pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
"ดิสเลิฟ" เป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้ม "ซองส์อะเบาต์เจน" ของมารูนไฟฟ์ จากบทสัมภาษณ์กับเอ็มทีวีนิวส์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2002 นักร้องนำ แอดัม เลอวีน เผยว่าเขาเขียนเพลงนี้ในวันที่คนรักสาวของเขาแยกทางไปเมื่อเขาเลิกรากัน ในอีกบทสัมภาษณ์หนึ่ง เลอวีนเผยว่าเพลงเขียนขึ้น "ในเวลาที่ใช้เวลากับอารมณ์มากที่สุด" (most emotionally trying time) ในชีวิต เขายังเสริมว่า "ผมกำลังประสบความสัมพันธ์ที่กำลังจะจบลง แต่จริง ๆ แล้วผมรู้สึกตื่นเต้นเช่นกัน เพราะวงของผมกำลังจะทำเพลง และผมก็ดีใจมากที่จะได้ไปที่สตูดิโออัดเสียง เธอได้ออกจากเมืองไปจริง ๆ ภายในช่วงวันที่ผมกำลังเขียนเนื้อร้องเพลง ดิสเลิฟ ดังนั้นผมจึงอยู่ในสภาวะทางอารมณ์ที่จะเขียนเพลงจากปัญหาเหล่านั้นได้"
ระหว่างการทำเพลง "ดิสเลิฟ" วงกล่าวว่าเพลงมีอิทธิพลจากนักดนตรี สตีวี วันเดอร์ ท่อนหลายท่อนเขียนในคีย์ C ฮาร์มอนิกไมเนอร์ และท่อนคอรัสเขียนด้วยคีย์ Eb เมเจอร์ จังหวะดนตรีเป็นอัตราจังหวะ 4 4 (common time) และเร็ว 95 จังหวะต่อนาที การเริ่มเพลง "ดิสเลิฟ" เริ่มด้วยความเด่นของเปียโน มารูนไฟฟ์เรียก "ดิสเลิฟ" ว่าเป็นเพลงป็อปร็อกโดยพื้นฐาน โดยดนตรีที่มีมากกว่าเพลงทั่วไปคือ มีเสียงบิดกีตาร์แบบร็อกอยู่หลายครั้ง และถือว่าเป็นเพลงป็อปร็อกที่เต็มไปด้วยอารมณ์ ตามคำกล่าวของจอห์นนี ลอฟตัส จากเว็บไซต์ออลมิวสิก ดนตรีในเพลงมี "การเลียนแบบจังหวะอาร์แอนด์บีย้อนยุคได้อย่างลื่นไหล ไปสู่เพลงป็อปที่ทรงพลัง" ลอฟตัสรู้สึกว่าเพลงนำเสนอ "เสียงดัดของเลอวีนคลอกับเสียงเปียโนที่หนักหน่วงกับเครื่องตีในช่วงท้ายเพลง (ทั้งดนตรีสดและดนตรีสังเคราะห์) ที่เล่นหนุนกัน กล่าวคือมีทั้งท่อนร้องประสานเสียงสูง และเสียงเครื่องสังเคราะห์ที่สนุกสนาน และฟลุต ได้อย่างลงตัว" ลอฟตัสยังเสริมว่า เนื้อเพลงมี "เรื่องเพศ" ในท่อนที่ร้องว่า "I tried my best to feed her appetite / To keep her coming every night / So hard to keep her satisfied." สตีฟ มอร์ส จากหนังสือพิมพ์"เดอะบอสตันโกลบ" บรรยายเสียงของเพลงว่าเป็น "นิทานชวนโยกแต่ดูดดื่มเกี่ยวกับการเลิกรา" เมแกน บาร์ด จากหนังสือพิมพ์ "เดอะเดลีแคมปัส" เสริมว่า เพลงมี "เสียงร้องแบบสตีวี วันเดอร์ และจังหวะอาร์แอนด์บีที่ฟังออกเป็นฟังก์" ในเพลงฉบับขยาย ยาว 4 นาที 26 วินาที สามารถได้ยินท่อนคอรัสของซิงเกิลต่อไป "ชีวิลบีเลิฟด์" ตั้งแต่นาทีที่ 3:21 ถึง 3:42 ในระหว่างท่อนจบเพลง
ในบทสัมภาษณ์กับนิตยสาร"โรลลิงสโตน" เมื่อถามเกี่ยวกับเนื้อเพลงที่ร้องว่า "Keep her coming every night" และ "Sinking my fingertips into every inch of you" เลอวีนกล่าวว่า "ใช่แล้ว มันเป็นเรื่องเพศแน่นอน ผมเบื่อกับเนื้อเพลงธรรมดาที่ว่า 'Ooh, baby' และ 'I love you' และอะไร ๆ กำกวมแบบนี้ ผมคิดว่ายิ่งผมทำให้ชัดเจนโดยไม่ได้ต้องชัดเจนที่สุดนั้นเป็นวิธีการที่ใช้ได้แล้ว สาวน้อยทั้งหลายจะชอบมัน และมันคงจะไม่เข้าหูของปู่ย่าตายายผมเลย แต่กับแฟนเก่าของผมแล้ว มันเหมือนเอาอิฐหนักหนึ่งตันทุบเข้าที่ศีรษะของเธอ มันสมบูรณ์แบบดี" เขายังให้ความเห็นกับการที่เอ็มทีวีเล่นและแก้เพลงให้เข้ากับมิวสิกวิดีโอ โดยใส่ตัดคำว่า coming ออกจากท่อนที่ว่า "keep her coming every night" ด้วย เลอวีนกล่าวว่า "ตอนนี้เอ็มทีวีเพิ่งแก้ไขภาษาไป พวกเขาไม่ให้ผมพูด 'keep her coming every night' และนำคำว่า sinking ออกจาก 'sinking my fingertips' มันเหมือนกับจีนคอมมิวนิสต์เลย มันพิลึกสิ้นดี"
