pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่ออัฐิสถาน และสุสานแปดสุสานที่ติดกับกำแพงด้านข้างและหลังของมหาวิหารปิดลงเพราะการระบาดของกาฬโรค กาฬโรค ในปี ค.ศ. 1735 กระดูกที่ขุดขึ้นมาจากสุสานเหล่านี้ก็ถูกนำไปเก็บไว้ในสุสานใต้ดินใต้วัด การบรรจุศพภายในสุสานใต้ดินโดยตรงเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1783 เมื่อกฎหมายที่ออกใหม่ระบุห้ามการฝังภายในตัวเมือง ภายในสุสานใต้ดินที่ไม่เปิดให้ชมมีศพกว่า 11,000 คน
นอกจากนั้นชั้นล่างใต้ดินของวัดก็ยังเป็นที่บรรจุศพของบิชอป ผู้มีตำแหน่งหน้าที่ทางศาสนา และดยุก ศพสุดท้ายที่บรรจุไว้ในคริพท์ที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1952 ทางต้อนใต้ของบริเวณร้องเพลงสวดที่เป็นศพของคาร์ดินัลฟรันซ์ เคอนิกในปี ค.ศ. 2004 ที่บรรจุศพของดยุกแห่งเวียนนา (Ducal Crypt) ตั้งอยู่ภายใต้บริเวณพิธีมีที่บรรจุสัมริด 78 อันที่บรรจุร่าง, หัวใจ หรือ อวัยวะภายในของสมาชิกในราชวงศ์ฮับส์บวร์ก 72 พระองค์ ก่อนหน้าที่จะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1365 รูดอล์ฟที่ 4 ดยุกแห่งออสเตรียสั่งให้สร้างคริพท์สำหรับบรรจุร่างของตนเองในมหาวิหารที่ได้สั่งให้สร้าง เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1754 ห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ นี้ก็ล้นไปด้วยโลงหิน 12 โลงและโกฐอีก 39 โกฐ บริเวณนี้จึงได้รับการขยายโดยเพิ่มห้องรูปไข่ติดกับด้านตะวันออกของห้องเดิม ในปี ค.ศ. 1956 ห้องทั้งสองนี้ก็ได้รับการบูรณะและสิ่งที่บรรจุอยู่ก็ได้รับการจัดเรียบเรียงใหม่ โลงหินของดยุกรูดอล์ฟและภรรยาได้รับการวางไว้บนแท่น และโกฐ 62 โกฐที่ใช้บรรจุอวัยวะก็ถูกย้ายจากชั้นสองชั้นภายในห้องใหม่ไปไว้ในตู้ในห้องเดิม
ออร์แกน.
มหาวิหารเซนต์สตีเฟนมีออร์แกนเก่าที่กล่าวถึงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1334 หลังจากเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 1945 มิคาเอล คอฟฟ์มันน์ก็สร้างออร์แกนไฟฟ้าใหม่ที่เสร็จในปี ค.ศ. 1960 ที่มี 125 เสียง, 4 manuals และ 9000 ท่อโดยทุนเงินบริจาคจากสาธารณชน ในปี ค.ศ. 1991 ออร์แกนสำหรับบริเวณร้องเพลงสวดก็ได้รับการสร้างโดยบริษัทออสเตรียชื่อบริษัทสร้าออร์แกนรีเกอร์ (Rieger Orgelbau) ออร์แกนนี้เป็นออร์แกนเครื่อง (mechanical organ) ที่มี 56 เสียงและ 4 manuals
การอนุรักษ์และการบูรณปฏิสังขรณ์.
การอนุรักษ์และการบูรณปฏิสังขรณ์มหาวิหารที่สร้างในยุคกลางเช่นมหาวิหารเซนต์สตีเฟนเป็นกระบวนการที่ต้องทำอย่างต่อเนื่องกันมาโดยตลอดตั้งแต่การเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1147 เป็นต้นมา
หินปูนที่เป็นหินที่เป็นโพรงพรุนได้รับอันตรายจากสภาวะอากาศ ซึ่งถ้าเคลือบด้วยวัตถุเช่นซิลิโคนก็จะเป็นการกักความชื้นให้ขังอยู่ในตัวหินและจะทำให้หินร้าวได้ง่ายเมื่อน้ำที่ขังอยู่ขยายตัวเมื่อเปลี่ยนตัวเป็นน้ำแข็งในฤดูหนาว “Dombauhütte”  ของมหาวิหารใช้วิธีล่าสุดทางวิทยาศาสตร์ (รวมทั้งเลเซอร์) ในการทำความสะอาดงานหินอันละเอียดอ่อน และในการสืบสวนกระบวนการในการอุดโพรงหินด้วยสิ่งที่กันจากการซึมของน้ำเข้าไปในเนื้อหิน
งานซ่อมที่เห็นได้ชัดที่สุดของโครงการซ่อมแซมล่าสุดคือการการบูรณปฏิสังขรณ์หอใต้ โดยการติดตั้งนั่งร้าน ทางโครงการพยายามหาทุนสนับสนุนโครงการโดยการติดตั้งป้ายโฆษณาบนนั่งร้านแต่ก็ถูกประท้วงจนต้องยุติลงไป เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 งานซ่อมส่วนใหญ่ของหอใต้ก็สำเร็จลง และนั่งร้านส่วนใหญ่ก็ได้รับการถอดออก
การทำความสะอาดภายในอย่างเป็นระบบก็ค่อยๆ เริ่มทำรอบผนัง และ ภายนอกที่เป็นงานประติมากรรมนูนของพระเยซูในสวนเกทเสมนีก็ยังอยู่ในระหว่างการบูรณะ
เมื่อไม่นานมานี้ทางมหาวิหารก็ได้ทำโครงการยักษ์สำเร็จที่เป็นโครงการที่ทั้งผู้มาเยี่ยมเยือนและมาสักการะมหาวิหารต้องการมาตั้งแต่การสร้างมหาวิหารในปี ค.ศ. 1147 นั่นคือระบบการทำความร้อนภายในตัวมหาวิหารระหว่างฤดูหนาว ระบบเดิมที่ใช้ใช้เตาผิงซึ้งทิ้งเขม่าไฟและไขมันไว้บนงานศิลปะ แต่ระบบใหม่ใช้เครื่องมือตามจุดต่างๆ เพื่อที่จะลดการหมุนเวียนของอากาศให้น้อยที่สุดเพื่อที่จะไม่ส่งผงพิษที่เป็นอันตรายต่อสิ่งก่อสร้างและงานศิลปะ ในปัจจุบันระบบการทำความร้อนรักษาอุณหภูมิให้อยู่ในระดับราว10 °C (50 °F).
