pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จียอน (Ji-yeon, ให้เสียงพากย์: วู จอง-ชิน): เด็กสาวที่น่ารักและน่ารักในชั้นประถมศึกษาปีที่สอง ความสนใจล่าสุดของเธอคือความรัก และเธอกังวลอย่างมากเกี่ยวกับรูปร่างหน้าตาของเธอ เธอมักจะถือกระจกและเรียกมันว่า "เจ้าหญิงกระจก" เธอฝันกลางวันเร็วมากจนมักมึนงง เธอมีอารมณ์อ่อนไหวเมื่อคนอื่นมีทรงผมที่สวยกว่าเธอหรือมีสิ่งที่สวยงาม และเธอเกลียดเมื่อคนอื่นเลียนแบบเธอ ดังนั้นเธอจึงละทิ้งมันเมื่อเธอใส่เสื้อผ้าชุดเดียวกัน เธอผูกพันและภูมิใจกับสิ่งที่เธอเคยซื้อ เมื่อเธอเห็นสิ่งที่น่าขยะแขยงเช่นแมลง เธอจะกรีดร้อง แต่เมื่อเธอเห็นสัตว์ประหลาดที่น่ากลัว เธอไม่มีความรู้สึกถึงความเป็นจริงและค่อนข้างจะน่าเบื่อ
วันที่ในวงเล็บระบุวันที่ออกอากาศตอนแรก
ลอบเนีย
ลอบเนีย  เป็นเมืองในแคว้นมอสโก, รัสเซีย ตั้งอยู่ห่างจากมอสโกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ประชากร: 30,000 (1970).
ลอบเนียถูกก่อตั้งขึ้นในปี 1902 และได้รับสถานะเมืองในปี 1961
Little Big Dream ความฝันอันสูงสุด
XOXO Entertainment
ไม่มีมาตุภูมิที่ปราศจากคุณ (เพลง)
เพลงของนายพลคิม อิล-ซ็อง
คิมอิลซ็องจังกุนอึยโนแร
ฟองก์
เรือพิฆาตฮะมะกะเซะ
แดง พระโขนง
แดง พระโขนง เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลกจากค่าย เอ็มพิคเจอร์ส โดยเป็นผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของ แจ๊ค เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์ หรือ แจ๊ค แฟนฉัน และเอ็กซ์ วัชระพงษ์ ปัทมะ นำแสดงโดยเมลิค เอเฟ่ย์ ไอกูน หรือ วันเฉลิม วัยเด็กจากละครเรื่อง ทองเนื้อเก้า ร่วมด้วยหม่ำ จ๊กมก และสุเทพ สีใส โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้บวงสรวงเปิดกล้องวันจันทร์ที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2563
ภาพยนตร์เรื่องนี้นำตำนานของแดงซึ่งเป็นลูกของแม่นากพระโขนง ที่จริงแล้วตามตำนานไม่ได้บอกว่าลูกของแม่นากเป็นผู้หญิงหรือชายเนื่องจากแม่นากนั้นตายท้องกลม ดังนั้นจึงเป็นความอิสระที่ทำให้ผู้กำกับหยิบมาตีความว่าเป็นผู้ชาย ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวหลังจากเหตุการณ์ผีนางนากแห่งทุ่งพระโขนงถูกสมเด็จโตปราบและนำปั้นเหน่งของนางนากไปบำเพ็ญเพียรกับพระมาก จนเวลาผ่านมา 10 ปี เมื่อ แดง ลูกชายของนางนากที่สมเด็จโตไม่ได้นำร่างไปบำเพ็ญเพียรด้วย ได้ออกอาละวาดหลอกหลอนชาวบ้านจนเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ ชาวบ้านจึงต้องหาทางหยุดยั้งผีแดง
ผู้กำกับภาพยนตร์ทั้งสองคนคือ แจ๊ค เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์ หรือ แจ๊ค แฟนฉัน และเอ็กซ์ วัชระพงษ์ ปัทมะ เป็นเพื่อนกันมานานตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย มีอยู่วันหนึ่งเฉลิมพลเกิดแนวคิดที่จะทำภาพยนตร์เกี่ยวกับลูกย่านากขณะที่กำลังขับรถไปกินเหล้าเพราะอกหัก เป็นแนวคิดที่เกิดขึ้นเมื่อ 10 ปีก่อนสร้างเป็นหนัง ได้ร่วมกันพัฒนาต่อกับหม่ำ จ๊กมก ใช้เวลาพัฒนาบทนาน 3 ปี
นักแสดงคนแรกที่ได้รับเลือกมาแสดงคือ โบ๊ท ภูวรักษ์ คำสิงห์ ลูกชายของสมรักษ์ คำสิงห์ มารับบทเป็นศรี หัวโจกของกลุ่ม
ภาพยนตร์เปิดตัววันแรกด้วยรายได้ 8 ล้านบาท สัปดาห์แรกทำรายได้ 30.2 ล้านบาท
อัมเบอร์
