pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในค.ศ. 1180 คิโยโมริผู้เป็นบิดาได้บังคับให้พระจักรพรรดิทะกะกุระสละราชสมบัติ แล้วยกองค์ชายโทะกิฮิโตะพระชนมายุเพียงสองพระชันษาขึ้นเป็นพระจักรพรรดิพระองค์ใหม่ คือ พระจักรพรรดิอันโตะกุ พระจักรพรรดินีโทะกุโกะจึงเลื่อนตำแหน่งเป็น "โคไตโง" หรือพระพันปี มีพระนามตามตำหนักที่ประทับว่า เคนเรมง-อิน (建礼門院) ปีต่อมาค.ศ. 1181 พระสวามีอดีตพระจักรพรรดิทะกะกุระสวรรคตลง และในปีเดียวกันคิโยโมริผู้เป็นบิดาก็ถึงแก่อสัญกรรมลงเช่นกัน
ต่อมาเกิดสงครามเก็มเป มินะโมะโตะ โนะ โยะชินะกะ ยกทัพเข้ายึดนครเฮอังในค.ศ. 1183 พระพันปีโทะกุโกะจึงเสด็จหนีไปพร้อมกับพระจักรพรรดิอันโตะกุพระโอรสและสมาชิกตระกูลไทระคนอื่นๆ ไปประทับที่เมืองยะชิมะ (ปัจจุบันคือเมืองทะกะมะซึ จังหวัดคะงะวะ) ในปีต่อมาค.ศ. 1185 มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ เข้าบุกยึดเมืองยะชิมะได้ ทำให้บรรดาสมาชิกตระกูลไทระต้องหลบหนีอีกครั้งโดยลงเรือแล่นไปยังทะเลตะวันตก โยะชิซึเนะยกทัพเรือติดตามไป จนเข้าต่อสู้กันในยุทธนาวีที่ดันโนะอุระ ซึ่งตระกูลไทระพ่ายแพ้ราบคาบ สมาชิกตระกูลไทระทั้งหลายต่างพากันกระโดดลงทะเลเสียชีวิตเพื่อหนีความพ่ายแพ้ นางโทะกิโกะผู้เป็นมารดาได้อุ้มพระจักรพรรดิอังโตะกุกระโดดลงทะเลสวรรคตไปพร้อมกับของวิเศษสามอย่างอันเป็นสัญลักษณ์ของพระจักรพรรดิ ส่วนพระพันปีโทะกุโกะก็ได้กระโดดลงทะเลไปเช่นกัน แต่ผมที่ยาวสยายของพระนางไปติดกับคราดของชาวประมง จึงทรงได้รับการช่วยเหลือขึ้นมา
เมื่อทรงรอดชีวิตมาแล้ว พระพันปีโทะกุโกะก็ได้ทรงบวชเป็นชีประทับอยู่ที่กระท่อมเล็กแห่งหนึ่ง ในบริเวณที่ใกล้กับเมืองไมซุรุในปัจจุบัน แต่ทว่าประทับได้เพียงสองเดือนเกิดเหตุแผ่นดินไหว ทำให้กระท่อมที่ประทับพังทลายลง จึงทรงย้ายไปประทับที่วัดจักโก ทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครเฮอัง ปีต่อมาค.ศ. 1186 อดีตพระจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ เสด็จมาเยี่ยมพระพันปีโทะกุโกะที่วัด พระนางโทะกุโกะใช้ชีวิตอย่างเศร้าโศกเป็นเวลานานถึงยี่สิบเก้าปี จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ลงในค.ศ. 1214 พระชนมายุ 59 ชันษา
เดอะเมีย
เดอะเมีย  เป็นภาพยนตร์ไทยโดยอาร์.เอส.ฟิล์ม เดอะเมียเป็นภาพยนตร์แนวแอ็คชั่น กึ่งแฟนตาซี โดยมีโครงเรื่องเกี่ยวกับการต่อสู้ระหว่างองค์กร 2 องค์กร นั่นก็คือ กองบัญชาการศูนย์พิทักษ์ภรรยาหลวง กับพรรคภรรยาน้อย โดยภารกิจของฝ่ายแรกก็เพื่อต้องการปกป้องและรักษาความปลอดภัยจากภรรยาน้อย ในขณะที่อีกฝ่ายนั้นยุทธการกลายพันธุ์ คือ สังหารภรรยาหลวง เพื่อเปลี่ยนสถานภาพของตนเองจากภรรยาน้อยให้เป็นภรรยาหลวงอย่างถาวร กำหนดฉายวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2548 และมีการจัดฉายรอบสื่อมวลชนเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2548 ณ โรงภาพยนตร์ เอสเอฟเอ็กซ์ ซีเนม่า เซ็นทรัลลาดพร้าว
ภาพยนตร์เรื่องนี้เกิดจากแนวคิดที่ว่าต้องการสร้างภาพยนตร์ระหว่างภรรยาหลวงภรรยาน้อย ในรูปแบบของภาพยนตร์แอ็กชั่น แหวกแนวด้วยการให้บรรดาภรรยาสู้กันด้วยสมองและประลองกำลัง ไม่ใช่ตบตีกลางตลาดอย่างแต่ก่อน เติมสีสันให้มากขึ้นด้วยบทบู๊ล้างผลาญเข้ากับจังหวะแทงโก้ ทำให้เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์แอ็กชั่นของสตรีไทยเรื่องแรก ที่มาพร้อมความสวยงามของท่วงท่า สรีระ และความเป็นผู้หญิง ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่บ้านเรายังไม่เคยทำมาก่อน และถือว่าเป็นภาพยนตร์ที่ไม่มีพระเอกอีกด้วย การนำ "สงครามภรรยา" ขึ้นจอภาพยนตร์หนนี้ จึงน่าสนใจตรงที่ว่า จะเรียกคนดูได้มากน้อยแค่ไหน โดยเฉพาะผู้ชมเพศหญิง ที่น่าจะเป็นกลุ่มเป้าหมายหลัก
ปัจจุบัน ณ กองบัญชาการศูนย์พิทักษ์เมียหลวง หรือ FCWI (First Class Wife International) องค์การที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อปกป้องและรักษาความปลอดภัยจากเมียน้อย แต่ฝ่ายเมียน้อยก็ไม่น้อยหน้า พวกเธอได้ก่อตั้งสมาคมลับ ในนามของ พรรคเมียน้อย หรือ EMWI (Economy Wife International) ขึ้นมาเช่นกัน ภารกิจเร่งด่วนคือสังหารเมียหลวง เพื่อเปลี่ยนสถานภาพจากเมียน้อยให้เป็นเมียหลวงอย่างถาวร ฝ่ายเมียหลวง จิตตรา สาวสวยสดใสที่ชีวิตเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังตีน เพราะแต่งงานได้ปีเดียวสามีก็ไปมีเมียน้อย สิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือ ความแค้นในตัว มายา เมียน้อยผู้เพียบพร้อมด้วยวัยสาว ความสวย การศึกษาและร่ำรวย มายา จึงเป็นคู่ต่อสู้ที่สมศักดิ์ศรีกับ จิตตรา ที่สุด ณ ตรอกเมียน้อย ดินแดนแห่งการเสวยสุข แหล่งกบดานเร้นลับของพรรคเมียน้อย ที่นี่เต็มไปด้วยร้านทำผม ห้องเช่าสุดหรู ตรอกซอกซอยเหมาะเป็นทีและหลบหนีการไล่ล่าที่สุด พลพรรคเมียน้อยวัยใส เอวบาง ขาเรียวยาว มีอยู่มหาศาล พวกหล่อนทำให้ตรอกเมียน้อยเป็นปราการยิ่งใหญ่เกินกว่าใครจะหักลงได้ ช่วงเวลาแห่งการช่วงชิงความเป็นหนึ่งใกล้เข้ามา พรรคเมียน้อยเริ่มยุทธการ กลายพันธุ์ เปลี่ยนเมียน้อยให้เป็นเมียหลวงอย่างถาวร ภารกิจเร่งด่วน คือ สังหารฝ่ายเมียหลวง
จิตตราล่วงรู้ถึงภัยที่กำลังคุกคามเธอ แต่จิตตราก็ยังนิ่งสงบ ไม่เคลื่อนไหวใดๆ ทุกคนรู้ว่า สงครามนี้จวนเจียนจะระเบิดศึกแล้ว แสงแดด เมียหลวงและน้องสาวของจิตตรา สาวแสนดี อ่อนแอ เปราะบางเสียเหลือเกิน เหมาะอย่างยิ่งที่จะเป็นเป้าให้เมียน้อยดอดเข้าตีท้ายครัว แต่แล้วฝ่ายเมียน้อยเอง กลับสืบพบความลับที่แม้แต่ตัวแสงแดดเองก็ไม่รู้ ความลับที่จะเป็นชนวนให้อภิมหาสงครามเปิดฉากขึ้น ความลับที่สั่นคลอนวงการเมียทั่วประเทศนี้คืออะไร? ตรอกเมียน้อยจะซ่อนตัว เสวยสุขได้ต่อไปได้หรือ? ภารกิจกลายพันธุ์ของเหล่าเมียน้อยบรรลุเป็นจริงได้หรือ? ทั้งหมดนี้เป็นกดระเบิดของศึกอันใหญ่หลวง เมื่อ เมียหลวง VS เมียน้อย อมตะวาจา เสียทองเท่าหัว ไม่ยอมเสียผัวให้ใคร ยังใช้ได้เสมอ ภารกิจนี้ต้องสู้จนตัวตาย ไว้ลายเมียหลวง
เดอะเมีย กำกับภาพยนตร์โดย กิตติกร เลียวศิริกุล (Goal Club เกมล้มโต๊ะ, พรางชมพู กะเทยประจัญบาน, ปาฏิหาริย์โอม - สมหวัง, 18 - 80 เพื่อนซี้ ไม่มีซั้ว) กำกับภาพโดย ปิติ จตุรภัทร์ ออกแบบงานศิลป์โดย รัชต พันธพยัคฆ์ กำกับศิลป์โดย สรฤทธิ์ อนุฤทธิ์ ออกแบบงานสร้างโดย รัชต พันธุพยัคฆ์ ออกแบบเครื่องแต่งกายโดย วรธน กฤษณะกลิ่น ลำดับภาพโดย กิตติกร เลียวศิริกุล ออกแบบฉากต่อสู้โดย ดำเกิง ฐิตะปิยะศักดิ์ ดนตรีประกอบโดย แสนแสบ เพลงประกอบ "ฆ่าฉันให้ตายดีกว่า" และ "ฟลอร์เฟื่องฟ้า" เพลงดังในอดีต ถูกมาเรียบเรียงดนตรีในสไตล์จังหวะแทงโก้ และขับร้องใหม่โดย ตู้ - ดิเรก อมาตยกุล
ภาพยนตร์เรื่อง เดอะเมีย มีเหล่าดารา นักแสดง นางแบบ มาร่วมงานกันสนั่นจอ ไม่ว่าจะเป็น
เดอะเมีย (ภาพยนตร์)
นกอัลบาทรอสคิ้วดำ (; หรือ "melanophris") เป็นนกทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง จำพวกนกอัลบาทรอส (Diomedeidae)
นกอัลบาทรอสคิ้วดำ เป็นนกอัลบาทรอสขนาดกลาง มีส่วนหัวที่ใหญ่กว่าลูกเบสบอลเล็กน้อย มีคิ้วสีดำที่โดดเด่นคาดเหนือดวงตาสีดำขลับ จะงอยปากยาวประมาณ 10 เซนติเมตร มีโทนสีไล่กันจากโคนสีเหลืองนวลเป็นสีชมพูอ่อนและชมพูเข้มตอนปลาย นกในช่วงวัยรุ่นจะมีจะงอยปากสีเข้ม นกขนาดโตเต็มที่มีความยาวลำตัว 80–95 เซนติเมตร (31–37 นิ้ว) ความกว้างปีก 200–240 เซนติเมตร (79–94 นิ้ว) น้ำหนักโดยเฉลี่ย 2.9–4.7 กิโลกรัม (6.4–10 นิ้ว) และมีอายุขัยได้มากกว่า 70 ปี
นกอัลบาทรอสคิ้วดำ กระจายพันธุ์อยู่ในซีกโลกใต้ ทั้งมหาสมุทรแอตแลนติก และแปซิฟิก โดยเฉพาะในหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ และอาจพบได้ถึงเกาะแคมป์เบลล์ ในนิวซีแลนด์ นกวัยรุ่นจะกลับเข้าหาฝั่งเป็นครั้งแรกหลังจากใช้ชีวิตอยู่ในทะเลนาน 4-5 ปี เพื่อหาคู่ โดยจะอวดท่วงท่าลีลา รำแพนหาง และส่งเสียงขันคู หรือโก่งคอเข้าหาคู่และเอียงจะงอยปากแนบกัน เพื่อแสดงความพร้อมในการผสมพันธุ์ การหาคู่มักใช้เวลานานราว 2 ปี นกที่เข้าคู่กันได้ดีและนั่งอยู่ด้วยกันเป็นเวลานาน เพื่อทำความรู้จักและเข้าคู่กัน เพราะการเลี้ยงลูกต้องอาศัยทั้งตัวผู้และตัวเมีย โดยทำรังบนหน้าผาชายฝั่ง
นกอัลบาทรอสคิ้วดำ จำนวน 399,000 คู่ หรือ 2 ใน 3 ของนกอัลบาทรอสคิ้วดำทั่วโลกจะบินมาวางไข่ที่หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แต่จำนวนของนกลดลงอย่างน่าใจหาย เนื่องจากการประมงเบ็ดราวและอวนลากในมหาสมุทรของซีกโลกใต้ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2003 สหภาพระหว่างประเทศว่าด้วยการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) ประกาศให้เป็นสัตว์อยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์ทั่วโลกมาจนถึงปัจจุบัน
นกอัลบาทรอสคิ้วดำ ได้รับการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ครั้งแรกว่า "Diomedea melanophris" โดย คอนราด จาค็อบ แทมมินค์ นักสัตววิทยาชาวดัตช์ ในปี ค.ศ. 1828 โดยได้ต้นแบบมาจากแหลมกูดโฮป
