pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ข้อมูลเกี่ยวกับช่วงปฐมวัยของไซโตมีอยู่น้อยมาก เขาเกิดที่นครเอะโดะ แคว้นมุซะชิ (ปัจจุบันคือกรุงโตเกียว) เมื่อแรกเกิดนั้นเขามีชื่อว่า "ยะมะงุจิ ฮะจิเมะ"  โดยเป็นบุตรชายของยะมะงุจิ ยูสุเกะ  อะชิงะรุสังกัดแคว้นอะกะชิ ผู้มียศเป็น "โกะเคะนิง" (ยศระดับล่างของผู้สวามิภักดิ์ที่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ) ไซโตมีพี่ชายชื่อฮิโระอะกิ และพี่สาวชื่อคะสึ ตามบันทึกของครอบครัวไซโตที่ได้รับการตีพิมพ์แล้วกล่าวว่า เขาได้หนีไปจากเมืองเอะโดะในปี ค.ศ. 1862 หลังจากพลั้งมือสังหารซามูไรระดับฮะตะโมะโตะผู้หนึ่ง โดยหนีไปอยู่ที่นครเกียวโตและสอนวิชาดาบอยู่ในโดโจ (โรงฝึก) ของชายคนหนึ่งชื่อโยะชิดะ ซึ่งเคารพนับถือของพ่อไซโตมาตั้งแต่อดีต วิชาดาบของเขานั้นปรากฏชัดเจนว่าเป็นแนวทางของสำนักอิตโตรีวและสำนักมุไกรีว
ญาดานุช โรจจนวัฒน์
คลองหก
คลองหก เป็นคลองซอยคลองที่ 6 นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าไว้ด้วยกัน ขุดในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ตามโครงการทุ่งรังสิตที่มีจุดประสงค์เพื่อการพัฒนาที่ดินและพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่าง พ.ศ. 2435–2447 หลังคลองหกวาสายบนและสายล่างแล้วเสร็จ ในปัจจุบันคลองหกเริ่มต้นจากคลองหนองน้ำส้ม ตำบลหนองน้ำส้ม อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ผ่านอำเภอวังน้อย แล้วเข้าสู่จังหวัดปทุมธานีโดยตัดกับคลองระพีพัฒน์แยกตก ผ่านอำเภอธัญบุรี ไปสิ้นสุดที่คลองหกวาสายล่างที่บริเวณสี่แยกวัดประชุมราษฎร์ อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ตรงข้ามกับปากคลองสามวา
คลองเจ็ด
คลองเจ็ด เป็นคลองซอยคลองที่ 7 นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างไว้ด้วยกัน ขุดในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม เนื่องในโครงการทุ่งรังสิตที่มีจุดประสงค์เพื่อการพัฒนาพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว การตั้งถิ่นฐาน และการพัฒนาที่ดิน ช่วงระหว่าง พ.ศ. 2435–2447 หลังจากขุดคลองหกวาสายบนและสายล่างเสร็จ ในปัจจุบันคลองเจ็ดเริ่มต้นจากคลองระพีพัฒน์แยกตก รอยต่ออำเภอคลองหลวงและอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ผ่านอำเภอธัญบุรี และไปสิ้นสุดที่คลองหกวาสายล่าง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
คลองแปด
คลองแปด ขุดในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ตามโครงการทุ่งรังสิตที่มีจุดประสงค์เพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 เป็นคลองซอยคลองที่ 8 นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าไว้ด้วยกัน หลังคลองหกวาสายบนและสายล่างแล้วเสร็จ ปัจจุบันคลองแปดเริ่มต้นจากคลองระพีพัฒน์แยกตก อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ผ่านอำเภอธัญบุรี เข้าสู่เขตคลองสามวา และไปสิ้นสุดที่คลองสี่ตะวันออก เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร
สารัตถะ
ในทางปรัชญา สารัตถะ  คือคุณลักษณะหรือภาวะอันเป็นเนื้อแท้ ซึ่งทำให้สิ่งหนึ่ง ๆ เป็นตัวของตัวเอง แตกต่างจากสิ่งอื่น ๆ คตินิยมที่ยอมรับว่าสารัตถะมีอยู่จริง เรียกว่าสารัตถนิยม (essentialism)
แต่ละคตินิยมมีทัศนะเกี่ยวกับสารัตถะของมนุษย์ต่างกันไป นักเหตุผลนิยมถือว่าความมีเหตุผลเป็นสารัตถะของมนุษย์ อัตถิภาวนิยมว่าเป็นเสรีภาพ บางศาสนาถือว่าเป็นวิญญาณ เป็นต้น
คลองเก้า
คลองเก้า ขุดในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ตามโครงการทุ่งรังสิตที่มีจุดประสงค์เพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 เป็นคลองซอยคลองที่ 9 นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าด้วยกัน หลังคลองหกวาสายบนและสายล่างแล้วเสร็จ ปัจจุบันคลองเก้าเริ่มต้นจากคลองระพีพัฒน์แยกตก อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ผ่านอำเภอธัญบุรี เข้ากรุงเทพมหานคร เป็นเส้นแบ่งเขตคลองสามวา และเขตหนองจอก ก่อนจะไปสิ้นสุดที่คลองสนาม
