pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วัดไชนาวาส
วัดไชนาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินทั้งวัดมีเนื้อที่ 33 ไร่ 88 ตารางวา
วัดไชนาวาส เดิมชื่อ วัดชายนา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1890 จากนั้นกลายเป็นวัดร้างเป็นระยะเวลานาน จนประมาณ พ.ศ. 2394 มีพระภิกษุพูนได้เข้ามาจำพรรษาในวัดนี้และได้บูรณะวัดนี้ขึ้นมาอีกครั้ง โดยเริ่มจากการสร้างกุฏิสงฆ์ และอุโบสถที่ยังมีพระประธานองค์เดิมอยู่ จนในสมัยพระครูสมณการพิสิฐ (หลวงพ่อท้วม) เป็นเจ้าอาวาส ราว พ.ศ. 2456 มีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ ทั้งยังสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นมา ยังได้รับบริจาคที่ดิน จำนวน 2 ไร่ 3 งาน 28 ตารางวา เมื่อ พ.ศ. 2490 ได้รับบริจาคที่ดินเป็นที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 17 ไร 84 ตารางวา เมื่อ พ.ศ. 2491 ได้รับบริจาคที่ดินเป็นที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 4 ไร่ 2 งาน เมื่อ พ.ศ. 2492 ได้รับบริจาคที่ดินเป็นที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 ไร่ 1 งาน เมื่อ พ.ศ. 2504
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพระพุทธประวัติ กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารไม้ 10 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 4 หลัง วิหาร กว้าง 7 เมตร ยาว 11 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2468 ภายในประดิษฐาน "พระพุทธไชยมงคล" (หลวงพ่อโต) ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นอาคารไม้สักทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 14 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 เป็นอาคารไม้สักทรงไทย และมีมณฑปประดิษฐานรูปหล่อเหมือนพระครูสมณการพิสิฐ (หลวงพ่อท้วม) ที่ชาวบ้านนับถือกันมาก ท่านได้สร้างวัตถุมงคลเป็นที่นิยมในหมู่ของนักสะสม บริเวณด้านหน้าวัดมีศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
ขุนนางฝ่ายอาณาจักร
ขุนนางฝ่ายอาณาจักร  เป็นสมาชิกในสภาขุนนางซึ่งเป็นสภาสูงในรัฐสภาสหราชอาณาจักร โดยคำเรียกนั้นใช้แตกต่างกันตามประเภทของสมาชิกฝ่ายอาณาจักรอันประกอบด้วย ขุนนางสืบตระกูล (hereditary peers) และขุนนางตลอดชีพ (life peers) ซึ่งถึงแม้ว่าสิทธิในบรรดาศักดิ์สืบตระกูลในสภาสามัญชนจะถูกยกเลิกไปเหลือเพียงแค่เก้าสิบสองบรรดาศักดิ์ตามพระราชบัญญัติสภาขุนนาง ค.ศ. 1999 กับอีกฝ่ายคือฝ่ายศาสนจักรซึ่งเป็นสมาชิกโดยตำแหน่งมุขนายกในคริสตจักรอังกฤษ
สมาชิกภาพในขุนนางฝ่ายอาณาจักรในอดีตเคยให้แก่ขุนนางสืบตระกูลทุกคนยกเว้นในบรรดาศักดิ์ไอร์แลนด์ โดยภายหลังจากพระราชบัญญัติสภาขุนนาง ค.ศ. 1999 สมาชิกภาพในสภาขุนนางนั้นถูกจำกัดเพียงแค่ขุนนางสืบตระกูล 92 คน ตั้งแต่ค.ศ. 2020 ไม่มีรายใดที่เป็นสตรีเลย เนื่องจากบรรดาศักดิ์สืบตระกูลนั้นส่วนใหญ่เกือบทั้งหมดสงวนไว้ให้สืบทอดโดยทายาทบุรุษเท่านั้น
ขุนนางฝ่ายอาณาจักรประกอบด้วยขุนนางสืบตระกูลเพียงจำนวนน้อยและขุนนางตลอดชีพเป็นจำนวนมากกว่า
ขุนนางสืบตระกูล.
ขุนนางสืบตระกูลในอดีตนั้นรวมถึงขุนนางที่มีบรรดาศักดิ์สืบตระกูลจำนวนหลายร้อยคน (โดยรวมถึงบรรดาศักดิ์อังกฤษและขุนนางรัฐสภาของสกอตแลนด์) โดยบรรดาศักดิ์เหล่านี้ได้รับการสถาปนาโดยพระมหากษัตริย์เท่านั้นและในสมัยปัจจุบันนั้นมักจะกระทำภายใต้คำเสนอแนะจากนายกรัฐมนตรี
ผู้ครองบรรดาศักดิ์สกอตและไอริชนั้นไม่ใช่ทุกคนได้รับอนุญาตในการเป็นสมาชิกสภาขุนนาง เมื่อสกอตแลนด์ได้เข้าร่วมกับอังกฤษเพื่อก่อตั้งเป็นบริเตนใหญ่ขึ้นในปีค.ศ. 1707 ได้บัญญัติให้ขุนนางสืบตระกูลแห่งสกอตแลนด์สามารถเลือกตัวแทนขุนนางเพียง 16 คนเข้าเป็นสมาชิกสภาขุนนาง โดยกรณีเดียวกันกับไอร์แลนด์เมื่อคราวที่รวมกับบริเตนใหญ่เข้าเป็นสหราชอาณาจักรในปีค.ศ. 1801 ขุนนางไอริชสามารถเลือกผู้แทนเพียง 28 คนเข้าเป็นสมาชิกสภาขุนนางโดยมีสมาชิกตลอดชีพ โดยการเลือกตั้งผู้แทนขุนนางไอริชสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1922 เมื่อไอร์แลนด์ส่วนใหญ่ได้แยกตัวเป็นประเทศเอกราช และการเลือกตั้งผู้แทนขุนนางสกอตสิ้นสุดลงตามพระราชบัญญัติบรรดาศักดิ์ ค.ศ. 1963 ซึ่งบัญญัติให้ขุนนางสกอตทั้งหมดเข้าเป็นสมาชิกสภาขุนนางได้
ภายหลังจากการปฏิรูปในปีค.ศ. 1999 นั้นเหลือเพียงแค่ 92 บรรดาศักดิ์เท่านั้นที่เป็นขุนนางฝ่ายอาณาจักร โดยประกอบด้วย สมุหพระราชวัง (Lord Great Chamberlain) และเอิร์ลมาร์แชล (Earl Marshal) กับอีก 90 คนซึ่งมาจากการสรรหาโดยทั้งสภาขุนนางจำนวน 15 คน และอีก 75 คนมาจากการสรรหาโดยเหล่าขุนนางสืบตระกูลด้วยกันเองแบ่งตามสังกัดพรรคการเมือง
ขุนนางตลอดชีพ.
