pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ชื่อ "nappa" มาจากภาษาพูดและภาษาถิ่นในภาษาญี่ปุ่น ซึ่ง มักจะใช้เรียกใบของผักต่าง ๆ โดยเฉพาะใบผักที่ใช้ทำอาหาร ชื่อในภาษาญี่ปุ่นที่เอาไว้เจาะจงผักกาดประเภทนี้ว่า , lit. "ผักกาดขาว" โดยเป็นคำอ่านออกเสียงแบบจีน ในภาษาญี่ปุ่น
ผักกาดขาวถูกบริโภคอย่างแพร่หลายในจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี และที่ได้รับความนิยมอย่างยิ่งในจังหวัดกังวอน ทางตอนเหนือของเกาหลีใต้ ผัดกาดขาวถูกใช้เป็นสัญลักษณ์แทนความเจริญรุ่งเรืองในจีน และในภาพลักษณ์นี้เองจึงมักพบเห็นรูปจำลองที่ทำจากแก้วและกระเบื้องเคลือบ รูปสลักผักกาดที่มีชื่อเสียง Jadeite Cabbage ที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์พระราชวังแห่งชาติไต้หวัน ก็เป็นรูปสลักของผักกาดขาวด้วยเช่นเดียวกัน เนื่องจากมีผู้อพยพจากไต้หวันนี้เอง จึงสามารถพบเห็นรูปสลักผักกาดได้ในหลายเมืองของ อเมริกาเหนือ ยุโรปและออสเตรเลีย
ในอาหารเกาหลี ผักกาดถูกใช้เป็นส่วนผสมหลักของ "baechu kimchi "ที่เป็นชนิดของกิมจิ ทั่วไป แต่ก็ยังกินสด ๆ โดยเอาไปห่อเนื้อหมูหรือหอยนางรม แล้วจิ้มกับโกชูจัง แต่คนทั่วไปก็มักใส่ใบที่แก่กว่าในซุป ด้วยรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์เมื่อเทียบกับผักกาดชนิดอื่น ๆ เช่น บ๊อกชอย หรือ กะหล่ำ และผักกาดขาวยังสามารถเอาไปผัดน้ำมันกับส่วนผสมอื่น ๆ เช่นเต้าหู้ เห็ด หรือซูกินี ผักกาดขาวยังเป็นส่วนผสมพื้นฐานในการกินอาหารหม้อไฟอีกด้วย
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม เป็นส่วนงานประเภทคณะของมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จัดตั้งขึ้นตามประกาศมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม เรื่องเปลี่ยนชื่อ "วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง" เป็น "คณะนิติศาสตร์" ลงวันที่ 5 มิถุนายน 2557 โดยให้มีผลเป็นคณะนิติศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 เป็นต้นไป มีรากฐานมาจากภาควิชาเศรษฐศาสตร์และการเมือง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ต่อมา พ.ศ. 2543 แยกจากภาควิชารัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มาเปิดสอนโดยเอกเทศเป็นโปรแกรมวิชานิติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2552 แยกจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ จัดตั้งเป็นวิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง ร่วมกับหลักสูตรสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์และหลักสูตรสาขาวิชารัฐศาสตร์ โดยมีฐานะเป็น หลักสูตรสาขาวิชานิติศาสตร์ วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง และในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 เปลี่ยนชื่อจากวิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง เป็น คณะนิติศาสตร์ ปัจจุบัน เปิดสอนระดับปริญญาตรี
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามมีวิวัฒนาการสืบเนื่องมานับตั้งแต่ พ.ศ. 2538 กล่าวคือ วิทยาลัยครูมหาสารคามยกฐานะเป็นสถาบันราชภัฏมหาสารคาม จึงได้จัดตั้งภาควิชาเศรษฐศาสตร์และการเมือง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ขึ้น แต่ยังไม่ได้จัดการเรียนการสอนสาขานิติศาสตร์ ต่อมาภาควิชาเศรษฐศาสตร์และการเมืองได้เปิดสอนหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (นิติศาสตร์) เป็นรุ่นแรกในปี พ.ศ. 2543 หลังจากการการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามเมื่อปี พ.ศ. 2547 ได้มีการเปลี่ยนแปลงภายในคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ขึ้น โดยได้ยุบภาควิชาเศรษฐศาสตร์และการเมืองจัดตั้งเป็น 2 โปรแกรมวิชา คือ โปรแกรมวิชารัฐประศาสนศาสตร์และโปรแกรมวิชานิติศาสตร์
ต่อมาเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 หลักสูตรสาขาวิชานิติศาสตร์ร่วมกับหลักสูตรสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์และหลักสูตรสาขาวิชารัฐศาสตร์ ซึ่งเป็นหลักสูตรวิชาชีพและกึ่งวิชาชีพได้ขอแยกจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เพื่อให้เกิดความคล่องตัวและมีประสิทธิภาพในการบริหารงาน รวมทั้งรองรับความเติบโตของหน่วยงาน จึงมีการรวมหลักสูตรสาขาวิชาทั้ง 3 หลักสูตรเพื่อยกฐานะขึ้นเป็นหน่วยงานภายใน เรียกว่า วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง มีฐานะเทียบเท่าคณะ ซึ่งได้รับการอนุมัติจัดตั้งขึ้นตั้งแต่วันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2552 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ตามระเบียบมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ว่าด้วย วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง พ.ศ. 2552
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ได้เปลี่ยนชื่อ "วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง" เป็น "คณะนิติศาสตร์" ตามประกาศมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม เรื่องเปลี่ยนชื่อ "วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง" เป็น "คณะนิติศาสตร์" ลงวันที่ 5 มิถุนายน 2557 โดยให้มีผลเป็นคณะนิติศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 เป็นต้นไป และสภามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามได้ตราข้อบังคับมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ว่าด้วย คณะนิติศาสตร์ พ.ศ. 2557 เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2557
ปัจจุบันคณะนิติศาสตร์ ตั้งอยู่อาคารคณะนิติศาสตร์ (อาคาร 33) มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
ตราชู หมายถึง ความรับผิดชอบในการผดุงความยุติธรรมให้สถิตเสถียร สม่ำเสมอ ไม่เอนเอียงไปข้างฝ่ายใดด้วยอคติ รูปตราชูจึงเป็นเครื่องหมายที่ยอมรับกันโดยทั่วไป ในการนำมาประกอบตราชูแห่งความยุติธรรม
ต้นชมพูพันธุ์ทิพย์/ดอกชมพูพันธุ์ทิพย์
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามได้ผ่านการรับรองคุณภาพและมาตรฐานการศึกษาจากองค์กรวิชาชีพต่าง ๆ ได้แก่
1. สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
2. สภาทนายความ (ประเทศไทย)
3. สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.)
4. สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (กพ.)
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดีเป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะรับตำแหน่ง
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม มีองค์กรนักศึกษา ดังนี้
1. สโมสรนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
2. ชมรมนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
กิจกรรมนักศึกษา
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามมีกิจกรรมนักศึกษาที่โดดเด่น ดังนี้
1. วันรพี
2. วันต้นกล้านักกฎหมาย
3. พิธีไหว้ครูและพิธีมอบเข็มกลัดตราชูและเนคไท
4. กีฬาประเพณีสานสัมพันธ์นิติศาสตร์ มรม.-มมส.
5. กิจกรรมรับน้อง
6. ละครศาลจำลอง
7. กิจกรรมสืบสานประเพณีลอยกระทง
8. กีฬาน้องใหม่และกีฬาระหว่างคณะ
ผู้สำเร็จการศึกษาเป็นนิติศาสตรบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ได้แยกย้ายกันไปประกอบอาชีพต่าง ๆ กัน เป็นผู้พิพากษา อัยการ ทนายความ อาจารย์สอนวิชากฎหมาย ที่ปรึกษากฎหมาย นิติกร ข้าราชการตามกระทรวง ทบวง กรม ต่าง ๆ ประกอบอาชีพธุรกิจเอกชน ฯลฯ ได้สร้างผลงานและชื่อเสียงให้เป็นที่ปรากฏแก่วงการต่าง ๆ และยังเป็นบัณฑิตที่สำเร็จนิติศาสตรบัณฑิตของมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งแรกที่สามารถสอบไล่ได้เป็นผู้ช่วยผู้พิพากษา จากมหาวิทยาลัยราชภัฏทั้ง 40 แห่งอีกด้วย
ศิษย์เก่าที่สร้างชื่อเสียงให้กับมหาวิทยาลัย
1. นายฉลาด ทานาวิน สอบผ่านการคัดเลือกเป็นข้าราชการตุลาการ ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา, สอบไล่เนติบัณฑิตไทย ได้ลำที่ 9 สมัยที่ 59
2. นายกฤษณ์ ภูตลาดขาม สอบผ่านการคัดเลือกเป็นข้าราชการตุลาการ ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา, สอบใบประกาศนียบัตรวิชาชีพทนายความ ได้ลำดับที่ 1
3. นายสุริยันต์ หงสาคู สอบผ่านการคัดเลือกเป็นข้าราชการตุลาการ ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา
4. ร้อยตำรวจตรี ทัศน์ทวี ยอดทหาร สอบผ่านการคัดเลือกเป็นข้าราชการอัยการ ในตำแหน่งอัยการผู้ช่วย
เดวส์เอกส์มาคีนา
เดวส์เอกส์มาคีนา หรือ เทวดามาโปรด (, , พหูพจน์: ) มาจากสำนวนกรีกว่า ("อะปอ แมคาแนส เธออส") แปลว่า "เทพเจ้าจากเครื่องจักร" เป็นกลวิธีการสร้างโครงเรื่องวิธีหนึ่ง ที่ซึ่งปัญหาที่ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางแก้นั้น จู่ ๆ ก็คลี่คลายได้ด้วยการแทรกแซงที่คาดหมายไม่ถึง ไม่ว่าเพราะสถานการณ์ใหม่ ตัวละครใหม่ ความสามารถใหม่ หรือวัตถุใหม่ที่ไม่ได้กล่าวถึงมาก่อน ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับวิธีการใช้ เดวส์เอกส์มาคีนาสามารถทำให้เรื่องดำเนินต่อไปได้ เมื่อเนื้อเรื่องดำเนินไปถึงบางสถานการณ์ เช่น เมื่อผู้เขียนตกอยู่ในสภาวะ "จนตรอก" หาทางออกไม่ได้ เมื่อผู้เขียนต้องการให้ผู้ชมแปลกใจ เมื่อต้องการให้เรื่องลงเอยด้วยดี หรือแม้กระทั่งการใช้เดวส์เอกส์มาคีนาในฐานะจุดหักมุมเชิงขบขัน เป็นต้น
ต้นกำเนิดของสำนวน.
