pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขาที่ชำระในสมัยหลังระบุต่างไปว่า พระเมืองไชยนำทัพหนีกลับทางพระพุทธบาท สระบุรี พม่ายกไปติดตามทันได้รบกันกลางทาง ฝ่ายพม่าตายมากกว่าเลยถอยกลับ และให้ปักหนังสือความว่า "...สมเด็จพระเจ้าทรงธรรมมีพระคุณแก่ข้าพระพุทธเจ้าเป็นอันมาก ข้าพระพุทธเจ้าไม่อยู่รบกรุงเทพมหานครด้วยพม่าแล้ว จะกลับบ้านเมืองของตน..." พวกขุนโขลนข้าพระพุทธบาทเก็บนำบอกส่งเข้ามาถวาย ซึ่งเหตุการณ์นี้อาจไม่ได้เกิดขึ้นจริงก็ได้ เนื่องจากภายหลังจากการศึก ทางพม่ามิได้นำตัวพระเมืองไชยมาพิจารณาโทษหรือนำตัวมาลงโทษแต่ประการใด ยังคงปล่อยให้พระเมืองไชยเป็นเจ้าเมืองแพร่ตามเดิม
ชุมนุมเจ้าพระฝางและการสวามิภักดิ์ต่อกรุงธนบุรี.
ในช่วงสภาพจลาจลหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ปรากฏหลักฐานว่าพระเมืองไชยได้เข้าร่วมกับชุมนุมเจ้าพระฝางด้วย ดังโคลงยอพระเกียรติพระเจ้ากรุงธนบุรี ของนายสวนมหาดเล็ก กล่าวว่า
พ.ศ. 2313 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเสด็จยกทัพขึ้นมาตีเมืองเชียงใหม่ครั้งแรก ขณะตั้งทัพอยู่ที่พระตำหนักหาดทรายฟากตะวันออกของเมืองพิชัย พระเมืองไชยได้นำขุนนางไพร่พลเมืองแพร่ลงมาขอสวามิภักดิ์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าตั้งยศแบบสยามให้เป็น พระยาศรีสุริยวงศ์ และโปรดเกล้าให้เข้าร่วมกองทัพขึ้นไปตีเมืองเชียงใหม่ด้วย ดังพระราชพงศาวดารระบุว่า
ในช่วงสงครามอะแซหวุ่นกี้ พ.ศ. 2318 หลักฐานไทยได้ระบุว่าพระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) ได้ถูกพม่าจับตัวไปในคราวนั้น แต่ราชวงศ์ปกรณ์ พงศาวดารเมืองน่านระบุว่าพระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) ยังได้คุมทัพเมืองแพร่เข้าร่วมสงครามตีเมืองเชียงแสนใน พ.ศ. 2323 และตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ พื้นเมือเชียงแสน คำมะเกล่าเมืองเชียงแสน และราชวงศ์ปกรณ์ พงศาวดารเมืองน่านต่างระบุเหมือนกันว่าพระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) ถูกพม่าจับตัวในช่วงสงครามเก้าทัพ หลักฐานไทยจึงน่าจะคลาดเคลื่อนมากกว่า
พ.ศ. 2323 เจ้าฟ้าเพชรเม็ง (เจ้าน้อยจิตตะ) เจ้าฟ้าเชียงราย และเจ้าฟ้าเมืององค์ (เจ้าน้อยไชยสาร) ได้ทำการต่อต้านพม่าแล้วหนีเข้ามาเมืองนครลำปาง พระยาวิเชียรปราการ (บุญมา) เจ้าเมืองเชียงใหม่ พระยากาวิละ เจ้าเมืองนครลำปาง พระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) เจ้าเมืองแพร่ และลาวหลวงพระบาง ร่วมกันนำกองทัพขึ้นไปตีเมืองเชียงแสน ซึ่งเป็นฐานที่มั่นของพม่าในล้านนา กองทัพได้ตั้งค่ายอยู่บ้านสบกก ทำการสู้รบ 1 เดือนจนสามารถตีเมืองเชียงแสนแตกได้ กวาดต้อนครัวเมืองเชียงแสนลงมาได้ถึงประมาณ 1,767 ครัว
สงครามเก้าทัพ.
ในช่วงสงครามเก้าทัพ พ.ศ. 2328 สะโดศิริมหาอุจนา (Thado Thiri Maha Uzana) เจ้าเมืองตองอู (พื้นเมืองเชียงแสนเรียก โป่พะครานมินคี) ยกทัพจำนวน 30,000 คน จากเมืองเชียงแสนเข้าล้อมเมืองนครลำปาง และทำการโจมตีเมืองตาก เมืองแพร่ เมืองเถิน เมืองน่าน และหัวเมืองฝ่ายเหนือ กองทัพพม่าสามารถจับตัวพระยาเชียงเงิน พระยาเถินเฒ่า พระยามงคลยศประเทศราช (เจ้าขนานจันทปโชติ) และพระยาสุริวงศ์ (พระเมืองไชย) ได้ ราชวงษปกรณ์ พงศาวดารเมืองน่านระบุต่างไปว่า พระยามงคลยศประเทศราช (เจ้าขนานจันทปโชติ) และพระยาศรีสุริวงศ์ (พระเมืองไชย) ได้ทำการยอมสวามิภักดิ์กับพม่าโดยไม่ได้สู้รบ กองทัพพม่ากวาดต้อนชาวเมืองตาก เถิน แพร่ น่านมาไว้ยังเมืองเชียงแสน ส่วนตัวพระยาศรีสุริวงศ์ (พระเมืองไชย) ถูกนำตัวไปเมืองอังวะ
การสวามิภักดิ์ต่อกรุงรัตนโกสินทร์.