กลุ่มขุนนางตลอดชีพเป็นกลุ่มที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสภาขุนนาง โดยในปีค.ศ. 2019 ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 661 คน ซึ่งขุนนางตลอดชีพนั้นล้วนมีบรรดาศักดิ์เป็น บารอน หรือบารอเนส ซึ่งได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ตามพระราชบัญญัติขุนนางตลอดชีพ ค.ศ. 1958 โดยมาจากการแต่งตั้งโดยพระราชอัธยาศัยของพระมหากษัตริย์ซึ่งในปัจจุบันนั้นจะกระทำตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรีหรือคณะกรรมาธิการสรรหาในสภาขุนนาง ตามจารีตรัฐธรรมนูญแล้วนายกรัฐมนตรีมักจะอนุญาตให้ผู้นำของพรรคการเมืองต่างๆ ในการส่งชื่อบุคคลเพื่อรับพระราชทานบรรดาศักดิ์ตลอดชีพเพื่อให้มีความสมดุลทางการเมืองในสภา
เขาเปาจีอาซูการ์
เขาเปาจีอาซูการ์  เป็นยอดเขาที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล บนคาบสมุทรเล็ก ๆ ที่ยื่นออกไปในปากอ่าวกวานาบารา เขานี้มีความสูง 395 เมตร (1,296 ฟุต) เหนืออ่าวจอดเรือ
เปาจีอาซูการ์เป็นหนึ่งในบรรดาภูเขาหินแกรนิตและภูเขาควอตซ์ที่ตั้งตระหง่านเหนือพื้นที่ริมน้ำรอบเมืองรีโอเดจาเนโร ในทางธรณีวิทยาถือเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มหินโผล่สูงชันที่เรียกว่าเขาโดด (bornhardt) กล่าวกันว่าเขาลูกนี้ได้ชื่อว่า "เปาจีอาซูการ์"  เนื่องจากมีรูปทรงคล้ายคลึงกับก้อนน้ำตาลทรงกรวยที่ผลิตขายกันในอดีต เปาจีอาซูการ์เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากกระเช้าลอยฟ้าและทิวทัศนียภาพของเมืองและอื่น ๆ
เปาจีอาซูการ์อยู่ในเขตอนุสรณ์สถานทางธรรมชาติเขาเปาจีอาซูการ์และเขาอูร์กาซึ่งจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2549 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลกที่ยูเนสโกขึ้นทะเบียนใน พ.ศ. 2555
Sugarloaf Mountain
อีปาเนมา
อีปาเนมา  เป็นย่านหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตใต้ของนครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างย่านเลบลงกับย่านอาร์โปอาโดร์ ชายหาดที่อีปาเนมาเป็นที่รู้จักในระดับสากลจากความนิยมของเพลง "กาโรตาจีอีปาเนมา" ("เด็กสาวจากอีปาเนมา") ซึ่งเป็นเพลงแจ๊สบอสซาโนวาที่อังโตนียู การ์ลุส โฌบิง และวีนีซียุส จี โมไรส์ ร่วมกันแต่งขึ้น
ชายหาดที่อีปาเนมาขึ้นชื่อในเรื่องการพัฒนาที่หรูหราและชีวิตทางสังคม ภูเขาสองลูกที่เรียกว่า "โดยส์อีร์เมาส์" ("สองพี่น้อง") ตั้งตระหง่านอยู่ทางปลายด้านตะวันตกของชายหาดซึ่งแบ่งออกเป็นส่วน ๆ โดยสถานีเจ้าหน้าที่ชีวพิทักษ์ (lifeguard) บริเวณชายหาดมีเบียร์และเหล้ากาชาซาขายอยู่ทั่วไป และมักมีกลุ่มคนเล่นฟุตบอล วอลเลย์บอล และฟุตวอลเลย์ซึ่งเป็นกีฬาที่คนท้องถิ่นคิดขึ้นจากการผสมผสานระหว่างวอลเลย์บอลกับฟุตบอล
จอห์น แมคฟอล บารอนแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์
จอห์น ฟรานซิส แมคฟอล บารอนแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์ (John McFall, Baron McFall of Alcluith) เกิดเมื่อ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1944 เป็นนักการเมืองสกอต ในปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานสภาขุนนาง ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2021 ต่อจากลอร์ดฟาวเลอร์ ในอดีตเคยดำรงตำแหน่งรองประธานอาวุโสแห่งสภาขุนนางตั้งแต่ 1 กันยายน ค.ศ. 2016 จนถึง 30 เมษายน ค.ศ. 2021 เคยเป็นสมาชิกรัฐสภาในช่วงปีค.ศ. 1987 จนถึงค.ศ. 2010 ในสังกัดพรรคแรงงานและสหกรณ์ในเขตเลือกตั้งดัมบาร์ตันก่อนและหลังจากปีค.ศ. 2005 ในเขตเลือกตั้งเวสต์ดันบาร์ตันเชียร์ บารอนแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์ยังเคยดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมาธิการธนารักษ์ในสภาสามัญชนด้วย
เมื่อ 17 มิถุนายน ค.ศ.​ 2010 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ตลอดชีพเป็นบารอนแมคฟอลแห่งอัลคลุยธ์ แห่งดัมบาร์ตันในเคาน์ตีดันบาร์ตันเชียร์ และได้เข้าเป็นสมาชิกสภาขุนนางเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2010
