pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในคืนเดียวกันนั้นเอง เวลา 0:30 น. (ตรงกับวันที่ 22 เมษายน) จอห์น แบกซ์เตอร์ อายุ 15 ปี ขณะกำลังเดินกลับมาจากบ้านแฟนสาว เขามุ่งหน้ากลับบ้านซึ่งอยู่ทางใต้สุดของถนนมิลเลอร์ฮิลล์ โดยใช้เส้นทางลัดตัดสู่บ้านเขา อีกประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ณ จุดตัดระหว่างถนนมิลเลอร์ฮิลล์และฟาร์มสตรีท เขาได้เห็นร่างหนึ่งสวนทางมา ห่างจากเขาไปราว 150 ฟุต ร่างนั้นเตี้ยมาก จอห์นคิดว่าคงเป็น เอ็ม.จี.บูชาร์ด เด็กคนหนึ่งที่อาศัยอยู่บนถนนเดียวกับเขา เอ็ม.จี. เป็นเด็กพิการที่มีศีรษะโตเนื่องจากโรคในวัยเด็ก จอห์นจึงถามไปว่า ใช่ เอ็ม.จี.หรือไม่ ปรากฏว่าไม่มีเสียงตอบ แต่ร่างนั้นเดินใกล้เข้ามาทุกที จนร่างนั้นได้หยุดลง ในระยะที่ห่างออกไปราว 15 ฟุต เผอิญคืนนั้นเป็นคืนเดือนมืด และจอห์นก็มองไม่เห็นอะไรนอกจากเงาสลัว ๆ เขาจึงก้าวเข้าไปหาอีก 1 ก้าว เพื่อให้รู้แน่ว่าร่างนั้นเป็นใคร แต่มันกลับถอยออกไปทางซ้ายและวิ่งเข้าไปยังคูข้างทางที่มีพุ่มไม้ขึ้นอยู่เต็มแล้ววิ่งกลับไปยังฝั่งตรงข้าม ขณะที่ร่างนั้นวิ่งอยู่ จอห์นก็วิ่งตามด้วย เขาได้ยินเสียงกิ่งไม้แห้งดังกรอบแกรบ จอห์นวิ่งตามร่างนั้นจนถึงเนินข้างล่าง แล้วมันก็หยุดเพื่อข้ามไปยังอีกฝั่งของคู และจอห์นก็ได้เห็นมัน จอห์นบรรยายว่า มันยืนห่างจากเขาประมาณ 30 ฟุต เท้าของมันพันหรือรวบบนยอดก้อนหินก้อนหนึ่ง ซึ่งอยู่ใกล้ต้นไม้ต้นหนึ่ง มันเอนร่างไปเกาะต้นไม้ โดยเอานิ้วมือที่ยาวทั้งสองข้างจับมั่นรอบ ๆ ลำต้นซึ่งมีขนาดเส้นรอบวงประมาณ 8 นิ้ว ราวกับยันร่างมันไว้ ร่างนั้นเหมือนกับร่างของลิง ต่างกันที่มันมีศีรษะสีคล้ำเป็นรูปเลข 8 ตาของมันเป็นประกายวาวอยู่ตรงกลางศีรษะ และแล้วร่างประหลาดลึกลับนั้นก็มองกลับมาด้วยตาสีเขียวมายังจอห์น เขาไม่เคยเห็นสัตว์อะไรอย่างนี้มาก่อน เขาจึงรีบวิ่งกลับมาที่บ้านทันที และเขาก็ได้วาดภาพสัตว์ประหลาดดังกล่าว ซึ่งนับเป็นภาพของปีศาจโดเวอร์ภาพที่ 2
เหตุการณ์ที่สาม
ในวันต่อมา (22 เมษายน) เวลาประมาณเที่ยงคืน แอ็บบี อับราฮัม อายุ 15 ปี และ วิลล์ เทนเตอร์ อายุ 18 ปี กำลังขับรถลงใต้จากสปริงดาลอเวนิว ทั้งคู่อ้างว่าพบเห็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่รูปร่างคล้ายคลึงกันนี้ที่ข้างทาง โดยแอ็บบีอธิบายว่า มันมีตาสีเขียวเมื่อมองจากแสงไฟหน้ารถที่สาดเข้าใส่ และมีรูปร่างพอ ๆ กับแพะ
การพิสูจน์ความจริง.
เมื่อข่าวนี้ได้แพร่กระจายออกไป สื่อมวลชนโดยเฉพาะหนังสือพิมพ์ได้เรียกขานชื่อของสิ่งมีชีวิตประหลาดนี้ว่า ปีศาจโดเวอร์ ซึ่งเรื่องนี้ทำให้ วอลเตอร์ เว็บบ์ แห่งองค์กรวิจัยปรากฏการณ์บนท้องฟ้า กับโจเซฟ นีแมน แห่งสมาคมข่ายงานศึกษาจานบินร่วมกัน และ เอ็ด ฟอกก์ แห่งสมาคมศึกษาจานบินของนิวอิงแลนด์ ได้เข้าร่วมศึกษาบุคคลที่ประสบเหตุการณ์เหล่านี้ ซึ่งแม้ว่าในช่วงที่ผู้คนพบเห็นปีศาจโดเวอร์จะไม่เห็นจานบินลึกลับใด ๆ เลยก็ตาม แต่นักจานบินวิทยาทั้งหลายเหล่านี้ให้ความสนใจก็เพราะรูปร่างของมันคล้ายกับมนุษย์ต่างดาวชนิดที่เรียกว่า เกรย์ (Grey) มาก
จากการสอบสวนผู้พบเห็นทั้ง 4 คน และพยานแวดล้อมอื่น ๆ พบว่าทั้ง 4 คนไม่ใช่คนเหลวไหล อีกทั้งเด็กเหล่านี้มีภูมิหลังดี ฐานะดี จึงไม่จำเป็นต้องหลอกหลวงคนอื่น และที่สำคัญเด็กทั้ง 4 คนนี้ไม่เคยพยายามเข้าหาหนังสือพิมพ์เพื่อรายงานเรื่องของตนไปลงเพื่อเอาเงินแต่อย่างใด
จากลักษณะของปีศาจโดเวอร์ที่ทั้ง 4 ได้พบเห็น คล้ายกับปีศาจในตำนานพื้นเมืองของอินเดียแดงเผ่าครี ที่ปัจจุบันอาศัยอยู่ในรัฐมอนแทนา ติดกับประเทศแคนาดา ที่เรียกว่า "แมนนีกิชี" (Mannegishi) มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ตัวเล็ก ๆ ศีรษะกลมโตใหญ่ บนใบหน้าไม่มีอวัยะใด ๆ ปรากฏนอกจากดวงตากลมโต มีนิ้วมือและนิ้วเท้าเรียวยาว แต่แขนและขาเรียวเล็กผิดสัดส่วน อาศัยอยู่ตามหุบผาและแม่น้ำลำธาร มีพฤติกรรมชอบปรากฏตัวเพื่อหลอกนักเดินทางให้ตกใจเล่น
