pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อ พ.ศ. 2371 ได้มีการก่อตั้งวิทยาลัยแพทย์ประจำอำเภอเชฟฟีลด์ เพื่อช่วยในการผลิตแพทย์เพิ่ม ต่อมาในปี พ.ศ. 2422 มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ได้ขยายศูนย์วิทยบริการมา โดยเปิดเป็นวิทยาลัยเฟิร์ท (Firth College) ตามชื่อของมาร์ก เฟิร์ท นักอุตสาหกรรมชาวอังกฤษ เพื่อให้การเรียนการสอนในสาขาวิชาศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ และตอบสนองการเป็นเมืองอุตสาหกรรมของเชฟฟีลด์ หลังจากนั้นห้าปี ได้มีการก่อตั้งโรงเรียนช่างฝีมือเชฟฟีลด์ (ระวังสับสนกับวิทยาลัยเทคนิคนครเชฟฟีลด์ ซึ่งต่อมาได้เป็นมหาวิทยาลัยเชฟฟีลด์แฮลลัม) โดยมีวิทยาลัยเฟิร์ทเป็นผู้สนับสนุน ในที่สุดเมื่อปี พ.ศ. 2440 สถาบันทั้งสามจึงรวมตัวกันเป็นวิทยาลัยอุดมศึกษาเชฟฟีลด์ ต่อมาวิทยาลัยอุดมศึกษาได้ยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยโดยพระราชบัญญัติเมื่อ พ.ศ. 2448 แทนการนำไปรวมเป็นวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยวิกตอเรียซึ่งในเวลาต่อมาได้สลายตัวออกเป็นสถาบันอิสระ ได้แก่ มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ มหาวิทยาลัยลีดส์ และมหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล เมื่อแรกสถาปนาเป็นมหาวิทยาลัย มีนักศึกษาเต็มเวลาเพียง 365 คน และคณาจารย์-เจ้าหน้าที่อีก 71 คน การเติบโตของมหาวิทยาลัยในช่วงต้นเป็นไปอย่างเชื่องช้า จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2500 มหาวิทยาลัยได้เติบโตอย่างรวดเร็วโดยมีจำนวนนักศึกษามากกว่าเดิมมาจนถึงปัจจุบัน
มหาวิทยาลัยแบ่งออกเป็น 4 คณะวิชา ดังนี้
มหาวิทยาลัยมีที่ตั้งหลักอยู่ใจกลางเมืองเชฟฟีลด์ค่อนไปทางตะวันตก ประกอบด้วยอาคารสโมสรนักศึกษา, สำนักงานมหาวิทยาลัย, อาคารเดนตัน (Dainton Building), อาคารออกทากอน (Octagon Centre), อาคารเฟิร์ท (Firth Court), อาคารภูมิศาสตร์, อาคารอัลเฟรด เดนนี (Alfred Denny Building), อาคารภาควิชาพืชศาสตร์ฯ, อาคารริชาร์ด รอเบิตส์, อาคารฮิกส์, อาคารหอสมุด ฯลฯ
อาคารออกทากอนเปิดใช้งานเมื่อปี พ.ศ. 2526 ใช้เป็นศูนย์ประชุมของมหาวิทยาลัย ใช้ในพิธีมอบปริญญาบัตร และเปิดให้บุคคลภายนอกใช้ได้ แผนการก่อสร้างเริ่มต้นตั้งแต่สภามหาวิทยาลัยอนุมัติเงินทุนจำนวน 175,000 ปอนด์ เมื่อ พ.ศ. 2501 โดยกำหนดให้ก่อสร้างข้าง ๆ สำนักงานอธิการบดี และกำหนดให้แล้วเสร็จภายใน พ.ศ. 2508 ถึงกระนั้น เมื่อ พ.ศ. 2506 แผนการก่อสร้างถูกระงับ เนื่องจากมหาวิทยาลัยประสบปัญหาการเงิน ทำให้แผนนี้ช้าออกไป จนกระทั่งสามารถดำเนินการได้เมื่อ พ.ศ. 2524
พลโท ปราการ ชลยุทธ
รัฐธรรมนูญในประเทศลาว
พระธมฺมชโย
รายชื่อตอนโปเกมอน (ซีซันแรก)
โปเกมอนฉบับอนิเมะซีซันแรก เป็นอนิเมะซีซันแรกของโปเกมอน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับผู้ฝึกโปเกมอนมือใหม่ชื่อซาโตชิ และเพื่อน ๆ ของเขาที่ชื่อคาสึมิ และทาเคชิ ซาโตชิมีโปเกมอนคู่หูเป็นพิคาชู โปเกมอนหนูไฟฟ้า พวกเขาเดินทางไปในเขตคันโตด้วยกัน
เนื้อเรื่องซีรีส์นี้เริ่มออกอากศด้วยตอน Pokémon, I Choose You! (:EP001) ออกอากาศครั้งแรกที่ญี่ปุ่นวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1997 และออกอากาศครั้งแรกที่อเมริกาวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1998 และไปจบที่ตอน Pallet Party Panic (:EP081)
เนื่อเรื่องโปเกมอนต่อจากซีซันนี้จะเป็นการผจญภัยในหมู่เกาะออเรนจ์ ที่สร้างขึ้นเพื่อเผื่อเวลาไว้สำหรับการพัฒนาเนื้อเรื่องของเกมโปเกมอนภาคโกลด์และซิลเวอร์ และต่อมาอนิเมะเวอร์ชันนี้ได้สร้างขึ้น และมีเนื้อเรื่องอนิเมะเหมือนกับเนื้อเรื่องในเกมภาคที่สร้างขึ้นไว้แล้ว
โปเกมอน ซีซันแรก (Indigo League).
