pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปีเถาะ พ.ศ. 2410 ได้บรรพชาเป็นสามเณร และเข้าสอบพระปริยัติธรรมที่พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทเมื่อปีมะเมีย พ.ศ. 2413 ได้เปรียญธรรม 3 ประโยค ถึงปีวอก พ.ศ. 2415 ได้อุปสมบทที่วัดโสมนัสวิหาร โดยมีพระพรหมมุนี (ทับ พุทฺธสิริ) เป็นพระอุปัชฌาย์ ศึกษาต่อแล้วเข้าสอบในปีชวด พ.ศ. 2419 ที่พระที่นั่งสุทไธสวรรย์ได้อีก 2 ประโยคเป็นเปรียญธรรม 5 ประโยค และเข้าสอบครั้งสุดท้ายในปีมะเมีย พ.ศ. 2425 ที่พระที่นั่งสุทไธสวรรย์ได้อีก 3 ประโยคเป็นเปรียญธรรม 8 ประโยค
เมื่อตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหารว่างลง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชประสงค์จะเลือกพระมหาเปรียญจากวัดโสมนัสวิหารมาเป็นเจ้าอาวาส ซึ่งขณะนั้นมีพระมหาเดช ฐานจาโร กับพระมหายัง เขมาภิรโต ได้ทูลปรึกษาสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (สา ปุสฺสเทโว) ทราบว่าพระมหายังเชี่ยวชาญเทศนาจึงเป็นที่นิยมของคฤหัสถ์ แต่พระมหาเดชเป็นที่รักใคร่นับถือของเพื่อนบรรพชิตมากกว่า ที่สุดทรงตัดสินพระทัยตั้งพระมหาเดชเป็นพระราชาคณะไปครองวัดเทพศิรินทราวาสตั้งแต่วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2427 พระมหายังจึงอยู่วัดโสมนัสวิหารต่อมา จนได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดโสมนัสวิหารตั้งแต่วันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2445 ตราบจนมรณภาพ ในสมัยของท่านวัดโสมนัสวิหารเจริญรุ่งเรืองมากเพราะท่านเชี่ยวชาญในการแสดงธรรมและการปฏิสังขรณ์
ด้านการศึกษา ในวันที่ 8 มกราคม ร.ศ. 114 ท่านได้รับพระราชทานตราตั้งเป็นกรรมการมหามกุฏราชวิทยาลัยฝ่ายบรรพชิต และได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นผู้สอบไล่พระปริยัติธรรมในกองเหนือใน ร.ศ. 120 ร.ศ. 121 ร.ศ. 122 เป็นต้น ถึงปี ร.ศ. 129 ท่านจึงได้เป็นแม่กองขวา
ท่านเห็นชอบให้พระยาศรีภูริปรีชา (กมล สาลักษณ) สร้างอาคารเรียนขึ้นในวัดเพื่ออุทิศแก่คุณหญิงพึ่ง อาคารนี้ได้รับพระราชทานนามว่า "สาลักษณาลัย" ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2460 และมอบให้กระทรวงศึกษาธิการใช้เป็นสถานศึกษาตั้งแต่วันนั้น
ในพระบรมราชโองการประกาศสถาปนาท่านเป็นพระพิมลธรรม ระบุเกียรติคุณของท่านว่า "มีความแตกฉานในพระไตรปิฎกธรรม แคล่วคล่องในวิธีสังฆกรรมนานาประการ เป็นปริยัตยาจารย์แห่งภิกษุสงฆ์ มีความอุสาหะมั่นคงกล้าหาญในเทศนาสาสโนบาย มีปฏิภาณโวหารหนักในสารานิยธรรมสัมมาปฏิบัติ เจริญกุศลปวัติซ่อมแปลงอาวาสมิได้ย่อหย่อน โดยศีลาจารวัตรก็เป็นที่เลื่อมใสแห่งสัปรุษนิกรเป็นอันมาก"
ในพระบรมราชโองการประกาศสถาปนาท่านเป็นสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ ระบุว่าท่าน "มีความเชี่ยวชาญแตกฉานในพระไตรปิฎก เป็นอาจารย์สั่งสอนพระปริยัติธรรมแก่ภิกษุสงฆ์สามเณร มีความอุสาหมั่นคงในวัตรปฏิบัติ ทรงคุณธรรมสม่ำเสมอ เป็นผู้รอบรู้ในอรรถธรรม สามารถแผ่สยายข้อความตามเทศโนบาย ให้ชนทั้งหลายผู้ได้สดับฟังแล้ว แลเห็นหนทางธรรมปฏิบัติอันถ่องแท้ เทียบทางโลกกับทางธรรมให้กล้ำกลืนกัน อาจที่จะนำมาใช้ในขณะประกอบกิจการทุก ๆ วันได้ ให้บังเกิดเป็นประโยชน์อันใหญ่ยิ่ง เป็นผู้มีวาจาอันน่าฟัง เสียงไพเราะ มีคุณสมบัติอันประเสริฐอยู่หลายอย่างหลายประการเช่นนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้ทรงพระกรุณายกย่อง ให้ได้รับสมณศักดิ์เลื่อนขึ้นเป็นลำดับจนได้เป็นพระราชาคณะผู้ใหญ่ชั้นเจ้าคณะรอง ปกครองสังฆบริษัทจัดการพระศาสนาให้ดำเนิรมาโดยเรียบร้อย ได้เป็นพระอุปัธยาจารย์ให้บรรพชาอุปสมบทแก่กุลุบุตรเป็นอันมาก เป็นที่นับถือแห่งศาสนิกชนทั่วไป ในส่วนพระองค์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ทรงนับถือพระพิมลธรรมว่าเป็นอัจฉริยพรหมจรรย์ ทรงนับถือเสมอพระอาจารย์องค์หนึ่ง แลได้ทรงสดับโอวาทตามแต่จะมีโอกาศในการอันควร ประมวลพระราชศรัทธาแลเพิ่มพูลเข้าพระราชหฤทัยในพระธรรมยิ่งขึ้น นับว่าได้ยังประโยชน์ให้บังเกิดแก่พระองค์เป็นอันมาก"
