pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์ (The Ultimate Warrior) มีชื่อจริงว่า เจมส์ บิเรียน เฮลล์วิก (James Brian Hellwig) เกิดวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1959 เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันของสมาคมWWE
เขาเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2014 โดยที่เขาได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี เมื่อวันที่ 5 เมษายน อีกทั้งได้ปรากฏตัวในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 วันที่ 6 เมษายน และได้ปรากฏในรอว์ ในรอบ 18 ปีของเขา หนึ่งวันก่อนจะเสียชีวิตในวัย 54 ปี
ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์ คือขวัญใจเบอร์ต้นๆ ของแฟนมวยปล้ำทั่วโลกอย่างแน่นอน วอร์ริเออร์ มีเส้นทางสู่สังเวียนมวยปล้ำที่เหมือนกับ สติง คือเริ่มจากการเป็นนักเพาะกายมาก่อน เขาเริ่มยกเวทตั้งแต่อายุ 11 ขวบเลยทีเดียว จนกระทั่งถูกชักชวนเข้าวงการในปี 1985
เขาเปิดตัวครั้งแรกที่ WWE ปี 1987 ในฐานะนักรบหน้าเปื้อนสีผู้มีพลังงานมหาศาล เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่เดือน เขาก็สามารถก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในตัวท็อปของค่ายได้แล้ว โดยผู้ชมนี่มักจะกรี๊ดกันเกรียวกราวยามเมื่อได้เห็น วอร์ริเออร์ วิ่งออกมาจากอุโมงค์สู่เวทีด้วยความคึกคัก เข็มขัดเส้นแรกของเขาคือแชมป์อินเตอร์ฯ ที่ชิงได้จาก ฮ็องกี้ ท็องค์ แมน พร้อมเป็นการหยุดสถิติครองแชมป์ 15 เดือนของร่างทรงเอลวิสด้วย
หลังจากครองเข็มขัดเส้นนี้อยู่ 8 เดือน วอร์ริเออร์ ก็เสียแชมป์ให้ริก รูด แต่แล้วก็ชิงคืนจากรูดได้ในซัมเมอร์แสลม 1989 ทำให้เขาพุ่งต่อไปข้างหน้าเพื่อเปิดศึกระดับยักษ์กับ ฮัลค์ โฮแกน แชมป์โลกในตอนนั้น และแล้วสตาร์ที่ดังที่สุดสองคนของ WWE ก็ได้มาปล้ำกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 6 ในแมตช์ที่มีชื่อว่า The Ultimate Challenge คือเอาเข็มขัดแชมป์โลกของ โฮแกน กับแชมป์อินเตอร์ฯ ของ วอร์ริเออร์ มาเดิมพันกันเลย
ซึ่งก็เป็น วอร์ริเออร์ ที่ใส่ท่าไม้ตาย Ultimate Splash แล้วกด โฮแกน นับสาม ต่อหน้าแฟนๆ กว่า 67,000 ชีวิตในสกายโดม ที่เมืองโทรอนโต้ พร้อมทำสถิติเป็นนักมวยปล้ำคนแรก และคนเดียวที่ได้ครองแชมป์สองเส้นนี้ในเวลาพร้อมกัน ถือว่านี่คือความสำเร็จสูงสุดในอาชีพของเขาแล้ว แต่ไม่นานก็จำต้องสละแชมป์ไอซีไป เพราะตามกฏของ WWE ตอนนั้นไม่อนุญาตให้คนคนเดียวครองแชมป์สองตำแหน่งนี้ได้นั่นเอง
ทุกอย่างเหมือนจะสวยหรู แต่ วอร์ริเออร์ ดันไปมีปัญหาเบื้องหลังกับ วินซ์ แม็คแมน เมื่อเขาถูกตรวจพบว่าใช้สารกระตุ้นประเภทสเตียร์รอยด์ ทำให้โดนแบนทันทีในปี 1992 จากนั้น ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์ รีเทิร์นสู่ WWE อีกครั้งปี 1996 แล้วสักพักก็ทะเลาะกันอีก โดยคราวนี้ ป๋าวินซ์สั่งยกเลิกสัญญาเขาทันที หลังจากไม่ยอมโผล่หน้ามาปล้ำมันดื้อๆ หลายครั้ง โดยอ้างว่าต้องไปช่วยงานศพพ่อ แต่ภายหลัง วอร์ริเออร์ ก็เผยว่าจริงๆ แล้วเหตุผลที่ไม่ยอมปล้ำเป็นเพราะ WWE ไม่ยอมทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเขาเรื่องการแบ่งเปอร์เซ็นต์จากการขายสินค้าต่างหาก
วอร์ริเออร์ ย้ายไป WCW ในปี 1998 ถ้ายังจำกันได้คือจู่ๆ ไฟก็ดับ พร้อมมีควันปริศนาพวยพุ่งออกมามากมาย ดิ อัลติเมท ค่อยๆ เดินเปิดตัวออกมา อารมณ์เหมือนตอนที่ สติง มาเปิดตัวที่ WWE ครั้งแรกยังไงยังงั้น ก่อนไปขัดจังหวะโจทย์เก่า โฮแกน ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้นำของกลุ่ม NWO ทำเอาลุงฮัลค์หน้าซีดไปเลย แต่โดยรวมถือว่าค่อนข้างล้มเหลว เพราะเขาได้ปล้ำแค่ไม่กี่นัด และในที่สุดก็รีไทร์
วอร์ริเออร์ จากโลกนี้ไปอย่างกระทันหันด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลันเมื่อวันที่ 8 เมษายน 2014 หนึ่งวันหลังจากที่เขาเพิ่งกลับมาปรากกตัวใน Raw เป็นครั้งแรกในรอบ 18 ปี หลังเพิ่งจะได้เข้าสู่เข้าหอเกียรติยศไปหมาดๆ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา และมาร่วมโชว์ตัวในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 เมื่อสองวันก่อนด้วย
ดัสตี โรดส์
