pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วอร์ม บอดี้  เป็นนวนิยายแนวซอมบี้/ตลก/โรแมนซ์ เขียนโดยไอแซค มาเรียน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับซอมบี้ชื่อ "R" ที่ตกหลุมรัก "จูลี่" หญิงสาวผู้เป็นมนุษย์ ในห้วงเวลาที่ซอมบี้กับมนุษย์เป็นศัตรูกัน R จะต้องพิสูจน์ตัวเองให้ได้ว่า ซอมบี้ก็กลับไปเป็นมนุษย์ได้ หากได้ตกหลุมรักใครซักคน
จุดเริ่มต้นของนวนิยายเรื่องนี้มาจากเรื่องสั้นชื่อ "I Am a Zombie Filled with Love" และได้รับการตีพิมพ์เมื่อต้นปี 2010 โดยสำนักพิมพ์เอเทรีย บุ๊คส์ ส่วนภาษาไทยได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรก ในปี 2013 โดยสำนักพิมพ์แพสชั่น แปลโดยพีระดา
นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทยเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2013
ประจักษ์ มหาวงศ์
ส.ต.อ.ประจักษ์ มหาวงศ์ (ชื่อเล่น: มี่ หรือบางครั้งเรียก ทอมมี่; 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 – ) เป็นนักกีฬาจักรยานทีมชาติไทย
วันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2550 ประจักษ์เข้าแข่งขันจักรยานทางไกล ทัวร์ออฟสยาม 2007 สเตจ 2 ซึ่งเขาสามารถคว้าตำแหน่งเบสต์อาเซียน และได้สวมเสื้อน้ำเงิน และในเดือนธันวาคมของปีเดียวกันนี้ ประจักษ์เข้าแข่งขันกีฬาจักรยานในซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา โดยเขาได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภทไทม์ไทรอัล ที่ระยะทาง 42 กิโลเมตร
ใน พ.ศ. 2552 ประจักษ์เป็นนักจักรยานถนนทีมชาติไทยผู้เข้าร่วมการแข่งขันรายการบินห์เยืองเทเลวิชันคัพ 2009 ที่ประเทศเวียดนาม และในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกันนี้ เขาได้เข้าแข่งขันจักรยานชิงแชมป์เอเชีย ครั้งที่ 29 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ในประเภทถนนอินไลน์เรซชาย รวมถึงในวันที่ 13 ธันวาคม เขาได้เข้าแข่งขันจักรยานประเภทไทม์ไทรอัลชาย ที่ระยะทาง 40 กิโลเมตร ในการแข่งกีฬาจักรยานในซีเกมส์ 2009 ที่ประเทศลาว วันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2554 ประจักษ์เข้าแข่งขันจักรยานถนนชิงแชมป์ประเทศไทย ประจำปี 2554 ชิงถ้วยพระราชทาง "คิงส์คัพ" สนามที่ 1 ณ จังหวัดเชียงราย ซึ่งเขาได้อันดับ 4 และเป็นอันดับที่ดีที่สุดของนักจักรยานไทยที่เข้าแข่งขันสนามดังกล่าว
เฟท/ซีโร่
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 กลุ่มบี
กาฮี
พัก กา-ฮี (; ; เกิด 25 ธันวาคม 2523) ชื่อเดิมว่า พัก จี-ย็อง  และชื่อในการแสดงว่า กาฮี (Kahi) เป็นอดีตสมาชิกอาฟเตอร์สกูล ปัจจุบันเป็นศิลปินเดี่ยว
กาฮีเกิดในหมู่บ้านเล็กๆ ณ จังหวัดคังว็อน เติบโตขึ้นด้วยการอบรมเลี้ยงดูของปู่ย่าตายาย แต่เธอไม่สนใจการร้องรำทำเพลงจนกระทั่งอายุสิบหกปี เมื่อเธอเกิดหลงใหลวงดนตรีฮิบฮอปชื่อ รูรา (Roo'ra) นับแต่นั้น เธอจึงใฝ่ฝันจะเป็นนักร้อง แต่ครอบครัวคัดค้าน เธอจึงไม่สามารถเรียนด้านนั้นได้อย่างเป็นกิจจะลักษณะ ครั้นเข้าเรียนระดับมัธยมศึกษา เธอหัดร้องและเต้นเอง บิดาซึ่งไม่ชอบใจจึงสั่งให้เธอเรียนต่อยังมหาวิทยาลัยในชนบท และเธอยอมปฏิบัติโดยดี แต่ภายหลัง เธอไม่สามารถอดทนร่ำเรียนวิชาการได้อีกต่อไป จึงตัดสินใจปฏิบัติตามความฝัน โดยเดินทางเข้าเมืองหลวงมือเปล่า และไม่ได้ติดต่อกับบิดาอีกเลยเป็นเวลาถึงเจ็ดปี ระหว่างใช้ชีวิตอยู่ในโซล เพื่อนคนหนึ่งของเธอจึงพาเธอไปสมัครเป็นนักเต้น เธอผ่านการสัมภาษณ์และได้งาน เธอจึงเริ่มอาชีพนักเต้นตั้งแต่นั้นมา เวลานั้นเธออายุสิบแปดปี
โอเพ่นแฮนด์เซตอัลไลแอนซ์
เอชทีซี ดรีม
เอชทีซี ดรีม  หรือรู้จักกันในชื่อ ทีโมบายล์ จี1 ในสหรัฐอเมริกา และในทวีปยุโรป และในชื่อ อีรา จี1 ในประเทศโปแลนด์ เป็นสมาร์ตโฟน ที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ที่ถูกผลิตโดยเอชทีซี ถูกวางขายเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2551 โดย ดรีม เป็นอุปกรณ์เครื่องแรกที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ที่มีพื้นฐานอยู่บนลินุกซ์ ซึ่งถูกซื้อ และพัฒนาใหม่โดยกูเกิล และเป็นโอเพนแฮนด์เซตอัลไลแอนซ์ ที่จะใช้ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซ มาเป็นคู่แข่งกับผู้ผลิตสมาร์ตโฟนยี่ห้ออื่น ๆ เช่น ซิมเบียน, แบล็คเบอร์รี และไอโฟน ระบบปฏิบัติการมีส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ ที่ถูกปรับแต่ง พร้อมกับเพิ่มบริการของกูเกิลเข้าไป เช่น จีเมล และระบบการแจ้งเตือนที่สามารถแสดงรายการข้อความเข้าล่าสุดจากแอปพลิเคชันได้ และยังมี แอนดรอยด์ มาร์เก็ต สำหรับดาวน์โหลดแอปพลิเคชันเพิ่มเติมได้
