pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นักวิจารณ์สี่คนของนิตยสาร"เกมแฟน"ยกย่องการนำเสนอภาพและเสียง, การผสมผสานระหว่างแอ็กชันและกลยุทธ์, รูปแบบการเล่นที่น่าติดตาม และการสนับสนุนผู้เล่นห้าคน ส่วนเกรกอรี เอลูต์ และฌ็อง-ฟร็องซัว โมรีส์ แห่งนิตยสาร"จอยแพด"ได้ยกย่องกราฟิก, แอนิเมชันของตัวละคร, การออกแบบเสียง, การควบคุม และผู้เล่นหลายคน แต่ติเตียนว่าไม่มีความคิดริเริ่ม ขณะที่สเตฟาน เฮลเลิร์ต และมาร์ติน ไวด์เนอร์ จาก"เมกะฟัน"รู้สึกว่าภาพนั้นคล้ายกับเกมภาคแรก แต่ให้ข้อสังเกตในเชิงบวกต่อบรรยากาศเสียงและผู้เล่นหลายคน แต่ก็ติเตียนองค์ประกอบการเล่นตามบทบาทและรูปแบบการเล่นที่ซ้ำซากจำเจ ส่วนนิคอส คอนสแตนต์ จากนิตยสาร"วิดีโอเกมส์"ชอบองค์ประกอบแบบผู้เล่นหลายคน และมินิเกมการพนัน แต่ติเตียนกราฟิก, เสียง และรูปแบบการเล่น
ในการวิจารณ์ย้อนหลัง เว็บไซต์"ออลเกม"กล่าวว่า"ดันเจียนเอกซ์พลอเรอร์ II" "นำเสนอเนื้อเรื่องที่ทำให้ได้สัดส่วนมหากาพย์ ซึ่งล้อมรอบเกมแอ็กชันที่สนุกมาก" พวกเขายกย่องพิสัยของความเป็นไปได้และกลยุทธ์ในการพัฒนาตัวละครโดยเฉพาะ โดยเฉพาะในระหว่างเกมที่มีผู้เล่นหลายคน
Dungeon Explorer II
แคลวิน ฟิลลิปส์
แคลวิน มาร์ก ฟิลลิปส์ (; เกิด 2 ธันวาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่แมนเชสเตอร์ซิตีและทีมชาติอังกฤษ
ฟิลลิปส์มาจากทีมเยาวชนของลีดส์ยูไนเต็ด เขาลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชุดใหญ่ของลีดส์ใน ค.ศ. 2015 ต่อมาในฤดูกาล 2019–20 เขากลายเป็นผู้เล่นตัวหลักภายใต้การทำทีมของมาร์เซโล บิเอลซาซึ่งพาทีมชนะเลิศอีเอฟแอลแชมเปียนชิปได้สำเร็จ หลังจบฤดูกาลนั้น ฟิลลิปส์ก็ได้ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติอังกฤษ และใน ค.ศ. 2021 แกเร็ท เซาท์เกตได้เรียกเขาติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
ฟิลลิปส์เกิดที่อังกฤษ มีเชื้อสายจาเมกาจากบิดาและเชื้อสายไอริชจากมารดา เขาได้รับการติดต่อจากทีมชาติจาเมกาสำหรับความเป็นไปได้ในการเรียกตัวติดทีมชาติ แต่ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2020 แกเร็ท เซาท์เกตได้เรียกฟิลลิปส์ติดทีมชาติอังกฤษเป็นครั้งแรก และฟิลลิปส์ได้ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2020 ในนัดที่พบกับเดนมาร์กในยูฟ่าเนชันส์ลีก
ฟรีดริช เฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
ฟรีดริช เฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์  ประสูติเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2398 เป็นพระโอรสใน ฟรีดริช ดยุกแห่งแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์ก-กลึคส์บวร์ค และ เจ้าหญิงอเดลไฮด์แห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศ ดยุกแห่งแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และ พระประมุขแห่งราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์ก-กลึคส์บวร์ค ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดา เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2428
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงกาโรลีน มาทิลด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-ออกัสเทนเบิร์ก เมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2428 มีพระบุตรดังนี้
High Society (2015 TV series)
คิม ดง-จุน
คิม ดง-จุน (; เกิด 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) หรือ ดงจุน เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเดบิวต์ในฐานะสมาชิกของบอยกรุ๊ปชิลเดรนออฟเอมไพร์ (ZE:A) (และต่อมาคือกลุ่มย่อย ZE:A Five และ ZE:A J) นอกเหนือจากกิจกรรมของกลุ่ม เขาได้สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองในฐานะนักแสดง โดยผ่านการมีส่วนร่วมในละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เช่น "เดอะฟูจิทิฟออฟโชซอน" (2013), "เนบอร์ฮูดลอวเยอร์โจ ดุล-โฮ" (2016), "แบล็ค" (2017) และ "อะเบาท์ไทม์" (2018) เขายังแสดงในภาพยนตร์เช่น "อะคอมพานีแมน" (2012), "Take My Hand" (2014), และ "Dead Again" (2017)
วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์  ประสูติเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1891 เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 5 และพระองค์เดียวใน ฟรีดริช เฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และ เจ้าหญิงกาโรลีน มาทิลด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซินเนอร์บอร์-ออกัสเทนเบิร์ก พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารี เมลิตาแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1916 มีพระบุตรคือ
วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 สิริพระชันษา 73 ปี ฟรีดริช แอนสท์ ปีตอร์ ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ พระโอรสสืบพระอิสริยยศ (ฮันส์ อัลเบร็ชท์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ พระโอรสพระองค์ใหญ่ สิ้นพระชนม์ก่อนหน้าพระองค์ ตำแหน่งจึงตกเป็นของพระโอรสลำดับถัดไป)
John III of Portugal
เจ้าหญิงโชชิ (1570-1648)
กองรบพิเศษ (ญี่ปุ่น)
อิม ซี-วัน
อิม ซี-วัน (; เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2531) หรือรู้จักกันในชื่อ ซีวัน เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นสมาชิกบอยแบนด์ของเกาหลีใต้ชิลเดรนออฟเอมไพร์ (ZE:A) และกลุ่มย่อย ZE:A Five ในฐานะนักแสดงเขามีชื่อเสียงจากจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "The Attorney" (2013) และซีรีส์เคเบิล "" (2014) ซึ่งประสบความสำเร็จทั้งในด้านรายได้และเรตติ้ง
Im Si-wan
งบประมาณแผ่นดินของไทย พ.ศ. 2565
งบประมาณแผ่นดินของไทยสำหรับปีงบประมาณ พ.ศ. 2565 ซึ่งกินเวลาตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ถึง 30 กันยายน พ.ศ. 2565 เป็นงบประมาณแผ่นดินชุดที่ 3 ที่คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 62 (ประยุทธ์ 2) เสนอต่อสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 โดยเข้าสู่การพิจารณาของสภาฯ ในวาระแรกในวันที่ 31 พฤษภาคม 2564
คณะรัฐมนตรีเสนองบประมาณเป็นวงเงิน 3.1 ล้านล้านบาท ลดลงจากปีที่แล้ว 1.85 แสนล้านบาท ขาดดุล 7 แสนล้านบาท (ร้อยละ 4.0 ของจีดีพี)
สำหรับหน่วยรับงบประมาณที่ได้รับงบประมาณมากที่สุด 5 อันดับแรก ได้แก่ งบกลาง (571,047 ล้านบาท), กระทรวงศึกษาธิการ (332,398 ล้านบาท), กระทรวงมหาดไทย (316,527 ล้านบาท), กระทรวงการคลัง (273,941 ล้านบาท) และกระทรวงกลาโหม (203,282 ล้าบาท)
การอภิปราย.
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) พรรคฝ่ายค้านและพรรคภูมิใจไทยวิจารณ์การตัดงบประมาณของกระทรวงสาธารณสุข ท่ามกลางสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย โดยมีการยกตัวอย่างหน่วยงานที่ถูกลดงบประมาณระหว่างร้อยละ 1.3 - 11.8 ด้าน ส.ส. พรรคก้าวไกลวิจารณ์ว่าแม้กระทรวงกลาโหมตัดงบโดยรวมลง แต่กลับมีงบจัดซื้ออาวุธเพิ่มขึ้นกว่าปีที่แล้ว 2,678 ล้านบาท นอกจากนี้ ส.ส. พรรคก้าวไกลยังพบว่ามีการจัดสรรงบประมาณที่เกี่ยวข้องกับสถาบันพระมหากษัตริย์ 33,712 ล้านบาท และเสนอให้มีการตรวจสอบงบส่วนนี้เพิ่มขึ้น เพราะที่ผ่านมามีผู้แอบอ้างเบิกงบทำให้เสื่อมเสียพระเกียรติ
การเมืองเบลเยียม
ประเทศเบลเยียม เป็นสหพันธรัฐที่มีการปกครองในระบอบประชาธิปไตยระบบรัฐสภาโดยมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข และนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้ารัฐบาลที่มาจากพรรคการเมืองหลายพรรคเป็นผู้ใช้อำนาจบริหาร และอำนาจนิติบัญญัตินั้นอยู่กับรัฐสภาซึ่งแบ่งเป็นสองสภาอันประกอบด้วยวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎร เขตการปกครองของประเทศเบลเยียมนั้นแบ่งเป็นประชาคมที่แบ่งตามภาษา และแคว้นที่แบ่งตามเขตแดน พระมหากษัตริย์พระองค์ปัจจุบันคือสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป ซึ่งเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 7 แห่งชาวเบลเยียม และเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2013
ตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 1970 พรรคการเมืองต่าง ๆ ในเบลเยียมได้แบ่งเป็นฝักฝ่ายชัดเจนกันตามแต่ละประชาคมที่เป็นตัวแทนมากกว่านโยบายของตน พรรคการเมืองในเบลเยียมแบ่งเป็นสามฝั่งหลัก ๆ โดยส่วนใหญ่ทั้งหมดเป็นพรรคการเมืองที่ดำเนินนโยบายค่อนไปทางสายกลาง เช่น ฝ่ายเสรีนิยมฝ่ายขวา อนุรักษนิยมทางสังคมของประชาธิปไตยคริสเตียน และประชาธิปไตยสังคมนิยมซึ่งเป็นฝ่ายซ้าย นอกจากนี้ยังมีพรรคอื่น ๆ ที่มีความสำคัญมากขึ้นในปัจจุบัน เช่น พรรคครุนโดยเฉพาะในฟลานเดอส์ พรรคชาตินิยม และพรรคการเมืองฝ่ายขวาจัด การเมืองในเบลเยียมได้รับอิทธิพลจากกลุ่มนักวิ่งเต้นต่าง ๆ เช่น สหภาพแรงงาน องค์กรของนายจ้างหลายองค์กรอย่างสมาพันธ์องค์กรธุรกิจแห่งเบลเยียม (Federation of Belgian Enterprises) เป็นต้น
ในประเทศเบลเยียมนั้นการเมืองโดยเสียงข้างมากมักจะถูกแทนที่ด้วยขั้นตอนและกลไกต่าง ๆ ที่เข้าข้างฝั่งเสียงข้างน้อย (ผู้พูดภาษาฝรั่งเศส) ซึ่งในการลงมติต่าง ๆ นั้นจะต้องใช้คะแนนเสียงข้างมากพิเศษ (2 ใน 3 ของทั้งหมด และเสียงข้างมากในประชาคมหลัก ๆ ทั้ง 2 ประชาคม)
ใน ค.ศ. 2019 อีโคโนมิสต์อินเทลลิเจนซ์ยูนิตจัดประเทศเบลเยียมเป็นประเทศที่มี "ประชาธิปไตยบกพร่อง"
รัฐธรรมนูญ.
รัฐธรรมนูญเบลเยียมเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศเบลเยียม เริ่มใช้เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831 โดยมีการแก้ไขรัฐธรรมนูญขึ้นหลายครั้ง โดยครั้งสำคัญที่มีการปฏิรูปประเทศหลัก ๆ นั้นเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1970 และ 1993
ใน ค.ศ. 1970 เพื่อจัดการกับความขัดแย้งระหว่างประชาคมผู้พูดภาษาฝรั่งเศสกับประชาคมผู้พูดภาษาดัตช์ในบรัสเซลส์ ทำให้รัฐบาลจะต้องประกาศให้ประเทศเบลเยียมที่เคยเป็นรัฐเดี่ยวนั้นสิ้นสุดลง โดยรัฐธรรมนูญใหม่นั้นรับรองความแตกต่างระหว่างแคว้นและประชาคมภาษาต่าง ๆ ในเบลเยียม แต่พยายามที่จะจัดการแก้ไขปัญหาความขัดแย้งนี้ผ่านการแบ่งแยกอำนาจปกครองไปยังแคว้นและประชาคม
ใน ค.ศ. 1993 รัฐสภาอนุมัติให้มีการเปลี่ยนแปลงทางรัฐธรรมนูญเพื่อเปลี่ยนผ่านจากความเป็นรัฐเดี่ยวของเบลเยียมไปเป็นสหพันธรัฐ
ในฐานะประมุขแห่งรัฐ พระมหากษัตริย์เบลเยียมมีหน้าที่เชิงสัญลักษณ์และประเพณีของประเทศ โดยบทบาทหลักทางการเมืองได้แก่การที่ทรงแต่งตั้งผู้นำพรรคการเมืองเพื่อจัดตั้งคณะรัฐบาลภายหลังการเลือกตั้ง หรือการลาออกของคณะรัฐมนตรี ในเงื่อนไขที่มีการลงมติอภิปรายไม่ไว้วางใจ รัฐบาลจะต้องลาออกทั้งคณะ และสภาผู้แทนราษฎรจะต้องเสนอชื่อนายกรัฐมนตรีคนใหม่ต่อพระมหากษัตริย์ นอกจากนี้สถาบันพระมหากษัตริย์ยังมีบทบาทเป็นศูนย์รวมของประเทศ และความเป็นประเทศเบลเยียม
สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป ได้รับราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 หลังจากทรงสละราชสมบัติ
อำนาจบริหารนั้นถูกใช้โดยนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีซึ่งรวมกันเป็นคณะรัฐมนตรี (Council of Ministers) ซึ่งยังไม่รวมถึงรัฐมนตรีช่วยฯ (Secretaries of state) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรัฐบาลกลาง แต่ไม่ได้รวมอยู่ในคณะรัฐมนตรี
จำนวนรัฐมนตรี (ไม่รวมนายกรัฐมนตรี) นั้นจำกัดที่ไม่เกิน 15 คน และจะต้องมีจำนวนผู้พูดภาษาดัตช์และผู้พูดภาษาฝรั่งเศสจำนวนเท่า ๆ กัน (ไม่รวมถึงนายกรัฐมนตรี)
รัฐบาลแคว้นและประชาคม.
ในหน่วยการปกครองระดับแคว้นและประชาคมนั้นมีสภา และรัฐบาลซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบด้านการคมนาคมขนส่ง สาธารณูปโภค นโยบายเกี่ยวกับน้ำ วัฒนธรรม การศึกษา สาธารณสุข สิ่งแวดล้อม ที่อยู่อาศัย การจัดการผังเมือง และนโยบายด้านเศรษฐกิจและอุตสาหกรรม โดยงบประมาณนั้นได้แบ่งมาจากส่วนของรัฐบาลกลาง โดยสภาแคว้นสามารถเรียกเก็บภาษีได้เพียงบางอย่าง และรายได้จากการให้กู้ยืม นอกจากนี้ประชาคมและแคว้นมีอำนาจในการทำสนธิสัญญาต่าง ๆ ในด้านที่อยู่ในหน้าที่รับผิดชอบได้
จากรายจ่ายสาธารณะทั้งหมด (ไม่รวมดอกเบี้ยเงินกู้) เกินกว่าร้อยละ 30 นั้นมาจากส่วนของแคว้น และประชาคมต่าง ๆ ถึงแม้ว่างบประมาณส่วนใหญ่กว่าร้อยละ 80 นั้นมาจากงบประมาณที่จัดสรรมากจากรัฐบาลกลาง นอกจากนี้รัฐบาลกลางยังควบคุมประกันสังคม และกำกับดูแลนโยบายภาษีต่าง ๆ
ตั้งแต่ ค.ศ. 1993 เป็นต้นมา ในมาตราที่ 35 ของรัฐธรรมนูญกำหนดให้มีการจัดทำรายการอำนาจหน้าที่รับผิดชอบของรัฐบาลกลาง เพิ่มเติมจากส่วนของแคว้นและประชาคม แต่รายการนี้ไม่เคยถูกทำขึ้นอย่างเป็นทางการ จึงทำให้รัฐบาลกลางนั้นใช้อำนาจหน้าที่กำกับดูแลงานด้านอื่น ๆ ที่ไม่ได้อยู่ในบทบาทหน้าที่ของแคว้นและประชาคม
ข้อมูล ณ เดือนตุลาคม ค.ศ.​ 2019 ผู้นำฝ่ายบริหารของแคว้นและประชาคมในเบลเยียม ได้แก่
รัฐบาลจังหวัดและท้องถิ่น.
