pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คำว่า "Soho" ปรากฏครั้งแรกในศตวรรษที่ 17 เป็นไปได้ว่าอาจมาจากเสียงร้องขณะออกล่า (hunting cry) ในอดีต เจมส์ สก็อต ดยุกที่หนึ่งแห่งมอนมัธใช้คำว่า "soho" เป็นเสียงเรียกเดินขบวน (rallying call) สำหรับนายทหารของเขาในระหว่างยุทธการที่เซจมัวร์เมื่อ 6 กรกฎาคม 1685 หรือกว่าครึ่งศตวรรษหลังปรากฏชื่อโซโฮเป็นพื้นที่หนึ่งในลอนดอน
ชื่อโซโฮยังปรากฏเป็นชื่อในย่านบันเทิงและย่านภัตตาคารทั่วโลก เช่นที่โซโฮ ย่านบันเทิงของฮ่องกง และย่านโซโฮ ในมาลากา ส่วนย่านโซโฮในเขตแมนฮัตตันของนิวยอร์กซิตีนั้นได้มาจากตำแหน่งของย่านซึ่งอยู่ทางใต้ของถนนฮิวสตัน (South of Houston Street) และจงใจให้พ้องกับชื่อของย่านโซโฮในลอนดอนไปพร้อมกัน ย่านอัปทาวน์ของพิตส์เบิร์ดในอดีตคือโซโฮเช่นกัน
โซโฮมีพื้นที่รวมประมาณ ล้อมรอบด้วยถนนชาฟทสบรีทางใต้, ถนนออกซเฟิดทางเหนือ, ถนนเรเจินท์ทางตะวันตก และ ถนนชาริงครอสทางตะวันออก พื้นที่รอบข้างของโซโฮได้แก่เมย์แฟร์ทางตะวันตก, ฟิตซรอเวียทางเหนือ, เซนต์ไจลส์ และ คอเวินท์การ์เดินทางตะวันออก, เซนต์เจมเมิสทางใต้ สมาคมโซโฮ (Soho Society) ระบุว่าย่านไชน่าทาวน์ซึ่งจั้งอยู่ระหว่างเลสเตอร์สแควร์ เป็นส่วนหนึ่งของโซโฮเช่นกัน
แอนด์ดิดโดสฟีทอินแอนเชียนท์ไทม์
"แอนด์ดิดโดสฟีทอินแอนเชียนไทม์"  เป็นบทกลอนโดยวิลเลียม เบลค จากส่วนนำ (preface) ของมหากาพย์ ' หนึ่งในผลงานรวบรวมงานเขียนของเบลคในชุดหนังสือพระเยซู บนหน้าปกระบุปี 1804 ซึ่งน่าจะเป็นวันเริ่มลงเพลท ในขณะที่ตัวบทกวีตีพิมพ์จริงในราวปี 1808 ในปัจจุบันบทกวีนี้เป็นที่รู้จักดีในฐานะเพลงสวด (hymn) ชื่อ "เจรูซาเลม" (Jerusalem) ซึ่งทำนองประพันธ์โดยเซอร์ ฮิวเบิร์ท พารีในปี 1916 และเป็นที่รู้จักในฐานะเพลงชาติอย่างไม่เป็นทางการของประเทศอังกฤษ
เป็นที่ชัดเจนว่าบทกลอนนั้นได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องเล่าขานว่าครั้งหนึ่งพระเยซูขณะทรงพระเยาว์ได้เดินทางกับจอเซฟแห่งอาริเมเธีย พ่อค้าดีบุก มายังสถานที่ที่ซึ่งปัจจุบันคือประเทศอังกฤษ และได้เดินทางไปยังกลาสเทินบรีระหว่างช่วงปีที่หายไปจากประวัติของพระองค์ นักวิชาการส่วนใหญ่ปฏิเสธเรื่องราวส่วนนี้ว่าเคยเกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์ นักวิชาการด้านคติพื้นถิ่นและตำนานชาวอังกฤษ เอ. ดับเบิลยู. สมิธ (A. W. Smith) ระบุว่า "มีเหตุผลน้อยมากที่จะเชื่อว่าธรรมเนียมมุขปาฐะเกี่ยวกับการเดินทางมายังดินแดนอังกฤษของพระเยซูมีปรากฏมาก่อนต้นศตวรรษที่ยี่สิบ" ธีมของบทกวีนั้นเขื่อมโยงกับหนังสือวิวรณ์ ( และ 21:2) ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของการเสด็จกลับมาอีกครั้ง ที่ซึ่งพระเยซูทรงสร้างเยรูซาเลมใหม่ คริสตจักรต่าง ๆ โดยเฉพาะคริสตจักรอังกฤษใช้คำว่าเยรูซาเลม เป็นอุปลักษณ์ถึงสวรรค์ สถานที่แห่งความรักและสันติภาพสากล มาโดยตลอด
การแปลความบทกวีรูปแบบที่พบมากที่สุดเชื่อว่าเบลกต้องการจะสื่อว่าการเสด็จของพระเยซูกลับมาอีกครั้งจะทรงสร้างสวรรค์ขึ้นในดินแดนอังกฤษเพื่อให้แย้งกับ "กังหันมืดมนอันชั่วร้าย" ("dark Satanic Mills") อันเป็นอุปลักษณ์แทนการปฏิวัติอุตสาหกรรมและการทำลายธรรมชาติที่เกิดขึ้นตามมา ลักษณะของการดำเนินบทกลอนของเบลคมีไปในแนวการถามคำถามสี่คำถามมากกว่าที่จะยืนยันการเสด็จของพระเยซูมาดินแดงอังกฤษในอดีต บทกลอนจึงมีลักษณะเหมือนถามส่าจะมีการเสด็จเยือนของพระองค์ที่ซึ่งจะมีสวรรค์บังเกิดขึ้นในอังกฤษหรือไม่ ส่วนบท (verse) ที่สองของกลอนมีการตีความทั่วไปว่าเป็นการเรียกขานให้เกิดสังคมในอุดมคติขึ้นในอังกฤษ ไม่ว่าจะมีการเสด็จมาของพระองค์หรือไม่
เนื้อความ.