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์เริ่มอาพาธด้วยโรคอัมพาตมาตั้งแต่วันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2459 จนถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2474 เวลา 20.20 น. สิริอายุได้ ในวันต่อมา เวลา 17.20 น. สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสด็จแทนพระองค์ไปสรงน้ำศพ ได้รับพระราชทานโกศไม้สิบสองฉัตรเบญจา 1 สำรับ และโปรดให้มีพระสวดอภิธรรมเวลากลางคืนมีกำหนด 15 วัน
วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2475 เจ้าภาพบำเพ็ญกุศลศพ วันต่อมา เวลา 15.00 น. พนักงานเชิญโกศศพขึ้นรถจตุรมุข ไปสมทบกับขบวนศพพระพรหมมุนี (แย้ม อุปวิกาโส) เข้าประตูสุสานหลวง วัดเทพศิรินทราวาส เวียนศพรอบเมรุแล้วยกขึ้นตั้งบนเชิงตะกอน ถึงเวลา 17.30 น. พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานเพลิงศพแล้วเสด็จกลับ วันที่ 6 เมษายน เวลา 7:00 น. เจ้าภาพเก็บอัฐิ
ดั่นเบ๋า
ซองก็อก
เรือบรรทุกเครื่องบินอัดมีรัล คุซเนซอฟ
การบันทึกสถิติพายุหมุนเขตร้อน
สิทธิพิเศษถอนเงิน
สิทธิพิเศษถอนเงิน  เป็นสินทรัพย์ทุนสำรองเงินตราระหว่างประเทศเพิ่มที่กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) นิยามและรักษาไว้ มูลค่าของสิทธิฯ ขึ้นอยู่กับตะกร้าเงินตราระหว่างประเทศสำคัญที่ IMF ทบทวนทุกห้าปี ตามการทบทวนซึ่งจัดทำเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 ตะกร้า XDR ประกอบด้วยเงินตราห้าสกุลดังนี้ ดอลลาร์สหรัฐ ($) 41.73%, ยูโร (€) 30.93%, ปอนด์สเตอร์ลิง (£) 8.09%, เยนญี่ปุ่น (¥) 8.33% และล่าสุดคือ หยวนจีน (¥) 10.92% น้ำหนักที่ให้กับเงินตราแต่ละสกุลในตะกร้า XDR ปรับเพื่อให้คิดความโดดเด่นปัจจุบันของเงินตรานั้น ๆ ในแง่การค้าระหว่างประเทศและทุนสำรองแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศประจำชาติต่าง ๆ
XDR มิใช่เงินตราโดยสภาพ แต่แทนเงินตราที่ประเทศสมาชิก IMF ถือซึ่งสามารถแลกเปลี่ยนได้ เนื่องจาก XDR สามารถแลกเปลี่ยนเป็นเงินตราห้าสกุลข้างต้นเท่านั้น XDR แท้จริงจึงแทนการอ้างสิทธิ์โดยศักยะต่อทุนสำรองเงินตราระหว่างประเทศที่มิใช่ทองคำของประเทศสมาชิก IMF ซึ่งปกติถือในรูปเงินตราเหล่านี้
XDR สร้างขึ้นในปี 2512 เพื่อเสริมการขาดแคลนสินทรัพย์ทุนสำรองเงินตราระหว่างประเทศที่ต้องการ กล่าวคือ ทองคำและดอลลาร์สหรัฐ สิทธิพิเศษถอนเงินแสดงด้วยรหัสเงินตรา XDR ตาม ISO 4217
IMF เป็นผู้จัดสรร XDR ให้แก่ประเทศต่าง ๆ โดยภาคเอกชนไม่มีสิทธิใช้หรือถือครอง ในเดือนสิงหาคม 2552 มีจำนวน XDR อยู่ประมาณ 21,400 ล้านหน่วย ระหว่างวิกฤตการณ์การเงินโลก พ.ศ. 2552 มีการจัดสรร XDR เพิ่มอีก 182,600 ล้าน XDR เพื่อ "ให้สภาพคล่องแก่ระบบเศรษฐกิจโลกและส่งเสริมทุนสำรองอย่างเป็นทางการของประเทศสมาชิก" ต่อมาเนื่องจากผลกระทบจากโควิด-19 นักเศรษฐศาสตร์และรัฐมนตรีการคลังของหลายประเทศยากจน ร้องขอประเทศสมาชิกให้จัดสรรเพิ่มอีกเป็นมูลค่า 4 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อช่วยในการฟื้นตัว ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 กลุ่มประเทศ G24 และประเทศอื่นตกลงกันที่จะเสนอให้จัดสรร XDR เพิ่มอีกในมูลค่า 5 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ
สิทธิพิเศษถอนเงินถูกสร้างขึ้นโดยกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ในปี ค.ศ. 1969 โดยเดิมตั้งใจให้เป็นสินทรัพย์ทุนสำรองเงินตราระหว่างประเทศภายใต้ระบบเบรตตันวูดส์ โดยกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนไว้ที่ 1 XDR เท่ากับ 1 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเท่ากับทอง 0.888671 กรัม หลังจากการล่มสลายของระบบในต้นยุค 1970s SDR สำคัญน้อยลง และบทบาทหลักกลายเป็นหน่วยวัดหน่วยวัดมูลค่า (unit of account) ตั้งแต่ ค.ศ. 1972