เพลงได้รับคำยกย่องจากนักวิจารณ์เพลง ในบทวิจารณ์อัลบั้มจากนิตยสาร"โรลลิงสโตน" คริสเตียน ฮอร์ด เขียนว่า "ความเคลิบเคลิ้มโรแมนติกแบบในเมือง ของแอดัม เลอวีน ใช้ได้ผลเมื่อวงของเขาเริ่มทำเพลงขึ้นมาจริง ๆ เสียที อย่างเพลง 'ดิสเลิฟ' ที่ใช้เปียโนและกีตาร์แบบเจมส์ บราวน์สร้างฐานซึ่งเลอวีนสามารถครอบงำความงาม (รวมถึงตัวเขา) ได้" เจสัน ทอมสัน จากป็อปแมตเทอส์ ออกความเห็นว่า ในเพลง "ดิสเลิฟ" และ "มัสต์เก็ตเอาต์" เจสซี คาร์ไมเคิล มือคีย์บอร์ด "ทำให้นึกถึงงานของบริตนีย์ สเปียส์ และเดอะนิวแรดิคัลส์ ตามลำดับ" แซม เบเรสกี จากหนังสือพิมพ์"เดลีโลโบ" ซึ่งดูจะกระตือรือร้นเรื่องอัลบั้มน้อยกว่าคนอื่น ยกย่องวงต่อเพลง "ดิสเลิฟ" ว่า "'ดิสเลิฟ' เป็นเพลงแรกที่ชวนนึกย้อนไปที่ดนตรีแบบแบ็กบีต (backbeat) อย่างเพลง "ซูเปอร์สติชัน" ของสตีวี วันเดอร์ มันอาจชวนให้เต้นแท็ป โยกศีรษะ หรือแม้กระทั่งส่ายก้น ถ้าเล่นเสียงดัง ๆ"
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2004 นักดนตรี จอห์น เมเยอร์ กล่าวกับนิตยสาร"โรลลิงสโตน"ว่า เขาชอบอัลบั้มซองส์อะเบาต์เจน เมเยอร์ยังมีทัศนคติที่ดีต่อเพลงดังกล่าว "เมื่อผมได้ฟังเพลง 'ดิสเลิฟ' มันเป็นดั่งสถานการณ์ที่จุดชนวนระเบิดแล้วถอยออกมา มันเป็นเพลงที่สมบูรณ์แบบเพลงหนึ่งที่คุณอยากจะเขียนขึ้น" ซิงเกิลนี้ยังเพิ่มเสน่ห์ให้วงมารูนไฟฟ์ และช่วยให้วงเป็นหนึ่งในวงดนตรีแจ้งเกิดใน ค.ศ. 2004 เพลงยังถูกทำใหม่โดยคานเย เวสต์ ตั้งชื่อว่า "ดิสเลิฟ (รีมิกซ์โดยคานเย เวสต์)" เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2004 วงได้ออกอีพีชื่อ "1.22.03.อะคูสติก" ซึ่งมีเพลง "ดิสเลิฟ" ในฉบับอะคูสติก เพลงยังถูกบรรจุในวิดีโอเกม "" ใน ค.ศ. 2008 ด้วย
ซิงเกิลออกอากาศในวิทยุในอเมริกาเหนือในเดือนมกราคม ค.ศ. 2004 แม้ว่ามิวสิกวิดีโอจะออกใน 6 เดือนถัดมา "ดิสเลิฟ" ขึ้นชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 ขึ้นถึงอันดับที่ 5 เพลงฉบับรีมิกซ์โดยจูเนียร์ แวสเคซ ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตแดนซ์มิวสิก/คลับเพลย์ เพลงยังขึ้นชาร์ตฮอตแดนซ์แอร์เพลย์ที่อันดับ 18 ด้วย "ดิสเลิฟ" ขึ้นอันดับหนึ่งบนบิลบอร์ดท็อป 40 เมนสตรีม เพลงยังขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตอะดัลต์ท็อป 40 แทร็กส์ และค้างอยู่ตรงนั้นนาน 10 สัปดาห์ เพลงมียอดดาวน์โหลดสูงสุดใน ค.ศ. 2004 ใน ค.ศ. 2007 เพลงกลับเข้าชาร์ตบิลบอร์ดฮอตดิจิตอลซองส์ที่อันดับ 36 นับถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 เพลงขายได้ 2,120,000 ชุดในสหรัฐอเมริกา
"ดิสเลิฟ" ขึ้นสิบอันดับแรกใน 12 ประเทศ ในสหราชอาณาจักร เพลงขึ้นอันดับ 3 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 เพลงขึ้นสิบอันดับแรกในฝรั่งเศส เบลเยียม และออสเตรเลีย ขึ้นถึงห้าอันดับแรกในนอร์เวย์ สวิตเซอร์แลนด์ เนเธอร์แลนด์ ออสเตรีย และนิวซีแลนด์ นอกจากนี้ "ดิสเลิฟ" ยังเข้าชาร์ตในชาร์ตเพลงของประเทศอิตาลี สวิส เยอรมนี และไอร์แลนด์ด้วย
มิวสิกวิดีโอเพลง "ดิสเลิฟ" กำกับโดยโซฟี มุลเลอร์ วิดีโอรวมฉากร้องเพลงจากวงในสวนที่สร้างขึ้นในสตูดิโอแม็ก เซ็นเน็ต และฉากแอดัม เลอวีนแยกทางกับผู้หญิงคนหนึ่ง เลอวีนกล่าวว่า แนวคิดของมิวสิกวิดีโอยึดแบบจากศิลปินพรินซ์ "เรื่องเพศสัมพันธ์ทำให้คนสับสนเช่นกัน วิดีโอตัวนั้นเป็นอะไรที่ป็อปสตาร์มาก ๆ"
มิวสิกวิดีโอเพลง "ดิสเลิฟ" มีเลอวีน กับเคลลี แม็กคี คนรักของเขาขณะนั้น ร่วมแสดงในฉากดูดดื่มหลายฉาก วิดีโอมีมุมกล้องที่สร้างสรรค์ โดยเลี่ยงการตรวจสอบจากคณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสาร (Federal Communications Commission) จากนั้นจึงเกิดวิดีโอฉบับที่ปกปิดฉากดังกล่าวด้วยกลุ่มดอกไม้ที่สร้างจากคอมพิวเตอร์เผยแพร่สู่ตลาดที่อนุรักษ์นิยมมากขึ้น เมื่อมีคนถามเลอวีนเกี่ยวกับวิดีโอ เลอวีนตอบว่า "มันไม่แปลกนัก และไม่เกี่ยวกับเพศอย่างน่าประหลาดใจ มันดูสะดวกสบายดี ผมไม่ได้เต็มไปด้วยราคะหรืออะไร ซึ่งมันแปลกเพราะผมถ่ายทำร่วมกับแฟนของผม"
วิดีโอเป็นที่ถกเถียงจนทำให้นักวิจารณ์ออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ ซิลเวีย แพตเทอร์สัน จากหนังสือพิมพ์"เดอะเดลีเทเลกราฟ" บรรยายถึงวิดีโอว่า "วิดีโดป็อปโป๊" (porno-pop video) เมื่อไมเคิล แมดเดน มือเบส ได้มีโอกาสออกความเห็นต่อข้อถกเถียงนี้ เขากล่าวว่ามันเป็น "ปฏิกิริยาเกินเหตุที่ไร้สาระ" (an absurd over-reaction)
การแสดงสดและการนำมาทำใหม่.