ขณะที่พระเมืองไชยถูกนำตัวไปเมืองอังวะนั้น คงปฏิบัติตัวให้พม่าไว้เนื้อเชื่อใจ จนสามารถกราบทูลขอและได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระเจ้าปดุง ให้นำครอบครัวไพร่พลมาตั้งอยู่หัวป่ง (Hopong) เมื่อ พ.ศ. 2329 ภายหลังไปอยู่เมืองยอง (Mong Yawng) ต่อมาได้ชักชวนให้เจ้าฟ้ากอง เจ้าฟ้าเมืองยองร่วมกันต่อต้านพม่า และนำกองทัพเข้าตีเมืองเชียงแสน ธาปะระกามะนี (Abaya-Kamani หลักฐานไทยเรียก อาประกามะนี พื้นเมืองเชียงแสนเรียก พะแพหวุ่น) เมียวหวุ่นเมืองเชียงแสนหนีไปหาเจ้าฟ้าเพชรเม็ง (เจ้าน้อยจิตตะ) เจ้าฟ้าเชียงราย แต่ถูกเจ้าฟ้าเชียงรายจับตัวส่งไปให้พระยากาวิละ เมืองนครลำปาง พระยากาวิละส่งตัวพระเมืองไชย เจ้าฟ้ากอง พระยาเถินเฒ่า และจำธาปะระกามะนีลงไปถวายยังกรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2330 ราชวงษปกรณ์ พงศาวดารเมืองน่านระบุต่างไปว่า พระเมืองไชยถูกจำขื่อคาขณะลงมา ดังคำให้การของธาปะระกามะนีและพื้นเมืองเชียงราย เชียงแสนว่า
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงพระราชทานบำเหน็จรางวัลให้แก่พระเมืองไชยและเจ้าฟ้ากอง แต่ยังทรงพระราชดำริแคลงตัวไม่ไว้วางพระทัยพระเมืองไชย เนื่องจากเคยเป็นข้าเก่าผู้สวามิภักดิ์ต่อพระเจ้ากรุงธนบุรีที่พระองค์เพิ่งได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์แทน และพระเมืองไชยเคยยกกองทัพเมืองแพร่เข้าร่วมกับพม่ามาตีกรุงศรีอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 2310 อีกทั้งพระเมืองไชยพร้อมครอบครัวเคยไปอยู่เมืองอังวะกับกษัตริย์พม่าเป็นเวลานาน จึงให้กักตัวทำราชการในกรุงเทพฯ ส่วนเจ้าฟ้ากองโปรดฯ ให้ขึ้นไปช่วยราชการพระยากาวิละ
ในจารึกท้ายคัมภีร์ใบลานภวิรัตติ พ.ศ. 2342 ซึ่งจารโดยพระเมืองไชย ถวายวัดหลวง (จังหวัดแพร่) เรียกนามตนเองขณะที่อยู่กรุงเทพมหานคร ว่า พระเมืองไชย
และคัมภีร์ใบลานเรื่องภิกขุปาฏิโมกข์ พ.ศ. 2343 ซึ่งจารโดยพระเมืองไชย ถวายวัดศรีชุม (จังหวัดแพร่) เรียกนามตนเองขณะที่อยู่กรุงเทพมหานคร ว่า พระยานครไชยวงศา แทนที่ตำแหน่ง พระยาศรีสุริยวงศ์ ที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงแต่งตั้ง
เป็นไปได้ว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงโปรดเกล้าฯ ให้แต่งตั้งรับรองให้มีตำแหน่งเป็นพระเมืองไชยหรือพระยานครไชยวงศา และอาจได้รับอนุญาตให้ขึ้นมาเมืองแพร่เพื่อเยี่ยมครอบครัวญาติพี่น้องและทำบุญถวายทานคัมภีร์ธรรมที่ได้เขียนจารเองระหว่างอยู่กรุงเทพฯ เป็นครั้งคราว
ภายหลังพระเมืองไชยได้กลับมาอยู่เมืองนครแพร่ประมาณช่วงหลัง พ.ศ. 2343 ถึงก่อน พ.ศ. 2348 ในตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครแพร่จางวาง เนื่องจากพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงได้แต่งตั้งพระยาแสนซ้ายเป็นพระยาแพร่องค์ถัดมาแล้ว พระเมืองไชยยังคงมีพระชนม์ถึงยุคพระยาเทพวงศ์ (เจ้าน้อยอุปเสน) เรียกว่าพระยาแพร่หรือพระยาแพร่เฒ่า ปรากฏชื่อในบัญชีพระแสงปืนต้นจำหน่ายและคง โดยระบุว่าได้รับพระราชทานปืนแบบซ้นทายหอยโข่ง ต้นเลี่ยมเครื่องกาไหล่ ความว่า
พระเมืองไชยถึงแก่พิราลัยประมาณปี พ.ศ. 2348 จากหลักฐานใบลานวัดหลวงที่แม่เจ้าบุษบาราชเทวีทำบุญในช่วงปี พ.ศ. 2348
พระเมืองไชยมีราชเทวีคือแม่เจ้าบุษบา มีราชธิดาปรากฏนามองค์หนึ่งชื่อ "เจ้านางสุชาดา" ต่อมาได้เสกสมรสกับพระยาเทพวงศ์ (เจ้าน้อยอุปเสน) เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 23 และได้รับการสถาปนาเป็นแม่เจ้าสุชาดาราชเทวี
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2553
Giovanni Battista Pittoni
ปีแยชึตแซ
ปีแยชึตแซ (, ; ) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ ห่างจากเมืองวรอตสวัฟ 56 กิโลเมตร อยู่ในเขตจังหวัดดอลนือชล็อนสก์ ก่อตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 13 มีเนื้อที่ 63.61 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2008 มีประชากร 9,416 คน
Pieszyce
แปวต์ชึตแซ
