pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในตลอดระยะเวลา 23 ปี ที่ท่านเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ทุ่มเทกาย ทุ่มเทใจในการช่วยพัฒนาพระพุทธศาสนา และทำคุณประโยชน์อันมากมาย และสร้างบูรณะสิ่งต่าง ๆในวัดป่าบ้านค้อแห่งนี้ และเป็นพระนักพัฒนา ทำประโยชน์ให้กับสังคมอีกมากมาย หลวงพ่อท่านได้ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 จึงถือว่า ท่านพ้นจากตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดป่าบ้านค้อ ลูกศิษย์ของท่านที่สืบทอดพระพุทธศาสนาก็คือ พระอาจารย์ไชยา อภิชโย
มูลนิธิไทยคม เอฟเอคัพ 2554
การแข่งขันฟุตบอล มูลนิธิไทยคม เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2554 เริ่มการแข่งขันรอบแรก ตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2554 แต่หลังจากจบการแข่งขัน รอบที่ห้าในเดือนตุลาคม เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ขึ้น ส่งผลให้ต้องเลื่อนการแข่งขัน ตั้งแต่รอบก่อนรองชนะเลิศออกไป โดยการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ จัดขึ้นในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2555 ที่สนามศุภชลาศัย กรีฑาสถานแห่งชาติ โดยตั้งแต่ฤดูกาลนี้เป็นต้นไป ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ เข้าแข่งขันรายการ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือกโดยอัตโนมัติ
ทำการจับสลากวันศุกร์ที่ 27 พฤษภาคม ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอล
ทำการจับสลากวันศุกร์ที่ 28 มิถุนายน ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอล
ทำการจับสลากวันศุกร์ที่ 5 สิงหาคม ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอล
ทำการจับสลากวันศุกร์ที่ 2 ธันวาคม ณ ห้องประชุมสมาคมฟุตบอล
ซินเป่ย์
นครซินเป่ย์ หรือ นครไทเปใหม่  เป็นนครปกครองโดยตรงแห่งหนึ่งทางภาคเหนือของประเทศไต้หวัน เมืองนี้มีที่ตั้งติดแนวชายฝั่งทางทิศเหนือของเกาะและล้อมรอบแอ่งไทเป นครซินเป่ย์เป็นนครปกครองโดยตรงที่มีเนื้อที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจากนครเกาสฺยง มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับนครจีหลง ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับเทศมณฑลอี๋หลาน ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับนครเถาหยวน และมีอาณาเขตโอบล้อมนครไทเปโดยสมบูรณ์ ศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เขตปั่นเฉียว ซึ่งเป็นพื้นที่การค้าที่ใหญ่ที่สุดด้วย นครซินเป่ย์เดิมคือ เทศมณฑลไทเป ก่อนที่จะยกฐานะเป็นนครปี 2010
นครซินเป่ย์ ก่อนที่จะได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นนครในปี 2010 มีชื่อเรียกว่า เทศมณฑลไทเป หลังจากที่จำนวนประชากรของเทศมณฑลไทเปแซงหน้านครไทเปแล้ว ก็มีการตัดสินใจว่าเทศมณฑลควรได้รับการยกฐานะเป็นนคร แต่ก็ไม่สามารถใช้ชื่อใหม่เป็น "นครไทเป" ได้ เนื่องจากซ้ำกับนครไทเปเดิม
ชื่อของเขตการปกครองแห่งใหม่นี้ ในตอนแรกสะกดเป็นภาษาอังกฤษว่า Xinbei City ตามการถอดเป็นอักษรโรมันระบบพินอิน แต่ผู้สมัครรับเลือกตั้งนายกเทศมนตรีคนแรกของเทศบาลนครทั้งสองคนคัดค้านชื่อดังกล่าว ผลสุดท้าย จากความคิดเห็นของสาธารณชน นายเอริก จู นายกเทศมนตรีคนแรกจึงได้ร้องขอและได้รับการอนุมัติจากกระทรวงมหาดไทย (MOI) ให้เปลี่ยนชื่อภาษาอังกฤษเป็น New Taipei City และเริ่มใช้เป็นชื่อภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2010
จากบันทึกทางโบราณคดีชี้ให้เห็นว่า นครซินเป่ย์มีผู้คนอาศัยอยู่ตั้งแต่ยุคหินใหม่ โดยมีการขุดพบวัตถุโบราณในเขตปาหลี่ ซึ่งเป็นซากที่มีมาตั้งแต่ 7000 ถึง 4700 ปีก่อนคริสตกาล พื้นที่บริเวณนครซินเป่ย์เคยเป็นที่อยู่อาศัยของชนพื้นเมืองที่ราบที่เรียกว่าชาวเกอตางาลัน และพบหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าเคยมีชาวอตายัลอาศัยอยู่ในเขตอูไหล จากบันทึกครั้งแรกเกี่ยวกับการอพยพของผู้คนจากจีนแผ่นดินใหญ่พบว่ามีมาตั้งแต่ปี 1620 ทำให้ชนเผ่าท้องถิ่นต้องถูกขับไล่เข้าไปอยู่ในพื้นที่ภูเขา แต่เมื่อเวลาผ่านไปนับปี ชาวพื้นเมืองจำนวนมากก็ได้หลอมรวมเข้ากับประชากรทั่วไป
ในช่วงที่ราชวงศ์ชิงปกครองไต้หวัน คนจีนฮั่นเริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ที่เป็นนครซินเป่ย์ในปัจจุบันในปี 1694 จำนวนผู้อพยพจากจีนแผ่นดินได้เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากทศวรรษแห่งการพัฒนาและความเจริญรุ่งเรือง ตั้มจุ้ย (ตั้นฉุ่ย) ได้กลายเป็นท่าเรือการค้าระหว่างประเทศในปี 1850 มีการก่อตั้งสถานกงสุลและร้านค้าของอังกฤษในพื้นที่แห่งนี้ ซึ่งช่วยส่งเสริมธุรกิจชาในท้องถิ่น ส่งผลให้มีการส่งออกใบชาจำนวนมากไปยังยุโรป ปี 1875 เฉิ่น เป่าเจินได้เรียกร้องให้มีการจัดตั้งจังหวัดไทเป ต่อมาได้มีการประกาศจัดตั้งมณฑลฝูเจี้ยนไต้หวันในปี 1887 และพื้นที่ที่เป็นนครซินเป่ย์ในปัจจุบันก็ได้ตกอยู่ภายใต้เขตอำนาจของจังหวัดไทเป
ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น.