บทกลอนฉบับดั้งเดิมปรากฏใน "Milton, a Poem" ของเบลค ตามหลังท่อนที่เริ่มด้วย "The Stolen and Perverted Writings of Homer &amp; Ovid: of Plato &amp; Cicero, which all Men ought to contemn: ..."
Blake's poem
ใต้บทกลอนนี้ เบลคได้ระบุบทหนึ่งจากพระคัมภีร์ว่า:
ในฐานะเพลงชาติ.
หลังได้ทรงฟังฉบับออร์เคสตราของเพลงนี้เป็นครั้งแรก [[George V of the United Kingdom|กษัตริย์จอร์จที่ห้า]]ได้ตรัสว่าทรงโปรด "เจรูซาเลม" มากกว่าเพลงชาติอังกฤษ "[[God Save the King|กอดเซฟเดอะคิง]]" เพลง "เจรูซาเลม" ถือกะนว่าเป็นเพลงชาตินิยมที่นิยมที่สุดในอังกฤษ "[[The New York Times|เดอะนิวยอร์กไทมส์]]" ระบุว่า "เพลงนี้กลายเป็นเพลงชาติทดแทนอย่างรวดเร็ว" รวมถึงเคยมีการเรียกร้องแก่รัฐบาลให้นำเพลงนี้ขึ้นใช้เป็นเพลงชาติอังกฤษแทน เรื่องจากประเทศอังกฤษไม่มีเพลงชาติอย่างเป็นทางการ และเลือกใช้เพลงชาติของบริเตน "[[God Save the Queen|กอดเซฟเดอะควีน]]" แทนในบางโอกาสเช่นการแข่งขันกีฬาฟุตบอล โดยที่เพลงนี้ก็ไม่เป็นเพลงชาติทางการเช่นกัน ในขณะที่บางกีฬาเช่นรักบี้และอย่างเป็นทางการใน[[England and Wales Cricket Board|คริกเก็ต]]เลือกใช้ "เจรูซาเลม" เป็นเพลงชาติ
[[Category:เพลงสวดภาษาอังกฤษ]]
[[Category:ลัทธิชาตินิยมอังกฤษ]]
[[Category:สัญลักษณ์ประจำชาติของอังกฤษ]]
[[Category:วิลเลียม เบลค]]
[[Category:เยรูซาเลม]]
[[Category:เพลงชาติอังกฤษ]]
เขาปารวตี
เขาปารวตี  เป็นเขาในปูเณ ประเทศอินเดีย มีความสูงที่ยอด จากระดบัน้ำทะเล บนยอดเขาเป็นที่ตั้งของมนเทียรปูชาพระแม่ปารวตี สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยจักรวรรดิของเปศว เขาปารวตีสูงที่สุดในปูเณเป็นอันดับสองรองจากเขาเวตัล
Parvati Hill
จตุรศรึงคีเทวสถาน
จตุรศรึงคีเทวสถาน (; Chaturaśruṅgī หรือ Chattushrungi) หรือ จตุรศริงคีเทวสถาน (; Chattushringi) เป็นมนเทียรในเมืองปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนเชิงเขาจตุรศริงคีบนถนนเสนาบดีบาปาต (Senapati Bapat Road) โดยชื่อ จตุรศริงคี แปลว่า "เขาสี่ยอด"
Chaturshringi Temple
พระเจ้าโจวเสี่ยน
พระเจ้าโจวเสี่ยน (; ; สิ้นพระชนม์ 321 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิมว่า จี เปี่ยน เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 35 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 23 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก พระราชประวัติของพระองค์ไม่เป็นที่รู้จักมากนัก พระองค์ทรงเสวยราชย์ต่อจากพระเจ้าโจวเลี่ย พระเชษฐาของพระองค์ ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวเชิ่นจิ้ง พระราชโอรสในพระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อ
พระองค์ทรงส่งของกำนัลไปยังรัฐประเทศราชของโจวหลายแห่ง อาทิเช่น รัฐฉิน และ รัฐฉู่ ในช่วงปลายรัชสมัยของพระองค์ ผู้นำของรัฐอื่นต่างประกาศตัวเป็นกษัตริย์ และไม่นับถือพระองค์เป็นกษัตริย์อีกต่อไป
พระเจ้าโจวเซียน
พระเจ้าโจวเชิ่นจิ้ง
พระเจ้าโจวเชิ่นจิ้ง ( ; สิ้นพระชนม์ 315 ปีก่อนคริสตกาล), พระนามเดิม จี ติ้ง เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 36 แห่งราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 24 แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก
พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าโจวเสี่ยน เป็นพระราชภาติยะในพระเจ้าโจวเลี่ย เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าโจวอาน
ครั้นเมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าโจวหนั่นพระอนุชา ขึ้นครองราชย์ต่อและเป็นกษัตริย์ที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดองค์หนึ่งในราชวงศ์โจว
พระเจ้าโจวเซินจิง
ยุคสิบแปดรัฐ
ยุคสิบแปดรัฐ  หรืออีกชื่อหนึ่งคือ รัฐทั้งสิบแปดในอาณัติเซี่ยงอวี่ (项羽十八诸侯列表) คือ รัฐสิบแปดแห่งที่ฌ้อปาอ๋อง (ชื่อเดิม เซี่ยงอวี่ –項羽) ผู้นำทางทหารในจีน แต่งตั้งขุนนางต่าง ๆ ไปครอบครองเมื่อ 206 ปีก่อนคริสตศักราชหลังการล่มสลายของราชวงศ์ฉิน รายละเอียดของสิบแปดรัฐและผู้ปกครองรัฐ มีดังนี้
