pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โรงเรียนคณะราษฎร์บำรุงปทุมธานี เป็นโรงเรียนรัฐบาลในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา (รับนักเรียนชายเฉพาะห้องเรียนพิเศษ) ห้องเรียนธรรมดารับนักเรียนชายในส่วนเฉพาะมัธยมปลาย และเป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดปทุมธานี ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านกลาง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
โรงเรียนคณะราษฎร์บำรุงปทุมธานี มีชื่อเดิมว่า โรงเรียนสตรีปทุมธานี มีนางสาวอรุณ พิศลยบุตรเป็นครูใหญ่คนแรก แต่เดิมโรงเรียนตั้งอยู่ที่ทำการเทศบาลเมืองปทุมธานีในปัจจุบันเป็นเรือนไม้ชั้นเดียวมีบริเวณแคบมากไม่มีพื้นที่ที่จะขยายได้ และอยู่ใกล้สถานีตำรวจภูธรมาก ไม่เหมาะสมที่จะใช้เป็นสถานศึกษา นายวิโรจน์ กมลพันธ์ ศึกษาธิการจังหวัดจึงดำริที่จะสร้างโรงเรียนใหม่ แต่ยังไม่ทันจะดำเนินการ นายวิโรจน์ กมลพันธ์ ได้ย้ายไปเสียก่อน ขุนศึกษาการพิสิษฐ์ มาดำรงตำแหน่งแทน จึงได้ดำเนินการต่อไปโดยขอความร่วมมือจากพระครูบวรธรรมกิจ เจ้าอาวาสวัดโบสถ์เชียงราก ใช้ที่ธรณีสงฆ์เนื้อที่ 7 ไร่ 7 ตารางวาให้เป็นสถานที่สร้างโรงเรียนเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2478 แต่เนื่องจากสถานที่ตั้งของโรงเรียนเป็นที่ลุ่ม น้ำท่วมในฤดูน้ำหลากทุกปี ทำให้ไม่สะดวกในการเดินเข้าโรงเรียนซึ่งมีระยะห่างจากริมแม่น้ำมาก โรงเรียนจึงของบประมาณทำถนนให้สูงพ้นน้ำ
พ.ศ. 2499 โรงเรียนได้ปรับพื้นที่สนามหน้าโรงเรียน และทำถนนด้านหน้าอาคารตลอดตามแนวริมคลอง วัดโบสถ์ ด้วยเงินบำรุงการศึกษากับเงินงบประมาณค่าใช้สอย
พ.ศ. 2500 โรงเรียนได้รับเงินงบประมาณด้านพลศึกษาจากจังหวัดมาปรับปรุงสนามและขุดคลองด้านหลังโรงเรียน ด้วยเงินบำรุงการศึกษาและเงินยืมทดรองจ่าย
พ.ศ. 2505 สร้างอาคารเรียนเป็นอาคาร 2 ชั้น มี 4 ห้องเรียน และได้สร้างห้องครัวให้นักเรียนฝึกหัดประกอบอาหาร โดยใช้เงินบำรุงการศึกษา
พ.ศ. 2509 ถมสระและบริเวณหน้าโรงเรียนทำสนามกีฬาและที่พักผ่อนหย่อนใจ
พ.ศ. 2513 สร้างอาคารเรียนเป็นตึก 4 ชั้นมี 16 ห้องเรียนและมีห้องพิเศษอีก 8 ห้องรวมเป็น 24 ห้องและนำเงินที่เหลือมาจัดสร้างบ้านพักครู 1 หลังและซื้อดินมาถมสนาม
พ.ศ. 2527 สร้างบ้านพักครูแบบตึก 2 ชั้น ปีละ 1 หลังจำนวน 10 หลัง บ้านพักภารโรง 3 หลัง ส้วม 6 หลัง จำนวน 36 ที่ และซื้อรถบรรทุกเล็ก 1 คัน
พ.ศ. 2529 สร้างโรงฝึกงานแบบ 406/27 จำนวน 1 หลัง ชื่ออาคารปัทมา
พ.ศ. 2535 สร้างอาคารเรียนอเนกประสงค์แบบพิเศษ 4 ชั้น จำนวน 1 หลัง ชื่ออาคารกุมุทมาศ
พ.ศ. 2536 สร้างบ่อบำบัดน้ำเสีย และต่อเติมอาคารจงกลณี
พ.ศ. 2539 ซ่อมแซมถนนคอนกรีตเสริมเหล็กเข้าโรงเรียน ปรับปรุงทางเท้าถนนทางเข้าโรงเรียน ซ่อมแซมถนนลาดยาง ซ่อมแซมเขื่อนกั้นน้ำและได้รับเงินบริจาคเพื่อพัฒนาห้องสมุดเฉลิมพระเกียรติกาญจนาภิเษกและได้รับบริจาคเครื่องคอมพิวเตอร์ 1 เครื่อง เพื่อใช้ในงานห้องสมุด
พ.ศ. 2540 ได้รับเงินบริจาค ดำเนินการจัดสร้าง จัดสร้างซุ้มพระท่าน้ำหอพระทิศตะวันตก
พ.ศ. 2542 ปรับปรุงโรงอาหารอาคาร 3 (ปูกระเบื้อง)
พ.ศ. 2545 จัดสร้างหลังคาสะพานท่าน้ำโรงเรียน จัดทำรั้วแปลงเกษตร ปรับปรุงโรงยิมส์ฯ และสนามกีฬา อาคาร 5
พ.ศ. 2546 จัดทำป้อมยามใหม่ จำนวน 1 หลัง ปรับปรุงซ่อมแซมพื้นหอประชุมและทำหินขัด
พ.ศ. 2547 จัดสร้างโรงเก็บวัสดุ จำนวน 1 หลัง ปรับปรุงลานจอดรถหน้าโรงเรียนและหลังคาโรงรถ
พ.ศ. 2549 ก่อสร้างอาคารเรียนแบบอาคาร คสล. 4 ชั้น จำนวน 1 หลัง
พ.ศ. 2550 ปรับปรุงศาลา 8 เหลี่ยม
โชเน็นอนเมียวจิ จอมเวทปราบมาร
โชเน็นอนเมียวจิ
โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย กาฬสินธุ์
โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย กาฬสินธุ์ (อังกฤษ : kanchanapisek wittayalai kalasin school) เป็นหนึ่งในกลุ่มโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย 9 โรงเรียน สร้างขึ้นมาเนื่องในวโรกาศที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 พรรษาในปี พ.ศ. 2539
โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย กาฬสินธุ์ เป็นโรงเรียนที่จัดตั้งขึ้นตามโครงการพิเศษ ของ กรมสามัญศึกษา (เดิม) กระทรวงศึกษาธิการเพื่อเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในมหามงคลวโรกาสเสด็จเถลิงถวัลย์ราชสมบัติครบ 50 ปี ประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยใช้ที่สาธารณประโยชน์โคกบ้านกุดสิม ตำบลคุ้มเก่า อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นสถานที่จัดตั้งโรงเรียน มีเนื้อที่ประมาณ 109 ไร่ ใช้ชื่อครั้งแรกว่า โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัวภูมิพล อดุลยเดชฯ โดยกรมสามัญศึกษา (เดิม) กระทรวงศึกษาธิการ มีเป้าหมายให้เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ให้มีลักษณะคล้าย โรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ รับนักเรียนในเขตพื้นที่การศึกษา 10 เดิมเข้ามาเรียนทั้งประเภทประจำและไป - กลับ โดยจะจัดให้เป็นโรงเรียนที่มีลักษณะสมบูรณ์มีความพร้อมทั้งด้าน อาคารเรียน อาคารประกอบตลอดจนวัสดุอุปกรณ์ต่าง ๆ นักเรียนมีความประพฤติเป็นที่พึงประสงค์ของสังคมและดำรงตนอยู่ในสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพต่อมา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดชฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามโรงเรียนว่า“ โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย กาฬสินธุ์ ” เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2538 และเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2546 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงเป็นองค์ประธานพิธีเปิดโรงเรียน
กิจกรรมโรงเรียน.
กาญจนาเกมส์.
ความเป็นมา การจัดการแข่งขันกีฬากลุ่มโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย กลุ่มโรงเรียนได้กำหนดโครงการจัดการแข่งขันกีฬากลุ่มโรงเรียนกาญจนาภิเษก วิทยาลัย "กาญจนาเกมส์" ขึ้นโดยมีเป้าหมายการพัฒนาการศึกษา ตามจุดเน้นของกลุ่มโรงเรียน นำไปสู่การพัฒนาด้านกีฬา ดนตรี และศิลปะ ให้กับนักเรียนในกลุ่มโรงเรียน ให้สามารถพัฒนาตนเองไปสู่การเป็นนักกีฬา นักดนตรี และศิลปะที่ดี มีศักยภาพสูงจนถึงระดับเป็นตัวแทนของประเทศเข้าร่วมการแข่งขันในระดับที่สูง ขึ้นต่อไป และเพื่อส่งเสริมให้เกิดความรักความสามัคคีในหมู่คณะ ตลอดจนเปิดโอกาสให้ครู นักเรียนบุคลากรของแต่ละโรงเรียน ได้พบปะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและประสบการณ์ เพื่อนำไปสู่การพัฒนาโรงเรียนตามเป้าหมาย และที่สำคัญการกีฬานับว่าเป็นกิจกรรมที่จะส่งเสริมให้เยาวชนรู้จักการอยู่ ร่วมกันในสังคม รู้จักเคารพกฎกติกา การมีน้ำใจนักกีฬา "รู้แพ้ รู้ชนะ และ รู้อภัย" เพื่อนักเรียนนำไปใช้ในการดำเนินชีวิตประจำวัน และเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชมหาราช ซึ่งเป็นผู้มีพระปรีชาสามารถด้านกีฬาและมีพระคุณอันประเสริฐต่อการศึกษาไทย นับอเนกประการและกลุ่มโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย ได้ดำเนินการจัดการแข่งขันกีฬากาญจนาเกมส์มาตั้งแต่ ปีการศึกษา 2543 โดยในครั้งนั้นโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย สุพรรณบุรี เป็นเจ้าภาพ
จวนจีฮุน
การก่อเทือกเขา
การก่อเทือกเขา  เป็นกระบวนการกำเนิดแนวเทือกเขาขนาดใหญ่ที่เป็นผลจากแรงดัน ในขณะเกิดการเปลี่ยนลักษณะโครงสร้างของแผ่นเปลือกโลก เช่น การเคลื่อนที่เข้าปะทะกันของแผ่นเปลือกโลก หรือ การมุดตัวของแผ่นเปลือกโลก ซึ่งเหตุการณ์เหล่านี้ได้ก่อให้เกิดความเค้น ขึ้นตามแนวรอยต่อระหว่างเปลือกโลกทั้งสอง ส่งผลให้เกิดมวลหินบริเวณนั้นถูกแปรสภาพและยกตัวสูงขึ้นเป็นแนวยาว เรียกว่า แดนเทือกเขา (orogenic belt)
คำว่า “Orogeny” มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก คือ คำว่า "oros" แปลว่าภูเขา และ "genesis" ที่แปลว่าการเกิด หรือกำเนิด
ธรณีแปรสัณฐานที่ก่อให้เกิดแนวเทือกเขา.
กระบวนการแปรสัณฐานที่นำไปสู่การก่อแนวเทือกเขา ก็คือการที่แผ่นเปลือกโลกสองแผ่นเคลื่อนที่เข้าหากัน (convergent boundary) ซึ่งสามารถแบ่งตามชนิดของแผ่นเปลือกโลกที่เคลื่อนที่เข้าหากันได้เป็น 3 กรณี ดังนี้
แผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีปกับแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีป.
