pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผิวเปลือกเรียบสีขาวปนเทา ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่ มีความเงามัน กว้าง 10-14 เซนติเมตร ยาว 15-20 เซนติเมตร ปลายใบมน โคนใบโค้งกว้าง ออกเป็นคู่สลับกัน แขนงใบมีระหว่าง 4-6 คู่ ก้านใบอวบ ยาว 2-5 เซนติเมตร ผลกลมโต วัดผ่าศูนย์กลางได้ประมาณ 1-1.5 เซนติเมตร ผลจะติดแนบอยู่กับกิ่ง แต่ละผลจะมีกาบ 2-4 กาบ เมื่อผลแก่จะมีสีแดงคล้ำหรือสีแดงเลือดหมู เป็นอาหารของพวกนกได้เป็นอย่างดี การขยายพันธุ์นั้นส่วนใหญ่จะเป็นไปเองตามธรรมชาติ โดยพวกนกมากินผลแล้วไปถ่ายมูลยังที่ต่าง ๆ
ในพุทธประวัติ.
นิโครธเป็นต้นไม้มงคลประเภทหนึ่งในคติของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ในพระไตรปิฎกภาษาบาลีเล่มที่ 33 พระสุตตันตปิฎก เล่ม 25 ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ กัสสปพุทธวงศ์ กล่าวไว้ว่าพระกัสสปพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญเพียรอยู่ 7 วัน จึงได้ประทับตรัสรู้ ณ ควงไม้นิโครธ จึงมักปลูกไว้ตามศาสนสถานและสวนสาธารณะต่าง ๆ เพื่อเป็นร่มเงาและเป็นที่พักพิงแก่สัตว์ต่าง ๆ
เปลือกต้น ใช้แก้ท้องเดินแก้บิด ยาชงใช้ลดน้ำตาลในเลือด, ยาง ใช้แก้บิด แก้ท้องเดิน, ผล ใช้รับประทานได้, เมล็ด เป็นยาเย็นและยาบำรุง
Ficus indica
ต้นกร่าง
ต้นไกร
ต้นนิโครธ
ต้นรัง
Shorea siamensis
จุดขาย
จุดขาย อาจหมายถึง
เอาโทชตัท
เอาโทชตัท  หรือ ยนตร์นคร เป็นสถานที่ท่องเที่ยวติดกับโรงงานฟ็อลคส์วาเกินในเมืองว็อลฟส์บวร์ค ประเทศเยอรมนี มีลักษณะเป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับรถยนต์ในเครือฟ็อลคส์วาเกิน และเป็นศูนย์กลางรถยนต์ที่ลูกค้าสามารถรับรถคันใหม่ ตลอดจนท่องเที่ยวโรงงานที่ใหญ่โต เพื่อศึกษาวิวัฒนาการของรถฟ็อลคส์วาเกิน มีผู้เยี่ยมชมกว่า 2 ล้านคนต่อปี
เอาโทชตัท เป็นที่นิยมมากในหมู่นักท่องเที่ยว เพราะสถาปัตยกรรมที่ทันสมัยในแต่ละอาคาร อาคารที่โดดเด่น คือ Glass car silos หรืออาคารจอดรถกระจก ซึ่งเป็นอาคารจอดรถที่สูง 200 เมตร ใช้เก็บรถฟ็อลคส์วาเกินใหม่ โดยเป็นอาคาร 2 อาคารเชื่อมต่อไปยังโรงงานฟ็อลคส์วาเกินด้วยอุโมงค์รถไฟใต้ดิน 700 เมตร เมื่อรถยนต์มาถึงที่อาคาร รถยนต์จะถูกนำขึ้นที่ความเร็ว 1.5 เมตรต่อวินาที โดยลูกค้าสามารถเลือกรถยนต์ในที่เก็บรถกระจกได้
ความคิดก่อสร้างเอาโทชตัทเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1994 เมื่อแนวความคิดของรถฟ็อลคส์วาเกินเปิดตัวในงาน Expo 2000 ที่ฮันโนเฟอร์ ประเทศเยอรมนี ใน ค.ศ. 1998 เอาโทชตัทในภาษาเยอรมันแปลว่าเมืองแห่งรถยนต์
ธรรมธาตุ ๗
บันยัน
บันยัน  เป็นสกุลย่อยของไม้ในสกุล "Ficus" โดยจัดอยู่ในสกุลย่อย "Urostigma" ในวงศ์ Moraceae (โดยปกติแล้วจะหมายถึง นิโครธ ("F. benghalensis")) ซึ่งเป็นต้นไม้ประจำชาติอินเดีย
ลักษณะส่วนใหญ่ของไม้ในสกุลย่อยนี้ คือ ส่วนใหญ่เป็นแบบกึ่งอิงอาศัย มีรากอากาศ ไม่มีรากตามข้อ ดอกแยกเพศร่วมต้น แผ่นใบด้านล่างมีต่อมไขที่โคนเส้นกลางใบ 1 ต่อมฟิกส์เกลี้ยง ออกเป็นคู่หรือออกเดี่ยว ๆ ตามซอกใบหรือตามกิ่ง พบน้อยออกตามลำต้น ใบประดับที่โคน 2-3 ใบ ไม่มีใบประดับด้านข้าง ช่องเปิดมีใบประดับ 2-5 ใบ ปิดด้านบน ดอกเพศผู้เรียงกระจัดกระจายระหว่างดอกเพศเมีย หรืออยู่ใกล้ช่องเปิด กลีบรวม 3-5 กลีบ เกสรเพศผู้ 1 อัน ยอดเกสรเพศเมียส่วนมากมี 1 อัน มีหลากหลายชนิด พบในประเทศไทยประมาณ 45 ชนิด นอกจากนิโครธแล้ว เช่น ไทรย้อยใบแหลม ("Ficus benjamin"), โพ ("F. religiosa"), ไทรย้อยใบทู่ ("F. microcarpa") เป็นต้น
Urostigma
Banian
บันยันทรี
ต้นบันยัน
ไทรย้อยใบทู่
ไทรย้อยใบทู่ หรือ ไทรย้อย  เป็นไม้ประเภทบันยัน ในสกุล "Ficus" ในวงศ์ Moraceae
เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ สูงได้ประมาณ 12-25 เมตร และสูงได้ถึง 30 เมตร บางครั้งอาจรอเลื้อยกับพื้นดินหรือกึ่งอาศัยกับไม้อื่น ๆ มีรากอากาศอยู่ตามกิ่งไม้เป็นเส้นเรียงยาวจำนวนมาก เปลือกมีสีเทา ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงตัวแบบเวียน มีลักษณะรูปไข่หรือรูปวงรี ขนาดกว้าง 2.5 เซนติเมตร ยาว 4-10 เซนติเมตร ปลายใบแหลมถึงเป็นติ่งทู่เกือบแหลม หรือเป็นติ่งสั้น และเรียวแหลม ไม่ค่อยพบแบบเว้า ฐานใบสอบรูปลิ่ม ขอบใบเรียว ผิวใบมัน เนื้อใบบางเหนียวคล้ายผิวหนัง ออกดอกตามง่ามใบ เป็นดอกเดี่ยวหรือน้อยมากที่จะเป็นดอกคู่ ตาดอกสีแดงแกมชมพู ก้านดอกยาว 0.5-1.5 เซนติเมตร วงกลีบเลี้ยงรูประฆัง จำนวน 6 กลีบ ยาว 3-7 กลีบ กลีบดอกแบบอิสระ 6 กลีบ รูปไข่มน ยาว 3-8 มิลลิเมตร มีลักษณะย่น เกสรตัวผู้ 12 อัน ขดเป็นวง ผลเป็นรูปไข่กลับหรือกระสวยรี มีกลีบเลี้ยงเป็นท่อหุ้ม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 2.5-10 มิลลิเมตร ผลเกลี้ยง ผลแก่แตกออก มีเมล็ดจำนวนมาก มีปีกยาว รูปลิ่มแกมไข่กลับ
มีการกระจายพันธุ์ที่กว้าง โดยพบได้ที่ปากีสถาน, อินเดีย, เนปาล, ศรีลังกา, จีนตอนใต้, ญี่ปุ่น, ไต้หวัน, พม่า, ภูมิภาคอินโดจีนและมาเลเซีย จนถึงฟิลิปปินส์และออสเตรเลีย ในประเทศไทยพบทั่วทุกภาค ขึ้นกระจายในป่าดิบแล้ง, ป่าดิบชื้น และป่าเบญจพรรณ บางครั้งพบตามป่าเสื่อมโทรม, ชายทะเล, ป่าชายเลน หรือเขาหินปูน จนถึงระดับความสูงประมาณ 1,100 เมตร จากระดับน้ำทะเล
เป็นไม้ที่นิยมปลูกเป็นไม้ประดับให้ร่มเงา ออกดอกและออกผลตลอดทั้งปี รากอากาศใช้ต้มดื่มขับปัสสาวะ แก้ขัดเบา แก้นิ่ว บำรุงน้ำนม รากสมานลำไส้ แก้ท้องเสียได้
ดราเซ็น เซอร์เม็ค
ดราเซ็น เซอร์เม็ค (; 30 มกราคม ค.ศ. 1969 – ) เป็นนักหมากรุกสากลชาวสโลวีน และเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักหมากรุกทีมชาติไทยในการแข่งขันหมากรุกสากลเอเชียนอินดอร์เกมส์
เซอร์เม็ค เป็นผู้ชนะการแข่งขันหมากรุกสากลชิงแชมป์สโลวีเนียใน ค.ศ. 1993 และ 1998 รวมถึงเป็นสมาชิกทีมชาติสโลวีเนียเข้าแข่งขันรายการโอลิมปิกหมากรุกสากลใน ค.ศ. 1994, 2000, 2002, 2004 และ 2006
เขาเคยทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 1 ถึง 4 ร่วมกับอังเดร โซโคลอฟ, มีเกเล โกเดนา และเซี่ยะ จุน ในรายการคานส์โอเพ่น 1997 ใน ค.ศ. 2001 เขาได้เป็นที่หนึ่งของรายการพูลาโอเพ่น ใน ค.ศ. 2002 เขาชนะการแข่งขันนิวไวท์พลัสจีเอ็ม ที่ธากา และทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 1 ถึง 5 ร่วมกับมลาเดน พาเล็ค, สเด็นโค โคซุล, วลาดิเมียร์ เบอร์มาคิน และออนเจน วีแทน ในรายการคาสิโนเอชไอทีเอ็นทีโอเพ่น ที่โนวาโกริก้า ใน ค.ศ. 2008 เขาทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 3 ถึง 7 ร่วมกับมารัท ดซูเมฟ, ดาร์วิน เลย์โล, ซูซานโต เมการานโต และแอช็อต นาแดเนียน ในรายการดาโตอาเธอร์ทังมาเลเซียโอเพ่นแชมเปี้ยนชิพครั้งที่ 5 ที่กัวลาลัมเปอร์ และเป็นที่หนึ่งในรายการเอ็มซีเอฟจีเอ็มทัวร์นาเมนท์ ที่จัดขึ้น ณ กัวลาลัมเปอร์เช่นเดียวกัน
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 สมาพันธ์หมากรุกโลกได้ทำการจัดระดับอีโลของเขาที่ระดับ 2,526
ไทรย้อย
ไทรย้อย สามารถหมายถึง
กร่าง
ไทรทอง หรือ กร่าง หรือ ลุง  เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ ในวงศ์ Moraceae มีความสูงประมาณ 10 - 30 เมตร มีพูพอน เปลือกต้นสีน้ำตาลอมเทาแตกกิ่งกระจายรอบต้น พุ่มทรงกลม ค่อนข้างหนาทึบ มีน้ำยางสีขาว รากอากาศเหนียว ใบเป็นแบบเดี่ยวทรงรูปไข่ กว้าง 10 เซนติเมตร ยาว 18 เซนติเมตร สีเขียวเข้ม มีหูใบหุ้มยอด ใบอ่อนสีเขียวสดเป็นมัน หูใบหุ้มยอดอ่อนไว้ ดอกช่อไม่มีก้านดอก โคนช่อดอกมีใบประดับขนาดเล็ก 3 ใบรองรับช่อดอก ผลเมื่อสุกแล้วอ่อนนุ่ม สีเหลือง แต่ละผลมีเนื้อบาง ๆ และมีเมล็ด 1 เมล็ด
เป็นไม้ที่นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ เชื่อว่าเป็นไม้มงคล นอกจากนี้แล้ว ยังมีประโยชน์อย่างอื่น คือ รากอากาศของต้นกร่างเหนียวใช้ทำเชือกได้ เปลือกชั้นในใช้ทำกระดาษ ต้นใช้เลี้ยงครั่ง
Ficus altissima
ลุง (พืช)
ต้นลุง
มาร์ก ฮิวจ์ส
รัฐพระสันตะปาปา
แอนดี้ ร็อดดิก
วันพระบิดาแห่งฝนหลวง
ปรีแอมปลิไฟเออร์
พรีแอมป์
ปลากัดมหาชัย
Betta mahachaiensis
อาลีมิน
อาลีมิน บิน ปราวีโรดีร์โจ  เป็นนักชาตินิยมชาวอินโดนีเซีย และเป็นสมาชิกระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย และเป็นผู้ที่ร่วมวางแผนการก่อกบฏของพรรคคอมมิวนิสต์ระหว่าง พ.ศ. 2469–2470