อัมเบอร์  เป็นรงควัตถุจากดินสีน้ำตาลหรือน้ำตาลแดงที่มีส่วนผสมไอเอิร์นออกไซด์และแมงกานีสออกไซด์ อัมเบอร์ในรูปธรรมชาติมีสีน้ำตาลเหลืองเรียกว่า อัมเบอร์ดิบ (raw umber) เมื่อผ่านความร้อนจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลแดงเรียกว่า อัมเบอร์เผา (burnt umber) อัมเบอร์ไม่ใช่คำเรียกสีเฉพาะ แต่หมายถึงกลุ่มสีที่แตกต่างตั้งแต่น้ำตาลเหลือง น้ำตาลแดงถึงน้ำตาลเทา ซึ่งสีเหล่านี้ขึ้นอยู่กับปริมาณไอเอิร์นออกไซด์และแมงกานีสออกไซด์ในดิน อัมเบอร์มีปริมาณแมงกานีสออกไซด์ประมาณ 5–20 เปอร์เซ็นต์ ทำให้มีสีเข้มกว่าโอเคอร์และซีเอนนา
อัมเบอร์มาจากคำภาษาอิตาลี แปลว่าดินแห่งอุมเบรีย ภูมิภาคภูเขาทางตอนกลางของอิตาลีซึ่งเดิมผลิตสารสีนี้ นอกจากนี้คำว่าอัมเบอร์อาจเกี่ยวข้องกับคำภาษาละติน ที่หมายถึงเงามืด
อัมเบอร์เป็นหนึ่งในสารสีแรก ๆ ที่มนุษย์ใช้งาน โดยพบในจิตรกรรมถ้ำยุคหินใหม่ร่วมกับสีดำ แดงและโอเคอร์ ไม่มีการใช้สารสีน้ำตาลเข้มมากนักในศิลปะสมัยกลางเนื่องจากศิลปินนิยมสีที่สดใส เช่น แดง น้ำเงินและเขียว อัมเบอร์ไม่ได้เป็นสีที่ใช้แพร่หลายในยุโรปจนกระทั่งสิ้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ตามที่จอร์โจ วาซารี จิตรกรและนักเขียนสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาบันทึกว่าอัมเบอร์เป็นสีค่อนข้างใหม่ในยุคของเขา
ต่อมามีการใช้สีอัมเบอร์อย่างกว้างขวางในยุคบาโรกเพื่อทำให้ภาพมีโทนมืดในค่าต่างแสง การาวัจโจและแร็มบรันต์เป็นสองจิตรกรที่เป็นที่รู้จักจากการใช้สีนี้ในผลงาน โดยแร็มบรันต์มักใช้อัมเบอร์ในการทำให้สีน้ำตาลในภาพดูรุ่มรวยมากขึ้น รวมถึงใช้เป็นสีพื้นและผสมกับสารสีอื่นเพื่อให้ภาพแห้งเร็วขึ้น โยฮันเนิส เฟอร์เมร์เป็นจิตรกรอีกคนที่ใช้อัมเบอร์เพื่อให้เงาบนผนังในภาพดูอบอุ่นและกลมกลืนขึ้น
ล่วงถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 จิตรกรลัทธิประทับใจหลายคนต่อต้านการใช้สีอัมเบอร์และสีดินอื่น ๆ กามีย์ ปีซาโรปฏิเสธ "สีดินที่ดูเก่าและทึม" ในจานสีของเขา จิตรกรลัทธิประทับใจมักผสมสีน้ำตาลเองจากสีแดง เหลือง เขียว น้ำเงินและสารสีอื่น ๆ โดยเฉพาะสีน้ำเงินโคบอลต์และสีเขียวมรกตซึ่งเป็นสีสังเคราะห์ที่เกิดขึ้นไม่นานในช่วงนั้น
สารสีอัมเบอร์ธรรมชาติเริ่มถูกแทนที่ด้วยสารสีสังเคราะห์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ปัจจุบันยังคงมีการผลิตอัมเบอร์ธรรมชาติโดยมีไซปรัสเป็นแหล่งสำคัญ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 363
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 363 (สายศูนย์ราชการระยอง – นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด) เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดระยอง มีระยะทางตลอดทั้งสาย 7.949 กิโลเมตร เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรสวนทางไป-กลับตลอดสาย โดยทางหลวงสายนี้เริ่มต้นที่แยกสวนสมเด็จย่าฯ ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 ตำบลทับมา อำเภอเมืองระยอง ไปทางทิศตะวันตก ผ่านทางลอดแยกเนินสำลี ตัดกับถนนสุขุมวิท ที่ตำบลเนินพระ ไปสิ้นสุดที่ถนนไอ-10 ในตำบลมาบตาพุด ใน นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงระยอง
วัดกุงเปา
วัดกุงเปา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน
เมื่อสมัยเจ้าฟ้าโกหล่านมาเมืองแม่ฮ่องสอนได้สร้างวัดไว้สี่มุมของเมือง คือ วัดผาอ่าง (ทิศเหนือ) วัดกุงเปา (ทิศตะวันตก) วัดกุงตึง (ทิศใต้) และวัดพระธาตุดอยกิ่วขมิ้น (ทิศตะวันออก) หลักฐานการก่อสร้างเริ่มแรกไม่แน่ชัด เท่าที่ทราบ ประมาณ พ.ศ. 2451 ระบุว่าพระชัยวงศ์เป็นเจ้าอาวาส หลังจากพระชัยวงศ์มรณภาพ ได้นิมนต์พระสีลวโร จากวัดปางล้อมาเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาเกิดไฟป่าทำให้เผาผลาญวัดจนหมดสิ้น พระสีลวโร พร้อมด้วยลูกศิษย์ได้ย้ายมาก่อตั้งวัดขึ้นใหม่ เป็นวัดจ่าตี่ (วัดดอนเจดีย์) ปัจจุบัน วัดกุงเปาจึงกลายเป็นวัดร้างตั้งแต่นั้นมา จนถึง พ.ศ. 2533 พระจินละจิตตสุโภ มาจำพรรษา ชาวบ้านกุงเปาและบ้านนาหมากปินจึงได้ช่วยกันพัฒนาวัด จนถึงพ.ศ. 2540 พระจินละจิตตสุโภ ได้มรณภาพลง ชาวบ้านจึงได้นิมนต์พระจากวัดจองคำคือพระปันทุละ มาเป็นเจ้าอาวาสในเวลาต่อมา พระปันทุละได้ลาสิขาใน พ.ศ. 2542 จึงได้มีการนิมนต์พระหง่วยมาเป็นเจ้าอาวาสได้ประมาณหนึ่งปีท่านก็ได้มรณภาพ ต่อมามีพระสมชาย สุภาจาโร ที่ได้นิมนต์มาจากวัดปางหมู ท่านได้พัฒนาวัดขึ้นใหม่ จนถึงแก่มรณภาพเมื่อปี พ.ศ. 2562 ต่อมาพระอธิการสรยุทธ มหพฺพโล (ครูบาแสน) ได้มารับตำแหน่ง เจ้าอาวาส อย่างเป็นทางการ รูปแรก ของวัดกุงเปา ได้เข้ามาพัฒนาวัด จนถึงปัจจุบัน
วัดกุงเปาตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2556
อาคารเสนาสนะภายในวัดยังไม่ค่อยมีอะไรมากนักเนื่องจากเป็นวัดที่เพิ่งสร้างและได้รับการบูรณะใหม่ มีเพียงเจดีย์ที่สร้างเป็นศิลปกรรมแบบพม่าผสมไทใหญ่และศาลาการเปรียญ
&quot;Stone Cold&quot; Steve Austin
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 364
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 364 หรือ ถนนเลี่ยงเมืองระยอง เป็นทางหลวงแผ่นดินในตัวอำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง มีระยะทางสั้น ๆ ตลอดทั้งสาย 3.909 กิโลเมตร เป็นถนนขนาด 4 - 6 ช่องจราจรไป-กลับ ตลอดทั้งสาย โดยเริ่มต้นที่แยกขนส่ง ตัดกับถนนสุขุมวิท แล้วไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือผ่านสถานีขนส่งผู้โดยสารแห่งที่ 2 จังหวัดระยอง แล้วไปสิ้นสุดที่แยกเลี่ยงเมืองระยอง ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงระยอง
Direct-to-Video
เออสเตอร์ซุนด์
สโมสรฟุตบอลออสเตอร์ซุนด์ส
เมษายน พ.ศ. 2565
เมษายน พุทธศักราช 2565 เป็นเดือนที่ 4 ของปี พ.ศ. 2565 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
โวโลดือมึร์ เซแลนสกึย
กัมปุงเซียม
กัมปุงเซียม ( "บ้านสยาม"; ) เป็นดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ของชาวมาเลเซียเชื้อสายสยามในย่านปูเลาตีกุซ เมืองจอร์จทาวน์ รัฐปีนัง อันประกอบด้วยผู้โยกย้ายถิ่นฐานจากไทยและกลุ่มชาวไทยในท้องถิ่นที่เรียกว่า "ชาวสยาม" จากพื้นที่ใกล้เคียง คือ เกอดะฮ์ ปะลิส ฮูลูเปรัก และกลันตัน บ้านกัมปุงเซียมมีพื้นที่ 2,681 ตารางเมตร (0.662 เอเคอร์) อยู่ห่างจากตัวเมืองจอร์จทาวน์ 2.6 กิโลเมตร ตั้งอยู่ใกล้มุมถนนบูร์มะฮ์ (หรือ ถนนพม่า) ตัดกับตรอกบูร์มะฮ์ติดวัดไชยมังคลาราม
เชื่อกันว่าชาวสยามกลุ่มแรกเข้าไปตั้งถิ่นฐานที่ปูเลาตีกุซตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรเมื่อ ค.ศ. 1828 (พ.ศ. 2371) พบว่ามีชาวสยามจำนวน 1,117 คน อาศัยอยู่ในบ้านกัมปุงเซียม กระทั่ง ค.ศ. 1845 (พ.ศ. 2388) รัฐบาลสหราชอาณาจักรมอบกรรมสิทธิ์ที่ดินของกัมปุงเซียมแก่ชาวสยาม เพื่อแสดงความปรารถนาดีต่ออาณาจักรสยาม หญิงมีเกียรติชาวสยาม ชาวจีน (รวมเปอรานากัน) และชาวมลายู มีส่วนร่วมในการดูแลที่ดินและสร้างวัดไชยมังคลาราม (นามเดิม วัดปูโลติกุส) ไว้ข้างหมู่บ้าน นอกจากคนเชื้อสยามแท้ ๆ แล้ว ยังประกอบไปด้วยคนจีนที่กลืนกลายเป็นคนไทยอาศัยอยู่ด้วย จากเอกสารของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเล่าเหตุการณ์ที่ปีนังใน พ.