pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นกอัลบาทรอสเป็นนกที่ใหญ่ที่สุดในบรรดานกที่บินได้ และ นกอัลบาทรอสใหญ่ ในสกุล (Diomeidea) มีปีกที่ยาวที่สุดของนกที่ยังมีชีวิตอยู่
นกโต้คลื่น.
อันดับ: Procellariiformes วงศ์: Hydrobatidae
นกโต้คลื่นเป็นนกขนาดเล็กที่ใช้เวลาส่วนมากหากินในทะเล จะกลับเข้าฝั่งเพื่อผสมพันธุ์เท่านั้น กินสัตว์พวกกุ้ง กั้ง ปู และปลาขนาดเล็กที่จับได้จากผิวน้ำขณะบินโฉบ มี 22 ชนิดเป็นทั่วโลก มีเพียงชนิดเดียวที่พบในประเทศไทย
นกจมูกหลอด.
นกจมูกหลอดเป็นนกทะเลขนาดเล็กถึงใหญ่ มีจมูกเป็นหลอดเหนือโคนปาก รูจมูกมีผนังกั้นกลาง มี 75 ชนิดทั่วโลก พบสามชนิดในประเทศไทย
นกกระสาและนกตะกรุม.
นกกระสาและนกตะกรุมเป็นนกลุยน้ำขนาดใหญ่ ขายาว คอยาว ปากยาวหนา หลายชนิดเป็นนกอพยพ มี 19 ชนิดทั่วโลก พบ 10 ชนิดในประเทศไทย
นกโจรสลัด.
นกโจรสลัดเป็นนกทะเลขนาดใหญ่มักจะพบทั่วไปในทะเลเขตร้อน มีขนาดใหญ่ ขนมีสีดำและสีขาวหรือสีดำสนิท มีปีกยาว และหางเป็นแฉกลึก เพศผู้มีถุงลมใต้คอ มีช่วงปีกใหญ่ที่สุดเมื่อเทียบกับน้ำหนักตัว มี 5 ชนิดทั่วโลก พบ 3 ชนิดในประเทศไทย
นกบูบี.
นกบูบีเป็นนกทะเลขนาดกลางถึงใหญ่ มี 9 ชนิดทั่วโลก พบ 3 ชนิดในประเทศไทย
นกอ้ายงั่ว.
นกอ้ายงั่วมีอีกชื่อหนึ่งคือ"นกงู"เพราะคอที่ยาวของมัน ซึ่งดูคล้ายงูเมื่อมันลงว่ายน้ำ มี 4 ชนิดทั่วโลก พบเพียงชนิดเดียวในประเทศไทย
นกกาน้ำ.
นกกาน้ำเป็นนกขนาดกลางถึงใหญ่ กินปลาเป็นอาหาร ส่วนมากมีขนสีดำ บางชนิดเป็นลายขาว-ดำ หรือสีสันสดใส มี 38 ชนิดทั่วโลก พบในประเทศไทย 3 ชนิด
นกกระทุง.
นกกระทุงเป็นนกน้ำขนาดใหญ่ มีลักษณะพิเศษคือมีถุงใต้จะงอยปาก นิ้วเท้ามีพังผืดยึดทั้ง 4 นิ้ว มี 8 ชนิดทั่วโลก ในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียว
นกยาง.
นกยางเป็นนกลุยน้ำขนาดกลางถึงใหญ่ หลายชนิดมีคอยาว มี 61 ชนิดทั่วโลก พบ 20 ชนิดในประเทศไทย
นกกุลาและนกปากช้อน.
นกกุลาและนกปากช้อนเป็นนกน้ำขนาดกลางถึงใหญ่ ขายาว ปากยาวโค้งหรือแผ่แบนตรงปลาย มี 36 ชนิดทั่วโลกพบ 6 ชนิดในประเทศไทย
เหยี่ยวออสเปร.
เหยี่ยวออสเปรเป็นชนิดเดียวในสกุล และวงศ์ เป็นนกล่าเหยื่อขนาดกลาง กินปลาเป็นอาหารหลัก มีการกระจายพันธุ์ทั่วโลก
เหยี่ยวและนกอินทรี.
เหยี่ยวและนกอินทรีเป็นนกล่าเหยื่อที่มีจะงอยปากโค้งงอไว้สำหรับฉีกเนื้อจากเหยื่อ มีขาที่แข็งแรง อุ้งเท้าที่ทรงพลัง และมีสายตาแหลมคม มี 233 ชนิดทั่วโลก พบ 46 ชนิดในประเทศไทย
นกแสก.
นกแสกเป็นนกเค้าขนาดกลางถึงใหญ่ มีหัวใหญ่ หน้ารูปหัวใจ มีขายาวและอุ้งเท้าแข็งแรง มี 16 ชนิดทั่วโลก พบในประเทศไทย 2 ชนิด
นกเค้า.
นกเค้าเป็นนกล่าเหยื่อขนาดเล็กถึงใหญ่ มีตาและหูขนาดใหญ่ วงหน้ามักกลม มี 195 ชนิดทั่วโลก พบ 18 ชนิดในประเทศไทย
นกขุนแผน.
นกขุนแผนพบได้ในพื้นที่ป่าทั่วโลก กินแมลงและผลไม้เป็นอาหาร ขนมีสีสันสดใส เพศผู้และเมียมีสีขนต่างกัน มี 33 ชนิดทั่วโลก พบ 6 ชนิดในประเทศไทย
นกกะรางหัวขวาน.
นกกะรางหัวขวานมีขนสีดำ ขาว และชมพู มีหงอนขนาดใหญ่บนหัว มี 2 ชนิดทั่วโลก พบเพียงชนิดเดียวในประเทศไทย
นกเงือก.
นกเงือกเป็นนกที่มีปากรูปร่างคล้ายเขาวัวแต่ไม่บิดตัว บางชนิดมีโหนกเหนือปากบน บ่อยครั้งปากมีสีสันสดใส มี 57 ชนิดทั่วโลก พบ 13 ชนิดในประเทศไทย
นกกะเต็น.
นกกะเต็นเป็นนกขนาดกลาง มีหัวใหญ่ ปากยาวแหลม ขาสัน และหางสั้นหนา มี 93 ชนิดทั่วโลก พบ 16 ชนิดในประเทศไทย
นกจาบคา.
