pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อาหารญี่ปุ่นอยู่บนพื้นฐานของการจัดสำรับอันประกอบด้วยอาหารจานหลัก (主食 "shushoku") โดยเป็นข้าวหรืออาหารเส้น ซุป และกับข้าวหรือโอกาซุ (おかず"okazu") ซึ่งทำจากปลา เนื้อสัตว์ ผัก และเต้าหู้ ปรุงรสด้วยดาชิ (หัวเชื้อน้ำซุป) มิโซะ (เต้าเจี้ยวญี่ปุ่น) และโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น) ทำให้อาหารญี่ปุ่นส่วนมาก มีไขมันต่ำ แต่มีปริมาณเกลือสูง
สำรับอาหารญี่ปุ่นมาตรฐานประกอบด้วยกับข้าวอย่างน้อยหนึ่งอย่าง ข้าวญี่ปุ่น (御飯 "gohan") หนึ่งชาม ซุปหนึ่งถ้วย และผักดองหรือสึเกโมโนะ (漬物 "tsukemono") เป็นเครื่องเคียง
สำรับญี่ปุ่นมาตรฐานส่วนมาก จะใช้เทคนิคการจัดที่เรียกว่า "อิจิจูซันไซ" (一汁三菜 "ichijū-sansai") หรือซุปหนึ่งอย่างกับข้าวสามอย่าง กับข้าวนำมาจัดสำรับจะปรุงด้วยหลากหลายวิธี ทั้งแบบดิบ (ซาชิมิ) การย่าง การตุ๋นหรือการต้ม การนึ่ง การทอด การดอง หรือการยำ (สลัด) มุมมองของคนญี่ปุ่นต่ออาหารนั้นถูกสะท้อนในการจัดบทในตำราอาหารโดยจะจัดแยกตามวิธีการปรุงอาหาร ไม่ได้จัดตามประเภทวัตถุดิบ หรืออาจจัดเป็นแยกเป็นประเภท ซุป ซูชิ ข้าว อาหารเส้น และของหวาน
เนื่องจากญี่ปุ่นเป็นประเทศที่เป็นเกาะ ชาวญี่ปุ่นจึงบริโภคอาหารทะเลในปริมาณมาก ในอดีตชาวญี่ปุ่นไม่นิยมบริโภคเนื้อสัตว์ใหญ่ จนเมื่อมีการเปิดประเทศ ชาวญี่ปุ่นจึงรับวัฒนธรรมการกินเนื้อสัตว์เข้ามา และเป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ จนปัจจุบัน
อาหารเส้นก็เป็นอาหารที่สำคัญประเภทหนึ่งในอาหารญี่ปุ่น อาจกินเป็นอาหารจานเดียว จัดสำรับแทนข้าว หรือจัดคู่กับข้าวเลยก็ได้ อาหารเส้นที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ โซบะ (เส้นเล็กสีน้ำตาล ทำจากแป้งบักวีต) และอูดง (เส้นหนาสีขาว ทำจากแป้งสาลี) อาหารเส้นสามารถกินแบบร้อนและเย็น คู่กับน้ำซุปที่ทำจากดาชิผสมโชยุ อาหารเส้นอีกประเภทหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงศตวรรษที่ผ่านมาคือ ราเม็ง ซึ่งเป็นบะหมี่ในน้ำซุปแบบจีนที่ทำจากเนื้อสัตว์ และปรับปรุงโดยชาวญี่ปุ่นจนมีเอกลักษณ์ของตนเอง
อาหารญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยม.
อาหารจานหลัก (主食 "shushoku").
ข้าว (御飯 "gohan").
ตั้งแต่ชาวญี่ปุ่นรู้จักการทำนาเมื่อ 2,000 พันปีที่แล้ว ข้าว ก็เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดของญี่ปุ่น ความสำคัญของข้าวต่อวัฒนธรรมญี่ปุ่น สะท้อนได้จากในอดีต ข้าวทำหน้าที่เสมือนเงินตราในการแลกเปลี่ยนสินค้าและเครื่องแสดงความมั่งคั่ง คำว่าข้าว ในภาษาญี่ปุ่น คือ "โกฮัง" (御飯 "gohan") และ "เมชิ" (飯 "meshi") (นิยมใช้เฉพาะผู้ชาย) เมื่อจะบอกว่ากินอาหาร ชาวญี่ปุ่นจะบอกว่ากินข้าว ซึ่งหมายถึงมื้ออาหารนั่นเอง เช่น 朝ご飯 ("asagohan") แปลตามตัวได้ว่า ข้าวเช้า หรือหมายถึง อาหารเช้า
ข้าวญี่ปุ่นมีเมล็ดสั้น และเมื่อสุกแล้วจะเหนียวเล็กน้อย ชาวญี่ปุ่นนิยมกินข้าวขาว (白米 "hakumai") คือข้าวที่ถูกขัดสีจะไม่เหลือเยื่อหุ้มเมล็ดอยู่เลย ชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่เชื่อว่าข้าวกล้อง (玄米 "genmai") หรือข้าวที่ยังมีเยื่อกหุ้มเมล็ดติดอยู่นั้นอร่อยน้อยกว่า แต่ข้าวกล้องก็ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ ในฐานะที่เป็นอาหารเพื่อสุขภาพ
นอกจากนี้ข้าวธรรมดาแล้ว ชาวญี่ปุ่นยังนิยมกินโมจิ (餅 "mochi") ซึ่งทำจากข้าวเหนียว นำไปทำให้สุกและทุบจนเหนียวเป็นก้อน นำไปปรุงได้ทั้งของคาว (ใส่ซุป) และของหวาน (ปิ้งกินกับซอสหวาน หรือกับถั่วแดงกวน)
ข้าวยังสามารถนำประกอบอาหารต่าง ๆ ได้อีกหลายชนิด เช่น ซูชิ (寿司 "sushi") ดมบูริ (丼 "donburi") โจ๊ก (お粥 "okayu") เซ็มเบ (煎餅 "senbei") วางาชิ (和菓子 "wagashi") และสาเก (酒 "sake") เป็นต้น
อาหารเส้น (麺類 "men-rui").
อาหารเส้นอาจกินเป็นอาหารจานเดียว จัดสำรับแทนข้าว หรือจัดคู่กับข้าวเลยก็ได้ อาหารเส้นที่เป็นที่รู้จักกันดี สามารถกินแบบร้อนในน้ำซุป หรือแบบเย็นจุ่มซอสก็ได้
ขนมปัง (パン "pan").
ญี่ปุ่นรับวัฒนธรรมการกินขนมปังมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงปัจจุบัน ชาวญี่ปุ่นพัฒนาขนมปังจนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และนิยมกินกันโดยทั่วไป คำว่าขนมปังในภาษาญี่ปุ่นคือ "พัง"  ซึ่งมาจากภาษาโปรตุเกส
กับข้าว (おかず "okazu").
กับข้าว (おかず "okazu") ที่ชาวญี่ปุ่นนิยมกินกันทั่วไป มีหลายชนิด ตัวอย่างเช่น
อาหารแบบตะวันตก.
ชาวญี่ปุ่นในปัจจุบันบริโภคอาหารแบบตะวันตกกันอย่างแพร่หลาย อาหารแบบตะวันตกหลายชนิดถูกคิดค้นขึ้นในระหว่างช่วงสิ้นสุดการปิดประเทศหรือซาโกกุ และช่วงต้นของการปฏิรูปสมัยเมจิ เมื่อค.ศ. 1868 กระแสวัฒนธรรมต่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากโลกตะวันตกได้หลั่งไหลเข้าสู่ญี่ปุ่น และมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมการบริโภคของชาวญี่ปุ่นในขณะนั้นด้วย ภัตตาคารในหัวเมืองต่าง ๆ เริ่มเสิร์ฟอาหารตะวันตก โดยเรียกอาหารนั้นว่า โยโชกุ (洋食 "yōshoku") ซึ่งย่อมาจากคำว่าอาหารตะวันตก (西洋食 "seiyōshoku") และเรียกภัตตาคารที่ขายอาหารตะวันตกว่า ยูโชกูยะ (洋食屋 "yōshokuya") หรือภัตตาคารอาหารตะวันตก
โยโชกุจากเมื่อครั้งแรกเริ่มจนถึงปัจจุบันได้รับการประยุกต์ให้เข้ากับชาวญี่ปุ่นจนถือว่ากลายเป็นส่วนหนึ่งของอาหารญี่ปุ่นไปโดยปริยาย ชาวญี่ปุ่นบริโภคโยโชกุอย่างมากในชีวิตประจำวัน ทั้งที่ขายในภัตตาคารและทำกินกันเองในครอบครัว โยโชกุหลายชนิดนิยมกินกับข้าวและซุปมิโซะ และกินด้วยตะเกียบ อย่างไรก็ตาม ชาวญี่ปุ่นยังคงแยกอาหารประเภทนี้ว่าเป็นอาหารแบบตะวันตกหรือโยโชกุ และเรียกอาหารแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมว่า วาโชกุ (和食 "washoku")
โยโชะกุที่เป็นที่นิยมในปัจจุบัน เช่น แกงกะหรี่ญี่ปุ่น (カレー "karē") ทงกัตสึ (豚カツ "tonkatsu") แฮมเบอร์เกอร์ (ハンバーグ "hanbāgu") โค-รกเกะ (コロッケ "korokke") โอมูไรซุ (オムライス "omu-raisu") หรือข้าวผัดห่อไข่ และนาโปริตัง (ナポリタン "naporitan") หรือสปาเกตตีผัดซอสมะเขือเทศ เป็นต้น
หน้าต่างมุขโอเรียล
หน้าต่างมุข หรือ หน้าต่างมุขโอเรียล  คือมุขหน้าต่าง (Bay window) ประเภทหนึ่งที่มักจะพบในการก่อสร้างสถาปัตยกรรมทิวดอร์ และ สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกที่ลอยตัวยื่นออกมาจากตัวสิ่งก่อสร้างและไม่จรดพื้น การยึดและรับน้ำหนักของหน้าต่างมุขก็มักจะใช้คันทวย หรือ แท่นยัน หน้าต่างมุขโอเรียลมักจะประกอบกับการสร้างโค้งทิวดอร์ หน้าต่างประเภทนี้มักจะใช้กับสถาปัตยกรรมวิคตอเรียแบบสถาปัตยกรรมควีนแอนน์
Oriel window
วัดเชิงท่า
วัดเชิงท่า อาจหมายถึง
บุญถิ่น ทวยแก้ว นักแสดง ผู้กำกับศิลป์ชาวไทย มีชื่อเสียงในฐานะนักแสดงบทตำรวจ เป็น "จ่าบุญถิ่น" คู่หูกับอดิเรก วัฏลีลา ที่รับบทเป็น "หมวดอังเคิ่ล" เป็นตัวประกอบขบขันในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น สวัสดีบ้านนอก (2542) บุปผาราตรี (2546), บุปผาราตรี เฟส 2 (2548), กระสือวาเลนไทน์ (2549), เก๋า เก๋า (2550), โกยเถอะเกย์ (2550) ฯลฯ เคยเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง "ฮวงจุ้ย ฟ้า-ดิน-คน-ลิขิต"
นายบุญถิ่นจบการศึกษาจากวิทยาลัยช่างศิลป เคยทำงานทางด้านโฆษณาที่บริษัทเจ. วอลเตอร์ ทอมป์สัน เคยออกแบบเสื้อผ้าให้ภาพยนตร์เรื่อง ฉลุยหิน คนไข่สุดขอบโลก ออกแบบงานสร้างให้ภาพยนตร์ สยึมกึ๋ย 2, เกิดอีกทีต้องมีเธอ และ บางระจัน เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง สาขาการกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2544 จากเรื่อง บางระจัน และได้รับรางวัลสาขาการกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม จากเทศกาลภาพยนตร์เอเชียแปซิฟิก ประจำปี 2001
บุญถิ่น ทวยแก้ว เสียชีวิตอย่างกะทันหันเมื่อปี 2553 ที่โรงพยาบาลพหลพลหยุหเสนา จังหวัดกาญจนบุรี เนื่องจากโรคมะเร็งปอด
หน้าต่างมุข
ชายฝั่ง
ชายฝั่ง คือแนวชายทะเลขึ้นไปบนบกจนถึงบริเวณที่มีลักษณะภูมิประเทศเปลี่ยนแปลงอย่างเด่นชัด มักมีลักษณะโค้งและเว้าแตกต่างกันออกไป บ้างก็เป็นหน้าผาหินสูงชัน และบางแห่งก็เป็นชายหาดระดับต่ำที่แผ่ขยายออกไปกว้างขวางแทรกสลับอยู่ระหว่างภูเขาและโขดหิน แรงที่ทำให้เกิดรูปร่างของชายฝั่งแบบต่าง ๆ เกิดจากแรงจากกระแสคลื่นและลมในทะเลที่ก่อให้เกิดขบวนการกัดกร่อน พัดพาและสะสมตัวของตะกอน เศษหินและแร่ที่เกิดจากขบวนการภายในโลกที่ทำให้เปลือกโลกเกิดการยกตัวหรือจมตัว
การกัดกร่อนโดยคลื่น.
ตัวการสำคัญที่ทำให้เกิดการกัดกร่อนชายฝั่งก็คือ การกระทำของคลื่น (Wave activity) แรงปะทะของคลื่นอาจรุนแรงมากกว่าแรงขับเคลื่อนของน้ำในมหาสมุทรมาก และเมื่อคลื่นเข้าปะทะชายฝั่งอาจพัดพาเอากรวดขนาดใหญ่มาด้วย ทำให้ชายฝั่งบริเวณนั้นพังทลายหรือเปลี่ยนรูปร่างไปได้ การผุพังดังกล่าวมักเกิดควบคู่ไปกับการผุพังทางเคมี การผุพังทางเคมีจะช่วยทำให้รอยแตกนั้นขยายใหญ่ขึ้นเมื่อถูกคลื่นปะทะอยู่เป็นเวลานาน ๆ จากรอยแตกกลายเป็นโพรงขนาดเล็ก (sea notch) และกลายเป็นถ้ำ (sea cave) ในที่สุดชายหาดบางแห่งที่มีหน้าผาเป็นแหลมยื่น จะถูกคลื่นกัดเซาะจนเกิดเป็นโพรงทะลุไปยังอีกด้านหนึ่งของแหลม เหลือให้เห็นเพียงส่วนบนที่ยังต่ออยู่ระหว่างแผ่นดินกับแหลมที่ยื่นออกไป เรียกลักษณะของผาทะเลนี้ว่าโค้งทะเล (sea arches) เมื่อการกัดเซาะยังเกิดต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งส่วนต่อดังกล่าวถูกกัดเซาะไปหมดจะทำให้ส่วนที่ยื่น ถูกตัดขาดจากแผ่นดินเรียกว่าโขดทะเล (sea stack)
มุขหน้าต่าง
มุขหน้าต่าง หรือ มุขหน้าต่างเหลี่ยม  คือบริเวณหน้าต่างที่ยื่นออกไปจากตัวสิ่งก่อสร้างที่ทำให้เกิดบริเวณของห้องที่เป็นโค้งหรือเหลี่ยมที่ยื่นออกไปเหมือน “อ่าว” จากตัวกรอบโครงสร้างของสิ่งก่อสร้าง ส่วนที่ยื่นออกไปอาจจะเป็นสี่เหลี่ยม หรือ ทรงหลายเหลี่ยม หรือ ครึ่งวงกลม มุมที่นิยมใช้กันตรงเหลี่ยมก็ได้แก่ 90, 135 และ 150 องศา มุขหน้าต่างมักจะพบในสถาปัตยกรรมวิคตอเรีย และมานิยมกันมากในคริสต์ทศวรรษ 1870
การใช้หน้าต่างดังกล่าวทำให้มีความรู้สึกว่าห้องกว้างใหญ่ขึ้น และ ช่วยให้มีแสงส่องเข้ามาในห้องได้มากขึ้น และ ให้มุมมองภายนอกอาคารที่กว้างขึ้นกว่าหน้าต่างที่ราบกับผนังตามปกติ
Bay window
หาด
หาด หรือ ชายหาด คือที่ลาดลงไปในน้ำหรือบริเวณที่ตื้นเขินเป็นเนินอยู่กลางน้ำ โดยมากเป็นเนินทราย มักมีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างอยู่เสมอ (transient feature) จึงเป็นสภาพแวดล้อมที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ (dynamic environment)
หาดทั่ว ๆ ไป ส่วนใหญ่มักมีรูปร่างคล้ายพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว
แนช (สตรีทไฟท์เตอร์)
แนช  หรือ ชาร์ลี  เป็นตัวละครจากเกมสตรีทไฟท์เตอร์ เป็นตัวละครที่สามารถเลือกมาต่อสู้ได้ครั้งแรกในเกมสตรีทไฟท์เตอร์ซีโร่ภาคแรก และมีเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตที่เกี่ยวของกับตัวเขาในสตรีทไฟท์เตอร์ II แนชเป็นนายทหารอากาศชาวสหรัฐ เขามีจุดมุ่งหมายที่จะโค่นองค์กรชาโดลู มีบทบาทสำคัญในภาคซีโร่ และภาคเกมต่อสู้ข้ามฝั่ง ที่ต้องทำศึกกับตัวละครจากมาร์เวลคอมิกส์อยู่หลายภาค
แนช มีท่าไม้ตาย คือ โซนิคบูม และ ซัมเมอร์ซอลท์คิก และมีซูเปอร์คอมโบ คือ โซนิคเบรก
แนชได้รับการอ้างถึงครั้งแรกในสตรีทไฟท์เตอร์ II ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมศึกของไกล์ แนชได้สละชีวิตตนเองเพื่อเข้าต่อสู้กับเวก้า แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เขาได้ถูกเวก้าสังหารลงอย่างเหี้ยมโหด ส่งผลให้ไกล์ ซึ่งเป็นเพื่อนรักเกิดความแค้น จึงเข้าร่วมการแข่งขันเวิลด์ทัวร์นาเมนท์โดยมีวัตถุประสงค์ที่จะกำจัดเวก้าลงในเวลาต่อมา และในซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ II X ได้มีฉากที่ไกล์มาเยี่ยมหลุมฝังศพของแนชด้วยเช่นกัน
แนชได้เป็นตัวละครที่สามารถนำมาต่อสู้ได้ในเกมสตรีทไฟท์เตอร์ ซีโร่ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ก่อนที่สตรีทไฟท์เตอร์ II จะอุบัติขึ้น ในโครงเรื่องของภาคซีโร่นี้ แนชได้เป็นแชมเปี้ยนศิลปะป้องกันตัวของสหรัฐอเมริกามาสองปีซ้อน ซึ่งมีการบันทึกสถิติโดยเคน และแนชยังเป็นผู้สอนเทคนิคการต่อสู้บางส่วนให้กับไกล์ ในภายหลัง แนชได้รับมอบหมายในการตามล่าเวก้ารวมทั้งเปิดโปงความลับขององค์กรชาโดลูให้แก่กองทัพสหรัฐ ในฉากจบของเขา เมื่อทำการกำจัดเวก้าลงแล้ว เขาก็ไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าเวก้าจะสามารถฟื้นขึ้นมาทำร้ายเขาได้อีกครั้ง
ตัวละครดังกล่าวได้รับการตอบรับในเกณฑ์ที่ดีจากนักวิจารณ์และแฟน ๆ ของซีรีส์ ใน ค.ศ. 2008 ดี.เอฟ.สมิธ แห่งเว็บไซต์ไอจีเอ็นได้จัดให้แนชอยู่ในอันดับ 16 ของตัวละครยอดนิยมอันดับต้นใน"สตรีทไฟท์เตอร์" และตัวละครนี้ยังได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 26 ของตัวละครยอดนิยมอันดับต้นของ"สตรีทไฟท์เตอร์" โดยพอล เฟอร์ฟารี แห่งเว็บไซต์ยูจีโอใน ค.ศ. 2010 ในปีเดียวกันนี้ แชมป์เกมสตรีทไฟท์เตอร์ทวีปยุโรปอย่างไรอัน ฮาร์ต ได้จัดให้แนชเป็นตัวละครสตรีทไฟท์เตอร์ยอดเยี่ยมอันดับสิบ
ในเกมฉบับภาษาอังกฤษ จะใช้ชื่อว่า "ชาร์ลี (Charlie)" รวมถึงตัวละครนี้ ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง "สตรีทไฟท์เตอร์ภาคเดอะเลเจนท์ออฟชุนลี" โดยใช้ชื่อว่า "ชาร์ลี แนช" (นำแสดงโดย คริส ไคลน์) และเนื้อเรื่องกำหนดว่ามีแฟนสาวเป็นชาวไทยซึ่งมีชื่อว่า "มายา" ซึ่งมีบทบาทอยู่ในเนื้อเรื่องหลายตอน
วัดเชิงท่า (จังหวัดลพบุรี)
วัดเชิงท่า เป็นวัดในจังหวัดลพบุรี ตั้งอยู่ในตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ประวัติวัดเชิงท่า.
วัดเชิงท่า เป็นวัดตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรีฝั่งตะวันออก วัดเชิงท่าจึงมีอายุนานไม่น้อยกว่าสามร้อยปี กล่าวกันว่าเดิมชื่อวัดท่าเกวียนด้วยเป็นท่าของเกวียนลำเลียงสินค้าขนลงมาที่ท่าน้ำในบริเวณวัดแห่งนี้ ก่อนที่จะลำเลียงลงเรือส่งไปยังที่อื่นๆพื้นที่ของวัดเชิงท่าตั้งขวางหน้าพระราชวังคือ พระนารายณ์ราชนิเวศน์ ด้านที่หันหน้าสู่แม่น้ำ ลพบุรีเกือบครึ่งด้าน จึงชวนให้สันนิษฐานว่า วัดเชิงท่าน่าจะสร้างก่อนพระราชวัง และนับได้ว่าวัดเชิงท่า จึงเป็นวัดที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และศิลปกรรมแห่งหนึ่งที่เชิดหน้าชูตา สร้างความงามสง่าทางศิลปวัฒนธรรมให้กับจังหวัดลพบุรีมาโดยตลอด
คาวเบล  เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องกระทบ พัฒนามาจากกระดิ่งผูกคอวัว  ที่ใช้ผูกคอวัวเพื่อส่งเสียงให้คนเลี้ยงรู้ตำแหน่ง
คาวเบลใช้ตีด้วยไม้กลอง นิยมใช้เล่นกับดนตรีซัลซา ที่เป็นที่นิยมเล่นประกอบการลีลาศแถบละตินอเมริกา และยังใช้เป็นอุปกรณ์ส่วนหนึ่งของกลองชุดอีกด้วย
นิโคลัส ฮอคสมัวร์
คาสเซิลฮาวเวิร์ด
บาโรกแบบอังกฤษ
สถาปัตยกรรมบาโรกอังกฤษ  เป็นคำที่ใช้กันอย่างหลวมๆ ที่อาจจะหมายถึงวิวัฒนาการของสถาปัตยกรรมอังกฤษที่เกิดขึ้นพร้อมกับการวิวัฒนาการของสถาปัตยกรรมบาโรกบนแผ่นดินใหญ่ยุโรประหว่างเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในลอนดอน ค.ศ. 1666 (1666) และ สนธิสัญญาอูเทร็คท์ที่ลงนามกันในปี ค.ศ. 1713
การวิวัฒนาการของสถาปัตยกรรมบาโรกอย่างแพร่หลายบนแผ่นดินใหญ่ยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยเฉพาะในเยอรมนีและฝรั่งเศส แทบจะไม่มีผลแต่อย่างใดต่ออังกฤษในสมัยการปกครองของรัฐผู้พิทักษ์ และ สมัยฟื้นฟูราชวงศ์ครั้งแรก ในช่วงสิบปีตั้งแต่การเสียชีวิตของอินิโก โจนส์ในปี ค.ศ. 1652 และ การไปเยือนปารีสของคริสโตเฟอร์ เร็นในปี ค.ศ. 1665 อังกฤษก็แทบจะไม่มีสถาปนิกระดับดี ฉะนั้นก็จึงไม่เป็นที่น่าประหลาดใจถึงสาเหตุที่อิทธิพลของสถาปัตยกรรมของแผ่นดินใหญ่ยุโรปที่แทบจะไม่ปรากฏเท่าใดนักในอังกฤษ
ลักษณะสถาปัตยกรรมบาโรกแบบอังกฤษเป็นลักษณะที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของคริสโตเฟอร์ เร็น ซึ่งเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่แตกต่างจากที่ทำกันบนแผ่นดินใหญ่ยุโรป ตรงความแจ่มแจ้งของการออกแบบ และ แนวโน้มที่ออกไปทางสถาปัตยกรรมคลาสสิก หลังจากที่เกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในลอนดอน ในปี ค.ศ. 1666 คริสโตเฟอร์ เร็นก็ได้รับจ้างให้สร้างวัดใหม่ด้วยกันทั้งสิ้น 53 วัดที่ลักษณะบาโรกออกมาในรูปของโครงสร้างที่มีพลัง (dynamic structure ) และมุมมองที่สลับซับซ้อน งานชิ้นสำคัญที่สุดของคริสโตเฟอร์ เร็นคือการสร้างมหาวิหารเซนต์พอล (ค.ศ. 1675-ค.ศ. 1711) ที่มีโดมใหญ่คล้ายกับโดมของวัดขนาดใหญ่ในฝรั่งเศสและอิตาลี ลักษณะสถาปัตยกรรมอันยิ่งใหญ่เป็นการผสานระหว่างสถาปัตยกรรมพาลเลเดียนของอินิโก โจนส์กับสถาปัตยกรรมร่วมสมัยของภาคพื้นยุโรปได้อย่างเหมาะเจาะ
แม้ว่าเร็นจะสร้างสิ่งก่อสร้างที่ไม่ใช้สถาปัตยกรรมทางศาสนา แต่คฤหาสน์ชนบท แบบบาโรกที่แท้จริงหลังแรกออกแบบโดยวิลเลียม ทัลแมนที่คฤหาสน์แช็ทสเวิร์ธที่เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1687 ที่มาของลักษณะของสถาปัตยกรรมแบบบาโรกดังว่ามาจากจอห์น แวนบรูห์ และ นิโคลัส ฮอคสมอร์ ซึ่งทั้งสองคนต่างก็มีความสามารถในการสร้างทฤษฎีสถาปัตยกรรมของตนเอง แต่ก็ยังชอบที่จะทำงานไล่ตามหลังกันโดยเฉพาะในการสร้างคาสเซิลฮาวเวิร์ด (ค.ศ. 1699) และ วังเบล็นไฮม์ (ค.ศ. 1705)
แม้ว่าคฤหาสน์ทั้งสองจะมีลักษณะที่เทอะทะหรือออกไปในเชิงโอ่อ่าตามมุมมองของสถาปัตยกรรมอิตาลี แต่ลักษณะที่ดูหนาหนักและใหญ่โตจนเกินกว่าควรเป็นสิ่งที่ต้องตาสาธารณชนในอังกฤษ คาสเซิลฮาวเวิร์ดเป็นคฤหาสน์ที่สร้างอย่างวิจิตรโอ่อ่า (flamboyant) ที่ประกอบด้วยหอโดมที่ไม่ต่างไปจากสถาปัตยกรรมที่อาจจะพบในเดรสเดน หรือ มิวนิก แต่วังเบล็นไฮม์เป็นสิ่งก่อสร้างที่ดูหนักแน่นกว่าโดยการใช้หินขนาดใหญ่ ประตูโค้ง และซุ้มทางเข้าที่ใหญ่ที่กลายเป็นสิ่งที่เด่น
งานชิ้นสุดท้ายของเซอร์จอห์น แวนบรูห์คือคฤหาสน์ซีตันเดอลาวาลฮอลล์ (ค.ศ. 1718) เป็นคฤหาสน์ที่มีขนาดย่อม แต่มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ และรูปทรงการออกแบบที่เด่น แต่จะอย่างไรก็ตามสถาปัตยกรรมบาโรกก็มิได้เป็นสถาปัตยกรรมที่เป็นที่นิยมกันเท่าใดนักในอังกฤษ
English Baroque
ซิตีกรุปเซ็นเตอร์
ซิตีกรุปเซ็นเตอร์  เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดแห่งหนึ่งในนครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ ตึกนี้ตั้งอยู่บนถนนสตรีท 53 ระหว่างเล็กซิงตันอเวนู และอเวนู 3 กลางเขตแมนแฮตตัน มีความสูงทั้งหมด 279 เมตร (915 ฟุต) มีจำนวนชั้น 59 ชั้น ตึกแห่งนี้ยังมีลักษณะภูมิทัศน์ที่โดดเด่นและสวยงามสำหรับเมืองนิวยอร์ก ซึ่งมียอดตึกที่มีความชันถึง 45 องศา และยังมีฐานตึกที่มีลักษณะเป็นเสาขนาดใหญ่ค้ำไว้ พื้นที่ภายในตัวตึกส่วนที่เป็นสำนักงานมีทั้งหมด 120,000 ตารางเมตร (1,300,000 ตารางฟุต) สาเหตุที่ก่อสร้างให้ดาดฟ้าตึกเอียงถึง 45 องศานั้น เพื่อใช้ประโยชน์สำหรับการติดตั้งแผงเซลล์แสงอาทิตย์
ซิตีกรุปเซ็นเตอร์ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวอเมริกันชื่อ ฮิวจ์ สทับบินส์ เริ่มก่อสร้างเมื่อ ค.ศ. 1974 (พ.ศ. 2517) และเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 1977 (พ.ศ. 2520) ปัจจุบันเจ้าของตึกแห่งนี้คือบริษัทบอสตันพรอเพอร์ทีส์ และตึกนี้ยังเป็นตึกที่สูงที่สุดในบรรดาตึกที่มีชื่อเกี่ยวข้องกับซิตีกรุปอีกด้วย
หินละลาย
ราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 27
กีฬามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 27 (ราชมงคลตะวันออกเกมส์) เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่งทั่วประเทศไทย จัดขึ้นในระหว่างวันที่ 29 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก จังหวัดชลบุรี และสนามกีฬาสถาบันพลศึกษา วิทยาเขตชลบุรี
ในการแข่งขันกีฬาราชมงคลตะวันออกเกมส์ กำหนดจัดการแข่งขันกีฬา 13 ชนิด ได้แก่ ฟุตบอล ฟุตซอล วอลเลย์บอล บาสเกตบอล เซปักตะกร้อ แบดมินตัน เทนนิส เทเบิลเทนนิส เปตอง ว่ายน้ำ วอลเลย์บอลชายหาด กรีฑา และลีลาศ
สัญลักษณ์ประจำการแข่งขัน มีส่วนประกอบ 4 ส่วน ได้แก่
ปลาการ์ตูน พันธุ์ส้มขาว เพศผู้ ชื่อ "น้ำหนึ่ง" และปลาการ์ตูน พันธุ์มะเขือเทศ เพศเมีย ชื่อ "น้ำใจ" เป็นปลาที่มีสีสันสวยงาม น่ารัก โดยธรรมชาติปลาการ์ตูนจะอยู่ร่วมกับดอกไม้ทะเล ที่ถึงแม้ว่าดอกไม้ทะเลจะมีเข็มพิษแต่กลับไม่ทำอันตรายต่อปลาการ์ตูน ทำให้ปลาการ์ตูนอาศัยอยู่ได้อย่างปลอดภัย เปรียบเสมือนว่า การอยู่ร่วมกัน ทำกิจกรรมร่วมกันของนักศึกษาที่ไม่ว่าจะมาจากต่างภูมิภาค ต่างถิ่น ต่างครอบครัว ต่างวัฒนธรรมแต่ก็สามารถจะใช้ชีวิตร่วมกัน แบ่งปัน รู้รัก รู้อภัย มีความเป็นมิตรผูกพันซึ่งกันและกันได้เป็นอย่างดี
การแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 27 ใช้สนามแข่งขันทั้งสิ้น 3 แห่ง ได้แก่
แคลเซโดนี
แคลเซโดนี  เป็นแร่รัตนชาติซึ่งจัดอยู่ในประเภท ควอตซ์ มีลักษณะเป็นผลึกรวมซ่อนรูป (Cryptocrystalline) ของซิลิกา มีความวาวแบบแก้วและแบบยางสน มีหลากหลายสี แต่ที่พบมากที่สุดคือ สีขาว-เทา สีเทาน้ำเงิน หรือสีน้ำตาลจนถึงดำ
ประเภทของแคลเซโดนี.
แคลเซโดนีเกิดได้หลากหลายประเภท แร่รัตนชาติหลาย ๆ ตัวนั้นจริง ๆ แล้วจัดว่าเป็นแคลเซโดนีประเภทหนึ่งเช่นกัน ซึ่งมีหลากหลายตัว ดังนี้
เซบาสเตียโน แซร์ลิโอ
เซบาสเตียโน แซร์ลิโอ (, ออกเสียง) (6 กันยายน ค.ศ. 1475 - ราว ค.ศ. 1554) เป็นสถาปนิกของยุคแมนเนอริสม์ชาวอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 16 งานชิ้นสำคัญของชาญเซบาสเตียโน แซร์ลิโอก็ได้แก่การเป็นผู้นำทีมงานอิตาลีในการสร้างพระราชวังฟงแตนโบลในฝรั่งเศส แซร์ลิโอมีส่วนในการวางรากฐานของลำดับสถาปัตยกรรมคลาสสิกในศาสตรนิพนธ์ “"I sette libri dell'architettura"” หรือ “"Tutte l'opere d'architettura et prospettiva"”
เซบาสเตียโน แซร์ลิโอผู้เกิดเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1475 ที่เมืองโบโลนยา, ประเทศอิตาลี เดินทางไปยังกรุงโรมในปี ค.ศ. 1514 ไปทำงานในห้องงานสถาปัตยกรรมของบันดาสซาเร เปรุซซิจนกระทั่งการตีกรุงโรมแตก (ค.ศ. 1527) ซึ่งทำให้งาสถาปัตยกรรมต่างๆ ต้องมาหยุดชะงักลง แซร์ลิโอก็เช่นเดียวกับเปรุซซิที่เริ่มงานอาชีพโดยการเป็นจิตรกรมาก่อน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1527 แซร์ลิโอก็ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ที่เวนิสจนกระทั่งต้นคริสต์ทศวรรษ1540 แต่ก็ไม่มีผลงานอะไรที่ดีเด่นที่เวนิส
งานศาสตรนิพนธ์เล่มแรกปรากฏในเวนิสในปี ค.ศ. 1537 ชื่อ “"Regole generali d'architettura"”  หรือที่รู้จักกันว่าเป็นหนังสือเล่มที่สี่ของแซร์ลิโอแม้ว่าจะเป็นเล่มแรกที่ได้รับการตีพิมพ์ เพราะเป็นหนังสือเล่มที่สี่ของศาสตรนิพนธ์ที่แซร์ลิโอตั้งใจจะทำด้วยกันทั้งหมดเจ็ดเล่ม แต่ก็ไม่ได้เขียนเสร็จ แบบจำลองด้านหน้าของคริสต์ศาสนสถานของแซร์ลิโอเป็นงานที่ออกแบบให้เป็นแบบคลาสสิกที่ใช้สร้างเป็นด้านหน้าของสิ่งก่อสร้างที่มีเพดานทางเดินกลางสูงขนาบด้วยช่องทางเดินกลางที่ต่ำกว่า ซึ่งเป็นด้านหน้าของสิ่งก่อสร้างที่เป็นสถาปัตยกรรมแบบกอธิค ที่ใช้ในการสร้างเป็นครั้งแรกที่บาซิลิกาซานตามาเรียโนเวลลาโดยลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติราวปี ค.ศ. 1458
งานเขียนของแซร์ลิโอสร้างความสนใจให้แก่พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 จนพระองค์ทรงเรียกตัวให้มายังฝรั่งเศส โดยเป็นผู้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการสร้างและการตกแต่งพระราชวังฟงแตนโบล ที่พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงรวบรวมทีมงานช่างฝีมือและช่างออกแบบมาจากอิตาลีจำนวนหลายคน นอกจากงานหลวงแล้ว แซร์ลิโอก็ยังรับงานจ้างอื่นๆ ด้วยแต่ที่ยังคงเหลืออยู่ให้เห็นคือชาโตอองซี-เลอ-ฟรองซ์ที่สร้างราวปี ค.ศ. 1546 ในเบอร์กันดี
แซร์ลิโอเสียชีวิตราวปี ค.ศ. 1554 หลังจากที่ใช้ชีวิตในปีสุดท้ายที่ลิยงในฝรั่งเศส
งานสำคัญของแซร์ลิโอที่ไว้เป็นอนุสรณ์ก็ยังคงเป็นงานศาสตรนิพนธ์เกี่ยวกับสถาปัตยกรรม แซร์ลิโอเป็นผู้ริเริ่มการใช้ภาพที่มีคุณภาพสูงในการประกอบคำอธิบาย ศาสตรนิพนธ์ห้าเล่มได้รับการพิมพ์เป็นช่วงๆ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1537 แซร์ลิโอมาเขียนเพิ่มอีกเล่มหนึ่งนอกไปจากที่วางแผนไว้แต่เดิม ที่มาได้รับการตีพิมพ์ที่ลิยงในปี ค.ศ. 1551 และอีกเล่มหนึ่งหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้ว
Treatises on line: http://architectura.cesr.univ-tours.fr/Traite/Auteur/Serlio.asp?param=en
Sebastiano Serlio
Serlio
เฮง เฮง เฮง
เฮง เฮง เฮง เป็นละครโทรทัศน์ประเภทซิตคอม ผลิตโดย เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ อำนวยการผลิตโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ กำกับการแสดงโดย นพพร กำธรเจริญ และ เสกสรร สิงอุไร บทโทรทัศน์ โดย อภิศรา วงศร, ชวนนท์ สารพัฒน์,วรรณถวิล สุขน้อย และ กรณิภา ดวงมุสิทธิ์ ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง 7HD ทุกวันเสาร์ เวลา 11.00 น.- 11.45 น. เริ่มออกอากาศวันที่ 19 มกราคม 2545 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2549 ต่อมาได้ย้ายไปออกอากาศทางช่อง 3HD ทุกวันเสาร์ เวลา 9.45 น.- 10.30 น. เริ่มออกอากาศวันที่ 7 ตุลาคม 2549 ถึงวันที่ 29 สิงหาคม 2558
ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2558 ซิตคอม เฮง เฮง เฮง ได้ย้ายมาออกอากาศทาง ช่องวัน 31 หลังจากสิ้นสุดการออกอากาศตามระยะเวลาที่ขอต่อไว้เพิ่มเติมที่ช่อง 3HD โดยเริ่มออกอากาศทางช่องวัน 31 ทุกวันเสาร์ เวลา 11.00 น. - 12.00 น. เริ่มออกอากาศวันที่ 3 ตุลาคม 2558 และตั้งแต่วันที่ 5 มีนาคม 2559 เป็นต้นไป เฮง เฮง เฮง ได้ย้ายเวลามาออกอากาศ เป็นทุกวันเสาร์ เวลา 10.00 - 11.00 น. เช่นเดียวกับ ผู้กองเจ้าเสน่ห์ และในวันที่ 25 มิถุนายน 2559 ซิตคอม เฮง เฮง เฮง ได้ออกอากาศเป็นตอนสุดท้ายโดยให้เหตุผลเดียวกับบางรักซอย 9 และ นัดกับนัด
เฮง เฮง เฮง 2002 - 2012 (Season 1-11).
"(ยังไม่มีข้อมูลในส่วนนี้)"
Chalcedony
เซบาสเตียน แซร์ลิโอ
แซร์เก รัคมานินอฟ
คุณครูครับ
"คุณครูครับ" เป็นเพลงที่ขับร้องโดยจุฑาภัทร เหล่าธรรมทัศน์ หรือน้องพลับ แต่งเนื้อร้องและทำนองโดยจักราวุธ แสวงผล (ใช้นามปากกา ID 507) เรียบเรียงโดย SEVENDOGS (วารุศ รินทรานุกูล) เป็นเพลงที่บรรจุอยู่ในอัลบั้ม "พลับ" (พ.ศ. 2545) เป็นเพลงสุดท้ายที่อัดในอัลบั้ม มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กนักเรียนคนหนึ่งที่กำลังจะสารภาพครูว่าทำแจกันแตก แต่เล่าเรื่องในลักษณะแบบป่าล้อมเมือง ค่อย ๆ หว่านล้อมชักแม่น้ำทั้งห้า ก่อนจะเข้าประเด็นในที่สุด มิวสิกวิดีโอเพลงนี้มีเนื้อเรื่องตรงกับเนื้อเพลง คนที่รับบทบาทครูในมิวสิกวิดีโอคือ เยาวลักษณ์ ไตรสุรัตน์ มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ประจำปี 2546
เพลงนี้ถูกนำมาทำใหม่ในเวอร์ชันภาษาลาว โดยกลุ่มดนตรีสัญชาติลาวที่มีสมาชิก 6 คนที่ชื่อวง เซลล์ โดยใช้ชื่อเพลงว่า "สาวครูเอ้ย" ซึ่งบรรจุอยู่ในอัลบั้ม "แซว" และ "Sanamluang Connects"
ไฮเดิร์น
ไฮเดิร์น  เป็นตัวละครจากเกมเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส โดยปกติจะอยู่ในสังกัดทีมอิคาริ โดยมี คลาร์ค และราล์ฟ เป็นสมาชิกในทีม นอกจากนี้ ไฮเดิร์นยังมีบุตรสาวบุญธรรมชื่อ เลโอนา ซึ่งเข้ามีบทบาทของเกมในภายหลัง
แปดปีก่อนการแข่งขันเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส '94 จะเริ่มขึ้น ไฮเดิร์นในวัย 34 ปีเพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากความดีความชอบด้านการใช้ศิลปะการต่อสู้และทางกลยุทธ์ โดยการจัดงานครั้งนี้จัดขึ้นที่ฐานในประเทศบราซิล ที่มีภรรยาและบุตรสาวเข้าร่วมในพิธีครั้งนี้ด้วย ต่อมา โอเมกา รูกัลสามารถจับตำแหน่งของไฮเดิร์น รูกัลได้ทำการถล่มฐานรวมทั้งสังหารหน่วยบริการลับไปห้าสิบรายที่เข้าขัดขวาง ในขณะที่ไฮเดิร์นรีบกลับจากการปฏิบัติหน้าที่ รูกัลก็เสียดวงตาข้างขวา เขาจึงคิดว่าจะทำการสังหารภรรยาและเด็กแทน ด้วยศักดิ์ศรีของไฮเดิร์น เขาจึงพัฒนารูปแบบการต่อสู้ของตนเอง รวมไปจนถึงระดมทหารรับจ้างซึ่งมีชื่อว่าอิคาริ วอริเออร์ส ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไฮเดิร์นได้ตามล่ารูกัลเพื่อล้างแค้นให้กับคนรักที่เสียชีวิตไป
ก่อนการแข่งขันเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส เขาได้พบกับเลโอนาซึ่งเป็นเด็กหญิงผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายของหมู่บ้านที่ถูกทำลาย ไฮเดิร์นรับเธอมาอยู่ในอุปการะ แรกเริ่มเดิมทีเขาห้ามเธอในการฝึกฝนอบรมวิชาใด ๆ เนื่องจากเข้าใจว่าเธอชอบในเรื่องของความอ่อนโยน จึงปฏิเสธที่จะมอบตำแหน่งใด ๆ แก่เธอ เพราะต้องการปกป้องเธอไม่ให้ได้รับอันตรายจากสนามรบ
ท่าไม้ตายของไฮเดิร์น ได้แก่ สแลชชิงแฮนด์, คัทติงออรา, คัทติงโปรเจกต์ไทล์ และแอบซอร์บไลฟ์ ส่วนงานอดิเรกของเขา คือการสะสมโครงเหล็ก และตกปลา
"ไฮเดิร์น" เป็นตัวละครที่ปรากฏตัวครั้งแรกในเกม อิคาริ วอริเออร์ส  ซึ่งเป็นเกมตู้ ให้บริการช่วงปี ค.ศ. 1986 โดยบริษัท SNK
อาสนวิหารเวียน
อาสนวิหารเวียน  หรือชื่อทางการคือ อาสนวิหารนักบุญมอริซแห่งเวียน  ปัจจุบันเป็นโบสถ์โรมันคาทอลิก ในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหาร ที่ตั้งอยู่ที่เมืองเวียน ในจังหวัดอีแซร์ ประเทศฝรั่งเศส อาสนวิหารเวียนเป็นอาสนวิหารที่อุทิศแด่นักบุญมอริซ
เดิมอาสนวิหารเป็นที่ทำการของบิชอปของมุขมณฑลเวียน และต่อมาของอัครมุขมณฑลเวียน และภายหลังถูกยุบไปตามข้อตกลง ค.ศ. 1801 ระหว่างจักรพรรดินโปเลียนกับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 โดยไปเพิ่มตำแหน่งของบิชอปแห่งลียงให้เป็นบิชอปแห่งลียง-เวียน (ค.ศ. 1822–2006) และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 ก็ย้ายไปขึ้นกับบิชอปแห่งเกรอนอบล์ ผู้กลายเป็นบิชอปแห่งเกรอนอบล์-เวียน
อาสนวิหารเป็นแบบสถาปัตยกรรมกอทิกที่สร้างต่อเนื่องกันมาเป็นเวลานานตั้งแต่ ค.ศ. 1052 มาจนกระทั่งถึง ค.ศ. 1533 อาสนวิหารมีลักษณะเป็นบาซิลิกาที่มีทางเดินสามทางและไม่มีมุขหรือแขนกางเขน ตัวอาสนวิหารยาว 315 ฟุต กว้าง 118 ฟุต และสูง 89 ฟุต สิ่งที่เด่นที่สุดคือด้านหน้าที่สูงเด่นขึ้นมาอย่างสง่างามเหนือแม่น้ำโรน แต่ประติมากรรมที่ตกแต่งด้านหน้าได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการทำลายโดยชาวโปรเตสแตนต์ในปี ค.ศ. 1562 ในช่วงสงครามศาสนาของฝรั่งเศส
อาสนวิหารเวียนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1840
Vienne Cathedral
มหาวิหารเวียนน์
จุฑาภัทร เหล่าธรรมทัศน์ เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2535 เป็นนักร้องชาวไทย
จุฑาภัทรศึกษาที่โรงเรียนฮาร์โรว์อินเตอร์เนชันนอลสคูล ต่อมาได้เล่นละครเวทีเรื่อง "บัลลังก์เมฆ" ของถกลเกียรติ วีรวรรณ ซึ่งก็ได้ชักชวนให้ออกอัลบั้มเพลง ได้ไปทดสอบที่บริษัท อาราทิสต์แล้วผ่าน จึงได้ออกอัลบั้ม มีผลงานอัลบั้มแรกชุด "พลับ" (พ.ศ. 2545) มีเพลงดังอย่าง "คุณครูครับ" นอกจากนั้นในอัลบั้มนี้ยังมีเพลงฮิตในอดีตที่นำมาทำใหม่ โดยปรับเนื้อร้อง ดนตรีให้เหมาะกับเด็กและทำให้สนุกสนาน มีสีสัน อย่างเช่น "ใครใครก็ไม่รักผม" "ก็เลยเล่าสู่กันฟัง" "เหนื่อยไหมคนดี" "คนไม่สำคัญ" "คุณครูครับ" "ลูกชิ้นของฉัน" "สงสัยจัง"
พอเสร็จจากอัลบั้มชุดแรก เขาก็ได้ไปเล่นละครเรื่อง "หน้าต่างสีชมพู-ประตูสีฟ้า" และทำผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 มีชื่ออัลบั้มว่า "จุฑาภัทร ภาค 2" (พ.ศ. 2546) โดยมีแขกรับเชิญในอัลบั้มอย่าง ไวพจน์ เพชรสุพรรณ มาร่วมร้องในเพลง "แหล่กล่อมหลาน", จิระศักดิ์ ปิ่นสุวรรณ มาช่วยร้องในเพลง "Teddy Bear" ,สีหนุ่ม เชิญยิ้ม มาร้องในเพลง ลาวดวงเดือน, พี สะเดิด ในเพลง เด๊อน้องเด้อ และจิระศักดิ์ ปานพุ่ม ในเพลง แมงมุมลาย - Oh Yeah!
นอกจากนั้นยังได้รับเป็นพรีเซนเตอร์ให้นมพร่องมันเนย ตราซูเปอร์จิ๋ว รวมถึง โฆษณาโอวัลติน