pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สถานเอกอัครราชทูตเมียนมาประจำประเทศไทย ประกาศแจ้งเตือนชาวเมียนมาที่อาศัยหรือทำงานอยู่ในประเทศไทย ให้อยู่ในความสงบภายในสถานที่พำนักของตนเอง ห้ามเคลื่อนไหวใด ๆ ที่อาจเป็นความสุ่มเสี่ยงให้เกิดอาชญากรรม ตลอดจนปฏิบัติตามกฎหมายและระเบียบต่าง ๆ ของประเทศไทยอย่างเคร่งครัด ในช่วงการประชุมเอเปค 2022
หลังเหตุการณ์ปะทะกันเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน โฆษกกระทรวงการต่างประเทศของไทยกล่าวว่า รัฐบาลมีหน้าที่ดูแลการชุมนุมซึ่งเป็นสิทธิเสรีภาพของประชาชนให้เป็นไปตามกฎหมาย ในขณะเดียวกันก็ต้องดูแลการประชุมให้สำเร็จลุล่วง โดยไม่มีการละเมิดสิทธิ์อันชอบธรรมซึ่งกันและกัน
ข้อวิจารณ์.
แซม แบรอน ผู้เชี่ยวชาญด้านเอเชียแปซิฟิกศึกษา วิจารณ์ว่าการที่โจ ไบเดิน ประธานาธิบดีสหรัฐ ไม่มาร่วมประชุม และส่งรองประธานาธิบดีกมลา แฮร์ริส มาร่วมประชุมแทน ทั้งที่สหรัฐจะเป็นเจ้าภาพในปีถัดไปนั้น เป็นความผิดพลาดของรัฐบาลแห่งกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ที่แสดงออกว่ากำลังเหินห่างภูมิภาคอาเซียน อีกทั้งจะเปิดโอกาสให้จีนซึ่งกำลังมีอิทธิพลในภูมิภาคดังกล่าวสูงอยู่แล้ว ยิ่งมีอำนาจมากขึ้นไปอีก ด้านมติชนสุดสัปดาห์วิเคราะห์ว่าการไม่เดินทางมาร่วมประชุมเอเปคของไบเดินนั้น สะท้อนถึงมุมมองอันตกต่ำของไทยในสายตาประเทศเสรีประชาธิปไตย คำ ผกา สื่อมวลชน วิจารณ์ว่าการจัดประชุมเอเปคดังกล่าวเป็นเหมือน "ผักชีโรยหน้า" เพราะการเตรียมการส่วนใหญ่เป็นไปเพื่อให้แขกเห็นภาพที่สวยงาม แต่ไม่สนใจแก้ไขปัญหาของประชาชนอย่างแท้จริง
วิชา เป้าอารีย์ ผู้อำนวยการนิด้าโพล กล่าวว่าแม้เอเปคจะช่วยส่งเสริมภาพลักษณ์ที่ดีของไทย แต่ก็ไม่ได้เป็นตัวชี้วัดคะแนนนิยมของรัฐบาลประยุทธ์แต่อย่างใด สุรชาติ บำรุงสุข กล่าวว่าด้วยความที่ไทยมีความเกรงใจจีนและรัสเซียมากเกินไป และผู้นำไม่มีวิสัยทัศน์ชัดเจน อีกทั้งมีที่มาจากการรัฐประหาร ส่งผลให้การประชุมครั้งนี้ขาดเสน่ห์ที่จะชักชวนนานาชาติให้มาสนใจประเทศไทย
ผู้จัดการออนไลน์กล่าวว่าไทยจะได้ประโยชน์อย่างมากจากการหารือทวิภาคีกับชาติต่าง ๆ โดยเฉพาะกับผู้นำจีนและมกุฎราชกุมารซาอุดีอาระเบีย เชษฐา ทรัพย์เย็น นักวิชาการจากมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี ระบุว่าการประชุมเอเปคและ จี-20 ที่อินโดนีเซียก่อนหน้านี้ สะท้อนให้เห็นว่าเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นหนึ่งในจุดหมายสำคัญของเศรษฐกิจโลก แต่รัฐบาลไทยเองก็ต้องนำข้อสรุปที่ได้จากการประชุมดังกล่าวไปปฏิบัติด้วย จึงจะเกิดประโยชน์สูงสุด
กลุ่มศึกษาข้อตกลงเขตการค้าเสรีภาคประชาชน วิจารณ์โมเดลเศรษฐกิจชีวภาพ เศรษฐกิจหมุนเวียน และเศรษฐกิจสีเขียว หรือเศรษฐกิจบีซีจี ซึ่งเป็นหัวข้อหลักในการประชุมครั้งนี้ว่า เป็นการเอื้อผลประโยชน์ให้กลุ่มนายทุนใหญ่มากกว่าประชาชน วิฑูรย์ เลี่ยนจำรูญ กล่าวว่าเศรษฐกิจบีซีจีไม่มีการพูดถึงเกษตรอินทรีย์ รวมทั้งวิจารณ์ว่าโมเดลดังกล่าวอาจเป็นเครื่องมือหนึ่งในการสืบทอดอำนาจตามแผนยุทธศาสตร์ชาติ อนุสรณ์ ธรรมใจ วิจารณ์ว่าเอเปคครั้งนี้นอกจากบีซีจีที่สอดคล้องกับกระแสโลกแล้ว ก็ไม่มีข้อริเริ่มใหม่ ๆ ที่จะสร้างผลประโยชน์ทั้งในไทยและในภูมิภาคเอเปค พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ หัวหน้าพรรคก้าวไกล กล่าวว่ารัฐบาลไทยยังไม่มีการนำปัจจัยด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศบรรจุในแผนนโยบายด้านการเกษตร และงบประมาณที่สนับสนุนนโยบายบีซีจีนั้น เน้นไปทางภาคอุตสาหกรรมมากกว่าความยั่งยืนต่อสิ่งแวดล้อม เป้าหมายกรุงเทพที่รัฐบาลลงนามร่วมกับภาคีสมาชิกเอเปค จึงอาจมีความน่าเชื่อถือลดน้อยลง
