pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จุดผ่านแดนถาวรบ้านคลองลึก มีจุดเริ่มต้นมาจากการเสียเมืองเสียมราฐ เมืองพระตะบอง และเมืองศรีโสภณ คืนให้กับประเทศฝรั่งเศษในปี พ.ศ. 2449 ทางการไทยจึงได้ตั้งด่านเก็บภาษีอรัญประเทศขึ้น เพื่อจัดเก็บภาษีต่าง ๆ ในการเข้าออกของสินค้าต่าง ๆ ในจุดผ่านแดนดังกล่าว สังกัดกรมสรรพากรนอก กระทรวงมหาดไทย
จากนั้นในปี พ.ศ. 2474เมื่อเปลี่ยนโครงสร้างของหน่วยงานด้านการจัดเก็บภาษีใหม่จึงได้โอนมาขึ้นกับกรมศุลกากร สังกัดในด่านพรมแดนของท่ากรุงเทพตามกฎเสนาบดี ในกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ มีที่ตั้งอยู่หลังสถานีรถไฟอรัญประเทศ เพื่อจัดเก็บภาษีจากสินค้าที่มาพร้อมกับการขนส่งทางรถไฟจากกัมพูชาในขณะนั้น ซึ่งอยู่ห่างจากเขตแดนไทย - กัมพูชาประมาณ 6 กิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2528 ด่านศุลกากรอรัญประเทศจึงได้ย้ายที่ทำการมาอยู่บริเวณบ้านคลองลึก ถนนสุวรรณศร ตำบลอรัญประเทศ อำเภออรัญประเทศ โดยห่างจากเขตแดนประมาณ 1 กิโลเมตร
ในช่วงปี พ.ศ. 2518 ประเทศไทยได้ประกาศปิดแนวชายแดน เนื่องจากปัญหาภายในของประเทศกัมพูชาคือสงครามกลางเมืองจนกระทั่งเกิดสงครามกัมพูชา–เวียดนามขึ้นมา แต่ถึงแม้ทางรัฐบาลจะประกาศปิดพรมแดน แต่ก็ยังมีประชาชนกัมพูชาลี้ภัยข้ามมายังฝั่งไทยอยู่ตลอด และยังคงมีการลักลอบค้าขายกันระหว่างประชาชนทั้งสองประเทศ จนกระทั่งเกิดตลาดมืดขึ้นมาในช่วงปี พ.ศ. 2522 - 2524 ซึ่งมีเงินหมุนเวียนมากกว่า 200 ล้านบาทในขณะนั้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 จังหวัดปราจีนบุรี (จังหวัดสระแก้วยังไม่แยกตัวในขณะนั้น) และกองกำลังบูรพาจึงได้ประชุมร่วมกันและมีความเห็นร่วมกันที่จะตั้งจุดผ่อนปรนขึ้น โดยแรกกองกำลังบูรพาได้เสนอให้เปิดจุดผ่อนปรนการค้าขึ้นบริเวณบ้านหนองเสม็ด อำเภอตาพระยา เนื่องจากในพื้นที่ตรงข้ามอยู่ภายใต้การควบคุมของกองกำลังกัมพูชาที่รักชาติ ง่ายต่อการรักษาความปลอดภัยในจุดผ่อนปรนดังกล่าว ซึ่งในขณะเดียวกันนั้นได้ผ่อนผันให้ทำการค้าขายได้บริเวณบ้านโนนหมากมุ่น อำเภอตาพระยา บ้านโคกสะแบง อำเภออรัญประเทศ และบ้านเขาดิน อำเภอคลองหาด ซึ่งพื้นที่ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือบริเวณบ้านโคกสะแบง มีการแลกเปลี่ยนสินค้าทางการเกษตรกับสินค้าอุปโภคบริโภคที่จำเป็น โดยมีประชาชนข้ามแดนไปซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้าฝั่งกัมพูชาวันละประมาณ 4,000-5,000 คนต่อวัน ซึ่งเป็นปริมาณที่มากเกินความควบคุมของกองกำลังบูรพา จึงได้เสนอให้มีการประชุมร่วมกับจังหวัดอีกครั้งในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2533 เพื่อเสนอให้เปิดจุดผ่อนปรนการค้าในบริเวณบ้านหนองเสม็ด อำเภอตาพระยา พร้อมด้วยบริเวณบ้านคลองลึก อำเภออรัญประเทศอีกแห่ง และผ่อนผันให้ค้าขายที่บ้านโคกสะแบงได้จนถึงสิ้นปี พ.ศ. 2533 เท่านั้น โดยจังหวัดปราจีนบุรีได้เสนอการขอเปิดจุดผ่อนปรนดังกล่าวไปยังกระทรวงมหาดไทย และสภาความมั่นคงแห่งชาติเพื่อพิจารณาความเป็นไปได้ในการดำเนินการ และได้รับการตอบกลับมาว่าสามารถเปิดจุดผ่อนปรนการค้าได้เพียงแค่ที่บ้านคลองลึก อำเภออรัญประเทศ เนื่องจากปัญหาด้านงบประมาณและความพร้อมของพื้นที่บ้านคลองลึกที่มีความเหมาะสมมากกว่า
จากนั้นเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2534 ได้มีการจัดการประชุมร่วมกันระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลกัมพูชา โดยผู้บัญชาการกองกำลังบูรพา และผู้ว่าราชการจังหวัดบันเตียเมียนเจย (บันทายมีชัย) ได้ข้อสรุปว่าจะเปิดตลาดการค้าขึ้นบริเวณสถานีรถไฟปอยเปตซึ่งห่างจากพรมแดนไทยประมาณ 500 เมตร โดยยังไม่กำหนดจุดแน่นอน และได้ประชุมร่วมกันอีกครั้งในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2534 พร้อมทั้งกำหนดจุดที่จะเปิดพื้นที่การค้า ในฝั่งกัมพูชาคือบริเวณสถานีรถไฟปอยเปต และในฝั่งไทยบริเวณโรงเกลือเก่าซึ่งอยู่ทิศเหนือของทางรถไฟ หมู่ที่ 7 ตำบลบ้านไร่ ติดกับพื้นที่บ้านคลองลึก ในเขตของเทศบาลอรัญประเทศ โดยฝ่ายไทยและกัมพูชาได้เปิดจุดผ่อนปรนการค้าร่วมกันเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2534 เป็นที่รู้จักกันในชื่อตลาดโรงเกลือมาจนถึงปัจจุบัน
