pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นาฬิกาหกชั่วโมง เป็นระบบการนับเวลาแต่โบราณซึ่งใช้ในภาษาไทยและภาษาลาว ควบคู่กันไปกับนาฬิกายี่สิบสี่ชั่วโมงที่ใช้อย่างเป็นทางการ เช่นเดียวกับระบบอื่นที่ใช้กันทั่วไป ระบบดังกล่าวนับว่าหนึ่งวันมียี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ในหนึ่งวันจะแบ่งออกเป็นสี่ส่วน ส่วนละหกชั่วโมง
การเรียก.
วิธีนับเวลาตามประเพณี แบ่งเป็น 3 ช่วงหลัก คือ โมง ทุ่ม และตี
ชื่อเรียกต่าง ๆ เหล่านี้มาจากเสียงของการบอกเวลาแต่โบราณ ซึ่งใช้ฆ้องในการบอกโมงยามในเวลากลางวัน และใช้กลองในเวลากลางคืน คำว่า "โมง" อันเป็นเสียงเลียนธรรมชาติของเสียงฆ้อง และ "ทุ่ม" ซึ่งเป็นการเลียนเสียงกลอง ตี เป็นคำกริยาสามารถหมายถึงทำให้เกิดเสียง ส่วน "เช้า" และ "บ่าย" เป็นคำช่วยแบ่งครึ่งช่วงกลางวัน
ชั่วโมงที่หกของแต่ละส่วนนั้นเรียกโดยใช้คำแตกต่างกัน ชั่วโมงที่หกที่ตรงกับรุ่งเช้านั้นจะเรียกว่า "ย่ำรุ่ง" ชั่วโมงที่หกในช่วงเย็นนั้นจะเรียกว่า "ย่ำค่ำ" ซึ่งทั้งสองคำหมายถึงการตีฆ้องหรือกลองเป็นลำดับเพื่อบอกให้ทราบถึงการเปลี่ยนช่วงเวลา (ย่ำ) ส่วน รุ่ง และ ค่ำ หมายถึง ช่วงเช้าและช่วงเย็น ที่ใช้แสดงถึงเวลา ช่วงที่อยู่กลางกลางวันและกลางคืนเรียกว่า "เที่ยงวัน" และ "เที่ยงคืน" ตามลำดับ
เที่ยงคืนยังเรียกว่า "สองยาม" ซึ่งหมายความว่าเป็นจุดสิ้นสุดของการนับยามช่วงที่สอง นอกเหนือจากนี้ "หกทุ่ม" และ "ตีหก" ยังอาจใช้หมายถึงเที่ยงคืนหรือหกโมงเช้า
ระบบนี้ใช้กันมาในบางรูปแบบตั้งแต่สมัยราชอาณาจักรอยุธยา แต่ได้รับการจัดให้เป็นหมวดหมู่คล้ายกับในปัจจุบันในปี พ.ศ. 2444 โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 17 หน้า 206 ทุกวันนี้ ระบบดังกล่าวใช้ในการสนทนาระดับไม่เป็นทางการเท่านั้น
วัดขวัญมงคล
วัดขวัญมงคล ตั้งอยู่ที่ บ้านจันทัย ตำบลวาริน อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
วัดขวัญมงคล เริ่มสร้างเมื่อ ปี พ.ศ. 2399 สถานที่สร้างเดิมเป็นที่ดิน ของ นายพรมมา พิมพกรรณ์ มีเนื้อที่ 2 ไร่ ต่อมาปี พ.ศ. 2404 นายหนู จิตธรรม ก็ได้ถวายที่ดินมีเนื้อที่ 1 ไร่ 30 ตารางวา และ ต่อมาปี พ.ศ. 2496 นายเนียม ศิริเทพ ก็ได้ถวายที่ดินอีก 30 วา รวมที่ดินของวัดขวัญมงคลทั้งหมดมี จำนวน 2 ไร่ 43 ตารางวา อนุญาตสร้างวัดเมื่อ ปี 2409 ตั้งเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2412 สร้างอุโบสถเมื่อปี พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาถูกต้องตามกฎหมาย เมื่อปี พ.ศ. 2425 โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็น น.ส.3 ก เลขที่ดิน 117 กรรมสิทธิ์เป็นของวัด
ได้ย้ายไปจำพรรษาที่อำเภอหนองบัวลำภู
ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดขวัญมงคลในปี พ.ศ. ๒๕๑๖
ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลวาริน ปีพ.ศ. ๒๕๑๘
ศุภวิชญ์ บุญเกษม
ทูตสวรรค์
ทูตสวรรค์ หรือ เทวทูต  คือชาวสวรรค์จำพวกหนึ่งตามความเชื่อทางศาสนาและในเทพปกรณัมต่าง ๆ โดยมีหน้าที่เป็นผู้แจ้งข่าวสารจากสวรรค์มายังโลก บ้างก็ทำหน้าที่อารักขา แนะนำ หรือมอบหมายภารกิจแก่มนุษย์
คำนี้แปลมาจากคำว่า "ἄγγελος" ในภาษากรีก ซึ่งตรงกับคำว่า ("มลัก") ในคัมภีร์ฮีบรู (ทานัค) และเป็นคำเดียวกับคำว่า ملائكة (มลาอิกะฮ์) ที่ปรากฏในคัมภีร์อัลกุรอาน ศัพท์เดิมในภาษาฮีบรูและภาษากรีกนี้แปลว่า "ผู้แจ้งข่าว" ซึ่งอาจเป็นมนุษย์ (ทั้งผู้เผยพระวจนะ ปุโรหิต และคนสามัญ) หรืออมนุษย์ก็ได้แล้วแต่บริบทในคัมภีร์ ที่เป็นอมนุษย์นั้นเป็นได้ทั้ง ผู้แจ้งข่าวจากพระเจ้า ลักษณะเฉพาะด้านของพระเจ้า (เช่น กฎจักรวาล) หรือแม้แต่พระเป็นเจ้าเองที่ทรงเป็นผู้แจ้งข่าว (theophanic angel)
คำว่า "ทูตสวรรค์" ยังถูกใช้หมายถึงวิญญาณในศาสนาอื่น ๆ ด้วย นอกจากการแจ้งข่าวแล้ว ทูตสวรรค์ยังมีหน้าที่ปกป้องและนำทางมนุษย์ รวมถึงปฏิบัติหน้าที่ตามที่พระเจ้ามอบหมายให้สำเร็จลุล่วง
เทววิทยาที่ศึกษาเกี่ยวกับทูตสวรรค์เรียกว่า “วิทยาการทูตสวรรค์” (angelology) ในงานศิลปะทูตสวรรค์มักปรากฏภาพเป็นชายมีปีก ซึ่งอาจมาจากหนังสือวิวรณ์เรื่องสัตว์สี่ตัว (4:6-8) และคัมภีร์ฮีบรูเรื่องเครูบและเสราฟิม แต่คัมภีร์ไบเบิลระบุว่าเครูบและเสราฟิมมีปีก ไม่เคยกล่าวถึงทูตสวรรค์ว่ามีปีกด้วย
คริสต์ศาสนา.