มารูนไฟฟ์แสดงเพลง "ดิสเลิฟ" สดในรายการ"แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์" ("SNL") เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 วงชนะรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอร์ด สาขา ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม จากมิวสิกวิดีโอเพลง "ดิสเลิฟ" ใน ค.ศ. 2004 ในปีเดียวกันนั้น เพลงได้เข้าชิงรางวัลชอยส์ร็อกแทร็ก ในงานประกาศรางวัลทีนชอยส์อะวอดส์ จากระบบนีลเซน บีดีเอส "ดิสเลิฟ" ถูกเปิดมากเป็นอันดับที่สามใน ค.ศ. 2004 ทั้งหมด 438,589 ครั้ง ในงานประกาศรางวัลแกรมมีครั้งที่ 48 เพลงชนะรางวัลแกรมมีสาขาขับร้องป็อปยอดเยี่ยมโดยศิลปินคู่หรือกลุ่มที่มีนักร้องนำ
เพลงดังกล่าวปรากฏเป็นแทร็กในวิดีโอเกม "" สำหรับเครื่องนินเทนโด ดีเอส รวมถึงเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อหาดาวน์โหลดเสริมสำหรับเกม"กีตาร์ฮีโร 5" (ร่วมกับเกม "แบนด์ฮีโร" เนื่องจากใช้แคตาล็อกเดียวกัน)
เอ็มทีวีมิวสิกอวอร์ด
ฮัน ซง-อี
ฮัน ซง-อี  เกิดวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1984 ที่จังหวัดคย็องกี เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงระดับอาชีพชาวเกาหลีใต้ และในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2010 ที่ประเทศจีน เธอเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่ทำให้ทีมได้รับรางวัลรองชนะเลิศ
ค.ศ. 2003 ฮัน ซง-อี ได้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายสตรีวิทยาการคอมพิวเตอร์ซูว็อน (ซึ่งเป็นสถาบันเดียวกันกับที่คิม ยอน-คยอง, ฮวัง ยอน-จู และฮัน ยู-มี จบมา) ปัจจุบัน เธอทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลประเทศเกาหลีชื่อจีเอสคาลเท็กซ์โซลเคไอเอ็กซ์เอ็กซ์
ฮาน ซง ยี
ซูวอนฮุนไดเอ็นจิเนียริง&amp;คอนสตรัคชั่นฮิลล์สเตท
ดีน ซอนเดอร์ส
อุทยานแห่งชาติวูดบัฟฟาโล
อุทยานแห่งชาตินาฮานนี
อุทยานสันติภาพนานาชาติวอเตอร์ตัน กลาเซียร์
ไดโนซอร์ โพรวินเชียล พาร์ค
ลองโซเมดูส
อุทยานแห่งชาติเรดวูด
อุทยานแห่งชาติถ้ำแมมม็อธ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทิวเขาฮามีกีตัน
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทิวเขาฮามีกีตัน  คืออุทยานแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดซีลางังดาเบา ทางใต้ของเกาะมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ โดยมีทิวเขาฮามีกีตันที่มีความสูง 1,620 เมตร (5,315 ฟุต) ภูเขาและบริเวณใกล้เคียงมีกลุ่มสัตว์ป่าที่หลากหลายที่สุดกลุ่มหนึ่งของประเทศ ท่ามกลางสัตว์ป่าในบริเวณนี้คือนกอินทรีฟิลิปปิน และสายพันธุ์ที่หลากหลายของหม้อข้าวหม้อแกงลิง เช่น "Nepenthes peltata" ซึ่งเป็นพืชเฉพาะถิ่น นอกจากนี้ภูเขายังเป็นพื้นที่คุ้มครองประมาณ 2,000 เฮกตาร์ ป่าไม้เป็นป่าแคระที่มีความพิเศษของต้นไม้เก่าแก่ในดินอัลตราเมฟิก (ultramafic soil) ซึ่งกำลังใกล้สูญพันธ์ แนวทิวเขาฮามีกีตัน ประกอบด้วยพื้นที่ 6,834 เฮกตาร์ (68.34 ตารางกิโลเมตร หรือ 42,712.5 ไร่) ได้รับการประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าใน พ.ศ. 2546
การประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 38 เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียน "เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทิวเขาฮามีกีตัน" เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
แหลมคานาเวอรัล
อุทยานแห่งชาติคาร์ลสแบดแคเวิร์น
มังสฆาต
ซูบัก
ซูบัก  คือชื่อของระบบการจัดการน้ำ (ชลประทาน) สำหรับนาข้าวบนเกาะบาหลี จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งมีการคิดค้นเป็นเวลานานกว่า 1,000 ปี ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 สำหรับชาวบาหลี ระบบชลประทานบนเกาะนั้นไม่ง่ายที่จะจัดหาน้ำสำหรับพืชพรรณต่าง ๆ แต่น้ำถูกใช้ในการสร้างระบบนิเวศเทียม นาข้าวในบาหลีถูกสร้างรอบ ๆ วัด และการจัดสรรน้ำถูกสร้างโดยนักบวช ซูบักคือระบบชลประทานที่ยั่งยืนตามธรรมชาติซึ่งผูกสังคมเกษตรกรรมบาหลีเข้าด้วยกันภายในศูนย์ชุมชนของหมู่บ้านและวัดบาหลี ครอบคลุม 19,500 เฮกตาร์ การจัดการน้ำอยู่ภายใต้อำนาจหน้าที่ของนักบวชในวัดต่าง ๆ ซึ่งมีการฝึกฝนปรัชญาไตรหิตกรณะ (Tri Hita Karana) หรือความสัมพันธ์ของดินแดนระหว่างวิญญาณ โลกมนุษย์ และพระเจ้า ไตรหิตกรณะเกี่ยวข้องกับวิธีการโบราณตามอย่างในอินเดียโดยฤๅษีในศาสนาฮินดู
การประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 36 เมื่อ พ.ศ. 2555 องค์การยูเนสโกขึ้นทะเบียน "ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของจังหวัดบาหลี : ระบบซูบัก หลักการตามปรัชญาไตรหิตกรณะ" ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
Yes และ no
ในภาษาอังกฤษยุคใหม่ Yes และ No เป็นคำที่ใช้แสดงการยืนยัน (affirmative) และปฏิเสธ (negative) ตามลำดับ
เดิมที ภาษาอังกฤษใช้ระบบคำสี่คำหรือมากกว่ารวมถึงภาษาอังกฤษกลางตอนต้นด้วย แต่ในยุคใหม่ได้ลดลงเหลือระบบสองคำประกอบด้วยเพียงคำว่า "yes" และ "no" บางภาษา การตอบคำถามใช่-ไม่ใช่ (yes-no question) ไม่ได้ใช้คำตอบคำเดียวอย่างคำว่า yes หรือ no ภาษาเวลส์และภาษาฟินแลนด์เป็นหนึ่งในหลายภาษาที่ตอบคำถามดังกล่าวโดยใช้รูปยืนยันหรือปฏิเสธในกริยานั้น ๆ แทนที่จะใช้คำว่า "yes" และ "no" แม้ว่าทั้งสองภาษาจะมีคำที่หมายความใกล้เคียงกับ "yes" และ "no" ภาษาอื่น ๆ อาจมีทั้งระบบสองคำ สามคำ และสี่คำ ขึ้นกับว่าเจ้าของภาษาใช้คำที่หมายความว่า "yes" หรือ "no" ทั้งหมดกี่คำ บางภาษา เช่น ภาษาละติน ไม่มีระบบคำว่า yes-no
คำว่า "yes" และ "no" นั้นมิอาจแบ่งเป็นชนิดของคำใด ๆ ได้ง่าย ๆ แม้ว่าบางครั้งจะถือว่าเป็นคำอุทาน แต่มันไม่มีคุณสมบัติดังกล่าว และถือว่าไม่ใช่คำกริยาวิเศษณ์ด้วย
ความแตกต่างระหว่างภาษา ความจริงที่ว่าคำสำหรับคำว่า "yes" และ "no" ของภาษาต่าง ๆ มีชนิดของคำและการนำไปใช้ไม่เหมือนกัน และบางภาษาไม่มีระบบนี้ ทำให้การแปลภาษาตามสำนวนเจ้าของภาษาทำได้ยาก
สมาพันธรัฐอเมริกา
สมาพันธรัฐอเมริกา (; ย่อ: CSA) มักเรียกว่า สมาพันธรัฐ (; ย่อ: CS) เป็นรัฐบาลแยกตัวออกซึ่งสถาปนาใน ค.ศ. 1861 ภายในดินแดนของสหรัฐ โดยเจ็ดรัฐทาส (คือ รัฐที่อนุญาตความเป็นทาส) ทางใต้ซึ่งประกาศแยกตัวออกจากสหรัฐหลังการเลือกตั้งเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1860 ซึ่งอับราฮัม ลินคอล์นชนะ เจ็ดรัฐเหล่านี้สถาปนาชาติใหม่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 ก่อนลินคอล์นเข้าดำรงตำแหน่งในเดือนมีนาคม หลังสงครามเริ่มขึ้นในเดือนเมษายน สี่รัฐอัปเปอร์เซาท์ (Upper South) ก็ประกาศแยกตัวออกและเข้าร่วมสมาพันธรัฐเช่นกัน ภายหลัง สมาพันธรัฐยอมรับอีกสองรัฐเข้าเป็นสมาชิก คือ รัฐมิสซูรีและรัฐเคนทักกี แม้สองรัฐนี้ไม่ได้ประกาศแยกตัวออกหรือถูกกำลังสมาพันธรัฐควบคุมอย่างเป็นทางการ
รัฐบาลสหรัฐ (สหภาพ) ปฏิเสธการแยกตัวออกและมองว่าสมาพันธรัฐมิชอบด้วยกฎหมาย สงครามกลางเมืองอเมริกาเริ่มขึ้นด้วยการเข้าตีค่ายซัมเทอร์ของสมาพันธรัฐใน ค.ศ. 1861 ซึ่งเป็นค่ายทหารบนท่าเรือชาร์ลสตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา จนถึง ค.ศ. 1865 หลังการสู้รบอย่างหนัก ซึ่งส่วนใหญ่ในดินแดนสมาพันธรัฐ กำลังสมาพันธรัฐปราชัยและสมาพันธรัฐล่มสลายลง ไม่มีรัฐต่างประเทศใดรับรองสมาพันธรัฐเป็นประเทศเอกราช แต่อังกฤษและฝรั่งเศสให้สถานภาพคู่สงคราม
เจ้าฟ้าพินทวดี
เจ้าฟ้าพินทวดี บางแห่งเรียก เจ้าฟ้าอินทวดี หรือ เจ้าฟ้าหญิงแก่ (สิ้นพระชนม์ พ.ศ. 2344) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศกับกรมพระเทพามาตุ (พลับ) เป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระเจ้าอุทุมพรและสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ หลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พระองค์ได้รับการอนุเคราะห์จากสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีและประทับอยู่ในราชสำนักธนบุรี
