pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การพลัดถิ่นของชาวไอริช  หมายถึงผู้อพยพชาวไอริชและบุตรหลานที่พำนักอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา, แคนาดา, ออสเตรเลีย, อาร์เจนตินา, นิวซีแลนด์, เม็กซิโก, แอฟริกาใต้, บราซิล รัฐในแคริบเบียน และแผ่นดินใหญ่ยุโรป ผู้พลัดถิ่นเมื่อตีความหมายอย่างกว้างๆ แล้วก็มีด้วยกันกว่า 80 ล้านคน ซึ่งมากกว่าสิบสามเท่าของประชากรบนเกาะไอร์แลนด์เอง ที่มีประชากรราว 6.2 ล้านคนใน ค.ศ. 2009 (รวมสาธารณรัฐไอร์แลนด์ และไอร์แลนด์เหนือ)
หลังจากปี ค.ศ. 1840 การอพยพก็ทำกันอย่างขนานใหญ่จนกลายเป็นขบวนการโยกย้ายประชากรระดับชาติ ผู้ที่อพยพที่รวมทั้งที่อพยพไปยังบริเตนมีด้วยกันเป็นจำนวนทั้งสิ้นราวระหว่าง 9 ถึง 10 ล้านคนที่อพยพหลังปี ค.ศ. 1700 จำนวนที่อพยพสูงกว่าเมื่อไอร์แลนด์มีประชากรเป็นจำนวนสูงสุดในประวัติศาสตร์ในคริสต์ทศวรรษ 1830 เป็นจำนวน 8.5 คน ระหว่าง ค.ศ. 1830 จนถึง ค.ศ. 1914 ประชากรอีกเกือบ 5 ล้านคนอพยพไปยังเฉพาะสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1890 สองในห้าของชาวไอร์แลนด์ที่เกิดมีถิ่นฐานอยู่ในต่างประเทศ เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 21 ก็มีผู้คนราว 80 ล้านคนจากทั่วโลกที่อ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากชาวไอริช ในจำนวนนั้นชาวอเมริกัน 45 ล้านคนอ้างว่าเชื้อสายหลักของตนเป็นชาวไอริช
Irish diaspora
Irish Immigrants
ผู้อพยพชาวไอร์แลนด์
Irish immigration
เส้นทางสายตะวันออกเฉียงเหนือ
ชาวไอร์แลนด์พลัดถิ่น
เส้นทางสายเหนือ
สถานีรถไฟแผ่นดินทอง
ผู้พลัดถิ่นชาวไอร์แลนด์
สถานีบ้านแสลงพัน
ช็อค ออฟ เดอะ นิว อีร่า
สถานีรถไฟจักราช
เพกกี ลี
เพกกี ลี  (26 พฤษภาคม ค.ศ. 1920 - 21 มกราคม ค.ศ. 2002) เป็นนักร้องเพลงแจ๊ซ เพลงป็อป ชาวอเมริกัน ยังเป็นนักแต่งเพลง นักเขียนเนื้อเพลงและนักแสดง เธอมีผลงานเกือบ 7 ทศวรรษ เริ่มจากการเป็นนักร้องในสถานีวิทยุท้องถิ่น ไปจนถึงร้องในวงบิ๊กแบนด์ของเบนนี กูดแมน ลีได้ร่วมงานกับศิลปินและนักแสดงหลายแขนง เธอยังเขียนเพลงให้กับภาพยนตร์ ยังสร้างสรรค์ผลงานอัลบั้มเพลง คอนเซปต์อัลบัม ที่รวมการแต่งกวี เพลงแจ๊ซ แชมเบอร์ป็อป เพลงอาร์ต และแนวเพลงอื่น ๆ เข้าด้วยกัน
เพ็กกี ลี
เพ็กกี้ ลี
แพตตี เพจ
คลารา แอน ฟาวเลอร์  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ แพตตี เพจ  เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1927 เสียชีวิตวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2013 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน เป็นศิลปินหญิงในแนวเทรดิชันนอลป็อปที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคนหนึ่ง เธอเป็นศิลปินหญิงที่มียอดขายมากที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1950 มียอดขายมากกว่า 100 ล้านชุด
เพจเซ็นสัญญากับค่ายเมอร์คิวรีเรเคิดส์ในปี ค.ศ. 1947 และกลายเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่ประสบความสำเร็จ เริ่มด้วยเพลงในปี ค.ศ. 1948 ที่ชื่อเพลง "Confess" ในปี ค.ศ. 1950 เธอมีซิงเกิลแรกที่ขายได้เกิน 1 ล้านชุดที่ชื่อ "With My Eyes Wide Open, I'm Dreaming" และต่อมาก็ยังมีซิงเกิลที่มียอดขายเกินล้านอีก 14 แผ่น ในช่วงระหว่างปี 1950 ถึง 1965
เพลงที่เป็นเพลงสัญลักษณ์ของเธอคือเพลง "Tennessee Waltz" บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1950 เป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ขายดีที่สุดในศตวรรษที่ 20 และยังเป็น 1 ใน 2 เพลงอย่างเป็นทางการของรัฐเทนเนสซี เพลง "Tennessee Waltz" ติดอันดับ 1 บนนิตยสารบิลบอร์ดนาน 13 สัปดาห์ในชาร์ตยอดขาย ในปี 1950 เพจยังมีซิงเกิลอันดับ 1 อีก 3 ซิงเกิลในระหว่างปี 1950 ถึง 1953 กับซิงเกิล "All My Love (Bolero)", "I Went to Your Wedding," และ "(How Much Is That) Doggie in the Window"
