pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อีกทั้ง ยังมีการหักมุมด้วยว่า ในสัปดาห์นี้ ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปแล้ว จะได้กลับเข้าไปในการแข่งขันหนึ่งคน สำหรับในการคัดตัวนั้น พวกเขาแต่ละคู่จะมีเวลาเพียงแค่ สามชั่วโมง เท่านั้น โดยผู้ที่มาสายจะต้องถูกตัดสิทธิ์ เลซีย์ ได้ถูกตำหนิว่าเดินแบบเก้ๆกังๆ ในขณะที่ สเตฟาโน่ ที่จับคู่กับเธอนั้น ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีจากดีไซน์เนอร์ มาเม่ และ ฮาดาสซ่า ทำให้เหล่าดีไซน์เนอร์ประทับใจกับการเดินแบบที่แข็งแกร่ง และรูปร่างที่สวยงาม ในขณะที่ เอวาและคอร์ทนีย์ ถูกตำหนิว่าเดินแบบออกมาไม่ดี เบโย่ ถูกวิจารณ์ว่า เตี้ยเกินไป และเดวิน ถูกตำหนิในเรื่องของบุคลิกที่ดูล้นๆ ในขณะเดียวกัน จัสตินและดัสติน ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีในการคัดตัวกับ ทัมเลอร์และทิปซี่ แต่เมื่อไปถึง อีเด็น โคฮาน กลับสร้างความอึดอัดและไม่เหมาะสม เมื่อ แอชลีย์และไมกี้ อยู่ที่นั่นก่อนแล้ว โดยทั้งสองได้ขอเดินแบบให้ดู โดยไม่ใส่เสื้อผ้าจากดีไซน์เนอร์ ไนล์ ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีในรูปร่างที่สมส่วนเหมาะกับแบรนด์ แต่เขาไปคัดตัวได้เพียงไม่กี่ที่เท่านั้น เนื่องจาก เดลานี่ ลืมของและกระเป๋า ไว้ที่ร้านดีไซน์เนอร์หลายครั้ง สุดท้ายแล้ว ผู้ที่ทำได้ดีที่สุดคือ มาเม่ ที่ถูกจองตัวจากทั้งสี่ที่ แต่เธอและคอร์ทนีย์กลับมาสาย ทำให้ถูกตัดสิทธิ์ ผู้ชนะเลยตกเป็นของ ฮาดาสซ่า ที่ถูกจองตัว สามจากสี่ที่ โดยเธอจะได้มีโอกาสเดินแบบในรันเวย์ แฟชั่นวีค เมื่อกลับไปถึงบ้านพัก พวกเขาทั้งหมดสิบสี่คน ได้กลับมาพักร่วมกันอีกครั้ง
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ พวกเขาจะได้ถ่ายภาพแนวแฟชั่นชั้นสูงร่วมกับ สุนัข ที่มีลักษณะเหมือนกับพวกเขาแต่ละคนเมื่อทุกคนแต่งตัวเสร็จแล้ว โดยแต่ละคนจะได้พันธุ์สุนัขที่แตกต่างกัน ดังนี้
ในการถ่ายภาพ เบโย่, ฮาดาสซ่า, ไนล์, ดัสติน, เลซีย์, สเตฟาโน่ และคอร์ทนีย์ ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ ในขณะที่ ไมกี้, แอชลีย์, เดวิน, จัสติน, เดลานี่, มาเม่ และเอวา ต้องพยายามกันอย่างหนัก เมื่อกลับถึงบ้านพัก ฮาดาสซ่า ได้ระบายความในใจกับ เบโย่ กับการที่เขาไม่บอกลาเธอในห้องตัดสินในตอนที่ถูกคัดออก และ เบโย่ ได้ระเบิดอารมณ์ออกมาทั้งๆ ที่ ฮาดาสซ่า ได้แต่ฟังจนกระทั่งเขาเดินออกไปจากเธอ
ในห้องตัดสิน กรรมการจะตัดสินและวิจารณ์ภาพของผู้ที่ยังอยู่ในการแข่งขันก่อน ฮาดาสซ่า, เลซีย์ และไนล์ ได้รับคำชมในภาพถ่ายเป็นอย่างมาก ในขณะที่ เดวิน, ไมกี้, มาเม่ และจัสติน ได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันไป ต่อมาเป็นการวิจารณ์ภาพถ่ายจากผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปแล้ว แอชลีย์ และ เดลานี่ ได้รับคำวิจารณ์กลางๆในภาพถ่าย ในขณะที่ สเตฟาโน่, ดัสติน, คอร์ทนีย์, เบโย่ และเอวา ทำให้กรรมการประทับใจกับภาพถ่ายที่ออกมาดูโดดเด่นและสวยงาม เมื่อรวมคะแนนทั้งหมดแล้ว ปรากฏว่า ดัสติน คือผู้ที่ได้กลับเข้ามาในการแข่งขันอีกครั้ง จากนั้น ไทร่า จึงได้เรียกชื่อตามปกติ ไนล์ ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก ตามมาด้วย ฮาดาสซ่า, เลซีย์, มาเม่ และไมกี้ เดวิน ต้องตกเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง(ครั้งที่สามติดต่อกัน) เนื่องจากรรมการคิดว่า เขามีบุคลิกที่น่าสนใจ แต่เมื่อต้องถ่ายภาพแนวแฟชั่นชั้นสูง กลับออกมาดูตลก และจัสติน ที่มีลุคส์ที่ดูเท่ และเซ็กซี่ แต่ภาพถ่ายในสัปดาห์นี้ เสน่ห์ของเขากลับหายไป และยังดูไม่เชื่อมต่อกับสุนัขในภาพถ่าย ซึ่งในขณะที่ กำลังรวมคะแนนอยู่นั้น ไทร่า ได้เผยว่า ในรอบเจ็ดคนสุดท้าย พวกเขาจะได้ไปแข่งขันกันต่อที่ ลาสเวกัส แต่รายการได้ตัดจบก่อนที่จะประกาศว่า ใครจะต้องถูกคัดออก
The Girl Who Became Bootyful.