ยุคสิบแปดรัฐมีอายุสั้นมาก การสิ้นสุดอาจนับจากการก่อกบฏในรัฐฉี เมื่อเทียนหรงเข้ายึดครองเจียวตงและจี้เป่ยเป็นการรวมรัฐฉีเดิม ในขณะเดียวกันฌ้อปาอ๋องได้สังหารพระเจ้าฉู่อี้ และเฉิงเจ้านครรัฐหาน จากนั้นหลิวปังได้พิชิตดินแดนสามของรัฐฉิน และเกิดสงครามฉู่-ฮั่น ซึ่งในเวลาไม่นานฮั่นนำโดยหลิวปังชนะฉู่ และปราบรัฐอื่น ๆ ทั้งหมดได้ หลิวปังจึงตั้งตนเป็นจักรพรรดิองค์แรกแห่งราชวงศ์ฮั่น ในปี 202 ก่อนคริสตกาล
ยุค 18 อาณาจักร
พระเจ้าโจวเฉินจิ้ง
ยุคสิบแปดอาณาจักร
พระเจ้าโจวเฉิ้นจิ้ง
รัฐสภาแห่งชาติเบลเยียม
รัฐสภาแห่งชาติ  เป็นการรวมตัวกันเพื่อก่อตั้งสภานิติบัญญัติชั่วคราวเพื่อร่างรัฐธรรมนูญฉบับแรกของเบลเยียมภายหลังจากการปฏิวัติเบลเยียมใน ค.ศ. 1830 ซึ่งได้ประกาศเอกราชเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1830 โดยรัฐบาลชั่วคราว
รัฐสภาแห่งชาติได้รับการจัดตั้งขึ้นภายหลังการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1830 โดยผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งประมาณ 30,000 คนจากทั่วประเทศ และมีองค์ประกอบคือสมาชิกรัฐสภาจำนวน 200 ที่นั่ง เอราสม์ หลุยส์ ซูร์แล เดอ ชอกีเย เป็นประธานรัฐสภาคนแรก
รัฐสภาได้มีมติเลือกใช้การปกครองแบบราชาธิปไตยของปวงชนภายใต้รัฐธรรมนูญ และได้มีมติเลือกเจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเนอมูร์ พระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์แรก โดยมีตัวเลือกอื่น ๆ เช่น โอกุสต์ เดอ โบอาร์แน และอาร์ชดยุกคาร์ลแห่งออสเตรีย พระอนุชาในจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และผู้ปกครองแห่งเนเธอร์แลนด์ใต้คนสุดท้าย อย่างไรก็ตาม เจ้าชายหลุยส์ได้รับการต่อต้านจากรัฐบาลแห่งสหราชอาณาจักร จึงจำเป็นต้องคัดเลือกใหม่ เอราสม์ หลุยส์ ซูร์แล เดอ ชอกีเย ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนในระหว่างการคัดเลือกพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ ส่วนตำแหน่งประธานรัฐสภาได้เปลี่ยนเป็นของเอเตียน กงส์ต็องแต็ง เดอ แฌร์ลัช แทน
ในที่สุดรัฐสภาได้มีมติเลือกเจ้าชายเลออปอลแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-โกทาขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม โดยทรงได้รับการรับรองจากรัฐสภาเมื่อ 4 มิถุนายน และในอีกหกสัปดาห์ต่อมาได้ทรงเข้าพิธีสาบานตนต่อหน้ารัฐธรรมนูญแห่งเบลเยียมที่บริเวณหน้าโบสถ์นักบุญเจมส์แห่งเกาเดินแบร์คที่กรุงบรัสเซลส์ ต่อมาวันที่ทำพิธี (21 กรกฎาคม) ได้ถือเป็นวันชาติเบลเยียม
ต่อมารัฐธรรมนูญแห่งเบลเยียม ค.ศ. 1831 ซึ่งถือกันว่าเป็นรัฐธรรมนูญที่ทันสมัยที่สุดในยุคนั้น ได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831 รัฐบาลชั่วคราวก็ค่อย ๆ ยุติบทบาทในเวลาต่อมา ในขณะที่รัฐสภาแห่งชาติยังดำรงอยู่จนกระทั่งการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกเมื่อ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1831 มีการสร้างอนุสรณ์สถานรัฐสภา (Congress Column) มีลักษณะเป็นเสาหินขึ้นเพื่อเป็นอนุสาวรีย์ ที่ฐานทั้งสี่ทิศประกอบด้วยรูปหล่อทองสำริดที่เป็นตัวแทนแห่งเสรีภาพทั้งสี่ในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1831 ได้แก่ เสรีภาพในการนับถือศาสนา เสรีภาพในการสมาคม เสรีภาพในการศึกษา และเสรีภาพสื่อ
ราชวงศ์เหนือ-ใต้
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเนอมูร์
เจ้าชายหลุยส์แห่งออร์เลอ็อง ดยุกแห่งนามูร์ (; 25 ตุลาคม ค.ศ. 1814 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1896) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส กับสมเด็จพระราชินีมารีอา อะเมเลีย
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งนามูร์
จักรพรรดิจิ้นคัง
จักรพรรดิจิ้นคัง (; ; 322 – 17 พฤศจิกายน 344) พระนามเดิมว่า ซือหม่า เยว่  เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 แห่ง ราชวงศ์จิ้น และเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิจิ้นหมิง พระราชอนุชาของจักรพรรดิจิ้นเฉิง รัชสมัยของพระองค์สั้นมาก ทรงครองราชย์เพียงสองปีเท่านั้น
