pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ต่อมาใน พ.ศ. 2467 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งพระครูปลัด (อ่ำ) เป็นพระครูศีลวรคุณให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเขาพระงามเป็นรูปแรก และพระราชทานนามวัดใหม่ว่า “วัดสิริจันทรนิมิตร”  และพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนตำแหน่งพระโพธิวงศาจารย์ (จันทร์) เป็น “พระอุบาลีคุณูปมาจารย์” ที่เจ้าคณะรองฝ่ายอรัญวาสี ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 หลังจากนั้นไม่กี่วันพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวก็สวรรคตในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 พระชนมายุ 45 พรรษาเจ้าอาวาสวัด
ท่านเจ้าคุณอุบาลีฯ จาริกแสวงหาสถานที่อันเป็นสัปปายะมาเพื่อบำเพ็ญวิปัสสนาธุระ ได้เดินทางถึงบริเวณเขาพระงาม และมีดำริที่จะสร้างวัดนี้ให้เป็นสถานที่ในการเจริญวิปัสสนา โดยการเดินทางมาครั้งนั้นได้มีลูกศิษย์ที่ใกล้ชิดและเป็นน้องชายของท่านเดินทางมาด้วย คือพระปลัดอ่ำ ซึ่งต่อมาได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น   พระเทพวรคุณ (อ่ำ ภทฺราวุโธ) และได้เป็นเจ้าอาวาสวัดเขาพระงามรูปแรก จากประวัติของท่านเจ้าคุณอุบาลีฯ ยังทราบอีกว่าท่านมีลูกศิษย์ที่เป็นพระใกล้ชิดและไว้ใจได้หลายรูป  หนึ่งในนั้นก็คือพระราชมุนี (ศรีนารโท) ซึ่งมีภูมิลำเนาเดียวกับท่านเจ้าคุณอุบาลีฯ คือ จังหวัดอุบลราชธานี ต่อมาพระราชมุนีได้เป็นเจ้าอาวาสวัดนิเวศธรรมประวัติ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  ความเกี่ยวข้องของวัดเขาพระงามกับวัดนิเวศธรรมประวัติจึงเชื่อมโยงกันจากการเป็นอันเตวาสิกของท่านเจ้าคุณอุบาลีฯ
พระเทพวรคุณ (อ่ำ ภทฺราวุโธ) เจ้าอาวาสรูปที่ 1 เมื่อครั้งเริ่มบูรณะวัดเขาพระงาม ได้พาพระลำเจียก สงฺกิจฺโจ จากกรุงเทพมหานครกลับมาช่วยกันพัฒนาวัดเขาพระงามด้วย และเมื่อท่านเจ้าคุณพระเทพวรคุณ (อ่ำ ภทฺราวุโธ) ได้ย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดมณีชลขันธ์ อ.เมืองลพบุรี พระลำเจียก สงฺกิจฺโจ ก็ได้เป็นเจ้าอาวาสวัดสืบต่อ ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น “พระศีลวรคุณ” ท่านได้พัฒนาวัดสืบต่อมา โดยท่านมีวัตรปฏิบัติที่เคร่งครัด เป็นที่เลื่อมใสของชาวบ้านกันโดยทั่ว
ครั้นเมื่อพระศีลวรคุณ (ลำเจียก สงฺกิจฺโจ) เจ้าอาวาสรูปที่ 2 มรณภาพ และทางวัดเขาพระงามยังไม่มีพระรูปใดที่มีสมณศักดิ์และความอาวุโสพอที่จะครองวัดได้   ทางฝ่ายปกครองสงฆ์จึงได้นิมนต์พระราชธรรมโมลี (พิมพ์ ปญฺญาทีโป) จากวัดนิเวศธรรมประวัติมาครองวัดเขาพระงาม  ต่อมาพระราชธรรมโมลีได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระเทพวรคุณ (พิมพ์ ปญฺญาทีโป) เจ้าคณะจังหวัดลพบุรี สระบุรี (ธรรมยุติ) การมาครองวัดเขาพระงามของพระเทพวรคุณ (พิมพ์ ปญฺญาทีโป) ได้นำความเจริญมาสู่วัดเขาพระงามและชุมชนโดยรอบ ถือว่าท่านเป็นพระนักพัฒนาตัวอย่างที่โดดเด่นรูปหนึ่งและเป็นที่เคารพนับถือของบุคคลทั่วไปโดยมาก หนึ่งในศิษย์ของท่านเจ้าคุณพระเทพวรคุณ(พิมพ์ ปญฺญาทีโป) ที่ติดตามมาด้วยนั้นก็คือ พระอนันตสารโสภน (ราเมศร์ ฐิตปญฺโญ) ซึ่งต่อมาได้เป็นเจ้าอาวาสลำดับที่ 5
การมาบูรณะและสร้างวัดเขาพระงามที่เมืองลพบุรีของท่านเจ้าคุณอุบาลีฯ ถือเป็นจุดกำเนิดสำคัญที่ทำให้พระปฏิบัติดีหลายๆรูปได้เข้ามาจำพรรษาและสร้างความเจริญให้แก่ชุมชน รวมไปถึงการขยายวัดสาขาในสายธรรมยุติกนิกายในอำเภอต่างๆของจังหวัดลพบุรี โดยวัดเขาพระงามมีบทบาทสำคัญในการส่งพระสงฆ์ที่มีความรู้ไปประจำตามวัดสาขาต่างๆ เพื่อให้เป็นผู้นำทางปัญญาให้แก่ชุมชน
ประวัติพระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล.
พระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล สร้างโดย พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจันโท) และพระปลัดอ่ำผู้เป็นอันเตวาสิก (ลูกศิษย์) เป็นพระพุทธรูปที่มีหน้าตักกว้าง 11 วา สูงจากหน้าตักถึงยอดพระเศียร 18 วา เส้นพระศกทำด้วยไหกระเทียม เมื่อสร้างเสร็จได้ถวายพระนามว่า พระพุทธนฤมิตรมัธยมพุทธกาล และในปี พ.ศ. 2469 จึงเปลี่ยนนามใหม่ว่า "พระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล"
ในปี พ.ศ. 2537 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร เมื่อครั้งดำรงพระราชอิสรยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชสยามมกุฎราชกุมาร ได้เสด็จพระราชดำเนินประกอบพิธียกฉัตรกางกั้นถวายแด่พระพุทธปฏิภาคมัธยมพุทธกาล หรือหลวงพ่อพระงาม ซึ่งมีความโดดเด่นเป็นสง่า สามารถมองเห็นมาแต่ไกล เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวเมืองลพบุรีและจังหวัดใกล้เคียงนิยมเดินทางไปกราบสักการะและขอพรด้วยความเคารพศรัทธาอยู่เป็นเนืองนิจ
ผู้สถาปนาวัด พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจันฺโท) อดีตเจ้าอาวาสวัดบรมนิวาส
ธรรม์ โทณะวณิก (29 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 – 16 มีนาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย เป็นบุตรของนายแพทย์วิรุณ โทณะวณิก และ อิราวดี นวมานนท์ หรือ น้ำอบ นักเขียนชื่อดัง มีผลงานเขียนอย่างเรื่อง คือหัตถาครองพิภพ ซึ่งมีตัวละครตัวหนึ่งในเรื่องชื่อ พจน์ สร้างมาจากต้นแบบของธรรม์ และธรรม์ได้ร่วมแสดง แต่เสียชีวิตขณะได้ถ่ายทำไตเติลละครไว้ก่อนหน้านั้นเพียงแค่ 2 วัน ต่อมาได้เปลี่ยนนักแสดงให้ อัษฎา พานิชกุล มาแสดงแทน ธรรม์ มีน้องชายต่างบิดา 1 คนชื่อ ศีล เหล่าเกษม
ธรรม์เข้าสู่วงการบันเทิง โดยมีผลงานชิ้นแรกคือการเป็นถ่ายแบบนิตยสารฉบับหนึ่ง ต่อมา ชาติชาย แก้วสว่าง อดีตผู้กำกับภาพยนตร์วัยรุ่นชื่อดังของไฟว์สตาร์ ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นผู้กำกับหน้าใหม่ ไม่เคยมีผลงานกำกับมาก่อนได้พบและติดต่อธรรม์ให้มาแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก ชื่อเรื่อง "กระโปรงบานขาสั้น" ประกบคู่กับ ธัญญาเรศ รามณรงค์ จนประสบความสำเร็จอย่างสูง สามารถแจ้งเกิดให้ธรรม์เป็นนักแสดงหน้าใหม่ ที่น่าจับตา
ธรรม์มีผลงานทั้งถ่ายแฟชั่นตามนิตยสารวัยรุ่นต่าง ๆ มากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นิตยสารเธอกับฉัน ได้ให้ตำแหน่งเป็นหนุ่มช่างฝันกิตติมศักดิ์ เธอกับฉัน ปี2536 เนื่องจากมีคะแนนทิ้งห่างอันดับ2 ค่อนข้างสูง และผลงานแสดงภาพยนตร์อย่างเรื่อง "กระโปรงบานขาสั้น", "ม.6/2 ห้องครูวารี", "กระโปรงบานขาสั้น เทอม 2 ตอน แอบดูบาร์บีคิว" และ "ขอเก็บหัวใจเธอไว้คนเดียว" รวมถึงได้ร่วมแสดงในเรื่องสมศรี422R ภาค3 โปรแกรมD ปีนี้มีน้อง นอกจากนี้ยังมีผลงานละคร ออกอากาศทางช่อง3และช่อง7 อีกด้วย
ธรรม์ได้คบหากับแฟนสาวนอกวงการชื่อน้ำฝน หรือ เบญจพร ตังคานุกูลกิจ นักศึกษามหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ(เอแบค)มา 4-5 ปี ตั้งแต่ทั้งคู่ยังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้าด้วยกัน
ธรรม์เสียชีวิตเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2538 เวลา 23.00 น. อายุได้ 20 ปีเศษ สาเหตุคือตกลงมาจากดาดฟ้าซีเอ็นพีคอนโดมีเนียมสูง 16 ชั้น ณ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ซึ่งเป็นที่พักอาศัยของธรรม์ ทะลุลงมายังหลังคาบ้านแบ่งเช่าหลังหนึ่ง ซึ่งทำให้ทองม้วน พุ่มฉัตร สาวโรงงานผู้ชื่นชอบธรรม์เป็นการส่วนตัว และกำลังนอนหลับพักผ่อนอยู่ในบ้านนั้น ได้รับบาดเจ็บที่ขาขวาด้วย ปัจจุบันยังไม่ทราบสาเหตุของการตกตึก สันนิษฐานว่าอาจเกิดอุบัติเหตุจนพลัดตกลงมา หรือเมายา ภายหลังได้ชันสูตรพลิกศพบางส่วน ไม่พบสารเสพติดใด ๆ ในร่างกาย อนึ่ง ก่อนการเสียชีวิตไม่กี่ชั่วโมง ธรรม์อัดรายการลุ้นข้ามโลก ทุกคนเห็นธรรม์เงียบขรึม สูบบุหรี่จัด รายการตอนดังกล่าวได้เผยแพร่ทางโทรทัศน์ช่อง 9 หลังธรรม์เสียชีวิต
