pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สภาสังคมนิยมชาตินิยมแห่งนาคาแลนด์เป็นองค์กรที่มีกิจกรรมในอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ รัฐนาคาแลนด์และเขตเทือกเขาในรัฐมณีปุระ ซึ่งเป็นที่อยู่ของชาวนาคา เป็นพื้นที่ในเขตอิทธิพล และยังพบในรัฐใกล้เคียง เช่นรัฐอัสสัมและรัฐอรุณาจัลประเทศ ในระดับนานาชาติ องค์กรนี้ปรากฏและมีอิทธิพลในภาคเหนือของพม่าที่เป็นที่อยู่ของชาวนาคา
ผู้นำและโครงสร้าง.
อีซัก ชิซิ สวู ทุยงาเล็ง มุยวาห์ และ เอส เอส คาปลัง เป็นผู้ก่อตั้ง NSCN-IM และเป็นประธานและเลขาธิการทั่วไป ส่วน เอส เอส คาปลัง เป็นประธานของ NSCN-K ในทางการเมือง NSCN-IM แบ่งพื้นที่ในเขตอิทธิพลเป็น 11 บริเวณตามเผ่าย่อย เพื่อความสะดวกในการบริหาร ในหลายพื้นที่มีการจัดตั้งรัฐบาลคู่ขนาน โดยมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายในที่พยายามเข้ามาแทนที่กลไกการบริหารของรัฐบาลอินเดีย ยังมีการตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นเรียกว่ารัฐบาลแห่งสาธารณรัฐประชาชนนาคาแลนด์เพื่อรับความช่วยเหลือจากต่างประเทศ
ความเชื่อมโยงกับองค์กรอื่น.
NSCN-IM พยายามสร้างความเชื่อมโยงทั้งภายในและภายนอกประเทศอินเดีย โดยเป็นพันธมิตรกับจีนและปากีสถาน ในการต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชจากอินเดีย และพยายามติดต่อกับองค์กรระดับนานาชาติ เช่น องค์กรสิทธิมนุษยชนของสหประชาชาติ องค์กรของประชาชานแห่งชาติที่ไม่ปรากฏ และกลุ่มทำงานเพื่อชนพื้นเมือง
ประวัติอย่างย่อของการต่อสู้ของชนเผ่านาคา.
คำว่านาคาใช้เรียกกลุ่มชาติพันธุ์ที่อยู่เป็นเผ่าในเทือกเขาหิมาลัยของอิยเดียตะวันออกเฉียงเหนือ เผ่าย่อยของนาคามีหลายเผ่า เช่น เผ่าองามี เผ่ากอนยัก การต่อสู้ของชาวนาคาย้อนหลังไปได้ถึงการก่อตั้งชมรมนาคาใน พ.ศ. 2461 โดยกลุ่มของชาวนาคาที่มีการศึกษา ได้เสนอไปยังคณะกรรมการของไซมอนให้แยกนาคาออกจากอินเดีย ขบวนการของชาวนาคาเริ่มเคลื่อนไหวเมื่อราว พ.ศ. 2483 โดยมีองามี ซาปู พิโซเป็นผู้นำ
พิโซเป็นผู้นำคนหนึ่งในกองทัพแห่งชาติอินเดียที่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของญี่ปุ่น เขาเข้าร่วมกับญี่ปุ่นเพราะหวังว่าจะได้รับเอกราช ชมรมนาคาได้เปลี่ยนเป็นสภาแห่งชาตินาคาในพ.ศ. 2489 ซึ่งเป็นองค์กรตั้งต้นของสภาสังคมนิยมชาตินิยมแห่งนาคาแลนด์ ในการเรียกร้องเอกราชของชาวนาคา พวกเขาไม่ลงรอยกับสภาคองเกรสแห่งชาติอินเดีย จึงได้ต่อสู้ใต้ดินเพื่อต่อต้านอินเดีย
สภาแห่งชาตินาคาแลนด์นำโดยพิโซได้ประกาศเอกราชของนาคาแลนด์เมื่อ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2490 โดยต้องการจะรวบรวมพื้นที่ในเขตเทือกเขานาคาทั้งหมด รัฐบาลอินเดียได้จับกุมพิโซใน พ.ศ. 2491 ในข้อหากบฏ หลังจากถูกปล่อยตัว พิโชได้ประกาศตัวเป็นประธานาธิบดีของนาคาแลนด์ใน พ.ศ. 2493 ต่อมา ใน พ.ศ. 2495 เขาได้พบกับเยาวหราล เนห์รู นายกรัฐมนตรีอินเดียเพื่อเจรจาเกี่ยวกับเอกราชของนาคาแลนด์แต่การเจรจาไม่สำเร็จ
กองทัพอินเดียเริ่มเคลื่อนพลเพื่อกดดันกลุ่มกบฏ พิโซได้ลี้ภัยไปปากีสถานตะวันออกแล้วจึงเดินทางต่อไปลอนดอน เขาลี้ภัยอยู่ที่นั่นจนเสียชีวิตใน พ.ศ. 2533 กองทัพฝ่ายกบฏยังคงต่อสู้ต่อไปโดยผู้นำที่เหลือ และได้ทำข้อตกลงระหว่างรัฐบาลอินเดียกับสภาแห่งชาตินาคา ใน พ.ศ. 2518 เรียกว่าข้อตกลงชิลลอง ผู้นำในสภาแห่งชาตินาคาบางคนเช่น อีซัก ชิซิ สวู ทุยงาเล็ง มุยวาห์ และ เอส เอส คาปลัง ไม่เห็นด้วยกับข้อตกลง และแยกออกมาตั้งสภาสังคมนิยมชาตินิยมนาคาแลนด์และจัดตั้งรัฐบาลใต้ดินของสหพันธ์นาคา ก่อนจะแยกออกเป็น 2 องค์กร
พรรคเยาวชนอินโดนีเซีย
พรรคเยาวชนอินโดนีเซีย (Indonesian Youth Party; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Pemuda Indonesia) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2550 เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 โดยมีเป้าหมายในการกระตุ้นให้เยาวชนเข้าร่วมในกรพัฒนาชาติ แต่พรรคนี้ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้คะแนนเสียงเพียง 0.4%
