pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เฉพาะละครโทรทัศน์ครั้งแรก ได้รับ[[รางวัลโทรทัศน์ทองคำ]] ปี พ.ศ. 2529 ประเภทบทละครโทรทัศน์ดีเด่น และละครสะท้อนสังคมดีเด่น รวมถึง[[รางวัลเมขลา]] ประเภทบทละครโทรทัศน์ดีเด่น ในปีเดียวกัน
[[หมวดหมู่: ละครโทรทัศน์ไทย]]
[[หมวดหมู่: ภาพยนตร์ไทย]]
[[หมวดหมู่: ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2532]]
[[หมวดหมู่: เฉลียง]]
มนต์ชัย ศิริลัทพร
มนต์ชัย ศิริลัทพร เป็นเจ้าของนามปากกา ซ่อนกลิ่น นักเขียนโรมานซ์ เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2514 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมโยธา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เริ่มเขียนเรื่อง "หิมพานต์" เป็นเรื่องแรก และไปโพสต์ลงในเว็บเด็กดี ในปี พ.ศ. 2547 มีผลงานเล่มแรกคือ "615 รหัสมรณะ" โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์ มีผลงานที่สร้างเป็นละครโทรทัศน์ คือ ดวงใจอัคนี
เคยทำงานเป็นวิศวกรบริษัท แต่ปัจจุบันลาออกมารับงานเป็นวิศวกร ฟรีแลนซ์
เดิมใช้ชื่อจริงเป็นนามปากกา แต่เมื่อได้เขียนนิยายแนวโรแมนซ์ จึงเปลี่ยนเป็น "ซ่อนกลิ่น" โดยคิดว่าจะหานามปากกาที่มันออกแนวๆดอกไม้ จึงนึกขึ้นได้ว่าเคยเขียนดอกไม้ดอกหนึ่งเป็นปริศนาในหนังสือเรื่องแรกคือ ดอกซ่อนกลิ่น และนำมาเป็นนามปากกา
ภารกิจเลือด
ภารกิจเลือด  เป็นนวนิยายสืบสวน โดย ไมเคิล คอนเนลลี นักเขียนชาวอเมริกัน ตีพิมพ์ครั้งแรกที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2541 และตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 หนังสือเล่มนี้ได้รับรางวัลนวนิยายสืบสวน Grand Prix ของประเทศฝรั่งเศส รางวัล Anthony Awards และ Macavity Awards ของสหรัฐอเมริกา ต่อมาถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2545 มีชื่อภาษาไทยว่า ดับชีพจรล่านรก
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ "เทอร์รี่ แม็กเคเล็บ" อดีตเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ เพิ่งได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ จึงตั้งใจจะอาศัยอย่างเรียบง่าย ไม่มีการสืบสวน หรือไล่ล่า แต่แล้ววันหนึ่งเขาได้พบกับ"กราเซียล่า ริฟเวอร์ส" ผู้ซึ่งมาขอร้องให้ช่วยเหลือในการสืบคดี และได้รู้ความจริงว่าหัวใจที่เขาได้รับมานั้นเป็นของกลอเรีย น้องสาวของเธอที่ถูกฆาตกรรม แม็กเคเล็บเริ่มสงสัยจึงเริ่มสืบคดี เมื่อเขาเริ่มสืบคดีจริงจังก็ได้พบว่าตำรวจมองข้ามรายละเอียดสำคัญหลายจุด จากคดีที่เหมือนกับคดีฆาตกรรมชิงทรัพย์ธรรมดาก็กลายเป็นคดีซ้บซ้อนโดยฆาตกรที่เฉียบแหลม
มิสไทยแลนด์ยูนิเวอร์ส
มิสไทยแลนด์ยูนิเวอร์ส 2548
ซิมเอิร์ธ
ซิมเอิร์ธ: เดอะลิฟวิงแพลเน็ต  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "ซิมเอิร์ธ" เป็นเกมคอมพิวเตอร์แนวจำลองชีวิตออกแบบโดยวิลล์ ไรท์ จัดจำหน่ายโดยบริษัทแม็กซิสในปี พ.ศ. 2534 เป็นเกมที่เปิดให้ผู้เล่นควบคุมพัฒนาการของดวงดาว ซึ่งเกมดังกล่าวได้รับการออกแบบสำหรับแมคอินทอช คอมมานโดร์อะมิกา ไอบีเอ็ม ซูเปอร์แฟมิคอม และเทอร์โบกราฟิก-16 ซึ่งต่อมาได้นำมาปรับรูปแบบอีกครั้งเพื่อจำหน่ายในเครื่องวี และวิชัวร์คอมโซล
แม้ว่าเกมนี้ได้รับคำชื่นชมเมื่อครั้งที่ออกจำหน่าย แต่ "ซิมเอิร์ธ" ก็ไม่ประสบความสำเร็จด้านยอดขายเท่า "ซิมซิตี" ที่ออกจำหน่ายไปก่อนหน้านี้
แบริโทน
แบริโทน  คือ โทนเสียงในการร้องเพลงประสานเสียง ซึ่งเป็นโทนเสียงกลางของนักร้องชาย
โดยกายภาพ เวลาร้องจะตัวโน้ตจะไต่ไปคงที่ที่โน้ต มี (E) โดยไม่เกิดอาการระคายคอ ซึ่งหากนักร้องได้รับการฝึกฝนเส้นเสียงเป็นอย่างดี จะสามารถไต่ระดับไปได้ถึงตัว ซอล (G) มิดเดิลออกเตฟ
มวยหมากรุก
มวยหมากรุก  เป็นกีฬาผสมระหว่างมวยสากลกับหมากรุกสากลในแต่ละยกสลับกัน กีฬาเริ่มขึ้นเมื่อศิลปินชาวดัตช์ชื่อ อีเป รูบิง (Iepe Rubingh) ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพเขียนสมมติ ของนักเขียนหนังสือการ์ตูนชาวฝรั่งเศสและเป็นนักสร้างภาพยนตร์ที่มีชื่อว่า เอนกี บีลาล (Enki Bilal) ซึ่งได้มีการให้จัดการแข่งขันขึ้นจริง โดยมวยหมากรุกเริ่มเป็นที่นิยมกันมากขึ้นในปัจจุบัน โดยผู้เข้าร่วมการแข่งขันต้องมีทักษะความสามารถทั้งการชกมวยและเล่นหมากรุก ซึ่งผลการแข่งขันอาจชนะได้โดยวิธีใดวิธีหนึ่ง
กฎกติกา.
