pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กระทั่งช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งเอธิโอเปียเผชิญปัญหาหลายประการ ทั้งการฟื้นตัวจากความพยายามบุกรุกดินแดนจากโซมาเลีย, ฤดูแล้ง, การเสื่อมถอยทางเศรษฐกิจ และ ทุพิกขภัยใหญ่ปี 1983–1985 ซึ่งมีผู้เสียชีวิตมากกว่าหลายล้านคน นำไปสู่การพึ่งพาความช่วยเหลือจากต่างชาติอย่างหนักและการปะทุขึ้นใหม่ของความขัดแย้งในประเทศ โดยเฉพาะการต่อสู้เรียกร้องเอกราชของเอริเทรีย และสงครามกลางเมืองระหว่างกองทัพซึ่งเป็นรัฐบาลเอง กลุ่มกบฏ และกองกำลังตามชายแดน ในปี ค.ศ. 1987 เมนกิสทูยุบเลิกเดร์กและก่อตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย ภายใต้การนำของพรรคแรงงาน และรัฐบาลพลเรือนใหม่แต่ยังคงเต็มไปด้วยสมาชิกจากเดร์ก ทั้งฮายิเล เซลาสซี และเดร์ก ได้ย้ายชาวอามาราไปทางใต้ของประเทศเพื่อจัดการและตั้งศูนย์กลางที่นั่น ในระหว่างนั้นก็ได้ทำการกำจัดวัฒนธรรมและภาษาโอโรโมในท้องถิ่น และแทนที่ด้วยอามารา
Ethiopian Revolution
สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
Haile Selassie
Ras Tafari
เดร็ก
Ogaden War
ลาลีเบลา
ลาลีเบลา (; Lalibela) เป็นเมืองในอำเภอลาสทาในโวลโลโซเนเหนือ ภูมิภาคอามฮารา ของประเทศเอธิโอเปีย เป็นที่รู้จักจากโบสถ์โมโนลิธเจาะหิน ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกภายใต้ชื่อหมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินแห่งลาลีเบลา ลาลีเบลาเป็นศูนย์กลางที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคโบราณของเอธิโอเปีย และสำหรับชาวคริสต์ ลาลีเบลาเป็นเมืองที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดรองจากอักซุม
โบสถ์นักบุญจอร์จ (ลาลีเบลา)
โบสถ์นักบุญจอร์จ  เป็นหนึ่งในสิบเอ็ดโบสถ์โมโนลิธที่เจาะเข้าไปในหินในเมืองลาลีเบลา ภูมิภาคอามฮารา ประเทศเอธิโอเปีย
โบสถ์เกิดขึ้นจากการแกะสลักลงล่างเข้าไปในทัฟฟ์ภูเขาไฟ ระบุอายุการก่อสร้างอยู่ที่ราวศตวรรษที่ 12 หรือต้นศตวรรษที่ 13 เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิลาลีเบลา โบสถ์มักได้รับการเรียกขานให้เป็น "สิ่งมหัสจรรย์ของโลกลำดับที่แปด" จักรพรรดิลาลีเบลามีพระราชประสงค์จะสร้างเยรูซาเลมขึ้นมาใหม่ซึ่งแสดงออกผ่านทางการออกแบบสร้างของบรรดาโบสถ์เจาะหินในเมืองลาลีเบลาโดยมีโบสถ์สร้างอยู่เป็นสองกระจุก สู่ถึงเยรูซาเลมบนโลกและเยรูซาเลมในสวรรค์ ตรงกลางมีร่องที่ขุดไว้เป็นทางเพื่อแทนแม่น้ำจอร์แดน โบสถ์นักบุญจอร์จมีขนาด 25 เมตร ต่อ 25 เมตร ต่อ 30 เมตร
ในประวัติศาสตร์เชิงวัฒนธรรมของเอธิโอเปียระบุว่าโบสถ์นี้สร้างขึ้นหลังจักรพรรดิลาลีเบลาแห่งซากเวทรงมีนิมิตให้สร้างโบสถ์ขึ้นจากนักบุญจอร์จ และพระเป็นเจ้า ซึ่งทั้งสองพระองค์ได้มอบวิธีการสร้างโบสถ์ให้แก่จักรพรรดิลาลีเบลา
ลาลีเบลาเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับผู้แสวงบุญชาวเอธิโอเปียนออร์ทอดอกซ์ ส่วนโบสถ์นักบุญจอร์จและโบสถ์เจาะหินในลาลีเบลาได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกภายใต้ชื่อ "หมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินที่ลาลีเบลา"
Church of Saint George, Lalibela
พรอดิวซ์ 101 ญี่ปุ่น (ฤดูกาล 1)
พรอดิวซ์ 101 ญี่ปุ่น (ฤดูกาล 2)
นโรดม เจนณา
นโรดม เจนณา (; เกิด 11 มีนาคม พ.ศ. 2554) เป็นนักแสดง นักร้อง นางแบบ นักเต้น และทูตตราสินค้าชาวเขมร เป็นพระธิดาในพระองค์เจ้านโรดม บุบผารี และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ
นโรดม เจนณา เกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาคนที่สองของพระองค์เจ้านโรดม บุบผารี เกิดแต่บิดาชาวฝรั่งเศสไม่ปรากฏนาม เธอเป็นพระนัดดาในสมเด็จพระมหิสสรานโรดม จักรพงศ์ และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ เธอไม่มีมีฐานันดรศักดิ์ในราชสำนักแม้มีมารดาเป็นเจ้านายกัมพูชา แต่เจนณาเป็นที่รู้จักในสมัญญา "เจ้าหญิงน้อย"
พ.ศ. 2558 ขณะอายุ 3 ปี ครอบครัวของเธอย้ายกลับประเทศกัมพูชา นโรดม เจนณา สามารถพูดได้ห้าภาษา คือ ภาษาเขมร อังกฤษ ฝรั่งเศส จีน และไทย รวมทั้งมีความสามารถด้านการขับร้องที่ผ่านการฝึกฝนมาตั้งแต่ยังเยาว์วัยได้ห้าภาษา
