pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การวางระเบิดต่อต้านรัฐบาลยังคงเกิดขึ้น รวมทั้งมีการยิงประปรายทั่วประเทศด้วย มีหลายกลุ่มออกมาอ้างความรับผิดชอบ เช่น คณะกรรมการเพื่อเอกราชและประชาธิปไตยในลาวและขบวนการพลเมืองลาวเพื่อประชาธิปไตย
ประธานประเทศได้รับเลือกจากสมัชชาแห่งชาติ มีวาระ 5 ปี นายกรัฐมนตรีและสภารัฐมนตรีได้รับการแต่งตั้งจากประธานประเทศ โดยสมัชชาแห่งชาติให้การรับรอง มีวาระ 5 ปี มีรองนายกรัฐมนตรี 4 คน และสภารัฐมนตรีมี 28 คน
อหิราชสูตร
อหิราชสูตร หรืออหิสูตร เป็นพระสูตรในจตุกกนิบาต อังคุตตรนิกาย พระสุตตันตปิฎก ของพระไตรปิฎก ตัวพระสูตรนี้มักไม่เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง แต่คาถาที่ต่อท้ายพระสูตรได้รับการยกแยกมาเป็นพระปริตรต่างหาก เรียกว่าขันธปริตร อันเป็นพระปริตรที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนแก่ภิกษุทั้งหลาย โดยมุ่งหมายเพื่อแผ่เมตตาให้กับบรรดาอสรพิษตระกูลต่างๆ เพื่อมิให้อสรพิษเหล่านั้นกระทำอันตรายได้ ทั้งนี้ อหิราชสูตรเป็นส่วนหนึ่งของภาณวาร หรือบทสวดมนต์หลวง
มูลเหตุและสถานที่.
สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงอหิราชสูตร ขณะที่ทรงประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ซึ่งเป็นพระอารามที่ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีสร้างถวาย ตั้งอยู่ใกล้กับพระนครสาวัตถี วันหนึ่ง ภิกษุรูปหนึ่งในกรุงสาวัตถีถูกงูกัดจนมรณภาพ พระองค์ตรัสสว่า " ดูกรภิกษุทั้งหลายภิกษุนั้นชะรอยจะไม่ได้แผ่เมตตาจิตไปยังสกุลพญางูทั้ง 4 เป็นแน่ ก็ถ้าเธอพึงแผ่เมตตาจิตไปยังสกุลพญางูทั้ง 4 ไซร้ เธอก็ไม่พึงถูกงูกัดทำกาละ" จากนั้นจึงทรงแสดงสาระสำคัญของพระสูตร
สาระสำคัญของพระสูตรนั้น คือการที่พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ทรงตรัสว่า ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนั้นมิได้แผ่จิตมีเมตตาไปยังตระกูลแห่งพญางูทั้ง 4 เป็นแน่ ก็ถ้าภิกษุนั้นพึงแผ่จิตมีเมตตาไปยังพญางูทั้ง 4 เธอก็ไม่พึงถูกงูกัดทำกาลกิริยา ตระกูลพญางูทั้ง 4 ก็คือ ตระกูลพญางูชื่อว่า วิรูปักขะ ตระกูลแห่งพญางูชื่อว่า เอราปถะ ตระกูลพญางูชื่อว่า ฉัพยาปุตตะ ตระกูลพญางูชื่อว่า กันหาโคตมกะ ภิกษุนั้นมิได้แผ่จิตมีเมตตาไปยังพญางูทั้ง 4 นี้แน่ ก็ถ้าเธอแผ่จิตมีเมตตาไปยังพญางูทั้ง ๔ เหล่านี้ เธอก็จะไม่พึงถูกงูกัดทำกาลกิริยา ภิกษุทั้งหลาย เราอนุญาตให้แผ่จิตอันมีเมตตาไปยังพญางูทั้ง 4 เหล่านี้ เพื่อคุ้มครองตน เพื่อรักษาตน เพื่อป้องกันตน และต่อจากนี้ในพระสูตรได้มีแสดงนิคมคาถาคือคาถาลงท้ายซึ่งใช้เป็นบทสวดตั้งต้นว่า วิรูปกฺเขหิ เม เมตฺตํ เป็นต้น ซึ่งนิคมคาถานี้ก็คือขันธปริตรนั่นเอง
ทั้งนี้ใน มโนรถปูรณี อรรถกถาอังคุตตรนิกาย ได้ทำการอธิบายเนื้อความและคำศัพท์ในพุทธพจน์ในพระสูตรนี้เพิ่มเติม อาทิเช่นการอธิบายว่า สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงอนุญาตให้พระภิกษุสวดสาธยายพระปริตรนี้เพื่อเป็นการป้องกันตน หรืออธิบายคำว่าเมตตา อันเป็นข้อธรรมสำคัญที่จะทำให้รอดพ้นจากภยันตรายทั้งหลาย รวมถึงอันตรายจากอสรพิษ ดังนี้ว่า "สพฺเพ สตฺตา ความว่า ก่อนแต่นี้ ภิกษุกล่าวเมตตาเจาะจงด้วยฐานะประมาณเท่านี้แล้ว บัดนี้ จึงเริ่มคำนี้ เพื่อกล่าวเมตตาไม่เจาะจง" รวมถึงการกล่าวถึงบทที่เอ่ยถึงพุทธคุณในตอนท้ายว่า "ในบทว่า อปฺปมาโณ พุทฺโธ นี้พึงทราบพุทธคุณว่า พุทฺโธ แท้จริง พุทธคุณเหล่านั้น ชื่อว่าสุดที่จะประมาณได้" ดังนี้ เป็นต้น
โป่อภัยคามินี
อะพะยะคามณี (အဘယဂါမဏိ) โป่อภัยคามินี เจ้าเมืองเชียงใหม่หลังยึดเมืองเชียงใหม่ได้ ก็ได้ขึ้นปกครองเมืองเชียงใหม่