คลองสิบ
คลองสิบ เป็นคลองซอยคลองที่ 10 ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าด้วยกัน นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ขุดโดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ในสมัยรัชกาลที่ 5 ตามโครงการทุ่งรังสิต เพื่อการพัฒนาพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 หลังคลองหกวาสายบนและสายล่างแล้วเสร็จ ปัจจุบันคลองสิบเริ่มต้นจากคลองระพีพัฒน์แยกตก อำเภอหนองเสือ ผ่านอำเภอธัญบุรี และอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี แล้วไปสิ้นสุดที่คลองสนาม เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
คลองสิบเอ็ด
คลองสิบเอ็ด ขุดในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ตามโครงการทุ่งรังสิตที่มีจุดประสงค์เพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 เป็นคลองซอยคลองที่ 11 นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าด้วยกัน หลังคลองหกวาสายบนและสายล่างแล้วเสร็จ คลองสิบเอ็ดเริ่มต้นจากคลองหกวาสายบน หรือคลองระพีพัฒน์ ที่อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ผ่านอำเภอธัญบุรี และไปสิ้นสุดที่คลองสนามกลางลำ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
คลองสิบสอง
คลองสิบสอง ขุดโดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ตามโครงการทุ่งรังสิต ซึ่งมีขึ้นเพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 ในสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นคลองซอยคลองที่ 12 นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าด้วยกัน หลังคลองหกวาสายบนและสายล่างแล้วเสร็จ คลองสิบสองเริ่มต้นจากหกวาสายบน หรือคลองระพีพัฒน์ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ผ่านอำเภอธัญบุรี ไปจดคลองหนองปลาหมอ ในเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
คลองสิบสาม
คลองสิบสาม ขุดโดยบริษัทขุดคลองแลคูนาสยาม ตามโครงการทุ่งรังสิต ซึ่งมีขึ้นเพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 ในสมัยรัชกาลที่ 5 หลังคลองหกวาสายบนและสายล่างแล้วเสร็จ เป็นคลองซอยคลองที่ 13 นับจากฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา ที่เชื่อมต่อคลองหกวาสายบน คลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าด้วยกัน คลองสิบสามเริ่มต้นจากหกวาสายบน หรือคลองระพีพัฒน์ เป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี กับอำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี ผ่านเข้าสู่อำเภอหนองเสือ อำเภอธัญบุรี อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี และไปสิ้นสุดที่คลองแสนแสบ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
คลองสิบห้า
คลองสิบห้า เป็นคลองที่ขุดในสมัยรัชกาลที่ 5 ในโครงการทุ่งรังสิต ซึ่งมีขึ้นเพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 เชื่อมต่อคลองแปดวา และคลองหกวาสายล่างเข้าด้วยกัน คลองสิบห้าเดิมเริ่มต้นจากคลองรังสิต ในอำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก ไปสิ้นสุดที่คลองแสนแสบ อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัด ฉะเชิงเทรา ภายหลังมีคลองขุดเยื้องจากปากคลองสิบห้าที่คลองรังสิต ไปเชื่อมกับแม่น้ำใน ที่จังหวัดนครนายกด้วย
คลองสิบหก
คลองสิบเจ็ด
คลองสิบเจ็ด เป็นคลองที่ขุดในสมัยรัชกาลที่ 5 เชื่อมต่อคลองต่างๆ ในโครงการทุ่งรังสิตเข้าด้วยกัน ซึ่งมีขึ้นเพื่อการพัฒนาที่ดิน และพื้นที่ทำนาเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐาน ระหว่างปี พ.ศ. 2435 - 2447 นับเป็นคลองสุดท้ายที่อยู่ด้านตะวันออกสุดของโครงการ คลองสิบเจ็ดเริ่มต้นจากคลองหกวาสายล่าง ในอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัด ฉะเชิงเทรา ไปออกที่คลองแสนแสบในอำเภอเดียวกัน ตรงข้ามปากคลองพระองค์เจ้าไชยานุชิต ซึ่งสามารถใช้เส้นทางต่อไปออกคลองนครเนื่องเขต คลองประเวศบุรีรมย์ และคลองสำโรงได้
