pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ค่ายผู้อพยพหนองจันกลายเป็นศูนย์บัญชาการทางทหารของแนวร่วมปลดปล่อยในช่วงปลายปี พ.ศ. 2525 ส่วนค่ายอัมปึลยังมีความสำคัญทางการบริหารจนถูกทำลายในช่วงต้นปี พ.ศ. 2528 ค่ายผู้อพยพหนองจันเป็นที่ตั้งของกองกำลังที่ 3 7 และ 9 รวมทั้งกองกำลังพิเศษ ในขณะที่หน่วยที่ 1 อยู่ที่ค่าผู้อพยพหนองเสม็ด และหน่วยที่สองอยู่ที่ค่ายอัมปึล ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2527 ซอน ซานกล่าวอ้างว่ามีทหารที่ผ่านการฝึกแล้ว 12,000 และกำลังฝึกอีก 8,000 คน แต่ยังมีอาวุธไม่เพียงพอ
การโจมตีของเวียดนาม.
การสู้รบกับเวียดนามเกิดขึ้นอย่างรุนแรงในช่วงฤดูแล้งระหว่างพฤศจิกายน พ.ศ. 2524 – มีนาคม พ.ศ. 2525 ซึ่งทำให้กองทัพอ่อนแอลงและทำให้ถอยร่นเข้าหาแนวชายแดนไทยมากขึ้น กองทัพแห่งชาติสีหนุและกองทัพเขมรแดงได้รับผลกระทบจากการโจมตีของเวียดนามด้วย และทำให้จำนวนค่ายผู้อพยพลดลง รัฐบาลไทยและหน่วยงานระดับนานาชาติอื่นๆได้เพิ่มความเข้มงวดในการรักษาความปลอดภัยค่ายผู้อพยพ และให้แยกค่ายผู้อพยพที่เป็นพลเรือนออกจากกำลังทหาร
หลังจากนั้นได้เกิดความแตกแยกระหว่างผู้นำของแนวร่วมคือซอน ซาน และเดียน เดล แต่ได้ไกล่เกลี่ยให้ยุติลงได้ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2529
กองทัพสลายตัวไปในราวกลางปี พ.ศ. 2532 หลังจากเวียดนามถอนทหารออกจากกัมพูชาหมดเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2532 นายพลเดียน เดลประกาศสลายกองทัพเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535
คณะกรรมการปลดปล่อยประชาชนเขมร  เป็นขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสที่จัดตั้งขึ้นโดยเขมรอิสระเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นคณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติเขมร คณะกรรมการนี้จัดตั้งเพื่อพยายามจะรวมศูนย์เขมรอิสระสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งมีไทยให้การสนับสนุน ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งเป็นกลุ่มฝ่ายซ้าย ต่อมาได้มีกลุ่มปัญญาชนฝรั่งเศสเข้ามาร่วมอีกกลุ่มหนึ่ง
คณะกรรมการและกองกำลังติดอาวุธนำโดยดาบ ฌวน ซึ่งเคยเป็นทหารของฝรั่งเศสและได้รับการสนับสนุนจากไทย ผู้นำคนอื่นๆได้แก่ ฮง ชุน อดีตกำนันในพระตะบอง เมย โพ ซึ่งต่อมาได้เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน เซียว เฮง หมอพื้นบ้านจากพระตะบอง เลียบ แก้ว โมนี อดีตคนขายไม้ไผ่และเป็นผู้นิยมฝ่ายซ้าย แก้ว ตัก อดีตพ่อค้าในเสียมราฐ เมา ซารวธ และ เฮม ซาวัง ซาวังกับเมย โพนี้เคยเป็นนักศึกษาที่เข้าร่วมในการรัฐประหาร พ.ศ. 2488 เพื่อต่อต้านพระนโรดม สีหนุและเรียกร้องเอกราชของกัมพูชา
กองกำลังของขบวนการนี้มีประมาณ 800 คนเมื่อก่อตั้ง โดยกลุ่มของดาบ ฌวนเป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุด คณะกรรมการได้ออกหนังสือพิมพ์ “เอกราช” ("เอกะเรียช") โดยมีความร่วมมือกับนักชาตินิยมฝ่ายซ้ายในเวียดมิญ แม้ว่าพระนโรดม จันทรังสีจะปฏิเสธที่จะร่วมงานกับเวียดมิญ
การแบ่งแยกระหว่างคณะกรรมการและเวียดมิญ.
ปลายปี พ.ศ. 2491 ขบวนการต่อต้านของเขมรแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม และแบ่งย่อยเป็นสี่เขต เขตตะวันตกเฉียงเหนืออยู่ภายใต้การนำของดาบ ฌวน ส่วนอีกสามกลุ่มผู้นำเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ชาวอินโดจีน ดาบ ฌวนมีความแปลกแยกมากขึ้น เพราะเป็นกลุ่มที่ไม่ใช่คอมมิวนิสต์เพียงกลุ่มเดียว สมาชิกของคณะกรรมการ 4 คนเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ชาวอินโดจีน ทำให้คณะกรรมการพยายามที่จะลดอิทธิพลของเวียดมิญโดยพยายามเปลี่ยนแปลงผู้นำ
การจัดองค์กรใหม่.
