pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ไพรัช สังวริบุตร ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ภาพยนตร์และละคร) ประจำปี พ.ศ. 2547 โดยผลงานที่ผ่านมาได้รับการตอบรับจากผู้ชมอย่างมาก และมีความมุ่งมั่นในการอนุรักษ์และสืบทอดวัฒนธรรมไทยอย่างสร้างสรรค์
เคียวซูเกะ ฮามาโอะ
เคียวซูเกะ ฮามาโอะ (; เกิดวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1991) เป็นอดีตนักแสดง นักร้อง และนายแบบชาวญี่ปุ่นที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายรายการ
ใน ค.ศ. 2013 ฮามาโอะประกาศว่าได้ลาวงการบันเทิงในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 โดยปัจจุบันทำงานเป็นช่างภาพ STREET PHOTOGRAPHER / DESIGNE MEMBER OF FRAME TOKYO
ฟาร์อีสต์มูฟเมนต์
ฟาร์อีสต์มูฟเมนต์  เป็นวงดนตรีแนวฮิปฮอปและอิเล็กทรอนิกส์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2003 ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สมาชิกปัจจุบันประกอบด้วย เคฟ นิช (จีน/ญี่ปุ่น อเมริกัน), โพรห์เกรส (เกาหลีอเมริกัน) และดีเจ เวอร์แมน (ฟิลิปปินส์อเมริกัน) นำเสนอรูปแบบเป็นตัวแทนคนรุ่นใหม่ของคนเชื้อชาติ เกาหลี จีน และฟิลิปปินส์ ตามลำดับ ในสังคมกลุ่มเอเชียนอเมริกัน พวกเขารวมตัวกันเพื่อแสดงในงานแสดงสดหลากเชื้อชาติ ในย่านโคเรียทาวน์ ลอสแอนเจลิส เป็นการแสดงการกุศลเพื่อศูนย์บำบัดยาเสพติด ที่เรียกว่า "Movementality"
พวกเขามีผลงานสร้างชื่อเพลงแรกกับ "Round Round" เพลงประกอบในภาพยนตร์ฮอลีวูดทำเงินเรื่อง "เร็ว..แรงทะลุนรก ซิ่งแหกพิกัดโตเกียว" ตั้งแต่ "Round Round" ได้นำไปใช้ในรายการโทรทัศน์หลายรายการ ทั้ง ', ', รายการฮิตทางช่องเอชบีโอ "Entourage", และ "Finishing the Game" (ภาพยนตร์ในเทศกาลซันแดนซ์ 2007). พวกเขาได้รับคำเชิญให้แสดงในคอนเสิร์ต Power 106's Powerhouse 2009 ถือเป็นเทศกาลฮิปฮอปที่ใหญ่ที่สุดในเวสต์โคสต์
ซิงเกิล "Like a G6" ของพวกเขาขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และบนชาร์ตไอจูนส์ ในช่วงปลายเดือนตุลาคม 2010
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 207
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 207 สายบ้านวัด–ประทาย เริ่มต้นจากถนนมิตรภาพ ใน อำเภอคง จังหวัดนครราชสีมา และสิ้นสุดที่อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา หรือเรียกชื่อถนนเส้นนี้ว่า ถนนเจนจบทิศ แต่เดิมเป็นเส้นทางการเดินทางสายหลักระหว่างจังหวัดนครราชสีมาและจังหวัดขอนแก่น ก่อนที่จะมีการก่อสร้างถนนมิตรภาพเพื่อย่นระยะทางลง
ถนนเจนจบทิศ เดิมเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 207 เคยกำหนดให้ถนนเส้นนี้สิ้นสุดถึง อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น ซึ่งกรมทางหลวงได้เปลี่ยนแปลงหมายเลขทางหลวงใหม่ ในช่วงอำเภอประทาย ถึง อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 และถนนเส้นจากอำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์ ไปบรรจบกับถนนมิตรภาพ ใน อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2440
ไลก์อะจีซิกซ์
"ไลก์อะจีซิกซ์"  เป็นซิงเกิ้ลในปี ค.ศ. 2010 ในแนวอีเล็กโทรเฮาส์ โดย ฟาร์อีสต์มูฟเมนต์ ร่วมร้องโดยเดอะแคแทแร็กส์ และเดฟ โปรดิวซ์โดยเดอะแคแทแร็กส์ ซิงเกิ้ลติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ในสัปดาห์ของวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2010
ชื่อของเพลงนั้นเป็นชื่อเปิดให้คนฟังคิดว่าหมายถึงอะไร สมาชิกของวงฟาร์อีสต์มูฟเมนต์ เคฟ นิช อธิบายกับเอ็มทีวีนิวส์ไว้ "จี 6 นั้นไม่ได้หมายถึงเกเตอร์เรด ไม่ใช่รถเปิดประทุน สี่ประตู ไม่ใช่นาฬิกาข้อมือ ไม่ใช่เดรก เดรกเคยพูดว่ามีเครื่องบิน จี 4 เราเลยพูดว่ามีอะไรสูงกว่า จี 4 มั๊ย แน่นอน มันต้องคือ จี 6"
