pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เซลล์ที่ผลิตไวรัสใหม่ออกมามักจะตายหรืออ่อนแอลง โดยจะปล่อยอนุภาคไวรัสออกมาเรื่อยๆ เป็นระยะเวลาหนึ่ง
คู่ชั้นลิพิด (lipid bilayer) ของเปลือกไวรัสไม่ทนต่อการทำให้แห้ง ความร้อน สารเคมีอันจับกับทั้งน้ำและลิพิด เช่น สบู่และสารซักฟอก
จึงทำลายไวรัสเช่นนี้ได้ง่ายกว่าไวรัสที่ไม่หุ้มเปลือก ไวรัสเช่นนี้อยู่นอกสิ่งมีชีวิตถูกเบียนได้จำกัด และปกติจะต้องย้ายจากสิ่งมีชีวิตหนึ่งไปยังสิ่งมีชีวิตอื่น
ไวรัสมีเปลือกสามารถปรับตัวได้ดี จึงสามารถเปลี่ยนแปลงไปได้ภายในระยะเวลาสั้นๆ เพื่อหลบภูมิคุ้มกัน
ไวรัสมีเปลือกยังอาจทำให้ติดเชื้ออย่างเรื้อรังได้อีกด้วย
สิ่งหุ้มไวรัส
เครื่องหุ้มไวรัส
ตัวหุ้มไวรัส
เยื่อหุ้มไวรัส
สิ่งห่อหุ้มไวรัส
ยูนิคอร์น (แก้ความกำกวม)
ยูนิคอร์น อาจหมายถึง
บริษัทสตาร์ตอัป
ยูนิคอร์น (การเงิน)
ในทางธุรกิจ ศัพท์ ยูนิคอร์น  ใช้กล่าวถึงวิสาหกิจเริ่มต้นที่มีมูลค่ามากกว่า 1 พันล้านเหรียญสหรัฐ ศัพท์นี้เริ่มเป็นที่นิยมตั้งแต่ พ.ศ. 2556 หลังจากที่นักลงทุนไอลีน ลี (Aileen Lee) ได้เรียกกลุ่มบริษัทจำนวนน้อยที่ประสบความสำเร็จถึงระดับนั้นโดยเปรียบเทียบกับสัตว์ในตำนานอย่างยูนิคอร์น
ในปัจจุบันตามข้อมูลของซีบี อินไซตส์ มียูนิคอร์นมากกว่า 803 แห่ง (ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564) บริษัทยูนิคอร์นขนาดใหญ่มีไบต์แดนซ์ซึ่งดำเนินกิจการติ๊กต็อก, บริษัทสเปซเอ็กซ์ซึ่งดำเนินกิจการอากาศยาน และสไตรป์ซึ่งดำเนินกิจการธุรกรรมทางการเงินเป็นอาทิ ในไทยมีกล่าวถึง 3 บริษัท (ณ ปัจจุบัน) ได้แก่ แฟลช, แอสเซนด์ มันนี่ และบิทคับ
Pahlavi Crown
Hotel del Luna
รายชื่อผู้เข้าแข่งขันรายการมายทีนเนจเกิร์ล
มายทีนเนจเกิร์ล เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ของเกาหลีใต้ที่จัดทำขึ้นโดย บริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา
ผู้เข้าแข่งขันชาวเกาหลีจะถูกนำเสนอในลำดับตะวันออก (นามสกุล, ชื่อตัว) อายุที่ระบุเป็นไปตามระบบอายุของเกาหลีเมื่อเริ่มการแข่งขัน
รอบชิงชนะเลิศถ่ายทอดสดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ผู้เข้ารอบ 7 อันดับแรก จะเปิดตัวเป็นเกิร์ลกรุ๊ปในนาม "คลาซซี่(Classy)"
การแสดงสอบเข้าโรงเรียน (ตอนที่ 1-3).
แต่ละทีมถูกสร้างขึ้นตามเกรดก่อนการแสดงพรีเควล ในขั้นต้น ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 10 คนจากแต่ละเกรดจะเข้าสู่รอบที่สอง แต่หลังจากการอภิปรายเป็นเวลานาน ในที่สุด ก็ได้ตัดสินใจว่าแทนที่จะมีนักเรียน 10 คนต่อชั้นเรียน พวกเขาทั้งหมดจะมี 16 คนต่อชั้นเรียนเพื่อให้ตรงกับชั้นปีที่ 3 (ชั้นเรียนที่มีนักเรียนมากที่สุดที่ผ่านภารกิจการรับเข้าเรียน) สิ่งนี้ทำให้ชั้นเรียนอื่นนำนักเรียนที่ถูกคัดออกกลับมาได้ เป็นผลให้มีการเพิ่มนักเรียนหนึ่งคนในชั้นเรียนชั้นปีที่ 1; นักเรียนห้าคนถึงชั้นปีที่ 2; และนักเรียนสามคนถึงชั้นปีที่ 4 ทำให้มีนักเรียนทั้งหมด 64 คนเมื่อสิ้นสุดภารกิจ
ชั้นปีที่ 3.
การสอบกลางภาค (ตอนที่3-4).
การแข่งขันระหว่างระดับชั้น (ตอนที่ 4-5).