รายชื่อตอนโปเกมอน การผจญภัยในหมู่เกาะออเร้นจ์
โปเกมอน: การผจญภัยในหมู่เกาะออเร้นจ์ เป็นการ์ตูนโปเกมอนซีรีส์ซีซันที่ 2 จำนวน 35 ตอน มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยของซาโตชิ คาสึมิ และเค็นจิ ในหมู่เกาะออเร้นจ์ก่อนกลับไปยังเมืองมาซาระ ซีรีส์นี้เริ่มต้นตอนแรกในตอน "A Scare in the Air" (:EP082) จนถึงตอนสุดท้ายในตอน" The Rivalry Revival" (:EP116)
เนื้อ เรื่องของโปเกมอนซีรีส์นี้ดำเนินตรงช่วงกลางระหว่างซีซันแรก (Indigo League) และการผจญภัยในเขตโจโต (Johto saga) ที่มีชื่อซีรีส์ว่า Pokémon: The Johto Journeys เนื้อเรื่องในซีรีส์การผจญภัยในหมู่เกาะออเร้นจ์นี้ผลิตขึ้นเพื่อรอให้พัฒนาเกมโปเกมอนภาคโกลด์และซิลเวอร์ผลิตให้สำเร็จสมบูรณ์ก่อนซึ่งเนื้อเรื่องใน เขตโจโตจะอิงจากเกมภาคนี้
บุกกะเกะ
บุกกะเกะ  เป็นการกระทำทางเพศที่แสดงในภาพยนตร์ลามก ซึ่งชายหลายคนหลั่งน้ำอสุจิใส่หญิงหรือชายอื่น วิดีทัศน์บุกกะเกะตำแหน่ง (niche) ที่ค่อนข้างพบบ่อยในภาพยนตร์ลามกร่วมสมัย กำเนิดในประเทศญี่ปุ่นในคริสต์ทศวรรษ 1980 และต่อมาประเภทนี้แพร่ไปทวีปอเมริกาเหนือและยุโรป และเข้าสู่งานลามกเกย์
สภาตึกสูงและที่อยู่อาศัยในเมือง
สภาตึกสูงและที่อยู่อาศัยในเมือง  คือ กลุ่มนานาชาติในสาขาตึกสูงและการออกแบบเมืองที่ยั่งยืน ซึ่งเป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไร ตั้งอยู่ที่สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยส์ เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา สภาแห่งนี้ประกาศหัวข้อ "ตึกที่สูงที่สุดในโลก" และได้รับการพิจารณาให้เป็นองค์กรหลักในการประกาศความสูงของตึกระฟ้าอย่างเป็นทางการ ภารกิจของสภาคือ การศึกษาและรายงานมุมมองทั้งหมดในการวางแผน การออกแบบ การก่อสร้างของตึกระฟ้า สภาถูกก่อตั้งที่มหาวิทยาลัยลีไฮ โดยลีนน์ เอส บีเดิล (Lynn S. Beedle) ซึ่งใช้มหาวิทยาลัยเป็นที่ตั้งของสำนักงานจนถึง พ.ศ. 2546 จากนั้นจึงย้ายไปที่สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยส์ ใน ค.ศ. 2548 สภาเป็นพันธมิตรกับเว็บไซต์ข้อมูลเอ็มโพริส (Emporis) ซึ่งต่อมาได้ให้บริการฐานข้อมูลตึกระฟ้าของสภาอย่างเป็นทางการ
รายชื่อตอนในโปเกมอน
นี่คือรายชื่อตอนในโปเกมอนอนิเมะ
สาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า (พ.ศ. 2491 – 2505)
ราชอาณาจักรทั้งสามของเกาหลี
เจสซี คาร์ไมเคิล
เจสซี รอยัล คาร์ไมเคิล (; เกิด 2 เมษายน ค.ศ. 1979) เป็นมือคีย์บอร์ด กีตาร์ให้จังหวะ และนักร้องเบื้องหลังของวงดนตรีป็อปร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ เขายังมีผลงานเดี่ยวในชื่อ 1863 ด้วย
คาร์ไมเคิล เกิดที่โบลเดอร์ รัฐโคโลราโด สหรัฐอเมริกา พ่อของเขาชื่อ บ็อบ คาร์ไมเคิล เป็นช่างภาพ คอยถ่ายภาพมารูนไฟฟ์ขณะทัวร์คอนเสิร์ตด้วย เจสซียังมีน้องสาวหนึ่งคนชื่อ แอนนี เริ่มเล่นกีตาร์ขณะเรียนระดับจูเนียร์ไฮ มิใช่คีย์บอร์ดอย่างที่เห็นในวง ต่อมา คาร์ไมเคิล อดัม เลวีน มิกกี แมดเดน และไรอัน ดูซิก เริ่มตั้งวงชื่อคาราส์ฟลาวเออส์ และเซ็นสัญญากับค่ายรีพรีซเรเคิดส์ ในปี ค.ศ. 1997 พวกเขาออกอัลบั้มเปิดตัว "เดอะโฟร์ธเวิลด์" อัลบั้มแทบจะไม่ประสบความสำเร็จ หลังจากยุบวง คาร์ไมเคิล และเลวีนเข้าเรียนที่วิทยาลัยไฟฟ์ทาวส์คอลเลจ คาร์ไมเคิลเริ่มเล่นคีย์บอร์ดตั้งแต่ตอนนั้น แต่ในสองปีต่อมา เลวีนและคาร์ไมเคิลก็ลาออกและกลับไปที่แคลิฟอร์เนีย
ในที่สุด สมาชิกวงคาราส์ฟลาวเออส์กลับมาพบกันอีกครั้งและตั้งวงมารูนไฟฟ์ และได้มือกีตาร์เพิ่มหนึ่งคนคือ เจมส์ วาเลนไทน์
วันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2012 คาร์ไมเคิลประกาศขอพักงานดนตรีโดยไม่ระบุระยะเวลาเพื่อไปศึกษาวิชา "ดนตรีและศิลปะการเยียวยา" แต่หลังจากนั้นสองปี เขากลับมาร่วมวงและบันทึกเสียงอัลบั้มที่ห้า "ไฟฟ์"
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 112