คริสต์ศาสนิกชนยุคแรกได้รับมรดกทางความคิดเกี่ยวกับทูตสวรรค์มาจากศาสนายูดาห์ ซึ่งศาสนายูดาห์ก็อาจรับมาจากศาสนาอียิปต์โบราณบ้างเช่นกัน ในเบื้องต้นคริสตชนมองว่าทูตสวรรค์คือผู้แจ้งข่าวของพระเจ้า ทูตสวรรค์เป็นสิ่งสร้างแห่งความดี วิญญาณแห่งความรัก และผู้แจ้งข่าวของพระเยซูคริสต์ซึ่งเป็นพระผู้ไถ่ ต่อมาจึงมีการระบุผู้แจ้งข่าวที่เป็นทูตสวรรค์โดยเฉพาะ ได้แก่ กาเบรียล มีคาเอล ราฟาเอล ยูเรียล และลูซิเฟอร์ ดังนั้นช่วงเวลากว่า 2 ศตวรรษ (ตั้งแต่ศตวรรษที่ 3-5) ภาพลักษณ์ของทูตสวรรค์จึงได้เริ่มปรากฏลักษณะเฉพาะทั้งในด้านเทววิทยาและศิลปะ
ถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 เหล่าปิตาจารย์แห่งคริสตจักรเห็นว่าทูตสวรรค์แบ่งเป็นหลายประเภทแตกต่างกัน แต่ละประเภทมีพันธกิจและกิจกรรมเหมาะสมกับตนตามที่ได้รับมอบหมาย นักเทววิทยาหลายคนเคยเสนอว่าพระเยซูไม่ใช่พระเจ้า แต่เป็นสิ่งมีชีวิตอมตะที่มีฐานะต่ำกว่าพระตรีเอกภาพ ปัญหาเรื่องสถานะตรีเอกภาพนี้ได้รับการแก้ไขเมื่อมีการพัฒนาหลักความเชื่อเรื่องทูตสวรรค์
เรื่องทูตสวรรค์ปรากฏอยู่ทั่วทั้งคัมภีร์ไบเบิลในฐานะเป็นวิญญาณที่มีฐานะอยู่ระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ ดังที่ปรากฏในคัมภีรืไบเบิลว่า "พระองค์ทรงสร้างเขาให้ต่ำกว่าพระเจ้าแต่หน่อยเดียว"  แม้ว่าคัมภีร์จะไม่เคยพูดถึงเหตุการณ์และช่วงเวลาที่พระเจ้าสร้างทูตสวรรค์ แต่คริสต์ศาสนิกชนบางคนก็เชื่อว่าทูตสวรรค์เป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้น ดังที่คัมภีร์ระบุว่า "ทูตสวรรค์ทั้งหลายของพระองค์ จงสรรเสริญพระองค์ พลโยธาของพระองค์ จงสรรเสริญพระองค์... เพราะพระองค์ทรงบัญชา สิ่งเหล่านั้นก็ถูกเนรมิตขึ้นมา"  สังคายนาลาเตรันครั้งที่สี่ (1215) ประกาศว่าทูตสวรรค์เป็นสิ่งสร้าง กฤษฎีกาชื่อ "Firmiter credimus" ของสภาสังคายนาได้ประกาศว่าทูตสวรรค์ถูกสร้างขึ้นก่อน แล้วจากนั้นจึงทรงสร้างมนุษย์ สังคายนาวาติกันครั้งที่หนึ่ง (1869) ก็ประกาศย้ำเช่นนี้อีกในกฤษฎีกา "Dei Filius" เรื่อง "สิทธันตธรรมนูญว่าด้วยความศรัทธาแบบคาทอลิก"
คริสต์ศาสนิกชนหลายคนมองว่าทูตสวรรค์ไม่มีเพศ โดยตีความจากพระวรสารนักบุญมัทธิว 22:30 แต่ทูตสวรรค์ก็มักถูกอธิบายว่าเหมือนมนุษย์เพศชาย ชื่อก็ใช้ศัพท์เพศชาย และแม้ว่าทูตสวรรค์จะมีความรู้มากกว่ามนุษย์ แต่พระวรสารนักบุญมัทธิวก็ระบุว่าทูตสวรรค์ไม่ใช่สัพพัญญู
มลาอิกะฮ์ (, "Malāʾikah"; ) คือทูตสวรรค์ในศาสนาอิสลาม ได้ถูกกล่าวถึงอยู่หลายครั้งในอัลกุรอานและหะดีษ โดยเฉพาะหะดีษกล่าวว่าพระเจ้าทรงสร้างมลาอิกะฮ์จากแสงสว่าง ศาสนาอิสลามถือว่าทูตสวรรค์เหล่านี้เป็นผู้แจ้งข่าวของพระเจ้า ไม่มีเจตจำนงเสรี จะทำแต่สิ่งที่พระเจ้าสั่งให้ทำ เช่นภารกิจในการทดลองศรัทธามนุษย์โดยบันดาลให้มนุษย์มั่งคั่งร่ำรวยและรักษาให้หายป่วย ความศรัทธาในมลาอิกะห์ถือเป็นหนึ่งในห้าหลักศรัทธาในศาสนาอิสลามด้วย
พระบะฮาอุลลอฮ์ ศาสดาของศาสนาบาไฮ กล่าวไว้ในคัมภีร์คีตาบีอีคานว่าทูตสวรรค์คือ ""ผู้ที่ได้รับการเสริมพลังโดยอานุภาพของวิญญาณ และเผาผลาญคุณสมบัติและข้อจำกัดทั้งหมดของความเป็นมนุษย์ด้วยไฟแห่งความรักของพระเป็นเจ้า และสวมตนเองด้วยเสื้อผ้าแห่งคุณลักษณะของพระผู้ทรงสภาวะที่ประเสริฐสุดและของเครูบ" ส่วนอับดุลบะฮาอธิบายว่าทูตสวรรค์คือ "สิ่งยืนยันถึงพระเป็นเจ้าและอำนาจทพย์ของพระองค์""
ศาสนาโซโรอัสเตอร์.
