pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การออกอากาศโทรทัศน์ในระบบยูเอชเอฟ คือการใช้คลื่นวิทยุย่านความถี่สูงยิ่ง หรือยูเอชเอฟ (UHF) สำหรับการแพร่สัญญาณโทรทัศน์ภาคพื้นดินทั้งระบบแอนะล็อกและดิจิทัล โดยทั่วไปช่องยูเอชเอฟจะมีหมายเลขช่องสัญญาณที่สูง ๆ เช่น การจัดเรียงช่องของประเทศไทย มีช่องวีเอชเอฟอยู่ 11 ช่อง คือช่อง 2 - 12 และช่องยูเอชเอฟอีก 49 ช่อง คือช่อง 21 - 69 เมื่อเทียบกับเครื่องส่งโทรทัศน์วีเอชเอฟที่เทียบเท่าแล้ว เพื่อให้ครอบคลุมพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ในพื้นที่เดียวกันด้วยเครื่องส่งสัญญาณยูเอชเอฟ ต้องใช้กำลังการแผ่รังสีที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า ซึ่งอาจหมายถึงเครื่องส่งที่มีกำลังมากกว่า หรือเสาอากาศที่ซับซ้อนมากกว่า อย่างไรก็ตาม ช่องที่เพิ่มเติมช่วยให้มีผู้แพร่ภาพกระจายเสียงมากขึ้นในภูมิภาคที่กำหนด โดยไม่ก่อให้เกิดการรบกวนซึ่งกันและกันที่น่ารังเกียจ
การออกอากาศระบบยูเอชเอฟเกิดขึ้นเนื่องจากการเปิดตัวหลอดสุญญากาศความถี่สูงรุ่นใหม่ที่พัฒนาโดยฟิลิปส์ในทันทีก่อนที่สงครามโลกครั้งที่สองจะเปิดฉากขึ้น สิ่งเหล่านี้ถูกใช้ในโทรทัศน์รุ่นทดลองในสหราชอาณาจักรในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 และเริ่มใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงสงครามในฐานะเครื่องรับเรดาร์ ท่อส่วนเกินท่วมตลาดในยุคหลังสงคราม ในเวลาเดียวกัน การพัฒนาโทรทัศน์สีกำลังดำเนินการขั้นตอนแรก โดยเริ่มจากระบบส่งสัญญาณที่เข้ากันไม่ได้ คณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารของสหรัฐได้จัดสรรความถี่ยูเอชเอฟที่ไม่ได้ใช้แล้วและใช้งานได้จริงสำหรับการใช้งานโทรทัศน์สี การแนะนำมาตรฐานเอ็นทีเอสซีที่สามารถเข้ากันได้กับรุ่นที่เก่ากว่า ทำให้ช่องเหล่านี้ถูกเผยแพร่ทางโทรทัศน์ในปี ค.ศ. 1952
โดยทั่วไปแล้วเครื่องรับในช่วงแรกจะมีประสิทธิภาพน้อยกว่าที่การรับย่านความถี่ยูเอชเอฟ และสัญญาณยังอาจถูกรบกวนจากสิ่งแวดล้อมมากขึ้น นอกจากนี้สัญญาณยังไม่ไวต่อผลจากการเลี้ยวเบนซึ่งสามารถปรับปรุงการรับสัญญาณในระยะไกลได้ โดยทั่วไปยูเอชเอฟมีสัญญาณที่ชัดเจนน้อยกว่า และสำหรับบางตลาดกลายเป็นบ้านของผู้แพร่ภาพกระจายเสียงขนาดเล็กที่ไม่เต็มใจที่จะประมูลการจัดสรรวีเอชเอฟที่เป็นที่ต้องการ ปัญหาเหล่านี้ลดลงอย่างมากเมื่อมีโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล และในปัจจุบันการออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินส่วนใหญ่เกิดขึ้นในระบบยูเอชเอฟ ในขณะที่ช่องวีเอชเอฟกำลังจะเลิกใช้ เพื่อหลีกเลี่ยงการหายไปของช่อง ระบบการออกอากาศแบบดิจิทัลจึงมีแนวคิด "ช่องเสมือน" ซึ่งช่วยให้สถานีโทรทัศน์สามารถรักษาหมายเลขช่องวีเอชเอฟเดิมไว้ได้ในขณะที่ออกอากาศจริงด้วยความถี่ยูเอชเอฟ