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 112 หรือ ทางเลี่ยงเมืองกำแพงเพชร เป็นถนนแอสฟัลต์คอนกรีตขนาด 4 ช่องจราจรไป-กลับ และ 2 ช่องจราจรในช่วงแยกทุ่งเศรษฐีและแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1084 ระยะทางรวม 13.064 กิโลเมตร เดิมสายทางนี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ช่วงเลี่ยงเมืองด้านใต้) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 115 (ช่วงเลี่ยงเมืองด้านเหนือ) ซึ่งในอดีตรหัสทางหลวงแผ่นดินหมายเลขนี้เคยใช้กำหนดในช่วง วังทอง-บ้านเขาทราย ระยะทาง 82 กิโลเมตร ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11
มิกกี แมดเดน
ไมเคิล อัลเลน แมดเดน  หรือ มิกกี แมดเดน ( เกิด 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1979) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน เป็นอดีตมือเบสของวงดนตรีป็อปร็อก มารูนไฟฟ์
แมดเดนเกิดที่ออสติน เท็กซัส เขาเริ่มเล่นดนตรีในโรงเรียนชั้นจูเนียร์ไฮ โดยเล่นในโรงรถร่วมกับเพื่อน ๆ ได้แก่ เจสซี คาร์ไมเคิล (กีตาร์/ร้อง) และอดัม เลวีน (ร้อง/กีตาร์) ได้รับอิทธิพลจากวงเพิร์ลแจม และเนอร์วานา ใน ค.ศ. 1994 หลังจากได้ไรอัน ดูซิกเข้าร่วมด้วย พวกเขาจึงตั้งวง คาราส์ฟลาวเออส์ ขึ้น
หลังจากยุบวงคาราส์ฟลาวเออส์ แมดเดนเข้าเรียนที่ UCLA หลังจากแมดเดนเข้าวิทยาลัย ทุกคนกลับมารวมตัวกัน (เจมส์ วาเลนไทน์ มาร่วมเล่นกีตาร์ให้ และเจสซี คาร์ไมเคิล เล่นคีย์บอร์ด) และเริ่มเดินทางสายดนตรีเส้นทางใหม่ เปลี่ยนชื่อวงเป็นมารูนไฟฟ์ ตลอดการทำงานของเขา วงได้ออกสตูดิโออัลบั้มทั้งหมด 6 อัลบั้มได้แก่ "ซองส์อะเบาต์เจน" (2002) "อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง" (2007) "แฮนส์ออลโอเวอร์" (2010) "โอเวอร์เอกซ์โพสต์" (2012) "ไฟฟ์" (2014) และ "เรดพิลล์บลูส์" (2017)
เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 แมดเดนถูกจับกุมหลังถูกกล่าวหาว่าใช้ความรุนแรงในครอบครัว หลังจากนั้นเขาประกาศลาออกจากวงมารูนไฟฟ์
ทรานส์เอเชียแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 235
ทรานส์เอเชียแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 235 (GE235/TNA235) เป็นเที่ยวบินในประเทศระหว่างไทเป-จินเหมินที่ตกลงในแม่น้ำคีลุง ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 หลังจากออกบินจากท่าอากาศยานซงซัน ไปทางตะวันตก โดยเป็นเที่ยวบินของทรานส์เอเชียแอร์เวย์ ใช้เครื่องบินเอทีอาร์ 72-600ที่ใช้งานได้เพียง 10 เดือน จากผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 58 คน มีผู้รอดชีวิตเพียง 15 คนเท่านั้น
2 นาทีหลังจากออกบิน นักบินรายงานว่าเครื่องยนต์ฝั่งปีกขวาของเครื่องบินเกิดไฟลุกไหม้ เที่ยวบินที่ 235 ไต่ระดับสูงสุดที่ แล้วจึงลดระดับลง ก่อนตกเครื่อนบินร่อนเอียงหลบหมู่อาคารสูง แฉลบชนสะพานทางหลวง และรถแท็กซี่ แล้วจึงดิ่งลงสู่แม่น้ำคีลุงในท้ายที่สุด
เที่ยวบินที่ 235 เป็นอุบัติเหตุทางการบินครั้งที่ 2 ในรอบ 7 เดือนที่เกิดขึ้นกับเครื่องบินแบบเอทีอาร์ของทรานส์เอเชียแอร์เวย์ โดยก่อนหน้านี้เที่ยวบินที่ 222 ตกในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 มีผู้เสียชีวิต 48 คน จากทั้งหมด 58 คนบนเที่ยวบิน
เที่ยวบินที่ 235 ออกจากท่าอากาศยานซงซัน เวลา 10:52 น. ตามเวลาในประเทศไต้หวัน เพื่อไปยังท่าอากาศยานจินเหมิน โดยมีผู้โดยสาร 53 คน และลูกเรือ 5 คน หลังจากไต่ระดับไปถึงระดับความสูง แล้วจึงลดระดับลง ก่อนตกลงพื้น ข้อความสุดท้ายที่นักบินได้ติดต่อกับศูนย์ควบคุมการบินคือ "Mayday, mayday, engine flameout." ณ เวลา 10:54 น. ก่อนตกลงสู่แม่น้ำคีลุงในท้ายที่สุด
ภาพจากกล้องวีดีโอติดรถยนต์ของประชาชนผู้เห็นเหตุการณ์ ขณะขับรถบนสะพานทางหลวงใกล้แม่น้ำ แสดงภาพเครื่องบินร่อนเอียงหลบหมู่อาคารสูง หนุนตัวทำมุม 90 องศา โดยใช้ปีกด้านซ้ายลง ขณะผ่านสะพานทางหลวง ปีกด้านซ้ายได้ชนกับรถแท็กซี่ที่กำลังขับอยู่บนสะพาน นอกจากนี้ยังเกี่ยวบริเวณขอบเหล็กกั้นทาง และพื้นคอนครีตของสะพานด้วย จากนั้นเครื่องหมุนและตกลงบนพื้นแม่น้ำในสภาพกลับหัวลง และแตกออกเป็น 2 ส่วน ผู้ที่อยู่ในแท็กซี่ 2 คน ได้รับบาดเจ็บ
การกู้ภัย และ ช่วยเหลือผู้ประสบภัย.
