pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ประเทศอิเควทอเรียลกินี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิเควทอเรียลกินีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอิเควทอเรียลกินีไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศกาบองในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศกาบอง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกาบองเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกาบองไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศแกมเบียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศแกมเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแกมเบียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแกมเบียไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศกานาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศกานา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกานาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกานาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศกินีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศกินี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกินีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกินีไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศกินี-บิสเซาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศกินีบิสเซา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกินีบิสเซาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกินีบิสเซาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศโกตดิวัวร์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศโกตดิวัวร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโกตดิวัวร์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศโกตดิวัวร์ไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศเลโซโทในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศเลโซโท เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเลโซโทเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเลโซโทไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศกัวเตมาลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศกัวเตมาลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกัวเตมาลาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 10 คน ใน 8 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกัวเตมาลาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศกายอานาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศกายอานา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกายอานาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกายอานาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
มณฑลอลาหาบาด
มณฑลอลาหาบาด  หรือชื่อทางการ ปรยาคราช  เป็นมณฑลในรัฐอุตตรประเทศของประเทศอินเดีย
ในปี 2000 ภายหลังการจัดระบบเขตการปกครองใหม่ภายในรัฐอุตตรประเทศ ซึ่งมีการแยกตัวรัฐอานุราจัลออกมาจากรัฐอุตตรประเทศทางตอนเหนือ ได้มีการจัดระบบการแบ่งอำเภอ (district) และมณฑล (division) ใหม่ภายในเช่นกัน อำเภอEtawah, Farrukhabad และกานปุระของมณฑลอลาหาบาดได้แยกออกไปเป็นมณฑลกานปุระ บางส่วนทางตะวันตกของมณฑลอลาหาบาดได้แยกออกเป็นมณฑล Kaushambi และมีอำเภอ Pratapgarh เพิ่มเข้ามาในมณฑลอลาหาบาด
ประเทศเฮติในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศเฮติ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเฮติเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน คน ใน ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเฮติไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
