pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บทประพันธ์เรื่องนี้ถูกสร้างเป็นละครมาแล้วถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2553 โดยใช้ชื่อเรื่อง"พระจันทร์ลายพยัคฆ์" ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2564 ในครั้งนี้ใช้ชื่อเรื่อง "เกมล่าทรชน" โดยใช้ชื่อเรื่องและชื่อตัวละครตามบทประพันธ์เดิมของณพุทธ สุศรีฯ
ไฟฌูวาดา
ไฟฌูวาดา  คือสตูถั่วกับเนื้อวัวและเนื้อหมูที่นิยมปรุงรับประทานกันอย่างกว้างขวางในบรรดาประเทศและดินแดนที่ใช้ภาษาโปรตุเกส โดยมีสูตรที่แตกต่างกันเล็กน้อยตามแต่ละภูมิภาค ชื่ออาหารชนิดนี้มาจากคำว่า "ไฟเฌา"  ซึ่งแปลว่า "ถั่ว" ในภาษาโปรตุเกส
ส่วนผสมพื้นฐานของไฟฌูวาดาคือเนื้อวัวหรือเนื้อหมูสดและเมล็ดถั่วซึ่งในประเทศบราซิลมักใช้ถั่วดำ ส่วนในประเทศโปรตุเกสอาจใช้ถั่วขาวหรือถั่วแดง กล่าวกันว่าวิธีปรุงที่ดีที่สุดคือการเคี่ยวโดยใช้ไฟอ่อนในหม้อดินหนา เมื่อปรุงเสร็จ ไฟฌูวาดาแบบบราซิลจะมีสีน้ำตาลอมม่วงเข้มจากถั่วดำ รสชาติเข้มข้นออกไปทางเค็มและไม่เผ็ด
ไฟฌูวาดาแบบบราซิลโดยทั่วไปจะเสิร์ฟพร้อมข้าวสวย, ใบคะน้าฝรั่งซอยและผัดกับน้ำมันมะกอก, สลัดมะเขือเทศกับหัวหอมซอย, ส้ม, ฟารอฟา และไส้กรอกนานาชนิดที่อาจปรุงในสตูด้วยหรือไม่ก็ได้ (เช่น "โชรีซู", "ฟารีไญรา", ไส้กรอกเลือด เป็นต้น)
Feijoada
ฟารอฟา
ฟารอฟา  เป็นเครื่องปรุงชนิดหนึ่งของอาหารบราซิล มีส่วนผสมหลักเป็นแป้งมันสำปะหลังหรือแป้งข้าวโพดที่นำไปคั่ว และแต่งกลิ่นรสต่าง ๆ นิยมรับประทานกันในประเทศบราซิลโดยพบได้ทั่วไปในบรรจุภัณฑ์ที่ผลิตในเชิงพาณิชย์ แต่ก็สามารถทำได้เองที่บ้านตามสูตรของแต่ละครัวเรือน สูตรส่วนใหญ่ใช้เกลือ เนื้อรมควัน และเครื่องเทศในปริมาณที่แตกต่างกัน ลักษณะของส่วนผสมมีตั้งแต่เม็ดขนาดใหญ่ประมาณกุสกุสไปจนถึงผงขนาดประมาณเกลือบริโภค ฟารอฟาส่วนใหญ่มีกลิ่นควันและมีรสเค็มเล็กน้อย โดยมากใช้เพื่อขับเน้นรสชาติของเนื้อสัตว์โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื้อย่างและสตูเนื้อเข้มข้น
ในบราซิลที่ซึ่งฟารอฟาเป็นที่นิยมมาก สูตรแบบฉบับจะใช้แป้งมันสำปะหลังดิบที่คั่วกับเนย น้ำมันพืช หรือน้ำมันมะกอกในปริมาณมาก รวมทั้งเกลือ เบคอน หัวหอม กระเทียม ไส้กรอก หรือมะกอกออลิฟจนเป็นสีน้ำตาลทอง ในรัฐบาเอียมักทำฟารอฟาโดยใช้น้ำมันปาล์มเพื่อให้มีรสชาติเข้มข้นขึ้นและมีสีเหลืองจัด
โดยทั่วไปจะเสิร์ฟฟารอฟาพร้อมกับอาหารจานหลัก (เช่น ไฟฌูวาดา, เนื้อย่างแบบบราซิล เป็นต้น) แต่ละคนอาจโรยลงบนอาหารในปริมาณตามชอบก่อนรับประทานหรืออาจรับประทานเป็นกับข้าวโดยตรงก็ได้ นอกจากนี้ยังใช้เป็นส่วนผสมสำหรับยัดไส้อาหารที่ทำจากสัตว์ปีกร่วมกับลูกเกด ถั่วเปลือกแข็ง หรือผลไม้รสหวานสับละเอียดอย่างแอปเปิลและกล้วยเป็นต้น
แสดงออกโปรตีน
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ
ฝรั่งเศสใหม่
การบินไทย เที่ยวบินที่ 620
การบินไทย เที่ยวบินที่ 620 เป็นเที่ยวบินของการบินไทยที่เดินทางระหว่างกรุงเทพมหานคร–มะนิลา–โอซากะโดยใช้เครื่องบินแอร์บัส เอ300บี4-601 ซึ่งประสบเหตุระเบิดระหว่างเดินทางจากมะนิลาไปยังโอซากะขณะกำลังลดระดับเตรียมลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ เหตุระเบิดเกิดขึ้นในห้องน้ำด้านท้ายเครื่องทางฝั่งซ้ายซึ่งทำให้ห้องโดยสารสูญเสียความดันภายในอย่างรวดเร็วและระบบควบคุมเครื่องบินขัดข้องทำให้หัวเครื่องบินเชิดขึ้นและเอียงลงไปทางด้านขวา อย่างไรก็ตาม นักบินของการบินไทยได้แก่กัปตันอำพล พลอยมีค่า และผู้ช่วยกัปตันสายัณห์ ประทีปจินดาสามารถนำเครื่องบินลงจอดอย่างปลอดภัยที่ท่าอากาศยานโอซากะ มีผู้ได้รับบาดเจ็บจำนวน 62 คนจากทั้งหมด 239 คนบนเครื่องบิน (ผู้โดยสาร 223 คนและลูกเรือ 16 คน) ไม่มีผู้เสียชีวิต เครื่องบินลำดังกล่าวสามารถซ่อมแซมและนำกลับมาใช้งานได้ จากการสืบสวนพบว่าสมาชิกยากูซ่าตระกูลยามางูจิ-กูมิรายหนึ่งแอบนำระเบิดมือขึ้นเครื่องบินจากมะนิลา มีข้อสันนิษฐานสาเหตุของการนำระเบิดมือขึ้นเครื่องที่เป็นไปได้สองประการ ประการแรกได้แก่ระเบิดมือดังกล่าวอาจจะนำไปใช้เป็นอาวุธต่อสู้กับยากูซ่าตระกูลอื่น เที่ยวบินที่ 620 เป็นเที่ยวบินเพียงหนึ่งในสองเที่ยวที่บินตรงจากมะนิลาซึ่งเป็นแหล่งอาวุธไปยังโอซากะซึ่งเป็นฐานที่ตั้งของตระกูลยากูซ่า ประการที่สองได้แก่สมาชิกยากูซ่าคนดังกล่าวอาจจะจงใจก่อเหตุฆ่าตัวตายเพื่อหวังเงินประกัน