ท่อนคอรัสของเพลงแซมพลิงมาจากท่อนเวิร์สที่ 2 ของเพลง "Booty Bounce" ของเดฟ
พระนางคำผูย
พระอัครมเหสีเจ้าหญิงคำผูย ( "พระอัคมะเหสีเจ้ายิงคำผูย", , ประสูติ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 ณ หลวงพระบาง ประเทศลาว — 12 ธันวาคม พ.ศ. 2524 ณ ค่ายสัมมนาใกล้บ้านสบฮาว เมืองเชียงค้อ แขวงหัวพัน ประเทศลาว) พระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนา พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรลาว
พระนางคำผูย ประสูติเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 ณ เมืองหลวงพระบาง ประเทศลาว พระธิดาในองค์สมเด็จเจ้าฟ้าชายคำพัน เจ้ากรมมหาเสนาบดี กับเสด็จเจ้าหญิงคำอ้วน ต่อมาพระนางคำผูยได้อภิเษกสมรสกับพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนา เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2473 มีพระโอรส-ธิดาทั้งหมด 6 พระองค์ ได้แก่
พระนางได้ดำรงพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีแห่งลาว" (Queen of Laos) พระนางและพระสวามีได้ประกอบพระราชกรณียกิจทางสาธารณะและงานประเพณีการกุศลอย่างสม่ำเสมอ ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 พระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนาทรงสละราชบัลลังก์ ก่อนการสถาปนา สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว 1 อาทิตย์ โดยฝ่ายปะเทดลาวได้ทำการรัฐประหารยึดอำนาจและเปลี่ยนแปลงการปกครอง พระนางและพระราชวงศ์ทรงถูกส่งไปจองจำที่ค่ายสัมมนาที่หมู่บ้านสบฮาว ภายหลังพระนางก็สิ้นพระชนม์ในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2524 สิริพระชนมายุ 69 พรรษา บางส่วนเชื่อว่าสิ้นพระชนม์เนื่องจากการขาดสารอาหาร
Monocotyledoneae
กง
กง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Hanguana malayana") เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวอยู่ในวงศ์กง เป็นพืชจำพวกไม้ล้มลุก เมื่อโตเต็มที่อาจสูงถึง 2 เมตร มีไหลลอยน้ำได้ ใบเป็นรูปใบหอกเรียว ยาว 20-120 เซนติเมตร ปลายใบแหลมยาว โคนใบรูปลิ่ม แผ่นใบค่อนข้างหนา เส้นแขนงใบเรียงขนานกัน มีเส้นแขนงใบย่อยตัดขวางจำนวนมาก กาบใบยาวหุ้มลำต้น ก้านใบช่วงล่างยาวกว่าช่วงปลายต้น ช่อดอกแบบแยกแขนง ยาวได้ถึง 120 เซนติเมตร
ดอกของกงจะออกเดี่ยว ๆ หรือเป็นกระจุกเล็ก ๆ บนช่อแยกแขนง มีกลีบรวม 6 กลีบ วงนอก 3 กลีบ ยาว 2-2.5 มิลลิเมตร วงใน 3 วงยาวกว่าวงนอกเล็กน้อย มีสีเหลืองอมเขียวหรือสีขาว มีจุดสีแดงด้านใน เกสรเพศผู้ติดอยู่ที่โคนกลีบรวม ยาวประมาณ 0.3 เซนติเมตร เกสรเพศผู้ที่เป็นหมันขนาดเล็กในดอกเพศเมีย เกสรเพศเมียติดทน ส่วนผล เมื่อสุกจะมีสีแดง รูปรี ยาวประมาณ 2 เซนติเมตร
ต้นกงมีการกระจายพันธุ์กว้าง พบตั้งแต่ประเทศศรีลังกา เวียดนาม และแถบคาบสมุทรมลายู ส่วนในประเทศไทยพบเฉพาะภาคใต้ ขึ้นในน้ำตามลำห้วย ป่าพรุ ที่ชื้นแฉะ หรือขึ้นตามพื้นดินที่ลาดชันในป่าดิบชื้น ขึ้นตั้งแต่ระดับน้ำทะเลจนถึงประมาณ 700 เมตร
ต้นกงมีชื่อพ้องหลายชื่อ รวมถึงในประเทศไทยมีการเรียกชื่อแตกต่างกันในแต่ละที่ ดังนี้
Hanguana malayana
H. malayana
เทียนเหอ-1
เทียนเหอ-1 หรือ TH-1 (; มีความหมายว่า "ทางช้างเผือก" หรือ "แม่น้ำในท้องฟ้า") เป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ณ ศูนย์ซูเปอร์คอมพิวเตอร์แห่งชาติแห่งเทียนจิน ประเทศจีน นับเป็นหนึ่งในซูเปอร์คอมพิวเตอร์ระดับเพตะฟล็อปที่ยังมีอยู่จำนวนน้อยในปัจจุบัน
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 รุ่นที่ได้รับการพัฒนาของเทียนเหอ-1 คือ เทียนเหอ-1 เอ ได้แซงหน้าซูเปอร์คอมพิวเตอร์จากัวร์ ของห้องปฏิบัติการแห่งชาติโอคริดจ์ เป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดในโลก โดยมีอัตราการคำนวณสูงสุดถึง 2.507 เพตะฟล็อป
เทียนเหอ-1 และเทียนเหอ-1 เอ ต่างก็ใช้ลินุกซ์
