pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ประเทศโรมาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติโรมาเนียเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 12 คนใน 6 ชนิดกีฬา
ประเทศรวันดาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศรวันดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติรวันดาเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 13 คนใน 2 ชนิดกีฬา
ประเทศซามัวในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศซามัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติซามัวเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 2 คนใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีป เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเซาตูแมอีปริงซีปเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศซาอุดีอาระเบียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศซาอุดีอาระเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติซาอุดีอาระเบียเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 3 คนใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศเซเนกัลในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเซเนกัล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเซเนกัลเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 2 คนใน 1 ชนิดกีฬา
จิล ไบเดิน
จิล เทรชี เจคอบส์ ไบเดิน (; เกิด 3 มิถุนายน พ.ศ. 2494) เป็นนักการศึกษาชาวอเมริกัน ตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐ และเธอเคยเป็นสุภาพสตรีหมายเลขสองสหรัฐตั้งแต่ปี 2552 ถึง 2560
เธอแต่งงานกับโจ ไบเดิน ประธานาธิบดีสหรัฐคนปัจจุบันที่ได้รับเลือก โดยไบเดินเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 46 ของสหรัฐเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2564 เธอจึงกลายเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนแรกที่เป็นชาวอเมริกาเชื้อสายอิตาลี
เกิดที่ แฮมมอนตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ และเติบโตที่รัฐเพนซิลเวเนีย เธอแต่งงานกับโจ ไบเดินเมื่อปี 2520 และเป็นแม่เลี้ยงให้ โบ และ ฮันเตอร์ ลูกชายสองคนกับภรรยาคนแรกของเขา ซึ่งแม่และลูกน้อยของพวกเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อปี 2515 ไบเดินและสามีของเขามีลูกสาวหนึ่งคนชื่อ แอชลีย์ เกิดเมื่อปี 2524 ไบเดินจบการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเดลาแวร์ ตลอดจนปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยเวสต์เชสเตอร์ และมหาวิทยาลัยวิลลาโนวา เธอสอนภาษาอังกฤษและการอ่านในโรงเรียนมัธยมเป็นเวลา 13 ปี และยังสอนเด็กวัยรุ่นที่มีความบกพร่องทางอารมณ์ที่โรงพยาบาลจิตเวชด้วย
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐในรัฐเพนซิลเวเนีย พ.ศ. 2563
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐในรัฐเพนซิลเวเนีย พ.ศ. 2563 จัดขึ้นในวันอังคารที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2563 ที่รัฐทั้ง 50 รัฐและเขตโคลัมเบียจะเข้าร่วม รัฐเพนซิลเวเนียและเลือกประธานาธิบดีในคณะผู้เลือกตั้งตามคะแนนความนิยม รัฐเพนซิลเวเนียมี 20 เสียงในคณะผู้เลือกตั้ง ในวันที่ 7 พฤศจิกายนมีการคาดการณ์ว่าไบเดินชนะการเลือกตั้งในรัฐเพนซิลเวเนียและเขาได้รับการประกาศให้เป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง
คูยะ
คูยะ (空也; Kūya; 903-972) เป็นพระสงฆ์พนเจรชาวญี่ปุ่น หรือที่เรียกว่า "ฮิจิริ" (聖; hijiri) ต่อมาได้เข้าบวชในนิกายเท็นได ที่ซึ่งสร้างความนิยมในกับการปฏิบัติเน็มบุตสึ ความพยายามของคูยะช่วยให้แนวคิดของพุทธวิสุทธิภูมิในศาสนาพุทธเผยแพร่ไปถึงเมืองหลวงในขณะนั้นของญี่ปุ่น และได้รับความนิยม ด้วยความทุ่มเทต่าง ๆ นี้ คูยะได้รับการขนานนามให้เป็น "อิจิฮิจิริ" (พระของตลาด) และ "อามิดาฮิจิริ" คูยะเป็นที่รู้จักในฐานะพระผู้นำเอาการร่ายรำ ละเล่น และดนตรี เข้ามาประกอบกับบทสวดมนต์ เรียกว่าโอโดริเน็มบุตสึ เช่นเดียวกับ เกียวกิ ทั้งคู่เชื่อว่าได้ทำประโยชน์ให้กับสาธารณะผ่านการสร้างถนน สะพาน ขุดบ่อน้ำ และช่วยฝังศพไร้ญาติ
