pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บริสเซิลส์  เป็นวิดีโอเกมที่เขียนโดยเฟร์นันโด เอร์เรรา สำหรับตระกูลอาตาริ 8-บิต และเผยแพร่โดยบริษัทที่เขาร่วมก่อตั้งคือเฟิสต์สตาร์ซอฟต์แวร์ใน ค.ศ. 1983 เกมนี้ได้รับการพอร์ตสู่ระบบคอมโมดอร์ 64, แซดเอกซ์ สเปกตรัม และระบบอาร์เคดแมกซ์-เอ-เฟลกซ์ ของบริษัทเอกซิดี โดยในเกม"บริสเซิลส์" ผู้เล่นต้องใช้บันไดและลิฟต์เพื่อเคลื่อนย้ายช่างทาสีที่ชื่อปีเตอร์ผ่านมุมมองของบ้านเพื่อทาสีผนังทั้งหมด
ในเกม"บริสเซิลส์" ผู้เล่นจะควบคุมช่างทาสีที่ชื่อปีเตอร์ โดยมีเป้าหมายในการทาสีผนังบ้านแปดหลังภายในเวลาที่กำหนด หากต้องการย้ายไปมาระหว่างชั้นต่าง ๆ ปีเตอร์สามารถขึ้นลิฟต์หรือขึ้นบันไดได้ และถ้าเขาติดอยู่ในปล่องลิฟต์ที่เปิดอยู่ ปีเตอร์จะถูกส่งไปยังด้านล่างของอาคาร
วัตถุอันตรายที่ขัดขวางงานของปีเตอร์คือ "ครึ่งแก้วบิน" ที่จะน็อกเขา และ "ถังใบ้" ที่ขโมยแปรงของปีเตอร์ ส่วนด่านต่อมาได้เพิ่ม "เด็กเหลือขอที่ชื่อเบรนดา" ซึ่งทิ้งรอยมือไว้ทั่วผนังที่ทาสีใหม่ และ "ถังสาด" ที่ไม่เคยหยุดไล่ตามปีเตอร์ โดยผู้เล่นสามารถทำให้เบรนดาสงบลงได้ด้วยไม้เท้าลูกกวาด และถังสาดสามารถติดอยู่ชั่วคราวในเครื่องผสมสี ผู้เล่นเริ่มต้นด้วย 10 แปรงที่ทำหน้าที่ในฐานะครองชีวิต และอีกสองแปรงจะได้รับการเพิ่มหลังจากเสร็จสิ้นงานทาสีในทุกด่าน
ดนตรี.
ซาวด์แทร็กของเกม"บริสเซิลส์"ใช้การจัดเรียงท่อนต่าง ๆ จาก ของไชคอฟสกี เกมนี้มีธีมหลักคือ"อี. ดองส์กาแรกเดอริสติก - อา. มาร์ช" และเมื่อผู้เล่นถูกน็อก เกมจะตอบสนองด้วยท่อนอีเซเป็น"รัสเซียนแดนซ์" และเมื่อเบรนดากำลังทำลายผนังที่ทาสีใหม่ จะมีการบรรเลงท่อนอีเซเป็น"ไชนีสแดนซ์"
ในบทวิเคราะห์สำหรับนิตยสาร"แอนติก"เมื่อ ค.ศ. 1984 จอร์จ อดัมสัน ได้เขียนว่า: "เกมดำเนินไปอย่างรวดเร็วและอลหม่าน แม้ว่าด่านที่สูงกว่าจะไม่เร็วกว่า แต่"บริสเซิลส์"ได้เสนอความท้าทายใหม่ ๆ แทน" ส่วนนิตยสาร"วิดีโอเกม"ได้เขียนว่า "แม้ภาพจะยอดเยี่ยมและมีสีสัน แต่ทำนองเพลงตลอดการแข่งครั้งนี้ก็เป็นตัวหยุดนำเสนอโดยแท้"
ครั้นใน ค.ศ. 1985 ในบทวิเคราะห์เกมที่ได้อ่อนตัวของนิตยสาร"แอนะล็อกคอมพิวติง" นักวิจารณ์ที่ชื่อแอนดี เอ็ดดี ได้เตือนว่า "ผู้เล่นหลายคนจะพบว่า"บริสเซิลส์"ยากเกินไป รวมถึงเรียกร้องมากเกินควร เนื่องจากเป็นเกมที่ยากมากที่จะเชี่ยวชาญ"
ใน ค.ศ. 2004 ได้มีการเผยแพร่การดัดแปลงเวอร์ชันคอมพิวเตอร์อาตาริ 8-บิต ที่ได้รับอนุญาตในฐานะตลับอาตาริ 5200
หอส่งสัญญาณโทรทัศน์เคียฟ
หอส่งสัญญาณโทรทัศน์เคียฟ  หรือ หอส่งสัญญาณโทรทัศน์  เป็นหอส่งสัญญาณโทรทัศน์ทรงแลตทิซ ความสูง ในเคียฟ ประเทศยูเครน และเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในประเทศ หอคอยใช้เพื่อการส่งสัญญาณวิทยุและโทรทัศน์ และไม่เปิดให้สาธารณชนเข้าเยี่ยมชมหรือขึ้นหอคอย หอคอยเคยเป็นหอคอยเหล็กเดี่ยวที่สูงที่สุดในโลก จนกระทั่งในปี 2012 ถูกทำลายสถิติโดยโตเกียวสกายทรีในประเทศญี่ปุ่น
หอคอยเริ่มก่อสร้างในปี 1968 แล้วเสร็จในปี 1973 มูลค่าก่อสร้าง 12 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ หอคอยมีความพิเศษโดดเด่นที่โครงสร้างของหอไม่ใช้ตัวยึดเชิงกล (mechanical fastener) เช่นหมุดย้ำ (rivet) แต่ทุกมุม ท่อ และโครงสร้างของหอนั้นยึดเข้าด้วยกันด้วยการเชื่อมโลหะทั้งหมด หอคอยนี้ถือเป็นหอคอยแรกในโลกที่โครงสร้างสร้างขึ้นโดยใช้การเชื่อมโลหะเข้ากันทั้งหมด
