pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภายหลังที่จอมพล ป. พิบูลสงคราม กลับมาเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง ในวันที่ 8 เมษายน 2491 จอมพล ป. ก็ได้เรียกนายสังข์มาช่วยงานอีกครั้งหนึ่ง ในฐานะคนสนิทและไว้วางใจมากที่สุดคนหนึ่ง โดยได้มอบหมายงานให้นายสังข์รับผิดชอบงานใหญ่จำนวน 2 ชิ้น คือ งานหนังสือพิมพ์ และงานเรื่องแรงงาน ซึ่งงานทั้ง 2 เกี่ยวข้องกับมวลชนทั้งสิ้น โดยนายสังข์ ได้ออกหนังสือพิมพ์ชื่อ ธรรมาธิปัตย์ และ Bangkok Tribune ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ภาษอังกฤษรายวันทั้ง 2 ฉบับ ตั้งอยู่บริเวณ ถนนราชดำเนิน ตรงหัวมุมอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ในส่วนของเรื่องแรงงานนั้น เนื่องจากในสมัยนั้น ความรู้เรื่องแรงงานของคนไทยมีน้อยมาก เพราะยังไม่มีกฎหมายแรงงาน ไม่มีคำว่าสหภาพแรงงาน ซึ่งเป็นกลไกลทางกฎหมายที่แก้ไขปัญหาแรงงาน ฉะนั้นในสมัยนั้นเมื่อมีผู้ใช้แรงงานนัดหยุดงานหรือเรียกรองค่าจ้างและสวัสดิการ ก็มักจะถูกนายจ้างใช้กฎหมายอาญาและเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าปราบปราม ไม่มีใครรู้จักเรื่องแรงงานสัมพันธ์ ที่ใช้ปฏิบัติกันในโลกอุตสาหกรรมที่เจริญแล้ว นายสังข์ได้เดินทางไปศึกษาวิชาแรงงานด้วยตัวเอง ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ซึ่งถือเป็นคนไทยคนแรกๆที่ได้มีโอกาสเข้าศึกษาในวิชานี้ และหลังจากกลับมา ก็ได้ขอให้จอมพล ป. ฯ ออกกฎหมายแรงงานสัมพันธ์ขึ้นเป็นครั้งแรกของประเทศไทยตามแบบสากลในปี 2500 และได้ทุ่มเทชีวิตให้กับการพัฒนาขบวนการแรงงานของประเทศควบคู่ไปกับการเจริญทางอุตสาหกรรมของประเทศเรื่อยมา
สร้างปรากฏการตื่นตัวเดินทางไปแสวงบุญธรรมยาตรา.
นายสังข์ได้หันความสนใจช่วงหนึ่งมาศึกษาศาสนา โดยเริ่มจากการเดินทางไปเที่ยวอาหม ที่แคว้นอัสสัม ประเทศอินเดีย เมื่อเดินทางกลับก็ได้เขียนเรื่อง “เยี่ยมไทยอาหม สายเลือดของเรา” และหลังจากนั้น ก็ยังได้เดินทางไปธรรมยาตรา เยือนลุมพินี ราชคฤท์ กุสินาราและนาลันทา ในประเทศอินเดียด้วย โดยนายสังข์ ได้ถ่ายหนังระหว่างเดินทางไปยังสถานที่แสวงบุญต่างๆกลับมาฉายให้ชาวพุทธในเมืองไทยได้ชม ซึ่งนับเป็นครั้งแรก ที่คนไทยได้มีโอกาสเห็นสถานที่สำคัญๆทางพระพุทธศาสนา จนเกิดปรากฏการการตื่นตัวไปธรรมยาตรากันนับแต่นั้นเป็นต้นมา และนายสังข์ก็ได้เขียนหนังสือยาว 5 เล่ม เรื่อง “ตามรอยบาทพระพุทธองค์” ขึ้น ซึ่งเนื้อหาในหนังสือเป็นการเสนอพุทธปรัชญาอย่างละเอียดอีกด้วย
เสนอเชื่อมสัมพันธ์ไมตรีกับจีน.
นายสังข์เป็นคนรักการอ่านหนังสือและทำงานด้านกรรมกรด้วยใจ ทำให้นายสังข์มองเห็นสังคมที่เหลื่อมล้ำต่ำสูง และในที่สุดก็ได้ซึมซาบลัทธิสังคมนิยมแบบเฟเบี้ยน (Fabian Socialism) คือการเปลี่ยนแปลงสังคมไทยให้เป็นธรรม ด้วยวิธีสันติและในรูปของการออกกฎหมายช่วยคนที่ด้อยกว่าทางเศรษฐกิจและสังคม ซึ่งก็คือผู้ใช้แรงงาน โดยไม่ใช้วิธีรุนแรงเพื่อโค่นล้มทุนนิยมแบบคอมมิวนิสต์ ขณะนั้นสหรัฐ ซึ่งเป็นศัตรูกับจีนเริ่มสังเกตว่า นายสังข์ ซึ่งเป็นบุคคลซึ่งใกล้ชิดที่สุดของจอมพล ป. มีหัวโน้มเอียงไปนิยมคอมมิวนิสต์ จอมพล ป. ฯ จึงเกรงว่า หากสหรัฐรู้เข้าจะต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ แต่นายสังข์ได้ชี้แจงแก่จอมพล ป. โดยยืนยันว่า ประเทศไทยจำเป็นต้องสัมพันธ์กับจีนด้วย เพราะประเทศจีนอยู่ใกล้ชิดกับประเทศไทย และจีนได้รับการเปลี่ยนแปลงจากการปฏิวัติของพรรคคอมมิวนิสต์ ซึ่งนำโดยเหมาเจ๋อตงแล้ว ประเทศจีนจะต้องเป็นมหาอำนาจเทียบเท่าสหรัฐ รวมถึงเลือดเนื้อเชื้อไขของคนไทยกับคนจีน ก็เชื่อมโยงกันมาแต่ไหนแต่ไร จีนจะเป็นมหามิตรของชาติเราได้ดีกว่าชาติอื่น และยิ่งได้ทราบถึงไมตรีของโจวเอินไหล นายกรัฐมนตรีของจีน ซึ่งมีโอกาสได้พบปะกับพระองค์เจ้าวรรณไวทยากรวรรณ รัฐมนตรีต่างประเทศ ระหว่างเข้าร่วมประชุมกลุ่มประเทศเอเชียแอฟริกา (AFRO-ASIAN NATION) ที่นครบันดง ประเทศอินโดนีเซียว่า จีนหวังเป็นมิตรกับไทยด้วยแล้ว ก็ยิ่งทำให้นายสังข์ยืนยันกับจอมพล ป.ฯ ว่าจะอย่างไรเสีย ไทยก็จำเป็นต้องสัมพันธ์กับจีน สุดท้ายจอมพล ป.ฯ จึงตัดสินใจมอบหมายให้นายสังข์เป็นคนติดต่อสัมพันธ์ลับๆกับจีน
เสนอส่งลูกในไส้เป็นตัวประกันเชื่อมสัมพันธ์ไทยจีน.