แตกต่างจากนักร้องเพลงป็อปคนอื่น เพจได้รวมแนวเพลงอย่างเพลงคันทรีเข้ากับเพลงป็อปในรูปแบบของเธอ เหตุนี้เองเป็นผลทำให้เธอมีซิงเกิลติดบนชาร์ตบิลบอร์ดคันทรีชาร์ตด้วย และตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 เพจเริ่มหันก้าวเข้าสู่วงการเพลงคันทรี เธอมีเพลงติดชาร์ตคันทรีจนถึงปี 1982 เพจเป็นหนึ่งในศิลปินเพียงไม่กี่คนที่มีเพลงติดชาร์ตคันทรีใน 5 ทศวรรษ
เมื่อเพลงแนวร็อกแอนด์โรลได้รับความนิยมในครึ่งหลังของคริสต์ทศวรรษ 1950 เพลงแนวเทรดิชันนอลป็อปก็เสื่อมความนิยมไป เพจเป็นหนึ่งในนักร้องเพลงเทรดิชันนอลป็อปเพียงไม่กี่คนที่สามารถประสบความสำเร็จในช่วงเวลานั้น เธอยังมีเพลงฮิตในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 อย่างเช่นเพลง "Old Cape Cod," "Allegheny Moon," "A Poor Man's Roses (Or a Rich Man's Gold)," และ "Hush, Hush, Sweet Charlotte"
ในปี 1997 แพตตี เพจมีชื่ออยู่ในหอเกียรติยศดนตรีโอคลาโฮมา
แพตตี้ เพจ
ชาลส์ แกวัน ดัฟฟี
ชาลส์ แกวัน ดัฟฟี (; 12 เมษายน ค.ศ. 1816 - 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1903) เป็นนักชาตินิยมชาวไอริช และนักการเมืองชาวออสเตรเลีย และมีตำแหน่งเป็นนายกวิกตอเรีย นอกจากนั้นก็ยังเป็นนักการเมืองที่มีบทบาทสำคัญคนหนึ่งของประวัติศาสตร์การเมืองของสมัยวิกตอเรีย
Charles Gavan Duffy
ปล่อยให้ทำไป
ในทางเศรษฐศาสตร์ ปล่อยให้ทำไป  หมายถึง ปล่อยให้อุตสาหกรรมดำเนินการไปโดยปราศจากการแทรกแซงของรัฐบาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งการจำกัดในรูปของพิกัดอัตราศุลกากรและการผูกขาดโดยรัฐบาล วลี "Laissez-faire" เป็นวลีภาษาฝรั่งเศส ซึ่งมีความหมายตามตัวอักษรว่า "ปล่อยให้ทำไป" จัดเป็นนโยบายเศรษฐกิจแบบเสรีนิยมรูปแบบหนึ่ง
วิลเลียม สมิธ โอไบรอัน
วิลเลียม สมิธ โอไบรอัน  (17 ตุลาคม ค.ศ. 1803 - (18 มิถุนายน ค.ศ. 1864) วิลเลียม สมิธ โอไบรอันเป็นนักชาตินิยมชาวไอร์แลนด์, สมาชิกรัฐสภา และผู้นำของขบวนการยังไอร์แลนด์ โอไบรอันถูกกล่าวหาว่าปลุกปั่นเมื่อเกิดการปฏิวัติของขบวนการยังไอร์แลนด์ ค.ศ. 1848 แต่บทลงโทษประหารชีวิตได้รับการผ่อนผันให้เป็นการเนรเทศไปยัง Van Diemen's Land ในปี ค.ศ. 1854 โอไบรอันก็ได้รับการปลดปล่อยโดยมีข้อแม้ว่าต้องลี้ภัยออกจากไอร์แลนด์ โอไบรอันจึงไปพำนักอยู่ที่บรัสเซลส์อยู่สองปี ในปี ค.ศ. 1856 โอไบรอันก็ได้รับการอภัยโทษและได้เดินทางกลับไปยังไอร์แลนด์ แต่หลังจากนั้นก็เลิกเกี่ยวข้องกับการเมือง
การอพยพของชาวไอร์แลนด์
พนักงานราชการไทย
พนักงานราชการ คือ บุคคลที่ปฏิบัติหน้าที่ราชการให้แก่หน่วยงานของรัฐ ตามสัญญา โดยรับค่าตอบแทนจากรัฐบาล
ภายหลังการปรับปรุงโครงสร้างส่วนราชการตามการปฏิรูประบบราชการ พ.ศ. 2545 สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน ได้นำระบบลูกจ้างสัญญาจ้างเดิม มาปรับรูปแบบการจ้างงานในหน่วยงานภาครัฐ ให้มีความยืดหยุ่นมากขึ้น และทดแทนอัตราลูกจ้างประจำของส่วนราชการที่เกษียณอายุราชการ รวมทั้งขยายให้ครอบคลุมถึงการจ้างผู้เชี่ยวชาญหรือผู้ทรงคุณวุฒิเป็นที่ปรึกษา โดยกำหนดชื่อว่า "พนักงานราชการ" เพื่อดึงดูดใจและแสดงสถานะที่ชัดเจน
พนักงานราชการ สามารถขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ได้ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในบัญชี 32 เมื่อปฏิบัติงานติดต่อกันไม่น้อยกว่า 5 ปี ดังนี้
โรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (ทวีวัฒนา) ในพระราชูปถัมภ์ฯ
โรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (ทวีวัฒนา) ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร
เกี่ยวกับโรงเรียน.
"โรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (ทวีวัฒนา) ในพระราชูปถัมภ์ฯ" เดิมคือโรงเรียน “โรงเรียนศาลาธรรมสพน์" ก่อตั้งเมื่อวันที่ 20มีนาคม พ.ศ. 2498 เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ประเภทสหศึกษา สังกัดกรมวิสามัญศึกษากระทรวงศึกษาธิการ โดยได้รับอนุมัติจากกองคลังให้สร้างขึ้นด้วยเงิน กศ.ส. ราคา 500,000 บาท บนพื้นที่ 10ไร่ 3งาน 64 ตารางวา ในระยะเริ่มต้นที่อาคารเรียนยังสร้างไม่เสร็จจึงไปอาศัยเรียนที่โรงเรียนประชาบาลคลองทวีวัฒนา (โรงเรียนคลองทวีวัฒนา ทองน่วมอนุสรณ์) เป็นการชั่วคราว เปิดทำการสอนครั้งแรก มีนักเรียน 1 ห้องเรียน จำนวน 44 คนเป็นชาย 32 คน หญิง 12 คน ครู 1 คน ซึ่งทำหน้าที่เป็นครูใหญ่และครูประจำชั้นคือ นายสะอาด จั่นแย้ม มีภารโรง 2 คน ตัวอาคารเรียนสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2498 เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น 8 ห้องเรียน เริ่มใช้อาคารเรียนเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2498 จนถึงเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2520 จึงอนุมัติรื้อเพราะความทรุดโทรม โรงเรียนศาลาธรรมสพน์ ได้รับอนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนทวีวัฒนา" เมื่อวันที่ 8 เมษายน 2504 ตามชื่อแขวงทวีวัฒนา ที่แยกมาจากแขวงศาลาธรรมสพน์ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เมื่อ ท่านผู้หญิงศรีรัศมิ์ สุวะดี (เดิม:พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายา) เสด็จเยี่ยมโรงเรียนทวีวัฒนา เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2549 เพราะเห็นว่าชื่อโรงเรียนสอดคล้องกับชื่อวังทวีวัฒนาและเขตทวีวัฒนา จึงเป็นที่สนพระทัย และได้เสด็จเป็นการส่วนพระองค์ พระองค์ได้ทอดพระเนตรกิจกรรมต่างๆของนักเรียน ตลอดจนมีพระกระแสรับสั่งเกี่ยวกับการดำเนินกิจกรรมของโรงเรียนและทรงรับจะดูแลโรงเรียน อยากจะมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาต่างๆ ไม่บ้างก็น้อย เพื่อที่จะหาแนวทางพัฒนาการศึกษาให้แก่เยาวชนในพื้นที่ ที่อยู่บริเวณเขตทวีวัฒนา ยังความปราบปลื้มและซาบซึ้งในน้ำพระทัยของพระองค์อย่างหาที่สุดมิได้ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2551 สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชสยามมกุฎราชกุมาร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า พระราชทานนาม โรงเรียนทวีวัฒนา ใหม่เป็น โรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (ทวีวัฒนา) ในพระราชูปถัมภ์ฯ และได้มีพระราชานุญาต เชิญพระนามาภิไธยอักษรย่อ ม.ว.ก. เป็นตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียนและ ท.ป.๓ เป็นอักษรย่อประจำโรงเรียน
หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2551 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งยังดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามกุฎราชกุมาร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระพุทธรูปบูชาพระราชทานประจำโรงเรียน มีนามว่า “พระพุทธเกตุชัยมงคล พรหมรังษี” และทางโรงเรียนได้ทำพิธีอัญเชิญพระพุทธรูปบูชาพระราชทานจากวัดศาลาแดง มายังโรงเรียน เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2551 เวลา 09.09 น. เพื่อความเป็นสิริมงคลของโรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (ทวีวัฒนา) ในพระราชูปถัมภ์ฯ
ปัจจุบันโรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (ทวีวัฒนา) ในพระราชูปถัมภ์ฯ ได้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งในอดีตนั้น มีจำนวนนักเรียนทั้งสิ้น ประมาณ 600-800 คน แต่ในปัจจุบันทางโรงเรียนได้ขยายโอกาสแก่นักเรียนและรับจำนวนนักเรียนเพิ่มมากกว่า 1,500 คน โดยทางโรงเรียนได้ทำการเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยทำการเปิดสอน EP ในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ตั้งแต่ปี 2550 โดยไม่มีการเก็บค่าใช้จ่ายเพิ่มใดๆ และในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ทางโรงเรียนได้มีแผนการเรียนทั้งสิ้น 9 สายการเรียนด้วยกันโดยแบ่งตามกลุ่มสาระการเรียนรู้ที่เน้นดังนี้ วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ ภาษาอังกฤษ-คณิตศาสตร์(ศิลป์-คำนวณ) ภาษาอังกฤษ-ภาษาญี่ปุ่น ภาษาอังกฤษ-ภาษาจีน ธุรกิจ-คอมพิวเตอร์ ธุรกิจค้าปลีก ภาษาไทย-สังคมศึกษา พลศึกษา และ จิตรกรรมและการออกแบบ
เวฟวิง แฟลก
Mycoplasma laboratorium
ไมโคพลาสมา แลบราโทเรียม  เป็นสปีชีส์ที่เกิดจากการสังเคราะห์แบคทีเรียบางส่วน ซึ่งนำมาจากจีโนมของ "ไมโคพลาสมา เจนิทาเลียม" ความพยายามในชีววิทยาสังเคราะห์นี้ดำเนินการภายในสถาบัน เจ. เครก เวนเทอร์ โดยทีมนักวิทยาศาสตร์อย่างน้อย 20 คน นำโดยแฮมิลตัน สมิธ นักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบล รวมทั้งนักวิจัยดีเอ็นเอ เครก เวนเทอร์ และนักจุลชีววิทยา ไคลด์ เอ. ฮัตช์สัน
ทีมเริ่มต้นจากแบคทีเรียปรสิตอยู่ในร่างของสิ่งมีชีวิตอื่น "เอ็ม. เจนิทาเลียม" ซึ่งจีโนมของมันประกอบด้วยยีน 482 ตัว ซึ่งมีคู่เบส 580,000 คู่ จัดเรียงกันอยู่บนโครโมโซมวงกลมเพียงอันเดียว ทีมนักวิทยาศาสตร์ได้ทำการนำยีนออกอย่างมีระบบ และค้นพบว่ายีนจำนวน 382 อัน เป็นจำนวนยีนที่น้อยที่สุดซึ่งสามารถคงอยู่ในสิ่งมีชีวิตได้ ความพยายามดังกล่าวยังเป็นที่รู้จักว่า โครงการจีโนมน้อยที่สุด (Minimal Genome Project)
ทีมนักวิทยาศาสตร์ตั้งใจที่จะสังเคราะห์ลำดับดีเอ็นเอโครโมโซมอันประกอบด้วยยีน 382 อันเหล่านี้ เมื่อแบบโครโมโซมซึ่งประกอบด้วยยีนน้อยที่สุด 382 อันเหล่านี้ได้รับการสังเคราะห์แล้ว ทีมนักวิทยาศาสตร์ก็ตั้งใจที่จะปลูกถ่ายจากเซลล์ "เอ็ม. เจนิทาเลียม" เพื่อสร้าง "เอ็ม. แลบราโทเรียม"
แบคทีเรีย "เอ็ม. เจนิทาเลียม" ซึ่งได้รับการปลูกถ่ายคาดว่าจะสามารถจำลองตัวเองอยู่ได้พร้อมกับดีเอ็นเอที่มนุษย์สร้างขึ้น จึงถือได้ว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีส่วนสังเคราะห์มากที่สุดจนถึงปัจจุบัน ถึงแม้ว่าระบบของโมเลกุลและสิ่งแวดล้อมทางเคมีที่ทำให้เซลล์จำลองตัวเองนั้นจะไม่ใช่การสังเคราะห์ก็ตาม
ในปี พ.ศ. 2546 ทีมนักวิทยาศาสตร์นี้ได้สาธิตวิธีการที่รวดเร็วของการสังเคราะห์จีโนมจากรอยขีดข่วน และสามารถสร้างจีโนม 5,386 คู่เบสของไวรัสทำลายแบคทีเรีย Phi X 174 ได้ภายในเวลาสองสัปดาห์ อย่างไรก็ตาม จีโนมของ "เอ็ม. แลบราโทเรียม" นี้มีขนาดใหญ่กว่า 50 เท่า ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 ทีมนักวิทยาศาสตร์ได้รายงานว่าตนประสบความสำเร็จของการสังเคราะห์โครโมโซมซึ่งมีคู่เบส 580,000 คู่ ของ "เอ็ม. เจนิทาเลียม" โดยมีการปรับแต่งเล็กน้อยเพื่อให้มันไม่ติดเชื้อและเพื่อให้สามารถแยกแยะได้จากชนิดที่อาศัยอยู่ตามธรรมชาติ พวกเขาตั้งชื่อจีโนมนี้ว่า "ไมโคพลาสมา เจนิทาเลียม JCVI-1.0" ทีมยังได้สาธิตกระบวนการการปลูกถ่ายจีโนม (ซึ่งไม่ได้สังเคราะห์) จากสปีชีส์ไมโคพลาสมาหนึ่งไปยังอีกสปีชีส์หนึ่งเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 ในปี พ.ศ. 2553 พวกเขาแสดงให้เห็นว่าสามารถสังเคาะห์จีโนมซึ่งมี 1,000,000 คู่เบสได้จาก "ไมโคพลาสมา ไมโคไอดส์" จากรอยขีดข่วนและสามารถปลูกถ่ายไปเข้าไปในเซลล์ "ไมโคพลาสมา คาปริโคลัม"; จีโนมใหม่นั้นได้ยึดครองเซลล์และสิ่งมีชีวิตใหม่ก็ได้เพิ่มจำนวนมากขึ้น
สถาบัน เจ. เครก เวนเทอร์ยังได้จดสิทธิบัตรสำหรับจีโนม "ไมโคพลาสมา แลบราโทเรียม" ("จีโนมแบคทีเรียน้อยที่สุด") ในสหรัฐอเมริกาและในระดับนานาชาติเมื่อปี พ.ศ. 2549 การขยายโดเมนของสิทธิบัตรชีววิทยานี้ถูกท้าทายจากองค์การเฝ้าระวัง Action Group on Erosion, Technology and Concentration.