วิหารทอง
อินดิเพนเดนซ์ (รัฐมิสซูรี)
อินดิเพนเดนซ์  เป็นนครใหญ่เป็นอันดับ 5 ของรัฐมิสซูรี สหรัฐ เป็นเคาน์ตีซีตของแจ็กสันเคาน์ตี อินดิเพนเดนซ์เป็นเมืองบริวารของแคนซัสซิตีซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครแคนซัสซิตี ในปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 116,830 คน อินดิเพนเดนซ์เป็นบ้านเกิดของประธานาธิบดีสหรัฐ แฮร์รี เอส. ทรูแมน
ตำบลสามร้อยยอด
ตำบลสามร้อยยอด เป็นหนึ่งในห้าตำบลของอำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นที่ตั้งของพระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ซึ่งเป็นตราประจำจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2433 และอีกทั้งมีพื้นที่อยู่ในอุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด จัดเป็นอุทยานแห่งชาติประเภทชายฝั่งผสมผสานหมู่เกาะในทะเลแห่งแรกของไทย เป็นระบบนิเวศพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในประเทศไทย และรับการประกาศให้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติอนุสัญญาแรมซาร์ เมื่อวันที่ 14 มกราคม 2551 เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำระดับประเทศอันดับที่ 11 และเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำระดับโลกแรมซาร์ลำดับที่ 1,374
ตำบลสามร้อยยอดมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ตำบลสามร้อยยอดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่ตำบลสามร้อยยอดมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลสามร้อยยอด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามร้อยยอดทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลสามร้อยยอดที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสามร้อยยอดใน พ.ศ. 2539
พื้นที่ตำบลสามร้อยยอดประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 9 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 7,791 คน แบ่งเป็นชาย 3,810 คน หญิง 3,981 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 4 จาก 5 ตำบลในอำเภอสามร้อยยอด
States and territories of India
อำเภออมฤตสระ
อำเภออมฤตสระ  เป็นหนึ่งใน 22 อำเภอของภูมิภาค Majha ในรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย โดยมีเมืองอมฤตสระเป็นที่ตั้งสำนักงานอำเภอ
Amritsar district
จิงเจอร์ รอเจอส์
จิงเจอร์ รอเจอส์  หรือชื่อเกิด เวอร์จิเนีย แคเทอรีน แมกแมท (Virginia Katherine McMath) เป็นนักแสดง นักเต้น และนักร้อง ชาวอเมริกัน เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากการแสดงเรื่อง "Kitty Foyle" (1940) แต่เป็นที่รู้จักจากการแสดงในคริสต์ทศวรรษ 1930 ในภาพยนตร์เพลงของค่ายอาร์เคโอ โดยแสดงร่วมกับ เฟรด แอสแตร์ เธอยังแสดงละครเวที วิทยุและโทรทัศน์ โดยส่วนมากในศตวรรษที่ 20
เธอเกิดที่เมืองอินดิเพนเดนซ์ และเติบโนในแคนซัสซิตี รอเจอส์และครอบครัวได้ย้ายไปที่ฟอร์ตเวิร์ท เมื่อเธออายุ 9 ปี หลังจากเธอเป็นผู้ชนะการเต้นชาลส์ตันในปี 1925 ก็ประสบความสำเร็จกับอาชีพการแสดงโวเดอวีล เธอเริ่มเป็นที่รู้จักจากการแสดงละครบรอดเวย์ แสดงเรื่องแรกคือ "Girl Crazy" ซึ่งมาสู่การได้เซ็นสัญญากับพาราเมาต์พิกเจอส์ซึ่งได้แสดง 5 เรื่อง รอเจอส์ประสบความสำเร็จกับการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก โดยรับบทสมทบในเรื่อง "42nd Street" (1933)
เธอมีกลับมาแสดงร่วมกับเฟรด แอสแตร์อีกครั้งในปี 1949 เรื่อง "The Barkleys of Broadway" ซึ่งประสบความสำเร็จด้านรายได้ หลังจากนั้นก็ไม่มีผลงานประสบความสำเร็จในคริสต์ทศวรรษ 1950 จึงกลับมาแสดงละครบรอดเวย์ โดยในปี 1965 แสดงนำในเรื่อง "Hello, Dolly!" เธอยังได้แสดงละครทางโทรทัศน์นับตั้งแต่ปี 1987 เธอเสียชีวิตจากอาการหัวใจวายในปี 1995 ด้วยอายุ 83
