pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในยุคที่บ้านเมืองวุ่นวาย ตี๋ ไรเฟิล (โหน่ง ชะชะช่า) มือปืนแห่งซุ้มสะพานเหล็ก มือปืนรับจ้างผู้มีปัญหาสมรรถทางเพศที่ล้มเหลวนกกระจอกไม่กินน้ำ ตี๋ต้องฆ่าคนมากมายเพื่อหาเงินมาบำบัดอาการนกเขาไม่ขัน จนในวันหนึ่งตี๋ก็ได้พบกับ คริส สไตย์เออร์ (คริส หอวัง) มือปืนสาวที่เจอแต่คนหลอกลวง จึงคิดว่าโลกนี้ไม่มีรักแท้อีกแล้ว เป็นผู้หญิงลึกลับที่ทำให้เขาตกหลุมรักด้วยความบริสุทธิ์ใจ จนได้มาเจอกับตี๋ ไรเฟิล ที่เธอคิดว่าเขามีความรักที่ให้เธออย่างจริงใจ แต่คริสกลับไม่ต้องการความรักแบบนั้น จากประสบการณ์รักที่หลอกลวงทำให้คริสปฏิเสธความรักก่อนจะบัญญัตินิยามใหม่ให้ตัวเอง
มือปืนดาวพระเสาร์ ซึ่งสร้างโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค ร่วมกับ ค่าย พระนครฟิลม์ สำหรับ คริส หอวัง ต้องปรับลุคใหม่ให้เข้ากับคาแรคเตอร์ รับบทเป็น คริส สไตล์เออร์ ฉากที่ว่านี้ ผู้กำกับ ขนทีมงานไปปักหลักถ่ายทำกันที่ สนามยิงปืนหัวหมาก ซึ่งเป็นฉากที่บอกถึงที่มาที่ไปว่าเพราะเหตุใด ซึ่งต้องปรากฏตัวในชุดที่ดูทะมัดทะแมง และพร้อมฝึกการลั่นไก โดยมี เมย์ พิชญ์นาฏ สาขากร รับบทเพื่อนสนิทที่มาเป็นผู้ถ่ายทอดเทคนิคการใช้ปืนสไตล์เออร์ให้กับคริส และนี่จะเป็นอีกครั้งที่คริสได้มีโอกาสสัมผัส ปืนสไตล์เออร์ แบบเต็มเหนี่ยว ทำเอาคริสออกอาการตื่นเต้นกับของเล่นชิ้นนี้ไม่น้อย โดยหลังจากไปเข้าคอร์สฝึกซ้อมยิงปืนจนชำนาญ จัดได้ว่าเป็นฉากปราบเซียนอีกฉากหนึ่งในภาพยนตร์ เนื่องจากสถานที่ถ่ายทำที่ผู้กำกับ และ บริษัท พระนครฟิล์ม เลือกใช้ในการถ่ายทำฉากสังหารเหยื่อครั้งแรก คือยอดตึกสูงใจกลาง ถนนสาทร เพื่อเล็งเหยื่อเป้าหมายทันที ซึ่งคริสบอกว่าแม้จะเป็นซีนที่ไม่ยากนัก แต่ก็เสียวเอาเรื่อง เพราะตึกสูงมาก แถมมีอุปสรรคเรื่องกระแสลมที่แรงจนพัดเสื้อผ้าปลิวกระจาย บางจังหวะยังกลบเสียงพูดจนแทบไม่ได้ยินอีกด้วย ในขณะที่ เมย์ นักแสดงรับเชิญในภาคนี้เผยว่า ยอมรับว่ากลัว เพราะ ต้องขึ้นไปอยู่บนยอดตึกทีสูง จัดได้ว่าเป็นฉากปราบเซียนอีกฉากหนึ่งในภาพยนตร์ เนื่องจากโลเกชั่นที่ผู้กำกับ แต่ก็ผ่านไปด้วยดี
มือปืน/ดาว/พระ/เสาร์
ยูเลิฟอัส
ยูเลิฟอัส (ULUVUS, อ่านว่า You Love Us) เป็นกลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติลาว ที่มีสมาชิกประกอบด้วยชาวต่างชาติที่ทำงานกับองค์การสาธารณประโยชน์อยู่ในประเทศลาว สมาชิกทั้งหมดชื่นชอบวัฒนธรรมลาว จึงรวมกลุ่มกันทำดนตรีและร้องเพลงภาษาลาว
สมาชิกวงรุ่นก่อตั้งประกอบด้วยสมาชิก 4 คน
ปัจจุบันมีสมาชิกสมทบอีกสองคน คือ
ULUVUS
มหาวิทยาลัยฮาวาย
มหาวิทยาลัยฮาวาย  เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐประจำรัฐฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1907 ทางมหาวิทยาลัยเปิดสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอกและปริญญาอาชีพในหลากหลายสาขา อาทิ แพทยศาสตร์, กฎหมาย, สถาปัตยกรรมศาสตร์, ศิลปศาสตร์, มานุษยวิทยา, การจัดการ, เศรษฐศาสตร์, ศึกษาศาสตร์, วิศวกรรมศาสตร์, รัฐศาสตร์, วรรณกรรม, ภาษาศาสตร์, วิทยาศาสตร์, การเกษตร, สังคมศาสตร์, สาธารณสุข และเภสัชศาสตร์
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยฮาวาย มีนักศึกษารวมทุกวิทยาเขตประมาณ 35,000คน โดยที่วิทยาเขตมานัว (Manoa) มีนักศึกษาประมาณ 20,000 คน
เหตุยิงกันในทูซอน พ.ศ. 2554