Minimal Genome Project
โครงการจีโนมน้อยที่สุด
พญาผากอง
พญาผากองหรือพระยาผากองเป็นกษัตริย์ที่เคยปกครองเมืองน่าน เมืองปัวในสมัยสุโขทัย มี 2 องค์คือ พญาผากอง (ผู้ปู่) ครองราชย์ พ.ศ. 1863 - 1892 และพญาผากอง (ผู้หลาน) ครองราชย์ พ.ศ. 1904 - 1929 แต่ในเอกสารบางฉบับเปลี่ยนชื่อพญาผากอง (ผู้ปู่) เป็นพญาผานอง
พญาผากอง (ผู้ปู่) หรือพญาผานอง เป็นโอรสของเจ้าเก้าเกื่อนหรือปู่ฟ้าฟื้น เดิมชื่อขุนใสหรือขุนใส่ยศ สืบเชื้อสายมาจากพญาภูคา เจ้าเมืองภูคา ขุนฟอง ปู่ของพญาผานองแยกมาตั้งเมืองพลัวหรือเมืองปัว ครองราชย์ พ.ศ. 1863 - 1892 เมื่อสวรรคตแล้ว โอรสสององค์คือเจ้าไสและเจ้ากานเมืองได้ครองราชย์ต่อมา พญาการเมืองมีโอรสชื่อพญาผากอง ครองราชย์ พ.ศ. 1904 - 1929 พญาผากองนี้เป็นผู้สร้างเมืองน่านที่เวียงกุม บ้านห้วยไคร้ เมื่อ พ.ศ. 1909 เชื้อสายของพญาผากองได้ครองเมืองน่านจนถึงเจ้าผาแสงเป็นองค์สุดท้าย ก่อนที่ทางเชียงใหม่จะส่งคนมาปกครองเมืองน่านโดยตรง
พญาผากอง (ผู้หลาน) นี้น่าจะเป็นองค์เดียวกับท้าวผาคองในพงศาวดารฉบับหลวงประเสริฐฯที่ยกทัพมาช่วยสุโขทัยรบกับสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 เมื่อ พ.ศ. 1919 ซึ่งทัพท้าวผาคองแตก ถูกฝ่ายอยุธยาจับเป็นเชลยได้มาก
เทรูโอะ มัตสึยามะ
เทรูโอะ มัตสึยามะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477 ที่โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 1) เสมอ 1 แพ้ 16
วิทยาลัยระหว่างประเทศศึกษาชั้นสูงพอล เอช. นิทซ์
วิทยาลัยระหว่างประเทศศึกษาชั้นสูงพอล เอช. นิทซ์ ( ตัวย่อ SAIS (อ่านว่า "ไซส์")) เป็นบัณฑิตวิทยาลัยในสังกัดมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ ตั้งอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เป็นหนึ่งในสถาบันชั้นนำของโลกที่จัดการเรียนการสอนและการวิจัยด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ เศรษฐศาสตร์ การทูต และนโยบายระหว่างประเทศ
SAIS สถาปนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2486 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยกลุ่มผู้กำหนดนโยบายของสหรัฐอเมริกาที่ต้องการเตรียมความพร้อมด้านบุคลากรสำหรับสหรัฐอเมริกาซึ่งได้กลายเป็นมหาอำนาจของโลกภายหลังสงคราม
โดย พอล เอ็ช. นิทซ์ (Paul H. Nitze) ซึ่งมีบทบาทในการจัดทำเอกสาร NSC-68 เพื่อกำหนดนโยบายของสหรัฐอเมริกาต่อโซเวียตในยุคสงครามเย็น และ คริสเตียน เฮอร์เทอร์ (Christian Herter) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา และเข้าสังกัดกับมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ เมื่อ พ.ศ. 2493
SAIS เป็นศูนย์กลางของการอภิปรายประเด็นสำคัญในการเมืองและเศรษฐกิจระหว่างประเทศ โดยมีคณาจารย์ที่ได้รับการยอมรับทั้งในวงวิชาการและวงการของผู้กำหนดนโยบายของสหรัฐอเมริกา
ที่ตั้งหลักของ SAIS อยู่บนถนนแมสซาชูเซตส์ใกล้กับวงเวียนดูปองต์ ซึ่งเป็นถนนที่ตั้งของสถานเอกอัครราชทูตต่างประเทศในกรุงวอชิงตัน โดยที่ตั้งของ SAIS อยู่บริเวณเดียวกับสถาบันวิจัยทางนโยบายชั้นนำ อาทิ สถาบันบรูกกิงส์ (Brookings Institution) กองทุนคาร์เนกีเพื่อสันติภาพระหว่างประเทศ (Carnegie Endowment for International Peace) และสถาบันเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศปีเตอร์สัน (Peterson Institute) รวมทั้งสถานเอกอัครราชทูตอุซเบกิสถาน ชิลี เปรู ตรินิแดดและโตเบโก ฟิลิปปินส์ และออสเตรเลีย
เมื่อ พ.ศ. 2498 SAIS ได้จัดตั้งศูนย์ SAIS Bologna Center ในอิตาลี ซึ่งเป็นสถาบันระดับบัณฑิตศึกษาแบบเต็มเวลาสถาบันแรกในยุโรปที่ตั้งขึ้นภายใต้ระบบการศึกษาแบบอเมริกัน และเมื่อ พ.ศ. 2529 ได้มีการจัดตั้ง Hopkins-Ninjing Center ขึ้นที่เมืองหนานจิง ประเทศจีน ซึ่งทำให้ SAIS มีที่ตั้งอยู่ใน 3 ทวีปของโลก
คณาจารย์.
