pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จากนั้น บทบาทที่เป็นที่รู้จักของเจ้า เหวินจั๋ว คือ การรับท จั่นเจา ในซีรีส์ชื่อดัง เปาบุ้นจิ้น ยอดคนคู่คุณธรรม และบทหวง เฟยหง บทเดียวกับที่ทำให้ หลี่ เหลียนเจี๋ย มีชื่อเสียงขึ้นมา ในซีรีส์ชุด หวง เฟยหง ในปี ค.ศ. 1995-ค.ศ. 1996 และการรับบทเป็น เนี่ยฟง ใน ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า ในแบบซีรีส์ทั้ง 2 ภาค ในปี ค.ศ. 2002 และ ค.ศ. 2004
และได้รับบท ยาจกซู จากภาพยนตร์กำลังภายในเรื่อง "True Legend" ในปี ค.ศ. 2010 จากการกำกับของหยวน หวูปิง
เจ้า เหวินจั๋ว มีชื่อภาษาอังกฤษว่า วินเซนต์ เจ้า (Vincent Zhao) หรือ Chiu Man-Cheuk ชีวิตส่วนตัว สมรสแล้วกับ จาง ตันลู่ นักแสดงสาว ที่สหรัฐอเมริกาอย่างเงียบ ๆ ในปี ค.ศ. 2006 พร้อมกับฝึกฝนวูซูและฝึกการใช้ภาษาอังกฤษไปด้วย เพื่อหวังเข้าสู่วงการภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเช่นเดียวกับนักแสดงแอ๊คชั่นรุ่นพี่ อย่าง เฉินหลง หรือ โจว เหวินฟะ เป็นต้น
ทองไท ราชานนท์
ทองไท ราชานนท์ หรือนายองอาจ นาคเทียม นักมวยสากลชาวไทย เกิดเมื่อ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 3) แพ้ 10
สิบโท วราภัทร์ เพชรสถิตย์ เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 เป็นนักแสดงชาวไทย มีผลงานเด่น จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "หอแต๋วแตก แหกกระเจิง" " กองพันครึกครื้น ท.ทหารคึกคัก" ละคร "วนาลี"นอกจากนี้ ยังเป็นทหาร ด้วย ปัจจุบัน ไอซ์สังกัดทหารกองประจำการที่ ร.1 พัน1.รอ.ทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์
วราภัทร เพชรสถิตย์
โบลีเยอ-ซูร์-ดอร์ดอญ
โบลีเยอ-ซูร์-ดอร์ดอญ (, ฟังเสียง) เป็นเมืองในจังหวัดกอแรซในแคว้นลีมูแซ็งในประเทศฝรั่งเศส ที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางใต้ของฝรั่งเศส โบลีเยอ-ซูร์-ดอร์ดอญเป็นเมืองโบราณที่มีแอบบีแซ็ง-ปีแยร์แห่งโบลีเยอ-ซูร์-ดอร์ดอญ ตั้งเด่นริมสระอยู่ท้ายเมือง
อารามโบลีเยอ-ซูร์-ดอร์ดอญ
อารามโบลีเยอ-ซูร์-ดอร์ดอญ  หรือชื่อเต็มคือ อารามแซ็ง-ปีแยร์เดอโบลีเยอ-ซูร์-ดอร์ดอญ  เป็นแอบบีย์ของคณะเบเนดิกติน ตั้งอยู่ที่เมืองโบลีเยอ-ซูร์-ดอร์ดอญ กอแรซ แคว้นลีมูแซ็ง ประเทศฝรั่งเศส
อารามโบลีเยอ-ซูร์-ดอร์ดอญก็เช่นเดียวกับแอบบีย์ที่อูว์แซร์ชและลีมอฌที่เป็นอารามคณะเบเนดิกตินที่ก่อตั้งมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 และรุ่งเรืองขึ้นมาเพราะตำแหน่งที่ตั้งที่ไม่ไกลจากเส้นทางเซนต์เจมส์ แอบบีย์ก่อตั้งขึ้นราวปี ค.ศ. 855 โดยรูดอล์ฟแห่งตูว์แรน อาร์ชบิชอปแห่งบูร์ฌ นักบวชกลุ่มแรกของอารามมาจากแอบบีที่ซอลีญักไม่ไกลจากลีมอฌ
เมื่ออารามมีฐานะมั่งคั่งขึ้นก็เป็นที่หวั่นเกรงของขุนนางผู้ครองที่ดินในบริเวณนั้นจนบิชอปแห่งลีมอฌต้องมาช่วยป้องกันการรังควาน ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 อารามแซ็ง-ปีแยร์ก็ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอารามกลูว์นี ราวปี ค.ศ. 1095 ก่อได้มีการก่อสร้างอารามขนาดใหญ่ขึ้นและดำเนินต่อมาเกือบห้าสิบปี ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ก็ได้มีการสร้างหอยอดแหลมทางด้านตะวันตกที่ใช้เป็นหอระฆังของเมืองบิวลีไปในตัวด้วย
อารามทรุดโทรมลงเมื่อมาถึงสมัยสงครามร้อยปีที่ทำลายสิ่งต่าง ๆ ในภูมิภาคนี้ไปมาก สงครามศาสนาต่อมาก็ช่วยจบการทำลาย เมืองโบลีเยอและอารามตกไปเป็นของฝ่ายอูเกอโนในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1569 และไม่ได้กลับมามีบทบาทอีกจนกระทั่งปี ค.ศ. 1663 เมื่อมาถึงการปฏิวัติฝรั่งเศส อารามก็ถูกยุบและทำลายไปเป็นบางส่วน
ตัวสิ่งก่อสร้าง.
