pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บทละครเรื่องพระมะเหลเถไถ มีความแปลกคือ คุณสุวรรณแต่งเป็นภาษาบ้าง ไม่เป็นภาษาบ้างปนกันไปแต่ต้นจนปลาย แต่ใครอ่านก็เข้าใจความได้ตลอดเรื่อง ส่วนบทละครอุณรุทร้อยเรื่องนั้น คุณสุวรรณเกณฑ์ตัวบทละครเรื่องต่าง ๆ มารวมในเรื่องเดียวกัน มีกระบวนความค่อนข้างเลอะ แต่สำนวนกลอนและการแสดงความรู้เรื่องละครต่าง ๆ กว้างขวาง...แต่มีอยู่บท 1 ในอุณรุทร้อยเรื่องของคุณสุวรรณซึ่งควรสรรเสริญในกระบวนความว่าเป็นความคิดแปลกดี คือ บทจำแลงตัว
นอกจากบทละคร 4 เรื่องข้างต้นยังปรากฏต้นฉบับสมุดไทยที่ระบุผู้แต่งคือคุณสุวรรณ ในหอสมุดแห่งชาติ คือ
แต่อย่างไรก็ตาม ยังไม่เป็นการยืนยันว่าเป็นผลงานของคุณสุวรรณจริงหรือไม่
เซกโนซอรัส
เซกโนซอรัส  เป็นไดโนเสาร์ ประเภท ("theropod ไดโนเสาร์กินพืช") ที่อยู่ในตระกูล  อยู่ในยุคครีเทเชียสตอนปลายเมื่อประมาณ 90 ล้านปีก่อน ขุดค้นพบฟอสซิลใน ประเทศมองโกเลีย ชื่อมีความหมายว่ากิ้งก่าวิ่งช้า ขนาดลำตัวยาวประมาณ 6 เมตร(19.5 ฟุต) มีลักษณะกระดูกเชิงกรานที่กว้างและแข็งแรง แต่ขาสั้นและหางสั้น เป็นไดโนเสาร์ที่เชื่องช้า และรักสงบ ปากเป็นจะงอย มีหางยาวและว่ายน้ำเก่ง
พระมะเหลเถไถ
พระมะเหลเถไถ เป็นกลอนบทละครที่ประพันธ์โดยคุณสุวรรณ ที่ประพันธ์ขึ้นตามจินตนาการและแต่งขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 4 มีความแปลกที่แต่งขึ้นเป็นภาษาบ้าง ไม่เป็นภาษาบ้างปะปนกันไปแต่ต้นจนปลาย แต่ใครอ่านก็เข้าใจความได้ตลอดเรื่อง ถูกกล่าวหาในสมัยนั้นว่าแต่งเมื่อ “เสียจริต” หรือ “มีสติฟุ้งซ่านผิดปกติ” เป็นเรื่องแปลกในวงการกวียุคนั้น
ส่วนใหญ่วางถ้อยคำที่ไม่เป็นภาษาไว้ใน 3 คำท้ายวรรคทุกวรรค กระบวนการแต่งกลอนบทละครก็ดำเนินไปตามธรรมเนียมการแต่งตามแบบฉบับของบทละคร มีการระบุชื่อเพลงที่ใช้ในการขับร้อง ขึ้นกลอนด้วยคำว่า “เมื่อนั้น” “บัดนั้น” “มาจะกล่าวบทไป” มีบทสระสรงแต่งองค์ทรงเครื่องของตัวละคร มีบทพรรณนาธรรมชาติ มีบทเกี้ยวพาราสี บทชมนาง เป็นต้น
เนื้อเรื่องกล่าวถึง พระมะเหลเถไถ โอรส ท้าวโปลากะปาหงัน และ นางตาลากะปาลัน แห่งเมืองกะโปลา เมื่อพระมเหลเถไถประพาสป่าพระอินทร์อุ้มสมจนได้นางตะแลงแกง พระธิดา ท้าวมะไล เป็นชายา ขณะที่เดินทางกลับ เกิดรบชิงนางกับเจ้ายักษ์มาลาก๋อย
ผลงานนี้สร้างชื่อเสียงแก่คุณสุวรรณเป็นอย่างมาก จนทำให้เป็นที่รู้จักทั้งในหมู่หญิงชาววังและชนชั้นสูงทั่วไป โดยบทละครทั้งพระมะเหลเถไถและอุณรุทร้อยเรื่อง ได้รับการตีพิมพ์ในสมุดที่เรียกว่า "เรื่องพระมะเหลเถไถเรื่อง 1 กับอุณรุทร้อยเรื่อง"
บทละครเรื่องนี้ยังเป็นวรรณกรรมที่วิพากษ์งานวรรณกรรมด้วยกันด้วย โดยล้อเลียนวรรณคดีแบบฉบับโดยเฉพาะบทละครใน เป็นที่สังเกตว่า คุณสุวรรณเลือกใช้คำที่ไม่มีความหมายในภาษาไทยมาใส่ในบทละครเป็นจำนวนมาก แต่ผู้อ่านยังสามารถเข้าใจเนื้อเรื่องจากบริบทแวดล้อมได้ การวิพากษ์ในส่วนนี้ คือ การใช้ภาษาชวามลายูในบทพระราชนิพนธ์เรื่องอิเหนา เนื่องจากบทประพันธ์เรื่องนี้ รัชกาลที่ 2 ทรงสรรคำและปรับคำจากภาษาชวามลายูมาใช้ในบทละครเป็นจำนวนมาก ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์ "นิราชพระมเหลเถไถ" เพื่อล้อบทละครเรื่องนี้
มะเหลเถไถ
พระราชประวัติสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีในอภินิหารบรรพบุรุษ
พระนิตตะสึ
พระนิทตัตสุ โชนิน (日達, Nittatsu Shonin ; 15 เมษายน ค.ศ. 1902 - 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1979) เป็นพระสังฆราชของพุทธศาสนานิกาย นิชิเรนโชชู องค์ที่ 66 ซึ่งเป็นหนึ่งในนิกายสำคัญของศาสนาพุทธนิกายนิชิเรน และยังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสแห่งวัดใหญ่ไทเซขิจิ ณ ชิซุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ท่านเป็นพระสังฆราชที่ได้รับการขนานนามว่า เป็นพระสังฆราชผู้เมตตา เนื่องด้วยมักจะปรากฏออกสาธารณชนด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มต่อสานุศิษย์เสมอ
ในสมัยของพระนัทตัตสุ โชนิน นี้ เป็นสมัยเริ่มแรกที่เกิดความพิพาทระหว่าง โซกา งัคไค และ นิชิเรนโชชู จนนำไปสู่การคว่ำบาตรใน สมัยพระสังฆราชองค์ต่อไป พระนิคเคน โชนิน
โซกา งัคไค เป็นสมาคมผ้นับถือที่ใหญ่ที่สุดของนิกายนิชิเรนโชชูในสมัยนั้น ซึ่งต่อมาได้โดนควำบาตรออกจากศาสนาในปี ค.ศ. 1991 โดยสมเด็จพระสังฆราชนิคเค่น โชนิน โดยได้ให้เหตุผลว่า ประธานของสมาคม และผู้นำระดับสูง มีความเชื่อที่บิดเบือน และสอนหลักธรรมที่บิดเบือน ไปจากความเชื่อที่ถูกต้องดั้งเดิม
โดยพระนิทตัตสุ โชนิน ได้มีกล่าวดังนี้ในที่ประชุม ในการประชุมกลุ่มฮอกเคะโขะ ในเมษายน ปี ค.ศ. 1947 ที่วัดไทเซขิจิ
อย่างไรก็ตาม พระนิทตัตสุ โชนิน นั้นเป็นพระสังฆราชที่ได้รับความเคารพนับถือจากสมาชิกโซกา งัคไค เป็นอย่างมาก
พระนิตทัทสุ
พระนิตทัทสุ โชนิน
พระสังฆราชนิคเค่น โชนิน
โดโรธี แดนดริดจ์
โดโรธี แดนดริดจ์  (9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922 - 8 กันยายน ค.ศ. 1965) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นักร้องเพลงป็อป และเป็นสตรีแอฟริกันอเมริกันคนแรกที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
