pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ไม่มีระบบใดเกิดขึ้นในแอ่งจนถึงวันที่ 2 เมษายน เมื่อเกิดพายุดีเปรสชันใกล้ชายฝั่ง เมียนมาร์ ทางตอนเหนือ ทะเลอันดามัน ก่อตัวขึ้น อย่างไรก็ตาม ก็สลายไปในวันรุ่งขึ้น ถือว่าหาได้ยากเนื่องจากการก่อตัวของพายุมักจะเริ่มตั้งแต่กลางเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม หลังจากไม่มีการใช้งานเป็นเวลาหนึ่งเดือน ดีเปรสชันอีกรูปแบบหนึ่งเกิดขึ้นนอกชายฝั่งของ Kerala และ Lakshadweep มันทวีความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชันหมุนเร็วในวันเดียวกันและต่อมากลายเป็นพายุไซโคลน โดย IMD ได้กำหนดให้ชื่อ "เตาะแต่" มันยังคงทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และในวันที่ 17 พฤษภาคม เตาะแต่ก็ถึงจุดสูงสุดของพายุไซโคลนที่รุนแรงที่สุดก่อนจะเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งใน คุชราต หลายชั่วโมงต่อมา และสลายไปในวันที่ 19 พฤษภาคม สองสามวันหลังจากที่ตอกแทสลายตัว พายุดีเปรสชันก่อตัวขึ้นใน Bay of เบงกอล เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค่อยๆ ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลน และตั้งชื่อว่า "ยาส" มันทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลนที่รุนแรงมากในวันที่ 25 พฤษภาคม และทำให้แผ่นดินถล่มในรัฐ โอริสสา ในวันรุ่งขึ้น กลายเป็นพายุไซโคลนลูกที่สองที่โจมตีประเทศภายในช่วงสิบวัน หลังจากห่างหายไปนานสามเดือนครึ่ง เกิดดีเปรสชันใน อ่าวเบงกอล เมื่อวันที่ 12 กันยายน กลายเป็นระบบแรกในฤดูมรสุม ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ต่อมา พายุดีเปรสชันอื่นก่อตัวขึ้นเหนืออ่าวเบงกอลตะวันออก-กลาง ทำให้ระบบที่สองในฤดูหลังมรสุมเกิดขึ้น ต่อมาทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันหมุนเร็ว และในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2564 รุนแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลนซึ่งมีชื่อเรียกว่า "Gulab" ซึ่งเป็นชื่อพายุครั้งแรกในฤดูหลังมรสุม หลังจากนั้นเพียงสองวัน เศษซากของพายุไซโคลน กุหลาบ เข้าสู่ทะเลอาหรับและเกิดใหม่เป็นดีเปรสชันและกลายเป็น "ARB 02" ARB 02 ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลน และได้รับการตั้งชื่อว่า "Shaheen" โดย IMD หลังจากไม่มีการใช้งานเป็นเวลาหนึ่งเดือนอย่างไม่ปกติ ดีเปรสชันARB 03 ก่อตัวขึ้นในต้นเดือนพฤศจิกายนและยังคงออกสู่ทะเล สองสามวันต่อมา ดีเปรสชัน BOB 05 ก่อตัวขึ้นในอ่าวเบงกอล แต่ไม่สามารถทวีความรุนแรงได้อีกเนื่องจากแรงลมแรงเฉือนสูง BOB 05 ส่งผลกระทบต่อพื้นที่ทางตอนใต้ของอินเดียบางส่วนด้วยน้ำท่วม และบางพื้นที่ประสบกับพายุไซโคลนที่มีลมพัดแรง
ภายในแอ่งนี้ พายุหมุนเขตร้อนจะมีชื่อเมื่อมีความรุนแรงในระดับพายุไซโคลน มีความเร็วลม 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) เป็นชื่อที่คัดเลือกโดยสมาชิกขององค์คณะพายุหมุนเขตร้อนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) โดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคในนิวเดลี ได้มีการเริ่มต้นกำหนดชื่อในเดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2547 ชื่อในแอ่งนี้ไม่มีการถอดถอนชื่อพายุหมุนเขตร้อน เนื่องจากรายการชื่อเป็นเพียงการกำหนดไว้ใช้เพียงครั้งเดียว ก่อนที่จะร่างรายชื่อใหม่ขึ้นมาทดแทน ถ้าหากมีพายุจากแอ่งมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเคลื่อนเข้ามา ก็จะใช้ชื่อเดิมที่มากับตัวพายุ
