pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อไมโครโปรเซสเซอร์กำเนิดขึ้นในต้นยุค 1970 พวกมันทำให้กระบวนการต่างๆ ง่ายขึ้น การใช้เสียงหลายระดับร่วมกัน และการใช้ไมโครโปรเซสเซอร์ในการควบคุมการทำงานเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อ Sequential Circuit Prophet-5 ถูกเปิดตัวในปี 1977 สำหรับช่วงแรกนักดนตรีคุ้นเคยกับซินธิไซเซอร์ที่มีการตั้งค่าต่างๆเก็บไว้ในหน่วยความจำคอมพิวเตอร์ และเรียกใช้จากการกดปุ่ม Prophet-5 ถูกนำเข้ามาแทนด้วยความกะทัดรัด น้ำหนักเบา พื้นฐานการออกแบบกลายมาเป็นมาตรฐานของเครื่องซินธิไซเซอร์ ถือเป็นการขจัดความยุ่งยากในการออกแบบมอดูล่าร์ที่ซับซ้อนออกไป
การควบคุม MIDI.
ในช่วงที่ประดิษฐ์ MIDI, a time-coded serial interface ขึ้นในปี ค.ศ. 1983 ซินธิไซเซอร์กลายมาเป็นสิ่งที่ง่ายในการรวมเสียงและเข้าจังหวะเสียงกับเครื่องดนตรีอิเลคทรอนิกส์และอุปกรณ์ควบคุมชนิดอื่นๆ การต่อ MIDI ในปัจจุบันใช้แพร่หลายเกือบจะในทุกอุปกรณ์ดนตรี และยังใช้เป็นส่วนประกอบพื้นฐานของ คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล (PCs) ด้วย
มาตรฐาน General MIDI (GM) Software ที่ถูกประดิษฐ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1991 เพื่อรองรับวิธีที่ตรงกันในการอธิบายเสียงสูงต่ำกว่า 200 ชุด รวมไปถึงเสียงเคาะด้วย สามารถที่จะใช้กับ PC สำหรับเสียงโน้ตดนตรี ในครั้งแรกที่ใช้อุปกรณ์ GM ให้ตั้งเสียงให้ตรงกับการสร้างเสียงปี่หรือเสียงกีตาร์ รูปแบบไฟล์ .mid เป็นที่แพร่หลายและกลายเป็นมาตรฐานที่เป็นที่นิยมใช้สำหรับการแปลงโน้ตเสียงของคอมพิวเตอร์
การสังเคราะห์การใช้คลื่นเสียงกล้ำคลื่นวิทยุโดยเปลี่ยนความถี่คลื่น (FM).
John Chowning แห่งมหาวิทยาลัยแสตนฟอร์ดเป็นผู้วิจัยคนแรกในการที่จะคิดค้นการสร้างเสียงดนตรีจากเครื่องสร้างไฟฟ้ากระแสสลับอันหนึ่งที่ใช้คลื่นเสียงกล้ำคลื่นวิทยุตั้งระดับเสียงของอุปกรณ์อื่นๆ วิธีการนี้เรียกว่า FM หรือ การสังเคราะห์การใช้คลื่นเสียงกล้ำคลื่นวิทยุโดยเปลี่ยนความถี่คลื่น (Frequency Modulation) การทดลอง FM ในช่วงแรกของ Chowning ทำด้วยโปรแกรมโปรแกรมบนเมนเฟรมคอมพิวเตอร์
FM ใช้อุปกรณ์สร้างคลื่นไซน์ ซึ่งเรียกว่า โอเปอร์เรเตอร์ โดยความถี่มูลฐานของโอเปอร์เรเตอร์ต้องนิ่งพอ โดยปกติแล้วจะสร้างจากสัญญาณดิจิตอล แต่ละเสียงที่ออกมาของโอเปอร์เรเตอร์อาจจะถูกนำไปเป็นสัญญาณป้อนให้โอเปอร์เรเตอร์อื่น ผ่าน ADSR หรืออุปกรณ์ควบคุมแวดล้อมอื่นๆ โอเปอร์เรเตอร์แรกจะใช้คลื่นเสียงกล้ำคลื่นวิทยุของระดับเสียงของโอเปอร์เรเตอร์ตัวที่สอง โดยวิธีนี้สามารถสร้างรูปแบบคลื่นที่ซับซ้อนได้ การสังเคราะห์ FM เป็นวิธีพื้นฐานของการสังเคราะห์เพิ่มและตัวกรองใช้ในซินธิไซเซอร์ที่ใช้หักล้างเป็นชนิดที่ไม่ใช้ในซินธิไซเซอร์ FM จนกระทั่งกลางยุค 1990 จากการต่อโอเปอร์เรเตอร์แบบเรียงกันและการโปรแกรมภาวะแวดล้อมต่างๆ สามารถจำลองารสังเคราะห์การหักล้างบางชนิดได้ ผ่านเสียงของตัวกรองอนาล็อกเรโซแนนซ์ที่เป็นไปได้ในการทำเกือบทั้งหมด FM เป็นรูปแบบที่ดีที่สุดสำหรับการสร้างเสียงที่ซินธิไซเซอร์แบบหักล้างมีความยากในการสร้างส่วนของเสียงที่ไม่เป็นฮาร์โมนิกส์เช่นเสียงระฆังที่มีเสียงคู่แปดมาปนอยู่
สิทธิบัตรของ Chowning ครอบคลุมการสังเคราะห์เสียง FM ได้ให้ลิขสิทธิ์กับบริษัทยักษ์ใหญ่ของญี่ปุ่นชื่อยามาฮ่า เป็นรายได้มหาศาลของแสตนฟอร์ดระหว่างยุค 1980 ซินธิไซเซอร์ FM ชุดแรกของยามาฮ่าคือ GS-1 GS-2 มีราคาค่อนข้างสูงและหนัก ปัจจุบันรุ่นต่อมาของ GS มีขนาดเล็กลง ปัจจุบันรุ่น CE20 และ CE25 Combo Ensembles ซึ่งมีเป้าหมายหลักในการค้าที่ออแกนบ้าน และ และสร้างคีย์บอร์ออคเตฟที่ 4 รุ่นที่ 3 คือ DX-7 ในปี 1983 มีขนาดและน้ำหนักเหมือนกับ Prophet-5 มีราคาที่สมเหตุสมผล และขึ้นกับวงจรรวมสัญญาณดิจิตอลที่สร้าง FM ได้หลายระดับเสียง DX-7 เป็นที่นิยมมากและใช้ในกว่าพันอัลบั้มเพลงป๊อปนับจากยุค 1980 ยามาฮ่ายังได้รับลิขสิทธิ์อื่นๆ ในเทคโนโลยี FM ด้วย เมื่อสิทธิบัตรของแสตนฟอร์ดหมดอายุลงเกือบทุกคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลในโลกจะมีระบบเสียงที่เป็นแบบ built-in 4-opertor FM digital synthesizer
เสียงที่ใช้เป็นตัวอย่างและการสุ่มตัวอย่าง.