ใน พ.ศ. 2492 คณะกรรมการเปลี่ยนชื่อไปเป็นคณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติเขมร (ภาษาเขมร: Kana Kamathikar Khmer Sang Cheat) และมีการเลือกคณะกรรมการใหม่ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2492 โดยลดคณะกรรมการที่เป็นฝ่ายซ้ายจาก 4 คนเหลือ 3 คนคือ เมย โพ เลียบ แก้วโมนี และมวน ในช่วงครึ่งปีแรกของพ.ศ. 2492 กลุ่มของเลียบ แก้ว โมนีได้แยกตัวออกไป โดยนำกำลังทหารไปด้วยราว 200 – 300 คน แก้ว ตัก แยกตัวออกไปในเดือนเมษายนโดยนำกำลังทหารไปด้วย 400 คน
ในเดือนกรกฎาคม ดาบ ฌวนได้ลอบฆ่าเมา ซารวธและเฮม ซาวัง ทำให้เขาถูกปลดจากผู้นำคณะกรรมการ ปก พอลกุณขึ้นมาเป็นผู้นำคนใหม่ และพระนโรดม จันทรังสีได้เข้ามาร่วมด้วยและกลายเป็นผู้นำระดับสูง ดาบ ฌวนได้ยอมมอบตัวต่อฝรั่งเศสในเดือนกันยายน พ.ศ. 2492 พร้อมด้วยกำลังทหาร 300 คน ทำให้เขาได้เป็นเจ้าหน้าที่ของฝรั่งเศส
คณะกรรมการและสมาคมเขมรอิสระ.
ใน พ.ศ. 2493 เซิง งอก มิญได้จัดตั้งสมาคมเขมรอิสระขึ้นทางภาคตะวันออกของกัมพูชาโดยได้รับการสนับสนุนจากเวียดมิญอย่างมาก
ต้นปี พ.ศ. 2493 ปก พอลกุณลาออกจากตำแหน่งผู้นำของคณะกรรมการหลังถูกกล่าวหาว่ายักยอกเงินสำหรับนำไปซื้ออาวุธที่กรุงเทพฯ ในวันที่ 19 เมษายน เลียบ แก้ว โมนีได้รับเลือกให้เป็นผู้นำของคณะกรรมการทำให้แก้ว ตักกลับมาร่วมด้วยอีก ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2493 คณะกรรมการและสมาคมเขมรอิสระเดินทางไปเวียดนามใต้เพื่อเจรจากับเวียดมิญ
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 คณะกรรมการได้ประชุมที่พระตะบอง เลียบ แก้ว โมนีได้รับเลือกให้เป็นประธานอีก ส่วนแก้ว ตักถอนตัวออกไป และเกิดความขัดแย้งระหว่างเลียบ แก้ว โมนีกับแก้ว ตัก หลังจากการประชุมที่พระตะบองไม่นาน แก้ว ตักได้พยายามฆ่าเลียบ แก้ว โมนีเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ หลังจากที่คณะกรรมการได้ยื่นคำขาดกับแก้ว ตัก
ในเดือนเมษายน ความร่วมมือระหว่างคณะกรรมการกับสมาคมเขมรอิสระมีความแน่นแฟ้นขึ้น ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2494 เลียบ แก้ว โมนีได้เป็นผู้นำของคณะกรรมการอีก ส่วนกลุ่มของแก้ว ตักถูกกองกำลังของคณะกรรมการปราบปรามจนสลายตัวไปในช่วงปลายปี พ.ศ. 2494 ในช่วงนี้กองกำลังของคณะกรรมการแบ่งออกเป็นสามส่วน กลุ่มของอุก นิลพิชและอาจารย์ทุมสกมีบทบาททางภาคเหนือ และกลุ่มของทิม ตราลายมีอิทธิพลในพระตะบอง กลุ่มของตราลายมีความใกล้ชิดกับเวียดมิญและได้เข้าร่วมกับกลุ่มของเวียดมิญในที่สุด
หลัง พ.ศ. 2495.
ใน พ.ศ. 2495 พระนโรดม จันทรังสีซึ่งเป็นผู้ต่อต้านกลุ่มฝ่ายซ้ายและเวียดมิญได้แยกตัวออกไป นำกำลังทหารราว 700-1000 คน เข้าร่วมมือกับฝ่ายรัฐบาล และต่อสู้กับเวียดมิญและชาวเขมรที่สนับสนุนเวียดมิญ กลุ่มของคณะกรรมการได้ติดต่อกับเซิง งอก ทัญ นักชาตินิยมและนิยมสาธารณรัฐซึ่งได้ตั้งกองกำลังต่อต้านของตนเองในเขตเสียมราฐ กลุ่มนี้ได้รับการสนับสนุนจากชาวกัมพูชาที่มีการศึกษาในเขตเมืองและพรรคประชาธิปไตย แก้ว ตักได้เข้าร่วมกับกลุ่มของเซิง งอก ทัญด้วย
ระหว่าง พ.ศ. 2495 – 2496 เลียบ แก้ว โมนียังคงมีนโยบายร่วมมือกับสมาคมเขมรอิสระ กลุ่มที่ไม่นิยมเวียดมิญได้แยกตัวออกไปรวมทั้งกลุ่มของนิลพิชและทุมสก โดยกล่าวว่าการร่วมมือกับเวียดมิญคือการยอมให้เวียดนามเข้ามาครอบงำกัมพูชา กลุ่มที่แยกตัวออกไปส่วนใหญ่จะไปร่วมมือกับเซิง งอก ทัญ คณะกรรมการนี้สิ้นสุดลงเมื่อกัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส
เจ้าหลวงพรหมาพงศ์ธาดา
แนวร่วมสามัคคีสงเคราะห์ชาติกัมพูชา
แนวร่วมสามัคคีสงเคราะห์ชาติกัมพูชา ( "รณสิรฺสสามคฺคีสงฺเคฺราะชาติกมฺพุชา"; ; ) หรือในประเทศไทยเป็นที่รู้จักว่า แนวร่วมสามัคคีประชาชาติกู้ชาติกัมพูชา เป็นศูนย์กลางของระบบใหม่ในกัมพูชาที่ต่อมาได้สถาปนาสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา แนวร่วมนี้ก่อตั้งเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ในเวียดนาม โดยชาวกัมพูชาที่ต้องการโค่นล้มรัฐบาลเขมรแดงของพล พต เป็นองค์กรทางการเมืองและการทหารของชาวกัมพูชาที่มีบทบาทระหว่างการรุกรานกัมพูชาของเวียดนามที่ทำให้การปกครองของกัมพูชาประชาธิปไตยต้องสิ้นสุดลง และนำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลใหม่ องค์นี้มีหลายชื่อตามแต่ละช่วงในประวัติศาสตร์
แนวร่วมปลดปล่อย (พ.ศ. 2521 – 2524).