การเคลื่อนที่เข้าหากันของแผ่นเปลือกโลกชนิดนี้ทำให้เกิดการชนกันอย่างรุนแรง เนื่องจากแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีปมีความหนา และมีความหนาแน่นเท่า ๆ กัน อีกทั้งยังคงมีความหนาแน่นน้อยกว่าชั้นเนื้อโลก แผ่นโลกทั้งสองจึงไม่เกิดการมุดตัว แต่บางครั้งอาจมีการมุดตัวเล็กน้อยหรือธรณีภาคส่วนที่หนักอาจแตกแยกตัวออกจากเปลือกโลกและมุดลงข้างใต้ก็ได้ เศษชิ้นส่วนของเปลือกโลกหรือตะกอนตามขอบทวีปอาจถูกครูดให้มาอยู่ในเขตการชนกัน (collision zone) ก่อให้เกิดการเปลี่ยนสภาพอย่างรุนแรงแบบเมลานจ์ของหิน (highly deformed Mélange of rock) การบีบอัดอย่างรุนแรงยังสามารถทำให้เกิดการคดโค้งและการเลื่อนของหินในแผ่นเปลือกโลกทั้งสองได้ ขอบเขตการเปลี่ยนสภาพนี้อาจมากถึงหลายร้อยกิโลเมตรภายในแผ่นเปลือกโลก ซึ่งแสดงลักษณะภูมิประเทศเป็นแนวเทือกเขาสูงบนผิวโลก เช่น เทือกเขาหิมาลัย เทือกเขาทางด้านตะวันตกของประเทศไทย
แผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีปกับแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทร.
ทำให้เกิดการมุดตัวของแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรลงใต้แผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีป (subduction) เนื่องจากแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรหนาน้อยกว่า แต่มีความหนาแน่นสูงกว่าแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีป ขณะที่แผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรมุดตัวลงเรื่อย ๆ แผ่นเปลือกโลกส่วนที่มุดลึกลงไปถึงชั้นฐานธรณีภาคจะอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีอุณหภูมิสูงขึ้น จนกระทั่งส่วนประกอบที่เป็นของเหลวและสารระเหยต่าง ๆ เช่น น้ำหรือคาร์บอนไดออกไซด์ถูกความร้อนทำให้ระเหยกลายเป็นไอลอยขึ้นสู่ด้านบน ซึ่งสารไอร้อนเหล่านี้จะไปรบกวนสมดุลของชั้นฐานธรณีภาคบริเวณนั้นด้วย ทำให้เกิดภาวะไม่เสถียรจนเกิดการหลอมเป็นบางส่วน (partial melting) กลายเป็นหินหลอมซึ่งจะก่อตัวในรูปกระเปาะหินหนืด (magma chamber) ที่มีความหนาแน่นน้อยกว่าวัสดุแวดล้อมจึงค่อย ๆ ลอยตัวสู่ด้านบนช้า ๆ หากกระเปาะหินหนืดลอยขึ้นมาถึงพื้นผิวโลกโดยไม่มีการแข็งตัวก็จะเกิดการปะทุออกมาในลักษณะของการระเบิดของภูเขาไฟ (volcanic eruption) ซึ่งผลจากการมุดตัวของแผ่นเปลือกโลกชนิดนี้ก่อให้เกิดลักษณะภูมิประเทศสูงเป็นแนวเทือกเขาตามขอบแผ่นทวีป เช่น เทือกเขาแอนดีส ทางตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้
แผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรกับแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทร.
เมื่อแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรสองแผ่นเคลื่อนที่เข้าชนกัน โดยปกติแล้วจะเป็นแผ่นเปลือกโลกที่มีอายุมากกว่าจะมุดตัวลงใต้แผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรที่มีอายุน้อยเนื่องจากความหนาแน่นที่สูงกว่า จากนั้นกระบวนการต่าง ๆ ที่เกิดจะคล้ายคลึงกับกรณีของการชนกันระหว่างแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีปกับแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทร ผลของการชนกันระหว่างแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรสองแผ่นทำให้เกิดแนวหมู่เกาะภูเขาไฟกลางสมุทร ตัวอย่างเช่น หมู่เกาะแคริเบียนตะวันออก (Eastern Caribbean Islands)
กระบวนการทางธรณีวิทยาของการก่อเทือกเขา.
โดยทั่วไปแล้วภูเขาหนึ่งๆ ที่เกิดจากกระบวนการธรณีแปรสัณฐานดังที่กล่าวไว้ข้างต้น จะประกอบด้วยกระบวนทางธรณีวิทยาที่เกิดร่วมกับกระบวนการก่อเทือกเขาด้วย ซึ่งประกอบด้วย (หมายเลขระบุตำแหน่งดังรูป)
เทือกเขาและการแบ่งเขตทางธรณีวิทยา.