สะพานนิวยมุนา
สะพานนิวยมุนา  เป็นสะพานขึงในอลาหาบาด สะพานเริ่มการก่อสร้างในช่วงปลายปี 2004 โดยมีเป้าหมายเพื่อลดการจราจรบนสะพาน Old Naini Bridge สะพานนั้นทอดยาวในลักษณะเหนือ-ใต้ คร่อมข้ามแม่น้ำยมุนา เชื่อมเมืองอลาหาบาดเข้ากับย่านNaini บริษัทที่ปรึกษาการก่อสร้างคือ COWI A/S จากเดนมาร์ก การก่อสร้างส่วนหลักนั้นทำโดยเครือฮุนได และสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี 2004
Trams in Kolkata
องค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่า
องค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่า เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 4, 6–7 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–3 ของตำบลไร่เก่า (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลไร่เก่า) ในอำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลไร่เก่าใน พ.ศ. 2522 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่าในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไร่เก่ามีประชากรทั้งหมด 4,402 คน
กอชิตเซ
กอชิตเซ  เป็นนครที่ใหญ่ที่สุดทางตะวันออกของประเทศสโลวาเกีย เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำฮอร์นัด ทางตะวันออกของเทือกเขาสโลวักออเร ใกล้กับชายแดนประเทศฮังการี เมืองมีประชากร 240,000 คน ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของสโลวาเกีย รองจากเมืองหลวงประเทศ กรุงบราติสลาวา
เมืองเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมทางตะวันออกของสโลวาเกีย ในปี ค.ศ. 2013 ได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปร่วมกับเมืองมาร์แซย์ ของประเทศฝรั่งเศส กอชิตเซเป็นศูนย์กลางที่สำคัญทางด้านอุตสาหกรรของประเทศ มีโรงงานเหล็กกล้า ยูเอสสตีลกอชิตเซ ที่มีลูกจ้างมากที่สุดของเมือง เมืองยังมีสถานีรถไฟและสนามบินระหว่างประเทศ
เมืองยังได้รับนการอนุรักษ์เป็นอย่างดีในบรรดาเมืองของสโลวาเกีย มีอาคารอนุรักษ์ทั้งในรูปแบบสถาปัตยกรรมกอทิก สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา บารอก และนวศิลป์ โดยมีโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดของสโลวาเกีย คือ มหาวิหารเซนต์เอลิซาเบท
พายุไซโคลนโบลา (พ.ศ. 2513)
พายุไซโคลนโบลา (อังกฤษ: Bhola cyclone) เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่เข้าปะทะปากีสถานตะวันออก (ประเทศบังกลาเทศในปัจจุบัน) และรัฐเบงกอลตะวันตก ในประเทศอินเดีย เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2513 มันเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่อันตรายที่สุดที่เคยบันทึกไว้และเป็นหนึ่งในภัยพิบัติทางธรรมชาติที่อันตรายที่สุด มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 500,000 รายในพายุ ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากน้ำท่วมที่เกิดจากพายุในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา พายุไซโคลนนี้เป็นพายุไซโคลนลูกที่หกของฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2513 และเป็นฤดูกาลที่มีความรุนแรงที่สุด
พายุไซโคลนก่อตัวขึ้นเหนืออ่าวเบงกอลตอนกลางในวันที่ 8 พฤศจิกายนและเดินทางขึ้นไปทางเหนือ ถึงจุดสูงสุดด้วยความเร็วลม 185 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (115 ไมล์ต่อชั่วโมง) ในวันที่ 11 พฤศจิกายนและขึ้นฝั่งบนชายฝั่งของปากีสถานตะวันออก ในบ่ายวันรุ่งขึ้น กระแสลมของพายุทำลายหมู่เกาะนอกชายฝั่ง ทำลายหมู่บ้านและทำลายพืชผลทั่วทั้งภูมิภาค ได้รับผลกระทบอย่างหนักในอัพซิซิลาและทาซูมัตดิน กว่า 45% ของประชากรทั้งหมด 167,000 คนถูกพายุสังหาร
