pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หยวน เย่ (元曄) (509 – 532) หรือรู้จักในพระนาม เจ้าชายแห่งฉางกวง เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือของจีน พระองค์ได้รับการประกาศให้เป็นจักรพรรดิโดยสมาชิกของตระกูลของนายพลเอ้อจู หรงในปี 530 หลังจากที่จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวงสังหารเอ้อจู หรง และพระองค์ได้รับตำแหน่งจักรพรรดิเป็นเวลาหลายเดือน อย่างไรก็ตามในฐานะสมาชิกของราชวงศ์ซึ่งอยู่ห่างไกลจากเชื้อสายของจักรพรรดิพระองค์ล่าสุด (ในฐานะทายาทของพระอนุชาในจักรพรรดิเว่ย์เหวินเฉิง หยวน เจิน (元楨) เจ้าชายแห่งหนานอัน พระองค์ไม่ใช่จักรพรรดิที่น่าเชื่อถือ และในปี 531 หลังจากที่ตระกูลเอ้อจู ชนะจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวงและปลงพระชนม์พระองค์ พวกเขาบังคับให้หยวน เย่ ยอมจำนนต่อบัลลังก์ของหยวน กง เจ้าชายแห่งกวางหลิง ผู้ซึ่งขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิเจี๋ยหมิ่น จักรพรรดิเจี๋ยหมิ่นปฏิบัติต่อหยวน เย่ด้วยความเคารพและแต่งตั้งให้เขาเป็นเจ้าชายแห่งตงไห่ ตำแหน่งที่สูงกว่าตำแหน่งเจ้าชายแห่งฉางกวงก่อนหน้า แต่หลังจากจักรพรรดิเจี๋ยหมิ่นและตระกูลเอ้อจูถูกโค่นล้มโดยนายพลเกา ฮวนและถูกแทนที่ด้วยจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวอู่ จักรพรรดิเสี้ยวอู่บังคับให้หยวน เย่ฆ่าตัวตาย
จักรพรรดิเว่ย์เจี๋ยหมิ่น
จักรพรรดิเว่ย์เจี๋ยหมิ่น ((北)魏節閔帝) (498 – 21 มิถุนายน ค.ศ. 532) หรือรู้จักในพระนาม จักรพรรดิเฉียนเฟ่ย์ (前廢帝) พระอิสริยยศก่อนขึ้นครองราชย์ เจ้าชายแห่งกวางหลิง (廣陵王), พระนามเดิม หยวน กง (元恭), พระนามจีน ซิวเย่ (脩業) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือของจีน พระองค์เป็นจักรพรรดิหลังจากกลุ่มของนายพลเอ้อจู หรง ล้มล้างจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวง หลังจากที่เอ้อจู หรงถูกสังหารโดยจักรพรรดิจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวง จักรพรรดิเจี๋ยหมิ่นพยายามฟื้นฟูรัฐเว่ย์เหนือ แต่ด้วยอำนาจของพระองค์ที่ถูกควบคุมโดยตระกูลเอ้อจูก็ไม่สามารถทำได้มากนัก หลังจากที่นายพลเกา ฮวนเอาชนะตระกูลเอ้อจูในปี 532 จักรพรรดิเจี๋ยหมิ่นก็ถูกกักขังโดยเกา ฮวน และต่อมาถูกวางยาพิษสวรรคตโดยจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวอู่ซึ่งเกา ฮวนสถาปนาเป็นจักรพรรดิ
หยวน หลาง
หยวน หลาง (元朗) (513–532), พระนามจีน จ้งเจ๋อ (仲哲), และมักเรียกกันว่า เจ้าชายแห่งอานติ้ง (安定王), หรือรู้จักในพระนาม จักรพรรดิที่ถูกปลด (後廢帝) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ย์เหนือของจีน พระองค์ได้รับการประกาศให้เป็นจักรพรรดิโดยนายพลเกา ฮวน ซึ่งกบฏต่อกลุ่มของนายพลเอ้อจู หรง ในปี 531 ในฐานะผู้มีสิทธิในบัลลังก์จักรพรรดิคู่กับจักรพรรดิเว่ย์เจียหมิน ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็นจักรพรรดิโดยเอ้อจู หรง และลูกพี่ลูกน้องของเอ้อจู หรง เอ้อจู ซื่อหลง ในปี 532 หลังจากชัยชนะของเกา ฮวนเหนือตระกูลเอ้อจู เขาเชื่อว่าหยวน หลางซึ่งมีเชื้อสายห่างไกลจากจักรพรรดิองค์ล่าสุด ไม่เหมาะที่จะเป็นจักรพรรดิ และสถาปนาจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวอู่แทน จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวอู่ได้แต่งตั้งให้หยวน หลาง เป็นเจ้าชายแห่งอันดิง แต่ต่อมาในปีนั้นทรงสั่งปลงพระชนม์หยวน หลาง
วัดพวกหงษ์
วัดพวกหงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดพวกหงษ์ สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นวัดที่สร้างโดยขุนนางระดับล่าง ซึ่งเป็นหัวหน้าช่าง ในอำเภอเมืองเชียงใหม่ มีจำนวน 4 วัด คือ วัดพวกช้าง พ.ศ. 2040 วัดพวกแต้ม พ.ศ. 2038 วัดพวกเปีย และวัดพวกหงษ์ พ.ศ. 2060 ผู้ที่สร้างวัดพวกหงษ์ คือ หัวหน้าช่างในกลุ่มพวกหงษ์
