pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เช้าตรู่วันที่ 27 พฤษภาคม 2540 ชาวเมืองโคเบะพบศีรษะของจุง ฮาเซะ (; เกิดราวปี 2529) ซึ่งเป็นนักเรียนศึกษาพิเศษ (พิการ) ที่โรงเรียนประถมศึกษาไทโนะฮะตะ (Tainohata Elementary School) ถูกตัดโยนทิ้งไว้หน้าประตูเข้าโรงเรียนดังกล่าวก่อนเริ่มเรียนในวันนั้น เจ้าพนักงานชันสูตรแล้วเห็นว่า ศีรษะถูกตัดออกจากร่างกายด้วยเลื่อย แล้วทิ้งไว้ตรงนั้นเพื่อให้นักเรียนเห็นเมื่อมาโรงเรียนกันในเวลาเช้า ทั้งอวัยวะอื่นน่าจะถูกเฉือนออกจากร่างกายด้วย ปากศพมีกระดาษใบหนึ่งยัดเอาไว้ กระดาษนั้นมีข้อความเขียนด้วยหมึกแดงว่า "เกมมันเพิ่งเริ่ม...เจ้าพวกตำรวจเอ๋ย จับได้ก็มาจับซี...อยากจะเห็นคนตายใจจะขาดอยู่แล้ว ฆ่าคนนี่มันตื่นเต้นเสียจริงนะ ความทุกข์ระทมที่ฉันเจอมาหลายปีมันต้องล้างด้วยคำตัดสินเปื้อนเลือด" และลงชื่อว่า "ซะกะกิบะระ" เจ้าพนักงานตำรวจตั้งข้อสังเกตว่า วิธีที่คนร้ายฆ่าเด็กชายฮะเซะกับข้อความที่คนร้ายทิ้งไว้นั้นชวนให้นึกถึงนักฆ่าจักรราศี (Zodiac Killer) ซึ่งก่อคดีในนครซานฟรานซิโกเมื่อหลายสิบปีก่อนหน้า
ต่อมาวันที่ 6 มิถุนายน 2540 มีจดหมายฉบับหนึ่ง ความยาวสามหน้า ใส่ซองสีน้ำตาลลงตราวันที่ 3 มิถุนายน 2540 ไม่ปรากฏชื่อที่อยู่ผู้ส่ง ส่งไปถึงหนังสือพิมพ์โคเบะชิมบุง (Kobe Shinbun) มีข้อความยาวหนึ่งพันสี่ร้อยคำเขียนด้วยหมึกแดงว่า "ตอนนี้เกมมันเพิ่งเริ่ม...ผมเสี่ยงชีวิตเพื่อเกมนี้...ถ้าผมถูกจับ ผมคงถูกแขวนคอ...พวกตำรวจน่าจะตามผมให้ขึงขังและเอาจริงเอาจังกว่านี้...พอผมได้ฆ่าเท่านั้น ผมก็รู้สึกเหมือนพ้นจากความเกลียดชังที่ผมต้องเจอมาอยู่เรื่อย และยังบรรลุถึงความสงบสุขด้วย ตอนที่ทำให้คนอื่นเจ็บปวดนี่แหละ ผมถึงหายเจ็บปวด" จดหมายนี้ยังกระทบกระเทียบระบบการศึกษาของประเทศญี่ปุ่นว่าเป็น "การศึกษาภาคบังคับที่ทำให้ไม่มีใครเห็นหัวผม" กับรับว่า ผู้เขียนเป็นคนร้ายฆ่าตัดศีรษะฮาเซะเอง ทั้งยังข่มขู่ว่า จะฆ่าผู้อื่นเพิ่มอีก แล้วลงชื่อ "ซากากิบาระ เซโตะ" ซึ่งแต่ละอักษรในชื่อนี้มีความหมายว่า สุรา ปิศาจ กุหลาบ นักบุญ และการวิวาท ตามลำดับ
ด้วยความเร่งรีบ สื่อมวลชนอ่านชื่อ "ซากากิบาระ" ผิดเป็น "โอนาบาระ" จึงมีจดหมายอีกฉบับไปว่า "ต่อไปนี้ ถ้าพวกมึงอ่านชื่อกูผิดหรือทำให้อารมณ์กูเสีย กูจะฆ่าผักปลาพวกนี้อาทิตย์ละสามคน...ถ้ามึงคิดว่ากูฆ่าเป็นแต่เด็กละก็ มึงผิดถนัดแล้วล่ะ"
วันที่ 28 มิถุนายน 2540 เจ้าพนักงานตำรวจจับกุมเด็กชายอายุสิบสี่ปีซึ่งเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นคนหนึ่งในเมืองโคเบะ เรียกเขาว่า "เด็กชายเอ" เจ้าพนักงานตำรวจสืบสวนพฤติกรรมของเด็กชายเอแล้วทราบว่า ตั้งแต่ครั้งเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา เด็กชายเอหัดพกพาของมีคมโดยเขียนไว้ในอนุทินว่า "ผมจะหายหงุดหงิดเวลาได้ถือมีดยังชีพหรือได้ควงกรรไกรอย่างควงปืน" ครั้นอายุได้สิบสองปี เขาเริ่มทรมานสัตว์อย่างสาหัส เป็นต้นว่า เรียงกบไว้บนถนนแล้วขับรถจักรยานทับ เฉือนอวัยวะแมว และตัดศีรษะนกพิราบ ต่อมาวันที่ 16 มีนาคม 2531 เขาบันทึกลงอนุทินว่า "วันนี้ ผมทดลองของสูงดู จะได้รู้ว่ามนุษย์เราอ่อนปวกเปียกแค่ไหน...ตอนเด็กหญิงคนนั้นเงยหน้ามองมาที่ผม ผมก็ทิ้งค้อนลงไป ผมว่าผมทิ้งลงไปโดนเธอสองสามครั้งนะ แต่มันตื่นเต้นเสียจนจำไม่ได้แล้ว" ลุวันที่ 23 มีนาคม เขาเขียนลงอนุทินว่า "ตอนเช้าแม่ว่า 'น่าสงสารแม่หนูคนนั้นจัง คนที่โดนทำร้ายน่ะ ท่าจะตายเสียแล้ว' ดูท่าผมจะไม่โดนจับได้เสียด้วย...เรื่องนี้ต้องขอบคุณท่านบะโมะอิโดกิชิง (Bamoidōkishin) เลยครับ...คุ้มครองผมต่อไปด้วยนะครับ" จึงเชื่อว่าเขาเป็นคนร้ายฆ่าตัดศีรษะฮะเซะ
