pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ค่านิยมที่ปรากฏในเพลงบอกที่เด่น ๆ มีอยู่ ๒ ประเด็นการคือ การเคารพยึดมั่นในสถาบันพระมหากษัตริย์ และการเคารพยกย่องครูอาจารย์ นอกจากนี้ในบทกลอนเพลงบอกยังสะท้อนถึงชีวิตความเป็นอยู่และการละเล่นต่าง ๆ ของชาวภาคใต้ ตลอดจนการแสดงความคิดเห็นในเรื่องการเมืองการปกครองอีกด้วย
ปัจจุบันนี้ความนิยมชมชอบเพลงบอกกำลังลดน้อยลงเนื่องจากเยาวชรับอิทธิพลจากต่างชาติเข้ามามาก ผู้สนใจที่จะสืบทอดวัฒนพื้นบ้านเพลงบอกมีน้อยลง เราจึงควรร่วมมือกันในการเผยแพร่มรดกพื้นบ้านนี้ออกไปให้เป็นที่รู้จักแก่คนทั่วไปและร่วมกันส่งเสริมให้เยาวชนหันมานิยมศิลปพื้นบ้าน และร่วมสืบทอดเพื่อไม่ให้เพลงบอกสูญหายไปจากนครศรีธรรมราช
ตัดต่อโดย:ชนาภัทร อุสสาพันธ์
http://folklore.culture.go.th
โรตีจาไน
โรตีจาไน (มลายูและ) หรือ โรตีจาเน  เป็นขนมปังแบนที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียพบได้ทั้งในมาเลเซียและอินโดนีเซีย พบได้ในภัตตาคารที่ขายอาหารมีนังกาเบาหรืออาหารอาเจะฮ์ ในสิงคโปร์และมาเลเซียทางใต้เรียกโรตีปราตา ซึ่งคล้ายกับอาหารอินเดียที่เรียกปาโรตตาแบบของรัฐเกรละ
ในภาษาฮินดี ภาษาอูรดู ภาษาส่วนใหญ่ทางอินเดียเหนือ และภาษามลายู คำว่าโรตีหมายถึงขนมปัง ส่วนคำว่าจาไน อาจมาจาก
โรตีจาไนเป็นรูปกลมแบน การปรุงมีสองแบบ คือเหวี่ยงจนเป็นแผ่นแบนมากแล้วพับหรือรีดให้แบนก่อนจะพับ แป้งที่พับแล้วจะนำมาทอดในน้ำมัน วิธีเหลี่ยงแป้งให้บางเป็นที่นิยมกว่าและทำได้เร็วกว่า คำว่าโรตี ปาโรตตาในภาษามลายูหมายถึงขนมปังแบน
ในอินโดนีเซีย จะเรียกโรตีจาไนว่าโรตีจาเน และมักรับประทานกับแกงแกะ (การีกัมบิง) เป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียซึ่งเป็นผลจากการอพยพเข้าสู่อินโดนีเซียในสมัยที่เป็นอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ พบมากในอาหารมลายูที่สุมาตรา และอาหารมีนังกาเบา อาหารอาเจะฮ์
โรตีจาไนประกอบด้วยไขมัน ไข่ แป้ง น้ำ นวดรวมกัน ไขมันที่ใช้นิยมเนยฆีของอินเดีย บางคนจะใส่นมข้นหวานลงไป ส่วนผสมจะถูกนวดจนเข้ากันดี ทำให้แบน แช่น้ำมันและม้วน พักให้ฟู ทำซ้ำอีก เมื่อจะทำให้สุกจึงแผ่เป็นแผ่นบาง พับแล้วทอดให้กรอบนอกนุ่มใน
สโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าสในฤดูกาล 2555
เริ่มต้นฤดูกาล 2555 ทีมบางกอกกล๊าสเอฟซี ได้ปรับทีม เสริมนักเตะเข้ามาใหม่ 3คน ผสมกับนักเตะชุดเดิม และมีทีมงานหัวหน้าผู้ฝึกสอน สุรชัย จตุรภัทรพงษ์ ที่รับงานในช่วงปลายฤดูกาลที่แล้ว
เริ่มเตรียมทีมตั้งแต่ปลายเดือนมค.2555 โดยมีทีมงานผู้ช่วยผู้ฝึกสอนอ.ณรงค์ สัยเกตุ กลับมาจากสิงค์โปร เพื่อช่วยงานสโมสรบางกอกกล๊าส
นกล่าเหยื่อ
นกล่าเหยื่อ (-มาจากภาษาละตินคำว่า "rapere" หมายถึง "บังคับด้วยกำลัง") เป็นชื่อสามัญเรียกโดยรวมของนกกลุ่มที่หากินในเวลากลางวัน และกินเนื้อสัตว์เป็นอาหาร รวมถึงอาจกินซากเป็นอาหารด้วย
นกล่าเหยื่อจะมีหลักการบินโดยใช้ความรู้สึกกระตือรือร้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งการมองเห็น นกกลุ่มนี้เป็นนกที่ล่าสัตว์มีกระดูกสันหลังเป็นส่วนใหญ่รวมทั้งนกด้วยกันจำพวกอื่น ๆ โดยมีกรงเล็บและจะงอยปากที่ค่อนข้างใหญ่และประสิทธิภาพและเหมาะสำหรับการฉีกขาดเนื้อ ส่วนใหญ่ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ จัดเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร
มีหลายชนิดที่จัดเป็นนกล่าเหยื่อ แต่ในทางปักษีวิทยาได้จำแบกประเภทของนกล่าเหยื่อ ไว้ดังนี้
และอาจรวมถึงกลุ่มนกที่หากินในเวลากลางคืนด้วย ได้แก่ นกในอันดับ Strigiformes
ในประเทศไทยและการอพยพย้ายถิ่น.
