pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นักบุญอะทาเนเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย  เป็นบิชอปแห่งอะเล็กซานเดรียระหว่างปี ค.ศ. 328 — 373 ถือเป็นนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ที่มีบทบาทสำคัญในการต่อต้านลัทธิเอเรียส และวางรากฐานความเชื่อกระแสหลักในศาสนาคริสต์จนได้รับยกยย่องเป็นปิตาจารย์และนักปราชญ์แห่งคริสตจักร และเขียนงานนิพนธ์ที่สำคัญ เช่น "ชีวิตของนักบุญแอนโทนี", "ว่าด้วยการรับสภาพมนุษย์", และ"คำปราศรัยสี่ข้อตอบโต้พวกเอเรียน"
อะทาเนเชียส เกิดราวปี ค.ศ. 296 — 298 ในครอบครัวคริสต์ศาสนิกชนชาวโรมันแอฟริกัน ที่เมืองอะเล็กซานเดรีย มณฑลแอฟริกา จักรวรรดิโรมัน ได้รับการศึกษาจากอะเล็กซานเดอร์แห่งอะเล็กซานเดรียผู้เป็นลุง จนมีความรู้และคุณธรรมดี ต่อมาอะเล็กซานเดอร์ได้เป็นบิชอปแห่งอะเล็กซานเดรีย อะทาเนเชียสได้แยกไปใช้ชีวิตอารามวาสีในทะเลทราย ภายใต้การอบรมของนักบุญแอนโทนีอธิการ และได้เขียนชีวประวัติของนักบุญแอนโทนีขึ้น
ในปี ค.ศ. 319 อะทาเนเชียสได้รับศีลอนุกรมขั้นพันธบริกร และรับหน้าที่เลขานุการของลุง ทั้งสองได้เดินทางไปเข้าร่วมประชุมสภาสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 325 เพื่อแก้ปัญหาลัทธิเอเรียสที่เผยแพร่ความเชื่อว่าพระเยซูไม่ใช่พระเจ้า อะเล็กซานเดอร์ถึงแก่มรณภาพในปีต่อมา อะทาเนเชียสดำรงตำแหน่งบิชอปสืบแทน และสืบทอดเจตนารมณ์ของลุงในการต่อต้านลัทธิเอเรียสอย่างรุนแรง ภาครัฐมองว่าการกระทำของอะทาเนเชียสสร้างความแตกแยกให้กับจักรวรรดิ จึงสั่งเนรเทศท่านรวมทั้งสิ้น 5 ครั้ง รวมเป็นเวลานานถึง 17 ปี ท้ายที่สุดทัศนะของท่านจึงเป็นที่ยอมรับในคริสตจักร และลัทธิเอเรียสถูกประณามว่าเป็นพวกนอกรีต
บิชอปอะทาเนเชียส ถึงแก่มรณภาพอย่างสงบเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ราวปี ค.ศ. 373 และได้รับยกย่องว่าเป็นนักบุญ ทางคริสตจักรโรมันคาทอลิกได้ประกาศให้ท่านเป็นนักปราชญ์แห่งคริสตจักร ในปั ค.ศ. 1568
ส่วนแผ่ประสาทตา
เป็นกลุ่มแอกซอน (ลำเส้นใยประสาท, วิถีประสาท) ของนิวรอนรีเลย์ใน lateral geniculate nucleus ซึ่งเป็นส่วนของทาลามัส
ที่ส่งข้อมูลการเห็นไปยังคอร์เทกซ์สายตา (ซึ่งเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าคอร์เทกซ์ลาย) ไปตาม calcarine fissure แต่ละข้างของซีกสมองในมนุษย์จะมีวิถีประสาทเช่นนี้
ลักษณะที่เด่นของส่วนแผ่ประสาทตา ก็คือมีการแยกออกเป็นสองส่วน
Optic radiation
Radiatio optica
Geniculo-calcarine tract
Geniculostriate pathway
รอยนูนกลีบขมับส่วนล่าง
กรณียเมตตสูตร
กรณียเมตตสูตร หรือ เมตตสูตร เป็นพระสูตรในขุททกปาฐะ ขุททกนิกาย ของพระสุตตันตปิฎก เป็นพระสูตรที่ว่าด้วยการเจริญเมตตา และการปฏิบัติตนเพื่อเจริญธรรม นำไปสู่การบรรลุมรรคผลในท้ายที่สุด พระสูตรนี้มีลักษณะเป็นคาถาจำนวน 10 บท โดยมีฉันทลักษณ์เป็นแบบคีติโบราณ (Old Giti) อันเป็นฉันทลักษณ์แบบเก่าแก่ที่สุดแบบหนึ่งในฉันทลักษณ์ภาษาบาลี