เราสามารถแบ่งแดนเทือกเขาออกเป็นเขตต่างๆ ตามลักษณะ โครงสร้าง วิทยาหิน และระดับการแปรสภาพของหิน โดยเขตตามประเภทเหล่านี้อาจเป็นบริเวณเดียวกันหรือซ้อนทับกันเป็นบางส่วน ดังนั้นการเรียกชื่ออย่างถูกต้องจะช่วยให้นักธรณีวิทยาเกิดความเข้าใจที่ตรงกันได้ ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นแดนเทือกเขาที่เกิดจากการชนกันระหว่างแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีปกับแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นมหาสมุทร
กล่าวโดยสรุปแล้วภูเขาหรือเทือกเขาเป็นผลจากกระบวนการที่เกี่ยวเนื่องกับธรณีแปรสัณฐาน (plate tectonic) แบบการเคลื่อนที่เข้าปะทะกันของแผ่นเปลือกโลก (plate convergence) ได้แก่ การชนกันของแผ่นทวีป (continental collision) และการมุดตัวของแผ่นเปลือกโลก (subduction) ซี่งโดยทั่วไปแล้วมักเป็นการมุดตัวของแผ่นมหาสมุทรลงใต้แผ่นเปลือกโลกเนื่องจากแผ่นมหาสมุทรมีความหนาแน่นมากกว่าจึงจมลงด้านล่างได้ง่ายกว่า การสร้างภูเขาประกอบด้วยกระบวนการทางธรณีวิทยาย่อยๆ อีกเช่น การเปลี่ยนลักษณะ (deformation) การเกิดหินแปร (metamorphism) การยกตัวของแผ่นเปลือกโลก (uplift) และการเกิดแผ่นดินไหว (seismic activity) เป็นต้น
เนฟิลีน
เนฟิลีน หรืออาจจะเรียกว่า เนฟิไลน์(Nephelite(จากGreek: "νέφος", "เมฆ"), เป็นกลุ่มเฟลสปาตอย(feldspathoid): ซิลิกาอลูมินาต่ำกว่าปกติ,สูตรเคมี Na3KAl4Si4O16, ที่เกิดในหินภูเขาไฟและหินอัคนีบาดาลที่มีซิลิกาต่ำและในกลุ่มของพวกเพคมาไทน์(pegmatites) ในบางครั้งอาจพบในไมกาชีส(mica schist )และ หินไนส์(gneiss)
ผลึกเนฟิลีนเป็นผลึกที่หายากและอยู่ในระบบหกเหลี่ยม(hexagonal system)โดยปกติจะมีรูปแบบสั้น, ปริซึมหกเหลี่ยมไปตามแนวฐานผลึก ความไม่สมมาตรที่เกิดขึ้นอย่างไม่เป็นธรรมชาติที่เห็นได้ชัดเจนคาดว่าหน้าของผลึกเป็นตัวบ่งชี้ แต่อย่างไรก็ตามผลึกเป็นเฮมิมอร์ฟิก(hemimorphic) และ เตตระโรฮีดรัล(tetartohedral), องค์ประกอบเดียวที่สมมาตรคือขั้วแกนฮีแซค (hexad axis) มันยังพบในเนื้อที่แน่นเม็ดเล็กที่รวมตัวกันและสามารถเป็นสีขาว, สีเหลือง, สีเทา, สีเขียวหรือแม้แต่สีแดง (ในลักษณะความหลากหลายของอีโอไลน์ (eleolite)) ความแข็ง 5.5 - 6, และความถ่วงจำเพาะ 2.56-2.66 มันมักจะโปร่งแสงที่มีความเป็นมันเงา
ในเนฟิลีนมีดัชนีการหักเหต่ำและมีค่าdouble refractionต่ำมากเกือบจะเหมือนกับควอตซ์(quart)แต่เนื่องจากในเนฟิลีน มีค่า double refraction เป็นลบในขณะที่ควอตซ์มีค่าเป็นบวก ทั้งสองแร่ธาตุจะมีความโดดเด่นภายใต้กล้องจุลทรรศน์ซึ่งสามรถดูได้ง่าย ลักษณะสำคัญที่เป็นตัวกำหนดสามารถละลายได้ง่ายในกรดไฮโดรคลอริกจะละลายออกมาเป็นวุ้นซิลิกา (ซึ่งอาจใช้การย้อมสีซึ่งดูได้ง่าย) และใช้กรดเกลือได้เหมือนกัน ด้วยเหตุนี้ผลึกที่ชัดเจนของเนฟิลีนจะเป็นกลุ่มก้อนเมื่อแช่หรือจุ่มในกรด
แม้ว่าโซเดียมและโพแทสเซียมมักปรากฏในธรรมชาติจะเกิดมีเนฟิลีนในอัตราส่วนอะตอมประมาณ (3:1), ผลึกมีองค์ประกอบ NaAlSiO4; ถ้าโพแทสเซียมมาเกี่ยวข้อจะมีสูตรเคมี KAISiO4, ซึ่งเป็นแร่คาลิโอไทน์(kaliophilite), จึงมีการ ให้สูตรของ orthosilicate, (Na,K)AlSiO4, แทนองค์ประกอบที่แท้จริงของเนฟิลีน(nepheline)
แร่เป็นหนึ่งในความสำคัญโดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงไปในผลิตภัณฑ์และห้องปฏิบัติการต่างๆ สามารถเปลียนผลิตภัณฑ์ของเนฟิลีน(nepheline)ที่เตรียมไว้ด้วย ในธรรมชาติบ่อยครั้งที่จะมีการถูกเปลี่ยนแปลงไปเป็นซีโอไลน์(zeolite)(โดยเฉพาะ natrolite),โซดาไลน์(sodalite),เกาลิน(kaolin) หรือมัสโคไวน์ที่มีเนื้อแน่น(compact muscovite) , Gieseckite และ liebenerite จะเป็นพวก pseudomorphs