สำนวนละติน "เดวส์เอกส์มาคีนา" ประกอบด้วยคำว่า "เดวส์ (Deus)" หมายถึง "เทพเจ้า", "เอกส์ (ex)" หมายถึง "จาก" และ "มาคีนา (machina)" หมายถึง "เครื่องมือ, นั่งร้าน, กลไก" อันเป็นคำยืมจากภาษากรีก กลวิธีนี้ได้รับการกล่าวถึงโดยโฮเรซ (Horace) กวีชาวโรมัน ใน "Ars Poetica" (บรรทัดที่ 191–2) โดยโฮเรซได้แนะนำนักกวีว่าพวกเขาไม่ควรหันหา "เทพเจ้าจักรกล" ในการคลายปมเนื้อเรื่อง "นอกเสียแต่ว่าความยุ่งยากนั้นควรค่าแก่การช่วยเหลือจากเทพเจ้า" ("nec deus intersit, nisi dignus uindice nodus inciderit; nec quarta loqui persona laboret"). ในกรณีนี้ โฮเรซอ้างอิงถึงวิธีปฏิบัติในละครโศกนาฏกรรมกรีก (Greek tragedy) ที่ซึ่งนักแสดงที่ได้รับบทบาทเป็นเทพเจ้าจะถูกนำขึ้นเวทีด้วยเครื่องจักร ซึ่งเป็นกลไกที่สามารถยกนักแสดงขึ้นหรือลงผ่านประตูกลบนเวทีได้
วิธีการใช้ในสมัยโบราณ.
กว่าครึ่งของละครโศกนาฏกรรมของยูริพิเดส (Euripides) ใช้กลวิธีเดวส์เอกส์มาคีนาในการคลี่คลายปมปัญหา ซึ่งทำให้นักวิจารณ์หลายคนอ้างว่ายูริพิเดสเป็นผู้ให้กำเนิดกลวิธีนี้ขึ้น แม้ว่าเอสคิลัส (Aeschylus) นักเขียนโศกนาฏกรรมชาวกรีก จะใช้กลวิธีที่คล้ายกันในบทละคร "ยูเมนิเดส (Eumenides)" ตัวอย่างที่ได้รับการยกขึ้นมาบ่อยครั้งคือ เรื่อง"มีเดีย" (Medea) ของยูริพิเดส ซึ่งเดวส์เอกส์มาคีนา ในรูปลักษณ์ของรถลากมังกรที่ถูกส่งมาโดยเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ถูกนำมาเป็นพาหนะในการพามีเดีย ซึ่งเพิ่งก่อคดีฆาตกรรมและฆ่าทารก ให้ได้หนีจาก เจสัน สามีของเธอ สู่ที่ปลอดภัยใน เอเธนส์ ในบทละครเรื่อง "อัลเคสติส" (Alcestis) อัลเคสติส ตัวเอกได้ตกลงที่จะสละชีวิตเพื่อช่วยชีวิตสามีของเธอ แอดมีตัส (Admetus) โดยในตอนท้ายของเรื่อง เฮราคลีส (Heracles) ได้ปรากฏตัวขึ้นและแย่งตัวเธอจากยมทูตทำให้เธอรอดชีวิตและได้กลับไปอยู่กับแอดมีตัส
กลวิธีนี้ไม่รอดพ้นการถูกวิพากษ์วิจารณ์จากนักวิจารณ์ในสมัยโบราณ โดยหนึ่งในคำวิจารณ์แรก ๆ ที่ได้รับการบันทึกนั้นมาจากไดอะล็อกของ เพลโต (Plato) "คราไทลัส" (Cratylus) แม้ว่าจะอยู่ในบริบทของการถกเถียงที่ไม่ได้เกี่ยวกับการละคร
อาริสโตเติล ได้วิจารณ์กลวิธีนี้ไว้ใน "โพเอติกส์" (Poetics) โดยกล่าวว่าการคลี่คลายปมปัญหานั้นควรมาจากภายใน และสืบเนื่องมาจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้นในละคร:
อย่างไรก็ตาม อาริสโตเติลได้ชื่นชมยูริพิเดสในการจบเรื่องด้วยเหตุร้าย ซึ่งอาริสโตเติลมองว่าเป็นสิ่งที่ถูกควรในละครโศกนาฏกรรม และให้ข้อยกเว้นกับการแทรกแซงจากเทพเจ้า โดยกล่าวว่าควรมี "ความน่าประหลาดใจ" อยู่ในละครโศกนาฏกรรม:
ในบทละครของอริสโตเฟน "เธสโมโฟเรียโซไซ" (Thesmophoriazusae) อริสโตเฟน (Aristohane) ได้ล้อการชอบใช้เครนของยูริพิเดสด้วยให้ยูริพิเดสเป็นตัวละครหนึ่งที่ถูกเครนยกขึ้นบนเวที
ในวรรณกรรมสมัยใหม่.