ในศาสนาโซโรอัสเตอร์ เชื่อว่าแต่ละคนมีทูตสวรรค์ผู้อารักขาประจำตัว ส่วน "อาเมชาสเปนตา" เดิมหมายถึงพลังของพระอหุระมาซดะ ต่อมาถูกมองเชิงบุคคลวัตจนกลายเป็นทูตสวรรค์แบบหนึ่ง
ราชวงศ์พระร่วง
ราชวงศ์พระร่วง เป็นราชวงศ์ที่ปกครองอาณาจักรสุโขทัยซึ่งเคยมีอำนาจครอบคลุมพื้นที่ลุ่มแม่น้ำยม แม่น้ำน่าน แม่น้ำปิง แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำน้อย แม่น้ำเมย แม่น้ำป่าสัก แม่น้ำโขง และ จรดชายฝั่งทะเลทั้งสองด้าน
ศูนย์กลางของราชวงศ์พระร่วงอยู่ที่เมืองสุโขทัยและเมืองศรีสัชนาลัยในลุ่มแม่น้ำยม อันเป็นเมืองศูนย์กลางราชธานีของราชอาณาจักรสุโขทัยในพุทธศตวรรษที่ 19 ก่อนย้ายราชธานีไปยังเมืองสองแควหรือพิษณุโลกในพุทธศตวรรษที่ 20
ราชวงศ์พระร่วงนับจากรัชกาลพ่อขุนศรีอินทราทิตย์จนถึงรัชกาลพระมหาธรรมราชาที่ 4 ได้ปกครองราชอาณาจักรสุโขทัยอย่างต่อเนื่องโดยการสืบราชสันตติวงศ์เกือบ 200 ปี ก่อนที่จะมีการยกเลิกไปเมื่อสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถแห่งกรุงศรีอยุธยาเสด็จขึ้นมาครองอยู่ที่เมืองพิษณุโลก
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พระร่วงมีหลายพระองค์แต่ที่ทรงมีชื่อเสียงมีพระบรมเดชานุภาพมากและพระเกียรติคุณเป็นที่ปรากฏไปยังแว่นแคว้นดินแดนต่างๆมีอยู่ 2 พระองค์ คือพ่อขุนรามคำแหงมหาราชและพระมหาธรรมราชาที่ 1 (พญาลิไทย) ซึ่งเป็นสองรัชสมัยที่ทำให้ราชอาณาจักรสุโขทัยมีความเจริญรุ่งเรืองทางด้านต่าง ๆ เป็นอันมากทั้งการปกครอง การสร้างบ้านแปงเมือง การแผ่ขยายดินแดน การส่งเสริมศาสนา การเกษตร อักษรศาสตร์ ขนบธรรมเนียมจารีตประเพณี เศรษฐกิจการค้า การทูตการต่างประเทศ ศิลปกรรม วัฒนธรรม และอื่นๆ ซึ่งทำให้ความเป็นอยู่ของอาณาประชาราษฎรในราชอาณาจักรสุโขทัยยุคนั้นสมบูรณ์พูลสุขเป็นอย่างยิ่ง จึงทรงเป็นที่เคารพเทิดทูนบูชากันสืบมา
อ่าวฮัดสัน  เป็นทะเลภายในน้ำเค็มขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศแคนาดา มีเนื้อที่ 4,041,400 ตร.กม. (1,560,400 ตร.ไมล์) อยู่ในรัฐออนแทรีโอ รัฐควิเบก รัฐซัสแคตเชวัน รัฐแอลเบอร์ตา ส่วนใหญ่ของรัฐแมนิโทบา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของดินแดนนูนาวุต และเป็นในรัฐนอร์ทดาโคตา ตอนใต้ของรัฐเซาท์ดาโคตา รัฐมินนิโซตา รัฐมอนแทนา
เฮอร์เซอลียา
เฮอร์เซอลียา  เป็นเมืองชายฝั่งในประเทศอิสราเอล บนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มีประชากร 87,000 คน เป็นเมืองที่อยู่อาศัย ตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1924 โดยตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ ทีโอดอร์ เฮอร์เซิล ผู้ให้กำเนิดลัทธิการเมืองไซออนิสต์
Herzliya
กระแสน้ำแลบราดอร์
กระแสน้ำแลบราดอร์  เป็นกระแสน้ำเย็นในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนเหนือ ไหลเลียบชายฝั่งทางตะวันตกของเกาะกรีนแลนด์ลงมาทางใต้ผ่านชายฝั่งของแลบราดอร์และเกาะนิวฟันด์แลนด์ในประเทศแคนาดา จนบรรจบกับกระแสน้ำกัลฟ์สตรีมที่บริเวณแกรนด์แบงส์ เมื่อกระแสน้ำเย็นแลบราดอร์ปะทะกับกระแสน้ำอุ่นกัลฟ์สตรีมทำให้เกิดหมอกบ่อยครั้งในทะเลแถบนั้น
กระแสน้ำเย็นแลบราดอร์
ฟรานซ์โจเซฟแลนด์
ฟรานซ์โจเซฟแลนด์ ( หรือ ซิมเลียฟรันต์ซาโยซีฟา (, "Zemlya Frantsa-Iosifa") เป็นกลุ่มเกาะในมหาสมุทรอาร์กติก เป็นส่วนหนึ่งของอาร์คันเกลสค์โอบลาสต์ ในประเทศรัสเซียในส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป ทางตอนเหนือของเกาะโนวายาเซมเลีย ทางตะวันออกของหมู่เกาะสฟาลบาร์ ประกอบด้วยเกาะที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็ง 191 เกาะ มีพื้นที่รวม 16,134 กม2 (6,229 ตร.ไมล์) ตั้งอยู่ละติจูด 80.0° ถึง 81.9° เหนือ
จูเลียส ฟอนปาเยอร์ และคาร์ล เวเปรชต์ นักสำรวจจากจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีเป็นผู้ค้นพบใน ค.ศ. 1873 และสหภาพโซเวียตได้อ้างกรรมสิทธิ์เหนือกลุ่มเกาะนี้ใน ค.ศ. 1926
พระราชวงศ์จักรี
Franz Joseph Land
Francis Joseph's Land
ซิมเลียฟรันต์ซาโยซีฟา
พระราชวงศ์ธนบุรี
แอสมารา
แอสมารา  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศเอริเทรีย เนื่องจากตั้งอยู่ที่ความสูง ทำให้เมืองนี้เป็นเมืองหลวงที่สูงอันดับ 6 ของโลกตามระดับความสูง ใน ค.ศ. 2017 เมืองนี้ได้สถานะแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกสำหรับการรักษาสถาปัตยกรรมสมัยใหม่อย่างดี มีผู้อยู่อาศัยในพื้นที่แอสมารามาตั้งแต่ 800 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยมีประชากรตั้งแต่ 100 ถึง 1,000 คน เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นจากการรวมหมู่บ้าน 4 แห่งเข้าด้วยกันหลังผ่านพ้นช่วงที่มีความขัดแย้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในช่วงที่อิตาลีครอบครอง แอสมารากลายเป็นเมืองหลวงของเอริเทรียในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