เริ่มต้นในตอนนี้ จากสัปดาห์ที่แล้ว จัสตินและเดวิน ตกเป็นสองคนสุดท้าย ซึ่งสุดท้ายแล้ว เดวิน ได้รับโอกาสอีกครั้งให้ไปต่อในการแข่งขัน ทำให้ จัสติน ต้องถูกคัดออก โดยไทร่าได้ทิ้งเหตุผลให้เขาไว้ว่า หกคนที่เหลืออยู่ในการแข่งขัน แข็งแกร่งมาก แต่ผลงานของเขา กลับค่อยๆแผ่วลงไปเรื่อยๆ
เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก พวกเขาจึงเก็บกระเป๋า เพื่อที่จะไปแข่งขันกันต่อที่ ลาสเวกัส โดย ฮาดาสซ่า ได้รู้สึกว่า ดัสติน ไม่สมควรได้กลับเข้ามาอีกครั้ง เนื่องจากเขาไม่มีความจริงจังมากพอที่จะอยู่ในการแข่งขัน ในขณะที่ มาเม่ รู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก ที่จัสติน ต้องถูกคัดออก และทำให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยว เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึง ลาสเวกัส พวกเขาจะได้เข้าพักในห้องพักสุดหรูของ โรงแรมเอสแอลเอส ลาสเวกัส โดยพวกเขายังได้รับกล่องของขวัญพิเศษ จากไทร่า อีกด้วย
ต่อมา พวกเขาได้ลงมายัง สระว่ายน้ำของโรงแรม และพบกัน ยู ไซ และมิสเจ ซึ่งได้แนะนำให้พวกเขารู้จักกับ ดอน เบนจามิน ผู้เข้าแข่งขันรอบ แปดคนสุดท้ายจาก ฤดูกาลที่20 เพื่อมาให้คำแนะนำ สำหรับการแข่งขันในวันนี้ โดยพวกเขาจะต้องเป็นผู้ที่กำลังปาร์ตี้กันริมสระน้ำ ก่อนที่จะถูกถ่ายภาพขณะที่กำลังจะกระโดดลงไปในสระว่ายน้ำ ซึ่งมีโอกาสจะมีเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ซึ่งสามคนที่ทำได้โดดเด่นที่สุด คือ มาเม่, ดัสติน และฮาดาสซ่า และสุดท้ายแล้ว มาเม่ เป็นผู้ชนะการแข่งในครั้งนี้ โดยเธอจะได้ ไปผ่อนคลายยัง สปา สุดหรู ในโรงแรม
ในสัปดาห์นี้ แทนที่การถ่ายภาพประจำสัปดาห์ พวกเขาจะได้มีโอกาสในการถ่ายมิวสิควิดีโอให้กับ ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง ของ "ไทร่า บิวตี้" โดยจะใช้เวลาในการถ่ายทำ สองวัน โดยเพลงที่ใช้ คือเพลง "BOOTyful' ขับร้องโดย นักร้องสาว สโตรี่ ซึ่งไทร่า จะได้เข้าร่วมในการแสดงในมิวสิควิดีโอด้วย และแต่ละคนจะได้รับบทบาทในการแสดงที่แตกต่างกัน ดังนี้
ในระหว่างการแต่งหน้าทำผม ขณะที่ทุกคนกำลังฝึกซ้อม และท่องเนื้อเพลงอยู่นั้น ดัสติน กลับไม่สนใจที่จะฝึกซ้อม และพูดคุยหว่านเสน่ห์กับนางแบบตัวประกอบ ทำให้ฮาดาสซ่า รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก สำหรับการถ่ายทำในวันแรก เลซีย์, มาเม่, เดวิน, ไนล์, ไมกี้ ทำออกมาได้ดี ในขณะที่ ดัสติน กลับต้องพยายามอย่างหนัก เนื่องจากเขาไม่ได้ฝึกซ้อมก่อนที่จะเข้ามาในฉาก และฮาดาสซ่า ที่ถูกตำหนิว่า ดูจืดจางเกินไปในการแสดง สำหรับการถ่ายทำในวันที่สอง พวกเขาจะได้ถ่ายทำกันในไนท์คลับของโรงแรม และสวมชุดแนวโอ กูตูร์จากดีไซน์เนอร์ ร็อคกี้ แกทเธอร์โคล และเป็นอีกครั้ง ที่ฮาดาสซ่า ถูก ยู ไซ ตำหนิว่า แสดงออกมาได้ไม่ดี แต่ดัสติน ทำออกมาได้ดีขึ้นจากเมื่อวาน ในขณะที่พวกเขาที่เหลือทั้งหมด ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ
ในห้องตัดสิน มาเม่ ได้รับคำชมในช่วงสะบัดผม ว่าดูมีพลังและแข็งแกร่ง แต่ถูกตำหนิในช่วงที่ต้องเดินแบบบนรันเวย์ว่า ดูไม่หนักแน่นและธรรมดาเกินไป เช่นเดียวกันกับ เลซีย์ ที่ทำในส่วนของการแสดงได้ดี แต่ถูกวิจารณ์ว่า ช่วงการเดินแบบนั้น เป็นจุดอ่อนที่สุด เดวิน ถูกมิสเจ แซวว่าเขาแต่งหน้าจัดเกินไปในห้องตัดสิน แต่การแสดงนั้นทำออกมาได้ดี ในขณะที่ ไนล์ ก็ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีในเรื่องของการใช้ภาษามือร่วมในการแสดง แต่ ไมกี้ ทำให้กรรมการประทับใจกับการแสดงที่โดดเด่นและมีพลังมากที่สุด เขาจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก ทิ้งให้ ฮาดาสซ่า ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจากกรรมการรู้สึกว่า เธอยังแสดงอารมณ์ไม่สุด ทำให้กรรมการกังวลว่า เธอจะสามารถเป็นได้แค่นางงามเท่านั้น กับ ดัสติน ที่มีศักยภาพสูงมากในการเป็นนายแบบ แต่ดูเหมือนว่าเขายังคงสับสน และหลงทางตลอดในการแสดง รวมถึงยังไม่สามารถดึงพรสวรรค์ที่มีอยู่ มาใช้ได้อย่างเต็มที่ เมื่อผลรวมคะแนนออกมา ปรากฏว่า ดัสติน ต้องถูกส่งกลับบ้านอีกครั้ง และฮาดาสซ่า ได้รับโอกาสให้ไปต่อในการแข่งขัน
And Then That Happened.
