pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มีแผนมากมายสำหรับการย้ายสนามใหม่ โดยตามรายงานแรกในปี ค.ศ. 2001 จะย้ายไปยังสนามกีฬาในเขตพิคเกตส์ล็อก ที่มีความจุ 43,000 คน เพื่อใช้เป็นสนามแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลก 2005 อย่างไรก็ตาม เฮลซิงกิ ได้รับเลือกเป็นเมืองที่จะจัดการแข่งขัน ทำให้สนามนั้นไม่ได้สร้างขึ้น และในช่วงหลายปีถัดมาก็ได้มีการหาวิธีที่จะย้ายสนามมากมาย รวมไปถึงการย้ายไปยังสนามกีฬาเวมบลีย์ (ซึ่งเปิดในปี ค.ศ. 2007) ในปี ค.ศ. 2011 สนามกีฬาโอลิมปิกลอนดอน ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ก็ได้เป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่จะย้ายมาที่สนามแห่งนี้ ในปีเดียวกัน มีการยื่นขอใช้สนามกีฬาระหว่างสเปอร์กับเวสต์แฮมยูไนเต็ด หลังจากสเปอร์ได้ชนะในการเสนอราคาครั้งแรก และได้ดำเนินการตามกฎหมายแล้ว แต่หลังจากนั้นสเปอร์กับถอนตัวในภายหลัง ทำให้เวสต์แฮมยูไนเต็ดใช้สนามนี้แทนด้วยสัญญา 99 ปี
ในเวลาเดียวกันกับการเสนอราคาเช่าสนามกีฬาโอลิมปิก สโมสรได้คิดค้นแนวคิดของโครงการพัฒนานอร์ธทัมเบอร์แลนด์ สำหรับการสร้างสนามใหม่ โดยใช้พื้นที่บางส่วนของไวต์ฮาร์ตเลนด้วย ซึ่งโครงการนี้ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2008 โดยวางแผนที่จะสร้างสนามใหม่ทางด้านทิศเหนือของสนามเดิม ซึ่งสนามใหม่จะมีความจุ 56,250 คน และมีแนวโน้มว่าจะใช้ชื่อสนามตามผู้สนับสนุนหลักแทน ในพื้นที่ของสนามใหม่จะรวมไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวก, ร้านค้า, ที่อยู่อาศัย, พิพิธภัณฑ์สโมสร และพื้นที่สาธารณะซึ่งใช้เป็นลานสเก็ตน้ำแข็งชั่วคราว รวมไปถึงที่ตั้งใหม่ของมูลนิธิทอตนัมฮอตสเปอร์
เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2009 สโมสรได้ยืนยันสำหรับโครงการสร้างสนามใหม่ และหวังว่าจะสร้างในปี ค.ศ. 2010 และเปิดใช้ได้ในปี ค.ศ. 2012 แต่แล้วในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 โครงการได้ถูกถอดถอนออก โดยสภาเมืองฮารินเกย์ได้ยื่นคำขอในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2010 สำหรับสิทธิในการสร้างสนามใหม่และพัฒนาส่วนที่เกี่ยวข้อง (ตามกฎหมายมาตราที่ 106 สำหรับการสนับสนุนการพัฒนา) โดยแผนใหม่ได้ส่งไปที่องค์การอนุรักษ์แห่งอังกฤษ, นายกเทศมนตรีลอนดอน และเลขานุการของรัฐบาล สำหรับการตัดสินใจที่จะสร้างโครงการนี้ โดยบอริส จอห์นสัน ได้อนุมัติในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 ต่อมาในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2554 ได้มีการอนุมัติโครงการอย่างเป็นทางการ (หมายเลขอ้างอิงโครงการ HGY/2010/1000)
ตั้งแต่นั้นมา โครงการพัฒนาได้มีการแก้ไขใหม่หลายครั้งทำให้มีความล่าช้าอย่างต่อเนื่อง มีเหตุจากคำสั่งในการสั่งซื้อ จนถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 ก็ได้มีความเห็นชอบในการดำเนินการสร้างสนามแห่งใหม่ แต่โครงการกลับล้มเหลวอีกครั้งในด้านกฎหมาย ซึ่งทำให้มีปัญหาความล่าช้าอีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ต่อมาในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ทอตนัมได้ประกาศถึงโครงการใหม่ รวมไปถึงสนามใหม่ที่มีความจุ 61,000 คน ซึ่งจะทำให้เป็นสนามกีฬาของสโมสรที่ใหญ่ที่สุดในลอนดอน อีกทั้งยังออกแบบอัฒจันทร์เดี่ยวที่มีความจุมากถึง 17,000 คน ซึ่งใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักร โครงการใหม่นั้นรวมไปถึงการสร้างที่อยู่อาศัย 579 หลัง (เพิ่มขึ้น 285 หลังจากแผนเก่า), โรงแรม 180 ห้อง, อาคารกีฬาเอ็กซ์ตรีม, ศูนย์สุขภาพ, พื้นที่สาธารณะที่เพิ่มขึ้นจากเดิม และ "เดอะทอตนัมเอ็กซ์พีเรียนซ์" ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์แบบอินเตอร์แอคทีฟ และร้านค้าสโมสรขนาดใหญ่ โดยคาดว่าจะเปิดใช้งานสนามใหม่ได้ในฤดูกาล 2018–19
นอกจากนั้นในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ได้มีการประกาศว่าสนามใหม่นั้นจะเป็นสนามแข่งขันเอ็นเอฟแอลอินเตอร์เนชันแนลซีรีส์ ทุกปี เป็นเวลา 10 ปีหลังจากสนามเปิดใช้งาน
ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2015 แผนโครงการที่ปรับปรุงแล้วได้รับการอนุมัติโดยสภาฮารินเกย์ (หมายเลขอ้างอิงโครงการ HGY/2015/3000) ทำให้สามารถเริ่มโครงการช่วงที่ 2 ของโครงการพัฒนานอร์ธทัมเบอร์แลนด์ ส่วนช่วงที่ 1 (ลิลลีไวต์เฮาส์) ได้เสร็จสมบูรณ์แล้วตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 อีกทั้งยังมีการอนุมัติที่จะขยายทางเท้าในไฮโรดที่อยู่ใกล้กับสนามใหม่ ทำให้ต้องเวนคืนและรื้อถอนอาคาร 3 หลัง (ร้านขายยาเอ็ดมอนตัน, เดอะเรดเฮาส์ และอาคารเก่าของไวต์ฮาร์ตพับลิคเฮาส์) และการสร้างสนามใหม่จะเริ่มต้นขึ้นในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 2016
ทอตนัมฮอตสเปอร์ ใช้สนามนี้แข่งขันครั้งสุดท้ายใน[[พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2016–17]] นัดที่ 36 โดยเอาชนะ [[แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด]] ไปได้ 2–1 จากการทำประตูของ[[วิกเตอร์ วานยามา]] ในนาทีที่ 6 และ[[แฮร์รี เคน]] ในนาทีที่ 48 เมื่อจบการแข่งขัน บรรดาผู้ชมซึ่งเป็นผู้สนับสนุนสโมสรได้กรูลงไปในสนามเพื่อเฉลิมฉลองเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะในฤดูกาลนี้ ทอตนัมฮอตสเปอร์ทำสถิติไม่แพ้เลยในการแข่งขันที่ไวต์ฮาร์ทเลน และสำหรับการแข่งขันนัดนี้ ทอตนัมฮอตสเปอร์ยังสวมชุดพิเศษที่ผลิตออกมาในการนี้เพื่อเป็นระลึกถึงด้วย
[[หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศอังกฤษ]]
[[หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์]]
[[หมวดหมู่:สนามฟุตบอลพรีเมียร์ลีก]]
[[หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในอังกฤษที่ปิดไปแล้ว]]
[[หมวดหมู่:สนามกีฬาในลอนดอน]]
[[หมวดหมู่:อดีตสิ่งก่อสร้างในลอนดอน]]
รายพระนามเจ้านายที่ได้รับการเฉลิมพระยศในสมัยกรุงศรีอยุธยา
วิกฤตการณ์มาลายา
วิกฤตการณ์มาลายา  ยังเป็นที่รู้จักกันคือ วิกฤตการณ์มาเลย์ สงครามปลดปล่อยชาติต่อต้านบริติช (ค.ศ. 1948–1960) เป็นสงครามกองโจรที่ต่อสู้รบในบริติชมาลายา ระหว่างนักต่อสู้ฝ่ายคอมมิวนิสต์ที่สนับสนุนความเป็นเอกราชของกองทัพปลดปล่อยชาติมาลายัน (MNLA) และกองกำลังทหารของจักรวรรดิบริติชและเครือจักรภพ ฝ่ายคอมมิวนิสต์ต่อสู้รบเพื่อให้มาลายาได้รับเอกราชจากจักรวรรดิบริติชและเพื่อจัดตั้งเศรษฐกิจแบบสังคมนิยม ในขณะที่กองกำลังเครือจักรภพต่อสู้รบเพื่อปราบปรามลัทธิคอมมิวนิสต์และปกป้องผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจและอาณานิคมของบริติช ความขัดแย้งครั้งนี้เรียกว่า "สงครามปลดปล่อยชาติต่อต้านบริติช" โดย MNLA แต่กลับถูกเรียกว่า "วิกฤตการณ์" โดยบริติช เนื่องจากบริษัทประกันภัยที่อยู่ในลอนดอนจะไม่ยอมจ่ายเงินในกรณีสงครามกลางเมือง
เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1948 บริติชได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในมาลายา ภายหลังจากการโจมตีที่ไร่ใหญ่ ซึ่งเป็นการโจมตีล้างแค้นจากการสังหารนักเคลื่อนไหวฝ่ายซ้าย ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์มลายา(MCP) จีนเป็ง และพรรคพวกได้หนีเข้าไปในป่าและก่อตั้ง MNLA เพื่อทำสงครามในการปลดปล่อยชาติต่อต้านการปกครองอาณานิคมของบริติช นักต่อสู้ของ MNLA หลายคนเคยเป็นอดีตสมาชิกของกองทัพประชาชนมลายาต่อต้านญี่ปุ่น (MPAJA) กองทัพกองโจรฝ่ายคอมมิวนิสต์ที่เคยถูกฝึก ติดอาวุธ และได้รับทุนสนับสนุนจากบริติชในการต่อสู้รบกับญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้รับการสนับสนุนจากชาวมาเลเซียจำนวนมากมาย ส่วนใหญ่มาจากชุมชนชาวจีน