เอชทีซี ดรีม ได้รับการออกแบบด้วยการใช้ฮาร์ดแวร์ที่ดูมั่นคง, ทนทาน และดูมีประสิทธิภาพ ส่วนเรื่องการแนะนำระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์นั้น ยังมีข้อบกพร่องในหลาย ๆ ส่วนจากคำวิจารณ์ ของนักวิจารณ์ ในเรื่องของการทำงานของซอฟต์แวร์เมื่อเทียบกับระบบปฏิบัติการอื่น ๆ ในยุคนั้น แต่ก็ยังคงเป็นนวัตกรรมใหม่ เนื่องจากเป็นระบบปฏิบัติการเปิด มีการแจ้งเตือนต่าง ๆ รวมไปถึงการใช้บริการของกูเกิล
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548 กูเกิลได้ทำการซื้อบริษัทแอนดรอยด์ เข้ารวมกับบริษัท โดยบริษัทแอนดรอยด์มีประธานบริษัทคือ แอนดี รูบิน ซึ่งกำลังทำงานในการพัฒนาซอฟต์แวร์สำหรับอุปกรณ์โทรศัพท์มือถือ ต่อมาภายใต้การทำงานของกูเกิล มีจุดมุ่งหมายที่จะพัฒนาระบบปฏิบัติการมาตรฐานบนระบบปฏิบัติการลินุกซ์ สำหรับโทรศัพท์มือถือ เพื่อที่จะแข่งขันกับซิมเบียน และ วินโดวส์ โมเบิล ซึ่งก่อนที่จะเป็นระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์นั้นมีการพัฒนาระบบปฏิบัติการภายใต้ชื่อรหัสว่า "ซูเนอร์" ( ;"แปลว่า เร็ว") โดยอุปกรณ์จะต้องสามารถส่งข้อความได้คล้ายกับแบล็คเบอร์รี, มีขนาดเล็ก, ไม่มีจอสัมผัส, มีปุ่มนำทาง และคีย์บอร์ดเควอร์ตี ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 ได้มีการเปิดตัวไอโฟน โดยแอปเปิล ซึ่งเป็นสมาร์ตโฟนเครื่องแรกของบริษัท ทำให้รูบินต้องรีบตัดสินใจและเร่งโครงการนี้ให้เสร็จโดยไว และเปลี่ยนชื่อรหัสใหม่เป็น "ดรีม" ( ;"แปลว่า ความฝัน") ซึ่งจะเป็นสมาร์ตโฟนจอสัมผัสพร้อมกับคีย์บอร์ดที่สามารถเลื่อนออกมาจากตัวเครื่องได้ เพราะนักพัฒนาแอนดรอยด์เชื่อว่าผู้ใช้จะไม่ชอบแป้นพิมพ์เสมือนจริง แต่จะชอบแป้นพิมพ์ฮาร์ดแวร์มากกว่า
HTC Dream
T-mobile G1
Era G1
ทีโมบายล์ จี1
อีรา จี1
วัลโลเนีย
มะกอกเกลื้อน
มะกอกเกลื้อน หรือ หมากเหลี่ยม เป็นพืชในวงศ์ Burseraceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ เปลือกสีน้ำตาล ค่อนข้างเรียบ ใบประกอบแบบขนนก ดอกช่อ ดอกสีขาวแกมเหลือง ผลรูปกระสวย สีเขียว ผลและเมล็ดใช้รับประทานได้ ใช้ปรุงอาหารแทนหนำเลี้ยบ เนื้อไม้ใช้ทำพิณ เปลือกใช้รักษาโรคลักปิดลักเปิด
เลส ซีลีย์
เลสลี เจสซี "เลส" ซีลีย์ (; 29 กันยายน ค.ศ. 1957 – 19 สิงหาคม ค.ศ. 2001) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสโมสรโคเวนทรีซิตี, ลูตันทาวน์, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, แอสตันวิลลา และเวสต์แฮมยูไนเต็ด เขาเป็นหลานชายของอลัน ซีลีย์ ซึ่งเป็นผู้เล่นอีกคนของเวสต์แฮม
ซีลีย์เข้าร่วมทีมโคเวนทรีในฐานะผู้ฝึกงานในปี ค.ศ. 1976 และได้ลงเล่นนัดแรกเมื่ออายุ 19 ปี เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1977 ในนัดที่เสมอ 1-1 ที่ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ เขาใช้เวลา 5 ฤดูกาลที่สโมสรจากเวสต์มิดแลนด์ส ก่อนเข้าร่วมทีมลูตันทาวน์ในปี ค.ศ. 1983 เขามีตำแหน่งสม่ำเสมอโดยมากในเวลาของเขาที่เคนิลเวิร์ธโรด แต่เขาพลาดการฉลองชัยชนะในนัดชิงลีกคัพ ในปี 1988 เนื่องจากได้รับบาดเจ็บ ตำแหน่งของเขาถูกแทนที่โดยแอนดี ดิบเบิล ปีต่อมา ลูตันได้เข้าสู่รอบชิงอีกครั้ง และเขาก็สามารถลงเล่นได้ในนัดนี้ ในนัดที่พ่ายให้แก่นอตทิงแฮมฟอเรสต์ 3-1 ซึ่งซีลีย์ก็เล่นได้แย่ และเสียตำแหน่งให้แก่อเล็ก แชมเบอร์เลนในเวลาต่อมา
ในเดือนธันวาคม 1989 ซีลีย์ถูกยืมตัวไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และได้ลงเล่นในลีกสองนัดในสัปดาห์สุดท้ายของฤดูกาล เขาได้มีชื่อเป็นผู้รักษาประตูในเอฟเอคัพรอบชิงชนะเลิศ ปี 1990 นัดแข่งใหม่กับคริสตัลพาเลซ (อย่างไรก็ดี ยูไนเต็ดได้เซ็นสัญญาเขาหลังจากวันสุดท้ายของตลาดซื้อขาย) หลังจากการเล่นที่ย่ำแย่ของจิม เลห์ตันในนัดที่เสมอ 3-3 และเขารักษาประตูได้หลายครั้ง ช่วยให้ทีมของเขาชนะ 1-0 เขามอบเหรียญผู้ชนะให้แก่เลห์ตันที่ลงเล่นตลอดการแข่งขัน แต่ต่อมาเอฟเอได้มอบเหรียญให้ทั้งเลห์ตันและซีลีย์
