pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พ.ศ. 2456 มีพระราชโองการให้รวมมณฑลอุดร มณฑลอุบล และมณฑลร้อยเอ็ดเป็นภาค เรียกว่า "ภาคอีสาน" ตั้งที่บัญชาการมณฑลภาคที่เมืองอุดรธานี ให้พระยาราชนุกิจวิบูลย์ภักดี (อวบ เปาวโลหิต) ดำรงตำแหน่งอุปราชภาคอีสาน และสมุหเทศาภิบาลมณฑลอุดรอีกตำแหน่งหนึ่ง จนกระทั่ง พ.ศ. 2469 ยุบมณฑลอุบล ร้อยเอ็ด ขึ้นกับมณฑลนครราชสีมา
กองพลพลร่มที่ 98
กองพลพลร่ม "ฮาเอซ" ที่ 98 มีชื่อที่รู้จักโดยทั่วไปว่า รูปขบวนอัคคี (, "อุตซบัต ฮาเอซ") เป็นหน่วยกองพลทหารราบสำรอง ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล อยู่ใต้การบัญชาการจากกองบัญชาการภาคกลาง
ลากูบังซาโจโฮร์
ลากูบังซาโจโฮร์  เป็นเพลงชาติที่ใช้ในรัฐยะโฮร์ ประพันธ์ โดยหัวหน้าวงดนตรีชาวอาร์เมเนีย Mackertich Galistan Abdullah โดยในตอนแรกไม่มีเนื้อร้อง จนถึงปี พ.ศ. 2457 เมื่อพนักงานของธนาคารฮ่องกง(ปัจจุบันคือ HSBC)สาขายะโฮร์บาห์รู ฮูเบิร์ท เอเลน คอร์ทนี่ย์ (Hubert Allen Courtney) เขียนเป็นคำภาษาอังกฤษคำแรกและ ฮาจี โมฮาเม็ด ซาอิด ฮาจี ซูลัยมัน เขียนใหม่เป็นภาษามาเลย์ ดัดแปลงมาจากเพลงมาเลย์ในชื่อ Dondang Sayang ที่มีชื่อเสียง และได้รับการอนุมัติและรับรองอย่างเป็นทางการโดยสุลต่านอิบราฮิมในปี พ.ศ. 2440
ไมจันตาน แสงมะนี
ไมจันตาน แสงมะนี (; ค.ศ. 1922 – 1991) เป็นนัการเมืองและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว (LPRP) ชาวลาวที่มีเชื้อสายขมุ เขาเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการควบคุมพรรค LPRP และคณะกรรมการควบคุมของรัฐ
วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ
วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ วัดใต้เทิง หรือ วัดใต้ แต่เดิมวัดใต้มี 2 วัด คือ วัดใต้เทิงกับวัดใต้ท่า วัดใต้ท่า (วัดร้าง) ตั้งอยู่ริมน้ำมูล ทางทิศใต้ท่าน้ำ ส่วนวัดใต้เทิง (คำว่าเทิง ความหมายว่า ที่สูง ข้างบนหรืออยู่สูง อยู่เหนือขึ้นไป) ตั้งอยู่ถัดขึ้นไปจากวัดใต้ท่าที่อยู่ใกล้ริมแม่น้ำมูล ต่อมาเพื่อให้สื่อความหมายถึงพระประธานในอุโบสถพระนามว่าพระเจ้าองค์ตื้อ จึงได้นำพระนามของพระพุทธรูปมาต่อกับชื่อวัด กลายเป็น "วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ"
วัดใต้เทิงตั้งวัดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2322 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 มีเขตวิสุงคามสีมายาว 12 วา 1 ศอก กว้าง 7 วา 1 ศอก
พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ.
