pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
"Born to be King" นับเป็นภาพยนตร์ชุดในภาพยนตร์ซีรีส์ชุด "Young and Dangerous" หรือในชื่อภาษาไทยว่า "กู๋หว่าไจ๋" ในเรื่องนี้นับเป็นภาคที่ 6 ดังนั้นจึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า "Young and Dangerous 6"
โดยใช้ทีมงาน ผู้กำกับฯ และนักแสดงส่วนใหญ่จาก "The Strom Riders" หรือ "ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า" ที่เคยประสบความสำเร็จมาก่อนในปี ค.ศ. 1998 เป็นส่วนใหญ่
[[หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซีรีส์]]
[[หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543]]
[[หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย แอนดริว เลา]]
Born to be King
อารยะ ชุมดวง
นายอารยะ ชุมดวง อดีตเลขาธิการพรรคมวลชน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย ได้รับการเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคปวงชนชาวไทย
อารยะ ชุมดวง เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2498 เป็นบุตรคนสุดท้องของบุญธรรม ชุมดวง อดีต ส.ส.สุโขทัย กับนางวิเวียน ชุมดวง สำเร็จการศึกษา สาขาการปกครอง จากวิทยาลัยเคอร์รี่ สหรัฐอเมริกา สมรสกับนางวาสนา ชุมดวง
อารยะ ชุมดวง ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย ครั้งแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคปวงชนชาวไทย สมัยที่สอง ในปี พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคสหประชาธิปไตย สมัยที่สาม ในปี พ.ศ. 2535/2 และสมัยที่สี่ พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคมวลชน อารยะ ชุมดวง เคยเป็นเลขาธิการพรรคมวลชน ในช่วงที่มีร้อยตำรวจเอกเฉลิม อยู่บำรุง เป็นหัวหน้าพรรค และเป็น 1 ใน 2 ส.ส.ของพรรคมวลชน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย และพรรคชาติไทยพัฒนา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 5 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 นายอารยะ ได้ลงสมัครในเขตเลือกตั้งที่ 4 จังหวัดสุโขทัย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 นายอารยะ ไม่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง แต่ให้การสนับสนุนผู้สมัครของพรรคเพื่อไทย
มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์
ดาวิก้า โฮร์เน่
เจ้าฟ้าชายแอนดรูว์ ดยุคแห่งยอร์ค
การตายปริกำเนิด
การตายปริกำเนิดหรือภาวะการตายปริชาตะ  คือการเสียชีวิตของตัวอ่อนหรือทารกแรกเกิดในช่วงของการคลอด ก่อนการคลอด และหลังการคลอด เป็นข้อมูลสำคัญที่นำไปคำนวณเป็นอัตราภาวะการตายปริกำเนิด (-ปริชาตะ)  คำนี้มีนิยามหลากหลายขึ้นอยู่กับว่าจะนับรวมถึงการเสียชีวิตก่อนคลอดนานเท่าใดหรือหลังคลอดนานเท่าใด องค์การอนามัยโลกได้ให้คำนิยามของการตายปริกำเนิดเอาไว้ว่าเป็น "จำนวนของทารกตายคลอด และการตายของทารกภายในสัปดาห์แรกหลังคลอด ต่อจำนวน 1,000 การเกิดมีชีพ" แต่ก็มีนิยามอื่นๆ ที่ใช้อยู่เช่นกัน
การตายของทารกแรกเกิด.
การตายในช่วงแรกของทารกแรกเกิด  หมายถึงการเสียชีวิตของทารกแรกเกิดที่เกิดออกมามีชีวิตแล้ว แต่เสียชีวิตภายในเจ็ดวันหลังจากเกิด ส่วนการตายในช่วงหลังของทารกแรกเกิด  นับการตายที่เกิดหลังเจ็ดวันแต่ไม่เกิน 28 วัน จำนวนของการตายทั้งสองแบบนี้รวมกันเรียกว่าการตายของทารกแรกเกิด นิยามการตายปริกำเนิดบางนิยามนับเฉพาะการตายของทารกแรกเกิดเท่านั้นโดยไม่นับการตายของตัวอ่อนมารวมด้วย จำนวนของการตายของทารกแรกเกิดเป็นตัวบ่งชี้ถึงคุณภาพของการให้การดูแลทารกแรกเกิดในโรงพยาบาล
Perinatal mortality
สม จาตุศรีพิทักษ์
ศาสตราจารย์ สม จาตุศรีพิทักษ์ (เกิด 23 ตุลาคม พ.ศ. 2483 ) สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ สมาชิกวุฒิสภา อดีตผู้บริหารบริษัทเบอร์ลี่ยุคเกอร์ ธนาคารสยาม (เดิมคือ ธนาคารเอเชียทรัสต์) และกรรมการผู้จัดการธนาคารนครหลวงไทย เป็นพี่ชายของสมคิด จาตุศรีพิทักษ์
สมเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน จบการศึกษาจากโรงเรียนเผยอิง โรงเรียนวัดบพิตรพิมุข จบปริญญาตรีสาขาบัญชีจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จากนั้นเข้าทำงานที่บริษัทเบอร์ลี่ยุคเกอร์ ต่อมาจึงสอบได้ทุนฟูลไบรท์ไปศึกษาต่อปริญญาโทบริหารธุรกิจ และปริญญาเอกบริหารธุรกิจด้านการเงิน จากสเตตยูนิเวอร์ซิตีออฟนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา และกลับเข้าทำงานที่บริษัทเดิมจนได้รับตำแหน่ง กรรมการและกรรมการบริหาร ในบริษัทเบอร์ลี่ยุคเกอร์ จากนั้นได้เข้าสู่วงการธนาคารจากการเข้ารับตำแหน่งกรรมการบริหารธนาคารสยาม และเข้าดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการธนาคารนครหลวงไทย เมื่อ พ.ศ. 2530 ได้รับการแต่งตั้งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เมื่อ พ.ศ. 2540 ในรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติบุตรชายของเขา นายณัฐพร จาตุศรีพิทักษ์ ยังดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ อภิรดี ตันตราภรณ์
Neonatal mortality
การตายของทารกแรกเกิด
Neonatal death
ข้อห้ามใช้
ข้อห้ามใช้  คือภาวะหรือปัจจัยที่เป็นเหตุผลห้ามไม่ให้ใช้วิธีการรักษาบางอย่าง
อนันต์ ลิมปคุปตถาวร
นายอนันต์ ลิมปคุปตถาวร (เกิด 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2494) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยภูมิ เขต 4 อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
อนันต์ ลิมปคุปตถาวร เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 เป็นบุตรของนายลิมฮะ และนางโซ้ยม่วย แซ่ลิ้ม สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา สมรสกับนางน้ำทิพย์ ลิมปคุปตถาวร
อดีตเป็นสมาชิกสภาจังหวัดชัยภูมิ 3 สมัย, นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ (เลือกตั้ง พ.ศ. 2547) จากนั้นในช่วงหลังการเลือกตั้งใหญ่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2550 นายอนันต์ได้ชิงลาออกจากตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ และลงสมัครอีกครั้ง ซึ่งในครั้งนี้นายอนันต์พ่ายให้กับนายสุริยน ภูมิรัตนประพิณ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดชัยภูมิ (ชุดปี พ.ศ. 2543)
หลังจากนั้นนายอนันต์จึงขึ้นมาเล่นการเมืองระดับชาติโดยเข้าร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย แต่เนื่องจากพรรคเพื่อไทย เกิดปัญหาผู้สมัครไม่ลงตัวระหว่างนางสาวสุนทรี ชัยวิรัตนะ กับนางสาวปาริชาติ ชาลีเครือ จึงหันมาดึงนายอนันต์ไปลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งในที่สุด ด้วยคะแนน 46,026 คะแนน เอาชนะนายพุฒิพงศ์ สงวนวงศ์ชัย พี่ชายนายวุฒิชัย สงวนวงศ์ชัย สมาชิกบ้านเลขที่ 111 จากพรรคประชาธิปัตย์ที่ได้ 33,166 คะแนน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
อนันต์ ลิมปคุปตถาวร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
พรเพ็ญ บุญศิริวัฒนกุล
พรเพ็ญ บุญศิริวัฒนกุล (เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2498) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยภูมิ เขต 6 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
นางพรเพ็ญ บุญศิริวัฒนกุล เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2498 เป็นบุตรีของ จ.ส.อ.สำราญ และนางเมี้ยน เพ็ชรมณี มีพี่น้อง 2 คน สำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาพยาบาล มหาวิทยาลัยขอนแก่น สมรสกับ น.พ.ชัยนันท์ มีบุตร 3 คน มีบุตร 1 คน ธิดา 2 คน
อดีตเป็นพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลภูเขียว พ.ศ. 2544 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคความหวังใหม่ แต่ไม่ได้รับเลือก โดยพ่ายแพ้ให้กับนายเจริญ จรรย์โกมล จากพรรคไทยรักไทย ต่อมา พ.ศ. 2549 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดชัยภูมิ และได้รับการเลือกตั้ง แต่มีการปฏิวัติเสียก่อน จึงยังไม่ได้ทำหน้าที่ หลังจากนั้นระหว่างปี พ.ศ. 2552 - 2554 นางพรเพ็ญดำรงตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีตำบลภูเขียว อำเภอภูเขียว
พ.ศ. 2554 นางพรเพ็ญลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยภูมิอีกครั้ง ในนามพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้ง โดยเอาชนะนายเชวงศักดิ์ เร่งไพบูลย์วงษ์ อดีต ส.ส. จากพรรคชาติไทยพัฒนาเมื่อรับราชการการเมือง ได้ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานคณะกรรมาธิการ ศิลปะและวัฒนธรรม คนที่หนึ่งชุดที่๒๔ ตามมติประชุมกรรมธิการครั้งที่๗๔ วันพุธที่๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
