pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศนั้นประกอบด้วยบุคคลจากหลากหลายอาชีพทั้งสิ้นไม่เกิน 200 คนซึ่งทั้งหมดมาจากการแต่งตั้งโดย นายกรัฐมนตรี โดยนายกรัฐมนตรีสามารถแต่งตั้งโดยไม่ต้องนำรายชื่อขึ้นทูลเกล้าฯเพื่อทรงลงพระปรมาภิไธย
วันที่ 5 ตุลาคม 2558 พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ได้เรียกประชุมที่บ้านเกษะโกมล และได้มีการลงนามแต่งตั้งสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศทั้ง 200 คนพร้อมกับ คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.) ทั้ง 21 คน
ซึ่งสมาชิกทั้ง 200 คนประกอบไปด้วยอดีตสมาชิก สภาปฏิรูปแห่งชาติ,นักวิชาการ,นายทหารนายตำรวจทั้งในและนอกราชการ,ตัวแทนกลุ่มการเมืองและตัวแทนพรรคการเมืองโดยสมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูประเทศเป็นชาย 183 คนและหญิง 17 คนโดยในวันเดียวกัน ราชกิจจานุเบกษา ได้เผยแพร่ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องแต่งตั้งสมาชิกสภาปฏิรูปประเทศทั้ง 200 คน
วันที่ 13 ตุลาคม 2558 มีพิธีเปิดประชุมสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศที่ อาคารรัฐสภา โดยมีนาย ชัย ชิดชอบ สมาชิกสภาที่อาวุโสสูงสุดทำหน้าที่เป็นประธานสภาชั่วคราวเพื่อเลือกประธานสภาผลปรากฏว่าศาสตราจารย์เกียรติคุณ ร้อยเอก ดร. ทินพันธุ์ นาคะตะ ซึ่งพลเอก ฐิติวัจน์ กำลังเอก บุตรชายของ พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก อดีต ผู้บัญชาการทหารบก และอดีต ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เสนอชื่อเพียงคนเดียวได้รับเลือกเป็นประธานสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศโดยมีนาย อลงกรณ์ พลบุตร เป็นรองประธานสภาคนที่ 1 และนางสาว วลัยรัตน์ ศรีอรุณ เป็นรองประธานสภาคนที่ 2 โดยในวันเดียวกัน ราชกิจจานุเบกษา ได้เผยแพร่ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีแต่งตั้งประธานสภาและรองประธาน สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ
วันที่ 27 ตุลาคม 2558 ศาสตราจารย์พิเศษพรเพชร วิชิตชลชัย ประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ได้ลงนามในคำสั่งสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ที่ 150/2558 เรื่องแต่งตั้งผู้รักษาราชการแทนเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร นางสายทิพย์ เชาวลิตถวิล ปฏิบัติหน้าที่เลขาธิการสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ
วันที่ 2 พฤศจิกายน 2558 ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ร้อยเอก ดร.ทินพันธุ์ นาคะตะ ได้ประกาศ ข้อบังคับ สภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ พ.ศ. 2558
วันที่ 1 ตุลาคม 2559 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ พระราชทานยศทหารชั้นนายพล วาระ ตุลาคม 2559 โดยมีสมาชิกได้รับพระราชทานยศ พลเอก 3 รายได้แก่ พลเอก สสิน ทองภักดี พลเอก สุรเดช เฟื่องเจริญ พลเอก ธงชัย สาระสุข นางสายทิพย์ เชาวลิตถวิล เกษียณอายุราชการ นายสรศักดิ์ เพียรเวช ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ปฏิบัติหน้าที่เลขาธิการสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ
จำนวนผู้จบปริญญาเอก ในสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ มีจำนวน 23 รายจาก 200 ราย คิดเป็นร้อยละ 11.5 มากกว่าสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย) พ.ศ. 2557 ที่มีจำนวน 16 ราย จาก 220 ราย คิดเป็นร้อยละ 7.27 มีผู้ที่มียศทหารและตำรวจไทย ทั้งหมด 78 ราย จาก 200 ราย คิดเป็นร้อยละ 39 ยศกองอาสารักษาดินแดน 7 ราย คิดเป็นร้อยละ 3 ผู้มีตำแหน่งทางวิชาการ 14 ราย คิดเป็นร้อยละ 7 และเป็นแพทย์ 5 ราย คิดเป็นร้อยละ 2.5
&lt;ol start=101&gt;
&lt;li&gt; ดร.พงศ์ศักติฐ์ เสมสันต์