เด็กชายเอรับสารภาพว่า เป็นคนร้ายฆ่าฮาเซะ โดยหมกศพส่วนที่เหลือไว้ในป่าหญ้าแห่งหนึ่ง กับได้ฆ่าอายากะ ยามาชิตะ  เด็กหญิงวัยสิบปี เมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2540 และได้ทำร้ายเด็กหญิงคนอื่นอีกสามคนในเวลาไล่เลี่ยกันด้วย อย่างไรก็ดี ผู้คนจำนวนหนึ่งซึ่งรวมถึงโชจิโร โกโต (Shōjirō Gotō) นักกฎหมายผู้มีประสบการณ์ทำคดีกล่าวหาเท็จมาหลายคดี และโนะบุโยะชิ อิวะตะ (Nobuyoshi Iwata) ผู้อำนวยการโรงเรียนของซะกะกิบะระ แสดงความเห็นว่า เด็กชายเอมิใช่คนร้ายจริง เจ้าพนักงานจับผิดคน ทั้งแถลงการณ์หลายฉบับของพนักงานสอบสวนยังขัดแย้งกันเองด้วย
ระหว่างดำเนินคดีต่อเด็กชายเอนั้น ในวันที่ 1 มิถุนายน 2547 เกิดคดีทำนองเดียวกันอีกเรียก "คดีฆ่าปาดคอที่เมืองซาเซโบะ" (Sasebo slashing) โดยคนร้ายเป็นเด็กหญิงวัยสิบเอ็ดปี ตั้งนามสมมติว่า "เด็กหญิงเอ" ฆ่าเด็กหญิงวัยสิบสองปีซึ่งเป็นเพื่อนร่วมห้องถึงแก่ความตายในโรงเรียน เป็นเหตุให้สภานิติบัญญัติแห่งญี่ปุ่นแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญาโดยลดอายุเด็กที่ต้องรับผิดทางอาญาจากสิบหกปีลงมาเป็นสิบสี่ปี
วันที่ 11 มีนาคม 2547 กระทรวงยุติธรรมญี่ปุ่นสั่งให้ปล่อยเด็กชายเอ ซึ่งบัดนี้อายุได้ยี่สิบเอ็ดปี เป็นการชั่วคราว ต่อมาวันที่ 1 มกราคม 2548 จึงให้ปล่อยเขาเป็นการถาวร เป็นการปล่อยผู้ต้องหาคดีอาญาอุกฉกรรจ์ซึ่งที่ไม่เคยปฏิบัติมาก่อนในประเทศญี่ปุ่น จึงมีผู้วิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง
Seito Sakakibara
Sakakibara Seito
เอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา (เกิด 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2537) เป็นนักแสดงชาวไทยเชื้อสายมาเลเซีย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ สำเร็จการศึกษาที่คณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
เกิดเมื่อวันพุธ ที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 เป็นนักแสดงหญิงลูกครึ่งไทย-มาเลเซียนับถือศาสนาคริสต์โดยคุณพ่อเป็นคนไทย คุณแม่เป็นชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน เอสเธอร์มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน โดยเอสเธอร์เป็นบุตรสาวคนโต มีน้องชายชื่อ ทิโมธี สุปรีย์ลีลา (ทิมมี่)​ และมีน้องสาว​ชื่อ เอบิเกล สุปรีย์ลีลา (เอบิเกล)​ ชื่อจริงของเอสเธอร์นั้น แปลว่า ดาว ในภาษาฮิบรูจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่ โรงเรียนนานาชาติฮีทฟิลด์ มัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนสารสาสน์วิเทศรังสิต ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี และปัจจุบันกำลังศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา สาขาศิลปะการแสดง
ด้านงานในวงการบันเทิง เอสเธอร์เริ่มเข้าวงการตั้งแต่อายุ 12 ปี ส่วนมากถ่ายแบบให้กับนิตยสารวัยรุ่น และโฆษณาต่าง ๆ และอายุ 15 ก็ได้เข้าประกวด MISS CAWAII 2009 หมายเลข 39 จนอายุ 17 ปี ได้มารับบท ผู้ใหญ่ทับทิม ในละครซิทคอมเรื่อง หลวงตามหาชน และเป็นที่รู้จักมากขึ้นในฐานะนักแสดงหญิงหน้าใหม่ จากผลงานละครเรื่อง บ่วง (คู่กับ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ) ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เอสเธอร์มีผลงานละครอย่างต่อเนื่องจนละครเรื่องที่ 3 ในชีวิตของเธอคือ สุภาพบุรุษจุฑาเทพ ตอน คุณชายรณพีร์ เธอรับบทร้ายครั้งแรกกับตัวละครที่มีชื่อว่า ม.ล. วิไลรัมภา เทวพรหม คู่หมายของ ม.ร.ว. รณพีร์ จุฑาเทพ (รับบทโดย เจมส์ มาร์) ทำให้ได้รับกระแสตอบรับดีเยี่ยม
เอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา ได้เป็นผันตัวมาเป็นนักแสดงอิสระและมีผลงานเรื่องเล่ห์รตี 'เอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา' ได้มีผลงานละครเรื่อง กรุงเทพ..มหานครซ้อนรัก รับบทเป็น "ซัมเมอร์"
ชีวิตส่วนตัว ปัจจุบันคบหาดูใจกับ เคน - ภูภูมิ พงศ์ภาณุภาค
เพลี้ยอ่อนถั่ว