พรเพ็ญ บุญศิริวัฒนกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
เฮคิรุ ชิอินะ
สาลี่
สาลี่ อาจหมายถึง
ยุทธจักร เรืองวรบูรณ์
นายยุทธจักร เรืองวรบูรณ์ (เกิด 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2519) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต 1 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
ยุทธจักร เรืองวรบูรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 เป็นบุตรของนายอิทธิพล เรืองวรบูรณ์ อดีต ส.ว.สรรหา และนางบานเย็น เรืองวรบูรณ์ มีพี่น้อง 5 คน หนึ่งในนั้นคือนายยุทธนา เรืองวรบูรณ์ นายกเทศมนตรีตำบลศรีสงคราม อำเภอศรีสงคราม สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี สาขานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต สมรสกับนางสาวสิริพร ศิริโพธิกุล
อดีตเป็นประธานสภาเทศบาลตำบลศรีสงคราม (พ.ศ. 2547 - 2551) ต่อมา พ.ศ. 2551 ได้รับเลือกเป็นกำนันตำบลศรีสงคราม พ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนมเป็นครั้งแรก สังกัดพรรคเพื่อไทย แข่งกับนายศุภชัย โพธิ์สุ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และอดีต ส.ส.นครพนม หลายสมัย จากพรรคภูมิใจไทย โดยนายยุทธจักรสามารถเอาชนะได้ด้วยคะแนน 38,868 ต่อ 32,308 คะแนน
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคเพื่อไทย โดยครั้งนี้ ฝ่ายศุภชัยกลับมาชนะนายยุทธจักรด้วยคะแนน 48,719 ต่อ 21,049 คะแนน
ยุทธจักร เรืองวรบูรณ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
มนพร เจริญศรี
นางมนพร เจริญศรี (ชื่อเล่น: เดือน; เกิด 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508) อดีตนายก อบจ.นครพนม ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต 2 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคเพื่อไทย
มนพร เจริญศรี เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ที่อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม มีชื่อเล่นว่า เดือน เป็นบุตรสาวของนายสุนทร และนางจันทร์ฟอง ทำทอง มีพี่น้อง 2 คน สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ และศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับนายเอกรินทร์ เจริญศรี มีบุตร 1 คน
อนึ่ง เธอเป็นบุตรบุญธรรมของนายประสงค์ บูรณ์พงศ์ อดีตรัฐมนตรีในรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา และพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ และอดีต ส.ส.นครพนม หลายสมัย
อดีตเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม (พ.ศ. 2547 – 2551) และรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม ตามลำดับ พ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนมเป็นครั้งแรก สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกตั้ง
เธอได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
ชูกัน กุลวงษา
นายชูกัน กุลวงษา (เกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2500) อดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต 4 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัด พรรคเพื่อไทย ในปี พ.ศ. 2561 ย้ายเข้าสังกัดพรรคพลังประชารัฐ ปัจจุบันได้ย้ายเข้าสังกัด พรรคภูมิใจไทย และดำรงตำแหน่ง รองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม
ชูกัน กุลวงษา เกิดเมื่อวันที่15 มกราคม พ.ศ. 2500 เป็นบุตรของนายเกาะ และนางชาลี กุลวงษา มีพี่น้อง 4 คน สมรสกับนางหัน มีบุตร 3 คน
เริ่มเข้าสู่วงการการเมืองจากตำแหน่งผู้ใหญ่บ้าน สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล ประธานสภาองค์การบริหารส่วนตำบล สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด รองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด และเลขานุการสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครพนม ตามลำดับ
ต่อมา พ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนมเป็นครั้งแรก สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้ง โดยเอาชนะนายอลงกต มณีกาศ อดีต ส.ส. จากพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน นายชูกันเป็นที่รู้จักในนาม"นักการเมืองคนยาก"