งานวาดทางสถาปัตยกรรมที่วาดขึ้นในยุคกลางบนกระดาษยาว 15 ฟุตบอบบางเกินกว่าที่จะจับต้องได้ ทางมหาวิหารจึงใช้เลเซอร์วัดเพื่อสร้างหุ่นจำลองสามมิติของมหาวิหารที่เก็บไว้ในคอมพิวเตอร์เพื่อที่จะได้นำมาใช้ในการจำลองโครงการต่างๆ ในอนาคตได้อย่างรวดเร็ว เมื่องานหินที่ได้รับความเสียหายจากสภาวะอากาศจำเป็นที่จะต้องได้รับการซ่อมแซมหรือใส่หินก้อนใหม่แทน คอมพิวเตอร์ก็สามารถที่จะสร้างจำลองขนาดเท่าของจริงให้ช่างหินเก้าคนที่ทำงานอยู่บนกำแพงทางด้านเหนือของมหาวิหารได้ทันทีโดยไม่ต้องรอคอยเป็นเวลานานเช่นในสมัยก่อน
St. Stephen's Cathedral, Vienna
85 สกายทาวเวอร์
85 สกายทาวเวอร์ (, ; ชื่อเดิม "T &amp; C Tower" และ "ทุนเท็กซ์ (Tuntex) สกายทาวเวอร์") เป็นตึกระฟ้าที่ตั้งอยู่ในเขตหลิงหย่า เมืองเกาซุง ทางตอนใต้ของเกาะไต้หวัน มีความสูงตัวตึก 347.5 เมตร (1,140 ฟุต) ความสูงจนถึงยอดเสาอากาศ 378.0 เมตร (1,240 ฟุต) ตึกนี้เริ่มก่อสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1994 สิ้นสุดเมื่อปี 1997 กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดในเมืองเกาซุง และสูงที่สุดในไต้หวันก่อนที่ตึกไทเป 101 จะสร้างเสร็จ แทนที่ตึกชินคงไลฟ์ทาวเวอร์ (สูง 244.2 เมตร (801 ฟุต)) ซึ่งเคยเป็นตึกที่สูงที่สุดในไต้หวันหลังจากที่ตึกสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1993 ปัจจุบันมีความสูงเป็นอันดับที่ 2 ของเกาะไต้หวันรองจากไทเป 101
ลักษณะของตึกถูกออกแบบให้มีลักษณะคล้ายกับอักษรภาษาจีนคำว่า 高 (พินอิน: gāo, เกา) มีความหมายว่า "สูง" และยังเป็นตัวอักษรแรกของชื่อเมืองเกาซุงอีกด้วย
85 สกายทาวเวอร์ แบ่งการใช้งานออกเป็น 7 ส่วนหลัก
Stephansdom
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2553
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2553 แบ่งการแข่งขันเป็น 5 ลีกตามภูมิภาคของประเทศไทย เพื่อความสะดวกในการเดินทางแข่งขันของแต่ละสโมสร และเป็นการกระจายการแข่งขันฟุตบอลไปทั่วประเทศ โดยจะคัดเลือกทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละภูมิภาค เพื่อให้ได้ 12 สโมสร มาแข่งในระบบลีกอีกครั้ง โดยอันดับ 1-4 จะได้เลื่อนชั้นไปสู่ดิวิชัน 1 2554
ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 รอบแชมเปี้ยนส์ ลีก.
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 รอบแชมเปี้ยนส์ ลีก โดยจะคัดเลือกทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละภูมิภาคเป็น 10 ทีม รวมกับทีมอันดับ 3 ของทุกภูมิภาคที่มีคะแนนสูงสุดอีก 2 ทีม เพื่อให้ได้ 12 สโมสร และ แบ่งการแข่งขันเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 6 ทีม และคัดเอาที่1และ2ของแต่ละกลุ่มรวม 4 ทีม เพื่อได้เลื่อนชั้นไปสู่ดิวิชัน 1 2554
"อัปเดต วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2553
ส่วนทีมที่เพลย์ออฟกับไทยแลนด์ดิวิชั่น 1 ได้แก่
ทีม กลุ่ม B ที่ได้เลื่อนขึ้นชั้นไปเล่น ไทยแลนด์ดิวิชั่น 1 ในฤดูกาลหน้า
เวิร์มคอมพิวเตอร์
ซอนเน็ท
แซมมวล เทย์เลอร์ คอเลอริดจ์
แผ่นดินไหวในลิสบอน ค.ศ. 1755
แผ่นดินไหวที่ลิสบอน ค.ศ. 1755 หรือ แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่ลิสบอน  ส่งผลกระทบต่อโปรตุเกส คาบสมุทรไอบีเรีย และแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือในตอนเช้าวันเสาร์ที่ 1 พฤศจิกายน เวลาประมาณ 9:40 นาฬิกา ตามเวลาท้องถิ่น หลังจากเกิดแผ่นดินไหว ได้เกิดอัคคีภัยและคลื่นสึนามิตามมา ซึ่งทำลายกรุงลิสบอนและบริเวณใกล้เคียง นักวิทยาแผ่นดินไหวประเมินว่าแผ่นดินไหวลิสบอนคราวนี้มีขนาดประมาณ 7.7 หรือมากกว่านั้น ตามมาตราขนาดโมเมนต์ โดยมีศูนย์กลางแผ่นดินไหวในมหาสมุทรแอตแลนติก ห่างจากแหลมเซนต์วินเซนต์ไปทางตะวันตก-ตะวันตกเฉียงใต้ราว 200 กิโลเมตร
นี่ถือเป็นเหตุการณ์แผ่นดืนไหวขนาดใหญ่ครั้งที่สามที่ถูกนครนี้ (ก่อนหน้านี้เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1321 และ 1531) ตัวเลขประเมินผู้เสียชีวิตเฉพาะในกรุงลิสบอนอยู่ระหว่าง 12,000 ถึง 50,000 คน จึงนับเป็นหนึ่งในแผ่นดินไหวครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์