วัลลาบี บีเทิลส์
วัดไตรสิริมงคล
วัดไตรสิริมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทยเจริญ อำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระครูวรธรรมทัต (โยธิน ธมฺมทินโน)
วัดไตรสิริมงคล หรือ วัดซับตะคร้อ เริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2514 เริ่มแรกเป็นสำนักสงฆ์ ได้รับอนุญาตให้เป็นที่พักสงฆ์ จัดสร้างวัดเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2524 และตั้งวัดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2536
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน นอกจากนั้นภายในวัดยังมีโรงเรียนพระปริยัติธรรม ห้องสมุดและที่อ่านหนังสือ ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ วัดไตรสิริมงคลเป็นพัฒนาตัวอย่าง ประจำปี พ.ศ. 2538
การ์โลส เมเนม
การ์โลส ซาอุล เมเนม อากิล (, 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564) เป็นอดีตประธานาธิบดีแห่งประเทศอาร์เจนตินา ดำรตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2532 จนถึง พ.ศ. 2542 เขาถูกมองว่าเป็นพวกลัทธิเปรอนและเขาดำเนินนโยบายแบบเสรีนิยมทางเศรษฐกิจ เขาเป็นประธานาธิบดีอาร์เจนตินาในคริสต์ทศวรรษที่ 1990 และเป็นประธานพรรคยุติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2533 จนถึง พ.ศ. 2544
เขาเกิดที่เมืองอะลินาโก ในครอบครัวชาวซีเรีย ครอบครัวของเขานับถือศาสนาอิสลาม ทำให้เขาได้รับการเลี้ยงดูตามแบบศาสนาอิสลาม จนกระทั่งเมื่อเขาเข้าสู่เส้นทางการเมืองเขาจึงเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้ว่าการจังหวัดลาริโอฆาใน พ.ศ. 2516 จนกระทั่งถูกปลดและถูกจำคุกในช่วงรัฐประหารในประเทศอาร์เจนตินา พ.ศ. 2519 และได้รับเลือกเป็นผู้ว่าการจังหวัดอีกครั้งใน พ.ศ. 2526 โดยสามารถเอาชนะอังตอนึยู ฆาฟิเรโอได้สำเร็จ ต่อมาเขาชนะการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2532 ส่งผลให้เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ซึ่งเขาเริ่มดำรงตำแหน่งในช่วงที่ประเทศอาร์เจนตินาประสบภาวะเศรษฐกิจครั้งร้ายแรงจากการบริหารของราอุล อัลฟองซินประธานาธิบดีคนก่อนหน้า
เมเนมนั้นพยายามแก้ไขวิกฤตเศรษฐกิจโดยการสนับสนุนฉันทามติวอชิงตัน ทั้งนี้เขายังฟื้นฟูความสัมพันธ์กับสหราชอาณาจักรภายหลังจากที่ขัดแย้งกันในสงครามฟอล์กแลนด์ ใน พ.ศ. 2525 และพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศกับสหรัฐ ในสมัยของเขาประเทศมีปัญหาอาชญากรรมและการก่อการร้ายถึงสองครั้ง ต่อมาเขาชนะเลือกตั้งอีกครั้งใน พ.ศ. 2536 และ พ.ศ. 2538 ซึ่งช่วงนี้อาร์เจนตินาเกิดภาวะเงินเฟ้อขึ้นอีกครั้ง ทำให้พรรคฝ่ายค้านจัดตั้งพันธมิตรทางการเมืองที่พยายามลงแข่งขันกับเขาในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อ พ.ศ. 2540 และ พ.ศ. 2542
หลังจากที่เขาลงจากตำแหน่งประธานาธิบดี เขาถูกสอบสวนในข้อหาอาชญากรรมและการทุจริตทางการเมือง รวมไปถึงคดีค้าอาวุธอย่างผิดกฎหมาย คดียักยอกเงินแผ่นดิน และคดีรับสินบน แต่เนื่องจากเขาดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา ทำให้เขารอดพ้นจากข้อกล่าวหาดังกล่าว
เขาถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 สิริอายุได้ 90 ปี ถือเป็นอดีตประธานาธิบดีอาร์เจนตินาที่มีอายุยืนนานที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่
รอเบิร์ต คาปา
รอเบิร์ต คาปา (, 22 ตุลาคม ค.ศ. 1913 – 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1954) ชื่อเกิด แอ็นแดร แอร์เนอ ฟรีดมันน์  เป็นช่างภาพสงครามและช่างภาพวารสารศาสตร์ชาวฮังการี-อเมริกัน คาปาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในช่างภาพสงครามและผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์