ใน พ.ศ. 2561 นายชูกันได้ย้ายจากพรรคเพื่อไทยมาสังกัด พรรคพลังประชารัฐ เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ชูกัน กุลวงษา ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
เจ้าจอมมารดาสังวาลย์
ก๊อบลิน
กอบลิน
เซเวียร์นายาเซมเลีย
หมู่เกาะเซเวียร์นายาเซมเลีย  เป็นหมู่เกาะในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอาร์กติก ที่จุดพิกัด ในครัสโนยาสค์ไคร ทางตอนเหนือของประเทศส่วนที่อยู่ในทวีปเอเชีย อยู่ระหว่างทะเลแลปทิฟกับทะเลคารา ทางเหนือของคาบสมุทรไตมีร์
หมู่เกาะนี้ค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 1913 บันทึกลงแผนที่ในปี ค.ศ. 1930–32 ทำให้เป็นหมู่เกาะสุดท้ายที่ค้นพบในโลก
หมู่เกาะเซเวียร์นายาเซมเลีย
แซนดีเอโก (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
โมโรนี
โมโรนี  เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของสหภาพแห่งคอโมโรส ซึ่งเป็นประเทศหมู่เกาะนอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปแอฟริกา ชื่อของเมืองมาจากคำว่า mroni ในภาษาบันตูพื้นเมือง (Ngazidja Comorian) หมายถึง "ที่แม่น้ำ" และอาจสามารถแปลได้ว่า "ในหัวใจของไฟ" ซึ่งหมายถึงเมืองที่อยู่ใกล้กับภูเขาไฟคาร์ทาลา และยังเป็นเมืองหลวงของจังหวัดโมโรนี - แบมเบา บนเกาะกึ่งปกครองตนเองกร็องด์กอมอร์ (: Ngazidja) เกาะที่ใหญ่ที่สุดในประเทศคอโมโรส เมืองมีประชากรราว 111,329 คน (พ.ศ. 2556)
แจ็กสัน พอลล็อก
พอล แจ็กสัน พอลล็อก  เป็นจิตรกรชาวอเมริกันยุคศตวรรษที่ 20 และเป็นผู้นำขบวนการเขียนภาพแบบสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม (abstract expressionism) ซึ่งเป็นการทำงานศิลปะโดยการหยด สาด หรือเทสีลงบนผ้าใบ โดยไม่ต้องคำนึงถึงองค์ประกอบศิลป์ หรือแบบแผนใด ๆ แต่ปล่อยให้จิตสำนึกเป็นผู้สร้างสรรค์ผลงานศิลปะชิ้นนั้น พอลล็อกได้รับสมญานามว่า "แจ็กเดอะดริปเปอร์" (Jack The Dripper) จากนิตยสารไทม์ ด้วยแบบอย่างการเขียนภาพที่เรียกว่า กัมมันตจิตรกรรม (action painting) ด้วยการสาด เท หยด สลัดสีลงบนผ้าใบขนาดใหญ่ แสดงถึงความเคลื่อนไหวว่องไวและมีพลัง ด้วยผลงานที่น่าสนใจและวิธีการซึ่งเป็นเอกลักษณ์นี้ ทำให้เขามีชื่อเสียง และผลงานของเขาหลาย ๆ ชิ้นมีราคาสูงหลายล้านดอลลาร์
แจ็กสัน พอลล็อก เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1912 ที่เมืองโคดี รัฐไวโอมิง สหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกคนสุดท้องในจำนวนพี่น้อง 5 คน ในปี ค.ศ. 1912 พอลล็อกเข้าเรียนไฮสกูล ที่ Losangles's Manual Arts High School ในลอสแอนเจลิส และในปี ค.ศ. 1930 เมื่ออายุได้ราว 17 ปี เขาได้ย้ายไปที่รัฐนิวยอร์กเพื่อเข้าศึกษาต่อที่ The Art Students League ภายใต้การสอนของทอมัส ฮาร์ต เบนตัน (Thomas Hart Benton) จิตรกรเขียนภาพฝาผนัง ผู้ซึ่งมีอิทธิพลต่อการวาดภาพของเขาในขณะนั้นเป็นอย่างมาก
ปี ค.ศ. 1936 พอลล็อกเข้าทำงานที่สตูดิโอของ Siqueiros ซึ่งเป็นศิลปินชาวเม็กซิกันที่ทำให้เขาได้รับอิทธิพลในการเขียนภาพในช่วงนี้ ซึ่งนิยมการแสดงออกอย่างรุนแรง และต่อมาได้รับแรงบันดาลใจจากปีกัสโซและศิลปินในลัทธิเหนือจริง (surrealism)
ในปี ค.ศ. 1941 พอลล็อกตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ ติดสุราหนักงอมแงม เขาได้อาศัยอยู่กับพี่ชาย จนภรรยาของพี่ชายไม่พอใจ ต้องพาครอบครัวและแม่ย้ายหนีไป จุดเปลี่ยนของชีวิตพอลล็อกคือการได้พบกับลี แครสเนอร์ (Lee Krasner) จิตรกรหญิงผู้เชื่อมั่นในความสามารถของพอลล็อก จากนั้นทั้งสองก็ย้ายมาสร้างสตูดิโอทำงานศิลปะด้วยกันที่ลองไอแลนด์ นิวยอร์ก ทั้งสองได้แต่งงานกัน แต่มีข้อสัญญาตกลงกันว่าพอลล็อกจะต้องเลิกดื่มเหล้าและหันมาสร้างงานศิลปะอย่างจริงจัง
ในช่วงปี ค.ศ. 1938-1944 เขาได้เข้ารับการรักษาโรคพิษสุราเรื้อรัง และได้ศึกษาผลงานและทฤษฎีของคาร์ล ยุง (Carl Jung) นักจิตแพทย์ชาวสวิสที่ได้ชื่อว่าเป็นนักคิดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่ง ซึ่งทำให้พอลล็อกเกิดอิทธิพลกับงานของเขา งานของพอลล็อกในช่วงนี้จะแฝงไปด้วยความสงสัย และปริศนาต่าง ๆ