เธอเป็นนักร้องตามสถานที่อย่าง คัตตอนคลับและอพอลโลเทียเตอร์ ในปี ค.ศ. เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมและรางวัลบาฟต้า จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Carmen Jones" และในปี ค.ศ. 1959 เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก จากเรื่อง "Porgy and Bess" ในปี ค.ศ. 1999 มีภาพยนตร์ชีวประวัติเกี่ยวกับเธอทางช่องเอชบีโอ เรื่อง "Introducing Dorothy Dandridge" เธอยังมีชื่ออยู่ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม
แดนดริดจ์สมรสและหย่า 2 ครั้ง ครั้งแรกกับนักเต้นและศิลปินผู้ให้ความบันเทิงที่ชื่อ แฮโรลด์ นิโคลัส (มีลูกสาวชื่อ ฮาโรลีน ซูซาน) และจากนั้นกับ แจ็ก เดนิสัน เธอเสียชีวิตกะทันหันจากการเสพยาเกินขนาด
สมเด็จพระสังฆราชนิตทัทสุ โชนิน
สมรภูมิเดียนเบียนฟู
เอเชียนมาร์เชียลอาตส์เกมส์ 2009
เอเชี่ยนมาเชี่ยลอาร์ทเกมส์
มังกรใบไม้ทะเล
ณัฐสิมา คุปตะวาทิน (24 มกราคม พ.ศ. 2515 - 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540) เป็นนักแสดง นางแบบชาวไทย มีผลงานแฟชั่นตามนิตยสาร เดินแบบบนแคตวอล์ค
หมอก ณัฐสิมา เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2515 เริ่มเข้าสู่วงการจาก มิวสิควิดีโอ เพลง เกี่ยวก้อย ของ อัสนี-วสันต์ ในปี พ.ศ. 2533 ได้ร่วมแสดงเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์เรื่อง "กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้" ในปี พ.ศ. 2534 จากนั้นได้เป็นนางเอกเรื่องแรกในละคร "หนูละเบื่อเสือสวมรอย" ในปี พ.ศ. 2536 ของค่ายกันตนา และเป็นพิธีกรในรายการ "มาตามนัด"
ณัฐสิมาเริ่มหายไปจากวงการบันเทิงในปี พ.ศ. 2539 ซึ่งตอนนั้นเธอรับงานพิธีกรในรายการโทรทัศน์ต่างๆ ประปราย จึงบินไปรักษาตัวที่ประเทศออสเตรเลีย อยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง และกลับมาเมืองไทยที่กรุงเทพได้ไม่นาน ก็เสียชีวิตในวันเสาร์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 จากอาการโรคเอสแอลอี (Systemic Lupus Erythematosus)
อำเภอแม่อาย
แม่อาย  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่ เป็นชายแดนติดกับประเทศพม่ามีแม่น้ำกกเป็นแนวพรมแดน ในอดีตบริเวณนี้ถือได้ว่าเป็นจุดสิ้นสุดทางหลวงแผ่นดิน หากจะเดินทางต่อไปยังจังหวัดเชียงรายจะต้องนั่งเรือหางยาวล่องไปตามแม่น้ำกกใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมง กิจกรรมการท่องเที่ยวหลักของคือ การล่องเรือชมทิวทัศน์สองฝั่งของแม่น้ำกก บริเวณตำบลท่าตอน
ท้องที่อำเภอแม่อาย เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอฝาง กระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่ตำบลแม่อาย ตำบลแม่สาว และตำบลแม่นาวาง ของอำเภอฝาง ได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอแม่อาย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2510 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 29 สิงหาคม ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอแม่อาย ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2516 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 28 มิถุนายน ปีเดียวกัน
อำเภอแม่อายตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจังหวัดเชียงใหม่ มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอ จังหวัด และประเทศใกล้เคียงดังนี้
อำเภอแม่อายแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 ตำบล 93 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอแม่อายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
อำเภอแม่อายมีน้ำแม่กกไหลผ่าน เป็นแหล่งน้ำสำคัญของอำเภอแม่อาย
นครศูนย์กลาง
นครศูนย์กลาง  เป็นนครประเภทหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น เป็นเขตการปกครองที่ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐบาลกลาง นครศูนย์กลางได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่หลายอย่างที่ตามปกติแล้วจะดำเนินการโดยจังหวัด แต่นครศูนย์กลางมีอำนาจหน้าที่ไม่มากเท่านครโดยรัฐบัญญัติ
ในการสมัครเพื่อยกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง นครนั้นจะต้องมีประชากรมากกว่า 300,000 คน และมีพื้นที่มากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร แต่ก็มีข้อยกเว้นพิเศษตามคำสั่งของคณะรัฐมนตรีในการยกฐานะนครที่มีประชากรต่ำกว่า 300,000 คน แต่มากกว่า 200,000 คน หลังจากการยกเลิกการปกครองรูปแบบนครพิเศษในวันที่ 1 เมษายน 2015 นครใด ๆ ที่มีประชากรมากกว่า 200,000 คน ก็สามารถขอยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางได้ การขอยกฐานะจะต้องได้รับความเห็นชอบจากทั้งสภานครและสภาจังหวัด
คำว่า "นครศูนย์กลาง" กำหนดขึ้นตามวรรคแรกของมาตรา 252 หมวด 22 ของกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่นของประเทศญี่ปุ่น
รายชื่อนครศูนย์กลาง.
