pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เวลาเหลือ 15 นาที เหลือนักสู้ 12 คน เคฟูร่าเสมอกับกับโกฮัง จักรวาลที่ 6 ถูกลบ คาเซรัลแพ้ผู้เฒ่าเต่า ทางผู้เฒ่าเต่าแพ้จิเร็น โกคูเผลอกใช้ร่างนำใจ กายนำจิตสูสีกับจิเร็นแวบนึง ฟรีเซอร์ล่อให้ท็อปโปกับดิสโปะตกเวที เหลือจิเร็นแค่คนเดียว ทุกคนรุมจิเร็นไม่ไหว หมายเลข 17 ระเบิดตัวเองก็ไร้ผล โกคูใช้ร่างนำใจ กายนำจิตไล่ต้อนจิเร็นอีกที แต่ถึงขีดจำกัด ถูกเบจิต้าช่วยไว้ ทั้ง 2 รุมจิเร็นไม่ไหว เบจิต้าแพ้ตกเวที ฟรีเซอร์กับโกคูรุมพาจิเร็นตกเวทีไปพร้อมกันจนสำเร็จ จักรวาลที่ 11 ถูกลบ เหลือหมายเลข 17 ที่ชนะ เพราะในร่างไม่มีระเบิด จึงระเบิดไม่ได้ ขอพรกับซูเปอร์ดราก้อนบอลว่าให้ทุกจักรวาลที่ถูกลบกลับคืนมา วิสก็คืนชีพฟรีเซอร์เป็นการตอบแทน
หลังจากนั้นทุกคนกลับไปใช้ชีวิตสงบสุขตามเดิม ส่วนฟรีเซอร์กลับไปสร้างกองทัพเพื่อรอคอยเวลาแก้แค้นอีกครั้ง
บทนักโทษสายตรวจทางช้างเผือก.
2 เดือนหลังจบศึกประลองพลังจบลง กับศึกโบรลี่ สายตรวจจักรวาลที่นำโดย เมรุส(หัวหน้าทีม) ได้นำตัวบูไปหวังใช้พลังของไดไคโอชินผนึกโมโร(พ่อมดที่ถูกขัง 10 ล้านปี ข้อหาดูดกลืนพลังชีวิตของดาว กับไม่มีวันตาย) กับเครนเบอร์รี่(สมุนเก่าของฟรีเซอร์) แหกคุกบุกดาวนาเม็กดวงใหม่หวังขอพรจากดราก้อนบอล โกคูกับเบจิต้าที่ติดไปกับบูจึงช่วยเมรุสปราบโมโร แพ้หลับไป 3 วัน โมโรเก่งกว่าเดิม โกคูกับเบจิต้าพอฟื้น พวกเมรุสเพิ่งปลุกไดไคโอชินในตัวบูให้ตื่นชั่วคราวไล่ต้อนโมโร แต่เครนเบอร์รี่บชิงขอพร 1 ให้ตัวเองหายดี 2 ฟื้นพลังเวทให้โมโร กับถูกโมโรฆ่าชิงขอพรสุดท้าย คือ ให้พวกนักโทษที่ถูกขังในคุกอวกาศเป็นอิสระ พวกนักโทษแหกคุกติดตามโมโร โกคูกับเบจิต้าสู้ไม่ไหวจึงแยกหนี โกคูฝึกกับเมรุส เบจิต้าไปดาวยาโดแรตฝึกพลังจิตกับวิชาต่างๆ เอสก้าชาวนาเม็กคนสุดท้ายได้รับสืบทอดเป็นผู้เฒ่าสูงสุดคนใหม่ถูกพาตัวหนีไปอยู่กับเดนเด้ที่โลก
พวกนักโทษไล่ปล้นดาวเสร็จ ให้โมโรกินพลังชีวิตของดาวต่อไปเรื่อยๆ พวกนักโทษบุกโลกทีนึง ติดต่อโมโร แต่จาโก้ต่อรองให้กลับมาบุกในอีก 2 เดือน ไดชินคันแจ้งวิสเรื่องเมรุส(เทวดาฝึกหัด)ใกล้ทำผิดกฏ แต่วิสเสนอให้พาตัวกลับมาก่อน พอครบ 2 เดือน วิสพาตัวเมรุสกลับไป แต่โกคูที่ติดบนดาวร้างทำได้แต่ขับยานหลงมั่ว
สายตรวจจักรวาลทั้งหมด รวมตัวกับโกฮัง,พิคโกโร่,คุริริน,หมายเลข 18,หมายเลข 17,เทนชินฮัง,ผู้เฒ่าเต่า ,หยังฉา,เจาสึ เปิดศึกกับพวกโมโรที่มาบุกโลก ราบรื่น โมโรแบ่งพลังให้ซากันโบจนพวกโกฮังสู้ไม่ไหวโกคูที่กลับมาทันสู้ชนะซากันโบ กับใช้ร่างนำใจ กายนำจิต ร่างเค้าลางไล่สู้โมโรไม่ไหว
ชาวยาโดแรตมีกฏห้ามวาร์ปออกนอกดาว เบจิต้าจึงขอให้สอน กับวาร์ปมาโลกเอง สู้ด้วยร่างบลู อีโว กับใช้วิชาบีบแยกจิต ยิ่งทำร้ายโมโรมากเท่าไหร่ พลังชีวิตที่ถูกดูดมาจะแยกออกตัวไปหาเจ้าของเดิม จนโมโรกลับมาแก่ กับรีบหนีไปกิน 73 จนเก่งกว่าเดิมทำร้ายเบจิต้ากับก๊อปวิชามาไล่ต้อนทุกคน เดนเด้คิดไปรักษาทุกคน กับคุริลินรีบนำถั่วเซียนไปให้ แต่โมโรรู้ทันจึงกางบาเรีย เมรุสที่ถูกวิสเตือนถึงวัฐจักรก็ไม่สนจึงมาเปิดบาเรียให้เดนเด้ไปช่วยรักษา กับฝ่าฝืนกฏเทวดาคือฝักใฝ่ความดีหรือชั่ว กับเอาจริงตอนสู้ ทำลายผลึกพลังงานในตัวโมโรไป 2 อัน ก่อนตัวสลายบอกลาโกคูกับสิ่งที่ตนทำ โกคูโกรธเป็นใช้ร่างนำใจ กายนำจิตสมบูรณ์สู้ชนะโมโร แต่โกคูก่อเรื่องใมอบถั่วเซียนให้โมโรมอบตัว แต่โมโรฟื้นตัวนำผลึกอันสุดท้ายที่เหลือก๊อปพลังเมรุสมาสู้โกคู แต่ไม่เคยฝึกร่างรับภาระไม่ไหวจึงรวมตัวกับดาวสู้ต่อ บิลล์คิดช่วยแต่ดชินคันเรียกตัว วิสก่อนไปบอกให้โกคูทำลายผลึกของโมโร ทางเบจิต้าใช้วิชารวมพลังจากทุกคนที่รู้จักกับไดไคโอชินไปหาอุบุเพื่อมอบพลังให้อีกที จนโกคูโค่นโมโรสำเร็จ
จุดที่เปลี่ยนแปลงจากภาพยนตร์.