ก่อนการประชุมเอเปค มีผู้พบว่าป้ายประกาศข้อความที่ปรับเปลี่ยนได้ หรือ VMS บนทางพิเศษฉลองรัช เพื่อต้อนรับผู้เข้าร่วมประชุมเอเปค 2022 สะกดคำภาษาอังกฤษผิดจากคำว่า Welcome เป็น Welcom ขาดตัวอักษร e ไป และยังนำธงชาติของสมาชิก จี-20 มาใช้ประกอบ ด้านการทางพิเศษแห่งประเทศไทย (กทพ.) ขออภัยต่อความผิดพลาดที่เกิดขึ้น และชี้แจงว่าได้ดำเนินการแก้ไขทันทีที่พบข้อบกพร่องดังกล่าว ส่วนไตรศุลี ไตรสรณกุล รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ขอความร่วมมือประชาชนงดแชร์ภาพก่อนการแก้ไข เพื่อรักษาภาพลักษณ์ที่ดีในช่วงการประชุม เวลาต่อมา กทพ. ประกาศจะดำเนินคดีกับผู้นำภาพดังกล่าวไปตัดต่อ อันทำให้องค์กรเกิดความเสียหาย
นันทนา นันทวโรภาส วิจารณ์ข้อเรียกร้องของกลุ่มราษฎรหยุดเอเปค 2022 ว่าส่วนใหญ่เป็นเรื่องภายในประเทศ ไม่เข้มแข็งพอที่จะทำให้ผู้นำเขตเศรษฐกิจอื่น ๆ หันมาให้ความสำคัญ แต่การใช้มาตรการเข้มงวดในการควบคุมผู้ชุมนุม ก็ทำให้รัฐบาลเสียภาพลักษณ์ด้วยเช่นกัน ธีรนัย จารุวัสตร์ อุปนายกฝ่ายสิทธิเสรีภาพและการปฏิรูปสื่อ สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ตั้งคำถามถึงการทำหน้าที่ของตำรวจในเหตุการณ์ที่ถนนดินสอเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ว่ากระทำรุนแรงเกินกว่าเหตุหรือไม่ และเรียกร้องให้ทุกฝ่ายตรวจสอบข้อเท็จจริงของเหตุการณ์นี้
ด้านนักการเมืองฝ่ายค้านและนักวิชาการบางส่วน ได้ออกมาประณามการกระทำของเจ้าหน้าที่รัฐจากการปะทะกันดังกล่าว พร้อมสนับสนุนให้กลุ่มผู้ประท้วงดำเนินคดีกับเจ้าหน้าที่รัฐผู้เกี่ยวข้อง ขณะที่หริรักษ์ สูตะบุตร อาจารย์มหาวิทยาลัย มองว่าการปฏิบัติการของตำรวจเป็นไปตามหน้าที่ และอ้างว่าตำรวจจำเป็นต้องใช้ความรุนแรงเพื่อหยุดการฝ่าแนวกั้นและการขว้างปาสิ่งของของผู้ประท้วง ส่วนณัฏฐา มหัทธนา นักเคลื่อนไหวทางการเมือง วิจารณ์ว่าผู้นำประท้วงกำลังใช้มวลชนเป็นเบี้ยเพื่อหวังได้ภาพตามที่ต้องการ
นอกจากนี้ ยังมีการวิจารณ์ประเด็นอื่น ๆ เช่น ป้ายต้อนรับผู้นำชำรุด และการจัดอาหารเลี้ยงเจ้าหน้าที่ซึ่งมาปฏิบัติงานในช่วงการประชุม เป็นต้น
สมาคมโรงแรมไทยกล่าวว่า อัตราการจองห้องพักย่านถนนสุขุมวิทและริมแม่น้ำเจ้าพระยาในช่วงการประชุมเอเปคเต็มเกือบทุกแห่ง ด้านหอการค้าไทยคาดการณ์วงเงินหมุนเวียนในช่วงการประชุมนี้ประมาณ 20,000 ล้านบาท ส่วนร้านอาหารที่เกี่ยวข้องกับวัตถุดิบในการเตรียมมื้อค่ำรับรองผู้นำเอเปค ก็มียอดขายที่เพิ่มขึ้นเช่นเดียวกัน
หลังเหตุการณ์ปะทะกันระหว่างผู้ชุมนุมกับตำรวจเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร แสดงความเสียใจต่อเหตุที่เกิดขึ้น พร้อมทบทวนการประสานงานระหว่างผู้ชุมนุมกับบุคคลที่เกี่ยวข้อง ส่วนตัวแทนกลุ่มราษฎรได้แจ้งความดำเนินคดีกับเจ้าหน้าที่ตำรวจกองบังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชน โดยอ้างการกระทำที่เกินกว่าเหตุ อีกทั้งแนวร่วมของกลุ่มได้จัดกิจกรรมประท้วงการกระทำของตำรวจในเหตุการณ์ดังกล่าว ด้านคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติเรียกร้องให้เจ้าหน้าที่ตำรวจดำเนินการตามหลักปฏิบัติสากล และทุกฝ่ายต้องไม่แสดงพฤติกรรมยั่วยุหรือสร้างเงื่อนไขการใช้ความรุนแรงต่อกัน
เอเปก 2022
บริษัทจดทะเบียน
อ่าววากาซะ
อ่าววากาซะ  เป็นอ่าวในทะเลญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในภูมิภาคชูบุของประเทศญี่ปุ่น ครอบคลุมชายฝั่งของจังหวัดเกียวโตและจังหวัดฟูกูอิ และยังเป็นที่ตั้งของท่าเรือสึรูงะกับฐานทัพเรือของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น
อ่าววากาซะตั้งอยู่ทางทิศใต้ของคาบสมุทรเคียวงะ อยู่ทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรเท็งโงะ มีพื้นที่ครอบคลุม 2,657 ตารางกิโลเมตร (1,026 ตารางไมล์)
