pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อิ้นเสียงสิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคที่คล้ายกับหอบหืดและวัณโรคปอดในปี ค.ศ. 1730 จักรพรรดิยงเจิ้งทรงเสียพระทัยอย่างมาก อิ้นเสียงเป็นพระอนุชาที่ได้รับการอนุโลมไม่ต้องเปลี่ยนพระนามจาก "อิ้น" เป็น "หยุน" และฐานันดรศักดิ์ของพระองค์ยังได้ถูกบรรจุในอ๋องพระมาลาเหล็ก พระโอรสของพระองค์จึงได้สืบฐานันดรศักดิ์ต่อมา
กูดท้องใบดำ
กูดท้องใบดำ พบครั้งแรกในประเทศไทยที่ภูกระดึง จังหวัดเลย ชื่อสปีชีส์ตั้งตามชื่อของนายดำรง ใจกลม ที่ร่วมในการเก็บตัวอย่างพืชชนิดนี้
Elaphoglossum dumrongii
รางแดง
รางแดง อยู่ในวงศ์ Rhamnaceae เป็นไม้เถาขนาดใหญ่ เนื้อแข็ง เถาที่มีอายุมาก มักมีรอยแตกตามยาว กิ่งอ่อนมีขนสั้นๆ ใบเดี่ยว ดอกช่อ ออกตามซอกใบ ดอกย่อยจำนวนมาก กลีบดอกสีเขียวแกมเหลืองอ่อน ผลแห้ง ไม่แตก ใบปิ้งไฟให้กรอบ ชงน้ำดื่มเป็นยาขับปัสสาวะ
Ventilago denticulata
ผักแว่นใบมัน
ผักแว่นใบมัน แผ่นใบเป็นมัน สร้างสปอโรคาร์บเรียงเป็นแถวที่ก้านใบขณะต้นอยู่ในน้ำ พบบริเวณริมแม่น้ำในจังหวัดปราจีนบุรี
Marsilea scalaripes
ตาเหินเหลือง
ตาเหินเหลือง  เป็นพืชมีเหง้าใต้ดิน ใบเดี่ยว เรียงแบบสลับ ดอกช่อออกที่ปลายยอด มีกลิ่นหอม กลีบเลี้ยงเชื่อมกันเป็นหลอด กลีบดอกสีเหลืองอ่อนแกมขาว ผลแตกเป็นสามพู ใช้เป็นไม้ประดับ
Hedychium flavum
โสมอเมริกัน
โสมอเมริกัน เป็นพืชพื้นเมืองในทวีปอเมริกาเหนือปลูกในแคนาดา ภาคเหนือของสหรัฐอเมริกา และในจีน ภาษาจีนกลางเรียกซีหยางเซิน  ภาษาจีนแต้จิ๋วเรียกไซเอี่ยเซียม (: sai1 iên5 siem1) รากเปลือกนอกสีเหลือง เนื้อในสีเหลืองอ่อน ใช้เป็นยาบำรุงหัวใจและบำรุงเลือด
เช่นเดียวกับ Panax ginseng, โสมอเมริกันมีจินเซนโนไซด์ ชนิดแดมมาเรน  หรือ ซาโปนิน เป็นองค์ประกอบออกฤทธิ์ทางชีวภาพที่สำคัญ จินเซนโนไซด์ ชนิดแดมมาเรน แบ่งเป็นสองประเภทคือ 20 (S) -protopanaxadiol (PPD) และ 20 (S) -protopanaxatriol (PPT) โสมอเมริกันมีจินเซนโนไซด์ชนิด Rb1, Rd (การจำแนก PPD) และ Re (การจำแนก PPT) ในระดับสูง - สูงกว่า P. ginseng ในหนึ่งครั้งของการศึกษา
เมื่อนำมารับประทาน จินเซนโนไซด์ ประเภท PPD ส่วนใหญ่จะถูกเผาผลาญโดยแบคทีเรียในลำไส้ (ชนิดแอนแอโรบส์) จนถึง PPD โมโนกลูโคไซด์, 20-O-beta-D-glucopyranosyl-20 (S) -protopanaxadiol (M1) ในมนุษย์ M1 เริ่มถูกตรวจพบในพลาสมา 7 ชั่วโมงหลังจากการบริโภคจินเซนโนไซด์ ชนิด PPD และตรวจพบในปัสสาวะ 12 ชั่วโมงหลังจากการบริโภค การค้นพบนี้บ่งชี้ว่า M1 เป็นสารสุดท้ายของ ginsenosides ชนิด PPD ในกระบวนการเมแทบอลิซึม
M1 ถูกอ้างถึงในบางบทความในชื่อ IH-901 และบางส่วนเรียกว่า compound-K
Panax quinquefolium
เจี่ยง ซิน
เจี่ยง ซิน  เป็นนักแสดงหญิงชาวจีน เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 ที่ซินเจียง ประเทศจีน
เจียง ซิน
Jiang Xin
Rulu Jiang
เจี่ยงซิน
อู๋ เจี้ยนห่าว
บัวหลวง ส.สิงห์อยู่
บัวหลวง ส.สิงห์อยู่ มีชื่อจริงว่า จักรี วงนาหล้า เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 ที่ จังหวัดมหาสารคาม
เชาก๊กกู๋
Royal Uncle Cao
พระมาตุลาเฉา
รถไฟฟ้าสายสีทอง
รถไฟฟ้าสายสีทอง หรือ โครงการระบบขนส่งมวลชนขนาดรอง สายสีทอง เป็นโครงการระบบขนส่งมวลชนรองบนพื้นที่ฝั่งธนบุรี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการระบบขนส่งมวลชนทางราง ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ระยะที่สอง (M-Map Phase 2) มีจุดประสงค์เพื่อเชื่อมต่อการเดินทางบนถนนเจริญนคร และเชื่อมต่อเข้ากับศูนย์การค้าไอคอนสยาม ดำเนินการโดย กรุงเทพมหานคร, บริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด และบริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) หรือบีทีเอสซี ดำเนินการในรูปแบบระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติโดยใช้รถไฟฟ้าล้อยาง และมีแนวเส้นทางเริ่มต้นจากสถานีกรุงธนบุรี โดยเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม วิ่งไปตามแนวถนนเจริญนคร ผ่านศูนย์การค้าไอคอนสยาม สำนักงานเขตคลองสาน สิ้นสุดในช่วงแรกที่บริเวณแยกวงเวียนเล็ก (สมเด็จเจ้าพระยา-ประชาธิปก) รวมระยะทาง 2.7 กิโลเมตร