เหรียญศานติมาลา
เหรียญศานติมาลา (The Santi Mala Medal) เป็นเหรียญสำหรับพระราชทานเป็นบำเหน็จความกล้าหาญ สำหรับพระราชทานแก่ ผู้ทำความดีความชอบในการต่อสู้ผู้รุกรานและยอมเสียสละทำการแก้ร้ายให้กลายเป็นดียังผลให้ประเทศไทยบรรลุถึงซึ่งสันติภาพ ธำรงไว้ซึ่งเอกราชและอธิปไตย ปัจจุบัน พ้นสมัยพระราชทานแล้ว
เป็นเหรียญรูปไข่ มี 2 ชนิด คือ ชนิดสามัญ เป็นเหรียญดีบุก และชนิดพิเศษ เป็นเหรียญเงิน
ชนิดสามัญ ด้านหน้ามีรูปไอราพต ด้านหลังจารึกเป็นอักษรไทยและอักษรโรมันว่า "นตฺถิ สนฺติ ปรํ สุขํ" "NATTHI SANTI PARAM SUKHAM" ห้อยกับแพรแถบสีแดงกว้าง 40 มิลลิเมตร ตรงกึ่งกลางของแพรแถบมีริ้วสีน้ำเงินกว้าง 4 มิลลิเมตร และมีริ้วสีขาว กว้างริ้วละ 2 มิลลิเมตร ประกอบ 2 ข้างริ้วสีน้ำเงิน
ชนิดพิเศษ มีลักษณะเหมือนชนิดสามัญ แต่เป็นเหรียญเงิน และเหนือเหรียญขึ้นไปมีดาบตั้งทำด้วยเงินไขว้กันประกอบอยู่ด้วย
ผู้ออกแบบเหรียญคือ ศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี
หีบแห่งพันธสัญญา
หีบแห่งพันธสัญญา หรือ หีบแห่งพระบัญญัติ (; "ʾĀrôn Habbərît", ออกเสียง "อะรอน ฮะบริท"; ; ) เป็นหีบที่กล่าวถึงใน "หนังสืออพยพ" บรรจุแผ่นศิลาพระโอวาทที่ได้สลักบัญญัติ 10 ประการเอาไว้ และใน "จดหมายถึงชาวฮีบรู" ระบุว่า "หีบ‍พันธ‌สัญญา​หุ้ม​ด้วย​ทอง‍คำ​ทุก​ด้าน ภาย‍ใน​นั้น มี​โถ​ทอง‍คำ​บรร‌จุ​มานา มี​ไม้เท้าของอาโรนที่​ออก‍ดอก‍ตูม และ​มี​แผ่น​ศิลา​จา‌รึก​พันธ‌สัญญา" อย่างไรก็ตาม ใน "หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 1" ได้บันทึกไว้ว่า ในยุคของมหากษัตริย์ซาโลมอน หีบแห่งพันธสัญญาบรรจุไว้แค่ แผ่นศิลาพระบัญญัติจำนวนสองแผ่นเท่านั้น "หนังสืออพยพ" ยังอธิบายว่า หีบแห่งพันธสัญญาสร้างขึ้นรูปแบบที่พระยาห์เวห์ทรงชี้แนะต่อโมเสสที่ภูเขาซีนาย โมเสสสามารถเข้าเฝ้าพระเจ้าได้จากพลับพลานมัสการซึ่งบรรจุหีบใบนี้ โดยพระเจ้าจะทรงประทับบนพระที่นั่งกรุณาที่ทั้งสองข้างมีเครูบกางปีกปกไว้
คัมภีร์ไบเบิลระบุว่า ราวหนึ่งปีภายหลังชนชาวอิสราเอลได้อพยพจากอียิปต์ ก็ได้สร้างตัวหีบขึ้นตามรูปแบบที่พระเจ้าตรัสไว้ผ่านโมเสสในระหว่างที่พวกเขาตั้งค่ายที่เชิงเขาซีนาย (ตรงกับ 1513 ปีก่อนคริสตกาล) ต่อมา ปุโรหิตเผ่าเลวีหามหีบแห่งพันธสัญญานำขบวนอพยพของชนชาวอิสราเอลทิ้งระยะห่าง 2,000 ศอก ทันทีที่เท้าของปุโรหิตผู้หามหีบแตะผิวน้ำของแม่น้ำจอร์แดนซึ่งอยู่ในฤดูน้ำหลาก สายน้ำก็แยกออกจากกันจนเหลือพื้นแห้งให้ขบวนอพยพเดินทางข้ามไปได้ เมื่อการมหัศจรรย์นี้แพร่กระจายออกไป ทำให้เหล่ากษัตริย์ชาวอาโมไรต์ทั้งหมดทางฟากตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดนและกษัตริย์ชาวคานาอันทั้งหมดตามชายฝั่งทะเลต่างเกรงกลัวในอำนาจของพระเจ้า ประตูเมืองเยรีโคถูกสั่งปิดตายเนื่องจากเกรงกลัวชาวอิสราเอล พระเจ้าตรัสกับโยชูวาให้ปุโรหิตหามหีบเดินขบวนรอบเมืองวันละหนึ่งรอบเป็นเวลาหกวัน และหามวนเจ็บรอบในวันที่เจ็ดพร้อมเป่าเขาแกะ เมื่อครบเจ็ดรอบ ชาวอิสราเอลก็ส่งเสียงโห่ร้องและกำแพงของเมืองเยรีโคก็พังทลายลงมา กองทัพของชาวอิสราเอลบุกเข้าเมือง เข่นฆ่าทุกคนไม่เว้น ชาย หญิง คนชรา เด็ก สัตว์เลี้ยง และเผาเมืองจนพินาศสิ้น