อี มิน-จ็อง
อี มิน-จ็อง (; เกิด 16 กุมภาพันธ์ 1982) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเริ่มต้นอาชีพการแสดงในละครเวทีของจางจิน และเธอได้ปรากฏตัวในบทสมทบในภาพยนตร์และโทรทัศน์ เธอกลายเป็นที่รู้จักหลังจากปรากฏตัวใน "รักฉบับใหม่หัวใจ 4 ดวง" (2009) และได้รับบทนำครั้งแรกในละครครอบครัวเรื่อง "Smile, You" (2009) อีกทั้งยังได้เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากบทนำในภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี "Cyrano Agency" (2010) เธอยังแสดงใน "Wonderful Radio" (2012), "Big" (2012), "เล่ห์รักยัยตัวร้าย" (2014) และ "Come Back Mister" (2016) เธอเพิ่งแสดงในละครสุดสัปดาห์ของ เคบีเอส เรื่อง "Once Again"
เธอเริ่มต้นอาชีพจากการแสดงละครเวทีของ จาง จิน นักเขียนบทละครและผู้สร้างภาพยนตร์ จากนั้นก็ปรากฏตัวในภาพยนตร์อินดี้เรื่อง "Pruning the Grapevine" ที่มีธีมเกี่ยวกับศาสนาคริสต์ ขณะเดียวกันก็แสดงบทเล็กๆ น้อยๆ ในภาพยนตร์และโทรทัศน์ เธอกลายเป็นชื่อที่ถูกพูดถึงในปี ค.ศ. 2009 จากบทสมทบของเธอในซีรีส์ยอดนิยมเรื่อง "รักฉบับใหม่หัวใจ 4 ดวง" ซึ่งทำให้เธอได้รับบทนำในละครสุดสัปดาห์เรื่อง "Smile, You" ในปีเดียวกัน เธอได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจาก Korean Association of Film Critics Awards สำหรับการแสดงของเธอในภาพยนตร์ระทึกขวัญลึกลับเรื่อง "White Night"
บทบาทของเธอในภาพยนตร์ตลกโรแมนติกเรื่อง Cyrano Agency ในปี ค.ศ. 2010 ส่งผลให้เธอได้รางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากเวทีต่าง ๆ
เธอได้รับฉายา "เทพธิดา" จากบรรดาสื่อมวลชน หลังจากเล่นเป็นคู่หมั้นในละคร Midas เธอได้กลับมาแสดงละครแนวโรแมนติกคอมเมดี้ในละครซีรีส์เรื่อง Big ที่เขียนโดย พี่น้องตระกูลฮง ในปี ค.ศ. 2013 เธอได้แสดงในซีรีส์รอมคอมเรื่อง All About My Romance เกี่ยวกับความสัมพันธ์ลับระหว่างนักการเมืองสองคนของสองพรรคการเมืองคู่แข่ง ตามมาด้วย เล่ห์รักยัยตัวร้าย ในปี ค.ศ. 2014 ซึ่งเธอเล่นเป็นตัวละครที่วางแผนจะเอาชนะอดีตสามีของเธอตอนที่เขาประสบความสำเร็จ
เธอได้กลับมาแสดงอีกครั้งในรอบ 3 ปี ในละคร Come Back Mister ทางช่อง เอสบีเอส กับ เรน ซีรีส์เริ่มออกอากาศในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ซึ่งเธอได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกในผลงานการแสดงของเธอ
ในปี ค.ศ. 2018 เธอกลับมาแสดงละครสุดสัปดาห์เรื่อง Fates &amp; Furies ทางช่อง เอสบีเอส เธอได้กลับมาร่วมงานกับอดีตนักแสดงร่วม จู ซัง-อุค จากเรื่อง เล่ห์รักยัยตัวร้าย อีกครั้งในฐานะนักแสดงนำ ในปี ค.ศ. 2020 เธอได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในบทบาทของ ซง นา-ฮี ร่วมกับนักแสดง อี ซัง-ย็อบ ในละครสุดสัปดาห์เรื่อง Once Again
ตาของเธอคือ พัก โน-ซู เป็นจิตรกรในยุคหลังจากที่ประเทศเกาหลีประกาศอิสรภาพจากการปกครองของญี่ปุ่น พักเสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 เมื่ออายุ 86 ปี
เธอได้แต่งงานกับนักแสดง อี บย็อง-ฮ็อน เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2013 ที่ Grand Hyatt Seoul ทั้งคู่ออกเดทกัน ในปี ค.ศ. 2006 แล้วกลับมาคบกันในปี ค.ศ. 2012 เธอได้ให้กำเนิดลูกชายคนแรกของเธอคือ อี จุน-ฮู เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2015
เซฟตาซิดีม
แม่ครัวหัวป่าก์
แม่ครัวหัวป่าก์ เป็นตำราอาหารที่แต่งโดยท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ ภริยาของเจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) ที่กล่าวกันว่าเป็นตำราอาหารเล่มแรกของคนไทย เป็นตำรากับข้าวที่เก่าแก่ที่สุดที่เผยแพร่ในสังคมไทย โดยพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2451–2452