เดิมทีเส้นทางสายนี้เป็นหนึ่งใน 8 เส้นทางศึกษาระบบขนส่งมวลชนขนาดรอง ของสำนักการจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานครตั้งแต่ พ.ศ. 2552 เพื่อเชื่อมต่อการเดินทางบนถนนเจริญนคร ไปจนถึงถนนสมเด็จเจ้าพระยา แต่เนื่องจากแผนการดำเนินการไม่เป็นไปตามเป้าหมาย ทำให้แผนโครงการเส้นทางสายรองทั้งหมดถูกยกเลิก ต่อมาใน พ.ศ. 2560 ชฎาทิพ จูตระกูล ผู้บริหารกลุ่มสยามพิวรรธน์ ได้รับคำแนะนำจาก คีรี กาญจนพาสน์ ประธานกลุ่มบีทีเอส ให้เข้าพูดคุยกับกรุงเทพมหานครเพื่อขอรื้อฟื้นโครงการและสร้างเส้นทางรองเพื่อขนส่งผู้โดยสารจากโครงการไอคอนสยามเข้ารถไฟฟ้าสายหลัก 3 เส้นทางโดยรอบ ไอคอนสยามจึงเสนองบประมาณการก่อสร้างให้กรุงเทพมหานครเข้าดำเนินการ ก่อนได้รับการอนุมัติการดำเนินการจริงใน พ.ศ. 2561
โครงการทดลองเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2563 และเริ่มดำเนินการเชิงพาณิชย์เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2564 ปัจจุบัน กรุงเทพมหานครเตรียมการก่อสร้างสถานีระยะที่สองเพิ่มอีก 1 สถานี เพื่อเชื่อมต่อโครงการเข้าสู่ถนนประชาธิปกอันเป็นที่ตั้งของสถานีสะพานพุทธของรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม
เป็นระบบรถไฟฟ้าที่มีโครงสร้างแบบยกระดับ ดำเนินการโดย บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ในลักษณะของการจ้างเดินรถจาก บริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด เจ้าของโครงการที่ได้รับสัมปทานในการดำเนินโครงการจากกรุงเทพมหานครในการลงทุนและดำเนินการเชิงพาณิชย์ หรือ PPP-Net Cost ภายในกรอบระยะเวลา 30 ปี มีแนวเส้นทางที่เน้นการเชื่อมโยงการเดินทางบนถนนเจริญนครเป็นหลัก เริ่มต้นจากบริเวณสถานีรถไฟฟ้ากรุงธนบุรีวิ่งไปทางทิศตะวันออกแล้วเลี้ยวซ้ายขึ้นทางเหนือเข้าสู่ถนนเจริญนคร ผ่านด้านหน้าศูนย์การค้าไอคอนสยาม และยกระดับข้ามแนวของสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่จะก่อสร้างขึ้นในอนาคตตามแนวถนนลาดหญ้า เพื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนสมเด็จเจ้าพระยาและสิ้นสุดโครงการบริเวณด้านหน้าโรงพยาบาลตากสิน ระยะทางรวม 2.7 กิโลเมตร เป็นแนวเส้นทางระยะสั้นเพื่อเน้นขนถ่ายผู้โดยสารจากถนนเจริญนคร และศูนย์การค้าไอคอนสยาม เข้าสู่เส้นทางหลักคือรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม โดยในแผนระยะที่สอง จะมีการก่อสร้างสถานีอีกหนึ่งสถานีบริเวณด้านหลังอนุสรณ์สถานสมโภช 100 ปี เขตคลองสาน เพื่อเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ส่วนต่อขยายเตาปูน-ราษฎร์บูรณะ
ช่วงที่ 1 : สถานีรถไฟฟ้ากรุงธนบุรี - สำนักงานเขตคลองสาน - สะพานพุทธ.
เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14-17 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน โดยแบ่งออกได้อีก 2 ระยะดังนี้
ช่วงที่ 2 : สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สะพานพุทธ - สถานีรถไฟฟ้ามหานคร อิสรภาพ.
เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14-17 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน เริ่มต้นจากจุดสิ้นสุดสถานีสะพานพุทธ เลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนนประชาธิปก เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรมที่สถานีสะพานพุทธ (วงเวียนเล็ก) แล้วเลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนอิสรภาพ ผ่านบิ๊กซี อิสรภาพ, มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา แล้วสิ้นสุดเส้นทางที่บริเวณสถานีอิสรภาพ ซึ่งเป็นสถานีเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
ช่วงที่ 3 : สถานีรถไฟฟ้ากรุงธนบุรี - โรงแรมอนันตรากรุงเทพริเวอร์ไซด์.
เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14-17 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน เริ่มต้นจากสถานีกรุงธนบุรี ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม เบี่ยงเข้าถนนกรุงธนบุรีทางขวาบริเวณปลายสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน เพื่อเลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนเจริญนครฝั่งใต้ ผ่านวัดเศวตฉัตรวรวิหาร กระทรวงมหาดไทยแห่งใหม่ สมาคมตระกูลลิ้มแห่งประเทศไทย และสิ้นสุดบริเวณซอยเจริญนคร 60 ใกล้กับศูนย์การค้าริเวอร์ไซด์ พลาซ่า โรงแรมอวานีริเวอร์ไซด์กรุงเทพ และโรงแรมอนันตรากรุงเทพริเวอร์ไซด์ รีสอร์ท แอนด์ สปา
ในบางสถานีผู้โดยสารสามารถเดินจากสถานีไปยังอาคารต่างๆ ในบริเวณใกล้เคียงได้ ดังนี้
รถบริการรับส่ง.
