pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อม จัดตั้งขึ้นตาม พระราชบัญญัติบรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อม พ.ศ. 2534 เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2534 เพื่อรับโอนกิจการและการดำเนินงานทั้งหมดของ กองทุนประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อม (กสย.) ทำหน้าที่ช่วยเหลือวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ผ่านกลไกการค้ำประกันสินเชื่อ สร้างความเชื่อมั่นให้กับสถาบันการเงินในการอนุมัติสินเชื่อมากขึ้น ช่วยให้ผู้ประกอบการ SMEs ที่มีศักยภาพ แต่ขาดหลักประกัน หรือหลักประกันไม่เพียงพอได้รับวงเงินที่เพียงพอกับความต้องการ
เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2535 มีทุนจดทะเบียนแรกเริ่มจำนวน 400 ล้านบาท ต่อมาเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 กระทรวงการคลังได้ดำเนินการเพิ่มทุนอีกจำนวน 4,000 ล้านบาท ทำให้ บสย. มีทุนจดทะเบียนเพิ่มขึ้นเป็น 4,400 ล้านบาท
ต่อมาในช่วงปลายปี พ.ศ. 2548 ที่ประชุมใหญ่วิสามัญผู้ถือหุ้นได้มีมติพิเศษเพิ่มทุนอีกจำนวน 2,000 ล้านบาท โดยในปี พ.ศ. 2551 ได้เรียกให้ผู้ถือหุ้นที่แสดงความประสงค์ ซื้อหุ้นเพิ่มทุนดังกล่าวชำระเงินค่าหุ้นบางส่วน รวมแล้วเป็นทุนจดทะเบียนที่ชำระแล้ว จำนวน 6,702.47 ล้านบาท
เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2560 ประกาศใช้พระราชบัญญัติบรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติบรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อม พ.ศ. 2534 ขยายขอบเขตการดำเนินงาน บสย. สามารถค้ำประกันการให้สินเชื่อของผู้ให้บริการที่ไม่ใช่สถาบันการเงิน (Non-bank) ซึ่งให้บริการสินเชื่อแก่ภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมได้ รวมถึงเพื่อขยายขอบเขตการค้ำประกันให้ครอบคลุมถึงสินเชื่อประเภทอื่นที่มิใช่ความหมายโดยทั่วไป
จางอูยอง
เจย์ ปาร์ค
สกุลยางโอน
สกุลยางโอน หรือ Polyalthia เป็นสกุลของพืชในวงศ์ Annonaceae ประกอบด้วยสมาชิกดังต่อไปนี้:
แบ็ค อาย-ย็อน
Polyalthia
สกุลกะหนานปลิง
สกุลกะหนานปลิง หรือ Pterospermum เป็นสกุลของพืชมีดอกในวงศ์ Sterculiaceae ซึ่งปัจจุบันรวมอยู่ในวงศ์ Malvaceae ในระบบ Angiosperm Phylogeny Group "Pterospermum" มาจากภาษากรีก 2 คำ "Pteron" และ "Sperma" หมายถึง "เมล็ดมีปีก"
มีสปีชีส์ที่เป็นที่ยอมรับ 10 สปีชีส์ในสกุลนี้
Pterospermum
สกุลชิงชี่
สกุลชิงชี่ หรือCapparis เป็นสกุลของพืชมีดอกในวงศ์ Capparaceae ซึ่งรวมอยู่กับวงศ์ Brassicaceae ในระบบ APG II กระจายพันธุ์ในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน.
Capparis
ลมสินค้า
วิกฤติการณ์การเงินโชวะ
โรคชากาส
โรคชากาส หรือ อเมริกันทริพาโนโซม คือโรคเขตร้อนซึ่งเป็นโรคที่เกิดจากปรสิตจากสัตว์เซล์เดียว ซึ่งเป็นพาหะของเชื้อ "Trypanosoma cruzi"  ส่วนมากเชื้อนี้จะถูกแพร่โดยแมลงที่ชื่อ มวลเพชรฆาต อาการของโรคจะเปลี่ยนแปลงไปตามระยะของการติดเชื้อ ส่วนใหญ่ในระยะเริ่มแรก มักจะไม่แสดงอาการหรือมีอาการเพียงเล็กน้อย ได้แก่: มีไข้ ต่อมน้ำเหลืองบวม ปวดศีรษะ หรือการบวมในบริเวณที่ถูกกัด หลังจาก 8–12 สัปดาห์ ผู้ป่วยจะเข้าสู่ระยะเรื้อรังและในผู้ป่วย 60–70% จะไม่มีอาการอื่นใดอีก ส่วนผู้ป่วยอีก 30 ถึง 40% จะมีอาการอื่น ๆ เป็นเวลา 10 ถึง 30 ปีหลังจากที่ได้รับเชื้อครั้งแรก อาการเหล่านี้ได้แก่ห้องล่างของหัวใจโต และประมาณ 20 ถึง 30% อาจนำไปสู่ภาวะหัวใจวาย ในผู้ป่วยราว 10% อาจเกิดภาวะหลอดอาหารขยายใหญ่ขึ้น หรือลำไส้ใหญ่ขยายใหญ่ขึ้นอีกด้วย
สาเหตุและการวินิจฉัย.
