pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สมาพันธ์บิกีนีบาสเกตบอล เป็นสมาคมบาสเกตบอลหญิงอเมริกัน ตั้งขึ้นโดย เซดริก มิตเชล และ เอ. เจ. แมคอาเธอร์ ในปี พ.ศ. 2555 ผู้เล่นสวมใส่สปอร์ตบรา และ กางเกงขาสั้นทรงผู้ชาย ในช่วงการแข่งขัน ผู้บรรยายมีความรู้สึกที่หลากหลายทั้งตลก น่ารังเกียจ และเป็นธุรกิจที่ชาญฉลาด สตริง บิกีนี และเสื้อผ้าชิ้นน้อยแบบอื่น ๆ เป็นสิ่งแกติในกีฬา[[กระดานโต้คลื่น]] ในปี พ.ศ. 2544 วิกกี้ บอตไรท์ มือวางอันดับ 16 ในการแข่งขันสควอซหญิง และถูกตั้งฉายาว่า 'Lancashire Hot Bot' ถูกสั่งห้ามโดย [[สมาพันธ์นักกีฬาสควอซหญิงนานาชาติ]] (WISPA) จากการสวมใส่ชุดที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอ คือ ธอง และ สปอร์ตบราในการแข่งขันบริติชโอเพ่นแชมเปี้ยนชิพ ในปี พ.ศ. 2547 อเล็กซานเดอร์ พัทแนม ลงแข่งวิ่ง[[ลอนดอนมาราธอน]] ในชุดธองและระบายรูปต้นไม้เขตร้อนเพื่อต่อต้านการโค่นต้นไม้ใน[[คองโก]]
บิกีนีผู้ชาย.
[[ไฟล์:Albert Cordina 1 (cropped).jpg|thumbnail|right|144x240px|บิกีนีผู้ชาย]]
คำว่าบิกีนีผู้ชายมักใช้อธิบายถึงชุดว่ายน้ำเฉพาะแบบของผู้ชาย บิกีนีผู้ชายสามารถมีขาเว้าสูงหรือขอบข้างต่ำ สายด้านข้างหรือผูกข้าง และโดยมากจะไม่มีกระดุมหรือชายด้านหน้า บิกีนีจะไม่เหมือนกับกางเกงว่ายน้ำทั่วไปคือไม่มีขอบเอวที่ชัดเจน ชุดที่มีส่วนสะโพกกว้างน้อยกว่า 1.5 นิ้วพบเห็นได้น้อยสำหรับชุดกีฬา และโดยมากจะสวมใส่เพื่อสันทนาการ แฟชั่น และการอาบแดด กางเกงว่ายน้ำเป็นชุดมาตรฐานที่ใช้ในการแข่งขันกีฬาเพาะกาย นักดนตรี[[พังก์ร็อก]]ชายแสดงบนเวทีโดยใส่ชุดบิกีนีของผู้หญิง ภาพยนตร์บอลลีวู้ด Hera Pheri ในปี พ.ศ. 2543 แสดงภาพชายอาบแดดในชุดบิกีนีซึ่งมักมองผิดเป็นผู้หยิงจากระยะไกล
ชุดว่ายน้ำมักแสดงในชุดเสื้อผ้าของ[[จีออร์จีโอ อาร์มานี]] [[Dolce &amp; Gabbana]] และ [[พอลสมิท]] โดยมักเป็นสีดำ และเล็กพอดีตัว กลับไปสู่รูปแบบในยุคปี พ.ศ. 2473 และ 2483 โฆษณาของ [[จานนี เวอร์ซาเช]] แสดงภาพผู้เล่นน้ำในไมอามีที่ดูสง่างามตัดกับชุดว่ายน้ำกึ่งกีฬา กางเกงขาสั้นเหนือเข่าตัวหลวมสีสดใส หรือกางเกงขาสั้น ดีไซเนอร์ชาวกรีก นิโคส อโพสโตพูลูส ออกแบบชุดที่แตกต่างออกไป (สำหรับทั้งสองเพศ แต่เน้นไปที่ผู้ชาย) เพื่อสร้างสรรค์โครงสร้างร่างกาย ตัดและเย็บติดเข้ากับโครงร่างและลักษณะของเพศ บิกีนีส่วนบนของผู้ชายก็มีปรากฏ
แมนกีนี ไม่ใช่รูปแบบหนึ่งของบิกีนี แม่มันจะมีชื่อเช่นนี้ แต่เป็นประเภทหนึ่งของชุดว่ายน้ำแบบสายที่ใส่โดยผู้ชาย ทำให้เป็นที่นิยมโดย ซาชา บารอน โคเฮน ซึ่งใส่ในภาพยนตร์ โบแรต
รูปร่างบิกีนี.