แปวต์ชึตแซ (, ; , ภาษาคาชูเบียน: Bersztén) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปแลนด์ ห่างจากเมืองคอชต์ชนอ 20 กิโลเมตร อยู่ในเขตจังหวัดปอมอแชซาคอดแญ มีเนื้อที่ 13.07 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 2,698 คน
Pełczyce
การเกิดสัณฐาน
การเกิดสัณฐาน  หรือการเกิดรูปร่าง เป็นกระบวนการทางชีววิทยาที่ทำให้สิ่งมีชีวิตเกิดเป็นรูปร่างดังที่เป็นอยู่ได้ ถือเป็นพื้นฐานอย่างหนึ่งในพื้นฐานสำคัญที่สุดทั้ง 3 ของชีววิทยาพัฒนาการ (อีก 2 อย่าง คือ การเจริญของเซลล์แบบควบคุม และการแยกประเภทของเซลล์)
กระบวนการนี้ทำให้เซลล์ที่แบ่งแล้วสามารถจัดระเบียบในพื้นที่ทางกายภาพได้ในช่วงการเจริญระยะตัวอ่อนของสิ่งมีชีวิต นอกจากนี้ยังอาจพบได้ในสิ่งมีชีวิตที่เจริญเต็มที่แล้ว ในการเพาะเลี้ยงเซลล์ และในเนื้องอก นอกจากนี้คำนี้ยังอาจหมายถึงการเจริญของสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวที่วงจรชีวิตไม่มีระยะเอมบริโอ หรือกระบวนการวิวัฒนาการของส่วนของร่างกายก็ได้
กระบวนการการเกิดสัณฐานเป็นผลตอบสนองที่อาจเกิดจากฮอร์โมน จากสารเคมีแวดล้อม เช่นจากสิ่งมีชีวิตอื่น จากสารพิษ จากสารรังสีปนเปื้อน หรือจากแรงกดดันทางกล (mechanical stress) ที่เกิดแบบแผนการจัดเรียงตัวทางกายภาพของเซลล์
แปลปลิน
แปลปลิน  เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดปอมอแช มีเนื้อที่ 4.45 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 8,486 คน เมืองนี้เป็นเมืองทางเศรษฐกิจที่สำคัญ ได้แก่ การค้า การเกษตร และบริการ
การตรวจทั่วไป
การตรวจทั่วไป  เป็นเวชศาสตร์ป้องกันแบบทั่วไปซึ่งเกี่ยวกับผู้ใหญ่ที่ไม่รู้สึกป่วยมาพบแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปเป็นประจำ โดยทั่วไปมักปีละครั้งหรือถี่น้อยกว่า การตรวจนี้มีอีกหลายชื่อ เช่น การประเมินสุขภาพเป็นคาบ (periodic health evaluation) การตรวจร่างกายประจำปี (annual physical) การตรวจครอบคลุม (comprehensive medical exam) การตรวจสุขภาพทั่วไป (general health check) หรือการตรวจสุขภาพป้องกัน (preventive health examination)
หลักฐานไม่สนับสนุนการใช้ในประชากรทั่วไป
คำนี้ปกติไม่รวมการพบเพื่อวัตถุประสงค์การตรวจทารกแรกเกิด การทดสอบแพปเพื่อคัดโรคมะเร็งปากมดลูก หรือการพบเป็นประจำของผู้ที่มีโรคเรื้อรังบางอย่าง (เช่น เบาหวานหรือความดันโลหิตสูง) การตรวจทั่วไปปกติมักมีการซักประวัติ การตรวจร่างกาย (อย่างย่อหรือสมบูรณ์) และบางครั้งมีการทดสอบทางห้องปฏิบัติการ การทดสอบขั้นสูงบางอย่างเช่น คลื่นเสียงความถี่สูงและการถ่ายภาพรังสีเต้านม
แม้การตรวจประจำปีเป็นเวชปฏิบัติรูทีนในหลายประเทศ แต่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์สนับสนุนน้อยในประชากรส่วนใหญ่ บทปฏิทัศน์คอแครนปี 2555 ไม่พบประโยชน์ใด ๆ ในแง่ความเสี่ยงการเสียชีวิตหรือผลลัพธ์เลวที่เกี่ยวข้องกับโรคในผู้ที่ได้รับการตรวจนี้ ทว่า ผู้ที่ไปรับการตรวจประจำปีมีแนวโน้มได้รับการวินิจฉัยด้วยปัญหาการแพทย์มากกว่า
องค์การสุขภาพที่มีชื่อเสียงบางแห่งไม่แนะนำให้ตรวจประจำปี สมาคมมะเร็งอเมริกาแนะนำการตรวจสุขภาพที่เกี่ยวข้องกับมะเร็งทุกปีในชายและหญิงอายุตั้งแต่ 40 ปีขึ้นไป และทุกสามปีสำหรับผู้มีอายุตั้งแต่ 20 ปีขึ้นไป
บทปฏิทัศน์การศึกษาอย่างเป็นระบบจนถึงเดือนกันยายน 2549 สรุปว่าการตรวจทำให้หัตถการคัดโรคบางอย่างดีขึ้น (เช่น การทดสอบแพป การคัดโรคคอเลสเตอรอล และการทดสอบเลือดแฝงในอุจจาระ) และผู้ป่วยกังวลน้อยกว่า หลักฐานสนับสนุนหัตถการคัดโรคเป็นอย่าง ๆ ไปเหล่านี้หลายอย่าง ผลของการตรวจประจำปีต่อราคาโดยรวม ทุพพลภาพและการตายของผู้ป่วย การพบโรค และจุดปลายปานกลาง (intermediate end point) เช่น ความดันเลือดหรือคอเลสเตอรอล ยังไม่มีข้อสรุป การศึกษาล่าสุดพบว่า การตรวจสัมพันธ์กับการเพิ่มการมีส่วนในการคัดโรคมะเร็ง