ตัวแอบบีมีทางเดินกลางที่ยาวสี่ช่วง แขนกางเขน และ บริเวณร้องเพลงสวดขนาดใหญ่ล้อมรอบด้วยจรมุข บริเวณร้องเพลงสวด, แขนกางเขนด้านใต้ และส่วนใหญ่ของทางเดินกลางเป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ที่สร้างมาแต่เดิม หอระฆังและหอกลางสร้างในสมัยต่อมาเป็นแบบกอธิค ความยาวของตัววัด 71 เมตร ส่วนที่กว้างที่สุดที่แขนกางเขน 38 เมตร ทางเดินกลางสูง 17 เมตร และหอกลางสูงขึ้นไปจากนั้นอีก 6 เมตร
สิ่งที่เด่นที่สุดคืองานแกะสลักที่ประตูทางเข้าด้านใต้โดยเฉพาะบนหน้าบันที่เป็นภาพ “การพิพากษาครั้งสุดท้าย” แสดงถึงการมาครั้งที่สองของพระเยซูอย่างมีชัย และการคืนพระชนม์ของพระเยซู บนหน้าบันมีความสูงถึง 2.1 เมตร พระกรกางออกไปเป็นรูปกางเขนขนาบด้วยอัครทูต ตอนบนเป็นทูตสวรรค์ถือมงกุฎและตาปูเหนือพระเศียร ขณะที่เทวดาอื่นเป่าทรัมเป็ตเรียกผู้เสียชีวิตขึ้นมาให้ทำการการตัดสินบุญบาป
สิ่งที่เด่นอีกอย่างหนึ่งคือชั้นแท่นบูชา (Retable) แบบบาโรกที่เป็นไม้ทาทองที่สร้างปี ค.ศ. 1678 ไม่นานหลังจากการรื้อฟื้นอาราม ที่เป็นภาพ “แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์” สมบัติอื่นของอาราม ก็ได้แก่ “แม่พระและพระกุมาร” และ เรลิกที่เป็นแขนที่ทำด้วยไม้หุ้มด้วยเงินและทองคำเปลว
Abbaye Saint-Pierre de Beaulieu-sur-Dordogne
Beaulieu-sur-Dordogne Abbey
แอบบีบิวลี-เซอร์-ดอร์ดอญ
Abbatiale de Beaulieu-sur-Dordogne
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี
โรงเรียน นวมินทราชินูทิศ หอวังนนทบุรี เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านดาบ ตำบลบ้านใหม่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี จัดตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เนื่องในวโรกาสเจริญพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี ได้รับการประกาศจัดตั้งตั้งขึ้นเมื่อวันจันทร์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยกรมสามัญศึกษาได้กำหนดโครงการจัดตั้งโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในวโรกาสเจริญพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ เพื่อถวายเป็นพระราชสักการะและเป็นอนุสรณ์สถานให้อนุชนรุ่นหลังได้รำลึกถึงคุณความดีของพระองค์ท่านสืบไป อีกทั้งเป็นจุดสกัดไม่ให้นักเรียนในเขตปริมณฑลเข้าไปเรียนในเขตกรุงเทพมหานคร ซึ่งจะช่วยลดปัญหาการจราจรของกรุงเทพมหานครได้อีกส่วนหนึ่งด้วย
นายโกวิท วรพิพัฒน์ อธิบดีกรมสามัญศึกษา ได้มอบหมายให้นายกว้าง รอบคอบ รองอธิบดีกรมสามัญศึกษา ดำเนินการประสานงานก่อตั้ง และได้ติดต่อขอใช้ที่ดินสาธารณประโยชน์บริเวณหนองสามสาม ถนนศรีสมาน ติดทางเข้าสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ นนทบุรี หมู่ที่ 3 บ้านดาบ ตำบลบ้านใหม่ จำนวนทั้งสิ้น 20 ไร่ 2 งาน 29 ตารางวา เป็นสถานที่ก่อสร้างโรงเรียน โดยได้รับความร่วมมือจากชุมชนในการดำเนินการต่าง ๆ เช่น การสูบน้ำออกจากพื้นที่โดยกรมชลประทานปากเกร็ดและนายดิเรก ถึงฝั่ง นายอำเภอปากเกร็ด การถมที่ดินในบริเวณก่อสร้างโดยนายล่ำ สุขใจ มีประชาชนร่วมบริจาคทรัพย์ในการดำเนินการ 9 ล้านบาท สมทบกับงบประมาณทางราชการ ใช้ชื่อโรงเรียนตามที่ได้รับพระราชทานคำนำหน้าชื่อโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ว่า "นวมินทราชินูทิศ" ตามด้วยชื่อโรงเรียนพี่เลี้ยง (ในขณะนั้น) คือโรงเรียนหอวัง และชื่อจังหวัดที่ตั้งคือจังหวัดนนทบุรี จึงได้ชื่อว่า โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี
แผนการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น มีดังนี้
แผนการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย มีดังนี้
อุปกรณ์วัดความถ่วงจำเพาะ
อาณาจักรนังนัง
อาณาจักรนังนัง หรือ อาณาจักรนักรัง( พ.ศ. 436 - ค.ศ. 313) เดิมเป็นส่วนมณฑลหนึ่งของอาณาจักรโชซอนโบราณ ภายหลังที่อาณาจักรโชซอนโบราณถูกราชวงศ์ฮั่นของจีนโจมตีทำให้ อาณาจักรนังนัง กลายเป็นมณฑลหนึ่งของจีน พระเจ้าชอยรีได้ประกาศเอกราชจากราชวงศ์ฮั่น และล่มสลายเมื่อจักรพรรดิแทมูชินแห่งจักรวรรดิโกคูรยอมาโจมตี ใน ค.ศ. 331
เอกราชจากจีน.