ปัจจุบันมีเอกชนร่วมให้บริการรถรับส่งจากสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทองไปยังสถานที่ แต่ละฝ่ายให้บริการอยู่ โดยปัจจุบันมีดังนี้
เรือรับส่ง.
ที่ สถานีเจริญนคร สามารถเดินทางไปยังอาคารบางแห่งด้วยเรือรับส่งจากท่าเรือไอคอนสยาม ดังต่อไปนี้
โครงการมีสถานีซ่อมบำรุงขนาดย่อยต่อจากสถานีกรุงธนบุรีโดยใช้โครงสร้างร่วมกัน (ในลักษณะเดียวกับสถานีซ่อมบำรุงย่อยบางหว้า ถนนราชพฤกษ์) สถานีซ่อมบำรุงดังกล่าวจะไว้ใช้สำหรับงานบำรุงรักษาที่ไม่หนักจนเกินควร ในส่วนของการจอดพักขบวนรถหลังปิดให้บริการ จะใช้วิธีการจอดตามสถานีรายทางเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับให้บริการในวันถัดไป แต่สำหรับการซ่อมบำรุงใหญ่ (Overhaul) จะใช้วิธีการถอดขบวนรถออกจากระบบเพื่อนำไปซ่อมที่ศูนย์ซ่อมบำรุงหมอชิต ร่วมกับรถไฟฟ้าบีทีเอส โครงการมีศูนย์ควบคุมการเดินรถระยะไกลตั้งอยู่ที่ศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟฟ้าบีทีเอสหมอชิต (ที่ทำการใหญ่ของ บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ในปัจจุบัน) และมีศูนย์ควบคุมสำรองอยู่ภายในสถานีซ่อมบำรุงกรุงธนบุรี
มีจุดจอดแล้วจร (park and ride) ที่สถานีต้นทาง (กรุงธนบุรี)
มีทั้งหมด 3 สถานี (และสถานีเพิ่มเติมในอนาคตอีก 1 สถานี) เป็นสถานียกระดับทั้งหมด ตัวสถานีมีความยาวประมาณ 40-50 เมตร ชานชาลายาว 42-48.5 เมตร สามารถรองรับรถไฟฟ้าได้สูงสุด 3 คันต่อขบวน มีทั้งรูปแบบชานชาลาด้านข้างและชานชาลากลาง มีประตูกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง (Half-height) ทุกสถานี ตัวสถานีออกแบบให้หลบเลี่ยงสาธารณูปโภคใต้ดินและบนดิน และรักษาสภาพผิวจราจรบนถนนมากที่สุด และมีเสายึดสถานีอยู่บริเวณเกาะกลางถนน และบริเวณทางเดินเท้าริมถนนในบางช่วง
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทอง ได้เลือกใช้รถไฟฟ้ารุ่น อินโนเวีย เอพีเอ็ม 300 จากบอมบาร์ดิเอร์ เป็นรถไฟฟ้าแบบเดียวกับที่ใช้งานในโครงการ ประเทศสิงคโปร์ ผลิตโดยซีอาร์อาร์ซี ผู่เจิ้น บอมบาร์ดิเอร์ ทรานสปอร์เทชัน ซิสเท็ม (CRRC-PBTS) ในมณฑลอานฮุย ประเทศจีน ขนาดกว้าง 3.6 เมตร ยาว 12 เมตร สูง 3.7 เมตร จุผู้โดยสารได้สูงสุด 280 คันต่อขบวน รองรับผู้โดยสารสูงสุด 4,200 คนต่อชั่วโมงต่อทิศทางไปกลับ รับไฟฟ้ากระแสตรง 750 โวลต์จากรางนำทางที่ติดตั้งบนโครงสร้าง ตัวยางล้อใช้ยางรุ่น เอ็กซ์ เมโทร จากมิชลิน ประเทศไทย มีทั้งหมด 3 ขบวน ขบวนละ 2 คัน จัดส่งจากประเทศจีนถึงไทย ณ ท่าเรือแหลมฉบังครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2563 และยกขึ้นสู่สถานีกรุงธนบุรีเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2563
ในการเดินรถไฟฟ้าได้นำระบบอาณัติสัญญาณ ซึ่งเป็นระบบคอมพิวเตอร์มาใช้ในการควบคุมการเดินรถโดยอัตโนมัติ เพื่อให้การบริการมีประสิทธิภาพ, สะดวกรวดเร็ว, ปลอดภัยสูงสุด และรองรับการเดินรถไฟฟ้าแบบไม่ใช่คนควบคุมขบวนรถ โดยโครงการนี้ถือเป็นโครงการต้นแบบในการนำระบบอาณัติสัญญาณอัตโนมัติมาใช้ในการเดินรถแบบไม่ใช้คนควบคุม (Driverless Operation) ซึ่งผลที่ได้บีทีเอสซีจะนำไปปรับใช้กับโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู และรถไฟฟ้าสายสีเหลืองต่อไป
ภายหลังจากที่ กรุงเทพมหานคร ได้รับเงินสนับสนุนงบประมาณในการก่อสร้างจาก บริษัท ไอคอนสยาม จำกัด หรือศูนย์การค้าไอคอนสยาม เป็นจำนวนเงิน 2,080 ล้านบาท เพื่อขอให้มีการก่อสร้างรถไฟฟ้าเข้าสู่ศูนย์การค้า เพื่อไม่ให้เป็นการปฏิบัติขัดต่อ พ.ร.