คำว่า "หัวป่าก์" ปรากฏอยู่ในกลอนเรื่อง "พระอภัยมณี" ตอน 27 นางละเวง ว่า "พ่อครัวหัวป่าก์หาแกล้มเหล้า" คำว่า หัวป่าก์ หมายถึง คนทำอาหาร ในอักขราภิธานศรับท์ของหมอบรัดเลย์ ซึ่งพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2416 อธิบายคำว่า "หัวป่า" ไว้ว่า "พ่อครัว, หัวป่า คือคนชาย เปนผู้ช่างทำของกิน มีหุงเข้าฤแกง แลทำของหวานเปนต้น" บ้างสันนิษฐานว่า "ป่าก์" มาจากคำว่า ปาก (อ่านว่า ปา-กะ) ในภาษาบาลีและสันสกฤตที่แปลว่า การหุงต้ม
ธเนศ วงศ์ยานนาวา เขียนไว้ใน "ศิลปวัฒนธรรม" ฉบับ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ว่า "…ตำรากับข้าวเล่มนี้ได้แรงบันดาลใจจากหนังสือ "The Book of Household Management" (พ.ศ. 2404) อันเป็นตำราการทำอาหารและการดูแลครัวเรือนที่สำคัญ และพิมพ์ตกทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน และยังเป็นตำราที่มีบทบาทสำคัญในการเขียนตำราอาหารในหมู่ประเทศอาณานิคมของอังกฤษ" ซึ่งหนังสือเล่มดังกล่าวเป็นหนังสือการจัดและดูแลบ้าน
เดิมท่านผู้หญิงเปลี่ยนได้เขียนบทความลงในนิตยสารรายเดือน ชื่อ "ประติทินบัตรแลจดหมายเหตุ" เมื่อ พ.ศ. 2432 จำนวน 6 ฉบับ ตามจำนวนอายุของนิตยสาร โดยใช้ชื่อเรื่องว่า "ตำราแม่ครัวหัวป่าก์" แต่นิตยสารฉบับนี้มีอายุสั้นเพียง 6 เดือนก็ปิดกิจการลง จนเมื่อ พ.ศ. 2451 ท่านผู้หญิงเปลี่ยนทำบุญอายุและฉลองวาระสมรสวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2451 โดยได้จัดพิมพ์ตำราแม่ครัวหัวป่าก์แจกแขกเหรื่อเป็นของชำร่วย 400 ฉบับ ปรากฏได้รับความนิยมมาก ท่านจึงดำริจัดพิมพ์และเขียนเพิ่มเติมขึ้นใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2451–2452 เพื่อวางจำหน่ายในท้องตลาด เล่มที่ 1 และ 2 มีนายเปียร์ เดอ ลา ก๊อล เพชร์ เป็นบรรณาธิการ เล่มที่ 3 นายปอล ม” กลึง เป็นบรรณาธิการ ส่วนเล่มที่ 4 ท่านเป็นบรรณาธิการเอง เล่มที่ 5 ได้มอบให้นายทด เป็นบรรณาธิการ แต่การพิมพ์หนังสือขายต้องประสบปัญหาขาดทุน เพราะช่วงนั้นคนไทยนิยมอ่านเรื่องบันเทิงใจมากกว่า
ภายหลังได้มีการพิมพ์ซ้ำ
เดิมทีท่านผู้หญิงเปลี่ยนมีความตั้งใจจะจัดพิมพ์หนังสือแบ่งออกเป็นสี่ภาค "ภาคหนึ่ง ตำรากับเข้าของกินอย่างไทย… ภาค 2 กับเข้าของกินต่างประเทศ… ภาค 3 ว่าด้วยปานะเครื่องดื่มต่าง ๆ… ภาค 4 ว่าด้วยคฤหะวิทยา ตำราและวิธีพยาบาลสำหรับบ้านเรือนและแพทย์ ตำรายาสำหรับครอบครัวด้วย…" แต่เมื่อจัดพิมพ์จริง ในแต่ละเล่มมีเฉพาะภาค 1 เท่านั้น คือ ตำราหรือวิธีทำกับข้าวของกินอย่างไทย เมื่อตีพิมพ์จึงออกเป็น 5 เล่ม ในแต่ละเล่มแบ่งออกเป็นเรื่อง ๆ เรียกว่า "บริเฉท" ประกอบด้วย 8 บริเฉท (ยกเว้นเล่มที่ 5 ไม่มีบริเฉทที่ 8 เพราะขนาดของเล่มคงจะหนาเกินไป) คือ ทั่วไป หุงต้มข้าว ต้มแกง กับข้าวของจาน เครื่องจิ้มผักปลาแกล้ม ของหวานขนม ผลไม้ และเครื่องว่าง
บริเฉทแรกของแต่ละเล่มเป็นเรื่องสำคัญที่ควรรู้ เล่มที่ 1 เป็นเรื่อง "สูปะเพียญชะนะสรณะพลี" การเตรียมสำรับอาหารสำรับเลี้ยงพระ สังเวย ไหว้ครู ถวายเทวดาพระภูมิเจ้าที่เป็นต้น เล่มที่ 2 เป็นเรื่อง ความสังเกตเรื่องอาหารการกิน เล่มที่ 3 เรื่อง เครื่องชั่ง ตวง วัด เล่ม 4 เรื่อง ความสะอาด และเล่มที่ 5 เป็นเรื่อง จ่ายตลาด
คลองเฉลิมชัยพัฒนา
อ่าววาคาสะ
ซังซุง
ซังซุง  เป็นอาณาจักรโบราณในแถบทิเบต มีใจกลางอยู่ที่งารี ในบันทึกสมัยราชวงศ์ถังยังมีการใช้อีกชื่อเรียกว่า "หยางถง" (羊同)
อาณาจักรโบราณซังซุงก่อตั้งขึ้นในช่วงยุคเหล็ก ระหว่าง 1500 ปีก่อนคริสตกาลไปจนถึงศตวรรษที่ 1 และล่มสลายลงเพราะถูกพิชิตโดยจักรวรรดิทิเบตในปี ค.ศ. 644
จุดกำเนิด.