ในหนังสืออพยพ บทที่ 25 พระเจ้าทรงบัญชาโมเสสว่า "ให้​พวก‍เขา​ทำ​หีบ​ใบ​หนึ่ง ด้วย​ไม้​กระ‌ถิน‍เทศ​ยาว 110 เซนติ‌เมตร กว้าง 66 เซนติ‌เมตร และ​สูง 66 เซนติ‌เมตร เจ้า​จง​หุ้ม​หีบ​นั้น​ด้วย​ทอง‍คำ​บริ‌สุทธิ์​ทั้ง​ด้าน‍ใน​และ​ด้าน‍นอก แล้ว​จง​ทำ​ขอบ​ด้วย​ทอง‍คำ​ล้อม‍รอบ​หีบ​นั้น เจ้า​จง​หล่อ​ห่วง​ทอง‍คำ​สี่​ห่วง​สำหรับ​หีบ​นั้น​ติด​ไว้​ที่​มุม​ทั้ง​สี่ ด้าน​นี้​สอง​ห่วง​และ​ด้าน​นั้น​สอง​ห่วง ให้​ทำ​คาน‍หาม​ด้วย​ไม้​กระ‌ถิน‍เทศ​หุ้ม​ด้วย​ทอง‍คำ แล้ว​สอด​คาน‍หาม​เข้า​ที่​ห่วง​ข้าง​หีบ​สำหรับ​ใช้​ยก​หาม​หีบ​นั้น ไม้‍คาน‍หาม​ให้​สอด​ไว้​ใน​ห่วง​ของ​หีบ ห้าม​ถอด​ออก เจ้า​จง​เก็บ​พระ‍โอ‌วาท​ที่​เรา​จะ​ให้​แก่​เจ้า​ไว้​ใน​หีบ​นั้น แล้ว​เจ้า​จง​ทำ​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา​ด้วย​ทอง‍คำ​บริ‌สุทธิ์​ยาว 110 เซนติ‌เมตร กว้าง 66 เซนติ‌เมตร เจ้า​จง​ทำ​เค‌รูบ​ทอง‍คำ​สอง​รูป โดย​ใช้​ค้อน​เป็น​เครื่อง‍มือ​ทำ​และ​ตั้ง​ไว้​ที่​ปลาย​ทั้ง‍สอง​ข้าง​ของ​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา เจ้า​จง​ทำ​เค‌รูบ​ไว้​ที่​ปลาย​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา​ข้าง​ละ​รูป และ​ให้​เค‌รูบ​ติด​เป็น​เนื้อ​เดียว​กับ​ปลาย​ทั้ง‍สอง​ข้าง​ของ​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา ให้​เค‌รูบ​กาง​ปีก​ขึ้น​สูง​ปก​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา​ไว้ และ​ให้​หัน‍หน้า​เข้า‍หา​กัน โดย​หน้า​ของ​เค‌รูบ​มอง​ตรง​มา​ยัง​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา แล้ว​จง​ตั้ง​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา​นั้น​ไว้​บน​หีบ จง​เก็บ​พระ‍โอ‌วาท​ซึ่ง​เรา​จะ​ให้​แก่​เจ้า​ไว้​ใน​หีบ​นั้น เรา​จะ​พบ​กับ​เจ้า ณ ที่​นั้น คือ​ที่​เหนือ​พระ‍ที่‍นั่ง‍กรุณา​ระหว่าง​กลาง​เค‌รูบ ซึ่ง​อยู่​บน​หีบ‍แห่ง‍สักขี‍พยาน และ​เรา​จะ​บอก​กับ​เจ้า​ทุก‍สิ่ง​ที่​เรา​จะ​สั่ง​เจ้า​ให้​ประ‌กาศ​แก่​ชน‍ชาติ​อิสรา‌เอล"
หายสาบสูญ.
มีสมมติฐานว่าหีบแห่งพันธสัญญาที่จริงนั้นมีอยู่สองใบ คือ ใบดั้งเดิม กับใบที่สร้างขึ้นทีหลัง พระราชินีแห่งชีบาเป็นมเหสีของซาโลมอน โอรสของพระนางจะต้องกลับไปครองเอธิโอเปีย ตำนานว่าโอรสของพระนางได้นำหีบใบหนึ่งกลับไปด้วย กษัตริย์ซาโลมอนอาจสร้างหีบแห่งพันธสัญญาขึ้นมาอีกใบในเหตุการณ์นี้ ซึ่งไม่อาจทราบว่า หีบใบที่เจ้าชายเมเนเลกนำไปยังเอธิโอเปียนั้น เป็นหีบใบจริงหรือใบที่สร้างขึ้นมาทีหลัง
อย่างไรก็ตาม 587 ปีก่อนคริสตกาล ในคราวที่กองทัพบาบิโลเนียบุกเข้าทำลายเยรูซาเลมและวิหารซาโลมอนอันเป็นที่ประดิษฐานของหีบแห่งพันธสัญญา ในหนังสือพงศ์กษัตริย์นั้น มีบัญชีสิ่งของที่พวกบาบิโลนนำกลับออกไปด้วยอยู่ ก็ไม่ปรากฏว่ามีหีบใบนี้อยู่ในบัญชีดังกล่าวแต่อย่างใด แม้แต่พงศาวดารอิสราเอลอื่น ๆ ก็ไม่ระบุถึงหีบในเหตุการณ์นี้เช่นกัน แต่เรื่องของหีบนี้กลับไปปรากฏอยู่ในหนังสือเอสดราส ฉบับที่ 1ของกรีก ซึ่งระบุไว้ว่า
อย่างไรก็ตาม มีนักโบราณคดีและนักวิชาการบางส่วนเห็นว่า เป็นไปได้ยากที่จะไม่หลงเหลือหลักฐานใดเลยหากหีบถูกนำไปยังบาบิโลนจริง ดังนั้นหีบน่าจะถูกนำออกจากเยรูซาเลมไปแล้วก่อนเมืองถูกโจมตี โดยผ่านอุโมงค์ใต้เยรูซาเลมออกไปนอกกำแพงเมือง ทั้งนี้ มีการพบบันทึกพาไพรัสในอียิปต์ ซึ่งเขียนราว ๆ 400 ปีก่อนคริสกาล ในบันทึกระบุว่า มีการสร้างวิหารสำหรับพระเจ้าของพวกยิวในเกาะทางภาคใต้ของอียิปต์ ซึ่งมีความเป็นไปได้ว่า เหล่าปุโรหิตสามารถนำหีบหนีออกมาได้ถึงเกาะนี้ และวิหารแห่งนี้สร้างเพื่อเก็บรักษาหีบ ถ้าเป็นเช่นนั้น หีบอาจจะเคยอยู่ที่อียิปต์ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ เนื่องจากการเปลี่ยนถ่ายอำนาจในอียิปต์จะทำให้ชาวยิวเหล่านี้ต้องออกจากอียิปต์ และจุดหมายปลายทางที่พวกเขาน่าจะเดินทางต่อไปคือเอธิโอเปียซึ่งเป็นบ้านเกิดของพระราชินีแห่งชีบา มเหสีของกษัตริย์ซาโลมอน โดยการล่องเรือทวนแม่น้ำไนล์ ซึ่งก็มีการพบชุมชนชาวคริสต์เก่าแก่บริเวณทะเลสาบต้นสาขาของแม่น้ำไนล์ในเอธิโอเปีย และในบรรดาสมบัติเก่าแก่ก็พบเครื่องใช้โบราณของอิสราเอลที่มีอายุกว่าสองพันปี
พระยาจุฬาราชมนตรี (อากาหยี่)
กุฎีเจริญพาศน์
กุฎีเจริญพาศน์, กุฎีล่าง, กุฎีกลาง หรือ มัสยิดฮุซัยนียะฮ์ เป็นอิมามบาระฮ์ชีอะฮ์แห่งหนึ่งตั้งอยู่ริมคลองบางหลวง ถนนอิสรภาพ แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