มีซินธิไซเซอร์ชนิดหนึ่งที่ใช้กับการอัดสัญญาณดิจิตอล ซึ่งใช้เล่นช่วงต่างๆ ของเสียงที่ออกมา ซินธิไซเซอร์นี้เรียกว่า เสียงที่ใช้เป็นตัวอย่าง (Sampler)
การสุ่มตัวอย่างเสียงสามารถถูกใช้ในการรวมเทคนิคของซินธิไซเซอร์อื่นๆ เข้าด้วยกันซินธิไซเซอร์แบบโปรแกรมสำเร็จรูปที่นิยมใช้บางตัวถูกสุ่มตัวอย่างเสียงและนำเสียงไปผ่านโปรแกรมตัวกรองพื้นฐาน สะท้อน ริงมอดูเรเตอร์ และอื่นๆอีกด้วย
การสุ่มตัวอย่างเสียงเริ่มหายไป เมื่อนักวิจัยประสบความสำเร็จในการทำงานด้วยคอมพิวเตอร์เมนเฟรม การเปิดตัว Fairlight CMI ในปี 1979 เป็นที่รู้จักดีของเครื่องดนตรีดิจิตอลที่ใช้การสุ่มตัวอย่างเสียง และเริ่มวิวัฒนาการต่อไป Fairlight มักจะถูกใช้ในการอัดเสียงของศิลปินยอดนิยมเช่น Jean-Michel Jarre, Kate Bush, Peter Gabriel และ Art of Noise จากการที่ Fairlight มีราคาที่ค่อนข้างสูง ความซับซ้อน และค่อนข้างหายาก และมีราคาใกล้เคียงกับ New England Digital Synclavier เป็นสาเหตุให้บริษัทแคลิฟอร์เนียชื่อ E-Mu ได้เปิดตลาด Emulator I ในปี 1981 เป็นคีย์บอร์ดสุ่มตัวอย่างเสียงที่มีราคาต่ำที่สามารถนำเสียงที่อัดไว้บันทึกในแผ่น Floppy disk และ Ensoniq ได้เปิดตลาดเป็นชุดต่อมาในปี 1985 มีราคาต่ำลงไปอีก Ensoniq Mirage มีราคาประมาณ 1,500 ดอลลาร์สหรัฐ เปรียบเทียบกับ Emulator I ที่มีราคารวมภาษีอยู่ที่ 7,900 ดอลลาร์สหรัฐ
ซินธิไซเซอร์เสียงกายภาพ.
การสังเคราะห์เสียงกายภาพ เป็นการสังเคราะห์เสียงจากการใช้ชุดของสมการและขั้นตอนวิธีเพื่อจำลองแหล่งกายภาพของเสียง เมื่อชุดของตัวแปรที่สำคัญถูกสร้างขึ้นจากการจำลองกายภาพ เสียงจำลองก็จะถูกสร้างขึ้น
เสียงกายภาพไม่ใช่สิ่งใหม่ที่คิดขึ้นในการป้องกันเสียงสะท้อนและการสังเคราะห์เสียง จนกระทั่ง Karplus-Strong algorithm มีความละเอียดลออในการหักล้างเสียงและการสร้างขั้นตอนวิธีใน การสังเคราะห์คลื่นดิจิตอล (Digital waveguide synthesis) โดย Julius O. Smith III และมากขึ้นใน DSP Power ในช่วงปลายยุค 1980 ที่มีความเป็นไปได้ในเชิงธุรกิจการค้า
จากความสำเร็จทางลิขสิทธิ์ของยามาฮ่าจากการจดสิทธิบัตรการสังเคราะห์ FM ของแสตนฟอร์ด ยามาฮ่าได้ลงนามร่วมกับมหาวิทยาลัยแสตนฟอร์ดในปี 1989 เพื่อร่วมกันพัฒนาการสังเคราะห์คลื่นดิจิตอล ดังนั้นการจดสิทธิบัตรส่วนใหญ่ที่เกี่ยวกับเทคโนโลยีนี้จึงเป็นของแสตนฟอร์ดหรือยามาฮ่า ซินธิไซเซอร์เสียงกายภาพถูกนำมาใช้ในเชิงธุรกิจอย่างจริงจังครั้งแรกในรุ่น VL-1 ของยามาฮ่า ซึ่งออกสู่ตลาดในปี 1994
ซินธิไซเซอร์ดิจิตอลสมัยใหม่.