เพลี้ยอ่อนถั่ว ( Koch.) เป็นแมลงประเภทปากดูด (sucking pest) ดูดกินน้ำเลี้ยงจากทุก ๆ ส่วนของพืช เช่น ลำต้น ใบ ยอด กิ่ง และดอก ตลอดจนฝัก โดยใช้ปากแบบเจาะดูดแทงเข้าไปในเนื้อเยื่อพืช แล้วดูดกินน้ำเลี้ยง ทำให้ยอด และใบอ่อน มีอาการหงิกงอ และเหี่ยวแห้ง ทำให้ใบเหลือง และร่วงหล่นไป เมื่อพืชถูกทำลายมาก ๆ จะหยุดเจริญเติบโตและตายได้ เป็นพาหะนำไวรัสมาสู่พืชตระกูลถั่ว ทำให้เกิดโรคใบด่าง (Mosaic) ซึ่งเป็นโรคของใบที่สำคัญมากของถั่วฝักยาวที่ปลูกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เพลี้ยชนิดนี้ทำลายพืชได้หลายชนิดเช่น ถั่วพุ่ม ถั่วปากอ้า ถั่วดำ ผักกาดเขียวปลี ผักกวางตุ้งและผักกาดหัว
สารสกัดจากพืชบางชนิดใช้กำจัดเพลี้ยอ่อนถั่วได้ดี เช่น น้อยหน่า สลอดและกันเกรา ในขณะที่กะเม็ง ฝักคูณ น้ำนมราชสีห์และดอกดาวเรืองออกฤทธื์ได้ในระดับปานกลาง
นิกกิ มินาจ
สโตเนอร์ร็อก
สโตเนอร์ร็อก  หรือ สโตเนอร์เมทัล เป็นแนวเพลงย่อยของเฮฟวีเมทัล ที่รวมองค์ประกอบของไซเคเดลิกร็อก บลูส์ร็อก เทรดดิชันแนลเฮฟวีเมทัล และดูมเมทัล โดยทั่วไปสโตเนอร์ร็อกจะมีจังหวะที่ระดับช้าไปจนถึงกลาง และมีลักษณะเด่นของเสียงเบสหนัก ๆ ทำนองเพลงในการร้อง และการผลิตแบบ 'ย้อนยุค' แนวเพลงเกิดขี้นในช่วงต้นทศวรรษ 1990 และมีศิลปินผู้บุกเบิกสำคัญอย่างวงแคลิฟอร์เนีย Kyuss และ Sleep
Stoner rock
สโตเนอร์เมทัล
Stoner metal
มีนาคม พ.ศ. 2555
มีนาคม พ.ศ. 2555 เป็นเดือนที่ 3 ของปี พ.ศ. 2555 วันแรกของเดือนเป็นวันวันพฤหัสบดี วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
จอห์น เทมเปิลตัน
เซอร์จอห์น มาร์ค เทมเปิลตัน (; 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1912 — 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2008) เกิดที่สหรัฐอเมริกา เป็นทั้งนักลงทุน, นักธุรกิจ และ นักการกุศลชาวอังกฤษ
จอห์น มาร์ค เทมเปิลตัน เป็นทั้งนักลงทุนและผู้จัดตั้งกองทุนรวม เขาเกิดในเมืองวินเชสเตอร์ รัฐเทนเนสซี และได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเยล รวมถึงได้รับเลือกเป็นสมาชิกสมาคมคมอีลิฮู เขาหาเงินทุนในส่วนค่าเล่าเรียนของเขาจากการเล่นไพ่โป๊กเกอร์ ซึ่งเป็นเกมที่เขามีความชำนาญ เขาสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1934 ด้วยผลการเรียนใกล้อันดับต้นๆของชั้น เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในฐานะนักเรียนทุนโรเดส และได้รับศิลปศาสตรมหาบัณฑิตทางกฎหมาย
เทมเปิลตันแต่งงานกับ จูดิธ โฟล์ค ใน ค.ศ. 1937 และทั้งคู่มีลูกสามคน ซึ่งได้แก่ จอห์นจูเนียร์, แอนน์ และ คริสโตเฟอร์ ทั้งนี้ จูดิธได้เสียชีวิตใน ค.ศ. 1951 เนื่องด้วยอุบัติเหตุทางมอเตอร์ไซค์ และเขาได้แต่งงานอีกครั้งกับ ไอรีน เรโนลส์ บัตเลอร์ ใน ค.ศ. 1958 ซึ่งเธอได้เสียชีวิตใน ค.ศ. 1993
เขาเป็นสมาชิกตลอดชีวิตของคริสตจักรเพรสไบที และทำหน้าที่เป็นผู้อาวุโสแห่งคริสตจักรเพรสบิเทียเรียนแรกแห่งอิงเกิิลวูด (NJ) เขาเป็นผู้จัดการมรดกในวิทยาลัยศาสนศาสตร์พรินซ์ตัน ซึ่งเป็นวิทยาลัยเพรสไบทีที่ใหญ่ที่สุด เป็นระยะเวลา 42 ปี และทำหน้าที่เป็นประธานร่วม 12 ปี
เทมเปิลตันได้กลายเป็นมหาเศรษฐี โดยเป็นผู้บุกเบิกกองทุนรวมที่มีความหลากหลายทั่วโลก เทมเปิลตันโกรธลิมิเต็ดซึ่งเป็นกองทุนรวมเพื่อการลงทุนของเขา ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1954 และเป็นหนึ่งในบุคคลแรกๆที่ลงทุนในประเทศญี่ปุ่นในช่วงกลางทศวรรษ 1960 เขาได้รับการสังเกตว่าทำการซื้อ 100 หุ้นของแต่ละบริษัทด้วยจำนวนเงินที่น้อยกว่า 1 ดอลลาร์สหรัฐ (หรือ 17 ดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบัน) ต่อหุ้นและทำเงินกลับคืนมาหลายต่อหลายครั้งในช่วงระยะเวลา 4 ปี
ใน ค.ศ. 2006 เขาได้รับการจัดอันดับ 7 ประสบการณ์ เป็นอันดับที่ 129 ในรายชื่อคนรวยของนิตยสารซันเดย์ไทม์ส เขาได้ปฏิเสธการวิเคราะห์ปัจจัยทางเทคนิคสำหรับการซื้อขายหุ้น หากแต่มีความพึงพอใจกับการวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐานมากกว่า นิตยสาร "มันนี่" ใน ค.ศ. 1999 เรียกเขาว่า "ผู้สืบเสาะหุ้นระดับโลกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งศตวรรษ"