ในช่วงบทเทพทำลายล้างบีรุส และ บทฟรีเซอร์คืนชีพมาจาก ภาพยนตร์ ศึกสงครามเทพเจ้า และ การคืนชีพของฟรีเซอร์ โดยถูกดัดแปลงในบทอนิเมะทีวีซีรีส์ ซึ่งถูกปรับเปลี่ยนรายละเอียดต่างๆ เพื่อเหมาะสมกับการออกอากาศและจุดเนื้อหาที่เปลี่ยนจากของเดิม
จุดที่เปลี่ยนแปลงจากมังงะ.
ในช่วงฮะไคชินแชมป้าเป็นต้นไป เป็นเนื้อหาที่มาจากต้นฉบับของดราก้อนบอลซูเปอร์ และรูปแบบมังงะจะแตกต่างกับอนิเมะที่ออกอากาศอยู่
ดราก้อนบอล ซูเปอร์ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 9:00 น. - 9:30 น. ทางช่องฟูจิทีวีของญี่ปุ่น ฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2558 ต่อจากดราก้อนบอล ไค บทจอมมารบู
ในประเทศไทย ได้ออกอากาศทางช่อง TNT Thailand (Toonami) ออกอากาศในรูปแบบซีซัน โดยจำนวนตอนในซีซันแบ่งตามเวอร์ชันภาษาอังกฤษของ Toonami Asia
ดราก้อนบอล ซูเปอร์.
ดราก้อนบอล ซูเปอร์ ตีพิมพ์ลงนิตยาสารรายเดือน V-Jump เล่มเดือนสิงหาคม ปี 2015 เนื้อเรื่องโดย อากิระ โทริยามะ ภาพโดย โทโยทาโร่ โดยเนื้อหาจะคล้ายๆ กับอนิเมะที่ออกอากาศในขณะนั้นและเนื้อเรื่องโทริยามะเป็นผู้คุมบทและวางโครงเรื่อง ส่วนโทโยทาโร่เป็นผู้รับผิดชอบทางด้านภาพวาด
ในการดำเนินเรื่องจะเดินเรื่องเหมือนอนิเมะแต่มีจุดรายละเอียดที่แตกต่างกับอนิเมะอยู่หลายจุด
แม่น้ำโอตะ
แม่น้ำโอตะ  เป็นแม่น้ำสายหลักในจังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีความยาว 103 กิโลเมตร มีต้นน้ำอยู่ที่ภูเขาคัมมูริ และไหลลงสู่อ่าวฮิโรชิมะและทะเลเซโตะใน ในเส้นทางของแม่น้ำสายนี้ ยังเป็นที่ตั้งของโรงไฟฟ้าพลังงานน้ำ
แม่น้ำโอตะจะไหลไปรวมกับกระแสของแม่น้ำโทเนะและแม่น้ำมิซาซะบริเวณแขวงอาซากิตะ ในนครฮิโรชิมะ และภายหลังยังแตกสายธารออกไปเป็นแม่น้ำเคียวบาชิ แม่น้ำเท็มมะ และแม่น้ำโมโตยาซุ ที่บริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำของนครฮิโรชิมะ
สถานีรถไฟกลางมึนเชิน
สืบลับเค้นปนอันตราย
เม็นส์เฮลต์
เมนส์เฮลต์  เป็นตราสินค้านิตยสารสำหรับผู้ชายที่ใหญ่ที่สุดในโลก มี 40 รุ่น ใน 47 ประเทศ ตีพิมพ์ที่บริษัทโรเดล ในเมืองเอเมเอิส รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา เมนส์เฮลต์ยังเป็นนิตยสารผู้ชายที่ขายดีที่สุดบนแผนหนังสือพิมพ์ในสหรัฐฯ แม้ว่าเดิมจะเป็นนิตยสารเกี่ยวกับสุขภาพของผู้ชาย ปัจจุบันเนื้อหาครอบคลุมวิถีชีวิตของผู้ชาย เช่น สมรรถภาพทางกาย โภชนาการ แฟชั่น และเพศสภาพ เว็บไซต์นิตยสาร MensHealth.com มียอดผู้เข้าชมเฉลี่ย 38 ล้านครั้งต่อเดือน
เจตนา นาควัชระ
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ เจตนา นาควัชระ (เกิด 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2480) เป็นนักวิชาการและอาจารย์มหาวิทยาลัยชาวไทย ปัจจุบันเป็นศาสตราจารย์เกียรติคุณสาขาภาษาเยอรมัน มีผลงานสำคัญด้านภาษาและวรรณคดีเยอรมัน วรรณคดีเปรียบเทียบ การวิจารณ์ศิลปะ และการอุดมศึกษา
เขาได้รับปริญญาดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักด์จากมหาวิทยาลัยไทยรวม 5 แห่งและมหาวิทยาลัยทือบิงเงินในเยอรมนี และยังได้รับรางวัลที่สำคัญได้แก่ เหรียญเกอเธ่ รางวัลการวิจัยมูลนิธิฮุมบ็อลท์ ทุนเมธีวิจัยอาวุโส สกว. และรางวัลนราธิป