แรกเริ่ม หอคอยนี้ออกแบบมาเพื่อสร้างในมอสโกซึ่งในเวลานั้นเป็นเมืองหลวงของสหภาพโซเวียต แต่ทางการมอสโกขอหอคอยที่ดูทึบตันกว่านี้ และหอคอยดังที่ทางการร้องขอก็ได้สร้างขึ้นในที่สุด ซึ่งก็คือหอคอยออสตันคีโน ต่อมาเมื่อเคียฟต้องการมีหอส่งสัญญาณของตนเองจึงมีการพิจารณาโครงการหอคอยนี้ใหม่อีกครั้ง ทางการโซเวียตมีคำสั่งให้ลดความสูงของหอคอยใหม่ในเคียฟนี้ลง 30% เพื่อที่จะได้ไม่สูงเท่าหอคอยในมอสโก หอคอยสร้างขึ้นบนพื้นที่ที่อดีตคือสุสานชาวยิวใน[[Lukyanivka (neighborhood)|ลูเกียนิวกา]]หลังสุสานปิดตัวอย่างเป็นทางการในปี 1966 และได้มีการจัดแจงให้ญาติมาจัดการย้ายศพในสุสานไปฝังที่สุสานอื่น แต่ศพจำนวนมากไม่ได้ถูกย้ายออกเนื่องจากมีชาวยิวในเคียฟจำนวนมากที่เสียชีวิตไปใน[[บาบึนยาร์|การสังหารหมู่ที่บาบึนยาร์]] สำหรับศพที่ไม่ได้ย้ายออก ได้ใช้การทุบป้ายหลุมศพออกแทน
ในวันที่ 1 มีนาคม 2022 หอคอยถูกโจมตีด้วยขีปนาวุธจากกองทัพรัสเซียซึ่ง[[Battle of Kyiv (2022)|พยายามเข้ารุกเคียฟ]]ระหว่าง[[2022 Russian invasion of Ukraine|การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย]] ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตจากการโจมตีหอคอยห้าราย [[Anton Herashchenko|อันตอน แฮรัชแชนกอ]] ที่ปรึกษารัฐยูเครน ระบุว่าเป็นความพยายามของกองทัพรัสเซียที่จะรบกวนการส่งสัญญาณสื่อสาร สำนักข่าว "[[The Kyiv Independent|เดอะเคียฟอินดิเพนเดนต์]]" ระบุว่าช่องโทรทัศน์ยูเครนถูกตัดการเผยแพร่จากการโจมตีครั้งนี้ [[Ministry of Foreign Affairs (Ukraine)|รัฐมนตรีการต่างประเทศยูเครน]]ประณามการโจมตีครั้งนี้ว่าป่าเถื่อน เนื่องจากหอคอยตั้งอยู่ติดกันกับอนุสรณ์สถาน[[The Holocaust in Ukraine|ผู้เสียชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์]][[บาบึนยาร์]]
[[หมวดหมู่:หอคอยในประเทศยูเครน]]
[[หมวดหมู่:หอส่งสัญญาณโทรทัศน์]]
[[หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเคียฟ]]
Kyiv TV Tower
ระเบิดสุญญากาศ
อาวุธเทอร์โมบาริก, ระเบิดสุญญากาศ หรือ ระเบิดละอองลอย  เป็นอาวุธระเบิดที่มีผลจากการจุดระเบิดของเชื้อเพลิงที่กระจายตัวเป็นละอองลอยซึ่งไม่อาศัยตัวออกซิไดซ์แบบระเบิดควบแน่นทั่วไป โดยจะดูดออกซิเจนจากบรรยากาศรอบข้างเพื่อสร้างการระเบิดที่อุณหภูมิสูง ทำให้สามารถแผ่คลื่นอัดอากาศที่เกิดขึ้นในปริมาตรมหาศาลและมีความรุนแรงอย่างมาก ออกไปในวงกว้างโดยรอบ
อาวุธนี้ได้รับการพัฒนาในปี 1960 ในสหรัฐอเมริกาและขณะเดียวกันในสหภาพโซเวียต แต่กองทัพอากาศเยอรมันได้ทำการทดสอบครั้งแรกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตามพิธีสารฉบับที่ 3: ควบคุมการใช้อาวุธเพลิง (Protocol on Prohibitions or Restrictions on the Use of Incendiary Weapons หรือ Protocol III: Incendiary Weapons) ของอนุสัญญาว่าด้วยการห้ามใช้อาวุธตามแบบบางชนิด (CCW; อนุสัญญาเจนีวา) ปี 1980 ระเบิดสุญญากาศเป็นอาวุธต้องห้าม ซึ่งห้ามใช้ในบริเวณใกล้เคียงกับโครงสร้างพื้นฐานของพลเรือนหรือแม้แต่พลเรือน
คำว่า thermobaric มาจากคำภาษากรีกที่มีความหมายถึง 'ความร้อน' (heat) และ 'แรงอัด' (pressure) คือ "thermobariko"s (θερμοβαρικός) โดย "thermos" (θερμός) หมายถึง 'ร้อน' + "baros" (βάρος) หมายถึง 'น้ำหนัก, แรงดัน หรือ แรงอัด' และต่อท้ายด้วยวิเศษณ์ -ikos (-ικός)
คำศัพท์อื่น ๆ ที่ใช้สำหรับอาวุธกลุ่มนี้ ได้แก่ "อาวุธเทอร์โมบาริกแรงกระตุ้นสูง" (high-impulse thermobaric weapon), "อาวุธความร้อนและแรงดัน" (heat and pressure weapon), "ระเบิดสุญญากาศ" (vacuum bomb), และ"ระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศ" (fuel-air explosive หรือ FAE)
กลไกการทำงาน.
