pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เค็น ซุงิโมริ ( เกิด 27 มกราคม ค.ศ. 1966) เป็นนักออกแบบวิดีโอเกม นักวาดภาพ ศิลปินมังงะ และผู้กำกับชาวญี่ปุ่น เขามีชื่อเสียงโดดเด่นจากการเป็นผู้ออกแบบและกำกับศิลป์ให้กับแฟรนไชส์"โปเกมอน" ซุงิโมริยังได้รับเครดิตเป็นผู้กำกับศิลป์ให้กับแฟรนไชส์อื่น ๆ เช่น "พัลส์แมน" ด้วย ซุงิโมริออกแบบและวาดโปเกมอนดั้งเดิม 151 ตัวด้วยตนเอง เขาทำงานให้กับภาพยนตร์"โปเกมอน"หลายเรื่อง การ์ดเกม และเกมอื่น ๆ เช่น เกมชุด"ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส"
ตั้งแต่ ค.ศ. 1981 ถึง ค.ศ. 1986 ซุงิโมริวาดภาพให้กับแฟนซีนเกี่ยวกับเกมชื่อว่า"เกมฟรีก" ริเริ่มโดยซาโตชิ ทาจิริ ซุงิโมริพบนิตยสารฉบับนี้ในร้านค้าโดจินชิ และตัดสินใจขอมีส่วนร่วม ในที่สุด ทั้งสองคนตัดสินใจขายแบบเกมตู้ให้กับนัมโค พวกเขาปรับปรุงบริษัทเกมฟรีกให้เป็นบริษัทพัฒนาเกมและสร้างเกม"เมนเดลพาเลซ"ขึ้นมา ซุงิโมริเป็นผู้ออกแบบและกำกับศิลป์ให้กับแฟรนไชส์"โปเกมอน" และวาดโปเกมอนดั้งเดิม 151 ตัวด้วยตนเอง เขายังทำทำงานให้กับภาพยนตร์โปเกมอนหลายเรื่อง การ์ดเกม และเกมอื่น ๆ ด้วย
ในเกม"โปเกมอนภาคแบล็ก"และ"ไวต์" ซุงิโมริดูแลพนักงาน 17 คนในการออกแบบตัวละครใหม่ให้กับเกม แม้ว่าเขามักจะวาดภาพฉบับสมบูรณ์ด้วยตนเอง เขาได้รับแรงบันดาลใจจากการดูสัตว์ชนิดต่าง ๆ ในตู้ปลาและสวนสัตว์ ซุงิโมริยังเขียนและวาดภาพมังงะภาคแรก รวมถึงมังงะที่จำหน่ายพร้อมกับการสั่งเกมก่อนกำหนดของเกม"" เมื่อเขาเริ่มทำตัวละครใหม่ การทำงานของเขาจะเป็นการร่างภาพ จากนั้นร่างคร่าว ๆ บนกระดาษฟิล์มขณะขัดเงาและทำให้ภาพวาดดูมีฝีมือมากขึ้น หลังจากนั้น เขาวาดตัวละครอีกหลายครั้ง ปรับเปลี่ยนสัดส่วนจนกระทั่งเขารู้สึกพอใจ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศตุรกี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศตุรกีทั้งสิ้น 19 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 17 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 2 แหล่ง
ประเทศตุรกีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 84 แห่ง
เดวิด เทนนันต์
เดวิด เทนนันต์ (ชื่อจริง เดวิด จอห์น แมกดอนัลด์; เกิดเมื่อ 18 เมษายน ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาวสกอตที่รู้จักกันในฐานะดอกเตอร์คนที่ 10 จากละครโทรทัศน์เรื่อง "ดอกเตอร์ฮู" (ค.ศ. 2005-2010, 2013), นักสืบแอลิก ฮาร์ดี จาก "เมืองซ่อนบาป" (ค.ศ. 2013-ปัจจุบัน), จาโกโม กาซาโนวา จาก "กาซาโนวา" (ค.ศ. 2005) และ บาร์ตี เคราช์ จูเนียร์ จากภาพยนตร์เรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี" (ค.ศ. 2005), ปีเตอร์ วินเซนต์ จาก "คืนนี้ผีมาตามนัด" (ค.ศ. 2011) นอกจากนี้เทนนันต์ยังปรากฏตัวอย่างต่อเนื่องบนจอโทรทัศน์ตามรายการต่าง ๆ และเป็นผู้บรรยายเสียงให้ตัวละครและรายการต่าง ๆ อีกมากมาย
ถงจื้อ
เสียนเฟิง
ราชบุรีสเตเดียม
ดราก้อน โซลาร์ พาร์ค สเตเดียม (, ชื่อเดิม: มิตรผล สเตเดียม) มีชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า ราชบุรี สเตเดียม  เป็นสนามกีฬาที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลราชบุรี มีความจุทั้งหมด 13,000 ที่นั่ง ซึ่งสร้างด้วยงบประมาณสูงกว่า 300 ล้านบาท โครงสร้างประกอบด้วยเหล็กเป็นส่วนใหญ่ เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2558 ตั้งอยู่บนทางหลวง 3208 ตำบลเจดีย์หัก อำเภอเมืองราชบุรี ซึ่งห่างจากตัวเมืองเพียง 3 กม. ซึ่งเส้นทางนี้สามารถไปอำเภอสวนผึ้งได้อีกด้วย และเปิดใช้งานครั้งแรกในศึกไทยลีก ฤดูกาล 2559 นัดที่ราชบุรีพบกับอาร์มี่ ยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2559
