pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เป้า ซานเหนียง นักรบสาวสวยผู้ที่จะยอมแต่งงานกับบุรุษที่สามารถเอาชนะตนได้เท่านั้น ความรักของทั้งสองจึงกลายมาเป็นตำนานและเป็นเรื่องที่ชาวจีนนำมาแสดงละครกันมากเรื่องหนึ่ง
อุดม เหลืองเพชราภรณ์
อุดม เหลืองเพชราภรณ์ (ชื่อเล่น: ดม; พ.ศ. 2499 — ) เป็นอดีตนักกีฬาแบดมินตันระดับแถวหน้าชาวไทย รวมถึงเป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาแบดมินตันทีมชาติไทย และใน พ.ศ. 2555 เขาได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในผู้เข้าชิงรางวัล "สยามกีฬาอวอร์ดส์" ครั้งที่ 7 สาขาผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม
อุดม เหลืองเพชราภรณ์ เป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาแบดมินตันทีมชาติไทย โดยในเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 มีผลงานด้านการฝึกสอนให้แก่นักกีฬาชุดรองแชมป์เอเชียต้าคัพ 2013 จากนั้น ในเดือนพฤษภาคมของปีเดียวกันนี้ เขายังเป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาที่เข้าแข่งขัน สุธีรมานคัพ 2013 ณ ประเทศมาเลเซีย ที่ซึ่งทีมสามารถเข้าสู่รอบรองชนะเลิศได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
มา วัน ค้าง
มา วัน ค้าง  เป็นนามปากกาของดิญ จ่อง ดว่าน  เกิดเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ที่ฮานอย เขาเคยเป็นทหารในสงครามอินโดจีนครั้งที่ 1 และสงครามเวียดนาม ต่อมาเข้าเรียนในวิทยาลัยฝึกหัดครู แล้วเข้ามาเป็นครูสอนในโรงเรียนมัธยมในจังหวัดหล่าวกายทางภาคเหนือของเวียดนาม จนได้เป็นอาจารย์ใหญ่ ต่อมา ใน พ.ศ. 2519 ได้ไปทำงานที่สำนักพิมพ์ลาวด่ง
เนื่องจากเขามีประสบการณ์ในการทำงานกับชนกลุ่มน้อยในฐานะครู เขาจึงเขียนหนังสือที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชนกลุ่มน้อย นวนิยายเรื่อง “ฤดูใบไม้ร่วงในสวน” ได้รางวัลยอดเยี่ยมจากสมาคมนักเขียนเวียดนามและได้รางวัลซีไรต์ด้วย ผลงานที่โดดเด่นของเขาอีกเรื่องคือ “การแต่งงานที่ไม่จดทะเบียน” ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2532 ซึ่งตีแผ่ปัญหาทางการศึกษาของเวียดนาม
โง หง็อก โบ่ย
โง หง็อก โบ่ย  นักเขียนชาวเวียดนามเกิดเมื่อ พ.ศ. 2472 ที่จังหวัดฟู้เถาะ เขาเข้าเป็นสมาชิกกลุ่มเยาวชนกู้ชาติเมื่อ พ.ศ. 2489 และเข้าทำงานในหน่วยประชาสัมพันธ์ของพรรคใน พ.ศ. 2492 ต่อมาจึงย้ายมาทำงานเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์วันเหงะจนเกษียณอายุ นวนิยายเรื่อง “บ่อน้ำของหมู่บ้าน” ของโบ่ยได้รับรางวัลหลายรางวัล และนวนิยายเรื่อง “ฝันร้าย” ของเขาเป็นนวนิยายที่ให้ภาพของการปฏิรูปที่ดินของเวียดนามเหนือได้ดี
เญิ้ต ลิญ
เญิ้ต ลิญ  เป็นนามปากกาของ เหงียน เตื่อง ตาม  เกิดเมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2449 ผู้เป็นนักการเมืองและนักเขียนคนสำคัญของเวียดนาม เขามีอุดมการณ์ที่ขัดแย้งกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม จึงตั้งพรรคประชาชนเวียดนามขึ้นใน พ.ศ. 2454 และต่อมาได้รวมเข้ากับพรรคแห่งชาติเวียดนาม ซึ่งเป็นพรรคการเมืองของกลุ่มปัญญาชน ต่อมา ใน พ.ศ. 2489 ลิญได้เข้าร่วมรัฐบาลกับโฮจิมินห์ แต่อีก 2 เดือนต่อมาก็เกิดความขัดแย้ง จนลิญออกจากรัฐบาล ลี้ภัยไปจีนและฮ่องกง หลังจากที่มีการแบ่งประเทศเป็นเวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ ลิญเลือกที่จะไปอยู่เวียดนามใต้
เมื่อมาอยู่เวียดนามใต้ เขาพยายามไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองและเน้นงานทางด้านวรรณกรรม แต่เขาก็ถูกกล่าวหาจากรัฐบาลของโง ดิ่ญ เสี่ยมว่าเกี่ยวข้องกับความพยายามก่อรัฐประหารใน พ.ศ. 2503 ลิญปฏิเสธความเกี่ยวข้องและตำรวจก็ไม่มีหลักฐานใด ๆ ที่จะจับเขา จนกระทั่งวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ลิญฆ่าตัวตายด้วยการกินไซยาไนด์ และเขียนบันทึกก่อนตายว่าเขาฆ่าตัวตายเพื่อประท้วงกลุ่มคนที่เหยียบย่ำเสรีภาพ การตายของเขาเกิดขึ้นหลังจากการเผาตัวตายของพระภิกษุทิก กว๋าง ดึ๊ก เพียงเดือนเดียว
ผลงานการเขียนของเขาถูกห้ามตีพิมพ์ในเวียดนามเหนือและในเวียดนามหลังการรวมประเทศ จน พ.ศ. 2529 จึงได้รับอนุญาตให้ตีพิมพ์ได้อีกครั้ง
ตะ ซวี อัญ
ตะ ซวี อัญ  นักเขียนชาวเวียดนาม เกิดเมื่อ พ.ศ. 2502 ที่จังหวัดห่าเต็ย จบการศึกษาจากโรงเรียนงเหวียนซูที่เป็นโรงเรียนเฉพาะทางทางด้านการเขียนและวิจารณ์วรรณกรรม และได้เป็นอาจารย์ที่โรงเรียนนักเขียน เรื่องสั้นเรื่องแรกคือ “ก้าวข้ามคำสาบาน” ซึ่งได้รับรางวัลมากมาย เรื่องนี้เป็นการสะท้อนถึงประเพณีคลุมถุงชนและความยึดมั่นในสายตระกูลของสังคมชนบท นวนิยายอีกเรื่องของเขาที่ประสบความสำเร็จคือ “เฒ่าโข” ซึ่งสะท้อนปัญหาความขัดแย้งในสังคมชนบทระหว่างค่านิยมดั้งเดิมกับค่านิยมของคนรุ่นใหม่
สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันกีร์
อเมลีแห่งเลาช์เทนเบิร์ก จักรพรรดินีแห่งบราซิล
สมเด็จพระจักรพรรดินีอเมลีแห่งบราซิล  หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงอเมลีแห่งเลาช์เทนเบิร์ก  เป็นดัชเชสแห่งเลาช์เทนเบิร์ก (31 กรกฎาคม 1812 – 26 มกราคม 1873) และเป็นจักรพรรดินีแห่งบราซิล พระองค์เป็นพระมเหสีองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
พระองค์เป็นพระราชนัดดาของโฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน จักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศส พระราชบิดาของพระองค์เออแฌน เดอ โบอาร์แน เป็นโอรสของจักรพรรดินีกับอาแล็กซ็องดร์ เดอ โบอาร์แนพระสวามีองค์แรก และเป็นโอรสบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระราชมารดาของเจ้าหญิงอเมลีเป็นพระราชธิดาของพระเจ้ามักซีมีเลียนที่ 1 พระมหากษัตริย์บาวาเรีย
อเมลีแห่งเลาช์เทนเบิร์ก สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งบราซิล
พระราชวังอมรปุระ
พระราชวังอมรปุระ เป็นพระราชวังในเมืองอมรปุระเมืองหลวงเก่าของพม่า พระราชวังถูกสร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 19 ต่อมาก็ถูกปล่อยปละละเลยหลังมีการสร้างพระราชวังมัณฑะเลย์ ปัจจุบันพระราชวังนี้เหลือเพียงซากปรักหักพัง
คมคาย พลบุตร
นางคมคาย พลบุตร (สกุลเดิม : เฟื่องประยูร) (เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2510) เป็นนักการเมืองชาวไทย เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรี 3 สมัย และเป็นภรรยาของ อลงกรณ์ พลบุตร
คมคาย พลบุตร เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2510 เป็นบุตรของนายสนิท กับนางปัทมา เฟื่องประยูร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี พยาบาลศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และ ปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยเกริก
คมคาย สมรสกับ นายอลงกรณ์ พลบุตร อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ น.ส. สภาวรรณ พลบุตร นายธัชธรรม พลบุตร และ น.ส. พิมพ์สภา พลบุตร
หลังจากสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี คมคายได้เข้าทำงานเป็นพยาบาลวิชาชีพที่โรงพยาบาลศิริราช ก่อนที่จะลาออกเพื่อมาทำงานการเมืองในเวลาต่อมา
คมคาย ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรี โดยได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก ใน พ.ศ. 2538 และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2544 ก่อนที่จะวางมือทางการเมืองในที่สุด โดยก่อนที่จะวางมือทางการเมืองอย่างถาวรนั้น คมคาย ได้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดจันทบุรีอีกครั้งเป็นสมัยที่ 4 ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2548 ในสังกัดพรรคชาติไทยแต่ได้แพ้ให้กับผู้สมัครจากพรรคไทยรักไทย
คมคาย พลบุตร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
คมคาย เฟื่องประยูร
เค ศรีกันธ์
เค ศรีกันธ์  มีชื่อเต็มคือ "ศรีกันธ์ นัมมัลวาร์ คิดัมบี" เกิดวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 ที่รัฐอานธรประเทศ เป็นนักกีฬาแบดมินตันชาวอินเดีย ผู้ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 4 ของโลก เขาเป็นผู้ชนะสิทธิคมน์ ธรรมศิลป์ รวมถึงบุญศักดิ์ พลสนะ ในการแข่งขันเอสซีจี ไทยแลนด์ โอเพ่น แบดมินตัน แชมเปี้ยนชิพ 2013 ประเภทชายเดี่ยว
เค ศรีกันธ์ ได้อันดับเก้าในการแข่งขันแบดมินตันชิงแชมป์เยาวชนโลก 2011 ประเภทชายเดี่ยว และในการแข่งชิงแชมป์เยาวชนแห่งชาติ ค.ศ. 2011 เขาเป็นผู้ชนะประเภทชายคู่ ส่วนในรุ่นใหญ่เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงประเภทชายเดี่ยวใน ค.ศ. 2012 ในรายการมาเก๊าโอเพน 2012 เขาได้อันดับสาม เช่นเดียวกับรายการบาห์เรนอินเตอร์เนชันแนล 2012 รวมถึงอินเดียอินเตอร์เนชันแนล 2012 และใน ค.ศ. 2013 เขาได้เป็นแชมป์รายการเอสซีจี ไทยแลนด์ โอเพ่น แบดมินตัน แชมเปี้ยนชิพ 2013 ประเภทชายเดี่ยว
เขายังมีพี่ชายชื่อเค นันดาโกพัล ซึ่งเป็นนักแบดมินตันเช่นเดียวกัน
ศรีกันธ์ นัมมัลวาร์ คิดัมบี
การขนส่งระบบรางในประเทศไทย
การขนส่งระบบรางในประเทศไทย คือ การขนส่งระบบรางที่มีอยู่ในประเทศไทยในปัจจุบัน ทั้งรถไฟทางไกลและรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน
รถไฟทางไกล.
รถไฟทางไกลในปัจจุบัน ให้บริการโดยการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.)
