pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยเฉพาะโดยเป็นอาการเด่นของโรคอัลไซเมอร์
แต่ว่า การสูญเสียความจำที่เนื่องกับความชราไม่เหมือนกับที่เนื่องกับโรคอัลไซเมอร์ (Budson &amp; Price, 2005)
งานวิจัยได้พบว่า สมรรถภาพในการทำงานเกี่ยวกับความจำที่ต้องอาศัยเขตสมองด้านหน้าจะเสื่อมลงเพราะความชราภาพ
คือ คนชรามักจะแสดงความบกพร่องในงานต่าง ๆ เช่น
ผลของการออกกำลังกาย.
การออกกำลังกาย โดยเฉพาะแบบแอโรบิกเช่นการวิ่ง การขี่จักรยาน และการว่ายน้ำมีประโยชน์ทางประชานหลายอย่าง
ผลดีที่เกิดขี้นรวมทั้ง ระดับสารสื่อประสาทที่สูงขึ้น การส่งออกซิเจนและสารอาหารที่ดีขึ้น และกระบวนการ neurogenesis (การสร้างเซลล์ประสาทใหม่) ในฮิปโปแคมปัสในระดับที่เพิ่มขึ้น
ผลของการออกกำลังกายต่อความจำมีนัยสำคัญต่อการเพิ่มสมรรถภาพทางการศึกษาของเด็ก ๆ
ต่อการรักษาสมรรถภาพทางความคิดในวัยชรา และต่อการป้องกันและการรักษาโรคทางประสาท
ความรู้มากมายเกี่ยวกับความจำในปัจจุบันมาจากการศึกษาโรคเกี่ยวกับความจำ (memory disorders) โดยเฉพาะภาวะเสียความจำ (amnesia)
ซึ่งอาจจะเป็นผลของความเสียหายอย่างกว้างขวางต่อ (1) เขตต่าง ๆ ในสมองกลีบขมับส่วนใน (medial temporal lobe) เช่นฮิปโปแคมปัส, dentate gyrus, subiculum, อะมิกดะลา, parahippocampal cortex, entorhinal cortex และ perirhinal cortex
หรือ (2) เขต midline diencephalic region โดยเฉพาะส่วน dorsomedial nucleus ของทาลามัส และ mammillary bodies ของไฮโปทาลามัส
มีรูปแบบของภาวะเสียความจำมากมาย เพราะฉะนั้น การศึกษารูปแบบต่าง ๆ ทำให้สามารถสังเกตข้อบกพร่องที่ปรากฏในส่วนย่อยต่าง ๆ ของระบบความจำ และจึงทำให้สามารถตั้งสมมติฐานเกี่ยวกับหน้าที่ของส่วนย่อย ๆ เหล่านั้นในสมองปกติ
โรคเกี่ยวกับระบบประสาทอื่น ๆ เช่นโรคอัลไซเมอร์และโรคพาร์กินสัน ก็สามารถมีผลต่อความจำและประชานอีกด้วย
ส่วนโรค Hyperthymesia หรือว่า hyperthymesic syndrome มีผลต่อความจำอาศัยอัตชีวประวัติ (autobiographical memory)
ซึ่งโดยสำคัญก็คือ คนไข้ไม่สามารถลืมรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ปกติจะไม่เก็บไว้
ส่วน Korsakoff's syndrome หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า Korsakoff's psychosis เป็นโรคที่มีภาวะเสียความจำและการกุเหตุความจำเสื่อม (confabulation) เป็นโรคเกี่ยวกับสมองที่มีผลลบต่อความจำ
แม้ว่าจะไม่ใช่โรค ความล้มเหลวชั่วคราวในการค้นหาคำที่จะใช้พูดเป็นปรากฏการณ์ที่เรียกว่า "ติดอยู่ที่ปลายลิ้น" (Tip of the tongue)
แต่ว่า คนไข้โรค "Anomic aphasia" (ภาวะเสียการสื่อความโดยหาคำเรียกไม่ได้) หรือบางครั้งเรียกว่า "Nominal aphasia"
ประสบกับปรากฏการณ์ติดอยู่ที่ปลายลิ้นอย่างต่อเนื่องเพราะเหตุความเสียหายต่อสมองกลีบหน้าและสมองกลีบข้าง
ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความจำ.
กลิ่นและอารมณ์ความรู้สึก.
ในปี ค.ศ. 2007 นักวิจัยชาวเยอรมันพบว่าสามารถใช้กลิ่นต่าง ๆ ในการปลุกฤทธิ์ของความจำใหม่ ๆ ในสมอง
ในขณะที่ผู้ร่วมการทดลองกำลังนอนหลับอยู่ และหลังจากนั้นผู้ร่วมการทดลองก็ปรากฏกว่าจำเรื่องนั้นได้ดีขึ้น
นอกจากนั้นแล้ว อารมณ์ความรู้สึกยังสามารถมีผลที่มีกำลังต่อความจำ
งานวิจัยมากมายแสดงว่า ความจำอาศัยอัตชีวประวัตที่ชัดเจนที่สุดมักจะเป็นเหตุการณ์ที่ประกอบด้วยอารมณ์ความรู้สึก
ซึ่งมักจะมีการระลึกถึงอยู่บ่อย ๆ ประกอบด้วยความชัดเจนและรายละเอียดที่มากกว่าเหตุการณ์ธรรมดา ๆ
ส่วนของสมองที่ขาดไม่ได้ในการสร้างอารมณ์ก็คืออะมิกดะลา
ซึ่งเปิดโอกาสให้ฮอร์โมนความเครียดสามารถเพิ่มกำลังของการสื่อสารระหว่างนิวรอนต่าง ๆ