อาลีมินเกิดที่เมืองซูราการ์ตา เกาะชวา เมื่อ พ.ศ. 2432 เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนตามแบบตะวันตกในจาการ์ตา และเป็นผู้ที่รอบรู้หลายภาษาทั้งภาษาดัตช์ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ ภาษาชวา และภาษาซุนดา เมื่อเรียนจบ เขาทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ และเป็นสมาชิกองค์กรทางการเมืองหลายแห่ง ไดแก่ องค์การบูดีอูโตโม พรรคซาเรกัตอิซลัม และพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย จนกระทั่งทางซาเรกัตอิซลัมหันไปเน้นศาสนาอิสลามมากขึ้น และต้องการกำจัดผู้ที่นิยมคอมมิวนิสต์ออกไป อาลีมินจึงลาออกจากซาเรกัตอิซลัม ใน พ.ศ. 2467 ในปีเดียวกันนั้น พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้เริ่มวางแผนก่อการกบฏเพื่อโค่นล้มการปกครองของเนเธอร์แลนด์ ใน พ.ศ. 2468 พรรคคอมมิวนิสต์เริ่มการปฏิวัติโดยการนัดหยุดงาน แต่ฝ่ายเนเธอร์แลนด์ไหวตัวทัน สามารถจับกุมผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ที่สำคัญได้หลายคน ส่วนอาลีมินนั้นหนีไปฟิลิปปินส์
ในช่วง พ.ศ. 2469–2470 พรรคคอมมิวนิสต์พยายามก่อการกบฏอีก ทำให้คราวนี้ถูกกวาดล้างอย่างรุนแรง มีผู้ถูกจับถึง 13,000 คน ส่วนหนึ่งถูกจำคุก อีกส่วนหนึ่งถูกกักกันที่อีรียันจายา อาลีมินได้เดินทางจากสหภาพโซเวียตเพื่อเข้าร่วมในการก่อกบฏครั้งนี้ แต่ถูกกักตัวที่สิงคโปร์ ก่อนจะถูกเนรเทศ เขาจึงต้องไปลี้ภัยในสหภาพโซเวียต 22 ปี และกลับมาเมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช การก่อกบฏของพรรคคอมมิวนิสต์ใน พ.ศ. 2491 อาลีมินไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย และเขาไม่เห็นด้วยที่ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ในยุคหลังหันไปร่วมมือกับประชาธิปไตยแบบชี้นำของซูการ์โน แต่เขาก็ไม่มีบทบาททางการเมืองใด ๆ จนเสียชีวิตไปใน พ.ศ. 2507
บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป
บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป (Burhanuddin Harahap) เป็นนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2498 – 2499 และต่อมาเป็นผู้นำคนหนึ่งของฝ่ายกบฏเพื่อล้มล้างรัฐบาลของซูการ์โน ในพ.ศ. 2501 – 2505.
บูร์ฮันอุดดินเกิดเมื่อ พ.ศ. 2460 ประกอบอาชีพเป็นทนายความมาก่อนที่จะเป็นนักการเมือง โดยเข้าสังกัดพรรคชาตินิยมใหม่ของโมฮัมมัด ฮัตตา ต่อจากนั้นย้ายมาอยู่พรรคมาชูมี และได้เป็นผู้แทนของพรรคนี้ในรัฐสภาเมื่อ พ.ศ. 2489 พรรคมาชูมีนี้ได้ตั้งรัฐบาลใน พ.ศ. 2498 หลังจากที่อาลี ซัซโตรอามีโจโยลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี บูร์ฮันอุดดินจากพรรคมาชูมีจึงได้ตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคการเมืองอื่นๆตั้งรัฐบาลแทน ผลงานที่สำคัญของเขาคือยกเลิกสหภาพเนเธอร์แลนด์-อินโดนีเซียในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 และสามารถรณรงค์ให้ประชาชนออกมาเลือกตั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2498 ได้เป็นจำนวนมาก แต่ผลการเลือกตั้งกลับปรากฏว่าพรรคมาชูมีไม่ได้คะแนนเสียงมากอย่างที่คาดการณ์ไว้ บูร์ฮันอุดดินพยายามประวิงเวลาไม่ยอมลาออกจากนายกรัฐมนตรีจนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2499 จึงลาออก อาลี ซัซโตรอามีโจโยได้กลับมาจัดตั้งรัฐบาลอีกครั้ง
ต่อมาเมื่ออาลี ซัซโตรอามีโจโยล้มเหลวในการบริหารประเทศ ทำให้ซูการ์โนหันมาประกาศใช้ประชาธิปไตยแบบชี้นำมาใช้ใน พ.ศ. 2500 แต่พรรคมาชูมีไม่เห็นด้วย พรรคมาชูมีได้จัดประชุมบัณฑิตทางศาสนาอิสลาม และประกาศว่าลัทธิคอมมิวนิสต์เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับศาสนาอิสลาม ทำให้สมาชิกพรรคมาชูมีถูกกลุ่มเยาวชนคอมมิวนิสต์ข่มขู่จนต้องออกจากกรุงจาการ์ตา ในที่สุดพรรคมาชูมีและพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียได้ก่อกบฏและจัดตั้งรัฐบาลปฏิวัติที่เกาะสุมาตราเรียกว่ารัฐบาลปฏิวัติแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย บูร์ฮันอุดดินได้เป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลชุดนี้ด้วย