กติกา : ผู้เข้าแข่งขันสองคนที่ได้รับคะแนนสูงสุดในแต่ละกลุ่มจะแข่งขันกันเองในรอบที่สองที่เรียกว่า "Ace Battle" ผู้เข้าแข่งขันสองคนที่ได้รับคะแนนต่ำสุดในกลุ่มของตนได้รับการเสนอชื่อเพื่อคัดออก กลุ่มที่ชนะได้รับการยกเว้นจากการคัดออกและจะถูกกำหนดโดยการเพิ่มคะแนนรวมจากทั้งสองรอบในภารกิจที่สอง ผู้ท้าชิงในกลุ่มที่แพ้ถูกคัดออกจากรายการ
&lt;br&gt;หมายเหตุ :&lt;/br&gt;
การแข่งขันรูปแบบคอนเซ็ปต์ (ตอนที่ 5-6).
ภารกิจนี้ขึ้นอยู่กับผลลัพธ์จากภารกิจที่แล้ว กลุ่มที่ชนะ (เกรด 1 และเกรด 4) จะแข่งขันกันเพื่อชิงตำแหน่งที่หนึ่ง ในขณะที่กลุ่มที่แพ้ (เกรด 2 และเกรด 3) จะแข่งขันเพื่อชิงตำแหน่งที่สาม กลุ่มที่หนึ่งและสามจะได้รับการยกเว้นจากการคัดออก ในขณะที่กลุ่มอันดับสองและสี่จะถูกคัดออก เนื่องจากเป็นภารกิจการทำงานร่วมกัน ผู้แข่งขันที่เหลือจะถูกแบ่งออกเป็นทีมและต้องเลือกหนึ่งในสามคอนเซ็ปต์ที่กำหนดให้กับกลุ่มของตน หลังจากการแสดงแต่ละครั้ง คะแนนจากผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนจะถูกเพิ่มเข้าไปในคะแนนรวมของกลุ่ม และกลุ่มที่อันดับหนึงจะได้ตำแหน่งสองที่ในกลุ่มเดบิวต์
การแข่งขันตามความถนัด (ตอนที่ 7-8).
การแข่งขันเลือกตัวแทนทีมเดบิวต์ (ตอนที่8-9).
การแข่งขันชิงตำแหน่งตัวแทนทีมเดบิวต์(ตอนที่ 10-11).
Isidodendron
Isidodendron เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Trigoniaceae มีเพียงสปีชสี์เดียวคือ Isidodendron tripterocarpum.
Iridosma
Iridosma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Simaroubaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Iridosma letestui.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศกาบอง
Indotristicha
Indotristicha เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศอินเดีย
Indomelothria
Indomelothria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae.
Indofevillea
Indofevillea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae.
ถิ่นกำเนิดคือ เทือกเขาหิมาลัยตะวันออก, อัสสัม ถึง ทิเบต และ เมียนมาร์
Indobanalia
Indobanalia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Indobanalia thyrsiflora.
Ildefonsia
Ildefonsia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Plantaginaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Ildefonsia bibracteata.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศบราซิล
Idertia
Idertia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Ochnaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Idertia axillaris.
ถิ่นกำเนิดคือแอฟริกาเขตร้อนตะวันตกถึงยูกันดา
Hylocarpa
Hylocarpa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Humiriaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Hylocarpa heterocarpa.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตอนเหนือของบราซิล
Hydrobryum
Hydrobryum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เนปาลถึงญี่ปุ่นและ อินโดจีน
Hyalosepalum
Hyalosepalum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Menispermaceae.
ถิ่นกำเนิดคือเขตร้อนและแอฟริกาตอนใต้ มาดากัสการ์
Hyalocalyx
Hyalocalyx เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Passifloraceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Hyalocalyx setifer.
ถิ่นกำเนิดคือแทนซาเนียถึงโมซัมบิก มาดากัสการ์
Hunzikeria
Hunzikeria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Solanaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโกและเวเนซุเอลา
Humbertioturraea
Humbertioturraea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Meliaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศมาดากัสการ์
Humbertiodendron
Humbertiodendron เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Trigoniaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Humbertiodendron saboureaui.
Huidobria
Huidobria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loasaceae.
มีถิ่นกำเนิดในภาคเหนือของชิลี
Hualania เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Polygalaceae มีพียงสปีชีส์เดียวคือ Hualania colletioides.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอาร์เจนตินา
Hosiea
Hosiea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Icacinaceae.
มีถิ่นกำเนิดในตอนใต้ของจีนและญี่ปุ่น
Holoregmia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Martyniaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Holoregmia viscida.
Hockinia
Hockinia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Hockinia montana.
