pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตะพาบ เป็นเต่าที่มีลักษณะเด่นคือ ลำตัวแบน จมูกแหลม กระดองอ่อนนิ่ม มีกระดองหลังค่อนบ้างเรียบแบน กระดองมีลักษณะเป็นหนังที่ค่อนข้างแข็งเฉพาะในส่วนกลางกระดอง แต่บริเวณขอบจะมีลักษณะนิ่มแผ่นกระดองจะปราศจากแผ่นแข็งหรือรอยต่อ ซึ่งแตกต่างจากกระดองของเต่าอย่างสิ้นเชิง ซึ่งขอบที่อ่อนนิ่มนี้เรียกว่า "เชิง" กระดองส่วนท้องหุ้มด้วยผิวหนังเรียบ มีส่วนที่เป็นกระดูกน้อยมาก กระดองจะมีรูปร่างกลมเมื่อ ยังมีขนาดเล็ก และจะรีขึ้นเล็กน้อยเมื่อโตเต็มวัยตั้งแต่คอส่วนบนไปจรดขอบกระดองจะมีตุ่มแข็งเล็ก ๆ ขึ้นอยู่ ส่วนหัวมีขนาดใหญ่ คอเรียวยาวและสามารถเอี้ยวกลับมาด้านข้าง ๆ ได้ มีจมูกค่อนข้างยาวแต่มีขนาดเล็กและส่วนปลายจมูกอ่อน ตามีขนาดเล็กโปนออกมาจากส่วนหัวอย่างเห็นได้ชัด มีฟัน ขากรรไกรแข็งแรงและคม มีหนังหุ้มกระดูกคล้ายริมฝีปาก ขาทั้งสี่แผ่กว้างที่นิ้วจะมีพังพืดเชือมติดต่อกันแบบใบพายอย่างสมบูรณ์ มีเล็บเพียง 3 นิ้ว และมีหางสั้น
มักอาศัยอยู่ในน้ำมากกว่าบนบก โดยตะพาบสามารถกบดานอยู่ใต้น้ำได้นานกว่าเต่า แม้จะหายใจด้วยปอด แต่เมื่ออยู่ในน้ำ ตะพาบจะใช้อวัยวะพิเศษช่วยหายใจเหมือนปลา เรียกว่า "Rasculavpharyngcal capacity"
ตะพาบจัดเป็นเต่าน้ำที่จะพบได้ในแหล่งน้ำที่เป็นน้ำจืดและน้ำกร่อยในเขตร้อนทุกทวีปทั่วโลก ทั้ง อเมริกาเหนือ, แอฟริกา และเอเชีย ไปจนถึงโอเชียเนีย
เมื่อจะวางไข่ ตะพาบจะคลานขึ้นมาวางไข่ในพื้นทรายริมตลิ่งริมน้ำที่อาศัย โดยขุดหลุมแบบเดียวกับเต่าทะเลและเต่าจำพวกอื่นทั่วไป
ตะพาบเป็นสัตว์ที่กินสัตว์มากกว่าจะกินพืช โดยหลายชนิดมีอุปนิสัยที่ดุร้ายกว่าเต่า
ตะพาบเป็นเต่าที่มนุษย์นิยมนำมาทำเป็นอาหาร โดยเฉพาะซุปในอาหารจีนและอาหารญี่ปุ่น หรืออาหารเกาหลี โดยเชื่อว่าทั้งเนื้อและกระดองเป็นเครื่องบำรุงกำลังและเสริมสมรรถนะทางเพศ โดยตะพาบชนิดที่นิยมใช้เพื่อการบริโภคนี้คือ ตะพาบไต้หวัน ("Pelodiscus sinensis") ซึ่งในหลายประเทศได้มีการเพาะเลี้ยงตะพาบไต้หวันเป็นสัตว์เศรษฐกิจรวมทั้งประเทศไทยด้วย
สำหรับตะพาบชนิดที่หายากที่สุดในโลก หลายข้อมูลระบุว่าคือ ตะพาบยักษ์แยงซีเกียง ("Rafetus swinhoei") ซึ่งเป็นตะพาบขนาดใหญ่ เป็นสัตว์พื้นเมืองที่พบได้เฉพาะในประเทศจีนและเวียดนามเท่านั้น ซึ่งปัจจุบันพบเพียง 5 ตัวใน 2 ที่เท่านั้น คือที่สวนสัตว์ในประเทศจีน 4 ตัว และที่ทะเลสาบคืนดาบที่เมืองฮานอย 1 ตัว
แต่ในทัศนะของ กิตติพงษ์ จารุธาณินทร์ นักสำรวจธรรมชาติและผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์น้ำและปลาน้ำจืดชาวไทย ที่มีผลงานค้นพบปลาน้ำจืดชนิดใหม่ของโลกหลายชนิด เห็นว่า ตะพาบชนิดที่หายากที่สุดในโลกน่าจะเป็น "กริวดาว" หรือ "ตะพาบหัวกบลายจุด" ซึ่งเป็นตะพาบที่เคยจัดให้เป็นชนิดเดียวกับตะพาบหัวกบ ("Pelochelys cantorii") ซึ่งเป็นตะพาบขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่ง ที่พบได้ในพื้นที่ภาคกลางของประเทศไทย แต่ทว่า กริวดาว นั้น มีความแตกต่างจากตะพาบหัวกบ คือ มีจุดสีเหลืองอ่อนเป็นวงกระจายอยู่บริเวณขอบกระดอง โดยที่ไม่แปรเปลี่ยนไปตามวัย เหมือนตะพาบหัวกบ ซึ่งถึงแม้จะเป็นตะพาบขนาดใหญ่แล้ว แต่ลายจุดนี้ยังคงเห็นได้ชัดเจน ซึ่งกิตติพงษ์ได้ระบุไว้ว่า ตะพาบแบบนี้ไม่ได้พบเห็นมานานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 หรือ พ.ศ. 2534 แล้ว และแต่เดิมก็พบเห็นได้ยากมาก ซึ่งถ้าใช้หลักการอนุกรมวิธานตามแบบปัจจุบัน เชื่อว่า กริวดาวต้องถูกจัดเป็นชนิดใหม่อย่างไม่ต้องสงสัย เนื่องจากมีความแตกต่างจากตะพาบหัวกบอย่างพอสมควร แต่เสียดายที่ไม่ได้มีการศึกษามากกว่านี้ เนื่องจากไม่มีตัวอย่างต้นแบบให้ศึกษา โดยตัวสุดท้ายที่ค้นพบและมีภาพถ่ายที่สมบูรณ์ มีขนาดยาวราว 30 เซนติเมตร น้ำหนัก 5 กิโลกรัม จับได้จากแม่น้ำแควใหญ่ ที่อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529
ตะพาบที่พบในประเทศไทย.
ตะพาบยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ แตกต่างกันออกไป อาทิ ตะพาบน้ำ, กริว, กราว, จราว, จมูกหลอด หรือ ปลาฝา ในภาษาอีสาน เป็นต้น
วงศ์ Trionychidae
นี่คือแผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์จากข้อมูลของ Walter G. Joyce, Ariel Revan, Tyler R. Lyson และ Igor G. Danilov (2009).
Trionychidae
โชคชัย บูลกุล
โชคชัย บูลกุล นักธุรกิจชาวไทยที่มีชื่อเสียงด้านการปศุสัตว์และพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ โชคชัยเป็นบุตรชายของ นายมา และนางบุญครอง บูลกุล เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2480 จบการศึกษาด้านการปศุสัตว์จากมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ สหรัฐอเมริกา
เริ่มต้นการทำงานในปี พ.ศ. 2500 โดยทำธุรกิจด้านรับเหมาก่อสร้าง มีผลงานต่าง ๆ อาทิ สนามบินตาคลี ที่จังหวัดนครสวรรค์ และอีกหลายสนามบินในหลายจังหวัด พร้อมกับทำการบุกเบิกที่ดินบริเวณเชิงเขาใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นป่าดิบทึบ ซึ่งยังถูกเรียกว่าดงพญาไฟ และเต็มไปด้วยป่าไม้ สัตว์ป่า และโจรผู้ร้ายชุกชุม
โดยกิจการที่บุกเบิกนั้นคือ ฟาร์มโชคชัย ซึ่งเป็นฟาร์มโคนมที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2511 ได้จดทะเบียนบริษัท โชคชัยแรนช์ จำกัด ขึ้น จากนั้นได้ขยายเป็นกิจการภัตตาคาร โชคชัยสเต็กเฮ้าส์ ที่จำหน่ายสเต็กเป็นหลัก และผลิตนมสดพาสเจอไรซ์ ในยี่ห้อ "ฟาร์มโชคชัย" เช่นในปัจจุบัน
ชีวิตส่วนตัว โชคชัยชื่นชอบวิถีชีวิตแบบคาวบอยมาตั้งแต่อายุ 16 ปี จึงเป็นแรงบันดาลใจให้เรียนต่อด้านการปศุสัตว์ ชอบแต่งตัวในรูปแบบคาวบอย มีของสะสมส่วนตัวที่เป็นของมีค่าหายาก มีราคาสูงจำนวนมากจนสามารถเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ได้ อาทิ ปืนไรเฟิลจำนวนกว่า 400 กระบอก, เครื่องแก้วสวารอฟสกี้, รถเบนซ์หลายรุ่น รวมถึงรถประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่ใช้หลบหนีการรัฐประหารเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 โดย จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์, กล้องถ่ายรูป รวมถึงสัตว์เผือกชนิดต่าง ๆ ที่มีโครงการจะเปิดเป็นสวนสัตว์เผือกในอนาคตอีกด้วย เป็นต้น
ชีวิตครอบครัว สมรสกับนางสุจริต บูลกุล มีบุตรชายสองคน คือ โชค บูลกุล ประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร และชัย บูลกุล และบุตรสาวซึ่งเป็นคนกลางคือ อร บูลกุล ซึ่งปัจจุบันได้ผ่อนถ่ายกิจการให้บุตรชายทั้งสองเป็นผู้ดูแลต่อ
โชคชัย บูลกุล ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2565 สิริอายุได้ 85 ปี
[[หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย]]
[[หมวดหมู่:คาวบอย]]
อริสโตเติล โอนาซิส
อริสโตเติล โสกราตีส โอนาซิส (; 15 มกราคม ค.ศ. 1906 — 15 มีนาคม ค.ศ. 1975) หรือเรียกว่า อริสโตเติล โอนาซิส เป็นผู้มีอิทธิพลการจัดส่งสินค้าที่โดดเด่นกรีก บางแหล่งอ้างว่าเขาเกิดในปี 1900 แต่ว่าเขาภายหลังเปลี่ยนวันเดือนปีเกิดของเขาเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกเนรเทศออกจากตุรกี ต่อมาสมรสกับแจ็กเกอลีน เคนเนดี ภรรยาหม้ายของจอห์น เอฟ. เคนเนดี
อริสโตเติลเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวม
อนุสรณ์ ปั้นทอง
นายอนุสรณ์ ปั้นทอง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เป็นอดีตประธานคณะกรรมาธิการคุ้มครองผู้บริโภค สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
นายอนุสรณ์ ปั้นทอง เกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของ นายสงวน ปั้นทอง และนางอำนวย สุนทราสา (อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนวัดลาดปลาเค้า) สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี สถาบันราชภัฏพระนคร สาขาการพัฒนาชุมชน และปริญญาโท มหาวิทยาลัยศรีปทุม รัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต คณะบัณฑิตวิทยาลัย สาขาวิชานโยบายสาธารณะและการบริหารงานบุคคล ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางธัญนันท์ มีบุตร 1 คน