การแข่งขันแบ่งออกเป็นสิบเอ็ดยกที่สลับการหมุนเวียนระหว่างมวยสากลกับหมากรุกสากล โดยเริ่มจากยกแรกที่เป็นการแข่งหมากรุกสี่นาที ตามด้วยการแข่งชกมวยสามนาที แล้วกลับมาแข่งหมากรุกสลับกับชกมวยเรื่อยไปกระทั่งการแข่งขันสิ้นสุดลง โดยมีช่วงพักระหว่างแต่ละยกเป็นเวลาหนึ่งนาที และมีการแข่งขันหมากรุกแบบจับเวลา โดยมีเวลากำกัดรวมให้ผู้เล่นแต่ละคนเพียงสิบสองนาทีในหนึ่งเกม
คู่ต่อสู้อาจเอาชนะได้โดยการชนะน็อกโดยเทคนิค, ชนะโดยรุกฆาต, โดยการตัดสินของกรรมการ หรือคู่ต่อสู้ใช้เวลาในการคำนวณหมากรุกรวมเกินสิบสองนาที หากคู่แข่งขันไม่สามารถเดินหมากรุกในยกดังกล่าวต่อไปได้ อาจมีคำเตือนซ้ำหลายครั้งที่มีผลในการตัดสิทธิ์ได้ โดยผู้เล่นต่างใส่หูฟังเพื่อไม่ให้พวกเขาได้ยินเสียงตะโกนให้ความช่วยเหลือใดๆจากผู้ชม
กีฬาผสมนี้เกิดขึ้นในปีค.ศ. 1992 จากจินตนาการของนักเขียนการ์ตูนที่มีชื่อว่า เอนกี บีลาล และมวยหมากรุกดังกล่าวนี้ได้ปรากฏในนิยายภาพเรื่อง Froid Équateur ซึ่ง อีเป รูบิง ได้นำแนวคิดดังกล่าวมาใช้ในชีวิตจริง เขาใช้ในการแข่งขันต่อสู้ภายใต้ฉายา "อีเป เดอะโจ๊กเกอร์" รูบิงรู้สึกว่าวิธีที่อธิบายไว้ในหนังสือเกี่ยวกับการแข่งขันชกมวยครบยก ตามด้วยการแข่งขันหมากรุกจนชนะกระดาน เป็นสิ่งที่เพ้อฝัน เขาจึงใช้วิธีแข่งหมากรุกสลับกับชกมวยในแต่ละยกแทน
แนวคิดดังกล่าวยังปรากฏในภาพยนตร์ฟินแลนด์ปี ค.ศ. 1991 เรื่อง "Uuno Turhapuro—herra Helsingin herra" เมื่อตัวเอกของเรื่องเล่นหมากรุกแบบไม่ได้มองกระดานผ่านทางโทรศัพท์กับนักมวยคนอื่น ซึ่งบีลาลเองก็ไม่ทราบมาก่อนว่ามีอยู่ในภาพยนตร์ดังกล่าว และยังมีในภาพยนตร์ปีค.ศ. 1979 ที่กำกับโดย โจเซฟ คู อย่างเรื่อง "นินจากเชคเมท" ในพากย์ภาษาอังกฤษ ซึ่งภาพยนตร์ดังกล่าวในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกาใช้ชื่อว่า "มิสเทรี่ออฟเชสบ็อกซิ่ง" ภาพยนตร์ดังกล่าวไม่มีมวยหมากรุก หากแต่มันได้สร้างแรงดลบันดาลใจแก่เพลงของกลุ่มนักร้องฮิปฮอป Wu-Tang Clan ในเพลง "Da Mystery of Chessboxin" ในอัลบั้มแรกของพวกเขาที่มีชื่อว่า Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (ค.ศ. 1993) ซึ่ง RZA โปรดิวเซอร์ของ Wu-Tang Clan เป็นผู้ที่ชื่นชอบและสนับสนุนการกีฬาคนหนึ่ง
กีฬาดังกล่าวนี้อยู่ภายใต้การดูแลขององค์การมวยหมากรุกโลก (World Chess Boxing Organisation หรือชื่อย่อ WCBO) ซึ่งมีคำขวัญคือ "การต่อสู้มีอยู่ในสังเวียน ส่วนสงครามมีอยู่บนกระดาน" การแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งแรกได้จัดขึ้นในอัมสเตอร์ดัม ค.ศ. 2003 โดยมีผู้ชนะคือ อีเป รูบิง ส่วนการแข่งขันมวยหมากรุกชิงแชมป์ยุโรปจัดครั้งแรกในเบอร์ลิน ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 โดย ทีโฮเมอร์ ดอฟรามาดีเยฟ จากประเทศบัลแกเรีย เป็นฝ่ายเอาชนะ แอนเดรียส "ดี" ชไนดอร์ จากเยอรมัน ผู้ยอมแพ้ในเกมหมากรุกซึ่งเป็นยกที่เจ็ดของการแข่งขัน
ทักษะจำเป็นทางหมากรุก.
