pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วันต์โฮฟฟ์ได้รับงานเป็นวิทยากรด้านเคมีและฟิสิกส์ที่ที่วิทยาลัยสัตวแพทย์ในเมืองยูเทรกต์ หลังจากนั้นแล้ว วันต์โฮฟฟ์จึงได้รับงานเป็นศาสตราจารย์ด้านเคมีวิทยา แร่วิทยา และธรณีวิทยาที่มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัมในระยะเวลา 18 ปีก่อนที่วันต์โฮฟฟ์ได้เป็นหัวหน้าแผนกวิชาเคมี ใน ค.ศ. 1896 วันต์โฮฟฟ์ได้ยอมรับคำเชิญไปยังกรุงเบอร์ลินเพื่อเป็นศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์และสมาชิกของสถาบันวิทยาศาสตร์ปรัสเซียน โดยเหตุผลหลักสำหรับการตัดสินใจนี้เป็นเพราะว่าในสถาบันวิทยาศาสตร์ปรัสเซียน วันต์โฮฟฟ์ต้องให้การบรรยายเนื้อหาเรียนให้แก่นักศึกษาเพียงแค่หนึ่งชั่วโมงต่อสัปดาห์ซึ่งแตกต่างกับตอนที่ วันต์โฮฟฟ์ได้ทำงานอยู่ในมหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัมซึ่งให้ภาระแก่ วันต์โฮฟฟ์เป็นอย่างมาก เช่น การบรรยาเนื้อหาเรียนพื้นฐานที่น่าเบื่อและประเมินผลนักศึกษาเป็นจำนวนมากซึ่งรวมถึงนักศึกษาแพทย์ เพราะเหตุเหล่านี้ทำให้วันต์โฮฟฟ์ไม่มีเวลาในการทำงานวิจัยเป็นของตัวเอง ใน ค.ศ. 1901 วันต์โฮฟฟ์ได้รับรางวัลโนเบลในสาขาเคมีเป็นครั้งแรก โดยงานที่ทำให้วันต์โฮฟฟ์ได้รับรางวัลคือการคิดค้นกฎของความดันออสโมซิสในสารละลาย และกฎของอัตราและกลไกการเกิดปฏิกิริยา วันต์โฮฟฟ์ทำงานอยู่ ณ กรุงเบอร์ลินจนถึงวันสิ้นชีวิต
เกียรติคุณและรางวัล.
ใน ค.ศ. 1885 วันต์โฮฟฟ์ได้เป็นสมาชิกของสถาบันการศึกษาวิทยศาตร์ของประเทศเนเธอร์แลนด์ นอกจากนี้แล้ว วันต์โฮฟฟ์ยังได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดและมหาวิทยาลัยเยล (ค.ศ. 1901) มหาวิทยาลัยวิกตอเรีย มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ (ค.ศ. 1903) และมหาวิทยาลัยไฮเดลเบิร์ก (ค.ศ. 1908) วันต์โฮฟฟ์ได้รับรางวัล (เช่นเดียวกับ Joseph Achille Le Bel) และได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกต่างประเทศของราชสมาคมแห่งลอนดอน  วันต์โฮฟฟ์ได้รับรางวัลเหรียญเฮ็ล์มฮ็อลทซ์จากสถาบันวิทยาศาสตร์ปรัสเซียน (ค.ศ. 1911) และได้รับตำแหน่ง Chevalier de la Légion d'honneur (ค.ศ. 1894) และ Senator der Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft (ค.ศ. 1911) วันต์โฮฟฟ์กลายเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของสมาคมเคมีอังกฤษ ราชบัณฑิตยสถานเนเธอร์แลนด์แห่งศิลปะและวิทยาศาสตร์ (ค.ศ. 1892) สมาคมเคมีอเมริกัน (ค.ศ. 1898) และสถาบันวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศส (ค.ศ. 1905) นอกเหนือจากนี้แล้ววันต์โฮฟฟ์เป็นบุคคลแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลในสาขาเคมี ทฤษฎีและกฎที่ใช้ชื่อของวันต์โฮฟฟ์ได้แก่
การหายของบาดแผล
สาวบอร์น
สมเด็จพระเจ้าทิริดาทีสที่ 1 แห่งอาร์เมเนีย
สมเด็จพระเจ้าทิริดาทีสที่ 1 แห่งอาร์เมเนีย (. ) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอาร์เมเนีย ผู้ครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 53 พระองค์ทรงเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์อาร์ชาคูนิ
พระเจ้าไทกราเนสมหาราช
Tiridates I of Armenia
พระเจ้าทิริดาทีสที่ 1 แห่งอาร์เมเนีย
ทิริดาทีสที่ 1 แห่งอาร์เมเนีย
สมเด็จพระเจ้าลีโอที่ 2 แห่งอาร์เมเนีย
สมเด็จพระเจ้าลีโอที่ 2 แห่งอาร์เมเนีย  ที่บางครั้งจะนับเป็นลำดับที่ 3 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอาร์เมเนียแห่งซิลิเคียแห่งราชวงศ์แลมพรอน ผู้ครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1269 จน/ค.ศ. 1270 จนถึง ค.ศ. 1289
Leo II, King of Armenia
พระเจ้าลีโอที่ 2 แห่งอาร์เมเนีย
ลีโอที่ 2 แห่งอาร์เมเนีย
Leo II of Armenia
Levon II of Armenia (King)
เฮปาโตเซลลูลาร์ คาร์ซิโนมา
โคแลงจิโอคาร์ซิโนมา
อาการรู้สึกหมุนฉับพลันขณะเปลี่ยนท่า
เทศบาลเมืองชุมแพ
เทศบาลเมืองชุมแพ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น มีพื้นที่ 24.55 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมบางส่วนของตำบลชุมแพ ตำบลไชยสอ และตำบลหนองไผ่ มีประชากรปี พ.ศ. 2560 จำนวน 31,347 คน ได้รับการยกฐานะจากเทศบาลตำบล เป็นเทศบาลเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2548