แผ่นดินไหวดังกล่าวเน้นความตึงเครียดทางการเมืองในราชอาณาจักรโปรตุเกส และรบกวนความทะเยอทะยานด้านอาณานิคมในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ของประเทศลงอย่างลึกซึ้ง เหตุการณ์ดังกล่าวถูกอภิปรายและพูดเขียนอธิบายอย่างกว้างขวางโดยนักปรัชญายุโรปยุคเรืองปัญญา และเป็นแรงบันดาลใจให้แก่พัฒนาการสำคัญในเทวยุติธรรม (theodicy) และในปรัชญาแห่งสุนทรียปรัชญา (sublime) เนื่องจากเป็นแผ่นดินไหวครั้งแรกที่มีการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ถึงผลกระทบต่อพื้นที่อันกว้างใหญ่ จึงได้นำไปสู่การกำเนิดของวิทยาแผ่นดินไหวสมัยใหม่ และวิศวกรรมแผ่นดินไหว
แผ่นดินไหวดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเช้าวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1755 ซึ่งเป็นวันสมโภชนักบุญทั้งหลาย (All Saints' Day) วันหยุดของนิกายคาทอลิก รายงานร่วมสมัยระบุว่าแผ่นดินไหวเกิดขึ้นนาน 3.5-6 นาที ทำให้เกิดรอยแรกขนาดใหญ่กว้าง 5 เมตรเกิดขึ้น ณ ใจกลางนคร ผู้รอดชีวิตต่างเร่งรุดไปยังพื้นที่เปิดของท่าเรือเพื่อความปลอดภัยและเฝ้ามองขณะที่น้ำลดต่ำลง ประมาณ 40 นาทีหลังเกิดแผ่นดินไหว คลื่นสึนามิขนาดยักษ์ได้พัดท่วมท่าเรือและเขตเมือง ไปจนถึงแม่น้ำทากัส หลังจากนี้ยังมีคลื่นสึนามิอีกสองคลื่นเกิดขึ้นตามมา ในบางพื้นที่ เพลิงได้โหมลุกอย่างรวดเร็วและลุกไหม้นานถึงห้าวัน
แรงสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหวสามารถรู้สึกได้ทั่วทวีปยุโรป ไกลถึงฟินแลนด์และแอฟริกาเหนือ และในบางแหล่งข้อมูล กระทั่งในกรีนแลนด์ และแคริบเบียน คลื่นสึนามิสูงถึง 20 เมตรกวาดชายฝั่งแอฟริกาเหนือ และพัดถล่มมาร์ตินีกและบาร์เบโดสทั่วมหาสมุทรแอตแลนติก
นักประวัติศาสตร์เศรษฐกิจ อัลวาโร เปเรรา ประเมินว่า จากประชากรของลิสบอนที่ประมาณ 200,000 คน มีผู้เสียชีวิตราว 30,000-40,000 คน และอีก 10,000 คนอาจเสียชีวิตในโมร็อกโก อย่างไรก็ดี การศึกษารายงานร่วมสมัยซึ่งเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งนี้ใน ค.ศ. 2009 พบว่าตัวเลขนี้คลุมเครือ และยากที่จะแยกจากรายงานการเกิดแผ่นดินไหวท้องถิ่นในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน คือ 18-19 พฤศจิกายน เปเรราประเมินว่ายอดผู้เสียชีวิตทั้งสิ้นในโปรตุเกส สเปนและโมร็อกโกจากแผ่นดินไหว ตลอดจนอัคคีภัยและคลื่นสึนามิที่เกิดตามมาอยู่ที่ 40,000 ถึง 50,000 คน
ความพยายามสร้างนครใหม่.
พระเจ้าโจเซที่ 1 พระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส และเสนาบดี พยายามสร้างนครขึ้นใหม่ วันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1755 ประมาณหนึ่งเดือนให้หลังเหตุแผ่นดินไหว มานูเอล ดา แมร์ (Manuel da Maia) หัวหน้าวิศวกร นำเสนอแผนการของเขาสำหรับการสร้างกรุงลิสบอนขึ้นใหม่ แมร์เสนอห้าทางเลือกตั้งแต่ละทิ้งกรุงลิสบอนไปจนถึงสร้างนครใหม่ขึ้นอย่างสมบูรณ์ ซึ่งพระเจ้าโจเซและเสนาบดีตัดสินใจเลือกการรื้อถอนย่านไบซา (Baixa quarter) และ "สร้างถนนใหม่โดยไม่รีรอ"
รูดอล์ฟที่ 4 ดยุกแห่งออสเตรีย
รูดอล์ฟที่ 4 ดยุคแห่งออสเตรีย หรือ รูดอล์ฟผู้ก่อตั้ง  (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1339 - 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1365) รูดอล์ฟที่ 4เป็นดยุคแห่งออสเตรียของราชวงศ์ฮับส์บวร์ก และ ประกาศตนเองเป็นอาร์ชดยุกแห่งอาณาจักรอาร์ชดยุกแห่งออสเตรียระหว่างปี ค.ศ. 1358 ถึงปี ค.ศ. 1365 โดยการปลอมเอกสาร “"Privilegium Maius"” เพื่ออ้างสิทธิต่างๆ ของอาณาจักรอาร์ชดยุกที่ตั้งขึ้น
Rudolf IV, Duke of Austria
Rudolph IV of Austria
Rudolf IV of Austria
นักบุญฟลอเรียน
นักบุญฟลอเรียน  เป็นนักบุญในคริสต์ศาสนา และ เป็นนักบุญผู้พิทักษ์อัปเปอร์ออสเตรียร่วมกับนักบุญลีโอโพลด์