เหตุยิงกันในทูซอน เกิดขึ้นในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2554 โดยมีประชาชน 19 คนถูกยิง ระหว่างการพบปะกับสมาชิกรัฐสภาหญิง แกเบรียล กิฟฟอร์ดส์ บริเวณลานจอดรถของเซฟเวย์ ทางตอนเหนือของทูซอน รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา มีผู้เสียชีวิตจำนวน 6 คน รวมทั้งเด็กหญิงวัย 9 ขวบ ผู้ช่วยรัฐสภา และผู้พิพากษาศาลรัฐบาลกลาง จอห์น โรล ส่วนกิฟฟอร์ดส์ ซึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคเดโมแครตจากเขตเลือกตั้งที่ 8 ของรัฐแอริโซนา ถูกยิงเข้าที่ศีรษะในระยะใกล้และมีอาการสาหัส โดยมีรายงานข่าวว่า เธอเป็นเป้าหมายของเหตุยิงกันดังกล่าว มีผู้ได้รับบาดเจ็บอยู่ระหว่าง 12 ถึง 18 คน
ชายท้องถิ่นวัย 22 ปี นามว่า จาเรด ลี ลัฟเนอร์ ถูกจับกุมเนื่องจากต้องสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ดังกล่าว ตำรวจกำลังหาตัวผู้ร่วมลงมืออีกคนหนึ่ง ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นชายในวัย 50 พนักงานอัยการของรัฐบาลกลางได้ยื่นฟ้องเขาจำนวน 5 ข้อหา รวมทั้งพยายามลอบสังหารสมาชิกรัฐสภา ซึ่งมีโทษสูงสุดถึงประหารชีวิต มีการค้นพบบันทึกลายมือของลัฟเนอร์ที่ระบุว่าเขาวางแผนที่จะลอบสังหารกิฟฟอร์ดส์ เหตุจูงใจสำหรับพฤติการณ์ดังกล่าวยังคงไม่แน่ชัด ขณะที่เขายังไม่ให้ความร่วมมือกับทางการและใช้สิทธิ์ที่จะไม่ให้การแก่พนักงานสืบสวน
เหตุยิงกันดังกล่าวเกิดขึ้นในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2554 ประมาณ 10.10 น. ตามเขตเวลาภูเขา (UTC-7) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐแอริโซนา แกเบรียล กิฟฟอร์ดส์ ขณะพบปะกับประชาชนที่เรียกว่า "คองเกรสออนยัวร์คอร์เนอร์" ที่ห้างสรรพสินค้าเซฟเวย์ในทูซอน ตามการบอกเล่าของพยาน กิฟฟอร์ดส์ได้จัดเตรียมโต๊ะอยู่นอกห้างสรรพสินค้าเซฟเวย์ มีประชาชนราว 20-30 คน ห้อมล้อมตัวเธอ มือปืนได้ชักปืนที่อำพรางไว้ในเสื้อผ้าและยิงกิฟฟอร์ดส์ที่ศีรษะ ซึ่งตามรายงานระบุว่ากระสุนถูกยิงเข้าที่ศีรษะ จากระยะใกล้ทางด้านหลัง ก่อนที่เขาจะทำการยิงสุ่มอย่างชัดเจนเข้าใส่ประชาชนคนอื่น ๆ ที่อยู่โดยรอบ มีการรายงานว่า อาวุธปืนที่ใช้ก่อเหตุเป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติพาราเบลลัม กล็อก โมเดล 19 ขนาด 9×19 มม. พร้อมกับซองกระสุนเสริมพิเศษ 33 นัด ลูกจ้างซูเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ใกล้เคียงกล่าวว่าเขาได้ยิน "เสียงปืน 15-20 นัด" มือปืนยิงจนกระสุนหมดและหยุดเพื่อบรรจุกระสุนใหม่ หลังจากเขาได้วางซองกระสุนที่บรรจุกระสุนไว้แล้วจากกระเป๋าลงกับทางเท้า ผู้เห็นเหตุการณ์ที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ แพทริเซีย ไมส์ช ได้เข้าขวางและปัดซองกระสุนที่บรรจุกระสุนแล้วหลุดจากมือของมือปืน ก่อนที่มือปืนจะถูกรวบตัวลงกับพื้นโดยพันเอกเกษียณวัย 74 ปี บิล แบดเจอร์ ผู้ซึ่งตัวเขาเองถูกยิง และถูกปล้ำจับตัวโดยไมส์ชและผู้เห็นเหตุการณ์ โรเจอร์ ซัลส์เกเบอร์ และโจเซฟ ซีมูดี
การโทรแจ้ง 911 ครั้งแรกมีขึ้นเมื่อเวลา 10.11 น. ผู้พิพากษาศาลรัฐบาลกลางและผู้ช่วยรัฐสภาของกิฟฟอร์ดส์ ตลอดจนผู้อำนวยการการลงพื้นที่ชุมชน กาเบ ซิมเมอร์แมน รวมอยู่ในกลุ่มผู้เสียชีวิตด้วย รวมแล้วมีผู้เสียชีวิตจำนวน 6 คน มีเหยื่ออีกอย่างน้อยสองคนที่ได้รับบาดเจ็บจากการถูกยิงได้นำส่งตัวไปรักษายังศูนย์การแพทย์ตะวันตกเฉียงเหนือ เด็กหญิงวัย 9 ขวบ คริสตินา เทย์เลอร์ กรีน ได้รับการประกาศว่าเสียชีวิตที่โรงพยาบาล อีกสี่คนได้รับการระบุว่ามีอาการสาหัส นายอำเภอพิมาเคาน์ตี เดฟ อัลเพิร์ต กล่าวว่า ขณะนี้กำลังตรวจสอบความเป็นไปได้ที่เสาะหาผู้ต้องสงสัยรายอื่น แต่ไม่ได้ให้ข้อมูลที่เจาะจง เขายังกล่าวอีกว่า ขณะนี้มีการตรวจสอบ "วัตถุต้องสงสัย" ที่สำนักงานเลือกตั้งท้องถิ่น ผลการตรวจสอบว่าภายในไม่ใช่ระเบิด
สถานะของกิฟฟอร์ดส์.