แคว้นหลักทั้งสองแคว้นของเบลเยียม ได้แก่ แคว้นเฟลมิช (ฟลานเดอส์) และแคว้นวอลลูน (วอลโลเนีย) แบ่งการปกครองย่อยออกเป็นแคว้นละห้าจังหวัด ส่วนแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์นั้นแบ่งเป็นเขตเทศบาลอีก 19 เขต โดยทั้งประเทศแบ่งเป็น 589 เขตเทศบาล รัฐบาลจังหวัดและรัฐบาลท้องถิ่นต่าง ๆ นั้นมีอำนาจหน้าที่โดยตรงในแคว้นหรือเขตที่รับผิดชอบ
ภายในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์นั้นมีการปกครองอีกรูปแบบหนึ่ง คือโดยองค์กรที่มาจากประชาคมหลักทั้งสองประชาคม ได้แก่ COCOF สำหรับผู้พูดภาษาฝรั่งเศส และ VGC สำหรับผู้พูดภาษาดัตช์ทั้งสององค์กรมีหน้าที่คล้ายกัน เว้นแต่ COCOF นั้นมีอำนาจนิติบัญญัติที่สนับสนุนโดยสภาประชาคมฝรั่งเศส สำหรับประชาคมในบรัสเซลส์นั้นมีคณะกรรมาธิการประชาคมร่วม (Common Community Commission) ที่มีอำนาจดูแลกิจการที่เกี่ยวข้องกับทั้งสองประชาคม
อำนาจนิติบัญญัติของเบลเยียมนั้นแบ่งแยกกันในระดับประเทศ ระดับแคว้น และระดับประชาคม
ระบบศาลของเบลเยียมนั้นเป็นแบบซีวิลลอว์ซึ่งมีที่มาจากประมวลกฎหมายนโปเลียน โดยอยู่ภายใต้ขอบเขตอำนาจของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ โดยมีศาลอุทธรณ์เป็นศาลระดับที่ต่ำกว่าศาลฎีกาหนึ่งระดับ และศาลฎีกานั้นใช้หลักการเดียวกันกับศาลฎีกาฝรั่งเศส ศาลฎีกาเบลเยียมนั้นถือเป็นศาลสำคัญสูงสุด โดยมีผู้พิพากษามาจากการแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์และมีวาระตลอดชีพ
การเลือกตั้งและพรรคการเมือง.
ระบบการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรเบลเยียมนั้นใช้ระบบบัญชีรายชื่อสัดส่วนแบบเปิด (Open list proportional representation) โดยก่อนการเลือกตั้งแต่ละพรรคการเมืองจะส่งรายชื่อผู้สมัครในแต่ละเขตเลือกตั้ง โดยสามารถส่งได้ไม่จำกัดจำนวนในแต่ละพรรคโดยจะต้องไม่เกินจำนวนที่นั่งของแต่ละเขตเลือกตั้ง ลำดับในรายชื่อของแต่ละเขตนั้นเคยมีความสำคัญมากต่อการได้รับการเลือกโดยประชาชน โดยรายชื่อด้านบนของบัญชีรายชื่อจะได้รับคะแนนเสียงมากกว่า แต่อย่างไรก็ตามความคิดนี้ได้ถูกลดความสำคัญลงจากการปฏิรูปกฎหมายเลือกตั้งในสมัยหลัง วิธีการคัดเลือกตัวผู้สมัครนั้นเป็นขั้นตอนภายในของแต่ละพรรค
ผู้มีสิทธิเลือกตั้งมีสิทธิในการออกเสียงห้าวิธีดังนี้
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (รัฐสภากลาง) มีขึ้นทุก 5 ปี ซึ่งจะตรงกับการเลือกตั้งรัฐสภายุโรป ในอดีตก่อน ค.ศ. 2014 การเลือกตั้งทั่วไปมีขึ้นทุก 4 ปี การเลือกตั้งสมาชิกสภาแคว้น และสภาประชาคมนั้นมีขึ้นทุก 5 ปีเช่นเดียวกัน ส่วนการเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาล และสภาจังหวัดมีขึ้นทุก 6 ปี
การเลือกตั้งครั้งล่าสุดคือ ค.ศ. 2012 สำหรับระดับเทศบาลและจังหวัด และ ค.ศ. 2014 สำหรับระดับประเทศและแคว้น
พรรคการเมือง.
ในเบลเยียม นอกจากพรรคการเมืองจำนวนน้อยในฝั่งพรรคที่พูดภาษาเยอรมันแล้ว พรรคการเมืองใหญ่ล้วนมาจากฝั่งเฟลมิช (ภาษาดัตช์) หรือพรรคที่พูดภาษาฝรั่งเศส โดยมีพรรคการเมืองเดียวที่ใช้ทวิภาษา ได้แก่ พรรคแรงงานเบลเยียม (PVDA+/PTV) ซึ่งเป็นพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายจัดที่ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน ค.ศ. 2014 และในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2019 ได้ 3 ที่นั่งในเขตพูดภาษาดัตช์ และ 9 ที่นั่งในบรัสเซลส์และวอลโลเนีย
ลักษณะสำคัญของการเมืองระดับชาติในเบลเยียมนั้นใช้แนวคิดเชิงสหพันธรัฐโดยเฉพาะในการลงคะแนนเสียงในสภา โดยจะต้องใช้คะแนนเสียงข้างมากในระดับประเทศ (2 ใน 3 สำหรับการแก้ไขรัฐธรรมนูญ) และเสียงข้างมากของแต่ละกลุ่มภาษาด้วย และในแต่ละประชาคมสามารถที่จะใช้สิทธิที่จะระงับ หรือชะลอการเปลี่ยนแปลงหรือบังคับใช้กฎหมายออกไปได้
ประวัติศาสตร์การเมืองเบลเยียม.