ในปี 1895 ราชวงศ์ชิงได้ส่งมอบไต้หวันให้กับจักรวรรดิญี่ปุ่น ในช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น พื้นที่ที่เป็นนครซินเป่ย์ รวมทั้งไทเป จีหลง และอี๋หลานในขณะนั้น อยู่ภายใต้การปกครองของ จังหวัดไทโฮกุ ได้มีการค้นพบทองคำและแหล่งแร่อื่น ๆ ที่บริเวณภูเขาจีหลง กระตุ้นให้เกิดการขุดเหมืองในพื้นที่แห่งนี้ เดือนตุลาคม 1896 รัฐบาลญี่ปุ่นได้แบ่งพื้นที่ทำเหมืองบริเวณภูเขาจีหลงออกเป็น 2 เขต ได้แก่ เขตตะวันออก กำหนดให้ชื่อว่า คินกาเซกิ และเขตตะวันตก กำหนดให้ชื่อว่า คีวฟุง ปัจจุบันทั้ง 2 เขตนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตรุ่ยฟาง และยังมีการออกกฎข้อบังคับห้ามไม่ให้บริษัทเหมืองแร่ในท้องถิ่นของไต้หวันทำเหมืองในพื้นที่ แต่จะให้สิทธิ์ในการทำเหมืองแก่บริษัทญี่ปุ่นแทน
หลังจากญี่ปุ่นมอบไต้หวันให้แก่สาธารณรัฐจีนในเดือนตุลาคม 1945 เมื่อวันที่ 25 ธันวาคมในปีเดียวกัน พื้นที่ที่เป็นนครซินเป่ย์ในปัจจุบันเป็นเขตการปกครองที่มีชื่อว่า เทศมณฑลไทเป โดยมีนครปั่นเฉียวเป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑล ในเดือนกรกฎาคม 1949 ขนาดเนื้อที่ของเทศมณฑลไทเปลดลง เนื่องจากเมืองเป่ย์โถวและเมืองชื่อหลินแยกตัวออกไปเป็นส่วนหนึ่งของสำนักบริหารเฉ่าชานที่ก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักบริหารหยางหมิงซาน วันที่ 1 กรกฎาคม 1968 ขนาดเนื้อที่ของเทศมณฑลไทเปลดลงอีก เนื่องจากเมืองจิ๋งเหม่ย์ เมืองหนานกั่ง ตำบลมู่จ้า และตำบลเน่ย์หู พร้อมด้วยเมืองเป่ย์โถวและเมืองชื่อหลิน ได้แยกไปรวมกับนครไทเป
ต่อมา เทศมณฑลไทเปได้แบ่งเป็น 10 นครภายใต้เทศมณฑล, 4 เมือง และ 15 ตำบล และแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น 1,017 หมู่บ้าน และ 21,683 ละแวก เดือนสิงหาคม 1992 มีการปรับเส้นแบ่งเขตระหว่างนครไทเปและเทศมณฑลไทเป ทำให้ขนาดเนื้อที่ของเทศมณฑลไทเปลดลงไปอีก วันที่ 25 ธันวาคม 2010 เทศมณฑลไทเปได้รับการยกฐานะเป็นนครปกครองโดยตรงในชื่อ นครซินเป่ย์ ซึ่งประกอบด้วย 29 เขต โดยมีเขตปั่นเฉียวเป็นที่ตั้งศาลาว่าการนคร
นครซินเป่ย์ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของเกาะไต้หวัน ครอบคลุมอาณาเขตกว้างใหญ่และมีลักษณะภูมิประเทศที่หลากหลาย ได้แก่ ภูเขา เนินเขา ที่ราบ และแอ่งลุ่มน้ำ ทางตอนเหนือของเมืองมีแนวชายฝั่งยาว ซึ่งมีชายหาดที่สวยงาม แม่น้ำตั้นฉุ่ยเป็นแม่น้ำสายหลักที่ไหลผ่านนครซินเป่ย์ มีแม่น้ำสาขา 3 สายใหญ่ ได้แก่ แม่น้ำซินเตี้ยน แม่น้ำจีหลง และแม่น้ำต้าฮั่น โดยบางช่วงได้จัดทำเป็นสวนสาธารณะริมแม่น้ำ ยอดเขาที่สูงที่สุดในเมืองคือ เขาจู๋จึ ซึ่งมีความสูง 1,094 เมตร ตั้งอยู่ในเขตซานจือ
ภูมิอากาศของเมืองมีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น โดยมีมรสุมตามฤดูกาล และมีปริมาณน้ำฝนเพียงพอสม่ำเสมอตลอดทั้งปี โดยทั่วไปในแต่ละปี อุณหภูมิจะแตกต่างกันไปตั้งแต่อบอุ่นไปจนถึงร้อน ยกเว้นตอนเกิดแนวปะทะอากาศเย็นในช่วงเดือนฤดูหนาว ซึ่งบางครั้งอุณหภูมิอาจลดลงจนถึงต่ำกว่า โดยปกติแล้ว เดือนมกราคมจะเป็นเดือนที่อากาศเย็นที่สุด และเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่อากาศอบอุ่นที่สุด
นครซินเป่ย์เป็นเขตเทศบาลพิเศษที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของรัฐบาลกลางสาธารณรัฐจีน ฝ่ายบริหารนครซินเป่ย์มีหัวหน้าเป็นนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้ง และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ศาลาว่าการนครซินเป่ย์ในเขตปั่นเฉียว นายกเทศมนตรีนครซินเป่ย์คนปัจจุบันคือ โหว โหย่วอี๋ จากพรรคก๊กมินตั๋ง
การบริหารเทศบาล.