โดยในฤดูการนี้มีชื่อถูกใช้ทั้งสิ้น 5 ชื่อ ตั้งแต่เตาะแต ถึง ญะวาด ดังนี้
Dar al-Hajar
อำเภอของญี่ปุ่น
สนประดิพัทธ์
สนประดิพัทธ์ หรือสนปฏิพัทธ์  เป็นไม้ยืนต้น ทรงพุ่มสูงปลายยอดแหลม ในวงศ์สนทะเล (Casuarinaceae) ที่มีถิ่นกำเนิดในเกาะชวาและหมู่เกาะซุนดาน้อย ประเทศอินโดนีเซีย ชื่อของสนประดิพัทธ์เชื่อว่าตั้งตามชื่อของผู้ที่นำเข้ามาในประเทศไทยคือ “พระยาประดิพัทธภูบาล” (คอยู่เหล ณ ระนอง) และยังใช้เป็นชื่อของหาดหนึ่งในอำเภอหัวหิน ที่อยู่ไม่ไกลทางใต้ของเขาตะเกียบ ซึ่งเรียก “หาดสวนสนประดิพัทธ์” ที่มีที่มาจากทิวสนประดิพัทธ์ที่ปลูกตลอดแนวของชายหาดที่เงียบสงบแห่งนี้
รากของสนประดิพัทธ์ มีปมคล้ายกับพืชตระกูลถั่ว และยังเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ให้กับดินโดยการตรึงไนโตรเจนเช่นเดียวกับพืชตระกูลถั่ว จุลินทรีย์ภายในปมของสนประดิพัทธ์ ("C. junghuhniana") เป็นแอคติโนมัยซีทใน genus Frankia และพบว่ามีเส้นใยขนาดเล็กมากมายภายในปม และจุลินทรีย์เจริญเติบโตได้ดีในสภาพแวดล้อมทที่มีออกซิเจนตํ่า
ใบเดี่ยว ใบยาวเป็นข้อปล้อง คล้ายกิ่งแขนงขนาดเล็ก ใบสีเขียว เป็นเส้นกลมห้อยลง เส้นผ่านศูนย์กลาง 0.8-1.0 มม. ปล้องยาว 6-7 มม. ตลอดปล้องสันโดดเด่น 9-11 สัน ปลายแต่ละปล้องคล้ายหนามแหลม 9-11 ซึ่ สามารถถอดออกได้เป็นข้อ ๆ ยอดอ่อนหรือปลายกิ่งอ่อนมีสีเหลือง หรือสีฟางซีด ใบร่วงง่าย
ดอก ขนาดเล็ก แบบแยกเพศและแยกต้น ดอกเพศผู้สีน้ำตาลอ่อนหรือสีเหลือง ยาว 15-35 มม. เส้นผ่านศูนย์กลาง 2-4 มม. ออกเป็นช่อแบบช่อเชิงลดที่ปลายกิ่ง กาบเรียงเป็นวงกว้าง 10-30 ช่อแต่ละช่อมี 9 ช่อมีดอกเดียวในแต่ละกาบ รูปทรงกระบองเรียว ช่อดอกตั้งยาว 1-3 ซม. เกสรเพศผู้ 1 อัน สีน้ำตาล ดอกเพศเมีย สีน้ำตาลแดงอมเทา หรือออกแดง ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแน่นที่ปลายกิ่งสั้นๆ รูปทรงกรวยสั้น หรือเกือบกลม ไม่มีกลีบเลี้ยงและกลีบดอก แต่มีกลีบประดับขนาดเล็ก 2 กลีบ เส้นผ่านศูนย์กลางช่อดอกประมาณ 0.5 ซม. ออกดอกเดือน ธ.ค.-ก.พ. แต่ในประเทศไทยขยายพันธุ์โดยการปักชำ ตอนกิ่ง หรือหน่อจากราก เนื่องจากมีแต่ต้นเพศผู้
ผล อยู่ในกลีบประดับย่อยแบบปีกเดียว (samara — ผลที่มีผนังผลชั้นนอกเจริญยื่นออกมาเป็นปีก) เมล็ดกลมเล็ก มีปีก ขนาดกว้าง 2-3 มม. และยาว 4-5 มม. รวมปีกเมล็ด น้ำหนักโดยจำนวนเมล็ดต่อกิโลกรัม 1-1.6 ล้านเมล็ดต่อกิโลกรัม
สนประดิพัทธ์ "(C. junghuhniana)" ต่างจากสนทะเล ("C. equisetifolia") คือ สนประดิพัทธ์มีทรงพุ่มที่แคบกว่า กิ่งที่เล็กและเป็นระเบียบ ไม่มีปมและมีลำต้นที่ตรง และสนในวงศ์สนทะเล (Casuarinaceae) นี้อาจดูคล้ายกับสนแท้ (pine) อื่น ๆ ได้แก่ สนสองใบและสนสามใบ แต่ต่างตรงที่ใบของวงศ์สนทะเลเป็นข้อปล้องสามารถถอดออกได้
สนประดิพัทธ์ ("Casuarina" "junghuhniana") จัดอยู่ในวงศ์สนทะเล (Casuarinaceae) มีชื่อสามัญอื่นคือ Mountain Ru, Red-tipped Ru, Horsetail Tree, Ru Ronan (และบางครั้งอาจเรียก Iron Wood ซึ่งเป็นชื่อสามัญอื่นของสนทะเลด้วย) ชื่อสามัญภาษาอินโดนีเซีย คือ cemara gunung (ชื่อสามัญทั่วไป), ajaob, kasuari (ชื่อสามัญในติมอร์)
ในประเทศไทยชื่อสามัญ "สนประดิพัทธ์" เชื่อว่าตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่พระยาประดิพัทธ์ภูบาล (คอยู่เหล ณ ระนอง) ซึ่งเป็นผู้นำเข้าสนชนิดนี้มาจากสิงคโปร์
ถิ่นกำเนิดและการแพร่กระจาย.