เจตนาเกิดในครอบครัวที่มีบิดามารดาเป็นครู เขาเป็นบุตรคนสุดท้องของครอบครัว เมื่อจบชั้นมัธยมศึกษาสอบได้อันดับหนึ่งในแผนกอักษรศาสตร์ของประเทศไทย ต่อมาได้รับทุนรัฐบาลไทยไปศึกษาต่อในยุโรปตั้งแต่ปริญญาตรีจนสำเร็จปริญญเอก เขามีโอกาสได้เป็นนักวิชาการแลกเปลี่ยนในสหรัฐอเมริกาและสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีหลายครั้งด้วยทุนสนับสนุนจากต่างประเทศ เจตนาจึงเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการเป็นตัวเชื่อมโลกวิชาการตะวันตกเข้ากับประเทศไทย
ในฐานะนักวิชาการ งานของเจตนาในระยะแรกประกอบด้วยวรรณคดีเปรียบเทียบและวรรณคดีเยอรมัน นอกจากนี้เจตนาเขียนหนังสือ บทความสำหรับผู้อ่านทั่วไป และผู้อ่านทางวิชาการโดยใช้ภาษาไทยอันเป็นภาษาแม่ รวมถึงภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน และภาษาฝรั่งเศส เขาได้เป็นที่รู้จักในประเทศไทยในช่วงหลังผ่านงานเขียนและการบรรยายจากผลงานการวิจารณ์ศิลปะ รวมถึงการอาสาเป็นผู้นำทางความคิดในวิชาการด้านมนุษยศาสตร์
ในทางบริหารเจตนาเคยดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการของสำนักเลขาธิการซีมีโอ คณบดีคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร รวมถึงมีบทบาทสำคัญในการบริหารงานการอุดมศึกษาในประเทศไทยด้วยการเป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยของรัฐหลายแห่ง กรรมการทบวงมหาวิทยาลัย และกรรมการข้าราชการพลเรือนในสถานบันอุดมศึกษา
ชีวิตและอาชีพทางวิชาการ.
เจตนาและพี่น้องผู้ชายทั้งหมดศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ และสำเร็จมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนดังกล่าวเมื่อ พ.ศ. 2497 หลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนแปดปีตามหลักสูตรในสมัยนั้น เขากล่าวว่าประสบการณ์ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์มีความสำคัญยิ่งต่อแนวคิดและความสำเร็จของเขาในเวลาต่อมา เจตนาสอบได้เป็นที่หนึ่งของประเทศในแผนกอักษรศาสตร์ จากนั้นจึงเข้าศึกษาต่อในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนจบชั้นปีที่ 1 ได้รับทุนรัฐบาลไปศึกษา ณ ประเทศอังกฤษ โดยเจตนาใช้เวลาสามปีที่แมนเชสเตอร์ในการเตรียมตัวสำหรับเข้ามหาวิทยาลัย ระหว่างนี้ได้เรียนภาษาต่างประเทศอีกสองภาษา คือ เยอรมันและละติน
เจตนาสำเร็จปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต สาขาภาษาปัจจุบัน (เกียรตินิยม) จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ จากนั้นย้ายไปศึกษาต่อที่ประเทศเยอรมนีโดยมีศาสตราจารย์ควร์ท ไวส์ เป็นที่ปรึกษาหลักเมื่อ พ.ศ. 2504 ต่อมาได้สำเร็จปริญญาเอก ในสาขาวรรณคดีเปรียบเทียบ เกียรตินิยมดีมาก (magna cum laude) จากมหาวิทยาลัยทือบิงเงินเมื่อ พ.ศ. 2508
นอกจากควร์ท ไวส์ ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกของเจตนา และ ที่ปรึกษาทางวิชาการอีกคนหนึ่งในเยอรมนีที่ทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงทางวิชาการให้แก่เขาเสมอมา การวิจารณ์ศิลปะและวรรณกรรมของเจตนาได้รับอิทธิพลจาก , , อัลแบร์ กามูส์, , ไรน์โฮลด์ กริมม์, อเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ฮุมบ็อลท์, , เอกวิทย์ ณ ถลาง, โรนัลด์ พีค็อก, , ฟรีดริช ชิลเลอร์, , และ เขาและผู้ร่วมงานรุ่นหลังต่างเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญในการสร้างระบบอุดมศึกษาในอุดมคติที่ได้ริเริ่มไว้โดย หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากรในการก่อตั้งวิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์
รับราชการในกระทรวงศึกษาธิการและมหาวิทยาลัยศิลปากร.
เจตนากลับมารับราชการในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2509 สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ จนถึง พ.ศ. 2511 จึงย้ายไปเป็นอาจารย์สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี ณ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และได้ริเริ่มหลักสูตรภาษาเยอรมันในฐานะอาจารย์รุ่นแรก แล้วไปปฏิบัติงานในองค์การสำนักงานเลขาธิการรัฐมนตรีศึกษาแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Southeast Asia Ministers of Education Organization Secretariat เรียกโดยย่อว่า SEAMEO หรือ ซีมีโอ) ระหว่างเวลาที่ปฏิบัติงานอยู่รวม 4 ปี เขาได้รับเหรียญเกอเธ่อ เมื่อ พ.ศ. 2515 และได้ดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการของสำนักเลขาธิการซีมีโอในช่วงสองปีสุดท้าย
ต่อมาเจตนาได้กลับเข้ามาปฏิบัติราชการในมหาวิทยาลัยศิลปากรเมื่อ พ.ศ. 2519 โดยเข้าดำรงตำแหน่งบริหาร ได้แก่ คณบดีคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (พ.ศ. 2519–2522) และรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการและวางแผนพัฒนา (พ.ศ. 2522–2524)
ระหว่างที่ดำรงตำแหน่งได้สนับสนุนให้จัดตั้งภาควิชาสังคมศาสตร์ขี้นในคณะและรับผิดชอบโครงการจัดตั้งศูนย์วิจัย
ต่อมาเขาได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์เมื่อ พ.ศ. 2526
ด้วยการสนับสนุนของมูลนิธิฟูลไบรท์ เจตนาเป็นนักวิชาการอาคันตุกะที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน แอนน์ อาร์เบอร์สองครั้งเมื่อ พ.ศ. 2528 และ 2535 และเป็นศาสตราจารย์อาคันตุกะที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ในปีการศึกษา 2532–2533 นอกจากนี้เจตนาได้กลับไปเยื่อนประเทศเยอรมนีเพื่อทำงานวิชาการอีกหลายครั้งด้วยการสนับสนุนจากมหาวิทยาลัยในเยอรมนี (DAAD) และรางวัล Humboldt-Forschungspreis จากมูลนิธิฮุมบ็อลท์
หลังเกษียณอายุราชการ.
เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2540 เจตนาเกษียณอายุราชการในตำแหน่งสุดท้าย คือ ศาสตราจารย์ระดับ 11 ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดของข้าราชการพลเรือน ในบทสัมภาษณ์ให้กับหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์เมื่อ พ.ศ. 2541 ในคราวเกษียณอายุราชการ เขากล่าวว่าไม่ใช่ว่าเขาต้องการเป็นข้าราชการไปอย่างต่อเนื่อง แต่เพราะด้วยความสำนึกในบุญคุณของรัฐบาลไทยที่ให้ทุนนับสนุนไปศึกษาต่อในยุโรป เจตนามักจะบอกผู้รับทุนรัฐบาลไทยรุ่นหลังเสมอว่า "ทุนนั้นชดใช้หมด แต่บุญคุณใช้อย่างไรก็ไม่มีวันหมด"
เจตนาได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์เกียรติคุณสาขาภาษาเยอรมันที่มหาวิทยาลัยศิลปากร หลังพ้นจากการรับราชการเต็มเวลาอย่างเป็นทางการเจตนายังคงสนับสนุนงานวิชาการด้วยการทำหน้าที่ในคณะกรรมการต่าง ๆ ของรัฐ สภามหาวิทยาลัยหลายแห่ง และริเริ่มโครงการวิจัยทางศิลปะซึ่งมีผู้ดำเนินการต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน มหาวิทยาลัยจัดให้มีห้องอนุสรณ์ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.เจตนา นาควัชระ ที่ชั้นสองของหอสมุดพระราชวังสนามจันทร์เพื่อรวบรวมหนังสือที่เขาได้มอบไว้แก่หอสมุด ในช่วงเวลานี้เขาได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์และรางวัลอย่างต่อเนื่อง
เจตนา นาควัชระ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2480 ที่จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนที่หกและคนสุดท้องของครอบครัว ทั้งบิดาและมารดาประกอบอาชีพเป็นครู แต่หลังแต่งงานมารดาทำหน้าที่เป็นแม่บ้านและเป็นครูพิเศษให้ลูก ๆ ถนอม นาควัชระ หรือขุนชำนิขบวนสาส์น บิดาของเขาเป็นครูใหญ่โรงเรียนวัดบพิตรพิมุข เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวงดนตรีไทยของคุรุสภา ในวัยเด็กเจตนาอาศัยอยู่บ้านซึ่งอยู่ใกล้กับอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิและได้ขี่จักรยานไปตามถนนพญาไททุกวัน เจตนาชอบกีฬาและตนตรีซึ่งปลูกฝังให้เขากลายเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคน เจตนาเรียนดนตรีจากบิดา ภาษาอังกฤษจากมารดา และยังได้รับอิทธิพลการอบรมสั่งสอนจากยายอีกด้วย เขาเคยเข้าประกวดแข่งขันร้องเพลงในงานวัดขณะที่เป็นนักเรียนอยู่
เจตนา สมรสกับทัศนีย์ นาควัชระ ศาสตราจารย์ภาษาฝรั่งเศส คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พำนักอยู่ที่ซอยสุขุมวิท 38 มีบุตรด้วยกันสามคน คือ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ทัศนา นาควัชระ (เกิด พ.ศ. 2512) เป็นนักไวโอลินและอาจารย์ประจำคณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร กับธิดาอีกสองคน คนหนึ่งทำร้านอาหารอยู่ประเทศเม็กซิโก
ภาษาเยอรมันและวรรณคดีเยอรมัน และวรรณคดีเปรียบเทียบ.