เทมเปิลตันได้ประกาศสละสัญชาติสหรัฐของเขาใน ค.ศ. 1964 ด้วยเหตุนี้ ทำให้เขาสามารถหลีกเลี่ยงภาษีเงินได้มากกว่า 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐเมื่อทำการขายกองทุนรวมต่างประเทศของเขาออกไป เขาเป็นผู้ถือสองสัญชาติ คือ บาฮามาสกับอังกฤษ และอาศัยอยู่ในประเทศบาฮามาส
วันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 เทมเปิลตันเสียชีวิตที่โรงพยาบาลด็อกเตอร์ส ในแนสซอ ประเทศบาฮามาส เนื่องด้วยปอดบวม ตามเวลาท้องถิ่น 12:20 น. ขณะที่เขามีอายุได้ 95 ปี
อันดับกบ
กบ เป็นอันดับของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Anura (/อะ-นู-รา/)
มีรูปร่างโดยรวม คือ เป็นสัตว์ไม่มีหาง เพราะกระดูกสันหลังส่วนหางได้เชื่อมรวมเป็นชิ้นเดียวยาวกระดูกสันหลังลดจำนวนลงมาจากสัตว์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์เพราะมีไม่เกิน 9 ปล้อง มีขาหลังยาวจากการยืดของกระดูกทิเบียกับกระดูกฟิบูลาและของกระดูกแอสทรากากัสกับกระดูกแคลลาเนียม โดยมีบางส่วนเชื่อมติดกันและเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งแรง เพื่อใช้ในการกระโดด มีส่วนหัวที่ใหญ่และแบนราบ ปากกว้างมาก
กบในระยะวัยอ่อนจะมีลักษณะแตกต่างไปจากตัวเต็มวัยอย่างชัดเจน เรียกว่า "ลูกอ๊อด" โดยมีรูปร่างคล้ายปลา มีส่วนหัวที่โตมาก มีหาง ไม่มีฟัน โดยในส่วนโครงสร้างของจะงอยปากเป็นสารประกอบเคอราติน หายใจด้วยเหงือกเหมือนซาลาแมนเดอร์ พฤติกรรมการกินอาหารของลูกอ๊อดจะแตกต่างกันไป โดยอาจจะกินแบบกรองกิน หรือกินพืช และกินสัตว์ เมื่อเปลี่ยนรูปร่างเป็นตัวเต็มวัยจึงเปลี่ยนลักษณะการกิน รวมทั้งเปลี่ยนสภาพโครงสร้างของอวัยวะระบบย่อยอาหารรวมทั้งระบบอวัยวะอย่างอื่น ซึ่งการเปลี่ยนรูปร่างของกบนั้นจะต่างจากซาลาแมนเดอร์เป็นอย่างมาก
การสืบพันธุ์ของกบนั้นมีหลากหลายมาก ส่วนการปฏิสนธิจะเกิดขึ้นภายนอกตัว โดยทั้ง 2 เพศมีพฤติกรรมกอดรัดกันระหว่างผสมพันธุ์ กบส่วนมากจะป้องกันดูแลไข่ นอกจากบางชนิดเท่านั้นที่เก็บไข่ไว้บนหลัง ที่ขา ในถุงบนหลัง หรือในช่องท้อง หรือบางชนิดวางไข่ติดไว้กับพืชน้ำที่เติบโตในน้ำหรือบนกิ่งไม้ของต้นไม้เหนือน้ำและเฝ้าไข่ไว้ การปฏิสนธิที่เกิดขึ้นภายในตัวจะพบเพียงกับกบบางชนิดเท่านั้น เช่น "Ascaphus truei" เป็นต้น และการเจริญของเอมบริโอภายในไข่และวัยอ่อนที่ออกจากไข่มีรูปร่างเป็นเหมือนตัวเต็มวัยเลย โดยไม่ผ่านขั้นการเป็นลูกอ๊อดเกิดขึ้นกับหลายสกุลในหลายวงศ์ อาทิ สกุล "Hemiphractus" และ"Stefania" เป็นต้น
กบ เป็นสัตว์ที่ถือกำเนิดมาแล้วราว 200 ล้านปีก่อน และเป็นสัตว์ที่อยู่รอดพ้นมาได้จากการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่เมื่อ 65 ล้านปีก่อน ที่ทำให้ไดโนเสาร์สูญพันธุ์ โดยนักวิทยาศาสตร์ที่ทำการศึกษาถึงเรื่องนี้ เชื่อว่า เพราะกบเป็นสัตว์ที่หลบซ่อนตัวอยู่ใต้ดินได้อย่างเป็นดี และเป็นสัตว์ที่ปรับตัวได้ดีให้เข้ากับสภาพแวดล้อมและระบบนิเวศแบบใหม่ จากการศึกษาพบว่า กบในยุคปัจจุบันราวร้อยละ 88 เป็นกบที่มีที่มาจากอดีตที่สามารถย้อนไปไกลได้ถึง 66–150 ล้านปีก่อน โดยศึกษาจากการตรวจสอบทางพันธุกรรมและเปรียบเทียบระดับยีนและโมเลกุลระหว่างกบในยุคปัจจุบัน และซากดึกดำบรรพ์ของกบในยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยพบว่า กบใน 3 วงศ์ คือ Microhylidae หรืออึ่งอ่าง, Natatanura ที่พบในทวีปแอฟริกา และHyloidea ที่พบในทวีปอเมริกาใต้ เป็นกบที่สืบสายพันธุ์มาจากกบในยุคก่อนประวัติศาสตร์ และปัจจุบันได้มีการสืบสายพันธุ์และแตกแขนงทางชีววิทยาไปทั่วโลก
ปัจจุบัน ได้มีการอนุกรมวิธานกบออกเป็นวงศ์ทั้งหมด 27 วงศ์ ใน 419 สกุล ปัจจุบันพบแล้วกว่า 6,700 ชนิด นับว่าเป็นอันดับที่มีความหลากหลายมากที่สุดของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ และก็ยังคงมีการค้นพบชนิดใหม่ขึ้นเรื่อย ๆ ทุกปี ประมาณ 60 ชนิดต่อปี โดยกบส่วนใหญ่จะพบในเขตร้อน โดยใช้หลักการพิจารณาจาก โครงสร้างกระดูก, กล้ามเนื้อขา, รูปร่างลักษณะของลูกอ๊อด และรูปแบบการกอดรัด เป็นต้น