ซินธิไซเซอร์สมัยใหม่ส่วนมากเป็น ดิจิตอล เกือบทั้งหมด รวมไปถึงการสังเคราะห์อนาล็อกสมัยใหม่ก็ใช้
เทคนิกของดิจิตอล ซินธิไซเซอร์ดิจิตอลใช้เทคนิคระบบสัญญาณดิจิตอล (Digital signal processing; DSP) เพื่อสร้างเสียงดนตรี ซินธิไซเซอร์ดิจิตอลบางชนิดในปัจจุบันออกมาในรูปแบบของโปรแกรม Softsynth ที่เสียงจากซินธิไซเซอร์นำไปใช้ร่วมกับอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล นอกเหนือนั้นยังนำไปใช้กับอุปกรณ์ DSP
ซินธิไซเซอร์ดิจิตอลสร้างตัวอย่างดิจิตอล โดยการเลือกเสียงที่ให้ความถี่ตัวอย่างออกมา (แบ่งเป็น 44100 ตัวอย่างต่อวินาที) ในกรณีพื้นฐานที่สุด เครื่องสร้างสัญญาณแต่ละตัวจะถูกจัดใหม่เพื่อการนี้ แต่ละตัวอย่างของเครื่องสร้างสัญญาณถูกใช้ให้เกิดความหลากหลายของเสียง ขึ้นอยู่กับความถี่ของเครื่องกำเนิดสัญญาณ สำหรับเครื่องสร้างฮาร์โมนิกส์ รูปแบบคลื่นของเครื่องสร้างสัญญาณจะถูกกำหนดขึ้น ส่วนเครื่องสุ่มสัญญาณรบกวนสัญญาณที่สุ่มส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปของตัวเลข ค่าต่างๆ จากการนับของเครื่องกำเนิดสัญญาณจะถูกผสมเข้าด้วยกัน และจากนั้นจะส่งไปยังตัวแปลงดิจิตอลเป็นอนาล็อก และเครื่องขยายอนาล็อกเพื่อทำลายกำแพงความยากของขั้นตอนที่มีมากมายในการสร้างสภาพแวดล้อมเสียงและการผสมเสียง และเพื่อเพิ่ม ADSR และระดับการผสมเพื่อสร้างค่าจำนวนจริงของเครื่องสร้างสัญญาณ ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น และเพื่อเพิ่มค่าในขั้นตอนสุดท้ายของการผสมเสียง สัญญาณจะถูกแปลงเป็นค่าคงที่ในเชิงเส้น
ซินธิไซเซอร์แบบโปรแกรมสำเร็จรูปเพียงอย่างเดียว.
ซินธิไซเซอร์ในยุคแรกถูกกำหนดรูปแบบจากซินธิไซเซอร์แบบโปรแกรมสำเร็จรูป บนคอมพิวเตอร์เมนเฟรม ซึ่งใช้วิธีที่ตายตัวคล้ายกับการสังเคราะห์เสียงดิจิตอล ดนตรีจะถูกเข้ารหัสเพื่อใช้ในการเจาะบัตรเพื่ออธิบายชนิดของเครื่องดนตรี โน้ต และองค์ประกอบอื่นๆ รูปแบบของระดับเสียงแต่ละชนิดจะถูกสร้างจากการเรียงคลื่นไซน์ และเปลี่ยนไปเป็นชุดรหัสฐานสองสำหรับตัวแปลงดิจิตอลเป็นอนาล็อก และผสมเสียงโดยการเพิ่มและเฉลี่ยเสียง ข้อมูลจะถูกเขียนอย่างช้าๆ ไปยังเทปคอมพิวเตอร์ และถูกเล่นทันทีเพื่อสร้างเสียงดนตรี
ในปัจจุบันความหลากหลายของโปรแกรมสำเร็จรูปได้ทำให้คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมีความเร็วสูง DSP ได้เข้ามาแทนที่ระบบเดิม และสร้างการจำลองแหล่งดนตรีอะคูสติกกายภาพหรือแหล่งกำเนิดเสียงอิเล็กทรอนิกส์ เช่นเครื่องสร้างสัญญาณ ตัวกรอง VCAs เป็นต้น โปรแกรมเชิงธุรกิจบางตัวเป็นซินธิไซเซอร์อนาล็อกคลาสสิกที่ค่อนข้างจะมีวิธีการที่ยุ่งยาก ซับซ้อน เริ่มต้นทุกๆ อย่างที่ ยามาฮ่า DX-7 ไปจนถึง ต้นกำเนิดของรูปแบบของ Moog โปรแกรมอื่นๆ อนุญาตให้ผู้ใช้สามารถควบคุมการสังเคราะห์ดนตรีดิจิตอลได้อย่างสมบูรณ์ โดยต้องอาศัยการใช้งานที่ค่อนข้างซับซ้อนและยุ่งยาก
กระเทียมเถา
กระเทียมเถา  พรรณไม้ในวงศ์ Bignoniaceae เป็นไม้เถาเลื้อยเนื้อแข็ง ขนาดกลาง มีลำต้นเป็นเถาใหญ่ แข็งแรง สามารถเลื้อยไปได้ไกลมากกว่า 10 เมตร
กลิ่นของดอกและใบ จะมีกลิ่นเหมือนกระเทียม และรูปทรงเถา จึงเป็นที่มาของชื่อ
เถาอ่อนและส่วนยอดจะเป็นสีเขียว ส่วนเถาแก่จะเป็นสีน้ำตาล มีใบประเภทใบประกอบ มีใบย่อย 1 คู่ ออกตรงข้ามกันตามข้อต้น เป็นไม้ใบบางแต่แข็งกระด้าง รูป ใบรีหรือมน หรือใบรูปไข่ขอบใบเรียบปลายใบและโคนใบแหลมก้านใบสั้นมีมือเกาะอยู่ระหว่างใบ ย่อยแต่ละคู่ในขณะที่ใบยังอ่อน ใบจะมีกลิ่นคล้ายกับกลิ่นกระเทียม
ออกดอกเป็นช่อตามข้อต้น หรือตามโคนกาบใบ ช่อหนึ่งจะมีประมาณ 10 - 20 ดอก ดอกสีม่วงอ่อน ตรงปากดอกหรือกลางดอกสีค่อนข้างขาวมีกลีบเลี้ยง 5 กลีบ โคนกลีบเชื่อมติดกันเล็กน้อย ลักษณะดอก จะเป็นรูปกรวยปากบาน หรือรูปแตร มีกลีบดอกแยกออกเป็น 5 กลีบ เมื่อดอกบานใหม่ ๆ จะเป็นสีขาว แล้วจะกลายเป็นสีชมพูและสีม่วง เมื่อแก่จัด มีเกสรตัวผู้ภายในดอก 4 อัน สั้น 2 อัน และยาวอีก 2 อัน ในช่วงที่ออกดอก กระเทียมเถาจะทิ้งใบหมด
ก้ามปูหลุด
