pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มีการสาบานตนอันยิ่งใหญ่ห้าประการ ("มหวฺรต"; Five Great vows) ที่ศาสนิกชนของศาสนาไชนะต้องกระทำ ได้แก่ "อหิงสา" (ไม่กระทำความรุนแรง), "สัตยะ" (ไม่โกหก), "อสเตยะ" (ไม่ลักขโมย), "พรหมจรรยะ" (การยึดไว้ซึ่งความบริสุทธิ์) และ "อปริคฤห์" (การไม่ยึดถือในวัตถุ) นอกจากนี้ยังมีการสาบานตนเพิ่มเติมอีกเจ็ดประการ ("อนุวฺรต"; seven supplementary vows) ในจำนวนนี้สามข้อเป็น "คุณวฺรต" ("guna vrata"; สาบานที่เป็นบุญ) และสี่ข้อเป็น "ศึกษาวฺรต" ("Shiksha vrata"; สาบานที่เป็นการประพฤติ) "คุณวฺรต" สามประการ ได้แก่ "ทิควฺรต" ("Digvrata"; ลดการเคลื่อนไหว), "โภโคปโภคปริมาณา" ("Bhogopabhogaparimana"; จำกัดทั้งวัตถุที่บริโภคได้และบริโภคไม่ได้) และ "อนรฺถ-ทณฺฑฺวิกฺรมฺนา" ("Anartha-dandaviramana"; เลิกทำบาปที่ไร้เป้าหมาย) ส่วน "ศึกษาวฺรต" ได้แก่ "สามยิกะ" ("Samayika"; นั่งสมาธิและจดจ่อเป็นช่วงที่จำกัด), "เทสวรฺต" ("Desavrata"; จำกัดการเคลื่อนไหวและพื้นที่ทำกอจกรรมเป็นช่วงที่จำกัด), "โปฺรสโธปวาส" ("Prosadhopavāsa"; อดอาหารเผ็นช่วงที่จำกัด) และ "อติถิ-สามวิภาค" ("Atithi-samvibhag"; ถวายอาหารแด่นักพรต) "สัลเลขนา" เป็นการสาบานเพิ่มเติมจากการสาบานทั้งสิบสองที่กล่าวมาข้างต้น กระนั้น คุรุไชนะบางท่าน เช่น กุนทกุนทะ, เทวเสนา, ปัทมนันทิน และ วสุนันทิน จัดให้ "สัลเลขนา" เป็นหนึ่งใน "ศึกษาวรฺต"
"สัลเลขนา" สามารถทำได้ทั้งใน "คฤหัสถ์" และ นักพรต และในคัมภีร์ของไชนะมีการระบุถึงเงื่อนไขที่บุคคลหนึ่งจะกระทำได้โดยเหมาะสม เป็นต้นว่า หากคฤหัสถ์จะกระทำ ต้องมีนักพรตควบคุมประกอบด้วย
"สัลเลขนา" เป็นการกระทำโดยสมัครใจทุกครั้ง และกระทำหลังการประกาศสาบานตนในสาธารณะ และห้ามมีเครื่องมือหรือสารอื่นมาเกี่ยวข้องในการกระทำ เนื่องจากการทำ "สัลเลขนา" จะสิ้นสุดที่การตาย ผู้ที่จะทำจะต้องมีมิตรสหายหรือคุรุทางจิตวิญญาณรับรู้ด้วย ในบางกรณี ศาสนิกชนไชนะที่ป่วยด้วยโรคที่อยู่ในระยะสุดท้ายอาจทำ "สัลเลขนา" ซึ่งจะต้องขออนุญาตจากคุรุของตนก่อน การกระทำ "สัลเลขนา" ที่สำเร็จลุล่วงจะต้องเป็นการตายที่ "ทำไปโดยบริสุทธิ์", โดยสมัครใจ, วางแผนไว้ก่อน, กระทำด้วยความสงบ สันติ และสุข และทำไปด้วยการชจัดสิ่งทางโลกออกและเพ่งไปที่จิตวิญญาณ
ระยะเวลาของการทำ "สัลเลขนา" อาจยาวนานเป็นวันถึงเป็นปี ในส่วนที่หกของ "รัตนกรันทะ ศราวกาจาระ (Ratnakaranda śrāvakācāra)" สาธกถึง "สัลเลขนา" และขั้นตอนการทำไว้ ว่า
นอกจากนี้ยังมีข้อห้ามห้าประการ ("อติจาร") ได้แก่: ความต้องการจะเกิดใหม่อีกเป็นมนุษย์, ความต้องการจะเกิดใหม่อีกเป็นเทวดา, ความต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป, ความต้องการที่จะตายโดยเร็ว และ ความต้องการที่จะมีชีวิตที่มีความรู้สึก (sensual life) ในชาติหน้า นอกจากนี้ยังมีข้อห้ามอื่น ๆ ได้แก่ การระลึกถึงความเมตตาจากมิตร, การระลึกถึงความสุขที่มี และการยืดยาวความสุขต่อไปในอนาคต
ในวรรณกรรม.