ยูไนเต็ดเซ็นสัญญาซีลีย์เป็นการถาวร และได้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งตลอดฤดูกาล 1990-91 การรักษาประตูของเขาในนัดชิงคัพวินเนอร์สคัพ ที่ได้รับชัยชนะเหนือบาร์เซโลนา เขากลายเป็นวีรบุรุษของแฟนๆยูไนเต็ดและลุกขึ้นปรบมือทุกครั้งที่เขากลับไปยังโอลด์แทรฟฟอร์ด เขาหวังที่จะได้รับสัญญาสองปี แต่มีสัญญาเพียงแค่หนึ่งปีและได้ย้ายไปแอสตันวิลลา ในช่วงแรกของฤดูกาล 1991-92 ซีลีย์เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งของวิลลา แต่ก็เสียตำแหน่งให้แก่ไนเจล สพิงค์ที่อยู่ในทีมมาเป็นเวลานาน และไม่ได้ลงเล่นให้กับสโมสรอีกเลย
เขาถูกเบอร์มิงแฮมยืมตัวไปและได้ลงเล่นหลายนัดในสัปดาห์แรกของฤดูกาล 1992-93 ก่อนจะกลับมายังแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยค่าตัวฟรี ในเวลานั้นเป็นตัวสำรองของปีเตอร์ ชไมเคิล
ในช่วงเวลาที่สองที่โอลด์แทรฟฟอร์ด เขาได้ลงเล่นในชุดใหญ่สองครั้ง ครั้งแรกเป็นตัวสำรองแทนชไมเคิลที่ถูกไล่ออกในเอฟเอคัพรอบก่อนรองชนะเลิศที่พบกับชาร์ลตัน และครั้งที่สองในลีกคัพรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งยูไนเต็ดก็แพ้ให้กับแอสตันวิลลาทีมเก่าของเขา นั่นก็หมายความว่าสี่นัดสุดท้ายที่ลงเล่นให้กับยูไนเต็ดเป็นนัดชิงชนะเลิศคัพวินเนอร์สคัพ, นัดชิงชนะเลิศลีกคัพสองครั้ง และเอฟเอคัพรอบก่อนรองชนะเลิศ ในช่วงท้ายของฤดูกาล เขาถูกปล่อยตัวฟรีและเข้าร่วมทีมแบล็คพูล แต่หกเดือนต่อมาเขาออกจากบลูมฟิลด์โรดและกลับมาพรีเมียร์ชิพกับเวสต์แฮม
เนื่องจากวิกฤตการบาดเจ็บ ซีลีย์ลงเล่นนัดแรกในฐานะผู้เล่นในสนาม มาเป็นตัวรุกสำรองพบกับอาร์เซนอล ใน 18 เดือนของเขาที่โบลีนกราวนด์ เขาเป็นตัวสำรองของลูเด็ก มิกลอสโก
ซีลีย์เข้าร่วมทีมเลย์ตันโอเรียนท์ ทีมในดิวิชัน 3 ในปี 1996 เขาได้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งในช่วงเริ่มต้นฤดูกาล 1996-97
ในเดือนธันวาคม 1996 ซีลีย์ในวัย 39 ปีได้กลับมาเวสต์แฮมโดยแลกเปลี่ยนกับปีเตอร์ ชิลตัน วัย 47 ปี เขาได้ลงเล่นครั้งสุดท้ายในวันสุดท้ายของฤดูกาล 1996-97 กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่โอลด์แทรฟฟอร์ด โดยเป็นตัวสำรองแทนลูเด็ก มิกลอสโก ผู้รักษาประตูมือหนึ่งของเวสต์แฮม
ในช่วงท้ายของฤดูกาล 1997-98 เขาถูกยืมตัวไปเบอรี แต่ไม่ได้ลงเล่นในทีมชุดใหญ่เลย เมื่อกลับมายังเวสต์แฮม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูของสโมสร แม้ว่าเขาจะลงทะเบียนเป็นผู้เล่นในฤดูกาล 1999-2000
ซีลีย์ยังคงทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูทีมเวสต์แฮมตราบจนเขาเสียชีวิตลงด้วยอาการหัวใจล้มเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2001 ขณะมีอายุได้ 43 ปี หนึ่งในลูกศิษย์ของซีลีย์ที่เวสต์แฮมคือสตีเฟน บายวอเตอร์ ผู้สวมเสื้อหมายเลข 43 เพื่อเป็นการสรรเสริญให้แก่ผู้ฝึกสอนของเขา รวมถึงบุตรชายที่สโมสรของเขา ซึ่งได้แก่จอร์จและโจ
สมเด็จพระราชินีนาถรานจิตา
สมเด็จพระราชินีนาถรานจิตาแห่งเมรีมันจากา  หรืออีกพระนามหนึ่งคือ สมเด็จพระราชินีนาถรานจิตาแมนจากาทริโมฟาวี  เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเมรีมันจากา พระองค์ปกครองอาณาจักรในที่ราบสูงตอนกลางของมาดากัสการ์ พระองค์ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาของพระองค์พระเจ้าอันเดรียนมพันดรามาเนนิทรา และผู้ที่ครองราชย์ต่อจากพระองค์ หลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์คือสมเด็จพระราชินีนาถราฟอไฮแห่งอาราโซราพระราชธิดาของพระองค์ (ข้อมูลบางแหล่งกล่าวว่าคือพระขนิษฐาบุญธรรม)
วงศ์มะแฟน
วงศ์มะแฟน หรือ  เป็นสกุลขนาดกลางที่มี 17-18 สกุลและประมาณ 540 สปีชีส์ วงศ์นี้มีทั้งไม้ยืนต้นและไม้พุ่มเป็นพืชพื้นเมืองในทวีปเอเชีย ทวีปแอฟริกา และทวีปอเมริกา
ต่อไปนี้เป็นสกุลของวงศ์มะแฟนที่มีการแบ่งเป็นเผ่าและเผ่าย่อย
