pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มีการเปิดทดสอบหน้ากล้องหรือเรียกว่าแคสติ้งดาราหน้าใหม่ซึ่งเป็นการออดิชั่นครั้งแรกของเธอ ราดรีเกซชนะผู้ที่เข้าสมัคร 350 คนในหนังอิสระทุนต่ำ ที่ชื่อว่า "Girlfight".ด้วยการรับบทเป็นไดน่า ก๊อทแมน(Diana Guzman),ซึ่งเป็นบทวัยรุ่นที่ก้าวร้าวแล้วได้รับการฝึกฝนเพื่อจะเป็นนักมวย, ราดรีเกซได้รับรางวัลต่อหลายรางวัลและถูกเสนอชื่อในฐานะนักแสดงอิสระ, รวมทั้งได้รับรางวัลนักแสดงหลักจากงาน National Board of Review และ Deauville Film Festival, และก็ยังมีอีกหลายรางวัล เช่น Independent Spirit Awards, Gotham Awards, Las Vegas Film Critics Sierra Awards, และอีกหลายที่ได้รับ ตัวภาพยนตร์เองก็ได้รับรางวัลสูงสุดจาก Sundance และชนะเลิศรางวัลเยาวชนที่เทศกาลประกวดภาพยนตร์ที่เมืองคานส์(เทศกาลภาพยนตร์เมืองกาน) ในปี 1999, เธอได้รับคัดเลือกในบทบาทที่เป็น Sisqó's ในมิวสิควิดีโอ ชื่อว่า "Thong Song". ในปี 2002, เธอปรากฏตัวในมิวสิควิดีโอเพลงที่มีชื่อว่า "Always On Time".
ราดรีเกซมีบทบาทที่โดดเด่นในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จ รวมถึงบทบาทของเธอที่เป็นแล็ตตี้ โอติซ ในภาพยนตร์เรื่อง เร็ว แรง ทะลุนรก ("The Fast and the Furious) "ในปี 2001 และในบทของเรน โอคัมโป ในหนังเรื่องผีชีวะ("Resident Evil) "ในปี 2002. เธอปรากฏตัวในหนังเรื่องคลื่นยักษ์รักร้อน("Blue Crush)" และสวาทหน่วยจู่โจมระห่ำโลก("S.W.A.T.)" ในปี 2004, ราดรีเกซได้พากษ์เสียงของเธอในวิดีโอเกมชื่อว่า "Halo 2," เล่นในตัวชื่อว่ามารีน(Marine) เธอยังมีการให้เสียงของอลิซ ริคาร์โรว์(Liz Ricarro) ในการ์ตูนเน็ตเวิร์คซีรีส์(การ์ตูนเน็ตเวิร์ค series) ของ "IGPX." จากปี 2005 ถึง 2006 เธอได้รับบทเล่นเป็นตำรวจ แอนนา โลนิการ์ คอร์เทซ(Ana Lucia Cortez) ในซีรีส์โทรทัศน์ชื่อ "Lost" เธอปรากฏตัวในซีชั่นที่ 2 (ตัวละครที่ปรากฏตัวในครั้งแรกเป็นเรื่องย้อนหลังในช่วงจบซีชั่นแรกชื่อว่า "Exodus: Part 1") และมาปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะนักแสดงรับเชิญในซีชั่นที่ 5 "The Lie" ในปี 2009 เธอกลับมาอีกครั้งในตอนสุดท้ายของซีรีส์ที่ชื่อตอนว่า "What They Died For", ในปี 2010 เมื่อปี 2006 ราดรีเกซที่ตอนสำคัญที่เป็นเอพพิโซดของตัวเธอเองใน G4's แสดงเป็น "Icons."
ในปี 2008,โรดิเกซปรากฏตัวในหนังเรื่อง ซึแอตเติล ปิดเมืองเดือดระอุ("Battle in Seattle)" ใน 2009, เธอแสดงในหนังเรื่อง เร็วแรงทะลุนรก 4("เดอะฟาสต์แอนด์เดอะฟิวเรียส)", ซึ่งเป็นภาคที่ 4 ของหนังเรื่อง "The Fast and the Furious" film series. หลังจากนั้นอีกปี, ราดรีเกซได้เริ่มในหนังของเจมส์ แคเมลอน ในหนังทุนสร้างสูงแนวไซไฟผจญภัยในเรื่อง"อวตาร", ซึ่งกลายเป็นหนังที่รายได้สูงสุดในประวัติศาสตร์วงการภาพยนตร์(highest-grossing film in history) และก็เป็นหนังที่ราดรีเกซก็ประสบความสำเร็จ เธอให้ความสนใจกับการกับมาในภาพยนตร์เรื่องที่ 2 ในปี 2009 โรดิเกซได้ร่วมแสดงในหนังของโดมิดิกันที่ชื่อว่า "Trópico de Sangre", ซึ่งเป็นหนังอิสระที่สร้างโดยมิราเบลน้องสาวของเธอ(Mirabal sisters)
ในปี 2010, ราดรีเกซได้ปรากฏตัวในของโรเบิร์ท ราดรีเกซ (Robert Rodriguez) หนังเรื่อง "Machete "ซึ่งหนังได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกและทำเงินไป 44 ล้านเหรียญในบ๊อกออฟฟิต ในปี 2011 ประกบคู่คับ อารอน เอคฮาร์ท (อารอน เอคฮาร์ท) ในหนังแนวแนวนิยายวิทยาศาสตร์ เรื่อง "" หนังทำรายได้มากว่า 200 ล้านเหรียญในบ๊อกออฟฟิต ในปี 2012 เธอกลับไปเล่นหนังในบทของร่างโคลนที่เป็นทั้งตัวดีและตัวร้ายในบทของ เรน โอแคมโบ ในหนังเรื่อง ผีชีวะ 5 ตอนสงครามไวรัสล้างนรก (")" ในปี 2013 เธอรับบทบาทเป็น เล็ตตี้ โอติซ ในเรื่อง "เร็ว..แรงทะลุนรก 6" ในปีเดียวกันราดรีเกซมาเล่นหนังในของโรเบิร์ท ราดรีเกซในเรื่อง "Machete Kills".