ตำรวจไทเปและหน่วยดับเพลิง ได้รับแจ้งจากผู้เห็นเหตุการณ์หลายรายแทบจะทันทีทันใดหลังจากเครื่องบินตก หน่วยดับเพลิงไทเป ทหาร และอาสาสมัคร มาถึงจุดเกิดเหตุในไม่กี่นาทีต่อมา และเริ่มพาผู้รอดชีวิตออกจากบริเวณนั้น จากนั้นจึงเริ่มตัดสายเข็มขัดจากผู้เสียชีวิตเพื่อนำศพออกมา ซึ่งส่วนใหญ่อยู่บริเวณด้านหน้าของเครื่อง การกู้ภัยค่อนข้างทำได้ลำบากเนื่องจากทัศนวิสัยที่ค่อนข้างต่ำใต้ผิวน้ำ
กล่องดำของเครื่องบิน ถูกกู้ขึ้นมาในเวลา 16:00 น. ในวันเดียวกัน จากนั้นเวลา 20:00 น. เครนเข้ามายกชิ้นส่วนใหญ่ที่เป็นถังน้ำมันของเครื่องบิน
จากผู้โดยสารทั้งหมด 58 คนบนเที่ยวบิน มีเพียง 15 คนที่รอดชีวิต ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พบศพของนักบิน นักบินผู้ช่วย และผู้สังเกตการบิน ลูกเรือ 1 ใน 2 คน รอดชีวิต
เครื่องบินที่ประสบอุบัติเหตุคือเครื่องยนต์ใบพัดคู่รุ่น ATR 72-600 ทะเบียน B-22816 หมายเลขผลิต 1141 เริ่มปฏิบัติการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2557 และรับมอบสู่สายการบินทรานส์เอเชียแอร์เวย์ เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2557 เครื่องยนต์แพรตต์ แอนด์ วิทนี แคนาดา PW127M ถูกเปลี่ยนด้วยสาเหตุทางเทคนิค เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2557
มีผู้โดยสารเป็นผู้ใหญ่ทั้งหมด 49 คน และ เด็กอีก 4 คน แบ่งตามสัญชาติ 31 คน เป็นคนจีนแผ่นดินใหญ่ ซึ่งเป็นนักท่องเที่ยวจากเซี่ยเหมิน ที่เหลืออีก 22 คนเป็นชาวไต้หวัน
ชาวไต้หวันทั้งหมดนั้น รวมถึงนักบิน 2 คน พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน 2 คน และ ผู้สังเกตการบินอีก 1 คน ชื่อนาย หง ปิ่งจง , กับตันผู้บังคับการบินมีประสบการณ์บินกว่า 16,121 ชม. ซึ่งนั่งอยู่บนที่นั่งในห้องนักบิน ส่วนรายนามนักบินมีดังนี้
เจมส์ วาเลนไทน์ (นักดนตรี)
เจมส์ เบอร์กอน วาเลนไทน์ ( เกิด 5 ตุลาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน รู้จักกันในนามมือกีตาร์นำของวงดนตรีป็อปร็อก มารูนไฟฟ์ เขายังเป็นมือกีตาร์ให้กับวงป็อปอินดีชื่อ Jjamz ด้วย
วาเลนไทน์เกิดที่ลิงคอล์น รัฐเนแบรสกา เขาโตขึ้นมาพร้อมกับเป็นสมาชิกโบสถ์มอร์มอน และมีพี่น้อง 4 คน เป็นชาย 3 คน และหญิง 1 คน แม่ของเขาเป็นอดีตนางงาม เคยเป็นครูก่อนที่จะมาอยู่บ้านเลี้ยงบุตรห้าคน เจมส์เป็นลูกเสือระดับเหยี่ยว (Eagle Scout) เขาเคยเป็นประธานนักเรียนในโรงเรียนลิงคอล์นเซาธ์อีสต์ไฮสคูล
นอกจากกีตาร์แล้ว ในวัยรุ่น เจมส์ยังเล่นเครื่องดนตรีประเภทตี เล่นในวงออเคสตรา และวงดนตรีแจ๊สได้ด้วย
มัลคอล์ม บราวน์
มัลคอล์ม บราวน์ (; 17 เมษายน ค.ศ. 1931 – 27 สิงหาคม ค.ศ. 2012) เป็นช่างภาพและนักหนังสือพิมพ์ชาวอเมริกัน
มัลคอล์ม บราวน์เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 2012 ด้วยโรคแทรกซ้อนจากพาร์กินสัน ขณะมีอายุได้ 81 ปี
ทรานส์เอเชียแอร์เวย์ เที่ยวบิน 235
โรตีบูวายา
โรตีบูวายา หรือ ขนมปังจระเข้  เป็นขนมปังของชาวเบอตาวี เป็นขนมปังหวานทำเป็นรูปตัวจระเข้ ' ใช้ในงานแต่งงานของชาวเบอตาวี ชาวยุโรปทั้งโปรตุเกสและดัตช์ได้นำการทำขนมปังและเพสตรีมายังปัตตาเวีย ก่อนที่ชาวยุโรปจะนำการทำขนมปังมาเผยแพร่ ชาวเบอตาวีจะใช้มันสำปะหลังหรือมันมาทำเป็นรูปจระเข้ ชาวเบอตาวีเชื่อว่าจระเข้จะมีคู่ครองเพียงตัวเดียว ดังนั้น ขนมปังนี้จึงเป็นสัญลักษณ์ของความยั่งยืนของชีวิตสมรส
ตวก
ตวก  ภาษาไทยถิ่นใต้เรียก ตะหวาก หรือ หวาก เป็นเครื่องดื่มที่หมักด้วยยีสต์จากปาล์มและน้ำตาล นิยมดื่มในอินโดนีเซียบริเวณสุมาตรา ซูลาเวซี บอร์เนียว และบางส่วนของมาเลเซีย เช่น เกาะปีนังและมาเลเซียตะวันออก ในบางครั้งหมายถึงไวน์ข้าวได้ด้วย เป็นเครื่องดื่มที่นิยมในหมู่ชาวอีบันและชาวดายักอื่น ๆ ในซาราวักระหว่างเทศกาลกาไว งานแต่งงาน ต้อนรับแขก และโอกาสพิเศษ