&lt;li&gt; นาย พนม ศรศิลป์
&lt;li&gt; รองศาสตราจารย์ พรชัย ตระกูลวรานนท์
&lt;li&gt; แพทย์หญิง คุณหญิง พรทิพย์ โรจนสุนันท์
&lt;li&gt; พลเอก พหล สง่าเนตร
&lt;li&gt; พลตำรวจตรี พิสิษฐ์ เปาอินทร์
&lt;li&gt; นาย เพิ่มพงษ์ เชาวลิต
&lt;li&gt; นาย ไพฑูรย์ หลิมวัฒนา
&lt;li&gt; พลเอก ภิญโญ แก้วปลั่ง
&lt;li&gt; ดร. มนู เลียวไพโรจน์
&lt;li&gt; นาง มิ่งขวัญ วิชยารังสฤษดิ์
&lt;li&gt; ดร. เมธินี เทพมณี
&lt;li&gt; พันตำรวจตรี ยงยุทธ สาระสมบัติ
&lt;li&gt; พลเรือเอก ยุทธนา เกิดด้วยบุญ
&lt;li&gt; ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. รวีวรรณ ภูริเดช
&lt;li&gt; นาย รังสรรค์ ศรีวรศาสตร์
&lt;li&gt; พลเอก รัชกฤต กาญจนวัฒน์
&lt;li&gt; พลตำรวจเอก ดร. เรืองศักดิ์ จริตเอก
&lt;li&gt; นาย เลิศปัญญา บูรณบัณฑิต
&lt;li&gt; นาย เลิศวิโรจน์ โกวัฒนะ
&lt;li&gt; พลตำรวจเอก วรพงษ์ ชิวปรีชา
&lt;li&gt; รองศาสตราจารย์ ดร. วรรณธรรม กาญจนสุวรรณ
&lt;li&gt; นาย วรวิทย์ ศรีอนันต์รักษา
&lt;li&gt; พลโท วราห์ บุญญะสิทธิ์
&lt;li&gt; นางสาว วลัยรัตน์ ศรีอรุณ
&lt;li&gt; พลอากาศเอก วัธน มณีนัย
&lt;li&gt; นาย วันชัย ศักดิ์อุดมไชย
&lt;li&gt; นาย วันชัย สอนศิริ
&lt;li&gt; นาย วัลลภ พริ้งพงษ์
&lt;li&gt; นาย วิเชียร ชวลิต
&lt;li&gt; พลเอก วิเชียร ศิริสุนทร
&lt;li&gt; นาย วิทยา แก้วภราดัย
&lt;li&gt; รองศาสตราจารย์ ดร. วินัย ดะห์ลัน
&lt;li&gt; นาย วิบูลย์ สงวนพงศ์
&lt;li&gt; นาย วิรัช ชินวินิจกุล
&lt;li&gt; นายวิวัฒน์ ศัลยกำธร
&lt;li&gt; นาย วิวรรธน์ แสงสุริยะฉัตร
&lt;li&gt; นาย ไวกูณฑ์ ทองอร่าม
&lt;li&gt; พลตำรวจเอก ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล
&lt;li&gt; นาย ศานิตย์ นาคสุขศรี
&lt;li&gt; นาย ศิริชัย ไม้งาม
&lt;li&gt; นาย สถิตย์ ลิ่มพงศ์พันธุ์
&lt;li&gt; พลเรือเอก สถิรพันธุ์ เกยานนท์
&lt;li&gt; นาย สนธิรัตน์ สนธิจิรวงศ์
&lt;li&gt; นาย สมชัย เจริญชัยฤทธิ์
&lt;li&gt; ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.สมชัย ฤชุพันธุ์
&lt;li&gt; นาย สมชาย พฤฒิกัลป์
&lt;li&gt; พลโท สมชาย ลิ้นประเสริฐ
&lt;li&gt; นาย สมพงษ์ สระกวี
&lt;li&gt; นาง สร้อยทิพย์ ไตรสุทธิ์
&lt;li&gt; พลเอก สราวุฒิ ชลออยู่
&lt;li&gt; พลเอก สสิน ทองภักดี (ลาออกเพื่อไปดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ)
&lt;li&gt; นาย สันตศักย์ จรูญ งามพิเชษฐ์
&lt;li&gt; นาย สุชน ชาลีเครือ
&lt;li&gt; พันเอก สุชาติ จันทรโชติกุล
&lt;li&gt; นาย สุนชัย คำนูณเศรษฐ์
&lt;li&gt; นาย สุรชัย ดนัยตั้งตระกูล
&lt;li&gt; พลเอก สุรเดช เฟื่องเจริญ
&lt;li&gt; นาย สุรินทร์ จิรวิศิษฎ์
&lt;li&gt; นาย สุวัฒน์ จิราพันธุ์
&lt;li&gt; พลตำรวจโท สุวิระ ทรงเมตตา
&lt;li&gt; นายเสรี สุวรรณภานนท์
&lt;li&gt; นาย เสรี อติภัทธะ
&lt;li&gt; นาย อโณทัย ฤทธิปัญญาวงศ์
&lt;li&gt; พลอากาศเอก อนาวิล ภิรมย์รัตน์
&lt;li&gt; พลเรือเอก อนุทัย รัตตะรังสี
&lt;li&gt; นาย อนุสรณ์ จิรพงศ์
&lt;li&gt; นาย อนุสิษฐ คุณากร
&lt;li&gt; นาย อภิชาต จงสกุล
&lt;li&gt; พลเอก อภิชาต เพ็ญกิตติ
&lt;li&gt; นาย อภินันท์ ซื่อธานุวงศ์
&lt;li&gt; นาง อรมน ทรัพย์ทวีธรรม
&lt;li&gt; นาย อรุณ จิรชวาลา
&lt;li&gt; นายอลงกรณ์ พลบุตร
&lt;li&gt; ศาสตราจารย์ ดร.อิศรา ศานติศาสน์
&lt;li&gt; นาย อัครินทร์ เลิศกิจชัยศิริ
&lt;li&gt; นาย อับดุลฮาลิม มินซาร์
&lt;li&gt; พลตำรวจเอก อัศวิน ขวัญเมือง
&lt;li&gt; พลตำรวจโท อำนวย นิ่มมะโน
&lt;li&gt; นาย อำพล จินดาวัฒนะ
&lt;li&gt; รองศาสตราจารย์ ดร.อุทัย เลาหวิเชียร
&lt;li&gt; พลเอก เอกชัย จันทร์ศรี
แสบจิ๋ว ป่วนหัวใจ