เมื่อเวลาผ่านไป ช่องโทรทัศน์ในอดีตจำนวนมากในระบบยูเอชเอฟย่านความถี่สูงก็ได้รับการกำหนดให้ใช้งานในแบบอื่นอีกครั้ง ไม่เคยใช้ช่อง 37 ในสหรัฐและบางประเทศเพื่อป้องกันการแทรกแซงทางดาราศาสตร์วิทยุ ส่วนในประเทศไทย กรมไปรษณีย์โทรเลข (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นสำนักงาน กสทช.) ได้สงวนช่องสัญญาณที่ 21 - 25 และ 61 - 69 ไว้เพื่อใช้ในระบบการสื่อสารทางโทรศัพท์มือถือแบบรวงผึ้ง จึงทำให้ประเทศไทยสามารถใช้ช่องสัญญาณเพื่อออกอากาศทางโทรทัศน์ได้ตั้งแต่ช่องที่ 26 - 60 เท่านั้น จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2562 สำนักงาน กสทช. ได้ปรับเปลี่ยนการใช้งานระบบยูเอชเอฟสำหรับออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลในประเทศไทย โดยให้ดำเนินการออกอากาศโดยปรับลดไปยังช่องความถี่ที่ต่ำลงกว่าเดิม คือช่องที่ 21 - 48 ทั้งนี้ เนื่องจากจะต้องเรียกคืนคลื่นความถี่ 700 เมกะเฮิรตซ์ขึ้นไป เพื่อจัดสรรและมอบให้แก่ผู้ประกอบกิจการโทรคมนาคมรายต่าง ๆ เพื่อให้นำไปใช้และให้บริการเครือข่ายการสื่อสารระบบ 5 จี ซึ่งจะเริ่มทดลองและให้บริการจริงตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2563 และในปี พ.ศ. 2563 นี้เอง ในช่วงเดือนกันยายนถึงธันวาคม สำนักงาน กสทช. ได้ปรับปรุงระบบสัญญาณทั่วประเทศเพื่อย้ายความถี่ในการออกอากาศสถานีโทรทัศน์ต่าง ๆ ทำให้แต่ละพื้นที่รับสัญญาณไม่ได้ชั่วคราว โดยผู้ชมที่รับชมผ่านกล่องรับสัญญาณทีวีดิจิทัล และสมาร์ททีวี สามารถปรับจูนสัญญาณโทรทัศน์ได้ด้วยตนเอง ส่วนโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมและโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิลจะไม่ได้รับผลกระทบในครั้งนี้
ปรัชญาการแพทย์
ปรัชญาการแพทย์เป็นสาขาหนึ่งของปรัชญาที่สำรวจประเด็นทางทฤษฎี การวิจัย และการปฏิบัติในสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเด็นทางญาณวิทยา อภิปรัชญา และจริยศาสตร์ทางการแพทย์ ซึ่งทับซ้อนกับชีวจริยศาสตร์ ปรัชญาและการแพทย์ทั้งสองสาขาเริ่มต้นด้วยชาวกรีกโบราณซึ่งมีประวัติศาสตร์อันยาวนานของความคิดที่ทับซ้อนกัน จนกระทั่งศตวรรษที่ 19 ได้เกิดปรัชญาการแพทย์ที่มีความเป็นมืออาชีพขึ้น ในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 เกิดการถกเถียงกันในหมู่นักปรัชญาและแพทย์ว่าปรัชญาการแพทย์ควรได้รับการพิจารณาว่าเป็นสาขาของตัวเองจากปรัชญาหรือการแพทย์หรือไม่ ฉันทามติได้มาถึงแล้วว่าในความเป็นจริงมันเป็นวินัยที่แตกต่างกับชุดของปัญหาและคำถามที่แยกต่างหาก ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาหลักสูตรของมหาวิทยาลัยมีความหลากหลาย วารสาร หนังสือ ตำรา และการประชุมที่อุทิศตนเพื่อปรัชญาการแพทย์ นอกจากนี้ยังมีทิศทางใหม่หรือสำนักในปรัชญาการแพทย์ที่เรียกว่าปรัชญาการแพทย์เชิงวิเคราะห์
ญาณวิทยาเป็นสาขาหนึ่งในปรัชญาการแพทย์ที่เกี่ยวข้องกับความรู้ คำถามทั่วไปที่ถาม คือ "อะไรคือสิ่งที่เรารู้หรือความรู้?" "เราจะรู้ในสิ่งที่เรารู้ได้อย่างไร" "เรารู้อะไรเมื่อเราอ้างว่าเรารู้" นักปรัชญาได้แยกทฤษฎีความรู้ออกเป็นสามกลุ่ม คือ ความรู้เชิงประจักษ์ ความสามารถของความรู้ และความรู้เชิงประพจน์ ความรู้เชิงประจักษ์ คือการคุ้นเคยกับวัตถุหรือเหตุการณ์ เพื่ออธิบายสิ่งนี้ได้ดีที่สุด ศัลยแพทย์จะต้องรู้กายวิภาคของมนุษย์ก่อนที่จะผ่าตัดอวัยวะในร่างกาย ความสามารถของความรู้ คือ การใช้ความรู้ที่เรารู้ในการปฏิบัติงานอย่างชำนาญ ศัลยแพทย์จะต้องรู้วิธีผ่าตัดและขั้นตอนการผ่าตัดก่อนที่จะลงมือผ่าตัด ความรู้เชิงประพจน์อธิบายเกี่ยวข้องกับความจริงหรือข้อเท็จจริงบางประการ หากศัลยแพทย์ทำการผ่าตัดหัวใจ ก็จะต้องทราบถึงการทำงานทางกายภาพของหัวใจก่อนที่จะทำการผ่าตัด
อภิปรัชญา.