IMF เองก็เรียกบทบาทในปัจจุบันของ XDR ว่า ไม่สำคัญ โดยประเทศที่พัฒนาแล้วซึ่งถือ XDR เป็นจำนวนมากไม่น่าจะใช้ประโยชน์ใดๆ ผู้ใช้หลักของ XDR น่าจะเป็นประเทศกำลังพัฒนาซึ่งมองเป็น "วงเงินราคาถูก"
หนึ่งในเหตุผลที่ XDR ไม่ได้ถูกใช้งานในฐานะของทุนสำรองระหว่างประเทศอย่างแพร่หลายก็เพราะ XDR ต้องถูกแปลงเป็นสกุลเงินก่อนจึงจะใช้ได้ และเนื่องจากภาคเอกชนไม่ได้เป็นผู้ถือ XDR ผู้ถือของ XDR มีได้แค่ประเทศสมาชิก, ตัว IMF เอง และองค์กรอีกจำนวนหนึ่งที่ได้รับการอนุญาตโดย IMF ทำให้การใช้งานหลักของทุนสำรองระหว่างประเทศอย่าง การแทรกแซงตลาด การเสริมสภาพคล่อง หรือการควบคุมอัตราแลกเปลี่ยนเพื่อให้เป็นประโยชน์ต่อการส่งออก ไม่สามารถทำได้โดยตรงผ่าน XDR ด้วยเหตุนี้ IMF จึงเรียก XDR ว่า "สินทรัพย์ทุนสำรองที่ไม่สมบูรณ์"
อีกเหตุผลหนึ่งก็คือจำนวนของ XDR ยังน้อยเกินไป ณ ค.ศ. 2011 XDR เป็นสัดส่วนเพียง 4% ของทุนสำรองเงินตราระหว่างประเทศทั่วโลก ซึ่งทุนสำรองเงินตราระหว่างประเทศที่ดีจำเป็นจำต้องมีสภาพคล่องที่เพียงพ แต่เนื่องจากประมาณของ XDR ที่น้อย จึงอาจถูกมองว่าเป็นสินทรัพย์ขาดสภาพคล่อง IMF กล่าวว่าการเพิ่มจำนวนของ XDR อย่างเป็นทางการเป็นเงื่อนไขที่ต้องทำก่อนที่จะทำให้ XDR มีบทบาทที่มากขึ้นในฐานะของสินทรัพย์ทุนสำรองทางเลือก
การค้าขาย
ปลามาห์เชียร์
โฟร์มินิท
ปฐมพงษ์ สมบัติพิบูลย์
สกุลปลากระมัง
ตำบลปากปวน
ปากปวน เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย ท้องที่ทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลปากปวน
ตำบลปากปวนมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังนี้
ตำบลปากปวนมีจำนวนหมู่บ้าน 12 หมู่บ้าน ได้แก่
ชาสต้า
ชาสต้า (Shasta)หรือ คอร์ (Cor) เป็นตัวละครหลักในนวนิยายชุดตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน อาชากับเด็กชายโดยซี.เอส. ลิวอิส
ชาสต้าเป้นเจ้าชายแห่งอาร์เคนแลนด์ ซึ่งถูกชาวประมงใจร้ายชื่อ อาร์ชีชลักพาตัวไป ตั้งแต่ยังเป็นแบเบาะ แต่มีอยู่มาวันหนึ่ง ได้มีทาร์ข่านมาข้อซื้อชาสต้าไปเป็นทาส อาร์ชีชได้ขายชาสต้าให้กับลอร์ด โดยที่ชาสต้ารู้ว่าอาร์ชีชไม่ใช่พ่อแท้ๆของเขา ชาสต้าได้พบกับบรีม้าศึกประจำตัวทาร์ข่าน ซึ่งสามารถพูดภาษามนุษย์ได้ บรีได้บอกกับชาสต้าว่า ตัวเองมาจากดินแดนที่ชื่อนาร์เนีย ทั้ง2ได้หลบหนีจากอาร์ชีชและลอร์ดอย่างลับๆ ระหว่างทางชาสต้าและบรีได้พบกับอาระวิสและฮวินซึ่งทั้ง2ก็มีเป้าหมายที่จะไปนาร์เนียเช่นเดียวกับพวกชาสต้า จึงทำให้ต้องร่วมทางกัน ระหว่างทางจะต้องผ่านเมืองทัชบาอัน ซึ่งชาสต้าก็ถูกพระนางซูซานและพระเจ้าเอ้ดมันด์เข้าใจผิดว่าตัวเองคือเจ้าชายคอร์รินแห่งอาร์เคนแลนด์ ทำให้ถูกจับตัวไปที่พักของพวกเขา ทัมนัสได้ทำการเลี้ยงอาหารชาสต้าอย่างดี แต่ถึงยังไงเขาก็ต้องกลับไปหาบรีให้ได้โดยได้รับการช่วยเหลือจากเจ้าชายคอร์ริน และแล้วชาสต้าก็ได้พบกับแมวตัวหนึ่งได้มาอยู่เป็นเพื่อนกับชาสต้าท่ามกลางหลุมศพอันน่ากลัว จากนั้นชาสต้าได้มารวมตัวด้วยกันอีกครั้งและได้ออกเดินทางกันต่อโดยที่ได้ผ่านทะเลทรายไปจนถึงอาร์เคนแลนด์ อาระวิสได้ถูกสิงโตทำร้ายระหว่างทาง โดยที่ชาสต้าไปช่วยเหลืออาระวิสมาได้แต่บรีกลับวิ่งหนีอย่างเดียวโดยทิ้งทั้ง3ไว้จึงทำให้บรีรู้สึกอับอายมากที่เป็นคนขี้ขลาด แต่ก็ได้นักพรตจากแดนเหนือมาช่วยรักษาบาดแผลทั้ง4ระหว่างทาง นักพรตได้บอกกับชาสต้าให้เดินทางไปหาราชาลูนเจ้าเมืองอาร์เคนแลนด์เพื่อเตือนว่าให้ปิดประตูเมืองเพื่อไม่ให่ชาวทัชบาอันเข้ามาตีเมือง และก็ทำได้สำเร็จแถมได้ม้ามาด้วย แต่ทว่าชาสต้าได้รับการเลี้ยงดูโดยคนแคระห์ แต่กองทัพนาร์เนียซึ่งจะไปทำสงครามกับพวกทัชบาอันได้มาพบกับชาสต้าที่บ้านคนแคระห์ ชาสต้าได้พบกับเจ้าชายคอร์รินอีกครั้งในกองทัพนาร์เนีย ชาสต้าได้ทำสงครามกับพวกศัตรู และก็ได้รับชัยชนะ ภายหลังชาสต้าได้รู้ว่าตัวเองคือคอร์เจ้าชายแห่งอาร์เคนแลนด์พี่ชายฝาแฝดของคอร์ริน และต่อมาภายหลังชาสต้าได้ปกครองอาร์เคนแลนด์ต่อจากราชาลูนและได้แต่งงานกับอาระวิส
