pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การแข่งขันวอลเลย์บอลของสโมสรวอลเลย์บอลชายนครราชสีมา ประจำปี พ.ศ. 2551 หรือ ปี ค.ศ. 2008
แม่น้ำจั๋ย
แม่น้ำจั๋ย  เป็นแม่น้ำแม่น้ำทางเหนือของประเทศเวียดนาม มีต้นน้ำในจังหวัดห่าซาง ไหลผ่านจังหวัดหล่าวกาย จังหวัดเอียนบ๊าย และบรรจบกับแม่น้ำโล ในจังหวัดฟู้เถาะ เป็นแม่น้ำระหว่างประเทศ ทั้งต้นน้ำและปลายน้ำอยู่ในเวียดนาม แต่ตอนกลางของแม่น้ำบางส่วนกั้นเขตแดนจีน-เวียดนาม ในทางตอนใต้ของอำเภอหม่ากฺวัน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน แม่น้ำจั๋ยมีความยาวทั้งสิ้น 303 กิโลเมตร มีพื้นที่ลุ่มน้ำ 4,527 ตารางกิโลเมตร ช่วงที่ไหลผ่านประเทศจีนมีความยาว 9.1 กิโลเมตร และพื้นที่ลุ่มน้ำมี 1,768 ตารางกิโลเมตร แม่น้ำสาขาในประเทศจีน ได้แก่ แม่น้ำหนานเป่ย์, แม่น้ำไป๋, แม่น้ำเหอผู่ และแม่น้ำต้าเหลียงจื่อ
อ่างเก็บน้ำท้ากบ่ามีความยาวประมาณ 50 กิโลเมตร เป็นส่วนหนึ่งของการสร้างเขื่อนพลังงานไฟฟ้าพลังน้ำท้ากบ่า
แม่น้ำไซง่อน
อีวันกิว
อีวันกิว  เป็นนิคมประเภทเมืองแห่งหนึ่งในแคว้นเคียฟ ประเทศยูเครน ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำแตแตริว เดิมเป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตอีวันกิว แต่ในปัจจุบันเขตนี้ถูกรวมเข้ากับเขตวึฌฮอรอด นิคมนี้มีประชากร 10,191 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
อีวันกิวตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางใต้ของเขตวึฌฮอรอด ระหว่างกรุงเคียฟกับเมืองร้างปรือปิยัจ ห่างจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชียร์โนบีลไปทางทิศใต้ 68 กิโลเมตร (42 ไมล์) และห่างจากหมู่บ้านดือจัตกือซึ่งเป็นทางเข้าเขตหวงห้ามเชียร์โนบีลประมาณ 32 กิโลเมตร (20 ไมล์) อีวันกิวไม่ได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติเชียร์โนบีลมากนักเมื่อเทียบกับเมืองอื่น ๆ
บรอวารือ
บรอวารือ  ก่อน ค.ศ. 1969 เป็นที่รู้จักกันในชื่อ บรอวารี  เป็นเมืองในแคว้นเคียฟทางตอนเหนือของประเทศยูเครน ตั้งอยู่ในเขตชานเมืองด้านตะวันออกของกรุงเคียฟ และเป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตบรอวารือในแคว้นเดียวกัน ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 มีประชากร 109,473 คน
บรอวารือเป็นเมืองเก่าแก่ซึ่งได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกใน ค.ศ. 1630 ชื่อเมืองแปลว่า "โรงเบียร์" เนื่องจากเป็นที่ตั้งของโรงงานผลิตเบียร์หลายแห่ง ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 บรอวารือกลายเป็นศูนย์กลางการผลิตรองเท้าของยูเครน นอกจากนี้ยังมีศูนย์แพร่สัญญาณทั้งคลื่นยาวและคลื่นสั้นอีกด้วย โรงกษาปณ์แห่งชาติของยูเครนก็ตั้งอยู่ในเมืองนี้เช่นกัน
วาซึลกิว
วาซึลกิว  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสตูห์นาในแคว้นเคียฟ ทางตอนกลางของประเทศยูเครน ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตวาซึลกิวสกึย มีประชากร 37,310 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
จากแหล่งตั้งถิ่นฐานที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,000 ปี วาซึลกิวได้จัดการปกครองแบบเทศบาลเมืองมาตั้งแต่ ค.ศ. 1796 เมืองนี้เป็นที่ตั้งของฐานทัพอากาศวาซึลกิวตั้งแต่สมัยสงครามเย็น และในปัจจุบันเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมการผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าและเครื่องหนัง
ดนีปรอรุดแน
ดนีปรอรุดแน  เป็นเมืองในเขตวาซือลิวกาของแคว้นซาปอริฌเฌีย ประเทศยูเครน ได้รับสถานะเมืองมาตั้งแต่ พ.ศ. 2513 ในปัจจุบันมีประชากร 18,036 คน (ประมาณการ พ.ศ. 2564) และมีท่าเรือหนึ่งแห่งริมแม่น้ำนีเปอร์
แมลีตอปอล