นกจาบคาเป็นวงศ์ของนกที่ใกล้กับนกจับคอน ส่วนใหญ่พบในแอฟริกา แต่ก็มีพบทางใต้ของยุโรป ทางใต้ของเอเชีย ออสเตรเลีย และนิวกินี มีสีสดใส รูปร่างเพรียว หางคู่กลางยาว มีปากยาวโค้งลง ปีกยาวแหลม มี 26 ชนิดทั่วโลก พบ 6 ชนิดในประเทศไทย
นกตะขาบ.
นกตะขาบมีขนาดพอ ๆ กับอีกา แต่เป็นญาติกับนกกระเต็นและนกจาบคา มีสีฟ้าและน้ำตาลเป็นหลัก มี 12 ชนิดทั่วโลก พบสองชนิดในประเทศไทย
นกโพระดก.
นกโพระดกเป็นนกตัวอ้วนกลม มีคอสั้นและหัวใหญ่ ส่วนใหญ่มีสีสันสดใส มี 84 ชนิดทั่วโลก พบ 15 ชนิดในประเทศไทย
นกพรานผึ้ง.
นกพรานผึ้งเป็นนกขาดเล็กถึงกลาง กินแมลงและขี้ผึ้งเป็นอาหาร มี 17 ชนิดทั่วโลก พบเพียงชนิดเดียวในประเทศไทย
นกคอพันและนกหัวขวาน.
นกคอพันและนกหัวขวานเป็นนกขนาดเล็กถึงกลาง จะงอยปากแหลมเหมือนสิ่ว ขาสั้น หางแข็ง มีลิ้นยาวไว้จับแมลง บางชนิดมีนิ้วเท้ายื่นไปข้างหน้า 2 นิ้ว ข้างหลัง 2 นิ้ว บางชนิดมี 3 นิ้ว ทำรังในโพรงไม้ที่เจาะขึ้นเอง มี 218 ชนิดทั่วโลก พบ 36 ชนิดในประเทศไทย
เหยี่ยวปีกแหลม.
นกในวงศ์เหยี่ยวปีกแหลมจะเป็นนกล่าเหยื่อเวลากลางวัน ต่างจากนกอินทรีและเหยี่ยวคือจะฆ่าเหยื่อด้วยจะงอยปากไม่ใช่อุ้งเท้า มี 62 ชนิดทั่วโลก พบ 9 ชนิดในประเทศไทย
นกแก้วและนกหก.
นกแก้วและนกหกเป็นนกขนาดเล็กถึงขนาดใหญ่ ปากงองุ้ม มีนิ้วเท้า 4 นิ้ว หน้า 2 นิ้ว หลัง 2 นิ้ว มี 335 ชนิดทั่วโลก พบในประเทศไทย 7 ชนิด
นกพญาปากกว้างเขียว.
นกพญาปากกว้างเป็นนกขนาดเล็ก สีสดใส กินผลไม้และแมลงเป็นอาหาร มี 15 ชนิดทั่วโลก พบ 1 ชนิดในประเทศไทย[20]
นกพญาปากกว้าง.
นกพญาปากกว้างเป็นนกขนาดเล็ก สีสดใส กินผลไม้และแมลงเป็นอาหาร มี 15 ชนิดทั่วโลก พบ 7 ชนิดในประเทศไทย
นกแต้วแร้ว.
นกแต้วแล้วเป็นนกขนาดกลาง หางสั้น ปากอวบ หลายชนิดมีสีสันสดใส มี 32 ชนิดทั่วโลก พบ 13 ชนิดในประเทศไทย
นกกระจ้อยป่าโกงกาง.
นกในวงศ์ (Acanthizidae) เป็นนกขนาดเล็กถึงกลาง มีปากเรียวขายาว และหางสั้น นกกระจ้อยป่าโกงกาง เป็นนกเดียวในวงศ์ที่พบใน เอเชียแผ่นดินใหญ่
นกขี้เถ้าและนกพญาไฟ.
นกขี้เถ้าและนกพญาไฟเป็นนกจับคอนขนาดเล็กถึงกลาง ปกติมีสีเทา-เขา และดำ บางชนิดมีสีสดใส มี 82 ชนิดทั่วโลก พบ 18 ชนิดในประเทศไทย
นกเสือแมลง.
นกส่วนใหญ่ในวงศ์ Vireonidae พบในโลกใหม่ แต่อย่างไรก็ตามส่วนมากพบ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นกเสือแมลงในสกุล (Pteruthius) และนกภูหงอนท้องขาว ที่เป็นนกชนิดเดียว ในสกุล (Epornis) ที่ คล้ายกับนกในสกุล อื่นในวงศ์นี้เพียงเล็กน้อย
นกหัวโตป่าโกงกาง.
มี 57 ชนิดทั่วโลก พบเพียงชนิดเดียวในประเทศไทย
นกขมิ้น.
นกขมิ้นเป็นนกจับคอนที่มีสีสันสดใส มี 29 ชนิดทั่วโลก พบในประเทศไทย 6 ชนิด
นกแอ่นพง.
นกแอ่นพงเป็นนกจับคอนขนนุ่มสีมืด ขณะบินปีกเป็นรูปสามเหลี่ยม มี 11 ชนิดทั่วโลกพบเพียงชนิดเดียวในประเทศไทย
นกเฉี่ยวดง.
นกเฉี่ยวดงมีลักษณะคล้ายนกอีเสือ แต่มักมีสีสันสดใสกว่าที่บริเวณหงอนหรือหัว มี 12 ชนิดทั่วโลก พบ 4 ชนิดในประเทศไทย
นกขมิ้นน้อย.
นกขมิ้นน้อยเป็นนกที่มีสีสันสดใส สามารถแยกเพศได้จากสีขน โดยเพศผู้จะมีสีสดใสกว่า ปกติเป็นสีเหลืองและเขียว มี 4 ชนิดทั่วโลก พบ 3 ชนิดในประเทศไทย
นกอีแพรด.
นกอีแพรดเป็นนกกินแมลงขนาดเล็ก มีหางแพนค่อนข้างยาว มี 44 ชนิดทั่วโลก พบ 4 ชนิดในประเทศไทย (นกอีแพรดท้องเหลือง จัดอยู่ในวงศ์นกจับแมลง (Stenostiridae))
นกแซงแซว.
นกแซงแซวส่วนมากมีสีดำหรือเทาเข้ม บางครั้งแต้มด้วยสีเหลือบ มีหางเป็นง่ามยาว ขาสั้น มี 24 ชนิดทั่วโลก พบ 7 ชนิดในประเทศไทย
นกแซวสวรรค์.
นกแซวสวรรค์เป็นนกจับคอนกินแมลงขนาดเล็กถึงกลาง มี 99 ชนิดทั่วโลก พบ 3 ชนิดในประเทศไทย
นกกาน้อยหงอนยาว.