ก้ามปูหลุด ( hort. ex Bosse)หรือชื่อเดิมคือ "Zebrina pendula", เป็นสปีชีส์หนึ่งของ spiderwort โดยทั่วไปรู้จักกันในชื่อสามัญภาษาอังกฤษว่า inch plant เป็นพืชพื้นเมืองในบริเวณชายฝั่งของเม็กซิโกตะวันออก ชื่อสามัญของสปีชีส์นี้เหมือนกับอีก 2 สปีชีส์ในสกุลเดียวกันคือ "T. fluminensis" และ "T. pallida" ลักษณะเด่นของก้ามปูหลุดคือใบเป็นลายแบบทางม้าลาย ผิวใบด้านบน ใบเจริญใหม่เป็นสีม่วง ส่วนที่อายุมากเป็นสีเขียว มีแถบสีเงิน ใบด้านล่างเป็นสีม่วงแดงเข้ม
นิยมใช้เป็นพืชที่ปลูกในร่มหรือเรือนกระจก ขยายพันธุ์โดยการปักชำ เพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็วโดยการแตกไหลไปตามพื้นดิน จึงอาจกลายเป็นวัชพืชได้ถ้าดูแลไม่ดี
ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเม็กซิโกในบริเวณตาบัสโก ใช้เป็นยาในรูปของชาสมุนไพรเรียก "มาตาลี" อาจเกิดอาการระคายเคือบนผิวหนังถ้าสัมผัสกับยางใสของพืชชนิดนี้
แคนนอน
แคนนอน  เป็นบริษัทจากประเทศญี่ปุ่นซึ่งชำนาญด้านผลิตภัณฑ์ภาพทัศน์ เช่น กล้องถ่ายภาพ, เครื่องถ่ายเอกสาร, เครื่องพิมพ์สำหรับคอมพิวเตอร์ และอื่น ๆ สำนักงานใหญ่ของแคนนอนตั้งอยู่ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
แคนนอนก่อตั้งขึ้นในปี (ค.ศ. 1933) โดยมี โยะชิดะ โกะโร และ อุชิดะ ซะบุโร เป็นผู้ก่อตั้งร่วม เมื่อตอนแรกที่ก่อตั้งนั้นใช้ชื่อบริษัทว่า "เซกิ โคงะกุ เค็นกีวโจะ" (精機光学研究所) โดยมุ่งหมายที่จะค้นคว้าวิจัยเพื่อพัฒนากล้องถ่ายภาพคุณภาพสูง ในเดือนมิถุนายน (ค.ศ. 1934) บริษัทได้นำกล้องแบบแรกออกสู่ตลาด โดยตั้งชื่อว่า Kwanon ซึ่งมีที่มาจาก "คันนง" อันเป็นนามของในภาษาญี่ปุ่น ต่อมาบริษัทได้เปลี่ยนชื่อให้ทันสมัยขึ้นเป็น "แคนนอน" ในปีต่อมา
แคนนอนมีสำนักงานถึง 195 แห่งทั่วโลก และมีพนักงานกว่าเก้าหมื่นคนทำงานในส่วนการวิจัยและพัฒนาการผลิต การขาย และกิจกรรมทางการตลาด
ในประเทศไทย ผลิตภัณฑ์ของแคนนอนจัดจำหน่ายโดย บริษัท แคนนอน มาร์เก็ตติ้ง (ไทยแลนด์) จำกัด
1933-1936 ต้นกำเนิด Canon.
ในช่วงต้นค.ศ. 1930 บริษัทที่ผลิตกล้องได้รับความนิยมสูงสุดคือ Leica และ Contax กล้องจากทั้งสองนี้ผลิตขึ้นในประเทศเยอรมัน ซึ่งนับว่าเป็นอาณาจักรของกล้อง ทั้งสองบริษัทนี้ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจาก นักถ่ายภาพทั่วโลกเนื่องจากตัวกล้องที่มีคุณภาพ และความคมชัดของภาพสูง
ในช่วงเวลานั้น กล้อง Leica มีค่าตัวอยู่ที่ 420 เยน ในขณะที่เงินเดือนเฉลี่ยของคนทำงานทั่วไปซึ่งจบปริญญาตรีในประเทศญี่ปุ่นอยู่ที่ 70 เยนต่อเดือน นายโกโร่ โยชิดะ ชาวญี่ปุ่น ทำงานอยู่ในบริษัท Leica จึงพยายามที่จะพัฒนากล้อง Range finder สำหรับฟิล์ม 35 mm คุณภาพสูง ในปี 1933 โกโร่ โยชิดะ, ซาบุโร่ ยุชิดะ และ ทาเคโ มาเอดะ เป็นผู้ก่อตั้งห้องแลบสำหรับการผลิตเลนส์ ในห้องอาพาร์ทเมนต์ซึ่งตั้งอยู่ที่ Azabu Word, Tokyo ถึงแม้ว่าจะมีหลักฐานว่าพวกเขาได้ผลิตตัวต้นแบบ กล้อง Range finder คุณภาพสูงมากในปัจจุบัน ทำให้ Kwanon เป็นเพียงกล้องต้นแบบเท่านั้น
บริษัทแคนนอนได้เปิดห้องทดลองเครื่องมือเกี่ยวกับความเที่ยงตรงในเรื่องการมองเห็น ในปี 1933.
เรื่องนี่ยังไม่เป็นที่แน่ชัด ห้องทดลองได้ถูกค้นพบเมื่อปี 1933 บนชั้น 3 ของอพาร์เม็นท์ ที่ชื่อว่า Takekawaya เมืองโตเกียว จุดประสงค์ของห้องทดลองคือ เพื่อสร้างกล้องที่มีคุณภาพสูง
ชายหนุ่มที่ชื่อ Goro Yoshida กับพี่ชายที่เป็นนักกฎหมายชื่อ Saburo Uchida และกล้องสุดโปรด ได้ร่วมกันก่อตั้งห้องทดลองนี้ขึ้นมา จุดประสงค์ก็เพื่อที่ว่าจะได้สร้างกล้องที่สามารถแข่งขันกับกล้องจากเยอรมัน ซึ่งนับวันก็จะยิ่งมีความสามารถสูงขึ้น
พวกเขาได้เริ่มจากการที่วิเคราะห์กล้องของพวกเค้าที่มีอยู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่ยากมาก พวกเขาวิเคราะห์มันไปเรื่อย ทีละขั้น พวกเขาศึกษาระบบการทำงานของอุปกรณ์ข้างในตัวกล้อง ทดสอบตัวกล้อง วาดและออกแบบต่างๆ ประกอบชิ้นส่วนต่างๆ เงินทุนของพวกเขาได้มาจากเพื่อนสนิทของพวกเขาที่ชื่อ Takeshi Mitarai ในที่สุด Takeshi Mitarai ก็ได้มาเป็นประธานบริษัท
กล้อง HANSA Canon เปิดตัว.