ในปี ค.ศ. 17 พระเจ้าชอยรีทรงประกาศเอกราชจากราชวงศ์ฮั่นของจีน แล้วสถาปนาตนขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองอาณาจักรนังนัง
อาณาจักรนังนัง.
พระเจ้าแชรี(ชอยรี)ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์หลังจากประกาศเอกราชจากราชวงศ์ฮั่นและได้เจริญสัมพันธไมตรีกับราชวงศ์ฮั่น อาณาจักรแพกเจ และจักรวรรดิโกคูรยอ โดยให้เมืองจินยางเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรนังนังพร้อมกับสร้างพระราชวังจินยางขึ้น แล้วสถาปนาองค์ราชินีสองพระองค์คือ พระนางฮาซู ตระกูล โม และพระนางจาชิล ตระกูลวัง ในปี ค.ศ. 18
ตำนานเล่าว่าในสมัยพระเจ้าแชรี มีกลองศักดิ์สิทธิ์ที่เทพดันกุนได้ประทานให้แก่อาณาจักรนังนังนามว่า กลองจามยองโก เมื่อใดที่มีข้าศึกมารุกราน กลองจะดังขึ้นเอง พระเจ้าแชรีได้สถาปนาองค์หญิงลาฮี พระธิดาของพระองค์ขึ้นเป็นองค์หญิงรัชทายาท แล้วพระราชทานพระนามใหม่ว่า องค์หญิงนังนัง จนกลายเป็นตำนานพื้นบ้านของผู้คนบนคาบสมุทรเกาหลีที่ได้กล่าวขานเกี่ยวกับความรักระหว่างองค์ชายโฮดงแห่งโคกูรยอและองค์หญิงนังนัง โดยองค์ชายโฮดงได้ใช้ความรักกล่อมให้องค์หญิงนังนังทำลายกลองจามยองโก ครั้นปราศจากกลองศักดิ์สิทธิ์ กองทัพโคกูรยอจึงได้บุกเข้าอาณาจักรนังนัง และเหล่าทหารของนังนังก็ไม่ได้เตรียมตัวรับข้าศึกเพราะไม่ได้ยินเสียงกลอง เมื่อองค์หญิงนังนังเลือกความรักส่วนตัวมาก่อนบ้านเมือง พระเจ้าแชรีจึงสังหารพระธิดาของพระองค์เอง ก่อนจะยอมศิโรราบต่ออาณาจักรโคกูรยอในปี ค.ศ. 32.
ความสัมพันธ์ต่างประเทศและอาณาจักรล่มสลาย.
ในปี ค.ศ. 369 พระเจ้ากึนโชโกแห่งอาณาจักรแพกเจได้ยกทัพไปโจมตีจักรวรรดิโกคูรยอโดยของกองทัพจากนังนังไปช่วยรบ ทำให้อาณาจักรโกคูรยอตกอยู่ภายใต้อำนาจของอาณาจักรแพกเจเป็นเวลานาน ซึ่งทำให้โกคูรยอไม่มาโจมตีนังนังเป็นเวลานาน หลังจากเสร็จศึกนังนังได้เปิดการค้าด้านต่างๆกับแพกเจ แพกเจได้ให้นังนังเป็นศูนย์การการขายสินค้าของดินแดนทางเหนือ และนังนังได้สร้างสัมพันธ์กับเผ่าซ่งนู๋ เผ่าเสี้ยนเป่ย เพื่อคานอำนาจของอาณาจักรจิ้นของจีน
และภายหลัง ค.ศ. 375พระเจ้ากึนโชโกสิ้นพระชนม์ จักรวรรดิโกคูรยอเริ่มมีอำนาจมากขึ้นและในสมัยของจักรพรรดิควางแคโทมหาราชได้นำทัพใหญ่บุกโจมตีนังนังอยางนัก สามารถบุกยึดเมืองยองโบเมืองหน้าด้านของนังนัง และสุดท้ายบุกเข้าเมืองจินยางเมืองหลวงของนังนัง และเผาทำลายวังหลวง และสุดท้ายโกคูรยอได้ผนวกดินแดนนังนังเข้ากับโกคูรยอ
จังหวัดล็อต
ล็อต (, ; , ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นอ็อกซีตานีในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดล็อตตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำล็อต ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ โดยมีกาออร์เป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 174,094 คน
ล็อตเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดล็องก์ด็อก ในปี ค.ศ. 1808 บริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของแคว้นก็แยกตัวไปตั้งเป็นตาร์เนการอนที่เดิมมีเนื้อที่เลยออกไปทางใต้จนไปรวมเมืองมงโตบ็อง
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดล็อต ได้แก่ อาสนวิหารกาออร์และปราสาทกัสแตลโน-เบรอเตอนู
จังหวัดโลต์
เขาเฉียว
เขาเฉียว (ค.ศ. 150 - ค.ศ. 195) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่าสฺวี่เช่า  มีชื่อรองว่าจื่อเจียง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นข้าราชการและนักดูลักษณะคนในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
เขาเฉียวเป็นนักดูลักษณะคนชาวเมืองยีหลำ โจโฉซึ่งขณะนั้นอยู่ในวัยฉกรรจ์ได้มาหาเขาเฉียวแล้วถามลักษณะของตนเอง เขาเฉียวจึงนิ่งมิได้พูดอะไร โจโฉจึงถามซ้ำไปอีก เขาเฉียวจึงประเมินโจโฉว่า "ท่านมีปัญญามาก จะป้องกันแผ่นดินได้อยู่ แต่มิได้สัตย์ซื่อต่อแผ่นดิน จะเป็นศัตรูราชสมบัติ" โจโฉครั้นได้ฟังคำทำนายก็หัวเราะชอบใจ
พระที่นั่งเทพสถานพิลาศและพระที่นั่งเทพอาสน์พิไล
ฌาคส์ คาติเยร์