นครซินเป่ย์แบ่งออกเป็น 28 เขต  และ 1 เขตชนพื้นเมืองภูเขา  และแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น 1,017 หมู่บ้าน  และ 21,683 ละแวก  ที่ตั้งของศาลาว่าการอยู่ที่เขตปั่นเฉียว
การแปรผันของประชากร.
ข้อมูลตั้งแต่ปี 1981
เปี่ยมรัก หัตถกิจโกศล
เปี่ยมรัก หัถกิจโกศล หรือ ปิ๊ง เป็นนักร้องภายใต้สังกัดบั๊คทาวน์ เร็คคอร์ด ในเครืออาร์เอส เจ้าของเพลงฮิต "มีอาการ" และ "สิ่งที่ดีที่สุด"
เปี่ยมรัก หัถกิจโกศล (มักจะเขียน: เปี่ยมรัก หัตถกิจโกศล) หรือ ปิ๊ง เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2533 พี่น้อง 2 คน ปิ๊งเป็นคนที่ 1 มีพี่สาวซึ่งเป็นนักร้องเช่นกันคือ เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล (นิ้ง) ปิ๊งเป็นนักร้องหญิงชาวไทย สังกัดอาร์เอส เป็นที่รู้จักจากเพลง "มีอาการ" และเพลง "สิ่งที่ดีที่สุด"
เปี่ยมปิติ หัตถกิจโกศล
ด้วงกว่างแอตลัส
ด้วงกว่างแอตลัส หรือ ด้วงกว่างสามเขาเขาใหญ่  เป็นด้วงกว่างที่อยู่ในสกุลด้วงกว่างสามเขาชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Chalcosoma atlas"
มีลักษณะคล้ายกับด้วงกว่างสามเขาชนิดอื่น ๆ แต่ตัวเมียซึ่งไม่มีเขา มีปีกนอกที่เป็นปีกแข็งค่อนข้างหยาบและไม่มีขนเป็นสีน้ำตาลเหมือนกำมะหยี่เหมือนด้วงกว่างสามเขาคอเคซัส ("C. caucasus") ส่วนเขาที่สันคอหลังอกก็สั้นด้วยเช่นกัน ขณะที่ตัวผู้เขาหน้าจะโค้งเรียวตั้งขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่แตกเป็นฟันในขอบในเหมือนด้วงกว่างสามเขาจันทร์ ในขณะที่ตัวผู้ที่มีเขาขนาดเล็กจะแตกแขนงตรงปลายออกเป็นสามแฉก และขนาดตัวก็เล็กกว่าด้วย โดยจะมีขนาดประมาณ 20-130 มิลลิเมตร
ขณะที่เป็นระยะตัวหนอนตามลำตัวจะมีขนอ่อนปกคลุม ไข่มีลักษณะกลมรีสีขาว ในประเทศไทยพบกระจายพันธุ์ทับซ้อนกับด้วงกว่างสามเขาจันทร์ และจะพบได้มากกว่าด้วย ขณะในต่างประเทศจะพบได้ตั้งแต่ภาคใต้ของจีน, อนุทวีปอินเดีย ไปจนถึงหมู่เกาะต่าง ๆ ในอินโดนีเซีย
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงเหมือนด้วงกว่างชนิดอื่น ๆ และสามารถเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว
มีชื่อเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 และมีชื่อติดอยู่ในบัญชีรายชื่อหมายเลข 2 (Appendix II) ตามประกาศของไซเตส
Chalcosoma atlas
ด้วงกว่างสามเขาเขาใหญ่
ปาน พึ่งสุจริต
นายปาน พึ่งสุจริต อดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดิน และอดีตรองเลขาธิการพรรคมาตุภูมิ
ปาน พึ่งสุจริต เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 ที่ตำบลวังกะพี้ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นบุตรของนายชั้น กับนางทองใบ พึ่งสุจริต สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พิษณุโลก และปริญญานิติศาสตรบัณฑิต (น.บ.) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (มสธ.) และระดับปริญญาโท การศึกษามหาบัณฑิต (กศ.ม.) จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เมื่อปี พ.ศ. 2517
ด้านครอบครัวสมรสกับ นางสาวิตรี พึ่งสุจริต มีบุตร 3 คน ได้แก่ ร้อยตำรวจเอก ภูมินทร์ พึ่งสุจริต, ร้อยตำรวจโท ภูธร พึ่งสุจริต, นายวันเฉลิมฯ พึ่งสุจริต
ปาน พึ่งสุจริต ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2557
ปาน พึ่งสุจริต เคยรับราชการเป็นอาจารย์ประจำสาขาประวัติศาสตร์ สังกัดมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พิษณุโลก ต่อมาจึงย้ายมาประจำที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (ประสานมิตร)
ปาน พึ่งสุจริต ผันตัวเองจากงานการศึกษา มาดำรงตำแหน่งรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อปี พ.ศ. 2540 และในปี พ.ศ. 2543 และเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (วัฒนา อัศวเหม) ในปี พ.ศ. 2542
