pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ผนังภายนอกทาด้วยสีฟ้า วาดลวดลายเหมือนสวรรค์ ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปผสมยางไม้ปางมารวิชัย ชาวบ้านเรียกว่า "หลวงพ่อเกตุแดง" พระสังกัจจายน์ พระสีวลี พระพรหม
วัดแก้วฟ้ารังษี
วัดแก้วฟ้ารังษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี มีเนื้อที่วัดจำนวน 28 ไร่ 190 ตารางวา ปัจจุบันมีพระอธิการไพบูล ติกขฺปญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัด
วัดแก้วฟ้ารังษีตั้งเมื่อ พ.ศ. 2302 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471 เดิมชื่อว่า วัดหนองรู ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดแก้วฟ้ารังษี" เมื่อ พ.ศ. 2430 ในสมัยพระครูบรรหารกบินทร์เขตต์ (หลวงพ่อแก้ว) เจ้าคณะอำเภอกบินทร์บุรี บริเวณนี้ในอดีตเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้ใช้บริเวณวัดนี้เป็นกองบัญชาการตั้งแนวรบไล่ข้าศึกในระหว่างสงครามปราบเขมร และเป็นสถานที่สำหรับทำพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของข้าราชการในหัวเมืองแถบนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553 ทางวัดได้ให้ราชการตั้งโรงเรียนในที่ดินวัด คือ โรงเรียนบรรหารวิทยา (โรงเรียนวัดแก้วฟ้ารังษี) โดยใช้ศาลาการเปรียญของวัดแก้วฟ้ารังษี เป็นที่ศึกษาเล่าเรียน
รูปแบบทางศิลปกรรม อุโบสถและพระพุทธรูปมีเค้าศิลปะลาวบ้าง วัดมีรูปหล่อรูปเหมือน​ พระครูบรรหารกบินทร์เขตต์ (แก้ว รตฺนสาโร) อดีตเจ้าอาวาส
โฮโลไลฟ์ โปรดักชั่น
วัดทุ่งสว่างชัยภูมิ
วัดทุ่งสว่างชัยภูมิ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร ห่างจากชุมชนเมืองเก่าประมาณ 800 เมตร ปัจจุบันชุมชนขยายตัวออกไปจนถึงวัด จนทำให้วัดตั้งอยู่ใจกลางเมือง ห่างจากตลาดสดเพียง 600 เมตร
จากพงศาวดารเมืองยโสธร ฉบับของพระยามหาอำมาตยาธิบดี มีความว่าเมื่อ พ.ศ. 2368 เมื่อครั้งที่เจ้าอนุวงศ์เมืองเวียงจันทน์ คิดกบฏต่อกรุงเทพ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้พระยาราชสุภาวดีเป็นแม่ทัพ แต่ก็เสียทีให้ฝ่ายเจ้าอนุวงศ์ พระยาราชสุภาวดีจึงให้ถอยกำลังมาตั้งอยู่ที่เมืองยโสธร แล้วทำพิธีปฐมกรรมตัดไม้ข่มนาม ณ บริเวณวัดทุ่งสว่างชัยภูมิ ต่อมาอุปฮาดแพงรักษาการเจ้าเมืองยโสธร ได้จัดกองทัพไปช่วยรบทางเมืองเสียมราฐ ประทายเพชร และพระตะบอง ก่อนออกทัพก็ได้ทำพิธีที่เนินตรงวัดทุ่งสว่างชัยภูมิ เมื่อมีชัยชนะกลับมา จึงได้กลับมาสร้างธาตุเจดีย์ ภายหลังตั้งเป็นวัดชื่อ วัดชัยชนะสงคราม มีอีกนามว่า วัดบูรพาทิศาราม ภายหลังได้อัญเชิญรอยพระพุทธบาท จากวัดใต้ศรีมงคลมาประดิษฐานไว้ภายในธาตุเจดีย์ แต่ต่อมาได้ย้ายรอยพระพุทธบาทจำลองไปไว้ที่วัดศรีธรรมาราม ธาตุเจดีย์องค์นี้ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2474
จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ วัดทุ่งสว่างชัยภูมิตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2480 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2505 พระเจดีย์เก้ายอด สร้างด้วยอิฐถือปูน รูปแบบศิลปะลาว ฐานต่ำรูปทรงสี่เหลี่ยม มีประตูทางเข้าด้านหน้าด้านเดียว ด้านหน้าซุ้มประตูประดับด้วยลายปูนปั้น
สหภาพไอบีเรีย
สหภาพไอบีเรีย  เป็นสหราชวงศ์ระหว่างราชอาณาจักรสเปนและราชอาณาจักรโปรตุเกสภายใต้ราชบัลลังก์สเปนในช่วงปีค.ศ. 1580 จนถึง ค.ศ. 1640 ซึ่งได้รวมเอาดินแดนทั้งหมดในคาบสมุทรไอบีเรียรวมถึงดินแดนโพ้นทะเลในอาณัติของโปรตุเกสทั้งหมดมาอยู่ภายใต้การควบคุมของกษัตริย์สเปนของฮาพส์บวร์ค ซึ่งได้แก่ พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 พระเจ้าเฟลิเปที่ 3 และพระเจ้าเฟลิเปที่ 4 การรวมราชวงศ์นั้นเริ่มขึ้นในช่วงวิกฤติการณ์สืบราชบัลลังก์โปรตุเกสใน ค.ศ. 1580 ต่อเนื่องยังสงครามการสืบราชบัลลังก์โปรตุเกส และสิ้นสุดลงภายหลังสงครามฟื้นฟูโปรตุเกสซึ่งได้มีการก่อตั้งราชวงศ์บรากังซาเพื่อปกครองโปรตุเกส
กษัตริย์สเปนของฮาพส์บวร์คเป็นเพียงองค์ประกอบเดียวที่เชื่อมต่อระหว่างอาณาจักรและดินแดนต่าง ๆ โดยปกครองถึง 6 รัฐบาลในกัสติยา อารากอน โปรตุเกส อิตาลี ฟลานเดอส์ และหมู่เกาะอินดีส โดยที่รัฐบาลและกฎหมายต่าง ๆ ของแต่ละอาณาจักรนั้นยังมีความเป็นอิสระจากกัน
พระมหากษัตริย์แห่งสเปน
ดัชชีแห่งเบอร์กันดี
Unión Ibérica
União Ibérica
ยาริชินบิทช์บุ
พระยาชัยสุนทร (โคตร)
พระยาชัยสุนทร (โคตร) หรืออีกนามเรียกว่า “เซียงโคตรหรือราชวงศ์นนท์” เป็นเจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 9 (พ.ศ. 2420–2426) เป็นต้นตระกูล”วงศ์กาฬสินธุ์“ ซึ่งผู้ใช้นามสกุลส่วนใหญ่ตั้งรกรากและอาศัยอยู่ในจังหวัดสกลนครในปัจจุบัน
ชาติกำเนิด.