เป็นตอนพิเศษที่รวบรวมภาพเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมา ตั้งแต่เริ่มต้นการแข่งขันที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ทั้งการถ่ายทำไตเติ้ลเปิดรายการ ของผู้เข้าแข่งขัน หลังจากการถ่ายภาพประจำสัปดาห์ครั้งแรกเสร็จ, ช่วงเวลาโรแมนติกแบบพี่ชายน้องชาย ของดัสตินและไนล์, การมาเยี่ยมเยียนของมิสเจ และยู ไซ ก่อนที่พวกเขาจะแปลงโฉม, ความล้มเหลวในการสร้างฟองสบู่ เมื่อเอวาและเบโย่ ลงไปแช่ในอ่างอาบน้ำด้วยกัน, เพิ่มเติมช่วงเวลาที่เอวา และคอร์ทนีย์พูดคุยกันในเรื่องมี่ไมกี้ และเดวิน วิจารณ์ภาพถ่ายของเอวา, การระเบิดอารมณ์ของแอชลีย์ ในระหว่างที่เกิดการโต้เถียงระหว่าง มาเม่และฮาดาสซ่า, การแสดงมิวสิควิดีโอของ ดี.เอ็ม.เอ และอื่นๆอีกมากมาย
The Guy Who Closed the Deal in Vegas.
หลังจากการตัดสินครั้งก่อน ไมกี้ ได้ถูกเรียกชื่อคนแรก จึงได้เข้าพักในห้องไทร่าสวีท ซึ่งเขายังได้รับคำแนะนำพิเศษเพิ่มเติมจากไทร่า เป็นครั้งแรกอีกด้วย ในขณะเดียวกัน ฮาดาสซ่า รู้สึกไม่พอใจที่เธอตกเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง ในขณะที่ เลซีย์ ไม่เคยถูกวิจารณ์ใดๆในด้านลบเลย
วันต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาที่ แซพโพส กูตูร์ และได้พบกับ เคลลี่ ครูโทน ซึ่งได้แนะนำให้พวกเขารู้จักกับ เมลิสซ่า คอสต้า หัวหน้าฝ่ายการตลาดของแซพโพส กูตูร์ ก่อนที่จะพาพวกเขาไปเยี่ยมชมส่วนต่างๆของสำนักงาน หลังจากนั้น พวกเขาจึงได้เดินทางกลับมาที่โรงแรมอีกครั้ง และถูกพาไปยังห้อง เดอะ ซาเยอร์ คลับ และพบกับ มิสเจ, เคลลี่ และเมลิสซ่า ซึ่งพวกเขาได้กล่าวว่า ผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะได้แข่งขันกันเดินแบบในรันเวย์ สไตล์ซาลอน โดยจะมีแขกวีไอพี หกคน ที่จะคอยเลือกการแต่งกาย โดนผ่านทางหน้าจอคอมพิวเตอร์แบบออนไลน์ ซึ่งพวกเขาแต่ละคนจะต้องแต่งกายให้ตรงกับที่พวกเขาเลือก และออกมาเดินแบบ เพื่อนำเสนอลุคส์ที่แตกต่างกันออกไป ในขณะแต่งหน้าทำผมนั้น ฮาดาสซ่า ได้ตั้งคำถามกับเคลลี่ ในเรื่องของการที่เธอตกเป็นสองคนสุดท้ายบ่อยครั้ง ในขณะที่ เธอคิดว่า เลซีย์ เป็นที่ชื่นชอบของคณะกรรมการมากที่สุด ซึ่งเคลลี่ ได้ให้คำตอบว่า ทุกอย่างเป็นการตัดสินโดยใช้คะแนนอย่างยุติธรรมหมด ในส่วนของการเดินแบบนั้น เลซีย์และฮาดาสซ่า ทำออกมาได้ไม่ค่อยดีนัก ในขณะที่ มาเม่, ไมกี้, ไนล์ และเดวินสร้างความประทับใจได้เป็นอย่างดี ซึ่งสุดท้ายแล้ว มาเม่ ได้เป็นผู้ชนะอีกครั้ง โดยเธอจะได้รับเสื้อผ้าจากลุคส์ที่ใส่เป็นของรางวัล หนึ่งชุด เมื่อกลับมาถึงห้องพัก ไมกี้และฮาดาสซ่า ได้หยอกล้อและเล่นกันตลอดเวลา ทำให้ คนอื่นๆรู้สึกว่า พวกเขาทั้งสองยังไม่จริงจังกับการแข่งขันมากพอ
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ จะเป็นการถ่ายภาพ แบบครอปภาพ และไม่ครอปภาพ โดยแบบครอปภาพจะเป็นการถ่ายภาพแนวโพสต์ลงสังคมออนไลน์ เฟียร์ส-อะ-แกรม โดยติดแฮชแท็กไว้ และเป็นอารมณ์แบบอ่อนหวานและดูไร้เดียงสา แต่แบบไม่ครอปภาพ จะเป็นการเปิดเผยภาพโดยรวมทั้งหมด ที่จะออกมาเป็นสไตล์เวกัส โดยจะต้องแสดงอารมณ์เซ็กซี่และดูร้อนแรง โดยแต่ละคนจะได้แฮชแท็กที่แตกต่างกันไป ดังนี้
ในการถ่ายภาพ เลซีย์ ถูกตำหนิว่า ใช้เทคนิคการถ่ายแบบซ้ำๆกันจนเกินไป ทำให้เธอต้องพยายามอย่างหนัก ในขณะเดียวกัน ฮาดาสซ่า ถูกวิจารณ์ว่าดูมีชีวิตชีวามากในการถ่ายแบบของคนอื่น มากกว่าในภาพของตัวเธอเอง ในขณะที่ ไมกี้, มาเม่ ทำออกมาได้ดี และเดวิน, ไนล์ ทำออกมาได้กลางๆ ซึ่งหลังจากถ่ายภาพเสร็จ พวกเขาจึงได้นั่งรถลีมูซีนเพื่อดื่ม และสังสรรค์กัน และเมื่อกลับไปถึงห้องพัก ไมกี้และเดวิน ได้เกิดการโต้เถียงกัน เมื่อเดวิน รู้สึกว่าไมกี้ หว่านเสน่ห์กับสาวๆคนอื่นมากเกินไป และไม่จริงจังกับการแข่งขันเท่าที่ควร หลังจากนั้น พวกเขาจึงได้เก็บกระเป๋าและเดินทางกลับมายัง ลอสแอนเจลิส อีกครั้ง
ในห้องตัดสิน กรรมการประทับใจภาพของไมกี้ที่ออกมาดูเท่และดูน่าเชื่อถือเป็นอย่างมาก แต่กลับเป็น มาเม่ ที่ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก เนื่องจากเธอรับได้คะแนนเต็มสิบจากการแข่งขันชิงรางวัล รวมถึงภาพถ่ายของเธอยังออกมาดูอ่อนหวาน และสวยงาม ทั้งแบบครอปภาพ และไม่ครอปภาพ ไนล์ ได้รับคำวิจารณ์ว่าสีหน้าดูว่างเปล่าในภาพถ่าย เดวิน ถูกตำหนิอีกครั้งในเรื่องของการถ่ายภาพได้แบบเดียว เนื่องจากคิ้วที่ดูโก่งของเขา เลซีย์ได้ตกเป็นสองคนสุดท้ายครั้งแรกเนื่องจากภาพถ่ายที่ออกมากลางๆ และในการแข่งขันชิงรางวัล เธอได้รับคะแนนที่ต่ำที่สุด เช่นเดียวกันกับ ฮาดาสซ่า ที่ถึงแม้ภาพถ่ายในครั้งนี้ จะออกมาสวยงาม แต่เมื่อพวกเธอทั้งคู่ ต่างได้รับคะแนนต่ำที่สุดจากการแข่งขันชิงรางวัล จึงต้องตัดสินกันจากจากคะแนนของคณะกรรมการ ที่เมื่อรวมผลออกมาแล้ว เลซีย์ ได้ไปต่อในการแข่งขัน และฮาดาสซ่า ต้องถูกส่งกลับบ้าน
The Girl Who Took a Shot in the Dark.