ศ. 2477 เมื่อพระองค์เสด็จไปบำเพ็ญพระกุศลเนื่องในวันวิสาขบูชาที่วัดไชยมังคลารามไว้ว่า "พอเข้าวัดก็เกิดพิศวงด้วยเห็นผู้คนไปมาราวสัก 200 คน แต่มีผู้หญิงเป็นพื้น เห็นแต่งตัวเป็นยอหยาทั้งนั้น เป็นคนชั้นมีอันจะกินโดยมาก ได้ยินเสียงพูดจึงรู้ว่าเป็นไทย แต่มีผู้ชายน้อยราวสัก 20 คน"
นอกจากกัมปุงเซียมแล้ว ยังมีชุมชนชาวสยามอีก เช่น กัมปงเซอรานีในปูเลาตีกุซ ซึ่งเป็นชุมชนลูกครึ่งจากสยามที่นับถือศาสนาคริสต์ มีมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทางใต้ของปูเลาตีกุซมีชุมชนไทยอีกแห่งคือบ้านซากัซจัง (Sakaschang) ซึ่งมีคนไทยอาศัยอยู่เบาบาง มีศาสนสถานสำคัญสองแห่ง คือ วัดสว่างอารมณ์ (สากัตจัง) และวัดบุปผาราม ปัจจุบันชาวไทยกลุ่มนี้ถูกกลืนจนสิ้นแล้ว และชุมชนไทยที่บาตูลันจัง ปัจจุบันยังมีชาวไทยอาศัยอยู่แบบกัมปง มีการก่อสร้างศาสนสถานสำคัญ คือ วัดปิ่นบังอร (นามเดิม วัดบาตูลันจัง) สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2337 และวัดจันทาราม
ปัจจุบันไม่มีชาวสยามอาศัยอยู่รอบวัดไชยมังคลารามแล้ว เนื่องจากอพยพหรือกลืนกลายเป็นคนจีนไป ส่งผลให้มีคนบวชเป็นพระภิกษุน้อยลง ปัจจุบันจึงมีการนำพระจากประเทศไทยมาจำพรรษาที่วัด พื้นที่ชุมชนกัมปุงเซียมกำลังลดขนาดลงเนื่องจากการจัดสรรที่ดินเพื่อสร้างโรงแรม เพราะทรัสตีขายที่ใน ค.ศ. 2014 โดยไม่ทราบว่าขายที่แก่นักพัฒนาที่ดิน ส่งผลให้ผู้อาศัยถูกขับไล่ออกจากที่ จึงเกิดการฟ้องร้องนักพัฒนาที่ดิน แต่ศาลยกฟ้องใน ค.ศ. 2015 และเกรงว่าหลังจากนี้ชุมชนสยามจะถูกรื้อถอนจนสิ้นเพื่อพัฒนาที่ดิน
กัมปงเซียม
ญิยู-ยอร์ก
ญิยู-ยอร์ก  หรือ นิวยอร์ก  เป็นชุมชนเมืองในเขตเมืองตอแรตสก์  เขตบัคมุต  แคว้นดอแนตสก์  ตั้งอยู่ริมแม่น้ำกรือวึย  ห่างจากใจกลางนครดอแนตสก์ไปทางทิศเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือ 37.9 กิโลเมตร โดยในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2494 ถึง 2564 ชุมชนนี้มีชื่อว่า นอว์ฮอรอดสแก
ญิยู-ยอร์กอยู่ภายใต้การปกครองของเมืองตอแรตสก์ ซึ่งอยู่ห่างไปทางเหนือประมาณ 10 กิโลเมตร ประชากรของญิยู-ยอร์กมีประมาณ 9,917 คน (พ.ศ. 2564)
การตั้งถิ่นฐานปรากฏบนแผนที่เป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2389 ในชื่อ "ญิยู-ยอร์ก" โดยตั้งอยู่ในเขตผู้ว่าการเยคาเตรีนาสลัฟ  ของจักรวรรดิรัสเซีย ตามข้อมูลอย่างเป็นทางการ ในปี พ.ศ. 2402 ชุมชนประกอบด้วย 13 ครัวเรือน เป็นชาย 45 คน หญิง 40 คน มีการตั้งโรงงาน นิคมได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า "ออแลกซันดริวสแก"  ซึ่งที่มาของชื่อไม่ปรากฏชัดเจน
ชาวคริสต์เมนโนไนต์ที่พูดภาษาเยอรมันได้ซื้อพื้นที่นี้ในปี พ.ศ. 2432 และในปี พ.ศ. 2435 ได้ก่อตั้งนิคมญิยู-ยอร์กขึ้นจากการตั้งชุมชนแรกเริ่มเจ็ดแห่ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 ผู้มีเชื้อสายเยอรมันทุกคนที่ยังคงอาศัยอยู่ในญิยู-ยอร์กได้ถูกเนรเทศไปยังคาซัคสถาน
ชุมชนเมืองนี้เคยรุ่งเรืองด้วยอุตสาหกรรม แต่ตกต่ำลงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2494 โดยคำสั่งของรัฐสภาโซเวียตแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน  ชุมชนได้เปลี่ยนชื่อเป็นนอว์ฮอรอดสแก