ในปี พ.ศ. 2493 เฟรด โคลด์ นักธุรกิจชุดว่ายน้ำชาวอเมริกัน ผู้เป็นเจ้าของบริษัท Cole of California กล่าวกับนิตยสารไทม์ว่า บิกีนีถูกออกแบบมาเพื่อผู้หญิงตัวเล็ก เพราะสาวฝรั่งเศสมีขาที่สั้น "ชุดว่ายน้ำจึงต้องทำให้สูงขึ้นด้านข้างเพื่อให้ขาพวกเขาดูยาวขึ้น" "[[เดอะนิวยอร์กไทมส์]]"รายงานความเห็นว่าบิกีนีเหมาะสำหรับคนที่"ไม่อ้วนหรือไม่ผอมเกินไป" ในช่วงยุคปี พ.ศ. 2503 เอมิลี่ โพส นักเขียนด้านมารยาทสังคมกล่าวว่า “บิกีนีเหมาะกับร่างกายที่สมบูรณ์แบบเท่านั้น และไม่ใช่สำหรับคนอายุน้อยมาก” ในหนังสื่อ เดอะ บิกีนี เคลลี่ คิโลเร็น เบนซิมอน และ นอร์มา คามาลี นักออกแบบชุดว่ายน้ำ กล่าวว่า “ใครก็ตามที่มีหน้าท้อง ไม่ควรใส่บิกีนี” จากนั้น นักออกแบบบิกีนีรวมถึงมาเรีย มิลล์ จึงสนับสนุนผู้หญิงทุกวัย และรูปร่างทุกแบบให้สวมใส่ ในช่วงยุคปี พ.ศ. 2513 จึงเห็นรูปร่างที่ผอมเพรียวในอุดมคติอย่าง เชอรีล ทีค ผู้มีโครงร่างเป็นที่นิยมในช่วงยุคศตวรรษที่ 21
ความนิยมของฟิตเนสในช่วงปี พ.ศ. 2523 นำไปสู่การก้าวกระโดดของการพัฒนาการของบิกีนี มิลล์ กล่าวว่า “ช่วงขาเว้าสูงมาก ขณะที่ด้านหน้าลงต่ำมาก และสายก็เล็กบางมาก” นิตยสารผู้หญิงใช้ค่ำเช่น “หน้าท้องบิกีนี” และมีโปรแกรมออกกำลังเกิดขึ้นเพื่อสร้าง “ร่างกายบิกีนี” “บิกีนีฟิตเนส” ชิ้นเล็กผลิตขึ้นโดยไลคร่าเพื่อตอบสนองร่างกายที่แข็งแกร่ง ทำให้เห็นชัดเจนโดย แอล แมคเฟอร์สัน ซึ่งขึ้นปกสปอร์ต อิลัสเตรทฉบับชุดว่ายน้ำหกครั้ง ภาพยนตร์ เช่น [[Blue Crush]] และ รายการโทรทัศน์ เช่น [[เซิร์ฟเกิร์ล]] ได้รวมแนวคิดของนางแบบบิกีนี และนักกีฬาเข้าด้วยกัน ยิ่งเน้นย้ำอุดมคติรูปร่างที่ดี
แบบสอบถามหนึ่งของ ไดเอต เชฟ บริการส่งอาหารของสหราชอาณาจักร ที่รายงานโดย [[เดลิเมล]] และ [[ทูเดย์โชว์ ]]และถูกล้อเลียนโดยนิตยสารมอร์ ว่าผู้หญิงควรหยุดใส่บิกีนีเมื่อมีอายุ 47 ปี เทศกาล[[สปริงเบรก]] เป็นสัญญาณเริ่มต้นของฤดูกาลสวมใส่บิกีนี trigger many with [[eating disorders]] because of the over-promotion of the bikini body ideal. ซึ่งกระตุ้นให้เกิด[[โรคการกินผิดปกติ]] เนื่องมากจากการโปรโมตร่างกายในอุดมคติสำหรับบิกีนี
ในปี พ.ศ. 2536 ซูซี่ เมนเกส บรรณาธิการแฟชั่นของ อินเตอร์เนชั่นแนล เฮอราล ทรีบูน แนะนำว่า ผู้หญิงควรปฏิวัติตัวเองจาก “รูปร่างในอุดมคติ” และ การเปิดเผยบิกีนี เธอเขียนว่า “ที่จริงแล้ว บนชายหาดหรือบนถนน หญิงสาวที่อายุน้อยที่สุดและสวยที่สุด (ซึ่งเคยเป็นหนึ่งในคนที่กล้าเปิดเผย) ตัดสินใจได้ว่าการเปิดเผยเช่นนั้นได้สิ้นสุดลงแล้ว” อย่างไรก็ตาม [[แกเบรียล รีซ]] นักวอลเลย์บอลชายหาดมืออาชีพ กล่าวว่า “ความมั่นใจเพียงอย่างเดียวก็สามารถทำให้บิกีนีเซ็กซี่ได้”
การทำบิกีนีแวกซ์.
การทำบิกีนีแวกซ์ คือ การกำจัดขนบนร่างกายบริเวณส่วนหัวหน่าว และรอบบริเวณ (รู้จักกันในชื่อ บิกีนีไลน์) โดยมากในผู้หญิง โดยการใช้แวกซ์ สำหรับชุดว่ายน้ำบางรูปแบบ ขนบริเวณหัวหน่าวอาจเห็นได้บริเวณเป้ากางเกงชุดว่ายน้ำ บิกีนีไลน์ร่างเส้นจากบริเวณหัวหน่าวของผู้หญิงซึ่งปกติจะถูกปกปิดด้วยท่อนล่างของชุดว่ายน้ำ การทำแวกซ์ มักเข้าใจว่าเกี่ยวกับขนบริเวณอวัยวะเพศที่อยู่เกินขอบของชุดว่ายน้ำ ขนบริเวณอวัยวะเพศที่มองเห็นได้มักไม่เป็นที่ยอมรับได้ และถูกมองว่าน่าอับอาย และบ่อยครั้งที่จะถูกกำจัด ด้วยขนาดของบิกีนีที่เล็กลง โดยเฉพาะหลังช่วงปี พ.ศ. 2488 ทำให้การทำบิกีนีแวกซ์เป็นเรื่องในความนิยม
การทำผิวบิกีนีแทน.