เจตนามีผลงานที่สำคัญเกี่ยวกับนักประพันธ์ชาวเยอรมัน ประกอบไปด้วยงานค้นคว้าวิจัยตีพิมพ์เป็นภาษาต่างประเทศ งานแปลและคู่มือสำหรับการศึกษาเป็นภาษาไทยสำหรับคนไทย
ผลงานเหล่านี้เกิดขึ้นจากการศึกษาค้นคว้าวรรณกรรมในภาษายุโรปซึ่งเขามีความเชี่ยวชาญทั้งภาษาเยอรมัน ฝรั่งเศส และอังกฤษ รวมทั้งการผสานประสบการณ์จากต้นกำเนิดความเป็นไทยเข้ากับการตีความวรรณกรรมเหล่านั้นด้วย งานของเขาจึงมีองค์ประกอบของทั้งโลกตะวันออกและตะวันตกอยู่รวมกัน
จากผลงานเหล่านี้ เจตนาได้รับเหรียญเกอเธ่ เมื่อ พ.ศ. 2516 ขณะปฏิบัติงานอยู่ที่องค์การซีมีโอและเจตนาได้รับทุนเมธีวิจัยอาวุโส สกว. สาขามนุษยศาสตร์จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) เมื่อ พ.ศ. 2538 ซึ่งเป็นปีแรกที่ สกว. จัดให้มีทุนดังกล่าวขึ้น ก่อนเขาจะเกษียณอายุราชการจากมหาวิทยาลัยศิลปากรสองปี โครงการวิจัยดังกล่าวมีชื่อว่า "กวีนิพนธ์ในฐานะพลังทางปัญญาของสังคมร่วมสมัย: ประสบการณ์จากวรรณคดีไทย อังกฤษ ฝรั่งเศส และเยอรมัน"
ผลงานในด้านภาษาและวรรณคดีของเจตนาเป็นจุดกำเนิดให้เกิดผลงานเกี่ยวกับศิลปกรรมไทยและโครงการวิจารณ์
วิทยานิพนธ์ของเจตนาเมื่อ พ.ศ. 2508 เขียนเป็นภาษาเยอรมัน อธิบายบทบาทของ ในการเป็นผู้นำการวิจารณ์วรรณกรรมในฝรั่งเศสระหว่างช่วง พ.ศ. 2350–2378 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2509 สำนักพิมพ์เยอรมัน ในทือบิงเงินตีพิมพ์วิทยานิพนธ์ปริญญาเอกนี้เป็นหนังสือเล่มแรกของเขา ผลงานชิ้นนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นสื่อทางวรรณคดีระหว่างฝรั่งเศสกับเยอรมนีที่มีความเป็นกลางสูง และรอเจอร์ พอลิน และได้นำไปใช้อ้างอิงในชีวประวัติของชเลเกล หนังสือเล่มที่สองของเขามีชื่อว่า ""เบรคชท์กับฝรั่งเศส" ("Brecht and France")" สำนักพิมพ์ ตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ ณ กรุงแบร์น เมื่อ พ.ศ. 2536 นอกจากชเลเกลกับ เขายังเขียนเกี่ยวกับ เกอเธอ, โธมัส มันน์ และบทกวีร่วมสมัยภาษาเยอรมัน เป็นภาษาไทยอีกด้วย
ไม่เพียงงานที่เขียนด้วยตนเอง เจตนายังผลิตงานแปลมากกว่า 50 ชิ้น ส่วนใหญ่เป็นกวีนิพนธ์และเป็นการแปลจากภาษาเยอรมันเป็นภาษาไทย เช่น ""Geschrieben" โดย , "Ein Tag für Impressionisten" โดย , และ "Der Aufruf"" โดย เป็นต้น
เจตนาเขียนงานภาษาอังกฤษและเยอรมันจำนวนหนึ่งที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมข้ามพรมแดนเชิงมนุษยศาสตร์ระหว่างไทยกับตะวันตก เช่น ""Comparative literature from a Thai perspective. Collected articles 1978–1992", "Fervently Mediating: Criticism from a Thai Perspective, Collected Articles 1982-2004"" และ "Bridging Cultural Divides: Collected Essays and Reviews 2006-2014" เป็นต้น
ผู้ปริทัศน์หนังสือให้ความเห็นว่างานของเขาอยู่บนพื้นฐานของมนุษยนิยมและการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม โดยมีทฤษฎีที่สำคัญที่เสนอบนอัตลักษณ์ของความเป็นไทยอันเป็นแผ่นดินแม่ ได้แก่ ทฤษฎีระนาดทุ้ม (ผู้นำที่แท้จริงเล่นระนาดทุ้มมิใช่ระนาดเอก) ความสำคัญของมุขปาฐะและการด้น (ลำตัดและลิเกเป็นตัวอย่างของงานวรรณกรรมไทยที่ส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่นผ่านศิลปินโดยไม่มีการบันทึก และมีการด้นเป็นการสร้างสรรค์ขึ้นใหม่ระหว่างการแสดงและเป็นขบถต่อบทที่ตายตัว)
ศิลปกรรมไทยและโครงการวิจารณ์.