ไนล์ ดิมาร์โค
ไนล์ ดีมาร์โค (; 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1989 –) เป็นนายแบบ นักแสดงและนักกิจกรรมชาวอเมริกัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันชายคนที่สองที่ได้รับตำแหน่งชนะเลิศ ในฤดูกาลที่ 22 ของรายการอเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล อีกทั้งยังเป็นผู้เข้าแข่งขันคนแรก และคนเดียวของประวัติศาสตร์รายการที่เป็นคนหูหนวก
ในปี ค.ศ. 2016 ดีมาร์โคปรากฏในซีรีส์ตลกฮูลู เรื่อง "Difficult People"
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 ดีมาร์โคได้เดินแบบให้กับ จอร์โจ อาร์มานีในงานมิลานแฟชันวีก ฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อน 2017
ฮานโนเวอร์
เทศบาลตำบลกุดดู่
เทศบาลตำบลกุดดู่ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู
เทศบาลตำบลกุดดู่ เดิมเป็นสุขาภิบาลกุดดู่ ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลกุดดู่เป็นเทศบาลตำบลกุดดู่ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ซึ่งในขณะนั้น มี นายบุญเหลือ ศรียอด ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีตำบลกุดดู่คนแรก และแต่เดิมได้ตั้งสำนักงานอยู่ที่ บ้านกุดดู่ใต้ หมู่ที่ 2 แต่ปัจจุบันได้ย้ายสำนักงานมาตั้งอยู่ บ้านก้าวหน้า หมู่ที่ 12 ตำบลกุดดู่ อำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู
นายกเทศมนตรี.
มีผู้ที่ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีจนถึงปัจจุบัน ดังนี้
เทศบาลตำบลกุดดู่ อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู ประมาณ 10 กิโลเมตร ห่างจากจังหวัดหนองบัวลำภู ประมาณ 35 กิโลเมตร พื้นที่บางส่วนของตำบลกุดดู่ เป็นพื้นที่ของเทศบาลครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 3.26 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 2,037.5 ไร่ ในเขตเทศบาลแบ่งการปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านกุดดู่เหนือ หมู่ที่ 2 บ้านกุดดู่ใต้ หมู่ที่ 12 บ้านก้าวหน้า และหมู่ที่ 13 บ้านโพธิ์ทอง และเมื่อ พ.ศ. 2550 ได้แยกเป็น 9 ชุมชน ดังนี้
ไอบีเรียเที่ยวบินที่ 1456
ไอบีเรีย เที่ยวบินที่ 1456เป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับสายการบินไอบีเรีย เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 เดินทางจาก บาร์เซโลนา ไปยัง บิลบาว ด้วยเครื่องบินรุ่นแอร์บัสเอ320-214
เที่ยวบินนี้เป็นเที่ยวบินในเวลากลางคืนจากบาร์เซโลนาสู่บิลบาว นักบินหันเครื่องไปที่รันเวย์ 30 เพื่อทำการลงจอด ในระหว่างที่นักบินเตรียมระบบการลงจอดในครั้งสุดท้าย เครื่องบินเกิดเหตุวุ่นวายอย่างหนักที่ความสูง 2,000 ฟุต กับลมกระโชกถึง 65 ไมล์ต่อชั่วโมง เครื่องบินพบกระแสลมเฉือน 1.25G
เกิดปัญหา และมีลมกระโชกแรงที่ 70 ฟุต เมื่อใกล้ถึงพื้นดินมีเสียงเตือนดังขึ้นในห้องนักบิน กัปตันขออนุญาตหอควบคุมการบินในการทำ Go-Around ในขณะที่นักบินกำลังดึงคันโยกเร่งความเร็วให้เครื่องบินขึ้น จากรายงานนักบินใช้ปุ่มควบคุมโดยที่ไม่ได้เรียงความสำคัญของการกดปุ่ม การรวมตัวกันของลมไดนามิคกับการกระทำของนักบินสามารถสสร้างสถานการณ์ที่เรียกระบบป้องกันอัลฟาของเครื่องบินออกมาใช้ได้ นักบินใช้พลังงานในการเคลื่อนที่เพื่อจะทำ มากพอที่จะบินขึ้นเพื่อทำ Go-Around นักบินทั้ง 2 คนจึงตัดสินใจดึงคันโยกเร่งความเร็วให้เครื่องบินขึ้น หอควบคุมการบินสั่งให้นักบินเก็บล้อ
ในการ Go-Around นักบินเกิดหลงทางและทำให้เครื่องบินดิ่งลงสู่พื้นด้วยความสูงประมาณ 1,200 ฟุตต่อนาที ล้อหน้าหักและเครื่องบินไถลประมาณ 3,280 ฟุตก่อนที่จะถึงรันเวย์
สาเหตุ สาเหตุของอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นก็คือการเปิดใช้งานมุมของระบบการป้องกันการโจมตีที่ภายใต้การรวมกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งของลมแนวตั้งและลมเฉือนและการดำเนินการพร้อมกันของนักบินที่ควบคุมเครื่องบินอยู่ ไม่มีพิจารณาในการออกแบบป้องกันไม่ให้เครื่องบินวูบวาบในระหว่างการลงจอด