ในช่วงแรก หลายสำนักข่าวได้รายงานว่ากิฟฟอร์ดถูกยิงเสียชีวิต แต่ได้มีแถลงการณ์ในเวลาต่อมาว่ากิฟฟอร์ดส์ยังอยู่ในอาการสาหัส เธอรอดชีวิตและได้รับการผ่าตัดฉุกเฉิน ตามข้อมูลของ ดร.ปีเตอร์ รี จากศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยในทูซอน กระสุนนัดดังกล่าว "ผ่านตลอด" กะโหลกศีรษะและสมองของเธอ โดยเข้าและออกทางอีกด้านหนึ่งของศีรษะ ขณะนี้ กิฟฟอร์ดส์กำลังได้รับเวชบำบัดวิกฤต โดยยังไม่รู้สึกตัว
หอยเบี้ยจักจั่น
หอยเบี้ยจักจั่น หรือ หอยเบี้ยจั่น  เป็นหอยทะเลฝาเดียวชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Monetaria moneta" (ศัพทมูลวิทยา: "moneta" (/โม-เน-ตา/) เป็นภาษาละตินแปลว่า "เงินตรา") ในวงศ์ Cypraeidae
มีเปลือกแข็ง ผิวเป็นมัน หลังนูน ท้องแบน ช่องปากยาวแคบและไปสุดตอนปลายทั้ง 2 ข้าง เป็นลำราง ริมปากทั้ง 2 เป็นหยักคล้ายฟัน ไม่มีฝาปิด มีความยาวประมาณ 12-24 มิลลิเมตร มีถิ่นแพร่กระจายอยู่ในทะเลเขตอบอุ่นทั้งในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย อาทิ ทะเลแดง อินโด-แปซิฟิก นอกชายฝั่งทะเลด้านมหาสมุทรแปซิฟิกของอเมริกากลาง ชายฝั่งทะเลทวีปแอฟริกาตอนตะวันออกและใต้ ทะเลอันดามัน อ่าวไทย ทะเลญี่ปุ่น ไปจนถึงโอเชียเนีย ดำรงชีวิตอยู่ตามแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนและสาหร่ายทะเลที่ลอยมาตามกระแสน้ำ
เปลือกหอยของหอยเบี้ยชนิดนี้ มีความสำคัญต่อมนุษย์มาตั้งแต่ยุคโบราณ โดยใช้เป็นเครื่องแลกเปลี่ยนสิ่งของแทนเงินตราในปัจจุบัน สันนิษฐานว่าคำว่า "เบี้ย" ในภาษาไทยก็เรียกเพี้ยนมาจากคำว่า "รูปี" ซึ่งเป็นหน่วยเงินตราของอินเดียมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล
นอกจากนี้แล้ว เปลือกหอยเบี้ยจักจั่นยังใช้เป็นเครื่องรางของขลังในวัฒนธรรมไทย โดยมักนำไปบรรจุปรอทแล้วเปิดทับด้วยชันโรงใต้ดิน อาจจะมีแผ่นทองแดงลงอักขระยันต์หรือไม่ก็ได้ เชื่อกันว่า ถ้าพกเปลือกหอยเบี้ยชนิดนี้ไว้กับตัวเวลาเดินทางสัญจรในป่า จะช่วยป้องกันไข้ป่า รวมถึงป้องกันและแก้ไขภยันอันตรายจากร้ายให้กลายเป็นดีได้ หรือนำไปตกแต่งพลอยเรียกว่า "ภควจั่น" ในเด็ก ๆ เชื่อว่าช่วยป้องกันฟันผุ หรือพกใส่กระเป๋าสตางค์ เชื่อว่าทำให้เงินทองไหลเทมาและโชคดี
ปัจจุบัน เปลือกหอยเบี้ยจักจั่นยังนิยมสะสมกันเป็นของประดับและของสะสมกันอีกด้วย โดยมีชนิดที่แปลกแตกต่างไปจากปกติ คือ "ไนเจอร์" (Niger) ที่หอยจะสร้างเมลานินสีดำเคลือบเปลือกไว้จนกลายเป็นสีดำหรือสีน้ำตาลคล้ำทั้งหมด และชนิดที่มีราคาสูงที่สุด เรียกว่า "โรสเตรท" (Rostrat) หรือ หอยเบี้ยจักจั่นงวง คือ เป็นหอยเบี้ยจักจั่นในตัวที่ส่วนท้ายของเปลือกมิได้กลมมนเหมือนเช่นปกติ แต่สร้างแคลเซี่ยมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในเวลาหลายปี จนกระทั่งยาวยืดออกมาและม้วนขึ้นเป็นวงอย่างสวยงามเหมือนงวงช้าง ซึ่งหอยในรูปแบบนี้จะพบได้เฉพาะแถบอ่าวด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ของหมู่เกาะนิวแคลิโดเนียที่เดียวในโลกเท่านั้น มีการประเมินราคาของเปลือกหอยลักษณะนี้ไว้ถึง 25 ล้านบาท ซึ่งนับเป็นราคาของเปลือกหอยที่มีค่าสูงที่สุดในโลกอีกด้วย
สภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกา
กรพจน์ อัศวินวิจิตร
กรพจน์ อัศวินวิจิตร อดีตกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย อดีตผู้แทนการค้าไทย ในสมัยรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร อดีตผู้อำนวยการธนาคารออมสิน และอดีตสมาชิกวุฒิสภา
กรพจน์ อัศวินวิจิตร เกิดเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2499 ที่จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของนายอวยชัย กับ นางปราณี อัศวินวิจิตร จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโท สาขาการบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเซาท์เทิร์นแคลิฟอร์เนีย
กรพจน์ อัศวินวิจิตร เคยทำงานเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท พรูเด็นเชียล ทีเอสไลฟ์ ประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 จึงได้เข้ามารับตำแหน่งกรรมการรองผู้จัดการ ธนาคารสหธนาคาร (เวลาต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ธนาคารไทยธนาคาร และปัจจุบันใช้ชื่อว่า ธนาคารซีไอเอ็มบีไทย)