โรงเรียนอัตตัรกียะห์ อิสลามียะห์
โรงเรียนอัตตัรกียะห์ อิสลามียะห์ เป็นโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ที่ ถนนตรีรัตน์ ตำบลบางนาค อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส เปิดทำการสอน ตั้งแต่วันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2506 โดยนายหะยีดาโอ๊ะ หะยีมะดีเยาะ ประธานกรรมการอิสลามประจำจังหวัดนราธิวาสและคณะ เป็นผู้ก่อตั้ง
เริ่มแรกโรงเรียนอยู่ในความอุปถัมภ์ของสำนักงานคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดนราธิวาส
ในปีแรกรับเฉพาะนักเรียนชายเท่านั้น และเริ่มรับนักเรียนหญิงเมื่อปีการศึกษา 2507
ในปีต่อ ๆ มาโรงเรียนได้ปรับปรุงระบบบริหารและเพิ่มจำนวนการรับนักเรียนเข้าเรียน ทำให้อาคารเรียนไม่เพียงพอ ทางสำนักงานคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดนราธิวาส จึงย้ายสถานที่เรียนใหม่ในที่ดินแปลงปัจจุบัน ซึ่งนาย สุริยน ไรวา คหบดีได้อุทิศที่ดินเพื่อเป็นสถานที่สร้างอาคารเรียน ในปีการศึกษา 2512 ทางราชการเริ่มส่งราชการครูมาช่วยสอนวิชาสามัญเป็นปีแรก ทำให้การเรียนการสอนมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น เมื่อในปีการศึกษา 2514 นายหะยีดาโอ๊ะ หะยีมะดีเยาะ ผู้ก่อตั้งโรงเรียนถึงแก่กรรม จึงให้นายฮารุน หะยีดาโอ๊ะ เข้าดำรงตำแหน่งเจ้าของโรงเรียนแทนโดยมี นายอูมาร์ ตอยิบ เป็นผู้จัดการ
ปีการศึกษา 2525 โรงเรียนเปิดสอนแผนการเรียน วิทยาศาสตร์ - คณิตศาสตร์ และได้เข้าโครงการโรงเรียนผู้นำการใช้หลักสูตร พร้อมเปิดแผนการเรียนสายธุรกิจ (บัญชี) และคหกรรม (การตัดเย็บ) ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ในช่วงปีการศึกษา 2527 - 2543 โรงเรียนได้มีการสร้างอาคารเพิ่มขึ้นหลายอาคาร เพื่อรองรับจำนวนนักเรียนที่เพิ่มขึ้นทุกปี จนกระทั่งในปีการศึกษา 2544 ได้ดำเนินการสร้างอาคารเรียนจำนวน 4 ชั้น 20 ห้องเรียน เป็นที่เสร็จเรียบร้อย
รอกามาดูร์
รอกามาดูร์ (, ฟังเสียง; ) เป็นเมืองในจังหวัดล็อตในแคว้นมีดี-ปีเรเน ประเทศฝรั่งเศส เมืองรอกามาดูร์ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ
รอกามาดูร์ เป็นเมืองที่เป็นที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวเพราะตำแหน่งที่ตั้งที่อยู่ตรงซอกเขาเหนือสาขาของแมน้ำดอร์ดอญ และโดยเฉพาะสถานที่สักการะพระแม่มารีย์อันมีความสำคัญมาเป็นเวลาหลายร้อยปีแล้วจากทั่วยุโรปที่รวมทั้งพระมหากษัตริย์ บิชอป และขุนนาง
ตัวเมืองที่ตั้งอยู่ภายใต้กลุ่มสิ่งก่อสร้างที่เป็นอารามและโบสถ์สำหรับผู้แสวงบุญพึ่งรายได้จากการจาริกแสวงบุญมาเป็นเวลาหลายร้อยปี ตัวเมืองตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำ ตัวเมืองใช้เป็นชื่อของเนยแพะที่ได้รับรางวัล AOC ในปี ค.ศ. 1996
รอกามาดูร์ตั้งอยู่ราว 36 ไมล์ทางตะวันออกเฉียงเหนือเหนือ (NNE) ของเมืองกาออร์โดยทางรถยนต์ ทางฝั่งขวาของแม่น้ำอาลซู
รอกามาดูร์ขึ้นอยู่อับแอบบีแห่งตูลทางตอนเหนือในบัสลีมูแซ็ง สิ่งก่อสร้างของรอกามาดูร์ (ที่มาจากคำว่า “ròca” ที่แปลว่า “ผา” รวมกับคำว่า “Saint Amadour” ที่แปลว่า “นักบุญอามาดูร์”) เด่นออกมาเป็นชั้น ๆ จากหน้าผาบนฝั่งขวาของแม่น้ำอาลซูที่ไหลระหว่างผาสูงราว 400 ฟุตสองข้าง จากตัวเมืองก็จะมีบันไดลงไปยังคริสต์ศาสนสถานต่าง ๆ โดยเฉพาะวัดแสวงบุญนอเทรอดามที่สร้างในรูปทรงที่เห็นเมื่อ ค.ศ. 1479 ที่เป็นที่ตั้งของรูปเคารพที่เป็นรูปสลักไม้ของ “แม่พระฉวีดำ” ที่เชื่อกันว่าแกะโดยนักบุญอามาดูร์เอง กลุ่มนักพรตคณะเบเนดิกตินกลุ่มเล็ก ๆ ยังคงมีสิทธิที่จะใช้โบสถ์เซนต์ไมเคิลเล็กเหนือและเลยไปทางข้างได้ ตอนล่างเป็นโบสถ์แสวงบุญที่เปิดออกไปยังลานหลั่นซึ่งผู้แสวงบุญสามารถมาชุมนุมกันได้ที่เรียกว่าลานสูงแห่งเซนต์ไมเคิล ที่สามารถมองขึ้นไปเห็นดาบดูเรนดา (Durendal) ที่เสียบหักอยู่บนอยู่บนผา ที่กล่าวกันว่าเป็นดาบของวีรบุรุษโรแลนด์