ต่อมาได้รับการบูรณะในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐา เมื่อ พ.ศ. 2364 สิ่งก่อสร้างที่เก่าแก่ที่สุดของวัด คือ เจดีย์ทรงกลม สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างเมื่อพุทธศตวรรษที่ 21 เป็นเจดีย์ทรงกลม ตัวพระธาตุเจดีย์ก่ออิฐถือปูนฐานเป็นสี่เหลี่ยม แล้วก่อขึ้นไปเป็นปล่องเจ็ดชั้น แต่ละชั้นมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปโดยรอบชั้นละ 12 ซุ้ม นอกจากนั้นยังมีวิหารศิลปะล้านนา มีการดัดแปลงซ่อมแซมไปบางส่วน อุโบสถล้านนาที่สร้างในพุทธศตวรรษที่ 24 ลงมา กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดขอบเขตในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 97 ตอนที่ 41 ลงวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2523
จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวอู่
จักรพรรดิเว่ยเสี้ยวอู่ ((北)魏孝武帝) (510 – 3 กุมภาพันธ์ 535), พระนามเดิม หยวน ซิว (元脩 or 元修), พระนามจีน เซียวเจ๋อ (孝則), หรือรู้จักกันในพระนาม จักพรรดิฉู่ เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือของจีน หลังจากที่นายพลเกา ฮวนกบฏและเอาชนะตระกูลของนายพลเอ้อจู หรง ที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 532 เกา ฮวนสถาปนาจักรพรรดิเว่ยเสี้ยวอู่ขึ้นเป็นจักรพรรดิ แม้ว่าเกา ฮวนจะทำให้พระองค์ได้เป็นจักรพรรดิ แต่จักรพรรดิเว่ยเสี้ยวอู่พยายามอย่างมากที่จะปลดแอกตัวเองจากการควบคุมของเกา ฮวน และในปี 534 พระองค์ร่วมมือกับนายพลอวี่เหวิน ไท่ ได้ปลดเกา ฮวนอย่างเป็นทางการ ต่อมาเมื่อเกา ฮวนพยายามเข้ามาควบคุมจักรพรรดิอีกครั้ง จักรพรรดิเว่ยเสี้ยวอู่ได้หลบหนีไปยังอาณาเขตของอวี่เหวิน ไท่ นำไปสู่การแบ่งแยกเว่ยเหนือออกเป็นสองส่วน (ในขณะที่เกา ฮวน ได้ตั้งหยวน ซันเจียนเป็นทายาทของจักรพรรดิชิงเหอ (ในฐานะจักรพรรดิเว่ยเสี้ยวจิง) และก่อตั้งราชสำนักเว่ยทางทิศตะวันออก) อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ของจักรพรรดิเว่ยเสี้ยวอู่กับอวี่เหวิน ไท่ก็แย่ลง และในช่วงปีใหม่ 535 อวี่เหวิน ไท่วางยาพิษปลงพระชนม์พระองค์ ผู้สืบทอดของจักรพรรดิเว่ยเสี้ยวอู่ คือจักรพรรดิเว่ยเหวิน ซึ่งมักถูกมองว่าเป็นจักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์เว่ยตะวันตก ทำให้เกิดการแบ่งแยกของจักรวรรดิอย่างเป็นทางการ
ราชวงศ์ใต้
ราชวงศ์เว่ย์ตะวันออก
ราชวงศ์เว่ย์ตะวันออก  เป็นราชวงศ์ที่เกิดจากการสลายตัวของราชวงศ์เว่ย์เหนือ และปกครองภาคเหนือของจีนจากปี 534 ถึง 550 เช่นเดียวกับราชวงศ์เว่ย์เหนือ ตระกูลที่ปกครองเว่ย์ตะวันออก เป็นสมาชิกของตระกูลถัวป๋าของชนเผ่าเซียนเปย์
เกา ฮวนเป็นผู้มีอำนาจในฟากตะวันออกของดินแดนเว่ย์เหนือในปี 534 หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์เว่ย์เหนือ เขาได้แต่งตั้งหยวน ซันเจียนเป็นผู้ปกครองของราชวงศ์เว่ย์ตะวันออก หยวน ซันเจียนเป็นทายาทของราชวงศ์เว่ย์เหนือ หยวน ซันเจียนเป็นผู้ปกครองหุ่นเชิดเนื่องจากอำนาจที่แท้จริงอยู่ในมือของเกา ฮวน มีการพยายามทางทหารหลายครั้งเพื่อต่อสู้กับราชวงศ์เว่ย์ตะวันตกที่อยู่ใกล้เคียงเพื่อพยายามรวมดินแดนที่เคยยึดครองโดยเว่ย์เหนือ แต่การพยายามเหล่านี้ไม่ประสบผลสำเร็จ ในปี 547 เกา ฮวนเสียชีวิต บุตรชายของเขาเกา เฉิงและเกา หยางสามารถดำเนินตามนโยบายในการควบคุมจักรพรรดิ แต่ในปี 550 หยางได้ปลดหยวน ซันเจียน และก่อตั้งราชวงศ์ฉีเหนือ
ราชวงศ์เว่ย์ตะวันตก
ราชวงศ์เว่ย์ตะวันตก  เป็นราชวงศ์ที่เกิดจากการสลายตัวของราชวงศ์เว่ย์เหนือ และปกครองภาคเหนือของจีนจากปี 535 ถึง 557 เช่นเดียวกับราชวงศ์เว่ย์เหนือ ตระกูลที่ปกครองเว่ย์ตะวันออก เป็นสมาชิกของเผ่าทั่วป๋าของชาติพันธุ์เซียนเป่ย์