"อจรงคสูตร"  สาธกถึงการปฏิบัติ "สัลเลขนา" สามแบบไว้ คัมภีร์ของเศวตามพรในยุคแรก "ศราวกปัชญาปตี" (Shravakaprajnapti) ระบุว่าการทำ "สัลเลขนา" กระทำได้รวมถึงผู้ที่ไม่ใช่นักพรตด้วย ใน ภควตีสูตร (2.1) สาธกถึง "สัลเลขนา" อย่างละเอียด ระบุว่าสกันทกัตยยาน (Skanda Katyayana) นักพรตของมหาวีระก็กระทำ "สัลเลขนา" คัมภีร์ยุคศตวรรษที่ 4 "รัตนกรันทศราวกาจาร" และ "นวบทปฺรกรณ" ("Nava-pada-prakarana") ของเศวตามพร มีสาธกถึงรายละเอียดไว้เช่นกัน "นวบทปฺรกรณ" ระบุสิบเจ็ดวิธีของการ "ตายโดยสมัครใจเลือก" ที่ซึ่งรับรองไว้แค่สามวิธีที่เข้ากันกับคำสอนของไชนะ
"Panchashaka" ระบุคร่าว ๆ ถึงการทำ "สัลเลขนา" ส่วน "Dharmabindu" ไม่มีเขียนถึง ทั้งสองเล่มที่กล่าวมานี้เป็นงานประพันธ์ของหริภัทร  คัมภีร์จากศตวรรษที่ 9 "อาทิปุราณะ" โดย ชินเสนา มีระบุถึงการทำ "สัลเลขนา" สามแบบ คัมภีร์จากศตวรรษที่ 10 "Yashastilaka" โดย โสมเทพ มีสาธกถึงการทำ "สัลเลขนา" เช่นกัน เหมจันทระ  บรรยายถึง "สัลเลขนา" ไว้สั้น ๆ แต่ในขณะเดียวกันก็เล่าถึงการกระทำ "สัลเลขนา" ในคฤหัสถ์ ("ศราวกาจาร") โดยละเอียด
ในกฎหมาย.
ในวันที่ 31 สิงหาคม 2015 ศาลสูงสุดอินเดียรับคำอุทธรณ์จาก อขิล ภารัต วรรษิย ทิคัมพร ไชน ปริษัท (Akhil Bharat Varshiya Digambar Jain Parishad) สั่งยกเลิกคำสั่งของศาลสูงรัฐราชสถานที่ให้การทำ "สัลเลขนา" ผิดกฎหมายไปเมื่อปีก่อน
ชาวเติร์กอีหลี
เติร์กอีหลี หรือ ถูเอ่อร์เค่อ  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์เติร์กกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มชาติพันธุ์ที่ไม่ได้รับการยอมรับจากประเทศจีน อาศัยอยู่ในจังหวัดปกครองตนเองชนชาติคาซัค อีหลี ทางตอนเหนือของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ พวกเขาเรียกตัวเองว่า "เติร์ก" หรือ "จงหฺวาหมินจู๋" ตามมุขปาฐะประจำเผ่าระบุว่า บรรพชนของพวกเขาอพยพมาจากหุบเขาเฟอร์กานา ประเทศอุซเบกิสถาน ภาษาเติร์กอีหลี จัดเป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาคาร์ลุก แต่ทางการจีนจัดให้อยู่ในกลุ่มภาษาอุซเบก
ชาวเติร์กอีหลีเป็นชนเผ่าเร่ร่อนและต้อนฝูงสัตว์ได้ดี พวกเขามีคำศัพท์เฉพาะสำหรับการเลี้ยงสัตว์อยู่มากมายในภาษาของตน
Sallekhana
ปะทานุกรม การทำของคาวหวานอย่างฝรั่งแลสยาม
ปะทานุกรม การทำของคาวหวานอย่างฝรั่งแลสยาม เป็นตำราอาหาร แปลและเรียบเรียงโดยนักเรียนดรุณีโรงเรียนกุลสตรีวังหลัง พิมพ์ครั้งแรกที่โรงพิมพ์พวกครูอเมริกัน เมื่อ ค.ศ. 1898 ตรงกับ พ.ศ. 2441 ถือเป็นตำราอาหารของไทยฉบับพิมพ์ที่เก่าแก่ที่สุด มีอายุการพิมพ์เก่ากว่า "แม่ครัวหัวป่าก์" ซึ่งพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2451 ในการพิมพ์ครั้งแรกนั้นอาจมีการพิมพ์เพียงครั้งเดียวยอดพิมพ์มีจำนวนน้อย คือจำนวนพิมพ์คงใกล้เคียงกับจำนวนนักเรียนดรุณี โรงเรียนกุลสตรีวังหลัง จุดประสงค์เพื่อจำหน่ายจ่ายแจกให้เพียงพอกับจำนวนนักเรียน สันนิษฐานว่าอาจจะมีจำนวนการพิมพ์ไม่มากไม่น่าจะเกิน 300 เล่ม คำนำในตำราเล่มนี้ระบุว่าพิมพ์ขึ้นไว้เพื่อ "แม่หนูดรุณีจะได้ฝึกหัด"
เนื้อหาประกอบด้วยวิธีการทำอาหารไทยและอาหารฝรั่ง โดยอาหารฝรั่งใช้มาตราชั่งตวงแบบยุโรป ส่วนอาหารไทยใช้มาตราตวงวัดแบบไทย
อาหารฝรั่งมีทั้งคาวและหวานประมาณ 140 ชนิด เช่น ซุปไก่ ซุปกระต่าย ซุปมันเทศ ซุปหอยนางรม ทอดปลาไหล ทอดไก่ ทอดหอยแคลง ทอดนกพิราบ ปิ้งกระต่าย ปิ้งเนื้อโค ปิ้งเนื้อโคแท่ง เนื้อโคม้วน ปิ้งมันฝรั่ง ปิ้งมะเขือเทศ ขนมชอกโกแลต ขนมขิง ขนมองุ่น ขนมคุกกี พุดดิงผลไม้ พุดดิงขนมปัง พุดดิงมะพร้าว พุดดิงสมเด็จพระนาง เป็นต้น ส่วนอาหารไทยมีประมาณ 36 ชนิด เช่น แกงเป็ดน้ำ แกงนกพิราบ แกงเทโพ แกงมัสมั่น แกงส้มปลาช่อนกับผลลางสาดเครื่องพริกขิง แกงคั่วกุ้ง แกงเผ็ดลูกชิ้นปลากราย ต้มยำปลาหมอ ต้มยำกุ้งทรงเครื่อง ต้มยำกุ้งเห็ดโคน ยำใหญ่ ยำพริกอ่อน พล่ากุ้งสด และพล่าดอกพยอม เป็นต้น
ปะทานุกรมการทำของคาวหวานอย่างฝรั่งแลสยาม
อินยัวร์แอเรียเวิลด์ทัวร์
อินยัวร์แอเรียเวิลด์ทัวร์  เป็นทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลกครั้งแรกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ ทัวร์เริ่มวันที่ 10 พฤศจิกายน 2018 ในโซล เกาหลีใต้ และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2020 ในฟูกูโอกะ ญี่ปุ่น เพื่อส่งเสริมอัลบั้ม "สแควร์อัป" (2018) และ "คิลดิสเลิฟ" (2019) เยือนทั้งหมด 17 ประเทศ และ 26 เมืองทั่วโลก
"อินยัวร์แอเรียเวิลด์ทัวร์" เป็นทัวร์ของเกิร์ลกรุปเกาหลีที่มีรายได้สูงที่สุด และยังชนะรางวัลทัวร์คอนเสิร์ตแห่งปี ในงานพีเพิลส์ชอยซ์อะวอดส์ครั้งที่ 45 ด้วย
แบล็กพิงก์ 2018 ทัวร์ [อินยัวร์แอเรีย] โซลเอ็กซ์บีซีการ์ด.