การขาดหลักฐานที่ดีขัดต่อการสำรวจในประชากรซึ่งแสดงว่าสาธารณชนนิยมการตรวจเหล่านี้ โดยเฉพาะเมื่อไม่เสียค่าใช้จ่าย แม้แนวทางไม่แนะนำการตรวจประจำปีรูทีนเหล่านี้ แพทย์ครอบครัวจำนวนมากยังปฏิบัติอยู่ ระบบสาธารณสุขที่เสียค่าใช้จ่ายมีการแนะนำให้ส่งเสริมการปฏิบัตินี้ ทางเลือกอาจเป็นการปรับช่วงการคัดโรคกับอายุ เพศ ภาวะการแพทย์และปัจจัยเสี่ยงของผู้ป่วยแต่ละคน หมายความถึงการเลือกระหว่างการทดสอบหลายอย่าง
ศัลยแพทย์ส่วนใหญ่ถามผู้ป่วยเกี่ยวกับผลการตรวจทั่วไปล่าสุดเพื่อดำเนินการผ่าตัด แม้มีข้อถกเถียงสนับสนุนและคัดค้านหัตถการคัดโรคส่วนใหญ่ ข้อดีมีการพบและการป้องกันหรือการรักษาแต่เนิ่น ๆ ภาวะอย่างความดันโลหิตสูง การติดแอลกอฮอล์ การสูบบุหรี่ อาหารที่ไม่ดีต่อสุขภาพ โรคอ้วนและมะเร็ง ยิ่งไปกว่านั้น การตรวจสามารถพัฒนาความสัมพันธ์ผู้ป่วย-แพทย์และลดความกังวลของผู้ป่วย บริษัทประกันเอกชนมากขึ้นและแม้แต่เมดิแคร์ (Medicare) ก็รวมการตรวจร่างกายประจำปีในความคุ้มครอง นายจ้างบางคนกำหนดให้ตรวจสุขภาพแบบบังคับก่อนจ้างผู้สมัครแม้ทราบดีว่าการพบประจำปีป้องกันโรคบางส่วนอาจทำให้เกิดผลเสีย ตัวอย่างเช่น การทดสอบทางห้องปฏิบัติการที่กระทำต่อผู้ป่วยสุขภาพดี (ตรงข้ามกับผู้ที่มีอาการหรือการเจ็บป่วยที่ทราบแล้ว) ตามสถิติแล้วมีโอกาสเกิด "ผลบวกลวง" มากกว่า คือ เมื่อผลการทดสอบบ่งว่ามีปัญหาแต่แท้จริงแล้วไม่มี ข้อเสียที่อ้างมีเวลาและเงินที่จะรักษาได้โดยการคัดโรคแบบกำหนดเป้าหมาย (เป็นข้อถกเถียงทางเศรษฐศาสตร์สุขภาพ) ความกังวลต่อความเสี่ยงสุขภาพที่เพิ่ม การวินิจฉัยเกิน การวินิจฉัยผิด (เช่น กลุ่มอาการหัวใจนักกรีฑาเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจหนา) และภัย หรือกระทั่งเสียชีวิต อันเกิดจากการทดสอบที่ไม่จำเป็นเพื่อตรวจหาหรือยืนยันปัญหาสุขภาพที่มักไม่มีอยู่หรือระหว่างดำเนินหัตถการรูทีนเป็นการตรวจติดตามผลหลังการคัดโรค
โดยทั่วไปปฏิบัติในสหรัฐ สหราชอาณาจักรและญี่ปุ่น ส่วนการปฏิบัติมีหลากหลายในประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และยุโรปแผ่นดินใหญ่ ในญี่ปุ่น กฎหมายกำหนดให้ลูกจ้างทำงานประจำตรวจปีละครั้ง โดยมีชุดการตรวจมากกว่าในประเทศอื่น
ยังไม่ทราบเหง้าของการตรวจเป็นคาบชัดเจน ดูเหมือนได้รับการสนับสนุนตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1920 ผู้ประพันธ์บางส่วนชี้การร้องขอจากคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ให้ตรวจหาโรคแต่เนิ่นเช่น วัณโรค และการตรวจสุขภาพในโรงเรียนเป็นคาบ การมีการประกันการแพทย์และอิทธิพลพาณิชย์ที่เก่ยวข้องดูเหมือนส่งเสริมการตรวจ ขณะที่การปฏิบัตินี้เป็นเรื่องข้อถกเถียงในยุคเวชศาสตร์อิงหลักฐาน การศึกษาหลายอย่างที่ดำเนินก่อนมีการสรุปข้อแนะนำการคัดโรคอิงหลักฐานปัจจุบัน ซึ่งจำกัดการนำมาใช้ประโยชน์ได้ของการศึกษาเหล่านี้ในเวชปฏิบัติปัจจุบัน
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 57
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 57  เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ-ใต้ ที่มีเส้นทางเป็นแนวตะวันออก-ตะวันตก ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐเท็กซัส ปลายทางทิศเหนือ (ตะวันออก) อยู่ห่างจากเมืองแซนแอนโทนีโอไปทางทิศใต้ประมาณ ระหว่างเดไวน์ และเพียร์สซอลล์ ที่ทางแยกกับอินเตอร์สเตต 35 (ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 81 เดิม) ส่วนปลายทางทิศใต้ (ตะวันตก) อยู่ในอีเกิลพาส (Eagle Pass) ที่รีโอแกรนด์ (รีโอบราโบ) ซึ่งเชื่อมต่อไปยัง Piedras Negras, Coahuila ด้วยทางหลวงเม็กซิโกหมายเลข 57 (Mexican Federal Highway 57)
องค์กรความร่วมมือคอเครน
สิ่งมีชีวิตตัวแบบ
สิ่งมีชีวิตตัวแบบ หรือ สิ่งมีชีวิตแบบจำลอง
เป็นสปีชีส์สิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่มนุษย์ ที่ใช้อย่างกว้างขวางในการศึกษาเพื่อเข้าใจปรากฏการณ์ทางชีววิทยาต่าง ๆ โดยคาดหวังว่า สิ่งที่ค้นพบในแบบจำลองจะช่วยให้เข้าใจธรรมชาติของสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ
สิ่งมีชีวิตแบบจำลองจะเป็นแบบยังมีชีวิตอยู่ และได้ใช้อย่างกว้างขวางในงานวิจัยโรคมนุษย์ที่การทดลองในมนุษย์เป็นไปไม่ได้หรือไม่ถูกจริยธรรม