มีถิ่นกำเนิดในเกาะชวาและหมู่เกาะซุนดาน้อย ประเทศอินโดนีเซีย เป็นพืชที่นำเข้าไปปลูกในปากีสถานและบังกลาเทศในฐานะการฟื้นฟูพื้นที่ป่าเสื่อมโทรม
ขึ้นในดินทรายใกล้ทะเล (ดินปนทรายหรือดินเค็ม) จนถึงภูเขาสูงถึง 3,100 เมตรจากระดับน้ำทะเล สามารถเจริญเติบโตได้ในดินทรายจนถึงดินเหนียว ซึ่งมีความเป็นกรด เป็นด่าง pH 2-8 ทนน้ำท่วมขัง
สารสำคัญสกัดจากรากสนประดิพัทธ์ ("C. junghuhniana") คือสารพฤกษเคมีที่มีฤทธิ์ต้านจุลชีพจำพวกแบคทีเรียโรคพืช (phytopathogens) การศึกษาทางโครมาโทกราฟีระบุว่า พบกรดฟีนอลิก และฟลาโวนอยด์ที่มากในส่วนราก อาจเป็นตัวช่วยในการเจริญเติบโตในดินที่ขาดธาตุอาหารอย่างรุนแรง ด้วยการสร้างความต้านทานต่อเชื้อโรคพืช และอาจนำไปใช้เป็นสารป้องกันชีวภาพสำหรับการจัดการโรคพืชในพืชอื่น
นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ปลูกเป็นแนวกันลม สามารถตัดแต่งเป็นรูปต่างๆ ได้ ปลูกในสวนหรือพื้นที่ที่ไม่ต้องการดูแลรักษามาก
เนื้อไม้.
เป็นไม้โตเร็ว เนื้อไม้แข็งแน่น แต่เนื้อไม้ฉีกและบิดตัวง่ายเมื่ออบหรือตากให้แห้ง จึงใช้ในงานแปรรูปทำเฟอร์นิเจอร์ ปาร์เก้ได้ค่อนข้างยาก โดยทั่วไปใช้ในงานไม้โครงสร้าง เช่น ใช้ทำเสาโป๊ะ เสากระโดงเรือ ไม้กระดาน ไม้ฝา เนื้อไม้เหมาะแก่การทำฟืน ถ่าน เนื่องจากให้ความร้อนสูงและมีเถ้าต่ำ ไม้สนประดิพัทธ์อบแห้งมีความหนาแน่น 900-1000 kg/m3 และถ่านประดิพัทธ์ 650 kg/m3 พลังงานที่ให้จากถ่านสนประดิพัทธ์คือ 34500 kJ/กก. ซึ่งสูงที่สุดในบรรดาไม้ฟืน
วนเกษตร.
สนประดิพัทธ์ เป็นไม้บุกเบิกในการทำป่าไม้เพื่อเนื้อไม้หรือการฟื้นฟูในพื้นที่ป่าเสื่อมโทรม และเนินหิน เนื่องจากช่วยฟื้นฟูสภาพดินด้วยรากที่ตรึงไนโตรเจนได้ดี ถูกนำมาใช้ในโครงการฟื้นฟูป่าไม้ตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1900 และมีคุณสมบัติที่ดีมากในการลดการพังทลายของดินและดินถล่ม สามารถเติบโตได้ดีในพื้นที่ที่มีกรดซัลเฟตต่ำ เช่น ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และออสเตรเลียเหนือ
มุรเทศวร
มุรเทศวร (Murdeshwar) เป็นเมืองในภัตกัลเตห์สิล ในอำเภออุตตรกันนาดา รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย เมืองตั้งอยู่บนฝั่งทะเลอาหรับ และเป็นที่รู้จักจากมุรเทศวรมนเทียร
Murdeshwar
Murudeshwar
เคลลี่ มารี ทราน
เคลลี มารี ทราน  เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1989 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เริ่มงานแสดงตั้งแต่ ค.ศ. 2011 ส่วนใหญ่รับบทแสดงในภาพยนตร์สั้นและผลงานโทรทัศน์ เป็นที่รู้จักจากการรับบทตัวละครโรส ทิโค ในภาพยนตร์ ' (2017) และ ' (2019)
ดาร์อัลฮะยัร
นิยามสภามันทิรัม
นิยามสภามันทิรัม (Niyamasabha Mandiram) หรือ นิยามสภามนเทียร ตั้งอยู่ในปลยัม, ติรุวนันตปุรัม เป็นอาคารที่ทำการของสภานิติบัญญัติรัฐเกรละ หรือที่เรียกว่า นิยามสภา สร้างหลัก ๆ ด้วยสถาปัตยกรรมแบบเกรละ ผสมผสานกับสถาปัตยกรรมร่วมสมัย เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ 22 พฤษภาคม 1998 โดยประธานาธิบดีอินเดีย เค อาร์ นารายณัน
Niyamasabha Mandiram
พฤติการณ์ที่ตาย
พฤติการณ์ที่ตาย  เป็น ละครชุดแนว สืบสวนสอบสวน ผลิตโดย WeTV ภายใต้ความร่วมมือกับ ทีวี ธันเดอร์ บทดัดแปลงมาจากนิยาย เขียนโดย อิสรีย์ ศิริวรรณกุลธร(Sammon) ซีรีส์กำกับโดย ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงาน WeTV Originals โดยเป็นเรื่องราวของหมอบรรณ แพทย์นิติเวชที่ย้ายมาประจำที่เวียงผาหมอก ออกอากาศให้ชมทุกวันจันทร์เวลา 20.00 น. ทางแอปพลิเคชัน WeTV เริ่มตอนแรก วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
พฤติการณ์ที่ตาย เป็นซีรีส์วายแนวสืบสวนสอบสวนเรื่องแรก โดยดัดแปลงมาจากนิยายเรื่อง พฤติการณ์ที่ตาย ของ อิสรีย์ ศิริวรรณกุลธร หรือนามปากกา Sammon
ในส่วนของสถานที่ ได้มีการถ่ายทำที่จังหวัดเชียงใหม่เป็นหลักใช้เวลาถ่ายทำ 2 เดือนโดยประมาณ
เรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นจากการที่ หมอบรรณ (ภากร ธนศรีวนิชชัย) แพทย์นิติเวชย้ายจากกรุงเทพฯมาประจำที่เวียงผาหมอก หลังหมอบรรณมาถึงไม่นานก็ต้องเข้าไปชันสูตรศพร่วมกับ สารวัตรเอ็ม (สพล อัศวมั่นคง) ที่สันนิษฐานว่าเป็นคดีฆาตกรรมเริ่มจาก แนตตี้ และต่อมาเป็น เจนจิรา เพื่อนสนิทในสมัยเด็กของหมอบรรณ โดยมีผู้ต้องสงสัยมากมายทั้ง ครูแทน (ณัฐพล ดิลกนวฤทธิ์) ผู้พบศพเจนจิราเป็นคนแรก อัยการปื๊ด (ภัทร เอกแสงกุล) แฟนเก่าของเจนจิรา และคนอื่นๆอีกมากมาย
มีการกล่าวถึงในเครือข่ายสังคมอย่างมาก ทั้งการขึ้นแฮชแท็กซีรีส์ในเทรนทวิตเตอร์ และ ได้รับคำชมเป็นจำนวนมากตั้งแต่อีพีแรก รวมถึงทาง Rakuten TV ได้มีการติดต่อนำซีรีส์ไปออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่นช่องเวลาเดียวกับที่ฉายที่ไทย
สถานที่ถ่ายทำทั้งหมดอยู่ที่เชียงใหม่ประกอบไปด้วย คุ้มสะเมิง, โรงแรมศิริปันนา, โรงแรมครอสทูไวบ์เชียงใหม่ดีเซ็ม, ชุมชนท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์บ้านโปง, ตลาดคำเที่ยง, ตลาดสดเทศบาลสะเมิงใต้, ค่ายแทนคุณ, น้องน้ำโฮมสเตย์ สะเมิง, มหาวิทยาลัยพายัพ, มหาวิทยาลัยแม่โจ้, ร้านอาหารชาววัง, โรงเรียนสันป่าตองวิทยาคม, สถาบันผู้สูงอายุแมคเคน, สวนคุณช้าง แม่โจ้, สะเมิงรีสอร์ท และ อ่างเก็บน้ำห้วยโจ้
สุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์
พลตรีหญิง คุณหญิงสุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์ หรือเดิม สุทัตตาภักดิ์ ยุวราชบริรักษ์ นายทหาร ข้าราชการในพระองค์และ บาทบริจาริกา ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร โดยทรงพระราชทานยศทหาร ซึ่งรวมถึงชื่อสกุล สุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์ โดยสังกัดกรมทหารรักษาวังมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์กองบัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์
อำเภอมิอูระ
อำเภอมิอูระ  เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ในปี 2009 อำเภอนี้มีประชากรประมาณ 32,333 คน ความหนาแน่น 1,900 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 17.06 ตารางกิโลเมตร
อำเภอมิอูระเป็นหนึ่งในเขตการปกครองย่อยของแคว้นซางามิ ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของคาบสมุทรมิอูระ พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลมิอูระตั้งแต่ปลายยุคเฮอังจนถึงยุคเซ็งโงกุ และเป็นดินแดน"เท็นเรียว"ที่ปกครองโดย"โชกุน"ภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในยุคเอโดะ หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่นี้ได้ก่อตั้งขึ้นเป็นอำเภอภายใต้การปฏิรูปที่ดินในปี 1878 โดยมีที่ว่าการอำเภอที่สร้างขึ้นใกล้กับบริเวณที่ซึ่งในปัจจุบันคือสถานีรถไฟชิโออิริ
ในปี 2009 เหลือเมืองฮายามะเพียงเมืองเดียวที่ยังเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมิอูระ
มัดเราะซะฮ์ซ็องกอเร
มัดเราะซะฮ์ซ็องกอเร  หรือที่เรียกว่า มหาวิทยาลัยซ็องกอเร  และ มัสยิดซ็องกอเร  เป็นศูนย์กลางแห่งการศึกษาโบราณหนึ่งในสามแห่ง ตั้งอยู่ในเมืองทิมบักตู ประเทศมาลี เชื่อกันว่าก่อสร้างขึ้นโดยราชามันซามูซา ผู้ครองจักรวรรดิมาลีในเวลานั้น
มัสยิดสามแห่ง ได้แก่ มัสยิดซ็องกอเร, มัสยิดจีงกาแรแบร์ และมัสยิดซีดี ยะห์ยา รวมกันเป็นมหาวิทยาลัยทิมบักตู คำว่า "มัดเราะซะฮ์"  แปลว่าโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยในภาษาอาหรับและภาษาอื่นที่ได้รับอิทธิพลจากอิสลาม
มัสยิดซ็องกอเรสร้างขึ้นในราวปี ค.ศ. 989 โดย Al-Qadi Aqib ibn Mahmud ibn Umar ตุลาการสูงสุดแห่งทิมบักตู ก่อนจะพัฒนามาเป็นมหาวิทยาลัยซ็องกอเร ซึ่งเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก เป็นศูนย์กลางการศึกษาของอิสลาม โดยเฉพาะในรัชสมัยของมันซา มูซา (ค.ศ. 1307–1332) และสมัยจักรวรรดิ Askia (ค.ศ. 1493–1591)
Sankore Madrasah
ปัญจปรเมษฐี
ปัญจปรเมษฐี (สันสกฤต: पञ्च परमेष्ठी ; Pañca-Parameṣṭhi, "สิ่งมีชีวิตยิ่งใหญ่สุดห้าประการ") ในศาสนาเชนเป็นลำดับขั้นห้าลำดับทางศาสนาที่ควรแก่การเคารพบูชา อันได้แก่:
อักษรแรกของทั้งห้าชื่อ "A+A+A+U+M" รวมกันเกิดเป็นเสียงโอม
Pañca-Parameṣṭhi
ทอมสกา