รัฐบาลปากีสถานซึ่งนำโดยนายพลยาเฮีย ข่าน หัวหน้ารัฐบาลทหารได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่ามีความล่าช้าในการจัดการการบรรเทาทุกข์หลังจากเกิดพายุ จากผู้นำทางการเมืองในท้องถิ่นในปากีสถานตะวันออกและสื่อต่างประเทศ ในช่วงหลังการเลือกตั้งที่เกิดขึ้นหนึ่งเดือนหลังจากนั้น ฝ่ายค้านสันนิบาตอวามีได้รับชัยชนะอย่างล้นหลามจากภายในประเทศ และเป็นต้นเหตุของความไม่สงบระหว่างปากีสถานตะวันออกและรัฐบาลกลาง เรียกว่าสงครามปลดปล่อยบังกลาเทศ ซึ่งนำไปสู่พันธุฆาตบังกลาเทศในปี 2514 ในท้ายสุดนั้นเป็นส่วนหนึ่งในเหตุการตั้งประเทศบังกลาเทศ
สะพานวิทยาสาครเสตุ
วิทยาสาครเสตุ  หรือ สะพานเซกเกินด์หูคลี  เป็นสะพานเก็บค่าผ่านทาง (toll bridge) เหนือแม่น้ำหูคลี (Hooghly River) ในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เชื่อมเมืองโกลกาตา (หรือกัลกัตตา) กับหาวรา (Howrah) เข้าด้วยกัน
วิทยาสาครเสตุมีความยาว 823 เมตร และเป็นสะพานขึงที่ยาวที่สุดในประเทศอินเดีย อย่างไรก็ตามผู้คนมักสับสนว่าสะพานนรรมทาสาม (3rd Narmada Bridge) ในรัฐคุชราตเป็นสะพานขึงที่ยาวที่สุด แต่ในความเป็นจริงสะพานนรรมทาสามเป็นสะพานแบบกึ่งแขวน (extradosed bridge) ไม่ใช่สะพานแขวนโดยตรง สะพานวิทยาสาครเสตุเป็นสะพานแห่งที่สองที่สร้างขึ้นเพื่อข้ามแม่น้ำหูคลี ถัดจากสะพานแรก คือสะพานหาวรา (Howrah Bridge) หรือสะพานรพินทรเสตุ (Rabindra Setu) ซึ่งอยู่ห่างไป ทางเหนือ ชื่อของสะพานตั้งชื่อตามนักปฏิรูปการศึกษา บัณฑิตอิศวร จันทระ วิทยาสาคร (Ishwar Chandra Vidyasagar) และใช้ทุนก่อสร้ารวม 3.88 พันล้านรูปีอินเดีย ภายใต้การร่วมทุนระหว่างรัฐบาลและเอกชน
ตามสถิติที่บันทึก มียานพาหนะขับบนสะพานนี้ต่ำสุดที่ 28,000 คัน และสูงสุดที่ 39,000 คันต่อวัน อย่างไรก็ตามหลังการส่งมอบอำนาจในการเก็บค่าขึ้นสะพาน (toll) จากดั้งเดิมเป็นของราชการไปให้กับหน่วยงานของเอกชนในปี 2000 จำนวนยานพาหนะได้ลดลงเหลือเพียงสูงสุดที่ 30,000 คันต่อวันในเดือนธันวาคม 2002 ต่อมาในต้นปี 2008 จำนวนยานพาหนะได้เพิ่มขึ้นเป็นขั้นต่ำ 45,000 คันถึงสูงสุด 61,000 คันต่อวัน อย่างไรก็ตาม สะพานนี้สร้างขึ้นเพื่อรองรับยานพาหนะอยู่ที่ 85,000 คันต่อวัน การบริหารรายได้จากค่าผ่านทางนั้นได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงว่ามีการโกงกินภายในและสูญเสียรายได้มหาศาล
Vidyasagar Setu
วิทยาสาครเสตุ
สะพานหาวรา
สะพานหาวรา หรือ สะพานหาวราห์  เป็นสะพานขึงเหนือแม่น้ำหูคลี (Hooghly River) ในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เริ่มสร้างในปี 1943 โดยมีชื่อเดิมว่าสะพานนิวหาวรา (New Howrah Bridge) เพราะจะสร้างทดแทนสะพานลอยน้ำเก่าที่ตั้งอยู่ในจุดเดียวกัน เป้าหมายของการสร้างนั้นเพื่อเชื่อมเมืองหาวรา (Howrah) กับเมืองโกลกาตา (กัลกัตตา) เข้าด้วยกัน เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 1965 ได้เปลี่ยนชื่อสะพานใหม่เป็น สะพานรพินทระเสตุ (Rabindra Setu) ตั้งตามชื่อของกวีเอกชาวเบงกอล รพินทรนาถ ฐากุร ผู้รับรางวัลโนเบลคนแรกของอินเดียและของเอเชีย อย่างไรก็ตามสะพานนี้ยังเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อเดิมคือสะพานหาวรามากว่า
สะพานนี้เป็นหนึ่งในสี่สะพานข้ามแม่น้ำหูคลี และเป็นสัญลักษณ์สำคัญของเมืองโกลกาตาและรัฐเบงกอลตะวันตก ส่วนสะพานอื่น ๆ บนแม่น้ำสายเดียวกันคือวิทยาสาครเสตุ (สะพานหูคลีสอง Second Hooghly Bridge), วิเวกนันทะเสตุ (Vivekananda Setu) และ นิเวทิตาเสตุ (Nivedita Setu) การจราจรบนสะพานอยู่ที่วันละ 100,000 คัน และมีคนเดินข้ามสะพานอีกกว่าวันละ 150,000 คน เป็นไปได้ว่าอาจจะเป็นสะพานยื่นที่มีการสัญจรทางเท้ามากที่สุดในโลก เมื่อสร้างเสร็จ สะพานนี้เป็นสะพานยื่นที่ยาวที่สุดเป็นอันดับที่สามในโลกเมื่อแรกสร้างเสร็จ และในปัจจุบันเป็นสะพานยื่นที่ยาวที่สุดในโลกอันดับที่หก