หลังจากที่พอลล็อกกลับมาสร้างผลงานศิลปะอีกครั้ง ผลงานของเขาจึงไปเข้าตาเพ็กกี กุกเกนไฮม์ (Peggy Guggenheim) เจ้าของหอศิลป์ใหญ่ในนิวยอร์ก กุกเกนไฮม์ยอมจัดแสดงงานเดี่ยวให้พอลล็อก แม้จะขายภาพไม่ได้เลย แต่พอลล็อกก็เริ่มเป็นที่สนใจในวงการศิลปะ และเป็นจุดเริ่มต้นให้เขาได้ค้นพบวิธีการสร้างงานรูปแบบใหม่ เมื่อต้องไปวาดผนังบ้านพักของกุกเกนไฮม์เป็นค่าตอบแทนตามสัญญา อาการเครียดและอยากเก็บตัวเริ่มเกิดขึ้นกับพอลล็อกอีกครั้ง แครสเนอร์คอยให้กำลังใจพอลล็อกอยู่เสมอ ภายหลังทั้งคู่จึงตัดสินใจหลบความวุ่นวายในเมืองและย้ายไปหาความสงบในชนบท โดยใช้โรงนาเป็นสตูดิโอสร้างสรรค์งานศิลปะ
เมื่อพอลล็อกมีเวลาเต็มที่สำหรับสร้างสรรค์งานศิลปะ วันหนึ่งเขาค้นพบเทคนิคการเขียนภาพแบบใหม่โดยบังเอิญ ขณะกระป๋องสีล้มใส่ภาพที่เขากำลังเขียน ต่อมาเรียกเทคนิคแบบนี้ว่า กัมมันตจิตรกรรมหรือลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม ซึ่งเป็นการสร้างงานศิลปะโดยการหยด สาด หรือ เทสีลงบนผ้าใบ โดยไม่ต้องคำนึงถึงองค์ประกอบศิลป์หรือแบบแผนใด ๆ แต่ปล่อยให้จิตสำนึกของศิลปินเป็นผู้สร้างสรรค์งานศิลปะชิ้นนั้น แต่พอลล็อกก็ยังยืนยันว่าผลงานศิลปะของเขาไม่ได้เกิดขึ้นโดยเหตุบังเอิญเพราะเขาสามารถควบคุมมันได้ รูปแบบงานของพอลล็อกเป็นแบบเฉพาะตัว ทำให้เขากลายเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียง มีเงินทอง และชีวิตประจำวันที่เปลี่ยนแปลงไป แต่ความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ ทำให้พอลล็อกรู้สึกหวั่นไหวและหวาดกลัว เขาเริ่มหันไปเที่ยวเตร่และติดเหล้างอมแงมอีกครั้ง ภายใต้ความเศร้าเสียใจที่ไม่สามารถมีลูกกับลี แครสเนอร์ได้ เพราะฝ่ายหญิงไม่ยอม เขาจึงทิ้งแครสเนอร์ และหันไปคว้าภรรยาคนใหม่ที่ชื่อ รูท หญิงสาวอ่อนวัยมาทดแทน แต่ความทุกข์ระทมในจิตใต้สำนึกของเขาก็ไม่เคยจางหาย
แจ็กสัน พอลล็อก ได้ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1956 จากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อเขาขับรถกลับบ้านด้วยอาการเมา ที่เซาแทมป์ตัน นิวยอร์ก ขณะมีอายุ 44 ปี
แจ็กสัน พอลล็อก ตลอดชีวิตเขาพบแต่ความผิดหวัง เขาเป็นคนขี้โมโห อารมณ์ร้อน และไม่อดทนต่อคำวิพากษ์วิจารณ์ จนครั้งหนึ่ง จิม สวีนีย์ แสดงความเห็นไว้ในบทความว่าพอลล็อกเป็นคนไม่มีหลักเกณฑ์ ทำให้พอลล็อกโมโหมาก จึงลงมือเขียนภาพ Search for a Symbol แล้วหิ้วภาพนี้ไปพบสวีนีย์ พร้อมกับพูดว่า "ผมต้องการให้คุณเห็นว่า ภาพที่ถูกต้องตามหลักเกณฑ์เป็นอย่างไร" แต่อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่พอลล็อกเป็นคนขี้โมโห อารมณ์ร้อน และติดเหล้าอย่างหนัก ในระยะแรกก่อนที่เขาจะค้นพบตัวเอง เขาได้สร้างงานศิลปะขึ้นในแนวแอบสเตรคแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อผลงานไม่ประสบความสำเร็จ และไม่ได้รับการยอมรับ เขาจึงเก็บตัวเครียดและกินเหล้าอยู่เสมอ แต่ด้วยนิสัยส่วนตัวเช่นนี้นี่เอง ที่ทำให้พอลล็อกลงมือทำงานอย่างจริงจังเพื่อแสดงตัวตนและลบคำสบประมาท จนเขาได้รับการยกย่องยอมรับว่าเป็นผู้นำขบวนการเขียนภาพแบบสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม พร้อมกับเป็นต้นแบบเทคนิคการเขียนภาพที่เรียกว่ากัมมันตจิตรกรรม
ในปี 1944 พอลล็อกได้กล่าวถึงอิทธิพลทางความคิดต่าง ๆ ที่เขาได้รับมา ไม่ว่าจาก โทมัส ฮาร์ต เบนตัน, ศิลปะของชนเผ่าอเมริกันพื้นเมืองหรืออินเดียนแดง ซึ่งมีวิธีการสร้างงานศิลปะบนพื้นทราย รวมไปถึงศิลปินชื่อดังอย่างปาโบล ปีกัสโซ และมักซ์ แอนสท์ ทำให้เขาได้แรงบันดาลใจในการสร้างงานศิลปะที่แหวกแนวสุด ๆ ในสมัยนั้น
เทคนิคการวาดภาพของเขานับว่าแปลกแหวกแนวที่สุด เขาไม่ชอบใช้แปรงหรือพู่กัน แต่นิมใช้สีกระป๋องหยดราดบนผืนผ้าใบซึ่งวางนอนราบกับพื้นห้อง ซึ่งเขามีแนวคิดว่า ไม่ต้องการความยุ่งยาก และสามารถทำให้เดินได้รอบ ๆ ผืนผ้าใบ ซึ่งวิธีการนี้คล้ายคลึงกับวิธีการของจิตรกรชาวพื้นเมืองอเมริกันทางซีกตะวันตก และกระทั่งใช้เครื่องมือต่าง ๆ เช่น ด้ามแปรง เกรียงขนาดใหญ่ มีด ฯลฯ
ผลงานของเขาเต็มไปด้วยความรุนแรง มีความเด็ดขาดและอิสระเสรีอย่างถึงที่สุด รอยทับซับซ้อนของสีที่ถูกโรยราดบนผืนผ้าก่อให้เกิดมิติต่าง ๆ แรงเหวี่ยงสะบัดทำให้เกิดความรุนแรงของลีลา สิ่งเหล่านี้ต่างเร้าอารมณ์ผู้ชมได้อย่างดียิ่ง ซึ่งผลงานของเขานั้นได้ทำให้เกิดการพัฒนาก้าวหน้าแก่ศิลปินอเมริกันในสมัยหลังเป็นอย่างมาก
ภาพยนตร์ชีวประวัติ.