นายสังข์เป็นคนชอบอ่านหนังสือและศึกษาประวัติศาสตร์ทั้งของไทยและต่างประเทศ โดยเฉพาะประเทศจีนนั้น นายสังข์ สังเกตเห็นว่า สมัยจีนโบราณยุคที่จีนแตกเป็นรัฐ เป็นก๊ก ตามธรรมเนียมปฏิบัติเมื่อต้องการเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างกัน มักส่งบุตรหรือธิดา ไปเป็นเครื่องประกันความจริงใจเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ด้วยเหตุผลดังกล่าว นายสังข์ จึงตัดสินใจแจ้งแก่จอมพล ป.ฯ ว่า เพื่อแสดงความจริงใจของรัฐบาลไทยว่ามิได้มีลับลมคมนัย นายสังข์จะขอส่งบุตรชายและบุตรสาวไปให้แก่รัฐบาลจีน เพื่อเป็นหลักประกันความจริงใจในการเชื่อมสัมพันธ์ในครั้งนี้ เมื่อจอมพล ป. ได้ฟังข้อเสนอดังกล่าว ถึงกลับตกใจว่า นายสังข์เล่นการเมืองใจใหญ่มาก ถึงขั้นส่งลูกในไส้ของตนไปเสี่ยง แต่แล้วนายสังข์ก็ยังยืนยัน และได้ส่งบุตรและธิดา คือ นายวรรณไว พัธโนทัย และ นางสาวสิรินทร์ พัธโนทัย ไปยังกรุงปักกิ่ง โดยได้รับการอุปการะเลี้ยงดูโดย นายโจว เอิน ไหล นายกรัฐมนตรีจีน ในฐานะบุตรบุญธรรม ซึ่งนายกรัฐมนตรี โจว เอิน ไหล ได้ให้การอุปการะแก่ทูตน้อยทั้ง 2 เป็นอย่างดี
ถูกจับรอบ 2 ในข้อหาคอมมิวนิสต์.
ในวันที่ 16 กันยายน 2500 จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้บัญชาการทหารบกในขณะนั้น ได้ทำการปฏิวัติล้มรัฐบาลของจอมพล ป. ทำให้จอมพล ป. ต้องหนีลี้ภัยทางการเมืองออกนอกประเทศไปพักนักอยู่กรุงโตเกียวประเทศญี่ปุ่น ส่วนนายสังข์ ก็ได้รับเทียบเชิญจากจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ให้ไปเป็นที่ปรึกษาให้กับรัฐบาลทหาร แต่นายสังข์ปฏิเสธ และยืนกรานว่า ตนไม่ใช่คนประเภทข้า 2 เจ้า บ่าว 2 นาย จึงถูกจอมพลสฤษดิ์จับกุมและยัดเยียดในข้อหาอันเป็นคอมมิวนิสต์ โดยถูกคุมขังร่วมกับปัญญาชนอีกจำนวนมาก นายสังข์ถูกขังลืมอยู่เป็นเวลา 7 ปี
ตัวกลางประสานคืนดีจอมพล ป. กับปรีดี กลับประเทศไทยร่วมทำประโยชน์เพื่อชาติ.