กรพจน์ อัศวินวิจิตร เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา ในระหว่างปี พ.ศ. 2535 - พ.ศ. 2542 (2 สมัย) จากนั้นจึงได้เข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในโควตาของพรรคชาติพัฒนา และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคชาติพัฒนา ในปี พ.ศ. 2544 และในปี พ.ศ. 2545 ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้แทนการค้าไทย ในช่วงที่พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน โดยได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่หัวหน้าทีมเศรษฐกิจของพรรค และเป็นผู้สมัคร ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อในลำดับที่ 4 และต่อมาในปี พ.ศ. 2557 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นกรรมการตรวจเงินแผ่นดินเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2557
การลงประชามติแยกซูดานใต้เป็นเอกราช พ.ศ. 2554
การลงประชามติแยกซูดานใต้เป็นเอกราช พ.ศ. 2554 เกิดขึ้นในซูดานใต้ เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2554 เพื่อแสวงหามติมหาชนว่า ซูดานใต้ยังควรเป็นส่วนหนึ่งของประเทศซูดานหรือไม่ โดยสืบเนื่องมาจากความตกลงสันติภาพเบ็ดเสร็จระหว่างรัฐบาลกลางคาร์ทูม และกองทัพปลดปล่อยประชาชนซูดาน (SPLA/M)
นอกจากนี้ ยังมีความไม่ลงรอยระหว่างพรรคคองเกรสแห่งชาติ (NCP) และ SPLA/M ในประเด็นที่ว่าสัดส่วนของประชากรมากเท่าใดจึงจะนับว่าเพียงพอต่อการแยกตัวเป็นเอกราช (NCP ต้องการให้ผู้มีสิทธิ์อย่างน้อย 75% ลงประชามติยอมรับ) ตลอดจนประเด็นที่ว่าชาวซูดานใต้ที่อยู่ทางเหนือของประเทศควรจะได้รับอนุญาตให้ลงประชามติหรือไม่ และกระบวนการแยกประเทศภายหลังการลงประชามติ ตลอดจนการแบ่งหนี้สาธารณะ ได้มีกระบวนการอย่างเรียบร้อยเมื่อต้นเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 แต่ความไม่ลงรอยกันในประเด็นสำคัญยังคงมีอยู่
เดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 รัฐบาลกลางซูดานและรัฐบาลซูดานใต้ตกลงว่า ผลการลงประชามติแยกตัวเป็นเอกราชจะต้องได้รับการสนับสนุนอย่างน้อย 60% จากผู้มีสิทธิ์อย่างน้อย 3.8 ล้านคน จึงจะทำให้การลงประชามติดังกล่าวเป็นผลสมบูรณ์ หากผู้ลงประชามติเสียงข้างมากยอมรับการแยกตัวเป็นเอกราช แต่ไม่ถึง 60% ซูดานใต้ก็จะแยกตัวออกเป็นดินแดนปกครองตนเอง ซึ่งเป็นเงื่อนไขของความตกลงสันติภาพเบ็ดเสร็จด้วยเช่นกัน
วันที่มีการเสนอให้จัดการลงประชามติดังกล่าว คือ 9 มกราคม พ.ศ. 2554 หากผู้มาลงประชามติไม่เพียงพอในการลงประชามติในครั้งแรก การลงประชามติครั้งที่สองจะถูกจัดขึ้นภายในหกสิบวัน
การลงประชามติเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2554 สามวันหลังจากนั้น ตัวแทนของ SPLA/M ประกาศว่า ตามการประมาณการของพวกเขา จำนวนผู้ที่ลงประชามติเห็นควรแยกซูดานใต้เป็นเอกราช ได้ถึงระดับที่ทำให้ผลการลงประชามติมีผลแล้ว กล่าวคือ มากกว่าขั้นต่ำที่ร้อยละ 60 (จากจำนวนผู้มีสิทธิ์กว่า 2.3 ล้านคน) ได้มีการออกมายืนยันอย่างเป็นทางการในวันเดียวกัน เมื่อคณะกรรมการการลงประชามติได้ออกแถลงการณ์ซึ่งประกาศว่าผลการลงประชามติจะ "เกิน" ขั้นต่ำที่ต้องการมากกว่าร้อยละ 60 แล้ว จิมมี คาร์เตอร์ แสดงความเชื่อของตนออกมาเมื่อวันที่ 13 มกราคมว่า การลงประชามติดังกล่าวค่อนข้างที่จะเป็นไปตามมาตรฐานสากลสำหรับทั้งการจัดการลงคะแนนเสียงและอิสรภาพของผู้มีสิทธิ์ลงคะแนน สหประชาชาติ รายงานว่า ผลขั้นต้นคาดว่าจะมีภายในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ และผลขั้นสุดท้ายคาดว่าจะมีขึ้นภายในอีกสองสัปดาห์หลังจากนั้น
ตามผลการนับคะแนนเสียงขั้นต้นโดยแอสโซซิแอดเพรส ซึ่งประกอบด้วยหีบใส่บัตรลงคะแนน 30,000 หีบ ใน 10 เขตเลือกตั้ง ตัวอย่าง 95% มี 96% ที่เห็นด้วยกับการแยกตัวเป็นอิสระ 3% ยอมรับความเป็นเอกภาพ และที่เหลือเป็นบัตรเสีย นายโมฮัมเหม็ด คาลิล อิบราฮิม ประธานคณะกรรมการลงประชามติ กล่าวว่า กว่าร้อยละ 83 ของจำนวนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งทางใต้และร้อยละ 53 ทางตอนเหนือได้ออกมาใช้สิทธิ์ลงคะแนนเสียง คณะกรรมการลงประชามติซูดานใต้ยืนยันการมีผลของคะแนนเสียงแล้ว แม้ว่าขณะนั้น การนับผลการลงประชามติจะยังทำไม่เสร็จสิ้นก็ตาม
เมื่อการนับผลการลงประชามติเสร็จสิ้น ซูดานได้ให้ปฏิญาณว่าจะยอมรับผล
ชื่อประเทศใหม่.