อภิปรัชญาเป็นสาขาของปรัชญาที่ตรวจสอบธรรมชาติพื้นฐานของความเป็นจริง รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างจิตใจ กับวัตถุ สสารกับคุณลักษณะ และความเป็นไปได้กับความเป็นจริง คำถามทั่วไปที่ถามภายในสาขานี้คือ "อะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้สุขภาพดี" และ "อะไรคือสาเหตุของโรค" . มีความสนใจเพิ่มขึ้นในทางอภิปรัชญาของการแพทย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความคิดของความเป็นสาเหตุ นักปรัชญาการแพทย์ไม่เพียงแต่สนใจในการสร้างความรู้ทางการแพทย์ แต่ยังอยู่ในธรรมชาติของปรากฏการณ์ดังกล่าว สาเหตุคือสิ่งที่น่าสนใจเพราะจุดประสงค์ของการวิจัยทางการแพทย์มากมายคือการสร้างความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ อย่างเช่น สิ่งที่ทำให้เกิดโรค หรือ สิ่งที่ทำให้ผู้ป่วยมีอาการดีขึ้น กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ได้สร้างความรู้เชิงสาเหตุที่ให้คำตอบเกี่ยวกับอภิปรัชญาของความเป็นสาเหตุ ตัวอย่างเช่นคุณสมบัติของการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (RCTs) ซึ่งพวกเขามองว่าจะสร้างความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ ในขณะที่ การศึกษาเชิงสังเกตทำไม่ได้ ในกรณีนี้ ความเป็นสาเหตุสามารถถือได้ว่าเป็นสิ่งที่ขึ้นอยู่กับการต่อต้าน คือวิธีที่แตกต่างจากการศึกษาเชิงสังเกตคือ RCTs ว่าพวกเขามีกลุ่มเปรียบเทียบที่ไม่ได้รับความสนใจจากการแทรกแซง
ภววิทยาทางการแพทย์.
มีผลงานชิ้นสำคัญเกี่ยวกับภววิทยาของชีวแพทยศาสตร์ (biomedicine) รวมถึงการศึกษาเชิงภววิทยาเกี่ยวกับธรรมชาติของการแพทย์ในทุกแง่มุม ปรัชญาการแพทย์ให้ความสนใจเป็นพิเศษต่อภววิทยา อันได้แก่ : (1) การปฏิวัติเชิงภววิทยาซึ่งได้สร้างวิทยาศาสตร์สมัยใหม่โดยทั่วไปและเป็นไปได้ (2) ลัทธิทวินิยมแบบคาร์ทีเซียนซึ่งทำให้เกิดการแพทย์สมัยใหม่เฉพาะทาง (3) แนวคิดการเกิดโรคได้รายงานคลินิกเวชกรรมมาเป็นเวลาหนึ่งศตวรรษหรือมากกว่านั้น รวมไปถึงทางเคมีและทางชีวภาพที่รองรับปรากฏการณ์ของสุขภาพและโรคในสิ่งมีชีวิตทุกชนิด (4) ความคิดรวบยอดของหน่วยงานทางการแพทย์ อย่างเช่น 'ยาหลอก' และ 'ผลกระทบของยาหลอก'
ภววิทยาของวิทยาศาสตร์การแพทย์ทั่วไป.
ภววิทยาของวิทยาศาสตร์การแพทย์ทั่วไป (OGMS) เป็นภววิทยาของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการเพบปะทางคลินิก ประกอบด้วยชุดคำจำกัดความเชิงตรรกะของคำศัพท์ทั่วไปที่ใช้ในสาขาวิชาทางการแพทย์ ได้แก่ : 'disease', 'disorder', 'disease course', 'การวินิจฉัย' และ 'ผู้ป่วย' ขอบเขตของ OGMS นั้น จำกัดอยู่ที่มนุษย์ แต่สามารถใช้เงื่อนไขจำนวนมากกับสิ่งมีชีวิตอื่นได้ OGMS ให้ทฤษฎีเกี่ยวกับโรคอย่างเป็นทางการซึ่งเพิ่มเติมเนื้อหาโดยภววิทยา ของโรคเฉพาะทางที่ขยายออกไป รวมถึงภววิทยาของโรคติดเชื้อ (IDO) และภววิทยาของโรคทางจิตใจ
ลัทธิทวินิยมแบบคาร์ทีเซียน.
เรอเน่ เดส์การ์ต สร้างแนวคิดทางภววิทยาสำหรับการแพทย์สมัยใหม่โดยแยกร่างกายออกจากจิตใจ - ในขณะที่จิตใจอยู่เหนือร่างกายซึ่งประกอบด้วยเอกลักษณ์ของจิตวิญญาณมนุษย์ (ขอบเขตของเทววิทยา) ร่างกายอยู่ต่ำกว่าจิตใจซึ่งถือว่าเป็นสสารที่บริสุทธิ์ แพทย์ทำการตรวจร่างกายโดยใช้เครื่องจักร ในขณะที่ลัทธิทวินิยมแบบคาร์ทีเซียนครอบงำวิธีการทางคลินิกเพื่อการรักษาและการวิจัยทางการแพทย์ ความถูกต้องของการแบ่งแยกระหว่างจิตใจและร่างกายได้รับการท้าทายจากมุมมองที่หลากหลายอย่างต่อเนื่อง
พยาธิวิทยาและแนวคิดโรคทางพันธุกรรม.