ถึงแม้ว่าจะมีการผลิตกล้อง kwanon เพื่อการค้า แต่ก็ไม่สามารถผลิตเลนส์ ซึ่งเป็นส่วนที่สำคัญของกล้องขึ้นมาได้ จึงได้มีการปรึกษาละประชุมจนได้ข้อสรุปร่วมกันว่าให้ใช้เลนส์จากบริษัท Nippon Kogakn Kogyo ที่ผลิตเลนส์ให้กล้อง Nikon โดยใช้ Kikkor lens หลังจากที่การเตรียมการ ในปี 1936 เดือนกุมภาพันธ์ Precision Optical Instruments ได้มีการเปิดตัวกล้อง Hansa Cannon ที่ประกอบด้วยตัวกล้อง และ Nikkor เป็นกล้องทางการค้าตัวแรกของ Canon “Hansa” ถูกจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในนาม Omiya Shasion Yohin co,ltd ซึ่งมีสัญญาการขายกล้องกับ Precision Optical Instruments lab โดยเฉพาะ คำว่า Canon เป็นเครื่องหมายการค้าตัวใหม่ของทางบริษัท คำว่าCanon หมายถึง คัมภีร์ไบเบิ้ล หรือ บรรทัดฐาน ซึ่งเป็นคำขวัญที่เหมาะสมสำหรับบริษัท
1946-1954 ปีทองของกล้อง Rangefinder.
ต้นกำเนิดของ Canon Camera Co., Inc..
ภายหลังการฟื้นฟูของบริษัท Precision Optical Industry Co., Ltd. ได้มีเปิดตัวกล้องรุ่น “S II” ในเดือนตุลาคม 1946 ซึ่งลักษณะเด่นของกล้องรุ่นนี้คือ การรวม ช่องมองภาพ และ rangefinder จำนวนหนึ่งให้มองเห็นอยู่ในหน้าต่างเดียวกัน ต่อมาในเดือนเมษายน 1949 ได้มีการเปิดตัวกล้องอีกรุ่นหนึ่ง คือรุ่น “II B” การขายกล้องสองรุ่นนี้ทำให้กองทุนหลังสงครามของบริษัทแข็งแกร่งมากขึ้น
บริษัท Precision Optical Industry Co.,Ltd. ได้เปลี่ยนชื่อ เป็น Canon Camera Co., Ltd. ในวันที่ 15 กันยายน 1947 เนื่องจากมีการเรียกร้องจากช่างภาพเพื่อป้องกันการสับสนในการเรียกชื่อผลิตภัณฑ์ที่มาจากบริษัท Precision Optical Industry Co., Ltd. ดังนั้นทางบริษัทจึงได้ตัดสินใจ ใช้ “Canon” ป็นเครื่องหมายการค้าของกล้องและเลนส์ การเปลี่ยนชื่อในครั้งนี้เปรียบเสมือนการเกิดใหม่ของวงการกล้องทั่วโลก
หลังจากเปลี่ยนชื่อบริษัท 3 ปี ประธานมิตาราอิ ได้เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกาในเดือนสิงหาคม 1950 เพื่อเป็นการศึกษาตลาด หรืออีกนัยหนึ่งก็คือการหาลู่ทางที่จะขยายตลาดการขายกล้องมาสู่อเมริกา แต่ถึงอย่างไรก็ตามทางบริษัทต่างๆในสหรัฐอเมริกาก็ไม่ยอมรับกล้องจาก Canon ถึงแม้กล้องจะมีคุณภาพดีเพียงใดก็ตาม เพียงเพราะว่าเป็นกล้องที่ผลิตในประเทศญี่ปุ่น และอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ อาคารของบริษัทสร้างจากไม้ทั้งหมดซึ่งอาจทพให้เกิดไฟไหม้ได้ง่าย ไม่มีความน่าเชื่อถือ หลังจากนั้นไม่นาน Canon ก็ได้สร้างอาคารขึ้นมาใหม่โดยจ้างวานบริษัท Fuji Aviation Instrument Co., Ltd. รวมถึงการติดตั้งอุปกรณ์ที่ทันสมัยและอุปกรณ์ป้องกันเพลิงไหม้ โดยอาคารตั้งอยู่ที่ Shimomaruko, Ohta Ward, Tokyo. สร้างเสร็จในปี 1951 เดือนมิถุนายน
การเปิดตัวของ Rangefinder Camera.
ในปี 1951 Canon ได้เปิดตัวเลนส์ Serenar 50 มม. f/1.8 ซึ่งเป็นเลนส์ที่ถือว่าเป็นผลงานชิ้นเอก ซึ่งต่อมาได้นำทฤษฎีที่ใช้ในเลนส์ตัวนี้มาพัฒนาใช้กับเลนส์ตัวอื่นๆอีก
ในช่วงครึ่งปีแรกของปี 1950 หลายๆบริษัทได้มีการปิดตัวกล้องอีกหลายรุ่นรวมถึง Canon ด้วยเช่นกัน แต่กล้องที่รับการกล่าวขวัญมากที่สุดคือ “IV Sb2” ซึ่งเป็นผลงานเอกอีกชิ้นหนึ่งที่เทียบเท่ากับกล้องของ Leica เลยก็ว่าได้
1955ความหลากหลายขากกล้อง Rangefinder สู่กล้อง SLR.