กุฎีเจริญพาศน์ เดิมเรียกว่า กุฎีล่าง สร้างโดยพระยาจุฬาราชมนตรี (อากาหยี่) ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ถือเป็นกุฎีแห่งที่สองของกรุงรัตนโกสินทร์ ส่วนกุฎีแห่งแรกคือกุฎีหลวง ซึ่งสร้างในรัชกาลเดียวกัน บุรพชนของชาวชีอะฮ์เชื้อสายเปอร์เซียในบริเวณกุฎีนี้มาจากเมืองโกม ประเทศอิหร่าน ถือเป็นสถานที่ตั้งถิ่นฐานอันเก่าแก่และในปัจจุบันก็ยังมีผู้สืบเชื้อสายอาศัยอยู่หนาแน่นกว่าที่อื่น ๆ ด้วยมีมัสยิดอีกสองแห่งที่อยู่ใกล้เคียงคือมัสยิดผดุงธรรมอิสลามและมัสยิดดิลฟัลลาห์ ด้วยเหตุนี้กุฎีล่างจึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า "กุฎีกลาง" เพราะตั้งอยู่ระหว่างมัสยิดทั้งสอง และด้วยที่เป็นชุมชนชีอะฮ์ขนาดใหญ่ ผู้คนจึงเรียกชุมชนมุสลิมนี้อย่างรวม ๆ ว่า "พวกสามกะดีสี่สุเหร่า"
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการสร้างสะพานเจริญพาศน์ 33 ในวโรกาสที่พระองค์มีพระชนมายุครบ 33 พรรษา จึงได้ตั้งชื่อสะพานดังกล่าว เมื่อสะพานแล้วเสร็จ กุฎีล่างจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อทางการเป็น "กุฎีเจริญพาศน์" ตามชื่อสะพานมาจนถึงปัจจุบัน
กุฎีเจริญพาศน์ เป็นเรือนมนิลาประดับด้วยไม้ฉลุ มีศิลปะแบบขนมปังขิง หลังคาประดับกระเบื้องโมเสกสีสันสดใส
พิธีแห่เจ้าเซ็น.
เมื่อถึงเดือนมะหะหร่ำ จะมีพิธีที่ไทยเรียกว่า "พิธีเจ้าเซ็น" หรือ "แห่เจ้าเซ็น" ที่กระทำในสิบวันแรกของเดือน เพื่อระลึกถึงอิหม่ามฮุเซ็น หลานของนบีมุฮัมมัด ที่ถูกสังหารที่กัรบะลาอ์ ในพิธีจะมีการแห่ตุ้มบุด หรือ โต๊ะราบัด ซึ่งคือเครื่องจำลองคานหามบรรจุศพอิหม่ามฮุเซ็นมาแห่ และมีการแสดงความเสียใจด้วยการทุบอก เรียกว่า มะต่ำ พร้อมกับการขับโศลกเรียกว่า มะระเสี่ย มีการสวมเครื่องแต่งกายด้วยผ้าคลุมสีขาวเรียกว่า กัฟฟาหนี่ ซึ่งแทนผ้าห่อศพอิหม่ามฮุเซ็น นอกจากนี้ยังมีการแห่แหนสิ่งที่รำลึกถึงการตายของอิหม่าม รวมทั้งมีการเดินลุยไฟและการควั่นหัวเพื่อแสดงศรัทธา
ช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ได้มีหมายรับสั่งให้นำพิธีกรรมดังกล่าวไปถวายให้ทอดพระเนตรในพระบรมมหาราชวังหน้าพระที่นั่งพุทไธศวรรย์ติดต่อกันถึงสองปี (ในปี พ.ศ. 2358 และ พ.ศ. 2359) และมีพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ได้เสด็จชมพิธีดังกล่าวอยู่เสมอ ครั้งหลังสุดพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ, สมเด็จพระราชชนนีศรีสังวาลย์ และสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา ทอดพระเนตร ณ กุฎีเจริญพาศน์ เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2496
พ.ศ.2558
อีวู ปิงตู
อีวู ดานีแยล ฟึไรรา เม็งดงซา ปิงตู  เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2533 เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกสซึ่งเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลดีนาโมซาเกร็บในตำแหน่งกองหลังตำแหน่งขวา เขามีชื่อในทีมชาติโปรตุเกส ซึ่งกำลังจะลงแข่งขันในนัดกระชับมิตรกับฝรั่งเศส และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 รอบคัดเลือก กับเดนมาร์ก
เปาลู มาชาดู
เปาลู รีการ์ดู รีไบรู ดึ ฌึซุช มาชาดู  เกิดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2529 เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกสซึ่งเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลดีนาโมซาเกร็บและฟุตบอลทีมชาติโปรตุเกสในตำแหน่งกองกลาง
มิเกล คอตโต
ซากิ ฟูจิตะ
ซากิ ฟูจิตะ  เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่นจากเมืองโตเกียว สังกัดค่าย Arts Vision เธอร้องเพลงปิดในอนิเมะเรื่อง "Tokimeki Memorial Only Love" ชื่อเพลง "Kiseki no Kakera" (奇跡のかけら) โดยร้องร่วมกับ ยูกิ มะกิชิมะ และ ยูกะโกะ โยะชิกะวะ รวมทั้งเพลงเปิดในอนิเมะเรื่อง Working!! "Coolish Walk" ร่วมกับ คะนะ อะซุมิ และ เอะริ กิตะมุะระ เธอเป็นที่รู้จักดีที่สุดในการเป็นตัวอย่างเสียง "ฮะสึเนะ มิกุ" ในโวคาลอยด์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
