pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ม.ล.ยิ่งศักดิ์ ในวัยเยาว์เป็นผู้ที่นิยมชมชอบในการเล่นกีฬาชนิดต่าง ๆ อย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับกีฬาประเภทศิลปะการป้องกันตัว เมื่อเป็นวัยรุ่นเคยหัดกระบี่กระบองกับครูที่มีชื่อเสียงหลายคน มีฝีมือดีสามารถคว้ารางวัลผ้าขาวม้ามาครองตามงานประเพณีต่าง ๆ มาได้หลายผืน ต่อมาได้ไปศึกษาต่อด้านการเกษตรที่ประเทศอังกฤษ ก็ได้ฝึกชกมวยสากล และได้ขึ้นชกในแบบมวยสากลสมัครเล่นระดับนักเรียนได้แชมป์เป็นถ้วยรางวัลเกียรติยศหลายใบ ต่อมาจึงได้ขึ้นชกมวยสากลอาชีพที่นั่น โดยขึ้นชกในพิกัดน้ำหนักระหว่าง 135-140 ปอนด์ (รุ่นไลท์เวท-รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท) มีสถิติการชกอยู่ทั้งหมด 42 ไฟท์ เป็นการชนะคะแนน 7 ไฟท์ ชนะที.เค.โอ. 8 ไฟท์ ชนะน็อก 17 ไฟท์ ชนะฟาล์ว 2 ไฟท์ แพ้คะแนน 4 ไฟท์ แพ้น็อก 1 ไฟท์ และเสมอทั้งหมด 3 ไฟท์ โดยมีฉายาที่ได้รับจากชาวอังกฤษว่า "Siamese flash" (สายฟ้าสยาม)
เมื่อสำเร็จการศึกษามาแล้ว ม.ล.ยิ่งศักดิ์ นับได้ว่าเป็นชาวไทยที่มีคุณวุฒิเกี่ยวกับวิชามวยสากลอย่างเต็มเปี่ยมชนิดหาตัวจับยาก แต่ต่อมาได้เข้ารับราชการในกระทรวงเกษตร จึงไม่อาจทำให้ได้ใกล้ชิดกับวงการมวยเหมือนเช่นอดีต
จนกระทั่ง เวทีราชดำเนินเปิดดำเนินการขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2488 ม.ล.ยิ่งศักดิ์ได้เข้าไปดูมวยในเวทีบ่อยขึ้น และได้เริ่มเขียนคอลัมน์วิจารณ์มวยในหนังสือพิมพ์และนิตยสารมวยฉบับต่าง ๆ จนเป็นที่ชื่นชอบและรู้จักเป็นอย่างยิ่งของแฟนมวยและแฟนกีฬาในระหว่างปี พ.ศ. 2493-พ.ศ. 2496 โดยแฟนมวยมักนิยมเรียกชื่อของ ม.ล.ยิ่งศักดิ์อย่างคุ้นเคยว่า หม่อมยิ่ง
นอกจากนี้แล้ว ม.ล.ยิ่งศักดิ์ ยังได้เป็นเทรนเนอร์ให้กับนักมวยสากลชาวไทยที่มีชื่อเสียงที่จะทำการขึ้นชิงแชมป์ อาทิ จำเริญ ทรงกิตรัตน์ ในไฟท์ที่ขึ้นชิงแชมป์สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิค หรือ OPBF ในรุ่นไลท์เวท เมื่อปี พ.ศ. 2495 และได้เป็นแชมป์มวยสากลในระดับภูมิภาคเป็นคนแรกของไทย และ สมเดช ยนตรกิจ ที่ขึ้นชิงแชมป์ในสถาบันเดียวกันในรุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อปี พ.ศ. 2496 เป็นต้น
ด้านชีวิตครอบครัว ม.ล.ยิ่งศักดิ์สมรสกับนางศรีอุทัย อิศรเสนา และมีบุตรสาวกับนางบุญชู สว่างนวล ซึ่งเป็นภริยาที่มิได้จดทะเบียนสมรสกันตามกฎหมาย หนึ่งคน คือ มยุรี อิศรเสนา ณ อยุธยา ปัจจุบันเป็นนักร้องเพลงลูกกรุงที่มีชื่อเสียงและเป็นนักแสดงสมทบ
ม.ล.ยิ่งศักดิ์ถึงแก่กรรมเมื่อเวลาสี่ทุ่มเศษของวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2496 ด้วยอาการเส้นโลหิตในสมองแตก สิริอายุได้เพียง 50 กว่า ๆ เท่านั้น ที่บ้านพักของตัวเองในซอยวรพงษ์ ถนนวิสุทธิกษัตริย์ เนื่องจากโรคประจำตัวคือ ความดันโลหิตสูงเพราะติดสุรามา ขณะที่ถึงแก่กรรมนั้น ม.ล.ยิ่งศักดิ์เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญชั้นเอก ประจำกรมกสิกรรม กระทรวงเกษตร
Salut d'Amour
Salut d'Amour, Op. 12  เป็นผลงานดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยไวโอลินและเปียโน ผลงานประพันธ์ของเอ็ดเวิร์ด เอลการ์ ในปี ค.ศ. 1888
เอลการ์ประพันธ์ผลงานชิ้นนี้สำหรับประกอบโคลงภาษาอังกฤษชื่อ "The Wind at Dawn" ซึ่งแคโรไลน์ อลิซ โรเบิร์ตส คู่หมั้นของเขาแต่งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1880 ก่อนที่คนทั้งสองจะได้รู้จักกัน เอลการ์ตั้งชื่อผลงานนี้เป็นภาษาเยอรมันว่า "Liebesgruss" เนื่องจากแคโรไลน์ อลิซ เชี่ยวชาญภาษาเยอรมัน และเขียนคำอุทิศเป็นภาษาฝรั่งเศส ชื่อว่า "à Carice" นำมาจากชื่อย่อ Caroline Alice ต่อมาเมื่อทั้งคู่แต่งงานกัน ก็ได้ตั้งชื่อบุตรสาวว่า "Carice"