เอกพันธ์ อินทะเสน
Saint Florian
เซนต์ฟลอเรียน
Pius V
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ ค.ศ. 1571
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ อาจจะหมายถึง
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ ค.ศ. 1495
Holy League
สงครามโปแลนด์-ออตโตมัน (ค.ศ. 1683-1699)
สงครามโปแลนด์-ออตโตมัน (ค.ศ. 1683-1699) เป็นสงครามโปแลนด์-ออตโตมันครั้งที่สาม หรือ สงครามสันนิบาตศักดิ์ศิทธิ์ ที่ใช้โดยฝ่ายโปแลนด์ หรือ ในความขัดแย้งที่เป็นส่วนหนึ่งของมหาสงครามตุรกี ความขัดแย้างเริ่มขึ้นด้วยชัยชนะของโปแลนด์ในยุทธการเวียนนาในปี ค.ศ. 1683 และจบลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาคาร์โลวิทซ์, การได้ดินแดนเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียที่เสียไปในสงครามโปแลนด์-ออตโตมันก่อนหน้านั้นคืนมา (สงครามโปแลนด์-ออตโตมัน (ค.ศ. 1672–ค.ศ. 1676)) สงครามครั้งนี้เป็นสงครามครั้งสุดท้ายระหว่างเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียและจักรวรรดิออตโตมัน แต่แม้ว่าโปแลนด์จะได้รับชัยชนะเหตุการณ์นี้ก็เป็นจุดเริ่มต้นของการเสื่อมอำนาจของไม่แต่จักรวรรดิออตโตมัน แต่ของเครือจักรภพด้วย ซึ่งตั้งแต่นั้นมาก็มิได้มีบทบาทนอกเขตแดนของราชอาณาจักรของตนเอง
หลังจากบ้านเมืองอยู่ในความสงบอยู่สองสามปีออตโตมันก็นำทัพเข้ามาโจมตีจักรวรรดิฮับส์บวร์กอีกครั้ง กองทัพเติร์กเกือบจะยึดกรุงเวียนนาเมืองหลวงของจักรวรรดิได้ แต่พระมหากษัตริย์โปแลนด์พระเจ้าจอห์นที่ 3 โซบีสกีนำกองทัพพันธมิตรคริสเตียนจนได้รับชัยชนะในยุทธการเวียนนาที่สร้างความสั่นสะเทือนให้แก่ความมั่นคงของจักรวรรดิออตโตมันในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 11 ทรงก่อตั้งกลุ่มสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ใหม่ขึ้นที่นำโดยออสเตรียในความปกครองของฮับส์บวร์ก, สาธารณรัฐเวนิส และ โปแลนด์ในปี ค.ศ. 1684 โดยมัสโคไวท์รัสเซียเข้าร่วมในปี ค.ศ. 1686 จักรวรรดิออตโตมันได้รับความพ่ายแพ้อย่างยับเยินสองครั้งในการต่อสู้กับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ครั้งที่สองในยุทธการโมเฮ็คส์ในปี ค.ศ. 1687 และสิบปีต่อมาในปี ค.ศ. 1697ในยุทธการเซนทา
ในแนวรบรองด้านโปแลนด์ยุทธการในปี ค.ศ. 1683 (เวียนนา และ พาร์คานี) หลังจากที่จอห์นที่ 3 โซบิสกีเสนอให้สันนิบาติสร้างแนวป้องกันอันเข้มแข็งร่วมกัน ทำการโจมตีที่ไม่ได้รับความสำเร็จเท่าใดนักที่มอลโดเวียในปี ค.ศ. 1686 เมื่อฝ่ายออตโตมันไม่ยอมเข้าต่อสู้อย่างประจันหน้าแต่เที่ยวโจมตีรังควานแทนที่ ในช่วงสี่ปีต่อมาโปแลนด์ทำการปิดบริเวณป้อมที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ที่Kamianets-Podilskyi และออตโตมันทาร์ทาร์เข้าโจมตีในบริเวณชายแดน ในปี ค.ศ. 1691 จอห์นที่ 3 โซบิสกีนำทัพไปทำการรณรงค์อีกครั้งในมอลโดเวียที่ประสบความสำเร็จกว่าครั้งก่อนแต่ก็มิได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
ยุทธการครั้งสุดท้ายของการรณรงค์คือการต่อสู้ใน battle of Podhajce ในปี ค.ศ. 1698 ที่ Feliks Kazimierz Potocki ได้รับชัยชนะต่อออตโตมันที่เข้ามารุกรานเครือจักรภพ สันนิบาตได้รับชัยชนะในปี ค.ศ. 1699 และสามารถบังคับให้จักรวรรดิออตโตมันต้องลงนามในสนธิสัญญาคาร์โลวิทซ์ จักรวรรดิออตโตมันสูญเสียดินแดนส่วนใหญ่ในยุโรป และต้องคืนดินแดนที่ได้มาคืนแก่โปแลนด์
สงครามโปแลนด์–ออตโตมัน (ค.ศ. 1683-1699)
Polish–Ottoman War (1683–1699)
Polish-Ottoman War (1683-1699)
Polish–Ottoman War (1683-1699)
สงครามโปแลนด์–ออตโตมัน (ค.ศ. 1683–1699)
Galen Marek
Death Star I
E=MC2 (Mariah Carey album)
พระเจ้ายันที่ 3 ซอบีแยสกีแห่งโปแลนด์