ณ วันที่ 1 เมษายน 2020 ซึ่งเป็นวันที่มีการพิจารณาฐานะนครครั้งล่าสุด มีนคร 60 แห่งที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นนครศูนย์กลาง ดังนี้
นครที่ตรงตามข้อกำหนด แต่ยังไม่มีการเสนอชื่อ.
นครต่อไปนี้มีประชากรมากกว่า 200,000 คน แต่ยังไม่มีการเสนอชื่อ (นครที่มีแผนขอยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางจะไม่แสดงในรายชื่อนี้)
ราชอาณาจักรอียิปต์
ราชอาณาจักรอียิปต์  เป็นชื่อของรัฐอิยิปต์สมัยใหม่รัฐแรก ซึ่งดำรงอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1922 - ค.ศ. 1953 ราชอาณาจักรได้รับสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1922 เมื่อสหราชอาณาจักรตัดสินใจจะให้อียิปต์พ้นจากฐานะความเป็นรัฐในอารักขาของตนซึ่งเริ่มต้นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1914 สุลต่านฟูอัดที่ 1 เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกของราชอาณาจักรแห่งนี้ ต่อมาพระเจ้าฟารุกที่ 1 จึงทรงสืบราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาในปี ค.ศ. 1936
ก่อนหน้าสมัยราชอาณาจักร ประเทศอียิปต์ได้ถูกยึดครองและควบคุมโดยสหราชอาณาจักรนับตั้งแต่ ค.ศ. 1882 เมื่อมหาอำนาจยุโรปได้ส่งกองทัพเข้ามาสนับสนุนการปกครองระบอบเคดีฟเพื่อต่อต้านการลุกฮือของขบวนการชาตินิยม เหตุการณ์ดังกล่าวได้เป็นจุดเริ่มต้นให้สหราชอาณาจักรเข้าควบคุมอียิปต์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมันแต่เพียงในนาม ในปี ค.ศ. 1914 ผลจากการประกาศสงครามต่อจักรวรรดิออตโตมันได้ทำให้สหราชอาณาจักรต้องประกาศให้อียิปต์เป็นรัฐในอารักขาและถอดถอนเคดีฟออกจากตำแหน่ง พร้อมทั้งแต่งตั้งฮุสเซน กามิล พระญาติของเคดีฟ ขึ้นเป็นสุลต่านแห่งอียิปต์แทน
อียิปต์ได้รับการสถาปนาและได้รับการยอมรับโดยสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1922 โดยมีพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ ทรงเป็นปฐมกษัตริย์ และได้ต่อสู้ทางการเมืองกับพรรควาฟด์ (Wafd) อันเป็นพรรคการเมืองขนาดใหญ่แนวทางชาตินิยมที่ต่อต้านทั้งอิทธิพลของสหราชอาณาจักรและประเทศสหราชอาณาจักร ซึ่งพรรคดังกล่าวต้องการจะให้อียิปต์เข้าควบคุมคลองสุเอซโดยตรง นอกจากนั้นยังมีขบวนการทางการเมืองอื่นๆ ที่เคลื่อนไหวในยุคนี้ เช่น พรรคคอมมิวนิสต์อียิปต์ (ก่อตั้ง ค.ศ. 1925) และขบวนการภราดรภาพมุสลิม (Muslim Brotherhood - ก่อตั้ง ค.ศ. 1928) ซึ่งขบวนการหลังนี้เป็นขบวนการที่ทรงอำนาจทั้งทางการเมืองและศาสนา
พระเจ้าฟูอัดที่ 1 เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1936 ราชสมบัติจึงตกอยู่กับเจ้าชายฟารุกซึ่งขณะนั้นมีพระชนม์ได้ 16 พรรษา การรุกรานเอธิโอเปียโดยอิตาลีในระยะเวลาที่ใกล้เคียงกัน เป็นสัญญานเตือนให้พระองค์ต้องลงพระนามในสนธิสัญญาอังกฤษ-อียิปต์ เพื่อให้สหราชอาณาจักรถอนทหารออกไปจากอียิปต์ทั้งหมด โดยยกเว้นเพียงบริเวณคลองสุเอซ ซึ่งสหราชอาณาจักรได้ตกลงถอนทหารในปี ค.ศ. 1949
ราชอาณาจักรอียิปต์และซูดาน
โพลาแคนทัส
โพลาแคนทัส  เป็นไดโนเสาร์โนโดซอร์ชนิดหนึ่ง ยาวประมาณ 4 เมตร มีหนามและแผ่นแข็งๆคล้ายเสื้อเกราะอยู่บริเวณผิวหนัง หนามและเกราะนี้ช่วยป้องกันกันเวลาถูกพวกไดโนเสาร์กินเนื้อล่า มีลักษณะคล้ายกับพวกแองคีลอซอร์ แต่มันไม่มีลูกตุ้มที่หาง อาศัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนต้นเมื่อประมาณ 132- 112 ล้านปีก่อน
จังหวัดชิซุโอกะ
นครพิเศษของประเทศญี่ปุ่น
นครพิเศษ  ของประเทศญี่ปุ่น เป็นนครที่มีประชากรอย่างน้อย 200,000 คน และเป็นนครที่ได้รับมอบหมายอำนาจหน้าที่ที่ตามปกติแล้วจะดำเนินการโดยจังหวัด อำนาจหน้าที่เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของหน้าที่ที่มอบหมายให้กับนครศูนย์กลาง