นี่คือแผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์ที่แสดงความสัมพันธุ์ของกบในวงศ์ต่าง ๆ ในเคลด Anura ในแผนภาพต้นไม้นี้ แสดงวงศ์กบมีความสัมพันธ์กับกับวงศ์อื่น ๆ อย่างไร โดยแต่ละปุ่มแสดงถึงจุดที่มีบรรพบุรุษเดียวกัน ข้อมูลในนี้อิงจาก Frost "และคณะ." (2006), Heinicke "และคณะ." (2009) และ Pyron กับ Wiens (2011)
กบ ถือเป็นสัตว์ที่ผูกพันกับมนุษย์มาอย่างยาวนานแล้ว ในฐานะของสัตว์ที่มนุษย์กินเนื้อเป็นอาหาร จนเกิดเป็นความเชื่อและอยู่ในวัฒนธรรมของชนชาติต่าง ๆ มากมาย เช่น ชนชาติไทมีความเชื่อแต่โบราณว่า ปรากฏการณ์สุริยุปราคาและจันทรุปราคาเกิดจากกบอมดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เรียกว่า "กบกินเดือน" หรือ "กบกินตะวัน" ต้องใช้การตีเกราะเคาะไม้ จึงจะยอมคาย และเป็นนิทานพื้นบ้าน ในเรื่อง "อุทัยเทวี"
ชาวจีนเชื่อว่า มีกบหรือคางคกที่มีลำตัวสีทอง และมี 3 ขา เรียกว่า "เซียมซู่" เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ และให้ผลในทางโชคลาภวาสนาแก่ผู้ที่บูชาสักการะ เช่นเดียวกับ "ปี่เซียะ" เป็นต้น ชาวจ้วง ชนพื้นเมืองทางภาคใต้ของจีนเชื่อว่า กบเป็นสัญลักษณ์ของน้ำและความอุดมสมบูรณ์ เมื่อฝนแล้ง ในพิธีขอฝน จะมีการเต้นรำด้วยการกางแขนกางขา ยกแขนสองข้างชูขึ้นฟ้า คล้ายกับกบ
ในขณะที่ในประเทศไทย กบหลายชนิดได้ถูกเลี้ยงเพาะขยายพันธุ์เพื่อการบริโภค เช่น กบนา ("Hoplobatrachus rugulosus"), กบทูด ("Limnonectes blythii"), อึ่งปากขวด ("Glyphoglossus molossus") เป็นต้น ขณะที่หลายชนิดก็เลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง
เอ็มดีเอ็นเอ
MDNA คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 12 ของมาดอนน่าศิลปินเพลงป๊อปชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2555
กบแท้
วงศ์กบแท้
คางคก เป็นชื่อสามัญของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกในอันดับกบ (Anura) คางคกมีรูปร่างหน้าตาเหมือนกับกบในวงศ์อื่น ๆ ทั่วไป แต่มีลักษณะพิเศษ คือ มีผิวหนังที่เป็นตะปุ่มตะป่ำ และมีพิษซึ่งอาจร้ายแรงถึงขั้นให้ผู้ที่รับประทานเข้าไปถึงแก่ชีวิตได้
คางคก กระจายออกไปในวงศ์ต่าง ๆ ได้แก่ Bufonidae, Bombinatoridae, Discoglossidae, Pelobatidae, Rhinophrynidae, Scaphiopodidae และ Microhylidae โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวงศ์ Bufonidae ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี และได้ชื่อว่าเป็น คางคกแท้
ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ลฺหวี่ ต้งปิน
ลฺหวี่ ต้งปิน (; ค.ศ. 796–1016) เป็นบัณฑิต กวี และนักเล่นแร่แปรธาตุในช่วงราชวงศ์ถัง ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นเซียนในประมวลเรื่องปรัมปราจีน ลัทธิเต๋าจัดเข้าเป็นเซียนองค์หนึ่งในกลุ่มโป๊ยเซียน (แปดเซียน) และมักแสดงภาพว่า เป็นบัณฑิตชาย เหน็บกระบี่กายสิทธิ์ไว้ที่หลัง กระบี่นี้มีอำนาจขับไล่ภูตผีปิศาจ
อึ่งอ่าง หรือ อึ่ง เป็นวงศ์ของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับกบ (Anura) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Microhylidae
ลักษณะโดยรวมของสัตว์ในวงศ์นี้ คือ ตัวเต็มวัยจะมีสันพาดตามขวางที่เพดานปาก 2-3 สัน และส่วนต้นของท่อลมยืดยาวขึ้นมาที่พื้นล่างของอุ้งปาก มีกระดูกสันหลังหน้ากระดูกก้นกบมี 8 ปล้อง แต่ในบางชนิดจะมี 7 ปล้อง กระดูกสันหลังมีเซนทรัลเป็นแบบอย่างของโพรซีลัสหรือเป็นแบบอย่างของไดพลาสิโอซีลัส ลูกอ๊อดส่วนใหญ่มีช่องปากเล็กและซับซ้อน ไม่มีจะงอยปากและไม่มีตุ่มฟันในปาก ช่องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ทางด้านท้ายตัวและในแนวกลางลำตัว กินอาหารแบบกรองกิน แต่ในบางชนิดจะมีฟันและมีจะงอยปาก