บ. องค์การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2543 กรุงเทพมหานครจึงเซ็นสัญญามอบสัมปทานโครงการให้กับ บริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด ซึ่งเป็นวิสาหกิจของกรุงเทพมหานครเป็นผู้ดำเนินงาน โดยกรุงเทพธนาคมได้ว่าจ้างให้ บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) หรือ ITD เป็นผู้รับเหมาก่อสร้างงานโยธาของโครงการในราคาต่ำสุดที่ 1,070 ล้านบาท และได้ว่าจ้าง บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) หรือ BTSC ซึ่งเป็นผู้เสนองานติดตั้งระบบรถไฟฟ้าในราคาต่ำสุดที่ 13,520 ล้านบาท โดยบีทีเอสซี ได้ว่าจ้างกลุ่มกิจการร่วมค้าซึ่งประกอบไปด้วย บริษัท บอมบาร์ดิเอร์ ทรานสปอร์เทชั่น ซิกแนล (ประเทศไทย) จำกัด บริษัท เอเอ็มอาร์ เอเชีย จำกัด และบริษัท เอสที อิเล็กทรอนิกส์ (ประเทศไทย) จำกัด ในการจัดหาขบวนรถไฟฟ้า ระบบอาณัติสัญญาณ ระบบเครื่องกล ระบบการจัดเก็บค่าโดยสาร และระบบโทรคมนาคมที่เกี่ยวข้องต่อไป ส่วนบีทีเอสซีจะรับหน้าที่เป็นผู้เดินรถไฟฟ้า จัดเก็บค่าโดยสาร และซ่อมบำรุงรักษาโครงการตลอดอายุสัมปทานของกรุงเทพธนาคม หรือจนกว่าสัญญาสัมปทานของโครงการรถไฟฟ้าบีทีเอสหมดอายุ
การพัฒนาและบริหารพื้นที่บนสถานีและป้ายโฆษณาบนสถานีและบนตัวรถ เป็นกรรมสิทธิ์ของ บริษัท ไอคอนสยาม จำกัด ตลอดอายุสัญญาสัมปทาน ถือเป็นหนึ่งในข้อตกลงในการสนับสนุนงบประมาณในการก่อสร้างโครงการ โดยไอคอนสยาม มีแผนใช้โครงการประชาสัมพันธ์ห้างสรรพสินค้า ร้านค้า และกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นภายในศูนย์การค้าไอคอนสยาม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในการเพิ่มยอดลูกค้าของศูนย์การค้าโดยตรง
การให้บริการปกติ.
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทอง เปิดให้บริการเดินรถโดยเริ่มเดินรถขบวนแรกในเวลา 06.00 น. จากสถานีกรุงธนบุรี และสถานีคลองสาน โดยความถี่การเดินรถจะขึ้นอยู่กับเวลา และความหนาแน่นของผู้โดยสาร และจะมีรถให้บริการตลอดวันจนถึงเวลา 24.00 น. ของแต่ละวัน แต่สำหรับผู้โดยสารที่ต้องการเดินทางเชื่อมต่อไปยัง รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท มุ่งหน้าสถานีปลายทางเคหะฯ หรือสถานีปลายทางคูคต จะต้องขึ้นรถขบวนสุดท้ายในเวลา 23.41 น. (สถานีคลองสาน) และ 23.42 น. (สถานีเจริญนคร) ตามลำดับ เพื่อให้เดินทางมายังสถานีกรุงธนบุรีได้ทันรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลมเชื่อมต่อสายสุขุมวิทเต็มระยะสองขบวนสุดท้าย
อัตราค่าโดยสาร.
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทอง มีอัตราค่าโดยสารอยู่ที่ 16 บาทตลอดสาย โดยมีส่วนลดพิเศษให้กับผู้ถือบัตรโดยสารประเภทผู้สูงอายุที่ 8 บาทตลอดสาย ทั้งนี้ค่าโดยสารของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทอง ไม่ได้รวมกับรถไฟฟ้าบีทีเอสสายหลัก ผู้โดยสารที่จะเดินทางจากรถไฟฟ้าสายหลักไปสถานีสายสีทอง จะต้องชำระค่าโดยสารเพิ่มต่างหากที่สถานีกรุงธนบุรีเพื่อเข้าสู่ระบบของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทองต่อไป
เซอร์ไวเวอร์ เกาะรง
เซอร์ไวเวอร์ เกาะรง - บลอน ปะทะ เบรน ปะทะ บิวตี้  เป็นฤดูกาลที่ 32 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ ธีมหลักของฤดูกาลนี้ จะเหมือนกับเซอร์ไวเวอร์ กากายัน โดยผู้เล่นหน้าใหม่ 18 คนจะถูกแบ่งออกเป็น 3 เผ่าตามลักษณะที่โดดเด่นของผู้แข่งขัน ได้แก่ ความแข็งแกร่งทางร่างกาย ความฉลาดทางสติปัญญาและความงามอันน่าดึงดูดใจ แต่เดิมฤดูกาลนี้เคยถูกกำหนดให้เป็นฤดูกาลที่ 31 ก่อนจะถูกเปลี่ยนให้ออกอากาศเป็นฤดูกาลที่ 32 โดยสลับกับ เซอร์ไวเวอร์ แคมโบเดีย ทำให้ทั้งสองฤดูกาลนี้ ถ่ายทำในสถานที่เดียวกัน คือ เกาะรง ประเทศกัมพูชา
ในฤดูกาลนี้ นอกจากจะมีเครื่องรางที่ซ่อนไว้เหมือนในฤดูกาลที่ผ่านๆ มาแล้ว ยังมีความพิเศษอย่างนึงเกิดขึ้นด้วย คือ ถ้านำเครื่องรางสองชิ้นมารวมกันจะทำให้เกิด "ซุปเปอร์ไอดอล" มีผลทำให้สามารถใช้เครื่องรางหลังประกาศผลได้ เหมือนใน เซอร์ไวเวอร์ ปานามา เซอร์ไวเวอร์ คุกไอส์แลนด์ส และเซอร์ไวเวอร์ กากายัน ซึ่งเครื่องรางธรรมดาจะใช้ได้ก่อนอ่านผลโหวตเท่านั้น
วันที่ 12 จูเลีย ถูกสลับไปอยู่เผ่าโตแตงคนเดียว และกลับเข้ามาเผ่าก็อนโด่วล์ในวันที่ 14 โดยเข้ามาแทนที่อันนาที่ถูกโหวตออกไป&lt;br&gt;
วันสลับเผ่า จูเลีย จับได้ผ้าสีแดงหมายความว่าจูเลียจะต้องไปอยู่เผ่าโตแตงคนเดียวเป็นเวลา 3 วัน ส่งผลให้เธอปลอดภัยจากการถูกโหวตออกในรอบนั้น&lt;br&gt;
