pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
รัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูซึ่งมีความก้าวหน้าที่แตกต่างในภาพรวมที่ค่อย ๆ กว้างขึ้นระหว่างพระนางและรัชทายาทที่ทรงแต่งตั้ง เจ้าชาย (ราส) ตาฟารี มาคอนเนน เจ้าชายตาฟารีทรงเป็นนักปฏิรูป ทรงเชื่อว่าเอธิโอเปียจำต้องเปิดประเทศสู่โลกเพื่อให้อยู่รอดได้ ในเรื่องนี้พระองค์ได้รับการสนับสนุนจากขุนนางหนุ่มมากมาย อย่างไรก็ตามสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูทรงเป็นนักอนุรักษนิยมทรเชื่อในการปกปักรักษาวัฒนธรรมประเพณีเอธิโอเปีย พระนางทรงได้รับการสนับสนุนอย่างมากจากคริสตจักรในความเชื่อนี้ แต่สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูทรงเริ่มถอนพระองค์จากบทบาททางการเมืองอย่างช้า ๆ และทรงปล่อยให้อำนาจของเจ้าชายตาฟารีมีมากขึ้นและมากขึ้น ภายใต้การบริหารราชการของเจ้าชายตาฟารี ทรงนำเอธิโอเปียเข้าร่วมสันนิบาตชาติและทรงประกาศยกเลิกระบบทาส สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูทรงเอาพระทัยใส่ในกิจกรรมทางศาสนา ดังเช่น ทรงสร้างโบสถ์มากมาย
ในปีพ.ศ. 2471 เกิดการลุกฮือเล็กน้อยเพื่อต่อต้านการปฏิรูปของเจ้าชายตาฟารี ในการรัฐประหารเอธิโอเปียปีพ.ศ. 2471โดยฝ่ายสนับสนุนสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตู แต่ไม่สำเร็จ สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูทรงถูกบังคับให้ยอมรับเจ้าชายตาฟารี ผู้ซึ่งตอนนี้สามารถควบคุมรัฐบาลส่วนใหญ่ได้แล้ว ด้วยตำแหน่ง "เนกัส" (กษัตริย์) ในขณะที่เนกัสตาฟารีทรงอยู่ภายใต้การปกครองของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตู (ซึ่งตอนนี้ยังทรงเป็น "Negiste Negest", "ราชินีแห่งปวงราชันย์" หรือ สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ) ตอนนี้เนกัสตาฟารีสามารถปกครองเอธิโอเปียอย่างมีประสิทธิภาพ มีการพยายามหลายครั้งเพื่อมีอำนาจแทนที่พระองค์ แต่ทั้งหมดไม่ประสบความสำเร็จ ในปีพ.ศ. 2473 พระสวามีของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตู เจ้าชาย (ราส) กักซา เวลเลทรงก่อกบฏในกบฏกักซา เวลเลเพื่อต่อต้านเนกัสตาฟารีที่เบเกมเดอร์เพื่อยุติการสำเร็จราชการของเนกัสตาฟารีทั้ง ๆ ที่พระมเหสีทรงทั้งอ้อนวอนและมีพระราชโองการให้พระองค์หยุดต่อต้าน แต่เจ้าชายกักซา เวลเลทรงพ่ายแพ้และสิ้นพระชนม์ในสนามรบโดยกองทัพปฏิรูปเอธิโอเปียในสมรภูมิอันเชมในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2473
เสด็จสวรรคต กรณีเหตุสวรรคต และการสืบราชบัลลังก์.
ในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2473 หลังจากเจ้าชายกักซา เวลเลสิ้นพระชนม์ในสนามรบ สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหัน เป็นที่รู้กันในทุกวันนี้ว่าทรงพระประชวรด้วยโรคเบาหวานและทรงพระประชวนหนักด้วยไข้รากสาดน้อยแต่ในระดับสากลไม่เห็นด้วยกับสาเหตุการเสด็จสวรรคตของพระนาง ตามประวัติศาสตร์ที่เป็นที่นิยมบันทึกว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูเสด็จสวรรคตจากพระอาการช็อกและความเสียพระทัยที่ทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระราชสวามี แต่ตามบันทึกอื่น ๆ โต้แย้งบันทึกนี้ ซึ่งบันทึกว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูไม่ทรงได้รับทราบผลการสู้รบก่อนที่จะเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหัน จากหลักฐานของคณะทูตในกรุงแอดดิส อบาบารายงานว่าในช่วงนั้นสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูซึ่งทรงพระประชวรทรงแช่พระองค์ในภาชนะขนาดใหญ่ที่ใส่น้ำศักดิ์สิทธิ์ที่เย็นในการรักษาพระอาการประชวรของพระนางแต่พระวรกายของพระนางช็อกและและพระนางเสด็จสวรรคตหลังจากนั้นไม่นาน ช่วงเวลาการเสด็จสวรรคตของพระนางเกิดในทันทีหลังจากข่าวผลการสู้รบได้มาถึงในกรุงแอดดิส อบาบาได้ก่อให้เกิดการพิจารณาว่าเป็นสาเหตุที่พระนางเสด็จสวรรคต โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้มีการวิพากษ์วิจารณ์องค์รัชทายาทของพระนางโดยฝ่ายอนุรักษนิยม สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีทรงถูกกล่าวหาว่าเมื่อการจลาจลถูกปราบปรามอย่างเด็ดขาด พระองค์หรือผู้สนับสนุนพระองค์จะรู้สึกปลอดภัยยิ่งขึ้นในการวางยาพิษปลงพระชนม์สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตู การพิจารณาทฤษฎีการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูยังคงดำเนินอยู่ในปัจจุบัน