ต่อมาได้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคราษฎร แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อจากนั้นจึงได้เข้าร่วมงานกับพรรคเพื่อแผ่นดิน เป็นรองหัวหน้าพรรค และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคมาตุภูมิ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรคมาตุภูมิ มีบทบาทสำคัญหลายครั้ง เช่น การเป็นตัวแทนของพรรคมาตุภูมิในการประชุมจัดสรรตำแหน่งกรรมาธิการในสภาผู้แทนราษฎร
ตานขโมย
ตานขโมย เป็นกล้วยไม้ในสกุลตานขโมย ดอกสีเหลือง ดอกช่อแบบแยกแขนงที่ปลายยอด ก้านช่อดอกสีเขียว ตัดกับสีของกลีบดอกชัดเจน ออกดอกช่วงเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม ในประเทศไทย พบที่ นครราชสีมา ชัยภูมิและพิษณุโลก
เดียโบล 3
เดียโบล III  เป็นแอ็คชันอาร์พีจีแนวดาร์คแฟนตาซี/ฮอร์เรอร์ที่เตรียมการเปิดตัว ภายใต้การพัฒนาโดยค่ายบลิซซาร์ด อันเป็นลำดับที่สามของชุดเดียโบล เกมดังกล่าวประกอบด้วยรูปแบบแฮคแอนด์สแลชกับตะลุยดันเจี้ยน โดยได้มีการประกาศครั้งแรกเมื่อ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2008 ที่งานบลิซซาร์ดเวิลด์ไวด์อินวิเทชันแนล ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เกมดังกล่าวได้รับการบันทึกว่าทำลายสถิติเกมพีซีที่สามารถทำยอดจำหน่ายสูงสุดตลอดกาล ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 3 ล้าน 5 แสนชุด
เกมกำหนดฉากไว้ที่แซงทัวรี่(Santury) อันเป็นโลกแฟนตาซีด้านมืดของซีรีส์เดียโบล ที่ได้รับการปกป้องในช่วงยี่สิบปีก่อนโดยกลุ่มวีรบุรุษไร้นามจาก "เดียโบล II" ซึ่งเป็นนักรบที่รอดชีวิตจากการโจมตีจากกองทัพแห่งเบิร์นนิงเฮลล์ ที่ได้หายสาบสูญไปในภายหลัง จึงขึ้นอยู่กับเหล่าฮีโร่ยุคใหม่ที่จะเผชิญกับกองกำลังแห่งความชั่วร้ายที่กำลังคุกคามโลกแห่งแซงทัวรี่
ผู้เล่นจะมีโอกาสในการสำรวจการตั้งค่าที่คุ้นเคย เช่น ทริสแรม
ได้มีการยืนยันถึงตัวละครที่ไม่สามารถควบคุมอย่าง เด็คการ์ด เคน ที่ได้ปรากฏในทั้งสองภาคก่อนหน้านี้กับบุตรสาว ซึ่งเป็นตัวละครใหม่ที่มาพร้อมกับการตามหาฮีโร่ในทุกช่วงเวลา การสื่อถึงเคนบนเว็บทางการได้นำผู้เล่นสู่เหตุการณ์ของสองเกมแรกอย่างรวดเร็ว แผนที่โลกของเดียโบลประกอบด้วยทวีปหลักสองทวีปที่มีหมู่เกาะขนาดเล็กหลายแห่งในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือ
"เดียโบล III" มีรูปแบบที่คล้ายกับ เดียโบล II ในภาคก่อน การเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในเอนจินจะรวมเข้ากับรูปแบบของบลิซซาร์ดกับลักษณะอินเฮาส์ โดยเปลี่ยนจากเอนจินการใช้งานเดิมของ ฮาร์วอค และการทำลายสภาพแวดล้อมด้วยเอฟเฟ็กต์การสร้างความเสียหายภายในเกม ซึ่งผู้พัฒนามีเป้าหมายเพื่อให้เกมสามารถทำงานได้หลากหลายตามระบบที่มี และมีการกล่าวว่าจะไม่จำเป็นต้องใช้ ไดเรกต์เอกซ์ 10 "เดียโบล III" จะใช้รูปแบบเกม 3 มิติ เพื่อนำเสนอมุมมองแบบข้ามศีรษะสำหรับผู้เล่น ในลักษณะที่มีมุมมองในไอโซเมตริกเดียวกันที่ใช้ในเกมชุดก่อนหน้า โดยเหล่าศัตรูจะใช้ประโยชน์จากสภาพ 3 มิตินี้เช่นกัน เช่นดังรูปแบบการมีรูปแบบของกำแพงด้านข้างที่แสดงความลึกของพื้นที่สนามรบ
ใน "เดียโบล II" ผู้เล่นหลายคนจะใช้บริการจากแบทเทิล.เน็ต กับคุณสมบัติใหม่ที่พัฒนาขึ้นสำหรับ ก็ได้มีอยู่ใน "เดียโบล III" นี้ด้วย โดยผู้เล่นจะสามารถเข้าและออกจากการเล่นเกมในช่วงที่กำลังร่วมมือกับคนอื่นได้
รัสเซล โบรเวอร์ ได้แต่งเพลงสำหรับ"เดียโบล III" เมื่อเขียนเพลงสำหรับวงออเคสตรา เขาได้พยายามแสดงความเคารพในรูปแบบของวากเนอร์จากการขยายสู่ ซึ่งเป็นเกมภาคเสริมลำดับที่สองของซีรีส์ โดยในช่วงโหมโรงซึ่งถือเป็นธีมหลักของเกมจะได้รับการบรรเลงโดยเอมิเนนซ์ซิมโฟนีออเคสตรา องค์ประกอบที่คล้ายกันนี้ได้ถูกนำมาใช้ในส่วนทีเซอร์เทรลเลอร์ของเกม ธีมของทริสแรมจากเกมเดียโบลภาคแรกยังได้นำมาใช้ในภาคที่สอง รวมถึงใน "เดียโบล III" ที่มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย
"เดียโบล III" ได้รับการตอบรับเชิงบวกจากนักวิจารณ์ โดยได้คำตอบรับสูงสุดที่ 87.60% และคะแนนรวมที่ 88/100 จากเว็บไซต์ เกมแรงกิงส์ และ เมตาคริทิก