ทั้งนี้ กรณียเมตตสูตร บางครั้งเรียกว่า เมตตปริตร เนื่องจากใช้สวดเป็นพระปริตร เพื่อป้องกัน คุ้มครองภยันตรายต่าง ๆ รวมอยู่ในบทสวด 7 ตำนาน หรือจุลราชปริตร และบทสวด 12 ตำนาน หรือ มหาราชปริตร อีกทั้งยังจัดเป็นมหาปริตร หรือพระปริตรซึ่งมีความสำคัญยิ่งยวด อันประกอบด้วยมงคลสูตร รัตนสูตร และกรณียมเตตสูตร
ตัวบทของพระสูตรที่ปรากฏในขุททกปาฐะ ในขุททกนิกาย ของพระสุตตันตปิฎก มีเพียงพระคาถา 10 บท มิได้ระบุถึงที่มาของการตรัสพระสุตรแต่อย่างใด ซึ่งเป็นลักษณะเดียวกับที่ปรากฏในพระสูตรอื่นๆ ในขุททกปาฐะ ทว่า ในคัมภีร์ปรมัตถโชติกา อรรถกถาอธิบายความในขุททกปาฐะ ได้อธิบายไว้ว่า สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสพระสูตรนี้ที่สาวัตถี เพื่อให้บรรดาพระภิกษุได้เจริญเมตตาเพื่อยังความร่ำเย็น เป็นสุข และเพื่อความเป็นมิตรต่อสัตว์ทั้งหลาย มิให้เบียดเบียนกัน
โดยที่มาของพระสูตรเกิดขึ้นเมื่อพระภิกษุประมาณ 500 รูป ได้เรียนกรรมฐานจากสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จากนั้นได้เดินทางไปแสวงหาเสนาสนะที่เป็นสัปปายะ สุดท้ายพระภิกษุทั้งหมดได้บำเพ็ญพระกรรมฐานอยู่ตามโคนไม้ ณ ป่าหิมวันต์ ในปัจจันตประเทศ
อย่างไรก็ตาม บรรดาารุกขเทวดาและเทพยดาที่สถิตอยู่ตามต้นไม้ ต่างต้องลงมาจากวิมานของตน เนื่องจากบรรดาพระภิกษุได้กระทำความเพียรอยู่ ณ โคนต้นไม้ เมื่อได้รับความลำบาก และคิดว่าพระภิกษุเหล่านี้ต้องกระทำความเพียรตลอดพรรษาไม่อาจจะไปที่ไหนได้อีก จะยังความลำบากให้แก่พวกตนและลุกหลานของตนอีกยาวนาน บรรดารุกขเทวดาและเทพยดาในถิ่นนั้น จึงรวมตัวกันแสดงอาการอันน่ากลัว แล้วหลอก เพื่อขับไล่พระภิกษุเหล่านั้น
พระภิกษุเหล่านั้นได้รับความลำบากกายลำบากใจอย่างยิ่งที่ถูกบรรดารุกขเทวดาและเทพยดาจำแลงกายหลอกหลอนตน จนไม่อาจบำเพ็ญเพียรเจริญพระกรรมฐานได้ ต่อมาจึงพากันเดินทางไปยังนครสาวัตถีเพื่อเข้าเฝ้าสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระพุทธองค์ทรงสดับเรื่องราวแล้ว ทรงมีพระดำรัสให้ภิกษุทั้งหลายกลับไปเจริญพระกรรมฐานยังสถานที่แห่งเดิม แล้วจึงทรงตรัสเมตตสูตร เพื่อให้ภิกษุทั้ง 500 รูปได้เจริญเมตตาโปรดรุกขเทวดาเทพยดาทั้งหลาย ให้หยุดจองเวรเสีย
เนื้อหาของพระสูตรนี้ เป็นคาถามีทั้งหมด 10 บท สามารถแบ่งออกเป็น 3 ส่วน กล่าวคือ บทที่ 1 - บทที่ 3 เป็นการแนะนำการปฏิบัติตน เพื่อให้เกิดความอ่อนน้อมถ่อมตน ตรวจสอบคุณสมบัติให้อยู่ในกรอบอันดีงาม พร้อมที่จะรับฟังคำแนะนำได้ และทำให้เป็นคนมีเมตตา แสดงความเอื้อเฟื้อต่อสรรพสัตว์อยู่เป็นนิจ ซึ่งโดยสรุปแล้ว เนื้อหาส่วนแรก ได้ระบุถึงคุณสมบัติของบุคคลอันพึงประสงค์ไว้ดังนี้
ส่วนที่ 2 คือระหว่างบทที่ 4 - บทที่ 5 เป็นการแผ่เมตตา และส่วนที่ 3 ระหว่างบทที่ 6 - บทที่ 10 เป็นการเจริญพรหมวิหาร และอานิสงส์ของการเจริญพรหมวิหาร ว่าสามารถนำไปสู่มรรคผลนิพพานได้ ดังที่ระบุผลไว้บทที่ 10 ดังนี้
การสวดสาธยาย.
กรณียเมตตสูตร เป็นหนึ่งในพระปริตร นิยมใช้สวดกัน เพื่อป้องกันภยันตรายทั้งหลาย มิให้มากร้ำกราย และเพื่อให้เกิดสวัสดิมงคล ซึ่งสอดคล้องกับเรื่องราวของที่มาพระสูตร ที่ปรากฏในอรรถกถา นอกจากนี้ ยังมีความเชื่อกันว่า พระสูตรนี้เป็นที่ยำเกรงของภูติผีปีศาจ และทำให้ผู้สวดสาธยายเป็นที่รักใคร่ในหมู่เทพยดาทั้งหลาย
อย่างไรก็ตาม การสาธยายพระสูตรนี้ ยังมีประโยชน์อย่างยิ่ง ในการเป็นบรรทัดฐานในการดำเนินชีวิต เนื่องจากเป็นพระสูตรที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสสอนถึงแนวทางการในการปฏิบัติให้เป็นที่รักใคร่ ให้เป็นผู้มีเสน่ห์ ด้วยการอ่อนน้อมถ่อมตน ตรวจสอบตนเองให้พ้นจากการกระทำชั่ว และเจริญเมตตาอยู่เป็นนิตย์ ซึ่งไม่เพียงยังความสงบแก่จิตใจของตนเองเท่านั้น แต่ยังความสงบสันติแก่สรรพสัตว์และสากลโลกอีกด้วย นับเป็นพระสูตรที่มีคุณประโยชน์มหาศาล
วศิน อินทสระ ผู้เชี่ยวชาญด้านพุทธศาสนา ได้กล่าวถึงพระสูตรนี้ว่า เป็นการแสดงคุณสมบัติของผู้ปรารถนาสันติ คือทางแห่งผู้สงบ หรือทางแห่งคนดี หรือบัณฑิต ดังพุทธภาษิตที่ว่า บัณฑิตชอบสันติ (ความสงบ) (สนฺติมิจฺฉนฺติ ปณฺฑิตา )
พระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก)
พลเอก พระประจนปัจจนึก นามเดิม: พุก มหาดิลก (24 มีนาคม พ.ศ. 2435 - 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513) อดีตราชองครักษ์พิเศษ อดีตประธานรัฐสภา อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร
พลเอก พระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก) เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2435 ที่ตำบลวัดมกุฎกษัตริย์ อำเภอป้อมปราบ จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของ นายเจิม และ นางจอน ประจนปัจจนึก สมรสกับ นางพุ่ม ประจนปัจจนึก มีบุตรธิดารวม 10 คน
พลเอก พระประจนปัจจนึก จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก
ยศทางทหาร
พลเอก พระประจนปัจจนึก ได้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2513 รวมอายุได้
เจ้าพระยาพิชัยญาติ
พระประจนปัจจนึก
หลวงสุทธิสารรณกร
พายุไต้ฝุ่นหมุ่ยฟ้า (พ.ศ.2547)
พระยาศรยุทธเสนี
บุญเกิด สุตันตานนท์
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 4
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 4 เป็นรายการเรียลลิตีโชว์ค้นหานักออกแบบแฟชั่นของสหรัฐอเมริกา ออกอากาศครั้งแรกที่สหรัฐอเมริกาทางช่องบราโว่ ในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 15 คน และได้นางแบบชื่อดัง ไฮดี คลูม รับหน้าที่เป็นพิธีกรและกรรมการตัดสินในฤดูกาลนี้ ร่วมกับ ไมเคิล คอร์ส นักออกแบบแฟชั่นชื่อดัง และ นีน่า การ์เซีย บรรณาธิการนิตยสาร แอล (Elle) นอกจากนี้ยังมี ทิม กันน์ มาเป็นที่ปรึกษาคอยให้คำแนะนำกับผู้เข้าแข่งขันอีกด้วย
15 นักออกแบบในฤดูกาลนี้ ประกอบไปด้วย:
ตอนที่ 1: Sew Us What You Got.
ในตอนแรกของฤดูกาลนี้ นักออกแบบทั้ง 15 คนได้เดินทางมายังอพาร์ตเมนท์ในนครนิวยอร์ก ซึ่งเป็นที่พักของพวกเขา จากนั้นทุกคนได้ไปรวมกันที่สวนสาธารณะไบรอันท์ เพื่อฉลองปาร์ตี้แชมเปญและทำความรู้จักกัน จากนั้นไฮดี คลูม และ ทิม กันน์ ได้ออกมาต้อนรับพวกเขา พร้อมกับแจ้งโจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งแรก นั่นคือพวกเขาจะต้องสร้างสรรค์ชุดที่สะท้อนความเป็นตัวตนของพวกเขาในฐานะของนักออกแบบออกมาให้มากที่สุด โดยที่สวนสาธารณะไบรอันท์นั้นมีเต็นท์กางอยู่ 3 เต็นท์ ซึ่งภายในมีผ้าจากร้านมูดสำหรับตัดชุดแบบต่างๆมากมาย รวมมูลค่ากว่า 50,000 ดอลลาร์ นักออกแบบมีเวลา 10 นาทีในการเลือกผ้าไปให้ได้มากที่สุด พวกเขามีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในการแข่งขันครั้งต่อไป
ตอนที่ 2: I Started Crying / Money Changes Everything.
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 14 คน ได้พบกับ ดาราชื่อดัง ซาราห์ เจสสิกา พาร์กเกอร์ ซึ่งได้มามอบโจทย์การแข่งขันในครั้งนี้ให้กับพวกเขา นั่นคือการออกแบบชุด 2 ชิ้น ให้กับคอลเลคชันเสื้อผ้าของเธอ โดยนักออกแบบทุกคนจะมีเวลาคนละ 30 นาทีในการออกแบบชุดเพื่อนำเสนอต่อเจสสิกา จากนั้นเธอจะเลือก 7 นักออกแบบให้เป็นหัวหน้าทีม และหัวหน้าทีมจึงจะเลือกลูกทีม 1 คน (จาก 7 นักออกแบบที่ไม่ได้ถูกเลือก) นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 15 ดอลลาร์ ในการซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ ชุดที่ชนะในการแข่งขันครั้งนี้จะได้วางขายในร้านเสื้อผ้า สตีฟ&amp;แบร์รี่ (Steve &amp; Barry's)
รายชื่อทีม:
ตอนที่ 3: Fashion Giant.
ในตอนนี้ ทิม กันน์ ได้พานักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 13 คน ไปพบกับ ทิกิ บาร์เบอร์ นักกีฬาอเมริกันฟุตบอลชื่อดัง ซึ่งทิกิได้มามอบโจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้ให้กับพวกเขา นั่นคือการสร้างสรรค์ชุด 3 ชิ้น ให้กับเขา สำหรับใส่ออกรายการ ทูเดย์ โชว์ โดยในครั้งนี้จะเปลี่ยนจากนางแบบเป็นนายแบบแทน
ตอนที่ 4: Trendsetter.
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 12 คนได้พบกับ ทิม กันน์ และ นีน่า การ์เซีย ที่ได้มาพูดถึงเทรนด์แฟชั่นที่ตกยุคไปแล้ว จากนั้นจึงได้มอบโจทย์ในการแข่งขันครั้งนี้ให้แก่นักออกแบบ นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดให้ทันสมัยจากเทรนด์ที่ตกยุคไปแล้ว นักออกแบบแต่ละคนได้เลือกเทรนด์ตกยุคที่ตัวเองจะต้องออกแบบคนละ 1 เทรนด์ จากนั้นทิมได้ประกาศให้พวกเขาได้ทราบว่า การแข่งขันในครั้งนี้พวกเขาจะต้องทำงานเป็นทีม 3 คน และจะต้องออกแบบ 3 ชุดให้ออกมามีความเกี่ยวข้องและเป็นไปในทางเดียวกัน (เสมือนเป็นคอลเล็คชั่นเดียวกัน) และพวกเขาจะต้องเลือกหัวหน้าทีมด้วย แต่ละทีมจะได้รับเงิน 225 ดอลลาร์ในการซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ
ตอนที่ 5: What's the Skinny?
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 11 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดให้กับลูกค้าซึ่งเป็นผู้หญิงที่เคยอ้วนมาก่อน โดยจะต้องใช้เสื้อผ้าเดิมของพวกเธอมาทำเป็นชุดใหม่ที่ทันสมัยและเข้ากับรูปร่างที่ผอมลงแล้วของพวกเธอ นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 10 ดอลลาร์เพื่อซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป
นักออกแบบและลูกค้า:
ตอนที่ 6: Eye Candy.
ในตอนนี้ ทิม กันน์ ได้พานักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 10 คน ไปยังไทม์สแควร์ ในนิวยอร์ก และได้บอกจุดหมายปลายทางของการออกมาในครั้งนี้ นั่นคือร้านขนมหวานเฮอร์ชีส์ สโตร์ โดยโจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้นั่นคือ นักออกแบบทุกคนจะต้องสร้างสรรค์ชุดโดยใช้วัสดุอะไรก็ได้จากสินค้าในร้านขนมเฮอร์ชีส์แห่งนี้ โดยนักออกแบบมีเวลาคนละ 5 นาทีที่จะหาวัสดุไปใช้ทำชุดของตนเองและหยิบไปให้ได้มากที่สุด และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป
ตอนที่ 7: What a Girl Wants.
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 9 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดสำหรับงานพรอมของนักเรียนหญิง ซึ่งลูกค้าของพวกเขาก็คือนักเรียนหญิงอายุ 16-17 ปีจากโรงเรียนมัธยม St. John Vianney High School ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ โดยในครั้งนี้ลูกค้าและแม่ของเธอ จะได้ดูแฟ้มสะสมผลงานของนักออกแบบและตัดสินใจว่าจะเลือกนักออกแบบคนไหนออกแบบชุดให้กับตนเอง นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 250 ดอลลาร์ในการซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จสมบูรณ์ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป
ตอนที่ 8: En Garde!
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 8 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดสไตล์ล้ำยุค หรือที่เรียกว่า อาว็อง-การ์ด (Avant-Garde) โดยให้มีแรงบันดาลใจมาจากทรงผมของนางแบบของตน ซึ่งในครั้งนี้นักออกแบบจะต้องแข่งเป็นทีม 2 คน (มาจากการสุ่ม) และมี 1 คนเป็นหัวหน้าทีม (ปรึกษากันเอง) นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 300 ดอลลาร์ในการหาซื้อวัสดุที่จะนำมาทำชุด และมีเวลา 2 วันที่จะทำชุดให้เสร็จ ซึ่งในวันที่ 2 ทิม กันน์ ได้เข้ามาพบกับพวกเขาและได้แจ้งให้ทราบว่า ทุกทีมจะต้องสร้างสรรค์ชุดเพิ่มอีกทีมละ 1 ชุด ซึ่งจะต้องเป็นชุดที่เรียบง่ายและพร้อมสวมใส่ โดยให้มีแรงบันดาลใจมาจากชุดในสไตล์ล้ำยุคของทีมตัวเอง ซึ่งทั้ง 2 ชุดจะต้องไปในทิศทางเดียวกัน โดยสำหรับชุดที่ 2 นี้ นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 50 ดอลลาร์เพื่อหาซื้อวัสดุมาทำชุด โดยให้ส่งตัวแทนของแต่ละทีมไปซื้อ นักออกแบบที่ชนะในการแข่งขันครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป นอกจากนั้นยังได้ลงในโฆษณาของผลิตภัณท์บำรุงผมเทรซาเม่อีกด้วย
ทีม:
ตอนที่ 9: Even Designers Get the Blues.
ในตอนนี้ ทิม กันน์ ได้พานักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 7 คนไปยังโกดังแห่งหนึ่ง ที่นั่นพวกเขาได้พบกับ แคโรไลน์ คาลวิน ผู้ช่วยผู้จัดการอาวุโสของแบรนด์ลีวายส์ ซึ่งได้มามอบโจทย์ให้กับนักออกแบบทุกคน นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดที่มีความเป็นเอกลักษณ์โดดเด่นเฉพาะตัว โดยใช้ผ้ายีนส์และผ้าฝ้ายขาวจากแบรนด์ลีวายส์ 501 โดยภายในโกดังนั้นประกอบไปด้วยเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์ กางเกงยีนส์ รวมถึงผ้าฝ้ายขาวแขวนอยู่เป็นจำนวนมากมาย นักออกแบบมีเวลา 3 นาที ในการหยิบเอาผ้าที่ตนจะนำไปใช้ในการตัดชุดให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะหยิบได้ นักออกแบบมีเวลา 1 วันที่จะทำชุดให้เสร็จสมบูรณ์ โดยนับตั้งแต่การแข่งขันในครั้งนี้เป็นตันไปจะไม่มีการมอบสิทธิคุ้มกันให้กับผู้ที่ชนะการแข่งขันอีก
ตอนที่ 10: Raw Talent.
ในตอนนี้ ทิม กันน์ ได้พานักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 6 คนมายังรันเวย์ ที่นั่นพวกเขาได้พบกับนักมวยปล้ำหญิง WWE Diva ที่กำลังแข่งขันกันอยู่บนเวที จากนั้นทิมจึงได้แจ้งให้พวกเขาทราบว่า โจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้ นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดให้กับนักมวยปล้ำหญิงสำหรับใส่ขึ้นเวที โดยนักออกแบบจะได้เลือกนักมวยปล้ำหญิงที่ตนเองจะออกแบบชุดให้ และจะต้องออกแบบชุดให้เข้ากับบุคลิกและลักษณะนิสัยของนักมวยปล้ำที่ตนเองเลือกด้วย ในครั้งนี้นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 100 ดอลลาร์ ในการหาซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ รางวัลสำหรับนักออกแบบที่ชนะในการแข่งขันครั้งนี้นั่นคือนักมวยปล้ำที่เขาออกแบบให้จะสวมใส่ชุดของเขาขึ้นทำการต่อสู้จริง
นักออกแบบและนักมวยปล้ำ:
ตอนที่ 11: The Art of Fashion.
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 5 คนได้เดินทางไปที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตัน (Metropolitan Museum of Art) เพื่อพบกับทิม กันน์ เมื่อไปถึงทิมได้แจ้งให้นักออกแบบทุกคนทราบว่า โจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้ นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดโดยให้มีแรงบันดาลใจมาจากผลงานศิลปะ 1 ชิ้นภายในพิพิธภัณฑ์นี้ โดยนักออกแบบทุกคนมีเวลา 45 นาทีในการค้นหาแรงบันดาลใจและถ่ายภาพเพื่อนำไปออกแบบ จากนั้นทุกคนได้กลับมายังห้องทำงานเพื่อพิมพ์ภาพและเริ่มออกแบบชุด นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 300 ดอลลาร์สำหรับซื้อของวัสดุต่างๆนำมาทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จสมบูรณ์
นักออกแบบกับผลงานศิลปะที่เป็นแรงบันดาลใจ:
ตอนที่ 12: Reunion.
ในตอนนี้เป็นตอนพิเศษที่นักออกแบบทั้ง 15 คนได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งและพูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในการแข่งขันฤดูกาลนี้ กระแสตอบรับหลังจากรายการได้ออกอากาศไปของนักออกแบบแต่ละคน รวมถึงตอบคำถามที่มีผู้ชมได้ถามเข้ามา และในตอนท้ายได้มีการประกาศผลรางวัลขวัญใจผู้ชม (Fan Favorite) ซึ่งผู้ชนะจะได้รับเงินรางวัล 10,000 ดอลลาร์อีกด้วย
ตอนที่ 13: Finale (Part 1).
ในตอนนี้นักออกแบบที่เหลือทั้ง 4 คน ได้รับโจทย์สำหรับการแข่งขันครั้งสุดท้าย นั่นคือการสร้างสรรค์คอลเลคชั่นของพวกเขาเอง สำหรับงานนิวยอร์กแฟชั่นวีคที่กำลังจะมาถึง โดยนักออกแบบจะต้องสร้างสรรค์ชุดในคอลเลคชั่นทั้งหมด 12 ชุด นักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินทุนคนละ 8,000 ดอลลาร์ และมีเวลา 5 เดือนในการสร้างสรรค์ชุดให้เสร็จสมบูรณ์ โดยนักออกแบบทุกคนจะได้กลับไปพักผ่อนและทำงานที่บ้าน จากนั้นเมื่อเวลาผ่านไป 3 เดือนครึ่ง ทิม กันน์ ที่ปรึกษาได้ไปเยี่ยมนักออกแบบแต่ละคนที่บ้านเพื่อให้คำปรึกษาและพูดคุยเรื่องราวต่างๆกับนักออกแบบ เมื่อครบกำหนดนักออกแบบทุกคนกลับมายังนครนิวยอร์ก แต่ก่อนที่จะถึงสัปดาห์นิวยอร์กแฟชั่นวีค รามีและคริส นักออกแบบผู้ซึ่งตกเป็นสองคนสุดท้ายในครั้งก่อนและได้รับโอกาสให้พิสูจน์ตัวเอง จะต้องเลือก 3 ชุดในคอลเลคชั่นของพวกเขาที่คิดว่าดีที่สุด เพื่อโชว์ให้คณะกรรมการได้เห็น และกรรมการจะเลือกเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่จะผ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายไปสู่การโชว์ผลงานที่ไบรอันปาร์ค ร่วมกับคริสเตียนและจิลเลียนที่ผ่านเข้ารอบไปก่อนหน้านี้แล้ว
องค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ
เชลยศึก
เชลยศึก  หมายถึง บุคคลที่อยู่ในการคุมขังของฝ่ายข้าศึกระหว่างหรือหลังการขัดกันด้วยอาวุธทันที ไม่ว่าบุคคลนั้นจะเป็นพลรบหรือผู้ที่มิใช่พลรบก็ตาม วลีดังกล่าวมีบันทึกว่าใช้ครั้งแรกประมาณ ค.ศ. 1660
ผู้จับเก็บพลรบและผู้ที่มิใช่พลรบในการคุมขังต่อเนื่องโดยชอบและมิชอบหลายประการ ตั้งแต่เพื่อแยกจากพลรบที่ยังอยู่ในสนามรบ เพื่อปล่อยตัวและส่งกลับประเทศเดิมอย่างเป็นกิจจะลักษณะหลังความเป็นศัตรูกัน เพื่อแสดงชัยชนะทางทหาร เพื่อลงโทษ เพื่อฟ้องดำเนินคดีฐานอาชญากรรมสงคราม เพื่อหาประโยชน์จากแรงงาน เพื่อเรียกเข้าเป็นทหารหรือเกณฑ์เป็นพลรบของตน เพื่อหาข่าวกรองทางทหารและการเมือง และเพื่อปลูกฝังความเชื่อทางการเมืองหรือศาสนาใหม่
เชลยสงคราม
สินสงคราม
ทรัพย์เชลย
ฉกชิงทรัพย์
เมืองมิยะซะกิ
ปลาปักเป้าหน้ากาก
ปลาปักเป้าหน้ากาก หรือ ปลาปักเป้าแพนด้า  ปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae)
มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับปลาปักเป้าหน้าหมา ("A. nigropunctatus") ซึ่งอยู่ร่วมสกุลเดียวกัน คือ มีลำตัวสีเทา-น้ำตาล มีจุดสีดำกระจัดกระจายอยู่ทั่วลำตัว มีแต้มสีเข้มรอบ ๆ ปาก แต่ปลาปักเป้าหน้ากากมีแต้มสีดำคล้ายหน้ากากพาดอยู่บริเวณ อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ
พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังในทะเลแดงเท่านั้น
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามหรือจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
Arothron diadematus
ปลาปักเป้าแพนด้า
Masked puffer
Panda puffer
คุณหญิงนอกทำเนียบ เป็นบทประพันธ์ของ ทมยันตี ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แล้วอีก 4 ครั้ง ครั้งโดยครั้งแรกในรูปแบบภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2517 สร้างโดย สหมงคลฟิล์ม และจิรายุโปรดักชั่น นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี, อรัญญา นามวงศ์, สุทิศา พัฒนุช ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2517 ที่โรงภาพยนตร์โคลีเซี่ยม
และต่อมาถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อีก 4 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2523 (ช่อง 5) ในปี พ.ศ. 2527 (ช่อง 3) ในปี พ.ศ. 2535 (ช่อง 7) และในปี พ.ศ. 2558 (ช่อง 8)
ตำนานกุบไลข่าน
ตำนานกุบไลข่าน  เป็นภาพยนตร์จีนชุดเรื่องยิ่งใหญ่ที่
ออกอากาศเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 นำแสดงโดย ฮูจุน และ เสอ ซือม่าน
โดยภาพยนตร์จีนชุดเรื่องนี้ดัดแปลงจากพระราช
ประวัติของ กุบไลข่าน ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หยวน ตั้งแต่ทรงพระเยาว์จนถึงวาระ
สุดท้ายแห่งพระชนม์ชีพว่ากว่าพระองค์จะเป็น
จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ได้ต้องทรงฝ่าฟันอุปสรรคนานัป
ประการและศัตรูทางการเมืองนับไม่ถ้วน
สกุลเป้า
รายชื่อรหัสภาษา ISO 639-1
ตาราง ISO 639 บางส่วน.