พระเจ้ายันที่ 3 ซอบีแยสกีแห่งโปแลนด์  (17 สิงหาคม ค.ศ. 1629 – 17 มิถุนายน ค.ศ. 1696) เป็นพระมหากษัตริย์ผู้มีความสำคัญของเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียแห่งราชวงศ์โซบีสกี ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1674 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1696 พระเจ้ายันทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์และแกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนีย การครองราชสมบัติเป็นเวลายี่สิบสองปีของพระองค์เป็นรัชสมัยที่บ้านเมืองมีความมั่นคงที่เป็นที่ต้องการหลังจากสภาวะอันปั่นป่วนของความวุ่นวายที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้นที่เกิดขึ้นในสมัยของความระส่ำระสายของเครือจักรภพ (Deluge) และการลุกฮือคเมลนิทสกี (Khmelnytsky Uprising) พระเจ้าจอห์นเป็นพระมหากษัตริย์ผู้เป็นที่นิยมของประชาชน และทรงเป็นนักการทหารผู้มีความสามารถ โดยเฉพาะในการต่อสู้อย่างกล้าหาญและเมื่อทรงได้รับชัยชนะต่อออตโตมันเติร์กในยุทธการเวียนนาในปี ค.ศ. 1683 ชัยชนะครั้งนี้ทำให้ทรงได้รับสมญานามจากพวกเติร์กว่าเป็น “สิงห์แห่งลิทัวเนีย”
John III Sobieski
จอห์นที่ 3 โซบีสกี
จอห์นที่ 3 โซบิสกี
John Sobieski
จอห์น โซบีสกี
John III of Poland
สมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 3 แห่งโปแลนด์
พระเจ้าจอห์นที่ 3 แห่งโปแลนด์
John III Sobieski of Poland
John III Sobieski, King of Poland
Jan III Sobieski
Jan Sobieski (1683 - 1685)
มัคซีมีลีอานที่ 2 เอมานูเอ็ล ผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย
มัคซีมีลีอานที่ 2 เอมานูเอ็ล ผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย  (11 กรกฎาคม ค.ศ. 1662 - 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1726) มัคซีมีลีอานเป็นประมุขของดัชชีแห่งบาวาเรียแห่งตระกูลวิทเทลส์บัค และเป็นผู้คัดเลือกแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ นอกจากนั้นแล้ว มัคซีมีลีอานก็ยังเป็นข้าหลวงคนสุดท้ายของเนเธอร์แลนด์ของสเปน และดยุกแห่งลักเซ็มเบิร์ก มัคซีมีลีอาน เอมานูเอ็ลเป็นนักการทหารผู้มีความสามารถ แต่ความทะเยอทะยานของมัคซีมีลีอาน เอมานูเอ็ลนำไปสู่ความขัดแย้ง ในที่สุดก็กลายเป็นสิ่งที่จำกัดความสำเร็จที่มุ่งหมายเอาไว้
มัคซีมีลีอานผู้เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1662 ที่มิวนิกเป็นบุตรของเฟอร์ดินานด์ มาเรีย ผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย และเจ้าหญิงเฮนเรียตตา อเดลเลดแห่งซาวอย
Maximilian II Emanuel, Elector of Bavaria
Maximilian II, Elector of Bavaria
แม็กซิมิเลียน เอ็มมานูเอลที่ 2 พรินซ์อีเล็คเตอร์แห่งบาวาเรีย
รอจ ซาร์ตัน
ซูซาน คาลวิน
ซูซาน คาลวิน เป็นตัวละครในนิยาย ของ ไอแซค อาซิมอฟ นักหุ่นยนต์ศาสตร์รุ่นบุกเบิกในโลกสมัยโบราณ
เธอเป็นผู้บุกเบิกเทคโนโลยีหุ่นยนต์จนมีความก้าวหน้า อีกทั้งยังเป็นผู้ให้แนวคิดเกี่ยวกับหุ่นยนต์และกฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์
การอยู่ร่วมกันของมนุษย์และหุ่นยนต์และอื่นๆ อีกมากมาย (ปรากฏตัวใน เรื่องข้าคือหุ่นยนต์ )
แอ่งธรณี
แอ่งธรณี หรือ แอ่งเปลือกโลก  หมายถึง แอ่งขนาดใหญ่ที่รองรับตะกอนจำนวนมากจนเป็นชั้นหนามากจนเกิดการจมตัวลงไปเรื่อย ๆ เป็นเวลายาวนาน ชั้นหินของภูเขาดังกล่าวมักมาจากทะเลและเป็นทะเลลึก จากหลักฐานดังกล่าวนี้ทำให้เชื่อว่าแอ่งธรณีจะแสดงลักษณะสำคัญของทะเลและจากการที่ชั้นตะกอนมีความหนามากกว่าความลึกของมหาสมุทร จึงเป็นเครื่องชี้วัดว่าแอ่งตะกอนมีการจมตัวเรื่อยๆ จริง ขณะที่ตะกอนมาตกสะสม
แอ่งธรณีบางแอ่งประกอบด้วยแอ่งคู่ขนาน เช่นแอ่งธรณีของเทือกเขาแอบปาลาเชียน (Appalachians) ซึ่งแอ่งทั้งสองนี้เป็นแอ่งยาวขนานกันตั้งแต่เกาะนิวฟันแลนด์ (New foundland) ทางตะวันตกเฉียงใต้ไปจนถึงแอละแบมา (Alabama) แอ่งที่ติดกับแผ่นดินประกอบด้วยตะกอนจากทะเลตื้น ซึ่งจะประกอบด้วยตะกอนบกและตะกอนทะเล เช่น หินปูน หินทราย ถ่านหิน และชั้นตะกอนอื่นๆ ส่วนอีกแอ่งอยู่ไกลออกไปจากทวีป ประกอบด้วยตะกอนน้ำลึกซึ่งคล้ายกับตะกอนที่สะสมตัวอยู่บริเวณลาดทวีปและมีการปะทุของภูเขาไฟด้วย ชั้นหินดังกล่าวนี้สะสมตัวเป็นชั้นๆ โดยปราศจากแนวความไม่ต่อเนื่อง
ในบริเวณชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของอเมริกามีพื้นที่ที่ประกอบด้วยชั้นตะกอนหนาสองส่วนที่มีลักษณะคล้ายกันซึ่งเชื่อว่าเมื่อก่อนน่าจะเป็นแอ่งธรณีได้อย่างดี แอ่งที่ติดกับพื้นทวีปเป็นแอ่งธรณีน้ำตื้นที่ประกอบด้วยชั้นตะกอนที่สะสมตัวจนมีลักษณะคล้ายลิ่มจนเกิดไหล่ทวีปขึ้นและวางตัวอยู่เหนือทวีป ส่วนแอ่งธรณีอีกแอ่งประกอบด้วยชั้นตะกอนน้ำลึกซึ่งวางตัวอยู่บนลาดทวีปที่อยู่เหนือเปลือกสมุทรอีกที ตำแหน่งที่เปลือกทวีปและเปลือกสมุทรเชื่อมต่อกันจึงเป็นตำแหน่งใจกลางของแผ่นเปลือกโลก ส่วนที่เชื่อมต่อนี้แสดงว่าเป็นขอบทวีปสถิตย์ (passive continental margins) ซึ่งมักปรากฏอยู่ตอนกลางของแผ่นเปลือกโลกเกือบทุกแผ่น
แอ่งเปลือกโลกหรือแอ่งธรณีนี้จัดว่าเป็นกระบวนการสำคัญให้เกิดภูเขาชนิดที่คดโค้งโก่งงอตัวอย่างเช่น การเกิดเทือกเขาแอบปาลาเชียน ซึ่งเป็นแนวเทือกเขาที่ยาวถึง2500กิโลเมตรทางฝั่งตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือและต่อเลยไปจนถึงไหล่ทวีป ในส่วนของตะกอนน้ำตื้นในแอ่งธรณีด้านตะวันตกประกอบด้วยรอยแตกระแหง (mud cracks) ริ้วคลื่น (ripple marks) และบรรพชีวินชนิดน้ำตื้นและบางแห่งจะพบวัสดุธรณีวิทยาที่เกิดบนบกเช่น ถ่านหิน ตะกอนเหล่านี้สะสมตัวอยู่บนหินฐานราก (basement rocks) ที่เป็นหินอัคนีและหินแปรชั้นสูง และจะมีการสะสมตัวของตะกอนที่เป็นชั้นหนาขึ้นไปทางด้านที่ติดกับทะเลคือจากตะวันตกไปตะวันออก
ชั้นตะกอนส่วนใหญ่ในแอ่งธรณีด้านนี้ในปัจจุบันเกิดการคดโค้งโก่งงอเกือบจะทั้งหมด ถ้าหากเดินทางไปยังตอนกลางของเทือกเขาแอบปาลาเชียนจากตะวันตกของรัฐนิวยอร์กหรือรัฐเพนซิลเวเนีย
เราจะพบได้ว่าชั้นตะกอนเดิมจะมีลักษณะราบเรียบไม่โค้งโก่งงอ (undisturbed strata) แต่พอเดินทางไปยังทิศตะวันตกเรื่อยๆจะพบว่าชั้นตะกอนเหล่านี้หนาขึ้นๆ และมีการโค้งโก่งงอมากขึ้นด้วย พอเดินทางมาถึงด้านตะวันออกของรัฐเพนซิลเวเนียในดินแดนที่เรียกว่า ดินแดนหุบและสันเขา (valley and ridge province) จะพบว่าชั้นหินเกิดการโค้งงอเป็นรูปกะทะหงายและคว่ำ (synclines&amp;anticlines) กว้างๆ การที่ดินแดนแห่งนี้ใช้ชื่อแบบนี้เพราะส่วนที่เป็นหุบเขาประกอบด้วยชั้นหินที่ผุกร่อนได้ง่ายเช่น หินปูน หินโดโลไมต์ claystone แทรกสลับอยู่กับชั้นหินที่ทนต่อการผุกร่อนได้ดีซึ่งทำให้เกิดเป็นเทือกเขา
แต่พอเดินไปถึงทางใต้ของรัฐเทนเนสซี (Tennessee) และรัฐคาโรไลนา (Carolina) ทั้งเหนือและใต้ลักษณะของเขาเปลี่ยนไปประกอบด้วยชั้นหินที่มีการเสียรูปมากมีทั้งที่คดโค้งและเลื่อนตัว
ชั้นหินบางๆหลายชั้นถูกดันไปทางทิศตะวันตกเลื่อนตัวไปซ้อนทับอยู่บนชั้นหินที่ถูกเลื่อนดันอยู่ก่อนแล้ว เรียกลักษณะของผิวหรือชั้นของการเลื่อนตัวแบบนี้ว่า ผิวเลื่อนซ้อน (detachment surface) และเรียกแผ่นที่เลื่อนตัวไปซ้อนว่า ศิลาจาริก (decolement) รูปแบบของการแปรรูปในส่วนบนจะไม่เหมือนกับส่วนล่างชั้นหิน ตะกอนที่อยู่เหนือผิวเลื่อนซ้อนจะแตกหัก เคลื่อนตัวไปตามรอยเลื่อนและการวางตัวเหลื่อมกันเป็นขั้นคล้ายไพ่ ชั้นตะกอนส่วนล่างที่แก่กว่าเกิดการเสียรูปแบบโค้งงอมากกว่า
เมื่อเดินทางต่อไปทางตะวันออกอีกไปยังดินแดนเดิมที่มีศิลาจาริกเหล่านั้นเลื่อนมาเป็นส่วนใจกลางของเทือกเขาแอบปาลาเชียน ซึ่งประกอบด้วยตะกอนน้ำลึกด้านตะวันออก ชั้นหินเกิดการแปรสภาพอย่างมาก ส่วนใหญ่การคดโค้งจะเป็นแบบแกนเอียงเท่า (isocline) และแบบพลิกตลบ (overturn) และพบรอยเลื่อนมากมายจนมาถึงบริเวณที่มีการแปรสภาพขึ้นไปอีก และพบเห็นหินแกรนิตแทรกดันตัวขึ้นมา
เอเชียนบีชเกมส์ 2010
เอเชียนบีชเกมส์ 2010  เป็นการแข่งขันเอเชียนบีชเกมส์ ครั้งที่ 2 จัดขึ้นที่ มัสกัต ประเทศโอมาน
จะมีอย่างน้อย 43 ประเทศ จาก 45 ประเทศในเอเชียได้ยืนยันที่จะเข้าร่วมการแข่งขันนี้ ยกเว้นเพียงเกาหลีเหนือ และมาเก๊า
เอเชียนบีชเกมส์ 2012
เอเชียนบีชเกมส์ 2012  เป็นการแข่งขัน เอเชียนบีชเกมส์ ครั้งที่ 3 จัดขึ้นที่ ไห่หยาง ประเทศจีน
!width=200|มิถุนายน 2012
!width=32|อ. 12
!width=32|พ. 13
!width=32|พฤ. 14
!width=32|ศ. 15
!width=32|ส. 16
!width=32|อ. 17
!width=32|จ. 18
!width=32|อ. 19
!width=32|พ. 20
!width=32|พฤ. 21
!width=32|ศ. 22
!width=55|เหรียญทอง
!เหรียญทองรวม!! !! !! !! !! !! 6 !! 12 !! 8 !! 5 !! 9 !! 9 !! 49
เพลิงพราย
เพลิงพราย (2552) ละครโทรทัศน์ไทย แนวลึกลับสืบสวน ความยาว 12 ตอน ออกอากาศทางช่อง 3 ทุกวัน ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ เวลา 20.30 - 22.30 น. ตั้งแต่ ศุกร์ 21 มิ.ย. - เสาร์ 18 ก.ค. 2552 กำกับการแสดงโดย ชูชัย องอาจชัย บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา ดัดแปลงจากบทประพันธ์เดิม "เพลิงพราย" ของ อรพิม ผลิตโดย บริษัทยูม่า 99จำกัด
เดือนนักเขียนนวนิยายพบกับเหตุการณ์ประหลาด ทุกเช้าที่ตื่นขึ้นมาเธอจะรู้สึกอิดโรย มีรอยแผลฟกช้ำเกิดขึ้นตามร่างกาย ทั้งๆที่เธอนอนหลับอยู่ในห้องตลอดคืน เธอบอกเล่าเรื่องนี้กับอุ๋ม เพื่อนสนิทซึ่งแวะมาหาเธอที่คอนโด อุ๋มแต่งงานแล้วกับ พลภัทร ผู้กำกับหนุ่มเสน่ห์แรง เดือนไม่ทราบเลยว่าเธอถูกวิญญาณของปลายรุ้งเข้าสิง ปลายรุ้งตายโดยไม่รู้ว่าถูกใครฆ่า วิญญาณของปลายรุ้งสามารถเข้าสิงร่างเดือนได้ จึงใช้ร่างเดือนออกตระเวนสืบหาฆาตกร เดือนได้รู้จักกับพฤกษ์ นายตำรวจหนุ่มโดยบังเอิญ และเริ่มสนิทสนมกัน พฤกษ์ได้รับมอบหมายจากผู้การ ครรชิต ให้สืบสวนคดีการหายตัวไปอย่างลึกลับของนักแสดงสาวดาวรุ่ง นามว่าปลายรุ้ง
วิญญาณของปลายรุ้งสิงร่างเดือนไปหาสาคร เพื่อถามว่าใครเป็นคนฆ่าตน เกิดต่อสู้กับปรเมศก์นายตำรวจ พฤกษ์สงสัยว่าสาครน่าจะมีส่วนเกี่ยวพันกับการหายตัวไปของปลายรุ้ง พฤกษ์สั่งให้ปองชัยคอยเฝ้าดูสาคร กลางดึกคืนหนึ่งปองชัยเห็นเดือนหายเข้าไปในบ้านสาคร ปองชัยตามเข้าไปพบสาครถูกทำร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส ส่วนเดือนหนีไป พฤกษ์ไม่เขื่อว่าเดือนทำร้ายสาคร จึงรีบตามไปดูที่คอนโด พบเดือนอยู่ที่ห้องพัก เดือนยืนยันว่าเธอไม่ได้ไหน แต่กล้องวงจรปิดของคอนโดบันทึกภาพเธอเดินออกจากห้องพักได้ เดือนจึงถูกจับข้อหาพยายามฆ่า อุ๋มมาช่วยประกันตัวเดือน พลภัทรตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดกับสาคร ปรึกษาเรื่องนี้กับปรเมศก์
สาครรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล โดยมีตำรวจเฝ้า 24 ชั่วโมง วิญญาณของปลายรุ้งในร่างของเดือนบุกเข้ามาในห้อง พยายามฆ่าสาครอีกครั้ง พฤกษ์และปองชัยต่อสู้กับเดือน เดือนกลายร่างเป็นปลายรุ้ง พฤกษ์นำสร้อยพระมาสวมคอเดือน วิญญาณปลายรุ้งจึงออกจากร่าง ระหว่างที่พฤกษ์ดูแลเดือน สาครถูกปรเมศก์ฆ่าปิดปาก
เดือนพาพฤกษ์ไปหาป้านวล ซึ่งเป็นร่างทรงของเทพ ป้านวลเตือนว่าเดือนกำลังมีเคราะห์อย่างหนักด้วยย่างเข้าสูวัยเบญจเพส ขอให้เดือนสวมสร้อยพระไว้ตลอดเวลา และขอให้พฤกษ์คอยช่วยเหลือดูแลเดือน พลภัทรแอบนอกใจอุ๋มไปมีความสัมพันธ์เกินเลยนักแสดงสาวชื่อวีณา แต่ถูกอุ๋มจับได้ อุ๋มเสียใจ จึงออกจากบ้านมาพักอยู่กับเดือนที่คอนโด
ปรเมศก์ขอให้พลภัทรส่งหญิงสาวมาให้อย่างที่เคย พลภัทรส่งวีณาไปให้ปรเมศก์ ปรเมศก์ส่งวีณาต่อให้ผู้การครรชิตนายของตนอีกทอดหนึ่ง วีณาถูกข่มเหงทำร้ายร่างกาย เจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจ พลภัทรตามมาง้ออุ๋มที่ห้องพักของเดือน ด้วยความแค้นใจวีณาตามพลภัทรมาถึงห้องพักของเดือน ตั้งใจจะยิงพลภัทรให้ตายคามือ แต่วิญญาณปลายรุ้งซึ่งวนเวียนอยู่ที่ห้องพักของเดือนเข้ามาขัดขวาง
วิญญาณของปลายรุ้งในร่างของอุ๋มไปหาพลภัทร เพื่อถามว่าใครเป็นคนฆ่าเธอ เดือนกับพฤกษ์ตามไปหาอุ๋มที่บ้าน ช่วยกันเอาพระคล้องคอ จึงไล่วิญญาณออกจากร่างอุ๋มได้ วีณากับพลภัทรถูกปรเมศก์ฆ่าปิดปาก เชิดชายผู้จัดการคอนโดที่เดือนพักอยู่ พบหลักฐานในเทปบันทึกภาพของกล้องวงจรปิดที่จะมัดตัวปรเมศก์ เชิดชายพยายามแบล็คเมล์ปรเมศก์ สุดท้ายก็ต้องตายด้วยน้ำมือของปรเมศก์ แต่ปรเมศก์หาแผ่นซีดีบันทึกภาพจากกล้องวงจรปิดไม่พบ
