pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
"เฟรนส์"ได้รับคำสรรเสริญตลอดเวลาออกอากาศ กลายเป็นหนึ่งในรายการโทรทัศน์ที่ได้รับความนิยมที่สุดตลอดกาล ซีรีส์ได้เข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอ็มมีอะวอดส์ 62 รางวัล ในปี ค.ศ. 2002 ฤดูกาลที่แปดได้รับรางวัลซีรีส์ตลกโดดเด่น (Outstanding Comedy Series) รายการติดอันดับ 21 ในรายชื่อ 50 รายการโทรทัศน์ยอดเยี่ยมตลอดกาลของจัดโดย"ทีวีไกด์" และติดอันดับ 7 ในรายชื่อ 50 รายการโทรทัศน์ยอดเยี่ยมตลอดกาลจัดโดยนิตยสาร"เอ็มไพร์" ในปี ค.ศ. 1997 ตอน "The One with the Prom Video" ติดอันดับ 100 ในรายชื่อ 100 ตอนยอดเยี่ยมตลอดกาลจัดโดย"ทีวีไกด์" ในปี ค.ศ. 2013 "เฟรนส์"ติดอันดับ 24 ในรายชื่อ 101 ซีรีส์โทรทัศน์ยอดเยี่ยมตลอดกาลตัดโดยสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา และติดอันดับ 28 ในรายชื่อ 60 รายการโทรทัศน์ยอดเยี่ยมตลอดกาลจัดโดยทีวีไกด์
บทนำเรื่อง.
เรเชล กรีน หนีจากงานสมรสและตามหาเพื่อนสมัยเรียน มอนิกา เกลเลอร์ แม่ครัวที่นครนิวยอร์ก พวกเขากลายเป็นเพื่อนร่วมห้องกัน และเรเชลได้เป็นหนึ่งในคนโสดในหมู่เพื่อนวัยยี่สิบปีกลาง ๆ ได้แก่ โจอี ทริบเบียนี นักแสดงตกอับ แชนด์เลอร์ บิง นักธุรกิจ ฟีบี บุฟเฟย์ หมอนวดและนักดนตรี และรอสส์ เกลเกอร์ พ่อหม้ายนักบรรพชีวินวิทยาและเป็นพี่ชายของมอนิกา เรเชลทำงานเป็นบริกรหญิงที่ร้านกาแฟเซนทรัลเพิร์กในย่านแมนฮัตตันเพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ และเพื่อน ๆ มักไปรวมตัวกันที่ร้านกาแฟแห่งนั้น หากไม่อยู่ที่นั้น พวกเขาหกคนมักจะอยู่ที่ห้องพักของมอนิกาและเรเชลที่ย่านเวสต์วิลเลจ หรือห้องพักของโจอีและแชนด์เลอร์ที่อยู่ตรงข้าม
แต่ละตอนจะเล่าเกี่ยวกับการผจญภัยและปัญหาการงานเชิงตลกขบขันและโรแมนติกของผองเพื่อน เช่น โจอีเข้ารับการคัดเลือกนักแสดง และเรเชลมองหางานเกี่ยวกับแฟชัน ตัวละครหกคนคบหาและมีความสัมพันธ์รักใคร่จริงจังหลายครั้ง เช่น มอนิกากับริชาร์ด เบิร์ก และรอสส์กับเอมิลี วอลต์แฮม รอสส์และเรเชลมีความสัมพันธ์แบบรัก ๆ เลิก ๆ ตลอดทั้งเรื่อง รอสส์สมรสกับเอมิลีในช่วงสั้น ๆ เขามีบุตรกับเรเชลหนึ่งคน แชนด์เลอร์และมอนิกาคบกันและสมรสกัน ขณะที่ฟีบีสมรสกับไมก์ ฮันนิแกน ตัวละครบทบาทรองคนอื่น ๆ ได้แก่ บิดามารดาของรอสส์และมอนิกาอาศัยในลองไอส์แลนด์ อดีตภรรยาและบุตรของรอสส์ กุนเทอร์ บาริสตาประจำร้านเซนทรัลเพิร์ก เจนิซ คนรักเก่าของแชนด์เลอร์ และเออร์ซูลา พี่สาวฝาแฝดของฟีบี
ตามสัญญาเดิม ในฤดูกาลแรก เหล่านักแสดงหลักจะได้ค่าจ้าง 22,500 ดอลลาร์ต่อตอน ในฤดูกาลที่สอง เหล่านักแสดงได้รับค่าจ้างไม่เท่ากัน เริ่มตั้งแต่ 20,000 ดอลลาร์ ถึง 40,000 ดอลลาร์ต่อตอน ก่อนการเจรจาต่อรองเงินเดือนสำหรับฤดูกาลที่สาม เหล่านักแสดงตัดสินใจเจรจารายได้ร่วมกัน แม้ว่าเดิม วอร์เนอร์บราเธอส์ต้องการตกลงเป็นรายบุคคล นักแสดงได้รับเงินเดือนเท่ากับนักแสดงที่ได้น้อยที่สุด หมายความว่าอนิสตันและชวิมเมอร์จะถูกลดเงินเดือนลง เหล่านักแสดงได้ค่าจ้าง 75,000 ดอลลาร์ต่อตอนในฤดูกาลที่สาม 85,000 ดอลลาร์ต่อตอนในฤดูกาลที่สี่ 100,000 ดอลลาร์ต่อตอนในฤดูกาลที่ห้า 125,000 ดอลลาร์ต่อตอนในฤดูกาลที่หก 750,000 ดอลลาร์ต่อตอนในฤดูกาลที่เจ็ดและแปด และ 1 ล้านดอลลาร์ต่อตอนในฤดูกาลที่เก้าและสิบ ทำให้อนิสตัน คอกซ์ และคูโดรว์ เป็นนักแสดงหญิงทางโทรทัศน์ที่ได้รับค่าจ้างมากที่สุดตลอดกาล เหล่านักแสดงยังได้ค่าลิขสิทธิ์จากการออกอากาศเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 หลังมีการเจรจาต่อรอง ในขณะนั้น ผลประโยชน์จากรายได้เบื้องหลังของรายการส่วนหนึ่งจะถูกมอบให้กับนักแสดงที่มีสิทธิ์ครอบครองรายการ เช่น เจอร์รี ไซน์เฟลด์ และบิล คอสบี
เดวิด เครน ผู้สร้างซีรีส์ ต้องการให้นักแสดงหกคนมีความโดดเด่นเท่า ๆ กัน และซีรีส์ได้รับการยกย่องว่าเป็น "รายการที่มีคณะนักแสดงหลักที่แท้จริงรายการแรก" เหล่านักแสดงพยายามรักษาความเป็นคณะนักแสดง ไม่ให้ใครโดดเด่นกว่ากัน พวกเขาเข้าชิงรางวัลการแสดงสาขาเดียวกัน เพื่อการเจรจาเงินเดือนร่วมกัน และขอขึ้นหน้าปกนิตยสารด้วยกันในฤดูกาลแรก เหล่านักแสดงกลายเป็นเพื่อนสนิทนอกจอกันจริง ๆ สนิทกันจนทอม เซลิก นักแสดงรับเชิญ ให้สัมภาษณ์ว่าบางครั้งเขารู้สึกโดดเดี่ยวคนเดียว
เหล่านักแสดงยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันหลังซีรีส์จบ ที่โดดเด่นคือคอกซ์และอนิสตัน โดยอนิสตันได้เป็นแม่ทูนหัวให้ โคโค่ บุตรสาวของคอกซ์ และเดวิด อาเคต ในหนังสือที่ระลึกเพื่ออำลาชื่อ "เฟรนส์ทิลดิเอนส์" นักแสดงแต่ละคนต่างยอมรับว่า เหล่านักแสดงหลักทุกคนได้กลายเป็นครอบครัวของเขาไปแล้ว
ฤดูกาลแรกแนะนำตัวละครหลักหกคน ได้แก่ เรเชล มอนิกา ฟีบี โจอี แชนด์เลอร์ และรอสส์ เรเชลมาถึงร้านกาแฟเซนทรัลเพิร์กหลังจากหนีพิธีสมรสกับคู่หมั้นชื่อ แบร์รี และย้ายมาอยู่ในห้องชุดกับมอนิกา เพื่อนเก่าจากไฮสกูล รอสส์ เคยตกหลุมรักเรเชลตั้งแต่สมัยเรียนที่ไฮสกูล พยายามจะสารภาพความรู้สึกกับเธออยู่บ่อยครั้ง แต่มีอุปสรรคขวางตลอดเวลา เช่น ความจริงที่ว่าเขากำลังจะมีลูกกับอดีตภรรยา แครอล ที่กลายเป็นเลสเบียน โจอีเป็นนักแสดงที่ดิ้นรนหางานแสดง ขณะที่ฟีบีทำงานเป็นหมอนวดและมีนิสัยแปลก ๆ ซึ่งมีสาเหตุมาจากตอนเธอเป็นเด็ก แม่ของเธอฆ่าตัวตาย แม้กระนั้น เพื่อนในกลุ่มก็รักเธอ แชนด์เลอร์เลิกกับคนรักสาว แจนิซ (แมกกี วีเลอร์) ซึ่งกลับมาปรากฏตัวในฤดูกาลหลัง ๆ แชนด์เลอร์เผลอเผยความในใจของรอสส์ให้เรเชลฟัง ซึ่งเรเชลเองก็รู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน ฤดูกาลจบลงที่เรเชลยืนรอรอสส์กลับมาที่สนามบิน
ฤดูกาลที่สองเริ่มด้วยเรเชลยืนรอรอสส์ที่ประตูขาเข้าเพื่อสารภาพรักเขา แต่เธอพบว่าเขากำลังคบกับจูลี (ลอเรน ทอม) ผู้หญิงที่เขารู้จักจากโรงเรียน ความพยายามของเรเชลสะท้อนให้เห็นความพยายามที่ล้มเหลวของรอสส์ในฤดูกาลแรก แต่ในที่สุดเขาก็ได้เริ่มคบกัน โจอีได้แสดงในละครเรื่อง "Days of Our Lives" แต่ตัวละครถูกตัดออกหลังจากมีปัญหากับนักเขียนบท โดยอ้างว่าเขาเขียนบทของตนเองมากเกินไป แชนด์เลอร์กลับมาคบกับแจนิซ คนรักเก่าจากฤดูกาลแรก มอนิกาเริ่มคบกับริชาร์ด (ทอม เซลเล็ก) เพื่อนของครอบครัวที่เพิ่งหย่า และอายุมากกว่าเธอ 21 ปี ในตอนสุดท้าย พวกเขาเลิกกันเมื่อริชาร์ดไม่ต้องการมีลูก
ฤดูกาลที่สามมีเนื้อหาต่อเนื่องมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เรเชลเริ่มทำงานที่บลูมมิงเดล ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง และรอสส์หึงเรเชลกับเพื่อนร่วมงานของเธอที่ชื่อ มาร์ก เรเชลตัดสินใจพักความสัมพันธ์ ทำให้รอสส์เสียใจและเมาจนนอนกับคนอื่น ทำให้เรเชลบอกเลิกเขา ขณะเดียวกัน แชนด์เลอร์ต้องรับมือกับการเลิกราของรอสส์และเรเชลเพราะมันทำให้เขานึกถึงเมื่อครั้งพ่อแม่หย่าร้างกัน หลังจากฟีบีเชื่อว่าเธอไม่มีญาติอีกนอกจากเออร์ซูลา (ลิซา คูโดรว์) ฝาแฝดของเธอ ฟีบีได้รู้จักกับน้องชายต่างแม่ (โจวานนี รีบีซี) และแม่ผู้ให้กำเนิด (เทรี การ์) โจอีสานสัมพันธ์กับเพื่อนนักแสดง เคต (ดีนา เมเยอร์) และมอนิกาเริ่มคบหากับเศรษฐี พีต เบ็กเกอร์ (จอน แฟวโร) แต่ความสัมพันธ์จบลงหลังเกิดเหตุไม่ลงรอยกัน
ฤดูกาลที่ 4.
ในตอนแรกของฤดูกาลที่สี่ รอสส์และเรเชลคืนดีกันเป็นเวลาสั้น ๆ หลังจากรอสส์แกล้งว่าอ่านจดหมายฉบับยาวที่เรเชลเขียนไว้ให้เขาอ่าน แต่ยืนกรานว่าจะขอพักความสัมพันธ์ พวกเขาจึงเลิกกันอีกครั้ง โจอีคบกับแคที (แพจิต บรูว์สเตอร์) หญิงสาวที่แชนด์เลอร์ตกหลุมรัก หลังจากนั้นแคทีกับแชนด์เลอร์จูบกัน ทำให้เกิดปัญหาระหว่างแชนด์เลอร์กับโจอี โจอีให้อภัยแชนด์เลอร์หลังจากทำโทษแชนด์เลอร์โดยการให้อยู่ในกล่องหนึ่งวัน ฟีบีกลายเป็นแม่อุ้มบุญให้น้องชายและภรรยาชื่อ อลิซ (เดบรา โจ รัปป์) มอนิกาและเรเชลถูกบังคับให้สลับห้องชุดกับโจอีและแชนด์เลอร์หลังจากแพ้พนันเกมตอบคำถาม แต่สลับกลับมาได้หลังจากให้สินบนด้วยตั๋วชมการแข่งขันบาสเกตบอลของสโมสรนิกส์ และมอนิกากับเรเชลจูบกันนานหนึ่งนาที (ไม่แสดงให้เห็น) รอสส์เริ่มคบกับหญิงสาวชาวอังกฤษคนหนึ่งชื่อเอมิลี (เฮเลน แบกเซนเดล) ตอนสุดท้ายเสนองานแต่งงานของพวกเขาที่ลอนดอน แชนด์เลอร์และมอนิกานอนด้วยกัน และเรเชลตัดสินใจตามไปร่วมงานแต่งงานของรอสส์ ขณะกล่าวคำปฏิญาณที่แท่นบูชา รอสส์พูดชื่อผิด (ชื่อเรเชล) สร้างความตกใจให้เจ้าสาวและแขกร่วมงาน
ฤดูกาลที่ 5.
ฤดูกาลที่ห้านำเสนอมอนิกาและแชนด์เลอร์พยายามปกปิดความสัมพันธ์จากเพื่อน ๆ ฟีบีคลอดบุตรฝาแฝดสามในตอนที่ 100 ของรายการ เธอให้กำเนิดบุตรชายชื่อแฟรงก์ จูเนียร์ จูเนียร์ และบุตรสาวสองคนชื่อ เลสลี และแชนด์เลอร์ (เดิมพวกเขาคิดว่าจะมีบุตรชายสองคน และบุตรสาวหนึ่งคน แต่ตัดสินใจใช้ชื่อแชนด์เลอร์ แม้ว่าจะเป็นบุตรสาว) เอมิลีกล่าวว่าเธอจะสมรสกับรอสส์หากรอสส์เลิกติดต่อกับเรเชล รอสส์ตกลง แต่ในระหว่างอาหารมื้อเย็นร่วมกันหกคน เอมิลีโทรศัพท์หารอสส์และพบว่าเรเชลอยู่ด้วย ทำให้เธอไม่เชื่อใจเขา และล้มเลิกงานสมรส ฟีบีเริ่มคบกับตำรวจชื่อแกรี (ไมเคิล แรพาพอร์ต) หลังเธอพบตราของเขาและนำมาเป็นของตนเอง มอนิกาและแชนด์เลอร์เปิดเผยความสัมพันธ์ สร้างความประหลาดใจและความสุขให้เพื่อน ๆ พวกเขาตัดสินใจสมรสกันระหว่างเดินทางไปลาสเวกัส แต่เปลี่ยนแผนหลังพบว่ารอสส์และเรเชลต่างคนต่างเมาเดินออกมาจากโบสถ์สมรส
ฤดูกาลที่ 6.
ในฤดูกาลที่หก การสมรสของรอสส์และเรเชลเป็นความผิดพลาดที่เกิดจากความเมา รอสส์และเรเชลพยายามทำให้เป็นโมฆะเพราะรอสส์ไม่ต้องการหย่าเป็นครั้งที่สาม อย่างไรก็ตาม เขาทำไม่ได้ และพยายามเก็บเรื่องการสมรสเป็นความลับ แม้กระนั้น พวกเขาหย่าร้างกันในที่สุด มอนิกาและแชนด์เลอร์ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน ทำให้เรเชลต้องย้ายไปอยู่กับฟีบี โจอีได้แสดงในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง"Mac and C.H.E.E.S.E." ร่วมกับหุ่นยนต์ รอสส์ได้งานเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก และเริ่มคบหากับนักศึกษาชื่อ เอลิซาเบธ (อเล็กซานดรา โฮลเดน) ความสัมพันธ์จบลงด้วยเหตุความแตกต่างทางวุฒิภาวะ ห้องพักของฟีบีและเรเชลไฟไหม้ เรเชลย้ายมาอยู่กับโจอี และฟีบีย้ายมาอยู่กับแชนด์เลอร์และมอนิกา แชนด์เลอร์ขอมอนิกาแต่งงาน มอนิกาตอบตกลง แม้ว่าคนรักเก่า ริชาร์ด กลับมาสารภาพรักกับเธอ
ฤดูกาลที่ 7.
ฤดูกาลที่เจ็ดติดตามเรื่องราวของมอนิกาและแชนด์เลอร์ที่เริ่มวางแผนงานแต่งและประสบปัญหาด้านการเงิน แต่ได้รับความช่วยเหลือจากเงินทุนลับของแชนด์เลอร์ ละครโทรทัศน์เรื่อง "Mac and C.H.E.E.S.E."ของโจอีถูกยกเลิกการผลิต แต่เขาได้กลับไปแสดงในละครเรื่อง"Days of Our Lives" ขณะเดียวกัน รอสส์สวมชุดอาร์มาดิลโลเพื่อหวังจะแนะนำให้เบนรู้จักเทศกาลฮานุกกะห์ ห้องชุดของฟีบีบูรณะจนเสร็จ แต่เหลือห้องนอนขนาดใหญ่เพียงห้องเดียว จากเดิมมีสองห้อง เรเชลจึงตัดสินใจอยู่กับโจอี ฤดูกาลจบลงก่อนเหตุการณ์งานแต่งของมอนิกาและแชนด์เลอร์ ฟีบีและเรเชลเจอผลตรวจครรภ์เป็นบวกในห้องน้ำในห้องชุดของมอนิกาและแชนด์เลอร์
ฤดูกาลที่ 8.
ฤดูกาลที่แปดเปิดเผยในงานสมรสของมอนิกาและแชนด์เลอร์ว่า ผลตรวจครรภ์เป็นบวกที่พบในห้องน้ำในห้องชุดของมอนิกาและแชนด์เลอร์แท้จริงแล้วเป็นของเรเชล เรเชลลองตรวจครรภ์อีกครั้ง ทีแรกฟีบีอ้างว่าไม่ตั้งครรภ์ เพื่อให้เรเชลแสดงความรู้สึกเมื่อตระหนักว่าตนเองตั้งครรภ์จริง เรเชลรู้สึกเศร้าเมื่อเธอคิดว่าเธอไม่ได้ตั้งครรภ์ ฟีบีจึงบอกความจริงกับเธอ จากนั้นเธอสองคนและมอนิกาแสดงความยินดีให้กันในห้องน้ำนั้น ฤดูกาลนี้เกียวพับกับการตั้งครรภ์ของเรเชล ต่อมามีการเปิดเผยว่ารอสส์เป็นพ่อของเด็กหลังมีการสืบสาวถึงเสื้อคลุมสีแดง เรเชลและรอสส์ตัดสินใจมีลูกร่วมกันแต่ไม่สานต่อความสัมพันธ์ โจอีตกหลุมรักเรเชล แต่เธอปฏิเสธ ในตอนสุดท้าย เรเชลคลอดลูกให้ชื่อว่า เอมมา ณ โรงพยาบาล แม่ของรอสส์ให้แหวนหมั้นแก่รอสส์เพราะเธอต้องการให้เขาสมรสกับเรเชล รอสส์ไม่ได้ตั้งใจจะขอเรเชลแต่งงาน เขาจึงเก็บแหวนไว้ในกระเป๋าเสื้อ ขณะเดียวกัน ในห้องหลังคลอดบุตร โจอีมองหากระดาษชำระให้เรเชลที่กำลังอารมณ์เสีย เขาหยิบเสื้อของรแสส์ แหวนหมั้นตกลงบนพื้น เขาคุกเข่าเก็บแหวนขึ้นมาและหันไปทางเรเชลโดยที่ยังยืนเข่าและถือแหวนอยู่ เรเชลตอบตกลงเพราะเธอคิดว่าเขาขอเธอแต่งงาน
ฤดูกาลที่ 9.
ฤดูกาลที่เก้าเริ่มต้นด้วยรอสส์และเรเชลเป็นเพื่อนร่วมห้องกันอาศัยอยู่กับลูกสาวชื่อ เอ็มมา มอนิกาและแชนด์เลอร์พยายามมีลูกด้วยตนเองแต่พบว่าร่างกายของพวกเขาไม่อาจมีลูกได้ ฟีบีเริ่มคบหากับไมก์ ฮันนิแกน (พอล รัดด์) และเลือกที่จะอยู่กับเขาแทนคนรักเก่าชื่อ เดวิด (แฮงก์ อะเซเรีย) เรเชลและเอ็มมาย้ายมาอยู่กับโจอีในกลางฤดูกาล และเรเชลเริ่มแอบรักโจอี ขณะที่ "เพื่อน ๆ" ที่เหลือพยายามอย่างหนักเพื่อให้รอสส์กลับมาคืนดีกับเรเชล กลุ่มเพื่อนเดินทางเที่ยวที่ประเทศบาร์เบโดสตอนท้ายฤดูกาลเพื่อฟังรอสส์บรรยายในการประชุมเกี่ยวกับบรรพชีวินวิทยา โจอีและคนรักชื่อ ชาร์ลี (ไอชา ไทเลอร์) เลิกรากัน เธอเริ่มคบหากับรอสส์ จากนั้นโจอีเห็นรอสส์จูบกับชาร์ลี โจอีจึงไปที่ห้องของเรเชลในโรงแรม และจบฤดูกาลในฉากที่เขาสองคนจูบกัน
ฤดูกาลที่ 10.
ฤดูกาลที่สิบขมวดเรื่องราวสู่จุดจบ ชาร์ลีเลิกรากับรอสส์และกลับไปคืนดีกับคนรักเก่า โจอีและเรเชลพยายามปลอบความรู้สึกของรอสส์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขาสองคน และตัดสินใจว่ากลับมาเป็นเพื่อนกันนั้นดีที่สุดแล้ว ฟีบีและไมก์แต่งงานกันที่ด้านนอกร้านกาแฟเซนทรัลเพิร์กช่วงกลางฤดูกาล มอนิกาและแชนด์เลอร์สมัครรับบุตรบุญธรรมและได้รับเลือกโดยเอริกา (แอนนา ฟาริส) ในช่วงท้ายซีรีส์ เอริกาคลอดฝาแฝด สร้างความประหลาดใจให้มอนิกาและแชนด์เลอร์ มอนิกาและแชนด์เลอร์เตรียมย้ายไปอยู่ที่ชานเมือง โจอีวิตกเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงในชีวิต เรเชลถูกไล่ออกจากงานและรับงานใหม่ที่ปารีส รอสส์พยายามดึงตัวเธอกลับมาทำที่เดิมโดยนัดพบหัวหน้าของเธออย่างลับ ๆ แต่ยอมรับความจริงหลังทราบว่างานที่ปารีสคืองานในฝันของเรเชล เรเชลบอกลาเพื่อนทุกคนยกเว้นรอสส์ รอสส์ที่รู้สึกเจ็บและโกรธไปพบกับเรเชล และได้นอนด้วยกัน เรเชลออกเดินทาง รอสส์ตระหนักแล้วว่าเขารักเรเชล ตามเธอไปที่สนามบิน เมื่อเขาไปถึง เรเชลตระหนักว่าเธอก็รักเขาเช่นกัน และยกเลิกเที่ยวบินที่ไปปารีส ซีรีส์จบลงโดยเพื่อน ๆ ทุกคน รวมถึงลูก ๆ ของมอนิกาและแชนด์เลอร์ เดินออกจากอพาร์ตเมนต์ด้วยกันเพื่อไปดื่มกาแฟ แชนด์เลอร์ทิ้งมุกตลกสุดท้ายไว้ ละครจบลงด้วยฉากกุญแจอพาร์ตเมนต์หลายดอกบนเคาน์เตอร์ และฉากประตูอพาร์ตเมนต์สีม่วง
เธอกับเขาและรักของเรา
เธอกับเขาและรักของเรา เป็นละครที่ออกอากาศทางช่อง 7 โดยบริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ออกอากาศทุกวันจันทร์- อังคาร เวลา 20.30-22.30 น. ออกอากาศตอนแรกวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 - 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เป็นละครแนวโรแมนติก-ดราม่า เกี่ยวกับโศกนาฏกรรมความรักต้องห้าม เป็นละครที่ได้รับความนิยมอย่างสูง มีตอนออกอากาศทั้งหมดมากถึง 21 ตอน และได้รับรางวัลละครไทยยอดนิยม จาก "คม ชัด ลึก อวอร์ด" ประจำปี 2554
บทประพันธ์ของ สรัญรารัญ บทโทรทัศน์โดย สรัญรารัญ กำกับการแสดงโดย พีรพล เธียรเจริญ
และนักแสดงอีกมากมาย
ริท เดอะสตาร์
แอลพีจีเอ
แอลพีจีเอ (; Ladies Professional Golf Association) เป็นองค์กรกอล์ฟอาชีพสำหรับสตรี มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ เดย์โทนาบีช, รัฐฟลอริดา มักรู้จักกันในนาม แอลพีจีเอทัวร์ จะมีการจัดการแข่งขันกอล์ฟสำหรับสตรีในแต่ละสัปดาห์ของแต่ละฤดูกาล ซึ่งจะเริ่มต้นในเดือนกุมภาพันธ์จนถึงเดือนธันวาคมของปี
ประวัติและการก่อตั้งองค์กร.
องค์กรกอล์ฟสตรีหรือแอลพีจีเอนั้นความจริงแล้วมีอยู่ทั่วโลก ซึ่งในแต่ละประเทศนั้นก็จะมีองค์กรแอลพีจีเอของตนเอง ซึ่งอาจมีชื่อเรียกแตกต่างกันไป แต่สำหรับองค์กรแอลพีจีเอของสหรัฐอเมริกานั้น ถือเป็นองค์กรที่ใหญ่และมีผู้รู้จักมากที่สุด รวมถึงมีนักกอล์ฟสตรีชั้นนำจากแต่ละประเทศทั่วโลกร่วมเข้าแข่งขันในทัวร์นี้
แอลพีจีเอนั้นก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1950 โดยกลุ่มนักกอล์ฟ 13 คน ซึ่งถือว่าเป็นองค์กรกีฬาสตรีของสหรัฐอเมริกาที่มีความเก่าแก่ที่สุด โดยมี ไมค์ วาน อดีตผู้บริหารการตลาดเกี่ยวกับอุตสาหกรรมอุปกรณ์กีฬา รับตำแหน่งเป็นประธานบริหารแอลพีจีเอทัวร์คนปัจจุบัน โดยดำรงตำแหน่งเป็นคนที่ 8 ซึ่งรับตำแหน่งต่อจาก แครอลีน ไบเวนส์ ที่ลาออกเนื่องจากถูกกดดันและประท้วงจากผู้เล่นแอลพีจีเอทัวร์ เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 ในขณะที่ไบเวนส์ลาออกนั้น แอลพีจีเอทัวร์มีรายการแข่งขันเหลือเพียง 14 รายการ เนื่องจากไบเวนส์ไม่สามารถลงนามสัญญาเพื่อการแข่งขันสำคัญหลายๆรายการได้ ทำให้เกิดความไม่พอใจของนักกอล์ฟในแอลพีจีเอทัวร์
นอกจากแอลพีจีเอทัวร์ที่เป็นทัวร์หลักแล้ว องค์กรแอลพีจีเอยังเป็นเจ้าของ แอลพีจีเอฟิวเจอร์ทัวร์ ซึ่งเป็นทัวร์ที่พัฒนานักกอล์ฟเข้าสู่แอลพีจีเอทัวร์ โดยผู้เล่นที่ทำอันดับเงินรางวัลอยู่ในลำดับต้นๆของฟิวเจอร์ทัวร์ในแต่ละปี จะได้รับสิทธิ์ให้เข้าเล่นในแอลพีจีเอทัวร์ในปีถัดไป
นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนควอลิฟายด์ (Qualifying School) โดยนักกอล์ฟที่ผ่านการควอลิฟายด์ ก็จะได้รับสิทธิ์ให้เข้าเล่นในแอลพีจีเอทัวร์เช่นเดียวกัน
เงินรางวัลและการแข่งขัน.
ในปี 2010 เงินรางวัลรวมทั้งหมดของแอลพีจีเอทัวร์อยู่ที่ 41.4 ล้านเหรียญ ซึ่งลดลงจากปี 2009 ถึง 6 ล้านเหรียญ ในปี 2010 นั้นมีการแข่งขันอย่างเป็นทางการทั้งหมด 24 รายการ ลดลงจาก 28 รายการในปี 2009 และ 34 รายการในปี 2008 แต่ถึงแม้การแข่งขันนั้นจะลดจำนวนลง ในปี 2010 จำนวนการแข่งขันที่จัดขึ้นนอกสหรัฐอเมริกานั้นยังคงอยู่เช่นเดิม ทั้ง 4 รายการแข่งขันที่หายไปนั้นล้วนเป็นการแข่งขันที่จัดขึ้นในสหรัฐอเมริกาทั้งสิ้น และในปี 2016 จำนวนการแข่งขันได้เพิ่มขึ้นเป็น 33 รายการ และมีเงินรางวัลรวมอยู่ที่ 63 ล้านเหรียญ ซึ่งเป็นเงินรางวัลที่มากที่สุดในประวัติศาสตร์ของแอลพีจีเอทัวร์
แอลพีจีเอนานาชาติ.
ในยุคแรกของการเริ่มต้น แอลพีจีเอนั้นประกอบไปด้วยผู้เล่นอเมริกันเป็นส่วนใหญ่ จนกระทั่ง แซนดรา โพสท์ นักกอล์ฟจากแคนาดา กลายเป็นนักกอล์ฟต่างชาติคนแรกที่ได้รับสิทธิ์ให้เล่นในแอลพีจีเอทัวร์ในปี 1968 ปัจจุบันผู้เล่นนานาชาติได้เข้ามามีบทบาทสำคัญในแอลพีจีเอทัวร์เป็นอย่างมาก ครั้งล่าสุดที่นักกอล์ฟอเมริกันทำเงินรางวัลได้สูงสุดคือในปี 2014 โดย สเตซี ลูอิส ซึ่งเป็นนักกอล์ฟอเมริกันที่ทำได้ในรอบ 20 ปี, ชนะการแข่งขันมากที่สุด เมื่อปี 2012 โดย สเตซี ลูอิส เช่นกัน ซึ่งเป็นนักกอล์ฟอเมริกันที่ทำได้ในรอบ 15 ปี และตั้งแต่ปี 2000-2009 มีผู้เล่นนานาชาติชนะการแข่งขันรายการเมเจอร์ทั้งหมด 31 จาก 40 รายการ
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 21 เห็นได้ชัดที่สุดคือการเพิ่มขึ้นของนักกอล์ฟจากประเทศเกาหลีใต้ โดยมี เซ ริ พัค เป็นผู้จุดประกายให้กับนักกอล์ฟหญิงชาวเกาหลีใต้ให้เข้าสู่แอลพีจีเอทัวร์ โดยในปี 2009 มีผู้เล่นในแอลพีจีเอทัวร์ที่ไม่ใช่ผู้เล่นอเมริกันถึง 122 คน จาก 27 ประเทศทั่วโลก ซึ่งจาก 122 คนนั้นเป็นผู้เล่นจากเกาหลีใต้ถึง 47 คน และจากจำนวน 33 รายการแข่งขันในปี 2006 มีเพียง 7 รายการเท่านั้น ที่ผู้ชนะเป็นผู้เล่นอเมริกัน, ในปี 2007 ผู้เล่นอเมริกันได้แชมป์เพิ่มขึ้นเป็น 12 รายการ และเป็นครั้งแรกตั้งแต่ปี 2000 ที่ผู้เล่นอเมริกันชนะ 2 รายการเมเจอร์, ในปี 2008 ผู้เล่นอเมริกันเริ่มมีการพัฒนามากขึ้น โดยชนะการแข่งขัน 9 จาก 34 รายการ เท่ากับผู้เล่นเกาหลีใต้ แต่อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นอเมริกันไม่สามารถชนะรายการเมเจอร์ได้เลยในปีนี้, ในปี 2009 ผู้เล่นอเมริกันชนะ 5 จาก 28 รายการ รวมถึงรายการเมเจอร์ 1 รายการ ในขณะที่ผู้เล่นเกาหลีใต้นั้นชนะไป 11 รายการ
การแข่งขันในแอลพีจีเอทัวร์.
การแข่งขันในแอลพีจีเอทัวร์ส่วนใหญ่จะอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี 2010 มี 2 รายการถูกจัดขึ้นในประเทศเม็กซิโก และอย่างละ 1 รายการในประเทศต่างๆ ได้แก่ สิงคโปร์, แคนาดา, ฝรั่งเศส, อังกฤษ, มาเลเซีย, เกาหลีใต้, ไทย และ ญี่ปุ่น และยังมีการแข่งขันอย่างไม่เป็นทางการ ที่จัดขึ้นที่ประเทศบราซิล และ จาเมกา ด้วย, ในปี 2011 รายการที่จาเมกาได้ถูกยกเลิกไป รายการที่อังกฤษถูกย้ายไปที่สก็อตแลนด์ และยังเพิ่มประเทศที่จัดการแข่งขันขึ้นอีก ได้แก่จีนและไต้หวัน และสำหรับการแข่งขันกอล์ฟระหว่างทีมยุโรปกับทีมสหรัฐอเมริกา โซลเฮม คัพ ในปีนี้จะจัดขึ้นที่ประเทศไอร์แลนด์
5 รายการแข่งขันที่จัดขึ้นนอกทวีปอเมริกาเหนือนั้นเป็นความร่วมมือกับองค์กรอื่นๆ ได้แก่ รายการเดอะ เอเวียง แชมป์เปี้ยนชิพ และ วีเมนส์ บริติช โอเพ่น จัดร่วมกับ เลดี้ส์ยูโรเปี้ยนทัวร์, รายการ วีเมนส์ ออสเตรเลียน โอเพ่น (จัดร่วมกับ แอลพีจีเอออสเตรเลีย), รายการแอลพีจีเอ ฮานา แบงค์ แชมป์เปี้ยนชิพ (จัดร่วมกับ แอลพีจีเอเกาหลี) และรายการมิซูโน่ คลาสสิก (จัดร่วมกับ แอลพีจีเอญี่ปุ่น) ซึ่งทั้งสองรายการได้จัดขึ้นในทวีปเอเชีย
รายการเมเจอร์ของแอลพีจีเอทัวร์ปัจจุบัน ประกอบด้วย 5 รายการ ได้แก่:
แอลพีจีเอ เพลย์ออฟ.
ในปี 2006-2008 แอลพีจีเอทัวร์จะมีรายการแข่งขันรายการสุดท้ายของปี ที่รู้จักกันในชื่อของ เอดีที แชมป์เปี้ยนชิพ ต่อมาในปี 2009 และ 2010 ได้เปลี่ยนเป็นรายการ แอลพีจีเอ ทัวร์ แชมป์เปี้ยนชิพ และในปี 2011 ได้เปลี่ยนเป็นรายการ ซีเอ็มอี กรุ๊ป ไตเติลโฮลเดอร์ ซึ่งจัดขึ้นในเดือนพฤศจิกายน จนถึงปัจจุบัน
สำหรับรายการ ซีเอ็มอี กรุ๊ป ไตเติลโฮลเดอร์ นั้นจัดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี 2011 ซึ่งจะคัดเอา 3 ผู้เล่นที่มีผลงานดีที่สุดในแต่ละรายการของแอลพีจีเอทัวร์ตลอดทั้งฤดูกาล ผ่านเข้ามาเล่นในการแข่งขัน โดยใช้รูปแบบการคัดเลือกนี้ตั้งแต่ปี 2011-2013, ในปี 2014 เป็นต้นมาจะใช้รูปแบบของการเก็บคะแนนสะสมตลอดทั้งฤดูกาลแทน
รางวัลของแอลพีจีเอทัวร์.
ปัจจุบันแอลพีจีเอทัวร์มีการมอบรางวัลด้วยกัน 3 รางวัล ได้แก่
1978 แนนซี โลเปซ นักกอล์ฟชาวอเมริกันผู้เล่นคนเดียวประวัติศาสตร์แอลพีจีเอทัวร์สามารถชนะรางวัลพิเศษ 3 รางวัล ยังเป็นผู้เล่นที่ทำเงินรางวัลได้สูงสุด รวมถึงชนะการรายการแข่งขันมากที่สุดในปีนั้นอีกด้วย
บิกินี่
Angoulême Cathedral
มหาวิหารอองกูเล็ม
Cathédrale Saint-Pierre d'Angoulême
Angouleme Cathedral
แรงตึงผิว
แรงตึงผิว (Surface tension) คือคุณสมบัติของพื้นผิวของของเหลว เป็นสิ่งทำให้เกิดบางส่วนของพื้นผิวของเหลวถูกดึงดูด (ยึดเข้าไว้ด้วยกัน) สู่พื้นผิวอื่น เช่น พื้นผิวของเหลวส่วนอื่น (การรวมตัวของหยดน้ำหรือหยดปรอทที่เกาะกันเป็นลูกกลม)
แรงตึงผิวถูกทำให้เกิดขึ้นด้วยการดึงดูด (การดึงดูดของโมเลกุลกับโมเลกุลที่เหมือนกัน) เมื่อโมเลกุลบนพื้นผิวของของเหลวไม่ได้ล้อมรอบไปด้วยโมเลกุลที่เหมือนกันในทุก ๆ ด้านแล้ว โมเลกุลจะมีแรงดึงดูดกับโมเลกุลใกล้เคียงบนพื้นผิวมากขึ้น
แรงตึงผิวมีมิติของแรงต่อความยาวหนึ่งหน่วย หรือของพลังงานต่อพื้นที่หนึ่งหน่วย ซึ่งทั้งสองมีค่าเท่ากัน แต่พลังงานต่อพื้นที่หนึ่งหน่วยอยู่ในพจน์พลังงานพื้นผิว ซึ่งเป็นพจน์ทั่วไปในนัยที่ใช้กับของแข็งไม่ค่อยใช้ในของเหลว
ในวัสดุศาสตร์ แรงตึงผิวใช้อยู่ในความเค้นพื้นผิว (surface stress) หรือ พลังงานอิสระพื้นผิว (surface free energy)
หนอนนก
หนอนนก  เป็นชื่อสามัญที่เรียกสำหรับหนอนของแมลงปีกแข็งชนิด "Tenebrio molitor" ปัจจุบันนิยมเพาะเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ โดยมีความสำคัญใช้เป็นอาหารสำหรับสัตว์เลี้ยงชนิดต่าง ๆ โดยเฉพาะ สัตว์เลี้ยงสวยงาม เช่น ปลาสวยงาม, นกสวยงาม, สัตว์เลื้อยคลาน รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กบางชนิด เช่น แฮมสเตอร์ หรือ กระรอก
รูปร่างของหนอนนก เป็นหนอนที่มีเปลือก มีลำตัวยาวเรียวทรงกระบอกสีน้ำตาลอมเขียว เมื่อโตเต็มที่มีความกว้างลำตัว 0.28-3.2 มิลลิเมตร ยาว 29-35 มิลลิเมตร น้ำหนัก 0.2-0.24 กรัม มีอายุประมาณ 55-75 วัน ก่อนจะเข้าสู่ภาวะดักแด้ ซึ่งจะมีอายุในวงจรนี้ราว 5-7 วัน จากนั้นจะลอกคราบเป็นตัวโตเต็มวัย ซึ่งจะเป็นแมลงปีกแข็งลำตัวสีน้ำตาลอมดำ ซึ่งจัดเป็นแมลงศัตรูพืช มีถิ่นกำเนิดในทวีปยุโรปในที่ ๆ ที่มีอากาศค่อนข้างหนาวเย็น ซึ่งตัวเต็มวัยจะมีอายุเฉลี่ยประมาณ 3-6 เดือน ตัวเมีย 1 ตัว วางไข่ได้ 1-2 ฟอง/วัน หรือ 80-85 ฟอง/ตลอดวงจรชีวิต
คุณค่าของหนอนนก คือ เป็นอาหารที่มีทั้งโปรตีนและไขมันค่อนข้างสูง โดยเฉพาะไขมัน ในปลาสวยงามบางชนิด เช่น ปลาอะโรวาน่า หากให้หนอนนกในปริมาณที่มาก ปลาจะติดใจในบางตัวอาจจะไม่ยอมกินอาหารชนิดอื่นเลยก็เป็นได้ และจะสะสมไขมันในตัวซึ่งจะนำมาซึ่งอาการตาตก
นอกจากนี้แล้ว ในบางพื้นที่ ยังมีผู้รับประทานหนอนนกเป็นอาหารอีกด้วย ด้วยการทอดเช่นเดียวกับแมลงชนิดอื่น ๆ ที่รับประทานได้
ปัจจุบัน ได้มีผู้เพาะเลี้ยงหนอนนกเป็นสัตว์เศรษฐกิจ โดยโรงเรือนที่เพาะต้องเป็นสถานที่ ๆ โปร่ง อากาศถ่ายเทได้สะดวก ที่สำคัญคือ ต้องไม่ชื้น หากชื้นหนอนนกจะตายด้วยเชื้อราและไม่มีศัตรูตามธรรมชาติมารบกวน เช่น จิ้งจก, ตุ๊กแก หรือ มด ผู้ที่เลี้ยงสัตว์ เมื่อซื้อหนอนนกไปแล้ว จะนิยมเก็บด้วยการเทใส่ถาดหรือถังพลาสติกที่มีความสูงพอสมควรที่หนอนนกไม่สามารถปีนออกมาได้ ปิดฝาด้วยภาชนะแบบตะแกรง อาหารที่ให้สามารถให้ได้หลากหลาย ทั้ง ผักชนิดต่าง ๆ อาหารปลาเม็ด หรือ รำข้าว และต้องมีตะแกรงรองพื้น เพื่อช่วยในการร่อนมูลและเปลือกของหนอนนกที่ถ่ายออกมาด้วย
นิยมขายปลีกกันที่ขีดละ 40-80 บาท กิโลกรัมละ 300-500 บาท
[[หมวดหมู่:สัตว์ที่ใช้เป็นอาหารสัตว์]]
[[หมวดหมู่:ด้วง]]
[[หมวดหมู่:แมลงที่รับประทานได้]]
[[หมวดหมู่:การให้อาหารนก]]
ตูว์แรน
ตูว์แรน (, ฟังเสียง)) เป็นหมู่บ้านในจังหวัดกอแรซในแคว้นลีมูแซ็งในประเทศฝรั่งเศส ตูว์แรนตั้งอยู่ทางตอนกลางของฝรั่งเศส ตัวหมู่บ้านเป็นหมู่บ้านโบราณตั้งอยู่บนเนินสูง บนยอดเนินเป็นปราสาทเก่าที่มีหอคอยสูงที่มองเห็นได้แต่ไกล
ตูว์แรนได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในหมู่บ้านที่งดงามที่สุดในฝรั่งเศส โดยสมาคมเลปลูว์โบวีลาฌเดอฟร็องส์ (Les Plus Beaux Villages de France)
ยูเรเนียมเสริมสมรรถนะ
ยูเรเนียมเสริมสมรรถนะ (Enriched uranium) เป็นยูเรเนียมชนิดหนึ่งซึ่งอัตราส่วนของยูเรเนียม-235 มีปริมาณสูงขึ้นด้วยวิธีการการแยกไอโซโทป (isotope separation) ยูเรเนียมตามธรรมชาติมีไอโซโทป 238U อยู่ 99.284% และมี 235U ประมาณ 0.711% ของน้ำหนัก 235U เป็นเพียงไอโซโทปที่มีอยู่ในธรรมชาติ (ในผลรวมที่พอประเมินค่าได้) ไอโซโทปเดียวที่เป็นวัสดุฟิสไซล์กับนิวตรอนความร้อน
ยูเรเนียมเสริมสมรรถนะเป็นส่วนประกอบที่สำคัญในเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์และอาวุธนิวเคลียร์ สำนักงานพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศจึงพยายามที่จะดูแลและควบคุมอุปทานของยูเรเนียมเสริมสมรรถนะและดำเนินการในผลกระทบของเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์เพื่อให้แน่ใจถึงความปลอดภัยและควบคุมการเพิ่มจำนวนของอาวุธนิวเคลียร์
ในระหว่างโครงการแมนฮัตตัน ยูเรเนียมเสริมสมรรถนะถูกตั้งชื่อรหัสว่า oralloy (โอราลลอย) มาจากการย่อคำของ Oak Ridge alloy (โลหะเจือโอ๊ก ริดจ์) ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงงานสมรรถนะยูเรเนียมเสริม คำว่า oralloy บางครั้งยังคงถูกใช้เรียกยูเรเนียมเสริมสมรรถนะ มียูเรเนียมเสริมสมรรถนะเกรดสูงอยู่ประมาณ 2,000 ตันในโลก ส่วนมากถูกผลิตขึ้นสำหรับอาวุธนิวเคลียร์, แรงขับเคลื่อนของเรือ และจำนวนน้อย ๆ สำหรับการวิจัยเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์
238U ที่เหลือหลังจากการเสริมสมรรถนะหรือที่เรียกว่าหางยูเรเนียม (depleted uranium, DU) ซึ่งถูกพิจารณาว่ามีกัมมันตภาพรังสีน้อยกว่ายูเรเนียมธรรมชาติ หางยูเรเนียมจะถูกนำไปผลิตเป็นกระสุนเจาะ หรือใช้เป็นเกราะสะท้อนนิวตรอนในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์และในระเบิดนิวเคลียร์ หรือใช้ถ่วงท้องเรือเดินสมุทรป้องกันเรือโคลง ใช้ถ่วงสมดุลในเครื่องบิน
โอตารุ
โอตารุ (; ไอนุ: オタ・オル・ナイ "โอตาโอรูไน") เป็นเมืองท่าในกิ่งจังหวัดชิริเบชิ จังหวัดฮกไกโด ญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครซัปโปโระ ตัวเมืองหันหน้าออกสู่อ่าวอิชิการิ และเป็นเมืองท่าหลักของอ่าวมาเป็นเวลานาน มีอาคารเก่าแก่มากมาย จึงเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น และเนื่องจากใช้เวลานั่งรถยนต์จากซัปโปโระเพียง 25 นาที ในระยะหลังเมืองจึงพัฒนาเป็นย่านที่พักอาศัย
ใน พ.ศ. 2551 (2008) โอตารุมีจำนวนประชากรประมาณ 137,693 คน และความหนาแน่น 580.11 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 243.13 ตารางกิโลเมตร เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในกิ่งจังหวัดชิริเบชิ แต่ไม่ใช่ศูนย์กลางของกิ่งจังหวัด (ศูนย์กลางคือเมืองคุตจัง ที่ตั้งอยู่ใกล้กับกึ่งกลางของกิ่งจังหวัด มากกว่า)
โอตารุเป็นเมืองท่าบนชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่ส่วนเหนือของกิ่งจังหวัดชิริเบชิ สมัยก่อนเคยมีคลองไหลผ่านใจกลางเมือง ปัจจุบันเหลือเพียงบางส่วนของคลองที่ยังอนุรักษ์ไว้ พื้นที่ด้านทิศใต้ของเมืองจะลาดชันตามแนวภูเขาหลายลูก ที่มีชื่อเสียงคือ ภูเขาเท็งงุ ("เท็งงูยามะ") ซึ่งเป็นแหล่งสกีในฤดูหนาวที่เป็นที่นิยม ระดับความสูงของพื้นที่จะลาดลงอย่างรวดเร็วจากพื้นที่ภูเขาไปถึงชายทะเล พื้นที่เกือบทั้งหมดระหว่างชายฝั่งกับภูเขาถูกพัฒนาเป็นเมือง ตัวเมืองส่วนที่อยู่บนพื้นที่ลาดภูเขาจะเรียกว่า "ซากะ โนะ มาจิ" หรือ "เมืองบนเนินเขา"
ภูเขาเท็งงุ.
โอตารุเป็นเมืองท่าสำคัญสำหรับซัปโปโระ และบางส่วนของเมืองตั้งอยู่บนที่ลาดต่ำของภูเขาเท็งงุ ซึ่งเป็นแหล่งสกีและกีฬาฤดูหนาวที่มีชื่อเสียง สามารถไปได้โดย "กระเช้าลอยฟ้าโอตารุเท็งงูยามะ"
โอตารุเคยเป็นถิ่นที่อยู่ของชาวไอนุ และเชื่อกันว่าชื่อ"โอตารุ"มีที่มาจากภาษาไอนุ ซึ่งอาจหมายถึง "แม่น้ำที่ไหลผ่านหาดทราย" ถ้ำเทมิยะซึ่งหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อยในปัจจุบันมีภาพเขียนผนังถ้ำตั้งแต่ยุคโซกุ-โจมง หรือประมาณ พ.ศ. 943(400) ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2408(1865) รัฐบาลเอโดะได้ยกสถานะโอตารุเป็นหมู่บ้าน และเมื่อ พ.ศ. 2423 ทางรถไฟสายแรกในฮกไกโดได้เปิดให้บริการวันละเที่ยวระหว่างโอตารุกับซัปโปโระ ต่อมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2465(1922) โอตารุได้รับการยกสถานะให้เป็นเมือง