pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
องค์การพิทักษ์สยาม (ชื่อย่อ: อพส.; ) เป็นกลุ่มเคลื่อนไหวของการเมืองภาคประชาชนที่รวมตัวกัน มีจุดมุ่งหมายเพื่อขับไล่รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ในปี พ.ศ. 2555 และ ปฏิวัติประเทศไทยให้เป็นระบอบเผด็จการทหารภายใต้ราชาธิปไตย
องค์การพิทักษ์สยามเปิดตัวขึ้นในวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ที่ท้องสนามหลวง โดยมี พลเอก บุญเลิศ แก้วประสิทธิ์ (เสธ.อ้าย) ประธานศิษย์เก่าโรงเรียนเตรียมทหาร (ตท.) เป็นประธาน มีจุดมุ่งหมายเพื่อที่จะขับไล่รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตรให้พ้นจากตำแหน่ง โดยมีเหตุผลหลัก คือ รัฐบาลปล่อยปละละเลยให้มีการจาบจ้วงล่วงละเมิดสถาบันพระมหากษัตริย์ รวมไปถึงการบริหารงานที่ผิดพลาดของรัฐบาล เป็นต้น
สมาชิกและแนวร่วมส่วนใหญ่ก็เป็นบุคคลเดิมที่เคยเข้าร่วมการชุมนุมขับไล่พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร ในปี พ.ศ. 2549 และการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 จากภาคีเครือข่ายเดิมที่เคยเคลื่อนไหวในลักษณะเช่นนี้มาก่อนแล้ว เช่น พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พธม.), กลุ่มสันติอโศก และเครือข่ายพลเมืองอาสาปกป้องแผ่นดิน (กลุ่มเสื้อหลากสี) ได้แก่ พลเรือเอก ชัย สุวรรณภาพ อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด เป็นรองประธาน, นายสมพจน์ ปิยะอุย นักธุรกิจ เป็นรองประธาน, พลเอก ณัฐชัย เพิ่มทรัพย์ อดีตประธานเสนาธิการประจำตัวผู้บัญชาการทหารสูงสุด เป็นรองประธาน และพลอากาศโท วัชระ ฤทธาคนี เป็นโฆษก
มีแนวร่วมคนสำคัญ เช่น นายแพทย์ตุลย์ สิทธิสมวงศ์, นาวาอากาศตรี ประสงค์ สุ่นศิริ, พลเอก ปฐมพงษ์ เกษรศุกร์, พลเรือเอก พะจุณณ์ ตามประทีป, ศาสตราจารย์ ดร.ปราโมทย์ นาครทรรพ, นายไพศาล พืชมงคล, สมณะโพธิรักษ์ นายไทกร พลสุวรรณ, นายอธิวัฒน์ บุญชาติ, นายสุนทร รักษ์รงค์ เป็นต้น
พลเอก บุญเลิศ ได้กล่าวถึงเป้าหมายขององค์การพิทักษ์สยามว่า ต้องการ "แช่แข็งประเทศเป็นเวลา 5 ปี" หมายถึง การที่จะให้นักการเมืองหรือภาคการเมืองต่าง ๆ หยุดเคลื่อนไหวเป็นระยะเวลาประมาณ 5 ปี เพื่อที่จะปฏิรูปเปลี่ยนแปลงประเทศ
องค์การพิทักษ์สยาม เป็นองค์การที่สนับสนุนแนวทางการปกครองแบบระบอบเผด็จการทหาร และ ต่อต้านประชาธิปไตย
ประวัติการชุมนุม.
องค์การพิทักษ์สยาม ได้ชุมนุมเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ครั้งแรก เมื่อวันอาทิตย์ที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ที่ราชตฤณมัยสมาคม หรือสนามม้านางเลิ้ง โดยเป็นการชุมนุมในรูปแบบตั้งอยู่กับที่ ไม่มีการเคลื่อนไหวไปไหน มีการปราศรัยสลับกับการแสดงดนตรี จนกระทั่งได้เวลาเลิกประมาณ 20.00 น. มีผู้เข้าร่วมประมาณ 30,000 คน
จากความสำเร็จในการชุมนุมครั้งนี้ พล.อ. บุญเลิศ ได้ขยายผลไปสู่การชุมนุมใหญ่ครั้งที่สอง โดยให้เป็นไปในลักษณะเป็นการชุมนุมใหญ่แบบไม่ยืดเยื้อ วันเดียวจบ โดยตั้งเป้าผู้ชุมนุมไว้ที่ 1 ล้านคน จากนั้นจะนำผู้ชุมนุมไปสู่หน้าทำเนียบรัฐบาล แล้วเรียกร้องให้รัฐบาลลาออก ถ้าหากผู้ชุมนุมได้จำนวนไม่เป็นไปตามเป้า ก็จะยุติการชุมนุม และทางตัว พล.อ. บุญเลิศ ก็จะไม่กลับมารับหน้าที่นี้อีก
ซึ่งการชุมนุมใหญ่ครั้งที่สอง เกิดขึ้นในวันเสาร์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ที่ลานพระบรมรูปทรงม้า เริ่มต้นในเวลา 09.00 น. ซึ่งทางรัฐบาล โดย น.ส. ยิ่งลักษณ์ นายกรัฐมนตรีได้ประกาศพระราชบัญญัติความมั่นคง (พ.ร.บ. ความมั่นคง) ขึ้นในวันที่ 23 พฤศจิกายน เพียงหนึ่งวันก่อนการชุมนุม โดยกำหนดพื้นที่เป็นบริเวณรอบ ๆ ที่ชุมนุม รวมถึงทำเนียบรัฐบาล มีการปิดการจราจรของถนนรวม 5 เส้นทาง รวมถึงการตรวจตราอย่างเข้มงวดตามเส้นทางหลักจากต่างจังหวัดภูมิภาคต่าง ๆ ที่มุ่งหน้าเข้าสู่กรุงเทพมหานครด้วย โดยใช้กำลังของเจ้าหน้าที่ตำรวจเป็นกำลังหลัก