[[ไฟล์:Tan lines on human female chest.jpg|thumb|ผิวสีแทนถูกสร้างโดยบิกินี]]
การสวมใส่บิกีนีกลางแดดทำให้ผิวที่ไม่ถูกปกปิดกลายเป็นสีแทน และทำให้เกิดเส้นผิวสีแทน ซึ่งแบ่งผิวในส่วนหน้าอกที่ซีดจาง บริเวณขาหนีบ และบั้นท้าย ออกจากผิวสีแทนในส่วนอื่น ๆ
บิกีนีทำให้ร่างกายส่วนที่ถูกเปิดเผยได้รับอันตรายได้จากแสงอาทิตย์ [[UVB]] การโดนแสงมากทำให้ผิวไหม้ และอาจเกิดเป็น[[มะเร็งผิวหนัง]] เป็นหนึ่งในอันตรายด้านต่าง ๆ สำหรับมนุษย์แล้ว อาจก็ให้เกิดผลเฉียบพลัน และผลเรื้อรังต่อ ผิวหนัง ตา และระบบภูมิคุ้มกันร่างกาย ยิ่งไปกว่านั้น แสง [[UVC ]] อาจก่อให้เกิดผลเสียต่ในเชิง การกลายพันธุ์ของเซลล์ หรือก่อสารที่ทำให้เกิดมะเร็ง จากสาเหตุนี้องค์การแพทย์จึงแนะนำให้ผู้ที่สวมใส่บิกีนีปกป้องผิวหนังของตนโดยการใช้ครีมกันแดดซึ่งมีส่วนผสมของสารเคมีที่แสดงให้เห็นว่าป้องกันหนูจากเนื้องอกผิวหนังได้ อย่างไรก็ตาม สารเคมีในครีมกันแดดอาจก่อให้เกิดสารอันตรายหากโดนแสงขณะสัมผัสเซลล์สิ่งมีชีวิต และปริมาณของครีมกันแดดซึ่งซึมผ่านผิวหนังอาจทำให้เกิดผลเสียได้
บริษัทเคมี [[BASF]] ได้ใช้ [[เทคโนโลยีนาโน]] เพื่อทำให้บิกีนีปกป้องแสงแดดได้ดีขึ้นโดยขณะที่ชุดเปียกจะปกป้องแสงได้น้อยลง
[[หมวดหมู่:Bikinis|*]]
[[หมวดหมู่:1940s fashion]]
[[หมวดหมู่:20th-century fashion]]
[[หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์แฟชั่น]]
[[หมวดหมู่:1946 introductions]]
[[หมวดหมู่:Bikini Atoll]]
[[หมวดหมู่:ชุดว่ายน้ำ]]
นอร์แธมป์ตันเชอร์
นอร์ธัมเบอร์แลนด์
ยัง มี-กย็อง
ยัง มี-กย็อง  เป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ มีผลงานที่เป็นที่รู้จักของชาวไทยคือบทบาทของ ฮันซังกุง จากละครโทรทัศน์เกาหลีเรื่องแดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง และบทบาทของ พระอัยยิกาจองฮี จากบันทึกรักคิมชูซอน สุภาพบุรุษมหาขันที และเคยมาเยือนประเทศไทยในฐานะนักแสดงจากละครเรื่องแดจังกึม จอมนางหลวงเมื่อวันที่ 20 เมษายน 2549
ยัง มี-กย็อง เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2504 ที่เกาะเชจู ประเทศเกาหลีใต้ จบการศึกษาจากวิทยาลัยสตรีซอนึล ปัจจุบันมีสามีและลูกชายหนึ่งคน เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเมื่อปี 2528 โดยแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ The Cause ในปี 2546 เธอได้แสดงในละครโทรทัศน์เกาหลีเรื่องแดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวงซึ่งมี ลี ยองเอ แสดงนำ โดยเธอรับบทเป็นฮันซังกุง และจากบทฮันซังกุงนี้เอง ทำให้เธอได้กลายที่จดจำของแฟนละครชาวไทยจนถึงทุกวันนี้ นอกจากนี้ ในปี 2550 เธอยังรับบทเป็นพระอัยยิกาจองฮีในละครโทรทัศน์เกาหลีเรื่องบันทึกรักคิมชูซอน สุภาพบุรุษมหาขันทีอีกด้วย
ราชอาณาจักรนอร์ธัมเบรีย
ประเทศฟิลิปปินส์ในเอเชียนเกมส์ 2014
เอริกะ อารากิ
เอริกะ อารากิ (; 3 สิงหาคม ค.ศ. 1984 – ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งทำหน้าที่ให้แก่ทีมโทเรย์แอร์โรส์ นอกจากนี้ เธอยังทำหน้าที่กัปตันให้แก่ทีมชาติตั้งแต่ ค.ศ. 2009 ถึง 2012 และสำหรับทีมโทเรย์แอร์โรส์ตั้งแต่ ค.ศ. 2010 ถึง 2013
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 เธอได้ย้ายไปอยู่ร่วมทีมฟอปปาเปเดรตตีแบร์กาโมเป็นช่วงระยะเวลาหนึ่งฤดูกาล
วันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2013 ทางสโมสรโทเรย์แอร์โรส์ได้ประกาศถึงการวิวาห์ของเธอ
วันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2013 ทางสโมสรโทเรย์แอร์โรส์ได้ประกาศถึงการตั้งครรภ์และการอำลาทีมของเธอ
ใน ค.ศ. 2016 เธอได้กลับมาเล่นให้กับทีมชาติญี่ปุ่นอีกครั้ง
สภากรุงเทพมหานคร ชุดที่ 12
สภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2557 เป็นสภากรุงเทพมหานครชุดที่ 12 มาจากการแต่งตั้งเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2557 ลงนามโดยวิบูลย์ สงวนพงศ์ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ตามประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ 86/2557 ลงวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ซึ่งสภากรุงเทพมหานครชุดนี้มีสมาชิกทั้งสิ้น 30 คน โดยพลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย มาเป็นประธานเปิดประชุมสภาในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2557 ร้อยตำรวจตรี เกรียงศักดิ์ โลหะชาละ อดีตปลัดกรุงเทพมหานคร ได้รับเลือกเป็นประธานสภากรุงเทพมหานคร ส่วนรองประธานสภา ได้แก่ พลเอก คนินทร วงศาโรจน์ และกิตติ บุศยพลากร