ในวันที่ 12 กันยายน มีการประกาศว่าวงจะจัดคอนเสิร์ตในโซลครั้งแรกชื่อ "แบล็กพิงก์ 2018 ทัวร์ [อินยัวร์แอเรีย] โซลเอ็กซ์บีซีการ์ด" ในวันที่ 11–12 พฤศจิกายน ที่สนามกีฬายิมนาสติกโอลิมปิก โดยชื่อทัวร์ 'อินยัวร์แอเรีย' ถูกเลือกโดยสมาชิกวงเอง การจองตั๋วล่วงหน้าเปิดให้สมาชิกแฟนคลับของวงในวันที่ 14 กันยายน ผ่านอ็อกชันทิกเกต และเปิดจำหน่ายตั๋วแก่บุคคลทั่วไปในวันที่ 18 กันยายน สมาชิกแต่ละคนล้วนมีบทบาทในการนำเสนอแนวคิดของคอนเสิร์ตนี้ บัตรทั้งหมด 20,000 ใบ สำหรับคอนเสิร์ตทั้งสองวันถูกขายหมดอย่างรวดเร็ว
ในระหว่างการแสดงคอนเสิร์ตทั้งสองวันที่โซล เจนนีได้แสดงเพลงเดี่ยวครั้งแรกของเธอ "โซโล" ซึ่งต่อมาวางจำหน่ายในวันที่ 12 พฤศจิกายน 2018 แบล็กพิงก์ยังออกอัลบั้มบันทึกการแสดงสด 14 แทร็กที่บันทึกระหว่างคอนเสิร์ตในโซล "แบล็กพิงก์ 2018 ทัวร์อินยัวร์แอเรียโซล" เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2019 ด้วย
แบล็กพิงก์ 2019–2020 เวิลด์ทัวร์ [อินยัวร์แอเรีย].
ในวันที่ 31 ตุลาคม 2018 แบล็กพิงก์ประกาศวันทัวร์ครั้งแรกของพวกเธอในทวีปเอเชียที่มีทั้งกรุงเทพ, จาการ์ตา, มะนิลา, สิงคโปร์ และกัวลาลัมเปอร์ เริ่มตั้งแต่กลางเดือนมกราคม 2019 ในวันที่ 28 มกราคม 2019 แบล็กพิงก์ได้ประกาศวันและสถานที่จัดคอนเสิร์ตอย่างเป็นทางการในทวีปยุโรป ทัวร์เริ่มวันที่ 18 พฤษภาคม 2019 ในอัมสเตอร์ดัม จากนั้นทางวงได้แชร์จุดแวะพักในอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2019 ผ่านบัญชีสื่อสังคม ทัวร์ทวีปอเมริกาเหนือเริ่มที่ลอสแอนเจลิสในวันที่ 17 เมษายน สองวันก่อนวงจะขึ้นแสดงที่เทศกาลโคเชลลา ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2019 มีรายงานว่าบัตรทั้งหมด 60,000 ใบสำหรับทัวร์ทวีปอเมริกาเหนือครั้งแรกของวงขายหมดแล้ว แบล็กพิงก์ประกาศวันทัวร์ทวีปออสเตรเลียเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ โดยมีเกียมอเตอส์เป็นผู้สนับสนุนทัวร์อย่างเป็นทางการ
ในวันที่ 15 เมษายน ทางวงได้ประกาศว่าจะจัดคอนเสิร์ตที่โดมทั้งหมดสี่รอบ เยือนสามเมืองในญี่ปุ่น โดยเริ่มในวันที่ 4 ธันวาคม 2019 ที่โตเกียว ในวันที่ 22 มกราคม 2020 มีการประกาศว่าทัวร์คอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายที่ฟูกูโอกะโดม จะออกอากาศสดในโรงภาพยนตร์ 96 แห่งในญี่ปุ่นเพื่อตอบแทนแรงสนับสนุนจากแฟนเพลง อัลบั้มบันทึกการแสดงสดในรูปแบบดีวีดีและบลูเรย์ที่บันทึกระหว่างคอนเสิร์ตในโตเกียวโดม "แบล็กพิงก์ 2019–2020 เวิลด์ทัวร์อินยัวร์แอเรีย –โตเกียวโดม–" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 2020 รูปแบบดีวีดียังติดอันดับหนึ่งบนออริคอนดีวีดีวีกลีชาร์ต (4–10 พฤษภาคม) ด้วย
มีการออกอัลบั้มบันทึกการแสดงสด 2 อัลบั้มสำหรับอินยัวร์แอเรียเวิลด์ทัวร์: "แบล็กพิงก์ 2018 ทัวร์ 'อินยัวร์แอเรีย' โซล" และ "แบล็กพิงก์ 2019–2020 เวิลด์ทัวร์อินยัวร์แอเรีย – โตเกียวโดม"
"แบล็กพิงก์ 2018 ทัวร์ 'อินยัวร์แอเรีย' โซล".