กลยุทธ์นี่ใช้ได้ก็เพราะสิ่งมีชีวิตทั้งหมดสืบเชื้อสายร่วมกันจากบรรพบุรุษเดียวกัน โดยได้อนุรักษ์วิถีเมแทบอลิซึม วิถีพัฒนาการ และกระบวนการอื่น ๆ ทางพันธุกรรมตลอดวิวัฒนาการ
แม้การศึกษาสิ่งมีชีวิตตัวแบบจะให้ข้อมูลที่ดี แต่ก็ต้องระวังเมื่อประยุกต์ใช้กับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ
ในการวิจัยโรคมนุษย์ สิ่งมีชีวิตตัวแบบจะทำให้เข้าใจกระบวนการของโรคดีขึ้นโดยไม่ต้องเสี่ยงทำอันตรายแก่มนุษย์
สปีชีส์ที่เลือกปกติจะผ่านเกณฑ์ความสมมูลทางอนุกรมวิธาน (taxonomic equivalency) บางอย่างกับมนุษย์ คือสัตว์จะมีปฏิกิริยาทางสรีรภาพต่อโรคหรือต่อการรักษา ในรูปแบบที่คล้าย ๆ กับของมนุษย์
ถึงแม้จะไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจนว่า กระบวนการทางชีววิทยาที่พบในสัตว์ตัวแบบจะเป็นอย่างเดียวกันในมนุษย์
แต่วิธีการรักษาและยาจำนวนมากที่ใช้ในโรคมนุษย์ ก็ได้พัฒนาอาศัยแนวคิดที่ได้จากสัตว์ตัวแบบเป็นบางส่วน
มีแบบจำลองโรค 3 ประเภทหลัก ๆ คือ homologous (กำเนิดเดียวกัน), isomorphic (สมสัณฐาน) และ predictive (พยากรณ์)
สัตว์จำลองแบบกำเนิดเดียวกันจะมีเหตุโรค อาการ และการรักษาเหมือนกับของมนุษย์ที่มีโรค
สัตว์จำลองแบบสมสัณฐานจะมีอาการและการรักษาเหมือนกัน
สัตว์จำลองแบบพยากรณ์จะมีสภาพเพียงแค่บางอย่างที่คล้ายกับมนุษย์ผู้มีโรค แต่ก็มีประโยชน์ในการคาดหมายกลไกต่าง ๆ เกี่ยวกับโรค
เส้นเมริเดียนที่ 129 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 129 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 129 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 51 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 129 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ปึซดรือ
ปึซดรือ (, ; ) เป็นเมืองทางตอนกลางของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่บนแม่น้ำวาร์ตา อยู่ในเขตจังหวัดวีแยลกอปอลสกา มีเนื้อที่ 12.16 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 3,188 คน การแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่ 2 เมืองได้ถูกรวมเข้ากับราชอาณาจักรปรัสเซีย ในช่วง ค.ศ. 1793
แบบจำลองสิ่งมีชีวิต
แลมบอร์ก
แลมบอร์ก (, ; ; ) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศโปแลนด์ ห่างจากเมืองกดัญสก์ 80 กิโลเมตร อยู่ในเขตจังหวัดปอมอแช ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1285 มีพื่นที่ 17.9 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 34,581 คน
ก่อนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองนี้มีประชากรส่วนใหญ่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์
Lębork
แมงมุมแม่ม่ายน้ำตาล
แมงมุมแม่ม่ายน้ำตาล (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Latrodectus geometricus") หรือมีอีกชื่อหนึ่งคือ แมงมุมแม่ม่ายเทา เป็นแมงมุมพิษในสกุลแมงมุมแม่ม่าย เป็นสายพันธุ์พี่น้องกับแมงมุมแม่ม่ายดำ นักวิจัยเชื่อว่าแมงมุมสายพันธุ์นี้มีถิ่นกำหนดมาจากทั้งทวีปแอฟริกา แต่ก็ไม่แน่ชัดนัก ทั้งนี้สายพันธุ์ดั้งเดิมพบทั้งในแอฟริกาและอเมริกาใต้ มักจะพบได้ตามอาคารบ้านเรือนในเขตร้อนชื้น ปัจจุบันแมงมุมสายพันธุ์นี้พบได้ในหลายพื้นที่ของประเทศแอฟริกาใต้, สหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย, อัฟกานิสถาน, จีน, ญี่ปุ่น, แทนซาเนีย, โดมินิกัน, ไซปรัส, คอสตาริกา, เอลซัลวาดอร์ และ บราซิล นอกจากนี้ยังเคยมีการพบในประเทศอื่นอย่าง สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, ไทย และ ปากีสถาน อีกด้วย