มีถิ่นกำเนิดในบราซิลตะวันออกเฉียงใต้
บรุกลิน เชส
บรุกลิน เชส (; เกิดวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1985 ณ แซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกชาวอเมริกัน ซึ่งมีผลงาน อาทิ "เลอิงไพพ์วิธเดอะโบรส์" ("Laying Pipe with the Bros") เมื่อ ค.ศ. 2013 ที่เหล่านักแสดงชายกับเธอแต่งกายคล้ายตัวละครนินเท็นโด อย่างมาริโอ, ลุยจิ และเจ้าหญิงพีช
เชสเกิดที่แซนดีเอโก เซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย เมื่ออายุได้สิบแปดปี เธอแต่งงานกับแฟนหนุ่มไฮสกูล ก่อนที่เธอจะเริ่มทำงานในอุตสาหกรรมสื่อลามก เธอเคยทำงานเป็นผู้จัดการมาก่อน ครั้นใน ค.ศ. 2012 เมื่ออายุ 26 ปี เธอได้เริ่มผลงานแรก และได้รับการบันทึกภาพยนตร์ไปแล้วกว่า 510 เรื่องจนถึงปัจจุบัน ให้แก่สตูดิโอ เช่น วิกเก็ดพิกเชอส์, ฮัสต์เลอร์, นอทีอเมริกา, แบรซเซอส์, เกิลเฟรนส์ฟิล์มส์, นิวเซนเซชันส์, อีวิลเอนเจิล หรือจูลส์ จอร์แดน วิดีโอ และอื่น ๆ
ผลงานบางส่วนของเธอ ได้แก่ "บิ๊กเวตทิตส์เธอร์ทีน" ("Big Wet Tits 13"), "สแต็กด์" ("Stacked"), "ไอเลิฟมายบิ๊กทิตส์โฟร์" ("I Love My Sister's Big Tits 4") และ"บอนดิจออร์แกสซึมส์" ("Bondage Orgasms")
เชสยังทำงานร่วมกับสตูดิโอที่ไม่ค่อยมีใครรู้จัก เช่น เพียวเพลย์มีเดีย, เธิร์ดมีเดียฟิล์ม และดิจิทัลซิน รวมถึงเธอได้ปรากฏตัวในวิดีโอต่าง ๆ ในเว็บแบงโบรส์, นอทีอเมริกา และแบรซเซอส์
ใน ค.ศ. 2015 เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงเอวีเอ็น อะวอดส์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมสำหรับบทบาทของเธอใน"ออดจอบส์" ("Odd Jobs")
การฆ่าทารกหญิงในประเทศจีน
จีนมีประวัติศาสตร์ของการฆ่าทารกหญิงเป็นระยะเวลากว่า 2,000 ปี เมื่อมิชชันนารีคริสต์ศาสนาเดินทางถึงจีนในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 พวกเขาเห็นทารกเพิ่งเกิดถูกโยนลงแม่น้ำหรือกองขยะ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 มัตเตโอ ริชชีบันทึกถึงว่ามีการปฏิบัติดังกล่าวเกิดขึ้นในหลายมณฑลของจีน ซึ่งเหตุผลหลักมาจากความยากจน การปฏิบัติเช่นนี้ยังดำเนินต่อมาจนถึงช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และลดลงเป็นอย่างมากในยุคคอมมิวนิสต์ แต่กลับมาเป็นประเด็นอีกครั้งจากการใช้นโยบายลูกคนเดียวในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 สำมะโนใน ค.ศ. 1990 แสดงให้เห็นถึงอัตราส่วนโดยรวมของชายต่อหญิงอยู่ที่ 1.066 ขณะที่อัตราส่วนปกติของทุกช่วงอายุควรต่ำกว่า 1.02
คริสต์ศตวรรษที่ 19.
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการปฏิบัติเช่นนี้อย่างกว้างขวาง เมื่ออ่านจากเอกสารในสมัยราชวงศ์ชิง พบความชุกของคำว่า "ni nü" (ทำให้เด็กหญิงจมน้ำ) และการทำให้จมน้ำเป็นวิธีที่ใช้มากสุดโดยทั่วไปในการฆ่าเด็กหญิง วิธีการอื่น ๆ ที่ใช้เช่น ทำให้ขาดอากาศหายใจและการปล่อยให้อดอยาก อีกวิธีหนึ่งที่ทำกันคือปล่อยให้ตากแดดด้วยการนำเด็กใส่ไว้ในตระกร้าแล้วนำไปไว้บนต้นไม้ สำนักชีในพุทธศาสนาได้สร้าง "หอคอยเด็ก" เพื่อให้คนได้ทิ้งเด็ก ที่เจียงซีใน ค.ศ. 1845 มิชชันนารีได้เขียนถึงการที่เด็กเหล่านี้มีชีวิตรอดถึงสองวันขณะที่ถูกปล่อยให้เผชิญกับสภาพอากาศ และผู้ที่ผ่านไปมาต่างเพิกเฉยต่อเสียงร้องของเด็ก มิชชันนารี David Abeel ได้รายงานใน ค.ศ. 1844 ว่าประมาณหนึ่งในสามถึงหนึ่งในสี่ของเด็กหญิงที่เกิดทั้งหมดถูกฆ่าหลังคลอดหรือหลังจากนั้นในเวลาไม่นาน
ใน ค.ศ. 1878 มิชชันนารีเยซูอิตชาวฝรั่งเศส Gabriel Palatre ตรวจทานเอกสารจาก 13 มณฑล และ "Annales de la Sainte-Enfance" ยังพบถึงหลักฐานการฆ่าทารกในชานซีและเสฉวน ตามข้อมูลที่เรียบเรียงโดย Palatre พบว่าการปฏิบัติเช่นนี้เห็นได้อย่างกว้างขวางในมณฑลทางตะวันออกเฉียงใต้และภูมิภาคแม่น้ำแยงซีล่าง (Lower Yangzi River region)