จนถึงปี 2561 สายพันธุ์นกนี้ถูกรวมในวงศ์ (Corvidae) แต่หลักฐานทางพันธุกรรมและสัณฐานวิทยาแยกมันออกไว้ในวงศ์ของตัวมันเอง
นกอีเสือ.
นกอีเสือเป็นนกจับคอน ซึ่งนกอีเสือบางชนิดจะจับนกชนิดอื่นหรือสัตว์ขนาดเล็กที่ไม่ได้กินเสียบไว้กับหนาม มีทั้งสิ้น 31 ชนิดทั่วโลก พบ 5 ชนิดในประเทศไทย
นกกา.
วงศ์ Corvidae ประกอบไปด้วย นกกา, นกเรเวน, นกกาน้อย, นกกาภูเขา, นกสาลิกา และ นกกะลิงเขียด นกกาเป็นนกขนาดกลาง บางชนิดมีพฤติกรรมการเรียนรู้สูง มี 120 ชนิดทั่วโลก พบ 13 ชนิดในประเทศไทย
นกคอสามสี.
นกคอสามสีมีถิ่นอาศัยบนพื้นป่าในคาบสมุทรมลายูและเกาะสุมาตรา มีสปีชีส์เดียวในวงศ์ ที่พบในประเทศไทยเป็นชนิดย่อย "E. m. macrocerus"
นกจับแมลง.
นกติต.
นกติตส่วนใหญ่มีขนาดเล็ก ปากอ้วนสั้น เป็นนกที่ปรับตัวเก่ง กินเมล็ดพืชและแมลงเป็นอาหาร มี 59 ชนิดทั่วโลก พบ 4 ชนิดในประเทศไทย
นกจาบฝน.
นกจาบฝนเป็นนกขนาดเล็กกินแมลและเมล็ดพืชเป็นอาหาร พบ 91 ชนิดทั่วโลก พบ 3 ชนิดในประเทศไทย
นกยอดข้าวและนกกระจิบหญ้า.
นกยอดข้าวและนกกระจิบหญ้าพบในเขตอบอุ่นทางตอนใต้ของโลกเก่า มีขนาดเล็กมาก มีสีน้ำตาลหรือเทา พบในพื้นที่เปิดโล่ง เช่น ทุ่งหญ้า มี 111 ชนิดทั่วโลก พบ 8 ชนิดในประเทศไทย
นกพง.
นกในวงศ์นี้ มักจะ ค่อนข้างใหญ่กว่า นกในวงศ์ Sylviidae นกส่วนใหญ่ มีขนด้านบน สีน้ำตาล ด้านล่าง สีเหลือง ถึง สีเบจ พบในป่าเปิด พื้นที่ชุ่มน้ำ หรือ หญ้าสูง มักจะพบเห็น อาศัยอยู่ ใน ยูเรเซียทางใต้ ไป ทาง ตะวันตก และ เขตที่ล้อมรอบ แต่ ก็ค่อนค้างไกลจากมหาสมุทร แปซิฟิก กับนก บางชนิดสายพันธ์ ในแอฟริกา
นกกระจ้อยอาศัยในหญ้า.
นกส่งเสียงในกลุ่มกินแมลงขนาดเล็ก พบส่วนใหญ่ใน ยูเรเซีย แอฟริกา และ เขตออสเตรเลีย มักจะมี หาง ยาวแหลม และขน สีน้ำตาลค่อนข้างเข็ม หรือ สีเหลืองเข็มทั่วตัว
จู๋เต้นจิ๋ว.
นกในวงศ์เล็กนี้พบในเขตภูเขา ในเอเชียใต้ และเอเชียอาคเนย์
นกนางแอ่น.
นกในวงศ์นี้เป็นนกกลุ่มนกจับคอน มีการปรับตัวเพื่อหาอาหารในอากาศ ในการปรับตัว มันมีลำตัวเรียวเพื่อความคล่องตัว ปีกแหลมยาวและปากสั้น กว้าง ขาถูกออกแบบมา สำหรับเกาะมากกว่าจะใช้เดิน มี 75 ชนิดทั่วโลก พบ 13 ชนิดในประเทศไทย
นกปรอด.
นกปรอดเป็นนกร้องเพลงขนาดกลาง บางชนิดมีสีสดใสด้วยสี เหลือง แดง หรือ ส้ม ที่แก้ม คอ หรือบริเวณตา แต่โดยมากแล้วมีขนสีน้ำตาลหรือดำ บางชนิดมีหงอน มี 130 ชนิดทั่วโลก พบ 36 ชนิดในประเทศไทย
นกกระจิ๊ด.
นกในวงศ์นี้เป็น นกกินแมลงขนาดเล็ก นกส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในยูเรเซียไปถึงในวอลเลเซีย และแอฟริกา ด้วยสายพันธ์มีขนาดหลากหลาย ขนด้านบนมักจะสีเขียว และด้านล่างสีเหลือง หรือสีเข็มทึมกว่า เช่นสีเขียวอมเทา และสีน้ำตาลอมเทา
นกกระจ้อย (อาศัยในพุ่มไม้).
นกในวงศ์นี้พบในทั่วแอฟริกา เอเชีย และพอลินีเชีย อนุกรมวิธานของนก บ้างชนิดอาจเปลี่ยนแปลงได้ และผู้เชี่ยวชาญบางคนวางในวงศ์อื่น
นกติ๊ดหางยาว.
นกติ๊ดหางยาวเป็นนกจับคอนขนาดเล็กมีหางยาว กินแมลงและเมล็ดพืชเป็นอาหาร มี 9 ชนิดทั่วโลก พบเพียงชนิดเดียวในประเทศไทย
นกคอขาวน้อยและนกปากนกแก้ว.
นกในวงศ์นี้ Sylviidae เป็นกลุ่มของนกกินแมลงขนาดเล็ก ส่วนใหญ่แป็นสายพันธุ์จากการผสมพันธุ์ เป็นชื่อสามัญอื่น (Old World warblers) อาศัยอย่ในยุโรป เอเชีย แลมีบ้างในแอฟริกา ส่วนใหญ่มีรูปร่างหน้าตาไม่เด่น แต่มีหลายเสียงร้องที่มีลักษณะเฉพาะ
นกแว่นตาขาว.