นโรดม เจนณาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงใน พ.ศ. 2561 มีผลงานแสดงเรื่อง "เทพธิดาผกาทกลเมียะฮ์"  ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ในท้องถิ่น
นโรดม เจนณาได้รับการจัดการและบริหารโดยสเปซครีเอทีฟมาร์เกติง (Space Creative Marketing)
วัดสีเมือง
วัดสีเมือง หรือ วัดศรีเมือง  เป็นพระอารามหลวง ตั้งอยู่บนถนนเชษฐาธิราช ในนครหลวงเวียงจันทน์ ถือเป็น 1 ใน ศรี 5 ประกอบด้วย ศรีเมือง ศรีพูล ศรีฐาน สีบัวบาน ศรีหอม ในสมัยโบราณ เกี่ยวข้องกับการทำพิธีสำคัญของกษัตริย์โบราณ เช่น การราชาภิเษกขึ้นครองราชย์ จะต้องนำน้ำพุทธมนต์จาก วัด 5 ศรี ทั้งหมดมาประกอบพิธีพุทธาภิเษก
วัดสีเมืองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2106 ในสมัยของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช วัดนี้เป็นที่ตั้งของเสาหลักเมือง มีคำบอกเล่าเก่าแก่ว่าเกี่ยวข้องกับสาวชื่อ สี เป็นหญิงท้องแก่ ยอมสละชีวิตพร้อมลูกในท้องพร้อมกับม้าอีกหนึ่งตัว เป็นผีอารักษ์เสาหลักเมืองเวียงจันทน์ จึงนำเอาชื่อสาวสีมาตั้งเป็นชื่อวัดว่า "วัดสีเมือง" ชาวเวียงจันทน์ได้เรียกสาวสีว่า "ย่าแม่สีเมือง" ทุกปีก่อนจะมีบุญนมัสการที่พระธาตุหลวงจะต้องมีการจัดพิธีกรรมทำบุญอยู่ที่วัดสีเมืองก่อน
ธาตุวัดสีเมือง เป็นธาตุที่สร้างด้วยศิลาแลงซึ่งแตกต่างไปจากธาตุที่สร้างด้วยอิฐในระยะร่วมสมัย เท่าที่เหลืออยู่ปรากฏเป็นฐานบัวที่มีบัวคว่ำและท้องไม้ขนาดใหญ่ที่คาดด้วยลูกแก้วอกไก่ ภายในวัดมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่เป็นจำนวนมาก แต่มีพระพุทธรูปอยู่องค์หนึ่งที่ชำรุดไปแล้วบางส่วนตั้งประดิษฐานอยู่ ซึ่งพระพุทธรูปองค์นี้เป็นที่เชื่อกันว่ามีความศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างมากไม่ว่าใครมาขอพรก็จะสมดังใจ
เจเนอรัลเคออส
เจเนอรัลเคออส  เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1993 ที่พัฒนาโดยเกมเรฟิวจ์ อิงค์. และเผยแพร่โดยอิเล็กทรอนิก อาตส์ สำหรับเซกา เมกาไดรฟ์ ซึ่ง"เจเนอรัลเคออส"เป็นเกมอาร์เคด/กลยุทธ์เชิงเสียดสี
นับตั้งแต่พวกเขายังเป็นทารก พี่น้องเคออสและฮาวอคได้สนุกกับการเล่นเกมสงครามซึ่งกันและกัน รวมถึงเพื่อนร่วมชั้นเรียน และเพิ่มพูนความรู้เกี่ยวกับยุทธวิธีทางทหารของพวกเขา อยู่มาวันหนึ่ง เคออสค้นพบหนังสือการ์ตูนหายากที่มีค่ามากกว่าหนังสือเล่มใดในห้องสมุดที่เติบโตขึ้นเรื่อย ๆ และแสดงให้ฮาวอคดู น่าเสียดาย ที่สิ่งนี้พิสูจน์ได้ว่าเป็นความผิดพลาด เพียงการมองเห็นของมันทำให้เขาเกิดด้านที่ละโมบและทรยศออกมา ฮาวอคพยายามที่จะเอาหนังสือเล่มนี้ไปเป็นของตัวเอง แต่มันกลับต้องฉีกขาดจากการชักเย่อ หลังจากนี้ สองพี่น้องก็ต่อว่าต่อขานกันและกัน แล้วแยกทางกัน ซึ่งหลายปีต่อมา ทั้งคู่กลายเป็นเผด็จการทหารของประเทศโมโรนิกา (เคออส) และวิเซเรีย (ฮาวอค) โดยที่นายพลทั้งสองทำสงครามกันเป็นเวลาหลายสิบปี แต่สำหรับการยุทธ์ที่เดือดดาลทั่วทั้งแผ่นดิน พวกเขาไม่สามารถบรรลุชัยชนะได้ หลังจากผ่านการพิจารณามาหลายวัน พวกเขาก็ตัดสินใจใช้กองทัพที่เล็กกว่า และเร็วกว่าของทหารที่เชี่ยวชาญในอาวุธชนิดใดชนิดหนึ่ง เพื่อตัดสินแพ้ชนะอย่างถาวร
ผู้เล่นแต่ละคนจะต้องเลือกหนึ่งใน 4 ทีมโดย 3 ในนั้นมีทหาร 5 คน (มีอาวุธให้เลือกต่างกัน) ในขณะที่ทีมหนึ่งมี "คอมมานโด" 2 ตัว และใช้ระบบควบคุมที่แตกต่างกันเพื่อให้สามารถควบคุมได้มากขึ้น
ผู้เล่นมองปฏิบัติการจากมุมมองไอโซเมตริก รวมถึงดูการ์ตูนทหารยุกยิกในสนามรบ โดยเกมดังกล่าวมีความสมดุลระหว่างปฏิบัติการและยุทธศาสตร์ ตัวอย่างเช่น เมื่อใดก็ตามที่ทหารสองคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเข้ามาใกล้เพียงพอ การต่อสู้ระยะประชิดก็จะตามมา ทหารสามารถต่อย, เตะ หรือบล็อกการโจมตีได้ หากชายคนหนึ่งของผู้เล่นเสียแต้มพลังทั้งหมด เขาจะล้มลงกับพื้น เพื่อช่วยทหารที่ล้มลง ผู้เล่นต้องเลื่อนเคอร์เซอร์ หรือทหารคนอื่นในกรณีของหน่วยคอมมานโด ใกล้กับทหารที่บาดเจ็บและเรียกเมดิค (เสนารักษ์) ให้ชุบชีวิตเขา อย่างไรก็ตาม มีการจำกัดจำนวนครั้งในการเรียกเมดิค นอกจากนี้ยังมีไอเทมจำนวนมากที่ให้แต้มในสนามรบซึ่งให้หยิบขึ้นมา
จำพวก.