ในปีพ.ศ. 2306 กองทัพพม่ายกมา 9 ทัพมีโป่อภัยคามินีเป็นแม่ทัพยกมาตีเมืองเชียงใหม่ ลำพูน พม่ากวาดต้อนเครือญาติวงศ์เจ้าองค์นก และชาวเมืองเชียงใหม่ส่งไปเมืองอังวะเป็นอันมาก และโป่อภัยคามินีก็ยกเข้าตั้งรักษาเมืองเชียงใหม่ไว้
โป่อภัยคามินีครองเมืองเชียงใหม่ตั้งแต่ พ.ศ. 2306 - พ.ศ. 2311 รวมระยะเวลาได้ 5 ปี จึงถึงแก่กรรม พม่าจึงได้ส่ง โป่มะยุง่วน มาปกครองเมืองเชียงใหม่
โป่มะยุง่วน
โปมะยุง่วน (ဗိုလ်မြို့ဝန်) มังมะยุง่วน (မင်းမြို့ဝန်) หรือสะโตมังถาง (သတိုးမင်းထင်) เป็นชาวพม่าที่ได้รับแต่งตั้งจากพระเจ้ามังระแห่งกรุงอังวะให้ไปครองเมืองเชียงใหม่ ก่อนที่กรุงศรีอยุธยาจะเสียแก่พม่าครั้งที่สองไม่นานนัก ในเอกสารล้านนาเรียกโป่หัวขาว
เมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงยกกองทัพไปปราบชุมนุมเจ้าพระฝางที่เมืองสวางคบุรี พวกเจ้าพระฝางหนีไปพึ่งพม่าที่เมืองเชียงใหม่ โปมะยุง่วนเห็นเป็นโอกาส จึงยกกองทัพลงมาตีเมืองสวรรคโลก เมื่อปี พ.ศ. 2313 ฝ่ายไทยรักษาเมืองไว้ได้ และตีกระหนาบกองทัพพม่าแตกพ่ายกลับไป
สมเด็จพระเจ้าตากสิน เมื่อทรงทราบข่าวศึกก็ยกทัพขึ้นไปช่วย แต่เมื่อเสด็จไปถึงกลางทางทรงทราบว่า พวกเจ้าเมืองภาคเหนือช่วยกันตีพม่าแตกกลับไปแล้ว จึงทรงตัดสินพระทัยยกทัพไปตีเมืองเชียงใหม่เสียเลย เมื่อตอนต้นปี พ.ศ. 2314 พวกเมืองเหนือในอาณาจักรล้านนาไทยได้มาสวามิภักดิ์ต่อฝ่ายไทย โปมะยุง่วนตั้งรับอยู่ในเมืองเชียงใหม่ กองทัพไทยมีกำลัง และเสบียงไม่เพียงพอต้องถอยทัพกลับพระนครหลังจากล้อมเชียงใหม่อยู่เก้าวัน โปมะยุง่วนถือโอกาสส่งกองทัพเข้าตามตีแต่ถูกทัพไทยตีกอบหนีไป
สมเด็จพระเจ้าตากสิน ได้ทรงยกทัพไปตีเชียงใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2317 กองทัพไทยตีค่ายพม่าด้านใต้ ด้านตะวันตกและด้านตะวันออกได้ โปมะยุง่วนและโปสุพลาต้องทิ้งเมืองเชียงใหม่ออกไปทางประตูช้างเผือกทางด้านเหนือ กรุงธนบุรีจึงได้เมืองเชียงใหม่ เมืองลำพูน เมืองลำปาง เมืองแพร่และเมืองน่าน เข้ามาอยู่ในพระราชอาณาเขตไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2317 เป็นต้นมา
ในปี พ.ศ. 2318 อะแซหวุ่นกี้มีคำสั่งให้โปมะยุง่วน และโปสุพลาที่คอยหนีไปตั้งอยู่ที่เมืองเชียงแสน ให้ยกทัพมาตีเมืองเชียงใหม่ให้ได้ในฤดูฝน เพื่อเตรียมเรือรบ เรือลำเลียง รวมทั้งเสบียงอาหารส่งมายังกองทัพอะแซหวุ่นกี้ที่จะเข้ามาตีเมืองไทยในต้นฤดูแล้ง แต่ต้องถอยกลับไปเชียงแสน เมื่อทราบว่ากองทัพไทยยกขึ้นไปป้องกันเมืองเชียงใหม่
ในปี พ.ศ. 2318 พระเจ้าจิงกูจา ราชโอรสพระเจ้ามังระขึ้นครองราชย์ต้องการได้แว่นแคว้นล้านนาไทย 57 หัวเมืองไว้ในอำนาจ จึงแต่งกองทัพมาสมทบ กับกองทัพของโปมะยุง่วนที่เมืองเชียงแสน เข้าตีเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2319 เจ้าเมืองเชียงใหม่ต้องทิ้งเมืองอพยพผู้คนมายังเมืองสวรรคโลก เจ้าพระยาสุรสีห์คุมกองทัพเมืองเหนือ ไปสมทบกับพระยากาวิละ เจ้าเมืองลำปาง ยกไปตีเมืองเชียงใหม่คืนจากพม่า โปมะยุง่วนต้องถอยทัพกลับไปเมืองเชียงแสนอีก
ในปี พ.ศ. 2347 สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์ พร้อมด้วยพระยายมราช นายทัพนายกองไทยและลาว (ทั้งฝ่ายล้านนาและล้านช้าง) ได้ยกทัพขึ้นไปตีเมืองเชียงแสน ต่อมากองทัพของสมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์ถอยกลับไป กองทัพที่เหลือตีเมืองเชียงแสนแตก โปมะยุง่วนผู้เป็นแม่ทัพถูกปืนตายในที่รบ
โป่มะยุง่วนครองเมืองเชียงใหม่ตั้งแต่ พ.ศ. 2311 - พ.ศ. 2317 รวมระยะเวลาได้ 5 ปี แต่นั้นมาพม่าก็สิ้นอำนาจในล้านนาโดยสิ้นเชิง
พระยาอุปราชหมูหล้า