ยาแผนปัจจุบันซึ่งแตกต่างจากยากาเลน (ซึ่งเกี่ยวข้องกับ สารน้ำในลูกตา ) มีลักษณะเป็นกลไกนิยม ตัวอย่างเช่น เมื่อสสารที่เป็นของแข็ง เช่น พิษ หรือ หนอน ส่งผลกระทบอย่างเล็กน้อยต่อสสาร (เมื่อเข้าสู่ร่างกายมนุษย์) สิ่งนี้ทำให้เกิดการเคลื่อนไหวแบบลูกโซ่ซึ่งทำให้เกิดโรคเช่นเดียวกับลูกบิลเลียดหนึ่งลูกที่พุ่งชนกับลูกบิลเลียดอีกลูกซึ่งทำให้เกิดการเคลื่อนที่ เมื่อร่างกายมนุษย์สัมผัสกับเชื้อโรคที่เป็นของแข็ง ก็ทำให้มนุษย์ล้มป่วย จึงทำให้สร้างสิ่งประดิษฐ์ที่เป็นเอกลักษณ์กับโรค ต่อมาในประวัติศาสตร์การแพทย์สมัยใหม่ โดยเฉพาะในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้าและยี่สิบใน ทางพยาธิวิทยา (ซึ่งเป็นการจำแนกประเภทของโรค) ที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดคือวิธีการที่นิยามความหมายที่สามารถพบได้ในแนวคิดโรคทางพันธุกรรมที่ไม่ครอบคลุมแค่เฉพาะผู้ติดเชื้อ (แบคทีเรีย ไวรัส ฟังไจ ปรสิต พรีออน) แต่ยังรวมถึงพันธุศาสตร์และยาพิษ ในขณะที่การแพทย์ทางคลินิกมีความเกี่ยวข้องกับอาการเจ็บป่วยของผู้ป่วยแต่ละรายเมื่อเขาหรือเธอป่วยเป็นโรคชนิดต่าง ๆ ระบาดวิทยามีความเกี่ยวข้องกับรูปแบบของโรคในประชากรเพื่อศึกษาสาเหตุของโรคชนิดต่าง ๆ รวมถึงวิธีการจัดการ ควบคุม และแก้ไขปัญหาให้ดีขึ้นซึ่งอยู่ภายใต้การศึกษา
การแพทย์ทางคลินิกดังที่แสดงไว้ข้างต้นเป็นส่วนหนึ่งของวิธีการลดอาการของโรคโดยมีพื้นฐานมาจากแนวคิดทวินิยมแบบคาร์ทีเซียนแบบสุดโต่งซึ่งกล่าวว่าการศึกษาศาสตร์ทางการแพทย์ที่เหมาะสม คือ การตรวจร่างกายเมื่อถูกมองในภายหลังว่าเป็นเครื่องจักร เครื่องจักรสามารถถูกแบ่งย่อยอย่างละเอียดออกเป็นส่วนต่าง ๆ และหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง ในทำนองเดียวกันวิธีการที่โดดเด่นในการวิจัยทางคลินิกและการรักษาอาการป่วยถือว่าร่างกายมนุษย์สามารถนำไปวิเคราะห์และแยกส่วนในแง่ของส่วนประกอบและหน้าที่ของมัน ดังเช่นอวัยวะภายในและภายนอก เนื้อเยื่อและกระดูกที่ประกอบด้วยเซลล์ที่ผลิตเนื้อเยื่อขึ้นมา, โมเลกุลที่ประกอบด้วยเซลล์, เจาะลึกไปถึงอะตอม (ลำดับดีเอ็นเอ) ซึ่งถูกผลิตขึ้นเป็นเซลล์ในร่างกาย
ยาหลอก.
ยาหลอก และฤทธิ์ของยาหลอกได้ความสับสนทางความคิดเกี่ยวกับชนิดของส่วนประกอบภายในตัวยา ตัวอย่างคำจำกัดความของยาหลอกอาจหมายถึง ยาแก้อาการซึมเศร้า หรือ การเฉี่อยทางเภสัชวิทยาซึ่งสัมพันธ์กับสภาพการณ์ที่ได้รับ ในทำนองเดียวกันตัวอย่างคำจำกัดความของ "ผลกระทบของยาหลอก" อาจหมายถึง ความเป็นอัตวิสัย หรือ ความไม่จำเพาะเจาะจงของผลกระทบเหล่านั้น คำจำกัดความประเภทนี้ชี้ให้เห็นว่าเมื่อได้รับการรักษาด้วยยาหลอก เราอาจรู้สึกดีขึ้นได้ ในขณะที่ไม่ได้ 'ดีขึ้นจริงๆ'
ความแตกต่างในการทำงานในประเภทของคำจำกัดความ ระหว่างการเคลื่อนไหวและความเฉื่อย/อาการซึมเศร้าทั้งแบบเฉพาะเจาะจงและไม่เฉพาะเจาะจง ความเป็นอัตวิสัยและความเป็นภววิสัยได้รับการแก้ไขปัญหา อย่างเช่น หากยาหลอกมีความเฉื่อยหรืออาการซึมเศร้าแล้วจะทำให้เกิดฤทธิ์ของยาหลอกได้อย่างไร? โดยทั่วไปมีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์จากการวิจัยที่ตรวจสอบปรากฏการณ์ของยาหลอกซึ่งแสดงให้เห็นว่าสำหรับเงื่อนไขบางอย่าง (เช่นความเจ็บปวด) ฤทธิ์ของยาหลอกอาจเป็นได้ทั้งสิ่งเฉพาะและวัตถุประสงค์ในความหมายทั่วไป
ปัญหาที่เกิดขึ้นจากคำจำกัดความของยาหลอกและฤทธิ์ของยาดังกล่าวเป็นอิทธิพลของลัทธิทวินิยมแบบคาร์ทีเซียนซึ่งเข้าใจว่าจิตและสสารเป็นสารสองชนิดที่แตกต่างกัน นอกจากนี้ลัทธิทวินิยมแบบคาร์ทีเซียนยังรับรองรูปแบบของวัตถุนิยมซึ่งอนุญาตให้สสารมีผลกระทบต่อสสารหรือแม้กระทั่งสสารยังทำงานอยู่ในสภาพของจิตอีกด้วย (epiphenomenalism ซึ่งเป็นวัตถุประสงค์ (raison d'être) ของจิตวิทยาและเภสัชศาสตร์) แต่ไม่อนุญาตให้จิตมีผลกระทบต่อสสาร นั่นหมายความว่าวิทยาศาสตร์การแพทย์มีปัญหาในการให้ความรื่นรมย์ แม้กระทั่งความเป็นไปได้ที่ฤทธิ์ของยาหลอกจะเป็นความจริง ดำรงอยู่จริง และอาจกำหนดได้อย่างเป็นภววิสัย และค้นหารายงานดังกล่าวซึ่งทำได้ยาก หากไม่สามารถเข้าใจและ/หรือยอมรับได้ แต่รายงานดังกล่าวที่ปรากฎดูเหมือนจะเป็นของแท้นั้นเป็นอันตรายต่อลัทธิทวินิยมแบบคาร์ทีเซียนซึ่งเป็นปัจจัยหนุนทางภววิทยาสำหรับยาชีวภาพโดยเฉพาะอย่างยิ่งในขอบเขตทางคลินิก
แพทย์ปฏิบัติการทางการแพทย์อย่างไร.