ใน ค.ศ. 1930 Rou Shi สมาชิกขบวนการ 4 พฤษภาคมได้เขียนเรื่องสั้นเรื่อง "A Slave-Mother" ซึ่งเขาได้แสดงภาพความยากจนสุดขีดในชุมชนชนบทอันเป็นสาเหตุให้เกิดการฆ่าทารกหญิง
เอกสารที่ตีพิมพ์โดยรัฐบาลจีนใน ค.ศ. 1980 ได้ระบุถึงการปฏิบัติฆ่าทารกหญิงว่าเป็น "ความชั่วร้ายยุคศักดินา" ภาครัฐมีการพิจารณาอย่างเป็นทางการว่าการปฏิบัติดังกล่าวมาจากยุคศักดินา ไม่ใช่ผลของนโยบายลูกคนเดียวของรัฐ Jing-Bao Nie กล่าวว่า "มันเป็นการประหลาดที่จะเชื่อว่าไม่มีความเชื่อมโยงระหว่างนโยบายการวางแผนครอบครัวของรัฐกับการฆ่าทารกหญิง
ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1980 ในจดหมายเปิดผนึก โปลิตบูโรของพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้ร้องขอให้สมาชิกพรรคและสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์เป็นตัวอย่างนำในการมีลูกคนเดียว ตั้งแต่ช่วงต้นของการใช้นโยบายลูกคนเดียว ได้มีความกังวลว่าอาจนำไปสู่ความไม่สมดุลของอัตราส่วนเพศ ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 เจ้าหน้าที่ระดับสูงมีความกังวลเพิ่มขึ้นจากรายงานการทอดทิ้งและฆ่าทารกหญิงโดยพ่อแม่ที่ต้องการมีลูกชาย ใน ค.ศ. 1984 รัฐบาลได้พยายามที่จะจัดการปัญหาด้วยการปรับนโยบายลูกคนเดียว โดยคู่สมรสที่มีลูกคนแรกเป็นลูกสาว สามารถมีลูกคนที่สองได้
คู่รักชาวจีนหลายคู่ปราถนาที่จะได้ลูกชายเพื่อสนับสนุนและเป็นความมั่นคงให้กับพ่อแม่ที่ชรา ในทางตรงกันข้าม เป็นที่คาดการณ์ว่าลูกสาวจะออกจากครอบครัวหลังจากการสมรสและดูแลครอบครัวฝ่ายสามี ในครอบครัวชนบทที่ใน ค.ศ. 2014 นับเป็นจำนวนถึงครึ่งหนึ่งของประชากรจีน ผู้ชายจะมีคุณค่าเพิ่มเติมในฐานะแรงงานในภาคการเกษตร
ในการสำรวจระหว่างช่วงสำมะโนใน ค.ศ. 2005 แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนถึงความแตกต่างระหว่างอัตราส่วนเพศของแต่ละมณฑล ซึ่งมีค่าพิสัยระหว่าง 1.04 ในทิเบต และ 1.43 ในเจียงซี ในการทบทวนวรรณกรรมเกี่ยวกับการขาดเด็กผู้หญิงของจีนของ Banister (2004) ได้ชี้แนะให้เห็นถึงการกลับมาอย่างแพร่หลายของการฆ่าทารกหญิงหลังจากการนำนโยบายลูกคนเดียวมาใช้ ในทางกลับกันก็มีนักวิจัยจำนวนมากที่โต้แย้งว่าการฆ่าทารกหญิงเป็นสิ่งหายากในประเทศจีนทุกวันนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการที่รัฐบาลให้การกระทำดังกล่าวผิดกฎหมาย Zeng และคณะ (1993) ได้มีตัวอย่างของสาเหตุที่อัตราส่วนเพศไม่สมดุล เช่น อย่างน้อยครึ่งหนึ่งของภาวะไม่สมดุลของจำนวนเพศมาจากข้อมูลที่ขาดหายไปของการเกิดของเด็กหญิง เป็นต้น
Geneva Centre for the Democratic Control of Armed Forces (DCAF) ได้กล่าวถึงการลดลงทางประชากรของทารกหญิงที่เกิดจากปัญหาที่เกี่ยวกับเพศอยู่ในพิสัยเดียวกันกับการเสียชีวิตจำนวน 191 ล้านคน จากข้อขัดแย้งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ใน ค.ศ. 2012 ได้มีการเผยแพร่สารคดีเรื่อง "" ซึ่งเน้นไปที่การฆ่าทารกหญิงในประเทศอินเดียและประเทศจีน
Brooklyn Chase
เซนจอน
เซนจอน  เป็นอดีตเมืองในอำเภอกลาง เทศมณฑลแอรอก จังหวัดแมร์แคซี ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 10,592 คนใน 2,897 ครัวเรือน ในปัจจุบันเมืองนี้ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของแอรอกและกลายเป็นเขตที่ 5 ของเทศบาลแอรอก
ตำบลด่านขุนทด
ด่านขุนทด เป็นตำบลตำบลหนึ่งในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา เป็นที่ตั้งศูนย์ราชการของอำเภอด่านขุนทด และศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของอำเภอด่านขุนทด พื้นที่อยู่ในบริหารของ 2 หน่วยงาน คือ องค์การบริหารส่วนตำบลตำบลด่านขุนทด และ เทศบาลตำบลด่านขุนทด
พื้นที่ของตำบลด่านขุนทดอยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