การรับบทบาท.
หลังจากภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอ ที่ชื่อว่า "Girlfight" ราดรีเกซได้รับบทอย่างต่อเนื่องและมีคาแรคเตอร์แนวทอมบอยที่ทำงานในสถานีตำรวจหรือทำงานในหน่วยงานของกองทัพ ราดรีเกซกล่าวว่าไม่สนใจว่าตัวเองจะได้รับบทบาทอย่างไร แต่เธอจะรับผิดชอบกับบทบาทที่ได้รับอย่างดีที่สุด
"โอ้ไม่นะ, ฉันรู้สึกว่าเพิ่งได้รับบทบาทในหนังเรื่อง "Girlfight" เมื่อปีที่ผ่านมา. คุณจะยอมให้ตัวเองได้รับบท ถ้าฉันตัดสินใจฉันไม่ต้องการที่จะได้รับบทในวันพรุ่งนี้ ฉันจะต้องเล่นหนังอินดี้ที่ได้รับบทสาวยากจนที่ต้องมีประสบการณ์ที่ทนทุกข์ทรมารและต้องการที่จะเอาชนะผ่านมันมาให้ได้จากการร้องไห้หรือถูกข่มขืน แต่ช่วงท้ายๆ ของวันฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้แสดง ฉันเพียงต้องการใครบางคนฉันเชื่อในสิ่งนั้นฉันอยากให้ทุกคนสนใจหรือสนุกไปกับมัน ฉันอยู่ตรงนี้เพื่อให้ความบันเทิงกับผู้ชมและช่วยให้ผู้หญิงนั้นแข็งแกร่งขึ้น และนั่นคือสิ่งที่ฉันทำในช่วงเวลา 10 ปีที่ผ่านมา ฉันบอกกับตัวเองและฉันก็มีกล่องของตัวเองและจะพูดว่าเมื่อมีสิ่งต่างๆที่จะใส่ในจานของฉัน ฉันก็จะพูดว่าไม่ และในที่สุดฉันก็จะเหมือนลูกไก่ที่แข็งแรงที่จะถูกฆ่าและมันก็ไม่ผิดปกติอะไร"
คนเขียนบท.
ในระหว่าที่กำลังมีทัวร์เพื่อโปรโมทหนังเรื่อง "เร็ว..แรงทะลุนรก 6" ราดรีเกซเริ่มได้รับร่วมธุรกิจกับฮอลลีวูดที่จะผันตัวเป็นคนเขียนบาท เธอมีงานเขียนบทอยู่สองเรื่องที่กำลังพัฒนาอยู่และมีแผนที่จะหยุดพักงานแสดงเพื่อจะติดตามผลงานเขียนของเธอ หนึ่งในแนวความคิดอยู่บนพื้นฐานเป็นหนังครอบครัวเธอได้ให้คำอธิบายว่า "เรื่องราว 2012 ที่เกี่ยวข้องกับความบริสุทธิ์ เกี่ยวกับสัตว์และเกี่ยวกับเด็ก", และมีจุดอื่นๆ ที่กับลังปรับปรุงแก้ไขในการที่เอามาทำใหม่เป็นหนังโจรเยอรมันปี 1997 ที่เธอให้คำอธิบายเกี่ยวกับหนังไว้ว่า "เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ 4 สาวที่หนีออกมาจากคุกและกำลังถูกตามล่าตัวทั่วประเทศโดยเอฟบีไอ"
นักจัดรายการ.
ราดรีเกซได้ผันตัวเข้ามาทำงานเป็นนักจัดรายการ(ดีเจ) ปี 2009 – เป็นไนท์คลับที่เป็นนานาชาติและเป็นดีเจในรอบปฐมทัศน์ภาพยนตร์ที่ช่วงท้ายมีงานปาร์ตี้ โรดิเกซระบุว่ามีการมิกเพลงที่เป็นแนวเฮาส์มิวสิค(เฮาส์ (แนวดนตรี)) และมีการบันทึก เธอพูดไว้ว่า "ส่วนใหญ่ฉันชอบเล่นในที่ที่มีคนมากที่เป็นกลุ่มผู้ใหญ่เพื่อฉันจะย้อนกลับไปในยุค 1930s ไปถึงปี 1960s, 1970 และ1980s – เอามาไว้ในบ้าน มีแนวฮิปฮอปแล้วก็อาร์แอนด์บี ฉันชอบที่จะผสมผสานเสียงดนตรีอีเล็กทรอนิค"
การจัดอันดับอันน่าทึ่ง.
หลายต่อหลายครั้งในช่วงอาชีพของเธอ เธอได้รับการจัดอันดับในนิตยสาร "Stuff" ว่าเป็น "เป็น 1 ในผู้หญิง 102 คนที่เซ็กซี่ที่สุดในโลก", หนังสือ "Maxim" "เป็นผู้หญิงที่ติดหนึ่งใน 100 ของผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุด" และติดอันดับที่ 74 ของนิตยสาร เอฟเอชเอ็ม "ผู้หญิง 100 อันดับแรกที่เซ็กซี่ที่สุดในปี 2009"
ในช่วงต้นปี 2000 ราดรีเกซได้ยุติการหมั้นกับแฟนหนุ่มที่เป็นชาวมุสลิม โดยเหตุผลหรือข้ออ้างมาจากความแตกต่างทางศาสนาของฝ่ายชายที่เขาขอร้องจากเธอ หลังจากนั้นได้มีข่าวว่าเธออาจมีความสัมพันธ์กับวิน ดีเซล ที่เป็นพระเอกคู่กับเธอในหนังเรื่อง เร็ว แรง ทะลุนรก ("Fast and the Furious)" และโอลิเวียร์ มาร์ติเนซ (Olivier Martinez) ที่ได้มีโอกาสร่วมงานกับเธอในหนังเรื่อง ส.ว.า.ท. หน่วยจู่โจมระห่ำโลก ("S.W.A.T.)"