แบล็กพิงก์ 2018 ทัวร์ 'อินยัวร์แอเรีย' โซล เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดชุดที่สองของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2019 บนดีวีดี และวันที่ 30 สิงหาคม 2019 บนแพลตฟอร์มดิจิทัลและสตรีมมิง
"แบล็กพิงก์ 2019–2020 เวิลด์ทัวร์อินยัวร์แอเรีย – โตเกียวโดม".
แบล็กพิงก์ 2019–2020 เวิลด์ทัวร์อินยัวร์แอเรีย – โตเกียวโดม เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดชุดที่สามของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2020
In Your Area World Tour
Blackpink 2018 Tour 'In Your Area' Seoul
Blackpink 2019–2020 World Tour in Your Area – Tokyo Dome
แบล็กพิงก์ 2018 ทัวร์ 'อินยัวร์แอเรีย' โซล
แบล็กพิงก์ 2019–2020 เวิลด์ทัวร์อินยัวร์แอเรีย – โตเกียวโดม
ชีวิตใหม่ หัวใจไม่ลืมรัก
ชีวิตใหม่ หัวใจไม่ลืมรัก  เป็นละครโทรทัศน์เกาหลี นำแสดงโดยคิม โซ-ฮย็อน, นัม จู-ฮย็อก และยุก ซ็อง-แจ ออกอากาศทางช่องเคบีเอส2 ตั้งแต่วันที่ 27 เมษายน - 16 มิถุนายน 2015 ทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:55 น. มีทั้งหมด 16 ตอน เป็นละครลำดับที่ 6 ของละครชุด"โรงเรียน" ของสถานโทรทัศน์เคบีเอส ซึ่งฉายรอบปฐมทัศน์ในปี 1999
เป็นเรื่องราวของโก อึน-บยอล และอี อึน-บี (คิม โซ-ฮย็อน) เป็นฝาแฝดที่พลัดพรากจากกันในวัยเด็ก โดยอึนบีอาศัยอยู่ที่ Love House สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าในทงย็อง จังหวัดคย็องซังใต้ อี อึน-บีถูกข่มเหงรังแกที่โรงเรียนโดยกลุ่มผู้หญิงที่นำโดยคัง โซ-ยัง (โช ซู-ฮยัง) ในขณะที่ครูเมินเฉยต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ในทางกลับกันโก อึน-บยอลกำลังศึกษาอยู่ที่ Sekang High School ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมเอกชนที่มีชื่อเสียงที่สุดในเขตคังนัม ของกรุงโซล เพื่อนสนิทของอึนบยอลคือฮัน ยี-อัน (นัม จู-ฮย็อก) นักว่ายน้ำชื่อดังของโรงเรียนและแอบชอบเธอมาตั้งแต่เด็ก เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่ออึนบยอลหายตัวไปอย่างลึกลับและหลังจากที่เธอกลับมา เธอกลับจำอะไรไม่ได้เลยแม้กระทั้งชื่อของตัวเอง และความทรงจำทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของเธอ ซึ่งแท้จริงแล้วคนที่กลับมาคืออี อึน-บี ที่ถูกเพื่อนแกล้งหนัก จึงทนไม่ไหวจนตัดสินใจฆ่าตัวตายด้วยการโดดน้ำ แต่ไม่ตายและได้เสียความทรงจำ เมื่อตื่นขึ้นมาเธอได้กลายเป็นโก อึน-บยอล
นักแสดงนำ.
นักว่ายน้ำระดับดาวโรงเรียนมัธยม เขาเป็นเพื่อนที่ดีในวัยเด็กกับโก อึน-บยอลและมีความรู้สึกที่มีต่ออี อึน-บี
ลูกผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมเซคัง เป็นที่รู้จักว่าเป็นคนชอบสร้างปัญหาในโรงเรียน
การจัดการของเสียในประเทศไทย
การจัดการของเสียในประเทศไทยมีหลายประเด็น เช่น การใช้พลาสติกมากเกินไป, ขยะอุตสาหกรรม เป็นต้น
ขยะมูลฝอย.
ขยะมูลฝอยชุมชน.
คนไทยต่อหัวสร้างขยะมูลฝอยประมาณ 1.14 กิโลกรัมต่อวัน โดย 50 เปอร์เซ็นต์ของขยะมูลฝอยดังกล่าวสามารถย่อยสลายได้ทางชีวภาพ ตามสถิติของกระทรวงมหาดไทย ขยะทั่วประเทศใน พ.ศ. 2559 มีจำนวน 27 ล้านตัน ซึ่งเพิ่มขึ้นประมาณ 0.7 เปอร์เซ็นต์จากปีก่อนหน้า ในจำนวนนี้ 4.2 ล้านตันได้บังเกิดขึ้นในกรุงเทพมหานคร ตัวเลขประจำ พ.ศ. 2552 อยู่ที่ 15.1 ล้านตัน ประมาณร้อยละยี่สิบของทั้งหมดเกิดขึ้นในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล (BMA) ส่วนของเสียที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2558 มีการนำกลับมาใช้ใหม่เพียงประมาณห้าล้านตัน และมีเพียงแปดล้านตันเท่านั้นที่ได้รับการจัดการตามแนวทางปฏิบัติที่ดีระดับโลก นอกจากนั้น จากพื้นที่ทิ้งขยะ 2,500 แห่งของประเทศไทย มีเพียง 20 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม ตามที่กรมควบคุมมลพิษ (PCD) ซึ่งเป็นหน่วยงานเฝ้าระวังขยะมูลฝอยหลักของประเทศไทย ระบุว่า ประเทศกำลังเผชิญกับปัญหาการจัดการขยะมูลฝอยที่ร้ายแรง ซึ่งปัญหาเหล่านั้นกำลังเพิ่มขึ้น ด้านวิจารย์ สิมาฉายา อธิบดีกรมควบคุมมลพิษ กล่าวว่า ปริมาณขยะยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องถึง 600,000 ตันต่อปี เนื่องจากจำนวนประชากรและการท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้น