แมงมุมแม่ม่ายสีน้ำตาลมีขนาดตัวเล็กและมีสีอ่อนกว่าแมงมุมแม่ม่ายดำ ซึ่งลำตัวอาจมีตั้งแต่สีน้ำตาลอ่อนจนถึงน้ำตาลเข้มเกือบดำ กลางท้องมีเครื่องหมายสีแดงเป็นรูปนาฬิกาทราย ตัวเมียจะวางไข่ครั้งละประมาณ 120–150 ฟอง โดยมีระยะฟักตัวประมาณ 20 วัน มีนิสัยไม่ก้าวร้าว และเช่นเดียวกับแม่ม่ายดำที่มีเฉพาะตัวเมียเท่านั้นที่กัดเข้าผิวหนังมนุษย์ได้ อย่างไรก็ตามการกัดของแมงมุมแม่ม่ายสีน้ำตาลไม่ร้ายแรงเท่าของแม่ม่ายดำ เนื่องการกัดหนึ่งครั้งปล่อยพิษออกมาในปริมาณที่น้อยกว่า และผลของพิษจำกัดอยู่แค่บริเวณที่ถูกกัดเท่านั้นในขณะที่พิษของแม่ม่ายดำจะลามไปทั่วระบบไหลเวียนโลหิต โดยพิษของแม่ม่ายสีน้ำตาลจะทำให้มีอาการเกร็งกระตุกและตะคริว ตลอดจนเจ็บปวดคล้ายถูกผึ้งต่อย
Latrodectus geometricus
การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 63
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 63  เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ระยะทาง เส้นทางส่วนใหญ่อยู่ในภาคกลางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา ปลายทางทิศใต้อยู่ที่อินเตอร์สเตต 20 ในเมืองรัสตัน รัฐลุยเซียนา ส่วนปลายทางทิศเหนืออยู่ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 2 ในเบอนัวต์ รัฐวิสคอนซิน อยู่ห่างจากเมืองดุลุท รัฐมินนิโซตา ไปทางทิศตะวันออกประมาณ
เส้นเมริเดียนที่ 128 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 128 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 128 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 52 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 128 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
แขวงฮิงาชิซูมิโยชิ
แขวงฮิงาชิซูมิโยชิ  เป็นหนึ่งใน 24 แขวงการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีสถานที่สำคัญคือ โคมางาวะช็อปปิงอาเขต นากาอิปาร์ค นากาอิสเตเดียม และคินโชสเตเดียม
กูรา
กูรา  เป็นเมืองทางตะวันตกของประเทศโปแลนด์ ห่างจากเมืองวรอตสวัฟ 69 กิโลเมตร อยู่ในเขตจังหวัดดอลนือชล็อนสก์ มีเนื้อที่ 13.65 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 12,574 คน เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1741 เมืองถูกยึดครองโดยราชอาณาจักรปรัสเซีย
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 64
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 64  เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก–ตะวันตก ระยะทาง จากเชสซาพีก ในรัฐเวอร์จิเนีย ถึงทางตะวันตกเฉียงใต้ของโฟร์คอร์นเนอส์ (จุดตัดเขตแดนของรัฐทั้งสี่ ได้แก่ รัฐโคโลราโด รัฐยูทาห์ รัฐแอริโซนา และรัฐนิวเม็กซิโก) ในทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐแอริโซนา ปลายทางทิศตะวันตกอยู่ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 160 ใน ทีกน็อกพอส รัฐแอริโซนา ส่วนปลายทางทิศตะวันออกอยู่ที่ ทางหลวงรัฐนอร์ทแคโรไลนา 12 และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 158 ที่ เวลโบนจังก์ชัน รัฐนอร์ทแคโรไลนา
คริสต์ทศวรรษ 1940
คริสต์ทศวรรษ 1930
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 65
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 65  เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ตั้งอยู่ภาคใต้และภาคกลางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา ปลายทางทิศใต้อยู่ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 425 ใน Clayton, Louisiana ส่วนปลายทางทิศเหนืออยู่ที่อินเตอร์สเตต 35 อยู่ทางทิศใต้ของแนวอินเตอร์สเตต 90 ใน Albert Lea, Minnesota ช่วงที่เป็นเส้นทางใหม่กับเส้นทางประวัติศาสตร์ในรัฐมินนิโซตา มีชื่อว่า ทางหลวงเจฟเฟอร์สัน
สตาร์เทรค
แขวงฮิงาชิโยโดงาวะ
แขวงฮิงาชิโยโดงาวะ  เป็นหนึ่งใน 24 แขวงการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
ตั้งอยู่ตอนเหนือสุดของส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของนคร ประกอบด้วยเมืองคิตาเองูจิ (北江口) และเมืองอิดากาโนะ (井高野) ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่พักอาศัย มีประชากรประมาณ 181,535 คน (พ.ศ. 2546) มากเป็นอันดับสองรองจากแขวงฮิราโนะและ