ชื่อใหม่สำหรับประเทศที่ได้รับเอกราชนั้นยังคงอยู่ในระหว่างการเสนอแนะ โดยชื่อซูดานใต้นั้นได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์เนื่องจากมันยังไม่แตกต่างจากประเทศซูดาน มีชื่อได้รับการเสนอมากกว่า 12 ชื่อ ตัวอย่างเช่น สาธารณรัฐไนล์ สาธารณรัฐคุช และอซาเนีย
แม่น้ำรูบิคอน
รูบิคอน  รูบีโคเน  หรือ รูบิโก  เป็นแม่น้ำตื้น ๆ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี ยาวประมาณ 80 กิโลเมตร ทอดยาวจากเทือกเขาแอเพนไนน์ไปจนถึงทะเลเอเดรียติก ผ่านแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาตอนใต้ สำหรับ ในภาษาละติน มาจากคำคุณศัพท์ แปลว่า "สีแดง" แม่น้ำรูบิคอนได้ชื่อดังกล่าวเนื่องจากน้ำในแม่น้ำมีสีแดงจากโคลนที่ทับถมกัน
สำนวน "ข้ามแม่น้ำรูบิคอน" มีความหมายว่า ผ่านจุดที่ไม่มีทางหวนกลับ และหมายถึง การข้ามแม่น้ำดังกล่าวของจูเลียส ซีซาร์ เมื่อ 49 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งพิจารณาว่าเป็นการประกาศสงคราม เนื่องจากเส้นทางการไหลของแม่น้ำได้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากนับตั้งแต่นั้น จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะยืนยันอย่างชัดเจนว่าแม่น้ำรูบิคอนมีเส้นทางการไหลอย่างไรเมื่อซีซาร์และกองทหารลีเจียนของเขาข้ามแม่น้ำไป
มือปืนดาวพระศุกร์
หมู่บ้านสันติคีรี
หมู่บ้านสันติคีรี เดิมชื่อ หมู่บ้านแม่สลอง เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่บนดอยแม่สลอง ตำบลแม่สลองนอก อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย พื้นที่ดังกล่าวมีลักษณะภูมิประเทศและภูมิอากาศเป็นแบบอัลไพน์ และเป็นที่รู้จักกันจากชาวบ้านที่เป็นเผ่าชนภูเขา ไร่ชา และดอกซากุระ
ประวัติศาสตร์ยุคแรกเริ่มของหมู่บ้านสันติคีรีมีศูนย์กลางอยู่ที่การค้าฝิ่นในแถบสามเหลี่ยมทองคำ ซึ่งมีประชากรจากกองพล 93 "กองทัพสาบสูญ" ของสาธารณรัฐจีน มีส่วนพัวพันอยู่ด้วย ภายหลังสงครามกลางเมืองจีนสิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2492 บางส่วนของกองกำลังพรรคก๊กมินตั๋งปฏิเสธที่จะยอมจำนน รวมทั้งกองพล 93 นำโดยพลเอกต้วน ซีเหวิน กองพล 93 ทำการสู้รบออกจากมณฑลยูนนานทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน และทหารได้อยู่อาศัยอย่างเร่ร่อนในป่าของพม่า ก่อนที่จะลี้ภัยเข้ามาในแม่สลอง เพื่อแลกเปลี่ยนกับการลี้ภัยของพวกเขา ทหารกองพล 93 จึงช่วยทำการสู้รบต่อต้านการแทรกซึมของคอมมิวนิสต์บริเวณพรมแดนไทยนับตั้งแต่ พ.ศ. 2525 รัฐบาลไทยตอบแทนโดยการมอบสถานะพลเมืองให้กับทหารก๊กมินตั๋งและครอบครัว
พืชที่ปลูกเพื่อการค้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ชา ได้เข้ามาแทนที่การปลูกฝิ่น และในปัจจุบัน สันติคีรีเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "สวิตเซอร์แลนด์น้อย"
จุดกำเนิดของหมู่บ้านสันติคีรีมีมาตั้งแต่สมัยสิ้นสุดสงครามกลางเมืองจีน เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2492 พรรคคอมมิวนิสต์จีน ภายใต้การนำของเหมา เจ๋อตุง ได้รับชัยชนะในประเทศจีน ส่วนกองทัพก๊กมินตั๋ง ภายใต้การนำของจอมทัพเจียง ไคเช็ค ที่พ่ายแพ้ ได้ล่าถอยไปยังไต้หวัน ยกเว้นกรมทหารราบที่ 3 ที่ 5 และกองพล 93 ซึ่งปฏิเสธที่จะยอมจำนน การสู้รบระหว่างกองทัพคอมมิวนิสต์และก๊กมินตั๋งยังคงดำเนินต่อไปในพื้นที่ห่างไกลบางส่วนของจีน รวมทั้งมณฑลยูนนานทางตะวันตกเฉียงใต้ เมื่อฝ่ายคอมมิวนิสต์เคลื่อนทัพเข้าสู่คุนหมิง เมืองหลวงของมณฑล ได้สำเร็จในเดือนมกราคม พ.ศ. 2493 กรมทหารที่ 3 และที่ 5 ภายใต้การบัญชาการของพลเอกลี เหวินห้วน และต้วน ซีเหวิน ตามลำดับ ได้ทำการสู้รบออกจากยูนนานและหลบหนีเข้าไปในพื้นที่ป่าของพม่า
สงครามยังไม่สิ้นสุดสำหรับทหารก๊กมินตั๋ง หลังจาก "การเดินทางวิบาก" ของพวกเขาตั้งแต่ยูนนานจนถึงรัฐฉานของพม่า ฝ่ายพม่าเมื่อค้นพบว่ามีกองทัพต่างชาติเข้ามาตั้งค่ายในแผ่นดินของตนก็ได้ทำการโจมตี การสู้รบยืดเยื้อกว่า 12 ปี และทหารก๊กมินตั๋งหลายพันคนได้อพยพไปยังไต้หวัน เมื่อจีนเข้าร่วมในสงครามเกาหลี หน่วยสืบราชการลับกลางแห่งสหรัฐอเมริกา (CIA) มีความต้องการข่าวกรองเกี่ยวกับจีนอย่างมาก ซีไอเอได้หันไปพึ่งนายพลก๊กมินตั๋งทั้งสอง ผู้ซึ่งตกลงที่จะส่งทหารบางส่วนกลับเข้าไปในจีนสำหรับภารกิจในการแสวงหาข่าวกรอง เพื่อเป็นการตอบแทน ซีไอเอได้เสนออาวุธยุทธภัณฑ์ให้แก่นายพลทั้งสองเพื่อยึดจีนคืนจากฐานในรัฐฉาน กองทัพก๊กมินตั๋งพยายามมากกว่าเจ็ดครั้งระหว่าง พ.ศ. 2493 และ 2495 แต่ก็ถูกขับไล่กลับมายังรัฐฉานครั้งแล้วครั้งเล่า การสิ้นสุดของสงครามเกาหลีใน พ.ศ. 2496 มิใช่จุดสิ้นสุดสำหรับการต่อสู้กองทัพคอมมิวนิสต์จีนและพม่า ซึ่งยังคงมีต่อเนื่องมาเป็นเวลาอีกหลายปี โดยได้รับการสนับสนุนจากวอชิงตันและไต้หวัน ซึ่งเงินทุนนั้นก็ได้รับมาจากการมีส่วนเกี่ยวข้องในการค้ายาเสพติดบริเวณสามเหลี่ยมทองคำ
ลี้ภัยในประเทศไทย.