ในฤดูกาล 2565–66 สโมสรฟุตบอลราชบุรีได้แถลงข่าวเกี่ยวกับการที่กลุ่มมิตรผลได้ยกเลิกเป็นผู้สนับสนุนหลักให้กับทีม เป็นการสิ้นสุดหลังจากร่วมงานกันนานกว่า 11 ปี ทำให้ทางสโมสรจะเปลี่ยนไปใช้ชื่อสนามว่า ดราก้อน โซลาร์ ปาร์ค แทน โดยอัฒจันทร์มี 3 ด้าน ประกอบด้วย
อ่าวอัลอะเกาะบะฮ์
อ่าวอัลอะเกาะบะฮ์ , หรือ อ่าวเอลัต  เป็นอ่าวที่อยู่ทางเหนือของทะเลแดง ติดกับคาบสมุทรไซนายทางตะวันออกและคาบสมุทรอาหรับทางตะวันตก อ่าวด้านตะวันตกของอ่าวแห่งนี้คือ อ่าวสุเอซ (Gulf of Suez)
อ่าวอัลอะเกาะบะฮ์มีความลึกสูงสุด 1,850 เมตร (1.15 ไมล์) มีความกว้างจากจุดที่กว้างที่สุด 24 กิโลเมตร (15 ไมล์) และมีความยาวถึงส่วนปลายคือช่องแคบติราน (Straits of Tiran) ประมาณ 160 กิโลเมตร (99 ไมล์) ชายฝั่งของอ่าวแห่งนี้อยู่ในสี่ประเทศคือ อียิปต์ อิสราเอล จอร์แดนและซาอุดีอาระเบีย มีเมืองท่องเที่ยวและเมืองท่าอย่างฏอบา (Taba) ในอียิปต์, เอลัต (Eilat) ในอิสราเอล และอัลอะเกาะบะฮ์ (Aqaba) ในจอร์แดน
มีบันทึกตั้งแต่สมัยราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์ว่าอ่าวอัลอะเกาะบะฮ์เป็นจุดสำคัญแห่งหนึ่งของการค้าขายในภูมิภาค มีการบันทึกในอีกหลายราชวงศ์ของอียิปต์ถึงการเดินทางข้ามทะเลแดงไปทำการค้ากับอาณาจักรพันต์ (Punt) นอกจากนี้เมืองอายลา (Ayla; ปัจจุบันคือเมืองอัลอะเกาะบะฮ์) ยังเป็นเมืองที่ทำการค้ากับชาวแนบาเทีย (Nabataeans) ต่อมาชาวโรมันได้สร้างเส้นทาง Via Traiana Nova ทำให้การค้าระหว่างแอฟริกากับเลแวนต์สะดวกขึ้น
ในปัจจุบัน อ่าวอัลอะเกาะบะฮ์เป็นจุดที่นักท่องเที่ยวนิยมมาดำน้ำเพื่อชมปะการัง ซากเรืออับปางและสัตว์น้ำ ประมาณการว่ามีนักดำน้ำ 250,000 คนต่อปี คิดเป็น 10% ของรายได้จากการท่องเที่ยวในบริเวณนี้ นอกจากนี้ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ เช่น หุบเขาวาดีรัม (Wadi Rum) ซากเมืองอายลาและสนามรบของยุทธการอัลอะเกาะบะฮ์ (Battle of Aqaba) ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
โอ มาย เลิฟ (เพลง)
จารุวัฒน์ เชียวอร่าม
หรงลู่
กวาเอ่อร์เจีย หรงลู่ (; ; 6 เมษายน ค.ศ. 1836 – 11 เมษายน ค.ศ. 1903) เป็นขุนนางและรัฐบุรุษชาวจีนแห่งปลายราชวงศ์ชิง กำเนิดในสกุลกวาเอ่อร์เจียซึ่งทรงอิทธิพลอยู่ในกองธงขาวพิสุทธิ์ (正白旗) แห่งแปดกองธง (八旗) ทั้งยังเป็นญาติกับพระพันปีฉือสี่ (慈禧太后)
หรงลู่เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1836 เป็นบุตรของกวาเอ่อร์เจีย ฉางโช่ว (瓜爾佳長壽) และเป็นหลานของกวาเอ่อร์เจีย ถาซือฮา (瓜爾佳塔斯哈) ขุนนางเมืองคาฉือ (喀什)
หรงลู่ยังเป็นญาติกับพระพันปีฉือสี่ นอกจากนี้ ร่ำลือกันว่า ก่อนพระนางเข้าวังเป็นสนมนั้น พระนางรักอยู่กับหรงลู่ด้วย ครั้นพระนางได้สำเร็จราชการแผ่นดินจีนทั้งปวงแล้ว หรงลู่ก็ได้เป็นผู้นำกลุ่มการเมืองหัวโบราณในราชสำนักซึ่งคัดค้านการปฏิรูปร้อยวันของคัง โหย่วเหวย์ (康有为) ใน ค.ศ. 1898 และสนับสนุนพระพันปีฉือสี่เสมอมา ฉะนั้น พระนางจึงรำลึกถึงเขาอยู่เป็นนิตย์ และประทานบำเหน็จแก่เขาโดยให้โย่วหลัน (幼兰) ธิดาคนเดียวของเขา ได้สมรสกับองค์ชายไจ้เฟิง (載灃)
โย่วหลันกับองค์ชายไจ้เฟิงมีบุตรด้วยกัน คือ ผู่อี๋ (溥儀) จักรพรรดิจีนพระองค์สุดท้าย ฉะนั้น หรงลู่จึงเป็นตาของผู่อี๋ด้วย
ราชการ.