มีข้อสันนิษฐานว่า สิ่งที่ทั้งหมดเห็นเป็นปีศาจโดเวอร์นั่น อาจจะเป็นลูกกวางมูสหรือลูกม้าที่เพิ่งคลอด แต่ก็ไม่มีรายงานของการเกิดของสัตว์ที่ว่าในเมืองโดเวอร์ในช่วงนั้น
จนถึงปัจจุบันนี้ เรื่องราวของปีศาจโดเวอร์ก็ยังคงเป็นปริศนาอยู่ ไม่มีใครทราบว่ามันคือตัวอะไร มาอยู่ ณ สถานที่แห่งนั้นได้อย่างไรและมีจุดประสงค์อย่างไร เพราะนับตั้งแต่คืนนั้นแล้ว ก็ไม่มีใครพบเห็นสิ่งมีชีวิตลักษณะดังกล่าวนี้อีกเลย แต่ถึงอย่างไรเรื่องราวของปีศาจโดเวอร์ก็ได้ปรากฏในวัฒนธรรมร่วมสมัยด้วย เช่น สารคดีชุด "Lost Tapes" ปีที่ 2 ของช่องดิสคัฟเวอรี ในตอนที่มีชื่อว่า "Dover Demon"
ท่านผู้หญิงฮิโระ ซากะ
รายชื่อประเทศเรียงตามเนื้อที่
พีต แซมพราส
พีต แซมพราส  เกิด: 12 สิงหาคม ค.ศ. 1971 เป็นอดีตนักเทนนิสชาวอเมริกันมือวางอันดับ 1 ของโลก เจ้าของตำแหน่งชนะเลิศรายการแกรนด์สแลมในประเภทชายเดี่ยวจำนวน 14 สมัย (เป็นสถิติที่มากที่สุดในขณะนั้น) และคว้าแชมป์จากการแข่งขันตลอดอาชีพได้รวม 64 รายการ แซมพราสขึ้นสู้ตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ของโลกครั้งแรกใน ค.ศ. 1993 และครองตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ของโลกรวมทั้งสิ้น 286 สัปดาห์ (สถิติสูงที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ตลอดกาล) รวมทั้งทำสถิติคว้าตำแหน่งอันดับมือวางอันดับ 1 ของโลกเมื่อจบสิ้นปีรวมทั้งสิ้น 6 ครั้ง (สถิติอันดับ 1 ในยุคโอเพนร่วมกับ นอวาก จอกอวิช) ใน ค.ศ. 2007 เขาได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในหอเกียรติยศของนักเทนนิสอาชีพ "(International Tennis Hall of Fame)"
แซมพราสถือเป็นหนึ่งในนักเทนนิสที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลและได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เล่นที่เก่งที่สุดในยุคของเขา เขาเข้าชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมได้รวมทั้งสิ้น 18 สมัย และคว้าตำแหน่งชนะเลิศได้ 14 สมัย ประกอบไปด้วยแชมป์ออสเตรเลียนโอเพน 2 สมัย, วิมเบิลดัน 7 สมัย และยูเอสโอเพน 5 สมัย โดยเฟรนช์โอเพนเป็นรายการแกรนด์สแลมเพียงรายการเดียวที่แซมพราสไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ในการเล่นอาชีพ
แซมพราสเกิดในกรุง วอชิงตัน ดี.ซี. เป็นบุครคนที่สามจากจำนวนพี่น้องสี่คนของ "Soterios "Sammy"" และ "Georgia (née Vroustouris) Sampras" แม่ของเขาอพยพมาจากสปาร์ตา ประเทศกรีซและพ่อของเขาเกิดในสหรัฐอเมริกาซึ่งแซมพราสมีคุณปู่เป็นชาวกรีกนามว่า คอสตาส "กัส" แซมพราส และ คุณย่าชาวยิวนามว่า "ซาร่าห์ สไตน์เบิร์ก" ในวัยเด็กเขาเข้าโบสถ์ของคริสตจักรออร์โธดอกซ์เป็นประจำทุกวันอาทิตย์ เมื่อแซมพราสอายุได้ 3 ขวบ เขาพบไม้เทนนิสในห้องใต้ดินของบ้านและใช้เวลาหลายชั่วโมงในแต่ละวันเพื่อตีลูกเทนนิสกับผนัง ในปี 1978 ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปที่ Palos Verdes รัฐแคลิฟอร์เนียและด้วยสภาพอากาศที่อบอุ่นที่นั่นทำให้แซมพราสในวัย 7 ขวบเล่นเทนนิสได้เกือบตลอดทั้งปี ไอดอลนักเทนนิสในวัยเด็กของเขาคือ ร็อด เลเวอร์ ตำนานชาวออสเตรเลียผู้ยิ่งใหญ่ ครอบครัวแซมพราสได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของ "Jack Kramer Club" และที่นี่เองซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นให้พรสวรรค์ของแซมพราสได้รับการพัฒนา ในช่วงวัยรุ่นแซมพราสฝึกฝนกับ โรเบิร์ต แลนส์ดอร์ป โค้ชของเขา ซึ่งลูกตีโฟร์แฮนด์ที่เขาได้เรียนรู้จากแลนส์ดอร์ปเป็นโฟร์แฮนด์แบบเดียวกับที่เขาใช้ตลอดอาชีพการเล่นของเขา พรสวรรค์ของเขาเป็นที่ประทับใจของ ดร. ปีเตอร์ ฟิสเชอร์ กุมารแพทย์ผู้คลั่งไคล้เทนนิส ซึ่งเข้ามาทำหน้าที่ผู้ฝึกสอนให้เขาจนถึงปี 1989 โดยฟิสเชอร์เป็นผู้เปลี่ยนวิธีการตีแบ็คแฮนด์สองมือของแซมพราสเป็นการตีมือเดียว