แก๊สหัวเราะ
ทีโบน
โรงแรมเซ็นทารา แกรนด์ และบางกอก คอนเวนชัน เซ็นเตอร์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์
โรงแรมเซ็นทารา แกรนด์ และบางกอก คอนเวนชัน เซ็นเตอร์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์  คือตึกระฟ้าสูง 56 ชั้น ตั้งอยู่ในเขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร อาคารเป็นที่ตั้งของโรงแรมซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ บริหารงานโดย บริษัท โรงแรมเซ็นทรัลพลาซา จำกัด (มหาชน) ในกลุ่มเซ็นทรัล
โรงแรมแห่งนี้เป็นส่วนต่อขยายของอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เดิม และมีการต่อเติมพื้นที่สาธารณะของโรงแรม ได้แก่ ลานจอดรถ และศูนย์ประชุมบางกอก คอนเวนชัน เซ็นเตอร์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์ ซึ่งอยู่บนชั้นที่ 22 และ 23 ของโรงแรม โดยสามารถเข้าถึงได้จากลิฟต์ของโรงแรม หรือบันไดเลื่อนจากศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ โดยผ่านโรงภาพยนตร์เอสเอฟเวิลด์ ซีเนม่า ขึ้นมายังชั้น 10 ของศูนย์การค้า ซึ่งมีทางเดินเชื่อมมายังโรงแรม ศูนย์ประชุมเปิดในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 โดยเริ่มใช้งานครั้งแรกในงานเลี้ยงรับรางวัลและกิจกรรมอื่น ๆ ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพ ครั้งที่ 7 พ.ศ. 2550
อาคารโรงแรมสูงขึ้นเหนือแท่นในฐานะแลนด์มาร์คหนึ่งของเส้นขอบฟ้ากรุงเทพมหานคร อาคารทรงกระบอกซึ่งสร้างด้วยเหล็กและกระจกด้วยมีความสูงโดยตรงจากถนนประมาณ 189 เมตร มีการแสดงออกทางสถาปัตยกรรมด้วยการจัดการแถบแนวนอนวางทับอยู่บนโครงแนวตั้ง และมีโครงเหล็กโค้งคล้ายดอกบัวประกอบเป็นชั้นนอกสุดของอาคาร ปัจจุบันเป็นอาคารที่สูงที่สุดอันดับ 12 ของประเทศไทย
การจัดงานแต่งงานในโรงแรมเซ็นทารา แกรนด์ และบางกอก คอนเวนชั่น เซ็นเตอร์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์
ออสการ์ (นักฟุตบอล)
โรงแรมเพนนินซูล่า
โรงแรมเพนนินซูลา กรุงเทพฯ  คือโรงแรมหรูแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ ตั้งอยู่ที่ถนนเจริญนคร ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา โรงแรมเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มโรงแรมเพนนินซูลาซึ่งตั้งอยู่ในฮ่องกง เจ้าของคือ บริษัท โรงแรมฮ่องกงและเซี่ยงไฮ้ จำกัด โรงแรมเพนนินซูลา กรุงเทพฯ ได้รับรางวัลมาอย่างมากมายสำหรับความหรูหรา รวมถึงโรงแรมอันดับหนึ่งของโลกและอันดับหนึ่งของเอเชียและโรงแรมที่ดีที่สุดในกรุงเทพฯ เนื่องจากโครงสร้างที่มีรูปร่างเป็นตัวดับเบิลยู ทำให้แขกทุกคนสามารถมองเห็นทิวทัศน์ของแม่น้ำทั้ง 370 ห้องของโรงแรม
อนึ่ง ในอดีตเครือโรงแรมเพนนินซูล่าเคยเข้ามาดำเนินการธุรกิจโรงแรมริมถนนราชดำริ ซึ่งในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงแรมอนันตรา สยาม กรุงเทพฯ
ลักษณะเด่นของโรงแรม.
หนึ่งในลักษณะเด่นของโรงแรมคือ สถานที่ตั้งของโรงแรมที่สะดวกในการเดินทาง สู่ย่านธุรกิจ ศูนย์การค้า และสถานท่องเที่ยวอีกหลายแห่งใจกลางเมืองกรุงเทพฯ โรงแรมฯมีบริการเฮลิคอปเตอร์, บริการรถลีมูซีนด้วยรถยนต์โรสรอยล์และรถยนต์บีเอ็มดับเบิลยูซีรีส์ 7 จัดการขนส่งผู้โดยสารจากสนามบินหลัก 2 แห่งของกรุงเทพฯ (สนามบินสุวรรณภูมิและสนามบินดอนเมือง) นอกจากนี้โรงแรมฯยังมีบริการรถตุ๊กตุ๊กและเรือข้ามฟากไว้บริการแขกอีกด้วย โรงแรมยังมีห้องอาหาร 5 ร้าน ได้แก่ เหม่ยเจียง ซึ่งบริการอาหารจีนกวางตุ้ง ทิพย์ธาราซึ่งบริการอาหารไทย ร้านริเวอร์คาเฟ่ แอนด์ เทอเรสซ์ในเมนูอาหารนานาชาติ และห้องอาหารเดอะ ล็อบบี้
ศูนย์ฟิตเนส.