สองประเภทของเนฟิลีนมีการจำแนกโดยมีความแตกต่างในลักษณะภายนอกของทั้งสองเภทประและในลักษณะของการเกิดการเป็นคล้ายกับความสัมพันธ์หลายอย่างของซานิดีน(sanidine) และ ออโทเคส(orthoclase) ตามลำดับ ลักษณะเนฟิลีนที่วาวแก้วมีรูปแบบขนาดเล็ก ไม่มีสี ผลึกโปร่งใสและมีเม็ดที่มีความวาวคล้ายแก้ว มันเป็นลักษณะของหินภูเขาไฟที่ภเต็มไปด้วยพวกอัลคาไลน์(alkali) เช่น ฟิโนคลิส(phonolite),เนฟิลีนบะซอล(nepheline basalt),ลูไซบะซอล(basalt leucite) ฯลฯ และยังคงมีของสายของหินเช่นทินกัวไลน์(tinguaite) ผลึกที่ดีที่สุดเกิดกับไมกา(mica),ซานิดีน(sanidine), โกเมน ฯลฯ ในแอ่งของสายผลึกเรียงรายของปล่อยบล็อกมาใน Monte Somma, Vesuvius ในประเภทอื่นๆของเนฟิลีน หรือที่เรียกกันว่าอีเลโอไลน์(elaeolite) เกิดขึ้นมีขนาดใหญ่มีผลึกหยาบหรือบ่อยครั้งมักจะเป็นเนื้อไม่สม่ำเสมอซึ่งมีความเงามันและมีสีขาวขุ่นหรือโปร่งแสงที่มากที่สุด มีสีแดง, สีเขียว, สีน้ำตาลอ่อนหรือสีเทา เป็นรูปแบบองค์ประกอบที่สำคัญของหินอัคนีบาดาลที่มีอัลคาไลน์สูง ของชุดเนฟิลีนไซยิไนส์(syenite nepheline) ซึ่งถูกเปลี่ยนสภาพในทางตอนใต้ของนอร์เวย์
สีและความเป็นมันเงาของอีเลโอไลน์(elaeolite) (ชื่อที่กำหนดโดย MH Klaproth ในปี1809, จากคำภาษากรีกสำหรับน้ำมันและหิน; ภาษาเยอรมันใช้ชื่อว่า Fettstein) เพราะว่าจากมีอยู่จำนวนมากล้อมรอบของแร่ธาตุอื่น ๆ ที่อาจเป็นออไจน์(augite) หรือHornblend(ฮอร์นเบลนด์) บางครั้งพวกแร่เหล่านี้ก่อให้เกิดการแวบวับคลายลักษณะตาของแมวตาและไพฑูรย์และอีเลโอไลน์(elaeolite) เมื่อมีสีเขียวหรือสีแดงที่เข้มและการแสดงของแถบแสงที่ต่างกัน ในบางครั้งเป็นถูกตัดทำเป็นพื้นผิวนูนของอัญมณีและหินสี
แอฟโฟร
แย้ลงรู
แย้ลงรู เป็นการละเล่นที่มีที่มาจากการที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีแย้เป็นจำนวนมาก ทั้งยังมีการอนุรักษ์แย้ด้วยซึ่งมันเป็นสัตว์ฉลาดสร้างรูสำหรับพักอาศัยและหลบภัย แต่ก็ไม่พ้นการสังเกตของมนุษย์ จากลัษณะดังกล่าว จึงมีการประยุกต์ดัดแปลงเป็นการละเล่นแย้ลงรู ซึ่งนิยมเล่นในแถบภาคกลางและเป็นส่วนหนึ่งของกีฬาทหารเรือไทยอีกด้วย
เพื่อความสนุกสนานและรู้จักการใช้ไหวพริบปฏิภาณ
ผู้เล่นชุดหนึ่งมี 4 คน ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ใช้เชือกผูกติดกันทั้ง 4 คน ปักธงห่างจากผู้เล่นประมาณ 1 วา เมื่อให้สัญญาณเริ่ม ผู้เล่นต้องพยายามไปหยิบธงของตนให้ได้ ใครวิ่งไปถึงธงก่อนชนะ
ฝึกการใช้ไหวพริบปฏิภาณ
สงครามเวหา ฟาฟเนอร์
สงครามเวหา ฟาฟเนอร์  เป็นอนิเมะที่สร้างโดย XEBEC เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 4 กรกฎาคม - 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ทางสถานีทีวีโตเกียว และได้มีการสร้างอนิเมะตอนพิเศษ "สงครามเวหา ฟาฟเนอร์ RIGHT OF LEFT" ซึ่งเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนภาคหลัก ออกอากาศเป็นรายการพิเศษในช่วงสิ้นปีเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2548
ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 ทางบริษัทผู้สร้างได้เปิดเผยทางเว็บไซต์ว่าจะเริ่มต้นสร้างภาพยนตร์อนิเมะ "สงครามเวหา ฟาฟเนอร์ HEAVEN AND EARTH" โดยเริ่มเข้าฉายตามโรงภาพยนตร์ตั้งแต่วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2553 นอกจากนี้ยังไดัรับการดัดแปลงเป็นละครเวทีในชื่อ "สงครามเวหา ฟาฟเนอร์ FACT AND RECOLLECTION" เริ่มเปิดแสดงตั้งแต่วันที่ 16 - 21 ธันวาคม พ.ศ. 2553
ในประเทศไทย สงครามเวหา ฟาฟเนอร์ ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดี โดย TIGA
&lt;br&gt;"สงสัย"&lt;br&gt;
1.ตอนที่23 ที่ฟาฟเนอร์สีดำ(คอสตูมรูปแบบคนขับฟาฟเนอร์ของUN)บุกเกาะ โดนมิจิโอะกับคานนรุมแทง หลังจากนั้นเมื่อจัดการ2เครื่องนี้แล้ว มันก็ชักดาบที่ถูกแทงอยู่ออก ปาไปทางมายะที่ซุ่มยิงอยู่ เสียบกลางตัว พร้อมเกิดหลุมดำครอบหายไปเหลือแต่เครื่องส่วนขา แต่พอเรื่องตอนที่24 ไหง "มายะ มานั่งคุยกับคาซิกิ"ได้หว่า&lt;br&gt;
ตอบ ถ้าดูไม่ข้ามก็จะเห็นครับ ว่าหลุมดำคลุมไม่หมด คอกพิทของฟาฟเนอร์(โนทุงโมเดล)อยู่ตรงเอวส่วนล่างๆของฟาฟเนอร์ มายะเลยรอดมาได้ครับ จะเห็นอยู่ ตอนฉากมาร์คไอน์ระเบิด จะเห็นคนมาพยุงช่วยมายะออกจากคอกพิท &lt;br&gt;&lt;br&gt;