แมลีตอปอล  เป็นเมืองและเทศบาลในแคว้นซาปอริฌเฌียทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศยูเครน แต่ในปัจจุบันถูกกองทัพรัสเซียยึดครอง ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำมอลอชนาซึ่งไหลผ่านด้านตะวันออกของเมืองและไหลลงสู่ชะวากทะเลมอลอชนาซึ่งเชื่อมกับทะเลอะซอฟในที่สุด เมืองมีประชากรประมาณ 150,768 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
แมลีตอปอลเป็นเมืองใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ของแคว้นซาปอริฌเฌียรองจากเมืองซาปอริฌเฌีย และทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตแมลีตอปอล
แมลีตอปอลตั้งอยู่บนจุดตัดของทางหลวงยุโรปสายหลักสองสาย ได้แก่ สาย E58 (เวียนนา–อุฌฮอรอด–เคียฟ–รอสตอฟ-นา-โดนู) และสาย E105 (ชีร์เกอเนส–เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก–มอสโก–เคียฟ–ยัลตา) เมืองนี้ได้รับสมญานามว่า "ประตูสู่คาบสมุทรไครเมีย" เนื่องจากก่อนที่รัสเซียจะเข้ายึดครองไครเมียใน ค.ศ. 2014 นั้น ร้อยละ 80 ของรถไฟโดยสารที่มุ่งหน้าไปยังไครเมียจะผ่านเมืองนี้ และในฤดูร้อนจะมียานพาหนะสัญจรผ่านเมืองถึง 45,000 คันต่อวัน
Melitopol
Dniprorudne
Vasylkiv
Brovary
Ivankiv
โทโมดาจิ เกมมิตรภาพ
โทโมดาจิ เกมมิตรภาพ  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น สร้างแนวคิดของเรื่องโดยมิโกโตะ ยามางูจิ เขียนเรื่องและวาดภาพโดยยูกิ ซาโต ตีพิมพ์ในนิตยสาร"เบ็ซซัตสึโชเน็งแมกกาซีน"ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 ได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชันสองเรื่องฉายในปี พ.ศ. 2560 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโอกูรูโตะ โนโบรุ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2565
ทองดีฟันขาว
ทองดีฟันขาว  เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอกชันปี พ.ศ. 2560 จาก สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล ที่ดัดแปลงจากชีวิตจริงของฮีโร่ในตำนานพระยาพิชัยดาบหัก ทหารผู้ภักดีของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช กำกับโดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ นำแสดงโดย บัวขาว บัญชาเมฆ , ศรศิลป์ มณีวรรณ์ และ นันทวุฒิ บุญรับทรัพย์ ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
ภาพยนตร์แอ็คชั่นอิงประวัติศาสตร์ "ทองดี ฟันขาว" เล่าถึงความมุ่งมั่นไม่ย่อท้อ ความกล้าหาญ ความจงรักภักดีของ "ทองดีฟันขาว" นักมวยที่มีพรสวรรค์ที่โชคชะตานำพาเขาให้มาเป็นทหารที่จงรักภักดีต่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และต่อสู้เพื่อปกป้องประเทศเป็นวีรบุรุษของคนไทยที่รู้จักในชื่อ "พระยาพิชัยดาบหัก"
โรงพยาบาลเกษมราษฎร์ ศรีบุรินทร์
โรงพยาบาลเกษมราษฎร์ ศรีบุรินทร์ หรือ โรงพยาบาลเกษมราษฎร์ เป็นโรงพยาบาลที่จังหวัดเชียงราย ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ซึ่งเป็นโรงพยาบาลที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัด ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2536 โดยกลุ่มโรงพยาบาลเกษมราษฎร์ซึ่งตั้งอยู่ที่กรุงเทพมหานคร
โรงพยาบาลอยู่บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ในเมืองเชียงราย โดยเป็นโรงพยาบาลที่ให้บริการเต็มรูปแบบตลอด 24 ชม. ซึ่งมี 120 เตียง สามารถให้การรักษาพยาบาลตามปกติ และบริการที่ทันสมัยในความเชี่ยวชาญพิเศษที่หลากหลาย
ชอปปิง คิง หลุย
ชอปปิง คิง หลุย  เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ ที่นำแสดงโดย ซอ อิน-กุก, นัม จี-ฮย็อน, ยุน ซัง-ฮย็อน และ อิม เซ-มี ออกอากาศวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 22:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) ทางช่อง เอ็มบีซี ตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน ถึง 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016