เทศบาลตำบลชุมแพได้ยกฐานะมาจากสุขาภิบาลชุมแพ โดยพระราชกฤษฎรีกาการจัดตั้งเทศบาลตำบลชุมแพ จังหวัดขอนแก่น พ.ศ. 2525 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 102 ตอนที่ 146 ลงวันที่ 14 ตุลาคม 2528 จึงถือว่าเทศบาลตำบลชุมแพได้ดำเนินกิจการเทศบาลมาตั้งแต่วันที่ 15 ตุลาคม 2528 เป็นต้นมา ซึ่งเป็นวันที่พระราชกฤษฎีกามีผลบังคับ และต่อมาเทศบาลตำบลชุมแพได้ยกฐานะจากเทศบาลตำบลชุมแพเป็นเทศบาลเมืองชุมแพ เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2547 ซึ่งนายกเทศมนตรีปัจจุบันคือนายสมเกียรติ ดีบุญมี ณ ชุมแพ ได้รับการเลือกตั้งเป็น นายกเทศมนตรีโดยตรง เมื่อวันที่ 23 มกราคม 2548
ปัจจุบันอำเภอชุมแพตั้งอยู่ห่างจากจังหวัดขอนแก่นไปทางทิศตะวันตกประมาณ 82 กิโลเมตรห่างจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 520 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 24.55 ตารางกิโลเมตร ตัวเทศบาลเมืองชุมแพมีการคมนาคมทางบกเพียงทางเดียว แต่เนื่องจากเป็นจุดเชื่อมโยงกับจังหวัดใกล้เคียง มีถนนหลายสายเชื่อมต่อกับจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลางและภาคเหนือ เทศบาลเมืองชุมแพจึงเป็นศูนย์กลางคมนาคมของภูมิภาคนี้อีกแห่งหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น มีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียง ดังนี้
จำนวนประชากรรายงานสถิติจำนวนประชากรและบ้าน ณ เดือน มิถุนายน พ.ศ. 2557
ชุมชนในเทศบาลเมืองชุมแพ ประกอบด้วย 29 ชุมชน ได้แก่
ด้านอุตสาหกรรม ปัจจุบัน อำเภอชุมแพมีการขยายตัวทางอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็ว มีโรงสีข้าว โรงโม่หิน โรงงานผลิตน้ำแข็งและ น้ำบริสุทธิ์ ส่วนพื้นที่ในเขตเทศบาลจะมีโรงงานอุตสาหกรรมขนาดย่อยจำนวนมาก เช่น โรงสีขนาดใหญ่ โรงงานผลิต น้ำแข็งและน้ำบริสุทธิ์
ทางด้านเกษตรกรรม ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำนา ซึ่งเป็นนาข้าวเหนียวเอาไว้บริโภคมากกว่าขาย นอกจากนี้มีการทำไร่อ้อย ปลูกเห็ด ฟางบริเวณชุมชนโคกสูง -โนนสำราญ
ส่วนการพาณิชย์ ในเขตเทศบาลเมืองชุมแพ ส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพค้าขายบริเวณถนนสายหลักมลิวรรณ ในโซนชุมชนตลาดเหนือ ตลาดใต ้ซึ่งถือเป็นแหล่งค้าขายขนาดใหญ่ของเทศบาล
นอกจากนี้ ในเขตเทศบาลเมืองชุมแพมีธนาคารพาณิชย์จำนวนทั้งสิ้น 9 แห่ง ได้แก่ ธนาคารออมสิน ธนาคารกรุงไทย ธนาคารกสิกรไทย ธนาคารกรุงศรีอยุธยา ธนาคารไทยพาณิชย์ ธนาคารกรุงเทพ ธนาคาร SME ธนาคารนครหลวง ธนาคารทหารไทย
เทศบาลเมืองชุมแพเป็นที่ตั้งของสถานีขนส่งอำเภอชุมแพ เป็นศูนย์กลางการคมนาคม ไปสู่ภูมิภาคและจังหวัดต่าง ๆ เช่น กรุงเทพมหานคร โดยมีหลายบริษัทที่เปิดเดินรถในเส้นทางกรุงเทพฯ-ชุมแพ-เมืองเลย ส่วนการเดินทางไปภาคเหนือ มีบริษัทเพชรประเสริฐ ที่เปิดบริการในเส้นทาง อุบลราชธานี ขอนแก่น เชียงใหม่ ซึ่งผ่านเทศบาลเมืองชุมแพ และภาคอื่น ๆ ซึ่งสามารถไปต่อรถได้ในจังหวัดที่มีรถบริการในเส้นทางที่ต้องการ ส่วนการคมนาคมในเขตเทศบาล มีรถสองแถวบริการ มีรถจักรยานยนต์รับจ้าง รถสามล้อรับจ้าง และแท็กซี่มิเตอร์ที่เพิ่งมีบริการในจังหวัดขอนแก่น
ทางหลวงแผ่นดินในเขตเทศบาลเมืองชุมแพ ได้แก่
ภายในเขตเทศบาลเมืองชุมแพ มีโรงพยาบาลของรัฐจำนวน 1 แห่ง ศูนย์บริการสาธารณสุข 3 แห่ง นอกจากนี้ ยังมีบริการด้านสาธารณสุขฯ ของเอกชนและผู้ประกอบการ คือ คลินิก ร้านขายยาแผนปัจจุบัน ซึ่งให้บริการแก่ประชาชน
เทศบาลเมืองหนองสำโรง
เทศบาลเมืองหนองสำโรง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง มีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของตำบลหมูม่น บางส่วนของตำบลนาดี และบางส่วนของตำบลบ้านเลื่อม อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเทศบาลนครอุดรธานี
เทศบาลเมืองหนองสำโรง แรกเริ่มก่อตั้งชื่อว่า สุขาภิบาลโพธิสว่าง เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 มีพื้นที่ครอบคลุม 24.85 ตารางกิโลเมตร
ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 สุขาภิบาลโพธิสว่าง ได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลโพธิสว่าง พร้อมทั้งได้เสนอเปลี่ยนชื่อเทศบาลไปยังกระทรวงมหาดไทยเป็น "เทศบาลตำบลหนองสำโรง" เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ของพื้นที่ ซึ่งมีแหล่งน้ำประวัติศาสตร์ของจังหวัดอุดรธานี คือ หนองสำโรง (หนองน้ำ) ซึ่งเป็นจุดที่พักกองทัพแห่งหนึ่งของพลตรีพระเจ้าบรมวงศ์เธอฯ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมผู้ทรงก่อตั้งเมืองอุดรธานี อีกทั้งยังมีค่ายเจ้าพระยาสุรวงศ์วัฒนศักดิ์ หรือชื่อที่คนทั่วไปรู้จัก คือ ค่ายหนองสำโรง (ร 13 พัน 2 และ ร13 พัน 3) และสอดคล้องตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตเทศบาล
หลักจากนั้น ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เทศบาลตำบลหนองสำโรง ได้ยกฐานะจากเทศบาลตำบลเป็นเทศบาลเมืองหนองสำโรง เนื่องมีความเจริญของตัวเมืองที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ ชุมชนหนาแน่นขึ้นและมีการขยายตัวโดยรอบอีกทั้งเทศบาลมีรายได้ที่เหมาะสมและเพียงพอต่อการให้บริการสาธารณะกับประชาชนตามอำนาจหน้าที่ของเทศบาลเมืองได้
เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2565 วัดใหม่หนองหิน เทศบาลเมืองหนองสำโรง เป็นสถานที่เผาศพ ส.ต.อ.ปัญญา คำราบผู้ก่อเหตุกราดยิงที่จังหวัดหนองบัวลำภู พ.ศ. 2565
เทศบาลเมืองหนองสำโรง มีทั้งหมด 29 ชุมชน ได้แก่
เทศบาลเมืองเลย
เทศบาลเมืองเลย เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลกุดป่องทั้งตำบล ภายในเขตเทศบาลเป็นที่ตั้งของหน่วยงานการบริหาร สถานศึกษา สถานพยาบาลและสาธารณสุข ตลอดจนเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของจังหวัดเลย มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 21,013 คน
เมืองเลยตั้งอยู่ในลุ่มแม่น้ำเลย ซึ่งไหลผ่านทางตะวันออกของตัวเมืองจากทิศใต้ไปยังทิศเหนือ มียอดเขาที่เรียงตัวในทางตะวันออก ได้แก่ ภูบ่อบิด ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมือง
ในเขตเทศบาลเมืองเลยเป็นจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินสายสำคัญ 2 สาย ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 ซึ่งเชื่อมไปยังทิศตะวันตกผ่านอำเภอภูเรือ แล้ววกลงทิศใต้ไปยังอำเภอหล่มสัก และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ซึ่งมาจากอำเภอเชียงคานทางทิศเหนือ บริเวณพรมแดนกับประเทศลาว เข้าสู่เมืองเลย ไปยังอำเภอโนนสะอาด
นอกจากการขนส่งทางบกแล้ว เมืองเลยยังมีท่าอากาศยาน 1 แห่ง คือ ท่าอากาศยานเลย ซึ่งตั้งอยู่ในตำบลนาอาน อยู่นอกเขตเทศบาลลงไปทางทิศใต้
เทศบาลเมืองท่าบ่อ
ท่าบ่อ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ในอำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย มีพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของตำบลท่าบ่อและบางส่วนของตำบลน้ำโมง มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 17,761 คน
เทศบาลเมืองท่าบ่อเดิมเป็น สุขาภิบาลท่าบ่อ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2498 มีพื้นที่ 2.80 ตารางกิโลเมตร (เฉพาะบางส่วนของตำบลท่าบ่อ) โดยในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2516 ได้ขยายพื้นที่เป็น 11.30 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมทั้งบางส่วนของตำบลท่าบ่อและตำบลน้ำโมง ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลท่าบ่อ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ตามพระราชบัญญัติการเปลี่ยนแปลงสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 และได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลเมืองท่าบ่อ ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2547 พร้อมกับเทศบาลเมืองสนั่นรักษ์ จังหวัดปทุมธานี และเทศบาลเมืองกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ
เทศบาลเมืองท่าบ่อตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขงในเขตอำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
เทศบาลเมืองท่าบ่อมีเนื้อที่ 12.62 ตารางกิโลเมตร มีเขตเทศบาลครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลท่าบ่อ และตำบลน้ำโมง ประกอบด้วย 19 ชุมชน คือ