ในวันที่ 24 พฤศจิกายน ก่อนถึงเวลา 09.00 น. ซึ่งเป็นเวลานัดหมาย กลุ่มผู้ชุมนุมบางส่วนก็ได้เดินทางมาถึงถนนราชดำเนิน ช่วงบริเวณสะพานมัฆวานรังสรรค์แล้ว แต่มิอาจไปต่อได้ เนื่องจากติดที่ขวางกั้นซึ่งเป็นแท่งปูนแบร์ริเออร์ และรั้วลวดหนาม โดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ และในเวลาประมาณ 08.45 น. ก็เกิดการปะทะกันระหว่างเจ้าหน้าที่ตำรวจกับผู้ชุมนุม เมื่อผู้ชุมนุมบางส่วนได้พยายามฝ่าที่กั้นเข้าไปด้วยรถบรรทุก 6 ล้อ เจ้าหน้าที่ตำรวจใช้แก๊สน้ำตาในการปราบปราม ทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บ ในส่วนของทางกลุ่มผู้ชุมนุมที่ลานพระบรมรูปฯ ก็ได้ทราบถึงเหตุการณ์ที่สะพานมัฆวานฯแล้ว แต่ก็ยังไม่อาจเข้าไปให้การช่วยเหลือได้แต่อย่างใด
จนกระทั่งถึงเวลาประมาณ 14.00 น. นายอธิวัฒน์ บุญชาติ ประกาศเตรียมความพร้อมบนเวทีได้มีการปะทะกันอีกรอบที่แยกสวนมิสกวัน เมื่อทางกลุ่มผู้ชุมนุม ที่นำโดย สมณะจากกลุ่มสันติอโศก ได้ปะทะกับทางเจ้าหน้าที่ตำรวจ โดยมีการใช้แก๊สน้ำตา เพื่อที่จะเข้าไปช่วยเหลือกลุ่มผู้ชุมที่สะพานมัฆวานฯ ให้เข้ามายังพื้นที่บริเวณลานพระบรมรูปฯได้ ซึ่งทาง พล.อ. บุญเลิศ ได้ขึ้นเวทีประกาศขอสู้ตาย
จนกระทั่งเวลาประมาณ 15.00 น. เหตุการณ์ก็ยังไม่มีความเปลี่ยนแปลง ซ้ำยังเลวร้ายขึ้น เมื่อฝนตกลงมาห่าใหญ่ เป็นเวลาใกล้มืดซึ่งจะไม่มีแสงสว่าง บนเวทีมีการประกาศว่ารัฐบาลจะตัดน้ำ ตัดไฟบริเวณที่ชุมนุม ในที่สุด ในเวลา 17.20 น. พล.อ. บุญเลิศ แก้วประสิทธิ์ ประธานองค์การพิทักษ์สยาม ได้ขึ้นเวทีประกาศยุติการชุมนุม โดยให้เหตุผลถึงความปลอดภัยของผู้ชุมนุมเป็นหลัก และจะไม่ขอมาเป็นผู้นำการชุมนุมอีก โดยกล่าวว่า "ไอ้เสธ. อ้ายได้ตายไปแล้ว"
ทั้งนี้มีการเปิดเผยว่า เหตุที่ไม่ประสบความสำเร็จในการชุมนุม เกิดจากเหตุที่กลุ่มการเมืองเดิมที่เคยเคลื่อนไหวต่อต้าน พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร และพรรคพวก มาก่อน อย่างกลุ่มพันธมิตรฯ ก็มิได้ให้การสนับสนุนในเรื่องจำนวนคนอย่างมากพอ รวมถึงเกิดความขัดแย้งกันเองในกลุ่มด้วย ทำให้จำนวนผู้ชุมนุมไม่ถึงเป้าหมายอย่างที่ตั้งไว้
ต่อมา องค์การพิทักษ์สยามได้มี พล.ร.อ. ชัย สุวรรณภาพ เป็นประธาน
กองทัพประชาชนโค่นระบอบทักษิณ.
ในกลางปี พ.ศ. 2556 องค์การพิทักษ์สยาม ได้มีการแตกตัวออกมาเป็น กองทัพประชาชนโค่นระบอบทักษิณ (ชื่อย่อ: กปท.) มีจุดประสงค์คือ ให้รัฐบาลเพิกถอนร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรมฯ และโค่น "ระบอบทักษิณ" โดยมีคณะนายทหารและนายตำรวจ รวมถึงข้าราชการพลเรือนนอกราชการและกลุ่มนักเคลื่อนไหวทางการเมืองร่วมด้วยหลายคน โดยมีแกนนำทั้งหมด 7 คน คือ 1. พลเอก ปรีชา เอี่ยมสุพรรณ 2. พลเรือเอก ชัย สุวรรณภาพ 3. พลเอก ชูเกียรติ ตันสุวัฒน์ 4. พลอากาศโท วัชระ ฤทธาคนี 5. นายพิเชฐ พัฒนโชติ 6. นายไทกร พลสุวรรณ 7. พลเรือเอก บรรณวิทย์ เก่งเรียน โดยเรียกตัวเองว่า "คณะเสนาธิการร่วมโค่นระบอบทักษิณ"
โดยมีการชุมนุมขึ้นที่หน้าสวนลุมพินีบริเวณลานพระบรมราชานุสาวรีย์รัชกาลที่ 6 ใกล้แยกศาลาแดง ในวันอาทิตย์ที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ร่วมด้วยกองทัพธรรมของคณะสันติอโศก ต่อมาก็ได้ย้ายเข้าไปในสวนลุมพินีไม่ห่างจากประตูทางเข้าทางฝั่งนี้ เพื่อความปลอดภัย
ต่อมาในวันจันทร์ที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เวลา 15.00 น. ก็ได้ยกระดับการชุมนุมเคลื่อนย้ายผู้ชุมนุมบางส่วนและแกนนำปิดล้อมทำเนียบรัฐบาล ทางรัฐบาลได้ประกาศพระราชบัญญัติความมั่นคงฯ ครอบคลุมพื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย, เขตพระนคร และเขตดุสิต ตั้งแต่วันที่ 9-18 ตุลาคม แต่ทางผู้ชุมนุมและแกนนำก็ยังไม่ยุติการชุมนุม จนเมื่อถึงวันที่ 10 ตุลาคม ปีเดียวกัน ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจได้เสริมกำลังเข้ามาล้อมรอบที่ชุมนุมจนมีปริมาณมากกว่าผู้ชุมนุม