ต่อมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2559 ได้มีการเลือกตั้งประธานสภาและรองประธานสภากรุงเทพมหานครแทนชุดเดิมที่ครบวาระผลปรากฏว่าร้อยตำรวจตรีเกรียงศักดิ์ได้รับเลือกให้เป็นประธานสภากรุงเทพมหานครต่อเป็นสมัยที่ 2 ขณะที่นายกิตติ บุศยพลากรได้รับเลือกเป็นรองประธานสภาคนที่ 1 และนายนิรันดร์ ประดิษฐกุลเป็นรองประธานสภาคนที่ 2
ต่อมาเมื่อวันที่ 12 และ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ได้มีการเลือกประธานสภาและรองประธานสภากรุงเทพมหานคร ผลปรากฏว่า นาย นิรันดร์ ประดิษฐกุล,นาย กิตติ บุศยพลากร สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เป็นรองประธานสภากรุงเทพมหานคร คนที่ 1 และพลเอก โกญจนาท จุณณะภาต เป็นรองประธานสภากรุงเทพมหานคร คนที่ 2
รายชื่อเครื่องบินของไทยไลอ้อนแอร์
กองเรืออาร์มาดา
ฟอร์ด ลอเดอร์เดล, ฟลอริดา
ฟอร์ด ลอเดอร์เดล, ฟลอริด้า
แอดัม สกอตต์ (นักกอล์ฟ)
แอดัม เดริก สกอตต์  เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2523 เป็นนักกอล์ฟอาชีพชาวออสเตรเลีย ลงแข่งขันประจำในรายการ PGA ทัวร์ แอดัม ชนะการแข่งขันกอล์ฟอาชีพทั่วโลกมาแล้ว 27 ทัวร์นาเมนต์ (มี 3 รายการ ที่มีเงินรางวัล อย่างไม่เป็นทางการ), ในการแข่งขันกอล์ฟเมเจอร์ทัวร์ ชัยชนะในรายการที่ยิ่งใหญ่ คือ 2013 Masters Tournament, เป็นชัยชนะใน เมเจอร์แชมเปียนชิปครั้งแรก (major championship) และเป็นชัยชนะของนักกอล์ฟอาชีพชาวออสเตรเลียในประวัติศาสตร์ 77 ปี ชัยชนะในรายการที่สำคัญรวมถึง 2004 Players Championship 2011 WGC-Bridgestone Invitational. และยังเป็นรองแชมป์ในรายการ 2012 Open Championship, เป็นผู้นำ 4 สโตรก ในการเล่น 4 หลุม ก่อนที่จะออกโบกี้แพ้เออร์นีย์ เอลส์ (Ernie Els) ไปอย่างน่าเสียดาย
สกอตต์เกิดที่แอดิเลด รัฐเซาท์ออสเตรเลีย เมื่ออายุ 9 ขวบ แล้วย้ายตามครอบครัวมาที่ Sunshine Coast, Queensland. ในขณะที่เรียนที่ วิทยาลัย Matthew Flinders Anglican College. แล้วตั้งรกรากอยู่ที่ โกลด์โคสต์ ควีนส์แลนด์ ในปี 1993 Gold Coast, Queensland เริ่มต้นที่ โรงเรียนThe Southport School, โรงเรียนชาย แองกลิคัน ที่โกลด์โคสต์ สกอตต์จบไฮสกูลที่ The Kooralbyn International School และที่โกลโคสต์นี่เองที่เขาได้เรียนกอล์ฟเป็นวิชาพิเศษ เขายังเป็นสมาชิกของ Golf Australia National Squad. หลังจากนั้นก็ไปเรียนที่มหาวิทยาลัย University of Nevada, Las Vegas (UNLV).
ในเดือนเมษายน 2014 สกอตต์แต่งงานกับ มารี คอยซาร์ สถาปนิกชาวสวีเดน โดยจัดพิธีเงียบ ๆ ในประเทศบาฮามาส ก่อนหน้านี้สกอตต์และมารี มีความสัมพันธ์กันมาตั้งแต่ต้นปี 2000 จนกระทั่งถึงกลางปี ก่อนที่จะแยกกัน และกลับมาคบกันอีกในปี 2013
ก่อนหน้านี้สกอตต์มีความสัมพันธ์กับอดีตนักเทนนิสมือ 1 ของโลก อานา อีวานอวิช ในปี 2010 แล้วแยกกันในเดือนกันยายนในปีนั้น แล้วกลับมาคบกันใหม่ในปี 2011 ก่อนที่จะแยกทางกันหลังจากนั้นอีก 1 ปี
สกอตต์เป็นนักกอล์ฟอาชีพที่ ปาล์ม กอล์ฟ คอร์ส แซงชัวรี่ โคฟ ในขณะที่ถ้าอยู่ออสเตรเลียเขาจะพักอยู่ที่ โกลด์โคสต์ ควีนสแลนด์ เพื่อจุดประสงค์ในเรื่องของการเสียภาษี ปัจจุบันสกอตต์จะอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์ สกอตต์ใฝ่ฝันที่จะเป็นนักกระดานโต้คลื่น
มือสมัครเล่น.
สกอตต์ชนะ การแข่งขัน Australian Boys' Amateur ในปี 1997 และ 1998 เขาป็นสมาชิก Golf Australia National Squad
เริ่มต้นเข้าสู่การเป็นนักกอล์ฟมืออาชีพ.
สกอตต์เทิร์นโปรในกลางฤดูกาลปี 2000 หลังทำผลงานได้ดีในต้นปี European Tour สกอตต์ได้ลงเล่นในยูโรเปียนทัวร์ เพียง 8 ครั้งในฐานะมืออาชีพ ผลงานที่ดีที่สุด คือได้อันดับ 6 ในการแข่งขัน Linde German Masters สก็อตได้เล่นใน PGA Tour แต่ผ่านการตัดตัวเพียง 6 ครั้ง
สกอตต์เริ่มแข่งอาชีพในปี 2001 เป็นปีแรกที่แข่งขันอาชีพอย่างเต็มตัว เมื่อเขาชนะในรายการ European Tour's Alfred Dunhill Championship ในโจฮันเนสเบิอร์ก อาฟริกาใต้ Alfred Dunhill Championship โจฮันเนสเบิร์ก ในการเริ่มต้นเป็นมืออาชีพของเขา รายการนี้เป็นรายการแรกของปีที่เป็นรายการ โคแซงชั่นระหว่างยูโรเปียนและซันไชน์ทัวร์ เขาเอาชนะ จัสติน โรส Justin Rose เพียง 1 สโตรก สกอตต์ ติดอันดับ Top 3 ตลอดฤดูกาล และทำให้เขาได้รับเงินรางวัลเป็นอันดับที่ 13 ในฤดูกาลแรกของเขา