ตารางนี้ประกอบด้วยรหัสทั้งหมดของ:
และบางส่วนของ:
หมายเหตุ: สีในสดมภ์แรกแสดงถึงตระกูลภาษาในสดมภ์ที่สอง
Luciosoma bleekeri
ปลาหางเหยี่ยว
ปลาหนามหลังหางดำ
Cyprinus carpio haematopterus
ปลาคาร์ปธรรมดา
Common carp
ปลาคาร์พธรรมดา
รายชื่อธงในเปอร์โตริโก
เนื้อหาในหน้านี้แสดงภาพธงประเภทต่างๆ ที่ใช้ในเครือรัฐเปอร์โตริโก
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 43
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 43 หรือ “นครราชสีมาเกมส์” จัดในระหว่างวันที่ 9-19 ธันวาคม 2557 โดยชิงชัยกัน 43 ชนิดกีฬา ภายใต้คำขวัญ “สร้างมิตรไมตรี สร้างสามัคคี ด้วยกีฬา” โดยมีตัวนำโชคเป็น “สีมา” ที่เป็นช้างสี่งา สัตว์ดึกดำบรรพ์ที่ถูกค้นพบซากโบราณที่นครราชสีมา และจัดชิงชัยทั้งหมด 43 ชนิดกีฬา พร้อมทุ่มงบประมาณ 200-300 ล้านบาท เปิดมิติใหม่ให้นักกีฬาพักในหมู่บ้านนักกีฬา และใช้สนามแข่งขันมาตรฐานระดับที่ไทยเป็นเจ้าภาพซีเกมส์ ครั้งที่ 24 ที่ จังหวัดนครราชสีมา ขณะที่สนามหลัก 2 แห่งจะใช้ที่สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 และสนามกีฬาใน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี และนับเป็นครั้งแรกที่กีฬาแห่งชาติจะมีหมู่บ้านนักกีฬาเกิดขึ้นใน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี สามารถพักได้กว่า 9,000 คนและคัดเลือกจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2007
สำหรับสัญลักษณ์ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติครั้งนี้ สัญลักษณ์ต่าง ๆ ในการแข่งขัน มีความหมาย ดังนี้
ตัวมาสคอต "สีมา" ช้างสี่งา สัตว์ดึกดำบรรพ์ที่ถูกค้นพบซากโบราณที่อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา ตัวมาสคอตจะถือคบเพลิง ใส่เสื้อสีแสด ซึ่งสีแสดเป็นสีประจำจังหวัดนครราชสีมา มีเหรียญทองแขวนไว้ สัตว์นำโชคที่เป็นสัญลักษณ์ของการแข่งขันครั้งนี้
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 43 ได้มีกำหนดการพิธีเปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ณ สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 จังหวัดนครราชสีมา โดยมีนางกอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เป็นประธานในพิธีเปิดฯ พิธีเปิดในครั้งนี้ ประกอบด้วยการแสดงในพิธีเปิดการแข่งขัน 7 ชุดการแสดง ได้แก่
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 43 ได้มีกำหนดการพิธีปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ณ สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 จังหวัดนครราชสีมา โดยมีนางกอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เป็นประธานในพิธีปิดฯ ซึ่งประกอบด้วยการแสดงในพิธีปิดการแข่งขัน 6 ชุดการแสดง ได้แก่
ชนิดกีฬาที่ใช้ในการแข่งขัน.
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 43 จัดแข่งขันทั้งสิ้น 44 ชนิดกีฬา ประกอบด้วย
กมล เดชะตุงคะ
พลอากาศเอก กมล เดชะตุงคะ (21 มิถุนายน พ.ศ. 2460 – 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2545) อดีตประธานรัฐสภา อดีตประธานสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศ อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตผู้บัญชาการรักษาความสงบเรียบร้อยภายในประเทศ ของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ในการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2519
พลอากาศเอก กมล เดชะตุงคะ เกิดวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2460 ที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นบุตรของร.ท.เป้า และนางเขียน เดชะตุงคะ สมรสกับ คุณหญิงมนัส เดชะตุงคะ มีบุตร-ธิดา รวม 7 คน เป็นหญิง 3 คน ชาย 4 คน
พลอากาศเอก กมล เดชะตุงคะ จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก โรงเรียนการบิน บน.1 และได้เข้ารับการศึกษาในต่างประเทศ คือ โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศอเมริกา และโรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศอังกฤษ นอกจากนั้นยังเคยผ่านการศึกษาอบรมจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2498
ยศทางทหาร.
พลอากาศเอก กมล เดชะตุงคะ เริ่มรับราชการทหารชั้นยศ "ร้อยตรี" เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 จนกระทั่งได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในชั้นยศ "พลอากาศเอก" เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2510 จนกระทั่งวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานยศ "พลเอก พลเรือเอก" จนเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2520
พลอากาศเอก กมล เดชะตุงคะ เคยได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศ ในระหว่างปี พ.ศ. 2517 ถึงปี พ.ศ. 2519 และเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด ในระหว่างปี พ.ศ. 2519 ถึงปี พ.ศ. 2520 และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
พลอากาศเอก ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
พ.ศ. 2505 – เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายทหาร ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2505 – เครื่องอิสริยาภรณ์ยุนฮุย ชั้นที่ 2
พ.ศ. 2518 – ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นผู้บังคับบัญชา
รายชื่อเพลงที่บันทึกโดยลิงคินพาร์ก
ตารางที่อยู่ด้านล่างนี้เป็นตารางแสดงบทเพลงทั้งหมดที่ได้บันทึกและแต่งโดยลิงคินพาร์ก รวมทั้งเพลงเดโมจากอัลบั้มเพลงและอีพีของลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ และผลงานเพลงตัวอย่างก่อนที่จะปล่อยอัลบั้มเปิดตัว "ไฮบริดทีโอรี"
วรรณ ชันซื่อ
ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ (16 สิงหาคม พ.ศ. 2466 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558) อดีตประธานรัฐสภา และอดีตประธานวุฒิสภา
ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2466 ที่ย่านสะพานเหลือง กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของรองอำมาตย์โทเอกยู้ ชันซื่อ ซึ่งเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน และมารดาก็มีเชื้อสายจีน เป็นพี่ชายของนายประมาณ ชันซื่อ อดีตประธานศาลฏีกา สมรสกับ คุณหญิงพวงผกา ชันซื่อ (สกุลเดิม เศรษฐภักดี) มีบุตร - ธิดารวม 3 คน คือ
ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ เมื่อจบชั้นมัธยม 6 แล้วก็ไปเรียนพาณิชย์ต่อที่โรงเรียนพณิชยการวัดเทวราชกุญชร จนสอบได้มัธยม 8 ก็เบนเข็มเปลี่ยนไปเรียนวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง (ตมธก.) ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หน้าที่ทางการเมือง.
ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็น ประธานวุฒิสภา เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 โดยมี พลเอก พิศิษฐ์ เหมะบุตร เป็นรองประธานวุฒิสภา คนที่ 1 และศาสตราจารย์บุญชนะ อัตถากร เป็นรองประธานวุฒิสภา คนที่ 2
นอกจากบทบาททางการเมืองแล้ว ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ ยังประกอบธุรกิจด้วย มีหลากหลายประเภท เช่น ธุรกิจค้าน้ำมัน, ศูนย์การค้าและโรงภาพยนตร์ โดยร่วมกับตระกูลนักธุรกิจที่มีชื่อหลายตระกูล เช่น สารสิน หรือ บุญสูง โดยเริ่มประกอบธุรกิจในปี พ.ศ. 2500
หลังการเมือง.
หลังจากยุติบทบาททางการเมืองแล้ว ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ อาศัยอยู่กับครอบครัวที่ 49/1 ถนนประชาชื่น ตำบลบางเขน อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี และไม่มายุ่งเกี่ยวกับการเมืองอีกเลย
ร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ ถึงแก่อนิจกรรมในเช้าวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สิริอายุได้ 92 ปี 3 วัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ณ วัดโสมนัสราชวรวิหาร
รายชื่อธงในกองทัพยูเครน
ตารางเบื้องล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับธงต่างๆ ที่ใช้อยู่ในกองทัพยูเครนอย่างสังเขป
เวอร์เนียร์ทรัสเตอร์
ทรัสเตอร์หรือตัวผลักดันแบบเวอร์เนีย (vernier thruster) เป็นตัวผลักดันที่ใช้ในยานอวกาศสำหรับการควบคุมลักษณะท่าทางการบิน (attitude control) ของมัน   มันอาจจะเป็นแรงผลักดันของเครื่องยนต์ที่มีขนาดเล็กกว่าแรงผลักดันของเครื่องยนต์ที่ควบคุมท่าทางการบินหลัก, หรือทรัสเตอร์ควบคุมขนาดเล็กที่สัมพันธ์กับเครื่องยนต์ขับเคลื่อนหลัก, หรืออาจจะเป็นแค่ทรัสเตอร์ขนาดเล็กของระบบควบคุมแรงปฏิกิริยา (reaction control system)
ปลาคาร์ฟธรรมดา
รายชื่อธงในกองทัพเรือยูเครน
ตารางข้างล่างนี้แสดงธงราชการกองทัพเรือของยูเครน โดยแบ่งชนิดของธง ตามส่วนราชการของกองทัพเรือยูเครน
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี  หรือที่เรียกว่า วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์โลก  ระหว่างปี ค.ศ. 2007 – ค.ศ. 2011 เป็นแข่งขันวอลเลย์บอลสำหรับทีมชาติอายุต่ำกว่า 19 ปี อยู่ภายใต้การกำกับของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (เอฟไอวีบี) ในครั้งแรกจัดขึ้นที่เมืองดูไบ, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในปี ค.ศ. 1989 และการแข่งขันได้จัดขึ้นทุกๆ 2 ปี
ทีมชาติบราซิล เป็นประเทศที่ประสบสำเร็จมากที่สุด โดยชนะเลิศ 6 สมัย และรองชนะเลิศ 1 สมัย ส่วนทีมชาติรัสเซีย ชนะเลิศทั้งหมด 3 สมัย และรองชนะเลิศ 2 สมัย
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี  เป็นแข่งขันวอลเลย์บอลสำหรับทีมชาติอายุต่ำกว่า 18 ปี การแข่งขันเริ่มครั้งแรกที่เมืองกูรีตีบา, ประเทศบราซิลในปี 1989
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์โลก
ปลาฟันสุนัข
ปลาฟันสุนัข  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Hydrolycus" (/ไฮ-โดร-ไล-คัส/) ในวงศ์ปลาฟันสุนัข (Cynodontidae)
โดยคำว่า "Hydrolycus" มาจากภาษากรีกคำว่า "Hydro" (ὕδωρ) หมายถึง "น้ำ" และ "lycus" (Λύκος) หมายถึง "สุนัข" หรือ "หมาป่า" อันอธิบายถึงลักษณะฟันของปลาในสกุลนี้