เทียนเหอ-1 เอ
Tianhe-IA
เทคโนโลยีสังคม
เทคโนโลยีสังคมถูกใช้ครั้งแรกเป็นชื่อของหนังสือ "Social Technology" โดย โอลาฟ เฮลเมอร์, เบอร์นิซ บราวน์ และเธโอดอร์ กอร์ดอน จากบริษัท Rand Corporation อันเป็นผลมาจากการขยายตัวของสังคมออนไลน์ สังคมสาธารณูปโภคและอื่น ๆ
ในการใช้งานปัจจุบัน เทคโนโลยีสังคมเป็นเทคโนโลยีที่เป็นไปเพื่อจุดประสงค์ของสังคม ซึ่งแต่เดิมมันหมายถึงการประยุกต์สังคมศาสตร์เพื่อวัตถุประสงค์ต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเลือกและการใช้ประโยชน์จากผู้เชี่ยวชาญในการตัดสินใจ
สังคมเทคโนโลยียังหมายถึงซอฟต์แวร์ที่ไม่ได้จำกัดอยู่แต่เพียงเรื่องของซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ แต่ยังรวมถึงกระบวนการในการติดต่อสื่อสารทางสังคม ซึ่งรวมถึงการสื่อสารทางสังคมที่เริ่มต้นด้วยโทรเลขและโทรศัพท์นานก่อนที่ผู้คนจะใช้คอมพิวเตอร์ เทคโนโลยีสังคมยังรวมไปถึงเทคโนโลยีเก่า ๆ เช่นระบบไปรษณีย์และวิธีการอื่นๆ ในการสื่อสารระหว่างบุคคล
Social Technology
เอลิซาเบท เทย์เลอร์
อีเล็กโทรฮอป
กระดานดำกับกระทิงแดง
เม็นออฟอิสราเอล
เม็นออฟอิสราเอล  เป็นหนังโป๊เกย์ในปี ค.ศ. 2009 จัดจำหน่ายโดยสตูดิโอลูคัสเอนเตอร์เทนเมนต์ ข่าวหลายสำนักอย่าง "The Atlantic", "Out Magazine" และ "Yediot Aharonot" ว่าถือเป็นจุดอ้างอิงครั้งแรกของหนังโป๊ที่ถ่ายทำในสถานที่และใช้นักแสดงอิสราเอลทั้งหมด ขณะที่ "Tablet Magazine" และ "Los Angeles Times" ตั้งข้อสังเกตไว้ว่า เป็นหนังโป๊เรื่องแรกที่ใช้นักแสดงยิวทั้งหมด ผู้กำกับอย่างไมเคิล ลูคัสที่เป็นยิวและได้รับสัญชาติอิสราเอลในปี ค.ศ. 2004 กล่าวว่า "ให้ภาพยนตร์กล้าที่จะเคลื่อนไหวเพื่อจะประชาสัมพันธ์วัฒนธรรมและการท่องเที่ยวอิสราเอล" และยังได้ถ่วงดุลสิ่งที่เขาเห็นกับภาพวาดที่ลำเอียงในสื่อหลัก
ผู้กำกับ ไมเคิล ลูคัส ซึ่งเกิดในสหภาพโซเวียตและมีประสบการณ์ต่อต้านยิวในวัยเด็ก ทำให้เขารู้สึกเชื่อมโยงอย่างมากกับความเป็นยิวและอิสราเอล ลูคัสที่ถือว่าเป็นที่รู้จักในฐานะนักเคลื่อนไหวและพูดตรงไปตรงมากับหลายประเด็นในเรื่องของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศและวัฒนธรรมยิว การโจมตีของฮิซบอลลาห์ ใน สงครามในเลบานอนในปี ค.ศ. 2006 เป็นแรงขับให้ลูคัสไปอิสราเอลเพื่อสร้างความบันเทิงให้กับทหารที่เป็นเกย์ที่ได้รับอนุญาตให้เป็นทหารอย่างเปิดเผยในกองทัพ การเดินทางครั้งนี้ทำให้เกิดข้อถกเถียงขึ้นมาในสังคมอิสราเอล กับพวกหัวก้าวหน้าในเมืองเทลอาวีฟที่กล่าวได้ว่า "เป็นเมืองหลวงเกย์ของโลกตะวันออกกลาง" จากคำกล่าวของ "Out Magazine" กับพวกอนุรักษนิยมของสังคมกลุ่มยิวขนานแท้ดั้งเดิมที่ตั้งอยู่รอบเมืองเยรูซาเล็ม
ในเมื่อคอลัมน์ที่เขาเขียนใน "New York Blade" เกี่ยวกับยิวหัวอนุรักษ์และอิสลาม ทำให้เกิดการโต้เถียงในมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 เมื่อเขาได้รับเชิญให้ไปพูดสุนทรพจน์กับเหล่านักเรียน "New Republic" และสื่อในนิวยอร์กเรียกเขาว่า "สิงโตในเชลซี" และ "เจ้าพ่อหนังโป๊นิวยอร์กคนสุดท้าย" ค่าใช้จ่ายเรื่องนี้สูสีกับหนังเรื่อง "Michael Lucas' La Dolce Vita" ที่ถือว่าเป็นหนังโป๊เกย์ที่มีค่าใช้จ่ายมากที่สุด กับงบ 250,000 เหรียญดอลล่าร์สหรัฐฯ และมีนักแสดงที่มีชื่อเสียงหลายคนแสดง ในปี ค.ศ. 2009 ลูคัสมีชื่ออยู่ใน หอเกียรติยศเกย์วีเอ็น ในฐานะ "ประสบความสำเร็จในฐานะผู้กำกับเอลิสต์และนักแสดง"
ความตั้งใจในการทำหนังเรื่องนี้ของเขา เพื่อให้ผู้ชมเห็นอิสราเอลทั้งในด้านภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ และสถานที่ที่ไม่แตกต่างมากนักจากปรากและปาล์มสปริงส์ เป็นการท่องเที่ยวที่ได้รับเชิญในจุดหมายปลายทางที่คนหล่อ ๆ มีเพศสัมพันธ์กัน เขาเขียนในเว็บไซต์ของเขาว่า "สื่อทั่วโลกในสร้างภาพอิสราเอลให้เป็นชาติที่ทนทุกข์ต่อสงคราม ที่ถนนถูกเขียนให้มีแต่ซากสลักหักพังและพังทลาย" เขาเขียนต่อว่า "ไม่เคยแสดงให้เห็นถึงเมืองเทลอาวีฟ, ไอฟา, ทะเลแดง, รีสอร์ตในเดดซี และชายหาดสวย ๆ สถาปัตยกรรมอันน่าทึ่ง และวัฒนธรรมอันงดงามที่ทำให้ประชาชนรุ่งเรือง"