สปาของโรงแรมเสนอการดูแลร่างกายอย่างเต็มที่ การนวด และการบำรุงผิวหน้า ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 สปาได้รับการโหวตให้เป็นหนึ่งในสิบสปาแห่งเอเชีย และใน พ.ศ. 2558 สปาได้รับเลือกเป็นอันดับ 1 โดยนิตยสารแทรฟเวิล แอนด์ ไลเซอร์ (Travel and Leisure Magazine) บนพื้นล่างของโรงแรมมีสระว่ายน้ำสามระดับขนาด 88 เมตร ริมฝั่งของแม่น้ำเจ้าพระยา สิ่งอำนวยความสะดวกรวมถึงห้องอบไอน้ำ ซาวน่า สระน้ำวน และสระแช่ตัว และห้องฟิตเนส
บาทฮ็อมบวร์คฟอร์แดร์เฮอเออ
บาทฮ็อมบวร์คฟอร์แดร์เฮอเออ  เป็นเมืองในรัฐเฮ็สเซิน ประเทศเยอรมนี บาทฮ็อมบวร์คเป็นเมืองสปาและศูนย์การประชุม มีประชากรจำนวน 52,000 คน เมืองนี้มีคำขวัญประจำเมืองคือ "อากาศและวิถีชีวิตของแชมเปญ"
เมืองบาทฮ็อมบวร์คนี้ตั้งอยู่ที่จุดรวมของแม่น้ำไรน์และแม่น้ำไมน์ อยู่ใกล้ ๆ กับเมืองแฟรงก์เฟิร์ต "บาท" (Bad) ได้มีขึ้นในปี ค.ศ. 1912 ปัจจุบันเมืองนี้มีชื่อเสียงจากการเป็นเมืองสปาและกาสิโน โดยได้รับฉายาว่าเป็น "มารดาแห่งมอนเตการ์โล" โดยค่าครองชีพในเมืองนี้สูงมาก เมืองนี้เป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มคนชั้นสูงที่อาจจะไปทำงานในเมืองแฟรงก์เฟิร์ตแบบไปเช้าเย็นกลับก็ได้ เมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของบริษัทมากมาย โดยผู้อยู่อาศัยมีจำนวนไม่เท่าแรงงานจึงมีการเดินทางมาทำงานจากเมืองอื่น
ใน พ.ศ. 2450 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้เสด็จพระราชดำเนินมายังเมืองแห่งนี้เพื่อประทับรักษาพระองค์แบบธาราบำบัดตามคำแนะนำของแพทย์หลวงชาวเยอรมัน
บาดฮอมบูร์กฟอร์แดร์เฮือเฮ่อ
ซาร์ดีน
วุ้นมะพร้าว
วุ้นมะพร้าว หรือ วุ้นสวรรค์  เป็นขนมชนิดหนึ่งที่มีลักษณะหนึบ ๆ สีใส และลักษณะคล้ายเยลลี่ ผลิตจากการหมักน้ำมะพร้าวผ่านประมวลการทำให้แข็งตัวจนกลายเป็นเซลลูโลสโดยใช้ "Acetobacter xylinum" เชื่อกันว่าวุ้นมะพร้าวมีต้นกำเนิดมาจากประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งที่นั่น วุ้นมะพร้าวเป็นขนมหวานที่ได้รับความนิยมอย่างมาก โดยสามารถกินกับของดอง เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ ไอศกรีม พุดดิง และผลไม้รวมได้
แผ่นวุ้นที่เกิดจากการหมักโดยจุลินทรีย์ A. xylinum เป็นพอลิเมอร์ของน้ำตาลกลูโคสต่อกันด้วยพันธะบีตา-1,4 ไกลโคซิดิก (b-1,4 glycosidic bond) หรืออาจเรียกว่าเป็นเนื้อเยื่อประเภทเซลลูโลส จากโครงสร้างทางเคมีของวุ้นน้ำมะพร้าวทำให้น้ำย่อยหรือเอนไซม์ในระบบทางเดินอาหารของมนุษย์ไม่สามารถย่อยได้  จึงถูกจัดเป็นสารอาหารประเภทเส้นใยอาหาร (dietary fiber) และจากคุณสมบัตินี้จึงทำให้สามารถใช้วุ้นน้ำมะพร้าวเป็นส่วนของอาหารในการลดน้ำหนักได้ และมีประโยชน์ในแง่การส่งเสริมสุขภาพช่วยระบบขับถ่าย วุ้นน้ำมะพร้าวสามารถนำมาแปรรูปเป็นอาหารคาวหวานได้หลายชนิด เช่น วุ้นลอยแก้วรวมมิตร นำมาแทนปลาหมึกหรือแมงกะพรุนในอาหารประเภทต่าง ๆ  นอกจากนี้ยังนิยมนำมาผสมในเยลลี่ โยเกิร์ต และไอศกรีม
ดรัล​ ธวัลกรภคณัช (เกิด 3 สิงหาคม พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น ลูกเกด เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี, สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ วิทยาลัยเทคโนโลยีสยามบริหารธุรกิจนนทบุรี, สำเร็จการศึกษา​ระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาวิทยุ-โทรทัศน์ และสื่อดิจิตอล​ , สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีปทุม
ก้าวแรกในวงการบันเทิง​ ภาพยนตร์​ โยมผีพ่อ ต่อมาได้รับรางวัลชนะเลิศโครงการประกวดชิงดาว กับ เครื่องดื่มฟูจิชะ และได้เซ็นต์สัญญากับโพลีพลัส พร้อมเป็นนักแสดงอย่างเต็มตัวโดยมี
ผลงานละครเรื่องแรกคือ รักออกอากาศ ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสี ช่อง 3 ลูกเกดรับบทเป็นเอมี่ แสดงคู่กับ แมทธิว แมทธิว ฉันทวานิช โดยมี อ๋อม อรรคพันธ์ นะมาตร์ และ เชอรี่ เข็มอัปสร สิริสุขะ รับบทเป็น พระเอก - นางเอก จากละครเรื่อง รักออกอากาศ ทำให้ ลูกเกด เป็นที่รู้จักมากขึ้น​จากบทบาท​นางร้ายเต็มตัว​เรื่องแรก และ​ ต่อมาได้มีผลงานการแสดงอย่างต่อเนื่อง​ มีบทบาทที่โดดเด่น​และมีชื่อเสียง​จาก​ ผลงาน​ละครเรื่อง​ ซินเดอเรลล่า​รองเท้าแตะ​ ​ที่ออกอากาศ​สถานี​โทรทัศน์​ ช่อง​ 7​ ลูก​เกด​รับบทเป็นดาหลา
พระมงคลวุฒ
เดอะวินเนอร์อิส ไทยแลนด์
อินฟันตาเอเลนา ดัชเชสแห่งลูโก
อินฟันตาเอเลนา ดัชเชสแห่งลูโก (; ประสูติ: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2506) หรือพระนามเต็มว่า เอเลนา มาริอา อิซาเบล โดมินิกา เด ซิโลส เด บอร์บอน อี เกรเซีย  เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน กับสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน ทั้งเป็นพระเชษฐภคินีในอินฟันตากริสตินา เฟเดริกา และสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6
อินฟันตาเอเลนา เสกสมรสและหย่ากับไฆเม เด มาริชาลาร์ มีพระบุตรด้วยกันสองคน ทั้งนี้พระองค์อยู่ในลำดับที่ 3 ของการสืบราชบัลลังก์ของสเปน และทรงประกอบพระกรณียกิจในต่างประเทศในฐานะตัวแทนของพระราชวงศ์
อินฟันตาเอเลนา ดัชเชสแห่งลูโก มีพระนามเต็มว่า เอเลนา มาริอา อิซาเบล โดมินิกา เด ซิโลส ประสูติเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2506 ณ มาดริด ประเทศสเปน พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน กับสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน มีพระขนิษฐาและพระอนุชาคือ อินฟันตากริสตินา เฟเดริกา และสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 ตามลำดับ
พระองค์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนซานตามาริอาเดลกามิโน  และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยครุศาสตร์เอสกูนิ  ในมาดริด และมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์จากสหราชอาณาจักร
นอกจากภาษาสเปน พระองค์สามารถรับสั่งภาษาอังกฤษและฝรั่งเศส
เสกสมรสและการหย่า.
อินฟันตาเอเลนาทรงพบรักกับไฆเม เด มาริชาลาร์ บุตรของเคานต์และเคาน์เตสแห่งริปัลดา เมื่อครั้งศึกษาในสาขาวิชาวรรณคดีฝรั่งเศสในปารีส เมื่อ พ.ศ. 2530 ก่อนเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2538 ณ อาสนวิหารเซบิยา ในการนี้สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 ได้ทรงสถาปนาพระอิสริยยศเป็น "ดัชเชสแห่งลูโก" ทั้งสองมีพระบุตรด้วยกันสองคน คือ
วันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ได้มีประกาศว่าอินฟันตาเอเลนาได้ทรงแยกกันอยู่กับพระสวามี เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 มีข่าวลือแพร่สะพัดว่าทั้งสองจะหย่ากัน วันที่ 29 พฤศจิกายน ปีเดียวกันนั้นได้มีการเผยแพร่เอกสารเรื่องการหย่าร้างของทั้งสอง ลุมาวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2553 ทั้งสองได้หย่าร้างกันที่สำนักพระราชวัง และมีประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน โดยไฆเม เด มาริชาลาร์ อดีตพระสวามีจะไม่มียศเป็น "ดยุกแห่งลูโก" และมิได้เป็นสมาชิกพระบรมวงศานุวงศ์แห่งสเปนนับแต่วันที่หย่าเป็นต้นไป