Howrah bridge
Rabindra Setu
วังบังคาลอร์
วังเบงคลูรู  เป็นวังหลวงที่ตั้งอยู่ในเบงคลูรู รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย สร้างบนที่ดินเก่าของศาสนาจารย์ เจ. การเร็ตต์ (Rev. J. Garrett) ครูใหญ่คนแรกของโรงเรียนเซ็นทรัลไฮสกูล (Central High School) ในเบงคลูรู หรือวิทยาลัยเซ็นทรัลคอลเลจแห่งเบงคลูรูในปัจจุบัน (Central College of Bangalore)
อาคารแรกสร้างมีจำนวนทั้งหมด 35 ห้อง ส่วนใหญ่เป็นห้องนอน และมีสระว่าน้ำ 1 สระ นอกจากนี้ยังมีลิฟต์โดยสารแรงมนุษย์ (manual lift) และพัดลมไฟฟ้าที่นำเข้ามาจากบริษัท General Electric ชั้นหนึ่งของวังประกอบด้วยลานเปิดที่มีเก้าอี้แกรนิตประดับด้วยกระเบื้องเซรามิกสีน้ำเงิน นอกจากนี้ยังมีห้องบอลรูมสำหรับจัดการเฉลิมฉลอง หนึ่งในห้องที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในชั้นแรกคือโถง "ดูรบาร์ฮอลล์" ("Durbar Hall") ที่ซึ่งประดับตกแต่งอย่างวิจิตรตระการตา ดั้งเดิมไว้ใช้ในการประชุมสภาของกษัตริย์ ภายในประดับด้วยเครื่องตกแต่งงดงามจำนวนมาก ภาพเขียร และศีรษะช้างขนาดใหญ่ที่ฝังไว้ในผนัง ด้านหนึ่งของโถงเป็นกระจกสีศิลปะกอธิก ห้องนั้นตกแต่งโดยใช้สีเหลืองเป็นหลัก
รุมิดาร์วาซ
รุมิดาร์วาซ  หรือ รูมีทรวาฌา  หรือ รุมีดาร์วาซา  บางครั้งเรียกว่า "ประตูตุรกี" เป็นประตูเมืองขนาดใหญ่ในลัคเนา อุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดยการอุปถัมภ์ของ Nawab Asaf-Ud-daula ในปี 1784 ประตูนี้เป็นตัวอย่างสำคัญหนึ่งของสถาปัตยกรรมลัคเนา (สถาปัตยกรรมอวธี; Awadhi) ประตูมีความสูง 60 ฟุต นี้ได้สร้างโดยถอดแบบมาจาก Sublime Porte (Bab-iHümayun) ในอิสตันบูล
ที่ตั้งนั้นอยู่ตรงข้ามกับ Asafi Imambara และได้กลายเป็นสัญลักษณ์ประจำเมืองลัคเนา ดั้งเดิมแล้วใช้เป็นประตูเข้าเขตเมืองเก่าลัคเนา แต่หลังเมืองได้ขยายอาณาเขตออกไปมากได้กลายมาเป็นประตูทางเข้าวัง ซึ่งต่อมาวังถูทำลายโดยชาวอังกฤษที่รุกรานพื้นที่
รุมิ (Rumi) มาจาก Maulana Rumi นักปรัชญาและนักวิชาการมุสลิม เชื่อกันว่าชื่อรุมินี้เรียกตามชื่อของผู้วิเศษนิกายซูฟีในคริสต์ศตวรรษที่ 13 (Muslim Sufi mystic) ชื่อ Jalal ad-Din Muhammad Rumi.
Rumi Darwaza
บะราอีมามบารา
บะราอีมามบารา  หรือ มัสยิดอาซฟี  เป็นหมู่อิหม่ามบารา (imambara) ในลัคเนา รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดย Asaf-ud-Daula ผู้เป็น Nawab of Awadh ในปี 1784 ชื่อบะราอีมามบารานั้นมาจากคำว่า บะรา ("Bara") แปลว่า 'ใหญ่' ในหมู่อาคารภายในอีมามบารานั้นประกอบด้วยมัสยิดอาซฟี (Asfi mosque) ขนาดใหญ่, ภูล-ภูไลย์ (Bhul-bhulaiya) คือเขาวงกต, และบาวลี (Bowli) หรือบ่อน้ำขั้นบันได (step well)
สถาปัตยกรรมของหมู่อาคารนี้แสดงให้เห็นยุคทองของสถาปัตยกรรมโมกุลอันวิจิตร ที่นี่เป็นหนึ่งในโครงการก่อสร้างสำคัญท้าย ๆ ที่ไม่มีการเพิ่มองค์ประกอบของศิลปะจากผู้ล่าอาณานิคมเข้ามาในการออกแบบ เช่นเดียวกันกับไม่มีการใช้เหล็กในการก่อสร้าง อาคารหลักคืออีมามบารานั้นประกอบด้วยห้องโถงขนาดใหญ่ที่เป็นหลุมศพของ Asaf-ud-Daula ภายใต้เพดานที่สูงกว่า 15 เมตร โดยปราศจากคานใด ๆ นอกจากนี้โดยรอบประกอบด้วยห้องอีกแปดห้องที่สร้างให้มีความสูงเพดานที่ต่างกัน ทำให้เกิดภาพมุมสูงออกมาดหมือนกับเขาวงกตที่มีทางเดินเข้าออกเป็นประตูจำนวน 489 บานที่เหมือนกัน บริเวณนี้มักเรียกว่าเป็น "Bhulbhulaiya" นอกจากหมู่มัสยิดนี้แล้ว Asaf-ud-Daula ยังได้ให้ก่อสร้างรูมีดาร์วาซขนาดใหญ่อยู่ด้านนอก
Bara Imambara
สันสการ์เกนทระ
สันสการ์เกนทระ  เป็นพิพิธภัณฑ์ในอะห์มดาบาด ประเทศอินเดีย ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อดัง เลอกอร์บูซีเย ภายในพิพิธภัณฑ์นั้นประกอบด้วยประวัติศาสตร์, ศิลปะ, วัฒนธรรม และสถาปัตยกรรมของอะห์มดาบาด นอกจากนี้ยังมี พิพิธภัณฑ์ว่าวปะตัง (Patang Kite Museum) ซึ่งเก็บสะสมว่าวและโบราณวัตถุต่าง ๆ พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู๋เชิงสะพานสรทาร (Sardar Bridge) ใกล้กับ Paldi