ขณะนั้นจอมพลสฤษดิ์ เริ่มมีอาการป่วยและเจ็บหนัก ขณะที่บารมีของจอมพล ป. ในกองทัพยังคงมีอยู่มาก แม้จะลี้ภัยอยู่กรุงโตเกียวก็ตาม ขณะที่นายสังข์ยังอยู่ในคุกลาดยาว นายสังข์มองว่าช่วงเวลาดังกล่าว เป็นจังหวะเหมาะที่จะเชื่อมกับระหว่างจอมพล ป. กับนายปรีดี (ซึ่งลี้ภัยอยู่ที่กว่างโจว) ให้กลับมาคืนดีกันใหม่ หลังจากที่ร่วมกันก่อตั้งคณะราษฎรเปลี่ยนแปลงการปกครอง 2475 ด้วยกันมา แล้วต้องมาแตกกันในภายหลัง โดยนายสังข์มองว่า การร่วมมือกันอีกครั้งของทั้ง 2 จะเป็นประโยชน์แก่ประเทศชาติอย่างยิ่ง จึงได้เสนอให้คุณเจริญ กนกรัตน์ บรรณาธิการของ น.ส.พ. เสถียรภาพของนายสังข์ ซึ่งเป็นมิตรสนิทสนมกับครอบครัว รวมถึงเป็นคนที่ติดต่อกับทางการจีนมาโดยตลอด ไปพบนายปรีดีอย่างลับๆในปี 2506 โดยนายเจริญได้บินไปมาระหว่างกวางโจวกับโตเกียว 2-3 ครั้ง ในระยะเวลาเกือบ 1 ปี โดยใช้ชื่อรหัสของนายปรีดีว่า “โปรเฟสเซอร์หลิน” ส่วนจอมพล ป. ใช้รหัสชื่อว่า “มิสเตอร์วาตานาเบ้” ในการติดต่อระหว่างกันของทั้ง 2 ท่าน ผ่านทางโทรเลข เพื่อป้องกันมิให้สหรัฐจับได้ โดยทั้ง 2 ได้มีโอกาสติดต่อกันจนถึงขั้นล้อกันว่า คงมีโอกาสได้นัดพบกันอย่างลับๆในเร็วๆนี้ และคงจะได้มีโอกาสดื่มไวน์ดูบอเน่ต์ด้วยกันอีกครั้ง เหมือนสมัยเรียนหนังสือด้วยกันที่กรุงปารีส ซึ่งแน่นอนว่า การติดต่อกันระหว่างจอมพล ป. กับนายปรีดี ส่งผลต่อความวิตกกังวลให้แก่รัฐบาลของคณะทหารเป็นอย่างยิ่ง ถึงกับรัฐบาลไทยให้กรมตำรวจปล่อยข่าวว่า สันติบาลได้ล้างห้องขังรอไว้แล้ว หากจอมพล ป. กลับมากรุงเทพฯ แต่แล้วในวันที่ 11 มิถุนายน 2507 หลังจากก่อนหน้านี้หนึ่งเดือนที่จอมพล. ป ได้ส่งโทรเลขอวยพรวันเกิดของนายปรีดีและหวังว่าจะได้พบกันในกรุงเทพฯ เร็วๆนี้ จอมพล ป. ก็ถึงแก่กรรมด้วยโรคหัวใจวายเฉียบพลัน ถือเป็นการปิดฉากบรรทัดหนึ่งของประวัติศาสตร์การเมืองไทย โดยทิ้งคำถามไว้ว่า ถ้าจอมพล ป. กับนายปรีดีได้กลับมาเมืองไทยอีกครั้งหนึ่ง การเมืองไทยจะเป็นเช่นไร
ตัวกลางยุติสงครามเวียดนามระหว่างจีนกับสหรัฐ.
หลังจากที่นายสังข์ ติดคุกอยู่เรือนจำลาดยาว เป็นเวลากว่า 7 ปี ก็ได้รับการปล่อยตัวออกมาด้วยคำพิพากษาของศาลว่า นายสังข์มิได้มีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ตามที่รัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ฟ้องร้อง เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2508
ในช่วงนั้น เป็นช่วงที่สหรัฐกำลังจมปลักอยู่ในสงครามเวียดนามและต้องหาทางออกให้ได้ นาย Norman B Hannah อัครราชทูตที่ปรึกษาประจำประเทศไทย ซึ่งเป็นเพื่อนอเมริกันเก่าแก่ของนายสังข์สมัยที่เป็นทูตแรงงานอยู่ในสถานทูตสหรัฐ ได้เชิญนายสังข์ไปเลี้ยงแสดงความยินดีที่ได้รับการปล่อยตัวที่สถานทูตสหรัฐฯ และระหว่างงานเลี้ยงดังกล่าว นาย Norman B Hannah ได้ปรารภกับนายสังข์ว่า สหรัฐฯยินดีจะพบปะเจรจา เพื่อขอยุติสงครามเวียดนามกับรัฐบาลจีน โดยสหรัฐฯพร้อมเจรจากับผู้แทนจีนในประเทศใดประเทศหนึ่งที่มีสถานทูตสหรัฐฯตั้งอยู่ก็ได้ เพราะนาย Norman B Hannah ทราบว่านายสังข์ มีความสัมพันธ์แนบแน่นกับจีน โดยมีการส่งลูกไปอยู่กับจีนตั้งแต่เด็ก
นายสังข์ ได้รับหนังสือเดินทางไทยให้เดินทางออกนอกประเทศ โดยใช้เส้นทางฮ่องกง มาเก๊า และดำดินเข้าประเทศจีนไปพร้อมกับนายสุวิทย์ เผดิมชิต อดีตประธานนักศึกษาธรรมศาสตร์ และได้พยายามติดต่อกับนายกรัฐมนตรี โจว เอิน ไหล ของจีน เพื่อเปิดการเจรจายุติสงครามเวียดนามขึ้นที่กรุงปักกิ่ง แต่เนื่องจากขณะที่นายสังข์เดินทางไปจีนนั้น การเมืองจีนกำลังวุ่นวายอย่างหนัก ประธานเหมาเจ๋อตง ประกาศการปฏิวัติใหญ่ทางวัฒนธรรม ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนหลายคนถูกออกจากตำแหน่ง แม้แต่นายกรัฐมนตรี โจว เอินไหล เอง ก็ถูกแก๊งอ๊อฟโฟร์ (Gang of four) พยายามริดรอนอำนาจ ส่งผลให้นายก โจว เอิน ไหล ไม่ทราบการเดินทางมาเยือนเมืองจีนของนายสังข์ พวกเรดการ์ด(Red Guards)ในกระทรวงต่างประเทศ จึงเปิดเจรจากับนายสังข์เสียเอง โดยอ้างว่า นายกฯโจวติดภารกิจยังไม่ว่างที่จะพบ การเจรจาในครั้งนั้นแม้จะล้มเหลว แต่ข่าวของสหรัฐที่นายสังข์นำไปรายงาน ก็ทำให้รัฐบาลจีนทราบ ส่งผลให้จีนแสดงท่าที่แข็งกร้าวกับสหรัฐฯอย่างรุนแรงโดยไม่ยอมประนีประนอมใดๆ ส่งผลให้สหรัฐพ่ายแพ้ในสงครามเวียดนามอย่างยับเยิน และพวกเรดการ์ดได้พยายามเกลี้ยกล่อมนายสังข์ให้อยู่ร่วมขบวนการปฏิวัติไทยของพรรคคอมมิวนิสต์ไทยในเมืองจีน แต่นายสังข์ปฏิเสธจึงถูกพวกเรดการ์ดส่งตัวออกจากประเทศจีนไป