พ.ศ. 2504 นายพลต้วนนำทหารก๊กมินตั๋งที่เหนื่อยล้าจากการทำศึกราว 4,000 นายออกจากพม่าเข้ามายังแถบภูเขาแม่สลองในประเทศไทย ในการแลกเปลี่ยนกับการลี้ภัยครั้งนี้ รัฐบาลไทยกำหนดให้พวกเขาช่วยรักษาความสงบเรียบร้อยในพื้นที่ต่อการแทรกซึมของคอมมิวนิสต์ ผลที่ตามมาคือ ชาวบ้านที่อยู่อาศัยส่วนใหญ่ทุกวันนี้มีเชื้อชาติจีน เป็นผู้สืบเชื้อสายโดยตรงมาจากทหารก๊กมินตั๋ง ขณะเดียวกัน พลเอกลี แห่งกรมทหารที่ 3 ได้ก่อตั้งกองบัญชาการใหญ่ขึ้นทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดเชียงใหม่ กองทัพก๊กมินตั๋งได้เปลี่ยนชื่อเป็น "กำลังนอกแบบจีน" (CIF) และได้รับการจัดวางให้อยู่ภายใต้การควบคุมของคณะทำงานพิเศษ ชื่อรหัส "04" โดยอยู่ภายใต้กองบัญชาการทหารสูงสุดในกรุงเทพมหานคร
หลังจากที่ทหารก๊กมินตั๋งมาถึงดอยแม่สลอง ได้ตกลงที่จะถ่ายโอนการบริการกลุ่มให้แก่รัฐบาลไทย ผู้ว่าราชการจังหวัดทางภาคใต้ ประหยัด สมานมิตร ซึ่งถูกย้ายมาเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย เพื่อคอยดูกองพลก๊กมินตั๋ง ได้ถูกสังหารโดยคอมมิวนิสต์ ไม่นานหลังจากนั้น กองพลก๊กมินตั๋งได้รับคำสั่งให้ช่วยเหลือรัฐบาลไทยในการตอบโต้กองทัพที่กำลังรุกคืบเข้าใกล้ชายแดนทางเหนือของไทย และภัยคุกคามภายในที่มาจากพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ได้มีการสู้รบอย่างดุเดือดในแถบภูเขาดอยหลวง ดอยยาว ดอยผาหม่น ปฏิบัติการนองเลือดเริ่มขึ้นตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ระยะเวลาห้าปีคร่าชีวิตไปกว่า 1,000 ชีวิต โดยจำนวนมากเสียชีวิตจากทุ่นระเบิด จนกระทั่ง พ.ศ. 2525 ทหารจึงสามารถวางอาวุธและปลดจากหน้าที่กลับไปใช้ชีวิตอย่างปกติสุขที่ดอยแม่สลอง เพื่อเป็นรางวัลแก่การให้ความช่วยเหลือดังกล่าว รัฐบาลไทยมอบสถานะพลเมืองให้แก่ทหารก๊กมินตั๋งและครอบครัวเป็นส่วนใหญ่
แม้รัฐบาลไทยพยายามที่จะรวมกองพลก๊กมินตั๋งและครอบครัวเข้ากับชาติไทย แต่ผู้อาศัยบนดอยแม่สลองกลับเลือกที่จะใช้เวลาหลายปีเกี่ยวข้องกับการค้าฝิ่นผิดกฎหมาย ร่วมกับขุนศึกยาเสพติด ขุนส่า แห่งกองทัพสหฉาน พ.ศ. 2510 ต้วนได้ให้สัมภาษณ์ผู้สื่อข่าวชาวอังกฤษของวีกเอนด์เทเลกราฟว่า
ตามรายงานของซีไอเอใน พ.ศ. 2514 ดอยแม่สลองเป็นหนึ่งในพื้นที่ผลิตเฮโรอีนที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนกระทั่งปลายทศวรรษ 1980 หลังกองทัพของขุนส่าถูกขับไล่และผลักดันกลับเข้าสู่พม่าโดยกองทัพไทยแล้ว รัฐบาลจึงสามารถควบคุมพื้นที่ดังกล่าวได้ ซึ่งบางส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการเปลี่ยนพืชที่ปลูกและการให้ชื่อใหม่ สันติคีรี หมายถึง "ภูเขาแห่งสันติภาพ" รัฐบาลพยายามที่จะแยกพื้นที่ดังกล่าวออกจากภาพลักษณ์ในอดีตที่เป็นพื้นที่ปลูกฝิ่น พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมาชิกราชวงศ์จักรีพระองค์อื่นมักเสด็จพระราชดำเนินมาเยี่ยมเป็นประจำ เพื่อเป็นสัญลักษณ์สนับสนุนอดีตทหารผู้ซึ่งเคยต่อสู้ให้กับชาติไทย
สันติคีรีในปัจจุบัน.