การทำตวกจากข้าวจะแผ่ข้าวเหนียวที่หุงสุกแล้วบนพื้นเรียบที่เย็น เติมยีสต์ ถ้าเติมเท่ากับข้าวจะได้ตวกขม ถ้าต้องการรสหวานจะเติมยีสต์น้อยลง ผสมให้เข้ากับข้าว นำไปหมักในเหยือก 3–10 วัน ส่วนที่เป็นของแข็งจะลอยขึ้นมาข้างบน เคี่ยวน้ำตาลกับน้ำให้เป็นน้ำเชื่อม พักให้เย็นเติมลงในส่วนผสมที่หมักไว้ เมื่อหมักครบกำหนดจะรับประทานได้ ถ้าเก็บไว้นานสีจะเข้มและมีกลิ่นคล้ายผึ่ง
เวดังจาเฮ
เวดังจาเฮ  เป็นชาขิงแบบอินโดนีเซีย คำว่า "เวดัง" ในภาษาชวาแปลว่าเครื่องดื่ม ส่วน "จาเฮ" ในภาษาอินโดนีเซียแปลว่าขิง เป็นเครื่องดื่มไม่มีกาเฟอีน ทำจากเหง้าขิงสดหั่น ปรุงรสด้วยน้ำตาลมะพร้าวหรือน้ำตาลอ้อย แต่งกลิ่นด้วยใบเตย
กิตติพงษ์ ปลื้มปรีดาพร ชื่อเล่น ปู้ หรือ ปู้ เดอะสตาร์ เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 เป็นที่รู้จักจากการแข่งขันรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 11 ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 6
ปู้ กิตติพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 เกิดที่กรุงเทพมหานคร แต่ได้ไปอาศัยอยู่กับอาม่าที่จังหวัดพะเยา ปัจจุบันกำลังศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิชาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ คณะเทคโนโลยีการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง
กีฬา/ความสามารถพิเศษ.
ปู้ กิตติพงษ์ เป็นผู้ที่มีความสามารถพิเศษและหลงรักในการขี่ม้าอีกด้วย เนื่องจากตนเองเป็นคนที่เกิดปีมะเมีย จึงมีความผูกพันกับม้า จึงชอบขี่ม้าเป็นพิเศษ และนอกจากนี้ปู้ยังชื่นชอบและเล่นกีฬามวยไชยาและดาบสองมือ อีกด้วย
ลินทร์พิตา จินดาภู
ลินทร์พิตา จินดาภู เป็นนักร้อง นักแสดงชาวไทย ได้รับรองชนะเลิศของรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 11
หญิง ลินทร์พิตา จินดาภู มีชื่อเดิมว่า เจียระไน จินดาภู เป็นบุตรบุญธรรมของ นายปณิธาน จินดาภู รองปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม ซึ่งเธอพึ่งมาทราบภายหลังว่าพ่อและแม่ที่เลี้ยงดูมาไม่ใช่พ่อและแม่แท้ๆของเธอ หญิงเป็นคนจังหวัดเชียงใหม่ อดีตสมาชิกวง Pretty Please ตำแหน่งนักร้องนำ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสตรีวิทยา มัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสตรีนนทบุรี และระดับอุดมศึกษาจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล หญิงเกิดวันที่ 29 มิถุนายน 2534 นอกจากเสียงร้องที่มีเสน่ห์แล้ว เธอยังมีความสามารถอีกหลายอย่าง เช่นการเล่นเปียโน การเล่นกีต้าร์ การเป็นพิธีกร เธอเป็นผู้หญิงที่มีอายุมากที่สุดในการแข่งขัน หญิงมาสมัครเดอะสตาร์ 11 เป็นตัวแทนภาคกลาง ได้รับหมายเลข 6
หนึ่งฤทัย อิสสอาด
ธนโชติ กุสุมรสนานันท์
เกวลิน พูลภีไกร
ปรัชญา นางรัก
ภาสพงษ์ คุณกำจร
ระดับดาว ศรีระวงศ์
ระดับดาว ศรีระวงศ์ (เกิด 20 ธันวาคม พ.ศ. 2542) ชื่อเล่น มาตัง เป็นนักร้องชาวไทย ผู้ชนะจากการแข่งขันในรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 11 โดยเป็นผู้เข้าประกวดหญิงคนที่ 2 ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศต่อจาก วิชญาณี เปียกลิ่น และเป็นผู้เข้าประกวดคนแรกที่ได้รับรางวัลชนะเลิศที่อายุน้อยที่สุดด้วยวัยเพียง 15 ปี 127 วัน และเป็นผู้เข้าแข่งขันเดอะสตาร์ที่ได้คะแนนรวมจากร้อยเสียงในห้องส่งมากที่สุดในประวัติศาสตร์การแข่งขัน
มาตังจบระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 จาก โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล และศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ปัจุบันมาตังกำลังศึกษาใน ระดับปริญญาตรี สาขาการสื่อสารเพื่อการจัดการนวัตกรรม (เอกการสื่อสารเพื่อการท่องเที่ยว) วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ นอกจากนี้มาตังยังเคยเข้าร่วมประกวดร้องเพลงในรายการ เดอะวอยซ์ คิดส์ ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 2 ในรอบ Blind Auditions และผ่านเข้ามาถึงรอบ Battle Rounds แต่ท้ายที่สุดถูกคัดออก และใน ปี 2562 มาตังได้เข้าร่วมประกวด รายการ The Mask Line Thai เป็นหน้ากากแมวโกนจา Champ Group ไม้เอก ถูกถอดหน้ากากเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562
ไมค์ทองคำ
ไมค์ทองคำ (ชื่อเดิม: ชิงช้าสวรรค์ ไมค์ทองคำ) เป็นรายการประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง ไม่จำกัดเพศและอายุ การศึกษา และอาชีพ โดยแยกรูปแบบออกมาจากรายการชิงช้าสวรรค์ ผลิตโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ หมายเลข 23 ออกอากาศวันเสาร์-อาทิตย์ ตั้งแต่เวลา 18.30-20.00 น. เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2557
มากาตี
มากาตี  คือเมืองใหญ่แห่งหนึ่งในประเทศฟิลิปปินส์ และหนึ่งใน 16 เมืองซึ่งอยู่ในเขตเมโทรมะนิลา หรือเขตปริมณฑลรอบกรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์
มากาตีคือศูนย์กลางทางการเงินของฟิลิปปินส์ ซึ่งมีการกระจุกตัวสูงที่สุดของบริษัทท้องถิ่นและบริษัทนานาชาติในประเทศ ธนาคาร บริษัท ห้างสรรพสินค้า และสถานทูตต่างชาติต่าง ๆ ล้วนตั้งอยู่ในเมืองมากาตี รวมถึงเป็นพื้นที่ทางการค้าที่ใหญ่ที่สุดของตลาดหลักทรัพย์ฟิลิปปินส์ ซึ่งตั้งอยู่ตามถนนอายาลา (Ayala Avenue) มากาตียังเป็นที่รู้จักสำหรับการเป็นศูนย์กลางความบันเทิงและวัฒนธรรมหลักในเมโทรมะนิลา
ด้วยประชากร 609,123 คนในเมือง มากาตีจึงเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 16 ของประเทศ และเป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นมากที่สุดอันดบที่ 41 ของโลก จากจำนวนผู้อยู่อาศัยถึง 19,336 คน ต่อตารางกิโลเมตร แม้ว่าจะมีประชากรเพียงครึ่งล้านคน ประชากรในช่วงกลางวันของเมืองได้รับการประเมินไว้กว่า 1 ล้านคน ระหว่างวันทำงานปกติ เพราะประชาชนจำนวนมากเดินทางมายังมากาตี เพื่อทำงาน ซื้อของ และติดต่อทางธุรกิจ
แดน เฟลวิน
แดน เฟลวิน (; 1 เมษายน ค.ศ. 1933 – 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996) เป็นศิลปินชาวอเมริกัน
แดน เฟลวิน เกิดเมื่อ ค.ศ. 1933 ในครอบครัวชาวไอริชที่นับถือนิกายคาทอลิก เขาเข้าเรียนในโรงเรียนศาสนา และต่อมาเข้ารับราชการในสังกัดกองทัพอากาศสหรัฐฯ โดยทำงานเป็นช่างเทคนิค ก่อนจะศึกษาต่อที่ด้านศิลปะที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
ต่อมาในปี ค.ศ. 1959 เฟลวินได้งานที่พิพิธภัณฑ์กุกเกนไฮม์ ภายหลังเขาได้งานที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ที่นี่เองที่เขาได้พบกับศิลปินลัทธิจุลนิยมหลายท่าน ทำให้เฟลวินหันเหความสนใจจากการวาดภาพตามลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม ไปเป็นศิลปะจัดวางที่มีจุดเด่นคือการจัดวางหลอดไฟในรูปแบบเฉพาะตัว
แดน เฟลวิน เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1996 จากโรคแทรกซ้อนจากเบาหวาน ขณะมีอายุได้ 63 ปี
ช่อง 3 แฟมิลี่
เชจู
เจจู
ประชาชน หรือราษฎรเป็นบุคคลหลายคนซึ่งถือเป็นทั้งหมด ดังในกลุ่มชาติพันธุ์หรือชาติ ตัวอย่างเช่น คนยิวเรียกรวม ๆ ว่า "ชนยิว" คนยิปซียุโรปประกอบเป็นส่วนใหญ่ของ "ชนโรมานี" และคนปาเลสไตน์เรียก "ชนปาเลสไตน์"
กีฬาวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2011
วอลเลย์บอลในร่มประเภททีมหญิง.
รอบจัดอันดับ.