จักรพรรดิจิ้นคังพระราชสมภพในปี 322 เป็นพระโอรสคนที่สองในจักรพรรดิจิ้นหมิง และพระมารดาจักรพรรดินีหมิงยู่ ในปี ค.ศ. 325 จักรพรรดิจิ้นเฉิง พระเชษฐา ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากการสวรรคตของพระราชบิดา ซือหม่าเยว่ถูกสถาปนาเป็นเจ้าผู้ครองรัฐอู่ในปี ค.ศ. 326 ต่อมาในปี ค.ศ. 327 พระปิตุลา (อา) ซือหม่ายฺวี่แห่งหลางหยา ต้องการตำแหน่งที่มีเกียรติมากกว่านั้น ซือหม่ายฺวี่จึงได้รับสถาปนาเป็นเป็นเจ้าผู้ครองกุ้ยจี (會稽王) และสุมาเยว่ก็เป็นเจ้าผู้ครองหลางหยา (琅琊王) สงครามในช่วงปี 326–328 ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าพระองค์เป็นองค์ประกันเหมือนพระราชเชษฐาที่แคว้นอู๋ และในช่วงการครองราชย์ของจักรพรรดิจิ้นเฉิง (พระราชเชษฐา) แม้พระองค์ได้รับความก้าวหน้าในด้านยศศักดิ์แต่ไม่มีหลักฐานการมีส่วนร่วมในงานราชการสำคัญ
ปาแล รัวยาล
การทัพสิบวัน
การทัพสิบวัน  เป็นความล้มเหลวทางการทหารของฝ่ายกองทัพสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ต่อกองกำลังแบ่งแยกดินแดนชาวเบลเยียม เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 2–12 สิงหาคม ค.ศ. 1831 การทัพนี้เป็นความพยายามของพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ที่จะหยุดการปฏิวัติเบลเยียมที่เกิดขึ้นในปีก่อนหน้า (ค.ศ. 1830)
กองทัพดัตช์ได้เข้ารุกรานเบลเยียมในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1831 และได้มีชัยชนะเหนือกองกำลังเบลเยียมในหลายยุทธการในไม่กี่วันต่อ มา โดยสามารถรุกคืบเข้าไปในดินแดนของเบลเยียมได้พอสมควร ต่อมาในวันที่ 8 สิงหาคม รัฐบาลเบลเยียมได้ยื่นขอความช่วยเหลือทางการทหารจากรัฐบาลฝรั่งเศส กองทัพฝรั่งเศสซึ่งนำโดยจอมพลเอเตียน มอริส เฌราร์ ได้ส่งกองทัพเข้ามาช่วย เมื่อกองทัพดัตช์รู้ข่าวความช่วยเหลือของฝรั่งเศสก็ถอนทัพออกไปทันที ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1832 ในยุทธการแอนต์เวิร์ป กองทัพฝรั่งเศสได้เข้าปิดล้อมและยึดเมืองแอนต์เวิร์ปซึ่งเป็นศูนย์สั่งสมกำลังของกองทัพดัตช์แห่งสุดท้ายในเบลเยียม จึงเป็นการสิ้นสุดของสงครามระหว่างสองประเทศลงโดยปริยาย
สนธิสัญญาสิบแปดข้อ
สนธิสัญญาสิบแปดข้อ  เป็นสนธิสัญญาที่เสนอให้ระหว่างเบลเยียมกับเนเธอร์แลนด์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อแบ่งพรมแดนระหว่างสองประเทศ โดยสนธิสัญญานี้มีผลเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1831 โดยลงนามตกลงกัน ณ กรุงลอนดอน
การปฏิวัติเบลเยียมใน ค.ศ. 1830 ได้มีผลกระทบโดยตรงต่อข้อตกลงด้านการแบ่งดินแดนในยุโรปอันเป็นผลโดยตรงจากการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา โดยฝรั่งเศสได้สนับสนุนเบลเยียม แต่มหาอำนาจอื่น ๆ ในยุโรปที่ไม่เห็นด้วยนั้นอาจทำให้เกิดสงครามใหญ่ขึ้นในยุโรปอีกครั้งหนึ่งได้ จึงจำเป็นจะต้องจัดการประชุมตกลงกันขึ้นที่ลอนดอน โดยให้อังกฤษและฝรั่งเศสเป็นคู่เจรจาในการหาข้อยุติ
ผลการตกลงในสนธิสัญญานี้ครอบคลุมถึงเรื่องการตกลงกันด้านการเงินระหว่างเบลเยียมกับฮอลแลนด์ ปัญหาด้านเขตแดน และการจัดการเรื่องลักเซมเบิร์กและลิมเบิร์กซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาความขัดแย้ง
ถึงแม้ว่าฝั่งเบลเยียมจะตกลงในสนธิสัญญานี้ (เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1831) แต่สนธิสัญญาเป็นอันล้มเหลวเนื่องจากการต่อต้านของพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ด้วยการส่งกองทัพเข้ารุกรานเบลเยียมในการทัพสิบวัน ฝ่ายมหาอำนาจจึงเข้ามาแทรกแซงเพื่อให้หยุดยิง โดยได้มีการปรับสนธิสัญญาให้ฝ่ายดัตช์ได้เปรียบมากขึ้น กลายเป็น "สนธิสัญญายี่สิบสี่ข้อ" แทน ซึ่งในอีกหลายปีต่อมาฝ่ายรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้ใช้สนธิสัญญานี้ในการเรียกร้องดินแดนส่วนของลักเซมเบิร์กและลิมเบิร์กในส่วนของตนจากการปกครองของเบลเยียม
ต่อมาสนธิสัญญาสิบแปดข้อนี้ได้รวมเข้ามาอยู่ในสนธิสัญญาลอนดอน โดยผนวกรวมเข้ากับสนธิสัญญายี่สิบสี่ข้อของเดือนตุลาคม ค.ศ. 1831
พระไชยเชษฐาที่ 2
พระไชยเชษฐาที่ 2 (ជ័យជេដ្ឋាទី២; 2119-2171) กษัตริย์แห่งกัมพูชาซึ่งครองสิริราชสมบัติจาก อุดงมีชัย 40 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของ กรุงพนมเปญ ในทุกวันนี้ระหว่างปี พ.ศ. 2161 ถึง 2171 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของ พระบรมราชาที่ 7 หรือ พระศรีสุพรรณมาธิราช (พ.ศ. 2143-2161) พระองค์ได้ย้ายราชธานีจาก ศรีสุนทร ไปยัง อุดงมีชัย และพระองค์ได้ร่วมมือกับญวนในการต่อสู้กับสยาม พระไชยเชษฐาที่ 2 เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2171 ที่ อุดงมีชัย ขณะพระชนมายุได้ 52 พรรษาหลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 10 ปีโดย พระยาตู ผู้เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ได้ขึ้นสืบราชสมบัติต่อมาเป็น พระศรีธรรมราชาที่ 2