โดยทั่วไป "T. cruzi" แพร่สู่มนุษย์และสัตว์อื่นโดยสัตว์ดูดเลือดที่ชื่อ "มวนเพชฌฆาต" ซึ่งเป็นสัตว์ในตระกูลย่อยของ Triatominae แมลงเหล่านี้มักเป็นที่รู้จักในชื่อต่าง ๆ กันไปตามท้องถิ่น เช่น: "vinchuca" ในอาร์เจนตินา โบลิเวีย ชิลี และปารากวัย, "barbeiro" ( barber) ในบราซิล, "pito" ในโคลอมเบีย, "chinche" ในอเมริกากลาง และ "chipo" ในเวเนซุเอลา เชื้อโรคนี้อาจแพร่โดย การรับเลือด, การปลูกถ่ายอวัยวะ, การรับประทานอาหารที่มีปรสิตนี้ปนเปื้อนอยู่ และ จากมารดาสู่ทารกในครรภ์ การวินิจฉัยโรคระยะแรกเริ่มคือ การตรวจหาตัวปรสิตในเลือดโดยใช้กล้องจุลทรรศน์ โรคระยะเรื้อรังมีการวินิจฉัยโดยการตรวจสอบสารภูมิต้านทานสำหรับ "T. cruzi" ในเลือด
โดยทั่วไปการป้องกันคือการกำจัดมวนเพชฌฆาตและหลีกเลี่ยงการถูกกัดโดยแมลงเหล่านี้ การป้องกันอื่น ๆ ได้แก่ การตรวจคัดกรองเลือดที่ใช้ในการถ่ายเลือด นับจนถึงปี พ.ศ. 2556 ยังไม่มีการพัฒนาวัคซีนป้องกันโรคนี้ โรคระยะเริ่มแรกนั้นสามารถรักษาได้ด้วยยา benznidazole หรือ nifurtimox ผลการรักษาด้วยยาเหล่านี้มักเป็นการรักษาที่หายขาดเสมอหากได้รับยาในระยะแรกเริ่ม อย่างไรก็ตามประสิทธิภาพของยาจะยิ่งด้อยลงถ้าผู้ป่วยติดเชื้อโรคชากาสเป็นเวลานานยิ่งขึ้น การใช้ยาดังกล่าวในโรคระยะเรื้อรังอาจชะลอหรือป้องกันการเกิดอาการระยะสุดท้ายได้ ยา Benznidazole และ nifurtimox มีผลข้างเคียงชั่วคราวในผู้ใช้ประมาณ 40% ซึ่งได้แก่ ความผิดปกติของผิวหนัง ความเป็นพิษต่อสมอง และการระคายเคืองของระบบการย่อยอาหาร
มีการประมาณว่าคนที่เป็นโรคชากาสมีจำนวน 7 ถึง 8 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ใน เม็กซิโก อเมริกากลาง และ อเมริกาใต้ โรคนี้เป็นสาเหตุของการเสียชีวิตประมาณ 12,500 รายต่อปี นับจนถึงปี พ.ศ. 2549 ผู้ที่ป่วยเป็นโรคนี้ส่วนใหญ่เป็นคนยากจน และผู้ที่ป่วยเป็นโรคนี้ส่วนใหญ่มักไม่ทราบว่าตนติดเชื้อ การขยายเขตอยู่อาศัยของพลเมืองที่ครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ ได้ทำให้จำนวนพื้นที่ที่พบโรคชากาสเพิ่มมากขึ้น และพื้นที่ที่พบโรคนี้ยังรวมถึงประเทศในยุโรปหลายประเทศ และสหรัฐ อีกทั้งยังพบโรคนี้มากขึ้นในหลายปีจนถึงปี พ.ศ. 2557 ในปี พ.ศ. 2452 มีการแถลงถึงโรคนี้เป็นครั้งแรกโดยการ์ลุส ชาเกส (Carlos Chagas) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อโรคนี้ โรคนี้ยังส่งผลกระทบต่อสัตว์อื่น ๆ อีกกว่า 150 ชนิด
โรคพยาธิกีเนีย
โรคพยาธิกีเนีย  เป็นการติดเชื้อจาก พยาธิกีเนีย คนติดเชื้อโรคนี้เมื่อดื่มน้ำที่มี ตัวไรน้ำ ที่มี ตัวอ่อนของพยาธิกีเนีย เริ่มแรกจะไม่มีอาการ แต่เมื่อประมาณหนึ่งปีผ่านไป ผู้ที่ติดเชื้อจะเริ่มมีความรู้สึกปวดแสบปวดร้อนจากแผลผุพองเนื่องจากพยาธิตัวเมียมาปล่อยตัวอ่อนที่บริเวณผิวหนัง ซึ่งโดยมากมักพบที่ขา ไม่กี่สัปดาห์หลังจากนั้นพยาธิก็จะโผล่ออกมาจากผิวหนัง ในช่วงเวลานี้ การเดินหรือการทำงานจะทำได้ยากลำบากมาก แทบไม่เคยพบการเสียชีวิตที่มีโรคนี้เป็นสาเหตุ
มนุษย์เป็นสัตว์ชนิดเดียวเท่านั้นที่ทราบว่ามีการติดเชื้อพยาธิกีเนีย พยาธินี้กว้างประมาณหนึ่งหรือสองมิลลิเมตรและตัวเต็มวัยเพศเมียจะยาว 60 ถึง 100 เซนติเมตร(พยาธิตัวเมียจะสั้นกว่าตัวผู้มาก) ภายนอกร่างกายมนุษย์ ไข่พยาธิจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินสามสัปดาห์ ไข่พยาธิเหล่านี้จะต้องถูกกินโดยตัวไรน้ำก่อนช่วงเวลานี้ ตัวอ่อนของพยาธิที่อยู่ภายในตัวไรน้ำจะมีชีวิตอยู่ได้นานถึงสี่เดือน ด้วยเหตุนี้ โรคนี้จึงเกิดขึ้นกับผู้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่นั้นๆ ทุกๆ ปี โดยทั่วไปมักใช้อาการและอาการแสดงของโรคเป็นพื้นฐานในการวินิจฉัยโรค
การป้องกันคือการวินิจฉัยโรคตั้งแต่เนิ่นๆ และจากนั้นจึงป้องกันโดยอย่าให้ผู้ติดเชื้อแช่แผลในน้ำที่ใช้ดื่ม การป้องกันวิธีอื่นๆ ได้แก่: การจัดหาแหล่งน้ำสะอาดหรือการกรองน้ำถ้าน้ำนั้นไม่สะอาด การกรองน้ำด้วยผ้าก็มักเพียงพอแล้ว การแก้ไขน้ำดื่มที่ปนเปื้อนก็อาจจะทำได้โดยใส่สารเคมีที่ชื่อว่า เทเมฟอส เพื่อฆ่าตัวอ่อน โรคนี้ไม่มียารักษาหรือวัคซีนป้องกัน พยาธิอาจจะถูกกำจัดออกจากร่ายกายได้อย่างช้าๆ โดยการใช้ก้านไม้ม้วนตัวพยาธิแล้วค่อยๆ ดึงออกมา ซึ่งอาจใช้เวลาหลายสัปดาห์ แผลจะเกิดจากการที่พยาธิโผล่ตัวออกมาซึ่งอาจมีการติดเชื้อแบคทีเรีย ความเจ็บปวดอาจจะยังคงเกิดขึ้นต่อไปอีกเป็นเวลาหลายเดือนหลังจากที่พยาธิถูกกำจัดแล้ว
ข้อมูลทางระบาดวิทยาและประวัติ.