เครื่องบินรุ่นที่เกิดอุบัตเหตุคือเครื่องบินรุ่นแอร์บัส เอ320-214 เป็นเครื่องบินลำที่ 1,278 ของการผลิต ทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน
เกษตรอินทรีย์
เกษตรอินทรีย์  เป็นเกษตรกรรมแบบหนึ่งซึ่งอาศัยเทคนิคอย่างการปลูกพืชหมุนเวียน ปุ๋ยพืชสด ปุ๋ยคอก และการควบคุมสัตว์รังควานทางชีวภาพ เกษตรอินทรีย์ใช้ปุ๋ยและสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ (มีสารฆ่าวัชพืช ยาฆ่าแมลงและสารฆ่าเชื้อรา) หากถือว่ามาจากธรรมชาติ (เช่น กระดูกป่นจากสัตว์หรือไพรีทรินจากดอกไม้) แต่ไม่ใช้หรือจำกัดการใช้อย่างยิ่งซึ่งวิธีการต่าง ๆ (รวมปุ๋ยและสารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ปิโตรเคมีสังเคราะห์ ตัวเร่งการเติบโตของพืช เช่น ฮอร์โมน การใช้ยาปฏิชีวนะในปศุสัตว์ สิ่งมีชีวิตดัดแปรพันธุกรรม กากสิ่งปฏิกูลของมนุษย์ และวัสดุนาโน) โดยแสวงเป้าหมายซึ่งมีความยั่งยืน ความเปิดเผย การไม่พึ่งพา สุขภาพและความปลอดภัย
วิธีการเกษตรอินทรีย์มีการกำกับระหว่างประเทศและหลายประเทศบังคับใช้กฎหมาย โดยยึดมาตรฐานที่สหพันธ์ขบวนการเกษตรอินทรีย์ระหว่างประเทศ (IFOAM) ตั้งขึ้นเป็นหลัก IFOAM เป็นองค์การครอบคลุมระหว่างประเทศขององค์การเกษตรอินทรีย์ที่ตั้งในปี 2515
นับแต่ปี 2533 ตลาดอาหารอินทรีย์และผลิตภัณฑ์อื่นเติบโตอย่างรวดเร็ว มีมูลค่า 63,000 ดอลลาร์สหรัฐทั่วโลกในปี 2555 อุปทานนี้ขับเคลื่อนการเพิ่มขึ้นของที่ดินซึ่งมีการจัดการแบบอินทรีย์ที่เติบโตตั้งแต่ปี 2544 ถึง 2554 ในอัตรา 8.9% ต่อปี ในปี 2554 พื้นที่ประมาณ 37 ล้านเฮกตาร์มีการเกษตรอินทรีย์ คิดเป็น 0.9% ของพื้นที่การเกษตรทั่วโลก
การละทิ้งศาสนาอิสลาม
การละทิ้งศาสนาอิสลาม หรือ การสิ้นสภาพจากการเป็นผู้นับถือศาสนาอิสลาม ( ', "ริดดะฮ์" หรือ ') หมายถึงการที่ผู้ที่นับถือศาสนาอิสลามได้ละทิ้งศาสนาอิสลามไปยึดมั่นในการปฏิเสธด้วยความเต็มใจ โดยสามารถเป็นการปฏิเสธทางกาย ทางจิตใจ หรือทางวาจา กรณีนี้รวมถึงผู้ที่ละทิ้งศาสนาอิสลาม อาจละทิ้งไปเปลี่ยนเข้ารับศาสนาอื่น โดยผู้ที่นับถือศาสนาอิสลามโดยกำเนิด หรือผู้ที่เคยเปลี่ยนเข้ารับศาสนาอิสลามมาก่อน
ปัจจุบัน ในประเทศอิสลามหลายประเทศ การละทิ้งศาสนาอิสลามถือว่าเป็นการกระทำที่บาป และผู้กระทำสามารถถูกประหารชีวิตได้
มอนซานโต้
บริษัทมอนซานโต้  เป็นบริษัทมหาชนจำกัดด้านเกษตรเคมีและเทคโนโลยีชีวภาพการเกษตรข้ามชาติ มีสำนักงานใหญ่ในคลีฟคัวร์ เกรตเตอร์เซนต์ลุยส์ รัฐมิสซูรี เป็นผู้ผลิตเมล็ดพันธุวิศวกรรมชั้นนำ และราวน์อัพ สารฆ่าวัชพืชซึ่งมีสารไกลโฟเสต บทบาทของมอนซานโต้ในการเปลี่ยนแปลงทางเกษตร ผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีชีวภาพ การวิ่งเต้นหน่วยงานของรัฐบาล และเดิมที่เคยเป็นบริษัทเคมีทำให้บริษัทฯ เป็นกรณีพิพาท
มอนซานโต้ก่อตั้งในปี 2444 โดย จอห์น แฟรนซิส ควีนี (John Francis Queeny) เดิมผลิตสารปรุงแต่งอาหารอย่างแซกคารีนและวานิลลิน และขยายเป็นสารเคมีอุตสาหกรรมอย่างกรดซัลฟิวริกและพอลีคลอริเนเต็ดไบฟีนิล (polychlorinated biphenyl) ในคริสต์ทศวรรษ 1920 และในคริสต์ทศวรรษ 1940 เป็นผู้ผลิตพลาสติกรายสำคัญ ซึ่งรวมพอลิสไตรีนและใยสังเคราะห์ ความสำเร็จสำคัญของมอนซานโต้และนักวิทยาศาสตร์ในฐานะบริษัทเคมีได้แก่การวิจัยค้นพบยิ่งใหญ่เรื่องไฮโดรจีเนชันอสมมาตรแคทาลิติก (catalytic asymmetric hydrogenation) และเป็นบริษัทแรกที่ผลิตไดโอดเปล่งแสงขนาดใหญ่ บริษัทฯ ยังเคยผลิตผลิตภัณฑ์ซึ่งเป็นข้อพิพาทอย่าง สารฆ่าแมลงดีดีที พีซีบี เอเจนต์ออเรนจ์ และรีคอมบิแนนต์โซมาโตโทรปินหมู (หรือฮอร์โมนเติบโตหมู)