ตลอดการเล่นอาชีพ แซมพราสคว้าแชมป์ไปได้ทั้งสิ้น 64 รายการ (รวมถึงชนะเลิศแกรนด์สแลมจำนวน 14 รายการซึ่งเป็นสถิติสูงที่สุดในยุคโอเพนขณะนั้น) และครองตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ของโลกจำนวน 286 สัปดาห์ (สถิติมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ตลอดกาลรองจาก นอวาก จอกอวิช และ โรเจอร์ เฟเดอเรอร์) และคว้าตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ของโลกเมื่อจบสิ้นปีจำนวน 6 ครั้งติดต่อกัน (ค.ศ. 1993 - ค.ศ. 1998)
แซมพราสเป็นผู้เล่นที่มีเกมเสิร์ฟและการเล่นวอลเล่ย์โจมตีคู่แข่งที่อันตรายมาก ด้วยรูปแบบการเล่นที่ครบเครื่องและสัญชาตญาณอันแข็งแกร่ง นั่นทำให้พื้นผิวสนามที่แซมพราสถนัดที่สุดคือสนามคอร์ตหญ้าซึ่งแซมพราสชนะเลิศรายการแกรนด์สแลมวิมเบิลดันได้ถึง 7 สมัย เขาได้รับการยกย่องจากนักวิเคราะห์เทนนิสหลายคนว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นคอร์ตหญ้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แซมพราสยังทำสถิติในการคว้าแชมป์ยูเอสโอเพนได้ 5 สมัย ซึ่งเป็นสถิติที่มากที่สุดในยุคโอเพนร่วมกับ จิมมี คอนเนอร์ และ โรเจอร์ เฟเดอเรอร์
อย่างไรก็ตามแซมพราสไม่ประสบความสำเร็จในการเล่นบนคอร์ตดินเท่าที่ควร โดยเขาไม่สามารถคว้าแชมป์แกรนด์สแลมเฟรนช์โอเพนได้เลยตลอดการเล่นอาชีพ เนื่องจากรูปแบบการเล่นของเขาไม่เอื้อต่อการตีลูกบนคอร์ตดินซึ่งจังหวะตกของลูกนั้นจะช้ากว่าบนคอร์ตหญ้าซึ่งเป็นพื้นสนามที่แซมพราสถนัดค่อนข้างมาก
แซมพราสมีพี่ชาย, พี่สาว และน้องสาวอย่างละหนึ่งคน พี่สาวของเขา "สเตลล่า" เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนเทนนิสหญิงที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส สถาบันชั้นนำที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่ง และน้องสาวของเขา "เมเรียน" เป็นคุณครูสอนในลอสแอนเจลิส พี่ชายของเขา "กัส' เป็นผู้อำนวยการจัดการแข่งขันเทนนิสให้กับสมาคม "ATP" แซมพราสมีภาวะผิดปกติทางพันธุกรรมบางอย่างส่งผลให้เขามีภาวะโลหิตจางเล็กน้อยซึ่งเป็นมาแต่กำเนิด
เมื่อวันที่ 30 กันยายน ปี 2000 แซมพราสแต่งงานกับนักแสดงชาวอเมริกันและอดีตมิสทีนยูเอสเอ "บริดเจตต์ วิลสัน" ต่อมา เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2002 "คริสเตียน" ลูกชายของพวกเขาได้ถือกำเนิดขึ้น และเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2005 ทั้งคู่มีบุตรชายคนที่สองคือ "ไรอัน" ปัจุบันแซมพราสอาศัยอยู่กับครอบครัวแถบทะเลสาบเชอร์วูด รัฐแคลิฟอร์เนีย
ในส่วนของมุมมองทางการเมือง แซมพราสสนับสนุนพรรคริพับลิกัน และได้ประกาศตนอย่างชัดเจนในการสนับสนุนจอห์น แมคเคนในการเลือกตั้งทั่วไปของสหรัฐอเมริกาในปี 2008
พีท แซมพราส
โพลาร์ เอ็กซ์เพรส (ภาพยนตร์)
Romanesque art
ลาร์ส อเล็กซานเดอร์สัน
ลาร์ส อเล็กซานเดอร์สัน  เป็นตัวละครจากเกมเทคเคน 6 ภาค บลัดไลน์ รีเบลเลียน และจากความโดดเด่นของลาร์ส อเล็กซานเดอร์สัน นี้เองที่ทำให้เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวละครพิเศษสำหรับเกมนารุโตะ ชิปปุเด็น: อัลติเมท นินจาสตอร์ม ภาค 2 ซึ่งผลิตโดยบริษัท นัมโค-บันไดเกมส์ สำหรับเพลย์สเตชัน 3 และเอ็กซ์บอกซ์ 360 มาแล้วครั้งหนึ่ง
ลาร์ส อเล็กซานเดอร์สัน เป็นผู้นำกองกำลังตั้งแต่วัยหนุ่ม เขาเป็นนายทหารผู้มีความแข็งแกร่งทั้งทางกายและจิตใจขั้นดีเยี่ยม เวลาออกรบ เขามักจะอยู่ในแนวหน้าและเป็นที่นับถือต่อบุคคลใต้การบัญชาการอย่างมาก ต่อมาเขาเพิ่งรู้ว่ามีสายเลือดมิชิม่าจากฝ่ายบิดา ซึ่งคือ เฮย์ฮาจิ มิชิม่า นั่นเอง โดยที่เฮย์ฮาจิเองไม่ทราบเรื่องนี้มาก่อน
ในนารุโตะ ชิปปุเด็น: อัลติเมท นินจาสตอร์ม 2.