หลังจากที่นายพลชาวเซียนเปย์ อวี่เหวิน ไท่สังหารจักรพรรดิเว่ย์เหนือหยวน ซิว เขาได้แต่งตั้งหยวน เป่าจู้เป็นจักรพรรดิแห่งเว่ย์ตะวันตก ในขณะที่ อวี่เหวิน ไท่ยังคงเป็นผู้ปกครอง แม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่าราชวงศ์เว่ย์ตะวันออกในด้านอาณาเขตและจำนวนประชากร แต่เว่ย์ตะวันตกก็สามารถต้านทานการโจมตีจากจักรวรรดิตะวันออกได้ เนื่องจากสภาพเศรษฐกิจที่ดีกว่า เว่ย์ตะวันตกจึงสามารถพิชิตส่วนตะวันตกทั้งหมดของราชวงศ์เหลียงทางตอนใต้และยึดครองอาณาเขตของมณฑลเสฉวนได้ ในปี 557 หลานชายของอวี่เหวิน ไท่ อวี่เหวิน หูได้ปลดจักรพรรดิเว่ย์กงและสถาปนาลูกชายของอวี่เหวิน ไท่ นามว่าอี่วเหวินเจวี๋ยเป็นจักรพรรดิ และสิ้นสุดราชวงศ์เว่ย์ตะวันตก และการสถาปนาราชวงศ์โจวเหนือ
ราชวงศ์ฉีเหนือ
ราชวงศ์ฉีเหนือ , หรือเรียกว่า ฉียุคหลัง และ เกาฉี เป็นหนึ่งในราชวงศ์ในประวัติศาสตร์จีนยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ และปกครองภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศจีนตั้งแต่ ค.ศ. 550 จนถึง 577 ราชวงศ์ก่อตั้งขึ้นโดยจักรพรรดิฉีเหวินเสวียน (เกา หยาง) และสิ้นสุดลงจากการโจมตีจากทางตอนเหนือของราชวงศ์โจวเหนือ
กิก ยัง
กิก ยัง (; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 – 19 ตุลาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมถึงสามครั้ง จากภาพยนตร์เรื่อง "Come Fill the Cup" (1952), "Teacher's Pet" (1959) และ "They Shoot Horses, Don't They?" (1969) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ รวมถึงมีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์อย่าง "The Gay Sisters" (1942), "The Three Musketeers" (1948) และภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเขา "ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง เกมมังกร" (1978)
กิก ยัง มีดวงดาวอยู่ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมสำหรับวงการโทรทัศน์ อยู่ที่ 6821 ฮอลลีวูดบูเลวาร์ด
สหพันธ์ฟุตบอลกาบูเวร์ดี
สหพันธ์ฟุตบอลกาบูเวร์ดี (, , หรือ FCF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศกาบูเวร์ดี มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ไปรอา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2525 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศกาบูเวร์ดีรวมถึงฟุตบอลทีมชาติกาบูเวร์ดี
สหพันธ์ฟุตบอลแกมเบีย
สหพันธ์ฟุตบอลแกมเบีย (, หรือ GFF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศแกมเบีย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่บันจูล ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2495 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศแกมเบียรวมถึงฟุตบอลทีมชาติแกมเบีย
สหพันธ์ฟุตบอลกินี
สหพันธ์ฟุตบอลกินี (, , หรือ FGF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศกินี มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่โคนาครี ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2502 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศกินีรวมถึงฟุตบอลทีมชาติกินี
สหพันธ์ฟุตบอลกินี-บิสเซา
สหพันธ์ฟุตบอลกินี-บิสเซา (, , หรือ FFGB) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศกินี-บิสเซา มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่บิสเซา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2517 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศกินี-บิสเซารวมถึงฟุตบอลทีมชาติกินี-บิสเซา
สมาคมฟุตบอลไลบีเรีย
สมาคมฟุตบอลไลบีเรีย  เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศไลบีเรีย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่มอนโรเวีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2479 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศไลบีเรียรวมถึงฟุตบอลทีมชาติไลบีเรีย