พิพิธภัณฑ์นี้ออกแบบโดยสถาปนิกผู้โด่งดังในงานแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ (Modernist style) เลอกอร์บูซีเย ชื่อขณะแรกออกแบบคือ 'พิพิธภัณฑ์แห่งความรู้' ("Museum of Knowledge") และดั้งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของหมู่อาคาร 'ศูนย์วัฒนธรรมแห่งอะห์มดาบาด' ("Cultural Centre of Ahmedabad") ซึ่งในบรรดาศูนย์และอาคารด้านสังคมวิทยาต่าง ๆ รวมถึงอาคารแสดงดนตรีของศูนย์วัฒนธรรมขนาดใหญ่นี้ มีเพียงพิพิธภัณฑ์นี้ที่ได้ก่อสร้างจนสำเร็จ ชื่อในปัจจุบันนั้นตั้งตามนายกเทศมนตรีคนแรกของอะห์มดาบาด
Sanskar Kendra
กปาลีศวรมนเทียร
กปาลีศวรมนเทียร  เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่บูชาพระศิวะ ตั้งอยู่ในไมลาปอร์ (Mylapore), เจนไน รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย พระชายาของพระศิวะ พระปารวตี ที่ประทับอยู่ ณ มนเทียรนี้มีชื่อเรียกว่า กรปกัมพล (Karpagambal) จากภาษาทมิฬ แปลว่า "เทวีแห่งต้นไม้ให้พร" ("Goddess of the Wish-Yielding Tree") มนเทียรนี้สร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 สร้างด้วยสถาปัตยกรรมดราวิเดียน เชื่อกันว่าสร้างในสมัยของจักรวรรดิวิชัยนคร (Vijayanagar)
ในปุราณะระบว่า ศักตินั้นทรงบูชาพระศิวะในรูปปางของนกยูง จึงเป็นที่มาของชื่อพื้นถิ่นว่า "เมยิลาย" ("Mylai"; เป็นภาษาทมิฬแปลว่านกยูง) ของพื้นที่โดยรอบมนเทียร พระศิวะที่ประทับที่นี่ในรูป "กปาลีศวร" (Kapaleeswarar) และมีศิวลึงค์เป็นสัญลักษณ์ ส่วนพระปารวตี พระชายา ประทับในรูป "กรปคัมพล" (Karpagambal)
ชื่อ "กปาลีศวร" นั้นมาจากคำว่า "กปาล" ("kapāla"; กบาล หรือศีรษะ) และ "อิศวร" ("Īśvara") หมายถึงความยิ่งใหญ่และความศักดิ์สิทธิ์ หรืออาจหมายถึงพระอิศวร ตำนานในปุราณะระบุว่าขณะการพบปะกันของพระพรหมและพระศิวะบนเขาไกลาศนั้น พระพรหมมิได้แสดงความเคารพต่อพระศิวะตามที่เคยทำ พระศิวะจึงทรงถอดเศียรหนึ่งจากหลายเศียร ("กปาลัม"; kapalam หรือ กบาล) ของพระพรหมออก เพื่อเป็นการสำนึกผิด พระพรหมได้เสด็จลงมายังบริเวณไมลาปอร์ (Mylapore) และประดิษฐานศิวลึงค์ไว้ เพื่อโปรดพระศิวะ
นอสตราเดมัส
พระวิภาคภูวดล (เจมส์ แมคคาร์ที)
พระวิภาคภูวดล (2396-2462) นามเดิม เจมส์ ฟิตซ์รอย แมคคาร์ที  เป็นนักสำรวจและนักทำแผนที่ชาวไอริชที่มีบทบาทสำคัญในการกำหนดเขตแดนของประเทศไทย (ซึ่งรู้จักกันในตอนนั้นชื่อว่าสยาม) ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ช่วยเปลี่ยนสยามให้เป็นรัฐชาติสมัยใหม่ เขาดำรงตำแหน่งเจ้ากรมแผนที่คนแรก (ปัจจุบันคือ กรมแผนที่ทหาร) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในวันที่ 3 กันยายน ปี พ.ศ. 2428 โดยเขาดำรงตำแหน่งนี้ยาวนานถึง 16 ปีก่อนจะกราบถวายบังคมลาออกจากราชการเนื่องจากครบกำหนดสัญญาเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 โดยมีนาย โรนัลด์ เวิร์ธธี กิบลิน ชาวออสเตรเลียเป็นเจ้ากรมแผนที่สืบต่อมา
นกนางแอ่นบ้าน  เป็นชนิดนกนางแอ่นที่แพร่กระจายไปทั่วโลกมากกว่านกอื่นในวงศ์ Hirundinidae เป็นนกจับคอนที่มีลักษณะเด่นคือด้านบนเป็นสีน้ำเงินและหางเป็นแฉกลึกยาว มักพบในยุโรป เอเชีย แอฟริกา และอเมริกา
ตำบลบ้านผือ (อำเภอบ้านผือ)
ตำบลบ้านผือเป็น 1 ใน 13 ของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี
ตำบลบ้านผือแบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้านได้แก่
ท้องที่ตำบลหนองหัวคู ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
ตำบลจำปาโมง
ตำบลจำปาโมง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง
พื้นที่และอาณาเขต.