ตำบลท่าบ่อ
ตำบลน้ำโมง
สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญในเขตเทศบาล ได้แก่ วัดศรีชมภูองค์ตื้อ สวนสมเด็จย่า เขื่อนห้วยโมง และยังมีทัศนียภาพริมฝั่งแม่น้ำโขง ไม้ดัดริมทางสายอำเภอท่าบ่อ-บ้านหนองสองห้อง ซึ่งนักท่องเที่ยวจะเดินทางมาเที่ยวมากในช่วง งานเทศกาลมนัสการหลวงพ่อเจ้าองค์ตื้อ วัดศรีชมภูองค์ตื้อ และเทศกาลสงกรานต์ รายได้จากการท่องเที่ยวในฤดูนี้จะมีมากเป็นพิเศษ หลวงพ่อทองแสน ณ วัดท่าคกเรือ เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่มีอายุกว่าร้อยปี เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย แบบศิลปะล้านช้าง
ห้องสมุดเพื่อประชาชน อ.ท่าบ่อ โดย กศน. อ.ท่าบ่อ อีกทั้งมีห้องเรียนคอมพิวเตอร์ สำหรับสอน นักศึกษา กศน อ.ท่าบ่อ และให้บริการกับประชาชนทั่วไป
ในเขตเทศบาลเมืองท่าบ่อ มีโรงพยาบาล 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชท่าบ่อ และภายในเขตเทศบาลมีศูนย์บริการสาธารณสุข 1 แห่ง บริการรักษาพยาบาลเบื้องต้นแก่ประชาชนในเขตเทศบาล คือ ศูนย์บริการแพทย์ชุมชนท่าบ่อ 1 ตั้งอยู่ที่บริเวณข้างสถานีบริการน้ำมันเชลล์ ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 211
ธนาคาร ทั้งหมดมี 6 แห่ง ได้แก่
สถานธนานุบาล จำนวน 1 แห่ง ได้แก่
ตลาด ในเขตเทศบาลเมืองท่าบ่อ จำนวน 3 แห่ง ได้แก่
ในเขตเทศบาลเมืองท่าบ่อ มีสวนสาธารณะ 4 แหล่ง ดังนี้
เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด
เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลในเมืองทั้งตำบล ภายในเขตเทศบาลเป็นที่ตั้งของหน่วยงานการบริหาร สถานศึกษา สถานพยาบาลและสาธารณสุข ตลอดจนเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของจังหวัดร้อยเอ็ด และห้างสรรพสินค้ามากมายโรงแรมชั้นนำ
เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฏีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 มีพื้นที่เขตเทศบาล 4.5 ตารางกิโลเมตร โดยมีสำนักงานเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวยกพื้นสูงตั้งอยู่บนศาลาจตุรมุขในเกาะกลางบึงพลาญชัย ต่อมาปี พ.ศ. 2499 ได้ก่อสร้างสำนักงานแห่งใหม่ เป็นอาคารคอนกรีตสองชั้นตามแบบแปลนการก่อสร้างสำนักงานเทศบาลทั่วประเทศ ตั้งอยู่ที่ถนนเทวาภิบาล บนเนื้อที่ 4 ไร่เศษ ต่อมาเมื่อบ้านเมืองเจริญขึ้นและชุมชนหนาแน่นมากขึ้น จึงได้ทำการขยายเขตเทศบาลออกไปเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2509 ทำให้มีพื้นที่ 11.63 ตารางกิโลเมตร (พระราชกฤษฎีกาการจัดตั้งเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ปรากฏในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 23 ตอนที่ 21 วันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2509) และเพื่อพัฒนาและรองรับการบริหารและบริการประชาชนให้มีความสะดวก รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น เทศบาลเมืองร้อยเอ็ดได้ก่อสร้างอาคารสำนักงานเพิ่มเติมอีก 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีต 3 ชั้น ต่อมาเชื่อมด้านหลังของอาคารหลังเดิม ในปี พ.ศ. 2542 และในปี พ.ศ. 2553 ได้ก่อสร้างอารคารศูนย์บริการร่วมเบ็ดเสร็จ เปิดใช้บริการเกี่ยวกับการให้บริการประชาชน โดยเปิดบริการเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 (ข้อมูลจากเอกสาร: แผนพัฒนาสามปี เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด พ.ศ. 2557-2559)
เทศบาลเมืองร้อยเอ็ดมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ลักษณะภูมิอากาศโดยทั่วไป มีฝนเฉลี่ยประมาณ 1,400 มิลลิเมตรต่อปี อุณหภูมิเฉลี่ย ต่ำสุดประมาณ 14.4 องศาเซลเซียส และสูงสุดประมาณ 40.5 องศาเซลเซียส
ในปี พ.ศ. 2560 เทศบาลเมืองร้อยเอ็ดมีประชากรทั้งหมด 35,671 คน แบ่งเป็นชาย 16,864 คน หญิง 18,807 คน มีจำนวนบ้าน 16,259 หลังคาเรือน แบ่งการปกครองเป็นชุมชนจำนวน 20 ชุมชน ดังนี้
เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด ได้จัดตั้งโรงเรียนในสังกัด จำนวน 8 แห่ง และศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก จำนวน 2 แห่ง ดังนี้
ประเพณีและเทศกาลที่สำคัญ.