หลังจากที่กลับจากห้องตัดสิน มาเม่ ได้ถูกเรียกชื่อคนแรก เธอจึงได้เข้าพักในห้องไทร่า สวีท และได้รับคำแนะนำพิเศษจากไทร่า ในขณะที่ พวกเขาต่างรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ที่ได้ผ่านมาถึงยังรอบห้าคนสุดท้าย ต่อมา เคลลี่ ครูโทน ได้เดินทางมาพบกับพวกเขาที่บ้านพัก ซึ่งเธอได้แจ้งว่า จะมีการแข่งขันในการสร้างสรรค์และผลิตสินค้าของตัวเอง และพวกเขาจะต้องคิดไอเดียการนำเสนองาน ซึ่งจะมีอุปกรณ์ต่างๆเตรียมพร้อมไว้ให้ โดยในการนำเสนอจะต้องใช้โหมดภาพมุมกว้าง และโหมดภาพซ้อนจากกล้องของโทรศัพม์มือถือ ออปโป้ โมบายโฟน ซึ่งผู้ที่จะมาเป็นลูกค้าในครั้งนี้คือ เคลลี่, ไทร่า, อัลลี่ เว็บบ์ ผู้ก่อตั้งดรายบาร์ และ มารี-ปิแอร์ ผู้เชี่ยวชาญด้านศูนย์อบรม ในการนำเสนองาน ไมกี้ ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ ในการนำเสนอตัวตนของเขาเอง ผ่านทางสินค้าออกมาได้เป็นอย่างดี เดวิน ถูกวิจารณ์ในเรื่องบุคลิกที่ดูล้นๆ อีกครั้ง ในขณะที่ เลซีย์และไนล์ โดยรวมก็ทำออกมาได้ดูน่าสนใจ แต่ มาเม่ รู้สึกตื่นเต้น และกดดันมากเกินไป จนทำให้การนำเสนอออกมาดูติดขัด ซึ่งสุดท้ายแล้ว ผู้ที่ทำได้ดีที่สุด คือ ไมกี้ โดยเขาจะได้รับเงินรางวัล 2,500 ดอลล่าร์สหรัฐ สำหรับในการเปิดตัวธุรกิจ
ต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาที่ป่า สำหรับการตั้งแคมป์ และได้พบกับ ยู ไซ ซึ่งได้แจ้งให้พวกเขาทราบว่า การถ่ายภาพครั้งนี้ จะเป็นการถ่ายภาพในความมืด ในจุดที่มืดสนิทของป่า โดยจะต้องเปลี่ยนความกลัวให้กลายเป็นแฟชั่น ในธีมของ "สิ่งมีชีวิตยามราตรี" โดยจะได้ใส่เสื้อผ้าจากดีไซน์เนอร์ ฟรานซิส ลิบิรัน ก่อนการถ่ายภาพ พวกเขาได้นั่งกันรอบกองไฟ และ ยู ไซ ได้เล่าถึงประวัติความเป็นมาของบ้านพัก ที่จะใช้เป็นที่พักให้กับพวกเขาในคืนนี้ สร้างความหวาดกลัวให้พวกเขาเป็นอย่างมาก สำหรับในการถ่ายภาพนั้น เลซีย์ ถูกวิจารณ์ว่าโพสท่าออกมาแข็งทื่อ เดวิน, ไมกี้ และมาเม่ ได้รับการตอบรับที่ดีจาก ยู ไซ ในขณะที่ ไนล์ ประสบปัญหาอย่างหนักเมื่อเขาไม่ได้ยินเสียงของ ยู ไซ ทำให้เขาจับจังหวะการโพสท่าไม่ถูก ซึ่ง ยู ไซ จึงได้แก้ปัญหาด้วยการ เคาะกล่องไม้ที่เขายืนอยู่เป็นให้เป็นจังหวะ
ในห้องตัดสิน เลซีย์ ทำให้กรรมการประทับใจกับภาพถ่ายที่ออกมาเหมือนกำลังเต้นระบำ ฟลาเมงโก เช่นเดียวกันกับ มาเม่ ที่ถ่ายภาพที่ออกมาเหมือนกับตัวละคร มาเลฟิเซนต์ ในขณะที่ ไมกี้ ถ่ายภาพออกมาทรงพลังและดูลึกลับมากที่สุด เขาจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก ทิ้งให้ ไนล์ ต้องตกเป็นสองคนสุดท้ายครั้งแรกเนื่องจาก กรรมการรู้สึกว่า เขาถ่ายภาพในครั้งนี้ออกมาพลาด และท่าโพสออกมาไม่เป็นที่ถูกใจของคณะกรรมการ กับ เดวิน ที่ในครั้งนี้ถ่ายภาพออกมาได้ดี มีสีหน้าที่ผ่อนคลาย และมีการพัฒนาที่ดีขึ้น แต่กรรมการยังรู้สึกกังวลว่า มันจะสายเกินไปหรือไม่ ที่เขาพึ่งจะมาพัฒนาได้ในตอนนี้ เมื่อรวมผลคะแนนออกมา ปรากฏว่า ไนล์ ได้รับโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง และ เดวิน เป็นผู้ที่ต้องถูกส่งกลับบ้าน
The Guy Who Was a Momma's Boy.