ครั้งเป็นวัยรุ่นคาปาหลบหนีการปราบปรามทางการเมืองในฮังการีไปยังเบอร์ลินและเข้าเรียนที่นั่น หลังอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ขึ้นสู่อำนาจ คาปาย้ายไปอยู่ที่ปารีสและร่วมงานกับแกร์ดา ทาโร ช่างภาพชาวเยอรมันเชื้อสายยิว คาปาปฏิบัติงานในสงคราม 5 ครั้งได้แก่ สงครามกลางเมืองสเปน สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง สงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป สงครามอาหรับ–อิสราเอล พ.ศ. 2491 และสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง และมีผลงานเผยแพร่ในนิตยสารและหนังสือพิมพ์รายใหญ่หลายภาพ คาปาเป็นช่างภาพพลเรือนเพียงคนเดียวที่ร่วมการยกพลขึ้นบกที่หาดโอมาฮาในการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี และบันทึกเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่สองในลอนดอน แอฟริกาเหนือ อิตาลี และการปลดปล่อยกรุงปารีส
ค.ศ. 1947 พลเอกดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์มอบเหรียญอิสรภาพให้แก่คาปาจากผลงานภาพถ่ายช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในปีเดียวกันคาปาร่วมก่อตั้งแมกนัมโฟโตส์ สหกรณ์ช่างภาพอิสระทั่วโลกแห่งแรก
รอเบิร์ต คาปามีชื่อเกิดว่าแอ็นแดร แอร์เนอ ฟรีดมันน์ เกิดในครอบครัวชาวยิวที่บูดาเปสต์ใน ค.ศ. 1913 เป็นบุตรของแดเฌอ ฟรีดมันน์กับฌูเลีย แบร์โควิตส์ คาปามีพี่ชายชื่อ ลาสโล ฟรีดมันน์ และน้องชายชื่อ คอร์เนล คาปา เมื่ออายุได้ 18 ปี คาปาถูกกล่าวหาว่าฝักใฝ่คอมมิวนิสต์จึงต้องหลบหนีจากฮังการีไปยังเบอร์ลิน ที่นั่นคาปาเรียนที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลินและทำงานชั่วคราวเป็นผู้ช่วยห้องมืด ก่อนจะเป็นช่างภาพให้กับ Dephot เอเจนซีภาพสัญชาติเยอรมัน ต่อมาเมื่อพรรคนาซีเรืองอำนาจ คาปาซึ่งเป็นยิวตัดสินใจย้ายไปอยู่ที่ปารีสใน ค.ศ. 1934
ที่ปารีส คาปาพบกับแกร์ตา โพโฮริลเลอ ช่างภาพชาวเยอรมันเชื้อสายยิวที่มาปารีสด้วยเหตุผลเดียวกับคาปา ทั้งสองทำงานร่วมกันและมีความสัมพันธ์แบบรักใคร่ โดยเริ่มแรกใช้นามแฝงร่วมกันว่ารอเบิร์ต คาปา แต่ภายหลังแยกกันทำงานและแกร์ตาใช้นามแฝงว่าแกร์ดา ทาโร ในค.ศ. 1936 คาปาและแกร์ดาเดินทางไปสเปนเพื่อถ่ายภาพสงครามกลางเมืองสเปน ซึ่งหนึ่งปีต่อมาแกร์ดาเสียชีวิตหลังถูกรถถังฝ่ายสาธารณรัฐชนในยุทธการที่บรูเนเต
คาปายังรู้จักกับอ็องรี การ์ตีเย-แบรซง ช่างภาพชาวฝรั่งเศสที่บุกเบิกการถ่ายภาพแนวสตรีท ต่อมาคาปา แบรซงและช่างภาพอีกห้าคนร่วมกันก่อตั้งแมกนัมโฟโตส์ใน ค.ศ. 1947
ระหว่าง ค.ศ. 1936–1939 คาปาทำงานถ่ายภาพสงครามกลางเมืองสเปนกับแกร์ดา ทาโร และเดวิด ซีมัวร์ ช่างภาพชาวโปแลนด์ ในสงครามนี้คาปาได้ถ่ายภาพ "The Falling Soldier" ซึ่งเป็นภาพทหารฝ่ายสาธารณรัฐที่ถูกยิงเสียชีวิต ต่อมาภาพดังกล่าวถูกตั้งคำถามถึงความน่าเชื่อถือ และบางส่วนเชื่อว่าเป็นการจัดฉาก นอกจากทาโรและซีมัวร์ คาปายังร่วมงานกับเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ซึ่งในขณะนั้นทำงานเป็นนักข่าว โดยเฮมิงเวย์ได้บรรยายถึงประสบการณ์นี้ในนวนิยาย "ศึกสเปญ"
เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง คาปาย้ายจากปารีสไปที่นครนิวยอร์กเพื่อหางานและหลบหนีพรรคนาซี ต่อมาคาปาถูกส่งไปยังหลายพื้นที่ในยุโรปและได้ถ่ายภาพสำคัญหลายภาพ เช่น "The Magnificent Eleven" ซึ่งเป็นภาพทหารสหรัฐกำลังยกพลขึ้นบกที่หาดโอมาฮาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944, "The Shaved Woman of Chartres" ซึ่งเป็นภาพสตรีถูกกล้อนผมและประจานหลังถูกกล่าวหาว่าให้ความร่วมมือกับศัตรูทางแนวนอนที่เมืองชาทร์เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944 และ "The Picture of the Last Man to Die" ซึ่งเป็นภาพทหารสหรัฐถูกสังหารโดยพลซุ่มยิงเยอรมันที่เมืองไลพ์ซิชเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1945
คริสต์ทศวรรษที่ 1950 นิตยสาร "ไลฟ์" มอบหมายให้คาปาถ่ายภาพในสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง คาปาได้ติดตามกรมทหารฝรั่งเศสในจังหวัดท้ายบิ่ญ ประเทศเวียดนาม จนในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 กรมทหารฝรั่งเศสเคลื่อนผ่านเขตที่มีการปะทะ คาปาตัดสินใจลงจากรถเพื่อไปถ่ายภาพ และเสียชีวิตหลังเหยียบกับระเบิด ร่างของเขาถูกฝังที่สุสานอมาวอล์กฮิล รัฐนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐ
คฑาเทพ เตชะเดชเรืองกุล
คฑาเทพ เตชะเดชเรืองกุล หรือ คชาเทพ ดอกไม้ เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังไทยรักไทย และเป็นหัวหน้าพรรคพลังไทยรักไทย (ปัจจุบันคือ พรรคเพื่อชาติไทย)