เกิดเมื่อราวปี พ.ศ. 2351 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ ๑ แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ บิดามารดาคือพระยาไชยสุนทร(หล้า) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 4 กับอัญญานางคำแดง มีพี่น้องร่วมสายโลหิต เป็นชายได้แก่ ท้าวโคตร ท้าวสี ท้าวลาด ท้าวสีน ท้าวคำ ส่วนบุตรหญิงได้แก่ นางขาว นางหมอก และอุปฮาดเมืองสกลนคร(ลาว)เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งที่ท้าวศรีมุมราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์ได้ขอมาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมเพื่อทำราชการที่เมืองสกลนคร
การรับราชการ.
•ได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ท้าวขัตติยะ ผู้ช่วยราชการอุปฮาดเมืองสกลนคร ปี 2381 -2393
•ได้รับการแต่งตั้งเป็นที่เพี้ยชานนท์ ทำหน้าที่เสมียนจดบันทึกหนังสือข้อราชการเมืองกาฬสินธุ์ ปี 2394-2411
•ได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นที่ราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์ ปี 2415-2420
•ได้รับการโปรดเกล้าฯ สัญญาบัตรแต่งตั้งเป็นที่ “พระยาไชยสุนทร” เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ เมื่อวันจันทร์ขึ้น 12 ค่ำเดือน 7 ปีมะเมีย จัตวาศก จ.ศ. ๑๒๔๔ ตรงกับวันจันทร์ที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2425 โดยมีใจความดังนี้
“"ให้ราชวงษ์ เปนพระยาไชยสุนทร เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ได้บังคับบัญชาท้าวเพี้ยกรมการแลราษฎร บันดาอยู่ในเขตรแขวงเมืองกาฬสินธุ์ทั้งสิ้น ตามที่เจ้าเมืองกาฬสินธุ์แต่ก่อนได้บังคับมานั้น แต่ที่เปนยุติธรรมแลชอบด้วยราชการ ฯลฯ ตั้งแต่ ณ วัน ๒ฯ๗ ค่ำ ปีมะเมียจัตวาศก เปนปีที่ ๑๕ ของตราดวงที่ประทับนี้ ประจำการแผ่นดินสยาม ศักราช ๑๒๔๔ เป็นวันที่ ๔๙๔๘ ในรัชกาลปัจจุบันนี้”"
และได้รับพระราชทานเครื่องยศเพิ่มเติม  ดังนี้
1.  ถาดหมาก
2.  คนโฑเงินถมลงยาดำ
3.  ลูกประคำทองคำ  ๑๐๘  เม็ด  ๑  สาย
4.  พานกลีบบัวเงินพร้อมเครื่องถมในเงิน
5.  จอก  ๒  ใบ
6.  แอบยายอดทอง  ๒  ใบ
7.  ซองพลู  ๑  อัน
8.  มีดหนีบหมาก
9.  กระโถนถมลงยาสีดำ
10.  หอกซัดปลอกทองคำ  ๒  อัน
11.  ปืนชนวนทองแดงต้นด้ามงาช้าง
12.  กระบี่บั้งเงิน
13.  หมวกทรงประภาศตุ้มปี่กำมะหยี่
14.  สัปทนปัศตู
15.  เสื้อเขมขาบริ้วดี
16.  แพรสีทับทิม
17.  แพรขาวห่ม
18.  ผ้าปูมเขมร
19.  แคร่หาม  ๑  สำรับ
•ปีกุน โทศก จุลศักราช ๑๒๑๓ ตรงกับปีพ.ศ. 2393 อุปฮาดเมืองสกลนคร(ลาว) รับราชการได้ 13 ปีก็ถึงแก่กรรม ท้าวเกษราชบุตรเมืองสกลนครได้กลับมารับตำแหน่งราชวงศ์เมืองกาฬสินธุ์และทำราชการที่เมืองกาฬสินธุ์ มีลูกหลานบางส่วนกลับไปเมืองกาฬสินธุ์ก็มีบ้างยังคงอาศัยเมืองสกลนครก็มีบ้าง ส่วนท้าวโคตรได้พาผู้คนมาอาศัยอยู่และหาที่ทำกินที่บริเวณตำบลบ้านไฮหย่อง(อำเภอพังโคน)แขวงเมืองสกลนคร และภายหลังพอที่จะตั้งเป็นเมืองได้จึงพาลูกหลานและบริวารลงไปกรุงเทพ เพื่อขอพระราชทานตั้งตำบลบ้านไฮหย่องเป็นเมืองภูเงิน แต่ไปถึงดงพญาไฟก็บริวารเจ็บป่วยล้มตายด้วยไข้ป่าเป็นจำนวนมาก จึงกลับมาพักรักษาตัวและบวชแก้บนที่วัดกลางเมืองกาฬสินธุ์แล้วจึงสึกออกมาทำราชการที่เมืองกาฬสินธุ์ต่อชาวเมืองจึงเรียกว่า “เซียงโคตร” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
•ปีมะเส็ง ตรีศก จ.ศ. ๑๒๔๓ ตรงกับปี พ.ศ. 2424 กำกับรักษาราชการเมืองกาฬสินธุ์ จึงมีใบบอกเร่งผูกส่วยผลเร่วและเงินลงไปทูลเกล้าฯ ถวายที่กรุงเทพฯ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งว่าที่ “พระยาไชยสุนทร” เจ้าเมือง ซึ่งสัญญาบัตรตราตั้งได้มาถึงเมื่อปีมะเมีย จัตวาศก จ.ศ. ๑๒๔๔ ตรงกับปีพ.ศ. 2425