หลังจากกลับถึงบ้านพัก ไมกี้ ที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในการตัดสินครั้งก่อนนั้น จึงได้พักในห้องไทร่า สวีท รวมถึงเขายังได้รับคำแนะนำเพิ่มเติมจากไทร่า อีกครั้งด้วย ในขณะที่ มาเม่ ได้เผยว่า เรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับไมกี้ เป็นแค่เพียงเพื่อนกันเท่านั้น ต่อมา มิสเจ ได้เข้ามาพบกับพวกเขาที่บ้านพัก เพื่อจัดงานปาร์ตี้ฉลองให้กับรอบสี่คนสุดท้าย ก่อนที่จะสร้างความประหลาดใจให้กับพวกเขา เมื่อพบว่า คริสซี่ ทีเก็น ได้มาร่วมรับประทานอาหารด้วย โดยเธอได้ให้คำแนะนำกับพวกเขา ก่อนที่จะร่วมถ่ายภาพกับไมกี้ เป็นของรางวัลพิเศษที่เขาถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในครั้งก่อน
ต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาพบกับ ยู ไซ ซึ่งเขาได้แนะนำให้รู้จักกับ บรรณาธิการของ นิตยสารไนล่อน มิเชลล์ ลี สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้ พวกเขาจะได้ถ่ายภาพเพื่อลงหน้าปกของนิตยสารไนล่อน โดยจะได้ให้ผู้คนทั่วไปได้เลือกว่า ถ้าจะซื้อนิตยสาร จะเลือกซื้อหน้าปกของใครมากที่สุด โดยพวกเขาจะได้เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างผ่านหน้าจอมอนิเตอร์ ซึ่งแต่ละคนจะสามารถเลือกสไตล์การแต่งตัวได้ด้วยตัวเอง โดยได้ เจ.เอริคโก้ ผู้กำกับแฟชั่น มาเป็นผู้ช่วยเลือกเสื้อผ้าให้เหมาะสมกับบุคลิกนั้นๆ สำหรับในการถ่ายภาพ ไมกี้ ทำออกมาได้ดี แต่ถูกตำหนิว่ากังวลกับผมของตัวเองมากเกินไป เลซีย์ ถูกวิจารณ์ว่าใช้เทคนิคการสะบัดผมซ้ำไปซ้ำมาตลอดการถ่ายภาพ ในขณะที่ ไนล์ ได้รับคำชมในเรื่องของการใช้ภาษามือช่วยในการโพสท่า และมาเม่ ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่า โพสท่าออกมาดูแข็ง และเป็นการโฆษณามากเกินไป หลังจากนั้น เมื่อนำนิตยสารไปวางบนแผงและให้ผู้คนเลือกซื้อ ปรากฏว่า ไนล์ คือผู้ที่ถูกเลือกมากที่สุด เขาจึงเป็นผู้ชนะในการแข่งขันครั้งนี้ โดยเขาจะได้มีโอกาสไปปรากฏตัวใน ไนล่อน วิดีโอ เมื่อกลับถึงบ้านพัก มาเม่ ได้รับคะแนนต่ำสุดจากการแข่งขัน จึงสร้างความกังวลให้กับเธอเป็นอย่างมาก
วันต่อมา ไทร่า ได้เข้ามาหาที่บ้านพักเพื่อแนะนำให้รู้จักกับช่างภาพสำหรับการถ่ายภาพประจำสัปดาห์ในครั้งนี้ ซึ่งก็คือแม่ของเธอนั่นเอง อีกทั้ง ไทร่า ยังได้สร้างความประหลาดใจให้กับพวกเขาด้วยว่า การถ่ายภาพในครั้งนี้ ทุกคนจะได้โพสท่าร่วมกับแม่ของพวกเขานั่นเอง ซึ่งเมื่อแต่ละคนได้พบกับแม่ของตัวเองแล้ว จึงสร้างความดีใจให้กับพวกเขาเป็นอย่างมาก ในการถ่ายภาพนั้น ไนล์และแม่ของเขา ทำออกมาได้เป็นอย่างดี และไนล์ ได้รับคำชมว่า ตาของเขานั้นสวย และดูมีเสน่ห์ ในขณะที่ เลซีย์และแม่ของเธอ ก็ทำออกมาได้ดีเช่นเดียวกัน แต่ ยู ไซ ได้ตำหนิว่าเธอเกร็งปากมากเกินไป มาเม่ ประสบปัญหาในตอนแรก เนื่องจากเธอแม่ของเธอนั้นเป็นคนขี้อาย และโพสท่าออกมาไม่เชื่อมต่อกับตัวของเธอเอง ซึ่งหลังจากที่ไทร่า ได้ให้คำแนะนำ แม่ของเธอก็ผ่อนคลายมากขึ้น จนสามารถถ่ายภาพออกมาได้ดี รวมถึงไมกี้ กับแม่ของเขา ก็ทำออกมาได้ดีเช่นเดียวกัน
ในห้องตัดสิน กรรมการชื่นชม และประทับใจเป็นอย่างมาก กับภาพของทุกคนที่ออกมาสวยงามทั้งหมด และ มาเม่ ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก เนื่องจากภาพของเธอนั้นออกมาดูงดงาม และทรงพลัง ในขณะที่ ไนล์ ก็ได้รับคำชมอย่างมากจากภาพทั้งสองช็อต รวมถึง ไมกี้ เองก็ได้รับคำชมในภาพถ่ายเช่นเดียวกัน ว่าเขาและแม่นั้น ดูเหมือนราชินีและเจ้าชาย ชาวไวกิง แต่เขากลับต้องตกเป็นสองคนสุดท้ายครั้งแรก ร่วมกับ เลซีย์ ที่ถูกมิสเจ ตำหนิเล็กน้อยในเรื่องของการโพสวางมือบนหน้าอก แต่โดยรวมแล้ว ภาพทั้งสองช็อตออกมาสวย และเป็นที่ถูกใจของคณะกรรมการ เมื่อผลคะแนนรวมออกมานั้น ปรากฏว่า ทั้งสองคนได้รับคะแนนเท่ากัน จึงทำให้ กรรมการต้องตัดสินจากศักยภาพของพวกเขาทั้งคู่ สุดท้ายแล้ว ไทร่า ได้เผยว่าในสัปดาห์นี้จะไม่มีใครถูกคัดออกจากการแข่งขัน แต่จะมีเพียงแค่ นายแบบและนางแบบ อย่างละหนึ่งคนเท่านั้น ที่จะได้ไปถึงการเดินแบบในรอบชิงชนะเลิศ
Finale Part 1: The Girl Who Made a Splash.