ตั้งแต่การมีเอกราชของเบลเยียมใน ค.ศ. 1830 และตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีเพียงพรรคการเมืองหลักเพียงสองพรรคที่โดดเด่นในการเมืองเบลเยียม ได้แก่พรรคคาทอลิก (ซึ่งใช้แนวคิดทางศาสนาในการเมืองและอนุรักษนิยม) และพรรคเสรีนิยม (ต่อต้านการนำศาสนาในการเมืองและพิพัฒนาการนิยม) ต่อมาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 พรรคสังคมนิยมได้เริ่มเข้ามามีบทบาทโดยเฉพาะในกลุ่มชนชั้นแรงงาน โดยพรรคการเมืองทั้งสามกลุ่มนี้ยังคงมีบทบาททางการเมืองในปัจจุบันโดยได้มีการเปลี่ยนแปลงมากมายในแนวคิดของแต่ละพรรคการเมือง
ในช่วงยุคก่อนและหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 นั้น การแบ่งแยกทางภาษาของเบลเยียมได้ทวีความรุนแรงขึ้นโดยเฉพาะในการเมือง ทำให้มีการก่อตั้งพรรคการเมืองในคริสต์ทศวรรษ 1950 และคริสต์ทศวรรษ 1960 ที่แบ่งตามภาษา โดยต่อมาไม่นานพรรคการเมืองแต่ละพรรคได้แบ่งพรรคออกเป็นภาษาฝรั่งเศส และภาษาเฟลมิช
ภายหลังจากการชุมนุม ค.ศ. 1968 กระแสการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม และการเคลื่อนไหวของฝ่ายซ้ายจัดทำให้พรรคที่เน้นสิ่งแวดล้อมก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรก (ครุนและเอโกโล) ส่วนในฟลานเดอส์นั้นในช่วง ค.ศ. 1980 ได้เริ่มมีกระแสฝ่ายขวาจัดในสังคม ซึ่งนำไปสู่การจัดตั้งพรรคฟลามส์เบอลังซึ่งต่อมากลายเป็นพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดพรรคหนึ่งในเบลเยียมในช่วง ค.ศ. 1990
พรรคการเมืองหลัก.
พรรคการเมืองหลักฝั่งเฟลมิช
พรรคการเมืองหลักฝั่งภาษาฝรั่งเศส
พรรคการเมืองหลักฝั่งภาษาเยอรมัน
คณะรัฐมนตรีเบลเยียม
คณะรัฐมนตรี  เป็นองค์กรฝ่ายบริหารระดับสูงของรัฐบาลกลางราชอาณาจักรเบลเยียม โดยมีองค์ประกอบคือนายกรัฐมนตรีซึ่งเป็นหัวหน้าคณะ กับสมาชิกที่เป็นรัฐมนตรีอีกไม่เกินสิบสี่คน ตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยหรือเลขานุการแห่งรัฐ  ซึ่งมีลำดับศักดิ์ต่ำกว่ารัฐมนตรีนั้นถือเป็นสมาชิกฝ่ายบริหาร แต่ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของคณะรัฐมนตรี ในอดีตนั้นพระมหากษัตริย์ทรงเคยเป็นประธานคณะรัฐมนตรี แต่ครั้งสุดท้ายที่เคยเสด็จร่วมประชุมคือใน ค.ศ. 1957 ต่อมาคณะรัฐมนตรีได้กลายเป็นโครงสร้างสำคัญที่ได้รับการระบุไว้ในการแก้ไขรัฐธรรมนูญใน ค.ศ. 1970
เทคมีโฮม, คันทรีโรด
เควียร์
เควียร์ (; แปลตรงตัว: ประหลาด) เป็นคำกว้าง ๆ ที่ใช้เรียกชนกลุ่มน้อยทางเพศวิถีและอัตลักษณ์ทางเพศ ผู้ซึ่งไม่ใช่รักต่างเพศหรือไม่ใช่กลุ่มเพศซิส คำว่าเควียร์มีความหมายดั้งเดิมคือ "แปลก" หรือ "ประหลาด" และถูกใช้เป็นคำเชิงเหยียดผู้ที่มีความต้องการทางเพศแบบรักร่วมเพศในปลายศตวรรษที่ 19 ต่อมา นับตั้งแต่ทศวรรษ 1980s นักกิจกรรมเควียร์ เช่น สมาชิกของเควียร์เนชั่น เริ่มที่จะทวงคืนคำที่ใช้เหยียดอย่างโจ่งแจ้งและสุดโต่งทางการเมือง กลายมาเป็นคำที่เรียกกลุ่มหนึ่งของบุคคลที่มีความเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนแอลจีบีที
ในศตวรรษที่ 21 "เควียร์" ถูกนำมาใช้เรียกสเปกตรัมที่กว้างของอัตลักษณ์ทางเพศ, เพศวิถี และการเมืองเรื่องเพศที่ไม่ใช่กลุ่มนอร์เมทีฟ สาขาทางวิชาการอย่างทฤษฎีเควียร์ และ เควียร์ศึกษา ล้วนมีจุดร่วมในการเป็นสิ่งตรงข้ามของระบบเพศสองขั้ว, ความนอร์เมทีฟ และการขาดซึ่งความอินเทอร์เซ็กชันนอล