Kūya
วชิราลงกรณ์
สปุตนิก 2
สปุตนิก 2 (, , "ดาวเทียม 2") หรือ Prosteyshiy Sputnik 2 (PS-2, , "ดาวเทียมที่เรียบง่ายที่สุด 2") เป็นยานอวกาศลำที่สองที่ปล่อยสู่วงโคจรโลกเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 และลำแรกที่บรรทุกสัตว์ที่มีชีวิตคือสุนัขอวกาศโซเวียตชื่อไลกา ไลกาเสียชีวิตในการวนรอบวงโคจรที่สี่เนื่องจากความร้อนสูงเกินไปที่เกิดจากความผิดปกติของเครื่องปรับอากาศ
สปุตนิก 2 ปล่อยตัวโดยสหภาพโซเวียต เป็นแคปซูลรูปกรวยสูงความสูง 4 เมตร (13 ฟุต) และฐานเส้นผ่านศูนย์กลางฐาน 2 เมตร (6.6 ฟุต) ที่หนักประมาณ 500 กก. แต่ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อแยกออกจากแกนจรวดที่นำมันขึ้นสู่วงโคจรทำให้มวลรวมในวงโคจรอยู่ที่ 7.79 ตัน ประกอบไปด้วยเครื่องส่งสัญญาณวิทยุหลายช่อง ระบบโทรมาตร หน่วยโปรแกรม ระบบสร้างใหม่และควบคุมอุณหภูมิสำหรับห้องโดยสาร และเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ ห้องโดยสารที่ปิดสนิทแยกต่างหากมีสุนัขไลกา
แผนสำหรับสปุตนิก 1 และสปุตนิก 2 ริเริ่มและนำเสนอโดยโคโรเลฟ และได้รับการอนุมัติในเดือนมกราคม 2500 ในเวลานั้นยังไม่ชัดเจนว่าแผนดาวเทียมหลักของโซเวียต (ซึ่งจะกลายเป็น Sputnik 3 ในที่สุด) จะสามารถขึ้นสู่อวกาศได้เนื่องจากปัญหาต่อเนื่องกับ R-7 ICBM ซึ่งจำเป็นในการส่งดาวเทียม ขนาดนั้น. "โคโรเลฟเสนอให้แทนที่ 'ดาวเทียมธรรมดา' สองดวงด้วยดาวเทียม IGY "ทางเลือกในการเปิดตัวทั้งสองดาวเทียมนี้แทนที่จะรอให้ Sputnik 3 ที่ขั้นสูงกว่าเสร็จสิ้นนั้นมีแรงบันดาลใจจากความต้องการที่จะส่งดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจรก่อนสหรัฐฯ
วันวัฒนธรรม
วันวัฒนธรรม  เป็นวันนักขัตฤกษ์ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในญี่ปุ่นในวันที่ 3 พฤศจิกายน มีวัตถุประสงค์ในการส่งเสริมวัฒนธรรม ศิลปะ และความพยายามทางวิชาการ โดยทั่วไปแล้วงานเทศกาลจะรวมถึงนิทรรศการศิลปะ ขบวนพาเหรด และพิธีมอบรางวัลสำหรับศิลปินและนักวิชาการที่มีชื่อเสียง
วันวัฒนธรรมจัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 เพื่อรำลึกถึงการประกาศรัฐธรรมนูญของญี่ปุ่นหลังสงครามเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489
วันที่ 3 พฤศจิกายน ถือเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2411 โดยเรียกว่า เทนโช-เซตสุ  ซึ่งเป็นวันหยุดที่จัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่วันประสูติของจักรพรรดิผู้ครองราชย์ในเวลานั้นหรือจักรพรรดิเมจิ หลังจากการเสียชีวิตของจักรพรรดิเมจิในปี พ.ศ. 2455 วันที่ 3 พฤศจิกายนจะหยุดเป็นวันหยุดจนถึงปี พ.ศ. 2470 เมื่อวันเกิดของเขาเป็นวันหยุดเฉพาะของตัวเองหรือที่เรียกว่า เมจิ-เซ็ตซุ  ต่อมาได้ถูกยกเลิกหลังจากการประกาศวันวัฒนธรรมในปี พ.ศ. 2491
การปฏิบัติในปัจจุบัน.
เนื่องจากวันวัฒนธรรมมีขึ้นเพื่อส่งเสริมศิลปะและความพยายามทางวิชาการด้านต่างๆ รัฐบาลท้องถิ่นและจังหวัดมักเลือกวันนี้เพื่อจัดแสดงงานศิลปะเทศกาลวัฒนธรรมและขบวนพาเหรด ยกตัวอย่างเช่นในฮาโกเนะในจังหวัดคานางาวะจะมีการจัดขบวนฮาโกเนะไดเมียว  ในทุก ๆ ปีเพื่อแสดง เสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายสมัยเอโดะ โรงเรียนประถมและมัธยมมักจะจัดเทศกาลวัฒนธรรม
ตั้งแต่ปี 1936 เป็นต้นมามีการจัดพิธีมอบรางวัลเครื่องราชอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมอันทรงเกียรติ โดยจักรพรรดิมอบให้แก่ผู้ที่มีความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ ศิลปะ หรือวัฒนธรรมอย่างมีนัยสำคัญ นับเป็นหนึ่งในเกียรติประวัติสูงสุดที่ราชวงศ์จักรพรรดิมอบให้ รางวัลนี้ไม่จำกัดเฉพาะชาวญี่ปุ่น ตัวอย่างเช่นมอบให้กับนักบินอวกาศอพอลโล 11 เมื่อเดินทางกลับจากดวงจันทร์ได้สำเร็จเช่นเดียวกับ โดนัลด์ คีน นักวิชาการด้านวรรณกรรม