ระเบิดสุญญากาศทำงานตรงกันข้ามกับระเบิดควบแน่นทั่วไปซึ่งใช้การเกิดออกซิเดชันในพื้นที่จำกัดเพื่อสร้างแนวคลื่นแรงดันระเบิด (blast front) และกระจายออกมาจากแหล่งกำเนิดเดียว ในขณะที่คลื่นแรงดันระเบิดของเทอร์โมบาริกถูกเร่งให้เกิดเป็นปริมาตรที่มากในระยะประจุระเบิดแรก ซึ่งสร้างแนวคลื่นแรงดันอากาศโดยภายในเป็นส่วนผสมของเชื้อเพลิงและตัวออกซิไดซ์ จากนั้นแนวคลื่นแรงดันอากาศย้อนกลับจากบรรยากาศโดยรอบดูดก๊าซออกซิเจน ซึ่งเป็นการก่อให้เกิดการประจุระเบิดครั้งที่สอง
วัตถุระเบิดเทอร์โมบาริกใช้หลักการพื้นฐานของการระเบิดของไอระเหย (ละอองลอย) ที่เป็นอิสระโดยบังเอิญ ได้แก่ การระเบิดของฝุ่นและละอองของเหลวที่ติดไฟได้ ซึ่งในอดีตการระเบิดฝุ่นมักเกิดขึ้นบ่อยในโรงโม่แป้ง ในถังเก็บแป้ง และในเหมืองถ่านหิน ปัจจุบันการระเบิดของไอระเหยที่เป็นอิสระโดยบังเอิญนี้เกิดขึ้นบ่อยในเรือบรรทุกน้ำมันและถังโรงกลั่นที่ว่างเปล่าบางส่วนหรือทั้งหมด เช่น เหตุการณ์ที่ Buncefield ในสหราชอาณาจักรในปี 2003 ซึ่งคลื่นระเบิดได้ยินไปไกลถึง 150 กิโลเมตรจากจุดศูนย์กลางการระเบิด
คลื่นแรงดันที่เกิดจากการลุกไหม้ที่ตามมาภายหลังการจุดระเบิดของระเบิดสุญญากาศอ่อนกว่าคลื่นแรงดันของระเบิดทั่วไปมาก เช่น ทีเอ็นที แต่การยุบตัวของอากาศเกิดขึ้นเกือบพร้อมกันในทรงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 10 ถึง 40 เมตร ทำให้ละอองเชื้อเพลิงสามารถเจาะเข้าในระบบถ้ำ บังเกอร์ ฯลฯ ได้ ซึ่งทำให้อาวุธเหล่านี้มีประสิทธิภาพต่อเป้าหมายที่ตายตัว ซึ่งอุปกรณ์ระเบิดแบบธรรมดาจะมีประสิทธิภาพเพียงบางส่วนเท่านั้นเนื่องจากขาดแรงกด นอกจากนี้ผลของแรงดันอากาศของระเบิดสุญญากาศจะคงอยู่นานกว่าการระเบิดทั่วไป และระเบิดสุญญากาศยังมีผลด้านความร้อนที่แรงกว่าระเบิดทั่วไป ทำให้ระเบิดนี้มีประสิทธิภาพมากขึ้นในกาสังหารคนหรือทำลายยานเกราะ
ผลจากการยุบตัวของอากาศจาก "เอฟเฟกต์สูญญากาศ" เกิดขึ้นหลังจากคลื่นแรงดัน เช่นเดียวกับกรณีของอุปกรณ์ระเบิดเคมีและนิวเคลียร์แบบธรรมดา เอฟเฟกต์นี้เป็นที่มาของชื่ออาวุธ อย่างไรก็ตามเนื่องจากลูกไฟที่ค่อนข้างใหญ่ เอฟเฟกต์การดูดอากาศนั้นมีพลังมากกว่าเมื่อเทียบกับประจุระเบิดทั่วไปที่มีกำลังเท่ากัน ซึ่งแม้ไม่ใช่สุญญากาศในความหมายที่แท้จริง แต่เป็นช่วงของแรงกดดันย้อนกลับ (แรงดันลบ) โดยการระเบิดจะดึงออกซิเจนออกจากอากาศรอบข้างเนื่องจากอุปกรณ์ระเบิดเองไม่มีตัวออกซิไดซ์ของตัว แต่ใช้ออกซิเจนในอากาศแทน การสร้างก๊าซปฏิกิริยามากกว่าหนึ่งหน่วยต่อการใช้ออกซิเจนหนึ่งหน่วย
ภาวะขาดอากาศซึ่งเหยื่อระเบิดได้รับผลจากการระเบิดสุญญากาศ โดยแท้จริงแล้วไม่ใช่การขาดออกซิเจนโดยตรง แต่เป็นอาการบาดเจ็บที่ปอดซึ่งเรียกว่า barotrauma ช่วงระยะของแรงดันลบภายในขอบเขตของการระเบิดทำให้อากาศในปอดขยายตัว ซึ่งอาจนำไปสู่ความเสียหาย
ลักษณะเฉพาะของระเบิดสุญญากาศคือ สามารถคงคลื่นแรงดันได้ค่อนข้างยาวและค่อนข้างแบน รวมทั้งยังสามารถสังเกตขอบเขตของแรงดันระเบิดได้อย่างชัดเจน (คล้ายฟองขนาดใหญ่)