ในทางการเมืองแนวร่วมปลดปล่อยเป็นองค์กรของกลุ่มนิยมเวียดนามที่มีชื่อว่าพรรคปฏิวัติประชาชนกัมพูชา การก่อตั้งแนวร่วมนี้ในกัมพูชาเกิดขึ้นในบริเวณจังหวัดกระแจะ ซึ่งเป็นเขตปลดปล่อยของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาที่ไม่เข้าร่วมกับนโยบายการต่อต้านเวียดนามและเน้นความรุนแรงของพล พต ที่นำไปสู่การนองเลือดในภาคตะวันออกของกัมพูชาใน พ.ศ. 2520 วันประกาศจัดตั้งอย่างเป็นทางการของแนวร่วมคือ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ซึ่งเป็นวันที่นักสังคมนิยมชาวกัมพูชาเรียกว่าการประชุมเพื่อปรับความร่วมมือใหม่ เป้าหมายของแนวร่วมคือต้องการโค่นล้มรัฐบาลของพล พต ต้องการปรับรูปแบบของประเทศโดยใช้โครงสร้างแบบโซเวียตเพื่อคงไว้ซึ่งการปฏิวัติที่เป็นกลาง มีความเป็นไปได้จริง และเห็นคุณค่าของมนุษย์มากกว่าแบบของเขมรแดง แม้ว่าจะมีกลุ่มที่ไม่นิยมคอมมิวนิสต์เข้าร่วมด้วย
การติดต่อประสานงานเพื่อจัดตั้งขบวนการนี้เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มหลักๆ 5 กลุ่ม คือกลุ่มของเฮง สำรินและเจีย ซีม ที่มีอิทธิพลทางตะวันออกของกัมพูชา กลุ่มของบู ทอง ผู้นำการปฏิวัติในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเมื่อ พ.ศ. 2518 กลุ่มของแปน โสวัณณ์ เจีย สต และจัน ซี เป็นกลุ่มปัญญาชนที่ผ่านการฝึกฝนจากเวียดนาม กลุ่มของฮุน เซน และกลุ่มของเตีย บัญกับใส่ ภู่ทอง ซึ่งเป็นกลุ่มต่อต้านเขมรแดงของชาวไทยเกาะกงที่ลี้ภัยเข้ามาในประเทศไทย โดยมีเวียดนามทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการประสานงาน โดยผู้แทนของเวียดนามที่เกี่ยวข้องคือเล ดึ้ก เถาะ และเล ดึ๊ก อัญ
แนวร่วมแห่งชาติกัมพูชาเพื่อการสร้างชาติและการปกป้อง (พ.ศ. 2524 – 2549).
สองปีหลังจากการปลดปล่อยพนมเปญ แนวร่วมปลดปล่อยได้เปลี่ยนชื่อเป็นแนวร่วมแห่งชาติกัมพูชาเพื่อการสร้างชาติและการปกป้อง (ภาษาอังกฤษ: Kampuchean United Front for National Construction and Defence; ภาษาฝรั่งเศส: Front d'union pour l'édification et la défense de la patrie du Cambodge) แนวร่วมนี้เป็นองค์กรหลักของสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา มีบทบาทสำคัญในรัฐธรรมนูญมาตรา 3
แนวร่วมปลดปล่อยเพื่อการพัฒนามาตุภูมิกัมพูชา (พ.ศ. 2549 – ปัจจุบัน).
ในการประชุมครั้งที่ 5 ของแนวร่วมเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2549 แนวร่วมได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น แนวร่วมปลดปล่อยเพื่อการพัฒนามาตุภูมิกัมพูชา (ภาษาอังกฤษ: Solidarity Front for Development of the Cambodian Motherland; ภาษาฝรั่งเศส: Front de solidarité pour le développement de la Patrie du Cambodge)
องค์กรย่อย.
องค์กรย่อยที่เกี่ยวข้องกับแนวร่วมนี้ ได้แก่
คณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติเขมร
เจ้าหลวงพรหมาพงษ์ธาดา
ราชรัฏฐาภิบาลรวบรวมชาติกัมพูชา
ราชรัฏฐาภิบาลรวบรวมชาติกัมพูชา ( "ราชรฎฺฐาภิบาลรัวบรัวมชาติกมฺพุชา"; ; ) เป็นรัฐบาลพลัดถิ่นของกัมพูชา ตั้งขึ้นที่ปักกิ่ง คงอยู่ระหว่าง พ.ศ. 2513 – 2519 และมีอำนาจปกครองกัมพูชาในช่วงสั้น ๆ ระหว่าง พ.ศ. 2518 – 2519 มีพื้นฐานมาจากแนวร่วมสหภาพแห่งชาติเขมร (FUNK) ซึ่งเป็นความร่วมมือกันระหว่างพระนโรดม สีหนุ อดีตประมุขของรัฐที่ต้องลี้ภัยหลังการรัฐประหาร และสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา (ที่ต่อมารู้จักกันในชื่อเขมรแดง) ก่อตั้งขึ้นโดยการสนับสนุนของประเทศจีน แม้ว่าเขมรแดงนี้จะเคยต่อต้านระบอบสังคมของสีหนุมาก่อน
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2513 พระนโรดม สีหนุถูกรัฐประหารโดยกลุ่มฝ่ายขวาในรัฐบาลของพระองค์เองคือลน นลและพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะและอิน ตัม พระนโรดม สีหนุในขณะที่อยู่ต่างประเทศได้ออกรายการวิทยุเรียกร้องให้มีการลุกฮือต่อต้านรัฐประหารที่กรุงปักกิ่งเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2513 ในนามรัฐบาลเอกภาพแห่งชาติ