แสบจิ๋ว ป่วนหัวใจ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวตลกโรแมนติก บทประพันธ์โดย ธันเดอร์ทีม บทโทรทัศน์โดย ศกุนกานต์ ผลิตโดยทีวี ธันเดอร์ กำกับการแสดงโดย ฉัตรชัย นาคสุริยะ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 18:00–18:30 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2555 ออกอากาศครั้งสุดท้ายเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 นำแสดงโดย ณพวีร์ กิจนิยม กรปภา พึ่งพันธ์
โนเกีย เอ็น73
โนเกีย เอ็น73 เป็นสมาร์ทโฟนจากโนเกีย เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 เมษายน 2006 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Nseries นอกจากนี้ยังมีกล้อง ความละเอียด 3.2 ล้านพิกเซล เลนส์กล้องคุณภาพจาก Carl Zeiss พร้อมแฟลช และฝาปิดเลนส์
สถานีคุนจา
สถานีคุนจา  เป็นสถานีรถไฟใต้ดินโซล สาย 5 และ สาย 7
โบสถ์นักบุญโธมัส เมืองไลพ์ซิก
บองโจวี
บาวาเรีย-ลันด์ชุท
บาวาเรีย-ลันส์ฮุท
เบอร์เกอร์สุขภาพ
จิมมี โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์
แยร์เริล โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์ (; เกิด 27 มีนาคม ค.ศ. 1972) หรือชื่อในวงการฟุตบอลว่า จิมมี โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์  เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์เชื้อสายซูรินามในตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเป็นผู้จัดการสโมสรฟุตบอลเบอร์ตันอัลเบียนในอีเอฟแอลลีกวัน
ฮัสเซิลบังก์เป็นกองหน้าที่ได้รับการจดจำในช่วงที่ค้าแข้งในพรีเมียร์ลีกกับสโมสรลีดส์ยูไนเต็ด, เชลซี, มิดเดิลสโบรห์และชาร์ลตัน แอธเลติก โดยเขาได้รับรางวัลดาวซัลโวพรีเมียร์ลีก 2 สมัย และยิงประตูในพรีเมียร์ลีกได้มากถึง 129 ประตู ก่อนจะแขวนสตั๊ดในระดับฟุตบอลลีกแชมเปียนชิปกับคาร์ดิฟฟ์ ซิตี โดยเขาติดทีมชาติเนเธอร์แลนด์ 23 นัด ยิงได้ 9 ประตู รวมถึงเป็นหนึ่งในผู้เล่นทีมชาติชุดฟุตบอลโลก 1998 ที่ประเทศฝรั่งเศส
หลังจากเลิกเล่นฟุตบอล ฮัสเซิลบังก์ เริ่มงานคุมทีมครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ.2013 กับการคุมทีมรอยัล แอนธ์เวิร์ป ในดิวิชัน 2 เบลเยียม โดยเขาคุมทีมในเบลเยียมอยู่ 1 ฤดูกาลจากนั้นในปี ค.ศ.2014 ฮัสเซิลบังก์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการสโมสรเบอร์ตัน อัลเบียนที่ขณะนั้นลงเล่นในฟุตบอลลีกทูและเพียงแค่ฤดูกาลแรกที่เขาคุมทีม ก็สามารถพาสโมสรคว้าแชมป์ลีกทู และเลื่อนชั้นสู่ฟุตบอลลีกวันได้สำเร็จ
การเล่นในระดับสโมสร.
จิมมี โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์ เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1972 ที่กรุงปารามาริโบ สาธารณรัฐซูรินาม เป็นบุตรชายคนสุดท้องในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 6 คน ของแฟรงก์ แวร์ และคอร์เนลลี ฮัสเซิลบังก์ เขาใช้ชีวิตในวัยเด็กที่ซูรินาม จนกระทั่งในในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1978 แม่ของเขาได้พาตัวเขาและพี่ของเขาอีก 3 คนย้ายมาใช้ชีวิตที่เมืองซานดัม ในเขตเทศบาลซานสตัด จังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยพ่อของเขายังคงอยู่ที่ซูรินาม และติดต่อกับครอบครัวน้อยมาก
ในปีต่อมาฮัสเซิลบังก์เริ่มต้นเล่นฟุตบอลระดับเยาวชนในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสโมสร "เกเฟโอ (GVO)" ต่อมาเขาย้ายไปเล่นให้กับ "แซดเอฟเซ (ZFC)" และซานลันเดีย โดยเปลี่ยนมาเล่นในตำแหน่งปีกขวา ช่วงเวลานั้นฮัสเซลบังก์ได้ไปเข้าร่วมกลุ่มกับนักเลงวัยรุ่นข้างถนน จนต้องถูกควบคุมตัวในสถานพินิจเป็นเวลา 3 เดือนเนื่องจากถูกลงโทษในข้อหาร่วมกันลักทรัพย์
หลังออกจากสถานพินิจ ฮัสเซลบังก์ได้ไปเข้าร่วมทีมเยาวชนของสโมสร"เดเวเอส (DWS)" ในกรุงอัมสเตอร์ดัม แต่ไม่นานนักเขาก็ถูกไล่ออกจากสโมสรในข้อหาขโมยนาฬิกาของนักฟุตบอลในทีม ก่อนจะไปขอคัดเลือกตัวเพื่อเข้าร่วมทีมเยาวชนของสโมสรฟุตบอล เอสเซ เทลสตาร์ ในเมืองเวลเซน
