pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เซอร์ไวเวอร์ รวมดารา  เป็นฤดูกาลที่ 8 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ ถ่ายทำที่เกาะเพิร์ล ประเทศปานามาเป็นครั้งที่ 2 หลังจากถ่ายทำที่นี่ในฤดูกาลที่เจ็ด (เซอร์ไวเวอร์ เพิร์ล ไอสแลนด์ส) โดยในฤดูกาลนี้จะนำผู้เข้าแข่งที่ประทับใจในหมู่ผู้ชมและบทบาทโดดเด่นจากฤดูกาลทั้งเจ็ดที่ผ่านมา กลับเข้าแข่งขันกันอีกครั้ง การแข่งขันต่างๆ จะถูกดึงมาจากการแข่งขันทั้งเจ็ดฤดูกาลที่ผ่านมานำกลับมาใช้อีกครั้ง และครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มีผู้เข้าแข่งขันมากกว่า 16 คนโดยเปลี่ยนเป็น 18 คนซึ่งในตอนแรกทางผู้ผลิตได้วางแผนที่จะคัดเลือกไว้ 20 คนมาแข่งขันในฤดูกาลนี้แต่แล้วก็ได้ตัดออกเหลือ 18 คน นอกจากนั้นท้ายที่สุดหลังจากสภาเผ่าครั้งสุดท้าย เมื่อได้ผู้ชนะอย่างเป็นทางการแล้ว ที่สตูดิโอจัดสภาเผ่าสหรัฐอเมริกาขึ้น เพื่อคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันอีกหนึ่งคนจากผู้เข้าแข่งขันทั้ง 18 คนให้ได้รับเงินรางวัล 1,000,000 ดอลลาร์ในฐานะที่เป็นผู้เข้าแข่งขันที่เป็นที่ชื่นชอบมากที่สุดของอเมริกา ภายใต้กิจกรรม สภาเผ่าอเมริกา ซึ่งถือเป็นการแจกเงินรางวัล 2 ล้านในฤดูกาลเดียวกัน
การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 เวลา 14:00 น. ตามเวลาประเทศไทย
ไม่มีสถานะเป็นเผ่า ณ จุดนั้น รวมถึงตอนแข่งชิงรางวัลด้วย เพราะมีการสลายเผ่าและยังไม่ได้รวมเผ่าแต่อย่างใด
บากิ
บากิ  เป็นซีรีส์การ์ตูนญี่ปุ่นเขียนโดย เคสุเกะ อิตางากิ เริ่มตีพิมพ์ภาคแรกในชื่อ บากิ จอมประจัญบาน ใน นิตยสาร Shonen Champion รายสัปดาห์ตั้งแต่ พ.ศ. 2534 จนถึง พ.ศ. 2542 โดยมีภาคต่อ บากิ ศึกอสูรจอมประจัญบาน ตีพิมพ์ตามมาใน พ.ศ. 2542 จนถึง พ.ศ. 2548, ภาคที่สาม ฮันมะ บากิ ในปี พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2555, และภาคที่สี่ บากิ จอมระห่ำ ที่เริ่มตีพิมพ์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 และอวสานลงเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2562
ซีรีส์บากิถูกดัดแปลงเป็นอนิเมะฉายทางโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว ในช่วง 8 มกราคม พ.ศ. 2546 และใน พ.ศ. 2562 ได้ถูกดัดแปลงเป็นโอเอ็นเอฉายทางเน็ตฟลิกซ์
เรื่องราวของ ฮันมะ บากิ เด็กหนุ่มผู้ฝึกฝนตัวเองเพื่อที่จะได้เป็นนักสู้ที่แข็งแกร่งกว่าพ่อของเขา ฮันมะ ยูจิโร่ ผู้ถูกขนานนามว่าเป็น "สิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในปฐพี" หรือ "ออก้า"
ปัจจุบันหนังสือการ์ตูน บากิ จอมประจัญบานได้ถูกตีพิมพ์เป็นภาษาไทยทั้งหมดสี่ภาค และอีกหนึ่งภาคแยก
เซอร์ไวเวอร์ เพิร์ลไอส์แลนส์
เซอร์ไวเวอร์: เพิร์ลไอส์แลนส์  เป็น ฤดูกาลที่ 7 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ ถ่ายทำที่ เกาะเพิร์ล ประเทศปานามา เนื่องด้วยสถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์การนองเลือดของเหล่าโจรสลัด ดังนั้นหัวข้อหลักของฤดูกาลนี้เน้นไปที่โจรสลัด เริ่มตั้งแต่ผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะเริ่มแข่งโดยมีเพียงเสื้อผ้าติดตัวเท่านั้น ต้องนำของที่ติดตัวแลกกับของจำเป็นในหมู่บ้านปานามา และเมื่อเผ่าไหนแพ้การแข่งขันเพื่อรางวัลแล้ว เผ่าที่ชนะมีโอกาสที่จะขโมยของจากเผ่าแพ้หรือแม้แต่การลักพาสมาชิกเผ่าที่แพ้กลับไปที่เผ่าได้ และที่สำคัญ คือ การหักมุมที่สร้างความผวาให้กับผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออยู่คือการนำผู้เข้าแข่ง 6 คนแรกที่โหวตออกกลับเข้ามาแข่งใหม่เพื่อเป็นการแก้แค้น
การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2546 เวลา 13:00 น. ตามเวลาประเทศไทย
การแข่งในครั้งนี้ถูกออกแบบเป็นทีมโดยมีคณะลูกขุน 5 คนแข่งกับผู้เข้าแข่งขันที่เหลือ 4 คนซึ่งในที่สุดแล้วทางฝั่งคณะลูกขุนเป็นฝ่ายชนะไปจึงทำให้สภาเผ่าครั้งนี้ ผู้เล่นที่เหลืออยู่ทั้ง 4 คนไม่มีใครได้สิทธิ์ภูมิคุ้มกัน