ความเห็นของพระนโรดม สีหนุในการก่อตั้งแนวร่วมมีความแตกต่างไปจากที่ประกาศโดยโฆษก เขากล่าวว่าเขาได้ตัดสินใจโดยกะทันหันเพื่อจัดตั้งรัฐบาลสหภาพแห่งชาติ ในขณะที่แผนของมอสโกและปักกิ่ง เขาได้รับข้อความหลังจากออกอากาศไปแล้ว 3 วัน ซึ่งได้รับผ่านทางผู้นำของเขมรแดง 3 คนที่เคยร่วมมือกับระบอบสังคมของพระองค์
จริงๆแล้ว ในขณะที่พระนโรดม สีหนุไปถึงปักกิ่งยังไม่แน่นอนว่าการเคลื่อนไหวจะเป็นไปในทิศทางใด และหลังจากการประชุมลับในวันที่ 21 มีนาคมกับนายกรัฐมนตรีของเวียดนามเหนือ ฝ่าม วันดงและโจว เอินไหล ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนพระนโรดม สีหนุ การประชุมครั้งนี้เป็นการตกลงใจที่จะเข้าร่วมกับกลุ่มคอมมิวนิสต์ในกัมพูชาที่เขาเคยต่อต้านมาในอดีต จึงดูเหมือนว่าเป้นความต้องการของลน นลและอาจมีการสนับสนุนของสหรัฐในการตัดสินใจก่อรัฐประหาร สีหนุเคยให้สัมภาษณ์ว่าเขาต้องเลือกเพราะลน นลบังคับให้เขาเลือก
การประกาศจัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นอย่างเป็นทางการเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 และได้รับการรับรองทันทีจากจีนแผ่นดินใหญ่ การจัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นโดยพระนโรดม สีหนุเป็นผู้นำของเขมรแดง ทำให้เขมรแดงเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ และได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มที่จงรักภักดีต่อพระนโรดม สีหนุและกลุ่มอนุรักษนิยมในการต่อต้านสาธารณรัฐเขมรของลน นล กองกำลังคอมมิวนิสต์เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วในเขตชนบทของกัมพูชา ซึ่งเกิดจากความนิยมสีหนุและความโกรธแค้นจากการทิ้งระเบิดอย่างหนักของสหรัฐอเมริกา การได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายคอมมิวนิสต์ทำให้พระนโรดม สีหนุยังคงมีอำนาจอยู่ และปลอดภัยภายใต้การสนับสนุนของจีนและเวียดนามเหนือ
รัฐบาลพลัดถิ่นนี้มีพระนโรดม สีหนุเป็นประมุข นายกรัฐมนตรีคือเพ็ญ โนต ซึ่งเป็นที่ปรึกษาของสีหนุตั้งแต่การเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศสและระหว่างปกครองด้วยระบอบสังคม เขียว สัมพันเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมและผู้บัญชาการกองทัพ ซึ่งยังคงอยู่ในพื้นที่ปลดปล่อย และเป็นจุดที่ทำให้รัฐบาลสหภาพฯออกมากล่าวว่าพวกเขาไม่ได้เป็นรัฐบาลพลัดถิ่น ฮู ยวนเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสหกรณ์ ฮู นิม เป็นรัฐมนตรีกระทรวงสารสนเทศ ทั้งหมดนี้เป็นที่นิยมในเขตชนบทของกัมพูชา เนื่องจากเป็นนักพูดเกี่ยวกับสิทธิของชนบท
การควบคุมกองทัพที่แท้จริงอยู่ภายใต้การสั่งงานของพล พต ซึ่งเป็นผู้นำระดับสูงของเขมรแดง (ร่วมกับนวน เจีย ซอน เซนและเอียง ซารี) กองทัพของแนวร่วมในชื่อกองทัพปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนกัมพูชาในช่วงแรกมีขนาดเล็ก และการต่อสู้ในสงครามกลางเมืองกัมพูชาช่วงแรกได้รับการสนับสนุนจากเวียดนามเหนือ อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างพระนโรดม สีหนุกับเขมรแดงไม่ค่อยราบรื่นนัก โดยเฉพาะพระองค์กับเอียง ซารี มีความขัดแย้งส่วนตัวอยู่ด้วย
การครอบงำของเขมรแดง.
ความสำเร็จทางการทหารของเขมรแดงเริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2516 สีหนุเดินทางเข้าเยี่ยมเยียนพื้นที่ปลดปล่อย และถ่ายรูปร่วมกับเขียว สัมพัน ฮู ยวน และฮู นิม เมื่อมีการนำภาพนั้นมาเผยแพร่ สหรัฐได้ออกมาให้ความเห็นว่าบุคคลในภาพเป็นเพียงปีศาจสามตนเพราะถูกตำรวจลับของสีหนุสังหารไปแล้ว ต่อมาเมื่อมีการเผยแพร่ภาพยนตร์ของการพบปะครั้งนี้ จึงเป็นข้อพิสูจน์ว่าบุคคลทั้งสามยังไม่ตาย
ระหว่าง พ.ศ. 2516 เจ้าหน้าที่ที่ภักดีกับพระนโรดม สีหนุและมีความเชื่อมโยงกับเวียดนามเหนือเริ่มถูกย้ายออกไปจากรัฐบาล และเริ่มมีการให้ภาพของพระนโรดม สีหนุว่าเป็นเจ้าขุนมูลนาย พื้นที่ปลดปล่อยเริ่มขยายตัวมากขึ้น โดยเฉพาะทางตะวันตก ซึ่งผู้กุมอำนาจเป็นกลุ่มของนักชาตินิยมที่ต่อต้านเวียดนาม คำว่าราชอาณาจักรถูกตัดออกจากชื่อรัฐบาล รัฐบาลสหรัฐปฏิเสธไม่ยอมรับพระนโรดม สีหนุและยังคงสนับสนุนรัฐบาลของลน นล โดยการทิ้งระเบิดในกัมพูชาต่อไป การที่สหรัฐไม่ยอมรับสีหนุ ทำให้จีนหันไปสนับสนุนเขมรแดงโดยตรงมากขึ้น
หลังพนมเปญแตก.