อาสเซิน
อาสเซิน  เป็นนครบาลและเมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นเมืองหลักในจังหวัดเดรนเทอ ตั้งเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1809 มีคลองเชื่อมต่อกับเมืองโกรนิงเงินและน่านน้ำวัดเดนเซ มีสถานีรถไฟอาสเซิน
หมู่เกาะไอโอเนียน
หมู่เกาะไอโอเนียน  เป็นหมู่เกาะในประเทศกรีซ ในทะเลไอโอเนียน ประกอบด้วย 7 เกาะ คือ เกาะคอร์ฟู แพกซอส เลฟคอส อิทิกา เซฟาโลเนีย ซาเคนทอส (นอกชายฝั่งตอนใต้ของแคว้นเพโลพอนนีส) และเกาะคีทีรา (นอกชายฝั่งตอนใต้ของแคว้นเพโลพอนนีส) พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ปลูกไม้ผล ผลิตน้ำมันมะกอก ธัญพืช และเหล้าองุ่น
เดิมเป็นอาณานิคมของกรีกโบราณ ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันและจักรวรรดิไบแซนไทน์ ระหว่าง ค.ศ. 1386-1797 ชาวเวนิสเข้าครอบครองเกาะคอร์ฟู ต่อมาฝรั่งเศสได้เข้ายึดครองหมู่เกาะนี้ในปี ค.ศ. 1797 แต่ต้องยกให้กองกำลังของรัสเซียและเติร์กใน ค.ศ. 1799 และจัดการปกครองเป็นสาธารณรัฐเซปตินซูลาร์ภายใต้การคุ้มครองของรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1800-1867 เปลี่ยนเป็นดินแดนใต้อารักขาของอังกฤษระหว่าง ค.ศ. 1815-1864 และรวมเข้ากับกรีซในปี ค.ศ. 1864
โยอานนีนา
โยอานนีนา  เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นอิไพรัส ประเทศกรีซ ใกล้เขตแดนประเทศแอลเบเนีย เมืองมีประชากรราว 140,000 คน ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลปานกลางราว 500 เมตร ตั้งอยู่ห่างจากกรุงเอเธนส์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 450 กม.
เมืองฝาแฝดและเมืองพี่น้อง.
โยอานนีนาเป็นเมืองฝาแฝดและเมืองพี่น้องกับ
Yannina
ยานนีนา
คัมภีร์ฮิบรู
แกร์ท มึลเลอร์
แกร์ฮาร์ท "แกร์ท" มึลเลอร์ (, 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 2021) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ทำประตูสูงสุด เขาทำสถิติยิงประตูในนัดทีมชาติ 68 ประตูในการลงแข่ง 62 นัด ยิงประตู 365 ประตูในบุนเดิสลีกา มึลเลอร์ติดอยู่ในอันดับ 6 ของผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาล เนื่องจากเขาลงแข่งน้อยกว่าผู้เล่นอื่นใน 15 อันดับแรก
ฌ็อง-ปีแยร์ ปาแป็ง
ฌ็อง-ปีแยร์ ปาแป็ง (; เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เคยได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปในปี ค.ศ. 1991 เขาประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อเล่นกับสโมสรออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ ระหว่างปี ค.ศ. 1986 ถึง 1992
อะโอคิกะฮะระ
อะโอกิกะฮะระ
อะโอกิงะฮะระ
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา
ศูนย์ความเป็นเลิศด้านชีววิทยาศาสตร์
สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ
สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน
สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา
สถาบันวิจัยแสงซินโครตรอน
สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำและการเกษตร
สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ
สถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศ
สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
หอภาพยนตร์
สำนักงานส่งเสริมการจัดการประชุมและนิทรรศการ
สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ
สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร
สถาบันเทคโนโลยีนิวเคลียร์แห่งชาติ
สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล
ลำดับขั้นความต้องการของมาสโลว์
ลำดับขั้นความต้องการของมาสโลว์  เป็นทฤษฎีทางจิตวิทยา ที่เสนอโดย อับราฮัม มาสโลว์ ในรายงานเรื่อง "A Theory of Human Motivation" ปี พ.ศ. 2486 หลังจากนั้นมาสโลว์ยังไปขยายแนวคิดออกไป รวมถึงข้อสังเกตของเขาเกี่ยวกับความอยากรู้อยากเห็นแต่กำเนิดของมนุษย์ ทฤษฎีของเขาคล้ายกับจิตวิทยาพัฒนาการหลาย ๆ ทฤษฎี ซึ่งทั้งหมดเน้นที่การเติบโตของมนุษย์ในระยะต่าง ๆ
ลำดับขั้น.