หนังได้รับความสนใจจากสื่ออย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการใช้นักแสดงทั้งหมดที่เป็นยิวและอิสราเอล เวย์น ฮอฟแมนจาก "Tablet Magazine" เขียนว่า นักแสดงหนังโป๊ยิวเหล่านี้เหมือนกับ แฮร์รี รีมส์ใน "Deep Throat" และรอน เจเรมี ในสิ่งแวดล้อมใหม่ ส่วนแพตทริก โกลด์สไตน์ จากเว็บไซต์ของ "Los Angeles Times" ตั้งข้อสังเกตว่า เหล่านักแสดงในหนังดูเป็นชื่อยิวหรืออิสราเอลที่ฟังขึ้น ส่วนหนังสือพิมพ์ "Haaretz" ในอิสราเอลเผยว่า "จะเป็นไปได้หรือที่หนังโป๊เกย์จะช่วยเรื่องภาพลักษณ์ให้อิสราเอล"
หลังจากหนังออกขายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 ลูคัสเขียนจดหมายไปยังเว็บไซต์ GoGay เว็บไซต์ที่ใหญ่ที่สุดของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ได้ตักเตือนเกย์อิสราเอลที่ยังไม่เปิดเผย โดยเขาเขียนหลังชายอิสราเอลนี้ว่า "มันทำให้ฉันมีอารมณ์ขึ้น เมื่อบอกว่าพวกเขาไม่เปิดเผยออกมา พวกเขากำลังถูกหลอก พวกเขาท่องเว็บไซต์ หาผลประโยชน์จากการทะเลาะกันของคนอื่น พวกเขาคิดว่าการเคลื่อนไหวของเกย์ทำอะไรไม่ได้ การที่เกย์ถูกยิงในเทลอาวีฟไม่มีค่าอะไรกับพวกเขา แล้วจะมีเหตุผลอะไรที่จะปิดบังความเป็นเกย์อีกในอิสราเอล ในปี 2009 มันช่างน่าละอายใจ"
Men of Israel
มทร.สุวรรณภูมิ
มทร.อีสาน
Gaël Kakuta
ปลาปักเป้าแคระ
ปลาปักเป้าแคระ หรือ ปลาปักเป้าปิ๊กมี่  เป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาปักเป้าสมพงษ์ ("C. lorteti") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ว่าปลาปักเป้าแคระมีสีพื้นลำตัวเป็นสีเขียวเหลือบทองมากกว่า มีลายเป็นบนตัวสีดำ ใต้ท้องมีสีขาว ดวงตามีลักษณะกลมโต สามารถกลอกกลิ้งไปมาได้ ตาไม่เป็นสีแดงเหมือนปลาปักเป้าสมพงษ์ ตัวผู้มีลักษณะต่างจากตัวเมียเห็นได้ชัดเจน โดยตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย
ปลาปักเป้าแคระ จัดเป็นปลาในอันดับปลาปักเป้าที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก กล่าวคือ เมื่อโตเต็มที่แล้วจะมีขนาดไม่เกิน 1 นิ้ว แต่โดยมากแล้วจะมีขนาดเฉลี่ย 3.5 เซนติเมตร มีการแพร่กระจายพันธุ์อยู่เฉพาะแม่น้ำแพมบา ในรัฐเกรละ ทางตอนใต้ของประเทศอินเดียเท่านั้น สามารถอาศัยอยู่ได้ทั้งในน้ำกร่อยและน้ำจืดสนิท
ปลาปักเป้าแคระ เป็นปลาปักเป้าอีกชนิดหนึ่งที่ไม่มีนิสัยดุร้าย จึงสามารถเลี้ยงรวมกันหลาย ๆ ตัวได้ หรือเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่น ๆ จึงนิยมเลี้ยงกันในตู้ปลาที่เลี้ยงพรรณไม้น้ำ เพื่อให้กำจัดหอยตัวเล็ก ๆ ที่เป็นศัตรูกับไม้น้ำ เนื่องจากเป็นปลาที่กินพวกสัตว์น้ำมีเปลือกเป็นอาหาร ปัจจุบันสามารถเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์ในตู้เลี้ยงได้แล้ว
ยู-คาร์เมน เอ คาเยลีทชา (U-Carmen eKhayelitsha แปลว่า คาร์เมน ที่ คาเยลีทชา) หรือ U-Carmen เป็นภาพยนตร์เพลงอุปรากรที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2005 อำนวยการสร้างและกำกับโดยมาร์ก ดอร์นฟอร์ด-เมย์ ผู้กำกับชาวอังกฤษเชื้อสายแอฟริกาใต้ เป็นภาพยนตร์ร่วมสมัยที่ดัดแปลงมาจากเนื้อเรื่องจากอุปรากรการ์เมนของฌอร์ฌ บีแซโดยใช้คำร้องต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสผสมผสานกับดนตรีพื้นเมืองแอฟริกันในภาษาโคซา
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำที่ย่านคาเยลีทชา (Khayelitsha) นอกเมืองเคปทาวน์ แอฟริกาใต้ โดยใช้นักแสดงสมัครเล่นผิวดำที่ไม่เคยแสดงภาพยนตร์มาก่อน บทการ์เมน รับบทโดย พอลีน มาเลเฟน ซึ่งเป็นภรรยาของผู้กำกับ และเป็นผู้แปลบทร้องบางส่วนจากต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาโคซา นักแสดงทั้งหมดใช้เวลาฝึกซ้อมเป็นเวลา 4 สัปดาห์ แล้วถ่ายทำจริงโดยไม่มีการบันทึกเสียงทับ