การปกครองรูปแบบนี้กำหนดขึ้นโดยกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่นมาตรา 252 วรรค 26 นครพิเศษจะได้รับการแต่งตั้งโดยคณะรัฐมนตรีหลังจากมีการร้องขอจากสภานครและสภาจังหวัด
เนื่องจากระดับความอิสระในการปกครองตนเองที่มอบหมายให้กับนครพิเศษนั้นคล้ายคลึงกับที่ให้กับนครศูนย์กลาง หลังจากประชุมปรึกษาหารือกับรัฐบาลท้องถิ่น การปกครองในรูปแบบนครพิเศษนี้จึงได้ถูกยกเลิกตามพระราชบัญญัติการปกครองตนเองท้องถิ่นฉบับแก้ไขเพิ่มเติม ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2015 และทำให้นครที่มีประชากรอย่างน้อย 200,000 คนในขณะนี้สามารถขอยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางได้โดยตรง ส่วนนครพิเศษที่ยังไม่ได้ยกฐานะก็ยังคงมีอำนาจปกครองตนเอง ซึ่งเรียกว่า นครพิเศษ ณ เวลาที่บังคับใช้ (施行時特例市, "Shikōji Tokurei shi", "ชิโกจิ โทกูเร ชิ") นอกจากนี้ นครพิเศษที่มีประชากรต่ำกว่า 200,000 คน สามารถขอยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางเป็นกรณีพิเศษได้ภายในห้าปีหลังจากที่มีการยกเลิกการปกครองรูปแบบนครพิเศษ ซึ่งคือก่อนวันที่ 1 เมษายน 2020
นครพิเศษนั้นไม่เหมือนกับเขตพิเศษของโตเกียว อีกทั้งยังแตกต่างจากนครพิเศษ (特別市, "tokubetsu-shi", "โทกูเบ็ตสึ-ชิ") ที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่นระหว่างปี 1947 ถึง 1956 แต่ไม่เคยมีการนำมาใช้ นครพิเศษดังกล่าวจะได้เป็นนครที่เป็นอิสระจากจังหวัด (ในเชิงเปรียบเทียบ เขตพิเศษก็คือเขตที่ไม่ขึ้นกับนคร) โดยก่อนหน้านั้นเรียกว่า "หกนครใหญ่" ("โรกุ ไดโตชิ") ซึ่งประกาศใช้ในปี 1922 (เหลือเพียงห้าแห่งในปี 1947 เนื่องจากนครโตเกียวถูกยกเลิกในสงคราม) และได้กลายเป็นนครใหญ่โดยรัฐบัญญัติในปี 1956 ซึ่งมีอำนาจปกครองตนเองมากขึ้น แต่ไม่ได้เป็นอิสระจากจังหวัดอย่างสมบูรณ์
รายชื่อนครพิเศษ.
ณ วันที่ 1 เมษายน 2020 มีนคร 25 แห่งที่มีฐานะเป็น "นครพิเศษ ณ เวลาที่บังคับใช้" ได้แก่
โจดี้ สตาร์ลิ่ง
อากาอิ ชูอิจิ
องค์กรชุดดำ
ดิจิมอนครอสวอร์ส
ดิจิมอนครอสวอร์ส   เป็นหนึ่งในชุดภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ ดิจิตอลมอนสเตอร์ ลำดับที่ 6 ผลิตโดย โตเอะ แอนิเมชัน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ถึงวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2012 มีจำนวนตอนทั้งหมด 79 ตอน ออกอากาศถึง 3 ฤดูกาล
ฤดูกาลแรก.
ในโลกมนุษย์ "คุโด ไทกิ" เด็กหนุ่มผู้มีความสามารถพิเศษในด้านกีฬาทุกรูปแบบ "ฮิโนะโมโตะ อาคาริ" เพื่อนสนิทของไทกิ หลังจากแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลแล้วได้พบกับ "ซึรุกิ เซนจิโร่" เด็กหนุ่มผู้ที่คิดว่าเป็นคู่ปรับของไทกิได้ท้าสู้กับไทกิแต่ว่าไทกิได้ยินเสียงทำนองดนตรีประหลาดพร้อมกับเสียงลึกลับที่ได้ยินแค่ไทกิเท่านั้น แต่แล้วเหตุการณ์ประหลาดในโลกมนุษย์เริ่มขึ้นเมื่อระบบสื่อสารในโลกมนุษย์มีความผิดปกติขึ้นมา ไทกิ, อาคาริ และ เซนจิโร่ ได้ไปที่ต้นเหตุจึงพบกับสิ่งมีชีวิตปริศนาโดยต้องการให้ไทกิเข้าร่วมกองทัพทำให้ไทกิและเพื่อนทั้ง 2 ถูกเข้ามิติในโลกดิจิตอล ไทกิได้พบกับดิจิมอนที่มีชื่อว่า "เซาท์มอน" ดิจิมอนผู้ชื่นชอบเสียงเพลง "บาริสตามอน" ดิจิมอนผู้ช่วยของเซาท์มอน ทำให้ไทกิต้องเผชิญหน้ากับ "กองทัพจักรวรรดิบากุระ" กองทัพดิจิมอนที่ชั่วร้ายซึ่งทำลายระบบเน็ตเวิร์คในโลกมนุษย์พร้อมกับโลกดิจิตอล ไทกิจึงร่วมต่อสู้และสร้างกองทัพที่มีชื่อว่า "ครอสฮาร์ต" ขึ้นมา
ในขณะเดียวกันกองทัพที่ต่อกรกับบากุระยังมีอีก 2 กลุ่มคือ "บลูแฟลย์" กองทัพสีน้ำเงินผู้มีดิจิมอนที่มีพลังแข็งแกร่งนำทีมโดย "อาโอนุมะ คิริฮะ" เจเนรัลของบลูแฟลย์ และ "ทไวไลท์" กองทัพลึกลับที่มีจุดประสงค์อันลึกลับนำทีมโดย "อามาโนะ เนเนะ" ทั้ง 2 กลุ่มเป็นทั้งคู่ปรับและมิตรทำให้ไทกิเจออุปสรรคในการช่วยเหลือโลกดิจิตอล