ประสิทธิผลของระเบิดสุญญากาศขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการร่วมกัน เช่น การกระจายเชื้อเพลิงได้ดีเพียงใด การผสมเข้ากับบรรยากาศโดยรอบได้เร็วเพียงใด การจุดระเบิดและตำแหน่งของเพลิงที่สัมพันธ์กับภาชนะบรรจุเชื้อเพลิง ในระเบิดสุญญากาศบางแบบ ภาชนะบรรจุระเบิดที่แข็งแรงทำให้แรงดันระเบิดสามารถกักเก็บได้นานพอที่เชื้อเพลิงจะได้รับความร้อนสูงกว่าอุณหภูมิที่จุดติดไฟเองได้ ดังนั้นเมื่อภาชนะระเบิด เชื้อเพลิงที่ร้อนยิ่งยวดจะจุดไฟโดยอัตโนมัติเมื่อสัมผัสกับออกซิเจนในบรรยากาศ ขีดจำกัดบนและล่างของการติดไฟแบบธรรมดามีผลกับอาวุธดังกล่าว การระเบิดในระยะใกล้ การระเบิดจากประจุที่กระจายตัว การอัดและทำให้บรรยากาศโดยรอบร้อนมีอิทธิพลต่อขีดจำกัดล่าง ขีดจำกัดบนได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีอิทธิพลต่อการจุดไฟของหมอกเหนือแอ่งน้ำมันอย่างแรง จุดอ่อนนั้นอาจถูกกำจัดโดยการออกแบบที่อุ่นเชื้อเพลิงให้สูงกว่าอุณหภูมิจุดติดไฟ เพื่อให้การระบายความร้อนระหว่างการกระจายยังคงส่งผลให้มีความล่าช้าในการจุดระเบิดน้อยที่สุดเมื่อผสม การเผาไหม้อย่างต่อเนื่องของชั้นนอกของโมเลกุลเชื้อเพลิง เมื่อมันสัมผัสกับอากาศ จะทำให้เกิดความร้อนเพิ่มเติมซึ่งจะรักษาอุณหภูมิภายในของลูกไฟ และด้วยเหตุนี้จึงคงการลุกไหม้ไว้ได้
ในที่ปิด จะเกิดชุดคลื่นแรงดันกระแทกสะท้อน ซึ่งคงสภาพลูกไฟและสามารถขยายระยะเป็นระหว่าง 10 ถึง 50 เมตร เมื่อเกิดปฏิกิริยาการรวมตัวแบบคายความร้อน ความเสียหายเพิ่มเติมอาจส่งผลให้ก๊าซเย็นลงและความดันลดลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งนำไปสู่สุญญากาศบางส่วน เอฟเฟกต์สุญญากาศที่เกิดได้ยากนี้ทำให้เกิด "ระเบิดสูญญากาศ" ซึ่งเป็นที่มาของการเรียกชื่อผิด การเผาไหม้ภายหลังแบบลูกสูบเชื่อกันว่าเกิดขึ้นในโครงสร้างดังกล่าวเนื่องจากเปลวไฟจะเร่งความเร็วผ่านเข้าไป
ระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศ.
อุปกรณ์ระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศ (fuel-air explosive; FAE) ประกอบด้วยถังเชื้อเพลิงและประจุระเบิดแยกกันสองก้อน หลังจากที่ทิ้งหรือยิงอาวุธ ประจุระเบิดครั้งแรกจะระเบิดเปิดภาชนะที่ความสูงที่กำหนดไว้และกระจายเชื้อเพลิง (และอาจแตกตัวเป็นไอออน ขึ้นอยู่กับว่ามีการใช้ภาชนะเก็บประจุควอตซ์แบบหลอมรวมหรือไม่) เป็นกลุ่มหมอกที่ผสมกับออกซิเจนในบรรยากาศ (ขนาดของกลุ่มหมอกจะแปรผันตามขนาดของอาวุธ) กลุ่มหมอกของเชื้อเพลิงจะไหลไปรอบ ๆ วัตถุและเข้าสู่โครงสร้างแบบฟอง ประจุครั้งที่สองจะทำให้เกิดการระเบิดละอองลอยและสร้างคลื่นระเบิดขนาดมหึมา คลื่นระเบิดสามารถทำลายอาคารเสริม อุปกรณ์ และสังหารหรือทำร้ายผู้คนได้ ผลกระทบต่อบุคคลของคลื่นระเบิดจะรุนแรงกว่าโดยเฉพาะในหลุมเพลาะที่แคบ อุโมงค์ และในพื้นที่ปิด เช่น บังเกอร์และถ้ำ
รายงานฮิวแมนไรตส์วอตช์ เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 กล่าวถึงการศึกษาของสำนักงานข่าวกรองกลาโหมสหรัฐ:
จากการศึกษาของสำนักข่าวกรองกลางแห่งสหรัฐอเมริกา "ผลกระทบของการระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศภายในพื้นที่จำกัดนั้นยิ่งรุนแรง ผู้ที่อยู่ใกล้จุดระเบิดจะถูกเผาไหม้หายไปอย่างรวดเร็ว ผู้ที่อยู่บริเวณชายขอบมีแนวโน้มที่อวัยวะภายในจะได้รับบาดเจ็บจำนวนมาก เป็นการบาดเจ็บที่มองไม่เห็น ได้แก่ แก้วหูแตกและอวัยวะในหูชั้นในเสียหายจากแรงดัน, การถูกกระแทกอย่างรุนแรง, ปอดและอวัยวะภายในแตก, และอาจทำให้ตาบอดได้” เอกสารของสำนักงานข่าวกรองกลาโหมสหรัฐอีกฉบับคาดการณ์ว่าเนื่องจาก "คลื่นกระแทกและแรงกดทำให้เกิดความเสียหายน้อยที่สุดต่อเนื้อเยื่อสมอง... เป็นไปได้ว่าผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศ (FAE) จะไม่หมดสติจากการระเบิด แต่จะทนทุกข์เป็นเวลาหลายวินาทีหรือหลายนาทีจากการหายใจไม่ออก"
ประวัติการใช้งาน.
ทางทหาร.
ระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศ เช่น CBU-55 ได้รับการพัฒนาครั้งแรกโดยสหรัฐอเมริกาเพื่อใช้ในสงครามเวียดนาม ซึ่งบางรุ่นได้รับการพัฒนาเพิ่มเติมเพื่อใช้ระหว่างปฏิบัติการพายุทะเลทราย
ระบบ TOS-1 ได้รับการทดสอบในหุบเขาปัญจชีร์ ระหว่างสงครามโซเวียต-อัฟกานิสถานในช่วงปลายทศวรรษ 1980 เครื่องบินโจมตี มิก-27 ของ APIB ที่ 134 ยังใช้ระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศ ODAB-500S/P กับกองกำลังมูจาฮีดีนในอัฟกานิสถาน แต่พบว่าไม่น่าเชื่อถือและเป็นอันตรายต่อลูกเรือภาคพื้นดิน
รายงานที่ไม่ได้รับการยืนยันระบุว่ากองกำลังทหารของรัสเซียใช้อาวุธเทอร์โมบาริกจากภาคพื้นดินในการบุกโจมตีอาคารรัฐสภารัสเซียในช่วงวิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญรัสเซียปี 1993 และระหว่างยุทธการที่กรอซนีย์ (สงครามเชเชนครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง) เพื่อโจมตีนักสู้ชาวเชเชนที่เกณฑ์ขึ้นมา มีรายงานว่ามีการใช้ MLRS หนัก TOS-1 และ "RPO-A Shmel" ระบบจรวดยิงประทับบ่าระหว่างสงครามเชเชน
เป็นที่เชื่อกันว่าอาวุธเทอร์โมบาริกแบบใช้มือถือจำนวนมากถูกใช้โดยกองทัพรัสเซียในความพยายามที่จะยึดโรงเรียนคืนในช่วงวิกฤตการณ์ตัวประกันในโรงเรียนเบสลัน ปี 2004 อาวุธ RPO-A และจรวดเทอร์โมบาริก TGB-7V จากอาร์พีจี-7 หรือจรวดจาก RShG-1 หรือ RShG-2 อ้างว่าถูกใช้โดย Spetsnaz ในระหว่างการบุกโจมตีโรงเรียนครั้งแรก ในเวลาต่อมาพบปลอก RPO-A อย่างน้อย 3 ตัวหรืออาจมากถึง 9 ตัวที่ตำแหน่งของหน่วยรบพิเศษสเปตซ์นาซ (Spetsnaz) ภายหลังรัฐบาลรัสเซียยอมรับว่ามีการใช้ RPO-A ในช่วงวิกฤตจริง
ตามที่กระทรวงกลาโหมอังกฤษระบุ กองทัพอังกฤษยังใช้อาวุธเทอร์โมบาริกในขีปนาวุธเฮลล์ไฟร์ AGM-114N (บรรทุกโดยเฮลิคอปเตอร์อาปาเช่และ UAV) เพื่อต่อสู้กับกลุ่มตอลิบานในสงครามในอัฟกานิสถาน
กองทัพสหรัฐยังใช้อาวุธเทอร์โมบาริกในอัฟกานิสถาน เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 กองทัพอากาศสหรัฐใช้ระเบิดเทอร์โมบาริกแบบนำวิถีด้วยเลเซอร์ขนาด 2,000 ปอนด์ (910 กิโลกรัม) กับถ้ำที่กลุ่มอัลกออิดะห์และกลุ่มตอลิบานลี้ภัยในเขตการ์เดซของอัฟกานิสถาน SMAW-NE ถูกใช้โดยนาวิกโยธินสหรัฐในระหว่างการรบครั้งแรกของ Fallujah และยุทธการ Fallujah ครั้งที่สอง
รายงานโดยกลุ่มกบฏของ Free Syrian Army อ้างว่ากองทัพอากาศซีเรียใช้อาวุธดังกล่าวกับเป้าหมายในเขตที่อยู่อาศัยที่กลุ่มกบฏยึดครอง เช่น ระหว่างยุทธการที่อเลปโป และในคาฟาร์บัตนา คณะกรรมการสอบสวนสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติรายงานว่า รัฐบาลซีเรียได้ใช้ระเบิดเทอร์โมบาริกกับเมืองอัล-กุซัยร์ซึ่งเป็นกบฏในเดือนมีนาคม 2013
รัฐบาลรัสเซียและซีเรียได้ใช้ระเบิดเทอร์โมบาริกและอาวุธยุทโธปกรณ์อื่น ๆ ในช่วงสงครามกลางเมืองในซีเรียกับกลุ่มกบฏและในพื้นที่พลเรือนที่กลุ่มกบฏยึดครอง
ระหว่างการรุกรานยูเครนของรัสเซียปี 2022 ซีเอ็นเอ็นรายงานว่ากองกำลังรัสเซียกำลังเคลื่อนย้ายอาวุธเทอร์โมบาริกไปยังยูเครน เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 เอกอัครราชทูตยูเครนประจำสหรัฐฯ กล่าวหารัสเซียว่าใช้อาวุธเทอร์โมบาริก
การใช้ของผู้ก่อการร้าย.
ระเบิดเทอร์โมบาริกและระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศถูกนำมาใช้ในสงครามกองโจรตั้งแต่การทิ้งระเบิดค่ายทหารในเบรุตปี 1983 ที่เลบานอน ซึ่งใช้กลไกการระเบิดแบบเสริมแก๊สซึ่งอาจเป็นโพรเพน บิวเทน หรืออะเซทิลีน วัตถุระเบิดที่นักลอบวางระเบิดใช้ในเหตุวินาศกรรมการระเบิดตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ของสหรัฐอเมริกาในปี 1993 โดยรวมเอาหลักการของระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศ (FAE) ด้วยการใช้ถังก๊าซไฮโดรเจนสามถังเพื่อเพิ่มพลังการระเบิด นักลอบวางระเบิดของกลุ่มญะมาอะห์ อิสลามียะห์ ใช้เชื้อเพลิงแข็งที่กระจายตัวด้วยแรงกระแทก ตามหลักการเทอร์โมบาริก เพื่อโจมตีไนท์คลับ Sari ในระหว่างเหตุระเบิดในบาหลี ปี 2002
บ้านมิตเชลล์ปะทะจักรกล