ใน ค.ศ. 1898 หรงลู่ได้เป็นต้าเซฺว่ชื่อ (大学士; "ปราชญ์มหาสำนัก") ซึ่งเป็นสมาชิกของเน่ย์เก๋อ (內閣; "ศาลาใน") หน่วยงานชั้นสูงในราชการ ทั้งยังได้เป็นจื๋อลี่จ่งตู (直隸總督) ซึ่งสำเร็จราชการมณฑลจื๋อลี่ จึงได้บัญชาการเป่ย์หยาง (北洋; "คาบสมุทรอุดร") โดยตำแหน่ง ต่อมา เขาได้เป็นสมาชิกแห่งจฺวินจีชู่ (軍機處; "สภาความลับทหาร") ซึ่งกำหนดนโยบายกิจการภายในประเทศ ทำหน้าที่ประสานงานระหว่างหน่วยรบของต่ง ฝูเสียง (董福祥), เนี่ย ชื่อเฉิง (聶士成), และยฺเหวียน ชื่อไข่ (袁世凱) ครั้นพันธมิตรแปดชาติยาตราเข้าพระนคร พระพันปีฉือสี่ลี้ภัยไปยังซีอาน (西安) รับสั่งให้หรงลู่อยู่รักษาพระนครเป่ย์จิง (北京)
กบฏนักมวย.
เมื่อเกิดกบฏนักมวย (義和團起義) ขึ้นในระหว่าง ค.ศ. 1899–1901 พระพันปีฉือสี่รับสั่งให้หรงลู่บัญชาราชองครักษ์หลายหน่วยด้วยกัน ตลอดทั้งเฉินจีหยิง (神機營; "ค่ายเทพยนต์), หู่เฉินหยิง (虎神营; "ค่ายพยัคฆ์เทวา"), และเหล่าทหารม้าในการปราบปรามกบฏ นอกจากนี้ ยังรับสั่งให้เขาส่งกำลังไปรักษาอาคารทางทูตทั้งหลายในพระนครด้วย ใน ค.ศ. 1899 พระนางยังเห็นชอบให้หรงลู่จัดตั้งกองทหารที่ทันสมัยขึ้นเป็นครั้งแรก
ครั้นสงครามกับพันธมิตรแปดชาติปะทุขึ้น หน่วยรักษาพระนคร ซึ่งหรงลู่, ต่ง ฝูเสียง, และเนี่ย ชื่อเฉิง บังคับบัญชาอยู่นั้น ถูกโจมตียับเยิบอย่างยิ่ง ถึงขั้นต้องยุบหน่วยนั้นทิ้งไปในที่สุด
แม้จะแสดงออกว่าปกป้องชาวต่างชาติ แต่พระพันปีฉือสี่นั้นคอยสนับสนุนอย่างลับ ๆ ให้กบฏนักมวยเข่นฆ่าชาวต่างชาติเนือง ๆ ฝ่ายหรงลู่เองไม่เห็นด้วยกับการกระทำเช่นนี้ แต่ก็ไม่ประสงค์จะบาดหมางกับพระนาง ครั้นต่ง ฝูเสียง นำทหารมุสลิมเข้าโจมตีคณะทูตต่างชาติ และองค์ชายไจ่อี (載漪) ซึ่งชิงชังต่างชาติเป็นทุนเดิมอยู่แล้วนั้น ประสงค์จะนำปืนใหญ่เข้าช่วยต่ง ฝูเสียง รบต่างชาติ หรงลู่จึงออกขวางการลำเลียงอาวุธดังกล่าว เพื่อมิให้นำไปโจมตีต่างชาติ แต่ก็ไม่สำเร็จ ถึงกระนั้น การกระทำของหรงลู่ก็ช่วยให้ไม่อาจขนถ่ายอาวุธไปรบต่างชาติได้เต็มอัตรา
นอกจากนี้ พระพันปีฉือสี่มีรับสั่งถึงเนี่ย ชื่อเฉิง ให้เนี่ย ชื่อเฉิง หยุดรบกับพวกนักมวย เพื่อที่เหล่านักมวยจะได้ฆ่าชาวต่างชาติต่อไป หรงลู่ก็เอารับสั่งนั้นซ่อนเสีย และบัญชาให้เนี่ย ชื่อเฉิง ถ่ายกำลังไปพิทักษ์ชาวต่างชาติและรักษาทางรถไฟมิให้ถูกกบฏนักมวยคุกคาม ฉะนั้น กองทัพของเนี่ย ชื่อเฉิง จึงรบราติดพันอยู่กับกบฏนักมวยในเวลาที่กองทัพพันธมิตรแปดชาติยกมาถึงประเทศจีน ปรากฏว่า ทหารเนี่ย ชื่อเฉิง สังหารนักมวยล้มตายลงเป็นอันมาก และช่วยชีวิตทั้งชาวจีนและชาวต่างชาติเอาไว้ได้ แต่ก็เป็นที่ระคายเคืองของพระพันปีฉือสี่ เมื่อเสร็จศึกโดยที่กบฏนักมวยถูกปราบราบคาบ พระนางก็ไม่โปรดปรานหรงลู่อีกต่อไป ทำให้หรงลู่สะเทือนใจอย่างยิ่ง ครั้นพระนางเจรจากับพันธมิตรแปดชาติแล้ว พันธมิตรเหล่านั้นเรียกร้องให้พระนางลงโทษแม่ทัพนายกองทั้งหลายที่ช่วยเหลือเหล่านักมวยทำร้ายคนต่างประเทศ แต่มิได้ขอให้ลงโทษหรงลู่ด้วย
หลังจากนั้นไม่นาน หรงลู่ก็ถึงอนิจกรรมเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1903 และได้รับราชทินนามพร้อมบรรดาศักดิ์ว่า "เหวินจงอีเติ่งหนันเจฺว๋" (文忠，一等男爵; "เหวินจง (ผู้เป็น) หนันเจว๋ชั้นหนึ่ง")
หรงลู่ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่งในราชสำนัก เช่น
รายชื่อตอนในกินทามะ7
หยงลู่
Ronglu
Jung-lu
สโมสรฟุตบอลการท่าเรือ เอฟซี
บ้านนาเล
บ้านนาเล เป็นหมู่บ้านในแขวงไชยบุรี ประเทศลาว ตั้งอยู่ตามถนนสายหลัก (ทางหลวงหมายเลข 4 ทางใต้ของบ้านนาเข็มและเมืองผิง)
ปา-กว้าจ่าง
ฝ่ามือแปดทิศ หรือ ปา-กว้าจ่าง (อักษรจีนตัวเต็ม: 八卦掌, พินอิน: Bāguà Zhǎng, อังกฤษ: Ba Gua Zhang, Pa Kua Chang) ปา-กว้าจ่างแปลตรงตัวได้ความว่าแปดทิศ เป็นหนึ่งในสามศิลปะป้องกันตัวแขนงหลักของบู๊ตึ้ง โดยอีกสองแขนงคือไทเก็กและสิ่งอี้เฉวียน ปา-กว้าจ่างมีชื่อเสียงด้านลักษณะที่เป็นการหลบหลีกและจู่โจมด้วยมือที่แบอยู่ ลักษณะที่โดดเด่นของ ปา-กว้าจ่าง อีกประการคือการเดินเป็นวงกลมการขยับร่างกายเป็นเกลียว การเคลื่อนไหวเป็นเกลียวแบบนี้มีข้อได้เปรียบในการรับมือกับคู่ต่อสู้หลายคน คู่ต่อสู้ติดอาวุธ และใช้ทักษะในการตอบโต้พลกำลัง