ภาพยนตร์ออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่ประเทศเยอรมนี ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลินประจำปี ค.ศ. 2005 และได้รับรางวัลหมีทองคำประจำปีนั้น
U-Carmen
เรือพิฆาตอิโซกาเซะ
เรือพิฆาตอิโซกาเซะ  เป็นเรือพิฆาตชั้นคาเงโร (Kagerō) ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น เป็นเรือลำที่สองที่ใช้ชื่อนี้ ลำแรกคือเรือลำแรกในชั้นเรือพิฆาตอิโซกาเซะ (Isokaze)
ในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1945 "อิโซกาเซะ" ได้คุ้มกันเรือประจัญบาน "ยามาโตะ" จากทะเลใน (อยู่ระหว่าง เกาะฮนชู เกาะชิโกะกุ และ เกาะคีวชู) เพื่อเข้าปฏิบัติการเท็งโงโจมตีกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่จังหวัดโอกินาว่า เรือโดนโจมตีจากเครื่องบินของกองกำลังเฉพาะกิจที่ 58 และจมลงด้วยห่ากระสุน 280 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองนางาซากิ (Nagasaki)  ลูกเรือเสียชีวิต 20 นาย ส่วนที่เหลือได้รับความช่วยเหลือจากเรือลำอื่น
สีเผือก คนด่านเกวียน
สีเผือก คนด่านเกวียน นักร้องนำของวงคนด่านเกวียน วงดนตรีเพื่อชีวิตที่มีชื่อเสียงวงหนึ่งของไทย มีชื่อจริงว่า อิศรา อนันตทัศน์ (ชื่อเดิม: สำรอง อนันตทัศน์) เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ที่อำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ (ขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดหนองคาย) ต่อมาเมื่อเข้าเรียนประถมศึกษาได้ย้ายมาอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาสามารถสอบเข้าเรียนวิชาช่างกลเกษตร ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสานได้ แต่ทว่าเนื่องจากสถานการณ์การเมืองในเวลานั้นเป็นยุคของเผด็จการทหาร จึงได้มีโอกาสพบปะและร่วมกิจกรรมกับศิลปินหรือนักศึกษาศิลปะคนอื่น ๆ เช่น มงคล อุทก, พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ, สุรชัย จันทิมาธร และได้เข้าร่วมในเหตุการณ์ 14 ตุลา ด้วย
หลังเหตุการณ์ 6 ตุลา สีเผือกสอบบรรจุครูได้ ด้วยความที่พ่อเป็นครู จึงอยากให้ลูกชายเป็นครูตามด้วย แต่ติดที่พ่อเป็นข้าราชการ ขณะที่สีเผือกมีแนวความคิดต่อต้านระบบราชการอยู่ จึงเข้าทำงานเป็นครูอยู่ตามแถบชายป่า จากนั้นจึงเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (พคท.) ในนาม "สหายครู" มีหน้าที่รับส่งเอกสาร, ส่งเสบียง, รับผิดชอบสมาชิกพรรคที่เข้าไปในเมือง พร้อมกับทำหน้าที่สอนหนังสือไปด้วย
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2526 ได้ออกอัลบั้มชุดแรกในชื่อชุด "เด็กปั๊ม" กับวงคนด่านเกวียน ประสบความสำเร็จ จนถึงปัจจุบันนี้มีผลงานอัลบั้มออกมามากกว่า 20 อัลบั้ม มีเพลงที่ได้รับความนิยมและเป็นที่รู้จัก อาทิ "เด็กปั๊ม, ชาวนาอาลัย, ตาผุยชุมแพ, กุหลาบปากซัน" รวมถึง "เดือนเพ็ญ" ที่เป็นบทกวีของอัศนี พลจันทร์ มาร้องใหม่ด้วย
พ.ศ. 2529 เคยรับราชการเป็นอาจารย์สอนวิชางานเกษตรที่โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางเขน
สีเผือก มีชื่อเรียกในวงการเพลงเพื่อชีวิต ที่นักดนตรีมักเรียกเขาด้วยความเคารพว่า "ครูสีเผือก" หรือ "อาจารย์สีเผือก"
"คนเล่นกล (พ.ศ. 2529)
"เสน่ห์น้ำจัณฑ์ (อัลบั้มในโปรเจ็กต์ซูเปอร์ฮิต, พ.ศ. 2533)
"สมพรปาก (พ.ศ. 2534)
"ไผ่ร้อยกอ (พ.ศ. 2535)
"ลาวแหลงใต้
"พ่อขุนร้องไห้ และ "อยากมีเมีย และ "กาลเวลา คือชุดเดียวกัน
"หัวใจแหว่ง
"หนามชีวิต
"ไอดินกลิ่นฝัน
"ไม้เท้ายอดทอง (พ.ศ. 2553)
"สะแด่วแห้ว
"UNPLUGGED 12 ปี [2538]
"วันทอง ๒๕๔๐
"ยังแจ๋ว
"สีเผือก คนด่านเกวียน Bonus
"สีเผือก ช่า ช่า ช่า
ยู-คาร์เมน เอ คาเยลีทชา
เตโตรโดท็อกซิน
