pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การออกแบบสำหรับการระบายน้ำที่เหมาะสมของระบบทางหลวงเป็นสิ่งสำคัญต่อความสำเร็จของทางหลวง. โดยไม่คำนึงถึงรูปแบบด้านอื่นๆของถนนว่าจะได้รับการออกแบบและการก่อสร้างดีอย่างไร, ระบบระบายน้ำที่เพียงพอเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งสำหรับถนนเพื่อความอยู่รอดตลอดอายุการใช้งานของมัน. น้ำส่วนเกินในโครงสร้างทางหลวงหลีกเลี่ยงไม่ได้ย่อมจะนำไปสู่ความล้มเหลวก่อนกำหนด, แม้ว่าความล้มเหลวนั้นจะไม่ได้เป็นหายนะ.
แต่ละระบบระบายน้ำทางหลวงเป็นแบบเฉพาะที่และสามารถที่จะซับซ้อนมาก. ขึ้นอยู่กับภูมิศาสตร์ของภูมิภาค, หลายวิธีสำหรับการระบายน้ำที่เหมาะสมอาจจะไม่สามารถใช้ได้กับอีกที่หนึ่ง. วิศวกรทางหลวงจะต้องกำหนดว่าสถานการณ์ไหนที่การออกแบบควรจะนำมาใช้โดยเฉพาะ, โดยปกติ วิธีการและวัสดุที่เหมาะสมผสมกันหลายอย่างสามารถจะนำน้ำออกไปจากโครงสร้างได้.
การควบคุมการกัดเซาะก็เป็นองค์ประกอบสำคัญในการออกแบบระบบการระบายน้ำทางหลวง. การระบายน้ำที่พื้นผิวจะต้องกระทำเพื่อระบายน้ำฝนหิมะหรือลูกเห็บที่ตกลงมาออกจากโครงสร้าง. ทางหลวงจะต้องได้รับการออกแบบให้มีความลาดชันเพื่อให้น้ำสามารถที่ไหลบ่ามาจะถูกนำไปที่ไหล่ของถนน, ลงไปในคู, และออกจากพื้นที่ไป. การออกแบบระบบระบายน้ำจะต้องใช้การคาดการณ์การไหลบ่าและการแทรกซึมของน้ำ, การวิเคราะห์ช่องเปิด, และการออกแบบท่อระบายน้ำสำหรับการนำน้ำผิวดินไปยังสถานที่ที่เหมาะสม
งานก่อสร้าง, การบำรุงรักษาและการจัดการ.
การก่อสร้างทางหลวง.
ก่อนการก่อสร้างทางหลวงโดยทั่วไปจะต้องทำการสำรวจในรายละเอียดและเตรียมฐานราก. วิธีการและเทคโนโลยีในการก่อสร้างทางหลวงมีการพัฒนาอยู่ตลอดเวลาและมีความซับซ้อนมากขึ้น. ความก้าวหน้าด้านเทคโนโลยีนี้ได้ยกระดับทักษะที่จำเป็นในการจัดการโครงการก่อสร้างทางหลวง. ทักษะนี้แตกต่างกันไปจากโครงการหนึ่งไปยังอีกโครงการหนึ่ง, ขึ้นอยู่กับปัจจัยต่างๆเช่นความซับซ้อนและธรรมชาติของโครงการ, ความแตกต่างระหว่างการก่อสร้างใหม่และการบูรณะของเดิมขึ้นมาใหม่, และความแตกต่างระหว่างโครงการที่อยู่ในภูมิภาคพื้นที่เมืองและภูมิภาคพื้นที่ชนบท.
มีองค์ประกอบหลายอย่างของการก่อสร้างทางหลวงซึ่งสามารถแบ่งออกเป็นองค์ประกอบทางเทคนิคและองค์ประกอบเชิงพาณิชย์ของระบบ. บางตัวอย่างของแต่ละองค์ประกอบได้ระบุไว้ด้านล่าง.
โดยปกติแล้วการก่อสร้างเริ่มต้นที่ระดับความสูงที่ต่ำสุดของไซต์งาน, โดยที่ไม่คำนึงถึงประเภทของโครงการ, และทำขึ้นข้างบน. โดยการทบทวนข้อกำหนดด้านปฐพีเทคนิคของโครงการ, จะได้รับข้อมูลเกี่ยวกับ:
งานก่อสร้างชั้น subbase.
ชั้น subbase  จะถูกออกแบบให้ใช้วัสดุที่คัดสรรมาอย่างระมัดระวังเนื่องจากเป็นชั้นที่อยู่ระหว่างฐานรากและ base ของพื้นถนน. ความหนาของ subbase โดยทั่วไปอยู่ในช่วง 4-16 นิ้ว, และมันถูกออกแบบมาเพื่อทนต่อความจุของโครงสร้างที่ต้องการของพื้นถนน.
วัสดุทั่วไปที่ใช้สำหรับสร้าง subbase ของทางหลวงประกอบด้วยกรวด, หินบด, หรือดินฐานรากที่ถูกทำให้เสถียรด้วยซีเมนต์, เถ้าลอย, หรือหินปูน. ความสามารถในการดูดซึมน้ำของ subbase จะกลายเป็นที่แพร่หลายมากขึ้นด้วยความสามารถในการระบายน้ำที่แทรกซึมจากพื้นผิวด้านบน. นอกจากนี้มันยังป้องกันไม่ให้น้ำจากดินซึมผ่านขึ้นมาถึงพื้นผิวถนน.
เมื่อต้นทุนวัตถุดิบในท้องถิ่นมีราคาแพงเกินไปหรือความต้องการวัสดุเพื่อเพิ่มการแบกรับด้านโครงสร้างของฐานย่อยไม่สามารถจัดหามาได้, วิศวกรทางหลวงสามารถเพิ่มความสามารถในการแบกรับของดินที่อยู่ข้างใต้โดยการผสมปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์, ยางมะตอยโฟม, หรือด้วยเทคโนโลยีที่เกิดขึ้นใหม่ เช่น cross-linking styrene acrylic polymer ที่ใช้เพิ่มอัตราส่วนการแบกรับแบบแคลิฟอร์เนีย  ของวัสดุในแหล่งกำเนิดโดยอัตาส่วน 4 ต่อ 6.