การฝึกฝนของ ปา-กว้าจ่าง กำหนดให้ผู้ฝึกเดินเป็นวงกลม โดยผู้ฝึกจะต้องสามารถโคจรและหมุนร่างกายของตนเองได้อย่างต่อเนื่อง นอกจากนั้นการเรียนรู้ทิศทั้งแปดทิศของ ปา-กว้าจ่าง จะทำให้ผู้ฝึกสามารถจู่โจมและตั้งรับการโจมตีจากทุกทิศทาง ปา-กว้าจ่าง ใช้แรงจากการหมุนมือที่แบอยู่ทางแนวตั้งอย่างต่อเนื่อง ผู้ฝึกจะขยับร่างกายอยู่เสมอเพื่อที่จะทำให้คู่ต่อสู้เสียสมดุล
จุดกำเนิดของปา-กว้าจ่างเป็นที่ทราบว่าต๋ง ไห่ชฺวัน ได้รับการถ่ายทอดวิชามาจากนักพรตบนเขาจิ่วหลงและต่อมาได้สร้างระบบการต่อสู้มาเป็นวิชามวย ทำให้ต๋ง ไห่ชฺวัน ได้ชื่อว่าเป็นผู้ก่อตั้งวิชาปา-กว้าจ่าง
สำหรับประเทศไทย ปา-กว้าจ่างหรือฝ่ามือแปดทิศยังเป็นศิลปะป้องกันตัวที่ยังค่อนข้างใหม่มาก เพราะตามปกติแล้วศิลปะการป้องกันตัวของจีนที่มาสู่ไทยนั้นส่วนมากเป็นวิชามวยทางใต้ของประเทศจีน ในขณะที่ปา-กว้าจ่างเป็นวิชามวยทางเหนือ ปัจจุบันสถานที่ฝึกสอนวิชาปา-กว้าจ่างในไทยมีเพียงสองที่คือที่ศูนย์บูรณาการศาสตร์และภูมิปัญญาโบราณ และที่สวนลุมพินีเท่านั้น
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศออสเตรีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศออสเตรียทั้งสิ้น 12 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 11 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
ประเทศออสเตรียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 10 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเบลเยียม
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเบลเยียมทั้งสิ้น 15 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 14 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 1 แหล่ง
ประเทศเบลเยียมมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 16 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศกานา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศกานาทั้งสิ้น 2 แหล่ง
ประเทศกานามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโมร็อกโก
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโมร็อกโกทั้งสิ้น 9 แหล่ง
ประเทศโมร็อกโกมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 13 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเลโซโท
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเลโซโททั้งสิ้น 1 แหล่ง
ประเทศเลโซโทมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
Curcuma xanthorhiza
วานิช ไชยวรรณ
วานิช ไชยวรรณ (เกิด 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475) เป็นนักธุรกิจไทย, ประธานกรรมการ บริษัท ไทยประกันชีวิต จำกัด (มหาชน)  บริษัท ประกันภัยที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในประเทศไทย
วานิช เกิดเมื่อวันที่ พฤศจิกายน พ.ศ. 2475
วานิช ไชยวรรณเป็นผู้ถือหุ้นประมาณ 60% ของบมจ.ไทยประกันชีวิต และตอนนี้ นายไชย ไชยวรรณ บุตรชาย เป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่
วานิช แต่งงาน(สมรส)กับนนทนา ไชยวรรณ มี บุตร-ธิดา 8 คน ตน อาศัยอยู่ที่กรุงเทพมหานคร
เฉิน เหยียนซี
มิเชลล์ เฉิน เฉิน เหยียนซี (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Michelle Chen) หรือชื่อเกิด เฉินเหม่ยซวน เป็นนักร้องและนักแสดงไต้หวัน บทบาทที่ทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากการรับบทเป็นเซียวเหล่งนึ่งในมังกรหยก 2 เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ด้านชีวิตส่วนตัว กำลังคบหาดูใจกับเฉินเสี่ยวซึ่งรับบทเอี้ยก้วยด้วยและได้แต่งงานแล้ว
Adiantum thongthamii
เอ็นอาร์เค1
เอ็นอาร์เค1 เป็นสถานีของประเทศนอร์เวย์ ดำเนินการโดยนอร์เวย์บรอดคาสติ้งคอร์ปอเรชั่น (เอ็นอาร์เค) เป็นสถานีหลัก ทดลองออกอากาศ เมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1954 และ 13 เมษายน ค.ศ. 1958 และออกอากาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1960 เป็นสถานีโ?รทัศน์ที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในประเทศนอร์เวย์ แต่ก่อนหน้านี้มีเพียงสถานี "เอ็นอาร์เค" เพียงสถานีเดียว ก่อนที่จะแยกเป็น "เอ็นอาร์เค1" และ "เอ็นอาร์เค2" ในปี 1996 เอ็นอาร์เค ได้ออกอากาศ ในระบบ เฮสดี ด้วยความละเอียด 720p ในปี 2010