เนกัสตาฟารีได้สืบราชบัลลังก์ต่อจากการสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตู ในพระนาม สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
อาสนวิหารอารัส
อาสนวิหารอารัส  หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระและนักบุญวัสต์แห่งอารัส  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลอารัส ตั้งอยู่ที่เมืองอารัส จังหวัดปาดกาแล แคว้นโอดฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารีและนักบุญวัสต์แห่งอารัส ตัวอาสนวิหารได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906
อาสนวิหารเดิมสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1030 และ ค.ศ. 1393 ในสถาปัตยกรรมกอทิกอย่างงดงามที่สุดแห่งหนึ่งของฝรั่งเศสตอนเหนือ จนกระทั่งถูกทำลายลงในสมัยปฏิวัติฝรั่งเศส และส่วนของอารามนักบุญวัสต์  ซึ่งเป็นกลุ่มอาคารที่ติดกันได้ถูกเปลี่ยนเป็นโรงพยาบาลและคลังแสง ซึ่งในปัจจุบันเป็นกลุ่มอาคารพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งอารัส (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1825) และหอสมุดแห่งอารัส อนึ่ง อาสนวิหารหลังเก่ายังใช้เป็นที่ฝังศพของหลุยส์แห่งบูร์บง เคานต์แห่งแวร์ม็องดัว พระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส กับดัชเชสหลุยส์ เดอ ลา วาเลียร์ (พระสนม)
ต่อมาในปี ค.ศ. 1883 ได้มีการสร้างโบสถ์สำหรับอารามแห่งนี้ขึ้นใหม่โดยสร้างต่อเนื่องกันเป็นกลุ่มอาคารในรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิก และต่อมาได้ใช้เปลี่ยนสถานะโบสถ์หลังนี้มาเป็นอาสนวิหารตามดำริของพระคาร์ดินัลหลุยส์ เรอเน เอดัวร์ เดอ รออ็อง เพื่อทดแทนอาสนวิหารแบบกอทิกหลังเดิมที่ถูกทำลายลง
ต่อมาช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1917 อาสนวิหารและหมู่อาคารของอารามได้ถูกทำลายลงจากผลของสงคราม และได้ถูกสร้างใหม่ในรูปขนาดและรูปแบบเดิม ตั้งแต่ปี ค.ศ.1920 โดยปีแยร์ ปาแก สถาปนิกชำนาญการด้านอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส กินเวลาบูรณปฏิสังขรณ์ทั้งสิ้นรวม 14 ปี
ลูอิส โฮลต์บี
ลูอิส แฮร์รี โฮลต์บี  เกิดวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1990 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เล่นตำแหน่งกองกลางให้กับแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในแชมเปียนชิป
เลวิส โฮลต์บี
ฟีลีปี กูตินยู
ชูเอา มูตินยู
คณิตศาสตร์บริสุทธิ์
โดยทั่วไปแล้ว คณิตศาสตร์บริสุทธิ์ คือวิชาคณิตศาสตร์ที่ศึกษาความคิดเชิงนามธรรมทั้งหมด ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมา วิชานี้ได้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมทางคณิตศาสตร์ บางครั้งจัดเป็นคณิตศาสตร์เชิงความคิด และในบางครั้งการศึกษานี้เป็นความต้องการของศาสตร์อื่น ๆ เช่น การเดินเรือ ฟิสิกส์ ดาราศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ เป็นต้น
มุมมองหนึ่งของคณิตศาสตร์บริสุทธิ์ บอกว่า "คณิตศาสตร์บริสุทธิ์ไม่จำเป็นที่จะไม่เป็นคณิตศาสตร์ประยุกต์" กล่าวคือ สามารถศึกษาสิ่งใด ๆ เชิงนามธรรมตามธรรมชาติของมันโดยแท้ และไม่จำเป็นต้องคิดถึงความเป็นจริงในโลก แม้ว่ามุมมองของคณิตศาสตร์บริสุทธิ์และคณิตศาสตร์ประยุกต์ตั้งอยู่บนปรัชญาที่ต่างกัน สองศาสตร์นี้มีส่วนที่ทับซ้อนกันอยู่มาก ดังเช่น นักคณิตศาสตร์ประยุกต์ใช้สิ่งที่มักเรียกว่าคณิตศาสตร์บริสุทธิ์ ในการสร้างแบบจำลองสิ่งที่เกิดในโลกแห่งความเป็นจริง ในขณะที่นักคณิตศาสตร์บริสุทธิ์มักมีแรงบันดาลใจในการทำวิจัยจากปรากฏการณ์ทางธรรมชาติหรือเหตุการณ์ทางสังคม
คณะพระคาร์ดินัล
คณะพระคาร์ดินัล  เป็นองค์กรที่สมาชิกประกอบด้วยพระคาร์ดินัลทั้งหมดในคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีหน้าที่ถวายคำปรึกษาแก่พระสันตะปาปาในกิจการต่าง ๆ ในศาสนจักรเมื่อทรงเรียกประชุม (consistory) เมื่อตำแหน่งพระสันตะปาปาว่างลงคณะพระคาร์ดินัลก็จะประชุมเลือกพระสันตะปาปาพร้อมกัน อำนาจหน้าที่ของคณะพระคาร์ดินัลเป็นไปตามสมณธรรมนูญ Universi Dominici Gregis และกฎหมายหลักแห่งนครรัฐวาติกัน