ในประเทศไทย มีนกล่าเหยื่อทั้งหมดจำนวน 55 ชนิด มากกว่า 32 ชนิดเป็นนกอพยพย้ายถิ่นในฤดูหนาว หรือ นกอพยพจากแถบประเทศทางซีกโลกเหนือ เช่น มองโกเลีย, จีน, ธิเบต, ไซบีเรีย, เกาหลี, ญี่ปุ่น ผ่านประเทศไทยไปประเทศอื่นในคาบสมุทรมลายู เพื่อหลบหนีความหนาวไปทางซีกโลกทางใต้ที่อากาศอบอุ่นกว่าและอาหารการกินอุดมสมบูรณ์กว่า โดยสิ่งสำคัญที่มีผลต่อการบินของนกล่าเหยื่ออพยพ คือ มวลอากาศร้อนและกระแสลม มวลอากาศร้อนเป็นสิ่งสำคัญต่อการบินอพยพของนก เพื่อลดการสูญเสียพลังงานในระหว่างการบินอพยพเมื่อดวงอาทิตย์ส่องแสงส่งความร้อนมายังพื้นผิวโลก มีการดูดซับพลังงานความร้อนไว้แล้วค่อย ๆ ลอยตัวสูงขึ้นรวมตัวกันจนมีความหนาแน่นมาก เรียกว่า มวลอากาศ ซึ่งอาจเกิดในที่โล่งหรือแนวเทือกเขาก็ได้ เมื่อมีกระแสลมพัดเอามวลอากาศร้อนที่อยู่ตามทุ่งไปปะทะกับภูเขาซึ่งเปรียบเสมือนกำแพงกั้น ทำให้มวลอากาศร้อนรวมกันเป็นก้อนใหญ่ลอยสูงขึ้นสู่ฟ้า นกล่าเหยื่อที่บินอพยพจะมองเห็นและใช้มวลอากาศร้อนพยุงตัวไปข้างหน้า ซึ่งในแต่ละวันเมื่อถึงเวลาเย็นนกล่าเหยื่อจะหาที่พักผ่อนในเวลากลางคืน เพื่อเตรียมอพยพในวันรุ่งขึ้น เป็นอย่างนี้ทุกวันจนกว่าจะถึงเป้าหมายที่จะอาศัยอยู่ตลอดช่วงฤดูหนาว บริเวณประเทศแถบใกล้เส้นศูนย์สูตรในประเทศไทย, มาเลเซีย, สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย เป็นประเทศหลัก โดยเมื่อเวลาผ่านไปถึงช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนพฤษภาคมของปีถัดไป นกล่าเหยื่อเหล่านี้จะบินอพยพกลับไปถิ่นฐานเดิมเพื่อรังวางไข่อีกครั้ง
สันทินี ใจซื่อกุล
สันทินี ใจซื่อกุล เจ้าของฉายา นัท สระบุรี เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ที่จังหวัดสระบุรี เป็นทั้งนักสนุกเกอร์และพูลหญิงทีมชาติไทย เจ้าของเหรียญเงินจากเอเชียนอินดอร์เกมส์ รวมถึงเหรียญทอง, เหรียญเงิน และเหรียญทองแดงซีเกมส์ ตลอดจนเป็นที่กล่าวขวัญเมื่อครั้งที่สามารถชนะนักกีฬาจีนในพูล 9 ลูกได้อย่างขาดลอย
สันทินี ใจซื่อกุล เป็นลูกสาวของ จ.ส.อ.สมบูรณ์ ใจซื่อกุล เริ่มเล่นกีฬาสนุกเกอร์ครั้งแรกเมื่ออายุ 7 ปี ทั้งนี้ เธอใช้เวลาฝึกซ้อม 6 ชั่วโมงต่อวัน และเข้าแข่งขันครั้งแรกใน พ.ศ. 2540 นอกจากนี้ เธอยังมี ชูชาติ ไตรรัตนประดิษฐ์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ต่าย พิจิตร เป็นผู้ฝึกสอนในช่วงที่เป็นนักกีฬาทีมชาติ
ผลงานที่ผ่านมา สันทินี ใจซื่อกุล ได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันสนุกเกอร์ และเหรียญเงินจากพูลในการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2007 ที่เขตบริหารพิเศษมาเก๊า และได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งสนุกเกอร์ 6 แดง รวมถึงเหรียญเงินจากการแข่งพูล 8 ลูก และเหรียญทองแดงจากพูล 9 ลูก ในซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา
วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2552 สันทินีเข้าแข่งขันรายการสนุกเกอร์สะสมคะแนน ดิวิชั่น 2 รายการที่ 4 ที่ทีบีซี.สนุกเกอร์เซ็นเตอร์ โดยได้พบกับ ทวี โพธิ์ทอง ที่ซึ่งเธอเป็นฝ่ายชนะ 3-0 เฟรมติดกัน วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2554 สันทินีเข้าแข่งขันรายการพูล 9 ลูกชิงแชมป์ประเทศไทย ที่ทีบีซี.สนุกเกอร์คลับ โดยเธอได้พบกับ นิชา ปฐมเอกมงคล ซึ่งเป็นนักกีฬาทีมชาติไทย และสันทินีเป็นฝ่ายชนะ 7-1 แร็กซ์
สันทินีสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต โดยเธอเป็นหนึ่งในนักสนุกเกอร์ทีมชาติไทยที่เข้าร่วมการรับพระราชทานปริญญาบัตรใน พ.ศ. 2555 และในวันที่ 27 ตุลาคม ของปีเดียวกันนี้ เธอได้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนบาดเจ็บสาหัส และเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลศูนย์สระบุรี โดยมี อรรถสิทธิ์ มหิทธิ หรือ บิ๊ก สระบุรี เข้าเยี่ยมอาการพร้อมกับเปิดเผยว่า เธอประสบอุบัติเหตุที่ขาขวา จึงไม่ส่งผลกระทบต่อการเล่นสนุกเกอร์มากนัก แต่คงใช้เวลาพักฟื้นเพื่อให้สภาพร่างกายกลับสู่ปกติ ซึ่งปัจจุบันเธอปลอดภัยแล้ว และยังเปิดเผยว่าต้องการร่วมคัดเลือกเข้าแข่งขันซีเกมส์ 2013 ที่จะจัดขึ้น ณ ประเทศพม่าทั้งพูลและสนุกเกอร์
นัท สระบุรี
วันถนนคริสโตเฟอร์
วันถนนคริสโตเฟอร์ ( ; อักษรย่อ: CSD) คือวันเฉลิมฉลอง วันรำลึกและวันเดินขบวนของเลสเบี้ยน เกย์ ไบเซ็กชวลและคนข้ามเพศ (กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ) การเฉลิมฉลองและการเดินขบวนมีขึ้นเพื่อสิทธิของคนกลุ่มนี้และเพื่อต่อต้านการเลือกปฏิบัติและการกีดกันทางสังคม
ชื่อ “วันถนนคริสโตเฟอร์” จะใช้ในประเทศเยอรมนีและสวิตเซอร์แลนด์เท่านั้น ในออสเตรียจะเรียกการเดินขบวนนี้ว่า Regenbogenparade (พาเหรดสีรุ้ง) ส่วนในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษหรือภาษาที่สืบทอดมาจากภาษาละตินจะเรียกงานนี้ว่า Gay Pride (เกย์ไพรด์) หรือ Pride Parades (พาเหรดแห่งความภูมิใจ) ในออสเตรเลีย จะมีการผสมผสานขบวนพาเหรดกับขบวนแห่เข้าด้วยกันโดยใช้ชื่อว่า Mardi Gras (มาร์ดิกรา)
วันนี้จัดขึ้นเพื่อระลึกถึงการจลาจลครั้งแรกที่มีชื่อเสียงมากของคนรักร่วมเพศและคนส่วนน้อยที่มีรสนิยมทางเพศต่างออกไปเพื่อต่อต้านการใช้อำนาจในทางมิชอบของตำรวจ การจลาจลครั้งนี้เกิดขึ้นบนถนนคริสโตเฟอร์ เขตกรีนวิช วิลเลจแห่งนครนิวยอร์ก
ในช่วงเช้าของวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1969 เกิดการจลาจลสโตนวอลล์ขึ้นในบาร์ชื่อ สโตนวอลล์ อิน สมัยนั้นจะมีการจับกุมที่ใช้ความรุนแรงอยู่เสมอในผับของคนรักร่วมเพศ ซึ่งเป็นผลทำให้เกิดการปะทะอย่างรุนแรงเป็นเวลาหลายวันระหว่างกลุ่มคนรักร่วมเพศและเจ้าหน้าที่ตำรวจ เพื่อรำลึกถึงวันครบรอบหนึ่งปีของการจลาจลครั้งนั้น ได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการวันแห่งเสรีภาพบนถนนคริสโตเฟอร์ ( ) ตั้งแต่นั้นมาจะมีการจัดงานวันแห่งเสรีภาพบนถนนคริสโตเฟอร์ขึ้นทุกวันเสาร์สุดท้ายของเดือนมิถุนายนพร้อมกับขบวนแห่ตามถนนเพื่อเป็นการรำลึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในที่สุดการจัดงานดังกล่าวก็ได้กลายเป็นประเพณีสากลที่ในฤดูร้อนจะมีการเดินขบวนเพื่อเรียกร้องสิทธิของเกย์และเลสเบี้ยน ในประเทศเยอรมนีตามเมืองใหญ่ ๆ เช่น เมืองเบอร์ลิน เมืองโคโลญ จะมีการเดินขบวนทุกปีโดยใช้ชื่อว่าวันถนนคริสโตเฟอร์หรือชื่อย่อ CSD
ในปีค.ศ. 1979 มีการจัดงานนี้ขึ้นครั้งแรกในประเทศเยอรมนีที่เมืองเบอร์ลินและเมืองเบรเมน อันที่จริงแล้วการเดินขบวนครั้งใหญ่กว่านี้ของเลสเบี้ยนและเกย์นั้นมีขึ้นตั้งแต่ปีค.ศ. 1972 (ครั้งแรกในประเทศเยอรมนีมีขึ้นวันที่ 29 เมษายน ค.ศ.1972 ที่เมืองมึนสเตอร์) ในสวิตเซอร์แลนด์จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1978 ที่เมืองซูริก โดยใช้ชื่อว่า Christopher-Street-Liberation-Memorial Day (วันรำลึกถึงเสรีภาพบนถนนคริสโตเฟอร์)
CSD ในปัจจุบัน.