เตโตรโดท็อกซิน (, ตัวย่อ: TTX) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เตโตรด็อก (tetrodox) มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น Anhydrotetrodotoxin, 4-epitetrodoxin, Tetraodonic acid เป็นชื่อเรียกพิษที่อยู่ในตัวปลาปักเป้า
เตโตรโดท็อกซินมีสูตรเคมีว่า C11 H17 N3 O8 มีน้ำหนักโมเลกุล 319.268 โดยสกัดครั้งแรกได้จากนักวิทยาศาสตร์ชาวญี่ปุ่นชื่อ ดร.โยชิซูมิ ทาฮาระ ในปี ค.ศ. 1909 เตโตรโดท็อกซิน เป็นสารพิษชนิดที่ออกฤทธิ์ทำลายระบบประสาท โดยจะเข้าไปจับกับ fast sodium channel ของผนังหุ้มเซลล์ประสาทก่อให้เกิดการ action potential ทำให้ไม่สามารถส่งสัญญาณประสาทได้ ซึ่งส่งผลต่อเซลล์ประสาททั่วร่างกายยกเว้นเซลล์ประสาทที่หัวใจ เมื่อพิษดังกล่าวส่งผลทำลายประสาทจะทำให้เซลล์ประสาทของกล้ามเนื้อไม่สามารถส่งสัญญาณให้กล้ามเนื้อบริเวณดังกล่าวทำงานได้ กล้ามเนื้อจึงเป็นอัมพาต และเมื่อกล้ามเนื้อเป็นอัมพาตก็ส่งผลต่อกล้ามเนื้อที่เกี่ยวข้องกับระบบหายใจเป็นอัมพาตตามด้วย ทำให้ผู้ได้รับพิษหายใจไม่ออกและเสียชีวิตจากการหายใจไม่ออก
อาการกว่าพิษจะกำเริบใช้เวลาประมาณ 20 นาทีถึง 3 ชั่วโมง ในบางกรณีอาจแสดงอาการเพียงแค่ 4 นาที เท่านั้นจากการรับประทานปลาปักเป้าเข้าไป โดยจะมีอาการชาที่ปากและลิ้น มีอาการชาและชักกระตุกบริเวณใบหน้าและแขนขา ปวดศีรษะ ปวดท้อง มีอาการคลื่นไส้อาเจียน และอาจมีอาการท้องเสีย กล้ามเนื้อเป็นอัมพาต ชัก หมดสติ การเต้นของหัวใจช้าลง ความดันโลหิตต่ำ และเสียชีวิตได้ ส่วนอาการที่รุนแรงที่สุดคือ เกิดอัมพาตของกล้ามเนื้อช่วยหายใจ ทำให้ระบบหายใจล้มเหลว และเสียชีวิตในเวลา 4-6 ชั่วโมง แต่ก็มีรายงานการเสียชีวิตเร็วที่สุดหลังจากได้รับพิษไปเพียง 20 นาทีเท่านั้น
แท้จริงแล้วการสร้างพิษในปลาปักเป้ามิได้เกิดจากเซลล์ของตัวปลาเอง นักวิทยาศาสตร์สันนิษฐานว่าเกิดจากการที่ปลาปักเป้าไปกินแพลงก์ตอนบางชนิดในกลุ่มไดโนแฟลกเจลเลตที่มีพิษ หรือกินหอยหรือหนอนที่กินแพลงก์ตอนดังกล่าวเข้าไป ทำให้เกิดสารพิษสะสม หรืออาจเกิดจากแบคทีเรียที่อาศัยอยู่ในลำไส้ของปลา
เตโตรโดท็อกซิน มีความรุนแรงกว่าไซยาไนด์ถึง 1,200 เท่า และทนความร้อนได้สูงถึง 200 องศาเซลเซียส ดังนั้นจึงไม่สามารถทำลายพิษได้ด้วยการใช้ความร้อนปกติในการปรุงอาหาร และไม่มียาแก้พิษใด ๆ ต่อต้านได้
ซึ่งเตโตรโดท็อกซินนั้นอยู่ในอวัยวะทุกส่วนของปลาปักเป้า โดยที่มีปริมาณการสะสมของพิษไม่เท่ากัน ส่วนที่สะสมพิษมาก ได้แก่ รังไข่, อัณฑะ, ตับ, ผิวหนัง และลำไส้ พบน้อยในกล้ามเนื้อ แต่แม้การรับประทานเนื้อปลาไปเพียงแค่ 1 มิลลิกรัม ก็ทำให้เสียชีวิตได้ ยิ่งโดยเฉพาะผู้มีอาการแพ้อย่างรุนแรงมีโอกาสเสียชีวิตได้สูงถึงร้อยละ 50 หากได้รับพิษเข้าไป
การที่ปลาปักเป้ามีพิษที่ร้ายแรงเช่นนี้ในร่างกายก็เพื่อป้องตัวกันจากการถูกกินจากสัตว์อื่นนั่นเอง ซึ่งพิษของปลาปักเป้านั้นไม่ได้แปรเปลี่ยนไปตามสภาพสิ่งแวดล้อมหรือฤดูกาลเช่นเดียวกับแมงดาทะเล
นอกจากนี้แล้ว ในตัวปลาปักเป้าเองยังมีพิษอีกชนิดหนึ่ง ที่มีลักษณะคล้ายเตโตรโดท็อกซิน นั่นคือ ซาซิท็อกซิน (Saxitoxin, STX) ซึ่งมักพบในปลาปักเป้าที่อยู่ในน้ำจืด
ซึ่งการปรุงปลาปักเป้าเพื่อการรับประทาน นิยมกันมากในแบบอาหารญี่ปุ่น โดยเฉพาะการทำเป็นซาซิมิหรือปลาดิบ ในประเทศญี่ปุ่น พ่อครัวที่จะแล่เนื้อปลาและปรุง ต้องขึ้นทะเบียนและได้รับใบอนุญาตจากทางการเสียก่อน ซึ่งจากการศึกษาวิจัยในประเทศญี่ปุ่น พบว่าผู้ที่ได้รับพิษจากปลาปักเป้าร้อยละ 50 เกิดจากการกินตับของปลา ร้อยละ 43 เกิดจากการกินไข่ และร้อยละ 7 เกิดจากการกินหนัง
โดยปลาปักเป้าชนิดที่มีสารพิษในตัวน้อยที่สุดหรือแทบไม่มีเลย คือ "Takifugu oblongus" ที่พบในน่านน้ำของแถบอินโด-แปซิฟิก แต่กระนั้นก็ยังสามารถทำให้ผู้ที่รับประทานเข้าไปเสียชีวิตอยู่ดี
เรือพิฆาตฮามากาเซะ