ในอดีตพระคาร์ดินัลคือนักบวชผู้ทำหน้าที่รับใช้พระสันตะปาปาในกรุงโรม ส่วนคณะพระคาร์ดินัลเริ่มเกิดขึ้นในช่วงที่จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ขึ้นครองราชย์ทั้งที่พระชนมายุเพียง 6 พรรษา ทางฝ่ายคริสตจักรจึงทำการปฏิรูปกริกอเรียนซึ่งมีผลให้การแต่งตั้งพระสันตะปาปาเป็นกิจของคริสตจักรฝ่ายเดียว จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายได้อีกต่อไป
หัวหน้า (dean) และรองหัวหน้าคณะพระคาร์ดินัล จะได้รับเลือกจากพระคาร์ดินัลที่เป็นมุขนายกประจำมุขมณฑลรอบกรุงโรม ทำหน้าที่เป็นประธานและรองประธานเมื่อมีการประชุมคณะพระคาร์ดินัล อย่างไรก็ตามหัวหน้าคณะพระคาร์ดินัลไม่มีอำนาจปกครองพระคาร์ดินัลอื่น ๆ แต่ถือว่าเป็นบุคคลอันดับหนึ่งในบรรดาผู้ที่เท่าเทียมกัน
ตำแหน่งสำคัญในคริสตจักรโรมันคาทอลิกที่ได้เป็นสมาชิกคณะพระคาร์ดินัล เช่น พระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐ สมณมนตรีว่าการสมณะกระทรวงต่าง ๆ กาแมร์เลนโกแห่งคริสตจักรโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อุปมุขนายกแห่งกรุงโรม อัครบิดรแห่งเวนิส อัครบิดรแห่งลิสบอน รวมทั้งสมาชิกทุกองค์ในสมณกรรมาธิการนครรัฐวาติกัน
หัวใจลัดฟ้า
หัวใจลัดฟ้า ละครโทรทัศน์แนว โรแมนติก-ดราม่า เป็น บทประพันธ์ของ ลัคนทิน นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทย โดย บุษบา
สนามข่าว 7 สี
สนามข่าว 7 สี และ สนามข่าวเสาร์-อาทิตย์ เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทรายการข่าวและเหตุการณ์ปัจจุบันของฝ่ายข่าวช่อง 7HD ที่สร้างความเข้มข้นและครบถ้วนในการรายงานของคนข่าวภาคสนามส่งตรงจากพื้นที่จริง ด้วยเนื้อหาและภาพที่ฉีกและแตกต่างไปจากรูปแบบของรายการข่าวอื่น ๆ โดยรายการนี้เป็นหนึ่งใน 3 รายการ ที่มีสถานะเทียบเท่ากับรายการภาคเช้าของช่อง 7HD โดยออกอากาศต่อเนื่องจากรายการ เช้าข่าว 7 สี และรายการ เช้านี้ที่...หมอชิต ส่วนรายการในวันเสาร์-อาทิตย์ มีสถานะเทียบเท่ากับรายการภาคเช้าในวันเสาร์-อาทิตย์ (เดิมมีสถานะเป็นรายการข่าวที่ออกอากาศต่อเนื่องจากละครภาคค่ำ) โดยออกอากาศทุกวันจันทร์ - วันศุกร์ 07:30 - 09:05 น. และ รายการสนามข่าวเสาร์-อาทิตย์ ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 04:40 - 07:00 น. และวันอาทิตย์ เวลา 04:40 - 06:55 น.
สนามข่าว 7 สี และ สนามข่าวเสาร์-อาทิตย์ เป็นรายการข่าวของคนข่าวภาคสนาม ในคอนเซปต์ที่พร้อมจะติดตามทุกเรื่องที่คุณสนใจ ในทุกพื้นที่ไม่ว่าจะใกล้ไกลแค่ไหน ให้ดูง่ายได้ความจริง และโปร่งใส รายงานข่าวผ่านผู้สื่อข่าวที่มากด้วยประสบการณ์
แอนติโปรตอน
แอนติโปรตอน  หรือชื่อที่รู้จักกันน้อยกว่าคือ เนกาตรอน  หรือ (อ่านว่า "พีบาร์") เป็นปฏิยานุภาคของโปรตอน แอนติโปรตอนนั้นเสถียร แต่โดยทั่วไปมีอายุสั้น เพราะการชนกับโปรตอนจะทำให้อนุภาคทั้งสองประลัยในการระเบิดของพลังงาน
พอล ดิแรกทำนายการมีอยู่ของแอนติโปรตอนซึ่งมีประจุไฟฟ้า -1 ตรงข้ามกับประจุไฟฟ้า +1 ของโปรตอน ในการบรรยายรางวัลโนเบลปี 1933 ดิแรกได้รับรางวัลโนเบลสำหรับการตีพิมพ์สมการดิแรกของเขาซึ่งทำนายการมีผลเฉลยบวกและลบของสมการพลังงาน (formula_1) ของไอน์สไตน์ เมื่อปี 1928 ก่อนหน้านี้ และการมีอยู่ของโพสิตรอน ปฏิยานุภาคของอิเล็กตรอน ซึ่งมีประจุบวกและสปินตรงข้ามกับอิเล็กตรอน
แอนติโปรตอนได้รับการยืนยันเชิงทดลองในปี 1955 โดยนักฟิสิกส์มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ เอมิลิโอ เซอเกรและโอเวน แชมเบอร์เลน ซึ่งทั้งสองได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 1959 แอนติโปรตอนประกอบด้วยแอนติควาร์กขึ้น 2 ตัว และแอนติควาร์กลง 1 ตัว (uud) คุณสมบัติของแอนติโปรตอนที่มีการวัดทั้งหมดตรงกับคุณสมบัติของโปรตอน โดยมีข้อยกเว้นว่าแอนติโปรตอนมีประจุไฟฟ้าและโมเมนต์แม่เหล็กตรงข้ามกับโปรตอน คำถามที่ว่าสสารแตกต่างจากปฏิสสารอย่างไรนั้นยังไม่มีคำตอบ เพื่ออธิบายว่าเหตุใดเอกภพจึงรอดจากบิกแบงและเหตุใดปฏิสสารจึงเหลืออยู่น้อยมากในปัจจุบัน
ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นในธรรมชาติ.