เมื่อเขมรแดงยึดพนมเปญได้เมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 กลุ่มคอมมิวนิสต์ได้เข้ามาควบคุมรัฐบาลพลัดถิ่นและการสื่อสารกับกัมพูชาถูกตัด พระนโรดม สีหนุไม่ได้รับรายงานโดยตรงว่าพนมเปญแตก เมื่อพระองค์เสด็จกลับพนมเปญ พระองค์รู้สึกช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้นในเมือง การเสียชีวิตของโจว เอินไหลในเดือนมกราคม พ.ศ. 2519 ทำให้สถานะของพระองค์อ่อนแอลง เมื่อพระองค์ทราบข่าวการละเมิดสิทธิมนุษยชน​ของเขมรแดงจากวิทยุต่างชาติ พระองค์จึงลาออกจากตำแหน่งประมุขรัฐเมื่อ เดือนเมษายน พ.ศ. 2519 เขมรแดงได้ส่งเอียง ซารีมาเกลี้ยกล่อมให้พระองค์อยู่ต่อไป แต่สีหนุปฏิเสธ ทำให้พระองค์ถูกกักบริเวณ เขียว สัมพันขึ้นเป็นประมุขรัฐแทน เพ็ญ โนตถูกปลดออก พล พตขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแทน
ผู้ที่นิยมพระนโรดม สีหนุในรัฐบาลพลัดถิ่นถูกประหารชีวิต เช่นพระนโรดม ภูริสสระ ซึ่งถูกฆ่าในค่ายสัมมนาเมื่อพ.ศ. 2519 เจีย สัน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมของรัฐบาลพลัดถิ่นถูกฆ่าในคุกตวล ซแลง มีแต่เพ็ญ โนตที่รอดมาได้ สมาชิกของเขมรแดงที่เข้าร่วมในรัฐบาลพลัดถิ่น ฮู ยวนสูญหายไปในปี พ.ศ. 2518 และเชื่อว่าเสียชีวิตแล้วใน พ.ศ. 2519 ฮู นิมและเจา เสงถูกประหารชีวิตที่คุกตวล ซแลงใน พ.ศ. 2520 มีเพียงเขียว สัมพันที่ยังคงเป็นผู้นำรัฐ
หลังการล่มสลายของกัมพูชาประชาธิปไตย.
หลังจากการรุกรานของเวียดนาม พ.ศ. 2521 เขมรได้เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในต้นปี พ.ศ. 2522 ทำให้มีการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา เขมรแดงได้ติดต่อพระนโรดม สีหนุให้มาเป็นตัวแทนกัมพูชาประชาธิปไตยในสหประชาชาติ แต่พระองค์ปฏิเสธ เขมรแดงพยายามจัดตั้งองค์กรใหม่เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือของตนขึ้นมาอีก ต่อมาใน พ.ศ. 2525 พรรคฟุนซินเปกของพระนโรดม สีหนุได้เข้าร่วมกับเขมรแดงในการจัดตั้งแนวร่วมเขมรสามฝ่ายเพื่อรักษาที่นั่งในสหประชาชาติ
ยุคจูแรคสิค
มหายุคมีโซโซอิค
ยุคคาร์โบนิเฟอรัส
ชารีซ เพ็มเพ็งโค
ชารีซ เพ็มเพ็งโค  เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 เป็นนักร้องชาวฟิลิปปินส์ เริ่มมีชื่อเสียงผ่านทางเว็บไซต์ยูทูบ พิธีกรชื่อดัง Oprah Winfrey พูดถึงเธอว่า เป็นเด็กผู้หญิงที่มีความสามารถที่สุดในโลก เธอเป็นศิลปินเอเชียคนแรกในประวัติศาสตร์ที่มีอัลบั้มติดท็อป 10 ในบิลบอร์ด 200
ชารีซ เพ็มเพ็งโค เกิดที่ San Pedro , Laguna ในประเทศฟิลิปปินส์ แม่ของเธอซึ่งเป็นนักร้องมาก่อน ได้เห็นว่าลูกตนเองมีทักษะการร้องเพลง จึงสนับสนุน ส่งลูกเข้าประกวดตามเวทีประกวดร้องเพลงต่าง ๆ ตั้งแต่อายุได้ 7 ปี เธอกล่าวว่าเธอขึ้นเวทีประกวดร้องเพลงมาแล้วไม่ต่ำกว่า 80 เวที
ในปี 2005 ชารีซได้เข้าประกวดรายการแข่งขันร้องเพลงที่มีชื่อว่า Little Big Star ซึ่งเธอได้ตกรอบไปตั้งแต่รอบต้น ๆ แต่ก็ได้รับการโหวตให้เข้ามาแข่งอีกครั้ง จนในที่สุดเธอก็สามารถถึงรอบสุดท้ายได้ แต่ก็ต้องพ่ายแพ้ไปในที่สุดเพราะผลโหวตน้อยกว่าที่ 1
ในปี 2007 เพื่อนเธอได้อัดคลิปวิดีโอร้องเพลงของเธอลงเว็บไซต์ Youtube ภายใต้ชื่อว่า FalseVoice ซึ่งได้รับความนิยมล้นหลามจนเป็นที่รู้จักกันในโลกอินเทอร์เน็ต
ช่วงยุค (2007-2009)
ในเดือนมิถุนายน 2007 Ten Songs/Productions บริษัทผู้เผยแพร่เพลงในประเทศสวีเดนได้เชิญเธอไปอัด Demo เพลง หลังจากที่ได้เห็นการแสดงของเธอในรายการ Little Big Star ซึ่งเธอได้อัดไว้ 6-7 เพลง และเป็นเพลงต้นฉบับของเรื่อง " Amazing "
เธอได้ถูกรับเชิญไปรายการ Star King รายการชื่อดังของประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเธอได้ร้องเพลง And I'm Tellin' You I'm Not Going และเพลง A Whole New World ซึ่งร้องคู่กับ คยูฮยอน ศิลปินจากวง Super Junior