ปูชนียวัตถุทีสำคัญ คือ พระพุทธประธานในพระอุโบสถนามว่า "พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ" เป็นพระพุทธรูปเนื้อทองสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 51 นิ้ว สูง 85 นิ้ว (รวมฐาน) ตามประวัติในประเทศไทย มีพระเจ้าใหญ่องค์ตื้ออยู่ 5 องค์ สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช เดิมทีประดิษฐานอยู่บนแท่นพระอุโบสถหลังเก่า ภายหลังอุโบสถทรุดโทรม พระเจ้าองค์ตื้อจึงอยู่กลางแจ้ง ตากแดด ตากฝน เป็นเวลานานทำให้องค์พระพุทธรูปองค์ตื้อมีรอยแตก เป็นสะเก็ดออกมา จึงได้พอกพระพุทธรูปด้วยเปลือกไม้ ยางบด ผสมผงอิทธิเจ และทองคำ เงิน นาก สัมฤทธิ์ เงิน รางกาชาดซะพอก ให้น้ำเกลี้ยง น้ำชาดผสมทาปอมพอก แล้วลงรักปิดทองที่เข้าเมืองอุบลราชธานี แต่เนื่องจากกลัวข้าศึกขนเอาพระพุทธรูปไปจึงได้พอกปิดไว้ และปล่อยทิ้งเป็นวัดร้างนานถึง 200 ปี
ต่อมาราว พ.ศ. 2507–2508 สมัยพระภิกษุสวัสดิ์ ทสฺสนีโย เป็นเจ้าอาวาสวัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ รูปที่ 13 ได้ทำการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น ก่อสร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2519 เมื่อสร้างฐานแท่นพระพุทธรูปพระประธานเสร็จจึงได้ยกพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อขึ้นประดิษฐานที่แท่นจนถึงปัจจุบันนี้
อุโบสถมณฑปเพชรเจ็ดแสงพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ เป็นศิลปะขอมผสมเวียดนาม ส่วนฐานเป็นศิลปะไทยภาคอีสาน ขนาดกว้าง 9 เมตร ยาว 11 เมตร หน้าต่าง 5 ช่อง ประตู 2 ประตู เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2509 จัดงานฉลองพิธีผูกพัทธสีมา วันที่ 1–5 มีนาคม พ.ศ. 2523 ผนังทุกด้านของอุโบสถเขียนภาพจิตรกรรมพุทธประวัติและทศชาติชาดก
วิหารเฉลิมพระเกียรติ 200 ปี เป็นที่ประดิษฐานของพระประธาน คือ "พระพุทธมงคลรัตนสิริธัญสถิต" เจดีย์พระบรมสารีริกธาตุ ตั้งอยู่ด้านหลังพระอุโบสถพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ ภายในเจดีย์เป็นที่สถานที่เก็บพระบรมสารีริกธาตุ พระพุทธรูปเก่าแก่ เช่น พระบรมสารีริกธาตุ พระแก้วจักรพรรดิโกเมน พระแก้วจักรพรรดิมรกต พระแก้วจักรพรรดิบุษราคัม และสิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ
การสังหารหมู่คันโต
วัดชลประทานรังสรรค์
วัดชลประทานรังสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามเงา อำเภอสามเงา จังหวัดตาก
วัดชลประทานรังสรรค์ หรือชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดจัดสรร เพราะตั้งอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรที่ทางราชการจัดให้ ได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2505 โดยกรมชลประทานสร้างวัดนี้เพื่อทดแทนวัดเดิมในตำบลบ้านนา 8 วัด คือ วัดท่าโป่ง วัดท่าเดื่อ วัดหลวง วัดศรีแท่น วัดบ้านห้วย วัดดอนแก้ว วัดธาตุลอย และวัดอุมวาบ เนื่องจากบริเวณที่ตั้งเดิมอยู่ในเขตที่จะถูกน้ำท่วมตามโครงการสร้างเขื่อนภูมิพล โครงการไฟฟ้าพลังน้ำยันฮี ได้ริเริ่มดำเนินการตั้งแต่ พ.ศ. 2503 จึงขนานนามอันเนื่องจากกรมชลประทานเป็นผู้สร้าง
ปูชนียวัตถุ คือ พระบรมสารีริกธาตุขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และองค์พระธาตุลอยอันศักดิ์สิทธิ์ ยอดฉัตรเจดีย์ และมีพระพุทธรูปทองสำริดขนาดและปางต่าง ๆ หีบลวดลายทองที่บรรจุพระธรรม ตู้ไม้ และสิ่งของเครื่องใช้จำเป็นต่าง ๆ หลวงพ่อทันใจ อันเป็นพระพุทธรูปที่หล่อด้วยทองสำริดปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสนสิงห์สาม จำนวน 3 องค์ องค์แรกหน้าตักกว้าง 19 นิ้ว สูง 32 นิ้ว องค์ที่ 2 หน้าตักกว้าง 16 นิ้ว สูง 31 นิ้ว องค์ที่สามหน้าตักกว้าง 9 นิ้ว สูง 20 นิ้ว มีอายุกว่า 1,300 ปี
วัดมีพิพิธภัณฑ์นิธิวิจิตรพิพัฒโนดม มีศิลปะโบราณวัตถุเก่าที่มีมาแต่ยุคก่อนสุโขทัยของชาวชุมชนบ้านนา ซึ่งมีอยู่ประมาณ 800 ชิ้น
วัดมหาวัน (จังหวัดลำพูน)
วัดมหาวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
วัดมหาวัน หรือ วัดมหาวันวนาราม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1200 เป็นพระอารามหลวงของพระนางจามเทวี พระนางได้นำพระศิลามาประดิษฐานไว้ด้วย เป็นศิลาจารึกหินทรายรูปใบเสมาใหญ่ อักษรมอญโบราณ ภาษามอญ อายุพุทธศตวรรษที่ 17–18 ศิลากล่าวถึงการนิมนต์ ตชุอรหทีปนี ซึ่งน่าจะเป็นนักบวชผู้เป็นที่นับถืออย่างสูงในขณะนั้น มายังลำพูน และได้ทำบุญร่วมกับผู้ปกครองกับเจ้านายชั้นสูง ในจารึกกล่าวถึงการสร้างเจดีย์ที่มีคูหา การบริจาคที่ดิน เงิน ทอง ข้าทาส ที่สำคัญคือกล่าวถึงพระนามพระพุทธรูป 2 องค์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2437
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอระฆัง หอไตร ปูชนียวัตถุ พระพุทธรูปพระประธานสร้างด้วยอิฐถือปูน ศิลปะล้านนา เจดีย์วัดมหาวันเป็นที่บรรจุพระรอดลำพูน 1 ใน 5 พระเครื่องชุดเบญจภาคีที่มีอายุเก่าแก่ที่สุด เชื่อกันว่า พระรอดมีความศักดิ์สิทธิ์หรือความขลังในด้านแคล้วคลาด ปราศจากภัยอันตรายและความวิบัติต่าง ๆ มีเสน่ห์เมตตามหานิยม ได้ลาภผลและคงกระพันชาตรี กรุพระเครื่องชื่อดัง คือ พระรอดมหาวัน
วัดกระดาน (จังหวัดนครนายก)
วัดกระดาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำบ้านนา ในตำบลพิกุลออก อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก บนเนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน 74 ตารางวา ปัจจุบันพระครูวิจิตรสีลพรต (กวย) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดกระดานเป็นวัดเก่าแก่สมัยอยุธยา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2287 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2292 จากหลักฐานพระเครื่องที่ขุดพบใต้พื้นอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2517 ซึ่งผู้ชำนาญด้านโบราณวัตถุ วินิจฉัยว่าเป็นพระสมัยทวารวดี
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2290 เดิมเป็นโบสถ์มหาอุด ต่อมาดัดแปลงประตูทางเข้าทั้งหน้าและหลัง มีใบเสมาอยู่ด้านหน้า และด้านหลังของโบสถ์ ฐานโบสถ์แอ่นเป็นท้องเรือ พบไหจากแหล่งเตาบางปูหนึ่งใบในแม่น้ำบ้านนา ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ.2496 กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 และศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2484
การสังหารหมู่กันโด
การสังหารหมู่กันโด เป็นฆาตรกรรมหมู่ที่ทหารญี่ปุ่นก่อเหตุต่อชาวเกาหลีที่กันโด (ปัจจุบันคือเจียนเต่า จังหวัดปกครองตนเองชนชาติเกาหลี หยันเปียน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน) ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากอุบัติการณ์ฮุนชุน
การสังหารหมู่เกิดขึ้นเป็นเวลา 3 สัปดาห์ของเดือนตุลาคม ค.ศ. 1920 ในตอนนั้น ทหารกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นสังหารชาวเกาหลีจำนวนประมาณอย่างน้อย 5,000 คน และก่อเหตุขมขืนไปทั่ว
วัดสัมปทวน (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดสัมปทวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดสัมปทวน หรือป้ายวัดเขียนว่า วัดสัมปทวน (นอก) เดิมชื่อ วัดสวนพริก (นอก) สร้างขึ้นปลายสมัยกรุงธนบุรี โดยพระภิกษุอินและชาวบ้าน มีตำนานว่าในอดีตมีพี่น้องสามองค์ ได้แก่ หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดบ้านแหลม และหลวงพ่อโตวัดบางพลีใหญ่ใน ลอยตามน้ำมาจากภาคเหนือ เมื่อผุดที่แม่น้ำบางปะกงบริเวณบ้านสวนพริก ทั้งสามองค์เกิดลอยทวนน้ำ ชาวบ้านพยายามดึงขึ้นจากน้ำแต่ไม่สำเร็จ พระทั้งสามองค์ได้จมหายไป ชาวบ้านจึงเรียกบ้านสวนพริกว่า "บ้านสามพระทวน" ต่อมาจึงเพี้ยนมาเป็น "สัมปทวน" จากข้อมูลกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2480