ในปี 2556 มีการรายงานเกี่ยวกับโรคนี้จำนวน 148 ราย ซึ่งลดลงจากจำนวน 3.5 ล้านรายในปี 2529 โรคนี้ยังคงมีอยู่เฉพาะใน 4 ประเทศของแอฟริกาจากจำนวน 20 ประเทศในระหว่างปี 2523-2533 ประเทศที่มีจำนวนการติดเชื้อสูงสุดคือ ซูดานใต้ มีแนวโน้มว่าพยาธิชนิดนี้อาจจะเป็น พยาธิก่อโรค ชนิดแรกที่จะถูกกำจัดให้หมดสิ้น พยาธิกีเนียเป็นพยาธิที่รู้จักกันมาตั้งแต่ยุคโบราณ มันถูกกล่าวถึงในประวัติทางการแพทย์ของอียิปต์ ปาปิรุสเอแบส เมื่อประมาณ 1550 ปี ก่อนคริสต์ศักราช ชื่อ dracunculiasis นี้ผันมาจาก ละติน ที่แปลว่า "ความเจ็บปวดจากมังกรตัวน้อย" ในขณะที่ชื่อ "พยาธิกีเนีย" เกิดขึ้นหลังจากที่ชาวยุโรปพบเห็นโรคที่ชายฝั่งของประเทศ กินี ของ แอฟริกาตะวันตก ในศตวรรษที่ 17 พยาธิที่เป็นสาเหตุของโรคในสัตว์อื่นๆ มีสายพันธ์ที่คล้ายคลึงกับพยาธิกีเนีย ซึ่งพยาธิเหล่านี้ไม่พบว่ามีการติดเชื้อในมนุษย์ โรคนี้ถูกจัดว่าเป็น โรคเขตร้อนที่ถูกละเลย
เฮอร์มันน์ ฟอน เฮล์มโฮลทซ์
ไมเคิล ยอน
ไมเคิล ยอน (; เกิด 1964) เป็นนักเขียนชาวอเมริกันและช่างภาพ เขาทำงานอยู่ในกองกำลังพิเศษในช่วงต้นทศวรรษที่ 1980 และกลายเป็นนักเขียนในช่วงกลางทศวรรษที่ 1990 เขามุ่งเน้นไปที่การเขียนหลังจากที่ทหารบุกอิรัก ยอนเข้าร่วมหลายครั้งในการฝังตัวกับทหารอเมริกันและอังกฤษ โดยมีผลงานที่โดดเด่นที่สุดในอิรักกับกองพันที่ 1 กรมทหารราบที่ 24 กองพลทหารราบที่ 25 (1st Battalion, 24th Infantry Regiment) ในโมซุล ประเทศอิรัก ที่จบลงในเดือนกันยายนปี 2005
ยอนมักมีเรื่องระหองระแหงกับแกนนำทางการทหาร (ทหารที่มียศสูง) ของสหรัฐ โดยโต้เถียงกันในเรื่องรายงานของเขา แต่ครั้งหนึ่งยอนมีความสุขกับฉายา "ร็อคสตาร์" ที่เขาได้รับในหมู่ทหารของแต่ละบุคคลตามที่ไบรอันวิลเลียมส์เอ็นบีซี การรายงานของยอนได้รับการกล่าวถึงโดยหน่วยงานของสื่อกระแสหลักจำนวนมากและเขาได้รับรางวัลในปี 2005 2007 และรางวัล Weblog Award ในปี 2008 ในปีเดียวกันนิวยอร์กไทม์สรายงานว่าเขาได้ใช้เวลามากขึ้นกับการฝังตัวอยู่กับหน่วยรบกว่านักข่าวอื่นๆ ในอิรัก เขาเปลี่ยนโฟกัสของบล็อกของเขาออกจากอิรักไปยังอัฟกานิสถานในเดือนสิงหาคมปี 2008 โดยผลงานของเขาได้รับการสนับสนุนหลักจากการบริจาคจากผู้อ่าน
Michael Yon
ว็อลฟส์บวร์ค  เป็นเมืองหนึ่งในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี มีฐานะเป็นเมืองอิสระ ("kreisfreie Stadt") ตามการบริหารเขตปกครองของเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของรัฐ ปัจจุบันมีประชากรราว 123,000 คน ถือเป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 5 ของรัฐนีเดอร์ซัคเซินหากเรียงตามจำนวนประชากร เมืองนี้เป็นที่รู้จักในฐานะที่ตั้งสำนักงานใหญ่โฟล์กสวาเกนกรุ๊ป ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1938 (พ.ศ. 2481)
ว็อลฟส์บวร์คเป็นส่วนหนึ่งของ "เขตปริมณฑลฮันโนเฟอร์-เบราน์ชไวค์-เกิททิงเงิน-ว็อลฟส์บวร์ค" ซึ่งมีประชากรทั้งหมดราว 3.9 ล้านคน เมืองใหญ่แห่งอื่นที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงได้แก่ เบราน์ชไวค์ (ประชากร 247,000) ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงใต้ราว 26 กิโลเมตร มัคเดอบวร์ค (ประชากร 230,000) ห่างออกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 64 กิโลเมตร และฮันโนเฟอร์ (ประชากร 518,000) ทางตะวันตกราว 74 กิโลเมตร