โดยที่คำว่า "melanophrus" มาจากภาษากรีก 2 คำ คือ "melas" หรือ "melanos" หมายถึง "ดำ" และ "ophrus" หมายถึง "คิ้ว" ที่หมายถึงขนสีดำคล้ายคิ้วรอบดวงตานก
Thalassarche melanophrys
Thalassarche melanophris
Diomedea melanophris
Thalassarche melanophris melanophris
Black browed albatross
สนามเทศบาลเมืองหนองปรือ
Phaethon rubricauda
นกนวลหางยาว
แคนดิซ มิเชล
แคนดิซ มิเชล เบกแมน-เอร์ริช (Candice Michelle Beckman-Ehrlich) เกิด 30 กันยายน 1978 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน อดีตสังกัดเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์(WWE)ในนาม แคนดิซ มิเชล (Candice Michelle) อดีตแชมป์หญิง WWE และแชมป์ 24/7
รุ่งรัตน์ นราตรีกุล
รุ่งรัตน์ นราตรีกุล หรือ รุ่งรัตน์ ต.พิทักษ์กลการ เป็นนักมวยไทยชาวไทยระดับแถวหน้าของประเทศ ผู้ซึ่งเคยชนะในการแข่งขัน 12 ไฟต์ติดต่อกัน และเป็นหนึ่งในนักมวยไทยผู้เข้าแข่งขันรายการศึกวันสถาปนา 67 ปี เวทีราชดำเนิน ที่จัดขึ้น ณ วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2555 โดยได้พบกับคู่ชกอย่างธนญชัย ท.แสงเทียนน้อย
วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2556 รุ่งรัตน์ได้รับการกำหนดเข้าแข่งขันคู่เอกศึกมวยไทยเทิดไท้องค์ราชันย์ ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยชั่วคราวหน้าที่ว่าการอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา โดยได้พบกับราฟี สิงห์ป่าตอง ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศส ที่ทั้งคู่เคยเสมอกันมาแล้วครั้งหนึ่ง
วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกมวยไทย 7 สี โดยได้พบกับคู่ชกชื่อพยัคฆ์อีสาน ศิษย์อุ๊อุบล ซึ่งรุ่งรัตน์เป็นฝ่ายต่อน้ำหนักให้ 2 ปอนด์ และในการแข่งขันยกที่สี่นี้เอง ที่รุ่งรัตน์เกิดอาการตะคริวขึ้นที่ขาขวา รวมถึงในยกที่ห้าพยัคฆ์อีสานเป็นฝ่ายคุมเกม ส่งผลให้รุ่งรัตน์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนจากการแข่งครั้งดังกล่าว
วันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2554 รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกมวยไทย 7 สี ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะคะแนนต่อเพชรเอก ลูก บ.ก. ส่วนในวันที่ 24 มิถุนายน รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกขุนศึกตระกูลหยาง โดยได้พบกับฤทธิจักร แก้วสัมฤทธิ์ ที่ซึ่งรุ่งรัตน์เคยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนที่เวทีมวยอ้อมน้อยมาแล้วครั้งหนึ่ง วันที่ 15 กันยายน รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันในรองคู่เอกรายการศึกดาวรุ่งชูเจริญที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยพบกับคู่ชกอย่างศิริมงคล พี.เค.มวยไทยยิม โดยมีเงินเดิมพันขั้นต้นที่ 4 แสนบาท ที่ซึ่งทั้งคู่ไม่เคยชกกันมาก่อน วันที่ 10 ตุลาคม รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกดาวรุ่งชูเจริญ โดยได้พบกับคู่ชกอย่างไข่มุกขาว ชูวัฒนะ ที่เวทีมวยราชดำเนิน ซึ่งรุ่งรัตน์เป็นฝ่ายชนะน็อกได้ในยกที่สอง และวันที่ 8 พฤศจิกายน รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกศึกขุนศึกตระกูลหยางโดยได้พบกับนาคา แก้วสัมฤทธิ์ ที่เวทีมวยลุมพินี
วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2555 รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกขุนศึกตระกูลหยาง โดยได้พบกับซุปเปอร์แบงค์ ศักดิ์ชัยโชติ และรุ่งรัตน์เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ที่เวทีมวยลุมพินี จากนั้น ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกวันทรงชัย สัญจร ซึ่งจัดขึ้น ณ อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา โดยได้พบกับลูกนิมิต สิงห์คลองสี่ ที่ซึ่งรุ่งรัตน์เคยเป็นฝ่ายชนะที่เวทีมวยราชดำเนิน ทว่าในการแข่งครั้งนี้ รุ่งรัตน์เป็นฝ่ายแพ้คะแนน วันที่ 20 มีนาคม รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกขุนศึกตระกูลหยาง ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้พบกับคู่ปรับเก่าอย่างลูกนิมิตอีกครั้ง ภายหลังจากที่รุ่งรัตน์เคยเป็นฝ่ายชนะลูกนิมิตมา 3 ครั้ง และแพ้ 1 ครั้ง และรุ่งรัตน์เตรียมเข้าแข่งขันคู่เอกนำรายการศึกขุนศึกตระกูลหยาง ที่เวทีมวยลุมพินี ในวันที่ 29 พฤษภาคม โดยมีคู่ชกคือยอดทองไท ป.เตละกูล แต่เนื่องด้วยรุ่งรัตน์เกิดมีอาการเจ็บหลัง จึงได้มีการให้หยกวิทยา เพชรสี่หมื่น ขึ้นชกแทน จากนั้น ในวันที่ 1 พฤศจิกายน รุ่งรัตน์ได้เข้าแข่งขันคู่เอกนำรายการศึกดาวรุ่งชูเจริญ ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยได้พบกับศิริมงคล พี.เค.มวยไทยยิม และรุ่งรัตน์เป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด และในวันที่ 30 พฤศจิกายน รุ่งรัตน์เข้าแข่งขันรายการศึกขุนศึกตระกูลหยาง ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้พบกับคู่ชกอย่างหยกวิทยา เพชรสี่หมื่น