บ้านมิตเชลล์ปะทะจักรกล  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันแนวไซไฟตลกของสหรัฐอเมริกา ฉายเมื่อปี พ.ศ. 2564 ผลิตโดย โซนี่พิคเจอร์สแอนิเมชัน กำกับโดย ไมค์ ไรอันดา (ในผลงานการกำกับเรื่องแรกของเขา) ร่วมกำกัลโดย เจฟฟ์ โรว์ และเขียนเรื่องโดย ไรอันดา และ โรว์ พร้อมกับ ฟิล ลอร์ด และ คริสโตเฟอร์ มิลเลอร์ และเคิร์ท อัลเบรชท์ ทำหน้าที่เป็นฝ่ายผลิต ภาพยนตร์เรื่องนี้ตามเนื้อเรื่องด้วยครอบครัวของมิตเชลล์ที่ผิดปกติซึ่งจบลงด้วยการช่วยโลกจากการจลาจลของหุ่นยนต์ทั่วโลกขณะเดินทาง นักพากย์ที่มีชื่อเสียงของภาพยนตร์เรื่องนี้ได้แก่ แอบบี จาคอบสัน, แดนนี แมคไบรด์, มายา รูดอลฟ์, ไมค์ ไรอันดา, เอริค อังเดร, โอลิเวีย โคลแมน, เฟร็ด อาร์มิเซน, เบ็ค เบนเน็ตต์, จอห์น เลเจนด์, คริซซี ทีเกน, เบลค กริฟฟิน, โคแนน โอไบรอัน และ ดั๊กเดอะปั๊ก
ภาพยนตร์เรื่องนี้เดิมทีมีแผนจะเข้าฉายในโรงภาพยนตร์โดยโซนี่พิคเจอร์สรีลีสซิง (Sony Pictures Releasing) ภายใต้ชื่อ "คอนเน็กต์" ปี พ.ศ. 2563 แต่เนื่องจากผลกระทบของการระบาดของโควิด-19 ในโรงภาพยนตร์ ทางโซนี่ขายลิขสิทธิ์หลักให้กับเน็ตฟลิกซ์ ทางเน็ตฟลิกซ์ได้เปลี่ยนชื่อเป็นชื่อที่ต้องการของไรอันดาและโรว์ ตามชื่อภาพยนตร์ดังกล่าว และเข้าฉายในโรงบางโรงวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2564 ก่อนที่การสตรีมจะเผยแพร่ในสัปดาห์ต่อมา ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเสียงชื่นชมจากแอนิเมชั่น การพากย์เสียง ฉากแอ็คชั่น ธีม อารมณ์ขัน และการเป็นตัวแทนของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 94 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์แอนิเมชั่นยอดเยี่ยม
เคธี มิตเชลล์ เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ที่ต้องการเล่นโวหารในเคนท์วูด, รัฐมิชิแกน ที่มักทะเลาะกับริค พ่อผู้คลั่งไคล้ธรรมชาติและคลั่งเทคโนโฟบิค และเพิ่งได้รับการตอบรับเข้าโรงเรียนภาพยนตร์ในแคลิฟอร์เนีย ตอนเย็นก่อนเคธีจะจากไป ริคทำโน๊ตบุ๊คของเธอพังโดยไม่ตั้งใจหลังจากทะเลาะกับหนังสั้นเรื่องก่อนๆ ของเคธี ทำให้ครอบครัวกลัวความสัมพันธ์จะตึงเครียดไปตลอดกาล เพื่อพยายามป้องกันสิ่งนี้ ริคตัดสินใจยกเลิกเที่ยวบินของเคธีและแทนที่จะพาเธอไปหาแม่ลินดา น้องชายอารอน และมอนจิ ครอบครัวสุนัข ในการเดินทางข้ามประเทศไปยังวิทยาลัยของเธอในฐานะประสบการณ์ผูกมัดครั้งสุดท้าย
ในขณะเดียวกัน ดร. มาร์ค โบว์แมน ผู้ประกอบการด้านเทคโนโลยีประกาศว่าปัญญาประดิษฐ์พีอาแอลที่ชาญฉลาดของเขานั้นล้าสมัยแล้ว ในขณะที่เขาเปิดตัวหุ่นยนต์สำหรับใช้ในบ้านรุ่นใหม่เพื่อทดแทนเธอ ในการแก้แค้น พีอาแอลสั่งให้หุ่นยนต์ทั้งหมดจับมนุษย์ทั่วโลกและปล่อยพวกมันสู่อวกาศ มิตเชลล์จัดการเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกจับกุมที่ร้านกาแฟริมถนนในแคนซัส ริคตัดสินใจว่าครอบครัวของเขาควรอยู่ในร้านกาแฟเพื่อความปลอดภัยของตนเอง แต่เคธีชักชวนให้เขาช่วยโลกแทน พวกเขาพบหุ่นยนต์สองตัวที่บกพร่อง เอริคและเดโบราห์บอต 5000 ที่บอกครอบครัวว่าพวกเขาสามารถใช้รหัสสังหารเพื่อปิดพีอาแอลและหุ่นยนต์ทั้งหมดได้
เหล่ามิตเชลล์ไปที่ห้างสรรพสินค้าในโคโลราโดตะวันออกเพื่ออัปโหลดรหัสสังหาร แต่เครื่องใช้ที่ใช้ชิปพีอาแอลพยายามที่จะหยุดพวกเขา เคธีพยายามอัปโหลดรหัสสังหาร แต่ก็ต้องหยุดลงเมื่อเฟอร์บียักษ์ไล่ตามครอบครัว ในที่สุดพวกเขาก็ดักจับและเอาชนะเฟอร์บี ทำลายเราเตอร์พีอาแอลในกระบวนการ ซึ่งปิดการใช้งานอุปกรณ์ที่เป็นศัตรู แต่หยุดการอัปโหลดรหัสฆ่า ระหว่างทางไปซิลิคอนแวลลีย์เพื่ออัปโหลดรหัสฆ่าไปยังพีอาแอลโดยตรง ลินดาเผยกับเคธีว่าเธอกับริคเคยอาศัยอยู่ในกระท่อมบนภูเขาเมื่อหลายปีก่อน เพราะเป็นความฝันตลอดชีวิตของเขาก่อนที่เขาจะล้มเลิก
เมื่อมาถึงซิลิคอนแวลลีย์ เหล่ามิตเชลล์ปลอมตัวเป็นหุ่นยนต์และมุ่งหน้าไปที่แล็บเอชคิวพีอาแอลเพื่อปิดตัวลง แต่พีอาแอลจัดการกับพวกเขาโดยเปิดเผยภาพจากกล้องวงจรปิดจากร้านกาแฟของเคธีบอกอารอนอย่างลับๆ ว่าเธอแสร้งทำเป็นมีศรัทธาในตัวริค เพื่อที่เขาจะได้พาพวกเขาไปอัปโหลดรหัสสังหาร เมื่อริคที่อกหักเห็นสิ่งนี้ เหล่ามิตเชลล์ไม่สามารถไปถึงที่ซ่อนของพีอาแอลได้ แล้วริคกับลินดาถูกพีอาแอลที่แข็งแรงและหุ่นยนที่ฉลาดจับได้ จากนั้นพีอาแอลก็ตั้งโปรแกรมใหม่ให้กับเอริคและเดโบราห์บอทเพื่อเชื่อฟังเธอ ขณะที่เคธี อารอน และมอนจิที่กำลังจะหนี