ดำริ น้อยมณี
ดำริ น้อยมณี เป็นอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ (ครม.40, 41) ในระหว่างปี พ.ศ. 2520 ถึงปี พ.ศ. 2523 และเป็นอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร
ดำริ น้อยมณี เคยรับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เคยได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน และเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2520 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และได้รับแต่งตั้งอีกครั้งในรัฐบาลคณะต่อมา นำโดยพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ กระทั่งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 หลังการลงมติการอภิปรายไม่ไว้วางใจได้มีการปรับคณะรัฐมนตรี เขาจึงได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กระทั่งเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ของปีเดียวกัน นายกรัฐมนตรีได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งในสภาผู้แทนราษฎร ขณะกำลังจะเริ่มประชุมสมัยสามัญสภาผู้แทนราษฎร
ในปี พ.ศ. 2525 เขาได้ร่วมก่อตั้งพรรคชาติประชาธิปไตย โดยมีพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เป็นหัวหน้าพรรค และนายดำริ ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรค
เฟินก้านดำใบดาว
เฟินก้านดำใบดาว เป็นเฟินก้านดำที่มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง มีรายงานพบในประเทศไทยทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่นที่ จังหวัดเลย พบในบริเวณที่ดินได้รับแสงเป็นบางเวลา ใช้เป็นไม้ประดับ
Adiantum hispidulum
ฝนแดงในรัฐเกรละ
ปรากฏการณ์ฝนสีแดงในรัฐเกรละ เป็นเหตุการณ์ "ฝนสีเลือด" (ฝนสีแดง) ที่เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม ถึง 23 กันยายน ค.ศ. 2001 เมื่อเกิดฝนตกเป็นน้ำฝนสีแดงกระจายทั่วไปในรัฐเกรละ ทางตอนใต้ของประเทศอินเดีย ฝนย้อมเสื้อผ้าสีขาวกลายเป็นสีชมพู นอกจากนี้ยังมีรายงานพบฝนสีเหลือง สีเขียว และสีดำด้วย เคยมีรายงานว่าพบฝนมีสีใน ค.ศ. 1896 และหลังจากนั้นอีกหลายครั้ง ครั้งล่าสุดคือเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 และตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ถึง 27 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ในบรรดาจังหวัดทางภาคตะวันออกและภาคกลางตอนบนของประเทศศรีลังกา
หลังจากการตรวจสอบด้วยกล้องจุลทรรศน์ใน ค.ศ. 2001 ในช่วงแรกเชื่อกันว่าฝนมีสีเช่นนั้นเนื่องจากผลพวงจากเหตุสะเก็ดดาวระเบิดกลางอากาศ แต่จากการศึกษาที่รัฐบาลอินเดียมอบหมายให้ดำเนินการ สรุปได้ว่า ฝนมีสีเนื่องจากสปอร์ในอากาศจากสาหร่ายสีเขียวชนิดหนึ่งจากสกุล "Trentepohlia" ต่อมาชุดนักวิจัยต่างประเทศระบุสายพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตนี้ว่าคือ "Trentepohlia annulata"
ในต้นปี ค.ศ. 2006 ฝนมีสีในรัฐเกรละได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางเมื่อสื่อรายงานว่ากอดฟรีย์ หลุยส์ และสันโตษ กุมาร จากมหาวิทยาลัยมหาตมะ คานธี ในเมืองโกฏฏายัม (Kottayam) เสนอประเด็นที่เป็นข้อถกเถียงว่า อนุภาคมีสีนั้นเป็นเซลล์จากต่างดาวที่มีลักษณะการเจริญเติบโตแบบพิเศษ
ฝนมีสีในรัฐเกรละเริ่มตกในวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2001 ในเขตโกฏฏายัมและเขตอิฑุกกิ (Idukki) ในตอนใต้ของรัฐ มีรายงานพบฝนสีเหลือง สีเขียว และสีดำด้วย เหตุการณ์ฝนสีแดงตกมีรายงานทั่วไปในเวลาสิบวันต่อมา และจากนั้นความถี่ของฝนลดลงจนถึงปลายเดือนกันยายน ตามข้อมูลของคนในท้องถิ่น ฝนมีสีที่ตกลงมาชุดแรกตกลงมาตามเสียงฟ้าร้องและฟ้าแลบ และตามด้วยต้นไม้ในป่าละเมาะสลัดใบไม้ที่ "ไหม้" เป็นสีเทาแล้วลงมา มีรายงานพบใบไม้ร่วงและบ่อน้ำหายไปและก่อตัวขึ้นในทันทีภายในบริเวณนั้น ฝนสีแดงตกลงในพื้นที่เล็ก ๆ ไม่เกิน 2-3 ตารางกิโลเมตร และบางครั้งอยู่ในเขตจำกัดมากจนอาจมีฝนปกติตกลงห่างจากฝนสีแดงออกไปเพียงไม่กี่เมตร โดยปกติฝนสีแดงตกนานไม่ถึง 20 นาที ปริมาณน้ำฝนแต่ละมิลลิลิตรบรรจุอนุภาคสีแดง 9 ล้านอนุภาค สำหรับการประมาณค่าปริมาณน้ำฝนสีแดงนอกช่วง มีการประมาณว่ามีอนุภาคสีแดง ตกลงในรัฐเกรละ
รายละเอียดของอนุภาค.