หลังจากเปิดจุดผ่อนปรนการค้าบ้านคลองลึกแล้ว ได้มีการค้าขายระหว่างประชาชนทั้งสองประเทศมากยิ่งขึ้น ซึ่งในขณะนั้นยังมีข้อจำกัดอยู่อีกหลายข้อ อาทิ ยังมีการกำหนดประเภทสินค้าที่สามารถซื้อขายกัน ยังมีระยะเวลาปิดเปิดจุดผ่านแดนซึ่งต้องพิจารณาตามสถานการณ์ต่าง ๆ ทำให้มีการพิจารณาเพื่อยกระดับขึ้นเป็นจุดผ่านแดนถาวร จึงได้มีการขอความเห็นชอบจากรัฐบาลทั้ง 2 ประเทศในขณะนั้น ซึ่งฝั่งไทยได้ลงนามโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในประกาศกระทรวงมหาดไทยตามมติคณะรัฐมนตรีที่เห็นชอบ โดยมีผลอย่างเป็นทางการตามที่ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2540
จุดผ่านแดนถาวรบ้านคลองลึก เปิดทำการตั้งแต่เวลา 06.00 - 22.00 น. สำหรับผู้ที่ต้องการจะเดินทางผ่านแดนนั้นจะต้องมีเอกสารประจำตัว อย่างใดอย่างหนึ่ง คือหนังสือเดินทาง (Passport) หรือบัตรผ่านแดน (Border Pass)
จุดผ่านแดนถาวรบ้านคลองลึก มีตลาดการค้าชายแดนที่ถูกเรียกว่า ตลาดโรงเกลือ ซึ่งมาจากสถานที่ตั้งของตลาดเคยเป็นโรงเกลือเก่า ซึ่งเป็นตลาดการค้าชายแดนในภาคตะวันออกของประเทศไทยที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ที่เต็มไปด้วยสินค้าชนิดต่าง ๆ จำหน่ายทั้งขายปลีก และขายส่ง รวมถึงสินค้ามือสองต่าง ๆ โดยภายในตลาดโรงเกลือนั้น มีตลาดย่อยภายในจำนวน 5 ตลาด ได้แก่
ตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดสระแก้ว เป็นผู้ดูแลรับผิดชอบจุดผ่านแดนถาวรบ้านคลองลึก
จุดผ่านแดนถาวรบ้านคลองลึก สามารถเดินทางมาได้ทั้งด้วยรถยนต์ส่วนบุคคล และระบบขนส่งสาธารณะ เพื่อเยี่ยมชมตลาดการค้าชายแดน และข้ามไปยังฝั่งกัมพูชา โดยก่อนหน้านี้จุดผ่านแดนถาวรบ้านคลองลึกเป็นเส้นทางหลักในการข้ามไปยังประเทศกัมพูชา ทำให้ในบางช่วงเวลาเกิดการจราจรที่ติดขัด ทำให้ทางการไทยและกัมพูชาหารือกันเพื่แก้ไขปัญหาดังกล่าว จึงได้ยกระดับจุดผ่อนปรนการค้าบ้านเขาดินขึ้นเป็นจุดผ่านแดนถาวรบ้านเขาดิน เพื่อบรรเทาความหนาแน่นของจุดผ่านแดนถาวรบ้านคลองลึก
จากจังหวัดสระแก้ว เดินทางตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 (ถนนสุวรรณศร) ไปทางทิศตะวันออก มุ่งหน้าอำเภออรัญประเทศ เส้นทางจะสิ้นสุดบริเวณจุดผ่านแดนถาวรบ้านคลองลึก
สามารถนั่งรถไฟจากสถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง) ตามทางรถไฟสายตะวันออก มาที่สถานีด่านพรมแดนบ้านคลองลึก มีการเดินขบวนรถทุกวัน โดยขบวนรถดังนี้
โดยในอนาคตมีแผนที่จะกลับมาเดินรถเข้าไปในประเทศกัมพูชาอีกครั้ง ทั้งการบูรณะสะพานคลองลึกข้ามคลองพรมโหดที่เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศไทยและกัมพูชาโดยฝ่ายไทย และการเตรียมความพร้อมเส้นทางเพื่อเชื่อมต่อและเดินรถ เหลือเพียงความพร้อมของกัมพูชาในการเริ่มเดินรถเท่านั้น
กรมศุลกากรได้ดำเนินการก่อสร้างด่านศุลกากรอรัญประเทศแห่งใหม่ บริเวณบ้านป่าไร่ หมู่ที่ 8ตำบลป่าไร่ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว บนพื้นที่ราชพัสดุที่ได้รับมอบจากกรมธนารักษ์ เนื้อที่ 525 ไร่ 3 งาน อยู่ห่างจากจุดผ่านแดนถาวรบ้านคลองลึกประมาณ 10 กิโลเมตร โดยวางศิลาฤกษ์อาคารด่านศุลกากรไปเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2560 โดยคาดว่าจะก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์พร้อมใช้งานในปี พ.ศ. 2562