วันที่ 38 มิเชลได้รับแอดเวนเทจในการโหวตลูกขุนออก 1 คน ซึ่งเธอเลือกที่จะโหวตนีลออก&lt;br&gt;
รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตแอปเปิล
รายชื่อประเทศเรียงตามการผลิตของแอปเปิล (ข้อมูลปี พ.ศ. 2555)
แองเจลิกา ค็อบ-แบเลอร์
แองเจลิกา ค็อบ-แบเลอร์  เป็นผู้บริหารอุตสาหกรรมดนตรีอเมริกัน เธอเคยเป็นผู้จัดการศิลปินที่บริษัทเดอะเฟิร์ม เธอเคยทำงานตำแหน่งอาวุโสหลายตำแหน่งที่ค่ายเพลงโคลัมเบียเรเคิดส์ อีเอ็มไอ และอีพิก
ค็อบ-แบเลอร์ เกิดที่ซานโฮเซ ประเทศคอสตาริกา ใน ค.ศ. 1971 และย้ายไปที่เบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมกับครอบครัวใน ค.ศ. 1981 เธอเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย และจบการศึกษาสาขานิติศาสตร์ใน ค.ศ. 1993
จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1
จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2
ช้อย สุนทรวาทิน
ช้อย สุนทรวาทิน เป็นบุตรของครูทั่ง ตาบอดแต่เด็กเพราะป่วยเป็นไข้ทรพิษ ได้เรียนการดนตรีกับบิดา ช้อยแต่งงานกับนางสาวไผ่ มีบุตรธิดาทั้งสิ้น ๔ คน
ครูช้อยเป็นครูดนตรีไทยที่สำคัญคนหนึ่ง มีศิษย์ที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น
และนักดนตรีของวงปี่พาทย์วัดน้อยทองอยู่
นอกจากนี้ ครูช้อยยังได้รับเชิญเป็นครูดนตรีตามวังเจ้านาย เช่น ที่ตำหนักของเจ้าดารารัศมี พระราชชายาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และบ้านของท่านผู้ใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ ๕ เช่น ที่บ้านของพระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง (เนียม)เป็นต้น
คัสพาร์ เบาฮีน
คัสพาร์ เบาฮีน , กัสปาร์ โบแอ็ง  หรือ กัสปารุส เบาฮีนุส (; 17 มกราคม ค.ศ. 1560 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 1624) เป็นนักพฤกษศาสตร์ชาวสวิส เป็นบุตรของฌ็อง โบแอ็ง แพทย์ชาวฝรั่งเศสที่ย้ายมาอยู่ที่เมืองบาเซิลหลังเปลี่ยนมานับถือนิกายโปรเตสแตนต์ คัสพาร์มีพี่ชายที่เป็นนักพฤกษศาสตร์เหมือนกันคือโยฮันน์ เบาฮีน คัสพาร์เรียนวิชาแพทย์ที่เมืองปาโดวา, มงเปอลีเยและในเยอรมนี ก่อนจะกลับมาที่บาเซิลในปี ค.ศ. 1582 เขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านภาษากรีกที่มหาวิทยาลัยบาเซิล และต่อมาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านพฤกษศาสตร์และกายวิภาคศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1596 คัสพาร์แต่งตำรา "Phytopinax" ("รายชื่อพืช") โดยจัดพืชเป็นภาษาละตินสองคำ ระบบนี้เป็นต้นแบบให้กับระบบการเรียกชื่อสิ่งมีชีวิตแบบทวินามของคาโรลัส ลินเนียส ต่อมาในปี ค.ศ. 1623 คัสพาร์แต่งตำรา "Pinax theatri botanici" ("การแสดงภาพประกอบของพืช") ซึ่งจัดพืชออกเป็นสกุลต่าง ๆ เช่น หญ้า ถั่ว หลายสกุลถูกนำมาใช้ต่อโดยลินเนียส
ต่อมาลินเนียสนำชื่อของคัสพาร์และโยฮันน์ เบาฮีน ไปตั้งเป็นชื่อของสกุลชงโค ("Bauhinia")
ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ท
พระศาสนโศภน (แจ่ม จตฺตสลฺโล)
พระศาสนโศภน นามเดิม แจ่ม ฉายา จตฺตสลฺโล เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองคณะธรรมยุติกนิกาย ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น เจ้าอาวาสวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร กรรมการมหาเถรสมาคม รองประธานสังฆสภา และแม่กองธรรมสนามหลวงรูปแรก
พระศาสนโศภน เกิดเมื่อวันอังคารที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2418 เวลา 07.30 น. ตรงกับวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 6 ปีกุน เป็นบุตรนายพ่วงกับนางเอี่ยม บิดาท่านเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ภูมิลำเนาเดิมอยู่บ้านตำหนัก อำเภอเมืองเพชรบุรี สมัยเป็นเด็กท่านมักเป็นจ่าฝูงในหมู่เพื่อน ๆ จึงมีนามเดิมว่าจ่า ภายหลังชื่อแปลก เพราะมักเล่นอะไรแปลก ๆ เมื่อโตขึ้นได้เรียนหนังสือที่วัดสนามพราหมณ์
ท่านมีน้องชายคนหนึ่งชื่อจอน ซึ่งได้รับราชการจนมีบรรดาศักดิ์เป็น"รองอำมาตย์เอก ขุนประสารพันธุกิจ" ผู้ช่วยเกษตรมณฑลพิศณุโลก ต่อมาได้รับพระราชทานนามสกุลว่า ถาวรบุตต์