ผนังภาพในของโบสถ์พระมหาไถ่เต็มไปด้วยจิตรกรรมฝาผนังและจารึกที่เกี่ยวกับนักแสวงบุญคนสำคัญ ๆ ที่มายังรอกามาดูร์ วัดแซ็งตามาดูร์ (ค.ศ. 1166) ตั้งยืดยาวอยู่ภายใต้โบสถ์พระมหาไถ่และเป็นที่ประดิษฐานเรลิกของนักบุญอามาดูร์ ตอนบนสุดของผาเป็นปราสาทที่สร้างตั้งแต่ยุคกลางเพื่อใช้ในการป้องกันการรุกรานสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
ตำนานที่ว่ากันว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้มีผู้เดินทางมาจาริกแสวงบุญที่รอกามาดูร์เป็นเรื่องของ “"ปาฏิหาริย์ของแม่พระแห่งรอกามาดูร์"” ที่เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1172 ซึ่งเป็นตัวอย่างของ “ตำนานปาฏิหาริย์” (miracula) ที่เป็นที่นิยมกันอย่างกว้างขวางในยุคกลาง
ตามตำนานแล้วรอกามาดูร์เป็นชื่อที่ตั้งตามนักบุญอามาดูร์ผู้เป็นผู้ก่อตั้งคริสต์ศาสนสถานศักดิ์สิทธิ์ ที่อาจจะเป็นคนคนเดียวกับศักเคียสนายภาษีจากเยรีโคที่กล่าวถึงในพระวรสารนักบุญลูกา 19:1-10 และเป็นสามีของนักบุญเวโรนีกาผู้ซับพระพักตร์พระเยซูขณะที่ดำเนินขึ้นไปยังกลโกธา เมื่อมีการเบียดเบียนชาวคริสต์กันขึ้นในปาเลสไตน์นักบุญอามาดูร์และนักบุญเวโรนีกาก็นั่งเรือขนาดเล็กหนีออกจากปาเลสไตน์โดยการนำของทูตสวรรค์ และมาขึ้นฝั่งที่อากีแตนที่มาพบกับบิชอปนักบุญมาร์เชียลผู้เป็นสาวกองค์หนึ่งของพระเยซูที่เดินทางมาเผยแพร่พระวจนะในบริเวณทางตะวันตกเฉียงใต้ของกอล หลังจากที่เดินทางไปยังกรุงโรมที่ไปมีโอกาสได้เห็นเหตุการณ์การเป็นมรณสักขีของนักบุญซีโมนเปโตรและนักบุญเปาโลอัครทูตแล้ว นักบุญอามาดูร์ก็กลับมายังฝรั่งเศสเมื่อภรรยาเสียชีวิต จากนั้นอามาดูร์ก็หันไปใช้ชีวิตอย่างสันโดษในบริเวณแคร์ซี ที่ไปสร้างชาเปลที่อุทิศแก่พระแม่มารีย์ใกล้กับบริเวณที่เสียชีวิตต่อมา
เรื่องราวชีวิตของนักบุญอามาดูร์ก็เช่นเดียวกับเรื่องราวชีวิตของนักบุญองค์อื่นๆ ที่มิได้เป็นที่รู้จักกันจนเป็นเวลาเนิ่นนานหลังจากเวลาที่เชื่อกันว่าเป็นเวลาที่มีชีวิตอยู่ ชื่ออามาดูร์มิได้ปรากฏในเอกสารใด ๆ ก่อนหน้าที่จะมีการรวบรวมหนังสือกิจการที่เกี่ยวกับพระองค์ ที่เมื่อพิจารณาเนื้อหาแล้วก็มีอายุไม่เก่าแก่ไปกว่าคริสต์ศตวรรษที่ 12 และในปัจจุบันก็ทราบแล้วว่านักบุญมาร์เชียลผู้เป็นบุคคลร่วมสมัยมีชีวิตอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 มิใช่คริสต์ศตวรรษที่ 1 และโรมก็มิได้รวมนักบุญอามาดูร์ในบัญชีอัครทูต การที่ขาดหลักฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับนักบุญอามาดูร์ หรือมีแต่หลักฐานที่น่าเคลือบแคลงดังกล่าวทำให้เสนอกันว่านักบุญอามาดูร์เป็นนักพรตไม่ทราบนามหรืออาจจะเป็นนักบุญอามาทอร์ (Saint Amator) บิชอปแห่งโอแซร์ แต่ก็เป็นเพียงข้อสันนิษฐานโดยไม่มีข้อมูลสนับสนุนเท่านั้น
หลังจากความรุ่งเรืองในยุคกลางแล้วรอกามาดูร์สูญก็มาเสื่อมโทรมลงระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ตัวเมืองแทบจะถูกทิ้งร้าง ราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 บิชอปแห่งกาออร์ก็เป็นตัวตั้งตัวตีรื้อฟื้นรอกามาดูร์ขึ้นมาใหม่ จนทำให้กลับมามีผู้แสวงบุญนิยมเดินทางมาสักการะรูปเคารพกันอีก
ทาร์น
ทาร์น อาจจะหมายถึง
ตาร์น
จังหวัดตาร์น
ตาร์น (ฝรั่งเศสและ, หรือ ; ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นอ็อกซีตานีในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดตาร์นตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำตาร์น ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ โดยมีอาลบีเป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 389,844 คนใน ค.ศ. 2019
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดตาร์น ได้แก่
Tarn (department)
จังหวัดตาร์เนการอน
ตาร์เนการอน  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นอ็อกซีตานีในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดตาร์เนการอนตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำตาร์นและแม่น้ำการอน ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศสโดยมีมงโตบ็องเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 260,669 คน
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดตาร์เนการอน ได้แก่ อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์แห่งมงโตบ็อง