นักมวยหมากรุกระดับโลกไม่เพียงแต่มีประสบการณ์เฉพาะทางชกมวยเท่านั้น หากแต่ต้องมีทักษะทางด้านหมากรุกมามากพอจึงจะมีสิทธิ์ร่วมแข่งขันได้ ตัวอย่างเช่น นิโคไล ซาฮิน มีระดับคะแนนหมากรุก Elo rating ที่ประมาณ 1900 แต้ม ในขณะที่แชมป์ยุโรปของมวยหมากรุกอย่าง ทีโฮเมอร์ ดอฟรามาดีเยฟ มีระดับคะแนนหมากรุก FIDE Master สูงกว่า 2300 แต้ม และยังชนะในการแข่งขันหมากรุกหลายรายการ
สปีค นาวว์
ประเทศเช็กโกสโลวาเกียในโอลิมปิก
ประเทศเช็กโกสโลวาเกียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
พิพิธภัณฑ์ธงชาติไทย
พิพิธภัณฑ์ธงชาติไทย (Thai National Flag Museum) ตั้งอยู่เลขที่ 15 ซอยลาดพร้าว 43 แขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร 10310 อยู่ภายในบริเวณเดียวกับพื้นที่จัดแสดงพิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย และ พิพิธภัณฑ์เฉลิมพระนคร มีเจ้าของคนเดียวกันคือ คุณพฤฒิพล ประชุมผล จัดตั้งขึ้นมาเพื่อสำหรับให้ประชาชนคนไทยที่สนใจต้องการศึกษา ประวัติธงชาติไทย พิพิธภัณฑ์เอกชนแห่งนี้มีความโดดเด่น เพราะว่าได้รวบรวม ธงสยาม (Siam Flag)ในรูปแบบต่างๆ หรือที่คนไทยทั่วไปเรียกว่าธงช้าง ก่อนที่จะพัฒนามาเป็น ธงชาติไทยดังที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน และธงสยามนี้ปรากฏอยู่บนงานสะสมต่างๆ จากนักสะสมทั่วโลก โดยพิพิธภัณฑ์เริ่มนำออกมาอวดโฉมจัดแสดงต่อสาธารณชนครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2549 และเป็นที่ทำการสมาคมนักธัชวิทยาแห่งประเทศไทย
จากวัตถุประสงค์ของการก่อตั้ง พิพิธภัณฑ์ธงสยาม ดังที่ได้กล่าวมาข้างต้น พิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงธงชาติสยามในอดีต ที่มีพื้นที่สีแดงสดตรงกลางเป็นรูปช้างเผือก และการจัดแสดงอื่นๆ อาทิ
คณะกรรมการข้าราชการพลเรือน
บิลบอร์ด ฮอต 100
คณะเศรษฐศาสตร์ ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะเศรษฐศาสตร์ ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นหน่วยงานภายในตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยจัดตั้งเพื่อดูแลการบริหารจัดการเรียน-การสอน หลักสูตรระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษาทางด้านเศรษฐศาสตร์ ที่ดำเนินการ ณ วิทยาเขตศรีราชา
พุทธศักราช 2498 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับอนุญาตการใช้พื้นที่บริเวณทุ่งเลี้ยงสัตว์เชิงเขาน้ำซับจากกระทรวงมหาดไทย ลงนามโดยจอมพลผิน ชุณหวัณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงในขณะนั้น ตั้งเป็นสถานีวิจัยศรีราชาเพื่อใช้พื้นที่วิจัยและฝึกงานของนิสิตคณะเกษตร จำนวน 500 ไร่ (ปัจจุบันเหลือเพียง 199 ไร่)
ภายหลังที่รัฐบาลได้จัดทำแผนพัฒนาเขตเศรษฐกิจชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมีเป้าหมายให้เป็นเขตอุตสาหกรรมหลัก เขตพาณิชยกรรม และการค้า เขตส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยว เขตพัฒนาเมืองและชุมชน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งมีศักยภาพและความพร้อมทางวิชาการ จึงได้ปรับ เปลี่ยนพื้นที่ของมหาวิทยาลัย ซึ่งแต่เดิมเป็นสถานีวิจัยและฝึกงานให้เป็นที่ตั้งของวิทยาเขตแห่งใหม่เพื่อเป็นสถานศึกษาทำการผลิต และพัฒนากำลังคนระดับสูง ตอบสนองแผนพัฒนาชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้จัดเตรียมการจัดตั้งวิทยาเขตศรีราชา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ในแนวคิดการจัดการศึกษาที่มุ่งผลิตและพัฒนากำลังคนเฉพาะสาขาที่สนองตอบความต้องการกำลังคนของ ภาคตะวันออก ภายหลังคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติในหลักการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนศรีราชา เพื่อทำหน้าที่เตรียมการเรียนการสอน วางแผนจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะวิทยาการจัดการ และคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม แต่ภายหลังคณะกรรมการได้เห็นชอบใช้ชื่อโครงการจัดตั้งคณะทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมแทนโครงการจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