ลำดับขั้นความต้องการของมาสโลว์ มักถูกนำเสนอโดยรูปพิระมิด ที่ความต้องการที่มากที่สุด พื้นฐานที่สุดจะอยู่ข้างล่างและความต้องการความสมบูรณ์ของชีวิต (self-actualization) จะอยู่บนสุด
พิระมิดแบ่งออกเป็น 5 ชั้นคร่าว ๆ ของความต้องการต่าง ๆ คือ ความสมบูรณ์ของชีวิต (self-actualization), ความเคารพนับถือ (esteem), มิตรภาพและความรัก (friendship and love), ความมั่นคงปลอดภัย (security), และความต้องการทางกายภาพ (physiological) ถ้าความเคารพนับถือ, มิตรภาพและรัก หรือ ความมั่นคงปลอดภัย ขาดพร่องไป แม้ร่างกายจะไม่ได้แสดงอาการใด ๆ ออกมาแต่บุคคลนั้น ๆ จะรู้สึกกระวนกระวายและเกร็งเครียด ทฤษฎีของมาสโลว์ยังบอกด้วยว่า ชั้นความต้องการที่พื้นฐานมากกว่าหรืออยู่ข้างล่างของพิระมิด จะต้องได้รับการตอบสนองก่อนที่บุคคลจะเกิดความปรารถนาอย่างแรงกล้าต่อความต้องการในระดับที่สูงขึ้นได้
ความต้องการทางกายภาพ.
ความต้องการทางกายภาพ เป็นความต้องการเพื่อจะอยู่รอดของมนุษย์
ถ้าความต้องการพื้นฐานที่สุดนี้ไม่ได้รับการตอบสนอง ร่างกายของมนุษย์ก็ไม่สามารถทำงานได้ หรือไม่สามารถทำงานได้ดี
อากาศ น้ำ อาหาร เป็นสิ่งที่ร่างกายต้องการเพื่อใช้ในกระบวนการสร้างและสลาย เพื่อให้มนุษย์สามารถมีชีวิตอยู่ได้ เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มและ ที่พัก จะให้การปกป้องที่จำเป็นกับมนุษย์ จากสภาพอากาศและสิ่งแวดล้อม สัญชาตญาณและความต้องการทางเพศ ถูกพัฒนามาจากการแข่งขันเพื่อโอกาสในการผสมและสืบพันธุ์
ความต้องการความมั่นคงปลอดภัย.
เมื่อความต้องการทางกายภาพได้รับการตอบสนองในระดับที่พอเพียง ความต้องการความมั่นคงปลอดภัยจะมีอิทธิพลกับพฤติกรรม
ถ้าไม่มีความปลอดภัยทางกายภาพ (จากสาเหตุ เช่น อาชญากรรม สงคราม การก่อการร้าย ภัยพิบัติธรรมชาติ หรือ ความรุนแรงในครอบครัว) คนอาจมีอาการของความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ (post-traumatic stress disorder) และอาจมีส่งผ่านความเครียดนี้ไปยังคนรุ่นหลังได้
ถ้าไม่มีความปลอดภัยมั่นคงทางเศรษฐกิจ (จากสาเหตุ เช่น วิกฤติเศรษฐกิจ หรือ การขาดโอกาสทางการงาน) ความต้องการความมั่นคงปลอดภัยนี้ อาจปรากฏออกมาในรูปของ การนิยมงานที่มีความมั่นคง กระบวนการร้องทุกข์เพื่อปกป้องบุคคลจากการกลั่นแกล้งของผู้บังคับบัญชา หรือ ปกป้องบัญชีเงินฝาก เรียกร้องนโยบายประกันภัย ประกันสุขภาพ ประกันชีวิตต่าง ๆ การเรียกร้องที่พักที่เหมาะสมสำหรับคนพิการ เป็นต้น
ความต้องการความมั่นคงปลอดภัย รวมถึง
ความรักและการเป็นเจ้าของ.
เมื่อความต้องการทางกายภาพและความปลอดภัยได้รับการตอบสนองแล้ว ระดับขั้นที่สามของความต้องการมนุษย์คือ ความต้องการเป็นเจ้าของ ความต้องการนี้จะรุนแรงมากในวัยเด็กและบางครั้งอาจจะชนะความต้องการความปลอดภัยได้ในบางครั้ง ดังเห็นได้จากการที่เด็กติดพ่อแม่ที่เป็นอันตราย ซึ่งบางครั้งเรียกว่า "Stockholm syndrome"
การขาดความรักและความเป็นเจ้าของ (อาจมาจาก การขาดความผูกพันจากผู้เลี้ยงดูขณะเป็นทารก (hospitalism), การถูกทอดทิ้ง (neglect), การถูกสังคมรังเกียจหรือกีดกัน (shunning), การถูกขับออกจากกลุ่ม (ostracism) เป็นต้น) อาจมีผลทำให้บุคคลไม่สามารถพัฒนาหรือรักษาความสัมพันธ์ที่สำคัญ (เช่น มิตรภาพ ความรัก ครอบครัว) ไว้ได้
มนุษย์ต้องการที่จะรู้สึกเป็นเจ้าของและถูกยอมรับ ไม่ว่าจะเป็นในระดับกลุ่มสังคมใหญ่ เช่น สโมสร กลุ่มศาสนา องค์กรสายอาชีพ ทีมกีฬา หรือ ความสัมพันธ์ทางสังคมเล็ก ๆ (สมาชิกในครอบครัว คู่ชีวิต พี่เลี้ยง เพื่อนสนิท) มนุษย์ต้องการที่จะรักและถูกรักจากคนอื่น ถ้าขาดความต้องการเรื่องนี้ไป หลาย ๆ คนกลายเป็นคนขี้เหงา มีปัญหาการเข้าสังคม และ เป็นโรคซึมเศร้า ความต้องการเป็นเจ้าของนี้ บ่อยครั้งที่สามารถจะชนะความต้องการทางกายภาพและความมั่นคงปลอดภัยได้ ขึ้นกับแรงกดดันจากคนรอบข้าง (peer pressure) เช่น คนที่มีอาการ anorexic (เบื่ออาหาร) อาจละเลยความต้องการอาหาร และความปลอดภัย เพียงเพื่อได้ความต้องการควบคุมและเป็นเจ้าของ
ความเคารพนับถือ.