อุโบสถที่มีลายปูนปั้นอยู่บนชายคาระเบียงโบสถ์แสดงภาพพระเวสสันดรชาดก อีกด้านหนึ่งเป็นภาพวิถีชีวิตชาวแปดริ้วในอดีต ที่สร้างขึ้นในสมัยพระพุทธิรังสีมุนีวงศ์ (ฮ้อ พรหมโชโต) เป็นเจ้าอาวาส งานปูนปั้นเหล่านี้มีช่างปั้นคือนายเซียนกี่ แซ่โหง้ว พร้อมด้วยลูก ๆ อีก 4 คน ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย
ตำบลคูชเคเฮซอร์
คูชเคเฮซอร์  เป็นตำบลในเทศมณฑลเบย์ซอ เทศมณฑลเซพีดอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 25 ตำบล จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 9,622 คนใน 2,301 ครัวเรือน
นูร์บานู ซุลตัน
นูร์บานู ซุลตัน (, ; ค.ศ. 1525 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 1583) เป็นฮาเซกี ซุลตันแห่งจักรวรรดิออตโตมัน โดยเป็นพระมเหสีเอกของสุลต่านเซลิมที่ 2 (ครองราชย์ ค.ศ. 1566–1574) ภรรยาถูกกฎหมาย เช่นเดียวกันกับวาลีเด ซุลตันกับพระราชมารดาของสุลต่านมูรัดที่ 3 (ครองราชย์ ค.ศ. 1574–1583) พระองค์เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่สุดในช่วงรัฐสุลต่านหญิง มีทฤษฎีที่ขัดแย้งกันบอกถึงพระองค์ว่ามีต้นกำเนิดเป็นชาวเวนิส, ชาวยิว หรือชาวกรีก และพระนามาภิไธยตอนเสด็จพระราชสมภพว่าเป็นทั้งเซซิเลีย เวเนียร์-บัฟโฟ (Cecilia Venier-Baffo), ราเชล หรือคาเล คาร์ตาโน (Kalē Kartanou)
ดอรอบ
ดอรอบ  ในอดีตมีชื่อว่า ดอรอบฆีร์ด หรือ ดอรอบเกร์ด เป็นเมืองและเมืองหลักของเทศมณฑลดอรอบ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 54,513 คนใน 13,279 ครัวเรือน
เกาะไอร์แลนด์ (แก้ความกำกวม)
ประเทศไอร์แลนด์ (แก้ความกำกวม)
เกอดายัน
เกอดายัน ( มีอีกชื่อว่า กาดายัน, กาไดยัน หรือ กาดยัน) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศบรูไน, ลาบวน, รัฐซาบะฮ์ และบางส่วนของรัฐซาราวักบนเกาะบอร์เนียว รายงานจากสำนักภาษาและวรรณคดีบรูไน ภาษาเกอดายัน (ISO 639-3: kxd) มีผู้พูดในประเทศบรูไนประมาณ 30,000 คน และมีการอ้างว่ามีผู้พูดในรัฐซาบะฮ์ 46,500 คนและรัฐซาราวัก 37,000 คน ในรัฐซาบะฮ์ ชาวเกอดายันส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเมืองซีปีตัง, บิวฟอร์ต, กัวลาเปอญู และปาปาร์ ส่วนรัฐซาราวัก ชาวเกอดายันส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในลาวัซ, ลิมบัง, มีรี และซูบิซ ชาวเกอดายันถือเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ย่อยของชาวไดยักกาลีมันตัน
Antennella
Antennella เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Halopterididae.
รายชื่อสายการบินในประเทศอัฟกานิสถาน
นี่คือ รายชื่อสายการบิน ซึ่งมีใบรับรองผู้ดำเนินการเดินอากาศปัจจุบันที่ออกโดยกระทรวงคมนาคมและการบินพลเรือนของอัฟกานิสถาน
Antennellopsis
Antennellopsis เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Halopterididae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Antennellopsis integerrima
สปีชีส์นี้พบในญี่ปุ่น นิวซีแลนด์
Anthogorgia
Anthogorgia เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์Acanthogorgiidae.
ป่าเต้นรำ
ป่าเต้นรำ  เป็นป่าต้นสนในสันดอนจะงอยคูโรเนีย แคว้นคาลินินกราด ประเทศรัสเซีย เป็นที่รู้จักจากต้นไม้ที่มีลำต้นม้วนอย่างประหลาด ต่างจากต้นไม้เมาตรงที่ต้นไม้ในป่านี้บิดเป็นหลายรูปแบบ เช่น แหวน หัวใจ เกลียวบิดเวียนเข้าหาพื้นดิน ยังไม่มีใครทราบสาเหตุของการม้วนบิดของต้นไม้เหล่านี้ รายงานฉบับหนึ่งกล่าวว่าการม้วนบิดเกิดจากกิจกรรมของหนอนผีเสื้อชนิด "Rhyacionia buoliana"
Poliopogon
Poliopogon เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Pheronematidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบได้ในมหาสมุทรแปซิฟิก
Hyalostylus
Hyalostylus เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Euplectellidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในมหาสมุทรแปซิฟิก
Pleurogorgia
Pleurogorgia เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Chrysogorgiidae.