แอนติโปรตอน ได้รับการตรวจพบในรังสีคอสมิกมาเป็นเวลานานกว่า 25 ปีแล้ว, ครั้งแรกโดยการทดลองโดยบอลลูนลมและเมื่อเร็ว ๆ นี้โดยเครื่องตรวจจับดาวเทียม
ปากานี
ปากานี่ ออโต้โมบิล เอส.พี.เอ.  คือ บริษัทรถสปอร์ตสัญชาติ อิตาลี และผู้ผลิต คาร์บอนไฟเบอร์ บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี 1992 โดย โฮราซิโอ ปากานี่ และมีฐานการผลิตอยู่ที่ ซาน เซซาลีโอ ซูล พานาโร ใกล้กับเมือง โมเนดา อิตาลี
โฮราซิโอ ปากานี่ ผู้ที่ทำงานใน แผนกการจัดการวัสดุ ของบริษัทลัมโบร์กีนี ในปี 1988 โฮราชิโอ ปากานี่ ได้เป็นหัวหน้าห้องวิจัย และได้จัดตั้งชื่อห้องวิจัยใหม่นี้ว่า "ปากานี่" จนต่อมา ในปี 1992 ปากานี่ ก็ได้ลาออกจากบริษัท แล้วไปก่อตั้งบริษัทของตัวเองโดยใช้ชื่อว่า "มาเดนา ดีไซด์" โดยตัวของโฮราชิโอเอง ซึ่งเป็นวิศวกรเครื่องกลมาก่อน ก็ทำหน้าที่เป็นทั้งเจ้าของนามยี่ห้อรถยนต์ปากานี่ และเป็นวิศวกรของรถยนต์แต่ละคันด้วย ต่อมาบริษัทเมอร์เซเดส-เบนซ์ ก็ได้ตอบรับความร่วมมือด้านเครื่องยนต์ V12 ทำให้เครื่องยนต์ของปากานี่ เป็นเครื่องยนต์ V12 ของ เมอร์เซเดส ทั้งหมด ปัจจุบันบริษัทปากานี่ จำหน่ายแต่ รถสปอร์ต ในราคาที่สูงมาก และผลิตออกสู่ตลาดน้อยมาก เน้นเจาะตลาดลูกค้าเฉพาะบางกลุ่มเท่านั้น
ปากานี่ ซอนด้า.
ปากานี่ ซอนด้า ( คือชื่อรถสปอร์ต คันแรกของปากานี่ จนต่อมา รถทุกคันของยี่ห้อต้องมีคำนำหน้าว่า ปากานี่ ซอนด้า เสมอ เริ่มใช้ชื่อนี้ตั้งแต่ปี 1999 จนถึงปี 2011 ผลิตแล้วทั้งหมด 206 คัน นอกเหนือจากชื่อนำหน้าว่า ซอนด้า ก็จะเป็นรุ่นใหม่ทั้งหมด อย่างเช่น ปากานี่ อูไอรา (Pagani Huayra) ที่ผลิตในปี 2012 โดยทุกคัน จะต้องเป็นสปอร์ต 2 ประตู 2 ที่นั่ง ใช้เครื่องยนต์ V12 จาก เมอร์เซเดส และ ทั้งคันใช้วัสดุ จากไฟเบอร์คาร์บอน เท่านั้น
แขวงบางบำหรุ
บางบำหรุ เป็นเขตการปกครองระดับแขวง 1 ใน 4 แห่งของเขตบางพลัด ซึ่งได้แก่ แขวงบางพลัด แขวงบางอ้อ แขวงบางบำหรุ แขวงบางยี่ขัน กรุงเทพมหานคร เดิมเป็นพื้นที่รอบนอกซึ่งเป็นพื้นที่สวนป่ามาก่อน แต่ในปัจจุบันมีความเจริญอย่างรวดเร็วและเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมากขึ้น
แขวงบางบำหรุตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของฝั่งธนบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
สกุลฟีนิกซ์
สกุลฟีนิกซ์ ("Phoenix") เป็นสกุลหนึ่งในวงศ์ปาล์ม มีสมาชิก 14 สปีชีส์ เป็นพืชพื้นเมืองในหมู่เกาะคานารี และแอฟริกาจากเหนือจนถึงตอนกลาง ส่วนใต้สุดของยุโรป และในเอเชียจากตุรกีไปจนถึงจีนตอนใต้และมาเลเซีย แหล่งที่อยู่เป็นทั้งที่ลุ่มน้ำ ทะเลทราย และป่าชายเลน พืชในสกุลนี้ส่วนใหญ่เป็นพืชกึ่งทนแล้ง แต่พบบ่อยใกล้บริเวณที่มีระดับน้ำใต้ดินสูง แม่น้ำ หรือน้ำพุ เป็นสกุลที่มีความโดดเด่นในวงศ์ย่อย Coryphoideae โดยมีใบประกอบแบบขนนกแทนที่จะเป็นแบบฝ่ามือ ชื่อของสกุลมาจากภาษากรีก ("phoinix") หรือ ("phoinikos")ซึ่งเป็นภาษากรีกหมายถึงปาล์ม ใช้โดย Theophrastus และพลินีผู้เฒ่า มักจะใช้อ้างถึงฟีนิกซ์ โอรสของอัมินทอร์และคลีโอบุลในเรื่องอีเลียดของโฮเมอร์ หรือนกฟีนิกซ์ ปาล์มสกุลนี้ ยังคงแพร่กระจายได้ดีในถิ่นที่อยู่ของมัน
กิตติกร โล่ห์สุนทร
กิตติกร โล่ห์สุนทร เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง สังกัดพรรคเพื่อไทย ประธานคณะกรรมาธิการการพลังงานในสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกบ้านเลขที่ 109 และเป็นบุตรชายของนายไพโรจน์ โล่ห์สุนทร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
กิตติกร โล่ห์สุนทร เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 เป็นบุตรคนที่ 2 ของนายไพโรจน์ โล่ห์สุนทร กับนางรำไพ โล่ห์สุนทร มีพี่น้องรวม 5 คน คือ ตวงรัตน์ โล่ห์สุนทร กิตติกร โล่ห์สุนทร ศรินทร โล่ห์สุนทร ณฐาพร โล่ห์สุนทร และนายธนาธร โล่ห์สุนทร จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมอุตสาหการ) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2534 จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาจนสำเร็จการศึกษาปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ (MBA) จาก Drake University และปริญญาโท สาขาเศรษฐศาสตร์ จาก Iowa State University