ทอมัส เจมส์ ริดจ์เวลล์ (; เกิด 27 มิถุนายน 1990) หรือที่รู้จักในโลกออนไลน์ในชื่อ ทอมสกา (TomSka) เป็นยูทูเบอร์, ผู้สร้างภาพยนตร์, ผู้กำกับ, นักแสดง, นักพากย์, โปรดิวเซอร์, นักดนตรีและตลกชาวอังกฤษ ผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตสื่อเทอร์โบพันช์ ลิมิเต็ด (Turbopunch Ltd.) เขาเป็นที่รู้จักจากเว็บซีรีส์แอนิเมชั่นชุด "asdfmovie" (อาสดัฟมูฟวี่), "เอ็ดดส์เวิลด์" และ "Crash Zoom" (แครชซูม) ช่องยูทูบของเขามีผู้ติดตามมากว่า 6.69 ล้านคน และมียอดเข้าชมมากกว่า 1.7 พันล้านครั้ง
น้อง/พี่สาวฝาแฝดของริดจ์เวลล์ เอมีเลีย (Amelia) เสียชีวิตในครรภ์หลังมารดาได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุทางรถยนต์
เขาเติบโตมาในครอบครัวนิกายพยานพระยะโฮวา แต่เขาไม่ได้เชื่อในศาสนานี้ในปัจจุบัน
ถึงแม้เขาจะไม่ใช่คนที่ทำมาหากินกับการเล่นดนตรี แต่ริดจ์เวลล์ปรากฏเล่นกีตาร์เบสในหลายวิดีโอของเขา เช่น "Guitar Warfare" (กีตาร์วอร์แฟร์) และ "Mine Turtle" (ไมน์เทอร์เทิล) ในฐานะศิลปินรับเชิญคู่กับ LilDeuceDeuce
เขานิยมพรรคแรงงานในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2560 และแสดงออกอย่างชัดเจนว่าต่อต้านทั้งเบร็กซิต และพรรคอนุรักษนิยม
ซันโกเรมะดระซา
มีลเฟย
มีลเฟย  หรือ มีล-เฟย  เป็นขนมอบชนิดหนึ่ง โดยทั่วไปประกอบขึ้นจากแป้งพายสามชั้นเรียงสลับกับคัสตาร์ดสองชั้น ด้านบนมักโรยด้วยน้ำตาลไอซิง คลุมด้วยฟงด็อง ตกแต่งด้วยผลไม้ หรือทาด้วยแยมหรือครีมที่มีส่วนผสมแตกต่างกันไปตามสูตร
องค์ประกอบทั้งหมดของสูตรมีลเฟยปรากฏในตำราอาหารจำนวนมากอย่างน้อยตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่ต้นกำเนิดของขนมชนิดนี้ยังไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่ชัด
Millefeuille
Mille feuille
Mille-feuille
ม็องดีย็อง
ม็องดีย็อง  หรือ ม็องดีย็องอ็องชอกอลา  เป็นขนมฝรั่งเศสดั้งเดิมชนิดหนึ่ง ทำจากแผ่นช็อกโกแลตกลม โรยหน้าด้วยถั่วและผลไม้แห้งสี่ชนิดซึ่งธรรมเนียมคริสต์มาสในภูมิภาคพรอว็องส์ถือว่าเป็นตัวแทนของคณะนักบวชภิกขาจารทั้งสี่ ส่วนผสมแต่ละอย่างสื่อถึงสีของชุดนักบวชแต่ละคณะ ธรรมเนียมดั้งเดิมกำหนดให้ลูกเกดเป็นตัวแทนของคณะนักบุญออกัสติน เฮเซลนัตเป็นตัวแทนของคณะคาร์เมไลท์ มะเดื่ออบแห้งเป็นตัวแทนของคณะฟรันซิสกัน และอัลมอนด์เป็นตัวแทนของคณะดอมินิกัน อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันมีการดัดแปลงสูตรของขนมนี้จากการผสมผสานระหว่างถั่วกับผลไม้ดั้งเดิมมาเป็นการใช้เมล็ดพืช ผิวผลไม้ และส่วนผสมอื่น ๆ
Mendiant
พระยากง พระยาพาน
วัดธรรมศาลา
วัดธรรมศาลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านสามง่าม ตำบลธรรมศาลา อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
วัดธรรมศาลามีเรื่องเล่าที่เกี่ยวข้องกับตำนานพญากง พญาพาน คือ หลังจากที่พญาพานทำปิตุฆาตพระราชบิดากับยายหอม ได้ทรงสำนึกในบาปบุญคุณโทษของตนที่ทำไว้และทรงวิตกว่าจะได้รับสนองกรรมอย่างหนัก จึงโปรดให้ประชุมพระอรหันต์และพระสงฆ์จากอารามต่าง ๆ โดยได้ปลูกสร้างโรงธรรมขนาดใหญ่ไว้ใกล้เนินหรือถ้ำเพื่อใช้เป็นที่ประชุมสงฆ์ ผู้คนบริเวณนี้เรียกว่า "ธรรมศาลา" ชื่อนี้เองจึงเป็นที่มาของชื่อวัด
คาดว่าแต่เดิมมีเนินหรือถ้ำในวัดธรรมศาลา สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นสมัยแรกสร้างพระปฐมเจดีย์เมื่อประมาณ พ.ศ. 306 เชื่อว่ามีขุมทรัพย์อยู่ แต่นำออกมาไม่ได้เนื่องจากมีปู่โสมเฝ้าอยู่ แต่บางท่านเล่าลือว่าเป็นถ้ำที่ปรึกษาของผู้มีบุญและเจ้าผู้ครองนครสมัยเก่า และยังมีถ้วยโถโอชามมากมาย เนินนี้ตั้งอยู่หลังวิหารของวัดธรรมศาลา สภาพในปัจจุบันเป็นเนินดินโบราณ ด้านในเป็นโพรง เชื่อกันว่าเป็นอุโมงค์เชื่อมจากวัดพระเมรุมาถึงวัดธรรมศาลา แต่ปัจจุบันถูกปิดตายไปแล้ว
ประวัติการตั้งวัดระบุว่าตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2396 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2553 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2476 โดยไม่ได้ลงระวางแนวเขต
ชวัลนันท์ จันทร์ทรัพย์
วัดเสนหา