ฌ็อง-เบแดล บอกาซา จูเนียร์
ฌ็อง-เบแดล บอกาซา จูเนียร์  หรือ ฌ็อง-เบแดล บอกาซาที่ 2  (เกิด 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1973) เป็นบุตรของฌ็อง-เบแดล บอกาซากับแคทเธอรีน เดนกุยอาด เขาเคยได้รับสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมารเมื่อบิดาของพระองค์ครองราชย์ ต่อมาบิดาถูกปฏิวัติ และต้องกลายเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ เมื่อบิดาเสียชีวิต เขาจึงเป็นประมุขราชวงศ์โบคัสซาและเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์จักรวรรดิแอฟริกากลางคนต่อมา
รายชื่อตอนในลูกพี่ลูกน้อง
หม่อมเจ้านิตยากร วรวรรณ
ร้อยเอก นายหมวดโท หม่อมเจ้านิตยากร วรวรรณ (5 เมษายน พ.ศ. 2436 — 16 มีนาคม พ.ศ. 2514) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ประสูติแต่หม่อมผัน วรวรรณ ณ อยุธยา
หม่อมเจ้านิตยากร เป็นพระโอรสองค์ที่สิบในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ประสูติแต่หม่อมผัน วรวรรณ ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2436 ทรงศึกษาที่วังวรวรรณ โรงเรียนราชวิทยาลัย (ปัจจุบันคือโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์) และโรงเรียนนายร้อยทหารบก ตามลำดับ
หม่อมเจ้านิตยากรผนวชเป็นพระภิกษุ ขณะชันษา 20 ปี เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เป็นพระอุปัชฌาย์ พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นชินวรสิริวัฒน์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ผนวชแล้วไปจำพรรษา ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
ต่อมาทรงถวายตัวเป็นมหาดเล็กในสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิ์เดช ขณะนั้นเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งขึ้น นายร้อยเอก หม่อมเจ้านิตยากร ทรงอาสาไปราชการสงครามในตำแหน่งผู้บังคับกองร้อยที่ 1 กองทหารบกรถยนต์ ในราชการครั้งนั้นได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดีชั้นอัศวิน และได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ของประเทศฝรั่งเศส
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นราชองค์รักษ์ ต่อมาได้กราบถวายบังคมลาออกจากราชการมาประกอบอาชีพส่วนตัวบริหารกิจการรถไฟสายท่าเรือ–พระพุทธบาท และยังได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ถึง 2 สมัย ในสังกัดพรรคสหชีพ โดยได้รับเลือกครั้งแรกในการเลือกตั้งเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2489 แทนที่ปรีดี พนมยงค์ ที่ลาออกไปก่อนหน้านั้นจากการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล โดยบทบาทในทางการเมืองของ หม่อมเจ้านิตยากร เป็นที่โดดเด่นมาก ถือเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรที่ฝีปากจัดจ้าน กล้าพูดกล้าวิจารณ์ จนได้รับฉายาว่า "เห่าหม้อ" จากการที่เมื่อทรงปราศรัยหรือพูดจบ มักจะลงท้ายด้วยคำว่า "เห่าหม้อ" ทุกครั้ง
หม่อมเจ้านิตยากร เสกสมรสกับหม่อมแก้ว (สกุลเดิม เอี่ยมจำนงค์) มีโอรสและธิดารวมทั้งหมด 8 คน คือ
หม่อมเจ้านิตยากร มีธิดากับหม่อมเล็กอีก 2 คน คือ
หม่อมเจ้านิตยากร วรวรรณ ถึงชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2514 สิริชันษา 77 ปีเศษ
การค้นหา
การค้นหา หรือ ค้นหา อาจหมายถึง
เหตุการณ์โจมตีเรือประมงไต้หวันโดยหน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์
เหตุการณ์โจมตีเรือประมงไต้หวันโดยหน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์ หรือเป็นที่รู้จักคือเหตุการณ์การโจมตีเรือกวังต้าซิ่งหมายเลขที่ 28เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ณ ช่องแคบบาลินตัง ซึ่งเป็นเขตเศรษฐกิจทับซ้อนระหว่างสองประเทศ โดยเรือหน่วยยามฝั่งฟิลิปปินส์ (รหัสเรือ MCS-3001)
ได้ยิงโจมตีเรือประมงสัญชาติไต้หวัน (เรือกวังต้าหมิงหมายเลขที่ 28) จนทำให้ชาวประมงชื่อหง สวือเฉิงเสียชีวิต
ท้าวความ.