วันวัฒนธรรมตามสถิติเป็นหนึ่งในวันที่อากาศดีสุดในปี ระหว่างปี พ.ศ. 2508-2539 มีเพียงสามปีที่มีฝนตกในโตเกียวในวันวัฒนธรรม
โกเรียวกากุ
โกเรียวกากุ  เป็นป้อมดาวในเมืองฮาโกดาเตะบนเกาะฮกไกโดของญี่ปุ่น และเป็นป้อมหลักของสาธารณรัฐเอโซะ
ทาเกดะ อายาซาบูโร เป็นผู้ออกแบบโกเรียวกากุใน ค.ศ. 1855 โดยยึดตามแผนจากผลงานของโวบ็อง สถาปนิกชาวฝรั่งเศส ป้อมปราการนี้มีรูปร่างคล้ายดาวห้าแฉก ทำให้มีตำแหน่งปืนบนกำแพงมากกว่าป้อมปราการดั้งเดิมของญี่ปุ่นและลดจำนวนจุดบอดที่ปืนใหญ่ไม่สามารถยิงได้
ป้อมปราการแห่งนี้สร้างขึ้นโดยผู้สำเร็จราชการแทนโทกูงาวะ เพื่อปกป้องช่องแคบสึงารุจากการรุกรานของกองเรือรัสเซีย
โกเรียวกากุมีชื่อเสียงในฐานะที่ตั้งของการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของสงครามโบชิงโดยการต่อสู้ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ (20–27 มิถุนายน ค.ศ. 1869)
ป้อมปราการสกอเปีย
ป้อมปราการสกอเปีย  หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า กาแล (มาจากคำ "kale" ซึ่งแปลว่า "ป้อมปราการ" ในภาษาตุรกี) เป็นป้อมปราการเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ในเมืองเก่าของสกอเปีย เมืองหลวงของมาซิโดเนียเหนือ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลแซนตาร์ และตั้งอยู่บนจุดที่สูงที่สุดในเมืองที่มองเห็นแม่น้ำวาร์ดาร์ ป้อมปราการนี้ปรากฏในตราอาร์มของสกอเปียซึ่งรวมอยู่ในธงประจำเมืองด้วย
ป้อมปราการรุ่นแรกสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 บนพื้นที่ที่มีผู้คนอาศัยอยู่ในช่วงยุคหินใหม่และยุคสำริด (ประมาณ 4,000 ปีก่อนคริสต์ศักราชเป็นต้นมา) โดยสร้างด้วยหินปูนสีเหลืองและแทรเวอร์ทีน พร้อมกับชิ้นส่วนของจารึกภาษาละติน วัสดุสำหรับสร้างป้อมปราการมีต้นกำเนิดมาจากเมืองสกูปีของโรมันซึ่งถูกทำลายจากแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 518
เชื่อกันว่าป้อมปราการแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยการปกครองของจักรพรรดิยุสตินิอานุสที่ 1 และสร้างเพิ่มเติมในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 และ 11 ทับซากเดิมจากสมัยจักรพรรดิยุสตินิอานุส ซึ่งอาจถูกทำลายเนื่องจากสงครามและการสู้รบในภูมิภาค เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ระหว่าง ค.ศ. 992–1015 และเป็นศูนย์กลางของการลุกฮือของจักรวรรดิบัลแกเรียเพื่อต่อต้านจักรวรรดิไบแซนไทน์ภายใต้การปกครองของแปเตอร์ แดลยัน ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับป้อมปราการในสมัยกลางนอกเหนือจากเอกสารบางส่วนที่อธิบายลักษณะของป้อมปราการไว้เพียงเล็กน้อย
ใน ค.ศ. 1346 ที่ป้อมปราการสกอเปีย สแตฟันได้รับตำแหน่งจักรพรรดิในพิธีราชาภิเษกและได้ย้ายเมืองหลวงของจักรวรรดิเซอร์เบียมายังสกอเปีย
ใน ค.ศ. 1660 เอฟลียา เชเลบี ผู้บันทึกเหตุการณ์ของจักรวรรดิออตโตมันได้เขียนเรื่องราวเชิงลึกเกี่ยวกับลักษณะของป้อมปราการขณะเดินทางผ่านดินแดนของจักรวรรดิ
ป้อมปราการถูกทำลายบางส่วนอีกครั้งจากแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 1963 แต่ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้
เอมีล ฟิชเชอร์
แฮร์มัน เอมีล ลูอี ฟิชเชอร์ ( FRS FRSE FCS; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1852 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1919) เป็นนักเคมีชาวเยอรมันและผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีใน ค.ศ. 1902 เขาค้นพบเอสเทอริฟิเคชันของฟิชเชอร์ นอกจากนี้เขายังพัฒนาฟิชเชอร์โพรเจกชันซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำหรับการวาดอะตอมของคาร์บอนที่ไม่สมมาตร เขาไม่เคยใช้ชื่อตัวชื่อแรก (แฮร์มัน) และเป็นที่รู้จักมาตลอดชีวิตในชื่อเอมีล ฟิชเชอร์
ช่วงต้น.