ในปี 2521 มาดามเติ้ง หยิ่ง เชา ภรรยาของนายกรัฐมนตรีโจว เอิน ไหล ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานสภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งเป็นตำแหน่งเทียบเท่ารองประธานาธิบดีของจีน ได้เชิญนายสังข์และครอบครัวไปเยือนประเทศจีนฉันมิตรเก่า ซึ่งขณะนั้นนายกรัฐมนตรีโจวเอินไหลของจีน ได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว 2 ปี
การเดินทางเยือนจีนครั้งนั้น นายสังข์ได้ขอให้ทางจีนพาเยือนเมืองแต้จิ๋วด้วย เพราะอยากศึกษาค้นคว้าเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชาวแต้จิ๋วกับชาวไทยแต่โบราณ และเมื่อกลับมาถึงเมืองไทย นายสังข์ ได้ลงมือเขียนหนังสือเรื่อง “เที่ยวเมืองแต้จิ๋ว ความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้าตากสินกับพระเจ้ากรุงจีน” ลงนิตยสารประโคนชัย
ขณะกำลังใกล้จะเขียนหนังสือจบแล้วนั้น นายสังข์ก็เกิดล้มป่วยเป็นอัมพาต และรัฐบาลจีนได้เชิญตัวนายสังข์ให้ไปรักษาตัวที่ปักกิ่ง และเมื่อกลับจากรักษาตัวที่ปักกิ่งแล้ว นายสังข์ก็ได้เขียนหนังสือเรื่อง “ไปรักษาอัมพาตที่ปักกิ่ง” รวมถึงยังพยายามมานะเขียนสารคดีประวัติศาสตร์เรื่อง “เรื่องแปลกๆของท่านจอมพลแปลก” ลงเผยแพร่ในนิตยสารประโคนชัย แม้ขณะนั้นโรคหัวใจได้เริ่มเบียดเบียนอย่างหนักแล้วก็ตาม
ในบั้นปลายชีวิตนอกจากการอุทิศกำลังกายและกำลังปัญญาเพื่องานเขียนหนังสืออย่างเต็มที่แล้ว ยังช่วยงานกระชับมิตรภาพไทยจีนอยู่เป็นเนืองๆ รวมถึงยังทำงานเพื่อยุติการสู้รบกันระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์ไทยกับรัฐบาล โดยเป็นตัวกลางติดต่อประสานงานให้บุคคลชั้นนำของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ที่นายสังข์รู้จักมาก่อน เข้ามาพบปะเจรจากับฝ่ายรัฐบาลอย่างลับๆ เพื่อหาทางยุติการฆ่าฟันระหว่างคนไทยด้วยกัน โดยบุคคลสำคัญของฝ่ายรัฐบาลที่นายสังข์ติดต่อประสานงานด้วยคือ พล.อ. ชวลิต ยงใจยุทธ พล.ต. สุดสาย หัสดิน และ พล.ต.ต. เกษม แสงมิตร ซึ่งนายสังข์กับพล.อ. ชวลิต ได้ตัดสินใจที่จะเสี่ยงเข้าไปเจรจากับฝ่ายพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ทางภาคอีสานด้วย
นอกจากนี้ ยังได้ช่วยงานของขบวนการกู้ชาติเขมรเสรีของ ฯพณฯ ซอนซาน นายกรัฐมนตรีแห่งรัฐบาลประชาธิปไตยกัมพูชา เพื่อหวังให้กัมพูชา ซึ่งเป็นเพื่อนบ้านของไทย กลับคืนสู่ความเป็นปึกแผ่นและพ้นจากการครอบครองของเวียดนาม
รวมถึงพยายามช่วยเหลือท่านอูนุ อดีตนายกรัฐมนตรีพม่าผู้เป็นประชาธิปไตย กลับคืนอำนาจ หลังจากถูก นายพลเนวิน นำทหารเข้าปฏิวัติรัฐประหาร โดยนายสังข์ ได้เป็นผู้จัดหาสถานที่ตั้งของพรรคและสถานที่ออกอากาศทางวิทยุกระจายเสียงให้แก่ท่านอูนุ เพื่อปลุกระดมชาวพม่าให้ลุกขึ้นกำจัดระบอบเผด็จการทหาร เพื่อฟื้นฟูระบอบประชาธิปไตยขึ้นใหม่ในพม่า
นายสังข์ เริ่มล้มป่วยอีกครั้งด้วยโรคหัวใจ และในวันที่ 4 มิถุนายน 2529 หลังจากอาบน้ำรับประทานอาหารเช้า นายสังข์ ขอนิตยสารประโคนชัย ซึ่งตนเป็นผู้เขียนเองทั้งหมดจากนายมั่น พัธโนทัย เพื่อนำเข้าไปอ่านในห้องนอน และก็พบนอนเสียชีวิตอยู่กับพื้นห้อง โดยมีนิตยสารประโคนชัย ปิดอยู่ที่หน้าอก
ติสท์ลวงตา
ติสท์ลวงตา  เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติอเมริกัน กำกับโดยทิม เบอร์ตัน นำแสดงโดย เอมี่ อดัมส์, คริสทอฟ วัลซ์, แดนนี่ ฮุสตัน, จอน โพลิโท, คริสเท็น ริตเตอร์, เจสัน ชวาตซ์แมน และเทเรนซ์ สแตมพ์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของศิลปินชาวอเมริกัน มาร์กาเร็ต คีน ศิลปินที่โด่งดังเป็นอย่างมากจากผลงานภาพวาดคาแร็กเตอร์ เด็กหญิงตาโต อันเป็นเอกลักษณ์ จนวันหนึ่งวอลเตอร์ คีน สามีของเธออ้างว่ารูปวาดเด็กหญิงตากลมโตทั้งหมดเป็นฝีมือของเขา ทำให้เกิดการต่อสู้ในชั้นศาลเป็นเวลานาน การตัดสินของผู้พิพากษาคือให้ต่างคนต่างวาดภาพขึ้นมาใหม่ใครวาดเหมือนของเก่ากว่าก็ชนะคดีไป หลังคดีฟ้องร้องระหว่างมาร์กาเร็ตและวอลเตอร์จบลง เผยให้เห็นว่าเธอเป็นศิลปินที่แท้จริงที่อยู่เบื้องหลังรูปวาดเด็กหญิงตากลมโตทั้งหมด