วีร์กิล ไรลีย์ รันเนลส์ จูเนียร์ (Virgil Riley Runnels Jr.) (12 ตุลาคม ค.ศ. 1945 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 2015) นักมวยปล้ำอาชีพและผู้ฝึกสอนชาวอเมริกันของWWEในนาม "ดิอเมริกันดรีม" ดัสตี โรดส์ ("The American Dream" Dusty Rhodes) เป็นพ่อของโกลดัสต์และโคดี โรดส์ และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2007 ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงจากภาวะไตล้มเหลวด้วยวัย 69 ปี
สแกนดาร์ เคนส์
สแกนดาร์ เคนส์  เกิดเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1991 หรือปี พ.ศ. 2534 เกิดที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สูง 173 เซนติเมตร เปิดตัวในโลกการแสดงครั้งแรกเมื่ออายุเก้าขวบใน “Macbeth” โปรดักชันของรอยัล เชคสเปียร์ คัมปะนี ที่แพร่ภาพทางโทรทัศน์ หลังจากนั้น เขาก็ได้รับบทเด็กเร่ร่อนสมัยวิคตอเรียนในด็อคคิวดรามาของโจนาธาน มี้ด เรื่อง “The Victorians” ที่เขาทำให้กับบีบีทู
ในปี 2001 สกันดาร์ได้รับบทเอ็นโซ เฟอร์รารี นักแข่งรถชื่อดังชาวอิตาเลียน สมัยเด็กในภาพยนตร์ชีวประวัติของดูมิลา โปรดักชันส์เรื่อง “Ferrari” ในปี 2004 ไม่นานก่อนหน้าที่การถ่ายทำเรื่องนี้จะเริ่มต้นขึ้นนี่เองที่สกันดาร์ได้รับบทเอ็ดมันด์ พีเวนซี่ในภาพยนตร์เรื่อง “อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย”
The Ultimate Warrior (wrestler)
สแกนดาร์ คีย์เนส
พระที่นั่งมหิศรปราสาท
จารึกสิงคโปร์
จารึกสิงคโปร์ เป็นชิ้นส่วนของศิลาจารึกที่พบในบริเวณปากแม่น้ำสิงคโปร์ ซึ่งเชื่อกันว่าจารึกดังกล่าวอาจจะทำขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 13 หรืออาจจะเก่าแก่ถึงศตวรรษที่ 10 หรือ จารึกดังกล่าวยังไม่มีผู้ถอดความได้ นักวิชาการได้ตั้งข้อสังเกตว่าข้อความในจารึกดังกล่าวอาจจะเป็นภาษาชวาโบราณหรือภาษาสันสกฤต ซึ่งกล่าวแนะถึงความเป็นไปได้ว่าเกาะนี้เคยเป็นส่วนเพิ่มเติมของอารยธรรมมัชปาหิตในอดีต โดยผู้ที่ทำจารึกดังกล่าวขึ้นน่าจะเป็นชาวสุมาตรา
ปัจจุบันจารึกดังกล่าวได้จัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติสิงคโปร์ และถือว่าเป็นสมบัติประจำชาติของสิงคโปร์
สกุลฮิแมนตูรา
สเตฟานนี่ แมคแมน
อิมแพ็ค เรสต์ลิง โซน
ทีเอ็นเอ อิมแพ็ค! โซน  มีชื่อเล่นว่า Soundstage 21 เป็นสนามกีฬาในร่มของสมาคมมวยปล้ำ โทเทิล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง ความจุสูงสุด 1,350 ที่นั่ง ตั้งอยู่ใน ยูนิเวอร์แซล สตูดิโอส์ ที่ ออร์แลนโด รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา
TNA Impact! Zone
จอร์เจียโดม
จอร์เจียโดม  เป็นสนามกีฬาในร่ม ความจุถึง เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 71,617 ที่นั่ง Football 71,228 ที่นั่ง และ Basketball 26,000 ที่นั่ง ตามลำดับ นอกจากนี้ยังเคยมีการจัดการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 1996 มาแล้ว จอร์เจียโดม ตั้งอยู่ที่ แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา
เบียร์ท่วมลอนดอน
เหตุการณ์เบียร์ท่วมลอนดอน เกิดขึ้นในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1814 ในเขตแพริชเซนต์ไจลส์ ในลอนดอน เมื่อถังบรรจุเบียร์ขนาดใหญ่กว่า 135,000 แกลลอน (610,000 ลิตร) ในโรงต้มเบียร์แห่งหนึ่ง ที่ถนนทอทเทนัมคอร์ท เกิดแตก ทำให้ถังอื่น ๆ รั่วตามเป็นปฏิกิริยาโดมิโนจนเบียร์ปริมาณกว่า 323,000 แกลลอน (1,470,000 ลิตร) ทะลักไปตามถนน คลื่นของเบียร์ที่ทะลักมานั้นทำลายบ้านไปสองหลังและทำให้กำแพงของผับทาวิสตอคอาร์มส์ถล่มลงมาทับลูกจ้างวัยรุ่นหนึ่งคน โรงต้มเบียร์นี้ตั้งอยู่ในย่านสลัมรุคเคอรี ซึ่งมีผู้เสียชีวิตเนื่องจากอาศัยในชั้นใต้ดิน มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 6 คน
โรงต้มเบียร์แห่งนั้นถูกฟ้องร้องในเวลาต่อมา แต่ศาลได้พิพากษาว่าเป็นเหตุสุดวิสัยจึงไม่มีผู้ใดต้องรับผิดชอบ ด้านโรงต้มเบียร์เองก็ประสบปัญหาทางการเงินสืบเนื่องจากเหตุการณ์ดังกล่าว เพราะได้เสียยอดขายไปเป็นจำนวนมากจากการที่ได้เสียค่าธรรมเนียมของเบียร์ที่เก็บไว้ไปแล้ว แต่ก็ได้ขอเรียกค่าธรรมเนียมของเบียร์ที่เสียไปคืนมาจากรัฐสภาได้สำเร็จ ทำให้สามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้
โรงต้มเบียร์ที่เกิดเรื่องนี้ถูกรื้อถอนในปี ค.ศ. 1922 ปัจจุบันบางส่วนที่เคยเป็นโรงต้มเบียร์นั้นก็คือโรงละครโดมิเนียน
สกุลพุนชัส
สกุลพุนชัส  เป็นสกุลหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีอยู่ด้วยกันมากมายหลายชนิด ใช้ชื่อสกุลว่า "Puntius"
ที่มาและลักษณะ.