คือ สารเคมี cortisone และอะดรีนาลีนจะเกิดการปล่อยในสมองเมื่อเกิดการทำงานในอะมิกดะลาไม่ว่าจะเป็นเพราะความตื่นเต้นทั้งทางบวกหรือทางลบ
วิธีที่ได้ผลที่สุดในการเริ่มการทำงานของอะมิกดะลาก็คือความกลัว เพราะความกลัวเป็นกลไกป้องกันตนเองที่มีอยู่ตามสัญชาตญาณ เป็นสิ่งที่มีกำลังจึงทำให้จำเหตุการณ์ต่าง ๆ ได้ง่าย
แต่ว่า บางครั้งความรู้สึกอาจจะมีอย่างท่วมท้น
ซึ่งทำให้ความจำแม้คลุมเครือแต่ก็ยังรู้สึกเหมือนชัด หรือว่าอาจจะทำให้คิดถึงบ่อย ๆ และมีความชัดเจนอย่างยิ่ง
การค้นพบเช่นนี้ได้นำไปสู่การพัฒนายาเพื่อช่วยความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ (PTSD)
เมื่อเราอยู่ในภาวะที่เกิดอารมณ์สูง เหตุการณ์ต่าง ๆ อาจจะทำให้เกิดความจำที่มีกำลังและทำให้คิดถึงบ่อย ๆ โดยที่ไม่ต้องการ ทำให้กลายเป็นปัญหาอย่างหนึ่งในชีวิตเป็นเวลาหลาย ๆ ปี
งานทดลองที่ทำในหนูช่วยพัฒนายาที่ใช้บำบัดอาการอย่างนี้
ดร. เคอร์รี่ เร็สส์เรอร์ที่มหาวิทยาลัยเอ็มมอรี่ในรัฐจอร์เจีย ใช้เสียงและการช็อตด้วยไฟฟ้าเพื่อทดลองยารักษาวัณโรค cycloserine ที่มีมาก่อนแล้ว
คือ หนูทดลองจะได้ยินเสียงแล้วเกิดการช็อต ทำให้เกิดการกลัวเสียง
หลังจากนั้นก็จะให้ยากับหนูกลุ่มหนึ่ง แล้วก็จะทำการทดลองซ้ำอีก
หนูที่ไม่ได้รับยาจะหยุดนิ่ง (freeze) เพราะเหตุแห่งความกลัว
แต่ว่าสำหรับหนูที่ได้ยา แม้ได้ยินเสียงก็จะไม่ใส่ใจและจะทำกิจกรรมของตนต่อไป
ยานี้มีประสิทธิภาพในการเพิ่มหน่วยรับความรู้สึก (receptor) ที่มีบทบาทในการเชื่อมต่อกันระหว่างนิวรอน และในการปรับเปลี่ยนอะมิกดะลา
ทำให้คนไข้ที่หวาดกลัวเพราะเหตุความเครียดที่สะเทือนใจ (PTSD) มีโอกาสที่จะหายจากความกลัวอย่างนี้ได้
ส่วนในอีกงานหนึ่งที่มหาวิทยาลัยเอ็มมอรี่ ดร. บาร์บารา โรธบอมได้ทำงานทดลองเกี่ยวกับการบำบัด PTSD
โดยใช้ความรู้ว่า นิวรอนที่เกิดการทำงานเมื่อสร้างความจำ เป็นนิวรอนพวกเดียวกันที่ทำงานเมื่อมีการระลึกถึงความจำนั้น
การใช้ยา cycloserine มีจุดมุ่งหมายเพื่อช่วยคนไข้ให้สร้างการเชื่อมต่อใหม่ ๆ ระหว่างนิวรอน
เพื่อลดการเชื่อมต่อกันระหว่างนิวรอนที่เกิดจากเหตุการณ์ที่ทำให้เกิดความเครียดนั้น
ดร. โรธบอมใช้การสร้างความจริงเสมือนร่วมกับยาเพื่อเปลี่ยนความจำของคนไข้
คือเมื่อคนไข้ได้ระบุเหตุการณ์ที่ก่อให้เกิด PTSD ได้แล้ว ก็จะมีการสร้างสถานการณ์เกี่ยวกับเหตุการณ์ ผ่านหมวกที่สร้างความจริงเสมือน (เช่นเหตุการณ์เหมือนในรถเกราะที่คนไข้ประสบในสงครามทะเลทราย)
วิธีนี้ช่วยให้ระลึกเหตุการณ์นั้นในที่ที่ปลอดภัย
และทำให้เกิดการทำงานในนิวรอนเดียวกันโดยไม่มีการตอบสนองด้วยความกลัวจากอะมิกดะลา
คือ เหตุการณ์เสมือนจะกระตุ้นการทำงานในนิวรอนเดียวกันที่ทำงานในช่วงเหตุการณ์
และคนไข้ก็จะมีโอกาสที่จะสร้างการเชื่อมต่อกันทางประสาทใหม่ โดยมีสารเคมีต่าง ๆ ส่งมาจากอะมิกดะลาน้อยลง เพราะเหตุยา cycloserine ในระบบประสาทของคนไข้
จริง ๆ แล้ว วิธีนี้ไม่ได้ลบความจำเก่าออก แต่ช่วยทำให้มีกำลังน้อยลง
ซึ่งช่วยคนไข้ให้สามารถดำเนินชีวิตต่อไปโดยไม่มีปัญหาเกี่ยวกับความจำของเหตุการณ์นั้น ๆ
การระลึกถึงความจำมีความสัมพันธ์กับอารมณ์
ถ้ามีความเจ็บปวด ความยินดี ความตื่นเต้น หรืออารมณ์ความรู้สึกที่มีกำลังอื่น ๆ ในช่วงเหตุการณ์ นิวรอนต่าง ๆ ที่ทำงานในช่วงเหตุการณ์ก็จะเกิดการเชื่อมต่อที่มีกำลังต่อกันและกัน
และเมื่อระลึกถึงเหตุการณ์นี้ในอนาคต นิวรอนเหล่านี้ก็จะทำการเชื่อมต่อกันอย่างง่าย ๆ และอย่างรวดเร็ว
กำลังและความยั่งยืนของความจำขึ้นอยู่กับอารมณ์ความรู้สึกในเหตุการณ์ที่สร้างความจำนั้นขึ้นโดยตรง
การรบกวนจากความรู้ที่มีอยู่.
