pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฮิซึกายะมีนิสัยค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่เกินตัว มีความรับผิดชอบสูง และเพราะหัวหน้าขยันขันแข็งในหน้าที่การงานนั่นเอง ทำให้สมาชิกหน่วย10ขยันงานตามไปด้วย (ยกเว้นรองหัวหน้าที่ชอบอู้งานไปช็อปปิ้ง) เป็นเหตุให้หน่วยอื่นชอบแอบเอางานมาสุมไว้ที่หน่วย10 จึงกลายเป็นหน่วยที่งานชุกที่สุดในบรรดา13หน่วยพิทักษ์ ฮิซึกายะยังเป็นหัวหน้าหน่วยที่ได้รับคำสั่งให้ลงมาที่โลกมนุษย์บ่อยที่สุดในเรื่อง แต่ถึงอย่างไรก็ไม่เคยละทิ้งหน้าที่การงานให้ลูกน้องทำเลย
ฮิซึกายะเกิดในเมืองลูคอนตะวันตกเขต 1 (จุนรินอัน)ซึ่งเป็นเขตที่สงบสุขมากที่สุดในเมืองลูคอนทั้ง 80 แห่ง เป็นขุนนางระดับกลาง และเป็นเพื่อนสมัยเด็กของฮินาโมริ แม้จะเข้าโรงเรียนยมทูตที่หลัง แต่กลับรุดหน้าด้วยพลังกดดันวิญญาณสูงยิ่งยวด จึงแซงหน้าฮินาโมริ ขึ้นเป็นหัวหน้าหน่วยที่ 10 และนับเป็นหัวหน้าหน่วยที่อายุน้อยที่สุดภายในเรื่อง ในอดีตเคยเป็นลูกน้องของคุโรซากิ อิชชิน หรือ ชิบะ อิชชิน (เคยเป็นอันดับ 3 ของหน่วยที่ 10)
ฮิซึกายะ ได้ปรากฏตัวครั้งแรกในการประชุมหัวหน้าหน่วยและได้ยินไอเซ็นพูดกับอิชิมารุอย่างมีลับลมคมใน จึงได้ไปเตือนฮินาโมริว่าให้ระวังพวกหน่วย3ไว้ และได้ออกมาอีกครั้งในการเข้าไปหยุดการต่อสู้ของคิระกับฮินาโมริ และสั่งให้นำทั้งคู่ไปขังไว้ในคุกของหน่วย 10 แล้วไปปรากฏที่หน้าที่ทำการหน่วย 3 เพื่อจะมาฆ่าอิชิมารุแต่ก็โดนฮินาโมริหันคมดาบใส่ ฮิซึกายะได้เห็นอิชิมารุมองตนที่กำลังต่อสู้แล้วยิ้ม จึงต่อยฮินาโมริให้สลบและเข้าต่อสู้กับหัวหน้าอิชิมารุ ฮิซึกายะหลบดาบของอิชิมารุ จึงได้พลั้งจะแทงฮินาโมริเข้า แต่โชคดีที่มัตสึโมโตะขวางไว้ทันจึงได้เดินทางไป 46 วังกลางเพื่อจะขัดขวางการประหาร แต่ก็พบ 46 วังกลางในสภาพที่เป็นซากศพ และได้เจอคิระจึงไล่ตามไปแต่พอรู้ว่าฮินาโมริกำลังตกอยู่ในอันตรายจึงได้สั่งให้ มัตสึโมโตะไล่ตามคิระต่อส่วนตนจะไปช่วยฮินาโมริ จึงได้พบกับ หัวหน้าหน่วย 5 ไอเซ็น โซสึเกะ ซึ่งไอเซ็นได้ทำร้ายฮินาโมริบาดเจ็บสาหัส ฮิซึกายะโกรธมากจนปะทุ เรียกปลดปล่อยสวัสดิกะ แต่ก็ยังสู้ไม่ได้ ถูกไอเซ็นฟันในดาบเดียว ได้รับบาดเจ็บสาหัส ภายหลังได้รับการช่วยเหลือจากหัวหน้าหน่วย4อุโนะฮานะ
ฮิซึกายะได้มาปรากฏตัวในภาคเบาท์ตั้งแต่ตอนเริ่มต้นการสืบสวนความเป็นมาของเบาท์
หลังจากที่เบาท์บุกเข้าไปในโซลโซไซตี ฮิซึกายะได้รับมอบหมายงานจาก ยามาโมโตะ เก็นริวไซ ชิเงคุนิ ให้เป็นผู้ดูแล ควบคุม และประสานงาน แต่เนื่องด้วยความยุ่งยากต่างๆ ที่เกิดขึ้นมากมาย ทำให้ฮิซึกายะทำงานพลาด ยามาโมโตะ เก็นริวไซ ชิเงคุนิ ไม่พอใจ
หลังจากนั้น ฮิซึกายะได้สู้กับโคกะและดัล และใช้ท่าเฮียวรินมารุจัดการดัลได้ โดยฮิซึกายะทำการปลดปล่อยสวัสดีกะเพื่อสู้กับโคกะ
ในที่สุดฮิซึกายะก็สามารถเอาชนะโคกะ โดยก่อนที่โคกะจะโดนเสาน้ำแข็งของฮิซึกายะหล่นทับ
โคกะพูดว่า:ฉันได้ไปโลกของฉันแล้วนะ
ฮิซึกายะพูดว่า:ที่ไหนเหรอ
โคกะพูดว่า:โลกที่ไม่มีสงครามน่ะ
ภาคอาร์รันคาร์.