โดยทั่วไป "เดวส์เอกส์มาคีนา" มักถูกมองว่าเป็นกลวิธีที่ไม่ควรใช้ในการเขียน โดยมักชี้ให้เห็นถึงการขาดความคิดสร้างสรรค์ของผู้เขียน ด้วยเหตุผลที่ว่ากลวิธีนี้ไม่ต้องตรงกับตรรกะภายในเรื่อง (แม้ว่าบางครั้งกลวิธีนี้จะถูกใช้อย่างจงใจด้วยประการนี้) และมักหักล้าง ความเชื่อชั่วคราว (Suspension of disbelief) ของผู้ชม เพื่อให้ผู้เขียนสามารถจบเรื่องได้ด้วยบทสรุปที่ไม่น่าเชื่อ แม้ว่าอาจทำให้ได้ตอนจบที่น่าพอใจกว่าก็ตาม ตามข้อวิจารณ์ของอาริสโตเติล นักวิจารณ์ในช่วงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยายังคงมองเดวส์เอกส์มาคีนาในฐานะกลวิธีที่ขาดความสร้างสรรค์ แม้ว่านักเขียนบทละครหลายคนในช่วงยุคนี้จะยังใช้กลวิธีนี้อยู่ก็ตาม เช่น วิลเลียม เชกสเปียร์ ที่ใช้กลวิธีนี้ใน "ตามใจท่าน" (As You Like It) "เพริคลีส, พรินซ์ ออฟ ไทร์" (Pericles, Prince of Tyre) "ซิมเบอลีน" (Cymbeline) และ "เดอะ วินเทอร์ส เทล" (The Winter's Tale)
ระหว่างความผันผวนทางการเมืองในศตวรรษที่ 17 และ 18 กลวิธีเดวส์เอกส์มาคีนามักถูกนำมาใช้เพื่อทำให้ประเด็นที่กำลังเป็นที่ถกเถียงดูดีมากขึ้น เพื่อความพึงพอใจของผู้ที่มีอำนาจ เช่น ในฉากสุดท้ายของ "Tartuffe" (Tartuffe) บทละครของ มอลีแยร์ (Molière) ตัวเอกได้รับการช่วยเหลือให้พ้นภัยจากกษัตริย์ผู้มีความเมตตาและรู้เห็นทุกสิ่งอย่าง — ซึ่งเป็นกษัตริย์คนเดียวกันที่กุมชะตาชีวิตของมอลีแยร์
ในวรรณคดีไทย ตัวอย่างของการใช้ "เดวส์เอกส์มาคีนา" ก็มีอยู่ เช่น ในนิทานคำกลอนของสุนทรภู่ เรื่องพระอภัยมณี ตอนกำเนิดสุดสาคร เมื่อนางเงือกจะคลอดสุดสาครนั้นนางอยู่ตัวคนเดียว หาใครช่วยก็ไม่มี มีแต่พระฤๅษีซึ่งถือตบะบำเพ็ญพรต ทำให้แตะต้องตัวนากเงือกไม่ได้ และท่านก็ไม่รู้วิธีผูกแต่งเปลไว้เลี้ยงเด็ก แต่เทพยาดาก็มาช่วยให้นางเงือกคลอดได้อย่างปลอดภัย ส่วนเปลเลี้ยงเด็กนั้นพระฤๅษีหลับตาเข้ากรรมฐานแล้วเปลเด็กก็ปรากฏขึ้นเอง
ในปลายศตวรรษที่ 19 ฟรีดริช นีทเชอ (Friedrich Nietzsche) ได้วิจารณ์ยูริพิเดสที่ทำให้โศกนาฏกรรมเป็นประเภทวรรณกรรมสุขนาฏกรรมผ่านการใช้กลวิธีนี้ นอกจากนี้ นีทเชอยังมีข้อกังขาเกี่ยวกับ "ความรื่นเริงแบบชาวกรีก" ที่ทำให้เขามองละครประเภทดังกล่าวว่าเป็น "ความสุขยินดีในชีวิต" สำหรับนีทเชอ เดวส์เอกส์มาคีนา เป็นอาการของวัฒนธรรมแบบโสกราตีส (Socrates) ซึ่งให้คุณค่าความรู้เหนือสุนทรียดนตรี และเป็นสาเหตุของจุดจบและความเสื่อมถอยของละครโศกนาฏกรรม:
นีทเชอได้กล่าวว่าเดวส์เอกส์มาคีนาทำให้เกิดการปลอบประโลมอย่างลวง ๆ ซึ่งไม่ควรมีขึ้นในปรากฏการณ์นี้ คำครหาของเขาได้กลายเป็นข้อคิดเห็นกระแสหลักในหมู่นักวิจารณ์
คำวิจารณ์จากนักคิดแนวหันเหใหม่ (Revisionism) ในศตวรรษที่ 20 ได้ชี้ว่าเดวส์เอกส์มาคีนา ไม่สามารถได้รับการวิเคราะห์ได้ในคำจำกัดความที่ตื้นเขินได้ และโต้เถียงว่ากลวิธีนี้ทำให้มนุษย์สามารถ "ล้วงลึก" ถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับเทพเจ้าได้ โดยเฉพาะรัช เรห์ม (Rush Rehm) ที่ได้ยกตัวอย่างละครโศกนาฏกรรมกรีกที่เดวส์เอกส์มาคีนา ได้เข้ามาทำให้ชีวิตและทัศนคติของตัวละครที่พบกับเทพเจ้ายุ่งยากยิ่งขึ้น ในขณะที่ยังสื่อเรื่องราวให้แก่ผู้ชม ทั้งนี้ ในบางกรณี ความไม่น่าเชื่อของเดวส์เอกส์มาคีนาถูกนำมาใช้อย่างจงใจ เช่น การหักมุมอย่างขบขันที่เกิดขึ้นในฉากหนึ่งของ "มอนตี้ ไพธอนส ไลฟ์ ออฟ ไบรอัน' (Monty Python's Life of Brian)' เมื่อไบรอัน ตัวละครที่อาศัยอยู่ในจูเดีย ในคริสต์ศักราชที่ 33 ได้รับการช่วยชีวิตจากการตกลงจากที่สูงด้วยยานอวกาศของมนุษย์ต่างดาวที่ผ่านมา
ตัวอย่างใหม่ ๆ.
ในนวนิยายคลาสสิก "ลอร์ด ออฟ เดอะ ฟลายส์" (Lord of the Flies) การกู้ภัยกลุ่มเด็กที่ติดเกาะด้วยนายทหารนาวีที่บังเอิญผ่านมา (ซึ่งวิลเลียม โกลดิง (William Golding) ผู้เขียน ได้กล่าวว่าเป็น "กลสนุกเล็ก ๆ น้อย ๆ") ถูกนักวิจารณ์บางกลุ่มมองว่าเป็นเดวส์เอกส์มาคีนา ตอนจบที่กระทันหันนั้นชี้เป็นนัยว่า หากไม่ได้รับการช่วยเหลือ เด็ก ๆ จะต้องประสบกับชะตากรรมที่เลวร้าย (โดยเฉพาะราล์ฟ)
นักเขียนการ์ตูน แมท แฟรคชั่น (Matt Fraction) ถูกวิจารณ์ว่าได้ใช้ที่พลังมหาศาล แต่ไม่เคยได้รับการระบุอย่างชัดเจนว่าคืออะไรของตัวละคร แฟรงคลิน ริชาร์ด (Franklin Richards) เป็นเดิส เอ็กาส์ มาคีนา ในการ์ตูนเรื่อง "เฟียร์ อิทเซลฟ์ #5" (Fear Itself #5) (2011).