ว็อลฟส์บวร์คตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศเยอรมนี ณ พิกัด มีลักษณะทางภูมิศาสตร์เป็นที่ราบ ตั้งอยู่บริเวณรอยต่อทิศใต้ของหุบเขาแม่น้ำสมัยบรรพกาล ปัจจุบันมีคลองมิทเทิลลันด์คานาล ("Mittellandkanal", คลองกลางแผ่นดิน) ซึ่งเป็นคลองขุดที่ยาวที่สุดในเยอรมนี (ยาว 325 กิโลเมตร) ไหลผ่านใจกลางเมืองจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก นอกจากนี้ยังมีแม่น้ำอัลเลอร์ ("Aller") ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของตัวเมือง ไหลจากทิศตะวันออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ เขตปกครองที่มีอาณาเขตติดต่อกับเมืองว็อลฟส์บวร์คได้แก่ อำเภอ ("Landkreis") กิฟฮอร์น และอำเภอเฮล์มชเทดท์ จุดที่สูงที่สุดของเมืองอยู่ในเขต "Almke" สูงกว่าระดับน้ำทะเลปานกลาง 140 เมตร ส่วนจุดที่ต่ำที่สุดคือพื้นที่ชุ่มน้ำ "Ilkerbruch" ทางทิศตะวันตกของเมือง สูงกว่าระดับน้ำทะเล 54 เมตร เมืองว็อลฟส์บวร์คมีพื้นที่ราว 204 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเขตเกษตรกรรม (41.9%) รองลงมาคือพื้นที่ป่าไม้ (23.7%) อาคารและพื้นที่ใช้สอย (17.1%) และอื่น ๆ
ข้อมูลด้านภูมิอากาศระบุว่า เมืองว็อลฟส์บวร์คมีปริมาณหยาดน้ำฟ้าเฉลี่ย 532 มิลลิเมตรต่อปี ซึ่งค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับทั้งประเทศ หยาดน้ำฟ้าส่วนใหญ่จะเกิดในเดือนมิถุนายน ส่วนเดือนที่อากาศแห้งที่สุดคือเดือนตุลาคม ซึ่งเดือนมิถุนายนจะมีปริมาณน้ำฝนมากกว่าเดือนตุลาคมราว 1.9 เท่า นอกจากนี้โดยทั่วไปแล้วปริมาณน้ำฝนของทั้งปีจะต่างกันเพียงเล็กน้อยและมีค่าเฉลี่ยใกล้เคียงกันทุกเดือน
เมืองว็อลฟส์บวร์คแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 40 เขต ("Stadtteil") เขตแห่งเดียวหรือหลายเขตรวมกันยังสามารถแบ่งการปกครองออกเป็นท้องถิ่น 16 แห่ง ("Ortschaft") ท้องถิ่นแต่ละแห่งมีสภาท้องถิ่น ("Ortsrat") เป็นของตนเอง แต่ละสภาท้องถิ่นมีนายกเทศมนตรี ("Ortsbürgermeister") เป็นผู้นำท้องถิ่น ประชาชนที่พำนักในท้องถิ่นนั้นสามารถเลือกตั้งคณะกรรมการท้องถิ่นขึ้นมาได้โดยตรง สภาท้องถิ่นก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี 1972 ขณะนั้นยังแบ่งการปกครองออกเป็นท้องถิ่น 11 แห่ง จนถึงปี 2001 เมืองว็อลฟส์บวร์คจึงประกอบด้วยท้องถิ่นทั้งสิ้น 16 แห่ง รายชื่อท้องถิ่นและเขตแสดงดังต่อไปนี้
นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ของเมืองที่ไม่ได้มีสถานะเป็นทั้งเขตหรือท้องถิ่นเลย เรียกว่า "เขตพิเศษ" ("Sonderbezirk") ตั้งอยู่ใจกลางเมืองว็อลฟส์บวร์ค พื้นที่นี้เป็นที่ตั้งของอาคารสำนักงานและโรงงานในเครือโฟล์คสวาเกนกรุ๊ป รวมถึงพื้นที่พักผ่อนหย่อนใจอัลเลอร์พาร์ก (Allerpark) ที่ประกอบด้วยทะเลสาบ สวนสาธารณะของเมือง พิพิธภัณฑ์ และสนามกีฬา
ใจกลางเมืองว็อลฟส์บวร์คค่อนข้างแตกต่างจากเมืองอื่นในเยอรมนี แทนที่ใจกลางเมืองจะเต็มไปด้วยสิ่งปลูกสร้างเก่าแก่ยุคกลาง เมืองแห่งนี้กลับมีใจกลางเมืองเป็นแหล่งท่องเที่ยวสมัยใหม่ชื่อว่า "เอาโทชตัดท์" (Autostadt) อย่างไรก็ตามเมืองแห่งนี้ยังคงมีสิ่งปลูกสร้างและสถาปัตยกรรมเก่าแก่ของเมืองกระจายไปตามเขตต่าง ๆ รวมทั้งปราสาทว็อลฟส์บวร์คทางทิศเหนือของเขตพิเศษ ปราสาทแห่งนี้ตั้งอยู่บนเนินเขาเหนือแม่น้ำอัลเลอร์ ภายในเอาโทชตัดท์เป็นที่ตั้งของสวนพิพิธภัณฑ์ จัดแสดงรถยนต์ในเครือโฟล์คสวาเกน ได้แก่ โฟล์คสวาเกน เอาดี้ SEAT Škoda Auto ลัมโบร์กีนี บูกัตติ และปอร์เช่ นอกจากนี้ เอาโทชตัดท์ยังประกอบด้วยแหล่งเรียนรู้ท้องฟ้าจำลอง ศูนย์วิทยาศาสตร์เฟโน (phæno) ซึ่งเป็นศูนย์วิทยาศาสตร์แห่งหนึ่งที่ใหญ่ที่สุดในเยอรมนี พิพิธภัณฑ์ศิลปะว็อลฟส์บวร์ค (Kunstmuseum Wolfsburg) โรงแรม และสวนน้ำบาเดลันด์ (BadeLand) ที่ใหญ่ที่สุดในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน
สโมสรกีฬาอาชีพที่มีชื่อเสียงที่สุดของเมืองว็อลฟส์บวร์คคือ "เฟาเอฟเอล ว็อลฟส์บูร์ก" ก่อตั้งปี ค.ศ. 1945 มีสนามประจำทีมคือ โฟล์กสวาเกนอาเรนา ตั้งอยู่ระหว่างเอาโทชตัดท์และสวนสาธารณะอัลเลอร์พาร์ก โดยสโมสรฟุตบอลชายลงเล่นในระดับบุนเดิสลีกา ซึ่งเคยได้แชมป์สูงสุดของลีกในฤดูกาล 2008-09 แชมป์เดเอ็ฟเบ-โพคาลปี 2015 และแชมป์เดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพปี 2015 สำหรับสโมสรฟุตบอลหญิงซึ่งถือว่าประสบความสำเร็จมากเช่นกัน ได้แชมป์บุนเดิสลีกา (หญิง) ในปี 2013 และ 2014 แชมป์เดเอ็ฟเบ-โพคาล (หญิง) ปี 2013 และ 2015 และยังได้แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกหญิงติดต่อกันถึงสองสมัยในปี 2013 และ 2014 นอกจากนี้ยังมีสโมสรฮอกกี้น้ำแข็ง "Grizzly Adams Wolfsburg" ซึ่งอยู่ในตำแหน่งต้นของลีกฮอกกี้น้ำแข็งของเยอรมนีอีกด้วย
ว็อลฟส์บวร์คมีเมืองพี่น้อง ดังนี้
โวล์ฟสบวร์ก
การดักจับและการแยกเก็บคาร์บอน
พระสุชาตพุทธเจ้า
หลังจากศาสนาของพระสุเมธพุทธเจ้า ล่วงไปแล้ว ในมัณฑกัป เดียวกัน พระพุทธเจ้าได้อุบัติขึ้นอีกพระองค์ทรงพระนามว่า พระสุชาตพุทธเจ้า
พระสุชาตพุทธเจ้า ประสูติเป็นสุชาตะราชกุมาร แห่งวงศ์กษัตริย์เมืองสุมงคล พระราชบิดาทรงพระนามว่าพระเจ้าอุคคตะ พระราชมารดาทรงพระนามว่า พระนางปภาวดี สุชาตะราชกุมารทรงเกษมสำราญ
ในปราสาท ๓ หลังได้ ๙,๐๐๐ ปี อันได้แก่ สิรี อุปสิรี และสิรินันทะ ทรงมีพระอัครมเหสีพระนามว่า พระนางสิรินันเทวี และทรงมีพระสนมนารีแวดล้อม ๒๓,๐๐๐ นาง วันหนึ่งพระสุชาตะราชกุมารทรงทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้ง ๔ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และสมณะ จึงทรงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางสิรินันทเทวีประสูติพระโอรสพระนามว่า อุปเสนกุมาร จึงทรงเสด็จออกบรรพชาโดยประทับม้าต้น นามว่า หังสวหัง มีผู้ออกบรรพชาตามพระองค์ ๑ โกฏิ พระสุชาตะราชกุมารทรงบำเพ็ญเพียรเป็นเวลา ๙ เดือน ทรงรับข้าวปายาสจากธิดาของสิรินันทนเศรษฐี แห่งสิรินันทนนคร และทรงรับหญ้าคา
๘ กำจาก สุนันทอาชีวก ปูลาดใต้ต้นมหาเวฬุ (ต้นไผ่ใหญ่) เป็นโพธิบัลลังก์ และได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า พระสุชาตพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา แก่พระสุทัสสนกุมาร และเทวกุมารพร้อมทั้งบริวาร ณ
สุมังคลราชอุทยาน กรุงสุมงคล
ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระสุชาตพุทธเจ้าบังเกิดขึ้น ๓ วาระ คือ.
ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่สัตว์ ๘๐ โกฏิ
ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่สัตว์จำนวน ๓,๗๐๐,๐๐๐
ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่สัตว์จำนวน ๖,๐๐๐,๐๐๐
พระสุเมธะพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ.
พระสุชาตพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง ๕๐ ศอก มีพระรัศมีแผ่ไปไม่มีประมาณ เมื่อพระชนมายุได้ ๙๐,๐๐๐ ปี จึงปรินิพพาน
ความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโคดม.
ครั้งนั้นพระโคตมสัมมามัมพุทธเจ้า ได้บังเกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ได้ทรงทราบว่าพระพุทธเจ้าได้อุบัติในโลกแล้ว ก็ได้รับฟังพระธรรมคำสอนจากพระสุชาตพุทธเจ้า พระเจ้าจักรพรรดิเกิดความเลื่อมใส จึงได้ถวายทวีปทั้ง ๔ และรัตนะ ๗ ประการแก่คณะพระภิกษุอันมีพระพุทธเจ้าเป็นประทาน และได้บวชเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนา ครั้งนั้น พระสุชาตสัมพุทธเจ้าทรงตรัสพุทธพยากรณ์ว่า
"ท่านผู้นี้จักเป็นพระพุทธเจ้า ในที่สุดสามหมื่นกัป ทรงพระนามว่า พระศรีศากยมุนีโคดมพุทธเจ้า"
พระภิกษุจักรพรรดิได้ฟังดังนั้น จึงตั้งมั่นในความเพียร ศึกษาคำสั่งสอนของพระศาสดาจนสิ้นอายุขัย
คลองชัยนาท-อยุธยา
ทิพย กรุ๊ป โฮลดิ้งส์
ทิพย กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ หรือในอดีตคือ บริษัท ทิพยประกันภัย จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทประกันภัยและประกันชีวิตในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2494 โดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เคยมีสถานะเป็นรัฐวิสาหกิจ ในระหว่างปี พ.ศ. 2518 ถึงปี พ.ศ. 2537