ฮิซึกายะได้ถูกส่งมายังโลกมนุษย์พร้อมกับยมทูตอีก 5 คนที่ถูกส่งมาพร้อมๆกัน คือ"คุจิกิ ลูเคีย" "มาดาราเมะ อิกคาคุ" "อายาเซงาว่า ยูมิจิกะ" "มัตสึโมโตะ รันงิคุ" และ "อาบาราอิ เร็นจิ" โดยได้ต่อสู้กับ อาร์รันคาร์ no.11 เชาหลง จนเอาชนะมาได้เพราะได้รับคำอนุญาตให้ปลดปล่อยพลังวิญญาณทั้งหมด แต่ก็ถึงขั้นบาดเจ็บสาหัส
ตอนหลังฮิซึกายะก็ได้พบกับคารินซึ่งขอร้องให้ช่วยในการแข่งขันบอลกับพวกวัยรุ่นที่มาแย่งสนาม ฮิซึกายะก็ได้เล่นบอลกับคาริน แต่ในระหว่างเล่นก็มีฮอลโล่ว์ระดับมีนอสออกมา และเข้าทำร้ายคาริน แต่ได้ฮิซึกายะปกป้อง แล้วปลดปล่อยเฮียวรินมารุจัดการกับเมนอสไปได้
ต่อมาฮิซึกายะได้เจอกับลูปี เอสปาด้าอันดับ6 และโดนโจมตีจนบาดเจ็บสาหัส แต่ก็สามารถกลับมาเอาคืนและใช้ท่าคุกน้ำแข็งพันปีจัดการลูปีจนแทบสิ้นชีพ แต่ลูปีก็ได้รับการช่วยเหลือจากเอสปาด้าอันดับ4 อุลคิโอร่าแล้วหนีกลับลาส์ นอเช่
ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์.
ฮิซึกายะได้ประมือกับเอสปาด้าหมายเลขสาม เทีย ฮาริเบล(เอสปาด้าแห่งการรับเคราะห์) และได้ใช้ท่าเฮียวเท็น เฮียกกะโซ ซึ่งเป็นความสามารถพื้นฐานอันรุนแรงที่สุดของเฮียวรินมารุออกมาและเกือบจัดการฮาริเบลได้อย่างราบคาบ แต่เมื่อวอนเดอไวซ์ มัลเจร่าปรากฏตัวออกมาและคำรามกึกก้อง อนุสรณ์ดอกไม้น้ำแข็งของฮซึกายะก็ถูกทำลาย ส่งผลให้ฮาริเบลคนชีพขึ้นมาอีกครั้ง
ทว่า เมื่อพวกไวเซิร์ดก็ปรากฏตัวขึ้นโดยริสะ ยาโดรุ และ ฮิโยริ ได้เข้ามาช่วยโทชิโร่ต่อสู้กับฮาริเบล แต่แล้วจู่ๆ ไอเซ็นก็เข้ามาฆ่าฮาริเบล ซึ่งเป็นเอสปาด้าคนสุดท้ายที่ยังหลงเหลืออยู่เพราะเห็นว่าไม่มีประโยชน์อะไรกับตนอีกแล้ว ต่อมาโทชิโร่ได้สู้กับไอเซ็นและสามารถแทงทะลุหน้าอกไอเซ็นได้สำเร็จแต่ทว่านั่นเป็นเพียงภาพลวงตาที่ไอเซ็นหลอกขึ้นด้วยกลยุทธ์ดึงความสนใจอันแนบเนียน กลับกลายเป็นว่าเขาแทงฮินาโมริเพื่อนรักเขาเอง โทชิโร่ถึงกลับบ้าคลั่งพุ่งไปไม่ระวังตัวจนถูกไอเซ็นตัดร่างเกือบครึ่งซีกไปข้างนึงได้รับบาดเจ็บสาหัส ไม่สามารถทำการต่อสู้ใดๆได้อีกจนร่วงลงมาบนพื้น
ภาคสงครามเลือด 1000 ปี.
ฮิซึกายะได้เข้าสู้กับควินซี่ตนหนึ่งที่ได้ขโมยปล่อยปล่อยสวัสดิกะไป(I)แล้วหมดสติลง ต่อมาพบว่ากลายเป็นซอมบี้ แล้วเข้าต่อสู้กับ คุโรซึจิ มายูริ
นรอรรถ จันทร์กล่ำ
นรอรรถ จันทร์กล่ำ นักไวโอลิน และวาทยกร เป็นอาจารย์ประจำ ภาควิชาดุริยางค์ศิลป์ตะวันตก คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตำแหน่งรองศาสตราจารย์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาดุริยางคศิลป์(ตะวันตก)จากคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษาระดับปริญญาโทด้านการแสดงไวโอลิน ณ สถาบันดนตรีนิวอิงแลนด์ เมืองบอสตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาดุษฎีบัณฑิต จากคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นรอรรถมีผลงานสร้างสรรค์ทางดนตรีที่หลากหลายอย่างมากมายและสม่ำเสมอ ทั้งการอำนวยเพลง การเรียบเรียงเสียงประสาน การประพันธ์เพลง การบรรเลงและการขับร้องในบางคราว
นรอรรถและวงรอยัลบางกอกซิมโฟนีออร์เคสตรา ได้สร้างผลงานที่ถือเป็นนวัตกรรมทางดนตรีชิ้นสำคัญคือ อัลบั้ม “บีเอสโอบรรเลงสุนทราภรณ์” ซึ่งเป็นการผสมผสานบทเพลงสุนทราภรณ์กับวงซิมโฟนีออร์เคสตราและแนวทางการเรียบเรียงแบบดนตรีคลาสสิก อัลบั้มดังกล่าว เป็นที่ยอมรับของทั้งนักวิชาการด้านดนตรีและผู้ฟังดนตรีทั่วไป รวมถึงคนรุ่นใหม่ที่ได้รู้จักบทเพลงสุนทราภรณ์ผ่านอัลบั้มนี้
นรอรรถได้สร้างงานดนตรีหลากหลายในนามของ Siam masterpiece record โดยผลิตเป็นแผ่นเสียง ซีดีและสตรีมมิ่งบนอินเทอร์เน็ต อาทิ เช่น RBSO plays Suntaraporn (remastered edition), คลาสสิกไพบูลย์ บุตรขัน, สยามดุริยางค์เครื่องสาย ฯลฯ
ปัจจุบัน นอกเหนือจากงานสอนแล้ว นรอรรถมีผลงานการสร้างสรรค์และการแสดงอย่างต่อเนื่อง ทั้งการเป็นผู้อำนวยเพลงประจำวงซิมโฟนีออร์เคสตราแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (CU Symphony Orchestra) วงเครื่องสายแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (CU String Orchestra) วงวิโอลาเลิฟเวอร์ (Viola Lover) ผู้อำนวยเพลงรับเชิญประจำวงรอแยลบางกอกซิมโฟนีออร์เคสตรา (RBSO)และการเป็นนักประพันธ์เพลงและนักเรียบเรียงเสียงประสาน