หลังจากคลิปที่เธอไปออกรายการ Star King ถูกอัปโหลดลงในเว็บไซต์ชื่อดัง Youtube เมื่อ Ellen DeGeneres พิธีกรชื่อดังของอเมริการายการ The Ellen DeGeneres Show เธอได้เชิญชารีซไปออกรายการของเธอ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เธอได้ไปสหรัฐอเมริกา ออนแอร์เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2007 ซึ่งเธอได้ร้องเพลง And I'm Tellin' You I'm Not Going และ I Will Always Love You
หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 28 ธันวาคมเธอได้ถูกรับเชิญไป Star King อีกครั้ง และได้ร้องเพลง I Will Survive และ I Will Always Love You ซึ่งร้องคู่กับลูน่า พาร์ค
ในเดือนมกราคมปี 2008 เธอได้ถูกรับเชิญไปที่ Malacañang Palace ของประเทศฟิลิปปินส์เพื่อแสดงการร้องเพลงให้กับประธานาธิบดี Gloria Macapagal Arroyo หลังจากนั้น ในวันที่ 8 เมษายน เธอได้ถูกรับเชิญไปรายการชื่อดังของอังกฤษ ชื่อว่า The Paul O'Grady Show ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
หลังจากนั้น เธอได้ทำอัลบั้มของเธอที่มีชื่อว่า Charice วางขายในฟิลิปปินส์ ในเดือนพฤษภาคม 2008 ประกอบด้วยเพลงทั้งหมด 6 เพลงในอัลบั้ม
ในวันที่ 12 พฤษภาคม พิธีกรชื่อดังของอเมริกา Oprah Winfrey ได้รับเชิญชารีซไปออกรายการของเธอ ในตอน "World's Smartest Kids" ชารีซได้ร้องเพลง I Have Nothing ของ Whitney Houston หลังจากนั้น Oprah ได้ติดต่อไปยัง David Foster เพื่อช่วยทำเพลงให้ชารีซ
ชารีซปรากฏตัวในคอนเสิร์ต Hitman: David Foster and Friends ที่ Mandalay Bay Resort and Casino in Las Vegas, Nevada เธอได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ The Bodyguard ได้ถูกออนแอร์หลายครั้งในช่อง PBS และอื่น ๆ
เมื่อเธอแสดงในตอน "Dreams Come True" ของรายการ The Oprah Winfrey ในเพลง "My Heart Will Go On" Oprah ได้เรียกเธอว่า เป็นสาวน้อยที่มีความสามารถมากที่สุดในโลกขณะนี้ หลังจากนั้น เธอก็ต้องตกใจเมื่อโอปราห์ได้ให้ชารีซติดต่อกับ Celine Dion ผ่านการถ่ายทอดดาวเทียม เซลีนได้เชิญเธอไปร้องเพลงให้แม่ของเธอ ชื่อเพลงว่า Because You Loved Me และร้องร่วมกับเซลีนในคอนเสิร์ตทัวร์ Taking Chances ที่เมดิสัน การ์เดี้ยน สแควร์ ณ นิวยอร์ก
Charice Pempengco
ม.เทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ศาลายา
รอเบิร์ต วิตเตก
รอเบิร์ต วิตเตก  เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1982 ที่บราติสลาวา เป็นนักฟุตบอลชาวสโลวาเกีย ปัจจุบันเล่นตำแหน่งศูนย์หน้าให้กับสโมสรฟุตบอลอันการาจือจือในซูเปอร์ลีกของประเทศตุรกี
สนามกีฬาเคปทาวน์
สนามกีฬาเคปทาวน์  เป็นสนามกีฬาในเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นสนามกีฬาใหม่ที่สร้างขึ้นเพื่อการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 ในช่วงระหว่างวางแผนงาน สนามกีฬาใช้ชื่อว่า กรีนพอยต์ (Green Point) ที่เป็นชื่อของสนามกีฬาเดิมในสถานที่ก่อสร้าง และชื่อนี้ก็ยังมักถูกเอ่ยถึงอยู่ในช่วงฟุตบอลโลกจากสื่อมวลชน
สนามกีฬาตั้งอยู่ที่กรีนพอยต์ ระหว่างเขาซิกนอลและมหาสมุทรแอตแลนติก สนามกีฬามีความจุ 64,100 คน
สนามกีฬากรีนพอยต์
Green Point Stadium
ซิเมา ซาโบรซ่า
เทเลทับบี้
เคซูเกะ ฮนดะ
เคซูเกะ ฮนดะ (; เกิด 13 มิถุนายน ค.ศ. 1986) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้กับFK Sūduva นอกจากนั้นยังเล่นได้ทั้งตำแหน่งปีกและกองหน้าอีกด้วย
การเล่นให้กับสโมสรฟุตบอล.
เกิดในเมืองเซ็ตสึ จังหวัดโอซากะ ฮนดะเริ่มต้นเล่นฟุตบอลให้กับสโมสรท้องถิ่นชื่อสโมสรฟุตบอลเซ็ตสึ ตั้งแต่อยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 หลังจากนั้นก็ได้มาเล่นให้กับทีมเยาวชนรุ่นเล็กของทีมกัมบะโอซากะ แต่ก็ไม่ได้รับเลือกไปเล่นให้กับทีมเยาวชนชุดใหญ่ หลังจากนั้นก็ได้ไปเรียนมัธยมที่โรงเรียนเซเรียว  ในจังหวัดอิชิกาวะ และได้เริ่มเล่นฟุตบอลให้กับโรงเรียนนี้จนได้เป็นผู้เล่นตัวหลักที่พาโรงเรียนเซเรียว ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลมัธยมระดับประเทศ โดยเป็นตัวแทนจากอิชิกาวะทีมแรกที่ได้ผ่านเข้ารอบ และได้เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ถูกคัดเลือกเข้าแคมพ์พัฒนานักเตะของ J. League และ JFA ในปี 2004
นาโงยะแกรมปัสเอต.