ภายหลังธรรม์เสียชีวิต น้ำอบ มารดาของธรรม์ ให้สัมภาษณ์ว่า "ไม่เชื่อว่าธรรม์จะฆ่าตัวตาย เพราะยังสัญญากับแม่ว่าจะดูละครตอนแรกด้วยกัน และธรรม์ไม่เคยผิดสัญญากับแม่" ทั้งยังสันนิษฐานว่า ธรรม์อาจถูกฆาตกรรม
ธรรม์ โทณวณิก
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านงคราญอุดมดี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านงคราญอุดมดี (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 – 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเพ็ง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านงคราญอุดมดี ประสูติเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 58 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่แต่เจ้าจอมมารดาเพ็ง (นามเดิม หุ่น) พระชนนีเป็นนางละครเชื้อสายจีน ธิดาหลวงราชภัตการ (จีนเอ็ง) เจ้ากรมเกาเหลาจีน โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเรียกว่า "เมขลา" หรือ "เพ็งเมขลา" ส่วนชาววังเรียกว่า "หุ่นเมขลา"
ขณะที่พระองค์ประทับในพระบรมมหาราชวัง ทรงเปิดร้านขายขนมแป้งเปียกปั้นเป็นตุ๊กตาน้ำตาลรูปสัตว์ต่าง ๆ ออกจำหน่ายในพระตำหนัก
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านงคราญอุดมดี ได้ถวายปัจจัยเพื่อการบูรณปฏิสังขรณ์วัดราชบูรณะ เป็นเงินจำนวน 2 ชั่ง ในโอกาสนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเหรียญจักรพรรดิมาลา เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2439 (ร.ศ. 114)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านงคราญอุดมดีสิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคชราที่ตำหนักในพระบรมมหาราชวังเมื่อเวลา 5 นาฬิกา 20 นาที วันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว สิริพระชันษา 69 ปี ต่อมาในเวลา 17.00 น. พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานน้ำหลวงสรงพระศพ และได้มีการพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2475 พร้อมกับพระศพของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากาญจนากร ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ได้เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงพระศพด้วย
วัดกวิศรารามราชวรวิหาร
วัดกวิศรารามราชวรวิหาร (อารามหลวงแห่งเมืองลพบุรี) เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี อันดับ 1 ชนิดราชวรวิหาร ที่ตั้ง ถนนเพทราชา ตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี คำว่า วัดกวิศราราม แปลว่า วัดของพระเจ้าแผ่นดิน ปัจจุบันมี พระเทพเสนาบดี (ประเทือง อาภาธโร) เจ้าคณะจังหวัดลพบุรีเป็นเจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน และในวันที่ 9 ตุลาคม ปีพุทธศักราช 2519 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จพระราชดำเนินมายังวัดกวิศรารามราชวรวิหาร เป็นการส่วนพระองค์ ได้นำมาซึ่งความปลาบปลื้มแก่ชาวลพบุรีเป็นอย่างมาก
วัดกวิศรารามราชวรวิหาร ตั้งอยู่ริมถนนเพทราชา ทางด้านทิศใต้ของพระนารายณ์ราชนิเวศน์ ในเขตตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เป็นวัดเก่าแก่ซึ่งมีความสำคัญมากแห่งหนึ่งของลพบุรี ตามตำนานพระอารามหลวงนั้น บอกประวัติไว้สั้น ๆ แต่เพียงว่า วัดนี้เดิมชื่อ วัดขวิด สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงสร้าง ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ทรง สถาปนาใหม่ พระราชทานนามว่า วัดกรวิศยาราม และรัชกาลที่ 5 ทรงปฏิสังขรณ์เพิ่มเติมอีกโดยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทรงพระ ราชทานอุทิศ ถวายเป็นวิสุงคามสีมา ในการทำสังฆกรรมอุปสมบทข้าราชบริพาร นิกาย และวัดขวิด (วัดกรวิศยาราม) ที่ลพบุรี หรือวัดกวิศรารามในปัจจุบัน เป็นวัดรามัญนิกายอีกวัดหนึ่ง
จึงมีพระบรมราชโองการดำรัสสั่ง ให้ผู้ที่เคยซื้ออิฐซื้อปูนตีราคาของร้างในวังนั้น ว่าจะเป็นราคาสักเท่าไร ผู้รับสั่งเป็นอันมากปรึกษาพร้อมกัน ตีราคาว่าประมาณ 500 ชั่งขึ้นไป 600 ชั่งลงมา
วัดกวิศราราม แต่เดิมคงเป็นวัดร้าง ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา พระอุโบสถเดิม ซึ่งตามลักษณะเป็นพระอุโบสถ สมัยอยุธยาตอนปลาย ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์ มหาราชนั้น เป็นพระอุโบสถขนาดย่อมแบบมหาอุด มีประตูเข้าออกทางเดียว ผนัง เจาะเป็นช่องไม่มีหน้าต่าง พระประธานซึ่งเป็นของเก่าแก่มาแต่เดิม เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สมัยอู่ทอง หลังคาของเดิมมุงด้วย กระเบื้องลอนแบบจีน ที่เรียกว่ากาบู ภายในพระอุโบสถตกแต่ง โดยเขียนลายประดับเต็มทั่วทั้งที่ผนังและเสาทุกต้น สำหรับพระประธานนั้น นักโบราณคดีตรวจสอบแล้ว ให้ข้อสังเกตว่าพระประธาน ซึ่งเป็นพระขนาดใหญ่ ประดิษฐานในพระอุโบสถมาแต่ต้นนั้น พระพุทธรูป ซึ่งอาจอัญเชิญพระเก่ามาเป็นประธาน แต่ลักษณะของฐานชุกชี และ การประดิษฐานพระนั้น เป็นแบบที่อยู่ในความนิยมเมื่อครั้งก่อนสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชมาก บางทีอาจเป็นวัดเก่าแก่ที่สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทรงปฏิสังขรณ์ขึ้นก็เป็นได้
สันนิษฐานว่าคงจะเป็นเครื่องหมายบอกให้ทราบว่า วัดนี้เป็นวัดที่สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทรงสร้าง และคงจะทำขึ้นในคราวปฏิสังขรณ์นี้เอง แต่ฝีมือช่างตลอดจนลักษณะ และลวดลายนั้น ผิดแผกจากศิลปกรรมในรุ่นเดียวกัน อาจจะเป็นฝีมือช่างชาวลพบุรี จิตรกรรมฝาผนังที่งดงาม กราบนมัสการรูปเหมือน พระพุทธวรญาณ พระเถระผู้มีคุณธรรมสูง และบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ ที่ถือน้ำพิพัฒน์สัตยา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปฏิสังขรณ์ วัดกวิศรารามเรียบร้อยแล้ว ทรงอาราธนาพระสงฆ์ รามัญนิกายมาอยู่จำพรรษา โดยมีเจ้าอาวาสสืบต่อกันมากี่องค์ ไม่ปรากฏ แต่เจ้าอาวาสทุกองค์มีสมณศักดิ์เป็น "พระครูรามัญสมณคุณ" ต่อกันมา จนกระทั่ง เปลี่ยนจากวัดรามัญเป็นวัดมหานิกาย
มีลักษณะเป็นพระอุโบสถมหาอุต ภายในวัดมีพระอุโบสถที่มีประตูทางเข้าออกทางเดียวกัน หน้าต่างเจาะช่อง ศิลปแบบอยุธยา มีมุขเด็จอยู่ด้านหน้า ที่รัชกาลที่ 4 โปรดให้ต่อออกมาและขยายพัทธสีมาให้ใหญ่กว่าเดิม พระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยศิลปะอู่ทอง จิตรกรรมฝาผนังเป็นลายรูปดอกไม้ที่มีความงดงามยิ่งนัก
เจดีย์ภายในวัด.
มีเจดีย์ทรงกลมตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยม ตั้งอยู่ทางด้านหลังพระอุโบสถ ภายในเขตพัทธสีมา ชิดกับตัวพระอุโบสถ ตามธรรมเนียมความนิยม สร้างโบสถ์หรือวิหารหน้าสถูปหรือเจดีย์ เจดีย์องค์นี้น่าจะมีมาแต่เดิมแล้ว แต่ในลักษณะปัจจุบัน ได้รับการบูรณะในรัชกาลที่ 4 หอไตรริมบ่อน้ำหน้าพระอุโบสถก็เช่นเดียวกัน เป็นหอไตรขนาดพอเหมาะ มีลายหน้าบัน เป็นก้านขดสวยงาม
ศาลาและสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ.
ศาลาและกุฏิซึ่งสร้างขึ้นในครั้งนั้น ก็ยังมั่นคงแข็งแรงดีอยู่ในปัจจุบัน กุฏิสร้างเป็นหมู่ตึก เป็นระเบียบเรียบร้อยและสวยงาม ในการปฏิสังขรณ์ในรัชกาลที่ 4 นั้น ยังได้สร้างกำแพงสูงรอบวัด มีซุ้มประตูด้านหน้าวัดสองแห่ง และทางหลังวัดอีกแห่งหนึ่ง ซุ้มประตูและกำแพงส่วนใหญ่ ยังสมบูรณ์ดีอยู่ในปัจจุบัน
พระพุทธวรญาณ.
พระพุทธวรญาณ (ทองย้อย กิตฺติทินฺโน) เป็นที่นับถือ ของประชาชนชาวจังหวัดลพบุรีโดยทั่วไป เป็นพระนักเทศน์ที่สอนให้ประชาชนนำหลักธรรมทางพุทธศาสนามาเป็นหลักในการดำเนินชีวิต นอกจากนี้ยังพยายามส่งเสริมให้เยาวชนได้รับการศึกษาอย่างทั่วถึง โดยตั้งโรงเรียนวินิตศึกษา ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2489 นับเป็นโรงเรียนราษฏร์ขนาดใหญ่และได้มาตรฐานของจังหวัดลพบุรี นอกจากนี้ยังจัดตั้งโรงเรียนนักธรรม - บาลี เพื่อเพิ่มพูนระดับการศึกษาให้แก่คณะสงฆ์ในจังหวัดลพบุรี พระพุทธวรญาณได้ทำหน้าที่ส่งเสริมกิจกรรมพระพุทธศาสนาและการศึกษา มาโดยตลอด อันก่อให้เกิดคุณประโยชน์อันยิ่งใหญ่แก่ประเทศชาติ สมณศักดิ์ครั้งสุดท้ายคือพระราชาคณะเจ้าคณะรองชั้นหิรัณยบัตรที่พระพุทธวรญาณ
วัดกวิศรารามกับการศึกษา.
วัดกวิศรารามนั้นเป็นวัดเล็ก ทั้งที่ตั้งอยู่ก็ค่อนข้างจะลับตา เนื่องจากอยู่ท้ายพระราชวังนารายณ์ หรือพระนารายณ์ราชนิเวศน์ จึงอาจมีผู้ไม่รู้จักอยู่บ้าง แต่ก็เป็นผลดีอย่างยิ่ง สำหรับด้านความวิเวก และสงัดสมลักษณะของวัด แต่ความเป็นวัดเล็กนั้น เป็น สิ่งที่ไม่อาจขยับขยาย ให้ใหญ่โตขึ้นได้ แม้ในภายหลังจะได้รับการปรับปรุง อย่างมากแล้วก็ตาม เนื่องจากพื้นที่ของวัดนั้นจำกัด ติดถนนและที่ราชพัสดุ ลักษณะของวัดจึงเป็นวัดเล็ก ๆ ตลอดมา แต่ในด้านความสำคัญนั้นมีอยู่มาก เพราะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี และเป็นวัดที่พระมหากษัตริย์ทรงสร้าง จึงได้รับพระราชทานเทียนพรรษา เพียงวัดเดียวในจังหวัดลพบุรี เป็นวัดที่เคยมีเจ้าอาวาส เป็นรองสมเด็จพระราชาคณะ เมื่อครั้งยังไม่เปลี่ยนแปลงการปกครอง ในสมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ วัดกวิศรารามก็เป็นศูนย์ ในการประกอบพิธีต่าง ๆ ของทางราชการ โดยเฉพาะเป็นที่ถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา ของจังหวัดลพบุรี
ท่านเจ้าคุณพระพุทธวรญาณ'เจ้าอาวาสองค์ที่ 2 หลังจากเปลี่ยนมาเป็น วัดมหานิกายนั้น นับตั้งแต่ท่านเดินทางเข้ามาอยู่ในวัดนี้ เมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 และมีพระอยู่เพียง 5 รูปนั้น ก็ได้เริ่มปรับปรุงวัดเป็นการใหญ่ ทางด้านสถานที่นั้น ไม่อาจขยับขยายได้ดังกล่าวแล้ว ท่านจึงได้ปรับปรุงทาง ด้านอื่น นับตั้งแต่เริ่มจัดให้เป็น สำนักศึกษาทางนักธรรมและบาลี ขึ้นเป็น อันดับแรก แล้วก็ดำเนินการด้านการศึกษาต่อมาเป็นลำดับ จนกระทั่งปัจจุบัน วัดกวิศราราม กลายเป็นศูนย์กลางการศึกษา และศาสนาของลพบุรี ในแต่ละปี มีพระจำพรรษาประมาณ พรรษาละ 50 รูป และกลายเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงในปัจจุบันคือ โรงเรียนวินิตศึกษากวิศรารามมูลนิธิ สำนักงานมูลนิธิ บำรุงตึกสงฆ์อาพาธ พระธรรมญาณมุนี และสมาคมศิษย์กวิศร์
สำหรับโรงเรียนวินิตศึกษา ซึ่งท่านจัดตั้งขึ้น และปัจจุบันเป็นโรงเรียนของ วัดกวิศรารามนั้น เป็นโรงเรียนราษฎร์ที่กระทรวงศึกษาธิการ รับรองวิทยฐานะ เทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาล และเป็นโรงเรียนราษฎร์ในอันดับแนวหน้า ของจังหวัดลพบุรี และเป็นโรงเรียนที่อยู่ในพระราชูประถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี
เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี ในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 (พระนามเต็ม: อ็องรี มารี ฌ็อง อ็องดร์ เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซา; 11 มิถุนายน ค.ศ. 1934 — 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018) พระองค์ประสูติที่เมืองตาลงซ์ แคว้นกีรงด์ ประเทศฝรั่งเศส เป็นบุตรในเคาต์ อังเดร เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซา และ เรอเน ดูร์เซโน อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1967 ในขณะที่มีพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงผู้เป็นทายาทโดยสันนิษฐานแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก
ต้นพระชนม์ชีพ.
เจ้าชายเฮนริกประสูติที่เมืองตาลงซ์ แคว้นกีรงด์ ประเทศฝรั่งเศส เป็นโอรสในเคาต์อังเดร เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซา กับ เรอเน ดูร์เซโน พระองค์ทรงเข้ารีตคริสตจักรโรมันคาทอลิก
พระองค์ทรงใช้ชีวิตช่วงต้น 5 ปีในอินโดจีนของฝรั่งเศสซึ่งขณะนี้คือประเทศเวียดนามที่ซึ่งพระบิดาของพระองค์ถูกกล่าวหาเกี่ยวกับผลประโยชน์ทางธุรกิจ ทรงกลับมายังฮานอยใน ค.ศ. 1950 ทรงศึกษาที่นั่นที่โรงเรียนมัธยมศึกษาของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1952 ในระหว่าง ค.ศ. 1952 ถึง 1957 พระองค์ทรงศึกษาด้านกฎหมายและรัฐศาสตร์พร้อมกันที่มหาวิทยาลัยปารีสในปารีสและศึกษาภาษาจีนและเวียดนามที่ แองสติตู นาซิองนาล เด ล้องก์ เอ ซิวิซาซิอง ออคเคียงตาล (Institut national des langues et civilisations orientales) พระองค์ยังทรงศึกษาที่ฮ่องกงในค.ศ. 1957 และไซ่ง่อนใน ค.ศ. 1958
หลังจากทรงเข้าร่วมกองทัพฝรั่งเศส ในสงครามแอลจีเรียระหว่างปี ค.ศ. 1959 ถึง 1962 ใน ค.ศ. 1962 ทรงเข้าร่วมกระทรวงต่างประเทศฝรั่งเศสและทรงเป็นเลขาธิการทูตในกรุงลอนดอนตั้งแต่ ค.ศ. 1963 ถึง 1967 พระองค์ยังเป็นพระสหายสนิทของ เฟรเดอริก วิลเลิม เดอ แกลร์ก
ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1967 พระองค์อภิเษกสมรสกับเจ้าฟ้าหญิงมาร์เกรเธอ มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก รัชทายาทโดยสันนิษฐานแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก ที่โบสถ์แห่งโคเปนเฮเกน พระนามของพระองค์จึงต้องเปลี่ยนเป็นภาษาเดนมาร์กคือ เฮนริก
เช่นเดียวกับพระชายา พระองค์ทรงสนพระทัยด้านศิลปะและวัฒนธรรมอย่างมาก ทรงเป็นคนที่รักตัวเลขไม้และหยก ทรงสร้างคอลเลกชันที่ทรงแสดงในปี ค.ศ. 2017 ในพิพิธภัณฑ์คอดิงฮูลด์ แต่ถึงอย่านั้นพระองค์ไม่ประสบความสำเร็จในการเล่นเปียโน ในปี ค.ศ. 2013 ทรงร่วมกับวงดนตรีป๊อปไมเคิล เรเนส โดยทรงบันถึงบันทึกเพลง "Echo" และบทเพลงนี้พระองค์ได้มีพระราชประสงค์ทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวาย พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
พระองค์ทรงเขียนบทกวีหลายภาษาพื้นเมืองของพระองค์เป็นภาษา (ฝรั่งเศส) บางส่วนที่ได้รับการเผยแพร่ในคอลเลกชัน เชอร์มิน เฟสตัน (1982), Cantabile (2000), Les escargots de Marie Lanceline (2003), Murmures de vent (2005), Frihjul ( Roue-Libre , 2010), Fabula (2011), La part des Anges (2013) และDans mes nuits sereines (2014) The Symphonic Suite Cantabileโดย เฟรเดอริก ไมเกล พระราชนิพนธ์ของพระองค์ได้รับรางวัลจาก เดนิส นอชัน ซิมโพนี ออร์เคสตรา ในคอนเสิร์ตทั้ง 2 ครั้ง ในโอกาสเฉลิมพระชนมายุ 70 พรรษา และ 75 พรรษา ของ พระองค์ ในปี ค.ศ. 2004 และ ค.ศ. 2009 พระองค์ทรงแปลบทพระราชนิพนธ์ (แปลจากภาษาเดนมาร์ก ) ว่า "ฉันเขียนบทกวี มีทั้งข้อเสียและข้อดี แสดงความจริงด้วยข่าวและความบันเทิงที่ทำให้เรามีเหตุผลและความกระวนกระวาย บทกวีของเรานั้นจะพยายามเข้าใกล้ธรรมชาติที่แท้จริงของโลก ในบทกวีที่เราสามารถเข้าถึงคำถามนิรันดร์เช่นความรักความเหงาและความตาย "
พระองค์ทรงเป็นพ่อครัวที่ยอดเยี่ยมซึ่งได้แรงบันดาลใจจากประเพณีการทำอาหารฝรั่งเศส ทรงมักจะวางแผน ทรงปรุงอาหารของครอบครัว มักจะมีพ่อครัวหลวงช่วยเสมอ รวมถึงเครื่องเทศของพระองค์นั้นส่วนหนึ่งมาจากการอุดหนุนจากสถานรับเลี้ยงเด็กในเอเชีย นอกเหนือจากตำราของเขาพระองค์นั้น พระองค์มักจะทรงพระราชทานพระราชานุญาตให้สำนักข่าวได้เข้าไปถ่ายทำรายการอาหาร ซึ่งพระองค์ทรงปรุงเองและทำเอง ณ พระราชวังเฟรเดนส์โบร์ก
โดยพระราชวงศ์หลายพระองค์ ได้ออกมาให้ความคิดเห็นเรื่องนี้ ใน ค.ศ. 2009 ดังนี้
หรือแม้แต่ ลาร์ส เลิกเกอ รัสมุสเซิน นายกรัฐมนตรีของเดนมาร์ก ก็เคยได้รับพระราชทานจากเจ้าชายเฮนริก พระราขสวามี
เจ้าชายพระราชสวามีแห่งเดนมาร์ก.
เมื่อทรงได้พระอิสริยยศเป็นเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก ซึ่งก่อนการอภิเษกสมรสพระองค์ทรงเปลี่ยนไปนับถือนิกายโปรเตสแตนต์จากการอนุญาตของสันตะสำนัก ต่อมาในปี ค.ศ 1972 สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก พระสัสสุระของพระองค์ เสด็จสวรรคต พระมเหสีจึงเสด็จครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก พระองค์จึงได้รับการสถาปนาที่ เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี
สมเด็จพระราชินีนาถและเจ้าชายมีพระราชโอรส 2 พระองค์ดังนี้
ภาษาของเจ้าชายเฮนริกคือภาษาฝรั่งเศส ทำให้พระองค์ต้องเรียนรู้ภาษาเดนมาร์กหลังการอภิเษกสมรส แต่พระองค์สามารถพูดภาษาจีน เวียดนาม อังกฤษได้อย่างคล่องแคล่ว
ในปี ค.ศ. 2006 นิตยสารของเดนมาร์กชื่อ Ud&amp;Se ได้ลงบทสัมภาษณ์ของเจ้าชายเฮนริก ที่ซึ่งทรงเล่าเกี่ยวกับสุนัขทรงเลี้ยง อาหาร พระชนม์ชีพวัยเยาว์ในเวียดนามและเรื่องราวต่าง ๆ มากมาย บางครั้งพระองค์ทรงกล่าวถึงการเคยเสวยเนื้อสุนัขที่นั่น ทำให้หนังสือพิมพ์ต่าง ๆ พาดหัวข่าวไว้ว่า "เจ้าชายเฮนริกเสวยสุนัข" และทำให้การบริโภคเนื้อสุนัขเป็นที่นิยม
พระกรณียกิจในต่างประเทศของพระองค์ ส่วนมากแล้วจะเสด็จเพียงพระองค์เดียว ในขณะที่ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก จะเสด็จพระราชดำเนินด้วยก็ต่อเมื่อเป็นหมายกำหนดการที่สำนักพระราชวังเดนมาร์กจัดทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเท่านั้น ในขณะที่พระองค์จะทรงเป็นส่วนพระองค์เสียมากกว่าพระมเหสี
พระอาการประชวร.
สำนักพระราชวังของเดนมาร์กได้แถลงการณ์เรื่อง เจ้าชายเฮนริก พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 เสด็จพระราชดำเนินไปประทับรักษาพระอาการประชวร ณ โรงพยาบาลรีย์ส มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน โดยคณะแพทย์ได้รายงานว่า ทรงมีการตอบสนองลดลง อีกทั้งมีการเปลี่ยนแปลงทางพระราชจริยาวัตร (พฤติกรรม) ด้านการตัดสินพระราชหฤทัย และพระราชปฏิสัมพันธ์กับบุคคลรอบพระองค์ คณะแพทย์จึงได้ว่า ทรงประชวรด้วยโรคพระสมองเสื่อม จึงได้กราบบังคมทูลเชิญให้งดพระราชกรณียกิจลง อีกทั้งจะมีการพิจารณาการดำเนินงานขององค์กรต่าง ๆ ในพระราชูปถัมภ์
สำนักพระราชวังของเดนมาร์ก ได้ออกแถลงการณ์อย่างเป็นทางการว่า เจ้าชายเฮนริกสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 เวลา 23.18 น. ณ พระราชวังเฟรเดนส์โบร์ก เมืองเฟรเดนส์โบร์ก สิริพระชันษา 83 ปี โดยก่อนหน้านี้สำนักพระราชวังได้ออกแถลงการณ์ว่าทรงมีพระราชประสงค์ไม่ฝังพระบรมศพกับพระมเหสีซึ่งเกิดจากความน้อยพระทัยที่ไม่ได้รับการถวายพระเกียรติที่เหมาะสม และมีพระราชประสงค์ให้จัดงานส่วนพระองค์ซึ่งในงานนั้นไม่มีพระอาคันตุกะจากต่างประเทศเดินทางร่วมงานเลย
วัดมณีชลขันธ์
อารามอันเด็คส์
อารามอันเด็คส์  เป็นอารามโรมันคาทอลิกตั้งอยู่ที่หมู่บ้านอารามอันเด็คส์ในประเทศเยอรมนี สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบบารอกที่มาเปลี่ยนแปลงใน ค.ศ. 1712
อารามอันเด็คส์ของคณะเบเนดิกติน เดิมเป็นสถานที่สำหรับการจาริกแสวงบุญตั้งอยู่บนเนินริมทะเลสาบอัมเมอร์เซในบาวาเรียเหนือ อารามมีชื่อเสียงในการที่เป็นสิ่งก่อสร้างแบบบารอก นอกจากจะเป็นอารามแล้วก็ยังมีชื่อในการผลิตเบียร์ คีตกวีคาร์ล ออร์ฟ (Carl Orff) ถูกบรรจุไว้ชาเปลด้านข้างภายในอาราม
เคานต์และดยุกแห่งอันเด็คส์.
ที่ตั้งของอันเด็คส์เดิมเป็นปราสาทที่เป็นของเคานต์แห่งดีเซิน (Dießen) บนฝั่งทะเลสาบอัมเมอร์เซที่อาจจะสร้างโดยโรมันตามแบบที่เรียกว่า "ป้อมโรมัน" (Castra) ที่ต่อมาเป็นศูนย์กลางอันสำคัญในการปกครองของเคานต์ดีเซิน-อันเด็คส์ (ค.ศ. 1135 ถึง ค.ศ. 1180) และดยุกแห่งอันเด็คส์-เมราเนียน (ค.ศ. 1180 ถึง ค.ศ. 1248) ในปี ค.ศ. 1132 เคานต์ก็ยกดินแดนของบรรพบุรุษที่ดีเซินให้แก่สันตะสำนัก และแยกมารวมกับอันเด็คส์
อ็อทโทที่ 2 แห่งอันเด็คส์เป็นบิชอปแห่งบัมแบร์คระหว่างปี ค.ศ. 1177 ถึง ค.ศ. 1196 ในปี ค.ศ. 1208 เมื่อ ฟิลิปแห่งชวาเบีย พระมหากษัตริย์แห่งชาวเยอรมันถูกปลงพระชนม์ที่บัมแบร์คโดยเคานต์อ็อทโทที่ 8 แห่งวิทเทิลส์บัค สมาชิกของตระกูลอันเด็คก็ถูกกล่าวหาว่ามีส่วนร่วม ซึ่งทำให้ปราสาทอันเด็คส์ถูกปล้นเผาผลาญ
นักบุญเฮดวิกแห่งอันเด็คส์ (ราว ค.ศ. 1174 - ตุลาคม ค.ศ. 1243) ผู้เกิดที่อันเด็คส์เป็นบุตรีหนึ่งในแปดคนของเบอร์โทลด์ที่ 4 ดยุกแห่งเมราเนีย และดยุคแห่งอิสเทรีย ในบรรดาพี่น้องชายสี่คนของเฮดวิกสองคนเป็นบิชอป คือ เอ็คแบร์ต บิชอปแห่งแบมเบิร์ก (ค.ศ. 1203 - ค.ศ. 1231) และเบอร์โทลด์บิชอปแห่งอควิเลเอีย ส่วนอีกสองคน--อ็อทโทที่ 1 สืบบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งดาลเมเชียต่อจากบิดา และไฮน์ริชเป็นมาเกรฟแห่งอิสเทรีย ส่วนพี่น้องสตรีสามคน--เกอร์ทรูดแห่งเมราเนีย (ค.ศ. 1185–24 กันยายน ค.ศ. 1213) เป็นพระอัครมเหสีองค์แรกของพระเจ้าแอนดรูว์ที่ 2 แห่งฮังการี และเป็นแม่ของนักบุญเอลิซาเบธแห่งฮังการี ส่วนเมคทิลเดอเป็นอธิการโบสถ์ที่คิทซิงเก็น และแอ็กเนสแห่งเมราเนียผู้มีความงดงามเป็นที่เลื่องลือไปเป็นพระสนมของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1196 แม้จะได้รับการประท้วงจากพระอัครมเหสีอิงเกอบอร์กแห่งเดนมาร์ก แต่ก็ไม่สำเร็จ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1196 พระเจ้าฟิลิปก็เสกสมรสกับแอ็กเนส แต่ในปี ค.ศ. 1199 สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงออกพระประกาศว่าการเสกสมรสระหว่างพระเจ้าฟิลิปและแอ็กเนสเป็นโมฆะเพราะพระองค์ยังทรงเสกสมรสกับอิงเกอบอร์ก และทรงสั่งให้แยกจากแอ็กเนส เมื่อพระเจ้าฟิลิปไม่ทรงปฏิบัติตามพระสันตะปาปาจึงทรงประกาศให้ฝรั่งเศสอยู่ในภาวะที่ถูกโทษต้องห้าม จากความกดดันที่สร้างขึ้นรอบด้านในที่สุดพระเจ้าฟิลิปก็ทรงยอมและทรงสถาปนาอิงเกอบอร์กเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