ทิพยประกันภัย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 ภายใต้ชื่อ "บริษัท ประกันภัย เอเชียติ๊ก จำกัด" (ต่อมาเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น"รัชตประกันภัย" ในปี 2495)โดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ด้วยเงินลงทุนจำนวน 2,000,000 บาท มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นบริษัทประกันภัยแก่กิจการและสินทรัพย์ของบริษัทหลายแห่งที่จอมพลสฤษดิ์กำกับดูแลอยู่ในขณะนั้นต่อมาในปี พ.ศ. 2507 ได้มีการโอนหุ้นบางส่วนของจอมพลสฤษดิ์ กับส่วนของท่านผู้หญิงวิจิตรา ธนะรัชต์ ไปเป็นของกระทรวงการคลัง กระทั่งในปี พ.ศ. 2518 ได้มีการโอนหุ้นบางส่วนให้กระทรวงการคลัง รวมจำนวนทั้งสิ้นร้อละ 55.6 จึงส่งผลให้ทิพยประกันภัย มีสถานะเป็นรัฐวิสาหกิจในสังกัดกระทรวงการคลัง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้แปรรูปบริษัทจากการเป็นรัฐวิสาหกิจมาเป็นบริษัทมหาชน เพื่อสนับสนุนนโยบายของรัฐบาลตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 7 จากนั้นนับตั้งแต่วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2538 จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น "บริษัทมหาชน" อย่างสมบูรณ์ โดยมีกระทรวงการคลัง ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) ธนาคารออมสิน และการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่
เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2564 บริษัท ทิพย กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน) เป็นวันแรกที่ ทิพย กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ เข้าซื้อขายแทนหุ้นบริษัท ทิพยประกันภัย จำกัด (มหาชน)
บริษัท ทิพยประกันภัย จำกัด (มหาชน) เริ่มซื้อขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2539
บริษัท ทิพยประกันภัย จำกัด (มหาชน)
จุงอิชิโร โคะอิซุมิ
หวัง ลั่วตัน
หวังลั่วตัน (; ชื่อภาษาอังกฤษ: May Wang) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวจีน ที่กำลังโด่งดังจากเรื่อง เว่ยจื่อฝุ จอมนางบัลลังก์ฮั่น ทางช่อง PPTV เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคมพ.ศ. 2527 เธอจบการศึกษาจาก Beijing Film Academy เมื่อปี 2548
จิ่ง เถียน
จิ่ง เถียน (; เกิด 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2531) เป็นนักแสดงหญิงชาวจีน สำเร็จการศึกษาจาก Beijing Dance Academy และ Beijing Film Academy
หมี เซียะ
พรรคเดโมแครติก (สหรัฐอเมริกา)
เมย์เดย์ (วงดนตรีไต้หวัน)
เมย์เดย์เป็นวงดนตรีไต้หวันแนว alternative rock เกิดจากการตั้งวงในช่วงยุค 90's ของสมาชิกทั้ง 5 คน ได้แก่ Ashin (ร้องนำ), Monster และ Stone (กีตาร์), Masa  (เบส) และ Guan You (กลอง)
เมย์เดย์ หรือ อู่เยว่เทียน (แปลว่าวันแรงงาน) วงร็อค อันดับหนึ่งขวัญใจวัยรุ่นไต้หวัน
ประกอบไปด้วยสมาชิก5คน คือ อาซิ่น ร้องนำ สรือโถว ไกว้โซว่ มือกีต้าร์ หม่าซา มือเบส และเยี่ยนหมิง มือกลอง
เส้นทางสายดนตรีของพวกเขาไม่สวยงามเหมือนกับที่ใครๆคิดกัน เมย์เดย์เริ่มต้นผลงานของเขาด้วยการออกอัลบั้มใต้ดินก่อน
ผลงานของพวกเขาเข้าตาค่ายเพลง จึงได้ออกอัลบั้มเต็มบนดินครังแรกในปี1999
เสน่ห์ของเมย์เดย์อยู่ที่ ดนตรีที่มีลักษณะโดดเด่นไม่เหมือนใคร มีสีสันหลากหลาย ใช้ซาวด์แปลกๆ ไม่จำกัดตัวเองอยู่ที่ความเป็นร็อคเท่านั้น
หลายๆเพลงเป็นบัลลาด หรือ ป๊อปที่สนุกสนาน ในส่วนของดนตรี พวกเขาทั้ง5จะช่วยกันทำเองทั้งหมด โดยมีหัวหอกใหญ่คือ สรือโถว และอาซิ่น
ในส่วนของเนื้อร้อง ขอบอกได้เลยว่า ต้องยกนิ้วให้อาซิ่น เนื้อเพลงทุกเพลงของเมย์เดย์ต่างกลั่นกรองออกมาจากสมองสุดอัจฉริยะของอาซิ่น