ลอนเชอร์: ใช้เครื่องยิงจรวดแบบพกพาเป็นอาวุธ ในขณะที่เกมนี้ไม่มีตัวละคร "พลซุ่มยิง" พลยิงเครื่องยิงจรวดจึงมีจุดประสงค์ในส่วนเดียวกับอาวุธที่ทรงพลัง, ยิงช้า และพิสัยไกล การโจมตีของพลยิงเครื่องยิงจรวดสามารถหยุดได้โดยกำบัง แต่อาจส่งผลให้พลรบฝ่ายตรงข้าม "เสียชีวิตทันที" แบบสุ่ม (เหลือโครงกระดูกและไม่สามารถเรียกเมดิคได้) พลประเภทนี้สามารถทำลายเป้าหมายโบนัสได้ และตัวละครนี้สวมหมวกเหล็ก
ชัคเกอร์: ระเบิดมือเป็นอาวุธของประเภทนี้ การโจมตีของพวกเขามีอัตราการปาที่ต่ำ และสามารถหลีกเลี่ยงได้ง่าย แต่ระเบิดมือครอบคลุม สามารถสร้างความเสียหายหลายหน่วย และมีระยะที่ดี สามารถทำลายเป้าหมายโบนัสได้ ชื่อและรูปลักษณ์ของยูนิตนี้ (ชายผมบลอนด์ ที่มีหนวดเครา และมีที่คาดผมสไตล์แรมโบ้) เป็นการอ้างอิงที่ชัดเจนสำหรับชัค นอร์ริส
สคอเชอร์: อาจเป็นหน่วยที่อันตรายที่สุดในเกม ทหารเหล่านี้ใช้เครื่องพ่นไฟเพื่อสร้างความเสียหาย ซึ่งถึงแม้จะมีระยะที่สั้นที่สุด แต่ก็สามารถโจมตีทหารได้หลายคนและเป็นอาวุธที่เร็วที่สุด เมื่อผู้ทำให้ไหม้เกรียมอยู่เหนือยูนิตอื่นแล้ว ก็ยากที่จะเอาชีวิตรอด ด้วยความสามารถนี้ พวกเขาจึงสร้างหน่วยขนาบข้างและคุ้มกันที่ยอดเยี่ยม การโจมตีแบบสุ่มอาจส่งผลให้พลรบฝ่ายตรงข้าม "เสียชีวิตทันที" (เหลือกองขี้เถ้าและไม่สามารถเรียกเมดิคได้) หากสคอเชอร์ลงไปในน้ำ อาวุธของเขาจะไร้ความสามารถชั่วคราว (ทำให้รู้ด้วยฟองอากาศที่ถูกยิงออกไปแทนการพ่นไฟ) ทั้งนี้ เขาสวมแว่นดำ
บลาสเตอร์: ถือเป็นหน่วยที่อ่อนแอที่สุดในเกมและจำเป็นต้องได้รับการปกป้อง บลาสเตอร์นั้นคล้ายกับชัคเกอร์ แทนที่จะใช้ระเบิด พวกเขาโยนแท่งไดนาไมต์จำนวนหนึ่งซึ่งทะลุที่กำบังและสร้างความเสียหายอย่างหนัก อย่างไรก็ตาม พวกเขามีอัตราการโยนที่ช้ามากและระยะการโจมตีที่สั้นที่สุดเป็นอันดับสอง ดังนั้น พวกเขาจึงเหมือนกับไม่มีประโยชน์ การโจมตีแบบสุ่มอาจส่งผลให้พลรบฝ่ายตรงข้าม "เสียชีวิตทันที" (เหลือโครงกระดูกและไม่สามารถเรียกเมดิคได้) สามารถทำลายเป้าหมายโบนัสได้ ตัวละครนี้สวมผ้าปิดตา มีหนวดเครา และรอยยิ้มของเขาขาดฟันบางซี่
แคมเปญคิกสตาร์เตอร์.
เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2013 ไบรอัน เอฟ. โคลิน ได้เริ่มแคมเปญคิกสตาร์เตอร์เพื่อหาทุนสร้างภาคต่อ ทว่าแคมเปญดังกล่าวสะดุดล้มมากกว่า 100,000 ดอลลาร์ ซึ่งไม่ถึงเป้าหมาย
"เจเนอรัลเคออส"ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกโดยทั่วไป ซึ่งนิตยสาร"อิเล็กทรอนิกส์เกมมิงมันทลี"ให้คะแนน 8 เต็ม 10 โดยเรียกได้ว่าเป็น "สุดยอดเกม "ต่อสู้" แบบตัวต่อตัว!" พวกเขายกย่องความตลกขบขัน, ตัวเลือกจำนวนมาก และโหมดผู้เล่นสี่คน ส่วนนิตยสาร"เกมโปร"ยังยกย่องความตลกขบขัน และโหมดผู้เล่นสี่คน เช่นเดียวกับปัญญาประดิษฐ์ของศัตรู และสรุปได้ว่า ""เจเนอรัลเคออส"ผสมผสานกลยุทธ์ในสนามรบที่บีบสมอง, กลยุทธ์ของทีมที่ท้าทาย และการรบแบบกดปุ่มเรียลไทม์พร้อมกราฟิกการ์ตูนตลกขบขัน"
วัดสุราษฎร์รังสรรค์
วัดสุราษฎร์รังสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลคลองควาย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 14 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 319 ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา โฉนดเลขที่ 320
วัดสุราษฎร์รังสรรค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2375 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเป็นใครเป็นผู้สร้าง ต่อมามีนางเต่า ผลมะขาม นายไข่ อุ้มญาติ นางโหมด ทองอ่อน ได้สร้างหอสวดมนต์ถวาย ต่อมานางแจ๋ว ภู่ห้อง ได้ถวายเรือนไม้สักทรงไทย คนละ 9 หลัง กับนายไข่ อุ้มญาติ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 ได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2482
เสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ศาลาบำเพ็ญกุศล ศาลาท่าน้ำ กุฏิเสร็จแล้ว 10 หลัง หอระฆัง หลัง ห้องน้ำ 9 ห้อง ห้องสุขา 32 ห้อง และฌาปนสถาน 1 หลัง
วัดกลางเหนือ
วัดกลางเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดกลางเหนือตั้งเป็นวัดเมือ พ.ศ. 2303 ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ที่เชื่อได้ว่าเดิมกุฎิสงฆ์ปลูกไว้รอยพระอุโบสถโดยปลูกไว้ในสระเป็นหลัง ๆ ปัจจุบันกุฎิได้ย้ายมาที่ตั้งในปัจจุบัน มีหลักฐานในพระราชพงศาวดารพระเจ้ากรุงธนบุรี กล่าวว่า "หลวงยกกระบัตร (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) ได้ล่องเรือจากราชบุรีมาตามลำน้ำแม่กลองผ่านวัดกลาง..." ยังมีวัดกลางใต้ซึ่งอยู่ถัดลงไปนั้น ปัจจุบันได้ร้างไปแล้วและเป็นธรณีสงฆ์ของวัดกลางเหนือ
วัดนี้เป็นแหล่งศึกษามาแต่โบราณ มีพระเป็นครูสอน ทำการสอนทั้งหนังสือ และวิชาการอย่างอื่น เรียนกันตัวต่อตัว ต่อมาได้สร้างโรงเรียนปริยัติธรรมขึ้น และสร้างโรงเรียนวิชาภาษาไทยขึ้นในสมัยพระครูสกลวิสุทธิ (เหมือน รตฺนสุวณฺโณ) เป็นเจ้าอาวาส ได้จัดตั้งโรงเรียนภาษาไทยขึ้นเป็นแห่งแรกในอำเภอบางคนที เมื่อ พ.ศ. 2456 โดยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส และทรงประทานชื่อให้ว่า "โรงเรียนตัวอย่างวัดกลางเหนือ อำเภอบางคนที" ในปี พ.ศ. 2458 ทางราชการรับเป็นโรงเรียนของรัฐขยายการศึกษาเปิดสอนตั้งแต่ประถมปีที่ 1–4 และมัธยมศึกษาปีที่ 1– 3 ต่อมา พ.ศ. 2481 ทางราชการได้ตัดชั้นประถมศึกษาออกทั้งหมด คงไว้แต่มัธยมศึกษาและขยายออกไปจนถึงมัธยมบริบูรณ์ ปัจจุบันโรงเรียนสกลวิสุทธิ์เปิดสอนแผนกอาชีวศึกษาด้วย
วัดกลางเหนือได้มีการปฏิสังขรณ์ซ่อมแซม และสร้างใหม่ตลอดมาโดยตลอด พุทธศาสนิกชนให้ความร่วมมือ บริจาคสินทรัพย์เป็นจำนวนมากทำให้วัดกลางเหนือมีศาสนสถานและศาสนวัตถุที่มั่นคงถาวร ตั้งแต่อุโบสถ ศาลาการเปรียญทรงไทย กุฏิสงฆ์ทรงไทย และสมัยใหม่ ศาลาท่าน้ำ หอฉัน ตลอดจนอาคารเรียน ฯลฯ อุโบสถสร้างใหม่ ก่ออิฐถือปูน งดงามมาก ผนังอุโบสถเป็นรูปเทพนม เรื่องรามเกียรติ์ เหนือผนังอุโบสถสร้างเป็นวิมาน พระประธานในอุโบสถสร้างด้วยศิลาแดง ปางมารวิชัยแบบสุโขทัยคู่มากับวัด และเจดีย์ใหญ่หน้าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ยอดเจดีย์
ปัจจุบัน พระสมุทรธรรมคณี (จำลอง อาสโภ) น.ธ.เอก, ป.ธ.๕ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันและดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาเจ้าหน้าจังหวัดสมุทรสงครามอีกด้วย
วัดบึงบาประภาสะวัต