โรงเรียนสัทธรรมวิทยา วัดศาลาลอย (โรงเรียน พระสงฆ์สามเณรเรียนสายสามัญศึกษา ม.1-ม.6) 1 แห่ง ในอำเภอด่านขุนทด
Female infanticide in China
วัดถ้ำยายปริก
วัดถ้ำยายปริก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าเทววงษ์ อำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี รวมที่ดินทั้งหมด 11 ไร่ 3 งาน 6 ตารางวา
วัดถ้ำยายปริก เดิมชื่อ สำนักวิปัสสนาพัฒนาการทางจิตร ถ้ำยายปริก เดิมทีถ้ำซึ่งแต่เดิมชื่อ ถ้ำยายปิก ต่อมาเรียก ถ้ำยายปริก โดยเมื่อ พ.ศ. 2513 หลวงพ่อประสิทธิ์ ถาวโร ได้พักอยู่ที่วัดจุฑาทิศธรรมสภารามวรวิหาร นิมิตเห็นหญิงชราผมขาว นิมนต์ท่านมาอยู่ถ้ำยายปริก วันรุ่งขึ้นได้มาสำรวจกัน 2 รูป พบถ้ำซึ่งหน้าถ้ำเป็นป่ารกชัฏ ถ้ำมี 3 คูหา ภายในถ้ำมีตุ่มน้ำสีแดงเก่า ๆ 1 ใบเตียงไม้เก่า ๆ 2 เตียง มีค้างคาวอาศัยอยู่มาก มีปล่องถ้ำระบายอากาศอยู่แต่ละคูหา ท่านเห็นว่าเหมาะแก่การบำเพ็ญ สมณธรรม ถ้ำนี้ไม่มีผู้ครอบครอง เป็นทีสุขาภิบาลเกาะสีชังดูแล จึงได้เริ่มทำแท่นพระและเทพื้นคอนกรีตภายในถ้ำ สร้างกุฏิสันติธรรม และสร้างเสนาสนะต่าง ๆ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2544
สิ่งก่อสร้างและอาคารเสนาสนะ ได้แก่ ถ้ำยายปริก มีห้องกรรมฐาน 3 ห้อง กุฏิสงฆ์ 24 ห้อง กุฏิชี 21 ห้อง อุโบสถ สถูปพระเจดีย์สังเวชนียสถาน ภ ตำบลอินเดีย–เนปาล บรรจุพระบรม
สารีริกธาตุและลูกนิมิต พระสถูปเจดีย์ หอระฆังหอกลอง และศาลาหน้าถ้ำยายปริก เป็นต้น
ไอซ์พาเลซ (เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก)
ไอซ์พาเลซ  เป็นสนามกีฬาที่ตั้งอยู่ในเมืองเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย ่เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 2000 และสร้างขึ้นเพื่อการแข่งขันฮอกกี้น้ำแข็งชิงแชมป์โลก 2000 สามารถจุผู้ชมได้ 12,300 คน ไอซ์พาเลซใช้เป็นลานสเก็ตน้ำแข็งหลักของการแข่งขันฮ็อกกี้น้ำแข็ง โดยเป็นสนามเหย้าของเอสเคเอ เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก และยังเป็นสถานที่จัดคอนเสิร์ตและกิจกรรมอื่น ๆ
ภาษาฟุยุ-คีร์กิซ
Ice Palace (Saint Petersburg)
โดโมะโตะ สึโยะชิ
วัดพระธาตุเบ็งสกัด
วัดพระธาตุเบ็งสกัด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวรนคร อำเภอปัว จังหวัดน่าน
วัดพระธาตุเบ็งสกัด หรือ วัดเบ็งสกัด ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2410 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 องค์พระธาตุมีตำนานปรากฏอยู่ในสมุดข่อย กล่าวว่า เมื่อครั้งพญาภูคาต้องการจะสร้างเมืองขึ้นใหม่ให้แก่บุตรบุญธรรม จึงได้ให้ผู้คนไปหาชัยภูมิสร้างเมืองใหม่ ตั้งให้ขุนฟองเป็นผู้ครองเมือง มีชื่อว่า "เมืองวรนคร" พญาภูคาประสงค์สร้างเจดีย์ใกล้กับเมืองใหม่ ได้พบบริเวณที่ดินเป็นลานกว้างมีบ่อน้ำอยู่ตรงกลางกว้างประมาณ 1.5 เมตร เมื่อพระองค์เสด็จไปดูและนำไม้รวกแหย่ลงไปในบ่อนั้น ปรากฏว่าไม้ที่แหย่ลงไปขาดเป็นท่อน ๆ จึงได้สร้างเจดีย์ครอบบ่อน้ำนั้น ซึ่งสร้างขึ้นแบบธรรมดาขนาดกว้าง 7 เมตร สูง 20 เมตร พร้อมกับสร้างวิหารหลังหนึ่งอยู่ในแนวเดียวกับองค์เจดีย์ เจดีย์สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 1826 จึงได้เชิญนายญาณะ อุปสมบทเป็นเจ้าอาวาส ทำพิธีฉลองพร้อมเมืองใหม่ ปรากฏแสงไฟเรืองรองพุ่งออกมาจากยอดพระธาตุ เมื่อเห็นดังนั้น พญาภูคาจึงได้ตั้งชื่อวัดแห่งนี้ว่า "วัดพระธาตุเบ็งสกัด"
เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2487 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดพระธาตุเบ็งสกัดให้เป็นโบราณสถานแห่งชาติ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 61 ตอนที่ 65 มีการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2538