เซอร์ไวเวอร์ เพิร์ล ไอสแลนด์ส
ปิศาจจิ้งจอก (จีน)
ปีศาจจิ้งจอก หรือเดิมใช้ว่า ปิศาจเสือปลา (; จีน: 九尾狐; พินอิน: "jiǔ wěi hú"; คำแปล: จิ้งจอกเก้าหาง) เป็นปิศาจในเทพปกรณัมจีนซึ่งอาจดีหรือร้ายก็ได้
จีนเชื่อว่า สรรพสิ่งสามารถมีอำนาจวิเศษ มีชีวิตอมตะ และแปลงเป็นมนุษย์ได้ ถ้าได้บำเพ็ญตบะมานานพอสมควร ปิศาจจิ้งจอกนั้นคือสุนัขจิ้งจอกเพศเมียที่สามารกลายร่างเป็นมนุษย์หญิงสาวโฉมงาม
ปรกติแล้วเชื่อกันว่า ปิศาจจิ้งจอกเป็นผีร้าย ปิศาจจิ้งจอกซึ่งเป็นที่รู้จักมากที่สุดตัวหนึ่ง คือ ปิศาจจิ้งจอกเก้าหางในนิยายเรื่อง "เฟิงเฉิน" หรือ "สถาปนาเทวดา" (封神) ของสฺวี่ จ้งหลิน (許仲琳) ในสมัยราชวงศ์หมิง ที่ฆ่านางต๋าจี่ (妲己) แล้วสิงร่างนางไปเป็นสนมพระเจ้าโจ้ว (紂) แห่งราชวงศ์ซาง เพื่อล่อลวงให้พระเจ้าโจ้วถึงแก่ความวิบัติตามเสาวนีย์ของนางฟ้านฺหวี่วา (女媧)
อย่างไรก็ดี ในนิยายบางเรื่อง ปิศาจจิ้งจอกมิได้มุ่งร้าย เช่น เรื่อง "ซันซุ่ยผิงเยาฉวน" หรือ "สามซุ่ยพิชิตมาร" (三遂平妖傳) ของหลัว กวั้นจง (羅貫中) ในสมัยราชวงศ์หมิง ว่าด้วยปิศาจจิ้งจอกสอนวิทยาคมให้หญิงสาวคนหนึ่ง หญิงคนนั้นจึงเอาชนะกองทัพได้ และเรื่อง "เหลียวไจจื้ออี้" หรือ "เรื่องประหลาดจากห้องศิลป์" (聊齋誌異) ของผู ซงหลิง (蒲松齡) ในสมัยราชวงศ์ชิง ที่ว่าด้วยความรักระหว่างมนุษย์หนุ่มและจิ้งจอกสาว รวมถึงในความเชื่อดั้งเดิมของชาวจ้วง ที่อาศัยอยู่ในภาคใต้ของจีน ตลอดจนปรากฏเป็นภาพเขียนสีตามผนังถ้ำในยุคก่อนประวัติศาสตร์ทางภาคเหนือและอีสานของไทย หมาเก้าหางเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ขโมยข้าวด้วยการจุ่มหางจากสวรรค์มาให้แก่มวลมนุษย์ จึงถูกเทวดาไล่ฟันจนเหลือหางเพียงหางเดียวอย่างในปัจจุบัน และเป็นต้นกำเนิดของข้าว เชื่อว่านิทานเรื่องหมาเก้าหางนี้กระจายไปทั่วภูมิภาคอาเซียนในยุคก่อนประวัติศาสตร์
นอกจากนี้ ชาวจีนยังโทษว่า ปิศาจจิ้งจอกทำให้ชายมีองคชาตหดเล็กลงจนเป็นโรคจู๋
เซอร์ไวเวอร์ ดิแอมาซอน
เซอร์ไวเวอร์ ดิ แอมาซอน  เป็น ฤดูกาลที่ 6 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ ถ่ายทำที่ ป่าในลุ่มแม่น้ำแอมาซอน ประเทศบราซิล เป็นฤดูกาลแรกที่ทั้ง 2 เผ่าถูกแบ่งโดยใช้เพศเป็นเกณฑ์หลัก
การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 เวลา 14:00 น. ตามเวลาประเทศไทย
แอฟริกาใต้ หรือ เซาท์แอฟริกา  หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ หรือ สาธารณรัฐเซาท์แอฟริกา  เป็นประเทศที่อยู่ทางตอนใต้สุดของทวีปแอฟริกา โดยมีประชากรอยู่ 60 ล้านคน เป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 23 ของโลก และครอบคลุมพื้นที่กว่า ประเทศแอฟริกามีเมืองหลวงอยู่ 3 แห่ง คือ พริทอเรีย (ฝ่ายบริหาร), บลูมฟอนเทน (ฝ่ายตุลาการ) และเคปทาวน์ (ฝ่ายนิติบัญญัติ) โดยมีโจฮันเนสเบิร์ก เป็นเมืองใหญ่ที่สุด ประชากรของแอฟริกาใต้ร้อยละ 80 มีเชื้อสายเป็นชาวแอฟริกาผิวดำ ซึ่งแบ่งออกเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่พูดภาษาของแอฟริกาที่แตกต่างกันออกไป ส่วนประชากรที่เหลือประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์ยุโรป (ชาวแอฟริกาใต้ผิวขาว ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในแอฟริกา) เอเชีย (ชาวแอฟริกาเชื้อสายอินเดีย และจีน) และกลุ่มหลายชาติพันธุ์ (ชาวแอฟริกาใต้ผิวสี)
ชื่อ "แอฟริกาใต้" มาจากที่ตั้งของประเทศที่อยู่ทางตอนใต้สุดของทวีปแอฟริกา เมื่อมีการก่อตั้งนั้น ประเทศแอฟริกาใต้จึงได้รับการตั้งชื่อว่า สหภาพแอฟริกาใต้  ในภาษาอังกฤษ และ ในภาษาดัตช์ ซึ่งสะท้อนถึงการรวมตัวกันของอาณานิคมบริติชทั้ง 4 แห่ง ที่ถูกแยกออกจากกันในก่อนหน้านี้ ตั้งแต่ ค.ศ. 1961 ชื่ออย่างเป็นทางการของประเทศในรูปแบบยาวในภาษาอังกฤษคือ "สาธารณรัฐแอฟริกาใต้"  และ ในภาษาอาฟรีกานส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1994 เป็นต้นมา ประเทศแอฟริกาใต้จึงมีชื่ออย่างเป็นทางการในภาษาราชการทั้งหมด 11 ภาษา
จุดเริ่มต้นของการแบ่งแยกสีผิว.