ชายรักร่วมเพศ
ชายรักร่วมเพศ หรือ เกย์ผู้ชาย  หมายถึงบุคคลรักร่วมเพศที่เป็นผู้ชาย หรือผู้ชายที่มีอัตลักษณ์หรือพฤติกรรมทางเพศโน้มเอียงไปหาผู้ชายด้วยกันเป็นหลัก ในบางครั้ง ทั้งชายรักสองเพศ และ ชายโฮโมโรแมนติก อาจนิยามตนเองว่าเกย์ นอกจากนี้ยังมีเกย์ชายอีกจำนวนมากที่นิยามตัวเองว่า "เควียร์" คำอื่น ๆ ที่ปรากฏใช้เป็นสแลงในอดีตสำหรับเรียกคนกลุ่มเดียวกันนี้ มีทั้ง "แพนซี" (pansy), "แฟรี" (fairy), "เนลลี" (nelly) และ "ซิส" (sissy)
ชายรักร่วมเพศในปัจจุบันช่วงศตวรรษที่ 21 หลายพื้นที่ของโลกยังคงต้องประสบกับการเลือกปฏิบัติ โดยเฉพาะในภูมิภาคเอเชีย, ตะวันออกกลาง และแอฟริกา ขณะที่ในสหรัฐ กลุ่มชายรักร่วมเพศยังคงพบการเลือกปฏิบัติบ้างในชีวิตประจำวัน ปัจจุบันบุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่เปิดเผยว่าตนเองเป็นชายรักร่วมเพศ เช่น ทิม คุก, ทอม ฟอร์ด หรือ รูพอล เป็นต้น ขณะที่ในแวดวงนักการเมืองก็มีทั้งอาทิ พีต บูติเจิจ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมสหรัฐ, ซาวีเอ เบิทเทิล นายกรัฐมนตรีของประเทศลักเซมเบิร์ก, ลีโอ วาแรดการ์ รองหัวหน้ารัฐบาลของไอร์แลนด์, เอลีโย ดี รูโป อดีตนายกรัฐมนตรีของเบลเยียม เป็นต้น หรือในวงการบันเทิงซึ่งปัจจุบันได้มีบุคคลสาธารณะออกมาเปิดเผยว่าตนเองเป็นชายรักร่วมเพศมากขึ้นอาทิ เอียน แม็กเคลเลน, เอลตัน จอห์น, เวนท์เวิร์ท มิลเลอร์, แมตต์ โบเมอร์, ริกกี มาร์ติน เป็นต้น ร่วมถึงในวงการกีฬาอาทิ โทมัส ฮิทเซิลส์แพร์เกอร์, ทอม เดลีย์, ดาร์เรน ยัง, กัส เคนเวิร์ทตี เป็นต้น
คำว่า "เกย์" เคยถูกใช้เป็นคำเรียกชายรักร่วมเพศมาตลอดช่วงเวลาหนึ่ง เช่น "บาร์เกย์" ยังคงปรากฏใช้ในกรณีของเกย์ผู้ชายเป็นหลัก อย่างไรก็ตาม ในปลายศตวรรษที่ 20 คำว่าเกย์ได้ถูกแนะนำโดยชุมชนแอลจีบีทีให้นำมาใช้ เรียกสมาชิกของกลุ่มรักร่วมเพศ โดยให้ "เลสเบียน" เรียกหญิงรักร่วมเพศ และ "เกย์ผู้ชาย" เรียกชายรักร่วมเพศโดยเฉพาะ
เพศทวิลักษณ์
เพศทวิลักษณ์ หรือนิยมทับศัพท์ว่า เพศไบนารี  หรือปรากฏใช้ ระบบเพศทวิลักษณ์ ( หรือสั้น ๆ ว่า ระบบทวิลักษณ์; binarism) หรือเรียกอย่างหลวม ๆ ว่า คติถือเพศ  เป็นการจัดกลุ่มเพศเป็นกลุ่มสองกลุ่มที่แตกต่างและตรงกันข้ามกัน คือ ความเป็นชาย และ ความเป็นหญิง ทั้งในระบบทางสังคมหรือความเชื่อทางวัฒนธรรม
ในระบบทวิลักษณ์นี้ "sex", "gender", และ "sexuality" อาจถือโดยธรรมชาติว่าถูกกำหนดโดยพันธุกรรมของบุคคลนั้น หรือเรียกว่าเพศแบบอิงกามีท หรือตามเพศเมื่อกำเนิด ยกตัวอย่างเช่น บุคคลผู้เกิดเป็นชาย ระบบทวิลักษณ์ทางเพศอาจถือว่าบุคคลนั้นมีความเป็นชายในทางแสดงออก, ลักษณะส่วนบุคคล และพฤติกรรม รวมถึงมีความรู้สึกทางเพศต่อผู้หญิง มุมมองเหล่านี้อาจรวมถึงการคาดหวังต่อการแต่งกาย, พฤติกรรม, การมีอารมณ์ทางเพศ, ชื่อและสรรพนาม, ห้องน้ำที่ใช้ ความคาดหวังเหล่านี้อาจก่อให้เกิดทัศนคติ, อคติ และ การเลือกปฏิบัติต่อบุคคลที่แสดงออกซึ่งลักษณะอื่นทางเพศและอัตลักษณ์ทางเพศที่ขัดกับเพศแบบทวิลักษณ์ของตน
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2021–22