John McFall, Baron McFall of Alcluith
จียามังชีนา
จียามังชีนา  เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ประมาณกันว่าเมืองนี้มีประชากร 47,825 คนในพื้นที่ 3,870 ตารางกิโลเมตร (ณ ค.ศ. 2020)
อารายัลดูตีฌูกู (ชื่อเรียกของจียามังชีนาในช่วงแรกเริ่ม) ก่อตั้งขึ้นในสมัยอาณานิคมในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ตามที่ชื่อเมืองได้บ่งบอกไว้ จียามังชีนาเป็นศูนย์กลางของการทำเหมืองเพชรในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ต่อมายูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนย่านเมืองเก่าของดียามังชีนาเป็นแหล่งมรดกโลกในฐานะตัวอย่างของสถาปัตยกรรมบาโรกแบบบราซิลที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี
เมืองเก่าแก่อื่น ๆ ในรัฐมีนัชเจไรช์ได้แก่ โอรูเปรตู, เซาฌูเวาแดล-เรย์, ชีราเด็งชิส, กงโกญัส และซาบารา
Diamantina, Minas Gerais
สมาชิกรัฐสภา (สหราชอาณาจักร)
ในสหราชอาณาจักร สมาชิกรัฐสภา (, ย่อ: MP) หมายถึงบุคคลที่ได้รับการเลือกตั้งเพื่อเป็นผู้แทนในสภาสามัญชนในรัฐสภาสหราชอาณาจักร
ระบบการลงคะแนน.
สมาชิกทั้งหมดจำนวน 650 รายในรัฐสภาสหราชอาณาจักรมาจากการเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดโดยมีผู้แทนเขตละหนึ่งคนจากทั่วทุกเขตเลือกตั้งในสหราชอาณาจักร ซึ่งในแต่ละเขตนั้นจะมีผู้แทนของตนเองเพียงคนเดียว
ตำแหน่งสมาชิกรัฐสภาจะว่างลงโดยอัตโนมัติเพื่อจัดการเลือกตั้งในทุกๆ ห้าปี โดยตามพระราชบัญญัติวาระแบบกำหนดสำหรับรัฐสภา ค.ศ. 2011 ได้บัญญัติให้การเลือกตั้งทั่วไปนั้นมีขึ้นในวันพฤหัสบดีแรกของเดือนพฤษภาคมในทุกๆ ห้าปี อย่างไรก็ตามรัฐสภามีมติเห็นชอบในปีค.ศ. 2017 และค.ศ. 2019 ได้มีการเลือกตั้งก่อนกำหนดที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติ
หากตำแหน่งใดว่างลงในสมัยประชุมอันเนื่องมาจากการการเสียชีวิตหรือลาออกนั้นจะต้องมีการเลือกตั้งซ่อมสำหรับเขตเลือกตั้งนั้นๆ ตามพระราชบัญญัติผู้แทนปวงชน ค.ศ. 1981 หากสมาชิกรัฐสภารายใดได้รับโทษจำคุกเป็นระยะเวลาเกินกว่าหนึ่งปีจะถือว่าออกจากตำแหน่งโดยอัตโนมัติ หากกรณีที่เป็นคดีลหุโทษนั้นตามพระราชบัญญัติถอดถอนสมาชิกรัฐสภา ค.ศ. 2015 บัญญัติให้สามารถลงมติถอดถอนได้ โดยหากมีเสียงรับรองมากกว่าร้อยละ 10 ของผู้มีสิทธิลงคะแนนในเขตเลือกตั้งนั้นจะถือว่าพ้นจากตำแหน่ง
สมาชิกรัฐสภาได้รับสิทธิในการใช้อักษรท้ายนามว่า "MP" โดยเมื่อออกนามถึงสมาชิกรัฐสภาจะเรียกว่า "ผู้ทรงเกียรติ" (honourable) ในระหว่างการอภิปรายในสภาสามัญชนหรือใช้ได้ในกรณีเป็นบุตรของขุนนาง สมาชิกรายใดที่เป็นสมาชิกในสภาองคมนตรีจะต้องใช้คำนำหน้าว่า เดอะไรต์ออนะระเบิล "Rt Hon." (แปลว่า ผู้มีเกียรติมาก) ตามด้วยชื่อ นามสกุล และอักษรย่อ MP ตามหลัง
Member of Parliament (United Kingdom)
อุทยานแห่งชาติเล็งซอยส์มาราเญ็งซิส
อุทยานแห่งชาติเล็งซอยส์มาราเญ็งซิส  เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอ่าวเซาโฌแซในรัฐมารันเญา ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศบราซิล อุทยานแห่งนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2524 มีเนื้อที่ 155,000 เฮกตาร์ (380,000 เอเคอร์) ครอบคลุมแนวชายฝั่ง 70 กิโลเมตร (43 ไมล์) และพื้นที่ตอนในซึ่งประกอบด้วยเนินทรายที่มีลักษณะเป็นลอนคลื่น ในฤดูฝน ร่องแอ่งระหว่างเนินทรายเหล่านี้จะกลายเป็นทะเลสาบน้ำจืดเนื่องจากน้ำฝนไม่สามารถซึมผ่านชั้นหินด้านล่างได้ อุทยานแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของพรรณพืช สัตว์ แมลง และปลานานาชนิด รวมถึงสัตว์สี่ชนิดที่ใกล้สูญพันธุ์ และได้กลายเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวเชิงนิเวศ
ปังตานัล
ปังตานัล  เป็นภูมิภาคทางธรรมชาติที่ครอบคลุมพื้นที่ชุ่มน้ำเขตร้อนที่ใหญ่ที่สุดในโลกและทุ่งหญ้าน้ำท่วมขังที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีเนื้อที่ประมาณ 140,000 ถึง 160,000 ตารางกิโลเมตร (54,000 ถึง 62,000 ตารางไมล์) ส่วนใหญ่อยู่ในรัฐมาตูโกรสซูดูซูลของประเทศบราซิล แต่ยังกินพื้นที่เข้าไปในรัฐมาตูโกรสซูและบางส่วนของประเทศโบลิเวียและประเทศปารากวัยด้วย