ในปีถัดมา 2002 สกอตต์ประสบความสำเร็จในฤดูกาล ด้วยการเอาชนะในยูโรเปียนทัวร์ 2 ครั้ง และทำเงินได้เป็นอันดับที่ 7 ชัยชนะครั้งแรกของปีมาจาก การชนะ 6 ช็อตที่ Qatar Mastersในปีต่อมา สกอตต์ก็ได้ทำลายสถิติใน Scottish PGA Championship ด้วยการชนะด้วยสกอร์ 63 ชนะถึง 10 ช็อต นับว่าเป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ในอาชีพของเขา ชัยชนะครั้งนี้ทำให้สกอตต์ได้ลงเล่นใน มาสเตอส์ทัวร์นาเมนต์ และจบการแข่งขันในอันดับ 9
ปี 2003 สกอตต์ทำผลงานได้ดีในรายการ WGC-Accenture Match Play Championship ซึ่งผ่านเข้ามาถึงรอบ Semi final ก่อนที่จะพลาดแชมป์ไปเป็นของไทเกอร์ วูดส์ ในหลุมที่ 19 ก่อนหน้านั้นเขาต้องสู้กับ เบิร์นฮาร์ท แลงเกอร์ ร็อกโก มีเดียต (Rocco Mediate) เควิน แซทเธอร์แลนด์ และ เจ ฮาสส์ Bernhard Langer, Rocco Mediate, Kevin Sutherland Jay Haas โดยมีนักกอล์ฟออสเตรเลียน ปีเตอร์ เลียวนาร์ด Peter Lonard ซึ่งนำอยู่ 1 up ในการแข่งขัน ในเดือนสิงหาคม 2003 สกอตต์ชนะ ยูโรเปียนทัวร์ เป็นครั้งที่ 4 ใน Scandinavian Masters โดยเอาชนะ นิค โดเฮอร์ตี้Nick Doughertyไป 2 สโตรก หลังจากนั้นเพียง 1 เดือน เขาก็ได้ชัยชนะใน PGA Tour สหรัฐอเมริกาในรายการ Deutsche Bank Championship ชัยชนะครั้งนี้ทำให้เขาอยู่ในอันดับทำเงินที่ 34 เขาทำสกอร์ได้ 62 ในรอบที่สอง นำ 2 ช็อตในครึ่งทางก่อนที่จะชนะร็อกโก มีเดียต 4 สโตรก และในสิ้นปี เขาก็ได้รับการคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในผู้เล่นทีมนานาชาติ ในการแข่งขัน เพรซิเด็นตส์คัป และทำคะแนน 3 ใน 5 ให้กับทีม ทำให้คะแนน 17-17 เท่ากัน
2004 Players Championship win.
สกอตต์ ประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องใน 2004 PGA Tour เขาชนะในรายการสำคัญ The Players Championship สกอตต์นำ 2 สโตรกในหลุมที่ 18 แม้ว่าจะเจออุปสรรคน้ำ ก่อนที่จะแอพโพรชขึ้นกรีน ในระยะ 40 หลา และยังต้องพัตต์โบกี้ในระยะ 10 ฟุตแต่เขาก็ยังได้ชัยชนะเหนือ แพททริค แฮริงตัน Pádraig Harrington มาได้ เขากลายเป็นนักกอล์ฟที่อายุน้อยที่สุดที่ได้แชมป์ในรายการ Player Championship ในวัยเพียง 23 ปี หลังจากนั้นอีก 3 เดือน สกอตต์ก็เก็บชัยชนะเป็นครั้งที่ 3 ใน PGA Tour ในรายการ Booz Allen Classic เขาทำสถิติ 21 อันเดอร์พาร์ เอาชนะ ชาล์ส ฮาว์ เดอะ เทิร์ด Charles Howell III ไป 4 สโตรก
ต้นปี 2005 เขาชนะรายการ Nissan Open แต่เป็นการเล่นเพียง 36 หลุม เนื่องจากฝนตกหนัก จึงไม่นับว่าเป็นการแข่งขันอย่างเป็นทางการ โดยเป็นการดวลเพลย์ออฟร่วมกับ แชด แคมเบล Chad Campbell ซึ่งสกอตต์สามารถเอาชนะได้ในหลุมแรกที่เพลย์ออฟ จากผลงานครั้งนี้ทำให้เขาติด 1 ใน 10 อันดับโลก และเป็นครั้งแรกในการเล่นกอล์ฟอาชีพตั้งแต่เขาเริ่มเล่นมาถึง 220 สัปดาห์ หลังจากนั้นอีกเพียงไม่กี่เดือน เขาก็ชนะในยูโรเปียนทัวร์อีก เป็นชัยชนะครั้งที่ 5 ในรายการ Johnie Walker Classic ในปักกิ่ง ประเทศจีน Johnnie Walker Classic ปักกิ่ง เขาทำสถิติด้วยคะแนน 63 ชนะ 3 สโตรก สกอตต์ยังชนะรายการ Singapore Open ต่อมาในปี 2005 ชนะ ลี เวสต์วูด Lee Westwood ใน Asian Tour Asian Tour
สกอตต์เริ่มเล่นในยูโรเปียนทัวร์น้อยลง แต่เน้นไปเล่นใน PGA มากขึ้น เป็นปีที่เขาประสบความสำเร็จได้ 1 แชมป์ รองอันดับ 4 และรองอันดับ 3 อีก 3 ครั้ง และจบอันดับ 3 ใน PGA Championship ซึ่งเป็นรายการที่ดีที่สุดในเมเจอร์แชมเปียนชิป หลังจากนั้นได้ที่สองใน WGC American Express Championship พ่ายไทเกอร์ วูดส์ ไป 8 สโตรก สิ้นปีสกอตต์ได้รับชัยชนะด้วยนัดปิดฤดูกาล Tour Championship 3 สโตรก ซึ่งเป็นชัยชนะครั้งที่ 4 และติดอันดับทำเงิน อันดับ 3 ใน PGA ทัวร์ ปี 2006.
ปี 2007 สกอตต์เริ่มต้น จบเป็นที่ 2 ในนัดเปิดฤดูกาล Mercedez Benz Championship ในฮาวายตามหลังวีเจย์ ซิง หลังจากนั้นสกอตต์ก็ขึ้นอันดับ 3 ของโลก ซึ่งเป็นอันดับสูงสุดในการเป็นนักกอล์ฟอาชีพ หลังจากนั้นสกอตต์ก็ได้รับชัยชนะ PGA ทัวร์ในรายการ Shell Houston Open อีกเป็นครั้งที่ 5 หนึ่งสัปดาห์ก่อน The Master เขาตีตกน้ำในหลุมที่ 72 เขาพัตต์พาร์ในระยะ 48 ฟุต ได้ชัยชนะ 3 สโตรก เหนือ สจ๊วต แอพเพิลบี้ Stuart Appleby และ บับบ้า วัตสัน Bubba Watson หลังจากนั้นเขาก็เล่นได้สม่ำเสมอมาตลอดปีที่เหลือ และผ่านเข้าเล่นเพลย์ออฟ และจบในอันดับ 10 ใน FedEx Cup
2008–2010.