พุทธศักราช 2539 คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติโครงการจัดตั้งวิทยาเขตศรีราชา โดยมีโครงการจัดตั้งคณะทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการจัดการ โครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม (คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา) ทั้งนี้โครงการจัดตั้งคณะทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมได้เปิดรับนิสิตสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ในปีการศึกษา 2540 เป็นรุ่นแรก และสาขาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม ในปีการศึกษา 2541
เมื่อการจัดการเรียน-การสอนระดับปริญญาตรีได้มีจำนวนหลักสูตรได้จำนวนหนึ่งแล้ว วิทยาเขตศรีราชาเสนอแผนการจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาในสาขาวิชาที่สอดคล้องกับความต้องการของชุมชนและภูมิภาค หลายสาขาบรรจุไว้ในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2546-2550) โดยสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในคราว ประชุมครั้งที่ 4/2546 เมื่อวันที่ 21 เมษายน 2546 ได้มีมติเห็นชอบให้วิทยาเขตศรีราชาเปิดสอนระดับบัณฑิตศึกษา 2 หลักสูตร โดยเริ่มตั้งแต่ภาคต้นปีการศึกษา 2546 คือ หลักสูตร เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ (Master of Economics Program in Business Economics : MBE)และหลักสูตร ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาธุรกิจการเกษตร (Master of Arts Program in Agribusiness : MAB) โดยใช้โครงสร้างหลักสูตรของวิทยาเขตบางเขน ซึ่งอยู่ในความดูแลของบัณฑิตวิทยาลัย
วิทยาเขตศรีราชา ทำโครงการจัดตั้งวิทยาลัยบัณฑิตศึกษา โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการบริหารวิทยาเขตศรีราชา ครั้งที่ 9/2546 ในวันที่ 14 พฤษภาคม 2546 ในการประชุม ครั้งที่ 9/2550 เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2550 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้พิจารณาเปลี่ยนชื่อหน่วยงานจาก "บัณฑิตศึกษาสถาน" แต่ต่อมาก็ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น "วิทยาลัยบัณฑิตศึกษา ศรีราชา" ภายหลังจึงมีโครงการเปิดรับนิสิตด้านเศรษฐศาสตร์ในระดับปริญญาตรีในปีการศึกษา 2554 การประชุมครั้งที่ 12/2553 เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ได้เปลี่ยนชื่อวิทยาลัยบัณฑิตศึกษา ศรีราชา เป็น คณะเศรษฐศาสตร์ ศรีราชา ประกาศ ณ วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะเศรษฐศาสตร์ ศรีราชา
ซูไทคูน ภาค 2
ไฟน์ยังแคนนิบอลส์
ไฟน์ยังแคนนิบอลส์  เป็นวงอังกฤษก่อตั้งวงในเบอร์มิงแฮม ในปี ค.ศ. 1984 โดยมือเบส เดวิด สตีล และมือกีตาร์ แอนดี ค็อกซ์ (ทั้งคู่เคยเป็นสมาชิกวงเดอะบีต) และนักร้อง โรแลนด์ กิฟต์ (อดีตสมาชิกวง Akrylykz) พวกเขาเป็นที่รู้จักในผลงานเพลงฮิตในปี ค.ศ. 1989 อย่าง "She Drives Me Crazy" และ "Good Thing"
ชื่อวงนั้นมาจากภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1960 เรื่อง "All The Fine Young Cannibals" นำแสดงโดยโรเบิร์ต แวกเนอร์และนาตาลี วูด
ซูไทคูน ภาค 2 ภาค Extinct Animals
ซูไทคูน ภาค 2 ภาค Marine Mania
พิพิธภัณฑ์เฉลิมพระนคร
พิพิธภัณฑ์เฉลิมพระนคร เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชนที่จัดตั้งขึ้นเพื่อรวบรวมวัตถุ เอกสาร ภาพ รวมทั้งประวัติในการสมโภชพระนครรัตนโกสินทร์ในช่วงต่างๆ ตั้งแต่ครั้งครบรอบ ๑๐๐ ปี ๑๕๐ ปี และล่าสุด พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ ๒๐๐ ปี และรวมถึงการแสดงวัตถุชิ้นเอกต่างๆ ที่จัดทำขึ้นเนื่องในวาระการสมโภชพระนคร อยู่ภายในบริเวณเดียวกับพื้นที่จัดแสดงพิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย และ พิพิธภัณฑ์ธงสยาม เลขที่ 15 ซอยลาดพร้าว 43 แขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร 10310 ที่มีเจ้าของคนเดียวกันคือ คุณพฤฒิพล ประชุมผล โดยผู้อำนวยการหรือเรียกว่าภัณฑารักษ์ เป็น คุณ จันทกาญจน์ คล้อยสาย เป็นผู้ดูแลแทน
จอห์น วิญญู
โรเบิร์ต แวกเนอร์
โรเบิร์ต จอห์น แวกเนอร์  เกิดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1930 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์ โทรทัศน์ ละครเวที
แวกเนอร์แสดงในซีรีส์โทรทัศน์อเมริกัน ยาวนานกว่า 4 ทศวรรษ แต่ตั้งบทโจรเพลย์บอยที่กลายมาเป็นสายลับ ที่ชื่อ อเล็กซานเดอร์ มันดี ใน "It Takes a Thief" (1968–1970), บทนักสืบ พีต ที. ไรอัน ใน "Switch" (1975–1978) และบทจอห์นนี ฮาร์ต ใน "Hart to Hart" (1979–1984) ในการแสดงภาพยนตร์ เขารับบท นัมเบอร์ทู ในภาพยนตร์ "Austin Powers" ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 และต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 เขายังรับบทเล็ก ๆ ในบทเท็ดดี ลีโอโพลด์ ในซิตคอมเรื่อง "Two and a Half Men"