เจ้าฟ้าพินทวดีเป็นเจ้านายยุคกรุงศรีอยุธยาเพียงไม่กี่พระองค์ที่มีพระชนมายุยืนนานมาถึงถึงยุครัตนโกสินทร์ และได้รับการถวายพระเกียรติเป็นเจ้าฟ้าตราบจนสิ้นพระชนม์ชีพ ทั้งยังเป็นเจ้านายที่ถ่ายทอดขนบธรรมเนียมและพระราชพิธีโบราณสู่ราชสำนักยุคหลัง
เจ้าฟ้าพินทวดี เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ประสูติแต่กรมพระเทพามาตุ (พลับ) ใน "คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม" ระบุว่าพระองค์มีพระนามเดิมว่า เจ้าฟ้าพิน ต่อมาพระบิดาให้เปลี่ยนพระนามเป็น เจ้าฟ้าพินทวดี แต่ใน "คำให้การชาวกรุงเก่า" ระบุพระนามว่า เจ้าฟ้าอินทวดี "คำให้การขุนหลวงหาวัด" ระบุว่าพระชนนีสืบเชื้อสายพราหมณ์จากเมืองเพชรบุรี พระองค์มีพระพี่น้องร่วมพระชนกชนนีแปดพระองค์ ได้แก่ เจ้าฟ้าสิริประชา (หรือประชาวดี), เจ้าฟ้าสิริประภา (หรือประภาวดี), เจ้าฟ้ากษัตรีย์, สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์, เจ้าฟ้าบัวจัน (หรือจันทรวดี), เจ้าฟ้านวน (หรือนุ่ม) และสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร
ภายหลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรียกทัพตีค่ายโพธิ์สามต้นแตก อันเป็นที่สิ้นสุดสงครามกู้กรุงศรีอยุธยา พระองค์ก็ทรงอุปการะเจ้าหญิงอยุธยามาไว้ในราชสำนักธนบุรี ดังปรากฏใน "พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา" ความว่า
หลังผลัดแผ่นดินสู่ยุครัตนโกสินทร์ พระองค์ยังได้รับการถวายพระเกียรติเป็นเจ้าฟ้า ด้วยมีพระชันษาสูงจึงถูกเรียกว่าเจ้าฟ้าหญิงแก่ เมื่อเจ้าฟ้าพินทวดีทอดพระเนตรพระราชพิธีโสกันต์ที่จัดขึ้นในแผ่นดินใหม่ ก็ตรัสว่าพระราชพิธีไม่ได้ทำเต็มตามตำราแต่กรุงเก่าสักพระองค์หนึ่ง หากพระองค์ซึ่งเคยทอดพระเนตรการเตรียมการพระราชพิธีต่าง ๆ มาตั้งแต่กรุงเก่าสิ้นพระชนม์ไป คงไม่มีผู้ใดมาชี้แนะแบบแผนพระราชพิธีที่ถูกต้อง พระองค์จึงบันทึกแบบแผนพระราชพิธีการลงสรงโสกันต์ให้เจ้านายพระองค์อื่น ๆ ทรงทราบ เจ้าฟ้าพินทวดีตรัสว่า "จะทำอะไรก็ให้ถามฉันนะ จะได้บอกให้ว่าทำอย่างไร" เมื่อความไปถึงสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ก็ทรงเห็นชอบด้วย จึงก่อสร้างเขาไกรลาศ ยอดเขามีพระมณฑป เบื้องล่างมีสระอโนดาต และต่อท่อไขน้ำออกจากปากสัตว์หิมพานต์ โดยมีพระราชพิธีโสกันต์ในวังหน้าสามครั้งก่อนพระองค์สิ้นพระชนม์ หลังจากนั้นใน พ.ศ. 2351 วังหลวงจึงจัดพระราชพิธีโสกันต์ครั้งแรกตามตำราที่เจ้าฟ้าพินทวดีทรงบันทึกไว้คือพระราชพิธีโสกันต์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช หลังเจ้าฟ้าพินทวดีสิ้นพระชนม์ไปแล้ว 7 ปี
เจ้าฟ้าพินทวดีสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2344 และในหมายรับสั่งของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกกล่าวถึงการพระราชทานเพลิงพระศพเจ้าฟ้ากิม (คาดว่าคือเจ้าฟ้าพินทวดี) ณ เมรุวัดสุวรรณารามราชวรวิหาร เมื่อ พ.ศ. 2345
เอนต์อิตฟัน (เพลงพาร์อะมอร์)
"เอนต์อิตฟัน" เป็นเพลงของวงดนตรีอเมริกัน พาร์อะมอร์ จากอัลบั้มที่มีชื่อเดียวกับวงในปี ค.ศ. 2013 เพลงบันทึกเสียงที่ลอสแอนเจลิส โปรดิวซ์โดยนักดนตรีจัสติน เมลดัล-จอห์นเซน ในการทำงานเพลงนี้เริ่มที่การวนซ้ำเสียงคีย์บอร์ดโดยมือกีตาร์ เทย์เลอร์ ยอร์ก เครื่องดนตรียังประกอบด้วยไซโลโฟน และกีตาร์เบส คลอไปกับเสียงร้องของคณะประสานกอสเปล 6 คน เพลงโดยหลัก ๆ มีแนวเพลงป็อปร็อก อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์ชี้ว่าเพลงได้เลียนแบบแนวเพลงอื่น เช่น ฟังก์ร็อก และนิวเวฟด้วย ยอร์กและนักร้องนำของวง เฮย์ลีย์ วิลเลียมส์ เขียนเพลงจากประสบการณ์การย้ายที่อยู่ของเฮย์ลีย์และทัศนคติที่ตามมา
เพลงได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ ซึ่งทักความหลากหลายของดนตรี แต่อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์บางกลุ่มยังติติงเนื้อเพลงที่มีความหมายเสียดสีด้วย เพลงถูกปล่อยทางวิทยุกระแสหลักในสหรัฐอเมริกาและอิตาลี และซิงเกิลชนิดแผ่นไวนิลขนาด 12 นิ้วได้วางจำหน่ายในวันร้านค้าแผ่นเสียง (Record Store Day) ปี ค.ศ. 2014 ด้วย เพลงกลายเป็นเพลงของพาร์อะมอร์ที่ขึ้นอันดับสูงที่สุดบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ถึงอันดับที่ 10 เพลงประสบความสำเร็จปานกลางทั่วโลก ติดสี่สิบอันดับแรกในออสเตรเลีย แคนาดา และเวเนซุเอลา