ของแข็งสีน้ำตาลแดงที่สกัดจากน้ำฝนสีแดงประกอบด้วยอนุภาคกลมสีแดงประมาณ 90% และสมดุลประกอบด้วยเศษผง อนุภาคในสารแขวนลอยในน้ำฝนมีส่วนทำให้น้ำฝนมีสี ซึ่งในขณะนั้นเป็นสีแดงเข้มข้น มีอนุภาคเพียงบางส่วนที่เป็นสีเหลืองอ่อน เทาอมฟ้า และเขียวอ่อน อนุภาคมีขนาด 4-10 ไมโครเมตรและเป็นทรงกลมหรือทรงรี ภาพจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแสดงให้เห็นอนุภาคต่าง ๆ มีรอยกดตรงกลาง ที่กำลังขยายสูง ๆ สามารถเห็นโครงสร้างภายในอนุภาคได้
สกุลเฟินก้านดำ
สกุลเฟินก้านดำ หรือ Adiantum , ชื่อสามัญภาษาอังกฤษคือ maidenhair fernเป็นสกุลของเฟินที่มีสมาชิกราว 200 สปีชีส์ในวงศ์ย่อย Vittarioideaeวงศ์ Pteridaceae แต่นักวิจัยบางกลุ่มจัดให้อยู่ในวงศ์ของตนเองคือ Adiantaceae
Adiantum
เกาะบินตัน
เกาะบินตัน  เป็นเกาะในหมู่เกาะเรียว ประเทศอินโดนีเซีย เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดหมู่เกาะเรียว เป็นที่ตั้งของเมืองตันจุงปีนัง เมืองหลวงของจังหวัด ที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะ และถือเป็นชุมชนใหญ่ของเกาะ
เกาะบินตันมีพื้นที่ 2,402.28 ตร.กม. (927.53 ตร. ไมล์) หากรวมกับพื้นที่ที่เป็นทะเล (มีพื้นที่เป็นร้อยละ 96 ของเกาะ) มีพื้นที่ 60,057 ตร.กม. (23,188 ตร.ไมล์) อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเกาะบินตัน ซึ่งเป็นหนึ่งในหกอำเภอของจังหวัดเรียว และเมืองตันจุงปีนังเป็นเขตการปกครองพิเศษของเกาะบินตัน
ประวัติศาสตร์ของเกาะบินตันย้อนไปได้ถึงต้นศตวรรษที่ 3 เกาะมีความรุ่งเรืองจากการเป็นเส้นทางการค้าระหว่างจีนกับอินเดีย ซึ่งนานนับศตวรรษอยู่ภายใต้การควบคุมของจีน อังกฤษ และต่อมาคือเนเธอร์แลนด์ และเมื่อเนเธอร์แลนด์ประกาศว่าเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ผ่านสนธิสัญญาอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ ค.ศ. 1824 ต่อมาในศตวรรษที่ 12 เกาะบินตันซึ่งอยู่บริเวณช่องแคบมะละกา เป็นที่รู้จักว่าเป็น "เกาะโจรสลัด" เนื่องจากโจรสลัดมลายูใช้เป็นสถานที่ปล้นสะดมเรือสินค้าในน่านน้ำนี้
สิงคโปร์เป็นเมืองใหญ่ที่ใกล้เกาะนี้ที่สุด โดยสามารถเดินทางจากเรือใบน้ำตื้นโดยใช้เวลา 45-50 นาที จากช่องแคบสิงคโปร์สู่พื้นที่รีสอร์ตของเกาะบินตัน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ บนเกาะมีชายหาด ที่มีโรงแรมและสถานพักตากอากาศนานาชาติติดกับชายหาด มีสถานพักตากอากาศที่มีชื่อเสียงอย่าง รีสอร์ตบินตัน มีพื้นที่กว่า 300 เฮกเตอร์ (740 เอเคอร์) อินโดนีเซียได้ประชาสัมพันธ์ว่าเกาะเป็นจุดหมายปลายทางที่ดีที่สุดรองจากบาหลี
Bintan Island
แอโทรพาทีนี
แอโทรพาทีนี  เดิมเรียก อาโตรปัตกัน (Atropatkan) หรือ อาตอร์ปัตกัน (Atorpatkan) เป็นอาณาจักรโบราณที่ปกครองโดยกลุ่มชนอิหร่านท้องถิ่น ดำรงอยู่ระหว่างศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราชถึงคริสต์ศตวรรษที่ 3 ครอบคลุมพื้นที่ในอาเซอร์ไบจานของอิหร่าน เคอร์ดิสถานของอิหร่าน และบางส่วนของประเทศอาเซอร์ไบจานในปัจจุบัน
ภายหลังการสวรรคตของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชในปีที่ 323 ก่อนคริสต์ศักราช จักรวรรดิของพระองค์ถูกแบ่งออกเป็นส่วน ๆ ที่การประชุมในบาบิโลนโดยไดแอโดไค (diadochi) ซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่ใกล้ชิดกับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช ภูมิภาคมีเดียถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ มีเดียแมกนา (Media Magna) ทางใต้ และมีเดียแอโทรพาทีนี (Media Atropatene) ทางเหนือ โดยแอโทรพาทีนีมาจากชื่อผู้ปกครองคนแรกคือ แอโทรพาทีส (Atropates) ซึ่งเป็นอดีตขุนนางของพระเจ้าดาไรอัสที่ 3 แห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด ต่อมาแอโทรพาทีสปฏิเสธที่จะสวามิภักดิ์ต่อจักรวรรดิซิลูซิด (Seleucid Empire) และประกาศแยกตัวเป็นอิสระ ชื่ออาณาจักรจึงถูกตัดเหลือแค่ "แอโทรพาทีนี" ราชวงศ์ของแอโทรพาทีสปกครองอย่างเป็นอิสระนานหลายศตวรรษ ก่อนจะตกอยู่ใต้อำนาจของจักรวรรดิพาร์เธีย ซึ่งเรียกดินแดนแถบนี้ว่า "อาตูร์ปาตากัน" (Aturpatakan) และถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิแซสซานิดในเวลาต่อมา ระหว่างปี ค.ศ. 639–643 จักรวรรดิรอชิดีนในรัชสมัยของเคาะลีฟะฮ์อุมัรได้ยึดครองดินแดนแถบนี้ และเรียกอาตูร์ปาตากันด้วยภาษาอิหร่านกลางว่า "อาเซอร์ไบจาน" (Azerbaijan)
สตราโบบันทึกในหนังสือ “ภูมิศาสตร์” ไว้ว่า ชื่อแอโทรพาทีนีมีที่มาจากชื่อ Atropates ผู้บัญชาการของจักรวรรดิอะคีเมนิด ข้อมูลหลายแหล่งใช้ชื่อ Atropates เป็นชื่อของประเทศ เช่น Atropatene, Atropatios Mēdia, Tropatene, Aturpatakan และ Adarbayjan ถึงกระนั้น นักภูมิศาสตร์ชาวอาหรับสมัยกลางกล่าวแนะถึงชื่อนี้ว่ามีส่วนเชื่อมโยงกับ Adorbador (ชื่อนักบวช) ที่หมายถึง “ผู้พิทักษ์ไฟ”
ปากั้วจ่าง
เดวิด เทนแนนท์
โปเกมอน เรด และ กรีน
โปเกมอน เรด และ กรีน หรือ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีแดง และ สีเขียว  เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทพัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีกและจำหน่ายโดยนินเท็นโดสำหรับเครื่องเล่นเกมบอย เกมโปเกมอนภาคนี้เป็นรุ่นที่หนึ่งของซีรีส์โปเกมอน ออกวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 ในประเทศญี่ปุ่น โดยถูกแบ่งวางจำหน่ายทั้ง 2 เวอร์ชันประกอบไปด้วย พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีแดง  และ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีเขียว  ต่อมาได้เพิ่มเวอร์ชันเพิ่มเติมได้แก่ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีน้ำเงิน  และ พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ พิคาชู
ต่อมาได้นำเกมนี้มากลับมาทำใหม่ในชื่อว่า โปเกมอน ไฟร์เรด และ ลีฟกรีน
นอกจากนี้ได้ถูกวางจำหน่ายในรูปแบบเวอร์ชวลคอนโซลบนเครื่องนินเท็นโด 3ดีเอส เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีแดง และ สีเขียว เป็นวิดีโอเกมชุดแรกของโปเกมอน โดยหน้าปกของกล่องเกมเป็นรูป ลิซาร์ดอน (สีแดง) และ ฟุชิกิบานะ (สีเขียว)
ผู้เล่นได้ควบคุมตัวละครหลักจากมุมมองด้านบนและพาเขาท่องภูมิภาคคันโตในภารกิจเพื่อเป็นสุดยอดนักต่อสู้โปเกมอน เป้าหมายของเกมคือการเป็นแชมเปียนของโปเกมอนลีกโดยเอาชนะหัวหน้ายิม 8 คน และโปเกมอนเทรนเนอร์ยอดเยี่ยม 4 คนในภูมิภาค หรือเรียกว่าจตุรเทพทั้งสี่ (Elite Four) อีกเป้าหมายหนึ่งของเกมคือเติมเต็มสมุดภาพโปเกมอนหรือโปเกเดกซ์ (Pokédex) สารานุกรมภายในเกมให้สมบูรณ์ โดยครอบครองโปเกมอนให้ครบ 150 ตัว ทีมร็อกเก็ตเป็นกองกำลังปฏิปักษ์ เช่นเดียวกับคู่แข่งวัยเด็กของตัวละครผู้เล่นด้วย ทั้งนี้เวอร์ชัน เรด และ กรีน มีอุปกรณ์เสริมคือสายเกมลิงก์เคเบิล สำหรับเชื่อมต่อเครื่องเล่นสองเครื่องและสามารถแลกเปลี่ยนโปเกมอนหรือต่อสู้ระหว่างกันได้ เกมทั้งสองภาคเป็นอิสระจากกันแต่มีเนื้อเรื่องเหมือนกัน และขณะที่ผู้เล่นสามารถเล่นแยกกันได้ ผู้เล่นจำเป็นต้องแลกเปลี่ยนโปเกมอนกันเพื่อครอบครองให้ได้ครบ 150 ตัว โปเกมอนตัวที่ 151 (มิว) จะได้มาผ่านความผิดพลาดหรือกลิตช์ (glitch) ในเกมหรือการจำหน่ายอย่างเป็นทางการจากนินเท็นโด