ล่าสุด นรอรรถ ได้รับรางวัลศิลปินศิลปาธร สาขาดนตรี ประจำปี พ.ศ. 2561
โทเซ็น คานาเมะ
โทเซ็น คานาเมะ  เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง "เทพมรณะ" เป็นยมทูตหัวหน้าหน่วย 9 แห่ง "13 หน่วยพิทักษ์"
โทเซ็น มีนัยน์ตาทั้งสองข้างที่มืดบอด ซึ่งเขามักจะใส่แว่นปกปิดไว้ และมีผิวสีคล้ำกับผมหยิก เหมือนกับคนแอฟริกัน เป็นคนที่ค่อนข้างเงียบ ไม่ค่อยจะแสดงอารมณ์ของตนออกมาชัดเจนนัก เป็นคนที่มีความเชื่อมั่นในตนเอง และรักความยุติธรรมในแบบฉบับของตนเอง
ประวัติของโทเซ็นอาจจะยังไม่แน่ชัดนัก แต่ในอดีตเขาเคยสูญเสียหญิงคนรัก โดยที่เธอไปสมัครเข้าเป็นยมทูต แต่สุดท้ายสามีของเธอไม่พอใจเธอและฆ่าเธอตาย ทำให้เขาเข้ากับ 13 หน่วยพิทักษ์ เพื่อความต้องการที่จะเรียกร้องคุณธรรมของเขา หน่วยที่โทเซ็นเข้าในตอนแรกคือ "หน่วย 5" และมีเพื่อนสนิทคือ "โคมามูระ ซาจิน" เนื่องจากโทเซ็นตาบอดจึงมองไม่เห็นหน้าที่แท้จริงของเขาจึงเข้ากันได้ดี และต่อมาโทเซ็นก็ได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าของหน่วยที่ 9* วันเกิด / 13 พฤศจิกายน
ในภาคโซลโซไซตี้ เขาเป็นหัวหน้ายมทูตที่เข้าต่อสู้กับ "ซาราคิ เคมปาจิ" หัวหน้าหน่วย 11 ซึ่งได้แอบช่วยเหลือพวกของอิจิโกะ ซึ่งเขาก็กลายเป็นฝ่ายพลาดท่าจากการต่อสู้แบบบ้าระห่ำอย่างสุดๆของเค็มปาชิจนได้รับบาดเจ็บ
ในตอนท้าย เขาประกาศตัวชัดว่าเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อการกบฏร่วมกับ "ไอเซ็น โซสึเกะ" อดีตหัวหน้าหน่วย 5 และถูกล้อมจับที่เนินโซเคียคุ แต่ในที่สุดก็หนีไปได้ด้วยการช่วยเหลือของเหล่าฮอลโลว์ ซึ่งเหตุผลของการก่อกบฏนี้ก็น่าจะมาจากความต้องการที่จะสร้างคุณธรรมขึ้นมาในแบบของเขา ดั่งประโยคนี้ ของเขา
"ถ้าคุณธรรมในโลกมีไม่เพียงพอ ตัวข้าจะเป็นคุณธรรมเอง"
ในหลังจากภาคโซลโซไซตี้ในมังงะ โทเซ็นปรากฏตัวอีกครั้งในระหว่างการต่อสู้กันของเหล่ายมทูตกับ "อารันคาร์" (เหล่าฮอลโลว์ที่ได้รับพลังยมทูต สมุนของไอเซ็น) ซึ่งได้เข้ามาขวางการต่อสู้ระหว่าง"คุโรซากิ อิจิโกะ" กับ "กริมจอว์ แจ็กเกอร์แจ็ก" อารันคาร์หมายเลข 6ในกลุ่มเอสปาด้า ซึ่งโทเซ็นได้พาตัวกริมจอว์กลับไป พร้อมกับลงโทษกริมจอร์ด้วยการตัดแขนข้างหนึ่ง และเผาแขนของกริมจอว์ทิ้ง และโดยส่วนตัวนั้น เขาคิดว่า "กริมจอว์ แจ็กเกอร์แจ็ก" นั้นเป็นจักรกลต่อสู้เหมือนกับ "ซาราคิ เคมปาจิ"&lt;br&gt;
ภาคไอเซ็นบุกโลก&lt;br&gt;
แบบที่ 2 เบนิฮิโค (紅飛蝗 , ตั๊กแตนสีเลือด) จะสร้างใบดาบจำนวนมากและสาดใส่คู่ต่อสู้แบบห่าฝน
แบบที่ 3 หลังจากที่โทเซ็นสวมหน้ากากแล้ว สามารถใช้ซึซึมุชิกระบวนท่าที่ 100 เป็นการส่งคลื่นเสียงที่อัดแน่นเพื่อทำลายคู่ต่อสู้
ยามาโมโต้ เก็นริวไซ
วานิช โปตะวณิช
วานิช โปตะวนิช นักดนตรี และวาทยกรชาวไทย และผู้อำนวยเพลงของวงซิมโฟนีกรุงเทพ มีลูกชายชื่อต๊อบ
วานิช โปตะวนิช นักทรัมเปต หัวหน้ากลุ่มทรัมเปต และวาทยกรประจำวง (Resident Conductor) วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ และ วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร (Thai National Symphony Orchestra - TH NSO)
วานิช เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ Rotterdam Conservatory ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันเป็นข้าราชการอยู่ที่สำนักการสังคีต กรมศิลปากร และสอนวิชาทรัมเปตอยู่ที่ โรงเรียนดนตรีมีฟ้า เป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชาทักษะการเล่นทรัมเป็ตให้กับ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร มหาวิทยาลัย มศว ประสานมิตร เป็นต้น และเป็นผู้ควบคุมวง Buu Symphonic Band สาขาวิชาดนตรีและการแสดง คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา และ วงดุริยางค์ แห่ง มหาวิทยาลัยรังสิต
วานิช โปตะวนิช เป็นผู้อำนวยเพลงประจำ ของวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ ตั้งแต่ พ.ศ. 2539 จนถึงปัจจุบัน