หลังอยู่ในทีมชุดเยาวชนของสโมสรเทลสตาร์ได้ 2 ปี เขาก็ได้รับสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพ โดยฮัสเซิลบังก์ ได้ลงสนามในระดับลีกอาชีพเป็นนัดแรกในการแข่งขันเอร์สเตอดีวีซี (ดิวิชัน 2 ) เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ.1990 โดยแพ้ให้กับสโมสรเฟเฟเฟ-เฟนโล 2–0 ก่อนที่ในเวลาต่อมาเขาจะถูก "นีลส์ โอเวอร์เว็ก" ผู้จัดการทีมในเวลานั้นยกเลิกสัญญา เพราะมาฝึกซ้อมสายเป็นประจำ หลังถูกขับออกจากสโมสรจิมมี โฟลยด์ ฮัสเซิลบังก์ ได้ไปขอร่วมซ้อมและทดสอบฝีเท้ากับสโมสรฟุตบอล อัลก์มาร์ ซานสตรีก (อาแซด) ซึ่งพี่ชายของเขา "การ์ลอส ฮัสเซิลบังก์" เล่นเป็นกองหน้าอยู่ที่นั่น โดยเขาได้รับสัญญาจากอัลก์มาร์เป็นเวลา 2 ปี และได้ลงเล่นในเอร์สเตอดีวีซีไป 46 นัด ตลอดช่วง 2 ฤดูกาล อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้รับการต่อสัญญาหลังจากสัญญาหมดลงในปี 1993
หลังจากหมดสัญญากับอัลก์มาร์ เขาไปขอทดสอบฝีเท้ากับ "เอฟเซ ไอนด์โฮเฟิน" แต่ไม่ผ่านการทดสอบ จากนั้นเขาก็ยังพลาดโอกาสเซ็นสัญญากับสโมสร "เปเอเซ ซวอลเล" และใช้เวลาตลอดทั้งฤดูกาล 1993–94 ไปกับการร่วมลงซ้อมกับผู้เล่นของสโมสร "ฮาเอฟเซ ฮาร์เลม" แต่ก็ไม่ได้รับสัญญาแต่อย่างใด
หลังจากไร้สังกัดเป็นเวลานาน ฮัสเซิลบังก์ได้เซ็นสัญญาที่โปรตุเกสในปี 1995 โดยเขาผ่านการทดสอบฝีเท้ากับสโมสร กังโปไมโยเรงซี ซึ่งเพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในปรีไมราลีกา โดยในการลงเล่น 4 นัดแรกเขาไม่สามารถยิงประตูได้ และในนัดที่ 5 เขายังยิงจุดโทษพลาด
∀กันดั้ม
เทิร์นเอกันดั้ม หรือ ∀กันดั้ม ( ∀เป็น สัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์หมายถึง"รวมทั้งหมด ทุกสิ่งทุกอย่าง" เป็นผลงานซีรีส์ กันดั้ม ของบริษัทซันไรส์ เป็นผลงานที่ถูกสร้างเพื่อเป็นซีรีส์สุดท้ายของจักรวาลกันดั้ม และเป็นผลงานทีวีซีรีส์ซึ่งกำกับและเขียนบทโดย โทะมิโนะ โยะชิยุกิ บิดาผู้ให้กำเนิด กันดั้ม โดยเริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่ 4 เมษายน 2542 ถึงวันที่ 14 มีนาคม 2543 รวมทั้งสิ้น 50 ตอน
ในอดีตของประวัติศาสตร์มืดนั้น เทิร์นเอกันดั้ม เป็นMSที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อใช้ต่อสู้กับศัตรูจากนอกระบบ สุริยะจักรวาล เครื่องกำเนิดพลังงานของเทิร์นเอเป็นแบบ Discontinuous Hyperoscillation Gauge Collapsing Pile (DHGCP เท่าที่ค้นดูก็คือ แบล็คโฮลเอนจิน) ใช้ระบบขับเคลื่อนด้วยIฟิลด์บีมไดรฟ์ ซึ่งทำให้ใต้เกราะของเทิร์นเอก็คือพื้นที่กลวงๆและโครงเล็กน้อยเท่านั้น ทำให้เทิร์นเอมีน้ำหนักเบามากและเมื่อเดินเครื่องจะทำให้น้ำหนักลดลงไปอีก (ไอเดียนี้ถูกนำไปใช้ในภายหลังเป็นGNไดรฟ์) จึงสามารถติดอุปกรณ์ต่างๆเสริมเข้าไปได้โดยไม่เสียความคล่องแคล่วไป Iฟิลด์บาเรียร์ของเทิร์นเอมีกำลังพอที่จะใช้ต้านแรงกระแทกของระเบิด นิวเคลียร์หรือเบี่ยงวิถีของบาซูก้าได้ เทิร์นเอยังมีมีนาโนเทคโนโลยีทำให้เทิร์นเอสามารถซ่อมแซมความเสียหายได้เอง เทิร์นเอกันดั้มสามารถคืนสภาพจากการถูกทำลายได้ถ้าเหลือชิ้นส่วนสำคัญไว้แต่ ต้องใช้เวลานับพันปี ซึ่งพลังฟื้นสภาพของเทิร์นเอกันดั้มนี้สามารถช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของนัก บินซึ่งควบคุมจากคอร์ไฟเตอร์ที่บริเวณหัวเข็มขัดได้ด้วย เทิร์นเอยังมีความสามารถในการเทเลพอร์ตได้ ในยุคประวัติศาสตร์มืดนั้น เทิร์นเอกันดั้มได้สร้าง"ผีเสื้อแสงจันทร์"ซึ่งเป็นการปล่อยนาโนแมชชีนออกมาทำลายเป้าหมายเป็นบริเวณ กว้าง ซึ่งครั้งหนึ่งเทิร์นเอเคยใช้มันทำลายอารยธรรมบนโลกไปจนหมดสิ้น