สมาชิกในทีม
วรรณา บัวแก้ว, ปิยะนุช แป้นน้อย, รัศมี สุพะมูล, ปลื้มจิตร์ ถินขาว, อรอุมา สิทธิรักษ์, อุทัยวรรณ แก่นสิงห์, วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์, อำพร หญ้าผา, ฐาปไพพรรณ ไชยศรี, นุศรา ต้อมคำ, มลิกา กันทอง, กมลพร สุขมาก, วณิชยา หล่วงทองหลาง
กีฬาวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2007
การแข่งขันวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2007 จัดขึ้นที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 7–14 ธันวาคม ค.ศ. 2007 โดยมีการแข่งขันทั้งหมด 2 ประเภทได้แก่ วอลเลย์บอลในร่ม และวอลเลย์บอลชายหาด
สนามที่ใช้ทำการแข่งขันจะจัดขึ้น 2 สนาม คือ ยิมเนเชียม 2 สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวา 2550 (วอลเลย์บอลในร่ม) และ สนามวอลเลย์บอลชายหาด สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวา 2550 (วอลเลย์บอลชายหาด)
ประเภททีมหญิง.
รัตนาภรณ์ สนวนรัมย์, สายไหม ปลัดศรีช่วย, ปลื้มจิตร์ ถินขาว, อรอุมา สิทธิรักษ์, นฤมล ขานอัน, ปิยะมาศ ค่อยจะโป๊ะ, วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์, อำพร หญ้าผา, นุศรา ต้อมคำ, พัชรี แสงเมือง, มลิกา กันทอง, วรรณา บัวแก้ว
กีฬาวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2009
การแข่งขันวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2009 จัดขึ้นที่ยิมเนเซียม 2 สปอร์ตคอมเพล็กซ์แห่งชาติ, ประเทศลาว ระหว่างวันที่ 10–16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009
วรรณา บัวแก้ว, ปลื้มจิตร์ ถินขาว, อรอุมา สิทธิรักษ์, นฤมล ขานอัน, อุทัยวรรณ แก่นสิงห์, วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์, อำพร หญ้าผา, กมลพร สุขมาก, นุศรา ต้อมคำ, มลิกา กันทอง, เอ็มอร พานุสิทธิ์, ฐาปไพพรรณ ไชยศรี,
สายการบินต้นทุนต่ำ
ดเซียร์ฌินสค์ (ประเทศรัสเซีย)
ดเซียร์ฌินสค์  เป็นนครในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ตอนกลางของส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป ในนีเจโกรอดโอบลาสต์ ริมฝั่งแม่น้ำโอคา อยู่ราว 400 กม. จากกรุงมอสโก ทางตะวันออก ข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 240,742 คน
Dzerzhinsk, Russia
เอคีบาสตุซ
เอคีบาสตุซ  เป็นเมืองในแคว้นปัฟโลดาร์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศคาซัคสถาน จากข้อมูลประชากรใน ค.ศ. 2009 เมืองมีประชากร 125,012 คน เมืองมีท่าอากาศยานเอคีบาสตุซ
Ekibastuz
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 1950
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 1950  เป็นครั้งที่สองของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป จัดขึ้นที่เมืองโซเฟีย, ประเทศบัลแกเรีย ระหว่างวันที่ 24 ตุลาคม – 26 ตุลาคม พ.ศ. 2493
เมนโดซา (ประเทศอาร์เจนตินา)
เมนโดซา  เป็นเมืองหลวงของรัฐเมนโดซา ประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ทางเหนือ-กลางของรัฐ บริเวณตีนเขาและที่ราบสูง ทางฝั่งตะวันออกของเทือกเขาแอนดีส จากข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 115,041 คน ขณะที่เขตมหานครมีประชากร 1,055,679 คน ทำให้เกรตเตอร์เมนโดซา เป็นมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ของประเทศ
เมืองเป็นจุดหยุดพักของนักปีนเขาที่จะเดินทางไปยัง ยอดเขาอากอนกากวา (Aconcagua) และนักท่องเที่ยวที่สนใจในการปีนเขา ขี่ม้า ล่องแพ และกิจกรรมกีฬาอื่น ๆ ในฤดูหนาวนักสกีมาที่เมืองนี้เพื่อเดินทางไปยังแอนดีส อุตสาหกรรมที่สำคัญของเมืองได้แก่ผลิตน้ำมันมะกอกและผลิตไวน์
Mendoza, Argentina
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 1951
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 1951  เป็นครั้งที่สามของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป จัดขึ้นที่เมืองปารีส, ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 12 กันยายน – 22 กันยายน พ.ศ. 2494
ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด
ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด เป็นนวนิยายไทย เป็นบทประพันธ์ของ โบตั๋น เป็นเรื่องราวเหตุการณ์ก่อนหน้า "ทองเนื้อเก้า" เป็นนวนิยายสะท้อนสังคมของคนที่ต้องต่อสู้กับการดำเนินชีวิต ทั้งปัญหา เศรษฐกิจ และค่านิยมของสังคม โดยเน้นให้เห็นถึงความด้อยโอกาสของเพศหญิง นวนิยายได้รับรางวัลชมเชยประจำปี 2524 จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