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร (Thai National Symphony Orchestra - TNSO) เป็นวงออร์เคสตรา วงแรกของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2454 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการจัดวงดุริยางค์ ประเภทออร์เคสตรา ขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศไทย สังกัดกรมมหรสพ กระทรวงวัง มีชื่อเรียกในสมัยนั้นว่า วงเครื่องสายฝรั่งหลวง โดยมีครูชาวอิตาลีเป็นครูผู้ฝึกสอนนักดนตรี ซึ่งเป็นนักดนตรีไทย สังกัดวงปี่พาทย์หลวง
ต่อมาใน พ.ศ. 2457 ครูผู้ฝึกสอน จำเป็นต้องเดินทางกลับอิตาลี ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ทางวงขาดผู้ฝึกสอน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดเกล้าฯ ให้ ขุนเจนรถรัฐ ซึ่งชำนาญด้านดนตรีสากล โอนย้ายจากกรมรถไฟหลวง เข้ามารับราชการวงเครื่องสายฝรั่งหลวง ในตำแหน่งผู้ช่วยปลัดกรม มีหน้าที่ฝึกสอนและปรับปรุงวงดนตรี เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2460
วงเครื่องสายฝรั่งหลวง จัดแสดงเป็นประจำให้ประชาชนทั่วไปรับชมอยู่ที่ร้าน กาแฟนรสิงห์ สนามเสือป่า ศาลาสหทัย และโรงมหรสพสวนมิสกวัน ได้บรรเลงในงานสำคัญต่างๆ เช่น งานฤดูหนาว, งานกาชาด และงานของสถานเอกอัครราชทูตต่างๆ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ ขุนเจนรถรัฐ เป็น หลวงเจนดุริยางค์ และพระเจนดุริยางค์ ในเวลาต่อมา นับเป็นวาทยกรคนไทยคนแรก
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้มีการเปิดบรรเลงแบบ ซิมโฟนี คอนเสิร์ต สำหรับประชาชนทั่วไปขึ้นเป็นครั้งแรก จนได้รับการยกย่องให้เป็นวงดนตรีที่ดีที่สุดในเอเชียตะวันออก
ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง กรมปี่พาทย์หลวงและโขนหลวง และวงเครื่องสายฝรั่งหลวง ถูกโอนย้ายจากกระทรวงวังมาขึ้นกับกรมศิลปากร และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร ตั้งแต่ พ.ศ. 2477 จนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน วงดุริยางค์สากล กรมศิลปากร ยังจัดแสดงอย่างสม่ำเสมอ ผู้อำนวยวงคนปัจจุบัน คือ วานิช โปตะวนิช และสถาพร นิยมทอง
วงเครื่องสายฝรั่งหลวง
ปฏิกิริยาของนานาชาติต่อรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549
ปฏิกิริยาของนานาชาติต่อรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 เป็นปฏิกิริยาอันเนื่องมาจากการรัฐประหารในประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2549 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 โดยคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข หรือ คปค. ซึ่งประกอบไปด้วยกองทัพไทย และตำรวจไทย ได้ทำการรัฐประหารต่อรัฐบาล อันมี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี รัฐประหารในครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกในรอบ 15 ปี อันเป็นผลมาจากวิกฤตการณ์ทางการเมืองในไทย ที่ยาวนานเกือบ 1 ปี อันเกี่ยวพันถึง พ.ต.ท.ทักษิณ และฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง โดย คปค.ประกาศให้เลื่อนการเลือกตั้งซึ่งกำลังจะเกิดขึ้น ยกเลิกการใช้รัฐธรรมนูญ 2540 ยกเลิกรัฐสภา สั่งห้ามการประชุมพรรคการเมือง และการชุมนุมทางการเมืองเกินกว่า 5 คน ยับยั้ง ตรวจสอบ และตัดสัญญาณการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารของสื่อมวลชนแขนงต่างๆ ประกาศใช้กฎอัยการศึก และจับกุมอดีตรัฐมนตรีในรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ บางท่าน มีการรายงานว่าการรัฐประหารครั้งนี้ไม่มีการเสียเลือดเนื้อ ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บ หรือเสียชีวิต รัฐบาลจากนานาประเทศ ได้แสดงความกังวลเกี่ยวกับการรัฐประหารในระดับต่าง ๆ กัน โดยมีตั้งแต่ การประณามอย่างรุนแรง ได้แก่ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และเดนมาร์ก ไปจนถึงการไม่เข้าแทรกแซง ได้แก่ จีน และลาว ส่วนสหรัฐอเมริกานั้นถึงกับกล่าวว่า "มันน่าผิดหวัง และการปฏิวัตินั้น ไม่มีเหตุผลที่ใช้อธิบาย เพื่อแก้ตัวใดๆ"
สื่อนานาชาติ.