ในฐานะนักวิจัยและหัวหน้าโครงการ เจตนาเป็นผู้ริเริ่มและเป็นหัวหน้าโครงการวิจัย "กวีนิพนธ์ในฐานะพลังทางปัญญาของสังคมร่วมสมัย ฯ" (พ.ศ. 2538–2541) และ "การวิจารณ์ในฐานะพลังทางปัญญาของสังคมร่วมสมัย" (พ.ศ. 2542–2548) โครงการวิจัยการวิจารณ์ศิลปะไทยภายใต้การนำของเจตนาประกอบไปด้วยการวิจารณ์ศิลปะสี่แขนง ได้แก่ วรรณศิลป์ ทัศนศิลป์ ศิลปะการละคร และสังคีตศิลป์ เมื่อสื้นสุดโครงการทั้งสองที่ได้รับทุนจาก สกว. (พ.ศ. 2542–2544 และ พ.ศ. 2545–2548) จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย โครงการต่าง ๆ ยังคงดำเนินต่อไปและขยายขอบเขตโดยสมาชิกในทีมวิจัยคนอื่น โดยที่เขายังคงมีส่วนร่วมในฐานะที่ปรึกษาอาวุโสจนถึงโครงการที่สนับสนุนโดย สกว. โครงการสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2563 และมีโครงการต่อมาซึ่งธนาคารกสิกรไทยให้การสนับสนุน พ.ศ. 2564–2565
ตัวอย่างหัวข้อสำคัญในงานวิจารณ์ของเจตนา ได้แก่ ชาติ กอบจิตติ, อังคาร กัลยาณพงศ์, ศรีบูรพา, อัศศิริ ธรรมโชติ, วงดนตรีสุนทราภรณ์, วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ, วงดุริยางค์ฟิลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย, และวงออร์เคสตราและศิลปินเดี่ยวจากต่างประเทศที่มาเยี่ยมเยือนประเทศไทย นอกจากนี้ บทละครแปล เช่น "Der gute Mensch von Sezuan" (คนดีแห่งเสฉวน) โดย แบร์ท็อลท์ เบร็ชท์ และ Antigone  ของ ฌ็อง อานูย ก็รวมอยู่ในผลงานเหล่านี้ด้วย งานบางส่วนของเจตนาในด้านนี้เผยแพร่ผ่านเว็บไซต์ TRF Criticism
แนวคิดสำคัญของเจตนาในด้านนี้ได้แก่ ศิลปะส่องทางให้แก่กัน (แนวคิดเดิมเป็นของวัลท์เซิลในสาขาวรรณคดีเปรียบเทียบ เจตนาได้นำมาใช้กับบริบทของสังคมไทยและศิลปะหลากหลายแขนงว่ามีความเอื้อเฟื้อต่อกัน) บทบาทของมือสมัครเล่นในการผลักดันงานศิลปะ (การมีส่วนร่วมของมือสมัครเล่นและชุมชนของผู้รับชมหรือรับฟังงานศิลปะมีความสำคัญยิ่ง และเส้นแบ่งระหว่างศิลปินทั้งมืออาชีพและสมัครเล่นรวมถึงผู้ฟังเป็นเพียงเส้นกั้นบาง ๆ ที่อาจก้าวข้ามกันได้) เทคโนโลยีและการผลิตจำหน่ายสินค้าบั่นทอนคุณค่าของศิลปะ (ค่าตัวที่แพงลิบของศิลปินที่เด่นเพียงคนเดียวทำให้วงดนตรีขนาดใหญ่ไม่อาจอยู่ต่อไปได้เนื่องจากเงื่อนไขทางการเงิน การบันทึกและปรับแต่งเสียงด้วยเทคโนโลยี ทำให้มีความถูกต้องเกินจริงกว่าที่ศิลปินทำได้รวมถึงผลักดันให้ผู้ประพันธ์เลือกสร้างผลงานไปในทางที่สอดคล้องกับเทคโนโลยี)
มนุษยศาสตร์และการอุดมศึกษา.
เจตนาได้เขียนงานเกี่ยวกับมนุษยศาสตร์และอุดมศึกษาไทยไว้จำนวนมาก "ความอยู่รอดของมนุษยศาสตร์ไทย" คือหนังสือเกี่ยวกับมนุษยศาสตร์เล่มแรกที่เจตนาได้ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2532 ตามมาด้วย "วิกฤตการณ์ของมนุษยศาสตร์" ใน พ.ศ. 2538 และ "จุดยืนของมนุษยศาสตร์" ใน พ.ศ. 2558 สำหรับงานเขียนเกี่ยวกับอุดมศึกษาเขาตีพิมพ์บทความของตนเองในหนังสือชื่อว่า "Papers on Education" ตั้งแต่ พ.ศ. 2524 และยังคงนำเสนอมุมมองและแนวคิดเกี่ยวกับการศึกษาในระดับอุดมศึกษาอย่างต่อเนื่อง สถาบันคลังสมองแห่งชาตินำคำบรรยายของเจตนาในงานสัมมนาเชิงปฏิบัติการที่ชื่อว่า "คณบดีเพื่อการเปลี่ยนแปลง" (Deans for Change) มาตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อว่า "จากวิทยาทานสู่การผลิตและจำหน่ายสินค้า: ความปั่นป่วนของอุดมศึกษา" เมื่อ พ.ศ. 2556 และ "วัฒนธรรมสำนึก: รากฐานของอุดมศึกษา" เมื่อ พ.ศ. 2559 สำหรับเรื่องแรกได้รับการตีพิมพ์ซ้ำในหนังสือรวมบทความของเจตนาและหนังสือผู้นำระนาดทุ้ม
นอกเหนือจากบทบาทในฐานะรองผู้อำนวยการสำนักงานเลขาธิการซีมีโอ คณบดีคณะอักษรศาสตร์และรองอธิการบดีฝ่ายวิชาการและวางแผนพัฒนาของมหาวิทยาลัยศิลปากร เจตนายังเป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี (พ.ศ. 2536–2546) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (พ.ศ. 2551–2555) มหาวิทยาลัยมหิดล (พ.ศ. 2551–2559) และคณะกรรมการทบวงมหาวิทยาลัยมากกว่าสิบปี (พ.ศ. 2530–2533 และ พ.ศ. 2535–2545) ในขณะที่อุดมศึกษาของไทยปรับเปลี่ยนเข้าสู่มหาวิทยาลัยนอกระบบ หรือ สถาบันอุดมศึกษาในกำกับของรัฐ เจตนาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา (พ.ศ. 2548–2552)
เจตนาเป็นประธานคณะทำงานกลุ่มสาขาวิชามนุษย์ศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปกรรม ของมหาวิทยาลัยมหิดล จัดทำคู่มือเสนอผลงานวิชาการ 22 รูปแบบ และวิธีการประเมินขอตำแหน่งวิชาการ สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปกรรม คู่มือนี้ประกาศใช้ใน พ.ศ. 2554 ช่วยให้รายละเอียดและการตีความ "หลักเกณฑ์และวิธีการพิจารณาแต่งตั้งบุคคลให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ พ.ศ. 2549" ที่กำหนดขึ้นเป็นมาตรฐานกลางระดับประเทศเป็นครั้งแรก ให้ชัดเจนมากขึ้น
อิทธิพลและรางวัล.