หลังจากที่ไทกิได้กลับมายังโลกมนุษย์และได้รับพลังใหม่ของเชาท์มอนคือ โชวชินคะ ไทกิได้กลับไปในยังโลกดิจิตอลอีกครั้งตามคำบอกของโอเมกามอนหลังจากที่กลับไปยังโลกดิจิตอลอีกครั้งซึ่งคราวนี้โลกดิจิตอลได้เปลี่ยนแปลงไปกลายเป็นอาณาจักรทั้ง 7 และมีศัตรูกลุ่มใหม่ที่มีชื่อว่า "เดธเจเนอรัล" ซึ่งเป็นผู้ปกครองอาณาจักรทั้ง 7 อย่างไรก็ตามเพื่อนพ้องในโลกดิจิตอลอย่างคิริฮะและเนเนะได้มาช่วยอีกครั้งเพื่อต่อกรกับเหล่าเดธเจเนอรัลและกองทัพบากุระที่ได้สร้างแผนที่มีชื่อว่า D5
หลังจากศึกระหว่างกองทัพบากุระสิ้นสุดลงในช่วงเวลา 1 ปีไทกิได้เป็นกัปตันชมรมบาสเก็ตบอล ยู เป็นสมาชิกของชมรมบาสเก็ตบอล และ "อาคาชิ ทางิรุ" นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 รุ่นน้องของไทกิโดยทางิรุได้พบกับมิติที่ดิจิมอนอาศัยที่มีชื่อว่า "ดิจิควอตซ์" และได้พบกับดิจิมอนที่อาศัยอยู่ในมิติและได้พบกับ กัมดรามอน ดิจิมอนมังกรจิ๋วเมื่อได้พบเจอมิติดิจิควอตซ์ทำให้ทางิรุท้าทายในสิ่งที่ไม่เคยทำกลายเป็นดิจิมอนฮันเตอร์โดยไม่รู้ตัวและได้เข้ามาพัวพันเรื่องของดิจิควอตซ์และดิจิมอนฮันเตอร์ ทำให้เกิดเรื่องราวที่แปลกประหลาดต่างๆนาๆ
ดูเพิ่ม "รายชื่อตัวละครในดิจิมอนครอสวอร์ส"
เอนดิ้งคอนเนอร์.
ค้นหาศัตรูที่น่าสนใจของมอนิเตอร์มอน.
เป็นช่วงแนะนำข้อมูลของดิจิมอนโดยส่วนมากเป็นข้อมูลของดิจิมอนตัวหลักในเรื่อง โดยมอนิเตอร์มอนเป็นผู้บรรยายหลัก (เฉพาะตอนที่ 1-9 และ 12)
ดิจิมอนดาต้าคอลเลคชั่น.
เป็นช่วงแนะนำรายละเอียดข้อมูลของดิจิมอนต่างๆพร้อมกับดิจิเมโลดี้ โดยเป็นการวางแผนตลาดของดิจิมอนครอสโหลดเดอร์ ผู้บรรยายคือไทกิและมอนิเตอร์มอน อย่างไรก็ตามตั้งแต่ตอนที่ 31-54 ได้เพิ่มบทบรรยายเพื่อทำความเข้าใจกับดิจิมอนที่ปรากฏ (เริ่มตั้งแต่ตอนที่ 13 จนจบฤดูกาลที่ 2)
ดิจิมอนโชไคคอนเนอร์.
ดิจิมอนโชไคคอนเนอร์ คือช่วงท้ายของตอนแต่ละตอนของดิจิมอนครอสวอร์ส เหล่านักล่าวัยเยาว์ผู้ข้ามเวลาโดยแนะนำรายระเอียดของดิจิมอน และได้มีภาพดิจิครอสในจินตนาการต่างๆ ผู้บรรยายก็คือตัวละครหลักในเรื่อง ซึ่งจะผลัดกันบรรยายในแต่ละตอนของแต่ละสัปดาห์
มายไลฟ์แอสอะทีนเอจโรเบิต
มายไลฟ์แอสอะทีนเอจโรบอต
ตัวละครใน My life as a Teenage Robot
ทรงธรรมกัลยาณีภิกษุณีอาราม
ทรงธรรมกัลยาณีภิกษุณีอาราม หรือวัตรทรงธรรมกัลยาณี เป็นอารามภิกษุณีในประเทศไทย ตั้งอยู่บริเวณถนนเพชรเกษม ตำบลพระประโทน อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม คำว่า "วัตร" หมายถึง วัตรปฏิบัติแทนคำว่าวัด ไม่สามารถใช้คำว่า "วัด" ได้เนื่องจากติดเรื่องกฎหมาย
วัตรทรงธรรมกัลยาณี ก่อตั้งขึ้นโดยพระภิกษุณีโพธิสัตต์ วรมัย กบิลสิงห์ โดยในปี พ.ศ. 2505 สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (จวน อุฏฺฐายี) (ต่อมาเป็นสมเด็จพระสังฆราช) ได้มีพระกรุณามาวางศิลาฤกษ์สร้างโบสถ์ของวัตรทรงธรรมกัลยาณี ปัจจุบันภิกษุณีธัมมนันทาเป็นเจ้าอาวาส
วงมังคละ
วงมังคละ หรือ ปี่กลอง, ปี่กลองมังคละ เป็นดนตรีชั้นสูงสำหรับพระพุทธศาสนาของอาณาจักรสุโขทัยโบราณ โดยปรากฏหลักฐานในศิลาจารึกหลักที่ 1 และศิลาจารึกวัดช้างล้อม สันนิษฐานว่าดนตรีมังคละนั้นรับธรรมเนียม "มงคลเภรี" มาจากศรีลังกา ก่อนที่จะกลายมาเป็นดนตรีพื้นบ้าน ในชุมชนกลุ่มคนที่ใช้สำเนียงอาณาจักรสุโขทัยโบราณ ปัจจุบันพบการละเล่นอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง จังหวัดสุโขทัย พิษณุโลก และอุตรดิตถ์ รวมทั้งพบร่องรอยการละเล่นมังคละในจังหวัดนครสวรรค์ และจังหวัดเพชรบูรณ์ (วงตุ๊บเก่ง) รวมทั้งวงกาหลอ
วงมังคละ มีความสัมพันธ์กับกลุ่มคนที่ใช้สำเนียงอาณาจักรสุโขทัยโบราณ โดย สมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ บันทึกไว้ในคราวตรวจการที่หัวเมืองพิษณุโลก เมื่อ พ.ศ. 2444 ได้ยินดนตรีดังกล่าวบริเวณวัดสะกัดน้ำมันจึงได้เรียกมาแสดงให้ดู ได้ให้ทัศนะต่อดนตรี "มังคละ" ว่า "เครื่องมังคละนี้เป็นเครื่องเบญจดุริยางค์แท้"