ตามตำนานของศาสนาเพินที่มีต้นกำเนิดในพื้นที่ซังซุงนั้น เดิมทีโลกนี้เป็นไข่ขนาดใหญ่ เปลือกไข่กลายเป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์สีขาว ไข่ขาว กลายเป็นทะเล และไข่แดงกลายมาเป็นไข่ขนาดกลาง 18 ฟอง แล้วจึงกลายมาเป็นต้นกำเนิดของสัตว์ชนิดต่าง ตามตำนานในพุทธศาสนาแบบทิเบตได้บอกถึงที่มาของชนชาติทิเบตไว้ว่าเป็นลูกหลานของลิงแสมและรากษสที่แต่งงานกัน
ชาวซังซุงนั้นเป็นต้นกำเนิดของศาสนาบอน และมีภาษาซังซุงที่มีอักษรมาร์เชนเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองตามตำนานเล่าว่าผู้นำเผ่าซังซุงคนแรกชื่อว่าเซ็นรับ  บ้างก็บอกว่าเซ็นรับเป็นพรรพบุรุษของชาวทิเบตประมาณ 200 ปี หรือสักห้ารุ่นก่อนนับจากยาชีแจ็นโปผู้เป็นต้นราชวงศ์ยาร์ลุงของชาวทิเบต ซึ่งก็คือช่วงประมาณ 4 ศตวรรษก่อนคริสตกาล
หลังจากการเรืองอำนาจของจักรวรรดิทิเบตชาวซังซุงก็ค่อย ๆ เสื่อมถอยลง กษัตริย์องค์สุดท้ายของซังซุงได้ขอแต่งงานกับน้องสาวของซงแจ็นกัมโปจึงทำให้กลายเป็นพันธมิตรกัน แต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่ายกลับเลวร้ายลงเรื่อยๆ สุดท้ายแล้วซงแจ็นกัมโปได้สั่งปราบซังซุงในปี 642 จนล่มสลายลงแล้วกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิทิเบต
ตำหรับสายเยาวภา
ตำหรับสายเยาวภา เป็นตำราอาหารที่เป็นการรวบรวมตํารับอาหารส่วนพระองค์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2478 โดยสายปัญญาสมาคม เพื่อเป็นหนังสือแจกในงานพระราชทานเพลิงศพพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท
พระยาสีหศักดิ์สนิทวงศ์และหม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ มีความประสงค์ที่จะจัดพิมพ์หนังสือแจกในงานพระราชทานเพลิงศพพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท จึงได้ชักชวนพระประยูรญาติและข้าหลวงในพระองค์ เลือกเฟ้นเขียนตำราปรุงอาหาร โดยมีหม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ เป็นผู้รวบรวม และหม่อมหลวงติ๋ว ชลมารคพิจารณ์ กับคุณหญิงติ๊ สีหศักดิ์สนิทวงศ์ ช่วยหม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ คัดแยกหมวดหมู่กับข้าว และช่วยเขียนคำอธิบายวิธีการฝีมือในการจัดปรุงอาหาร หม่อมราชวงศ์ดัน สนิทวงศ์ ช่วยเขียนคำอธิบายคุณสมบัติของวัตถุที่ประกอบอาหารทางเทคนิคโดยละเอียด
ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร พระอนุชา ได้ประทานลิขสิทธิ์ของตำราเล่มนี้แก่หม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ อาจารย์ใหญ่คนแรกของโรงเรียนสายปัญญา และเป็นธิดาของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ ภายหลังมีการตีพิมพ์ซ้ำเมื่อ พ.ศ. 2482, พ.ศ. 2494 จนถึง พ.ศ. 2514
เนื้อหาอาจแบ่งได้กว้าง ๆ เป็น 2 กลุ่ม คือ ตํารับอาหารของพระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท ที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารฝรั่งและอาหารจีน แต่ทรงดัดแปลงให้เป็นไทย เช่น ซูปผักโหมหรือซุปผักโขม ซุปสาคู และแกงจืดจากผลไม้ไทย เป็นต้น อีกกลุ่มเนื้อหา คือ ตํารับอาหารในสายราชสกุลสนิทวงศ์และผู้ใกล้ชิด สูตรอาหารเช่น อาหารฝรั่งที่มักมีวิธีการทำไม่ซับซ้อน และอาหารไทยบางตำรับที่ลดความซับซ้อนลง มีหลายตํารับที่คิดค้นหรือดัดแปลงขึ้นใหม่ รวมทั้งตั้งชื่อใหม่ด้วย เช่น "แกงตูมี้" และ "ไข่ฟูใจน้อย" เป็นต้น ตํารับในส่วนที่เป็นของสมาชิกในราชสกุลสนิทวงศ์นั้น มีทั้งที่เป็นตํารับของเจ้านายและราชสกุลฝ่ายชาย เช่น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ หม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์ สนิทวงศ์ ในขณะที่ตํารับอาหารส่วนใหญ่เป็นตํารับที่ตกทอดมายังสายของสะใภ้ในราชสกุล
งารี
จังหวัดงารี  หรือ จังหวัดอาหลี่  เป็นเขตการปกครองแห่งหนึ่งของเขตปกครองตนเองทิเบต ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ตอนเหนือของที่ราบสูงทิเบต เป็นพื้นที่หนึ่งของโลกที่มีประชากรเบาบางที่สุด มีพื้นที่ 337,174.95 ตร.กม.