เล้ง ศรีสมวงศ์ (5 กันยายน พ.ศ. 2443 - 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพันตรี ควง อภัยวงศ์ อดีตกรรมการ​ผู้จัดการ​ใหญ่​ธนาคาร​ไทยพาณิชย์​ และอดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
เล้ง ศรีสมวงศ์ เป็นบุตรของนายประสิทธิ์และ นางแก้ว ศรีสมวงศ์ จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
เป็นนักเรียนทุนของกรมรถไฟหลวงรุ่นที่ 4 พ.ศ. 2464 ได้รับปริญญาตรีทางพาณิชยศาสตร์ มหาวิทยาลัย Liverpool ประเทศอังกฤษ เมื่อสำเร็จการศึกษา ได้บรรจุเข้ารับราชการในกรมรถไฟหลวงดำรงตำแหน่งสำคัญๆในกรมรถไฟหลวงดังนี้
เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย 2 สมัยคือ 25 พฤศจิกายน 2490 - 2 กันยายน 2491 และ 3 ธันวาคม 2491 - 3 สิงหาคม 2492 อดีตประธานคณะกรรมการรถไฟแห่งประเทศไทยชุดแรก เมื่อปีพ.ศ. 2494
เล้ง ศรีสมวงศ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพันตรี ควง อภัยวงศ์ เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ต่อมาในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2488 ได้ไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังแทนพันตรี ควง อภัยวงศ์ ก่อนจะลาออกพร้อมคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2488 นอกจากนี้ยังเคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 1 และวุฒิสภาไทย ชุดที่ 2
เล้ง ศรีสมวงศ์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2524
อาแอ็ส แซ็งเตเตียน
สมาคมกีฬาแซ็งเตเตียนลัวร์  หรือรู้จักกันในชื่อ อาแอ็ส แซ็งเตเตียน  หรือ แซ็งเตเตียน  เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในเมืองแซ็งเตเตียน จังหวัดลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สโมสรนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2462 (1919) และปัจจุบันเล่นอยู่ในลีกเอิง ฟุตบอลลีกสูงสุดของประเทศฝรั่งเศส สโมสรนี้มีผู้จัดการทีมคือ ฌ็อง-หลุยส์ กาแซ และมีกัปตันทีมคือ ลออิก แปแร็ง ซึ่งเริ่มอาชีพนักฟุตบอลกับสโมสรนี้เมื่อปี พ.ศ. 2539 (1996)
แซงต์ เอเตียน ก่อตั้งขึ้น ในปี ค.ศ.1919 โดยกลุ่มพนักงานของ Groupe Casino โดยตอนแรกก่อตั้งในชื่อ Amicale des Employés de la Société des Magasins Casino (ASC) ใช้สีเขียวเป็นสีหลักของสโมสร แต่เนื่องจากสหพันธ์ฟุตบอลฝรั่งเศสห้ามมิให้ใช้ชื่อสโมสรในทางการค้า ทีมจริงได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น Amical Sporting Club โดยย่อเหมือนกับชื่อในตอนแรกคือ ASC
ปี ค.ศ.1927 ปิแอร์ ฌิชาร์ด เข้ามาเป็นประธานสโมสร และหลังจากรวมทีมเข้ากับสโมสรท้องถิ่น Stade Forézien Universitaire จึงเปลี่ยนชื่อเป็น Association sportive Stéphanoise ต่อมาในปี ค.ศ.1930 ได้รับการรับรองการเป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ ทีมได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น AS Saint Étienne และใช้มาถึงปัจจุบัน
สโมสรได้เข้าแข่งในฟุตบอลดิวิชั่น 2 ของ the South Group และสามารถคว้ารองแชมป์ในการแข่งขันปีนั้น และพวกเขาแข่งขันอยู่ในดิวิชั่น 2 ต่ออีก 4 ฤดูกาล ก่อนที่โค้ชชาวอังกฤษ เท็ดดี้ ดัคก์วอร์ธ จะนำทีมเลื่อนชั้นสู่ดิวิชั่นในฤดูกาล 1938-1939 แต่แข่งได้ไม่นานก็เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 จนฟุตบอลต้องหยุดการแข่งขัน หลังสงครามโลกจบลง อิกแนซ แท็ก นำทีมสร้างความประหลาดใจ เมื่อทำทีมได้รองแชมป์ทันทีในฤดูกาลนั้น โดยมีลีลล์เป็นทีมที่ได้แชมป์ ฤดูกาลถัดมา แท็ก ลาออกและแทนที่ด้วย อดีตนักเตะอย่าง ฌอง สเนลล่า
ความสำเร็จทั้งในประเทศและเวทียุโรป.