โดลลีย์ เมดิสัน
โดลลีย์ เมดิสัน (20 พฤษภาคม 1768 -- 12 กรกฎาคม 1849) เป็นคู่สมรสประธานาธิบดีคนที่สี่ของสหรัฐอเมริกา , เจมส์ แมดิสัน และเป็น สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปีค.ศ. 1809-1817
โกรเวอร์ คลีฟแลนด์
สตีเฟน โกรเวอร์ คลีฟแลนด์ (Stephen Grover Cleveland) (18 มีนาคม 1837 -- 24 มิถุนายน 1908) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 22 และ 24 เป็นประธานาธิบดีคนเดียวที่ดำรงตำแหน่งใน 2 วาระไม่ติดต่อกัน (ค.ศ. 1885–1889 และ 1893–1897) เขาชนะผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีรวม 2 ครั้ง คือในปี ค.ศ. 1884 และ 1892 แต่พ่ายแพ้การเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1888(แต่ชนะ Popular Vote) ซึ่งเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตเพียงคนเดียวที่ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีในยุคที่รีพับลิกันครอบครองการเมืองอย่างยาวนานระหว่างปี 1860 ถึง 1912
สมเด็จพระจักรพรรดิเบาได๋แห่งเวียดนาม
เขตปลอดทหารเวียดนาม
เขตปลอดทหารเวียดนาม จัดตั้งขึ้นเป็นเส้นแบ่งระหว่างเวียดนามเหนือกับเวียดนามใต้อันเป็นผลสืบเนื่องจากสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ระหว่างสงครามอินโดจีนครั้งที่สอง (หรือที่รู้จักกันแพร่หลายว่า สงครามเวียดนาม) พื้นที่ดังกล่าวได้กลายมาเป็นสนามรบสำคัญ
เขตปลอดทหารเวียดนามอยู่ในแนวตะวันตก-ตะวันออก ใกล้กับใจกลางประเทศเวียดนามในปัจจุบัน ลากยาวกว่าหนึ่งร้อยกิโลเมตร และกว้างหลายกิโลเมตร เขตดังกล่าววางตัวตามแนวเดียวกับแม่น้ำเบนไห่ตลอดความยาวส่วนใหญ่ และเกาะที่อยู่ใกล้เคียงถูกยึดครองโดยกองทัพเวียดนามเหนือระหว่างสงครามเวียดนาม ถึงแม้ว่าในนามจะเรียกเขตดังกล่าวว่าอยู่ที่ "เส้นขนานที่ 17" แต่พื้นที่เกือบทั้งหมดของเขตปลอดทหารอยู่ใต้เส้นขนาน และมีพื้นที่ส่วนน้อยใกล้กับชายฝั่งตะวันออกเท่านั้นที่อยู่ตรงเส้นขนาน เขตปลอดทหารเวียดนามอยู่ห่างจากเมืองเว้ไปทางเหนือราวหนึ่งร้อยกิโลเมตร
สถานภาพหลังยุคอาณานิคมของเวียดนามถูกจัดตั้งขึ้นที่การประชุมเจนีวาในปี ค.ศ. 1954 มีการบรรลุความตกลงเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1954
ความตกลงเจนีวาสะท้อนถึงผลทางทหารในเวลานั้น ส่วนเหนือของเวียดนาม ซึ่งเกือบทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุมของเวียดมินห์ ได้กลายมาเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม ภายใต้ผู้นำคอมมิวนิสต์ โฮจิมินห์ ส่วนใต้ของเวียดนาม ที่ซึ่งเวียดมินห์ควบคุมพื้นที่ค่อนข้างเล็กและห่างไกล กลายมาเป็นรัฐเวียดนามอิสระภายใต้สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย เชื้อพระวงศ์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เวียดนามอันเก่าแก่ รัฐเวียดนามในภายหลังได้เปลี่ยนไปเป็นสาธารณรัฐเวียดนาม
พรมแดนระหว่างพื้นที่ทั้งสองนี้ถูกจัดตั้งที่แม่น้ำเบ๊นหาย  ซึ่งไหลลงสู่ทะเลจีนใต้ที่ 17 องศา 0 ลิปดา 54 พิลิปดาเหนือ พรมแดนดังกล่าวลากไปตามแม่น้ำเบ๊นหายจนถึงต้นน้ำ ที่อยู่ห่างออกไป 55 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ตะวันตก ไปจนจรดพรมแดนลาว
พื้นที่ภายใน 5 กิโลเมตรบนทั้งสองฝั่งของพรมแดนถูกประกาศให้เป็นเขตปลอดทหาร กองทัพของทั้งสองประเทศถูกห้ามมิให้เข้ามาในพื้นที่แห่งนี้
แจกเกอลีน เคนเนดี
ดาร์ธ เคดัส
Capitol Wrestling Corporation
ภาษากุรุข
ภาษากุรุข (Kurukh; อักษรเทวนาครี: कुड़ुख़) เป็นภาษาในตระกูลภาษาดราวิเดียนที่พูดโดยเผ่าโอโรนหรือเผ่ากุรุข ที่อยู่ในรัฐพิหาร ฌารขัณฑ์ โอริศา มัธยประเทศ ฉัตตีสครห์ และเบงกอลตะวันตก ในประเทศอินเดีย และบังกลาเทศภาคเหนือ มีความใกล้เคียงกับภาษาบราฮุย และภาษามัลโตหรือภาษาปาหาเรีย บางครั้งเรียกภาษาโอโรน
ภาษากุรุขอยู่ในตระกูลภาษาดราวิเดียน จัดอยู่ในกลุ่มภาษาดราวิเดียนเหนือ ใกล้เคียงกับภาษาปาหาเรีย เขียนด้วยอักษรเทวนาครี
ผู้พูด.