นายคฑาเทพ เดิมชื่อนายคชาเทพ ดอกไม้ เกิดเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2514 จบการศึกษา นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และรัฐศาสตรมหาบัณฑิต (การเมืองการปกครอง) จากมหาวิทยาลัยโปลีเทคนิคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และปริญญาเอก จากมหาวิทยาลัย Open System Leadership university (OSLU) และ Hertfordshire university ประเทศอังกฤษ
นายคฑาเทพ เคยรับราชการตำรวจ ตำแหน่ง ผู้บังคับหมู่ ต่อมาได้เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดอำนาจเจริญ ในปี พ.ศ. 2557 ได้คะแนนเป็นลำดับที่ 2 ต่อมาได้จัดตั้งพรรคการเมืองในปี พ.ศ. 2561 ในชื่อพรรคพลังไทยรักไทย โดยนายคฑาเทพ รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรค โดยเขาได้เชิญ พลเอก ธรรมรักษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา อดีต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ให้มาดำรงตำแหน่งประธานที่ปรึกษาพรรค และต่อมาเขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในนามพรรคพลังไทยรักไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก
นายคฑาเทพ ได้รับความสนใจทางสื่อมวลชนภายหลังจากมีการเปิดเผยบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินของเขา ที่แจ้งว่ามีทรัพย์สินทั้งหมด 1,112,531,135 บาท โดยมีหนี้สิน 801,083 บาท โดยทรัพย์สินส่วนใหญ่เป็นทรัพย์สินอื่นมูลค่ากว่า 1,100,000,000 บาท เงินฝาก 2,281,135 บาท โรงเรือนและสิ่งปลูกสร้าง 8,250,000 บาท ซึ่งมีทรัพย์สินที่มีมูลค่าสูง เช่น เหล็กไหลช่อ (โคตรเหล็กไหล) มูลค่า 700 ล้านบาท เหล็กไหลก้อน (มหาเหล็กไหล) มูลค่า 300 ล้านบาท อุกกาบาต (อุกกามณีดำ) มูลค่า 10 ล้านบาท และพระเครื่องอีกจำนวนหนึ่ง
โรบิน (ตัวละคร)
โรบิน  เป็นนามแฝงของฮีโร่สมมุติหลายคนที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนอเมริกัน ตีพิมพ์โดย ดีซีคอมิกส์ ตัวละครนี้สร้างขึ้นโดย บ็อบ เคน, บิล ฟิงเกอร์ และ เจอร์รี โรบินสัน เพื่อทำหน้าที่เป็นคู่หูของ แบทแมน
สตาร์ไฟร์ (ทีนไททันส์)
สตาร์ไฟร์  เป็นซูเปอร์ฮีโร่สมมุติ ปรากฏในหนังสือการ์ตูน ตีพิมพ์โดย ดีซีคอมิกส์ โดยเธอเป็นสมาชิกหลักของทีนไททันส์ ตัวละครสร้างโดย มาร์ฟ โวฟแมน และ จอร์จ เปเรซ
ชูรี
ชูรี  เป็นตัวละครซูเปอร์ฮีโรในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่จัดพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย เรจินาลด์ ฮัดลิน (Reginald Hudlin) และ จอห์น โรมิตา จูเนียร์ (John Romita Jr.) ชูรีเป็นเจ้าหญิงของประเทศสมมติในทวีปแอฟริกาคือ วาคานดา (Wakanda)
จินเหมิน
Shuri (character)
ชาวฮาซาราส
เดนเด้ (ดราก้อนบอล)
เหตุเครื่องบินชนกันกลางอากาศที่ดนีปรอดแซร์ฌึนสก์ พ.ศ. 2522
เหตุเครื่องบินชนกันกลางอากาศที่ดนีปรอดแซร์ฌึนสก์ พ.ศ. 2522 เป็นอุบัติเหตุทางอากาศที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2522 เมื่อเครื่องบินสองลำของสายการบินแอโรฟลอตชนกันใกล้กับเมืองดนีปรอดแซร์ฌึนสก์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน (เมืองกามิยันสแก ประเทศยูเครนในปัจจุบัน) โดยมีสาเหตุจากความผิดพลาดของเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศ มีผู้เสียชีวิตจากอากาศยานทั้งสองลำรวม 178 คน ซึ่งในจำนวนนี้มีผู้เล่นและเจ้าหน้าที่ 17 คนของสโมสรฟุตบอลปัคทาคอร์ ทาชเคนต์ที่กำลังเดินทางไปแข่งขันฟุตบอลที่เมืองมินสค์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย
แอโรฟลอต เที่ยวบินที่ 7628.
แอโรฟลอต เที่ยวบินที่ 7628 ใช้เครื่องบินตูโปเลฟ ตู-134เอหมายเลขทะเบียน CCCP-65816 ลำดับการผลิตที่ 4352210 ผลิตที่โรงงานผลิตเครื่องบินคาร์กิวใน พ.ศ. 2517 และเริ่มบินเที่ยวบินแรกในวันที่ 24 มีนาคม ปีเดียวกัน เครื่องบินลำดังกล่าวประจำฝูงบินของแอโรฟลอตสาขามอลเดเวีย โดยขณะเกิดเหตุเครื่องบินลำดังกล่าวใช้งานมาแล้ว 12,739 ชั่วโมงและบินขึ้น-ลงจอดจำนวน 7683 รอบ เที่ยวบินที่ 7628 มีต้นทางจากเชเลียบินสค์ จอดพักที่โวโรเนจ และมีปลายทางที่คีชีเนาในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย ขณะเกิดเหตุมีผู้โดยสาร 88 คนและลูกเรือ 6 คน ในจำนวนนี้มีเด็กอยู่ด้วย 18 คน
แอโรฟลอต เที่ยวบินที่ 7880.