นกแว่นตาขาวส่วนมากมีสีจืดชืด โดยทั่วไปมีขนสีเขียวมะกอกในส่วนบน แต่บางชนิดมีสีขาวหรือเหลืองสดบริเวณท้อง อก หรือส่วนล่าง และ หลายชนิดมีปีกสีน้ำตาลอมเหลือง หลายชนิดมีวงแหวนสีขาวรอบดวงตา มี 96 ชนิดทั่วโลก พบ 4 ชนิดในประเทศไทย
นกกินแมลงและนกกะราง.
นกในวงศ์นี้ เป็นนกหลากหลายทางขนาดและสี แต่จะมีขนที่มีลักษณะเป็นปุยนุ่ม
นกมุ่นรกและนกจาบดิน.
นกมุ่นรกและนกจาบดิน เป็นนกที่มีขนาดเล็กถึงกลางและสีที่ค่อนข้างหลากหลายโดยมากในโทนสีน้ำตาลเทา มักมีขนนกที่พองฟูได้ และมักมีเสียงร้องที่ไพเราะ โดยทั่วไปนกในสกุลนี้ อาศัยในพื้นที่เปิดโล่งและทุ่งหญ้า (ยกเว้นนกในสกุล "Illadopsis" ที่พบในป่าและเฉพาะในทวีปแอฟริกา)
นกจุนจู๋ท้อง.
นกในวงศ์นี้เป็นนกหลากหลายขนาดและสี แม้ว่านกในสกุล (Turdoides) ส่วนมากจะมีขนสีน้ำตาล และสีดอกเลา นกในวงศ์พบในเอเชีย อินเดีย และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
นกไต่ผา.
นกนี้เป็นนกชนิดเดียวในวงศ์ อาศัยอยู่ภูเขาสูง ในยูเรเซีย จากยุโรปใต้ใปจนถึงประเทศจีน
นกไต่ไม้.
นกไต่ไม้เป็นนกขนาดเล็ก มีหัวขนาดใหญ่ หางสั้น ปากและขาแข็งแรง มี 24 ชนิดทั่วโลก พบ 6 ชนิดในประเทศไทย
นกเปลือกไม้.
นกเปลือกไม้เป็นนกป่าขนาดเล็ก ด้านบนมีสีน้ำตาลและด้านล่างสีขาว มีปากบางโค้งลง ใช้สำหรับจับแมลงออกจากเปลือกไม้ มีขนหางแข็งคล้ายนกหัวขวาน มี 6 ชนิดทั่วโลก พบเพียงชนิดเดียวในประเทศไทย
นกจู๋เต้นลายจุด.
นกนี้เป็นนกชนิดเดียวในวงศ์ อาศัยอยู่ป่าพงในทั่วไปของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
นกมุดน้ำ.
นกมุดน้ำมีถิ่นอาศัยใกล้แหล่งน้ำ มี 5 ชนิดทั่วโลก พบเพียงชนิดเดียวในประเทศไทย
นกเอี้ยงและนกกิ้งโครง.
นกเอี้ยงเป็นนกเกาะคอนขนาดเล็กถึงกลาง อยู่กันเป็นสังคม ชอบที่โล่งเปิดกว้าง กินแมลงและผลไม้ ขนมีสีเข้ม มี 125 ชนิดทั่วโลก พบ 19 ชนิดในประเทศไทย
นกเดินดง.
นกเดินดงเป็นนกขนาดเล็กถึงกลาง กินแมลงเป็นอาหาร บางครั้งกินทั้งพืชและสัตว์ หากินบนพื้นดิน มี 335 ชนิดทั่วโลก พบ 21 ชนิดในประเทศไทย
นกจับแมลงและนกเขน.
นกจับแมลงและนกเขนเป็นนกจับคอนขนาดเล็ก ส่วนมากกินแมลงเป็นอาหาร มี 274 ชนิดทั่วโลก พบในประเทศไทย 69 ชนิด
นกกาฝาก.
นกกาฝากเป็นนกขนาดเล็ก ตัวกลม มีสีสันสดใส หางสั้น ปากสั้นหนา และลิ้นเป็นหลอด มี 44 ชนิดทั่วโลก พบ 10 ชนิดในประเทศไทย
นกกินปลีและนกปลีกล้วย.
นกกินปลีและนกปลีกล้วยเป็นนกจับคอนขนาดเล็กมาก ส่วนมากกินน้ำต้อยเป็นอาหาร แม้บางครั้งจะกินแมลงบ้างโดยเฉพาะนำไปเลี้ยงลูกอ่อน มี 131 ชนิดทั่วโลก พบ 22 ชนิดในประเทศไทย
นกเขียวคราม.
นกเขียวครามเพศผู้มีสีน้ำเงินเข้ม เพศเมียมีสีเขียวมัวๆ มี 2 ชนิดทั่วโลก พบเพียงชนิดเดียวในประเทศไทย
นกเขียวก้านตอง.
นกเขียวก้านตองเป็นนกขนาดเล็ก เพศผู้มีขนสีสดใส ปกติเป็นสีเขียวและเหลือง มี 8 ชนิดทั่วโลก พบ 5 ชนิดในประเทศไทย
นกจาบ.
นกจาบเป็นนกเกาะคอนขนาดเล็กที่เป็นญาติกับนกจาบปีกอ่อน ปากทรงกรวยกลม กินเมล็ดพืชเป็นอาหาร ในหลายๆชนิด เพศผู้มักมีสีสันสดใส เช่น แดง หรือเหลือง และ ดำ บางชนิดจะเปลี่ยนสีเมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์ มี 116 ชนิดทั่วโลก พบ 3 ชนิดในประเทศไทย
นกกระติ๊ด.
นกกระติ๊ดเป็นนกเกาะคอนขนาดเล็กของโลกเก่าเขตร้อนและประเทศออสเตรเลีย ชอบอยู่เป็นฝูง มีปากสั้นหนาแต่แหลม กินเมล็ดพืชเป็นอาหาร มีโครงสร้างและพฤติกรรมคล้ายกัน แต่มีสีและรูปแบบขนต่างกันไป มี 141 ชนิดทั่วโลก ในประเทศไทยพบ 8 ชนิด
นกกระจอก.
นกกระจอกเป็นนกเกาะคอนขนาดเล็ก ตัวกลม มีสีน้ำตาลหรือเทา หางสั้น และจะงอยปากที่หนา กินเมล็ดพืชและแมลงขนาดเล็กเป็นอาหาร มี 35 ชนิดทั่วโลก พบ 4 ชนิดในประเทศไทย
นกเด้าลมและนกเด้าดิน.