Paracalyptrophora
Paracalyptrophora เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Primnoidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรแอตแลนติก
Hemicorallium
Hemicorallium เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Coralliidae.
Acanthomuricea
Acanthomuricea เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Plexauridae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในมาเลเซีย แอฟริกาใต้
Acanthogorgia
Acanthogorgia เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Acanthogorgiidae.
Abietinaria
Abietinaria เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Sertulariidae สกุลนี้ได้รับการอธิบายทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2427 โดย กุสทัฟ ไฮน์ริช คีร์เชินเปาเออร์
สกุลนี้กระจายตัวอยู่ทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลได้แก่:
Sideractinidae
Sideractinidae เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Corallimorpharia.
เพลงชาติอิเควทอเรียลกินี
กามีเนโมสปีซันโดลาเซนดา  ( - ขอให้เราเดินตามเส้นทางแห่งความปลึ้มปิติอันยิ่งใหญ่ของเรา) เป็นเพลงชาติประเทศอิเควทอเรียลกินี
องค์ประกอบของเพลงชาติ.
เพลงชาติอิเควทิเรียลกินี เนื้อร้องประพันธ์โดย อตานาซิโอ เอ็นดอนโก มิโยเน (Atanasio Ndongo Miyone) ทำนองเพลงนี้ประพันธ์โดย รามิโร ซานเชส โลเปส (Ramiro Sánchez López) ซึ่งเป็นยศร้อยตรีชาวสเปนและ มีตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการกองดุริยางค์ที่กองบัญชาการกองทัพบก ตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด เขาได้รับรางวัล 25,000 เปเซตา สำหรับการประกวด เนื้อเพลงนี้ได้รับอิทธิพลหลังจากช่วงสิ้นสุดการล่าอาณานิคมของอิเควทอเรียลกินี โดยมีการต่อต้านการล่าอาณานิคมเป็นหัวข้อหลัก
มีการใช้ครั้งแรกในวันประกาศเอกราชของอิเควทอเรียลกินี วันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2511 และได้ใช้เพลงชาติ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
Pseudaegina
Pseudaegina เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Pseudaeginidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในทะเลแคริบเบียน
Schizotricha
Schizotricha เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์Schizotrichidae
รายชื่อเกาะในจังหวัดตราด
เกาะในจังหวัดตราดมีจำนวนมากกว่า 66 เกาะตั้งอยู่ใน 11 ตำบล 5 อำเภอ มีพื้นที่ทั้งหมดไม่น้อยกว่า 357.298 ตารางกิโลเมตร เกาะส่วนมากอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง เกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดสองเกาะและมีขนาดพื้นที่มากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร คือ เกาะช้าง รองลงมาคือ เกาะกูด และที่มีขนาดรองลงมา คือ เกาะหมาก เกาะรัง เกาะกระดาด และเกาะไม้ซี้
เกาะช้างเป็นทั้งแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลที่สำคัญและเป็นพื้นที่ที่มีการศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพทั้งบนบกและในทะเลมานานนับร้อยปี โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวเดนมาร์กชื่อ โยฮันเนส ชมิดท์ (Ernst Johannes Schmidt; ชื่อย่อ Johs. Schmidt) และ ทีโอดอร์ มอร์เทนเซน (Ole Theodor Jensen Mortensen; ชื่อย่อ Th. Mortensen) ที่ทำการรวบรวมและศึกษาพืชโดยเฉพาะป่าชายเลนและสัตว์ทะเลบริเวณเกาะช้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1899 (พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) มีผลงานตีพิมพ์เผยแพร่จำนวนมาก
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อเกาะในจังหวัดตราดของประเทศไทย เรียงจากหน่วยการปกครอง (ตำบล) นอกสุดไปส่วนกลางและตามลำดับขนาดเล็กไปใหญ่ (จากระบบฐานข้อมูลกลางและมาตรฐานข้อมูล กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง)
Plumalecium
Plumalecium เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์Plumaleciidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Plumalecium plumularioides
สปีชีส์นี้พบในอเมริกาเหนือ
Staurotheca
Staurotheca เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Staurothecidae.