ในปี พ.ศ. 2468 เมืองและหมู่บ้านถูกรวมเข้ากับนครโอซากะและก่อตั้งเป็นแขวงฮิงาชิโยโดงาวะ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2486 มีการแยกแขวงโอโยโดะซึ่งปัจจุบันคือแขวงคิตะออกไป และในปี พ.ศ. 2517 มีการแบ่งแขวงโยโดงาวะออกจึงเหลือเป็นพื้นที่ในปัจจุบัน
ทางทิศใต้ของแขวงมีแม่น้ำโยโดะ (淀川) ไหลผ่าน ขณะที่แม่น้ำคันซากิ (神崎川) และแม่น้ำไอ (安威川) ไหลผ่านทางตอนเหนือของแขวง เชื่อมต่อกับแขวงอาซาฮิ แขวงมิยาโกะจิมะ และแขวงคิตะ ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำโยโดะ ด้วยสะพานถนนและสะพานรถไฟ
ที่ปลายด้านตะวันตกของแขวงแยกจากแขวงโยโดงาวะด้วยทางรถไฟสายหลักโทไคโด อาคารสำนักงานและโรงแรมรวมกันหนาแน่นบริเวณใกล้กับสถานีชินโอซากะ (新大阪駅) ซึ่งเป็นชุมทางของรถไฟชินคันเซ็นสายโทไคโด (ตัวสถานีตั้งอยู่ในแขวงโยโดงาวะ) นอกจากนี้ ย่านการค้ารอบ ๆ สถานีคามิชินโจ (上新庄駅) และสถานีอาวาจิ (淡路駅) กำลังขยายตัว
General medical examination
การตรวจสุขภาพประจำปี
การตรวจร่างกายประจำปี
เส้นเมริเดียนที่ 127 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 127 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 127 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 53 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 127 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ทะเลสาบโทะวะดะ
มาลินี คงทัน
นอร์เทิร์นซาโวเนีย
นอร์เทิร์นซาโวเนีย  เป็นภูมิภาคทางตะวันออกของประเทศฟินแลนด์ เมืองที่ใหญ่ที่สุดของภูมิภาคคือโกเปียว
เทศบาลต่าง ๆ.
ภูมิภาคนอร์เทิร์นซาโวเนียประกอบด้วย 19 เขต (ตัวหนาเป็นทั้งเมืองและเทศบาล)
ยวนโคสกี
ยวนโคสกี  เป็นเมืองและเทศบาลของประเทศฟินแลนด์ ตั้งอยู่ในภูมิภาคนอร์เทิร์นซาโวเนีย มีประชากร 4,851 คน (30 มิถุนายน ค.ศ. 2015) ครอบคลุมพื้นที่ 586.29 ตารางกิโลเมตร โดยเป็นพื้นที่น้ำ 120.98 ตารางกิโลเมตร
แลนบอร์ก
ธงชาติกรันโกลอมเบีย
ธงชาติกรันโกลอมเบีย ออกแบบโดยฟรันซิสโก เด มิรันดา เป็นธงไตรรงค์ แถบแนวนอนสีเหลือง สีน้ำเงิน และสีแดง สำหรับใช้เป็นธงชาติของสาธารณรัฐเวเนซุเอลาที่ 1 ต่อมาประเทศเอกวาดอร์ โคลอมเบีย และเวเนซุเอลา ต่างได้นำเอามาดัดแปลงเป็นแบบธงชาติของตนเองสืบมาจนถึงปัจจุบัน
พัฒนาการธง.
ค.ศ. 1819-1820.
ธงผืนที่ 1 ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1819 โดยมีแบบอย่างจากธงชาติเวเนซุเอลา ค.ศ. 1811 ประกอบตราแผ่นดินที่กลางผืนธง ธงผืนแรกได้ใช้จนถึงวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1820
ค.ศ. 1820-1821.
10 มกราคม ค.ศ. 1820 จังหวัดกุนดินามาร์กา ได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพ ต่มาได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินสำหรับเขตการปกครองเวเนซุเอลา รัฐสภาแห่งสหภาพได้ประกาศใช้ตราแผ่นดินของกุนดินามาร์กาประกอบบนธงเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1821 ในความเป็นจริง ธงของกุนดินามาร์กาในช่วงเวลานั้นได้ใช้ธงสามสีของสหภาพซึ่งมีสถานะธงชาติของเขตการปกครองเวเนซุเอลาอย่างเป็นทางการ ในบางแห่งยังมีการใช้ธงที่มีตราแผ่นดินอยู่กลางผืนธง ธงผืนที่ 2 ได้ใช้จนถึง ค.ศ. 1821
ค.ศ. 1821-1830.
ธงผืนที่ 3 ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1821 โดยได้มีการแก้ไขแบบตราแผ่นดินโดยเพิ่มข้อความจารึกในแถบว่า "Republica de Colombia" ภายในมีรูปขวานมัดหวายประกอบธนู รองรับด้วยกรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์
ธงแบบนำเสนอ ค.ศ. 1822.
เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1822 กัวยากิลได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพ โดยได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินแบบใหม่ โดยเพิ่มจำนวนดวนบนธง 9 ดวง และ 12 ดวงตามลำดับ ซึ่งเดิมมี 3 ดวงใบบางแห่งยังมีการใช้ธงที่ไม่ปรากฏรูปดาว โดยสีน้ำเงินในธงเปลี่ยนระดับลงมาเป็นสีฟ้าหม่น ธงผืนที่ 4 ได้ใช้จนถึง ค.ศ. 1830
ธงชาติในปัจจุบัน.