ปฏิบัติการโปเชนตง
นักพเนจรเหนือทะเลหมอก
นักพเนจรเหนือทะเลหมอก  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันโดยคัสพาร์ ดาวิด ฟรีดริช จิตรกรชาวเยอรมันซึ่งวาดขึ้นในค.ศ. 1818 ได้รับการยอมรับเป็นหนึ่งในงานชิ้นเอกของยุคศิลปะจินตนิยม ปัจจุบันถูกเก็บรักษาไว้ที่หอวัฒนธรรมฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี
การล้อมแอนต์เวิร์ป (ค.ศ. 1832)
การล้อมแอนต์เวิร์ป  อุบัติขึ้นภายหลังจากการปฏิวัติเบลเยียมได้สิ้นสุดลง เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1832 กองทัพฝรั่งเศสเหนือ นำโดยจอมพลเอเตียน มอริส เฌราร์ นำกองทัพเข้าปิดล้อมกองทัพดัตช์ซึ่งนำโดยนายพลดาฟิด แฮ็นดริก ชาเซ โดยมีชัยชนะเมื่อ 23 ธันวาคม ในปีเดียวกัน
สืบเนื่องจากสถานการณ์ในยุทธการสิบวัน ที่กองทัพฝรั่งเศสได้เข้าช่วยเบลเยียมใน ค.ศ. 1831 กองทัพดัตช์ได้ถอนกำลังออกจากเบลเยียมเกือบทั้งหมด เหลือไว้เพียงแต่กองกำลังในปราการแอนต์เวิร์ปซึ่งใช้เป็นที่ยิงปืนใหญ่ถล่มเมืองแอนต์เวิร์ป กองทัพฝรั่งเศสเหนือและฟร็องซัว อักโซ ผู้เชี่ยวชาญด้านการปิดล้อม ได้ใช้เวลาเพียง 24 วันในการปิดล้อมและยึดคืนปราการนี้ และส่งมอบคืนให้กับเบลเยียมในที่สุด
พระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม ได้พระราชทานปืนใหญ่หลายขนาดให้กับฝรั่งเศสเป็นน้ำใจในความช่วยเหลือทางการทหาร และสภาสูงของฝรั่งเศสได้มอบ "ดาบแห่งเกียรติยศ"  เพื่อเป็นเกียรติประวัติแก่เอเตียน มอริส เฌราร์ ต่อมาใน ค.ศ. 1897 ได้มีการปั้นประติมากรรมเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ทหารชาวฝรั่งเศสผู้พลีชีพ แต่เมืองแอนต์เวิร์ปปฏิเสธไม่ขอรับไว้ โดยในปัจจุบันได้ตั้งอยู่ที่เมืองตูร์แน
โทเคนที่ไม่สามารถทดแทนกันได้
โทเคนที่ไม่สามารถทดแทนกันได้  หรือ เอ็นเอฟที (NFT) หน่วยของที่จัดเก็บข้อมูลในบัญชีแยกประเภทดิจิทัล หรือบล็อกเชน ที่รับรองว่าสินทรัพย์ดิจิทัลที่ไม่ซ้ำกัน ดังนั้นจึงไม่สามารถทดแทนกันได้ เอ็นเอฟทีสามารถใช้แทน รูปถ่าย วิดีโอ เสียง และไฟล์ดิจิทัลประเภทอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม การเข้าถึงสำเนาของไฟล์ต้นฉบับไม่จำกัดเฉพาะผู้ซื้อเอ็นเอฟที สำเนาของรายการดิจิทัลเหล่านี้พร้อมให้ทุกคนได้รับ เอ็นเอฟทีมีการติดตามในบล็อกเชน เพื่อให้เจ้าของมีหลักฐานการเป็นเจ้าของที่แยกออกจากลิขสิทธิ์
เอ็นเอฟที เป็นหน่วยของที่จัดเก็บข้อมูลในบัญชีแยกประเภทดิจิทัล หรือบล็อกเชน ที่รับรองว่าไฟล์ดิจิทัลไม่ซ้ำกัน ดังนั้นจึงไม่สามารถทดแทนกันได้ ที่รับรองไฟล์ดิจิทัลใด ๆ ที่ไม่ซ้ำกันฟังก์ชัน เอ็นเอฟทีทำหน้าที่เหมือนโทเคนการเข้ารหัส แต่แตกต่างจากสกุลเงินดิจิทัลอย่างบิตคอยน์ คือไม่สามารถใช้แทนกันได้หรือไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ถูกสร้างขึ้นเมื่อบล็อกเชนสตริงเรคคอร์ดของความยุ่งยากในการเข้ารหัส ชุดอักขระที่ตรวจสอบชุดข้อมูลว่าไม่ซ้ำกัน ลงในบันทึกก่อนหน้าดังนั้นจึงสร้างห่วงโซ่ของบล็อกข้อมูลที่สามารถระบุตัวตนได้ กระบวนการธุรกรรมการเข้ารหัสนี้ช่วยให้มั่นใจได้ถึงการพิสูจน์ตัวตนของไฟล์ดิจิทัลแต่ละไฟล์โดยจัดเตรียมลายเซ็นดิจิทัลที่ใช้เพื่อติดตามความเป็นเจ้าของผลงานเอ็นเอฟที อย่างไรก็ตามการเชื่อมโยงข้อมูลที่ชี้ไปยังรายละเอียดเช่นสถานที่จัดเก็บงานศิลปะอาจสูญหายได้ นอกจากนี้การเป็นเจ้าของผลงานเอ็นเอฟที ไม่ได้ให้ลิขสิทธิ์โดยเนื้อแท้ในเนื้อหาดิจิทัลใด ๆ ที่โทเคนแสดงถึง แม้ว่าอาจขายผลงานเอ็นเอฟที ที่เป็นตัวแทนของผลงานของเขา แต่ผู้ซื้อจะไม่จำเป็นต้องได้รับสิทธิพิเศษด้านลิขสิทธิ์เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงความเป็นเจ้าของผลงานเอ็นเอฟที ดังนั้นเจ้าของเดิมจึงได้รับอนุญาตให้สร้างเอ็นเอฟทีของงานเดียวกันได้อีก ในแง่นั้นเอ็นเอฟทีเป็นเพียงหลักฐานแสดงความเป็นเจ้าของที่แยกออกจากลิขสิทธิ์
เอ็นเอฟทีในประเทศไทย.