ปี 2008 สกอตต์เล่นในยูโรเปียนทัวร์ เพื่อที่จะคงสถานะอันดับทำเงินไว้ตั้งแต่ปี 2005 สกอตต์เริ่มประสบปัญหาบาดเจ็บและป่วยในฤดูกาล 2008 และพยายามที่จะเอาชนะในการแข่งขันให้ได้ ในเดือนมกราคม 2008 เขาได้ชัยชนะเป็นครั้งที่ 6 ของยูโรเปียนทัวร์ในรายการ Qatar Master ด้วยสกอร์ที่ยอดเยี่ยม 11 อันเดอร์พาร์ 61 ในรอบสุดท้าย ทำลายสถิติของสนาม และผู้เล่นที่ยอดเยี่ยม เขาตามหลังผู้นำอยู่ 3 สโตรก ในการแข่งขันรอบสุดท้าย และเริ่มแซงจนเอาชนะ เฮนดริค สเตนเส็น Henrik Stenson 3 สโตรกในที่สุด สกอตต์ทำพาร์ได้ในหลุมแรกของการเล่นเพลย์ออฟ ก่อนที่เขาจะพัตต์ระยะ 48 ฟุต ได้เบอร์ดี้ในหลุมที่สาม เอาชนะไปในที่สุด[20] ในการแข่งขัน
ในเดือนเมษายน 2008 สกอตต์ชนะ EDS Byron Nelson Championship ด้วยการเล่นเพลย์ออฟกับ ไรอัน มัวร์ (Ryan Moore) สกอตต์พัตต์เอาชนะในระยะ 9 ฟุต ในหลุมที่ 72 2008 U.S. Open สกอตต์ในฐานะอันดับ 3 ของโลก ได้เล่นร่วมก๊วนกับ ไทเกอร์ วู้ส์ ไทเกอร์ วูดส์ อันดับ 1 ของโลก ฟิล มิคเคลสัน อันดับ 2 ของโลก ใน 2 รอบแรกของการแข่งขัน วุดส์ได้ชัยชนะจากการดวลเพลย์ออฟ มิคเคลสันจบที่อันดับ 18 สก็อตได้อันดับ 26 สิ้นปีเขาได้อันดับทำเงินของโลกที่ 39
สกอตต์เริ่มฟอร์มตกในปี 2009 ร่วงออกจาก 50 อันดับของโลก และอยู่ในอันดับที่ 108 ในอันดับทำเงินของยูโรเปียนทัวร์ ซึ่งแย่ที่สุดในการเป็นนักกอล์ฟมืออาชีพ ในจำนวนการแข่งขัน 19 รายการใน PGA เขาผ่านการตัดตัวเพียง 10 ครั้ง และติด 1 ใน 10 ในรายการ Sony Open in Hawaiiในฮาวายเมื่อเดือนมกราคม อย่างไรก็ตามในสิ้นปีนั้น เขาได้เป็นแชมป์ เทนนิสออสเตรเลียนโอเพน ในรายการที่บ้านของตัวเองที่ออสเตรเลีย
ในช่วง 2 ปีนี้ สกอตต์ได้แชมป์เป็นครั้งที่ 7 ของ PGA รายการ Valero Texas Open ในเดือนพฤษภาคม โดยการเอาชนะนักกอล์ฟชาวสวีเดน เฟดดริค จาค็อบเส็นFredrik Jacobsonใน 36 หลุม 1 สโตรก เป็นการกลับมาชนะใน PGA อีกครั้งในรอบสองปี เขาได้คลอลิฟายเข้าเล่นและเพลย์ออฟใน FedEx Cup เขาจบอันดับที่ 27 ใน The Tour Championship ในเดือนพฤศจิกายน สกอตต์ได้แชมป์รายการ Barclays Singapore Open เป็นครั้งที่สามในอาชีพ ซึ่งก่อนหน้านั้นเขาเป็นแชมป์รายการนี้ในปี 2005 และ 2006 และเป็นรายการที่ 7 ในยูโรเปียนทัวร์
สกอตต์ประสบความสำเร็จในรายการ major championship เขาจบเป็นที่สองรายการ 2011 Masters Tournament อันดับเดียวกันกับ เจสัน เดย์ (Jason Day) นักกอล์ฟชาติเดียวกัน แพ้ให้กับชาร์ล ชวอร์ตเซล (Charl Schwartzel) เพียง 2 สโตรก สกอตต์ขึ้นนำแต่เพียงผู้เดียวในหลุมที่ 71 แต่มาพลาดท่าให้กับชวอร์ตเซลซึ่งทำ 4 เบอร์ดี้ ทำให้สกอตต์ตกลงไป 2 สโตรก
โอนิซูกะ ไทเกอร์
โอนิซูกะ ไทเกอร์ คือบริษัทผลิตรองเท้าที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีประวัติที่สามารถย้อนกลับไปตั้งแต่สมัยเริ่มก่อตั้งบริษัท โอนิซูกะ จำกัด ในปี ค.ศ. 1949 โดยนายทหารผ่านศึกอายุเพียง 32 ปี ชื่อคุณ คิฮาชิโร โอนิซูกะ ผู้ก่อตั้งบริษัทนี้ขึ้นพร้อมความหวังที่จะฟื้นฟูความรู้สึกของเหล่าวัยรุ่นในชาติหลังสงครามโลก ผ่านการกีฬา
ผลิตภัณฑ์แรกของโอนิซูกะ ไทเกอร์ คือรองเท้ากีฬาบาสเก็ตบอลที่มีรูปแบบคล้ายรองเท้าฟางสานโบราณ ซึ่งรูปแบบดีไซน์นี้ได้ถูกต่อต้านและไม่เป็นที่ยอมรับจากหลายฝ่ายและทำให้คุณโอนิซูกะต้องกลับไปสู่กระบวนการออกแบบอีกครั้งเพื่อให้รูปแบบของรองเท้าของเขาสามารถตอบสนองการใช้งานที่สามารถให้นักกีฬาใช้งานได้อย่างคล่องตัวในการออกตัวและหยุดการเคลื่อนไหวในสนามกีฬาระหว่างการแข่งขัน โดยการเสริมรอยนูนและเพิ่มช่องว่างไว้ใต้พื้นรองเท้าบาสเก็ตบอล จากดีไซน์ที่คุณโอนิซูกะออกแบบใหม่นี้สามารถทำให้รองเท้าของเขามีประสิทธิภาพที่สูงขึ้นในการใช้งาน และทำให้ในปี ค.ศ. 1955 บริษัทผลิตรองเท้าของเขามียอดการค้าที่สูงขึ้นและสามารถขยายสาขาได้สูงถึง 500 สาขาทั่วเกาะญี่ปุ่น