นิตยสาร "The Economist" ได้คัดค้านการรัฐประหารครั้งนี้ว่า "การก่อรัฐประหารนั้นก็เหมือนกับสงครามซึ่งเกิดขึ้นง่ายแต่ยากที่จะจบลง... การที่เหล่านายทหารเชื่อว่ารัฐประหารจะแก้ปัญหาทุกอย่างได้เป็นความผิดพลาดอย่างยิ่ง เพราะเมื่อใดก็ตามที่มีการเลือกตั้ง พรรคไทยรักไทยซึ่งให้ความสำคัญกับชนชั้นรากหญ้า จะยังคงทำได้ดีแน่นอน ไม่ว่า พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร จะได้รับอนุญาตให้กลับเข้ามาในประเทศเพื่อมาเป็นหัวหน้าพรรคอีกหรือไม่ก็ตาม การเปลี่ยนรัฐบาลโดยการประท้วงตามท้องถนนและการยึดอำนาจของทหารที่มีขึ้นได้ล้มล้างการพัฒนาทั้งปวงในทศวรรษที่ผ่านมาซึ่งไทยได้พยายามก้าวออกมาจากอิทธิพลของทหารและชนชั้นศักดินา ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นดูเหมือนจะมีแต่ความวุ่นวายไร้เสถียรภาพ และความวุ่นวายนี้ก็ไม่ช่วยทำให้การเมืองสะอาดขึ้น" บทความนี้กล่าวต่อว่าการที่ พล.อ.สนธิขาดการสร้างความเชื่อมั่นในการรัฐประหารต่อนานาชาติ อาจทำให้เกิดการสนับสนุนผู้นำทางทหารหรือเพิ่มแนวโน้มการเป็นเผด็จการในประเทศเพื่อนบ้าน
หนังสือพิมพ์ "New York Times" กล่าวถึงการรัฐประหารว่า "ด้วยการรัฐประหาร ประเทศไทยได้กลายเป็นอีกประเทศหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ได้ให้ความหมายใหม่กับคำว่าประชาธิปไตยด้วยสิ่งที่ไม่เป็นประชาธิปไตย ซึ่งอาจเป็นการจัดการหรือฉีกรัฐธรรมนูญเพื่อที่จะไปให้ถึงเป้าหมายทางการเมือง บัดนี้ ไทยและฟิลิปปินส์ซึ่งเป็นประเทศแบบอย่างในด้านประชาธิปไตยของภูมิภาคนี้ได้ขับไล่ผู้นำที่มาจากการเลือกตั้งของเขาเอง"
พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
อัลฟ่า โรมิโอ
เดอะ พีชแบนด์
เดอะ พีชแบนด์  ศิลปินกลุ่มดูโอ ที่เกิดจากการรวมตัวกันของ วิริยาภา จันทร์สุวงศ์ (นุ้ย) นักศึกษาหญิง จากคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ซึ่งเข้าเรียนในหลักสูตรแต่งเพลง ในสถาบันเจนเอกซ์อะคาเดมี่ และได้พบกับผู้ช่วยสอนอย่าง รักษ์พล รักขนาม (พีช) ที่นั่น ก่อนจบหลักสูตร นุ้ยได้แต่งเนื้อเพลง "ท่องราตรี" ส่งในการสอบ และลองส่งเพลงไปเปิดทางสถานีวิทยุ แฟตเรดิโอ ในนาม "เดอะ พีชแบนด์" และสามารถขึ้นไปถึงอันดับ 2 ในชาร์ตของคลื่นได้ในที่สุด
หลังจากที่ส่งเพลง "ท่องราตรี" ไปแล้ว พีช ก็มีความคิดจะทำเพลงใหม่โดยชวน "วุฒิกานต์ คมขำ (เอ๊กซ์)" นักเรียนหลักสูตร Logic ในสถาบันเจนเอกซ์อะคาเดมี่ ซึ่งเป็นนักศึกษาเอกดนตรีสากล มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม มาช่วยอัดกีต้าร์ให้ในเพลง "เก็บรัก" ในวันที่อัดเสียง "วีระวงศ์ วรรณวิจิตร (ม๊อค)" ได้มาเป็นเพื่อนด้วยและได้ช่วยอัดเบสให้ในเพลงนี้ด้วยเช่นกัน จากนั้นได้ทำเพลงที่ 3 คือเพลง Let's โดยมี "วีระวงศ์ วรรณวิจิตร (ม๊อค)" อัดเบสให้อีกครั้ง และหลังจากที่เสร็จทั้งสามเพลงไปแล้ว จึงได้รับการติดต่อจากทาง Black sheep ให้เข้าเป็นศิลปินในสังกัด และได้เริ่มทำอัลบั้มแรก
อัลฟาโรมีโอ
รายชื่อจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทยเรียงตามความหนาแน่นของประชากร
นี่คือรายชื่อจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทยเรียงตามความหนาแน่นของประชากร ข้อมูลจาก กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
ดอร์เวย์เพจ
ดอร์เวย์เพจ  เป็นการทำสแปมเด็กซิงชนิดหนึ่ง โดยสร้างเว็บเพจที่มีแต่ข้อความคำสำคัญมาก ๆ จนไม่มีเนื้อหาสาระ เพื่อหลอกโปรแกรมบอตของเสิร์ชเอนจินให้เก็บหน้านี้ จากนั้นทำการเปลี่ยนทางไปยังหน้าอื่นที่ต้องการ เพื่อให้ผู้ชมจับสิ่งผิดปกติไม่ได้
Doorway Page
ทาดาโอะ อันโด
ทาดาโอะ อันโด  (เกิด 13 กันยายน พ.ศ. 2484 ที่ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น) เป็นสถาปนิกชาวญี่ปุ่น ที่มีชื่อเสียงจากการนำคอนกรีตหล่อแล้วเจาะรูปเป็นช่อง ๆ วางเรียงเป็นแผ่น ๆ เป็นวัสดุในการก่อสร้างเป็นหลัก แนวความคิดในการออกแบบของ อันโด จะเน้นเรื่องความสัมพันธ์ของมนุษย์กับธรรมชาติโดยใช้ระบบสัญลักษณ์เชิงปรัชญา เช่น การให้แสงเป็นตัวแทนของธรรมชาติ จะสังเกตได้ว่างานส่วนใหญ่ของอันโดจะไม่มีหน้าต่างที่เปิดให้เห็นทิวทัศน์นอกอาคาร แต่มักมีช่องเปิดที่แสงแดดสามารถส่องผ่านได้ แต่ไม่สามารถมองเห็นสภาพแวดล้อมได้ ในปี 2512 เขาได้ก่อตั้งบริษัทสถาปนิกของตัวเอง และในปี 2538 อันโดก็ได้รับ รางวัลพริตซ์เกอร์ รางวัลสูงสุดทางสถาปนิก โดยอันโดได้บริจาคเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ให้กับเด็กกำพร้าจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่ที่โคเบะในปีนั้น