ด้วยความที่เป็นหนอนหนังสือในวัยเด็กของเขา ทำให้ภาษาที่ใช้ในบทเพลงดูสวยงาม อ่อนไหว
มุมมองของเพลงสะท้อนภาพชีวิตที่สับสนของวัยรุ่น การแสวงหาความหมายของช่วงชีวิต และความรัก
การเปรียบเปรย หรือการเล่นคำแนวกลอนกลบทนั้น กลับไม่ทำให้เนื้อหาดูเว่อร์กว่าความเป็นจริงเลย ทุกอย่างทั้งหมดทั้งสิ้น สะท้อนภาพสังคมที่แท้จริงได้เป็นอย่างดี
เรียกว่าเมย์เดย์ เป็น"ตัวแทน" ความรู้สึกของวัยรุ่นก็ย่อมได้ เขาพูดในสิ่งที่อยู่ในใจของวัยรุ่น ซึ่งบางทีวัยรุ่นเองก็กลั่นกรองออกมาไม่ได้
เมย์เดย์ อู่เยว่เทียน นับว่าเป็นวงดนตรีที่ถ่ายทอดภาษาที่ละเมียดละไมราวกับเพลงคลาสสิก ให้สอดคล้องกับจังหวะจริงใจ ตรงไปตรงมาอย่างดนตรีร็อคได้อย่างลงตัว
เมย์เดย์จัดเป็นวงดนตรีร็อคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในทศวรรษนี้ พวกเขารู้ใจวัยรุ่น รู้ว่าวัยรุ่นต้องการอะไรในชีวิต
เพลงช่วงแรกๆของพวกเขา (ในยุคที่เขายังเป็นวัยรุ่น) มักเกี่ยวกับคำถามในสังคม ความรู้สึกลังเล และไม่เข้าใจในสิ่งต่างๆ
แนวคิดพวกนี้สะท้อนออกมาในบทเพลงเช่น Feng Kuang Shi Jie (โลกบ้าๆ)/ Yong Bao (กอด)/ Ai Qing De Mo Yang (รูปร่างของความรัก)แต่ต่อมา ใช่ว่าจะมีแต่ซาวด์ดนตรีของพวกเขาที่พัฒนา ในส่วนของเนื้อร้องก็มีความเติบโต
เพลงในยุคหลังๆ เช่น Chao Ren (ซุเปอร์แมน)/ Wu Zhuang (อ้อมแขน)/Mi Lao Shu (มิกกี้เมาส์) จากเนื้อเพลงสังเกตได้ว่า
แม้จะทำอะไรกับโลกวุ่นวายใบนี้ได้ไม่มากนัก แต่อย่างน้อย พวกเขาก็รับรู้ และตอบคำถามอันเป็นปรัชญาสังคมได้บ้างแล้ว
สิ่งนี้แฟนเพลงรู้สึกได้ แม้ว่าตัวเมย์เดย์อาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำ
เมย์เดย์ถือเป็นวงที่มีลักษณะโดดเด่นมาก เพราะเพลงทั้งหมด100% รังสรรค์ขึ้นจากพวกเขาเอง เราจึงมีโอกาสได้เห็นพวกเขาเติบโตไปพร้อมๆกันกับเรา
ไม่เหมือนกับวงดนตรีบางวง ที่มีต้นสังกัดแต่งเพลงให้ เราจะไม่มีการเห็นพัฒนาการเช่นนี้เลย นอกจากนี้เมย์เดย์ ยังเป็นเจ้าพ่อวงการโฆษณาด้วย
สินค้าต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น BENQ , Family Mart , 7-eleven , Le Power ฯลฯ ต่างเรียกใช้บริการของพวกเค้า
เพราะความที่พวกเขาแตกต่าง เป็นวงร็อคที่มีชีวิตชีวา น่ารัก สนุกสนาน อารมณ์ดี อย่างนี้แหละ ถึงได้ครองใจแฟนๆมาได้ถึงบัดนี้
บ่อยครั้งที่เราจะเห็นเมย์เดย์แต่งหล่อเนี้ยบ ในโฆษณาหรือMV ต่างๆ ก็ดูน่ารัก และไม่ขัดตา ลบภาพศิลปินร็อคว่าต้องเซอร์ตลอดเวลาไปได้เลย
นี่แหละคือวงร็อคที่มีความเป็นตัวของตัวเอง และเข้าถึงวัยรุ่นได้มากที่สุดในไต้หวัน
ยุทธการไซปัน
ถ่ายทอดทางพันธุกรรมแบบออโตโซมลักษณะด้อย
การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบคอปเปน
วลาดีมีร์ คอปเปน
Wladimir Köppen
ป่านศรนารายณ์
ป่านศรนารายณ์  เป็นพืชในสกุลอะกาเว ("Agave") มีถิ่นกำเนิดในแถบอเมริกากลาง เป็นไม้พุ่มอายุหลายปี ลำเดี่ยวสั้น ใบเป็นรูปขอบขนานหรือรูปแถบ อวบน้ำ เป็นกระจุกที่โคนต้น ช่อดอกออกที่ปลายยอดแบบช่อแยกแขนง ก้านช่อดอกยาว 4–6 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 15–20 ซม. กลีบรวม เป็นหลอดสั้น เกสรเพศผู้ 6 อัน รังไข่อยู่ใต้วงกลีบ กลีบดอกมีสีเขียวอ่อน อับเรณูเรียวมีสีเหลือง ออกผลครั้งเดียว
ป่านศรนารายณ์นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ เส้นใบจากใบใช้ทำเป็นของใช้ได้ ในต่างประเทศใช้น้ำหวานจากแกนต้นหมักเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
ระบบสื่อสารและรายงานสภาวะอากาศยาน
ในการเดินอากาศ ACARS (เอคาร์) หรือ ระบบสื่อสารและรายงานสภาวะอากาศยาน  เป็นระบบเชื่อมต่อข้อมูลดิจิทัลเพื่อส่งผ่านข้อความสั้นๆระหว่างอากาศยานกับสถานีภาคพื้นดิน ผ่านทางวิทยุการบินหรือดาวเทียม โดยโพรโทคอลถูกออกแบบและพัฒนาขึ้นโดยบริษัท ARINC ของสหรัฐในปี ค.ศ. 1978 เริ่มแรกใช้รูปแบบเดียวกับรหัสโทรเลข
ประเภทข้อความ.