สกุลนี้เดิมทีในปี ค.ศ. 1816 คูเวียร์และโคลเกท ได้เสนอให้ตั้งชื่อสกุลของปลาที่อยู่ในวงศ์ย่อย Cyprininae ว่า "Barbus" โดยใช้ปลาชนิด "Cyprinus barbus" (Linnaeus, 1758) เป็นต้นแบบ โดยกำหนดลักษณะของปลาที่อยู่ในสกุลนี้ว่า ปากโค้ง อยู่หน้าสุดหรืออยู่ใต้จะงอยปาก ขากรรไกรหุ้มด้วยริมฝีปากซึ่งอาจจะเป็นแผ่นหนังเรียบ แต่ไม่มีตุ่ม มีหนวด 2 คู่ หรือ 1 คู่ หรือไม่มีหนวด ตาไม่มีเยื่อหุ้มเหมือนวุ้นอยู่รอบ ๆ ฟันที่ลำคอมี 3 แถว ครีบหลังค่อนข้างสั้นอยู่ตรงข้ามกับครีบท้อง ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายของครีบหลังอาจแข็ง ขอบอาจจะเป็นฟันหยักคล้ายจักหรือเรียบ ก้านครีบเดี่ยวอาจมีปลายแหลมและไม่แข็ง ครีบก้นค่อนข้างสั้น บางชนิดอาจมีก้านครีบเดี่ยวก้านที่สองของครีบก้นเป็นหนามแข็ง หรือในบางชนิดก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายของครีบก้นมีจักเป็นฟันเลื่อย เกล็ดแบบขอบบางเรียบ เกล็ดบริเวณรูทวารไม่ใหญ่กว่าที่อื่น เส้นข้างลำตัวในบางชนิดอาจสมบูรณ์ ในบางชนิดไม่สมบูรณ์ โดยชนิดที่เส้นข้างลำตัวที่สมบูรณ์ส่วนปลายของเส้นไปสิ้นสุดที่กึ่งกลางของฐานครีบหาง
แต่เมื่อพิจารณาแล้วพบว่า หลักเกณฑ์นี้มีขอบเขตที่กว้าง ไม่เหมาะแก่การที่จะเป็นลักษณะทางการอนุกรมวิธานของสกุล ซึ่งเมื่อนักมีนวิทยารุ่นหลังได้ศึกษาเพิ่มเติมพบว่าสามารถแบ่งออกเป็นสกุลอื่น ๆ ได้อีกถึง 10 สกุล และได้มีการตั้งชื่อสกุลใหม่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1822 แฮมิลตัน ได้ตั้งชื่อสกุลนี้ใหม่ว่า "Puntius" (มาจากภาษาเบงกอลคำว่า "pungti" หมายถึง ปลาในวงศ์ปลาตะเพียนขนาดเล็ก) และได้กำหนดลักษณะสำคัญของสกุลนี้ไว้ว่า มีลำตัวยาว แบนข้างมากบ้างหรือน้อยบ้าง จะงอยปากทู่สั้น ตำแหน่งของปากอยู่ปลายสุดหรือใต้จะงอยปาก ขากรรไกรบนยื่นมากบ้าง น้อยบ้าง ริมฝีปากบาง มีร่องระหว่างริมฝีปากและกระดูกขากรรไกรบนและล่าง แต่จะมีเอ็นคั่นตรงกึ่งกลางขากรรไกรล่าง นัยน์ตาของบางชนิดมีเยื่อไขมันเป็นวงเล็ก ๆ กระดูกใต้ตาเล็ก มีหนวดที่ริมฝีปากบน 1 คู่ และมุมปาก 1 คู่ บางชนิดอาจไม่มีหนวดที่ริมปาก บนครีบหลังมีก้านครีบแขนง 7-9 ก้าน และที่ฐานครีบมีเกล็ดคลุมตำแหน่งของครีบหลังอาจอยู่ตรงข้ามครีบท้อง หรือาจจะอยู่ด้านหน้าหรือหลังจุดเริ่มต้นของครีบท้อง ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายเป็นหนามแข็ง เกล็ดมีขนาดใหญ่หรือปานกลาง เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ในบางชนิด ไม่สมบูรณ์ในบางชนิด และปลยเส้นข้างลำตัวไปสิ้นสุดที่กึ่งกลางหรือเกือบกึ่งกลางฐานครีบหาง เกล็ดตามแนวเส้นข้างลำตัวมีประมาณ 17-38 แถว ปลายท่อบนเกล็ดเส้นข้างลำตัวไม่แยกเป็นแฉก เยื่อกระดูกแก้มเชื่อมติดกับเอ็นขอบคาง มีฟันที่ลำคอ 3 แถว
ซึ่งแฮมิลตันได้นำไปตั้งให้กับปลาที่พบในประเทศอินเดียเป็นครั้งแรก แต่มิได้ระบุว่าเป็นชนิดใดที่เป็นต้นแบบ ถือเป็นการผิดหลักในการอนุกรมวิธาน เพื่อแก้ปัญหานี้ ต่อมาในปี ค.ศ. 1863 บลีกเกอร์ ได้เสนอให้ใช้ปลาชนิด "Puntius sophore" (Hamilton, 1822) ตั้งชื่อไว้เป็นต้นแบบ และได้แบ่งสกุลพันชัสนี้ออกเป็น 3 สกุลย่อย โดยใช้หนวดเป็นเกณฑ์
แต่ทว่าการใช้หนวดเป็นเกณฑ์แบ่งแยกนั้น ก็ยังมีข้อจำกัด และได้ก่อให้เกิดการถกเถียงตามมาตลอด จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1996 เรนโบธ ได้เสนอให้แบ่งแยกสกุลของปลาในวงศ์ปลาตะเพียนนี้ที่พบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ออกเป็น 4 สกุล โดยสกุลพุนชัสเองก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย และทำให้ชื่อสกุลต่าง ๆ เหล่านี้กลายมาเป็นชื่อพ้องที่ซ้ำซ้อนกันในปัจจุบัน โดยสกุลพุนชัสนี้ได้ข้อสรุปว่า ก้านครีบเดี่ยวของครีบหลังมีขอบเรียบ มีหนวดที่ริมฝีปากบน 1 คู่ และซี่กรองเหงือกของเหงือกอันแรกมีจำนวน 12 ถึง 20 อัน