ฟิชเชอร์เกิดที่เมืองอ็อยส์เคียร์เชิน ใกล้กับโคโลญ เป็นลูกของเลาเร็นทซ์ ฟิชเชอร์ นักธุรกิจ และยูเลีย เพินส์เกิน ภรรยาของเขา หลังจากสำเร็จการศึกษา เขาต้องการศึกษาต่อด้านวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ แต่พ่อของเขาบังคับให้เขาทำงานในธุรกิจของครอบครัวจนกระทั่งเห็นว่าลูกชายของเขาไม่เหมาะ ต่อมาฟิชเชอร์เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยบ็อนใน ค.ศ. 1871 แต่ย้ายไปที่มหาวิทยาลัยสทราซบูร์ใน ค.ศ. 1872 เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกใน ค.ศ. 1874 จากการศึกษาเกี่ยวกับเทลิอีน (phthalein) ภายใต้การดูแลของอาด็อล์ฟ ฟ็อน ไบเออร์ และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในมหาวิทยาลัย
ฟิชเชอร์เป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากผลงานที่เกี่ยวกับน้ำตาล: ในบรรดาผลงานอื่น ๆ การสังเคราะห์ -(+)-กลูโคส และพิวรีน (รวมถึงการสังเคราะห์กาเฟอีนครั้งแรก)
ฟิชเชอร์ยังมีบทบาทในการค้นพบบาร์บิเชอริต ซึ่งเป็นยาระงับประสาทที่ใช้สำหรับการนอนไม่หลับ โรคลมชัก ความวิตกกังวล และการระงับความรู้สึก เขามีส่วนช่วยในการเปิดตัวยากล่อมประสาทบาร์บิเชอริตเป็นครั้งแรกร่วมกับโยเซ็ฟ ฟ็อน เมริง แพทย์ชาวเยอรมัน ใน ค.ศ. 1904
โบสถ์ไม้สมัยกลางอือเนส
โบสถ์อือเนส  เป็นโบสถ์ขั้นบันไดสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่ Ornes ริมแม่น้ำ Lustrafjorden ในเขตเทศบาล Luster ในเทศมณฑลเว็สต์ลัน ประเทศนอร์เวย์ ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของฟยอร์ด ตรงข้ามหมู่บ้าน Solvorn และห่างจากหมู่บ้าน Hafslo ไปทางตะวันออกประมาณ เป็นหนึ่งในโบสถ์ขั้นบันไดที่เก่าแก่ที่สุดในนอร์เวย์โดยมีโครงสร้างไม้บางส่วนที่มีอายุตั้งแต่ครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 11 โบสถ์แห่งนี้สร้างขึ้นตามแผนผังของมหาวิหารซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากโบสถ์คริสต์ในสมัยกลาง โดยมีเสาทรงกระบอกและซุ้มโค้งครึ่งวงกลมอยู่ภายใน การตกแต่งหัวเสาและด้านนอกของโบสถ์เป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลง การซึมซับ และการยอมรับศาสนาคริสต์ของวัฒนธรรมไวกิง ประตูทางทิศเหนือของโบสถ์ได้รับการนิยามว่าเป็นแบบอย่างอือเนส มีรูปแบบการตกแต่งที่มาจากประมวลเรื่องปรัมปรานอร์เวย์ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12
สมาคมเพื่อการอนุรักษ์โบราณสถานนอร์เวย์  ได้เป็นเจ้าของโบสถ์อือเนสตั้งแต่ ค.ศ. 1881 ใน ค.ศ. 1979 โบสถ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก)
เลเซอร์ดิสก์
เลเซอร์ดิสก์  หรือ LD เป็นรูปแบบสื่อวิดีโอและสื่อเก็บข้อมูลออปติคัลดิสก์แผ่นแรกแรกที่ได้รับอนุญาต วางจำหน่ายและวางตลาดในชื่อ MCA DiscoVision (หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า “DiscoVision”) ในสหรัฐใน ค.ศ. 1978 แม้ว่าเลเซอร์ดิสก์จะให้คุณภาพของภาพและเสียงที่สูงกว่ารูปแบบอื่น เช่น วีเอชเอส และ Betamax แต่เลเซอร์ดิสก์กลับไม่มีการใช้ในวงกว้างในอเมริกาเหนือ เนื่องจากราคาของเครื่องเล่นที่สูง รวมไปถึงไม่สามารถบันทึกรายการโทรทัศน์ได้ อย่างไรก็ตามรูปแบบนี้ได้รับความนิยมมากขึ้นในภูมิภาคช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 แต่ก็ยังคงเป็นรูปแบบที่ไม่นิยมในยุโรปและออสเตรเลีย ตรงกันข้ามกับในประเทศญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก รวมถึงในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เช่นกัน เทคโนโลยีและแนวคิด เลเซอร์ดิสก์ เป็นรากฐานสำหรับรูปแบบออปติคัลดิสก์ในภายหลังซึ่งรวมถึง คอมแพ็กดิสก์, ดีวีดี และ บลูเรย์
สิทธิผู้ค้าประเวณี