ที่ศูนย์ประชานศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต นักวิจัยพบว่า ผู้ใหญ่มีปัญหาความแม่นยำของความจำเพราะการมีความรู้
และประสบการณ์มากกว่าเด็ก ๆ และมักจะใช้ความรู้ที่มีอยู่ในการเรียนรู้ข้อมูลใหม่ ๆ
ผลงานวิจัยนี้ปรากฏในวารสาร "Psychological Science" (วิทยาศาตร์จิตวิทยา) ในฉบับสิงหาคม ปี ค.ศ. 2004
สิ่งรบกวนสามารถขัดขวางการสร้างความจำและการค้นคืนความจำ
มีทั้งการรบกวนแบบย้อนหลัง (retroactive interference) ซึ่งการเรียนรู้ข้อมูลใหม่ ๆ ทำให้ยากขึ้นที่จะจำข้อมูลเก่า
และมีการรบกวนล่วงหน้า (proactive interference) ที่การเรียนรู้ที่มีมาก่อนจะขัดขวางการระลึกถึงข้อมูลใหม่ ๆ
แม้ว่าจะมีข้อมูลเก่าเป็นตัวรบกวนที่ทำให้ลืม แต่ก็ควรจะตระหนักว่า มีสถานการณ์บางอย่างที่ข้อมูลเก่าช่วยในการเรียนรู้ข้อมูลใหม่ ๆ
ยกตัวอย่างเช่น ความรู้ภาษาละตินอาจจะช่วยในการเรียนภาษาที่สืบเนื่องกันเช่นภาษาฝรั่งเศส
ความจำและความเครียด.
ความเครียดมีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อการสร้างความจำและการเรียนรู้
เพื่อตอบสนองสถานการณ์ที่ตึงเครียด สมองจะปล่อยฮอร์โมนและสารสื่อประสาท (เช่น glucocorticoids และ catecholamines) ซึ่งมีผลต่อการเข้ารหัสความจำในฮิปโปแคมปัส
งานวิจัยทางพฤติกรรมของหนูพบว่า การมีความเครียดเรื้อรังจะทำให้เกิดการสร้างฮอร์โมนอะดรีนาลีนซึ่งมีผลต่อฮิปโปแคมปัสในสมอง
งานวิจัยที่ทำโดยนักจิตวิทยาประชานในปี ค.ศ. 2010 แสดงว่า การเรียนรู้ใต้ความเครียดทำให้ระลึกถึงสิ่งที่เรียนนั้นได้น้อยลงในมนุษย์
คือ ในงานวิจัยนี้ ผู้ร่วมการทดลองเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยหญิงชายที่ร่วมการทดลองในกลุ่มทดลองหรือกลุ่มควบคุมซึ่งมีการเลือกโดยสุ่ม
มีการให้ผู้ที่อยู่ในกลุ่มทดลองเอามือแช่ไว้ในน้ำเย็นเหมือนน้ำแข็ง (โดยงานทดลองที่เรียกว่า ‘Socially Evaluated Cold Pressor Test’ ตัวย่อ SECPT) เป็นเวลา 3 นาที โดยมีการเช็คและถ่ายวีดิโอไปพร้อมกัน
หลังจากนั้นจึงให้คำ 32 คำกับทั้งกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมเพื่อจะจำ
หลังจากนั้นอีก 24 ช.ม. ก็จะเช็คทั้งสองกลุ่มดูว่า สามารถจำคำที่ได้เรียนได้กี่คำ (free recall) และสามารถรู้จำคำที่เรียนได้กี่คำในรายการคำศัพท์อีกรายการหนึ่งที่มีทั้งคำที่เรียนและคำที่ไม่ได้เรียน (recognition)
ผลการทดลองแสดงอย่างชัดเจนว่า ประสิทธิภาพความจำตกลงในกลุ่มทดลอง ผู้สามารถระลึกถึงคำที่เรียนรู้มาแล้ว 30% น้อยกว่ากลุ่มควบคุม
นักวิจัยเสนอว่า ความเครียดที่ประสบในช่วงการเรียนรู้ทำใจให้ไขว้เขวในระยะกระบวนการเข้ารหัสความจำ
ถึงอย่างนั้น ประสิทธิภาพของความจำสามารถทำให้ดีขึ้นเมื่อสิ่งที่เรียนมีความสัมพันธ์กับสถานการณ์ แม้ว่าจะเกิดใต้ความเครียด
ในงานทดลองต่างกันใน ปี ค.ศ. 2009 นักวิจัยกลุ่มเดียวกันพบว่า เมื่อทำการทดสอบผู้ร่วมการทดลองในสถานการณ์ที่คล้ายหรือเข้ากันกับที่มีในช่วงการเรียนรู้ (เช่นในห้องเดียวกัน)
ประสิทธิภาพที่เสื่อมลงของการเรียนรู้เหตุความเครียดสามารถลดลงได้
คือ ในงานวิจัยนี้ มีนักศึกษามหาวิทยาลัยสุขภาพดีทั้งชายหญิง 72 คน รับการเลือกโดยสุ่มให้อยู่ในกลุ่มทดลองแบบ SECPT หรือในกลุ่มควบคุม
มีการให้นักศึกษาจำสถานที่เก็บไพ่ที่มีรูป 15 คู่ เป็นเกมคอมพิวเตอร์เหมือนกับเกม "Concentration" หรือ "Memory"
มีการฉีดกลิ่นวะนิลาในห้องที่ทำการทดลอง เพราะว่ากลิ่นเป็นตัวช่วยที่มีกำลังสำหรับความจำ
การทดสอบความจำจะทำในวันต่อไป ในห้องเดียวกันที่มีกลิ่นวะนิลาหรือในห้องต่างกันที่ไม่มี
ประสิทธิภาพของผู้ร่วมการทดลองที่เกิดความเครียดในช่วงการเรียนรู้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
เมื่อรับการทดสอบในห้องที่ไม่คุ้นเคยไม่มีกลิ่นวะนิลา (incongruent context คือมีสถานการณ์ที่ไม่เข้ากัน)
ส่วนประสิทธิภาพของผู้ที่รับการทดสอบในห้องเดียวกันที่มีกลิ่นวะนิลา (congruent context คือมีสถาสนการณ์ที่เข้ากัน) ไม่มีความเสียหาย
ผู้ร่วมการทดลองทุกคน ไม่ว่าจะเกิดความเครียดหรือไม่เกิด ทำข้อทดสอบได้เร็วกว่าเมื่อสถานการณ์ที่มีเมื่อมีการเรียนรู้และเมื่อรับการทดสอบมีความคล้ายคลึงกัน
ผลงานวิจัยของความเครียดต่อความจำอาจจะแสดงนัยการปฏิบัติในวงการศึกษา เกี่ยวกับการให้การของพยานในศาล และเกี่ยวกับจิตบำบัด (psychotherapy) คือ
การสร้างและการปรับแต่งความจำ.