ภูมิภาคนี้ประกอบไปด้วยระบบนิเวศย่อยหลายระบบ แต่ละระบบมีลักษณะทางอุทกวิทยา ธรณีวิทยา และนิเวศวิทยาที่แตกต่างกัน มีถึง 12 ระบบในจำนวนนี้ได้รับการกำหนดนิยามแล้ว ประมาณร้อยละ 80 ของที่ราบน้ำท่วมถึงในปังตานัลจะจมอยู่ใต้น้ำในฤดูฝน หล่อเลี้ยงพรรณพืชน้ำที่มีความหลากหลายทางชีวภาพและช่วยค้ำจุนพันธุ์สัตว์หลากชนิด
ชื่อ "ปังตานัล" มาจากคำภาษาโปรตุเกสว่า "ปังตานู"  ซึ่งแปลว่าพื้นที่ชุ่มน้ำ ที่ลุ่มน้ำขัง ที่ลุ่มชื้นแฉะ หรือพรุ ในขณะเดียวกัน คนท้องถิ่นจะเรียกเขตที่สูงของบราซิลว่า "ปลานัลตู"  ซึ่งแปลว่าที่ราบสูง
ท่าเทียบเรือวาลงกู
ท่าเทียบเรือวาลงกู  เป็นท่าเรือเก่าที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ท่าเรือรีโอเดจาเนโร ระหว่างถนนกูเวลยู อี กัสตรู กับถนนซากาดูรา กาบรัล ในปัจจุบัน
ท่าเทียบเรือนี้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1811 และใช้เป็นสถานที่จอดเรือและค้าทาสชาวแอฟริกาจนกระทั่ง ค.ศ. 1831 เมื่อมีการปิดล้อมแอฟริกาโดยห้ามการส่งทาสข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกมายังบราซิล (แต่การลักลอบค้าทาสยังคงดำเนินต่อไปจนถึง ค.ศ. 1888) ตลอดช่วงยี่สิบปีของการเปิดทำการ มีทาสจำนวนระหว่าง 500,000–1,000,000 คนขึ้นฝั่งที่วาลงกู บราซิลได้รับทาสประมาณ 4,900,000 คนจากการค้าทาสข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก
ใน ค.ศ. 1843 มีการสร้างเขื่อนท่าเทียบเรือใหม่ทับบนท่าเทียบเรือวาลงกูเพื่อรับเสด็จเจ้าหญิงเตเรซา กริสตีนาแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสองซึ่งจะทรงเสกสมรสกับจักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล ท่าเทียบเรือนี้มีชื่อเรียกว่า "ท่าเทียบเรือจักรพรรดินี"  แต่ในที่สุดท่าเทียบเรือก็ถูกถมระหว่างการปรับปรุงเมืองใน ค.ศ. 1911
ระหว่างการขุดเจาะพื้นที่ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานฟื้นฟูบริเวณท่าเรือรีโอเดจาเนโรใน ค.ศ. 2011 ได้มีการค้นพบท่าเทียบเรือจักรพรรดินีและท่าเทียบเรือวาลงกูพร้อมกับเครื่องรางและวัตถุบูชาจำนวนมากจากคองโก แองโกลา และโมซัมบิก สถาบันมรดกทางประวัติศาสตร์และศิลปะแห่งชาติบราซิลและนครรีโอเดจาเนโรบรรจุชื่อแหล่งโบราณคดีท่าเรือวาลงกูไว้ในรายชื่อเบื้องต้นเพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก จากนั้นยูเนสโกก็ขึ้นทะเบียนแหล่งโบราณคดีดังกล่าวเป็นแหล่งมรดกโลกอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2017
ในช่วง ค.ศ. 1850 ถึง ค.ศ. 1920 บริเวณรอบ ๆ ท่าเทียบเรือเก่ากลายเป็นพื้นที่ที่ทาสผิวดำหรืออิสรชนจากชาติต่าง ๆ เข้าครอบครอง เอย์โตร์ ดุส ปราเซริส นักร้องและจิตรกรชาวบราซิล ขนานนามพื้นที่นี้ว่า "แอฟริกาน้อย"
Valongo Wharf
ขนมเนียล
ขนมเนียล เป็นขนมพื้นบ้านของชาวไทยเชื้อสายเขมรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างของประเทศไทย ขนมเนียลทำจากแป้งข้าวเหนียว ผสมกับน้ำตาลทรายแดง น้ำตาลอ้อย และมะพร้าวขูด นึ่งจนสุก ขนมจะมีสีน้ำตาลอ่อน เนื้อสัมผัสหนึบ และมีรสหวานมัน โดยชื่อขนม มาจากคำว่า "เนียล" ซึ่งเป็นภาษาเขมรถิ่นไทย แปลว่า "ทะนาน" ซึ่งเป็นเครื่องมือตวงข้าวสารทำจากกะลานำมาผ่าครึ่ง เมื่อจะทำเป็นอุปกรณ์ทำขนมจึงนำ "เนียล" หรือทะนานมาเจาะรูสำหรับนึ่ง จึงได้ชื่อนี้มา
เบื้องต้นนำแป้งข้าวเหนียวมาผสมกับน้ำตาลทรายแดงหรือน้ำตาลอ้อยบดผง อาจตัดเกลือลงเล็กน้อย จากนั้นใส่เนื้อเนื้อมะพร้าวแก่ขูดขุยและมะพร้าวทึนทึกขูดหยาบคลุกเคล้าให้เข้ากันพร้อมนึ่งในเนียล ซึ่งเนียลหรือทะนานที่ใช้ ทำจากกะลามะพร้าวซีกล่างให้ขนาดพอดีกับปากหม้อนึ่งขัดจนเงางาม เริ่มต้นด้วยการตั้งเตาถ่านและหม้อนึ่งโดยนำเนียลหรือทะนานเจาะรูตรงกลางมาตั้งไว้ หลังจากนั้นใส่แป้งข้าวเหนียวที่ผสมใส่ลงเนียลปิดฝาพักไว้ราว 2-3 นาที บ้างว่า 3-5 นาที ความร้อนจากไอน้ำพุ่งผ่านรูกะลาที่เจาะไว้ทำให้ขนมสุก เมื่อสุกแล้วจึงนำขนมขึ้นใส่ด้วยใบตองแห้งหรือภาชนะที่เตรียมไว้