โดยปิดมิให้มีการเข้าและปิดไม่ให้แม้แต่การส่งอาหารและน้ำ รวมถึงห้องน้ำเข้าไปได้สู่ที่ชุมนุม และได้เข้าเจรจากับแกนนำขอให้ยุติการชุมนุมไปก่อน จนกระทั่ง หลี่ เค่อเฉียง นายกรัฐมนตรีจีนที่จะเยือนประเทศไทยระหว่างวันที่ 11-13 ตุลาคม จะเสร็จสิ้นภารกิจ โดยให้สัญญาว่าจะไม่มีการดำเนินคดีกับผู้ชุมนุม และจะยินยอมให้กลับมาชุมนุม ณ หน้าทำเนียบรัฐบาลได้อีกครั้ง ทางแกนนำจึงมีมติที่จะถอนที่ชุมนุมกลับไปยังสวนลุมพินี แต่ทว่าก็มีผู้ชุมนุมบางส่วนที่ไม่ยินยอมและเดินทางไปชุมนุมต่อ ณ แยกอุรุพงษ์ ซึ่งเป็นพื้นที่เขตราชเทวี นอกพื้นที่การประกาศ พ.ร.บ.ความมั่นคง โดยกลุ่มนี้ได้ใช้ชื่อว่า เครือข่ายนักศึกษาประชาชนปฏิรูปประเทศไทย (คปท.) โดยแกนนำเป็นคณะนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหงแห่งองค์การนักศึกษารามคำแหง และนายนิติธร ล้ำเหลือ ทนายความแห่งสภาทนายความ พร้อมได้ปฏิเสธว่าไม่ได้มีพรรคการเมืองใดหนุนหลังรวมทั้งไม่ได้มีความขัดแย้งกับ กปท.ด้วย และในคืนวันเดียวกันเวลาประมาณ 02.00 น. ก็มีผู้โยนระเบิดเพลงลงมาจากทางด่วนอุรุพงษ์ 4 ลูก มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 2 คน
ในช่วงวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 กปท.ก็ได้เข้าร่วมชุมนุมร่วมกับกปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข) พร้อมกับแนวร่วมกลุ่มอื่น ๆ โดยมีสถานที่ชุมนุมปักหลักอยู่ที่เชิงสะพานผ่านฟ้าลีลาศ หน้าแยกผ่านฟ้าลีลาศ และในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2557 ที่กลุ่มแนวร่วมทั้งหมดจัดชุมนุมแบบปิดการจราจรตามทางแยกสำคัญ ๆ ต่าง ๆ ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร กปท.ก็ได้ชุมนุมคู่ขนานโดยทำการปิดสะพานพระราม 8 ด้วย
ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน ได้มีการปะทะกับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เข้ามาขอคืนพื้นที่การชุมนุม ที่สะพานผ่านฟ้าลีลาศ ผลจากการปะทะกันส่งผลให้มีผู้ชุมนุมเสียชีวิต 3 ราย เจ้าหน้าที่ตำรวจเสียชีวิต 1 ราย และบาดเจ็บทั้งหมด 64 ราย
ต่อมาในวันที่ 14 พฤษภาคม ปีเดียวกัน จากการชุมนุม ศาลอาญาอนุมัติหมายจับแกนนำ กปปส. รวม 43 คน ผู้ต้องหาคดีกบฏ และความผิดอื่น รวม 8 ข้อหา เพื่อติดตามตัวมาดำเนินกระบวนการตามกฎหมาย โดยมีรายชื่อแกนนำ กปท. เป็นผู้ต้องหารวมอยู่ด้วย
องค์กรพิทักษ์สยาม
สุลต่านแห่งรัฐเซอลาโงร์
สุลต่านแห่งเซอลาโงร์ เป็นตำแหน่งสำหรับผู้ปกครองตามรัฐธรรมนูญแห่งรัฐเซอลาโงร์ เริ่มต้นเมื่อปี ค.ศ. 1745 สุลต่านองค์ปัจจุบันคือ สุลต่านชะรอฟุดดีน อิดริส ชาห์ ขึ้นครองราชย์เมื่อปี ค.ศ.2001 หรือ พ.ศ. 2544 ต่อไปนี้คือรายพระนามสุลต่านแห่งรัฐเซอลาโงร์
อีริค บาร์เซโลนาร์
ไรนิฮาโร
ไรนิฮาโร (เสียชีวิต 10 กุมภาพันธ์ 1852) เป็นนายกรัฐมนตรีของราชอาณาจักรมาดากัสการ์ ตั้งแต่ 1833 ถึง 1852
ไรนิฮาโร เกิดในชนชั้นอิสระของชาวเมรีนา พ่อของเขาทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาส่วนพระองค์ให้แก่สมเด็จพระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนาแห่งมาดากัสการ์ ต่อมาเขาได้รับเลือกให้อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์หลังการสิ้นพระชนม์ของพระสวามีคนแรกของพระองค์ในปี 1833 เมื่ออภิเษกสมรสเขาก็ได้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดและนายกรัฐมนตรีของมาดากัสการ์ เขายังคงดำรงตำแหน่งเหล่านี้จนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี 1853 ศพของเขาได้รับการฝังในหลุมฝังศพที่ตั้งอยู่โดดเด่นกลางกรุงอันตานานารีโว ซึ่งสร้างโดยสถานิกชาวฝรั่งเศสชื่อฌ็อง ลาบอร์เดอ หลุมฝังศพนี้ภายหลังก็ใช้เป็นที่ฝังศพบุตรชายเขาสองคนคือไรนิโวนินาฮิทรินิโอนีและไรนิไลอาริโวนี ซึ่งทั้งสองคนก็เคยดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด นายกรัฐมนตรี และพระราชสวามี
ไรนิฮาโร ได้รับการกล่าวถึงใน The Fugitives ของ R.M. Ballantyne