แม้ว่าเราอาจจะคิดว่า ความจำเป็นเหมือนกับเครื่องอัดวีดิโอ แต่นี่ไม่ใช่ความจริง
กลไกทางโมเลกุลที่เป็นฐานของการเกิดและการรักษาความจำมีภาวะที่เป็นพลวัต (คือไม่อยู่กับที่) และประกอบด้วยระยะต่าง ๆ ที่มีช่วงเวลาเป็นวินาทีจนถึงทั้งชีวิต
จริง ๆ แล้ว ผลงานวิจัยแสดงว่า สิ่งที่เราจำได้เป็นสิ่งที่สร้างขึ้น (ใหม่)
คือ เราสร้างความจำทั้งที่เมื่อมีการเข้ารหัสทั้งที่เมื่อมีการระลึกถึง
ความจริงนี้ รู้ได้จากผลงานวิจัยคลาสิกในปี ค.ศ. 1974
ที่ให้ผู้ร่วมการทดลองดูภาพยนตร์เกี่ยวกับอุบัติเหตุที่ท้องถนน และถามว่า ได้เห็นอะไร
นักวิจัยพบว่า บุคคลที่ได้รับคำถามว่า "รถเหล่านั้นวิ่งเร็วแค่ไหนเมื่อวิ่งเข้าบี้กัน" จะให้ความเร็วประเมินที่สูงกว่าบุคคลที่ได้รับคำถามว่า "รถเหล่านั้นวิ่งเร็วแค่ไหนเมื่อชนกัน"
นอกจากนั้นแล้ว เมื่อถามอีกอาทิตย์หนึ่งว่า เห็นกระจกแตกในหนังหรือไม่ ผู้ที่รับคำถามเกี่ยวกับรถวิ่งเข้าบี้กันมีโอกาสถึง 2 เท่าที่จะรายงานว่าเห็นกระจกแตก มากกว่าผู้ที่ได้รับคำถามเกี่ยวกับรถชนกัน
แต่จริง ๆ แล้ว ไม่มีกระจกแตกแสดงในภาพยนตร์
ดังนั้น คำถามจึงเป็นตัวบิดเบือนความจำของผู้ร่วมการทดลอง
สิ่งที่สำคัญก็คือ คำที่ใช้ในคำถามโน้มน้าวให้ผู้ร่วมการทดลองสร้างความจำใหม่ที่ต่างจากเหตุการณ์จริง ๆ
คือ ผู้ที่รับคำถามเกี่ยวกับรถวิ่งเข้าบี้กันระลึกถึงอุบัติเหตุว่าร้ายแรงกว่าที่เห็นจริง ๆ
ผลงานทดลองนี้สามารถทำซ้ำได้และให้ผลเดียวกันทั่วโลก
คือนักวิจัยสามารถแสดงอย่างคงเส้นคงวาว่า ถ้าได้รับข้อมูลที่ทำให้เข้าใจผิด ก็จะทำให้เกิดการระลึกถึงความจำที่ผิดพลาด เป็นปรากฏการณ์ที่เรียกว่า misinformation effect (แปลว่า ปรากฏการณ์ข้อมูลผิด)
เป็นที่น่าสนใจว่า ผลงานวิจัยแสดงว่า การให้ผู้ร่วมการทดลองจินตนาการการกระทำที่ไม่เคยได้ทำมาก่อนหรือเหตุกาณ์ที่ไม่ได้ประสบมาจริง ๆ ซ้ำ ๆ กัน อาจมีผลทำให้เกิดความจำที่ไม่ตรงกับความจริง
ยกตัวอย่างเช่น ในงานวิจัยปี ค.ศ. 1998
มีการให้ผู้ร่วมการทดลองจินตนาการว่าได้ทำการอย่างหนึ่ง (ซึ่งก็คือ หักไม้จิ้มฟัน) ในช่วงแรกของการทดลอง และภายหลังถามว่าได้ทำอย่างนั้นจริงหรือเปล่า
ผลการทดลองพบว่า ผู้ร่วมการทดลองที่ได้จินตนาการซ้ำ ๆ กันว่าได้ทำสิ่งนั้นมีโอกาสที่จะคิดว่าได้ทำสิ่งนั้นจริง ๆ มากกว่าผู้ที่ไม่ได้จินตนาการ
และโดยคล้าย ๆ กัน ในงานวิจัยปี ค.ศ. 1996
มีการให้นักศึกษามหาวิทยาลัยรายงานว่า มั่นใจแค่ไหนว่าได้ประสบเหตุการณ์หนึ่ง ๆ (เช่น ทำหน้าต่างแตกโดยใช้มือ) ในวัยเด็ก แล้วหลังจากนั้น 2 อาทิตย์ก็ให้นักศึกษาจินตนาการเหตุกาณ์ 4 อย่าง
นักวิจัยพบว่า นักศึกษา 1/4 ที่ทำการจินตนาการรายงายว่า ได้ประสบเหตุการณ์เหล่านั้นจริง ๆ ในวัยเด็ก
ซึ่งก็คือ เมื่อให้จินตการถึงเหตุการณ์เหล่านั้น ก็จะเกิดความมั่นใจมากขึ้นว่าได้ประสบเหตุการณ์เหล่านั้นจริง ๆ
งานวิจัยในปี ค.ศ. 2013 พบว่า สามารถเร้าความจำที่มีอยู่แล้วโดยไม่ได้ใช้วิธีธรรมชาติ (artificial) และสามารถสร้างความจำเทียมในหนู
โดยใช้ optogenetics (ใช้แสงควบคุมนิวรอนซึ่งได้ทำให้ไวแสงโดยแปลงยีน) คือกลุ่มนักวิทยาศาสตร์ของสถาบัน RIKEN-MIT สามารถทำให้หนูสัมพันธ์สิ่งแวดล้อมที่ไม่มีภัย กับประสบการณ์ที่ไม่น่ายินดีที่เกิดในสิ่งแวดล้อมที่ต่างกัน (หนูในที่สุดมีปฏิกิริยาต่อสิ่งแวดล้อมที่ไม่มีภัยเหมือนกับมีภัย)
นักวิทยาศาสตร์บางท่านเชื่อว่า งานวิจัยนี้อาจมีนัยสำคัญในการศึกษาการเกิดความจำผิด ๆ ในมนุษย์ และในการบำบัดรักษาคนไข้ PTSD และโรคจิตเภท
การเพิ่มประสิทธิภาพความจำ.