คณาจารย์ของ SAIS ประกอบด้วยอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิในแต่ละสาขาวิชาทั้งด้านเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศและรัฐศาสตร์ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ รวมทั้งอาจารย์พิเศษ ซึ่งล้วนมีประสบการณ์การสอนและการทำงานในด้านการต่างประเทศทั้งในรัฐบาลสหรัฐอเมริกา องค์การระหว่างประเทศ ภาคเอกชน และหน่วยงานอิสระ อาทิ
SAIS เปิดสอนเฉพาะระดับบัณฑิตศึกษาในระดับมหาบัณฑิตและดุษฎีบัณฑิต ได้แก่ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประะเทศ (Master's of Arts: MA in International Relations) (หลักสูตร 2 ปี) และ นโยบายสาธารณะระหว่างประเทศมหาบัณฑิต (Master's of International Public Policy: MIPP) (หลักสูตร 1 ปี สำหรับผู้มีประสบการณ์ทำงานอย่างน้อย 9 ปี) และระดับปริญญาเอก ได้แก่ ดุษฎีบัณฑิต สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (Ph.D. in International Relations)
สำหรับหลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (2 ปี) นักศึกษาเลือกเรียน อย่างน้อย 2 สาขา ได้แก่ สาขาเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ ซึ่งเป็นสาขาบังคับ และอีกหนึ่งสาขาวิชาจากสาขาวิชา ดังนี้
นอกจากนั้นนักศึกษาต้องเลือกเรียนภาษาต่างประเทศหนึ่งภาษาจากทั้งหมด 15 ภาษา สำหรับนักศึกษาจากประเทศที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักและไม่ได้ศึกษาในสาขาภูมิภาคศึกษาต้องเลือกเรียนภาษาอังกฤษ นักศึกษาทุกคนต้องผ่านการสอบความถนัดทางภาษาของภาษาที่เลือกก่อนจบการศึกษา
ปริญญาร่วมกับสถาบันอื่น.
นักศึกษาสามารถเลือกเรียนแบบปริญญาร่วมกับสถาบันอื่นโดยใช้เวลาศึกษารวมกันน้อยลง โดย SAIS มีความร่วมมืออย่างเป็นทางการกับหลักสูตรต่างๆ ดังนี้
จากการสำรวจความเห็นของนักวิชาการด้านรัฐศาสตร์และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศโดยวิทยาลัยวิลเลียมแอนด์แมรี SAIS ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในอันดับ 1 (2548), 2 (2550) และ 2 (2552) ของสถาบันที่ดีที่สุดในโลกในการจัดหลักสูตรระดับปริญญาโทสำหรับผู้ต้องการประกอบอาชีพด้านการระหว่างประเทศ
ความเกี่ยวข้องกับประเทศไทย.
โดยที่ SAIS จัดการเรียนการสอนและการวิจัยด้านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา และจัดการสอนภาษาไทยเป็นหนึ่งในภาษาต่างประเทศ จึงทำให้มีผู้สนใจเกี่ยวกับประเทศไทยเข้าศึกษาที่ SAIS และสำเร็จการศึกษาแล้วเข้าทำงานในภาคส่วนต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับไทยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งในรัฐบาลสหรัฐอเมริกา รัฐบาลต่างประเทศ องค์การระหว่างประเทศ สถาบันการศึกษา สถาบันวิจัยด้านนโยบาย องค์กรพัฒนาเอกชน สื่อสารมวลชน และภาคเอกชน
สำหรับในประเทศไทยศิษย์เก่าจาก SAIS ได้เข้าทำงานในวงการต่างๆ โดยเฉพาะการเมือง ราชการ และสถานเอกอัครราชทูตต่างประเทศในกรุงเทพมหานคร รวมทั้ง สถาบันการศึกษา องค์การระหว่างประเทศ องค์กรพัฒนาเอกชน สื่อมวลชน และเอกชนในประเทศไทย
เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2545 SAIS ได้จัดการเฉลิมฉลองครบรอบ 10 ปีของสาขาวิชาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษาที่กรุงเทพมหานคร โดยพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ได้ให้เกียรติเข้าร่วมงานดังกล่าว และได้สนับสนุนให้มีการจัดตั้งกองทุนเพื่อสนับสนุนนักศึกษาไทยที่เข้าศึกษาที่ SAIS ในชื่อ "ทุนการศึกษาพลเอกเปรม ติณสูลานนท์" (Prem Tinsulanonda Fellowship Program) จากนั้นเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 พลเอกเปรมได้ให้เกียรติเป็นประธานในพิธีประกาศและประชาสัมพันธ์ทุนการศึกษาดังกล่าว ซึ่งภาคเอกชนไทยได้แก่ธนาคารกรุงเทพ กลุ่มบริษัทซีพี สยามซีเมนต์ และกลุ่มบริษัททีซีซี ร่วมกับ SAIS จัดตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนการศึกษาของนักศึกษาและนักวิชาการไทยที่ต้องการศึกษาที่ SAIS รวมทั้งสนับสนุนการเรียนการสอนภาษาไทยและการสัมมนาทางวิชาการเกี่ยวกับประเทศไทยที่ SAIS
ชมรม.
SAIS Thai Club ได้รับการสนับสนุนจากสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงวอชิงตันให้จัดตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมกิจกรรมเกี่ยวกับประเทศไทยที่ SAIS โดยได้มีการจัดกิจกรรมทางวิชาการ อาทิ การบรรยายพิเศษเกี่ยวกับการเมืองไทยและความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ รวมทั้งกิจกรรมวัฒนธรรม อาทิ การนวดแผนไทย การทำอาหารไทย และการแสดงอาหารไทยในกิจกรรมของ SAIS
นอกจากนั้น SAIS Thai Club ยังได้ต้อนรับนักศึกษาจากไทยที่เดินทางไปทัศนศึกษาที่กรุงวอชิงตัน ดี. ซี. และเยี่ยมชม SAIS ด้วยการสนับสนุนของกระทรวงการต่างประเทศเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมของนักศึกษารวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับสหรัฐอเมริกา
การเยือน SAIS ของพระราชวงศ์และบุคคลสำคัญของไทย.