โอนิซูกะไทเกอร์ ได้ร่วมทำงานกับนักวิ่งมาราธอนที่ชื่อ โตรู ทีระซอล ในปี ค.ศ. 1953 เพื่อที่จะพัฒนารองเท้าที่ใช้ใส่ในการวิ่งระยะไกลซึ่งจะช่วยนักวิ่งลดการเกิดแผลพุพอง นักวิ่งในตำนานของเอธิโอเปียที่ชื่อ อะบีบี้ บีกิล่า เริ่มสวมใส่รองเท้าโอนิซูกะ ไทเกอร์ ในปี ค.ศ. 1957 ซึ่งเป็นครั้งแรกในประวัติการเป็นนักวิ่งมืออาชีพที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยใส่รองเท้าในการวิ่งมาก่อนเลย โดยได้รับการชักชวนและสร้างความเชื่อมั่นจากนายโอนิซูกะ ว่าจะทำให้การวิ่งของเขามีประสิทธิภาพที่สูงกว่าการวิ่งเท้าเปล่าหลายเท่าตัว
ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1950 ที่มหาวิทยาลัยโอระกอน มีนักวิ่งระยะกลางชื่อนาย ฟิลิป ไนค์ โดยผู้ฝึกสอนที่ชื่อ บิล โบวาแมน ผู้ที่เป็นหนึ่งในผู้ฝึกสอนระดับต้นๆ ของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยผู้ฝึกสอนโบวาแมนนี้เป็นผู้ที่เป็นที่รู้จักในเรื่องการทดสอบออกแบบรองเท้าที่ใช้ในการวิ่งรูปแบบต่างๆ ที่จะทำให้รองเท้าที่ใช้ใส่วิ่งนั้นมีน้ำหนักที่เบาและรองรับแรงกระแทกได้มากกว่า หลังจากที่ได้รับการศึกษาที่มหาวิทยาลัยโอรากอน นายไนค์ได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัย สแตนฟอร์ด และได้เขียนบทความในวิยานิพนธ์ระหว่างการศึกษาปริญญาโทสาขา บริหารจัดการธุรกิจ ในหัวข้อเรื่อง การตลาดของธุรกิจรองเท้ากีฬา ซึ่งหลังจากจบการศึกษา ไนค์ได้เดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่นและได้เข้าติดต่อกับทางบริษัท โอนิซูกะ ไทเกอร์ จำกัด เพื่อชักชวนและแสดงให้เห็นถึงโอกาสทางธุรกิจของตลาดรองเท้ากีฬาโอนิซูกะในประเทศสหรัฐอเมริกา และในปี ค.ศ. 1963 ไนค์ได้รับการส่งสินค้าเที่ยวแรกของรองเท้าโอนิซูกะไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา และต่อมาไนค์และ โบวาแมนได้ร่วมลงทุนเป็นจำนวนเงินคนละ 500 เหรียญสหรัฐในการก่อตั้งร้าน บรูริบบอนสปอร์ตขึ้น
ในปี ค.ศ. 1964 โอนิซูกะ ได้จดทะเบียนเข้าสู่ตลาดหุ้นของโกเบ และเข้าตลาดหุ้นของโอซาก้าและโตเกียวในลำดับต่อมา ลายเส้นที่เรียกขานกันในชื่อ เอซิคน์ ได้มีการริเริ่มใช้ในการออกแบบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1966 ระหว่างการแข่งขัน คัดเลือก พรีโอลิมปิก ซึ่งเป็นการแข่งขันเกมกีฬาโอลิมปิกที่ประเทศ แม็กซิโกในปี ค.ศ. 1968 ลิมเบอร์เป็นสินค้ารุ่นแรกที่ได้ใส่รูปแบบการออกแบบโดยใช้ลายเส้น เอซิคน์ บนด้านข้างของรองเท้าในบริเวณช่วงบนของสินค้า เส้นสายเหล่านี้ได้กลายมาเป็นการออกแบบที่ได้รับความนิยมและเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญบนรองของโอนิซูกะไทเกอร์ ที่ใช้ชื่อว่า แม็กซิโก 66 ในเวลาต่อมาจวบจนปัจจุบัน
ในปี ค.ศ. 1968 บรูริบบอน สปอร์ต ได้เริ่มนำเข้าสินค้าในสายการผลิต ลิมเบอร์ เข้าสู่ตลาดประเทศสหรัฐอเมริกา
เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 เป็นต้นมา โอนิซูกะ ไทเกอร์ ได้เริ่มนำเสนอสิ่งที่เรียกว่า ฟาบรี ที่ย่อมาจากคำว่า ฟาสเบรก ซึ่งเป็นท่าเคลื่อนไหวของกีฬาบาสเก็ตบอล ทีมกีฬาของประเมทศญี่ปุ่นได้สวมใส่รองเท้าที่มีดีไซน์ ฟาบรี นี้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ในปี ค.ศ. 1972 ที่มูนิค ซึ่งทีมญี่ปุ่นได้อันดับที่ 14 ในการแข่งขันในปีนั้น ผู้ชนะเลิศในการแข่งขันประเภทกรีฑาที่วิ่งเข้าเส้นชัยเป็นอันดับหนึ่งในรุ่น 5,000 และ 10,000 เมตร ที่ชื่อ แลสซี่ วีเรน โดยได้สวมใส่รองเท้าของโอนิซูกะ ไทเกอร์ ระหว่างการแข่งขันทั้งสองประเภทที่กล่าวมา ในปี ค.ศ. 1972 เจเล็งค์ และ โอนิซูกะ ได้รวมพลังของทั้งคู่ในด้านการเงินและตำแหน่งทางการตลาดของธุรกิจผลิตภัณฑ์กีฬาเข้าด้วยกัน และสร้างสำนักงานขายภูมิภาคขึ้นใกล้จังหวัด ฮอกไกโดเพื่อรองรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกภาคฤดูหนาวที่ ซับโปโร ซึ่งต่อมาได้ควบรวม 3 บริษัทเข้าด้วยกันและก่อตั้งเป็นบริษัท เอซิคน์ ในปัจจุบันบริษัทดังกล่าวยังคงใช้ชื่อการค้าเดิมในการจำหน่ายรองเท้าให้กับผู้ค้าต่างๆทั่วทุกภูมิภาคและทั่วโลก ชื่อ เอซิคน์ นี้เป็นคำย่อมาจากคำว่า “เอนิม่า ซาน่า อิน คอลโปเร ซาโน่” ที่แปลว่า “หัวใจและวิญญาณที่แข็งแกร่งในร่างที่แข็งแรง” ซึ่งเป็นการดัดแปลงมาจากคำพังเพยโบราณใน จูวีนาล และที่อื่นๆ Mens sana in corpore sano ในช่วงที่ผ่านมา บริษัทได้ให้ความสนใจในการแปลความหมายและชื่อย่อที่ผสมผสานตัวอักษรของชื่อเต็มเหล่านั้น