เทิร์นเอกันดั้มหลับไหลอยู่ในรูปปั้นที่เรียกว่าตุ๊กตาสีขาว (ไวท์ดอล) ซึ่งทำงานด้วยระบบอัตโนมัติ ก่อนหยุดทำงานและได้โลรัน แซ็คขึ้นควบคุม จริงๆแล้วเทิร์นเอเครื่องนี้เป็นเพียงรุ่นสาธิตการทำงานในอดีตซึ่งมีอุปกรณ์ ต่างจากรุ่นใช้งานจริง (ในยุคประวัติศาสตร์มืดมีเทิร์นเอรุ่นผลิตจำนวนมากที่ใช้ตาแบบจิมด้วย และยังมีเทิร์นเอรุ่นติดอุปกรร์ครบซึ่งยังไม่มีข้อมูล) ในภายหลังโลรันได้ไปเจอDOCเบสที่หมดสภาพเพราะผีเสื้อแสงจันทร์ถูกฝังอยู่ใต้ดิน เทิร์นเอกันดั้มเครื่องนี้ยังดูเหมือนมีชีวิตจิตใจของตัวเองด้วย
มิกิ โนนากะ
มิกิ โนนากะ (, เกิดวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2542) เป็นนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่นสังกัดค่าย" เฮลโล! โปรเจกต์"
เธอเป็นสมาชิกรุ่นที่ 12 ของ "มอร์นิงมูซูเมะ"
โดยที่โนนากะเป็นสมาชิกคนแรกที่พูดภาษาอังกฤษเก่ง เนื่องจากในช่วงชีวิตวัยเด็กของเธอเคยอาศัยอยู่ที่สหรัฐอเมริกามา 8 ปีก่อนที่จะกลับประเทศญี่ปุ่นในช่วงปี พ.ศ. 2553 และหลังจากได้เข้าร่วมมอร์นิงมูซูเมะแล้ว เธอได้รับการขนานนามว่า "ตัวแทนระดับโลก"
ในปี พ.ศ. 2557 โนนากะได้เข้าร่วมโครงการ "มอร์นิงมูซูเมะ'14 &lt;โกลเด็น&gt; ออดิชัน!" (モーニング娘。'14 ＜黄金＞オーディション！) ในวัยเพียง 14 ปี และเธอได้เข้าร่วม มอร์นิงมูซูเมะ ในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 12 ร่วมกับ ฮารูนะ โองาตะ, มาเรีย มากิโนะ และ อากาเนะ ฮากะ และได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 กันยายน ในคอนเสิร์ต "มอร์นิงมูซูเมะ'14 คอนเสิร์ตทัวร์ อากิ กีฟมีมอร์เลิฟ์ ~มิจิชิเงะ ซายูมิ ซตสึเงียวสเปเชียล~" (モーニング娘。'14コンサートツアー秋 GIVE ME MORE LOVE ～道重さゆみ卒業記念スペシャル～)
"ผลงานที่โนนากะมีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ"
จุ๊ยก๊วย
จุ๊ยก๊วย  เป็นขนมประเภทนึ่งแบบหนึ่งที่ได้อิทธิพลจากอาหารจีน พบในยะโฮร์และสิงคโปร์
จุ๊ยก๊วยทำจากแป้งข้าวเจ้าผสมกับน้ำ แล้วใส่ลงในถ้วยขนาดเล็ก นึ่งให้สุกจะได้แป้งทรงรูปถ้วย ราดหน้าด้วยหัวไชโป๊ผัด กินกับซอสพริก เป็นอาหารเช้าที่เป็นที่นิยมแบบหนึ่งในสิงคโปร์ และยะโฮร์
กรอสเซอโอลึมพีอาชันเซอ
River city ransom
แฮหมี่
แฮหมี่ (Hae mee) หรือหมี่กุ้ง เป็นก๋วยเตี๋ยวที่เป็นที่นิยมในมาเลเซียและสิงคโปร์ ในภาษาจีนฮกเกี้ยน แฮหมี่แปลตรงตัวว่าหมี่กุ้ง จัดเป็นฮกเกี้ยนหมี่แบบหนึ่ง ลักษณะเป็นหมี่ไข่ในน้ำซุปข้น ใส่กุ้ง หมูหั่นชิ้น ลูกชิ้นปลา และถั่วงอก โรยหอมเจียวและหอมใหญ่หั่น น้ำซุปทำจากกุ้งแห้ง พริกไทยขาว กระเทียมและเครื่องเทศอื่นๆ มีหมี่กุ้งแบบแห้ง โดยราดหน้าด้วยน้ำส้มสายชู ซีอิ๊ว น้ำมัน มะนาวและพริกถ้าหากชอบ
เบนซ์พาเทนท์-มอทอร์วาเกิน
ข้าวหน้าเป็ด
ข้าวหน้าเป็ด  เป็นอาหารจีนที่เป็นที่นิยมในสิงคโปร์ ทำจากเป็ดย่าง หั่นเป็นชิ้นวางบนข้าว บางครั้งใส่กลอยและกุ้ง ราดด้วยซอสข้น กินกับไข่ต้มแข็ง ผักดองเค็ม เต้าหู้ ลักษณะคล้ายข้าวหน้าเป็ดแบบแต้จิ๋ว
จักรพรรดินีไอรีนแห่งเอเธนส์
ไอรีนแห่งเอเธนส์ จักรพรรดินีแห่งไบแซนไทน์ หรือ ไอรีน เดอะเอเธนส์เนียน (กรีก:Εἰρήνη ἡ Ἀθηναία; ราวค.ศ. 712 - 9 สิงหาคม ค.ศ. 803) พระนามเดิมคือ ไอรีน ซารันตาเปชาอีนา (กรีก:Εἰρήνη Σαρανταπήχαινα) ทรงเป็นจักรพรรดินี พระประมุขแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ตั้งแต่ค.ศ. 797 ถึงค.ศ. 802 ก่อนนี้ที่จะทรงเป็นจักรพรรดินีพระประมุข พระนางไอรีนทรงดำรงเป็นจักรพรรดินีพระมเหสีตั้งแต่ค.ศ. 775 ถึงค.ศ. 780 และทรงเป็นสมเด็จพระพันปีหลวง และผู้สำเร็จราชการแผ่นดินตั้งแต่ค.ศ. 780 ถึงค.ศ. 797
ช่วงต้นพระชนม์ชีพและการก้าวขึ้นสู่อำนาจ.
พระนางไอรีนเดิมประสูติในตระกูลขุนนางชาวกรีก ซารันตาเปชาอีนาแห่งเอเธนส์ เมื่อว่าพระนางจะทรงเป็นเด็กกำพร้าแต่พระปิตุลาของพระนาง คือ คอนสแตนติน ซารันตาเปชาอีนาเป็นแพทริเซียนและอาจจะเป็นสเตรทกอสจากธีมแห่งเฮลลาสในช่วงปลายศตวรรษที่แปด พระนางทรงถูกนำมาที่คอนสแตนติโนเปิลโดยพระบัญชาของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 5 ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 768 และพระนางทรงเสกสมรสกับพระโอรสของพระองค์คือ จักรพรรดิเลโอที่ 4 เดอะคาซาร์ ในวันที่ 17 ธันวาคม แม้ว่าพระนางจะมีเชื้อสายขุนนาง แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่ชัดเจนว่าทำไมพระนางถึงถูกเลือกให้เป็นพระมเหสีของจักรพรรดิเลโอที่ 4 นักวิชาการหลายคนคาดเดาว่า พระนางอาจจะถูกเลือกจากพิธีแสดงตัวเจ้าสาว ที่ซึ่งหญิงสาวผู้มีสิทธิจะเดินเรียงออกมาต่อหน้าเจ้าบ่าว จนกระทั่งพระนางทรงได้รับการเลือกในที่สุด
ในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 771 พระนางไอรีนทรงมีพระประสูติกาลพระโอรส ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6 เมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 5 สวรรคตในเดือนกันยายน ค.ศ. 775 จักรพรรดิเลโอทรฃขึ้นสืบราชบัลลังก์ด้วยพระชนมายุ 25 พรรษา จักรพรรดิเลโอทรงเป็นนักทำลายรูปเคารพ (Iconoclasts) แต่นโยบายในช่วงแรกของพระองค์เป็นต่อต้านผู้สนับสนุนรูปเคารพแบบค่อยเป็นค่อยไป แต่นโยบายของพระองค์ได้รุนแรงมากยิ่งขึ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 780 ข้าราชบริพารจำนวนหนึ่งถูกลงโทษเนื่องจากยังคงเลื่อมใสในรูปเคารพ ตามโบราณราชประเพณี พระองค์ทรงพบว่ารูปเคารพได้ถูกเก็บซ่อนในทรัพย์สินของจักรพรรดินีไอรีน และพระองค์จึงปฏิเสธที่จะร่วมบรรทมกับพระนางตั้งแต่ตอนนั้น อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิเลโอสวรรคตในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 780 พระนางไอรีนทรงกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในจักรพรรดิคอนสแตนติน พระโอรสวัย 9 ชันษา
เกือบทันทีที่ทรงรับตำแหน่ง สมเด็จพระพันปีหลวงไอรีนทรงต้องเผชิญกับการสมคบคิดก่อการกบฏซึ่งพระนางทรงได้ยินว่า จะมีการยึดพระราชบัลลังก์ให้แก่ ซีซาร์ เจ้าชายนิเคโฟรอส พระอนุชาต่างบิดาของจักรพรรดิเลโอที่ 4 เพื่อให้ทรงชนะความท้าทายนี้ พระนางทรงให้เจ้าชายนิเคโฟรอสและผู้ร่วมแผนการของพระองค์ถือเพศบรรพชิต ซึ่งเป็นสถานะซึ่งต้องสละสิทธิในการปกครอง
ในช่วงต้นค.ศ. 781 สมเด็จพระพันปีหลวงไอรีนทรงพยายามมีสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดขึ้นกับราชวงศ์การอแล็งเฌียงและพระสันตะปาปาแห่งโรม พระนางทรงเจรจาแผนการอภิเษกสมรสระหว่างจักรพรรดิคอนสแตนติน พระโอรสของพระนางกับเจ้าหญิงโรทรูด พระราชธิดาในพระเจ้าชาร์เลอมาญแห่งอาณาจักรแฟรงค์ ซึ่งประสูติแต่พระมเหสีองค์ที่สาม สมเด็จพระราชินีฮิลเดการ์ด ในช่วงนี้พระเจ้าชาร์เลอมาญทรงทำสงครามกับชาวแซกซัน และจากนั้นจะทรงกลายเป็นพระมหากษัตริย์ของชาวแฟรงค์พระองค์ใหม่ สมเด็จพระพันปีหลวงไอรีนทรงส่งข้าราชการของพระนางไปเพื่อถวายการศึกษาแก่เจ้าหญิงชาวแฟรงก์ให้ทราบเกี่ยวกับภาษาและวัฒนธรรมกรีก แต่พระนางไอรีนก็ทรงยกเลิกสัญญาในปีค.ศ. 787 เนื่องจากขัดความประสงค์ของพระโอรส
พระนางไอรีนทรงสามารถปราบปรามกบฏที่นำโดยเอลพิดิอุส สเตรตกอสแห่งซิชิลี ซึ่งครอบครัวของเขาได้ถูกทรมานและถูกคุมขังเมื่อกองทัพเรือมาถึง ซึ่งตามมาด้วยความสำเร็จในการปราบปรามชาวซิชิลี เอลพิดิอุสได้หลบหนีไปยังแอฟริกา ซึ่งเขาได้สวามิภักดิ์ต่อราชวงศ์อับบาซียะฮ์ หลังจากความสำเร็จของมิคาเอล ลาชาโนดรากอน นายพลในจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 5 ผู้ซึ่งสามารถสกัดกั้นการโจมตีของอับบาซียะฮ์ในแนวรบด้านตะวันออก กองทัพใหญ่ของราชวงศ์อับบาซียะห์นำโดยฮะรูน อัล-ราชิด ได้รุกรานอะนาโตเลีย ในฤดูร้อนปีค.ศ. 782 สเตรตกอสแห่งบูเซลลาเรียนธีม คือ ทัทซาเทส ได้แปรพักตร์ไปเข้ากับราชวงศ์อับบาซียะห์ และพระนางไอรีนทรงยินยอมที่จะจ่ายบรรณาการประจำปีจำนวน 70,000 ถึง 90,000 ดินาร์แก่ราชวงศ์อับบาซียะห์เป็นสัญญาสงบศึกเวลาสามปี ต้องมอบผ้าไหม 10,000 ผืน และต้องจัดหาคนนำทาง เสบียงอาหารและการเข้าถึงตลาดแก่หองทัพอับบาซียะห์ในระหว่างที่ถอนทัพด้วย
กฎเกณฑ์และข้อยุติกรณีพิพาทลัทธิทำลายรูปเคารพ.