งานวิจัยปี ค.ศ. 2006 ของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียที่ลอสแอนเจลิสที่พิมพ์ในวารสาร "American Journal of Geriatric Psychiatry (วารสารจิตเวชผู้สูงอายุอเมริกัน)" พบว่า
เราสามารถเพิ่มประสิทธิภาพของระบบประชานและสมองโดยเปลี่ยนวิถีชีวิตอย่างง่าย ๆ
เช่นการฝึกหัดความจำ การทานอาหารสุขภาพ การรักษาร่างกายให้แข็งแรง และการบริหารความเครียด
ในงานทดลองนี้ มีการตรวจสอบผู้ร่วมการทดลอง 17 คนโดยมีอายุเฉลี่ย 53 ปี มีประสิทธิภาพความจำเป็นปกติ
มีการให้ผู้ร่วมการทดลอง 8 คนทานอาหารที่ดีต่อสมอง (brain healthy) ฝึกการผ่อนคลาย ออกกำลังกาย ฝึกจิต (ซึ่งเป็นเทคนิคฝึกสมองและความจำเกี่ยวกับภาษา)
หลังจากนั้น 14 วัน ผู้ร่วมการทดลองสามารถใช้คำได้คล่องขึ้น (word fluency) เทียบกับความสามารถที่ได้วัดมาก่อน
แต่ไม่มีการวัดผลติดตามในระยะยาว ดังนั้น จึงยังไม่ชัดเจนว่าการเปลี่ยนแปลงชีวิตเช่นนี้มีผลระยะยาวต่อความจำหรือไม่
มีหลักและเทคนิคช่วยจำที่มีความสัมพันธ์กันกลุ่มหนึ่ง (ที่เรียกว่า Art of memory ศิลปะความทรงจำ)
ที่สามารถใช้เพื่อเพิ่มสมรรถภาพความทรงจำ
เช่น ในปี ค.ศ. 2001 International Longevity Center (ศูนย์อายุยืนสากล) พิมพ์รายงาน
ที่ในหน้า 14-16 ให้คำแนะนำวิธีการรักษาสมรรถภาพทางใจให้ดีจนกระทั่งถึงวัยชรา
ข้อแนะนำรวมทั้ง การใช้สมองโดยการเรียน การฝึกสมองหรือการอ่านหนังสือ
การมีวิถีชีวิตที่แอ๊กถีฟเพื่อสนับสนุนการหมุนเวียนของเลือดในสมอง การเข้าสังคม การลดความเครียด
การนอนเป็นเวลา การหลีกเลี่ยงภาวะเศร้าซึมหรือการมีอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ และการทานอาหารสุขภาพ
ระดับการประมวลผล.
ในปี ค.ศ. 1972 นักวิจัยกลุ่มหนึ่งเสนอว่า วิธีการจำและระดับการประมวลผลเพื่อที่จะจำเป็นองค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการเก็บประสบการณ์ไว้ในความจำ ไม่ใช่การฝึกซ้อม (rehearsal) ข้อมูลนั้นบ่อย ๆ คือ
วิธีที่ช่วยการท่องจำ.
การท่องจำเป็นวิธีหนึ่งในการเรียนรู้ที่ยังให้เราสามารถระลึกถึงข้อมูลได้คำต่อคำ
ปรากฏการณ์เว้นระยะ (spacing effect) แสดงว่าเรามักจะจำรายการสิ่งต่าง ๆ ได้ดีกว่าถ้าท่องจำแล้วเว้นระยะ ทำซ้ำ ๆ กันเป็นช่วงระยะเวลายาว
เปรียบเทียบวิธีนี้กับการพยายามจำเนื้อความเป็นจำนวนมากในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ
ปรากฏการณ์ที่เข้าประเด็นอีกอย่างหนึ่งก็คือ Zeigarnik effect ซึ่งแสดงว่า เราจำงานที่ยังไม่เสร็จหรือที่เกิดการขัดจังหวะได้ดีกว่างานที่เสร็จแล้ว
ส่วนวิธี Method of loci (การจินตนาการเส้นทางที่คุ้นเคยแล้ววางสิ่งที่ต้องการจะจำไว้ในตำแหน่งต่าง ๆ ที่เป็นจุดเด่น) เป็นการใช้ความจำทางพื้นที่เพื่อจะจำข้อมูลที่ไม่เกี่ยวข้องกับพื้นที่
Encoding (memory)
การเข้ารหัส (ความจำ)
การเข้ารหัสความจำ
การเก็บความจำ
การค้นคืนความจำ
Atkinson-Shiffrin memory model
Multi-store memory model
Topographic memory
ความจำอาศัยภูมิประเทศ
ความจำแบบหลอดแฟลช
Flashbulb memory
วิธีแก้ปัญหาโดยความเข้าถึงได้ง่าย
ความเอนเอียงโดยความเข้าถึงได้ง่าย
Availability bias
วิธีแก้ปัญหาโดยความพร้อมใช้งาน
ความเอนเอียงโดยความพร้อมใช้งาน
จิตวิเคราะห์
จิตวิเคราะห์  เป็นชุดทฤษฎีและเทคนิคจิตวิทยาและจิตบำบัดที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเดิมแพทย์ชาวออสเตรีย ซิกมุนด์ ฟรอยด์ ทำให้แพร่หลายและบางส่วนกำเนิดจากงานด้านการรักษาของโยเซฟ บรอแยร์ (Josef Breuer) และอื่น ๆ นับแต่นั้น จิตวิเคราะห์ได้ขยายและมีการทบทวน ปฏิรูปและพัฒนาในทิศทางต่าง ๆ เดิมโดยผู้ร่วมงานและศิษย์ของฟรอยด์ เช่น อัลเฟรด อัดแลร์และคาร์ล กุสทัฟ ยุงผู้พัฒนาความคิดของตนเองเป็นเอกเทศจากฟรอยด์ นักจิตวิทยาฟรอยด์ใหม่ (neo-Freudian) สมัยหลังมีเอริช ฟรอมม์, คาเริน ฮอร์ไน, แฮร์รี สแทก ซัลลิแวนและฌัค ลาคา (Jacques Lacan)