ผู้พูดภาษานี้ที่เป็นเผ่าโอโรนและไกสานรวมกันประมาณ 2,053,000 คน อัตราการรู้หนังสือพบในเผ่าโอโรน 23% เผ่าไกสาน 17% ภาษานี้มีโอกาสที่จะเป็นภาษาตาย รัฐบาลของรัฐฌารขัณฑ์และฉัตติสครีย์ได้สนับสนุนให้สอนภาษากุรุขในโรงเรียนที่มีชนเผ่าทั้งสองเป็นจำนวนมาก
มีการแปลไบเบิลเป็นภาษากุรุขเมื่อ พ.ศ. 2543 มีการสอนภาษาในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยเช่น มหาวิทยาลัยรันชีและมหาวิทยาลัยสิโธ กาโญ วารสารเช่น Nam Kurkhat, Singi Dai และ Jharkhand Dhara ตีพิมพ์บทความที่เขียนด้วยภาษากุรุข มีการตีพิมพ์หนังสือด้วยภาษากุรุขในรัฐฌารขัณฑ์ โอริศา ฉัตติสครีย์ มัธยประเทศและเบงกอลตะวันตก
พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา
ดราวิเดียน
ดราวิเดียน อาจหมายถึง
ดูร์เริส
ดูร์เริส  เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศแอลเบเนีย เป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่และมีความสำคัญที่สุดของแอลเบเนีย ตั้งอยู่บนฝั่งทะเลเอเดรียติก ประชากรส่วนใหญ่เป็นมุสลิม อยู่ห่างจากเมืองหลวงติรานาไปทางตะวันตก 33 กิโลเมตร มีประชากรราว 202,000 คน (ค.ศ. 2009) เป็นเมืองท่าที่สำคัญในการขนส่งน้ำมันมะกอก ยาสูบ ผลิตภัณฑ์ยาง เครื่องหนัง เดิมชื่อ เอพิแดมนัส สร้างขึ้นเมื่อประมาณ 625 ปีก่อนคริสต์ศักราชและได้เปลี่ยนผู้ปกครองหลายทอดจนกระทั่งชาวเซิร์บเข้าปกครองระหว่าง ค.ศ. 1912–1913 จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรแอลเบเนีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ถูกยึดครองโดยอิตาลีและออสเตรีย
ภาษาบ้าบ๋า
คาร์พาทอส
คาร์พาทอส  เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในหมู่เกาะโดเดคะนีส ในประเทศกรีซ ตั้งอยู่ระหว่างด้านตะวันออกของเกาะครีตกับเกาะโรดส์ ในทะเลอีเจียน เกาะนี้อยู่ใต้การปกครองของชาวเวนิสระหว่าง ค.ศ. 1306-1540 ก่อนที่พวกเติร์กจะเข้าครอบครอง และตกเป็นของอิตาลีเมื่อ ค.ศ. 1912 และกลับคืนมาเป็นของกรีซหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
เกาะคาร์พาทอส
Darth plagueis
เลสบอส
เลสบอส หรือ เลสวอส  เป็นเกาะในประเทศกรีซ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลอีเจียน นอกฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศตุรกี มีพื้นที่ ชายฝั่งยาว 320 กม. (เกือบ 200 ไมล์) มีประชากรราว 90,000 คน ซึ่ง 1 ใน 3 อาศัยอยู่ที่เมืองหลวงคือเมืองมีตีลีนี ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ มีการส่งมะกอกเป็นสินค้าออก ผลิตสบู่ และหนังสัตว์
เกาะนี้เป็นรู้จักจากการเป็นบ้านเกิดของซัปโฟ นักกวีชาวกรีกโบราณ และชื่อเกาะที่ภายหลังก่อให้เกิดศัพท์ "เลสเบียน" ในสมัยใหม่ บางครั้งมีการเรียกเกาะนี้เป็น "เกาะแห่งบรรดากวี"
ชื่อเกาะมาจากภาษากรีกโบราณว่า (, 'เต็มไปด้วยป่า') น่าจะยืมมาจากภาษาฮิตไทต์ เนื่องจากชื่อเดิมของเกาะในภาษานี้คือ ส่วนชื่อเกาะที่เก่ากว่าในภาษากรีกเอโอลิกคือ
รูปภาษาอังกฤษของ "Lesbos" (ออกเสียง หรือ ) มาจากภาษากรีกโบราณ ส่วนภาษากรีกสมัยใหม่ อักษร ออกเสียงเป็น และทับศัพท์เป็น ทำให้เกิดรูปเขียนอีกแบบว่า "Lesvos" ในประเทศกรีกมักเรียกเกาะนี้ว่า มิทิลินี  ตามเมืองหลักของเกาะ
เกาะเลสบอส
เกาะใต้
เกาะใต้ หรือ เซาท์ไอแลนด์  เป็นเกาะในประเทศนิวซีแลนด์ เป็นหนึ่งใน 2 เกาะใหญ่ของประเทศ เป็นเกาะใหญ่ที่สุดในประเทศ แบ่งกับเกาะเหนือโดยช่องแคบคุก มีพื้นที่ 151,215 ตร.กม. (58,384 ตร.ไมล์) มีประชากรอาศัยอยู่ 4.4 ล้านคน คิดเป็น 24% ของประเทศ เมืองสำคัญ ได้แก่ ไครสต์เชิร์ชและดะนีดิน
เกาะเหนือ
เกาะเหนือ หรือ นอร์ทไอแลนด์  เป็นหนึ่งใน 2 เกาะสำคัญของประเทศนิวซีแลนด์ แบ่งกับเกาะใต้ด้วยช่องแคบคุก เกาะมีพื้นที่ 113,729 ตร.กม. (43,911 ตร.ไมล์) เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 14 ของโลก มีประชากร 3,328,700 คน (เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010) คิดเป็น 76% ของประชากรทั้งประเทศ อาศัยอยู่บนเกาะเหนือ