•ปีมะเส็ง ตรีศก จ.ศ. ๑๒๔๓ ตรงกับปี พ.ศ. 2424 พระยาไชยสุนทร(โคตร) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์และพระราษฎรบริหาร(ทอง) เจ้าเมืองกมลาไสย เห็นว่าเมืองทั้ง 2 มีปัญหาเรื่องเขตแดนเมืองที่ยังตกลงกันไม่สิ้นสุด พระยาไชยสุนทร(โคตร) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์และพระราษฎรบริหาร(ทอง) จึงได้พร้อมกันตกลงทำหนังสือแบ่งเขตแดนให้ไว้แก่กันคนละฉบับไว้ว่า “เขตแดนที่ตกลงเป็นเขตแดนแขวงเมืองกมลาไสยนั้น ปักหลักเขตแดนแต่บ้านหลุบตามทางไปถึงห้วยคำมักมายไปถึงช่องทางคำขี้มด เขาภูพานข้างตะวันออก ข้างตะวันตกไปทางทุ่งแม่นางบ่อนท่าประทาย น้ำลำพะชีย์ ข้างใต้เป็นเขตแดนเมืองกาฬสินธุ์ ตามหลักซึ่งฝังไว้เป็นแล้วแก่กัน”
•ปีมะเส็ง ตรีศก จ.ศ. ๑๒๔๓ ตรงกับปี พ.ศ. 2424 พระธิเบศวงษา(ดวง) เจ้าเมืองกุดสิมนารายณ์ถึงแก่กรรม พระยาไชยสุนทร(โคตร) และกรมการเมืองกาฬสินธุ์ได้ปรึกษากัน จึงมีใบบอกขอเมืองกุดสิมนารายณ์ที่ไปขึ้นกับเมืองมุกดาหารกลับคืนมาขึ้นกับเมืองกาฬสินธุ์ตามเดิมและขอท้าวกินรีบุตรราชวงศ์คำเชี่ยงเป็นที่ ”พระธิเบศวงษา” เจ้าเมืองกุดสิมนารายณ์
•เมื่อปีมะเมีย จัตวาศก จ.ศ. ๑๒๔๔ ตรงกับปีพ.ศ. 2425 พระศรีสุวรรณ(พก) เจ้าเมืองแซงบาดาล ถึงแก่กรรม ราชวงศ์(ขี) ได้ดูแลรักษาราชการบ้านเมืองได้ 2 ปี ราชวงศ์(ขี) ก็ถึงแก่กรรม พระยาไชยสุนทร(โคตร) และกรมการเมืองกาฬสินธุ์ได้ปรึกษากัน จึงมีใบบอกขอท้าวจารย์โคตรบุตรอุปฮาด(พรหม) เป็นที่ “พระศรีสุวรรณ” เจ้าเมือง ท้าวเชียงทุมเป็นอุปฮาด รักษาราชการเมืองแซงบาดาลต่อไป
•เมื่อปีมะแม เบญจศก จ.ศ. ๑๒๔๕ ตรงกับปีพ.ศ. 2426 พระยาไชยสุนทร(โคตร) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ได้ถึงแก่กรรมลง เมื่อได้รับสัญญาบัตรตราตั้งเป็นเจ้าเมืองกาฬสินธุ์กับท้องตราขอเมืองกุดสิมนารายณ์ที่ไปขึ้นกับเมืองมุกดาหารกลับคืนมาขึ้นกับเมืองกาฬสินธุ์ตามเดิม หลังกลับมาอัญเชิญสัญญาบัตรและท้องตรามาไว้ที่เมืองกาฬสินธุ์ก็ป่วยอยู่ได้ 3 เดือนก็ถึงแก่กรรม เมื่อวันศุกร์ขึ้น ๑๐ ค่ำเดือน ๗ เมื่อปีมะแม เบญจศก จ.ศ. ๑๒๔๕ ตรงกับวันศุกร์ที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2426 กรมการเมืองกาฬสินธุ์จึงว่างลงหลายตำแหน่ง
•พระยาไชยสุนทร(โคตร) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 9 ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา รับราชการเป็นเจ้าเมืองสนองพระเดชพระคุณ 6 ปี ที่โฮงเจ้าเมือง ในเมืองกาฬสินธุ์ เมื่อวันศุกร์ขึ้น ๑๐ ค่ำเดือน ๗ เมื่อปีมะแม เบญจศก จ.ศ. ๑๒๔๕ ตรงกับวันศุกร์ที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2426 สิริรวมอายุ 75 ปี หลังได้พระราชทานเพลิงศพเป็นที่เรียบร้อยแล้วทายาทได้นำอัฐิมาไว้ที่วัดพระธาตุเชิงชุม ในเมืองสกลนคร สืบมาภายหลังลูกหลานเรียกขานทานว่า “อัญญาพ่อเฒ่า” สิ้นประวัติพระยาไชยสุนทร (โคตร) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 9 เพียงเท่านี้
พระยาไชยสุนทร(โคตร)สมรสกับ คุณหญิงพา บุตรีของพระยาไชยสุนทร(กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 7 กับคุณหญิงสุวรรณ  และมีบุตร 10 คน ได้แก่
1) ท้าวหนู สมรสกับนางแพง ไม่มีทายาท
2) พระไชยสุริยมาตย์(สุรินทร์) ราชบุตรเมืองกาฬสินธุ์ สมรสกับใครสืบไม่ได้ มีบุตร 6 คน ได้แก่ 1)นางด่วง 2)ท้าวหนูอินทร์ 3)ท้าวพรหมจักร 4)นางจูม 5)นางขาว 6)นางหมอก เป็นต้น
3) พระไชยแสน(ทองอินทร์) นายกองเมืองกาฬสินธุ์ สมรสกับนางหนูแดง มีบุตร 7 คน คือ 1) ท้าวหำ 2)นางสระ 3)ท้าวบุ 4)ท้าวแขก 5)นางสิงห์ 6)นางเกียน 7)นางทองหล้า เป็นต้น
4) พระศรีธงไชย(คำตา)* กรมการเมืองพิเศษสกลนคร สมรสกับนางคำตัน พรหมประกาย ณ นครพนม มีบุตร 9 คน ได้แก่ 1)นางมั่น 2)ขุนวาปีพิทักษ์(จูม) 3)ขุนนาวาพาณิชย์(จี) 4)นางเกษ 5)นางไข 6)นางแปน 7)ท้าวขันติ 8)นางสิบปะคี 9)ท้าวคำศรีหรือนายศิริ เป็นต้น