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับพัชรียา อภินันท์รัตนกุล เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554
หลังจากจบการศึกษาทางด้านวิศวกรรมอุตสาหการ เขาได้ทำงานเป็นวิศวกร ประจำบริษัทเซมิคอนดักเตอร์ เวนเจอร์ อินเตอร์เนชันแนล (SVI) จากนั้นได้ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโท จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2538 ได้กลับมาทำงานเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจประจำการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ได้เข้าทำงานประจำในโครงการท่อส่งก๊าซฯ และโรงแยกก๊าซไทย–มาเลเซีย กระทั่งในปี พ.ศ. 2548 จึงได้ลาออกมาทำงานการเมือง
นายกิตติกร เข้าสู่งานการเมืองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง สังกัดพรรคไทยรักไทย ซึ่งเป็นพื้นที่เดิมของนายจินดา วงศ์สวัสดิ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยการสนับสนุนของนายไพโรจน์ โล่ห์สุนทร และนายบุญชู ตรีทอง ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 สังกัดพรรคพลังประชาชน ต่อมาเขาถูกตัดสิทธิทางการเมืองเนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน
วิศวามิตร
ฤษีวิศวามิตร ชื่อ "วิศวามิตร"  เป็นอาจารย์สำนักวิศวามิตรท่านแรก มีความเชี่ยวชาญในวิชาธนู ฤษีวิศวามิตรเป็นกษัตริย์แห่งกันยากุพชะ ในตำนานบางแห่ง ว่าเป็นโอรสของพระนางคาธิ พระราชาแห่งกันยากุพชะได้บำเพ็ญตบะจนถึงได้เป็นฤษีขั้นสูง และเป็นที่ปรึกษาของพระราม วิศวามิตรพรหมฤษีมีอำนาจมาก ประสพความสำเร็จพร้อมทั้งมีธนูและลูกศรชนิดพิเศษ ได้ก่อตั้งสำนักการศึกษาขึ้น ชื่อว่าสำนักวิศวามิตร มีอาจารย์วิศวามิตรสืบต่อมามากมายหลายท่าน ซึ่งมีชื่อเสียง ในฐานะที่เป็นสำนักศึกษาของพระพุทธเจ้าในวัยเยาว์ พระวสิษฐฤษี(บางแห่งว่า วสิษฐมุนี)รับรองว่า ฤษีวิศวามิตรมีพลังจิตและเป็นฤษีขั้นสูง
ฤษีวิษวามิตร ในอีกตำนานหนึ่ง ว่า ก่อนการบำเพ็ญตบะในสมัยหนึ่งนั้น ได้มีบุตรตรีชื่อ ศกุนตลา ที่เกิดกับนางอัปสรที่มารบกวนการบำเพ็ญ
สำนักวิศวามิตรสมัยต้นพุทธศตวรรษ.
สำนักวิศวามิตร เป็นชื่อสำนักศึกษาแห่งกษัตริย์ มีชื่อเสียงเช่นเดียวกันกับ สำนักตักกศิลา เป็นสำนักเก่าแก่ และเป็นสถานที่ศึกษาแห่งกษัตริย์ในสกุลศากยวงศ์ และสกุลโกลิยวงศ์ ตลอดถึงแม้กษัตริย์แห่งเมือง ไพศาลี ปาวา หรือกุสินารา หากไม่ศึกษาในสำนักตักกศิลาแล้ว ก็มักจะศึกษาไปจากสำนักวิศวามิตรนี้ สำนักวิศวามิตรมีที่ตั้งอยู่ ณ บริเวณ ต้นลำน้ำโรหิณี บริเวณตอนใต้เทือกเขาหิมาลัย เป็นที่ไกลออกไปกว่าสำนักตักกศิลา
เขตอัครบิดรเวนิส
เขตอัครบิดรเวนิส  เป็นเขตอัครบิดรโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ภายในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี
เขตอัครบิดรเวนิสมีต้นกำเนิดมาจากมุขมณฑลโอลีโวโลซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 774 ต่อมาในปี ค.ศ. 1091 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมุขมณฑลกัสเตลโล และในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1451 จึงถูกยกสถานะขึ้นเป็นเขตอัครบิดร โดยยุบเขตอัครบิดรกราโดมารวมกับเขตอัครบิดรเวนิสในเวลาเดียวกันนี้ พระสันตะปาปาในสมณสมัยต่อ ๆ มายังขยายอาณาเขตของเขตอัครบิดรออกไปอีก โดยให้ยุบมุขมณฑลเอกวีลีโอมารวมในปี ค.ศ. 1466 และยุบมุขมณฑลตอร์เชลโลมารวมอีกในปี ค.ศ. 1818
ปัจจุบันเขตอัครบิดรมีเวนิสมีพื้นที่ 874 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 128 เขตแพริช มีคริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกอาศัยอยู่ 349,163 คน (สถิติปี ค.ศ. 2011) มีมหาวิหารนักบุญมาระโกเป็นอาสนวิหารประจำเขต อัครบิดรของปัจจุบันคือพระคาร์ดินัลฟรันเชสโก โมราเกลีย ซึ่งได้รับแต่งตั้งมาตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2012
อัครบิดรแห่งเวนิส.