ในเดือนกรกฎาคม 2006, ราดรีเกซได้บอกกับนิตยสาร "Cosmopolitan" ว่าเธอไม่ใช่เลสเบี้ยน, แต่ว่า"เธอได้เคยมีประสบการณ์กับทั้งสองเพศ" ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2006, เธอได้ถูกเปิดเผยว่าเธอเป็นไบเซ็กชวล กับตอนที่เธอเล่นหนังเรื่องผ่าภิภพแวมไพร์("Bloodrayne)"ที่ได้ร่วมงานกับดาราที่ชื่อว่า คริสแตนน่า โลเค่น(Kristanna Loken) ได้สร้างความคิดเห็นหลายความเห็น"ผู้ที่ให้การสนับสนุน" มีการตีความกันอย่างกว้างขวางจากสื่อถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่ แต่ก็ไม่ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการจากคนทั้งคู่ ในเดือนมิถุนายน ปี 2007 นิตยสารเลสเบี้ยนที่ชื่อว่า"Curve" ได้นำเสนอเรื่องราวอ้างว่าราดรีเกซนั้นเป็นไบเซ็กชวล ราดรีเกซได้วิพากษ์วิจารณ์นิตยสารเล่มนี้ว่า"เอาคำพูดยัดใส่ปากของเธอ". เธอก็ได้บอกอีกครั้งว่าเธอไม่ใช่เลสเบี้ยนในเดือนพฤศจิกายน ปี 2008 จากการที่เธอให้สัมภาษณ์กับหนังสือนิตยสารสำหรับผู้หญิงที่ชื่อว่า "Cayena "ซึ่งเป็นนิตยสารของสาธารณรัฐโดมินิกัน.
ในเดือนตุลาคม 2013, หนังสือเอนเตอร์เทนเมนท์รายสัปดาห์("เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี)" ได้ยกคำพูดของเธอที่ว่า "ฉันได้ทั้งสองอย่าง ฉันทำในสิ่งที่ฉันชอบ ฉันแปลกมากที่มานั่งอยู่ตรงนี้และฉันไม่พยายามทนในเมื่อฉันสามารถทำได้ ผู้ชายก็มีอะไรที่น่าทึ่ง เหมือนดังลูกไก่" แล้วเธอก็ได้อธิบายคำพูดของเธอกับนิตยสารที่มีชื่อว่า"Latina" ว่า "ฉันว่ามันเก่าแล้ว. ในที่สุดมันก็จะทำเกิดความยุ่งยากจนฉันไม่อยากจะกลับไปทำอีก. ฉันอยากจะซื่อสัตย์และมองดูสิ่งที่กำลังจะเกิด." ในเดือนพฤษภาคม ปี 2014, เธอกล่าวว่าการที่เธอให้สัมภาษณ์เธอหวังว่าการกระทำของเธอจะสามารถช่วยคนอื่นๆ ที่เจอในสถานการณ์ที่คล้ายกัน "โดยอาจจะเปิดปากใหญ่โตที่เต็มได้ด้วยไขมันของฉัน เหมือนกับจะทำให้ก้าวผ่านขึ้นไปอีกขั้นโดยที่จะสร้างแรงบันดาลใจให้กับใครบางคนที่เป็นคล้ายๆกัน" เธอได้ให้คำอธิบายหลังจากการให้สัมภาษณ์อีกครั้งนั้นหลังจากนั้นว่าตัวเธอเองเป็นไบเซ็กชวล: "ไบ , ใช่ ฉันตกอยู่ในแบบ B-ของ กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ(กลุ่มที่มีความหลากหลายทางเพศ)" ราดรีเกซขาดความแปลกใหม่ในบทนักแสดงหญิงที่มีอยู่ในบทภาพยนตร์ เธอกล่าวว่า "มีอะไรที่ผิดปกติกับการเป็นไบเซ็กชวลเหรอ? ฉันหมายถึง,พวกเราต่อต้านสิ่งที่จะมารบกวนในที่ที่เราจะไป"
ประเด็นเรื่องเกี่ยวกับกฎหมาย.