5) หลวงไชยสวัสดิ์(คำแสน) สมรสกับนางคง มีบุตร 1 คน ได้แก่ 1)ท้าวหงษ์ เป็นต้น
6) ขุนไชยสาร(จารย์เฮ้า) สมรสกับนางอำ มีบุตร 3 คน ได้แก่ 1)นางคำ 2)นางแก้ว 3)ท้าวสิงห์หรือทนายสิงห์ เป็นต้น
7) นางข่าง สมรสกับท้าวคำสาร** มีบุตร 11 คน ได้แก่ 1)ท้าวฮุย​​​​ 2)ท้าวติ่ง 3)ท้าวหด​​​​ 4)ท้าวหนูหลอด 5)นางถัน​​​​6)นางตัน 7)นางสอน 8)นายดอกซ้อน 9)นางเงิน 10)นายเอิบ 11)นางผิง เป็นต้น
8) นางคะ สมรสกับ ขุนสรรพกิจ(โส/เชียงโส)*** มีบุตร 3 คน ได้แก่ 1)ท้าวคันที 2)ท้าวฮม 3)นางพร เป็นต้น
9) นางบัวสา เป็นโสดไม่มีทายาท
10) ท้าวคำหวา สมรสกับนางฮัง มีบุตร 4 คน ได้แก่ 1)นางบาน 2)นางตุ้น 3)นางปาลี 4)ท้าวพรหมาหรือนายณรงค์ เป็นต้น
มาร์ติน แลนเดา
มาร์ติน เจมส์ แลนเดา (; 20 มิถุนายน ค.ศ. 1928 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2017) เป็นนักแสดง ครูสอนการแสดง โปรดิวเซอร์ และบรรณาธิการหนังสือการ์ตูนชาวอเมริกัน อาชีพของเขาเริ่มขึ้นเมื่อคริสต์ทศวรรษ 1950 โดยปรากฏเป็นนักแสดงสมทบในภาพยนตร์ของอัลเฟรด ฮิตช์ค็อก เรื่อง "เหนือมฤตยู" (1959) ประกบกับแครี แกรนต์ รวมถึงนักแสดงประจำในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง ' (1966–1969) และ ' (1975–1977)
แลนเดาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม – ภาพยนตร์ และยังถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมเป็นครั้งแรก จากบทบาทของเขาในภาพยนตร์เรื่อง "ทักเกอร์ เดอะแมนแอนด์ฮิสดรีม" (1988) ครั้งที่สองในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลนเรื่อง "ไคร์มแอนด์มิสดีเมียนเนอร์" (1989) การแสดงของแลนเดาจากบทสมทบ เบลา ลูโกซี ในภาพยนตร์เรื่อง "จะห่วยจะชุ่ย พี่ขอลุยด้วยใจ" (1994) ส่งผลให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ และรางวัลลูกโลกทองคำ เขายังคงรับงานแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ต่อไป รวมทั้งดำรงตำแหน่งเป็นประธานของแอกเตอร์สตูดิโอซึ่งเป็นโรงเรียนสอนการแสดงในฮอลลีวูด จวบจนเสียชีวิตในเดือนกรกฎาคม ค.ศ 2017
ราชอาณาจักรบาเลนเซีย
ราชอาณาจักรบาเลนเซีย (, ; ; ) ซึ่งตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรไอบีเรีย เป็นอาณาจักรองค์ประกอบของราชบัลลังก์อารากอน เมื่อราชบัลลังก์อารากอนรวมกับราชบัลลังก์กัสติยาเพื่อก่อตั้งราชอาณาจักรสเปน อาณาจักรบาเลนเซียจึงกลายเป็นหนึ่งในองค์ประกอบสำคัญในราชาธิปไตยสเปน
ราชอาณาจักรบาเลนเซียก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1238 เมื่อครั้งที่ยังมีสถานะเป็นไตฟาของชาวมัวร์ซึ่งต่อมาได้รับการพิชิตกลับมาในเรกองกิสตา ต่อมาได้ถูกยุบพร้อมกับอาณาจักรต่าง ๆ ที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของราชบัลลังก์อารากอนตามพระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตาซึ่งพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 แห่งสเปนทรงตราขึ้นใน ค.ศ. 1707 หลังจากสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน
ในระหว่างที่มีสถานะเป็นราชอาณาจักร บาเลนเซียได้ใช้การปกครองโดยกฎหมายผ่านทางกฎบัตรบาเลนเซีย (Furs of Valencia) ซึ่งให้อำนาจและบทบาทในการปกครองตนเองภายใต้ราชบัลลังก์อารากอน และภายใต้ราชอาณาจักรสเปนในเวลาต่อมา
ราชอาณาจักรบาเล็นเซีย
สเปนของฮาพส์บวร์ค
พระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตา
พระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตา  เป็นพระราชกฤษฎีกาจำนวนหนึ่งที่พระเจ้าเฟลิเปที่ 5 พระมหากษัตริย์สเปนพระองค์แรกจากราชวงศ์บูร์บง ทรงลงพระปรมาภิไธยในระหว่าง ค.ศ. 1707 ถึง ค.ศ. 1716 ซึ่งอยู่ในช่วงสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนและหลังมีสนธิสัญญายูเทรกต์มายุติสงครามนั้นไปแล้วเล็กน้อย
ผลแห่งพระราชกฤษฎีกา.