ปัจจัยสำคัญที่ทำให้ดนตรีปี่กลองมังคละเสื่อมความนิยมในสมัยหลัง เนื่องจากการเข้ามามีบทบาทของดนตรีกลองยาว แตรวง และดนตรีสมัยใหม่ ตามลำดับ ทำให้ปัจจุบัน วงมังคละ ได้รับขึ้นทะเบียนให้เป็น มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขาศิลปะการแสดง เพื่อส่งเสริมอนุรักษ์และสืบทอดให้เป็นการละเล่นพื้นบ้านดั้งเดิมอันเป็นเอกลักษณ์ 3 จังหวัด ของทั้งจังหวัดสุโขทัย จังหวัดพิษณุโลก และอุตรดิตถ์ ได้ต่อไป
ดนตรีมังคละกับพระพุทธศาสนา.
จากหลักฐานดังกล่าว มีผู้สันนิษฐานว่าพระมหาสวามีสังฆราชน่าจะเสด็จมาพร้อมกับกองเกียรติยศทหารลังกา ประโคมมาตลอดทาง หรือแม้กระทั่งสมเด็จพระมหาเถรศรีศรัทธาราชจุฬามุนีศรีรัตนลงกาทีปมหาสามี (หลัก 1 กับหลัก 11) ไปทำบุญในเกาะลังกา ขากลับมาสยามอาจจะได้รับพระราชทานจากพระเจ้าลังกาให้มีกองเกียรติยศและดนตรีประดับพระคุณ
ดังนั้นหากนิยามตามทัศนะดังกล่าว มังคละจึงเป็นดนตรีชั้นสูงสำหรับพระพุทธศาสนาของอาณาจักรสุโขทัย และพระมหากษัตริย์สุโขทัย มีพระราชนิยมในการพระราชทานอุทิศเครื่องประโคมมังคละเภรีถวายแด่ปูชนียสถานสำคัญต่าง ๆ ในพระราชอาณาจักร เช่นเดียวกับธรรมเนียมลังกา ทำให้มังคละเภรีได้เผยแพร่สู่ประชาชนทั่วไปในอาณาจักรสุโขทัย จนกลายเป็นดนตรีพื้นบ้านของอาณาจักรสุโขทัยในระยะต่อมา
ดนตรีปี่กลองมังคละ จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งในวิถีชีวิตของชาวอาณาจักรสุโขทัยมาช้านาน ด้วยเหตุนี้สำเนียงการพูดดั้งเดิมแบบสุโขทัย (ภาษาถิ่นสุโขทัย) และการละเล่นดนตรีมังคละ จึงเป็นส่วนหนึ่งในการชี้วัดความเป็นชุมชนดั้งเดิมที่สืบทอดมาตั้งแต่อาณาจักรสุโขทัยในเขตภาคเหนือตอนล่างในปัจจุบันอีกด้วย
หลักฐานในศิลาจารึกและจดหมายเหตุ.
มังคละ เป็นกลองชนิดหนึ่ง ขึงด้วยหนัง มีรูปกลมรี ใช้ตีด้วยไม้ คำว่า “มังคละ” หมายถึง มงคล หรืองานที่เจริญก้าวหน้า มังคละจึงเป็นดนตรีที่เป็นมงคล การเล่นมังคละมีมาช้านาน ตั้งแต่สมัยโบราณกาลครั้งกรุงสุโขทัย มีหลักฐานในหลักศิลาจารึกหลักที่ 1 ที่ว่า
ซึ่งคำว่า "ดํบงคํกลอง" เป็นคำโบราณที่มีใช้ตั้งแต่สมัยสุโขทัย แปลว่า เป็นการประโคม หรือตีกลองที่ขึงด้วยหนัง ซึ่งมีผู้สันนิษฐานว่าเป็นกลองมังคละเภรี นอกจากนี้ ยังปรากฏธรรมเนียมการถวายข้าพระไว้ประโคมมังคละเภรีสมโภชพระบรมธาตุ เฉกเช่นเดียวกับธรรมเนียมลังกา ในจารึกวัดช้างล้อม เมืองเก่าสุโขทัย พ.ศ. 1927 ความว่า
จากความในศิลาจารึกดังกล่าว ระบุถึงอุปกรณ์ในวงมังคละ คือฆ้อง 2 และกลอง 3 สันนิษฐานว่าคือฆ้องคู่ในวงมังคละ และกลองดังกล่าว คือกลองยืน กลองหลอน และกลองมังคละในวงมังคละเภรี ตามธรรมเนียมกษัตริย์ลังกาแต่โบราณนั่นเอง ดนตรีมังคละจึงเป็นดนตรีชั้นสูงสำหรับพระพุทธศาสนาของอาณาจักรสุโขทัย ก่อนที่จะกลายเป็นดนตรีพื้นบ้าน ในชุมชนกลุ่มคนที่ใช้สำเนียงอาณาจักรสุโขทัยโบราณ ปัจจุบันพบการละเล่นอยู่ในเขตจังหวัดสุโขทัย พิษณุโลก และอุตรดิตถ์ รวมทั้งพบร่องรอยการละเล่นมังคละในจังหวัดนครสวรรค์ และจังหวัดเพชรบูรณ์ ซึ่งดนตรีมังคละ มีความสัมพันธ์กับกลุ่มคนที่ใช้สำเนียงอาณาจักรสุโขทัยโบราณ
เมื่อครั้งสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เสด็จประพาสหัวเมืองฝ่ายเหนือเมื่อปี พ.ศ. 2444 พระองค์ท่านบันทึกถึงกลองมังคละขณะที่ผ่านเมืองพิษณุโลกว่า
พระนิพนธ์ของสมเด็จกรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ที่ว่าดนตรีมังคละนี้คือ “เบญจดุริยางค์แท้” ประกอบด้วย วาตฺต วิตตํ อาตฺตวิตฺตํ สุริสํ และ ฆนํ ครบบริบูรณ์ ซึ่งหมายความว่า ดนตรีมังคละนี้ คือ ดนตรี Classic ตามที่กำหนดไว้ในวรรณกรรมบาลีสันสกฤตโบราณ ซึ่งการละเล่นมังคละ เป็นการละเล่นที่สะท้อนให้เห็นถึงอัตลักษณ์และวิถีชีวิตของท้องถิ่นในอาณาจักรสุโขทัยมาแต่โบราณ
การประสมวงมังคละ.