แวกเนอร์เขียนอัตชีวประวัติ เรื่อง "Pieces of My Heart: A Life" โดยเขียนร่วมกับนักเขียน สก็อต ไอแมน ตีพิมพ์เมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2008
โรเบิร์ต แว็กเนอร์
โรงเรียนธัญบุรี
โรงเรียนธัญบุรี เป็นโรงเรียนรัฐบาลในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 4 (ปทุมธานี สระบุรี) (สังกัดเดิมคือสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปทุมธานี เขต 2) ประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา และเป็นโรงเรียนประจำอำเภอธัญบุรี ตั้งอยู่เลขที่ 2 พหลโยธิน 94 ตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี ใกล้กับโรงพยาบาลธัญญารักษ์
โรงเรียนธัญบุรี ได้ก่อสร้างและเปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกบนที่ดิน 5 ไร่ 3 งาน 16 ตารางวาซึ่งได้รับการบริจาคจาก คุณนาย ทองพูล นายตันซิว ทองพูล นายตันซิวเม้ง หวั่งหลี โดยมีนายอยู่ ทิพย์คงคา เป็นผู้ติดต่อขอที่ดินซึ่งเริ่มดำเนินการติดต่อขอที่ดินตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 และได้ทำการเปิดการเรียนการสอนครั้งแรกในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2492 โดยเขียนชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนธัญญบุรี ตามการเขียนคำว่า"ธัญญบุรี"ในสมัยนั้น และใช้ตัวอักษรย่อว่า ป.ท.๗. ต่อมาในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2493 ทางจังหวัดก็ได้ส่ง สิบตรีวีระจิตต์ เลี้ยงตน มาเป็นครูใหญ่คนแรกของโรงเรียน
วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2510 มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการเขียนชื่ออำเภอชื่อจังหวัดต่าง ๆ ให้เขียนชื่ออำเภอธัญบุรี มี ญ. ตัวเดียว โรงเรียนจึงได้เปลี่ยนการเขียนจากโรงเรียนธัญญบุรีเป็นโรงเรียนธัญบุรีเช่นในปัจจุบัน และต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงอักษรย่อที่ใช้ปักบนเสื้อนักเรียน ซึ่งเดิมใช้ชื่อย่อจังหวัดปทุมธานีตามด้วยตัวเลขที่ก่อตั้ง จึงได้เปลี่ยนจากป.ท.๗.เป็นธ.บ. ซึ่งในขณะนั้นประชาชนในท้องที่เกิดความสับสนจากชื่อและตำแหน่งที่ตั้งของโรงเรียน 2 แห่ง ซึ่งอาจมาจากการเรียกท้องที่โดยบริเวณโรงเรียนธัญบุรีที่ตั้งอยู่ที่ตำบลประชาธิปัตย์เรียกว่า"รังสิต" และโรงเรียนรังสิต (ปัจจุบันคือโรงเรียนธัญรัตน์) ที่ตั้งอยู่ที่ตำบลรังสิตซึ่งใกล้กับที่ว่าการอำเภอซึ่งเรียกว่า"ธัญบุรี" ทำให้คนที่จะไปติดต่อกับโรงเรียนธัญบุรีจะไปที่อำเภอและต้องกลับมาที่ตำบลประชาธิปัตย์ ต่างกันที่โรงเรียนธัญบุรีเปิดสอนถึงระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 แต่โรงเรียนรังสิตเปิดสอนถึงระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3
ภายหลังสถานที่เดิมที่ตำบลประชาธิปัตย์คับแคบลงและมีนักเรียนจำนวนมากขึ้นเพราะท้องถิ่นเจริญขึ้น ซึ่งโรงเรียนที่ดินกองมรดกของ ม.ร.ว.รสริน คัคณางค์ บริจาคให้ 16 ไร่ และที่ราชพัสดุโรงพยาบาลธัญญารักษ์อีก 5 ไร่ รวมเป็น 21 ไร่ เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 โดยมี หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการเป็นผู้รับมอบโฉนดจากผู้บริจาค ได้ทำการก่อสร้างอาคาร 1 เป็นตึกสองชั้น 12 ห้องเรียนและอาคารหลังคาจากอีกหนึ่งหลัง 2 ห้องเรียน โดยครู นักเรียน ช่วยกันปลูกสร้าง ต่อมา ดร.ก่อ สวัสดิพาณิชย์ อธิบดีกรมสามัญศึกษาได้มาวางผังการก่อสร้างอาคารเรียนให้เรียงแถวกันตามดวงอาทิตย์ 1-2-3-4 ได้ทำการปรับปรุงพัฒนามาจนเป็นโรงเรียนธัญบุรีในปัจจุบัน
อาคารและสิ่งปลูกสร้างภายในโรงเรียน.
อาคาร 1.
ประกอบด้วย ห้องสมุด ฝ่ายวิชาการ ฝ่ายงบประมาณ ห้องคอมพิวเตอร์ ห้องอุตสาหกรรม ห้องโสตทัศนศึกษา โรงยิมและห้องเรียนของนักเรียนระดับ มัธยมปลาย โดยบริเวณด้านหลังอาคารฝั่งทิศตะวันออกจะเป็นเรือนเกษตร
อาคาร 2.
ประกอบด้วย ห้องแนะแนว ห้องพยาบาล ห้องเรียนวิทยาศาสตร์ และห้อง Sound lab และห้องเรียนมัธยมต้นบางส่วน
อาคาร 3.
ประกอบด้วย ห้องปกครอง ห้องภาษาไทย ห้องสังคม ห้องปฏิบัติงานภาษาไทย ห้องปฏิบัติงานสังคม และห้องเรียนมัธยมต้น
อาคาร 4.