อัลบาทรอส
นกกะดง
ชะ เป็นพยัญชนะตัวหนึ่งในอักษรเทวนาครี โดยเขียนว่า ज เข้าในพวกตาละวยะ (เกิดจากเพดานแข็ง) เสียงสปรรศะ ออกเสียงทับศัพท์ภาษาไทยให้เสียง ช และทับศัพท์ภาษาอังกฤษให้เสียง
ฌะ
ฌะ เป็นพยัญชนะตัวหนึ่งในอักษรเทวนาครี โดยเขียนว่า झ เข้าในพวกตาละวยะ (เกิดจากเพดานแข็ง) เสียงสปรรศะ ออกเสียงทับศัพท์ภาษาไทยให้เสียง ฌ และทับศัพท์ภาษาอังกฤษให้เสียง
แคนดิค มิเชล
ดราก้อนฟอร์ส
Shockwave (Transformers)
ลีเมอร์หนู
ลีเมอร์หนู  เป็นไพรเมตขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในกลุ่มลีเมอร์ จัดอยู่ในสกุล "Microcebus" จัดเป็นลีเมอร์ที่มีขนาดเล็กที่สุด และถือเป็นไพรเมตที่มีขนาดเล็กที่สุดจำพวกหนึ่ง
ลีเมอร์หนู มีรูปร่างลักษณะแตกต่างไปจากลีเมอร์ทั่วไป โดยจะเหมือนลิงลมหรือกาเลโกมากกว่า จากการศึกษาทางพันธุกรรม โดยศึกษาจากดีเอ็นเอพบว่า ลีเมอร์หนูเป็นลีเมอร์ที่มีความเก่าแก่ที่สุด โดยเชื่อว่าเป็นลีเมอร์ชนิดแรกที่เดินทางผืนแผ่นดินใหญ่แอฟริกามายังเกาะมาดากัสการ์เมื่อแรกกำเนิดเกาะเมื่อกว่า 80-60 ล้านปีก่อน โดยอาศัยเกาะมากับวัสดุหรือท่อนไม้ลอยน้ำมา ในรูปแบบของการจำศีล เพราะระยะทางห่างไกล เชื่อว่ามีลีเมอร์มาถึงเกาะมาดากัสการ์ครั้งแรกเพียง 12 ตัว และมีปริมาณตัวเมียเพียง 2 ตัวเท่านั้น ก่อนที่จะวิวัฒนาการให้มีความหลากหลายในเวลาต่อมา
ซึ่งลีเมอร์หนูแทบจะไม่ได้เปลี่ยนรูปร่างไปเลยจากเมื่อ 80 ล้านปีก่อน โดยมีขนาดลำตัวรวมทั้งส่วนหางยาวน้อยกว่า 27 เซนติเมตร (11 นิ้ว) ซึ่งสามารถเอามาวางไว้บนฝ่ามือมนุษย์ได้ มีใบหูและดวงตากลมโตขนาดใหญ่เหมือนกาเลโก เป็นลีเมอร์เพียงไม่กี่ชนิดที่หากินในเวลากลางคืน โดยกินอาหารขนาดเล็ก ๆ เช่น แมลง, แมง รวมถึงส่วนต่าง ๆ ของพืช เช่น ดอกไม้, ผลไม้ และรวมถึงน้ำต้อย และยางไม้ของต้นไม้ใหญ่ด้วย นับได้ว่าลีเมอร์หนูเป็นสัตว์อีกจำพวกหนึ่งที่มีส่วนช่วยในการผสมเกสรของพืช
นอกจากนี้แล้ว ลีเมอร์หนูยังถือได้ว่าเป็นไพรเมตเพียงจำพวกเดียวที่มีการจำศีล โดยจะจำศีลตรงกับช่วงฤดูร้อนของเกาะมาดากัสการ์ ซึ่งเป็นช่วงที่อากาศแห้งแล้ง ฝนไม่ตก ซึ่งตรงกับช่วงกลางปีของทุกปี ก่อนจะถึงฤดูการจำศีล คือ ตอนปลายของฤดูฝน ลีเมอร์หนูจะเร่งกินอาหารเพื่อสะสมพลังงานไว้ในร่างกาย ตามขาและหาง ก่อนที่จะจำศีลในโพรงไม้นานถึง 3-4 เดือน ด้วยการอยู่นิ่ง ๆ เคลื่อนไหวน้อยที่สุดเพื่อสงวนพลังงาน ระดับแมตาบอลิสซึมลดต่ำ อุณหภูมิในร่างกายลดต่ำ ซึ่งเรียกว่า ทอร์พอร์ ก่อนที่จะตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงปลายปี ซึ่งตรงกับปลายเดือนพฤศจิกายน และจะเร่งเพิ่มน้ำหนักเพื่อชดเชยพลังงานที่สูญเสีย ก่อนที่ในเดือนธันวาคม ลีเมอร์หนูจะผสมพันธุ์และออกลูก ด้วยการส่งเสียงร้องในรูปแบบคลื่นเสียงความถี่สูงที่หูมนุษย์ไม่ได้ยิน แบบเดียวกับค้างคาว ในการเรียกหาคู่ ซึ่งแต่ละชนิดก็จะมีเสียงที่แตกต่างกันออกไป ลีเมอร์หนูตัวเมียจะให้กำเนิดลูกในช่วงนี้ ลูกลีเมอร์หนูจะพึ่งพาแม่เป็นระยะเวลานาน 8 สัปดาห์ ก่อนที่จะเติบโตพอที่จะแยกตัวออกไป
เดิมลีเมอร์ถูกจัดให้มีเพียงแค่ชนิดเดียวหรือ 2 ชนิด เพราะมีรูปลักษณ์แทบไม่ต่างกันในแต่ละชนิด เนื่องจากเป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน ที่ทัศนวิสัยไม่อาจมองอะไรได้ชัด จึงไม่มีความจำเป็นในเรื่องความแตกต่างของรูปร่างภายนอก แต่ปัจจุบันจากการศึกษาในระดับดีเอ็นเอพบว่ามีมากถึง 19 ชนิด หรืออาจมากกว่า
Microcebus
Mouse lemur
บ้านเชียงแก้ว (จังหวัดอุบลราชธานี)
บ้านเชียงแก้วตั้งตามชื่อของบุคคลที่มาอยู่ก่อนคือ นายแก้ว ซึ่งเคยบวชเป็นสามเณรสึกออกมาจึงมีคำนำหน้าว่า “เชียง” ชาวบ้านจึงเรียกนายแก้วว่า “เชียงแก้ว” แล้วจึงนำชื่อมาตั้งเป็นชื่อหมู่บ้าน เป็นบ้านเชียงแก้วจนถึงปัจจุบัน
ประวัติการตั้งหมู่บ้าน.