วัดมีโบราณสถาน ได้แก่ วิหารศิลปะแบบไทลื้อ มีขนาดความยาว 5 ห้อง เป็นอาคารปิดทึบทรงโรง มีมุขโถงบันไดขึ้นด้านหน้า 1 ห้อง มีหลังคา 2 ชั้น 2 ตับ มุงด้วยแป้นเกล็ด เจดีย์สร้างโดยช่างชาวน่าน สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 1826 พระธาตุได้รับการรบูรณปฏิสังขรณ์ในสมัยของพญาอนันตยศ มีการบูรณะลายทองเสาวิหารและเพดาน แท่นพระประธาน รวมถึงสร้างกำแพงแก้วรอบองค์พระธาตุ เมื่อ พ.ศ. 2400
ตำบลด่านนอก
ด่านนอก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดย องค์การบริหารส่วนตำบลด่านนอก
ปัจจุบันตำบลห้วยบงแบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน
มุฮัมมัด อัลอิดรีซี
อะบูอับดุลลอฮ์ มุฮัมมัด อัลอิดรีซี อัลกุรฏุบี อัลฮะซะนี อัสซับตี หรือเรียกสั้น ๆ ว่า อัลอิดรีซี (; ; ค.ศ. 1100–1165) เป็นนักภูมิศาสตร์ นักเขียนแผนที่ และนักวิทยาไอยคุปต์มุสลิมชาวอาหรับ ที่ช่วงหนึ่งอาศัยในปาแลร์โม ซิซิลี ในราชสำนักของรอเจอร์ที่ 2 มุฮัมมัด อัลอิดรีซี เกิดที่เซวตาของราชวงศ์อัลโมราวิด เขาเป็นผู้จัดทำ "ตาบุลารอเกริอานา" ซึ่งเป็นหนึ่งในแผนที่สมัยกลางที่ก้าวหน้าที่สุด
วัดสมหวัง (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
วัดสมหวัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดประดู่ อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดสมหวัง หรือ วัดสมหวังวนาราม มีชาวบ้านได้ร่วมกันบริจาคที่ดินสร้างเป็นที่พำนักสงฆ์และไปนิมนต์ หลวงพ่ออ้วน ถิรปัญโญ (พระถัน) จากจังหวัดนครปฐมมาเป็นผู้ดูแล เมื่อท่านมรณภาพ ในปี พ.ศ. 2514 ทำให้ที่พักสงฆ์แห่งนี้มีพระจำพรรษาบ้าง ไม่มีบ้าง เนื่องจากความเป็นอยู่ลำบาก ทั้งอาหารการกินและการสัญจร กระทั่งปี พ.ศ. 2524 พระครูโพธิวรสาร หรือหลวงพ่อประมวล โพธิวโร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน ได้เดินธุดงค์ผ่านมา ชาวบ้านเห็นวัตรปฏิบัติแล้วเกิดเสื่อมใสศรัทธา จึงนิมนต์ให้ท่านอยู่จำพรรษา และได้ร่วมกันบูรณะพัฒนาจนเป็นสำนักสงฆ์ จนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2535 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด ได้แก่ ศาลพ่อเฒ่าศักดิ์สิทธิ์อภินิหาร (หลวงปู่จ้อย) ศาลพ่อตาขุนทะเล (จระเข้) ซึ่งตามประวัติกล่าวว่าเป็นผู้ที่ร่ำเรียนวิชาอาคมมามากจนกลายร่างเป็นจระเข้ได้ และวิหารหลวงพ่ออ้วน อดีตเจ้าอาวาสวัด
Muhammad al-Idrisi
ตำบลโนนเมืองพัฒนา (อำเภอด่านขุนทด)
ตำบลหนองบัวละคร (อำเภอด่านขุนทด)
ตำบลหนองบัวตะเกียด (อำเภอด่านขุนทด)
ตำบลด่านนอก (อำเภอด่านขุนทด)
ตำบลกุดพิมาน (อำเภอด่านขุนทด)
ตำบลบ้านแปรง
บ้านแปรง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดย องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแปรง
ปัจจุบันตำบลบ้านแปรง แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน
วัดสำเร็จ
วัดสำเร็จ หรือ วัดมะเร็ต เล่ากันว่า ท่านขรัวพุดษร สร้างไว้ ตั้งแต่สมัยธนบุรี และจำพรรษาจนสิ้นอายุขัย สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดชทรงเขียนรายงานการเสด็จตรวจราชการหัวเมืองปักษ์ใต้ พ.ศ. 2427 ทูลเกล้าถวายแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ระบุว่าชื่อ วัดมะเรศ และกล่าวถึงขรัว พุดษร ว่า "ท่านขรัวพุดษรเป็นพระแต่ครั้งแผ่นดินขุนหลวงตากสร้างไว้ คนชาวเกาะสมุยนิยมนับถือว่ามีวิทยาอาคมศักดิ์สิทธิ์ตลอดการเจ็บไข้ จนถึงคนเดินเรือผ่านมาหน้าเกาะสมุยถูกคลื่นลม และบนบานคลื่นลมก็สงบเรียบร้อยไป เมื่อขรัวพุดษรตายแล้ว ราษฎรปลงศพเก็บอัฐิใส่โถแก้วตั้งไว้พร้อมเครื่องสักการบูชายังมีอยู่จนบัดนี้ ชาวเกาะถือว่าถ้าจะไปที่กันดารไปทัพเป็นต้น เชิญเอากระดูกขรัวพุดษรผูกคอไปด้วยอัน 1 เป็นที่นิยมนับถือกันมาก" อย่างไรก็ตามสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2340 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2423