แผนการจัดการขยะของประเทศไทยเรียกร้องให้ 75 เปอร์เซ็นต์ของขยะมูลฝอยทั้งหมดของประเทศไทยถูกกำจัด หรือรีไซเคิลอย่างเหมาะสมในทางใดทางหนึ่งภายใน พ.ศ. 2564 ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 49 เปอร์เซ็นต์ในปัจจุบัน ภายในปี พ.ศ. 2564 รัฐบาลและเอกชนวางแผนที่จะใช้จ่ายเงินจำนวน 177 พันล้านบาท (5.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในเทคโนโลยีการจัดการขยะและการรณรงค์การรับรู้ของสาธารณชน "เรามีค่าปรับสำหรับการทิ้งขยะ แต่ดูเหมือนไม่มีใครสนใจ" วิจารย์กล่าว "เราจำเป็นต้องยกระดับการบังคับใช้กฎหมาย รวมถึงสอนให้ผู้คนให้รีไซเคิล, นำกลับมาใช้ใหม่ และลดขยะ"
ในประเทศไทยบทบาทในการจัดการขยะมูลฝอย (MSW) และการจัดการขยะอุตสาหกรรมจัดโดยรัฐบาลไทย ซึ่งต่อมาแบ่งออกเป็นรัฐบาลของประเทศ, รัฐบาลระดับภูมิภาค และการปกครองส่วนท้องถิ่น รัฐบาลแต่ละแห่งมีหน้าที่รับผิดชอบงานที่แตกต่างกัน รัฐบาลของประเทศมีหน้าที่กระตุ้นกฎระเบียบ, นโยบาย และมาตรฐาน รัฐบาลระดับภูมิภาคมีหน้าที่รับผิดชอบในการประสานงานของรัฐบาลของประเทศและการปกครองส่วนท้องถิ่น การปกครองส่วนท้องถิ่นมีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดการขยะในพื้นที่ปกครองของตน การปกครองส่วนท้องถิ่นไม่กำจัดขยะเอง แต่จ้างบริษัทเอกชนที่ได้รับสิทธิ์นั้นจากกรมควบคุมมลพิษ ส่วนปัญหาสำคัญคือการขาดเงินทุนสำหรับการจัดการขยะ—ครัวเรือนไทยโดยเฉลี่ยจ่ายเงินน้อยกว่าหนึ่งดอลลาร์ต่อเดือนเพื่อกำจัดขยะมูลฝอย ซึ่งบริษัทหลักคือศูนย์การจัดการของเสียนิคมอุตสาหกรรมบางปู; บริษัท บริหารและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จำกัด (มหาชน) (GENCO); บริษัท เอสจีเอส (ประเทศไทย) จํากัด; บริษัท เวสท์ แมเนจเม้นท์สยาม จำกัด (WMS); บริษัท เบตเตอร์ เวิลด์ กรีน จำกัด (มหาชน) (BWG) และบริษัท โปรเฟสชั่นแนล เวสต์ เทคโนโลยี (1999) จำกัด (มหาชน) ส่วนบริษัทนำทรัพยากรกลับมาผลิตใหม่ชั้นนำคือวงษ์พาณิชย์ ซึ่งซื้อวัสดุรีไซเคิลผสม (กระดาษ, พลาสติก, แก้ว, อลูมิเนียม, เหล็ก) ในราคาประมาณ 11,300 บาทต่อตัน บริษัทเหล่านี้มีหน้าที่รับผิดชอบต่อของเสียที่รับจากลูกค้าก่อนนำไปกำจัด
Waste management in Thailand
สโมสรวอลเลย์บอลเซสกาโซเฟีย
สโมสรวอลเลย์บอลเซสกามอสโก
พยานพระยะโฮวากับการถ่ายเลือด
พยานพระยะโฮวาเชื่อว่าไบเบิลห้ามมิให้คริสต์ชนได้รับการถ่ายเลือด ในวรรณกรรมของกลุ่มระบุว่า "'ละเว้นจาก[...]เลือด'" แปลว่าห้ามรับการถ่ายเลือด และไม่บริจาคหรือเก็บเลือดของตนเพื่อถ่ายเลือด" ความเชื่อนี้มาจากการตีความข้อความในไบเบิลที่ที่ต่างจากทุก ๆ นิกายอื่นของศาสนาคริสต์ นี่เป็นหนึ่งในหลักปฏิบัติที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของพยานพระยะโฮวา
วรรณกรรมของพยานพระยะโฮวาสอนว่าการปฏิเสธการรับเลือดโดยเต็ม (whole blood) หรือองค์ประกอบหลักสี่ประการ ได้แก่ เม็ดเลือดแดง เม็ดเลือดขาว เกล็ดเลือด และ น้ำเลือด เป็นจุดยืนทางศาสนาที่ไม่มีข้อโต้แย้ง และผู้ใดก็ตามที่เชื่อมั่นในชีวิตในฐานะของขวัญจากพระเป็นเจ้าจะไม่พยายามต่อชีวิตด้วยการรับเลือด แม้กระทั่งในกรณีฉุกเฉิน ศาสนิกชนของกลุ่มได้รับการสั่งสอนว่าการใช้ส่วนเล็ก ๆ ที่ได้จากเลือด เช่น อัลบูมิน, อิมมูโนกล็อบบูลิน และ การเตรียมการสำหรับเฮโมฟิลเลีย ไม่ได้ถูกห้ามโดยสมบูรณ์ แต่เป็นเรื่องของตัวเลือกส่วนบุคคลมากกว่า
หลักปฏิบัตินี้เสนอครั้งแรกในปี 1945 และในภายหลังมีการปรับแก้อยู่เรื่อยมา สมาชิกของกลุ่มพยานพระยะโฮวาที่รับเลือดโดยสมัครใจและไม่มีความรู้สึกผิดที่รับเลือด จะถูกถือว่าได้ตัดจากกลุ่มโดยการละทิ้งหลักปฏิบัติของพยานพระยะโฮวา และจะถูกสมาชิกคนอื่นหลีกหนี ถึงแม้ว่าสมาชิกส่วนใหญ่ของพยานพระยะโฮวาจะยอมรับในข้อปฏิบัตินี้ ก็ยังคงมีอยู่ส่วนน้อยที่ไม่ปฏิบัติตาม
สมาคมวอตช์ทาวเวอร์ (Watch Tower Society) ของพยานพระยะโฮวา ได้ตั้งศูนย์บริการข้อมูลแก่โรงพยาบาล เพื่อให้ความรู้และอำนวยความสะดวกสำหรับหัตถการปลอดเลือด เพื่อช่วยสาวกในกรณีที่ต้องได้รับการทำหัตถการทางการแพทย์
Jehovah's Witnesses and blood transfusions
สกราพัน (เวสเตโรส)