บางท้องที่เชื่อว่า มีการทำขนมชนิดนี้หลังฤดูกาลเก็บเกี่ยวเพื่อเซ่นไหว้ศาลปู่ตา เพื่อขอขมาและขอบคุณผีปู่ตาที่ช่วยให้ดินน้ำอุดมสมบูรณ์ รวมทั้งชาวไทยเชื้อสายเขมรนิยมปลูกต้นมะพร้าวบริเวณที่อยู่อาศัยเพื่อใช้ประโยชน์ต่าง ๆ
แนหรำ
อีริค การ์ซิอา
อิริค การ์ซิอา
แม็ตต์ เดม่อน
ฟาบีโอ ปาราตีชี
ฟาบีโอ ปาราตีชี (, เกิด 13 กรกฎาคม 1972) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี เขาเป็นผู้อำนวยการฟุตบอลให้กับสโมสรฟุตบอลของอังกฤษ ทอตนัมฮอตสเปอร์ โดยก่อนหน้านี้เขาทำงานเป็นผู้อำนวยการฟุตบอล ให้กับสโมสรยูเวนตุส ของอิตาลีเป็นเวลา 11 ปี เขาเริ่มบทบาทนี้เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2021
นักฟุตบอล.
ปาราตีชีเริ่มอาชีพของเขาในทีมเยาวชนของ ปิอาเชนซ่า ในปี ค.ศ. 1989 เขาเปิดตัวกับ ปิอาเชนซ่า ที่ลงแข่งใน เซเรีย ซี 1 ดิวิชั่น 3 ของ ฟุตบอลอิตาลี ในขณะนั้น ระหว่างเส้นทางอาชีพของเขา ปาราตีชีมักจะลงเล่นในลีกล่างของ ฟุตบอลอิตาลี เล่นให้กับสโมสรต่าง ๆ ในเซเรีย ซี 1 และเซเรีย ซี 2 เขาเกษียณจากการเป็นนักฟุตบอลในปี ค.ศ. 2004 เมื่ออายุ 31 ปี เล่นให้กับ 12 สโมสรที่แตกต่างกันใน 15 ปี
เมื่อเกษียณจากวงการฟุตบอล ปาราตีชี ได้รับการว่าจ้างให้เป็นหัวหน้าทีมแมวมองของซามพ์โดเรีย ในปี ค.ศ. 2004 ระหว่างทำงานที่ซามพ์โดเรีย ปาราตีชี ทำงานอย่างใกล้ชิดกับจูเซ็ปเป้ มาร็อตต้าผู้อำนวยการทั่วไปของสโมสร ต่อมาคือซีอีโอของสโมสร โดยสื่อมวลชนเรียกเขาว่า "มือขวาของมาร็อตต้า"
ในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 2008 ปาราตีชี ได้รับการติดต่อจาก เออร์บาโน ไคโร เจ้าของและประธานของโตริโน ซึ่งเสนอตำแหน่งผู้อำนวยการด้านกีฬาให้ทางซามพ์โดเรีย แต่มาร็อตต้า รู้สึกโกรธจัดกับข่าวลือเหล่านี้ และกล่าวหาว่าไคโรว่าอยู่เบื้องหลังการหลอกล่อ ปาราตีชี ซึ่งยังอยู่ภายใต้สัญญากับซามพ์โดเรียจนถึงปี ค.ศ. 2009
การก้าวหน้าเรขาคณิต
เจ้าแวมไพร์ พันธุ์ตายไว
เจ้าแวมไพร์ พันธุ์ตายไว  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นโดยอิตารุ บนโนกิ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"โชเน็งแชมเปียนรายสัปดาห์" นิตยการ์ตูนแนว"โชเน็ง"ของสำนักพิมพ์อากิตะโชเต็งตั้งเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 22 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอแมดเฮาส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564 ฤดูกาลที่ 2 มีกำหนดออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
โรนัลด์นักล่าแวมไพร์ผู้โด่งดังได้รับงานแทรกซึมเข้าไปในคฤหาสน์ของดราลุคผู้อ้างตนว่าเป็นแวมไพร์ที่ไร้เทียมทานที่สุด โรนัลด์ได้ข่าวว่าดราลุคได้ลักพาตัวเด็กไป แต่ที่จริงข่าวลือเกี่ยวกับดราลุคไม่ใช่เรื่องจริง ในที่สุดหลังจากโรนัลด์ได้เผชิญหน้ากับดราลุค ร่างของดราลุคกลับสลายกลายเป็นทราย โรนัลด์จึงรู้ความจริงว่าดราลุคเป็นแวมไพร์ที่อ่อนแอที่สุด และเด็กคนนั้นก็ไม่ได้ถูกดราลุคลักพาตัว เด็กมาที่คฤหาสน์ของดราลุคเพียงเพื่อทำเป็น "สนามเด็กเล่นส่วนตัว" คฤหาสน์ของดราลุคระเบิดจนเป็นจุณเพราะความเลินเล่อของโรนัลด์ ดราลุคจึงย้ายมาอาศัยที่สำนักงานของโรนัลด์ การ์ตูนเรื่องนี้เป็นเรื่องราวชีวิตประจำวันของโรนัลด์และดราลุคกับเหล่าแวมไพร์และนักล่าแวมไพร์มากหน้าหลายตา
หมูกระทะ
หมูกระทะ คืออาหารของประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่มีต้นกำเนิดมาจากประเทศไทย ในประเทศฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ อินโดนีเซีย และมาเลเซียจะเรียกอาหารชนิดนี้ว่า มูกาตา
หมูกระทะคือกระบวนการทำอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมการกินฮอตพอตจากจีน และวัฒนธรรมการกินปิ้งย่างจากเกาหลีแล้วนำมารวมกัน โดยมีข้อสันนิษฐานว่าหมูกระทะมีต้นกำเนิดมาจากการกินปิ้งย่างจากเกาหลี การกินในไทยนั้นจะนิยมใช้ถ่านในการให้ความร้อนสำหรับประกอบทำหมูกระทะ ซึ่งหมูกระทะก็ถือเป็นรูปแบบอาหารที่มีอิทธิพลในวัฒนธรรมการกินมากในไทย ก่อนที่จะแพร่ขยายไปยังมาเลเซีย อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์
การปรุงและการกิน.
เตาของหมูกระทะแบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือส่วนตรงกลางเตาสำหรับการปิ้งย่าง และส่วนรอบนอกของตรงกลางเตาสำหรับการใส่น้ำซุปเพื่อต้ม อาหารที่นำมาประกอบใส่ในหมูกระทะส่วนใหญ่จะมีทั้งเนื้อสัตว์ อาหารทะเล ผัก ลูกชิ้น ไส้กรอก เส้น เป็นต้น สำหรับวิธีการปิ้งย่างนั้นโดยส่วนใหญ่จะนิยมใช้ก้อนไขมันสัตว์แทนน้ำมันเพื่อไม่ให้สิ่งที่ปิ้งย่างนั้นติดอยู่ที่เตา
คนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ส่วนใหญ่จะนิยมกินหมูกระทะร่วมกับน้ำจิ้มสุกียากี้หรือซอสเผ็ด แต่ในบางร้านอาหารก็จะมีน้ำจิ้มอาหารทะเลร่วมด้วย
หน่วยพลร่มเฉพาะกิจพิเศษ
ตะรอเวียะห์
ตะรอเวียะห์  เป็นคำศัพท์ภาษาอาหรับที่แปลว่า “เพื่อพักผ่อน” เป็นการละหมาดพิเศษที่จะมีการอ่านอัลกุรอานนาน เช่นเดียวกันกับการละหมาดหลายเราะกะอัต (วงจรการเคลื่อนไหวในการละหมาด) ตะรอเวียะห์เป็นพิธีที่เป็นซุนนะฮ์ (ส่งเสริม) ไม่ใช่วาญิบ (บังคับ)
ลิเกบารัต
ลิเกบารัต  เป็นรูปแบบดนตรีในคาบสมุทรมลายูที่มีการร้อเพลงเป็นกลุ่ม ลิเกบารัตมักแสดงพร้อมกับเพอร์คัชชัน หรือไม่มีเครื่องดนตรีเลย การเต้นมีความคล้ายกับเอินดัง ยกเว้นการตบมือที่ใช้เพื่อทำเสียงจังหวะ ต้นกำเนิดของลิเกบารัตยังไม่เป็นที่กระจ่าง เพราะการแสดงนี้พบทั้งประเทศมาเลเซียและประเทศไทย และปัจจุบันกรมวัฒนธรรมและศิลปะแห่งชาติมาเลเซียสนับสนุนลิเกบารัตในฐานะส่วนสำคัญของวัฒนธรรมประจำชาติมาเลเซีย
ลิเกบารัตมักแสดงด้วยสมาชิกกลุ่ม 10 - 15 คน ถึงแม้ว่าจะไม่มีจำนวนมาตรฐานก็ตาม สมาชิกกลุ่มมักนั่งไคว้ห้างบนเวที บางครั้งมีผู้ชมอยู่ด้านล่าง เมื่อมีการแข่งลิเกบารัต ทั้งสองกลุ่มจะต้องอยู่บนเวทีพร้อมกัน
การเผยแพร่ของลิเกบารัต.
มีข้อมูลหลากหลายว่าต้นกำเนิดของลิเกบารัตมาจากภาคใต้ของประเทศไทย หรือรัฐกลันตันของประเทศมาเลเซีย หรือแม้แต่มีงานระบำแต่งงานผสมกันระหว่างชาวไทยเชื้อสายมลายูกับชาวกลันตันเชื้อสายมลายู
ปัจจุบัน ลิเกบารัตได้กระจายไปทั่วคาบสมุทรมลายู ในบางรายงานในช่วงกลางคริสตทศวรรษ 1980 บันทึกว่าไปไกลถึงประเทศสิงคโปร์ โดยมีหน่วยงานรัฐบาลแค่แห่งเดียวที่สนับสนุนงานนี้
รายชื่อภาพยนตร์การ์ตูนที่ฉายทาง TV Asahi
Dikir Barat
ละครโทรทัศน์ของสถานีทีวีอาซาฮี
อาฒยา ฐิติกุล
อาฒยา ฐิติกุล ชื่อเล่น จีน, จีโน่ เป็นนักกอล์ฟชาวไทย ปัจจุบันเล่นอยู่ใน แอลพีจีเอ ทัวร์ และ อาฒยาเป็นนักกอล์ฟที่อายุน้อยที่สุดในโลกที่ชนะการแข่งขันกอล์ฟอาชีพ โดยเธอชนะการแข่งขัน เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ในขณะที่เป็นนักกอล์ฟสมัครเล่น และมีอายุเพียง 14 ปี 4 เดือน 19 วัน นอกจากนี้ อาฒยายังคว้าเหรียญทอง ประเภททีมผสมในกีฬากอล์ฟในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 ที่ประเทศอาร์เจนตินา
อาฒยา คว้าแชมป์ในแอลพีจีเอ ทัวร์เป็นครั้งแรก ในการแข่งขันเจทีบีซี คลาสสิก ที่เมืองคาร์ลสแบด รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2565
นับจนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 อาฒยา คว้าแชมป์อาชีพในแอลพีจีเอ ทัวร์ ไปแล้ว 1 รายการ และคว้าแชมป์ในเลดีส์ ยูโรเปี้ยน ทัวร์ไปอีก 4 รายการ ในขณะที่มีอายุ 19 ปี
อาฒยา เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรของมนตรี และศิริวรรณ ฐิติกุล อาฒยาในวัยเด็กเป็นโรคภูมิแพ้ ครอบครัวจึงหาทางเสริมสร้างภูมิต้านทานให้แข็งแกร่งขึ้นด้วยการให้หัดเล่นกีฬาสักอย่างหนึ่ง โดยคุณปู่ ณัฐพงศ์ ฐิติกุล ให้เลือกระหว่างกอล์ฟกับเทนนิส ซึ่งทั้งคู่เป็นกีฬาที่สามารถต่อยอดเป็นอาชีพได้ในอนาคต อาฒยาซึ่งเคยดูการแข่งขันเทนนิสทางโทรทัศน์บ่อย ๆ คิดกับตัวเองว่า หากเล่นเทนนิสจะต้องวิ่งไปมาตลอดเวลาคงเหนื่อยเกินไป จึงตัดสินใจเลือกกอล์ฟซึ่งเป็นกีฬาที่ดูเหนื่อยน้อยกว่าแทน เธอจึงได้หัดเล่นกอล์ฟเมื่ออายุ 6 ขวบ
อาฒยา เริ่มเป็นที่จับตามองของวงการกอล์ฟทั่วโลก เมื่อเธอชนะการแข่งขัน เลดีส์ ยูโรเปี้ยน ไทยแลนด์ แชมเปี้ยนชิพ 2017 ซึ่งเป็นรายการใน เลดีส์ ยูโรเปี้ยน ทัวร์ เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ทำให้เธอเป็นนักกอล์ฟที่มีอายุน้อยที่สุดในโลกที่ชนะการแข่งขันกอล์ฟอาชีพ ในวัยเพียง 14 ปี 4 เดือน 19 วัน
อาฒยา ชนะการแข่งขันกอล์ฟอาชีพรายการที่ 2 ในขณะที่ยังเป็นนักกอล์ฟสมัครเล่น เมื่อเธอชนะการแข่งขัน เลดีส์ ยูโรเปี้ยน ไทยแลนด์ แชมเปี้ยนชิพ 2019 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 เป็นการชนะการแข่งขันรายการนี้เป็นครั้งที่ 2 ในรอบ 3 ปี โดยในขณะนั้นเธอมีอายุเพียง 16 ปี
อาฒยา เริ่มเป็นนักกอล์ฟอาชีพ เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 เธอเริ่มแข่งขันใน เลดีส์ ยูโรเปี้ยน ทัวร์
ในวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2564 อาฒยา ชนะการแข่งขัน เป็นครั้งที่ 3 เมื่อเธอชนะการแข่งขัน ที่ประเทศเช็กเกีย และได้รับสิทธิ์ในการแข่งขันรายการกอล์ฟเมเจอร์ 2 รายการ ได้แก่ เอวิยอง แชมเปี้ยนชิพ และ เอไอจี วีเมนส์ โอเพ่น อาฒยาคว้าแชมป์ เลดีส์ ยูโรเปี้ยน ทัวร์ รายการที่ 4 ของเธอ และเป็นรายการที่ 2 ของปี ในการแข่งขัน วีพี แบงค์ สวิส เลดีส์ โอเพ่น เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 ที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
อาฒยา จบฤดูกาลด้วยผลงานแชมป์ 2 รายการ, รองแชมป์ 3 รายการ และอยู่ใน 10 อันดับแรก อีก 9 รายการ ทำให้เธอคว้ารางวัลคะแนนรวมสูงสุด ตลอดฤดูกาลของ เลดีส์ ยูโรเปี้ยน ทัวร์ และรางวัลรุกกี้ ออฟ เดอะ เยียร์ (รางวัลสำหรับผู้เล่นใหม่ที่ทำคะแนนรวมได้สูงสุด) ทำให้เธอเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลคะแนนรวมสูงสุด ตลอดฤดูกาลของ เลดีส์ ยูโรเปี้ยน ทัวร์
รายการที่ชนะการแข่งขันกอล์ฟอาชีพ (12).
เลดีส์ ยูโรเปี้ยน ทัวร์ (4).