สิทธิผู้ค้าประเวณี  ประกอบด้วยเป้าหมายหลายประการที่ผลักดันเพื่อเรียกร้องเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน, สิทธิสุขภาพ และ สิทธิแรงงานของผู้ค้าประเวณีและลูกค้า เป้าหมายของการเคลื่อนไหวในกลุ่มนี้หลากหลายมาก แต่โดยทั่วไปแล้วมีเป้าหมายเพื่อเลิกการทำให้ผิดกฎหมาย (decriminalize) และเลิกสร้างตราบาป (destigmatize) ให้กับการค้าประเวณี และเพื่อมห้เกิดการปฏิบัติโดยเท่าเทียมต่อผู้คนในอุตสาหกรรมเพศ คำว่า "sex work" หมายถึงการค้าประเวณี และยังรวมถึงผู้แสดงวิดีโอผู้ใหญ่, ผู้ให้บริการโฟนเซ็กซ์, เว็บแคมโมเดล, นักเต้นในสตริปคลับ และผู้ให้บริการทางเพศอื่น ๆ
นับตั้งแต่การใช้ร่มสีแดงเป็นสัญลักษณ์ในผู้ค้าประเวณีในเวนิส ประเทศอิตาลี ในปี 2001 เป็นส่วนหนึ่งของเวนิสอาร์ตเบียนนาเล่ครั้งที่ 49 ร่มสีแดงได้กลายเป็นสัญลักษณ์
Sex workers' rights
การลอบสังหารอะลี
อะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ เคาะลีฟะฮ์องค์ที่ 4 แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน และอิมามชีอะฮ์คนแรก ถูกลอบสังหารโดย "เคาะวาริจญ์" ที่มีชื่อว่าอับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ มุลญัม ในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 661 ที่มัสยิดใหญ่แห่งกูฟะฮ์ ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิรัก ทำให้อะลีเสียชีวิตตอนอายุ 62 หรือ 63 ปี ภายในสองวันที่อับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ มุลญัม แทงที่หัวด้วยดาบอาบยาพิษ ในวันที่ 21 (หรือ 19) เราะมะฎอน ฮ.ศ. 40 (28 มกราคม ค.ศ. 661) และเป็นเคาะลีฟะฮ์องค์ที่สามที่ถูกลอบสังหาร หลังจากอุมัรและอุษมาน
อะลีกลายเป็นเคาะลีฟะฮ์ หลังการลอบสังหารอุษมานใน ค.ศ. 656 อย่างไรก็ตาม เขาพบปัญหาบางส่วน ซึ่งรวมไปถึงผู้ว่าการลิแวนต์ มุอาวิยะฮ์ที่ 1 กับสงครามกลางเมืองที่มีชื่อว่าฟิตนะฮ์ครั้งแรก ทำให้เกิดการโค่นล้มเคาะลีฟะฮ์แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน และก่อตั้งราชวงศ์อุมัยยะฮ์ขึ้น โดยเกิดขึ้นในช่วงที่เคาะลีฟะฮ์อุษมาน อิบน์ อัฟฟานถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 656 แล้วดำเนินต่อในช่วงการครองราชย์ของอะลีอีก 4 ปี
หลังจากอะลียอมรับอนุญาโตตุลาการกับมุอาวิยะฮ์ที่ 1 ในยุทธการที่ศิฟฟีน (ค.ศ. 657) ทหารบางคนของอะลีได้ก่อกบฎ ทำให้มีการเรียกพวกนี้ว่า เคาะวาริจญ์ ("ผู้ที่ออกไป") พวกเขาฆ่าผู้สนับสนุนอะลีบางส่วน แต่ถูกกองทัพอะลีทำลายในยุทธการที่นะฮ์เราะวานในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 658
อิบน์ มุลญัม พบกับเคาะวาริจญ์อีกสองคนในมักกะฮ์ที่มีชื่อว่า อัลบุร็อก อิบน์ อับดุลลอฮ์ กับ อัมร์ อิบน์ บักร์ อัตตะมีมี และได้ข้อสรุปว่า สถานะการณ์ที่มุสลิมพบเจอในตอนนี้เป็นความผิดพลาดของอะลี, มุอาวิยะฮ์ และอัมร์ อิบน์ อัลอาส ผู้ว่าการอียิปต์ พวกเขาตัดสินใจว่าจะฆ่าทั้งสามคนเพื่อแก้ "สถานการณ์ที่น่าเวทนา" ในเวลานั้น และแก้แค้นจากการสู้รบที่นะฮ์เราะวาน โดยอิบน์ มุลญัม ไปฆ่าอะลีที่กูฟะฮ์ ซึ่งเขาตกหลุมรักกับหญิงที่พี่/น้องชายและพ่อของเธอเสียชีวิตที่นะฮ์เราะวาน เธอจะยอมแต่งงานถ้าเขาฆ่าอะลีได้ ด้วยเหตุนี้ ทำให้อิบน์ มุลญัม แทงอะลีที่มัสยิดใหญ่แห่งกูฟะฮ์ หลังจากอะลีเสียชีวิต ฮะซัน อิบน์ อะลี ได้สั่งประหารชีวิตอิบน์ มุลญัม เป็นการตอบแทน
บาบาวังกา
วังแกลียา ปันแดวา กุชแตรอวา (นามสกุลเดิม ดีมีตรอวา; ; 3 ตุลาคม 1911 – 11 สิงหาคม 1996) หรือที่รู้จักกันในชื่อ บาบาวังกา  เป็นรหัสยิก ผู้มีตาทิพย์ และผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพรชาวบัลแกเรีย กุชแตรอวาเป็นผู้บกพร่องทางการเห็นตั้งแต่ยังเด็ก เธออาศัยอยู่ในพื้นที่รูปีแต ซึ่งเป็นเขตเทือกเขาทางตอนใต้ของประเทศบัลแกเรีย Zheni Kostadinova อ้างใน ค.ศ. 1997 ว่า ผู้คนนับล้านเชื่อว่าเธอมีพลังเหนือธรรมชาติ