นกเด้าลมและนกเด้าดินเป็นนกจับคอนขนาดเล็ก หางยาว กินแมลงเป็นอาหาร มี 54 ชนิดทั่วโลก พบ 13 ชนิดในประเทศไทย
นกจาบปีกอ่อน.
นกจาบปีกอ่อนเป็นนกเกาะคอนกินเมล็ดพืชขนาดเล็กถึงกลาง จะงอยปากหนา ปกติเป็นรูปกรวยและในบางชนิดมีขนาดใหญ่มาก ทุกชนิดมีขนหาง 12 เส้นขนปลายปีก 9 เส้น มี 137 ชนิดทั่วโลก พบ 10 ชนิดในประเทศไทย
นกจาบปีกอ่อนเล็ก.
นกจาบปีกอ่อนเล็กเป็นวงศ์ขนาดใหญ่ของนกเกาะคอนกินเมล็ดพืชที่มีรูปจะงอยปากเฉพาะ มี 275 ชนิดทั่วโลก ในประเทศไทยพบ 8 ชนิด
ขวานไทยใจหนึ่งเดียว
ขวานไทยใจหนึ่งเดียว เป็นเพลงที่แต่งโดยยืนยง โอภากุล (แอ๊ด คาราบาว) ขับร้องบันทึกเสียงโดยกลุ่มศิลปินนักร้องชาวไทยกว่า 40 ชีวิต โดยเป็นซิงเกิลการกุศลในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งมีเนื้อหาปลุกจิตสำนึกให้คนไทยมีความรักสามัคคีเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน จากความต้องการที่จะแสดงออกถึงความห่วงใยต่อสถานการณ์ความไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
เพลง ขวานไทยใจหนึ่งเดียว เกิดจากแนวคิดของคุณวินิจ เลิศรัตนชัย ผู้ริเริ่มโครงการ "สานใจไทย สู่ใจใต้" โดยต้องการให้เพลงนี้ถูกบรรจุด้วยนักร้องและบุคคลในวงการบันเทิงจำนวนมากที่จะมารวมกันปลุกจิตสำนึกและแสดงความห่วงใย โดยไม่มีเรื่องค่ายหรือธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยกำหนดแนวทางเพลงให้มีดนตรีไทยพื้นบ้านกับดนตรีสากล และเนื้อร้องที่สมบูรณ์แบบซึ่งทำงานสอดคล้องกับความเร่งด่วนของสถานการณ์ โดยมอบหมายให้ พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา และ เทียรี่ เมฆวัฒนา ทำหน้าที่เรียบเรียงเสียงประสาน ร่วมด้วย ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี มาเป่าขลุ่ยในช่วงอินโทรของเพลง รวมทั้งได้รับพระกรุณาจาก ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จร่วมขับร้องเพลงนี้ด้วย
"ขวานไทยใจหนึ่งเดียว" ถูกเผยแพร่เป็นซิงเกิ้ลวิทยุตามสถานีวิทยุทั่วประเทศ และมิวสิกวิดีโอทางสถานีโทรทัศน์ทุกช่อง โดยเป็นภาพการรวมตัวของเหล่าศิลปิน นักร้อง นักแสดง และคนในวงการบันเทิงกว่า 300 ชีวิตมาร้องเพลงร่วมกัน
คาราบาว ได้นำเพลงนี้มาขับร้องและบรรเลงอีกครั้ง ในอัลบั้ม สามัคคีประเทศไทย กลางปี พ.ศ. 2548 โดยเปลี่ยนให้ แอ๊ด คาราบาว ร้องนำเพียงคนเดียว และสมาชิกวงร้องประสานเสียง ส่วนภาคดนตรีได้เพิ่มสีสันด้วยทีม Light Orchestra ซึ่งมีนักดนตรีเครื่องสายและเครื่องเป่าจริง และได้หยิบเอาทำนองบรรทัดสุดท้ายของเพลงชาติไทย มาใส่ไว้ท้ายเพลง
ชีวิตสัมพันธ์
ชีวิตสัมพันธ์ เป็นเพลงที่แต่งโดย แอ๊ด คาราบาว ร่วมกับ อัสนี โชติกุล ขับร้องบันทึกเสียงโดยเหล่าศิลปินเพลงเพื่อชีวิตชาวไทยรวม 8 คน โดยเป็นซิงเกิลการกุศลในปี พ.ศ. 2530 ซึ่งมีเนื้อหาอุทิศแก่มวลมนุษยชาติกับสิ่งแวดล้อม สอดคล้องกับโครงการอิสานเขียวของกองทัพบก อันเนื่องมาจากปัญหาความแห้งแล้งในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย เพื่อเป็นกำลังใจในการต่อสู้หรือเสนอแนวทางต่อปัญหาเหล่านั้นได้
"ชีวิตสัมพันธ์" ถูกเผยแพร่ต่อสาธารณชนในคอนเสิร์ต เวลคัม ทู อิสานเขียว เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ณ สนามกีฬากองทัพบก โดยเป็นเพลงสำคัญซึ่งเหล่าศิลปินบนเวทีทั้งหมดมาร่วมร้องเพลงก่อนปิดงาน โดยภายหลังได้บรรจุในอัลบั้มเทปแพคคู่บันทึกการแสดงสด คอนเสิร์ตสายธารสู่อิสานเขียว และอัลบั้ม ถึก เนื่องในโอกาส 10 ปีของวงคาราบาว ในปี พ.ศ. 2534 และยังกลายเป็นเพลงระดับตำนานที่ใช้รณรงค์สร้างจิตสำนึกให้ตระหนักถึงความสำคัญของธรรมชาติและสภาวะแวดล้อม อีกอย่างเป็นเพลงที่น่าจดจำและเด่นชัดได้มากกว่าสำหรับการร่วมงานระหว่าง ยืนยง กับ อัสนี
การถ่ายภาพส่วนตัดด้วยคอมพิวเตอร์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา เขตพื้นที่ภาคพายัพ (เจ็ดยอด)
รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล มีสถานีที่เปิดให้บริการแล้วทั้งหมด 141 สถานี (ณ วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2565) ได้แก่
สถานีรถไฟบ้านดงบัง
ปลากินยุง