เอลการ์ตีพิมพ์ชีทมิวสิกจำหน่ายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1889 โดยผู้จัดพิมพ์ได้เปลี่ยนชื่อผลงานเป็นภาษาฝรั่งเศส "Salut d'Amour" และมีข้อความกำกับไว้ว่า "Liebesgruss" ทั้งนี้เพื่อให้แผ่นโน้ตดนตรีสามารถวางขายได้ในหลายประเทศในยุโรป โดยตีพิมพ์ทั้งแบบบรรเลงเดี่ยวเปียโน, บรรเลงคู่ไวโอลินกับเปียโน, บรรเลงคู่เชลโลกับเปียโน และสำหรับวงออร์เคสตรา ผลงานชิ้นนี้ออกบรรเลงครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 ที่วังแก้ว ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
Love’s Greeting
Liebesgruss
ลีเบิสฟร็อยท์
"ลีเบิสฟร็อยท์"  เป็นงานประพันธ์ดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยไวโอลินและเปียโน ผลงานของฟริทซ์ ไครส์เลอร์ นักไวโอลินชาวอเมริกันเชื้อสายออสเตรีย (ค.ศ. 1875–1962) ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1910 ผลงานชิ้นนี้เป็นหนึ่งในสองผลงานบรรเลงเดี่ยวที่มีชื่อเสียงที่สุดของไครส์เลอร์ คู่กับ "ลีเบิสไลท์" ที่ออกเผยแพร่ในเวลาใกล้เคียงกัน โดยชิ้นนี้บรรยายถึงความสุขที่เกิดจากความรัก
ลีเบิสไลท์
"ลีเบิสไลท์"  เป็นงานประพันธ์ดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยไวโอลินและเปียโน ผลงานของฟริทซ์ ไครส์เลอร์ (ค.ศ. 1875–1962) นักไวโอลินชาวอเมริกันเชื้อสายออสเตรีย ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1910 ผลงานชิ้นนี้เป็นหนึ่งในสองผลงานบรรเลงเดี่ยวที่มีชื่อเสียงที่สุดของไครส์เลอร์ คู่กับ "ลีเบิสฟร็อยท์"ที่ออกเผยแพร่ในเวลาใกล้เคียงกัน โดยชิ้นนี้บรรยายถึงความทุกข์ที่เกิดจากความรักที่ไม่สมหวัง
ไครส์เลอร์เผยแพร่เพลงนี้พร้อมกับอีกสามเพลง คือ "Schön Rosmarin", "ลีเบิสฟร็อยท์" และ "Caprice Viennois" โดยอ้างว่าสามชิ้นแรกเป็นผลงานเพลงวอลซ์ที่เพิ่งค้นพบของโจเซฟ แลนเนอร์ (ค.ศ. 1801–1843) คีตกวีชาวออสเตรียผู้ล่วงลับ ส่วน "Caprice Viennois" นั้นเขาเป็นผู้แต่งเอง แต่แล้วความจริงก็เปิดเผยใน 25 ปีต่อมาเมื่อโอลิน ดาวนส์ นักวิจารณ์ดนตรีของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กโพสต์ ส่งโทรเลขอวยพรวันเกิดครบรอบ 60 ปีของไครส์เลอร์ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1935 โดยแกล้งถามว่าดนตรีที่ไครส์เลอร์อ้างว่าเป็นผลงานเก่าที่ถูกค้นพบนั้น จริง ๆ แล้วเขาเป็นคนแต่งเองหรือไม่ ปรากฏว่าไครส์เลอร์กลับยอมรับเขาเป็นผู้แต่งเพลงเหล่านั้นจริง
Love's Sorrow
Love's Joy
จอยดิวิชัน
จอยดิวิชัน  เป็นวงร็อกอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1976 ที่ซัลฟอร์ด เกรตเตอร์แมนเชสเตอร์ เดิมทีใช้ชื่อวงว่า วอร์ซอว์  สมาชิกดั้งเดิมประกอบด้วย เอียน เคอร์ติส (ร้องและในบางครั้งเล่นกีตาร์), เบอร์นาร์ด ซัมเนอร์ (กีตาร์และคีย์บอร์ด) ปีเตอร์ ฮูก (กีตาร์เบสและร้องประสาน) และสตีเฟน มอร์ริส (กลองและเพอร์คัชชัน)
จอยดิวิชัน ได้มีส่วนร่วมในกระแสเพลงพังก์ร็อกอย่างรวดเร็ว มีอิทธิพลในการพัฒนาเพลงและสไตล์ ที่ถือเป็นผู้นำในกระแสโพสต์-พังก์ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 จากข้อมูลของนักวิจารณ์ จอน ซาเวจ วง "ไม่ใช่พังก์แต่เป็นอิทธิพลโดยตรงจากพลังดนตรี" อีพีเปิดตัววงชุดแรกในปี ค.ศ. 1978 ชุด "An Ideal for Living" เตะตากับผู้มีชื่อเสียงในรายการโทรทัศน์อย่าง โทนี วิลสัน ทำให้อัลบั้มเปิดตัวชุดแรกของวงชุด "Unknown Pleasures" ได้ออกภายใต้ค่ายอิสระของวิลสันที่ชื่อ แฟกทอรีเรเคิดส์ อัลบั้มได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีจากสื่ออังกฤษ และเนื่องจากความสำเร็จของวง นักร้องนำ เอียน เคอร์ติส ถูกรุมเร้ากับความกดดันและอุปสรรคส่วนตัว รวมถึงปัญหาชีวิตสมรสและการป่วยด้วยโรคลมชัก เป็นอุปสรรคมากขึ้นในการแสดงคอนเสิร์ตกับเขา และมักจะลมชักขณะการแสดง