งานก่อสร้างชั้น base.
ชั้น base  เป็นส่วนของการปูพื้นถนนและอยู่ใต้พื้นผิวถนนพอดี. หากมีชั้น subbase, ชั้น base จะถูกสร้างเหนือชั้นนี้โดยตรง. มิฉะนั้น มันจะถูกสร้างเหนือฐานราก. ปกติความหนาของ base อยู่ในช่วง 4-6 นิ้วและถูกควบคุมโดยคุณสมบัติชั้นที่อยู่ข้างใต้.
โหลดขนาดหนักถูกนำมาใส่อย่างต่อเนื่องบนพื้นผิวและชั้น base จะดูดซับส่วนใหญ่ของความเครียดเหล่านี้. โดยทั่วไป, ชั้น base จะถูกสร้างด้วยหินคลุกบดที่ยังไม่ปรับสภาพเช่นหินบด, ตะกรัน, หรือกรวด. วัสดุที่ทำ base จะมีความมั่นคงภายใต้การจราจรสูงและมีลักษณะการระบายน้ำที่ดี.
วัสดุชั้น base มักจะถูกปรับสภาพด้วยปูนซีเมนต์, น้ำมันดิน, แคลเซียมคลอไรด์, โซเดียมคลอไรด์, เถ้าลอยหรือหินปูน. การปรับสภาพเหล่านี้จะช่วยให้การรองรับน้ำหนักดีขึ้นสำหรับโหลดนำ้หนักสูง, เพิ่มความแข็งแรงสำหรับน้ำค้างแข็ง, และทำหน้าที่เป็นเกราะป้องกันความชื้นระหว่างชั้น base และชั้นพื้นผิว.
การก่อสร้างชั้นพื้นผิว.
บทความหลัก: wearing course
การปูชั้นพื้นผิว  มีสองประเภทที่ใช้กันมากที่สุดในการก่อสร้างทางหลวงคือ: ประเภทยางมะตอยร้อนผสมและประเภทคอนกรีตปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์. การปูชั้นพื้นผิวเหล่านี้ให้พื้นผิวขับขี่ที่ราบรื่นและปลอดภัย, ในขณะเดียวกันก็มีการถ่ายโอนโหลดการจราจรที่หนาแน่นผ่านชั้น base ต่างๆไปพร้อมกัน และเข้าไปในดินฐานรากที่อยู่ด้านล่าง.
ชั้นยางมะตอยผสมร้อน (HMA).
ชั้นพื้นผิวยางมะตอยผสมร้อนจะเรียกว่าเป็นการปูพื้นแบบยืดหยุ่น. 'ระบบ Superpave' ได้รับการพัฒนาในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980s และได้นำเสนอการเปลี่ยนแปลงให้กับวิธีการออกแบบ, การออกแบบผสม, ลักษณะสมบัติ, และการทดสอบคุณภาพของวัสดุ.
การก่อสร้างผิวถนนแบบลาดยางมะตอยที่มีประสิทธิภาพและใช้งานได้ยาวนานจะต้องใช้ทีมงานก่อสร้างที่มีประสบการณ์, มีความมุ่งมั่นที่จะมีคุณภาพและมีการควบคุมอุปกรณ์การทำงานของพวกเขา.
ปัญหาการก่อสร้าง:
มีการใช้'สารฉาบหน้าหลัก' , เป็นยางมะตอยที่มีความหนืดต่ำ, จะถูกนำไปใช้ที่ชั้น base ก่อนที่จะมีการเทชั้นพื้นผิวด้วย HMA. สารฉาบหน้านี้จะยึดวัสดุที่หลวม, ทำการสร้างชั้นเหนียวระหว่างชั้น base และพื้นผิวยางมะตอย.
สารฉาบหน้าเกี่ยว  เป็นยางมะตอยอิมัลชันที่มีความหนืดต่ำที่ถูกใช้ในการสร้างความผูกพันระหว่างพื้นผิวหน้าเดิมและ overlay ยางมะตอยใหม่. สารฉาบหน้าเกี่ยวถูกนำมาใช้โดยทั่วไปในการปูพื้นที่อยู่ติดกัน (คันหิน ) เพื่อช่วยการยึดเกาะรำหว่าง HMA และคอนกรีต.
ชั้นพอร์ตแลนด์ซีเมนต์คอนกรีต (PCC).
ชั้นพอร์ตแลนด์ซีเมนต์คอนกรีต (PCC)จะหมายถึงการปูพื้นถนนแบบแข็ง, หรือการปูพื้นคอนกรีต. โดยทั่วไปมีสามประเภทได้แก่ - เรียบมีรอยต่อ, เสริมแรงมีรอยต่อและเสริมแรงต่อเนื่อง.
โหลดการจราจรจะถูกโอนระหว่างส่วนต่อส่วนเมื่อหินคลุกขนาดใหญ่กว่าในส่วนผสมของ PCC จะล็อคภายในเข้าด้วยกัน, หรือผ่านทางอุปกรณ์ถ่ายโอนโหลดในรอยต่อตามขวางของพื้นผิว. แท่งเดือยจะถูกนำมาใช้เป็นอุปกรณ์ถ่ายโอนโหลดได้อย่างมีประสิทธิภาพเพื่อถ่ายโอนโหลดข้ามรอยต่อตามขวางในขณะที่ยังคงไว้ซึ่งการจัดแนวในแนวนอนและแนวตั้ง. แท่งประกับ  จะเป็นแท่งเหล็กขึ้นรูปหรือเหล็กข้ออ้อยที่วางไปตามรอยต่อแนวยาวเพื่อยึดส่วนต่างๆของพื้นให้อยู่กับที่.
การบำรุงรักษาทางหลวง.
วัตถุประสงค์โดยรวมของการบำรุงรักษาทางหลวงคือการแก้ไขข้อบกพร่องและรักษาและซ่อมบำรุงโครงสร้างของถนน. ข้อบกพร่องจะต้องถูกกำหนด, ทำความเข้าใจ, และถูกบันทึกไว้ในอันที่จะเลือกแผนการบำรุงรักษาที่เหมาะสม. ข้อบกพร่องจะแตกต่างกันระหว่างการปูพื้นแบบยืดหยุ่นและแบบแข็ง.