กองทัพรัฐเอกราชโครเอเชีย
กองทัพรัฐเอกราชโครเอเชีย ( - HOS) เป็นกองกำลังทหารของรัฐเอกราชโครเอเชีย ก่อตั้งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2487 มีกองกำลังกึ่งทหารประกอบในกองทัพ 2 หน่วย คือ กองกำลังแห่งชาติโครเอเชีย (Domobrani) และ กองกำลังอุสตาซา
กองทัพรัฐเอกราชได้จัดกองกำลังทหารทั้งหมด 18 กองพล แบ่งเป็น ทหารราบ 13 กองพล ทหารภูเขา กับ หน่วยเคลื่อนที่เร็ว อย่างละ 2 กองพล และ กองกำลังสำรอง 1 กองพล รวมกับ ทหารปืนใหญ่ และ หน่วยสนับสนุน ในระยะต่อมาได้จัดตั้งหน่วยทหารยานเกราะ ซึ่งอาวุธยุทธภัณฑ์ส่วนใหญ่ได้รับการสนับสนุนจากเวร์มัคท์
บ้วนฮ่วยเหลา
บ้วนฮ่วยเหลา ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ ว่านฮวาโหลว ตามสำเนียงกลาง  แปลว่า หอหมื่นบุปผา (Pavilion of Ten Thousand Flowers) เป็นชื่อนิยายจีนซึ่ง หลีโหวตึ๊ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ หลี อฺวี่ถัง ตามสำเนียงกลาง (李雨堂) ประพันธ์ขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิง
ชื่อเต็มของนิยายเรื่องนี้ คือ "บ้วนฮ่วยเหลาเอียเปาเต็กเอี้ยนหงี" ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ "ว่านฮวาโหลวหยางเปาตี๋หยั่นอี้" ตามสำเนียงกลาง (萬花樓楊包狄演義) แปลว่า "หอหมื่นบุปผา: วีรคติเอียเปาเต็ก" (Pavilion of Ten Thousand Flowers: Romance of Yang, Bao and Di)
เอียเปาเต็กนั้น หมายถึง บุคคลสามคนดังต่อไปนี้ตามลำดับ คือ
เรื่อง "บ้วนฮ่วยเหลา" นั้นเริ่มขึ้นที่หอหมื่นบุปผาอันเป็นสถานที่ที่เต็กเซงและเปาบุ้นจิ้นมาพบกันเป็นครั้งแรก มีเนื้อหาเกี่ยวกับการรบของเอียจงเปาและเต็กเซง ตลอดจนการตัดสินคดีของเปาบุ้นจิ้น ซึ่งรวมถึงคดีแมวป่าสับเปลี่ยนพระโอรส
ภาคต่อของ "บ้วนฮ่วยเหลา" คือ "โหงวโฮ้วเพงไซ" ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ "อู๋หู่ผิงซี" ตามสำเนียงกลาง (五虎平西) แปลว่า ห้าเสือพิชิตประจิม (Five Tigers Conquering the West) และ "โหงวโฮ้วเพงหนำ" ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ "อู๋หู่ผิงหนัน" ตามสำเนียงกลาง (五虎平南) แปลว่า ห้าเสือพิชิตปักษ์ใต้ (Five Tigers Conquering the South)
"บ้วนฮ่วยเหลา" แปลเป็นภาษาไทยเมื่อนานมาแล้ว สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ตรัสว่า
"เรื่อง "บ้วนฮ่วยเหลา" สันนิษฐานว่า สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ให้แปล (คราวเดียวกับเรื่อง "โหงวโฮ้วเพงหนำ") เป็นหนังสือสิบสามเล่มสมุดไทย โรงพิมพ์หมอบรัดเลพิมพ์ครั้งแรกในรัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2423 เป็นสมุดหนึ่งเล่ม [...]
"เรื่อง "โหงวโฮ้วเพงหนำ" สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ให้จีนโตแปลเมื่อ พ.ศ. 2400 เป็นหนังสือหกเล่มสมุดไทย โรงพิมพ์หมอบรัดเลพิมพ์ครั้งแรกในรัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2429 เป็นสมุดหนึ่งเล่ม"
บ้วนฮวยเหลา
หอหมื่นบุปผา
ไทป์ 96
ไทป์ 96  คือ รถถังหลักยุคที่3ของจีน โดยเป็นรถถังที่มีต้นแบบจากไทป์ 85-III ซึ่งมันได้เข้าประจำการกองทัพปลดปล่อยประชาชนในปี1997
อันดับโลกหญิงฟีฟ่า
อันดับโลกหญิงฟีฟ่า  สำหรับฟุตบอลได้มีการแนะนำให้รู้จักตั้งแต่ ค.ศ. 2003 โดยมีการประกาศการจัดอันดับเป็นครั้งแรกในเดือนมีนาคมของปีนั้น ตามการจัดอันดับโลกฟีฟ่าของทีมชาย โดยพยายามเปรียบเทียบถึงความแข็งแกร่งของฟุตบอลหญิงทีมชาติในช่วงเวลาต่าง ๆ
รายละเอียดของระบบการจัดอันดับ.