จอร์จ เบลีย์ (อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์)
จอร์จ เบลีย์  เป็นตัวละครสมมติและตัวละครหลักในภาพยนตร์ของแฟรงก์ คาปรา เรื่อง "อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์" เมื่อ ค.ศ. 1946 ตัวละครเป็นนายธนาคารปล่อยเงินกู้และอาคารที่ยอมเสียสละความฝันเพื่อช่วยเหลือชุมชนของเขาในเมืองเบดฟอร์ดฟอลส์ จนกระทั่งในวันคริสต์มาสอีฟ บริษัทประสบปัญหาอย่างหนักจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำซึ่งทำให้เขากลายเป็นบุคคลล้มละลาย เบลีย์จึงตกอยู่ในภาวะสิ้นหวังและพยายามกระทำอัตวินิบาตกรรมตนเอง แต่ทันใดนั้นเทวดาผู้พิทักษ์นามว่า คลาเรนซ์ ออบอดี ได้ปรากฏตัวขึ้นและเปลี่ยนมุมมองชีวิตของเขาผ่านโลกในจินตนาการที่ไม่เคยมีตัวตนของจอร์จ เบลีย์ ไม่มีแมรี, ลูก และเพื่อน ๆ ของเขา และเมืองเบดฟอร์ดฟอลส์จะเป็นอย่างไรต่อไป หากไม่มีเขาอยู่บนโลก
เบลีย์ แสดงโดยเจมส์ สจวร์ต ตอนโต และบ็อบบี แอนเดอร์สัน แสดงเป็นตอนเด็ก โดยมีการนำตัวละครชื่อ จอห์น แพร็ตต์ ในหนังสือเล่มเล็ก ค.ศ. 1943 "เดอะเกรเทสต์กิฟต์" ของฟิลิป แวน โดเรน สเติร์น มาดัดแปลงอย่างหลวม ๆ
ใน ค.ศ. 2003 สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน จัดอันดับให้ตัวละครเป็น "วีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ในอันดับที่เก้า
George Bailey (It's a Wonderful Life)
เจ้าพระยาสุรสีห์
เจ้าพระยาสุรสีห์ อาจหมายถึง
พระมหาไชไพรสภ
พระมหาไชไพรสภ บ้างเรียก พระมหาไชย หรือ พระไพรประสบ เป็นเทพเจ้าแห่งข้าวหรือเทพที่คอยให้การคุ้มครองข้าวตามคติความเชื่อของไทย มีลักษณะและหน้าที่อย่างเดียวกันกับแม่โพสพ เทพีแห่งข้าว ต่างเพียงเพศสภาพเท่านั้น
พระมหาไชไพรสภ หรือพระมหาไชย ปรากฏใน "ตำราภาพเทวรูป" เป็นสมุดไทยดำที่เขียนขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และปรากฏในคัมภีร์ "นารายณ์ยี่สิบปาง" ระบุนามว่า พระไพรประสบ เป็นเทพเจ้าแห่งข้าว โดยเทพองค์นี้เป็นบุรุษเพศ พระหัตถ์ข้างหนึ่งถือรวงข้าว และอีกข้างหนึ่งถือพระขรรค์ มีปลากรายทองเป็นพาหนะ เชื่อว่าเป็นเทพที่พัฒนาจากแม่โพสพ ซึ่งเดิมเป็นสตรีเพศ แต่เปลี่ยนรูปลักษณ์ให้เป็นชายเนื่องจากพลวัตทางสังคมที่เชื่อว่าเพศชายเป็นใหญ่กว่าเพศหญิง ดังนั้นเทพสตรีคือนางโพสพจึงถูกเปลี่ยนเป็นชายตามแนวคิดนั้น เช่นเดียวกับชาวไทใต้คงในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีเทพเจ้าแห่งข้าวเป็นเพศชาย เรียกว่า "ปู่ขวัญข้าว" ซึ่งศิราพร ณ ถลาง สันนิษฐานว่าความเชื่อนี้คงได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมจีนเรื่องชายเป็นใหญ่
มีจิตรกรรมรูปพระมหาไชไพรสภที่หน้าบันพระที่นั่งไชยชุมพลในพระบรมมหาราชวัง สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
สหพันธ์ฟุตบอลมาลี
สหพันธ์ฟุตบอลมาลี (, , หรือ FMF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศมาลี มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่บามาโก ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2503 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศมาลีรวมถึงฟุตบอลทีมชาติมาลี
วัดแสนสุขาราม
วัดแสนสุขาราม  หรือ วัดแสน เป็นวัดที่ตั้งอยู่บนถนนเชียงทอง ในหลวงพระบาง ประเทศลาว
วัดแสนสุขารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2261 โดยตาเจ้ารั่ง ในสมัยเจ้ากิ่งกิสราช ชื่อของวัดแสนมาจากจำนวนเงิน 100,000 กีบ ที่มีผู้บริจาคให้เป็นทุนเริ่มสร้าง วัดสร้างขึ้นภายหลังที่นครหลวงพระบางแยกออกจากนครเวียงจันทน์ ได้ 11 ปี มีการบูรณะวันนี้สองครั้ง ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2475 ครั้งที่สองเมื่อ พ.ศ. 2500 มีการประดับลวดลายปิดทองโดยช่างชาวหลวงพระบาง เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 20