แทบทุกเมืองใหญ่ในเยอรมนีจะมีการจัดงานดังกล่าวขึ้น ซึ่งงานใหญ่ที่สุดจะจัดขึ้นที่เมืองโคโลญ (โดยใช้ชื่องานภาษาอังกฤษว่า Cologne Pride) และเมืองเบอร์ลิน ขบวนพาเหรดและการเดินขบวนในงานวันถนนคริสโตเฟอร์ จะนำเสนอความน่าสนใจที่คล้ายคลึงกัน อย่างเช่น ขบวนแห่หรือพาเหรดดนตรีเทคโนสมัยใหม่ งานที่เมืองโคโลญในปี ค.ศ. 2002 ซึ่งเรียกว่า Europride มีผู้ร่วมงานถึง 1.2 ล้านคน (ผู้เข้าร่วมขบวนและผู้ชม) ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ผู้เข้าร่วมงานมีมากกว่างานขบวนแห่ Rosenmontag (โรเซนโมนทาค) ในเทศกาลคาร์นิวัลและถือว่าเป็นงานวันถนนคริสโตเฟอร์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปจนถึงปัจจุบัน
งานดังกล่าวในเยอรมนีจะไม่ได้จัดตรงกับที่เกิดขึ้นจริงตามประวัติศาสตร์ นั่นก็คือในวันที่ 28 มิถุนายน แต่จะจัดช่วงสุดสัปดาห์ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม องค์กรต่าง ๆ สมาคมและกลุ่มคนอาสาสมัครจะมีหน้าที่รับผิดชอบจัดขบวนพาเหรดของงานนี้ ในการเดินขบวนด้วยเหตุผลทางการเมืองนี้มักจะมีคำขวัญที่เกี่ยวข้องกัน งานนี้จะแสดงออกผ่านทางขบวนพาเหรดประท้วงและการชุมนุมเรียกร้อง ศิลปินจะสนับสนุนการชุมนุมบ่อยครั้งโดยการเปิดแสดงบนเวที นอกเหนือจากการพูดเรื่องการเมืองแล้ว จะมีการเฉลิมฉลองด้วย การฉลองให้กับการมีรูปแบบการใช้ชีวิตเป็นของตัวเองคือที่มาของงานนี้ ผู้ร่วมขบวนจะแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าพวกเขาภูมิใจในตัวเอง รูปแบบการใช้ชีวิตและอัตลักษณ์ทางเพศ (จึงใช้คำว่า Gay Pride สำหรับ CSD ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ)
นอกเหนือจาก พาเหรด CSD และการชุมนุมแล้ว จะมีการจัดงานรื่นเริงอีกหนึ่งวันหรือมากกว่านั้น การจัดสัปดาห์วัฒนธรรมร่วมกับศิลปินที่มีชื่อเสียงมากมาย กิจกรรมทางการเมือง การกล่าวปราศรัย กิจกรรมอ่านบนเวทีและงานสังสรรค์
ในปี ค.ศ. 2010 จูดิธ บัทเลอร์ (Judith Butler) นักปรัชญาชาวอเมริกัน ได้ถอนตัวออกจากคณะจัดพาเหรดวันถนนคริสโตเฟอร์ที่เมืองเบอร์ลิน โดยปฏิเสธการเข้ารับรางวัลพลเมืองดีเด่น ในระหว่างการปราศรัยของเธอ เธอแสดงความไม่พอใจต่อการแสวงหาผลประโยชน์จากการจัดงาน การเพิกเฉยต่อปัญหาการเหยียดผิวและการเลือกปฏิบัติต่อผู้อพยพที่เป็นพวกรักร่วมเพศและผู้แปลงเพศ ที่เพิ่มมากขึ้นจากเดิมเป็นสองเท่า โดยโรแบร์ท คาสท์ (Robert Kastl) ผู้จัดการทั่วไปของคณะกรรมการ CSD ได้แถลงปฏิเสธข้อกล่าวหาทั้งหมดของบัทเลอร์
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 มีการจัดงานนี้ที่เมืองฮัมบวร์คขึ้นเป็นครั้งที่ 30 ภายใต้คำขวัญที่ว่า “อย่าดีแต่พูด ขอสิทธิเท่าเทียมกัน” ( ) ซึ่งเป็นสิ่งที่ควรจะได้รับความสนใจอีกครั้งว่า แม้จะมีกฎหมายรับรองการอยู่ร่วมกันของคนรักร่วมเพศ แต่กระนั้นพวกรักร่วมเพศในเยอรมนีก็ยังไม่มีสิทธิความเท่าเทียมเหมือนกับพวกรักต่างเพศ
CSD 2012 เรียกร้องให้เพศเดียวกันสามารถแต่งงานกันได้ ภายใต้สโลแกนที่ว่า “การสมรส 2.0 – ไม่ใช่แค่หน้าที่แต่เป็นสิทธิที่เลือกได้” ( ) อย่างไรก็ตาม พรรคการเมืองบางพรรคยังปฏิเสธความเท่าเทียมกันดังกล่าว
บุคคลที่มีชื่อเสียงซึ่งเคยเข้าร่วมงาน CSD อยู่บ่อยครั้ง ได้แก่
• ยอชคา ฟิชเชอร์ (Joschka Fischer) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรองนายกรัฐมนตรี (เมืองโคโลญปี ค.ศ. 2002, เมืองฮัมบวร์คปี ค.ศ. 2004, เมืองโคโลญปี ค.ศ. 2005)
• เรนาทเทอ คือนาสท์ (Renate Künast) รัฐมนตรี (เมืองเบอร์ลิน ปี ค.ศ. 2001)
• เคลาส์ โวเวอไรท์ (Klaus Wowereit) นายกเทศมนตรีเมืองเบอร์ลิน (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001)
• เพทรา รอท (Petra Roth) นายกเทศมนตรีแห่งนครแฟรงก์เฟิร์ต (ปี ค.ศ. 2004)
• โรลันด์ ค็อค (Roland Koch) นายกรัฐมนตรีแห่งรัฐเฮสเซ่น (นครแฟรงค์เฟิร์ต)
• โวฟกัง เทียร์เซอ (Wolfgang Thierse) ประธานสภาล่างของรัฐสภา (เมืองเบอร์ลินปี ค.ศ. 2000)
นอกจากนี้แล้วในบางเมือง นักการเมืองจะมาเป็นผู้สนับสนุนการจัดงาน เช่น ที่เมืองฮัมบวร์ค คือ อดีตนายกเทศมนตรีออร์ทวิน รุนเดอร์ (Ortwin Runde) และ โอเล ฟอน บอยสท์ (Ole von Beust) ที่เมืองเดรสเด็น นายกเทศมนตรีอิงกอล์ฟ รอสแบร์ก (Ingolf Roßberg), ที่เมืองเวือร์ซบูร์ก เคลาเดีย รอท (Claudia Roth) หรือ ที่เมืองบราวน์ชไวค์ อดีตรัฐมนตรี เยอร์เก้น ทริททิน (Jürgen Trittin) ในทางกลับกัน เมื่อเทียบกับเมืองใหญ่อื่น ๆ แล้ว การเดินขบวนที่เมืองมิวนิก ซึ่งจัดโดยนายกเทศมนตรีคริสเตียน อูเด (Christian Ude) ยังถือว่ามีขนาดค่อนข้างเล็ก
พาเหรดทางเลือก: CSD ของคนยุคใหม่.