ฝ่ายกบฏและฝ่ายรัฐบาลได้สู้รบกันอย่างรุนแรง จน พ.ศ. 2501 กองทัพฝ่ายกบฏถูกปราบปรามจนเหลือสภาพเป็นกองโจร สหรัฐก็ถอนการสนับสนุน แต่ฝ่ายกบฏก็ยังไม่ยอมแพ้ จนถึง พ.ศ. 2504 จึงยอมวางอาวุธ บูร์ฮันอุดดินและผู้นำรัฐบาลฝ่ายกบฏคนอื่นถูกจับกุมเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2505 และถูกคุมขังจน พ.ศ. 2508 จึงได้รับการปล่อยตัว จากนั้น บูร์ฮันอุดดินไม่มีบทบาททางการเมืองอีกเลย จนเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2530
อาเจะห์
จังหวัดเบิงกูลู
เบิงกูลู  หรือที่ในอดีตเรียกว่า เบงคูเลน  เป็นชื่อจังหวัดและเมืองท่าทางตอนใต้ของสุมาตราฝั่งตะวันตก เป็นที่ตั้งสถานีการค้าและป้อมปราการของบริษัทอินเดียตะวันออกแห่งอังกฤษ
ก่อนที่อังกฤษจะเข้ามานั้น เบิงกูลูเป็นเมืองเล็ก ๆ อยู่บนเส้นทางเดินเรือผ่านช่องแคบซุนดา ชนส่วนใหญ่เป็นชาวมีนังกาเบา ชาวมลายู และชาวชวา เบิงกูลูเคบเป็นส่วนหนึ่งของศรีวิชัย เมื่อศรีวิชัยเสื่อมลงก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมีนังกาเบาในสุมาตราตะวันตกต่อมาอยู่ภายใต้อิทธิพลของอาณาจักรมัชปาหิต และเมื่อศาสนาอิสลามแพร่มาถึงบริเวณนี้ ชาวเบิงกูลูส่วนใหญ่ก็หันมานับถือศาสนาอิสลาม
จนถึง พ.ศ. 2225 เมื่อเนเธอร์แลนด์ได้ครองอำนาจในบันเติน และขับไล่ชาวอังกฤษออกมา บริษัทอินเดียตะวันออกแห่งอังกฤษได้เสาะหาทำเลใหม่ ก่อนจะเลือกเบิงกูลูเป็นที่ตั้งสถานีการค้าแห่งใหม่ และได้แผ่ขยายอิทธิพลออกไปยังบริเวณใกล้เคียง เช่น นาตัล ตับปานูลี ปาดัง เนเธอร์แลนด์พยายามคัดค้านแต่ไม่มาสามารถต่อต้านอังกฤษได้ เบิงกูลูได้กลายเป็นคู่แข่งของเมืองจาการ์ตาที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเนเธอร์แลนด์ในที่สุด หลังจากสงครามในยุโรปสิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2358 อังกฤษได้ประนีประนอมกับเนเธอร์แลนด์ และนำไปสู่การทำสนธิสัญญาใน พ.ศ. 2367 อังกฤษยกเบิงกูลูให้เนเธอร์แลนด์ และเนเธอร์แลนด์จะยกดินแดนของเนเธอร์แลนด์ในคาบสมุทรมลายูให้อังกฤษ
หลังจากเบิงกูลูมาอยู่ภายใต้การปกครองของเนเธอร์แลนด์แล้ว กลับหมดความสำคัญทางการค้า กลายเป็นสถานที่ใช้กักขังนักโทษ เมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช เบิงกูลูได้เป็นจังหวัดหนึ่งของอินโดนีเซีย
พื้นที่จังหวัดเบิงกูลูแบ่งออกเป็น 9 อำเภอหรือ"กาบูปาเต็น" 1 นครหรือ"โกตา" และ 129 ตำบลหรือ"เกอจามาตัน"
Patrioticheskaya Pesnya
แพทริเซีย ธัญชนก กู๊ด
แพทริเซีย กู๊ด
Patricia Tanchanok Good
ณเดชน์
ฮั่น เดอะสตาร์
หมาก ปริญ
ญาญ่า อุรัสยา
เกรซ เดอะสตาร์
สน ยุกต์
เฟรดดี้ เมอร์คิวรี่
แดง (พรรณไม้)
แดง  เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ สูงได้ถึง 30 เมตร (สูงสุด 37 เมตร) จัดอยู่ในวงศ์ถั่ว (Fabaceae) เป็นไม้ที่ชอบขึ้นในป่าเต็งรัง, ป่าเบญจพรรณ และป่าสัก กระจายพันธุ์ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยขึ้นได้ทั่วทุกภาค
ลำต้นค่อนข้างเปล่า ตรง หรือเป็นปุ่มปม เรือนยอดรูปทรงกลม หรือเก้งก้าง ไม่ค่อยแน่นอน สีเขียวอมแดง เปลือกเรียบสีเทาอมแดง ตกสะเก็ดออกเป็นแผ่นกลมบาง ๆ รอบลำต้น เมื่อสับเปลือกทิ้งไว้จะได้ชันสีแดง ยอดอ่อนมีขนสีเหลืองปกคลุม ใบเป็นช่อแบบขนนกสองชั้น ก้านใบยาว 2–7 เซนติเมตร ช่อใบยาว 10–22 เซนติเมตร แต่ละช่อมีใบย่อย 4–5 คู่ ใบย่อยรูปไข่หรือรูปไข่แกมรูปขอบขนาน แผ่นใบมักจะเบี้ยว มีขนาดไม่เท่ากัน กว้าง 3–7 เซนติเมตร ยาว 7–20 เซนติเมตร ปลายใบแหลมมน ฐานใบมักจะเบี้ยว ใบแก่ไม่มีขนปกคลุม หรืออาจจะมีขนประปรายด้านท้องใบเล็กน้อย ก้านใบย่อยยาว 2–4 มิลลิเมตร ดอกสีเหลือง ขนาดเล็ก ขึ้นอัดกันแน่นบนช่อกลมเดี่ยว ๆ หรือแตกกิ่งก้าน หรือขึ้นเป็นกลุ่ม ๆ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง แต่ละช่อประมาณ 1.4 เซนติเมตร ก้านช่อดอกยาว 2–5 เซนติเมตร มีขนปกคลุมประปราย กลีบรองดอกเชื่อมติดกันคล้ายรูประฆัง ตรงปลายแยกออกเป็น 5 กลีบ มีขนสีเหลืองปกคลุม กลีบดอก 5 กลีบติดกันเล็กน้อยที่บริเวณฐาน เกสรตัวผู้มี 10 อัน แยกจากกันเป็นอิสระยื่นออกมานอกดอก