"เอนต์อิตฟัน" ได้แสดงในรายการโทรทัศน์หลายครั้ง เช่นรายการ"เดอะวอยซ์" "เลตไนต์วิตเซธ เมเยอส์" และ"อเมริกันไอดอล" เพลงยังถูกนำไปเล่นในระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต เดอะเซลฟ์ไตเติลทัวร์ (ค.ศ. 2013-14) มิวสิกวิดีโอเวอร์ชันแรกกำกับโดยโจนาธาน เดสเบียนส์ แต่ถูกพับไป และเวอร์ชันที่สองกำกับโดยโซเฟีย เพียร์ และถูกปล่อยในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 ในมิวสิกวิดีโอ เล่าเรื่องเกี่ยวกับวงพาร์อะมอร์กำลังพยายามทำลายสถิติโลกต่าง ๆ มากมาย
สมเด็จพระวรวงศาธิราช
มินิตส์ทูมิดไนต์
มินิตส์ทูมิดไนต์  เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 3 ของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส เรคคอร์ดส ผลิตโดย ไมค์ ชิโนดะ และ ริก รูบิน "มินิตส์ทูมิดไนต์"นับเป็นอัลบั้มแรกหลังจากอัลบั้มเมทีโอรา ที่มีการเปลี่ยนแปลงแนวเพลง ชื่ออัลบั้มนี้ได้แนวคิดมาจากนาฬิกาโลกาวินาศ ซึ่งมาจากนักวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยชิคาโก หลังจากสหรัฐอเมริกา ทิ้งระเบิดปรมาณูใส่ญี่ปุ่น ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง
เพลงที่ปล่อยออกมาเป็นซิงเกิล ในอัลบั้มนี้ มีทั้งหมด 5 เพลง ได้แก่ "วอตไอฟดัน" (What I've Done), "บลีดอิตเอาต์" (Bleed It Out), "ชาโดว์ออฟเดอะเดย์" (Shadow of the Day), "กีฟเวนอัป" (Given Up) และ "ลีฟเอาต์ออลเดอะเรสต์" (Leave Out All the Rest)
หยง แซ่แต้
หยง แซ่แต้ (; แต้จิ๋ว: Dên Iong; ?–?) เป็นพระราชชนกในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และเป็นพระภัสดาในกรมพระเทพามาตย์ (นกเอี้ยง) ท่านเป็นบรรพบุรุษของราชวงศ์ธนบุรี
หยง แซ่แต้ ที่มีถิ่นฐานเดิมในตำบลหัวฟู่ อำเภอเทงไฮ้ (เฉิงไห่) นิธิ เอียวศรีวงศ์ ได้อธิบายว่า พระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีน่าจะประกอบอาชีพค้าขายเป็นหลัก มิใช่นายอากรบ่อนเบี้ย เป็นคำอธิบายที่ว่าเหตุใดนายสินจึงไม่ทรงประมูลอากรสืบต่ออาชีพจากบิดา จึงน่าจะเป็นพ่อค้าเกวียนมากกว่า ส่วน "ตำนานอากรบ่อนเบี้ย" พระนิพนธ์ของสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงให้ข้อมูลว่าตำแหน่งขุนพัฒน์เพิ่งมีขึ้นในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมาหยง สมรสกับนกเอี้ยง (กรมพระเทพามาตย์) ได้ให้กำเนิดบุตรชายชื่อว่า "สิน" เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2277 และภายหลังได้ยกเป็นบุตรบุญธรรมของเจ้าพระยาจักรี (ครุฑ) ซึ่งต่อมานายสินได้เป็นผู้กอบกู้อิสรภาพให้ชาวสยาม และสถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานี
จากหลักฐานที่อาลักษณ์ของจีนจดบันทึกไว้ในพระราชพงศาวดารต้าชิง แผ่นดินจักรพรรดิเฉียนหลง กล่าวถึงพระราชประวัติของพระองค์ไว้ว่า "บิดาเจิ้งเป็นชาวมณฑลกวางตุ้ง ไปทำมาค้าขายอยู่ที่เสียมล่อก๊ก [暹羅國; ประเทศไทย] และเกิดเจิ้งเจา [鄭昭; สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี; สำเนียงปักกิ่ง] ที่นั่น เมื่อเจิ้งเจาเติบใหญ่ เป็นผู้มีความสามารถ ได้เข้ารับราชการอยู่ในเสียมล่อก๊ก เมื่อเจิ้งเจารบชนะพม่า ฯ แล้ว ราษฎรทั่วประเทศยกขึ้นเป็นเจ้าครองประเทศ..."
ที่มาของชื่อ "ไหฮอง".
นิธิ เอียวศรีวงศ์ ได้อธิบายว่า "ไหฮอง" หรือ "ไฮ้ฮง" หรือ "ไห่เฟิง" [海豐] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดแต้จิ๋ว มิใช่ชื่อของพระราชบิดาสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
ชูสิริ จามรมาน กล่าวว่า "...การที่ผู้เขียนประวัติเอาชื่ออำเภอเป็นชื่อคนดังกล่าว อาจเป็นความคิดของพระบิดาพระเจ้าตากสินเองก็ได้ เพราะบอกชื่อที่อยู่ไว้ยังพอไปสืบเสาะบรรพบุรุษเอาได้ หากใครคิดจะสืบเสาะ ตัวบอกเพียงชื่อตัวและแซ่อาจจะหากันไม่เจอ เพราะชื่อแซ่ซ้ำกันมากเหลือหลาย พระบิดาของพระเจ้าตากสิน แซ่แต้ [鄭] ซึ่งจีนปักกิ่งออกเสียงเป็น เจิ้ง คนแซ่แต้มีอยู่นับไม่ถ้วนในแต้จิ๋ว..."