มีขนาดลำตัวแตกต่างกันมาก ตั้งแต่ 1 เซนติเมตร จนถึง 10 เซนติเมตร อาศัยทั้งอยู่บนบก, ในน้ำ และบนต้นไม้ ลำตัวมีรูปร่างแตกต่างไปกันหลากหลายตามสภาพแวดล้อมที่อาศัย เช่น ชนิดที่อาศัยบนต้นไม้จะมีส่วนปลายของนิ้วขยายออกเป็นตุ่ม ชนิดที่อาศัยอยู่ในโพรงดินจะมีลำตัวแบนราบและหัวกลมหลิม เป็นต้น มีรูปแบบการผสมพันธุ์ที่หลากหลาย ในบางชนิดมีการอาศัยแบบเกื้อกูลกันกับแมงมุมด้วย โดยอาศัยในโพรงเดียวกัน
แบ่งออกเป็น 10 วงศ์ย่อย มีประมาณ 64 สกุล พบประมาณ 436 ชนิด โดยชนิดที่พบได้บ่อยในประเทศไทย ได้แก่ อึ่งอ่างบ้าน ("Kaloula pulchra"), อึ่งอ่างหลังขีด ("K. mediolineata") ขณะที่บางชนิดก็นิยมรับประทานกันเป็นอาหาร เช่น อึ่งปากขวด ("Glyphoglossus molossus") เป็นต้น
วงศ์ย่อย
อึ่งอ่าง หรือ อึ่งยาง เป็นสกุลของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำพวกกบในสกุล "Kaloula" ในวงศ์อึ่งอ่าง (Microhylidae) วงศ์ย่อย Microhylinae
พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชีย เช่น เอเชียใต้, เอเชียตะวันออก และเอเชียอาคเนย์ ลักษณะโดยทั่วไป มีผิวหนังมันลื่น มีสีนํ้าตาลลายขาว ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีความยาวประมาณ 7 เซนติเมตร มักทําตัวพองเมื่อถูกรบกวน มักร้องเสียงดังเมื่อนํ้านองโดยเฉพาะหลังฝนตกที่มีอากาศเย็นชื้น เสียงร้องดังระงม
ปัจจุบันจำแนกออกได้มีประมาณ 17 ชนิด บางแหล่งข้อมูลยกให้ "K. macrocephala" เป็นชนิดที่ถูกต้อง ในขณะที่เว็บไซต์สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกโลกถือว่าเป็นชื่อพ้องของชนิด "K. pulchra" มี 2 ชนิดที่เพิ่งได้รับการอธิบายถึง (เมื่อปี ค.ศ. 2013) และมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้รับการบรรยาย
ในประเทศไทยพบอย่างน้อย 3 ชนิด
วงศ์อึ่ง
นกสาลิกาปากดำ  เป็นนกสีขาวดำในวงศ์นกกา (Corvidae) พบในซีกโลกเหนือ พบทั่วไปในทวีปยุโรป บางส่วนของทวีปเอเชีย และทางตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกา ในยุโรป โดยที่ชื่อ "Magpie" นั้นหมายถึงนกสาลิกาปากดำ เนื่องจากเป็นนกสาลิกา หรือ นกแม็กพายเพียงชนิดเดียวในยุโรปที่อยู่นอกคาบสมุทรไอบีเรีย
นกสาลิกาปากดำเป็นหนึ่งในนกที่ฉลาดที่สุด และเป็นที่เชื่อกันว่าเป็นหนึ่งในที่สุดของสัตว์อัจฉริยะทั้งหมดและเป็นนกที่ชอบสะสมข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ที่แปลก ๆ หลายอย่างเป็นของใช้ของมนุษย์ ซึ่งมิได้มีความจำเป็นสำหรับนกเลย เช่น ลูกกอล์ฟ ในประเทศไทยถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทนก
นอกจากนี้แล้วนกชนิดนี้ ยังถือเป็นฉายาของนิวคาสเซิล ยูไนเต็ด ทีมฟุตบอลในเอฟเอ พรีเมียร์ลีก เนื่องจากมีสีขนขาว-ดำ เช่นเดียวกับสีประจำทีม
นกอีเสือหลังเทา  เป็นนกในวงศ์นกอีเสือ (Laniidae)
พบในประเทศบังกลาเทศ, ภูฏาน, กัมพูชา, จีน, อินเดีย, ลาว, พม่า, เนปาล, ปากีสถาน, รัสเซีย, ไทย, และเวียดนาม
หัว ท้ายทอย และหลังเทา ตะโพกน้ำตาลแดง ปีกดำไม่มีแถบขาว คอ ข้างคอ และอกตอนบนขาว ข้างอก ลำตัวด้านล่าง และก้นน้ำตาลแดงแกมเหลือง หางดำ นกวัยอ่อนสีซีดกว่า ลำตัวด้านบนและด้านล่างมีลายเกล็ด
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย
Journal of Contemporary Asia
Journal of Contemporary Asia เป็นวารสารวิชาการแบบมีผู้เชี่ยวชาญสอบทวนพิจารณาบทความ ตีพิมพ์บทความในสาขาเอเชียศึกษา ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1970 และพิมพ์ปีละสี่ครั้ง (รายไตรมาส) ปัจจุบันมีบรรณาธิการและผู้ก่อตั้งคือ Peter Limqueco และ Kevin Hewison
จากรายงาน Journal Citation Reports ใน ค.ศ. 2010 วารสารนี้มีค่า impact factor 0.764 เป็นอันดับที่ 8 ในวารสารวิชาการ 60 ชื่อในหมวดหมู่ "Area studies"
คางคกบ้าน
คางคกบ้าน  หรือ ขี้คันคาก ในภาษาอีสานและภาษาลาว หรือที่นิยมเรียกโดยทั่วไปว่า คางคก