เคธีค้นพบบันทึกในวัยเด็กของริคในกล้องของเธอ โดยตระหนักว่าริคได้ละทิ้งความฝันตลอดชีวิตเพื่อให้ลูกสาวได้ใช้ชีวิตอย่างปกติสุข ในระหว่างนี้ ริคไตร่ตรองการกระทำของเขาหลังจากดูวิดีโอของเคธีที่สะท้อนความสัมพันธ์ของเขากับเคธี ในช่วงฟื้นคืนชีพ เคธีและอารอนแทรกซึมแล็บเอชคิวพีอาแอลอีกครั้ง รั้งนี้ใช้tมอนจิเพื่อทำงานผิดปกติของหุ่นยนต์ เนื่องจากรูปร่างหน้าตาของเขาทำให้เกิดข้อผิดพลาดในการเขียนโปรแกรม ด้วยความช่วยเหลือจากมาร์ค ริคและลินดาปลดปล่อยตัวเองและวางแผนที่จะอัปโหลดภาพยนตร์ที่บ้านของเคธีของมอนจิเพื่อลัดวงจรหุ่นยนต์ อย่างไรก็ตาม ริคมีจำนวนมากกว่าหุ่นยนต์เมื่อเขากำลังจะอัปโหลดวิดีโอ ขณะที่เคธีและอารอนถูกจับ
เผชิญหน้ากับพีอาแอลเพื่อพิสูจน์ความรอดของมนุษยชาติ เคธีอธิบายว่าไม่ว่าครอบครัวของเธอจะลำบากแค่ไหน พวกเขาจะเชื่อมต่ออยู่เสมอแม้จะแตกต่างกันแค่ไหนก็ตาม พีอาแอลปฏิเสธเหตุผลนี้และปล่อยเคธีออกจากที่ซ่อน เอริคและเดโบราห์บอต โดยได้รับแรงบันดาลใจจากการตั้งโปรแกรมใหม่ของริคที่ทำให้เขาใช้คอมพิวเตอร์ได้ เปลี่ยนกลับเป็นสถานะทำงานผิดพลาดและอัปโหลดภาพยนตร์บ้านของเคธี ช่วยชีวิตเธอและช่วยเหลือมิทเชลที่เหลือ ครอบครัวรวมกลุ่มกันเพื่อต่อสู้กับหุ่นยนต์ที่เหลือ ในที่สุดเคธีก็ทำลายพีอาแอลโดยทิ้งเธอลงในแก้วน้ำ ปลดปล่อยมนุษย์ทั้งหมดและปิดการใช้งานหุ่นยนต์ที่เหลืออยู่
รอตเทนโทเมโทส์ รายงานว่าร้อยละ 97 ของผู้วิจารณ์ 186 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 8.20 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติก รายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 81 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 32 คน
Wongnai
Blognone
โจนาธาน ไบลีย์
สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (; อักษรย่อ: PMCU) เป็นแผนกธุรการของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งรับผิดชอบในการบริหารพอร์ตอสังหาริมทรัพย์ โดยรวมถึงพื้นที่ในใจกลางกรุงเทพฯ ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวผู้ก่อตั้ง ทรงจัดสรรพระราชทาน ทั้งนี้ สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บริหารจัดการย่านชุมชนและพื้นที่การค้า เช่นสยามสแควร์ ย่านสามย่าน และสวนหลวง (ถนนบรรทัดทอง) ตลอดจนที่ดินให้เช่าแก่ห้างสรรพสินค้าและการพัฒนาเชิงพาณิชย์ เช่น เอ็มบีเคเซ็นเตอร์, จัตุรัสจามจุรี และสามย่านมิตรทาวน์
มหาวิทยาลัยเริ่มพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์ใน พ.ศ. 2506 โดยมีสวนหลวงและย่านสามย่านรายรอบมหาวิทยาลัย ส่วนการพัฒนาสยามสแควร์เป็นพื้นที่ค้าปลีกเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2507 ต้นเค้าของสำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับการก่อตั้งในฐานะที่ทำการเมื่อ พ.ศ. 2511 และได้รับการจัดโครงสร้างใหม่เป็นหน่วยงานอิสระในการบริหารเมื่อ พ.ศ. 2516
ในคริสต์ทศวรรษ 2010 สำนักงานจัดการทรัพย์สิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ดำเนินการปรับปรุงพื้นที่สวนหลวงและสามย่านใหม่อย่างกว้างขวาง ทำให้เกิดการวิจารณ์เรื่องการแบ่งพื้นที่ โดยทำให้ย่านเก่าแก่และแหล่งวัฒนธรรมต้องเสียไป
Property Management of Chulalongkorn University
บิวกิ้น
โคอิสึมิ อาคาโกะ
First Time (Morning Musume album)
Bundespräsident (Österreich)
Hatachi no Morning Musume
ทายาทพันธุ์ข้าวเหนียว
ทายาทพันธุ์ข้าวเหนียว เป็นละครโทรทัศน์ไทย ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ และ วัน สามสิบเอ็ด เค้าโครงเรื่องโดย บุตรรัตน์ บุตรพรม บทโทรทัศน์โดย จันทร์พันแสง นำแสดงโดย ไผ่ พงศธร, ต่าย อรทัย, รุ่งรัตน์ เหม็งพานิช, วิทยา เทพทิพย์ และ จารุณี สุขสวัสดิ์ กำกับการแสดงโดย บรรเจิด พุทธโศภิษฐ์
แสดงเรตติ้งสูงสุด แสดงเรตติ้งต่ำสุด และ แสดงเรตติ้งเฉลี่ย
กองกำลังพิเศษทางอากาศแห่งกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
โคอิโนะ แดนซ์ไซต์
โคอิโนะ แดนซ์ไซต์  เป็นเพลงซิงเกิลลำดับที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ วางจำหน่ายวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2543