ใน ค.ศ. 1948 พรรคเนชั่นแนล (National Party) ชนะการเลือกตั้ง และได้เริ่มทำการส่งเสริมนโยบายแบ่งแยกเชื้อชาติ ซึ่งริเริมมาตั้งแต่สมัยเป็นอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์และบริเตน โดยยึดเอาพระราชบัญญัติอินเดียน ของแคนาดาเป็นแบบอย่าง รัฐบาลชาตินิยม ได้จำแนกประชาชนออกเป็นสามเชื้อชาติ โดยเชื้อชาติทั้งสามจะมีสิทธิและข้อจำกัดต่างกันออกไป ชนกลุ่มน้อยผิวขาว (น้อยกว่า 20% จากประชากรทั้งหมด) ควบคุมประชากรผิวสีซึ่งมีจำนวนมากกว่า การแบ่งแยกสีผิวอย่างถูกต้องตามกฎหมายนี้กลายมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "การถือผิว" ในขณะชาวผิวขาวมีมาตราฐานการครองชีพ สูงที่สุดในทวีปแอฟริกา สามารถเทียบได้กับชาติตะวันตกโลกที่หนึ่ง ประชากรผิวสีซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ของประเทศกลับด้อยกว่าในทุกทาง รวมไปถึงรายได้ การศึกษา การเคหะ และอายุคาดเฉลี่ย กฎบัตรเสรีภาพ ซึ่งได้ถูกรับเอามาใช้โดยพันธมิตรคองเกรส ค.ศ. 1955 เรียกร้องถึงสังคมที่ไร้การแบ่งแยกเชื้อชาติ และยุติการเลือกปฏิบัติ
ความสัมพันธ์กับประเทศไทย.
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้กับราชอาณาจักรไทยสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2536 แอฟริกาใต้มีสถานเอกอัครราชทูตประจำประเทศไทยที่กรุงเทพมหานคร นอกจากนี้ แอฟริกาใต้ยังได้แต่งตั้งกงสุลกิตติมศักดิ์สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ประจำจังหวัดเชียงใหม่ และมีเขตอาณาทางการกงสุลครอบคลุมจังหวัดเชียงรายอีกด้วย และประเทศแอฟริกาใต้มีสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงพริทอเรีย
แอฟริกาใต้เป็นประเทศที่มีความสำคัญที่สุดประเทศหนึ่งสำหรับไทยในทวีปแอฟริกา โดยเป็นหุ้นส่วนหลักทางยุทธศาสตร์ของไทยทั้งทางด้านเศรษฐกิจ การเมือง และสังคม
จุดสำคัญของความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศเกิดขึ้นเมื่ออดีตประธานาธิบดีเนลสัน แมนเดลา เดินทางเยือนประเทศไทยและได้เข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อปี 2539 ซึ่งนับว่าเป็นการแสดงถึงจุดสูงสุดของไมตรีจิตรและมิตรภาพที่มีอยู่ระหว่างประชาชนของสองประเทศ
แอฟริกาใต้เป็นคู่ค้าอันดับหนึ่งของประเทศไทยในทวีปแอฟริกา และเป็นตลาดส่งออกข้าวที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคแอฟริกาตอนใต้ และไทยเป็นคู่ค้าอันดับหนึ่งของประเทศแอฟริกาใต้ในกลุ่มประเทศอาเซียน
จากการสำรวจของบริษัทนำเที่ยวในแอฟริกาใต้ ประเทศไทยเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมเป็นอันดับ 2 ของชาวแอฟริกาใต้ รองจากประเทศมอริเชียส โดยในปี 2561 มีนักท่องเที่ยวชาวแอฟริกาใต้เดินทางมาประเทศไทยจำนวน 102,713 คน ซึ่งแอฟริกาใต้ถือเป็นตลาดการท่องเที่ยวของไทยที่ใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกา
ประเทศแอฟริกาใต้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 จังหวัด (provines-"provinsie") โดยแต่ละจังหวัดจะมีเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุด ได้แก่
ปัญหาด้านการศึกษาของชาวแอฟริกาใต้ ถือได้ว่าเป็นปัญหาที่ใหญ่และสำคัญที่สุด เพราะหากชาวแอฟริกาใต้ได้รับการศึกษาที่ดีแน่นอนว่าย่อมจะได้รับการพัฒนาประชากร เมื่อคนได้รับความรู้ ก็สามารถที่จะนำความรู้ที่ได้นี้ไปปรับใช้เพื่อนำไปพัฒนาแหล่งที่อยู่อาศัย สภาพความเป็นอยู่ รวมทั้งการนำไปพัฒนาในด้านต่าง ๆ ของตนเองและครอบครัวให้มีชีวิตที่ดีขึ้น จึงอาจกล่าวได้ว่าสิ่งที่ชาวแอฟริกาใต้ต้องการมากไม่แพ้ในสิ่งอื่นใดนั่นก็คือการศึกษา ในปัจจุบันการศึกษาจะถูกจำกัดไว้แค่คนที่มีฐานะเท่านั้น ส่วนคนจนแทบจะไม่ได้รับการศึกษาหรือได้รับการศึกษาที่น้อยมาก
ชาวผิวขาว เป็นชาวยุโรป ที่สืบเชื้อสายจากชาวดัตช์, ชาวอังกฤษ และชาวฝรั่งเศส ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในแอฟริกาใต้ ปัจจุบันเรียกว่าชาวอาฟรีกาเนอร์