มีพรมแดนติดกับประเทศเนปาลและกัศมีร์ของอินเดีย โดยมีแนวพรมแดนยาว 1,170 กิโลเมตร พื้นดินระดับความสูงเฉลี่ยราว ๆ 4500 เมตร รู้จักกันในนาม "หลังคาของโลก" เทือกเขาหิมาลัย เทือกเขาการาโกรัม และ เทือกเขาคุนหลุน นั้นได้มาบรรจบกันที่นี่แม่น้ำต่างๆในอินเดียหลายแห่งที่สำคัญเช่น แม่น้ำคงคา รวมถึงแม่น้ำยาร์ลุงจังโปภายในประเทศจีนล้วนมีต้นกำเนิดมาจากที่นี่ พื้นที่ผืนน้ำ 12,418 ตารางกิโลเมตร ความยาวแม่น้ำรวม 9,089 กิโลเมตร จึงอุดมไปด้วยทรัพยากรน้ำ
อาหลี่
คิโซซากิ
คิโซซากิ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอคูวานะ จังหวัดมิเอะ มีขนาดเนื้อที่ทั้งหมด เมืองนี้มีประชากรประมาณ 6,134 คน 2,518 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 390 คนต่อตารางกิโลเมตร
คิโซซากิตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของจังหวัดมิเอะ ติดกับอาณาเขตของจังหวัดไอจิ เมืองนี้ตั้งอยู่บนเกาะที่เป็นดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำสามสายคิโซะ ที่ไหลออกมายังอ่าวอิเซะ
คิโซซากิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") ซึ่งมีลักษณะคือ มีฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบายและมีหิมะตกเบาบางไม่จนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคิโซซากิอยู่ที่ 14.9 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1656 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.6 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.5 °C
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของคิโซซากิเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในทศวรรษ 1980
หมู่บ้านคิโซซากิก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ และต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเมืองในปี 1989
คิโซซากิมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเทศบาลเมืองที่เป็นสภาเดี่ยวและมีสมาชิก 8 คน เมืองคิโซซากิประกอบกับนครคูวานะ เป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดมิเอะ 4 ที่นั่ง ส่วนในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งจังหวัดมิเอะที่ 3 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจในท้องถิ่นที่เด่น ๆ คือ การปลูกมะเขือเทศ และอุตสาหกรรมแปรรูปอาหาร
คิโซซากิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง 2 แห่ง ดังรายชื่อด้านล่าง และไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
คิโซซากิไม่มีรถไฟให้บริการ แต่สามารถเดินทางโดยใช้สถานีที่ใกล้ที่สุดคือ หรือ ในนครยาโตมิที่อยู่ใกล้เคียง
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก 2022
การแข่งขัน เอฟไอเอ ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก 2022  เป็นการแข่งขันรถฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลกครั้งที่ 73 เป็นการแข่งขันชิงแชมป์โลกที่รับรองโดย สหพันธ์รถยนต์ระหว่างประเทศ (เอฟไอเอ) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลการแข่งขันรถยนต์ระดับนานาชาติ ในฐานะการแข่งขันระดับสูงสุดของการแข่งรถประเภทล้อเปิด (open-wheel racing cars) โดยการแข่งขันชิงแชมป์โลกจะมีกำหนดการเข้าร่วมการแข่งขันหรือกรังด์ปรีซ์ที่จัดขึ้นทั่วโลก นักขับและทีมผู้ผลิตจะแข่งขันกันเพื่อชิงตำแหน่งผู้ชนะเลิศประเภทนักขับ และผู้ชนะเลิศประเภททีมผู้ผลิตตามลำดับ ในปีนี้จะมีการแข่งขัน 23 กรังด์ปรีซ์ ซึ่งจะจัดขึ้นทั่วโลก และมีกำหนดจะสิ้นสุดเร็วกว่าในปีอื่น ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้การแข่งขันทับซ้อนกับฟุตบอลโลก นักขับและทีมผู้ผลิตจะแข่งขันกันเพื่อชิงตำแหน่งผู้ชนะเลิศประเภทนักขับ และผู้ชนะเลิศประเภททีมผู้ผลิตตามลำดับ
มักซ์ แฟร์สตัปเปิน นักแข่งของ เร็ดบุลเรซซิง เป็นผู้ชนะเลิศประเภทนักขับคนปัจจุบัน ในขณะที่ เมอร์เซเดส เป็นผู้ชนะเลิศประเภททีมผู้ผลิตทีมปัจจุบัน
ผู้เข้าแข่งขัน.
ปฏิทินการแข่งขัน.
การแข่งขันในปี 2022 ประกอบไปด้วยการแข่งขัน 23 รายการ
ผลการแข่งขันและตารางคะแนน.
ระบบคะแนน.
คะแนนจะมอบให้กับนักขับ 10 อันดับแรกและนักขับที่ทำรอบเร็วที่สุด ซึ่งนักขับที่ทำรอบที่เร็วที่สุดจะต้องอยู่ใน 10 อันดับแรกเพื่อรับคะแนน และคะแนนรอบสปรินต์จะมอบให้กับนักขับ 8 อันดับแรก ในกรณีที่คะแนนเสมอกันระบบนับถอยหลังจะถูกใช้โดยที่นักขับที่มีผลการแข่งขันดีที่สุดจะได้รับการจัดอันดับสูงกว่า หากผลลัพธ์ที่ดีที่สุดเหมือนกันจะตัดสินโดยผลลัพธ์ถัดไปที่ดีที่สุด คะแนนจะมอบให้สำหรับทุกการแข่งขันโดยใช้ระบบต่อไปนี้:
ตารางคะแนนชิงแชมป์โลกประเภทนักขับ.
หมายเหตุ:
ตารางคะแนนชิงแชมป์โลกประเภทผู้ผลิต.
Wakasa Bay
อำเภอคูวานะ
อำเภอคูวานะ  เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดมิเอะ ประเทศญี่ปุ่น
ประมาณการจำนวนประชากรปี ค.ศ. 2003 (ก่อนการควบรวมเทศบาลในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2004) อำเภอคูวานะมีประชากรประมาณ 7,091 คน และมีความหนาแน่น 451 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 15.72 ตารางกิโลเมตร
Kuwana District, Mie
ชัมโต
ชัมโต  หรือชางตู (昌都) เป็นนครระดับจังหวัดแห่งหนึ่งตั้งอยู่ตอนตะวันออกของเขตปกครองตนเองทิเบต ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ในเขตคัมของทิเบตในอดีต
ชัมโตตั้งอยู่ในภาคตะวันออกของเขตปกครองตนเองทิเบต ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์มีความสำคัญมาก เพราะเป็นต้นน้ำของแม่น้ำหลานชาง เป็นประตูตะวันออกสู่เขตปกครองตนเองทิเบต แลมีแม่น้ำอีกสามสายอยู่ในพื้นที่ ได้แก่ แม่น้ำอ๋างชวี (昂曲, áng qū) แม่น้ำจ๋าชวี (扎曲, zhá qū) แม่น้ำเซ่อชวี (色曲, sè qū) ชื่อชัมโตในภาษาทิเบตนั้นหมายถึง "จุดที่น้ำมาบรรจบกัน"
ขอบเขตที่ตั้ง.
ชัมโตตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 93°6′-99°2′ ตะวันออกและละติจูด 28°5′-32°6′ เหนือ ทางตะวันออกจรดมณฑลเสฉวน ทางเหนือจรดมณฑลชิงไห่ พื้นที่ทั้งหมด 110,000 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 8.9% ของพื้นที่ทั้งหมดของเขตปกครองตนเองทิเบต
ชางตู
อิโนะ
อิโนะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออางาวะ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้มีชื่อเสียงด้านการผลิตกระดาษญี่ปุ่น หรือ "วาชิ"
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 200 หมู่บ้านโกโฮกุ จากอำเภออางาวะ และหมู่บ้านฮงงาวะ จากอำเภอโทซะ ถูกควบรวมกลายเป็นเมืองอิโนะ ซึ่งมีขนาดพื้นที่เพิ่มขึ้นถึงเกือบห้าเท่า
เมืองอิโนะมีพื้นที่ทั้งหมด 470.71 ตารางกิโลเมตร ณ วันที่ 1 เมษายน 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 22,155 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 47 คนต่อตารางกิโลเมตร
Ino, Kōchi
อวีจัง
อวีจัง  หรือ เว่ย์จ้าง (衛藏) เป็นหนึ่งในเขตทิเบตดั้งเดิมส่วนหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันนี้คือพื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตปกครองตนเองทิเบต
อวีจังตั้งอยู่ในภาคกลางและตะวันตกของภูมิภาคทิเบต ซึ่งรวมพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำยาร์ลุงจังโปทางตะวันตกจรดเขาไกรลาส ทางเหนือจรดชังทัง และทางใต้จรดเทือกเขาหิมาลัย บางครั้งพื้นที่ชังทังและงารีก็รวมอยู่ในเขตอวีจังด้วย
อวีจังเป็นชื่อเรียกรวมของสองภูมิภาคคือ "อวี" (དབུས) และ "จัง" (གཙང) โดยเขต "อวี" นั้นเดิมในภาษาจีนยังเรียกว่า "เฉียนจ้าง" (前藏) ตั้งอยู่แถวเมืองลาซา เมืองซานหนาน และส่วนตะวันตกของเมืองญิงจี ส่วนเขต "จัง" นั้นในภาษาจีนยังเรียกว่า "โฮ่วจ้าง" (后藏) ตั้งอยู่บริเวณเมืองซีกาเจ (ยกเว้นบางส่วนทางตอนเหนือ) ทั้งเฉียงจ้างและโฮ่วจ้างนี้เป็นเขตที่แบ่งในสมัยราชวงศ์ชิง ชาวทิเบตไม่ได้เรียกแบบนี้ไปด้วย
ในยุคแรกสุด "อวี" และ "จัง" ถูกปกครองโดยพุทธศาสนาทิเบตสองนิกายคือนิกายเกลุกใน "อวี" และ นิกายสักยะ ใน"จัง" สมัยราชวงศ์ชิงแถบนี้ถูกเรียกว่า "เว่ย์จ้าง" (衛藏) และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ซีจ้าง" (西藏) ระหว่างปี 1906 และ 1913 และในปี 1950 ปันเชนลามะจะขอทวงคืนพื้นที่บริเวณโฮ่วจ้าง แต่ถูกทางรัฐบาลจีนปฏิเสธ
ชานหนาน
นครชานหนาน (山南市) หรือ โลคา  เป็นนครระดับจังหวัดในเขตปกครองตนเองทิเบตของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มแม่น้ำยาร์ลุงจังโป ทางทิศเหนือติดกับนครลาซ่า ทางทิศตะวันตกติดกับนครซีกาเจ ทางทิศตะวันออกติดกับนครญิงจี ทางทิศใต้ติดกับอินเดียและภูฏาน และยังมีข้อพิพาทเรื่องดินแดนกับทั้งสองประเทศนี้อยู่ด้วย
ตำนานของพื้นที่นี้เป็นข้อพิสูจน์ที่ชัดเจนว่าพื้นที่ชานหนานนี้มีตำแหน่งที่แน่นอนในประวัติศาสตร์ของทิเบต ตามตำนานแล้วเผ่าพันธุ์มนุษย์ในแถบที่เต็มไปด้วยหิมะแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยการรวมตัวกันของลิงเทพและผู้หญิง
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ได้ยุบเลิกจังหวัดชานหนานและอำเภอเนตง และก่อตั้งเมืองชานหนานเป็นนครระดับจังหวัด ส่วนเขตเนตงก็กลายเป็นเขตตัวเมืองของนครชานหนาน