อาฒยา ชนะการแข่งขันในขณะเป็นนักกอล์ฟสมัครเล่น
สถิติเพลย์ออฟ เลดีส์ ยูโรเปี้ยน ทัวร์ (0–1)
วุฒิสภาแคนาดา
วุฒิสภาแคนาดา  คือสภาสูงในรัฐสภาแคนาดา โดยมีแบบแผนมาจากสภาขุนนางในสหราชอาณาจักร ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 105 คนมาจากการแต่งตั้งโดยผู้สำเร็จราชการตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี การจัดสรรที่นั่งแบ่งตามภูมิภาค ได้แก่ ภูมิภาคทั้งสี่ คือ ออนแทรีโอ ควิเบก ภูมิภาคริมทะเล และแคนาดาตะวันตก โดยแต่ละภูมิภาคมีวุฒิสภาภาคละ 24 คน โดยอีกเก้าที่นั่งจัดสรรให้แก่เมืองส่วนที่เหลือ ได้แก่ นิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์จำนวน 6 คน และดินแดนในแคนาดาเหนืออีกสามแห่ง แห่งละ 1 คน สมาชิกวุฒิสภามีวาระตลอดชีพโดยดำรงตำแหน่งจนเกษียณอายุราชการที่ 75 ปีบริบูรณ์
ในขณะที่วุฒิสภานั้นคือสภาสูง ส่วนสภาสามัญชนคือสภาล่าง แต่ไม่ได้หมายความว่าวุฒิสภาจะมีบทบาทอำนาจสูงกว่าแต่อย่างใด ถึงแม้ว่าตามพิธีการแล้วลำดับโปเจียมของสมาชิกวุฒิสภาจะมาก่อนสมาชิกสภาสามัญชน แต่ในทางปฏิบัติแล้วสภาสามัญชนมีบทบาทหลักที่สำคัญกว่า นายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรีจะต้องมีความรับผิดชอบต่อสภาสามัญชนเพียงแห่งเดียว และจะสามารถดำรงอยู่ในอำนาจได้เมื่อได้รับความไว้วางใจจางสภาสามัญชน รัฐสภาประกอบด้วยทั้งสองสภาและพระมหากษัตริย์ (ซึ่งมีผู้สำเร็จราชการเป็นอุปราชผู้แทนพระองค์โดยตำแหน่ง)
ในการนิติบัญญัตินั้น จะต้องได้รับเสียงลงมติเห็นชอบโดยทั้งสองสภาเพื่อสามารถจะผ่านร่างกฎหมายได้ และดังนั้นวุฒิสภาสามารถตีตกร่างกฎหมายที่ผ่านโดยสภาสามัญชนได้ ระหว่าง ค.ศ. 1867 ถึง ค.ศ. 1987 วุฒิสภาตีตกร่างกฎหมายน้อยกว่าสองฉบับต่อปี แต่ได้เพิ่มจำนวนสูงขึ้นในปีหลัง ถึงแม้ว่าการนิติบัญญัติสามารถเสนอร่างได้โดยจากทั้งสองสภา แต่ร่างกฎหมายส่วนมากล้วนมาจากสภาสามัญชน โดยมีวุฒิสภาทำหน้าที่เป็นดั่งสภาที่ "พิจารณารอบสองในแบบที่สร่างเมาแล้ว" (ตามคำเรียกของจอห์น เอ. แม็กโดนัลด์ นายกรัฐมนตรีคนแรกของแคนาดา)
Sénat du Canada
ราชาธิปไตยของแคนาดา
การรบที่สักเกิ่ม-สว่ายมุ๊ต
เจ้าชายปอล-หลุยส์แห่งนัสเซา
เจ้าชายปอล-หลุยส์แห่งนัสเซา  ประสูติเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2541 เป็นพระโอรสองค์โตใน เจ้าชายกีโยมแห่งลักเซมเบิร์ก และ เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระนัดดาใน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก พระภาติยะ ใน แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก ทางฝ่ายพระบิดา และเป็นพระปนัดดาใน เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน พระราชธิดาใน พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน พระญาติใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน รัชกาลปัจจุบัน ทางฝ่ายพระมารดา
เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2563 เจ้าชายปอล-หลุยส์ ทรงสาบานพระองค์ เข้าเป็นเจ้าหน้าที่กองทัพลักเซมเบิร์ก ต่อหน้าพระพักตร์ แกรนด์ดยุกอ็องรีและแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซา พร้อมด้วยสมาชิกพระราชวงศ์ และคณะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลา โดยถือเป็นธรรมเนียมของราชวงศ์ ที่เจ้าชายทุกพระองค์ ต้องดำรงพระเกียรติยศทางทหาร โดยทรงสำเร็จการฝึกที่ โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์
เจ้าชายปอล-หลุยส์แห่งนัสเซา ทรงอยู่ในลำดับที่ 9 ในการสืบราชบัลลังก์
เจ้าชายปอล หลุยส์แห่งนัสเซา
วัดทุ่งสามัคคีธรรม
วัดทุ่งสามัคคีธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองผักนาก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา มีที่ดินธรณีสงฆ์ จำนวน 36 แปลง เนื้อที่ 189 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา
วัดทุ่งสามัคคีธรรม เดิมวัดชื่อ วัดทุ่ง เป็นวัดร้าง สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย ต่อมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2499 หลวงพ่อสังวาลย์ เขมโก ได้ธุดงค์ออกจากป่าช้าวัดบ้านทึงและได้มาปักกลดอยู่ที่วัดทุ่งสามัคคีธรรม ท่านอาศัยอยู่ในวิหารร้าง ในครั้งแรกมีพระอยู่เพียงรูปเดียว หลวงปู่สังวาลย์ได้เริ่มพัฒนาวัดทุ่งให้เป็นสถานที่ปฏิบัติภาวนาแก่ญาติโยมผู้ศรัทธา จนเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ.2510 ได้ยกวัดร้างขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์ และต่อมา พ.ศ. 2533 เปลี่ยนชื่อจาก "วัดทุ่ง" มาเป็น "วัดทุ่งสามัคคีธรรม" โดยหลวงพ่อสังวาลย์ได้พัฒนาด้านศาสนวัตถุอันได้แก่ โบสถ์ วิหาร ศาลาการเปรียญ และกุฏิอีกหลายหลัง รวมถึงการขยายที่ดินวัดออกไปอีกหลายร้อยไร่แล้ว วัดทุ่งสามัคคีธรรมได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ.2530 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 31.35 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสองชั้น กว้าง 31.35 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 ชั้นล่างใช้สำหรับเจริญกัมมัฏฐานวิปัสสนา ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 54 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 4.30 เมตร ยาว 9.50 เมตร หอสวดมนต์ กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 กุฏิสงฆ์ จำนวน 25 หลัง เป็นอาคารไม้ 10 หลัง และตึก 15 หลัง เป็นต้น
Independent Hall
เจ้าชายเลออปอลแห่งนัสเซา