(,  ) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997 มีการจัดพาเหรดขึ้นอีกงานที่เรียกว่า CSD แห่งครอยส์แบร์ก ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากมีการวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับการจัดงาน CSDในเมืองเบอร์ลินว่าเน้นทำธุรกิจและเกี่ยวข้องกับการเมืองน้อยลง งานนี้จะจัดโดยกลุ่มคนดำเนินงาน โดยที่สมาชิกพรรคการเมืองจะไม่มีสิทธิออกความเห็นใด ๆ และจะไม่มีขบวนแห่จากพรรคการเมืองหรือบริษัทใด ๆ ทั้งสิ้น กลุ่มคนจัดงานจะให้ความสำคัญต่อทัศนคติของเลสเบี้ยน ผู้แปลงเพศและเกย์รวมถึงประเด็นที่ต่างออกไปอย่างชัดเจน เช่น เรื่องความยากจน เงินช่วยเหลือคนตกงาน ( หรือ  ) การปรับผังเมือง และการกีดกันเชื้อชาติในยุโรป
สถานที่จัดงานในประเทศแถบยุโรปที่ใช้ภาษาเยอรมัน.
ในปี ค.ศ. 2008 กลุ่มคนหัวรุนแรงได้เข้าทำร้ายร่างกายผู้ร่วมขบวนพาเหรดสีรุ้งซึ่งจัดขึ้นครั้งแรกในสาธารณรัฐเช็กและประเทศบัลแกเรีย (เมืองเบอร์โนและเมืองโซเฟีย) ตำรวจจำนวนมากต้องช่วยคุ้มกันผู้ร่วมงาน เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้มีผู้บาดเจ็บจำนวนมาก
เมืองต่าง ๆ ในประเทศเยอรมนีตามรายชื่อด้านล่าง จะมีการจัดงาน CSD อย่างยิ่งใหญ่ อาจจะเป็นงานรื่นเริงตามท้องถนนหรือขบวนพาเหรดก็ได้
หินบูรณ์
เมืองหินบูรณ์  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของแขวงคำม่วน ประเทศลาว เดิมเรียกชื่อว่าเมืองฟองวินห์
เมืองมะหาไซ
มะหาไซ หรือ มหาไชย เป็นเมือง ("อำเภอ") หนึ่งของแขวงคำม่วนในทางตอนกลางของประเทศลาว ในอดีตชื่อเมืองมหาไชยกองแก้ว ปกครองโดยเจ้าเมืองสายตระกูลเจ้านายเมืองนครพนม.
ยมราช (เมือง)
เมืองยมราช (ลาว: ເມືອງຍົມມະລາດ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของแขวงคำม่วน ประเทศลาว
อีริค แฮคเคล
กั้งตั๊กแตนเจ็ดสี
กั้งตั๊กแตนเจ็ดสี  เป็นครัสเตเชียนชนิดหนึ่ง จำพวกกั้ง
จัดอยู่ในวงศ์ Odontodactylidae เป็นกั้งที่มีสีสวย มักอยู่ตามพื้นทราย นอกเขตแนวปะการัง บางครั้งอาจพบได้ในเขตน้ำตื้น ส่วนใหญ่หลบซ่อนอยู่ในรูที่มีทางออกหลายทาง แต่บางครั้งอาจเดินอยู่บนพื้นเพื่อหาอาหาร ได้แก่ หอยฝาเดียว, กุ้ง, ปู หรือปลาขนาดเล็ก ตามีการพัฒนาสูงสุด จนถือได้ว่าเป็นสัตว์ที่มีระบบการมองเห็นที่ดีที่สุดในบรรดาอาณาจักรสัตว์โลก โดยดวงตากลมโตทั้งสองข้างนั้นสามารถกลอกกลิ้งไปมาได้อย่างเป็นอิสระ มีเซลล์รับแสงมากถึง 12 สี เมื่อเทียบกับตามนุษย์ที่มีเซลล์รับแสงเพียงแค่ 3 สีเท่านั้น นอกจากจะมองเห็นสีสันได้มากมายหลายเฉดสีแล้ว ยังสามารถรับรู้แสงโพลาไรซ์ได้อีกด้วย
และสามารถสแกนภาพได้ โดยใช้เส้นขนานกลางตาเพื่อเล็งเหยื่อ ก่อนใช้ขาคู่หน้าที่คล้ายกับกำปั้นหรือสันหมัดของมนุษย์ดีดไปอย่างแรง ลักษณะคล้ายตั๊กแตนตำข้าวจับเหยื่อ อาจใช้ดีดจนกระดองปูหรือเปลือกหอยแตกได้ หรือดีดเพื่อเกี่ยวกลับเข้ามา ซึ่งแรงดีดนี้รุนแรงมาก แม้แต่จะทำให้มนุษย์บาดเจ็บได้ หรือแม้กระทั่งกระจกตู้ปลาอาจแตกด้วยแรงดีดเพียงครั้งเดียว เพราะเป็นสัตว์ที่มีแรงในการดีดหนักกว่าน้ำหนักของตัวเองมากกว่า 1,000 เท่า ในอัตราความเร็ว 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (มีอัตราเร่งใกล้เคียงกับกระสุนขนาด 5.6 มิลลิเมตร) และยังสามารถดีดได้มากถึง 50,000 ครั้งโดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด เนื่องจากโครงสร้างภายในของขาคู่หน้านั้นมีลักษณะเป็นชั้น ๆ ที่ซับซ้อน บริเวณที่รับแรงกระแทกโดยตรง ประกอบด้วยไฮดรอกซิลอะพาไทต์แบบผลึกที่พบมากในกระดูกและฟันของมนุษย์ จึงทำให้ผิวชั้นนี้มีสมบัติทนทานต่อแรงกดอัดได้ดี อีกทั้งที่อยู่ด้านในมีลักษณะซ้ำ ๆ ของชั้นเส้นใยไคตินที่มีสมบัติด้านความแข็งตึง (ความสามารถในการรักษารูปร่าง) ต่ำ ซึ่งพบมากในโครงสร้างภายนอกของสัตว์ครัสเตเชียน มีการจัดเรียงตัวในลักษณะวนเป็นเกลียวและเติมเต็มด้วยสารอนินทรีย์ชนิดอสัณฐานที่โครงสร้างของสสารไม่เป็นผลึกอยู่ระหว่างกลาง