มอนซานโต้เป็นบริษัทแรก ๆ ที่ดัดแปรพันธุกรรมเซลล์พืช เป็นหนึ่งในสี่กลุ่มที่ประกาศการใส่ยีนเข้าพืชในปี 2526 และเป็นบริษัทแรก ๆ ที่ดำเนินการทดลองสนามพืชผลดัดแปรพันธุกรรมซึ่งทำในปี 2530 มอนซานโต้ยังเป็นหนึ่งในสิบยอดบริษัทเคมีของสหรัฐจนบริษัทถอนธุรกิจเคมีส่วนใหญ่ระหว่างปี 2540 ถึง 2545 ผ่านกระบวนการการรวมบริษัทและแยกบริษัทซึ่งมุ่งสนใจเทคโนโลยีชีวภาพ
มอนซานโต้ยังเป็นบริษัทแรก ๆ ที่ใช้แบบจำลองธุรกิจอุตสาหกรรมเทคโยโลยีชีวภาพเพื่อเกษตรกรรม โดยใช้เทคนิคที่จีเนนเทค (Genentech) พัฒนาและบริษัทยาเทคโนโลยีชีวภาพอื่นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ในแบบจำลองธุรกิจนี้ บริษัทลงทุนอย่างหนักในการวิจัยและพัฒนา และหักลบกลบค่าใช้จ่ายผ่านการใช้และบังคับใช้สิทธิบัตรชีวภาพ แบบจำลองสิทธิบัตรเมล็ดถูกวิจารณ์ว่าเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ทางชีวภาพและภัยต่อความหลากหลายทางชีวภาพ
ปูแป้น
ปูแป้น หรือ ปูจาก หรือ ปูใบไม้  เป็นครัสเตเชียนจำพวกปูชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Varunidae
ปูแป้น จัดเป็นปูขนาดเล็กมีขนาดประมาณ 5–7 เซนติเมตร กระดองแบนและมีสีน้ำตาลแกมเหลือง สีของกระดองจะเข้มกว่าสีของขาเดิน มีหนามข้างกระดองหยักเป็นฟันเลื่อยมี 2 ซี่ ขอบตาเว้าระยะห่างพอ ๆ กัน ก้ามซ้ายขวามีลักษณะค่อนข้างแบนและขนาดใกล้เคียงกัน ขนอ่อนเส้นสั้น ๆ เรียงติดกันเป็นแผงตามขอบบนด้านในของข้อที่ 3–4 ส่วนข้อที่ 5 มีหนามยื่นยาวอยู่หนึ่งอันเล็ก ๆ อีกข้างละอัน ข้องที่ 4 ขาเดินทั้งสี่ไม่มีหนาม แต่มีขนอ่อนเรียงเต็มนิ้วของขาเดินแบนกว้าง ซึ่งจากลักษณะขาและขนทำให้เป็นปูแป้นเป็นปูที่ว่ายน้ำเร็วอีกชนิดหนึ่ง
เนื่องด้วยความที่มีกระดองลักษณะแบนแป้น จึงได้ชื่อว่า "ปูแป้น"
ปูแป้น มีลักษณะคล้ายกับปูแสม แต่มีขนาดเล็กกว่าและผิวกระดองเรียบกว่า แต่ไม่มีพฤติกรรมในการขุดรูอยู่เหมือนปูแสม ตอนกลางวันจะหลบอยู่ตามโคนต้นไม้ตามแหล่งที่อยู่อาศัย และออกหากินในเวลากลางคืน พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในหลายจังหวัดของไทยทั้งฝั่งอ่าวไทยในภาคตะวันออก และภาคใต้ทั้งสองฝั่งทะเล โดยถือเป็นปูสองน้ำ เนื่องจากขณะที่ยังเป็นตัวอ่อนอยู่นั้นจะอาศัยอยู่ในทะเล จากนั้นลอยตามน้ำขึ้นมาอาศัยในน้ำจืดและน้ำกร่อยจนเป็นตัวเต็มวัย พอถึงฤดูสืบพันธุ์ก็จะเดินทางไปผสมพันธุ์และปล่อยไข่ในทะเล มีถิ่นที่อยู่ตามแหล่งน้ำที่ได้รับอิทธิพลจากน้ำขึ้นน้ำลง เช่น ป่าจาก หรือนาข้าว ในที่ ๆ เป็นน้ำกร่อย
ฤดูสืบพันธุ์ของปูแป้นจะมีในช่วงกลางปีถึงปลายปีราวเดือนสิงหาคม–ธันวาคม โดยจะมีปรากฏการณ์ปูแป้นจำนวนมากอพยพเข้าในวางไข่ในแหล่งน้ำจืด โดยสถานที่ ๆ พบได้มากที่สุดในประเทศไทย คือ แม่น้ำเวฬุ และลำคลองสาขา ในเขตตำบลเกวียนหัก อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี จนเป็นงานเทศกาลของจังหวัดที่เรียกว่า "เทศกาลดูปูแป้น ชื่นชมธรรมชาติ" ในช่วงเดือนตุลาคม–พฤศจิกายนของทุกปี ปูแป้นจะมีจำนวนมากลอยมาตามกระแสน้ำหรือเกาะตามใบไม้ หรือเศษวัสดุต่าง ๆ ถึงขนาดใช้อวนหรือสวิงช้อนจับได้คราวละมาก ๆ ในเวลากลางคืน โดยจะปรากฏมากที่สุดในช่วง 2 วันหลังคืนวันเพ็ญของเดือนพฤศจิกายน (วันลอยกระทง) และจะเกิดต่อเนื่องเพียง 1–2 วัน ครั้งละ 90–120 นาที ซึ่งจะเป็นช่วงที่น้ำขึ้นน้ำลงขึ้นเต็มที่ในรอบปี นิยมนำไปปรุงเป็นอาหารได้หลากหลาย เช่น ผัดปูแป้นกับก๋วยเตี๋ยวเส้นจันทร์ หรือจับปิ้งปูแป้นดองน้ำปลา
Varuna litterata
ปูจาก
พิสตาชีโอป่า
พิสตาชีโอป่า (; ; "") เป็นพืชไม่ผลัดใบ แยกต้นตัวผู้ตัวเมีย อยู่ในสกุลพิสตาชีโอ ปลูกเป็นพืชเศรษฐกิจเพื่อเก็บเรซินที่มีกลิ่นหอม ปลูกมากในเกาะไคออส ประเทศกรีก
Pistacia
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ทิม อุฑาฒิโม)
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ นามเดิม ทิม ฉายา อุฑาฒิโม เป็นสมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตเจ้าอาวาสวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร และอดีตกรรมการมหาเถรสมาคม