ต่อมาในปี ค.ศ. 2003 ได้มีการศึกษาและอนุกรมวิธานปลาในวงศ์ปลาตะเพียนใหม่ โดยเฉพาะในสกุลพุนชัสนี้ จึงได้มีการจำแนกแยกออกเป็นสกุลใหม่และนำเข้าผนวกรวมกับสกุลเดิมที่เคยใช้ ทำให้สมาชิกในสกุลพุนชัสลดลง เหลืออยู่ประมาณ 53 ชนิด (จากเดิมประมาณ 140 ชนิด)
Puntius
สกุลบาร์โบนีมัส
สกุลบาร์โบนีมัส  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Barbonymus" (/บาร์-โบ-นี-มัส/)
มีลักษณะสำคัญทางอนุกรมวิธานคือ มีครีบหลังที่มีก้านครีบเดี่ยวที่ขอบจักเป็นฟันเลื่อย ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน ปากล่างมีร่องระหว่างริมปากกับกระดูกขากรรไกร ฐานครีบก้นยาวประมาณร้อยละ 90 ของหัว จะงอยปากไม่มีตุ่มเม็ดสิว มีหนวด 2 คู่ โดยแบ่งเป็นริมฝีปากบน 1 คู่ และมุมปาก 1 คู่
ปลาที่อยู่ในสกุลนี้มีทั้งหมด 10 ชนิด เป็นปลาที่พบได้ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมด สกุลนี้ได้รับการตั้งชื่อในปี ค.ศ. 1999 โดยมอริส ก็อตลา ซึ่งเป็นนักมีนวิทยาชาวสวิสที่พำนักอยู่ที่ประเทศสิงคโปร์ โดยแยกออกมาจากสกุล "Barbodes"
โดยคำว่า "Barbonymus" มาจากคำว่า "Barbus" ซึ่งเป็นสกุลหนึ่งในวงศ์เดียวกัน ที่เคยรวมกันเป็นสกุลเดียวกันก่อนหน้านั้น และคำว่า ἀνώνυμος (anṓnumos) ในภาษากรีกโบราณ ที่แปลว่า "ที่ไม่ระบุชื่อ" เนื่องจากปลาสกุลนี้ก่อนหน้านี้ขาดชื่อทั่วไปที่เหมาะสม
ปัจจุบันจำแนกออกได้ทั้งหมด 10 ชนิด
Barbonymus
หนังสือเรือนไทย
ทางหลวงเอเชียสาย 2
ทางหลวงเอเชียสาย 2 (AH2) เป็นเครือข่ายทางหลวงสายเอเชีย ระยะทาง 8,230 ไมล์ (13,177 กม.) จากเดนพาซาร์, อินโดนีเซีย ถึง โคสราวี, อิหร่าน โดยช่วงที่ผ่านประเทศไทย เริ่มจากพรมแดนพม่าที่อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ลงมาจนจรดชายแดนบ้านจังโหลน จังหวัดสงขลา เป็นระยะทาง 2,254 กิโลเมตร
เดนพาซาร์ — สุราบายา — สุราการ์ตา — เซมารัง — จิคัมเพค (— บันดุง) — จาการ์ตา (— เมรัค)
Johor Bahru — เซไน อุทารา — เซรัมบัง — กัวลาลัมเปอร์ — บุทเทอร์วอร์ท — บูคิต คายู ฮิทัม
เริ่มจาก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) บริเวณด่านศุลกากรสะเดา–บูกิตกายูฮิตัม พรมแดนไทย-มาเลเซีย ในเขตอำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ผ่านอำเภอหาดใหญ่ ถึงจังหวัดพัทลุง ถึงบริเวณสี่แยกเอเชียพัทลุง อำเภอเมืองพัทลุง ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ผ่านบางอำเภอในจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดสุราษฎร์ธานี และจังหวัดชุมพร ถึงสี่แยกปฐมพร ตรงไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) อีกครั้ง ผ่านจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดราชบุรี จังหวัดนครปฐม ถึงทางแยกต่างระดับบางแค ในเขตบางแค กรุงเทพมหานคร
จากนั้นแยกซ้ายไปตามทางหลวงพิเศษหมายเลข 9 (ถนนวงแหวนรอบนอกกาญจนาภิเษกฝั่งตะวันตก) ผ่านบางอำเภอในจังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี ถึงทางแยกต่างระดับบางปะอิน 1 อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 (ถนนสายเอเชีย) ผ่านจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดชัยนาท บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) บริเวณอำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ ผ่านจังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดตาก จังหวัดลำปาง จังหวัดพะเยา และสิ้นสุดที่จุดผ่านแดนถาวรพรมแดนไทย-พม่า ในอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
ท่าขี้เหล็ก — เชียงตุง — Meiktila — มัณฑะเลย์ — ทามุ
อินเดีย (1).
โมเรฮ์ — อิมพัล — โคหิมะ(Kohima) — ติมาพูร์ — Nagaon — จอราบัต (— กูวาฮิติ) — ชิรอง — Dawki
ทามาบิล — ชิเรต — Katchpur — ธากา — Hatikamrul — บังลาบันดา
อินเดีย (2).
ชิริกูรี
เนปาล.
คาการ์บิททา — พัตไรยา — นารายังกา — โคฮัลปู — มาฮาลี — บัมฮาเดฟ มันดี
บันบาซา — รัมปูร์ — นิวเดลี — อัตตารี — วากัทฮ์
วากัทฮ์ — ลาฮอร์ — มูตัน — รอฮ์ลี — เควตตาร์ — ทาฟทัน
Epalzeorhynchos
สกุลลาเบโอ
สกุลลาเบโอ  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดที่อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) โดยมีลักษณะที่สำคัญคือ ลำตัวยาว แบนข้างมากในบางชนิด บางชนิดแบนข้างน้อย จะงอยปากยื่นยาว บางชนิดจะงอยปากทู่ บางชนิดจะงอยปากแหลม ส่วนใหญ่ปลายจะงอยปากจะปกคลุมด้วยรูเล็ก ๆ และตุ่มเม็ดสิวเล็ก ๆ ใต้จะงอยปากมีติ่งเนื้อยื่นออกมาทั้งสองข้างอยู่หเนือขากรรไกรบน ริมฝีปากบนและล่างหนา หนวดที่ปลายจะงอยปากมักยาวกว่าหนวดที่มุมปากบน แต่ไม่ยาวมากนัก ความยาวของหนวดเมื่อเทียบกับเส้นผ่าศูนย์กลางตาแล้วมีขนาดใกล้เคียงกัน ครีบท้องยาวกว่าส่วนหัว ก้านครีบเดี่ยวของครีบหลังมีขอบเรียบและไม่เป็นหนามแข็ง ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 10-12 ก้าน
มีขนาดแตกต่างกันออกไป ตั้งแต่มีขนาดไม่ถึงหนึ่งฟุตจนถึงเกือบ ๆ หนึ่งเมตร มักหากินโดยแทะเล็มตะไคร่น้ำ, สาหร่าย หรืออินทรียสารต่าง ๆ บริเวณโขดหินหรือใต้ท้องน้ำ พบทั้งทวีปเอเชียและทวีปแอฟริกา พบแล้วมากกว่า 100 ชนิด นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและรับประทานเป็นปลาเศรษฐกิจ
โดยที่ปลาสกุลนี้มีความใกล้เคียงกับสกุล "Epalzeorhynchos" มาก โดยที่หลายชนิด เช่น "L. chrysophekadion" ก็ใช้ชื่อสกุล "Epalzeorhynchos" เป็นชื่อพ้องด้วย
Labeo
ปลาเลียหิน
ปลาเลียหิน  คือชื่อสามัญเรียกโดยรวมของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง มีชื่อสกุลว่า "Garra" (/การ์-รา/)
เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) และอยู่ในวงศ์ย่อย Labeoninae เป็นปลาที่มีขนาดเล็ก ลำตัวยาว หลังโค้งเล็กน้อย สันท้องแบนราบ จะงอยปากยาว ปลายทู่ และมีตุ่มเหมือนเม็ดสิวเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะตัวผู้ริมฝีปากหนาและมีตุ่มเม็ดสิวที่อ่อนนุ่มอยู่เป็นจำนวนมาก ไม่มีร่องระหว่างริมฝีปากกับกระดูกขากรรไกร ริมฝีปากล่างแผ่ออกกว้างเป็นแผ่น ขอบหน้าเรียบ ใช้ในการยึดเกาะกับของแข็ง มีหนวด 1-2 คู่ ครีบอกและครีบครีบท้องอยู่ในแนวระดับสันท้อง ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน และก้านครีบเดี่ยวไม่แข็ง ครีบก้นสั้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน เส้นข้างลำตัวตรง
มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่เป็นฝูง ในแหล่งน้ำไหลเชี่ยวบริเวณน้ำตกหรือลำธารในป่า เพื่อดูดกินตะไคร่น้ำหรือสาหร่ายหรืออินทรีย์วัตถุต่าง ๆ เป็นอาหาร
พบกระจายอยู่ทั่วไปในทวีปเอเชีย พบมากกว่า 90 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบด้วยหลายชนิด เช่น "G. fuliginosa", "G. notata", "G. cambodgiensis", "G. fasciacauda" เป็นต้น
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เพื่อให้ดูดกินเศษอาหารที่ปลาใหญ่กินเหลือและทำความสะอาดตู้เลี้ยง นอกจากนี้แล้วในปัจจุบัน ปลาเลียหินยังนิยมใช้ในธุรกิจสปา แบบที่เรียกว่า "ฟิชสปา" โดยให้ผู้ใช้บริการแช่เท้าและขาลงในอ่างน้ำ และให้ปลาเลียหินมาดูดกินผิวหนังชั้นผิวกำพร้าเพื่อกำจัดเซลล์ผิวที่ตายแล้ว เพื่อเป็นการสร้างเซลล์ผิวใหม่อีกด้วย โดยในน้ำลายของปลาเลียหินจะมีเอนไซม์ชนิดหนึ่งที่กระตุ้นในการสร้างเซลล์ผิวใหม่ซึ่งปลาเลียหินที่นิยมใช้กันคือ ชนิด "G. rufa" และ "G." sp. ซึ่งพบในประเทศตุรกี
ปลาเลียหินยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ ในภาษาไทย อีก เช่น "ปลามูด" หรือ"ปลาอีดูด" หรือ "ปลามัน"
มากกว่า 90 ชนิด และพบชนิดใหม่ ๆ ทุกปี ราวปีละ 1-2 ชนิด
ปลานวลจันทร์น้ำจืด (สกุล)
ปลานวลจันทร์น้ำจืด เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Cirrhinus" ทั้งหมด 11 ชนิด
มีลักษณะสำคัญคือ มีปากเล็ก บางชนิดไม่มีริมฝีปากล่าง บางชนิดทีริมฝีปากบางมาก มีฟันที่ลำคอ 3 แถว มีหนวด 2 คู่ หนวดที่ริมฝีปากบนยาวกว่าหนวดที่มุมปากบน ความยาวของหนวดแตกต่างกันแต่ละชนิด จุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่หน้าจุดเริ่มต้นของครีบท้อง มีก้านครีบแขนง 10–13 ก้าน ก้านครีบเดี่ยวมีขอบเรียบ และไม่เป็นหนามแข็ง ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน
ปลาในสกุลนี้เป็นปลาที่นิยมบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชีย ตั้งแต่ตอนใต้ของจีน, เกาะไต้หวัน, อนุทวีปอินเดีย และภูมิภาคอินโดจีน
สำหรับในประเทศไทยมักเรียกปลาในสกุลนี้รวม ๆ กันว่า "ปลานวลจันทร์", "ปลาพอน" หรือ "ปลาพรวน" ในภาษาเขมร หรือ "ปลาสร้อย" เป็นต้น
Cirrhinus
ปลาโรซี่บาร์บ
ปลาโรซี่บาร์บ  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคเอเชียใต้ จากอัฟกานิสถานถึงบังกลาเทศ
มีลำตัวเพรียวยาวและแบนข้าง พื้นลำตัวมีสีแดงอมส้ม แผ่นหลังสีเขียวมะกอก เกล็ดมีขนาดเล็กเป็นมันแวววาวระยิบระยับ ลำตัวบริเวณใกล้โคนหางมีจุดสีดำอยู่ ข้างละ 1 จุด เพศผู้จะมีสีแดงเข้มและหางยื่นยาวกว่าเพศเมีย
จัดเป็นปลาขนาดเล็ก ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 14 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 3-4 เซนติเมตร นิยมอยู่รวมกันเป็นฝูง กระจายพันธุ์ในประเทศอินเดีย บริเวณรัฐอัสสัมและรัฐเบงกอล
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เช่นเดียวกับปลาในวงศ์นี้ชนิดอื่น ๆ เช่น ปลาเสือสุมาตรา ("Puntigrus tetrazona"), ปลาเสือข้างลาย ("P. partipentazona") เป็นต้น สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้เลี้ยงเช่นเดียวกับปลาวงศ์เดียวกันชนิดอื่น ๆ โดยปลาจะมีพฤติกรรมผสมพันธุ์เป็นหมู่ ไข่จะฟักเป็นตัวในเวลาประมาณ 24 ชั่วโมง โดยจะวางไข่ติดกับพืชไม้น้ำหรือสาหร่าย ซึ่งปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันสวยงามกว่าปลาที่พบในธรรมชาติ และมีครีบต่าง ๆ ที่ยาวกว่าเพื่อเพิ่มความสวยงามอีกด้วย
เมดิสันสแควร์การ์เดน
เมดิสันสแควร์การ์เดน  เป็นสนามกีฬาในร่มเอนกประสงค์ ความจุประมาณ 5,600 - 20,000 คน ตั้งอยู่บนถนนสายหลักเลขที่ 7 และ 8 ตั้งแต่ถนนสาย 31 ถึง 33, แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เปิดทำการเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511
เขตมิสซังนครราชสีมา
เขตมิสซังนครราชสีมา หรือสังฆมณฑลนครราชสีมา เป็นมุขมณฑลโรมันคาทอลิกในประเทศไทย มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ 3 จังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชัยภูมิ และจังหวัดบุรีรัมย์
สำนักมิสซังคาทอลิกนครราชสีมา ตั้งอยู่ที่ 387 สุรนารี ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา 30000 มุขนายกมิสซังองค์ปัจจุบันคือ พระคุณเจ้ายอแซฟ ชูศักดิ์ สิริสุทธิ์
สถิติมิสซังโรมันคาทอลิกนครราชสีมา มีดังนี้
เอ็นเอ๊กซ์ทีครุยเซอร์เวทแชมเปียนชิป
เอ็นเอ๊กซ์ทีครุยเซอร์เวทแชมเปียนชิป (NXT Cruiserweight Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์ของสมาคมมวยปล้ำอเมริกา ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) ในค่าย205 ไลฟ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2016 เป็นรางวัลสำหรับการสถาปนาผู้ชนะ Cruiserweight Classic ผู้ที่จะเข้าร่วมประกวดในรุ่นครูเซอร์เวท WWE โดยนักมวยปล้ำจะต้องมีน้ำหนักไม่เกิน
สมัยรวม.