ดอกจะออกมาพร้อมกับใบอ่อนระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม ฝักจะแก่ประมาณเดือนตุลาคมถึงธันวาคม ผลเป็นฝักแบน รูปขอบขนานเรียวและโค้งงอที่ส่วนปลาย ฝักแข็ง ยาวประมาณ 7–10 เซนติเมตร สีน้ำตาลอมเทา ผิวเรียบ ไม่มีขนปกคลุม ไม่มีก้าน เมื่อฝักแก่จะแตกออกเป็น 2 ซีก ผนังของฝักที่แตกมักจะม้วนบิดงอ เมล็ดแบนเรียวแหลม ยาวรีหรือเกือบกลม ยาว 0.4–0.7 นิ้ว กว้าง 0.35–0.5 นิ้ว สีน้ำตาลเป็นมัน เปลือกหุ้มเมล็ดแข็งพอประมาณ เมล็ดแม้จะผ่านไปเป็นระยะเวลานานกว่า 1 ปี ก็สามารถงอกได้หากอยู่ในสภาวะแวดล้อมที่เหมาะสม ฝักหนึ่งมีจำนวนหลายเมล็ด
แดง เป็นไม้ที่ใช้ประโยชน์ ด้วยการใช้เนื้อไม้ในเชิงอุตสาหกรรมป่าไม้ ใช้ทำเฟอร์นิเจอร์ และเครื่องใช้ต่าง ๆ เนื้อไมีสีแดงเรื่อ ๆ หรือสีน้ำตาลอมแดง เสี้ยนเป็นลูกคลื่น หรือมักสน เนื้อละเอียดพอประมาณ มีความแข็งแรง มีความถ่วงจำเพาะประมาณ 1.18 ดอก เปลือกและแก่นใช้บำรุงหัวใจ แก้ไข้ แก้ช้ำใน
แดงเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดตาก และมีชื่อเรียกต่างออกไปตามแต่ละท้องถิ่น อาทิ "คว้าย" (เชียงใหม่, กาญจนบุรี), "ไคว" (แพร่ แม่ฮ่องสอน) "จะลาน, จาลาน, ตะกร้อม, สะกรอม" (จันทบุรี), ", ปราน" (สุรินทร์) เป็นต้น
Xylia kerrii
Mimosa xylocarpa
Xylia dolabriformis
เขาไกรลาส
เขาไกรลาศ (; ; , , "ไกลาส") เป็นยอดเขาแห่งหนึ่งของเทือกเขาหิมาลัย ตั้งอยู่ในทิศตะวันตกของเขตปกครองตนเองทิเบต ทางตอนเหนือของยอดเขานันทาเทวีราว 100 ไมล์
มีความสูง จัดว่าเป็นยอดเขาสูงเป็นอันดับที่ 32 ของโลก และสูงเป็นที่ 19 ในบรรดายอดเขาของเทือกเขาหิมาลัย เป็นยอดเขาที่มีอายุกำเนิดมาจนถึงปัจจุบัน 50 ล้านปี
ในศาสนาฮินดูเชื่อว่าเขาไกรลาสเป็นที่ประทับของพระศิวะและพระแม่ปารวตี ในศาสนาพุทธมีคัมภีร์สารัตถปกาสินีระบุว่าเขาไกรลาสเป็นเขาที่ประเสริฐสุดในบรรดาภูเขาในป่าหิมพานต์ และยังปรากฏในศาสนาเชนและศาสนาบอน
ตามความเชื่อของศาสนาต่าง ๆ เหล่านี้ เขาไกรลาสเป็นศูนย์กลางของจักรวาล และเชื่อว่า คือแห่งเดียวกันกับเขาพระสุเมรุ
เชิงเขาไกรลาส เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำสำคัญหลายสายของภูมิภาคแห่งนี้ ได้แก่ แม่น้ำคงคา แม่น้ำสินธุ และยังมีทะเลสาบอีก 7 แห่งอยู่รายรอบ ซึ่งแห่งที่สำคัญ คือ "ทะเลสาบมานสโรวระ" หรือ "ทะเลสาบมานัสสะ" อยู่ทางเหนือของเขาไกรลาส ที่เชื่อกันว่า คือ "สระอโนดาต" ในป่าหิมพานต์ เชื่อกันว่าเป็นสถาน ๆ ที่เป็นต้นกำเนิดของหงส์ และหงส์จะบินกลับมาที่นี่ทุกปี ทะเลสาบมานัส ได้ถูกอ้างอิงถึงในรามายณะและมหาภารตะ ที่ระบุว่า "ทะเลสาบมานัสอันศักดิ์สิทธิ์นี้ แม้แต่ใครได้ถูกต้องสัมผัสหรือนำเอามาล้างร่างกายหรือได้อาบน้ำในทะเลสาบนี้ ผู้นั้นจะได้ไปสู่สรวงสวรรค์ และถ้าใครได้ดื่มน้ำในทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์นี้ ก็จะได้ขึ้นไปอยู่ในสวรรค์ใกล้ที่สถิตของพระศิวะ"
เขาไกรลาส ปกติจะปกคลุมด้วยหิมะและน้ำแข็งสีขาวโพลน จนได้อีกชื่อหนึ่งว่า "ภูเขาสีเงิน" ("ไกรลาส" หรือ "ไกลาส" เป็นคำวิเศษณ์ในภาษาสันสกฤต แปลว่า "สีเงินยวง") ทุกปีจะมีผู้จารึกแสวงบุญตามศาสนาต่าง ๆ เดินทางมาที่นี่ โดยเชื่อว่าเป็นการบูชาและได้อยู่ใกล้พระศิวะ โดยทำการประทักษิณให้ครบ 39 รอบ เป็นการเคารพบูชาอันสูงสุด
Mount Kailash
Mount Kailas
Kailas
ยอดเขาไกรลาส
ภูเขาไกรลาส
กุลธิดาฐ์ อักษรนันทน์ ชื่อเล่น จิ๊บ (เกิด 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย
กุลธิดาฐ์ อักษรนันทน์ หรือในอดีตเคยให้ชื่อในการแสดงว่า กุลธิดา อักษรนันทน์ และ เบญจณัฏฐ์ อักษรนันทน์ ตามลำดับ (ชื่อเล่น: นุ่น แต่ปัจจุบันใช้ชื่อเล่น จิ๊บ)เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 16 เดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2530 (ราศีกรกฎ) เข้าศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนวัฒนพฤกษา, มัธยมศึกษาที่โรงเรียนปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโท ในสาขาเดียวกันที่มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ คณะนิเทศศาสตร์ สาขากำกับการแสดง
งานบันเทิง.