แอโรฟลอต เที่ยวบินที่ 7880 ใช้เครื่องบินตูโปเลฟ ตู-134เอเคหมายเลขทะเบียน CCCP-65735 ลำดับการผลิตที่ 1351405 ผลิตที่โรงงานผลิตเครื่องบินคาร์กิวในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 และเริ่มบินเที่ยวแรกในปลายปีเดียวกัน แต่เดิมจัดที่นั่งแบบ "เค" โดยมีที่นั่งชั้นหนึ่งก่อนจะดัดแปลงมาเป็นที่นั่งแบบมาตรฐาน 78 ที่นั่ง ขณะเกิดเหตุเครื่องบินใช้งานมาแล้ว 10,753 ชั่วโมงและบินขึ้น-ลงจอดจำนวน 7075 รอบ เที่ยวบินที่ 7880 มีต้นทางจากทาชเคนต์ จอดพักที่ดอแนตสก์ และมีปลายทางที่มินสค์ในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย ขณะเกิดเหตุมีผู้โดยสาร 77 คนและลูกเรือ 7 คน ซึ่งรวมถึงผู้เล่นและเจ้าหน้าที่สโมสรฟุตบอลปัคทาคอร์ ทาชเคนต์ ในจำนวนนี้มีเด็กอยู่ด้วย 17 คน
การควบคุมจราจรทางอากาศ.
บริเวณที่เกิดเหตุอยู่ในพื้นที่ของศูนย์ควบคุมจราจรทางอากาศในเมืองคาร์กิวซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีการจราจรหนาแน่นและบางครั้งเจ้าหน้าที่ต้องควบคุมเครื่องบินมากกว่าสิบลำในเวลาเดียวกัน ซึ่งปัญหาดังกล่าวเป็นมาเกือบสิบปีแล้วและยังไม่มีการแก้ไข พื้นที่ตะวันตกเฉียงใต้ซึ่งครอบคลุมน่านฟ้าทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ตั้งแต่ 180°–255° ตามเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือนั้นมีการจราจรซับซ้อนและคาดเดาได้ยาก
ในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2522 เวลา 07:50 น. ตามเวลามอสโก  เป็นช่วงเปลี่ยนกะของเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศ หัวหน้าเจ้าหน้าที่ชุดใหม่ ("หัวหน้า") มอบหมายให้เจ้าหน้าที่ชั้นสาม ("เจ้าหน้าที่") ที่ยังไม่มีประสบการณ์มากนักเป็นผู้ดูแล โดยมีเจ้าหน้าที่ชั้นหนึ่งเป็นพี่เลี้ยงควบคุม ("พี่เลี้ยง") ซึ่งในวันเดียวกันนั้นเลโอนิด เบรจเนฟ ผู้นำสหภาพโซเวียตก็กำลังจะเดินทางไปยังไครเมียเช่นเดียวกัน ทางการของสหภาพโซเวียตนั้นต้องการให้เส้นทางบินของผู้นำสะดวกที่สุด ซึ่งนั่นทำให้ส่งผลกระทบต่อเที่ยวบินอื่น ๆ ที่ดำเนินการในพื้นที่ใกล้เคียง
ลำดับเหตุการณ์ก่อนเกิดเหตุ.
เที่ยวบินที่ 7628 บินขึ้นจากท่าอากาศยานโวโรเนจเวลา 12:54 น. มุ่งหน้าไปยังคีชีเนา ส่วนเที่ยวบินที่ 7880 บินขึ้นจากท่าอากาศยานดอแนตสก์เวลา 13:11 น. มุ่งหน้าไปยังมินสก์
เวลา 13:17:15 น. เที่ยวบินที่ 7628 แจ้งต่อหอบังคับการว่าอยู่ที่ระดับความสูง 8400 เมตร ขอไต่ระดับขึ้นไปที่ 9600 เมตร จะถึงจุดนำทางคาร์กิวเวลา 13:22 น. และถึงจุดนำทางกรัสนอครัดเวลา 13:28 น. แต่ "เจ้าหน้าที่" บันทึกเวลาผิดเป็น 13:19 น. และ 13:26 น. ตามลำดับ ทำให้เที่ยวบินที่ 7628 ปรากฏเร็วกว่าที่กำหนด
เวลา 13:21:43 น. เที่ยวบินที่ 7628 แจ้งหอบังคับการอีกครั้งเพื่อขอไต่ระดับขึ้นไปที่ 9600 เมตรอีกครั้งแต่ "เจ้าหน้าที่" ปฏิเสธ
เวลา 13:25:48 น. เที่ยวบินที่ 7880 แจ้งหอบังคับการบินว่าพวกเขาออกจากดอแนตสก์ 14 นาทีก่อนหน้านี้ อยู่ที่ระดับความสูง 5700 เมตร จะมาถึงจุดนำทางดนีปรอแปตร็อวสก์เวลา 13:34 น. และถึงจุดนำทางเกรเมนชุกเวลา 13:44 น. "เจ้าหน้าที่" รับทราบตำแหน่งและสั่งให้ไต่ระดับขึ้นไปที่ 7200 เมตร
เวลา 13:27:50 น. เที่ยวบินที่ 7628 แจ้งหอบังคับการบินว่าพวกเขามาถึงกรัสนอครัดที่ระดับความสูง 8400 เมตร ขอทราบความเร็วพื้นของเที่ยวบิน 7628 และความเร็วพื้นของเครื่องบินตู-134เอ อีกลำหนึ่งหมายเลขทะเบียน 65132 ซึ่งอยู่ที่ระดับความสูง 9600 เมตร เที่ยวบินที่ 7628 ใช้ความเร็ว 830 กิโลเมตรต่อชั่วโมงและเครื่องบิน 65132 ใช้ความเร็ว 750 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เนื่องจากความเร็วของเครื่องบินทั้งสองลำไม่เท่ากันเจ้าหน้าที่จราจรจึงยังไม่ให้เที่ยวบินที่ 7628 ไต่ระดับไปที่ 9600 เมตร เที่ยวบินที่ 7628 รับทราบ แต่ตอบกลับไปด้วยว่าพวกเขาชะลอเครื่องได้หลังจากไต่ระดับขึ้นไปแล้ว นี่คือข้อความสุดท้ายจากเที่ยวบินที่ 7628