การตอบรับในสังคม.
เจตนาเป็นผู้ประดิษฐ์คำว่า "วัฒนธรรมแห่งการวิจารณ์" ในหนังสือของเขาซึ่งใช้เป็นที่ใช้อ้างอิงกันสำหรับนักศึกษา ผู้สนใจ และนักวิชาการ
เขามีประสบการณ์กว้างขวางในวงการวิจารณ์ศิลปะและวรรณกรรมในประเทศไทยมาเป็นเวลาหลายสิบปี เมื่อ พ.ศ. 2541 บางกอกโพสต์กล่าวถึงเจตนาว่าเขาเป็น "...นักวิจารณ์ที่เขียนด้วยปากกาคม ความคิดเห็นของเขาสามารถทำให้นักเขียนบทละครทบทวนงานของตนอีกรอบถึงแม้ว่าจะเป็นตอนที่กำลังแสดงอยู่และขายดีเป็นเทน้ำเทท่า และศิลปินทัศนศิลป์ก็ให้ความสนใจมากกับสิ่งที่เขาพูด...”
นอกจากนี้เจตนายังเป็นกรรมการชี้ทิศทางในโครงการหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน ของ วิทยากร เชียงกูล
ชีวิตและผลงานเจตนาเป็นหัวข้อของโครงการวิจัย "นักคิด-นักวิจัยไทย: เจตนา นาควัชระ" ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก สกว. เมื่อ พ.ศ. 2541 โดยมีผลสรุปการวิจัยว่าแนวคิดของเขาตั้งอยู่บนพื้นฐานมนุษยนิยมแบบเสรี ผสานกับประชาธิปไตยแบบเสรี และมีจุดเด่นที่การผสานภูมิปัญญาตะวันตกและตะวันออกเข้าด้วยกัน
หนังสือของเขาในภาษาเยอรมันและภาษาอังกฤษได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิชาการนานาชาติ
แม้นักวิชาการในต่างสาขาก็ให้การยอมรับ เช่น ศ.วันชัย ดีเอกนามกูล ผู้ได้รับรางวัลการวิจัยมูลนิธิฮุมบ็อลท์เช่นเดียวกับเจตนากล่าวว่า "อาจารย์เจตนาเหมือนกับแม่ทัพของสาขาวิชามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ที่สามารถต่อกรกับกองทัพของสายวิทยาศาสตร์ได้อย่างมั่นคงและสมศักดิ์ศรี และแน่นอนที่สุด ในปัจจุบันผมได้ให้คุณค่าในศาสตร์ของท่านอาจารย์เจตนาในระดับที่สูงมาก"
นักวิชาการและศิลปินที่มีชื่อเสียงที่ได้รับอิทธิพลจากเจตนา ได้แก่ กรกช อัตตวิริยะนุภาพ, ชมัยภร บางคมบาง, สดชื่น ชัยประสาธน์, กัญญา เจริญศุภกุล, ดวงมน จิตร์จำนงค์, ปาริชาติ จึงวิวัฒนาภรณ์, คำรณ คุณะดิลก, สุนทรียา เหมือนพะวงศ์, ประดิษฐ ประสาททอง, สุกัญญา สมไพบูลย์ เป็นต้น
บทบาทของเจตนาในโครงการวิจารณ์ที่ได้รับทุนสนับสนุนจาก สกว. เป็นแรงบันดาลใจให้ ชมัยภร บางคมบาง (ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณคดี ประจำปี พ.ศ. 2557) เขียนวรรณกรรมเยาวชนที่ได้รับรางวัล เรื่อง "คุณปู่แว่นตาโต" (พ.ศ. 2544) ในนวนิยายดังกล่าว ตัวละครคุณปู่มีเจตนาเป็นต้นแบบ และตัวละครเด็ก ๆ ก็สื่อถึงสมาชิกของคณะผู้วิจัยในโครงการ "คุณปู่แว่นตาแตก" (พ.ศ. 2555) ภาคต่อของนวนิยายดังกล่าวโดยผู้เขียนคนเดียวกัน ยังมีเจตนา (คุณปู่) เป็นตัวละครหลักพร้อมกับนักเรียนระดับประถมศึกษากลุ่มใหม่ด้วย ประเด็นหลักในหนังสือสองเล่ม คือ การผจญภัยของคุณปู่และเด็ก ๆ ผ่านการทัศนศึกษาที่วัดโพธิ์ หอศิลป์แห่งชาติ บางลำพู อัมพวา และถ้ำผีแมนที่ปางมะผ้า และการพยายามปลูกฝังความซาบซึ้งในศิลปะและรากเหง้าดั้งเดิม การกล่าวถึงพระสยามเทวาธิราชบ่อยครั้งของคุณปู่เพื่อแสดงความคับข้องใจ รวมถึงประเด็นความเชื่อมโยงของคุณปู่กับประเทศเยอรมนีที่ปรากฏในหนังสือทั้งสองเล่มเป็นแรงบันดาลใจจากบุคลิกภาพและความคิดหลักของเจตนา
ผลงานของเจตนามิใช่จะปราศจากข้อโต้แย้งหรือข้อถกเถียงในสังคม เมื่อ พ.ศ. 2541 ในระหว่างการสัมมนาครั้งสุดท้ายของโครงการที่ได้รับการสนับสนุนจาก สกว. กลุ่มกวีไม่เห็นด้วยกับงานที่เขาเลือกมานำเสนอเป็น "ตัวแทนกวีนิพนธ์ไทย" ซึ่งมีส่วนหนึ่งเป็นเนื้อร้องเพลงไทยสากลอันรวมถึงเพลงป๊อปสมัยใหม่ของเสก โลโซ แต่กลับไม่มีผลงานอื่นที่กลุ่มกวียกย่อง เจตนาอธิบายระหว่างการให้สัมภาษณ์กับ "บางกอกโพสต์" ว่า "คำคัดค้านของเหล่ากวีในการสัมมนาเมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมานั้นเป็นเพียงช่วงสั้น ๆ โดยเกิดจากความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนเกี่ยวกับหลักการของการประเมินคุณค่ากวีนิพนธ์"
ปริญญากิตติมศักดิ์ รางวัล และเกียรติยศ.