จิ๊บ กุลธิดาฐ์ ก้าวเข้าวงการบันเทิงครั้งแรก ด้วยการเป็นนักร้องเพลง "หัวหมุน" ในชื่ออัลบั้ม มด-นุ่น-เนย (พ.ศ. 2542) ซึ่งประกอบไปด้วย มด (กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา), เนย (พิชชาภา พงษ์พยอม) และ จิ๊บ เบญจณัฏฐ์ ซึ่งตอนนั้นใช้ชื่อเดิม นุ่น (กุลธิดา อักษรนันทน์) จากนั้นก็มีผลงานโฆษณามาม่าหมูต้มยำ, มายมิ้นท์ จนทำให้เป็นจุดเริ่มต้นของผลงานด้านแสดง
ในบทบาทแรกของ จิ๊บ เบญจณัฎฐ์ รับบทเป็นท่านหญิงรัตนาวดี น้องสาวของท่านชายพจน์ หรือติ๊ก เจษฎาภรณ์ ในละครเรื่อง ปริศนา, กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ รับบทเป็น เดือนสิบ และจิ๊บ เบญจณัฎฐ์ ก็ได้มีละครตามมาอีกหลายเรื่อง คือ ต่างฟ้าตะวันเดียว รับบท คือพอ, ละครอภิมหึมามหาเศรษฐี รับบท ไฉไล บทบาทนางร้ายเป็นเรื่องแรก ในสังกัดของค่ายโพลัพลัส และได้รับบทเป็น มิ้งค์ (พยาบาลฝึกหัด) จากภาพยนตร์เรื่อง เพื่อนไม่เก่า (พ.ศ. 2554)
จิ๊บ เบญจณัฎฐ์ มีผลงานภาพยนตร์โฆษณาอีกครั้งกับโฆษณาของธนาคารกสิกรไทย รับบท สาวแบงค์ โดยในบทมีคำลงท้ายไว้ว่า "ฝากด้วยนะคะ" ทำให้เป็นที่จดจำ จนทำให้มีภาพยนตร์โฆษณาของธนาคารชิ้นที่สองตามมาภายใต้ชื่อว่า "ฝากให้เราช่วยดูแล"
จิ๊บ เบญจณัฎฐ์ ได้เข้าสู่การบทนางเอกอย่างเต็มตัวในบท ขวัญทิพย์ ภาพยนตร์เรื่อง บ้านผีปอบ Reformation (พ.ศ. 2554) และบท น้ำ นางเอกในภาพยนตร์เรื่อง "รัก" (พ.ศ. 2555) และบทบาท แม่พลอย ในละครเวทีเรื่องสี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล เป็นละครเวทีแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ในชื่อ สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล
หมากรุกสากลโอลิมเปียด
หมากรุกสากลโอลิมเปียด  เป็นการแข่งขันหมากรุกสากลที่จัดขึ้นทุกสองปี ซึ่งมีทีมจากทั่วทุกมุมโลกเข้าแข่งขัน รายการดังกล่าวได้รับการจัดขึ้นโดยสมาพันธ์หมากรุกโลก ซึ่งมีการเลือกประเทศเจ้าภาพจัดการแข่ง
เกิดจากโอลิมปิก.
ก่อนมีโอลิมปิกขึ้นอย่างไม่เป็นทางการ ในช่วงโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ได้มีความพยายามที่จะรวมหมากรุกสากลเข้าไว้ในกีฬาโอลิมปิก แต่ก็ประสบความล้มเหลวเนื่องด้วยความแตกต่างระหว่างผู้เล่นระดับสมัครเล่นกับผู้เล่นระดับอาชีพ ในขณะที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1924 กำลังจะจัดขึ้น ณ กรุงปารีส หมากรุกสากลโอลิมเปียดอย่างไม่เป็นทางการครั้งที่ 1 ก็ได้รับการจัดขึ้นที่กรุงปารีสเช่นเดียวกัน โดยทางสมาพันธ์หมากรุกโลกได้ให้วันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1924 เป็นวันสิ้นสุดการแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียดอย่างไม่เป็นทางการครั้งที่ 1
สมาพันธ์หมากรุกโลกได้จัดรายการโอลิมเปียดขึ้นอย่างเป็นทางการครั้งแรกใน ค.ศ. 1927 โดยจัดขึ้น ณ กรุงลอนดอน การแข่งขันโอลิมเปียดได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีจนชะงักงันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และนับตั้งแต่ ค.ศ. 1950 เป็นต้นมา รายการดังกล่าวก็ได้จัดขึ้นในทุกสองปี
กีฬาที่ได้รับการยอมรับ.