ชีวิตในวัยเด็กอันโดได้ทำงานหลายอย่าง เช่นเป็นคนขับรถบรรทุกและนักมวยเพื่อสะสมเงินเพื่อจะเป็นสถาปนิก อันโดนับเป็นสถาปนิกที่มีชื่อเสียงระดับต้น ๆ ของญี่ปุ่นและของโลก แต่ทว่าทะดะโอกลับไม่เคยผ่านการศึกษาทางด้านสถาปัตยกรรมมาก่อนเลย ความรู้ส่วนใหญ่ได้มาจากการอ่านหนังสือและค้นคว้าด้วยตัวเองทั้งสิ้น
ทาดาโอะ อันโดะ
ทะดะโอะ อันโดะ
ไซมอน เว็บบ์
ไซมอน โซโลมอน เว็บบ์ (; เกิด 30 มีนาคม พ.ศ. 2519) เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง, แร็ปเปอร์, นักแสดง และผู้จัดการเพลงชาวอังกฤษ เขามีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกวงบอยแบนด์ บลู ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543 ก่อนที่จะแยกวงในปี 2548 และปฏิรูปในปี 2552 โดยมียอดขายมากกว่า 15 ล้านแผ่น เว็บบ์เปิดตัวสตูดิโออัลบั้มเดี่ยว 3 อัลบั้มในปี 2548, 2549 และ 2560 ขายได้มากกว่า 700,000 แผ่นทั่วโลกและมี 5 เพลงติด 40 อันดับแรกในสหราชอาณาจักร
"ไซมอน เว็บบ์" ก่อนที่จะมาเป็นนักร้อง เขาเคยเป็นนักฟุตบอลที่เกือบได้ร่วมสโมสรดัง อย่าง ลิเวอร์พูล และ แอสตันวิลลา แต่ต้องหยุดกลางคันเพราะอาการกล้ามเนื้อฉีก เขาจึงหันเหสู่อาชีพนายแบบจากการได้ตำแหน่ง "เฟซ ออฟ เดอะ เยียร์" จากนิตยสารอังกฤษชื่อดัง "ไพรด์" เขาเข้าร่วมวงบลูในปี 2000 เพลงฮิตหลายเพลงของวงเป็นฝีมือการแต่งของเขา อาทิ All Rise, Fly By, One Love เป็นต้น
ปัจจุบัน ไซมอนเป็นเจ้าของบริษัทโมเดลลิ่ง และบริษัทโปรดัคชั่นที่ทำหน้าที่พัฒนาและจัดหาศิลปินให้กับค่ายเพลง นอกจากนี้ เขาก็ยังเป็นนักแสดงอีกด้วย โดยภาพยนตร์เรื่องล่าสุดที่เขาแสดงก็คือ ‘เดอะ ทรูธ อะเบ๊าท์ เลิฟ’
ภาพยนตร์เรื่อง Fantastic Four ภาค 2 : Rise of the Silver Surfer ภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร่ได้ไซมอน เว็บบ์มาแต่งและร้องให้ โดยใช้ชื่อเพลงว่า Ride the Storm
สไตล์เพลงที่เป็นตัวของเขาเอง เขาเรียกแนวเพลงนี้ว่า "urban folk" ที่เป็นการผสมผสานกันของเสียงร้องในแบบ soulful, จังหวะ urban beats, และกีต้าร์อะคูสติก
อุซามะฮ์ บิน ลาดิน
โอซามะฮ์ บิน โมฮัมเม็ด บิน อาวัด บิน ลาดิน (; 10 มีนาคม ค.ศ. 1957 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2011) เป็นผู้ก่อตั้งองค์กรทหารรวมอิสลาม ซึ่งคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ เนโท สหภาพยุโรป และอีกหลายประเทศที่ประกาศว่าเป็นกลุ่มก่อการร้าย
เขาเคยเป็นพลเมืองซาอุดีอาระเบียจนถึง ค.ศ. 1994 และเป็นสมาชิกของครอบครัวบิน ลาดินที่ร่ำรวย มุฮัมมัด บิน อะวัฎ บิน ลาดิน พ่อของบิน ลาดิน เป็นเศรษฐีพันล้านชาวซาอุดีจากฮัฎเราะเมาต์ ประเทศเยเมน และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทก่อสร้าง ซาอุดีบินลาดินกรุ๊ป ส่วนอาลิยะฮ์ ฆอนิม แม่ของเขา เป็นฆราวาสจากครอบครัวชนชั้นกลางในอัลลาษิกียะฮ์ ประเทศซีเรีย เขาเกิดในประเทศซาอุดีอาระเบียและศึกษาที่มหาวิทยาลัยในประเทศจนถึง ค.ศ. 1979 เมื่อเขาไปเข้าร่วมกองกำลังมุญาฮิดีนที่ปากีสถานสู้รบกับสหภาพโซเวียตที่อัฟกานิสถาน เขาช่วยเหลือพวกมุญาฮิดีนด้วยการส่งอาวุธ เงิน และนักสู้จากโลกอาหรับไปยังอัฟกานิสถาน ทำให้ได้รับความนิยมในชาวอาหรับ ใน ค.ศ. 1988 เขาก่อตั้งกลุ่มอัลกออิดะฮ์ จากนั้นจึงถูกเนรเทศออกจากประเทศซาอุดีอาระเบียใน ค.ศ. 1992 และย้ายฐานไปที่ประเทศซูดาน จนกระทั่งสหรัฐบังคับให้เข้าออกจากซูดานใน ค.ศ. 1996 หลังตั้งฐานทัพใหม่ที่อัฟกานิสถาน เขาประกาศสงครามต่อสหรัฐ และเริ่มภารกิจระเบิดกับการโจมตีที่คล้าย ๆ กัน บิน ลาดินอยู่ในรายชื่อสิบผู้หลบหนีที่ต้องการตัวมากที่สุดและผู้ก่อการร้ายที่ต้องการตัวมากที่สุดของสำนักงานสอบสวนกลาง (เอฟบีไอ) จากการระเบิดสถานทูตสหรัฐใน ค.ศ. 1998
บิน ลาดินเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้ก่อเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตเกือบ 3,000 คน และทำให้ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุชเริ่มต้นสงครามต่อต้านการก่อการร้าย ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 ถึง 2011 บิน ลาดินกลายเป็นเป้าหมายหลักของสหรัฐ เพราะทางเอฟบีไอประกาศนำจับด้วยเงิน 25 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 เนวีซีลของสหรัฐยิงบิน ลาดินจนเสียชีวิตที่บ้านพักส่วนตัวในเอบเฏอบอด ประเทศปากีสถาน ปฏิบัติการนี้ควบคุมตามคำสั่งของประธานาธิบดีบารัก โอบามา ภายใต้การนำของบิน ลาดิน องค์กรอัลกออิดะฮ์มีส่วนในการโจมตีทั่วโลก