ปลากินยุง  เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Gambusia affinis" อยู่ในวงศ์ปลาสอด (Poeciliidae)
มีรูปร่างลักษณะทั่วไปคล้ายปลาหางนกยูง ซึ่งเป็นปลาที่มีความใกล้เคียงกันและอยู่ในวงศ์เดียวกัน แต่ทว่าปลาแกมบูเซียมีขนาดรูปร่างที่ใหญ่กว่า ปากแหลมกว่าและปลายปากจะเชิดขึ้นด้านบน ที่ตามีเส้นสีเข้มพาดในแนวดิ่งผ่านรูม่านตาลงมาถึงใต้ตา มีครีบหลัง ลำตัวกลมมีโครง 7 ซี่ ครีบก้นและครีบท้อง มีโครง 6 ซี่ ที่เส้นข้างลำตัวมีเกล็ด 27-30 อัน
ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ เมื่อโตเต็มที่อาจจะมีขนาดยาวได้ถึง 3 นิ้ว ในขณะที่ตัวผู้มีขนาดยาวเพียง 1.5 นิ้ว ทั้งนี้ปลาตัวเมียและตัวผู้มีจุดสีเข้ม ซึ่งมักเห็นได้ชัดเจนเมื่อยังเล็ก ต่อเมื่อโตขึ้นจุดดังกล่าวมักจางลง หากดูด้านข้างของปลาตัวเมียในที่สว่างจ้าจะเห็นสีเหลือบของสีเขียว, สีฟ้า และสีเหลือง โดยรวมแล้วสีสันจะสวยสดกว่าปลาหางนกยูง
ปลาแกมบูเซียเป็นปลาที่มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมอยู่ที่ทวีปอเมริกาเหนือ แถบรัฐเท็กซัส โดยมีพฤติกรรมเหมือนเช่นปลาในวงศ์ปลาสอดชนิดอื่น ๆ กล่าวคือ เป็นปลาที่หากินอยู่บริเวณผิวน้ำ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง สามารถปรับตัวอยู่ได้ทุกสภาพแหล่งน้ำ ทั้งห้วย, หนอง, คลอง, บึง หรือในที่ ๆ ที่แหล่งน้ำไม่สะอาด มีออกซิเจนต่ำ
ปลาแกมบูเซีย มีอายุขัยตลอดชีวิตอยู่ได้ราว 12 เดือน หรือ 1 ปี ในบางตัวอาจอยู่ได้ยาวถึง 15 เดือน กินจำพวก ตัวอ่อนของแมลงเช่น ลูกน้ำเป็นอาหาร รวมถึงแพลงก์ตอนพืช, แพลงก์ตอนสัตว์, ตะไคร่น้ำ และไดอะตอมได้ด้วย ลูกปลาที่เกิดใหม่มีขนาดยาวประมาณ 7-10 มิลลิเมตร และสามารถกินลูกน้ำได้ทันที เฉลี่ยแล้วในวันหนึ่ง ปลาแกมบูเซียตัวหนึ่งอาจกินลูกน้ำได้เป็นร้อยตัว ซึ่งนับได้ว่ากินเก่งกว่าปลาหางนกยูงมาก ปลาตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 6-8 สัปดาห์ ปลาตัวเมียมีถุงพิเศษใช้เก็บน้ำเชื้อของตัวผู้ ซึ่งการผสมพันธุ์หนึ่งครั้งจะมีน้ำเชื้อมากพอ สำหรับใช้ผสมกับไข่ได้หลายท้อง ปลาแกมบูเซียออกลูกเป็นตัวโดยจะออกลูกท้องละ 40-100 ตัว (ใช้เวลาออกลูก 21-28 วันต่อหนึ่งท้อง) แต่ละท้องห่างกันประมาณ 6 สัปดาห์ และตลอดชีวิตของปลากินยุงจะตั้งท้องได้ 3-4 ครั้ง
ปลาแกมบูเซีย
ปลาแกมบูเซีย  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Gambusia" (/แกม-บู-เซีย-อา/) ในวงศ์ปลาสอด (Poeciliidae)
จัดเป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัวจำพวกหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับปลาในวงศ์นี้สกุลอื่นทั่วไปหรือคล้ายปลาหางนกยูง แต่มีขนาดใหญ่กว่า ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 3 นิ้วในตัวเมีย และ 1.5 นิ้ว ในตัวผู้ กระจายพันธุ์ตั้งแต่รัฐเท็กซัส ของสหรัฐอเมริกา ไปจนถึงแคริบเบียน และทวีปอเมริกาใต้
มีลักษณะเด่น คือ มีศักยภาพในการกินลูกน้ำ ซึ่งเป็นตัวอ่อนของยุงได้เป็นอย่างดี โดยกินในปริมาณที่มาก แม้แต่ลูกปลาที่เกิดใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปลากินยุง ("G. affinis") จึงเป็นนิยมนำเข้ามาในประเทศต่าง ๆ เพื่อกำจัดยุงในแหล่งน้ำต่าง ๆ
พบราว 45 ชนิด
พิษสุนัขบ้า
รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล
นกที่พบในประเทศไทย
สึเมะทาอิอุมิ/สตาร์ทอินมายไลฟ์
เพลงสึเมะทาอิอุมิ/สตาร์ทอินมายไลฟ์  เป็นซิงเกิ้ลที่ 7 ของไม คุรากิ และเป็นซิงเกิ้ลแรกที่เป็นแบบดับเบิ้ล-เอ ไซด์(มีเพลงหลัก 2 เพลง)ถูกใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ซิงเกิ้ลนี้เป็นซิงเกิ้ลที่ 7 ของ ไม คุรากิและเป็นซิงเกิ้ลแรกที่เป็นดับเบิ้ล-เอ ไซด์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2544 ยอดขายสัปดาห์แรกที่อันดับ 2 ขายได้ 200,480 ชุด อยู่ในโอริคอนซาร์ด 11 สัปดาห์ ยอดขายรวม 356,310 ชุด นับเป็นซิงเกิ้ลอันดับที่ 52 ของปี 2544
ซิงเกิ้ลนี้ถูกใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงปิดที่ 11 ของเรื่องนี้ใช้ตั้งแต่ตอนที่ 219-232 จำนวน 14 ตอน ตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม -7 พฤษภาคม พ.ศ. 2544