เดิมชาวบ้านเชียงแก้วบางส่วนอพยพมาพร้อมกับชาวลาวเวียงจันทร์ที่มาตั้งเมืองอยู่ปากมูลน้อย ส่วนหนึ่งย้ายถิ่นที่อยู่มาจากบ้านคำไฮ – หนองแล้ง และอีกส่วนหนึ่งจากหนองหาน หนองคาย มาตั้งบ้านอยู่ดอนหาด เรียกว่า บ้านดอนหาด ริมห้วยบะฮัง ห่างจากหมู่บ้านเชียงแก้วไปทางทิศตะวันตกประมาณ 2 ก.ม และยังมี บ้านหนองขอน ตั้งอยู่ริมหนองขอนทางทิศตะวันตก แต่เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ต่อมาเกิดน้ำท่วมเกือบทุกปีจึงหาทำเลที่ตั้งใหม่ได้ที่ทางทิศตะวันตก โดยแยกเป็นสองหมู่บ้าน คือ บ้านเหนือกับ บ้านใต้ เป็นชุมชนที่ใหญ่ขึ้นกว่าเดิม ทางบ้านใต้ตั้งวัดขึ้น บริเวณที่ตั้งมีต้นโพธิ์ใหญ่อยู่จนถึงปัจจุบันนี้ และบริเวณที่ก่อสร้างอุโบสถ (สิม) ยังมีหลักฐานหลงเหลืออยู่บ้าง ระหว่างบ้านเหนือกับบ้านใต้ระยะห่างกันประมาณ 500 เมตร ชาวบ้านจะมาเยี่ยมเยือนกันเสมอหรือจะมาทำบุญที่วัดต้องมาตอนกลางวัน เพราะตอนกลางคืนต้องระวังอันตรายจากเสือในช่วงนั้น นายแก้วหรือเชียงแก้วและภรรยาซึ่งเป็นคนตาบอด ได้อพยพจากบ้านขี้เหล็ก ตำบลหัวเรือ อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี มาทำไร่ข้าวและเป็นช่างตีเหล็ก มาอยู่ที่ดินบ้านเชียงแก้ว พอชาวบ้านเหนือ – บ้านใต้ มาเห็นข้าวงอกงามดีจึงคิดมาอยู่กับนายแก้ว ซึ่งนายแก้วก็เห็นดีด้วยเพราะต้องการเพื่อนบ้านอยู่แล้ว จึงพร้อมกันถากถางป่าเพื่อจับจองพื้นที่เป็นของตนเอง จากการบอกเล่าต่อมาได้ย้ายวัดมาตั้งใหม่ ปัจจุบันเป็นบริเวณบ้าน นายพัน ภาเรือง นายโทน ภาเรือง นายเสถียร ภาเรือง ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของหมู่บ้าน แต่ตั้งได้ชั่วคราว ต่อมาได้พิจารณาเห็นว่าไม่เหมาะสมต้องการวัดอยู่ทางทิศเหนือเพื่อเป็นสิริมงคล จึงย้ายวัดไปตั้งอยู่โนนโพธิ์ (โพธิ์ตาก – ปัจจุบันคือ บ้านสร้างคำ) แล้วไปสร้างสิมน้ำที่หนองสิมอยู่ทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน ปัจจุบันไม่ปรากฏหลักฐานอะไรที่หนองสิม ปี พ.ศ. 2537 ทางราชการขุดลอกหนองสิมขุดพบไม้แคนใหญ่ฝังอยู่ในหนองลึกกว่า 2 เมตร แต่ไม่สามารถเอาขึ้นได้ ปัจจุบันชาวบ้านเชียงแก้วเรียกบ้านใต้ – บ้านเหนือว่า “บ้านเก่า” ต่อมาทางวัดร่วมกันกับชาวบ้านเห็นว่า ที่วัดโนนโพธิ์ลาดเอียงยากต่อการพัฒนาสร้างอารามวิหารต่างๆ ขณะนั้นมีผู้มีจิตศรัทธาคือ มีลูกเมืองแสนสังข์ 4 คน (ชาย 2 คน หญิง 2 คน คือ นางตุ้มแก้ว นางกองแพง ชาย 2 คน จำชื่อไม่ได้) ตกลงกันบริจาคที่ดินส่วนตัวให้เป็นธรณีสงฆ์ สร้างเป็นวัดบ้านเชียงแก้วจนถึงปัจจุบันนี้
ปล. บ้านจิกเทิง เป็นหมู่บ้านเก่าแก่กว่า...บ้านเชียงแก้วเป็น 100 ปี
รายชื่อผู้นำชุมชน จากอดีด – ปัจจุบัน.