สำหรับการพัฒนาดังกล่าวเพื่อรองรับการท่องเที่ยวที่เพิ่มมากขึ้น และรองรับการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศที่สูงขึ้นเช่นกัน โดยมีพื้นที่ของด่านศุลกากรสำหรับตรวจสินค้า และอาคารตรวจผู้โดยสารอยู่ในอาณาเขตเดียวกัน เพื่อความสะดวกรวดเร็วและรัดกุมในการควบคุมดูแลการเดินทางระหว่างประเทศ ซึ่งบริเวณดังกล่าวเชื่อมต่อกับเมืองโอเนียง รองรับการพัฒนาเขตเศรษฐกิจพิเศษสระแก้ว ปอยเปต - โอเนียง แม้ว่าพื้นที่ดังกล่าวจะยังเป็นพื้นที่ทับซ้อนก็ตาม
ปัจจุบันยังไม่มีการเชื่อมต่อเส้นทางและการเปิดใช้งานแต่อย่างใด มีเพียงแนวคิดการใช้งานพื้นที่ชั่วคราวเพื่อใช้เป็นสถานที่กักตัวแรงงานจากประเทศกัมพูชาในการกักตัวเพื่อสังเกตอาการในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในปี พ.ศ. 2563
มิสแกรนด์เม็กซิโก
มิสแกรนด์เม็กซิโก  จัดขึ้นภายใต้องค์กรมิสแกรนด์เปรู เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของเม็กซิโก เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดในหลายๆเวที ซึ่งหนึ่งในนั้นคือมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2014
มิสแกรนด์ฟิลิปปินส์
มิสแกรนด์ฟิลิปปินส์  จัดขึ้นภายใต้องค์กรมิสแกรนด์เปรู เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของฟิลิปปินส์ เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดในหลายๆเวที ซึ่งหนึ่งในนั้นคือมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2014
เดอะสไปรัล (นครนิวยอร์ก)
เดอะสไปรัล  หรือ 66 ฮัดสันบูเลอวาร์ด  เป็นตึกระฟ้าความสูง 66 ชั้น ในย่านฮัดสันยาร์ด แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก โครงการเริ่มต้นในปี 2016 โดยผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ทิชแมน สเปเยอร์ เป็นตึกระฟ้าความสูง มีพื้นที่ใช้สอย และ 66 ชั้น อาคารออกแบบโดยปียาเกอ อิงเงิลส์ กรูป ผู้ออกแบบเวสต์ 57 ที่ตั้งอยู่ใกล้กัน
คอนเซปต์อาคารเริ่มมีในปี 2014 ในชื่อ ฮัดสันสปายร์  และมีแผนจะสร้างความสูงอาคาร และความสูงถึงยอด ซึ่งจะเป็น "อาคารที่สูงที่สุดในโลกตะวันตก" ในปี 2016 ได้มีการปล่อยภาพเร็นเดอร์ใหม่ แสดงอาคารความสูง พร้อม "ระเบียงภูมิทัศน์และสวนลอยฟ้าที่ลดหลั่นเป็นขั้นบันได" ในวันที่ 27 สิงหาคม 2017 บริษัทยาไฟเซอร์ประกาศแผนจะย้ายสำนักงานใหญ่โลกของบริษัทมาอยู่ในอาคารระหว่างชั้น 7 จนถึง 21 และได้ลงนามในสัญญาเช่า 20 ปีในเดือนเมษายน 2018 ในเวลาไล่เลี่ยกัน แบล็กสโตนยังจัดสรรเงินกู้ก่อสร้างจำนวน 1.8 พันล้านดอลลาร์ ถือเป็นเงินกู้ก้อนใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์การก่อสร้างของนิวยอร์ก อาคารเริ่มท็อปเอาต์ในเดือนมกราคม 2021
ผู้เช่า.
ขัอมูลจากปี 2019 อาคารปล่อยเช่าไปแล้ว 34.7% โดยมีผู้เช่าเช่น:
เอกสารตำรวจซินเจียง
เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 สมาคมระหว่างประเทศของบริษัทสื่อ 14 แห่ง
ได้เผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับการรั่วไหลของข้อมูลใหม่ซึ่งมีขนาดมากกว่าสิบกิกะไบต์ ที่เรียกว่า เอกสารตำรวจซินเจียง ซึ่งรั่วไหลไปยังอาดรีอาน เซ็นทซ์ นักมานุษยวิทยาชาวเยอรมัน จากแหล่งที่ไม่ระบุชื่อ
ตามรายงานของเซ็นทซ์ ไฟล์ดังกล่าวถูกเปิดเผยผ่าน "การโจมตีโดยตรงบนคอมพิวเตอร์ทั้งของตำรวจและภายในค่ายกักกัน" และจากระบบคอมพิวเตอร์ของสำนักงานรักษาความปลอดภัยสาธารณะในอีหลีและคัชการ์ในซินเจียง แฟ้มข้อมูลของตำรวจซินเจียงเป็นข้อมูลรั่วไหลที่มีการเผยแพร่อย่างครอบคลุมที่สุดในกลุ่มค่ายปรับทัศนคติซินเจียงจนถึงปัจจุบัน
ตามรายงานของสื่อ ข้อมูลของรัฐบาลจีนเหล่านี้ ซึ่งจัดเป็นเอกสาร "ลับ" หรือ "ภายใน" รวมถึงเอกสารที่วิเคราะห์แล้ว รูปภาพ สำเนาสุนทรพจน์ของเจ้าหน้าที่ระดับสูงของพรรค คำสั่งอย่างเป็นทางการ และเอกสารการฝึกอบรม แสดงให้เห็นถึงขอบเขตของการคุกคามและกักขังมวลชนในซินเจียงในปี ค.ศ. 2018 ซึ่งขัดแย้งกับเอกสารอย่างเป็นทางการของจีนที่ว่าสถานที่กักกันจำนวนมากเป็น "ศูนย์ฝึกอบรมอาชีพ" โดยสมัครใจ อันมีภารกิจต่อสู้กับความยากจนและต่อต้านแนวคิดสุดโต่ง ข้อมูลได้รับการประเมินครั้งแรกในช่วงหลายสัปดาห์โดยการวิจัยร่วมกันโดยสมาคมสื่อและตรวจสอบความถูกต้องบางส่วน ตามเอกสารดังกล่าว หัวหน้าพรรคคอมมิวนิสต์จีนสาขาซินเจียงในขณะนั้น ได้ออกคำสั่งสังหารนักโทษที่มีความพยายามหลบหนีในปี ค.ศ. 2018