เทศบาลตำบลสามเงา
เทศบาลตำบลสามเงา เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 3,4 และบางส่วนของหมู่ที่ 2,5 ของตำบลสามเงา ในอำเภอสามเงา จังหวัดตาก เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลสามเงาที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 และขยายเขตสุขาภิบาลในปี พ.ศ. 2526 โดยเพิ่มอาณาเขตมาถึงชุมชนสำนักงานโครงการจัดสรรชลประทาน ซึ่งยึดเป็นเขตเทศบาลในปัจจุบัน แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 4,601 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอสามเงา จังหวัดตาก อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดตากประมาณ 52 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 476 กิโลเมตรตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ถนนพหลโยธิน ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำปิงไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญและเป็นที่ตั้งของเขื่อนแม่ปิงตอนล่าง (การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย)
Lesōthō Fatše La Bo-Ntat'a Rōna
Lesōthō Fatše La Bo-Ntat'a Rōna (แปลว่า เลโซโท ดินแดนแห่งบรรพบุรุษของเรา) เป็น เพลงชาติประเทศเลโซโท เนื้อเพลงประพันธ์โดย ฟรองซัวร์ กอยลาด (François Coillard) มิชชันนารีชาวฝรั่งเศส และเพลงนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากบทสวดในปี ค.ศ. 1820 โดย เฟอดินาน ซามูเอล ลาอูร์ (Ferdinand-Samuel Laur) มันถูกนำไปใช้เป็นเพลงชาติตั้งแต่ทศวรรษที่ 1960 โดยมีการประพันธ์เพลงชาติรูปแบบดั้งเดิมมีพื้นฐานมาจาก เนื้อเพลงในแต่ละบทมีสี่ท่อน มีเพียงท่อนแรกและท่อนสุดท้ายเท่านั้นที่ถูกนำมาใช้
เนื้อเพลงต้นฉบับ ประพันธ์โดย ฟรองซัวร์ กอยลาด (François Coillard) มิชชันนารีชาวฝรั่งเศส ผู้แต่งทำนองเพลง "Freiheit" ( แปลว่าอิสรภาพ) ในปี ค.ศ. 1820 ประพันธ์โดย เฟอดินาน ซามูเอล ลาอูร์(Ferdinand-Samuel Laur) โดยท่อนแรกและท่อนสุดท้ายบทประพันธ์นี้ ได้รับรองโดยรัฐบาลอิสระของเลโซโท ประกาศให้เป็นเพลงชาติ นำไปใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 เป็นต้นมา
Nanozoanthus
Nanozoanthus เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์Nanozoanthidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Nanozoanthus harenaceus
Milne-Edwardsia
Milne-Edwardsia เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Edwardsiidae
Microzoanthus
Microzoanthus เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์Microzoanthidae
Pteronema
Pteronema เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Pteronemidae.
ลีแบร์เต (เพลงชาติ)
ลีแบร์เต ( "เสรีภาพ") เป็นเพลงชาติของประเทศกินี นำไปใช้ตั้งแต่ได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1958 ทำนองเรียบเรียงโดย โฟเดบา กายตา (Fodéba Keïta) และมีพื้นฐานมาจากทำนองของ อัลฟา ญาญ่า (Alfa yaya) ได้มีการปรับปรุงเนื้อใหม่ ประพันธ์โดย เฌลี มามาดู (Djély Mamadou) ผู้แต่งประพันธ์โดย ฌอง ซอลิเออร์ (Jean Cellier)
ทำนองดั้งเดิมเป็นของ แมนดิโก(Mandingo) ซึ่งได้รับความนิยมอีกครั้ง หลังจากนั้นถูกนำมาใช้ในปี ค.ศ. 1904 ในการประชุมของศิลปินที่มีชื่อเสียง ในการเปิดตัวศิลปิน Alpha Yaya Diallo จาก ฟูตัว ยาลอง(Fouta-Djalon) จังหวัดลาเบ่ (Labé) ในปัจจุบัน
ในเวอร์ชันใหม่ได้รับแรงบันดาลใจจากการต่อสู้ของ ฌอง ซอลิเออร์ ครูสอนดนตรีในเมือง โกนากรี ซึ่งเป็นผู้นำการต่อต้านล่าอาณานิคมของฝรั่งเศส
Pseudosolanderia
Pseudosolanderia เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์Pseudosolanderiidae
พสุธาจมเพลิง
ประเทศลีชเทินชไตน์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศลีชเทินชไตน์ จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลีชเทินชไตน์เป็นตัวแทนประเทศลีชเทินชไตน์ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา
ประเทศลิทัวเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศลิทัวเนีย จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลิทัวเนียเป็นตัวแทนประเทศลิทัวเนียในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 6 คน ใน 3 ชนิดกีฬา