สิมมีลักษณะเป็นสิมแบบเวียงจันทน์ คือมีความสูง แต่หลังคามีการซ้อนลดหลั่นแบบสิมเมืองหลวงพระบาง และเพิ่มหลังคาตรงกลางแบบสิมเชียงขวาง เสาทรงแปดเหลี่ยม และยอดเสารูปกลีบบัว มีการประดับลายทองบนพื้นสีแดง ภายในมีภาพอดีตพระพุทธเจ้า รอยพระพุทธบาท และเจดีย์องค์สำคัญ ได้แก่ พุทธคยา อินเดีย พระธาตุหลวง เวียงจันทน์ พระธาตุหริภุญชัย ลำพูน พระธาตุพนม นครพนม เป็นต้น ส่วนภายนอกประดับเป็นรูปเทวดา วัดมีพระธาตุ เป็นเจดีย์ทรงระฆังสี่เหลี่ยม อีกจุดเด่น คือ พระพุทธรูปยืนองค์ใหญ่ องค์เดียวในเมืองหลวงพระบาง
สหพันธ์ฟุตบอลแห่งสาธารณรัฐอิสลามมอริเตเนีย
สหพันธ์ฟุตบอลแห่งสาธารณรัฐอิสลามมอริเตเนีย (; , , หรือ FFRIM) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศมอริเตเนีย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่Ksar ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2504 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศมอริเตเนียรวมถึงฟุตบอลทีมชาติมอริเตเนีย
สหพันธ์ฟุตบอลเซเนกัล
สหพันธ์ฟุตบอลเซเนกัล (, , หรือ FSF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศเซเนกัล มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ดาการ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2503 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศเซเนกัลรวมถึงฟุตบอลทีมชาติเซเนกัล
สมาคมฟุตบอลเซียร์ราลีโอน
สมาคมฟุตบอลเซียร์ราลีโอน  เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศเซียร์ราลีโอน มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ฟรีทาวน์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2466 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศเซียร์ราลีโอนรวมถึงฟุตบอลทีมชาติเซียร์ราลีโอน
สหพันธ์ฟุตบอลเบนิน
สหพันธ์ฟุตบอลเบนิน (, , หรือ FBF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศเบนิน มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ปอร์โต-โนโว ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2503 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศเบนินรวมถึงฟุตบอลทีมชาติเบนิน
สหพันธ์ฟุตบอลบูร์กินาฟาโซ
สหพันธ์ฟุตบอลบูร์กินาฟาโซ (, , หรือ FBF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศบูร์กินาฟาโซ มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่วากาดูกู ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2502 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศบูร์กินาฟาโซรวมถึงฟุตบอลทีมชาติบูร์กินาฟาโซ
อัครมุขนายกแห่งยอร์ก
มุขนายกแห่งลอนดอน
ฮัซรัต อะลี มะซาร์
ฮัซรัต อะลี มะซาร์ (; Hazrat Ali Mazar) หรือ มัสยิดสีน้ำเงิน เป็นมัสยิดในมะซารีชารีฟ จังหวัดแบลค์ ประเทศอัฟกานิสถาน ซึ่งชาวมุสลิมซุนนีเชื่อว่าเป็นที่ตั้งของสุสานของฮัซรัต อะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ ซึ่งชาวซุนนีเชื่อว่าเป็นเคาะลิฟที่ถูกต้ององค์ที่สี่ ที่ซึ่งรายปีมีการเฉลิมฉลองนาวรูซซึ่งจัดในชื่อ Jahenda Bala และมีการชักธงศักดิ์สิทธิ์และศาสนิกชนจะสัมผัสธงนั้นเพื่อรับพร
เมื่ออะลีถูกสังหาร ชาวอัฟกันเชื่อว่าร่างของท่านถูกนำมาและฝังอยู่ที่เมืองมะซารีชารีฟ ในขณะที่ชาวชีอะฮ์เชื่อว่าร่างของท่านถูกนำไปยังเมืองนอญัฟในประเทศอิรัก และฝังไว้ที่ซ่งปัจจุบันคือมัสยิดอิมามอะลี
Hazrat Ali Mazar
สมาคมฟุตบอลกานา
สมาคมฟุตบอลกานา (, หรือ GFA) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศกานา มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่อักกรา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2463 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศกานารวมถึงฟุตบอลทีมชาติกานา
สหพันธ์ฟุตบอลไอวอรี