งานประเพณีและเทศกาลท้องถิ่นที่สำคัญ ได้แก่
เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์
เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลกาฬสินธุ์ทั้งตำบล ภายในเขตเทศบาลเป็นที่ตั้งของหน่วยงานการบริหาร สถานศึกษา สถานพยาบาลและสาธารณสุข ตลอดจนเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของจังหวัดกาฬสินธุ์ มีระยะทางห่างจากกรุงเทพมหานคร 513 กิโลเมตร
ตำบลกาฬสินธุ์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง เรียงจากทิศเหนือตามเข็มนาฬิกา ได้แก่ ตำบลโพนทอง ตำบลหลุบ ตำบลเหนือ และตำบลลำพาน
เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์จัดตั้งขึ้น ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. 2480 เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2480 ซึ่งเป็นการยกฐานะบางส่วนของตำบลเหนือ และตำบลหลุบ อำเภอหลุบ จังหวัดมหาสารคาม ขึ้นเป็นเทศบาลเมือง เรียกว่า “เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดมหาสารคาม” มีพื้นที่ 4.04 ตารางกิโลเมตร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2524 ได้ขอขยายเขตเทศบาลออกเป็น 16.96 ตารางกิโลเมตร ซึ่งได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2525 จากอดีตถึงปัจจุบันรวม 70 ปี มีนายกเทศมนตรี 23 คน โดยมีพระอรรถเปศลสุรวดี เป็นนายกเทศมนตรีคนแรก และในปัจจุบันมีนายจารุวัฒน์ บุญเพิ่ม เป็นนายกเทศมนตรีเมืองกาฬสินธุ์
เทศบาลนครสกลนคร เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลนคร ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลธาตุเชิงชุมทั้งตำบล ภายในเขตเทศบาลเป็นที่ตั้งของหน่วยงานการบริหาร สถานศึกษา สถานพยาบาลและสาธารณสุข ตลอดจนเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของจังหวัดสกลนคร เป็นเทศบาลนครที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 27 ของประเทศ และอันดับ 5 ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นับเป็นนครใหญ่แห่งใหม่ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่กำลังเจริญเติบโตสูง
เทศบาลเมืองสกลนคร ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2479 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร พ.ศ. 2479 (ประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 53 หน้า 1319 ลงวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2479) นายกเทศมนตรีคนแรก คือ ขุนถิรมัยสิทธิการ เข้าดำรงตำแหน่ง เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2480 มีพื้นที่ 13 ตารางกิโลเมตร โดยยกเอาพื้นที่ตำบลธาตุเชิงชุมทั้งตำบลเป็นเขตเทศบาล สำนักงานเทศบาลแต่ก่อนเรียกว่า "ศาลาเทศบาลเมืองสกลนคร" เดิมนั้นตั้งอยู่สถานีรถปรับอากาศ ปัจจุบันสถานที่ตั้งเข้าที่ดินของวัดแจ้งแสงอรุณ เมื่อก่อนนั้นเป็นที่ตั้งของตลาดสดเทศบาล ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2500 จึงย้ายมาตั้งสำนักงานมาอยู่ในสถานที่ปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2533 ได้มีการขยายเขตเทศบาลออกไปครอบคลุมท้องที่ข้างเคียง ได้แก่ บางส่วนของตำบลงิ้วด่อน ตำบลห้วยยาง ตำบลดงมะไฟ ตำบลธาตุนาเวง และตำบลฮางโฮง ทำให้มีพื้นที่เพิ่มขึ้นเป็น 54.54 ตารางกิโลเมตร จนกระทั่งได้รับการยกฐานะจากเทศบาลเมืองสกลนครเป็น เทศบาลนครสกลนคร ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2555 ซึ่งมีผลตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม ปีเดียวกัน
ดวงตราเทศบาลเป็นรูปวงกลมซ้อนกัน ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางวงนอกประมาณ 1 นิ้วครึ่ง วงในประมาณ 1 นิ้ว มีช่องว่างระหว่างวงในและวงด้านนอก จะมีอักษรจารึกว่า "สำนักงานเทศบาลนครสกลนคร" ส่วนด้านล่างจารึกว่า "จังหวัดสกลนคร" ภายในวงกลมด้านในมีรูปพระธาตุเชิงชุมตั้งอยู่ตรงกลาง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ หมายถึง พระธาตุเชิงชุมวรวิหารอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นที่เลื่อมใสและเคารพของประชาชน ตั้งอยู่ในวัดพระธาตุเชิงชุมในเขตเทศบาล ฉะนั้น ดวงตรานี้จึงเป็นเครื่องหมายว่า เป็นเมืองแห่งพุทธศาสนา