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน (J. R. R. Tolkien) ได้ประดิษฐ์คำว่า "ยูคาสทรอฟี" (eucatastrophe) ซึ่งหมายถึงจุดหักเหของเหตุการณ์ที่ทำให้ตัวเอกไม่พบกับชะตากรรมที่เลวร้าย โทลคีนยังได้กล่าวถึง อินทรียักษ์ (Great Eagles) ที่ปรากฏตัวทั้งใน "ฮอบบิท" (The Hobbit) และ "อภินิหารแหวนครองพิภพ" (The Lord of the Rings) ว่าเป็น "เครื่องจักรที่อันตราย" นักวิจารณ์บางสำนักได้กล่าวว่ายูคาสทรอฟี โดยเฉพาะในกรณีอินทรียักษ์ เป็นตัวอย่างของเดวส์เอกส์มาคีนา เช่น เมื่ออินทรียักษ์ได้ช่วยชีวิตโฟรโดและแซมจากเมาท์ดูมในตอนสุดท้ายของ "มหาสงครามชิงพิภพ" (The Return of the King) ในขณะที่นักวิจารณ์สำนักอื่นโต้ว่าสองแนวคิดนี้ไม่เหมือนกัน โดยยูคาสทรอฟีนั้นไม่ได้เกิดขึ้นเพื่อความสะดวกสบาย แต่เป็นส่วนหนึ่งของโลกในนวนิยาย ที่ซึ่งความหวังจะชนะทุกสิ่งในตอนท้าย
เอ็กเซล ซาก้า (Excel Saga) ซีรีส์อนิเมะและมังงะญี่ปุ่น ใช้เดวส์เอกส์มาคีนาเป็นกลวิธีเพื่อความขบขัน ด้วยการใช้ตัวละคร นาเบะชิน หรือชินอิจิ วาตานาเบะ ผู้กำกับอนิเมะ ซึ่งได้รับบทเป็นตัวร้ายในเรื่อง รวมไปถึงเดอะ เกรท วิล ออฟ เดอะ มาโครคอสซึม (The Great Will of the Macrocosm) ซึ่งเป็นสิ่งที่มีรูปร่างเหมือนหลุมดำที่มีความสามารถในการเปลี่ยนแปลงเวลาและสถานที่ได้ตามความต้องการของเนื้อเรื่อง
สบาย สบาย
สบาย สบาย เป็นอัลบั้มลำดับที่ 2 ของธงไชย แมคอินไตย์ ออกวางแผงจำหน่ายในปี พ.ศ. 2530 ในสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โปรดิวเซอร์โดย เรวัต พุทธินันทน์ จำนวน 10 เพลง และถูกจัดให้เป็นอัลบั้มของศิลปินชายที่ดีที่สุดแห่งปี และอัลบั้มที่ดีที่สุดแห่งปี สำหรับยอดขายไม่ระบุตัวเลข แต่รายงานแจ้งว่ายอดขายมากขึ้นกว่าชุดแรก แต่ไม่ถึงหลักล้าน โดยมีเพลงเด่น คือ เพลง สบาย สบาย ที่สมัยนั้นดังไปถึงประเทศจีนซึ่งมีการนำทำนองเพลง "สบาย สบาย" ไปใส่เนื้อเพลงเป็นภาษาจีน นอกจากมีการนำเพลงนี้ไปใส่เนื้อเพลงเป็นภาษาฝรั่งเศส
ในงานนิทรรศการอาหารและผลไม้ไทยในระหว่างงานแสดงสินค้าอาหารนานาชาติ เซียล 2008 ที่ประเทศฝรั่งเศส ช่วงเดือนตุลาคม โดยขอความร่วมมือจาก บริษัท แกรมมี่ นำลิขสิทธิ์เพลง สบาย สบาย มาดัดแปลง นอกจากนั้นเพลงสบาย สบาย ยังมีการนำไปใช้เปิดในการแข่งขันกีฬา เช่น เป็นเพลงตัวประเทศไทยในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬา ASEAN Schools Games 2017 ณ ประเทศสิงคโปร์ เป็นต้น
−1 (ลบหนึ่ง) เป็นจำนวนเต็มลบมากสุด ที่มากกว่า −2 แต่น้อยกว่า 0
−1 เป็นตัวผกผันการบวกของ 1 หมายความว่า เมื่อจำนวนนี้บวกกับ 1 แล้วจะได้เอกลักษณ์การบวกนั่นคือ 0
−1 สัมพันธ์กับเอกลักษณ์ของออยเลอร์นั่นคือ formula_1
ในทางวิทยาการคอมพิวเตอร์ −1 มักใช้เป็นค่าเริ่มต้นของจำนวนเต็ม และใช้แสดงว่าตัวแปรดังกล่าวไม่มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์
ลบหนึ่งมีสมบัติต่าง ๆ ที่คล้ายกับบวกหนึ่งแต่ต่างไปเพียงเล็กน้อย
สมบัติทางพีชคณิต.
การคูณจำนวนใด ๆ กับ −1 เทียบเท่ากับการเปลี่ยนเครื่องหมายของจำนวนนั้น สิ่งนี้สามารถพิสูจน์โดยใช้กฎการกระจายและสัทพจน์ว่า 1 เป็นเอกลักษณ์การคูณ สำหรับ "x" ที่เป็นจำนวนจริงใด ๆ เราจะได้
เมื่อเราใช้ข้อเท็จจริงว่า จำนวนจริงใด ๆ คูณกับ 0 แล้วได้ 0 แสดงนัยโดยสมบัติการตัดออกจากสมการ
กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ
ดังนั้น (−1) ·"x" คือตัวผกผันของ "x" ซึ่งก็มีค่าเท่ากับ −"x" นั่นเอง
กำลังสองของ −1.