สมเด็จพระราชินีรามโบลามาโซอันโดรแห่งมาดากัสการ์
สมเด็จพระราชินีรามโบลามาโซอันโดรแห่งมาดากัสการ์  พระนามเดิม เจ้าหญิงราโวรามบาโต ทรงเป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนาแห่งมาดากัสการ์ พระองค์เป็นพระธิดาของ ราเบซาคา กับ ราโวลอมบาโต พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในพระชายาทั้งสิบสองพระองค์ของพระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนา พระองค์ทรงมีพระราชอำนาจในรัชสมัยของพระโอรสคือ สมเด็จพระเจ้าราดามาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ และพยายามผลักดันให้เจ้าชายราโกโตเบ พระนัดดา ซึ่งเป็นพระโอรสในพระราชธิดาองค์ใหญ่ของพระนางขึ้นครองบัลลังก์ แต่พระองค์ทรงถูกประหารโดยพระสุณิสา คือ สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ เนื่องจากพระองค์ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต่อราชบัลลังก์ของพระนางรานาวาโลนา สถานที่ฝังพระบรมศพของพระองค์นั้นยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด
Brontok
พระเจ้าอมานุลเลาะห์
พระเจ้าอมานุลเลาะห์ หรืออมานุลลอหฺ ข่าน (Amanullah; ภาษาปาทาน, ภาษาเปอร์เซีย, ภาษาอูรดู, ภาษาอาหรับ: أمان الله خان) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอัฟกานิสถาน ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2462–2472 ทรงมีบทบาทในการทำให้อัฟกานิสถานได้รับเอกราชโดยสมบูรณ์จากอังกฤษ ใน พ.ศ. 2462 และปฏิรูปประเทศอย่างรวดเร็วจนทำให้เกิดจลาจลภายในประเทศ จึงถูกบีบให้สละราชบัลลังก์ในที่สุด
พระองค์ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2435 เป็นพระโอรสของพระเจ้าฮาบีบุลเลาะห์เมื่อพระราชบิดาถูกปลงพระชนม์ใน พ.ศ. 2462 พระองค์ทรงเป็นข้าหลวงแห่งกรุงคาบูลและสามารถเจรจาให้กลุ่มชนชั้นนำในอัฟกานิสถานมาสนับสนุนให้พระองค์ครองราชย์ได้สำเร็จ นอกจากนั้น พระองค์ยังดำเนินนโยบายแข็งกร้าวกับอังกฤษ และได้ประกาศญิฮาดกับอังกฤษในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2462 แม้จะไม่สามารถเอาชนะอังกฤษได้อย่างเด็ดขาด แต่ก็นำไปสู่การลงนามในสนธิสัญญาราวัลปินดี ที่ยอมให้อัฟกานิสถานมีเอกราชโดยสมบูรณ์ นอกจากนั้น พระองค์ยังทำสนธิสัญญากับรัสเซีย อิหร่าน และตุรกี รัสเซียในสมัยเลนินให้การสนับสนุนอัฟกานิสถานมาก และได้ลงนามในสนธิสัญญากับรัสเซียเพื่อรับรองความเป็นเอกราชของรัฐบูคาราทางใต้ของรัสเซีย ต่อมาใน พ.ศ. 2465 รัสเซียที่เปลี่ยนมาเป็นสหภาพโซเวียต ได้ส่งกองทัพเข้ายึดครองรัฐบูคารา และพยายามเผยแพร่ลัทธิคอมมิวนิสต์ในอัฟกานิสถาน ทำให้เกิดความขัดแย้งกัน พระองค์จึงหันไปเป็นมิตรกับเยอรมัน อิตาลี ฝรั่งเศส ญี่ปุ่นเพื่อถ่วงดุลกับโซเวียต
พระองค์เป็นผู้ริเริ่มพระราชทานรัฐธรรมนูญฉบับแรกของอัฟกานิสถาน ใน พ.ศ. 2465 ซึ่งมีลักษณะคล้ายของจักรวรรดิออตโตมัน เปลี่ยนการเก็บภาษีจากการเก็บเป็นผลผลิตทางการเกษตรมาเป็นเงินสด ยกเลิกการสวมผ้าคลุมหน้าสตรีตามแบบศาสนาอิสลาม แต่การปฏิรูปของพระองค์ได้รับการต่อต้านจากประชาชนที่เห็นว่าพระองค์ก้าวก่ายงานของผู้นำศาสนา มีการจัดตั้งขบวนการปุซตุนเพื่อต่อต้านพระองค์ แต่สามารถปราบได้ใน พ.ศ. 2467 แต่ไม่สามารถหยุดการก่อกบฏได้ เมื่อเกิดการกบฏในช่วง พ.ศ. 2471 พระองค์จึงถูกขับไล่ออกจากราชบัลลังก์และลี้ภัยไปยังกันดะฮาร์เมื่อ 14 มกราคม พ.ศ. 2471
กลุ่มกบฏที่มีบาเจะห์ ชิกโกหรือ ฮาบิบุลลอห์ กาลากานีเป็นผู้นำเข้ายึดกรุงคาบูล แล้วตั้งตนเป็นเจ้าผู้ครองอัฟกานิสถาน ยกเลิกการปฏิรูปของพระเจ้าอมานุลเลาะห์ พระเจ้าอมานุลเลาะห์ได้รวบรวมกำลังที่กันดะฮาร์ และยกทัพไปยังกัซนี แต่ไม่ได้รับการสนับสนุนจากประชาชน โดยพระญาติของพระองค์คือ นาดีร ข่าน ได้ปราบปรามกลุ่มของกาลากานีและขึ้นครองราชย์เมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2472 พระเจ้าอมานุลเลาะห์จึงตัดสินใจลี้ภัยการเมืองไปยังบริติชอินเดีย จากนั้นจึงเสด็จไปยังอิตาลี จนสิ้นพระชนม์ที่สวิตเซอร์แลนด์เมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2503 พระศพของพระองค์ถูกนำกลับมายังอัฟกานิสถานและฝังไว้ทางตะวันออกของจาลาลาบัด