ผลจากสองอันดับแรกในระบบการจัดอันดับโลกหญิงฟีฟ่ามีความต่างจากระบบการจัดระดับฟุตบอลแบบอีโลเป็นอย่างมาก โดยการจัดอันดับสำหรับทีมที่แข่งขันน้อยกว่า 30 นัดควรจะได้รับการพิจารณาชั่วคราว
ผู้นำ&lt;br&gt;การจัดอันดับโลกหญิงฟีฟ่า&lt;br&gt;
ในวันที่ทีมชาติเยอรมนีและทีมชาติสหรัฐอเมริกาได้เป็นผู้นำเพียงสองทีมในการจัดอันดับ สองทีมนี้ได้เลื่อนขึ้นไปสองอันดับจากที่เคยอยู่อันดับสามตามที่ได้จัดไว้ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2003 ทันทีหลังจากมีการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2003 มาจนกระทั่งการจัดอันดับในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 ทีมชาติเยอรมนีอยู่อันดับสามถัดจากทีมชาตินอร์เวย์ที่อยู่ในสองอันดับแรก และหลุดออกจากสองอันดับแรกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2009 โดยมีทีมชาติบราซิลเข้ามาแทนที่ กระนั้น ทีมชาติเยอรมนีก็ได้ประสบความสำเร็จในการป้องกันตำแหน่งฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปหญิง 2009 และขึ้นมาอยู่ในสองอันดับแรกของการจัดอันดับในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 อีกครั้ง ที่พวกเธอยังคงอยู่ในอันดับดังกล่าว
การจัดอันดับโลกฟีฟ่า/โคคา-โคล่าครั้งล่าสุดได้ประกาศ ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 จะเห็นได้ว่ามีหนึ่งการเปลี่ยนแปลงใน 10 อันดับแรกที่เคยจัดในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 ซึ่งเป็นช่วงก่อนหน้า โดยทีมชาติอังกฤษได้เลื่อนขึ้นไปสามอันดับ ในขณะที่ทีมชาติออสเตรเลียร่วงจากอันดับเก้ามาสู่อันดับที่ 11 ส่วนทีมชาติสหรัฐอเมริกา, เยอรมนี และญี่ปุ่นยังคงอยู่ในสามอันดับแรก และถัดจากสามทีมดังกล่าว คือทีมชาติฝรั่งเศสที่ขึ้นมาหนึ่งอันดับโดยอยู่ในอันดับสี่ซึ่งเป็นอันดับสูงสุดเท่าที่เคยจัดมาของทีม ส่วนทีมชาติสวีเดนก็ขึ้นมาหนึ่งอันดับโดยอยู่ในอันดับห้า ในขณะที่ทีมชาติบราซิลร่วงจากอันดับสี่ไปสู่อันดับหก ซึ่งเป็นอันดับต่ำสุดของทีมนี้ในรอบเกือบเจ็ดปี และทีมชาติแคนาดายังคงอยู่ในอันดับเจ็ด ส่วนทีมชาติเกาหลีเหนือขึ้นจากอันดับ 10 สู่อันดับเก้า และทีมชาตินอร์เวย์ตกไปสองอันดับโดยได้อยู่ในอันดับ 10 ทั้งนี้ มีสี่ทีมที่ได้ขึ้นมาอยู่ในอันดับสูงสุดเท่าที่เคยจัดมา ซึ่งได้แก่ ทีมชาติฝรั่งเศส ตลอดจนทีมชาติสกอตแลนด์ (อันดับที่ 19), ทีมชาติเบลเยียม (อันดับที่ 26) และทีมชาติชิลี (อันดับที่ 41)
รายชื่อผลงานเพลงของเอกซ์โอ
สาปภูษา
สาปภูษา เป็นนวนิยายที่ประพันธ์โดย พงศกร (นายแพทย์พงศกร จินดาวัฒนะ) นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 สร้างโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด บทโทรทัศน์ ฐา-นวดี สถิตยุทธการ, นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์ กำกับการแสดงโดย โชติรัตน์ รักเริ่มวงษ์ และออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552–14 เมษายน พ.ศ. 2552 และนำกลับมาออกอากาศรีรันให้ชมอีกครั้งทางช่อง 3 เอสดี ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 11.00 - 12.15 น. และเวลาใหม่ 10.30 - 11.45 น. เริ่ม 30 มกราคม – 6 มีนาคม พ.ศ. 2560
อี้ผู่
อี้ผู่ (อังกฤษ: Garden of Cultivation; ; แปลตามตัวอักษร "สวนแห่งการเพาะปลูก") ตั้งอยู่ที่เลขที่ 5 ตรอกเหวินหยา (文衙弄5号) ในเมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ประเทศจีน เป็นตัวอย่างของสวนโบราณเมืองซูโจวในสมัยราชวงศ์หมิงที่ได้รับการดูแลรักษาอย่างดีที่สุด และได้รับการบันทึกให้เป็นมรดกโลกโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก, UNESCO)
"สวนนี้ไม่เป็นที่รู้จักมากนักจนเมื่อได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของสหประชาชาติ ทั้งนี้ เพราะความเป็นมาอันพิเศษของสวน" (Due to its special history, this Garden was virtually unknown before it was listed as a UN World Cultural Heritage site.)"
อี้ผู่สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1541 โดย ยฺเหวียน จู่เกิง (袁祖庚, 1519-1590) ซึ่งในขณะนั้นเรียกสวนแห่งนี้ว่า "โถงแห่งปิติสุข ("Hall of Delights)"" ต่อมาในปี ค.ศ.1620 เหวิน เจิ้นเฮิง (文震亨, 1574-1638) "จิตรกรผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในประวัติศาสตร์จีน และทำหน้าที่เอัครมหาเสนาบดีในปลายรัชสมัยราชวงศ์หมิง (a celebrated master painter in China's history, and [who] served as the prime minister in the late Ming Dynasty)" ผู้เป็นหลานชายของเหวิน เจิงหมิง (文徵明, 1470–1559) ผู้ออกแบบสวนจัวเจิ้ง ได้ซื้อสวนนี้ต่อมา เหวินเจิ้นเฮิงเป็นนักออกแแบบสวนที่มีชื่อเสียงด้วยเช่นกัน เขาจึงได้ปรับปรุงอี้ผู่ขึ้นใหม่ และเปลี่ยนชื่อสวนเป็น "สวนสมุนไพร" ตามลักษณะสวนใหม่ที่ประกอบไปด้วยพีชสมุนไพรจำนวนมาก
ปี ค.ศ. 1659 เจียง ไฉ (Jiang Cai) "นักวิชากรและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในช่วงปลายราชวงศ์หมิง ผู้ประท้วงต่อต้านการทุจริตคอรัปชั่นด้วยการเนรเทศตัวเอง (a respected scholar and minister of Foreign Affairs during the late Ming Dynasty, who protested against corruption by exiling himself)" ได้ซื้อและปรับปรุงสวนใหม่อีกครั้ง และเปลี่ยนชื่อสวนเป็น "ตำหนักเขาจิ้งถิง "("Jingting Mountain Villa")" (敬亭山) เจียงไฉได้เพิ่มเติมต้นมะเดื่อจำนวนหนึ่งเข้าไปในสวนของเขาด้วย บุตรชายของเจียงไฉ คือ เจียง ซี่อเจี๋ย (Jiang Shijie) รับมรดกตกทอดสวนแห่งนี้มาจากบิดาและเปลี่ยนชื่อสวนให้เป็น "สวนแห่งการเพาะปลูก (Cultivation Garden) หรือ อี้ผู่ "" หลังจากที่ได้สร้างโบสถ์ (chapel) ของกวนอิม ในปี ค.ศ.1839 อี้ผู่ถูกโอนย้ายให้อยู่ในความดูแลของสำนักงานบริษัทชี่เซี่ยง (Qixiang Office of the Saint and Silk company) ในปี ค.ศ. 2000 การบันทึกให้เป็นมรดกโลกโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ
อี้ผู่ได้รับการยอมรับและมีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์ชิง เนื่องจาก "เจ้าของสวนเดิมทั้งสามท่านเป็นบัณฑิตผู้เจริญ (all three owners...were scholars known for their integrity)" หวัง ว่าน (Wang Wan) ได้บันทึกไว้ว่า "กำแพงที่โอบล้อมสวนก่อให้เกิดความสงบสันโดษดูคล้ายวิลล่าพักผ่อนในชนบท กิ่งของต้นไม้หนักอึ้งด้วยผลที่ย้อยอยู่เหนือหลังคา สระน้ำถูกประดับแต่งด้วยสีเขียวของจอกแหนและสีแดงของกอบัว (enclosing walls keep the worldly uproars outside; seclusion makes the inside of the house resemble a country villa; branches of date trees are heavy with fruit over the house; the pond surface is decorated with green duckweed and red lotus.)"