เมื่อกลับถึงบ้านพัก มาเม่ รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่เธอได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกอีกครั้ง ในขณะที่ ไมกี้และเลซีย์ ก็รู้สึกดีใจเช่นเดียวกันที่ยังได้อยู่ต่อในการแข่งขัน และ พวกเขาทั้งหมดต่างจำในสิ่งที่ไทร่าบอกในการตัดสินครั้งก่อนได้ว่า จะมีการนำเสนองาน เพื่อเป็นสิ่งที่จะช่วยให้คณะกรรมการได้ตัดสินใจว่า ใครจะได้ผ่านเข้าสู่รอบสองคนสุดท้าย ซึ่งจะมีเพียงแค่ หนึ่งหนุ่ม และหนึ่งสาวเท่านั้น ซึ่ง มาเม่และไมกี้ กับ เลซีย์และไนล์ ต่างก็คาดหวังว่าจะเป็นคู่ของในรอบสองคนสุดท้าย
ต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาพบกับ ยู ไซ ซึ่งได้แนะนำให้รู้จักกับช่างภาพ มาร์ค "เดอะ คอบร้าเสนค" ฮันเตอร์ และ เจ.เอริคโก้ ซึ่งพวกเขาจะต้องถ่ายภาพแฟชั่นให้กับ นิตยสารไนล่อน โดยธีมจะเป็นการบุกโรงเรียนมัธยมปลายยามค่ำคืน และจะมีการถ่ายภาพในสระว่ายน้ำด้วย สำหรับในการถ่ายภาพนั้น ไมกี้ ถูก ยู ไซ ตำหนิว่าไม่สามารถโพสท่า และแสดงสีหน้าให้ไปในทางเดียวกันได้ ในขณะที่ ไนล์ ถูกช่างภาพตำหนิว่า เขากังวลกับการสื่อสารผ่านทางล่ามส่วนตัวมากเกินไป จนขาดสมาธิในการถ่ายภาพ เลซีย์ ทำออกมาได้ดี แต่ถูกวิจารณ์ว่า ดูเซ็กซี่มากเกินไป และในขณะที่ มาเม่ กำลังถ่ายภาพอยู่นั้น เลซีย์ ได้เข้ามาดึงความสนใจของช่างภาพไปจาก มาเม่ ทำให้ มาเม่ รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก ซึ่งเมื่อถึงการถ่ายภาพในสระว่ายน้ำ พวกเขาทุกคนต่างก็ทำออกมาได้เป็นอย่างดี
วันต่อมา พวกเขาได้เดินทางมายัง โรงแรมสำหรับนักเดินทาง และได้พบกับ ยู ไซ อีกครั้ง โดยเขาได้บอกว่า การถ่ายภาพในครั้งนี้สำคัญมาก เพราะจะเป็นการถ่ายภาพโฆษณาแคมเปญจน์อย่างเป็นทางการให้กับ แซพโพส กูตูร์ ซึ่งมีโจทย์ในการถ่ายคือ "นักท่องเที่ยวไฮโซ" ในการถ่ายภาพนั้น เลซีย์ ได้รับคำชมในเรื่องของการแสดงความเซ็กซี่ได้อย่างพอดี มาเม่ ถูกตำหนิเล็กน้อยว่าดูเป็นการโพสท่ามากเกินไป แต่หลังจากนั้น เธอก็ทำออกมาได้ดีขึ้น ไนล์ ได้รับคำชมอย่างมากในการโพสท่าที่สง่างาม และดูมีเรื่องราว ในขณะที่ ไมกี้ ถูกตำหนิอย่างหนักว่า โพสท่าเยอะเกินไป จนดูไม่เป็นธรรมชาติ แต่หลังจาก ที่เขาได้รับคำแนะนำและเทคนิคจาก ยู ไซ เขาก็พยายามจนทำออกมาได้ดีขึ้น เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาพบว่า มีอุปกรณ์เป็นจำนวนมากอยู่ภายในบ้าน จึงได้เริ่มการทำแผ่นป้ายสำหรับการนำเสนองานต่อคณะกรรมการ
วันต่อมา พวกเขาได้เดินทางมายัง วอลท์ ดิสนีย์ คอนเสิร์ตฮอลล์ ตึกที่มีสถาปัตยกรรมที่สวยงาม สำหรับการเดินแบบแฟชั่นโชว์ในรอบสุดท้าย ซึ่งจะได้ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปแล้ว มาร่วมเดินแบบด้วย โดยเคลลี่, มิสเจ และ ยู ไซ ได้บอกว่า พวกเขาจะได้สวมเสื้อผ้าที่ออกแบบโดย ร็อคกี้ แกทเธอร์โคล และจะได้เดินไปบนรันเวย์ที่ทอดยาวและคดเคี้ยว โดยระหว่างนั้น จะมีการแสดงดนตรีเครื่องสายห้าชนิดบรรเลงไปพร้อมๆกันด้วย และเมื่อ มาเม่ ได้พบกับ จัสติน อีกครั้ง ได้สร้างความกังวลให้กับเธอเป็นอย่างมาก เนื่องจากเธอได้คิดว่า เดวิน ที่ออกจากการแข่งขันไปแล้ว ได้เล่าเรื่องระหว่างเธอและไมกี้ ให้กับจัสตินฟังมากน้อยแค่ไหน และเมื่อมาเม่ ได้ถามจัสติน เกี่ยวกับเรื่องนี้ ปรากฏว่า เขารู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก ในเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอและไมกี้ ทำให้ มาเม่ รู้สึกไม่สบายใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น และพยายามที่จะอธิบายให้เขาฟัง ในระหว่างการแต่งหน้าทำผมนั้น มิสเจ ได้แนะนำให้พวกเขารู้จักกับ คีธ คาร์ลอส ผู้ชนะจาก ฤดูกาลที่21 ซึ่งได้มาเป็นกำลังใจให้กับพวกเขาทั้งหมด ก่อนที่ มิสเจ จะให้คำแนะนำเกี่ยวกับการเดินแบบให้กับพวกเขา ซึ่งในระหว่างนั้นเอง คุณแม่ของ ไมกี้, ไนล์, เลซีย์ และมาเม่ ได้เข้ามาพบกับพวกเขาอีกครั้ง รวมถึง ไทร่า, เคลลี่ และมิสเจ ด้วย เนื่องจากในขณะนี้จะเป็นการเตรียมการนำเสนอของพวกเขา รวมถึงการตัดสินจากภาพถ่ายของแซพโพส กูตูร์ แต่รายการได้ตัดจบก่อนที่จะเริ่มการตัดสิน
Finale Part 2: America's Next Top Model is....