ประกอบด้วย ห้องเกียรติภูมิ ห้องศูนย์เรียนรวม ห้องคณะกรรมการนักเรียน ห้องดนตรี-นาฏศิลป์ ห้องพละ และห้องเรียนนักเรียนแผนการเรียนพิเศษ
โรงฝึกงานศิลป์ (อาคาร 5).
ห้องเรียนศิลปะ และ ห้องลูกเสือ-เนตรนารี
หอประชุม โรงอาหาร อาคารอาเซียน และตึกคหกรรม (อาคาร 7).
เป็นกลุ่มอาคารด้านทิศตะวันตก ซึ่งอยู่บริเวณเดียวกัน ประกอบด้วย หอประชุมใหญ่ ห้องผู้อำนวยการ ห้องกิจกรรม ห้องบริการ ห้องบริหารงานบุคคล ห้องประชุมเล็ก สหกรณ์ ห้องเรียนอาเซียน (อาคารแปดเหลี่ยม) และห้องเรียนคหกรรม
ประชาสัมพันธ์ และ ธนาคารโรงเรียน.
ประชาสัมพันธ์ อยู่บริเวณติดกับอาคาร 4 ใกล้กับประตูฝั่งป้อมยาม ให้บริการงานประชาสัมพันธ์ ส่วนธนาคารโรงเรียน อยู่บริเวณ ประตูทางเข้าโรงเรียนบริเวณองค์พระ โดยมีความร่วมมือจากธนาคารออมสิน
โดมเอนกประสงค์.
การก่อสร้าง โดมเอนกประสงค์โดยได้รับความร่วมมือจาก องค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี
สนามฟุตบอล.
ประกอบด้วย สนามฟุตบอล เสาธงใหญ่ อัฒจรรย์ 4 ที่ และทางเดิน
ระบบการเรียนการสอน.
โรงเรียนโรงเรียนธัญบุรี ทำการเรียนการสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย มีการจัดชั้นเรียนแบบ 12-12-12/12-12-12 (ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 12 ห้องเรียน และระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ชั้นละ 12 ห้องเรียน) มีจำนวนนักเรียนทั้งหมด 2,816 คน แบ่งเป็น 2 ระดับชั้น ดังนี้
ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น มีทั้งหมด 12 ห้องเรียน รวมทั้งระดับชั้น 1,472 คน แบ่งเป็น
ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย มีทั้งหมด 12 ห้องเรียน รวมทั้งระดับชั้น 1,374 คน ซึ่งจะมีการแยกเป็นแผนการเรียนต่าง ๆ แบ่งเป็น
คณิตศาสตร์และภาษาอังกฤษ(Intensive Program)จำนวน1ห้องเรียนต่อระดับชั้นห้องละ34คน(เลขห้อง12)
รถโดยสายประจำทางที่ผ่าน : 29, 34, 39, 59, 95ก, 185, 374, 503, 504, 510, 520, 522, 538, 554, 555, 6250, รถสองแถวสาย 381 (ป้ายเขียว) รอบเมือง, รถตู้และรถมินิบัสทุกสายที่ไปฟิวเจอร์พาร์ครังสิต&lt;br&gt;
ดร.สุวดี ก้องพารากุล นักวิจัยหญิงจากการนำผลงานวิจัยและประดิษฐ์ “แผ่นยางทำความสะอาดน้ำมันแบบใช้ซ้ำ” ไปคว้ารางวัลเหรียญทอง กลุ่มงานอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและพลังงาน จากงาน “42nd Internatioanl Exhibition of Inventions of Geneva” ณ กรุงเจนีวา สมาพันธรัฐสวิส เมื่อเร็ว ๆ นี้ ถึงแนวคิด แรงบันดาลใจ ในการสร้างงานวิจัยที่ไม่ธรรมดาชิ้นนี้
เหตุการณ์วิปโยค 14 ตุลาคม 2516
มณฑลของจีนเรียงตามความหนาแน่นของประชากร
ไมน์ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
"ไมน์"  เพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เพลงเขียนโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์เพียงคนเดียว ผลิตโดยสวิฟต์และนาธาน แชปแมน เพลงออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลนำจากสตูดิโออัลบั้มที่สาม "สปีกนาว" ผ่านสังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ เพลงออกจำหน่ายวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2010 หลังจากเพลงหลุดรั่วทางอินเทอร์เน็ต 2 สัปดาห์ก่อนถึงวันดังกล่าว สวิฟต์ได้แรงบันดาลใจเขียนเพลง "ไมน์" จากการแอบรัก และอธิบายว่า เพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับแนวโน้มที่จะวิ่งหนีความรัก เพลงมีคุณสมบัติดนตรีแนวป็อปและเนื้อเพลงพูดถึงความรักหนุ่มสาวที่มีขึ้นและมีลง
การตอบรับของเพลง "ไมน์" ส่วนมากเป็นด้านบวก สวิฟต์ได้รับคำชมจากความสามารถในการถ่ายทอดมุมมองของความรักในแบบผู้ใหญ่ แม้ว่านักวิจารณ์บางกลุ่มจะเรียกเพลงนี้ว่า "เป็นสูตรสำเร็จเดิม ๆ" (formulaic) สะท้อนให้เห็นเพลงเก่า ๆ ที่เห็นได้ชัดคือเพลง "เลิฟสตอรี" เพลงประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์เช่นกัน เพลงติดสิบอันดับแรกในประเทศออสเตรเลีย แคนาดา และญี่ปุ่น ซิงเกิลได้รับการรับรองระดับทองคำจากสมาคมอุตสาหกรรมบันทึกเสียงออสเตรเลีย (ARIA) ในสหรัฐอเมริกา เพลงเข้าชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ที่อันดับสาม ทำให้สวิฟต์เป็นศิลปินหญิงคนที่สองในประวัติศาสตร์ของฮอต 100 ที่มีเพลงหลายเพลงเปิดตัวในห้าอันดับแรกในปีเดียว หลังจากที่มารายห์ แครี เคยทำไว้เมื่อ ค.ศ. 1995
มิวสิกวิดีโอเพลงกำกับโดยโรแมน ไวต์ วิดีโอเล่าเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างสวิฟต์กับคนรัก รับบทโดยนักแสดงชาวอังกฤษ โทบี เฮมิงเวย์ และจบด้วยการสมรส มิวสิกวิดีโอได้รับคำสรรเสริญจากนักวิจารณ์ร่วมสมัยที่มองว่า "ค่อนข้างหวาน" และ "น่าอุ่นใจ" เพลงถูกนำไปแสดงสดหลายครั้งเพื่อสนับสนุนอัลบั้มสปีกนาว มิวสิกวิดีโอยังได้รับรางวัลวิดีโอแห่งปีในงานประกาศรางวัลซีเอ็มทีมิวสิกอะวอดส์ 2011 ด้วย
เพลงนี้ได้แสดงในละคร"กลี" ตอน "เดอะเบรกอัป" ขับร้องโดยนายา ริเวรา (ซานทานา โลเปซ) และถูกนำไปร้องใหม่โดยมารูนไฟฟ์ด้วย
เบื้องหลังและการจำหน่าย.