เทศบาลนครสกลนคร ตั้งอยู่ทางใจกลางอำเภอเมืองสกลนคร มีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
เขตเทศบาลนครสกลนครมีพื้นที่ 54.54 ตารางกิโลเมตร มีพิกัดตั้งอยู่ระหว่างเส้นรุ้งที่ 16 องศา 45 ลิปดา ถึง 18 องศา 00 ลิปดาเหนือ และเส้นแวงที่ 103 องศา 15 ลิปดาตะวันออก ห่างจากกรุงเทพมหานครทางรถยนต์ประมาณ 633 กิโลเมตร สูงจากระดับน้ำทะเล 172 เมตร ประกอบด้วยพื้นที่เกษตรกรรม 3 ตารางกิโลเมตรและพื้นที่อุตสาหกรรม 1.5 ตารางกิโลเมตร สภาพพื้นที่ทั่วไปเป็นที่ราบสูง ส่วนมากเป็นดินปนทราย มีภูเขาเป็นทิวทัศน์ทางด้านตะวันตกและทางทิศใต้ ส่วนด้านทิศตะวันออกและทิศเหนือเป็นที่ราบต่ำ มีหนองหานซึ่งมีน้ำขังอยู่ตลอดปี ในฤดูแล้งบริเวณหนองหานบางตอนแห้งกลายเป็นทุ่งหญ้าใช้เป็นที่เลี้ยงสัตว์ การระบายน้ำในเขตเทศบาลทุกจุดจะมุ่งลงสู่หนองหานประมาณร้อยละ 60 หนองสนมร้อยละ 30 และแหล่งน้ำอื่น ๆ ร้อยละ 10
เทศบาลเมืองนครพนม
นครพนม เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลในเมืองและตำบลหนองแสงทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลอาจสามารถและตำบลหนองญาติ ภายในเขตเทศบาลเป็นที่ตั้งของหน่วยงานการบริหาร สถานศึกษา สถานพยาบาลและสาธารณสุข ตลอดจนเป็นศูนย์กลางการคมนาคมของจังหวัดนครพนม
เทศบาลเมืองนครพนม ได้ก่อตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2478 (ประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 หน้า 2096 ลงวันที่ 25 มีนาคม 2478)
เดิมก่อตั้งอยู่ถนนสุนทรวิจิตร ริมฝั่งแม่น้ำโขง ซึ่งปัจจุบันได้ก่อสร้างเป็นสถานธนานุบาลเมืองนครพนม (โรงรับจำนำ) ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2502 ได้ย้ายสำนักงานเทศบาลมา
ปลูกสร้างแห่งใหม่ที่เลขที่ 374 ถนนอภิบาลบัญชา จนถึงปัจจุบัน อาคารบ้านเรือนของประชาชนส่วนมากจะปลูกสร้าง เรียงรายตามความยาวของแม่น้ำโขง มีเนื้อที่ประมาณ
3.23 ตารางกิโลเมตร และต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2523 ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลง เขตเทศบาลเมืองนครพนม (ประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ เล่มที่ 97 หน้า
30 ตอนที่ 39 ลงวันที่ 11 มีนาคม 2523) พื้นที่ของเทศบาลเมืองนครพนมได้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลในเมืองและตำบลหนองแสงทั้งตำบล รวมทั้งตำบลอาจสามารถและตำบลหนองญาติบางส่วน รวมเนื้อที่ปัจจุบัน 24.13 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 25 ชุมชน และเมื่อช่วงมกราคม 2557 ได้ย้ายมาอยู่อาคารหลังใหม่ที่อยู่ข้าง ๆ กัน
สภาพภูมิประเทศโดยทั่วไปเขตเทศบาลเมืองนครพนม มีลักษณะเป็นที่เนินสูงและที่ราบตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขงตรงข้ามกับเมืองท่าแขก แขวงคำม่วน ประเทศลาว มีสภาพพื้นที่ด้านทิศตะวันออกตามแนวแม่น้ำโขงเป็นที่เนินสูงลาดต่ำลงมาทางทิศตะวันตกจนถึงแนวถนนอภิบาลบัญชาซึ่งเป็นใจกลางเมืองและย่านการค้าพาณิชย์ จากนั้นสภาพพื้นที่ค่อย ๆ ลาดสูงขึ้นไปทางทิศตะวันตก ส่วนทางทิศเหนือเป็นที่เนินสูงแล้วลาดต่ำลงมาทางทิศใต้
ดวงตราของเทศบาลเมืองนครพนม เป็นรูปพระธาตุพนมและ รูปนางฟ้าเพราะจังหวัดนครพนมมีพระธาตุพนมที่สำคัญและเก่าแก่องค์หนึ่งเรียกว่า พระธาตุพนม เป็นพระธาตุที่ สร้างขึ้นบนเนินสูง ทางตำนานกล่าวว่าพระธาตุพนมเป็นที่บรรจุพระอุรังคธาตุของพระพุทธเจ้า สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 8 นับว่าเป็นปูชนียสถานที่เก่าแก่และมีคุณค่าทาง ศิลปกรรมมากองค์หนึ่งนอกจากนั้นยังมีตำนานเล่าว่า รูปแกะสลักทั้งภายในและภายนอกเป็นฝีมือของพระวิสสุกรรมทั้งสิ้น ด้วยเหตุนี้เทศบาลจึงได้กำหนดดวงตราเป็น รูปพระธาตุพนมและรูปนางฟ้า
