pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ต่อมาในปีค.ศ. 1985 บริษัทได้รับสัญญาการผลิตชิ้นส่วนเครื่องยนต์หลักสำหรับกระสวยอวกาศ และในปีค.ศ. 1987 ต่อมาก็ได้มีการร่วมทุนใหม่ และมีการเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น LearJet Corporation โดยต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 1989 ฐานการผลิตทั้งหมดก็ได้ถูกย้ายกลับมายังวิชิทอ โดยมีพนักงานจำนวน 1250 คน
การถูกซื้อโดยบอมบาร์ดิเอร์.
ในปีค.ศ. 1990 บอมบาร์ดิเอร์ ได้ทำการซื้อ LearJet Corporation ทั้งหมด โดยต่อมาอากาศยานต่างๆ จะถูกทำการตลาดในตระกูลของ "Bombardier Learjet" ในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1990 เลียร์เจ็ต 60 ซึ่งเป็นอากาศยานขนาดกลาง ได้ทำการเริ่มบินเป็นครั้งแรก และตามมาด้วยเลียร์เจ็ต 45 ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1995 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 บอมบาร์ดิเอร์ เลียร์เจ็ต ได้เริ่มสายการผลิตอากาศยานใหม่ โดยมีเลียร์เจ็ต 85 เป็นรุ่นบุกเบิกโดยเป็นอากาศยานที่ใช้วัสดุผสม ทั้งลำ
ในปีค.ศ. 2008 บอมบาร์ดิเอร์ ได้ทำการเฉลิมฉลองครบ 45 ปีของเลียร์เจ็ต โดยเรียกแคมเปญว่า '2008-ปีแห่งเลียร์เจ็ต' (2008's Year of LearJet)
คูโรดะ คิโยตากะ
พลโท เคานต์ คูโรดะ คิโยตากะ  หรือที่รู้จักกันในชื่อ คูโรดะ เรียวซูเกะ  เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่นในยุคเมจิ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นคนที่สองระหว่างปี ค.ศ. 1888-1889 และเป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและพาณิชย์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสื่อสาร นอกจากนี้ยังได้ดำรงตำแหน่งประธานองคมนตรีในสมเด็จพระจักรพรรดิ ระหว่างปี ค.ศ. 1894-1900 นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้บุกเบิกของเกาะฮกไกโด
ซามูไรในแคว้นซัตสึมะ.
คูโรดะเกิดมาในตระกูลชนชั้นซามูไรในสังกัดของไดเมียวตระกูลชิมาซุแห่งเมืองคาโงชิมะ ในแคว้นซัตสึมะ บนเกาะคีวชู ในปี 1862 เขาได้เข้าไปข้องเกี่ยวกับกรณีนามามูงิ ที่คนของแคว้นซัตสึมะไปสังหารพ่อค้าชาวอังกฤษ "ชาลส์ เลนน็อกซ์ ริชาร์ดสัน" และนำไปสู่เหตุการณ์การระดมยิงคาโงชิมะ ในปี 1863 ซึ่งภายหลังสิ้นสุดสงคราม เขาก็เดินทางไปยังโตเกียว เพื่อศึกษาวิชายิงปืนใหญ่
เมื่อเขากลับมายังซัตสึมะ เขาได้เข้าร่วมเป็นหนึ่งในคณะกรรมการประจำพันธมิตรซัตสึมะ-โชชู เพื่อล้มล้างอำนาจของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ภายหลังเขาได้เป็นผู้บัญชาการทหารในสงครามโบชิง เขามีชื่อเสียงขึ้นมาจากการไว้ชีวิต เอโนโตโมะ ทาเกอากิ ผู้ที่นำกำลังเข้าต่อต้านกองกำลังของเขาที่ยุทธการฮาโกดาเตะ ในปี 1869
ภายใต้รัฐบาลเมจิใหม่ ในปี 1870 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นทูตสำรวจไปยังคาราฟูโตะ (เกาะซาฮาลิน) คูโรดะกลับมายังโตเกียวและและสนับสนุนการพัฒนาและตั้งรกรากในชายแดนทางเหนือของประเทศซึ่งก็คือเกาะฮกไกโด ต่อมาในปี 1871 เขาได้เดินทางทัศนศึกษายังยุโรปและสหรัฐอเมริกาเป็นเวลาห้าเดือน จนกระทั่งกลับญี่ปุ่นในปี 1872 ซึ่งเขาได้รับผิดชอบการบุกเบิกและตั้งรกรากบนเกาะฮกไกโด ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการสำนักงานการตั้งถิ่นฐานฮกไกโด ซึ่งเขาได้มีแผนการที่จะบุกเบิกเกาะฮกไกโดโดยใช้อดีตซามูไรที่ว่างงานตลอดจนอดีตทหาร มาเป็นทั้งเกษตรกรและทหารกองหนุนในเวลาเดียวกัน ซึ่งทำให้เขาได้รับยศเป็นพลโทแห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น นอกจากนี้ เขายังได้เชิญผู้เชี่ยวชาญด้านเกษตรกรรมจากต่างชาติในเขตหนาวจำนวนมากมาเยือนฮกไกโด เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลและคำปรึกษาว่าควรจะปลูกพืชอะไรถึงจะสำเร็จ