หลักพื้นฐานของจิตวิเคราะห์มีดังนี้
ในจิตวิเคราะห์ มีอย่างน้อย 22 ทฤษฎีเกี่ยวกับพัฒนาการทางจิตของมนุษย์ แนวทางสู่การรักษาหลายแนวทางที่เรียก "จิตวิเคราะห์" ก็มีหลากหลายเช่นเดียวกับทฤษฎี คำนี้ยังหมายถึง วิธีการวิเคราะห์พัฒนาการของเด็กอย่างหนึ่งด้วย
นักจิตวิทยาแบบฟรอยด์หมายความถึงประเภทการรักษาเจาะจงซึ่งผู้ป่วยวิเคราะห์ (analysand) แสดงความคิดของตนออกมาเป็นคำพูด ซึ่งรวมการเชื่อมโยงเสรี (free association) ความเพ้อฝันและฝัน ซึ่งนักวิเคราะห์จะชักนำความขัดแย้งไร้สำนึกที่ก่อให้เกิดอาการของผู้ป่วยและปัญหาบุคลิกออกมา แล้วตีความให้ผู้ป่วยเพื่อสร้างการหยั่งรู้ตนเองเพื่อทุเลาปัญหา นักิวเคราะห์เผชิญและระบุการป้องกัน ความปรารถนาและความรู้สึกผิดพยาธิวิทยาของผู้ป่วยให้ชัด ผ่านการวิเคราะห์ความขัดแย้งซึ่งรวมความขัดแย้งอันมีผลต่อการต่อต้านและที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการถ่ายทอดปฏิกิริยาที่ถูกบิดเบือนให้นักวิเคราะห์ การรักษาจิตวิเคราะห์สามารถสร้างสมมุติฐานว่าผู้ป่วยเป็นศัตรูที่เลวร้ายที่สุดของตนในจิตไร้สำนึกอย่างไร จิตไร้สำนึก ปฏิกิริยาเชิงสัญลักษณ์ซึ่งมีประสบการณ์เป็นตัวกระตุ้นก่ออาการได้อย่างไร
จิตวิเคราะห์ได้รับการวิจารณ์จากแหล่งที่มากว้างขวาง นักวิจารณ์จิตวิเคราะห์สำคัญคนหนึ่งว่า จิตวิเคราะห์เป็นวิทยาศาสตร์เทียม กระนั้น จิตวิเคราะห์มีอิทธิพลแข็งแรงในสาขาจิตเวชศาสตร์ และในบางส่วนของสาขาอื่น
การปลูกข้าวระบบประณีต
การปลูกข้าวระบบประณีต หรือระบบการเพิ่มผลผลิตข้าว  เป็นวิธีการที่มุ่งเป้าไปที่การเพิ่มผลผลิตของข้าวที่ผลิตในการเกษตร มันเป็นวิธีอินทรีย์น้ำน้อยแรงงานมากที่ใช้ต้นกล้าที่มีอายุน้อยกว่าเดี่ยว ๆ เว้นระยะห่างและกำจัดวัชพืชด้วยมือตามแบบทั่วไปโดยเครื่องมือพิเศษ มันถูกพัฒนาในคริสต์ศักราช 1983 โดย อองรี เดอ โลลานี นักบวชศาสนาคริสต์คณะเยสุอิตชาวฝรั่งเศสในมาดากัสการ์ อย่างไรก็ตามการทดสอบเต็มรูปแบบและการเผยแพร่ระบบไปทั่วบริเวณที่มีการปลูกข้าวของโลกไม่ได้เกิดขึ้นจนกระทั่งในเวลาต่อมาเป็นปีด้วยความช่วยเหลือจากมหาวิทยาลัยหลายแห่ง เช่น คอร์แนล
ประวัติศาสตร์และแนวคิดหลักของเอสอาร์ไอ.
การประชุมกันของข้อปฏิบัติที่ถึงที่สุดของเอสอาร์ไอเริ่มในช่วงคริสต์ศักราช 1960 บนการสังเกตของบาทหลวงเดอ โลลานี หลักการประกอบด้วยการใช้น้ำปริมาณน้อยที่สุดและการย้ายที่ปลูกต้นกล้าอ่อนมากทีละต้นในรูปแบบสี่เหลี่ยมจัตุรัส แนวคิดและข้อปฏิบัติเอสอาร์ไอวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องจากดังที่พวกมันกำลังถูกดัดแปลงให้เข้ากับภาวะที่อาศัยน้ำฝนและด้วยการย้ายต้นกล้าถูกแทนด้วยการเพาะเมล็ดโดยตรงในบางครั้ง หลักการสำคัญของเอสอาร์ไอตามมหาวิทยาลัยคอร์เนลคือ ดินนาข้าวควรถูกรักษาให้เก็บไว้ชื้นแทนที่จะอิ่มตัวอย่างต่อเนื่อง ลดภาวะที่ไม่มีออกซิเจน เช่นนี้ช่วยเพิ่มการเจริญเติบโตของรากและสนับสนุนการเจริญเติบโตและความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตในดินที่ใช้ออกซิเจน การปลูกข้าวควรถูกปลูกเดี่ยว ๆ และเว้นระยะห่างกว้าง ๆ อย่างเหมาะสมเพื่อเพิ่มการเจริญเติบโตของรากและร่มไม้ และรักษาให้ใบทุกใบทำงานโดยการสังเคราะห์แสง ต้นกล้าข้าวควรถูกย้ายปลูกเมื่ออายุน้อย น้อยกว่า 15 วัน พร้อมกับใบ 2 ใบ อย่างรวดเร็ว อย่างตื้น และอย่างระมัดระวัง เพื่อหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บที่รากและเพื่อลดการช็อกจากการย้ายปลูก
การเผยแพร่เอสอาร์ไอ.