ในเดือนมีนาคม ปี 2002, ราดรีเกซได้ถูกจับกุมในข้อหาทำร้ายร่างกายหลังจากที่ต่อสู้ตบตีกับเพื่อนร่วมห้องของเธอ ค่าปรับได้ถูกหยุดไว้เนื่องจากเพื่อนร่วมห้องของเธอปฏิเสธข้อกล่าวหาในชั้นศาล. ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2003, ราดรีเกซขึ้นศาลเพื่อเผชิญหากับข้อกล่าวหาทางอาญา(misdemeanor) 8 ข้อ และถูกจ่ายค่าปรับกับ 2 เหตุการณ์ซึ่งรวมไปถึงกรณีขับรถชนแล้วหนีและชกต่อย. ในเดือนมิถุนายน ปี 2004 , โรดิเกซสารภาพไม่ขอสู้คดี(no contest) ในลอสแอนเจลิสที่ถูกจับกุมใน 3 ข้อหาชนแล้วหนี,เมาแล้วขับ และขับรถโดยที่ใบอนุญาตในการขับขี่ถูกระงับ. เธอถูกจำคุก 48 ชั่วโมง, ต้องบำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคม(งานบริการชุมชน)ที่ห้องเก็บศพในโรงพยาบาลนิวยอร์ก, เข้าโปรแกรมบำบัดแอลกอฮอล์ 3 เดือน, และได้รับการรอลงอาญา(probation) เป็นเวลา 3 ปี
ในปี 2005 ขณะที่หนังเรื่อง "Lost" ใน รัฐฮาวาย ราดรีเกซถูกจับกุมจากตำรวจโฮโนลูลู(โฮโนลูลู) หลายครั้ง เธอถูกกล่าวหาเรื่องการขับรถในเขตเกาะเกาะโอวาฮู(เกาะโอวาฮู) ในวันที่ 1 พฤศจิกายนและถูกปรับเป็นเงิน 357 ดอลลาร์สหรัฐ. เธอต้องจ่าย 300 ดอลลาร์สหรัฐในเรื่องการขับในวันที่ 20 ตุลาคมและถูกปรับ 197 เหรียญในวันที่ 24 เดือนสิงหาคม
ในวันที่ 1 ธันวาคม ปี 2005 ราดรีเกซถูกจับกุมจากการขับรถ โรดิเกซได้ปฏิเสธข้อกล่าวหาว่าเธอไม่ยอมรับความผิดเมื่อถูกฟ้องร้อง แต่ในวันของการพิจารณาคดีของเธอในเดือนเมษายน ปี 2006, เธอกลับรับสารภาพและยินดีที่จะจ่ายค่าปรับ เธอเลือกที่จะเป็นจ่ายเงิน 500 ดอลลาร์สหรัฐและถูกคุมขังเป็นเวลา 5 วันแทนที่จะบำเพ็ญประโยชน์เพื่อชุมชน 240 ชั่วโมง. เธอได้อ้างว่าปริมาณสารสเตียรอยด์ที่เธอได้รับในปริมาณที่สูงจากการเบาเทาอาการแพ้มีผลกับพฤติกรรมของเธอ เพราะอุบัติเหตุที่ไกลลัว(Kailua) มันอยู่ในช่วงการคุมความประพฤติของเธอที่ลอสแอนเจลิส เธอถูกตัดสินจำคุกถึง 60 วันในคุก และถูกคุมความประพฤติโปรแกรมการฟื้นฟูเรื่องเครื่องดื่มแอลกอฮอร์และอีก 30 ในการบำเพ็ญสาธารณประโยชน์เพื่อชุมชน, รวมถึงงานรณรงค์ต่อต้านแม่เมาแล้วขับ(Mothers Against Drunk Driving) โดยผู้พิพากษาลอสแอนเจลิสในวันที่ 1 พฤษภาคม ปี 2006. เพราะความอึดอัด เธอได้รับการปล่อยตัวจากคุกเพียงหลังจากที่เธอเดินเขาไปในคุกในวันเดียวกัน เธอนำประสบการณ์เข้าไปเขียนในบล็อกของเธอ
ในเดือนกันยายน ปี 2007 ราดรีเกซได้ถูกกล่าวหาว่าละเมิดการถูกคุมความประพฤติโดยการบำเพ็ญประโยชน์ต่อสาธารณชนไม่เสร็จสิ้นและไม่ปฏิบัติตามโปรแกรมบำบัดแฮกอลฮอร์ มีรายงานว่าเธอส่งเอกสารเดิมที่ระบุว่าเธอทำงานบำเพ็ญประโยชน์ในวันที่ 5 เดือนกันยายนในปี 2006, แต่ก็ได้รับการยืนยันว่าเธอทำจริงที่เมืองนิวยอร์กในวันนั้น. ทนายความของเธออ้างว่าเป็นข้อผิดพลาดของฝ่ายธุรการ. ในวันที่ 10 เดือนตุลาคม ปี 2007 เธอถูกตัดสินให้จำคุก 180 วันหลังจากที่เธอละเมิดการคุมความประพฤติของเธอ เธอคาดว่าเวลาในคุก 180 วันเต็มในคุกนั้นไม่เหมาะสมเนื่องจากเธอต้องพักงานเธอและถูกกักบริเวณในบ้าน. อย่างไรก็ตามหลังจากที่เข้าไปในคุกที่เป็นสถานกักกันที่ตั้งอยู่ในเขตลินวูดส์(Lynwood) แคลิฟอเนียร์ ในวันที่ 23 ธันวาคม ปี 2007 เธอได้รับการปล่อยตัวหลังจากถูกคุมขังได้ 18 วัน ในวันที่ 9 เดือนมกราคม ปี 2008 เนื่องจากความแออัดในคุก
กองกำลังรักษาความมั่นคงแห่งชาติมัลดีฟส์
การปนภาษา
ชีวิตยังคงสวยงาม
"ชีวิตยังคงสวยงาม" เป็นซิงเกิลที่ 3 ของวงดนตรีบอดี้สแลม จากอัลบั้มชุดที่ 6 "dharmajāti (ดัม-มะ-ชา-ติ)"