ด้วยพื้นที่สวนขนาด 3,967 ตารางเมตร (m2) จึงแบ่งพื้นที่เป็นส่วนตะวันออกซึ่งประกอบด้วยอาคารที่พักอาศัย และส่วนตะวันตกซึ่งเป็นสวน ภายในสวนมีศาลา (pavilions) ทั้งหมด 13 หลัง แผ่นจารึก (tablets) 17 แผ่น เสาหินสลัก (stelae) 8 แท่ง
สวนตะวันตกประกอบด้วยศาลาหลายหลังรอบสระบัว สวนหิน และสวนขนาดเล็กที่เรียกว่า "สวนหญ้าหวาน (Garden of Sweet Grasses) " โครงสร้างสวนทอดยาวจากเหนือสู่ใต้โดยมีองค์ประกอบหลักสามส่วน คือ หินประดับ สระน้ำ และหมู่อาคาร ลักษณะการตกแต่งและจัดวางนี้ถูกใช้กับสวนเรือนหวนซิ่วซานซวง (Mountain Villa with Embraced Beauty) ในเมืองซูโจวด้วยเช่นกัน ซึ่งภาพรวมการออกแบบก่อให้เกิดความรู้สึกอันเรียบง่ายของสวนโบราณ สระบัวขนาด 700 ตารางเมตร รูปทรงสี่เหลี่ยมหากมีปลายทางน้ำทั้งสองด้านทำให้เกิดภาพเสมือนไม่มีที่สิ้นสุด ทางน้ำทั้งสองมีสะพานชมปลา (Fish Viewing Bridge) และสะพานถ่ายทอดความงาม (Ferrying Beauty Bridge) พาดผ่าน โดยสะพานแรกเป็นสะพานขนาดสามขั้นตั้งอยู่ติดกับศาลาลูกปลา ส่วนสะพานที่สองสร้างจากหินธรรมชาติตั้งอยู่บริเวณส่วนทางเข้าสวนหญ้าหวาน สวนหญ้าหวานเป็นสวนที่ย่อขนาดมาจากสวนหลักซึ่งประกอบด้วยบ้านหญ้าหวาน (Sweet Grass House) และสระอาบน้ำนกนางนวล (Bathing Gull Pond) พร้อมสวนหินขนาดเล็ก พื้นที่ส่วนนี้เป็นสวนสมุนไพรหญ้าหวานที่สร้างขึ้นโดยเหวิน เจิ่นเฮิง ด้วยหลัการออกแบบที่ว่า "เพิ่อให้ผู้พักอาศัยละความกังวล พักฟิ้นจากความเหนื่อยล้า จนไม่ประสงค์จะจากไป (to leave residents free from worries, make tenants unwilling to leave, and enable visitors to throw off their tiredness)" เป็นการออกแบบสวนตามแบบฉบับสวนในสมัยราชวงศ์หมิงจากทั้งองค์ประกอบในการจัดวางและความเรียบง่ายในการออกแบบ
ชางลั่งถิง
ชางลั่งถิงหรือพลับพลาเกลียวคลื่น (อังกฤษ: Canglang Pavilion; ) มีชื่อที่แปลเป็นภาษาอังกฤษหลากหลายว่า the "Great Wave Pavilion" หรือ "Surging Wave Pavilion" หรือ "Blue Wave Pavilion" เป็นหนึ่งในสวนโบราณ เมืองซูโจวที่ได้รับการยกย่องโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ให้เป็นมรดกโลกอีกแห่งหนึ่ง ชางลั่งถิงตั้งอยู่ที่เลขที่ 3 ถนนชางลั่งถิงในเมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน สวนแห่งนี้เป็นหนึ่งในสี่สวนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในเมืองซูโจวและยังเป็นสวนที่มีอายุเก่าแก่มากที่สุดแห่งหนึ่ง เนื่องจากสามารถสืบค้นประวัติของสวนย้อนหลังได้ถึงสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ (Northern Song Dynasty) ในราวปี ค.ศ. 906-1127