พระกรณียกิจสำคัญของสมเด็จพระพันปีหลวงไอรีนคือการฟื้นฟูการเคารพในรูปเคารพ (ภาพของพระคริสต์หรือนักบุญ) ได้มีการเลือกตั้งให้ทาราซิออส ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนพระนางและเป็นอดีตเลขานุการของพระนาง ดำรงเป็นอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลในปีค.ศ. 784 พระนางทรงเรียกประชุมสภาศาสนจักรสองครั้ง ครั้งแรกจัดประชุมขึ้นในปีค.ศ. 786 ที่คอนสแตนติโนเปิล การประชุมครั้งนี้ได้สร้างความคับข้องใจแก่ฝ่ายต่อต้านอย่างฝ่ายทหารที่มีความศรัทธาและจงรักภักดีต่อจักรพรรดิผู้นับถือลัทธิทำลายรูปเคารพหลายพระองค์ตั้งแต่ในอดีต การประชุมครั้งที่สองจัดขึ้นที่ไนเซีย ในปีค.ศ. 787 ได้มีการรื้อฟื้นการเคารพในรูปเคารพและพยายามรวมศาสนจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์กับโรมกลับมาอีกครั้ง (ดูบทความ สังคายนาไนเซียครั้งที่สอง)
ในขณะที่ความสัมพันธ์กับรัฐพระสันตะปาปาดีขึ้น แต่ก็ไม่สามารถหยุดยั้งการเกิดขึ้นของสงครามกับอาณาจักรแฟรงค์ได้ ซึ่งได้ทำการยึดครองอิสเตรียและเบเนเวนโตในปีค.ศ. 788 ในทางกลับกัน ความพยายามทางทหารของสมเด็จพระพันปีหลวงไอรีนได้ประสบความสำเร็จบ้าง ในปีค.ศ. 782 สตอราคิออส มหาดเล็กคนโปรดของพระนางสามารถปราบปรามชาวสลาฟแห่งบอลข่าน และทรงวางรากฐานการขายอำนาจของไบแซนไทน์และพยายามรื้อฟื้นการทำให้เป็นกรีกในดินแดนขึ้นมาใหม่ อย่างไรก็ตาม พระนางไอรีนทรงถูกคุกคามอย่างต่อเนื่องจากกองทัพอับบาซียะห์ ในปีค.ศ. 782 และค.ศ. 798 ทรงต้องยอมรับเงื่อนไขของเคาะลีฟะฮ์ อัล-มะห์ดีและฮะรุน อัล-ราชิด
เมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินทรงบรรลุนิติภาวะ พระองค์รู้สึกร้อนพระทัยภายใต้การปกครองของพระมารดา ทรงพยายามปลดปล่อยพระองค์เองให้ทรงเป็นอิสระด้วยการใช้กำลังทหารแต่ก็ถูกกวาดล้างโดยสมเด็จพระพันปีหลวง พระนางทรงประณามว่าคำสาบานว่าจงรักภักดีควรจะต้องมอบให้แก่พระนางเพียงพระองค์เดียว ความไม่พอใจที่เพิ่มขึ้นนี้ได้ก่อให้เกิดการต่อต้านในค.ศ. 790 และทหารนำโดยกองกำลังจากอาร์เมนิแอคธีมได้ประกาศอย่างเป็นทางการให้จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6 เป็นจักรพรรดิแต่เพียงผู้เดียว
ความเป็นพันธมิตรที่ดูไม่มีความหมายระหว่างจักรพรรดิคอนสแนตินกับสมเด็จพระพันปีหลวงไอรีนยังคงดำเนินอยู่ ซึ่งตำแหน่งจักรพรรดินีของพระนางได้รับการยอมรับในปีค.ศ. 792 แต่ความเป็นศัตรูกันระหว่างฝ่ายก็ยังคงอยู่ และในปีค.ศ. 797 พระนางไอรีนทรงก่อการสมรู้ร่วมคิดด้วยพระนางเองด้วยกลอุบายที่เล่ห์เหลี่ยม ร่วมกับเหล่าบาทหลวงและข้าราชบริพาร จักรพรรดิคอนสแตนตินทรงลี้ภัยไปขอความช่วยเหลือจากแคว้นต่างๆ แต่ผู้ก่อการได้ล้อมจับกุมพระองค์ ทรงถูกจู่โจมโดยคนรับใช้ของพระองค์ที่ชายฝั่งเอเชียของช่องแคบบอสฟอรัส จักรพรรดิคอนสแตนตินทรงถูกนำพระองค์กลับมายังคอนสแตนติโนเปิล ดวงพระเนตรของพระองค์ถูกควักออกมา และพระองค์สวรรคตด้วยพระอาการบาดเจ็บในหลายวันถัดมา เกิดสุริยุปราคาและความมืดกินเวลา 17 วัน ทำให้มีการเชื่อว่าเป็นความน่าสะพรึงกลัวของสวรรค์
แม้ว่าจะทรงอ้างพระองค์เองเป็นพระประมุข พระนางไอรีนทรงเรียกพระนางเองว่า "บาซิลิอุส" (Basileus) (βασιλεύς) หรือ "จักรพรรดิ" มากกว่าจะทรงใช้คำว่า "บาซิลิสซา" (basilissa) (βασίλισσα) หรือ "จักรพรรดินี" ในความเป็นจริงมีเพียงสามกรณีที่รู้จกพระนางในตำแหน่ง "บาซิลิอุส" สองกรณีมาจากเอกสารทางการซึ่งพระนางทรงลงพระปรมาภิไธยว่า "จักรพรรดิแห่งชาวโรมัน" และอีกกรณีหนึ่งคือเหรียญตราพระรูปของพระนางที่พบในซิชิลีได้ลงอักษรว่า "บาซิลิอุส" ตามเหรียญ ตัวอักษรบนเหรียญมีสภาพแย่และยังคงเป็นข้อถกเถียงว่าเป็นเหรียญของจักรพรรดินีไอรีนหรือไม่ แต่พระนางทรงใช้คำว่า "บาซิลิสซา" ในเอกสาร เหรียญและตราแผ่นดินทั้งหมด
จักรพรรดินีไอรีนทรงครองราชย์เป็นเวลา 5 ปี ตั้งแต่ค.ศ. 797 ถึง ค.ศ. 802 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 ทรงต้องการขอความช่วยเหลือในการกำจัดศัตรูในกรุงโรม และทรงเห็นว่าราชบัลลังก์ไบแซนไทน์ว่างลง (ขาดผู้ครองบัลลังก์ที่เป็นบุรุษ) พระองค์ทรงทรงสวมมงกุฏให้กับชาร์เลอมาญในฐานะจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปีค.ศ. 800 การไม่ยอมรับการครองราชย์ของจักรพรรดินีไอรีนของพระสันตะปาปาครั้งนี้ถือเป็นการหยามเกียรติของจักรวรรดิโรมันตะวันออก อย่างไรก็ตามจักรพรรดินีไอรีนทรงพยายามที่จะเจรจาต่อรองการอภิเษกสมรสระหว่างพระนางเองกับจักรพรรดิชาร์เลอมาญ แต่ตามบันทึกของธีโอฟาเนส ผู้สารภาพ ซึ่งเป็นคนเดียวที่กล่าวถึงเรื่องนี้ ระบุว่าแผนการนี้ได้ถูกทำให้ไร้ผลโดยอาเอทิออส หนึ่งในคนโปรดของพระนาง