พระราชกฤษฎีกานี้มีผลในทางปฏิบัติเป็นการก่อให้เกิดรัฐสเปนและความเป็นพลเมืองสเปน โดยล้มเลิกการแบ่งแยกทางกฎหมายทั้งหมดระหว่างชาวกัสติยากับชาวอารากอน พระราชกฤษฎีกายังยกเลิกเขตแดนและพิกัดอัตราภาษีทั้งหมดภายในประเทศ ยกเว้นแต่ในดินแดนบาสก์ นอกจากนี้ พระราชกฤษฎีกายังให้พลเมืองของรัฐสเปนที่ก่อตั้งขึ้นใหม่นั้นมีสิทธิค้าขายกับอาณานิคมอเมริกันและเอเชียซึ่งไม่ถือเป็นอาณาเขตเฉพาะของราชบัลลังก์กัสติยาอีกต่อไป อนึ่ง รัฐบาลในมาดริดยังจะได้แต่งตั้งข้าราชการชั้นสูงโดยตรง และสถาบันส่วนใหญ่ในพื้นที่ที่กลายเป็นองค์กรส่วนท้องถิ่นแล้วก็จะต้องถูกยกเลิก ส่วนคดีความนั้นก็จะต้องฟ้องและต่อสู้กันเป็นภาษากัสติยา ซึ่งได้กลายเป็นภาษาหนึ่งเดียวของรัฐบาลแทนภาษาละติน ภาษากาตาลา และภาษาอื่น ๆ ในสเปนแล้ว
พระราชกฤษฎีกานวยบาปลันตา
Nueva Planta decrees
Decretos de Nueva Planta
ภาษาคอปติก
ภาษาคอปติก  เป็นตระกูลของภาษาถิ่นที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากภาษาอียิปต์โบราณ และชาวอียิปต์ใช้ในอดีต คอปติกถูกแทนที่โดยภาษาอาหรับอียิปต์ในฐานะภาษาพูดหลักของอียิปต์หลังจากการพิชิตอียิปต์ของชาวมุสลิม ถึงแม้ว่าจะยังคงใช้มาจนถึงปัจจุบันในฐานะภาษาพิธีกรรมของคริสตจักรคอปติก นวัตกรรมด้านไวยากรณ์ การออกเสียง และคำยืมภาษากรีกที่หลั่งไหลเข้ามา ทำให้แยกความแตกต่างของชาวคอปติกจากยุคก่อนหน้าของภาษาอียิปต์ มันเขียนด้วยอักษรคอปติก ซึ่งเป็นรูปแบบดัดแปลงของอักษรกรีก โดยมีตัวอักษรเพิ่มเติมอีกหลายตัวที่ยืมมาจากอักษรดีโมติกอียิปต์
George Dupont
ยอด ดูปองท์
โคโรชิ ไอ
โคโรชิ ไอ  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดย Fe ตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนว"โชโจะ" "Monthly Comic Gene" ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 11 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Platinum Vision เริ่มฉายในเดือนมกราคม พ.ศ. 2565
อเวนเจอร์สแคมปัส
อเวนเจอร์สแคมปัส  เป็นสวนสนุกในธีมจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ส่วนหนึ่งของดิสนีย์แคลิฟอร์เนียแอดเวนเจอร์ และอยู่ระหว่างการก่อสร้างในวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์พาร์ก ดิสนีย์แลนด์ปารีส และฮ่องกงดิสนีย์แลนด์ พื้นที่ในธีมของจักรวาลมาร์เวลได้รับการพัฒนาในสามสวนสนุก โดยได้แรงบันดาลใจจากจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล โดยจะเกิดขึ้นใน "สวนสนุกจักรวาลมาร์เวล" รวมไปถึงจักรวาลคู่ขนานในมาร์เวลมัลติเวิร์ส ซึ่งเหตุการณ์การดีดนิ้ว เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องและผลกระทบที่ตามจากจะไม่ได้เกิดขึ้นบนพื้นที่นี้ สวนสนุกจะถูกออกแบบโดยวอลต์ดิสนีย์อิเมจจิเนียร์ริงร่วมกับมาร์เวลสตูดิโอส์ และมาร์เวลธีมเอ็นเตอร์เทนเมนต์
มัสยิดแห่งชาติบัยตุลมุกัรร็อม
บัยตุลมุกัรร็อม (; ; บ้านศักดิ์สิทธิ์) เป็นมัสยิดแห่งชาติของประเทศบังกลาเทศ ตั้งอยู่ที่ใจกลางธากา เมืองหลวงของประเทศ มัสยิดนี้สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1968 โดยมีความจุมากกว่า 42,000 คน
โครงสร้างอาคารที่เป็นลูกบาศก์มีแบบจากกะอ์บะฮ์ที่มักกะฮ์ ทำให้มันมีรูปร่างโดดเด่นแตกต่างจากมัสยิดอื่น ๆ ในประเทศ
อำเภอบิดบะดะฮ์
บิดบะดะฮ์  เป็นอำเภอในเขตผู้ว่าการมะอ์ริบ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 18,214 คน
เทศบาลตำบลบ้านแก้ง (จังหวัดชัยภูมิ)
อำเภอชอฮ์ดอดโฆดอ
ชอฮ์ดอดโฆดอ  เป็นอำเภอในเทศมณฑลแกลเอเยแกนจ์ จังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 23,641 คนใน 5,111 ครัวเรือน อำเภอนี้ไม่มีเมือง แต่แบ่งออกเป็น 3 ตำบลคือ: ตำบลชอฮ์ดอดโฆดอ, ตำบลมอร์ซ และตำบลแรเมชก์
ตำบลชอฮ์ดอดโฆดอ