เว็บไซต์เกมส์เรดาร์ ให้การตอบรับฉากเปิดเกมดังกล่าวในเชิงบวก รวมถึงให้การยอมรับเกม "เดียโบล" ในอดีต โดยกล่าวว่า "เราชอบในสิ่งที่เราเห็น"
ช้างสารภี
ช้างสารภีหรือเอื้องเจ็ดปอย เป็นกล้วยไม้ในสกุลช้างสารภี กล้วยไม้อิงอาศัย ลำต้นขนาดใหญ่ เส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5-2 ซม. สูง 0.4-1 เมตร ใบรูปแถบ กว้าง 4-5 ซม. ยาว 30-40 ซม. ดอกออกเป็นช่อที่ซอกใบ จำนวน 5-12 ดอก กว้าง 1.5 ซม. กลีบเลี้ยงและกลีบดอกหนาสีเหลืองและมีลายสีน้ำตาลแดงพาด กลีบปากส่วนโคน เป็นถุงสั้น กลีบปากส่วนปลายสีขาวมีแต้มสีม่วงแดงมีกลิ่นหอม ออกดอกช่วงเดือนตุลาคมถึงมกราคม ในประเทศไทยพบตั้งแต่ภาคเหนือ ภาคอีสานจนถึงภาคใต้ โดยพบที่จังหวัดเชียงใหม่ ลำปาง สกลนคร กาญจนบุรี และสตูล
ฟูจิซาวะ (คานางาวะ)
ฟูจิซาวะ  เป็นเมืองในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 69.57 ตารางกิโลเมตร ข้อมูลในปี 2020 มีจำนวนประชากรประมาณ 436,477 คน
เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภูมิภาคโชนัน ติดกับอ่าวซางามิ
บริษัท รับจ้างหลอน (ไม่) จำกัด
กุหลาบกระเป๋าเปิด
กุหลาบกระเป๋าเปิดหรือเอื้องกุหลาบกระเป๋าเปิดหรือเอื้องกุหลาบพวง เป็นกล้วยไม้ในสกุลเอื้องกุหลาบ ลักษณะดอกสีครีม มีกลิ่นหอม กลีบเลี้ยงบนเป็นรูปรี ส่วนคู่ข้างเป็นรูปครึ่งวงกลม ช่อดอกเป็นพวงห้อยลง ยาวใกล้เคียงกับใบ แต่ละต้นมักจะมีหลายช่อ กลิ่นหอมฟุ้งกระจายเหมือนกลิ่นดอกกุหลาบขนาดดอก 1.5 - 2.5 ซม. ออกดอกช่วงเมษายนถึงพฤษภาคม ในประเทศไทยพบทางภาคเหนือ เช่น จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงใหม่ ภาคอีสาน เช่น จังหวัดนครพนม จังหวัดสกลนคร ภาคกลาง เช่น จังหวัดสระบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ภาคตะวันออก เช่น จังหวัดชลบุรี จังหวัดจันทบุรี และภาคใต้ เช่น จังหวัดกระบี่
สไปซ์ (เพลงของเพอร์ฟูม)
"สไปซ์"  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 19 ของวง เพอร์ฟูม โดยเพลง "Spice" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง เซงโยชูฟุ เท็นเทอิ (Sengyoshufu Tantei) และเพลง "GLITTER" เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ "คิริน"
เอื้องเข็มม่วง
เอื้องเข็มม่วงหรือเอื้องขี้ครั่ง เป็นกล้วยไม้ในสกุลเข็ม ใบ รูปขอบขนาน ออกเรียงสลับระนาบ แผ่นใบแข็งหนา พับขึ้นเป็นร่อง ดอกเป็นช่อตั้งขึ้น 20-30 ดอก กลีบดอกสีม่วง กลีบปากเล็กแคบ สีเหลืองนวล มีปื้นสีม่วงจางๆ ตรงกลาง ดอกขนาด 1.5-2 เซนติเมตร สั้นกว่าใบ ออกดอกช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนพฤษภาคม ในประเทศไทยพบที่แม่ฮ่องสอน ตากและกาญจนบุรี
แมงคีมละมั่งเหลือง
แมงคีมละมั่งเหลือง หรือ ด้วงคีมละมั่งเหลือง  เป็นแมงคีมชนิดหนึ่งที่มีรูปร่างทั่วไปเหมือนแมงคีมละมั่งดำเขาใหญ่ ("H. nigritus") ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีปีกนอกที่เป็นปีกแข็งเป็นสีเหลืองประมาณ 2 ใน 3 จากส่วนปลายปีก ยกเว้นขอบเส้นปีกตรงกลางเป็นสีดำ ตัวเมียมีสีดำและมีบริเวณส่วนไหล่ค่อนข้างกลม ปลายหนวดมีปล้อง 4-5 ปล้อง โดยถือเป็นชนิดต้นแบบของสกุลนี้ด้วย
พบกระจายพันธุ์ในอินเดีย, พม่า, มาเลเซีย และประเทศไทย ที่อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ตัวผู้มีขนาดความยาวประมาณ 43-80 มิลลิเมตร ขณะที่ตัวเมียประมาณ 98-39 มิลลิเมตร ขยายพันธุ์โวยการวางไข่ในขอนไม้ ตัวหนอนจะกินไม้ผุซึ่งเจริญเติบโตได้ดี
สามารถเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ซึ่งเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว โดยอาจเพาะเลี้ยงในขวดสุราแบบแบนก็ได้ โดยใส่ขี้เลื่อยและเศษไม้ผุลงไป
แมงคีมฃนิดนี้แบ่งออกเป็น 4 ชนิดย่อย ดังนี้:
เอื้องเข็มแดง