เนื่องจากช่องแคบปาซวื่อเป็นน่านน้ำร่วมระหว่างไต้หวันกับฟิลิปปินส์และเป็นแหล่งจับปลาทูน่าขนาดใหญ่ โดยแต่เดิมการประมงส่วนใหญ่นั้นเป็นของไต้หวัน จนกระทั่งปีล่าสุดชาวฟิลิปปินส์ก็ได้มีการทำประมงด้วยรัฐบาลของฟิลิปปินส์จึงได้เริ่มทำการจับกุมเรือไต้หวันที่เข้ามาละเมิดอาณาเขต
ทั้งที่น่านน้ำนี้เป็นน่านน้ำร่วมระหว่างสองประเทศและอีกทั้งกรณีพิพาททางทะเลระหว่างสองประเทศก็มีอยู่ตลอด แต่รัฐบาลฟิลิปปินส์ก็มีนโยบายมีจีนประเทศเดียวนั่นคือจีนแผ่นดินใหญ่ ไม่ใช่ไตัหวัน จึงทำให้การเจรจาตกลงระหว่างประเทศไม่เป็นรูปเป็นร่าง
เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 เวลาห้านาฬิกาตามเวลาท้องถิ่นเรือประมงกวังต้าซิ่งหมายเลขที่ 28 ได้เข้ามาจับปลาอยู่ในช่องแคบปาซวื่อ (19.83 เหนือ, 123.4 ตะวันออก) และเวลาเก้านาฬิกาสี่สิบห้านาที (19.96 เหนือ, 122.96 ตะวันออก) ได้ถูกโจมตีโดยปืนกลจากเรือลาดตระเวนของฟิลิปปินส์จนกระทั่งนายหง สวือเฉิงถูกยิงเสียชวิต และเวลาบ่ายโมงสี่นาทีเรือลาดตระเวนไต้หวันได้รับรายงานว่าเรือประมงดังกล่าวอยู่ที่ตำแหน่ง (20.12 เหนือ, 123.02 ตะวันออก) โดยรัฐบาลฟิลิปปินส์ได้ประกาศจากบาลินตังว่าบริเวณนี้อยู่ในอาณัติของฟิลิปปินส์ ณ ขณะนั้นเรือลาดตระเวนไต้หวันพบเรือสองลำซึ่งเรือลาดตระเวนของฟิลิปปินส์กำลังพุ่งเข้าไปชนกับเรือประมงดังกล่าวพร้อมกับกำลังยิงสวนมาที่เรือลาดตระเวนของไต้หวัน ซึ่งไม่ทราบสาเหตุการยิงและกล่าวว่าในระยะ 164 ไมล์ทะเลจากอีลูนบีทางตะวันออกเฉียงใต้เป็นน่านน้ำของไต้หวัน โดยรัฐบาลฟิลิปปินส์เองก็ไม่ทราบสาเหตุถึงการยิงโจมตี และยอมรับว่าเจ้าหน้าที่ทำผิดกฎหมายและเป็นการคุกคามเรือจากไต้หวัน ทางเรือลาดตระเวนไต้หวันได้ประกาศว่าหากมีการพบเรือประมงไต้หวันต้องมีการแจ้งก่อนนอกจากนี้ ยังพบเรือจับปลาไต้หวันใกล้ ๆ อีกลำคือ "หมิงเจวิ้งฝูหมายเลขที่ 12" แต่ไม่ได้ถูกโจมตีเหมือนกับเรือกวังต้าซิ่งหมายเลขที่ 28 ถูกไล่ล่ากว่าสามชั่วโมง
ผู้ที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์คือนายซวือเฉิง แซ่หง อายุ 65 ปี เป็นชาวเกาะหลิวฉิว จังหวัดผิงตง และเสียชีวิตบนเรือดังกล่าว
ในช่วงเช้าของวันที่ 11 พฤษภาคม ศพของนายหงจังอยู่กับเรือกวังต้าซิ่งหมายเลขที่ 28 และเรือดังกล่าวได้แล่นกลับไปยังเกาะหลิวฉิว โดยสำนักงานอัยการได้ออกคำสังให้มีการตรวจสอบร่องรอยกระสุนซึ่งพบจำนวนกระสุนทั้งสิ้น 52 รูบนเรือดังกล่าว และสถาบันนิติเวชก็ได้สืบสาเหตุการตายของเหยื่อ แต่ด้วยอุปกรณ์ในท้องถิ่นที่มีอยู่จำกัด ทำให้ศพต้องถูกย้ายไปตรวจสอบที่เกาซวง โดยผลจากชันสูตรศพพบว่าถูกยิงบริเวณคอด้านซ้ายแค่นัดเดียวและโดนหลอดเลือดแดง หลอดลม และหลอดอาหาร
การหมุนเปลี่ยนท่าทารกจากภายนอก
การหมุนเปลี่ยนท่าทารกจากภายนอก  เป็นหัตถการทางสูติศาสตร์ ทำเพื่อหมุนเปลี่ยนท่าของทารกที่อยู่ในท่าที่มีส่วนนำเป็นส่วนอื่น เปลี่ยนเป็นมีส่วนนำเป็นศีรษะ เพื่อให้สามารถคลอดทางช่องคลอดได้
ความเสี่ยงและภาวะแทรกซ้อน.
ความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นได้บ่อย เช่น สายสะดือพันกันหรือพันคอ รกลอกตัว คลอดก่อนกำหนด ถุงน้ำคร่ำแตกก่อนกำหนด และทำให้แม่เจ็บได้มาก
External cephalic version
เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์ เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน
เดวิด อัลเบิร์ต ชาร์ลส์ อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน  เป็นพระโอรสคนใหญ่ในเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน กับ เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 เขาเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร ทั้งยังเป็นพระภาคิไนยคนใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เขาอยู่ในลำดับโปเจียมพระราชวงศ์ฝ่ายหน้าเป็นคนที่ 10 เขาคือผู้สืบทอดตำแหน่ง
เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์ ไวเคานต์ลินลีย์ เป็นพระโอรสคนใหญ่ในเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน และอันโทนี อาร์มสตรอง-โจนส์ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 ณ โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์ เดวิดเป็นพระภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร และถูกจัดให้อยู่ในลำดับที่ 25 ในการสืบราชสันตติวงศ์แห่งราชบัลลังก์สหราชอาณาจักร
เมื่อ พ.ศ. 2524 เดวิด มีอายุครบ 20 ปี ซึ่งขณะนั้น เจ้าหญิงมาร์กาเร็ต ปฏิบัติพระกรณียากิจในเดนมาร์ก จึงไม่ได้ร่วมงานวันเกิดพระโอรส มีเพียง เลดีซาราห์ แชตโท น้องสาวที่ร่วมงานวันนั้นกับบิดา ซึ่งในวันนั้นเอง สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบลธที่ 2 เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยเจ้าชายฟิลิป พระราชสวามี และพระราชโอรส-ธิดาทั้ง 4 มายังพระตำหนักของเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต เพื่อรว่มงานวันเกิดพระราชภาคิไนย พร้อมพระราชทานของขวัญให้ และมีพระราชดำรัสอวยพรวันเกิด จากนั้น เจ้าชายฟิลิปได้พระราชทานชุดอัศวิน ซึ่งเดวิดชอบมากเมื่อครั้งยังเยาว์วัย เมื่อเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต เสด็จกลับจากเดนมาร์กในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 จึงได้พระราชทานของขวีญที่ทรงซื้อมาจากเดนมาร์กพระราชทานแก่พระโอรส ซึ่ง มาร์เกรเธอที่ 2 สมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรเดนมาร์ก ได้พระราชทานบัตรอวยพรวันเกิด ส่วน เฮนริก เจ้าชายพระราชสวามีแห่งเดนมาร์ก ได้พระราชทานเค้กที่ทรงทำขึ้นเองมาในโอกาสนี้ด้วย
เดวิดมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เนื่องจากหน้าตาของเขาคล้ายคลึงกับเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก และเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี พระราชโอรส-ธิดาของพระมาตุจฉา เจ้าชายฟิลิปได้ออกมาพระราชทานสัมภาษณ์เรื่องนี้ว่า
เดวิดเข้ารับการศึกษาในพระราชวังบักกิงแฮม ตอนอายุได้ 5 ขวบ ซึ่งเขาได้เข้าศึกษาพร้อมกับ เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก ลูกพี่ลูกน้องของเดวิด จากนั้นได้ศึกษาต่อ ณ พระราชวังเค็นซิงตัน จากนั้นเดวิดได้ทูลต่อพระมารดาว่า "เสด็จแม่ ผมชอบเรียนช่างผีมือและอยากเป็นช่างไม้" ซึ่งเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตก็ได้มีพระอนุญาตแต่ก็เสด็จไปดูเป็นระยะๆด้วยทรงห่วงพระโอรส ณ ดอร์เซ็ต ในขณะที่เขามีอายุได้ราว 20 ปี สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ผู้เป็นพระมาตุจฉา ได้ตรัสกับเขาว่า "โตขึ้นมากแล้ว ต่อไปหลานอยากเป็นอะไรรึ" เดวิดได้ทูลไปว่า "หลานอยากเรียนช่างไม้อย่างที่หลานเคยทูลเสด็จแม่ไว้พะย่ะคะทูลหม่อมป้า"
สืบทอดบรรดาศักดิ์.
หลังจากที่บิดาของเขาได้เสียชีวิตลง เดวิดได้สืบทอดเป็น เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน และตำแหน่ง ไวเคานต์ลินลีย์จึงตกไปเป็นของบุตรชายคนโตของเขา
งานด้านพระราชวงศ์.
โจนส์ทำงานในฐานะพระราชวงศ์ โดยได้ทำงานเกี่ยวกับผู้มีปัญหาด้านการได้ยินของสหราชอาณาจักร ดำรงตำแหน่งประธานสมาคมฟุตบอลแห่งสหราชอาณาจักรร่วมกับเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระญาติผู้ดูแลและจัดการเกี่ยวกับเงินงบประมาณของสหราชอาณาจักร ผู้อุปถัมภ์มรดกโลกแห่งสหราชอาณาจักร และผู้ดูแลหอสมุดควีนวิกตอเรียตั้งแต่ พ.ศ. 2539