ในประเทศไทย ตามประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษา ห้ามซื้อขายโทเคนเอ็นเอฟทีในศูนย์ซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัล
นโยบายเศรษฐกิจ
นโยบายเศรษฐกิจ ของรัฐบาลครอบคลุมระบบการตั้งระดับการเก็บภาษีอากร งบประมาณภาครัฐ ปริมาณเงินและอัตราดอกเบี้ย ตลอดจนตลาดแรงงาน การเป็นเจ้าของกิจการของรัฐและการแทรกแซงทางเศรษฐกิจอย่างอื่นของรัฐบาล
นโยบายเศรษฐกิจส่วนใหญ่จำแนกได้เป็นนโยบายการคลังซึ่งว่าด้วยการกระทำของรัฐเกี่ยวกับภาษีอากรและรายจ่าย หรือนโยบายการเงินซึ่งว่าด้วยมาตรการของธนาคารกลางเกี่ยวกับปริมาณเงินและอัตราดอกเบี้ย
ประเภทของนโยบายเศรษฐกิจ.
ตัวอย่างการแบ่งประเภทนโยบายเศรษฐกิจ เช่น
ศิลปะอยุธยา
ศิลปะอยุธยา‎ เป็นศิลปะที่เริ่มตั้งแต่สมัยพระเจ้าอู่ทองสร้างกรุงศรีอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 1893 จนเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พ.ศ. 2310 นักประวัติศาสตร์ศิลปะมักแบ่งออกเป็น 4 ระยะ คือ ยุคที่หนึ่งนับตั้งแต่พระเจ้าอู่ทองสร้างกรุงศรีอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 1893–1990 ยุคนี้นิยมศิลปะลพบุรี ยุคที่สองนับตั้งแต่สมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พ.ศ. 1991 ถึงสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม พ.ศ. 2171 ยุคนี้กลับไปนิยมศิลปะสุโขทัยอันเนื่องจากสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถเป็นกษัตริย์ที่มีเชื้อสายราชวงศ์สุโขทัย ยุคที่สามนับตั้งแต่สมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง พ.ศ. 2173 ถึงรัชกาลสมเด็จพระเจ้าท้ายสระ พ.ศ. 2251 โดยสมเด็จพระเจ้าปราสาททองทรงโปรดศิลปกรรมแบบเขมร ยุคที่สี่นับตั้งแต่สมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ พ.ศ. 2275 ถึงเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พ.ศ. 2310
สถาปัตยกรรมยุคที่หนึ่งนับตั้งแต่พระเจ้าอู่ทองสร้างกรุงศรีอยุธยานิยมสร้างปรางค์เป็นหลักประธานของวัด มีพระวิหารอยู่หน้าปรางค์ มีระเบียงคดล้อมรอบปรางค์ สถาปัตยกรรมยุคนี้ไม่มีหน้าต่าง แต่มีช่องลมแบบซี่ลูกกรงที่เรียกว่า "เสามะหวด" หรือบางแห่งทำแบบสันเหลี่ยมมีอกเลา
ยุคที่สองนิยมสร้างสถาปัตยกรรมแบบสุโขทัย โดยเฉพาะการสร้างเจดีย์ทรงกลม ที่เรียกว่า "ทรงลังกา" การสร้างอุโบสถ วิหาร มีความบึกบึน กว้างใหญ่ มีการยกฐานสูง นิยมมีพาไลด้านข้าง เช่น วัดหน้าพระเมรุ
ยุคที่สาม สมเด็จพระเจ้าปราสาททองทรงโปรดศิลปกรรมแบบเขมร ศิลปกรรมยุคนี้เริ่มมีหน้าต่างเปิดปิดได้ ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ได้รับอิทธิพลสถาปัตยกรรมแบบยุโรป มีการก่อสร้างซุ้มประตูหน้าต่างโค้งแหลมแบบกอทิก เช่น วัดกุฎีดาว อาคารต่าง ๆ เริ่มนิยมทำเป็นเส้นโค้งที่ฐานและหลังคา คงเป็นลักษณะสืบเนื่องมาแต่ครั้งศิลปะสมัยสุโขทัย การมุงกระเบื้องใช้กระเบื้องชนิดหางตัดและกระเบื้องชนิดกาบ มีกระเบื้องเชิงชายประกอบ มีการใช้กระเบื้องเคลือบครั้งแรกในแผ่นดินสมเด็จพระเพทราชา ยุคนี้ยังมีเจดีย์ที่เป็นแบบฉบับเรียกว่า "เจดีย์ย่อเหลี่ยมไม้สิบสอง"
พระพุทธรูปยุคปลายมีการสร้างพระพุทธรูปทรงเครื่องแบบพระมหากษัตริย์ โดยมีอยู่ 2 แบบคือ พระพุทธรูปทรงเครื่องใหญ่ และพระพุทธรูปทรงเครื่องน้อย ศิลปะการสลักไม้และปั้นปูนประดับพุทธสถานของสมัยอยุธยายุคปลาย มีความงามสูงสุด ลวดลายทำเป็นลายกระหนก อ่อนพลิ้วซ้อนกัน ปลายกนกสะบัดปลาย บิดไปมาราวกับธรรมชาติของเถาไม้และใบไม้ที่อ่อนไหว ลวดลายต่าง ๆ เริ่มประดิษฐ์เป็นแบบแผนเฉพาะตัวของไทยมากขึ้น
จิตรกรรมสะท้อนความเชื่อทางพุทธศาสนา วาดไว้บนฝาผนังอุโบสถ วิหาร และสมุดภาพ ใช้สีฝุ่นผสมกาว ระบายเรียบ และตัดเส้น ในระยะแรกใช้สีในวรรณะเอกรงค์ ต่อมาเมื่อมีการติดต่อกับต่างประเทศ ทำให้มีสีต่าง ๆ เพิ่มเข้ามา นิยมเขียนเรื่องอดีตพุทธ พุทธประวัติ ทศชาติชาดก เทพชุมนุมและภาพลวดลายต่าง ๆ มีการปิดทองที่ภาพสำคัญและทำลายดอกไม้ร่วงที่พื้นหลังภาพ ลักษณะโดยรวมของงานจิตรกรรมในสมัยอยุธยาตอนต้นคือ ยังคงใช้สีไม่มากนัก เทคนิคการเขียนสีลงบนรองพื้นสีขาว ระบายพื้นหลังตัวภาพด้วยสีแดง ตัวภาพมีการระบายสีขาว สีเนื้อและปิดทองคำเปลว ตัดเส้นด้วยสีดำหรือสีแดง