"ติสท์ลวงตา" เข้าฉายรอบปฐมทัศน์ในมหานครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2014 เข้าฉายในประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เสียงชื่นชมความคิดเห็นในเชิงบวก การแสดงของอดัมส์และวัลซ์ อดัมส์ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภท ภาพยนตร์เพลงหรือตลก และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตา สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในบทบาทนำ วัลซ์ ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก และ ลานา เดล เรย์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม "บิ๊กอายส์"
เขตชุงนัง
เขตชุงนัง (; ฮันกึล: 중랑구; ฮันจา: 中浪區) เป็นหนึ่งใน 20 เขตที่อยู่ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของแม่น้ำฮัน
นายกเทศมนตรีของเขตนี้คือ มุน บย็อง-คว็อน (문병권) นับตั้งแต่การเลือกตั้งของเขาในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 2006
แขวงชุงฮวา
แขวงชุงฮวา  เป็นแขวง "(ทง)" ของเขตชุงนังในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้
แขวงมังอู
แขวงมังอู  เป็นแขวง "(ทง)" ของเขตชุงนังในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้
แขวงมุก
แขวงมุก  เป็นแขวง "(ทง)" ของเขตชุงนังในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้
แขวงมย็อนมก
แขวงมย็อนมก  เป็นแขวง "(ทง)" ของเขตชุงนังในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้
แขวงซังบง
แขวงซังบง  เป็นแขวง "(ทง)" ของเขตชุงนังในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้
แขวงชินแน
แขวงชินแน  เป็นแขวง "(ทง)" ของเขตชุงนังในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้
บิกแมชีนเรเคิดส์
&quot;เวียร์ด อัล&quot; แยงเคอวิก
อายัมตาลีวัง
อายัมตาลีวัง  เป็นไก่ย่างรสจัดของอินโดนีเซีย ต้นกำเนิดมาจากเกาะลมบก เป็นอาหารยอดนิยมอย่างหนึ่งของชาวซาซัก อับดุล ฮามิด กล่าวอ้างว่าเขาเป็นคนคิดสูตรขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2513 อายัมตาลีวังได้ชื่อตามชื่อหมู่บ้านการังตาลีวังในเมืองมาตารัม เมืองหลักของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตกซึ่งตั้งอยู่บนเกาะลมบก
อายัมตาลีวังทำจากไก่ที่ทำความสะอาดแล้ว นำไปย่างให้พอสุก นำลงจากเตาแล้วนำลงตำในครก นำไปทอดในน้ำมันแล้วรีบตักขึ้น จุ่มลงในซอสรสเผ็ดที่ทำจากกระเทียม พริก และกะปิ แล้วทอดหรือย่างต่อให้สุก ลักษณะเหมือนไก่ย่างทั่วไป มีซัมบัลเคลือบอยู่ รสหวานและเผ็ด กินกับผักบุ้งและมะเขือ มีบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสอายัมตาลีวังในอินโดนีเซีย
ทฤษฎีรักนิรันดร
ทฤษฎีรักนิรันดร  เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติแนวโรแมนติกในปี 2015 ของประเทศอังกฤษ กำกับโดยเจมส์ มาร์ช และเขียนบทดัดแปลงโดยแอนโธนี นิคาร์เทิน "Travelling to Infinity: My Life with Stephen" โดยเจน ไวลด์ ฮอว์กิ้ง เขียนถึงความสัมพันธ์ของเธอกับอดีตสามีนักฟิสิกส์ทฤษฎี สตีเฟน ฮอว์คิง ที่เป็นโรคเซลล์ประสาทสั่งการ และความสำเร็จของเขาในฟิสิกส์
นำแสดงโดย เอดดี เรดเมย์น, เฟลิซิตี้ โจนส์, ชาร์ลี ค็อกซ์, เอมิลี่ วัตสัน, ไซม่อน แม็คเบอร์นี่ย์ และเดวิด ธิวลิส ฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่ โตรอนโตอินเตอร์เนชั่นแนลฟิล์มเฟสติวัล วันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2014