การแพทย์บนพื้นฐานของการพิสูจน์.
การแพทย์บนพื้นฐานของการพิสูจน์ (EBM) ได้รับการสนับสนุนจากการศึกษาวิธีการที่เราจะได้รับความรู้เกี่ยวกับคำถามทางคลินิกที่สำคัญ เช่น ผลกระทบของการแทรกแซงทางการแพทย์ ความแม่นยำของการตรวจวินิจฉัย และคุณค่าของการทำนายของเครื่องหมายการพยากรณ์โรค EBM จัดทำบัญชีเกี่ยวกับความรู้ทางการแพทย์ที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับการดูแลทางคลินิกได้ EBM ไม่เพียงแต่วางกลยุทธ์ให้แก่แพทย์เพื่อแนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดเท่านั้น แต่ยังรวมถึงปรัชญาของหลักฐานด้วย
ความสนใจในปรัชญาของหลักฐาน EBM ทำให้นักปรัชญาพิจารณาถึงลักษณะของลำดับชั้นหลักฐานของ EBM ซึ่งจัดลำดับวิธีการวิจัยที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดโดยใช้หลักฐานสัมพัทธ์ที่มีน้ำหนักเพียงพอระบุ ในขณะที่ เจเรมี โฮวิค ให้การป้องกันเชิงวิพากษ์ของ EBM นักปรัชญาส่วนใหญ่ตั้งคำถามเกี่ยวกับความชอบธรรมทางการแพทย์ คำถามสำคัญเกี่ยวกับลำดับชั้นของหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับความชอบธรรมของวิธีการจัดอันดับในแง่ของความแข็งแกร่งของการสนับสนุนที่พวกเขาจัดหาให้ ตัวอย่างของวิธีการเฉพาะสามารถเลื่อนขึ้นและลงตามลำดับชั้นได้อย่างไร เช่นเดียวกับวิธีการรวมหลักฐานประเภทต่างๆจากระดับต่างๆในลำดับชั้น นักวิจารณ์งานวิจัยทางการแพทย์ตั้งคำถามจำนวนมากเกี่ยวกับความไม่น่าเชื่อถือของการวิจัยทางการแพทย์
นอกจากนี้ยังมีการตรวจสอบคุณธรรมทางญาณวิทยาในแง่มุมเฉพาะของวิธีการทดลองทางคลินิก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถานที่พิเศษที่กำหนดให้กับการสุ่มตัวอย่าง แนวคิดของการทดลองแบบอำพราง และการใช้การศึกษาควบคุมด้วยยาหลอก
หัวเสาอโศกรูปสิงห์
หัวเสาอโศกรูปสิงห์  หรือ สิงหจตุรมุขสตมภศีรษะ  เป็นประติมากรรมรูปสิงโตเอเชียยืนหันหลังชนกันบนฐานที่แกะสลักอย่างวิจิตรที่มีสัตว์อื่นประกอบอยู่ด้วย ภาพของสิงหจตุรมุขสตมภศีรษะได้ถูกนำมาวาดเป็นรูปแบบกราฟิกใช้เป็นตราประจำชาติอินเดียนับตั้งแต่ปี 1950 เป็นต้นมา สตมภศีรษะนี้เคยตั้งอยู่บนยอดของอโศกสตมภ์ที่สารนาถ สถานที่สำคัญทางศาสนาพุทธ โดยพระเจ้าอโศกมหาราชในราว 250 ปีก่อนคริสต์กาล ตัวอโศกสตมภ์ (เสาอโศก) นั้นยังคงตั้งอยู่ที่สถานที่เดินที่พบที่สารนาถ ส่วนหัวเสา (สตมภศีรษะ) นั้นปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์สารนาถ รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ความสูงของหัวเสาสูงรวม 2.15 เมตร (7 ฟุต) รวมฐาน หัวเสาจตุรมุขนี้มีรายละเอียดที่ครบสมบูรณ์ที่สุดในบรรดาหัวเสาอื่น ๆ ของอโศกสตมภ์ที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบัน และมีจารึกพระบรมราชโองการของพระเจ้าอโศก หัวเสาบางชิ้นที่เหลืออยู่มีสัตว์เพียงตัวเดียว (เอกมุขสตมภศีรษะ) เช่นที่สาญจี
หัวเสานี้แกะสลักจากหินทรายก้อนเดี่ยวขัดเงา และถูกสร้างให้แยกออกจากตัวเสามาตั้งแต่แรก สตมภศีรษะนั้นประกอบด้วยสิงโตเอเชียสี่ตัวบนอะบาคัสและฟรีซ พร้อมกับภาพสลักนูนสูงแสดงช้าง, ม้า, กระทิง, สิงโต คั่นด้วยลักษณะของล้อราชรถ ทั้งหมดนี้ตั้งอยู่บรบานบัวคว่ำรูประฆัง ดั้งเดิมแล้วหัวเสานี้ครอบด้วย 'ธรรมจักร' หรือ "อโศกจักร" ที่มี 32 ซี่ มีการพบธรรมจักรลักษณะนี้หักอยู่ที่ค้นพบเสา ลักษณะหัวเสาที่ครอบด้วยธรรมจักรนี้มีการสร้างเลียนแบบขึ้นในศตวรรษที่ 13 โดยพระยามังรายและถูกรักษาไว้อย่างดีที่วัดอุโมงค์ จังหวัดเชียงใหม่
Lion Capital of Ashoka
สตฺยเมว ชยเต