ก่อนหน้ากลางทศวรรษ 1970 ดอยแม่สลองห้ามคนภายนอกเข้าอย่างเข้มงวด จากประวัติศาสตร์ของพื้นที่ ตั้งแต่ พ.ศ. 2537 เป็นต้นมา สันติคีรีได้พัฒนามาเป็นแหล่งท่องเที่ยว มีถนนสายแคบที่มีร้านเหล้า ร้านก๋วยเตี๋ยว และร้านน้ำชาตั้งอยู่ข้างทาง ผลที่ตามมาคือ สันติคีรีได้กลายมาเป็นหนึ่งในสิบจุดหมายเดินทางของนักท่องเที่ยวสะพายเป้หลังที่ได้รับความนิยมสูงสุด อดีตทหารได้ตั้งถิ่นฐานลง โดยมีบางส่วนสมรสกับเจ้าสาวเชื้อสายจีนผู้ซึ่งข้ามพรมแดนมาก่อนที่สงครามกลางเมืองจีนจะยุติ และอีกส่วนหนึ่งสมรสกับชาวไทยท้องถิ่น อดีตทหารและผู้สืบเชื้อสายได้ดำเนินชีวิตอย่างปกติสุข แต่ยังคงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ความเป็นชาวจีน ภาษาหลักที่ใช้พูดกันยังคงเป็นภาษาแมนดาริน
โครงการเปลี่ยนพืชประสบความสำเร็จ กระตุ้นให้เกิดการปลูกชา กาแฟ ข้าวโพดและไม้ผล แทนที่ฝิ่นซึ่งเคยปลูกกันมาแต่เดิม ได้มีการจัดตั้งสวนผลไม้และโรงงานชาขึ้น ตามมาด้วยโรงงานการผลิตไวน์ผลไม้และสมุนไพรจีน ซึ่งได้รับความนิยมในหมู่นักท่องเที่ยวชาวไทย ไต้หวัน ประชาคมชาวจีนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และจีน
หมู่บ้านสันติคีรีตั้งอยู่บนยอดดอยในอำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ห่างจากตัวเมืองประมาณ 80 กิโลเมตร ซึ่งเป็นบริเวณยอดสูงสุดของทิวเขาแม่ฟ้าหลวง ที่ระดับความสูง 1,800 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มีภูมิอากาศคล้ายอัลไพน์ โดยมีอากาศหนาวเย็นสดชื่นตลอดทั้งปี และหนาวยะเยือกในช่วงฤดูหนาวตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนไปจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ การเดินทางไปยังหมู่บ้านสันติคีรีสามารถใช้สองเส้นทาง คือ ทางหลวงหมายเลข 1130 และทางหลวงหมายเลข 1234 จากทางใต้ ซึ่งก่อนหน้าที่จะมีการตัดถนนลาดยางเข้ามานั้น หมู่บ้านสามารถเข้าถึงได้โดยม้าบรรทุกสัมภาระเท่านั้น ในปัจจุบัน มีบริการรถมินิบัส ให้บริการตั้งแต่ 6.00 น. จนถึง 22.00 น. เส้นทางจากเชียงรายจนถึงหมู่บ้านสันติคีรี
หมู่บ้านสันติคีรีเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเขาหลายชนเผ่า เช่น อาข่า ซึ่งมีถิ่นกำเนิดจากจีนตอนใต้และพม่า แต่ละชนเผ่าต่างก็มีภาษาเป็นของตนเอง มีประเพณีและวิถีปฏิบัติแบบนับถือผี ผู้สืบเชื้อสายชาวจีนเป็นประชากรส่วนใหญ่ของหมู่บ้านสันติคีรีมีอยู่ราว 20,000 คน
จุดสังเกตและแหล่งดึงดูดนักท่องเที่ยว.
หมู่บ้านสันติคีรีเป็นที่รู้จักกันดี "ชาอูหลง เป็นชาจีนโบราณคุณภาพสูง มีปริมาณการผลิตกว่า 80% ของการผลิตชาทั้งหมดในจังหวัดเชียงราย (200 ตันต่อปี) ลักษณะภูมิอากาศและพื้นที่หมู่บ้านสันติคีรีมีความเหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการปลูกอูหลง โดยปลูกที่ระดับความสูงตั้งแต่ 1,200 เมตร ถึง 1,400 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล พ.ศ. 2548 หมู่บ้านสันติคีรีได้รับเลือกจากกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาให้เป็นหมู่บ้านท่องเที่ยวโอทอป จากชาอูหลงคุณภาพดีดังกล่าว เป้าหมายเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจรากหญ้า การเพิ่มจำนวนนักท่องเที่ยว พัฒนาสินค้าและบริการของประเทศ ผู้เชี่ยวชาญชาวไต้หวันทำงานร่วมกับเกษตรกรท้องถิ่น ในกระบวนการผลิตชาคุณภาพสูงสำหรับตลาดภายในและตลาดส่งออก จำนวนไร่ชาในหมู่บ้านได้เพิ่มมากขึ้นอย่างมากนับตั้งแต่กลางทศวรรษ 1990 รวมทั้งไร่โชคจำเริญ, วังพุดตาล และไร่ชา 101
ระหว่างวันที่ 28 ธันวาคม จนถึง 2 มกราคมของทุกปี หมู่บ้านสันติคีรีจัดเทศกาลซากุระบานประจำปี โดยองค์การบริหารส่วนตำบลแม่สลอง ร่วมกับอำเภอแม่ฟ้าหลวง เทศกาลดังกล่าวเฉลิมฉลองวัฒนธรรมชาวเขาพื้นที่จังหวัดเชียงราย รวมทั้งการขายสิ่งของหัตถกรรม การแสดงแสงและเสียง ขบวนพาเหรดชาวเขา และการประกวดนางงาม