พ.ศ. 2435 ย้ายมาศึกษาที่ศึกษากับพระครูวินัยธรแสง ฐานานุกรมของพระพรหมมุนี (แฟง กิตฺติสาโร) ที่วัดมกุฏกษัตริยาราม แล้วได้บวชเป็นสามเณรในวันข้างขึ้นเดือน 7 ปีนั้น ขณะเป็นสามเณรนี้ท่านได้เปลี่ยนชื่อเป็นแจ่ม ต่อมาได้อุปสมบทเมื่อวันพุธที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2438 ตรงกับวันแรม 13 ค่ำ เดือน 7 ปีมะแม โดยมีพระพรหมมุนี (แฟง กิตฺติสาโร) ขณะยังเป็นพระธรรมปาโมกข์ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระราชกวี (ถม วราสโย) และพระมหานุนายก (ดี มนาปจารี) ขณะยังเป็นพระครูปลัดมหานุนายก เป็นคู่กรรมวาจาจารย์ ได้ฉายาว่า "จตฺตสลฺโล"
ขณะอยู่วัดมกุฏกษัตริยาราม ท่านได้ศึกษาพระปริยัติธรรมจากพระมหาทองอยู่ (ป.ธ. 7) จนอุปสมบทได้ 2 พรรษาจึงย้ายไปอยู่วัดบวรนิเวศราชวรวิหารเพื่อศึกษากับพระยาวิจิตรธรรมปริวัตร (ดำ) ขณะยังเป็นพระศาสนดิลก เข้าสอบในหลักสูตรของมหามกุฏราชวิทยาลัยจนสอบได้บาเรียนตรี (เทียบเปรียญธรรม 4 ประโยค) ในปีระกา พ.ศ. 2440 ได้บาเรียนโท (เปรียญธรรม 5 ประโยค) ปีจอ พ.ศ. 2441 และสุดท้ายสอบได้บาเรียนอก (เทียบเท่าเปรียญธรรม 7 ประโยค) ในปีกุน พ.ศ. 2442 แล้วกลับไปอยู่วัดมกุฏกษัตริยารามดังเดิม วันที่ 9 พฤศจิกายน ร.ศ. 118 ได้รับพระราชทานพัดพื้นโหมดสำหรับวุฒิบาเรียนเอก
นับแต่ย้ายกลับมาอยู่วัดมกุฏกษัตริยาราม ท่านได้ทำหน้าที่ครูสอนพระปริยัติธรรม ต่อมาได้เป็นกรรมการในการสอบบาลีสนามหลวง กรรมการมหามกุฏราชวิทยาลัย แม่กองธรรมสนามหลวง และกรรมการมหาเถรสมาคม เมื่อมีการประกาศใช้พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 ท่านได้รับเลือกเป็นสมาชิกสังฆสภา และสุดท้ายเป็นรองประธานสังฆสภา
พระศาสนโศภน อาพาธด้วยโรคลำไส้ ต่อมามีโรคไตและโรคหัวใจพิการด้วย และถึงแก่มรณภาพวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 เวลา 02.30 น. ณ กุฏิเจ้าอาวาส สิริอายุได้
ลีโอ วับโวโก
ลีโอ วับโวโก (Leo Rwabwogo) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวยูกันดา เกิดเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2492 ที่โตโรโร ยูกันดาตะวันออก เสียชีวิตเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2552 ที่รูโกโง ยูกันดาตะวันตก รวมอายุได้ 60 ปี
วาโวโกติดทีมชาติอูกันดาเข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2511 ที่ เม็กซิโก และ พ.ศ. 2515 ที่ เยอรมันตะวันตก ในรุ่นฟลายเวท โดยใน พ.ศ. 2511 รอบแรก ชนะซอ ซังยอง จากเกาหลีใต้ เมื่อ 14 ตุลาคม รอบสอง ชนะ ดาเวย์ วาสเกวซ จากสหรัฐ เมื่อ 17 ตุลาคม รอบ 8 คนสุดท้าย ชนะ ติโบร์ บอดอรี จากฮังการี เมื่อ 21 ตุลาคม ส่วนในรอบรองชนะเลิศ แพ้ อาร์เทอร์ โอเลช จากโปแลนด์ เมื่อ 24 ตุลาคม ได้เหรียญทองแดง
ส่วนในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 รอบแรกชนะจอร์จ อากูญา จากอุรุกวัย เมื่อ 27 สิงหาคม รอบสอง ชนะ เมาริซ โอซูลิแวน จาก สหราชอาณาจักร เมื่อ 30 สิงหาคม รอบสาม ชนะ ชวลิต อ่อนฉิม จากไทย เมื่อ 5 กันยายน รอบ 8 คนสุดท้าย ชนะ เนล แมกลอกิน จากไอร์แลนด์ เมื่อ 6 กันยายน รอบรองชนะเลิศ ชนะ ดักกลาส โรดริเกวซ จากคิวบา เมื่อ 8 กันยายน และในรอบชิงชนะเลิศ แพ้ เกออร์กี โกสตาดินอฟ จากบัลแกเรีย เมื่อ 10 กันยายน ได้เหรียญเงิน
เทียบ คงลายทอง
เทียบ คงลายทอง เป็นบุตรของนายแปลก และนางสอน เกิดเมื่อ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2445 ที่อำเภอธนบุรี กรุงเทพมหานคร เริ่มเรียนดนตรีจากบิดาด้วยการหัดเป่าขลุ่ยตั้งแต่เล็ก ครั้นอายุได้ 9 ปี จึงเรียนฆ้องวงใหญ่จากทองดี ชูสัตย์ ผู้มีศักดิ์เป็นปู่ของจางวางทั่ว พาทยโกศล ต่อมาเรียนปี่ในกับจุ ภิญโญอยู่ระยะหนึ่ง เมื่ออายุประมาณ 16 ปี บิดาได้พาไปฝากตัวเป็นศิษย์พระยาเสนาะดุริยางค์ (แช่ม สุนทรวาทิน)