เรือพิฆาตฮามากาเซะ  เป็นเรือพิฆาตชั้นคาเงโง (Kagero) ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1945 "ฮามากาเซะ" ได้คุ้มกันเรือประจัญบาน "ยามาโตะ" จากทะเลใน (อยู่ระหว่าง เกาะฮนชู เกาะชิโกะกุ และ เกาะคีวชู) เพื่อเข้าปฏิบัติการเท็งโงโจมตีกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่จังหวัดโอกินาวะ เรือโดนโจมตีจากเครื่องบินของกองกำลังเฉพาะกิจที่ 58 และจมลง 280 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ห่างจากเมืองนางาซากิ (Nagasaki)
อินก็อดวีทรัสต์
อินก็อดวีทรัสต์  แปลตามตัวอักษรว่า "เราเชื่อมั่นในพระเจ้า" เป็นคำขวัญประจำชาติสหรัฐ
ในสมัยอับราฮัม ลินคอล์น เป็นประธานาธิบดีสหรัฐ ได้มีการเสนอให้มีการใช้ถ้อยคำที่สื่อถึงพระเจ้าบนเหรียญกษาปณ์ ผู้อำนวยการโรงกษาปณ์เสนอให้ใช้คำขวัญว่า "ก็อด, อาวเวอร์ ทรัสต์" หรือ" "พระเจ้าคือความเชื่อมั่นของเรา"" แต่เปลี่ยนใหม่เป็น "อิน ก็อด วี ทรัสต์"
จากนั้นมา "อิน ก็อด วี ทรัสต์" ก็ปรากฏอยู่บนเหรียญกษาปณ์ของสหรัฐ ครั้งแรกบนเหรียญ 2 เซ็นต์ในปี 2407 พอปีถัดมา สภาคองเกรสก็อนุมัติให้โรงกษาปณ์พิมพ์คำขวัญ "อิน ก็อด วี ทรัสต์" ลงบนเหรียญเงินและเหรียญทองที่ยังพอมีพื้นที่เหลือให้พิมพ์ข้อความ ถึงปี 2499 "อิน ก็อด วี ทรัสต์" ได้กลายเป็นคำขวัญประจำชาติสหรัฐเมื่อ ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ประธานาธิบดีสหรัฐ ลงนามอนุมัติ กระทั่งวันที่ 1 ตุลาคม 2500 "อิน ก็อด วี ทรัสต์" ก็ได้ฤกษ์ปรากฏบนธนบัตรดอลลาร์สหรัฐ
http://www.artsmen.net/content/show.php?Category=newsboard&amp;No=5816
Social technology
ยุทธการที่โอกินาวะ
ยุทธการโอกินาวะ หรือชื่อรหัส ปฏิบัติการภูเขาน้ำแข็ง  เป็นการสู้รบบนหมู่เกาะรีวกีวของโอกินาวะและเป็นสงครามสะเทินน้ำสะเทินบกขนาดใหญ่ที่สุดในสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก การรบกินเวลาถึง 82 วันจากต้นเดือนเมษายนถึงกลางเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1945 หลังดำเนินการต่อสู้แบบกบกระโดดไปทีละเกาะ (campaign of island hopping) อันยาวนาน สัมพันธมิตรก็ได้เข้ามาใกล้ประเทศญี่ปุ่น สัมพันธมิตรวางแผนที่จะใช้โอกินาวะซึ่งเป็นเกาะขนาดใหญ่ที่ห่างจากแผ่นดินใหญ่ของญี่ปุ่น 550 กิโลเมตรเป็นฐานบินสำหรับปฏิบัติการตามแผนการบุกแผ่นดินใหญ่ญี่ปุ่น (ชื่อรหัสปฏิบัติการดาวน์ฟอล) 4 กองพลของกองทัพที่ 10 สหรัฐคือ กองพลที่ 7, 27, 77 และ 96 และนาวิกโยธิน 2 กองพล คือ กองพลที่ 1 และ 6 ต่อสู้บนเกาะขณะที่นาวิกโยธินกองพลที่ 2 เป็นกองหนุนลอยลำแต่ไม่ได้ยกพลขึ้นฝั่ง การบุกได้รับการสนันสนุนจากกองทัพเรือ กำลังรบสะเทินน้ำสะเทินบก และกองทัพอากาศยุทธวิธี
ยุทธการนี้ในภาษาอังกฤษอาจเรียกว่า "Typhoon of Steel (ไต้ฝุ่นเหล็ก)" และในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า "tetsu no ame (เท็ตสึ โนะ อาเมะ) ("ฝนเหล็ก")" หรือ "tetsu no bōfū (เท็ตสึ โนะ โบฟู) ("ลมเหล็กกรรโชก")" เป็นชื่อเล่นที่มาจากความโหดร้ายในการรบ, กระสุนปืนที่ปลิวว่อนไปทั่วสนามรบ, ความรุนแรงของการโจมตีแบบคามิกาเซะจากฝ่ายญี่ปุ่น และจำนวนเรือและยานพาหนะของฝ่ายสัมพันธมิตรที่จู่โจมสู่เกาะ เป็นการรบที่มีจำนวนคนตายหรือได้รับบาดเจ็บสูงที่สุดสมรภูมิหนึ่งในสงครามมหาสมุทรแปซิฟิกของสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นสูญเสียทหารมากกว่า 100,000 นายและฝ่ายสัมพันธมิตรมีทหารเจ็บหรือตายมากกว่า 50,000 นาย ในเวลาเดียวกันนั้นมีประชาชนเสียชีวิต บาดเจ็บ ฆ่าตัวตายเพราะกลัวว่าจะโดนข่มขืน จากข่าวออกข่าวลวง ในสงครามจิตวิทยาของทหารญี่ปุ่น มากกว่า 100,000 คน (12,000 ตายในการรบ) ประมาณกันว่าหนึ่งในสี่ของประชากรเสียชีวิตเนื่องจากการบุกรุกครั้งนี้ การทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโรชิมะและนางาซากิและสหภาพโซเวียตเข้าร่วมในสงครามทำให้ญี่ปุ่นยอมจำนนหนึ่งสัปดาห์หลังสิ้นสุดการสู้รบที่โอกินาวะ
คำสั่งยุทธการ.
กองกำลังภาคพื้นดิน.