ก่อนการทัวร์แรกในอเมริกาของเขาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1980 เคอร์ติสที่เต็มไปด้วยความกดดัน ได้ฆ่าตัวตาย อัลบั้มหลังการเสียชีวิตของจอยดิวิชัน ชุดที่ 2 ชื่อ "Closer" (1980) มีซิงเกิ้ลอย่าง "Love Will Tear Us Apart" ได้กลายเป็นซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จที่สุดในชาร์ตของวง หลังการเสียชีวิตของเคอร์ติส สมาชิกที่เหลือของวงได้ก่อตั้งวงใหม่ที่ชื่อ นิวออร์เดอร์ ประสบความสำเร็จทั้งเสียงวิจารณ์และยอดขาย
คริสต์ศาสนกฎบัตร
ลูค ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ
แม็ทธิว ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ
มาร์ค ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ
จอห์น ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ
ซีเอ็นเอ็น เติร์ก
นักบุญลูกาผู้ประกาศข่าวประเสริฐ
นักบุญยอห์นผู้ประกาศข่าวประเสริฐ
เดียมานด้า กาลาส
เดียมานด้า กาลาส  เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 1955 เป็น นักแต่งเพลง นักร้อง นักเปียโน ศิลปินและ จิตรกร แนวอาวองต์การ์ด ชาวกรีก-อเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะผู้เชี่ยวขาญด้านเปียโน เช่นเดียวกับเสียงร้องแบบโอเปรา ที่มีความกว้างเสียง 3 ออกเตฟครึ่ง
กอธิคโลลิตา
เบญจบรรณ
แฟชันโลลิตา
แฟชั่นโลลิตา  เป็นวัฒนธรรมย่อยแฟชั่นที่มีต้นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น ที่แต่เดิมนั้นได้รับอิทธิพลจากเสื้อผ้าแบบวิกตอเรียน เช่นเดียวกับเครื่องแต่งกายจากยุคโรโกโก แฟชั่นโลลิตายังมีหลายรูปแบบย่อย โดยมีรูปลักษณ์โดยหลักคือ กระโปรงถึงเข่า หรือชุดเดรส เครื่องประดับศีรษะ เสื้อ ชายผ้า ถุงเท้าสูงถึงหัวเข่า รองเท้าส้นสูง
ถึงแม้ว่าต้นกำเนิดของแฟชั่นโลลิตาจะไม่ชัดเจน แต่ก็มีกระแสเกิดขึ้นมาในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยมีตราสินค้าที่มีชื่อเสียงอย่าง พิงก์เฮาส์, มิวก์ และ แองเจลิกพริตตี ได้เริ่มออกขายเสื้อผ้าที่ถือได้ว่าเป็นแบบโลลิตาในปัจจุบัน ในคริสต์ทศวรรษ 1990 แฟชั่นโลลิตาเป็นที่รู้จักมากขึ้น กับวงอย่างมาลิซไมเซอร์ และวงประเภทวิชวลเคอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยม วงเหล่านี้แต่งกายแบบนี้ ซึ่งทำให้แฟน ๆ ได้ดัดแปลงชุดแต่งกายเป็นของตัวเอง โดยแฟชั่นแบบนี้ได้เริ่มแพร่กระจายในเขตคันไซ จนในที่สุดมาถึงโตเกียว และได้รับความนิยมในหมู่วัยรุ่นญี่ปุ่น แฟชั่นโลลิตาได้รับความนิยมมากขึ้นจนสามารถพบเห็นทั่วไปแม้กระทั่งห้างสรรพสินค้าในญี่ปุ่น
กอธิกโลลิตา.
เป็นการรวมกันระหว่างแฟชั่นกอธิกกับแฟชั่นโลลิตา มีต้นกำเนิดในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ในฮาราจูกุ และมีชื่อเสียงขึ้นมากับวงแนววิชวลเคที่ชื่อ มาลิซไมเซอร์
กอธิกโลลิตา เป็นแฟชั่นที่มีเอกลักษณ์คือการแต่งหน้าและแต่งกายที่ดูมืดหม่น ทาลิปสติกสีแดงและทางตาดำ ใช้อายไลเนอร์สีดำ การแต่งหน้าทาแป้ง ซึ่งถือว่าเป็นรสนิยมที่แย่สำหรับแฟชั่นโลลิตา กอธิกโลลิตามักใช้สีในโทนมืด อย่าง สีดำ สีน้ำเงินเข้ม สีม่วง
สำหรับแนวทางของกอธิกตะวันตก มีการใส่กางเขนอัญมณีและเครื่องหมายทางศาสนาชนิดอื่น และมีเครื่องประดับในแบบกอธิกโลลิตา อาทิ เช่น กระเป๋า กระเป๋าสตางค์ ที่มักมีรูปร่างเป็น ค้างคาว โลงศพ และไม้กางเขนที่มีหุ่นพระเยซูตรึงอยู่
สวีตโลลิตา.
ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากสไตล์โรโกโก เช่นเดียวกับการแต่งกายแบบสมัยวิกตอเรียและเอ็ดเวิร์ด โดยมุ่งไปในรูปแบบเด็ก ๆ และแฟนตาซี โดยสวีตโลลิตาจะมีรูปแบบแบบโลลิตาทั่วไป โดยใช้สีโทนสว่างกว่าและการออกแบบให้เหมือนดูเด็ก การแต่งหน้า โดยมากจะใช้สีชมพู สีพีช สีมุก
เสื้อผ้า จะใช้สีในโทนพาสเทิล โทนผลไม้ (เชอร์รี สตอร์เบอร์รี หรือผลไม้หวานอื่นๆ) ใช้ลูกไม้แบบดอกไม้ (กุหลาบ แจสมิน ลิลี เชอร์รีบลอสสัม) ใช้โบว์ หรือในธีมสัตว์น่ารักอย่าง แมว กระต่าย ลูกสุนัข และโบว์ที่เน้นให้เกิดความน่ารัก ธีมที่ได้รับความนิยมในสวีตโลลิตา ได้มาจากอลิซท่องแดนมหัศจรรย์ (อลิซอินวันเดอร์แลนด์) นิทานคลาสสิก ส่วนอัญมณีมักมีการสะท้อนในแบบธีมแฟนตาซี กระเป๋าและกระเป๋าสตางค์ทำให้มีรูปแบบคล้ายของเจ้าหญิง และมักมีรูปร่างอย่าง สตอเบอร์รี มงกุฎ หัวใจ เป็นต้น
แฟชั่นโลลิต้า
FAT อาจหมายถึง
จดหมายเหตุลา ลูแบร์
พระสาโรชรัตนนิมมานก์ (สาโรช สุขยางค์)
พระสาโรชรัตนนิมมานก์ (สาโรช ร. สุขยางค์) (เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2438 ถึงแก่กรรม 4 เมษายน พ.ศ. 2493) เป็นสถาปนิกชาวไทย อดีตรองอธิบดีกรมศิลปากร พระสาโรชฯ ถือเป็นหนึ่งในนักเรียนสถาปัตยกรรมศาสตร์รุ่นแรกๆ ของไทยที่จบการศึกษาจากประเทศอังกฤษ แล้วกลับเข้ามาออกแบบงานสถาปัตยกรรมในประเทศไทยหลายแห่ง ในช่วงตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 7 ถึงหลังยุคการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 เขายังเป็นผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมป์ เมือปี พ.ศ. 2477 โดยดำรงตำแหน่งนายกสมาคมฯ เป็นคนแรก และยังเป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนประณีตศิลปกรรม ที่ต่อมาพัฒนาเป็นมหาวิทยาลัยศิลปากร
พระสาโรชรัตนนิมมานก์ได้ออกแบบงานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่และสไตล์อลังการศิลป์ (Art Deco) หลายแห่งในไทยทั้ง อาคารที่ทำการกรมไปรษณีย์โทรเลข (อาคารไปรษณีย์กลาง) บางรัก, วังวาริชเวสม์, หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรีฑาสถานแห่งชาติ (สนามศุภชลาศัย) กลุ่มอาคารที่ทำการกระทรวงยุติธรรม รวมไปถึงอาคารเรียนหลายหลังในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, วชิราวุธวิทยาลัย, โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ และ โรงพยาบาลศิริราช
พระสาโรชรัตนนิมมานก์ (สาโรช ร. สุขยางค์) สกุลเดิม สุภัง เป็นบุตรชายคนเล็กของหลวงพัฒนพงศ์ภักดี (ทิม สุขยางค์) ผู้ประพันธ์กลอนนิราศเรื่อง นิราศหนองคาย กับนางเสงี่ยม ท่านมีพี่ชาย 1 คน คือ มหาอำมาตย์โท พระยาสารศาสตร์สิริลักษณ์ (สรรเสริญ สุขยางค์) ผู้ปฏิบัติราชการในตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงพาณิชย์คมนาคม
พระสาโรชรัตนนิมมานก์ ศึกษาระดับชั้นประถมที่โรงเรียนกล่อมพิยาคาร วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ระดับชั้นมัธยมที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ และจบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2453 ได้รับพระราชทานทุนเล่าเรียนหลวงของกระทรวงธรรมการให้ออกไปศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ ในวิชาสถาปัตยกรรม โดยเข้าศึกษาระดับเตรียมอุดมศึกษาที่โรงเรียนเอาน์เดิล เป็นเวลา 2 ปี และได้สำเร็จการศึกษาวิชาสถาปัตยกรรมศาลตร์ และการวางผังเมืองมาจากมหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2463 ใช้เวลาในหลักสูตร 5 ปี
หลังศึกษาจบ เข้ารับราชการในกรมศิลปากร สังกัดกระทรวงธรรมการ ตั้งแต่ พ.ศ. 2463 ในตำแหน่งสถาปนิก ได้มีผลงานออกแบบจำนวนมาก ตลอดช่วงการทำงาน โดยเฉพาะการออกแบบอาคารในหน่วยงานราชการหลากหลายประเภทอาคาร ทั้งอาคารเรียน อาคารที่ทำการ อาคารศาล อาคารโรงพยาบาล ไปจนถึงอาคารหอประชุม และสนามกีฬาขนาดใหญ่ ที่มีการผนวกแนวความคิดสมัยใหม่ รูปแบบสถาปัตยกรรมที่มีความหลากหลาย การวางผังที่สอดรับกับบริบทแวดล้อม ทั้งเชิงการใช้งานอาคาร ลักษณะภูมิประเทศ ภูมิอากาศ รวมไปถึงการออกแบบโครงสร้างคอนกรีต พระสาโรชรัตนนิมมานก์ได้รับการแต่งตั้งเป็นสถาปนิกชั้นพิเศษ ระดับเทียบเท่าอธิบดี ในปี พ.ศ. 2485 ถือเป็นตำแหน่งทางราชการสูงสุดที่ได้รับ จนกระทั่งได้ลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2491 และเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2493