อุซามะฮ์ บิน มุฮัมมัด บิน อะวัฎ บิน ลาดินเกิดที่ริยาด ประเทศซาอุดีอาระเบีย เป็นบุตรของมุฮัมมัด บิน อะวัฎ บิน ลาดิน เจ้าสัวโครงการก่อสร้างมหาเศรษฐีชาวเยเมนที่มีความใกล้ชิดกับราชวงศ์ซะอูด กับฮะมีดะฮ์ อัลอะฏอส (ตอนนั้นมีชื่อว่าอาลิยะฮ์ ฆอนิม) ภรรยาคนที่ 10 ของมุฮัมมัด บิน ลาดินที่เป็นชาวซีเรีย ในการสัมภาษณ์ ค.ศ. 1998 บิน ลาดินกล่าวว่าตนเกิดในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1957
หลังจากที่เขาถือกำเนิด มุฮัมมัด บิน ลาดินหย่ากับฮามิดะฮ์ทันที แล้วแนะนำให้ไปแต่งงานกับมุฮัมมัด อัลอะฏอส ทั้งคู่แต่งงานในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 หรือต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 ปัจจุบันยังคงอยู่ด้วยกัน ทั้งคู่มีลูก 4 คน และบิน ลาดินกลายเป็นสมาชิกใหม่ที่มีกึ่งพี่/น้องชาย 3 คนและกึ่งพี่/น้องสาวคนเดียว ครอบครัวของบิน ลาดินมีรายได้ 5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในธุรกิจก่อสร้าง ต่อมาอุซามะฮ์ได้รับมรดกกว่า 25-30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
บิน ลาดินถูกเลี้ยงมาให้นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี จาก ค.ศ. 1968 ถึง 1976 เขาเข้าศึกษาที่สถานศึกษาต้นแบบอัษษะฆิร แล้วศึกษาต่อในด้านเศรษฐศาสตร์และปริญญาบริหารธุรกิจบัณฑิตที่มหาวิทยาลัยสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ บางรายงานกล่าวแนะว่า เขาได้รับปริญญาสาขาวิศวกรรมโยธาใน ค.ศ. 1979 หรือปริญญาในด้านการบริหารรัฐกิจใน ค.ศ. 1981 บิน ลาดินเคยเข้าเรียนภาษาอังกฤษที่ออกซ์ฟอร์ด ประเทศอังกฤษใน ค.ศ. 1971 ข้อมูลหนึ่งกล่าวถึงเขาว่า "ทำงานหนัก" บางส่วนกล่าวว่า เขาลาออกจากมหาวิทยาลัยในปี 3 โดยไม่ได้รับปริญญาใด ๆ ตอนศึกษาที่มหาวิทยาลัย สิ่งที่บิน ลาดินสนใจคือศาสนา ซึ่งเขามีส่วนร่วมทั้ง "แปลอัลกุรอานกับญิฮาด" และทำงานจิตอาสา ความสนใจอื่น ๆ ของเขาคือ การแต่งกวี การอ่าน และเขาติดตามสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
ใน ค.ศ. 1974 ตอนอายุ 17 บิน ลาดินแต่งงานกับนัจวา ฆอนิมทีอัลลาษิกียะฮ์ ประเทศซีเรีย ทั้งคู่แยกกันก่อนเกิดเหตุการณ์วันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 ภรรยาหลายคนเท่าที่รู้จักคือเคาะดีญะฮ์ ชะรีฟ (แต่งงาน ค.ศ. 1983, หย่าในคริสต์ทศวรรษ 1990); Khairiah Sabar (แต่งงานใน ค.ศ. 1985); Siham Sabar (แต่งงานใน ค.ศ. 1987) และ Amal al-Sadah (แต่งงานใน ค.ศ. 2000) บางรายงานกล่าวถึงภรรยาคนที่หก ซึ่งไม่ทราบชื่อ ผู้ที่แต่งงานกับบิน ลาดินจะถูกหย่าหลังพิธี บิน ลาดินเป็นพ่อของลูก ๆ ระหว่าง 20 ถึง 26 คนจากภรรยาของเขา หลังจากเหตุการณ์ 11 กันยา ลูก ๆ ของบิน ลาดินหลายคนหนีไปยังประเทศอิหร่าน และ เจ้าหน้าที่อิหร่านยังคงรายงานการเคลื่อนไหวของคนเหล่านี้อยู่ตลอด
นาศิร อัลบะห์รี ผู้เป็นคนคุ้มกันประจำตัวของบิน ลาดินใน ค.ศ. 1997–2001 กล่าวถึงบิน ลาดินในบันทึกว่า เขาเป็นคนประหยัด และเป็นพ่อที่เข้มงวด เขาชอบที่จะพาครอบครัวที่ใหญ่โตของเขาออกเดินทางไปยิงปืนและปิกนิกในทะเลทราย
มุฮัมมัด พ่อของบิน ลาดินเสียชีวิตใน ค.ศ. 1967 จากเหตุการณ์เครื่องบินตกที่ซาอุดีอาระเบีย เมื่อจิม แฮร์ริงตัน นักบินชาวอเมริกันตัดสินใจผิดพลาดขณะลงจอด ซาลิม บิน ลาดิน กึ่งพี่ชายคนโตของบิน ลาดิน ซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครัวคนต่อมาได้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1988 ใกล้เมืองแซนแอนโทนีโอ รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา ในอุบัติเหตุขณะขับเครื่องบินไปชนสายไฟ
ทางเอฟบีไอบรรยายถึงบิน ลาดินว่า เขาเป็นผู้ใหญ่ที่สูงและผอม มีส่วนสูงระหว่าง ถึง และน้ำหนักประมาณ ถึงแม้ว่าลอว์เรนซ์ ไรต์ ผู้แต่งหนังสือเกี่ยวกับอัลกออิดะฮ์ใน"เดอะลูมมิงทาวเวอร์" ซึ่งชนะรางวัลพูลิตเซอร์ บันทึกจากข้อมูลคนใกล้ชิดกับบิน ลาดินว่า "เขาสูงมากกว่า " หลังเสียชีวิต มีการวัดว่าเขาสูงประมาณ บิน ลาดินมีผิวสีมะกอกและถนัดมือข้างซ้าย ส่วนใหญ่มักเดินพร้อมกับไม้เท้า และสวมกูฟียะฮ์ขาว มีการกล่าวถึงบิน ลาดินว่าพูดจาไพเราะอ่อนน้อมถ่อมตน
บทบาททางการทหารและการเมือง.