เวลา 13:30:40 น. เที่ยวบินที่ 7880 แจ้งหอบังคับการบินว่าพวกเขาอยู่ที่ระดับความสูง 7200 เมตร ห่างจากจุดนำทางดนีปรอแปตร็อวสก์ 25 กิโลเมตร "เจ้าหน้าที่" รับทราบและสั่งให้ไต่ระดับขึ้นไปที่ 8400 เมตร
เวลา 13:33:52 น. เที่ยวบินที่ 7880 แจ้งว่าไต่ระดับถึง 8400 เมตร แล้ว และอยู่ที่จุดนำทางดนีปรอแปตร็อวสก์ "เจ้าหน้าที่" ระบุเครื่องบินดังกล่าวผิดก่อนจะระบุถูกต้องภายหลังว่าเที่ยวบินที่ 7880 อาจจะชนกับเครื่องบินอีกลำหนึ่ง (อิลยูชิน อิล-62 หมายเลขทะเบียน CCCP-86676 ที่ระดับความสูง 9000 เมตร) และสั่งให้เที่ยวบินที่ 7880 รักษาระดับที่ 8400 เมตร เที่ยวบินที่ 7880 รับทราบ
เที่ยวบินที่ 7628 บินตามแอร์เวย์ 50 (มัคดาลินีวกา–ดนีปรอดแซร์ฌึนสก์ มุ่งหน้า 201°) ส่วนเที่ยวบินที่ 7880 บินตามแอร์เวย์ 147 (ดนีปรอแปตร็อวสก์–เกรเมนชุก มุ่งหน้า 300°) ซึ่งเส้นทางบินทั้งสองจะพบกันทำมุม 99° ทางตะวันออกเฉียงเหนือของดนีปรอดแซร์ฌึนสก์ "พี่เลี้ยง" ที่ดูแล "เจ้าหน้าที่" ได้ยินข้อความที่พูดคุยทางวิทยุและเห็นบนจอเรดาร์ว่าเครื่องบินสองลำกำลังมุ่งหน้าชนกันและพยายามแก้ไข เวลา 13:34:07 น. "พี่เลี้ยง" สั่งให้เครื่องบินทะเบียน 86676 ไต่ระดับขึ้นจาก 9000 เมตรไปยัง 9600 เมตร หลังจากนั้นเวลา 13:34:21 "พี่เลี้ยง" ทวนคำสั่งอีกครั้งและสั่งให้เที่ยวบินที่ 7880 ไต่ระดับขึ้นจาก 8400 เมตรไปยัง 9000 เมตร ข้อความระหว่างนักบินและเจ้าหน้าที่ทั้งสองในช่วงท้ายไม่ชัดเจน แต่ "พี่เลี้ยง" คาดเดาว่าเครื่องบินอยู่ห่างกันมากพอแล้วและเดินออกไป
เวลา 13:35:38 น. เครื่องบินทั้งสองลำหายไปจากจอเรดาร์ "เจ้าหน้าที่" พยายามติดต่อเครื่องบินทั้งสองลำแต่ไม่สำเร็จ
อุบัติเหตุ.
เครื่องบินทั้งสองลำชนกันในก้อนเมฆที่ระดับความสูง 8400 เมตร ปีกขวาของเที่ยวบินที่ 7880 ชนเข้ากับลำตัวส่วนหน้าของเที่ยวบินที่ 7628 ชื้นส่วนปีกของเที่ยวบินที่ 7880 ปลิวเข้าไปในเครื่องยนต์ด้านขวาของเที่ยวบินที่ 7880 เที่ยวบินที่ 7628 หมุนไปด้านขวาทำให้ส่วนหางของเครื่องบินทั้งสองลำชนกัน เครื่องยนต์ด้านซ้ายของเที่ยวบินที่ 7628 ชนกับส่วนท้องของเที่ยวบินที่ 7880 ในขณะที่ปีกขวาของเที่ยวบินที่ 7628 ถูกฉีกออกจากลำตัว เที่ยวบินที่ 7628 เบี่ยงออกไปทางซ้ายประมาณ 4 กิโลเมตรจากแอร์เวย์เดิม ส่วนเที่ยวบินที่ 7880 เบี่ยงไปทางซ้ายประมาณ 0.5 กิโลเมตรจากแอร์เวย์เดิม เที่ยวบินที่ 7628 สูญเสียการควบคุม หมุนวนและแตกกระจายออก ในขณะที่เที่ยวบินที่ 7880 ส่วนแพนหางหายไปเกือบทั้งหมด เครื่องยนต์หายไปหนึ่งตัวและปีกด้านขวาหายไปบางส่วน นักบินพยายามนำเครื่องลงจอดแต่สูญเสียการควบคุมขณะลงมาถึงระดับความสูง 4000 เมตร เวลา 13:37 น. นักบินของเครื่องบินอานโตนอฟ อาน-2 หมายเลขทะเบียน CCCP-91734 จากแชร์กาซือ  ไปยังดอแนตสก์แจ้งว่ามีบางสิ่งตกจากฟ้า เวลา 13:40 น. นักบินคนเดียวกันแจ้งว่าเห็นชิ้นส่วนเครื่องบินใกล้เมืองดนีปรอดแซร์ฌึนสก์ ชื้นส่วนของเครื่องบินทั้งสองลำกระจายในพื้นที่หมู่บ้านสามแห่งใกล้กับดนีปรอดแซร์ฌึนสก์ได้แก่กูรือลิวกา  มือกอลายิวกา  และแยลือซาแวติวกา
สมัยออร์โดวิเชียนตอนต้น
สมัยออร์โดวิเชียนตอนกลาง
สมัยออร์โดวิเชียนตอนปลาย
สมัยดีโวเนียนตอนต้น
สมัยดีโวเนียนตอนกลาง
สมัยดีโวเนียนตอนปลาย
เบียร์ พร้อมพงษ์
พร้อมพงษ์ วงษ์อินตา หรือชื่อในวงการคือ เบียร์ พร้อมพงษ์ (31 ตุลาคม พ.ศ. 2535 –) เป็นนักร้องลูกทุ่งและหมอลำชายชาวไทยสังกัดแกรมมี่โกลด์
ชีวิตช่วงต้น.
เขาเกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2535 ที่ตำบลช่องสามหมอ อำเภอเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ เป็นบุตรของนายประจวบ และนางเฉลิมศรี วงษ์อินตา
เข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเป็นศิลปิน.
เขาเข้ามาประกวดรายการศึกวันดวลเพลง และได้เป็นแชมป์ 18 สมัยผู้ชายคนแรก และมีซิเกิ้ลแรกในชีวิตคือเพลง "แค่อ้ายหวั่น" และ "ตะดนไป่" จากนั้นเขากลายเป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่โกลด์ นับแต่นั้นเป็นต้นมา มีผลงานอันเป็นที่รู้จักหลังจากนี้อาทิ "อยู่ใกล้อ้ายสิกอด", "ตัวหนังสือบ่มีเสียง"
ใน พ.ศ. 2563 เขาได้ร่วมงานกับเวียง นฤมล ในเพลง "เรวัตตะฮักนะลีลาวดี" และ "เรวัตตะลาฮัก"
ผลงานเพลง.
เพลงที่ร่วมร้องกับศิลปินอื่น.
เพลงที่เบียร์ พร้อมพงษ์ได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
ตรี ชัยณรงค์
ชัยณรงค์ โยธา หรือชื่อในวงการคือ ตรี ชัยณรงค์ (29 กันยายน พ.ศ. 2530 –) เป็นนักร้องลูกทุ่งและหมอลำชายชาวไทยสังกัดแกรมมี่โกลด์ เจ้าของฉายา จิ๊กโก๋บิ๊กอ้าย สายอารมณ์ เขาเข้าสู่วงการจากการเป็นนักร้องในโครงการ "น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2"
เขาเกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2530 ที่ตำบลท่าเกษม อำเภอสระแก้ว จังหวัดปราจีนบุรี
ตรีได้เข้ามาประกวดรายการศึกวันดวลเพลง และเป็นแชมป์ 17 สมัย หลังจบการแข่งขัน จึงให้เขาบันทึกเสียงการร้องหมอลำเอาไว้ หลังจากนั้นได้นำไปให้ สลา คุณวุฒิ จนกระทั่งผ่านไปเป็นปี สลาได้ติดต่อเขาให้ไปบันทึกเสียงจากเพลงในโครงการ "น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2" ในเพลง "มันฮักแต่เจ้าฮู้บ่" และ "ยากสำหรับอ้าย ง่ายสำหรับเขา" จากนั้นเขากลายเป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่โกลด์ นับแต่นั้นเป็นต้นมา มีผลงานอันเป็นที่รู้จักหลังจากนี้อาทิ "ไผ", "ฝันว่าได้เป็นพระเอก" เป็นต้น
เพลงที่ตรีได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
ไม้เมือง
ธีราพร ศรีกิจรัตน์ (นามสกุลจริง : บุญพรหม) และ ประเสริฐ ศรีกิจรัตน์ หรือชื่อในวงการคือ ไม้เมือง (8 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 –), (24 ตุลาคม พ.ศ. 2514 –) เป็นนักร้องลูกทุ่งแนวเพื่อชีวิต-ล้านนา เจ้าของฉายา 1 ร้อง 1 เล่น จากถนนคนเดินเชียงใหม่ สังกัดแกรมมี่โกลด์
"ไม้เมือง" เกิดจากความฝันและรักในดนตรีของนักดนตรีชายหญิง 2 คน ซึ่งรักเพลงคำเมืองก็เลยรวมกันเล่นโฟล์คซองในตัวเมืองจังหวัดเชียงใหม่ตั้งแต่ปี 2540 เป็นนักดนตรีรับจ้างธรรมดาและมีจุดเด่นคือเพลงคำเมือง ในขณะที่คนอื่นๆเขาร้องเพลงร่วมสมัยกันไปหมด
ก่อนที่จะเป็นไม้เมือง อ้อม ธีราพร เกิดที่ อ.ไชยปราการ จ.เชียงใหม่ ซึ่งเล่นดนตรีและร้องเองก่อนหน้าแล้วตั้งแต่ปี 2533 ส่วนแม็กซ์ ประเสริฐ เป็นดีเจเปิดแผ่นในผับ และหลังจากรวมทีมกันก็เล่นดนตรีหาเลี้ยงชีพมาตลอด ส่วนชื่อไม้เมืองอ้อม เป็นผู้ตั้งเอง หมายความว่า ต้นไม้พันธุ์พื้นเมืองภาคเหนือที่เกิดใน พ.ศ.ใหม่ เป็นต้นไม้ที่จะหยั่งรากลึกเพื่อสืบสานวัฒนธรรมดั้งเดิมให้สืบเนื่องตลอดไป
ไม้เมืองเคยทำอัลบั้มใต้ดินก่อนเข้าวงการแกรมมี่โกลด์ มีผลงานมาแล้วสองชุด คือชุด เวลคัมทูล้านนา และ สองเรากับทางฝัน
งานสุดท้ายที่เขาทำก่อนพักเบรกคืออัลบั้มชุดพิเศษ ดนตรี กวี ชีวิต ของเขาในปี 2555 ภายใต้สังกัดแกรมมี่ โกลด์ เขาเป็นศิลปินและทำงานเบื้องหลังให้กับศิลปินคนอื่นๆ ที่แกรมมีโกลด์
เพลงที่ไปรับเชิญร้อง.