เมืองชานหนาน ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 79,700 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 1 ใน 15 ของพื้นที่ทั้งหมดในเขตปกครองตนเองทิเบต ส่วนหนึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่เทือกเขาหิมาลัย มีพรมแดนติดกับ อินเดียและภูฏาน โดยมีความยาวพรมแดน 630 กิโลเมตร
โลคา
ซานหนาน
วิกเตอร์ เอ็มมานูเอล
วิกเตอร์ เอ็มมานูเอล สามารถหมายถึง
ซีกาเจ
นครซีกาเจ  หรือ รื่อคาเจ๋อ (, Rìkāzé Shì) เป็นนครระดับจังหวัดในเขตปกครองตนเองทิเบตแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน มีพื้นที่ 179,903 ตร.กม. สถานที่ทำการรัฐบาลตั้งอยู่ในเขตซัมจุบเจ นครซีกาเจนั้นเป็นทั้งศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การเมือง ศาสนา และวัฒนธรรม ของเขตโฮ่วจ้าง
เดิมทีซีกาเจมีชื่อเรียกว่า "ญังชู"  แม้ว่าจะมีผู้อยู่อาศัยตั้งแต่นานมาแล้ว แต่ก็ยังถือเป็นเขตที่ค่อนข้างรกร้าง
คามิโนกาวะ
คามิโนกาวะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอคาวาจิ จังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด มีประชากรประมาณ 31,243 คน 12,061 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 570 คนต่อตารางกิโลเมตร
คามิโนกาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (Köppen "Cfa") มีลักษณะคือ มีฤดูร้อนที่อบอุ่น และะฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคามิโนกาวะอยู่ที่ 13.8 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,378 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.1 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.4 °C
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของคามิโนกาวะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
มีการก่อตั้งหมู่บ้านคามิโนกาวะ ฮงโงะ และทาโกะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2432 ซึ่งเป็นการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ ต่อมาวันที่ 26 ธันวาคม 1891 หมู่บ้านทาโกะได้เปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านเมจิ และยกฐานะหมู่บ้านคามิโนกาวะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1893 และในวันที่ 29 เมษายน 1955 เมืองคามิโนกาวะก็ได้ผนวกหมู่บ้านเมจิและฮงโงะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเมือง
คามิโนกาวะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเทศบาลเมืองที่เป็นสภาเดี่ยวและมีสมาชิก 14 คน เมืองคามิโนกาวะกับนครอุตสึโนมิยะ ประกอบกับเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดโทจิงิจำนวน 13 ที่นั่ง ส่วนในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโทจิงิที่ 1 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เมืองคามิโนกาวะเป็นที่ตั้งของโรงงานนิสสันโทจิงิ และเป็นผู้ว่าจ้างรายใหญ่ในท้องถิ่น
เมืองคามิโนกาวะไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ
Kaminokawa, Tochigi
รื่อกาเจ๋อ
ญิงจี
นครญิงจี  หรือ หลินจือ (林芝市) เป็นนครระดับจังหวัดแห่งหนึ่งตั้งตอนตะวันออกเฉียงใต้ของเขตปกครองตนเองทิเบตในสาธารณรัฐประชาชนจีน
ทางตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้จรดลาซาและชานหนาน ทางตะวันออกและทิศเหนือจรดชัมโตและนักชู ทางตะวันออกเฉียงใต้ติดต่อกับจังหวัดปกครองตนเองชนชาติทิเบต ตี๋ชิ่ง และจังหวัดปกครองตนเองชนชาติลีซอ นู่เจียง ในมณฑลยูนนาน และทางใต้ติดกับประเทศอินเดียและพม่า
ทางใต้มีข้อพิพาทเรื่องดินแดนกับอินเดีย โดยทางจีนถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ทิเบต
"ญิงจี" (ཉིང་ཁྲི་) ในภาษาทิเบตหมายถึง "บัลลังก์แห่งดวงอาทิตย์" เมืองญิงจีตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเขตปกครองตนเองทิเบต ในตอนกลางและตอนล่างของแม่น้ำพรหมบุตร ระหว่างละติจูด 26°52'-30°40' เหนือ และลองจิจูด 92°09'-98°47' ตะวันออก
พื้นที่มีความกว้าง 646.7 กิโลเมตรในแนวตะวันออกและตะวันตก กว้าง 353.2 กิโลเมตรในแนวเหนือใต้ มีเส้นแบ่งเขตยาว 1006.5 กิโลเมตร และมีพื้นที่รวม 117,000 ตารางกิโลเมตร แต่อยู่ในการควบคุมจริง ๆ แค่ 76,000 ตารางกิโลเมตร
ที่ทำการตั้งอยู่ในเขตปาอี๋ (巴宜) ซึ่งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 3,000 เมตร และอยู่ห่างจากลาซา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของเขตปกครองนี้ไปมากกว่า 400 กิโลเมตร