ชอฮ์ดอดโฆดอ  เป็นตำบลในอำเภอชอฮ์ดอดโฆดอ เทศมณฑลกอลเอเยแกนจ์ จังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 39 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 11,979 คนใน 2,517 ครัวเรือน
ศาสตราจารย์โมริยะ เทจิ
คาซาโตะ เคียวสุเกะ
เทศบาลตำบลโคกสูง (จังหวัดนครราชสีมา)
คิซารางิ โซฮุย
เควิน โยชิโนะ
ชาร์ลี (ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน)
คูราโซ (ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน)
เลออน โลว์
ริชิ รามานาธาน
เทศมณฑลแคฮ์นูจ
แคฮ์นูจ  เป็นเทศมณฑลในจังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน โดยมีแคฮ์นูจเป็นเมืองหลัก จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร (รวมส่วนที่ภายหลังแยกเป็นเทศมณฑลฟอร์ยอบ) 102,269 คนใน 21,780 ครัวเรือน ถ้าไม่รวมส่วนนั้จะเหลือ 70,664 คนใน 15,029 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้มีอำเภอเพียงแห่งเดียวคืออำเภอกลาง และมีเมืองเพียงแห่งเดียวคือแคฮ์นูจ
ปรัชญานิเวศวิทยา
ปรัชญานิเวศวิทยา เป็นแนวคิดที่อยู่ภายใต้ปรัชญาวิทยาศาสตร์ ซึ่งเป็นสาขาย่อยของปรัชญา ประเด็นทางปรัชญานิเวศวิทยาหลักมุ่งเน้นไปที่การปฏิบัติและการประยุกต์ใช้นิเวศวิทยา ประเด็นทางศีลธรรมและจุดเชื่อมโยงระหว่างสถานภาพของมนุษย์กับสิ่งแวดล้อมอื่นๆ หัวข้อนี้ยังคาบเกี่ยวกับอภิปรัชญา ภววิทยาและญาณวิทยา ซึ่งได้พยายามตอบปัญหาทางอภิปรัชญา ญาณวิทยาและศีลธรรมที่เกี่ยวกับจริยศาสตร์สิ่งแวดล้อมและนโยบายสาธารณะ
จุดมุ่งหมายของปรัชญานิเวศวิทยา คือ การชี้แจงและวิจารณ์ 'หลักการแรก' ซึ่งเป็นข้อสันนิษฐานพื้นฐานที่มีอยู่ในวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ แม้ว่าจะยังไม่มีฉันทามติเกี่ยวกับสิ่งที่ปรัชญานิเวศวิทยาสันนิษฐานและการให้คำจำกัดความของนิเวศวิทยานั้นขึ้นอยู่กับการอภิปราย แต่ก็มีประเด็นสำคัญบางประการที่นักปรัชญาด้านนิเวศวิทยาพิจารณาเมื่อพิจารณาบทบาทและจุดประสงค์ของสิ่งที่นักนิเวศวิทยาปฏิบัติ ตัวอย่างเช่น สาขาวิชานี้พิจารณาถึง 'ลักษณะของธรรมชาติ' ประเด็นด้านวิธีวิทยาและแนวคิดเกี่ยวกับการวิจัยทางนิเวศวิทยาและปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาเหล่านี้ภายในสภาพแวดล้อมตามบริบท
Stauffer ผู้ซึ่งสนับสนุนในการทำความเข้าใจความสัมพันธ์ภายนอกระหว่างสิ่งมีชีวิตได้ถือว่านิเวศวิทยาเป็น "ศาสตร์แห่งเศรษฐกิจ [และ] นิสัย" Ernst Haeckel (1834-1919) ผู้ซึ่งเป็นนักสัตววิทยาชาวเยอรมันได้ยอมรับนิเวศวิทยาให้เป็นสาขาวิทยาศาสตร์ในปี ค.ศ.1866 อย่างเป็นทางการ Haeckel เรียกว่า 'Ecology' ในหนังสือของเขา "Generelle Morphologie der Organismen" (1866) มีความพยายามนำเสนอการสังเคราะห์สัณฐานวิทยา อนุกรมวิธาน และทฤษฎีวิวัฒนาการของสัตว์เข้าด้วยกัน
Haeckel มุ่งที่จะปรับแต่งแนวคิดเรื่องนิเวศวิทยาและเสนอพื้นที่การศึกษาใหม่เพื่อตรวจสอบการเติบโตและความคงที่ของจำนวนประชากร ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาร์ล ดาร์วิน (Charles Darwin) และผลงานของเขา "Origin of Species" (1859) เขาได้แสดงแนวคิดเกี่ยวกับนิเวศวิทยาเป็นครั้งแรกในฐานะคำที่ใช้แทนกันได้ซึ่งประกอบขึ้นภายในขอบเขตของชีววิทยาและลักษณะของ 'สรีรวิทยาของความสัมพันธ์' Stauffer Haeckel ได้นิยามคำศัพท์ "นิเวศวิทยา" (โดยแปลเป็นภาษาอังกฤษ) อย่างกว้างๆ ว่าเป็น “ทุกสรรพสิ่งของความสัมพันธ์ของสิ่งมีชีวิตกับสิ่งแวดล้อม รวมถึง 'เงื่อนไขสำหรับการดำรงอยู่' ทั้งหมด” คำศัพท์ใหม่นี้ใช้เพื่อแยกแยะการศึกษาในภาคสนาม ตรงกันข้ามกับการศึกษาในห้องทดลอง เขาขยายคำจำกัดความของนิเวศวิทยานี้หลังจากพิจารณาทฤษฎีวิวัฒนาการและการคัดสรรโดยธรรมชาติของดาร์วิน
คำจำกัดความของนิเวศวิทยา.