ทำหน้าที่เป็นตัวดูดซับแรงกระแทกที่เกิดจากการจู่โจม ส่วนชั้นที่มีลักษณะเป็นลายริ้ว ๆ เป็นเส้นใยไคตินมีหน้าที่ห่อหุ้มขาคู่หน้าทั้งหมดเพื่ออัดองค์ประกอบอนินทรีย์ต่าง ๆ ให้อยู่ภายในระยางค์เพื่อป้องกันการบาดเจ็บได้เป็นอย่างดีอีกด้วย ซึ่งลักษณะทางกายภาคที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้เป็นต้นแบบให้นักวิทยาศาสตร์แห่งมหาแคลิฟอร์เนีย, ริเวอร์ไซด์ ร่วมกับมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และมหาวิทยาลัยเพอร์ดู ของสหรัฐอเมริกาใช้ศึกษาเพื่อพัฒนาการสร้างวัสดุที่มีความแข็งแกร่งสูงแต่น้ำหนักเบา โดยเลียนแบบจากโครงสร้างอันนี้
มีพฤติกรรมหลบซ่อนอยู่ในรู โดยโผล่มาแต่เฉพาะส่วนหัว เมื่อภัยอันตรายเข้ามาใกล้ จะหดหัวเข้าไป ก่อนจะโผล่หัวออกมาดูอีกครั้งภายในเวลา 2–3 นาที แต่ถ้าเดินหากินอยู่ไกลโพรง เมื่อพบเจอกับศัตรู บางครั้งจะชูตัวยกขึ้นแล้วชูขาหน้าเพื่อขู่ศัตรู หากไม่ได้ผล จะงอตัวกลิ้งกับพื้น หากจวนตัวจะดีดตัวอย่างรวดเร็วพุ่งหายไป
มีขนาดความยาวประมาณ 20 เซนติเมตร พบในความลึกไม่เกิน 20 เมตร พบกระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่เกาะกวมจนถึงแอฟริกาตะวันออก ในน่านน้ำไทยพบได้น้อยทางฝั่งอ่าวไทย แต่จะพบได้มากกว่าทางฝั่งทะเลอันดามัน
เป็นกั้งที่ไม่ได้ประโยชน์ในเชิงเศรษฐกิจ เพราะมีเนื้อน้อย แต่มีการเลี้ยงเป็นสัตว์น้ำสวยงาม โดยผู้เลี้ยงอาจหาท่อพีวีซีใส่ในตู้ เพื่อให้เป็นที่หลบซ่อน
Odontodactylus scyllarus
ตำบลนาเหรง
นาเหรง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ เทศบาลตำบลนาเหรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเหรงทั้งตำบล อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอนบพิตำ ประมาณ 6 กิโลเมตร
ตำบลนาเหรงเป็น 1 ใน 4 ตำบล ของอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยตำบลนาเหรงได้แยกออกจากตำบลกะหรอ เมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยการจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ แยกหมู่บ้านจากตำบลเดิมมา 7 หมู่บ้าน ใช้ชื่อว่า ตำบลนาเหรง ซึ่งเป็นชื่อเก่าแก่ของหมู่บ้านหนึ่งในตำบล ตามประวัติศาสตร์เล่ากันว่าเป็นหมู่บ้านที่มีต้นเหรงและนาอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกหมู่บ้านนี้ว่า “บ้านนาเหรง” จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลนาเหรง เมื่อปี พ.ศ. 2539 และจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลนาเหรงในปี 2555
ตำบลนาเหรงตั้งอยู่ทางทิศเหนือของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
โดยทั่วไปพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบและมีภูเขาบางส่วนทางทิศตะวันตกของตำบล ตำบลนาเหรงมีทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์ เต็มไปด้วยสัตว์ป่าและพืชพันธุ์ไม้นานาชนิด เนื่องจากพื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาหลวง คือ วนอุทยานแห่งชาติยอดเหลือง ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่ หมู่ที่ 9 ตำบลนาเหรง กิ่งอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช นอกจากนี้ยังอุดมสมบูรณ์ไปด้วยแร่ธาตุหลากหลายชนิด ได้แก่ แร่เฟลสปาร์ แร่แบไรต์ และหินปูน
ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตอนกลางของภาคใต้ จึงมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศโดยทั่วไปไม่ร้อนจัด เนื่องจากมีอิทธิพลของมรสุมพัดผ่านจากทะเลทั้งสองฝั่ง จึงมีฤดูเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน
ตำบลนาเหรงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
การประกอบอาชีพของประชากรในตำบลนาเหรง ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทางการเกษตร เช่น ทำสวนยางพารา สวนผลไม้ เลี้ยงสัตว์ รับจ้างทั่วไป รับราชการและอื่น ๆ ซึ่งรายได้โดยเฉลี่ยทั้งตำบลของประชาชนตำบลนาเหรง ประมาณ 55,695.63 บาทต่อคนต่อปี
สถานที่ในตำบล.