เพลง "ชีวิตยังคงสวยงาม" ประพันธ์เนื้อร้องโดย โป โปษยะนุกูล แต่งทำนองโดย อาทิวราห์ คงมาลัย (ตูน บอดี้สแลม) และเรียบเรียงโดย บอดี้สแลม, พูนศักดิ์ จตุระบุล (อ๊อฟ บิ๊กแอส) ออกจำหน่ายในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2557
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้เผยแพร่ในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 กำกับโดย สาลินี เขมจรัส ถ่ายทำกันที่เกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี เกี่ยวกับเนื้อหาเพลงเกี่ยวกับชีวิตคนเราก็ต้องพบเจอความทุกข์หรือเรื่องร้าย ๆ กันทั้งนั้น จะยิ้มรับความทุกข์เหล่านั้นเอาไว้ เพราะอย่างไรชีวิตก็สวยงามเสมอ และยังเผยให้เห็นภาพความรัก ระหว่างบอดี้สแลมและแฟนเพลง ภาพเบื้องหลังต่าง ๆ ที่ยังไม่มีใครเคยเห็น รวมไปถึงความผูกพันตลอก 12 ปีที่ผ่านมาของบอดี้สแลม ที่พวกเขาทั้ง 5 คนได้เรียนรู้ ยอมรับ และก้าวข้ามผ่านมาจนถึงวันนี้
เพลง "ชีวิตยังคงสวยงาม" ได้คว้าอันดับ 1 ของไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ (iTunes Store Thailand) ที่มีคนดาวน์โหลดมากที่สุดในไอทูนส์
กาลีญาอาอาฟรีกานา
กาลีญาอาอาฟรีกานา (, "ไก่แบบแอฟริกา") หรือบางครั้งเรียกสั้น ๆ ว่า ฟรังกูอาซาดู (, "ไก่ย่าง") เป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของมาเก๊าที่ได้รับอิทธิพลจากโปรตุเกส โดยได้รับอิทธิพลจากอาหารที่เรียกไก่ย่างปีรีปีรีซึ่งเป็นไก่หมักในซอสที่ทำจากพริกชี้ฟ้าหรือปีรีปีรี โดยพริกที่ใช้ปรุงนำมาจากอาณานิคมในแอฟริกาคือแองโกลาและโมซัมบิก เมื่อไก่ย่างปีรีปีรีมาถึงมาเก๊า ชาวมาเก๊าได้เปลี่ยนวิธีทำจากการย่างบนเตามาเป็นการอบในกระทะและราดด้วยซอส ซอสแบบเดิมในโปรตุเกสใส่เพียงพริกสด พริกป่น กระเทียม ผงออริกาโน น้ำมันมะกอกและน้ำส้มสายชู ส่วนในมาเก๊าได้เพิ่มกะทิและถั่วลิสง จนกลายเป็นกาลีญาอาอาฟรีกานาที่เป็นเอกลักษณ์ของมาเก๊า
แฮสตาปเปอ
เฮกเตล-อิกเซล
เอนสเกเด
หลาง ผิง
หลาง ผิง  เกิดวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1960 ที่กรุงปักกิ่ง เธอเป็นอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวจีน และเป็นอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐ เธอมีฉายาคือ "ค้อนเหล็ก"
ในปี ค.ศ. 2002 เธอได้รับเกียรติในการจารึกชื่อไว้ในวอลเลย์บอลฮอลล์ออฟเฟม ที่ฮอลโยค รัฐแมสซาชูเซตส์ เธอเป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกา และพาทีมเข้ารับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ประเทศบ้านเกิดของเธอเอง
ปัจจุบัน เธอทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน
หลาง ผิง เกิดที่กรุงปักกิ่ง และมีเชื้อสายชาวแมนจู
เธอได้ย้ายสู่สหรัฐอเมริกา และทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนทีมวอลเลย์บอลที่มหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโก เมื่อถามถึงการย้ายของเธอ เธอได้บอกว่าเธอต้องการที่จะ "ลิ้มลองชีวิตแบบปกติ" เธอมีลูกสาวอายุ 20 ปี ชื่อ ลีเดีย ไป่ ผู้ซึ่งเป็นสมาชิกทีมวอลเลย์บอลหญิงของสแตนฟอร์ด
เธอยังคงความเป็นพลเมืองชาวจีนแผ่นดินใหญ่แม้ว่าจะใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกามากว่า 15 ปี
หลาง ผิง เคยเป็นสมาชิกคนหนึ่งของวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน และได้รับรางวัลเหรียญทองเมื่อครั้งที่เป็นฝ่ายชนะทีมชาติสหรัฐอเมริกาในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย รวมถึงเธอเป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีมที่ชนะการแข่งขันชิงแชมป์โลกในปี ค.ศ. 1982 ที่ประเทศเปรู รวมถึงรายการเวิลด์คัพเมื่อปี ค.ศ. 1981 และ 1985
อิทธิพลในประเทศจีน.