เมื่อวันที่ 5-9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารีเสด็จฯ เยือนมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ที่เมืองบัลติมอร์ และ SAIS ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เพื่อทรงเข้าร่วมการอภิปรายเกี่ยวกับนโยบายต่างประเทศสหรัฐอเมริกาต่อเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กับคณาจารย์ของ SAIS และพระราชทานพระราชวโรกาสให้นักศึกษาด้านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของ SAIS เข้าร่วมงานเลี้ยงอาหารกลางวันที่ทำเนียบเอกอัครราชทูตในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. นอกจากนั้นยังได้พระราชทานพระราชวโรกาสให้ ดร. ซบิกนีเยฟ เบรอซินสกี อดีตที่ปรึกษาด้านความมั่นคงแห่งชาติของประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาและนักวิชาการอาวุโสของ SAIS และ ดร. วิลเลียม บรอดี อธิการบดีมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์เป็นเจ้าภาพถวายพระกระยาหารค่ำในสองโอกาสด้วย
นอกจากนั้น ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2542 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารีเสด็จฯ ไปทรงบรรยายเกี่ยวกับความสัมพันธ์ไทย-จีนที่ Hopkins-Nanjing Center เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน
เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2553 นายกษิต ภิรมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศกล่าวปาฐกถาที่ SAIS เกี่ยวกับนโยบายต่างประเทศสหรัฐอเมริกาต่อเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และตอบคำถามเกี่ยวกับสถานการณ์การเมืองไทย ซึ่งต่อมานายเฉลิม อยู่บำรุง จากพรรคเพื่อไทย ได้นำข้อมูลในการบรรยายดังกล่าวไปประกอบการอภิปรายไม่ไว้วางใจนายกษิต ภิรมย์เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2553
บุคคลที่เกี่ยวข้องกับประเทศไทย.
บุคคลต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับ SAIS และประเทศไทยประกอบด้วยนักวิชาการและศิษย์เก่าที่มีบทบาทในหลายภาคส่วนของไทย อาทิ
สถาบันนานาชาติศึกษาชั้นสูง
The Paul H. Nitze School of Advanced International Studies
หลวงประเสริฐมนูกิจ (ประเสริฐ ศิริสัมพันธ์)
อำมาตย์ตรี หลวงประเสริฐมนูกิจ นามเดิม ประเสริฐ ศิริสัมพันธ์ เป็นนักกฎหมายและอาจารย์มหาวิทยาลัย เคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และเป็นศาสตราจารย์พิเศษคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ราชทินนามของหลวงประเสริฐมนูกิจนั้นเป็นราชทินนามคู่กับปรีดี พนมยงค์และถูกนำไปใช้เป็นชื่อของถนนประเสริฐมนูกิจ ในกรุงเทพมหานคร
เริ่มศึกษาที่โรงเรียนบพิตพิมุข โดยจบชั้นประถมปีที่ 4 เมื่อพ.ศ. 2447 หลังจากนั้นจึงเข้าศึกษาต่อชั้นมัธยมที่โรงเรียนราชบูรณะและโรงเรียนอัสสัมชัญ ต่อมาได้ศึกษาต่อที่โรงเรียนราชวิทยาลัย(โรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์)และได้รับทุนพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว(ร.6)ให้ไปศึกษาที่ Aldenham School ประเทศอังกฤษ และUniversity of Cambridge (มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์) ประเทศอังกฤษ
บรรพบุรุษของหลวงประเสริฐมนูกิจ (ประเสริฐ ศิริสัมพันธ์)
หมายเหตุ : คุณ ถนอม ภายหลังได้แต่งงานใหม่กับ พระยาพิศณุแสน (แดง โรหิตรัตนะ)
ปมกอร์เดียน
ปมกอร์เดียน  เป็นตำนานของเมืองกอร์ดิอุม แคว้นฟรีเจีย และเกี่ยวข้องกับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช โดยมักใช้เป็นการอุปมาถึงปัญหาที่ยากเกินกว่าจะแก้ไข แต่แก้ได้อย่างง่ายดายด้วยวิธีการโกง หรือการคิดนอกกรอบ ("ตัดปมกอร์เดียน")
ปมกอร์เดียนเกิดขึ้นในอาณาจักรฟรีเจีย (Phrygia) ที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของกรีก เมื่อกษัตริย์ที่ปกครองอยู่สวรรคตโดยไม่มีการแต่งตั้งผู้สืบทอดไว้ ศาสดาพยากรณ์ได้พยากรณ์ว่ากษัตริย์องค์ใหม่ของฟรีเจียจะเป็นผู้ที่ขับเกวียนเข้าเมืองมา กระทั่งครอบครัวของกอร์เดียส (Gordias) และลูกชาย อาไมดาส (Ahmidas) นั่งเกวียนเข้ามาในเมือง อาไมดาสจึงได้เป็นแต่งตั้งเป็นกษัตริย์องค์ใหม่ของฟรีเจีย อาไมดาสผูกเกวียนที่เขานั่งมาไว้กับเสาวิหารในเมืองกอร์เดียม (Gordium) เมืองซึ่งถูกตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติให้กับบิดาของเขา ปมเงื่อนที่อาไมดาสผูกนั้นแน่นมาก กระทั่งศาสดาพยากรณ์ได้มีคำทำนายออกมาอีกว่า ผู้ที่แก้ปมนี้ได้จะเป็นผู้ที่ได้ครอบครองเอเชีย