ปัจจุบันมีอัครบิดรในคริสตจักรละตินอยู่ 5 ตำแหน่ง นอกจากอัครบิดรแห่งเวนิส ก็ได้แก่ อัครบิดรแห่งกรุงโรม อัครบิดรแห่งลิสบอน อัครบิดรแห่งอีสต์อินดีส์ และอัครบิดรละตินแห่งเยรูซาเลม
ในประวัติศาสตร์คริสตจักรโรมันคาทอลิกมีอัครบิดรแห่งเวนิส 3 องค์ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ ได้แก่ นักบุญโลเรนโซ จุสตีนีอานี และนักบุญจูเซปเป เมลคีออร์เร และนักบุญอันเจโล จูเซปเป รอนกัลลี และมี 3 องค์ได้เป็นพระสันตะปาปา คือ สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 10 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 และสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1
เขตอัครบิดรเวนิส มีสถานะเป็นอัครมุขมณฑลซึ่งมีปริมุขมณฑลในสังกัดรวมทั้งสิ้น 10 มุขมณฑล ได้แก่
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 หรือ เชียงใหม่เกมส์ จัดขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างวันที่ 9-19 ธันวาคม 2555 โดยมีนักกีฬากว่าหมื่นคน จาก 77 จังหวัด เข้าร่วมการแข่งขัน มีการชิงเหรียญ 601 เหรียญทอง สำหรับพิธีเปิดการแข่งขันนั้น นายชุมพล ศิลปอาชา รองนายกรัฐมนตรี และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เป็นประธานในพิธี โดยมี ณัฐพงษ์ เกษอินทร์ นักว่ายน้ำทีมชาติไทย เป็นผู้จุดคบเพลิง
ก่อนการแข่งขันรอบสุดท้าย เชียงใหม่เกมส์ มีการแข่งขันรอบคัดเลือก โดยแบ่งเป็น 5 ภาค คือ
ซึ่ง จะมีการแข่งขันคัดเลือกแบบรวมภาคอีกครั้ง ก่อนเข้าสู่การแข่งขันรอบสุดท้าย เชียงใหม่เกมส์
แนวความคิด
ช้างเป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัด คือ รูปช้างเผือกในเรือนแก้ว หมายถึงความสำคัญ 2 ประการของจังหวัดซึ่งช้างเผือกคือ
มีการชิงชัย 601 เหรียญทอง จากเดิม 605 เหรียญทอง มีการตัดออกไป 4 เหรียญทอง เนื่องจากจำนวนนักกีฬาไม่เป็นไปตามระเบียบการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ คือ
พระชายาหวันหวงกุ้ยไท่เฟย
พระชายาซิน
พระชายาหยิง
ซ่งเจียง
ซ่งเจียง  หรือซ้องกั๋ง ในสำเนียงฮกเกี้ยน เป็นผู้นำกลุ่มกบฏคนสำคัญในสมัยราชวงศ์ซ่ง เคยครองความเป็นใหญ่ในบริเวณมณฑลซานตงและมณฑลเหอหนาน ก่อนที่จะยอมสวามิภักดิ์ต่อราชสำนักในภายหลัง ซ่งเจียงยังเป็นตัวละครหลักในวรรณกรรมเรื่องสุยหู่จ้วน ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน ซ่งเจียงถูกจัดอยู่อันดับแรกใน 36 ดาวฟ้า แห่ง 108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน มีฉายาว่า "พิรุณทันกาล" (及時雨)
ซ่งเจียงถูกกล่าวถึงในประวัติศาสตร์ช่วงปลายรัชสมัยฮ่องเต้ซ่งฮุยจงแห่งราชวงศ์ซ่ง มีหลักฐานยืนยันชัดเจนถึงภูมิลำเนาบ้านเกิดของซ่งเจียง และกล่าวถึงการที่ซ่งเจียงต้องลี้ภัยไปเป็นโจรที่มณฑลซานตง และมีหลักฐานที่ยังไม่ได้รับการยอมรับบางชิ้นกล่าวว่าซ่งเจียงและพรรคพวกกองโจรได้อพยพมาจากทางตอนเหนือของแม่น้ำฮวงโหไปตั้งถิ่นฐานที่หุบเขาทางตอนใต้ของแม่น้ำหวย (淮河) ซ่งเจียงทำการปราบปรามกบฏกลุ่มอื่น ๆ และกองทัพที่ส่งมาจากราชสำนักซ่ง (เมืองหลวงอยู่ที่เมืองไคฟง)
จดหมายเหตุราชวงศ์ซ่ง (宋史) ซึ่งเป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ได้กล่าวไว้ว่า "ทหารที่ทางการส่งไปกว่าหนึ่งหมื่นนายไม่สามารถปราบปรามซ่งเจียงลงได้ เนื่องจากเขามีกองกำลังที่เข้มแข็งและเก่งกาจ แต่เมื่อกบฏฟางล่าปะทุความรุนแรงขึ้น เหตุใดซ่งเจียงจึงขอนิรโทษกรรมจากทางราชสำนัก และอาสานำพรรคพวกปราบปรามกบฏฟางล่าจนต้องสูญเสียพลพรรคไปมากมาย"