ปี ค.ศ.1955 สเนลล่า นำทีมได้แชมป์ครั้งแรก ด้วยแชมป์ the Coupe Charles Drago สองฤดูกาลต่อมา พวกเขาก็ได้แชมป์ลีกเป็นครั้งแรก และปี ค.ศ.1958 แซงต์ เอเตียนได้แชมป์ the Coupe Drago เป็นครั้งที่ 2 ฤดูกาลถัดมาสเนลล่าก็ลาออกไป และได้ เรเน่ แวร์นิเออร์ ฤดูกาลแรกเขานำทีมได้อันดับที่ 12 โรเจอร์ โรเชอร์ เข้ามาเป็นประธานสโมสร ฤดูกาล 1961-1962 ภายใต้การคุมทีมของ วิคาร์ท แซงต์ เอเตียน ตกชั้นหลังได้อันดับ 17 แต่พวกเขาก็ได้แชมป์ Coupe de France เป็นครั้งแรกในปีนั้น เพียงฤดูกาลเดียวหลังตกชั้น พวกเขาก็เลื่อนชั้นกลับมาแข่งในดิวิชั่น 1 ได้อีกครั้ง และวิคาร์ท ก็ถูกแทนที่ด้วย สเนลล่าในตำแหน่งโค้ชของทีม
หลังการกลับมาคุมทีมครั้งที่ 2 ของ สเนลล่า เค้าก็นำทีมได้แชมป์ฟุตบอลลีกเป็นครั้งที่ 2 หลังจากนั้น 3 ฤดูกาลสเนลล่าก็ลาออกจากทีม และได้ อัลเบิร์ต บัตเตาซ์ มาแทน แค่ฤดูการแรกเขาก็นำทีมได้แชมป์ฟุตบอลลีก และแชมป์ the Coupe de France ฤดูกาลถัดมาก็ได้แชมป์ลีก และได้สองแชมป์ในปีที่ 3 แต่หลังจากนั้น 2 ฤดูกาลทีมไม่ได้แชมป์อะไรเลย ทำให้บัตเตาซ์ถูกปล่อยออกไป แล้วแทนที่ด้วยอดีตนักเตะของทีม โรเบิร์ต เฮอบิน
ฤดูกาลแรกของเค้า ทีมได้อันดับ 4 และเข้าถึงรอบรองชนะเลิศรายการ the Coupe de France สองฤดูกาลต่อมาทีมได้สองแชมป์ทั้งลีกและบอลถ้วยทั้งสองปี เป็นครั้งที่ 7 และ 8 ของสถิติแชมป์ฟุตบอลลีกของสโมสร และครั้งที่ 3 และ 4 ของสถิติคว้าแชมป์ the Coupe de France ของสโมสร
ครองจุดสูงสุดและตกต่ำของสโมสร.
ปี ค.ศ.1976 เป็นสโมสรจากฝรั่งเศสทีมแรกที่ได้เข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลยุโรป โดยเจอกับทีมบาร์เยิร์น มิวนิก และเป็นทีมจากเยอรมันที่ได้แชมป์ไป ช่วงนั้นถือว่าบาร์เยิร์นคือทีมที่ดีที่สุดของโลก ถึงแม้จะได้รองแชมป์ แต่ทีมก็ได้แชมป์ฟุตบอลลีกในประเทศแทน ฤดุกาลต่อมาก็ได้แชมป์ the Coupe de France ปี ค.ศ.1981 มิเชล พลาตินี่ กัปตันทีมนำทีมคว้าแชมป์ฟุตบอลลีก เป็นการได้แชมป์ครั้งที่ 10 ของสโมสร หลังจากนั้น เฮอบินก็ออกจากทีมไปคุม ลียง
ปี ค.ศ.1982 เกิดเรื่องอื้อฉาวด้านการเงิน จนทำให้ประธานสโมสร โรเจอร์ โรเชอร์ ถูกจับและจำคุกในที่สุด ฤดูกาล 1983-1984 ทีมตกชั้น ก่อนจะกลับขึ้นมาได้ในปี ค.ศ.1986 ภายใต้ผู้นำอย่าง ฌอง คาสตาเนดา ที่ยังอยู่กับทีมแม้ทีมมีปัญหาด้านการเงิน พวกเขาแข่งขันอยู่ในลีกสูงสุดนาน 10 ปี จนกระทั่งปี ค.ศ.1996 ก็ตกชั้นอีกครั้ง และใช้เวลา 3 ปีในการกลับมาอยู่ในดิวิชั่น 1 คือปี ค.ศ.1999 ในฤดูกาล 2000-2001 สโมสรเปลี่ยนผู้จัดการทีมถึง 5 คน ก่อนจะมีปัญหาเรื่องพาสปอร์ตปลอมของผู้เล่นสองคนทำให้ทีมถูกตัด 7 คะแนน และตกชั้นในที่สุด
ยุค 2000S–2010S.
พวกเขาใช้เวลา 3 ฤดูกาลในดิวิชั่น ฤดูกาล 2004-2005 ก็เลื่อนชั้นไปดิวิชั่น 1 หรือในปีนั้นเปลี่ยนชื่อเป็น ลีกเอิง 1 พวกเขาทำผลงานในลีกเอิง 1 ได้น่าประหลาดใจ เมื่อได้อันดับที่ 5 หลังจบฤดูกาล 2007-2008 ทำให้ได้สิทธิไปแข่งยูฟ่า คัพ หลังเคยไปครั้งแรกในปี ค.ศ.1982 แต่หลังจากนั้นสองฤดูกาลพวกเขาได้แค่อันดับ 17 หลังจากนั้น เดือนเมษายน 2013 พวกเขาได้แชมป์ the Coupe de la Ligue ซึ่งถือเป็นแชมป์รายการใหญ่ หลังไม่ได้แชมป์รายการใหญ่เลยในรอบ 30 ปี และส่งให้ทีมได้สิทธิไปแข่งยูฟ่า ยูโรป้า ลีกในฤดูกาล 2013-2014 ฤดูกาล 2015-2016 แซงต์ เอเตียน ได้อันดับที่ 6 ได้สิทธิแข่งยูฟ่า ยูโรป้า ลีก อีกครั้ง ฤดูกาล 2017-2018 ได้มีการเปลี่ยนผู้จัดการทีมจาก ออสการ์ การ์เซีย เป็น อดีตนักเตะของทีม จูเลียน ซาเบิ้ล ก่อนที่เขาจะถูกแทนที่ด้วย ฌอง หลุยส์ กัสเซ็ต ในเดือนธันวาคม 2017 ภายใต้การนำของกัสเซ็ต จบฤดูกาลแซงต์ เอเตียน ได้อันดับที่ 7 ของตารางคะแนน
คริสต็อฟ กาลตีเย
คริสต็อฟ กาลตีเย  เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1966 เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เขาเคยเล่นในตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของปารีแซ็ง-แฌร์แม็งในลีกเอิง และเคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของลีลในชุดชนะเลิศลีกเอิง ฤดูกาล 2020–21
บิวตีฟูลเวิลด์ (อัลบั้มเทกแดท)
เดอะจีโอเมเตอส์สเกตช์แพด
เดอะจีโอเมเตอส์สเกตช์แพด  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า สเกตช์แพด หรือ จีเอสพี  เป็นซอฟต์แวร์เรขาคณิตที่เป็นที่นิยมในเชิงพาณิชย์ ใช้สำหรับการสำรวจ เรขาคณิตแบบยูคลิด พีชคณิต แคลคูลัส และคณิตศาสตร์สาขาอื่น ๆ โปรแกรมนี้สร้างขึ้นโดย นิโคลัส แจ็กกิว (Nicholas Jackiw) ออกแบบมาเพื่อให้ทำงานบนวินโดวส์ 95 หรือวินโดวส์เอ็นที 4.0 หรือรุ่นต่อจากนั้น และโอเอส 8.6 หรือรุ่นต่อจากนั้น (รวมถึงโอเอสเทน) และยังสามารถทำงานบนลินุกซ์ โดยอยู่ภายใต้การทำงานของไวน์ แต่ยังมีข้อบกพร่องเล็กน้อย
รายละเอียดของโปรแกรม.