เรื่องราวของพอลล็อก ถูกนำมาสร้างเป็นหนังสารคดี 2 ครั้ง ในครั้งแรกคือ Jackson Pollock ปี 1987 โดยผู้กำกับคิม อีแวนส์ อีกเรื่องหนึ่งชื่อ Jackson Pollok : Love and death on Long Island ปี 1999 โดยเทรีซา กริฟฟิทส์ เป็นประวัติชีวิตและผลงาน รวมทั้งภาพการทำงานของพอลล็อก นอกจากนี้ยังมีบทสัมภาษณ์ของ ลี แครสเนอร์ และเพื่อน ๆ ศิลปินอีกด้วย
สำหรับ Pollock หนังเริ่มต้นในปี 1941 เมื่อพอลล็อก (แฮร์ริส) ตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ ติดเหล้างอมแงม อาศัยอยู่กับแซนดี (รอเบิร์ต นอตต์) พี่ชาย จนภรรยาของแซนดี้ไม่พอใจ ต้องพาแซนดี้และแม่ย้ายหนีไป จุดเปลี่ยนของชีวิตพอลล็อกคือการได้พบลี แครสเนอร์ (มาร์เซีย เกย์ ฮาร์เดน) จิตรกรหญิงผู้เชื่อมั่นในความสามารถของพอลล็อก แครสเนอร์แต่งงานกับเขาโดยมีข้อตกลงว่าพอลล็อกต้องเลิกดื่มเหล้าและมุ่งมั่นสร้างงานศิลปะ ซึ่งนี่เป็นส่วนหนึ่งในภาพยนตร์ซึ่งยกมาจากชีวิตจริงของเขา
"คุณค่า" ของหนังแนวชีวประวัติอย่าง Pollock ไม่ใช่การสะท้อนภาพของศิลปินซึ่งเป็นที่สนใจของผู้ชมทั่วไป แต่เป็นการเผยแพร่ชื่อเสียงหรือแนะนำให้รู้จักเสียมากกว่า ซึ่งแฮร์ริสก็ทำในจุดนี้ได้ดี เพราะนอกจากผู้ชมจะได้รู้จักพอลล็อกแล้ว ยังได้เห็นวิธีการทำงานศิลปะซึ่งแปลกและแตกต่างจากศิลปินคนอื่น ๆ
หนังเรื่องนี้ได้รับความนิยมมากมายโดยเฉพาะถึงกับทำให้ผู้ชมติดตราตรึงใจ กับเอ็ด แฮร์ริส ผู้รับบทแสดงเป็น แจ็กสัน พอลล็อก จนหลายคนให้ทัศนคติว่า สองคนนี้ช่างมีทุกสิ่งอย่างที่คล้ายกันเหลือเกิน
ทัศนียา รัตนเศรษฐ
นางทัศนียา รัตนเศรษฐ (เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2497) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนครราชสีมา เขต 4 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 ในสังกัดพรรคมหาชน ปัจจุบันสังกัดพรรคพลังประชารัฐ และเป็นกรรมาธิการในคณะกรรมาธิการกิจการสภาผู้แทนราษฎร
ทัศนียา รัตนเศรษฐ เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของนายฮ่างเทียง และนางน้อย แซ่ตั้ง มีพี่น้อง 4 คน หนึ่งในนั้นคือนายบวรศักดิ์ ตั้งบริพัตรสกุล นายกเทศมนตรีตำบลสายแก้วหนองหงส์ จังหวัดบุรีรัมย์ สำเร็จการศึกษา พัฒนาบริหารศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ทัศนียา สมรสกับนายวิรัช รัตนเศรษฐ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ แต่ในการแสดงบัญชีทรัพย์สินต่อ ป.ป.ช. ทั้งคู่แจ้งสถานะเป็น "หย่า" ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ
ลงสมัครรับเลือกตั้วเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคมหาชน และได้รับการเลือกตั้ง โดยเอาชนะนางพิชญ์สินี มุ่งฝากกลาง จากพรรคไทยรักไทยไป 310 คะแนน ส่งผลให้เป็น ส.ส. 1 ใน 2 คนของพรรคมหาชน และเป็น ส.ส.นครราชสีมาเพียงหนึ่งเดียวที่ไม่ได้สังกัดพรรคไทยรักไทย
ต่อมา พ.ศ. 2550 นางทัศนียาย้ายไปสังกัดพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา และได้รับเลือกตั้งมาเป็นอับดับที่หนึ่งของเขต (มี ส.ส. ได้ 3 คน) ปี พ.ศ. 2554 ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 3
ทัศนียา รัตนเศรษฐ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
โกศล ปัทมะ
นายโกศล ปัทมะ (เกิด 29 มกราคม พ.ศ. 2510) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา เขต 5 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
โกศล ปัทมะ เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2510 ที่จังหวัดนครราชสีมา เป็นบุตรของนายบุศย์ และนางปัดทุม ปัทมะ เป็นน้องชายของนายนพดล ปัทมะ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ปัจจุบันมีสถานะโสด จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร ปริญาตรีและปริญญาโท คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