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปศิลายวงซึ่งนำมาจากพม่า มีอายุเก่าแก่เกือบร้อยปี มีพระพุทธไสยาสน์สร้างด้วยหินปะการังและพระพุทธรูปเก่าตั้งเดิม กว่า 50 รูป ปัจจุบันวิหารแห่งนี้ได้ปิดกุญแจเอาไว้เพื่อป้องกันขโมย ผนังของวิหาร มีปรากฏรอยเท้าประทับอยู่ข้างฝาข้างประตูวิหาร เชื่อกันว่าเป็นรอยเท้าของขรัวพุดสอนที่ได้ประทับรอยเท้าเอาไว้ สถูปบรรจุอัฐิขรัวพุดษร หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2469 สร้างด้วยไม้ทั้งหลัง เป็นอาคารทรงปั้นหยา 2 ชั้น ยกพื้น มีใต้ถุนเตี้ย ๆ รูปแบบสถาปัตยกรรมไทยผสมผสานสถาปัตยกรรมจีน มีการฉลุลายลงบนแผ่นไม้ติดโยรอบบริเวณชายคาชั้นบน ตึกรับรองอาคันตุกะ ใช้เป็นที่รับรองพระภิกษุที่เดินทางมาพำนัก สร้างโดยพระภิกษุดำ ใจกว้าง (หมื่นพยาธิบำบัด) ซึ่งได้แบบอย่างมาจากลังกา เจดีย์หนึ่งในจำนวน 3 องค์ที่สร้างขึ้นในสมัยขรัวพุดษร ได้รับการบูรณะจากกรมศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2544 รูปทรงของเจดีย์เป็นศิลปะศรีวิชัย
ตำบลบ้านแปรง (อำเภอด่านขุนทด)
วัดกฤษณเวฬุพุทธาราม
วัดกฤษณเวฬุพุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทองเอน อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี มีที่ดินตั้งเนื้อที่วัด 21 ไร่ 46 ตารางวา
วัดกฤษณเวฬุพุทธาราม เดิมชื่อ วัดไผ่ดำ มีชื่อตามหมู่บ้านไผ่ดำ เพราะพื้นที่เดิมของหมู่บ้านและของวัดบางส่วนเป็นป่าไผ่ดำ สันนิษฐานว่าสร้างตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาหรือมากกว่านั้น เพราะวัดมีเจดีย์เก่าแก่ที่ปัจจุบันยังมีสภาพเกือบสมบูรณ์ จนเมื่อราว พ.ศ. 2465–2467 มีพระสงฆ์อยู่จำพรรษาบ้าง ว่างเว้นไปบ้าง จนถึง พ.ศ. 2470 ตั้งเป็นวัดและสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ โปรดให้พระสงฆ์ ในปกครองคณะธรรมยุตมาอยู่ประจำ โดยมีพระครูประพัฒนสีลคุณ (เอก ปวฑฺฒโน) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก วัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2480 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญได้แก่ เจดีย์โบราณมีฐานเจดีย์กว้าง 11 เมตร สูง 9 เมตร ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2515, 2530 และครั้งหลังเมื่อ พ.ศ. 2540 อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 18 เมตร พระประธานในอุโบสถ ชื่อ "พระพุทธโสภาคย์สักยมุนี" ขนาดพระเพลา 1.35 เมตร ศาลาบำเพ็ญกุศล กุฏิสงฆ์จำนวนหลายหลัง งอาคารเสียง-เป้า ปาลวัฒน์วิไชย หอระฆัง และฌาปนสถาน
นานิวะดันชิ
นานิวะดันชิ  เป็นกลุ่มศิลปินชายล้วนในสังกัด จอห์นนีแอนด์แอสโซซิเอทส์ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 2018 ในวันที่ 28 กรกฎาคม 2021 ได้ประกาศซีดีเดบิวต์ โดยซิงเกิลแรกออกในวันที่ 12 พฤศจิกายน 2021 ในชื่อ "อูบุเลิฟ" ภายใต้สังกัดเจสตรอม
นานิวะดันชิ เป็นกลุ่มศิลปินลำดับที่ 3 ของจอห์นนี ที่เปิดตัวขึ้นในภูมิภาคคันไซต่อจาก คันจานิ 8 และ จอห์นนีสเวสต์ ชื่อของวงมาจากชื่อแขวงนานิวะ ในเมืองโอซากะ
นานิวะดันชิมีกลุ่มแฟนคลับเรียกว่า "นานิฟามุ"
สมาชิกของนานิวะดันชิมีจำนวน 7 คนด้วยกัน ประกอบด้วย
ผลงานเพลงของนานิวะดันชิก่อนเปิดตัวอย่างเป็นทางการ ได้ปรากฎในเว็บไซต์ของ JASRAC
สนาม ม.มหิดล ศาลายา
เอสทีจี 45 (เอ็ม)
เอสทีจี 45 (เอ็ม) (ตัวย่อของ สตอมเกแวร์ 45,หรือ "ไรเฟิลจู่โจมแบบ 45") บางครั้งเรียกว่า เอ็มพี 45 (เอ็ม) เป็นปืนไรเฟิลจู่โจมต้นแบบที่พัฒนาโดยเมาเซอร์ สำหรับกองทัพแวร์มัคท์ เมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง โดยใช้ ระบบปฏิบัติการสะท้อนถอยหลังขัดกลอนลูกกลิ้งซึ่งเป็นนวัตกรรมใหม่ขณะนั้น ซึ่งภายหลังระบบนี้ถูกนำมาใช้เป็นระบบทำงานปืนที่มีชื่อเสียงอย่างเอ็มพี 5 และจี 3 มันยิงกระสุนกลางขนาด 7.92×33 มม. Kurz (หรือ "Pistolenpatrone 7.9 มม.") ที่อัตราการยิงประมาณ 450 นัดต่อนาที