เป็นโรแมนติกคอมมาดี้เกี่ยวกับ หลุยส์ (ซอ อิน-กุก) ทายาทเศรษฐีที่มักใช้เงินซื้อทุกอย่าง อยู่มาวันหนึ่งเขาสูญเสียความทรงจำจากอุบัติเหตุและได้พบกับ บก-ชิล (นัม จี-ฮย็อน) หญิงสาวจากต่างจังหวัด เธอพยายามตามหาน้องชายของเธอที่หายตัวไป ตอนแรกเธอประหลาดใจกับนิสัยการใช้จ่ายของเขา เธอจึงสอนให้เขาซื้อแต่ของจำเป็นหรือของเล็ก ๆ น้อย ๆ ราคาไม่แพง เธอยังได้เรียนรู้ว่าของจำเป็นสำหรับทุกคนมันไม่เหมือนกัน เนื่องจากขึ้นอยู่กับค่านิยมที่หล่อหลอมชีวิตของทุกคน ทั้งคู่เกิดมาเพื่อดูแลซึ่งกันและกันและนำไปสู่ความรักที่ปฏิเสธไม่ได้
ได้มีการวางแผนเขียนบทครั้งแรกในวันที่ 15 กรกฎาคมค.ศ. 2016 ที่สถานีโทรทัศน์ MBC ในเมือง ซังนัม ประเทศเกาหลีใต้ และเริ่มถ่ายทำในวันที่ 18 กรกฎาคม ซีรีส์เรื่องนี้สร้างจากบทละครตลกโรแมนติกของ โอ จี-ย็อง ซึ่งได้รับรางวัล Excellence Prize จากการประกวด Broadcasting Foundation Scenario Contest ครั้งที่ 7 ซึ่งจัดโดย Broadcasting Contents Promotion Foundation ในปี ค.ศ. 2015 แม้จะมีเนื้อหาธรรมดาทั่วไป แต่ละครเรื่องนี้ก็ได้รับคำชื่นชมทั้งจากแฟนละครและนักวิจารณ์
สถานที่ถ่ายทำฉากปราสาทของหลุยส์ในตอนแรกคือปราสาท Bourron ใกล้กรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส
Kasemrad Sriburin General Hospital
ร่มเกล้า
ร่มเกล้า อาจหมายถึง
แองเจลา เดวิส
แองเจลา วียอน เดวิส (; เกิด 26 มกราคม 1944) เป็นนักเคลื่อนไหวทางการเมือง, นักปรัชญา, นักวิชาการและนักเขียนชาวอเมริกัน เธอเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนทาครูซ เธอเป็นนักลัทธิมาร์กซิสต์ สมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์สหรัฐ (CPUSA) และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งคณะกรรมการแนวร่วมประชาธิปไตยและสังคมนิยม (CCDS) เธอมีผลงานเขียนหนังสือมากกว่าสิบเล่มในประเด็นเกี่ยวกับชนชั้นทางสังคม, สตรีนิยม, ชาติพันธุ์ และระบบเรือนจำของสหรัฐ
เดวิสได้รับรางวัลมากมายรวมถึงรางวัลสันติภาพเลนินจากสหภาพโซเวียต เธอมักถูกอ้างว่าเป็นผู้สนับสนุนความรุนแรงทางการเมืองหลายครั้งในหสรัฐ และเคยถูกวิจารณ์โดยเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลสหรัฐ รวมถึงถูกวิจารณ์จากการสนับสนุนสหภาพโซเวียตและรัฐบริวาร เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าในหอเกียรติยศสตรีแห่งชาติ และในปี 2020 เธอได้รับการขึ้นชื่อว่าเป็น "สตรีแห่งปี 1971" โดยนิตยสาร "ไทม์" ฉบับ 100 สตรีแห่งปี และในปีเดียวกัน เธอยังได้ขึ้นชื่อเป็น 100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลที่สุดแห่งปีของไทม์
แอนยา
แอนยา (Anya) สามารถหมายถึง
เขินแรงแดงเป็นแพนด้า
เขินแรงแดงเป็นแพนด้า  เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันอเมริกันแนวตลกแฟนตาซี ฉายในปี ค.ศ. 2022 สร้างโดย พิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดย วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ ภาพยนตร์กำกับโดย โดมี ฉี (เป็นการกำกับภาพยนตร์ครั้งแรกของเธอ) เขียนบทโดยฉีและ จูเลีย โช ตัวละครให้เสียงโดย โรซาลี เจียง, แซนดรา โอ, เอวา มอร์ส, ฮเยอิน ปาร์ค, ไมตรียี รามกฤษณะ, โอไรออน ลี, ไว ชิง โฮ, ทริสตัน อัลเลอริก เฉินและเจมส์ หง
ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องที่ โทรอนโต, รัฐออนแทรีโอ ในปี ค.ศ. 2002 เล่าเรื่องราวของ เหมยลิน "เหมย" ลี นักเรียนหญิงชาวจีน-แคนาดา อายุ 13 ปี ที่แปลงร่างเป็น แพนด้าแดง เมื่อเธอมีอารมณ์รุนแรง ภาพยนตร์เริ่มพัฒนาในปี ค.ศ. 2018 หลังจากเธอนำเสนอต่อพิกซาร์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 ภาพยนตร์ได้รับแรงบันดาลใจจากประสบการณ์ของฉีในโทรอนโต "เขินแรงแดงเป็นแพนด้า" เป็นภาพยนตร์พิกซาร์เรื่องแรกที่กำกับโดยผู้หญิงคนเดียวและเป็นเรื่องที่สองที่มีชาวเอเชียเป็นตัวละครนำ ต่อจาก "ปู่ซ่าบ้าพลัง" (2009)