ตำบลจำปาโมงมีเนื้อที่ประมาณ 75 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 46,875 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังนี้
องค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2539 ปรับขนาดองค์การบริหารส่วนตำบล จากขาดเล็กเป็นขนาดกลางในการประชุมของคณะกรรมการองค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดอุดรธานี ครั้งที่ 8/2551 เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2551 อยู่ในเขตพื้นที่ของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ห่างจากอำเภอบ้านผือไปทางทิศตะวันตก ไปตามเส้นทางบ้านผือ-นาคำไฮ ประมาณ 3 กิโลเมตร เลี้ยวขวาไปอีกประมาณ 5 กิโลเมตร ทิศเหนือติดต่อกับตำบลบ้านผือ ตำบลเมืองพาน อำเภอบ้านผือจังหวัดอุดรธานี
องค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมงเดิมเป็นสภาตำบลตำบลจำปาโมง และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2539 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 และได้ปรับขนาดองค์การบริหารส่วนตำบล จากขนาดเล็กเป็นขนาดกลางในการประชุมของคณะกรรมการองค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดอุดรธานี ครั้งที่ 8/2551 เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 194 หมู่ที่ 7 ตำบลจำปาโมง อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี โดยมีผู้บริหารตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันดังนี้
ปี พ.ศ 2539-2540 นายจันทร์ดวง คำดวง กำนันตำบลจำปาโมงเป็นประธานสภาตำบลจำปาโมงโดยตำแหน่ง
ปี พ.ศ 2541-2542 นายสมิง รัตนประเสริฐ ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง มาจากการเลือกของสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง
ปี พ.ศ. 2543-2547 นายกิตติคุณ คนบุญ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง (เปลี่ยนชื่อตำแหน่งตาม พรบ.สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ 2537 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 6 พ.ศ 2552 )
ปี พ.ศ. 2548 นายสำเนียง วันอุดม นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง
ปี พ.ศ 2549-2553 นายกิตติคุณ คนบุญ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง
ปี พ.ศ. 2553-2556 นายสำเนียง วันอุดม นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง
ปี พ.ศ. 2556-ปัจจุบัน นายกิตติคุณ คนบุญ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลจำปาโมง
ตำบลจำปาโมงมีวัด/สำนักสงฆ์ 23 แห่ง และศาลเจ้า 17 แห่ง
ตำบลจำปาโมงโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลจำนวน 2 แห่ง
อาชีพส่วนใหญ่ของประชาชนในตำบลจำปาโมง อาชีพหลักคือ อาชีพการเกษตร มีทำนา ทำไร่ (ข้าวโพด ถั่วเหลือง ฯลฯ) สวนยางพารา ฟาร์มปศุสัตว์ อาชีพรองคือ รับจ้าง ค้าขายและรับราชการ ซึ่งแยกดังนี้
สถานที่สำคัญของตำบล
ตำบลบ้านค้อ (อำเภอบ้านผือ)
ตำบลบ้านค้อ เป็นหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ตำบลบ้านค้อก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2536 โดยแยกออกมาจากตำบลบ้านผือ ท้องที่ตำบลบ้านค้อทั้งพื้นที่บริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านค้อ
ตำบลบ้านค้อแบ่งการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
เทียกี
เทียกี (; ถึงแก่กรรม 765) ชื่อรอง จี้หราน (季然) ขุนพลของ จ๊กก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีน. ก่อนหน้านั้นเขารับราชการอยู่ภายใต้ขุนศึก เล่าเจี้ยง ช่วงปลายยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก.