2.การครอปของหลุมดำ สรุปคืออะไร เห็นบางที่ส่วนนั้นหายเลย บางทีก็ไม่หายไปไงแน่หว่า เช่นตอน23 มิจิโอะ โดนเต็มๆ ไม่หายยังลุกมาจับขาตัวดำได้อีก&lt;br&gt;
ตอบ หลุมดำมันก็ท่าโจมตีของพวกเฟสตูมน่ะแหละครับ แต่เวลาใช้กับฟาฟเนอร์เดี๋ยวหายหรือไม่หายผมไม่แน่ใจ แต่ผมคิดว่าอยู่ที่คนขับมากกว่า ถ้าคนขับจิดพร้อมก็ไม่เป็นไร ถ้าไม่พร้อมก็เละ อย่างมะยะโดนแทง ช๊อค เลยโดนเลย
"สงครามเวหา ฟาฟเนอร์ HEAVEN AND EARTH" เริ่มเข้าฉายตั้งแต่วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ที่โรงภาพยนตร์อิเคะบุคุโระซีเนม่าซันไชน์ และโรงภาพยนตร์อื่นๆ ทั่วประเทศ ภาคนี้จะมีตัวละครใหม่อย่าง คุรุสึ มิซาโอะ และ ฮิโนะ มิวะ ปรากฏตัวด้วย
"สงครามเวหา ฟาฟเนอร์ FACT AND RECOLLECTION" เริ่มเปิดการแสดงตั้งแต่วันที่ 16 - 21 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ที่โรงละครเธียเตอร์กรีน BIG TREE THEATER ในอิเคะบุคุโระ จำนวนทั้งหมด 10 รอบ เรื่องราวในภาคนี้จะโฟกัสไปที่ ฮาซามะ โชโกะ, โยโกะ และ คานน เป็นหลัก โดยนักพากย์ผู้ให้เสียงเป็นโชโกะ, โยโกะ, จิซึรุ และเคนจิ ได้ร่วมแสดงในบทของตนเองด้วย
เสนาะ โล่งสว่าง
เสนาะ โล่งสว่าง เป็นนักฟุตบอลชาวไทย มีบ้านเกิดอยู่บริเวณตรอกลิเก จังหวัดนครสวรรค์ เป็นนักฟุตบอลสู้ชีวิตคนหนึ่ง โดยแต่เดิมเคยทำงานถีบสามล้อรับจ้างที่จังหวัดนครสวรรค์ เสนาะจบการศึกษาจากจาก ร.ร.จิรประวัติวิทยาคม จ. นครสวรรค์ เสนาะเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่เด็กและเริ่มเล่นฟุตบอลอย่างจริงจังให้กับสโมสรถาวรฟาร์มในการแข่งขันรายการต่างๆจนผลงานเข้าตา ชาญวิทย์ ผลชีวิน เสนาะจึงถูกดึงตัวไปเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลธนาคารกสิกรไทย และเป็นหนึ่งในทีมชาติไทยชุดดรีมทีม
หลังธนาคารกสิกรไทยยุบสโมสรเสนาะกลับมาทำงานที่การไฟฟ้านครสวรรค์ แต่เสนาะก็ยังเล่นฟุตบอลเดินสายเรื่อยมา จนใน พ.ศ. 2547 เสนาะถูกดึงตัวมาเล่นฟุตบอลโปรลีกให้กับสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครสวรรค์ เป็นกัปตันทีม และกำลังหลักให้กับสโมสรจนคว้าแชมป์โปรลีกถึง 2 สมัย
พ.ศ. 2552 เสนาะย้ายไปสังกัดสโมสรฟุตบอลจังหวัดชัยนาท เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับและเป็นกัปตันทีมจนถึงฤดูกาล 2010 หลังจากนั้นเสนาะเป็นผู้ช่วยโค้ชให้กับสโมสรฟุตบอลจังหวัดชัยนาทพ.ศ. 2555 เสนาะกลับมาเล่นฟุตบอลอีกครั้งให้กับสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครสวรรค์ และย้ายไปสโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยูในช่วงครึ่งฤดูกาลหลัง
พ.ศ. 2556 เสนาะประกาศเลิกเล่นอีกครั้ง
เสนาะมีตำแหน่งถนัดคือเป็นกองกลางตัวรับ ใช้ความแข็งแกร่งในการตัดเกมส์ และมีการยิงประตูที่หนักหน่วง จนได้รับฉายาว่า "รถถังเมืองปากน้ำโพ"
ตีจี อูโน
ตีจี อูโน (TeleGiornale 1; TG1) เป็นตราสัญลักษณ์ประจำรายการข่าว ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติอิตาลี ช่อง 1(RAI)แพร่ภาพทั่วทวีปยุโรป นอกจากนั้นแล้วได้ออกอากาศร่วมกับช่อง Rai24News และ แพร่ภาพทั่วโลกทางช่อง Raitaliaออกอากาศทุกช่วงของสถานีตลอดทั้งวัน โดยมี ผู้สื่อข่าว นาย Augusto Minzolini เป็นกองบรรณาธิการข่าว
เป็นรายการข่าวทั่วไป โดยมีผู้ประกาศข่าวของทางสถานีช่วงละ 1 คน แต่ได้รวมกับผู้ประกาศข่าวกีฬาร่วมอยู่ด้วย โดยส่วนมากการรายงานข่าวได้เตรียมไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ และโดยทั่วไปจะอยู่ด้านหน้าและตามหลังโดยมีผู้สื่อข่าวรายงานอยู่จากที่สถานที่จริง รายการที่ตามมาก็คือ พยากรณ์อากาศ รู้จักกันชื่อ Meteo(เมตีโอ)และรายงานข่าวเศรษฐกิจ รู้จักกันในชื่อ TG1 Economia (ตีจี อูโน เอโกโนเมีย)
เพลงประกอบรายการข่าวเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดในการแสดงไตเติ้ลของข่าวและหัวข้อข่าวประจำวัน ในวงออร์เคสตรานี้จัดทำขึ้นตั้งแต่เปิดตัวรายการในปี ค.ศ. 1952 แม้ว่ามีการเรียบเรียงปรับปรุงให้ทันสมัยหลายครั้ง โดยล่าสุดคือในปี ค.ศ. 2010
รายการข่าวประจำวัน.