สกราพัน (อักษรโรมัน: Skrapan) เป็นชื่อของตึกระฟ้าตึกเดียวของเมืองเวสเตโรส ประเทศสวีเดน อาคารมีความสูง 81 เมตร เริ่มก่อสร้างในปี 1988 และแล้วเสร็จในปี 1990 บนยอดของอาคารมีบาร์ที่สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของทะเลสาบแมลาเรินได้ ปัจจุบันอาคารสูงที่สุดเป็นอันดับที่ 14 ของประเทศสวีเดน
สกราปัน (เวสเตโรส)
Skrapan, Västerås
อาสนวิหารเวสเตโรส
อาสนวิหารเวสเตโรส  เป็นอาสนวิหารประจำสังฆมณฑลเวสเตโรส ตั้งอยู่ในเวสเตโรส จังหวัดเวสต์มันลันด์ ประเทศสวีเดน สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมกอธิกอิฐแบบสแกนดิเนเวีย
โบสถ์หลังปัจจุบันเริ่มสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13 เป็นมหาวิหาร ประกอบพิธีเสกในวันที่ 16 สิงหาคม 1271 อุทิศแด่พระมารดาพระเจ้าและยอห์นผู้ให้บัพติศมา นับจากนั้นอาสนวิหารได้มีการขยับขยายเรื่อยมาอีกหลายครั้ง มีการขยายทางทิศตะวันตกในสมัยของบิชอป Lydeke Abelsson ในทศวรรษ 1460s และมีการสร้างโบสถ์น้อยที่มุมทางตะวันตกเฉียงใต้ของโบสถ์ในปี 1517 ซึ่งถือเป็นจุดที่โบสถ์มีขนาดเท่ากับปัจจุบัน มีการเสริมหลังคาทองแดงในศตวรรษที่ 17 ส่วนยอดทรงบาโรกสร้างขึ้นมาในปี 1694 ผลงานออกแบบโดย Nicodemus Tessin the Younger (1654–1728) นอกจากนี้ตลอดยุค 1500s, 1600s และ 1700s ได้มีการเติมแต่งต่อเติมภายในโบสถ์เรื่อยมา ออร์แกนได้สร้างเข้ามาในโบสถ์เมื่อปี 1940 โดย Marcussen &amp; Sön และเป็นออร์แกนชนิดลมไฟฟ้า (electropneumatic organ)
อาสนวิหารนี้เป็นที่ตั้งของโลงหุ่นพยนต์ (sarcophagus) ของกษัตริย์เอริกที่สิบสี่แห่งสวีเดน ครองราชย์ปี 1560 ถึง 1568
ชแชบแชชึน
ชแชบแชชึน (, ; ; ) เป็นเมืองในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ในเทศมณฑลซามอชช์ จังหวัดลูบลิน ห่างจากเมืองซามอชช์ไปทางตะวันตกประมาณ 20 กิโลเมตร ในปัจจุบันชแชบแชชึนเป็นที่ตั้งหน่วยงานบริหารของเทศบาลชแชบแชชึน จากสำมะโนประชากร พ.ศ. 2547 เมืองนี้มีประชากร 5,357 คน
ชื่อเมือง "ชแชบแชชึน" มีชื่อเสียงเนื่องจากกล่าวกันว่าออกเสียงยากมากสำหรับผู้ที่ไม่ใช่เจ้าของภาษา ยัน บแชคฟา กวีชาวโปแลนด์ ใช้ชื่อเมืองนี้ในบทกวีชื่อ "คช็อนชตช์"  วรรคที่กล่าวถึงเมืองชแชบแชชึนมีอยู่ว่า  ซึ่งแปลอย่างคร่าวได้ว่า "ในชแชบแชชึน ด้วงตัวหนึ่งส่งเสียงร้องในพงอ้อ" มีการนำวรรคนี้มาใช้เป็นบทบิดลิ้นในภาษาโปแลนด์ และเจ้าของภาษามักให้ชาวต่างชาติที่เรียนภาษาโปแลนด์ฝึกพูดวรรคนี้ ส่งผลให้ชแชบแชชึนได้รับการขนานนามว่าเป็น "เมืองหลวงของภาษาโปแลนด์" อยู่บ่อยครั้ง จึงมีการสร้างรูปปั้นด้วงสีไวโอลินไว้ในเมืองเพื่อเป็นเกียรติแก่บทกวีดังกล่าว
Szczebrzeszyn
ชลิคตึงกอวา
ชลิคตึงกอวา  เป็นเมืองในภาคตะวันตกของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ใกล้กับแม่น้ำโอเดอร์ในเทศมณฑลฟสคอวา จังหวัดลูบุช เมืองมีประชากร 1,278 คน ณ สิ้นเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019
Szlichtyngowa
แบวคาตุฟ
แบวคาตุฟ  เป็นเมืองในภาคกลางของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ในจังหวัดวุช ห่างจากวอร์ซอไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 160 กิโลเมตร (99 ไมล์) เมืองมีประชากร 55,583 คน ณ สิ้นเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021
โรงไฟฟ้าแบวคาตุฟ  ซึ่งตั้งอยู่ในแบวคาตุฟเป็นโรงไฟฟ้าถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปและหนึ่งในโรงไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดในโลก โรงไฟฟ้านี้ผลิตไฟฟ้าได้ถึง 27-28 เทระวัตต์-ชั่วโมง (TW⋅h) ต่อปี หรือคิดเป็นร้อยละ 20 ของการผลิตไฟฟ้าทั้งหมดในโปแลนด์ พนักงาน 8,000 คนทำงานโดยตรงกับบริษัทที่ดูแลทั้งเหมืองถ่านหินและโรงไฟฟ้า
Bełchatów
ซวอตอรือยา
ซวอตอรือยา (, ; , ; , ) เป็นเมืองประวัติศาสตร์ในจังหวัดดอลนือชล็อนสก์ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ และเป็นที่ตั้งหน่วยงานบริหารของทั้งเทศมณฑลซวอตอรือยาและเทศบาลซวอตอรือยา
ซวอตอรือยาเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในโปแลนด์หลังจากได้รับเอกสิทธิ์ของเมืองใน ค.ศ. 1211 เมืองนี้เป็นศูนย์กลางของการทำเหมืองทองและทองแดงมาตั้งแต่สมัยกลาง นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในเมืองที่สวยที่สุดในโปแลนด์เนื่องด้วยลักษณะที่ตั้งและมรดกทางสถาปัตยกรรม
กแญฟ