ลาร์ส อเล็กซานเดอร์สัน ได้รับเลือกให้เป็นตัวละครพิเศษในเกมนารุโตะ ชิปปุเด็น: อุลติเมท นินจาสตอร์ม 2 โดยเป็นการต่อสู้ข้ามฝั่งภายหลังจากที่เขาได้ปรากฏตัวในเทคเคน 6 ภาค บลัดไลน์ รีเบลเลียน โดยเขาได้รับการออกแบบเครื่องแต่งกายขึ้นใหม่โดยมาซาชิ คิชิโมโตะ ซึ่งเป็นผู้เขียนการ์ตูนนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ โดยการออกแบบนี้ได้เน้นรูปแบบพื้นฐานให้เข้ากับการปรากฏตัวในภาคอัลติเมท นินจาสตอร์ม 2
การทำเหมืองถ่านหิน
การทำเหมืองถ่านหิน คือการขุดเจาะหรือเปิดหน้าดินลงไปเพื่อที่จะนำแร่ธาตุที่มนุษย์ต้องการในดินนำมาใช้ โดยทั่วไปแล้วแบ่งออกเป็น 2 แบบด้วยกันคือ การทำเหมืองแบบเหมืองเปิดและการทำเหมืองแบบเหมืองใต้ดิน การพิจารณาเลือกการทำเหมืองในแต่ละแบบนั้นมีข้อจำกัดข้อดีข้อเสียแตกต่างกันออกไป โดยยึดถือลักษณะทางธรณีวิทยาของแหล่งแร่และความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์เป็นหลักในการพิจารณา การทำเหมืองในแต่ละแบบมีรายละเอียดในการดำเนินการที่ต่างกันออกไป
เหมืองถ่านหินแบบเปิด.
การทำเหมืองถ่านหินแบบเหมืองเปิดนั้น เป็นการทำเหมืองจากผิวดินลึกลงไปหาชั้นแร่แล้วขุดแร่นั้นขึ้นมาใช้ การทำเหมืองแบบนี้มีที่ดำเนินการอยู่ 3 ประเภทคือ
ขั้นตอนการทำเหมืองเปิด.
หลังจากที่ได้สำรวจทางด้านธรณีวิทยาจนได้ข้อมูลของแหล่งแร่ทั้งทางด้านโครงสร้างทางธรณีวิทยาและปริมาณแร่ที่มีอยู่แล้ว จะต้องนำข้อมูลดังกล่าวมาศึกษาความเหมาะสม ในการเปิดการทำเหมืองที่มีความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ ซึ่งปริมาณแร่ที่มีทั้งแหล่งอาจจะมีความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ในการทำเหมืองทั้งหมดหรือเพียงบางส่วนของแหล่งก็ได้ ขึ้นอยู่กับธรณีวิทยาของแหล่งลักษณะการวางตัวของชั้นแร่ และราคาของแร่นั้นๆ โดยลักษณะการทำเหมืองเปิด การขุดดินและแร่ออกจากบ่อเหมืองนั้น ระยะทางในการขนส่งจะไกลขึ้น เนื่องจากความลึกของบ่อเหมืองที่ลึกลงไปเรื่อยๆ จนถึงจุดซึ่งค่าใช้จ่ายต่างq ที่ใช้ในการดำเนินงาน ณ จุดนั้นไม่คุ้มค่าในการผลิต โดยการทำเหมืองวิธีนี้จะต้องดำเนินการทำเหมืองโดยวิธีอื่นที่คุ้มค่าต่อไป
เหมืองถ่านหินใต้ดิน.
การทำเหมืองถ่านหินโดยทั่วไปถ้ามีทางเลือกที่จะทำเหมืองเปิดได้ก็ไม่ควรจะเลือกการทำเหมืองใต้ดิน เพราะการทำเหมืองใต้ดินค่อนข้างอันตราย เนื่องจากในชั้นของถ่านหินจะมีการสะสมตัวของก๊าซที่ไวต่อการติดไฟ เช่น ก๊าซมีเทน เมื่อขุดถ่านก๊าซดังกล่าวจะถูกระบายออกมาสะสมในบริเวณหน้างาน ถ้าเกิดปัญหากับระบบระบายอากาศของการทำเหมืองใต้ดินอาจทำให้เกิดการลุกติดไฟของก๊าซดังกล่าวได้ และอีกสาเหตุคือบริเวณหน้างานการขุดถ่าน จะมีการฟุ้งกระจายของฝุ่นผงถ่าน ถ้าความหนาแน่นของฝุ่นถ่านสะสมตัวถึงจุดที่เหมาะสมกับอุณหภูมิและความดันของอากาศในบริเวณหน้างานจะสามารถทำให้เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงขึ้นได้
อย่างไรก็ตามในบางครั้งอาจมีข้อจำกัดที่ทำให้ต้องตัดสินใจเลือกการทำเหมืองถ่านหินแบบเหมืองใต้ดิน ข้อจำกัดที่พอมองเห็นได้เด่นชัดได้แก่
การผ่าตัดทำหมันหญิง
การผ่าตัดทำหมันหญิง หรือ การผูกท่อนำไข่  เป็นหัตถการทางการแพทย์อย่างหนึ่ง ทำเพื่อให้สตรีเป็นหมัน โดยการทำให้ท่อนำไข่ตัน หรือขาดออกจากกัน ซึ่งจะทำให้ไข่ไม่สามารถจะได้รับการปฏิสนธิได้ ถือเป็นการคุมกำเนิดด้วยการทำหมันถาวรชนิดหนึ่ง หลังการทำหมันนี้ ผู้รับการผ่าตัดจะมีการสร้างฮอร์โมน ความต้องการทางเพศ และรอบเดือนเป็นปกติ