ชาวผิวสี เป็นชาวเลือดผสมระหว่างชาวอาฟรีกาเนอร์, ชาวพื้นเมือง, และชาวมลายูที่อพยพเข้ามา ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในจังหวัดเวสเทิร์นเคป
และชาวพื้นเมืองเป็นชาวพื้นเมืองดั้งเดิมของทวีปแอฟริกา เช่น ชาวซูลู เป็นต้น นอกจากนั้นยังมีชาวอินเดียที่ส่วนมากอาศัยอยู่ในจังหวัดควาซูลู-นาตัล อีกด้วย
คริสต์ร้อยละ 79.77% ไม่มีศาสนา 15.1% อิสลาม 1.46% พราหมณ์-ฮินดู 1.25% พุทธ 1.15%และอื่นๆอีก 1.42%
ประเทศแอฟริกาใต้มีภาษาราชการ 11 ภาษา ได้แก่ ภาษาอาฟรีกานส์, ภาษาอังกฤษ, ภาษาซูลู, ภาษาโชซา, ภาษาสวาตี, ภาษาเอ็นเดเบลี, ภาษาซูทูใต้, ภาษาซูทูเหนือ, ภาษาซองกา, ภาษาสวันนา และภาษาเวนดา ชาวแอฟริกาใต้ส่วนใหญ่สามารถใช้ภาษาอาฟรีกานส์และภาษาอังกฤษในการสื่อสารได้
ฟุตบอลทีมชาติแอฟริกาใต้ (อังกฤษ: South Africa national football team) หรือ บาฟานา บาฟานา (Bafana Bafana มีความหมายว่าเด็กชาย) เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลจากประเทศแอฟริกาใต้ อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลแอฟริกาใต้ (SAFA) ทีมกลับมาเล่นระดับโลกในปี 1992 หลังจากหลายปีที่ถูกฟีฟ่าแบนจากนโยบายการแบ่งแยกสีผิว และในปี 2010 แอฟริกาใต้เป็นประเทศแรกของทวีปแอฟริกาที่เป็นเจ้าภาพ ฟุตบอลโลก 2010 เดือนมิถุนายน ซิฟิเว่ ชาบาลาล่ายังเป็นคนแรกที่ทำประตูให้กับทีมชาติแอฟริกาใต้ในการแข่งขันฟุตบอลโลก ทีมชาติแอฟริกาใต้ประสบความสำเร็จในการเป็นผู้ชนะการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ ในปี 1996 ที่ประเทศตนเองเป็นเจ้าภาพ
รักบี้.
กีฬารักบี้เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมในแอฟริกาใต้อย่างมากพอๆกับฟุตบอล ทีมชาติแอฟริกาใต้เป็นทีมรักบี้ที่เก่งระดับโลกและมีผู้เล่นมากฝีมือมากมาย เช่น Percy Montgomery นักรักบี้ทีมชาติแอฟริกาใต้ที่เกิดในประเทศนามิเบีย
เครื่องดนตรีพื้นเมือง.
บันเทิงคดีกำลังภายใน
บันเทิงคดีกำลังภายใน  เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้ (วิทยายุทธ) ที่ทำให้ผู้ฝึกมีความสามารถเหนือธรรมชาติต่าง ๆ บันเทิงคดีกำลังภายในโดยมากมักจะอ้างอิงถึงเหตุการณ์ในอดีตที่เกิดขึ้นในสถานที่ต่าง ๆ ในประเทศจีน
คาร์ล เบ็นทซ์
คาร์ล ฟรีดริช เบ็นทซ์  เป็นผู้ออกแบบเครื่องยนต์และวิศวกรยานยนต์ชาวเยอรมัน เขาเป็นผู้ประดิษฐ์รถเบ็นทซ์พาเท็นท์-โมทอร์วาเกิน รถยนต์ใช้น้ำมันคันแรกของโลก และยังเป็นผู้ประดิษฐ์คลัตช์, คาร์บูเรเตอร์ และหัวเทียน
เกิดเมื่อ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1844 ในเมืองชนบทมืลบวร์ค ใกล้กับเมืองคาลส์รูเออ เมื่อแรกเกิดมีชื่อจริงว่าคาร์ล ฟรีดริช มิชชาเอล ไวลันท์ (Karl Friedrich Michael Vaillant) เป็นบุตรของนายโยฮัน เกออร์ค เบ็นทซ์ (Johann Georg Benz) กับนางโยเซฟีเนอ ไวลันท์ (Josephine Vaillant) เมื่ออายุได้สองขวบ บิดาก็เสียชีวิตจากโรคปอดบวม มารดาจึงเปลี่ยนชื่อเขาเป็นคาร์ล ฟรีดริช เบ็นทซ์ เพื่อรำลึกถึงบิดา
แม้ชีวิตจะขัดสน แต่มารดาก็จัดแจงให้เขาได้รับการศึกษาที่ดี เด็กชายเบ็นทซ์เข้าเรียนที่โรงเรียนประถมศึกษาในเมืองคาลส์รูเออและเป็นนักเรียนยอดเยี่ยม ต่อมาเขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนสารพัดช่าง ในตอนแรกเขาเรียนวิชาทำกุญแจ แต่แล้วก็หันไปเรียนทางด้านวิศวกรรมหัวรถจักรไอน้ำตามรอยบิดา ใน ค.ศ. 1860 เบ็นทซ์ในวัย 15 ปีสามารถสอบเข้าเรียนสาขาวิศวกรรมเครื่องกลที่มหาวิทยาลัยคาลส์รูเออได้ และจบการศึกษาใน ค.ศ. 1864
ในปีค.ศ. 1883 เบ็นทซ์ได้ตั้งบริษัท Benz &amp; Co. Rheinische Gasmotoren-Fabrik ขึ้นที่เมืองมันไฮม์ (ภายหลังได้รวมกิจการกับไดม์เลอร์เป็น Daimler-Benz AG) ซึ่งผลิตเครื่องจักรกลทางอุตสาหกรรม และต่อมาก็ผลิตเครื่องยนต์ก๊าซออกวางจำหน่าย ความก้าวหน้าของบริษัททำให้เขาคิดออกแบบ "เกวียนไร้ม้า" (horseless carriage) ขึ้นมาซึ่งเป็นความคิดที่คิดไว้นานแล้ว ในปีค.ศ. 1885 เขาสร้างยานยนต์สามล้อซึ่งเป็นยานยนต์คันแรกชื่อว่าเบ็นทซ์พาเท็นท์-โมทอร์วาเกิน (Benz Patent-Motorwagen) ซึ่งได้รับการยอมรับเป็นรถยนต์คันแรกของโลก