สหพันธ์ฟุตบอลไอวอรี (, , หรือ FIF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศโกตดิวัวร์ มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ยามูซูโกร ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2503 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศโกตดิวัวร์รวมถึงฟุตบอลทีมชาติโกตดิวัวร์
สหพันธ์ฟุตบอลไนเจอร์
สหพันธ์ฟุตบอลไนเจอร์ (, , หรือ FENIFOOT) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศไนเจอร์ มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่นีอาเม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2504 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศไนเจอร์รวมถึงฟุตบอลทีมชาติไนเจอร์
สหพันธ์ฟุตบอลไนจีเรีย
สหพันธ์ฟุตบอลไนจีเรีย  เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศไนจีเรีย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่อาบูจา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2488 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศไนจีเรียรวมถึงฟุตบอลทีมชาติไนจีเรีย
สหพันธ์ฟุตบอลโตโก
สหพันธ์ฟุตบอลโตโก (, , หรือ FTF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศโตโก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่โลเม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2503 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศโตโกรวมถึงฟุตบอลทีมชาติโตโก
จอห์น แมคฟอล บารอนแห่งอัลคลุยธ์
ศาลสูงสุดสหราชอาณาจักร
ศาลสูงสุดแห่งสหราชอาณาจักร (, ย่อ UKSC) คือศาลสูงสุดในสหราชอาณาจักรสำหรับคดีความแพ่งทั้งหมดรวมทั้งคดีอาญาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในอังกฤษ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ นอกจากนี้ยังมีอำนาจพิจารณาคดีที่อยู่ในความสนใจของสาธารณะหรือคดีที่มีความสำคัญทางรัฐธรรมนูญซึ่งส่งผลกระทบต่อประชาชนทั้งปวง
บูฆอรอ
บูฆอรอ (/, ; , ) หรือทับศัพท์อิงอังกฤษ บูคารา เป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับห้าของประเทศอุซเบกิสถาน มีประชากร 247,644 คน (ปี 2016) และเป็นเมืองหลักของแคว้นบูฆอรอ
บูฆอรอตั้งอยู่บนเส้นทางสายไหมในอดีต มีฐานะเป็นศูนย์กลางการค้า การศึกษา วัฒนธรรม และศาสนา ภาษาแม่ของคนในบูฆอรอคือภาษาทาจิกซึ่งเป็นภาษาย่อยหนึ่งของภาษาเปอร์เซีย ในอดีต บูฆอรอเคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิซามานิด, อาณาจักรข่านบูฆอรอ และเอมิเรตบูฆอรอ รวมถึงเป็นสถานที่เกิดของอิมามอัลบุคอรี ในเมืองมีโบราณสถานมากกว่า 140 แห่ง และยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนตัวเมืองเก่าของบูฆอรอซึ่งประกอบด้วยมัสยิดและมัดเราะซะฮ์จำนวนมากเป็นแหล่งมรดกโลก
ซามาร์คันด์
บูคารา
ชาฮ์รือซัปส์
ชาฮ์รือซัปส์ (/; ; , ) เป็นเมืองในแคว้นกัชกาดารียอทางตอนใต้ของประเทศอุซเบกิสถาน ตั้งอยู่ห่างจากซามาร์กันต์ไปทางทิศใต้ราว 80 กิโลเมตร มีประชากร 100,300 คน (ค.ศ. 2014) เมืองตั้งอยู่ที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 622 เมตร ในอดีตเป็นที่รู้จักในชื่อเมืองเกช (Kesh) หรือกิช (Kish) และเคยเป็นเมืองเอกในเอเชียกลาง อดีตศูนย์กลางของมณฑลซอกเดียของจักรวรรดิเปอร์เซียอะคีเมนิด และเป็นสถานที่เกิดของตีมูร์ จักรพรรดิผู้พิชิต
ชาฮ์ริซับส์
ศูนย์กลางประวัติศาสตร์บูคารา
ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ชาห์รีซับซ์
อีชังกัลอา
อีชังกัลอา (/) เป็นเมืองเก่าในกำแพง ตั้งอยู่ในเมืองฆีวา ประเทศอุซเบกิสถาน ได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกจากยูเนสโกในปี 1990
เมืองเก่านี้มีสิ่งปลูกสร้างเก่าแก่ประมาณ 300 หลัง อายุราวคริสต์ศตวรรษที่ 18–19
Itchan Kala
อีชานก็อลอะฮ์
โกกันด์
นามางกาน
นูกุส
สตรีมไลน์มอเดิร์น