การผูกท่อนำไข่ให้ประสิทธิภาพอยู่ที่ประมาณ 99% ในปีแรก ส่วนในปีหลังจากนั้นประสิทธิภาพจะลดลง เนื่องจากมีโอกาสที่ท่อนำไข่ที่ถูกตัดแล้วเกิดเชื่อมต่อกัน ได้เอง หรือท่อนำไข่ที่ตัดเกิดทำตัวเองให้เป็นรูขึ้นมาได้เอง ทำให้เกิดการตั้งครรภ์โดยไม่ได้ตั้งใจได้ การตรวจหาว่าท่อนำไข่เกิดเชื่อมกันเองแล้วหรือไม่นั้นทำได้ยาก นอกจากจะเกิดการตั้งครรภ์ขึ้นมาแล้วเท่านั้นจึงจะทราบ
เมื่อเกิดการตั้งครรภ์ขึ้นแล้วจะมีโอกาส 15-20% ที่จะเป็นการตั้งครรภ์นอกมดลูก
การทำหมันหญิง
มนุษย์หมาป่า ราชันย์อำมหิต
มนุษย์หมาป่า ราชันย์อำมหิต หรือ The Wolfman เป็นภาพยนตร์ฮอลลัสู้ดที่นำต้นฉบับภาพยนตร์เขย่าขวัญในชื่อเดียวกันเมื่อปี พ.ศ. 2484 กลับมาทำใหม่ โดยผู้กำกับ โจ จอห์นสตัน นำแสดงโดย เบนิซิโอ เดล โทโร่, แอนโทนี ฮ็อปกินส์, เอมิลี่ บลันท์, ฮิวโก วีฟวิง และเจอราดีน แชปลิน แต่เดิมมีกำหนดฉายในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 แต่ได้เลื่อนมาเข้าฉายวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
ในปี 1891 ชีวิตวัยเยาว์ของ ลอว์เรนซ์ ทัลบอต (เบนิซิโอ เดล โทโร่) จบสิ้นในคืนที่แม่ของเขาตาย หลังจากนั้นเขาก็จากหมู่บ้านเล็กๆ ที่แบล็กมัวร์ไป เขาใช้เวลานานหลายสิบปีหนีจากอดีตอันเจ็บปวด แต่เมื่อ เกว็น คอนลิฟฟ์ (เอมิลี บลันต์) คู่หมั้นของพี่ชายมาขอความช่วยเหลือ เนื่องจากพี่ชายหายตัวไป ทัลบอตก็ต้องเดินทางกลับมายังคฤหาสน์ของครอบครัว ทัลบอตกับพ่อที่ไม่ค่อยสนิทกัน (แอนโทนี ฮ็อปกินส์) จำต้องร่วมกันตามหาพี่ที่สาบสูญ ขณะเดียวกันนั้น เกิดเรื่องสะเทือนขวัญขึ้นในหมู่บ้าน เมื่อสัตว์ดุร้ายกระหายเลือดออกอาละวาดไล่ฆ่าผู้คน สก็อตแลนด์ยาร์ดส่งนักสืบ เอเบอร์ลิน (ฮิวโก วีฟวิง) เข้ามาสืบคดีนี้ พร้อมกับที่ทัลบอตเองก็ค่อยๆ สืบหาความจริงเช่นกัน หลังจากนั้น ทัลบอตได้ยินเรื่องคำสาปที่ทำให้คนกลายร่างเป็นหมาป่าในคืนพระจันทร์เต็มดวง เขาจึงต้องวางแผนล่าเจ้าสัตว์ร้ายนี้เพื่อปกป้องหญิงสาวที่เขาเริ่มจะมีใจให้ เมื่อการไล่ล่าในคืนพระจันทร์เต็มดวงเริ่มขึ้น ชายหนุ่มผู้มีอดีตอันเจ็บปวดก็ได้พบกับด้านมืดที่ซุกซ่อนอยู่ในตัวเองโดยที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน
ฮาเอะ บุน บุน จิ๊กโก๋กลับใจ!?
ฮาเอะ บุน บุน จิ๊กโก๋กลับใจ!?   เป็นผลงานการ์ตูนแนวแอ็คชัน สอดแทรกด้วยมุกตลก ของ ฮิเดยูกิ โยเนฮาระ นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ผู้เขียนเรื่อง แสบกว่านี้มีอีกไหม, เต็มพิกัดสลัดจอมลุย, ผู้พิชิตทางตัน
เนื้อเรื่องเล่าถึงชีวิตของนักเรียนที่เก่งทางด้านต่อยตี แต่พอเลื่อนชั้นขึ้นมัธยมปลาย กลับพยายามที่จะเลิกเกกมะเหรกเกเร แล้วหันมาเอาดีทางการเรียนแทนเพื่อจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย
เดิมทีเรื่องฮาเอะ บุน บุน จิ๊กโก๋กลับใจ!? เป็นการ์ตูนรายสัปดาห์ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นแชมเปี้ยนรายสัปดาห์ โดยสำนักพิมพ์อากิตะโชเต็น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 รวมทั้งสิ้น 35 ตอน และเรียบเรียงใหม่เป็นฉบับรวมเล่มทั้งหมด 4 เล่มด้วยกัน หลังจากนั้นวิบูลย์กิจได้นำมาแปลเป็นภาษาไทยลงนิตยสารรายสัปดาห์ วีว่าฟรายเดย์ ก่อนจะตีพิมพ์เป็นฉบับรวมเล่ม 4 เล่มจบเช่นเดียวกับทางญี่ปุ่น โดยฉบับรวมเล่มภาษาไทยนี้ตีพิมพ์แบบเปิดหน้ากระดาษจากซ้ายไปขวาตามอย่างต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น