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ มีนามเดิมว่า ทิม พันทา (ภายหลังเปลี่ยนเป็นพันธุเลปนะ) เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2447 เป็นบุตรคนที่ 7 ของนายอ่อนตากับนางเทศ พันทา (ซึ่งมีบุตรรวมทั้งสิ้น 9 คน) ภูมิลำเนาอยู่บ้านดอนสะแก ตำบลโคกโคเฒ่า อำเภอเมืองสุพรรณบุรี
พ.ศ. 2462 ได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดราชประดิษฐฯ แล้วศึกษาอยู่ที่วัดนี้ต่อจนถึงปี พ.ศ. 2467 จึงอุปสมบทเป็นพระภิกษุโดยมีพระพรหมมุนี (แย้ม อุปวิกาโส) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอมรโมลี (อาบ อุปคุตฺโต) วัดบวรนิเวศวิหาร เป็นพระกรรมวาจาจารย์
เมื่อยังเป็นสามเณร ท่านสอบนักธรรมชั้นตรีได้ในปี พ.ศ. 2465 และสอบได้นักธรรมชั้นโทในปีต่อมา หลังจากอุปสมบทแล้วได้ศึกษาภาษาบาลีจนสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยคในปี พ.ศ. 2468 ต่อมาสอบได้เปรียญธรรม 4 ประโยคในปี พ.ศ. 2472 และสุดท้ายสอบได้เปรียญธรรม 5 ประโยคในปี พ.ศ. 2480
นอกจากนี้ท่านยังศึกษาภาษาอังกฤษ ภาษาสันสกฤตที่มหามกุฏราชวิทยาลัย และศึกษาโหราศาสตร์จนแตกฉาน
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันอังคารที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2543 เวลา 14.30 น. ณ โรงพยาบาลศิริราช ศพตั้งบำเพ็ญกุศลที่ศาลาอเนกประสงค์ 90 ปี สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ วัดราชประดิษฐฯ ได้รับพระราชทานโกศไม้สิบสองประกอบศพ มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมมีกำหนด 7 คืน
วันอังคารที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2544 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา ไปในการพระราชทานเพลิงศพสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
มัสยิดสุลัยมาน
ดิมิทรี ชอสตาโกวิช
ปาล์มขุนหมากรุก
ปาล์มขุนหมากรุก  เป็นปาล์มเฉพาะถิ่นของเกาะฮิสปันโยลา อยู่ในสกุล "Pseudophoenix" เป็นปาล์มต้นเดี่ยว สูงได้ถึง 15 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 30-40 เซนติเมตร ลำต้นด้านล่างคอดตรงแต่กลางลำป่องออก คอใบยาว 50-60 เซนติเมตร ใบรูปขนนก ช่อดอกออกระหว่างกาบใบ เป็นดอกแยกเพศอยู่ร่วมต้น ผลกลมเมื่อสุกเป็นสีแดง ขนาด 2-2.5 เซนติเมตร
ปาล์มขุนหมากรุกนิยมปลูกเป็นปาล์มประดับ ชาวพื้นเมืองเกาะฮิสปันโยลาใช้น้ำเลี้ยงต้นมาหมักเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
Macrognathus semiocellatus
ปลาหลด เป็นชื่อปลานํ้าจืดทุกชนิดในสกุลปลากระดูกแข็งจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Macrognathus" จัดอยู่ในอันดับปลาไหลนา (Synbranchiformes) วงศ์ปลากระทิง (Mastacembelidae)
ปลาหลดมีรูปร่างเพรียวยาว ลำตัวแบนข้าง หัวและตามีขนาดเล็ก มีจุดเด่นคือ ปากเล็กและมีจะงอยปากแหลมยาว มีลักษณะทั่วไปคล้ายปลาในสกุล "Mastacembelus" หรือปลากระทิง แต่ทว่ามีขนาดและรูปร่างเล็กกว่ากันมาก มีสีสันและลวดลายน้อยกว่า โดยเฉลี่ยแล้วจะมีความยาวประมาณไม่เกิน 1 ฟุต และมีครีบหางแยกออกจากครีบหลังและครีบท้องชัดเจน ก้านครีบเดี่ยวของครีบหลังเป็นหนามสั้น ๆ ปลายแหลมประมาณ 12-31 ก้าน ปลายจะงอยปากที่จมูกคู่หน้าแยกออกเป็นติ่งเนื้อเล็ก ๆ 4 หรือ 6 ติ่ง เกล็ดมีขนาดเล็กมากมีพฤติกรรมความเป็นอยู่และการหากินคล้าย ๆ กัน โดยอาจจะพบได้ในลำธารน้ำตกบนภูเขาหรือในป่าดิบชื้นด้วย
พบกระจายพันธุ์ในอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเป็นอาหาร ตกปลา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
สกุลปลาหลดปัจจุบันแบ่งออกได้เป็น 23 ชนิด ชนิดที่มีชื่อภาษาไทยเป็นชนิดที่พบในประเทศไทย
สกุลปลาหลด
Macrognathus zebrinus
เย่ว์เฟย
ตะเคียนทอง
เค-มัช
เค-มัช (ฮันกึล: 케이머치; ) บอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ ในสังกัดโครมเอนเตอร์เทนเมนต์ เดบิวต์ในต้นปี ค.ศ. 2014 โดยถือเป็นศิลปินลำดับที่สองของโครมเอนเตอร์เทนเมนต์ ต่อจากเครยอนป๊อป