1. นายชา ปากดี
2. นายแสง
3. นายคูณ
4. นายใบ
5. นายโท ระดาบุตร
6. นายเงิน สมเสนาะ
ลำดับต่อมาบ้านเชียงแก้วแยกออกเป็น 2 หมู่บ้าน คือ หมู่ 6 และหมู่ 16 ดังนี้
7. นายคำ สุจริต หมู่ 16
8. นายพรม พันธ์คำ หมู่ 6
18 กันยายน 2521 ตั้งกิ่งอำเภอตาลสุม โดยแยกมาจาก อำเภอ พิบูลมังสาหาร และปี2525 แยก ตำบลจิกเทิง ออกเป็น ตำบลนาคาย พร้องกับแยกหมู่บ้านเชียงแก้วออกอีก 1 หมู่ คือ หมู่ 9 บ้านสร้างคำ
9. นายวัน จันภิรักษ์ หมู่ 3
10. นายชิน นาริกุล หมู่ 9
11. นายคำดี สมสุข หมู่ 4 ปัจจุบัน
12. นายมณีโชติ สุจริต หมู่ 3 ปัจจุบัน
13.นายสุนีย์ แก้วใจ
ปณชี
ปณชี (กงกัณ: पणजी; ; ) เป็นเมืองหลวงของรัฐกัว ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำมาณฑวี เป็นเมืองท่าบนฝั่งทะเลอาหรับ มีประชากร 114,759 คนในเขตมหานคร
เมืองนี้สร้างขึ้นแบบตารางกริดหลังโปรตุเกสย้ายเมืองหลวงจากVelha Goaในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ต่อมายกสถานะจากเมืองเป็นนครในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1843 เมื่อกัวได้รับสถานภาพเป็นรัฐใน ค.ศ. 1987 จึงกลายเป็นเมืองหลวงของรัฐ
ปณชีตั้งอยู่ที่ โดยมีระดับความสูงเฉลี่ย
จากสำมะโนประชากรอินเดีย ค.ศ. 2011 ปณชีมีประชากร 114,405 คน แบ่งเป็นชายร้อยละ 52 และหญิงร้อยละ 48
ปณชีมีศาสนาหลักถึง 3 ศาสนา โดยศาสนาฮินดูมีผู้นับถือมากที่สุด โดยมีผู้ติดตามร้อยละ 64.08 ศาสนาคริสต์ร้อยละ 26.51 และศาสนาอิสลามเป็นศาสนาที่มีผู้นับถือน้อยที่สุด โดยมีเพียงร้อยละ 8.84 ส่วนร้อยละ 0.4 ของประชากรนับถือศาสนาอื่น ๆ เช่นพุทธ, เชน และซิกข์
ปณชีเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
Goa: A complete Guide
รัฐซานลุยส์
ซานลุยส์  เป็นรัฐในประเทศอาร์เจนตินา ตำแหน่งใจกลางของประเทศ บนละติจูด 32° ใต้ มีรัฐเพื่อนบ้าน จากทางทิศเหนือหมุนตามเข็มนาฬิกาดังนี้ รัฐลาริโอฆา รัฐกอร์โดบา รัฐลาปัมปา รัฐเมนโดซา และรัฐซานฆวน
ทะเลสาบน็อยซีเดิล
ทะเลสาบน็อยซีเดิล  หรือ ทะเลสาบแฟร์เตอ  เป็นทะเลสาบน้ำตื้น อยู่บริเวณชายแดนของประเทศออสเตรียกับฮังการี มีเนื้อที่ อยู่ในเขตประเทศออสเตรีย และอยู่ในเขตประเทศฮังการี ทะเลสาบมีพื้นที่รับน้ำราว จากทิศเหนือถึงใต้ทะเลสาบมีความยาว และมีความกว้างจากทิศตะวันออกถึงตะวันตก ระหว่าง ถึง
ทะเลสาบนี้เคยอยู่ในเขตประเทศฮังการีทั้งหมด จนกระทั่ง ค.ศ. 1922 บางส่วนได้โอนไปอยู่ในประเทศออสเตรียพร้อมกับรัฐบัวร์เกินลันท์
ฟอลเลน (ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส)
เดอะ ฟอลเลน  เป็นชื่อตัวละครจากภาพยนตร์ซีรีส์ เรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส (Transformers)
เดอะ ฟอลเลน หรือ ฟอลเลน เป็นพี่น้องกับหุ่นยนต์เหล่าไพรม์ รุ่นแรกๆ ซึ่งเรื่องเริ่มต้นขึ้นเมื่อ เหล่าไพรม์ ตั้งกฏขึ้นมา หนึ่งข้อ คือห้ามทำลายดวงดาวที่มีสิ่งมีชีวิต จนกระทั่ง เดอะ ฟอลเลน คิดแหกกฏข้อนี้ เพราะรังเกียจเผ่าพันธุ์มนุษย์ยิ่งนัก ฟอลเลนจึงคิดจะล้างเผ่าพันธุ์โดยการเปิดเครื่องมหาจักรกล ที่บรรพบุรุษสร้างไว้เพื่อจะเก็บเกี่ยวขุมพลังอีเนอร์จอน (Energon) โดยการทำลายดวงอาทิตย์ทิ้ง ทางเดียวที่จะเปิดเครื่องได้คือใช้แมททริกซ์แห่งจิตพลังผู้นำ (Matrix of Leadership) จนกลายเป็นสงครามแย่งชิงแมททริกซ์ขึ้นเป็นเวลานาน เหล่าไพรม์จึงจำเป็นต้องขโมยแมททริกซ์ ไปซ่อนไว้และได้สละชีวิตเพื่อซ่อนรักษาแมททริกซ์ไว้ ไม่ให้เดอะ ฟอลเลน หรือใครก็ตาม หาแมททริกซ์เจอ
หลายปีผ่านไปหุ่นยนต์ฝ่ายดีเซปติคอนส์ทุกตัวคน ได้ใช้เสี้ยวสะเก็ดเอ็นเนอร์จอนปลุกชีพเม็กกาทรอน จนฟื้นขึ้นมา เม็กกาทรอนได้เหาะไปยังยานอวกาศเนเมซิซ ซึ่งเดอะ ฟอลเลน พักอาศัยอยู่ที่แห่งนั้น เม็กกาทรอนผู้เป็นศิษย์ของฟอลเลน ได้แจ้งข่าวเรื่องออลสปาร์ค ถูกทำลายไปแล้ว เดอะฟอลเลนได้เห็นว่า ยังมีหุ่นยนต์ตระกูลไพรม์ ที่ยังมีชีวิตอยู่ เพียงคนเดียวนั่นคือ อ็อพติมัส ไพรม์ ซึ่งเดอะ ฟอลเลน คิดวางแผนใช้แซม วิทวิคกี้ นำไปหาอ็อพติมัส และไม่นานนักเม็กกาทรอนก็สามารถฆ่าอ็อพติมัสได้ เมื่อเดอะฟอลเลน ทราบข่าวว่าไพรม์ตัวสุดท้ายสิ้นชีพแล้ว จึงนำหุ่นยนต์ดีเซปติคอนส์ทั้งหมด เคลื่อนพล เข้าสู่โลกทันที