สมเด็จพระราชินีนาถราฟอไฮ
สมเด็จพระราชินีนาถราฟอไฮแห่งอาราโซรา เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งอาราโซรา พระองค์ปกครองอาณาจักรในตอนกลางของมาดากัสการ์ พระองค์ครองราชย์ต่อจากพระราชมารดาของพระองค์สมเด็จพระราชินีนาถรานจิตาแห่งเมรีมันจากา ผู้เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเมรีมันจากา และผู้ที่ครองราชย์ต่อจากพระองค์ หลังจากที่พระองค์สวรรคตคือพระเจ้าอันเดรียนมาเนโลพระราชโอรสของพระองค์
วงศ์กระทงลาย
วงศ์กระทงลาย หรือ Celastraceae หรือในระบบ Cronquist เป็นวงศ์ Canotiaceae, Chingithamnaceae, Euonymaceae, Goupiaceae, Lophopyxidaceae, and Siphonodontaceae มีสมาชิก 90-100 สกุล และ 1,300 สปีชีส์ของไม้เลื้อย ไม้พุ่ม และไม้ยืนต้น อยู่ในอันดับ Celastrales
ธรรมนูญ ฤทธิมณี
รองศาสตราจารย์ ธรรมนูญ ฤทธิมณี เป็นอดีตอธิการบดีคนแรกของสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ดำรงตำแหน่งในช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงฐานะจากวิทยาลัย เป็นสถาบัน
ธรรมนูญ ฤทธิมณี เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2478 ที่อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง เป็นบุตรของนายประนอม กับนางจันทร์ตุ้ย ฤทธิมณี จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2497 ระดับปริญญาตรีด้านเกษตรศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต
ธรรมนูญ ฤทธิมณี ได้รับพระราชทานปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้ ในปีการศึกษา 2537
รศ.ธรรมนูญ เสียชีวิตเมื่อเมษายน พ.ศ. 2549
ธรรมนูญ ฤทธิมณี รับราชการเป็นอาจารย์สังกัดกรมอาชีวศึกษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 ได้รับแต่งตั้งเป็นอาจารย์ใหญ่ โรงเรียนเกษตรกรรมพิษณุโลก จนได้รับการยกฐานะเป็นวิทยาลัยเกษตรกรรม ในปี พ.ศ. 2517 เขาจึงได้ย้ายกลับมาปฏิบัติราชการที่กรมอาชีวศึกษา กระทั่งในปี พ.ศ. 2518 ได้มีการจัดตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาขึ้น รศ.ธรรมนูญ จึงได้โอนมาสังกัดวิทยาลัย และได้รับแต่งตั้งเป็นอธิการบดี เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2531 สืบต่อจากศาสตราจารย์ อนันต์ กรุแก้ว และในปีเดียวกันนี้ ได้มีการยกฐานะวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา เป็น "สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล" และในปี พ.ศ. 2535 ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นอธิการบดีอีกวาระหนึ่ง นับเป็นอธิการบดีคนแรกในนามสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล
ธรรมนูญ ฤทธิมณี เกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2538 ในตำแหน่งสุดท้ายคือ รองศาสตราจารย์ ระดับ 10 และหมดวาระการดำรงตำแหน่งอธิการบดี ในปี พ.ศ. 2539
หลังเกษียณอายุราชการแล้ว รศ.ธรรมนูญ ได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์ และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ลำดับที่ 86 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ส้มกบ
ส้มกบ Linn. ชื่ออื่นๆ คือ สังส้ม (แพร่) , ผักแว่น (ภาคกลาง) ,ส้มสามตา (เชียงใหม่) , ส้มดิน (แม่ฮ่องสอน) เป็นวัชพืชชนิดหนึ่งที่สามารถพบได้ทั่วไป อยู่ในวงศ์ Oxalidaceae เจริญเติบโตได้ดีในดินที่ร่วนซุยและชุ่มชื้น มีความสูง 2-3 นิ้ว เป็นพืชขนาดเล็ก ชอบขึ้นในที่ชื้นแฉะ ขึ้นปกคลุมผิวดินเป็นกลุ่ม มีอายุหลายปี ลำต้นเป็นไหลทอดยาวไปตามพื้นดิน ลำต้นมีขนปกคลุม ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย 3 ใบ เกิดจากจุดเดียวกันที่ปลายก้านใบ ใบย่อยมีลักษณะเป็นรูปหัวใจ ปลายใบเว้า โคนใบแหลม ออกดอกตามซอกใบ เป็นดอกเดี่ยว กลับดอกสีเหลือง ส่วนโคนดอกเชื่อมติดกันเป็นรูปกรวย ปลายแยกเป็น 5 กลีบ ออกดอกตลอดทั้งปี ติดผลเป็นฝัก มีลักษณะ 5 เหลี่ยม มีขนขึ้นปกคลุม ยาว 4-6 มิลลิเมตร เมื่อผลแก่แห้ง จะดีดเมล็ดออกมา
โดยเมล็ด และมีเหง้าที่จะเลื้อยแผ่ไปตามดิน
กระทรวงประชาบาลและโฆษณาการ
กระทรวงประชาบาลและโฆษณาการไรช์  หรือที่เรียกอย่างสั้นว่า กระทรวงโฆษณาการ  เป็นหนึ่งในกระทรวงของคณะรัฐมนตรีฮิตเลอร์เพื่อสนับสนุนอุดมการณ์ของระบอบนาซี