การเผยแพร่เอสอาร์ไอจากมาดากัสการ์ไปทั่วโลกถูกยกให้เป็นผลงานของนอร์มัน อัพฮอฟ อดีตผู้อำนวยการสถาบันระหว่างประเทศคอร์เนลเพื่ออาหาร การเกษตรและการพัฒนา ที่มหาวิทยาลัยคอร์เนล Ithaca นิวยอร์กจากคริสต์ศักราช 1990 - 2005 ในคริสต์ศักราช 1993 อัพฮอฟพบเจ้าหน้าที่จากสมาคม Tefy Saina องค์กรเอกชนที่ตั้งอยู่ในมาดากัสการ์ในคริสต์ศักราช 1990 โดยโลลานีเพื่อส่งเสริมเอสอาร์ไอ หลังจากเห็นความสำเร็จของเอสอาร์ไอเป็นเวลาสามปีเมื่อเกษตรกรมาดากัสการ์ก่อนหน้านี้ผลิตได้เฉลี่ย 2 ตัน/เฮกตาร์ ผลิตได้เฉลี่ย 8 ตัน/เฮกตาร์ด้วยเอสอาร์ไอ อัพฮอฟกลายเป็นผู้ชักชวนต่ ประโยชน์ของระบบและในปี 1997 เริ่มที่จะส่งเสริม SRI ในเอเชีย อัพฮอฟประมาณการว่าในคริสต์ศักราช 2013 จำนวนของเกษตรกรรายย่อยที่ใช้เอสอาร์ไอได้เพิ่มขึ้นไปเป็นระหว่าง 4 ถึง 5 ล้านคน
การประเมินเอสอาร์ไอ.
ผู้สนับสนุนและผู้วิจารณ์เอสอาร์ไออธิปรายผลประโยชน์ที่อางและหลายคำถามเกี่ยวกับมันก็ยังคงไม่ได้แก้ มหาวิทยาลัย Wageningen ได้ตีพิมพ์บทความเรื่องความท้าทายของการประเมินเอสอาร์ไอที่ประโยคหนึ่งสรุปว่า "แม้ว่าด้านเทคนิคของเอสอาร์ไอได้ถูกโต้เถียง มันมีอยู่อย่างชัดเจนในฐานะปรากฏการณ์ทางสังคมที่เป็นจริง" คำถามที่อยู่ในมือน่าจะเป็นว่า เอสอาร์ไอดีกว่าในการส่งมอบผลผลิตที่เพิ่มขึ้นและผลประโยชน์อื่น ๆ ให้กับชาวนา เช่น ดินที่มีสุขภาพดีขึ้น เมื่อเทียบกับวิธีการบริหารจัดการที่ถูกแนะนำที่ดีที่สุดที่มีอยู่แล้วสำหรับการผลิตข้าวหรือไม่
กรณีตัวอย่างที่ประสบความสำเร็จ.
ผู้สนับสนุนของเอสอาร์ไออ้างว่าการใช้มันทำให้เพิ่มผลผลิต ประหยัดน้ำ ลดต้นทุนการผลิต และเพิ่มรายได้ และผลประโยชน์ได้สัมฤทธิ์แล้วใน 40 ประเทศ อัพฮาฟลงบทความในวารสารสากลของความยั่งยืนทางการเกษตรที่อธิบายว่าเอสอาร์ไอ "สามารถเพิ่มผลผลิตข้าวที่มีน้ำขังไปถึงประมาณสองเท่าของค่าเฉลี่ยของโลกในปัจจุบันโดยไม่มีการพึ่งพาการป้อนเข้าจากภายนอก เช่นเดียวกันมอบผลประโยชน์ทางสิ่งแวดล้อมและความเที่ยงธรรม" ปัญหาพิเศษของเอสอาร์ไอในวารสารทางวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อมข้าวเปลือกและน้ำรวบรวมผลการสืบค้นเร็วๆ นี้ในการสนับสนุนเอสอาร์ไอ ในคริสต์ศักราช 2011 เกษตรกรอายุน้อยชื่อ Sumant Kumar สร้างสถิติโลกในการผลิตข้าว 22.4 ตันต่อเฮกตาร์ โดยใช้เอสอาร์ไอ ซึ่งพิชิตสถิติโลกที่มีอยู่ของนักวิทยาศาสตร์จีน Yuan Longping ไป 3 ตัน
ผลผลิตของเอสอาร์ไออยู่ในการอภิปรายระหว่างผู้สนับสนุนและผู้วิจารณ์ของระบบ ผู้วิจารณ์เอสอาร์ไอเสนอว่าการยืนยันข้อเท็จจริงของการเพิ่มผลผลิตในเอสอาร์ไอเป็นการประเมินที่ไม่เป็นวิทยาศาสตร์ พวกเขาคัดค้านว่ามีความขาดแคลนรายละเอียดในวิธีที่ใช้ในการทดสอบและความขาดแคลนการตีพิมพ์ในงานเขียนที่มีการตรวจทานโดนบุคคลอื่น ผู้วิจารณ์บางคนได้เสนอว่าความสำเร็จของเอสอาร์ไอเฉพาะเจาะจงกับสภาพดินในมาดากัสการ์
เวิลด์เกมส์ 2001
เวิลด์เกมส์ 2001  การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น
สนามกีฬาอากิตะยาบาเซะ
สนามกีฬาอากิตะยาบาเซะ  ตั้งอยู่ที่เมืองอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น
ในปี ค.ค. 2001 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาเวิลด์เกมส์ ครั้งที่ 6 ที่ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ
แก๊งการ์ตูนแชนแนล
ว่านผู้เฒ่าเฝ้าบ้าน
สกุลหยาดน้ำค้าง
ฟุตบอลทีมชาติตรินิแดดและโตเบโก
ฟุตบอลทีมชาติตรินิแดดและโตเบโก เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของสาธารณรัฐตรินิแดดและโตเบโกในการแข่งขันฟุตบอลระหว่างชาติ บริหารงานโดยสมาคมฟุตบอลตรินิแดดและโตเบโก (TTFA) โดยเป็นสมาชิกของคอนคาแคฟ และสหภาพฟุตบอลแคริบเบียน
ทีมชาติตรินิแดดและโตเบโก เคยผ่านเข้าไปเล่นในฟุตบอลโลก 1 ครั้ง ในฟุตบอลโลก 2006 ทำให้ได้รับการบันทึกว่าเป็นทีมชาติที่มีขนาดเล็กที่สุดที่ได้เล่นในฟุตบอลโลกเมื่อวัดจากขนาดพื้นที่ของประเทศและจำนวนประชากร