วัดบึงบาประภาสะวัต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงบา อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระเมตตาวิหารี (ทองคำ เมตตาวิหาโร)
วัดบึงบาประภาสะวัต สร้างเมื่อ พ.ศ. 2464 โดยมี ขุนนรพัฒนพิศาล (พริ้ง ประภาสะวัต) นายอำเภอหนองเสือ ร่วมกับประชาชนชาวหนองเสือ เป็นผู้ถวายที่ดิน และดำเนินการสร้างวัดและได้ขนานนามว่า "วัดบึงบาประภาสะวัต" หรือ วัดบึงบา
คำว่า "บึงบา" เป็นชื่อของตำบลที่ตั้ง
และคำว่า "ประภาสะวัต"
เป็นนามสกุลพระราชทานของขุนนรพัฒนพิศาล (พริ้ง ประภาสะวัต) จึงได้นำมารวมกันตั้งเป็นชื่อวัดดังกล่าว
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เมื่อปี พ.ศ. 2537 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่อีกครั้งหนึ่ง เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2531 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2471 และก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2531 มีพระประธานในอุโบสถนามว่า "หลวงพ่อเพชร" เป็นหลวงพ่อพุทธโสธรจำลอง "หลวงพ่อเมตตาประชานิมิต" ในอุโบสถหลังใหม่ มีหอระฆัง หอฉัน ศาลาการเปรียญหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 วิหารมีลักษณะเป็นทรงไทยแบบจัตุรมุข ใช้เป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อจำลองพระพุทธปฏิมากรพระพุทธชินราช และหลวงพ่อโสธร ในบริเวณวัดมีโรงเรียนมัธยมศึกษา 60 ไร่
พ.ศ. 2490 - ปัจจุบัน
เขตแพริช
เขตอัครบิดรสากล
เขตอัครบิดรสากล  เป็นเขตปกครองของอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลและเป็นศูนย์กลางคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ทั่วโลก
เขตอัครบิดรสากลมีหน้าที่อภิบาลและเผยแผ่ความเชื่อดั้งเดิมของคริสตจักรโดยไม่จำกัดชาติและภูมิภาค เชื้อชาติและภาษา คริสตชนออร์ทอดอกซ์ที่ไม่ได้สังกัดคริสตจักรย่อมถือว่าอยู่ในสังกัดเขตอัครบิดรสากล
คริสตชนออร์ทอดอกซ์เชื่อว่านักบุญอันดรูว์เป็นผู้ก่อตั้งคริสตจักรขึ้นในเมืองนี้ ต่อมาจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชสถาปนาบริเวณนี้ขึ้นเป็นนครคอนสแตนติโนเปิล ให้เป็นราชธานีแห่งใหม่ของจักรวรรดิโรมันแทนกรุงโรม ทำให้บิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญมากขึ้นและยกสถานะเป็นอาร์ชบิชอป ในปี ค.ศ. 381 สภาสังคายนาคอนสแตนติโนเปิลครั้งที่หนึ่งกำหนดให้บิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลมีศักดิ์รองจากบิชอปแห่งโรม ต่อมาในปี ค.ศ. 451 สภาสังคายนาแคลซีดันจึงกำหนดให้บิชอปแห่งโรมและบิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลมีศักดิ์เสมอกัน จนกระทั่งราวปี ค.ศ. 587-8 จักรพรรดิเมาริกิอุสจึงพระราชทานสมัญญา "อัครบิดรสากล" แก่อาร์ชบิชอปยอห์นที่ 4 แห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นองค์แรก
วัดราษฎร์บูรณะ (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดราษฎร์บูรณะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองแควอ้อม ในตำบลเหมืองใหม่ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดราษฎร์บูรณะสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ต่อมานายสุข และนางเงิน พร้อมด้วยน้องสาว ได้บริจาคทรัพย์ที่ดินให้สร้างวัดขึ้นใหม่ พร้อมด้วยสังฆารามต่าง ๆ จึงได้เรียกชื่อวัดว่า วัดใหม่ยายเงิน ตามนามของผู้บริจาค อุโบสถเดิมของวัดเป็นไม้สักทรงผ่ากระดาน ศาลาการเปรียญ ตลอดจนกุฏิสงฆ์ เป็นเรือนไม้สักทรงไทยทั้งสิ้น ต่อมาได้ชำรุดทรุดโทรมไปตามกาลเวลา จนในสมัยของหลวงพ่อสุข เป็นเจ้าอาวาสได้ทำการสร้างอุโบสถใหม่เป็นอุโบสถคอนกรีตก่ออิฐถือปูน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2499 พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ว่า "วัดราษฎร์บูรณะ"
สิ่งสำคัญของวัด ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ และหน้าบันของอุโบสถ เป็นรูปหน้ากาล ซึ่งแปลกกว่าวัดอื่น ๆ กุฏิ หอฉัน หอสวดมนต์ ทรงไทยโบราณทั้งสิ้น ต้นตะเคียนใหญ่ และต้นพิกุล อายุ 300 ปี
หลวงพ่อสุขท่านได้ออกวัตถุมงคล เช่น ตะกรุดโทนเนื้อฝาบาตร เชือกคาดเอว และพิรอดแขน โดยท่านทำแจกลูกศิษย์มาเรื่อย ๆ พุทธคุณ กันเขี้ยวงาสารพัด เป็นที่เลื่องลือ