ชุมชนเมืองนี้ตั้งอยู่ใกล้แนวหน้าในฝั่งของกองทัพบกยูเครนที่ตรึงอยู่กับกองกำลังของสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ที่ได้รับการสนับสนุนจากรัสเซียระหว่างสงครามในดอนบัส ความขัดแย้งนี้ซึ่งเริ่มต้นขึ้นในกลางเดือนเมษายน พ.ศ. 2557 ซึ่งนำความสูญเสียชีวิตทั้งพลเรือนและทหาร ตลอดจนสร้างความเสียหายต่อที่อยู่อาศัยและทรัพย์สิน มีรายงานว่าเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 พลเรือนรายหนึ่งในชุมชนเสียชีวิตจากการถูกซุ่มยิง ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 มือกอลา แลนกอ  นายกสภาท้องถิ่น กล่าวว่าตั้งแต่เริ่มต้นความขัดแย้งมีประชาชนถูกสังหารไปแล้วห้าคน
วันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ได้มีการยื่นคำขอเปลี่ยนชื่อชุมชนกลับไปเป็นญิยู-ยอร์ก โดยฝ่ายบริหารพลเรือน–ทหารของแคว้นดอแนตสก์ และได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการรัฐสภายูเครนว่าด้วยองค์กรแห่งอำนาจรัฐ การปกครองตนเองในท้องถิ่น การพัฒนาระดับภูมิภาค และการวางผังเมือง (เห็นชอบ 18 เสียง และคัดค้าน 1 เสียง) เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 รัฐสภายูเครนมีมติเปลี่ยนชื่อชุมชนเมืองอย่างเป็นทางการกลับไปเป็นชื่อเดิมคือญิยู-ยอร์ก (ได้รับการสนับสนุนจากผู้แทนราษฎร 301 เสียง งดออกเสียง 25 และคัดค้าน 1 เสียง)
ในปี พ.ศ. 2564 วิกตอรียา อาแมลีนา  นักเขียนที่มีชื่อเสียงชาวยูเครน ซึ่งบรรพชนของสามีมาจากชุมชนญิยู-ยอร์ก ได้ก่อตั้ง "เทศกาลวรรณกรรมยูเครนญิยู-ยอร์ก"  โดยงานครั้งแรกจัดขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564
จากการสำมะโนประชากรของยูเครน พ.ศ. 2544 มีสัดส่วนผู้ใช้ภาษาแม่ดังนี้
ขุนชนานิเทศ (เซียวเซอะ ทองตัน)
ตันเซียวเชอะ หรือ เซียวเซอะ ทองตัน ผู้เป็นต้นตระกูลทองตัน เกิดที่ตำบลน่ำฮั้ว มณฑลฮกเกี้ยน จีนแผ่นดินใหญ่ เกิดปีฉลู เกิดราวๆ ปี พ.ศ. 2407-2408 เดินทางมาภูเก็ตตั้งแต่อายุราว 11 ปี ในปี พ.ศ. 2419
ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์จากรัชกาลที่ 6 เป็น “ขุนชนานิเทศ” มีตำแหน่งทางราชการเป็นกำนันตำบลทุ่งคา เมืองภูเก็ต และได้ขอตั้งนามสกุล “ทองตัน” เมื่อปี พ.ศ. 2458 ขณะดำรงตำแหน่ง กำนัน สังกัดกระทรวงมหาดไทย
ขุนชนานิเทศถึงแก่กรรมเมื่อปี พ.ศ. 2471 สิริอายุ 63 ปี (ส่วนปี พ.ศ. 2469 พบหลักฐานว่าเป็นปีที่ทำพินัยกรรม ไม่ใช่ปีที่มรณะ)
เปิดร้านขายของชำบนถนนถลาง ชื่อร้าน “สุ่ยหิ้นจั่ง” เป็นตึกสไตล์ชิโน-โปรตุกีส (ปัจจุบันได้มีการบูรณะทำเป็นเกสท์เฮาส์ “ถลาง เกสท์เฮ้าส์”) และการค้าส่งออกหอม กระเทียม พริกไทย ระหว่างภูเก็ต ตรังและปีนัง
ในปี พ.ศ. 2458 ได้สร้างบ้านสองชั้นแบบครึ่งตึกครึ่งไม้ หลังคามุมกระเบื้องดินเผา ต่อมาจึงสร้างอาคารด้านหลังเพิ่มเติม ซึ่งกลายเป็น “บ้านทองตัน” ในเวลาต่อมา อยู่ตรงหัวมุมถนนดีบุกกับถนนเทพกระษัตรี (ถูกจัดเป็นหนึ่งในอังมอเหลา จังหวัดภูเก็ต ที่มีสถาปัตยกรรมแนวยุโรป)
นอกจากนี้ยังได้สร้างโรงอุปรากรจีน (โรงงิ้ว หรือโรงละคร) ซึ่งต่อมาได้พัฒนากิจการเป็น “โรงภาพยนตร์เฉลิมตัน” เมื่อปี พ.ศ. 2472 พบบางหลักฐาน เช่น บัตรสมนาคุณ สะกดว่า "เฉลิมตันติ" แต่อ่านว่า "เฉลิมตัน" ก่อนจะเปลี่ยนเป็น "โรงภาพยนตร์สยาม" เมื่อปี พ.ศ. 2517 และได้เลิกกิจการไปแล้ว คาดว่าเลิกกิจการประมาณปี พ.ศ. 2522 ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นสถานออกกำลังกาย
ยศ/บรรดาศักดิ์.
ตันเซียวเชอะ ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์จากรัชกาลที่ 6 เป็น “ขุนชนานิเทศ” มีตำแหน่งทางราชการเป็นกำนันตำบลทุ่งคา เมืองภูเก็ต (หรือที่ตั้งย่านเมืองเก่าภูเก็ตในปัจจุบัน) เนื่องจากได้สร้างสาธารณประโยชน์ต่างๆ ได้แก่
การสมรส และครอบครัว.
ขุนชนานิเทศ มีภรรยา 2 คน ได้แก่
นอกจากนี้ขุนชนานิเทศยังมีบุตรบุญธรรมอีก 1 คน เป็นผู้หญิง
สุสานที่ฝังศพของขุนชนานิเทศ อยู่ที่สุสานควนลิ้มซ้าน (ชื่อทางการ: ควนหงิมสั้น) ตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จ.ภูเก็ต ถือเป็นสุสานต้นตระกูลทองตัน และมีสุสานที่ตั้งอยู่บริเวณใกล้ๆกันได้แก่ ขุนตันติวณิชกรรม (พ่อของ เฉลิม ทองตัน) และ หลวงชนาทรนิเทศ ตามลำดับ
สะอาดนักต้องรักให้เข็ด
สะอาดนักต้องรักให้เข็ด  เป็นซีรีส์โทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี 2018 นำแสดงโดย คิม ยู-จ็อง, ยุน คยุน-ซัง และ ซง แจ-ลิม สร้างจากเว็บตูนยอดนิยมที่มีชื่อเดียวกันโดย Aengo ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกโดย KakaoPage ในปี ค.ศ. 2013 และตีพิมพ์ครั้งที่สองโดย Comico Korea ในปี ค.ศ. 2015 ออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคารทางช่องเจทีบีซี ช่วงเวลา 21:30 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) ตั้งแต่วันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ถึงวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019
ชัง ซ็อง-กย็อล เขาเป็นหลานชายของประธานบริษัท AG Group บริษัทก่อสร้างและพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ ส่วนแม่ของเขาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่เปิดร้านขายสูท ขณะที่เขาเป็นเจ้าของบริษัทรับทำความสะอาดแต่เขากลับกลัวเชื้อโรคมาก เขาได้พบกับ กิล โอ-ซล หญิงสาวอดีตนักวิ่งของโรงเรียนซึ่งทำงานพาร์ทไทม์เพื่อหาเงินส่งตัวเองเรียนปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัย เธออาศัยอยู่กับพ่อของเธอซึ่งเป็นพนักงานทำความสะอาดแบบลูกจ้างชั่วคราวของเขตและ กิล โอ-ดล น้องชายของเธอ ซึ่งเป็นนักกีฬาเทควันโดของโรงเรียน เขาใฝ่ฝันที่จะเข้าร่วมทีมเทควันโดทีมชาติเพื่อไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่โตเกียว ซึ่งเธอได้เข้ามาเป็นพนักงานใหม่ในบริษัทของเขา จนพัฒนากลายเป็นความรัก แต่สุดท้ายความจริงก็ปรากฏว่าตาของเขาเป็นต้นเหตุการตายของแม่ของ โอ-ซล และ โอ-ดล
อาฮาเรน-ซัง วะ ฮากาเรไน
อาฮาเรน-ซัง วะ ฮากาเรไน ( เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยอาซาโตะ มิซุ เริ่มเผยแพร่ในบริการ"โชเน็งจัมป์+" ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 13 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเฟลิกซ์ฟิล์ม เริ่มออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 ทางผังรายการ Animeism
เทศบาลตำบลคลองแสนแสบ
เทศบาลตำบลคลองแสนแสบ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 5, 7–12 และบางส่วนของหมู่ 3–4, 6 ตำบลบางขนาก (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางขนาก) ในอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 3,464 คน
เทศบาลตำบลคลองแสนแสบเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 แล้วได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 กระทรวงมหาดไทยให้เปลี่ยนชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลบางขนาก เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลคลองแสนแสบ เนื่องจากองค์การบริหารส่วนตำบลบางขนากมีชื่อพ้องกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในตำบลเดียวกัน คือ เทศบาลตำบลบางขนาก ทำให้เข้าใจผิดและเกิดความสับสนในการติดต่อราชการ และจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลคลองแสนแสบ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยภายในวันเดียวกัน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอบางน้ำเปรี้ยว พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบางน้ำเปรี้ยว 9.4 กิโลเมตร อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดฉะเชิงเทราประมาณ 28.3 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 80.2 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 26.6 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 16,625.0 ไร่ พื้นที่เทศบาลมีคลองแสนแสบไหลผ่านซึ่งเป็นคลองที่ขุดขึ้นตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยขุดตั้งแต่หัวหมากไปจนถึงบางขนาก เพื่อใช้เป็นเส้นทางลำเลียงเสบียงอาหารและยุทโธปกรณ์ เพื่อใช้ในการทำศึกกับญวน เมื่อเสร็จศึกญวนแล้วทั้งสองฝั่งคลองได้มีไร่นาเกิดขึ้นเป็นอันมากและกลายเป็นเส้นทางคมนาคมสำคัญระหว่างเมืองฉะเชิงเทรากับกรุงเทพมหานคร จึงเป็นที่มาของชื่อเทศบาล
องค์การบริหารส่วนตำบลบางน้ำเปรี้ยว
องค์การบริหารส่วนตำบลบางน้ำเปรี้ยว เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 3–16 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2 ของตำบลบางน้ำเปรี้ยว (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางน้ำเปรี้ยว) ในอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางน้ำเปรี้ยวใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางน้ำเปรี้ยวใน พ.ศ. 2539 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางน้ำเปรี้ยวมีประชากร 8,272 คน
องค์การบริหารส่วนตำบลโพรงอากาศ
โพรงอากาศ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1–3, 7–18 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 4–6 ของตำบลโพรงอากาศ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางน้ำเปรี้ยว) ในอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลในปี พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในปี พ.ศ. 2538 ในปี พ.ศ. 2564 มีประชากรทั้งหมด 7,852 คน
องค์การบริหารส่วนตำบลโพรงอากาศมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนฉิมพลี
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนฉิมพลี เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 2–17, 19 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1, 18 ของตำบลดอนฉิมพลี (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลดอนฉิมพลี) ในอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนฉิมพลีใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนฉิมพลีในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลดอนฉิมพลีมีประชากร 13,020 คน
องค์การบริหารส่วนตำบลศาลาแดง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
องค์การบริหารส่วนตำบลศาลาแดง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 6–22 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2, 5 ของตำบลศาลาแดง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลศาลาแดง) ในอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลศาลาแดงใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลศาลาแดงในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศาลาแดงมีประชากร 8,652 คน
สโมสรฟุตบอลออกซ์ฟอร์ดยูไนเต็ด
ศาลาแดง (แก้ความกำกวม)
ศาลาแดง อาจหมายถึง
การทะเลาะวิวาทระหว่างวิลล์ สมิธ และคริส ร็อก ในงานออสการ์
ธงชาติบริเตนใหญ่
Aacocrinus
Aacocrinus เป็นสกุลของพลับพลึงทะเลที่สูญพันธ์ุแล้วจากวงศ์ Actinocrinitidae (หรือ Patelliocrinidae) มีการค้นพบว่าสกุลนี้เป็นสิ่งมีชีวิตที่เกาะติดบนพื้นผิว กรองสิ่งมีชีวิตที่ล่องลอยอยู่ในน้ำเป็นอาหาร ร่างกายประกอบด้วยแมกนีเซียมแคลไซต์ และมีถิ่นที่อยู่เป็นพื้นทะเลตอนบน
ปัจจุบันมี 14 สปีชีส์ในสกุลนี้:
Aaglacrinus
Aaglacrinus เป็นสกุลที่สูญพันธุ์แล้วของคลาส Crinoidea จากอันดับ "Cladia" มีการเสนอว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกาะอยู่กับที่ (stationary) และกินสารแขวนลอย (suspension feeder) ส่วนแข็งของร่างกายประกอบด้วยแมกนีเซียมแคลไซต์
ปัจจุบันมีสองสปีชีส์ในสกุลนี้ ซึ่งใช้ชื่อ "Aaglaocrinus" ทั้งคู่:
ฆาตกรติ๊งต่าง
Aaglaocrinus
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 372
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 372 หรือ ถนนเลี่ยงเมืองอรัญประเทศ เป็นทางหลวงแผ่นดินใน อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว มีระยะทางสั้น ๆ ตลอดทั้งสาย 5.371 กิโลเมตร เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรไป-กลับตลอดสาย โดยเริ่มต้นบนกิโลเมตรที่ 287+991 ของ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 ที่ตำบลบ้านด่าน ไปทางตะวันออกผ่านทางหลวงชนบท สก.2014 แล้วไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 348 ที่ตำบลบ้านใหม่หนองไทร เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงสระแก้ว (วัฒนานคร)
Aalenirhynchia
Aalenirhynchia เป็นสกุลย่อยที่สูญพันธุ์แล้วของแบรคิโอพอด พบในชั้นหินอาลีเนียนในกลอสเตอร์เชอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นสิ่งมีชีวิตพื้นทะเลที่เกาะอยู่กับที่ กรองสิ่งแขวนลอยเป็นอาหาร เดิมถูกจัดเป็นสกุล ๆ หนึ่ง แต่ถูกจัดเป็นสกุลย่อยโดยวิลเลียมส์และคณะใน พ.ศ. 2545
Aaptos
Aaptos เป็นสกุลของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae
จอห์น เอดเวิร์ด เกรย์อธิบายสกุลนี้เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1867
สปีชีส์ต่อไปนี้ถูกจัดให้อยู่ในสกุล "Aaptos":
Tethyophaena
Trachya
Tuberella
Aaptos aaptos
Aaptos aaptos เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae
สปีชีส์นี้เป็นที่ทราบกันว่ามีสารประกอบที่สามารถปิดกั้นตัวรับอะดรีเนอร์จิก (adrenoreceptor) ได้ ฟองน้ำนี้มีความเป็นพิษสูงต่อปลา แต่เต่ากระ ("Eretmochelys imbricata") สามารถกินฟองน้ำชนิดนี้ได้