กำลังสองของ −1 นั่นก็คือ −1 คูณด้วย −1 เท่ากับ 1 ผลที่ตามมาคือ ผลคูณของจำนวนลบสองจำนวนจะได้จำนวนบวก
สำหรับการพิสูจน์เชิงพีชคณิตของผลลัพธ์ดังกล่าว เริ่มด้วยสมการ
สมการแรกปฏิบัติตามการพิสูจน์ในตอนแรก นิพจน์ตัวหลังปฏิบัติตามนิยามของ −1 ว่าเป็นตัวผกผันการบวกของ 1 จากนั้นใช้กฎการกระจายจะได้ว่า
สมการที่สองปฏิบัติตามข้อเท็จจริงว่า 1 คือเอกลักษณ์การคูณ จากนั้นบวกด้วย 1 ทั้งสองข้างของสมการสุดท้าย จะได้
การให้เหตุผลด้านบนยังคงใช้ได้กับริงใด ๆ ก็ตาม ซึ่งเป็นมโนทัศน์ของพีชคณิตนามธรรมที่วางนัยทั่วไปจากจำนวนเต็มและจำนวนจริง
รากที่สองของ −1.
จำนวนเชิงซ้อน "i" สอดคล้องกับ "i"2 = −1 และสามารถถือได้ว่าเป็นรากที่สองค่าหนึ่งของ −1 จำนวนเชิงซ้อน "x" อีกจำนวนซึ่งสอดคล้องกับสมการ "x"2 = −1 ก็คือ −"i" ส่วนพีชคณิตของควอเทอร์เนียน ซึ่งมีระนาบเชิงซ้อนด้วย สมการ "x"2 = −1 จะมีคำตอบมากมายเป็นอนันต์
การยกกำลังจำนวนลบ.
การยกกำลังด้วยจำนวนจริงที่ไม่เป็นศูนย์สามารถขยายไปสู่จำนวนเต็มลบได้ เรากำหนดนิยามไว้ว่า "x"−1 = 1/"x" หมายความว่า เรานิยามให้การยกกำลังจำนวนใดจำนวนหนึ่งด้วย −1 จะได้ผลอย่างเดียวกับการหาส่วนกลับของมัน นิยามนี้ก็ได้ขยายไปสู่จำนวนเต็มลบ ทำให้กฎ "x""a""x""b" = "x" ("a" + "b") ยังคงอยู่เมื่อ "a", "b" เป็นจำนวนเต็มใด ๆ
การยกกำลังจำนวนเต็มลบก็สามารถขยายไปบนสมาชิกที่ผกผันได้ของริงใดริงหนึ่ง โดยนิยามให้ "x"−1 เป็นตัวผกผันการคูณของ "x"
−1 ที่ปรากฏถัดจากฟังก์ชันหรือเมทริกซ์นั้น มิได้หมายถึงการยกกำลังด้วย −1 แต่เป็นฟังก์ชันผกผันหรือเมทริกซ์ผกผัน ตัวอย่างเช่น "f"−1 ("x") คือฟังก์ชันผกผันของ "f" ("x"), หรือ sin−1 ("x") เป็นสัญกรณ์แบบหนึ่งของฟังก์ชันอาร์กไซน์ เป็นต้น
การแทนในคอมพิวเตอร์.
ระบบคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่แทนจำนวนเต็มลบโดยใช้ส่วนเติมเต็มสอง (two's complement) ในระบบเช่นนั้น −1 จะแทนด้วยค่าบิตทั้งหมดเป็น 1 ตัวอย่างเช่น จำนวนเต็มมีเครื่องหมาย (signed integer) ขนาด 8 บิตที่ใช้ส่วนเติมเต็มสอง จะแทน −1 ด้วยค่า "11111111" หรือ "FF" ในเลขฐานสิบหก ถ้าแปลค่านี้เป็นจำนวนเต็มไม่มีเครื่องหมาย (unsigned integer) บิตทั้งหมดจำนวน "n" บิตที่เป็น 1 จะหมายถึงค่า 2"n" − 1 ซึ่งเป็นค่ามากที่สุดที่ระบบ "n" บิตนั้นเก็บได้ จากตัวอย่างข้างต้น "11111111" ก็จะหมายถึง 28 − 1 = 255
เลมีเซราบล์ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2555)
เบ็น บานส์
เบนจามิน โธมัส บาร์นส์ (; เกิด 20 สิงหาคม พ.ศ. 2524) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอังกฤษ เขามีชื่อเสียงจากการรับบทเจ้าชายแคสเปียนในซีรีส์ภาพยนตร์ "อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย", โลแกน เดลอส ในเรื่อง "เวสต์เวิร์ลด์", และ บิลลี รุสโซ ในเรื่อง "เดอะพันนิชเชอร์" เขาได้รับเลือกให้แสดงในซีรีส์เรื่อง "ชาโดวแอนด์โบน" ของเน็ตฟลิกซ์
เขาศึกษาเกี่ยวกับการละครที่มหาวิทยาลัยคิงสตัน และเป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะเนชันแนล ยูธ มิวสิค เธียเตอร์ ที่ซึ่งเขาได้เปิดตัวในละครเวทีเรื่อง “The Ballad of Salomon Pavey” เมื่ออายุได้ 15 ปี
เลมีเซราบล์ (ละครเพลง)
เลมีเซราบล์  เป็นละครเพลงที่ดัดแปลงจากวรรณกรรมภาษาฝรั่งเศสในชื่อเดียวกัน ของวิกตอร์ อูโก ประพันธ์ดนตรีโดยคลอดด์-มิเชล โชนเบิร์ก คำร้องต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสโดยอัลเลง บูบลิลและฌอง-มาร์ก นาเตล ต่อมาได้แปลงคำร้องเป็นภาษาอังกฤษโดยเฮอร์เบิร์ต เครตซเมอร์