ฝ่ายแซม วิทวิคกี้ มิเคล่า อดีตเจ้าหน้าที่ซิมมอนส์ ได้พบกับเจ็ทไฟร์ ซึ่งเจ็ทไฟร์เล่าว่ามีแมททริกซ์เพียงอย่างเดียวที่สามารถปลุกชีพหุ่นยนต์ทุกตัวได้ แซมจึงรีบไปตามหาแมททริกซ์จนเจอ และชุบชีวิตอ็อพติมัสได้ เมื่อฟอลเลนทราบข่าวจึงไปแย่งแมททริกซ์กลับคืนมาได้ ทางด้านเดอะ ฟอลเลน ซึ่งได้นำแมททริกซ์ทำการเปิดเครื่องมหาจักรกล เมื่อเจ็ทไฟร์เห็นดังนั้น เขาจึงสละชีวิตตัวเอง เพื่อให้อ็อพติมัสประกอบร่างของเขา ในที่สุด เดอะ ฟอลเลน ก็ถูกอ็อพติมัสฆ่าตายสิ้น
เดอะฟอลเลนนี้เอง เป็นหนึ่งในผู้ที่กระตุ้น ให้เม็กกาทรอน สร้างกลุ่มดีเซปติคอนส์ขึ้นมา เพื่อกำจัดอ็อพติมัส ไพรม์และเหล่าออโต้บอทส์
ผู้พากย์เสียงเดอะ ฟอลเลน ในทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น ภาคภาษาไทย คือ จักรกฤษณ์ หาญวิชัย และให้เสียงภาคภาษาอังกฤษโดย โทนี่ ทอดด์ (Tony Todd) ส่วนผู้ให้เสียงภาคภาษาญี่ปุ่นนั้น ให้เสียงโดย แบงโจ จินกา (Banjō Jinga)
เตมูโก
เตมูโก  เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศชิลี เป็นเมืองหลักในจังหวัดเกาตินและแคว้นอาเรากานีอา ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ชาวอินเดียนเผ่าอาเรากานีอายกดินแดนนี้แห่งแก่สเปนและตั้งเป็นเมืองเมื่อ ค.ศ. 1881 เมืองเป็นศูนย์กลางการค้า โดยเฉพาะสินค้าจำพวกธัญพืช ผลไม้และไม้ซุง
อาย-อาย
อาย-อาย  เป็นไพรเมตชนิดหนึ่ง จำพวกลีเมอร์ โดยที่อาย-อาย เป็นสัตว์เพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Daubentonia" และวงศ์ Daubentoniidae (มีอยู่ชนิดหนึ่ง คือ อาย-อายยักษ์ ที่มีความยาวกว่า 2.5 เมตร แต่ได้สูญพันธุ์ไปแล้วกว่า 2,000 ปีก่อน และมีน้ำหนักมากกว่า อาย-อาย หลายเท่า)
ชื่อวิทยาศาสตร์ของ อาย-อาย คือ "Daudentonia madagascariensis" (/เดอ-เบน-เทอ-เนีย มา-ดา-กัส-กา-เรียน-ซิส/) โดยชื่อสกุลตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ หลุยส์-ฌอง-มารี-เดอเบนทัน นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส ที่ศึกษา อาย-อาย เป็นบุคคลแรก ขณะที่ชื่อชนิดมีความหมายถึง การอาศัยอยู่บนเกาะมาดากัสการ์ ขณะที่ชื่อสามัญคำว่า "อาย-อาย" มาจากเสียงร้องเรียกหากันของชาวตะวันตก ที่ออกเสียงว่า "เฮ้-เฮ้" นั่นเอง อย่างไรก็ตามยังไม่มีหลักฐานใดที่บ่งบอกว่านี่เป็นที่มาอย่างแท้จริง แต่อาจเป็นไปได้ว่าคำว่า "เฮ้-เฮ้" ในภาษามาลากาซี ออกเสียงใกล้เคียงกับคำว่า "เฮห์-เฮห์" ซึ่งมีความหมายว่า "ฉันไม่รู้" มาจากการที่ชาวมาลากาซี ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของเกาะมาดากัสการ์ใช้เรียก อาย-อาย กับชาวตะวันตก แทนที่จะเรียกชื่อโดยตรงก็เป็นได้ เพราะความเชื่อที่ว่า อาย-อาย เป็นสัตว์อัปมงคล
จากการศึกษาทางดีเอ็นเอพบว่า อาย-อาย เป็นลีเมอร์ที่เก่าแก่ที่สุดชนิดหนึ่ง และเป็นสัตว์ที่น่าสนใจอีกชนิดหนึ่ง เพราะมีระยะเวลาในการดำรงเผ่าพันธุ์มายาวนาน ถือเป็นต้นพันธุกรรมของลีเมอร์ที่หลากหลายในปัจจุบัน อาย-อาย เป็นลีเมอร์ที่มีลักษณะแตกต่างไปจากลีเมอร์ทั่วไป คือ มีรูปร่างหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวเหมือนปีศาจ มีใบหูที่กางโตเหมือนค้างคาว มีฟันที่แหลมคม โดยเฉพาะฟันหน้าที่จะไม่หยุดการงอกเหมือนกับสัตว์ฟันแทะ และมีนิ้วตีนที่ลีบเล็กเรียวยาวผอมติดกระดูก ทำหน้าที่เหมือนมือ และมีจุดเด่น คือ นิ้วตรงกลาง 2 นิ้ว คือ นิ้วชี้ และนิ้วกลางจะแหลมยาวออกมาจากนิ้วอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัดเจน โดยมีนิ้วชี้เป็นนิ้วที่ยาวที่สุด อาย-อาย มีลำตัวขนาดเท่าแมว มีขนตามลำตัวสีดำปลายขนเป็นสีเงินหรือสีเทา มีหางยาวขนฟูเป็นพวงเหมือนกระรอก น้ำหนักตัวประมาณ 15 กิโลกรัม