ฮาเอะ บุนเป เป็นเด็ก ม.ต้น โรงเรียนชิริซึไดโงะ ที่มีเรื่องทะเลาะวิวาทเป็นประจำ และมักชนะเสมอ จนกระทั่งเข้าเรียนชั้น ม.ปลาย ที่โรงเรียนเซเทน จึงตัดสินใจจะหันมาตั้งใจเรียน เพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ ที่โรงเรียนแห่งใหม่ ฮาเอะได้พบกับ เดโคจิน เด็กรุ่นเดียวกันที่มาจาก ม.ต้น รากุโย ที่มาท้าสู้เพื่อวัดฝีมือ แต่บุนเปไม่คิดจะวิวาทด้วยจึงตอบปฏิเสธ นอกจากนี้ยังมีรุ่นพี่ที่ชื่อ ยาสึดะ ฮิยู และ คัตสึโมริ ฮิโรโอะ ซึ่งเป็นเพื่อนเก่าสมัยเด็กๆของบุนเป และเป็นหัวโจกของโรงเรียนในขณะนั้น รวมไปถึง โฮริงุจิ ชินโนะสุเกะ เด็กที่จบ ม.ต้น จากที่เดียวกับบุนเป แต่บุนเปกลับจำไม่ได้ว่าเป็นใคร แม้บุนเปจะตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่วิวาทอีก แต่ทว่าเดโคจินยังตามตื๊อไม่เลิก จนกระทั่งบุนเปไปเจอกับชายที่ชาวบ้านลือกันว่าเป็นอันธพาลไล่ทำร้ายเด็กนักเรียน ซึ่งที่แท้คือพ่อของบุนเปเองที่เมาเหล้าแล้วโดนคนรอบข้างเข้าใจผิด หลังจากเห็นบุนเปสู้กับพ่อ เดโคจินก็รู้สึกถูกชะตากับบุนเป และเลิกตามตอแยขอสู้ด้วย ถึงอย่างนั้นก็ตามตั้งแต่วันปฐมนิเทศเป็นต้นมา บุนเปยังไม่เคยได้ไปโรงเรียนแม้แต่เพียงครั้งเดียว
หลังจากเหตุการณ์เมาอาละวาดจนถึงขนาดโดนตำรวจสอบสวนรู้ถึงหูของ ฮาเอะ คาโอริ แม่ของบุนเป ทำให้เธอรีบทำงานให้เสร็จและกลับบ้านก่อนกำหนด เมื่อมาถึงบ้าน คาโอริซึ่งอยู่ในบุคลิกโหดเพราเพิ่งทำงานเสร็จก็อาละวาดใส่พ่อของบุนเป และบุนเป เป็นการใหญ่ จนเมื่อเหตุการณ์วุ่นๆในบ้านสงบลง คาโอริจึงบอกบุนเปและพ่อว่า "ฮาเอะ ฟุมิกะ" พี่สาวของบุนเปจะย้ายกลับมาอยู่ด้วยที่บ้าน บุนเปจึงเดินทางไปรับพี่สาวกับหลานที่ชื่อ บุนเซ
หลังจากที่ยังไม่ได้ไปโรงเรียนเลยสักครั้ง บุนเปก็ได้ไปเหยียบโรงเรียนจนได้ แม้จะมัวเสียเวลากับ วาโกะจัง สาวข้างบ้านเสียครึ่งค่อนวัน ถึงแม้จะเป็นวันแรกที่บุนเปได้ไปโรงเรียนและตั้งใจจะเลิกใช้กำลัง แต่ก็ไม่วายมีเรื่องวิวาทกับรุ่นพี่ในโรงเรียนจนได้ ความที่บุนเปเอาชนะรุ่นพี่ในโรงเรียนได้ รวมไปถึงข่าวลือตั้งแต่สมัยที่เขาอยู่ ม.ต้น ทำให้เขากลายเป็นคนดังในหมู่นักเรียนไปในทันที
ท่ามกลางนักเรียนในโรงเรียน บุนเปได้พบกับ นัตสึกิ นัตสึ นักร้องหญิงของวงดนตรี SEEK และได้รับการขอร้องจากนัตสึให้ช่วยเป็นบอดี้การ์ด นัตสึหลอกบุนเปไปมีเรื่องวิวาทกับพวกขี้ยาในผับที่เธอเล่นดนตรีเป็นประจำ บุนเปถูกพวกขี้ยารุม แต่ยาสึดะ และคัตสึโมริตามมาช่วยได้ทันเวลา เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้บุนเปไม่ค่อยไว้ใจนัตสึเท่าไหร่นัก
หลังจากเรียนไปได้สักพัก บุนเปได้ข่าวว่ายาสึดะ และคัตสึโมริ ทำร้ายเด็ก ม.ต้น เพื่อแย่งชิงแผ่นเกมและเงิน บุนเปตามสืบจนรู้ว่าทั้งสองคนทำตามคำสั่งของใครคนหนึ่งเพื่อให้ได้การยอมรับเข้าแก๊ง และท้ายสุดบุนเปก็รู้ว่าแก๊งดังกล่าว คือ "แก๊งร้านมีดฮาเอะ" ที่มีพ่อของตัวเองเป็นหัวหน้า โดยแก๊งที่ว่านี้รับจ้างทำงานทั่วๆไปทั้งเล็กทั้งใหญ่ และรู้ว่าที่ยาสึดะ และคัตสึโมริทำร้ายเด็กนั้น แท้จริงแล้วเด็กพวกนั้นคือหัวขโมยที่ขโมยแผ่นเกมในร้านไปขาย ทำให้เจ้าของร้านแผ่นเกมต้องว่าจ้างพ่อของบุนเปมาจัดการ บุนเปรู้สึกน้อยใจนิดๆ ที่ไม่ได้เข้าร่วมแก๊งด้วย แต่เป็นเพราะเขาเคยประกาศว่าจะตั้งใจเรียนเพื่อเข้ามหาวิทยาลัย ทำให้พ่อของบุนเปตัดสินใจไม่ชวนบุนเปมาทำงานด้วย และตอนนี้ก็เปลี่ยนใจอะไรไม่ได้อีกแล้ว เพราะไม่อย่างนั้นอาจทำให้คาโอริโมโหจนบ้าคลั่งได้ หากรู้ว่าบุนเปเปลี่ยนใจไม่คิดเข้ามหาวิทยาลัย
อยู่มาวันหนึ่ง ซานาดะ ริวกิ หนึ่งในคนที่เคยวิวาทกับบุนเปตั้งแต่สมัย ม.ต้น ก็เข้ามาตีสนิทกับนัตสึ และจับตัวเธอไว้เพื่อล่อบุนเปออกมาวิวาทด้วย โดยหวังจะล้มบุนเปให้ได้เพื่อจะได้ชักชวนให้เข้าแก๊งที่ซานาดะตั้งใจจะรวมกลุ่มคนสร้างตำนานเหมือน "มาริดากะ" ซึ่งเป็นแก๊งอันธพาลในตำนานที่เล่าต่อๆกันมา แก๊งร้านขายมีดฮาเอะทั้งหมด ออกตามหาว่านัตสึโดนจับตัวไปที่ไหน แต่บุนเปมาพบเข้าก่อน ที่นั่นมีโจทก์เก่าของบุนเปอยู่เต็มไปหมด ในระหว่างที่บุนเปกำลังตะลุมบอนกับพวกนักเลงอยู่ สมาชิกแก๊งร้านขายมีดฮาเอะก็ตามมาเจอ และช่วยบุนเป รวมถึงนัตสึออกมาได้อย่างปลอดภัย