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี '12
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี '12 เป็นวิดีโอเกมที่ผลิตโดย ยูกี โดยนำตัวละครของนักมวยปล้ำ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี มาต่อสู้กัน โดยภาคที่ได้วางจำหน่ายในรูปแบบ เพลย์สเตชัน 3, วี และเอกซ์บอกซ์ 360 โดยจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011
เดลต้า เวิร์ค
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สแมคดาวน์ วีเอส. รอว์ 2011
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สแมคดาวน์ vs. รอว์ 2011 เป็นวิดีโอเกมที่ผลิตโดย Yuke's โดยนำตัวละครของนักมวยปล้ำ WWE มาต่อสู้กัน โดยภาคที่ได้วางจำหน่ายในรูปแบบ เพลย์สเตชัน 3 ,เพลย์สเตชัน 2 , เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล , วี และ เอกซ์บอกซ์ 360 โดยจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2010
หนึ่งของการเปลี่ยนแปลงหลักในเกมคือการรวมตัวกันของระบบฟิสิกส์ใหม่ที่ช่วยให้วัตถุที่จะใช้มากขึ้นแนบเนียนเช่นวัตถุที่เกี่ยวข้องในตาราง, ขั้นและการแข่งขันเก้าอี้ ตารางตอนนี้แบ่งต่างกันขึ้นอยู่กับผลกระทบอยู่กับพวกเขา ทั้งภายในและภายนอกแหวน, บันไดขณะนี้คุณสามารถพักผ่อนบนเชือกแหวนและจะเสียในช่วงครึ่งปี เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เทียบเกม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สแมคดาวน์ vs. รอว์, เก้าอี้สามารถโยนที่ฝ่ายตรงข้ามของผู้เล่น
ในแมทช์ Hell in a Cell ที่ถูกปรับปรุงใหม่ที่มีผนังเซลล์ขยายอาวุธภายใต้แหวน, ขั้นตอนเหล็กใกล้กับบริเวณขั้วและการกำจัดของประตูเซลล์ นอกจากนี้วิธีการใหม่ที่จะออกจากเซลล์ที่ถูกนำมาใช้เช่น สามารถพัง ผ่านผนังกรง
ในเกมภาคนี่ได้มีตัวละครดาวน์โหลดสำหรับ Xbox 360 และ PlayStation 3 ซึ่งอยู่ในชุดของ "Online Axxess" ในชุดแรกได้เปิดตัวให้ดาวน์โหลดตัวละคร ได้แก่ Chris Masters ต่อมา ชุดที่สองถูกเปิดตัวออกมาให้ดาวน์โหลดในอเมริกาเหนือและสหราชอาณาจักรเมื่อ 21 ธันวาคม 2010 ตัวละคร ได้แก่ British Bulldog, Lex Luger, Layla and Nexus members Wade Barrett, David Otunga, และ Justin Gabriel และยังมีฉาย NXT อีกด้วย ต่อมา ชุดที่สามถูกเปิดตัวออกมาให้ดาวน์โหลดในรูปแบบของ "Fan Axxess" ซึ่งประกอบด้วย ได้แก่ John Cena, The Undertaker, Sheamus และ CM Punk และยังมีฉาย WCW อีกด้วย
เมื่อวันที่ 25 มกราคม, 2011, Bret Hart ได้ทำให้มีเป็นตัวละครดาวน์โหลดสำหรับ Xbox 360 และ PlayStation 3 เวอร์ชัน เขาได้รับการยกเว้นจากก่อนหน้านี้ "Fan Axxess" THQ แพ็กเกจ
ชันลืออูร์ฟา
ชันลืออูร์ฟา  หรือมีอีกชื่อว่า อูร์ฟา (Urfa) เมืองนี้ในสมัยโบราณเรียก อิเดสซา (Edessa) เป็นเมืองในประเทศตุรกีส่วนที่อยู่ในทวีปเอเชีย มีประชากร 482,323 คน (ค.ศ. 2009) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดชันลืออูร์ฟา เป็นเมืองการค้า ในสมัยโบราณเป็นศูนย์กลางในระยะแรกของชาวคริสต์ที่พูดภาษาซีเรีย จนกระทั่งชาวอาหรับเข้ายึดครองประมาณ ค.ศ. 639 ช่วงสงครามครูเสดครั้งที่ 1 บอล์ดวินที่ 1 แห่งบูโลญยึดเมืองนี้จากพวกเซลจูกเติร์กและตั้งอิเดสซาเคาน์ตีซึ่งนับถือศาสนาคริสต์ขึ้นใน ค.ศ. 1098 ชาวมุสลิมเข้าครอบครองอีกครั้งใน ค.ศ. 1144 ต่อมาตกอยู่ใต้การปกครองของพวกเติร์กใน ค.ศ. 1637
ภูมิอากาศ ฤดูร้อนมีอากาศร้อนและแห้งจัด ส่วนฤดูหนาวมีอากาศเย็นและชื้น
อูร์ฟา
Urfa
สถานีรถไฟชินจูกุ
สถานีรถไฟชินจูกุ  เป็นสถานีรถไฟ ตั้งอยู่ที่ชินจูกุและชิบูยะ ซึ่งเป็นเขตการปกครองพิเศษในกรุงโตเกียว
สถานีรถไฟชินจูกุเป็นศูนย์กลางการเชื่อมต่อสำหรับการจราจรทางรถไฟ ระหว่างใจกลางเมืองโตเกียวกับชานเมืองตะวันตก สถานีชินจูกุมีผู้ใช้เฉลี่ย 3.59 ล้านคนต่อวันในปี 2018 ทำให้สถานีแห่งนี้ได้รับการบันทึกเป็นสถานีรถไฟที่มีจำนวนผู้โดยสารมากที่สุดในโลก