เทียบเข้าเป็นคนปี่ในวงปี่พาทย์ของเจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี เสนาบดีกระทรวงวังในสมัยรัชการที่ ๖ ต่อมาเมื่ออายุครบเกณฑ์ทหารก็เข้ารับราชการทหารสังกัดกรมทหารรักษาวัง เมื่อพ้นราชการทหารเมื่อ พ.ศ. 2469 ได้เข้าถวายตัวเป็นมหาดเล็กกองพิณพาทย์หลวง กรมมหรสพ ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้นเปลี่ยนแปลงการปกครองแล้ว พ.ศ. 2478 เทียบโอนมาสังกัดแผนกดุริยางค์ไทย กรมศิลปากร และรับราชการในกรมศิลปากรเรื่อยมาจนเกษียณอายุราชการ
เทียบบรรเลงดนตรีได้ทุกเครื่องมือ แต่ที่มีชื่อเสียงที่สุด คือ ปี่ ฝีมือปี่ของครูเทียบนั้นโด่งดังมาตั้งแต่การประชันวงปี่พาทย์ที่วังบางขุนพรหม เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ 2466 เทียบเป่าปี่ในคู่กับเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล บุตรชายจางวางทั่ว ผลปรากฏว่า สมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิตประทานเงินคนละ ๑ ชั่ง เท่ากัน นอกจากนี้เทียบยังเคยไปแสดงฝีมือเพื่อเผยแพร่นาฎศิลป์และดนตรีไทยในต่างประเทศ เช่น ลาว พม่า มาเลเซีย อินโดนีเซีย เยอรมันและญี่ปุ่น
เทียบได้ร่วมบันทึกเสียงกับกรมศิลปากรเพื่อเก็บรักษาไว้เป็นสมบัติของชาติหลายเพลง ผลงานที่เทียบภาคภูมิใจคือ การเป่าปี่แสดงฝีมือเฉพาะพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ณ พระตำหนักไทยเรือนต้น ภายในพระราชวังจิตรลดารโหฐาน นอกจากฝีมือทางดนตรีแล้ว เทียบมีฝีมือทางช่างกลึงปี่ตัดลิ้นปี่และทำกำพวดปี่ด้วย ได้ทำปี่ขึ้นทูลเกล้า ฯ ถวาย ๑ เลา ณ พระราชวังไกลกังวล เมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 และได้ถวายแบบฝึกหัดเป็นโน้ตสากล และเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอีกหลายครั้ง
ชีวิตครอบครัว สมรสกับสว่าง วิเชียรปัญญา มีบุตรธิดาด้วยกันทั้งสิ้น 12 คน เทียบถึงแก่กรรมด้วยโรคไต เมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2525
ขอย้อนวัยให้หัวใจกลับไปเฟี้ยว
Mr.Back ขอย้อนวัยให้หัวใจกลับไปเฟี้ยว  เป็นละครโทรทัศน์ของประเทศเกาหลีใต้ นำแสดงโดย ชิน ฮา-คยุน, ชัง นา-รา, อีจุน, พัก เย-จิน, ชุง ซุก-ว็อน ออกอากาศทางช่อง บริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา ตั้งแต่วันที่ 5 พฤศจิกายน – 25 ธันวาคม พ.ศ. 2557 จำนวน 16 ตอน
สำหรับประเทศไทยออกอากาศทาง โมโน 29 ทุกวันจันทร์ เวลา 19.10 น.
ชเว โก-บง ประธานโรงแรมวัย 70 ที่ไม่คำนึงถึงอะไรเลยนอกจากตัวเขาและเงินเท่านั้น ชเว โก-บง (ชิน ฮาก-ยุน) เป็นชายวัย 70 และเป็นคนบริหารธุรกิจใหญ่แห่งหนึ่ง วันหนึ่งเขากลายเป็นชายวัย 30 เศษโดยบังเอิญ และรู้จักความรักเป็นครั้งแรกในชีวิต การเริ่มต้นใหม่ของช่วงชีวิตในครั้งที่สองกำลังเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง และเพื่อที่ครั้งนี้เขาจะได้มีชีวิตอย่างเหมาะสม จากชายวัย 70 ที่ไม่รู้อะไรเลยอย่างชเว โก-บงได้กลับมาอายุ 30 อีกครั้ง ทำให้เขาเริ่มเรียนรู้การสร้างความสัมพันธ์กับผู้อื่นมากขึ้น ด้วยเหตุนี้ เขาจึงอาจมีการจัดลำดับความสำคัญในชีวิตใหม่ และอาจจะให้ความสำคัญ กับสิ่งอื่นๆ ในชีวิตมากขึ้นนั้นก็คือการตกหลุมรักใครสักคน หรือการที่ได้เริ่มเจอรักที่แท้จริงเป็นครั้งแรก
ฟูเชอ-กรูเยอ
ฟูเชอ-กรูเยอ  เป็นเมืองในเทศมณฑลดูร์เริส ประเทศแอลเบเนีย ในปี ค.ศ. 2011 มีประชากรทั้งหมด 18,477 คน
ประวัติศาสตร์รัฐอัสสัม
ดินแดนที่เป็นรัฐอัสสัม ประเทศอินเดียในปัจจุบันนี้ ในมหาภารตะกล่าวว่าเป็นดินแดนของแคว้นกามรูป ซึ่งปกครองบริเวณลุ่มแม่น้ำพรหมบุตร ภูฏาน และเบงกอลตะวันออก ในบันทึกของพระถังซำจั๋ง กล่าวถึงกษัตริย์ที่ปกครองดินแดนนี้ว่านับถือศาสนาฮินดู มีศิลาและแผ่นจารึกแสดงให้เห็นว่ามีราชวงศ์ต่าง ๆ ปกครองดินแดนในบริเวณนี้อย่างต่อเนื่องตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12-17
ในราวพุทธศตวรรษที่ 18 ไทอาหมซึ่งเป็นชาวไทใหญ่เผ่าหนึ่ง ได้เข้ามารุกรานอัสสัมใน พ.ศ. 1771 สามารถรบชนะชาวเขาในบริเวณนี้ และกลุ่มชนที่นับถือศาสนาฮินดูและตั้งอาณาจักรอาหม คำว่าอาหมนี้เป็นที่มาของคำว่าอัสสัม ในพุทธศตวรรษที่ 21–22 ชาวไทอาหมต้องต่อสู้กับราชวงศ์โมกุลที่ขยายอำนาจมาจากแคว้นเบงกอล ไทอาหมเอาชนะโมกุลได้เด็ดขาดใน พ.ศ. 2225 สามารถรวมบริเวณลุ่มแม่น้ำพรหมบุตรให้เป็นปึกแผ่น อาณาจักรอาหมเจริญสูงสุดในสมัยของพระเจ้ารุทระ สิงห์ ที่เริ่มให้บันทึกอาหมบุราณจี เริ่มติดต่อค้าขายกับทิเบต
ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 21 เป็นต้นมา มีความพยายามที่จะลดอิทธิพลของราชวงศ์ โดยส่งเสริมลัทธิไวศณพแทน ทำให้เกิดการต่อต้านชาวไทอาหมโดยเฉพาะทางเหนือ ใน พ.ศ. 2329 พระเจ้าโควินาถ สิงห์ได้ขอความช่วยเหลือจากข้าหลวงใหญ่อังกฤษแห่งอินเดียให้มาช่วยปราบ อังกฤษส่งทหารมาช่วยรักษาความสงบในอัสสัม ต่อมาใน พ.ศ. 2360 พม่าเข้ามาแทรกแซงโดยอ้างว่าได้รับการขอร้องจากพาทันจันทร์ซึ่งเป็นฝ่ายต่อต้านกษัตริย์อาหม จนเกิดสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่หนึ่ง เมื่อสงครามสิ้นสุดได้ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพยันดาโบ ทำให้อัสสัมกลายเป็นดินแดนของอังกฤษ
ใน พ.ศ. 2381 อังกฤษรวมอัสสัมเข้ากับเบงกอลของอังกฤษ และใน พ.ศ. 2382 อัสสัมทั้งหมดอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ และได้แยกตัวออกมาเป็นมณฑลต่างหากจากเบงกอลใน พ.ศ. 2467 ในช่วงที่อังกฤษปกครองได้พยายามลดอำนาจของชาวไทอาหม ให้ใช้ภาษาเบงกอลเป็นภาษาราชการและให้ชาวเบงกอลดำรงตำแหน่งทางการบริหารและสนับสนุนให้มุสลิมเบงกอลเข้ามาตั้งหลักแหล่ง ซึ่งทำให้เกิดปัญหาความขัดแย้งเรื่องชนเผ่าในระยะยาว ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 อัสสัมเป็นเส้นทางลำเลียงที่สำคัญไปยังพม่าและเป็นยุทธภูมิสำคัญใน พ.ศ. 2487
หลังจากอินเดียได้รับเอกราช อัสสัมมีฐานะเป็นรัฐหนึ่งของอินเดีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2493 การแบ่งเขตของอัสสัมออกเป็นรัฐต่างๆทำให้ชาวอัสสัมไม่พอใจเพราะถือเป็นการแบ่งแยกดินแดนของตน เมื่อเกิดสงครามกลางเมืองในปากีสถานเมื่อ พ.ศ. 2514 มีชาวมุสลิมเบงกอลจากปากีสถานตะวันออกจำนวนมากอพยพเข้าไปในอัสสัมโดยการสนับสนุนของรัฐบาลอินเดีย ทำให้ชาวอัสสัมเกรงว่าชาวเบงกอลจะเข้ามามีบทบาทในรัฐอัสสัมมากเกินไป และหลังจากนั้นก็มีความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลอัสสัมกับกลุ่มการเมืองต่าง ๆ เพื่อเรียกร้องสิทธิของตน
พัก ย็อง-ช็อล
พัก ย็อง-ช็อล  เกิดวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1954 เป็นอดีตนักยูโดชาวเกาหลีใต้ ผู้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
เจิ่น วัน ซวน
เจิ่น วัน ซวน  เป็นนักฟันดาบสากลชาวเวียดนาม เขาเข้าร่วมการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 และ1964
เหงียน เถ หลก
เหงียน เถ หลก  เป็นนักฟันดาบสากลชาวเวียดนาม เขาเข้าร่วมในประเภทกระบี่บุคคลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และ1968
อ็องแซลม์ ปาแย็ง
อ็องแซลม์ ปาแย็ง (; 6 มกราคม ค.ศ. 1795 – 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1878) เป็นนักเคมีชาวฝรั่งเศส เกิดที่กรุงปารีส ได้รับการศึกษาจากบิดาก่อนจะเรียนต่อด้านเคมีที่วิทยาลัยสารพัดช่าง  เมื่อปาแย็งอายุได้ 23 ปี เขาทำงานเป็นผู้จัดการโรงงานผลิตบอแรกซ์ ปาแย็งพัฒนากระบวนการสังเคราะห์บอแรกซ์จากโซเดียมและกรดบอริก วิธีนี้ช่วยลดการนำเข้าบอแรกซ์จากอินเดียตะวันออกและสิ้นสุดการผูกขาดตลาดการค้าบอแรกซ์ของดัตช์ นอกจากนี้เขายังพัฒนากระบวนการผลิตน้ำตาล แป้งและแอลกอฮอล์จากมันฝรั่ง คิดค้นวิธีคำนวณหาปริมาณไนโตรเจนและประดิษฐ์ดีคัลเลอริมิเตอร์ (decolorimeter) เพื่อใช้ศึกษาคุณสมบัติของน้ำตาล
ในปี ค.ศ. 1833 ปาแย็งค้นพบเอนไซม์ชนิดแรกคือ ไดแอสเทส (diastase) ต่อมาเขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่วิทยาลัยกลางปารีส  ในปี ค.ศ. 1838 ปาแย็งค้นพบเซลลูโลส เขาเสียชีวิตที่กรุงปารีสในปี ค.ศ. 1878
สมาคมเคมีแห่งอเมริกาสาขาเซลลูโลสและวัสดุทดแทน (Cellulose and Renewable Materials Division) นำชื่อของปาแย็งไปตั้งเป็นรางวัลอ็องแซลม์ ปาแย็ง เพื่อมอบให้กับผู้ที่มีผลงานเกี่ยวกับเซลลูโลส
เอ็นโซ อมอเร