เป็นสัตว์ในวงศ์คางคก (Bufonidae) ชนิดหนึ่ง จัดว่าเป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในวงศ์นี้ มีผิวหนังที่แห้งและมีปุ่มปมทั้งตัว ที่เป็นปุ่มพิษ โดยเฉพาะหลังลูกตา มีรูปทรงกลมคล้ายเมล็ดถั่วขนาดยาวประมาณ 25 มิลลิเมตร กว้าง 10 มิลลิเมตร แผ่นหูมีลักษณะเห็นได้ชัดเจน ขนาดเล็กกว่าลูกตาเล็กน้อย
มีสีผิวหนังเป็นสีน้ำตาลหรือสีเทาตลอดทั้งลำตัว บริเวณรอบปุ่มพิษจะมีสีเข้มกว่าบริเวณอื่น ๆ ใต้ท้องเป็นสีน้ำตาลเหลืองอ่อน ในขณะที่ยังเป็นวัยอ่อนจะเป็นสีขาวซีดกว่า
มีขนาดวัดจากปลายปากจนถึงก้นประมาณ 68-105 มิลลิเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในวงกว้างในทวีปเอเชีย ตั้งแต่แนวเทือกเขาหิมาลัย, อินเดีย, จีนตอนใต้, พม่า, ทุกประเทศในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ และพบได้ทั่วไปในทุกสภาพแวดล้อม ทั้งในเมืองใหญ่และในป่าดิบ
เป็นสัตว์ที่ไม่อยู่ใกล้กับแหล่งน้ำยกเว้นการผสมพันธุ์และวางไข่ จะมีฤดูผสมพันธุ์และวางไข่ในช่วงฤดูร้อนจนถึงปลายฤดูฝน (มีนาคม-กันยายน) เป็นสัตว์ที่กินแมลงและอาหารได้หลากหลายมาก พบชุกชุมในช่วงฤดูฝน
คางคก มักเป็นสัตว์ที่มีผู้นิยมรับมารับประทานทั้ง ๆ ที่มีพิษ มักมีผู้เสียชีวิตบ่อย ๆ จากการรับประทานเข้าไป โดยเชื่อว่าเป็นยาบำรุงและรักษาโรคต่าง ๆ ได้ โดยพิษของคางคกนั้นไม่สามารถทำให้หายไปได้ด้วยความร้อน
Bufo melanostictus
ขี้คันคาก
เลอมูเอล กัลลิเวอร์
เลอมูเอล กัลลิเวอร์ เป็นตัวละครหลักของกัลลิเวอร์ผจญภัย วรรณกรรมที่เขียนโดย โจนาธาน สวิฟท์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1726
ในสื่อวรรณกรรม "กัลลิเวอร์ผจญภัย".
กัลลิเวอร์เกิดใน นอตทิงแฮมเชอร์ เมื่อ ค.ศ. 1661 ที่ซึ่งพ่อของเขามีบ้านเล็กๆ อยู่ เขาได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยใน เคมบริดจ์ 3 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1675 - ค.ศ. 1678 และได้เรียนที่มห่วิทยาลัยต่างๆ อีกมากมาย เขามีควมรู้หลายภาษา ได้แก่ ดัตช์ , ละติน , ฝรั่งเศส , สเปน , อิตาลี การเดินทางของกัลลิเวอร์ เริ่มขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1699 และสิ้นสุดเมื่อ ค.ศ. 1715 ซึ่งเป็นลักษณะนิสัยของเขาให้เป็นคนชอบผจญภัย
"ในสื่ออื่นๆ".
นอกจากนี้ กัลลิเวอร์ยังถูกถ่ายทอดไปยังสื่ออื่นๆ ได้แก่ โทรทัศน์ และภาพยนตร์ต่างๆ อีกด้วย เช่น กัลลิเวอร์ทีวีซีรีส์ , ภาพยนตร์กัลลิเวอร์ (แสดงโดย แจ็ก แบล็ก ซึ่งเคยแสดงหนังเรื่องกังฟูแพนด้ามาแล้ว) เป็นต้น
เปโดร ดี เมนเดซ
เปโดร ดี เมนเดซ เป็นกัปตันเรือชาวโปรตุเกส ผู้พาเลมูเอล กัลลิเวอร์ไปผจญภัย ในวรรณกรรม กัลลิเวอร์ผจญภัย ในตอนที่กัลลิเวอร์ต้องการหลบหนีจากเกาะฮวีนเนม กัปตันเปโดรก็พาเขาหลบหนีออกมาได้สำเร็จ เปโดร ดี เมนเดซ ไม่ค่อยมีบทบาทในเรื่องนี้มากนัก เพราะเป็นเพียงแค่กัปตันที่ทำงานอยู่บนเรือเท่านั้น
กลัมดาลคลิช
กลัมดาลคลิช เป็นลูกสาวของชาวนาชาวบรอบ์ดิงแนก ผู้เป็นเพื่อนของเลมูเอล กัลลิเวอร์ ปรากฏตัวในกัลลิเวอร์ผจญภัย กลัมดาลคริชชอบมองว่ากัลลิเวอร์เป็นสัตว์เลี้ยงที่แสนจะน่ารักคำว่า กลัมดาลคริช ในภาษาบรอบ์ดิงแนกแปลว่า "นางพยาบาลตัวน้อย" เมื่อตอนที่กัลลิเวอร์เข้าไปอยู่ในวังของพระราชินี กลัมดาลคริชก็ไปด้วย แต่สุดท้าย กัลลิเวอร์ก็หลบหนีจากบรอบ์ดิงแนกได้ เพราะวางแผนตบตากลัมดาลคริช จึงทำให้เธอเสียใจมาก
รายชื่อตัวละครในกัลลิเวอร์
รายชื่อตัวละครในกัลลิเวอร์ผจญภัย
เอริก ยัง
เจริมี ฟริตซ์ (Jeremy Fritz) หรือที่รู้จักกันดีในนามของ เอริก ยัง (Eric Young) เกิด นักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา อดีตนักมวยปล้ำของสมาคมโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง(TNA)
เคยเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท TNA 1 สมัย, แชมป์เอ็กซ์ดิวิชั่น 2 สมัย, แชมป์เลเจนด์ส/โกเบิล/เทเลวิชั่นของ TNA และยังเป็นแชมป์แท็กทีมของ TNA 4 สมัย (แชมป์น็อกท์เอาท์แท็กทีม TNA 1 สมัย, แชมป์โลกแท็กทีม TNA 1 สมัย และแชมป์โลกแท็กทีม NWA 2 สมัย) นอกจากนี้ยังเป็นแชมป์แกรนด์สแลมคนที่4 และแชมป์ทริปเปิลคราวน์คนที่7
วันที่ 12 ตุลาคม 2016 ได้เปิดตัวในฐานะสมาชิกของแซนิตีในNXT เพื่อปล้ำแข่งขันDusty Rhodes Tag Team Classic ใน แซนิตีได้คว้าแชมป์แท็กทีม NXTจากThe Authors of Pain แซนิตีได้ขึ้นค่ายหลักในเดือนเมษายน 2018 และออกในปี 2020
มินาโตมิไร 21
มินาโตมิไร 21  หรือเรียกว่า มินาโตมิไร เป็นย่านหนึ่งในเมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ที่รัฐบาลมีนโยบายพัฒนาขึ้นให้เป็นศูนย์กลางแห่งใหม่ของเมืองโยโกฮามะ เพื่อเชื่อมระหว่างย่านคันไนซึ่งเป็นย่านเมืองเก่า กับย่านสถานีรถไฟโยโกฮามะเข้าด้วยกัน
สถานที่สำคัญในบริเวณนี้ เช่น อาคารโยโกฮามะ แลนด์มาร์ก ทาวเวอร์ ศูนย์การประชุมแปซิกฟิกโกโยโกฮามะ สวนสนุกคอสโมเวิลด์ พิพิธภัณฑ์ศิลปะโยโกฮามะ เรือนิปปมมารุ
มินะโตะมิไร
Eric Young (wrestler)
โยะโกะฮะมะ แลนด์มาร์ก ทาวเวอร์
สถานีรถไฟโยโกฮามะ
สถานีรถไฟโยโกฮามะ  เป็นสถานีรถไฟชุมทางหลัก ตั้งอยู่ในแขวงนิชิ เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ มีจำนวนผู้โดยสารผ่านเข้าออกมากที่สุดในจังหวัดคานางาวะ และเป็นอันดับที่ 5 ในประเทศญี่ปุ่น ด้วยจำนวนผู้โดยสาร 2.05 ล้านคนต่อวัน
สถานีรถไฟโยโกฮามะมีเส้นทางรถไฟให้บริการดังต่อไปนี้
สตาร์ วอร์ส ไตรภาคต่อ
"สตาร์ วอร์ส" ไตรภาคต่อ  เป็นภาพยนตร์ไตรภาคชุดที่สามของแฟรนไชส์ "สตาร์ วอร์ส" มหากาพย์บันเทิงคดีอวกาศซึ่งสร้างโดย จอร์จ ลูคัส ภาพยนตร์สร้างโดยลูคัสฟิล์มและจัดจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ ประกอบด้วย ' (2015), ' (2017) และ "" (2019) ดำเนินเรื่องหลัง ไตรภาคต้น ("เอพพิโซด 1"–"3"; 1999–2005) และ ไตรภาคเดิม ("เอพพิโซด 4"–"6"; 1977–1983) ลูคัสมีแผนของไตรภาคต่อเมื่อช่วงต้นปี ค.ศ. 1976 แต่ก็ยกเลิกมันในปี ค.ศ. 1981 และสร้างแค่หกตอนแรกเท่านั้น เดอะวอลต์ดิสนีย์คอมพานี ซื้อลูคัสฟิล์มเมื่อปลายปี ค.ศ. 2012 และประกาศแผนที่จะสร้างภาพยนตร์ภาคต่อ ถึงแม้แผนไตรภาคต่อของลูคัสส่วนใหญ่จะไม่ถูกนำมาใช้ ภาพยนตร์ไตรภาคชุดนี้เป็นไตรภาคสุดท้ายใน 'มหากาพย์สกายวอร์คเกอร์'
ภาพยนตร์เรื่องแรก ' ฉายเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2015 กำกับโดย เจ.เจ. แอบรัมส์ และเขาก็เขียนบทร่วมกับลอว์เรนซ์ แคสแดนและไมเคิล อารดต์ แฮร์ริสัน ฟอร์ด, มาร์ค ฮามิลล์, แคร์รี ฟิชเชอร์ และนักแสดงคนอื่น ๆ กลับมารับบทเดิมจากในไตรภาคเดิมและนักแสดงนำร่วม ประกอบด้วย เดซี ริดลีย์, จอห์น โบเยกา, แอดัม ไดร์เวอร์และออสการ์ ไอแซ็ก ภาพยนตร์เรื่องที่สอง ' ฉายเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2017 กำกับและเขียนบทโดย ไรอัน จอห์นสัน นักแสดงส่วนใหญ่กลับมารับบทเดิมและภาพยนตร์เรื่องสุดท้าย "" ฉายเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2019 กำกับโดยแอบรัมส์และเขาก็เขียนบทร่วมกับคริส เทอร์ริโอ
ภาพยนตร์ในไตรภาคนี้เล่าเรื่องของ เรย์ เด็กกำพร้าอายุ 19 ปี ซึ่งได้เข้าร่วม ขบวนการฝ่ายต่อต้าน ต่อสู้กับ ปฐมภาคี ที่ผงาดขึ้นมาหลังจาก จักรวรรดิกาแลกติก ล่มสลาย เรน์เรียนรู้วิธีแห่งพลัง จากลุค สกายวอล์คเกอร์และเลอา ออกานา และเผชิญหน้ากับ ไคโล เร็น—ลูกชายของเลอากับฮาน โซโล หลานชายของลุคและอนาคิน สกายวอล์คเกอร์—ผู้เข้าสู่ด้านมืดของพลัง ภาพยนตร์สองเรื่องแรกได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวก ขณะที่ภาพยนตร์เรื่องที่สามได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลาย ไตรภาคนี้ทำเงินมากกว่า 4.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก โดยที่ภาพยนตร์ทุกเรื่องทำเงินมากกว่าหนึ่งพันล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก
การพัฒนาในช่วงต้น.