ฮาร์ดร็อกสเตเดียม
ฮาร์ดร็อกสเตเดียม  เป็นสนามกีฬาเป็นสนามฟุตบอลอเมริกันในไมอามีการ์เดน, ฟลอริดาในชานเมืองของไมอามี่ เปิดทำการตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1987 เป็นสนามกีฬาหลักของทีมไมอามี่ดอลฟินส์ซึ่งเป็นทีมอเมริกันฟุตบอลของเอ็นเอฟแอล และทีมฟุตบอลเฮอร์ริเคน ของมหาวิทยาลัยไมอามี่ นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าภาพในการจัดงานออเรนจ์โบวล์ ซึ่งมีวิทยาลัยฟุตบอลประจำปีของโบวล์เกม และยังเคยเป็นสนามกีฬาหลักของทีมเบสบอลฟลอริดามาร์ลินส์ ในช่วงปี ค.ศ. 1993-ค.ศ. 2011 ชื่อเดิมของสมามแห่งนี้มีชื่อว่า โจร็อบบีสเตเดียม หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ โปรเพลเยอร์พาร์ก, โปรเพลเยอร์สเตเดียม, ดอลฟินสเตเดียม, ดอลฟินส์สเตเดียม และ แลนด์ชาร์กสเตเดียม
ตั้งแต่มีการก่อสร้างของสนามแห่งนี้แล้ว สนามแห่งนี้ได้เป็นเจ้าภาพในการจัดงานซูเปอร์โบวล์ ถึง 5 ครั้ง (XXIII, XXIX, XXXIII, XLI และ XLIV) ต่อมาด้วยเวิลด์ซีรีส์ ได้จัดถึง 2 ครั้ง (1997 และ 2003) และต่อมาด้วยบีซีเอส เนชั่นแนลแชมเปี้ยนชิพเกมส์ ได้จัดถึง 2 ครั้ง (2001, 2005, 2009, 2013) สนามกีฬาแห่งนี้ได้ทำหน้าที่เป็นเจ้าภาพในการจัดสำหรับรอบที่ 2 ของ2009 เวิลด์เบสบอลคลาสสิก และเป็นเจ้าภาพในการจัด 2010 โปรโบวล์ นอกจากนี้ยังใช้สนามในการจัดศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ซึ่งเป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2010 ทีมไมอามี่ดอลฟินส์ ได้เซ็นสัญญากับซันไลฟ์ไฟแนนเชียล เป็นเวลา 5 ปี และได้เปลี่ยนชื่อสนามจากดอลฟินสเตเดียม มาเป็น ซันไลฟ์สเตเดียม เขาได้จัดการเป็นมูลค่า 7,500,000 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อ 5 ปี (จำนวนทั้งหมด 37,500,000 ดอลลาร์สหรัฐ)
Sun Life Stadium
Masked rider ooo
พระพรหมวชิรญาณ (โรเบิร์ต สุเมโธ)
พระพรหมวชิรญาณ นามเดิม โรเบิร์ต คาร์ แจ็คแมน สุเมโธ หรือ พระอาจารย์สุเมโธ เป็นพระราชาคณะ​เจ้าคณะ​รอง​ชั้น​หิรัญ​บัฎฝ่ายวิปัสสนา​ธุระ​ เป็นพระเถระสายพระป่าในประเทศไทย ศิษย์ชาวตะวันตกรูปแรกของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) เคยดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดป่านานาชาติ ใน ประเทศไทย วัดอมราวดี ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร นับตั้งแต่ พ.ศ. 2527 ตราบจนเกษียณตนเองจากตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2553 และเป็นผู้นำรูปสำคัญในการเผยแพร่คำสอนเรื่องอริยสัจ 4 ในพระพุทธศาสนามาสู่สังคมชาวตะวันตก
พระพรหมวชิรญาณ เป็นชาวอเมริกัน มีนามเดิมว่า โรเบิร์ต คาร์ แจ็คแมน (Robert Karr Jackman) เกิดที่เมืองซีแอตเติล รัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1934 (พ.ศ. 2477) ท่านออกจากประเทศสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1964 (พ.ศ. 2507) เพื่อมาบวชเป็นพระภิกษุที่จังหวัดหนองคาย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย หลังจากนั้นไม่นานท่านก็มีโอกาสไปอยู่กับพระโพธิญาณเถร (หลวงพ่อชา สุภัทโท) พระอาจารย์ผู้มีชื่อเสียงในการสอนกรรมฐาน ณ วัดหนองป่าพง จังหวัดอุบลราชธานี ระเบียบการปฏิบัติธรรมของหลวงพ่อชาในวัดหนองป่าพงนี้เป็นที่รู้กันว่าเข้มงวดและเคร่งครัด โดยเน้นที่ความเรียบง่ายและเคร่งครัดต่อพระธรรมวินัย พระอาจารย์สุเมโธได้ฝึกปฏิบัติตามแนวของหลวงพ่อชาเป็นเวลาถึง 10 ปี จึงได้รับเชิญจากมูลนิธิสงฆ์แห่งประเทศอังกฤษ (The English Sangha Trust) ให้เดินทางไปอยู่ที่ลอนดอน ร่วมกับคณะศิษย์ของหลวงพ่อชา อีก 3 รูป
มูลนิธิสงฆ์แห่งประเทศอังกฤษมีจุดมุ่งหมายจะเสริมสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมแก่การฝึกพระภิกษุในประเทศตะวันตก โดยมีสำนักสงฆ์บ้านแฮมสเตด (The Hampstead Buddhist Vihara) ณ เมืองลอนดอนเป็นจุดเริ่มต้น สำนักสงฆ์แห่งนี้มีความเหมาะสมพอสมควร แต่คณะสงฆ์ก็เห็นข้อดีของการมีสิ่งแวดล้อมที่สงบกว่า เช่น บรรยากาศในชนบท จึงพยายามตั้งวัดป่าขึ้นในประเทศอังกฤษ และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1979 (พ.ศ. 2522) โดยดัดแปลงบ้านที่ทรุดโทรมหลังหนึ่งในเวสต์ซัสเซกซ์ (West Sussex) ในเวลาต่อมาสถานที่นี้จึงเป็นที่รู้จักกันในนามว่า Chithurst Buddhist Monastery หรือวัดป่าจิตตวิเวก (Cittaviveka) นั่นเอง