จีเอสพีประกอบไปด้วยเครื่องมือการสร้างทางเรขาคณิตแบบยุคลิดดั้งเดิม กล่าวคือ การสร้างรูปร่างต่าง ๆ (เช่นรูปสิบห้าเหลี่ยม) โดยการใช้วงเวียนและสันตรง ก็สามารถสร้างขึ้นโดยใช้โปรแกรมนี้ อย่างไรก็ตาม โปรแกรมนี้ยังให้ผู้ใช้สามารถใช้การแปลง เพื่อที่จะสร้างรูปที่ไม่สามารถใช้วงเวียนและสันตรงได้ (เช่น รูปเก้าเหลี่ยมด้านเท่า) นอกจากนี้ วัตถุในโปรแกรมยังสามารถเคลื่อนไหวได้
จีเอสพียังสามารถวัดความยาวของส่วนของเส้นตรง ขนาดของมุม พื้นที่ พารามิเตอร์ ฯลฯ และยังสามารถสร้างฟังก์ชัน ซึ่งจะช่วยให้ผู้ใช้สามารถสร้างวัตถุจากความสัมพันธ์กับวัตถุที่เลือก ทำให้สามารถแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ซึ่งยากที่จะคิดด้วยมือได้
ประโยชน์ทางการศึกษา.
จีเอสพีได้นำไปใช้ในห้องเรียนคณิตศาสตร์ระดับมัธยมศึกษาเป็นจำนวนมาก ตลอดจนในสหรัฐอเมริกาและประเทศแคนาดา สภาครูคณิตศาสตร์แห่งชาติ (NCTM) ระบุว่าหนึ่งในหกหลักเทคโนโลยีที่ว่า "เทคโนโลยีเป็นสิ่งสำคัญในการเรียนการสอนคณิตศาสตร์ มันจะทำให้การสอนคณิตศาสตร์เป็นสิ่งที่ช่วยในการยกระดับการเรียนรู้ของนักเรียน" จีเอสพีก็เป็นส่วนหนึ่งในตัวอย่างเหล่านี้ ซึ่งโปรแกรมนี้จะช่วยให้นักเรียนมีความเข้าใจมากยิ่งขึ้น เช่นแนวคิดในเรื่องความชัน การแปลงทางเรขาคณิต และจำนวนเต็ม
ในปัจจุบันหน่วยงานทางการศึกษาของประเทศไทย ได้แก่ สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้จัดซื้อโปรแกรมจีเอสพี เวอร์ชัน 4.06 เป็นลิขสิทธิ์ของประเทศไทย และดำเนินการแปลโปรแกรมและคู่มือการใช้งานเป็นภาษาไทย (รวมทั้งเวอร์ชัน 5.06 ในปัจจุบัน) นอกจากนี้ ยังจัดให้มีการแข่งขันการใช้โปรแกรมนี้สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา เพื่อพัฒนาความรู้และศักยภาพของนักเรียนอีกด้วย
สายกาจัง
รถไฟฟ้าขนส่งมวลชนสายกาจัง
หรือชื่อเดิม สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินที่เปิดให้บริการในเขตกัวลาลัมเปอร์และปริมณฑล สายนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของระบบขนส่งมวลชนในหุบเขากลัง
สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง เป็นหนึ่งในโครงการเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินสามสายในเขตหุบเขากลัง ใช้งบประมาณในการก่อสร้าว 36 พันล้านริงกิต
เส้นทางเริ่มต้นจากตำบลซูไงบูโละฮ์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกัวลาลัมเปอร์ ผ่านใจกลางกรุง ไปสิ้นสุดที่เมืองกาจัง ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกัวลาลัมเปอร์ คาดว่าจะมีผู้โดยสารมาใช้งานประมาณ 1.2 ล้านคนต่อปี การก่อสร้างระยะที่ 1 เริ่มจากซูไงบูโละฮ์ ไปสิ้นสุดที่เซอมันตัน ซึ่งจะเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2016 ส่วนระยะที่ 2 สร้างจากเซอมันตัน ไปสิ้นสุดที่กาจัง ซึ่งจะเปิดให้บริการในกรกฎาคม ค.ศ. 2017
เดิมที สายนี้เป็นสายรถไฟฟ้ารางเบา ระยะทาง 43 กิโลเมตร วิ่งจากตำบลดามันซารา ไปยังตำบลเชรัส ต่อมาได้ขยายเส้นทางไปยังซูไงบูโละฮ์ และกาจัง ซึ่งเพิ่มระยะทางอีก 8.8 กิโลเมตร และได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นรถไฟใต้ดิน ซึ่งจุผู้โดยสารได้มากกว่า
สายนี้เมื่อสร้างเสร็จแล้ว จะดำเนินการโดยบริษัทแรพิดเรล
รถไฟฟ้าสายนี้มีระยะทาง 51 กิโลเมตร วิ่งจากตำบลซูไงบูโละฮ์ ไปสิ้นสุดที่เมืองกาจัง เมื่อเปิดใช้งาน คาดว่าจะมีผู้โดยสาร 1.2 ล้านคน รถไฟฟ้าเป็นแบบ 4 คันต่อขบวน จุผู้โดยสารได้ 1,200 คนต่อขบวนต่อทิศทาง และใน 1 วันจะมีผู้โดยสารใช้บริการทั้งหมด 400,000 คน ความถี่รถไฟฟ้า 3.5 นาที
การปรับแก้ไขเส้นทางและสถานี.