วัดเสนหา [สะ-เน-หา] เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ประมาณ 36 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา ปัจจุบันมีพระวินัยโกศล (ธัญญวัฒน์ เขมธโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดเสนหาสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2452 โดยนายเพิ่มเสนหา บุญนาค บุตรพระยาศรีสรราชภักดี (วัน บุญนาค) กับเปี่ยม ได้ถวายที่ดินแปลงหนึ่ง เนื้อที่ประมาณ 45 ไร่ อยู่ใกล้เขตพระราชวังสนามจันทร์ สร้างเป็นวัดเมื่อเดือนอ้าย ปีระกา ตรงกับเดือนธันวาคม พ.ศ. 2452 โดยมีพระเถระผู้ใหญ่ 2 รูป คือ พระเดชพระคุณพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท) วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร กับพระพุทธวิริยากร (จิตร ฉนฺโน) วัดสัตตนารถปริวัตร จังหวัดราชบุรี เป็นผู้รับที่ดินแทนคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ได้เป็นประธานช่วยอุปการะตั้งเป็นสำนักสงฆ์ขึ้น และยังจัดส่งพระภิกษุสามเณรจากวัดบรมนิวาสมาอยู่จำพรรษาอยู่บ้าง
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์เป็นทุนเริ่มแรกสร้างพระอุโบสถกับหล่อพระประธานอีกส่วนหนึ่ง เป็นพระประธานหล่อด้วยทองเหลือง พระเพลากว้าง 3 ศอก และสูงตลอดถึงพระรัศมี 4 ศอก โดยจำลองแบบพระพุทธชินสีห์ แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2466
วัดเสนหาตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2452 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2462 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 2 เส้น ยาว 3 เส้น ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวงเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2487 วัดยังได้ตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2535 โดยเรียนควบคู่ไปกับนักธรรมและบาลี ยังมีโรงเรียนเทศบาล 2 วัดเสนหา (สมัครพลผดุง) ซึ่งเปิดทำการเรียนการสอนเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2465
วัดมีการก่อสร้าง "พระพุทธมงกุฎหิรัญเทวาธิราช" ซึ่งเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องมหาจักรพรรดิปางนาคปรก ขณะกำลังอยู่ระหว่างก่อสร้างวิหารเพื่อประดิษฐานองค์พระ เกิดเรื่องแปลกประหลาดขึ้น มีมาณพหนุ่มรูปงามในมือถือบ่วงนาคบาศมาเข้านิมิตพระครูโชติธรรมาทร ผู้ช่วยเจ้าอาวาส แจ้งว่าตนเป็นเทพนาคราชอยู่ในนาคพิภพ ประสงค์จะช่วยในการสร้างพระวิหารเพื่อประดิษฐานองค์พระพุทธรูป จึงขอให้พระครูโชติตั้งศาลเทพนาคราชขึ้นในบริเวณวัด แล้วการสร้างวิหารจะสำเร็จ วัดจึงดำเนินการจัดตั้งศาลเทพนาคราชขึ้น
วัดพิชัย (กรุงเทพมหานคร)
วัดพิชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองกุ่ม เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่รวมประมาณ 6 ไร่ 71 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือจรดชุมชนวัดพิชัย ทิศตะวันออกจรดคลองสาธารณะวัดพิชัย ทิศใต้จรดคลองแสนแสบ และทิศตะวันตกจรดชุมชนวัดพิชัย
วัดพิชัยสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2410 โดยนายแก่นและนางน้อย คงบำรุง เป็นผู้บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด ผู้ดำเนินการก่อสร้างได้แก่พระอธิการหนูและราษฎรที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2425 พื้นที่เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15.21 เมตร ยาว 24 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์เป็นอาคาร 2 ชั้น จำนวน 3 แถว กุฏิเจ้าอาวาส ศาลาอเนกประสงค์ 2 หลัง หอระฆัง หอกลอง โรงครัว เรือนเก็บพัสดุ ศาลาบำเพ็ญกุศล 6 หลัง ฌาปนสถาน โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม และอุโบสถหลังเก่า ภายในมีพระประธานประจำอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 41 นิ้ว สูง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2410 อุโบสถหลังเก่ากว้าง 11.30 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2425 มีสภาพเก่าชำรุดทรุดโทรม จึงได้มีโครงการที่จะดำเนินการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ โดยใช้วิธีการสร้างแบบครอบทับหลังเดิม
ถนนมหาจักร
ถนนมหาจักร  เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและเขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นถนนในลักษณะที่เป็นถนนตัดขวางกับพื้นที่เขตและถนนสายหลักสายอื่น ๆ