ปี 1875 เขาถูกส่งไปยังเกาหลีในฐานะทูตเพื่อร่วมคณะเจรจาสนธิสัญญาเกาหลี-ญี่ปุ่น ค.ศ. 1876 ต่อมาในปี 1877 เขาเป็นหนึ่งในผู้นำกองทหารเข้าระงับกบฏซัตสึมะในเกาะคีวชู ในปี 1878 ภายหลังการถึงแก่ลอบสังหารโอกูโบะ โทชิมิจิ เขาก็ได้เป็นผู้นำโดยพฤตินัยของแคว้นซัตสึมะ
สุวิทย์ เมษินทรีย์
เภสัชกร สุวิทย์ เมษินทรีย์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นอดีตผู้อำนวยการสถาบัน SIGA ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานกรรมการสังคายนายกร่างธรรมนูญสุขภาพแห่งชาติ ประธานอนุกรรมการพัฒนาระบบราชการเกี่ยวกับการขับเคลื่อนระบบราชการเพื่ออนาคต และประธานกรรมการบริษัท น้ำมันพืชไทย จำกัด​ (มหาชน)
สุวิทย์ เมษินทรีย์ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ (DSA93) ระดับปริญญาตรีด้านเภสัชศาสตร์ จากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ระดับปริญญาโทด้านการตลาด จากคณะบริหารธุรกิจ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) และระดับปริญญาเอกด้านการตลาดจาก Kellogg School of Management, มหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น ประเทศสหรัฐอเมริกา ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (วิทยาศาสตร์ชีวภาพ) จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 และปริญญาการจัดการดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาเทคโนโลยีการจัดการ จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
สุวิทย์ เมษินทรีย์ เคยดำรงตำแหน่งกรรมการสถาบันส่งเสริมการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี และเป็นผู้อำนวยการ SIGA เป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงพาณิชย์ และเคยเป็นที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (ดร.สมคิด จาตุศรีพิทักษ์)
หลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 สุวิทย์ เมษินทรีย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช.) ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 สุวิทย์ เมษินทรีย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพานิชย์ ในรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา จากนั้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ต่อมาในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ต่อมาได้ลาออกจากตำแหน่งในวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2562
ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เขาได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 กรรมการในคณะกรรมการบริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (โควิด-19) รองประธานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ คนที่สอง กรรมการในคณะกรรมการวัคซีนแห่งชาติ กรรมการในคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนรองประธานกรรมการในคณะกรรมการขับเคลื่อนการปฏิรูปเพื่อรองรับการปรับเปลี่ยนตามนโยบาย thailand 4.0 ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 194/2560 เลขานุการคณะกรรมการบริหารราชการแผ่นดินตามกรอบการปฏิรูปประเทศ ยุทธศาสตร์ชาติ และการสร้างความสามัคคีปรองดอง