เลมีเซราบล์ออกแสดงครั้งแรกเป็นภาษาฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1980 จำนวน 100 รอบแสดง ต่อมาแคเมรอน แมคอินทอช ที่มีชื่อเสียงในฐานะผู้อำนวยการสร้างละครเพลง "แคตส์" ได้รับข้อเสนอให้ดัดแปลงเป็นภาษาอังกฤษ เพื่อออกแสดงที่โรงละครควีนส์ ในย่าน เวสต์เอนด์ ลอนดอน ในปี ค.ศ. 1985 และประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม จนนำไปออกแสดงที่โรงละครบรอดเวย์ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1987 และย้ายไปทำการแสดง ณ โรงละครอิมพีเรียล ต่อเนื่องจนถึงปี ค.ศ. 2003 จำนวน 6,680 รอบ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี โดยได้รับ 8 รางวัลจาก 12 สาขาที่เสนอชื่อ
เพลงเอกจากละคร ได้แก่เพลง "I Dreamed a Dream" ซึ่งขับร้องโดยตัวละคร ฟองตีน มาจากต้นฉบับในละครเพลงปี 1980 ชื่อ "J'avais rêvé d'une autre vie" ("I had dreamed of another life") กลายเป็นเพลงดังที่มีนักร้องนำไปคัฟเวอร์จำนวนมาก เช่น นีล ไดมอนด์ อารีธา แฟรงคลิน อีเลน เพจ รวมไปถึงฉบับของซูเซิน บอยล์ ที่ร้องในการประกวดบริเทนส์กอตแทเลินต์ ปี 2009 และเผยแพร่ทางเว็บไซต์ยูทูบ โดยมีผู้เข้าชมมากกว่าสี่พันล้านครั้งทั่วโลก เพียงหนึ่งสัปดาห์นับแต่วันเผยแพร่
ความยุติธรรม
ความยุติธรรม เป็นแนวคิดเกี่ยวกับความถูกต้องตามศีลธรรมบนพื้นฐานของจริยธรรม ความสมเหตุสมผล กฎหมาย กฎหมายธรรมชาติ ศาสนา ความเที่ยงธรรม (equity) และความเป็นธรรม (fairness) ตลอดจนการบังคับใช้กฎหมายโดยคำนึงถึงสิทธิที่ไม่สามารถโอนให้แก่กันได้และสิทธิโดยกำเนิดของมนุษยชาติและพลเมืองทั้งหลาย กับสิทธิของปวงชนและเอกชนที่จะได้รับความคุ้มครองอย่างเท่าเทียมกันตามกฎหมายซึ่งว่าด้วยสิทธิพลเมืองของพวกเขาเหล่านั้น โดยปราศจากการเลือกปฏิบัติเพราะเหตุแห่งเชื้อชาติ เพศ รสนิยมทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ เหล่ากำเนิด สีผิว ชาติพันธุ์ ศาสนา ความพิการ อายุ ความยากดีมีจน และลักษณะประการอื่น ทั้งยังถือด้วยว่า รวมถึงความยุติธรรมทางสังคม
รายนามประธานองคมนตรีในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
รายพระนามและรายนามประธานองคมนตรี
ประธานองคมนตรี
แลนซ์ สตอร์ม
แลนช์ ทีโมที อีเวอส์ (Lance Timothy Evers)  หรือที่รู้จักกันดีในสังเวียนมวยปล้ำว่า แลนช์ สตรอม (Lance Storm) เกิด 3 เมษายน ค.ศ. 1969 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา
เขาเป็นที่รู้จักในสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) ,เอ็กซ์ตรีมแชมเปียนชิพเรสต์ลิง (ECW) และเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) ระหว่างใน 3 สมาคมนี้ สตรอมได้ชนะเอาแชมป์รวมทั้งหมด 13 สมัย (รวมแชมป์แทกทีม 7 สมัย)
หลังจากที่ถอนตัวออกจากการปล้ำแบบเต็มเวลา เขาเริ่มทำงานที่โรงเรียนมวยปล้ำอาชีพ สตรอมเรสต์ลิงอแคเดมี ในแคลกะรี ,รัฐแอลเบอร์ตา ,ประเทศแคนาดา
แลนช์ สตรอม
ออฟเดอะวอลล์ (เพลง)
ออฟเดอะวอลล์  เป็นเพลงซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม "ออฟเดอะวอลล์" โดยนักร้องไมเคิล แจ็กสัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980
Off the Wall (song)
Hold My Hand (Michael Jackson song)
Breaking News (song)
แคตส์
แคทส์  เป็นละครเพลงที่แต่งโดยแอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ ดัดแปลงจากบทกวีสำหรับเด็ก "Old Possum's Book of Practical Cats" ของที. เอส. เอลเลียต เรื่องราวในจินตนาการเกี่ยวกับฝูงแมวที่อาศัยอยู่ในลานทิ้งขยะของเมือง อำนวยการสร้างโดยแคเมรอน แมคคินทอช เริ่มออกแสดงที่โรงละครเวสต์เอนด์ ลอนดอน ในปี ค.ศ. 1981 และโรงละครบรอดเวย์ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1982
แคทส์ได้รับการบันทึกว่าเป็นละครเพลงเวสต์เอนด์ที่เปิดแสดงต่อเนื่องยาวนานเป็นอันดับสี่ ถึง 21 ปีติดต่อกัน (1981 ถึง 2002) และละครเพลงบรอดเวย์ที่เปิดแสดงต่อเนื่องยาวนานเป็นอันดับหนึ่ง ถึง 18 ปีติดต่อกัน (1982 ถึง 2000) (ปัจจุบันเป็นอันดับสอง หลังจากถูกทำลายสถิติโดยเรื่อง "เดอะแฟนธ่อมออฟดิโอเปร่า)"
เพลงเอกจากละคร ได้แก่เพลง "Memory" ที่ขับร้องโดยอีเลน เพจ และนำไปขับร้องใหม่โดยบาร์บรา สไตรแซนด์ และแบร์รี แมนิโลว์