สตรีมไลน์มอเดิร์น  เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมและการออกแบบสากลรูปแบบหนึ่งของอาร์ตเดโกที่ปรากฏขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1930 ภายใต้อิทธิพลของการออกแบบทางอากาศพลศาสตร์ สถาปัตยกรรมสตรีมไลน์เน้นรูปแบบของเส้นโค้ง เส้นตรงยาวแนวนอน และบางครั้งมีองค์ประกอบเกี่ยวกับการเดินเรือ ในการออกแบบอุตสาหกรรมมีใช้ในยานพาหนะทางราง โทรศัพท์ เครื่องปิ้งขนมปัง รถโดยสารประจำทาง และเครื่องใช้ไฟฟ้า เพื่อสร้างความรู้สึกเรียบหรูและทันสมัย
Streamline Moderne
สถาปัตยกรรมสตาลิน
สถาปัตยกรรมสตาลิน หรือที่รู้จักในรัฐอดีตบล็อกตะวันออกว่า ศิลปะสตาลิน  หรือ ลัทธิคลาสสิกแบบสังคมนิยม (Socialist Classicism) เป็นสถาปัตยกรรมของสหภาพโซเวียตภายใต้โจเซฟ สตาลิน ตั้งแต่ปี 1933 ถึง 1955 สถาปัตยกรรมแบบสตรลินเกี่ยวข้องมากกับรูปแบบศิลปะแบบสัจนิยมสังคมนิยม
โครงสร้างส่วนใหญ่สร้างขึ้นโดยใช้ผนังสตักโคเปียก และใช้อิฐก่ออย่างง่าย อาคารขนาดกลางและใหญ่มักใช้คอนกรีต เช่น พี่น้องสาวทั้งเจ็ดแห่งมอสโก การตกแต่งภายนอกด้วยกระเบื้องเคลือบเริ่มมีในตอนต้นของทศวรรษ 1950s, แต่ไม่พบมากนอกมอสโก
Stalinist architecture
ฮรูชอฟคา
ฮรูชอฟคา หรือ ครุชชอฟคา (; Khrushchyovka) หรือ ฮรูชอบี (; Khrushchoby) เป็นชื่อเรียกทั่วไปของรูปแบบอะพาร์ตเมนต์ต้นทุนต่ำ สร้างด้วยคอนกรีตแบบพาแนลหรืออิฐ ความสูงสามถึงห้าชั้น ซึ่งพัฒนาขึ้นในสหภาพโซเวียต ในต้นทศวรรษ 1960s สมัยภายใต้การปกครองของนีกีตา ครุชชอฟเป็นผู้นำรัฐบาลโซเวียต ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "ฮรูชอฟ" หรือ "ครุชชอฟ" บางครั้งมีการเปรียบครุชชอฟคากับ "ดังจิ" ของญี่ปุ่น ที่ซึ่งบ้างก็เชื่อว่า ได้รับอิทธิพลมาจากครุชชอฟคา
หลอดเลือดแดงอักเสบแบบไจแอนต์เซลล์
หลอดเลือดแดงอักเสบแบบไจแอนต์ เซลล์ (; GCA) หรือ หลอดเลือดแดงขมับอักเสบ  เป็นโรคภูมิต้านทานตนเองที่ก่อการอักเสบที่หลอดเลือดขนาดใหญ่ อาการอาจประกอบด้วยปวดศีรษะ, ปวดขมับ, อาการไข้, เห้นภาพซ้อน และเปิดปากลำบาก อาการแทรกซ้อนอาจเกิดการอุดตันของเส้นเลือดแดงดวงตาส่งผลให้เกิดความพิการทางการมองเห็น, การขาดระหว่างชั้นของหลอดเลือดเดืองใหญ่ และ หลอดเลือดแดงใหญ่โป่งพอง GCA มักมีความเกี่ยวพันกับการเกิดปวดกล้ามเนื้อทั่วแบบรูมาตอยด์
สาเหตุเกิดโรคยังคงไม่ทราบชัดเจน กลไกเกิดโรคประกอบด้วยการอักเสบของวาซาวอซอรัมในผนังของหลอดเลือดแดงที่มีขนาดใหญ่ ส่วนใหญ่เกิดที่หลอดเลือดแดงบริเวณศีรษะและคอ และมีบ้างพบที่หน้าอก การตรวจวินิจฉัยดูที่อาการแสดง, การตรวจเลือด และฉายภาพ ตรวจยืนยันโดยใช้การตรวจเนื้อเยื้อของหลอดเลือดแดงเทมโปรัล อย่างไรก็ตาม ราว 10% of ไม่พบคามผิดปกติในหลอดเลือดแดงเทมโปรัล
การรักษาโดยทั่วไปใช้ สเตรอยด์ในระดับสูง ส่วนใหญ่ใช้ prednisone หรือ prednisolone หลังอาการหายจึงลดโดสลงเหลือราว 15% ต่อเดือน
พบความชุกของโรคอยู่ที่ 1 ใน 15,000 คนที่อายุมากกว่า 50 ปี โดยทั่วไปมักพบผู้ป่วยโรคนี้มีอายุมากกว่าf 50 ปี และพบมากที่สุดในวัยช่วง 70 ปี โดยพบโรคในผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย และผู้มีเชื้อสายยุโรปเหนือมักพบป่วยมากกว่า พบการอธิบายโรคนี้ครั้งแรกในปี 1890
ทรอมโบแองจิไอตีส ออบลิเทอแรนส์
ทรอมโบแองจิไอตีส ออบลิเทอแรนส์  หรือ โรคเบอร์เกอร์ (; ออกเสียงอังกฤษ ; ออกเสียงเยอรมัน ) เป็นการอักเสบและทรอมโบซิสแบบดำเนินไปและเกิดขึ้นซ้ำของหลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำขนาดกลางและเล็กของมือและเท้า มีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับการใช้ผลิตภัณฑ์ใบยาสูบ โดยเฉพาะจากการสูบบุหรี่ รวมถึงบุหรี่ไร้ควัน
Thromboangiitis obliterans
ทรอมโบแองจิไอตีส อ็อบลิเทอแรนส์
โรคเบอร์เกอร์
โรคเบอร์เกอร์อาจเป็นการทับศัพท์ชื่อของ:
Buerger disease
ม็องคีเบิร์กสเกลอโรซิส