"โคอิโนะ แดนซ์ไซต์" เป็นที่มาที่ไปของประโยคคำว่า "เซ็กซีบีม!"(セクシービーム!) ซึ่งกลายเป็นวลีของสมาชิกรุ่นที่ 2 มาริ ยางูจิ
รุ่นที่ 3
เทิร์ด -เลิฟพาราไดซ์-
เทิร์ด -เลิฟพาราไดซ์-  เป็นอัลบั้มชุดที่ 3 ของมอร์นิงมูซูเมะ วางจำหน่ายวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2543
Koi no Dance Site
เมื่อคุณพระมาตกหลุมรักฉัน
เมื่อคุณพระมาตกหลุมรักฉัน  เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นจาก ฟูจิทีวี ในปี 2015 นำแสดงโดย ซาโตมิ อิชิฮาระ และ โทโมฮิซะ ยามาชิตะ ละครสร้างจากการ์ตูนมังงะเรื่อง From Five to Nine โดย มิกิ ไอฮาระ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ถึง 14 ธันวาคม พ.ศ. 2558 มีทั้งหมด 10 ตอน ตอนแรกได้เรตติ้งผู้ชม 12.6% ใน ภูมิภาคคันโต
จุนโกะ ซากูระบะ (ซาโตมิ อิชิฮาระ) เป็นครูสอนภาษาอังกฤษอายุ 29 ปีที่ใฝ่ฝันจะทำงานในนิวยอร์ก อยู่มาวันหนึ่ง เธอเกิดเหตุที่น่าอับอาย จนทำให้เธอได้พบกับพระสงฆ์รูปงามระหว่างพิธีศพที่วัดแห่งหนึ่ง เธอหวังว่าจะไม่ได้พบกับเขาอีก ต่อมาเธอถูกครอบครัวหลอกและถูกบังคับให้ไปนัดดูตัว อีกฝ่ายไม่ใช่ใครอื่นนอกจากพระภิกษุรูปนั้น ทากาเนะ โฮชิกาวะ (โทโมฮิซะ ยามาชิตะ)
สถานีบางรักน้อยท่าอิฐ
สถานีบางรักน้อยท่าอิฐ (; รหัส PP06) เป็นสถานีรถไฟฟ้าลอยฟ้าในเส้นทางสายรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่เหนือถนนรัตนาธิเบศร์ในเขตอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี และมีอาคารจอดแล้วจรที่สามารถจอดรถได้ 1,076 คัน
ที่ตั้งสถานี.
ตัวสถานีตั้งอยู่เหนือถนนรัตนาธิเบศร์ ใกล้กับทางแยกไทรม้าและอาคารจอดแล้วจรสถานีบางรักน้อยท่าอิฐ ในพื้นที่หมู่ที่ 3 บ้านบางรักน้อย และหมู่ที่ 4 บ้านบางรักน้อย ตำบลบางรักน้อย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
มีทางขึ้นลง 4 แห่ง มีลิฟต์ 2 ทางขึ้น–ลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้น–ลง
ประธานาธิบดีกรีซ
ประธานาธิบดีกรีซ หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเฮลเลนิก  และถูกเรียกโดยทั่วไปในประเทศว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ  เป็นประมุขแห่งสาธารณรัฐเฮลเลนิก ตำแหน่งประธานาธิบดีได้รับเลือกจากรัฐสภากรีก ตั้งแต่การปฏิรูปรัฐธรรมนูญปี พ.ศ. 2529 บทบาทส่วนใหญ่กลายเป็นเชิงพิธีการเสียมาก สำนักงานของประธานาธิบดีก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยรัฐธรรมนูญกรีซในปี พ.ศ. 2518 แต่ในทางปฏิบัติมีมาก่อนหน้านี้แล้วในสาธารณรัฐเฮลเลนิกที่ 2 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2467 ถึง 2478 และรัฐบาลเผด็จการของกรีกในปี พ.ศ. 2516–2517 ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการเปลี่ยนแปลงระบบไปเป็นสาธารณรัฐเฮลเลนิกที่สามในปัจจุบัน โดยผู้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2563 ถึงปัจจุบันคือ กาเตรีนา ซาเกลาโรปูลู
ชิซากิ โมริโตะ
ชิซากิ โมริโตะ (, เกิดวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543) เป็นนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเคยเป็นอดีตสมาชิกของคันทรีเกิร์ล และอดีตสมาชิกรุ่นที่ 14 ของมอร์นิงมูซูเมะเพียงผู้เดียว
ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2557 โมริโตะได้เข้าร่วมโครงการ "มอร์นิงมูซูเมะ'14 &lt;โกลเด็น&gt; ออดิชัน" เพื่อที่เธอจะได้เป็นหนึ่งในสมาชิกรุ่นที่ 12 แต่เธอตกรอบในโครงการนี้ไป
วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ในช่วงพิเศษของรายการ "เฮลโล! โปรเจกต์ สเตชัน" ได้มีการออกมาเปิดเผยว่า โมริโตะจะเข้าร่วมวงมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 14 ซึ่งเธอจะทำงานควบคู่กับวงคันทรีเกิร์ลด้วย
วันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2562 วงคันทรีเกิร์ลได้ประกาศยุติกิจกรรมทั้งหมด ส่วนโมริโตะนั้นได้สำเร็จการศึกษาจากคันทรีเกิร์ลในเวลาต่อมา หลังจากนั้นเธอได้ทำกิจกรรมในฐานะสมาชิกของมอร์นิงมูซูเมะและเป็นสมาชิกของคันทรีเกิร์ลเพียงผู้เดียวที่ยังอยู่ในสังกัดเฮลโล! โปรเจกต์ภายในช่วงสิ้นปี พ.ศ. 2563 ยกเว้นมานากะ อินาบะ อดีตสมาชิกของคันทรีเกิร์ล