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการตอบรับและคำวิจารณ์ในเชิงบวกทั่วโลก และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมากมาย เช่น รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์, รางวัลแซทเทิร์น เป็นต้น เรดเมย์นเป็นสตีเฟน ฮอว์คิง เขาได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวาง ได้รับรางวัลหลายรางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง รวมทั้งได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมอีกด้วย ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ 4 สาขา และคว้ามาได้ 2 สาขาคือ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ในภาพยนตร์ประเภทดราม่า (เรดเมย์น) และดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (โจฮานสัน) เข้าชิงรางวัลแบฟตาทั้งหมด 10 สาขา คว้ามาได้ 3 สาขาคือ สาขาภาพยนตร์อังกฤษยอดเยี่ยม, นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (เรดเมย์น) และบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม (นิคาร์เทิน)
สตีเฟน ฮอว์คิง (เอดดี เรดเมย์น) นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง ซึ่งป่วยเป็นโรคเซลล์ประสาทสั่งการเสื่อม (หรือโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง) ตั้งแต่อายุ 21 ปี และแพทย์วินิจฉัยว่าเขาจะมีชีวิตอยู่ได้อีก 2 ปี แต่ด้วยความรัก กำลังใจ และความมุ่งมั่นของ เจน (เฟลิซิตี้ โจนส์) แฟนสาวผู้ไม่เคยหวั่นไหว ทั้งสองจึงแต่งงานกัน โดยที่สตีเฟนไม่ย่อท้อในการต่อสู้กับโรคร้าย ทั้งคู่สร้างครอบครัวและเริ่มต้นสร้างผลงานใหม่ทางด้านการแพทย์และวิทยาศาสตร์ พวกเขาสร้างความสำเร็จได้มากกว่าที่พวกเขาเคยนึกฝันไว้ นั่นก็คือการอยู่มาจนถึงศตวรรษที่ 21
แรงโน้มถ่วง (เพลงทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์)
"แรงโน้มถ่วง" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์ ในปี พ.ศ. 2558 กับค่ายจีนี่เรคคอร์ดสในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประพันธ์เนื้อร้องโดย ปิยวัฒน์ มีเครือ แต่งทำนองโดย สมพล รุ่งพานิชย์ และเรียบเรียงโดย ทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์
เนื้อหาของเพลงนี้ 25hours ได้สร้างมาจากจินตนาการที่ว่า "เหมือนพวกเราอยู่ในยานลำหนึ่ง ยานที่ชื่อว่า 25hours พยายามที่จะทะยานไปดาวอีกดวง แต่ดันมีแรงโน้มถ่วงนี่แหละ ที่มาฉุดรั้งเราไว้ มันก็เหมือนปัญหา ความกลัว ในชีวิต ของคนเราทุกคนนี่แหละ แต่พวกเราทุกคนเชื่อว่า ถ้าเรามีควาฝัน มีความแน่วแน่พอ เราจะสามารถก้าวผ่านทุกปัญหาไปได้ เหมือนแรงพลังที่จะต้านทุกแรงโน้มถ่วงออกไปได้ วันหนึ่งสิ่งที่เรียกว่า ความฝัน อาจจะกลายเป็นความจริงได้"
ในส่วนของดนตรี เพลงนี้เป็นเพลงสนุก เป็นเพลงเต้นรำ ที่มีกลิ่นอายของเพลงดิสโก้ ยุค 70 ซึ่งผสมไปด้วยเสียง ซินทิไซเซอร์แบบวินเทจ เป็นเพลงดิสโก้ ที่วงแอบใส่อารมณ์ดนตรีแบบภาพยนตร์จีน ให้อารมณ์เหมือนตอนที่จะออกเดินทางไปรบ
เพลง "แรงโน้มถ่วง" ได้อันดับสูงสุดที่ 4 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
หมีโพลาร์
บีเลอเฟ็ลท์
บีเลอเฟ็ลท์  เป็นเมืองหนึ่งในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี มีฐานะเป็นนครนอกอำเภอ ("kreisfreie Stadt") ตามการบริหารเขตปกครองของเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐ ปัจจุบันมีประชากร 341,755 คน ถือเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่แปดของรัฐ การตั้งถิ่นฐานในบริเวณนี้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 และถูกกล่าวถึงในฐานะเมืองครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1214 บีเลอเฟ็ลท์เคยเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมผลิตเส้นใยลินินมาเป็นเวลานาน ปัจจุบันเป็นเมืองอุตสาหกรรมด้านอาหาร สิ่งทอ เครื่องพิมพ์ และเครื่องจักรกล มีมหาวิทยาลัยหลักคือมหาวิทยาลัยบีเลอเฟ็ลท์ นอกจากนี้ยังเป็นบ้านของสโมสรฟุตบอลอาร์มีนีอาบีเลอเฟ็ลท์ ซึ่งลงเล่นในลีกระดับสองของประเทศ บีเลอเฟ็ลท์ยังเป็นที่รู้จักจากเรื่องสมคบคิดบีเลอเฟ็ลท์ที่อังเกลา แมร์เคิลเคยพูดเป็นนัยถึง