เพลงที่ไม้เมืองได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
บทเพลงพิเศษ.
- เชียงใหม่เกมส์ (เพลงประกอบการแข่งขันเชียงใหม่เกมส์ ครั้งที่ 41 ) (2555)
บทเพลงที่ไม่ได้ปล่อย.
ปล่อยให้ได้ฟังในรูปแบบ Demo Version ใน YouTube channel : ไม้เมือง OFFICIAL
- ถึงไหนบ่สำคัญ (2561)
บทเพลงที่นำมาขับร้องใหม่.
ปล่อยให้ได้ฟังในรูปแบบ Cover Version ใน YouTube channel : ไม้เมือง OFFICIAL
- สาวเชียงใหม่ (ต้นฉบับ สุนทรี เวชานนท์)
- น้อยไจยา (ต้นฉบับ จรัล มโนเพ็ชร และ สุนทรี เวชานนท์)
- ต้นไม้ของพ่อ (ต้นฉบับ ธงไชย แมคอินไตย์)
- สิเทน้องให้บอกแน (ต้นฉบับ ต่าย อรทัย)
- นอนฟังเครื่องไฟ (ต้นฉบับ พุ่มพวง ดวงจันทร์)
- นักร้องบ้านนอก (ต้นฉบับ พุ่มพวง ดวงจันทร์)
- โลกของผึ้ง (ต้นฉบับ พุ่มพวง ดวงจันทร์)
- กอดคนนอกใจ(ต้นฉบับ ศิริพร อำไพพงษ์)
- มะเมี๊ยะ (ต้นฉบับ จรัล มโนเพ็ชร และ สุนทรี เวชานนท์)
- ซ่อนกลิ่น (ต้นฉบับ ปาล์มมี่)
- ช้ำคือเรา (ต้นฉบับ นิตยา บุญสูงเนิน)
- ขอโทษ (ต้นฉบับ พงษ์สิทธิ์ คำภีร์)
- หลักไม้เลื้อย (ต้นฉบับ จิตติมา เจือใจ)
- ฤดูที่แตกต่าง (ต้นฉบับ บอย โกสิยพงษ์)
- ดอกไม้ให้คุณ (ต้นฉบับ คาราวาน)
- อีกฝั่งของพระจันทร์ (ต้นฉบับ จิ๋ว สกุณชัย และ มาลีฮวนน่า ร้องโดย คฑาวุธ ทองไทย)
- เงือกทอง (ต้นฉบับ อ่าวอันดา)
- ปล่อย (ต้นฉบับ ธวัชชัย ชูเหมือน)
- ทรายกับทะเล (ต้นฉบับ นันทิดา แก้วบัวสาย)
- สองใจ (ต้นฉบับ ดา เอ็นโดรฟิน)
ทีทูบิว
ทีทูบิว  เป็นส่วนของเยื่อหุ้มเส้นใยกล้ามเนื้อ (sarcolemma) ที่แทรกทะลุเข้าไปถึงกลางและกล้ามเนื้อหัวใจ
เพราะประกอบกับเยื่อหุ้มที่มีช่องไอออน, และ T-tubule จึงช่วยแพร่ศักยะงาน (action potential) ให้เข้าไปในเซลล์ได้อย่างรวดเร็ว และมีบทบาทสำคัญในการควบคุมความเข้มข้นของแคลเซียมภายในเซลล์
กลไกเหล่านี้ของ T-tubule ทำให้เซลล์กล้ามเนื้อหัวใจหดตัวได้อย่างมีกำลังเพราะเซลล์สามารถปล่อยแคลเซียมจาก sarcoplasmic reticulum ภายในเซลล์ทั่วตัวพร้อมๆ กัน
โครงสร้างและหน้าที่ของ T-tubule ได้รับผลกระทบจากการหดตัวของหัวใจและหลอดเลือดทุกๆ จังหวะ
โดยได้รับผลจากโรคด้วย ซึ่งอาจนำไปสู่ภาวะหัวใจล้มเหลวและภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ
แม้จะพบโครงสร้างนี้ตั้งแต่ปี1897 แล้ว แต่การวิจัยทางชีววิทยาก็ยังคงดำเนินต่อไป
Transverse tubule
อินทิรา โมราเลส
อินทิรา โมราเลส หรือชื่อในวงการคือ มีนตรา อินทิรา (19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 –) เป็นนักร้องลูกทุ่งและหมอลำหญิงชาวไทยสังกัดแกรมมี่โกลด์ เธอเข้าประกวด คว้าไมค์ คว้าแชมป์ ปี 3, เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 4 เป็นต้น
เธอเกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ที่ตำบลดงเย็น อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี
จึงให้เธอบันทึกเสียงการร้องหมอลำเอาไว้ หลังจากนั้นได้นำไปให้ครูสลา คุณวุฒิ จนกระทั่งผ่านไปเป็นปี ครูสลาได้ติดต่อเธอให้ไปบันทึกเสียงจากเพลงในโครงการ "คว้าไมค์ คว้าแชมป์ ปี 3" และได้รางวัลชนะเลิศ CHAMP OF THE YEAR คว้าไมค์คว้าแชมป์ ปี 3 ซึ่งในตอนนั้นเธอมีอายุเพียงแค่ 15 ปีเพียงเท่านั้น ปัจจุบันกำลังอยู่ชั้น ม.4 วิทยาลัยอักษรเทคโนโลยี จ.ชลบุรี ซึ่งการชนะก็ทำให้เธอได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่โกลด์ เป็นระยะเวลา 1 ปี หลังจากที่หมดสัญญา เธอได้เข้าร่วมแข่งขันรายการร้องเพลงอย่าง เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 4 และได้เข้าไปถึงรอบ Knock Out