ตาร์น-เอต์-การอนน์
ตาร์-เนต์-การอนน์
ป๊อป แชนแนล
วาร์
วาร์ อาจจะหมายถึง
จังหวัดวาร์
จังหวัดวาร์ (ฝรั่งเศสและ, , ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดวาร์ตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำวาร์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ โดยมีตูลงเป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 1,076,711 คนใน ค.ศ. 2019
อ็องเทรอโว
อ็องเทรอโว (, ฟังเสียง) เป็นเมืองในจังหวัดอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์ในแคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ในประเทศฝรั่งเศส เมืองอ็องเทรอโวตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส
สิ่งที่น่าสนใจของอ็องเทรอโวคือที่ตั้งของเมืองที่ตั้งอยู่เหนือแม่น้ำวาร์
ลูกดิ่งโยโย่
จังหวัดซอม
ซอม  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นโอดฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนเหนือประเทศ มีอาเมียงเป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 570,559 คนใน ค.ศ. 2019
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดซอม ได้แก่ อาสนวิหารอาเมียง
จังหวัดซาร์ต
ซาร์ต  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดซาร์ตตั้งตามชื่อแม่น้ำซาร์ต ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศ โดยมีเลอม็องเป็นเมืองหลัก
ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 พวกขุนนางสร้างคฤหาสน์และปราสาทในบริเวณนี้เป็นทางหนีจากปารีส
ซาร์ตเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดแมน ที่ต่อมาแบ่งออกเป็นจังหวัดซาร์ตทางตะวันออก และมาแยนทางตะวันตก
ยฺเหวียน เหอผิง
ยฺเหวียน เหอผิง หรือ หยวิ่น หว่อเผ่ง  ผู้กำกับภาพยนตร์กำลังภายในชาวจีนผู้มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1945 ที่กวางโจว ในวัยเด็กได้ฝึกฝนวูซูจาก ยฺเหวียน เสียวเทียน ผู้เป็นพ่อ ซึ่งเป็นนักแสดงคิวบู๊เช่นกัน ในทศวรรษที่ 60 ได้ย้ายไปฮ่องกงและสั่งสมประสบการณ์ด้วยการเป็นสตั๊นท์แมน ผลงานเรื่องแรกของเขาในการกำกับคิวบู๊คือ "Mad Killer" (ค.ศ. 1971) หลังจากนั้นได้ก่อตั้งบริษัทของตัวเองขึ้นมา และมุ่งหน้าสู่การสร้างภาพยนตร์แอ็คชั่นสุดคลาสสิกในเวลาต่อมาปี ค.ศ. 1978 ยฺเหวียน เหอผิง ก็ได้กำกับภาพยนตร์เองเรื่องแรก คือ" Snake in the Eagle's Shadow" (ไอ้หนุ่มพันมือ) และ "Drunken Master" (ไอ้หนุ่มหมัดเมา) ซึ่งต่อมาได้สร้างนักแสดงที่มีชื่อเสียงขึ้นมาจนถึงปัจจุบันนี้ หลายคน เช่น หลี่ เหลียนเจี๋ย, เฉินหลง, หยาง จื่อฉยง, เจิน จื่อตัน เป็นต้น
ความประสบความสำเร็จอย่างมากจากภาพยนตร์กำลังภายใน ทำให้ชื่อของยฺเหวียน เหอผิง ได้รับความสนใจจากฮอลลีวู้ด ทำให้ สองพี่น้องวาโชสกี้ เชิญชวนเขาออกแบบฉากต่อสู้ให้กับภาพยนตร์แอ๊คชั่นไซไฟไตรภาคชุด "The Matrix" (ค.ศ. 1999-ค.ศ. 2003) จากนั้นก็ทำหน้าที่กำกับฉากแอ๊คชั่นให้กับภาพยนตร์เรื่องดังต่าง ๆ เช่น "Crouching Tiger, Hidden Dragon" (ค.ศ. 2000) ของอังลี และ "Kill Bill Vol. 1 &amp; 2" ของ เควนติน ทาแรนติโน, "Kung Fu Hustle" ในปี ค.ศ. 2004, "Fearless" ในปี ค.ศ. 2006 รวมถึง "The Forbidden Kingdom" นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย และ เฉินหลง ในปี ค.ศ. 2008
ต่อในปี ค.ศ. 2009 ยฺเหวียน เหอผิง ก็ได้กลับมาทำหน้าที่ผู้กำกับอย่างเต็มตัวอีกครั้ง ในเรื่อง "True Legend" ซึ่งเป็นภาพยนตร์กำลังภายในสามมิติเรื่องแรกของโลก นำแสดงโดย จ้าว เหวินจั๋ว และ โจว ซวิ่น ออกฉายเมื่อต้นปี ค.ศ. 2010 หลังจากผลงานการกำกับเรื่องสุดท้ายก่อนหน้านี้คือ "Iron Monkey 2" ในปี ค.ศ. 1996
จังหวัดโรน
จังหวัดโรน  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดโรนตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำโรน ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของประเทศ โดยมีลียงเป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 464,176 คนใน ค.ศ. 2019