วัตถุประสงค์หลักของการบำรุงรักษาทางหลวงมีสี่อย่างคือ:
โดยการปฏิบัติบำรุงรักษาเป็นประจำ, ระบบทางหลวงและทุกองค์ประกอบของมันสามารถได้รับการรักษาให้อยู่ในสภาพเดิมเมื่อแรกสร้างของมัน.
การบริหารจัดการโครงการ.
การบริหารจัดการโครงการจะเกี่ยวข้องกับการจัดตั้งองค์กรและการจัดโครงสร้างของกิจกรรมต่างๆของโครงการตั้งแต่เริ่มต้นจนจบ. กิจกรรมอาจเป็นการก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานเช่นถนนและสะพานหรือกิจกรรมการบำรุงรักษาหลักและรองที่เกี่ยวข้องกับการสร้างโครงสร้างพื้นฐานดังกล่าว. โครงการและกิจกรรมที่เกี่ยวข้องทั้งหมดจะต้องได้รับการจัดการในลักษณะมืออาชีพและจะต้องแล้วเสร็จภายในเวลาและงบประมาณที่กำหนด. นอกจากนี้การลดผลกระทบทางสังคมและสิ่งแวดล้อมเป็นสิ่งสำคัญในความสำเร็จของการบริหารจัดการโครงการ
ปราการ ไรวา
ปราการ ไรวา หรือรู้จักกันในชื่อ เนม เก็ตสึโนวา (เกิด 22 เมษายน พ.ศ. 2530) เป็นนักร้องชาวไทย และเป็นบุตรชายคนโตของ ประเวศวุฒิ ไรวา ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และเกษสุดา ไรวา กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท เอส แอนด์ พี ซินดิเคท (S&amp;P Syndicate) มีน้องสาวหนึ่งคนชื่อ ปรมา ไรวา เคยออกผลงานเดี่ยวกับแกรมมี่ ปัจจุบันเป็นนักร้องนำของวง เก็ตสึโนวา และได้เข้าพิธีมงคลสมรสและจดทะเบียนสมรสกับ ป้อ สารชา (ฤดีสุนันท์) ไรวา มีบุตรสาวด้วยกัน1คน
ปราการ ไรวา จบการศึกษาในระดับมัธยมจาก โรงเรียนแฮร์โรว์ เมืองลอนดอน ประเทศอังกฤษ และระดับปริญญาตรีจาก London College of Fashion ประเทศอังกฤษ
ตั้งวงเก็ตสิโนวา.
หลังจากออกอัลบั้มเดี่ยวกับแกรมมี่ ในพ.ศ. 2549 ในขณะเดียวกันเนมต้องกลับประเทศอังกฤษเพื่อไปเรียนต่อมหาวิทยาลัย ก็เลยชวนนาฑีซึ่งเป็นเพื่อนมารวมวง เป็นมือกีตาร์ และได้ชวนนตซึ่งเป็นรุ่นน้องที่ไปอังกฤษมาเป็นมือกีตาร์ และนตก็เลยชวนไปร์ทเข้ามาเป็นมือกลอง ซึ่งเคยอยู่วงเดียวกับนตตั้งแต่สมัยมัธยม
"ดูเพิ่มเติม: เก็ตสึโนวา"
ปราการ ไรวา เคยคบหาดูใจกับพิชญ์สินี ตันวิบูลย์ นางแบบไทย ในปี 2556 ในปี 2557 เนมออกมาเผยว่าจะสมรสกันภายในปี 2559 หากไม่มีเหตุการณ์อะไรเปลี่ยนแปลง โดยในปี 2558 พิชญสินีออกมาเผยว่าลดระดับเหลือเพียงแค่เพื่อน สาเหตุอันมาจากเรื่องส่วนตัวของทั้งสอง ไม่เกี่ยวเรื่องมือที่สาม และเนมได้ออกมาเผยว่าเลิกกันได้ตั้งแต่ช่วงปีใหม่ 2558 ด้วยเหตุผลใกล้กันมากเกินไป เนื่องจากตลอดระยะเวลาที่คบกันมาใช้ชีวิตไปไหนด้วยกันเสมอ
หลังจากเลิกลากีบคนเก่า และ เพิ่งคบหากันได้ประมาณ 10 เดือน นักร้องหนุ่ม เนม-ปราการ ไรวา หรือ เนม เก็ทสึโนวา ก็คุกเข่าขอแฟนสาว ป้อ-สารชา ฤดีสุนันท์ ไฮไซนางแบบชื่อดังแต่งงาน ทำให้ถูกมองว่าฝ่ายหญิงตั้งท้องหรือเปล่า จึงต้องรีบแต่งงานแบบฟ้าแล่บขนาดนี้ ซึ่งงานนี้ฝ่ายชายก็ยืดอกรับว่าแฟนสาวตั้งท้องได้ 3 เดือนแล้ว และตนเองรวมถึงครอบครัวก็ยินดีมากๆ ที่กำลังจะมีทายาทตัวน้อย
4. https://www.thaipost.net/main/detail/17326
นครเปตรา
วัดตาลเรียง
วัดตาลเรียง เป็นวัดในพระพุทธศาสนาสังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลบัวงาม อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี เป็นวัดที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศูนย์กลางของชาวพุทธในบริเวณบ้านตาลเรียง วัดตาลเรียงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2435 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2525
จากการสืบค้นเพื่อต้องการทราบที่มาของชื่อวัดตาลเรียง ปรากฏว่าไม่พบหลักฐานทางประวัติศาสตร์ หลังจากสอบถาม คนในชุมชนในท้องถิ่น ทำให้ทราบและสันนิษฐานได้ว่า ในอดีตบริเวณในบริเวณที่เป็นพื้นที่ตั้งของวัดและบริเวณชุมชนโดยรอบ เป็นที่ราบลุ่ม เหมาะสภาพแก่การทำนา พื้นนาโดยทั่วไปจะมีต้นตาลขึ้นเองตามธรรมชาติและประชาชนปลูกขึ้นเองบ้าง และมักจะเรียงกันเป็นแถวตามพื้นที่บนคันนา ทั้งนี้เพื่อจะนำส่วนที่เป็นผลผลิตของต้นตาลมาใช้ให้เกิดประโยชน์ต่อการดำรงชีวิตประจำวัน ประชาชนในพื้นที่จึงร่วมใจกันเรียกหมู่บ้านนี้ว่า “บ้านตาลเรียง” และรวมใจกันก่อตั้งวัดประจำหมู่บ้านขึ้นโดยให้ชื่อว่า “วัดตาลเรียง” พร้อมทั้งหลักฐานของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย เมื่อพุทธศักราช 2482 ได้ประกาศยุบรวมตำบลดอนข่อย รวมกับตำบลบัวงาม แล้วกำหนดให้เป็นตำบลบัวงาม พร้อมกำหนดชื่อบ้านหมู่ที่ 6 ที่เป็นพื้นที่ตั้งของวัดในปัจจุบันนี้ว่า “วัดตาลเรียง”
ประวัติวัดตาลเรียง.
สมัยก่อนพื้นที่ทั่วไปของวัดตาลเรียงนี้ เป็นที่รกร้างว่างเปล่าไม่มีเจ้าของ และเป็นพื้นที่เหมาะสมในการทำนา ประชาชนจึงได้จับจองพื้นที่บริเวณนี้เป็นที่ทำนา และประชาชนที่มาทำนาในถิ่นนี้ ล้วนแต่เป็นผู้นับถือพระพุทธศาสนา จึงต้องการสร้างวัดเป็นสถานที่บำเพ็ญกุศล ให้เกิดคุณงามความดีแก่ตน ตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้าสืบต่อไป
รูปที่ 1 ในสมัยนั้นมีพระภิกษุองค์หนึ่ง ชื่อว่าอาจารย์คลื้น ท่านอุปสมบทอยู่ที่วัดใหญ่โพหัก ต.โพหัก อ.บางแพ จ.ราชบุรี ท่านมีที่นาส่วนตัวอยู่ที่บ้านตาลนี้ ที่นาของท่านนี้เมื่อสร้างวัดขึ้นแล้วจะเหมาะสมมาก เพราะที่ของท่านแปลงนี้ อยู่ติดกับคลองโพหักหรือคลองบัวงาม (คลองนี้ขุดเมื่อ พ.ศ. 2430) ประชาชนจึงพร้อมใจกันไปขอความกรุณาจากท่าน และท่านก็เห็นดีตกลงกับประชาชน ยกที่ดินแปลงนี้ให้เป็นที่สร้างวัด ประชาชนได้พร้อมใจกันนิมนต์ท่านให้มาเป็นประธานในการสร้างวัด และท่านก็ตกลงใจเห็นดีกับประชาชนด้วย ที่ดินแปลงนี้มีเนื้อที่ 30 ไร่ 1 งาน 70 วา ท่านได้เริ่มสร้างวัดนี้เมื่อ พ.ศ. 2435 เป็นต้นมา ท่านได้ตั้งชื่อวัดนี้ว่า “วัดตาลเรียง” เหตุที่ตั้งชื่อเช่นนี้ก็เป็นเพราะว่า ในสมัยนั้นพื้นที่บริเวณที่สร้างวัด เป็นที่ดอน ตามคันนามีต้นตาลเรียงกันเป็นแถว ท่านจึงตั้งชื่อวัดนี้ตามสภาพท้องถิ่น ท่านได้เอาใจใส่ก่อสร้างและปกครองพระภิกษุสามเณรภายในวัดมาจนถึง พ.ศ. 2426 ท่านได้มรณภาพที่วัดตาลเรียงนี้
รูปที่ 2 ชื่อพระอธิการฉาย ท่านเกิดที่ตำบลโพหัก อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี บิดาชื่อนายรอด มารดาชื่อนางนุ่ม ท่านได้อุปสมบทที่วัดใหญ่โพหัก ประชาชนได้ไปนิมนต์ท่านมาเป็นสมภารวัดตาลเรียง ตำบลดอนข่อย อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี เมื่อ พ.ศ. 2447 ท่านได้จัดการบูรณะซ่อมแซมสิ่งก่อสร้างให้เรียบร้อย ท่านได้ชักชวนประชาชนจัดการสร้างโบสถ์ขึ้นมาหลังหนึ่งซึ่งทำด้วยไม้ ได้ทำพิธีปิดทองฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2455 ท่านได้ปกครองดูแลวัดตาลเรียงนี้มาจนถึง พ.ศ. 2473 ท่านได้มรณภาพที่วัดตาลเรียง
รูปที่ 3 ชื่อว่าพระอธิการปลื้ม ฉายา จนฺทสโร ท่านเกิดที่ตำบลโพหัก อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี บิดาชื่อ นายคต มารดาชื่อนางสุก นามสกุลโพธิ์มี ท่านได้อุปสมบทอยู่ที่วัดใหญ่โพหัก ประชาชนได้นิมนต์ท่านมาเป็นสมภารวัดนี้เมื่อ พ.ศ. 2472 ท่านได้ชักชวนประชาชนจัดการสร้างศาลาการเปรียญขึ้นซึ่งทำด้วยไม้และท่านได้จัดการซ่อมแซมโบสถ์ขึ้นใหม่ ท่านได้จัดการให้มีงานปิดทองลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2475 ท่านได้ปกครองดูแลวัดตาลเรียงนี้มาตลอด ต่อมาทางราชการได้จัดการรวมตำบลดอนข่อยมาขึ้นกับตำบลบัวงามเมื่อ พ.ศ. 2482 ท่านได้ปกครองวัดตาลเรียงนี้มาจนถึง พ.ศ. 2492 ท่านก็ได้ลาออกจากการเป็นสมภารวัดตาลเรียงนี้ไป
รูปที่ 4 คือท่านพระครูคุณาภิรมณ์ (เชย) ฉายา คุณาภิรโต ท่านเกิดที่ตำบลดอนไผ่ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร บิดาชื่อนายสุก มารดาชื่อนางสร้อย นามสกุล ศรีรัตน์ ท่านได้อุปสมบทที่วัดดอนคลัง อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ประชาชนได้นิมนต์ท่านมาเป็นสมภารวัดตาลเรียงนี้ เมื่อ พ.ศ. 2493 ท่านได้ชักชวนประชาชนเริ่มก่อสร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมและโรงเรียนประชาบาลขึ้นพร้อมกัน ต่อมา พ.ศ. 2498 นายอ่อง นางคลัง วิงวอน อยู่ตำบลบัวงาม ได้ซื้อที่ดินถวายให้แก่วัดตาลเรียงนี้ เป็นจำนวน 4 ไร่ 3งาน 68 วา ในพ.ศ. 2500 ประชาชนทั่วไปได้ซื้อที่ดินถวายวัดตาลเรียงจำนวน 14 ไร่ ...งาน 24 วา พ.ศ. 2508 ท่านได้ชักชวนประชาชานสร้างศาลาการเปรียญซึ่งทำด้วยไม้แบบทรงไทย มีช่อฟ้อใบระกา พ.ศ. 2510 ท่านได้จัดการสร้างถนนสายโพหักเข้าถึงวัดตาลเรียง ต่อมาท่านได้ลาสิกขาบทเมื่อ พ.ศ. 2512
รูปที่ 5 คือท่านพระครูปลัดนาค ฉายา ยตฺตธมฺโม เกิดที่ตำบลบัวงาม อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี บิดาชื่อนายโสม มารดาชื่อนางหลัก นามสกุลแสงอากาศ ท่านได้อุปสมบทที่วัดบัวงาม ท่านได้มาเป็นสมภารของวัดตาลเรียงเมื่อ พ.ศ. 2513 ท่านได้จัดการบูรณะเสนาสนะให้เรียบร้อยตลอดมา ท่านได้ชักชวนประชาชนสร้างอุโบสถ์หลังใหม่ขึ้นเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยแบบมีช่อฟ้าใบระกา ได้วางศิลาฤกษ์ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2515 ท่านได้จัดการสร้างอุโบสถหลังนี้ตลอดมา และท่านได้ชักชวนประชาชนได้ช่วยกันก่อสร้างสาธารณประโยชน์ เช่น จัดการพัฒนาถนนสายโพหัก - บัวงาม ได้จัดการนำเอาไฟฟ้าเข้ามาสู่หมู่บ้านและวัด ตลอดจนถึงได้จัดการติดต่อเรื่องก่อสร้างโรงเรียนประชาบาล เป็นต้นท่านได้กำหนดงานปิดทองฝังลูกนิมิตอุโบสถหลังใหม่นี้ ในวันที่ 11-19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526
รูปที่ 6 คือท่านพระครูธรรมสาทิส (ฉลวย อิฏฺฐผโล) ท่านเกิดที่ตำบลปลายโพงพาง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม บิดาชื่อนายเปลี่ยน กลัดกลีบ มารดาชื่อนางผลัด กลัดกลีบ อุปสมบทเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 ณ วัดบางแคใหญ่ ตำบลแควอ้อม อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม จำพรรษาอยู่วัดบางแคใหญ่ 1 พรรษา พ.ศ. 2522 ได้ย้ายมาจำพรรษาที่วัดโพธิ์ราฎร์บูรณะได้ช่วยเจ้าอาวาสบูรณะสร้างอุโบสถ 1 หลัง ท่านจำพรรษาอยู่ที่วัดแห่งนี้เป็นเวลา 6 พรรษา เมื่อ พ.ส. 2528 ประชาชนชาวบ้านตาลเรียงได้นิมนต์ท่านมาจำพรรษาที่วัดตาลเรียง ท่านได้ร่วมกับญาติโยมสร้างและปรับปรุงวัดตาลเรียงให้เจริญรุ่งเรืองตลอดมา ท่านได้มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2547 นับว่าท่านมีคุณูปการแก่วัดตาลเรียงแห่งนี้เป็นอย่างมาก
รูปที่ 7 คือท่านพระครูวิสุทธิ์ปัญญาวัฒน์ (ทวี ปญฺญาวฒฺโน) องค์ปัจจุบัน สถานะเดิมท่านเป็นคนจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมชื่อ นายทวี ไกรเดช บิดาชื่อนายวัน มารดาชื่อนางละออง ไกรเดช อยู่บ้านเลขที่ 8 หมู่ 4 ณ บ้านกุ่ม ตำบลบ้านกุ่ม อำเภอบางบาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อุปสมบทเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2539 ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 10 ณ พัทธสีมาวัดตาลเรียง ตำบลบัวงาม อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชชบุรี มีพระครูสุนทรปริยัติคุณ (พระปริยัติกิจโสภณ) วัดบัวงาม พระอารามหลวงเป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูโสภณธรรมนาทวัดบัวงามพระอารามหลวงเป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระครูธรรมสาทิส วัดตาลเรียงเป็นพระอนุสาวนาจารย์
วิทยะฐานะทางโลกท่านสำเร็จประโยควิชาชีพ (ช่างสำรวจ) วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ เมื่อ พ.ศ. 2513 ส่วนทางธรรม พ.ศ. 2545 สอบไล่ได้นักธรรมชั้นเอก พ.ศ. 2554 พุทธศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นผู้ทรงพระปาฏิโมกข์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดตาลเรียงเมื่อ พ.ศ. 2547 ท่านได้ทำการพัฒนาวัดตาลเรียงให้เจริญรุ่งเรืองเรื่อยมาจวบจนมาถึงปัจจุบัน
กิจกรรมภายในวัด.
โรเบิร์ต หลุยส์ สตีเวนสัน
โรเบิร์ต หลุยส์ สตีเวนสัน (; 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1850 – 3 ธันวาคม ค.ศ. 1894) เป็นนักเขียนและกวีชาวสกอตแลนด์ มีผลงานที่สำคัญ ได้แก่ "Treasure Island" (เกาะมหาสมบัติ) และ "Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde" (เรื่องวิปลาสของด็อกเตอร์จีคอลกับมิสเตอร์ไฮด์)
โรเบิร์ต หลุยส์ สตีเวนสัน เกิดเมื่อ ค.ศ. 1850 ที่เมืองเอดินบะระ ประเทศสกอตแลนด์ ในครอบครัวที่มีชื่อเสียง พ่อและปู่ของเขาเป็นวิศวกรที่มีส่วนช่วยในการพัฒนาประภาคาร ในวัยเด็ก สตีเวนสันมีปัญหาเกี่ยวกับปอดและมีพยาบาลคอยดูแล ซึ่งพยาบาลท่านนี้เองที่จุดประกายความเป็นนักเขียนให้กับเขา
สตีเวนสันเรียนระดับมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ โดยเลือกเรียนวิศวกรรมศาสตร์ แต่มักจะไม่เข้าเรียนบ่อย ๆ เขารู้สึกสนุกตอนได้ไปศึกษาดูงานตามที่ต่าง ๆ ช่วงปิดเทอม และเริ่มเขียนบันทึกการเดินทาง ต่อมาเขาเปลี่ยนไปเรียนกฎหมาย หลังจากเรียนจบ สตีเวนสันก็ออกเดินทางไปในหลายที่ และได้พบกับแฟนนี ฟาน เด กริฟต์ ออสบอร์น ผู้ซึ่งมีลูกติด 2 คน ทั้งคู่แต่งงานหลังจากคบกันได้ 3 ปี แต่ไม่มีลูกด้วยกัน
หลังจากป่วยเรื้อรังและย้ายไปอยู่หลายที่ สตีเวนสันก็ย้ายไปอยู่ที่เวสต์บอร์น ในอังกฤษ ที่ซึ่งเขาได้ผลิตงานชิ้นสำคัญหลายชิ้นเช่น "เกาะมหาสมบัติ", "เรื่องวิปลาสของด็อกเตอร์จีคอลกับมิสเตอร์ไฮด์", "มรดกมหาภัย" เมื่อพ่อของเขาเสียชีวิต สตีเวนสันก็ย้ายไปอยู่ที่รัฐโคโลราโด สหรัฐ
ในช่วงสุดท้ายของชีวิต สตีเวนสันได้ล่องเรือไปตามมหาสมุทรแปซิฟิก และพำนักที่หมู่เกาะฮาวาย, ตาฮีตี, นิวซีแลนด์ และที่หมู่เกาะซามัว จนกระทั่งเสียชีวิตที่นั่นเมื่อ ค.ศ. 1894 ด้วยอาการเลือดออกในสมอง รวมอายุได้ 44 ปี
แองเจลาเบบี
แองเจลาเบบี (; เกิด 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989) ชื่อจริงว่า หยาง อิ่ง  เป็นนักแสดง นักร้อง นางแบบลูกครึ่งจีน-เยอรมัน
นิษิตา พงศ์ทรง
เดชา โคนาโล
เดชา โคนาโล เกิดวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2526 เป็นนักร้องนำและนักดนตรีของวงบิ๊กแอส โดยมาแทนนักร้องนำคนเก่า แด็ก - เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด หลังการประกาศลาออกจากวงเมื่อปี พ.ศ. 2555
เดชา โคนาโล เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2526 เป็นลูกเสี้ยว-อิสราเอล เพราะมีบิดาเป็นลูกครึ่งไทย-อิสราเอล ส่วนมารดาเป็นชาวจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรคนโตจากจำนวนทั้งสามคน ในช่วงวัยเด็ก อาศัยอยู่กับมารดา ทองอู่ โคนาโล และน้องชายอีกสองคน แต่ด้วยครอบครัวยากจนเกิดในบริเวณสลัมทำให้มารดาของเขาต้องไปฝากให้คนอื่นเลี้ยงระหว่างทำงานจนไม่มีหลักแหล่ง เดชาไม่ทราบว่าพ่อของเขาชื่ออะไรเพราะพ่อเขาได้จากไปตั้งแต่ยังเด็ก ทำให้เดชา โคนาโล ต้องทำงานหาเลี้ยงครอบครัวตั้งแต่เด็ก โดยป้าได้ให้ทำงานจัดแจกันก่อนที่แม่จะไปฝากพี่สาวและคุณปู่ที่ร้อยเอ็ดเพื่อไปเรียนที่นั่น และช่วยทางบ้านทำงานเกษตร เมื่อจบประถมแม่เริ่มไม่มีเงินส่งไปเรียนต่อในระดับมัธยม ก่อนจะไปทำงานในร้านอาหารอีกแห่ง เวลาต่อมามีญาติผู้ใหญ่ท่านหนึ่งพาไปช่วยทำงานที่อำเภอแต่ตนไม่ชอบเลยหนีออกมาเพื่อกลับมาเรียนต่อในมัธยมต้น เมื่อจบ ม.3 ก็กลับมาอยู่กรุงเทพฯ แม่ได้พาไปฝากญาติอีกครั้งที่ย่านสายไหมโดยได้งานเป็นเด็กยกกระเป๋าในโรงแรมแห่งหนึ่งและในยามว่างเริ่มมาซ้อมดนตรีกับเพื่อนก่อนที่ญาติจะรู้ เลยถูกไล่ออกจากบ้านไปอยู่ตามห้องเช่า แต่พออยู่ตามวงได้ไม่ก็วงแตกแต่ก็กลับมาใหม่ เขาได้เจอกับบิ๊กแอสครั้งแรกที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในโคราช เห็นความสามารถเจ้าตัวเลยพามาอยู่ด้วยนับตั้งแต่นั้น
เดชา โคนาโล ค้นพบความสามารถทางด้านดนตรีของตัวเอง หลังการชักชวนจากเพื่อนสมัยมัธยมให้มาร้องเพลง แต่เขาก็ปฏิเสธเพราะคิดว่าคงทำไม่ได้ แต่เมื่อได้ร่วมวงก็ชื่นชอบจนได้มีโอกาสร่วมเล่นดนตรีกับเพื่อนในนาม Silent Hill
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2554 ระหว่างที่เขาเป็นนักดนตรีกลางคืนนั้นเอง ก็ทำให้ได้พบกับสมาชิกวงบิ๊กแอส หลังการประกาศลาออกจากอดีตนักร้องอย่าง เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด โดยทางวงเห็นถึงความสามารถจึงชักชวนมาเป็นนักร้องนำ
เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เจ๋ง บิ๊กแอส ได้เกิดอุบัติเหตุกระโดดในระหว่างแสดงคอนเสิร์ตแต่เนื่องจากพื้นเวทีทะลุกว่า 1 เมตร แต่รับนํ้าหนักไม่ไหว จึงทำให้ เจ๋ง ทำให้เกิดอาการกล้ามเนื้อหลังอักเสบ และนำตัวส่งโรงพยาบาลในมหาสารคาม
ฮานัม
ฮานัม  เป็นนครในจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ เคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอควังจู ได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อปี พ.ศ. 2532 วีรเยซ็อง เมืองหลวงเก่าของอาณาจักรแพ็กเจก็เคยตั้งอยู่ที่เมืองนี้
เมืองฮานัมตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของโซล และอยู่ติดกับกับนัมยังจู, ควังจู และซ็องนัม ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552 เมืองฮานัมและซ็องนัมได้ประกาศว่ามีความตั้งใจที่จะยุบรวมกัน
ฮานัมแบ่งการปกครองออกเป็น
Rama IX Tower
ฟรอมดิอินไซด์ (เพลง)
"ฟรอมดิอินไซด์"  เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่สี่จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สองของวง "เมทีโอรา" และปรากฏเป็นแทร็กที่สิบในอัลบั้ม ออกจำหน่ายในประเทศออสเตรเลียและสหรัฐอเมริกา (ออกจำหน่ายในเฉพาะรูปแบบดาวน์โหลดในสหราชอาณาจักร) ในปี พ.ศ. 2547
มิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ กำกับโดยนักเทิร์นเทเบิลของวง โจ ฮาห์น เป็นวิดีโอที่แสดงภาพขณะเกิดการจลาจล แสดงให้เห็น ไมค์ ชิโนะดะ และ เชสเตอร์ เบนนิงตัน กำลังร้องเพลง วงได้เล่นดนตรีปรากฏให้เห็นในใจกลางเมือง ในวิดีโอมีตัวละครเอกคือเด็กคนหนึ่ง (แสดงโดย เจมี เบนนิงตัน, ลูกชายของเชสเตอร์) ถูกผู้ปกครองทิ้งให้อยู่ในบ้านในขณะที่กำลังเกิดความวุ่นวาย และได้เดินออกมาจากบ้าน แล้วเดินไปรอบ ๆ เมือง ท่ามกลางความจลาจล เมื่อถึงช่วงไคลแมกซ์ของวิดีโอเด็กคนนั้นได้ตะโกนร้องลั่น ทำให้ผู้คนที่อยู่รอบ ๆ ล้มลง และทำให้การจลาจลหยุดลง หลังจากนั้นก็ได้มีเศษซากปรักหักพังลอยขึ้นมา เมื่อใกล้จบวิดีโอ เด็กคนนั้นได้มองไปที่เศษซากที่ถูกทำลาย แล้วก็ยิ้ม และร้องตะโกนอีกครั้งหนึ่ง และในที่สุดซากหินทั้งหมดก็ได้ตกลงมา เมื่อเด็กคนนั้นหมดแรง
วิดีโอนี้ถ่ายทำในระหว่างยุโรปทัวร์ครั้งที่ 3 ของลิงคินพาร์กที่กรุงปราก ในสาธารณรัฐเช็ก เบื้องหลังการถ่ายทำของวิดีโอนี้สามารถชมได้ที่ แอลพีทีวี (ซีซัน 2) ตอนที่ 4
โบโบ้บอย
เพชรบางบอน ก่อเกียรติยิม
ลูแปง ยอดโจรกรรมอัจฉริยะ
ลูแปง ยอดโจรกรรมอัจฉริยะ  เป็นผลงานอนิเมะการ์ตูนชุด"จอมโจรลูแปง" (ผลงานต้นฉบับโดยมังกีพันช์) ซึ่งมีการจัดทำขึ้นมาใหม่ในเวอร์ชันภาพยนตร์(คนแสดง)
อาร์เซน ลูแปงที่สาม(โอกิริ ชุน), จิเกน ไดสึเกะ(เท็ตสึจิ ทามายามะ), อิชิคาวะ โกเอมอน(โก อายาโนะ), มิเนะ ฟูจิโกะ(เมอิสะ คุโรกิ) และ สารวัตรโคอิจิ เซนิงาตะ(ทาดาโนบุ อาซาโนะ) มาพบกัน พวกเขาได้พบกับศัตรูที่แข็งแกร่งและฟอร์มทีมขึ้นมา และพบกับการท้าทายในการขโมย หัวใจคริมสันของราชินีคลีโอพัตรา(Crimson Heart of Cleopatra)ที่ถูกเก็บอย่างดีภายในป้อมปราการที่เสมือนห้องเซฟ ซึ่งมีความเชื่อว่าสมบัตินี้จะมีความสามารถในการครอบครองโลกได้
BoBoiBoy
เทือกเขาเทียนชาน
หลินชง
หลินชง หรือ ลิมชอง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมปลอมพงศาวดารจีนเรื่อง 108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน เป็นพี่น้องลำดับที่ 6 ในกลุ่ม 36ดาวฟ้าจากพี่น้องผู้กล้าทั้ง 108 คน มีฉายาว่าเศียรเสือดาว  ในวรรณกรรมบันทึกเอาไว้ว่าเขาเป็นศิษย์ของโจวทง (อาจารย์ของแม่ทัพเยว่เฟย)
หลินชงมีลักษณะที่คล้ายกับเตียวหุย สูงหกฉือ ตาโต ลักษณะหัวเป็นรูปทรงคล้ายเสือดาว เขาจึงได้รับชื่อฉายาว่า "เศียรเสือดาว" ก่อนที่หลินชงจะขึ้นเขาเหลียงซาน หลินชงได้รับราชการเป็นครูฝึกทหารหลวงราชองครักษ์แปดสิบหมื่นนายแห่งตงจิง ผู้คนส่วนใหญ่มักจะเรียกหลินชงว่าครูฝึกหลิน  รวมถึงพี่น้องเขาเหลียงซานก็เรียกหลินชงเช่นนี้ด้วย
เพื่อนชั่วนายชัง.
วันหนึ่ง หลินชงได้พบกับพระสงฆ์นามหลู่จื้อเซิน ระหว่างที่พาหลินเหนียงจื่อ  ภรรยาของตน กับ สาวใช้นามจิ้นเอ๋อร์  มาไหว้พระที่วัดเซียงกว๋อซื่อ และได้สาบานเป็นพี่น้องกับหลวงพี่จื้อเซิน ส่วนหลินเหนียงจื่อภรรยาของหลินชงนั้นเป็นที่ถูกตาถูกใจของคุณชายเกา  หรือ เกาข่าน บุตรชายของเกาฉิว  ไท่เว่ยจอมทรราชแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ ขุนนางคนสนิทของพระเจ้าซ่งฮุ่ยจง อีกทั้งเกาฉิวยังเป็นเจ้านายของหลินชงอีกด้วย
ซอควีโพ
ควังจู (จังหวัดคย็องกี)
ควังจู เป็นเมืองในจังหวัดคย็องกี, ประเทศเกาหลีใต้ อยู่ทางใต้ตะวันออกเฉียงใต้ของโซลนับเป็นชานเมืองที่รองรับการเจริญเติบโตของโซล และเป็นคนละเมืองกันกับมหานครควังจู ซึ่งมีสถานะเป็นเมืองพิเศษและเป็นเมืองเอกเก่าของจังหวัดช็อลลาใต้ "บุนว็อน-รี" ในควังจูเคยเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงด้านผลิตภัณฑ์เซรามิกในสมัยโชซ็อน โดยสถานที่นี้มีเตาเผาของทางการและทำการผลิตเครื่องลายครามขาวโชซ็อนซึ่งเป็นเครื่องลายครามที่ใช้ในวังและส่งออกไปยังประเทศจีน
ประวัติยุคสมัยใหม่.
ในปี พ.ศ. 2505 มี 4 เขตการปกครอง (มย็อน) ของควังจูและ 5 หมู่บ้าน (รี) ได้รวมเข้ากับโซล
ต่อมาในปี พ.ศ. 2516 มี 6 หมูบ้านได้แยกออกจากโซลและรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของซ็องนัม ต่อมาในปี พ.ศ. 2522 เขตการปกครองควงจูได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นตำบลควังจู และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอตามลำดับ และในปี พ.ศ. 2544 ก็ได้รับการยกฐานะขึ้นมาเป็นเมืองควังจู
เทือกเขาเทียนซาน
ดรีส แมร์เตินส์
ดรีส แมร์เตินส์  เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเบลเยียมซึ่งปัจจุบันเล่นในตำแหน่งปีกให้กับสโมสรนาโปลีและทีมชาติเบลเยียม
ก่อนที่จะมาเล่นให้กับนาโปลี แมร์เตินส์เคยเล่นให้กับสโมสรต่าง ๆ ทั้งในเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ ได้แก่ กา.อา.อา. แค็นต์ (เกนต์), เอนดรัคต์อาลสต์, อาเคโอเฟเฟ อาเปิลโดร์น, ยูเทรกต์ และเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน
ในฐานะผู้เล่นทีมชาติเบลเยียมตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 แมร์เตินส์ได้ลงเล่นแล้วกว่า 30 นัด รวมทั้งในฟุตบอลโลก 2014 ด้วย
เกฟิน เดอ เบรยเนอ
เควิน เดบรอยน์ (, ; เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียมที่พูดภาษาเฟลมิช (ภาษาดัตช์ถิ่นเบลเยียม) เป็นภาษาหลัก ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตีและทีมชาติเบลเยียมในตำแหน่งกองกลางตัวรุกหรือปีก
เดอ เบรยเนอเริ่มต้นอาชีพการเป็นนักฟุตบอลกับสโมสรกาแอร์เซ แค็งก์ (KRC Genk) ได้เป็นผู้เล่นตัวจริงและมีส่วนช่วยให้ทีมสามารถคว้าแชมป์เบลเจียนโปรลีก ฤดูกาล 2010–11 ได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 2012 ย้ายมาเล่นให้กับสโมสรเชลซี แต่ก็ตกเป็นตัวสำรองและยังถูกส่งให้สโมสรแวร์เดอร์เบรเมินยืมตัวด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 2014 ตกลงเซ็นสัญญาร่วมว็อลฟส์บวร์คด้วยค่าตัว 18 ล้านปอนด์
เดอ เบรยเนอลงเล่นให้กับทีมชาติเบลเยียมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2010 และจนถึงปัจจุบันได้ลงเล่นแล้วมากกว่า 20 นัด เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติเบลเยียมที่เข้าไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014
ในต้นฤดูกาล 2015–16 เดอ เบรยเนอได้ย้ายมาสู่แมนเชสเตอร์ซิตีในพรีเมียร์ลีกด้วยค่าตัว 55 ล้านปอนด์ (ประมาณ 2,960 ล้านบาท) และสัญญา 6 ปี และยิงประตูแรกในพรีเมียร์ลีกให้แก่แมนเชสเตอร์ซิตีได้ในนัดที่ 6 ของฤดูกาล ที่แมนเชสเตอร์ซิตีพบกับเวสต์แฮมยูไนเต็ดที่สนามเอติฮัดสเตเดียม โดยเป็นฝ่ายแพ้ไป 1-2 ประตู
เดอ เบรยเนอ เริ่มอาชีพของเขากับสโมสรบ้านเกิด KVV Drongen ในปี 2003 สองปีต่อมาเขาได้เข้าร่วมกับเกนต์ และย้ายไปที่แค็งก์ในปี 2005 เดอ เบรยเนอ ยังคงพัฒนาการของเขาในการตั้งค่าเยาวชนของพวกเขาและได้รับรางวัลสำหรับความก้าวหน้าของเขา ในปี 2008