กระทรวงโฆษณาการก่อตั้งขึ้นหลังการยึดอำนาจของรัฐบาลอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในปี 1933 มีรัฐมนตรีว่าการคือ ดร.โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ และรับผิดชอบต่อการควบคุมสื่อข่าว วรรณคดี ทัศนศิลป์ การผลิตภาพยนตร์ สถานมหรสพ ดนตรีและการแพร่สัญญาณ กระทรวงเป็นสำนักงานกลางของการโฆษณาการนาซี และกำกับดูแลวัฒนธรรมและสื่อมวลชนของนาซีเยอรมนีอย่างครอบคลุม
กาอึน
อี กา-อึน (; ; เกิด 20 สิงหาคม 2537) หรือชื่อในการแสดงว่า กาอึน (Kaeun) เป็นนักร้องและนางแบบชาวเกาหลีใต้ เปิดตัวครั้งแรกในเดือนมิถุนายน 2555 ในฐานะสมาชิกวงอาฟเตอร์สกูล มีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์เรื่อง "Trot Lovers" และ "The Idolmaster KR"
เมื่อวันที่ 9 เมษายน 2555 เพลดิสเอ็นเทอร์เทนเมนต์ (Pledis Entertainment) ได้ประกาศว่ากาอึนจะได้เป็นสมาชิกใหม่ของวงอาฟเตอร์สกูล เธอปรากฏตัวครั้งแรกในคอนเสิร์ตที่ Zepp Nagoya พร้อมกับสมาชิกวงคนอื่น จากนั้นเธอได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะสมาชิกวงอาฟเตอร์สกูลด้วยซิงเกิล "Flashback" เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2555
เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2558 กาอึนรับงานเป็นพรีเซ็นเตอร์ผลิตภัณฑ์บำรุงผม Cordajour CF ที่ประเทศญี่ปุ่น หลังจากนั้นเธอได้เข้าร่วมแสดงในละครซีรีส์เรื่อง "The Idolmaster KR" ของช่องเอสบีเอส โดยรับบทเป็นสมาชิกของกลุ่มไอดอลสาว Red Queen ร่วมกับ โจ โซจิน จากไนน์มิวส์, คิม ซุนยอง จากตาฮีตี, และ ฮัน ฮเยรี จากไอบีไอ
ต่อมาในเดือนพฤษภาคม 2561 กาอึนได้เข้าร่วมเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการโปรดิวซ์โฟร์ตีเอต (Produce 48) และได้เป็นเซ็นเตอร์เพลง "เนกอยา (พิคมี)" ร่วมกับซากุระ มิยาวากิ จากเอชเคทีโฟร์ตีเอต โดยไม่เคยหลุดจาก 12 อันดับแรกเลย แต่ในรอบสุดท้าย กาอึนได้อันดับที่ 14 ทำให้พลาดโอกาสเดบิวต์กับวงไอซ์วัน แต่ในภายหลัง มีการระบุว่า กาอึนถูกโปรดิวเซอร์รายการโกงคะแนนโหวต และเปิดเผยว่าอันดับที่แท้จริงของกาอึนคืออันดับที่ 5
ในวันที่ 5 กรกฎาคม 2562 กาอึนได้ออกจากวงอาฟเตอร์สกูล เนื่องจากหมดสัญญากับค่ายต้นสังกัด เพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ พร้อมกับปล่อยดิจิทัลซิงเกิลชื่อ "Remember You" (기억할게) และเซ็นสัญญาใหม่กับไฮเอนเตอร์เทนเมนต์ ในฐานะนักแสดง
โปร อีโวลูชั่น ซ็อกเกอร์ 2008
นิพนธ์ มาลานนท์
นิพนธ์ มาลานนท์ หรือชื่อในวงการฟุตบอลคือ มหาโต หรือ โค้ชโต (11 ตุลาคม พ.ศ. 2509 – ) อดีตผู้รักษาประตูทีมชาติไทย และสโมสรธนาคารกสิกรไทย คนไทยคนเดียวที่เคยได้รับรางวัลประตูยอดเยี่ยมระดับเอเชีย และเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูชาวไทย ซึ่งนิพนธ์เคยทำการฝึกสอน กวิน ธรรมสัจจานันท์, มุนเซ อุลริช และอันโตนิน ทริลเลส รวมถึง เป็นผู้ทาบทามอนุศิษฏ์ เติมมี เข้าร่วมทีมสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด
นอกจากนี้ เขายังเคยได้รับเลือกให้เป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอลทีมชาติไทย เมื่อครั้งที่มีการจัดฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย รวมถึงได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนใหญ่ให้แก่สโมสรฟุตบอลจุฬาฯ-สินธนา แทนเกียรติศักดิ์ เสนาเมือง ที่ได้ย้ายไปยังสโมสรฟุตบอลชลบุรี
ในระดับสโมสร นิพนธ์ มาลานนท์ โด่งดังมากจากสโมสรฟุตบอลธนาคารกสิกรไทย เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย และเป็นส่วนหนึ่งในสายงานของ ธนาคารกสิกรไทย
โดยผลงานในอดีตของทีม นับว่าประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของฟุตบอลลีกประเทศไทย และเป็นสโมสรเดียวในประเทศไทยที่ชนะเลิศการแข่งขัน เอเชียนแชมเปียนส์คัพ ถึง 2 สมัย ซึ่งต่อมา สหพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชียได้ทำการรวมการแข่งขันดังกล่าวกับเอเชียนคัพวินเนอร์คัพ และเปลี่ยนชื่อเป็น เอเอฟซี แชมเปียนส์ลีก จนถึงปัจจุบัน
ผู้รักษาประตูทีมชาติ.
