pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี 2548 คดีกล่าวหาก็เริ่มขึ้น โดยชี้ว่าตั้งแต่ปีพ.ศ. 2536 มีอุบัติเหตุจากการเกิดเพลิงไหม้หรือความร้อนอย่างน้อย 16 ครั้ง โดยเกี่ยวข้องกับเครื่องยนต์ที่สองของเฮลิคอปเตอร์ นอกจากนี้ยังกล่าวอีกว่ามันไม่ได้รับการแก้ไขและลูกเรือก็ไม่ถูกฝึกมาเพื่อการนี้เช่นกัน
ในช่วงเช้าของวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2548 ซีเอช-53อีลำหนึ่งพร้อมยาวิกโยธินสหรัฐอีก 30 นายและทหารแพทย์อีกหนึ่งนาย ตกลงในรุทบาห์ประเทศอิรัก ทำให้ทั้งหมด 31 นายเสียชีวิต กล่าวกันว่าสาเหตุมาจากพายุทะเลทราย การตกครั้งนี้เป็นเหตุการร้ายแรงที่สุดที่เกิดขึ้นในหนึ่งวันในสงครามอิรัก (สำหรับอเมริกา)
ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2551 เอ็มเอช-53อีของกองทัพเรือตกขณะทำภารกิจซ้อมรบห่างไปประมาณ 4 ไมล์จากรัฐเท็กซัส ลูกเรือสามคนเสียชีวิตและอีหนึ่งถูกนำส่งโรงพยาบาล
เฟท
เฟท  อาจหมายถึง
เนินปราสาท
เนินปราสาท  คือป้อมปราการสำหรับป้องกันเมือง บางครั้งก็จะมีปราสาทรวมอยู่ด้วย หรือบางครั้งก็อาจจะหมายถึงบริเวณที่สูงที่สุดของตัวเมือง
ในภาษาอังกฤษคำว่า "citadel" มีรากจากภาษาละตินเช่นเดียวกับคำว่า "city" ว่า "civis" ที่แปลว่า "พลเมือง"
ในระบบป้อมปราการที่มีมุขป้อมยื่นออกไป เนินปราสาทคือส่วนที่มั่นคงที่สุดของระบบ บางครั้งก็จะตั้งลึกเข้าไปจากกำแพงนอกและมุขป้อม แต่ก็มักจะมีส่วนหนึ่งที่ติดกับกำแพงด้านนอกเพื่อเป็นการประหยัดการสร้างกำแพงใหม่สำหรับตัวสิ่งก่อสร้างหลัก เนินปราสาทจะเป็นระบบการป้องกันขั้นสุดท้ายถ้าข้าศึกสามารถบุกเข้าในปราสาทจากกำแพงชั้นต่าง ๆ ที่ตั้งอยู่รอบนอกได้ นอกจากนั้นในยุคกลาง "เนินปราสาท" เป็นคำที่ใช้เรียกส่วนที่สามของปราสาทที่มีกำแพงที่สูงกว่ากำแพงอื่น ๆ ของเมือง ซึ่งเป็นที่มั่นสุดท้ายของระบบการป้องกันก่อนที่จะถึงตัวหอกลาง
โครงสร้างที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ทราบที่ใช้เป็นเนินปราสาทสร้างในสมัยอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุเมื่อเนินปราสาทถือว่าเป็นศูนย์กลางของการบริหาร แต่วัตถุประสงค์ของโครงสร้างก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แม้ว่าโครงสร้างที่พบที่ซากโมเฮนโจ-ดาโร (ภาษาสินธี: मोइन जो दड़ो) หรือ "เนินมรณะ" จะเป็นโครงสร้างที่มีกำแพงล้อมรอบ แต่ก็ไม่เป็นที่ชัดแจ้งว่าจะเป็นกำแพงที่สร้างขึ้นเพื่อการป้องกันการโจมตีจากข้าศึกหรือไม่ ข้อสันนิษฐานข้อหนึ่งคือเป็นกำแพงที่สร้างขึ้นเพื่อเปลี่ยนทิศทางการไหลของกระแสน้ำท่วม
ในสมัยกรีกโบราณ เนินปราสาทอะโครโพลิสตั้งเด่นอยู่บนเนินสูงที่มองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้แต่ไกล อะโครโพลิสแห่งเอเธนส์ประกอบด้วยสถานที่สำหรับหลบภัย และ ที่มั่น ที่เป็นที่เก็บเสบียงและอาวุธ, เทวสถานสำหรับเทพเจ้า และ พระราชวัง อะโครโพลิสที่มีชื่อเสียงที่สุดคืออะโครโพลิสแห่งเอเธนส์ แต่อะโครโพลิสเป็นองค์ประกอบของการสร้างเมืองแทบทุกเมืองในสมัยกรีกโบราณ เช่นอะโครโพลิสแห่งคอรินท์ (Acrocorinth) ที่มีชื่อเสียงว่ามีระบบป้อมปราการที่มั่นคงที่แข็งแรง ในสมัยต่อมาเมื่อกรีซปกครองโดยจักรวรรดิละติน องค์ประกอบนี้ก็ได้รับการนำไปใช้โดยผู้ปกครองใหม่โดยมีวัตถุประสงค์เช่นเดียวกัน
เนินปราสาทมีชื่อเรียกกันไปต่าง ๆ ในแต่ละภูมิภาคเช่น "เครมลิน" (kremlin) ในรัสเซีย หรือ "อัลกาซาร์" (alcázar) ในคาบสมุทรไอบีเรีย ในเมืองในยุโรปคำว่า "citadel" และ "city castle" มักจะใช้สลับความหมายกันได้ หรือบางครั้งก็อาจจะใช้คำว่า "tower" แทนได้เช่น ทาวเวอร์ออฟลอนดอน หรือ ทาวเวอร์ออฟเดวิดในเยรูซาเลม
ในช่วงระยะเวลาต่าง ๆ โดยเฉพาะในยุคกลาง เนินปราสาทที่มีระบบการป้องกันทางการทหารอิสระจากกำแพงเมืองเป็นระบบการป้องกันขั้นสุดท้ายของข้าศึกที่มาล้อมเมือง เมืองจะเสียก็ต่อเมื่อเสียเนินปราสาท เช่นในปี ค.ศ. 1543 ในการล้อมเมืองนีซโดยออตโตมันที่นำโดยเฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา บาร์บารอสซาบุกเข้ามาในเมืองและทำความเสียหายเป็นอย่างมากให้แก่ตัวเมืองและจับผู้คนไปเป็นเชลย แต่ไม่สามารถยึดปราสาทของเมืองนีซได้
ในกรณีที่คล้ายคลึงกันถ้าผู้ก่อการยึดอำนาจในเมืองแต่ยังไม่สามารถยึดเนินปราสาทได้จากประมุขที่ยังครองอยู่ ก็แสดงถึงความไม่มั่นคงของอำนาจของผู้ก่อการ เช่นที่เกิดขึ้นในกรณีการก่อการกำเริบแมกคาบี (Maccabean Revolt) ในการต่อต้านจักรวรรดิซิลูซิด กองทหารเฮลเลนิสติกของเยรูซาเลมและผู้สนับสนุนซิลูซิดรักษาเนินปราสาทที่ป้อมอัคราได้อยู่หลายปี ซึ่งทำให้อำนาจการปกครองส่วนอื่นของเยรูซาเลมของฝ่ายแมกคาบีเป็นไปอย่างไม่มั่นคงเท่าใดนัก ในที่สุดเมื่อยึดปราสาทได้ฝ่ายแมกคาบีก็ทำการทำลายป้อมอัคราราบลง แต่ก็ย้ายไปสร้างเนินปราสาทของตนเองใหม่ตรงตำแหน่งอื่นของเยรูซาเลม
มาจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็เกิดสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันที่แอนต์เวิร์ป เมื่อกองทหารดัตช์ภายใต้การนำของนายพลดาฟิด แฮ็นดริก ชาเซ รักษาเนินปราสาทอยู่ได้ระหว่างปี ค.ศ. 1830 ถึงปี ค.ศ. 1832 ขณะที่ตัวเมืองแอนต์เวิร์ปเองตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของฝ่ายอิสระเบลเยียมแล้ว
ในยามสงครามเนินปราสาทส่วนใหญ่จะใช้เป็นที่หลบภัยของประชากรในเมืองและปริมณฑล แต่ในขณะเดียวกันเนินปราสาทก็จะใช้เป็นที่มั่นของกองทหารหรือผู้มีอำนาจทางการเมืองจากอันตรายที่อาจจะมาจากชาวเมืองเองก็ได้ เช่นในกรณีของบาร์เซโลนาที่สร้างเนินปราสาทอย่างมั่นคงในปี ค.ศ. 1714 เพื่อเป็นการแสดงความมีอำนาจต่อชาวกาตาลาที่เคยทำการปฏิวัติในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ในการต่อต้านรัฐบาลกลางของสเปน ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อได้โอกาสชาวเมืองบาร์เซโลนาก็ทำการรื้อเนินปราสาททิ้ง และสร้างอุทยานซิวตาเด็ลยา (Parc de la Ciutadella) หรือ "อุทยานเนินปราสาท" ขึ้นแทนที่ สถานการณ์คล้ายคลึงกันเกิดขึ้นที่ซิทาเดลลาที่ตั้งอยู่บนเนินเหนือแม่น้ำดานูบที่บูดาเปสต์ในฮังการี
หรือเมื่อการีบัลดีโค่นอำนาจการปกครองของราชวงศ์บูร์บงในปาแลร์โมระหว่าง ค.ศ. 1860 ระหว่างการรวมประเทศอิตาลี (Unification of Italy) ในเหตุการณ์นั้น เนินปราสาทกัสเตลลัมมาเรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความเกลียดชังและความกดขี่ของรัฐบาลเดิมก็ถูกรื้อทิ้งอย่างเป็นทางการ
การล้อมอัลกาซาร์ระหว่างสงครามกลางเมืองสเปนในปี ค.ศ. 1936 ที่ฝ่ายชาตินิยมสามารถรักษาเนินปราสาทไว้ได้จากฝ่ายรัฐนิยมที่มีกำลังเหนือกว่าเป็นเวลาสองเดือนก็ที่จะได้รับความช่วยเหลือจากกองหนุน ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นว่าเนินปราสาทก็ยังเป็นระบบที่มีประสิทธิภาพแม้ในการสงครามสมัยใหม่ เช่นเดียวกันกับสถานการณ์ในยุทธการที่เมืองเว้ (Battle of Huế) ในปี ค.ศ. 1968 เมื่อกองทหารฝ่ายเวียดนามเหนือรักษาเนินเว้ไว้ได้ 26 วันในการต่อสู้กับกองทหารสหรัฐและเวียดนามใต้ที่มีกำลังและอาวุธที่เหนือกว่า
เนินปราสาทควิเบกยังคงเป็นเนินปราสาทที่ใหญ่ที่สุดที่มีทหารประจำการในทวีปอเมริกาเหนือ หลังจากที่ก่อสร้างมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1693 โดยราชอาณาจักรฝรั่งเศส
ปีซ่า
พระสุทธิสารวินิจฉัย (มะลิ บุนนาค)