ในปี ค.ศ.1121 ซ่งเจียงและพวกก่อการที่บริเวณเมืองซูโจวและเมืองจี่โจว (ปัจจุบันอยู่บริเวณตอนกลางของมณฑลเจียงซู) การปฏิวัติก่อการของซ่งเจียงถูกบันทึกไว้ในชีวประวัติของจางซูเย่ ผู้เป็นเจ้าเมืองจี่โจว เนื้อความว่า "จางซูเย่ได้สอบถามทหารสอดแนม ได้ความว่า กลุ่มโจรได้ทำการยึดพื้นที่เขตแนวชายฝั่งทะเลและเรือใหญ่ทั้งสิบลำไว้ได้ จางซูเย่จึงได้วางแผนให้กองกำลังที่คัดเลือกไว้หนึ่งพันคนซุ่มอยู่ในเมือง แล้วส่งทหารราบกองหนึ่งไปล่อกลุ่มโจรเข้ามา แล้วให้ทหารประจำชายฝั่งจุดไฟเผาเรือโจรเสีย เมื่อกลุ่มโจรเห็นไฟลุกไหม้ก็ไม่มีขวัญกำลังใจในการรบและพ่ายแพ้ในที่สุด กลุ่มโจรถูกจับได้มากมาย ซ่งเจียงจึงจำต้องยอมจำนน" แล้วในประวัติศาสตร์ก็ไม่ได้บันทึกชะตากรรมของซ่งเจียงหลังจากที่ยอมจำนนต่อราชสำนักอีกเลย
ซ่งเจียงถูกกล่าวถึงในนิทานพื้นบ้านจีนว่า "กลุ่มโจรแถบเหลียงซาน มีหัวหน้าใหญ่ 36 คน หัวหน้ารอง 72 คน โดยมีซ่งเจียงเป็นผู้นำ" ตามวรรณกรรมเรื่องสุยหู่จ้วนได้อธิบายไว้ว่าซ่งเจียงมีหน้าตาและบุคลิกภาพที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ โดยมีดวงตาเป็นประกายเหมือนหงส์ ปากใหญ่เป็นรูปสี่เหลี่ยม มีผิวดำ และมีความสูงเพียงหกฉือ (3 ฉือ = 1 เมตร) ซึ่งถือว่าค่อนข้างเตี้ยเมื่อเทียบกับผู้กล้าคนอื่น ๆ
ซ่งเจียงเดิมเป็นปลัดอำเภอยิ้นเฉิง มณฑลซานตง เขามีชื่อรองว่า "กงหมิง(公明)" นอกจากนี้ซ่งเจียงยังมีชื่อเสียงด้านความกตัญญูและชอบช่วยเหลือผู้ที่ตกทุกข์ได้ยาก ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้รับฉายาว่า "ฝนทันใจ (及時雨)" "ซานหลางผู้เที่ยงธรรม (孝義黑三郎)" "ซ่งเจียงหน้าดำ (黑宋江)" และมีฉายาอย่างเป็นทางการในทำเนียบผู้กล้าหาญแห่งเหลียงซาน คือ "ฮูเป่าอี้ (呼保義)" หมายถึง "ผู้พิทักษ์ความยุติธรรม" ซ่งเจียงมีความเชี่ยวชาญด้านศิลปกรรม จึงมักจะถูกมองว่าเป็นบัณฑิตผู้คงแก่เรียน นอกจากนี้แล้วซ่งเจียงยังมีความสนใจด้านศิลปะการต่อสู้อีกด้วย
ซ่งเจียงมีสัมพันธ์อันดีกับมือปราบจูถงและเหลยเหิง ผู้เป็นมือปราบในอำเภอยิ้นเฉิง ซึ่งซ่งเจียงทำหน้าที่เป็นปลัดอำเภออยู่ที่นั่น ครั้งหนึ่งซ่งเจียงได้พบกับเฉาไก้ที่หมู่บ้านตงซี และได้คบหากันเป็นสหายรู้ใจ ซ่งเจียงเป็นผู้ส่งข่าวเตือนภัยให้เฉาไก้และพรรคพวกหลบหนีจากคดีปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง ด้วยความช่วยเหลือของซ่งเจียงนี้เอง จึงทำให้เฉาไก้และพรรคพวกหลบหนีไปที่เขาเหลียงซานได้สำเร็จ
ซ่งเจียงจำต้องแต่งงานกับนางเหยียนผอซีจากการขอร้องของมารดานางเหยียน หลังจากที่ซ่งเจียงได้ช่วยเหลือจัดการงานศพให้กับบิดาของนางเหยียน แม้ว่านางเหยียนไม่เคยรักซ่งเจียงเลย แต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้มีปัญหาต่อกัน วันเวลาผ่านไป นางเหยียนเริ่มเบื่อหน่ายซ่งเจียง เนื่องจากซ่งเจียงเอาแต่ทำงาน ไม่เคยได้มาใกล้ชิดตนเลย นางเหยียนกลับไปตกหลุมรักจางเหวินหยวนซึ่งเป็นผู้ช่วยของซ่งเจียง จนทั้งสองได้ลอบมีสัมพันธ์สวาท ในขณะเดียวกัน เฉาไก้ก็ได้ส่งจดหมายและทองคำเพื่อมากำนัลแด่ซ่งเจียงที่ช่วยชีวิตตน
สังหารนางเหยียนผอซี.
ต่อมา นางเหยียนผอซีบังเอิญพบจดหมายของเฉาไก้ จึงทราบว่าซ่งเจียงมีไมตรีกับกลุ่มโจรเหลียงซาน นางจึงขู่ซ่งเจียงว่าจะแจ้งเจ้าหน้าที่ทางการถ้าซ่งเจียงไม่ยอมรับข้อเสนอสามข้อของนาง อันได้แก่ 1.ซ่งเจียงต้องยอมหย่าร้างและอนุญาตให้นางเหยียนแต่งงานกับจางเหวินหยวน 2.ซ่งเจียงต้องยกบ้านและทรัพย์สินทั้งหมดให้แก่นาง 3.ซ่งเจียงต้องมอบทองคำที่เฉาไก้ส่งมาทั้งหมดให้แก่นาง ซ่งเจียงยอมรับข้อตกลงสองข้อแรก แต่ข้อที่สามซ่งเจียงทำไม่ได้ เนื่องจากว่าทองคำที่เฉาไก้ส่งมาทั้งหมดนั้น ตนได้รับไว้เพียงแค่แท่งเดียวเท่านั้น นางเหยียนไม่เชื่อว่าซ่งเจียงจะรับทองคำไว้เพียงแท่งเดียว จึงขู่ว่าถ้าไม่มอบทองคำมาทั้งหมดจะไปฟ้องศาล ทั้งสองจึงได้มีปากเสียงกัน แล้วซ่งเจียงก็พลั้งมือสังหารนางเหยียนผอซีถึงแก่ความตาย ซ่งเจียงถูกมือปราบจูถงจับได้ แต่จูถงเห็นแก่มิตรภาพจึงได้ปล่อยตัวไป นับแต่นั้นมาซ่งเจียงก็ต้องลี้ภัยออกจากอำเภอยิ้นเฉิง
จำต้องเข้าป่า ไปเป็นโจร.