กองกำลังภาคพื้นดินสหรัฐประกอบด้วย กองทัพที่ 10 บังคับบัญชาโดยพลโทไซมอน โบลิเวอร์ บักเนอร์ จูเนียร์ (Simon Bolivar Buckner, Jr.) มี 2 กองทัพน้อยภายใต้บังคับบัญชา คือ กองทัพน้อยสะเทินน้ำสะเทินบกที่ 3 ภายใต้การบังคับบัญชาของพลตรีรอย ไกเกอร์ (Roy Geiger) ประกอบด้วย กองพลนาวิกโยธินที่ 1 และกองพลนาวิกโยธินที่ 6 และกองทัพน้อยที่ 24 ภายใต้การบังคับบัญชาของพลตรี จอห์น อาร์. ฮอดจ์ (John R. Hodge) ประกอบด้วย กองพลทหาราบที่ 7 และกองพลทหาราบที่ 96 กองพลนาวิกโยธินที่ 2 เป็นกองกำลังลอยลำสำรอง กองทัพที่ 10 ยังกำกับดูแลกองพลที่ 27 ซึ่งทำหน้าที่เป็นกองกำลังรักษาการณ์ และกองพลทหารราบที่ 77 รวมทั้งสิ้น กองทัพที่ 10 มีกำลังพลเป็นทหาร 102,000 นายและนาวิกโยธิน 81,000 นาย
กองกำลังภาคพื้นดินของญี่ปุ่นในการทัพนี้ (กองกำลังป้องกันหลัก) ประกอบด้วย ทหารที่ยังแข็งแรง 67,000 นาย (ข้อมูบางแหล่งเป็น 77,000 นาย) จากกองทัพภาคที่ 32 และกองทหารของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJN) 9,000 นายจากฐานทัพเรือโอโรกุ (Oroku) (มีเพียงสองสามร้อยนายเท่านั้นที่ได้รับการฝึกและมีอุปกรณ์สำหรับการต่อสู้บนพื้นดิน) มีกองหนุนเป็นชาวรีวกีวที่เกณฑ์มาจำนวน 39,000 คน (ประกอบด้วย กองหนุนส่วนหลังที่เกณฑ์มาอย่างเร่งด่วนจำนวน 24,000 คน ซึ่งเรียกว่า "Boeitai (โบเอไต)" และกรรมกรอีก 15,000 คน) นอกจากนี้ยังมีองค์กรเด็กชายมัธยมต้นชั้นปีสุดท้าย "หน่วยอาสาสมัครเหล็กและเลือด (Iron and Blood Volunteer Units)" จำนวน 1,500 คน ปฏิบัติการอยู่ที่แนวหน้า ในขณะเดียวกัน มีการจัดตั้งนักเรียนฮิเมยูริ (Himeyuri Students) 600 คนเป็นหน่วยพยาบาล
กองทัพที่ 32 ประกอบไปด้วยกองพลที่ 9 กองพลที่ 24 และกองพลที่ 62 และกองพลน้อยผสมอิสระที่ 44 กองพลที่ 9 ได้เคลื่อนพลไปยังเกาะไต้หวันก่อนการโจมตี ซึ่งเป็นผลของการเปลี่ยนแผนการป้องกันของญี่ปุ่น กองกำลังการป้องกันส่วนแรกทำหน้าที่ป้องการด้านใต้ นำโดยพลโทมิตสึรุ อูชิจิมะ (Mitsuru Ushijima) ผู้บัญชาการ พลโทอิซามุ โช (Isamu Chō) เสนาธิการ และพันเอกฮิโรมิจิ ยาฮาระ (Hiromichi Yahara) เสนาธิการปฏิบัติการ ยาฮาระเป็นที่ปรึกษายุทธวิธีรับ ขณะที่โชเป็นที่ปรึกษายุทธวิธีรุก กองกำลังตอนเหนือมีพันเอกทาเกฮิโดะ อูโดะ (Takehido Udo) เป็นผู้บังคับบัญชา กองทหารกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นนำโดยพลเรือตรีมิโนรุ โอตะ (Minoru Ota) ญี่ปุ่นคาดว่าสหรัฐจะยกพลขึ้นบก 6–10 กองพลและปะทะกับกองทหารรักษาการณ์ของญี่ปุ่นจำนวนสองกองพลครึ่ง เสนาธิการคำนวณว่าด้วยจำนวนและอาวุธที่ดีกว่าของสหรัฐในแต่ละกองพลจะทำให้สหรัฐมีอำนาจการยิงเหนือญี่ปุ่นห้าหรือหกเท่า และเพิ่มเติมด้วยอำนาจการยิงจากเรือจำนวนมากและอากาศยาน
กองกำลังภาคพื้นทะเล.
กองทัพเรือสหรัฐ.
กองกำลังส่วนมากเป็นเครื่องบินขับไล่โจมตีแบบอากาศสู่อากาศ และส่วนที่เหลือเป็นเครื่องบินดำทิ้งระเบิดและอากาศยานโจมตีภาคพื้นดินจากเรือบรรทุกอากาศยานของกองทัพเรือสหรัฐ ญี่ปุ่นได้ใช้กลยุทธ์ "คามิกาเซะ" ตั้งแต่ยุทธนาวีอ่าวเลย์เต แต่ในยุทธการโอกินาวะ เป็นครั้งแรกที่ยุทธวิธีนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญในการป้องกัน ระหว่างที่สหรัฐยกพลขึ้นบกเมื่อวัน 1 เมษายน ถึง 25 พฤษภาคม มีการพยายามโจมตีแบบ "คามิกาเซะ" ครั้งใหญ่ๆ ถึง 7 ครั้ง ซึ่งใช้เครื่องบินมากกว่า 1,500 เครื่อง กองทัพเรือสหรัฐประสบกับความสูญเสียด้วยวิธีนี้มากกว่าการสู้รบอื่นในสงคราม
เครือจักรภพอังกฤษ.
แม้ว่ากองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรทางภาคพื้นจะประกอบด้วยหน่วยของสหรัฐอเมริกาทั้งหมด แต่กองกำลังทางทะเลยังประกอบด้วยกองทัพเรือแปซิฟิกของอังกฤษ (BPF; รู้จักกันในกองทัพเรือสหรัฐฯ ในฐานะหน่วยเฉพาะกิจ 57) ซึ่งมีกองกำลังราว ¼ ของกำลังทางอากาศในทะเลของกองทัพพันธมิตร (เครื่องบิน 450 เครื่อง) กองเรือประกอบไปด้วยเรือหลายลำ รวมถึง เรือรบ 50 ลำซึ่ง 17 ลำเป็นเรือบรรทุกอากาศยาน ซึ่งแต่ละลำได้หุ้มเกราะที่ดาดฟ้าเรือทำให้บรรทุกเครื่องบินได้น้อยลง ทั้งนี้เพื่อป้องกันการโจมตีคามิกาเซะ แม้ว่าเรือบรรทุกอากาศยานทั้งหมดจะถูกจัดหาโดยสหราชอาณาจักร แต่กลุ่มเรือนั้นเป็นกองเรือผสมของกองเรือเครือจักรภพอังกฤษ แคนาดา นิวซีแลนด์ และออสเตรเลีย ภารกิจของกองเรือคือต่อต้านสนามบินญี่ปุ่นในหมู่เกาะซากิชิมะ (Sakishima Islands) และยึดครองท้องฟ้าเพื่อป้องกันการโจมตี"คามิกาเซะ"ของญี่ปุ่น
ตอร์ปิโด