หลังเหตุการณ์วุ่นวายตะลุมบอน พวกบุนเปก็ไปหาโฮริงุจิที่บ้าน และได้รู้จักโฮริงุจิมากขึ้น ทั้งยังช่วยให้โฮริงุจิได้ปรับความเข้าใจกับพ่อที่ต่อต้านพวกนักเลงหัวไม้ แต่ในระหว่างทางที่พวกบุนเปกำลังจะกลับบ้านก็เจอเข้ากับ ซึกาซากิ โมโมยะ อาจารย์สาวของโรงเรียนเซเทนที่ขึ้นชื่อเรื่องกลั่นแกล้งนักเรียนที่มักมีเรื่องทะเลาะวิวาท โมโมยะแกล้งให้บุนเปสอบซ่อมเพื่อหาทางไล่ออกจากโรงเรียนแต่ไม่สำเร็จ ซ้ำตัวเองยังโดนอาจารย์ใหญ่ไล่ออกด้วยเรื่องนี้ด้วย โมโมยะจึงยิ่งโมโหและตั้งใจทำร้ายบุนเปโดยการขับรถพุ่งชน แต่กลายเป็นโฮริงุจิที่โดนลูกหลงแทน บุนเปมารู้ความจริงภายหลังว่าที่โมโมยะจงใจกลั่นแกล้งและทำร้ายตนเพราะโมโมยะเกลียดคาโอริที่เคยเป็นครูฝึกหัดสอนหนังสือให้กับโมโมยะ ระหว่างนั้นโมโมยะวางแผนลวงให้พ่อของบุนเปและฟุมิกะออกจากบ้าน ทำให้คาโอริและบุนเซอยู่เพียงลำพัง 2 คนที่ร้านขายมีด โมโมยะเดินทางไปที่ร้านขายมีดและลงมือทำร้ายคาโอริกับบุนเซ เมื่อบุนเปกลับมาพบเข้าก็โกรธจนขาดสติและเล่นงานโมโมยะ ในระหว่างที่บุนเปกำลังจะลงมือฆ่าโมโมยะ เดโคจินและโฮริงุจิได้เข้ามาขัดขวางบุนเปได้ทัน และช่วยให้บุนเปได้สติ บุนเปจึงไม่ต้องเป็นฆาตกร
อีกด้านหนึ่งซานาดะได้พบกับ เซจิกระสุนปืน ได้รู้ตำนานของมาริดากะบางส่วน พร้อมๆกับข่าวลือเรื่องการกลับมาของ "เด็กมาริดากะ" ที่กำลังออกตามหาพ่อของตนเองเพื่อแก้แค้นเรื่องที่ทิ้งเขากับแม่ไป ข่าวลือทางอินเตอร์กระพือว่าเซจิรู้เรื่องพ่อของเด็กมาริดากะ ทำให้เซจิโดนเล่นงานโดยเด็กมาริดากะซึ่งก็คือ มาริดากะ รันเป เพื่อนเก่าของเซจิเอง จากเหตุการณ์คราวนี้ทำให้เซจิบาดเจ็บหนักต้องเข้าโรงพยาบาล บุนเปซึ่งพอรู้เรื่องโดยระแคะระคายเริ่มสงสัยว่าพ่อของตนเองคือพ่อของเด็กมาริดากะ
จากสาเหตุที่เซจิโดนทำร้าย แก๊งร้านมีดฮาเอะจึงวางแผนล่อกลุ่มนักเลงที่อ้างตัวเองเป็นมาริดากะรุ่น 2 ออกมาโดยขอให้นัตสึและวง SEEK ช่วยเล่นดนตรีกลางแจ้ง และจากแผนที่วางไว้ พวกแก๊งร้านมีดฮาเอะก็ได้พบกับรันเปรวมถึงกลุ่มมาริดากะรุ่น 2 ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครสู้รันเปได้ จากเหตุการณ์นี้ทำให้รันเปได้เบาะแสเพื่อตามหาพ่อของตัวเอง จนกระทั่งตามไปถึงร้านขายมีดฮาเอะ
พ่อของบุนเปรู้ดีว่าจะเกิดเหตุการณ์ปะทะกับกลุ่มมาริดากะ 2 จึงหลอกให้บุนเปและคนอื่นๆ ไปทำงานนอกบ้าน และตัวเองก็ไปรอพบรันเปที่ "ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของมาริดากะ" และที่นั่นยังมีพ่อของโฮริงุจิอยู่ด้วย เมื่อรันเปมาถึงก็เข้าทำร้ายพ่อของบุนเปเพราะเข้าใจว่าเป็นพ่อของตนที่ทิ้งตนเองและแม่ไป บุนเปที่รู้ว่าโดนหลอกให้ออกไปทำงาน รีบกลับมาช่วยพ่อของตน และเผยให้คนอื่นรู้ว่าแท้จริงแล้วพ่อของตนชื่อว่า ฮาเอะ บุนกะ บุนเปรู้ดีว่ารันเปตั้งใจจะฆ่าพ่อของเขา เมื่อบุนเปตามมาถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของมาริดากะ ก็เข้าต่อสู้กับรันเป ในระหว่างที่ต่อสู้กัน รันเปได้ผลักพ่อของบุนเปตกจากดาดฟ้าตึก บุนเปที่เห็นพ่อถูกทำร้ายจึงขาดสติและลงมือใส่รันเปอย่างไม่ยั้ง พ่อของโฮริงุจิที่อยู่ด้วยก็ได้อธิบายเรื่องราวที่มาของมาริดากะให้ทุกคนรู้ว่าแท้จริงแล้วบุนกะไม่ใช่พ่อของเด็กมาริดากะ บุนเปลงมือใส่รันเปไม่ยั้งจนปางตาย และจับรันเปโยนจากดาดฟ้าตึกเช่นกันเพื่อแก้แค้นให้กับพ่อของตัวเอง แต่กลุ่มมาริดากะรุ่นแรกมาช่วยรันเปไว้ได้ทัน ทำให้รอดจากการเป็นฆาตกรอีกครั้ง
มาริดากะ.