แม้ว่า เขาจะเป็นสามัญชน แต่ก็ดำรงฐานะเป็นพระบรมวงศานุวงศ์แห่งสหราชอาณาจักร เช่นเดียวกับ เลดีซาราห์ แชตโท น้องสาวเพียงคนเดียวของเขา ว่ากันว่า เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน เป็นพระราชภาคิไนยที่ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงรักมาก ทรงห่วงประดุจพระราชบุตรแท้ๆ โดยเห็นได้จากตั้งแต่เขาเกิด สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงมีพระบรมราชโองการ ลั่นระฆัง มีการยิงสลุดปืนใหญ่ในกองทัพบก กองทัพเรือ และกองทัพเรือแห่งอังกฤษ 13 นัด พร้อมทั้งเสด็จพระราชดำเนินเป็นการส่วนพระองค์มายังพระตำหนักของเจ้าหญิงมาร์กาเรต เป็นประจำ พระราชทานของขวัญและทรัยพ์สิน สื่อมวลชนและประชาชนชาวอังกฤษได้ตั้งสมัญญานามแด่สมเด็จพระราชินีนาถ ว่า ป้าที่เห่อหลาน และอีกทั้งงานสมรสของเขากับ เซรีนา อาร์มสตรอง-โจนส์ เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน ซึ่งานจัดอย่างยิ่งใหญ่เสมือนงานอภิเษกสมรสของเจ้านายในพระราชวงศ์ นั่นเพราะพระบรมราชวินิจฉัยของสมเด็จพระบรมราชปิตุจฉา ซึ่งภายหลังการสิ้นพระชนม์ของ เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอนและ เลดีซาราห์ แชตโท ได้รับพระมหากรุณาธิคุณ ให้พำนักใน พระราชวังเค็นซิงตัน เป็นกรณีพิเศษ เนื่องจากสมเด็จพระราชินีนาถนั้น ทรงรักเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต พระน้องนางเพียงพระองค์เดียวและพระมารดาของเดวิด และ เลดีซาราห์ เป็นอันมาก เมื่อพระน้องนางสิ้นพระชนม์ สมเด็จพระราชินีนาถ จึงทรงรับพระราชภาคิไนยทั้ง 2 เข้ามาดูแล
เซเรนา อาร์มสตรอง-โจนส์, เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน
เลดีเซเรนา อัลเลย์เน อาร์มสตรอง-โจนส์, เคานท์เตสแห่งสโนว์ดอน  (เกิด 1 มีนาคม พ.ศ. 2513) เป็นสมาชิกราชวงศ์วินด์เซอร์ โดยการสมรสกับเดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์, ไวเคานต์ลินลีย์ พระโอรสในเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน กับ เธอมีลำดับโปเจียมพระราชวงศ์ฝ่ายใน ลำดับที่ 13
สำนักพระราชวังอังกฤษได้ออกแถลงการณ์เรื่องเดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์ เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน เตรียมหย่ากับเซเรนา อาร์มสตรอง-โจนส์ เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน หลังจากใช้ชีวิตคู่มากว่า 26 ปี เป็นการประกาศเพียงไม่ถึงสัปดาห์ หลังจากการประกาศแยกทางของปีเตอร์ ฟิลลิปส์ พระโอรสในเจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี กับออทัมน์ ฟิลลิปส์ ชายา
โดยตัวแทนของครอบครัวสโนว์ดอนกล่าวว่า "เอิร์ลและเคานต์เตสแห่งสโนว์ดอน ตกลงฉันมิตรที่จะให้ชีวิตสมรสนำมาซึ่งจุดสิ้นสุดตรงนี้ นำไปสู่การหย่า และขอให้สื่อมวลชนเคารพความเป็นส่วนตัวทั้งของตนและของครอบครัวด้วย"
เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์ เป็นพระโอรสในเจ้าหญิงมาร์กาเรต กับอดีตพระสวามี แอนโทนี่ อาร์มสตรอง-โจนส์ และเป็นพระภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีนาถ สมรสกับเซเรนา สแตนโฮป เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2536 มีโอรส 1 คน และธิดา 1 คน ปัจจุบันอยู่ในลำดับที่ 21 ของการสืบราชสันตติวงศ์ อีกทั้งเป็นเจ้าของกิจการเครื่องเรือนและของตกแต่งบ้าน
เลดีซาราห์ แชตโท
เลดีซาราห์ ฟรานเซส เอลิซาเบธ แชตโท  พระธิดาคนเล็กในเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน กับ อันโทนี อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 1 แห่งสโนว์ดอน เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 เธอเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร เป็นพระภาคิไนยคนเล็กใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร และอยู่ในลำดับโปเจียมพระราชวงศ์ฝ่ายในเป็นคนที่ 14 ทั้งนี้เธออยู่ในอันดับที่ 23 ในการสืบราชบัลลังก์ ทั้งนี้เธอยังเป็นพระมารดาทูลหัวให้กับ เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งซัสเซกซ์ เลดีโรส กิลแมน และ เลดีลูอีส วินด์เซอร์
คลีโอพัตราที่ 1