ซันโย
บริษัท ซันโย อิเล็กทริก จำกัด  เป็นบริษัทผู้ผลิตสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์รวมถึงแผงวงจรรวมของญี่ปุ่นมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโมะริงุจิ ซันโยก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2490 โดย อิอุเอะ โตชิโอ ซึ่งเคยเป็นพนักงานของบริษัทมัตซึชิตะ
รายชื่อบริษัทอิเล็กทรอนิกส์
เทือกเขาแอนเดส
ดีเอ็นเอส
ระบบการตั้งชื่อโดเมน หรือ ดีเอ็นเอส เป็นระบบที่ใช้เก็บข้อมูลของชื่อ ซึ่งใช้ในเครือข่ายขนาดใหญ่อย่างอินเทอร์เน็ต โดยข้อมูลที่เก็บมีหลายอย่าง แต่สิ่งสำคัญคือความสัมพันธ์ระหว่างชื่อโดเมนนั้น ๆ กับ IP address ที่ใช้งานอยู่ คำว่าดีเอ็นเอสสามารถหมายถึง "บริการชื่อโดเมน" (Domain Name Service) ก็ได้ ส่วนเครื่องบริการจะเรียกว่า "เครื่องบริการชื่อ" หรือ "เนมเซิร์ฟเวอร์" (name server)
ประโยชน์ที่สำคัญของดีเอ็นเอส คือช่วยแปลงหมายเลขไอพีซึ่งเป็นชุดตัวเลขที่จดจำได้ยากมาเป็นชื่อที่สามารถจดจำได้ง่ายแทน
ดีเอชซีพี
เกณฑ์วิธีตั้งค่าแม่ข่ายพลวัต หรือ ดีเอชซีพี (: DHCP) เป็นโพรโทคอลที่ใช้ในเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่ทำงานแบบแม่ข่าย-ลูกข่าย โดยเครื่องคอมพิวเตอร์ลูกข่ายจะทำการร้องขอข้อมูลที่จำเป็น ในการเข้าร่วมเครือข่ายจากแม่ข่าย ซึ่งข้อมูลเหล่านี้รวมถึงหมายเลขไอพีที่ใช้ภายในเครือข่าย ซึ่งคอมพิวเตอร์แม่ข่ายเป็นฝ่ายกำหนดให้กับลูกข่าย
DHCP ได้รับการยอมรับเป็นมาตรฐานในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1993 โดยมาแทนมาตรฐานเก่า BOOTP รุ่นล่าสุดของ DHCP คือ DHCPv6 ซึ่งใช้กับโพรโทคอล IPv6 ได้รับการอนุมัติเมื่อกรกฎาคม ค.ศ.​2003
การจ่ายหมายเลขไอพี.
เซิร์ฟเวอร์ DHCP มีวิธีการจ่ายหมายเลขไอพี 3 วิธี ดังนี้
ไวไฟ
ไวไฟ  เป็นกลุ่มโพรโทคอลเครือข่ายไร้สายที่มีมาตรฐานของ IEEE 802.11 ซึ่งมักใช้งานในเครือข่ายอุปกรณ์ระยะใกล้และเข้าถึงอินเทอร์เน็ต ซึ่งอนุญาตให้แลกเปลี่ยนข้อมูลในอุปกรณ์ดิจิตอลด้วยคลื่นวิทยุได้ ไวไฟเป็นเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่มีผู้ใช้งานมากที่สุดในโลก โดยใช้งานในเครือข่ายที่บ้านและสำนักงานขนาดเล็กเพื่อเชื่อมคอมพิวเตอร์เดสก์ท็อปกับแลปท็อป, แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์, สมาร์ตโฟน, สมาร์ตทีวี, เครื่องพิมพ์ และลำโพงอัจฉริยะเข้าด้วยกัน และเป็นเราเตอร์ไร้สายเชื่อมเข้ากับอินเทอร์เน็ต และในจุดเข้าถึงไร้สายในที่สาธารณะอย่างร้านกาแฟ, โรงแรม, ห้องสมุด และท่าอากาศยานเพื่อเข้าถึงอินเทอร์เน็ตในที่สาธารณะ
"Wi-Fi" เป็นเครื่องหมายการค้าไม่แสวงหากำไรของ Wi-Fi Alliance ซึ่งนิยามว่า "ชุดผลิตภัณฑ์ใด ๆ ที่สามารถทำงานได้ตามมาตรฐานเครือข่ายคอมพิวเตอร์แบบไร้สาย (แลนไร้สาย) ซึ่งอยู่บนมาตรฐาน IEEE 802.11" มีบริษัทใช้งาน Wi-Fi Alliance มากกว่า 800 แห่งทั่วโลก ในแต่ละปี มีการส่งอุปกรณ์ที่มีไวไฟมากกว่า 3.05 พันล้านอันทั่วโลก
Wi-Fi มีความปลอดภัยน้อยกว่าการเชื่อมต่อแบบมีสาย (เช่น Ethernet) เพราะผู้บุกรุกไม่จำเป็นต้องเชื่อมต่อทางกายภาพ หน้าเว็บที่ใช้ SSL มีความปลอดภัย แต่การใช้อินเทอร์เน็ตที่ไม่ได้เข้ารหัสสามารถจะตรวจพบโดยผู้บุกรุก ด้วยเหตุนี้ Wi-Fi ได้พัฒนาเทคโนโลยีการเข้ารหัสต่าง ๆ มากมาย WEP เป็นการเข้ารหัสรุ่นแรก ๆ พิสูจน์แลัวว่าง่ายต่อการบุกรุก โพรโทคอลที่มีคุณภาพสูงกว่าได้แก่ WPA, WPA2 มีเพิ่มขึ้นมาในภายหลัง คุณลักษณะตัวเลือกที่เพิ่มเข้ามาในปี 2007 ที่เรียกว่า Wi-Fi Protected Setup (WPS) มีข้อบกพร่องร้ายแรงที่ยอมให้ผู้โจมตีสามารถกู้คืนรหัสผ่านของเราเตอร์ได้ Wi-Fi Alliance ได้ทำการปรับปรุงแผนการทดสอบและโปรแกรมการรับรองตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเพื่อให้แน่ใจว่า อุปกรณ์ที่ได้รับการรับรองใหม่ทั้งหมดสามารถต่อต้านการโจมตีได้