พ.ศ. 2538 นิพนธ์ มาลานนท์ ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูให้แก่ทีมชาติไทยชุดบี ในการแข่งฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ พ.ศ. 2538 โดยทีมชาติไทยเป็นฝ่ายชนะสโมสรฟุตบอลโรเตอร์โวลโกการ์ดที่ 4 ประตูต่อ 2
ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู.
นิพนธ์เคยเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่สโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ก่อนที่จะออกจากสโมสรดังกล่าวเนื่องด้วยหมดสัญญาเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล โดยมีมิลาน เดวิช เข้ารับหน้าที่ฝึกสอนแทน จากนั้น นิพนธ์ได้เป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้แก่สโมสรฟุตบอลการท่าเรือแห่งประเทศไทย และสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ก่อนที่จะย้ายไปอยู่ร่วมกับสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด ในภายหลัง โดยนิพนธ์เป็นหนึ่งในผู้มีส่วนช่วยให้ทีมดังกล่าวสามารถเข้าแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีกได้สำเร็จ จากนั้น เขาก็ย้ายไปทำหน้าที่ฝึกสอนให้แก่ทีมอาร์มี่ ยูไนเต็ด ฤดูกาล 2557, ทีมสุพรรณบุรี เอฟซี ฤดูกาล 2558–2559 และทีมราชบุรี มิตรผล เอฟซี ฤดูกาล 2560
ตลอดชีวิตการเป็นผู้รักษาประตูนิพนธ์ มาลานนท์ได้รับรางวัลอันทรงเกียรติส่วนบุคคลทั้งหมด 11 รางวัล
นอกจากนั้นแล้ว นิพนธ์ มาลานนท์ ยังได้รับมอบรางวัลอันทรงเกียรติ 'พลตรีสำเริง ไชยยงค์' แด่ผู้ทำความดีเพื่อสังคม สาขาการส่งเสริมกีฬา ปี 2558
การกำเนิดของยอห์นผู้ให้บัพติศมา
การกำเนิดของยอห์นผู้ให้บัพติศมา (ศัพท์โปรเตสแตนต์) หรือการเกิดของยอห์นผู้ทำพิธีล้าง (ศัพท์โรมันคาทอลิก)  เป็นเหตุการณ์สำคัญเหตุการณ์หนึ่งในศาสนาคริสต์ มีรายละเอียดปรากฏในพระวรสารนักบุญลูกา คริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกฉลองเหตุการณ์นี้ในวันที่ 24 มิถุนายนของทุกปี เรียกว่าวันสมโภชนักบุญยอห์น แบปติสต์ บังเกิด (Solemnity of the Birth of St. John the Baptist)
พระวรสารนักบุญลูการะบุว่า ในรัชสมัยพระเจ้าเฮโรดมหาราช นักบุญเศคาริยาห์ปุโรหิตและนักบุญเอลีซาเบธเป็นสามีภรรยาที่มีความรู้และเคร่งครัดในธรรมบัญญัติอย่างไม่มีที่ติ แต่ทั้งสองกลับไม่มีบุตรด้วยกัน เพราะเอลีซาเบธเป็นหมัน
ระหว่างที่เศคาริยาห์กำลังเผาเครื่องหอมบูชาพระยาห์เวห์อยู่นั้น ทูตสวรรค์กาเบรียลก็มาปรากฏตัวต่อหน้าเขา แล้วแจ้งว่าภรรยาของเขาจะตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย ให้ตั้งชื่อบุตรนั้นว่ายอห์น เมื่อโตขึ้นยอห์นจะเป็นผู้นำวงศ์วานอิสราเอลกลับมาหาพระยาห์เวห์ แต่เศคาริยาห์ไม่อยากเชื่อเพราะตนกับภรรยาอายุมากแล้ว กาเบรียลจึงทำให้เศคาริยาห์เป็นใบ้ไปจนกว่าเหตุการณ์ทั้งหมดจะเป็นจริงตามคำทำนาย เพื่อลงโทษที่เศคาริยาห์ไม่ยอมเชื่อคำทำนายนั้น ต่อมาเอลีซาเบธก็ตั้งครรภ์ขึ้น เมื่อตั้งครรภ์ได้ 6 เดือน มารีย์ซึ่งเพิ่งตั้งครรภ์พระเยซูก็มาเยี่ยมเธอ ทันทีที่ได้ยินเสียงมารีย์ร้องทัก ยอห์นซึ่งอยู่ในครรภ์ของเอลีซาเบธก็ดิ้นด้วยความดีใจ มารีย์มาพักอยู่กับครอบครัวเศคาริยาห์นานถึง 3 เดือนจึงกลับ
เอลีซาเบธตั้งครรภ์ได้ 9 เดือนแล้วจึงคลอดบุตรชาย ตอนแรกญาติจะตั้งชื่อว่าเศคาริยาห์ตามบิดา แต่เศคาริยาห์ซึ่งเป็นใบ้อยู่ก็นำกระดานชนวนมาเขียนว่าเด็กนี้ต้องชื่อว่ายอห์น ทันใดนั้นเศคาริยาห์ก็กลับมาพูดได้ดังเดิม ทุกคนแปลกใจมาก เศคาริยาห์กล่าวสรรเสริญพระเจ้า แล้วพยากรณ์ว่าภายหน้ายอห์นจะเป็นผู้เผยพระวจนะ
การสมโภช.