พระสาโรชรัตนนิมมานก์
คาชิวะ
คาชิวะ  เป็นนครศูนย์กลางในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2497 จากการควบรวมหมู่บ้านโดยรอบสถานีรถไฟซึ่งปัจจุบันกลายเป็นบริเวณศูนย์กลางของเมือง ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรประมาณ 397,871 คน มีพื้นที่ทั้งสิ้น 114.90 ตารางกิโลเมตร
คาชิวะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดชิบะ
บำเรอ ผ่องอินทรกุล
นางาโนะ (เมือง)
นางาโนะ  เป็นเมืองหลวงของจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด ใกล้กับนครชิกูมะและแม่น้ำไซ ในปี พ.ศ. 2549 มีจำนวนประชากรประมาณ 378,059 คน มีพื้นที่ทั้งสิ้น 737.86 ตารางกิโลเมตร
นางาโนะเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวในปี 1998
โลเป ซาเรียล
โลเป ซาเรียล  อดีตโปรโมเตอร์และผู้จัดการมวยสากลอาชีพชาวฟิลิปปินส์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังในอดีต ซาเรียลเกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1905 ที่อีมัส คาวิท ประเทศฟิลิปปินส์
ได้ชื่อว่าเป็นโปรโมเตอร์ที่ทรงอิทธิพลอย่างมากโดยเฉพาะในแวดวงมวยสากลอาชีพในทวีปเอเชียในยุคทศวรรษที่ 50 จนถึงต้นทศวรรษที่ 70 ทั้งในประเทศฟิลิปปินส์เอง, ประเทศไทย, ประเทศเกาหลีใต้, ประเทศญี่ปุ่น มีนักมวยที่ได้รับการปลุกปั้นสนับสนุนให้เป็นแชมป์โลกมากถึง 22 คน ทั้งนักมวยฟิลิปปินส์และนักมวยต่างชาติ เช่น แฟลช อีลอร์เด้, แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์, ริคาร์โด อาร์เรรอนโด, มาซาโอะ โอบะ เป็นต้น โดยเฉพาะกับ แฟลช อีลอร์เด้ ซาเรียลยังมีศักดิ์เป็นบิดาบุญธรรมและเป็นพ่อตาอีกด้วย
ด้วยความที่เป็นบุคคลทรงอิทธิพลในวงการมวย จึงได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "The Grand Old Man of Philippine Boxing" โดยที่ชาวฟิลิปิปินส์เรียกขานในชื่อเล่นว่า "ป๊ะป๋า" (Papa) แต่สำหรับในแวดวงมวยของไทยแล้ว แฟนมวยชาวไทยและสื่อมวลชนให้ฉายาว่า "เฒ่าปีศาจ" หรือ "ปีศาจผมขาว" จากเล่ห์เหลี่ยมและความจัดจ้านในการทำธุรกิจมวย
โลเป ซาเรียล ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1995
ประสานญาณนิยม
นักบุญฟรังซิส ซาเวียร์
Vietrio
Vie Trio
สุพล พัวศิริรักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2524 อดีตนักร้องนำวง พาย นักจัดรายการ และพิธีกรชาวไทย จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ จบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะนิเทศศาสตร์
อรรถวดี จิรมณีกุล
อรรถวดี จิรมณีกุล เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2525 เป็นนักร้องชาวไทย มีเพลงโด่งดังคือเพลง "รักเธอที่สุด" ที่ได้รับ รางวัลเพลงยอดเยี่ยม คำร้องยอดเยี่ยมและเรียบเรียงเสียงประสานยอดเยี่ยม จากงานประกาศรางวัลผลงานบันเทิงดีเด่นประจำปี 2002 ของสมาคมนักข่าวบันเทิง
อรรถวดี จิรมณีกุล (ชื่อเล่น: มิ้นท์) เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2525 เป็นบุตรสาวของ นายสุทิน จิรมณีกุล ในจำนวนพี่น้อง 2 คน อรรถวดีเป็นบุตรสาวคนโต และมีน้องชาย1คน เธอเป็นนักร้องหญิงชาวไทย อยู่ในภายใต้สังกัดเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
โดยเริ่มเข้าสู่วงการเพลงในปีพ.ศ. 2544 กับอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก "Mint" ที่มีเพลงฮิตสร้างชื่อเสียงของเธอในเวลานั้นคือเพลง "รักเธอที่สุด (you re the one)" นอกจากนี้ยังมีเพลงฮิตต่างๆตามมาซึ่งบรรจุอยู่ในอัลบั้มชุดแรก ได้แก่เพลง แน่ใจว่ารัก (Is a) sure, ไม่มีครั้งสุดท้าย (no more chance) เป็นต้น
ในปีเดียวกัน อรรถวดีได้ออกอัลบั้มพิเศษในชื่อ "Special One" เพิ่อฉลองความสำเร็จในอัลบั้มชุดแรก โดยรวบรวมเพลงจากอัลบั้มชุดแรก มาบรรจุในอัลบั้มชุดพิเศษ และยังเพิ่มเพลงใหม่จำนวน2เพลงด้วยกันคือเพลง "นอกใจ" และเพลง "คนพิเศษ" นอกจากนี้ยังนำเพลง แน่ใจว่ารัก, ไม่มีครั้งสุดท้าย และเพลง รักเธอที่สุด มาเรียบเรียงทำนอนในแบบอคูสติค เวอร์ชัน อีกด้วย