เทศบาลเมืองนครพนมได้ครอบคลุมพื้นที่ 4 ตำบลของอำเภอเมืองนครพนม (ตามกฎหมายลักษณะการปกครองท้องที่) ได้แก่ ตำบลในเมืองและตำบลหนองแสง รวมทั้งตำบลอาจสามารถและตำบลหนองญาติบางส่วน รวมเนื้อที่ปัจจุบัน 24.13 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 25 ชุมชน ดังนี้
จาง เสฺวโหย่ว
จาง เสฺวโหย่ว หรือ Jacky Cheung (; กวางตุ้ง: เจิ๊ง หอกเหยา ; ชื่อภาษาอังกฤษ : Jacky Cheung) เกิดวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1961 ที่เมืองเทียนจิน ประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ นักร้อง , ราชาเพลงป็อป , นักแสดง ของเกาะฮ่องกง หนึ่งในสี่ ราชาเพลงป็อปแห่งยุค 90s , ได้รับยกย่องให้เป็น ราชาเพลงป็อปของชาวจีนทั่วโลก (Number One in The Chinese world)
จาง เสฺวโหย่ว (Jacky Cheung) เป็นลูกคนกลาง มีพี่ชาย 1 คน น้องสาว 1 คน หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมปลาย ได้เข้าทำงานที่ กรมพัฒนาการค้าของฮ่องกง และสายการบินคาเธ่ย์ แปซิฟิค จาง เสฺวโหย่ว เริ่มมีชื่อเสียงจากการประกวดร้องเพลงในปี ค.ศ. 1984 เป็นผู้ชนะเลิศจากผู้เข้าประกวดกว่า 10,000 คน จาก 18 เขตของเกาะฮ่องกง ได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องค่ายโพลีแกรม อัลบั้มชุดแรกมียอดขายถึง 200,000 แผ่น แต่มาโด่งดังถึงขีดสุดในยุคทศวรรษที่ 90 เป็นหนึ่งในสี่ราชาเพลงป็อป (King of Canto - pop) ของเกาะฮ่องกงในยุคนั้น เขาได้รับความนิยมจากแฟนเพลงชาวจีนทั่วโลกเป็นอย่างมาก จนมีคำกล่าวว่า มีคนจีนที่ไหน ก็มีเพลงของ จาง เสฺวโหย่ว ที่นั่น เขามีบทเพลงไพเราะมากมาย จนได้รับฉายาว่า เทพเจ้าแห่งเพลง (God of Songs , 歌神) คนที่ 2 ของเกาะฮ่องกง ในปี 1992 จาง เสฺวโหย่ว ได้รับยกย่องให้เป็นหนึ่งใน นักร้องจตุรเทพ แห่งวงการเพลงจีน (Four Heavenly Kings of Cantopop) แห่งทศวรรษที่ 90s ของเกาะฮ่องกง ร่วมกับ หลิว เต๋อหัว (Andy Lau) , กัว ฟู่เฉิง (Aaron Kwok) , หลี่หมิง (Leon Lai) และเป็นที่รู้จักของวงการเพลงทั่วโลกในนาม Four Kings of Hong Kong pop-music industry หรือ สี่ราชาแห่งวงการเพลงป็อปฮ่องกง เขาเป็นเบอร์หนึ่ง(No.1) ของกลุ่มนักร้องจตุรเทพ
ในปี 1993 อัลบัม Goodbye Kiss ของเขาได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางไปทั่วโลก ในปี 1994 เขาทำสถิติเป็นนักร้องจากเอเชียคนแรกได้รับความนิยมบนตารางบิลบอร์ดชาร์ท 1 ใน 25 อันดับ ของสหรัฐอเมริกา กล่าวกันว่าในยุคกลาง 90s จาง เสฺวโหย่ว ทำยอดขายแผ่นเสียงเป็นอันดับสองของโลกเป็นรองแค่เพียง ราชาเพลงป็อปโลก ไมเคิล แจ๊กสัน (Michael Jackson) เท่านั้น และเขาได้รับยกย่องให้เป็น ราชาเพลงป็อปของชาวจีนทั่วโลก (The Number one in The Chinese world) ในปี 2006 มีรายงานข่าวว่า เขาทำสถิติยอดขายแผ่นเสียงสูงถึง 120 ล้านก๊อปปี้(copies) , บทเพลง เหวิ่นเปี๋ย (吻別) หรือ Goodbye Kiss กลายเป็นเพลงอมตะได้รับความนิยมไปทั่วโลก ถูกร้องเป็นเพลงในหลายภาษา รวมทั้งเพลงสากล(ภาษาอังกฤษ)
จาง เสฺวโหย่ว ยังเป็นหนึ่งใน 10 นักร้องชายเพลงจีนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบ 30 ปี (ทศวรรษ ที่ 70s 80s และ 90s) ของเกาะฮ่องกง (Top 10 Greatest Cantopop Singers) ร่วมกับ แซม ฮุย (Samuel Hui), หลอ เหวิน ( Roman Tam) , อลัน ทัม (Alan Tam) , เลสลี่ จาง (Leslie Cheung) , หลิว เต๋อหัว (Andy Lau) , กัว ฟู่เฉิง (Aaron Kwok) , หลี่ หมิง (Leon Lai) , เฉิน อี้ซวิ่น (Eason Chan) และ หว่อง กาคุย (Wong Ka Kui) นักร้องนำวง Beyond