ในบทสัมภาษณ์กับนิตยสาร"โรลลิงสโตน" สวิฟต์เปิดเผยว่า "ไมน์" มีแรงบันดาลใจจากคนที่เธอแอบรัก เธอกล่าวว่า "ฉันสะท้อนให้เห็นผู้ชายที่ฉันชอบในตอนนั้น" เธอยังกล่าวกับเอ็มทีวีว่าเพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับความเป็นไปหากเธอยอมเปิดใจ ระหว่างแชตสดผ่านยูสตรีมกับแฟนเพลงในวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 สวิฟต์อธิบายว่าเพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับ "ความเป็นไปได้ว่าเธอจะหนีจากความรัก" หลังจากคบหากับผู้ชายมาหลายคนและจบลงด้วยการร่ำลาและความอกหัก เธอกล่าวต่อไปว่า "ฉันคิดว่าฉันจะต่อยอดรูปแบบของการวิ่งหนีเมื่อถึงเวลาตกหลุมรักและรักษาความสัมพันธ์ไว้ เพลงจะเล่าเกี่ยวกับการหาข้อยกเว้นเรื่องนั้นและหาคนที่จะทำให้คุณเชื่อในึวามรักและตระหนักว่ามันเป็นไปได้"
"ไมน์" เป็นหนึ่งในเพลง 14 เพลงในอัลบั้ม"สปีกนาว"ที่สวิฟต์แต่งเพียงคนเดียว เธอร่วมผลิตเพลงกับนาธาน แชปแมน ที่ร่วมผลิตกับสวิฟต์ทั้งอัลบั้ม เดิมวางแผนให้เพลงออกจำหน่ายวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2010 แต่หลังจากไฟล์เพลงเอ็มพีสามคุณภาพต่ำหลุดรั่วโดยไม่ได้รับอนุญาต สังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ตัดสินใจส่งเพลงเข้าคลื่นวิทยุเพลงคันทรี และไอทูนส์ก่อนกำหนด 12 วันในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2010 สวิฟต์ให้ความเห็นว่า "เรื่องเพลงหลุดนั้นทำให้ฉันไม่สบายใจ แต่มันก็จบด้วยดี มันเข้าถึงอารมณ์จนทำให้ฉันเริ่มร้องไห้"
โรงเรียนปอพานพิทยาคม รัชมังคลาภิเษก
โรงเรียนปอพานพิทยาคม รัชมังคลาภิเษก อักษรย่อ ป.พ.ร. เดิมเป็นสาขาเป็นโรงเรียนนาเชือกพิทยาสรรค์ ปัจจุบันจัดอยู่ในประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก ซึ่งมีฐานะป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลปอพาน อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามหาสารคามเขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
พ.ศ. 2528 เป็นหน่วยเรียนเคลื่อนที่ของโรงเรียนนาเชือกพิทยาสรรค์ มีนักเรียน 37 คน เปิดสอนที่โรงเรียนบ้านโคกก่อง ต. หนองแดง อ. นาเชือก จ. มหาสารคาม ต่อมาในพ.ศ. 2529 ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนบ้านปอพานหนองโน ต่อมาใน พ.ศ. 2531 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษาให้เปิดเป็นโรงเรียนมัธยมประจำตำบล เมื่อ 21 มกราคม 2531 และย้ายเข้าเรียนในพื้นที่ สาธารณะ ต. ปอพาน มีเนื้อที่ 65 ไร่ 90 ตารางวา ให้ชื่อโรงเรียนว่า “โรงเรียนปอพานพิทยาคม”
ต่อมาเนื่องในวโรกาสพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงได้คำว่า “รัชมังคลาภิเษก” ต่อท้าย และเข้าเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา เฉลิมพระเกียรติตั้งแต่นั้นมา
ปัทมา ลีสวัสดิ์ตระกูล
คุณหญิงปัทมา ลีสวัสดิ์ตระกูล กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการบริหารสถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริม
ศิลปะร่วมสมัยชุดใหม่สมัยคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 61 ภายหลังรัฐประหารในนามคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์สื่อมวลชนคาทอลิกแห่งประเทศไทย อดีตประธานคณะกรรมการกองทุนส่งเสริมงานวัฒนธรรม นักธุรกิจหญิงชาวไทย ประธานกรรมการโรงแรมอโนมา แกรนด์ กรุงเทพ , โรงแรมเฟลิกซ์ ริเวอร์แคว รีสอร์ท กาญจนบุรี กรรมการบริษัท บริษัท จีสตีล จำกัด (มหาชน) และนักกิจกรรมสังคม
ด้านการดนตรี.