เจตนาได้รับดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ใน พ.ศ. 2541 มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒใน พ.ศ. 2544 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยใน พ.ศ. 2547 มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงใน พ.ศ. 2548 มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ใน พ.ศ. 2549 และมหาวิทยาลัยทือบิงเงินใน พ.ศ. 2552 การมอบปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ให้ซ้ำในสาขาเดิมที่สำเร็จการศึกษามาจากสถาบันเดียวกันให้แก่เขากลายเป็นกรณีต้นแบบสำหรับมหาวิทยาลัยทือบิงเงิน เนื่องจากการมอบปริญญาให้แก่บุคคลเดียวกันในลักษณะนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนที่มหาวิทยาลัยทือบิงเงิน
หนังสือต่อไปนี้เป็นตัวอย่างผลงานหลักของเจตนาซึ่งเป็นหนังสือที่เขียนขึ้นเพื่อนำเสนอแนวคิดสำคัญเป็นครั้งแรก หรือเป็นหนังสือที่รวบรวมแนวคิดจากบทความวิชาการหรือการบรรยายของเขา
ภาษาและวรรณคดี
ศิลปกรรมไทยและการวิจารณ์
มนุษยศาสตร์และการอุดมศึกษา
วิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย
ดีเอ็นเอ (นิตยสาร)
ดีเอ็นเอ  เป็นนิตยสารรายเดือนสำหรับเกย์ ตีพิมพ์ในประเทศออสเตรเลีย เนื้อหาในนิตยสารได้รวบรวมเรื่องราวเกี่ยวกับผู้มีชื่อเสียง, ความคิดเห็นทางวัฒนธรรมที่เป็นที่นิยม, เคล็ดลับแฟชันและการถ่ายภาพ นิตยสารก่อตั้งในปี ค.ศ. 2000 และยังจำหน่ายในประเทศอื่นๆ เช่น แคนาดา, สหรัฐ, นิวซีแลนด์, สหราชอาณาจักรและประเทศอื่น ๆ ในยุโรป
เพชรในเพลง 2557
เพชรในเพลง 2557 กระทรวงวัฒนธรรม โดย สำนักงานวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร จัดงานมอบรางวัล ในวันที่วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 ซึ่งตรงกับวันภาษาไทยแห่งชาติ โดยมอบรางวัลสำหรับนักร้อง เพลงไทยสากล ลูกทุ่ง ที่ออกเสียงได้ถูกต้องตามอักขระภาษาไทย เพื่อยกย่องบุคลลในวงการเพลงที่มีผลงานดีเด่นด้านภาษาไทย ทั้งนักประพันธ์เพลงที่มีความสามารถผสมผสานความรู้ด้านภาษา วรรณกรรม และนักร้องที่ร้องเพลงออกเสียงชัดเจน และถูกต้องตามหลักการใช้ภาษาไทย โดยมอบรางวัล ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ผลรางวัล ดังนี้
ทอม สตาร์ค
เจมส์ เบย์
เจมส์ ไมเคิล เบย์ (เกิด 4 กันยายน 1990) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง มือกีตาร์ชาวอังกฤษ . เจมส์ได้ปล่อยอัลบั้ม EP ทั้งหมด 4 อัลบั้ม "The Dark of the Morning" , "Let It Go" , "Hold Back the River" , "Other Sides" และปล่อยอัลบั้มเดี่ยว , "Chaos and the Calm" (2015) อัลบั้มดังกล่าวติดอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักรและติดลำดับที่ 15 ในสหรัฐอเมริกา ซิงเกิ้ลของเบย์ "Hold Back The River" ติดอันดับที่ 2 ในชาร์จซิงเกิ้ลของ สหราชอาณาจักร เบย์เติบโตในเมือง ฮิทเซิล ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ เจมส์เข้าเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาที่ Hitchin Boys' School ก่อนที่จะเรียนโรงเรียนเกี่ยวกับดนตรี British and Irish Modern Music Institute. ปี 2015 เบย์ได้รับรางวัล Critics' Choice" award จาก บริตอะวอดส์
เจมส์ เบย์ เกิดในเมืองฮิทเซิล ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ ที่ประเทศอังกฤษ เมื่ออายุได้ 11 เบย์ได้แรงบันดาลใจอยากที่จะเล่นกีตาร์คลาสสิคหลังได้ฟังเพลง "Layla" ของ อีริค แคลปตัน หลังจากนั้นเจมส์ได้ไปเรียนต่อที่เมือง ไบรตัน เป็นเวลา 7 ปีโดยเขามีการเรียนที่ดีจากการเล่นเปิดหมวก และตามพับต่างๆ เขากล่าวว่า "มันสอนอะไรให้แก่ผมมากผมสามารถเอามันไปแต่งเพลงและทำมันให้ดีได้และใช้มันปรับปรุงตัวผมให้ดีขึ้น".เบย์ได้เป็นศิลปินกับสังกัด Republic Records หลังจากที่แฟนเพลงอัปโหลดวิดิโอลงบนยูทูบจากการแสดงเปิดหมวกในกรุงลอนดอน , สัปดาห์ถัดมาเขาได้เซ็นสัญญากับทาง Republic Records อัลบั้ม EP แรกของเขา "The Dark of the Morning" ถูกปล่อยในปี 2013
1) "Chaos and the Calm (2014)"
2) "Electric Light (2018)"
3) "Leap (2022)"
ชอว์น เมนเดส