เอกสารตำรวจซินเจียงถูกตีพิมพ์ในเวลาเดียวกับที่มิเชล บาเชเล กรรมาธิการสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ เริ่มเยือนจีนเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ซึ่งรวมถึงการสำรวจสถานการณ์ของชาวอุยกูร์ในซินเจียงด้วย
เทสลา (ประเทศไทย)
บริษัท เทสลา (ประเทศไทย) จำกัด เป็นบริษัทในเครือเทสลา จดทะเบียนในประเทศไทยเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 เมื่อแรกก่อตั้งมีทุนจดทะเบียน 3 ล้านบาท ต่อมาได้เพิ่มเป็น 253 ล้านบาท มีวัตถุประสงค์เพื่อประกอบกิจการนำเข้าและขายรถยนต์ไฟฟ้า ระบบเก็บพลังงานแบบติดตั้งและอุปกรณ์ที่ใช้กับระบบเก็บพลังงานแบบติดตั้ง ระบบผลิตพลังงานและอุปกรณ์ที่ใช้กับระบบพลังงาน
การเข้ามาของเทสลาในประเทศไทยอย่างเป็นทางการนั้นได้รับการคาดหมายว่าจะทำให้ราคารถเทสลาในประเทศไทยถูกลงกว่าเดิม 7-8 แสนบาท และความเคลื่อนไหวของเทสลาช่วยกระตุ้นตลาดรถยนต์ไฟฟ้า การเปิดตัวของเทสลาในไทยยังส่งผลกระทบถึงค่ายรถยนต์จากญี่ปุ่นและจีน ปัจจุบันเทสลากำลังเจรจากับการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เพื่อการหาแนวทางในการติดตั้งสถานีชาร์จ ในพื้นที่ห้างสรรพสินค้า และพื้นที่สาธารณะ ในส่วนรุ่นรถยนต์ที่จะจำหน่ายประเทศไทยเป็นรุ่นแรก คาดว่าน่าจะใช้รูปแบบเดียวกับฮ่องกง สิงคโปร์ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ เนื่องจากใช้พวงมาลัยขวาเหมือนกับประเทศไทย ซึ่งรุ่นที่คาดว่าจะจำหน่ายก่อนนั้นคือ Tesla Model 3 ในรุ่นย่อยคาดว่าจะเป็น Standard Range Long Range และ Performance ในรุ่น Tesla Model 3 คาดว่าจะมีราคาเปิดตัว 1.7-2.2 ล้านบาท (รวมภาษี)
เทสลาประเทศไทยได้จัดงานเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ณ แฟชั่นฮอลล์ สยามพารากอน โดยกำหนดเปิดโชว์รูมสาขาเรือธงที่เอ็มสเฟียร์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566
สิทธิในอาหาร
สิทธิในอาหาร  คือ สิทธิมนุษยชนที่คุ้มครองสิทธิของผู้คนในการรับประทานอาหารของตนเองอย่างมีศักดิ์ศรี หมายความว่ามีอาหารเพียงพอ ผู้คนมีช่องทางในการเข้าถึง และเพียงพอต่อความต้องการด้านอาหารของแต่ละบุคคล สิทธิในการรับประทานอาหารจะปกป้องสิทธิของมนุษย์ทุกคนที่จะเป็นอิสระจาก ความหิว ความไม่มั่นคงทางอาหาร และภาวะทุพโภชนาการ สิทธิในการรับประทานอาหารไม่ได้หมายความว่ารัฐบาลมีหน้าที่ต้องแจกอาหารฟรีให้กับทุกคนที่ต้องการหรือมีสิทธิได้รับอาหาร อย่างไรก็ตาม หากผู้คนถูกกีดกันไม่ให้เข้าถึงอาหารด้วยเหตุผลที่อยู่เหนือการควบคุม ตัวอย่างเช่น เนื่องจากพวกเขาถูกกักขังในยามสงคราม หรือหลังภัยธรรมชาติ สิทธิจึงกำหนดให้รัฐบาลต้องจัดหาอาหารโดยตรง
สิทธิในอาหารมาจากกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ซึ่งมี 170 รัฐภาคี ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2020 ค่อย ๆ ตระหนักถึงสิทธิที่จะได้รับอาหารที่เพียงพอทั้งในระดับประเทศและระดับสากล สิทธิในอาหารสามารถใช้ได้ในทั้งหมด 106 ประเทศ ทั้งผ่านการกำหนดตามรัฐธรรมนูญในรูปแบบต่าง ๆ หรือผ่านการบังคับใช้โดยตรงโดยกฎหมายของสนธิสัญญาระหว่างประเทศต่าง ๆ ที่สิทธิในอาหารได้รับการคุ้มครอง
ในการประชุมสุดยอดอาหารโลกในปี ค.ศ. 1996 รัฐบาลได้ยืนยันสิทธิในอาหารและมุ่งมั่นที่จะลดจำนวนผู้หิวโหยและการขาดสารอาหารลงครึ่งหนึ่งจาก 840 ล้านคนเป็น 420 ล้านคนภายในปี ค.ศ. 2015 อย่างไรก็ตาม จำนวนดังกล่าวได้เพิ่มขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งทำสถิติน่าอับอายในปี ค.ศ. 2009 ผู้คนกว่า 1 พันล้านคนทั่วโลกขาดสารอาหาร นอกจากนี้ จำนวนผู้ที่ทุกข์ทรมานจากความหิวที่ซ่อนอยู่ – การขาดสารอาหารรองที่อาจก่อให้เกิดการเจริญเติบโตทางร่างกายและสติปัญญาที่แคระแกรนในเด็ก – มีจำนวนมากกว่า 2 พันล้านคนทั่วโลก
แม้ว่าภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศจำเป็นต้องเคารพ ปกป้อง และปฏิบัติตามสิทธิในอาหาร แต่ปัญหาในทางปฏิบัติในการบรรลุสิทธิมนุษยชนนี้แสดงให้เห็นได้จากความไม่มั่นคงด้านอาหารที่มีอยู่ทั่วโลก และการดำเนินคดีต่อเนื่องในประเทศต่าง ๆ เช่น อินเดีย ในทวีปที่มีปัญหาด้านอาหารมากที่สุด ได้แก่ แอฟริกา เอเชีย และอเมริกาใต้ ไม่เพียงแต่จะขาดแคลนอาหารและขาดโครงสร้างพื้นฐานเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการแจกจ่ายที่ไม่เหมาะสมและการเข้าถึงอาหารไม่เพียงพอ
การวัดสิทธิในอาหารของประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก จะพิจารณาจากระดับรายได้ของพวกเขา
กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ได้รับรู้ถึง "สิทธิในมาตรฐานการครองชีพที่เพียงพอ รวมทั้งอาหารที่เพียงพอ ตลอดจน "สิทธิขั้นพื้นฐานที่จะปราศจากความหิวโหย" ความสัมพันธ์ระหว่างแนวคิดทั้งสองมีความแตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น "เสรีภาพจากความหิวโหย" (ซึ่งความคิดเห็นทั่วไปที่ 12 กำหนดว่าเร่งด่วนและทันที)) อาจวัดได้จากจำนวนผู้ที่ทุกข์ทรมานจากภาวะทุพโภชนาการและการตายจากภาวะอดอยากอย่างรุนแรงที่สุด ขณะที่ "สิทธิที่จะได้รับอาหารที่เพียงพอ" เป็นมาตรฐานที่สูงกว่ามาก ซึ่งรวมถึงการขาดสารอาหาร คุณภาพที่เกี่ยวข้องกับอาหารอย่างครบถ้วน ซึ่งรวมถึงความปลอดภัย ความหลากหลาย และศักดิ์ศรี โดยสรุปองค์ประกอบทั้งหมดที่จำเป็นต่อขีวิตเพื่อให้มีความกระตือรือร้นและมีสุขภาพดี
จากคำจำกัดความข้างต้นผู้รายงานพิเศษว่าด้วยสิทธิในอาหาร ในปี ค.ศ. 2002 ได้ให้คำจำกัดความไว้ดังนี้:
ขอบเขต.
Jean Ziegler อดีตผู้รายงานพิเศษด้านสิทธิในอาหารได้กำหนดขอบเขตของสิทธิไว้สามประการ ได้แก่
มาตรฐานอาหารที่ตกลงกันไว้.
ประชาคมระหว่างประเทศยังระบุมาตรฐานว่าด้วยเรื่องสิทธิในอาหารที่ตกลงกันโดยทั่วไป เช่น ในการประชุมอาหารโลก และกิจการระหว่างประเทศว่าด้วยความมั่นคงด้านอาหารโลก ในปี ค.ศ. 1974 กฎเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำสำหรับการปฏิบัติต่อผู้ต้องขัง ในปี ค.ศ. 1977 ปฏิญญาว่าด้วยสิทธิในการพัฒนา ในปี ค.ศ. 1986 ปณิธานของคณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ ในปี ค.ศ. 1987/90 ปฏิญญาริโอว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา ในปี ค.ศ. 1992 และปฏิญญาอิสตันบูลว่าด้วยการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ในปี ค.ศ. 1996
สิทธิในเชิงบวกและเชิงลบ.
สิทธิในอาหารสามารถแบ่งออกได้เป็น สิทธิเชิงลบในการได้มาซึ่งอาหารด้วยการกระทำของตนเอง และสิทธิเชิงบวกที่จะได้รับอาหารหากไม่สามารถเข้าถึงได้ สิทธิในอาหารเชิงลบได้รับการยอมรับตั้งแต่ในปี ค.ศ. 1215 ซึ่งมหากฎบัตรของอังกฤษระบุว่า: "ไม่มีใครจะถูกปรับเท่าที่พวกเขาถูกลิดรอนค่าครองชีพ"
พัฒนาการระหว่างประเทศตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941 เป็นต้นไป.
สิทธิในอาหารได้รับการคุ้มครองภายใต้ สิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ และกฎหมายมนุษยธรรม
สิทธิในอาหารเป็นที่ยอมรับในปี 1948 ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (มาตรา 25) เป็นส่วนหนึ่งของสิทธิที่จะมีมาตรฐานการครองชีพที่เพียงพอและได้รับการประดิษฐานอยู่ในกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม ในปี 1966 พิธีสารเลือกรับของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ในปี 2009 ทำให้สิทธิในอาหารมีความชอบธรรมในระดับสากล ในปี 2012 มีการนำอนุสัญญาความช่วยเหลือด้านอาหารมาใช้ทำให้เป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยความช่วยเหลือด้านอาหารมีผลผูกพันทางกฎหมายฉบับแรก
ตราสารระหว่างประเทศ.
สิทธิในอาหารยังได้รับการยอมรับในตราสารระหว่างประเทศที่เฉพาะเจาะจงมากมาย เช่น อนุสัญญาการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ค.ศ. 1948 (มาตรา 2) อนุสัญญาว่าด้วยสถานภาพผู้ลี้ภัย ค.ศ. 1951 (มาตรา 20 และ 23) อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ค.ศ. 1989 ( บทความ 24(2)(c) และ 27(3)), อนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีทุกรูปแบบ ค.ศ. 1979 (มาตรา 12(2)) หรืออนุสัญญาว่าด้วยสิทธิของคนพิการ ค.ศ. 2007 (มาตรา 25) (ฉ) และ 28(1))
ตราสารระดับภูมิภาค.
นอกจากนี้ สิทธิในอาหารยังได้รับการยอมรับในตราสารระหว่างภูมิภาค เข่น
นอกจากนี้ยังมีตราสารดังกล่าวในรัฐธรรมนูญระดับชาติหลายแห่ง
ตราสารที่ไม่ผูกพันตามกฎหมาย.
มีตราสารสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศที่ไม่ผูกพันทางกฎหมายหลายฉบับที่เกี่ยวข้องกับสิทธิในอาหาร ซึ่งรวมถึงข้อเสนอแนะ แนวทาง มติ หรือประกาศ โดยที่มีรายละเอียดมากที่สุดคือหลักเกณฑ์ด้านสิทธิในอาหารในปี 2004 โดยเป็นเครื่องมือที่นำไปปฏิบัติได้จริงเพื่อช่วยให้ได้รับอาหารเพียงพอ หลักเกณฑ์ด้านสิทธิในอาหารไม่ได้มีผลผูกพันทางกฎหมาย เป็นขอแนะนำที่รัฐเลือกได้ว่าจะปฏิบัติตามภาระผูกพันอย่างไรภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศทั้งมาตรา 11 ของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม หรือข้อสุดท้ายของคำนำของรัฐธรรมนูญขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ ปี 1945 ระบุว่า:
ประเทศที่ยอมรับรัฐธรรมนูญนี้มุ่งมั่นที่จะส่งเสริมสวัสดิการร่วมกันโดยการดำเนินการแยกต่างหากและเป็นกลุ่มในส่วนของพวกเขาเพื่อจุดประสงค์ของ: การเพิ่มระดับโภชนาการและมาตรฐานการครองชีพ ... และทำให้ ... สร้างความมั่นใจว่าเสรีภาพของมนุษยชาติจากความหิวโหย
เอกสารอื่น ๆ.
ในปี 1993 สนธิสัญญาความมั่นคงด้านอาหารระหว่างประเทศได้รับการพัฒนาในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
ภาระผูกพันของรัฐ.
ภาระผูกพันของรัฐที่เกี่ยวข้องกับสิทธิในอาหารนั้นเป็นที่ยอมรับภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศ โดยการลงนามใน กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม (ICESCR) รัฐตกลงที่จะดำเนินการตามขั้นตอนต่างๆ ให้เกิดประโยชน์สูงสุดจากทรัพยากรที่มีอยู่ของตน เพื่อให้บรรลุถึงการบรรลุถึงสิทธิที่จะได้รับอาหารอย่างเพียงพออย่างเป็นลำดับขั้น พวกเขายังรับทราบถึงบทบาทสำคัญของความร่วมมือและความช่วยเหลือระหว่างประเทศในบริบทนี้ ภาระหน้าที่นี้ได้รับการยืนยันอีกครั้งโดยคณะกรรมการสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม ผู้ลงนามในหลักเกณฑ์ด้านสิทธิในอาหาร ยังมุ่งมั่นที่จะดำเนินการตามสิทธิ์ในอาหารในระดับชาติ
สิ่งเหล่านี้ได้รับการรับรองจากรัฐอีกครั้งเมื่อสภาองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ รับรองแนวทางด้านสิทธิในอาหาร
รัฐภาคีแห่งกติกานี้... จะต้องดำเนินมาตรการด้วยตนเองและโดยผ่านความร่วมมือระหว่างประเทศ รวมถึงแผนงานเฉพาะซึ่งจำเป็น:
(a) เพื่อปรับปรุงวิธีการผลิต การเก็บรักษา และจำหน่ายอาหารโดยใช้ความรู้ทางวิชาการและวิทยาศาสตร์อย่างเต็มที่ โดยเผยแพร่องค์ความรู้ตามหลักโภชนาการ และโดยการพัฒนาหรือปฏิรูป ระบบเกษตรกรรม ในลักษณะที่จะบรรลุการพัฒนาและการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด (b) คำนึงถึงปัญหาของประเทศผู้นำเข้าอาหารและส่งออกอาหาร เพื่อให้แน่ใจว่ามีการกระจายเสบียงอาหารทั่วโลกอย่างเท่าเทียมกันในส่วนที่เกี่ยวกับความต้องการ
ยุทธศาสตร์ระดับชาติที่เกี่ยวข้องกับการบรรลุถึงสิทธิในอาหารอย่างก้าวหน้าควรทำหน้าที่สี่ประการ ได้แก่
สิทธิในอาหารได้กำหนดภาระผูกพันให้กับทุกรัฐไม่เพียงต่อบุคคลที่อาศัยอยู่ในอาณาเขตของตนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงประชากรของรัฐอื่นด้วย สิทธิในอาหารจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อปฏิบัติตามภาระผูกพันทั้งในประเทศและระหว่างประเทศ ด้านหนึ่ง เป็นผลจากสภาพแวดล้อมระหว่างประเทศ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ภาวะทุพโภชนาการ และความไม่มั่นคงด้านอาหาร ในทางกลับกัน ประชาคมระหว่างประเทศสามารถมีส่วนร่วมได้ก็ต่อเมื่อมีการจัดตั้งกรอบกฎหมายและสถาบันในระดับชาติเท่านั้น
ภายใต้มาตรา 2(2) ของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม รัฐบาลตกลงว่าจะใช้สิทธิในอาหารโดยไม่มีการเลือกปฏิบัติด้วยเหตุผลทางเพศ สีผิว เชื้อชาติ อายุ ภาษา ศาสนา ความคิดเห็นทางการเมืองหรืออื่น ๆ แหล่งกำเนิดระดับชาติหรือทางสังคม ทรัพย์สิน การเกิด หรือสถานะอื่น ๆ คณะกรรมการสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม เน้นย้ำถึงความเอาใจใส่เป็นพิเศษที่ควรมอบให้กับเกษตรกรผู้ด้อยโอกาสและเกษตรกรชายขอบ ซึ่งรวมถึงเกษตรกรที่เป็นผู้หญิงในสิ่งแวดล้อมชนบท
การยอมรับทั่วโลก.
กรอบกฎหมาย.
กรอบกฎหมายเป็นเทคนิคทางกฎหมายที่ใช้เป็นที่อยู่ในการแก้ปัญหาข้ามภาคส่วน" กรอบกฎหมายมีความเฉพาะเจาะจงมากกว่าบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ ซึ่งจะกำหนดหลักการหรือภาระผูกพันทั่วไป อย่างไรก็ตาม หน่วยงานผู้มีอำนาจยังต้องกำหนดกฎหมายเพิ่มเติม เพื่อดำเนินมาตรการเฉพาะต่อไป คณะกรรมการสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ได้แนะนำว่าควรนำกรอบกฎหมายมาใช้เป็น "เครื่องมือสำคัญในการดำเนินยุทธศาสตร์ชาติว่าด้วยสิทธิในอาหาร" ซึ่งมีสิบประเทศที่ยอมรับและเก้าประเทศที่กำลังพัฒนากรอบกฎหมายเกี่ยวกับความมั่นคงทางอาหาร หรือสิทธิในอาหาร การพัฒนานี้มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นในปีต่อ ๆ ไป บ่อยครั้งที่กฎหมายเหล่านี้เรียกว่ากฎหมายความมั่นคงด้านอาหารแทนที่จะเป็นกฎหมายด้านอาหาร แต่ผลมักจะคล้ายคลึงกัน
ข้อดีของกรอบกฎหมายรวมถึงเนื้อหาและขอบเขตของสิทธิสามารถระบุเพิ่มเติมได้ ภาระหน้าที่ของรัฐและเอกชนสามารถระบุรายละเอียดได้ สามารถสร้างกลไกทางสถาบันที่เหมาะสมได้ และให้สิทธิในการเยียวยาได้ ข้อดีเพิ่มเติมของกรอบกฎหมาย ได้แก่ การเสริมสร้างความรับผิดชอบของรัฐบาล การติดตามตรวจสอบ ช่วยให้เจ้าหน้าที่ของรัฐเข้าใจบทบาทของตน ปรับปรุงการเข้าถึงศาลโดยจัดให้มีกลไกการขอความช่วยเหลือด้านการบริหาร อย่างไรก็ตาม บทบัญญัติสำหรับภาระผูกพันและการเยียวยาในกรอบกฎหมายที่มีอยู่นั้นไม่ได้ละเอียดถี่ถ้วนเสมอไป และไม่ชัดเจนเสมอไปว่าสิ่งใดที่ต้องเพิ่มเข้าไปเพื่อให้สิทธิในอาหารนั้นสมเหตุสมผล
ในปี ค.ศ. 2011 ได้มีสิบประเทศที่ได้นำกรอบกฎหมายว่าด้วยความมั่นคงด้านอาหารหรือสิทธิในอาหารมาใช้ ได้แก่ อาร์เจนตินา โบลิเวีย บราซิล เอกวาดอร์ เอลซัลวาดอร์ กัวเตมาลา อินโดนีเซีย นิการากรัว เปรู และเวเนซุเอลา นอกจากนี้ ในปี 2554 เก้าประเทศต่อไปนี้กำลังร่างกรอบกฎหมายว่าด้วยความมั่นคงด้านอาหารหรือสิทธิในอาหาร: ฮอนดูรัส อินเดีย มาลาวี เม็กซิโก โมซัมบิก ปารากวัย แอฟริกาใต้ แทนซาเนีย และยูกันดา สุดท้ายนี้ เอลซัลวาดอร์ นิการากัว และเปรู กำลังร่างเพื่อปรับปรุง แทนที่ หรือเสริมความแข็งแกร่งให้กับกรอบกฎหมาย
มีหลายวิธีที่รัฐธรรมนูญสามารถนำสิทธิในอาหารหรือบางแง่มุมมาพิจารณาได้ ณ ปี ค.ศ. 2011 มีรัฐธรรมนูญ 56 ฉบับที่รัฐธรรมนูญคุ้มครองสิทธิในอาหารในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง การรับรองตามรัฐธรรมนูญสามประเภทหลัก ได้แก่ สิทธิโดยชัดแจ้ง ตามนัยในสิทธิมนุษยชนในวงกว้าง หรือเป็นส่วนหนึ่งของหลักการโดยตรง นอกจากนั้น สิทธิยังสามารถรับรู้โดยอ้อมเมื่อสิทธิมนุษยชนอื่น ๆ ถูกตีความโดยตุลาการ
เป็นสิทธิโดยชัดแจ้ง.
ประการแรก สิทธิในอาหารได้รับการยอมรับอย่างชัดแจ้งและโดยตรงว่าเป็นสิทธิในตัวเองหรือเป็นส่วนหนึ่งของสิทธิมนุษยชนในวงกว้างใน 23 ประเทศ สามารถแยกแยะความแตกต่างได้สามรูปแบบ
โดยปริยายหรือตามหลักการสั่ง.
ประการที่สอง 31 ประเทศต่อไปนี้ได้ยอมรับโดยปริยายถึงสิทธิในอาหารในสิทธิมนุษยชนในวงกว้าง ได้แก่ อาร์เมเนีย อาเซอร์ไบจาน เบลเยียม โบลิเวีย บุรุนดี กัมพูชา สาธารณรัฐเช็ก คองโก คอสตาริกา ไซปรัส เอกวาดอร์ เอลซัลวาดอร์ อิเควทอเรียลกินี เอริเทรีย เอธิโอเปีย ฟินแลนด์ จอร์เจีย เยอรมนี กานา กัวเตมาลา กินี คีร์กีซสถาน มาลาวี เนเธอร์แลนด์ ปากีสถาน เปรู โรมาเนีย สวิตเซอร์แลนด์ ไทย ตุรกี และเวเนซุเอลา
ประการที่สาม 10 ประเทศต่อไปนี้ได้ยอมรับอย่างชัดแจ้งถึงสิทธิในอาหารภายในรัฐธรรมนูญว่าเป็นหลักการหรือเป้าหมายคำสั่ง ได้แก่ บังคลาเทศ บราซิล เอธิโอเปีย อินเดีย อิหร่าน มาลาวี ไนจีเรีย ปานามา ปาปัวนิวกินี ปากีสถาน เซียร์ราลีโอน ศรีลังกา และยูกันดา
บังคับใช้ผ่านกฎหมายระหว่างประเทศ.
ในบางประเทศ สนธิสัญญาระหว่างประเทศมีสถานะที่สูงกว่าหรือเท่ากับสถานะทางกฎหมายของประเทศ ดังนั้น สิทธิในอาหารอาจมีผลบังคับใช้โดยตรงผ่านสนธิสัญญาระหว่างประเทศ หากประเทศดังกล่าวเป็นสมาชิกของสนธิสัญญาที่รับรองสิทธินั้น สนธิสัญญาดังกล่าวรวมถึง กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม (ICESCR) อนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีทุกรูปแบบ (CEDAW) และอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก (CRC) ไม่รวมประเทศที่สิทธิในอาหารเป็นที่ยอมรับโดยปริยายหรือโดยชัดแจ้งในรัฐธรรมนูญ สิทธิมีผลบังคับใช้โดยตรงในอย่างน้อย 51 ประเทศเพิ่มเติมตามสนธิสัญญาระหว่างประเทศ
ความมุ่งมั่นผ่านกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม.
รัฐภาคีของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมต้องทำทุกอย่างเพื่อการันตีว่าต้องทำทุกอย่างเพื่อรับประกันโภชนาการที่เพียงพอ รวมถึงการออกกฎหมายให้มีผลดังกล่าว กติกาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายระดับประเทศในกว่า 77 ประเทศ ในประเทศเหล่านี้ บทบัญญัติสำหรับสิทธิในอาหารในกติกาสามารถอ้างได้ในศาล สิ่งนี้ได้เกิดขึ้นในอาร์เจนตินา (ในกรณีของสิทธิด้านสุขภาพ)
อย่างไรก็ตาม พลเมืองไม่สามารถใช้กติกาดังกล่าวในการดำเนินคดีได้ แต่สามารถทำได้ภายใต้กฎหมายของประเทศเท่านั้น หากประเทศใดไม่ผ่านกฎหมายดังกล่าว พลเมืองก็ไม่มีการสิทธิ์ดำเนินคดี แม้ว่ารัฐจะละเมิดพันธสัญญาก็ตาม การปฏิบัติตามกติกาได้รับการตรวจสอบโดยคณะกรรมการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม รวมแล้ว 160 ประเทศได้ให้สัตยาบันในกติกานี้ อีก 32 ประเทศยังไม่ได้ให้สัตยาบันในพันธสัญญานี้ แม้ว่าจะมี 7 ประเทศลงนามแล้วก็ตาม
การลงนามในพิธีสารเลือกรับของ ICESCR ทำให้รัฐยอมรับความสามารถของคณะกรรมการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมที่จะได้รับและพิจารณา ข้อร้องเรียนจากบุคคลหรือกลุ่มที่อ้างสิทธิ์ภายใต้กติกาฯ
อย่างไรก็ตาม ผู้ร้องเรียนจะต้องใช้การเยียวยาภายในประเทศทั้งหมดแล้ว คณะกรรมการสามารถ "ตรวจสอบ" เพื่อนำไปสู่ "การตั้งถิ่นฐานที่เป็นมิตร" ในกรณีที่มีการละเมิดกติกาอย่างร้ายแรงหรือเป็นระบบ ขั้นแรกให้ขอความร่วมมือกับรัฐภาคีนั้น และสุดท้าย สามารถสรุปผลในการกำลังดำเนินการในรายงานประจำปี" โดยมี 8 ประเทศที่ลงนามในพิธีสารเลือกรับของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ได้แก่ โบลิเวีย เอกวาดอร์ บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เอลซัลวาดอร์ มองโกเลีย สโลวาเกีย และสเปน อีก 32 ประเทศได้ลงนามในมาตรการทางเลือก
กลไกที่นำไปสู่การบรรลุสิทธิในอาหาร.
Mr. De Schutter ผู้รายงานพิเศษด้านสิทธิในอาหาร ได้เรียกร้องให้มีการจัดตั้งกฎหมายว่าด้วยสิทธิในอาหาร เพื่อให้สามารถแปลเป็นยุทธศาสตร์และสถาบันระดับชาติได้ เพื่อปกป้องสิทธิผู้ใช้ที่ดิน โดยเฉพาะชนกลุ่มน้อย และกลุ่มเปราะบาง นอกจากนี้ เขายังแนะนำให้สนับสนุนเกษตรกรรายย่อย เมื่อเผชิญกับโครงการพัฒนาขนาดใหญ่ และหยุดความเสื่อมโทรมของดินและน้ำผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ไปสู่การปฏิบัติทางการเกษตร เขายังได้แนะนำการใช้กลยุทธ์เพื่อจัดการกับโรคอ้วนที่เพิ่มขึ้น