กแญฟ (, ; , ) เป็นเมืองประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำวิสวาในจังหวัดปอมอแช ทางตอนเหนือของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 6,870 คน (ค.ศ. 2016) กแญฟเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในภูมิภาคพอเมอเนียทางฝั่งโปแลนด์ และมีชื่อเสียงจากปราสาทกอทิกที่สร้างด้วยอิฐในสมัยกลาง ซึ่งได้กลายเป็นสถานที่ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในภูมิภาคดังกล่าว
Gniew
มวือนารือ
มวือนารือ  เป็นเมืองทางภาคเหนือของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ในเขตเทศมณฑลแอลบล็องก์ จังหวัดวาร์เมีย-มาซูรือ มีประชากร 1,782 คน (ค.ศ. 2018) จึงเป็นเมืองที่เล็กที่สุดในบรรดาเมือง 49 เมืองของจังหวัดนี้
Młynary
แคว้นซูมือ
แคว้นซูมือ  หรือที่บางครั้งเรียกว่า ซุมช์ชือนา  เป็นแคว้นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศยูเครน ตัวแคว้นดังที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นตามประกาศของคณะผู้บริหารสูงสุดของสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1939 โดยแยกพื้นที่เขตต่าง ๆ จากแคว้นคาร์กิว แคว้นแชร์นีฮิว และแคว้นปอลตาวามารวมกัน ประมาณกันว่า ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022 แคว้นนี้มีประชากร 1,035,772 คน
ศูนย์กลางการบริหารแคว้นซูมือคือซูมือ เมืองสำคัญอื่น ๆ ในแคว้นได้แก่ กอนอตอป, ออคตือร์กา, รอมนือ และชอสต์กา ในพื้นที่แคว้นมีการใช้ประโยชน์ที่ดินสำหรับประกอบเกษตรกรรมผสมกับอุตสาหกรรมอย่างหนาแน่น โดยมีสถานประกอบอุตสาหกรรมมากกว่า 600 แห่ง และที่สำคัญมีแม่น้ำเจ็ดสายไหลผ่านพื้นที่แคว้น
แคว้นปอลตาวา
แคว้นปอลตาวา  หรือที่บางครั้งเรียกว่า ปอลเตาช์ชือนา  เป็นแคว้นในภาคกลางของประเทศยูเครน อาณาเขตส่วนใหญ่ของแคว้นเป็นส่วนหนึ่งของรัฐผู้บัญชาการคอสแซ็กในประวัติศาสตร์ ศูนย์กลางการบริหารของแคว้นคือปอลตาวา ส่วนเมืองสำคัญอีกสองเมือง ได้แก่ ฮอริชนีเปลานีและแกรแมนชุก ประมาณกันว่า ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022 แคว้นนี้มีประชากร 1,352,283 คน
แคว้นแชร์นีฮิว
แคว้นแชร์นีฮิว  หรือที่บางครั้งเรียกว่า แชร์นีฮิวช์ชือนา  เป็นแคว้นในภาคเหนือของประเทศยูเครน ศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอยู่ที่แชร์นีฮิว ภายในแคว้นมีนิคม 1,511 แห่งที่มีขนาดต่างกันไปตั้งแต่เมืองใหญ่ไปจนถึงหมู่บ้านเล็ก ๆ ประมาณกันว่า ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022 แคว้นแชร์นีฮิวมีประชากร 959,315 คน
แคว้นเคียฟ
แคว้นเคียฟ  หรือที่บางครั้งเรียกว่า กือยิวช์ชือนา  เป็นแคว้นในตอนกลางและตอนเหนือของประเทศยูเครน แคว้นเคียฟมีพื้นที่ล้อมรอบกรุงเคียฟซึ่งเป็นนครปกครองตนเองที่มีสถานะพิเศษ และศูนย์กลางการบริหารของแคว้นก็อยู่ในกรุงเคียฟถึงแม้ว่านครแห่งนี้จะมิใช่ส่วนหนึ่งของแคว้นก็ตาม เขตมหานครเคียฟขยายออกจากกรุงเคียฟเข้ามาในพื้นที่บางส่วนของแคว้นซึ่งพึ่งพิงเศรษฐกิจและการคมนาคมขนส่งของกรุงเคียฟอย่างมีนัยสำคัญ
แคว้นเคียฟมีประชากร 1,795,079 คน (ประมาณการ ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022) เมืองที่ใหญ่ที่สุดในแคว้นคือบีลัตแซร์กวาซึ่งมีจำนวนประชากรกว่า 200,000 คน
เขตหวงห้ามเชียร์โนบีลตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแคว้นเคียฟ เขตดังกล่าวมีการบริหารจัดการแยกต่างหากจากแคว้นเคียฟและห้ามบุคคลทั่วไปเข้าพื้นที่
แคว้นแชร์กาซือ
แคว้นแชร์กาซือ  หรือที่บางครั้งเรียกว่า แชร์กัชชือนา  เป็นแคว้นในภาคกลางของประเทศยูเครน มีแม่น้ำนีเปอร์ไหลผ่านพื้นที่ ศูนย์กลางการปกครองของแคว้นอยู่ที่แชร์กาซือ ประมาณกันว่า ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022 แคว้นนี้มีประชากร 1,160,744 คน
แคว้นกีรอวอฮรัด
แคว้นกีรอวอฮรัด  หรือที่บางครั้งเรียกว่า กีรอวอฮรัดช์ชือนา  เป็นแคว้นทางภาคกลางตอนล่างของประเทศยูเครน ศูนย์กลางการปกครองของแคว้นอยู่ที่กรอปึวนึตสกึย แคว้นนี้มีประชากร 903,712 คน (ประมาณการ ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022) แคว้นนี้เป็นแคว้นที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดของประเทศรองจากแคว้นแชร์นิวต์ซี
แคว้นวินนึตเซีย