จากเดิมที่เป็นกล้อง 35 mm เป็นกล้อง rangefinder ในตอนแรกที่ผลิตโดย บริษัท Kwanon จนมาถึง กล้อง “7S” (series 7) ในเดือนเมษายน ปี 1965 ซึ่งถูกพัฒนาโดยอาศัยโครงสร้างแบบ กล้อง “VT” ที่เปิดตัวในปี 1956และกล้อง “P” (Populaire) ที่เปิดตัวในปี 1959 หลังจากนั้น กล้อง rangefinder ก็ถูกแทนที่โดย กล้อง SLR 35 mm
กล้อง SLR ตัวแรกของ Canon คือ “Canonflex” ที่ผลิตขึ้นในปี 1959 ซึ่งถือเป็นความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของกล้อง SLR นอกจากนี้ ยังมีการพัฒนาเลนส์จากเลนส์ R-series ไปสู่เลนส์ FL-series ที่ได้มีการรวมฟังก์ชันการทำงานรวมเข้าด้วยกันทำให้ในท้ายที่สุดแล้วก็ได้มีการเปิดตัวกล้องรุ่น “FX” ในเดือนเมษายน ปี 1964
การเปิดตัวของ Canonet Camera.
ในช่วงเดือนมกราคม ปี 1961 กล้อง Canonet ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วและอย่างที่ไม่เคยมีใครได้รับมาก่อน กล้องตัวนี้ถูกร้องเรียนจากผู้ค้ากล้องในตลาดว่าราคาของกล้องตัวนี้ถูกเกินไป แต่ในความจริงแล้วกล้องตัวนี้มีราคาแพงมากแต่เมื่อเทียบกับยอดขายและการตอบรับจากช่างภาพทำให้ดูเหมือนว่า กล้องตัวนี้มีราคาถูกเกินไป
กล้อง 8 mm Cinecamera Field.
กล้อง 8 mm ตัวแรกของแคนอนที่เป็นกล้องสำหรับการถ่ายภาพยนตร์ คือ “Canon Cine 8T” ที่เปิดตัวในปี 1956 และต่อมาในปีนั้นเองได้มีการพัฒนาให้ตัวกล้องมีการซูมทำให้มีการเปิดตัวกล้องขึ้นมาอีกหนึ่งตัวคือ “Canon Cinezoom 512” ซึ่งเปิดตัวในปี 1964 กล้องตัวนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นผลงานชิ้นโบว์แดงสำหรับกล้องเพื่อการถ่ายภาพยนตร์
ก้าวแรกของ Canon Inc..
ในปี 1960 แคนอนได้ตัดสินใจบุกเบิกเข้าสู่การตลาดในการผลิตสินค้าประเภทอื่นๆ เช่น เครื่องคิดเลข และเครื่องถ่ายเอกสาร ทำให้แคนอนต้องขยายตัวและเปลี่ยนเป็น Canon Inc. ในเดือนมีนาคม 1969
1970-1975: ก้าวกระโดดของกล้อง SLR.
กล้อง F-1 ตอบสนองความต้องการของช่างถ่ายภาพมืออาชีพ.
ตั้งแต่ปี 1964 ของฤดูใบไม้ร่วงในปีนั้น บริษัทแคนนอน ได้เริ่มดำเนินการผลิตกล้อง SLR เพื่อให้เป็นที่ต้องการของช่างถ่ายภาพมืออาชีพ หลังจากนั้นอีก 5ปี ความพยายามในการพัฒนาก็แล้วเสร็จ กล้องแคนนอน F-1 ก็ถูกเปิดเผยสู่สาธารณชน ในเดือนมีนาคม ปี 1971 ทำให้กล้อง F-1 ของแคนนอนในตอนนั้นเป็นกล้องที่โด่งดังจนต้องจารึกไว้ในประวัติศาสตร์กล้องถ่ายรูป
จากการพัฒนาของกล้อง “F-1” ทำให้นักถ่ายภาพมืออาชีพพอใจเป็นอย่างมาก ด้วยอุปกรณ์ที่มีมากถึง 180 ชิ้นทั้งที่เป็นตัวเลนส์ ฟิลเตอร์ อุปกรณ์ที่ผลิตขึ้นมามีความแข็งแรง สามารถทนต่อสภาพเลวร้ายต่างๆได้เป็นอย่างดี กล้อง “F-1” ได้รับการตอบรับอย่างดีจากช่างภาพมืออาชีพ ทำให้ได้รับเลือกให้เป็นกล้องถ่ายภาพในงานกีฬาโอลิมปิกที่ Montreal, Canada ปี 1976 และ โอลิมปิกหน้าหนาวที่ Lake Placid, USA ปี 1980
สำหรับพื้นฐานของเทคโนโลยีในกล้องแคนนอน F-1 ในช่วงปี 1972 บริษัทแคนนอนได้ประสบความสำเร็จในการผลิต “High Speed Motor Drive Camera” สามารถถ่ายภาพได้ถึง 9 รูปใน 2 วินาที
เลนส์ทั้ง 16รุ่น ในFDซี่รีย์ ได้ถูกนำแสดงออกมาพร้อมกับกล้องแคนนอน F-1 ต่างได้รับคำชม มันเป็นเลนส์ที่ปรับปรุงแก้ไขจนแน่ใจในคุณภาพของสีที่ถูกถ่ายทอดลงแผ่นฟิลม์ อีกทั้งยังสามารถควบคุมสมดุลสีขาวได้อย่างเที่ยงตรงด้วยการคัดสรรวัตถุดิบที่ใช้ทำด้วยแก้วคุณภาพสูง และทำการเคลือบผิวหน้าเลนส์
ซีรีส์ Canonet เป็นซีรีส์ที่มีการขายในท้องตลาดนานมาก.
ซีรีส์ Canonet เป็นซี่รี่ย์ที่ถูกวางจำหน่ายตั้งแต่ปี 1969 ถึงปี 1979 ซึ่งในช่วงเวลานั้นซีรีส์ Canonet สามารถทำยอดขายได้ทั้งสิ้น 1.2 ล้านตัว
การนำเสียงบันทึกลงในกล้องถ่ายภาพยนตร์ 8 มม..