หลักเกณฑ์กลางของชีววิทยาโมเลกุล
มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตนครสวรรค์
มหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตนครสวรรค์ (; ชื่อย่อ: ม.มหิดล นครสวรรค์ / MUNA) เป็นโครงการจัดตั้งวิทยาเขตในสังกัดมหาวิทยาลัยมหิดล ตั้งอยู่ที่ตำบลเขาทอง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์
หมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินแห่งลาลีเบลา
หมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินแห่งลาลีเบลา  เป็นกลุ่มโบสถ์คริสต์มอนอลิธิกในที่สูงทางตะวันตกของเอธิโอเปีย บริเวณเมืองลาลีเบลา เมืองซึ่งตั้งชื่อตามจักรพรรดิผู้ครองราชย์ระหว่างปลายศตวรรษที่ 12 ถึงต้นศตวรรษที่ 13 จักรพรรดิลาลีเบลาแห่งจักรวรรดิซากเว ผู้มีพระราชดำริให้ก่อสร้างโบสถ์ที่สลักเข้าไปในหินจำนวน 11 แห่ง เพื่อสร้างนครศักดิ์สิทธิ์ เยรูซาเลม ขึ้นมาในอาณาจักรของตน ปัจจุบันหมู่โบสถ์เหล่านี้ยังคงใช้งานโดยคริสตจักรออร์ทอดอกซ์เอธิโอเปียเรื่อยมาตั้งแต่อดีตและคงความสำคัญอย่างมากต่อศาสนิกชนในเอธิโอเปีย
หมู่โบราณสถานประกอบด้วย 3 ส่วน: หมู่โบสถ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ, หมู่โบสถ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ และ โบสถ์จอร์จิส
หมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินในลาลีเบลา
เวนิสตะวันออก
นี่คือรายชื่อที่ไม่สมบูรณ์ของสถานที่ที่ได้รับสมญานามว่าเป็น เวนิสตะวันออก
20^ Tourist Places in Kerala, India
Rock-Hewn Churches, Lalibela
อักซุม
อักซุม (; ; ; "Ak̠ʷsəm"; "Ak̠sum") เป็นเมืองในภูมิภาคติกรายของเอธิโอเปีย มีประชากรราว 66,800 คนในปี 2015 อักซุมเป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวจนกระทั่งเกิดสงครามติกรายในปี 2020
Trigis
ศอเลียะห์
ศอเลียะห์  เป็นนบีที่ถูกกล่าวในอัลกุรอานกับคัมภีร์ศาสนาบาไฮ ซึ่งเผยแผ่หลัดคำสอนแก่ชนเผ่าษะมูดในอาระเบียโบราณก่อนช่วงชีวิตของศาสดามุฮัมมัด เรื่องราวของศอเลียะห์ถูกเชื่อมโยงกับเรื่องราวของอูฐตัวเมียของอัลลอฮ์ ซึ่งอัลลอฮ์ประทานเป็นของขวัญให้กับชาวษะมูด เมื่อพวกเขาต้องการปาฏิหาริย์เพื่อพิสูจน์ว่าศอเลียะห์เป็นศาสดาจริง ๆ
ข้อมูลทางประวัติศาสตร์.
รายงานจากอัลกุรอาน เมืองที่ศอเลียะห์เดินทางไปนั้นคืออัลฮิจญร์ ซึ่งตรงกับเมืองเฮกราของชาวแนบาเทีย ตัวเมืองได้ชื่อเสียงในช่วงคริสต์ศตวรรษแรก เพราะเป็นสถานที่สำคัญในการค้าขายด้วยคาราวานระดับภูมิภาค สิ่งก่อสร้างที่อยู่ติดกับเมืองคือสุสานที่ตกแต่งบนหินขนาดใหญ่ ซึ่งถูกใช้โดยกลุ่มสมาชิกทางศาสนาหลายกลุ่ม ต่อมาสถานที่นี้ถูกทอดทิ้งไปในช่วงหนึ่งของสมัยโบราณ แล้วค่อยแทนที่ด้วยอัลอุลา สถานที่นี้เป็นที่รู้จักในชื่อมะดาอินศอเลียะห์มาตั้งแต่สมัยมุฮัมมัด โดยนำชื่อมาจากนบีศอเลียะห์
ชีวิตของศอเลียะห์ในสังคมของเขามีความชอบธรรมมากจนชาวษะมูดต้องพึ่งพาสนับสนุนเขา พระผู้เป็นเจ้าเลือกเขาเป็นศาสนทูตและส่งไปให้คำสอนต่อพวกคนรวยที่ขี้เหนียวและประนามการทำ "ชิรก์" (การบูชารูปปั้นหรือพหุเทวนิยม) ถึงแม้ว่าศอเลียะห์ให้คำสั่งสอนไประยะหนึ่งแล้ว ชาวษะมูดไม่ยอมฟังคำเตือนและเริ่มเรียกร้องให้ศอเลียะห์แสดงปาฏิหาริย์
ศอเลียะห์เตือนพวกเขาด้วยปราสาทและพระราชวังหลายแห่งที่สร้างด้วยหิน และความเหนือกว่าทางเทคโนโลยีต่อชุมชนใกล้เคียง ที่มากไปกว่านั้น ท่านกล่าวถึงบรรพบุรุษของพวกเขา เผ่าอ๊าด ซึ่งถูกทำลายด้วยบาปของตนเอง ชาวษะมูดบางส่วนเชื่อคำพูดของศอเลียะห์ แต่หัวหน้าเผ่าไม่ยอมฟังและยังคงต้องการให้ท่านแสดงปาฏิหาริย์เพื่อพิสูจน์ว่าตนคือศาสดาจริง ๆ
เพื่อเป็นการตอบรับ พระผู้เป็นเจ้าจึงประทานอูฐตัวเมียศักดิ์สิทธิ์ เพื่อใช้ในการดำรงชีพและบททดสอบ ชนเผ่าต้องอนุญาตให้อูฐกินหญ้าอย่างสงบและห้ามทำร้ายมันเด็ดขาด แต่เพื่อเป็นการท้าคำเตือนของศอเลียะห์ พวกเขาจึงฆ่าอูฐเสีย ศอเลียะห์เตือนว่า พวกเขามีเวลาแค่ 3 วันก่อที่ความพิโรธของพระเจ้าจะลงมายังพวกเขา พวกเขาสำนึกผิด แต่ไม่ยอมอภัยต่อความผิดของตน และผู้ปฏิเสธศรัทธาทุกคนในเมืองถูกแผ่นดินไหวฆ่าตาย นับแต่นั้น อัลฮิจญร์จึงไม่มีผู้อาศัยและกลายเป็นซากปรักหักพังตลอดกาล คงเหลือเพียงศอเลียะห์กับผู้ศรัทธาเพียงไม่กี่คนที่รอดมาได้
ธรรมเนียมของฮะดีษ.