เพลงทั้งสองเพลงที่เป็น Double A-side ประพันธ์โดยไม คุรากิและไอกะ โอโนะ โปรดิวเซอร์โดย KANONJI รหัสเพลงคือ GZCA-1063 ราคาขาย 1,260 เยน
เพลง สึเมะทาอิ อุมิ (Tsumetai Umi) เป็นเพลงที่ไอ ทะกะฮะชิ หนึ่งในสมาชิกของวงมอร์นิงมุซุเมะ ชอบมากที่สุด และยังเป็นเพลงที่เธอใช้ร้องในการคัดเลือกเพื่อเป็นสมาชิกมอร์นิงมุซุเมะ ในโครงการเลิฟว์ออดิชัน 21 (Love Audition 21) ทั้งสองรอบอีกด้วย
คำร้อง ไม คุรากิ แต่งโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
คำร้อง ไม คุรากิ แต่งโดยไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
รีมิกซ์โดย เพอร์รี เกย์เยอร์และไมเคิล อะฟริก
อุตราภิมุข
เน่าสลายตัว
พีต
พีต  เป็นแหล่งสะสมของซากพืชตกค้างที่แปรสภาพไปสู่การเน่าสลายตัว พีตเกิดขึ้นในบริเวณที่เป็นพรุชุ่มน้ำ, ทุ่งมัวร์, พรุมัสเคก, หนองน้ำในที่ดอน และ ป่ามาบพีต พีตเป็นแหล่งสำคัญที่ขุดขึ้นมาใช้ในการทำเชื้อเพลิงในบางภูมิภาคของโลก เนื้อที่ของพีตที่ครอบคลุมโลกมีประมาณ 3 ล้านตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 2% ของเนื้อที่ของโลกทั้งหมด ที่แปลเป็นพลังงานได้เท่ากับราว 8 พันล้านเทราจูล (terajoule)
Peat swamp
มาบพีต
Peatland
พรุ
พรุ หรือ ที่ลุ่มสนุ่น  เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำประเภทหนึ่งที่เป็นที่สะสมของพีตซึ่งเป็นซากสะสมของพืชที่ตายแล้วที่มักจะเป็นมอสส์ แต่ก็อาจจะเป็นไลเคนก็ได้ในบริเวณอากาศอาร์กติก
พรุเกิดขึ้นเมื่อน้ำบนผิวดินเป็นกรดที่อาจจะเป็นเพราะน้ำบาดาลเป็นกรด หรือในบริเวณที่เป็นน้ำที่มาจากฝน น้ำที่ไหลออกจากพรุจะมีสีน้ำตาลที่เกิดจากการละลายแทนนินของพีต พรุมีความสำคัญต่อความหลากหลายทางชีวภาพ
มนุษย์พรุพีต
มนุษย์พรุพีต  คือร่างของมนุษย์ที่ได้รับการรักษาไว้ให้อยู่ในสภาพที่ดีโดยธรรมชาติที่พบในพรุพีตทางตอนเหนือของยุโรปและเกาะบริติช ร่างของมนุษย์ที่ตายในพรุพีตไม่เหมือนกับร่างของมนุษย์โบราณอื่นๆ ตรงที่ร่างที่ตายในพรุพีตจะยังคงมีหนังและอวัยวะภายในอยู่ เพราะได้รับการรักษาไว้โดยสภาพแวดล้อมที่มีคุณสมบัติพิเศษ สภาพแวดล้อมดังกล่าวก็รวมทั้งน้ำที่เป็นค่อนข้างเป็นกรด, อุณหภูมิที่ต่ำ และบรรยากาศที่ขาดออกซิเจน ปัจจัยดังกล่าวนี้ทำให้ผิวของผู้เสียชีวิตออกเป็นสีน้ำตาลแดงจัด แม้ว่าหนังจะอยู่ในสภาพดีแต่กระดูกจะไม่มีเหลืออยู่ เพราะกรดจากพีตทำการละลายแคลเซียมฟอสเฟตในกระดูก
นักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมันด็อคเตอร์อัลเฟรด ดีคจัดทำสารบรรณของมนุษย์ที่เสียชีวิตในพรุพีตที่พบทางทางตอนเหนือของยุโรปได้ถึงกว่า 1850 ร่างในปี ค.ศ. 1965 เกือบทุกร่างที่พบเป็นร่างที่มีอายุมาตั้งแต่ยุคเหล็ก และหลายร่างดูเหมือนว่าจะถูกสังหาร และจัดวางไว้ในพรุในรูปแบบการวางที่มีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน ซึ่งทำให้สันนิษฐานได้ว่าอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรม ที่นักโบราณคดีหลายท่านเชื่อกันว่าร่างเหล่านี้อาจจะเป็นของผู้ที่ถูกฆ่าเพื่อการสังเวยตามประเพณีเพกันของชนเจอร์มานิคในสมัยยุคเหล็ก ตัวอย่างสำคัญๆ ก็ได้แก่มนุษย์โทลลุนด์ที่พบที่เดนมาร์ก และ มนุษย์ลินเดาว์ของอังกฤษ
องค์ประกอบทางเคมีของพรุพีต.
มีพรุพีตเพียงไม่กี่แห่งที่มีคุณสมบัติที่เหมาะแก่การรักษาเนื้อเยื่อของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ส่วนใหญ่แล้วจะอยู่ในบริเวณที่มีอากาศเย็นทางตอนเหนือของยุโรปที่ตั้งอยู่ใกล้บริเวณที่มีน้ำเค็ม เช่นในบริเวณเดนมาร์กซึ่งเป็นที่พบมนุษย์ฮาราลดสแคร์ บรรยากาศที่มีเกลือจากทะเลเหนือพัดผ่านพรุบนคาบสมุทรจัตแลนด์ ซึ่งทำให้เกิดบรรยากาศที่เหมาะสมสำหรับการเจริญเติบโตของพีต เมื่อพีตใหม่มาแทนที่พีตเก่าๆ ภายใต้ก็จะเน่าและปล่อยกรดฮิวมิคหรือที่เรียกว่ากรดบอก (bog acid) กรดฮิวมิคและระดับpHที่คล้ายคลึงกับน้ำส้มสายชูสามารถดองร่างของมนุษย์ได้คล้ายกัยการดองแตงกวาในน้ำส้ม พรุพีตเป็นบริเวณที่ขาดการระบายน้ำซึ่งทำให้เกิดสภาวะแทบจะที่เรียกว่าสภาวะขาดอากาศ (anaerobic