พระสุทธิสารวินิจฉัย (25 กรกฎาคม 2439 - 16 ตุลาคม 2520) อดีตข้าราชการกระทรวงยุติธรรม ผู้เป็นเจ้าของที่ดินซึ่งได้บริจาคให้ทางราชการไทยเป็นสาธารณสมบัติเพื่อสร้างถนนสุทธิสารวินิจฉัย ซึ่งเป็นถนนสายสำคัญสายหนึ่งของกรุงเทพมหานครในปัจจุบัน
นามเดิม มะลิ บุนนาค เป็นบุตรคนที่สองของ นายราชจินดา (อรุณ บุนนาค-ผู้สืบเชื้อสายจาก สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัด)) กับ หม่อมหลวงแฉล้ม อิศรางกูรฯ เกิดเมื่อวันเสาร์ ที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 (ปีวอก) ณ บ้านเลขที่ 251 ถนนกรุงเกษม ตำบลหัวลำโพง อำเภอปทุมวัน จังหวัดพระนคร มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 4 คน คือ
พระสุทธิสารวินิจฉัยสมรสกับนางสาวผ่องศรี เวภาระ ธิดาของขุนหลวงพระยาไกรสี (เปล่ง เวภาระ) กับคุณหญิงทองคำ ไกรสีห์ เมื่อปี พ.ศ. 2463 มีบุตรธิดาด้วยกัน 3 คน คือ
คุณพระสุทธิสารวินิจฉัย ย้ายมาอยู่ที่บ้านถนนประดิพัทธ์ ริมคลองประปา กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2484 และอาศัยอยู่กับบุตรธิดา ตลอดมาจนกระทั่งถึงอนิจกรรมในปี 16 ตุลาคม พ.ศ. 2520
พระสุทธิสารวินิจฉัย เรียนจบชั้นมัธยมปลายภาคภาษาไทย และ มัธยม 6 พิเศษ ภาคภาษาอังกฤษ จากโรงเรียนเทพศิรินทร์
เข้าศึกษากฎหมายที่โรงเรียนกฎหมายของกระทรวงยุติธรรม ผ่านการสอบข้อเขียนได้ทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2455 ขณะมีอายุเพียง 16 ปี แต่เนื่องจากอายุน้อยจึงไม่ได้รับอนุญาตให้สอบปากเปล่า จึงต้องกลับไปเรียนใหม่อีก 1 ปี จนสอบได้ในปี 2456 อายุเพียง 17 ปี แต่เนี่องจาก เกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทางกระทรวงฯ จึงไม่ได้ส่งไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ แต่ท่านก็มีความรู้ภาษาอังกฤษแตกฉาน และได้สะสมตำรากฎหมายของประเทศต่างๆไว้มากมาย
ภาคภูมิ วงษ์จินดา
ภาคภูมิ วงษ์จินดา เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย ก้าวเข้าสู่เบื้องหลังผู้ทำภาพยนตร์ จากการเป็นผู้กำกับศิลป์ให้กับภาพยนตร์เรื่อง "ท่านขุนน้อยแห่งสยาม" ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง พระสุรัสวดี จากนั้นเป็นผู้ช่วยผู้กำกับให้กับภาพยนตร์อย่างเรื่อง "แรงเป็นไฟละลายแค่เธอ", "ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน", "ดอกไม้ในทางปืน" และ "เชอรี่แอน" และยังเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง "ปอบ หวีด สยอง"
ภาคภูมิได้เป็นผู้กำกับครั้งแรกกับภาพยนตร์เรื่อง "ฟอร์มาลีนแมน รักเธอเท่าฟ้า" (2547) กับสังกัดบาแรมยู ต่อมากับภาพยนตร์แนวระทึกขวัญเรื่อง "รับน้องสยองขวัญ" (2548) และในปี 2550 กับภาพยนตร์ "วิดีโอคลิป" ในปี 2553 กับเรื่อง "ใคร...ในห้อง" นำแสดงโดยสินจัย เปล่งพานิช ผลงานภาพยนตร์ล่าสุดในปีพ.ศ. 2555 เรื่อง ชอบกดLIKEใช่กดLOVE นำแสดงโดย มอส ปฏิภาณ,ออม สุชาร์ , อัทธ์ อังกูร
ภาคภูมิ วงศ์จินดา
สุทธิสารวินิจฉัย
เซบัสเตียง เลอ แพร็สทร์ เดอ โวบ็อง
เซบัสเตียง เลอ แพร็สทร์ เดอ โวบ็อง และต่อมา มาร์ควิสแห่งโวบ็อง หรือเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อว่า โวบ็อง (, ฟังเสียง Sébastien Le Prestre) (15 พฤษภาคม ค.ศ. 1633 - 30 มีนาคม ค.ศ. 1707) โวบ็องผู้มีตำแหน่งเป็นมาเรชาลเดอฟร็องส์ซึ่งเป็นตำแหน่งทางพลเรือนอันมีเกียรติที่มอบให้แก่ทหารผู้มีเกียรติคุณเป็นวิศวกรการทหารแนวหน้าของยุค โวบ็องมีชื่อเสียงจากทั้งในด้านความเชี่ยวชาญในการออกแบบและการทำลายระบบป้อมปราการ นอกจากนั้นโวบ็องก็ยังเป็นผู้ถวายคำแนะนำแก่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ในด้านการปรับปรุงพรมแดนของฝรั่งเศสให้มีประสิทธิภาพในการป้องกันตนเอง และยังเป็นผู้ให้การตัดสินใจที่ค่อนข้างจะนอกแนวในการยุบภูมิภาคบางภูมิภาคเพื่อทำให้ภูมิภาคที่คงเหลืออยู่มีความแข็งแกร่งขึ้น ที่ทำให้ยากต่อการทลวงเข้ามาโดยข้าศึกจากประเทศเพื่อนบ้าน
โวบอง
Sébastien Le Prestre de Vauban
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ราชรัฐอันดอร์ราในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศแอนติกาและบาร์บูดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศบาฮามาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ราชอาณาจักรบาห์เรนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐประชาชนบังกลาเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศบาร์เบโดสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม ภาค 2
ประเทศเบลีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐเบนินในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ราชอาณาจักรภูฏานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐโบลิเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐบอตสวานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศพม่าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐแคเมอรูนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
หมู่เกาะเคย์แมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐแอฟริกากลางในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐชาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศชิลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐประชาชนจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐโคลอมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐคองโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐคอสตาริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศโกตดิวัวร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐไซปรัสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐจิบูตีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐโดมินิกันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐเอกวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศอียิปต์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐเอลซัลวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐอิเควทอเรียลกินีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศฟีจีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐกาบองในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐแกมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศกานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศเกรเนดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐกัวเตมาลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐกินีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐสหกรณ์กายอานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐเฮติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐฮอนดูรัสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
เขตบริหารพิเศษฮ่องกงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศอินเดียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศอินโดนีเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สหพันธ์สาธารณรัฐอิรักในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
รัฐอิสราเอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ราชอาณาจักรฮัชไมต์จอร์แดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐเคนยาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
รัฐคูเวตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ราชอาณาจักรเลโซโทในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ถนนสุทธิสารวินิจฉัย
ถนนสุทธิสารวินิจฉัย หรือนิยมเรียกกันสั้น ๆ ว่า ถนนสุทธิสาร เป็นถนนที่ตั้งชื่อตามราชทินนามของเจ้าของที่ดินช่วงต้นถนน คือ พระสุทธิสารวินิจฉัย (มะลิ บุนนาค) ซึ่งทายาทและผู้อนุบาลของพระสุทธิสารวินิจฉัยได้ยกที่ดินให้ราชการตัดถนน เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่พระสุทธิสารวินิจฉัย
ถนนสายนี้มีจุดเริ่มต้นตั้งแต่ถนนพหลโยธินช่วงใกล้ทางแยกสะพานควายฟากทิศตะวันออก ตัดผ่านถนนวิภาวดีรังสิตที่ทางแยกสุทธิสารบริเวณหน้าสถานีดับเพลิงและกู้ภัยสุทธิสาร ตัดผ่านถนนรัชดาภิเษกที่ทางแยกรัชดา-สุทธิสาร และสิ้นสุดที่สะพานข้ามคลองลาดพร้าว โดยบรรจบกับซอยลาดพร้าว 64 แยก 4 (ซอยเกตุนุติ) รวมระยะทางทั้งสิ้น 4.5 กิโลเมตร ส่วนซอยต่าง ๆ ที่แยกจากถนนสุทธิสารวินิจฉัยในระยะ 500 เมตรแรกจากถนนพหลโยธิน ใช้ชื่อซอยว่า "ซอยสุทธิสารวินิจฉัย" จำนวน 3 ซอย ส่วนซอยในถนนช่วงพ้นระยะ 500 เมตรแรกจากถนนพหลโยธินเป็นต้นไป ใช้ชื่อซอยว่า ซอยอินทามระ มีจำนวน 59 ซอย โดยตั้งชื่อตามนามสกุลของพลตำรวจโท โต๊ะ อินทามระ หัวหน้ากองคลังของกรมตำรวจ ผู้ตัดถนนต่อจากถนนสุทธิสารวินิจฉัยเดิมเข้าสู่ที่ดินของกรมตำรวจ เพื่อพัฒนาที่ดินให้เป็นที่อยู่อาศัยของข้าราชการตำรวจในเวลานั้น
ปัจจุบัน ชื่อ "สุทธิสาร" และ "สุทธิสารวินิจฉัย" ได้ถูกนำไปใช้ในสถานที่ต่าง ๆ ที่ถนนตัดผ่าน ทั้งของทางราชการและเอกชน เช่น สถานีสุทธิสาร ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล, สถานีตำรวจนครบาลสุทธิสาร เป็นต้น
การตัดถนนสุทธิสารวินิจฉัยมีจุดเริ่มต้นเมื่อปี พ.ศ. 2499 กรมตำรวจได้มีโครงการจัดสรรที่ดินของกรมตำรวจบริเวณด้านข้างสถานีตำรวจนครบาลบางซื่อเพื่อพัฒนาเป็นที่อยู่อาศัยของข้าราชการตำรวจในเวลานั้น แต่เนื่องจากกรมตำรวจเป็นหน่วยงานราชการ จึงมีการมอบหมายให้พลตำรวจโท โต๊ะ อินทามระ หัวหน้ากองคลังของกรมตำรวจ เป็นผู้ดำเนินการพัฒนาที่ดิน เพื่อให้เกิดความสะดวกในการดำเนินการ
ในเวลานั้นที่ดินจัดสรรของกรมตำรวจยังไม่มีเส้นทางสู่ถนนสาธารณะ ที่ดินด้านทิศตะวันออกยังไม่มีถนนวิภาวดีรังสิต ส่วนที่ดินด้านทิศตะวันตกติดที่ดินของพระสุทธิสารวินิจฉัย (มะลิ บุนนาค) พลตำรวจเอก เผ่า ศรียานนท์ อธิบดีกรมตำรวจในขณะนั้นจึงได้เจรจากับศาสตราจารย์มารุต บุนนาค ทายาทผู้เป็นบุตรของพระสุทธิสารวินิจฉัย ขอซื้อที่ดินเพื่อเป็นทางออกสู่ถนนพหลโยธิน บุตรและธิดาทั้งสามของพระสุทธิสารวินิจฉัยจึงได้ตกลงยกที่ดินให้เป็นทางสาธารณะเพื่อเป็นทางออกสู่ถนนพหลโยธิน โดยขอให้ใช้ชื่อว่าถนนสุทธิสารวินิจฉัยตามราชทินนามของบิดาเพื่อเป็นอนุสรณ์
เมื่อได้รับมอบที่ดินตอนหน้าด้านทิศตะวันตกมาจากทายาทของพระสุทธิสารวินิจฉัยแล้ว กรมตำรวจจึงได้ดำเนินการตัดถนนเข้าสู่ที่ดินจัดสรรจนแล้วเสร็จ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2503 ที่ประชุมคณะอนุกรรมการข้าราชการพลเรือน (อ.ก.พ.) ของกรมตำรวจ (สมัยจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นอธิบดีกรมตำรวจ) จึงได้มีมติให้ตั้งชื่อถนนตัดใหม่ในที่ดินจัดสรรของกรมตำรวจข้างสถานีตำรวจนครบาลบางซื่อ โดยให้แบ่งเป็นสองตอน คือ
ภายหลังกรุงเทพมหานครได้ตัดถนนสุทธิสารวินิจฉัยเพิ่มเติมตั้งแต่ทางแยกรัชดา-สุทธิสาร ไปจนบรรจบกับซอยเกตุนุติ (ซอยลาดพร้าว 64) เมื่อ พ.ศ. 2524 ซึ่งถนนตัดใหม่ตั้งแต่แยกรัชดา-สุทธิสาร จนถึงคลองลาดพร้าวยังคงใช้ชื่อว่าถนนสุทธิสารวินิจฉัยเช่นเดิม ส่วนถนนตั้งแต่คลองลาดพร้าวจนถึงซอยเกตุนุติ (ลาดพร้าว 64) เป็นซอยลาดพร้าว 64 แยก 4
กรณีพิพาทเรื่องชื่อถนน.
ในปี พ.ศ. 2547 กรุงเทพมหานครได้ดำเนินการปรับปรุงระบบเรียกชื่อถนน ตรอก ซอย ตามมาตรฐานสากลให้เหมือนกันทั้ง 50 เขต จึงได้เปลี่ยนชื่อถนนอินทามระให้เป็นชื่อถนนสุทธิสารวินิจฉัยตลอดทั้งสาย เนื่องจากกรุงเทพมหานครเห็นว่าประชาชนรู้จักแต่ชื่อถนนสุทธิสารวินิจฉัยมานานแล้ว แต่ยังคงชื่อซอยอินทามระทั้ง 59 ซอยไว้ตามเดิม นายกฤษฎา อินทามระ ทายาทของพลตำรวจโท โต๊ะ อินทามระ จึงได้ยื่นคำฟ้องต่อศาลปกครองเพื่อคัดค้านการดำเนินการดังกล่าวของทางกรุงเทพมหานคร
ในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ศาลปกครองกลางได้มีคำสั่งยกฟ้องในกรณีที่มีผู้ฟ้องร้องให้กรุงเทพมหานครเปลี่ยนชื่อถนนเป็นชื่ออื่น โดยศาลปกครองได้พิจารณาข้อเท็จจริงของคดีแล้ว ปรากฏว่า ที่ดินนี้เป็นของ
นายจิรายุวัต บุนนาค ผู้อนุบาลพระสุทธิสารวินิจฉัย ได้ยกให้ทางราชการเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่พระสุทธิสารวินิจฉัย ส่วนที่ดินด้านในเป็นของกรมตำรวจเดิม ได้ใช้ชื่อสกุลของหัวหน้ากองคลังของกรมตำรวจในสมัยนั้น ส่งผลให้ถนนสายนี้มีชื่อเรียกเป็น 2 ชื่อ แต่หากพิจารณาจากสภาพพื้นที่ในขณะนั้น เชื่อได้ว่า ชื่ออื่นที่ใช้นั้นเป็นเพียงชื่อถนนที่เข้าสู่ที่ดินจัดสรรของกรมตำรวจเท่านั้น ไม่ใช่ถนนสายหลักในปัจจุบัน และในระบบทะเบียนของผู้อำนวยการเขตพญาไทและผู้อำนวยการเขตดินแดงได้ใช้ชื่อถนนสายนี้ว่าถนนสุทธิสารวินิจฉัยมานานแล้ว ศาลจึงพิจารณาจากประวัติความเป็นมาการได้มาของที่ดินเพื่อสร้างถนน เพื่อเป็นการเชิดชูชื่อเสียง เกียรติยศ เพื่อเป็นอนุสรณ์ความดีงามให้กับเจ้าของที่ดิน จึงตัดสินยกคำฟ้องที่มีผู้ฟ้องให้ใช้ชื่อถนนเป็นชื่ออื่นเสีย
ทายาทของพลตำรวจโท โต๊ะ อินทามระ ได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลปกครองกลางต่อศาลปกครองสูงสุดและมีการต่อสู้คดีกันอย่างต่อเนื่อง กระทั่งในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ศาลปกครองสูงสุดได้มีคำพิพากษาให้กลับคำพิพากษาศาลปกครองกลาง ให้กรุงเทพมหานครและผู้ถูกฟ้องอื่น ๆ พิจารณาดำเนินการในเรื่องการกำหนดและเปลี่ยนแปลงชื่อถนนและซอยบริเวณถนนสุทธิสารวินิจฉัยและซอยอินทามระทั้ง 59 ซอยให้สอดคล้องกับข้อเท็จจริงและหลักเกณฑ์ของกฎหมายต่อไป ทั้งนี้ภายใน 180 วันนับแต่วันที่คดีถึงที่สุด เนื่องจากการดำเนินการของกรุงเทพมหานครไม่สอดคล้องกับข้อเท็จจริงตามประวัติทะเบียนถนน พ.ศ. 2503 อีกทั้งไม่เคยปรากฏว่า กรุงเทพมหานครเคยรวบรวมข้อมูลเรื่องนี้เพื่อสอบถามความคิดเห็นของประชาชนเกี่ยวกับการเปลี่ยนชื่อถนนดังกล่าว
หลังการตัดสินของศาลปกครองสูงสุด กรุงเทพมหานครตัดสินใจไม่เปลี่ยนชื่อถนนตามที่มีข้อพิพาท โดยอ้างว่าได้สำรวจความคิดเห็นประชาชนตามคำพิพากษาแล้ว แม้นายกฤษฎาจะยื่นฟ้องกรุงเทพมหานครอีกครั้งในข้อหาละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ แต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกคำร้องเพราะยังไม่เข้าข่ายเป็นคดีที่มีความผิด ปัจจุบันคดีดังกล่าวยังอยู่ระหว่างการอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ไนท์สปอตโปรดักชั่น
ไนท์สปอต โปรดักชั่น เป็นชื่อบริษัทผลิตรายการวิทยุของไทย และค่ายเพลงไทยที่มีผลงานเพลงในช่วงทศวรรษ 1980s
ไนท์สปอต โปรดักชั่น ก่อตั้งอย่างเป็นทางการปี พ.ศ. 2518 บริหารงานโดย อิทธิวัฒน์ เพียรเลิศ วาสนา วีระชาติพลี และ ขวัญชัย กิตติศรีไสว โดยเริ่มจัดรายการเพลงสากลทางวิทยุกระจายเสียงในชื่อ "Nite Spot Show" และ "Radio Active" จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2526 ได้เริ่มทำธุรกิจด้านผลงานเพลง โดยรับเป็นดีลเลอร์ขายเทปเพลงของศิลปินต่างประเทศในสังกัด WEA RECORDS และในปี พ.ศ. 2527 ได้ผลิตผลงานเพลงไทยสากล โดยศิลปินคนแรกในสังกัด คือ ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล กับชุด "ไปทะเล" โดยเป็นผลงานชุดแรกของศิลปินไทยที่บันทึกเสียงข้ามทวีป และบุกเบิกด้วยการทำมิวสิกวิดีโออย่างพิถีพิถันเป็นเพลงแรกของไทย จากนั้นจึงรับผลิตผลงานเพลงของศิลปินอีกหลายคน ซึ่งเป็นที่ยอมรับในด้านคุณภาพ เพราะผลงานเพลงโดยส่วนใหญ่ของค่ายได้ทำการบันทึกเสียงที่ประเทศในแถบยุโรป และอเมริกา แต่ดำเนินงานได้เพียงไม่นานปีก็ต้องยุติลงในราวปี พ.ศ. 2532 เหลือเพียงการดำเนินธุรกิจท่องเที่ยวในนาม "ไนท์สปอต ฮอลิเดย์" จนถึงปัจจุบัน
ดีเจสังกัดค่ายนี้ ได้แก่ วาสนา วีระชาติพลี ,ดารณี มณีดิษ, มาลี บุญยศรีสวัสดิ์, ณรงค์ ลัมพกานนท์, "คุณนัท" (อุดม โพธิ์ทอง), นิมิตร ลักษมีพงศ์ ฯลฯ
ผลงานของ ไนต์สปอตโพรดักชันส์ คือนำเข้าคอนเสิร์ตจากศิลปินเพลงชื่อดังต่างประเทศเป็นเจ้าแรก ๆ ในประเทศไทย เริ่มต้นจาก วงดนตรีแนวโซลและอาร์แอนด์บี จากอเมริกา เดอะสไตลิสติกส์, วงร็อกเชอร์เบ็ต จากออสเตรเลีย, บลอนดี, คลิฟฟ์ ริชาร์ด, อีริก แคลปตัน, ร็อด สจ๊วต, สตีวี วันเดอร์, เบย์ซิตีโรเลอส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคอนเสิร์ต เดวิด โบอี ที่สนามกีฬากองทัพบก ขายบัตรได้มากถึง 35,000 ใบ
รายการวิทยุ และ โทรทัศน์.
สาธารณรัฐไลบีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ราชรัฐลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ราชรัฐลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐมาดากัสการ์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐมาลาวีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐมาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐมอลตาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐอิสลามมอริเตเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐมอริเชียสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ราชรัฐโมนาโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศโมร็อกโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐโมซัมบิกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ราชอาณาจักรเนปาลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
เนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐนิการากัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
Arrowslit
สาธารณรัฐไนเจอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
รัฐสุลต่านโอมานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศปากีสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศปานามาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศปาปัวนิวกีนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐปารากวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศเปรูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐโปรตุเกสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
รัฐกาตาร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐรวันดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
รัฐเอกราชซามัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐซานมารีโนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐเซเนกัลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐเซเชลส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐเซียร์ราลีโอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐสิงคโปร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศหมู่เกาะโซโลมอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศโซมาเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศสเปนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศศรีลังกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐซูดานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศซูรินามในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ราชอาณาจักรสวาซิแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐอาหรับซีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศจีนไทเปในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศแทนซาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐโตโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศตองงาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐตูนิเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐยูกันดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐอาหรับเยเมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐซาเอียร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐแซมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
สาธารณรัฐซิมบับเวในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิก
ประเทศบัลแกเรีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 โดยมีนักยิมนาสติกเพียงคนเดียว อย่างไรก็ตาม เนื่องจาก ชาร์ล แชมปาด เป็นชาวสวิสที่อาศัยอยู่ในโซเฟีย แหล่งข่าวบางแหล่งให้เครดิตกับการปรากฏตัวของเขาต่อสวิตเซอร์แลนด์แทน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบัลแกเรียก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1923 และส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกในปี 1924 ประเทศเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นปี 1932 (ระหว่างภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่), 1948 (บทบาทของบัลแกเรียในสงครามโลกครั้งที่สอง ) และ 1984 (ส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่นำโดยโซเวียต) บัลแกเรียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1936 และได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาฤดูหนาวทุกรายการตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ประเทศคิวบาในโอลิมปิก
ประเทศคิวบา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1900 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 20 ครั้งจากทั้งหมด 28 ครั้ง
นักกีฬาคิวบาไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ในบรรดาประเทศที่ไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว คิวบาเป็นทีมโอลิมปิกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด (ด้วยเหรียญทองและเหรียญทั้งหมดที่ได้รับ)
คิวบาอยู่ในตำแหน่งที่สองของประเทศแถบอเมริกาที่ได้รับเหรียญทองโอลิมปิกฤดูร้อน (ตามหลังสหรัฐเท่านั้น) และได้รับเหรียญมากกว่าประเทศใด ๆ ในละตินอเมริกาและแคนาดา คิวบายังไม่ได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก คิวบาได้รับเหรียญรางวัลรวมสูงสุดเป็นอันดับสี่ (รองจากฮังการี โรมาเนีย และโปแลนด์) ของประเทศที่ไม่เคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาดังกล่าว และจำนวนเหรียญสูงสุดในบรรดาประเทศที่ไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลในโอลิมปิกฤดูหนาว
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของคิวบาคือ คณะกรรมการโอลิมปิกคิวบาและก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2469 และได้รับการยอมรับในปี พ.ศ. 2497
ประเทศเชโกสโลวาเกียในโอลิมปิก
ประเทศเชโกสโลวาเกีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน พ.ศ. 2463 หลังจากที่เคยเข้าร่วมในชื่อโบฮีเมียระหว่าง พ.ศ. 2443 - 2455 และเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้น พ.ศ. 2527 ที่เข้าร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยสหภาพโซเวียต และเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2467 หลังจากการสลายตัวของเชโกสโลวาเกียใน พ.ศ. 2536 สาธารณรัฐเช็ก (เช็กเกีย) และสโลวาเกียต่างแยกกันในการแข่งขันโอลิมปิกตั้งแต่ พ.ศ. 2537
นักกีฬาเชโกสโลวาเกียได้เหรียญรางวัล 143 เหรียญในโอลิมปิกฤดูร้อน และได้ 25 เหรียญในโอลิมปิกฤดูหนาว โดยได้เหรียญมากจากสกีและฮอกกี้น้ำแข็ง
ประเทศเยอรมนีตะวันออกในโอลิมปิก
ประเทศเอธิโอเปียในโอลิมปิก
ประเทศเอธิโอเปีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน พ.ศ. 2499 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนนับแต่นั้นมา ยกเว้นใน พ.ศ. 2519 2527 และ พ.ศ. 2531 ที่ไม่ได้เข้าร่วม เอธิโอเปียเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกใน พ.ศ. 2549 เอธิโอเปียได้เหรียญรางวัลทั้งหมด 45 เหรียญจากการแข่งขันกรีฑา ตัวแทนของเอธิโอเปียคือคณะกรรมการโอลิมปิกเอธิโอเปีย ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลใน พ.ศ. 2497
ประเทศฮังการีในโอลิมปิก
ประเทศฮังการี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกตั้งแต่การจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1896 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่และกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ประเทศไม่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1920 เนื่องจากมีบทบาทในสงครามโลกครั้งที่ 1 และเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรที่นำโดยโซเวียตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
นักกีฬาชาวฮังการีได้รับรางวัลทั้งหมด 511 เหรียญในการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนและ 10 เหรียญในการแข่งขันกีฬาฤดูหนาว โดยกีฬาฟันดาบเป็นกีฬาที่สร้างเหรียญรางวัลสูงสุด ฮังการีได้รับรางวัลเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อนมากกว่าประเทศอื่น ๆ ที่มีอยู่โดยที่ยังไม่เคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และหลังจากแซงหน้าฟินแลนด์ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ก็เป็นประเทศที่มีจำนวนเหรียญทองสูงสุดต่อประชากร (ไม่นับไมโครสเตตที่มีประชากรน้อยกว่า 1 ล้านคน)
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของฮังการีคือ คณะกรรมการโอลิมปิกฮังการี ก่อตั้งและเป็นที่ยอมรับในปี ค.ศ. 1895
ประเทศลาวในโอลิมปิก