อมานุลลอหฺ ข่าน
เจ้าหญิงเฟือง ซุง
เจ้าหญิงเฟือง ซุง แห่งเวียดนาม  ประสูติเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม และสมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง แห่งเวียดนาม พระมเหสีองค์แรก
อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก
อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส  (1175 - 29 กรกฎาคม 1236) เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
พระนางอินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก เสด็จพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 1175 พระองค์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์กกับโซเฟียแห่งมินสก์ พระองค์เป็นพระราชนัดดาของวอร์โลดาร์แห่งมินส์กับริเชซาแห่งโปแลนด์ พระมารดาของพระองค์เป็นพระขนิษฐภคินีของพระเจ้าคนุตมหาราช
พระนางอินเกเบิร์ก ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 1193 กับพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส หลังการสิ้นพระชนม์ของอิซาเบลลาแห่งเฮนนุล์ทพระมเหสีองค์แรกในพระเจ้าฟิลิปที่ 2
อิงเกอร์บอร์กอภิเสกสมรสกับพระเจ้าฟิลิปที่ 2 ออกุสตุสแห่งฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1193 หลังการสิ้นพระชนม์ของพระมเหสีคนแรกของฟิลิป อิซาเบลลาแห่งเอโนลต์ พระองค์มีสินสอดก้อนโตที่พระเชษฐา พระเจ้าคนุดที่ 6 แห่งเดนมาร์ก ให้ติดตัวมาด้วย เมื่อแต่งงาน พระองค์ได้รับชื่อใหม่ว่าอิซัมบูร์ วันหลังจากที่แต่งงานกับอิงเกอบอร์ก พระเจ้าฟิลิปเกิดเปลี่ยนใจ และพยายามจะส่งพระองค์กลับเดนมาร์ก อิงเกอบอร์กหนีไปคอนเวนต์ในซวยส์ซงส์ที่พระองค์ได้ยื่นคัดค้านต่อพระสันตะปาปาเซเลสตินที่ 3
สามเดือนหลังการแต่งงาน ฟิลิปเรียกประชุมสภานักบวชในคอมปิเยญและให้วาดผังตระกูลแบบผิดๆ ขึ้นมาเพื่อแสดงให้เห็นว่าพระองค์กับอินเกอบอร์กเป็นญาติกันผ่านทางพระมเหสีคนแรกของฟิลิป กฎศาสนาในสมัยนั้นไม่อนุญาตให้ชายแต่งงานกับหญิงที่มีบรรพบุรุษร่วมกันในช่วงเจ็ดรุ่นอายุคน สภาจึงประกาศให้การแต่งงานเป็นโมฆะ
อินเกอบอร์กยื่นคัดค้านอีกครั้งและชาวเดนส่งคณะผู้แทนไปพบพระสันตะปาปาเซเลสตินที่ 3 พวกเขาโน้มน้าวพระองค์ว่าผังตระกูลปลอมนั้นไม่ถูกต้อง แต่พระสันตะปาปาทำเพียงแค่ประกาศให้การประกาศให้เป็นโมฆะไม่ชอบด้วยกฎหมายและห้ามไม่ใหม่ฟิลิปแต่งงานใหม่ ฟิลิปไม่สนใจคำตัดสินของพระสันตะปาปา อินเกอบอร์กใช้เวลาตลอด 20 ปีหลังจากนั้นในสภาพเสมือนถูกจองจำในปราสาทฝรั่งเศสหลายแห่ง ครั้งหนึ่งพระองค์ได้ใช้เวลามากกว่าหนึ่งทศวรรษในปราสาทเอต็อมป์ส์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของปารีส พระเชษฐาของพระองค์ พระเจ้าคนุตที่ 6 กับคณะที่ปรึกษายังคงเดินหน้าต่อต้านการประกาศให้เป็นโมฆะต่อไป แหล่งข้อมูลในสมัยนั้นยังระบุด้วยว่าที่ปรึกษาของฟิลิปในฝรั่งเศสหลายคนสนับสนุนอินเกอบอร์ก
เหตุผลทางการเมืองของการอภิเษกสมรสครั้งนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียง แต่ฟิลิปอาจต้องการอะไรที่มากกว่าสายสัมพันธ์กับเดนมาร์กเพราะสองประเทศยืนอยู่คนละฝั่งในเรื่องการสืบทอดบัลลังก์ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในอนาคต พระองค์อาจอยากได้พันธมิตรมาช่วยต่อสู้กับราชวงศ์อ็องฌูแว็งที่เป็นอริ ทรงขอการสนับสนุนจากกองเรือเดนมาร์กเป็นเวลาหนึ่งปีกับสิทธิ์ในการอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์อังกฤษของเดนมาร์กเป็นสินสอด พระเชษฐาของอิงเกอบอร์ก พระเจ้าคนุตที่ 6 ยอมให้แค่เงิน 10,000 มาร์กเป็นสินสอด การแต่งงานถูกเจรจาผ่านทางที่ปรึกษาของฟิลิป แบร์นาร์ด์แห่งแว็งเซนส์ กับกีล์โยม พระอธิการแห่งอารามเอเธลโฮล์ตของเดนมาร์ก
การปกป้องที่ได้รับ.