สถานีชินจูกุจะเชื่อมต่อกับระบบเส้นทางรถไฟต่อไปนี้
เตียวหงี
เตียวหงี (, ถึงแก่กรรม 254) ชื่อรอง ปั๋วฉี  เป็นขุนพลของรัฐ จ๊กก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีน ขึ้นชื่อเรื่องความกล้าหาญและความเอื้ออาทรของเขา เตียวหงีทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในขณะที่ช่วยภรรยาของผู้พิพากษาจากโจรและนำเธอไปสู่ที่ปลอดภัย
ชานลิอูร์ฟา
เกาะเตเนริเฟ
เตเนริเฟ  เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุด ใน 7 เกาะของหมู่เกาะคะแนรี ของสเปน มีเนื้อที่ 2,034.38 ตารางกิโลเมตร (785.47 ตารางไมล์) และมีประชากร 906,854 คน คิดเป็นร้อยละ 43 ของประชากรในหมู่เกาะคะแนรี และยังเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดของประเทศสเปน มีนักท่องเที่ยวเดินทางมายังเกาะนี้ราว 5 ล้านคนต่อปี มากกว่าเกาะใดในหมู่เกาะคะแนรี มีการจัดเทศกาลซานตากรุซเดเตเนริเฟ มีสนามบิน 2 แห่ง เป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยวและเศรษฐกิจของหมู่เกาะ เมืองหลักของเกาะชื่อ ซานตากรุซเดเตเนริเฟ
มีมหาวิทยาลัยลาลากูนา ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1792 และเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในหมู่เกาะคะแนรี เมืองซานกริสโตบัลเดลาลากูนาได้รับขึ้นชื่อเป็นมรดกโลกเป็นแห่งที่ 2 ของเกาะ และเป็นแห่งที่ 3 ของหมู่เกาะคะแนรี เมืองลาลากูนาเป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะคะแนรีจนกระทั่งซานตากรุซเป็นเมืองหลวงใน ค.ศ. 1833 เตเรนีเฟยังมีจุดสูงสุดของสเปน เป็นมรดกโลกที่เป็นภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 3 ของโลก ที่ชื่อ เอลเตย์เด
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ' ทเว่ลฟ์
โครงการสารานุกรมอินเทอร์เน็ต
โครงการสารานุกรมอินเทอร์เน็ต เป็นฐานข้อมูลขนาดใหญ่ซึ่งประกอบด้วยข้อมูลที่เป็นประโยชน์ สามารถเข้าถึงได้ผ่านเวิลด์ไวด์เว็บ แนวคิดที่จะสร้างสารานุกรมเสรีโดยการใช้อินเทอร์เน็ตมีตั้งแต่ข้อเสนออินเตอร์พีเดียในปี พ.ศ. 2536 อันเป็นโครงการสารานุกรมบนอินเทอร์เน็ตที่ทุกคนสามารถให้การสนับสนุนเนื้อหาได้ แต่โครงการนั้นไม่เคยพ้นขั้นตอนวางแผนและถูกไล่ตามทันโดยการปะทุของเวิลด์ไวด์เว็บ การถือกำเนิดของเสิร์ชเอนจินคุณภาพสูง และการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาที่มีอยู่เดิม
การแปลงเนื้อหาเก่าเป็นดิจิทัล
โครงการสารานุกรมอินเทอร์เน็ตเป็นการแบ่งสาขาที่สำคัญของสารานุกรมตีพิมพ์แบบเก่า ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2538 โครงการกูเทนแบร์กเริ่มตีพิมพ์ข้อความแอสกีของสารานุกรมบริตานิกาฉบับพิมพ์ครั้งที่สิบเอ็ด (พ.ศ. 2454) แต่ความไม่ลงรอยเกี่ยวกับวิธีการทำให้งานดังกล่าวหยุดชะงักไปหลังจากฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก ด้วยเหตุผลด้านเครื่องหมายการค้า ทำให้โครงการใช้ชื่อว่า สารานุกรมกูเทนแบร์ก ในปี พ.ศ. 2545 ข้อความแอสกีและดนตรี 48 เสียงได้รับการเผยแพร่บน http://1911encyclopedia.org โครงการกูเทนแบร์กเริ่มงานการแปลงเนื้อหาเป็นดิจิทัลใหม่และพิสูจน์อักษรสารานุกรมนี้ จนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 ก็ยังไม่ได้มีการเผยแพร่ ในขณะเดียวกัน สารานุกรมบริตานิกาซึ่งเผชิญกับการแข่งขันจากคู่แข่งอย่างเช่น เอ็นคาร์ตา ทำให้บริตานิกาเองต้องแปลงเนื้อหาเป็นดิจิทัลโดยผู้ผลิตเช่นกัน และมีการวางขายเป็นนเจ้าแรก และบริการออนไลน์ในเวลาต่อมา เป็นไปได้ว่าโครงการแปลงเนื้อหาสารานุกรมเป็นดิจิทัลที่สำคัญที่สุดและประสบความสำเร็จที่สุดคือ โครงการบาร์เทิลบี ซึ่งเป็นรุ่นออนไลน์ของตีพิมพ์ครั้งที่สิบ ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2543 และมีการอัปเดตเป็นครั้งคราว
การสร้างเนื้อหาใหม่.