การออกแบบรองเท้า โอนิซูกะ ไทเกอร์ (เอซิคน์).
จากการที่โอนิซูกะ ไทเกอร์ ได้เริ่มดำเนินธุรกิจตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 เป็นต้นมา รองเท้ากีฬาที่ทางบริษัทได้ผลิตขึ้นมานั้นมีตั้งแต่รองเท้าฟุตบอล รองเท้าวิ่ง ศิลปะป้องกันตัว บาสเก็ตบอล เชียร์ลีด วอลเล่ย์บอล กีฬาประเภทลู่ มวยปล้ำ กอล์ฟ ครีค-เค็ท ฟันดาบ และเทนนิส สินค้าที่นำออกสู่ตลาดทั้งหมดของโอนิซูกะ ไทเกอร์นั้น สินค้าในสายการผลิตของ แม็กซิโก 66 เป็นรุ่นที่ได้รับความนิยมมากที่สุด
ในปัจจุบัน เอซิคน์ ยังคงจำหน่ายสินค้ารองเท้าที่เป็นรุ่นวิทเท็จของโอนิซูกะ ไทเกอร์ รวมถึง แม็กซิโก 66 ในเครือข่ายของบริษัททั่วโลก
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในเอเชียนเกมส์ 2014
เดวิด ลอยด์ จอร์จ
เดวิด ลอยด์ จอร์จ เอิร์ลลอยด์-จอร์จแห่งดไวฟอร์ (; 17 มกราคม พ.ศ. 2406 - 26 มีนาคม พ.ศ. 2488) คือนักการเมืองจากพรรคเสรีนิยมและรัฐบุรุษของสหราชอาณาจักร เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงด้านการกล่าวสุนทรพจน์ เข้าสู่วงการเมืองครั้งแรกในฐานะสมาชิกสภาสามัญชนจากพรรคเสรีนิยม ในปี พ.ศ. 2433 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังตั้งแต่ปี พ.ศ. 2451 - 2457 ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในปี พ.ศ. 2458 จนในที่สุดได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรระหว่างวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2459 - 19 ตุลาคม พ.ศ. 2465
แม้นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรหลายคนจะเคยเป็นทนายว่าความ (barristers) มาก่อน แต่นับมาถึงปัจจุบัน เดวิด ลอยด์ จอร์จ คือทนายที่ปรึกษากฎหมาย (solicitor) เพียงคนเดียวที่เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร และเป็นชาวเวลส์เพียงคนเดียวที่เคยดำรงตำแหน่งนี้ด้วย ทั้งยังเป็นนายกรัฐมนตรีเพียงคนเดียวที่ใช้ภาษาเวลส์เป็นภาษาแม่และภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง เดวิด ลอยด์ จอร์จ ได้รับการลงคะแนนให้เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดอันดับที่สาม สำรวจโดยบริษัทวิจัยการตลาดโมรี (MORI) จากนักวิชาการ 139 คน และในปี พ.ศ. 2545 ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในชาวบริติชผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดหนึ่งร้อยลำดับจากการสำรวจประชาชนทั่วสหราชอาณาจักร
การทำงานหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง.
เดวิด ลอยด์ จอร์จ ได้สนับสนุนการเรียกเก็บค่าปฏิกรสงครามจากเยอรมนี แต่ในขอบเขตที่น้อยกว่าข้อเสนอของฝรั่งเศส เนื่องจากเขารู้ดีว่าถ้าหากทำตามข้อเสนอของฝรั่งเศส ฝรั่งเศสก็อาจจะกลายเป็นประเทศมหาอำนาจในยุโรปตอนกลาง และความสมดุลอันบอบบางก็จะถูกทำลาย นอกจากนี้เขายังกังวลกับข้อเสนอของวูดโรว์ วิลสัน สำหรับอำนาจปกครองตัวเอง เช่นเดียวกับฝรั่งเศส เขาต้องการรักษาผลประโยชน์ของประเทศของตน โดยสภาพดังกล่าวนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันระหว่างประเทศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกสองแห่ง ซึงได้มีส่วนในการรบเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตน เดวิด ลอยด์ จอร์จก็เป็นผู้นำอีกคนหนึ่งซึ่งสนับสนุนการปิดล้อมทางทะเลกับเยอรมนีและสนธิสัญญาลับ