พ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมาเป็นครั้งแรก สังกัดพรรคเพื่อไทย
โกศล ปัทมะ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
สุชาติ ภิญโญ
นายสุชาติ ภิญโญ (เกิด 14 มกราคม พ.ศ. 2513) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา เขต 6 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
สุชาติ ภิญโญ เกิดเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2513 ที่อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมาเป็นบุตรของนายช่อ และนางอ่อนสา ภิญโญ สำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเกษตรศาสตร์ และวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มีบุตรนอกสมรส 3 คน
อดีตเป็นสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัด เขตอำเภอแก้งสนามนาง ปี พ.ศ. 2554 ลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับคะแนนกว่า 40,000 คะแนน เอาชนะนายสมชัย ฉัตรพัฒนศิริ จากพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน และนางอรทัย พลวิเศษ จากพรรคภูมิใจไทย ที่ได้คนละประมาณ 20,000 คะแนน และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 เขามีบทบาทในการลงมติสวนทางกับมติของพรรคเพื่อไทยหลายครั้ง
สุชาติ ภิญโญ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
รันชู
รันชู หรือ รันจู  เป็นสายพันธุ์ของปลาทองสายพันธุ์หนึ่ง ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
รันชู ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ขึ้นมา ในราวปี ค.ศ. 1700 ที่ประเทศญี่ปุ่น หลังจากการเกิดขึ้นมาของปลาทองสายพันธุ์สิงห์จีน โดยชาวญี่ปุ่นได้นำปลาทองสิงห์ญี่ปุ่นมาพัฒนาจนได้เป็นปลาทองสายพันธุ์ใหม่ที่แตกต่างไปจากปลาทองสิงห์ญี่ปุ่นที่มีอยู่ และเรียกชื่อปลาทองสายพันธุ์นี้ว่า "รันชู" หรือ "รันจู"
ปลาทองรันชูเป็นปลาทองที่มีลักษณะคล้ายกับปลาทองสิงห์ญี่ปุ่นมาก โดยเป็นปลาทองที่มีลำตัวอ้วนหนา บึกบึน ไม่มีครีบหลัง ลักษณะของปลาทองรันชูที่สวย ได้มาตรฐาน คือ ต้องมีช่วงหลังโค้งลาดลงได้สัดส่วน ไม่นูนไปข้างหน้าหรือข้างหลังจนเกินไป ความโค้งของหลังไม่ตื้นหรือลึกเกินไป ไม่จำเป็นต้องมีหลังที่โค้งเรียบ ส่วนท้องด้านข้างควรโป่งพอง แนวลำตัวเริ่มจากจะงอยปากจนถึงปลายหางต้องอยู่ในแนวเส้นตรงไม่บิดเบี้ยวหรือโค้งงอ เกล็ดควรมีความสม่ำเสมอเรียงตัวกันเป็นระเบียบจากต้นคอจนถึงโคนหาง และเป็นเงางามแลดูสดใสแวววาว โคนหางใหญ่ บึกบึน แลดูมีพละกำลัง ส่วนหลังดูเมื่อมองจากด้านบนจะแลดูคล้ายเหรียญโคบัน (小判)
ครีบหางต้องแผ่กว้าง สมดุลกันทั้งด้านซ้ายและขวา ไม่บิดโค้งงอ มีขนาดที่เหมาะสมกับลำตัว ลักษณะของครีบหางมีสองแบบ คือ หางสามแฉก และสี่แฉก มุมยกของหางควรทำมุมไม่เกิน 45 องศา กับแผ่นหลัง ไหล่หางงุ้มมาข้างหน้าเล็กน้อย ส่วนปลายของหางไม่ควรยกสูงกว่าแนวของสันหลัง
สีของปลาทองรันชู มีสีขาว, แสด, แดง หรือแม้กระทั่งดำ เป็นสีเดียวตลอดทั้งตัว หรือจะเป็นหลายสีผสมกันก็ได้ แต่ไม่ว่าจะเป็นสีในโทนเข้มหรืออ่อน ควรมีความเงางามของเกล็ดและเรียงเป็นระเบียบสวยงาม
มีรูปทรงลำตัวที่ดี ขณะว่ายน้ำไม่เชิดหัวขึ้นหรือก้มหัวจนต่ำเกินไป มีพละกำลังในการว่ายน้ำ พริ้วสวยไม่อืดอาด มีการสะบัดสะโพกที่สวยงาม ครีบทวารหรือครีบก้น ต้องมี จะมีเดี่ยวหรือมีคู่ก็ได้ หากมีควรมีคู่กัน ส่วนครีบอื่น ๆ ไม่มีครีบหลัง มีครีบอก และครีบท้องอย่างละหนึ่งคู่ มีขนาดเท่ากัน ส่วนหัว มีช่องของดวงตาห่างและมีระยะห่างช่วงริมฝีปากจนถึงนัยน์ตาควรจะยาว กลุ้มวุ้นบนหัวทั้งสามส่วนไม่กำหนดลักษณะที่แน่นอน เพียงแต่ให้แลดูแล้วสมดุลกลมกลืนเหมาะสมกับช่วงลำตัว ส่วนของหัววุ้นบนหัว ต้องปิดทั้งแผ่นปิดเหงือก, ข้างแก้มไปจนถึงริมฝีปาก และบนส่วนหัว แต่ต้องไม่มีขนาดเหมือน ชิชิ คาชิระ
ศัพท์เฉพาะรันชู.