สัตยเมวชยเต (, Satyameva Jayate; , IAST: ""; แปลว่า "ความจริงเท่านั้นที่มีชัย") เป็น "มนตร์" จากคัมภีร์ในศาสนาฮินดูชื่อ "มุณฑโกปนิษัท" ภายหลังประเทศอินเดียได้รับเอกราช ได้นำเอามาใช้เป็นคติพจน์ประจําชาติอินเดียเมื่อวันที่ 26 มกราคม 1950 ซึ่งเป็นวันที่อินเดียได้รับสถานะเป็นสาธารณรัฐ
คำขวัญนี้มาจาก "มนตร์" บทที่ 3.1.6 จาก "มุณฑโกปนิษัท" ซึ่งปรากฏดังต่อไปนี้:
सत्यमेव जयते नानृतं सत्येन पन्था विततो देवयानः ।
येनाक्रमन्त्यृषयो ह्याप्तकामा यत्र तत् सत्यस्य परमं निधानम् ॥
"satyameva jayate nānṛtaṃ"
"satyena panthā vitato devayānaḥ"
"yenākramantyṛṣayo hyāptakāmā"
"yatra tat satyasya paramaṃ nidhānam"
"สตฺยเมว ชยเต นานฤตํ"
"สตฺเยน ปนฺถา วิตโต เทวยานะ"
"เยนากฺรมนฺตฺยฤษโย หฺยาปฺตกามา"
"ยตฺร ตตฺ สตฺยสฺย ปรมํ นิธานมฺ"
Truth alone triumphs; not falsehood.
Through truth the divine path is spread out
by which the sages whose desires have been completely fulfilled,
reach to where is that supreme treasure of Truth.
ศิลปะเมารยะ
ศิลปะเมารยะเป็นคำใช้เรียกงานศิลปะที่ผลิตขึ้นในยุคของจักรวรรดิเมารยะ อาณาจักรแรกที่สามารถปกครองอนุทวีปอินเดียตอนเหนือตั้งแต่ปี 322 ถึง 185 ปีก่อนคริสต์กาล ศิลปะเมารยะที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันเป็นผลงานภายใต้พระราชูปถัมภ์ของกษัตริย์เมารยะ โดยเฉพาะพระเจ้าอโศกมหาราช หลักฐานชิ้นสำคัญที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันมีทั้งเสา, สถูป และถ้ำเจาะหิน
ศิลปะเมารยะขนาดใหญ่ที่หลงเหลือมาจนปัจจุบันเช่นซากของพระราชวังหลวงที่ปาฏลีบุตร, ราวมอนอลิธที่สารนาถ, "โพธิมณฑล" หรือแท่นทั้งสี่ที่โพธคยา, โถงเจดีย์ที่สลักเข้าไปในหินของถ้ำบาราบาร์ใกล้กับอำเภอคยา, งานแกะสลักแสดงสัตว์และพืชบนหินที่ธาวลี เป็นต้น
อานันทะ โคมารัสวามีได้บันทึกไว้เมื่อปี 1923 ว่าศิลปะเมารยะมีอยู่สามระยะหลัก ระยะแรกสุดจะพบร่อยรอยของเทพเจ้าจากความเชื่อแบบพระเวท (เช่นภาพแกะสลักนูนต่ำแสดง พระสูรยะ และ พระอินทร์ ในถ้ำภชา) อย่างไรก็ตาม ถ้ำภชาในปัจจุบันถือกันว่าสร้างขึ้นภายหลังสมัยเมารยะ ราว 200-100 ปีก่อนคริสต์กาล ยุคที่สองเป็นราชศิลปะในพระเจ้าอโศกมหาราช พบในงานแกะสลักเสาจากหินก้อนเดียวที่มีจารึกพระราชโองการบนนั้น และยุคที่สามเป็นยุคเริ่มแรกของสถาปัตยกรรมอิฐและหิน เช่นในสถูปองค์เดิมที่สาญจี และถ้ำโลมัสฤษี ใสหมู่ถ้ำบาราบาร์
นักวิชาการส่วนมากเห็นตรงกันว่าศิลปะเมารยะได้รับอิทธิพลจากศิลปะกรีกและศิลปะเปอร์เซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พบในสถาปัตยกรรมและประติมากรรมของหลวง
ประเทศทาจิกิสถานในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศทาจิกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติทาจิกิสถานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 8 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศทาจิกิสถานไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ยูโด.
ประเทศแทนซาเนียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศแทนซาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแทนซาเนียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแทนซาเนียไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศโตโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศโตโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโตโกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน คน ใน ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศโตโกไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ฟันดาบ.
เรือพาย.
เทเบิลเทนนิส.