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลนาเหรง มีทั้งหมด 4 วัด คือ
เทศบาลตำบลท่าประจะ
ท่าประจะ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช ห่างจากที่ว่าการอำเภอชะอวดประมาณ 6 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 19,991 ไร่ หรือประมาณ 31.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าประจะ (ตำบลหนึ่งในจำนวน 11 ตำบลของอำเภอชะอวด) เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลชะอวด
เทศบาลตำบลท่าประจะ เป็นชื่อของบ้านท่าประจะ หมู่ที่ 3 ตามประวัติว่า เมื่อตั้งตำบลขึ้นปกครอง ขุนนิตย์ เป็นคนบ้านท่าจะ จึงได้แต่งตั้งขุนนิตย์เป็นผู้ปกครองดูแล เลยเรียกว่า ตำบลท่าประจะ มาจนทุกวันนี้ ต่อมาแต่งตั้ง คนที่ 2 ขุนจง ธานีรัตน์ เป็นกำนัน โดยประธานนามว่า ขุนบรรจง ประชารักษ์
ปัจจุบัน ตำบลท่าประจะได้แบ่งแยกออกเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลเกาะขันธ์ ตำบลท่าประจะ
เทศบาลตำบลท่าประจะตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ท่าประจะมีลักษณะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม มีความเอียงจากแนวตะวันตกไปตะวันออก ซึ่งมีทางน้ำไหลผ่านหลายสาย ได้แก่ ห้วยกลาง ห้วยปลิงและคลองชะอวดเป็นต้น
เทศบาลตำบลท่าประจะแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 6 ชุมชน
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลท่าประจะ มีทั้งหมด 5 วัด คือ
บารายหนองบัวราย
โบราณสถานบารายหนองบัวราย ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ บ้านหนองบัวราย หมู่ที่ 7 ตำบลจรเข้มาก อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์
สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในช่วงประมาณพุทธศตวรรษที่ 15 -18 เป็นการวางระบบชลประทานให้แก่ชุมชนที่อยู่บริเวณโดยรอบประสาทเขาพนมรุ้ง
โบราณสถานบารายหนองบัวราย มีลักษณะเป็นอ่างเก็บน้ำโบราณขนาดใหญ่รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีขนาดกว้างประมาณ 850 เมตร ยาวประมาณ 350 เมตร ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาพนมรุ้งด้านทิศตะวันออก ประกอบด้วยคันดินโบราณขนาดใหญ่ล้อมรอบสระน้ำ บริเวณขอบสระมีศิลาแลงก่อเป็นคันขอบ
เทศบาลตำบลหน้าสตน
เทศบาลตำบลหน้าสตน ตำบลหน้าสตนเป็นหนึ่งใน 11 ตำบล ของอำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช มีเนื้อที่ 30.35 ตารางกิโลเมตร ระยะห่างจากที่ทำการอำเภอถึงเขตตำบลประมาณ 200 เมตร (คนละฝั่งคลอง) และอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 60 กิโลเมตร พื้นที่เป็นที่ราบชายฝั่งทะเล ความกว้างของตำบลเฉลี่ยประมาณ 1 กิโลเมตร ยาว 18 กิโลเมตร ตั้งอยู่ในพื้นที่ลุ่มน้ำปากพนัง (โซนน้ำเค็ม) เหมาะแก่การเลี้ยงกุ้งกุลาดำ 80 % ของพื้นที่เป็นนากุ้ง ราษฎรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเลี้ยงกุ้งกุลาดำ รับจ้างทั่วไปและทำประมงชายฝั่ง
ตำบลหน้าสตน จากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในตำบลกล่าวถึงที่มาของตำบลหน้าสตนว่า มาจากชื่อคลองบางตนที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งลักษณะของคลองบางตนจะทอดยาวจากทิศตะวันออกเริ่มจากอ่าวไทยจรดคลองหัวไทร ทางทิศตะวันตกระยะทางประมาณ 3,100 เมตร สมัยก่อนราษฎรใช้เป็นแหล่งน้ำสำหรับทำนาข้าว ซึ่งจากการที่บริเวณนี้อยู่ติดกับทะเลด้วยทำให้ราษฎรมีอาชีพทำนาและอาชีพทำการประมง บ้านเรือนราษฎรเกือบทั้งหมดตั้งอยู่ริมทะเลตรงปากคลองบางนบ เมื่อราษฎรว่างจากการทำนาก็จะออกทะเลหาปลาโดยชาวบ้านจะนำเรือมาขึ้นบริเวณชุมชนของตนเอง เมื่อเพื่อนบ้านชาวประมงถามว่าจะนำเรือไปขึ้นปลาที่ไหน ชาวประมงจะบอกว่านำเรือไปขึ้นที่หน้าสตน (หน้าหมายถึงท่า) และกลายเป็นบ้านหน้าสตนในเวลาต่อมา เมื่อมีการตั้งตำบลใหม่ขึ้นมาก็ใช้ชื่อตำบลหน้าสตน เนื่องจากความเหมาะสมทางพื้นที่และความหนาแน่นของชุมชน
เทศบาลตำบลหน้าสตนตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ตำบลหน้าสตนมีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มติดฝั่งทะเลอ่าวไทย ซึ่งอยู่ระหว่างชายฝั่งทะเลกับคลองสายปากพนัง-หัวไทร เป็นพื้นที่หนึ่งที่อยู่ในเขตลุ่มน้ำปากพนังมีที่ราบลุ่มเป็นที่ตั้งชุมชนและเป็นพื้นที่เกษตรกรรมของประชาชนในตำบล ไม่มีพื้นที่ป่าสงวนและป่าไม้
เทศบาลตำบลหน้าสตนแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 9 ชุมชน ได้แก่
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลหน้าสตน มีทั้งหมด 3 วัด คือ
ปราสาทกู่ศิลา
ปราสาทกู่ศิลา เป็นธรรมศาลาแรกจากเมืองพิมาย เป็นธรรมศาลาหลังเดียวในทั้งหมด 9 หลัง ที่สร้างด้วยหินทรายทั้งหมด อยู่ในสภาพชำรุด มีต้นไม้ใหญ่คลุม ยังไม่ได้รับการบูรณะ