ปลาทองรันชูมีศัพท์เฉพาะที่เรียกขานกันในภาษาญี่ปุ่น ต่าง ๆ อาทิ
คาชิระ (かしら) หมายถึง ส่วนหัว
ชิชิ คาชิระ (市市 かしら) หมายถึง หัววุ้นแบบสายพันธุ์สิงห์จีน
โทะ คิง คาชิระ (甲 金 かしら)หมายถึง ส่วนบนของหัว แปลว่า "หมวกทองคำ"
โอคาเทมะ คาชิระ (市の車 かしら)แปลว่า "แก้มยุ้ย"
ทะสึ คาชิระ (辰 かしら) หมายถึง กลุ่มวุ้นที่ถัดจากแผ่นปิดเหงือกมาถึงบริเวณเหนือริมฝีปาก ซึ่งเป็นก้อนเนื้อชิ้นใหญ่มีลักษณะเหมือนเขี้ยว ซึ่งชาวไทยเรียกว่า "เขี้ยว" ขณะที่ชาวญี่ปุ่นเรียกว่า "หน้ามังกร"
ฟุนตัน (鼻孔) หมายถึง ปุ่มบริเวณรูจมูก
ปลาทองรันชูนั้นสามารถแบ่งได้เป็น 2 จำพวกใหญ่ ๆ คือ ทอปวิว (Top View) คือ มีความสวยงามเมื่อมองจากด้านบน เหมาะสมกับการเลี้ยงในอ่างหรือบ่อ และ ไซด์วิว (Side View) มีความสวยงามของส่วนหลังเมื่อมองจากด้านข้างลำตัว เหมาะสมกับการเลี้ยงในตู้กระจก
ปลาทองรันชูเป็นปลาที่ไม่มีครีบหลัง และเป็นปลาที่โดยปกติแล้วจะมีส่วนหัวที่ทิ่มลงกับพื้นเล็กน้อย เมื่อให้อาหาร ควรให้เป็นอาหารปลาแบบจมน้ำ
STOU
Phenylacetic acid
แชริตี้ เบอร์เบจ
รายชื่อหัวหน้ารัฐบาลสตรีจากการเลือกตั้งหรือแต่งตั้ง
กู๋หว่าไจ๋ มังกรฟัดโลก
กู๋หว่าไจ๋ มังกรฟัดโลก (Young and Dangerous) เป็นหนังภาคแรกของภาพยนตร์ซีรีส์ชุด กู๋หว่าไจ๋ ซึ่งดัดแปลงมาจากหนังสือการ์ตูน เรื่อง Teddy Boy  ภาพยนตร์สัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย เจิ้ง อี้เจี้ยน, เฉิน เสี่ยวชุน , อู๋ เจิ้นหวี่ , เยิ่น ต๊ะหัว , หลี่จือ , เซียะ เทียนหัว เป็นภาพยนตร์ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนจีน (Mànhuà) เป็นเรื่องแรกๆของวงการหนังฮ่องกง โดยสตูดิโอยักษ์ใหญ่ โกลเดนฮาร์เวสต์ กำกับการแสดงโดย หลิว เหว่ยเฉียง หรือ แอนดริว เลา
ในปี ค.ศ. 1985 ที่ฮ่องกง เฉิน ห้าวหนาน เป็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นที่เติบโตมากับกลุ่มเพื่อน ๆ ข้างถนน ที่ใช้ชีวิตอย่างเลวร้ายท่ามกลางเศรษฐกิจที่ตกต่ำ โดยมี ซาจี๋ หรือ ไก่ป่า เป็นเพื่อนสนิทที่สุด ทั้งหมดผ่านการต่อยตีและก่ออาชญากรรมทั่วไป วันหนึ่ง ได้หมดได้มีเรื่องกับ อาคุน นักเลงเจ้าถิ่น แต่ได้ พี่บี มาช่วยไว้ ทั้งหมดจึงนับถือพี่บีเสมือนพี่และบิดาบังเกิดเกล้าของตนเอง โดยเฉพาะเฉิน ห้าวหนาน