หมากรุกสากลได้รับการยอมรับให้เป็นฐานะของกีฬาโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1999 สมาพันธ์หมากรุกโลกได้รับการยอมรับโดยสหพันธ์กีฬานานาชาติ ในฐานะสมาชิกของไอโอซี สมาพันธ์หมากรุกโลกได้ยึดมั่นในกฎระเบียบ รวมถึงข้อโต้แย้ง และข้อกำหนดสำหรับการตรวจสารต้องห้าม แต่โอกาสที่หมากรุกสากลจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกีฬาโอลิมปิกในอนาคตนั้นยังไม่ชัดเจน การใช้ชื่อ "หมากรุกสากลโอลิมเปียด" ของสมาพันธ์หมากรุกโลกถือเป็นจุดเริ่มต้นของประวัติศาสตร์ และเป็นการหมายถึงการมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกีฬาโอลิมปิก
โตรีโน
เจ้าหญิงมารีอา ตีเรซาแห่งไบรา
เจ้าหญิงมารีอา ตีเรซาแห่งโปรตุเกส หรือ เจ้าหญิงแห่งบรากังซา (มารีอา ตีเรซา ฟรานซิสกา เดอ อัซซิส อันโตเนีย คาร์ลอตา ฮวนนา โจเซฟา ซาเวียร์ เดอ เปาลา มิคาเอลา อิซาเบล กอนซากา; 29 เมษายน พ.ศ. 2336 - 17 มกราคม พ.ศ. 2417) เป็นพระราชบุตรและพระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงการ์โลตา โคอากีนาแห่งสเปน และพระนางทรงเป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์โปรตุเกสโดยทรงเป็น "เจ้าหญิงแห่งไบรา" ในช่วงระหว่างปีพ.ศ. 2336 จนถึงพ.ศ. 2338 เมื่อเจ้าชายฟรังซิชกู อังตอนีอูแห่งไบรา พระอนุชาของพระนางประสูติ
เจ้าหญิงมารีอา ตีเรซามีพระนามเต็มว่า "มารีอา ตีเรซา ฟรานซิสกา เดอ อัซซิส อันโตเนีย คาร์ลอตา ฮวนนา โจเซฟา ซาเวียร์ เดอ เปาลา มิคาเอลา อิซาเบล กอนซากา" พระนางประสูติในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2336 ณ พระราชวังหลวงอาจูดา อาจูดา ลิสบอน ประเทศโปรตุเกส เป็นพระราชบุตรพระองค์โตในองค์รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์โปรตุเกส เจ้าหญิงทรงได้รับพระอิศริยยศ เจ้าหญิงแห่งไบรา (เป็นพระอิศริยยศที่จะมอบแก่พระราชโอรสซึ่งเป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์) เจ้าหญิงมารีอา ตีเรซาเป็นพระราชธิดาพระองค์โตในพระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสซึ่งขณะนั้นทรงเป็นองค์รัชทายาทในสมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 1 แห่งโปรตุเกส พระราชมารดาของเจ้าหญิงคือ เจ้าหญิงการ์โลตา โคอากีนาแห่งสเปน ซึ่งเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 แห่งสเปน
อภิเษกสมรสและอิทธิพลทางการเมือง.
เจ้าหญิงอภิเษกสมรสในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2353 ณ กรุงรีโอเดจาเนโร (ที่ซึ่งพระราชวงศ์โปรตุเกสได้เสด็จลี้ภัยอันเนื่องมาจากสงครามนโปเลียน) กับพระญาติของพระนางเอง เจ้าชายเปโดร คาร์ลอสแห่งสเปนและโปรตุเกส พระนางทรงต้องกลายเป็นม่ายอันเนื่องจากการสิ้นพระชนม์ของพระสวามีในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2355 ด้วยพระชนมายุเพียง 26 พรรษา แต่ทั้งสองพระองค์ก็มีพระราชโอรสหนึ่งพระองค์คือ เจ้าชายเซบาสเตียวแห่งโปรตุเกสและสเปน
เจ้าชายคาร์ลอสทรงบุกสเปนและได้รับการสนับสนุนจากทั้งพวกปฏิกิริยาและพวกอนุรักษนิยมในประเทศ (ที่พวกอนุรักษนิยมหรือพวกนิยมสมบูรณาญาสิทธิราชย์อยู่ฝ่ายเจ้าชายคาร์ลอสนั้น เป็นเพราะทราบว่าต่อไปสมเด็จพระราชินีนาถจะทรงปฏิรูปบ้านเมืองให้เป็นไปในทางเสรีนิยม กลุ่มผู้สนับสนุนเจ้าชายเรียกว่า "พวกการ์ลิสต์") ส่วนพระราชชนนีของสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลา คือ สมเด็จพระราชินีนาถมาเรีย-คริสตินาแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินจนกว่าพระราชธิดาจะทรงบรรลุนิติภาวะ
การก่อการกบฏดูเหมือนจะถูกกำราบในปลายปีเดียวกันนั้นเอง โดยกองทัพ (พวกเสรีนิยม) ของสมเด็จพระราชินีนาถมาเรีย-คริสตินาซึ่งเรียกว่า "กองกำลังกริสตีโนส" หรือ "กองกำลังอีซาเบลีโนส" สามารถขับไล่กองทัพการ์ลิสต์จากพื้นที่ส่วนใหญ่ของแคว้นบาสก์ได้ เจ้าชายคาร์ลอสจึงทรงแต่งตั้งพลเอกโตมัส เด ซูมาลาการ์เรกี นายทหารชาวบาสก์เป็นผู้บัญชาการทหารในพระองค์ ซูมาลาการ์เรกีรวบรวมและฟื้นฟูพวกการ์ลิสต์ขึ้นมาใหม่ และเมื่อถึงปี พ.ศ. 2378 ได้ผลักดันให้กองกำลังกริสตีโนถอยร่นกลับไปยังแม่น้ำเอโบร และเปลี่ยนแปลงกองทัพที่กำลังเสียขวัญของพวกการ์ลิสต์ให้เป็นกองทัพที่แข็งแกร่งเหนือกว่ากองกำลังของรัฐบาลแม้มีกำลังทหารเพียง 3 หมื่นคน แต่การเสียชีวิตของซูมาลาการ์เรกีจากการรบในปี พ.ศ. 2378 ก็เปลี่ยนแปลงอนาคตของพวกการ์ลิสต์อีกครั้ง นอกจากนี้พวกกริสตีโนสยังได้นายพลผู้มีความสามารถ คือ บัลโดเมโร เอสปาร์เตโร เข้ามาบัญชาการ ชัยชนะของเขาในยุทธการที่เขตลูชานา (พ.ศ. 2379) เป็นจุดเปลี่ยนของสงคราม และในปี พ.ศ. 2382 การประชุมใหญ่แห่งเบร์การาก็ได้ประกาศยุติการก่อกบฏของพวกการ์ลิสต์ลง
การสืบราชบัลลังก์สเปน เนรเทศและสิ้นพระชนม์.
ในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2380 กลุ่มคอร์เตสแห่งสเปนได้ออกพระราชบัญญัติตัดพระนางออกจากสิทธิในราชบัลลังก์สเปน, สิทธิในราชบัลลังก์ซึ่งทรงได้มาจากทางพระราชมารดา อันเนื่องมาจากพระนางทรงก่อการกบฏร่วมกับเจ้าชายคาร์ลอส พระราชโอรสของพระนาง เจ้าชายเซบาสเตียวก็ทรงถูกตัดออกจากสิทธิในราชบัลลังก์สเปนด้วยเช่นกัน แต่หลังจากนั้นในพ.ศ. 2402 สิทธิของเจ้าชายเซบาสเตียวได้รับการฟื้นฟูในสเปน ยกเว้นแต่พระโอรสในเจ้าชายคาร์ลอสและพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส พระอนุชาของเจ้าหญิงก็ถูกตัดสิทธิในกฎหมายเดียวกัน
ปีต่อมาพระนางทรงอภิเษกสมรสอีกครั้ง ในปีพ.ศ. 2381 กับพระเทวัน, พระมาตุลาและมิตรของพระนางอย่างยาวนาน เจ้าชายคาร์ลอส เคานท์แห่งโมลินา ผู้ซึ่งพระนางทรงเห็นว่าเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสเปนที่มีอำนาจอันชอบธรรมกว่าพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 2 และทรงเป็นม่ายจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงมาเรีย ฟรานซิสกาแห่งโปรตุเกส พระขนิษฐาของพระนาง การอภิเษกสมรสครั้งที่สองนี้ทรงมิได้มีพระโอรสธิดาร่วมกัน แต่พระนางทรงเลี้ยงดูพระนัดดาทั้งสองพระองค์ซึ่งกลายเป็นพระโอรสเลี้ยง
ทั้งสองพระองค์ทรงถูกเนรเทศจำต้องเสด็จออกจากสเปนอันเนื่องมาจากการปฏิวัติที่ล้มเหลวและมิทรงได้กลับมาอีก อีกทั้งมิอาจกลับไปยังโปรตุเกสในรัชสมัยของพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 พระราชนัดดาที่เจ้าหญิงทรงวางแผนโค่นราชบัลลังก์ได้ พระนางสิ้นพระชนม์ที่ตรีเยสเต ในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2417 สิริพระชนมายุ 80 พรรษา มีพระชนม์ชีพยืนยาวกว่าพระสวามีถึง 19 ปี
พระราชโอรส.
เจ้าหญิงมารีอา ตีเรซามีพระราชโอรสจากการอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเจ้าชายเปโดร คาร์ลอสแห่งสเปนและโปรตุเกสมีพระโอรสเพียง 1 พระองค์ ส่วนการอภิเษกสมรสครั้งที่สองกับเจ้าชายคาร์ลอส เคานท์แห่งโมลินามิได้มีพระราชบุตรร่วมกัน
อบ บุญติด
อบ บุญติด อดีตดาราชายอาวุโส ชาวไทย ผู้มีประสบการณ์แสดงยาวนานตามที่มีหลักฐานปรากฏ ตั้งแต่ช่วงแรกของยุคหนังเงียบหรือ "หนังหลวงกล" ซึ่งต่อมาคือบริษัทภาพยนตร์เสียงศรีกรุง
เริ่มชีวิตการแสดงจากเล่นจำอวด กับคณะนายทิ้ง มาฬมงคล ซึ่งต้องใช้ความสามารถในการสวดคฤหัสถ์ มีทั้งบทร้องและกลอนสด ก่อนเข้าสู่วงการละครเวที ภาพยนตร์ และโทรทัศน์จำนวนมากมาย
แสดงจำอวดกับนายทิ้ง มาฬมงคล ในหนังเงียบทดลองของพี่น้องวสุวัต พ.ศ. 2473 (ปีก่อนหน้า แฉล้ม บัวเปลี่ยนสี เป็นพระเอก "รบระหว่างรัก" ของหัสดินทร์ภาพยนตร์ ซึ่งต่างยังคงแสดงทั้งจอเงินจอแก้วต่อมาจนถึงต้นทศวรรษ 2510 ในหนังทีวีชุดแนวนิทานพื้นบ้านและจักรวงศ์) และอาจเคยร่วมแสดงในฉากเพลงเงี้ยว เรื่อง "หลงทาง" ปี พ.ศ. 2474 ซึ่งกาญจนาคพันธุ์ เคยกล่าวถึงเพลงนี้ว่าร้องโดย นายทิ้ง มาฬมงคล กับพวก
ราวทศวรรษ 2480-2490 ยุคทองของละครเวที แสดงร่วมกับ ดอกดิน กัญญามาลย์ ,มารศรี อิศรางกูร ณ อยุธยา ,อธึก และ สมศรี อรรถจินดา ฯลฯ
ช่วงทศวรรษ 2500-2510 แสดงภาพยนตร์ของผู้สร้าง/กำกับที่มีชื่อเสียง ได้แก่ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล ,พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ ,ครูเนรมิต ,สนาน คราประยูร ,สุพรรณ พราหมพันธุ์ และ ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล และทีวี เช่น "นันทาเทวี" ทางช่อง 4 บางขุนพรหม ,หนังชุดของดาราฟิล์ม /ดาราวิดีโอ ช่อง 7 สี
นอกจากนี้เคยร่วมแสดงใน "This Angry Age (Sea Wall)" ของโคลัมเบีย พิคเจอร์ส พ.ศ. 2501 กำกับโดย ดิโน เดอ ลอเรนติส ซึ่งต้องเดินทางไปถ่ายทำที่หาดเจ้าสำราญ หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ และ สตูดิโอในกรุงโรม อิตาลี
แม้ไม่เคยได้รับรางวัลใดในอาชีพการแสดง แต่นับว่าเป็นดาราคุณภาพที่ได้รับการยอมรับจากผู้สร้าง/กำกับชั้นนำและผู้ชมทุกวัย อย่างต่อเนื่องตั้งแต่ช่วงต้นกำเนิดหนังไทยนานถึงราวกึ่งศตวรรษ