พลเอกต้วน ชีเหวิน เสียชีวิตใน พ.ศ. 2523 และร่างถูกฝังอยู่ในสุสานคล้ายสถูปบนยอดเนินที่สามารถไปถึงได้โดยการปีน 300 เมตร จากยอดเนินดังกล่าว มีมุมพาโนรามาของหมู่บ้าน นอกจากนี้ ยังมีอนุสรณ์สถานทหารก๊กมินตั๋งซึ่งเสียชีวิตระหว่างการรบต่อต้านคอมมิวนิสต์ อนุสรณ์วีรชน พิพิธภัณฑ์ซึ่งมีการจารึกนามผู้เสียชีวิตไว้บนกระดาน ติดตั้งอยู่บนแท่นบูชาในอาคารหลัก ตัวอาคารสร้างขึ้นในรูปแบบศาลเจ้าจีนขนาดใหญ่ จัดแสดงนิทรรศการการต่อสู้ของทหารก๊กมินตั๋ง และการพัฒนาของดอยแม่สลอง
พระบรมธาตุเจดีย์เป็นเจดีย์ซึ่งสร้างขึ้นบนเนินใกล้กับหมู่บ้าน เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี นอกจากนี้ ยังมีมุมทิวทัศน์พรมแดนพม่าซึ่งเคยห้ามเข้าในยุคภายใต้การควบคุมของขุนส่า
เคงก์  เป็นเมืองและเทศบาลที่ตั้งอยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กับฮัสเซิลต์ เคงก์เป็นหนึ่งในเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุดของเขตฟลามส์ ตั้งอยู่ที่คลองอัลเบิร์ต มีประชากรประมาณ 64,000 คน โดยหนึ่งในสามของประชากรเป็นชาวต่างประเทศซึ่งมาจาก 85 ชาติ ส่วนใหญ่จากอิตาลี โปแลนด์ ยูเครน ตุรกี กรีก และโมร็อกโก ซึ่งชาวอิตาลีเป็นชุมชนที่ใหญ่ที่สุด ครอบคลุมประมาณ 10,000 คน เป็นการผสมผสานวัฒนธรรมของเบลเยียมและเมดิเตอร์เรเนียน ทำให้เคงก์เป็นสังคมที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม
หลังจากการค้นพบถ่านหินเป็นปริมาณมากในปี ค.ศ. 1901 เคงก์ก็เป็นสถานที่ดึงดูดความสนใจจากทั้งผู้อพยพชาวเบลเยียมและชาวต่างประเทศจำนวนมาก จนเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วและกลายเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลลิมเบิร์กรองจากฮัสเซิลต์ อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1966 เหมืองถ่านหินในเขตซวาร์ตแบร์คปิดลง เคงก์จึงได้มีการพัฒนาอุตสาหกรรมใหม่ ๆ พร้อมกับคลองอัลเบิร์ตและทางหลวงต่าง ๆ
เมืองคู่แฝด.
เคงก์เป็นเมืองคู่แฝดกับอีก 3 เมือง ได้แก่
โอเกอร์
โอเกอร์  เป็นสัตว์ประหลาดรูปร่างอย่างมนุษย์ มีรูปลักษณ์น่าเกลียดน่ากลัว มีอุปนิสัยดุร้ายและอำมหิต และมีสัณฐานมหึมา ปรากฏในเทพปกรณัม คติชน และบันเทิงคดี โดยเฉพาะในเทพนิยาย และวรรณคดีคลาสสิก ซึ่งนิยมพรรณนาว่า โอเกอร์กินคนเป็นอาหาร ส่วนในศิลปะ มักสาธยายว่าโอเกอร์มีศีรษะใหญ่โต มีหนวดเคราและผมเผ้ารุงรัง มีร่างกายอันกำยำ และมีทีท่าตะกละตะกลามเสมอ
คำว่า "โอเกอร์" ในภาษาอังกฤษ ใช้อุปมาถึงบุคคลที่แสวงหาประโยชน์ กระทำทารุณ หรือกินเลือดเนื้อเหยื่อของตน
โอเกอร์ได้ปรากฏเป็นครั้งแรกในวัฒนธรรมร่วมสมัย ด้วยการเป็นตัวละครในวรรณกรรมเรื่อง "Histoires ou contes du temps passé" ในปี ค.ศ. 1697 ของชาร์ล แปโร นักเขียนชาวฝรั่งเศส จากนั้นได้มีการอ้างอิงถึงในหลายสื่อ เช่น ภาพยนตร์การ์ตูน, ภาพยนตร์ต่าง ๆ เช่น "Shrek" ซึ่งโอเกอร์ได้กลายเป็นตัวละครเอกและเปลี่ยนภาพลักษณ์ไปเป็นยักษ์ที่ใจดี
ปัจจุบัน นักวิชาการเชื่อว่าความเชื่อเรื่องโอเกอร์อาจเกี่ยวพันกับมนุษย์นีแอนเดอร์ธัลล์ ซึ่งเป็นมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่มีรูปร่างใหญ่โต ที่เคยอาศัยอยู่ในทวีปยุโรปและเอเชียตะวันตกเมื่อกว่า 40,000 ปีก่อน โดยเชื่อว่าโอเกอร์เป็นสิ่งที่หลงเหลือจากความทรงจำเมื่อทั้งมนุษย์นีแอนเดอร์ธัลล์และมนุษย์โครมันยองอพยพครั้งใหญ่ไปยังยุโรปเหนือ และเชื่อว่ามีวัฒนธรรมบางอย่าสงที่เชื่อมโยงกับโอเกอร์ คือ ลัทธิบูชาบรรพบุรุษ ที่แพร่กระจายทั่วไปในภูมิภาคสแกนดิเนเวียก่อนที่ศาสนาคริสต์จะเผยแพร่เข้ามา ซึ่งจะกระทำกันในป่า ด้วยการตั้งแท่นบูชาข้างหลุมศพ มีความเชื่อกันว่า วิญญาณบรรพบุรุษจะทำหน้าที่ปกป้องลูกหลานและบ้านเรือน แต่จะไม่พอใจอย่างมากหากมีเด็ก ๆ เข้ามาเล่นใกล้ ๆ หลุมศพ จึุงมีการแต่งเรื่องโอเกอร์ขึ้นมาให้เด็กกลัว
มหาศิวาราตรี
มาสเตอร์มอสคีตั้น'99
มาสเตอร์มอสคีตั้น'99  เป็นภาพยนตร์อนิเมะที่รีเมคจากเรื่อง มาสเตอร์มอสคีตั้น โดยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1997 และสิ้นสุดออกอากาศเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1998 โดยออกอากาศทั้งหมด 26 ตอน
ทะอิจิ ซะวะดะ
คณะกายภาพบำบัด มหาวิทยาลัยรังสิต
คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยรังสิต