pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อดาแกร์เห็นว่ามีคนสนใจกระบวนการของเขาเป็นอันมากเขาจึงได้เขียนหนังสือเพื่อให้ผู้สนใจได้ศึกษาขึ้นมาเล่มหนึ่งชื่อว่า (The History and Description of the Process Named the Daguerreotype) มีจำนวน 79 หน้าและได้พิมพ์เป็นภาษาฝรั่งเศสถึง 29 ครั้งและเป็นภาษาอื่นแพร่หลายไปทั่วซีกโลกตะวันตก แต่มีคนติว่าดาแกร์ใช้คำยากเกินไปและมีศัพท์วิทยาศาสตร์อยู่มาก ทำให้ผู้อ่านไม่เข้าใจ รัฐบาลจึงสั่งให้ดาแกร์สาธิตกระบวนการให้สาธารณชนได้ดู เพื่อให้สาธารณชนได้เข้าใจแจ่มแจ้ง และทุกครั้งที่มีการสาธิตเมื่อจบการสาธิตผู้คนต่างพากันแย่งซื้ออุปกรณ์ในการทำกระบวนการนี้เป็นเสมือนหนึ่งว่าเป็นของฝากจากกรุงปารีส จนทำให้เกิดร้านขายอุปกรณ์เหล่านี้อยู่มากมากทั่วกรุงปรารีส
เพียง 1 ปีหลังจากคิดค้นได้สำเร็จกระบวนการนี้ได้กระจายอยู่ทั่วไปในซีกโลกตะวันตก และเพียง 6 ปีจากนั้นดาแกร์โรไทพ์ก็ได้มาถึงประเทศไทยพร้อมเรือสินค้าของพวกฝรั่งในปี พ.ศ. 2388 ในปลายสมัยรัชกาลที่ 3 ในสมัยรัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินีก็ทรงได้ฉายพระรูปส่งไปพระราชทานให้ประธานาธิบดี แฟรงคลิน เพียร์ซ ของสหรัฐอเมริกาจากกระบวนการดาแกร์โรไทพ์ด้วยและเจริญเติบโตในประเทศไทยอย่างสูงสุดในสมัยรัชกาลที่ 5 ถึงขนาดมีการสร้างห้องมืด สั่งกล้องออบสคูร่า เพลท เคมีต่างๆ เข้ามาใช้ในราชสำนักมากมาย พระบาทสมเด็จพระอยู่หัวรัชกาลที่ 5 พระราชทานกล้องและความรู้เกี่ยวกับการถ่ายภาพให้แก่เจ้านาย และพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์ด้วยกันทั้งยังเคยออกร้านถ่ายรูปและทรงเป็นช่างภาพเองในงานประจำปี วัดเบญจมบพิตรเพื่อนำเงินรายได้ไปบำเพ็ญพระราชกุศลในวัดเบญจมบพิตรด้วย
การสาธิตกระบวนการดาแกร์โรไทพ์.
ดาแกร์ได้แสดงให้ประชาชนชม เมื่อ 17 กันยายน ค.ศ. 1839 ที่แกรนด์ โฮเต็ล (Grand Hotel)ในปารีส หนังสือพิมพ์ New York Star ได้ส่งผู้สื่อข่าวมาฟังและสังเกตการณ์ และเมื่อกลับไปนิวยอร์ก ผู้สื่อข่าวคนนี้ได้นำเรื่องราวไปเขียนลงในหนังสือพิมพ์มีใจความดังนี้
ในการทดลองดาแกโรไทพ์ ดาแกร์ได้แสดงการทดลองจริงๆ ต่อหน้าผู้ชมเพื่อประกอบการบรรยายของเขา เขานำแผ่นทองแดงแผ่นนึง ซึ่งผิวด้านนึงชุบเงิน ใช้สำลีปั้นเป็นรูปกลมๆ ชุบน้ำมันหอม ผสมกับหินระเบิดจากภูเขาไฟที่บดละเอียดแล้ว แล้วนำไปทาถูบนแผ่นทองแดงด้านที่ชุบเงิน วิธีถูเขาถูเบาๆ ครั้งแรกถูเป็นวงกลม เมื่อนานพอสมควรแล้ว ต่อไปเขาถูจากบนมาล่างและถูจนกระทั่งทั่วทั้งสี่ด้านตลอดแผ่น จากนั้นเขานำแผ่นโลหะที่ถูเรียบร้อยแล้ว นำไปล้างในน้ำยาซึ่งมีส่วนผสมของน้ำกลั่น 16 ส่วน กับกรดไนตริก 1 ส่วน เมื่อล้างแล้วนำไปอังกับความร้อนจากตะเกียงโดยให้ด้านที่ชุบเงินอยู่ด้านบนและด้านทองแดงอยู่ด้านล่างติดกับเปลวไฟ เมื่ออังความร้อนพอสมควรแล้ว เขานำไปล้างอีกครั้งหนึ่งในกรดไนตริกชนิดเข้มข้น พอถึงตอนนี้ แผ่นโลหะก็พร้อมจะฉาบด้วยไอโอดีน
วิธีต่อมาเขานำแผ่นโลหะมาในที่ๆ แสงสว่างส่องเข้าไม่ได้ แล้วเอาแผ่นโลหะตรึงติดกรอบไม้ แล้วสอดเข้าไปใต้ฝากล่องเล็กๆ ซึ่งที่ก้นกล่องนั้นมีขวดไอโอดีนตั้งอยู่ สำหรับแผ่นโลหะ เขาวางด้านชุบเงินอยู่ข้างล่างเพื่อคอยรอรับไอของโอดีนจากขวด ที่ตรงกลางระหว่างขวดไอโอดีนกับแผ่นโลหะ มีผ้ามัสลินบางๆ ขึงอยู่ เพื่อทำหน้าที่ เกลี่ยควันไอโอดีนให้ถูกแผ่นโลหะสม่ำเสมอกัน เมื่อทำถึงขั้นตอนนี้ ปรากฏว่าแผ่นโลหะด้านที่ชุบเงินกลายเป็นสีเหลือง ซึ่งเป็นสีของ Agl-Siver Iodide ซึ่งเกิดจากเงินกับไอโอดีน ขั้นตอนนี้คือ การฉาบวัสดุไวแสงบนแผ่นโลหะ
ดาแกร์ได้ปรับโฟกัสที่กล้องออบสคูล่าสำหรับถ่ายภาพไว้ล่วงหน้าและเอาแผ่นโลหะที่ทำเสร็จแล้วนั้นมาสอดเข้าไปตรงที่บรรจุวัสดุไวแสงของกล้องถ่าย เมื่อบรรจุเพลทแล้ว ก็ทำการถ่ายโดยใช้เวลาถึง 15 นาที สำหรับเวลาการถ่าย อาจเปลี่ยนแปลงได้ ตั้งแต่ 5-40 นาที แล้วแต่แสงมากหรือน้อย ผู้สื่อข่าวคนนี้เรียกดาแกร์ว่า ผู้อำนวยการ (Director) เข้าได้เล่าต่อไปว่า เมื่อถ่ายเสร็จแล้ว ดาแกร์เอาเพลทออกมาให้ดู ซึ่งไม่เห็นอะไรเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น ทำให้ผู้ชทคิดว่า การทดลองคงล้มเหลว จากนั้นดาแกร์เอาเพลทไปล้าง ผู้ชมต่างพากันคิดว่า หลังจากล้างแล้ว ต้องเห็นภาพแน่ๆ แต่ก็ต้องผิดหวัง เพราะไม่มีภาพปรากฏให้เห็น เลยพากันคิดว่า การทดลองล้มเหลวแน่ๆ แต่ดาแกร์ไม่พูดอะไร เขาลงมือทำต่อไป โดยเอาเพลทไปตั้งเอียง 45 องศาเหนือถาดที่มีปรอทอยู่ แล้วเอาตะเกียงเผาปรอทในถาด ไอของปรอทจะขึ้นมาถูกเพลทด้านชุบเงิน ตอนนี้ภาพจะเกิดขึ้นทีละน้อยจนเต็มที่ แล้วไปล้างในน้ำกลั่นซึ่งผสมด้วยไฮโป เป็นการคงสภาพ ซึ่งน้ำยาที่ล้างทำให้ร้อนถึงอุณหภูมิต่ำกว่าจุดเดือดเล็กน้อย ถึงตอนนี้เป็นอันเสร็จสิ้นกระบวนการ ได้ภาพออกมาดูตามต้องการ
ผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ New York Star กล่าวว่า ในชีวิตการเป็นผู้สื่อข่าวของเขายังไม่เคยเห็นสิ่งที่วิเศษสมบูรณ์ขนาดนี้มาก่อน เขาได้มีโอกาสเห็นสิ่งมหัศจรรย์ด้วยตาตนเองเป็นครั้งแรก สำหรับภาพที่ดาแกร์ทำนั้น ถ้ามองดูด้วยตาเปล่าจะมองไม่เห็นเกรน (Grain) ของภาพ แต่ถ้านำมาส่องดูกับแว่นขยายจะเห็นเกรนหยาบ ในการทดลองนี้มีตอนหนึ่งที่น่าสนเท่ห์อย่างยิ่ง คือตอนที่ผู้ชมยังมองไม่เห็นภาพบนเพลท ก่อนที่จะเอาเพลมไปอังปรอท ซึ่งตอนนี้เขาอธิบายว่า ยังเป็นภาพแฝงอยู่ เมื่อนำเพลทไปอังไอปรอทแล้ว ภาพก็จะปรากฏขึ้นมามองให้เห็นได้ด้วยตาเปล่า
ชาลส์ วีตสตัน
เซอร์ชาลส์ วีตสตัน  เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1802 ที่เทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ (Gloucestershire) ในประเทศอังกฤษ และเสียชีวิตในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1875
Wheatstone คือนักฟิสิกส์ชาวอังกฤษผู้ซึ่งคิดค้นเครื่องวัดแรงต้านทานไฟฟ้า ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่สามารถใช้วัดแรงต้านทานไฟฟ้าได้อย่างถูกต้องแม่นยำ และใช้กันอย่างแพร่หลายในหองทดลองทางวิทยาศาสตร์ นอกจากนี้เขายังมีสิ่งประดิษฐ์อื่น ๆ อีกได้แก่ หีบเพลงชักขนาดเล็กและกล้อง 3 มิติ
ใน ค.ศ. 1834 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นศาสตร์จารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านปรัชญาที่สถาบัน King’s College ในเมืองลอนดอน และในปีเดียวกันนั้นเขาได้ใช้กระจกซึ่งสามารถหมุนได้ในการทดลองเพื่อใช้วัดหาอัตราความเร็วของกระแสไฟฟ้าตัวนำของกระแสไฟต่าง ๆ และในภายหลังกระจกชนิดนี้ได้นำมาใช้ในการหาค่าความเร็วของแสง โดย 3 ปีต่อมา ผลงานชิ้นถูกนำไปจดสิทธิบัตรโดย Sir William Fothergill Cooke แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1843 จากคำแนะนำของนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ Samuel Christie ได้สร้างเรื่องวัดแรงต้านทานกระแสไฟฟ้า หรือที่เรียกว่าสะพานไฟ และเป็นที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายมากในตอนนั้น ต่อมาภายหลังในปี ค.ศ. 1868 เขาได้เลื่อนบรรดาศักดิ์ให้เป็นอัศวินแห่งอังกฤษ
ใน ค.ศ. 1838 เขาได้อธิบายทฤษฎีเกี่ยวกับการมองภาพ 3 มิติ กระจกในการทำกล้อง 3 มิติ ต้องสามารถมองเห็นภาพที่อยู่ในมุมกลับกัน ข้อดีอุปกรณ์ตัวนี้คือ มันสามารถที่จะใช้กับรูปภาพขนาดใหญ่ได้ ซึ่งนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายจนถึงปัจจุบัน เช่น การฉายกล้องเอกซเรย์ และการถ่ายภาพทางอากาศมันกลายเป็นสิ่งที่น่าดีใจว่า หลักการของภาพ 3 มิติ ได้นำมาใช้ทางด้านกระบวนการถ่ายภาพด้วย และผู้ที่มีส่วนร่วมกับการประดิษฐ์กล้องนี้คือ วีตสตันผู้ซึ่งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1838 ได้ให้คำจำกัดความไว้กับ Royal Scottish Society of Arts เกี่ยวกับการมองเห็นโดยใช้อุปกรณ์ตัวนี้ว่า “ฉันคิดว่ามันควรใช้ชื่อว่า Stereoscope” ซึ่งเอาไว้ใช้แสดงลักษณะรูปร่างของของแข็ง กล้อง 3 มิติ และเครื่องวัดความต้านทานไฟฟ้า ตอนนี้ได้ถูกเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ในกรุงลอนดอน กล้อง 3 มิตินี้ถูกตั้งไว้ในพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ก่อนที่ Sir David Brewster สามารถค้นพบกล้องส่องทางไกลและกล้องถ่ายภาพ 3 มิติตัวแรกถูกผลิตออกมา 11 ปี
อีเรช
อีเรช (อังกฤษ: Eresh) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค V
ชื่อ: อีเรช &lt;br&gt;
ดวงดาวประจำตัว: เท็นฟุ (Tenfu) &lt;br&gt;
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ (?) &lt;br&gt;
รูนที่ถือครอง: รูนประตูด้านนอก (Pale Gate Rune), รูนแห่งการคืนชีพ (Resurrection Rune) &lt;br&gt;
สถานะ: จอมเวทย์ &lt;br&gt;
บุคคลผู้มีประวัติเป็นปริศนา ไม่มีใครทราบประวัติที่แท้จริงเกี่ยวกับเธอมากนัก แต่คาดว่าอีเรชได้รู้จักกับจีนเป็นเวลานานและเรียกจีนว่าเป็นสหาย (comrade) เราสามารถพบเธอได้ที่หลุมใหญ่ทางเหนือของเมืองเรนวอลล์ (Rainwall) หลังจากที่พบกันนั้นอีเรชจะพาเจ้าชายและจีนลงไปยังเมืองที่อยู่ลึกลงไปในซากปรักหักพัง ภายในส่วนที่ลึกที่สุดเราจะพบกับผู้ปกป้องซากปรักหักพังนั้น เชสเฟสก้า (Shepcesska) หลังจากที่เราสามารถเอาชนะเชสเฟสก้าได้ อีเรชจึงจะเข้าเป็นพวกกับเรา
เอวเซบิโอ เอสปินัล
เอวเซบิโอ เอสปินัล  เป็นนักมวยสากลชาวโดมินิกัน เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 13 (น็อก 11) เสมอ 2 แพ้ 1
ลาซโล
ชุดตัวอักษรยูการิต
ชุดตัวอักษรยูการิต ตั้งชื่อตามนครรัฐยูการิตซึ่งใช้อักษรนี้ คาดว่าน่าจะประดิษฐ์ขึ้นเมื่อราว 857 ปี ก่อนพุทธศักราช นครรัฐนี้ปรากฏขึ้นเมื่อ 857 ปี ก่อนพุทธศักราช ถูกทำลายลงเมื่อราว 637–627 ปี ก่อนพุทธศักราช การค้นพบนครรัฐนี้ เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2471 โดยชาวนาซึ่งพบหลุมฝังศพโบราณใกล้ ราส ชามราห์ ทางเหนือของซีเรีย กลุ่มนักโบราณคดีชาวฝรั่งเศสนำโดย Clavde F.A. Schaeffer เริ่มขุดค้นเมื่อ พ.ศ. 2472
อักษรยูการิตเป็นอักษรรูปลิ่ม มีรูปลักษณ์คล้ายคลึงกับอักษรรูปลิ่มอื่น ๆ ระบบเสียงมีพื้นฐานมาจากชุดตัวอักษรเคนันและชุดตัวอักษรฟินิเชีย เขียนจากซ้ายไปขวา
ภาษาซีรีแอก
ภาษาซีรีแอก (; ซีรีแอก: ܣܘܪܝܝܐ Suryāyā) เป็นสำเนียงตะวันออกของภาษาแอราเมอิก ใช้พูดในกลุ่มชาวคริสต์ ที่อยู่ระหว่างจักรวรรดิโรมันและเปอร์เซีย ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 1 –12 ปัจจุบันยังคงใช้ในทางศาสนา โดยผู้พูดภาษาแอราเมอิกใหม่ในซีเรีย และใช้ในโบสถ์คริสต์ของชาวซีเรีย ในรัฐเกรละ ประเทศอินเดีย เป็นภาษาทางศาสนาในตะวันออกกลางในช่วงพุทธศตวรรษที่ 7 – 13 ความหมายอย่างกว้างหมายถึงภาษาแอราเมอิกตะวันออกทั้งหมดที่ใช้ในหมู่ชาวคริสต์ ความหมายอย่างจำเพาะเจาะจงหมายถึงภาษาคลาสสิกของอีเดสซา ซึ่งเป็นภาษาทางศาสนาของชาวซีรีแอกที่นับถือศาสนาคริสต์ และกลายเป็นสื่อในการเผยแพร่วัฒนธรรมและศาสนาคริสต์จากทางเหนือไปสู่มาลาบาร์ และจากทางตะวันออกไปถึงจีนเคยใช้เป็นภาษากลางระหว่างชาวอาหรับกับชาวเปอร์เซียก่อนจะถูกแทนที่ด้วยภาษาอาหรับเมื่อ พุทธศตวรรษที่ 13
ภาษาซีรีแอกเป็นสมาชิกของตระกูลภาษาแอฟโฟร-เอเชียติก อยู่ในภาษากลุ่มเซมิติก สาขาเซมิติกตะวันตก และจัดอยู่ในกลุ่มของภาษาแอราเมอิก เขียนด้วยอักษรซีรีแอก
เริ่มแรกภาษาซีรีแอกเป็นสำเนียงของภาษาแอราเมอิกท้องถิ่น ในเมโสโปเตเมียภาคเหนือ ก่อนที่ภาษาอาหรับจะเข้ามาเป็นภาษหลักในภูมิภาคนี้ ภาษาซีรีแอกเคยเป็นภาษาหลักของชาวคริสต์ในตะวันออกกลาง เอเชียกลางและรัฐเกรละ ปัจจุบันมีผู้ใช้เป็นภาษาแรกในชุมชนเล็ก ๆ ในซีเรีย เลบานอน ตุรกี อิรัก อิหร่าน ปาเลสไตน์ อิสราเอล อาร์มีเนีย จอร์เจีย และอาเซอร์ไบจาน
ประวัติของภาษาซีรีแอกแบ่งได้เป็นสามยุคกว้างๆคือ
ภาษาซีรีแอกเริ่มจากเป็นสำเนียงที่ไม่มีการเขียนของภาษาแอราเมอิกโบราณในเมโสโปเตเมียเหนือ หลักฐานอย่างแรกของสำเนียงนี้คืออิทธิพลต่อภาษาแอราเมอิกจักรวรรดิในพุทธศตวรรษที่ 10 หลังจากการรุกรานซีเรียและเมโสโปเตเมียของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช ภาษาซีรีแอกและภาษาแอราเมอิกสำเนียงอื่นๆกลายเป็นภาษาเขียนเพื่อต่อต้านการทำให้เป็นกรีก ใน พ.ศ. 411 ราชอาณาจักรออสโรเอเนที่พบในเอเดสซาใช้ภาษาซีรีแอกเป็นภาษาราชการ
ภาษาซีรีแอกวรรณคดี.
ในพุทธศตวรรษที่ 8 โบสต์คริสต์ในเอเดสซาเริ่มใช้ภาษาซีรีแอกในทางศาสนา มีการแปลไบเบิลเป็นภาษาซีรีแอก (ܦܫܝܛܬܐ Pšîṭtâ) และมีการเขียนกวีนิพนธ์ด้วยภาษาซีรีแอกมากมาย ตัวอย่างเช่น
Ṭûḇayhôn l'aylên daḏkên b-lebbhôn: d-hennôn neḥzôn l'allāhâ.(ลมหายใจบริสุทธิ์ในหัวใจ สำหรับพวกเขาที่จะได้เห็นพระเจ้า)
ใน พ.ศ. 1032 ชาวคริสต์ที่พูดภาษาซีรีแอกจำนวนมากอพยพจากจักรวรรดิโรมันไปยังเปอร์เซียเพื่อหลีกหนีการกลั่นแกล้งและความเป็นปฏิปักษ์ของชาวคริสต์ที่พูดภาษากรีก การเพิ่มขึ้นของนิกายในเปอร์เซียที่เรียกว่าเนสโตเรียโดยชาวตะวันตก ทำให้ภาษาซีรีแอกถูกแบ่งเป็นสองส่วนคือสำเนียงตะวันตกและตะวันออกโดยมีความแตกต่างกันทั้งด้านระบบเสียง ระบบการเขียนและคำศัพท์ด้วยบางส่วน
ภาษาซีรีแอกยุคกลางตะวันตกเป็นภาษาราชการของนิกายซีรีแอกออร์ทอดอกซ์ นิกายซีเรียนคาทอลิก นิกายมาโรไนต์ นิกายมาลันการาซีเรียนออร์ทอดอกซ์ นิกายมาร์ โทมา และนิกายซีโร-มาลันการาคาทอลิก
ภาษาซีรีแอกยุคกลางตะวันออกเป็นภาษาทางศาสนาของนิกายอัสซีเรียแห่งตะวันออก (รวมนิกายคัลเดียนซีเรียนด้วย) นิกายคัลเดียนคาทอลิก และนิกายซีโร-มาลาบาร์
ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12 เป็นต้นมา ภาษาอาหรับเข้ามาเป็นภาษาสำหรับการติดต่อสื่อสารแทนภาษาซีรีแอก การรุกรานของมองโกลในพุทธศตวรรษที่ 18 ทำให้ผู้พูดภาษานี้ลดลงอย่างรวดเร็ว มีการฟื้นฟูภาษาซีรีแอกโดยออกหนังสือพิมพ์เป็นภาษาซีรีแอกวรรณคดี (ܟܬܒܢܝܐ Kthābānāyā) แปลหนังสือจากภาษาอาหรับและภาษาของชาวตะวันตกเป็นภาษาซีรีแอก ส่วนภาษาซีรีแอกในรัฐเกรละถูกแทนที่ด้วยภาษามลยาฬัม
ภาษาซีรีแอกสมัยใหม่.
ภาษาซีรีแอกคลาสสิกผสมกับสำเนียงตะวันออกอื่นๆของภาษาแอราเมอิกที่ไม่มีการเขียนซึ่งใช้พูดตลอดภาคเหนือของเมโสโปเตเมีย ภาษาซีรีแอกสมัยใหม่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของภาษาซีรีแอกคลาสสิกและมีความหลากหลายจนทำให้การติดต่อระหว่างผู้พูดภาษาซีรีแอกสมัยใหม่ต่างสำเนียงกันเข้าใจกันได้ยาก
ภาษาหลักของภาษาซีรีแอกตะวันตกสมัยใหม่ได้แก่ภาษาตูโรโยซึ่งเป็นสำเนียงภูเขาของตูร์ อับดินในตุรกีตะวันออก ภาษาที่ใกล้เคียงแต่เป็นอีกภาษาหนึ่งต่างหากและคาดว่าเป็นภาษาตายไปแล้วคือภาษามลาโซ
ภาษาซีรีแอกตะวันออกสมัยใหม่มีลักษณะใกล้เคียงกับสำเนียงยิวของภาษาแอราเมอิกตะวันออก ภาษาในกลุ่มนี้แพร่กระจายจากบริเวณทะเลสาบอูร์เมียในโมซุล มีความหลากหลายมาก ภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและภาษาแอราเมอิกใหม่คัลเดียเป็นภาษาหลักของชาวคริสต์ เนื่องจากความขัดแย้งในบริเวณนี้ในช่วง 200 ปีที่ผ่านมา ทำให้ผู้พูดภาษานี้มีการแพร่กระจายไป ทางใต้ไปซีเรียและอิรัก ทางเหนือไปจอร์เจีย อาร์มีเนียและอาเซอร์ไบจาน รวมทั้งบริเวณอื่นๆของโลก
คำในภาษาซีรีแอกสร้างจากรากศัพท์พยัญชนะสามตัวเช่นเดียวกับภาษากลุ่มเซมิติกอื่นๆ ตัวอย่างเช่น ܫܩܠ, ŠQL, แสดงความหมายพื้นฐานของการนำไป และสามารถสร้างคำจากรากศัพท์นี้ได้เป็น
คำนามส่วนใหญ่มาจากรากศัพท์พยัญชนะสามตัว นามมีสองเพศคือบุรุษและสตรี แบ่งตามจำนวนเป็นเอกพจน์และพหูพจน์ ส่วนน้อยที่เป็นทวิพจน์ สถานะทางไวยากรณ์ของนามมีสามแบบเช่นเดียวกับภาษาอื่นในกลุ่มเดียวกันคือ
ระหว่างพัฒนาการของภาษาซีรีแอกคลาสสิก สถานะเน้นกลายเป็นโครงสร้างทั่วไปของนาม สถานะสัมบูรณ์และสถานะโครงสร้างถูกใช้ในรูปวลีต่างๆ เช่น ܒܪ ܐܢܫܐ, bar nāšâ, "ผู้ชาย", ตรงตัว "ลูกชายของผู้ชาย")
ภาษาซีรีแอกโบราณและยุคคลาสสิกตอนต้น คำนามแสดงความเป็นเจ้าของส่วนใหญ่สร้างด้วยสถานะโครงสร้าง เช่น ܫܩܠܝ ܡܠܟܘܬܐ, šeqlay malkûṯâ, หมายถึง "ภาษีของราชอาณาจักร" ต่อมาสถานะโครงสร้างถูกแทนที่ด้วยอนุภาคแสดงความสัมพันธ์ ܕ, d- ทำให้วลีเดิมข้างต้นเปลี่ยนเป็น ܫܩܠܐ ܕܡܠܟܘܬܐ, šeqlē d-malkûṯâ, ซึ่งนามทั้งสองคำอยู่ในสถานะเน้น นอกจากนั้น อาจใช้วิธีเติมปัจจัยก่อนประธาน เป็น ܫܩܠܝܗ ܕܡܠܟܘܬܐ, šeqlêh d-malkûṯâ นามทั้งสองคำยังอยู่ในสถานะเน้นเช่นเดิม แต่นามคำแรกมีปัจจัยเพิ่มเข้ามาและถอดความตามตัวอักษรได้เป็น ภาษีของหล่อน, อาณาจักรเหล่านั้น
คำคุณศัพท์มีเพศเช่นเดียวกับนามที่ขยาย จะอยู่ในสถานะสัมบูรณ์เมื่อเป็นสิ่งที่ยืนยันได้ แต่อาจจะเปลี่ยนไปเมื่อแสดงลักษณะไปตามลักษณะของนาม เช่น, ܒܝܫܝܢ ܫܩܠܐ, bîšîn šeqlē, หมายถึง "ภาษีเป็นสิ่งชั่วร้าย", ในขณะที่ ܫܩܠܐ ܒܝܫܐ, šeqlē ḇîšē, หมายถึง "ภาษีชั่วร้าย"
กริยา.
ส่วนใหญ่อยุ่ในรูปรากศัพท์พยัญชนะสามตัว คำกริยาแต่ละคำแสดงบุคคล เพศ (ยกเว้นบุรุษที่ 1 ) จำนวน กาลและสันธาน ภาษาซีรีแอกมีสองกาลคือกาลสัมบูรณ์และกาลไม่สัมบูรณ์ ซึ่งเทียบเคียงได้กับอนาคตและอดีต กาลปัจจุบันใช้อนุภาคตามด้วยสรรพนามประธาน คำสันธานรวมอยู่กับคำกริยาเช่นเดียวกับภาษากลุ่มเซมิติกอื่นๆ ซึ่งจะทำให้ความหมายของกริยาเปลี่ยนไป สันธานตัวแรกคือ สถานะพื้นฐานหรือรูปแบบPə`al (แสดงความหมายจริงๆของคำ) สถานะเน้นหรือรูปแบบ Pa``el, แสดงความหมายที่เน้นหนัก สถานะอย่างกว้างหรือรุปแบบ Ap̄`el, แสดงความหมายที่เป็นเหตุผล สถานะเหล่านี้เป็นคู่ขนานกับสันธานถูกกระทำ Eṯpə`el, Eṯpa``al และ Ettap̄`al ตามลำดับนอกจากนี้มีสันธานไม่ปกติ เช่น the Šap̄`el and Eštap̄`al, เพื่อให้ความหมายที่กว้างขึ้น
ภาษาอราเมอิกใหม่
ภาษาอราเมอิกใหม่ เป็นภาษาที่พัฒนามาจากภาษาอราเมอิกในสมัยโบราณ มีหลายภาษาได้แก่
UNDP
โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ
สำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ  มีสำนักงานใหญ่ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐ เป็นองค์การพหุภาคีเพื่อช่วยเหลือด้านการพัฒนา และเป็นหน่วยงานสำคัญในการประสานงานความช่วยเหลือในด้านการพัฒนาของสหประชาชาติ โดยเริ่มจากการขยายการให้ความช่วยเหลือด้านวิชาการ แก่ประเทศกำลังพัฒนา ด้วยหลักการดำเนินการแบบสากลและเป็นกลางในทางการเมือง ตามเป้าหมายการพัฒนาที่สำคัญ ๆ มีสมาชิก 170 ประเทศ เพื่อร่วมมือในการวางแผน และดำเนินโครงการในด้านการเกษตร อุตสาหกรรม การศึกษา และสิ่งแวดล้อม
พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ
พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ อดีตนักมวยชาวไทย มีสถิติการชกทั้งหมด 12 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 6
พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวไทย เป็นคู่ท้าชิงแชมป์โลกในรุ่นฟลายเวทของ ชาติชาย เชี่ยวน้อย แชมป์โลกคนที่ 2 ของไทย ซึ่งถือว่าเป็นศึกสายเลือดครั้งแรกในประวัติศาสตร์วงการมวยสากลของไทย
พันธ์ทิพย์เป็นนักมวยถนัดซ้าย และยังเป็นนักศึกษาอยู่ขณะชกมวยอาชีพไปด้วย จึงได้ฉายาว่า "เสือหมัดซ้าย" หรือ "ขวัญใจนักเรียน" มีผู้จัดการคือ จวน สุริยกุล เคยเป็นแชมป์ฟลายเวทของเวทีลุมพินี และกลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงขึ้นมา จึงถูกจับประกบให้ชกกับชาติชาย โดย "พญาอินทรี" เทียมบุญ อินทรบุตร โปรโมเตอร์ชื่อดังในเวลานั้น โดยที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จมาทอดพระเนตรการชกครั้งนี้ด้วยพระองค์เอง ซึ่งผลปรากฏว่าพันธ์ทิพย์เป็นฝ่ายแพ้น็อกชาติชายไปเพียงยกที่ 3 เท่านั้นเอง และหลังการชกชาติชายถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ เนื่องจากทั้งคู่ถือเป็นเพื่อนสนิทกัน
เมื่อแพ้แก่ ชาติชาย เชี่ยวน้อย พันธ์ทิพย์ก็ยังชกมวยต่อไปอีก 3 ครั้ง แต่แพ้ทั้งหมด จึงแขนนวมและเดินทางไปต่อศึกษาด้านคอมพิวเตอร์ที่สหรัฐอเมริกา จบกลับมาทำงานให้แก่องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย จนกระทั่งเกษียณ ปัจจุบัน พันธ์ทิพย์ได้เปิดกิจการส่วนตัวเป็นร้านขายเสื้อผ้ากีฬา
ต้องตา เกียรติวายุภักษ์
ต้องตา เกียรติวายุภักษ์ มีชื่อจริงว่า สุพัฒน์ พลชารี เป็นชาวจังหวัดอุดรธานี มีสถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 3) แพ้ 6
ต้องตา เกียรติวายุภักษ์ เป็นอดีตนักมวยที่ทางกลุ่มผู้สนับสนุน คือ สนอง รักวานิช และเทียมบุญ อินทรบุตร ต้องการจะปั้นให้เหมือนกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ซึ่งเป็นนักมวยชื่อดังขณะนั้น โดยชกในพิกัดเดียวกัน เป็นนักมวยถนัดซ้ายเหมือนกัน ซ้ำยังไว้ทรงผมและหนวดทรงเดียวกันอีก แต่ไม่ประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเหมือนแสนศักดิ์
ใหม่ ธนบุรีฟาร์ม
ใหม่ ธนบุรีฟาร์ม มีชื่อจริงว่า ปรีชา ชำนาญแทน เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2498 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช
ใหม่เริ่มหัดชกมวยไทยครั้งแรกกับอาจนอายุ 13 ปีจึงออกตระเวนชกมวยในชื่อ ศรงาม ศิษย์ศรสิงห์ เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯเมื่อ พ.ศ. 2512 แต่เนื่องจากเป็นมวยรุ่นเล็ก ที่แฟนมวยยุคนั้นไม่ให้ความนิยม ใหม่จึงไม่ได้ขึ้นชกบ่อยนักจนรู้สึกเบื่อ จึงเลิกชก ไปทำงานที่โรงงานน้ำตาลไทยรุ่งเรือง
ระหว่างทำงานที่โรงงานน้ำตาล ใหม่ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นในกีฬาแห่งชาติที่ จังหวัดนครปฐม ได้เหรียญทองในรุ่นไลท์ฟลายเวท ทำงานที่โรงงานน้ำตาลได้ 5 ปีก็ลาออก ไปช่วยพี่ ๆ ดูแลงานเกี่ยวกับพลาสติกที่ฝั่งธนบุรี
เมื่อมาทำงานอยู่ฝั่งธนบุรีนี่เอง ใหม่อาสาเป็นคู่ลงนวมให้นักมวยในค่ายธนบุรีฟาร์ม จนตึ๋ง ตลาดพลู หัวหน้าค่ายเห็นแววจึงชวนใหม่มาชกมวยสากลอาชีพ ซึ่งใหม่แสดงฝีมือได้อย่างยอดเยี่ยม จนได้ครองแชมป์มวยสากลเวทีลุมพินีในรุ่นไลท์ฟลายเวท
ขณะนั้นเป็นช่วงที่สภามวยโลกจัดตั้งตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นสตอร์วเวทขึ้นมาใหม่และอนุมัติให้มีการชิงแชมป์ที่ว่าง "บิ๊กอึ่ง" สหสมภพ ศรีสมวงศ์เลือกใหม่ไปชิงแชมป์รุ่นนี้ที่ว่างกับฮิโรกิ อิโอกะ ที่ญี่ปุ่น แต่ใหม่ทำไม่สำเร็จเป็นฝ่ายแพ้คะแนนกลับมา กลับจากญี่ปุ่นใหม่ชกชนะรวดอีก 5 ครั้ง จนมีโอกาสได้ชิงแชมป์มวยสากลเวทีราชดำเนินรุ่นไลท์ฟลายเวท แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค เด่น ชูวัฒนะ ยก 3 จึงแขวนนวมเลิกชกมวยไปตั้งแต่บัดนั้น
หลังจากแขวนนวม ใหม่หันไปเป็นเทรนเนอร์อยู่ระยะหนึ่งแต่ไม่สำเร็จ ปัจจุบันใหม่ช่วยกิจการโต๊ะสนุกเกอร์ของน้องสาวที่ จังหวัดนครปฐม
โตโต้ ป.พงษ์สว่าง
โตโต้ ป.พงษ์สว่าง อดีตนักมวยไทยและนักมวยสากลอาชีพชาวไทย มีชื่อจริงว่า จำลอง ธรรมวิยศ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2511 ที่จังหวัดมหาสารคาม มีสถิติการชกสากลอาชีพทั้งหมด 13 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 3) แพ้ 3
โตโต้ เริ่มจากการชกมวยไทยโดยใช้ชื่อว่า "โตโต้ กังวาลไพร" จนมีชื่อเสียงขึ้นมาทางภาคอีสาน และได้เดินทางเข้ามาชกในกรุงเทพมหานครในรายการศึกวันทรงชัย ที่เวทีลุมพินี โดยมี "จ่าตุ๊" ทรงพล พงษ์สว่าง เป็นผู้จัดการ ได้ค่าตัว 8,000 บาท และเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาจากการเอาชนะน็อก "แรมโบ้" พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี ยก 2 ไปได้ด้วยศอก และได้รับฉายาว่า "จอมปาฏิหารย์" เนื่องจากเป็นนักมวยที่มักจะพลิกสถานการณ์ที่ตกเป็นรองกลับมาชนะได้อยู่บ่อย ๆ โดยมีครั้งที่ประทับใจที่สุดคือการเอาชนะน็อก "ไอ้เลือดเหล็ก" ไพโรจน์น้อย ส.สยามชัย ไปได้ในยกสุดท้าย ทั้งที่ตกเป็นรองมาตลอด 4 ยก
ต่อมาทางทรงพลได้ให้โตโต้หันมาชกมวยสากล หวังสร้างประวัติศาสตร์เป็นนักมวยที่ชก 3 ครั้งเป็นแชมป์โลกแบบเดียวกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ เริ่มแรก โตโต้ขึ้นชกมวยสากลในสังกัดของทรงชัย รัตนสุบรรณ โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2535 ชนะน็อค ราอูล เทอราโด ยก 2 โตโต้ขึ้นชกชนะรวดอีกสองครั้ง ทรงพลก็แยกมาจัดโตโต้ชกเอง โตโต้ชกชนะคะแนน แมนนี่ เมลชอร์ อดีตแชมป์โลกชาวฟิลิปปินส์เมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2536 ก็ตัดสินใจขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC กับ ริคาร์โด โลเปซ ซึ่งเป็นการชกมวยสากลครั้งที่ 5 ที่แคปปิตอลซิตี้ ถนนรัชดาภิเษก มีการถ่ายทอดทางช่อง 3 แต่โตโต้สร้างประวัติศาสตร์ไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอโลเปซ ยก 11 ไปอย่างบอบช้ำ หน้าตาบวมปูดไปหมด แต่ก่อนหน้านั้นก็สามารถชกฟันยางของโลเปซกระเด็นไปได้เหมือนกัน
หลังจากพลาดหวังในการชกชิงแชมป์โลก โตโต้ยังขึ้นชกอุ่นเครื่องหวังชิงแชมป์โลกอีกครั้ง โตโต้ชกชนะรวดอีก 5 ครั้ง ระหว่าง พ.ศ. 2536 – 2538 รวมทั้งชกชนะ อีริค ชาเวซ อดีตแชมป์โลกชาวฟิลิปปินส์ด้วย แต่โตโต้ก็มาพลาดแพ้ทีเคโอ ริค มากราโม ที่ฟิลิปปินส์ เมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2538 ในการชกเป็นคู่ประกอบรายการ ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง ป้องกันแชมป์กับ รอนนี่ มากราโม และเมื่อขึ้นชกอีกครั้งในปีถัดมา เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2539 โตโต้ก็พลาดอีก แพ้น็อค รามิล จิเวโร่ แค่ยกแรก หลังจากนั้น การชกมวยสากลของโตโต้ก็แย่ลง โดยขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2540 ชนะคะแนน เท็ดดี ปูชิโด แล้วไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
หลังจากที่ รัตนพล ส.วรพิน เสียแชมป์โลกให้กับ โซลานี เปเตโล ทรงพลเคยออกมาให้ข่าวว่าจะสนับสนุนโตโต้ให้ขึ้นชิงแชมป์กับเปเตโล แต่ข่าวคราวก็เงียบหายไป จนฟ้าสั่งไปเสียแชมป์โลกที่แอฟริกาใต้ เมื่อ พ.ศ. 2541 ทรงพลเลิกจัดมวยสากลอาชีพ ฟ้าสั่งได้ย้ายไปชกในสังกัดของวิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ ส่วนโตโต้กลับมาชกมวยไทยตามเดิม แม้จะได้รางวัลคู่มวยดุเดือดแห่งปีถึง 2 ปีซ้อน แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเหมือนก่อน สุดท้ายจึงแขวนนวมไปในที่สุด
หลังแขวนนวมแล้ว โตโต้ไม่มีเงินเก็บเหลืออยู่เลย จึงหันมาประกอบอาชีพรับจ้าง ทั้งรับจ้างซ่อมรถ และเป็นช่างเฟอร์นิเจอร์ ปัจจุบันเป็นพนักงานของร้านอาหารแห่งหนึ่ง ย่านถนนพระราม 9 ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการร้าน สภาพปัจจุบันตาข้างขวาของโตโต้บอดสนิท เชื่อว่าเป็นผลมาจากความบอบช้ำที่ชกกับโลเปซ
ห้าดาว ซีพียิม
ห้าดาว ซีพียิม มีชื่อจริงว่า พรชัย เตชสินชัย เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 ที่กรุงเทพมหานคร
แชมป์ราชดำเนิน.
ห้าดาวเรียนจบชั้นปวช.ที่วิทยาลัยเทคนิคมีนบุรี ฝึกมวยสากลครั้งแรกกับกาจบัณฑิต บูรณะธัญญะ ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่น ได้แชมป์มวยนักเรียนของกรมพลศึกษา จน พ.ศ. 2531 จึงขึ้นชกมวยสากลอาชีพในชื่อ "กาจ ชาติบัณฑิต" การชกในช่วงนี้เป็นไปอย่างลุ่ม ๆ ดอน ๆ แพ้บ้าง ชนะบ้าง จนได้ครองแชมป์มวยสากลของเวทีราชดำเนินรุ่นฟลายเวทเมื่อ พ.ศ. 2536 นิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ แห่งกาแล็คซี่โปรโมชั่น นำไปสร้างสรรค์ในชื่อใหม่ "ห้าดาว ซีพียิม"
ชิงแชมป์โลก.