พระสันตะปาปาเซเลสตินปกป้องพระราชินีแต่ก็ช่วยพระองค์ได้ไม่มาก ฟิลิปขอให้พระสันตะปาปาประกาศให้การแต่งงานเป็นโมฆะด้วยเหตุผลว่าไม่สมบูรณ์เนื่องจากโดนคุณไสยทำให้เสื่อมสมรรถภาพทางเพศ ฟิลิปไม่เคยใยดีอิงเกอบอร์ก แต่อิงเกอบอร์กยืนกรานว่าการแต่งงานสมบูรณ์แล้ว และพระองค์เป็นพระมเหสีและพระราชินีแห่งฝรั่งเศสอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
ฟิลิปแต่งงานกับแอ็กเนสแห่งเมราเนียในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1196 ทว่าในปี ค.ศ. 1198 พระสันตะปาปาคนใหม่ อินโนเซนต์ที่ 3 ประกาศให้การแต่งงานครั้งนี้เป็นโมฆะเนื่องจากการแต่งงานครั้งก่อนยังคงถูกต้องในทางกฎหมาย พระองค์สั่งให้ฟิลิปไล่แอ็กเนสไปและรับอินเกอบอร์กกลับมา อินเกอบอร์กเขียนจดหมายถึงพระองค์ กล่าวว่าถูกทำร้ายและถูกทิ้งให้โดดเดี่ยว และอ้างว่าทรงคิดที่จะฆ่าตัวตายเพราะได้รับการปฏิบัติที่โหดร้าย
ฟิลิปตอบโต้ด้วยการขังอินเกอบอร์กไว้ในชาโตเดต็อมป์ในเอสซอน อินเกอบอร์กถูกขังไว้ในหอคอยเป็นนักโทษ ได้รับอาหารไม่บ่อยนักและบางครั้งก็ไม่เพียงพอ ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าพบพระองค์ ยกเว้นครั้งเดียวที่อนุศาสนาจารย์ชาวเดนมาร์กสองคนได้รับอนุญาตให้เข้าพบพระองค์ได้ ขณะเดียวกันฟิลิปพาแอ็กเนสกลับมาและอยู่กินกันต่อไป ทรงมีพระโอรสธิดาด้วยกันสองคน เป็นพระโอรสหนึ่งคน การฝ่าฝืนคำสั่งทำให้ฟิลิปถูกตัดขาดออกจากศาสนาในปี ค.ศ. 1200 และเมื่อกษัตริย์ไม่ยอมเชื่อฟัง พระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 จึงให้ฝรั่งเศสโดนคำสั่งห้ามในปี ค.ศ. 1199 จนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 1200 เมื่อฟิลิปกล่าวว่าจะยอมเชื่อฟัง ต่อมาพระองค์ผิดคำสัญญานั้น แอ็กเนสตายในปีต่อมา
ในปี ค.ศ. 1201 ฟิลิปขอให้พระสันตะปาปาประกาศให้พระโอรสธิดาของพระองค์เป็นบุตรตามกฎหมาย และพระสันตะปาปายอมสนับสนุนพระองค์ในทางการเมือง ทว่าต่อมาในปีนั้นฟิลิปขอให้ประกาศให้การแต่งงานเป็นโมฆะอีกครั้ง โดยอ้างว่าอิงเกอบอร์กพยายามทำเสน่ห์ใส่พระองค์ในคืนแต่งงานจนทำให้พระองค์ไม่สามารถทำให้การแต่งงานสมบูรณ์ได้ พระองค์จึงขอหย่าด้วยข้อหาใช้เวทมนตร์คุณไสย ความพยายามครั้งนี้ล้มเหลวเช่นเคย
การคืนดีและชีวิตในบั้นปลาย.
ฟิลิปคืนดีกับอินเกอบอร์กในปี ค.ศ. 1213 ไม่ใช่เพราะความบริสุทธิ์ใจแต่เพราะพระองค์ต้องการอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ของราชอาณาจักรอังกฤษผ่านทางสายสัมพันธ์กับราชบัลลังก์เดนมาร์ก ต่อมาบนเตียงสิ้นพระชนม์ของพระองค์ในปี ค.ศ. 1223 ว่ากันว่าพระองค์บอกพระโอรส หลุยส์ที่ 8 ให้ดูแลอิงเกอบอร์กให้ดี ต่อมาทั้งพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 และหลุยส์ที่ 9 ต่างยอมรับอิงเกอบอร์กเป็นพระราชินีที่ถูกต้องตามกฎหมาย ภายหลังอิงเกอบอร์กใช้เวลาในชีวิตส่วนใหญ่ในศาสนสำนักแซงต์-ฌอง-เดอ-อีลที่ทรงก่อตั้งขึ้นมา ทรงสิ้นพระชนม์หลังพระสวามี 14 ปี อิงเกอบอร์กแห่งเดนมาร์กสิ้นพระชนม์ไม่ในปี ค.ศ. 1237 ก็ปี ค.ศ. 1238 และถูกฝังที่โบสถ์แห่งคำบัญชาของนักบุญยอห์นในคอร์เบล
สมเด็จพระราชินีอินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก
เฮเลนี (ดาวบริวาร)
เฮเลนี ( ; ) เป็นดาวบริวารของดาวเสาร์ ค้นพบโดย Laques และLecacheuxในปี ค.ศ. 1980 จากการสังเกตตามพื้นดินที่ หอดูดาวพิคดูมิดิ และมีชื่อเล่นว่า ในปี ค.ศ. 1988 ได้ตั้งชื่ออย่างเป็นทางการมาจากเฮเลนแห่งทรอย หลานสาวของโครนัส ในเทพปกรณัมกรีก ดาวบริวารถูกกำหนดชื่อเล่นว่า Saturn XII
สมเจตน์ พยัคโส
สมเด็จพระราชินีนาถโจนที่ 1 แห่งนาวาร์
สมเด็จพระราชินีนาถฌานที่ 1 แห่งนาวาร์  (14 มกราคม ค.ศ. 1273 – 12 เมษายน ค.ศ. 1305) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งนาร์วาตั้งแต่ ค.ศ. 1274 และสมเด็จพระราชินีคู่สมรสของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1285
สมเด็จพระราชินีนาถฌานที่ 1 แห่งนาวาร์ เสด็จพระราชสมภพเมื่อ 14 มกราคม ค.ศ. 1273 เป็นพระราชธิดาใน พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งนาวาร์กับบล็องช์แห่งอาร์ตัว พระบิดาของพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์ เมื่อพระราชบิดาของพระองค์สวรรคตในปี 1274 พระองค์จึงทรงครองราชย์บัลลังก์นาวาร์โดยมีพระมารดาของพระองค์จึงเป็นผู้สำเร็จราชการ
เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 10 พรรษา พระองค์ได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 1284 ทำให้พระองค์ได้ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส พระองค์กับพระเจ้าฟิลิปที่ 4 มีพระโอรส - พระธิดา ด้วยกัน ดังนี้
ฌานที่ 1 แห่งนาวาร์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1273 ทรงเป็นพระธิดาของพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งนาวาร์กับพระราชินีบล็องช์แห่งอาร์ตัว ทรงเป็นพระโอรสคนธิดาคนที่สองของทั้งคู่โดยมีพระเชษฐาหนึ่งคน คือ ธิโบต์ที่สิ้นพระชนม์ในวัยทารกหลังตกลงมาจากหน้าต่างปราสาท พระเจ้าอ็องรี พระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์หลังพระองค์สมภพได้หนึ่งปีครึ่ง เนื่องจากราชอาณาจักรนาวาร์อนุญาตให้สตรีสืบทอดบัลลังก์ได้หากไม่มีทายาทเพศชาย ฌานจึงกลายเป็นพระราชินีผู้ปกครองคนแรกของราชอาณาจักร ในตอนแรกพระมารดาทำหน้าที่สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระองค์ แต่ทั้งคู่ถูกบีบให้หนีไปฝรั่งเศสที่ลูกพี่ลูกน้องของพระนางเป็นกษัตริย์อยู่เพื่อความปลอดภัย เพื่อรักษาราชอาณาจักรไว้ฌานวัยทารกต้องแต่งงานกับผู้ทรงอำนาจ ทรงหมั้นหมายครั้งแรกกับเฮนรี พระโอรสของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ แต่คู่หมั้นของพระองค์สิ้นพระชนม์ในปีเดียวกับที่หมั้นหมาย สุดท้ายกษัตริยฝรั่งเศส ลูกพี่ลูกน้องผู้ทรงอำนาจก็จับพระองค์หมั้นหมายกับหลุยส์หรือฟิลิป พระโอรสคนใดคนหนึ่งของพระองค์ได้ด้วยสนธิสัญญาออร์เลย็องส์ หลุยส์สิ้นพระชนม์ก่อนวัยอันควรจึงเหลือเพียงฟิลิป
ในขณะเดียวกันอนาคตพระสสุระของฌานได้ปกครองนาวาร์ในนามของฌาน ดูได้จากเอกสารที่มักกล่าวถึงฌานโดยระบุอย่างชัดเจนว่าทรงเป็นพระราชินีโดยสิทธิ์อันชอบธรรม ฌานกับฟิลิปแต่งงานกันในวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1284 ซึ่งฌานยังคงมีพระชนมายุเพียง 11 ปี การแต่งงานได้นำนาวาร์และเคาน์ตีช็องปาญกับเคาน์ตีบรีมาอยู่ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ปีต่อมาทรงกลายเป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสเมื่อพระสสุสระสิ้นพระชนม์ พระองค์ยังเริ่มเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารปกครองมากขึ้น ทว่าสถานการณ์ในราชอาณาจักรของพระองค์ยังคงไม่ชัดเจน
ความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับพระสวามีดูแน่นแฟ้นดี เอกสารจากยุคเดียวกันกล่าวว่ากษัตริย์ "มักต้องการที่จะอยู่ใกล้พระมเหสี" ทั้งคู่มีพระโอรสที่มีชีวิตรอดสามคนกับพระธิดาที่มีชีวิตรอดหนึ่งคน พระโอรสทั้งสามคนของพระองค์ต่อมาจะขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ส่วนพระธิดาจะกลายเป็นพระราชินีแห่งอังกฤษในฐานะพระมเหสีของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2
เดือนมีนาคม ค.ศ. 1304 ปรากฏชัดเจนว่าฌานล้มป่วยหนัก พินัยกรรมของพระนางถูกเขียนขึ้นในช่วงเวลานั้นทำให้เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครคิดว่าพระนางจะรอด พินัยกรรมของพระนางได้กล่าวถึงชื่อผู้รับมรดกเก้าสิบชื่อ ทรงก่อตั้งวิทยาลัยนาวาร์ในมหาวิทยาลัยปารีส แต่กลับไม่ได้ทิ้งมรดกใดๆ ไว้ในราชอาณาจักรนาวาร์ซึ่งเป็นของพระองค์ ทรงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1305 ที่ชาโตเดอแว็งซ็องส์ในฝรั่งเศส ร่างของพระองค์ถูกฝังที่สถาบันนิกายฟรานซิสกันในปารีสตามที่พระนางได้ขอไว้ แม้ต่อมาพระสวามีได้ย้ายร่างของพระนางมาฝังที่มหาวิหารแซ็งต์เดอนีส์ ซึ่งสุดท้ายแล้วร่างของพระนางถูกฝังอยู่เคียงข้างร่างของพระสวามี ฌานมีพระชนมายุเพียง 32 พรรษา
หลังทรงสิ้นพระชนม์ สิทธิ์ในราชอาณาจักรนาวาร์และเคาน์ตีช็องปาญกับเคาน์ตีบรีของพระองค์ตกเป็นของพระโอรส คือ อนาคตพระเจ้าหลุยส์ที่ 10
ปูเรอา
ปูเรอา (; เกิดในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1700) เป็นราชินีแห่งชนเผ่าแลนด์วาร์ดเตวา (Landward Teva) นางประกาศตัวเป็นประมุขแห่งชาวตาฮีตีทั้งปวง และในระหว่าง ค.ศ. 1767–1768 นางกับอาโม (Amo) ผู้เป็นสวามี ช่วยกันสร้างมาฮาอีอาเตอา (Mahaiatea) โดยประสงค์จะให้เป็นศูนย์กลางพิธีกรรมของชาวตาฮีตี