มนุษย์ทุกคนต้องการที่จะได้รับการนับถือและเคารพให้เกียรติ
ความเคารพนับถือแสดงถึงความต้องการของมนุษย์ที่จะได้รับการยอมรับและเห็นคุณค่าโดยคนอื่น คนต้องการที่จะทำอะไรจริงจังเพื่อจะได้รับการยอมรับนับถือ และต้องการจะมีกิจกรรมที่ทำให้รู้สึกว่าเขาได้มีส่วนทำประโยชน์ เพื่อจะรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า ไม่ว่าจะเป็นอาชีพ หรือ งานอดิเรก
ความไม่สมดุลในความเคารพนับถือ อาจส่งผลให้มีความภาคภูมิใจในตนเองต่ำและรู้สึกต้อยต่ำ คนที่มีความภาคภูมิใจในตนเองต่ำต้องการการเคารพจากคนอื่น ๆ เขาอาจพยายามแสวงหาความมีชื่อเสียง (ซึ่งขึ้นกับผู้อื่น)
หมายเหตุ อย่างไรก็ตาม คนจำนวนมากที่มีความภาคภูมิใจในตนเองต่ำ ไม่สามารถที่จะแก้ไขความภาคภูมิใจตัวเองได้ง่าย ๆ โดยการมีชื่อเสียง ได้รับความเคารพ จากภายนอก แต่ต้องยอมรับตัวเองจากภายใน
ความไม่สมดุลทางจิต เช่น โรคซึมเศร้า อาจทำให้ผู้ป่วยไม่สามารถมีความภาคภูมิใจในตนเอง (self-esteem) ได้
คนส่วนใหญ่มีความต้องการความเคารพและความภาคภูมิใจในตนเองที่มั่นคง มาสโลว์ได้กล่าวถึงต้องการความเคารพนับถือใน 2 ระดับ คือ ระดับล่าง กับ ระดับสูง
ระดับล่าง เป็นความต้องการความนับถือจากคนอื่น ความต้องการสถานะ การยอมรับ ชื่อเสียง ศักดิ์ศรี และ ความสนใจ
ระดับสูง เป็นความต้องการความเคารพตัวเอง ความต้องการความแข็งแกร่ง ความสามารถ ความเชี่ยวชาญ ความมั่นใจในตัวเอง ความเป็นตัวของตัวเอง และ อิสระ
ที่ความต้องการเหล่านี้จัดเป็นระดับสูง ก็เพราะว่า มันขึ้นกับความสามารถภายในมากกว่า ซึ่งได้มาโดยผ่านประสบการณ์
การขาดความต้องการเหล่านี้ อาจทำให้ความรู้สึกต่ำต้อย อ่อนแอ และช่วยตัวเองไม่ได้ หมดหนทาง
มาสโลว์ได้หมายเหตุไว้ว่าการแบ่งขั้นความต้องการความเคารพนับถือระดับล่างกับสูงนี้ เกี่ยวข้องกันมากกว่าที่จะเป็นการแบ่งแยกกันอย่างชัดเจน
ความสมบูรณ์ของชีวิต.
“อะไรที่บุคคลเป็นได้ เขาต้องเป็น” (“What a man can be, he must be.”) เป็นคำกล่าวของมาสโลว์ที่สรุปความหมายของความต้องการความสมบูรณ์ของชีวิตไว้
ความต้องการนี้ เกี่ยวกับ ศักยภาพสูงสุดของบุคคล และ การตระหนักถึงศักยภาพนั้น มาสโลว์อธิบายว่านี้คือความต้องการที่ปรารถนาจะเป็นมากกว่าที่เขาเป็นอยู่ เป็นความปรารถนาที่จะเป็นทุก ๆ อย่างที่เขาจะสามารถเป็นได้
เพื่อที่จะเข้าใจความต้องการความสมบูรณ์ของชีวิตได้ บุคคลจะต้องได้รับการตอบสนองความต้องการอื่น ๆ (กายภาพ ความปลอดภัย ความรัก ความเคารพนับถือ) อย่างดีแล้วก่อน
ทัศนะวิจารณ์.