จากการที่อาย-อาย มีฟันหน้าเหมือนสัตว์ฟันแทะ ทำให้ในระยะแรกในการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1770 เดอเบนทันได้จัดให้อาย-อาย อยู่ในอันดับสัตว์ฟันแทะด้วยซ้ำ
อาย-อาย จะใช้นิ้วนี้ให้เป็นประโยชน์ในการเคาะตามเปลือกไม้เพื่อหาแมลงหรือหนอนที่ซ่อนตัวอยู่ข้างใน โดยใช้หูขนาดใหญ่ห่อตัวรับฟังเสียงการเคลื่อนไหวของแมลง คล้ายกับระบบโซนาร์ จากนั้นจะใช้ฟันหน้าที่แหลมคมกัดเปลือกไม้และใช้นิ้วที่ยาวนี้ล้วงเอาออกมากินเป็นอาหาร นับได้ว่าเป็นสัตว์ที่ช่วยในการรักษาเยียวยาต้นไม้อีกชนิดหนึ่งเหมือนนกหัวขวาน เพราะช่วยกำจัดแมลงที่เป็นศัตรูพืช นอกจากนี้แล้วยังใช้ประโยชน์ในการตกแต่งขนตามลำตัวและให้ลูกได้อีกด้วย ซึ่งลูกอาย-อาย จะอาศัยดูดนมแม่เป็นระยะเวลานาน 1 ปี และจะอยู่กับแม่จนกระทั่งโตเต็มที่ จึงจะแยกตัวออกไปใช้ชีวิตอยู่ด้วยตัวเอง ซึ่งหัวนมของอาย-อาย นั้นจะไม่เหมือนกับสัตว์ในอันดับไพรเมตทั่วไป คือ จะอยู่ในตำแหน่งใกล้กับขาหนีบของขาหลัง และมีเพียง 2 หัว แทนที่จะเป็น 4 ทั้งนี้อาย-อาย ได้สูญเสียหัวนม 2 หัวไป และอยู่ในตำแหน่งที่ใกล้กับขาหนีบ เนื่องจากเป็นการวิวัฒนาการตัวเองเพื่อให้เคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ลูกอาย-อาย จะปลอดภัยกว่าหากเกาะดูดนมแม่ในตำแหน่งนี้มากกว่าหน้าอก
อาย-อาย มีระยะเวลาการผสมพันธุ์นานมากกว่าไพรเมตจำพวกอื่น ๆ คือ ใช้เวลานานถึง 45-50 นาที การผสมพันธุ์เริ่มขึ้นจากตัวเมียจะเรียกหาตัวผู้หลายตัวมารวมกันบนต้นไม้ ตัวผู้จะต่อสู้กันเพื่อที่จะได้สิทธิเป็นผู้ผสมพันธุ์กับตัวเมีย ตัวผู้ที่แพ้จะถูกไล่ออกไป เมื่อผสมพันธุ์ตัวผู้จะจับตัวเมียล็อกไม่ให้เคลื่อนไหวหนีได้ ซึ่งการผสมพันธุ์อาจจะต่อเนื่องไปเป็นระยะเวลานานถึง 3 วัน อาย-อาย ไม่มีฤดูผสมพันธุ์ที่แน่นอน จึงสามารถผสมพันธุ์ได้ตลอดปี และมีพฤติกรรมที่ผสมพันธุ์กันไปทั่ว อาย-อายตัวเมียจะเลี้ยงดูลูกจนกระทั่งโต แล้วจึงกลับมาผสมพันธุ์อีกทีซึ่งกินระยะเวลาเป็นวงรอบประมาณ 2-3 ปี อาย-อาย เป็นสัตว์ที่อยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว ทำรังเป็นต้นไม้ ซึ่งอยู่ด้วยกันหลายรัง โดยจะใช้รังเหล่านี้สลับกันไปเป็นที่หลับนอน
นอกจากนี้แล้ว อาย-อาย ยังกินผลไม้ที่มีเปลือกแข็งได้ เช่น มะพร้าว ด้วยการใช้ฟันกัดและกินน้ำจากมะพร้าว เป็นการหาน้ำที่ไม่ต้องพึ่งพาน้ำจากแหล่งน้ำตามธรรมชาติเหมือนสัตว์ทั่วไป อันเป็นการวิวัฒนาการที่เป็นการปรับตัวเพื่อให้ดำรงชีวิตอยู่ในสถานที่ ๆ แห้งแล้งอย่างเกาะมาดากัสการ์ ในอดีต อาย-อาย มีรัศมีการหากินไกลถึง 4 กิโลเมตร
อาย-อาย เป็นลีเมอร์อีกชนิดหนึ่งในจำนวนไม่กี่ชนิดที่หากินในเวลากลางคืน และยังสามารถที่จะเกาะต้นไม้แบบตีลังกาแบบค้างคาวได้เมื่อหากิน ประกอบกับมีหน้าตาน่าเกลียดน่ากลัว ชาวมาลากาซีจึงมีความเชื่อว่า อาย-อาย เป็นสัตว์ที่นำความตายมาสู่ผู้เห็นพบ มีความเชื่อและข้อห้ามเกี่ยวกับอาย-อายเป็นจำนวนมาก ซึ่งเรียกว่า ฟาดี้ เช่น หากใครถูกอาย-อาย ใช้นิ้วที่แหลมยาวนั้นชี้ก็จะถึ่งแก่ความตายในไม่ช้า และหากพบอาย-อาย ใกล้หมู่บ้าน ก็เป็นลางบอกเหตุว่าจะมีผู้ตายในหมู่บ้านนี้ในไม่ช้า หรือถ้าได้สัมผัสเนื้อตัวอาย-อาย ก็จะถึงแก่ความตายในเวลา 1 ปี และหากพบซากอาย-อาย ต้องฝังด้วยตนเอง หรือแม้แต่ว่าหากใครตายไปแล้ว ก็จะกลับมาเกิดใหม่เป็นอาย-อาย เป็นต้น
เดอะ ฟอลเลน
Daubentonia
Daubentoniidae
อายอาย
อาย อาย
คอสตาไน
คอสตาไน  เดิมชื่อ นีโคลาเยฟสค์  จนถึง ค.ศ. 1895 และ คุสตาไน  จนถึง ค.ศ. 1997 เป็นเมืองในประเทศคาซัคสถาน ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโตบอล เป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นคอสตาไน เมืองมีประชากร 214,916 คน ในปี ค.ศ. 2009
Qostanay
คุสตาไน
เยินเชอปิง