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศลักเซมเบิร์ก จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลักเซมเบิร์กเป็นตัวแทนประเทศลักเซมเบิร์กในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา
ประเทศมาดากัสการ์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศมาดากัสการ์ จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาดากัสการ์เป็นตัวแทนประเทศมาดากัสการ์ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศมาเลเซีย จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาเลเซียเป็นตัวแทนประเทศมาเลเซียในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศมอลตาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศมอลตา จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอลตาเป็นตัวแทนประเทศมอลตาในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศเม็กซิโก จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเม็กซิโกเป็นตัวแทนประเทศเม็กซิโกในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน คน ใน ชนิดกีฬา
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศโมนาโก จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโมนาโกเป็นตัวแทนประเทศโมนาโกในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศมองโกเลีย จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมองโกเลียเป็นตัวแทนประเทศมองโกเลียในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศมอนเตเนโกรในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศมอนเตเนโกร จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอนเตเนโกรเป็นตัวแทนประเทศมอนเตเนโกรในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา
วัดโขงเจียม
วัดโขงเจียม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขงและแม่น้ำมูลบรรจบกัน ใกล้กับจุดชมวิวแม่น้ำสองสี ในตำบลโขงเจียม อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่
วัดโขงเจียมตั้งเมื่อ พ.ศ. 2392 เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดบ้านด่านเก่า ตามชื่อหมู่บ้าน ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดด่านปากมูล โดยนำชื่อบ้านและชื่อแม่น้ำมูลมารวมกัน จนเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดโขงเจียม" ตามชื่ออำเภอเมื่อ พ.ศ. 2482 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร
พื้นที่ของวัดด้านทิศตะวันออกจดริมฝั่งแม่น้ำโขงและแม่น้ำมูล เห็นเป็นแม่น้ำสองสีมาบรรจบกัน โดยแม่น้ำโขงจะเห็นเป็นสีขาวขุ่น ส่วนแม่น้ำมูลเห็นเป็นสีเขียวอมฟ้า โดยในเดือนเมษายนจะเป็นเดือนที่เห็นความแตกต่างของสีน้ำได้ชัดเจนที่สุด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 วิหาร กว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 และศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 ปูชนียวัตถุที่สำคํญ ได้แก่ พระพุทธชินราชจำลองปางมารวิชัยปิดทอง มีพระนามว่า "พระพุทธโลเกศวรชินราชบรมศาสดาอุดมมงคลอุบลราชธานีสุภสิริสถิต" หน้าตักกว้าง 4 ศอก 1 คืบ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 พระพุทธรูปทองสำริดปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 40 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 และพระพุทธรูปทองเหลืองปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 27 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2465
เมืองตะโอ้ย
เมืองนครเพ็ง
วัดพลับพลาวนาราม
วัดพลับพลาวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลภูเขาทอง อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส
วัดพลับพลาวนาราม หรือ วัดหลวงตาขาว ตั้งขึ้นโดยความร่วมมือร่วมใจของชาวบ้านไอกาเปาะ อันเนื่องจากหมู่บ้านไม่มีวัด หากจะประกอบพิธีทางศาสนาจะต้องไปยังวัดในหมู่บ้านอื่น ซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร วัดที่ใกล้หมู่บ้านมากที่สุด คือ วัดโต๊ะโมะ ซึ่งอยู่ห่างประมาณ 4 กิโลเมตร ชาวบ้านจึงร่วมประชุมกันและมีมติสร้างวัด โดยร่วมกันบริจาคทรัพย์ วัสดุก่อสร้าง และอื่น ๆ ซึ่งเป็นที่ของโครงการพระราชดำริ (นาขั้นบันได) อันเป็นที่นาที่ไม่ได้ผล และส่วนพื้นที่ด้านหลังไม่ได้ใช้ประโยชน์ก็ปล่อยเป็นพื้นที่รกร้างเป็นเวลานานหลายปี จึงได้ทำหนังสือขออนุญาตจากนิคมสร้างตนเองสุคิริน ในฐานะผู้ดูแลพื้นที่ดังกล่าว จนได้ตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เริ่มแรกสร้างกุฎิ 1 หลัง ให้ชื่อว่า สำนักสงฆ์พลับพลาวนาราม ด้วยเหตุผลที่ว่าบริเวณนี้เคยเป็นพลับพลาที่ประทับของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เมื่อครั้งเสด็จเยี่ยมราษฎรในพื้นที่บ้านไอกาเปาะและใกล้เคียง จนนายอำพร สอนสุข ได้ขออนุญาตตั้งวัดและได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
วัดมีโรงธรรม มีพระพุทธรูปปางห้ามแก่นจันทน์ ประดิษฐานอยู่หน้าวัด มีเจดีย์อยู่ด้านขวาพระพุทธรูปปางห้ามแก่นจันทน์ ผู้ร่วมบริจาคสร้างเจดีย์มีทั้งชาวไทยและชาวมาเลย์ องค์จตุคามรามเทพ
การรุกรานรัสเซียของฝรั่งเศส
ออลเฮลไลบีเรียเฮล
บร็อค ชิสเซิล์ม
จอร์จ บร็อค ชิสเซิล์ม (, ; 18 พฤษภาคม 1896 – 4 กุมภาพันธ์ 1971) เป็นแพทย์, จิตแพทย์, ทหารสไนเปอร์ผ่านศึกจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งชาวแคนาดา เขาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลกคนที่ 1 และเซอร์เจียนเจเนรัลของแคนาดาคนที่ 13 และเป็นผู้รับตำแหน่งและรางวัลอื่น ๆ อีกมากมาย
วัดหัวเวียง (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)
วัดหัวเวียง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 95 ตารางวา
วัดหัวเวียงสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2406 ตามประวัติวัดระบุว่า หัวเวียง ก็คือ หัวเมือง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2390 จากนั้นจึงสร้างวัดขึ้น ไม่ทราบนามผู้สร้างวัด ทราบแต่ว่าเป็นวัดแห่งที่สองของเมืองแม่ฮ่องสอน ชาวเมืองแม่ฮ่องสอนเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดกลางเวียง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2519 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
เสนาสนะที่สำคัญ คือ วิหารพระเจ้าพาราละแข่ง เป็นวิหารไม้ ศิลปกรรมแบบศิลปะไทใหญ่ เป็นอาคารไม้ที่แบ่งพื้นที่ของอาคารออกเป็น 2 ส่วน มีส่วนยอด ที่ทำเป็นหลังคาซ้อนชั้นเหมือนปราสาทจำนวน 2 ยอด ยอดแรกเป็นปยาทาดแบบพม่า ส่วนอีกยอดหนึ่งเป็นปยาทาดมีโดมด้านบน ซึ่งได้รับอิทธิพลศิลปะตะวันตกแบบอังกฤษ 1 ใน 2 ยอด (ยอดแบบอังกฤษ) เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป "พระเจ้าพาราละแข่ง" เป็นพระพุทธรูปสำคัญประจำเมือง โดยสร้างขึ้นจำลองจากพระมหามัยมุนี สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2460 จองโพหญ่าและจองหวุ่นนะ สองพ่อค้าวัวพร้อมด้วยคณะเดินทางไปยังเมืองมัณฑะเลย์เพื่อจัดสร้างพระพุทธรูปองค์นี้ ยังได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุขนาดเท่าเม็ดข้าวโพดที่ในพบเชี่ยนหมากในป่า เมื่อสร้างพระพุทธรูปเสร็จจึงได้แยกออกเป็น 9 ชิ้น บรรทุกลงเรือ 9 ลำ น้ำหนักรวม 999 กิโลกรัม ล่องมาตามแม่น้ำสาละวิน ขึ้นที่ท่าเรือบ้านท่าโป่งแดง จังหวัดแม่ฮ่องสอน จากนั้นนำไปประกอบที่วัดพระธาตุดอยกองมู ก่อนอัญเชิญไปประดิษฐานยังวัดหัวเวียงจนถึงปัจจุบัน
อุโบสถวัดหลังใหม่ สร้างตามแบบอย่างสถาปัตยกรรมไทใหญ่ผสมผสานพม่า เป็นอาคารคอนกรีตหลังคายกชั้นสูงเป็นชั้น ๆ มุงกระเบื้องประดับลายเจาะสังกะสี
Brock Chisholm
เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา
เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา  เป็นเพลงชาติของประเทศกินี-บิสเซา
องค์ประกอบและประวัติ.
"เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา" ประพันธ์ขึ้นโดยอามิลการ์ กาบรัล (ค.ศ. 1924–1973) เรียบเรียงโดยเสี่ยว เหอ (ค.ศ. 1918–2010) และนำมาใช้เป็นเพลงชาติเมื่อกินี-บิสเซาได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1974 นอกจากนี้ยังเคยเป็นเพลงชาติของประเทศกาบูเวร์ดีซึ่งได้รับเอกราชร่วมกัน จนกระทั่ง ค.ศ. 1996 เพลงชาติใหม่ที่มีชื่อว่า "กังตีกูดาลีบือร์ดาดึ" ได้รับเลือกให้เป็นเพลงชาติกาบูเวร์ดี
Plecturocebus aureipalatii