เดือนพบแผ่นซีดีจึงมอบให้พฤกษ์ ปองชัยตรวจดูแผ่นซีดี พบหลักฐานว่าปรเมศก์อุ้มร่างของปลายรุ้งออกจากห้อง ปองชัยพยายามติดต่อพฤกษ์ แต่ถูกปรเมศก์จัดการเสียก่อน ปรเมศก์พยายามฆ่าพฤกษ์ แต่พฤกษ์รอดมาได้ วิญญาณของปลายรุ้งพบความจริงว่าใครคือคนฆ่าตน จึงเข้าสิงเดือน เพื่อไปแก้แค้น
อเมริกัน กราฟฟิติ
กัปตันอีโอ
กัปตันอีโอ  เป็นภาพยนตร์สามมิติไซไฟ-แฟนตาซี ความยาว 17 นาที สำหรับฉายในสวนสนุกของดิสนีย์ในช่วงทศวรรษ 1980-1990 นำแสดงโดยไมเคิล แจ็กสัน กำกับโดยฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา โดยมีจอร์จ ลูคัสเป็นผู้อำนวยการสร้างบริหารและเป็นผู้ชักชวนให้คอปโปลาเป็นผู้กำกับ
ภาพยนตร์กล่าวถึงนักบินอวกาศชื่อ กัปตันอีโอ (EO มาจากภาษากรีก แปลว่า "รุ่งสาง" รับบทโดย ไมเคิล แจ็กสัน) พร้อมกับผู้ช่วยชื่อ ฮูตเตอร์ (เป็นมนุษย์ต่างดาว มีรูปร่างคล้ายกับช้างสองขา รับบทโดยโทนี ค็อกซ์) ปฏิบัติภารกิจขับยานอวกาศไปผจญภัยต่าง ๆ นานา และต้องต่อสู้เพื่อปลดปล่อยราชินีต่างดาวผู้ชั่วร้าย (รับบทโดย แองเจลิกา ฮุสตัน) ในภาพยนตร์มีการใช้เทคนิคพิเศษในโรง ทั้งควัน เลเซอร์ จนบางครั้งถือว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เป็น "ภาพยนตร์สี่มิติ" เรื่องแรก
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ แต่งโดยเจมส์ ฮอร์เนอร์ มีเพลงที่ไมเคิล แจ็กสันร้องและเต้น 2 เพลง คือเพลง "We Are Here to Change the World" และ "Another Part of Me"
ภาพยนตร์มีฉายจำกัดเพียง 4 โรง คือที่ เอปคอตเซ็นเตอร์ วอลต์ดิสนีย์เวิลด์รีสอร์ต ออร์แลนโด ฟลอริดา (ปี 1986-1994), ดิสนีย์แลนด์ แอนาไฮม์ แคลิฟอร์เนีย (ปี 1986-1997), โตเกียวดิสนีย์แลนด์ ญี่ปุ่น (ปี 1987-1996) และ ดิสนีย์แลนด์พาร์ก (ปารีส) ฝรั่งเศส (ปี 1992-1998) ใช้ทุนสร้างประมาณ 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เฉลี่ยนาทีละ 1.76 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นภาพยนตร์ที่มีต้นทุนการสร้างสูงที่สุดในประวัติศาสตร์
กัปตัน อีโอ
ภาษายิวซิราซี
ภาษายิวซิราซี (Judeo-Shirazi) เป็นสำเนียงของภาษาเปอร์เซียซึ่งพูดโดยชาวเปอร์เซียเชื้อสายยิว ที่อาศัยอยู่ในชีราชและบริเวณใกล้เคียงทางตะวันออกของอิหร่าน มีความแตกต่างของสำเนียงในบริเวณต่างๆกัน สามารถเข้าใจกันได้กับผู้พูดภาษาเปอร์เซียในอิหร่าน
จิมมี่ โนเอล
จิมมี โนเอล (Jimmy Noel) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 22 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 9
แฟลซ กัลเลโก้
แฟลช กัลเลโก (Flash Gallego) หรือ เปอร์เฆนตีโน กัลเลโก นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 18
กัลเลโกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ชนะคะแนน อเล็กซ์ อะลาร์เด ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และไปชกชนะที่ญี่ปุ่นถึง 3 ครั้งใน พ.ศ. 2512 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทยเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2512 แพ้น็อค สเลมาลย์ อิทธิอนุชิต ยก 10 ไม่ได้แชมป์ กัลเลโกมาประสบความสำเร็จ ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 ชนะน็อค ลิโต มาเนซ ยก 11 จากนั้น กัลเลโกได้ไปชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2515 แพ้คะแนน ซูซูมุ โอกาเบะ ไม่ได้แชมป์ กัลเลโกยังคงชกมวยต่อมาจนถึง พ.ศ. 2519 โดยไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก และเคยไปชกกับโรเบอร์โต ดูรันที่ปานามาเมื่อ พ.ศ. 2517 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 7 กัลเลโกขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ชนะคะแนน เฟล เปดรานซา จากนั้นก็แขวนนวมไป
คิม ฮุนชิ
คิม ฮยุนชิ (Hyun Chi Kim) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2488 สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 23 (9) แพ้ 3
วังมะนาว
วังมะนาว อาจหมายถึง
บ้านฉัน..ตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้)