"เขินแรงแดงเป็นแพนด้า" ฉายรอบพิเศษที่ เอเวอรีแมนเบอโรห์ยาดส์ ในลอนดอนเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 1 มีนาคม และฉายในบริการสตรีมมิง ดิสนีย์+ เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พร้อมกับฉายในโรงภาพยนตร์ที่ โรงละครเอลแคปปิตันและเอเอ็มซีเอมไพร์ 25 ภาพยนตร์ฉายในโรงภาพยนตร์ของประเทศส่วนใหญ่ที่ไม่มีดิสนีย์+ และได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ในเรื่องของเนื้อเรื่อง, อารมณ์ขัน, แอนิเมชัน, การให้เสียงและการใช้วัฒนธรรม
ส่วนในประเทศไทยมีกำหนดฉายในโรงภาพยนตร์ วันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2565 แต่ถูกย้ายไปฉายทางสตรีมมิงในดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2565 ด้วยสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19
เนื้อเรื่องในช่วงปี พ.ศ. 2545 (2002) เหมยลิน "เหมย" ลี นางเอกของเรื่อง เป็นเด็กนักเรียนชาวจีน-แคนาดา อายุ 13 ปีที่อาศัยอยู่ในโตรอนโต เหมยลินช่วยดูแลศาลบรรพชนของครอบครัวที่อุทิศให้กับบรรพบุรุษของพวกเขา ซุนยี และพยายามทำให้เหมยลินเข้มงวด หมิงลี แม่ของเหมยลินที่ปกป้องเกินตัว เหมยลินซ่อนความสนใจส่วนตัวของเธอจากหมิง เช่นการที่เหมยลินและเพื่อนสนิทของเหมยลินคือมีเรียม พรียา และแอบบีเป็นแฟนคลับของวงบอยแบนด์โฟร์ทาวน์ เมื่อหมิงค้นพบความสนใจของเหมยลินกับเสมียนร้านสะดวกซื้อในท้องถิ่น เหมยลินอายโดยไม่ตั้งใจในที่สาธารณะ รวมทั้งหน้าไทเลอร์ เด็กที่รังแกโรงเรียน
เหมยลินมีฝันร้ายที่สดใสเกี่ยวกับแพนด้าแดง เมื่อเหมยลินตื่นขึ้นในตอนเช้า เหมยลินได้แปลงร่างเป็นแพนด้าแดงตัวใหญ่ เหมยลินซ่อนตัวจากพ่อแม่ของเหมยลินและค้นพบว่าเหมยลินจะเปลี่ยนไปก็ต่อเมื่อเหมยลินอยู่ในสภาวะอารมณ์สูงเท่านั้น แม้ว่าผมของเหมยลินยังคงเป็นสีแดง หมิงลีตอนแรกเชื่อว่าเหมยลินกำลังประสบกับช่วงเวลาแรกของเหมยลิน แต่มารู้ความจริงเมื่อเหมยลินอายที่โรงเรียนมากขึ้น ทำให้เหมยลินแปลงร่างและวิ่งกลับบ้าน
หมิงลีและจิน พ่อของเหมยลินอธิบายว่าซุนยีได้รับการเปลี่ยนแปลงนี้เพื่อปกป้องลูกสาวของหมิงลี และสมาชิกครอบครัวผู้หญิงทุกคนตั้งแต่นั้นมาก็เปลี่ยนไปเมื่อโตขึ้น กลายเป็นเรื่องไม่สะดวกและอันตรายในยุคปัจจุบัน จึงต้องผนึกวิญญาณแพนด้าแดงไว้ในยันต์โดยพิธีกรรมในคืนพระจันทร์แดง ครั้งต่อไปในระยะเวลาหนึ่งเดือน เพื่อน ๆ ของเหมยลินค้นพบการเปลี่ยนแปลงของเหมยลิน แต่ชอบเหมยลิน และเหมยลินพบว่าการจดจ่ออยู่กับพวกมันช่วยควบคุมแพนด้าแดงในตัวเธอ
หมิงลีอนุญาตให้เหมยลินให้กลับมาใช้ชีวิตตามปกติแต่ไม่ยอมให้เหมยลินเข้าร่วมคอนเสิร์ตของโฟร์ทาวน์ที่จะเกิดขึ้น แต่สาวๆกลับแอบหาเงินซื้อตั๋วที่โรงเรียนแทน ฉวยความนิยมจากร่างแพนด้าแดงของเหมยลิน ขณะที่โกหกหมิงลีเพื่อครอบคลุมตั๋วสุดท้าย เหมยลินตกลงที่จะเข้าร่วมงานปารตี้วันเกิดของไทเลอร์ที่จะเป็นแพนด้าแดง ในงานปาร์ตี้ เหมยลินอารมณ์เสียที่พบว่าคอนเสิร์ตจะจัดขึ้นในคืนพิธีกรรมของเหมยลิน ท่ามกลางความโกรธแค้นของเหมยลิน เหมยลินโจมตีเขาเมื่อเขาดูถูกครอบครัวของเหมยลิน ทำให้เด็กคนอื่นกลัว หมิงลีค้นพบกิจกรรมของเหมยลินและกล่าวหาเพื่อนของเหมยลินว่าทุจริตและเอาเปรียบเหมยลิน มีความละอายและกลัวที่จะลุกขึ้นสู้กับแม่ของเหมยลิน เหมยลินล้มเหลวที่จะมาปกป้องเพื่อนของเหมยลิน
อู่ ยายของเหมยลินและป้าของเหมยลินมาช่วยทำพิธีกรรมของเหมยลิน เพื่อความตกใจของหมิงลี ขณะที่เหมยลินเตรียมตัว จินพบวิดีโอที่เหมยลินสวมบทบาทเป็นแพนด้าแดงกับเพื่อนของเหมยลินและบอกเหมยลินว่าเหมยลินไม่ควรละอายใจกับด้านนี้ของเหมยลิน ระหว่างประกอบพิธีกรรม เมื่อร่างแพนด้าแดงของเหมยลินกำลังจะถูกผนึก เหมยลินตัดสินใจที่จะรักษาอำนาจของเหมยลินและและละทิ้งพิธีกรรมเพื่อไปชมคอนเสิร์ตที่สกายโดม เพื่อนของเหมยลินยกโทษให้เหมยลินสำหรับการกระทำของเหมยลินในงานปาร์ตี้ และพวกเขาค้นพบไทเลอร์เป็นที่รู้จักแฟนคลับของวงโฟร์ทาวน์ อย่างไรก็ตาม ระหว่างที่เหมยลินหนีออกจากวัดศาลบรรพชน หมิงลีเดือดดาลจนพระเครื่องแตกและหมิงลีแปลงร่างเป็นแพนด้าขนาดยักษ์เท่าไคจู และขัดขวางคอนเสิร์ต ตั้งใจจะพาเหมยลินกลับด้วยกำลัง
