กับการเรียนรู้ ความสามารถในการใช้ภาษาไทย 3. เพื่อปลูกฝังให้นักเรียนสามารถคิดเป็น และแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ได้ และเป็นผู้มีสุขภาพลานามัยดี 4. เพื่อสนองความต้องการของชุมชน และผู้ปกครองให้มีความต้องการให้บุตรเป็นผู้ที่มีความสามารถทางด้านภาษาอังกฤษ โดยไม่ต้องไปเรียนต่างประเทศ 5. เพื่อช่วยเหลือนักเรียนที่เรียนจบหลักสูตรแต่ละช่วงชั้นในการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ ได้เรียนต่อในระดับสูงขึ้น ณ สถานศึกษาที่มีคุณภาพและส่งเสริมนักเรียนที่อยู่ในชุมชนที่ใกล้โรงเรียนได้มีโอกาสเรียนรู้ทางการศึกษา
โรงเรียนสารสาสน์วิเทศล้านนา ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 30 ไร่ มีอาคารประกอบการ 2 หลัง สวนหย่อม สนามฟุตบอล สนามกรีฑา สนามเทนนิส โรงอาหาร สระว่ายน้ำ หอประชุม 2 หลัง หอพักครู ลานจอดรถและอาคารเรียนทั้งหมด 3 หลัง ได้แก่
http://schoolweb.eduzones.com/swl/
Xantolis siamensis
North, Central America and Caribbean Volleyball Confederation
ณัฏฐนันท์ พูลสวัสดิ์
เจ็บแค่ไหนก็ยังรักอยู่
"เจ็บแค่ไหนก็ยังรักอยู่" เป็นซิงเกิลของเยสเซอร์เดส์ และ ฟิล์ม บงกช ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย ธีระปริญญ์ รัตนบุตร ออกจำหน่ายในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2557 และเป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "อย่าลืมฉัน"
เพลง "เจ็บแค่ไหนก็ยังรักอยู่" ได้ติดชาร์ตอันดับสูงสุด 2 ใน 100 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Song Top 100 ประจำวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2557 จากเว็บไซต์ Gmember และติดอันดับสูงสุด 17 จากการจัดอันดับของอีเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ อีเอฟเอ็ม ชาร์ต 94 ท็อป แอร์เพลย์ ประจำวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
เวอร์ชันฟิล์ม บงกช.
"เจ็บแค่ไหนก็ยังรักอยู่" เวอร์ชันของ ฟิล์ม บงกช เป็นซิงเกิลและเพลงประกอบละครเรื่อง "อย่าลืมฉัน" ในปี พ.ศ. 2557 เช่นเดียวกัน ออกจำหน่ายในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557
ชีสิว
จอสิว  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊กจอสิว เป็นชาวเมืองก่วนผิง มณฑลเหอเป่ย มีความรู้ความคิดสูง ชำนาญในพิชัยสงคราม ซื่อสัตย์สุจริต เป็นที่ปรึกษาของอ้วนเสี้ยว เมื่ออ้วนเสี้ยวจะยกทัพไปรบกับโจโฉที่กัวต๋อ ( กวนตู้ ) ซึ่งเป็นคราวปราชัยอย่างย่อยยับ จอสิวได้ทัดทานไว้เช่นเดียวกับเตียนฮอง และยังได้แนะนำให้อ้วนเสี้ยวใช้ยุทธวิธีถ่วงการรบ เพราะรู้ว่าเสบียงอาหารของกองทัพโจโฉมีน้อย อ้วยเสี้ยวโกรธ หาว่าจอสิวแนะนำไม่เข้าเรื่อง จึงให้เอาตัวจอสิวจำขังไว้ เสร็จศึกจะฆ่าพร้อมด้วยเตียนฮอง ระหว่างถูกขัง จอสิวเห็นดาววิปริต อันตรายจะเกิดแก่อ้วนเสี้ยว สู้ปลุกให้อ้วนเสี้ยวลุกขึ้นระวังคลังเสบียงที่อัวเจ๋า อ้วนเสี้ยวไม่เชื่อ สั่งให้เอาตัวผู้คุมไปประหารชีวิตฐานปล่อยจอสิวออกมาแล้วขังจอสิวไว้ต่อไป ครั้งอ้วนเสี้ยวแตกทัพกลับไปแล้ว โจโฉปลดปล่อยจอสิวออกมา และเกลี้ยกล่อมเอาไว้เป็นพวก จอสิวไม่ยอม ด่าโจโฉต่างๆนานา โจโฉไม่โกรธ ให้แต่งโต๊ะเลี้ยงจอสิวเป็นอันดี พอตกกลางคืน จอสิวลักม้าตัวหนึ่ง จะหนีไปหาอ้วนเสี้ยว ทหารโจโฉจับตัวได้ โจโฉจึงสั่งให้ประหารชีวิต แล้วให้ฝังศพไว้ริมแม่น้ำเหลืองและให้จารึกบนศิลาสดุดีความซื่อตรงจงรัก ภักดีต่อนายของจอสิวเป็นอันมาก
กรดแล็กติก หรือ กรดน้ำนม เป็นสารประกอบเคมีซึ่งมีบทบาทในกระบวนการทางชีวเคมีหลายอย่าง แยกได้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1870 โดยคาร์ล วิลเฮล์ม ชีลเลอ นักเคมีชาวสวีเดน กรดแล็กติกเป็นกรดคาร์บอกซิลิกมีสูตรเคมี C2H4OHCOOH มีหมู่ไฮดรอกซิลติดกับหมู่คาร์บอกซิล ทำให้เป็นกรดแอลฟาไฮดร็อกซี (AHA)