ออลอินยัวร์เนม (เพลงแบร์รี กิบบ์)
ออลอินยัวร์เนม  เป็นเพลงที่เขียนและผลิตระหว่างแบร์รี กิบบ์ และไมเคิล แจ็กสัน บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 2002 และออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2011 ออกจำหน่าย 2 ปี ต่อมาหลังจากการเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสันในปี ค.ศ. 2009
บี.เอ.พี
บี.เอ.พี (; ย่อมาจาก Best Absolute Perfect) เป็นกลุ่มบอยแบนด์ชาวเกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยทีเอสเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี 2012 เปิดตัวด้วยซิงเกิล "Warrior" เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2012 ตามด้วยการเปิดตัวอีพีแรกที่ชื่อ "Warrior" ในเดือนกุมภาพันธ์ปี 2012
บีเอพี นั้นเริ่มการฟอร์มกลุ่มขึ้นและเริ่มการโปรโมตในช่วงปลายปี 2011 เริ่มต้นด้วยยงกุก ที่รับหน้าที่ลีดเดอร์ของวง และได้ร่วมงานกับซง จี-อึน ด้วยเพลง "Going crazy" บังยงกุกได้เริ่มเดบิวต์เป็นศิลปินเดี่ยว เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2011 ด้วยซิงเกิล "I remember" ร่วมงานกับยังโยซอบ สมาชิกวงบีสต์ ฮิมชานเป็นสมาชิกคนที่ 2 ที่ได้รับการแนะนำให้รู้จัก ด้วยการเป็นผู้ดำเนินรายการเดอะโชว์ เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2011 เซโล่เป็นสมาชิกคนที่ 3 ที่ได้รับการแนะนำให้รู้จัก ผ่านการทำงานร่วมกันกับ บังยงกุก ในฐานะกลุ่ม บังแอนด์เซโล่ (Bang&amp;Zelo) ทั้งคู่ปล่อยซิงเกิล "Never Give Up"
ในปี 2018 สมาชิกยงกุกและเซโล่ ได้ออกจากวงหลังจากได้หมดสัญญากับทีเอส เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2019 สมาชิกที่เหลืออีก 4 คนก็ได้ออกจากทีเอส
ฮิสทรี (เพลง)
ฮิสทรี  เป็นซิงเกิลดับเบิล A side จากอัลบั้มรีมิกซ์ของไมเคิล แจ็กสันในปี ค.ศ. 1997 โดยเวอร์ชันดั้งเดิมของ "HIStory" ถูกวางจำหน่ายเป็นเพลงในสตูดิโออัลบั้มในปี ค.ศ. 1995 แต่ก็ไม่เคยวางจำหน่ายออกมาเป็นซิงเกิล "Ghosts" เป็นการบันทึกแบรนด์ใหม่ "HIStory" ถูกแต่งโดย ไมเคิล แจ็กสัน, เจมส์ ฮาร์ริสที่ 3 และเทอร์รี เลวิส ก่อนที่จะถูกรีมิกซ์โดย โทนี โมแรน ในปี ค.ศ. 1997 เวอร์ชันดั้งเดิมที่มีคลิปเสียงหลายทางประวัติศาสตร์และตัวอย่าง การรีมิกซ์ไม่ได้มีคลิปเสียงและตัวอย่าง
HIStory/Ghosts
อะโลน (อีพี)
อะโลนเป็นมินิอัลบั้มของวง ซิสตาร์ โดยมินิอัลบั้มได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 12 เมษายน 2555 และเพลงในมินิอัลบั้มได้รับการโปรโมทในมินิอัลบั้มเดี่ยวกัน
การคัมแบ็กของซิสตาร์ประกาศในแฟนคาเฟ่ของพวกเธอเอง หลังจากวันที่ 2เมษายน เอ็มวีเพลง อะโลน ถูกเปิดเผยออกมาวันที่ 4เมษายน ภาพของสมาชิกคนอื่นๆถูกเปิดเผยในเวลาต่อมาโดยมีสมาชิก ฮโยลิน. อย่างเป็นทางการ ภาพแจ็คเก็ตของมินิอัลบั้มได้รับการเปิดเผยวันที่ 5เมษายนวันที่ 6เมษายน ทีเซอร์วิดีโอแรกเปิดเผยเนื้อเรื่องของ โบรา.วันที่ 7เมษายนทีเซอร์วิดีโอของฮโยลินถูกเปิดเผยวันต่อมาทีเซอร์วิดีโอของโซยูถูกเปิดเผย. และวันต่อมาทีเซอร์ของสมาชิกคนสุดท้ายของ ดาซมถูกเปิดเผย และตามมาด้วยทีเซอร์มิวสิกวิดีโอของเพลง อะโลน.
สำหรับหลังจากมิวสิกวิดีโอเพลง อะโลนเปิดตัวในวันที่ 12 เมษายน พวกเธอได้คัมแบ็กในรายการ "M! Countdown"ทางช่อง เอ็มเน็ต รายการ"Music Bank", "Music Core" และ "Inkigayo". เพลง "Lead Me ได้ถูกนำมาแสดงอีกครั้งในสัปดาห์พิเศษ เพลงอะโลนได้รับรางวัลเพลงถึงสองครั้งในรายการ มิวสิกแบงก์ ในวันที่ 27 เมษายน และวันที่ 4 พ.ค.และเพลงอะโลนยังได้รับรางวัลถึงสองในรายการ mutizensทางสถานี เอสบีเอสหรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "อินกาโย"และวันที่ 6พฤษภาคมตามลำดับ
All in Your Name (Barry Gibb song)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2224