เมื่อมีวัดที่เหมาะสมขึ้นแล้ว คณะสงฆ์จึงเริ่มเติบโต มีจำนวนพระภิกษุเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ รวมทั้งเริ่มมีการฝึกสีลธรา (Siladhara) มีทั้งผู้ที่ต้องการจะมาฝึกมาปฏิบัติในวัด และผู้ที่ต้องการจะถวายปัจจัยสนับสนุนวัด ซึ่งมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น เป็นเหตุให้ต้องก่อตั้งวัดสาขาเพิ่มอีกหลายแห่ง ทั้งในอังกฤษ และประเทศอื่น ๆ ขณะเดียวกันก็มีการจัดตั้งศูนย์กลางการสอน ปฏิบัติธรรมขนาดใหญ่ขึ้น ณ วัดอมราวดี (Amaravati Buddhist Monastery) ในปี ค.ศ. 1884 (พ.ศ. 2527) วัดแห่งนี้ต่อมาเป็นสถานที่ที่พระอาจารย์สุเมโธพำนักอยู่เป็นส่วนใหญ่
Puntius binotatus
ปลาตะเพียนจุด
ปลาตะเพียนจุด  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่าง คือ ลำตัวแบนข้าง สันหลังโค้งเล็กน้อย หัวมีขนาดปานกลาง ปากแคบ มีหนวดยาว 2 คู่ โดยอยู่ที่จะงอยปาก 1 คู่ มุมปาก 1 คู่ ลำตัวมีสีเงินแวววาว มีจุดสีดำเป็นทรงกลมที่ครีบหลังและคอดหางแห่งละ 1 จุด
เป็นปลาที่มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร พบทั่วไปได้ที่ภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ตั้งแต่ พม่า, ไทย, มาเลเซีย ไปจนถึงอินโดนีเซีย
สำหรับในประเทศไทยสามารถพบได้ง่ายบริเวณแหล่งน้ำที่เป็นลำธารหรือน้ำตกในป่าดิบ เช่น จังหวัดเชียงใหม่, นครศรีธรรมราช, จันทบุรี, ตราด, ชุมพร, เกาะช้าง และเกาะสมุย เป็นต้น
มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินตะไคร่น้ำและอินทรียสารตามโขดหินและพื้นน้ำ รวมทั้งแมลงน้ำขนาดเล็ก นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม มีชื่ออยู่ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN Red List) เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ หรือ LC
สกุลรัสบอร่า
สกุลรัสบอร่า เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ซึ่งตั้งชื่อโดย ปีเตอร์ บลีกเกอร์ ในปี ค.ศ. 1859 ใช้ชื่อสกุลว่า "Rasbora" (/รัส-บอ-รา/)
มีลักษณะโดยรวม คือ ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว 1 ก้าน และก้านครีบแขนง 7 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน ปากแคบ มีปุ่มในปากล่าง ไม่มีหนวด และจุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่กึ่งกลางลำตัว
มีการกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแหล่งน้ำของทวีปแอฟริกา, ทวีปเอเชีย พบตั้งแต่เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงเอเชียตะวันออก
มีสมาชิกในสกุลนี้จำนวนมาก โดยในประเทศไทยจะเรียกปลาในสกุลนี้รวม ๆ กันว่า "ปลาซิว" มีอยู่หลายชนิด สำหรับในประเทศไทย ปลาที่ได้ชื่อว่าปลาซิว คือ ปลาที่อยู่ในสกุลนี้มากที่สุด มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการใช้บริโภคกันในท้องถิ่นและการเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม โดยอาจเรียกทับศัพท์ตามชื่อวิทยาศาสตร์ไปว่า รัสบอร่า โดยรวบรวมปลาได้จากการจับทีละมาก ๆ จากธรรมชาติและเพาะขยายพันธุ์ได้เองในที่เลี้ยง อีกทั้งยังถือเป็นห่วงโซ่อาหารเบื้องต้นตามธรรมชาติอีกด้วย เนื่องจากปลาในสกุลนี้มีขนาดเล็กและกินพืชเป็นอาหาร จึงมักตกเป็นอาหารของปลาและสัตว์น้ำขนาดใหญ่กว่าเสมอ
แต่ในปัจจุบัน ได้มีการแบ่งแยกเป็นสกุลใหม่ ได้แก่ "Kottelatia" 1 ชนิด, "Boraras" 5 ชนิด, "Breviora" 2 ชนิด, "Microrasbora" 7 ชนิด และ "Trigonostigma" 4 ชนิด
ประมาณ 86 ชนิด
Rasbora
Kamen Rider x Kamen Rider Double &amp; Decade Movie War 2010
มิตซูโอะ ชิบาฮาชิ
มิตซูโอะ ชิบาฮาชิ (; "มิตสึโอะ ชิบาฮาชิ") หรือ อดีตพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก เป็นอดีตพระภิกษุชาวญี่ปุ่น บวชในพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท คณะมหานิกาย ท่านเป็นศิษย์รุ่นแรกของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท)
มิตซูโอะ ชิบาฮาชิ เป็นชาวจังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาในระดับไฮสคูล (เทียบเท่าระดับ ปวช. หรือ มศ.5 ตามระบบการศึกษาไทย) สาขาเคมี ณ เมืองโมริโอกะ จังหวัดอิวาเตะ เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้วจึงทำงานจนสามารถเก็บเงินได้จำนวนหนึ่ง และออกเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ทั่วโลกเพื่อแสวงหาความหมายของชีวิตตั้งแต่ พ.ศ. 2514
การอุปสมบท.