conditions) เป็นบริเวณที่มีสภาพแวดล้อมที่มีกรดสูง, ขาดออกซิเจน และขาดสิ่งมีชีวิตภายใต้พื้นผิวที่จะเป็นตัวที่ทำให้เกิดการเน่าสลายตัว นักค้นคว้าพบว่าการอนุรักษ์จะเกิดขึ้นต่อเมื่อร่างนั้นถูกนำไปทิ้งไว้ในพรุระหว่างฤดูหนาวหรือต้นฤดูใบไม้ผลิเมื่ออุณหภูมิของน้ำในพรุต่ำราวต่ำกว่า 4 องศาเซลเซียส ซึ่งเป็นสภาวะที่ช่วยให้กรดฮิวมิคสามารถซึมเข้าไปในเนื้อเยื่อได้ก่อนที่กระบวนการเน่าสลายตัวจะมีโอกาสเริ่มขึ้น แบคทีเรียไม่สามารถเจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็วพอที่จะก่อให้เกิดการเน่าสลายเมื่ออุณหภูมิต่ำกว่า 4 องศาเซลเซียส
องค์ประกอบทางเคมีของพรุพีตจะต้องเป็นสภาวะที่เป็นบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกรด ที่มีกรดอินทรีย์สูง และ มีแอลดีไฮด์ปรากฏ นอกจากนั้นชั้นมอส sphagnum และ พีตเองก็ยังช่วยในการรักษาร่างโดยการห่อไว้ไม่ให้เคลื่อนไหวได้ ซึ่งเป็นการหยุดยั้งการหมุนเวียนของน้ำและการเติมออกซิเจน นอกจากนั้นแล้วสภาวะการขาดอากาศในพรุกรดก็ยังช่วนอนุรักษ์ผม, เสื้อผ้า และ สิ่งของที่ทำด้วยหนังไว้ด้วย ตัวอย่างก็ได้แก่มนุษย์เอกทเวดของยุคสำริดที่พบบนคาบสมุทรจัตแลนด์ในเดนมาร์กเช่นกัน นักทดลองสมัยใหม่สามารถจำลองสภาวะของพรุในห้องทดลอง และสามารถแสดงการสาธิตกระบวนการอนุรักษ์ได้สำเร็จ ที่สั้นกว่า 2,500 ปีที่ใช้ในการอนุรักษ์ตามธรรมชาติของมนุษย์ฮาราลดสแคร์ ร่างเกือบทุกร่างที่พบมีบางส่วนที่เน่าสลายไป หรือ ได้รับรักษาไว้อย่างไม่ถูกต้อง เมื่อถูกอากาศปกติเข้าร่างของมนุษย์พรุพีตก็อาจจะเริ่มเน่าสลายอย่างรวดเร็ว
บริบทของประวัติศาสตร์.
มนุษย์พรุพีตยุคเหล็ก.
ร่างของมนุษย์พรุพีตส่วนใหญ่ที่พบมาจากยุคเหล็ก ซึ่งเป็นช่วงระยะเวลาที่พรุพีตทางตอนเหนือของยุโรปเป็นบริเวณที่กว้างใหญ่กว่าในปัจจุบันมาก ร่างของมนุษย์พรุพีตของยุคเหล็กมีความคล้ายคลึงกันหลายอย่าง ที่ทำให้ทราบถึงประเพณีธรรมเนียมนิยมของการสังหารและวิธีทิ้งร่างผู้ตาย ชนยุคเหล็กก่อนสมัยโรมันเป็นสังคมที่ตั้งถิ่นฐานแบบถาวรภาพ ที่สร้างหมู่บ้าน และมีระบบสังคมที่มีระดับชั้น ชนเหล่านี้เป็นเกษตรกร และ เลี้ยงสัตว์ และมีความเป็นอยู่อย่างใกล้ชิดกับสัตว์เลี้ยง ในบางบริเวณของทางตอนเหนือของยุโรป ก็อาจจะมีการตกปลาเพื่อใช้เป็นอาหารเสริม แม้ว่าจะยังเป็นอิสระจากจักรวรรดิโรมันผู้มีอิทธิพลอยู่ทางตอนใต้ของยุโรป แต่ก็มีการติดต่อค้าขายกัน
ในหมู่มนุษย์ในยุคหิน พรุพีตมีความสำคัญบางอย่าง และเป็นสถานที่สำหรับอุทิศสิ่งสักการะลงไปที่มักจะเป็นเครื่องประดับคอ, ข้อมือ หรือ ข้อเท้าที่ทำด้วยสำริดหรือบางครั้งแต่ไม่บ่อยนักก็อาจจะเป็นทอง นักโบราณคดีปีเตอร์ กลอบเชื่อว่าสิ่งที่พบในพรุเป็น “สิ่งสักการะที่มอบให้แก่เทพเจ้าแห่งความเจริญพันธุ์และความมีลาภ” ซึ่งเป็นความคิดเห็นที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป ฉะนั้นจึงเป็นที่สันนิษฐานกันว่าร่างที่พบในพรุพีตเป็นร่างที่โยนลงไปในพรุด้วยเหตุผลที่คล้ายคลึงกันดังกล่าว และเป็นแบบอย่างของการสังเวยด้วยมนุษย์แด่เทพดาฟ้าดิน แต่กระนั้นก็ยังมีผู้ที่เชื่อว่าอาจจะเป็นร่างของผู้ที่ถูกทำร้ายโดยอาชญากรรมแทนที่จะเป็นเหตุผลทางด้านประเพณีความเชื่อข้างต้น
ร่างที่พบหลายร่างในพรุแสดงร่องรอยของการถูกแทง, ถูกทุบด้วยวัตถุหนัก, ถูกแขวนคอ หรือ ถูกบีบคอ, หรือ มีร่องรอยหลายอย่างพร้อมกันตามที่กล่าวมา ในบางกรณีก็อาจจะถูกตัดหัวเช่นในกรณีของหัวออสเตอร์บีย์ที่พบที่โคห์ลมอร์ใกล้ออสเตอร์บีย์ในเยอรมนีในปี ค.ศ. 1948 ที่พบแต่ศีรษะในพรุโดยไม่มีร่าง
โดยทั่วไปแล้วร่างที่พบจะเป็นร่างเปลือย หรือบางครั้งก็จะมีชิ้นส่วนของเครื่องแต่งกายติดตัวอยู่บ้าง โดยเฉพาะเครื่องสวมศีรษะ ในหลายกรณีก็จะมีกิ่งไม้, ท่อนไม้ หรือหินวางทับอยู่บนร่าง และบางครั้งก็จะวางเป็นทรงกางเขน หรือบางครั้งก็จะปักกิ่งไม้ลงในเลนพีตเพื่อยึดร่างเอาไว้กับที่ นักโบราณคดีปีเตอร์ กลอบกล่าวว่า “การกระทำดังกล่าวอาจจะเป็นเครื่องแสดงถึงความต้องการที่จะยึดร่างของผู้ตายอย่างแน่นหนาเอาไว้ในพรุ” บางร่างก็แสดงร่องรอยของการถูกทรมาน เช่นร่างของมนุษย์โครกัห์นที่มีรอยปาดใต้หัวนม