โคลอมเบียและเอกวาดอร์ ยังคงใช้ธงชาติอัตราส่วนของแถบ 2:1:1 โดยในส่วนของธงราชการ และ ธงกองทัพของโคลอมเบียนั้น ประกอบตราแผ่นดินธงที่ใจกลางธง ในส่วนของเอกวาดอร์ โดยสีน้ำเงินในธงเปลี่ยนระดับเพิ่มมาเป็นสีน้ำเงินเข้ม. และ เวเนซุเอลา ยังใช้ธงชาติที่มีอัตราส่วนของแถบ 1:1:1 กลางธงมีรูปกลุ่มดาว 7 ดวงสีขาว ซึ่งการจัดวางกลุ่มดาวนั้นได้มีการแก้ไขแบบในช่วงเวลาที่มีความผันผวนทางการเมือง.
แปวชึตแส
ปีแยชึตแส
ปือชึตแส
อีวาวา
อีวชา
กรึนกี
มีแยนด์ชึชแตสปอดลาสกี
เส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 126 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 54 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 126 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
กอวาบแชก
กวิดซึน
ธงชาติแกรนโคลัมเบีย
ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์
ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์ (อังกฤษ: Zaza &amp; Bubble Girls) คืออัลบั้มเฉพาะกิจ สังกัดกรีนบีนส์และเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประกอบด้วย 3 สาว จาก 2 วงดนตรีเกิร์ลกรุป ได้แก่ วงซาซ่า และวงบับเบิ้ล เกิร์ลส มีสมาชิกทั้งหมด 6 คนได้แก่ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร (พิม), พิมรา เจริญภักดี (น้ำหวาน) และ จรีนา สิริสิงห (แก้ว) จากวงซาซ่า ต่อด้วย แพร เอมเมอรี่ (แพร), เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์ (ลิซ่า) และ ซาแมนต้า แสงสิงแก้ว ไฮด์ (แซม) จากวงบับเบิ้ล เกิร์ลส
ออกอัลบั้มชุดแรกและชุดเดียวเพราะเป็นอัลบั้มเฉพาะกิจ การรวมตัวของสามซ่าสองเกิร์ลกรุป ภายใต้ชื่ออัลบั้ม Surprise (เซอร์ไพรส์) ออกวางจำหน่ายในรูปแบบเทป ซีดี วีซีดี เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 มีเพลงเปิดตัว และเป็นที่รู้จักจากเพลง "Surprise" และเพลง "อยู่ได้ไหม"
มีจำนวน 12 เพลง ในอัลบั้มมีความพิเศษคือ 7 เพลงที่บรรจุอยู่ในอัลบั้ม เป็นเพลงของวงซาซ่า และ บับเบิ้ล เกิร์ลส และอีก 5 เพลงคือเพลงที่แต่งขึ้นมาใหม่
เพลงต่างๆในอัลบั้ม เช่น "Surprise (ขับร้องโดย: Zaza &amp; Bubble Girls)", "อยู่ได้ไหม (ขับร้องโดย: ลิซ่า และ น้ำหวาน)", "เก็บไว้ในห้องนอน (ขับร้องโดย: แก้ว)", "เป็นหนึ่งคนนั้น (ขับร้องโดย: ซาซ่า)", "นอนไม่หลับ (ขับร้องโดย: บับเบิ้ล เกิร์ลส)", "สูตรสนุก (ขับร้องโดย: Zaza &amp; Bubble Girls)", "สลายตัว (ขับร้องโดย: บับเบิ้ล เกิร์ลส)", "รัก-ไม่รัก (ขับร้องโดย: แพร และ พิม)", "อยากฟังเหตุผล (ขับร้องโดย: แก้ว และ แซม)", "Good bye (ขับร้องโดย: น้ำหวาน และ ลิซ่า)", "มาคุยกัน (ขับร้องโดย: Zaza &amp; Bubble Girls)", "ให้เธอคนเดียว (ขับร้องโดย: Zaza &amp; Bubble Girls)"
ทาลัสซีเมียแบบเบตา
ชาช่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส
คาร์ซีท
มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล (; (, "ซออุลแทฮักกโย" หรือ "ซออุลแท") เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยแห่งชาติ มีวิทยาเขตหลักตั้งอยู่ในเขตควันอัก (Gwanak-gu) ทางตอนใต้ของกรุงโซล ปัจจุบันมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลเป็นผู้นำทางด้านการศึกษาและการวิจัยของเกาหลีใต้ โดยเป็น 1 ใน 3 มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดในเกาหลีใต้ร่วมกับมหาวิทยาลัยเกาหลีและมหาวิทยาลัยย็อนเซ
ประวัติการก่อตั้งมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลนั้นมีประวัติยาวนานในสมัยจักรวรรดิเกาหลี เนื่องจากเป็นการผนวกหลากหลายอดีตสถาบันอุดมศึกษาในสมัยจักรวรรดิเกาหลี และดำเนินการจัดตั้งวิทยาลัยแพทยศาสตร์คย็องซ็อง ถือว่าเป็นวิทยาลัยแรกในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ต่อมาจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ล้มล้างจักรวรรดิเกาหลี ทำให้เกาหลีตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1924 สถาบันแห่งนี้ถูกผนวกเป็นมหาวิทยาลัยจักรวรรดิลำดับที่ 6 จากมหาวิทยาลัยจักรวรรดิ (Imperial University) 9 แห่งของจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยใช้ชื่อว่า "มหาวิทยาลัยจักรวรรดิเคโจ" (京城帝国大学 — Keijō Imperial University) ควบคุมโดยกระทรวงศึกษาธิการ วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมของญี่ปุ่น