ม็องคีเบิร์กสเกลอโรซิส  หรือ ม็องคีเบิร์กอาร์เทอริโอสเกลอโรซิส  เป็นรูปแบบหนึ่งของการแข็งของหลอดเลือดแดง ที่ซึ่งพบการสะสมแคลเซียมในชั้นกล้ามเนื้อกลางของผนังหลอดเลือดแดง (ชั้นทูนิกามีเดีย) โดยการสะสมแคลเซียมนี้เป็นแบบดิสทรอฟิกแคลซิฟิเคชั่น และปรากฏเป็นภาวะของความเยื่อมตามอายุ อย่างไรก็ตามอาจพบเป็นพยาธิสภาพในกรณี pseudoxanthoma elasticum และการสะสมของแคลเซียมในหลอดเลือดแดงโดยไม่ทราบสาเหตุ (idiopathic arterial calcification) ในทารกแรกเกิด ปัจจุบันยังคงไม่ทราบสาเหตุและความเกี่ยวข้องกับการแข็งตัวของหลอกเลือดแดงในกรณีอื่น ๆ ชื่อ Mönckeberg ตั้งตาม Johann Georg Mönckeberg ผู้อธิบายถึงอาการนี้ครั้งแรกในปี 1903
Monckeberg's arteriosclerosis
กูเกิล คลาสรูม
กูเกิล คลาสรูม  เป็นบริการเว็บฟรีที่พัฒนาโดยกูเกิล ซึ่งมีไว้ให้สำหรับโรงเรียนที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อลดความซับซ้อนในการสร้าง แจกจ่าย และให้คะแนนงาน จุดประสงค์หลัดของกูเกิล คลาสรูมคือการปรับปรุงกระบวนการแชร์ไฟล์ระหว่างครูกับนักเรียน จนถึง ค.ศ. 2021 มีผู้ใช้งานกูเกิล คลาสรูมประมาณ 150 ล้านคน
เนื่องจากบริษัทกูเกิลได้รับเสียงวิจารณ์ในด้านต่าง ๆ รวมถึงความเป็นส่วนตัว คำวิจารณ์หลักของกูเกิล คลาสรูมส่วนใหญ่มักเกี่ยวกับความเป็นส่วนตัวของนักเรียนและการใช้ข้อมูลนักเรียนของกูเกิล คำวิจารณ์กูเกิล คลาสรูมมักรวมเข้ากับคำวิจารณ์โครมบุ๊กและกูเกิล เวิร์กสเปซ
คำวิจารณ์บางส่วนกล่าวถึงกูเกิล คลาสรูมว่าไม่มีสมุดเรียนที่เต็มสมบูรณ์, ไม่มีแบบสอบถามและแบบทดสอบอัตโนมัติ (ส่วนประกอบหลักที่มีในระบบการจัดการเรียนรู้) และการแก้ไขงานหลังส่งไปแล้ว
กระทรวงในประเทศเยอรมนี
กระทรวงในรัฐบาลสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี  เป็นหน่วยงานที่มีอำนาจสูงสุดจากรัฐบาลสหพันธ์ (รัฐบาลกลาง) และมอบหมายหน้าที่การกำกับดูแลให้แก่รัฐมนตรีแห่งรัฐบาลกลางในแต่ละกระทรวง
ตามรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี  มาตรา 62 รัฐบาลกลางประกอบด้วยนายกรัฐมนตรี (Bundeskanzler) และรัฐมนตรีสหพันธ์ (Bundesminister) ภายใต้นโยบายและแนวปฏิบัติที่นายกรัฐมนตรีของรัฐบาลกลางกำหนดใช้ รัฐมนตรีสหพันธ์ของแต่ละคนกำกับดูแลกระทรวงภายใต้ความรับผิดชอบของตน นอกเหนือจากกระทรวงแล้ว ยังรวมถึงหน่วยงานของรัฐบาลกลางระดับบน ระดับกลาง และระดับล่างที่ได้รับมอบหมายให้ประจำกระทรวงอีกด้วย เจ้าหน้าที่รัฐและพนักงานในการบริการสาธารณะของกระทรวงปฏิบัติหน้าที่ในนามของรัฐมนตรีสหพันธ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการกำกับดูแลที่เป็นหน้าที่โดยตรงและอย่างเป็นทางการของหน่วยงานรองและหน้าที่ทางการเมืองของบุนเดิสทาค (รัฐสภากลาง) และองค์ประกอบอื่น ๆ ของรัฐบาลกลาง
กระทรวงทำหน้าที่เป็นส่วนต่อประสานระหว่างผู้นำทางการเมือง และในฐานะการบริหารปฏิบัติงานในส่วนที่ไม่ใช่การเมือง ปัจจุบันประเทศเยอรมนี (สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี) มีกระทรวงอยู่ทั้งหมด 14 กระทรวงเรียงตามตามลำดับทางการ ได้แก่
กระทรวงเศรษฐกิจและพลังงานสหพันธ์
Bundesministerium (Deutschland)
กระทรวงกลาโหม (ประเทศเยอรมนี)
กระทรวงเศรษฐกิจและพลังงาน (ประเทศเยอรมนี)
เพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน
เพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน ( - "ซูรูเดมิลลี", - "มิลลีซุรูด"; ) ถูกนำมาใช้โดยโลยาจีร์กาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006
ตามมาตรา 20 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน "เพลงชาติอัฟกานิสถานมีเนื้อหาเป็นภาษาปาทานโดยเอ่ยถึงวลี "อัลลอฮ์ทรงยิ่งใหญ่" และชื่อบรรดาชนชาติต่าง ๆ ของอัฟกานิสถาน" เนื้อเพลงนี้ประพันธ์โดยอับดุลบารี จะฮานี และทำนองโดยชาวเยอรมันเชื้อสายอัฟกัน .
National anthem of the Islamic Republic of Afghanistan
หอพิพิธภัณฑ์แห่งชาติหลวงพระบาง