เดิม เค-มัช มีชื่อวงเป็นภาษาเกาหลีว่า "คามุลฉี" (가물치; Gamulchi) แปลว่า "ปลาช่อน" ซึ่งในวัฒนธรรมเกาหลี ปลาช่อนถือเป็นอาหารเพื่อสุขภาพ มีราคาซื้อขายที่ไม่แพง และเป็นสัญลักษณ์ของการมีอายุยืนยาว ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นเค-มัช ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014
เค-มัช ปรากฏเป็นครั้งแรกในรายการเครยอนป๊อปทีวี ปีที่ 2 ตอนที่ 4 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013 ในฐานะเด็กฝึกหัดของค่าย หนึ่งของสมาชิกวง คือ จี.โลว์ เคยอาศัยอยู่ในรัฐเพนซิลวาเนีย สหรัฐอเมริกา เป็นเวลา 5 ปี มาก่อน และสมาชิกคนอื่น ๆ ก็ได้ร่วมแสดงในมิวสิกวิดีโอของเครยอนป๊อปหลายตัว เช่น "Saturday Night", "Bar Bar Bar" ฉบับมีเรื่องราว, "Uh-ee" หรือ "FM"
เดบิวต์ด้วยซิลเกิล "Good to Go" ในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2014 ซึ่งอยู่ในมินิอัลบั้มชุดแรก "Beyond the Ocean" ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ใช้ทำนองเดียวกับ "Bar Bar Bar" ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากของเครยอนป๊อป (แต่เดิม "Bar Bar Bar" ผู้แต่งต้องการจะให้เป็นซิงเกิลของเค-มัช แต่ทว่าประธานโครมเอนเตอร์เทนเมนต์เห็นว่าควรเป็นของเครยอนป๊อปมากกว่า) ในตอนต้นของมิวสิกวิดีโอก็ได้มีการล้อเลียนการสวมหมวกกันน็อกและท่าเต้นแบบกระบอกสูบของเครยอนป๊อปด้วย อีกทั้งยังมีเอลลิน หนึ่งในสมาชิกเครยอนป๊อปร่วมแสดงด้วย
ในปลายปี ค.ศ. 2014 เค-มัช ได้ร่วมกับหลายศิลปินในสังกัดเดียวกัน มีซิงเกิลพิเศษ คือ "Love Christmas" เพื่อต้อนรับเทศกาลคริสต์มาสและปีใหม่ ในชื่อของ โครมแฟมิลี ในอัลบั้ม "2014 Chrome Family – A Very Special Christmas" ซึ่งในตอนนี้เค-มัช เหลือสมาชิกเพียง 4 คน เนื่องทางต้นสังกัดแถลงว่า โลกิ หนึ่งในสมาชิกได้ลาออกไปเพื่อหันไปเอาดีทางการแสดง
ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 ได้มีผลงานร่วมกับยู อารา อดีตสมาชิกเฮลโลวีนัส ในซิงเกิล "December 24" และ "On the Hook" ในวันที่ 6 มีนาคม ปีเดียวกัน
นนธวรรณ ทองเหล็ง
Planet Earth พิภพโลก
วี คิม วี
วี คิม วี (; 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 24582 พฤษภาคม พ.ศ. 2548) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 4 ของสิงคโปร์ เขาดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 2 กันยายน พ.ศ. 2528 ถึง 1 กันยายน พ.ศ. 2536
วี ชอง จิน
วี ชอง จิน (; 28 กันยายน พ.ศ. 24605 มิถุนายน พ.ศ. 2548) เป็นผู้พิพากษาชาวสิงคโปร์และเป็นประธานศาลสูงสุดคนแรกของประเทศ นอกจากนี้ยังเคยเป็นรักษาการประธานาธิบดีสิงคโปร์ตั้งแต่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ถึง 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2524
เอซีเอชวอลเลย์
สโมสรวอลเลย์บอลเอซีเอชวอลเลย์  เป็นทีมวอลเลย์บอลชายระดับอาชีพในลูบลิยานา ประเทศสโลวีเนีย ทีมนี้เข้าแข่งขันในสโลวีเนียลีก, MEVZA ลีก และซีอีวีแชมเปียนส์ลีก
สุขใจ
"สุขใจ" เป็นซิงเกิลของ ธงไชย แมคอินไตย์ ร่วมกับวงพาราด็อกซ์ ในปี พ.ศ. 2558 ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา (ต้า พาราด็อกซ์) และเรียบเรียงโดยวงพาราด็อกซ์ ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
เพลงนี้พูดถึงการให้คนออกมาสนุกด้วยกัน ถึงแม้ว่าเราจะต้องอยู่คนเดียวหรือเวลาเรามีความทุกข์ ก็ให้หามุมมองและมองในแง่ดี โดยเพลงนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากเพลง "สบาย สบาย" และเพลงนี้ก็ได้นำท่อนนี้จากเพลงชื่อเดียวกันที่เป็นเพลงดังในอดีตของเบิร์ดมาใส่ในเพลงนี้ด้วย
มิวสิกนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เวลา 15:00 น. ได้แรงบันดาลจากคลิป สุขใจต่างๆในโซเชียล ผู้กำกับ อั๋น-ประพัฒน์ คูศิริวาณิชกร วางไว้ให้เบิร์ดเข้าไปชวนแฟนเพลงเต้นอย่างมีความสุข ไม่ว่าจะในยิม ในที่ทำงาน ในโรงเรียนในสนามแบด ก็เต้นอย่างมีสุขใจได้