ไวไฟ หรือ เทคโนโลยีเครือข่ายแบบไร้สาย มาตรฐาน IEEE 802.11 ถือกำเนิดขึ้นในปี ค.ศ. 1997 จัดตั้งโดยองค์การไอทริปเปิ้ลอี (สถาบันวิศวกรรมทางด้านไฟฟ้าและอิเล็กโทรนิคส์) มีความเร็ว 1 Mbps ในยุคเริ่มแรกนั้นให้ประสิทธิภาพการทำงานที่ค่อนข้างต่ำ ทั้งไม่มีการรับรองคุณภาพของการให้บริการที่เรียกว่า QoS (Quality of Service) และมาตรฐานความปลอดภัยต่ำ จากนั้นทาง IEEE จึงจัดตั้งคณะทำงานขึ้นมาปรับปรุงหลายกลุ่มด้วยกัน โดยที่กลุ่มที่มีผลงานเป็นที่น่าพอใจและได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่า ได้มาตรฐานได้แก่กลุ่ม 802.11a, 802.11b และ 802.11g
เทคโนโลยี 802.11 มีต้นกำเนิดในปี ค.ศ. 1985 กำหนดขึ้นโดยคณะกรรมการการสื่อสารแห่งชาติสหรัฐอเมริกา (U.S. Federal Communications Commission) หรือ FCC ที่ประกาศช่วงความถี่สำหรับกิจการด้านอุตสาหกรรม วิทยาศาสตร์และการแพทย์ (ISM) สำหรับการใช้งานที่ไม่ต้องมีใบอนุญาต
ในปี ค.ศ. 1991 บริษัท เอ็นซีอาร์/เอทีแอนด์ที (ตอนนี้เป็น Alcatel-Lucent และ LSI คอร์ปอเรชั่น) ได้สร้างชุดตั้งต้นของ 802.11 ในเมือง Nieuwegein, เนเธอร์แลนด์ ตอนแรกนักประดิษฐ์ตั้งใจจะใช้เทคโนโลยีนี้สำหรับระบบเก็บเงิน ผลิตภัณฑ์ไร้สายตัวแรกที่นำออกสู่ตลาดอยู่ภายใต้ชื่อ WaveLAN ที่มีอัตราข้อมูลดิบของ 1 Mbit/s และ 2 Mbit/s
วิก เฮส์ผู้เป็นประธานของ IEEE 802.11 เป็นเวลา 10 ปีและเรียกว่า "บิดาแห่ง Wi-Fi" ได้มีส่วนร่วมในการออกแบบ 802.11b และ 802.11a มาตรฐานเริ่มต้นภายใน IEEE.
นักวิทยุ-ดาราศาสตร์ชาวออสเตรเลียชื่อ จอห์น โอ ซัลลิแวนได้พัฒนาสิทธิบัตรที่สำคัญที่ใช้ใน Wi-Fi ที่เป็นผลพลอยได้ในโครงการวิจัย CSIRO "การทดลองที่ล้มเหลวในการตรวจสอบหาการระเบิดหลุมดำขนาดเล็กที่มีขนาดเท่าหนึ่งอนุภาคอะตอม" ในปี ค.ศ. 1992 และ ปี ค.ศ. 1996 องค์กรของออสเตรเลียชื่อ CSIRO (the Australian Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation) ได้รับสิทธิบัตรสำหรับวิธีการที่ในภายหลังใช้ใน Wi-Fi ในการ "กำจัดรอยเปื้อน"ของสัญญาณ.
ในปี ค.ศ. 1999 Wi-Fi Alliance จัดตั้งขึ้นเป็นสมาคมการค้าเจ้าของเครื่องหมายการค้า Wi-Fi ซึ่งผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่ที่ใช้ Wi-Fi จะมีเครื่องหมายนี้
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 14 บริษัทเทคโนโลยีตกลงที่จะจ่าย 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้กับ CSIRO สำหรับการละเมิดสิทธิบัตรของ CSIRO สิ่งนี้ทำให้ Wi-Fi กลายเป็นสิ่งประดิษฐ์ ของออสเตรเลีย แม้ว่าจะเป็นเรื่องของการโต้เถียงกันอยู่ ในปี ค.ศ. 2012 CSIRO ยังชนะคดีและจะได้รับเงินชดเชยเพิ่มเติม 220 ล้าน$ สำหรับการละเมิดสิทธิบัตร Wi-Fi กับบริษัทระดับโลกในประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งจะต้องจ่ายค่าลิขสิทธิ์แก่ CSIRO ที่คาดว่าจะมีมูลค่าเพิ่มอีก $ 1 พันล้านดอลลาร์
ลักษณะการเชื่อมต่อของอุปกรณ์.
ไวไฟ ได้กำหนดลักษณะการเชื่อมต่อของอุปกรณ์ภายในเครือข่ายแลน ไว้ 2 ลักษณะคือโหมด Infrastructure และโหมด Ad-Hoc หรือ Peer-to-Peer
โหมด Infrastructure.
โดยทั่วไปแล้วอุปกรณ์ในเครือข่ายไวไฟ จะเชื่อมต่อกันในลักษณะของโหมด Infrastructure ซึ่งเป็นโหมดที่อนุญาตให้อุปกรณ์ภายใน LAN สามารถเชื่อมต่อกับเครือข่ายอื่นได้ ในโหมด Infrastructure นี้จะประกอบไปด้วยอุปกรณ์ 2 ประเภทได้แก่ สถานีผู้ใช้ (Client Station) ซึ่งก็คืออุปกรณ์คอมพิวเตอร์ (Desktop, แล็ปท็อป, หรือ PDA ต่าง ๆ ) ที่มีอุปกรณ์ Client Adapter เพื่อใช้รับส่งข้อมูลผ่านไวไฟให้บริการ แก่สถานีผู้ใช้นั้นอยู่เท่านั้น ส่วนสถานีแม่ข่ายจะทำหน้าที่ส่งต่อ (forward) ข้อมูลที่ได้รับจากสถานีผู้ใช้ไปยังจุดหมายปลายทางหรือส่งต่อข้อมูลที่ได้ รับจากเครือข่ายอื่นมายังสถานีผู้ใช้
โหมด Ad-Hoc หรือ Peer-to-Peer.
เครือข่ายไวไฟ.ในโหมด Ad-Hoc หรือ Peer-to-Peer เป็นเครือข่ายที่ปิดคือไม่มีสถานีแม่ข่ายและไม่มีการเชื่อมต่อกับเครือข่ายอื่น บริเวณของเครือข่ายไวไฟในโหมด Ad-Hoc จะเรียกว่า Independent Basic Service Set (IBSS) ซึ่งสถานีผู้ใช้หนึ่งสามารถติดต่อสื่อสารข้อมูลกับสถานีผู้ใช้อื่น ๆ ในเขต IBSS เดียวกันได้โดยตรงโดยไม่ต้องผ่านสถานีแม่ข่าย แต่สถานีผู้ใช้จะไม่สามารถรับส่งข้อมูลกับเครือข่ายอื่น ๆ ได้
กลไกรักษาความปลอดภัย.
ไวไฟได้กำหนดให้มีทางเลือกสำหรับสร้างความปลอดภัยให้กับเครือข่ายแลนแบบไร้สาย ด้วยกลไกซึ่งมีชื่อเรียกว่า WEP (Wired Equivalent Privacy) ซึ่งออกแบบมาเพื่อเพิ่มความปลอดภัยกับเครือข่าย LAN แบบไร้สายให้ใกล้เคียงกับความปลอดภัยของเครือข่ายแบบที่ใช้สายนำสัญญาณ (IEEE 802.3 Ethernet) บทบาทของ WEP แบ่งเป็น 2 ส่วนหลัก ๆ คือ การเข้ารหัสข้อมูล (Encryption) และ การตรวจสอบผู้ใช้ (Authentication)
การเข้าและถอดรหัสข้อมูล.
การเข้าและถอดรหัสข้อมูล (WEP Encryption/Decryption) ใช้หลักการในการเข้าและถอดรหัสข้อมูลที่เป็นแบบ symmetrical (นั่นคือรหัสที่ใช้ในการเข้ารหัสข้อมูลจะเป็นตัวเดียวกันกับรหัสที่ใช้ สำหรับการถอดรหัสข้อมูล)
การตรวจสอบผู้ใช้.
สำหรับเครือข่ายไวไฟ ผู้ใช้ (เครื่องลูกข่าย) จะมีสิทธิในการรับส่งสัญญาณข้อมูลในเครือข่ายได้ก็ต่อเมื่อได้รับการตรวจสอบ แล้วได้รับอนุญาต ซึ่งมาตรฐานไวไฟ
การตรวจสอบผู้ใช้ในลักษณะ นี้เป็นทางเลือกแบบ default ที่กำหนดไว้ในมาตรฐาน IEEE 802.11 ในการตรวจสอบแบบนี้จะไม่ตรวจสอบรหัสลับจากผู้ใช้ ซึ่งอาจกล่าวได้ว่าเป็นการอนุญาตให้ผู้ใช้ใด ๆ ก็ได้สามารถเข้ามารับส่งสัญญาณในเครือข่ายนั่นเอง แต่อย่างไรก็ตามในการตรวจสอบแบบนี้อุปกรณ์ที่ทำหน้าที่เป็นสถานีแม่ข่ายไม่จำเป็นต้องอนุญาตให้สถานีผู้ใช้เข้ามาใช้เครือข่ายได้เสมอไป ในกรณีนี้บทบาทของ WEP จึงเหลือแต่เพียงการเข้ารหัสข้อมูลเท่านั้น กลไกการตรวจสอบแบบ open system authentication มีขั้นตอนการทำงานดังต่อไปนี้
การตรวจสอบผู้ใช้แบบ shared key authentication จะอนุญาตให้สถานีผู้ใช้ซึ่งมีรหัสลับของเครือข่ายนี้เท่านั้นที่สามารถเข้า มารับส่งสัญญาณกับอุปกรณ์ที่ทำหน้าที่เป็นสถานีแม่ข่ายได้ โดยมีการใช้เทคนิคการถามตอบที่ใช้กันทั่วไปผนวกกับการเข้ารหัสด้วย WEP เป็นกลไกสำหรับการตรวจสอบ (ดังนั้นการตรวจสอบแบบนี้จะทำได้ก็ต่อเมื่อมีการ Enable การเข้ารหัสด้วย WEP) กลไกการตรวจสอบดังกล่าวมีขั้นตอนการทำงานดังต่อไปนี้
ข้อดีและข้อจำกัดข้อดี.
Wi-Fi ช่วยให้การใช้งานของเครือข่ายท้องถิ่น (LANs) มีราคาถูกลง นอกจากนี้ยังมีบริเวณที่ไม่สามารถวางสายเคเบิลได้ เช่น พื้นที่กลางแจ้งและอาคารประวัติศาสตร์ เราจะสามารถให้บริการ LAN แบบไร้สายได้
ผู้ผลิตสามารถสร้างอะแดปเตอร์เครือข่ายไร้สายในแล็ปท็อปได้ ส่วนใหญ่ราคาของชิปเซ็ต สำหรับ Wi-Fi ยังคงลดลงเรื่อย ๆ ทำให้มีตัวเลือกที่เป็นเครือข่ายประหยัดรวมอยู่ในอุปกรณ์ ต่าง ๆ ได้มากขึ้น
หลาย ๆ แบรนด์ในการแข่งขันที่แตกต่างกันของ AP กับตัวเชื่อมต่อเครื่องลูกข่ายสามารถประสานทำงานกันได้ดีในระดับพื้นฐานของการให้บริการ ผลิตภัณฑ์ทั้งหลายที่ "รองรับ Wi-Fi" ที่ออกโดย Wi-Fi Alliance สามารถเข้ากันได้แบบย้อนหลัง ซึ่งแตกต่างจากโทรศัพท์มือถือ ที่อุปกรณ์ที่มีมาตรฐาน Wi-Fi ใด ๆ สามารถที่จะทำงานร่วมกันได้ที่ใด ๆ ก็ได้ในโลกนี้
การเข้ารหัสของไวไฟแบบ Wi-Fi Protected Access (WPA2) ถือได้ว่ามีความปลอดภัยโดยการใช้รหัสผ่านที่แข็งแกร่ง โพรโทคอลใหม่สำหรับคุณภาพของการให้บริการที่เรียกว่า Wireless Multimedia (WMM) ทำให้ Wi-Fi มีความเหมาะสมมากขึ้นสำหรับการใช้งานที่มี ความละเอียดอ่อนต่อเวลาแฝง(เช่นเสียงและวิดีโอ) กลไกการประหยัดพลังงานของ WMM จะช่วยยืดอายุแบตเตอรี่
การกำหนดคลื่นความถี่และข้อจำกัดในการดำเนินงานไม่สม่ำเสมอทั่วโลก เช่นที่ออสเตรเลียและยุโรป ได้อนุญาตให้มีอีกสองแชนแนลเพิ่มเติมนอกเหนือจากที่ได้รับอนุญาตในสหรัฐอเมริกาสำหรับแถบความถี่ 2.4 GHz (แชนแนล 1 ถึง 13 เทียบกับ 1 ถึง 11 ) ในขณะที่ประเทศญี่ปุ่นมีมากขึ้นอีกหนึ่ง(1 ถึง 14)
สัญญาณ Wi-Fi กินพื้นที่ห้าแชนแนลในแถบความถี่ 2.4 GHz ตามภาพประกอบ ตัวเลขของแชนแนลใด ๆ สองแชแนลที่แตกต่างกันห้าตัวเลขหรือมากกว่า เช่นแชนแนล 2 และ 7 จะใช้คลิ่นความถี่ที่ไม่ทับซ้อนกัน เพราะฉะนั้น ความเชื่อเดิม ๆ ที่ว่า แชนแนลที่ 1, 6 , และ 11 เท่านั้นที่เป็นแชนแนลที่ไม่ทับซ้อนกันจึงไม่ถูกต้อง แชนแนลที่ 1 , 6, และ 11 เป็นกลุ่มของสามแชนแนลที่ไม่ทับซ้อนกันในทวีปอเมริกาเหนือและสหราชอาณาจักร ในยุโรปและญี่ปุ่นจะแนะนำให้ใช้ ช่อง 1, 5 , 9, และ 13 สำหรับ 802.11g และ 802.11n
ค่าการส่งพลังงานที่เรียกว่า Equivalent isotropically radiated power ( EIRP ) ในสหภาพยุโรปจะจำกัดที่ 20 dBm ( 100 mW )
ปัจจุบัน 802.11n ปรกติที่ 'เร็วที่สุด' จะใช้สเปกตรัมวิทยุ/แบนด์วิดธ์เป็นสองเท่า (40 MHz) เมื่อเทียบกับ 802.11a หรือ 802.11g (20 MHz) ซึ่งหมายความว่า จะมี เพียงหนึ่งเครือข่าย 802.11n เท่านั้นในแถบความถี่ 2.4 GHz ณ สถานที่ที่กำหนด โดยไม่มีการรบกวนไปยัง/จากการจราจร WLAN อื่น ๆ นอกจากนี้ 802.11n ยังสามารถตั้งค่าการใช้แบนด์วิดธ์ที่ 20 MHz เพียงเพื่อที่จะป้องกันการรบกวนในชุมชนหนาแน่น
พิสัย.
เครือข่าย Wi-Fi มีพิสัยจำกัด AP ไร้สายโดยทั่วไปที่ใช้ 802.11b หรือ 802.11g กับเสาอากาศอาจมีพิสัยทำการที่ 35 เมตร (120 ฟุต) ในบ้านและ 100 เมตร (300 ฟุต)กลางแจ้ง แต่ IEEE 802.11n สามารถทำงานในพิสัยที่มากกว่าสองเท่า พิสัยนี้ยังขึ้นอยู่กับช่วงความถี่ Wi-Fi ในบล็อกความถี่ 2.4 GHz มีพิสัยทำการที่ดีกว่า Wi-Fi ในบล็อกความถี่ 5 GHz ซึ่งใช้โดย 802.11a และ 802.11n ในเราเตอร์ไร้สายที่มีเสาอากาศถอดออกได้ เป็นไปได้ที่จะเพิ่มพิสัยโดยการติดตั้งเสาอากาศที่มีการเพิ่มเกนสูงขึ้นในทิศทางที่เฉพาะเจาะจง พิสัยกลางแจ้งสามารถเพิ่มไปได้หลายกิโลเมตรโดยการใช้เสาอากาศแบบทิศทางเกนสูงที่ เราเตอร์และอุปกรณ์ระยะไกล โดยทั่วไปจำนวนพลังงานสูงสุดที่อุปกรณ์ Wi-Fi สามารถส่ง ออกได้จะจำกัดโดยกฎระเบียบของท้องถิ่นเช่น FCC ส่วนที่ 15 ในสหรัฐอเมริกา
เพื่อเข้าถึงความต้องการสำหรับการใช้งานเครือข่ายไร้สาย Wi-Fi จึงมีการใช้พลังงานค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับมาตรฐานอื่น ๆ เทคโนโลยีเช่นบลูทูธ (ออกแบบมาเพื่อรองรับการใช้งาน PAN แบบไร้สาย) ให้พิสัยการกระจายคลื่นที่สั้นมาก ระหว่าง 1 ถึง 100 เมตร และโดยทั่วไปก็มีการใช้พลังงานที่ต่ำกว่า เทคโนโลยีพลังงานต่ำอื่น ๆ เช่น ZigBee มีพิสัยค่อนข้างไกล แต่อัตรารับส่งข้อมูลต่ำกว่ามาก การใช้พลังงานที่สูงของ Wi-Fi ทำให้แบตเตอรี่ใน โทรศัพท์มือถือน่าเป็นห่วง