มีงานศึกษาลำดับขั้นความต้องการของมาสโลว์อย่างกว้างขวาง หนึ่งในนั้น วาบาและบริดจ์เวลล์ (Wahba and Bridgewell) พบว่า มีหลักฐานน้อยมากที่ยืนยันถึงลำดับขั้นตามที่มาสโลว์บรรยาย หรือแม้แต่หลักฐานของการมีลำดับขั้นเองก็น้อยมาก
ลำดับของลำดับขั้นที่วางความสมบูรณ์ของชีวิตไว้บนสุด ถูกวิจารณ์โดย เจิร์ต ฮอฟสตีด (Geert Hofstede) ว่าเป็นทฤษฎีที่ลำเอียงตามเชื้อชาติเผ่าพันธุ์ (ethnocentric) การที่เจิร์ต ฮอฟสตีด วิจารณ์พิระมิดของมาสโลว์ว่าลำเอียงจากเชื้อชาติเผ่าพันธุ์นั้น อาจมาจาก ลำดับขั้นของมาสโลว์ ไม่ได้อ้างถึง หรือ อธิบายถึงความแตกต่างของ ความต้องการทางสังคมและบุคคล ที่เติบโตในสังคมที่มีแนวคิดแบบปัจเจกนิยม (individualism) กับสังคมที่มีแนวคิดแบบคติรวมหมู่นิยม (collectivism) มาสโลว์ เสนอลำดับขั้นจากมุมมองของแนวคิดแบบปัจเจกนิยม ซึ่งเป็นสิ่งแวดล้อมในสังคมของมาสโลว์ ความต้องการของและแรงจูงใจของคนที่อยู่ในสังคมปัจเจกนิยม มักเน้นที่ตัวเองมากกว่า คนที่อยู่ในสังคมแบบคติรวมหมู่นิยม เนื่องจากลำดับขั้นถูกกำหนดจากมุมมองของคนในสังคมปัจเจกนิยม ลำดับของความต้องการความสมบูรณ์ของชีวิตที่ถูกวางไว้บนสุดของลำดับความต้องการ นั้นไม่สามารถใช้อธิบายลำดับความต้องการของบุคคลจากสังคมคติรวมหมู่นิยมได้ โดยในสังคมแบบคติรวมหมู่นิยม ความต้องการการยอมรับและกลุ่มสังคมจะมีความสำคัญเหนือกว่าความต้องการอิสรภาพและความเป็นตัวของตัวเอง
ลำดับขั้นของมาสโลว์ ก็ยังถูกวิจารณ์ว่าเป็นปัจเจกนิยมจากการที่ลำดับที่เขาใส่ความต้องการทางเพศไว้ในพิระมิด มาสโลว์ใส่ความต้องการทางเพศไว้ล่างสุดของพิระมิด ซึ่งเป็นระดับเดียวกับ ความต้องการหายใจ และ ความต้องการอาหาร ซึ่งมุมมองนี้เป็นมุมมองถูกจัดว่าเป็นมุมมองแบบปัจเจกนิยม ไม่ใช่มุมมองจากสังคมแบบคติรวมหมู่นิยม มุมมองความต้องการทางเพศแบบปัจเจกนิยมนี้ ไม่มีการนำปัจจัยเรื่องของครอบครัวและชุมชนที่มีความสำคัญในคติรวมหมู่นิยมเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
มีการนำลำดับขั้นของมาสโลว์มาใช้ในการเรียนการสอนเรื่องการตลาด เพื่อช่วยในการเข้าใจแรงจูงใจของลูกค้า นักการตลาดจะวิเคราะห์ประวัติความต้องการของลูกค้าเพื่อหาวิธีดำเนินการทางการตลาด ถ้าผู้ผลิตออกแบบผลิตภัณฑ์ที่ตรงกับความต้องการของลูกค้า ลูกค้ามักจะเลือกผลิตภัณฑ์นั้นมากกว่าผลิตภัณฑ์แบบเดียวกันจากคู่แข่ง
ธุรกิจระหว่างประเทศ.
การเข้าใจจุดแข็งและจุดอ่อนของลำดับขั้นความต้องการของมาสโลว์สำคัญมากสำหรับสาขาธุรกิจระหว่างประเทศ
การประเมินความต้องการ ค่านิยม แรงจูงใจ และ การให้ความสำคัญ ที่ต่างกันระหว่างคนจากประเทศต่าง ๆ มีค่ามากในการสื่อสารข้ามวัฒนธรรมที่ต่างกัน นอกจากนั้นมันยังทำให้เห็นด้วยว่าค่านิยมที่ต่างกันจากวัฒนธรรมที่ต่างกัน มีผลกับบรรยากาศและจริยธรรมในการทำงานอย่างไร เช่น วัฒนธรรมปัจเจกนิยม อาจนำไปสู่ความได้เปรียบทางการวิจัยและพัฒนา ในขณะที่วัฒนธรรมคติรวมหมู่นิยม อาจได้เปรียบในองค์กรแรงงาน ในการควบคุมคุณภาพของสินค้าและบริการ และสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างคู่ค้า
เหยี่ยวทุ่งแถบเหนือ
เหยี่ยวทุ่งแถบเหนือ  เป็นนกล่าเหยื่อ ที่มีการขยายพันธุ์เหนือเส้นศูนย์สูตร ในประเทศแคนาดาและตอนเหนือสุดของสหรัฐอเมริกา และในตอนเหนือของทวีปยูเรเชีย นกชนิดนี้มีสองชนิดย่อย Marsh Hawk เป็นชื่อในอดีตของชนิดย่อยอเมริกา
เหยี่ยวชนิดนี้เป็นนกอพยพ โดยจะอพยพสู่พื้นที่ตอนใต้ในฤดูหนาว นกในทวีปยูเรเชียจะเคลื่อนย้ายสู่ตอนใต้ของยุโรปและตอนใต้ของเขตอบอุ่นในเอเชีย ส่วนชนิดย่อยอเมริกาจากเคลื่อนย้ายสู่ตอนใต้สุดของสหรัฐอเมริกา ประเทศเม็กซิโก และ อเมริกากลาง ในพื้นที่ตอนกลาง เช่น ประเทศฝรั่งเศส บริเตนใหญ่ และตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา จะพบเหยี่ยวทุ่งแถบเหนือได้ตลอดทั้งปี ซึ่งจะต่างจากนกในเขตเหนือที่จะอพยพย้ายถิ่นในฤดูหนาว
เหยี่ยวดำท้องขาว
เหยี่ยวดำท้องขาว , "Nisaetus alboniger" (เดิมจัดเป็นสกุล "Spizaetus") เป็นนกล่าเหยื่อ ในวงศ์ Accipitridae มีการกระจายพันธุ์ในมาเลเซียตะวันตก, ประเทศสิงคโปร์, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว พบในป่าเปิดโล่ง แม้ว่านกตามเกาะจะพบในป่าที่มีความหนาทึบมากกว่า นกทำรังด้วยกิ่งไม้บนต้นไม้และวางไข่เพียงฟองเดียว