เมื่อ 333 ปีก่อนคริสต์ศักราช อเล็กซานเดอร์มหาราชเสด็จมาที่กอร์เดียม และลองแก้ดูแต่พระองค์ก็แก้เชือกไม่ได้ อเล็กซานเดอร์คว้าดาบมาฟันเชือกขาดออกเป็นสองท่อนทันที ซึงในภาษาอังกฤษนำมาใช้สื่อถึงการแก้ปัญหายุ่งยากแบบฉับไวว่า Cutting the Gordian knot
บริษัทวิทยุการบินแห่งประเทศไทย
Aquatic at the 2009 Southeast Asian Games
พระยามนตรีสุริยวงศ์
พระสุทธิสารวินิจฉัย
เชาวลิต ศรีมั่นคงธรรม
ทอมัส โรเบิร์ต มาลธัส
เรเวอเรนด์ทอมัส โรเบิร์ต มาลธัส"' (; 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1766 - 23 ธันวาคม ค.ศ. 1834) ทอมัส โรเบิร์ต มาลธัสเป็นนักวิชาการคนสำคัญชาวอังกฤษที่มีอิทธิพลต่อเศรษฐศาสตร์การเมืองและประชากรศาสตร์ มาลธัสเป็นผู้เผยแพร่ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ “"เศรษฐศาสตร์การเช่า"”
มาลธัสมีชื่อเสียงเป็นอันมากจากทฤษฎีที่เกี่ยวกับการลดหรือการเพิ่มจำนวนประชากรที่มาจากสาเหตุต่างๆ “"An Essay on the Principle of Population"”  ที่พิมพ์เป็นครั้งที่ 6 ระหว่างปี ค.ศ. 1798 ถึงปี ค.ศ. 1826 ตั้งข้อสังเกตว่าจำนวนประชากรจะได้รับการควบคุมเป็นช่วงๆ ด้วยความอดอยาก, โรคระบาด และการเสียชีวิตโดยประชากรเป็นจำนวนมาก มาลธัสค้านกับคตินิยมในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่มีมองเห็นว่าสังคมนั้นกำลังอยู่ในระหว่างการปรับปรุงให้ดีขึ้น และเป็นสิ่งที่ทำให้สมบูรณ์แบบได้ เช่นวิลเลียม กอดวิน และ มาร์ควิสเดอคองดอร์เซต์ผู้มีความเชื่อมั่นในโอกาสของการปรับปรุงตัวของสังคมอันไม่มีขอบเขต หรือในความคิดที่ซับซ้อนขึ้นไปอีกของฌอง-ฌาค รุสโซที่มีความเชื่อในคุณธรรมของมนุษย์และเสรีภาพของประชาชนที่จำกัดอยู่ก็แต่โดยข้อตกลงสัญญาประชาคมในรูปแบบของกษัตริย์ของปวงชน
Malthusian
Damrong Rajanubhab
มาลธัส
Robert Malthus
โรเบิร์ต มาลธัส
ทอมัส มาลธัส
ความทรงจำพื้นบ้าน
ความทรงจำพื้นบ้าน  เป็นคำที่ใช้บรรยายเรื่องราว, ตำนานพื้นบ้าน หรือ ประมวลเรื่องปรัมปราเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่เล่าขานกันต่อ ๆ มาจนชั่วลูกชั่วหลาน เหตุการณ์ที่บรรยายอาจจะเป็นความทรงจำของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นหลายสิบ, หลายร้อย หรือ หลายพันปีมาแล้ว ที่มักจะเป็นเหตุการณ์ที่มีความสำคัญต่อท้องถิ่น เรื่องราวที่เล่าอาจจะเป็นการอธิบายถึงรูปลักษณ์ของสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่น, เป็นการให้เหตุผลเกี่ยวกับประเพณีนิยมทางวัฒนธรรม หรือ เป็นการอธิบายที่มาของที่มาของชื่อสถานที่ในท้องถิ่น
ความทรงจำพื้นบ้านอันเก่าแก่ก็ได้แก่:ตำนานน้ำท่วมโลก
Folk memory
ประวัติศาสตร์มุขปาฐะ
ประวัติศาสตร์มุขปาฐะ  คือการบันทึก, อนุรักษ์ และ ตีความหมายของข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่มาจากประสบการณ์ส่วนตัวและความเห็นของผู้เล่าเหตุการณ์
การบอกเล่าประวัติศาสตร์มักจะเป็นหลักฐานจากผู้เห็นเหตุการณ์ของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต แต่อาจจะรวมตำนานพื้นบ้าน, เรื่องปรัมปรา, เพลง และเรื่องราวที่เล่าขานกันมา แม้ว่าประวัติศาสตร์มุขปาฐะจะเป็นวิธีอันมีค่าในการอนุรักษ์ความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับผู้สูงอายุ แต่ก็ควรที่จะรวมการสัมภาษณ์ชนรุ่นหลังด้วย เมื่อไม่นานมานี้การใช้การบันทึกด้วยวิดีโอก็เป็นการช่วยขยายขอบเขตของประวัติศาสตร์มุขปาฐะออกไปครอบคลุมสิ่งที่ไม่จำกัดแต่เพียงการบอกเล่าด้วยปากเท่านั้น แต่รวมไปถึงการใช้ท่าทางด้วย ประวัติศาสตร์มุขปาฐะอาจจะไม่เที่ยงตรงต่อความเป็นจริง และ ต้องใช้ด้วยความระมัดระวังเพื่อที่จะใช้ยืนยันความเที่ยงตรงของข้อมูลที่ได้รับการบันทึกไว้
Oral historian
นักประวัติศาสตร์บอกเล่า
ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย
การเลิกกีดกันชาวคาทอลิก