รับราชการภายใต้เล่าเจี้ยง.
เทียกีมาจาก อำเภอหลางจง (閬中縣) เมืองปาสี่ (巴西郡), หรือ หลางจง มณฑลเสฉวน ทุกวันนี้. เขารับราชการเป็นนายอำเภอฮั่นฉาง (漢昌縣; ปาจง เสฉวน ทุกวันนี้) ภายใต้ขุนศึก เล่าเจี้ยง, ซึ่งปกครอง เอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุม เสฉวน และ ฉงชิ่ง ทุกวันนี้) ระหว่างปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก.
ชาร์กัลทุลเกิน เอร์เบเนบัต
ชาร์กัลทุลเกิน เอร์เบเนบัต  เป็นนักการเมืองชาวมองโกลและเป็นสมาชิกของพรรคประชาชนมองโกเลีย เขาเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 29 ของมองโกเลียตั้งแต่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ถึง 4 ตุลาคม ค.ศ. 2017
ตำบลกลางใหญ่ (อำเภอบ้านผือ)
ตำบลกลางใหญ่ เป็นตำบลหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ทั้งพื้นที่ของตำบลกลางใหญ่บริหารโดยเทศบาลตำบลกลางใหญ่ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2529 ได้ตั้งตำบลคำด้วง โดยแยกออกจากตำบลกลางใหญ่
ตำบลกลางใหญ่แบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้านได้แก่
ตำบลคำด้วง
ตำบลคำด้วง เป็นตำบลหนึ่งในสิบสามตำบลของอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ก่อตั้งเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2529 โดยแยกออกจากตำบลกลางใหญ่ ทั้งพื้นที่ของตำบลคำด้วงบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลคำด้วง
ตำบลกลางใหญ่แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้านได้แก่
ดิอันโฮลีอะไลอันซ์
นิวะตะ อะซะโกะ
คะกิมง-อิง
โออิโนะมิกะโดะ โนะบุโกะ
ประเทศพม่าในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศพม่า เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติพม่าเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศพม่าไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม
ประเทศเนปาลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศเนปาล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเนปาลเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเนปาลไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
กฎหมายแรงงานไทย
กฎหมายแรงงานของประเทศไทยอยู่ภายใต้กรอบพระราชบัญญัติและพระราชกฤษฎีกาหลายฉบับ กฎหมายหลักได้แก่ พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 และส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การกำกับของกระทรวงแรงงาน กรอบกฎหมายส่วนใหญ่ได้รับการพัฒนาในช่วงกลางถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 พร้อมกับที่เศรษฐกิจไทยมีการขยายตัวอย่างรวดเร็วเริ่มตั้งแต่ช่วงสงครามเย็น
แม้กฎหมายคุ้มครองสิทธิในการสมาคมและจัดระเบียบเพื่อต่อรองร่วมกันของผู้ใช้แรงงาน และอนุญาตให้ผู้ใช้แรงงานตั้งสหภาพแรงงานได้ แต่ในทางปฏิบัติ การคุ้มครองดังกล่าวไม่เพียงพอ ทำให้เกิดระบบสหภาพแรงงานที่อ่อนแอโดยทั่วไป กฎหมายยังคุ้มครองเฉพาะผู้ใช้แรงงานในภาคแรงงานอย่างเป็นทางการเท่านั้น และบ่อยครั้งไม่ครอบคลุมถึงประชากรคนงานเข้าเมืองขนาดใหญ่ของประเทศ ซึ่งมีจำนวนมากที่ได้รับว่าจ้างโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย วัตรทาสสมัยใหม่ (modern slavery) ในบางอุตสาหกรรมของประเทศกลายเป็นเป้าสนใจของนานาประเทศในคริสต์ทศวรรษ 2010
งานต้องห้ามแก่คนต่างด้าว.
รัฐบาลชาตินิยมจอมพล ป. พิบูลสงครามในคริสต์ทศวรรษ 1940 ออกกฎหมายสงวนบางอาชีพให้เฉพาะแก่บุคคลสัญชาติไทย
การจำกัดแรงงานต่างด้าว.
ผู้บัญชาการตะวันตก
ธรอวน์
ประเทศเกาหลีเหนือในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018