เหมยลินและหมิงลีเถียงกันเรื่องความเป็นอิสระของเหมยลิน และในขณะที่พวกเขาทะเลาะกัน เหมยลินบังเอิญกระแทกแม่ของเหมยลินหมดสติ อู่และป้าคนอื่นๆทำลายยันต์เพื่อใช้ร่างแพนด้าแดงเพื่อช่วยลากหมิงลีเข้าสู่วงจรพิธีกรรมใหม่ เพื่อนของเหมยลินและโฟร์ทาวน์ร่วมร้องเพลงประกอบพิธี ส่งตัวเหมยลิน หมิงลี และผู้หญิงคนอื่นๆ ไปที่ระนาบดาว เหมยลินคืนดีกับหมิงลีและช่วยหล่อหลอมความผูกพันของเธอกับอู่ ซึ่งหมิงลีบังเอิญเกิดรอยแผลเป็นด้วยความโกรธในบางจุด ก่อนจะปิดผนึกร่างแพนด้าแดงของเธอเมื่อหลายปีก่อน ผู้หญิงคนอื่นๆ ซ่อนแพนด้าแดงไว้ในเครื่องรางใหม่ แต่เหมยลินตัดสินใจที่จะเก็บเหมยลินไว้ และหมิงลียอมรับว่าเหมยลินกำลังค้นหาเส้นทางของเหมยลินเอง หลังจากนั้น ในขณะที่ครอบครัวของลีระดมเงินเพื่อซ่อมแซมความเสียหายที่เกิดขึ้นที่สกายโดม เหมยลินและหมิงลีความสัมพันธ์ดีขึ้น ขณะที่เหมยลินรักษาหน้าที่ในศาลบรรพชนของเหมยลินให้สมดุล ที่ซึ่งแพนด้าแดงของเหมยลินกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวไปแล้ว กับการใช้เวลากับเพื่อนๆเหมยลินและไทเลอร์
แม่ของเหมยลินที่เข้มงวดและป้องกันมากเกินไป
เพื่อนที่ดีของเหมยลินที่เป็นทอมบอยร้องเพลงกับเหล็กดัดฟัน
เพื่อนที่ดีของเหมยลินที่มีหน้าเหลอ
เพื่อนที่ดีของเหมยลินที่มีพลังและก้าวร้าว
พ่อของเหมยลินที่เงียบและสนับสนุน
ยายของเหมยลินและแม่ของหมิงลี
เพื่อนร่วมชั้นของเหมยลินและอดีตผู้รังแกที่ตอนแรกเลือกเหมยลิน
ผู้สูงอายุในท้องถิ่นและเพื่อนของครอบครัวลีที่เป็นหมอผีที่ได้รับการฝึกฝนและช่วยในการทำพิธีผนึกแพนด้าแดง
เสมียนร้านสะดวกซื้อในพื้นที่และความลับของของเหมยลิน
ครูของเหมยลินที่โรงเรียนมัธยมเลสเตอร์บีเพียร์สัน
เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งของเหมยลินที่เห็นเหมยลินในร่างแพนด้าในห้องน้ำผู้หญิง
นอกจากนี้, ป้าของเหมยลิน – เฉิน, ผิง, เฮเลน, และลิลลี – ให้เสียงโดย โลรี แทน ชินน์, ลิลเลียน ลิม, เชอร์รี โคลา, และมีอา ทากาโนะ, ตามลำดับ สมาชิกวงบอยแบนด์ของโฟร์ทาวน์ – โรแบเร, เจสซี, แอรอน ซี., แออรอน ที., และแทยัง – ให้เสียงโดย จอร์แดน ฟิชเชอร์, ฟินเนียส โอคอนเนลล์, จอช เลวี, โทเฟอร์ โง, และเกรย์สัน วิลลานูเอวา, ตามลำดับ ในฉบับสหราชอาณาจักร ลอเรน ให้เสียงโดย แอนนี-มารี หนึ่งในเพื่อนร่วมชั้นของเหมยลิน
Son Ji-hyun
อำเภอกลาง (เทศมณฑลแยซด์)
อำเภอกลางของเทศมณฑลแยซด์  เป็นอำเภอในเทศมณฑลแยซด์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 499,808 คนใน 134,300 ครัวเรือน อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 3 เมืองคือแยซด์, ชอเฮดีเย และแฮมีดียอ และมีตำบลเพียง 2 ตำบลคือตำบลแฟฮ์แรจและตำบลแฟจร์
Central District (Yazd County)
ทะเลสาบซาโรมะ
ทะเลสาบซาโรมะ  เป็นทะเลสาบชายฝั่ง ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติอาบาชิริควาซี ใกล้เมืองซาโรมะ คิตามิ ยูเบ็ตสึ กิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นทะเลสาบที่ีมีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสามของญี่ปุ่น และใหญ่ที่สุดในฮกไกโด
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครครั้งถัดไป
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครครั้งถัดไป เป็นการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครครั้งที่ 12 ซึ่งคาดว่าจะจัดขึ้นในปี พ.ศ. 2569 หลังจากที่ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครคนปัจจุบัน ดำรงตำแหน่งครบวาระ
เหอ เจิ้น (นักอนาธิปไตย)
เหอ-ยิน เจิ้น (, ค.ศ. 1884 – ค.ศ. 1920) เป็นนักคตินิยมสิทธิสตรี (Feminism in China) และนักอนาธิปไตย (Anarchism in China) ชาวจีนในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