เนื่องจากบทบาทสำคัญของเธอในความสำเร็จของวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีนในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 หลางได้รับการมองว่าเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม และเป็นหนึ่งในบุคคลที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดในประวัติศาสตร์กีฬาสมัยใหม่ของประเทศจีน โดยในตอนท้ายของการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ค.ศ. 1976 ประเทศจีนได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาในระดับโลกอีกครั้ง แม้ว่าทีมปิงปองของจีนจะชนะการแข่งขันในระดับนานาชาติ ซึ่งกีฬานี้มักได้รับการพิจารณาว่าชาวจีนมีความเชี่ยวชาญ แต่หลางกับทีมวอลเลย์บอลหญิงของเธอก็ได้รับการจัดเป็นกีฬาประเภททีมที่ชนะการแข่งขันชิงแชมป์โลกหลายสมัย โดยการแข่งขันครั้งสุดท้ายของเธอคือกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 โดยหลางได้เป็นดาวในตำแหน่งตัวตีด้านนอกของทีม เธอมักได้รับการจดจำเป็นอย่างมาก ว่าเป็นหนึ่งในนักกีฬาแชมป์โลกสมัยแรกของวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน
หลางได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนที่มหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโก ตั้งแต่ ค.ศ. 1987–89 และ ค.ศ. 1992–93
ในปี ค.ศ. 1995 หลางได้มาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน และสามารถพาทีมคว้ารางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ที่แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย และอันดับสองในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 1998 ที่ประเทศญี่ปุ่น หลาง ผิง ได้ลาออกจากทีมชาติจีนในปี ค.ศ. 1998 อันเนื่องมาจากเหตุผลด้านสุขภาพ ในปีต่อมา เธอได้เข้ารับตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนในการแข่งขันลีกอาชีพของประเทศอิตาลี และประสบความสำเร็จอย่างยอดเยี่ยมในการแข่งขันดังกล่าว โดยสามารถพาทีมชนะการแข่งขันลีกและได้รับรางวัลผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมแห่งปีอยู่หลายสมัย
เธอได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2005 ที่ซึ่งเธอได้พาทีมเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 โดยทีมชาติสหรัฐได้พบกับทีมชาติจีนในประเทศบ้านเกิดของเธอเอง และทีมชาติสหรัฐสามารถเป็นฝ่ายชนะทีมชาติจีน 3-2 เซต ซึ่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน หู จิ่นเทา และประธานาธิบดีสหรัฐ จอร์จ ดับเบิลยู บุช เข้าร่วมชมการแข่งขันนัดดังกล่าว โดยการแข่งขันนัดดังกล่าวมีผู้ชมถึง 250 ล้านคนเมื่อนับเฉพาะประเทศจีนเพียงอย่างเดียว และเธอได้พาทีมสหรัฐเข้ารับรางวัลเหรียญเงินหลังจากเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมชาติบราซิลในรอบชิงชนะเลิศที่ 3-1 เซต หลางได้ลาออกจากการทำหน้าที่ดังกล่าวในปี ค.ศ. 2008 โดยอ้างว่าเธออยากจะใช้เวลาอยู่กับครอบครัวของเธอ
และปัจจุบัน เธอเป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน
วาลลาซามานยาเซลาฮี
ฮุมาตอัดดิยาร์
อัสซะลามิยะมิสรี
ไอส์แลนด์เกมส์
ไอส์แลนด์เกมส์ 1985
วรพงษ์ สง่าเนตร
พลเอก วรพงษ์ สง่าเนตร (เกิด 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498) สมาชิกวุฒิสภา ประธานกรรมการ คณะกรรมการจัดทำยุทธศาสตร์ชาติด้านความมั่นคง ประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติการจัดทำยุทธศาสตร์ชาติ นายทหารพิเศษประจำกรมนักเรียนนายเรือรักษาพระองค์ โรงเรียนนายเรือ และประจำกรมนักเรียนนายเรืออากาศรักษาพระองค์ โรงเรียนนายเรืออากาศ อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด อดีตสมาชิกคณะรักษาความสงบแห่งชาติตามประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 122/2557 อดีตประธานกรรมการในคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย อดีตนายทหารราชองครักษ์พิเศษ อดีตเสนาธิการทหาร อดีตเจ้ากรมยุทธการทหาร
วรพงษ์ สง่าเนตร หรือที่สื่อมวลชนมักจะเรียกว่า "บิ๊กตี๋" เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 เป็นน้องชายของพลเอก พหล สง่าเนตร สมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ กรรมการสภาการศึกษาวิชาการทหารผู้ทรงคุณวุฒิ และกรรมการในคณะกรรมการสภาการศึกษา ด้านส่งเสริมการป้องกันและปราบปรามการทุจริต อดีตรองปลัดกระทรวงกลาโหม
พลเอก วรพงษ์จบการศึกษาจาก โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 12 (ตท.12) และ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่น 23 (จปร.23) รุ่นเดียวกับพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตผู้บัญชาการทหารบก
และนายกรัฐมนตรี, พลเอก ธนะศักดิ์ ปฏิมาประกร อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด, พลเอก สุรศักดิ์ กาญจนรัตน์ อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม, พลเอก ดาว์พงษ์ รัตนสุวรรณ อดีตรองผู้บัญชาการทหารบก, พลเอก ธวัชชัย สมุทรสาคร อดีตแม่ทัพภาคที่ 2 และ พลเอก วรรณทิพย์ ว่องไว อดีตแม่ทัพภาคที่ 3