ต่อจากครั้งก่อน คณะกรรมการได้เข้ามาพบกับพวกเขา ที่หลังเวที เพื่อตัดสินว่าใครที่จะได้เป็น ผู้เข้ารอบคนสุดท้ายของฝ่ายชายและฝ่ายหญิง โดยเริ่มจากภาพถ่ายแคมเปญจน์โฆษณา แซพโพส กูตูร์ ทั้งสามช็อท เลซีย์ ได้รับคำชมว่า ท่าโพสในภาพของเธอดูมีพลังเป็นอย่างมาก รวมถึงมาเม่ เช่นเดียวกัน ที่ทำให้กรรมการประทับใจกับภาพถ่ายที่ออกมาดูหรูหรา งดงาม และดูเป็นแฟชั่นชั้นสูง หลังจากนั้น ทั้งสองจึงนำเสนอการวางแผนชีวิตต่อไป หลังจากที่ได้เป็นผู้ชนะ ต่อคณะกรรมการ ซึ่งพวกเธอทั้งคู่ ต่างก็ทำออกมาได้เป็นอย่างดี ต่อมา จึงเป็นการวิจารณ์ภาพถ่ายของ ไมกี้และไนล์ โดย ไนล์ได้รับคำชมในเรื่องของการใช้ภาษากาย และการใช้สายตาสื่อออกมาในภาพ แต่ถูกตำหนิเล็กน้อยว่า ดูหลังค่อมมากเกินไป ในขณะที่ไมกี้ ได้รับคำชมว่า ลุคส์ในภาพถ่ายดูผ่อนคลาย และดูหรูหรา เมื่อถึงเวลาของการนำเสนอ ไนล์ สร้างความประทับใจให้กับคณะกรรมการได้เป็นอย่างดี ในขณะที่ ไมกี้ รู้สึกตื่นเต้น และกังวลมากเกินไป จนทำให้การพูดของเขาติดขัด
หลังจากนั้น ไทร่า จึงได้เรียกพวกเขากลับมาอีกครั้ง โดยเธอได้กล่าวว่า การตัดสินในครั้งนี้ จะอ้างอิงจากภาพถ่ายของ แซพโพส กูตูร์ และการนำเสนอของแต่ละคน ซึ่งผู้ที่ได้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายเป็นคนแรก คือ ไนล์ จึงสร้างความผิดหวังและเสียใจให้กับ ไมกี้ เป็นอย่างมาก
ในขณะเดียวกัน ผู้เข้าแข่งขันฝ่ายหญิง คนสุดท้าย ที่จะได้เข้าไปสู่ในรอบชิงชนะเลิศ คือ มาเม่
สำหรับการเดินแบบในรอบตัดสินชิงชนะเลิศนั้น จะได้ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปแล้วมาร่วมเดินแบบด้วย รวมถึง คีธ คาร์ลอส ผู้ชนะจาก ฤดูกาลที่21 ซึ่งทุกคนก็สามารถเดินแบบออกมาได้อย่างน่าประทับใจ มีเพียง ไนล์ ที่ต้องพยายามอย่างหนัก เนื่องจากเขาไม่ได้ยินเสียงดนตรีสด ที่กำลังบรรเลงอยู่ในระหว่างนั้น จนทำให้เขาจับจังหวะไม่ได้ จึงเดินแบบออกมาเร็วเกินไป คณะกรรมการจึงช่วยตะโกนบอกเขา ให้เดินช้าลง ในขณะที่ มาเม่ สร้างความประทับใจให้กับคณะกรรมการอย่างมาก ในการหมุนตัวระหว่างการเดินบนรันเวย์ เมื่อเดินแบบเสร็จสิ้น พวกเขาจึงรวมตัวกันถ่ายรูปเป็นครั้งสุดท้าย วันต่อมา ไนล์และมาเม่ จึงได้ร่วมรับประทานอาหารกับคุณแม่ของทั้งคู่ที่บ้านพัก ก่อนที่จะได้รับจดหมายจากออปโป้ว่า ผู้ชนะจากฤดูกาลนี้ จะได้เป็นตัวแทนให้กับ โทรศัพท์มือถือออปโป้ และออกเดินทางเพื่อสัมผัสกับประสบการณ์ใหม่ๆยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ในห้องตัดสิน ยู ไซ จะได้เข้ามามีส่วนร่วมในการตัดสินคัดเลือกผู้ชนะด้วย ซึ่งเขาได้ตำหนิการเดินแบบบนรันเวย์ของไนล์ ว่าเดินเร็วเกินไป แต่มิสเจและไทร่ากลับคิดว่าดูมีพลัง และดูเหมือนกับนักรบกลาดิเอเตอร์ ในขณะที่ เคลลี่ คำหนิว่า เขาหยุดโพสท่าที่ปลายรันเวย์นานเกินไป มาเม่ ได้รับคำชมอย่างมากว่าเดินแบบได้อย่างสวยงาม และดูแข็งแกร่ง แต่ถูกติงจากไทร่าเล็กน้อยว่า การเดินของเธอดูอวดดีมากเกินไป ต่อมา จะเป็นการวิจารณ์ภาพถ่ายบางส่วนจากการแข่งขันทั้งหมด ซึ่งไนล์ ได้รับคำชมว่าเขาหุ่นดีขึ้น และดูหล่อขึ้นจากตอนเริ่มการแข่งขัน และมาเม่ ก็ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีเช่นเดียวกัน สุดท้าย กรรมการจึงให้พวกเขาไปรอด้านนอก เพื่อช่วยกันปรึกษาหารือว่าใครเหมาะสมที่จะเป็นผู้ชนะ ของ อเมริกา เน็กซ์ ทอป โมเดล
เมื่อพวกเขากลับมายืนในห้องตัดสินอีกครั้ง ไทร่าจึงได้ประกาศว่า อเมริกา เน็กซ์ ทอป โมเดล คือ ไนล์ ดิมาร์โค่
สถานีรถไฟจาตีเนอการา
สถานีรถไฟจาตีเนอการา  เป็นสถานีรถไฟแห่งหนึ่งในกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย เป็นประตูสู่จาการ์ตา จากเมืองทางฝั่งตะวันออกของเกาะชวา ตัวสถานีตั้งอยู่บนถนนเบอกาซีบารัตรายา ในตำบลจาตีเนอการา จาการ์ตาตะวันออก ดำเนินงานโดยบริษัท รถไฟอินโดนีเซีย จำกัด เขตควบคุมที่ 1