แคว้นวินนึตเซีย  หรือที่บางครั้งเรียกว่า วินนึชชือนา  เป็นแคว้นในภาคตะวันตกของประเทศยูเครน ศูนย์กลางการปกครองของแคว้นอยู่ที่วินนึตเซีย แคว้นมีประชากร 1,509,515 คน (ประมาณการ ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022)
แคว้นคแมลนึตสกึย
แคว้นคแมลนึตสกึย  หรือที่บางครั้งเรียกว่า คแมลนึชชือนา  เป็นแคว้นในภาคตะวันตกของประเทศยูเครน ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันตกของภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ปอดิลเลียและพื้นที่ทางใต้ของภูมิภาคทางประวัติศาสตร์วอลึญ ศูนย์กลางการปกครองของแคว้นอยู่ที่คแมลนึตสกึย แคว้นมีประชากร 1,228,829 คน (ประมาณการ ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022)
แคว้นคแมลนึตสกึยก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1937 ในชื่อ "แคว้นกามิยาแนตส์-ปอดิลสกึย" โดยแยกพื้นที่ออกจากแคว้นวินนึตเซีย ระหว่าง ค.ศ. 1941–1944 พื้นที่แคว้นตกอยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมนีนาซีและเป็นส่วนหนึ่งของไรชส์ค็อมมิสซารีอาทยูเครน หลังการล้อมกามิยาแนตส์–ปอดิลสกึยในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1944 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการปรอสคูรอฟ-เชียร์นอฟต์ซืย กองทัพโซเวียตได้ขับไล่เยอรมนีออกไปจากภูมิภาคนี้ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1941 ศูนย์กลางการบริหารแคว้นได้ย้ายจากกามิยาแนตส์-ปอดิลสกึยมาอยู่ที่ปรอสกูริว ใน ค.ศ. 1954 ปรอสกูริวเปลี่ยนชื่อเป็นคแมลนึตสกึย หลังจากนั้นไม่นาน แคว้นกามิยาแนตส์-ปอดิลสกึยจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "แคว้นคแมลนึตสกึย" เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อเมืองศูนย์กลางการบริหาร
แคว้นแชร์นิวต์ซี
แคว้นแชร์นิวต์ซี  หรือที่บางครั้งเรียกว่า แชร์นีแวชชือนา  เป็นแคว้นในภาคตะวันตกของประเทศยูเครน ประกอบด้วยพื้นที่ตอนเหนือของภูมิภาคบูกอวีนาและภูมิภาคเบสซาเรเบีย มีพรมแดนระหว่างประเทศติดต่อกับประเทศโรมาเนียและประเทศมอลโดวา ศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอยู่ที่แชร์นิวต์ซี
แคว้นแชร์นิวต์ซีครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 8,100 ตารางกิโลเมตร มีลักษณะภูมิประเทศที่หลากหลาย กล่าวคือ เทือกเขาคาร์เพเทียนและเนินเขาที่สวยงามตรงตีนเทือกเขาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นที่ราบกว้างขวางที่มีป่าปกคลุมบางส่วนและตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำนีสเตอร์กับแม่น้ำปรุต ประมาณกันว่า ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022 แคว้นแชร์นิวต์ซีมีประชากร 890,457 คน นับเป็นแคว้นที่เล็กที่สุดในยูเครนทั้งในแง่ขนาดเนื้อที่และในแง่จำนวนประชากร
ริชิ ซูแนค
ชีวิตไม่ต้องเด่น ขอแค่เป็นเทพในเงา
ชีวิตไม่ต้องเด่น ขอแค่เป็นเทพในเงา  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยไดซูเกะ ไอซาวะ และวาดภาพประกอบโดยโทไซ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เอ็นเตอร์เบรน ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559
มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยอันริ ซากาโนะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอมพ์เอช" นิตยสารมังงะแนว"เซเน็ง"ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ซีรีส์มังงะภาคแยกชื่อเรื่องว่า "คาเงะ โนะ จิตสึเรียวกูชะ นิ นาริตากูเตะ! ชาโดว์ ไกเด็ง"  วาดโดยเซตะ U ตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอมพ์เอช"เช่นกันตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 ทั้งไลต์โนเวลและมังงะภาคหลักมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสดูดิโอเน็กซัส เริ่มออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565
เซีย ไทยรัฐ
ดิอินเทอร์เลซ
ดิอินเทอร์เลซ  เป็นอะพาร์ทเมนต์ขนาด 1,040 ยูนิตตั้งอยู่ระหว่างบูกิตเมอระฮ์ และ ควีนส์ทาวน์ ประเทศสิงคโปร์ อาคารเป็นที่รู้จักจากรูปแบบการออกแบบที่คล้ายกับเจงก้าวางเรียงซ้อนกันแบบไม่สมบูรณ์ ผลงานออกแบบโดยสำนักงานสถาปัตยกรรมมหานคร (OMA) และได้รับรางวัล "เวิลด์บิลดิงออฟเดอะเยียร์" จากเทศกาลสถาปัตยกรรมโลกปี 2015