เอื้องเข็มแดงหรือเอื้องม้าก่ำ เป็นกล้วยไม้ในสกุลเข็ม ลำต้นตั้งตรง ใบรูปขอบขนานออกเรียงสลับระนาบ แผ่นใบแข็งหนา พับขึ้นเป็นร่อง ออกเป็นช่อตั้งขึ้น 20-25 ดอก กลีบดอกสีส้มแดง สีแดงหรือสีเหลือง (หายาก) กลีบปากเล็กแคบ สีส้มแดง โคนสีเหลืองสด ปลายเส้าเกสรมีสีม่วงอมแดงเข้ม ดอกขนาด 1.5-2 เซนติเมตร ช่อดอกสั้นกว่าใบ ออกดอกช่วงเดือนกุมภาพันธ์เดือนถึงเมษายน ในประเทศไทย พบที่ภาคเหนือฝั่งตะวันตก ภาคตะวันออก ภาคตะวันตก และภาคใต้
Hexarthrius parryi
ด้วงคีมละมั่งเหลือง
จีหลง
จีหลง  เป็นเมืองท่าสำคัญ มีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของมณฑล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของไต้หวัน มีอาณาเขตติดกับนครซินเป่ย์ ซึ่งหากรวมจีหลง ซินเป่ย์ และไทเป จะเรียกว่าเขตมหานครไทเป–จีหลง จีหลงมีชื่อเล่นว่า "ท่าเรือสายฝน" (雨港) เพราะมีฝนตกชุกและมีชื่อเสียงในเรื่องเกี่ยวกับทะเล นครแห่งนี้เป็นท่าเรือใหญ่อันดับสองของไต้หวันรองจากนครเกาสฺยง
ศูนย์กลางการปกครองของนครจีหลง คือ เขตจงเจิ้ง ซึ่งเป็นที่ตั้งของรัฐบาลท้องถิ่นนครจีหลง และสภานครจีหลง นายกเทศมนตรีคนปัจจุบัน คือ หลิน โย่วชาง (林右昌) สังกัดพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า
นครจีหลงแบ่งออกเป็น 7 เขต ดังนี้
ระวี หิรัญโชติ
นายระวี หิรัญโชติ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดร้อยเอ็ด อดีตเลขาธิการพรรคกิจสังคม และอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย
ระวี หิรัญโชติ เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรของร้อยตรีอำพัน หิรัญโชติ " (อดีต ส.ส.ร้อยเอ็ด) " กับนางผ่องผิว หิรัญโชติ สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ จากวิทยาลัยจักรพงษ์ภูวนาถ " (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก) " และระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ระวี หิรัญโชติ เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด 5 สมัย โดยได้รับเลือกตั้งสมัยแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคกิจสังคม เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคกิจสังคม ในช่วงที่มีนายสุวิทย์ คุณกิตติ เป็นหัวหน้าพรรค และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย ระหว่างปี พ.ศ. 2541 ถึงปี พ.ศ. 2542 เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร และเป็นเลขานุการวิปรัฐบาล
ต่อมาได้ลาออกจากพรรคกิจสังคมมาร่วมงานกับพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 กระทั่งศาลรัฐธรรมนูญ ได้มีคำวินิจฉัยให้ยุบพรรคไทยรักไทย และตัดสิทธิทางการเมืองคณะกรรมการบริหารพรรค เป็นเวลา 5 ปี ซึ่งนายระวี ได้ถูกตัดสิทธิ์ในครั้งนี้ด้วย
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ  เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศญี่ปุ่น มีอาณาเขตครอบคลุมบริเวณจังหวัดยามานาชิ ชิซูโอกะ คานางาวะ และบริเวณตะวันตกของมหานครโตเกียว ประกอบไปด้วยสถานที่น่าสนใจ เช่น ภูเขาไฟฟูจิ ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า ฮาโกเนะ คาบสมุทรอิซุ และเกาะอิซุ
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 ในชื่อเดิมอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนะ ถือเป็นหนึ่งในสี่อุทยานแห่งชาติที่ตั้งขึ้นครั้งแรกของญี่ปุ่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 ได้รวมเกาะอิซุเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอุทยาน และเปลี่ยนชื่ออุทยานเป็นแบบในปัจจุบัน
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกพร้อมกันกับภูเขาไฟฟูจิ ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า และน้ำตกชิราอิโตะภายใต้ชื่อ "ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ"เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ที่ผ่านมา
ด้วยระยะทางที่ไม่ใกลจากเมืองหลวง ทำให้ที่นี่เป็นอุทยานแห่งชาติที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดของญี่ปุ่น ชุมชนที่ตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงได้แก่โอดาวาระ ฟูจิ มินามิอาชิงาระ และนูมาซุ
อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ แบ่งออกเป็น 4 บริเวณสำคัญ ดังนี้:
1. บริเวณภูเขาไฟฟูจิ
2. บริเวณฮาโกเนะ
3. บริเวณคาบสมุทรอิซุ
4. บริเวณเกาะอิซุ
นครเจียอี้
นครเจียอี้ (嘉義市, Jiāyìshì)เป็นนครที่ตั้งอยู่บนที่ราบทางตะวันตกเฉียงใต้ของไต้หวัน เดิมถูกเรียกว่า "คางิ" (かぎ, Kagi) ตั้งแต่สมัยช่วงปลายราชวงศ์ชิงตลอดจนสุดการปกครองของญี่ปุ่น ในอดีตเคยถูกเรียกด้วยชื่อภาษาฮอลันดาว่า "ติโรเซน" (Tirosen หรือ Tirocen)
อุทยานแห่งชาติฟูจิ ฮาโกเนะ อิสุ
เทศมณฑลซินจู๋
เทศมณฑลซินจู๋  เป็นเทศมณฑลหนึ่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศไต้หวัน ประชากรในเทศมณฑลส่วนใหญ่เป็นชาวแคะ และยังมีชนกลุ่มน้อยชนพื้นเมืองไต้หวันอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเทศมณฑล มีเมืองหลวงคือ นครจู๋เป่ย์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานรัฐบาลท้องถิ่น ส่วนหนึ่งของอุทยานวิทยาศาสตร์ซินจู๋ตั้งอยู่ในเทศมณฑลซินจู๋
เทศมณฑลซินจู๋แบ่งการปกครองออกเป็น 1 นคร, 3 เมือง, 7 ตำบล และ 2 ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา นครจู๋เป่ย์เป็นเมืองหลวงของเทศมณฑล ซึ่งเป็นที่ตั้งของรัฐบาลท้องถิ่นและสภา ผู้ว่าการเทศมณฑลคือ หยาง เหวินเคอ สังกัดพรรคก๊กมินตั๋ง เขตการปกครองมีดังนี้
สถานีซินจู๋ของรถไฟความเร็วสูงไต้หวัน ตั้งอยู่ในเทศมณฑลนี้ในนครจู๋เป่ย์ และยังมีสายรถไฟของการรถไฟไต้หวัน 3 สายพาดผ่าน ซึ่งได้แก่ สายลิ่วเจีย, สายเน่ย์วาน และสายหลักตะวันตก
เทศมณฑลฮวาเหลียน
เทศมณฑลฮวาเหลียน  เป็นเทศมณฑลที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในไต้หวัน ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกซึ่งมากไปด้วยภูเขาบนเกาะไต้หวัน ด้วยความที่ภูมิประเทศเป็นภูเขา ทำให้ฮวาเหลียนเป็นเทศมณฑลมีประชากรต่ำที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศ เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุด คือ นครฮวาเหลียน
ฮวาเหลียนเป็นสถานีปลายทางของการรถไฟไต้หวัน โดยเป็นปลายทางภาคเหนือของสายฮวาตง และปลายทางภาคใต้ของสายเชื่อมเหนือ เชื่อมต่อเทศมณฑลอื่น ๆ ด้วยทางหลวงซูฮวา ทางหลวงฮวาตง ทางหลวงจังหวัดสาย 11 และทางหลวงจังหวัดสาย 8 มีชื่อด้านเป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว ไม่ว่าจะเป็นอุทยานแห่งชาติไท่หลู่เก๋อ แม่น้ำมู่กวา อุทยานแห่งชาติยวี่ชาน และแนวชายฝั่งที่เหมาะแก่การปั่นจักรยาน
เทศมณฑลฮวาเหลียนแบ่งออกเป็น 1 นคร, 2 เมือง, 7 ตำบล และ 3 ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา บางเมืองจะมีชื่อเรียกเป็นภาษาญี่ปุ่นเนื่องจากชาวญี่ปุ่นเป็นคนตั้งชื่อในช่วงที่ไต้หวันอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นตั้งแต่ปี 1895 ถึง 1945 เทศมณฑลฮวาเหลียนมีเมืองหลวง คือ นครฮวาเหลียน ซึ่งเป็นที่ตั้งของรัฐบาลท้องถิ่นเทศมณฑลฮวาเหลียน และสภาเทศมณฑลฮวาเหลียน
ผู้สมัครจากพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า 1 คน ชนะการเลือกตั้งในเขตเทศมณฑลฮวาเหลียน ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติแห่งสาธารณรัฐจีนปี 2016 ผู้ว่าการเทศมณฑล คือ สวี เจินเว่ย์ สังกัดพรรคก๊กมินตั๋ง
เทศมณฑลเหมียวลี่
เทศมณฑลเหมียวลี่ (; พินอินจีนกลาง: "miáo lì xiàn"; พักฟ้าซื้อฮากกา: "Mèu-li̍t-yen"; เป่อ่วยจีฮกเกี้ยน: "Biâu-le̍k-koān" หรือ "Miâu-le̍k-koān") เป็นเทศมณฑลหนึ่งทางด้านตะวันตกของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับเทศมณฑลซินจู๋และนครซินจู๋ ทิศใต้ติดกับนครไถจง และทิศตะวันตกติดกับช่องแคบไต้หวัน ตามการแบ่งภูมิภาคของสภาการพัฒนาแห่งชาติ เหมียวลี่จัดเป็นเทศมณฑลในภาคกลางของไต้หวัน ในขณะที่สำนักพยากรณ์อากาศกลาง จัดให้เป็นเทศมณฑลในภาคเหนือของไต้หวัน เทศมณฑลเหมียวลี่มีเมืองหลวงชื่อ นครเหมียวลี่ ซึ่งอาจถือได้ว่าเป็น "เมืองภูเขา"