นอกจากนี้ทีมชาติตรินิแดดฯยังเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลระดับทวีปอย่าง คอนคาเคฟ โกลด์คัพ และการแข่งขันในระดับภูมิภาคอย่าง "แคริบเบียน คัพ" ซึ่งทีมชาติตรินิแดดและโตเบโก จัดว่าเป็นทีมชาติที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในกลุ่มประเทศแถบทะเลแคริบเบียน เมื่อชนะเลิศการแข่งขันแคริบเบียน คัพ ถึง 8 สมัย และได้ตำแหน่งรองชนะเลิศอีก 5 สมัย ได้รับการจารึกไว้ว่าครองสถิติชนะเลิศมากที่สุดในการแข่งขันรายการนี้
โดยในการแข่งขัน "แคริบเบียน คัพ 2014" รอบสุดท้ายที่เมืองมอนเตโก เบย์ ประเทศจาเมกา ในวันที่ 10 - 17 พฤศจิกายน 2014 ทีมชาติตรินิแดดและโตเบโกได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ หลังดวลจุดโทษแพ้ทีมชาติจาเมกา ในนัดชิงชนะเลิศ โดยเป็นการได้ตำแหน่งรองชนะเลิศรายการนี้เป็นสมัยที่ 5
สำหรับฉายา "เดอะ โซก้า วอริเออร์ส" ของทีมชาติตรินิแดดและโตเบโกนั้น คำว่า "โซก้า" หมายถึง โซก้า มิวสิค เป็นดนตรีพื้นเมืองอันเป็นเอกลักษณ์และมีต้นกำเนิดมาจากประเทศตรินิแดดและโตเบโก ดนตรีประเภทนี้เป็นที่นิยมอย่างมากในกลุ่มประเทศแถบแคริบเบียน
ทีมชาติตรินิแดดและโตเบโก ผ่านเข้าไปเล่นฟุตบอลโลกได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ในการแข่งขัน "ฟุตบอลโลก 2006" ที่ประเทศเยอรมัน ภายใต้การคุมทีมของ"ลีโอ บีนฮัคเคอร์" โค้ชชาวฮอลแลนด์ ที่ได้เรียกตัวผู้เล่นประสบการณ์สูงอย่างดไวต์ ยอร์ก และ รัสเซลล์ ลาตาปี ให้กลับมารับใช้ชาติอีกครั้ง และสามารถคว้าอันดับ 4 ในการแข่งขันรอบคัดเลือกโซนคอนคาแคฟ รอบสุดท้าย ได้สำเร็จ โดยต้องไปเล่นเพลย์ออฟ กับทีมชาติบาห์เรน จากทวีปเอเชีย เพื่อหาทีมสุดท้ายที่จะได้เข้าร่วมฟุตบอลโลก
ในการแข่งขันรอบเพลย์ออฟนัดแรกที่สนามกีฬาเฮสลีย์ ครอว์ฟอร์ด ทั้งสองทีมเสมอกันไป 1-1 และในเกมส์นัดที่สองที่สนามกีฬาแห่งชาติบาห์เรน เมืองริฟฟา ทีมชาติตรินิแดดและโตเบโกสามารถบุกมาเอาชนะได้ 1-0 จากลูกโหม่งของ "เดนิส ลอว์เรนซ์" นักเตะจากสโมสรเร็กซ์แฮม ถือเป็นประตูชัยที่พาตรินิแดดฯเข้าไปเล่นฟุตบอลโลกได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
โดยในฟุตบอลโลก 2006 ที่ประเทศเยอรมัน ทีมชาติตรินิแดดและโตเบโก ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มบี ร่วมกับทีมชาติอังกฤษ,ทีมชาติสวีเดน และทีมชาติปารากวัย
วันที่ 10 มิถุนายน ปี 2006 ทีมชาติตรินิแดดและโตเบโก ลงแข่งขันในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายเป็นนัดแรก โดยเป็นเกมส์รอบแบ่งกลุ่มระหว่างทีมชาติตรินิแดดฯและทีมชาติสวีเดน ที่สนามเว็สท์ฟาเลินชตาดีอ็อน เมืองดอร์ทมุนท์ เกมนัดดังกล่าวจบลงด้วยผลเสมอ 0 - 0 โดย "เอเวรี่ จอห์น" กองหลังทีมชาติตรินิแดดและโตเบโก จากสโมสรนิว อิงแลนด์ เรฟโวลูชั่น โดนใบแดงในครึ่งหลัง
เกมส์ในรอบแบ่งกลุ่มอีก 2 นัดที่เหลือ ทีมชาติตรินิแดดฯ แข่งกับทีมชาติอังกฤษ ที่สนามแฟรงเกนชตาดิโยน เมืองเนือร์นแบร์ก โดยแพ้ 2-0 และพบกับทีมชาติปารากวัย ที่สนามฟริตซ์ วอลเตอร์ เมืองไคเซอร์สเลาเทิร์น และแพ้ปารากวัยไป 2 - 0 ตกรอบแบ่งกลุ่มในที่สุด
ในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนคอนคาแคฟ ทีมชาติตรินิแดดและโตเบโก จัดเป็นทีมวางและได้เริ่มแข่งขันในรอบที่ 4 หรือ รอบ 12 ทีมสุดท้าย โดยการแข่งขันในรอบนี้จะแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม คัดเอาอันดับที่ 1-2 ของกลุ่ม เข้าไปเล่นในรอบคัดเลือกรอบที่ 5 รวม 6 ทีม
ในรอบที่ 4 นี้ ทีมชาติตรินิแดดและโตเบโก ถูกจัดให้อยู่ร่วมกลุ่มกับทีมชาติสหรัฐอเมริกา, กัวเตมาลา และเซนต์วินเซนต์แอนด์เกรนาดีนส์ โดยทีมชาติตรินิแดดฯ ได้อันดับที่ 2 ของกลุ่ม ตามหลังทีมชาติสหรัฐอเมริกา และผ่านเข้ารอบ ได้ไปแข่งขันต่อในรอบที่ 5 ซึ่งเป็นการคัดเลือกรอบสุดท้าย