ไวษณพนิกาย
Ramanuja
ชนะ คนะ มนะ
ประเทศตองงาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศตองงา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตองงาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศตองงาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
วัดเจ้าอาม
วัดเจ้าอาม เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมถนนบางขุนนนท์ แขวงบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ตั้งวัด 12 ไร่ เป็นวัดที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงสร้างขึ้นเพื่ออุทิศพระราชกุศลให้กับพระสนมเอกที่มีนามว่า อาม หรือ เจ้าอาม ที่ถูกพระองค์สั่งให้ประหารชีวิตด้วยเข้าใจผิดว่ามีการคบชู้สู่ชาย พร้อมกับได้สร้างพระปรางค์องค์ใหญ่ขึ้นองค์หนึ่งเพื่อบรรจุอัฐิพระสนมอาม
วัดสร้างขึ้นปี พ.ศ. 2322 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อแรกสร้าง สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงสร้างขึ้นเพื่ออุทิศพระราชกุศลให้กับพระสนมเอกที่มีนามว่า อาม หรือ เจ้าอาม ที่ถูกพระองค์สั่งให้ประหารชีวิตด้วยเข้าใจผิดว่ามีการคบชู้สู่ชาย พร้อมกับได้สร้างพระปรางค์องค์ใหญ่ขึ้นองค์หนึ่งเพื่อบรรจุอัฐิพระสนมอาม การก่อสร้างยังไม่สมบูรณ์ เนื่องจากพระองค์ได้เสด็จไปปราบปรามชุมนุมข้าศึกต่าง ๆ เป็นระยะเวลายาวนานถึง 3 ปี การก่อสร้างวัดจึงได้ร้างมาเป็นเวลานานปี ต่อมาระยะหลัง ชาวบ้านได้ช่วยกันก่อสร้างวัด แต่เนื่องจากสิ่งก่อสร้างเหล่านั้น ได้ก่อสร้างมาเป็นเวลานานปี ขาดการบูรณปฏิสังขรณ์ จึงได้ชำรุดทรุดโทรมผุพังไปตามสภาพ อีกทั้งการคมนาคมไม่สะดวก จึงไม่ค่อยมีผู้ที่รู้จัก พระภิกษุสามเณร ไม่ค่อยมาจำพรรษาอยู่
ต่อมาปี พ.ศ. 2512 ในสมัยจอมพลประภาส จารุเสถียร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในขณะนั้น พร้อมด้วยท่านผู้หญิงไสว จารุเสถียร และข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ ฝ่ายพลเรือน ทหารและตำรวจ ได้นำกลองขนาดใหญ่มาถวายที่วัดเจ้าอาม พร้อมทั้งนำต้นศรีมหาโพธิ์, ต้นสาระ ที่เอกอัครราชทูตแห่งอินเดีย นำมาจากพุทธคยา ประเทศอินเดีย มาปลูกที่วัดเจ้าอามนี้ และยังได้เป็นเจ้าภาพบริจาคทรัพย์บูรณปฏิสังขรณ์พระปรางค์ ได้ทาสีพระปรางค์องค์ขาวทั้งองค์ และได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุมาบรรจุไว้ที่ยอดพระปรางค์ด้วย แต่ได้เกิดเหตุการณ์ทางการเมือง ทำให้การก่อสร้างบูรณปฏิสังขรณ์วัดได้ล้มเลิกไป ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2512 นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนระดับประถมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร และศูนย์สาธารณสุขตั้งอยู่ในที่วัดอีกด้วย
ระยะหลังในสมัยท่านพระครูนิวิฐสาธุวัตร ได้พยายามเร่งพัฒนาวัดเจ้าอาม โดยการก่อสร้างบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะต่าง ๆ
อาคารเสนาสนะ ประกอบไปด้วยอุโบสถ 1 หลัง ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยหน้าตัก 3 ศอกเศษ หล่อด้วยโลหะ เป็นพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง ยังมีหลวงพ่อโตในวิหารเป็นศิลาแลงปางมารวิชัย หน้าตัก 3 ศอกเศษ ปรางค์ใหญ่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุไว้ที่สวยยอดซุ้มปรางค์ได้ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนสูงประมาณ 3 ศอกทั้งสี่ทิศ มีพัทธสีมารอบอุโบสถเป็นพัทธเสมาคู่ (ปกติจะมีเฉพาะพระอารามหลวงเท่านั้น) วัดมีวิหาร 1 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง สร้างใน พ.ศ. 2520 และกุฏิสงฆ์จำนวน 16 หลัง
Gurugram
จันทีครห์
ติรุวนันตปุรัม
ติรุวนันตปุรัม  หรือชื่อเดิม ตริวันดรัม  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของรัฐเกรละ ประเทศอินเดีย มีประชากร 957,730 คนในปี 2011 ด้วยประชากรในกลุ่มนครอยู่ที่ประมาณ 1.68 ล้านคน ติรุวนันตปุรัมตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกของอินเดียใกล้จุดใต้สุดของแผ่นดิน เป็นเมืองศูนย์กลางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของเกรละ และส่งออกซอฟต์แวร์สูงถึง 55% ของรัฐในปี 2016 ได้รับการขนานนามโดยมหาตมา คานธี ให้เป็น "เมืองสีเขียวแห่งอินเดีย" (Evergreen city of India) ด้วยลักษณะของเมืองที่เต็มไปด้วยพื้นดินเป็นเกลียวคลื่นและเขาชายฝั่งเตี้ย ๆ
ติรุวนันตปุรัมเป็นเมืองศูนย์กลางด้านการวิจัยและการศึกษาที่สำคัญแห่งหนึ่งของอินเดีย เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเกรละ, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเกรละ ซึ่งเป็นศูนย์ใหญ่ประจำภูมิภาคของมหาวิทยาลัยเปิดแห่งชาติอินทิรา คานธี และมีศูนย์วิจัยสำคัญเช่น สถาบันแห่งชาติเพื่อวิทยาศาสตร์ระหว่างสาขาและเทคโนโลยี, องค์กรวิจัยอวกาศอินเดีย ศูนย์อวกาศวิกรม สรไภ, สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอวกาศอินเดีย และวิทยาเขตหนึ่งของสถาบันวิทยาศาสตร์ศึกษาและวิจัยอินเดีย
ฐิรุวานันถปุรัม
การสงครามนอกประเทศ
การสงครามนอกประเทศ  คือการนำทหารของรัฐไปรบในต่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งห่างจากฐานที่ตั้งไว้ กำลังรบนอกประเทศเป็นส่วนหนึ่งของแนวคิดสมัยใหม่ของหน่วยพร้อมรบเคลื่อนที่เร็ว ตามหลักโดยพื้นฐานแล้ว กำลังรบนอกประเทศต้องพึ่งพาตนเองด้วยความสามารถในการส่งกำลังบำรุงของหน่วยขึ้นตรง และมีอาวุธสนับสนุนเต็มรูปแบบ
ในสมัยโบราณ.