หลังสหภาพโซเวียตเข้ารุกรานอัฟกานิสถานในปี 1979 ได้ไม่นาน บิน ลาดิน ได้เดินทางไปพบกับผู้นำกลุ่มติดอาวุธชาวอัฟกันและช่วยหาเงินอุดหนุนการต่อต้านการยึดครองของสหภาพโซเวียต นับแต่ปี 1984 บิน ลาดิน ดำเนินกิจกรรมส่วนใหญ่ในอัฟกานิสถานและปากีสถาน มีส่วนสำคัญในการหาอาสาสมัครชาวอาหรับเพื่อต่อสู้กับทหารโซเวียต ด้วยเงินทุนและชื่อเสียงในความเคร่งศาสนา และความกล้าหาญในสนามรบช่วยเสริมสถานะของเขาในฐานะผู้นำทางทหาร ในปี 1988 เขาได้สร้างฐานข้อมูลคอมพิวเตอร์รวบรวมรายชื่ออาสาสมัครผู้ร่วมรบในสงครามอัฟกานิสถาน ซึ่งกลายมาเป็นฐานข้อมูลของเครือข่ายทางทหารกลุ่มใหม่ในชื่อ “อัลกออิดะฮ์” (al-Qaeda, ในภาษาอาหรับแปลว่า ฐาน) แม้ว่ากลุ่มติดอาวุธกลุ่มนี้จะยังไม่มีวัตถุประสงค์หรือวาระในการปฏิบัติการที่ชัดเจนเป็นเวลาหลายปีก็ตาม
ในปี 1989 หลังสหภาพโซเวียตถอนทัพออกจากอัฟกานิสถาน บิน ลาดิน เดินทางกลับซาอุดีอาระเบียในฐานะวีรบุรุษ แต่ไม่นานก็ถูกรัฐบาลหมายหัวในฐานะพวกหัวรุนแรงและอาจเป็นภัยต่อความมั่นคง ในปี 1990 รัฐบาลซาอุดีอาระเบียปฏิเสธคำร้องขอให้เครือข่ายนักรบของเขาร่วมปกป้องซาอุดีอาระเบียจากภัยคุกคามของ ซัดดัม ฮุสเซน ผู้นำอิรักในสมัยนั้น เนื่องจากซาอุดีอาระเบียหวังพึ่งกองทัพสหรัฐฯ เป็นกำลังหลัก คำปฏิเสธสร้างความไม่พอใจให้กับ บิน ลาดินอย่างรุนแรง และนั่นเป็นสาเหตุหลักที่เขาหันหน้าให้กับประเทศบ้านเกิด เนื่องจากผิดหวังในความอ่อนแอของรัฐบาลซาอุดีอาระเบีย เขาเดินทางออกจากซาอุดีอาระเบียไปตั้งหลักอยู่ที่ซูดานในปี 1991
ช่วงต้นทศวรรษที่ 1990 เขาและเครือข่ายอัลกออิดะฮ์เริ่มวางรูปแบบการต่อต้านด้วยความรุนแรงต่อภัยคุกคามจากอิทธิพลของสหรัฐฯ ในโลกมุสลิม เขาออกมาแสดงความชื่นชมอย่างเปิดเผยต่อการโจมตีสหรัฐฯของกลุ่มหัวรุนแรงต่าง ๆ รวมถึงเหตุโจมตีด้วยระเบิดต่ออาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ในนครนิวยอร์กเมื่อปี 1993 ปีถัดมา บิน ลาดิน เริ่มขยายโครงสร้างของกลุ่มในซูดานเพื่อรองรับการฝึกฝนนักรบอิสลามเพื่อเข้าไปมีส่วนร่วมในความขัดแย้งทั่วโลก ไม่นานซาอุดีอาระเบียก็ประกาศถอนสัญชาติและยึดทรัพย์สินของเขาทำให้เขาจำเป็นต้องอาศัยแหล่งเงินทุนจากภายนอก
ในปี 1996 หลังถูกกดดันจากนานาชาติอย่างหนัก ซูดานมีคำสั่งเนรเทศบิน ลาดิน เขาจึงเดินทางไปยังอัฟกานิสถานอีกครั้งโดยได้รับความคุ้มครองจากรัฐบาลตอลิบาน ในปีเดียวกันเขาออก "ฟัตวา" (คำวินิจฉัยทางศาสนา) ชุดแรก ประกาศสงครามศักดิ์สิทธิ์ต่อสหรัฐฯ กล่าวหาว่าสหรัฐฯ ปล้นทรัพยากรธรรมชาติจากโลกมุสลิม ยึดครองคาบสมุทรอาหรับ ซึ่งรวมถึงศาสนสถานศักดิ์สิทธิ์ของชาวมุสลิม เป้าหมายของบิน ลาดิน ค่อนข้างชัดเจนว่าต้องการยกระดับการทำสงครามของสหรัฐฯกับโลกมุสลิมและหวังให้ประเทศมุสลิมรวมตัวเป็นรัฐอิสลามหนึ่งเดียว" (รัฐเคาะลีฟะฮ์, Caliphate)"