ถนนมหาจักรเกิดขึ้นหลังจากการถมคลองสำเพ็งหรือคลองวัดจักรวรรดิ ที่เคยไหลผ่านบริเวณนี้ด้วยขยะเพื่อแปรสภาพเป็นถนน ตามนโยบายลดจำนวนคลอง ในสมัยรัชกาลที่ 7 ก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ไม่นาน ซึ่งเป็นคลองที่เชื่อมระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยากับคลองมหานาค เมื่อถมสร้างเป็นถนนตามแนวคลองวัดจักรวรรดิ จึงให้ชื่อว่า "ถนนมหาจักร"
ถนนมหาจักรมีจุดเริ่มต้นจากถนนหลวงในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และทอดผ่านลงทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตัดกับถนนเจริญกรุง และเข้าสู่พื้นที่แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ ผ่านหน้าวัดชัยชนะสงคราม และต่อเนื่องไปตัดกับถนนเยาวราช เข้าสู่แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์ และไปสิ้นสุดลงที่ถนนอนุวงศ์
สองฝั่งถนนมหาจักรตลอดทั้งสายถือเป็นย่านการค้าที่คึกคักมาก ในช่วงพื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและต่อเนื่องไปถึงแขวงสัมพันธวงศ์ในเขตสัมพันธวงศ์เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อคลองถม และในช่วงพื้นที่แขวงจักรวรรดิในเขตสัมพันธวงศ์คือสำเพ็ง
ตำบลกำพวน
กำพวน เป็นหนึ่งในสองตำบลของอำเภอสุขสำราญ จังหวัดระนอง เป็นที่ตั้งของหมู่เกาะกำและเกาะค้างคาวในอุทยานแห่งชาติแหลมสน และบ้านทะเลนอกที่เป็นชุมชนที่มีผลกระทบจากแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 เป็นส่วนหนึ่งในการฟื้นฟูหมู่บ้านได้ทำการอนุรักษ์ป่าโกงกาง ป่าฝน และสัตว์น้ำ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของพื้นที่ศูนย์ราชการทั้งหมดของอำเภอสุขสำราญ
ตำบลกำพวนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ชื่อตำบลกำพวนมาจากชื่อหวายชนิดหนึ่งซึ่งมีในเขตพื้นที่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกขานพื้นที่บ้านแห่งนี้ว่า "บ้านกำพวน" เนื่องจากตำบลกำพวนมีท้องที่กว้างขวาง ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2490 กระทรวงมหาดไทยจึงได้แยกท้องที่หมู่ที่ 5–7 (ในขณะนั้น) ของตำบลกำพวน ไปจัดตั้งเป็นตำบลนาคา ขณะนั้นขึ้นการปกครองอยู่กับกิ่งอำเภอกะเปอร์ อำเภอเมืองระนอง และย้ายมาขึ้นกับอำเภอกะเปอร์ใน พ.ศ. 2508 ต่อมามีการจัดตั้งกิ่งอำเภอสุขสำราญขึ้นใน พ.ศ. 2535 จึงย้ายการปกครองมาขึ้นกับทางกิ่งอำเภอ และยกฐานะเป็นอำเภอใน พ.ศ. 2550ตามโครงการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ตำบลกำพวนจึงกลายเป็นตำบลลำดับที่ 2 ของอำเภอสุขสำราญจนถึงปัจจุบัน
ตำบลกำพวนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่ตำบลกำพวนมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ เทศบาลตำบลกำพวน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกำพวนทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลกำพวนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลกำพวนใน พ.ศ. 2539
เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลกำพวนมีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น องค์การบริหารส่วนตำบลกำพวนได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลกำพวน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2555 และมีผลในวันที่ 31 สิงหาคม ปีเดียวกัน
พื้นที่ตำบลกำพวนประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 7 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,974 คน แบ่งเป็นชาย 3,539 คน หญิง 3,435 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดในอำเภอสุขสำราญ
ทันย่า โรเบิตส์
แพท เพาเวอร์แพท
แพท พาวเวอร์แพท
สโมสรฟุตบอลเอซีมิลานในฤดูกาล 2020–21
ฤดูกาล 2020–21 เป็นฤดูกาลที่ 122 ในประวัติศาสตร์ของสโมสร เอซี มิลาน และเป็นฤดูกาลที่ 87 ของพวกเขาใน ระดับสูงสุดของฟุตบอลอิตาลี. มิลานเข้าร่วมการแข่งขันใน เซเรียอา, โกปปาอีตาเลีย, และ ยูฟ่ายูโรปาลีก.
การจับสลากรอบ 32 ทีมสุดท้าย ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2020.
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้ายจะจัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021.
การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564
ฆราวาสนิยม
โทรทัศน์ความละเอียดสูงระบบแอนะล็อก
โทรทัศน์ความละเอียดสูงระบบแอนะล็อก  เป็นการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกที่พัฒนาขึ้นในทศวรรษที่ 1930 เพื่อแทนที่ระบบทดลองในยุคแรก ๆ โดยมีเพียง 12 เส้นเท่านั้น เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1936 บีบีซีได้เริ่มให้บริการโทรทัศน์สาธารณะความละเอียดสูงระบบแอนะล็อกเป็นครั้งแรกของโลกจากโรงละครวิกตอเรีย พระราชวังอเล็กซานดรา ทางตอนเหนือของลอนดอน จึงอ้างว่าเป็นต้นกำเนิดของการแพร่ภาพโทรทัศน์อย่างที่เรารู้จักกันในปัจจุบัน จอห์น โลจี เบร์ด, ฟิโล ฟาร์นสเวิร์ธ และวลาดิเมียร์ สวอไรคิน มีการแข่งขันกันพัฒนาระบบโทรทัศน์แต่ละระบบ แต่ความละเอียดไม่ได้เป็นปัญหาที่แยกเทคโนโลยีที่แตกต่างกัน แต่เป็นคดีข้อพิพาทเรื่องสิทธิบัตรและปัญหาการปรับใช้เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ในช่วงปลายทศวรรษ 1920 และ 1930
สิทธิบัตรส่วนใหญ่หมดอายุเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ทั่วโลกไม่มีมาตรฐานโทรทัศน์ มาตรฐานที่นำมาใช้ในช่วงต้นทศวรรษ 1950 ได้ถูกใช้อยู่นานกว่าครึ่งศตวรรษ
ระบบ 405 เส้น ของสหราชอาณาจักรที่นำมาใช้ในปี ค.ศ. 1936 ถูกอธิบายว่าเป็น "ความละเอียดสูง" อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงการเปรียบเทียบกับระบบการทดลอง 30 เส้น (ส่วนใหญ่) ในช่วงต้นทศวรรษ 1920 และจะไม่ถือว่าเป็นความละเอียดสูงตามมาตรฐานสมัยใหม่
ระบบทีวีแอนะล็อกระบบเหล่านี้มีขึ้นเพื่อแทนที่
มาตรฐานที่เกี่ยวข้อง
โทรทัศน์สาธารณะ
นักแสดงเอวี
ทีวี 5 เอชดี 1
จักรวาลในเรื่องเดอะ เมทริกซ์
The Matrix (franchise)
ตำบลหนองบ่อ (อำเภอเมืองอุบลราชธานี)
ตำบลหนองบ่อ เป็นตำบลในอำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอเมืองอุบลราชธานี ห่างจากตัวเมืองอุบลราชธานีประมาณ 20 กิโลเมตร มีพื้นที่ 78 ตารางกิโลเมตร และมีหมู่บ้านในเขตปกครองทั้งสิ้น 7 หมู่บ้าน แบ่งออกเป็น 13 ชุมชน (หมู่) พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองบ่อ
ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาไทยถิ่นอีสาน สำเนียงลาวกลาง
ข้อสันนิษฐานที่ 1 มีการตั้งรกรากของชาวบ้านบริเวณชุมชนโบราณดั้งเดิมชื่อว่า "บ้านแค" ซึ่งตั้งอยู่ใกล้บริเวณวัดเก่าบ้านแค ทางตะวันตกของบ้านดงบังในปัจจุบัน แต่เนื่องจากโรคระบาด ชาวบ้านในชุมชนบ้านแคจึงกระจายตัวออกไปตั้งถื่นฐานเป็นชุมชนอื่นในบริเวณใกล้เคียง แบ่งเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่
ข้อสันนิษฐานที่ 3 เดิมมีตั้งถิ่นของชาวบ้าน 2 กลุ่ม ได้แก่ บริเวณวัดร้างบ้านแค และชุมชนร้างบ้านตากแดด เมื่อเกิดโรคระบาด ชาวบ้านในชุมชนบ้านแคได้อพยพไปยังพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ และก่อตั้งชุมชน "บ้านดงบัง" ขึ้น ส่วนชาวบ้านในชุมชนบ้านตากแดด ได้อพยพไปตั้งรกรากใหม่ในบริเวณบ้านโพนงาม และบ้านหนองบ่อในปัจจุบัน
ตำบลหนองบ่อตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองอุบลราชธานี ระยะทางห่างจากตัวเมืองฯ ประมาณ 20 กิโลเมตร การคมนาคมผ่านถนนสายหลักทางหลวงหมายเลข 212 (ถนนชยางกรู) มีขนาดพื้นที่ 78 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นอื่น ดังนี้
สภาพทางภูมิศาสตร์.
ตำบลหนองบ่อมีพื้นที่ครอบคลุมพื้นที่ลุ่มน้ำของแม่น้ำ 3 สาย ได้แก่ แม่น้ำชี ทางทิศตะวันตก แม่น้ำมูล ทางทิศใต้ และลำเซบายทางทิศเหนือและทิศตะวันออก พื้นที่ส่วนใหญ่จึงเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำ มีน้ำท่วมขังในฤดูน้ำหลาก
ตำบลหนองบ่อประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้น 7 หมู่บ้าน แบ่งเป็น 13 ชุมชน (หมู่) ทั้งหมดอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบ่อทั้งหมด ปัจจุบัน ตำบลหนองบ่อมีประชากรทั้งสิ้น 7,673 คน จำนวนครัวเรือน 1,842 ครัวเรือน จำนวนประชากรแยกรายหมู่บ้านและชุมชนย้อนหลัง 10 ปี ดังแสดงในรายการต่อไปนี้
ทานิน
ทานิน ( แปลว่า "การสั่นสะท้อน") เป็นหนังสือพิมพ์ในประเทศตุรกีที่ก่อตั้งโดยเทฟฟิค ฟิกเรท (Tevfik Fikret; ค.ศ. 1867–1915) กวีชาวออตโตมันที่ถือกันว่าเป็นผู้ก่อตั้งสำนักกวีภาษาตุรกีสมัยใหม่ ใน ค.ศ. 1908 หลังการปฏิวัติยังเติร์ก โดยเป็นสื่อที่สนับสนุนคณะกรรมาธิการสหภาพและความก้าวหน้า (CUP; ) อย่างแข็งขัน และสามารถพบพหุนิยมและความหลากหลายในเนื้อหาหนังสือพิมพ์