ผลงานด้านภาพยนตร์ เขาแสดงในบทสมทบเป็นส่วนมาก เคยได้รับรางวัลตุ๊กตาทองสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในภาพยนตร์เรื่อง ทะลุกลางอก (As Tears Go By ,1988) ของผู้กำกับหว่อง คาไว ผลงานโดดเด่นเรื่องอื่นๆ อาทิเช่น เดชคัมภีร์เทวดา ภาค 1 (The Swordsman ,1990) โปเยโปโลเย เย้ยฟ้าแล้วก็ท้า ภาค 2 (A Chinese Ghost Story 2 ,1990) ของผู้กำกับ ฉีเคอะ , กอดคอกันไว้ อย่าให้ใครมาเจาะกะโหลก (Bullet in the Head ,1990) ของผู้กำกับ จอห์น วู , รับบท อั้งฉิกกง หนังอาร์ตกำลังภายในเรื่อง มังกรหยก ศึกอภิมหายุทธ (Ashes of Time ,1994) ของผู้กำกับ หว่อง คาไว เป็นต้น ผลงานในระยะหลัง เขารับแสดงเพียงบทรับเชิญ(cameo) เช่น ห้าพยัคฆ์พิทักษ์ซุนยัดเซ็น (Bodyguards and Assassins ,2009) , Crossing Hennessy ,2010) เป็นต้น เขายังเคยรับบทพระเอก ในเรื่อง หน้ากากตำรวจ แตะไม่ได้ (To Live And Die In Tsimshatsui ,1994) แสดงคู่กับ อู๋ เชี่ยนเหลียน นางเอกดังแห่ง ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ อีกด้วย
ด้านชีวิตส่วนตัว ชอบเล่นบาสเก็ตบอลและว่ายน้ำ ด้านครอบครัวสมรสกับ หลอ เหม่ยเวย ในปี ค.ศ. 1996 มีลูกสาวด้วยกัน 2 คน อาศัยอยู่ที่เกาะฮ่องกง ในปี ค.ศ. 2007 มีข่าวปรากฏในหนังสือพิมพ์ว่า จาง เสฺวโหย่ว ได้ไล่สาวใช้ชาวฟิลิปปินส์ออก เป็นจำนวนถึง 21 คน ภายในรอบ 3 ปี จนถูกขึ้นบัญชีดำของบริษัทจัดหาแรงงานของเกาะฮ่องกง แต่เรื่องนี้เจ้าตัวและภรรยาออกมาปฏิเสธแล้ว ปัจจุบัน จาง เสฺวโหย่ว ยังได้รับความนิยมไม่เสื่อมคลาย ในปี 2018 จัดทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลกถึง 200 รอบ ถูกยกย่องจากวงการเพลงทั่วโลกว่า เป็นสุดยอดคอนเสิร์ตยอดเยี่ยมแห่งปี 2018 อีกด้วย
วันหยุดในพุทธศาสนา
รายการวันสำคัญทางพุทธศาสนา
วันหยุดในศาสนาคริสต์
รายชื่อวันหยุด
ทัง เจิ้นเยี่ย
ทัง เจิ้นเยี่ย (; กวางตุ้ง: "ท้อง จันหยีบ" มีชื่อภาษาอังกฤษว่า เคนท์ ทัง (Kent Tong) นักแสดงชายชาวฮ่องกง ที่เคยโด่งดังเป็นที่รู้จักทั่วเอเชียในฐานะนักแสดงจอแก้วของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ในช่วงยุคทศวรรษที่ 80 เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มนักแสดงดาวรุ่ง 5 พยัคฆ์ทีวีบี ที่ประกอบไปด้วยทังเจิ้นเยี่ย, เหมียวเฉียวเหว่ย, หวงเย่อหัว, เหลียงเฉาเหว่ย และหลิวเต๋อหัว ในยุคสมัยนั้นโดยใบหน้าที่หล่อเหล่าโดดเด่นกว่าคนอื่นในกลุ่ม 5 พยัคฆ์ทีวีบี อีกทั้งยังดูสำอางค์และมีรูปร่างที่สะโอดสะองคาแรคเตอร์จึงเหมาะกับบทเจ้าชายเป็นอย่างมากจนเป็นที่มาของฉายาที่สื่อฮ่องกงตั้งให้ว่าเจ้าชาย แห่งกลุ่มดาวรุ่ง 5 พยัคฆ์ทีวีบี (The Prince of Five Tiger Generals of TVB)บทบาทการแสดงทางด้านละครที่ประสบความสำเร็จและเป็นที่จดจำของผู้ชมได้มากที่สุด คือบทบาท ต้วนอี้ ในละครเรื่อง "แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" ฉบับปีพ.ศ. 2525
ทังเจิ้นเยี่ย เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นนักเรียนการแสดงในรุ่นที่ 8 ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบีเมื่อปีพ.ศ. 2522 ในขณะที่ยังเรียนการแสดงกับทางช่องอยู่นั้นก็ได้มีโอกาสประเดิมบทบาทการแสดงในละครเรื่อง คือ ชอลิ้วเฮียง เวอร์ชัน เจิ้งเส้าชิว ซึ่งในเรื่องแสดงเป็นตัวประกอบและนับเป็นผลงานละครเรื่องแรกในชีวิตของเขา หลังจากเรียนจบการแสดงในปีถัดมาเขาก็เริ่มงานทางด้านการแสดงอย่างเต็มตัวโดยได้แสดงเป็นตัวประกอบในซีรีส์ดัง ๆ อีกหลายต่อหลายเรื่อง เช่น ละครดราม่าเรื่องฝันสลาย,
มังกรแค้นหงส์ (乱世儿女) เป็นต้น
จนมาแจ้งเกิดอย่างเต็มตัวในฐานะดาราสมทบกับบทบาทในละครเรื่อง เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ ในพ.ศ. 2523 และนับตั้งแต่นั้นเขาก็มีผลงานออกมาให้ชมมากมาย จนมาโด่งดังเป็นพลุแตก กับบทบาท ต้วนอี้ ในละครเรื่อง "แปดเทพอสูรมังกรฟ้า" ฉบับปีพ.ศ. 2525 และจากบทบาทต้วนอี้ ทำให้เขากลายเป็นขวัญใจสาว ๆ ในยุคสมัยนั้น ต่อมาเขาก็ได้รับการผลักดันส่งเสริมจากทางค่ายทีวีบี และเป็นหนึ่งในนักแสดงชายกลุ่มดาวรุ่ง 5 พยัคฆ์ทีวีบี ร่วมกับ เหมียวเฉียวเหว่ย, หวงเย่อหัว, หลิวเต๋อหัว และเหลียงเฉาเหว่ย โดยบทบาทที่เขาได้รับมีทั้งเป็นพระเอก, พระรอง และตัวร้าย