การส่งข้อความผ่าน ACARS อาจจำแนกได้ออกเป็นสามประเภทหลักคือ:
Aircraft Communications Addressing and Reporting System
เกียวคุอง-โฮโซ
ท่าอากาศยานนานาชาติเบนกูเรียน
ท่าอากาศยานนานาชาติเบนกูเรียน (ฮิบรู: נְמַל הַתְּעוּפָה בֵּן גּוּרְיוֹן; ) คือท่าอากาศยานนานาชาติหลักของประเทศอิสราเอล ตั้งชื่อตามนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศ เดวิด เบนกูเรียน เป็นศูนย์กลางของสายการบินแอลอัล, อิสแรร์ และอาร์เกียอิสราเอล โดยมีตัวเลขประมาณการผู้โดยสารในปี พ.ศ. 2557 จำนวน 15 ล้านคน
ท่าอากาศยานเบนกูเรียนตั้งอยู่ในเขตชานเมืองห่างจากใจกลางเมืองเทลอาวีฟ และบริหารงานโดยสำนักงานท่าอากาศยานอิสราเอล ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจที่บริหารจัดการท่าอากาศยานของรัฐและควบคุมการผ่านแดนในอิสราเอล
ท่าอากาศยานเบนกูเรียนถูกจัดว่าเป็นหนึ่งในห้าท่ากาศยานที่ดีที่สุดของตะวันออกกลางจากทัศนคติของผู้โดยสารที่มาใช้บริการและระดับความปลอดภัยของท่าอากาศยาน ซึ่งภายในสนามบินมีทั้งเจ้าหน้าที่ตำรวจ เจ้าหน้าที่กองกำลังป้องกันตนเอง และเจ้าหน้าที่ตำรวจตรวจคนเข้าเมือง คอยตรวจตราทั้งในและนอกเครื่องแบบ เพื่อรักษาระดับความปลอดภัยและเฝ้าระวังภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้น ทั้งนี้ท่าอากาศยานเคยตกเป็นเป้าหมายของการก่อการร้ายหลายครั้ง แต่ไม่มีครั้งใดที่สามารถจี้เครื่องบินและเดินทางหลบหนีออกไปได้สำเร็จ
ไอน์ทรัคท์เบราน์ชไวจ์
เบราน์ชไวค์
เบราน์ชไวค์ (; อังกฤษ, ฝรั่งเศส: Brunswick) เป็นเมืองหนึ่งในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี มีฐานะเป็นเมืองอิสระ (kreisfreie Stadt) ตามการบริหารเขตปกครองของเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐ ปัจจุบันมีประชากรราว 247,000 คน ถือเป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 2 ของรัฐนีเดอร์ซัคเซินรองจากฮันโนเฟอร์ เมื่อรวมเขตปริมณฑลของเมืองเข้าด้วยจะมีประชากรราว 1 ล้านคน เบราน์ชไวค์เป็นเมืองศูนย์กลางด้านการวิจัยและพัฒนาด้านวิทยาศาสตร์ที่สำคัญของประเทศและสหภาพยุโรป
เบราน์ชไวค์เป็นส่วนหนึ่งของ "เขตปริมณฑลฮันโนเฟอร์-เบราน์ชไวค์-เกิททิงเงน-ว็อลฟส์บูร์ก" ซึ่งมีประชากรทั้งหมดราว 3.9 ล้านคน เมืองใหญ่แห่งอื่นที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงได้แก่ ว็อลฟส์บูร์ก (ประชากร 123,000) ห่างออกไปทางตะวันออกเฉียงเหนือราว 30 กิโลเมตร ฮันโนเฟอร์ (ประชากร 518,000) ทางตะวันตกเฉียงเหนือราว 70 กิโลเมตร และมัคเดอบวร์ค (ประชากร 230,000) ห่างออกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 100 กิโลเมตร
ประวัติศาสตร์ของเบราน์ชไวค์ย้อนกลับไปตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 ไฮน์ริชที่ 12 ดยุกแห่งบาวาเรียได้พัฒนาเมืองให้เป็นศูนย์กลางการค้าขายที่มีอิทธิพลและเข้มแข็งอย่างรวดเร็ว ทำให้ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 เบราน์ชไวค์มีฐานะเป็นเมืองสมาชิกในสันนิบาตฮันเซียติก ซึ่งเป็นกลุ่มพันธมิตรทางทหารของเมืองการค้าและสมาคมพ่อค้าที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อรักษาเอกสิทธิ์ในการค้าขายตามชายฝั่งทะเลของยุโรปเหนือ
ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เบราน์ชไวค์มีสถานะเป็นเมืองหลวงของรัฐอิสระเบราน์ชไวค์ ส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐไวมาร์ จนกระทั่ง ค.ศ. 1946 (พ.ศ. 2489) เบราน์ชไวค์กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐนีเดอร์ซัคเซินจนถึงปัจจุบัน
เมืองเบราน์ชไวค์ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บนที่ราบเยอรมันเหนือ (Norddeutsches Tiefland) มีแม่น้ำโอเกอร์ (Oker) ยาว 128 กิโลเมตร ไหลจากทิศใต้ขึ้นสู่ทิศเหนือผ่านเขตเมืองเก่า แม่น้ำสายนี้มีลักษณะพิเศษคือเมื่อเริ่มไหลเข้าเขตเมืองเก่าทางทิศใต้จะมีฝายกั้นน้ำแยกแม่น้ำออกเป็นสองส่วน และบรรจบกันอีกครั้งทางตอนเหนือ ทำให้เขตเมืองเก่าของเบราน์ชไวค์มีสภาพคล้ายเกาะกลางน้ำขนาดใหญ่ ซึ่งในยุคกลางทำหน้าที่เป็นป้อมปราการธรรมชาติของเมือง แม่น้ำโอเกอร์บรรจบกับคลองมิทเทิลลันด์คานาล (Mittellandkanal) ทางทิศเหนือของเมือง แหล่งน้ำแห่งอื่นได้แก่ คลองวาเบ (Wabe, ยาว 26.5 กิโลเมตร) และคลองมิทเทิลรีเดอ (Mittelriede, ยาว 6 กิโลเมตร) ซึ่งคลองทั้งสองสายนี้ตั้งอยู่ห่างกันเพียง 100 เมตร ไหลขนานกันจากทิศใต้ขึ้นเหนือ ผ่านตัวเมืองด้านทิศตะวันออก คลองทั้งสองสายไหลบรรจบกับคลองชุนเทอร์ (Schunter) ด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง
เมืองเบราน์ชไวค์มีพื้นที่ทั้งสิ้น 192.13 ตารางกิโลเมตร อาณาเขตของพื้นที่เมืองยาว 98 กิโลเมตร ส่วนที่กว้างที่สุดระหว่างทิศเหนือ-ใต้ยาว 19.1 กิโลเมตร ระหว่างทิศตะวันออก-ตะวันตกยาว 15.7 กิโลเมตร พื้นที่ใจกลางเมืองมีความสูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 70 เมตร จุดที่สูงที่สุดของเมืองคือเนินเขาไกเทิลเดอร์แบร์ก (Geitelder Berg) ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง มีความสูง 111 เมตรจากระดับน้ำทะเล ส่วนจุดที่ต่ำที่สุดเป็นแนวโค้งของแม่น้ำโอเกอร์ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง มีความสูง 62 เมตรจากระดับน้ำทะเล