นิเวศวิทยารองรับโลกทัศน์ทางนิเวศวิทยา ซึ่งเน้นย้ำและพัฒนาปฏิสัมพันธ์และความเชื่อมโยงผ่านหลายประเด็น:
นิเวศวิทยาแบ่งออกเป็นสามประเภทหลัก ได้แก่ นิเวศวิทยาโรแมนติก นิเวศวิทยาทางการเมืองและนิเวศวิทยาทางวิทยาศาสตร์ นิเวศวิทยาโรแมนติกหรือที่เรียกว่านิเวศวิทยาด้านสุนทรียศาสตร์หรือวรรณกรรมเป็นปฏิกิริยาโต้ตอบกับอุดมการณ์ที่มีมานุษยวิทยาและจักรนิยมได้นำเสนอเป็นแกนหลักในยุโรปและอเมริกาสมัยใหม่ในศตวรรษที่สิบเก้า โดยเฉพาะในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรม บุคคลสำคัญในยุคนี้ ได้แก่ William Wordsworth (1770-1862), John Muir (1838-1914), และ Ralph Waldo Emerson (1803-1882) ขอบเขตของนิเวศวิทยาโรแมนติกยังให้อิทธิพลต่อการเมือง และความสัมพันธ์ทางการเมืองโดยจริยศาสตร์ที่เน้นย้ำถึงนิเวศวิทยาทางการเมือง
นิเวศวิทยาทางการเมืองหรือที่เรียกว่านิเวศวิทยาเชิงคุณค่า (คุณวิทยา) ได้พิจารณาผลกระทบทางสังคมและการเมืองโดยรอบภูมิทัศน์ทางนิเวศวิทยา คำถามพื้นฐานบางข้อที่นักนิเวศวิทยาทางการเมืองมักถามเน้นที่ประเด็นจริยศาสตร์ระหว่างธรรมชาติกับสังคม Aldo Leopold นักสิ่งแวดล้อมชาวอเมริกัน (1886-1948) ยืนยันว่าควรมีการขยายขอบเขตจริยศาสตร์ให้ครอบคลุมพื้นที่และชุมชนที่มีชีวิต มากกว่าที่จะเกี่ยวข้องกับปัจเจกบุคคลเท่านั้น ในแง่นี้ นิเวศวิทยาทางการเมืองถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของจริยศาสตร์สิ่งแวดล้อม
นิเวศวิทยาร่วมสมัย.
การให้คำจำกัดความนิเวศวิทยาร่วมสมัยต้องพิจารณาถึงหลักการพื้นฐานบางประการ กล่าวคือ หลักการของระบบและวิวัฒนาการ ระบบทำให้เกิดความเข้าใจในกระบวนการ ซึ่งส่วนที่เชื่อมต่อถึงกันสร้างเอกลักษณ์แบบองค์รวม ไม่ถูกแยกออกหรือคาดเดาได้จากส่วนประกอบ วิวัฒนาการเป็นผลมาจาก 'รุ่นของความหลากหลาย' เป็นเครื่องมือในการสร้างการเปลี่ยนแปลง หน่วยงานบางอย่างที่มีปฏิสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อมทำให้เกิดวิวัฒนาการผ่านการอยู่รอด และเป็นการผลิตการเปลี่ยนแปลงที่หล่อหลอมระบบนิเวศ กระบวนการวิวัฒนาการนี้เป็นศูนย์กลางของนิเวศวิทยาและชีววิทยา มีข้อกังวลหลักสามประการที่นักนิเวศวิทยาโดยทั่วไปเห็นด้วยกับธรรมชาตินิยม สัจนิยมทางวิทยาศาสตร์ และขอบเขตที่ครอบคลุมพื้นที่ของนิเวศวิทยา
Frederick Ferre (เฟรเดอริค เฟอร์เร) เป็นนักปรัชญาที่ให้ความหมายหลักที่แตกต่างกันสองประการสำหรับธรรมชาติจากงานเขียน ""ความเป็นอยู่และคุณค่า: ไปสู่อภิปรัชญาหลังสมัยใหม่ที่สร้างสรรค์" " (1996) คำจำกัดความแรกไม่ถือว่าธรรมชาติเป็น 'สิ่งประดิษฐ์จากการดัดแปลงของมนุษย์', และในแง่นี้ ธรรมชาติประกอบขึ้นจากสิ่งที่ไม่ได้สร้างขึ้น คำจำกัดความที่สองกำหนดธรรมชาติว่าไม่ใช่แนวความคิดเหนือธรรมชาติ ซึ่งรวมถึงสิ่งประดิษฐ์ของการยักย้ายโดยมนุษย์ในกรณีนี้ อย่างไรก็ตาม มีความสับสนในความหมายเนื่องจากความหมายแฝงทั้งสองถูกนำมาใช้แทนกันได้ในการประยุกต์ใช้ในบริบทที่แตกต่างกันโดยนักนิเวศวิทยาที่หลากหลาย
ธรรมชาตินิยม.
ยังไม่มีคำอธิบายที่ชัดเจนเกี่ยวกับลัทธิธรรมชาตินิยมในปรัชญานิเวศวิทยา อย่างไรก็ตาม การใช้ในปัจจุบันหมายความถึงแนวคิดที่เน้นย้ำระบบที่มีความเป็นจริงภายใต้ธรรมชาติ โดยไม่ขึ้นกับโลก 'เหนือธรรมชาติ' หรือการดำรงอยู่ ลัทธิธรรมชาตินิยมยืนยันแนวความคิดที่ว่าวิธีการทางวิทยาศาสตร์เพียงพอที่จะให้ความรู้เกี่ยวกับความเป็นจริง นักธรรมชาติวิทยาที่สนับสนุนมุมมองนี้มองว่าการดำเนินงานทางจิต ชีวภาพ และสังคมเป็นหน่วยงานทางกายภาพ ตัวอย่างเช่น เมื่อพิจารณาจากกรวดหรือการดำรงอยู่ของมนุษย์ การดำรงอยู่เหล่านี้เกิดขึ้นพร้อมกันภายในพื้นที่และเวลาเดียวกัน การประยุกต์ใช้วิธีการทางวิทยาศาสตร์เหล่านี้ยังคงมีความเกี่ยวข้องและเพียงพอในขณะที่อธิบายกระบวนการเชิงพื้นที่มีเอกลักษณ์ทางกายภาพในฐานะของการดำรงอยู่ของสิ่งมีชีวิต
วิธีวิทยา.