เหยี่ยวดำท้องขาวเป็นนกล่าเหยื่อขนาดกลาง ยาวประมาณ 51–58 ซม. นกเต็มวัยมีแถบสีขาวหนาบนหางส่วนบนและใต้หาง ลำตัวสีดำ อกสีขาวมีจุดสีดำ มีแถบดำด้านล่าง มีหงอนที่หัวคล้ายเหยี่ยวกิ้งก่า นกวัยอ่อนมีสีน้ำตาลเข้มในส่วนบน หัวและท้องมีสีน้ำตาลอ่อน
รายชื่อรัฐและดินแดนของสหรัฐเรียงตามจำนวนประชากร
รายชื่อด้านล่างนี้คือรัฐในสหรัฐอเมริกาเรียงตามจำนวนประชากร (รวมเขตอำนาจไม่ใช่รัฐที่มีผู้อยู่อาศัยเพื่อการเปรียบเทียบ) เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นวันทำสำมะโนสหรัฐอเมริกาประจำปี พ.ศ. 2553 รัฐที่มีประชากรมากที่สุดเก้าอันดับแรกมีประชากรรวมกันมากกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนประชากรทั้งประเทศเล็กน้อย ขณะที่รัฐที่มีประชากรน้อยที่สุด 25 อันดับแรกมีประชากรน้อยกว่าหนึ่งในหกของทั้งประเทศ
การทำสำมะโนของสหรัฐอเมริกาจะนับผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งได้แก่พลเมือง ผู้มีถิ่นที่อยู่ถาวรที่ไม่ใช่พลเมือง และผู้มาเยือนระยะยาวที่ไม่ใช่พลเมือง พลเรือนและเจ้าหน้าที่ทหารที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในต่างประเทศ รวมถึงผู้ใต้บังคับบัญชา จะถูกนับในรัฐที่เป็นภูมิลำเนา
การกำหนดจำนวนผู้แทน.
จำนวนผู้แทนในสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาทั้งหมด 435 คนจะถูกจัดสรรสัดส่วนให้แต่ละรัฐโดยอิงตามข้อมูลจากการทำสำมะโนในระยะเวลาสิบปี กระนั้นแต่ละรัฐก็ถูกกำหนดให้ต้องมีผู้แทนอย่างน้อยหนึ่งคนไม่ว่าจะมีจำนวนประชาการเท่าใดก็ตาม การกำหนดจำนวนผู้แทนเช่นนี้อิงตามสัดส่วนของประชากรในแต่ละรัฐต่อจำนวนประชากรรวมในห้าสิบรัฐ (ไม่นับจำนวนประชากรในเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย เครือรัฐเปอร์โตริโก หรือเขตสังกัดอื่น ๆ ของสหรัฐอเมริกา) ทุกสี่ปีคณะผู้เลือกตั้งจะเลือกประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ผู้แทนในคณะผู้เลือกตั้งจากแต่ละรัฐจะมีจำนวนเท่ากับจำนวนสมาชิกจากรัฐนั้น ๆ ในสภาทั้งสองของรัฐสภา การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญครั้งที่ยี่สิบสามได้กำหนดให้เขตปกครองพิเศษโคลัมเบียซึ่งแยกต่างหากจากรัฐใด ๆ มีสิทธิลงคะแนนเสียงได้สามเสียง หรือกล่าวได้ว่า มีสิทธิออกเสียงในคณะผู้เลือกตั้งมากเท่ากับรัฐหนึ่ง แต่จะมีไม่เกินคะแนนเสียงของรัฐที่มีสิทธิออกเสียงน้อยที่สุด ซึ่งปัจจุบันคือสามเสียง (เช่น ไวโอมิง) ในคณะจะมีสมาชิกทั้งหมด 538 คน (เท่ากับสมาชิกวุฒิสภา 100 คน รวมกับผู้แทนราษฎร 435 คน และอีกสามคนจากเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย) รัฐที่มีประชากรมากที่สุด 11 อันดับแรกมีประชากรรวมกันเป็นร้อยละ 56 ของประชากรทั้งประเทศ จึงมีคะแนนเสียงข้างมากในคณะผู้เลือกตั้งและสามารถเลือกประธานาธิบดีได้
รายชื่อมลรัฐและดินแดนของสหรัฐอเมริกาเรียงตามจำนวนประชากร
กฎหมู่
กฎหมู่  เป็นศัพท์ทางการเมืองซึ่งมีผู้นิยามไว้ต่าง ๆ กัน เช่น "พจนานุกรมของเวบสเตอร์" ว่า ได้แก่ การปกครองโดยฝูงชนวุ่นวาย (mob) "พจนานุกรมออกซ์ฟอร์ด" ว่า ได้แก่ การที่สถานการณ์ทางการเมืองถูกควบคุมโดยบรรดาผู้ปราศจากความถูกต้องตามกติกาหรือกฎหมาย ซึ่งมักมีการใช้ความรุนแรงหรือการขู่เข็ญ และ "พจนานุกรมคอลลินส์" ว่า ได้แก่ สภาพที่บุคคลกลุ่มใหญ่กระทำการโดยขัดต่อความยินยอมของรัฐบาลหรือเจ้าหน้าที่
บางครั้งการปกครองด้วยกฎหมู่อาจสะท้อนเจตนารมณ์ที่แท้จริงของคนส่วนใหญ่ในลักษณะใกล้เคียงกับประชาธิปไตย แต่การปกครองด้วยกฎหมายมุ่งหมายถึงกรณีที่ขาดกระบวนการทางประชาธิปไตยหรือกระบวนการแบบอารยะ หรือมีกระบวนการดังกล่าวแต่ไม่สมบูรณ์
กรณีในหน้าประวัติศาสตร์ที่ได้รับการยกขึ้นเป็นตัวอย่างของการปกครองด้วยกฎหมู่ คือ การพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลมในคริสต์ทศวรรษ 1690 ซึ่งอาศัยด้วยความเชื่อของคนส่วนใหญ่มากกว่าจะดำเนินตามตรรกะของกฎหมาย