จังหวัดโรนก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1793 จากโรเนลัวร์ที่ต่อมาแบ่งออกเป็นจังหว้ดโรนและจังหวัดลัวร์
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801 (รวมเขตมหานครลียง) :
ตำหนักพระองค์เจ้าอาทรทิพยนิภา พระองค์เจ้าสุจิตราภรณีและเจ้าจอมมารดาชุ่ม
แม่น้ำโรน
แม่น้ำโรน  เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านประเทศสวิตเซอร์แลนด์ไปยังทางมุมตะวันออกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส โดยมีต้นแม่น้ำอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์ ที่ไหลมาจากสวิตเซอร์แลนด์ไปยังปากแม่น้ำที่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน แม่น้ำโรนมีความยาวทั้งสิ้น 813 กิโลเมตร แม่น้ำแยกออกเป็นสองแคว คือ "โรนใหญ่" (Grand Rhône) และ "โรนเล็ก" (Petit Rhône)
โรน
Rhone river
River Rhône
Rhône (river)
River Rhone
Rhone Valley
ลุ่มแม่น้ำโรน
Rhône river
Rhône Valley
จังหวัดโอต-โซน
โอต-โซน  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดโอต-โซนตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำโซน ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางกลางค่อนไปทางตะวันออกของฝรั่งเศส โดยมีเวอซูลเป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 235,313 คนใน ค.ศ. 2019
นอร์ด
นอร์ด อาจจะหมายถึง
จังหวัดนอร์
นอร์  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นโอดฟร็องส์ในประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของประเทศ โดยมีลีลเป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดของประเทศ โดยมีประชากรใน ค.ศ. 2019 ที่ 2,608,346 คน
นอร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ที่ก่อตั้งขึ้นจากเคาน์ตีฟล็องดร์และเคาน์ตีแอโน และอัครมุขมณฑลก็องแบรที่ตกมาเป็นของฝรั่งเศสในสนธิสัญญาปี ค.ศ. 1659, ค.ศ. 1668 และ ค.ศ. 1678 ตามลำดับ
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดนอร์ก็ได้แก่ มหาวิหารแม่พระแห่งก็องแบรและอารามแซ็งตาม็องที่แซ็งตาม็องเลโซ
Nord (French department)
นอร์ด (จังหวัด)
จังหวัดช็องปาญ
ช็องปาญ  เป็นอดีตจังหวัดทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศสปัจจุบันที่ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันดีในการทำไวน์ที่เรียกว่าเหล้าแชมเปญ
เดิมเป็นอาณาจักรที่ปกครองโดยเคานต์แห่งช็องปาญที่ตั้งอยู่ราว 160 กิโลเมตรทางตะวันออกของกรุงปารีส เมืองที่เป็นศูนย์กลางทางการค้าของช็องปาญคือทรัว, แร็งส์ และเอแปร์แน ในปัจจุบันดินแดนส่วนใหญ่ของช็องปาญอยู่ภายใต้การปกครองของแคว้นช็องปาญาร์แดน ที่ประกอบด้วย 4 จังหวัดคือ อาร์แดน, โอบ, โอต-มาร์น และมาร์น
"Champagne" มาจากภาษาละตินว่า "campania" ที่เป็นนัยยะถึงความคล้ายคลึงของภูมิประเทศที่เป็นเนินสูง ๆ ต่ำ ๆ ของช็องปาญกับชนบทของอิตาลีในบริเวณคัมปาเนีย ทางตอนใต้ของกรุงโรม
ชื่อ "ช็องปาญ" อาจเพี้ยนมาจาก "กัมปานิอา" ในภาษาละติน ซึ่งแปลว่าดินแดนแห่งที่ราบ การกล่าวถึงกัมปานิอาปรากฏขึ้นตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 6 พื้นที่ของจังหวัดช็องปาญก่อตัวเป็นหน่วยย่อยทางการเมืองครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 10 จากการรวมเคาน์ตีทรัวเข้ากับเคาน์ตีโมโดยตระกูลแวร์ม็องดัวส์ เคานต์แห่งบลัวและชาทร์ได้ช็องปาญมาในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 ตลอดระยะเวลา 100 ปีต่อมาช็องปาญผูกติดกับบลัวและถูกหั่นแบ่งกันในหมู่สมาชิกของตระกูลบลัว ในปี ค.ศ. 1125 ตีโบที่ 4 กลายเป็นตีโบที่ 2 มหาราชแห่งช็องปาญ ซึ่งได้รวมเคาน์ตีเข้าด้วยกันอีกครั้ง การขยายการครอบครองออกไปอย่างกว้างไกลทำให้ตีโบและผู้สืบทอดตำแหน่งกลายเป็นผู้ครองที่ดินคนสำคัญในระบอบศักดินา และช็องปาญรุ่งเรืองถึงขีดสุดในช่วงคริสตวรรษที่ 12 ถึง 13 เคานต์แห่งช็องปาญคือภัยที่แท้จริงของกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส เนื่องจากดินแดนของพวกเขาตีกรอบล้อมรอบดินแดนของกษัตริย์ และพวกเขาพยายามอย่างหนักเพื่อจะครองอำนาจเหนือกษัตริย์หรือปลดปล่อยตนเองจากการควบคุมของกษัตริย์ตีโบที่ 2 มักบาดหมางกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 และพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 ความขัดแย้งยุติลงในปี ค.ศ. 1284 เมื่อฆัวนาแห่งนาวาร์และช็องปาญ ทายาทแห่งเคาน์ตี แต่งงานกับอนาคตกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าฟิลิปที่ 4 เมื่อพระโอรสของฆัวนาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 ในปี ค.ศ. 1314 ช็องปาญก็ถูกรวมเข้ากับราชบัลลังก์ฝรั่งเศส
ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 13 ช็องปาญหลายเป็นพื้นที่การค้าที่อยู่ในเส้นทางที่พาดผ่านจากฟลานเดอส์, เยอรมนี, อิตาลี จนถึงโพรว็องส์ มีตลาดพ่อค้าเร่ขนาดใหญ่หกแห่งในช็องปาญ แต่ละแห่งเปิดนานถึง 49 วัน ได้แก่ ที่เมืองลาญีหนึ่งแห่ง, บาร์ซูว์โรบหนึ่งแห่ง, โพรแว็งส์สองแห่ง และทรัวสองแห่ง ตลาดพ่อค้าเร่เหล่านี้เป็นที่แลกเปลี่ยนเสื้อผ้าจากทางเหนือกับเครื่องเทศ, ของแห้ง และสิ่งของมีค่าที่มาจากดินแดนเมดิเตอร์เรเนียน ทำให้ช็องปาญเป็นศูนย์กลางทางการค้าและการเงินของยุโรปในเวลานั้น การติดต่อค้าขายของกลุ่มพ่อค้าในตลาดพ่อค้าเร่มักติดต่อกันทางจดหมายโดยตกลงกันว่าจะทำการชำระเงินในตลาดพ่อค้าเร่ครั้งต่อไปและสามารถเปลี่ยนมือกันได้ การติดต่อค้าขายดังกล่าวเป็นจุดเริ่มต้นของการใช้เครดิต และในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ตลาดพ่อค้าเร่ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการธนาคารของยุโรป ทว่าในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตลาดพ่อค้าเร่ก็เสื่อมสำคัญลง การค้าถูกเบี่ยงเบนไปจากแคว้นด้วยการเจริญเติบโตของเส้นทางการค้าสายใหม่ และความแตกแยกทางการเมืองในช็องปาญที่เกิดจากสงครามร้อยปี
ในครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 16 อาณาเขตของอดีตเคาน์ตีถูกรวมเข้ากับอดีตดินแดนของบิชอปแห่งแร็งส์, บิชอปแห่งชาล็อง และบิชอปแห่งล็องร์ ก่อตัวเป็นรัฐบาลทหารแห่งช็องปาญ ในด้านเศรษฐกิจ ช็องปาญเจริญก้าวหน้าจากอุตสาหกรรมสิ่งทอในแร็งส์และทรัว, โลหวิทยาของแซ็งดีซีเย และพื้นที่ปลูกองุ่นขนาดใหญ่ของแคว้น การแยกตัวออกมาของช็องปาญถูกยกเลิกพร้อมกับจังหวัดเก่าแก่ของฝรั่งเศสแห่งอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1790
ในฐานะแคว้นหน้าด่าน ช็องปาญถูกรุกรานเมื่อฝรั่งเศสถูกโจมตีจากทางตะวันออก ในสงครามที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทำกับชาวฮาพส์บวร์คในสมรภูมิวาลมี (ค.ศ. 1792) และในสงครามโลกครั้งที่ 1
Champagne, France
Champagne (region)
ภูมิภาคชองปาญ
Champagne (province)
ชองปาญ (จังหวัด)
ชองปาญ, ฝรั่งเศส
แบรดลีย์ คูเปอร์
แบรดลีย์ ชาลส์ คูเปอร์ (; เกิด 5 มกราคม ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานภาพยนตร์ ละครเวที ละครโทรทัศน์ เป็นที่รู้จักจากบทบาท ฟิล เวนเนก ในภาพยนตร์เรื่อง "The Hangover", บทวิล ทิปปิน จากซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "Alias", บทแซกคารี "แซก" ลอดจ์ ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง "Wedding Crashers", บทไอดาน สโตน ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "Nip/Tuck" และบทโฮลเดน บริสทาว ในภาพยนตร์เรื่อง "Valentine's Day" คูเปอร์ยังจะแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "The A-Team"
โอแวร์ญ (จังหวัด)
ชูรา
รัฐซูเกร
ซูเกร  เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองกูมานา รัฐซูเกรมีพื้นที่ครอบคลุม 11,800 ตร.กม. และในปี 2007 มีประชากรราว 916,600 คน เมืองกูมานานั้นนอกจากเป็นเมืองหลวงแล้วยังมีชื่อเสียงด้านชายหาดและยังเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์
ซาโอน-เอต์-ลัวร์
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 19