ในสมัยอยุธยาตอนกลาง มีการพัฒนาเทคนิควิธีการเขียนภาพจิตรกรรม เริ่มใช้สีที่มีความหลากหลายขึ้น การปิดทองคำเปลว และตัดเส้นด้วยสีแดง จิตรกรรมยุคหลังแตกต่างจากยุคแรกที่นิยมเขียนซุ้มเรือนแก้วมาเป็นภาพเล่าเรื่อง มีสีเพิ่มมากขึ้น
ขันข่าวเช้าตรู่
ข่าว 3 สี
Treaty of the Eighteen Articles
พระเจ้าโจวกง
เนเธอร์แลนด์ของออสเตรีย
เนเธอร์แลนด์ของออสเตรีย  เป็นอาณาจักรส่วนใหญ่ในเนเธอร์แลนด์ใต้ระหว่าง ค.ศ. 1714 จนถึง ค.ศ. 1797 โดยเริ่มต้นจากการยึดครองจากเนเธอร์แลนด์ของสเปนอันเป็นผลจากสนธิสัญญาราสตัทท์ ใน ค.ศ. 1714 และสิ้นสุดในการปฏิวัติฝรั่งเศสโดยการควบรวมเขตแดนซึ่งเป็นผลจากยุทธการที่สปรีมงใน ค.ศ. 1794 และการสงบศึกบาเซิล ใน ค.ศ. 1795 อย่างไรก็ตามออสเตรียก็ไม่ยอมละทิ้งการอ้างสิทธิ์ในดินแดนนี้จนกระทั่ง ค.ศ. 1797 ตามผลของสนธิสัญญากัมโปฟอร์มีโอ
เนเธอร์แลนด์ของออสเตรียนั้นครอบคลุมเขตแดนที่ไม่ติดต่อกันในดินแดนของเบลเยียมภาคกลาง และภาคตะวันตกในปัจจุบัน รวมถึงบริเวณส่วนใหญ่ของลักเซมเบิร์ก โดยคั่นกลางด้วยราชรัฐมุขนายกลีแยฌ ภาษาที่ใช้เป็นหลักคือเยอรมัน ดัตช์ และฝรั่งเศส รวมทั้งปิการ์ดและวัลลูน
โจโม เคนยัตตา
โจโม เคนยัตตา  ( – 22 สิงหาคม พ.ศ. 2521) เป็นนักการเมืองชาวเคนยา ดำรงตำแหน่งในฐานะผู้นำคนแรกของเคนยาตั้งแต่ได้รับเอกราชจากอังกฤษจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมใน พ.ศ. 2521 ได้รับการยกย่องในฐานะ "บิดาแห่งประเทศเคนยา"
เขาเกิดในครอบครัวชาวนาชนเผ่าคิกุยู เมืองเกียมบู บริติชแอฟริกาตะวันออก เขาศึกษาในโรงเรียนของมิชชันนารีที่เข้ามาเผยแผ่ศาสนาในถิ่นที่เขาอยู่ และเส้นทางการเมืองของเขาได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาเข้าร่วมกับสมาคมชนเผ่าคิกุยู ใน พ.ศ. 2472 เขาได้เดินทางไปลอนดอน เพื่อเจรจาเรื่องที่ดินของชาวคิกุยู ใน พ.ศ. 2473 เขาได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยคอมมิวนิสต์แห่งทอยเลอร์ตะวันออกที่กรุงมอสโก จากนั้นเขาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยยูนิเวอร์ซิตี้ คอลเลจ ลอนดอน และโรงเรียนเศรษฐศาสตร์ลอนดอน ในปี พ.ศ. 2481 เขาได้ตีพิมพ์วิจัยเกี่ยวกับสังคมวิทยาและมานุษยวิทยาเกี่ยวกับชนเผ่าคิกุยู และเขาได้ทำงานในเฟาร์มในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมาเขาได้ร่วมกับจอร์จ แพตมอร์ เพื่อนของเขาได้รวบรวมชาวแอฟริกันในพื้นที่เพื่อประกาศเอกราชจากอังกฤษ
เขากลับมายังประเทศเคนยาเมื่อ พ.ศ. 2489 และได้เป็นครูใหญ่ที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง ใน พ.ศ. 2490 เขาได้รับเลือกให้เป็นประธานแห่งสหภาพเคนยาแอฟริกัน ซึ่งเขาพยายามรวบรวมชนพื้นเมืองต่างๆ ประกาศเอกราชจากอังกฤษซึ่งเขาได้รับการสนับสนุนจากชนเผ่าต่างๆ ในประเทศเป็นอย่างดี แต่เขากลับถูกต่อต้านจากกลุ่มคนในพื้นที่ที่ผิวขาว ใน พ.ศ. 2495 เขาจึงถูกจำคุกพร้อมกับแกนนำอีก 5 คน ในกลุ่มที่เรียกว่า "คาเปนกูเรียซิกซ์" ในคดีกบฎเมาเมา (Mau Mau Uprising) แม้ว่าเขาจะชุมนุมอย่างสันติก็ตาม อย่างไรก็ดี เขายังถูกจำคุกที่โลกิตวงจนได้รับอิสรภาพในปี พ.ศ. 2502 และถูกเรเทศไปยังลอดวาร์ จนถึง พ.ศ. 2504
หลังเขาได้รับอิสรภาพ เขาเป็นประธานขบวนการแห่งชาติแอฟริกันเคนยา และเขาได้นำพรรคสู่ชัยชนะการเลือกตั้งทั่วไปของเคนยาในปี พ.ศ. 2506 และดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ในระหว่างการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเขาได้ดำเนินนโยบายให้เคยนยาถอนตัวจากเครือจักรภพและเปลี่ยนผ่านไปสู่รัฐเอกราชระบอบสาธารณรัฐและได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนแรกของประเทศเคนยาเมื่อปี พ.ศ. 2507 ในระหว่างการเป็นประธานาธิบดี เคนยาเข้าร่วมกับสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในสงครามเย็น และต่อต้านสังคมนิยม ในสมัยที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เขาถูกวิพากษ์วิจารณ์เป็นอย่างมากในเรื่องการทุจริตทางการเมือง