เส้นทางเดินรถ.
ปัจจุบันการรถไฟฯ มีเส้นทางเดินรถที่เปิดการเดินรถแล้ว รวมทั้งสิ้น 4,346 กิโลเมตร โดยเป็นทางคู่ช่วง - ระยะทาง
31 กิโลเมตร และเป็นทางสามช่วง - ระยะทาง 59 กิโลเมตร เส้นทางหลักที่สำคัญ มีดังนี้
นอกจากนั้นยังมีการสร้างทางอีกหลายเส้นทาง อาทิ สถานีรถไฟ - สถานีรถไฟ - สถานีรถไฟ - สถานีรถไฟ - สถานีรถไฟ - สถานีรถไฟ - สถานีรถไฟ และโครงการรถไฟฟ้าอีกสองเส้นทางคือ รถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อน (ศาลายา - หัวหมาก) และรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รังสิต - มหาชัย) หรือเรียกรวม ๆ ได้ว่า โครงการระบบรถไฟชานเมือง (สายสีแดง)
นอกจากนี้ยังมีโครงการปรับปรุงรางที่สำคัญมาก ๆ ต่อการพัฒนารางคือ ขยายทางให้เป็นทางคู่เพื่อให้สามารถทำความเร็วได้มากขึ้น ลดเวลาการเดินทาง จุผู้โดยสารและโบกี้สินค้าได้มากขึ้น ประหยัดพลังงานมากขึ้นเนื่องจากการขนส่งเที่ยวหนึ่งสามารถบรรทุกคนและสินค้าได้มากกว่ารถยนต์ ซึ่งโครงการนี้จะเป็นการพัฒนาและปรับปรุงการขนส่งทางรางให้มีประสิทธิภาพ โครงการที่สำคัญที่จะสร้าง คือ
รวมโครงการระยะแรก 767 กิโลเมตร
ประเภทขบวนรถ.
รถโดยสาร.
ประเภทของขบวนรถโดยสารจะแตกต่างกันโดยจำนวนสถานีที่หยุดรับ-ส่งผู้โดยสาร และชนิดของรถโดยสารที่ให้บริการ ดังตารางต่อไปนี้
รถสินค้า.
ขบวนรถสินค้า ประกอบด้วยรถสินค้าเท่านั้น ให้บริการด้านการขนส่งสินค้าประเภทเหมาคันทั้งภายในประเทศ และเพื่อส่งออกประเทศมาเลเซีย ที่สถานีรถไฟชายแดนอย่าง สุไหงโก-ลก และปาดังเบซาร์
ประเภทของขบวนรถสินค้า ได้แก่
รถจักรและรถดีเซลราง.
ในปัจจุบัน รถจักรดีเซลไฟฟ้า ถือเป็นรถจักรที่มีส่วนช่วยในการทำขบวนรถโดยสารและรถสินค้ามากที่สุด โดยรถจักรดีเซลไฟฟ้าที่ใช้งานบ่อย ๆ ได้แก่ จีอี อัลสธอม (มี 4 รุ่นย่อย ได้แก่ เอแอลเอส เอเอชเค เอแอลดี และเอดีดี) ฮิตาชิ จีอีเอ และซีเอสอาร์ นอกจากนี้ยังมีรถจักรดีเซลไฮดรอลิก ซึ่งมีบทบาทในการทำขบวนรถโดยสารน้อยลงกว่าในอดีต แต่จะทำขบวนรถโดยสารหรือรถสินค้าในกรณีพิเศษ เช่น กรุปป์ทำขบวนรถพิเศษช่วยการโดยสารในช่วงอุทกภัย และเฮนเชล ทำขบวนรถบำรุงทางเพื่อใช้ในการก่อสร้างรถไฟทางคู่ เป็นต้น
นอกจากรถจักรแล้ว ยังมีรถดีเซลราง ซึ่งมีทั้งห้องโดยสารและห้องขับภายในคันเดียวกัน โดยมีเครื่องยนต์อยู่ข้างใต้ ทำให้ขบวนรถออกตัวได้ดีกว่าการใช้รถจักรลาก รถดีเซลรางหลัก ๆ ที่ยังคงใช้งานในปัจจุบัน ได้แก่
รถไฟฟ้าในเขตเมือง.
กรุงเทพมหานคร เป็นเมืองเดียวที่มีระบบรถไฟฟ้า ปัจจุบันประกอบด้วย 4 ระบบ คือ รถไฟฟ้าบีทีเอส รถไฟฟ้ามหานคร รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และรถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดง ในอนาคต อาจมีความยาวเกือบ 400 กิโลเมตร ในเขตกรุงเทพและปริมณฑล นอกจากนี้ ยังมีโครงรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนตามหัวเมืองในภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วประเทศ ที่ส่วนใหญ่อยู่ระหว่างการศึกษาและออกแบบโครงการ
ชื่อทางการคือ รถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา ดำเนินการโดย บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) หรือบีทีเอสซี (BTSC) และบริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด หรือ เคที (KT) เริ่มเปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 เปิดบริการตั้งแต่เวลา 6 นาฬิกาถึง 24 นาฬิกา
เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ในโอกาสที่เปิดบริการมาครบ 9 ปี ปรากฏว่า มียอดมีผู้ใช้บริการตั้งแต่เปิดให้บริการ 972,034,298 เที่ยว มีผู้โดยสารใช้บริการรถไฟฟ้าเฉลี่ยวันทำการ 424,369 เที่ยวต่อวัน เพิ่มขึ้นจากปีก่อนร้อยละ 2.6 โดยในปี พ.ศ. 2551 นี้มีผู้ใช้บริการสูงสุดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2551 จำนวน 497,390 เที่ยว และในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 มี​ผู้โดยสาร​ใช้​บริการ​รถไฟ​ฟ้า​เฉลี่ย​ใน​วัน​ทำ​การ​สร้าง​สถิติ​ใหม่​สูง​สุด​เท่ากับ 509,106 เที่ยว​ต่อคน
และผลดำเนินงานบริการรถไฟฟ้าบีทีเอสในรอบบัญชีเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 มียอดผู้ใช้บริการทั้งสิ้น 176,028,556 เที่ยวคน เพิ่มขึ้นจากงวดปีที่ผ่านมาร้อยละ 21.24 และเมื่อพิจารณาจากผู้โดยสารเฉลี่ยต่อวันภาพรวมปรับตัวสูงขึ้นร้อยละ 18.26 เป็น 480,952 เที่ยวคน ซึ่งวันที่ 30 มีนาคม 2555 นับว่าเป็นวันที่ทุบสถิติสูงที่สุดนับตั้งแต่เปิดให้บริการมา มีผู้มาใช้บริการถึง 714,575 เที่ยวคน
ในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2560 สถานีสำโรงได้เปิดใช้บริการและเป็นวันที่ รถไฟฟ้าบีทีเอส ให้บริการผู้โดยสารเชื่อมต่อระหว่าง กรุงเทพมหานคร และ จังหวัดสมุทรปราการ เป็นวันแรก ปัจจุบันให้บริการครอบคลุม 3 จังหวัดคือ จังหวัดปทุมธานี กรุงเทพมหานคร และจังหวัดสมุทรปราการ ระยะทางรวม 68.25 กิโลเมตร จำนวน 60 สถานี
รถไฟฟ้ามหานคร.