หลังจากได้รับเลือกแล้ว ฮนดะก็สามารถถูกส่งชื่อเป็นผู้เล่นของ Nagoya Grampus Eight ได้ ในขณะเดียวกันก็ยังเป็นผู้เล่นให้กับโรงเรียนของเขาด้วย เขาเคยเล่นใน J. League Cup อยู่ 1 ครั้ง ทั้งๆที่ยังเป็นนักเรียนอยู่
หลังจากจบการศึกษาเขาก็ได้เข้าร่วมทีมนาโงยะอย่างเป็นทางการในปี 2005 ในนัดแรกที่ลงแข่งเขาสามารถทำ assist ได้ 1 ครั้ง ในปี 2006 เขาก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของสโมสร
VVV-Venlo.
หลังจากช่วยทีมนาโงยะ มาเป็นกว่า 3 ปี ฮนดะก็มีโอกาสย้ายไปค้าแข้งยังต่างแดนเป็นครั้งแรกกับสโมสร VVV-Venlo ในวันที่ 16 มกราคม 2008 โดยเขาเซ็นสัญญาเป็นเวลา 2 ปีครึ่ง และในฤดูกาลแรกของเขาบนแผ่นดินแดนกังหันลม เขาได้ลงสนามไปทั้งสิ้น 14 นัด ทำได้ 2 ประตู ซึ่งประตูแรกของเขาเกิดขึ้นในเกมที่พบกับ เฟเยนูร์ด เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2008 โดยเป็นลูกฟรีคิก
ตลอดระยะเวลาสั้นๆในทีม VVV-Venlo สื่อต่าง ๆ ในฮอลแลนด์ยกย่องให้เขาเป็น "Keiser Keisuke" หรือจอมทัพไคซูเกะ เขาได้รับการยอมรับอย่างสูงไม่ใช่แค่ในญี่ปุ่นเท่านั้น แต่ยังได้รับชื่อเสียงในฮอลแลนด์ด้วย เนื่องจากความสำเร็จของเขากับสโมสร VVV-Venlo นั่นเอง
CSKA Moscow.
ปลายเดือนธันวาคมปี 2009 เขาได้ย้ายจาก VVV-Venlo ไปค้าแข้งในรัสเซียกับสโมสร CSKA Moscow โดยมีค่าตัวประมาณ €6ล้านปอนด์ สัญญา 4 ปี
ฮนดะมีฟอร์มที่สุดยอดในเกมส์ UEFA Champions League ที่พบกับเซบิยา ในเลกที่ 2 ในเมืองเซบิยา ประเทศสเปน เขาทำประตูชัยในเกมส์นี้จากการยิงฟรีคิก หลังจากเป็นผู้ช่วย Tomáš Necid ทำประตูได้ไปก่อนหน้านี้ ด้วยผลการแข่งขัน 2 ประตูต่อ 1 ทำให้ทีมผ่านทะลุเข้ารอบ ก่อนรองชนะเลิศได้สำเร็จ ทำให้เขาได้เป็นนักเตะญี่ปุ่นคนแรกที่สามารถผ่านเข้าสู่รอบ quarterfinals ได้สำเร็จและเป็นคนแรกที่ทำประตูได้ในรอบ knock-out
เขาทำประตูแรกในลีก league ได้ในวันที่ 12 มีนาคม 2010 ในเกมส์เหย้าพบกับทีม Amkar Perm โดยทำประตูได้ในช่วงนาทีที่ 3 ของการต่อเวลาพิเศษ โดยการรับบอลจาก Necid แล้วยิงด้วยเท้าซ้าย ซึ่งเป็นประตูชัยให้กับ CSKA Moscow
การเล่นให้ทีมชาติ.
ฮนดะ เป็นหนึ่งในสมาชิกทีมชาติญี่ปุ่นชุดสู้ศึกฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์โลก ปี 2005 และปัจจุบัน เขาก็เล่นให้กับทีมชาติญี่ปุ่น รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ซึ่งเขาติดเป็นหนึ่งใน 23 ขุนพลของทีมซามูไร ในชุดลุยศึกฟุตบอลโอลิมปิก 2008 รอบคัดเลือก
ในเดือนมิถุนายนที่ผ่านมาเขาก็ขยับขึ้นไปติดทีมชาติชุดใหญ่นัดแรก ในวันที่ 22 มิถุนายน 2008 ในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก โซนเอเชีย ที่ญี่ปุ่น พบกับ ทีมชาติบาห์เรน และในวันที่ 14 กรกฎาคม 2008 ฮนดะ ก็ถูกประกาศให้เป็นผู้เล่นในทีมซามูไร ที่จะลงเล่นในรอบสุดท้ายของการแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกเกมส์[5] 2008 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีน อีกด้วย
ฮนดะ ทำประตูแรกให้กับทีมชาติชุดใหญ่ได้ในวันที่ 27 พฤษภาคม 2009 ในแมทช์พบกับ Chile ที่สนาม Nagai Stadium ในเมือง Osaka
ฟุตบอลโลก 2010.