ตัวอย่างโน้ตเพลงดนตรีมังคละ.
/---ป๊ะ /- เท่ง -ป๊ะ/
/---ปะ/---เท่ง/---เท่ง/
---ปะ/---เท่ง/---เท่ง/
---ปะ/
วิธีการบรรเลง.
แต่ละเพลงมี ลักษณะเฉพาะ ดังนี้
เพลงที่ใช้บรรเลง.
เพลงที่ใช้บรรเลง มีชื่อดังนี้
ไม้หนึ่ง, ไม้สอง, ไม้สาม, ไม้สี่, บัวลบ, ไทรย้อย, ตกปลักเล็ก, ตกปลักใหญ่, ถอยหลังลงคลอง, พญาโศก, ลมพัดชายเขา, ย่ำค่ำ, จูงนางเข้าห้อง, กบเข่นเขี้ยว, แม่หม้ายกระทบแป้ง, สาวน้อยปะแป้ง, อีกาจับหลัก, เวียนเทียน, พระฉันภัตตาหาร, และเพลงนางหงส์ ที่ใช้สำหรับแห่ศพ
ส่วนข้อมูลที่เรียบรวมโดยสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดพิษณุโลก ให้ข้อมูลเพลงที่นอกเหนือจากที่กล่าวมาอาทิ เพลงไม้สามกลับ เพลงไม้สามถอยหลัง เพลงไม้สี่ เพลงกระทิงเดินดง เพลงกระทิงนอนปลัก เพลงกระทิงกินโป่ง เพลงเก้งตกปลัก เพลงข้ามรับ – ข้ามส่ง
เพลงข้าวต้มบูด เพลงคางคกเข็ดเขี้ยว เพลงคลื่นกระทบฝั่ง เพลงคุดทะราดเหยียดกรวด เพลงตกปลัก (อีเก้งตกปลัก)เพลงตกตลิ่ง เพลงตุ๊กแกตีนปุก เพลงถอยหลังลงคลอง (ถอยหลังเข้าคลอง) เพลงนมยานกระทกแป้ง เพลงนารีชื่นชม เพลงบัวโรย เพลงบัวลอย
เพลงใบไม้ร่วง (ใบไผ่ร่วง) เพลงปลักใหญ่ เพลงพญาเดิน เพลงแพะชนกัน เพลงแม่หม้ายนมยาน เพลงรักซ้อน เพลงรักแท้ เพลงรักเร่ (สาวน้อยประแป้ง เพลงรำ) เพลงรักลา เพลงลมพัดชายเขา เพลงเวียนเทียน เพลงเวียนโบสถ์ เพลงสาลิกาลืมดง เพลงไม้สาม เพลงสาวน้อยประแป้ง เพลงหิ่งห้อยชมสวน
โอกาสที่ใช้บรรเลงดนตรีมังคละ.
การบรรเลงดนตรีมังคละใช้ในโอกาส ดังนี้ แห่พระ แห่นาค ทอดผ้าป่า ทอดกฐิน งานประเพณีสงกรานต์ ลอยกระทง ทำ บุญกลางนา แห่แม่โพสพบรรเลงประกอบการแสดงต่างๆ งานแห่ศพ เป็นต้น
เป็นข้อค้นพบจากการศึกษาของสมชาย เดือนเพ็ญ ข้าราชการและนักประวัติศาสตร์ท้องถิ่นสุโขทัย เมื่อปี พ.ศ. 2553 ภายใต้สมมุติฐานว่า มังคละ เป็นดนตรีพื้บบ้านของชาติพันธ์กลุ่มชนภาษาถิ่นสุโขทัยโบราณ โดยค้นพบหลักฐานการมีอยู่ของมังคละใต้สุดที่ จ.นครสวรรค์ ตะวันออกสุดที่ ต.สะเดียง อ.เมือง จ.เพชรบูรณ์ และเหนือสุดที่ อ.เมือง จ.อุตรดิตถ์ ซึ่งทั้งหมดเป็นกลุ่มชนภาษาถิ่นสุโขทัยโบราณ
ข้อมูลเกี่ยวเนื่อง.