หลังจากที่โครงการนี้ได้นำเสนอเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ได้มีการปรับเปลี่ยนแก้ไขเส้นทางและสถานีต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
จะมี 31 สถานี โดยมีสถานีใต้ดินอยู่ 7 สถานี ช่วงทางใต้ดินยาว 9.5 กิโลเมตร (แผนที่เส้นทาง ) การเรียกชื่อสถานีบนขบวนรถ จะแตกต่างจะชื่อทางการเล็กน้อย อาจเปลี่ยนแปลงได้ตามความเหมาะสม
ระบบรถไฟฟ้าผลิตโดยบริษัท ซีเมนส์ รถไฟฟ้าเป็นแบบไร้คนขับ พ่วง 4 คันต่อขบวน จุผู้โดยสารได้ 1,200 คนต่อขบวนต่อทิศทาง โดยรถไฟฟ้าจะเป็นรูปแบบเดียวกันกับที่ใช้ในรถไฟใต้ดินวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์
มีศูนย์ซ่อมบำรุง 2 แห่ง ได้แก่ ศูนย์ซ่อมบำรุงซูไงบูโละฮ์ และศูนย์ซ่อมบำรุงกาจัง
สายสุไหงบูโลห์-กาจัง
สายบันดาร์อูตามา-กลัง
สายบันดาร์อูตามา-กลัง (; ชื่อเดิม: สายชาห์อลัม ) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้ารางเบาสายที่ 3 ในเขตกัวลาลัมเปอร์และปริมณฑล โดยเมื่อเปิดให้บริการแล้ว จะดำเนินการโดยบริษัทแรพิดเรล โครงการนี้เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2013 ในฐานะของรถไฟฟ้ารางเบาสายที่ 3 ใช้งบประมาณ 9 พันล้านริงกิตในการก่อสร้าง
สายบันดาร์อูตามา-กลัง เป็นส่วนหนึ่งของระบบขนส่งมวลชนในหุบเขากลัง
สายชาห์อลัม
KL Monorail
Ampang Line
Sri Petaling Line
Kelana Jaya Line
LRT Bandar Utama-Klang Line
MRT Sungai Buloh-Kajang Line
Rail transport in Malaysia
ลีกเอิง ฤดูกาล 2015–16
ลีกเอิง ฤดูกาล 2015–16 เป็นฤดูกาลที่ 78 ของลีกเอิงนับตั้งแต่การก่อตั้ง. ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง คือทีมแขมป์สามสมัยติดต่อกัน, ที่จะต้องมาป้องกันแชมป์.
จะมี 20 สโมสรที่แข่งขันกันในลีกนี้ ประกอบไปด้วยสามทีมที่ขึ้นมาจากลีกเดอ ฤดูกาล 2014–15 มาแทนที่สามทีมที่ตกชั้นจากลีกเอิง ฤดูกาล 2014–15 ทุกสโมสรที่มีหลักประกันสถานะลีกเอิงสำหรับฤดูกาลเป็นจะต้องได้รับอนุมัติจาก DNCG ก่อนถึงมีสิทธิ์เข้าร่วมลีกได้. มีเพียง 2 ทีมเท่านั้นที่จะต้องตกชั้นในฤดูกาลนี้. เอวีย็อง, แม็ส และ ล็องส์ ตกชั้นไปสู่ลีกเดอในฤดูกาล 2013-14. ตรอเย, ฌาเซแล็ก อาฌักซีโอ และ อ็องเกร์ เลื่อนชั้นขึ้นสู่ระดับลีกสูงสุด. ตรอเยทำให้กลับมาทันที, ฌาเซแล็ก อาฌักซีโอขึ้นมาเล่นลีกสูงสุดเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร สุดท้ายกลับเป็นอ็องเกร์ได้กลับคืนสู่ลีกสูงสุดหลังรอคอยมาถึง 21 ปี.
ณ วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 มีสโมสรที่ได้รับการยืนยันแล้วว่าจะได้เล่นในลีกเอิง ฤดูกาล 2015–16 ได้แก่
ที. เอช. ไวท์
เทเรนซ์ แฮนเบอรี ไวท์ (; 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1906 – 17 มกราคม ค.ศ. 1964) หรือ ที. เอช. ไวท์ เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ ผู้เขียนนิยายชุด "The Once and Future King" (อาร์เธอร์จอมราชันย์)
ที. เอช. ไวท์ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1906 ที่เมืองบอมเบย์ (มุมไบในปัจจุบัน) บิดารับราชการเป็นตำรวจ ส่วนมารดาเป็นบุตรสาวของผู้พิพากษา ทั้งคู่แยกทางกันตอนเขาอายุได้ 14 ปี ไวท์เข้าเรียนที่วิทยาลัยเชลเทนแฮมในกลอสเตอร์เชอร์ และวิทยาลัยควีนส์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ หลังเรียนจบ เขาเป็นครูที่โรงเรียนสโตว์ (Stowe School) พร้อมกับเขียนหนังสือควบคู่ไปด้วย
หลังความสำเร็จของหนังสือ "England Have My Bones" ไวท์ลาออกจากงานสอนมาเขียนหนังสือเต็มตัว จนในปี ค.ศ. 1938 เขาเขียนนิยาย "The Sword in the Stone" (ดาบในศิลา) ซึ่งเป็นเล่มแรกในวรรณกรรมชุดจินตนิมิตเกี่ยวกับกษัตริย์อาเธอร์ "The Once and Future King" ได้ผลตอบรับเป็นอย่างดี ต่อมาในปี ค.ศ. 1946 ไวท์ย้ายไปอยู่ที่อัลเดอร์นีย์ เขาเป็นโสดตลอดชีวิต จนกระทั่งเสียชีวิตจากภาวะหัวใจวายบนเรือที่เทียบท่าในไพรีอัส เมื่อปี ค.ศ. 1964 ขณะมีอายุได้ 57 ปี
แรพิดเรล
สายปูตราจายา