ก่อนการก่อสร้างสถานี บริเวณนั้นเป็นบึงมีชื่อว่า "ราวาบังเก" ต่อมาได้สร้างสถานีขึ้นในปี ค.ศ. 1910 ในช่วงการปกครองของเนเธอร์แลนด์ เมื่อสร้างเสร็จ จึงได้รับการตั้งชื่อว่า สถานีรถไฟเมสเตอร์กอร์เนลิส อาคารสถานีได้รับการออกแบบโดย เอส. สไนฟฟ์ หัวหน้าแผนกงานทั่วไป
สถานีรถไฟจาตีเนอการามีที่ตั้งเหมาะสมในการเชื่อมต่อทางรถไฟกับหัวเมืองทางฝั่งตะวันออกของเกาะชวา อาทิ เมืองบันดุง
ฮอ ย็อง-โม
ฮอ ย็อง-โม  เกิดเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2508 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวเกาหลีใต้ เคยติดทีมชาติเกาหลีใต้เข้าแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2525 ได้เหรียญทองแดง และได้เหรียญเงินรุ่นฟลายเวตใน พ.ศ. 2526 จากนั้น ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2527 เข้าถึงรอบ 8 คนก่อนจะแพ้อียุบ จาน จากตุรกี ตกรอบไป นอกจากนั้น ฮอยังได้เหรียญทองในกีฬาเอเชียนเกมส์รุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ พ.ศ. 2525 ด้วย ปัจจุบัน ฮอเป็นครูในเกาหลีใต้
แครา ดิโอกวาร์ดี
โอ ควัง-ซู
โอ ควัง-ซู (; เกิดเมื่อ: 30 ตุลาคม ค.ศ. 1965 ที่เมืองโคฮึง จังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้) เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวเกาหลีใต้ และติดทีมชาติเกาหลีใต้เข้าแข่งขันในกีฬาเอเชียนเกมส์ และมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก รวมถึงเป็นนักมวยสากลอาชีพด้วย
ใน ค.ศ. 1986 โอเข้าแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นเวิลด์คัปในรุ่นไลต์ฟลายเวตและได้เหรียญทอง และยังชกชนะราฟาเอล ราโมส นักมวยเหรียญทองกีฬาแพนอเมริกัน ค.ศ. 1983 ได้ในรอบรองชนะเลิศด้วย ใน ค.ศ. 1986 โอได้เหรียญทองแดงในมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก และชกชนะอาร์เอสซีโรแบร์ต อีชอเซกี ในยกแรก ซึ่งต่อมา อีชอเซกีได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก ค.ศ. 1988 ที่กรุงโซล ของเกาหลีใต้เป็นเจ้าภาพ โดยชนะผ่านในรอบแรก ในรอบสองพบกับไมเคิล คาร์บาฮาล นักมวยตัวแทนทีมชาติสหรัฐอเมริกา ซึ่งต่อมาได้เหรียญเงิน และเมื่อหันมาชกมวยสากลอาชีพก็กลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ผลปรากฏว่าคาร์บาฮาลเป็นฝ่ายชนะไป 2-3 รวมถึงในปีเดียวกันนั้น ยังได้เหรียญทองกีฬาเอเชียนเกมส์ในรุ่นไลต์ฟลายเวตด้วย
หลังจากโอลิมปิก 1988 ที่กรุงโซลแล้ว โอ ควัง-ซู ก็หันมาชกมวยสากลอาชีพในรุ่น 105 ปอนด์ หรือสตอร์วเวต ซึ่งเป็นพิกัดที่เล็กที่สุด ทำสถิติชนะมาทั้งหมด 6 ครั้ง จึงได้ชิงแชมป์โลกในรุ่นนี้ของสภามวยโลก (WBC) กับเจ้าของตำแหน่งชาวเม็กซิกัน ริคาร์โด โลเปซ ที่เมืองโปฮัง เมื่อต้นปี ค.ศ. 1993 ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 9 และแขวนนวมไปหลังจากนั้น
สถานีรถไฟแกมบีร์
ชิน ชง-ฮุน
ชิน ชง-ฮุน  เกิดเมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวเกาหลีใต้ เคยติดทีมชาติเกาหลีใต้เข้าแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2552 ได้เหรียญทองแดงในรุ่นไลต์ฟลายเวต และยังชกชนะดาเนียล มาเทยอน ราโมส จากคิวบาในรอบ 8 คนด้วย ในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2553 เขาแพ้บีร์จัน จาคีปอฟ 3:17 ตกรอบไปอย่างรวดเร็ว แต่เขาก็สามารถคว้าเหรียญทองเอเชียนเกมส์รุ่นไลต์ฟลายเวตได้ในอีกสี่ปีต่อมา ส่วนในมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก พ.ศ. 2554 ชินได้เหรียญเงิน แพ้โจว ซื่อหมิงในรอบชิงชนะเลิศ
การใช้พลังงานนิวเคลียร์ในประเทศไทย
สถานีรถไฟจาติเนอการา
คิม คี-ซ็อก