ต้นกำเนิดของปืนไรเฟิลนี้สามารถสืบย้อนไปถึงปีสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อวิศวกรของ Mauser ที่ Light Weapon Development Group (Abteilung 37) ที่ Oberndorf am Neckar ออกแบบปืน MKb Gerät 06 (Maschinenkarabiner Gerät 06 หรือ "machine carbine instrument 06" ) ไรเฟิลจู่โจมต้นแบบซึ่งใช้กระสุนขนาดกลาง Kurz 7.92×33 มม. ครั้งแรกกับรุ่น Gerät 06 โดยใช้กลไกกลอนแบบลูกกลิ้งที่ใช้กับระบบแก๊ส ซึ่งต่างจากแบบใช้แรงสะท้อนถอยหลัง แต่เดิมระบบได้ดัดแปลงมาจากปืนกลเอ็มจี 42 แต่ด้วยลำกล้องปืนแบบนิ่งยึดติดกับโครงและใช้ก้านลูกสูบแก๊สแบบธรรมดา หลังจากได้สังเกตอาการกระดอนของลูกเลื่อนตามแนวแรงยิงของกลอนลูกกลิ้งปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติต้นแบบของ Gerät 03 ดร.คาร์ล เมเยอร์ หนึ่งในนักวิทยาศาสตร์ของเมาเซอร์ในขณะนั้น ตระหนักว่า ด้วยลักษณะรูปแบบทางกล อาจต้องยกเลิกระบบแก๊ส และให้กำเนิด Gerät 06H (คำต่อท้าย "H" เป็นตัวย่อของ halbverriegelt หรือ "half-locked") ถูกกำหนดให้เป็น เอสทีจี 45(เอ็ม) (Sturmgewehr 45(M))
แม้ว่าระบบทำงานจะดูเหมือนจะเรียบง่าย แต่การพัฒนาระบบปฏิบัติการของอาวุธปืนแบบสะท้อนถอยหลังขัดกลอนด้วยลูกกลิ้ง(Roller Delay Blowback)นั้นต้องใช้ความพยายามด้านเทคนิคและหาผู้เชี่ยวชาญที่ยาก เนื่องจากวิศวกรชาวเยอรมัน คณิตศาสตร์ และนักวิทยาศาสตร์คนอื่นๆ ต้องทำงานร่วมกันบนพื้นฐานที่เหมือนและแตกต่าง นำโดย Ott-Helmuth von Lossnitzer ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยอาวุธ Mauser Werke และกลุ่มนักพัฒนาอาวุธ การทดลองแสดงให้เห็นว่าระบบสะท้อนถอยหลังขัดกลอนด้วยลูกกลิ้งมีการกระดอนของลูกเลื่อน ในการจะต้านการกระดอนลูกเลื่อน ต้องหาตัวเลือกมุมที่สมบูรณ์แบบบนจมูกของหัวลูกเลื่อน นักคณิตศาสตร์ ดร. Karl Maier ได้จัดเตรียมการวิเคราะห์ ส่วนประกอบต่างๆ ในโครงการพัฒนา ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1943 Maier ได้คิดค้นสมการที่วิศวกรใช้ในการเปลี่ยนมุมในห้องลูกเลื่อนเป็น 45 °และ 27 °บนชิ้นส่วนล็อคที่สัมพันธ์กับแกนตามยาวเพื่อแก้ปัญหาการกระดอนของลูกเลื่อน ด้วยมุมเหล่านี้ อัตราส่วนการส่งผ่านแรงทางเรขาคณิตของโครงนำลูกเลื่อนไปยังหัวลูกเลื่อนจึงกลายเป็น 3:1 โครงนำลูกเลื่อนที่อยู่ด้านหลังจึงถูกบังคับให้เคลื่อนที่เร็วกว่าหัวลูกเลื่อนสามเท่า แรงด้านหลังบนโครงนำลูกเลื่อนและห้องลูกเลื่อนคือ 2:1 แรงและแรงผลักที่ส่งไปยังห้องลูกเลื่อนจะเพิ่มขึ้นตามแรงและแรงผลักที่ส่งไปยังโครงนำลูกเลื่อน การทำให้โครงนำลูกเลื่อนหนักขึ้นจะลดความเร็วการรีคอยล์ลง สำหรับโครงการ Mausers Gerät 06H/StG 45(M) Maier จะใช้หัวลูกเลื่อนขนาด 120 ก. และโครงนำลูกเลื่อน 360 ก. (อัตราส่วน 1 ถึง 3) อย่างไรก็ตาม การออกแบบต้องการให้ลูกเลื่อนเริ่มมีการเคลื่อนที่ในขณะที่กระสุนยังเคลื่อนที่คาอยู่ในลำกล้องปืนและขณะที่ปลอกที่อยู่ในรังเพลิงยังมีแรงดันเต็มที่อยู่ ซึ่งการใช้รังเพลิงแบบทั่วไปส่งผลให้มีการฉีกแยกส่วนจานท้ายของปลอกกระสุนระหว่างการทดสอบเนื่องจากปลอกขยายตัวนอกรังเพลิง ปัญหานี้แก้ไขได้ด้วยการเซาะช่องระบายก๊าซตามยาว 18 ร่องในรังเพลิง(Fluted chamber) ร่องเหล่านี้ที่ปลายของห้องรังเพลิงทำให้ก๊าซที่เผาไหม้บางส่วนไหลเข้ารังเพลิงลอยอยู่บริเวณคอและด้านหน้าของปลอกกระสุน ซึ่งจะทำให้แรงดันระหว่างพื้นผิวภายนอกกับภายในที่บริเวณด้านหน้าปลอกกระสุนมีขนาดเท่ากัน ซึ่งกระบวนการนี้จะทำให้ด้านหน้าปลอกกระสุนมีรอยไหม้เกรียมสีดำคล้ำเป็นเส้นตามยาวรอบปลอก ซึ่งกลายเป็นลักษณะเฉพาะสำหรับอาวุธขนาดเล็กที่ทำงานด้วยแรงสะท้อนถอยหลังขัดกลอนด้วยลูกกลิ้งในภายหลัง
อาวุธปืนแบบระบบแรงสะท้อนถอยหลังขัดกลอนหน่วงได้รับการจดสิทธิบัตรโดย Wilhelm Stähleและ Ludwig Vorgrimler ของ Mauser