เธอเกิดที่เมืองอี๋เจิง (Yizheng) มณฑลเจียงซู มีชื่อจริงว่า เหอ ปาน  แต่เปลี่ยนชื่อเป็น เหอ เจิ้น (เหอ "ฟ้าผ่า") หลังจากที่สมรสกับนักนักวิชาการที่มีชื่อเสียง หลิว ชือเผย์ (Liu Shipei) ใน ค.ศ. 1903 ถึงกระนั้น เธอลงชื่องานเขียนของเธอว่า เหอ-ยิน เจิ้น เพื่อรวมนามสกุลเดิมของแม่เธอไว้ด้วย เธอได้เผยแพร่งานที่โจมตีอำนาจทางสังคมของผู้ชายอย่างหนักในวารสารอนาธิปไตยต่าง ๆ โดยกล่าวว่าสังคมจะไม่สามารถเป็นอิสระเสรีได้หากไม่มีการปลดแอกผู้หญิง
เหอ เจิ้น เกิดในครอบครัวที่มั่งคั่งในมณฑลเจียงซู และได้รับการศึกษาในวรรณกรรมคลาสสิกจีน (Chinese classics) เป็นอย่างดีแม้เธอจะเป็นผู้หญิง เธอสมรสกับ หลิว ชือเผย์ ใน ค.ศ. 1903 และย้ายไปอาศัยที่เซี่ยงไฮ้กับเขา ที่ที่เธอได้รับการศึกษาต่อ ณ โรงเรียนหญิงรักชาติ  ที่ก่อตั้งและดำเนินการโดย ช่าย หยวนเผย์ (Cai Yuanpei)
เธอกับหลิวย้ายไปอยู่ที่เมืองโตเกียว ใน ค.ศ. 1904 ที่ที่เธอได้กลายเป็นแกนนำในกลุ่มอนาธิปไตยชาวจีนกลุ่มหนึ่ง และเป็นผู้มีส่วนร่วมหลักในวารสารหลายฉบับ เช่น "เทียนอี่ป้าว" ("Tianyi bao", , วารสารแห่งความยุติธรรมโดยธรรมชาติ) ซึ่งถูกตีพิมพ์ระหว่าง ค.ศ. 1907 - 1908 และยังรวมไปถึงวารสารชื่อ "ซินฉือจี่" ("Xin Shiji", , "ศตวรรษใหม่" หรือ "ยุคสมัยใหม่") ซึ่งมีบรรณาธิการเป็นกลุ่มอนาธิปไตยอีกกลุ่มที่เมืองปารีส นำโดย หลี่ ฉือเฉิง (Li Shizeng, ) และ อู๋ จื้อฮุย (Wu Zhihui, ) เธอและคู่สมรสของเธอทั้งสองเขียนงานใช้นามปากกา บทความหลายชิ้นถูกเข้าใจผิดว่าเป็นของหลิว
เจิ้นยังได้ก่อตั้งสมาคมเพื่อการฟื้นฟูสิทธิสตรี (Women's Rights Recovery Association, ) ซึ่งเรียกร้องให้มีการใช้กำลังเพื่อหยุดการกดขี่ผู้หญิงของผู้ชาย และให้มีการต่อต้านชนชั้นปกครองและนายทุน ในขณะเดียวกันก็ยกย่องคุณค่าประเพณีดั้งเดิม เช่นเรื่องความเพียรและความเคารพต่อประชาคมส่วนใหญ่
ใน ค.ศ. 1909 หลังจากมีความขัดแย้งกับนักวิชาการสายอนุรักษ์นิยมที่เหยียดชาวแมนจูชื่อ จาง ไท่หยาน (Zhang Taiyan, ) เธอและหลิวจึงกลับไปประเทศจีนเพื่อทำงานให้กับรัฐบาลแมนจู ภายหลังจากการปฏิวัติซินไฮ่ หลิวได้ทำงานกับรัฐบาลใหม่ และเป็นบุคคลากรของมหาวิทยาลัยปักกิ่ง
บั้นปลายชีวิตของเจิ้นยังคงเป็นปริศนา หลังจากหลิวได้เสียชีวิตจากวัณโรค ใน ค.ศ. 1919 มีคำเล่าลือว่าเธอนั้นไปบวชกับพระที่ชื่อว่าเสี่ยวชี แต่ก็มีรายงานบางฉบับกล่าวว่าเธอเสียชีวิตไปด้วยภาวะหัวใจสลายหรือความผิดปกติทางจิตอย่างหนึ่ง
เหอ เจิ้น มีแนวคิดเกี่ยวกับ "ปัญหาของผู้หญิง"  และการถูกกดขี่ของผู้หญิงซึ่งถูกยิบยกขึ้นมาในประเทศจีนช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ต่างออกไป เธอเชื่อว่าสถานะเพศกับชนชั้นทางสังคมนั้นแยกจากกันไม่ได้ และได้วิเคราะห์ความทุกข์ยากที่ผู้หญิงชาวจีนต้องทนอยู่มาเป็นเวลาพัน ๆ ปีจากมุมมองของแรงงาน เธอแบ่งแยกตัวเองออกจากนักคิดสตรีนิยมในสมัยเดียวกันตรงที่เธอพิจารณาว่าอนาธิปไตยเป็นเงื่อนไขเดียวที่จะทำให้ปลกแอกผู้หญิงได้อย่างสมบูรณ์ได้ ต่างจากผู้อยู่ร่วมสมัยคนอื่น ๆ เช่น เหลียง ฉี่ชาว (Liang Qichao, ) ซึ่งมองว่าการปลดแอกผู้หญิงนั้นเป็นปัจจัยในการฟื้นฟูประเทศจีน เจิ้นเอาการแก้ไขปัญหาการกดขี่ของผู้หญิงมาเป็นเป้าหมายสูงสุด คตินิยมสิทธิสตรีของเจิ้นนั้นก่อตัวขึ้นมาจากการวิจารณ์ทุนนิยมของเธอ โดยเฉพาะความไร้มนุษยธรรมของมัน ในความคิดของเธอ ผู้หญิงจะไม่มีวันเป็นอิสระได้ตราบใดที่ทุนนิยมยังคงอยู่ แนวการวิจารณ์นี้เป็นปรัชญาซึ่งแตกต่างจากสตรีนิยมในตะวันตก ณ เวลานั้นซึ่งให้ความสำคัญกับสิทธิออกเสียงเลือกตั้งของผู้หญิงว่าเป็นการปลดแอกขั้นสุดท้าย เจิ้นไม่ได้วิจารณ์เพียงแค่รูปแบบทางสังคมที่ผู้หญิงต้องประสบพบเจอ แต่ยังรวมถึงการถูกระงับทางการเมืองและวัฒนธรรมที่จำกัดเสรีภาพของผู้หญิงด้วย
ทฤษฎีแรงงาน.