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2021–22 เป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 30 ของพรีเมียร์ลีก นับตั้งแต่เริ่มจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1992 และเป็นฤดูกาลที่สามที่ใช้ระบบผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ (วีเออาร์) วันที่เริ่มต้นและสิ้นสุดของฤดูกาลการแข่งขันประกาศเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2021 และตารางการแข่งขันประกาศเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2021
แมนเชสเตอร์ซิตี คือทีมที่ป้องกันแชมป์ในฤดูกาลนี้ หลังพวกเขาชนะเลิศพรีเมียร์ลีกสมัยที่ห้าในฤดูกาลที่แล้ว
ฤดูกาลนี้เห็นการกลับมาของการให้ผู้ชมเข้ามาชมในสนามเต็มความจุ หลังในช่วงท้ายฤดูกาล 2019–20 และทั้งฤดูกาล 2020–21 จัดการแข่งขันโดยให้ผู้ชมเข้าชมอย่างจำกัดหรือไม่มีผู้ชมเลย เนื่องจากข้อจำกัดที่เกิดจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในสหราชอาณาจักร ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่สองที่มีการพักช่วงกลางฤดูกาล โดยไม่มีการแข่งขันพรีเมียร์ลีกระหว่างวันที่ 23 มกราคม ถึง 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 มีการแข่งขันหลายนัดถูกเลื่อนออกไป เนื่องจากเกิดการระบาดทั่วของโควิด-19 ในหลายสโมสร โดยแต่ละสโมสรเรียกร้องให้ลีกหยุดการแข่งขันจนถึงปี ค.ศ. 2022 หลังการประชุมเมื่อวันที่ 20 ธันวาคมระหว่าง 20 สโมสรในพรีเมียร์ลีก ได้มีการตัดสินใจที่จะทำให้การแข่งขันดังกล่าวสำเร็จในช่วงคริสต์มาส "ซึ่งจะทำได้อย่างปลอดภัย" สโมสรต่าง ๆ ได้รับคำแนะนำว่าหากมีผู้เล่นพร้อมทั้งหมด 13 คน รวมถึงผู้รักษาประตูด้วย พวกเขาควรจะทำการแข่งขันให้สำเร็จ
แมนเชสเตอร์ซิตี เป็นแชมป์เก่า โดยคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกสมัยที่ 5 ในฤดูกาลที่แล้ว
ฤดูกาลนี้เห็นการกลับมาของผู้ชมเต็มสนาม หลังจากผู้ชม 1/3 ในฤดูกาล 2019-20 และผู้ชมเต็มสนามในฤดูกาล 2020-21 ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่สองที่มีช่วงพักฤดูหนาว โดยไม่มีการแข่งขันในพรีเมียร์ลีกระหว่างวันที่ 23 มกราคมถึง 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022
การต่อสู้เพื่อตำแหน่งจ่าฝูง.
การแข่งขันช่วงแรกเป็นการแข่งขันระหว่างลิเวอร์พูล แมนเชสเตอร์ซิตี และเชลซี ซึ่งห่างกันสองแต้มในต้นเดือนธันวาคม ในเดือนธันวาคม เชลซีเป็นผู้นำหลังจากพ่ายแพ้เพียงนัดเดียวจาก 14 นัด จนกระทั่งความพ่ายแพ้อย่างช็อคกับเวสต์แฮมยูไนเต็ดทำให้ซิตีได้เปรียบ ชัยชนะต่อเนื่องกัน 12 นัด จบลงด้วยชัยชนะของแมนเชสเตอร์ ซิตี้ เหนือเชลซีซึ่งทำให้ความหวังในการคว้าแชมป์ของพวกเขาจบลง ทำให้แมนฯ ซิตี ขึ้นนำ 13 แต้มภายในเดือนมกราคม (แม้ว่าลิเวอร์พูลจะมีสองเกมในมือเนื่องจากการเลื่อนการแข่งขันจากสถานการณ์โควิด-19) จากนั้นลิเวอร์พูลก็เก็บชัยชนะ 10 เกมรวด รวมทั้งสองเกมในมือ เพื่อลดช่องว่างกับซิตีให้เหลือเพียงแต้มเดียวก่อนการเจอกันที่ เอทิฮัด สเตเดียม ในวันอาทิตย์ที่ 10 เมษายน ผลเสมอ 2-2 ทำให้ซิตียังคงนำไปจนถึงสัปดาห์สุดท้ายของฤดูกาล
การเข้าซื้อกิจการของนิวคาสเซิล.