นวนิยายเป็นเรื่องราวของ บุญรอด เป็นผู้หญิงบ้านนอกแต่เป็นคนฉลาดทำงานในร้านอาหาร ในช่วงสงครามเวียดนาม สหรัฐอเมริกาใช้ประเทศไทยเป็นฐานทัพ เหล่าทหารอเมริกันกระจายตัวทั่วประเทศจนเกิดธุรกิจกลางคืนทั้งไนต์คลับ บาร์ให้เหล่าทหารได้ผ่อนคลาย รวมทั้งอาชีพเมียเช่า โดยมีทหารมาจีบบุญรอด แต่บุญรอดยืนยันที่จะไม่ก้าวเข้าสู่อาชีพดังกล่าวเหมือนพี่สาวของเธอที่ทำงานนี้จนมีลูกติดจากผัวฝรั่งถึง 2 คน บุญรอดใช้ความฉลาด ขยันที่จะเรียนรู้และอดทนสร้างโอกาสให้แก่ตัวเองท่ามกลางคำสบประมาทต่าง ๆ นานา
นวนิยายเรื่องนี้นำมาสร้างเป็นละครฉบับแรกปี พ.ศ. 2526 ทางช่อง 7 โดยทีมผู้จัดจากค่ายกันตนา ผู้รับบทบุญรอดคือ มยุรา เศวตศิลา อีก 2 ปีถัดมา ในปี พ.ศ. 2528 นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น นำแสดงโดยลินดา ค้าธัญเจริญ ปี พ.ศ. 2543 ช่อง 3 นำมาสร้างเป็นละคร โดยจันทร์จิรา จูแจ้ง มาสวมบทบุญรอด ในฉบับที่ 4 สร้างเป็นละครทางช่องวัน โดยเอ็กแซ็กท์ – ซีเนริโอ และ ๙ แสน สตูดิโอ ผู้รับบทบุญรอดคือ ศิรพันธ์ วัฒนจินดา
ผลบวกส่วนลงตัว
ซากะ..ฉันจะคิดถึงเธอ
STAY ซากะ..ฉันจะคิดถึงเธอ  เป็นละครชุดในโครงการพิเศษของแอปพลิเคชัน ไลน์ทีวี โดย บริษัท ไลน์ คอร์ปอเรชัน (ประเทศไทย) จำกัด ผลิตโดยจีทีเอชและนาดาวบางกอก ด้วยความร่วมมือจาก SAGA Prefectural Government และ Saga Prefecture Film Commission สร้างเรื่องและเขียนบทโดยทรงยศ สุขมากอนันต์ โดยเป็นเรื่องราวความรักของ หมี และ จุก สองคนไทยที่ต้องไปใช้ชีวิตภายในจังหวัดซางะ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นจังหวัดเล็ก ๆ แต่แฝงไปด้วยความอบอุ่นตลอดมา ออกอากาศให้ชมทุกวันเสาร์เวลา 20.00 น. ทางแอปพลิเคชัน ไลน์ทีวี และจะรีรันทางโทรทัศน์อีกครั้งทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และจีทีเอชออนแอร์ ทุกวันเสาร์ เวลา 22.00 น.
โครงการ STAY เป็นหนึ่งในโครงการพิเศษที่ทางจีทีเอชได้รับข้อเสนอมาจาก ไลน์ คอร์ปอเรชัน (ประเทศไทย) เพื่อใช้เป็นเนื้อหาพิเศษ (Exclusive Content) ในการโฆษณาส่งเสริมแอปพลิเคชันไลน์ทีวีหลังเปิดตัวจริง ซึ่งก่อนหน้านั้นจีทีเอชได้ใช้ช่องทางไลน์ทีวี ในการส่งตอนย้อนหลังของ เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน ออกอากาศไปแล้ว เมื่อได้โจทย์ข้างต้น ย้ง จึงมีความคิดที่อยากจะทำละครสั้นที่แสดงถึงวิถีชีวิตแบบบ้าน ๆ ขึ้น และประกอบกับการที่ทางการญี่ปุ่นมีความต้องการให้ทีมงานชาวไทยเข้าไปถ่ายทำละครเพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์ประเทศ แนวคิด และวิถีชีวิตของประชากรชาวญี่ปุ่น บวกกับการที่ทีมสถานที่ได้ส่งแผ่นพับประชาสัมพันธ์จังหวัดซางะเข้ามา ทำให้ทรงยศตัดสินใจเลือกใช้สถานที่นี้ในการถ่ายทำทันที
การถ่ายทำเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2558 โดยยกทีมงานไปถ่ายทำกว่า 30 ชีวิต และเก็บภาพอยู่นานเดือนกว่า ๆ ก่อนจะกลับมาเปิดตัวอย่างเป็นทางการภายในงานเปิดตัวแอปพลิเคชันไลน์ทีวีที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมานั่นเอง
จุก (เก้า - สุภัสสรา ธนชาต) หญิงสาวผู้ฝันอยากมีหนังสือของตัวเองสักเล­่มในชีวิต เธอจึงเอาเรื่องฝันและเรื่องเรียนของตัวเอ­งมารวมกันซะเลย โดยคิดโครงงานสำเร็จการศึกษาส่งอาจารย์ เป็นหนังสือบันทึกการเดินทางเกี่ยวกับอาหา­รการกินที่ญี่ปุ่น โดยทำร่วมกับ แอน เพื่อนสาวคนสนิท และแล้วการเดินทางไปสำเร็จความฝันของจุกก็­เริ่มขึ้น โดยมีจุดหมายปลายทางที่ไร่เล็ก ๆ แห่งหนึ่งในจังหวัดซางะ ประเทศญี่ปุ่น แต่กลายเป็นว่าจุกต้องบินเดี่ยวแบบไม่คาดค­ิด เพราะแอนเพื่อนสนิทดันมาเบี้ยวซะงั้น
ที่ไร่แห่งนั้นเอง จุกได้เจอกับ หมี (ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์) หนุ่มไทยมาดนิ่งแต่ใจดี ผู้หนีมาใช้ชีวิตและทำงานอยู่ที่ญี่ปุ่นเป­็นเวลากว่าสามปี หมีเปรียบเสมือนพี่เลี้ยงคอยดูแลจุกในทุกเ­รื่อง นั่นจึงทำให้ทั้งคู่สนิทสนมกันอย่างรวดเร็­ว รวมถึงความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้กัน ก็ได้เริ่มก่อตัวขึ้นช้า ๆ แบบไม่รู้ตัว
ตริสตัน ซารา
ตริสตัน ซารา (; 16 เมษายน ค.ศ. 1896 – 25 ธันวาคม ค.ศ. 1963) เป็นกวีและนักเขียนชาวฝรั่งเศส/โรมาเนีย เป็นหนึ่งในศิลปินที่ก่อตั้งคติดาดา