รถไฟฟ้ามหานครที่เปิดให้บริการแล้วในปัจจุบันได้แก่ รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ดำเนินการโดยบริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) (BEM) โดยได้รับสัมปทานจากการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2542 และหลังจากที่เกิดความล่าช้าขึ้นหลายครั้ง ในที่สุดได้เปิดให้สาธารณชนทดลองใช้งานในวงจำกัดเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2547 และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 3 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ปัจจุบันให้บริการครอบคลุม 2 จังหวัดคือ กรุงเทพมหานคร และจังหวัดนนทบุรี ระยะทางรวม 70.6 กิโลเมตร จำนวน 53 สถานี
รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน.
เป็นส่วนหนึ่งในโครงการก่อสร้างเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟฟ้าชานเมือง โดยรัฐบาลได้นำโครงการนี้มาเป็นโครงการเร่งด่วนและแยกการก่อสร้างต่างหากจากระบบรถไฟฟ้าชานเมือง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการระบบขนส่งมวลชนทางรางในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ดำเนินการก่อสร้างโดยการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) และเปิดดำเนินการเชิงพาณิชย์โดย บริษัท เอเชีย เอรา วัน จำกัด
สำหรับยอดผู้ใช้บริการรถไฟฟ้าแอร์พอร์ตลิงก์เต็มรูปแบบวันแรกเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553 มีผู้โดยสารใช้บริการในระบบซิตี้ไลน์ 26,149 คน จากเป้าที่ตั้งไว้ 15,000 คน ส่วนรถด่วนมีผู้ใช้บริการ 633 คน ทั้งนี้คาดว่าสิ้นปีนี้จะมีผู้ใช้บริการประมาณ 5-7 หมื่นคน
รถไฟฟ้าที่ใช้ในโครงการทั้งหมดเป็นรถไฟฟ้าประเภทความเร็วสูง ซึ่งมีความเร็วปกติอยู่ที่ 160-200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่มีความเร็วขณะเข้าประแจที่ 40-60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และมีความเร็วขณะเข้าประแจลงศูนย์ซ่อมบำรุงที่ย่านคลองตันที่ 125 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ปัจจุบันให้บริการครอบคลุม 2 จังหวัดคือ กรุงเทพมหานคร และจังหวัดสมุทรปราการ ระยะทางรวม 28.6 กิโลเมตร จำนวน 8 สถานี
รถไฟฟ้าชานเมือง.
เป็นระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑลตลอดจนพื้นที่ต่อเนื่องคือ จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดสมุทรสงคราม และจังหวัดราชบุรี ดำเนินการโดยการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) ถือเป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนทางรางในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง มีจุดมุ่งหมายเพื่อยกระดับคุณภาพในการให้บริการของรถไฟชานเมืองซึ่งทำหน้าที่ในการบริการขนส่งผู้โดยสารที่อยู่อาศัยในพื้นที่ชานเมืองตลอดจนพื้นที่ต่อเนื่องสามารถเข้าสู่ใจกลางกรุงเทพมหานครได้อย่างรวดเร็วด้วยระบบรางที่รวดเร็วและมีประสิทธิภาพ และยังเป็นการป้อนผู้โดยสารเข้าสู่โครงข่ายระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนอื่นในเขตกรุงเทพมหานครอันได้แก่ รถไฟฟ้ามหานคร ของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) รถไฟฟ้าบีทีเอส ของ กรุงเทพมหานคร (กทม.) หรือแม้กระทั่งรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ปัจจุบันมี 2 สาย ระยะทางรวม 37.6 กิโลเมตร จำนวน 13 สถานี
โครงการรถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย เป็นโครงการเมกะโปรเจกต์ของประเทศไทยในการก่อสร้างระบบรถไฟความเร็วสูง มีเป้าหมายในการพัฒนาเศรษฐกิจ และเชื่อมโยงตลาดการค้า ระหว่างกลุ่มประเทศแถบลุ่มแม่น้ำโขง เนื่องจากประเทศไทยถือเป็นศูนย์กลางของอินโดจีน มีเป้าหมายในการก่อสร้าง 4 สาย ได้แก่ สายเหนือ, สายตะวันออก (เชื่อม 3 สนามบิน), สายตะวันออกเฉียงเหนือ และสายใต้
ชนิดของคำ
ชนิดของคำ  ในทางไวยากรณ์ หมายถึงประเภทของคำในทางภาษาศาสตร์ ซึ่งโดยทั่วไปนิยามโดยลักษณะวากยสัมพันธ์หรือหน่วยคำของคำที่กล่าวถึง
แทบทุกภาษามีคำชนิดนามและกริยา แต่นอกเหนือจากนี้ จะมีแตกต่างกันไปในแต่ละภาษา ตัวอย่างเช่น ภาษาญี่ปุ่นมีคำคุณศัพท์สามชนิด ขณะที่ภาษาอังกฤษมีชนิดเดียว ภาษาจีน เกาหลีและญี่ปุ่นมีลักษณนาม ขณะที่ภาษาทางยุโรปไม่มี