นี่คือรายการข่าวต่างๆ นี่นอกเหนือจากรายการข่าว TG1
เว็บไซต์รายการข่าวตีจี อูโน
วีระ มุสิกพงศ์
ชนิดของหินแปร
โร้ป
ในการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์นั้น โร้ป (; แปลเป็นภาษาไทยว่า เชือก) จัดเป็นโครงสร้างข้อมูลชนิดหนึ่งที่ใช้ในการจัดเก็บข้อมูลประเภท สตริง (string) และมีประสิทธิภาพสูงในการใช้งานแทนที่สตริง แต่เป็นสตริงที่มีขนาดที่ใหญ่กว่าสตริงทั่วไปในบางครั้งจึงเรียกว่า Heavyweight String โดยจะใช้ต้นไม้แบบทวิภาคในการเก็บข้อมูลที่เป็นแถวลำดับของสายข้อความ โดยหลักการของโร้ปนั้นได้ถูกนำเสนอไว้ในบทความทางวิชาการที่ชื่อว่า "Ropes: an Alternative to Strings".
โดยโร้ปนั้นได้ให้ประสิทธิภาพการทำงานที่ดีกว่าทั้ง สตริง และ สตริงบัฟเฟอร์ สำหรับการใช้งานในการแก้ไขสตริงทั่วไป เช่น การเชิ่อมสตริง, ลบสตริง, แทรกสตริง เป็นต้น อีกทั้งโร้ปจะไม่เปลี่ยนรูป ดังนั้นจึงเหมาะสำหรับใช้ในการเขียนโปรแกรมที่มีการทำงานแบบมัลติเทร็ด
การเปรียบเทียบโร้ปกับสตริงแบบอาเรย์ปกติ.
ในตารางต่อไปนี้จะเป็นการแสดงให้เห็นและเปรียบเทียบถึงลักษณะการทำงานของอัลกอลิธึมของสตริงและโร้ป แต่การที่สตริงแบบปกติมีขนาดโอเวอร์เฮดที่เล็กกว่าโร้ป ดังนั้นการทำงานบางคำสั่งโดยที่สตริงและโร้ปมีขนาดเล็กๆ นั้นสตริงอาจทำได้เร็วการโร้ป แต่โดยทั่วไปแล้วถ้าสายข้อความมีขนาดใหญ่โร้ปมักจะมีการทำงานที่เร็วกว่าสตริง
กราฟแสดงประสิทธิภาพของโร้ป.
กราฟแสดงเวลาที่ใช้ในการต่อสายอักขระ
กราฟแสดงเวลาที่ใช้ในการสร้างสายอักขระ
กราฟแสดงเวลาที่ใช้ในการท่องสายอักขระ
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี ถือเป็นดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำขนาดใหญ่ ที่เกิดการสะสมตัวในยุคใหม่ และถูกให้ความสนใจอย่างมาก ลักษณะของพื้นที่แห่งนี้ยังเป็นต้นแบบที่สำคัญของการศึกษาการสะสมตัวของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ โดยดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี้เกิดขึ้นจากการสะสมตัวของตะกอนน้ำพาที่ถูกพัดพามาจากแม่น้ำมิสซิสซิปปี ก่อนที่จะไหลลงสู่อ่าวเม็กซิโก ทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา กระบวนการสะสมตัวของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเกิดขึ้นมาแล้วกว่า 5,000 ปี รองรับตะกอนที่น้ำพาจากแม่น้ำมิสซิสซิปปี้อย่างมหาศาล ทำให้เกิดชายฝั่งทางตอนใต้ของรัฐหลุยส์เซียน่า ประเทศสหรัฐอเมริกา และเกิดการสะสมตัวพอกเข้าไปในอ่าวแม็กซิโกที่มีช่วงความยาวตั้งแต่ 24 ถึง 80 กิโลเมตร
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 12,000 ตารางกิโลเมตร และคิดเป็น 40% ของพื้นที่ลุ่มดินเค็มในประเทศสหรัฐอเมริกา พื้นที่แห่งนี้ยังถือเป็นพื้นที่สำคัญในเชิงพาณิชย์ โดยเป็นท่าเรือส่งสินค้าให้กับเมืองนิวออร์ลีนส์, เป็นพื้นที่ที่สามารถผลิตน้ำมันให้กับสหรัฐอเมริกาประมาณ 16-18% และเป็นพื้นที่การประมงที่สำคัญในประเทศด้วย
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐอเมริกา โดยการสะสมตัวของตะกอนทำให้เกิดดินดอนสามเหลี่ยมที่มีรูปร่างเป็นลิ้นสะสมตัวพอกเข้าไปในทะเล เกิดทางน้ำสาขา ที่ไหลแยกออกจากแม่น้ำมิสซิสซิปปี้ หลายสาขาย่อยพัฒนาตัวขึ้นบนลิ้น และคันดินธรรมชาติขึ้น แสดงดังลักษณะดังกล่าวโผล่พ้นระดับน้ำทะเล ทำให้ลักษณะของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแห่งนี้มีลักษณะคล้ายกับตีนนก
ลักษณะการสะสมตัวของชั้นตะกอนทรายในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี มีลักษณะเป็นเลนส์ของทรายขนาดใหญ่แทรก อยู่ในตะกอนขนาดละเอียด ซึ่งลักษณะของเลนส์ทราย ทำให้เกิดแหล่งกักเก็บปิโตรเลียมที่ดีได้
วิวัฒนาการการสะสมตัว.
ลักษณะของตะกอนทรายที่พบบริเวณตอนล่างของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี้ม การพัดพามาโดยแม่น้ำมิสซิสซิปปี้เป็นหลัก
วิวัฒนาการการสะสมตัวของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี้ เกิดจากการกวัดแกว่งของแม่น้ำมิสซิสซิปปี ทำให้เกิดการพัฒนาของลิ้นเปลี่ยนไปมาตามการกวัดแกว่งของทางน้ำ ประกอบกันการเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลในอดีต ซึ่งการสะสมตัวของตะกอนในบริเวณนี้เริ่มเกิดขึ้นมามากกว่าหนึ่งหมื่นปีมาแล้ว
การสะสมตัวของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเกิดการสะสมตัวตั้งแต่ในยุคน้ำแข็งยุคสุดท้าย ในช่วงยุคไพลสโตซีน ซึ่งในยุคดังกล่าวระดับน้ำทะเลลดลงจากระดับปัจจุบันถึง 130 เมตร ทำให้เกิดการสะสมตัวของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไกลจากชายฝั่งปัจจุบันอย่างมาก ต่อมาเมื่อระดับน้ำทะเลเพิ่มขึ้นเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ทำให้น้ำแข็งค่อยๆละลาย ทำให้เกิดการสะสมตัวของตะกอนช่วงที่ระดับน้ำทะเลเพิ่มขึ้น และเข้าสู่ยุคปลายของไพลสโตซีนที่ระดับน้ำทะเลเพิ่มขึ้นถึงจุดสูงสุด ทำให้เกิดการสะสมตัวของตะกอนอีกชุดหนึ่งในช่วงระดับน้ำทะเลสูง จนเข้าสู่ช่วงปัจจุบัน
การสะสมตัวในช่วงที่มีการเพิ่มขึ้นของน้ำทะเล.
การสะสมตัวในช่วงเวลาที่มีการเพิ่มขึ้นของน้ำทะเลเกิดในช่วงที่ระดับน้ำทะเลเพิ่มสูงในช่วงปลายของยุคไพลสโตซีน ทำให้เกิดการสะสมตัวของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ 3 ลิ้นซ้อนทับกัน คือ Outer Shoal, Maringouin และ Teche ตามการกวัดแกว่งของแม่น้ำในแต่ละช่วงเวลา เนื่องจากผลของการเพิ่มขึ้นของน้ำทะเล และการทรุดตัวของพื้นที่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมจากน้ำหนักของตะกอนน้ำพาที่มีอย่างมหาศาล จึงทำให้ตะกอนลิ้นแรกจมตัวและถูกปิดทับด้วยลิ้นถัดไปที่เกิดจากการกวัดแกว่งของทางน้ำไปทางใหม่
การสะสมตัวของตะกอนที่ได้ เป็นการสะสมพอกเข้าไปในทะเล และไล่ขนาดเล็กจากข้างล่างขึ้นไปสู่ตะกอนขนาดใหญ่ด้านบน จากนั้นถูกปิดทับด้วยตะกอนทรายที่เป็นผลจากการเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเล
การสะสมตัวในช่วงที่ระดับน้ำทะเลสูง.
การสะสมตัวในช่วงเวลานี้เกิดขึ้นหลังจากที่ระดับน้ำทะเลขึ้นสูงสุดหลังจากช่วงปลายของยุคไพลสโตซีนจนถึงปัจจุบัน ทำให้เกิดการสะสมตัวของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอีก 3 ลิ้นจน คือ Saint Bernard, Lafourche และ Modern โดยเป็นการกวัดแกว่งของทางน้ำเช่นเดียวกันกับในช่วงที่ระดับน้ำทะเลเพิ่มขึ้น
การสะสมตัวของตะกอนที่ได้เป็นการสะสมตัวพอกขึ้นด้านบน แสดงการไล่ขนาดของตะกอนจากเล็กไปใหญ่ จากด้านล่างขึ้นด้านบน และได้ชั้นของถ่านหินที่หนามากปิดทับในส่วนที่ราบลุ่มน้ำขัง
เฌโรม โบอาเท็ง
เฌโรม อักเยนิม โบอาเท็ง (; เกิดวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นให้กับออแล็งปิกลียอแน ในลีกเอิง และทีมชาติเยอรมนี โดยหลักแล้วเขาเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก และยังเล่นตำแหน่งฟุลแบ็ก ได้ทั้งสองข้างอีกด้วย
เจโรม บัวเต็ง
ดุสิตา อนุชิตชาญชัย เป็นทั้งนักแสดง นักร้อง นางแบบ นักสนุกเกอร์และพูลหญิงทีมชาติไทย
ดุสิตา อนุชิตชาญชัย เกิดเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ที่กรุงเทพมหานคร โดยเป็นลูกเดียวของครอบครัว และมีชื่อจริงคือ ณภชณก อนุชาติชาญชัย สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนสตรีวรนาถ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) จากวิทยาลัยเซนต์จอห์น ปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
เข้าสู่วงการบันเทิง ด้วยการเป็นนักร้องนำของวงซับใน วงดนตรีหญิงล้วนเมื่อปี พ.ศ. 2538 จากนั้นเริ่มมีชื่อเสียงจากงานแสดงด้วยการรับบทเป็นตัวประกอบและตัวร้ายจากละครโทรทัศน์เรื่องต่าง ๆ ของช่อง 3 เช่น "เรือนมยุรา, พ่อดอกรักเร่, มนต์รักอสูร, สาวน้อยคาเฟ่, นางร้าย, สู่ฝันนิรันดร, รักนอกกรอบ, รัตนมณี, เป็นต่อ" เป็นต้น