เขาเริ่มป่วยด้วยโรคหัวใจในปี พ.ศ. 2509 และได้ถึงแก่อสัญกรรมขณะดำรงตำแหน่งในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2521 สิริอายุได้ 81 ปี ซึ่งรัฐพิธีศพของเขาถูกจัดขึ้นที่โบสถ์เพรสไบทีเรียนเซนต์แอนดรูว์หลังการถึงแก่อสัญกรรมของเขาเพียงหกวัน โดยเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ทรงร่วมรัฐพิธีศพของเขาด้วย และมีผู้นำจากทวีปแอฟริกามาร่วมพิธีศพของเขา อาทิ อีดี อามิน เคนเนต ควนตา ฮาสติงส์ แบนดา รวมถึงโมรารชี เทสาอี นายกรัฐมนตรีอินเดีย และโมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก ประธานาธิบดีปากีสถาน ก็ร่วมรัฐพิธีศพของเขาเช่นกัน ร่างของเขาถูกฝังในสุสานบริเวณรัฐสภา
อันโทน ด็อสท์เลอร์
พลเอกทหารราบ อันโทน ด็อสท์เลอร์  เป็นนายทหารบกชาวเยอรมันและถูกประหารชีวิตหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองฐานกระทำอาชญากรรมสงคราม พลเอกด็อสท์เลอร์ถูกยิงประหารโดยกองทัพสหรัฐหลังเจ้าตัวสั่งการให้ประหารชเลยสงครามชาวอเมริกันในช่วงการทัพอิตาลี พลเอกด็อสท์เลอร์ถือเป็นอาชญากรสงครามรายแรกที่ถูกประหารชีวิตโดยฝ่ายสัมพันธมิตรหลังสิ้นสุดสงครามบนภาคพื้นยุโรป
ความหลากหลาย
ในการศึกษาสังคมวิทยาและการเมือง ความหลากหลาย  เป็นระดับความแตกต่างในลักษณะพิสูจน์รูปพรรณในหมู่สมาชิกที่นิยามไว้โดยมีวัตถุประสงค์หนึ่ง ๆ เช่น ความแตกต่างด้านกลุ่มชาติพันธุ์และเชื้อชาติ อายุ เพศ ศาสนา ปรัชญา ความสามารถทางกาย ภูมิหลังทางสังคมและเศรษฐกิจ อัตลักษณ์ทางเพศ สติปัญญา สุขภาพจิต ลักษณะทางพันธุกรรม บุคลิกภาพ พฤติกรรมหรือความสวยงาม ในกลุ่มหนึ่ง ๆ
เมื่อวัดความหลากหลายของมนุษย์ ดัชนีความหลากหลายเป็นตัวอย่างโอกาสที่สมาชิกที่สุ่มเลือกมาสองคนจะมีชาติพันธุ์ต่างกัน
พิพิธภัณฑ์เห็ดที่มีฤทธิ์ทางยา
เจ้าหญิงนีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงนีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก  (พระนามเดิม:นีนา นาสตาสเซีย โฟลห์ร) ประสูติเมื่อวันที่ 22 มกราคม 2530 เป็นบุตรีของ โทมัส โฟลห์ร และ แคทธารีน คอนนี พระบิดาของพระองค์เป็นนักธุรกิจบริษัทเครื่องบินเช่าเหมาลำ ส่วนพระองค์นั้น ทรงก่อตั้งมูลนิธิ Kisawa Sanctuary และ Bazaruto ซึ่งทั้ง 2 องค์กรนั้น มีจุดประสงค์เพื่อการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ โดยทั้งสองที่อยู่ใน เกาะเบนกูเอรา ไอส์แลนด์ ประเทศโมซัมบิก ก่อนหน้านี้ทรงเคยทำงานเป็นผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของVistaJet ซึ่งเป็น บริษัท สายการบินส่วนตัวสุดหรู
นีนา นาสตาสเซีย โฟลห์ร ได้พบกับ เจ้าชายฟิลิปปอสแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระสวามีในอนาคต พระราชโอรสพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ ในปี 2561 และได้พบกับอีกครั้งในงานเสกสมรสของ ฌ็อง-คริสต็อฟ เจ้าชายนโปเลียน และ โอลิมเปีย โบนาปาร์ต เจ้าหญิงนโปเลียน และอีกครั้งในงานเสกสมรสของ เจ้าหญิงยูเชนี กับ แจ็ก บรุกส์แบงก์ ทั้ง 2 ตัดสินใจหมั้นหมายกันที่เกาะอีทากา ประเทศกรีซ โดยการหมั้นหมายนั้นได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการจากสำนักพระราชวังเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2563 ก่อนจะเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ในปีเดียวกัน โดยนีนา นาสตาสเซีย โฟลห์ร รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระชายา พร้อมฐานันดรศักดิ์ 'รอยัลไฮเนส
โรงแรมเซซิล (ลอสแอนเจลิส)