ไวรัสตับอักเสบ ชนิดเอ
วิซนู ยูลี ปราเซตีโย
วิซนู ยูลี ปราเซตีโย  เกิดวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 ที่ตูลุงงากุง เป็นนักกีฬาแบดมินตันจากประเทศอินโดนีเซีย ผู้ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 60 ของโลก
วิซนู ยูลี ปราเซตีโย ได้อันดับเก้าในการแข่งขันแบดมินตันชิงแชมป์เยาวชนโลก 2011 ส่วนในการแข่งขันสิงคโปร์อินเตอร์เนชันแนล 2011 เขาได้อันดับสองในประเภทชายเดี่ยวเช่นเดียวกับเวียดนามอินเตอร์เนชันแนล 2012 และอินโดนีเซียอินเตอร์เนชันแนล 2012
ในการแข่งขันเอสซีจี ไทยแลนด์ โอเพ่น แบดมินตัน แชมเปี้ยนชิพ 2013 เขาได้เป็นฝ่ายแพ้ต่อบุญศักดิ์ พลสนะ ในรอบรองชนะเลิศของประเภทชายเดี่ยว
จู่ชือ
จู่ซือ  บางตำราแปลว่า "ปรมาจารย์" หมายถึง ผู้ก่อตั้งหรือเจ้าสำนักองค์การศาสนาในประเทศจีน ใช้ในศาสนาพุทธ ลัทธิเต๋า ลัทธิเซียนเทียนเต้า ลัทธิอนุตตรธรรม เป็นต้น
คำว่า จู่ ในศาสนาพุทธในประเทศจีนหมายถึง "สังฆปริณายก" โดยแต่ละนิกายจะมีสายสังฆปริณายกแตกต่างกันไป
นิกายสุขาวดี.
นิกายสุขาวดี มีสังฆปริณายก 13 องค์ ดังนี้
นิกายอวตังสกะ.
นิกายหัวเหยียน หรือนิกายอวตังสกะ มีสังฆปริณายก 5 องค์ ดังนี้
นิกายฉาน.
นิกายฉานในประเทศจีนมีสังฆปริณายก 6 องค์ ซึ่งเชื่อว่าได้รับสืบทอดบาตรและจีวรจากพระโคตมพุทธเจ้า สังฆปริณายกทั้ง 6 มีลำดับดังนี้
ลัทธิเซียนเทียนเต้า.
ลัทธิเซียนเทียนเต้าซึ่งหวง เต่อฮุย ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้กำหนดสายจู่ซือโดยถือเอาสังฆปริณายกทั้ง 6 องค์ของนิกายฉานเป็นปรมาจารย์ของเซียนเทียนเต้าด้วย ต่อด้วยนักพรตเต๋าอีก 2 รูป แล้วหวง เต๋อฮุย ถือว่าตนเองเป็นจู่ซือลำดับที่ 9 ต่อจากเต๋อฮุยแล้วยังมีจู่ซือสืบมาอีกดังนี้
หลังจู่ซือรุ่นที่ 15 แล้ว ลัทธิเซียนเทียนเต้าก็แตกออกเป็นหลายสายย่อย
หวัง เจฺว๋อี ต่อตั้งลัทธิอนุตตรธรรมขึ้นในปี พ.ศ. 2420 เดิมเป็นสาวกลัทธิเซียนเทียนเต้า จึงรับแนวคิดสายจู่ซือจากเซียนเทียนเต้ามาด้วย โดยยอมรับสังฆปริณายกทั้ง 6 องค์ในนิกายเซน ต่อด้วยจู่ซือรุ่นที่ 7-11 ของเซียนเทียนเต้า นับอาจารย์รุ่นก่อนตนเป็นรุ่นที่ 12-14 นับตนเองเป็นรุ่นที่ 15 และยังมีจู่ซือต่อมาอีกจนถึงรุ่นที่ 18
ลัทธิอนุตตรธรรมเรียกจู่ซือว่าพระธรรมาจารย์ และถือว่าพระธรรมาจารย์เป็นพระวิสุทธิอาจารย์ ( "หมิงซือ") ผู้มีอาณัติสวรรค์สามารถถ่ายทอดเต๋าได้ หากนับต่อจากเหอ รั่ว (เหลียวขู่) ธรรมาจารย์รุ่นที่ 11 แล้ว มีธรรมาจารย์ต่อมาอีกดังนี้
นันทาเทวี
นันทาเทวี เป็นอุปรากรไทย บทพระนิพนธ์ของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล แห่งคณะอัศวินการละคร
เรื่องโศกนาฏกรรมความรักของเจ้าหญิงนันทาเทวีวัยแรกรุ่นผู้พลัดพรากจากสันติวัตพระสหายอันเป็นที่รักยิ่งไปนานแสนนาน และไม่ทรงทราบเลยว่าชายอัปลักษณ์เข็ญใจที่ทรงพบในเวลาต่อมาแท้จริงคือบุรุษที่อยู่ในพระทัยตลอดมา
เปิดแสดงครั้งแรกบนเวที ศาลาเฉลิมไทย สมัยหลังสงครามมหาเอเซียบูรพา นำแสดงโดย ฉลอง สิมะเสถียร (สันติวัตวัยหนุ่ม) และ ปรีชา บุณยเกียรติ (สันติวัตวัยเด็กรุ่น)
ทศวรรษ 2500 เป็นละครโทรทัศน์สองครั้ง ของคณะนาฏศิลป์สัมพันธ์ ทางไทยทีวีช่อง 4 กำกับโดย ครูทัต เอกทัต นำแสดงโดย ฉลอง สิมะเสถียร คู่กับ อารีย์ นักดนตรี พ.ศ. 2502 และ พ.ศ. 2507
ต่อมาเป็นละครเวที ของสมาคมศิษย์เก่าเขมะสิริอนุสสรณ์ เพื่อนำรายได้โดยเสด็จพระราชกุศลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งเสด็จฯ ทอดพระเนตรพร้อม พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งยังทรงเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) ณ โรงละครแห่งชาติ กำกับโดย ครูทัต เอกทัต นำแสดงโดย ฉลอง สิมะเสถียร คู่กับ อารีย์ นักดนตรี พ.ศ. 2518
นอกจากนี้ยังเป็นฉากเพลงในคอนเสิร์ต ตำนานเพลงรักบางขุนพรหม จัดที่โรงละครแห่งชาติ เมื่อกันยายน พ.ศ. 2554
ต้นฉบับเพลง "นันทาเทวี" ร้องโดย ฉลอง สิมะเสถียร และ "ปิ่นทอง" ร้องโดย อารีย์ นักดนตรี ยุคหลังขับร้องใหม่ โดย ยรรยงค์ เสลานนท์ และ โฉมฉาย อรุณฉาน ตามลำดับ
ส่วนเพลง "ศรรัก" ต้นฉบับแผ่นครั่ง ร้องโดย เฉลา ประสพศาสตร์
ฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย
รายชื่อตัวละครในเซนต์เซย่า โอเมกา
เหล่าเซนต์แห่งอาเธน่า.
กลุ่มนักสู้ที่ทำหน้าที่รับใช้ และต่อสู้เพื่ออาเธน่า เสมือนเป็นทหารของอาเธน่า โดยนักสู้กลุ่มนี้จะได้รับสิ่งที่เรียกว่า"คลอธ"(อังกฤษ:Cloth,ญี่ปุ่น:聖衣) คลอธนั้นมีรูปร่างและระดับต่างกันไป โดยจะถูกจัดตามระบบจักรราศี และในหมู่พวกเซนต์จะถูกจัดระดับเป็นขั้นตามความสามารถ โดยลำดับสูงสุดคือ"โกลด์เซนต์"(อังกฤษ:Gold Saint,ญี่ปุ่น:黄金聖闘士) รองลงมาคือ"ซิลเวอร์เซนต์"(อังกฤษ:Silver Saint,ญี่ปุ่น:白銀聖闘士) ลำดับต่ำสุดคือ"บรอนซ์เซนต์"(อังกฤษ:Bronze Saint,ญี่ปุ่น:青銅聖闘士)
ซิลเวอร์เซนต์.
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวนกยูง อาจารย์ของยูนะ ถูกกลุ่มซิลเวอร์เซนต์ตามสังหารในภายหลัง
บิดาของโซวมะ เสียชีวิตเพราะถูกโซเนียลอบสังหาร
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวหมาล่าเนื้อ ในซีซั่นแรกแปรพักต์ไปอยู่กับฝ่ายมาร์ส ปัจจุบันกลับมาอยู่ฝ่ายอาเธน่าอีกครั้ง
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวอีกา ในซีซั่นแรกแปรพักต์ไปอยู่กับฝ่ายมาร์ส ปัจจุบันกลับมาอยู่ฝ่ายอาเธน่าอีกครั้ง
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวแมลงวัน ทำหน้าที่เฝ้าโบราณสถานแห่งวายุ และถูกพวกโควงะกำจัด
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวศร หนึ่งในกลุ่มเซนต์ที่สังหารพาวลีน
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวสารถี หนึ่งในกลุ่มเซนต์ที่สังหารพาวลีน
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวตาข่าย หนึ่งในกลุ่มเซนต์ที่สังหารพาวลีน
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวสิ่ว ทำหน้าที่เฝ้าโบราณสถานปฐพี แต่ละทิ้งหน้าที่กลางคัน
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวหมาสามหัว ในซีซั่นแรกแปรพักต์ไปอยู่กับฝ่ายมาร์ส ปัจจุบันกลับมาอยู่ฝ่ายอาเธน่าอีกครั้ง
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวเพอร์ซิอัส ในซีซั่นแรกแปรพักต์ไปอยู่กับฝ่ายมาร์ส ปัจจุบันกลับมาอยู่ฝ่ายอาเธน่าอีกครั้ง
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวโล่ ในซีซั่นแรกแปรพักต์ไปอยู่กับฝ่ายมาร์ส ปัจจุบันกลับมาอยู่ฝ่ายอาเธน่าอีกครั้ง ภูมิใจในความแข็งแกร่งของโล่ของตนตลอด แต่ก็มีส่วนที่ใจดีปัจจุบันเสีวิตเอาตัวไปรับการโจมตีแทนเด็ก
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวยีราฟ ในซีซั่นแรกแปรพักต์ไปอยู่กับฝ่ายมาร์ส ปัจจุบันกลับมาอยู่ฝ่ายอาเธน่าอีกครั้ง
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์ ในซีซั่นแรกแปรพักต์ไปอยู่กับฝ่ายมาร์ส ปัจจุบันกลับมาอยู่ฝ่ายอาเธน่าอีกครั้ง
ซิลเวอร์เซนต์แห่งกลุ่มดาววาฬ ในซีซั่นแรกแปรพักต์ไปอยู่กับฝ่ายมาร์ส ปัจจุบันกลับมาอยู่ฝ่ายอาเธน่าอีกครั้ง และเสียชีวิตในเหตุการณ์เซนต์บุกพาลลัสเวลด้า
ซิลเวอร์เซนต์กลุ่มดาวงูเจ็ดหัวตอนแรกเป็นบรอนเซนต์เป็นคนบอกโควกะเรื่องว่าธาตุนะไม่สำคำญ
แต่สำคัญที่คอสโมชอบอวดว่าตัวเองเก่งในซีซันแรกแปรพักต์ไปอยู่กับมาร์สเพราะต้องการใช้พลังธาตุให้ได้และไม่ถูกฆ่าโดยมารเชี่ยน ปัจจุบันกลับมาเป็นฝ่ายอาเธน่าอีกครั้งปรากฏตัวอีกครั้งที่พัลลัสเวดาพร้อมกับอดีตบรอนเซนต์สามคนได้แก่สตีลเซนต์เลโอเน็ต บันสตีลเซนต์วูฟ นาจิ และแบท เงคิ
สตีลเซนต์.
สตีลเซนต์รุ่นพี่ของเอลม่ากับซูบารุ เสียชีวิตขณะเข้าร่วมภารกิจบุกพาลลัสเวลด้า เข้ารวมเป็นสตีลเซนตเพราะต้องการแก่แค้นให้กับภรรยาและลูก
สตีลเซนต์หญิง เป็นรุ่นน้องของเคลลี่ เข้าร่วมในภารกิจบุกพาลลัสเวลด้าพร้อมพวกสตีลเซนต์คนอื่นๆ เอมม่ารอดชีวิตด้วยการสละตนของเคลลี่ และร่วมทำภารกิจต่อไปเข้ารวมเป็นสตีลเซนต์เพราะต้องการมีประโยชน์ต่อคนอื่น
สตีลเซนต์ธาตุลมที่เคยปรากฏตัวในภาคหลัก กลับมาร่วมศึกที่พาลลัสเวลด้า
สตีลเซนต์ธาตุน้ำที่เคยปรากฏตัวในภาคหลัก กลับมาร่วมศึกที่พาลลัสเวลด้า
สตีลเซนต์ธาตุดินที่เคยปรากฏตัวในภาคหลัก กลับมาร่วมศึกที่พาลลัสเวลด้า
เซนต์ในตำนาน.
ในซีซั่นสอง หลังจากอัปสุถูกกำจัด ชิริวสามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บกลับมาด้วยพลังของตนเอง ภายหลังจากเกนบุเสียชีวิต ชิริวก็กลับสู่ตำแหน่งไลบร้าเซนต์ ปัจจุบันเข้าร่วมศึกที่พาลลัสเวลด้า
ในซีซั่นสอง เฮียวงะเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง ปัจจุบันเข้าร่วมศึกที่พาลลัสเวลด้า
ในซีซั่นสอง ชุนได้กลับมาเข้าร่วมสงครามอีกครั้ง ปัจจุบันเข้าร่วมศึกที่พาลลัสเวลด้า
ในซีซั่นสอง อิคคิรักษาตัวอยู่ที่เกาะคานอน และได้กลับเข้าร่วมสงครามพร้อมเพื่อนๆในศึกที่พาลลัสเวลด้า ในศึกตัดสิน อิคคิได้ทุ่มพลังทั้งหมดเข้าสู้กับอากีอีออน หนึ่งในจตุรเทพและสละชีวิตจนตายตกตามกันไป
ตัวละครเฉพาะซีซั่นสอง.
นักวิทยาศาสตร์ประจำมูลนิธิแกรนด์ ผู้คิดค้นระบบสตีลเซนต์
เด็กหนุ่มในหมู่บ้านที่ชุนอาศัยอยู่ พี่ชายของเรย์
น้องชายของฟิลลิป
เด็กสาวที่อาศัยอยู่กับพวกชาวบ้านที่หลบภัยอยู่ใต้ดินในพาลลัสเวลด้า
กองทัพพาลลัส.
พาราไซท์.
คำว่าพาราไซท์นั้น ไม่แน่ชัดว่ามาจากคำใด แต่คาดว่ามาจากคำว่า Pallasite ที่หมายถึงแร่ชนิดหนึ่งที่ได้จากเศษอุกกาบาตที่มาตกมายังโลก และอาจจะมาจากการเล่นคำและผสมคำระหว่างคำว่า Pallas กับคำว่า Site เข้าด้วยกัน
เหล่าตัวร้ายในซีซั่นสองนี้ ทีมงานผู้สร้างได้นำแนวคิดและรูปแบบของตัวร้ายใน เซนต์เซย์ย่า ภาค Episode G มาปรับใช้ ทำให้มีจุดร่วมและความคล้ายคลึงกันอย่างมากในหลายจุด
อนึ่ง ชื่อเหล่าพาราไซท์แต่ละตัวนั้น หลายตัวมาจากชื่อของเทพหรือตัวละครในเทพปกรณัมของกรีก และหมู่ดาวบริวารของดาวเสาร์กับดาวพฤหัสบดี หรือดาวเนปจูน และบางส่วนมาจากตำนานของนอร์ส
พาราไซท์ระดับ 1.
พวกจตุรเทพจะมีอาวุธสำคัญประจำตัวคือ ดาบศักดิ์สิทธิ์(聖剣) โดยในเรื่องกล่าวว่าอาวุธพวกนี้เป็นของเทพเจ้า แต่อาวุธเหล่านี้เดิมทีเป็นส่วนหนึ่งของเทพแซทเทิร์นที่เป็นนายที่แท้จริงของกลุ่มคนเหล่านี้ โดยแบ่งพลังของตนเองไปให้ใช้
หนึ่งในจตุรเทพพาลลัส เจ้าของเดสทรัคชั่นเทคเตอร์ [崩滅刻衣（デストラクションテクター）] นิสัยแข็งกร้าวสุดในกลุ่ม กระทำการต่างๆอย่างตรงไปตรงมา และไร้ความปราณี ต่อมาถูกพวกชิริวทำลายดาบ และถูกพวกเซนต์รุ่นเยาว์ที่เข้าถึงคอสโม่โอเมก้ากำจัด
หนึ่งในจตุรเทพพาลลัส เจ้าของโฟตอนเทคเตอร์ [光臨刻衣（フォトンテクター)] สตรีเพียงหนึ่งเดียวในกลุ่ม นิสัยเจ้าเล่ห์และเจ้าคารม มีจิตวิทยาในการโน้มน้าวคนสูงที่สุดในกลุ่ม พ่ายแพ้ให้กับเหล่าเซนต์รุ่นเยาว์ที่รวมพลังกันจนเข้าถึงขั้นโอเมก้า
หนึ่งในจตุรเทพพาลลัส เจ้าของกราวิตอนเทคเตอร์ [重爆刻衣（グラビトンテクター）] นิสัยชอบใคร่รู้ในสิ่งต่างๆ และมองสิ่งต่างๆรอบตัวเป็นเรื่องบันเทิงที่สนองต่อตนเองได้ ฝีมืออ่อนด้อยที่สุดในกลุ่ม เข้าสู้แลกชีวิตกับอิคคิและพ่ายแพ้ไป
พาราไซท์ระดับ 2.
ผู้คอยคุ้มครองเส้นทางในปราสาท มีพลังของหอกเกลโบลท์สถิตอยู่ที่มือขวา ปะทะกับชิริวและริวโฮที่กำลังมุ่งหน้าไปหาพาลลัส และพ่ายแพ้ไป
เรียมาจากชื่อดาวบริวารของดาวเสาร์ดวงหนึ่ง และมาจากชื่อเทพีไททันองค์หนึ่ง
นักฆ่าที่มาเพื่อกำจัดกิกิ แต่พลาดและหนีไปเสียก่อน ภายหลังกลับมาต่อสู้กับกิกิเพื่อล้างอาย แต่ก็พ่ายแพ้ไปอย่างหมดท่า
ไดโอนีมาจากชื่อดาวบริวารของดาวเสาร์ดวงหนึ่ง และเป็นชื่อจากไททันไดโอนีของเทพปกรณัมกรีก
จอมเจ้าเล่ห์ที่มักจะวางแผนการณ์ก่อกวนพวกเซนต์ คอยออกมาก่อกวนพวกเซนต์เป็นระยะๆ ภายหลังเผยตัวจริงว่าเป็นลูกสมุนของเทพแซทเทิร์นที่คอยบงการทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง
ยูโรปามาจากชื่อดาวบริวารของดาวพฤหัสบดีดวงหนึ่ง และมาจากชื่อชายาของเทพเจ้าซุส ในเทพปกรณัมกรีก
ทำหน้าที่นำกองทัพทหารมาบุกพาเลสต้า และต่อสู้กับเกนบุด้วยดาบฟ้าดินมลายจนเกนบุพ่ายแพ้ แต่เกนบุสละชีวิตโต้กลับ สุดท้ายถูกโควงะเล่นงาน แต่รอดตายมาได้ ไอเออร์ปรากฏตัวอีกครั้งในช่วงปลายศึกเพื่อต่อสู้กับพวกเซนต์ และพ่ายแพ้ให้จาบุ
ไอเออร์มาจากชื่อดาวบริวารของดาวเสาร์ดวงหนึ่ง
นักฆ่าที่คุ้มครองเส้นทางอัลฟ์เฮม หนึ่งในเส้นทางที่มุ่งไปสู่ที่อยู่ของพาลลัส มีความสามารถในการป้องกันสูง แต่ก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับชุน
เซิร์ทมาจากชื่อของยักษ์ตนหนึ่ง ตามเทพปกรณัมของนอร์ส
อดีตโกลด์เซนต์แห่งเจมินี่ แต่เปลี่ยนข้างมาสวามิภักดิ์พาลลัสตามคำชักชวนของกาเลีย หลังจากนั้นก็มาเล่นงานริวโฮที่ศึกพาลลัสเวลด้า แต่ก็ต้องเผชิญหน้ากับอินทิกราที่เป็นน้องสาวฝาแฝดของตน และพ่ายแพ้ไป
อดีตโกลด์เซนต์แห่งอควอเรียส ถูกโครนอสช่วยไว้หลังจากพ่ายแพ้และติดในมิติเวลา ต่อมาปะทะกับเฮียวงะที่กำลังมุ่งหน้าสู่ที่อยู่ของพาลลัสในเส้นทางนิฟล์เฮม และพ่ายแพ้ไป
พาราไซท์ระดับ 3.
ปรากฏตัวครั้งแรกเพื่อกำจัดโควงะ และก็พ่ายแพ้ไป จากนั้นก็ปรากฏตัวเพื่อขัดขวางพวกเขาเป็นระยะๆ และตายในการต่อสู้กับโควงะที่รวมพลังกับริวโฮ ในช่วงที่เหล่าเซนต์บุกมายังพาลลัสเวลด้า
ทาร์วัสมาจากชื่อดาวบริวารของดาวเสาร์ดวงหนึ่ง
ปรากฏตัวครั้งแรกเพื่อทำลายพาเลสต้า แต่พ่ายแพ้ให้กับโควงะเสียก่อน ต่อมาตายด้วยฝีมือของโซวมะที่ร่วมมือกับพวกสตีลเซนต์ในช่วงบุกพาลลัสเวลด้า
รอยเอมาจากชื่อดาวบริวารของดาวเสาร์ดวงหนึ่ง
นักฆ่าฝาแฝดเพศหญิงคนพี่ ปรากฏตัวครั้งแรกเพื่อสังหารยูนะที่ไปจามิล เพื่อซ่อมแซมคลอธ แต่พ่ายแพ้พร้อมน้องชายฝาแฝดของตน อีมีร์ถูกน้องชายดูดพลังไปจนเสียชีวิต ในช่วงเซนต์บุกพาลลัสเวลด้า
อีมีร์มาจากชื่อดาวบริวารของดาวเสาร์ดวงหนึ่ง
นักฆ่าฝาแฝดเพศชายคนน้อง ปรากฏตัวครั้งแรกเพื่อสังหารยูนะที่ไปจามิล เพื่อซ่อมแซมคลอธ แต่พ่ายแพ้พร้อมพี่สาวฝาแฝดของตน ต่อมาหลังแพ้ด้วยฝีมือของยูนะที่ร่วมพลังกับโซวมะ และถูกวิญาณอีมีร์ฆ่าตาย ในช่วงเซนต์บุกพาลลัสเวลด้า
มีโทนีมาจากชื่อดาวบริวารของดาวเสาร์ดวงหนึ่ง
ปรากฏตัวครั้งแรกเพื่อกำจัดริวโฮ แต่ก็พ่ายแพ้ไป หลังจากนั้นก็ไปทำลายหมู่บ้านที่อันโดรเมด้า ชุนปกป้องอยู่ แต่ก็พ่ายแพ้ให้กับชุน และมาถูกซูบารุสังหาร ในช่วงเซนต์บุกพาลลัสเวลด้า