ในปีถัดมาคือปีพ.ศ. 2545 อรรถวดีได้ออกอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สอง มาอย่างต่อเนื่องกับอัลบั้ม "รางวัลที่ยิ่งใหญ่" ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 โดยมีเพลงฮิต ได้แก่เพลงไม่ขึ้นใจ, รางวัลที่ยิ่งใหญ่ และเพลง ฟูมฟาย
ในปีพ.ศ. 2549 อรรถวดีตัดสินใจย้ายสังกัดจากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มาอยู่ในสังกัดโซนี่ มิวสิก โดยออกอัลบั้มจำนวน 2 ชุด คืออัลบั้ม "Mint Closer" (วางจำหน่ายในปี 2549) และอัลบั้ม "Girl Talk" (วางจำหน่ายในปี 2552)
ปัจจุบันอรรถวดีแขวนไมค์ถาวร และไม่ได้เป็นนักร้องอาชีพแล้ว เธอหันมาดูแลธุรกิจของทางครอบครัว
ถนนกาญจนวนิช
ลา กัมปาเนลลา
ลากัมปาเนลลา (, แปลว่า ระฆังใบเล็ก) เป็นชื่อที่ใช้เรียกงานประพันธ์สำหรับบรรเลงเดี่ยวเปียโน ผลงานของฟรันทซ์ ลิสท์ ใน ค.ศ. 1838 โดยนำทำนองมาจากมูฟเมนต์ที่สาม มูฟเมนต์สุดท้ายของไวโอลินคอนแชร์โตหมายเลข 2 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์ ผลงานใน ค.ศ. 1826 ของนิกโกเลาะ ปากานีนี เพิ่มเสียงจากระฆังจิ๋วที่ใช้มือเขย่า
ผลงานชิ้นนี้เดิมเผยแพร่ใน ค.ศ. 1838 เป็นงานชิ้นที่ 3 (เอตูว์ดหมายเลข 3 ในบันไดเสียง เอ แฟลต ไมเนอร์) ในจำนวน 6 ชิ้น จาก "Études d'exécution transcendente d'après Paganini" หมายเลขแค็ตตาล็อก S. 140 ภายหลังลิสท์ได้ปรับปรุงใหม่เป็นบันไดเสียง จี ชาร์ป ไมเนอร์ (เอตูว์ดหมายเลข 3 ในบันไดเสียง จี ชาร์ป ไมเนอร์) บรรจุอยู่ในกร็องเดตูว์ดของปากานีนี  ซึ่งตีพิมพ์เผยแพร่ใน ค.ศ. 1851 หมายเลขแค็ตตาล็อก S. 141
Central Festival Pattaya Beach
Universal Century
รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century
อาคิตะ (สุนัข)
เหตุปลาฉลามโจมตีที่ซาร์มอัลชีค พ.ศ. 2553
เหตุปลาฉลามโจมตีที่ซาร์มอัลชีค พ.ศ. 2553 เป็นเหตุการณ์ที่ปลาฉลามโจมตีนักว่ายน้ำหลายครั้งในทะเลแดง นอกชายฝั่งซาร์มอัลชีค ประเทศอียิปต์ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ชาวรัสเซีย 3 คน และชาวยูเครนอีก 1 คน ได้รับบาดเจ็บสาหัสในเวลาไล่เลี่ยกันไม่กี่นาที และเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553 หญิงชาวเยอรมันคนหนึ่งเสียชีวิตขณะกำลังเดินลุยน้ำหรือดำน้ำด้วยท่อช่วยหายใจใกล้กับแนวชายฝั่ง ผู้เชี่ยวชาญด้านปลาฉลามอธิบายว่าการโจมตีดังกล่าว "ไม่เคยปรากฏมาก่อน"
ในการรับมือกับเหตุปลาฉลามโจมตีดังกล่าว ได้มีการปิดชายหาดหลายแห่งในรีสอร์ตนักท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมเป็นเวลามากกว่าหนึ่งสัปดาห์ มีการสังหารปลาฉลามไปหลายสิบตัว และรัฐบาลท้องถิ่นได้ออกกฎใหม่โดยการห้ามให้อาหารปลาฉลามและจำกัดการว่ายน้ำ มีหลายทฤษฎีที่ออกมาอธิบายถึงเหตุโจมตีดังกล่าว ในตอนปลายเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 ทฤษฎีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือ การทิ้งซากแกะลงไปในทะเลแดงระหว่างการขนส่งปศุสัตว์ ซึ่งได้ดึงดูดปลาฉลามให้ว่ายเข้ามาใกล้กับชายฝั่ง อีกทฤษฎีหนึ่งอธิบายว่ามีการประมงที่มากเกินไปในทะเลแดง รวมไปถึงการให้อาหารปลาฉลามใกล้กับชายฝั่งอย่างผิดกฎหมายหรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เจ้าหน้าที่ทางการอียิปต์รายหนึ่งคาดการณ์ว่าเหตุโจมตีดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของแผนการโดยเจ้าหน้าที่สายลับอิสราเอล หน่วยมอสสาด
การโจมตีครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม เมื่อนักท่องเที่ยวสี่คนถูกทำร้ายในเวลาไล่เลี่ยกันไม่กี่นาทีในพื้นที่แหลมนัสรานี โอลกา มาร์ตีเนนโก วัย 48 ปี ได้รับบาดเจ็บที่กระดูกสันหลังอย่างรุนแรงและมีบาดแผลตามมือและขา ในขณะที่ลุดมิลา สโตลยาโรวา วัย 70 ปี สูญเสียมือข้างขวาและขาข้างซ้าย ทั้งสองคนได้รับการตัดแขนขาในส่วนที่ได้รับบาดเจ็บบางส่วนออก ชายชาวรัสเซียวัย 54 ปีที่มิได้เอ่ยชื่อ ได้รับบาดเจ็บที่ขาอย่างรุนแรง ซึ่งทำให้ต้องตัดอวัยวะออกบางส่วน ในขณะที่ชาวยูเครนวัย 49 ปี อเลคซานดร์ ดีกูซารอฟ ได้รับบาดเจ็บที่ขาเช่นกัน แต่อาการดีขึ้นจนสามารถออกจากโรงพยาบาลได้ในวันรุ่งขึ้น