บีเลอเฟ็ลท์ตั้งอยู่บริเวณสันปันน้ำระหว่างแม่น้ำเวเซอร์กับแม่น้ำเอมส์ ลักษณะทางภูมิศาสตร์ของเมืองสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ลักษณะ ได้แก่ พื้นที่ราบสลับกับเนินเขาเตี้ย ส่วนหนึ่งของแอ่งราเวนส์แบร์ก ซึ่งครอบคลุมทิศเหนือ ทิศตะวันออก และใจกลางเมือง ทิศตะวันตกเป็นแนวภูเขาทอดยาวจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือสู่ทิศตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ป่าทอยโตบูร์ก แนวภูเขาดังกล่าว ช่วงที่ผ่านใกล้ใจกลางเมืองมีลักษณะเป็นช่องระหว่างภูเขา มีชื่อทางภูมิศาสตร์ว่า ช่องบีเลอเฟ็ลท์ ในเขตเทศบาลบรัคเวเดอ ถือเป็นเส้นทางคมนาคมสำคัญทางหนึ่งที่รองรับการจราจรจากทิศตะวันตก ซึ่งเป็นอีกด้านหนึ่งของเทือกเขา พื้นที่ทิศใต้ของเมืองในเขตเทศบาลเซ็นเนอและเซ็นเนอชตัดท์เป็นส่วนหนึ่งของที่ราบต่ำเวสฟาเลิน ซึ่งมีธรรมชาติที่โดดเด่นคือ ประกอบด้วยไม้พุ่มเตี้ยกระจายอยู่ทั่วไป และพื้นดินเป็นตะกอนทรายจากยุคน้ำแข็งจำนวนมาก
แหล่งน้ำที่สำคัญได้แก่ คลองลุทเทอร์บาค (ความยาว 12 กิโลเมตร) เป็นลำธารสายเล็ก ๆ ไหลผ่านพื้นที่ใจกลางเมือง ด้วยเหตุนี้ในวรรณคดีบางชิ้นได้พรรณนาว่าบีเลอเฟ็ลท์ตั้งอยู่ริมน้ำลุทเทอร์ ("am Lutterbach liegen") คลองดังกล่าวกำเนิดจากการแตกสาขาของแม่น้ำลุทเทอร์ (ความยาว 26 กิโลเมตร) ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งมีต้นน้ำอยู่ในเขตเควลเลอ และไหลไปสู่เมืองกือเทอร์สโล ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของบีเลอเฟ็ลท์
พื้นที่ทางเหนือของเมืองมีภูมิประเทศเป็นเนินคล้ายลูกคลื่น ครอบคลุมบริเวณกว้าง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแอ่งราเวนส์แบร์ก ประกอบด้วยพื้นที่เกษตรกรรม ทุ่งหญ้า ลำธาร และแม่น้ำสายเล็ก แหล่งน้ำที่สำคัญคือ อ่างเก็บน้ำโอเบอร์เซ (พื้นที่ 20 เฮกตาร์) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของลำธารโยฮันนิสบาค ถือเป็นแหล่งน้ำที่ใหญ่ที่สุดของบีเลอเฟ็ลท์ เมื่อมองภาพรวมของเส้นทางน้ำจะสังเกตได้ว่า แหล่งน้ำที่ตั้งอยู่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือของบีเลอเฟ็ลท์จะไหลลงแม่น้ำอา ("Aa") ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำเวเซอร์ ส่วนแหล่งน้ำทางทิศตะวันตกเฉียงใต้จะไหลลงแม่น้ำเอมส์ โดยมีสันปันน้ำเป็นเทือกเขาของป่าทอยโตบูร์กตั้งอยู่กึ่งกลาง ป่าดังกล่าวยังเป็นแหล่งพักผ่อนหย่อนใจของชาวเมืองบีเลอเฟ็ลท์ มีเส้นทางเดินธรรมชาติหลายแห่ง
ตำแหน่งที่สูงที่สุดของเมืองคือเนินเขาอัฟเดมโพลเลอ ("Auf dem Polle") ในเขตเลเมอร์สฮาเกน ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของตัวเมือง มีความสูง 320 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล จุดต่ำสุดอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือในเขตบราเกอ ริมแม่น้ำอา เขตติดต่อเมืองแฮร์ฟอร์ด สูง 71 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ส่วนใจกลางเมือง ณ ศาลากลางเมืองบีเลอเฟ็ลท์สูงจากระดับน้ำทะเลราว 114 เมตร นอกจากนี้เส้นละติจูดที่ 52 องศาเหนือยังตัดผ่านพื้นที่เมือง ซึ่งมีหลักหินแสดงไว้
บีเลอเฟ็ลท์ตั้งอยู่ในเขตชุมชนเมืองแห่งหนึ่งที่มีความหนาแน่นประชากรสูง เขตชุมชนเมืองนี้ตั้งขนานไปกับทางพิเศษออโตบาห์นหมายเลข 2 เริ่มตั้งแต่เมืองกือเทอร์สโล บีเลอเฟ็ลท์ แฮร์ฟอร์ด สิ้นสุดที่เมืองมินเดิน เมืองใหญ่แห่งอื่นที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงบีเลอเฟ็ลท์จะแสดงเป็นแผนภาพตามทิศ ดังนี้
พื้นที่และการใช้ประโยชน์ที่ดิน.
บีเลอเฟ็ลท์มีพื้นที่ 257.91 ตารางกิโลเมตร จัดเป็นเมืองใหญ่ขนาดเล็ก  ส่วนที่กว้างที่สุดตามแนวทิศเหนือ-ใต้ และทิศตะวันออก-ตะวันตกยาว 22 กิโลเมตรและ 19 กิโลเมตรตามลำดับ การใช้ประโยชน์ที่ดินของบีเลอเฟ็ลท์แสดงในตารางด้านล่าง โดยบีเลอเฟ็ลท์มีพื้นที่เกษตรกรรมมากกว่าราวร้อยละ 5 เมื่อเทียบกับเมืองแห่งอื่นในรัฐที่มีขนาดใกล้เคียงกัน เขตอนุรักษ์ธรรมชาติมีราวร้อยละ 7.5 ของพื้นที่เมือง และพื้นที่ป่าไม้ทั้งหมดขนาด 2,256 เฮกตาร์ตั้งอยู่ในเขตบีเลอเฟลเดอร์ชตัดท์วัลด์ หรือ "ป่าแห่งเมืองบีเลอเฟ็ลท์"