หลังจากสร้างฐานทัพป่าได้หลายแห่งแล้ว MNLA ได้เริ่มการโจมตีโฉบฉวยต่อตำรวจอาณานิคมและฐานทัพทหารของบริติช เหมืองแร่ดีบุกและไร่ใหญ่ที่เป็นสวนยางพาราก็ถูกโจมตีโดย MNLA เพื่อให้ได้รับเอกราชแก่มลายูจากการล้มละลายของบริติชผู้ยึดครอง บริติชพยายามที่จะทำให้ MNLA ต้องอดอยากโดยการใช้นโยบายกลยุทธ์ผลาญภพผ่านการปันส่วนอาหาร การฆ่าปศุสัตว์ และการฉีดพ่นสารเคมีกำจัดวัชพืชทางอากาศรวมไปถึงฝนเหลือง บริติชพยายามที่จะเอาชนะฝ่ายคอมมิวนิสต์รวมถึงการวิสามัญฆาตกรรมต่อชาวบ้านที่ไร้อาวุธ ซึ่งเป็นการละเมิดอนุสัญญาเจนีวา ตัวอย่างที่น่าอัปยศที่สุดคือ การสังหารหมู่ที่บาตัง กาลี ซึ่งหนังสือพิมพ์ของบริติชได้เรียกกันว่า "การสังหารหมู่ที่หมีลายของบริติช" แผนบริกส์ได้บังคับให้ทำการย้ายพลเรือนจำนวน 400,000 คน ถึงหนึ่งล้านคนไปยังค่ายกักกัน ซึ่งบริติชเรียกกันว่า "หมู่บ้านใหม่" ชุมชนชาวพื้นเมืองโอรังอัซลีจำนวนมากยังตกเป็นเป้าหมายของการกักขังเพราะบริติชเชื่อว่า พวกเขาให้การสนับสนุนฝ่ายคอมมิวนิสต์ ด้วยความเชื่อเรื่องจิตสำนึกทางชนชั้นและความเท่าเทียมกันทั้งทางชาติพันธุ์และเพศของลัทธิคอมมิวนิสต์ กลายเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้หญิงและชาวพื้นเมืองจำนวนมากต่างเข้าร่วมทั้ง MNLA และ มิน หยวน เครื่อข่ายส่งบำรุงกำลังอย่างลับ ๆ
แม้ว่าสถานการณ์ฉุกเฉินจะถูกประกาศยุติลงใน ค.ศ. 1960 ผู้นำฝ่ายคอมมิวนิสต์ จีนเป็ง ได้เริ่มทำการก่อการกำเริบต่อรัฐบาลมาเลเซียใน ค.ศ. 1967 การก่อการกำเริบระยะที่สองนี้ได้ถูกดำเนินไปจนถึง ค.ศ. 1989
จากการถอนกำลังของจักรวรรดิญี่ปุ่น ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เศรษฐกิจของมาลายาได้รับความเสียหายอย่างมาก เกิดปัญหาการว่างงานและค่าจ้างที่ต่ำ รวมไปถึงอัตราเงินเฟ้อที่สูงขึ้น บ่อยครั้งที่แรงงานมากมายนัดหยุดงานและรวมตัวกันเพื่อประท้วงระหว่างปี ค.ศ. 1946 - 1948 ในห้วงเวลาอันยากลำบากนั้น อังกฤษซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมของมลายูมีความพยายามอย่างยิ่งที่จะฟื้นระบบเศรษฐกิจของแหลมมลายู ซึ่งรายได้จากการค้าดีบุกและอุตสาหกรรมยางนี้เองเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ กลุ่มผู้ประท้วงได้ออกมาเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง ซึ่งรัฐบาลก็ได้มีมาตรการจับกุมและเนรเทศออกนอกดินแดน แต่ในทางกลับกันกลับกลายเป็นว่ากลุ่มผู้ประท้วงกลับแข็งข้อมากขึ้น ในวันที่ 16 มิถุนายน 1948 ชนวนเหตุได้ถูกจุดขึ้นเมื่อ 3 ผู้จัดการสวนชาวยุโรปได้ถูกฆ่าตายในเมืองซันกาย ซีปุด รัฐเปรัก
จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น อังกฤษได้จึงประกาศใช้มาตรการฉุกเฉิน จากนั้นในเดือนกรกฎาคมภายใต้มาตรการฯ พรรคคอมมิวนิสต์มาลายาและกลุ่มบุคคลคู่กรณีได้ถูกกล่าวหาว่าเป็นอาชญากร และตำรวจได้รับอำนาจในการจับกุมและกักขังบุลคลที่เป็นคอมมิวนิสต์และผู้ต้องสงใสว่าให้การช่วยเหลือแก่ฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้โดยไม่ต้องสอบสวน ในขณะนั้น พรรคคอมมิวนิสต์มาลายาซึ่งนำโดย จีนเป็ง ได้ถอยกลับไปยังชนบทและก่อตั้ง "กองทัพปลดปล่อยชนชาติมาลายา" ขึ้น หรืออีกชื่อหนึ่งคือ "กองทัพประชาชนปลดปล่อยมาลายา" ใช้การรบแบบกองโจร โดยมีเป้าหมายคือ กลุ่มอุตสาหกรรมและธุรกิจของเจ้าอาณานิคม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมเหมืองแร่ดีบุกและยางพารา
ยูทะกะ ทะเคะโนะอุจิ
มายาตะวัน
หอยมือเสือ  เป็นสกุลของหอยสองฝาขนาดใหญ่ ในวงศ์หอยมือเสือ (Tridacninae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Tridacna" (/ไทร-แดก-นา/)
หอยมือเสือมีพฤติกรรมต่างจากหอยจำพวกอื่นตรงที่เปลือกด้านบนจะเปิดออกเพื่อรับแสงแดด จะเรียกเป็นด้านหน้าของหอยมือเสือและจะแผ่ส่วนแมนเทิล ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อออกมารับแสง ซึ่งส่วนเนื้อเยื่อจะมีสาหร่ายจำพวกไดโนแฟลกเจลเลต คือ สาหร่ายซูแซนเทลลี จำนวนมากอาศัยอยู่ในแมนเทิลซึ่งการอยู่ร่วมแบบนี้ต่างฝ่ายต่างได้รับประโยชน์ ซึ่งการอยู่แบบพึ่งพาอาศัย การสังเคราะห์แสงของสาหร่ายโดยสาหร่ายจะใช้ประโยชน์จากคาร์บอนไดออกไซด์และของเสียที่หอยมือเสือปล่อยออกมา หอยมือเสือก็จะได้รับสารอาหารคืนจากที่สาหร่ายผลิตได้บางส่วน ดังนั้นจึงพบเห็นหอยมือเสือจะอาศัยอยู่ในบริเวณที่น้ำใสและมีแสงส่องผ่านไปถึง อีกทั้งการที่หอยมือเสือมีสีสันต่าง ๆ ต่างกันทั้ง สีเขียว, สีน้ำเงิน ก็เป็นผลมาจากสังเคราะห์แสงของสาหร่ายนี้ โดยปกติจะพบหอยมือเสือได้ในระดับความลึกไม่เกิน 20 เมตร ส่วนต่อมาคือ ตรงรอยต่อด้านล่างของฝาหอย เป็นบานพับเปลือก จะมีส่วนที่ลักษณะเป็นช่องสำหรับให้เส้นใยเนื้อเยื่อที่เรียกว่า บิสซัส ยื่นออกมาทำหน้าที่เชื่อมยึดตัวหอยให้เกาะติดกับหินหรือวัสดุใต้น้ำ
โดยกระบวนการสังเคราะห์แสงของสาหร่ายซูแซนเทลลีที่อยู่ในตัวหอยจะดูดซับเอาสารต่าง ๆ รวมทั้งของเสียสิ่งขับถ่ายจากสัตว์อื่นในระบบนิเวศ มาสังเคราะห์เป็นอาหารและพลังงานที่เป็น จึงทำให้หอยมือเสือเสมือนเป็นโรงงานกำจัดของเสีย อีกทั้งหอยมือเสือมีการกินอาหารแบบกรองกินอาหารที่ลอยมาตามน้ำ ดังนั้น หากมีฝุ่นตะกอนลอยมาตามน้ำ หอยมือเสือก็จะทำหน้าที่ดูดกรองฝุ่นตะกอนเหล่านั้นไว้ จึงทำให้น้ำในบริเวณนั้นจึงใสสะอาด ช่วยให้ระบบนิเวศน์ของทะเลดีตามไปด้วย
หอยมือเสือมีสองเพศในตัวเดียว โดยช่วงแรกยังไม่สามารถระบุเพศได้ จนอายุประมาณ 2 ปีขึ้นไป จะเป็นเพศผู้ มีการสร้างน้ำเชื้อ และเมื่ออายุประมาณ 4 ปีครึ่ง จะเปลี่ยนเป็นเพศเมีย เริ่มสร้างไข่เพื่อสืบพันธุ์ ในเขตร้อนหอยมือเสือสามารถสืบพันธุ์ได้ทั้งปี ขณะที่ในเขตอบอุ่นหอยจะสืบพันธุ์เฉพาะช่วงฤดูร้อนเท่านั้น
หอยมือเสือ จัดเป็นหอยที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก อาจมีความยาวเปลือกได้ถึง 100-120 เซนติเมตร น้ำหนักได้กว่า 200 กิโลกรัม และมีอายุยาวได้ถึง 100 ปีหรือมากกว่านั้น ขนาดเล็กสุดยาวเพียง 15 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตน้ำตื้นตามแนวปะการังของน่านน้ำแถบอินโด-แปซิฟิก ในเขตน่านน้ำไทยแหล่งที่พบหอยมือเสือได้มากที่สุด คือ เกาะไข่ ในเขตพื้นที่จังหวัดชุมพร ที่สามารถพบหอยมือเสือได้หลายขนาดและหลากหลายสีในเขตแนวปะการังน้ำตื้นรอบ ๆ เกาะ โดยเป็นหอยมือเสือทั้งจากการเพาะขยายพันธุ์และขยายพันธุ์กำเนิดเองในธรรมชาติ ซึ่งเป็นผลมาจากการอนุรักษ์
แบ่งออกได้เป็น 2 สกุลย่อย
สกุลย่อย "Tridacna (Tridacna)"
สกุลย่อย "Tridacna (Chametrachea)"
หอยมือเสือ เป็นทรัพยากรสัตว์น้ำที่มนุษย์นำมาใช้ประโยชน์ตั้งแต่สมัยโบราณมาแล้ว เนื้อของหอยมือเสือโดยเฉพาะกล้ามเนื้อยึดเปลือก เป็นอาหารซึ่งมีราคาแพง เป็นที่นิยมบริโภคในหลายประเทศ เปลือกใช้ทำเครื่องใช้, เครื่องประดับ รวมทั้งไข่มุก ซึ่งหอยมือเสือก็สามารถให้ได้เหมือนกัน และเป็นไข่มุกที่มีราคาแพงกว่าไข่มุกปกติธรรมดา เนื่องจากมีขนาดใหญ่และหาได้ยากมาก ส่วนหอยมือเสือขนาดเล็กนิยมนำมาเลี้ยงในตู้ปลาทะเลสวยงาม จึงทำให้หอยมือเสือถูกจับขึ้นมาใช้ประโยชน์มากจนเกินกำลังธรรมชาติจะทดแทนได้ทันในทุกแหล่งการแพร่กระจายจนกระทั่งอยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์ หรือบางชนิดถูกทำลายจนหมดไปจากบางแหล่ง จึงเป็นหนึ่งในจำนวนสัตว์น้ำที่ได้รับการขึ้นบัญชีในรายชื่อสัตว์และพืชที่ใกล้สูญพันธุ์หรือหายากในอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดของสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้จะสูญพันธุ์ หรือ CITES และจัดอยู่ในบัญชีสัตว์สงวนและคุ้มครองประเภท 2 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ของกฎหมายไทย
ในน่านน้ำไทยพบหอยมือเสืออยู่ทั้งในอ่าวไทยและทะเลอันดามัน พบทั้งหมด 5 ชนิด จำนวนประชากรหอยมือเสือในน่านน้ำไทยในปัจจุบันมีเหลืออยู่ไม่มาก เนื่องจากหอยมือเสือมีแหล่งอาศัยอยู่ตามแนวปะการังที่มีระดับน้ำไม่ลึกเพราะต้องอาศัยแสงสว่างในการดำรงชีพเพื่อให้สาหร่ายซึ่งอาศัยอยู่ในเนื้อเยื่อสามารถสังเคราะห์แสงได้จึงทำให้หอยมือเสือถูกจับขึ้นมาได้ง่าย ปัจจุบัน หอยมือเสือทุกชนิดได้มีการเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในประเทศไทย โดยชนิดแรกที่เพาะขยายพันธุ์ได้ คือ หอยมือเสือเล็บยาว ("T. squamosa") ส่วนชนิด หอยมือเสือยักษ์ ("T. gigas") ที่เป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดนั้นไม่สามารถเพาะได้เนื่องจากหาพ่อแม่พันธุ์ไม่ได้
Tridacna gigas
โน แท-อู
โน แท-อู (; 4 ธันวาคม พ.ศ. 2475 - 26 ตุลาคม พ.ศ. 2564) เป็นอดีตนายพลของกองทัพบกเกาหลีใต้และนักการเมือง เขาเป็นประธานาธิบดีเกาหลีใต้ลำดับที่ 6 (2531-2536)
โนเป็นเพื่อนกับช็อน ดู-ฮวัน ตั้งแต่อยู่สมัยมัธยมปลายที่เมืองแดกู และในสมัยวัยรุ่นเขายังเป็นผู้เล่นรักบี้ที่ยอดเยี่ยมของสมาคมอีกด้วย
ชีวิตราชการ.
โน แท-อูเข้ารับราชการกองทัพเมื่อปี พ.ศ. 2498 และเจริญก้าวหน้าตามตำแหน่งในกองทัพอย่างต่อเนื่องและเขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพลเอกในปี พ.ศ. 2522 นอกจากนั้นเขายังเป็นสมาชิกฮานาเฮว ซึ่งเป็นสมาคมลับของทหาร และเขายังเป็นผู้สนับสนุนในการรัฐประหารของ ช็อน ดู-ฮวัน อีกด้วย ซึ่งในปีนั้นชอนได้เป็นผู้นำทางพฤตินัยของประเทศเกาหลีใต้ โนเป็นทหารระดับนายพลซึ่งช่วยเหลือชอนในการนำกองกำลังทหารเข้าปราบปรามในเหตุการณ์ขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยในกวางจู
โนได้ใช้อำนาจของเขาเพื่อกรุยทางสู่การเป็นประธานาธิบดี เมื่อเขาลาออกจากองทัพเขาเป็นบุคคลสำคัญในรัฐบาลของชอน และสิ่งที่น่าจดจำที่สุดในชีวิตของเขาคือ การเป็นผู้ควบคุมการจัดเตรียมงานโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ที่จัดขึ้นที่โซล ที่เขาได้เป็นประธานในพิธีเปิด
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2530 ชอนได้เสนอชื่อโนเป็นตัวแทนของพรรคยุติธรรมประชาธิปไตย และนี่เป็นที่รับรู้โดยทั่วไปว่าเป็นการจัดการให้โนได้เป็นประธานาธิบดีคนต่อไป และก่อให้เกิดการประท้วงของผู้รักประชาธิปไตยอย่างกว้างขวางทั่วทั้งโซลและเมืองอื่นๆในปี พ.ศ. 2530 ในเหตุการณ์การเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยในเดือนมิถุนายน
เพื่อเป็นการโต้ตอบ โนได้กล่าวสุนทรพจน์ในวันที่ 29 มิถุนายน โดยให้คำมั่นสัญญาว่าจะสร้างโปรแกรมการปฏิรูปอย่างกว้างขวาง จะเปลี่ยนแปลงสิ่งใหม่อย่างมากมาย,ปรับปรุงรัฐธรรมนูญให้มีความเป็นประชาธิปไตยมากขึ้นและมีการเลือกตั้งประธานาธิบดีโดยตรง ในการเลือกตั้งนั้น ผู้นำฝ่ายค้านสองคนคือ คิม ยองซัมและคิม แดจุง (ซึ่งต่อมาทั้งสองคนก็ได้เป็นประธานาธิบดี) ไม่สามารถที่จะเอาชนะความแต่งต่างและความแตกแยกของทั้งคู่ได้ ทำให้ได้คะแนนเสียงน้อยกว่าโน แท-อู จึงทำให้โนชนะคะแนนไปอย่างเฉียดฉิว และกลายเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ชนะการเลือกตั้งไปได้อย่างใสสะอาด
โนเป็นประธานาธิบดีในขณะที่ประเทศเกาหลีใต้เป็นเจ้าภาพจัดงานโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และมีนโยบายทางด้านการต่างประเทศคือ Nordpolitik (นโยบายเกี่ยวกับทางเหนือ) ซึ่งเป็นเรื่องหลักที่ทำให้มีการขัดแย้งกันกับผู้บริหารชุดก่อน และโนก็รักษาคำพูดด้วยการปฏิรูปประชาธิปไตย โนก็ยังได้พบกับประธานาธิบดีคอราซอน อากีโน เพื่อหารือกันในหลายโอกาสระหว่างฟิลิปปินส์และเกาหลีใต้ในเรื่องเศรษฐกิจ,สังคมและวัฒนธรรมและเพื่อสนับสนุนลีโอพอลโด เซรานเตส นักกีฬาชาวฟิลิปปินส์ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และหารือเกี่ยวกับเรื่องการรวมชาติเพื่อยุติความไม่เป็นมิตรของเกาหลีเหนือที่มีขึ้นภายหลังสงครามเกาหลี
ข้อกล่าวหาทุจริต.
ในปี พ.ศ. 2536 ประธานาธิบดีคนถัดจากโน คือ คิม ยองซัม ผู้มีนโยบายหลักคือการปราบปรามผู้ที่ฉ้อราษฎร์บังหลวง ฉะนั้น โนและช็อน ดู-ฮวันจึงถูกไต่สวนในข้อหารับสินบน แต่ดูเหมือนเป็นการพูดอย่างใจอย่างเพราะก่อนหน้านี้คิม ยองซัมได้ยุบพรรคการเมืองของเขารวมกับพรรคการเมืองของโนเพื่อทำให้คิมได้รับชัยชนะในการเลือกตั้ง และอดีตประธานาธิบดีสองคนทั้ง ช็อน ดู-ฮวันและโน แท-อูถูกกล่าวหาเป็นรายบุคคลเกี่ยวกับการขัดขืนคำสั่งและการก่อจลาจลสำหรับบทบาทของพวกเขาในรัฐประหารปี 2522 และเหตุการณ์ขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยในกวางจู ในปี 2523
ทั้งสองถูกพิพากษาว่ามีความผิดในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2539 จากข้อหากบฏ,การก่อจลาจลและการฉ้อราษฎร์บังหลวง โดยชอนถูกตัดสินประหารชีวิต และต่อมาได้ลดโทษเป็นจำคุกตลอดชีวิต ส่วนโนถูกพิพากษาจำคุก 22 ปี 6 เดือน และต่อมาเขาได้ทำการอุทธรณ์ ศาลได้พิพากษาลดโทษให้เหลือ 17 ปี โดยต่อมาทั้งสองได้รับการอภัยโทษจากประธานาธิบดี คิม ยองซัม และออกจากคุกในเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2540
คี ซ็อง-ยง
คี ซ็อง-ยง (; ; เกิด 24 มกราคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเกาหลีใต้ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับเอฟซีโซล และทีมชาติเกาหลีใต้
Lost Saga
Lost Saga เป็นเกมต่อสู้สามมิติ พัฒนาขึ้นโดย IO Entertainment Co., Ltd. ของเกาหลีที่รวบรวมตัวละครทั่วโลก และ วรรณกรรมต่างๆ มาต่อสู้กันในเกมเดียว เกมต่อสู้ ฉีกแนวด้วยตัวละคร ปรับแต่งไอเทมได้ดั่งใจ สกิลไม้ตายอลังการ ลุยมันส์เต็มพิกัดและมีกราฟิกที่สวยงามเช่นแสงแดด
คิม ย็อง-ซัม
คิม ย็อง-ซัม (; 20 ธันวาคม พ.ศ. 2470 - 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558) เป็นนักการเมืองชาวเกาหลีใต้ และนักเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตย และเป็นประธานาธิบดีลำดับที่ 7 ของสาธารณรัฐเกาหลี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 ถึงปี พ.ศ. 2541 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2504 เป็นต้นมา คิมรับบทเป็นผู้นำฝ่ายค้านของเกาหลีใต้ถึง 30 ปี และเป็นศัตรูทางการเมืองที่สำคัญที่สุดของอดีตประธานาธิบดี พัก จ็อง-ฮี
ภายหลังจากเข้ารับตำแหน่งในปี พ.ศ. 2536 คิม ย็อง-ซัมถือเป็นประธานาธิบดีคนแรกของเกาหลีใต้ที่เป็นพลเรือน หลังจากการลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีของอี ซึง-มัน เมื่อปี พ.ศ. 2503 โดย คิม ย็อง-ซัมทำพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 และดำรงตำแหน่งหนึ่งสมัย ระยะเวลาห้าปี โดยเขาเป็นหัวเรือใหญ่ในโครงการต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง และจับกุมอดีตประธานาธิบดี 2 คนคือ ช็อน ดู-ฮวันและโน แท-อู และมีนโยบายทางด้านการต่างประเทศที่เรียกว่า เซกเยฮวา
ช่วงชีวิตเริ่มแรกและอาชีพ.
คิม ย็อง-ซัมเกิดที่เมืองคอเจ ในช่วงที่เกาหลีอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น ระหว่างช่วงสงครามเกาหลี คิมสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ในปี พ.ศ. 2495 พร้อมด้วยปริญญาศิลป-ศาสตรบัณฑิต สาขาปรัชญา และยังได้เป็นทหารรับใช้ชาติในช่วงสงครามเกาหลี ในปี พ.ศ. 2497 คิมได้รับเลือกตั้งเข้าไปในสภาแห่งชาติของเกาหลีใต้ และได้รับเลือกตั้งถึง 9 สมัยในเขต คอเจและปูซาน และคิมก็ยังบุคคลที่อายุน้อยที่สุดที่ได้เป็นสมาชิกรัฐสภาของเกาหลีใต้
คิม ย็อง-ซัมพร้อมกับ คิม แด-จุง ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกรัฐสภาเมื่อ อี ซึง-มัน พยายามที่จะแก้ไขรัฐธรรมนูญและกลายเป็นการนำไปสู่ความอันตรายของประเทศ ซึ่งทำให้เกาหลีใต้มีรัฐบาลทหารทั้งรัฐบาลของพัก จ็อง-ฮีและช็อน ดู-ฮวัน ในปี พ.ศ. 2522 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายที่พักครองอำนาจ คิม ย็อง-ซัมได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยใหม่ ซึ่งชนะการเลือกตั้งในปี 2521 แต่ไม่ได้มีอำนาจเพราะรัฐธรรมนูญยูซิน (รัฐธรรมนูญปี 2515) ซึ่งรับรองความเป็นเผด็จการของพักตลอดชีวิต คิม ย็อง-ซัม ซึ่งยึดมั่นในนโยบายไม่เคยที่จะประนีประนอมหรือร่วมมือกับพรรคสาธารณรัฐประชาธิปไตยของพัก จนกว่ารัฐธรรมนูญยูซินได้ยกเลิกไปและคิมยังได้กล้าวหาญในการวิจารณ์ความเป็นเผด็จการของพัก ซึ่งอาจทำให้เขาถูกลงโทษจำคุกภายใต้รัฐธรรมนูญยูซิน ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2522 คิมได้อนุญาตให้แรงงานหญิงของโรงงานทำผมปลอมใช้สำนักงานใหญ่ของพรรคประชาธิปไตยใหม่เป็นสถานที่ในการชุมนุมนั่งประท้วงและเป็นที่ประกันความปลอดภัยให้กับพวกเขา ตำรวจกว่าสองพันนายเข้าจู่โจมสำนักงานใหญ่ของพรรคและเข้าจับกุมแรงงาน ในตอนจับกุมนั้นมีแรงงานผู้หญิงหนึ่งคนเสียชีวิตและสมาชิกสภานิติบัญญัติหลายคนพยายามที่จะปกป้องพวกเขา ทำให้มีการปะทะกันหลายครั้ง บางคนต้องการนำเข้ารักษาในโรงพยาบาล ซึ่งเป็นที่ได้รับการวิจารณ์กันอย่างกว้างขวางและการวิจารณ์อย่างรุนแรงจากคิม ย็อง-ซัม ซึ่งเกี่ยวกับการทำให้เผด็จการพักถูกฆาตกรรม ซึ่งทำให้ระบบเผด็จการพังลงอย่างเคราะห์ร้ายในอีกไม่ช้านี้ ภายหลังจากเหตุการณ์นี้ พักมีความตั้งใจที่จะถอดถอนคิมออกจากตำแหน่งทางการเมืองเหมือนกับการจำคุก คิม แด-จุง และใช้คำสั่งจากสำนักงานข่าวกรองกลาง (KCIA) ในการวางแผนและดำเนินการ ในเดือนสิงหาคม 2523 ศาลได้มีคำสั่งให้ยุติบทบาทหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยใหม่ชั่วคราว
เมื่อคิมได้ร้องขอให้สหรัฐอเมริกาหยุดให้การสนับสนุนเผด็จการพักในคำให้สัมภาษณ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ ว่าพักต้องการให้ตนถูกจำคุกในขณะที่รัฐบาลของจิมมี คาร์เตอร์ ก็กังวลเกี่ยวกับความรุนแรงในเรื่องการล่วงละเมิดสิทธิมนุษยชนที่เกิ่มมากขึ้น โดยได้ออกคำเตือนขั้นรุนแรงว่าห้ามจับกุมสมาชิกพรรคฝ่ายค้านมาลงโทษ เมื่อคิมถูกไล่ออกจากสภาแห่งชาติในเดือนตุลาคม 2522 สหรัฐอเมริกาได้เรียกตัวเอกอัครราชทูตกลับวอชิงตัน ดี.ซี. และสมาชิกสภานิติบัญญัติอีก 66 คนได้ขอลาออกจากสภาแห่งชาติ และเมื่อสิ่งนั้นเป็นที่รับรู้รัฐบาลเกาหลีใต้มีแผนที่จะยอมรับการลาออก ทำให้เกิดการลุกฮือขึ้นที่ปูซาน บ้านเกิดของคิม เป็นผลให้สถานีตำรวจ 30 แห่งถูกเผา ซึ่งเป็นการประท้วงครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่สมัยประธานาธิบดีอี ซึง-มัน และเหตุการณ์ได้ขยายไปถึงเขตมาซานและเมืองอื่นๆ โดยนักเรียนนักศึกษาและประชาชนได้เรียกร้องให้โค่นล้มรัฐบาลเผด็จการ ซึ่งวิกฤตการณ์นี้เป็นหนึ่งในสาเหตุหลักนำไปสู่การสังหาร ประธานาธิบดี พัก จ็อง-ฮี โดยผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง คิม แจคยู ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2522 (พักบอกผู้อำนวยการคิมด้วยตัวของเขาเองว่าให้มีคำสั่งโดยใช้ไฟสลายการชุมนุมถ้าสถานการณ์เลวร้ายลง)
การกดขี่พรรคฝ่ายค้านจากทางรัฐบาลก็ยังดำเนินอยู่ต่อไปภายใต้รัฐบาลเผด็จการทหารของ ช็อน ดู-ฮวัน ซึ่งได้ใช้กำลังทหารทำการยึดอำนาจรัฐประหารเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2522 คิมถูกไล่ออกจากสภาแห่งชาติเมื่อเขาได้เคลื่อนไหวกิจกรรมทางการเมืองและห้ามยุ่งเกี่ยวกับการเมืองตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 จนถึงปี พ.ศ. 2528 ในปี 2526 คิมได้อดอาหารประท้วงเผด็จการ ชอน ดูฮวาน เป็นเวลา 21 วัน
เมื่อการเลือกตั้งประธานาธิบดีทางตรงเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2530 ภายหลังจากชอนได้วางมือ คิม ย็อง-ซัมและคิม แด-จุง ได้ทำการลงเลือกตั้งด้วยกันทั้งคู่และแข่งขันกันเอง ทำให้ทั้งสองตัดคะแนนกันเองและเป็นผลทำให้อดีตนายพล โน แท-อู ผู้เป็นทายาททางการเมืองของชอน ชนะการเลือกตั้งอย่างฉิวเฉียด ในปี พ.ศ. 2533 คิมได้ทำการรวมพรรคอย่างปุบปับในการรวมพรรคประชาธิปไตยเพื่อสันติของเขากับพรรคยุติธรรมประชาธิปไตยของ โน แท-อู ด้วยการเป็นตัวแทนพรรคของคิม ย็อง-ซัมทำให้เขาเอาชนะ คิม แด-จุงในการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2535 โดยเขาเป็นพลเรือนหนึ่งในสามที่ได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีและเป็นคนแรกนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503
รัฐบาลของคิม ย็อง-ซัมพยายามที่จะปฏิรูปรัฐบาลและเศรษฐกิจ หนึ่งในหลายโครงการแรกของรัฐบาลคือโครงการปราบปรามการฉ้อราษฎร์บังหลวง โดยต้องการให้สมาชิกรัฐบาลและบรรดานายทหารยื่นบัญชีทรัพย์สินให้ตรวจสอบ ทำให้เกิดการลาออกของข้าราชการระดับสูงและรัฐมนตรีหลายคนอย่างทันทีทันใด คิมได้จับกุมชอนและโนห์ในข้อหาฉ้อราษฎร์บังหลวงและก่อการกบฏ และสามารถดำเนินคดีกับทั้งคู่ได้ คิมได้ทำการนิรโทษกรรมให้กับนักโทษทางการเมืองหลายพันคน และได้ถอนคำพิพากษาในคดีอาญาของผู้ประท้วงเพื่อประชาธิปไตย ซึ่งถูกจับในเหตุการณ์ขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยในกวางจูซึ่งเป็นผลมาจากเหตุการณ์รัฐประหาร 12 ธันวาคม
โครงการต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวงเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูประบบแชโบล ซึ่งเป็นหลุ่มบริษัทที่รวมกกันขนาดใหญ่ของเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นตัวแทนของเศรษฐกิจ อย่างไรก็ตาม การมีส่วนพัวพันในการทุจริตของลูกชายคนที่สองของเขา นำไปสู่การสุญเสียความมั่นใจ ในพรรคร่วมรัฐบาลใหม่ของเขา ทำให้พรรคเสรีนิยมประชาธิปไตยสูญเสียที่นั่งหลักในสภาแห่งชาติในปี พ.ศ. 2539 เกีย มอเตอร์ ล้มหลังจากนั้นไม่นานเป็นเหตุการณ์เริ่มต้นนำไปสู่เหตุการณ์ที่เป็นลูกโซ่ ซึ่งดึงเกาหลีใต้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 ในระหว่างปีสุดท้ายในการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขา (รัฐธรรมนูญของเกาหลีใต้ฉบับปี พ.ศ. 2530 ระบุให้ประธานาธิบดีเกาหลีใต้เป็นได้หนึ่งสมัย สมัยละ 5 ปี)
ชีวิตหลังจากตำแหน่งประธานาธิบดี และการถึงแก่อสัญกรรม.
ภายหลังลงจากตำแหน่งประธานาธิบดีแล้ว คิมได้เดินทางไปทั่วโลก เพื่อสนับสนุนประชาธิปไตย และกล่าวปาฐกถาเช่นในหัวข้อ "โลกที่ก้าวไปข้างหน้ากับประชาธิปไตยใหม่" ที่ไต้หวัน ในปี พ.ศ. 2550
คิมถึงแก่อสัญกรรมที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 จากการติดเชื้อในกระแสโลหิตและหัวใจล้มเหลว อายุ 87 ปี วันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 รัฐพิธีศพของอดีตประธานาธิบดีคิม ย็อง-ซัม ได้จัดขึ้นที่สนามหญ้าหน้ารัฐสภา โดยมีการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ ในช่วงที่นายกรัฐมนตรี ฮวัง คโย-อัน ได้กล่าวเปิดพิธีหลังจากนั้นร่างของคิมได้ถูกฝังที่ สุสานแห่งชาติโซล
คิมเป็นสมาชิกของโบสถ์ชุงฮยุนเพรสไบทีเรียนนอกจากนี้เขายังพูดภาษาญี่ปุ่นได้คล่อง คิมได้สมรสกับ ซน มยองซุน
Natural gas for vehicle
เดอะบีตเทิลส์
ความผิดปกติแต่กำเนิดของเมแทบอลิซึม
โคตรระห่ำ ทะลุรหัส
โคตรระห่ำ ทะลุรหัส  เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่น กำกับโดย โบแอซ ยากิน นำแสดงโดย เจสัน สเตแธม
อดีตตำรวจ NYPD ได้ทำการช่วยเหลือเด็กหญิงชาวจีนวัย 12 ปีที่ถูกลักพาตัว หลังจากนั้นเขาได้ต่อสู้กับแก๊งชาวจีน และมาเฟียรัสเซีย ตลอดจนเหล่านักการเมืองนิวยอร์กระดับสูงที่กระทำการทุจริต รวมไปจนถึงตำรวจ
ได้มีการประกาศถึงภาพยนตร์ "โคตรระห่ำ ทะลุรหัส" ขึ้นในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2010
ภาพยนตร์จัดฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ในประเทศไอร์แลนด์ ส่วนในสหรัฐอเมริกา ได้มีกำหนดการเปิดตัวในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2011 และในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2012 แต่แล้วในที่สุดก็เลื่อนออกไปเป็นวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2012 แทน
โฮมวิดีโอ.
"โคตรระห่ำ ทะลุรหัส" ได้รับการเปิดตัวในรูปแบบดีวีดี, บลูเรย์ และดิจิตอลตามความต้องการของผู้ชม ณ วันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2012
Safe (2011 film)
ไวท์ ฮาร์ท เลน
ลุย เดอ มงฟอร์
แก๊สธรรมชาติเหลว
แก๊สธรรมชาติเหลว  เป็นก๊าซธรรมชาติที่ถูกนำไปทำให้สถานะของก๊าซกลายเป็นของเหลวโดยทำให้อุณหภูมิลดลงส่งผลให้ปริมาตรลดลงเหลือประมาณ 1/600 เท่าของปริมาตรเดิม โดยการใช้ความเย็นที่ ลบ 162องศาเซลเชียส หรือที่ลบ260องศาฟาเรนท์ไฮต์ เพื่อความสะดวกในการจัดเก็บและการขนส่ง เมื่อต้องการนำไปประโยชน์จะนำเข้าสู่กระบวนการเพิ่มอุณหภูมิซึ่งกลายเป็นเชื้อเพลิงในรูปของแก๊สธรรมชาติอัด
แก๊สธรรมชาติเป็นวัตถุดิบของการผลิตแก๊สธรรมชาติเหลว ดังนั้นจึงประกอบไปด้วยสารเจือปนหลายชนิด เช่น กำมะถัน คาร์บอนมอนอกไซด์ วัตถุดิบที่ได้จึงต้องนำมาแยกสารประกอบอื่นๆออก เมื่อผ่านกระบวนการคัดแยกสารประกอบออกแล้วจะถูกนำเข้าสู่กระบวนการลดอุณหภูมิให้เหลือประมาณ -160.5 ถึง -160 องศาเซลเซียส ซึ่งจะเรียกว่าก๊าซธรรมชาติเหลว ที่มีคุณสมบัติ ไม่มีกลิ่น ไม่มีสารประกอบที่เป็นพิษ ไม่มีคุณสมบัติการกัดกร่อน กรณีเกิดการรั่วไหลไม่ต้องกำจัดเนื่องจากก๊าซจะระเหยไปในอากาศได้อย่างรวดเร็ว ไม่ทิ้งสารตกค้าง การติดไฟเกิดขึ้นได้ต้องอยู่ในสถานะก๊าซ สภาพแวดล้อมปิดและมีค่าปริมาณก๊าซในอากาศระหว่าง 5-15% แล้วมีการก่อให้เกิดประกายไฟในบริเวณที่มีก๊าซอยู่ความไวต่อการติดไฟของแก๊สธรรมชาติสูงกว่าแก๊สปิโตรเลียมเหลว