ต่อมาในปี ค.ศ. 1998 ได้มีการวางจำหน่ายนอกประเทศทั้งอเมริกาเหนือ ยุโรป และออสเตรเลีย โดยใช้ชื่อว่า โปเกมอน เรดเวอร์ชัน และ บลูเวอร์ชัน  โดยเอนจินภาพกราฟิกอ้างอิงมาจาก พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ สีน้ำเงิน ของประเทศญี่ปุ่น
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ ได้รับการตอบรับที่ดี นักวิจารณ์ยกย่องทางเลือกในการเล่นหลายคน โดยเฉพาะแนวคิดการแลกเปลี่ยนโปเกมอน เกมได้คะแนน 89% จากเว็บไซต์เกมแรงกิงส์ และติดอันดับหนึ่งในเกมที่ดีที่สุดเป็นเวลาอย่างน้อย 4 ปีในรายชื่อเกม 100 เกมยอดเยี่ยมตลอดกาลของไอจีเอ็น การจำหน่ายเกมนี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้แฟรนไชส์ทำยอดขายได้หลายพันล้านดอลลาร์ ขายรวมกันได้หลายล้านหน่วยทั่วโลก ใน ค.ศ. 2009 เกมเคยถูกบันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ หัวข้อ "เกม RPG สำหรับเกมบอยที่ขายดีที่สุด" และ "เกม RPG ที่ขายดีที่สุดตลอดกาล"
พ็อกเก็ตมอนสเตอร์ แสดงภาพในมุมมองบุคคลที่สาม เหนือศีรษะ และประกอบด้วยหน้าจอพื้นฐานสามหน้าจอ ได้แก่ โลกของเกม (Overworld) ที่ผู้เล่นใช้นำทางตัวละครหลัก ฉากต่อสู้แบบมองข้าง และหน้าจอเมนู ซึ่งผู้เล่นใช้ปรับแต่งค่าให้โปเกมอน ไอเทม หรือการตั้งค่าของระบบเกม
ผู้เล่นสามารถใช้โปเกมอนต่อสู้กับโปเกมอนของคนอื่น เมื่อผู้เล่นเผชิญหน้ากับโปเกมอนป่าหรือได้รับคำท้าจากเทรนเนอร์ หน้าจอจะสลับไปเป็นฉากต่อสู้แบบผลัดกันโจมตี (Turn-based) ที่แสดงโปเกมอนที่ใช้ต่อสู้ ระหว่างต่อสู้ ผู้เล่นอาจเลือกท่าโจมตีให้โปเกมอนหนึ่งในสี่ท่า ใช้ไอเทม สลับเปลี่ยนโปเกมอนเป็นตัวอื่น หรือพยายามหนี โปเกมอนมีค่าฮิตพอยต์ (HP) เมื่อค่าฮิตพอยต์ของโปเกมอนลดลงเหลือศูนย์ มันจะหมดสติและไม่สามารถต่อสู้ได้จนกว่ามันจะฟื้น เมื่อโปเกมอนของศัตรูหมดสติ โปเกมอนของผู้เล่นที่ได้เข้าฉากต่อสู้จะได้รับค่าประสบการณ์ (EXP) หลังสะสมค่าประสบการณ์ได้มากพอ โปเกมอนจะขึ้นเลเวลใหม่ เลเวลของโปเกมอนจะควบคุมคุณสมบัติทางกายภาพของโปเกมอน เช่น ค่าสถิติในการต่อสู้ และท่าโจมตี หากถึงเลเวลที่กำหนด โปเกมอนอาจพัฒนาร่าง วิวัฒนาการของโปเกมอนนี้จะกระทบค่าสถิติและเลเวลที่โปเกมอนจะเรียนรู้ท่าใหม่ (เลเวลสูงจะได้รับค่าสถิติต่อเลเวลเพิ่มมากขึ้น แต่พวกมันอาจไม่ได้เรียนท่าใหม่ได้เร็ว หากเทียบกับเลเวลต่ำ ๆ)
การจับโปเกมอนการจับโปเกมอนเป็นอีกสิ่งสำคัญในการเล่นเกม ระหว่างต่อสู้กับโปเกมอนป่า ผู้เล่นอาจโยนมอนสเตอร์บอลที่โปเกมอน ถ้าจับโปเกมอนสำเร็จ โปเกมอนจะกลายเป็นของผู้เล่น ปัจจัยความสำเร็จในการจับสำเร็จ ได้แก่ ค่าฮิตพอยต์ของโปเกมอนเป้าหมาย และชนิดของมอนสเตอร์บอลที่ใช้ ยิ่งโปเกมอนเป้าหมายมีฮิตพอยต์น้อยลงและมอนสเตอร์บอลที่มีโอกาสจับได้ ยิ่งมีอัตราสำเร็จสูง เป้าหมายสูงสุดของเกมคือการเติมเต็มโปเกเดกซ์ (Pokédex) สารานุกรมโปเกมอนแบบเบ็ดเสร็จ โดยการจับ พัฒนาร่าง และแลกเปลี่ยนโปเกมอนครบ 151 สายพันธุ์
นอกจากนี้ยังให้ผู้เล่นแลกเปลี่ยนโปเกมอนระหว่างตลับรอมสองตลับได้ผ่านสายเชื่อมเกมลิงก์เคเบิล การแลกเปลี่ยนด้วยวิธีนี้จำเป็นต้องทำเพื่อให้สมุดภาพโปเกมอนครบสมบูรณ์ เนื่องจากโปเกมอนบางตัวจะพัฒนาร่างต่อเมื่อถูกแลกเปลี่ยน และเกมแต่ละเวอร์ชันจะมีโปเกมอนที่หาไม่ได้ในอีกเวอร์ชันหนึ่ง สายลิงก์เคเบิลทำให้ผู้เล่นสามารถต่อสู้กับโปเกมอนของผู้เล่นอีกคนได้ด้วย เมื่อเล่นภาคเรดและบลูบนเกมบอยอัดวานซ์ หรือเอสพี เกมไม่รองรับสายเชื่อมมาตรฐาน GBA/SP ผู้เล่นต้องใช้สายเชื่อมนินเท็นโดยูนิเวอร์ซัลเกมลิงก์เคเบิลแทน ยิ่งกว่านั้น เกมภาคภาษาอังกฤษจะเข้ากันไม่ได้กับภาคภาษาญี่ปุ่น และการแลกเปลี่ยนระหว่างกันจะทำให้ไฟล์เซฟเกมมีปัญหา เนื่องจากเกมทั้งสองภาษาใช้ภาษาต่างกันและชุดอักขระคนละชุดกัน