เมืองบีเลอเฟ็ลท์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 10 เทศบาล ("Stadtbezirk") แต่ละเขตมีสภาผู้แทนเทศบาล ("Bezirksvertretung") สมาชิกสภาผู้แทนเทศบาลมีจำนวนสูงสุด 19 คน ซึ่งได้จากการเลือกตั้งของประชาชนในเขตเทศบาลนั้น ๆ แต่ละเขตมีนายกเทศมนตรี ("Bezirksbürgermeister") เป็นของตนเอง ปัจจุบันผู้คนยังนิยมใช้เขตย่อย ("Stadtteil") ซึ่งเล็กกว่าเทศบาล เพื่อระบุตำแหน่งที่ตั้งของสถานที่ใด ๆ ในบีเลอเฟ็ลท์ ถึงแม้ว่าทางราชการจะไม่ใช้การแบ่งเขตปกครองระดับเขตย่อยแล้ว และบ่อยครั้งที่ชื่อของเขตย่อยตรงกับชื่อเดิมของพื้นที่ในสมัยที่ยังเป็นชุมชนอิสระก่อนการยุบรวมเข้ากับบีเลอเฟ็ลท์ในช่วงปี พ.ศ. 2473–2516 ตามกฎหมายบีเลอเฟ็ลท์ เขตเทศบาลทั้ง 10 แห่งของบีเลอเฟ็ลท์มีดังนี้
แต่ละเทศบาลยังแบ่งออกเป็นเขตย่อย ดังนี้ (ตัวเลขในวงเล็บคือจำนวนเขตย่อย)
บีเลอเฟ็ลท์มีเมืองพี่น้องดังนี้:
สปากส์ฟลาย (เพลง)
"สปากส์ฟลาย"  เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ จากสตูดิโออัลบั้มที่สาม "สปีกนาว" (2010) เพลงเขียนและผลิตโดยสวิฟต์ และนาธาน แชปแมน เป็นผู้ช่วยผลิตด้วย สวิฟต์แต่งเพลงนี้ขณะอายุ 16 ปี ก่อนออกซิงเกิลแรก "ทิม แม็กกรอว์" เมื่อ ค.ศ. 2006 หลังจากเธอร้องสดใน ค.ศ. 2007 "สปากส์ฟลาย" ได้รับความนิยมในหมู่แฟนคลับของสวิฟต์ ขณะกำลังทำอัลบั้ม"สปีกนาว" แฟนคลับขอร้องให้บรรจุเพลงนี้ลงไปในอัลบั้มด้วย เพลงถูกเผยแพร่ตามคลื่นวิทยุเพลงคันทรีในสหรัฐอเมริกาผ่านสังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2011 เป็นซิงเกิลที่ห้า มีซีดีซิงเกิลออกจำหน่ายในร้านค้าของสวิฟต์ในเวลาจำกัดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2011 ด้วย
"สปากส์ฟลาย" ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ซึ่งยกย่องดนตรีที่มีจังหวะ นักวิจารณ์อีกกลุ่มชื่นชมเนื้อเพลง และกล่าวว่าเพลงถูกเปิดในคลื่นวิทยุทั้งแนวเพลงคันทรีและป็อป หลังจากออกอัลบั้ม"สปีกนาว" เพลงเปิดตัวที่อันดับที่ 17 ในบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับที่ 28 ในแคนาเดียนฮอต 100 เนื่องจากยอดดาวน์โหลดสูง หลังจากเพลงออกเป็นซิงเกิล เพลงกลับเข้าบิลบอร์ดฮอต 100 ที่อันดับที่ 84 เพลงขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตเพลงคันทรี และได้รับการรับรองระดับแพลตินัมจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา เนื่องจากทำยอดขายได้มากกว่า 1,000,000 ซิงเกิล "สปากส์ฟลาย" ถูกนำไปร้องเปิดคอนเสิร์ตในสปีกนาวเวิลด์ทัวร์ (2011–12) มิวสิกวิดีโอเป็นคลิปวิดีโอจากการแสดงสดในสปีกนาวเวิลด์ทัวร์
สวิฟต์เริ่มทำสตูดิโออัลบั้มที่สาม "สปีกนาว" เมื่อ ค.ศ. 2010 ก่อนวางจำหน่ายสองปี "สปากส์ฟลาย" เขียนโดยสวิฟต์ขณะที่เธออายุ 16 ปี ก่อนอัลบั้ม"เทย์เลอร์ สวิฟต์" จำหน่ายใน ค.ศ. 2006 เธอแสดงเพลงนี้สดในการแสดงตามบาร์ที่ "มีผู้ชม 40-50 คน" หลายแห่ง มีการบันทึกการแสดงสดในคอนเสิร์ตแห่งหนึ่งแล้วเผยแพร่ในอินเทอร์เน็ตเมื่อ ค.ศ. 2007 เพลงนี้กลายเป็นเพลงโปรดของแฟนเพลงของสวิฟต์ ทำให้สวิฟต์นำเพลงมาปรับปรุงใหม่ และนำบรรจุในอัลบั้ม"สปีกนาว"หลังจากมีการร้องขอให้รวมไว้ในอัลบั้ม สวิฟต์กล่าวถึงเพลงนี้ว่า "นี่เป็นเพลงที่ฉันแต่งไว้เมื่อสองสามปีก่อน และฉันก็ใช้เวลากับมันมาเรื่อย ๆ มันดูยอดเยี่ยมดีที่เห็นความเปลี่ยนแปลงของเพลงตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา แฟนเพลงได้ยินเพลงนี้มาก่อนในคอนเสิร์ต แต่มันก็มีความเปลี่ยนแปลงที่ฉันภูมิใจและฉันรอไม่ไหวที่จะให้พวกเขาได้ฟัง"
เพลงถูกส่งเข้าคลื่นวิทยุเพลงคันทรีหลายคลื่นในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2011 เป็นซิงเกิลที่ห้าจากอัลบั้ม"สปีกนาว" หีบห่อรุ่นพิเศษวางจำหน่ายในร้านค้าของสวิฟต์ ประกอบด้วย สร้อยคอ "สปีกนาว" และซีดีซิงเกิล "สปากส์ฟลาย" มีตัวเลขระบุ ซีดีซิงเกิลดังกล่าวผลิตออกมาจำนวน 2,500 แผ่น และจำหน่ายในเวลาจำกัด หีบห่อรวมอัลบั้ม"สปีกนาว"ฉบับดีลุกซ์ของบริษัททาร์เกตคอร์เปอเรชัน หูฟังหนึ่งคู่ และซีดีซิงเกิลให้เลือกระหว่างเพลง "สปากส์ฟลาย" "เดอะสตอรีออฟอัส" หรือ "มีน" เพลงถูกนำไปเล่นในวิดีโอตัวอย่างของละครชุด "ฮาร์ตออฟดิกซี" ทางช่อง CW เพลงถูกนำไปแสเงในงานประจำปี "การแสดงดอกไม้ไฟ 4 กรกฎาคม ของเมซี" (Macy's 4th of July Fireworks Show) เมื่อ ค.ศ. 2012 เพลงยังอยู่ในอัลบั้มรวมเพลง "นาวแดตส์วอตไอคอลคันทรีวอลยุม 5" ด้วย