ตำแหน่งพิเศษ
พลเอก วรพงษ์ สมรสกับ ดร.วิชชุดา สง่าเนตร หรือคุณม่ำ มีบุตร 1 คนคือ กิตติธัช สง่าเนตร และธิดา 1 คนคือ กัลย์สุดา สง่าเนตร
พ.ศ. 2558 - เครื่องอิสริยาภรณ์ดาร์จาห์ อุตมะ บักติ เจเมอร์ลัง (เท็นเทรา)
พ.ศ. 2558 - เครื่องราชอิสริยาภรณ์เดาร์จาห์ เกปาละวานัน อังกะตัน เตนเตรา ชั้นที่ 1
ไพบูลย์ คุ้มฉายา
พลเอก ไพบูลย์ คุ้มฉายา ชื่อเล่น ต๊อก (เกิด 21 มิถุนายน พ.ศ. 2498) เป็นนักการเมืองและนายทหารบกชาวไทย ดำรงตำแหน่งองคมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม,รองประธานคณะกรรมการส่งเสริมและพัฒนาระบบเกษตรพันธสัญญาที่เป็นธรรมรองประธานกรรมการใน คณะกรรมการโครงการราชทัณฑ์ปันสุข ทำความ ดี ด้วยหัวใจ
รองประธานกรรมการในคณะกรรมการโครงการอนุรักษ์ช้างป่ารอยต่อ 5 จังหวัด ในภาคตะวันออก, ประธานกรรมการศูนย์อำนวยการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดแห่งชาติ, หัวหน้าฝ่ายกฎหมายและกระบวนการยุติธรรมของ คสช.และสมาชิกคณะรักษาความสงบแห่งชาติ อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด, อดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก, อดีตแม่ทัพภาคที่ 1, อดีตผู้บัญชาการกองพลที่ 1 รักษาพระองค์, อดีตผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ และอดีตผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ นายทหารพิเศษประจำกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์และกรมทหารราบที่ 21 รักษาพระองค์
ไพบูลย์ คุ้มฉายา หรือที่สื่อมวลชนมักจะเรียกว่า "บิ๊กต๊อก" เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2498 ที่ตำบลบ้านดอน อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของนายลออกับ นางจันทร์ คุ้มฉายา มีน้องชายชื่อ นายทรงบท คุ้มฉายา ดำรงตำแหน่ง นายกเทศมนตรีตำบลบ้านดอน
ไพบูลย์ คุ้มฉายา สมรสกับ พจณี คุ้มฉายา โดยมีบุตรี 1 คน คือ นางอิงฆ์พลัฏฐ์ อำไพวิทย์ (ปัจจุบันได้สมรสกับ นายพีรพล อำไพวิทย์)
ไพบูลย์จบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนอู่ทอง ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำอำเภอ และจบจาก โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 15 (ตท.15) รุ่นเดียวกับพลตำรวจเอก สมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ และ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่น 26 (จปร.26) รุ่นเดียวพลเอก ปรีชา จันทร์โอชา อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม
ไพบูลย์ คุ้มฉายา ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ในรัฐบาลของ ประยุทธ์ จันทร์โอชา และเป็นหัวหน้าฝ่ายกฎหมายและกระบวนการยุติธรรม ของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ อีกหน้าที่หนึ่ง ในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2558 เขาแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดจำนวน 4 รายได้แก่ นายจิตรนรา นวรัตน์ นายแพทย์ยงยุทธ วงศ์ภิรมย์ศานติ์ นายพิศิษฐ์ วิริยสกุล นายสุนทร สุนทรธาราวงศ์ และแต่งตั้ง อภิชัย หงษ์ทอง
ดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
Executive control
Simultanagnosia
Optic ataxia
ทรงผมนักเรียน
เพศที่สาม
สำนวนติดปาก
เอ็ดวัด กริกก์
เอ็ดวัด ฮาเกอรึป กริกก์ (, ; 15 มิถุนายน ค.ศ. 1843 – 4 กันยายน ค.ศ. 1907) เป็นคีตกวีและนักเปียโนชาวนอร์เวย์ เขาเป็นบุคลากรทางดนตรีที่ทรงอิทธิพลในยุคโรแมนติก หลายบทเพลงคลาสสิกของเขาล้วนเคยผ่านหูสาธารณชนทั่วโลกมาแล้ว เขาสามารถทำให้ดนตรีโฟล์กของนอร์เวย์ก้าวขึ้นมาอยู่ในดนตรีระดับแถวหน้าของโลก
บทเพลงที่โด่งดังที่สุดของเขาคือ "In the Hall of the Mountain King" ซึ่งล้วนเคยผ่านหูผู้คนทั่วโลกมาแล้ว
เอ็ดวัด เกิดในนครแบร์เกนของราชอาณาจักรนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1843 บิดาของเขาคือ อาเล็กซันเดอร์ กริกก์ มีอาชีพพ่อค้าและเป็นรองกงสุลในแบร์เกน มารดาคือ เยซีเนอ ยือดีเตอ ฮาเกอรึป เธอเป็นบุตรสาวของเอ็ดวัด ฮาเกอรึป มีอาชีพเป็นครูสอนดนตรี ครอบครัวกริกก์มีต้นกำเนิดมาจากสกอตแลนด์ ซึ่งได้เข้ามาตั้งรกรากและธุรกิจในแบร์เกนราวปี ค.ศ. 1770
เอ็ดวัด กริกก์ เกิดมาในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยเสียงดนตรี โดยมารดาของเขาเป็นผู้ฝึกสอนเปียโนให้กับเขาเมื่อเขาอายุได้ 6 ขวบ ต่อมาใน ค.ศ. 1858 เขาได้พบกับนักไวโอลินผู้มีชื่อเสียง คือ อูเลอ บึลล์ ซึ่งเป็นญาติห่าง ๆ เนื่องจากพี่ชายของบึลล์ได้แต่งงานกับป้าของเอ็ดวัด บึลล์เมื่อได้พบกับเอ็ดวัด สามารถรับรู้ถึงพรสวรรค์ด้านดนตรีของเอ็ดวัดในวัย 15 ปี จึงได้ชักชวนพ่อแม่ของเอ็ดวัดให้ส่งเขาไปศึกษายังมหาวิทยาลัยดนตรีและการละครไลพ์ซิช ในสาขาเปียโน