คลีโอพัตราที่ 1 ไซรา   เป็นเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิเซลูซิดโดยการอภิเษกสมรส และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี พระนางทรงอภิเษกสมรสกับทอเลมีที่ 5 กษัตริย์แห่งอียิปต์ เมื่อพระราชสวามีสวรรคตพระนางก็ทรงปกครองอียิปต์ผ่านทางทอเลมีที่ 6 พระโอรส ซึ่งเป็นกษัตริย์องค์ต่อมา พระนางทรงปกครองอียิปต์จวบจนกระทั่งพระนางสวรรคต
คลีโอพัตราที่ 2
คลีโอพัตราที่ 2 แห่งอียิปต์   เป็นสมเด็จพระราชินี (และผู้ปกครองแต่เพียงพระองค์เดียว ในระยะเวลาสั้น ๆ ) แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี
ศัมภาล (แก้ความกำกวม)
ศัมภาล
Moribund อาจหมายถึง
เหรียญดุษฎีมาลา เข็มราชการในพระองค์
เหรียญดุษฎีมาลา เข็มราชการแผ่นดิน
พูนสวัสดิ์ มูลศาสตรสาทร
พูนสวัสดิ์ มูลศาสตรสาทร อดีตนักการเมืองชาวสุรินทร์ที่มีชื่อเสียง, อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม และอดีตนักมวยไทยชื่อดัง
นายพูนสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2482 เป็นบุตรคนที่ 5 ในจำนวนบุตรทั้งหมด 9 คน ของขุนมูลศาสตร์สาทร (พงษ์ มูลศาสตรสาทร) กับนางผกา มูลศาสตรสาทร และเป็นน้องชายแท้ ๆ ของนายพิศาล มูลศาสตรสาทร อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย และอดีตรัฐมนตรีว่าการในหลายกระทรวง
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสุรวิทยาคาร นายพูนสวัสดิ์ได้ลงเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในเขตจังหวัดสุรินทร์หลายครั้งและได้รับการเลือกตั้งทั้งหมด 7 ครั้ง คือ ในปี พ.ศ. 2526, พ.ศ. 2529, พ.ศ. 2531, พ.ศ. 2535/1, พ.ศ. 2535/2 และพ.ศ. 2539 ในสังกัดพรรคการเมือง 3 พรรค คือ พรรคประชาธรรม, พรรคกิจสังคม และพรรคความหวังใหม่
มีตำแหน่งทางการเมืองเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พ.ศ. 2526, เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พ.ศ. 2529, ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พ.ศ. 2531, ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2535 และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม สมัย พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2539
แต่หลังจากปี พ.ศ. 2544 แล้ว เมื่อการเมืองได้เปลี่ยนสภาพไป นายพูนสวัสดิ์ก็มิได้รับการเลือกตั้งอีก โดยลงสมัครเป็นนายกเทศมนตรีเมืองสุรินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2555 ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จึงค่อย ๆ ลดบทบาททางการเมืองลงตามลำดับ โดยหันไปศึกษาด้านพุทธศาสนาระดับปริญญาโทแทน
ด้านชีวิตครอบครัว นายพูนสวัสดิ์สมรสกับนางฉันทนา มูลศาสตรสาทร (นามสกุลเดิม: แก้วทับทิม) ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันทั้งหมดเพียงคนเดียว คือ นางสาวลดาวัลย์ มูลศาสตรสาทร อดีตนักแบดมินตันทีมชาติไทย ชีวิตส่วนตัว นายพูนสวัสดิ์เป็นบุคคลที่ชื่นชอบการกีฬาทุกชนิดมาตั้งแต่เด็ก ในวัยหนุ่มเคยเป็นนักมวยไทยชื่อดัง ในชื่อ ปราบธรณี เมืองสุรินทร์ ในสังกัดค่ายเมืองสุรินทร์ ของนายสนอง รักวานิช เป็นนักมวยหมัดหมัด จนได้รับฉายาว่า "หมัดผีพราย" แม้ว่าไม่เคยได้ตำแหน่งแชมป์ใด ๆ ก็ตาม จนกระทั่งมีตำแหน่งทางการเมืองก็เป็นที่ปรึกษาองค์การหรือสมาคมทางกีฬาต่าง ๆ
ปราบธรณี เมืองสุรินทร์
โรงเรียนวัดธรรมราษฎร์เจริญผล
โรงเรียนวัดธรรมราษฎร์เจริญผล ตั้งอยู่ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
โรงเรียนวัดธรรมราษฎร์เจริญผล ก่อตั้งประมาณปี พ.ศ 2515 ตั้งในพื้นที่วัดธรรมราษฎร์เจริญผล เป็นโรงเรียนแห่งแรกในตำบลที่เปิดสอนมานานตั้งแต่สมัยปู่ ย่า ตา ยาย พื้นที่ตั้งประมาณ 10 ไร่ มีนักเรียนศึกษาอยู่ประมาณ 120 คน
1.อาคารเรียน 2 หลัง ประกอบด้วย
1.1 อาคารเรียน ป.1ข ปีที่สร้าง 2518
1.2 อาคารเรียน สปช.104/26 ปีที่สร้าง 2527
2.อาคารอเนกประสงค์ สปช.203/26 ปีที่สร้าง 2537
3.โรงอาหาร
4.สนามฟุตซอล (งบการสร้างจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี)
5.สนามฟุตบอล
6.สนามเด็กเล่นอื่น อื่น ปีที่สร้าง 2558
7.ห้องสุขา สปช.603/29 ปีที่สร้าง 2555
8.บ้านพักครู กรมสามัญ ปีที่สร้าง 2520
รายนามผู้อำนวยการโรงเรียน.
ผู้อำนวยก่อนหน้าไม่ทราบนาม
ผลงานและรางวัล.