[[หมวดหมู่:ดนตรีพื้นบ้านในประเทศไทย]]
[[หมวดหมู่:ดนตรีในศาสนาพุทธ]]
[[หมวดหมู่:ดนตรีพื้นบ้านในจังหวัดอุตรดิตถ์]]
[[หมวดหมู่:ดนตรีพื้นบ้านในจังหวัดพิษณุโลก]]
[[หมวดหมู่:ดนตรีพื้นบ้านในจังหวัดสุโขทัย]]
รือบับ  เป็นที่เข้าใจกันว่าเป็นเครื่องดนตรีที่มีการละเล่นกันตั้งแต่ในบริเวณสามจังหวัดชายแดนใต้ มาเลเซีย สุมาตราเหนือของประเทศอินโดนีเซีย และชวา ใช้ในการแสดง เมาะโย่งหรือมะโย่ง ซึ่งการละเล่นนี้ไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นเป็นศิลปะละครรำในวัฒนธรรมหลวงหรือเป็นวัฒนธรรมราษฎร์ของคนถิ่นมลายู แต่ที่ปัตตานีปรากฏหลักฐานการละเล่นนี้ที่หนังสือ ฮิกายัดปัตตานีหรือพงศาวดารปัตตานี ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 รือบับมีลักษณะโดยรวมคล้ายกับซอสามสายของภาคกลาง
ช็อน จี-ฮย็อน
ช็อน จี-ฮย็อน (; เกิด 30 ตุลาคม ค.ศ. 1981) หรืออาจรู้จักในชื่อ เจียนนา ช็อน  มีชื่อแต่แรกเกิดว่า วัง จี-ฮย็อน  เป็นนักแสดงและนางแบบชาวเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงจากการรับบทเป็น "หญิงสาว" จากภาพยนตร์เรื่อง "ยัยตัวร้ายกับนายเจี๋ยมเจี้ยม"
ทั้งยังมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่องถัดมา เช่น "ยัยตัวร้ายกับนายเซ่อซ่า", "ยัยตัวร้ายกับโต๊ะผี", "ล่าหัวใจ ยัยตัวร้าย" และ "ยัยตัวร้าย สายพันธุ์อมตะ" และยังมีชื่อเสียงจากซีรีส์ เรื่อง "ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว"
วัยเยาว์และการศึกษา.
ช็อน จี-ฮย็อน เกิดที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ มีชื่อแต่แรกเกิดว่า วัง จี-ฮย็อน  ในวัยเยาว์เธอมีความฝันว่าอยากเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน แต่ขณะที่เธอมีอายุ 16 ปี ได้มีบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นพบเธอโดยบังเอิญที่กลางถนน หลังจากการติดต่อของบรรณาธิการดังกล่าว เธอเริ่มอาชีพเป็นนางแบบถ่ายแบบลงนิตยสารอีโคล (École Magazine) เมื่อปี ค.ศ. 1997 โดยใช้ชื่อ "ช็อน จี-ฮย็อน" ภายหลังเธอได้เล่าเรียนจนสำเร็จการศึกษาสาขาการแสดงและภาพยนตร์จากมหาวิทยาลัยทงกุก
ช่วงเริ่มต้นและยัยตัวร้ายกับนายเจี๋ยมเจี้ยม.
ภายหลังจากการปรากฏตัวผ่านโทรทัศน์และเป็นนางแบบโฆษณามาบ้างแล้ว เธอก็เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์ โดยแสดงนำในเรื่อง "ยัยตัวร้าย หัวใจติดปีก" ในปี ค.ศ. 1999 แต่เธอกลับมีชื่อเสียงและเป็นที่นิยมขึ้นจากงานโฆษณาของซัมซุงมายเจ็ตพรินเตอร์ (Samsung My Jet Printer) ซึ่งทำให้เธอกลายเป็นสัญรูป (icon) ของกลุ่มชาวเกาหลีวัยยี่สิบต้น ๆ และวัยรุ่นตอนปลาย
หลังจากนั้นเธอได้แสดงบทนำในภาพยนตร์เรื่อง "ลิขิตรัก ข้ามเวลา" ในปี ค.ศ. 2000 ซึ่งถ่ายทำบนเกาะคังฮวา ภาพยนตร์ดังกล่าวได้ผลตอบรับดีในบ็อกซ์ออฟฟิศ ทำให้เธอเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงขึ้น ทั้งนี้ภาพยนตร์ดังกล่าวได้ถูกรีเมคเป็นเวอร์ชันอเมริกาโดยใช้ชื่อว่า "บ้านทะเลสาบ บ่มรักปาฏิหาริย์" ซึ่งออกฉายเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2006
อย่างไรก็ตามผลงานภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ของเธอคือ "ยัยตัวร้ายกับนายเจี๋ยมเจี้ยม" (ค.ศ. 2001) ซึ่งเป็นภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้ที่ได้รับความนิยมอย่างมากทั้งในเกาหลีและประเทศในเอเชีย โดยเป็นเรื่องราวของหนุ่มมหาวิทยาลัยใจง่ายกับแฟนสาวกึ่งวิกลจริต ภาพยนตร์ดังกล่าวติดอันดับหนึ่งในฮ่องกงถึงสองสัปดาห์ และเธอเองก็เป็นนักแสดงเกาหลีที่กลุ่มผู้ชมที่ใช้ภาษาจีนรู้จักมากที่สุด ส่งผลให้เธอได้รับรางวัลแกรนด์เบล (Grand Bell Awards) สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยม เมื่อปี ค.ศ. 2002 จากภาพยนตร์ดังกล่าวทำให้เธอได้รับความนิยมมากในประเทศไทย ด้วยรูปพรรณที่มีผิวขาวนวลของเธอ ทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ที่มีรูปของช็อนปรากฏอยู่ดาษดื่นในไทย เช่น โปสเตอร์ดารา ภาพพื้นหลังในร้านอินเทอร์เน็ต หรือแม้แต่สติกเกอร์ที่ติดอยู่บนกล่องเหล็กใส่ดินสอ ทั้งยังให้สมญาแก่ช็อนว่า "ยัยตัวร้าย" ปรากฏอยู่ในชื่อภาพยนตร์แทบทุกเรื่องที่เธอแสดงนำ
ช่วงตกต่ำ.
สองปีต่อมาเธอได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "ยัยตัวร้ายกับโต๊ะผี" ซึ่งเป็นหนังสยองขวัญ อันได้รับคำชมจากผู้วิจารณ์ภาพยนตร์ แต่กลับไม่ได้รับความนิยมจากผู้ชมเท่าใด กระนั้นช่วงเวลาดังกล่าว เธอก็ยังคงปรากฏตัวอย่างต่อเนื่องตามโฆษณาทางโทรทัศน์หรือแม้แต่ป้ายโฆษณา ทั้งในประเทศและประเทศอื่นในเอเชีย