ปราสาทกู่ศิลา ตั้งอยู่ที่ วัดกู่ศิลาขันธ์ บ้านกู่ศิลาขันธ์ หมู่ 4 ตำบลหลุ่งประดู่ อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา
ห่างจากตัวอำเภอห้วยแถลงประมาณ 15 กิโลเมตร เส้นทางเป็นถนนลูกรัง ห่างจากทางหลวงหมายเลข 2163 ไป 9 กิโลเมตร ตามถนนสายพิมาย-หินดาด
ปราสาทห้วยแคน
ปราสาทบ้านสำโรง
นกแสกแดง (สกุล)
นกแสกแดง  เป็นสกุลของนกล่าเหยื่อที่หากินในเวลากลางคืน จำพวกนกเค้าแมวสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Phodilus" อยู่ในวงศ์ย่อย Phodilinae ในวงศ์นกแสก (Phodilidae)
มีลักษณะแตกต่างจากนกแสกในสกุล "Tyto" คือ มีขนที่ตั้งแหลมเหนือตาแลหูคล้ายหู มีใบหน้าที่เป็นรูปตัวยู เป็นวงกลมมากกว่า และมีขาที่แข็งแรง สามารถเกาะกิ่งไม้ในลักษณะตัวตั้งตรงได้ รวมทั้งเสียงร้องที่แตกต่างกันด้วย มีการล่าเหยื่อด้วยการจ้องมองและการโยกหัวไปมา และใช้การบินไปเกาะยังใต้ต้นไม้ต้นเล็ก ๆ ใต้เรือนยอดป่า แล้วจึงจับเหยื่อ เนื่องจากมีปีกที่กลมและสั้น
มีเพียง 3 ชนิดเท่านั้น คือ
พบกระจายพันธุ์ในป่า หรือชายป่าใกล้ชุมนุม ทั่วทวีปเอเชีย และแอฟริกา สำหรับในเกาะซามาร์ ในหมู่เกาะฟิลิปปินส์มีความเป็นไปได้อาจจะมีอีกชนิดหนึ่งที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
Phodilinae
ปราสาทหนองตาเปล่ง
ปราสาทหนองตาเปล่ง ตั้งอยู่ภายในวัดปราสาทเทพสถิตย์ ตำบลชำนิ อำเภอชำนิ จังหวัดบุรีรัมย์
ปัจจุบันตัวปรางค์และผนังได้พังถล่มลงมากลายเป็นกองหิน เหลือเพียงผนังปราสาทด้านทิศเหนือที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์
Photodilus
Phodilus
ปราสาทหนองปล่อง
ปราสาทหนองปล่อง หรือ ปราสาทหนองโปร่ง ตั้งอยู่ในสำนักสงฆ์โคกปราสาทเทพสถิตย์ ในเขตบ้านหนองยาง หมู่ที่ 1 ตำบลหนองปล่อง อำเภอชำนิ จังหวัดบุรีรัมย์
มีลักษณะแผนผังเป็นธรรมศาลา ยังไม่ได้รับการบูรณะ มีสภาพชำรุด ตัวปราสาทได้พังทลายมาทั้งหลัง
ปราสาทหนองกง (โคกปราสาท)
ปราสาทหนองกง หรือ ปราสาทโคกปราสาท ตั้งอยู่กลางทุ่งนา ในเขตบ้านหนองกง ตำบลหนองกง อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์
ปราสาทหนองกงเป็นธรรมศาลา ปราสาทได้พังทลายลงมาทั้งหลังกลายเป็นเนินดินอยู่กลางทุ่งนา ตัวปราสาทแทบไม่เหลือร่องรอย มีเพียงซากผนังส่วนหนึ่งที่สลักลายคิ้วบัวไว้ และมีเศษหินอยู่ทั่วไป
ตามทางหลวง 218 ระยะทางห่างจากอำเภอนางรอง 14 กิโลเมตร เลี้ยวขวาเข้าไปตามถนนลูกรังสู่บ้านหนองกง และไปตามถนนผ่านลำห้วยเก็บน้ำเข้าไปในทุ่งนาใหญ่ ประมาณ 2 กิโลเมตร
ปราสาทถมอ
ปราสาทถมอ หรือปราสาททะมอ ตั้งอยู่ในเขตบ้านละหานทรายเก่า ตำบลหินลาด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์
ปราสาทถมอ อยู่ที่บ้านละหานทรายเก่า ตำบลหินลาด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นโบราณสถานแบบขอมประเภทธรรมศาลา (ที่พักคนเดินทาง) ถมอ เป็นภาษาเขมร แปลว่าหิน ปราสาทถมอจึงแปลว่า ปราสาทหิน กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 ประกาศกำหนดขอบเขตโบราณสถานพื้นที่ 10 ไร่ 3 งาน 24 ตารางวา เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2525 โบราณสถานปราสาทถมอ ประกอบด้วย ธรรมศาลา เป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสร้างด้วยศิลาแลง กรอบประตูหน้าต่างเป็นหินทราย ประตูทางเข้า-ออกอยู่ด้านทิศตะวันออก ผนังทิศใต้เจาะเป็นช่องหน้าต่าง 5 ช่อง ทิศตะวันตกของธรรมศาลาเป็นประตูสู่ตัวปราสาท ภายในมีแท่นหินทรายสำหรับประดิษฐานรูปเคารพ อาคารทั้งหมดล้อมด้วยสระน้ำรูปเกือกม้า เว้นด้านทิศตะวันออกเป็นทางเดิน ด้านตะวันออกเฉียงเหนือ มีสระน้ำรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสอีกหนึ่งสระ ปัจจุบันเครื่องบนของปราสาทพังทลายเหลือให้เห็นเพียงฐานและผนังบางส่วนสันนิษฐานว่า ปราสาทถมอเป็นหนึ่งในธรรมศาลา 17 แห่ง ซึ่งพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอม โปรดให้สร้างขึ้นเมื่อพุทธศตวรรษ 18 บนเส้นทางระหว่างยโสธรปุระ (ราชธานีของอาณาจักรขอม) มายังเมืองพิมาย ให้ผู้เดินทางได้แวะพักตามที่ปรากฎในจารึกปราสาทพระขรรค์ประเทศกัมพูชา
ไปตามทางหลวงแผ่นดิน 2165
2012 Thai FA Cup
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013 เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่เป็นระดับสูงสุดของสโมสรฟุตบอลในทวีปเอเชีย ครั้งที่ 32 โดยจัดการแข่งขันโดย สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (AFC) และเป็นครั้งที่ 11 ในการแข่งขันภายใต้ชื่อ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก โดยผู้ชนะเลิศจะได้เข้าไปแข่งขัน ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ 2013
การจัดสรรของทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน.