pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
การแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ที่จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 21-22 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนาม Olympic Sports Centre Stadium, Ying Tung Natatorium และ Olympic Green Convention Center มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ
The original bronze medalist, Victoria Tereshchuk of Ukraine was disqualified for doping violations
ศาสนาพุทธแบบกรีก
ศาสนาพุทธแบบกรีก  เป็นการผสานวัฒนธรรมระหว่างวัฒนธรรมเฮเลนิสต์กับศาสนาพุทธ ในช่วงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช จนถึงคริสต์ศักราชที่ 5 ในแคว้นแบกเตรียและอนุทวีปอินเดีย โดยพระพุทธศาสนาเเบบกรีกนับถือนิกายมหายานเเละนิกายสรวาสติวาทเป็นหลัก เหตุผลเนื่องจากรุกรานอินเดียโดยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชเป็นต้นมา หลังการสวรรคตของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ ก็มีการตั้งนิคมชาวกรีกในแบกเตรียและคันธาระ โดยมีแม่ทัพกรีกหรือมาซีโดเนียปกครองสืบต่อมา ครั้นพระเจ้าจันทรคุปตะแห่งจักรวรรดิเมารยะมีอำนาจในบริเวณนี้ หลังทรงปราบปรามเจ้าผู้ครองชาวมาซีโดเนียได้สำเร็จ เวลาต่อมาพระเจ้าอโศกมหาราช จักรพรรดิของเมารยะเปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ พร้อมกับเผยแผ่ปรัชญาศาสนาพุทธไปอย่างแพร่หลายแถบซีเรีย อียิปต์ และกรีซ เช่นเมืองไซรีนี (, ปัจจุบันอยู่ในประเทศลิเบีย) ในขณะนั้นเป็นเมืองของกรีก ก็ได้รับอิทธิพลพุทธปรัชญาจากคณะพระสงฆ์ของพระเจ้าอโศกที่เข้าไปเผยแผ่ หลังการล่มสลายของจักรวรรดิเมารยะ ศาสนาพุทธแบบกรีกยังรุ่งเรืองในแถบแบกเตรียและกุษาณะ แพร่หลายไปถึงเอเชียกลาง ประเทศจีน ไซบีเรีย เกาหลี ญี่ปุ่น และเวียดนาม
เอกสารของทอเลมีระบุว่าเมืองสาคละ (, ปัจจุบันคือเมืองซิอัลโกต ประเทศปากีสถาน) ก่อตั้งโดยพระเจ้าเมนันเดอร์ที่ 1 กษัตริย์ชาวกรีก เป็นศูนย์กลางศาสนาพุทธในบริเวณนั้น ปรากฏเอกสารทางศาสนาคือ "มิลินทปัญหา" อ้างถึงบทบันทึกการสนทนาระหว่างพระนาคเสนกับพระเจ้าเมนันเดอร์ ในคัมภีร์ "มหาวงศ์" ระบุว่าในรัชกาลพระเจ้าเมนันเดอร์มีพระสงฆ์ชาวกรีกนามพระมหาธรรมรักษิตะ นำพระสงฆ์ 30,000 รูปจากเมืองอลสันทะหรืออะเล็กซานเดรียแห่งคอเคซัส (, 150 กิโลเมตรทางเหนือของกรุงคาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน) ไปสร้างสถูปที่ศรีลังกา แสดงให้เห็นถึงความเจริญรุ่งเรืองของศาสนาพุทธแบบกรีกในช่วงเวลานั้น มีผู้ว่าราชการจังหวัดชาวกรีกคนหนึ่งนามเทออดอรุส  สร้างสถูปประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ
ตามคติศาสนาพุทธแบบกรีกจะมีการสร้างพระพุทธรูปเป็นตัวแทนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตามอย่างการสร้างเทวรูปกรีก คือเป็นรูปธรรมอย่างมนุษย์ เน้นกล้ามเนื้อ สัดส่วนเหมาะสมตามหลักกายวิภาค มีริ้วจีวรปลิวไสวสวยงาม และนำเทพเจ้ากรีกเข้ามาในพุทธศิลป์ ยกตัวอย่างเช่นเฮราคลีสทรงอาภรณ์หนังราชสีห์ เทพประจำพระองค์ของพระเจ้าเดเมทริอุสที่ 1 แห่งแบกเตรีย "ทำหน้าที่เป็นวัชรปาณีผู้พิทักษ์พุทธองค์" ศาสนาพุทธแบบญี่ปุ่นซึ่งได้รับอิทธิพลไปอีกทอดหนึ่งก็รับเอาเทพเจ้ากรีกไปด้วย เช่น ฟูจิง รับจากเทพบอเรียส  และหารีตี รับจากเทพีไทคี
แม้ศาสนาพุทธและคริสต์จะมีปรัชญาที่ต่างกัน แต่ระบบศีลธรรมนั้นมีลักษณะคล้ายคลึงกันบางประการ เช่น ให้ความเคารพต่อชีวิต อาทรผู้อ่อนแอ ปฏิเสธความรุนแรง ให้อภัยแก่คนบาป และความอดทน นักวิชาการบางส่วนระบุว่าชาวกรีกเป็นตัวกลางในการนำคำสอนของศาสนาพุทธเข้าสู่โลกตะวันตก การประสูติของพระพุทธเจ้าเป็นที่รู้จักดีในโลกตะวันตกและส่งอิทธิพลต่อเรื่องราวเบื้องประสูติของพระเยซู นักบุญเจอโรมระบุถึงการประสูติของพระพุทธเจ้าว่า "ประสูติด้วยความบริสุทธิ์" ส่วนนักบุญคลีเมนต์แห่งอะเล็กซานเดรียบันทึกคำว่า "พุทธะ"  ลงในเอกสารทางศาสนา และเรื่องราวของนักบุญบาร์ลามและโยซาฟัต นักบุญในตำนานของศาสนาคริสต์ ก็เป็นเรื่องราวมาจากพุทธประวัติ
มาร์แชล เดฟาร์ฌ
บุลพัพ
เจี่ยง จิงกั๋ว
เจี่ยง จิงกั๋ว (27 เมษายน ค.ศ. 1910 – 13 มกราคม ค.ศ. 1988) เป็นนักการเมืองแห่งสาธารณรัฐจีน เป็นลูกชายคนโตและลูกชายเพียงคนเดียวของเจียง ไคเชก อดีตประธานาธิบดี เขาดำรงตำแหน่งหลายตำแหน่งในรัฐบาลสาธารณรัฐจีน เขาทำหน้าที่เป็นนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐจีน ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1972 และ 1978 และเป็นประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 จนกระทั่งเขาถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1988
เจี่ยง จิงกั๋วในวัยรุ่นได้ถูกส่งไปเรียนหนังสือในสหภาพโซเวียตในช่วงแนวร่วมที่หนึ่ง(First United Fron) ในปี ค.ศ. 1925 เมื่อพรรคชาตินิยมจีนของพ่อของเขาและพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เป็นพันธมิตรกัน เขาเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยที่นั่น แต่พรรคชาตินิยมจีนได้ทำการหักหลังคอมมิวนิสต์จีนด้วยการปราบปรามอย่างรุนแรง สตาลินได้ส่งเขาไปใช้แรงงานในโรงงานเหล็กกล้าในเทือกเขายูรัล ที่นั่น, เจียงได้พบและแต่งงานกับ Faina Vakhreva เมื่อสงครามระหว่างจีนและญี่ปุ่นกำลังใกล้เข้ามาในปี ค.ศ. 1937 สตาลินได้ส่งทั้งสองสามีภรรยากลับไปยังประเทศจีน ในช่วงสงคราม พ่อของเจี่ยง จิงกั๋วก็ค่อย ๆ เชื่อใจเขาและมอบงานให้เขาที่มีความรับผิดชอบเพิ่มมากขึ้นรวมไปถึงงานด้านการบริหารปกครอง ภายหลังจากญี่ปุ่นยอมจำนน เจี่ยง จิงกั๋วได้รับมอบหมายให้ไปจัดการการทุจริตคอรัปชั่นในเซี่ยงไฮ้ ซึ่งเขาโจมตีอย่างมีประสิทธิภาพและไร้ความปราณี ชัยชนะของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในปี ค.ศ. 1949 ได้ขับไล่เจียงและรัฐบาลของเขาไปยังเกาะไต้หวัน เจี่ยง จิงกั๋วได้รับหน้าที่เป็นผู้ควบคุมตำรวจลับ ตำแหน่งนี้เขาได้สงวนไว้จนกระทั่งปี ค.ศ. 1965 และเขาได้ใช้ในการจับกุมโดยตามอำเภอใจและทำการทรมานเพื่อให้แน่ใจว่ามีการควบคุมได้อย่างเข้มงวด เขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (ค.ศ. 1965–1969), รองนายกรัฐมนตรี (ค.ศ. 1969–1972) และนายกรัฐมนตรี (ค.ศ. 1972–1978) ภายหลังจากพ่อของเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1975 เขาได้ขึ้นเป็นผู้นำแห่งพรรคชาตินิยมในฐานะประธาน และรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 1978 และอีกสมัยในปี ค.ศ. 1984
ภายใต้การปกครองของเขาในรัฐบาลสาธารณรัฐจีน ในขณะที่เผด็จการกลายเป็นสิ่งที่เปิดกว้างมากขึ้นและอดทนต่อความขัดแย้งทางการเมือง เจียงได้ประจบผู้มีสิทธิเลือกตั้งชาวไต้หวันและลดความนิยมของผู้ที่มาจากแผ่นดินใหญ่ในช่วงหลังสงคราม ในช่วงสุดท้ายของชีวิตของเขา เจียงได้ผ่อนปรนให้รัฐบาลทำการควบคุมสื่อและการพูด และอนุญาตให้ชาวฮั่นไต้หวันเข้ามามีอำนาจ รวมทั้งผู้สืบทอดต่อจากเขาอย่างนาย หลี่ เติงฮุย
กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2544 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 37 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2539 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปครั้งแรกภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ที่มีการใช้การเลือกตั้งรูปใหม่ ทั้งการเปลี่ยนแปลงเขตเลือกตั้งจากเขตใหญ่เรียงหมายเลขเป็นเขตเดียวเบอร์เดียว และเพิ่มเติมการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อเป็นครั้งแรก
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ กรุงเทพมหานคร
ประกอบไปด้วยเขตพระนคร และเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
ประกอบไปด้วยเขตดุสิต
ประกอบไปด้วยเขตบางซื่อ
ประกอบไปด้วยเขตพญาไท และเขตราชเทวี (เฉพาะแขวงทุ่งพญาไท และแขวงถนนพญาไท)
ประกอบไปด้วยเขตปทุมวัน และเขตราชเทวี (ยกเว้นแขวงทุ่งพญาไท และแขวงถนนพญาไท)
ประกอบไปด้วยเขตบางรัก เขตสัมพันธวงศ์ และเขตสาทร (ยกเว้นแขวงทุ่งวัดดอน)
ประกอบไปด้วยเขตยานนาวา และเขตสาทร (เฉพาะแขวงทุ่งวัดดอน)
ประกอบไปด้วยเขตบางคอแหลม
ประกอบไปด้วยเขตคลองเตย
ประกอบไปด้วยเขตห้วยขวาง และเขตวัฒนา (ยกเว้นแขวงพระโขนงเหนือ)
ประกอบไปด้วยเขตดินแดง
เขตเลือกตั้งที่ 12.
ประกอบไปด้วยเขตจตุจักร
เขตเลือกตั้งที่ 13.
ประกอบไปด้วยเขตหลักสี่
เขตเลือกตั้งที่ 14.
ประกอบไปด้วยเขตดอนเมือง
เขตเลือกตั้งที่ 15.
ประกอบไปด้วยเขตสายไหม
เขตเลือกตั้งที่ 16.
ประกอบไปด้วยเขตบางเขน
เขตเลือกตั้งที่ 17.
ประกอบไปด้วยเขตลาดพร้าว
เขตเลือกตั้งที่ 18.
ประกอบไปด้วยเขตวังทองหลาง
เขตเลือกตั้งที่ 19.
ประกอบไปด้วยเขตบางกะปิ
เขตเลือกตั้งที่ 20.
ประกอบไปด้วยเขตบึงกุ่ม
เขตเลือกตั้งที่ 21.
ประกอบไปด้วยเขตคันนายาว และเขตสะพานสูง
เขตเลือกตั้งที่ 22.
ประกอบไปด้วยเขตสวนหลวง และเขตประเวศ (เฉพาะแขวงประเวศ)
เขตเลือกตั้งที่ 23.
ประกอบไปด้วยเขตบางนา และเขตประเวศ (ยกเว้นแขวงประเวศ)
เขตเลือกตั้งที่ 24.
ประกอบไปด้วยเขตพระโขนง และเขตวัฒนา (เฉพาะแขวงพระโขนงเหนือ)
เขตเลือกตั้งที่ 25.
ประกอบไปด้วยเขตหนองจอก และเขตลาดกระบัง
เขตเลือกตั้งที่ 26.
ประกอบไปด้วยเขตมีนบุรี และเขตคลองสามวา
เขตเลือกตั้งที่ 27.
ประกอบไปด้วยเขตธนบุรี (ยกเว้นแขวงวัดกัลยาณ์ และแขวงหิรัญรูจี)
เขตเลือกตั้งที่ 28.
ประกอบไปด้วยเขตคลองสาน และเขตธนบุรี (เฉพาะแขวงวัดกัลยาณ์ และแขวงหิรัญรูจี)
เขตเลือกตั้งที่ 29.
ประกอบไปด้วยเขตบางพลัด และเขตบางกอกน้อย (เฉพาะแขวงอรุณอมรินทร์)
เขตเลือกตั้งที่ 30.
ประกอบไปด้วยเขตบางกอกน้อย (ยกเว้นแขวงอรุณอมรินทร์)
เขตเลือกตั้งที่ 31.
ประกอบไปด้วยเขตตลิ่งชัน และเขตภาษีเจริญ (เฉพาะแขวงบางแวก แขวงบางด้วน และแขวงคลองขวาง)
เขตเลือกตั้งที่ 32.
ประกอบไปด้วยเขตบางกอกใหญ่ และเขตภาษีเจริญ (ยกเว้นแขวงบางแวก แขวงบางด้วน และแขวงคลองขวาง)
เขตเลือกตั้งที่ 33.
ประกอบไปด้วยเขตจอมทอง
เขตเลือกตั้งที่ 34.
ประกอบไปด้วยเขตราษฎร์บูรณะ และเขตทุ่งครุ
เขตเลือกตั้งที่ 35.
ประกอบไปด้วยเขตบางขุนเทียน และเขตบางบอน
เขตเลือกตั้งที่ 36.
ประกอบไปด้วยเขตบางแค (ยกเว้นแขวงหลักสอง)
เขตเลือกตั้งที่ 37.
ประกอบไปด้วยเขตทวีวัฒนา เขตหนองแขม และเขตบางแค (เฉพาะแขวงหลักสอง)
ในภายหลังประชุมคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) มีมติให้ใบเหลืองแก่นายแพทย์พฤฒิชัย ดำรงรัตน์ ว่าที่ ส.ส.เขต 20 กรุงเทพมหานคร พรรคไทยรักไทย และมติดังกล่าวมีผลให้ กกต. ต้องสั่งเลือกตั้งใหม่ในเขตเลือกตั้งที่ 20 กรุงเทพมหานคร โดยกำหนดวันเลือกตั้งใหม่คือวันที่ 29 มกราคม 2544
ตราประจำพระองค์ในประเทศไทย
ตราประจำพระองค์ เป็นตราสัญลักษณ์ที่แสดงถึงพระบรมวงศานุวงศ์แต่ละพระองค์ โดยจะนำพระอภิไธยย่อของแต่ละพระองค์ นำมาตราเป็นสัญลักษณ์ขึ้น พร้อมประดับตกแต่งสัญลักษณ์ ด้วยมงกุฎหรือสัญลักษณ์ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อแสดงถึงพระอิสริยยศของแต่ละพระองค์
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระสังฆราช.
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระสังฆราชจะประกอบด้วยอักษรพระนามอยู่ภายใต้ เศวตฉัตร (ฉัตรขาว) 3 ชั้น สำหรับพระสังฆราชที่เป็นสามัญชน อยู่ภายใต้ฉัตรตาดเหลือง 5 ชั้น สำหรับพระสังฆราชที่ได้รับการสถาปนาที่ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า และอยู่ภายใต้เบญจปฎลเศวตฉัตร (ฉัตรขาว 5 ชั้น) ซึ่งเป็นเครื่องประกอบพระอิสริยยศ ของเจ้านายชั้นพระบรมวงศ์ผู้ทรงดำรงสมณศักดิ์ในตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช ที่ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า
ตราสัญลักษณ์ในพระอิสริยยศเดิม.
ตราประจำพระองค์พระราชวงศ์
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธฯ สยามมกุฎราชกุมาร.
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธฯ สยามมกุฎราชกุมาร เป็นตราที่มีปรากฏพบทั้งหมดด้วยกัน 3 รูปแบบ มี 2 รูปแบบที่ปรากฏบนพัดรองที่ระลึกที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่ทรงโปรดให้สร้างขึ้นในงานฉลองพระชันษาสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธฯ สยามมกุฎราชกุมาร มีทั้งหมดด้วยกัน 2 เล่ม เล่มหนึ่งปักเป็นตราเพชรใต้จุลมงกุฎ อีกเล่มหนึ่งปักเป็นอักษรพระนามาภิไธยย่อ ม.ว. ภายใต้จุลมงกุฎมีหมอนรอง หรือพระเกี้ยว
ตราประจำพระองค์ ม.ว..
เป็นตราพระนามาภิไธยย่อ ม.ว. (มหาวชิราวุธ) ภายใต้แพรแถบที่มีอักษรย่อว่า ร.จ.บ.ต.ว.ห.จ. (ย่อมาจาก "เราจะบํารุงตระกูลวงศ์ให้เจริญ") อยู่ภายใต้จุลมงกุฎที่มีหมอนรอง หรือพระเกี้ยว เปล่งรัศมีช่อชัยพฤกษ์ โดยมีตราจักรีอยู่บริเวณกึ่งกลางของหมอนรองจุลมงกุฎ หรือพระเกี้ยว อักษรพระนามาภิไธยย่อ "มว" เป็นสีเหลือง ปรากฏพบในพัดรองที่ระลึกงานฉลองพระชันษาสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร ครบ 2 รอบ มโรงนักษัตร (24 พรรษา) 1 มกราคม ร.ศ. 123 (พ.ศ. 2447)
ตราเพชรใต้จุลมงกุฎ.
เป็นตรารูปเพชรเปล่งรัศมี ภายใต้จุลมงกุฎ ปรากฏพบในพัดรองที่ระลึกงานฉลองพระชันษาสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร ครบ 2 รอบ มโรงนักษัตร (24 พรรษา) 1 มกราคม ร.ศ. 123 (พ.ศ. 2447)
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณฯ บรมขัตติยราชกุมาร.
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณฯ บรมขัตติยราชกุมาร เป็นตราพระนามาภิไธยย่อ ว.ก. (วชิราลงกรณ) ภายใต้พระจุลมงกุฎ
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร.
ฉบับก่อนพุทธศักราช 2542.
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร (แบบเก่า) เป็นรูปตราอักษรพระนามาภิไธยย่อ ม.ว.ก. (มหาวชิราลงกรณ) ขัดกันเป็นรูปเพชร ภายใต้พระจุลมงกุฎเปล่งรัศมีสายฟ้า อักษรพระนามาภิไธยย่อ "ม" เป็นสีเขียว "ว" เป็นสีขาว (หมายถึง สีประจำพระชนมวารตามคติมหาทักษา) และ "ก" เป็นสีเหลือง (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพของพระบรมชนกนาถ)
ตราประจำพระองค์ฉบับที่ 2 เป็นรูปตราอักษรพระนามาภิไธยย่อ ม.ว.ก. (มหาวชิราลงกรณ) ขัดกันเป็นรูปเพชรอยู่ภายในกรอบสีน้ำเงิน ซึ่งอยู่ภายในรูปพระเขนยสีเลืองอีกชั้นหนึ่ง รูปพระเขนยในเปล่งรัศมีเป็นรูปขนนก และภายใต้รูปทั้งหมดมีแถบแพรอักษรข้อความร.จ.บ.ต.ว.ห.จ. (ย่อมาจาก "เราจะบํารุงตระกูลวงศ์ให้เจริญ")
(ตราพระราชลัญจกรในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฏราชกุมาร แห่งราชอาณาจักรไทย) รูปทั้งหมดประดิษฐานในวงรีสีน้ำเงินของสีทอง
ฉบับหลังพุทธศักราช 2542.
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร (แบบใหม่) เป็นตราพระนามาภิไธยย่อ ม.ว.ก. (มหาวชิราลงกรณ) ภายใต้ตราจักรีและพระอนุราชมงกุฎ อักษรพระนามาภิไธยย่อ "ม" เป็นสีเหลือง (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพของพระบรมชนกนาถ) "ว" เป็นสีขาว (หมายถึง สีประจำพระชนมวารตามคติมหาทักษา) และ "ก" เป็นสีฟ้า (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันพระราชสมภพของพระบรมราชชนนี)
ตราประจำพระองค์ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรชายา.
ตราประจำพระองค์พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรชายา เป็นตราพระนามาภิไธยย่อ ส.ส. ("โสมสวลี)
อักษรพระนามาภิไธยย่อ "สส" เป็นสีทอง ปรากฏในภาพประทาน
ตราประจำพระองค์พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา.
ตราประจำพระองค์พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา เป็นตราพระนามาภิไธยย่อ พ.ภ. (พัชรกิติยาภา) อักษรพระนามาภิไธยย่อ "พ" เป็นสีแสด (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันประสูติ) และ "ภ" เป็นสีเหลือง (หมายถึง สีประจำวันพระบรมราชสมภพของพระบรมชนกนาถ)
ตราประจำพระองค์พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์.
ตราประจำพระองค์พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์ เป็นตราพระนามาภิไธยย่อ ส.ร. (สิริวัณณวรีนารีรัตน์) อักษรพระนามาภิไธยย่อ "ส" เป็นสีแสด (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันประสูติ) และ "ร" เป็นสีเหลือง (หมายถึง สีประจำวันพระบรมราชสมภพของพระบรมชนกนาถ)
ตราประจำพระองค์พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายา.
ตราประจำพระองค์ของท่านผู้หญิงศรีรัศมิ์ สุวะดี ในขณะดำรงพระอิสริยยศ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายา เป็นตราพระนามาภิไธยย่อ ศ.ร. (ศรีรัศมิ์) อักษรพระนามาภิไธยย่อ "ศ" เป็นสีแสด (หมายถึง สีประจำวันประสูติ) และ "ร" เป็นสีเหลือง (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพของพระราชสวามี)
ตราประจำพระองค์พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าทีปังกรรัศมีโชติ.
ตราประจำพระองค์พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าทีปังกรรัศมีโชติ เป็นตราพระนามาภิไธยย่อ ท.ป. (ทีปังกรรัศมีโชติ) อักษรพระนามาภิไธยย่อ "ท" เป็นสีฟ้า (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันประสูติ) และ "ป" เป็นสีเหลือง (หมายถึง สีประจำวันพระบรมราชสมภพของพระบรมชนกนาถ)
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระสังฆราช
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (วาสน์ วาสโน).
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (วาสน์ วาสโน) ตราพระนามย่อ ว.ว.น. ภายใต้เศวตรฉัตร 3 ชั้น อักษรย่อ "ว" มาจากพระนาม “วาสน์” เป็นสีเหลือง "ว" มาจากฉายา “วาสโน” เป็นสีแดง และ "น" มาจากพระชาติภูมิเดิม ที่ประสูติมาในสกุล “นิลประภา” เป็นสีเขียว
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก.
ตราประจำพระองค์สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก เป็นตราอักษรย่อ ญ.ส.ส. ภายใต้ฉัตรขาว 3 ชั้น อักษรย่อ "ญ" มาจากพระนาม “ญาณสังวร” พระสมณศักดิ์ขณะดำรงตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช ซึ่งได้รับพระราชทานใช้เป็นกรณีพิเศษ เป็นสีฟ้า (ผงคราม) ซึ่งเป็นสีประจำวันประสูติ อักษร "ส" มาจาก “สมเด็จพระสังฆราช” เป็นสีเหลือง หมายความว่า ทรงเป็นสกลมหาสังฆปริณายก องค์ประมุขแห่งคณะสงฆ์ และ "ส" มาจาก “สกลมหาสังฆปรินายก” เป็นสีขาว หมายความว่าทรงบริสุทธิ์วิเศษเป็นศรีศุภมงคลในพระบวรพุทธศาสนา
ตราสัญลักษณ์ที่ใช้ร่วมกัน.
ตราประจำพระองค์ MVS สีม่วง.
ตราประจำพระองค์ที่ใช้ร่วมกันของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เป็นอักษรพระนามาภิไธยย่อ MVS ประดิษฐานภายใต้พระอนุราชมงกุฎ (ปัจจุบันคือ พระมหาพิชัยมงกุฎ) อักษรพระนามาภิไธยย่อ MVS ย่อเป็นภาษาอังกฤษได้ว่า "Maha Vajiralongkorn Suthida" โดยมีความหมายในภาษาไทยว่า "มหาวชิราลงกรณ สุทิดา" โดย "MV" เป็นสีเหลือง (หมายถึง สีประจำวันคล้ายพระบรมราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว) และ "S" เป็นสีม่วง (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี) ซึ่งสื่อถึงอักษรนามาภิไธยที่ใช้ร่วมกับพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยตราสัญลักษณ์จะมีอยู่สองแบบด้วยกัน คือ
เป็นตราที่ใช้ร่วมกันในขณะที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวยังดำรงพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณฯ สยามมกุฎราชกุมาร" และสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี ยังเป็น "พลตรีหญิง สุทิดา วชิราลงกรณ์ ณ อยุธยา" โดยเริ่มปรากฏใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2557 โดยส่วนมากจะเห็นตราสัญลักษณ์ดังกล่าวปรากฏอยู่บนพวงมาลาหลวงสีม่วง ซึ่งพระราชทานในงานฌาปณกิจศพ และยังมีปรากฏอยู่บนเอกสารข้อความต่าง ๆ เช่นข้อความของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ที่แสดงความขอบคุณแก่ประชาชนชาวไทยที่เข้าร่วมกิจกรรม Bike for Mom ลงวันที่ 16 สิงหาคม 2558 เป็นต้น
เป็นตราที่ใช้ร่วมกันในขณะที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร" จนประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษก เป็นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจนถึงปัจจุบัน และสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี ตั้งแต่ยังเป็น "ท่านผู้หญิงสุทิดา วชิราลงกรณ์ ณ อยุธยา" จนเป็นสมเด็จพระบรมราชินีในปัจจุบัน โดยส่วนมากจะเห็นตราสัญลักษณ์ดังกล่าวปรากฏอยู่บนพวงมาลาหลวงสีม่วง ซึ่งพระราชทานในงานฌาปณกิจศพ ในช่วงปี 2559 - 2562 และมีปรากฏใช้ในหลายครั้งจนถึงปัจจุบัน
ตราประจำพระองค์ MVS สีฟ้า.
ตราประจำพระองค์/ตัวที่ใช้ร่วมกันของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และเจ้าคุณพระสินีนาฏ พิลาสกัลยาณี เป็นอักษรนามย่อ MVS ประดิษฐานภายใต้พระอนุราชมงกุฎ (ปัจจุบันคือ พระมหาพิชัยมงกุฎ) อักษรนามย่อ MVS ย่อเป็นภาษาอังกฤษได้ว่า "Maha Vajiralongkorn Sineenart" โดยมีความหมายในภาษาไทยว่า "มหาวชิราลงกรณ สินีนาฏ" โดย "MV" เป็นสีเหลือง (หมายถึง สีประจำวันคล้ายพระบรมราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว) และ "S" เป็นสีฟ้า (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันเกิดของเจ้าคุณพระสินีนาฏ พิลาสกัลยาณี) ซึ่งสื่อถึงอักษรนามที่ใช้ร่วมกับพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยตราสัญลักษณ์จะมีอยู่สองแบบด้วยกัน คือ
แบบที่ 1 ตราสัญลักษณ์ MVS มีตราจักรีภายใต้พระอนุราชมงกุฎ
เป็นตราที่ใช้ร่วมกันในขณะที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร" จนประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษก เป็นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจนถึงปัจจุบัน และเจ้าคุณพระสินีนาฏ พิลาสกัลยาณี ตั้งแต่ยังเป็น "พันตรีหญิงสินีนาฏ วงศ์วชิราภักดิ์" จนเป็นเจ้าคุณพระสินีนาฏในปัจจุบัน โดยเริ่มปรากฏใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 ซึ่งปรากฏอยู่บนพวงมาลาหลวงสีฟ้า ซึ่งพระราชทานในงานฌาปนกิจศพ และยังมีปรากฏบนภาพวาดฝีพระหัตถ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เช่น ในหนังสือบทเจริญพระพุทธมนต์ พระคาถาพระสุนทรีวาณี ลงวันที่ 28 กรกฎาคม 2562 เป็นต้น และล่าสุดปรากฏในหนังสือบทเจริญพระพุทธมนต์ มหาราชปริตร หน้า 43 ลงวันที่ 26 เมษายน 2564
แบบที่ 2 ตราสัญลักษณ์ MVS มีเลข ๑๐ ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ
เป็นตราที่ใช้ร่วมกันในขณะที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร" จนประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษก เป็นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจนถึงปัจจุบัน และเจ้าคุณพระสินีนาฏ ตั้งแต่ยังเป็น "ท่านผู้หญิงสินีนาฏ วงศ์วชิราภักดิ์" จนเป็นเจ้าคุณพระสินีนาฏในปัจจุบัน ตราสัญลักษณ์ดังกล่าวปรากฏอยู่บนพวงมาลาหลวงสีฟ้า ซึ่งพระราชทานในงานฌาปณกิจศพ ในช่วงปี 2562 โดยต่อมาในปี 2563 มีการปรากฏตราสัญลักษณ์ดังกล่าวบนภาพวาดฝีพระหัตถ์ของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งพระราชทานเป็นกำลังใจให้พสกนิกรชาวไทย โดยมีภาพที่ทรงวาดขึ้นลงวันที่ 15, 17, 19 สิงหาคม และวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2563 ตามลำดับ และในภาพวาดฝีพระหัตถ์ สืบสาน(อภิรักษ์) รักษา(อนุรักษ์) ต่อยอด(อภิวัฒน์) ลงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 และปรากฏบนพวงมาลาหลวงวางหน้าโกศศพสมเด็จพระญาณวชิโรดม วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2564 ล่าสุดปรากฏบนภาพวาดฝีพระหัตถ์ในหนังสือบทเจริญพระพุทธมนต์ มหาราชปริตร หน้า 43 ลงวันที่ 26 เมษายน 2564
ฟูอาด มะอ์ศูม
มูฮัมหมัด ฟูอาด มะอ์ศูม  เป็นประธานาธิบดีคนที่ 7 ของอิรักตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 ถึง 2 ตุลาคม ค.ศ. 2018
ฟูอัด มาซุม
ลูนีย์ทูนส์การ์ตูนส์
ลูนีย์ทูนส์การ์ตูนส์  เป็นซีรีส์ของสหรัฐอเมริกาทางโทรทัศน์บนเว็บ ที่พัฒนาโดย ปีเตอร์ บราว์การ์ดต์ ซึ่งผลิตโดย วอร์เนอร์บราเธอส์แอนิเมชั่น ตามตัวละครจาก ลูนี่ตูนส์กับเมอร์รี่เมโลดี้ส์ และเปิดตัวใน เอชบีโอแม็กซ์ ในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2020
อำเภอมะละกากลาง
อำเภอมะละกากลาง  เป็นอำเภอในรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย โดยเป็นที่ตั้งของมะละกาซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐ ในอำเภอนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวกับสถานที่ทางประวัติศาสตร์เป็นจำนวนมาก
อำเภอมะละกากลางมีการปกครองโดยสองเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น ได้แก่สภานครประวัติศาสตร์มะละกา  กับสภาเทศบาลฮังตัวะฮ์จายา
อำเภอมะละกากลางแบ่งออกเป็น 29 ตำบล 44 เมือง และ 95 หมู่บ้าน
ใน 29 มูกิม ได้แก่:
หลี่ฉือจื่อ
หลี่ซื่อจือ (; 694-747) หรือ หลี่ชาง (李昌) มีบรรดาศักดิ์ว่า ชิงเหอกง (清和公) เป็นขุนนางในสมัย ราชวงศ์ถัง และเป็นอัครมหาเสนาบดีระหว่างรัชสมัยของ จักรพรรดิถังเสฺวียนจง เขาเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งใน แปดอมตะไหสุรา เนื่องจากมีทักษะในการดื่มสุราโดยไม่เกิดอาการเมา
หลี่ฉือจื่เกิดเมื่อ ค.ศ. 694 ในรัชสมัยของ จักรพรรดินีบูเช็กเทียน แห่ง ราชวงศ์โจว เป็นพระนัดดาของ หลี่ เฉิงเฉียน (李承乾) พระราชโอรสองค์ใหญ่และอดีตรัชทายาทในจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์ถัง จักรพรรดิถังไท่จง องค์ชายหลี่ เฉิงเฉียน ถูกปลดจากตำแหน่งรัชทายาทใน ค.ศ. 643 แต่ได้รับการอภัยโทษและสายราชสกุลขององค์ชายหลี่ เฉิงเฉียน ได้ถูกข้ามไปจากสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ ซึ่งในที่สุดก็ได้ตกไปอยู่ที่พระอนุชาของพระองค์ หลี่จื้อ (จักรพรรดิเกาจง) บิดาของหลี่ฉือจื่อ หลี่เซี่ยง (李象) รับราชการเป็นเลขานุการเจ้าเมืองระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดินีของจักรพรรดิเกาจง บูเช็กเทียน แต่ถูกพระนางปลดออกจากตำแหน่ง ตัวหลี่ซื่อจือเองเริ่มต้นรับราชการเป็นราชองครักษ์ระหว่างรัชสมัยที่ 2 ของจักรพรรดิถังจงจง พระราชโอรสของจักรพรรดิเกาจง
ระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดิเสฺวียนจง.
ในช่วงกลางของศักราชไคยฺเหวียน (712-741) ของจักรพรรดิถังเสฺวียนจง พระราชนัดดาของจักรพรรดิถังจงจง หลี่ซื่อจือกลายเป็นนายอำเภอของอำเภอทงโจว (通州 ปักกิ่ง ในทุกวันนี้)
ฟูลสเปกตรัมวอร์ริเออร์
ฟูลสเปกตรัมวอร์ริเออร์  เป็นวิดีโอเกมแนววางแผนกลยุทธ์เรียลไทม์ พัฒนาโดยแพนเดมิกสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดยทีเอชคิว สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 2 และ เอกซ์บอกซ์ ต่อมาได้มีการวางจำหน่ายภาคต่อของเกมนี้ชื่อ ""
Full Spectrum Warrior
มินิเมโทร (วิดีโอเกม)
มินิเมโทร  เป็นวิดีโอเกมแนวปริศนาประเภทกลยุทธ์ ที่พัฒนาโดยทีมไดโนซอร์โปโลคลับ (Dinosaur Polo Club) โดยผู้เล่นต้องสร้างเครือข่ายของรางรถไฟที่มีประสิทธิภาพสำหรับเมืองที่เติบโตอย่างรวดเร็ว สถานีแสดงเป็นรูปทรงต่าง ๆ และผู้เล่นสามารถสร้างรางและเชื่อมมันโดยการลากเส้น ด่านต่าง ๆ ตั้งตามที่อยู่ของเมืองจริง และการปรากฏตัวของสถานีกับผู้โดยสารคือการสร้างขั้นตอน (Procedural generation) ภาพของเกมใช้สีเข้มกับรูปเรขาคณิตแบบง่าย เพื่อทำภาพลักษณ์ให้เหมือนกับแผนที่การขนส่งสมัยใหม่ และจังหวะกับเสียงถูกสร้างให้เหมือนกับผลงานของดนตรีมินิมัล (minimal music)
"มินิเมโทร" เป็นเกมแนวปริศนาประเภทกลยุทธ์ ที่ผู้เล่นต้องทำภารกิจสร้างเครือข่ายของรางรถไฟที่มีประสิทธิภาพสำหรับเมืองที่เติบโตอย่างรวดเร็ว ในแต่ละด่านเป็นส่วนหนึ่งจากสถานที่จริง และเริ่มต้นที่สามสถานี แต่ละสถานีมีรูปร่างโหนดที่แตกต่างกัน ผู้เล่นต้องสร้างเส้นทางเชื่อมระหว่างสถานีโดยลากเส้นระหว่างสถานีทั้งสอง; แต่ละสายมีสีไม่เหมือนกัน ผู้โดยสารปรากฏบนสถานีเป็นรูปร่างที่สถานีที่จะลง โดยรถไฟจะนำผู้โดยสารไปยังสถานีที่ต้องการ แม่น้ำ, ทางแยกรางรถไฟ และการปรากฏตัวของสถานีกับผู้โดยสารทำให้แนที่ดูซับซ้อนและจัดการได้ยากขึ้น สถานีที่มีรูปร่างปกติอาจเปลี่ยนโหนดเป็นรูปร่างที่ยากขึ้น
ในโหมด "ปกติ" แต่ละสถานีจำกัดความจุของผู้โดยสารที่รออยู่ ถ้าสถานีแน่นเกินไป เกมจะจบลงทันที เมื่อแพ้แล้ว ผู้เล่นสามารถสร้างเครือข่ายต่อในโหมด "ไม่สิ้นสุด" ซึ่งเป็นโหมดที่ไม่จำกัดความจุของสถานี เพื่อบรรเทาการเติบโตของเครือข่าย ผู้เล่นสามารถอัพเกรดได้ในแต่ละสัปดาห์ของเกม ในการอัพเกรดแต่ละครั้ง ผู้เล่นจะได้รถไฟคันใหม่และเลือกระหว่างทางเลือกสุ่มสองอัน เช่น เพิ่มรางใหม่ เพิ่มตู้โดยสารใหม่ เพิ่มอุโมงค์ หรือทางสับเปลี่ยน (ซึ่งเพิ่มความจุของสถานีและอนุญาตให้เพิ่ม/ลดผู้โดยสารทันที) และเกมนี้สามารถหยุดเวลาชัวคราวเพิ่อสร้างและจัดการเส้นทางรถไฟใหม่ ในโหมด "สุดขีด" เมื่อทำเส้นทางระหว่างสถานีแล้ว จะไม่สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้
ในปีค.ศ. 2018 ได้มีการเพิ่มโหมด "สร้างสรรค์" ขึ้น ซึ่งให้ผู้เล่นสร้าง, บริหาร และเพิ่มสถานีในเกมได้ โดยที่มีรถไฟ, ตู้โดยสาร, อุโมงค์ หริอทางสับเปลี่ยนได้ไม่จำกัด
การผลิตและเผยแพร่.
"มินิเมโทร" ถูกผลิตโดยไดโนซอร์โปโลคลับ (Dinosaur Polo Club) ซึ่งเปนบริษัทิสระของชายสองคนในประเทศนิวซีแลนด์ โดยเป็นเกมแรกของสตูดิโอที่ก่อตั้งในปีค.ศ. 2013 โดยพี่น้องปีเตอร์กับโรเบิร์ท เคอร์รี พวกเขาเคยทำงานให้กับผู้พัฒนาวิดีโอเกมสิธ (Sidhe) แต่ลาออกในปีค.ศ. 2006 เพื่อพัฒนาเกมอินดี
การพัฒนาเกม "มินิเมโทร" เริ่มขึ้นในเดือนเษายน ค.ศ. 2013 ภายใต้ชื่อ "ไมน์เดอะแก็ป" (Mind the Gap) โรเบิร์ท เคอร์รีแนะนำให้สร้างเกมแนวระบบขนส่งสาธารณะหลังจากตนเองไปที่ลอนดอนและใช้ระบบรถไฟใต้ดินของเมือง ซึ่งมีคอนเซปให้ผู้เล่นสร้างระบบขนส่งที่ช่วยตัวแทนอัจฉริยะ (intelligent agents) เดินทางไปรอบ ๆ โดยให้โหนดกับเส้นแสดงเป็นสถานีรถไฟกับทางรถไฟ. พวกเขาเลือกที่จะพัฒนาเกมโดยใช้ยูนิตีเกมเอนจิน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 ได้มีการปล่อยรุ่นแอลฟาของ "มินิเมโทร" ขึ้น พวกเขาตัดสินใจให้เกมรุ่นเว็บไซต์เล่นได้ฟรี จนกว่าจะถึงรุ่นสุดท้าย (รุ่นเผยแพร่) ตอนแรก พวกเขาจะเผยแพร่รุ่นสุดท้ายของเกมในช่วงปลายปีค.ศ. 2013 อยาสงไรก็ตาม เนื่องจากขอบเขตที่จำกัดของตัวเกม ทำให้การพัฒนานานไปกว่าที่คาดคิดเอาไว้ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 พวกเขาตัดสินใจเยแพร่รุ่นที่อยู่ในระหว่างพัฒนาผ่านทางSteam Early Access. แล้วเผยแพร่รุ่นต่อไปตามคำตอบรับของคอมมิวนิตี
พี่น้องได้จ้ายคนสองคนในการช่วยเหลือสองอย่างคือ: ศิลปะกับดนตรี เจมี เชิร์ชแมน (Jamie Churchman) อดีตผู้ร่วมงานที่สิธได้ช่วยเรื่องการดีไซน์เกม พวกเขาได้ให้ทางดิซาสเตอร์พีซ (Disasterpeace) ช่วยทำงานในด้านเสียงดนตรี โดยแต่ละด่านมีจังหวะและเสียง; โครงสร้างฮาร์มอนิกที่เปลี่ยนไปตามขนาดและรูปร่างในระบบสถานีของผู้เล่น เสียงดนตรีได้แรงบันดาลใจจากดนตรีมินิมัล และผลงานของฟิลิป กลาส (Philip Glass) กับสตีฟ ไรช์ (Steve Reich)