แนวคิดเรื่องทฤษฎีแรงงาน (Work (human activity)) ของ เหอ เจิ้น มาจากมุมมองทางประวัติศาสตร์ เธอกล่าวว่าตลอดช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ ผู้หญิงจีนถูกจำกัดอยู่ในพื้นที่เฉพาะอย่างในบ้าน และถูกห้ามไม่ให้ติดต่อกับโลกภายนอก พวกเขาไม่สามารถหาเลี้ยงชีพได้ ทำให้ต้องพึ่งพาคู่สมรสของพวกเขา และจึงทำให้ตกไปอยู่ใต้พลังและอำนาจของเขา เธอเห็นต่างจากนักคิดชายหลายคนซึ่งวิจารณ์ผู้หญิงที่พึ่งพาคู่สมรสโดยตำหนิว่านั้นผู้หญิงว่าด้อยกว่าผู้ชาย เธอวิจารณ์ความย้อนแย้งของพวกเขา โดยกล่าวว่าในเมื่อผู้หญิงถูกห้ามไม่ให้ออกจากบริเวณภายในที่พวกเขาอยู่ การหางานเพื่อเลี้ยงชีพตัวเองเป็นสิ่งที่พวกเขาคิดไม่ถึง แม้ว่าผู้หญิงจากชนชั้นล่างจะเป็นส่วนหนึ่งของกำลังแรงงาน พวกเธอถูกบังคับให้ทำงานเพราะพวกเธอต้องหารายได้สนับสนุนครอบครัว แรงงานของพวกเขาจึงไม่ถูกมองว่าเป็นการผลิตของตัวเองแต่เป็นสิ่งที่ไม่สำคัญในสังคมที่ผู้ชายครอบงำ
ข้อเสนอที่เป็นที่นิยมอันหนึ่งเพื่อแก้ปัญหาของผลิตภาพของผู้หญิงคือการนำผู้หญิงเข้าสู่กำลังแรงงาน (workforce) แต่เจิ้นมองเห็นข้อบกพร่องในข้อเสนอนี้ซึ่งถูกป่าวประกาศโดยนักสตรีนิยมผู้ชายในขณะนั้น เธอชี้ว่าภายใต้ทุนนิยม ผู้หญิงจะยังคงถูกใช้ประโยชน์แม้ว่าเธอจะบรรลุอิสรภาพในวิชาชีพแล้ว พวกเขาจะยังคงถูกใข้ประโยชน์ในโรงงานในฐานะคนทำงาน หรือแม้แต่ในออฟฟิศในฐานะพนักงาน ผู้หญิงต้องฟังและทำตามเจ้านายตัวเองในที่ทำงาน เพราะพวกเขาจะยังต้องพึ่งพาเจ้านายสำหรับค่าจ้างของพวกเขา ระบอบทุนนิยมเอาผู้หญิงเข้ามาในระบบที่ใช้ประโยชน์จากงานของพวกเขา ดังนั้นแม้พวกเขาอาจได้ค่าจ้างเต็ม ๆ ค่าจ้างของพวกเขาจะยังถูกกดลงเพื่อผลประโยชน์ของนายทุน ผู้หญิงจะไม่มีวันยืนขึ้นได้และได้ส่วนแบ่งที่ยุติธรรมในสังคมทุนนิยม สุดท้าย การนำผู้หญิงเข้าสู่กำลังแรงงานจะไม่ปลดแอกผู้หญิง เพราะไม่ว่าจะเป็นงานชนิดไหน ร่างกายของผู้หญิงก็ยังถูกใช้ประโยชน์อยู่ดี
เจิ้นจึงมองว่าคำตอบของ "ปัญหาของผู้หญิง" คือการปลดแอกชนชั้นแรงงาน เธอกังวลใจเกี่ยวกับการกลายเป็นสินค้า (commodification) ของร่างกายผู้หญิง และเน้นย้ำว่าแรงงานเป็นกิจของมนุษย์ที่เสรีและเป็นอิสระ ต่างจากตัวแบบที่มันเป็นสินค้าในเศรษฐศาสตร์การเมืองแบบคลาสสิกและนีโอคลาสสิก แรงงานควรเป็นตัวแทนของการปลกแอกทั้งทางเศรษฐกิจและปัญญาของผู้หญิงที่สามารถกระทำการได้อย่างอิสระ แต่ในสังคมทุนนิยม ผู้หญิงกลายเป็นสินค้า ในฐานะที่ร่างกายและแรงงานของพวกเขาถูกบังคับให้ทำงานเพื่อผู้อื่นและพวกเขาไม่มีอำนาจเหนือสิ่งเหล่านั้น ในมุมมองของ เหอ เจิ้น แรงงานใช่แต่เพียงเป็นแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์ แต่ยังเป็นสิ่งที่สร้างผลกระทบในขั้นพื้นฐานต่อสังคมมนุษย์ เธอปฏิเสธการทำให้แรงงานกลายเป็นสินค้า และยืนยันที่จะมองว่าแรงงานเป็นแนวคิดเชิงภววิทยามากกว่าที่จะเป็นเพียงแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์ ตราบใดที่ระบบของระบบการใช้ประโยชน์ยังคงผูกขาดการผลิตที่ผู้หญิงเป็นสินค้าโภคภัณฑ์ที่ต้องพึ่งพาสังคม สิ่งที่เรียกว่า "ความเป็นอิสระในวิชาชีพ" ก็คือ "ความเป็นทาสในวิชาชีพ" อยู่ต่อไป ดังนั้น เพื่อปลดแอกผู้หญิงออกจากการถูกกดขี่ เจิ้นจึงสรุปว่าระบบทุนนิยมจะต้องถูกทำลาย และระบบแบบชุมชนนิยม (communalism) จะต้องถูกสถาปนาขึ้นมา
อนาธิปไตย.