ตัวอย่างแรกสุดของการสงครามนอกประเทศมาจากการรุกรานของชนทะเล ซึ่งเป็นคำที่ใช้สำหรับสมาพันธรัฐผู้จู่โจมทางทะเลแห่งสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล ที่ล่องเรือเข้าไปในชายฝั่งตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งก่อให้เกิดความไม่สงบทางการเมือง และพยายามที่จะเข้าหรือควบคุมดินแดนของอียิปต์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบเก้า และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในปีที่ 8 ของฟาโรห์แรเมซีสที่ 3 แห่งราชวงศ์ที่ยี่สิบ
แบบอย่างต่อไปของการสงครามนอกประเทศในสมัยโบราณของบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน คือชาวคาร์เธจที่แนะนำสองมิติใหม่ให้กับการใช้กองกำลังทัพเรือ โดยการจัดเตรียมปฏิบัติการไม่เพียงแต่รวมกำลังทางเรือและทางบก แต่ยังรวมถึงการรวมกองกำลังหลายชาติทางยุทธศาสตร์ในช่วงปฏิบัติการทางบก เมื่อแฮนนิบัลประสบความสำเร็จที่เลื่องลือที่สุดในการระเบิดขึ้นของสงครามพิวนิกครั้งที่สองจากการเดินทัพ ซึ่งรวมถึงช้างศึก ที่ข้ามจากคาบสมุทรไอบีเรีย ผ่านเทือกเขาพิรินีและเทือกเขาแอลป์ เข้าสู่ตอนเหนือของอิตาลี
ตามแบบฉบับของคาร์เธจ ชาวโรมันใช้ปฏิบัติการนอกประเทศอย่างกว้างขวางเพื่อขยายอาณาจักร และมีอิทธิพลในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนรวมถึงที่อื่น ๆ ตลอดจนการพิชิตบริเตนของโรมันซึ่งไม่ได้เป็นเพียงปฏิบัติการนอกประเทศที่ถูกจำกัดเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการยึดครองระยะยาวและการตั้งถิ่นฐานของชาวโรมันในดินแดนต่าง ๆ
ราชวงศ์ฮั่นของจีนโบราณยังมีชื่อเสียงในการสงครามนอกประเทศเพื่อจัดการกับชาวซฺยงหนูเร่ร่อนในช่วงสงครามฮั่น–ซฺยงหนู ภายใต้พระราชโองการจักรพรรดิฮั่นอู่ ฝ่ายฮั่นได้เปิดฉากการตีโฉบฉวยทางไกลหลายครั้งลึกเข้าไปในดินแดนซฺยงหนู การโจมตีของนายพลชาวฮั่นผู้มีชื่อเสียงอย่างเว่ย์ ชิง และฮั่ว ชฺวี่ปิ้ง มีความโดดเด่นเป็นพิเศษ โดยทั้งสองได้รับการบันทึกสำหรับกองทหารที่ส่งไปปฏิบัติการนอกประเทศที่ประสบความสำเร็จหลายครั้งระหว่าง 127 ถึง 119 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งในที่สุดก็ผนวกระเบียงเหอซีและขับไล่ซฺยงหนูออกจากเทือกเขาฉีเหลียน กองกำลังฮั่นนอกประเทศส่วนใหญ่ประกอบด้วยทหารม้าและโดยทั่วไปแล้วจะจัดเรียงเป็นแถวตอน พวกเขายังเดินทางข้ามระยะทางกว้างใหญ่บ่อยครั้ง–กล่าวกันว่าฮั่ว ชฺวี่ปิ้ง ได้เดินทาง 2,000 "ลี้" ประมาณ 620 ไมล์ ในระหว่างการตีโฉบฉวยครั้งหนึ่งของเขา
Expeditionary warfare
อมราวดี
ประเทศเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศเติร์กเมนิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเติร์กเมนิสถานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเติร์กเมนิสถานไม่ได้รับเหรียญรางวัล
มวยปล้ำ.
ประเทศตูวาลูในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศตูวาลู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตูวาลูเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศตูวาลูไม่ได้รับเหรียญรางวัล
วอลเลย์บอลชายหาด.
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014