เฟอร์เรโรรอชเชอร์
เอมิล ฟิสเชอร์
Emil Fischer
เพาล์ คาร์เรอร์
ปิตาธิปไตย
ปิตาธิปไตย  เป็นระบบสังคมแบบหนึ่งที่ซึ่งเพศชายเป็นผู้กุมอำนาจหลักและครอบงำบทบาทในด้านผู้นำการเมือง อำนาจหน้าที่ทางศีลธรรม เอกสิทธิ์ทางสังคม และการควบคุมทรัพย์สิน สังคมปิตาธิปไตยบางแห่งยังเป็นสังคมแบบสืบทอดทางพ่อ (patrilineal) ด้วย หมายความว่า ทรัพย์สินและยศฐาบรรดาศักดิ์นั้นสืบทอดโดยสายสกุลเพศชาย
ปิตาธิปไตยนั้นมีความเกี่ยวข้องกับชุดความคิดหนึ่ง อุดมการณ์ปิตาธิปไตยนั้นใช้เพื่ออธิบายและให้เหตุผลกับสภาพครอบงำของเพศชาย และถือว่าเป็นผลมาจากความแตกต่างตามธรรมชาติระหว่างชายและหญิง นักสังคมวิทยามักมองว่าปิตาธิปไตยเป็นผลผลิตทางสังคมและไม่ได้เป็นผลจากความแตกต่างระหว่างเพศทั้งสองในตัวเอง และมุ่งให้ความสนใจกับทางที่บทบาทจากเพศในสังคมหนึ่งนั้นส่งผลต่อความแตกต่างเชิงอำนาจระหว่างชายกับหญิงอย่างไร
ในประวัติศาสตร์ ปิตาธิปไตยปรากฏอยู่ในองค์กรทางสังคม กฎหมาย การเมือง ศาสนา และเศรษฐกิจ แตกต่างกันไปตามวัฒนธรรม ในสังคมร่วมสมัย ถึงแม้จะไม่มีการระบุว่าเป็นปิตาธิปไตยอย่างเปิดเผย แต่ในทางปฏิบัติพบว่าเป็นปิตาธิปไตยยังคงมีอยู่
นักสังคมวิทยามักปฏิเสธคำอธิบายเชิงชีววิทยาเกี่ยวกับปิตาธิปไตยซึ่งถูกนำมาใช้อธิบายกำเนิดของปิตาธิปไตยอย่างแพร่หลาย และยึดมั่นว่าเป็นที่กระบวนการทางสังคมที่นำไปสู่บทบาทตามเพศที่ทำให้เกิดปิตาธิปไตยขึ้น ทฤษฎีทางสังคมวิทยามาตรฐานเชื่อว่าปิตาธิปไตยเป็นผลมาจากการก่อร่างทางสังคมและส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น
เมืองจักรพรรดิ (ปักกิ่ง)
การประเมินความก้าวหน้า
การประเมินความก้าวหน้า หรือ การประเมินย่อย หรือ การประเมินระหว่างเรียน  เป็นการประเมินที่กระทำโดยผู้สอนระหว่างกระบวนการเรียนรู้ เพื่อปรับปรุงการสอนและกิจกรรมการเรียนรู้ให้ผู้เรียนเกิดความสำเร็จให้ได้ เป้าหมายของการประเมินความก้าวหน้าคือการเฝ้าสังเกตการเรียนรู้ของผู้เรียนเพื่อให้ผลตอบกลับที่ช่วยให้ผู้เรียนสามารถระบุจุดแข็งและจุดอ่อน และสิ่งที่ต้องปรับปรุงพัฒนา นอกจากนี้ยังช่วยให้ผู้สอนสามารถรับรู้เมื่อผู้เรียนเผชิญกับอุปสรรคและจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างทันท่วงที การให้ผลตอบกลับของผู้สอนโดยทั่วไปของการประเมินความก้าวหน้าจะเน้นไปทางเชิงคุณภาพมากกว่าที่จะเป็นคะแนน โดยการประเมินความก้าวหน้ามีความแตกต่างกับการประเมินรวบยอด ที่แสวงหาผลของการศึกษา
โกเรียวคาคุ
สังคมอำนาจฝ่ายบิดา
สังคมแบบพ่อบ้าน
การโทษผู้เสียหาย
การโทษผู้เสียหาย  เกิดขึ้นเมื่อผู้เสียหายของอาชญากรรมหรือการกระทำผิดใด ๆ นั้นถูกกล่าวโทษว่าเป็นต้นเหตุทั้งหมดหรือบางส่วนของภัยที่เกิดแก่ผู้นั้น วิชาเหยื่อวิทยา (victimology) มุ่งบรรเทาอคติต่อผู้เสียหาย และมโนทัศน์ว่าผู้เสียหายต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของผู้ก่อเหตุ มีอคติทั้งในอดีตและปัจจุบันต่อผู้เสียหายความรุนแรงในครอบครัวและอาชญากรรมทางเพศ เช่น มีแนวโน้มโทษผู้เสียหายถูกข่มขืนกระทำชำเรามากกว่าการปล้นทรัพย์หากผู้เสียหายและผู้ก่อเหตุรู้จักกันก่อนเกิดเหตุ
อนุชา บูรพชัยศรี
อนุชา บูรพชัยศรี เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ณัฏฐพล ทีปสุวรรณ) ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สองสมัย เป็นนักธุรกิจที่ก้าวสู่วงการการเมืองในปี พ.ศ. 2550