ฮนดะทำประตูชัยในนัดแรกของ ฟุตบอลโลก 2010 พบกับทีมชาติแคเมอรูน โดยทำประตูจากการเปิดของ Daisuke Matsui เข้าไปมุมซ้ายบนขอประตู ผลจากฟอร์มการเล่นนัดนี้ทำให้เขาได้รับเลือกเป็น Man of The Match โดย FIFA ในเกมส์สุดท้ายของรอบแบ่งกลุ่มกับทีมชาติเดนมาร์ก ฮนดะยิงฟรีคิกสุดสวยเข้าไปในนาทีที่ 17 ของการแข่งขันจากระยะ 30 หลา ก่อนที่จะเป็นผู้ช่วยให้ Shinji Okazaki ทำประตูในนาทีที่ 88 จบเกมส์ญี่ปุ่นชนะ 3-1 ทำให้เขาได้รับเลือกเป็น Man of the Match อีกครั้งและพาญี่ปุ่นเข้าสู่รอบที่ 2 ได้สำเร็จ
ข้อมูลล่าสุด: 16 มีนาคม 2010
68||24||3||2||colspan="2"|-||colspan="2"|-||71||26
11||2||0||0||colspan="2"|-||4||1||15||3
169||37||8||2||10||2||4||1||191||42
ดาเนียล เวสต์ลิง
ไคซูเกะ ฮอนดะ
อาสารักษาดินแดน
สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมมหาดไทย
สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมมหาดไทย เป็นสถานีโทรทัศน์ผ่านดามเทียม ของกระทรวงมหาดไทย จัดตั้งขึ้นในสมัยที่นายชวรัตน์ ชาญวีรกูล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เพื่อเป็นช่องทางในการสื่อสารกับประชาชนทั้งในส่วนกลางและภูมิภาค เริ่มออกอากาศครั้งแรก เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2553
สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมมหาดไทย หรือ "โทรทัศน์มหาดไทย" จัดตั้งขึ้นตามแนวความคิดของนายชวรัตน์ ชาญวีรกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เพื่อให้เป็นช่องทางในการสื่อสารระหว่างกระทรวงมหาดไทย กับประชาชนทั่วไป ในระยะเริ่มต้นยังถูกกระแสต่อต้านจากบุคคลบางกลุ่ม ด้วยเหตุผลว่าการจัดตั้งโทรทัศน์มหาดไทย จะเป็นช่องทางการสื่อสารของพรรคภูมิใจไทย หรือทีวีสีน้ำเงิน มากกว่าการเป็นทีวีของประชาชน อันจะเห็นได้จากการที่คณะทำงานและบุคคลที่เกี่ยวข้องส่วนใหญ่ เป็นบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับพรรคภูมิใจไทย อาทิ นายศักดิ์สยาม ชิดชอบ นายชวรัตน์ ชาญวีรกูล นายบุญจง วงศ์ไตรรัตน์ ฯลฯ จนกระทั่งได้มีการออกอากาศอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2553
ปัจจุบันโทรทัศน์มหาดไทย ดำเนินการโดย ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นช่องทางประชาสัมพันธ์และเผยแพร่องค์ความรู้ ข้อมูล ข่าวสาร "การบำบัดทุกข์ บำรุงสุข" การเตือนภัย การเตรียมความพร้อมหากเกิดภัย ผลิตภัณฑ์สินค้า OTOP เพื่อทำให้ประชาชนมีรายได้ ลดรายจ่าย ชุมชนเข้มแข็ง เป็นการกระตุ้นเศรษฐิจในระดับชุมชนส่งผลให้เศรษฐกิจของประเทศเสถียรภาพเจริญเติบโตแบบยั่งยืน และผลการดำเนินการตามภารกิจหน้าที่ของกระทรวงมหาดไทยและหน่วยราชการอื่น โดยสามารถรับชมได้ด้วยจานรับสัญญาณดาวเทียมแบบ C-Band ความถี่ 4036 Vertical Symbol Rate 2025
หัวใจถูกบีบรัด
หัวใจถูกบีบรัด  เป็นภาวะฉุกเฉินซึ่งมีของเหลวคั่งอยู่ในช่องเยื่อหุ้มหัวใจ หากมีปริมาณของเหลวเพิ่มมากขึ้นจนทำให้หัวใจไม่สามารถขยายตัวเพื่อเติมเลือดเข้าห้องหัวใจได้จะทำให้หัวใจมีปริมาตรเลือดหัวใจบีบต่อครั้ง (stroke volume) ลดลง ทำให้เกิดการสูบฉีดเลือดไม่เพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย เกิดภาวะช็อค และทำให้เสียชีวิตได้
ภาวะหัวใจถูกบีบรัดเกิดขึ้นเมื่อเกิดมีของเหลวขึ้นในช่องเยื่อหุ้มหัวใจเร็วเกินกว่าที่ถุงเยื่อหุ้มหัวใจจะขยายได้ทัน หากปริมาณของของเหลวเพิ่มขึ้นช้า ๆ (เช่นในภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานน้อย) ถุงเยื่อหุ้มหัวใจจะสามารถขยายขนาดเพื่อรองรับของเหลวได้ก่อนที่จะเกิดภาวะบีบรัด แต่ถ้าของเหลวเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว (เช่นในอุบัติเหตุหรือการฉีกขาดของหัวใจ) ปริมาณของเหลวเพียง 100 มิลลิลิตรก็สามารถทำให้เกิดภาวะบีบรัดได้
โยฮัน ไกรฟฟ์
แฮ็นดริก โยฮันเนิส ไกรฟฟ์ (; 25 เมษายน พ.ศ. 2490 – 24 มีนาคม พ.ศ. 2559) เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ผู้ได้ชื่อว่าเป็นตำนานแห่งทีมชาติเนเธอร์แลนด์ เจ้าของฉายา "นักเตะเทวดา" หรือ "ผู้สง่างาม"  ในภาษาดัตช์
โยฮัน ไกรฟฟ์ มีชื่อเต็มว่า แฮ็นดริก โยฮันเนิส ไกรฟฟ์  เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1947 ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ในครอบครัวฐานะปานกลาง ไกรฟฟ์เริ่มเล่นฟุตบอลข้างถนนในวัยเยาว์เหมือนเด็กคนอื่น ๆ ทั่วไป จากนั้นได้มีแมวมองจากสโมสรอาเอฟเซ อายักซ์ เข้ามาเห็นแวว ในที่สุดไกรฟฟ์ก็ทำสัญญาเข้าร่วมทีมเยาวชนของอายักซ์ สโมสรฟุตบอลใหญ่ของเนเธอร์แลนด์