ลัทธิองค์รวม (โฮลิสม์) vs ลัทธิลดทอนความเป็นวิทยาศาสตร์ (รีดักชั่น).
การอภิปรายทางวิทยาศาสตร์แบบองค์รวมและการลดทอนตวามเป็นวิทยาศาสตร์มีความครอบคลุมเกี่ยวกับภววิทยา ระเบียบวิธีวิทยา และญาณวิทยา คำถามทั่วไปเกี่ยวข้องกับการพิจารณาว่าวิธีการทำความเข้าใจวัตถุนั้นผ่านการวิเคราะห์ที่สำคัญขององค์ประกอบ (การลดทอน) หรือ 'บริบท' ของส่วนประกอบ (แบบองค์รวม) เพื่อรักษาคุณค่าทางปรากฏการณ์วิทยา นักปรัชญาลัทธิ Holists ยืนยันว่าคุณสมบัติเฉพาะบางอย่างมาจากสิ่งมีชีวิตหรือสิ่งไม่มีชีวิต เช่น ระบบนิเวศ และลักษณะเหล่านี้ไม่ได้นำมาใช้กับส่วนประกอบที่แยกจากกันอย่างไร การวิเคราะห์เฉพาะส่วนไม่เพียงพอในการรับความรู้ของทั้งหน่วย ในอีกสเปกตรัมหนึ่ง กลุ่มลดทอนความเป็นวิทยาศาสตร์ได้โต้แย้งว่าส่วนต่างๆ เหล่านี้เป็นอิสระจากกัน และความรู้ขององค์ประกอบนั้นให้ความเข้าใจในเอกลักษณ์ของส่วนประกอบ อย่างไรก็ตาม แนวทางนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ เนื่องจากเอกลักษณ์ไม่ได้หมายความเพียงแค่เอกภาพของผลรวมเท่านั้น แต่ยังเป็นการสังเคราะห์ระหว่างส่วนรวมทั้งหมดกับส่วนย่อยต่างๆ
เหตุผลนิยมกับประสบการณ์นิยม.
เหตุผลนิยม ภายในนิเวศวิทยาทางวิทยาศาสตร์ วิธีการดังกล่าวยังคงมีความจำเป็นและมีความเกี่ยวข้องในบทบาทของพวกเขาในการสร้างทฤษฎีทางนิเวศวิทยาเพื่อเป็นแนวทาง ระเบียบวิธีที่ใช้ภายใต้แนวทางที่มีเหตุผลเริ่มเด่นชัดในปี ค.ศ. 1920 โดยแบบจำลองโลจิสติกส์ของ Alfred Lotka (1956) และ Vito Volterra (1926) ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "สมการ Lotka-Volterra" ประสบการณ์นิยมกำหนดความจำเป็นในการทดสอบเชิงสังเกตและเชิงประจักษ์ ผลลัพธ์ที่ตามมาที่ชัดเจนของกระบวนทัศน์นี้คือการมีอยู่และการใช้ระเบียบวิธีแบบพหุนิยม แม้ว่าจะต้องมีแบบจำลองที่รวมเป็นหนึ่งที่เพียงพอสำหรับการประยุกต์ใช้ในนิเวศวิทยา และยังไม่มีการสร้างทฤษฎีพหุนิยมเช่นกัน
จริยศาสตร์สิ่งแวดล้อม.
จริยศาสตร์สิ่งแวดล้อมเกิดขึ้นเมื่อปี 1970 เพื่อตอบสนองต่อลัทธิมานุษยวิทยาแบบดั้งเดิม โดยศึกษาความหมายทางศีลธรรมระหว่างปฏิสัมพันธ์ทางสังคมและสิ่งแวดล้อม กระตุ้นจากความตระหนักเรื่องความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อม และท้าทาย ตำแหน่งทางจริยธรรมของมนุษย์ ความเชื่อทั่วไปในปรัชญาสิ่งแวดล้อม คือ มุมมองที่ว่าหน่วยงานทางชีววิทยามีคุณค่าทางศีลธรรมและเป็นอิสระจากมาตรฐานของมนุษย์ ภายในขอบเขตนี้มีสมมติฐานที่ใช้ร่วมกันว่าปัญหาสิ่งแวดล้อมของมนุษย์อย่างเด่นชัดและที่ว่านี้เกิดจากข้อโต้แย้งแนวคิด anthropocentric ซึ่งพื้นฐานในการปฏิเสธมานุษยวิทยา คือ การหักล้างความเชื่อที่ว่าสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ไม่คู่ควรกับคุณค่า
ปัญหาหลักในจริยศาสตร์สิ่งแวดล้อม คือ การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ที่มนุษย์สร้างขึ้นภายในชีวมณฑล ความพยายามที่จะตีความแบบไม่ใช่มานุษยวิทยามีความสำคัญต่อรากฐานทางจริยศาสตร์สิ่งแวดล้อม ตัวอบ่างเช่น บรรพชีวินวิทยา ให้รายละเอียดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ในฐานะส่วนสำคัญและเป็นสารตั้งต้นของการแผ่รังสีที่สำคัญ ผู้ที่มีมุมมองที่ไม่ใช่มานุษยวิทยาตีความการตายของไดโนเสาร์ว่าเป็นการรักษาความหลากหลายทางชีวภาพและหลักการของคุณค่าทางมานุษยวิทยา เนื่องจากนิเวศวิทยามีความเกี่ยวพันอย่างใกล้ชิดกับจริยศาสตร์ การทำความเข้าใจแนวทางด้านสิ่งแวดล้อมจึงจำเป็นต้องเข้าใจโลก ซึ่งเป็นบทบาทของนิเวศวิทยาและจริยศาสตร์สิ่งแวดล้อม ประเด็นหลักคือการรวมเอาสิ่งที่เป็นธรรมชาติเข้าไว้ในปัญหาด้านจริยศาสตร์ด้วย ซึ่งเกี่ยวข้องกับจิตสำนึก ความรู้สึก สิ่งมีชีวิต และสิ่งที่ดำรงอยู่
แบบจำลองทางคณิตศาสตร์.