เนื่องจากเอลีซาเบธตั้งครรภ์ยอห์นก่อนที่มารีย์จะตั้งครรภ์พระเยซู 6 เดือน เมื่อสมมติให้วันที่ 25 ธันวาคมเป็นวันสมโภชพระคริสตสมภพ วันที่สมมติการบังเกิดของยอห์นจึงตรงกับวันที่ 24 มิถุนายน
เพชรโคอินัวร์
โคห์อินัวร์ (, อ่านออกเสียง: "koh iː nuːɾ|pron", "ภูเขาแห่งแสง"; บางครั้งสะกดเป็น "Kuh-e Nur" หรือ "Koh-i-Nur") คือเพชรที่มีขนาด 105.6 กะรัต มีน้ำหนัก 21.6 กรัม ในสภาพที่เจียระไนครั้งล่าสุด (ก่อนหน้านี้มีขนาด 186.6 กะรัต หนัก 37.21 กรัม) และยังเคยเป็นเพชรที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของโลก ตามหลักฐานนั้นค้นพบในรัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย พร้อมกันกับเพชรคู่แฝดที่มีชื่อว่า ดารยา-เย-นัวร์ (แปลว่า​ "ทะเลแห่งแสง") โคห์อินัวร์นั้นมีประวัติอันยาวนาน โดยตกเป็นเพชรของหลายราชวงศ์ในอดีต รวมถึง ราชปุตแห่งอินเดีย, ราชวงศ์โมกุล, ราชวงศ์อัฟชาริด, ราชวงศ์ดูร์รานี, ราชวงศ์ซิกข์ และล่าสุดนั้นตกเป็นของจักรวรรดิอังกฤษ
โคห์อินัวร์ได้ถูกริบจากผู้ครอบครองคือ ดูลิป สิงห์ ในปีค.ศ. 1850 โดยบริษัทอินเดียตะวันออก และต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักรเมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียได้สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดียในปีค.ศ. 1877 โคห์อินัวร์เคยถูกเรียกว่า "ศิยมันทกามณี" และต่อมา "มณยัก" หรือ "ราชาแห่งอัญมณี" ก่อนจะถูกเรียกเป็น "โคห์อินัวร์" ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยชาห์นาเดอร์ ภายหลังจากการยึดครองอินเดียของพระองค์ ในปัจจุบันโคห์อินัวร์ถูกเก็บรักษาและจัดแสดงที่หอคอยแห่งลอนดอน
เครื่องราชกกุธภัณฑ์.
ในปีค.ศ. 1852 ณ กรุงอัมสเตอร์ดัม ภายใต้การกำกับของเจ้าชายอัลเบิร์ต และผู้เชี่ยวชาญทางอัญมณี เจมส์ เทนแนนท์ ได้ทำการเจียระไนโคห์อินูร์จากขนาดดั้งเดิมที่ 186 1/6 กะรัต (หนัก 37.21 กรัม) ให้เหลือเพียงขนาดปัจจุบันที่ 105.602 กะรัต (21.61 กรัม) เพื่อเพิ่มการสะท้อนแสง ซึ่งพระองค์ได้ทรงตัดสินพระทัยอย่างกล้ำกลืนภายหลังจากทรงหารือกับผู้เชี่ยวชาญแล้ว ด้วยมูลค่าการเจียระไนประมาณ 8,000 ปอนด์ ซึ่งได้ลดขนาดของเพชรนี้ลงถึง 42 เปอร์เซนต์ แต่ถึงกระนั้นทรงไม่พอพระทัยผลงานที่ได้ จากนั้นได้นำโคห์อินัวร์ไปประดับบนมงกุฎที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียมักทรงอยู่บ่อยๆ ซึ่งขณะนั้นได้เก็บรักษาไว้ที่พระราชวังวินด์เซอร์ ซึ่งปกติแล้วเครื่องราชกกุธภัณฑ์จะต้องเก็บรักษาที่หอคอยแห่งลอนดอนเท่านั้น
ภายหลังจากที่ทรงเสด็จสวรรคตแล้ว ในรัชกาลถัดมา สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดราทรงให้ย้ายโคห์อินูร์มาประดับบนมงกุฏองค์ใหม่ของพระองค์ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระสวามี ซึ่งในขณะนั้นสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดราทรงเป็นพระราชินี (ฐานะพระอัครมเหสี) พระองค์แรกที่ทรงมงกุฏประดับเพชร ซึ่งได้เป็นธรรมเนียมปฏิบัติต่อมาในรัชกาลของสมเด็จพระราชินีแมรี และต่อมาสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
การทวงสิทธิ์ในโคห์อินัวร์.
อินเดียได้มีการทวงสิทธิ์ในโคห์อินัวร์ เนื่องจากถือว่าถูกริบไปอย่างผิดกฎหมาย และควรที่จะถูกส่งมอบคืนให้แก่อินเดีย เมื่อสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบ็ธที่ 2 ได้เสด็จพระราชดำเนินเยือนอินเดียอย่างเป็นทางการในรัฐพิธีเฉลิมฉลองอิสรภาพครบ 50 ปีของอินเดียในปีค.ศ. 1997 ชาวอินเดียในประเทศอินเดีย และในสหราชอาณาจักรได้เรียกร้องให้มีการส่งคืนโคห์อินัวร์ให้กับอินเดีย ซึ่งต่อมาในปีค.ศ. 2013 ในขณะที่นายกรัฐมนตรีอังกฤษเยือนประเทศอินเดียนั้น ได้กล่าวว่า โคห์อินัวร์จะไม่ถูกมอบคืน และไม่มีเหตุผลใดที่จะต้องส่งคืนให้กับอินเดีย
ป้อมอัคระ
อัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรีย
อัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรีย  คือประมุขฝ่ายคริสตจักรในเมืองอะเล็กซานเดรีย (ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศอียิปต์) นับเป็น 1 ใน 3 ตำแหน่งประมุขฝ่ายคริสตจักรที่เก่าแก่ที่สุด (อีก 2 ตำแหน่งคือ อัครบิดรแห่งโรมและอัครบิดรแห่งแอนติออก) โดยเฮราคลัส อัครบิดรองค์ที่ 13 แห่งอะเล็กซานเดรียเป็นบุคคลแรกที่ได้รับสมัญญานามว่า "พระสันตะปาปา" (ส่วนอัครบิดรแห่งโรมเริ่มใช้สมัญญานี้ราวคริสต์ศตวรรษที่ 6)
สภาสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งมีมติในปี ค.ศ. 325 ให้แบ่งคริสตจักรสากลออกเป็น 3 เขต คือโรม อะเล็กซานเดรีย และแอนติออก โดยประมุขคริสตจักรในอะเล็กซานเดรียถูกยกสถานะจากมุขนายกขึ้นเป็นอัครมุขนายก และในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 จึงได้รับเฉลิมสมณศักดิ์เป็นอัครบิดร เมื่อเกิดสังคายนาแห่งแคลซีดัน คริสตจักรในกรุงอะเล็กซานเดรียได้แตกออกเป็น 2 ฝ่าย คือฝ่ายที่ไม่ยอมรับมติการสังคายนาซึ่งเรียกว่าคอปติกออร์ทอดอกซ์ และฝ่ายที่ยอมรับการสังคายนาคืออีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ทั้งสองฝ่ายต่างมีอัครบิดรเป็นของตนเอง ศาสนเภทในครั้งต่อ ๆ มายังทำให้คริสต์ศาสนาในอะเล็กซานเดรียแตกออกเป็นอีกหลายคริสตจักร
คริสตจักรที่อ้างตำแหน่งอัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรียมีทั้งสิ้น 5 คริสตจักร แต่ละคริสตจักรตั้งชื่อตำแหน่งต่าง ๆ ดังนี้
อธิการิณีอาราม
ยูอี
คิม ยูจิน(; 25 เมษายน 2531 – )หรือชื่อในการแสดงยูอี(유이)เป็นนักร้อง นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ และอดีตเป็นสมาชิก อาฟเตอร์สกูล
ยูอีเกิดเมื่อ วันที่ 9 เมษายน 2530 ยูอีเกิด แทจ็อน จังหวัดชุงช็องใต้ ปัจจุบันคือ ตำบลจ็องกู เมืองแทจ็อน เป็นบุตรสาวคนที่สองของ ซึ่งเป็นโค้ชทีมเบสบอล SK Wyverns ยูอีมีพี่สาวหนึ่งคนชื่อ คิม ยู-นา โดยชีวิตในวัยเด็กเธอต้องย้ายตามบิดาไปที่ อินช็อน เนื่องจากบิดาเป็นโค้ชทีมเบสบอล เธอจบการศึกษามัธยมตอนต้นที่โรงเรียนมัธยมหญิงช็องว็อน มัธยมปลายยที่ โรงเรียนกีฬาเมืองอินช็อน และจบจากภาควิชาศิลปะการแสดง มหาวิทยาลัยซุงคยุนกวาน
โดยตอนที่ศึกษาอยู่ในชั้นมัยมศึกษาเธอก็ได้มีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันว่ายน้ำในการแข่งขันกีฬาระดับชาติของเกาหลีใต้ เธอเองก็มีความสามารถพิเศษคือทักษะว่ายน้ำ &lt;ref name="UEE/FATHER"&gt; &lt;/ref&gt;
เธอเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการออดิชั่นเป็นเด็กฝึกต่ายกู๊ด เอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี 2550 เธอเตรียมเปืดตัวเป็นศิลปินวง ไฟฟ์เกิร์ล ร่วมกับ จีน่า, ยูบิน ,ฮโยซ็อง และ จีว็อน แต่ต้องมีแผนยกเลิกไปก่อนเนื่องจากบริษัทประสบปัญหาเงินทุนของบริษัท
ซูบารุ อัลไซโอเน่
ข้อมูลรถยนต์ ซูบารุ อัลไซโอเน่.
ซูบารุ อัลไซโอเน่เปิดตัวครั้งแรกเดือนมกราคมปี 1985 ในงานดีทรอยต์โชว์โดยใช้ชื้อซูบารุ เอกซ์ทีสำหรับตลาดอเมริกา ก่อนจะเปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่นในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน และในเดือนพฤศจิกายนได้เพิ่มเครื่องยนต์ 6 สูบรุ่นใหม่ขนาด 2.7ลิตร ในอเมริกาใช้ชื่อว่าซูบารุ เอกซ์ที 6 และ อัลไซโอเน่ วีเอกซ์ ชื่ออัลไซโอเน่มาจากชื่อของดาวดวงที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวลูกไก่
อัลไซโอเน่ได้รับการออกแบบให้ลู่ลมที่สุดด้วยตัวรถที่มีรูปร่างแหลมคล้ายลิ่ม ใบปัดน้ำฝนหน้าถูกออกแบบให้ถูกซ่อนไว้หลังฝากระโปรงหน้ารถ มือเปิดประตูราบเรียบไปกับประตูรถไร้ส่วนนูนออกมา บริเวณชายกันชนหน้าถูกติดตั้งสปอยเลอร์ยาง ทั้งหมดนี้ส่งผลให้อัลไซโอเน่กลายเป็นหนึ่งในรถยนต์ที่มีค่าสัมประสิทธิ์แรงต้านอากาศ(drag coefficient หรือ Cd)ต่ำที่สุดในช่วงเวลานั้นที่ 0.92 เท่านั้น และเป็นรถยนต์ญี่ปุ่นคันแรกที่มีค่า Cd ต่ำกว่า 0.3 ด้วย
สมเด็จพระราชินีมาโมฮาโตแห่งเลโซโท
สมเด็จพระราชินีมาโมฮาโต เบเรง ซีอีโซ  หรือ สมเด็จพระราชินีมาโมฮาโตแห่งเลโซโท  (28 เมษายน 1941 – 6 กันยายน 2003) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงทาบิตา มาเซนเทิล ลีโรโทลี โมเจลา  เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเลโซโท พระองค์เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีโมโชโชที่ 2 แห่งเลโซโท นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งเลโซโทถึง 3 วาระด้วยกัน&lt;br&gt;
ครั้งแรก 5 มิถุนายน ค.ศ. 1970 - 5 ธันวาคม ค.ศ. 1970&lt;/br&gt;
ครั้งที่ 2 10 มีนาคม ค.ศ. 1990 - 12 ธันวาคม ค.ศ. 1990&lt;br&gt;