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงอธิบายไว้ในหนังสือคืนถิ่นจีนใหญ่ว่า ""...คำว่า ไหฮอง เป็นภาษาจีนกลางอ่านว่า "ไห่เฟิง" เป็นตำบลอยู่ทางใต้ของมณฑลกวางตุ้ง ครึ่งทางไปทางเท่งไฮ้ ([滕海] ชื่ออำเภอ ๆ หนึ่ง) ไปเสิ่นเจิ้น..."" ที่เริ่มกล่าวสมเด็จพระเจ้าตากสินเป็นคนเท่งไฮ้ นั้นมาจากหนังสือของ G. William Skinner เรื่อง Chinese Society in Thailand (New York : Cornell University Press, 1975) ซึ่งตรงกับพระราชพงศาวดารจีนราชวงศ์เช็ง แผ่นดินจักรพรรดิเฉียนหลง
แต่ พ.ต.ต. พิศาล เสนะเวส ได้ให้คำอธิบายชื่อ ไหฮอง ดังนี้ ""...เป็นนามของ พระบิดาของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เป็นจีน ไหหลำ แน่นอน เห็นได้จากคำว่า "ไห" ซึ่งเป็นแซ่หนึ่งของจีนไหหลำ จากการสอบถามชาวจีนเขาบอกว่า แซ่ห่าน แซ่ฮู้ แซ่ไห จีนพวกอื่นเช่น แต้จิ๋ว กวางตุ้ง ฮกเกี๋ยน อะไรๆ ก็ไม่มีทั้งนั้น มีแต่จีนไหหลำพวกเดียว อนึ่งคำว่า "ไหหลำ" เข้าใจว่าเป็นคำเพี้ยน ที่ถูกจะต้องเป็น "ไหหนำ" [海南] ซึ่งแยกศัพท์แล้ว "ไห" แปลว่า "ทะเล" "หนำ" แปลว่า "ใต้" รวมแล้วแปลว่า "ทะเลใต้" ถ้าคิดถึงสถานที่อาจมุ่งความว่า "เกาะทะเลใต้"...""
ในหนังสือ "อภินิหารบรรพบุรุษ" อันเป็นสมุดไทย กระดาษข่อยขาว ตัวหมึก รวม 2 เล่ม (เป็นสมบัติของหม่อมเจ้าปิยะภักดีนาถ สุประดิษฐ์) กล่าวว่า พระบิดาของสมเด็จพระเจ้าตากสินฯ ชื่อ ไหฮอง มีบรรดาศักดิ์เป็นขุนพัฒน์ (นายอากรบ่อนเบี้ย) ในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เป็นเศรษฐีมีทรัพย์สมบัติบริบูรณ์ กอปรด้วยทาสชายหญิง ได้ไปพึ่งบารมีท่านเจ้าพระยาจักรีสมุหนายก ซึ่งตั้งบ้านเรือนอยู่ใกล้กำแพงพระมหานครศรีอยุธยา คำว่า "ฮอง" หรือ "ฮง" เป็นภาษาแต้จิ๋ว ส่วนภาษาปักกิ่งอ่านว่า "ฟง" หรือ "เฟิง"
ในหนังสือ "เวียดนามสือกี้" หรือ "พงศาวดารญวน" ฉบับที่นายหยอง ญวน ทหารปืนใหญ่แปลเมื่อ 80 ปีเศษมาแล้ว (พิมพ์ครั้งแรกปี พ.ศ. 2443) นั้นกล่าวว่า บิดาพระเจ้าตากสินฯ เป็นจีนแต้จิ๋วชื่อ ก๊กฮวย แซ่ติ้น "...ประการหนึ่งอันพระเจ้ากรุงธนบุรีคือเจ้าตากสิน ชาติตระกูลบิดาเป็นจีน แต้จิ๋ว ตั้งบ้านเรือนอยู่ในเขตแขวงกรุงเก่า แซ่ติ้น ชื่อ ก๊กฮวย ครั้นเมื่อกรุงศรีอยุธยาโบราณเสียแก่พม่าข้าศึก พระยาตากจึงตั้งตัวขึ้นเป็นกษัตริย์ ตั้งกรุง ณ ประเทศตำบลบางกอกใหญ่ เรียกกรุงธนบุรี..." ในบันทึกของเวียดนาม มีการเรียกพระบิดาพระเจ้าตากสินฯ ว่า "Trịnh Yển" (鄭偃)
พระบิดาของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงมีหลายพระนาม เช่น ไหฮอง เซิ่นหยาง หรือเซิ่นย้ง หยง ก๊กฮวย และเจียนโล้ว ส่วนแซ่ของท่านอาจเป็นแซ่แต้ หรือ แซ่ติ้น หรือ แซ่ลิ้ม อีกทั้งกล่าวกันว่าท่านเป็นจีนแต้จิ๋ว หรือเชื้อสายกวางตุ้ง มีพ.ต.ต. พิศาล เสนะเวส เพียงคนเดียว คิดว่าท่านเป็นจีนไหหลำ
รายพระนามเจ้านายที่ได้รับการเฉลิมพระยศในสมัยกรุงธนบุรี
ฟักกลิ้งฮีโร่ หรือ F.HERO (เอฟเอชอีอาร์โอ) มีชื่อจริงว่า ณัฐวุฒิ ศรีหมอก (เกิด 22 กันยายน พ.ศ. 2525) เป็นแร็ปเปอร์ นักแต่งเพลง นักแสดงชาวไทย เคยอยู่ภายใต้สังกัดก้านคอคลับ ก่อนจะย้ายมาอยู่ในต้นสังกัด What The Duck
ณัฐวุฒิ ศรีหมอก เกิดวันที่ 22 กันยายน 2525 ที่ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรของนายนพดล ศรีหมอก (เสียชีวิตแล้ว) ส่วนมารดา ได้แยกทางกับพ่อตั้งแต่ยังเด็ก สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนดรุณราษฎร์วิทยา และ ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนแม่สายประสิทธิ์ศาสตร์ ณัฐวุฒิเคยศึกษาระดับอุดมศึกษา ที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ณัฐวุฒิ ศรีหมอก คบหากับ คุณยุภาพร ฤทธิญาณ (เบลล์) เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2556 ก่อนที่จะมีการจัดงานแต่งงานแบบเล็ก ๆ เรียบง่าย ฉุกละหุก ที่โรงภาพยนตร์​กันตนา​มูฟวี่ทาวน์​ จังหวัดนครปฐม เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน ชื่อ เด็กหญิงณอร ศรีหมอก (ชื่อเล่น : ชูใจ) ซึ่งคลอดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558