ในวันพุธที่ 7 ตุลาคม กองทุนเพื่อการลงทุนสาธารณะ ของซาอุดีอาระเบียได้ซื้อหุ้น 80% เสร็จสิ้นการเข้าซื้อกิจการนิวคาสเซิลยูไนเต็ดมูลค่า 300 ล้านปอนด์ ซึ่งเป็นการสิ้นสุดการถือครองสโมสร 14 ปีของไมค์ แอชลีย์ ในวันจันทร์ที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2021 มีการประชุมฉุกเฉินโดยอีก 19 สโมสรในพรีเมียร์ลีก ซึ่งพวกเขาแสดงความโกรธเคืองต่อการตัดสินใจของลีกในการอนุมัติการเทคโอเวอร์ นิวคาสเซิลยูไนเต็ดเป็นสโมสรเดียวในพรีเมียร์ลีกที่ถูกกีดกันไม่ให้เข้าร่วมการประชุม ในวันพฤหัสบดีที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 สโมสรในพรีเมียร์ลีกได้ลงคะแนนให้ควบคุมอำนาจทางการเงินของพรีเมียร์ลีกเพื่อจำกัดอำนาจการใช้จ่ายของนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ในช่วงเวลาการเข้าซื้อกิจการ นิวคาสเซิลอยู่ในอันดับที่ 19 โดยไม่ชนะใครจาก 7 เกมแรกของพวกเขา เจ้าของคนใหม่ปลด สตีฟ บรูซ และจ้าง เอ็ดดี ฮาว ในขณะที่นิวคาสเซิ่ลไม่ชนะการแข่งขันจนกระทั่งนัดที่ 15 ฟอร์มของพวกเขาดีขึ้นอย่างมากหลังจากการเซ็นสัญญากับนักเตะ 5 คนในตลาดซื้อขายนักเตะเดือนมกราคมคือ ซื้อ คีแรน ทริปเปียร์ จาก อัตเลติโกมาดริด ยืม แมตต์ ทาร์เก็ตต์ จาก แอสตันวิลลา (ก่อนจะซื้อขาดเมื่อจบฤดูกาลด้วยราคา 15 ล้านปอนด์) ซื้อ แดน เบิร์น จาก ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน ซื้อ คริส วูด จาก เบิร์นลีย์ และซื้อ บรูนู กีมาไรส์ จาก โอลิมปิกลียง ชัยชนะ 12 นัดจาก 18 นัดสุดท้ายของฤดูกาลทำให้พวกเขาจบในอันดับที่ 11
ทีมที่เข้าแข่งขันในฤดูกาลนี้มีทั้งหมด 20 ทีม โดยแบ่งเป็น 17 ทีมมาจากฤดูกาลก่อนหน้านี้และ 3 ทีมที่เลื่อนชั้นขึ้นมาจากอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ทีมที่เลื่อนชั้นขึ้นมา ได้แก่ นอริชซิตี, วอตฟอร์ด (ทั้งสองทีมตกชั้นหลังแข่งขันในพรีเมียร์ลีกหนึ่งปี) และเบรนต์ฟอร์ด กลับมาหลังตกชั้นไปเจ็ดสิบสี่ปี นี่จะเป็นฤดูกาลแรกของเบรนต์ฟอร์ดในพรีเมียร์ลีกด้วย โดยทั้งสามทีมแทนที่ ฟูลัม, เวสต์บรอมมิชอัลเบียน (ทั้งสองทีมตกชั้นหลังแข่งขันในพรีเมียร์ลีกหนึ่งปี) และ เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด (ตกชั้นหลังจากกลับมาสองปีในลีกสูงสุด)
4 ผู้เล่นที่ทำคนเดียว 4 ประตู&lt;br&gt;(H) – ทีมเหย้า&lt;br&gt;(A) – ทีมเยือน
ไตรรงค์ เพ็ชรเทียม
ไตรรงค์ เพ็ชรเทียม เป็นปีกฟุตซอลชาวไทย และเป็นสมาชิกฟุตซอลทีมชาติไทยในการแข่งฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2016 นอกจากนี้ เขาทำหน้าที่ให้แก่สโมสรฟุตซอลสุราษฎร์ธานีในการแข่งฟุตซอลไทยแลนด์ลีก
ผลงานอาชีพระหว่างประเทศ.
ภายใต้การคุมทีมของมิเกล โรดริโก ไตรรงค์ได้รับการเรียกตัวเข้าร่วมฟุตซอลทีมชาติไทยเป็นครั้งแรกสำหรับการแข่งไทยแลนด์ไฟฟ์ 2016 เขาได้รับการเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2559 เมื่อครั้งปะทะกับทีมชาติญี่ปุ่น โดยเขายังทำประตูได้ในครั้งเปิดตัว
Tairong Petchtiam
ไตรรงค์ เพชรเทียม
มิถุนายน พ.ศ. 2564
มิถุนายน พุทธศักราช 2564 เป็นเดือนที่ 6 ของปี พ.ศ. 2564 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
เจ้าหญิงมารี เมลีทาแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค
เจ้าหญิงมารี เมลีทาแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค  ประสูติเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1899 เป็นพระธิดาใน แอนสท์ที่ 2 เจ้าชายแห่งโฮเอนโลเออ-ลังเงินบวร์ค กับ เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระองค์เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และ พระราชปนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และยังเป็นพระขนิษฐาร่วมพระอุทรใน เจ้าชายก็อทฟรีทแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1916 มีพระบุตรคือ
การเมืองในเบลเยียม
ฮันส์ อัลเบร็ชท์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
ฮันส์ อัลเบร็ชท์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์  ประสูติเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1917 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่และพะองค์แรกใน วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และ เจ้าหญิงมารี เมลิตาแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค พระองค์เป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระปนัดดาใน เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และทรงสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และยังเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายก็อทฟรีทแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค
พระองค์สิ้นพระชนม์จากการได้รับบาดเจ็บจากการออกรบ สงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1944 สิริพระชันษาเพียง 27 ปี พระองค์มิได้เสกสมรส ตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาทจึงตกเป็นของพระอนุชา คือ แอนสท์ ปีตอร์ ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
เจ้าหญิงมารี อเล็คซันดราแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
เจ้าหญิงมารี อเล็คซันดราแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์  ประสูติเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1927 เป็นพระธิดาพระองค์เล็กและพระองค์เดียวใน วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และ เจ้าหญิงมารี เมลิตาแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค พระองค์เป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงอเล็คซันดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระปนัดดาใน เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และทรงสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และยังเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายก็อทฟรีทแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค เป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) คริสท็อฟ เจ้าชายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ด้านชีวิตครอบครัว พระองค์ทรงเสกสมรสกับสามัญชนนามว่า ดักลาส บราตอน-มิลเลอร์ เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 ไม่มีพระบุตร
วารสารสมาคมวิจัยพม่า