ห้าดาวได้รับการสนับสนุนให้ขึ้นชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2537 กับเลโอ กาเมซ แชมป์โลกชาวเวเนซุเอลา ที่เวทีราชดำเนิน ก่อนฟุตบอลโลก 1994 จะเริ่มขึ้นไม่นาน การชกวันนั้น ห้าดาวชกได้ดีมาก สามารถชกกาเมซลงไปให้กรรมการนับแปดได้ในยกที่ 7 แต่ผลการชกออกมาเสมอกันไปอย่างไม่น่าเชื่อ ชนิดที่ตัวห้าดาวเองถึงกับอ้าปากค้างยืนตะลึงด้วยความงงงวยเมื่อทราบผลคะแนน
ต่อมาห้าดาว ยังคงชกมวยอยู่ต่อไป จนในปี พ.ศ. 2541 ห้าดาวจึงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งในรุ่นเดิม สถาบันเดิม กับนักมวยรุ่นน้องชาวไทยด้วยกัน คือ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ เป็นศึกสายเลือดอีกครั้งหนึ่งของวงการมวยไทย ทั้งคู่ชกกันเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ที่เวทีมวยชั่วคราว สี่แยกราชวงศ์ เยาวราช ในโอกาสเฉลิมฉลองเทศกาลตรุษจีน ผลการชกปรากฏว่า ห้าดาวซึ่งขณะนั้นอายุมากแล้วไม่อาจสู้นักมวยรุ่นน้องที่หนุ่มสดกว่าอย่างพิชิตได้เลย โดยเฉพาะในยกสุดท้ายห้าดาวเกือบถูกพิชิตน็อกด้วยซ้ำ แต่พิชิตก็ไม่ซ้ำในจังหวะที่ได้เปรียบ และเมื่อครบ 12 ยก ห้าดาวก็แพ้คะแนนไปอย่างขาดลอย จากนั้นห้าดาวได้ชกกับนักมวยไทยชาวไทยด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง คือ เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ผลคือ ห้าดาวแพ้น็อกไปในยกที่ 3 และจากนั้นจึงได้แขวนนวมไป
พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น
พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น มีชื่อจริงว่า กิตติชัย ปรีชา เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่ตำบลจันดี อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 3)แพ้ 5
แชมป์ลุมพินี.
พยัคฆ์เริ่มชกมวยไทยตั้งแต่อายุ 12 ปี โดยหัดมวยกับพี่ชายที่เป็นนักมวยชื่อลูกเป็ด ศักดิ์บุญธรรม เริ่มแรกพยัคฆ์ขึ้นชกมวยในชื่อ "กิตติชัย ศิษย์บุญธรรม" ชกมวยในแถวบ้านเกิดจนโด่งดัง อ๊อด จันดี จึงพามาฝากไว้ที่ค่ายมวยของใหม่ เมืองคอน ได้ขึ้นชกมวยสากลอย่างจริงจังในชื่อ "สายน้ำ จันดีโลหะ" จนได้เป็นแชมป์มวยสากลรุ่นมินิฟลายเวทของเวทีลุมพินี
ย้ายสังกัด: ได้ชิงแชมป์โลก.
ต่อมา สุชาติ พิสิฐวุฒินันท์ ผู้จัดการของวีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ได้ซื้อตัวสายน้ำจากอ๊อด จันดีมาสร้างสรรค์และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น ประเดิมชกในสังกัดใหม่ได้ 4 ครั้ง ก็มีโอกาสได้ไปชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ในฐานะรองแชมป์​โลก​อันดับ​ 9 กับริการ์โด โลเปซ เจ้าของแชมป์​ ที่สหรัฐ แต่ทำไม่สำเร็จ แพ้ทีเคโอไปในยกที่ 3
หลังจากแพ้กลับมา พยัคฆ์ยังได้รับการสับสนุนต่อไป เนื่องจากในขณะนั้นมีข่าวออกมาเรื่อย ๆ ว่า ริการ์โด โลเปซ จะสละตำแหน่งและเลื่อนรุ่น สหสมภพ ศรีสมวงศ์ ผู้แทนของ WBC ในประเทศไทย จึงหมายมั่นจะผลักดันพยัคฆ์ให้เป็นรองแชมป์โลกอันดับสูงเพื่อรอชิงแชมป์ว่าง จนวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 พยัคฆ์ได้ขึ้นชกตัดเชือกกับชาติ เกียรติเพชร เพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นสตรอเวท WBC กับร็อคกี้ หลิน รองแชมป์โลกอันดับหนึ่งชาวไต้หวัน เพื่อรอเวลาที่โลเปซจะสละตำแหน่ง ผลการชกปรากฏว่าพยัคฆ์ใช้ชั้นเชิงชกชนะคะแนนชาติไปได้ทั้งที่ตัวเองถูกชกลงไปนับแปดถึงสองครั้ง อย่างไรก็ดี โลเปซไม่ได้สละตำแหน่งตามที่คาดไว้ การชิงแชมป์เฉพาะกาลต้องเลื่อนออกไป พยัคฆ์ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย แขวนนวมไปโดยปริยาย
การชกตัดเชือกเพื่อหาตัวแทนไปชิงแชมป์เฉพาะกาลได้จัดขึ้นอีกครั้งในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2541 หลังจากพยัคฆ์แขวนนวมไปแล้ว ผลปรากฏว่า วันดี จ.เจริญ ชนะคะแนน หลักชัย เดชากุล ได้ไปชิงแชมป์เฉพาะกาลที่ญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน และเป็นฝ่ายชนะคะแนนร็อคกี้ หลิน ได้ครองแชมป์ในที่สุด
กาจก้อง แดนภูไท
กาจก้อง แดนภูไท หรือนายสิทธิศักดิ์ ชะเลา เป็นนักมวยสากลชาวไทย ชาวจังหวัดสกลนคร เกิดเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2510 ที่ สกลนคร สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 11) แพ้ 5
กาจก้อง แดนภูไท ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2530 ชนะน็อค คมศักดิ์ มงคลประทีป ยก 2 จากนั้นขึ้นชกกับนักมวยชาวไทยด้วยกันและชกชนะรวด รวมทั้งชนะคะแนน เด็ด ดอนเจดีย์ ตรัง ต.บุญเลิศ เด่น ส.ธนิกุล จึงได้ขึ้นชกกับแมก โฟโรซูเอนโล ใน พ.ศ. 2531 แต่กาจก้องเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปถึงสองครั้ง ก่อนจะขึ้นชกใน พ.ศ. 2532 ชนะคะแนนจอมยุทธ ศิษย์สีหมอก และชนะน็อค ลี แจมิน ยก 8 หลังจากนั้น กาจก้องจึงชกชนะรวดมาตลอด จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA กับยู มย็อง-อู แชมป์โลกชาวเกาหลีใต้ที่กำลังทำสถิติป้องกันแชมป์โลกมากที่สุดในเอเชียแข่งกับเขาทราย แกแล็คซี่ เมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2534 ปรากฏว่ากาจก้องสู้ไม่ได้เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 10