อัลบั้ม ก้านคอคลับ (พ.ศ. 2545)
อัลบั้ม เพลงประกอบภาพยนตร์ บุปผาราตรี (พ.ศ. 2546)
อัลบั้ม สิงห์เหนือเสือใต้ II (พ.ศ. 2548)
อัลบั้ม ก้านคอคลับ ๒ (พ.ศ. 2550)
ซิงเกิลพิเศษ ก้านคอคลับ
AR1 Project
ผลงานเพลงเดี่ยว
INTO THE NEW ERA (พ.ศ. 2562)
ฟักกลิ้ง ฮีโร่ Lost Tapes
ผลงานเพลงประกอบละครโทรทัศน์ / ภาพยนตร์
ผลงานเพลงประกอบละครโทรทัศน์
ผลงานเพลงอื่น ๆ
ผลงานรับเชิญ
เคาน์ติงสตาส์
"เคาน์ติงสตาส์" เป็นเพลงของวงดนตรีแนวป็อปร็อก วันรีพับลิก จากสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สาม "เนทีฟ" (ค.ศ. 2013) เขียนขึ้นโดยนักร้องนำ ไรอัน เท็ดเดอร์ และโปรดิวซ์โดยเท็ดเดอร์ และโนล ซานคาเนลลา ด้านดนตรี เป็นเพลงป็อปที่มีส่วนผสมของดนตรีโฟล์กอย่างหนักแน่น เพลงเผยแพร่เป็นซิงเกิลที่สามในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2013 ในออสเตรีย เยอรมนี และสวิตเซอร์แลนด์
"เคาน์ติงสตาส์" เป็นหนึ่งในเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของวง ขึ้นอันดับหนึ่งในหลายประเทศ เช่น แคนาดา สหราชอาณาจักร ขึ้นอันดับสองในสหรัฐอเมริกา และติดสิบอันดับแรกมากกว่า 20 ประเทศ มิวสิกวิดีโอกำกับโดยเจมส์ ลี นำเสนอวงกำลังเล่นดนตรีในห้องใต้ดินใต้โบสถ์ซึ่งมีการชุมนุมอยู่
บันทึกจอมโจรแห่งสุสาน
บันทึกจอมโจรแห่งสุสาน  เป็นนวนิยายจีนแนวผจญภัยอิงประวัติศาสตร์จีน ถูกเขียนขึ้นโดย หนานไพ่ซานชู (จีน: 南派三叔) ซึ่งปัจจุบันได้มีการแปลเป็นภาษาไทยภายใต้ลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์บุ๊ค ซึ่งแปลโดยอนุรักษ์ กิจไพบูลทวี ซึ่งบันทึกจอมโจรแห่งสุสาน ถือเป็นนวนิยายชื่อดังที่สร้างยอดขายได้มากกว่า 10,000,000 เล่มในจีน
จากบันทึกในผ้าไหมจารึกจากยุคจ้านกั่วที่บันทึกตำแหน่งสุสานสมัยจ้านกั่วที่ลึกลับที่ได้มาจากคนแปลกหน้า ทำให้ 'อู๋เสีย' หลานชายของกลุ่มคณะที่ไปขุดสุสานที่เคยซึ่งพบเจอเหตุอันพิศวงเมื่อ 50 ปีก่อน นำเรื่องนี้ไปปรึกษากับอาสามหรือ 'อู๋ซันเสิ่ง' ซึ่งผู้เป็นอาได้รวบรวมกลุ่มคนเพื่อออกเดินทางตามที่ผ้าไหมจารึกได้ระบุไว้ แต่อู๋เสียไม่เคยได้รู้เลยว่าการเป็น 'โจรขุดสุสาน' นั้นจะต้องพบเจอกับปริศนารวมทั้งภัยอันตรายมากมายจนถึงกับแทบเอาชีวิตไม่รอด
ธชัคคปริตร
ธชัคคปริตร หรือธชัคคสูตร หรือบางตำราเรียกว่า ธชัคคสุตตปาฐะ (บทว่าด้วยธชัคคสูตร) เป็นพระสูตรที่นิยมใช้สวดสาธยาย เพื่อป้องกันภัย รวมอยู่ในพระปริตร หรือบทสวดเจ็ดตำนาน และบทสวดสิบสองตำนาน พระสูตรนี้ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงกล่าวอุปมาพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ และพระสังฆคุณว่า เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจอันเลิศ เปรียบดั่งชายธงของพระอินทร์ในเรื่องเทวาสุรสงคราม ยามที่เทวดาทั้งหลายกระทำสงครามกับเหล่าอสูร เมื่อมองไปที่ชายธงของพระอินทร์ ทำให้เกิดความมั่นใจฉันใด การระลึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ก็ทำให้เกิดความมั่นใจหายกลัวฉันนั้น
พระผู้มีพระภาคตรัสพระสูตรนี้ ระหว่างที่ทรงประทับอยู่ ณ วัดเชตวันมหาวิหาร อันเป็นอารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ตั้งอยู่เขตพระนครสาวัตถี ทรงตรัสถึงวิธีการจัดการกับความหวาดกลัว โดยทรงสอนให้ภิกษุทั้งหลายเจริญพุทธานุสสติ นึกถึงองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพทธเจ้ายามที่เกิดความหวาดกลัว เมื่อนึกถึงพระพุทธคุณแล้ว ความหวาดกลัวจะมลายหายไป