งานศิลปหัตถกรรมนักเรียน ระดับเขตพื้นที่การศึกษา ครั้งที่ 67 ประจำปีการศึกษา 2560 สังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2 ณ สพป.ปทุมธานี เขต 2
รถประจำทางสาย 1008 รังสิต-หนองเสือ รถสีเขียวไม่ปรับอากาศ แล้วต่อด้วยวินมอไซต์แอนหนึ่ง
โรงเรียนวัดโปรยฝน
โรงเรียนวัดโปรยฝน ตั้งอยู่คลองสิบเอ็ด ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
โรงเรียนวัดโปรยฝน ตั้งอยู่หมูที่ 11 ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี จัดตั้งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2477 ใช้ชื่อว่า “ โรงเรียนประชาบาลหนองสามวัง 1 (วัดโปรยฝน) “ โดยการดำเนินงานของนายเฉลียว ทะยานศิลป์ ศึกษาธิการอำเภอหนองเสือ มีครู 3 คนคือ นายห่วง เพาะบุญ (ครูใหญ่) นายไล้ แซ่โง้ว และนายพูน เพาะบุญ ซึ่งอยู่ในความอุปการะของพระอธิการเพชร เจ้าอาวาสวัดโปรยฝน ได้อนุญาตให้ใช้ศาลาการเปรียญเป็นสถานที่เรียน
ต่อมาในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2513 คุณสนาน อมาตยกุล ได้มอบที่ดินพร้อมโฉนด จำนวน 6 ไร่ ให้ก่อสร้างอาคารเรียนแบบ ป.1ข จำนวน 4 ห้องเรียน ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ปัจจุบันโรงเรียนวัดโปรยฝน มีครู 9 คน นักการภารโรง 1 คน เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 166 คน มีข้าราชการและลูกจ้าง จำนวน 10 คน อัตราจ้าง จำนวน 3 คน
1) อาคารเรียนแบบป.1ข ขนาด 4 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง
2) อาคารเรียนแบบป.1ข ขนาด 5 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง
3) อาคารเรียนแบบสปช.105/2526 ขนาด 3 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง
1) อาคารเอนกประสงค์ แบบ 312 จำนวน 1 หลัง
2) อาคารโรงอาหาร(โรงเรียนจัดสร้างเอง) จำนวน 1 หลัง
3) ส้วมแบบกรมสามัญ 401 ขนาด 5 ที่นั่ง จำนวน 2 หลัง
4) ส้วมแบบสปช.601/26 ขนาด 4 ที่นั่ง จำนวน 1 หลัง
1) บ้านพักครูแบบกรมสามัญ จำนวน 2 หลัง
2) บ้านพักครูโรงเรียนจัดสร้างเอง จำนวน 1 หลัง
ลานกีฬาเอนกประสงค์.
1) ลานกีฬาเอนกประสงค์แบบกรมพลศึกษา จำนวน 1 สนาม
ราชวงศ์น่าน
คลีโอพัตราที่ 3
คลีโอพัตราที่ 3 แห่งอียิปต์   เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี ตั้งแต่ 142–101 ปีก่อนคริสตกาลพระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 8 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง
คลีโอพัตราที่ 4
คลีโอพัตราที่ 4 แห่งอียิปต์   เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี ตั้งแต่ 116-115 ปีก่อนคริสตกาล พระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 9 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง
คลีโอพัตราที่ 5
คลีโอพัตราที่ 5 แห่งอียิปต์   เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี เป็นพระราชธิดาในปโตเลมีที่ 9กับคลีโอพัตราที่ 4 พระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 12 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง
คลีโอพัตราที่ 6
คลีโอพัตราที่ 6 ทรีฟาเอนา   เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี พระนางเป็นพระธิดาในทอเลมีที่ 12กับคลีโอพัตราที่ 5 พระนางเป็นพระขนิษฐาของคลีโอพัตราที่ 7 ราชินีแห่งอียิปต์พระองค์ต่อมา
คาตาโอกะ ทามาโอะ
การล้มล้างราชอาณาจักรฮาวาย
การล้มล้างราชอาณาจักรฮาวาย  เป็นการปฏิวัติที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1893 เป็นการล้มล้างระบอบราชาธิปไตยของราชอาณาจักรฮาวาย คณะปฏิวัติคือ ทหารจากสหรัฐอเมริกาและพ่อค้าชาวยุโรปและอเมริกา เพื่อล้มราชบัลลังก์ของสมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย กษัตริย์ของชาวพื้นเมือง และจัดตั้งสาธารณรัฐฮาวายขึ้น แต่เป้าหมายสูงสุดของการปฏิวัติคือการผนวกฮาวายรวมเข้ากับประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งก็ประสบความสำเร็จในปี 1898
อารามกลูว์นี
อารามกลูว์นี  เป็นแอบบีย์ของคณะเบเนดิกติน ตั้งอยู่ที่เมืองกลูว์นี จังหวัดโซเนลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส ใช้สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ มีโบสถ์ 3 หลัง ซึ่งสร้างขึ้นตามลำดับกันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12