Aaptos adriatica
Ancorina aaptos
Ancorina adriatica
Suberites aaptus
Suberites spissus
Tuberella aaptos
Tuberella tethyoides
Aaptos alphiensis
Aaptos alphiensis เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae มีการอธิบายครั้งแรกในปี 2005 โดย Samaai &amp; Gibbons
Aaptos bergmanni
Aaptos bergmanni เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายเป็นครั้งแรกในปี 1950 โดย de Laubenfels
Aaptos ciliata
Aaptos ciliata เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายเป็นครั้งแรกในปี 1925
Aaptos conferta
Aaptos conferta เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae และพบในประเทศนิวซีแลนด์ สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายเป็นครั้งแรกในปี 1994 โดย Michelle Kelly-Borges &amp; Patricia Bergquist
Aaptos duchassaingi
Aaptos duchassaingi เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายเป็นครั้งแรกในปี 1889
Amorphina duchassaingi
Aaptos durissima
Aaptos durissima เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายเป็นครั้งแรกในปี 1882
Trachya durissima
Aaptos globosa
Aaptos globosa เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายเป็นครั้งแรกในปี 1994
Aaptos globosua
Aaptos glutinans
Aaptos glutinans เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายเป็นครั้งแรกในปี 2011 พบในท้องที่ที่เรียกว่าเฟร์นันดูจีนอโรนยาและอาตอลดัสรอกัส (Piscina das Âncoras, Rocas Atoll) รัฐรีโอกรันดีโดนอร์เต บราซิล
Aaptos horrida
Aaptos horrida เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายเป็นครั้งแรกในปี 1886
Trachya horrida
Aaptos kanuux
Aaptos kanuux เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae
ตั้งชื่อตามคำในภาษาอูนางัค/อะลิวต์ที่แปลว่าหัวใจ
กรีนพีซประกาศการค้นพบในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2008 ค้นพบในฤดูร้อนของปี 2007 ในขณะที่กำลังสำรวจหุบเขาระดับลึกใต้ทะเลแบริง Kenneth Lowyck ค้นพบสปีชีส์นี้ในขณะที่สำรวจก้นหุบเขาด้วยเรือดำน้ำ DeepWorker 2000 George Pletnikoff นักรณรงค์ในโครงการมหาสมุทรอะแลสกาของกรีนพีซและชาวอูนางัค/อะลิวต์จากเกาะเซนต์จอร์จได้รับเกียรติเป็นผู้ตั้งชื่อฟองน้ำชนิดนี้ และเลือกคำในภาษาอูนางัค/อะลิวต์ที่แปลว่าหัวใจเป็นชื่อ
Aaptos laxosuberites
Aaptos laxosuberites เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายเป็นครั้งแรกในปี 1902
Suberites laxosuberites
Aaptos lobata
Aaptos lobata เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายในปี 2017 สิ่งมีชีวิตต้นแบบแรกถูกเก็บจากช่องแคบมากัซซาร์
Aaptos niger
Aaptos niger เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายในปี 1981
Aaptos nuda
Aaptos nuda เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายโดยแรนดอล์ฟ เคิร์กแพทริกในปี 1903
Trachya nuda
Aaptos pernucleata
Aaptos pernucleata เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายในปี 1870
Aaptos lithophaga
Amorphinopsis spongia
Axinyssa lithophaga
Epipolasis angulospiculata
Epipolasis lithophaga
Prostylissa spongia
Trachya pernucleata
Aaptos robustus
Aaptos robustus เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายในปี 2008
Aaptos rosacea
Aaptos rosacea เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายในปี 1994
Aaptos suberitoides
Aaptos suberitoides เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายในปี 1934
Aaptos chromis
Stylotella suberitoides
Aaptos aaptos var. nigra
Aaptos tenta
Aaptos tentum เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายในปี 1994 โดยมิเชลล์ เคลลี-บอร์เฆสและแพทริเซีย เบิร์กควิสท์
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 310
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 310 (สายทางเข้าพระพุทธบาทสระบุรี) เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดสระบุรี มีระยะทางสั้น ๆ ตลอดทั้งสาย 1.975 กิโลเมตร เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรไป-กลับตลอดสาย โดยเริ่มต้นบนกิโลเมตรที่ 134+880 บนถนนพหลโยธิน ที่ทางแยกบ่อพรานล้างเนื้อ ไปทางตะวันตกอ้อมด้านหลังวัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร แล้วไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3020 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3022 เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงสระบุรี
Aaptos vannamei
Aaptos vannamei เป็นสปีชีส์ของฟองน้ำทะเลในวงศ์ Suberitidae สปีชีส์นี้ได้รับการอธิบายในปี 1935
Aaptos tentum
พรรคพลังประชาชน (เกาหลีใต้)