สามีของลุดมิลา สโตลยาโรวา วลาดีมีร์ กล่าวว่า: "ผมวิ่งไปหาเธอและได้ยินเสียงกระหืดกระหอบว่า "ฉลาม! ฉลาม! ฉลาม!" ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง เธอสามารถผลักปลาฉลามให้พ้นไปจากเธอ ปลาฉลามกัดเข้าที่แขนของเธอจนขาด แต่เธอก็สามารถว่ายน้ำเข้ามาใกล้ฝั่งมากขึ้นได้ ก่อนที่เธอจะขึ้นมาพ้นน้ำ ปลาฉลามเข้าโจมตีอีกครั้งและกัดเอาเท้าของเธอขาดไป" พยานรายอื่นอธิบายการโจมตีที่เกิดกับโอลกา มาร์ตีเนนโกว่า "ผู้หญิงคนนั้นพยายามว่ายน้ำเข้าไปหาสะพาน แต่เมื่อผู้คนบนสะพานเริ่มดึงเธอขึ้นมาจากน้ำ ปลาฉลามก็ได้กัดเอาสะโพกซ้ายของเธอไป เธอเสียเลือดมาก มีนักท่องเที่ยวบนสะพาน และพวกเขาช่วยดึงผู้หญิงให้พ้นจากอันตราย บางคนตบไล่ปลาฉลามด้วยตีนเป็ดยาง ไม่มีเจ้าหน้าที่ช่วยชีวิตอยู่บนสะพานในขณะที่ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้น มีเจ้าหน้าที่ช่วยชีวิตวิ่งขึ้นมาหาเราแต่ไกล โดยไม่มีทั้งเชือกหรือเปลหามอยู่ในมือ เราใช้ชุดว่ายน้ำเพื่อป้องกันไม่ให้เลือดไหลทะลักออกจากบาดแผลที่เหวอะหวะและคว้าเอาเตียงอาบแดดเพื่อเคลื่อนย้ายผู้หญิงคนดังกล่าวไปยังฝั่ง"
การโจมตีชายอีกสองคนมีพยานรู้เห็นเหตุการณ์จากชายฝั่ง พนักงานบาร์อธิบายเหตุการณ์ว่าเหยื่อรายหนึ่ง "กำลังวิ่งขึ้นมาจากทะเลด้วยเลือดที่ไหลออกมาจากแผลเหวอะหวะที่ขา" ในขณะที่ชายที่ตกเป็นเหยื่อออกรายหนึ่งได้รับการช่วยเหลือจากสมาชิกศูนย์ดำน้ำท้องถิ่น ตามคำบอกเล่าของพนักงานบาร์ "ทะเลเปลี่ยนเป็นสีแดง ... [เท้าของเขา] หายไป"
ในการรับมือกับเหตุการณ์ดังกล่าว ทางการได้สั่งปิดชายหาดและยับยั้งกิจกรรมดำน้ำและกีฬาทางน้ำทั้งหมด ผู้เชี่ยวชาญจากกระทรวงสิ่งแวดล้อมอียิปต์ถูกเรียกตัวมาในการสืบสวนเหตุการณ์และสามารถจับปลาฉลามหูขาวความยาวลำตัว 2.25 เมตร น้ำหนักกว่า 150 กิโลกรัม ซึ่งมีการอ้างว่าเป็นตัวที่ได้โจมตีนักท่องเที่ยวดังกล่าว ปลาฉลามตัวดังกล่าวได้รับ "การพิสูจน์เอกลักษณ์" โดยนักดำน้ำท้องถิ่นผู้ซึ่งอ้างว่าสามารถจดจำมันได้เนื่องจากครีบที่ได้รับบาดเจ็บของมัน ปลาฉลามมาโกที่มีความยาวลำตัว 2.5 เมตร และหนักกว่า 250 กิโลกรัม อีกตัวหนึ่งได้ถูกจับด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตาม นักดำน้ำและนักอนุรักษ์กล่าวว่า ปลาฉลามตัวที่ถูกจับได้มิใช่ตัวเดียวกับที่ถูกพบเห็นและถูกถ่ายภาพในพื้นที่ไม่นานก่อนที่จะเกิดเหตุดังกล่าว
เหตุโจมตีดังกล่าวก่อให้เกิดผลกระทบอย่างรุนแรงในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวท้องถิ่น โมฮัมเหม็ด ราชาด บาร์เทนเดอร์ที่ร้านอาหารอัล-บาฮร์บีช ผู้ซึ่งกำลังทำงานอยู่ในช่วงที่เกิดเหตุดังกล่าวขึ้น กล่าวว่า: "คนทั้งหมดวิ่งหนีกลับไปยังโรงแรม ไม่มีใครต้องการจะอยู่บนชายหาดอีกแล้ว ตอนนี้ทุกอย่างมันเงียบมาก ผู้คนหวาดกลัวที่จะมาที่ชายหาด พวกเขาเพียงแค่มาที่บาร์เพื่อหาเครื่องดื่ม พวกเขาไม่แม้แต่จะต้องการนอนบนเตียงอาบแดด"
ทางการอียิปต์สั่งเปิดชายหาดอีกครั้งเมื่อวันที่ 4 ธันวาคมหลังจากมีการจับปลาฉลามแล้ว ในวันต่อมา วันที่ 5 ธันวาคม หญิงชาวเยอรมันวัย 71 ปีที่ไม่ออกนามถูกปลาฉลามฆ่าขณะว่ายน้ำในอ่าวนามาใกล้กับโรงแรมไฮแฮท โจเชน ฟาน ไลเซเบทเทนส์ จากวิทยาลัยดำน้ำทะเลแดง เห็นเหตุการณ์ และให้สัมภาษณ์แก่สกายนิวส์ว่า: "ในทันทีทันใดนั้นก็ได้มีเสียงกรีดร้องขอควมช่วยเหลือและความรุนแรงมากมายได้เกิดขึ้นในน้ำ เจ้าหน้าที่ชีพบาลสามารถไปถึงเธอได้บนปะการังและเขาได้ทราบว่าเธอได้รับบาดเจ็บสาหัส" ตามข้อมูลของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น แขนของเธอได้รับบาดเจ็บจากปลาฉลามและเสียชีวิตภายในไม่กี่นาทีหลังจากนั้น
หลังจากเหตุดังกล่าว กิจกรรมกีฬาทางน้ำได้ถูกชะลออีกครั้งหนึ่ง แม้จะเป็นที่คาดการณ์กันว่า การดำน้ำลึก ซึ่งได้รับการพิจารณาว่ามีโอกาสเสี่ยงต่อการโจมตีของปลาฉลามน้อยมาก จะได้รับอนุญาตให้ดำเนินกิจกรรมต่อได้ในอีกไม่ช้า ทางการอียิปต์ได้เรียกตัวผู้เชี่ยวชาญด้านปลาฉลามระหว่างประเทศเพื่อประเมินสถานการณ์และเสนอทางแก้ไข กระทรวงการท่องเที่ยวของอียิปต์ยังได้ประกาศว่านักท่องเที่ยวที่ได้รับบาดเจ็บจะได้รับเงินชดเชย 50,000 ดอลล่าร์สหรัฐเป็นค่าชดเชย จ่ายโดยอุตสาหกรรมท่องเที่ยวท้องถิ่น เหตุการณ์ดังกล่าวได้รับการอธิบายอย่างกว้างขวางว่า "ไม่เคยปรากฏมาก่อน" ในสื่อกีฬาและโดยซามูเอล เอช. กรูเบอร์ ทางชีววิทยาทางทะเล ผู้ซึ่งศึกษาเกี่ยวกับปลาฉลามที่สถานีสนามชีววิทยาบีมินีในไมอามี รัฐฟลอริดา
สาเหตุที่เป็นไปได้.