นายอนุชา บูรพชัยศรี (ชื่อเล่น : เจมส์) จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (รุ่นเดียวกับอนุทิน ชาญวีรกุล) มัธยมศึกษาตอนปลายจาก วิทยาลัยเซเครทฮาร์ท (Sacred Heart College) ประเทศออสเตรเลีย จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาบัณฑิตที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเครื่องกล จากมหาวิทยาลัยอเดเลด ต่อจากนั้นเลือกศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่คณะวิทยาศาสตร์ สาขาการพลังงานและการเผาไหม้ มหาวิทยาลัยลีดส์ ประเทศอังกฤษ และปริญญาโทอีกใบจากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการเงินและการตลาด สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปัจจุบัน กำลังศึกษาหลักสูตร การป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 63 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการกองทัพไทย
อนุชา ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เมื่อครั้งเขตเลือกตั้งยังเป็นแบบเขตใหญ่ (แบบทีม 3 คน) ร่วมกับนายกรณ์ จาติกวณิช และนายสมเกียรติ ฉันทวานิช และได้รับการเลือกตั้งเข้าสภาฯ ทั้งสามคน
อนุชาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่สองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 และได้รับการเลือกตั้งเข้าสภาฯเป็นสมัยที่สอง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 อนุชาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งที่สาม แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ณัฎฐพล ทีปสุวรรณ) และโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีตามลำดับ อีกทั้งได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 เขาได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีอีกหน้าที่หนึ่ง ภายหลังจาก ธนกร วังบุญคงชนะ ลาออกหลังได้รับการเลื่อนบัญชีรายชื่อเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563
การเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดและนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2563 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนจังหวัด กำหนดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563 เพื่อเลือกตั้งสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) และนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด จำนวน 76 จังหวัด ถือเป็นการเลือกตั้งท้องถิ่นครั้งแรกหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 และ พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562
แยกตามรายภาคตามการแบ่งของราชบัณฑิตยสถาน
อีวัน คเวสิช
อีวัน คเวสิช (; 13 ตุลาคม ค.ศ. 1996 – ) เป็นนักกีฬาคาราเต้ชาวโครเอเชียซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์โลก 2018 ที่มาดริด ประเทศสเปน
ธีรวัฒน์ คลังทอง
ธีรวัฒน์ คลังทอง (10 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 – ) เป็นนักคาราเต้ชาวไทย เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคูมิเตะรุ่นน้ำหนัก 75 กก. ขึ้นไป ในการแข่งซีเกมส์ 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
ส่วนปี พ.ศ. 2558 เขาได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงจากการแข่งคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2015 ซึ่งจัดขึ้นที่โยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น
ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่อัมมาน ประเทศจอร์แดน เขาได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงจากการแข่งขันคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ในปีต่อมา ที่การแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่ทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน เขายังได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงในการแข่งนี้
Ivan Kvesić
Teerawat Kangtong
สเปซเอ็กซ์ ครูว์-1