ซ่งเจียงหลบหนีไปขออาศัยกับไฉจิ้นที่เมืองชางโจวเป็นการชั่วคราว แล้วจึงเดินทางต่อไปที่ป้อมชิงฟงเพื่อจะไปหาสหายเก่าที่มีนามว่าฮัวหยง ซึ่งเป็นรองหัวหน้าป้อมทหารชิงเฟิง ระหว่างทางนั้นซ่งเจียงได้รู้จักกับโจรป่าที่เขาชิงเฟิง และได้บังเอิญช่วยเหลือภรรยาของหลิวเกา (劉高 ท.เล่ากอ) ไม่ให้ถูกหวังอิงหนึ่งในสามหัวหน้าค่ายโจรชิงฟงข่มขืน อย่างไรก็ตามความเมตตาของซ่งเจียงครั้งนี้กลับกลายเป็นผลร้ายต่อตนเอง เนื่องจากภรรยาของหลิวเกาได้นำความไปแจ้งสามีว่าซ่งเจียงและฮัวหยงสมคบคิดกับกลุ่มโจรเขาชิงเฟิง จนซ่งเจียงและฮัวหยงต้องถูกจับกุม แต่กลุ่มโจรเขาชิงฟงก็ได้มาชิงตัวซ่งเจียงและฮัวหยงได้สำเร็จ และทำการแก้แค้นโดยการสังหารหลิวเกาและครอบครัวจนหมดสิ้น ฮัวหยงและกลุ่มโจรเขาชิงฟงตัดสินใจติดตามซ่งเจียงขึ้นเขาเหลียงซาน แต่ซ่งเจียงยังไม่คิดที่จะเข้าป่าเป็นโจรประกอบกับเขาได้รับทราบข่าวว่าบิดาป่วยเสียชีวิต เขาจึงส่งฮัวหยงและพวกขึ้นไปอาศัยที่เขาเหลียงซาน ส่วนตนเองนั้นได้เดินทางกลับมาที่บ้าน แต่แล้วกลับพบว่าบิดาของตนนั้นยังอยู่สบายดีที่บ้าน เพียงอยากให้ซ่งเจียงกลับบ้านเท่านั้นจึงได้ส่งข่าวเท็จไป
เมื่อซ่งเจียงกลับมาที่บ้าน ก็ต้องถูกจับอีกครั้งจากคดีฆาตกรรมเหยียนผอซี ครั้งนี้เขาถูกพิพากษาให้สักหน้าแล้วเนรเทศไปอยู่ที่เจียงโจว (ปัจจุบันคือมณฑลเจียงซี) เขาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายในคุกเจียงโจว และได้รู้จักกับพัศดีคุกเจียงโจวที่มีนามว่าไต้จง และผู้คุกคุกเจียงโจวนามหลี่ขุย วันคืนในคุกเจียงโจว ซ่งเจียงก็เอาแต่เศร้าโศกที่ถูกตราหน้าว่าเป็นโจรและถูกสักหน้าเป็นนักโทษเนรเทศ วันหนึ่งซ่งเจียงดื่มสุราจนมึนเมาและได้เขียนกลอนเกี่ยวกับเหตุการณ์จลาจลของบ้านเมืองบทหนึ่งไว้บนเหลาสุรา ซึ่งมีเนื้อความต่อไปนี้"แต่เล็กเรียนคำภีร์จนกระจ่าง"
"ดั่งเสือคร้ามซ่อนตนบนภูผา"
"แต่เมื่อฟ้าพลิกผันโชคชะตา"
"ต้องโทษทัณฑ์อาณามาแดนไกล"
"ในวันหน้าหากได้ชำระเลือด"
"จะสาดเลือดนองนทีทั้งชุนหยาง"
"ย่างก้าวไกลกายและใจมิร่วมทาง"
"จึงรำพันคำเศร้าริมสายชล"
"หากผ่านพ้นสมใจปรารถนา"
"ขอสร้างชื่อก้องหล้ากลบหวงเฉา"ต่อมาบัณฑิตหวงเหวินปิ่งได้พบกลอนบทนี้และถอดความได้ว่าเป็นกลอนกบฏ จึงได้แจ้งต่อผู้ว่าราชการเจียงโจวนามไช่จิ่ว ครั้งนี้ซ่งเจียงถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ปลุกระดมการปฏิวัติและถูกตัดสินโทษให้ประหารชีวิต เฉาไก้จึงนำพรรคพวกบนเขาเหลียงซานปล้นลานประหารและช่วยชีวิตซ่งเจียงไว้ได้สำเร็จ นับแต่นั้นมาซ่งเจียงก็ตัดสินใจขึ้นเขาเหลียงซาน
ผู้นำแห่งเขาเหลียงซาน.
ซ่งเจียงได้กลายเป็นผู้นำคนสำคัญในการยกทัพปราบปรามศัตรูของเหลียงซาน อาทิเช่น ป้อมสกุลจู้ เมืองเกาถังโจว และป้อมสกุลเจิง หลังจากเฉาไก้ตาย แม้ว่าหลูจุ้นอี้ซึ่งเป็นผู้กล้าอีกคนหนึ่ง ได้ทำตามคำสั่งเสียของเฉาไก้ โดยการจับตัวสือเหวินกงซึ่งเป็นผู้สังหารเฉาไก้ มาสำเร็จโทษได้สำเร็จ แต่กระนั้นหลูจุ้นอี้ก็ยังยืนกรานไม่ยอมรับตำแหน่ง และขอร้องให้ซ่งเจียงขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำ ซ่งเจียงจึงจำเป็นต้องยอมขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำสูงสุดแห่งเขาเหลียงซาน