เอ็ดวัดได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้โดยเน้นไปที่เปียโน ที่ไลพ์ซิช เอ็ดวัดชอบที่จะได้ร่วมแสดงคอนเสิร์ตตลอดจนการบรรเลงเดี่ยว อย่างไรก็ตามเขาไม่ชอบกฎข้อบังคับของไลพ์ซิช เอ็ดวัดมีสุขภาพไม่ดีมาตั้งแต่วัยเยาว์ โดยปอดด้านซ้ายของเขาไม่สามารถใช้การได้จากอาการเยื่อหุ้มปอดอักเสบ ซึ่งส่งผลให้เขาเป็นโรคระบบหายใจ นอกจากนี้ เขายังมีความผิดปกติที่กระดูกสันหลังตอนบน กรณีเหล่านี้ล้วนทำให้เขาต้องทนทุกข์กับอาการจากการติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจหลายต่อหลายครั้ง และเป็นผลให้การเจริญของปอดและหัวใจล้มเหลว ด้วยอาการป่วยที่มากมายเหล่านี้ ทำให้เอ็ดวัดมีเพื่อนเป็นแพทย์อยู่มากมาย
ใน ค.ศ. 1861 เอ็ดวัดได้เปิดการแสดงเปียโนครั้งแรกของเขาในเมืองคอลส์ฮัมน์ของสวีเดน ต่อมาใน ค.ศ. 1862 เขาได้สำเร็จการศึกษาที่ไลพ์ซิชและจัดการแสดงของเขาขึ้นในนครบ้านเกิด ซึ่งหนึ่งในบทเพลงที่เขาบรรเลงในการแสดงครั้งนั้นคือ "เปียโนโซนาตาหมายเลข 8" ของเบทโฮเฟิน
ใน ค.ศ. 1863 เขาได้เดินทางไปยังเดนมาร์ก และได้พำนักอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสามปี ซึ่ง ณ ที่นั้น เขาได้รู้จักกับนักประพันธ์ที่มีชื่อเสียงหลายคน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นเพื่อนและผู้ให้แรงบันดาลใจ
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1867 เอ็ดวัดได้แต่งงานกับนีนา ฮาเกอรึป ลูกพี่ลูกน้องของเขา และทั้งคู่ก็มีบุตรด้วยกันในปีถัดมา นามว่า อาเล็กซันดรา แต่โชคร้ายที่เธอได้เสียชีวิตในอีกราว 2 ปีต่อมาจากภาวะเยื่อหุ้มสมองอักเสบ
หลังจากที่ต้องต่อสู้กับสารพัดโรคและอาการมาเป็นเวลานาน เอ็ดวัด กริกก์ เสียชีวิตเมื่อ 4 กันยายน ค.ศ. 1907 เมื่อเขาอายุได้ 64 ปี ประโยคสุดท้ายของเขาคือ "Well, if it must be so." ("อืม ถ้าจะต้องเป็นอย่างนั้น") ในงานศพของเขา มีผู้มาร่วมไว้อาลัยกว่า 30,000-40,000 คนเต็มท้องถนนของนครแบร์เกน
รายชื่อผลงานเด่น.
ต่อไปนี้ เป็นรายชื่อผลงานบทเพลงชิ้นเด่นของ เอ็ดวัด กริกก์
โค โอซากิ
&lt;parentid&gt;9608942&lt;/parentid&gt;
&lt;timestamp&gt;2022-01-03T05:17:11Z&lt;/timestamp&gt;
โค โอซากิ (; ; 4 สิงหาคม ค.ศ. 1971 – ) เป็นทั้งนักกีฬาวอลเลย์บอลชาย และอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลชายหาดชาวญี่ปุ่น ผู้มีส่วนสูงที่ 183 เซนติเมตร
เขามีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่ฮิโรซากิ จังหวัดอาโอโมริ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเทคนิคฮิโรซากิ จังหวัดอะโอะโมะริ และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การกีฬานิปปง โดยเขาสามารถพาทีมชนะการแข่งขันอินเตอร์คอลเลจได้ถึง 3 สมัย
หลังจากนั้น เขาได้หันมาเอาดีด้านวอลเลย์บอลชายหาดอย่างจริงจัง โดยจับคู่กับโทโมฮิซะ ยามาโมโตะ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 ถึง 1998 และจับคู่กับไทจิ โมริกาวะ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 ถึง ค.ศ. 2000 โดยสามารถครองตำแหน่งแชมป์บีชวอลเลย์บอลเจแปนได้ถึง 5 สมัยติดต่อกัน
กองกำลังป้องกันติมอร์-เลสเต
กองกำลังป้องกันติมอร์-เลสเต (, หรือ ฟาลินติล F-FDTL) เป็นองค์กรทางทหารของกันติมอร์-เลสเต. กองกำลังป้องกัน หรือ ฟาลินติล ก่อตั้งขึ้นในเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 แบ่งเป็นกองกำลังภาคพื้นดิน 2 กองพันทหารราบ กับ กองทัพเรือ และ นาวิกโยธินพร้อมหน่วยสนับสนุน.
กองกำลังป้องกันในยุคเริ่มต้น ทำหน้าที่ป้องกันติมอร์จากการรุกรานภายนอก. และ รักษาความสงบภายในร่วมกับกองกำลังตำรวจแห่งชาติ (PNTL). โดยประสานความร่วมมือ, which have been exacerbated by poor morale and lack of discipline within the F-FDTL.
การต่อสู้อันรุนแรงทหารที่สนับสนุนรัฐบาลกับทหารฟาลินติลที่ไม่พอใจได้เกิดขึ้นเมื่อเดือนพฤษภาคม 2549 แม้ว่าจะยังไม่มีความชัดเจน แรงจูงใจเบื้องหลังการต่อสู้ คาดว่าจะเป็นการกระจายของกองทุนน้ำมัน และการจัดการไม่ดีของกองทัพและตำรวจติมอร์-เลสเต ซึ่งรวมถึงตำรวจอินโดนีเซียเดิมและกบฏติมอร์เดิม นายกรัฐมนตรีมารี อัลกาตีรี ได้เรียกความรุนแรงนี้ว่าเป็นการรัฐประหาร และได้ยอมรับความช่วยเหลือจากกองทัพจากต่างประเทศหลายชาติ ณ วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ประเทศออสเตรเลีย โปรตุเกส นิวซีแลนด์ และมาเลเซียได้ส่งทหารมายังติมอร์-เลสเตเพื่อปราบปรามความไม่สงบ
มิลลิทรีเวิลด์เกมส์ 2003
มิลิทรีเวิลด์เกมส์ 2003  การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่กาตาเนีย อิตาลี
มิลิทรีเวิลด์เกมส์ 2011
มิลิทรีเวิลด์เกมส์ 2011  การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่รีโอเดจาเนโร บราซิล
มิลิทรีเวิลด์เกมส์ฤดูหนาว 2010
มิลิทรีเวิลด์เกมส์ฤดูหนาว 2010  การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่แคว้นปกครองตนเองวัลเลดาออสตา อิตาลี
หลวงทวยหาญรักษา (เพิ่ม)