สเปซเอ็กซ์ ครูว์-1 ( หรือที่เรียกว่า USCV-1 หรือ Crew-1) จะเป็นเที่ยวบินปฏิบัติการครั้งแรกของยานอวกาศ Crew Dragon ยานอวกาศ Crew Dragon รีซิลเลียน คาดว่าจะปล่อยตัวในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 บนฟัลคอน 9 จากศูนย์อวกาศเคนเนดี, LC-39A โดยจะบรรทุกนักบินอวกาศของนาซ่า Michael Hopkins, Victor Glover และ Shannon Walker พร้อมกับ Soichi Noguchi นักบินอวกาศ JAXA ทั้งหมดเป็นสมาชิกของลูกเรือ Expedition 64 ภารกิจนี้จะเป็นการบินโคจรของลูกเรือครั้งที่สองของCrew Dragon ที่รอการรับรองของยานยานอวกาศ
แปลรักฉันด้วยใจเธอ
แปลรักฉันด้วยใจเธอ เป็น ละครชุด แนว Romantic Coming of Age ในโปรเจกต์พิเศษ BKPP Project ของ พุฒิพงศ์ อัสสรัตนกุล กับ กฤษฏ์ อำนวยเดชกร ผลิตโดย นาดาวบางกอก ภายใต้ความร่วมมือกับไลน์ทีวี สร้างเรื่องและเขียนบทโดย นฤเบศ กูโน โดยเป็นเรื่องราวของเต๋ และ โอ้เอ๋ว เพื่อนสนิทที่มีเหตุให้ต้องทะเลาะกันในวัยเด็ก และได้กลับมาพบกันอีกครั้งในช่วงเวลาสอบเข้ามหาวิทยาลัย ออกอากาศให้ชมทุกวันพฤหัสบดีเวลา 20.00 น. ทางแอปพลิเคชัน ไลน์ทีวี เริ่มตอนแรก วันพฤหัสบดีที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2563
จากความสำเร็จของคู่จิ้นรองในละคร "My Ambulance รักฉุดใจนายฉุกเฉิน" ที่ถือเป็นการแจ้งเกิดนักแสดงชุดใหม่ของนาดาวบางกอกเต็มตัว โดยเฉพาะกับ พุฒิพงศ์ และกฤษฎ์ ที่เล่นได้สมจริง ทำให้เกิดกระแสคู่จิ้น "หมอเต่า-ทิวเขา" จากกระแสนี้เอง นาดาวบางกอก ได้หยิบขึ้นมาต่อยอดเป็นโปรเจกต์พิเศษ BKPP Project ที่จะประกอบไปด้วยซีรีส์ เพลงประกอบซีรีส์ และงานพบปะสังสรรค์ เดิมทีนฤเบศวางแผนสร้างซีรีส์เป็นภาคต่อจากตัวละคร แต่ด้วยบทละครที่ทำให้ตัวละครหนึ่งเสียชีวิตไปแล้ว ทำให้ทีมพัฒนาบทไม่สามารถหาวิธีการจับคู่ขึ้นมาใหม่ได้ ทำให้นฤเบศตัดสินใจเขียนบทใหม่ทั้งหมด โดยมี อรัชพร โภคินพากร และทีมเขียนบทละครมาร่วมเขียนบท โดยใช้ชีวิตจริงของ พุฒิพงศ์ และกฤษฎ์ เป็นเค้าโครงต้นแบบ
ในส่วนของสถานที่ ได้มีการถ่ายทำที่จังหวัดภูเก็ตเป็นหลัก ไม่ว่าจะเป็น โกปี๊เตี่ยม, ศาลเจ้าแสงธรรม หรือ อ๊ามเตงก่องต๋อง (定光堂), โรงเรียนสตรีภูเก็ต, หาดยะนุ้ย ซึ่งคือหาดที่โอ้เอ๋วและเต๋มาตั้งแต่เด็ก และ แหลมพรหมเทพ โดยใช้เวลาถ่ายทำประมาณ 2 เดือน และทำพิธีบวงสรวงเปิดกล้องเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2563 ก่อนมีงานแถลงข่าวเปิดตัวเมื่อที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ณ โซนอี ชั้น 1 เซ็นทรัลเวิลด์
แปลรักฉันด้วยใจเธอ มีการจัดงาน แปลรักฉันด้วยใจเธอ เต๋ โอ้เอ๋ว Fan Meeting ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ณ โรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ มีทั้งหมด 2 รอบการแสดงคือเวลา 14:00 และ 19:00
หลังจากประกาศว่าจะมี แปลรักฉันด้วยใจเธอ ภาค 2 ในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2564 ในตอนจบของตอนที่ 5 นาดาวบางกอกกับไลน์ทีวีก็จัดงานแถลงข่าวเปิดตัว แปลรักฉันด้วยใจเธอ ภาค 2 ในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ที่ Fantopia Mini Stage ณ ชาเลนเจอร์ 1 ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี
เรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นจากการที่ เต๋ (พุฒิพงศ์ อัสสรัตนกุล) และ โอ้เอ๋ว (กฤษฏ์ อำนวยเดชกร) สอบติดโรงเรียนเดียวกันในที่ภูเก็ตสมัยมัธยม จนได้กลายมาเป็นเพื่อนสนิทกัน ในเวลาต่อมาโอ้เอ๋วได้รับโอกาสจากครูให้แสดงบท หย่งเจี้ยน ซึ่งเป็นบทที่เต๋ใฝ่ฝันอยากแสดงมาตั้งแต่แรก หลังแสดงจบโอ้เอ๋วได้บอกเต๋ว่าตนเองพบความฝันแล้วว่าในอนาคตอยากเป็นนักแสดง ซึ่งทำให้เต๋โกรธและเสียใจมากเพราะไม่คิดว่าเพื่อนสนิทจะมาเป็นคู่แข่งของตนเอง ส่งผลให้ทะเลาะกันมาจนถึงปัจจุบัน