เหอ เจิ้น ต่อต้านรัฐบาลจัดตั้งรูปแบบใด ๆ ในงานเขียนแนวอนาธิปไตยของเธอ บทวิจารณ์ระบบรัฐสภาของตะวันตกของเธอนั้นมีแนวคิดแนวอนาธิปไตยอยู่ชัดเจน เธอไม่เชื่อในขบวนการเรียกร้องสิทธิออกเสียงเลือกตั้งของผู้หญิง (Women's suffrage) แม้ว่าจะชื่นชมความกล้าหาญของผู้เรียกร้องสิทธิเลือกตั้ง (suffrage) เธออ้างอิงขบวนการเรียกร้องสิทธิออกเสียงเลือกตั้งของผู้หญิงในประเทศนอร์เวย์เป็นตัวอย่าง เธอกล่าวว่าในเมื่อเฉพาะผู้หญิงที่มีภูมิหลังเป็นครอบครัวขุนนางหรือครอบครัวที่ร่ำรวยจะสามารถได้รับเลือกตั้งเข้าสภาได้เท่านั้น เราจะรับประกันว่าผู้หญิงที่ได้รับเลือกตั้งเข้าไปจะไม่กระทำการที่ขัดแย้งกับผู้หญิงด้วยกันที่อยู่ในชนชั้นล่าง และกระทำการที่เป็นประโยชน์เฉพาะผู้หญิงในชนชั้นสูงได้อย่างไร
เจิ้นเชื่อว่าการเลือกตั้งผู้หญิงเข้าไปเป็นเพียงการเพิ่มการกดขี่ขั้นที่สามต่อผู้หญิงในชนชั้นแรงงาน จากเดิมที่ถูกกดขี่โดยผู้ชายและรัฐบาลอยู่แล้ว ด้วยเหตุผลเดียวกันเธอจึงไม่เชื่อว่าพรรคการเมืองฝ่ายซ้าย เช่นพรรคสังคมประชาธิปไตยในสหรัฐ (Social Democratic Party of America) จะทำงานเพื่อผลประโยชน์ของคนทั่วไป เมื่อเข้าสู่ตำแหน่งแล้ว ระบบรัฐบาลก็จะหลอกล่อพรรคฝ่ายซ้ายเหล่านี้เข้าใกล้พลังและอำนาจมากขึ้น และเมินเฉยต่อสามัญชนที่ถูกกดขี่ ซึ่งรวมถึงผู้หญิงชนชั้นแรงงานด้วย พรรคการเมืองฝ่ายซ้ายเหล่านี้จะเบนไปจากเป้าหมายเดิมที่จะปลดแอกชนชั้นล่างและล้มล้างระบอบทุนนิยม เธอจึงสรุปว่าการปลดแอกผู้หญิงนั้นจะเกิดขึ้นก็ด้วยกิจของสามัญชนเท่านั้น โดยไม่มีการแทรกแซงจากรัฐบาล เธอให้ตัวอย่างเช่นชนชั้นแรงงานในสหรัฐซึ่งไม่ได้รับผลประโยชน์แม้พรรคสังคมประชาธิปไตยจะได้รับเลือกตั้งแล้ว หรือแม้แต่ผู้หญิงเองก็แทบไม่มีตัวแทนอยู่ในพรรคเลย
เจิ้นไม่เห็นด้วยกับวาระของพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายหลายพรรคและการที่พวกเขาตั้งเป้าหมายสุดท้ายว่าเป็นการได้รับเลือกตั้ง เธอเชื่อว่าหากไม่มีรัฐบาล ชายและหญิงจากชนชั้นล่างจะสามารถให้ความสนใจในการพัฒนาชีวิต (livelihood) ของพวกเขา แทนที่จะต้องสละสมาธิไปในเรื่องอื่น ๆ ที่เป็นผลประโยชน์ของรัฐบาลและชนชั้นสูง
แทนที่จะสนับสนุนการมีส่วนร่วมในสังคมที่ถูกปกครองโดยการเลือกตั้งแบบกระฎุมพี เจิ้นเสนอแนวคิดสังคมชุมชนนิยมในอุดมคติ ที่หญิงและชายเท่าเทียมกันและแบ่งปันความรับผิดชอบและการผลิตด้วยกัน สังคมในอุดมคติของเธอนี้จะคล้ายกับประเทศสังคมนิยมหรือคอมมิวนิสต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 แต่จะไม่มีรัฐบาลกลาง ในสังคมอุดมคตินี้ เด็กจะถูกเลี้ยงดูโดย "สถานรับเลี้ยงเด็กสาธารณะ" จึงเป็นการปลดปล่อยผู้หญิงจากหน้าที่ของแม่ และทำให้ผู้หญิงอยู่ในระดับเดียวกันและสามารถรับเอาความรับผิดชอบที่เท่ากันกับผู้ชายได้ เจิ้นยังได้เสนออีกว่าหากชายและหญิงถูกเลี้ยงดูและปฏิบัติต่ออย่างเท่าเทียม และความรับผิดชอบของทั้งสองสถานะเพศเท่าเทียมเช่นกันแล้ว การแบ่งแยกระหว่าง "ชาย" และ "หญิง" จะไม่จำเป็นอีกต่อไป แล้วไม่ว่าหญิงหรือชายก็จะไม่ถูกกดขี่โดยหน้าที่ของตน เจิ้นพยายามสร้างระบอบใหม่ขึ้นมาที่ผู้หญิงจะมีส่วนร่วมในสังคมได้และมีอำนาจจริงที่จะตัดสินอนาคตตัวเอง คำตอบของปัญหาของเธอต่อความไม่เท่าเทียมทางเพศและการกดขี่ผู้หญิงคือการปลดแอกผู้หญิงออกจากการกดขี่ทุกรูปแบบ ซึ่งรวมถึงการถูกกดขี่โดยรัฐบาล ไม่ว่ารัฐบาลในอุดมการณ์ใด
คตินิยมสิทธิสตรี.
เหอ เจิ้น วิจารณ์ปิตาธิปไตยจีน ณ เวลานั้นในสองแง่มุม อย่างแรกคือการต่อต้านลัทธิขงจื๊อซึ่งกดขี่ผู้หญิงเป็นเวลาหลายพันปีในประวัติศาสตร์จีน ลัทธิขงจื๊อนิยามหน้าที่และจุดประสงค์ของชีวิตของผู้หญิง ซึ่งจำกัดสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานของผู้หญิงอย่างเช่นการทำงาน การสอบขุนนาง การศึกษา และสถานะในบ้านที่เท่าเทียม นักคตินิยมสิทธิสตรีชาวจีนคนอื่นในขณะนั้นก็ถือการต่อต้านลัทธิขงจื๊อแบบเดียวกัน แง่ที่สองคือการต่อต้านการให้ความสำคัญกับผู้หญิงในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของแวดวงนักคตินิยมสิทธิสตรีแบบเสรีนิยม แม้ว่าสังคมและนักวิชาการชาวจีนในเวลานั้นจะวิจารณ์ข้อบกพร่องและความถอยหลังของลัทธิขงจื๊อ เฉพาะผู้หญิงในพื้นที่เมืองเท่านั้นที่ได้สิทธิมากขึ้นเพื่อพัฒนาสถานะทางสังคมและสภาพความเป็นอยู่ของตัวเอง การให้ความสำคัญกับผู้หญิงแบบนี้ยังไม่สามารถทำช่องว่างอำนาจระหว่างชายและหญิงให้เท่าเทียมได้ ในอุดมคติของ เหอ เจิ้น การปลดแอกที่แท้จริงยังไม่เกิดขึ้น