นักเขียนมุสลิมได้อธิบายเรื่องศอเลียะห์กับอูฐตัวเมียอย่างละเอียด ธรรมเนียมอิสลามตอนต้นมักให้อูฐออกจากหินอย่างน่าอัศจรรย์ ซึ่งมักตามมาด้วยลูกอูฐ และนมในตัวอูฐเอง อัฏเฏาะบะรีกล่าวว่า ศอเลียะห์เรียกผู้คนมาที่ภูเขา โดยเห็นหินเปิดอย่างน่าอัศจรรย์ เผยให้เห็นอูฐตัวเมียกับลูกของมัน ศอเลียะห์กล่าวว่า อูฐวัยแก่จะดื่มน้ำจากแหล่งน้ำของพวกเขาเป็นเวลาหนึ่งวัน และพวกเขาสามารถดื่มน้ำได้ในวันถัดมา ในวันที่พวกเขาดื่มน้ำไม่ได้ อูฐจะผลิตนมให้ แต่พระเจ้าตรัสแก่ศอเลียะห์ว่า ในไม่ช้าจะมีเด็กชาย ผู้จะเอ็นร้อยหวายอูฐ เกิดมาในเผ่านี้ และเด็กคนนั้นชั่วช้าและโตเร็วผิดปกติ อูฐตัวนั้นถูกฆ่า และลูกของมันร้องไห้สามครั้ง เป็นสัญญาณว่าพวกษะมูดจะถูกทำลายในเวลา 3 วัน ใบหน้าของพวกเขากลายเป็นสีเหลือง แดง แล้วดำ และพวกเขาตายในวันที่สาม
นักวิชาการอิสลามบางส่วนรายงานว่า ฮะญัร แม่ของอิสมาอีล เป็นหลานสาวของนบีศอเลียะห์
ธรรมเนียมคล้ายกันพบในคำวิจารณ์ศาสนาอิสลามในคริสต์ศตวรรษที่ 8 โดยยอห์นแห่งดามัสกัส และถูกกล่าวถึงในผลงานของอิบน์กะษีร
อาบูนาเยมาทากูห์
อาบูนา เยมาทา กูห์ (; Abuna Yemata Guh}}) เป็นโบสถ์มอนอลิธิก ตั้งอยู่ในเมืองฮาวเซน อำเภอโวเรดา ในภูมิภาคทีกราย ประเทศเอธิโอเปีย โบสถ์น้อยนี้ตั้งอยู่ที่ความสูง และสามารถเข้าถึงได้ผ่านการปีนบันไดทางเท้าเท่านั้น โบสถ์นี้เป็นที่รู้จักจากภาพเขียนและโบราณวัตถุที่มีอายุย้อนกลับไปถึงศตวรรษที่ 5 และสถาปัตยกรรมอันแปลกตา โบสถ์นี้สร้างขึ้นจากการแกะสลักเข้าไปในหินใหญ่ในทะเลทรายที่เกิดจากการกัดกร่อนและก่อตัวของหินทรายจนมีลักษณะคล้ายหอคอยโดยธรรมชาติ
โบสถ์เป็นหนึ่งในหมู่ 35 โบสถ์สลักเข้าไปในหินของเอธิโอเปีย การเข้าถึงตัวโบสถ์ต้องผ่านบันไดและร่องสำหรับปีนป่ายซึ่งสร้างเข้าไปในหินและมีความอันตรายและความชันสูง รวมถึงสะพานไม้แคบ ๆ
มาลีเอตัว เลาเปปา
สมเด็จพระราชาธิบดีมิซูซูลู ซูลู
สมเด็จพระราชาธิบดีมิซูซูลู ซิโงบิเล กากาซเวเลตินี  (พระราชสมภพ: 23 กันยายน พ.ศ. 2517) เป็นพระมหากษัตริย์ซูลู พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีกูดวิลล์ ซเวเลตินี กาเบกูซูลู และรัชทายาทของซูลูตั้งแต่การสวรรคตของพระราชบิดาเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2564 พระองค์ขึ่นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาของพระองค์หลังงานพระบรมศพของพระราชมารดาเมื่อ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 สมเด็จพระราชาธิบดีมิซูซูลูไม่ทรงอภิเษกสมรสและทรงมีพระราชโอรส 1 พระองค์
ขึ้นครองบัลลังก์.
พระราชมารดาของพระองค์คือสมเด็จพระราชินีมันต์ฟอมบี ดลามินีแห่งซูลู เป็นเป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีกูดวิลล์ ซเวเลตินี กาเบกูซูลู ซึ่งหมายความว่าพระราชโอรสของพระราชินีจะได้รับความชอบธรรมในการสืบทอดตำแหน่งก่อนจากพระราชโอรสในพระมเหสีพระองค์อื่น ๆ ของกษัตริย์ สมเด็จพระราชินีมันต์ฟอมบีได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการชั่วคราวของอาณาจักรซูลูหลังจากที่กษัตริย์สวรรคตและพระองค์มีหน้าที่รับผิดชอบในการแต่งตั้งกษัตริย์ซูลูองค์ต่อไปอย่างเป็นทางการในแง่ของพระประสงค์ของกษัตริย์ผู้ล่วงลับ อย่างไรก็ตามสมเด็จพระราชินีผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สวรรคตหนึ่งเดือนหลังจากกษัตริย์ก่อนที่จะแต่งตั้งผู้สืบทอด
ต่อมามีการยืนยันอย่างเป็นทางการจากราชวงศ์ซูลูแห่งสถานะของสมเด็จพระราชาธิบดีมิซูซูลูในฐานะรัชทายาทในบ่ายวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 หลังจากการอ่านพระราชประสงค์ของสมเด็จพระราชินีมันท์ฟอมบีโดยสมาชิกบางพระองค์ในราชวงศ์เรียกว่าการอภิปรายเรื่องผู้สืบทอดก่อนวัยอันควร ในพิธีพระบรมศพ พระขนิษฐาในพระมหากษัตริย์เจ้าหญิงเทมบิ นดโลวูระบุว่าพระราชวงศ์ยังไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป และจะเป็นบุคคลที่จะได้รับการ "เลือกโดยพระเจ้า" ในอดีตการอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ของกษัตริย์มิซูซูลูจะเป็นไปโดยอัตโนมัติ แต่ตอนนี้อาณาจักรซูลูถือว่าตัวเองเป็นระบอบรัฐธรรมนูญซึ่งผู้นำจำเป็นที่จะต้องได้รับการแต่งตั้ง
ผู้เชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรมและนักประวัติศาสตร์เชื่อว่าในที่สุดกษัตริย์มิซูซูลูจะได้รับการแต่งตั้งให้ขึ้นครองราชย์ ในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2564 เจ้าชายแมนโกซูตู บูเธเลซี ได้ออกแถลงการณ์ในนามของราชวงศ์ซูลูโดยระบุว่ากษัตริย์องค์ใหม่จะได้รับการประกาศหลังจากช่วงเวลาไว้ทุกข์สามเดือนสำหรับกษัตริย์ผู้ล่วงลับ หลังจากการจากไปของทั้งกษัตริย์และผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ชั่วคราวมีความกังวลเกี่ยวกับภาวะสูญญากาศของผู้นำในอาณาจักรซูลู
ข้อพิพาททางกฎหมาย.
เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 รายงานของสื่อเปิดเผยว่าเอกสารของศาลได้ถูกยื่นฟ้องต่อศาลสูงปีเตอร์มาริตซ์เบิร์กซึ่งท้าทายความถูกต้องในเจตจำนงของสมเด็จพระราชาธิบดีกูดวิลล์ ซเวเลตินี ความท้าทายในศาลเริ่มโดยพระมเหสีพระองค์แรกของกษัตริย์ผู้ล่วงลับ สมเด็จพระราชินีซิโบงิเล วินิเฟรด ดลามินี และพระราชธิดาอีกสองพระองค์เจ้าหญิงนทานโดเยนโกซีและเจ้าหญิงนทอมบิโซซูตู โดยทรงพยายามที่จะให้เจตจำนงของกษัตริย์ที่ประกาศออกมานั้นไม่ถูกต้องและกันไว้บนพื้นฐานของสิ่งที่ทรงอ้างว่าเป็นพระปรมาภิไธยปลอม ในฐานะมาตรการชั่วคราว ทั้งสามพระองค์ยังยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อขอให้ขัดขวางการแต่งตั้งกษัตริย์หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ใหม่โดยรอการพิจารณาคดีของศาลเกี่ยวกับความถูกต้องของพระประสงค์ของกษัตริย์ผู้ล่วงลับ
พระมเหสีพระองค์แรกของกษัตริย์นั้นต่างกับพระอัครมเหสีของกษัตริย์ซึ่งทรงเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สาม แต่เป็นผู้ที่มีความสำคัญเหนือพระมเหสีพระองค์อื่น ๆ ทั้งหมดเนื่องจากทรงมาจากราชวงศ์โดยประสูติ ทรงเป็นสมาชิกของราชวงศ์เอสวาตินี กษัตริย์ผู้ล่วงลับได้อภิเษกสมรสกับพระมเหสีพระองค์แรกตามกฎหมายการแต่งงานทางแพ่งของแอฟริกาใต้ แต่การอภเษกสมรสกับพระมเหสีพระองค์ต่อไปเป็นไปตามธรรมเนียมของซูลูเท่านั้น เนื่องจากกฎหมายของแอฟริกาใต้ยอมรับการแต่งงานแบบมีภรรยาหลายคนโดยประเพณี แต่ไม่ใช่การแต่งงานแบบมีภรรยาหลายคนตามกฎหมาย ความท้าทายของศาลวนเวียนอยู่กับความถูกต้องของการอภิเษกสมรสตามจารีตประเพณีหลังจากการอภิเษกสมรสครั้งแรกเช่นเดียวกับข้อกล่าวหาว่ารายพระปรมาภิไธยในพระประสงค์ของกษัตริย์ผู้ล่วงลับถูกปลอมแปลง เรื่องนี้ถูกกำหนดขึ้นเพื่อพิจารณาคดีในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 [18]อย่างไรก็ตามการฟ้องร้องถูกถอนออกไป
ชีวิตส่วนพระองค์และการศึกษา.
ชีวิตส่วนพระองค์ของเจ้าชายไม่ค่อยได้รับการเปิดเผย นอกเหนือจากนั้นพระองค์ทรงศึกษามัธยมปลายที่วิทยาลัยเซนต์ชาร์ลส์ ปีเตอร์มาริตซ์เบิร์กและยังไม่ได้อภิเษกสมรสและมีพระโอรส 1 พระองค์ แหล่งข้อมูลบางแห่งอ้างว่าทรงสำเร็จการศึกษาระดับนานาชาติ ในขณะที่คนอื่น ๆ ระบุว่าพระองค์ยังทรงศึกษาต่อในระดับปริญญาในแจ็กสันวิลล์รัฐฟลอริดา
มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1
มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2
ตูปัว ตามาเซเซ เมอาโอเล
มาลีเอตัว โมลี
ทุพภิกขภัยในประเทศเอธิโอเปีย พ.ศ. 2526–2528
ทุพภิกขภัยในประเทศเอธิโอเปียในปี 1983 ถึง 1985 เป็นทุพภิกขภัยครั้งร้ายแรงที่สุดในรอบศตวรรษของประเทศ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตราว 1.2 ล้านคน และมีผู้อพยพหนีออกจากประเทศอีกราวสี่แสนคน และ 2.5 ล้านคนต้องสูญเสียที่อยู่ภายในประเทศ และเด็กมากกว่า 200,000 คนถูกทิ้งกำพร้า
ข้อมูลจากฮิวแมนไรตส์วอตช์ระบุว่ามากกว่าครึ่งหนึ่งของการเสียชีวิตนี้สามารถระบุได้ว่าเกิดจาก "การกระทำอันขัดต่อสิทธิมนุษยชนที่ทำให้ทุพภิกขภัยเกิดเร็วขึ้น หนักขึ้น และยาวนานขึ้นมากกว่าที่ควรจะรับมือได้"