เมื่อบรรดาศักดิ์อันเด็คส์-เมรานสิ้นสุดลงเพราะไม่มีทายาทชายในปี ค.ศ. 1248 บริเวณดีเซิน-อันเด็คส์ทั้งหมดก็ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชรัฐมุขนายกบัมแบร์ค
ในปี ค.ศ. 955 เรลิกที่นักบุญราสโซเคานต์แห่งดีเซินไปนำมาจากโรมและดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์มาไว้ที่อารามที่เวิร์ท (ต่อมาคือกราฟรัท) ถูกย้ายเพื่อหลบภัยจากการโจมตีปล้นสดมของชาวฮังการี ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ก็ได้เพิ่มชิ้นขนมปัง (Host) สามชิ้นที่ได้รับการเจิม ที่สองชิ้นเชื่อกันว่าเจิมโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 และอีกชิ้นหนึ่งโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 9 ในบรรดาเรลิกบน "เนินศักดิ์สิทธิ์" (Heiligen Berg) ที่อันเด็คส์ เอกสารแรกที่บันทึกเกี่ยวกับการจาริกแสวงบุญมายังอันเด็คส์เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1138 เมื่อเคานต์เบอร์โทลด์ที่ 2 มีคำสั่งให้ประชาชนในการปกครองเดินทางไปสักการะเรลิกในชาเปลเซนต์นิโคลัสที่ "ปราสาท" เมื่อมีการค้นพบองควัตถุที่หายไปในปี ค.ศ. 1388 ก็เกิดมีการตื่นตัวในการจาริกแสวงบุญขึ้นอีก ขนมปังศักดิ์สิทธิ์ได้รับการยืนยันโดยพระคาร์ดินัลนิโคลัสแห่งคูส
โบสถ์สมัยปลายกอธิคที่แอ็นสท์ ดยุคแห่งบาวาเรีย (ค.ศ. 1392 - ค.ศ. 1438) สร้างไว้ในปี ค.ศ. 1423 ได้รับการเปลี่ยนเป็นอารามคณะเบเนดิกตินโดยอัลเบร็ชท์ที่ 3 ดยุกแห่งบาวาเรียในปี ค.ศ. 1455 โดยนำนักบวชมาจากอารามเทเกิร์นเซ ในปี ค.ศ. 1458 วัดก็ได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นอาราม ตั้งแต่นั้นมาก็มีแต่ความรุ่งเรือง ตัววัดมาเปลี่ยนเป็นสถาปัตยกรรมแบบบารอกในปี ค.ศ. 1712 สำนักสงฆ์มาเปลี่ยนมือระหว่างการปฏิรูปในปี ค.ศ. 1803 และมาฟื้นฟูขึ้นเป็นไพรออรีของคณะเบเนดิกตินอีกครั้งในปี ค.ศ. 1850 ที่ขึ้นกับอารามนักบุญโบนิเฟซ มิวนิก อารามปัจจุบันสร้างมาตั้นแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18
Andechs Abbey
วิชาแพะ
"วิชาแพะ" เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 11 ของวงคาราบาว ออกจำหน่ายเดือนธันวาคม พ.ศ. 2534 ภายใต้สังกัดดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ วางจำหน่ายทั้งรูปแบบแผ่นเสียง, แผ่นซีดี และ เทปคาสเซตต์ โดยมีสมาชิกของวงเพียง 3 คน คือ ยืนยง โอภากุล, ปรีชา ชนะภัย และ อนุพงษ์ ประถมปัทมะ
หลังจากคาราบาว ประสบความสำเร็จกับอัลบั้มห้ามจอดควายประกอบกับความโด่งดังของเพลง "สัญญาหน้าฝน" ที่เขียว - กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร เป็นผู้ขับร้อง ทำให้เขียว ซึ่งเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งวงตั้งแต่อยู่ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ตัดสินใจแยกจากวงคาราบาวเพื่อทำอัลบั้มเดี่ยวของตนเอง
ในปี พ.ศ. 2533 สมาชิกหลักของคาราบาวได้แยกย้ายกันไปทำอัลบั้มเดี่ยวหลายคน โดยเทียรี่ เมฆวัฒนา และเขียว - กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร ได้ออกอัลบั้มเดี่ยวของตนเป็นครั้งแรกโดยเทียรี่ ออกอัลบั้มชุด เจาะเวลา และเขียว ออกอัลบั้มชุดก่อกวน นอกจากนี้ แอ๊ด - ยืนยง โอภากุล ก็ออกอัลบั้มเดี่ยวชุดโนพลอมแพลม รวมถึง เล็ก - ปรีชา ชนะภัย ที่ออกอัลบั้มเดี่ยวชุด 1945 นางาซากิ