กล้องถ่ายภาพยนตร์ที่ใช้ ฟิมล์ 8 มม. ได้ถูกพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งกล้องรุ่น “Cineprojector T-1” ที่วางจำหน่ายในเดือนเมษายนปี 1972 ได้มีการบันทึกภาพและเสียงได้พร้อมกัน ซึ่งเรียกฟังก์ชันนี้ว่า “lip-synch” ต่อมาในปี 1973 บริษัท Eastman Kodak ได้เริ่มนำเทปแม่เหล็ก มีชื่อเรียกว่า “Ektasound” มาบันทึกเสียง ในกล้องถ่ายภาพยนตร์ที่ใช้ ฟิมล์ 8 มม.
1976- 1986 : เปิดตลาดกล้องซี่รี่ A.
“AE-1” ผู้บุกเบิก กล้องอัตโนมัติและมีการคำนวณด้วยคอมพิวเตอร์ นำเข้าสู่ “NEW F-1” ระบบกล้องที่ล้ำสมัย
ในเดือนเมษายน ปี 1976 มีการเปิดตัวกล้อง“AE-1” เกิดขึ้นครั้งแรกในโลก มี Auto-Exposure (AE) SLR ซึ่งพร้อมด้วย CPU เป็นกล้องที่ผสมผสานระบบอิเล็กทรอนิกส์กับเทคโนโลยี เหมือนกับกล้อง “A-1” ที่มี AE 5 โหมด ซึ่งมีการผลิตขึ้นในเดือนเมษายน ปี 1978 ซึ่งกล้อง A-1 ได้กลายมาเป็นกล้องที่ได้รับความนิยมมาก และเมื่อถึงเวลา ก็มีการพัฒนาเวอร์ชันของเลนส์ ซึ่ง FD เลนส์นี้ มุ่งไปที่นวัตกรรมการเปลี่ยนเลนส์ ที่เป็นระบบ “fit and lock” ซึ่งเป็นระบบที่ง่ายและรวดเร็ว นอกจากนี้ยังทำให้ผู้ใช้มั่นใจมากขึ้น
ด้วยความสุดยอดของ ระบบกล้อง SLR “F-1” จึงทำให้เกิด “New F-1” ขึ้นในเดือนกันยายน ปี 1981 โดยอาศัยเทคโนโลยีไมโครคอมพิวเตอร์ ทำให้มีประสิทธิภาพและความน่าเชื่อถือมากขึ้น กล้อง“New F-1” นี้ ได้รับความนิยมจากผู้ใช้อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ช่างภาพสมัครเล่นถึงระดับมืออาชีพ
ในเดือนมีนาคม ปี 1983 ได้เกิด กล้อง T-Series ซึ่งมีประสิทธิภาพสูง ตลอดจนมีฟังก์ชันที่หลากหลาย
1987-1991: เปิดศักราชใหม่ ของกล้อง SLRปรับโฟกัสอัตโนมัติ “EOS”.
ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1985 บริษัท มินอลตา สร้าง “Minolta a-7000” ขณะที่ Nikon ก็เปิดตัว “Nikon F- 501” ในเดือนเมษายน ปี 1986 ซึ่งเปิดตัวเต็มที่เป็นกล้อง SLR, 35 mm AF ถือว่าเป็นการเข้าสู่ช่วงของกล้อง SLR ปรับโฟกัสอัตโนมัติ
ภายในการพัฒนาผลงานที่ชื่อว่า “EOS (Electro Optical System) ” Cannon รับประกันว่า เป็นกล้องปรับโฟกัสอัตโนมัติ SLR ที่มีคุณภาพสูงและมีจุดมุ่งหมายทางการตลาด ซึ่งเปิดตัวในวันที่ 1 มีนาคม ปี1987 ซึ่งเป็นปีที่ 50 ของแคนนอน ได้มีการพัฒนาและใช้นวัตกรรมที่หลากหลาย รวมถึงการใช้เทคโนโลยีเฉพาะของแคนนอนซึ่งประกอบด้วย BASIS (Base-stored Image Sensor ) ซึ่งมีความละเอียดสูง ทำให้ EOS ประสบความสำเร็จมากไม่ใช่แค่ในญี่ปุ่น แต่ทั่วยุโรป และต่อมาในปี 1989 ก็ได้เปิดตัว EOS-1
นอกจากนี้ยังมีการพัฒนา เลนส์ EF-series พร้อมๆกับกล้องEOS ด้วย ซึ่งมีความโดดเด่น พัฒนาให้มีความสมบูรณ์แบบในการควบคุมและการขนส่งข้อมูลระหว่างตัวกล้องและเลนส์อีกด้วย
กล้องวิดีโอพกพา “LX-1” ซึ่งสามารถเปลี่ยนเลนส์ได้.
ในปี 1991 มีการเปิดตัว “LX-1” กล้องวิดีโอพกพา ซึ่งสามารถเปลี่ยนหรือสลับ เลนส์ได้ ซึ่งใช้ได้ ทั้งเลนส์ สร้างด้วยไมโครคอมพิวเตอร์รวมถึง เลนส์ EF ที่ใช้ในกล้อง EOSด้วย
การทำได้จริงกล้อง SV ที่ราคาไม่แพง.
อย่างที่ทราบว่ากล้อง SV นั้นมีข้อเสียตรงที่ราคาแพง จึงมีการสร้างกล้อง SV ที่คนทั่วไปสามารถซื้อหาได้ ซึ่งCanon ได้ตั้งราคาไว้ที่ ไม่เกิน 100,000 เยน และต่อมาก็มีการเปิดตัว “RC-250 (Q-PIC) ” ในเดือนกันยายน ซึ่งมีราคา 99,800 เยน
1992-1996 ความละเอียดและการสร้างสรรค์นวัตกรรม.
“EOS” ที่ advance และมีประสิทธิภาพมากขึ้น.