ในด้านการดนตรี คุณหญิงปัทมามีความผูกพันกับดนตรี สมัยในวัยเยาว์คุณหญิงปัทมาเป็นสมาชิกนักขับร้องประสานเสียงในโบสถ์ และรักการเล่นกีตาร์ ใช้ความสามารถในการร้องและเล่นดนตรีแบ่งปันให้กับชุมชนในทุกโอกาสที่ปฏิบัติหน้าที่เป็นอาสาสมัครออกค่าย สร้างและซ่อมแซม วัด โรงเรียน สะพานข้ามคลอง และสอนหนังสือแก่เด็กยากไร้ในถิ่นทุรกันดารทั่วประเทศ ปัจจุบันคุณหญิงปัทมายังคงรักและอุปถัมภ์วงการดนตรีอย่างเข้มแข็งและต่อเนื่อง คุณหญิงปัทมาเป็นผู้มีผลงานในวงการศิลปวัฒนธรรมของประเทศไทย อาทิ เป็นประธานคณะกรรมการกองทุนส่งเสริมงานวัฒนธรรม กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม ประธานวงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิก แห่งประเทศไทย ประธานที่ปรึกษามูลนิธิมหาอุปรากรกรุงเทพฯ นายกกิตติมศักดิ์และผู้ก่อตั้งสมาคมขับร้องประสานเสียงแห่งประเทศไทย กรรมการกิตติมศักดิ์สมาคมครูดนตรี (ประเทศไทย) ฯลฯ
เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์
เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์ (; 30 สิงหาคม ค.ศ. 1915 — 10 มีนาคม ค.ศ. 2013) มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า ลิลเลียน เมย์ เดวีส์  เป็นพระชายาในเจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์ พระองค์เป็นพระปิตุลานี (อาสะใภ้) ในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน และเป็นพระมาตุลานี (น้าสะใภ้) ของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงลิเลียนถือเป็นพระบรมวงศานุวงศ์สวีเดนที่มีพระชันษายืนที่สุดในรัชกาล พระองค์สิ้นพระชนม์ลงในปี ค.ศ. 2013 สิริพระชนมายุ 97 พรรษา
เจ้าหญิงลิเลียนแห่งสวีเดน ประสูติเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1915 ณ เมืองสวอนซี แคว้นเวลส์ สหราชอาณาจักร เป็นธิดาของวิลเลียม จอห์น เดวีส์ และกลาดีส์ แมรี คูร์รัน มีพระขนิษฐาบุญธรรมอีกสองท่านในสวอนซี พระบิดาและพระมารดาของพระองค์เริ่มมีปัญหาระหองระแหงและแยกกันอยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1920 จนกระทั่งหย่าร้างกันในปี ค.ศ. 1939
พระองค์มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า ลิลเลียน เมย์ เดวีส์  ต่อมาพระองค์ได้เปลี่ยนพระนามใหม่ โดยตัดตัว L ไปหนึ่งตัว เป็น ลิเลียน  เมื่อพระองค์เริ่มเข้าวงการนางแบบ
สมรสครั้งแรก.
ในปี ค.ศ. 1940 ลิเลียน เดวีส์ได้สมรสกับอิวาน เคร็ก นักแสดงที่เมืองฮอร์เชม เวสต์ซัสเซ็กซ์ จนเมื่อสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 สามีของเธอได้ออกไปพำนักในแอฟริกา นางลิเลียน เคร็กได้ทำงานในโรงงานเพื่อผลิตวิทยุสร้างความบันเทิงสำหรับราชนาวีของสหราชอาณาจักร รวมไปถึงทีโรงพยาบาลสำหรับทหารที่เจ็บป่วยและพักรักษาตัว
ในปี ค.ศ. 1943 เธอได้มีปฏิสันถารครั้งแรกกับเจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์ ในกรุงลอนดอนที่งานเลี้ยงค็อกเทลที่เสด็จมาเพื่อเป็นเกียรติในวาระวันเกิดของเธอที่เธอมีอายุ 28 ปี หลังจากการพบกันครั้งนั้นทั้งสองก็รักกัน ตอนนั้นเธอยังมิได้หย่าขาดจากอดีตสามีจนสองปีให้หลังจึงมีการหย่าร้างกับอดีตสามีในปี ค.ศ. 1945
ต่อมาเจ้าชายเบร์ติลก็ได้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แทนพระเชษฐาที่สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1947 และทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการให้แก่พระโอรสของพระเชษฐา นั้นคือ สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ซึ่งขณะนั้นมีทรงพระเยาว์ ทั้งนี้เนื่องจากต้องทำตามกฎมนเทียรบาลว่าด้วยการสืบสันตติวงศ์ (เนื่องจากการเสกสมรสของเจ้าชายเบร์ติลจะไม่ได้รับการยอมรับ) เจ้าชายเบร์ติลจึงไม่เสกสมรสกับลิเลียนเนื่องจากเขาจะไม่มีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ แต่อย่างไรก็ตามทั้งสองก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างง่าย ๆ และดำรงพระชนม์อย่างรอบคอบร่วมกันโดยไม่เสกสมรสกว่า 30 ปี