เทศมณฑลเหมียวลี่แบ่งออกเป็น 2 นคร, 5 เมือง, 10 ตำบล และ 1 ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา เทศมณฑลเหมียวลี่มีจำนวนเมืองมากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากเทศมณฑลจางฮว่า มีนครเหมียวลี่เป็นเมืองหลวง ซึ่งเป็นที่ตั้งขององค์การบริหารเทศมณฑลเหมียวลี่ และสภานครเหมียวลี่ ผู้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเทศมณฑลเหมียวลี่คนปัจจุบัน คือ สวี เย่าชาง สังกัดพรรคก๊กมินตั๋ง
สีที่แสดงในตารางบ่งบอกถึงสถานะความเป็นภาษากลางของภาษาฮากกาในแต่ละเขตการปกครอง นอกจากนี้ หนานจวางและไท่อาน ก็เป็นพื้นที่ชนพื้นเมืองของชาวอตายัลด้วย
หลวงปู่รอด พรหมสาโร
หลวงปู่รอด ท่านเกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2414 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี ณ บ้านสระขวัญ ต.ลำคอหงส์ อ.โนนสูง จ.นครราชสีมา เป็นบุตรของนายไข่ และนางพูน ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2436 ขณะอายุ 22 ปี ณ อุโบสถวัดบ้านสะพาน ต.ขามเฒ่า อ.โนนสูง จ.นครราชสีมา โดยมี พระอาจารย์อยู่ เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายา "พรหมสาโร" หลวงปู่รอด ท่านได้รับตำแหน่งมากมาย ในกิจของสงฆ์ เช่น ตำแหน่งเจ้าคณะตำบล และ ท่านเป็นคนที่มีความเลื่อมใสต่อพระพุทธศาสนาอย่างมาก และท่านได้อธิษฐานว่า ตลอดชีวิตของการเป็นสมณะ ท่านปรารถนาที่จะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง นั่นก็คือ การสร้างวัดทั้งหมด 5 วัด หลวงปู่รอด ได้เคยกลับมาจำพรรษาอยู่ที่ วัดขามเฒ่า จนถึงปี พ.ศ. 2490 ก็กลับมาจำพรรษาอยู่ที่วีดดอนผวายอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้ ท่านได้จำพรรษาอยู่ที่วัดดอนผวายจนกระทั่งมรณภาพเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พระมหากษัตริย์แห่งประเทศไทย รวมอายุได้ 85 ปี 63 พรรษา
วัตถุมงคล และ ปฏิปทา.
หลวงปู่รอด ท่านเป็นคนที่เชี่ยวชาญ ทางด้านไสยเวท วิทยาคมอยู่สม่ำเสมอ และชอบวิปัสสนากรรมฐานเป็นอย่างมาก มีการล่ำลือว่า ท่านเป็นคนที่รู้เหตุการณ์ล่วงหน้าในอนาคต และมีหูทิพย์ ตาทิพย์ มีอภินิหารต่อลูกศิษย์มากมาย วัตถุมงคลของท่านที่เข้มขลังมากที่สุด คือ เหรียญพระปิดตาเนื้อทองเหลือง ผ้ายันต์รอยมือรอยเท้า สีผึ้ง และนางกวัก เป็นต้น และเวลาพกพระเครื่องของท่านไปนั้น คนเชื่อกันว่า ใครพกไปนั้นไม่ตายโหง หลวงปู่รอด ท่านไปด้ชื่อว่า เป็นพระเกจิอาจารย์แห่งโคราช และ ถ้าพูดถึงในศิษยานุศิษย์ ได้ตั้งสมัญญานามให้ท่านว่า เทพเจ้าแห่งโคราช และ พระเครื่องของท่าน ก็เป็นเหรียญยอดนิยม และ มีความขลังมาก
เทศมณฑลผิงตง
เทศมณฑลผิงตง เป็นเทศมณฑลในภาคใต้ของประเทศไต้หวัน มีเมืองหลวงคือ นครผิงตง มีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อนอบอุ่น และเป็นที่รู้จักในด้านการเกษตรและการท่องเที่ยว อุทยานแห่งชาติเขิ่นติง ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเทศมณฑลนี้ ซึ่งเป็นอุทยานแห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดในไต้หวัน
เทศมณฑลผิงตงแบ่งออกเป็น 1 นคร, 3 เมือง, 21 ตำบล, และ 8 ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา เทศมณฑลผิงตงมีตำบลและตำบลชนพื้นเมืองภูเขาเป็นจำนวนมากที่สุดในบรรดาเทศมณฑลของไต้หวัน
เทศมณฑลไถตง
เทศมณฑลไถตง  เป็นเทศมณฑลที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศไต้หวัน ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเป็นหลัก และยังรวมถึงเกาะลวี่เต่า (Green Island), เกาะหลานยฺหวี่ (Orchid Island), และเกาะเสี่ยวหลานยฺหวี่ (Lesser Orchid) มีเมืองหลวงชื่อ นครไถตง
คำว่า "ไถตง" หมายถึง "ตะวันออกของไต้หวัน" แต่คนในท้องถิ่นหลายคนเรียกกันว่า "โฮ่วชาน"  ซึ่งหมายถึง "หลังเขา"
ในปี 1887 สมัยราชวงศ์ชิง จังหวัดไถตงเป็นหนึ่งใน 4 จังหวัดของมณฑลไต้หวัน