ได้มีการเปิดตัว “EOS-1” ในปี 1994 ซึ่งประสบความสำเร็จมาก มีการพัฒนาตัวโมเดล และคุณภาพของ เลนส์ EF นอกจากนี้ยังมีการพัฒนา พื้นที่ของออโตเมติกฟิล์ม รวมถึงตัวเซ็นเซอร์ที่ใช้ในการจับโฟกัสและอื่นๆ ทุกอย่างรวมเข้าไว้ด้วยกัน โดยยึดถือข้อมูลการตอบรับของผู้ใช้เป็นหลัก จึงได้รับความไว้วางใจ จากกลุ่มช่างถ่ายภาพระดับมืออาชีพ
ต่อจากนั้น ในเดือนกันยายน ปี 1993 มีการเปิดตัว “EOS KISS”ซึ่งได้รับความนิยมมาก เป็นกล้องอัตโนมัติเต็มรูปแบบ มีขนาดเล็ก น้ำหนักเบา รวมถึงมีการออกแบบเพื่อสนองความต้องการของนักถ่ายภาพมือใหม่และตอบรับผู้ใช้ได้ในวงกว้าง และต่อมาในเดือนกันยายน ปี 1996 ก็ได้มีการพัฒนา EOS เวอร์ชัน “New EOS KISS” ขึ้น
เป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นเมื่อมีการเปิดตัว “EOS 5QD” ในเดือน ตุลาคม ปี 1992 เพราะเป็นระบบ eye-controlled focusingซึ่งมีความล้ำสมัยและจากนั้นก็มีการพัฒนา“EOS 55”ออกมาในปี 1995 ด้วย
APS (Advanced Photo System).
ในปี 1996 เดือน เมษายน กล้อง IXY ในระบบ APS ของแคนนนอนก็เปิดตัวออกมา ซึ่งมีฟิล์มขนาดเล็ก กล้อง IXY ของแคนนอนกลายมาเป็นกล้องที่ได้รับความนิยมมาก เพราะมีความกะทัดรัด อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน และ ฟังก์ชันมากมาย มันเป็นสิ่งที่ยอดนิยมมาก
การเข้าสู่ยุค Digital.
ได้มีการเปลี่ยนแปลงการเชื่อมต่อ สำหรับกล้องวิดีโอพกพา จากระบบอนาล็อกเป็นระบบดิจิตอล โดยการสร้าง กล้อง SV นั้น ได้สิ้นสุดลงในปี 1992 และเปลี่ยนเป็นกล้องดิจิตอล ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ปี 1996 ได้มีการเปิดตัว “PowerShot 600” เป็นกล้องดิจิตอล ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยแคนนอน
1997-2000 ปฏิวัติวงการถ่ายภาพ เข้าสู่ระบบดิจิตอลเต็มตัว.
Eos series ได้รับการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง.
ในระยะครึ่งปีหลังใน ค.ศ. 1990 new Eos ประสบความสำเร็จทางการตลาด จากการประเมินด้วยเครื่องวัด sensor linked ไปที่ focusing pointsและเข้าไปครองใจผู้ใช้ได้นานและได้รับการไว้ใจ ได้ถ้าเปรียบเทียบกับ Eos-1N.EOS-KISS III ซึ่งเปิดตัวในเดื่อนเมษายนปี 1990 มีสมรรถภาพสูง กะทัดรัด และมีความสว่างเกินความคาดหมายเพื่อเข้าถึงรูปแบบ และบรรลุเป้าหมาย ของ Eos – IV
Strengthening of Advance Photo System Line.
ในความเจริญของระบบกล้อง มีหลายๆตัวแปรที่สำคัญมาก หนึ่งใน Eos 1*8 Advance Photo system กล้อง SLR รวมกับ สมรรถภาพพื้นฐาน จาก “ New Eos Kiss” กับ ลักษณะAdvance Photo system เช่น ลักษณะพิเศษ IXY DS สามารถกันน้ำเข้าใน ระยะ 5 เมตร
Digital Image Media for the Next Century.
การพัฒนาในกล้องดิจิตอลและกล้องวิดีโอที่สามารถพกพาได้กลายเป็นสิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจ Canon ปล่อย Eos D2000 เป็นกล้อง Digital SLR ในปี 1998 เพื่อใช้ในวงการธุรกิจ รวมกับ “Power short A5” และ “Power short Pro 70” กล้องดิจิตอลเพื่อบุคคลทั่วไป จากนั้นในเดือนพฤษภาคม ปี 2000 Canon ได้เปิดตัวดิจิตอลเวอร์ชันที่มียอดขายดีที่สุด “IXY” Advanced Photo System camera หรือ “IXY DIGITAL”
ในกล้องวิดีโอสำหรับพกพา รุ่น MV-1 เป็นกล้องวิดีโอรุ่นแรกที่สามารถพกพาได้ผลิตโดย Dibut ในปี 1997-2000 ตามมาด้วยรุ่น MV-1 ในปี 1999 เป็นกล้องที่กะทัดรัด มีน้ำหนักของแสงและได้ภาพที่มีคุณภาพสูง จากนั้น่มีรุ่น pv1 ซึ่งรับช่วงต่อจากรุ่น FV10 และเผยแพร่ในเดือนพฤษภาคม ปี 2000 ออกแบบเพื่อใช้ภายในครอบครัว สำหรับช่างภาพสมัครเล่นหรือแม้กระทั่งช่างภาพระดับมืออาชีพก็ใช้ได้เช่นกัน นอกจากนี้ Canonได้นำ XL1 เข้ามาในเดือนกุมภาพันธ์ปี1998 เป็นแบบเปลี่ยนเลนส์ได้ ซึ่งเป็นประโยชน์มาก
แคนนอน มาร์เก็ตติ้ง (ไทยแลนด์).
ก่อตั้งในปีพ.ศ. 2537 วันนี้แคนนอน มาร์เก็ตติ้ง (ไทยแลนด์) เป็นสาขาของบริษัทแคนนอน อิงค์ ประเทศญี่ปุ่น มีพนักงานกว่า 400 คน เราทุกคนอุทิศตนเพื่อความพึงพอใจสูงสุดของผู้บริโภค เราเชื่อว่า การที่จะประสบความ สำเร็จได้นั้นต้องอาศัยความร่วมมือกันเป็นอย่างดีจากพนักงานทุกคน ลูกค้าทุกท่าน รวมถึงสังคมของเราซึ่งเราอยู่อาศัยและทำงานร่วมกันเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม แคนนอน มาร์เก็ตติ้ง (ไทยแลนด์) สร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์และการบริการทั้งทางด้านอุปกรณ์ด้านภาพดิจิตอลและเครื่องใช้สำนักงานด้วย
ปรัชญาของแคนนอน.