เป็นชื่อแก๊งอันธพาลในอดีต เกิดจากการรวมกลุ่มของเด็กเกที่เรียนจบเพียงชั้น ม.ต้น หลังจากไปมั่วสุมในเขตฐานทัพอเมริกาที่ร้างไปแล้ว ก็ไปพบกับเด็กสาวคนหนึ่งที่พวกเขาไม่รู้จักชื่อ ซึ่งแท้จริงคือ รันซากิ คาโยโกะ คลอดลูกที่เกิดกับฮิราโมโตะในผับร้างที่ชื่อ "อยากให้มาริลีน มอนโร โอบกอด" ซึ่งชื่อย่อในภาษาญี่ปุ่นของผับดังกล่าวอ่านได้ว่า "มาริดากะ" โดยพวกบุนกะ, พ่อของโฮริงุจิ และฮิราโมโตะเป็นคนคิดชื่อนี้ขึ้น เมื่อคาโยโกะคลอดลูกออกมาก็เสียชีวิตทันที พวกเด็กเกเหล่านั้นจึงเก็บเด็กทารกที่เกิดใหม่คนนั้นมาเลี้ยง ซึ่งก็คือรันเป และเด็กคนนั้นก็ได้ชื่อว่าเป็น "เด็กมาริดากะ" บุนกะและพ่อของโฮริงุจิมาพบรันเปและกลุ่มเด็กเกเหล่านั้นในภายหลัง พวกเขาทั้งคู่ต่างรู้สึกผิดที่ไม่ได้ติดต่อกับคาโยโกะ และไม่ได้ให้การช่วยเหลือได้ทันเวลา ทำให้ทั้งคู่รวมทั้งกลุ่มเด็กเกตัดสินใจหางานทำ โดยอาศัยทำงานกับพ่อของบุนกะที่ร้านขายมีดฮาเอะ และเริ่มรับจ้างทำงานทั่วไป จนกระทั่งบุนกะและพ่อของโฮริงุจิต่างคนต่างมีครอบครัวจึงแยกย้ายกัน กลุ่มเด็กเกที่ร่วมหัวจมท้ายกับร้านขายมีดฮาเอะแต่ต้นก็แยกย้ายกันไปหางานทำ แต่ก็ไม่สามารถทำงานสุจริตได้ จึงออกจี้ปล้น ชิงทรัพย์ ก่ออาชญากรรมทั่วประเทศ ส่วนหนึ่งเพื่อหาเงินมาเลี้ยงรันเป โดยกลุ่มเด็กเกเหล่านั้นได้เรียกแทนตัวเองว่า "แก๊งมาริดากะ" ตามชื่อสถานที่ที่พวกเขาเริ่มรวมตัวกัน เวลาผ่านไปหลายสิบปี เรื่องราวเหล่านี้กลายเป็นตำนานคนเมืองที่เล่ากันปากต่อปาก มีทั้งเรื่องเล่าที่บอกกล่าวถึงความชั่วร้ายของสิ่งที่แก๊งนี้ทำ ในขณะที่อีกด้านก็ว่าเป็นโจรคุณธรรม
จากการตีพิมพ์เรื่องฮาเอะ บุน บุน จิ๊กโก๋กลับใจ!? เป็นภาษาไทยทั้งหมด 4 เล่ม มีชื่อตอนต่างๆ ดังนี้
วณี เลาหเกียรติ
วณี สมประสงค์ (สกุลเดิม: เลาหเกียรติ; 3 เมษายน พ.ศ. 2464) หรือชื่อเดิมว่า เอเวอลีน เลาหเกียรติ เป็นนางสาวสยาม พ.ศ. 2478
วณีเป็นบุตรสาวคนเดียวของร้อยตำรวจเอก บุญจินต์ เลาหเกียรติ กับละม่อม จันทรเวคิน ครอบครัวทั้งฝ่ายบิดามารดาล้วนเป็นข้าราชการ ย่าเป็นลูกครึ่งเปอรานากันจากสิงคโปร์ ขณะมีอายุได้หนึ่งเดือนจึงถือศีลล้างบาป โล่ เง็ก ล้วนผู้เป็นย่าจึงเลือกชื่อให้ว่า เอเวอลีน เลาหเกียรติ ตามชื่อนักบุญเอเวอลีน และใช้ชื่อนี้มาตลอดกระทั่งเปลี่ยนช่วงประกวดนางสาวพระนครเมื่อปี พ.ศ. 2478 ขณะอายุได้เพียง 9 ปี มารดาก็เสียชีวิตลง วณีจึงอยู่ในการดูแลของหลวงขจรยุทธกิจ (เทา จันทรเวคิน) ผู้เป็นตา
เริ่มเข้าการศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนเซนต์แมรี กุหลาบวิทยาซึ่งเป็นโรงเรียนแม่ของโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย ต่อมาได้ย้ายไปศึกษาต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญ โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ และโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ เหตุที่จำต้องย้ายโรงเรียนบ่อย ก็เพราะย้ายตามที่ทำงานของพ่อที่เป็นตำรวจ
ในปี พ.ศ. 2478 มีการประกวดนางสาวสยามอันเป็นส่วนหนึ่งของการฉลองรัฐธรรมนูญของรัฐบาล นายอำเภอบางรักจึงจัดผู้หลักผู้ใหญ่ขอให้วณีไปประกวด วณีจึงไปประกวดอย่างไม่เต็มใจ โดยเธอผ่านการคัดเลือกจากจังหวัดพระนครให้เป็นนางสาวพระนครในวันแรกของการประกวด และเข้าเป็นตัวแทนของการประกวดนางสาวสยาม ซึ่งเธอก็ได้รับตำแหน่งนางสาวสยามคนที่สองต่อจากกันยา เทียนสว่าง ได้รับการสวมมงกุฎโดยหม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา
ในปี 2480 วณีและวงเดือน ภูมิรัตน์ นางสาวสยามคนที่สองและสามได้เข้าร่วมการประกวดนางสาวสยามอีกครั้งในปีดังกล่าว เพราะในขณะนั้นยังไม่มีกฎห้ามอดีตนางสาวสยามเข้าประกวดอีก และเธอทั้งสองต่างถูกขอให้ไปประกวดโดยให้เหตุผลเพื่อช่วยชาติ และไปเพื่อสร้างสีสันในงานเท่านั้นแต่จะไม่ได้รับตำแหน่งนางสาวสยามอีก ซึ่งผู้รับตำแหน่งนางสาวสยามประจำปีนั้นคือมยุรี วิชัยวัฒนะ
ชีวิตสมรส.
หลังจากได้รับตำแหน่งนางสาวสยามมาแล้วสี่ปีเธอได้เข้าพิธีสมรสกับนายแพทย์ มานิตย์ สมประสงค์ แพทย์จากโรงพยาบาลศิริราช ขณะมีอายุได้ 20 ปี โดยทั้งคู่มีบุตรธิดาทั้งสิ้น 3 คนได้แก่ จันทิมา วิจิตรวาทการ, อรรณพพร สมประสงค์ และดนัยศักดิ์ สมประสงค์
ปี พ.ศ. 2557 ขณะมีอายุได้ 93 ปี วณีมีความสุขกับลูกหลาน เดินทางไปพำนักที่สหรัฐบ้างบางโอกาส สามารถเดินเหินได้ดี และมีความจำดีเยี่ยม
เปาโล อูเชลโล
การลำดับชั้นสนามแม่เหล็กบรรพกาล