ภาพนางปูเรอาที่ปรากฏในจินตนาการของชาวยุโรปมีลักษณะระหว่างกษัตริย์ตามขนบดั้งเดิมกับราชินีในเทพนิยาย
ทีทิส (ดาวบริวาร)
ทีทิส  หรือ Saturn III เป็นดาวบริวารขนาดกลางของดาวเสาร์ มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1,060 กิโลเมตร (660 ไมล์) ค้นพบโดย โจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี ในปี ค.ศ. 1684 และตั้งชื่อมาจากยักษ์ทีทิส ในเทพปกรณัมกรีก
ทีทิส ถูกสำรวจโดยยานอวกาศหลายลำรวมถึง ไพโอเนียร์ 11 (ค.ศ. 1979), วอยเอจเจอร์ 1 (ค.ศ. 1980), วอยเอจเจอร์ 2 (ค.ศ. 1981) และยานแคสซีนี ในระหว่างปี ค.ศ. 2004 ถึงปี ค.ศ. 2017
อีเดอร์ ลีมา
อีเดอร์ เฟอร์มีโน ลีมา  หรือที่รู้จักโดยทั่วไปในชื่อ อีเดอร์ ลีมา เกิดวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1984 ที่ประเทศบราซิล เป็นนักกีฬาฟุตซอลชาวรัสเซีย ผู้เล่นให้แก่แกซพรอมอักรา และทีมชาติรัสเซีย นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 จากการยิงเข้าประตูรวมทั้งสิ้น 9 ประตู
เจ้าหญิงเมียะพะยาละ
เจ้าหญิงมยะพะยาละ (, ; 4 ตุลาคม ค.ศ. 1883 - 4 เมษายน ค.ศ. 1956) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าธีบอกับพระนางศุภยาลัต ก่อนหน้าที่จะมีการล้มล้างระบอบราชาธิปไตยในพม่าโดยอังกฤษ เจ้าหญิงมยะพะยาละ ได้รับเลือกให้เป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์พม่า เมื่อพระเจ้าธีบอถูกโค่นล้มราชบัลลังก์ พระองค์จึงต้องไปพำนักที่อินเดียกับพระบิดาและพระมารดา ต่อมาเมื่อพระเจ้าธีบอสวรรคตลง พระองค์จึงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์พม่าต่อจากพระบิดา พระองค์สื้นพระชนม์ที่เมืองกาลิมปง ประเทศอินเดีย เมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1956 เจ้าตอ พญา ผู้เป็นพระราชภาคิไนย (เจ้าตอ พญาทรงเป็นพระโอรสในพระขนิษฐาของพระองค์) จึงเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์พม่าคนต่อไป
ราชวงศ์เมรีนา
ไชย ขุนศรีรักษา หรือ ทองขาว ขุนศรีรักษา (นามสกุลเดิม ภัทรโชคชัย) เป็นนักแสดงชาวไทย เกิดในครอบครัวมุสลิมเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2506 เป็นอดีตพระเอกคาบาเร่ต์ จาก CALYPSO CABARET ต่อมาได้เข้าสู่วงการบันเทิง มีชื่อเสียงจากการเป็นดาวดี ปัจจุบันยังรับงานแสดงอยู่ทั้งบทคนดีและบทพ่อ รวมถึงบทคนทรง และ กำลังคบหาดูใจกับสาวนอกวงการ ชื่อ น้องมิล ที่อายุห่างกันถึง 32 ปี
รีอา (ดาวบริวาร)
รีอา (, ; ) เป็นดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 2 ของดาวเสาร์และดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่ 9 ในระบบสุริยะ ค้นพบโดยโจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี ในปี ค.ศ. 1672
สมเด็จพระจักรพรรดินีเออเชนีเดอมองติโค
อาร์คดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย
ไอโอตา นาฬิกา บี
ไอโอตา นาฬิกา บี เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่อยู่ห่างจากโลก 56 ปีแสง อยู่ในกลุ่มดาวนาฬิกา มีมวลต่ำสุด 1.94 หน่วยของดาวพฤหัสบดี
สมรภูมิไอเดีย
สมรภูมิไอเดีย หรือ Brainchild เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2549 - 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 ทุกวันศุกร์ เวลา 15.35 น. - 15.55 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และ ช่อง 3 เอชดี และได้ย้ายสถานีไปออกอากาศทาง ช่อง 3 เอสดี และวัน-เวลาการออกอากาศใหม่ไปเป็นทุกวันเสาร์ เวลา 09.00 - 09.30 น. เริ่มวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 เพราะ บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) ได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของการสร้างสรรค์รายการโทรทัศน์ เพื่อให้ความรู้แก่เยาวชนไทย และเป็นการเปิดโอกาสให้ผู้แข่งขันที่รักในการประดิษฐ์และมีความคิดสร้างสรรค์แปลกใหม่ และใช้พื้นที่ของรายการเป็นเวทีในการนำเสนอผลงานและความคิดต่างๆ
เวลาการออกอากาศ.
ทุกวันศุกร์ เวลา 15.30 - 15.55 น. ทางช่อง 3 และช่อง 33
พ.ศ. 2560 ได้ย้ายการออกอากาศมาทางช่อง 3 เอสดี 28 ทุกวันเสาร์ เวลา 09.00 - 09.30 น. เริ่มเทปแรกวันที่ 1 กรกฎาคม 2560
รูปแบบและกติกาในรายการ.
ผู้เข้าแข่งขันเลือกจะ ขายปลีก หรือ ขายกูรูยกแพค