ปลาฉลามเป็นสัตว์ที่พบเห็นได้ทั่วไปในซาร์มอัลชีค แต่การโจมตีที่เกิดขึ้นกับมนุษย์นั้นพบเห็นได้ยากยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สายพันธุ์ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ มีเพียงเก้าครั้งเท่านั้นที่มีรายงานว่าปลาฉลามหูขาวทำร้ายมนุษย์ทั่วโลกในรอบ 430 ปีหลังสุด และมีเพียงรายเดียวเท่านั้นที่ถึงแก่ชีวิต ประธานของชาร์กทรัสต์ องค์กรการกุศลของอังกฤษซึ่งอุทิศให้แก่การอนุรักษ์ปลาฉลาม แสดงความคิดเห็นว่า "มันอาจเป็นไปได้ที่การโจมตีอันน่าเศร้าสลดเกิดขึ้นจากกิจกรรมหรือเหตุการณ์เฉพาะ ... การโจมตีมนุษย์ของปลาฉลามเป็นกรณีที่เกิดขึ้นไม่บ่อยครั้งและสายพันธุ์นี้ โดยปกติแล้ว จะไม่ถูกพบใกล้กับชายฝั่งบนหาดอาบแดด" โมฮัมเหม็ด ซาลาม จากองค์กรอนุรักษ์ไซนายใต้ หน่วยงานของรัฐซึ่งรับผิดชอบการป้องกันสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ กล่าวว่า "โดยปกติแล้ว ปลาฉลามสายพันธุ์นี้จะไม่โจมตีมนุษย์ แต่บางครั้งพวกมันอาจมีปัญหากับระบบประสาท จึงได้ว่ายเข้าหามนุษย์โดยอุบัติเหตุ"
ประธานสภาการดำน้ำและกีฬาทางน้ำซาร์มอัลชีค (CDWS) ออกความคิดเห็นว่า การโจมตีอาจเกิดขึ้นเนื่องจากการประมงอย่างหนัก ซึ่งเป็นปัญหาที่กำลังเกิดขึ้นในพื้นที่ ในแถลงการณ์ ฮีชาม กาบร์ ระบุว่า "มันเป็นสิ่งที่ชัดเจนจากการอภิปรายเริ่มต้นของเรากับผู้เชี่ยวชาญด้านพฤติกรรมปลาฉลามว่าเหตุการณ์ปลาฉลามหูขาวโจมตีมนุษย์บ่อยครั้งนี้มีสาเหตุมาจากกิจกรรมอย่างหนึ่ง ซึ่งที่เป็นไปได้มากที่สุด คือ การประมงผิดกฎหมายหรือการให้อาหารในพื้นที่"
สมมุติฐานอื่นยังรวมไปถึงความเป็นไปได้ที่ว่าเรือขนส่งปศุสัตว์ที่บรรทุกแกะเตรียมเชือดระหว่างเทศกาสอีดิลอัฎฮาของอิสลาม เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ซึ่งอาจมีซากแกะบนดาดฟ้าเรือร่วงลงไปในทะเล ทำให้ปลาฉลามเข้ามาใกล้กับแนวชายฝั่งผิดปกติ บริษัทดำน้ำซึ่งไม่มีจริยธรรมหลายบริษัทยังได้ถูกประณามเพราะมีการให้อาหารปลาฉลามเพื่อให้มันว่ายมาหาลูกค้าของบริษัท
เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ทีมผู้เชี่ยวชาญระหว่างประเทศประะกาศว่าปลาฉลามมาโกและปลาฉลามหูขาวเป็นปลาฉลามสองสายพันธุ์ที่เกี่ยวข้องกับเหตุโจมตีดังกล่าว โดยได้ลำดับปัจจัยที่อาจเป็นไปได้ที่นำไปสู่เหตุดังกล่าวไว้ดังนี้ "เหตุการณ์เทซากสัตว์ในพื้นที่น้ำใกล้เคียงหนึ่งครั้งหรือมากกว่า การลดปริมาณเหยื่อตามธรรมชาติในพื้นที่เนื่องจากการประมงเกินขอบเขต การจำกัดวงการให้อาหารปลาปะการัง หรือปลาฉลาม หรือทั้งสอง โดยนักว่ายน้ำ นักว่ายน้ำโดยอาศัยท่อหายใจ และนักดำน้ำบางส่วน และอุหณภูมิน้ำทะเลที่สูงผิดปกติที่ซาร์มอัลชีค"
สถาบันสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
สถาบันสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล  เป็นทีมเยาวชนของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล ปัจจุบันเล่นในพรีเมียร์ลีกรุ่นเยาวชน ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของฟุตบอลเยาวชนในอังกฤษ สโมสรได้ร่วมแข่งในทีมอายุไม่เกิน 18 ปีและอายุไม่เกิน 16 ปี ในลีก แต่สถาบันรับเด็กชายที่อายุ 9 ปีขึ้นไป
ผู้เล่นในรุ่นใหญ่จากทีอายุไม่เกิน 18 ปีบางคนก้ได้เล่นให้กับทีมสำรองของอาร์เซนอล ในปัจจุบันมีโค้ชคือ อดีตกองหลังอาร์เซนอล ที่ชื่อ สตีฟ โบลด์ ขณะที่ทีมที่อายุน้อยกว่ามีโค้ชคือ รอย แมสซีย์และสตีฟ แกตติง ส่วนอดีตกองหลังอาร์เซนอล เลียม เบรดี ดูแลเรื่องการจัดการการพัฒนาเยาวชนห้กับสโมสร โดยมีผู้ช่วยคือ เดวิด คอร์ต
Arsenal F.C. Academy
ดิโอลด์กัมทรี
ดิโอลด์กัมทรี  เป็นโบราณสถานในเกลนเนล นอร์ท ประเทศออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1836 ข้าหลวงอังกฤษ จอห์น ฮินด์มาร์ช ได้มีคำประกาศก่อตั้งอาณานิคมเซาท์ออสเตรเลีย ได้มีการจัดพิธีขึ้นทุกปีในวันประกาศดังกล่าว โดยมีผู้ว่าการรัฐคนปัจจุบันอ่านสุนทรพจน์ดั้งเดิมของฮินด์มาร์ช
ต้นไม้ต้นดังกล่าว ซึ่งอาจเป็นไม้ยูคาลิบตัส ได้ยืนต้นตายมานานแล้ว ผิวชั้นนอกที่ผุกร่อนถูกห่อหุ้มด้วยคอนกรีตใน ค.ศ. 1963
เซาท์ออสเตรเลีย
พอลตายแล้ว