ในปีค.ศ. 802 กลุ่มขุนนางแพทริเซียนได้สมคบคิดวางแฟนโค่นล้มพระนางและสถาปนานิเคโฟรอส เสนาบดีคลัง (โลโกเททิส ตูร์ เกอนิโค) จักรพรรดินีไอรีนทรงถูกเนรเทศไปยังเลสบอส ทรงถูกบังคับให้ปั่นขนแกะเพื่อเป็นรายได้ยังชีพ พระนางไอรีนสวรรคตในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 803
ความตั้งพระทัยในการฟื้นฟูรูปเคารพและอารามทำให้ธีโอดอร์เดอะสตูดิเตยกย่องพระนางในฐานะนักบุญแห่งคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แต่พระนางก็ไม่ได้ทรงได้รับการประกาศเป็นนักบุญอย่างเป็นทางการ ได้มีข้อเรียกร้องเกี่ยวกับการตั้งพระนางให้เป็นนักบุญซึ่งส่วนใหญ่มาจากแหล่งอ้างอิงจากตะวันตก แต่ข้อเรียกร้องก็ไม่ได้รับการสนับสนุนจากมีไนออน (เป็นหนังสือทางพิธีกรรมอย่างเป็นทางการซึ่งมีเงื่อนไขในการตั้งนักบุญแห่งอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์อย่างเหมาะสม) และยังไม่ได้รับการสนับสนุนจากหนังสือ "Lives of Saints" ของนิโคเดมุส เดอะฮากิโอไรท์ หรือหนังสืออื่นๆของศาสนจักรออร์ทอดอกซ์
จากการอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิเลโอที่ 4 เดอะคาซาร์ พระนางทรงมีพระโอรสหนึ่งพระองค์คือ จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6 ซึ่งพระนางทรงสืบราชบัลลังก์ต่อ พระญาติฝ่ายหญิงของพระนางไอรีนคือ ธีโอฟาโนแห่งเอเธนส์ได้ถูกเลือกโดยจักรพรรดินิเคโฟรอสที่ 1 ในปีค.ศ. 807 ให้เป็นพระชายาในพระโอรสของพระองค์คือ จักรพรรดิสตอราคิออส และพระญาติฝ่ายหญิงของพระนางคนหนึ่งที่ไม่ทราบชื่อได้เสกสมรสกับเทเลริกแห่งบัลแกเรีย พระประมุขชาวบุลการ์ ในปีค.ศ. 776 จักรพรรดินีไอรีนยังทรงมีพระนัดดาชายเพียงหนึ่งพระองค์
แหล่งข้อมูลปฐมภูมิ
แหล่งข้อมูลทุติยภูมิ
จิมมี ฟลอยด์ ฮัสเซลเบงค์
บ้านนี้ผี(ไม่)ปอบ
บ้านนี้ผี(ไม่)ปอบ เป็นนวนิยายจากบทประพันธ์ของ นันทนา วีระชน นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทั้งหมด 2 ครั้ง ได้แก่ พ.ศ. 2546 และ พ.ศ. 2558 โดยครั้งแรกในปี พ.ศ. 2546 เป็นละครแนว โรแมนติกคอมเมดี้ แฟนตาซี พวกผี ๆ ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 19.00 - 19.45 น. นำแสดงโดย วัชระ ตังคะประเสริฐ, สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา และครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2558 ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 19.05 - 19.50 น. และวันศุกร์ เวลา 18.45 - 19.30 น. นำแสดงโดย พศุตม์ บานแย้ม, พริมา พันธุ์เจริญ
แอร์อาระเบีย
แอร์ อาระเบีย  คือ สายการบินต้นทุนต่ำ มีสำนักงานใหญ่อยู่ในศูนย์ขนส่งสินค้าชาร์จาห์ ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์จาห์, ชาร์จาห์, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
สายการบินดำเนินการให้บริการสู่จุดหมายปลายทาง 51 สถานที่ใน ตะวันออกกลาง, อเมริกาเหนือ, ชมพูทวีป, เอเชียกลาง และ ยุโรปใน 22 ประเทศจากชาร์จาห์ 28 จุดหมายปลายทางใน 9 ประเทศจากคาซาบลังกา, เฟซ, นาดอร์ และ แทนเจียร์ และ 6 จุดหมายปลายทางใน 4 ประเทศจากอะเล็กซานเดรีย
ท่าอากาศยานหลักคือ ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์จาห์ สิ่งที่แตกต่างของแอร์อาระเบียที่เป็นสารการบินต้นทุนต่ำที่ให้บริการเชื่อมต่อกับหลายเที่ยวบินในท่าอากาศยานหลัก โดยมุ่งเน้นไปในกลุ่มเมืองอะเล็กซานเดรียและคาซาบลังกา
แอร์ อาระเบีย (العربية للطيران) จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2546 โดย พระราชกฤษฎีกาอามีรี่ ออกโดย สุลต่าน บิน โมฮัมหมัด อัล กาซิมี่ ตามกฏของ ชาร์จาห์ และเป็นสมาชิกของ สภาสูงสุดของสหรัฐอาหรับเอมิ กลายเป็นสารการบินต้นทุนต่ำแห่งแรกของภูมิภาค โดยเริ่มดำเนินการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2546 ด้วยเที่ยวบินจาก ชาร์จาห์ ยูเออี ถึง ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน และสามารถทำกำไรตั้งแต่ปีที่ก่อตั้ง ในช่วงต้นปี 2549 ได้เสนอขายหุ้นครั้งแรกจำนวน 55% ของหุ้นบริษัท
ผู้บริการและเจ้าของ.
แอร์อาระเบียเปิดตัวในปี 2546 เป็นสารการบินต้นทุนต่ำแห่งแรกในตะวันออกกลาง ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ดูไบ ภายใต้ชื่อ (DFM: AIRARABIA) ซึ่งทำให้ตอนนี้เป็นบริษัทที่มีสินทรัพย์กว่า 10,000 ล้าน AED แอร์อาระเบียในวันนี้ประกอบด้วยกลุ่มของสารการบินและบริษัทที่ให้บริการการท่องเที่ยวในตะวันออกลางและแอฟริกาเหนือ