กิจกรรมอีกสาขาหนึ่งที่เกี่ยวข้องคือการสร้างเนื้อหาเสรีใหม่บนพื้นฐานของอาสาสมัคร ในปี พ.ศ. 2534 ผู้เข้าร่วมกลุ่มข่าวยูสเน็ต alt.fan.douglas-adams เริ่มต้นโครงการเพื่อผลิตเวอร์ชันจริงของ "Hitchhiker's Guide to the Galaxy" สารานุกรมนวนิยายที่ใช้ในผลงานของดักลาส อดัมส์ ต่อมาโครงการดังกล่าวรู้จักกันในชื่อ Project Galactic Guide ถึงแม้ว่าเดิมมันจะมีเป้าหมายจะรวบรวมเฉพาะบทความที่มีอยู่จริงและเป็นไปตามข้อเท็จจริงเท่านั้น แต่ต่อมาได้มีการเปลี่ยนนโยบายให้อนุญาตและสนับสนุนบทความที่เป็นจริงกึ่งหนึ่งและไม่จริงเช่นเดียวกัน Project Galactic Guide มีบทความมากกว่า 1,700 บทความ แต่ไม่มีบทความใหม่เพิ่มขึ้นนับตั้งแต่ พ.ศ. 2543 ซึ่งบางส่วนอาจเป็นเพราะการก่อตั้ง h2g2 ซึ่งเป็นโครงการที่เป็นทางการกว่า
พริม พรานมนัส
สุวัฒน์ วรรณศิริกุล
นายสุวัฒน์ วรรณศิริกุล (1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 - 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2555) อดีตรองหัวหน้าพรรคพลังประชาชน อดีตประธานสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และประธานภาคกรุงเทพมหานคร พรรคพลังประชาชน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครหลายสมัย ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2529 ในสังกัดพรรคประชากรไทย และสังกัดพรรคพลังประชาชน เป็นพรรคสุดท้าย
นายสุวัฒน์ วรรณศิริกุล เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ที่บ้านริมแม่น้ำเจ้าพระยา ใกล้ปากคลองบางปะแก้ว จังหวัดธนบุรี (ปัจจุบันเป็น แขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรของนายสมหวัง และนางทองอยู่ วรรณศิริกุล มีพี่น้อง 8 คน
นายสุวัฒน์ วรรณศิริกุล สำเร็จการศึกษาจากอิสลามวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ปริญญาตรีมหาวิทยาลัยรามคำแหง และประกาศนียบัตรชั้นสูง สาขาการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย สถาบันพระปกเกล้า
สมรสกับนางมะลิ วรรณศิริกุล (นามสกุลเดิม:จ่างตระกูล-ถึงแก่กรรม 3 มกราคม พ.ศ. 2538) อดีตสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร 2528-2532 กลุ่มพัฒนาราษฎร์บูรณะ เขตราษฎร์บูรณะ มีบุตรธิดา 7 คน คือ
นายสุวัฒน์ วรรณศิริกุล อดีตดำรงตำแหน่งผู้ใหญ่บ้าน หมู่ที่ 7 ตำบลบางปะกอก อำเภอราษฎร์บูรณะ จังหวัดธนบุรี ต่อมาเป็นแขวงบางปะกอก เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร โดยดำรงตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านเป็นเวลา 27 ปี เป็นที่รู้จักทั่วไปอย่างกว้างขวางในนามของผู้ใหญ่เล็ก ได้รับรางวัลผู้ใหญ่บ้านดีเด่นแหนบทองคำ กระทรวงมหาดไทย และต่อมาได้เป็นกำนันแขวงบางปะกอกในระยะสั้น จึงเลื่อนขึ้นมาลงเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
นายสุวัฒน์ วรรณศิริกุล เริ่มต้นสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคประชากรไทย ในปี พ.ศ. 2529 ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย และในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งในสังกัดพรรคพลังประชาชน และดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคพลังประชาชน ประธาน ส.ส. ภาคกรุงเทพมหานคร และประธาน ส.ส. พรรคพลังประชาชน กระทั่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี ในยุบพรรคพลังประชาชน พร้อมกับบ้านเลขที่ 109
อนึ่ง นายสุวัฒน์เคยดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษา และผู้ช่วยเลขารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย รองประธานคณะกรรมาธิการการคมนาคม (พ.ศ. 2529, 2531) ประธานคณะกรรมาธิการการสิ่งแวดล้อม (พ.ศ. 2538) ประธานคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข (พ.ศ. 2544) และประธานคณะกรรมาธิการการพัฒนาการเมือง (พ.ศ. 2550)
สุวัฒน์ วรรณศิริกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรวม 6 สมัย คือ
นายสุวัฒน์ วรรณศิริกุล ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
พศ อดิเรกสาร
พศ อดิเรกสาร (ชื่อเดิม ยงยศ)เกิดวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ.2487 ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (รองนายกรัฐมนตรี นายปลอดประสพ สุรัสวดีและนายกิตติรัตน์ ณ ระนอง) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรี อดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย และเป็นรองประธานมูลนิธิ 111 ไทยรักไทย
เข้าสู่วงการการเมือง.
ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสองสมัยในปี พ.ศ. 2544 และ 2548 ทำหน้าที่เป็นรองประธานคณะกรรมาธิการการคุ้มครองผู้บริโภค และที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ปองพล อดิเรกสาร) เป็นรองประธานกรรมการมูลนิธิ บ้านเลขที่ 111 เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553 นายพศ อดิเรกสารได้เข้าร่วมชุมุนมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติเพื่อเรียกร้องให้รัฐบาลยุบสภา
ไซดอน
ไซดอน  หรือ ศ็อยดา  เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศเลบานอน ในเขตผู้ว่าเลบานอนใต้ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ บนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ห่างจากเมืองไทร์ไปทางเหนือราว 40 กิโลเมตร และห่างจากเมืองเบรุต เมืองหลวงของประเทศทางทิศใต้ราว 40 กิโลเมตร เป็นเมืองท่าทางทะเล ท่าเรือประมง ศูนย์กลางการค้าในเขตเกษตรกรรม และเป็นสถานีปลายทางของท่อขนส่งน้ำมันจากบ่อน้ำมันในประเทศซาอุดีอาระเบีย เมืองมีประชากรราว 200,000 คน
เมืองนี้เป็นเมืองโบราณที่ตั้งขึ้นราว 3,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ตกอยู่ใต้การปกครองของกลุ่มชนต่าง ๆ ที่มีอำนาจในสมัยโบราณ ได้แก่ ชาวอัสซีเรีย ชาวบาบิโลเนีย และชาวเปอร์เซีย ต่อมาราว 330 ปี ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าอะเล็กซานเดอร์มหาราชได้เข้ายึดครองเมือง ตกอยู่ใต้การปกครองของชาวโรมันเมื่อราว 100 ปี ก่อนคริสต์ศักราช ในช่วงสงครามครูเสดเปลี่ยนผู้ยึดครองหลายครั้ง จนชาวมุสลิมเข้ายึดครองประมาณ ค.ศ. 1241 เมืองนี้เจริญรุ่งเรืองภายใต้การยึดครองของชาวเติร์กหลัง ค.ศ. 1517 แต่ลดความสำคัญลงเมื่อมีการขับไล่พ่อค้าชาวฝรั่งเศสออกจากเมืองใน ค.ศ. 1791
"Ṣīdūn"  ชื่อเมืองในภาษาฟินิเชียอาจหมายถึง "ประมง" หรือ "เมืองประมง" ในพาไพรัสอานัสตาซีที่ 1 ระบุชื่อเมืองนี้เป็น Djedouna ในภาษาฮีบรูไบเบิลมีชื่อเรียกว่า "Ṣīḏōn"  และในภาษาซีรีแอกมีชื่อว่า "Ṣidon"  ต่อมาชื่อเมืองถูกแผลงเป็นกรีกเป็น "Sidṓn"  ซึ่งภายหลังถูกแผลงเป็นโรมันเป็น "" ในภาษาอาหรับคลาสสิกปรากฏชื่อเมืองเป็น "ศ็อยดูน"  และในภาษาอาหรับสมัยใหม่เป็น "ศ็อยดา"
ซาอีดา
ไซดา
พระเจ้าอะเล็กซานเดอร์มหาราช
ไอวานนาโก
การอนุรักษ์ธรรมชาติ
พริม พรานพนัส
เหตุระเบิดในมุมไบ 13 กรกฎาคม 2554
เหตุระเบิดในมุมไบ 13 กรกฎาคม 2554 เป็นเหตุระเบิดสามครั้งตามจุดต่าง ๆ ในมุมไบ ประเทศอินเดีย ระหว่างเวลา 18.54 น. และ 19.06 น. ตามเวลามาตรฐานอินเดีย เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2554 โดยเหตุระเบิดเกิดขึ้นที่โอเปราเฮาส์, ซาเวรี บาซาร์และท้องที่ดาดาร์ตะวันตก มีรายงานว่าระเบิดลูกที่สี่ถูกค้นพบในพื้นที่ซานตาครุซ และถูกปลดชนวนก่อนที่จะถูกจุดระเบิด
ลำดับเหตุการณ์และเหตุระเบิด.
ระเบิดลูกแรกถูกวางไว้ทางใต้ของตลาดค้าอัญมณีซาเวรี บาซาร์ และเกิดระเบิดขึ้นเมื่อเวลา 18.54 น. ตามเวลาท้องถิ่น ระเบิดลูกที่สองถูกวางไว้ใต้ร่มคันหนึ่ง โดยเป็นวันที่มีฝนตกระหว่างฤดูมรสุม ที่โอเปราเฮาส์ ระเบิดขึ้นเมื่อเวลา 18.55 น. ระเบิดลูกที่สามถูกวางไว้บนเสาไฟฟ้าที่สถานีรถโดยสารประจำทางแห่งหนึ่งในพื้นที่ดาดาร์และเกิดระเบิดขึ้นเมื่อเวลา 19.05 น.
ซาเวรี บาซาร์ ซึ่งอยู่ใกล้กับวิหารมุมบาเทวี เคยเกิดเหตุระเบิดสองครั้งในปี พ.ศ. 2546 ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิต 54 คน
หลังเกิดเหตุระเบิด สายโทรศัพท์เกิดการขัดข้องและการสื่อสารถูกตัดขาดหรือขาด ๆ หาย ๆ เป็นเวลาอย่างน้อยสองสามชั่วโมง มหานครอื่นเช่น เดลี เจนไน ไฮเดอราบาดและเบงคลูรูมีการระวังภัยอย่างสูง ทันทีหลังจากเกิดเหตุระเบิด ตำรวจมุมไบได้ส่งเอสเอ็มเอสอ่านได้ว่า "มีรายงานเหตุระเบิดที่ซาเวรี บาซาร์ ดาดาร์ โปรดระมัดระวัง อยู่แต่ภายในบ้าน ดูข่าวทางโทรทัศน์" แก่ผู้ใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่จำนวนหนึ่งในมุมไบ ผู้ได้รับบาดเจ็บส่วนใหญ่ถูกเร่งนำตัวส่งโรงพยาบาลหลายแห่งในมุมไบ
มุมไบตกเป็นเป้าหมายการก่อการร้ายอย่างน้อยหกครั้งนับตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 มีผู้เสียชีวิตรวมมากกว่า 600 คน บทบรรณาธิการของเดอะไทมส์ออฟอินเดียเรียกนครมุมไบว่ากำลังจะกลายเป็น "สนามล่าการก่อการร้ายอันร้อนแรง"
ความสูญเสียและเงินชดเชย.