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2517)
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2517) พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งขึ้นตาม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517
พรรคพลังประชาชน จดทะเบียนก่อตั้งขึ้นตาม พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พุทธศักราช 2517 เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 โดยมีนาย บุญคุ้ม จันทรศรีสุริยวงศ์ เป็นหัวหน้าพรรค
ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2518 ซึ่งถือได้ว่าเป็นการลงเลือกตั้งครั้งแรกของพรรคปรากฏว่าทางพรรคได้ที่นั่งทั้งสิ้น 2 ที่นั่ง จากทั้งหมด 269 ที่นั่ง คือ นายบุญคุ้ม จันทรศรีสุริยวงศ์ จังหวัดอุดรธานี และนายพีร์ บุนนาค จังหวัดสุพรรณบุรี
ต่อมาทางพรรคพลังประชาชนได้เป็น 1 ใน 12 พรรคที่เข้าร่วมรัฐบาล หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช หัวหน้า พรรคกิจสังคม ที่ขึ้นดำรงตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี แทน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช หัวหน้า พรรคประชาธิปัตย์ ผู้เป็นพี่ชายที่ประกาศลาออกจากตำแหน่งกลางสภาเนื่องจากรวบรวมเสียงได้ไม่ถึงกึ่งหนึ่งของสภาทำให้การแถลงนโยบายไม่ผ่านความเห็นชอบ
ในการเข้าร่วมรัฐบาลครั้งนั้น นายบุญคุ้ม จันทรศรีสุริยวงศ์ หัวหน้าพรรค ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุติธรรม
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 พรรคพลังประชาชน ได้รับเลือกตั้ง จำนวน 3 ที่นั่ง คือ นิสิต เวทย์ศิริยานันท์ และชุมพล อรุณยะเดช จังหวัดศรีสะเกษ และญวง เอี่ยมศิลา จังหวัดอุดรธานี
ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์
นายแพทย์ ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ประธานคณะกรรมการสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาประธานคณะกรรมการขับเคลื่อนการปฏิรูปการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการในภูมิภาค ประธานคณะกรรมการพัฒนาการจัดการศึกษาโดยสถาบันอุดมศึกษาที่มีศักยภาพสูงจากต่างประเทศ ประธานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา ประธานกรรมการบริหารลูกเสือแห่งชาติ กรรมการในคณะกรรมการวัคซีนแห่งชาติประธานกรรมการมูลนิธิเด็กดี
ประธานคณะกรรมการ PISA แห่งชาติ
กรรมการในคณะกรรมการนโยบายการพัฒนาเด็กประถมวัยกรรมการ สภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ กรรมการในคณะกรรมการยุทธศาสตร์ด้านการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นคนไทยที่เป็นสมาชิกของราชวิทยาลัยจิตแพทย์แห่งสหราชอาณาจักร และอดีตเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (นายแพทย์อุดมศิลป์ ศรีแสงนาม) และอดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงศึกษาธิการ (พลเรือเอกณรงค์ พิพัฒนาศัย)
ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต จากคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วุฒิบัตรผู้เชี่ยวชาญจิตเวชศาสตร์ ราชวิทยาลัยจิตแพทย์แห่งสหราชอาณาจักร (Royal College of Psychiatrists) อนุมัติบัตรผู้เชี่ยวชาญ จิตเวชศาสตร์เด็กและวัยรุ่น แพทยสภาไทย
อนุมัติบัตรผู้เชี่ยวชาญ จิตเวชศาสตร์เด็กและวัยรุ่น แพทยสภาแห่งสหราชอาณาจักร (General Medical Council: GMC-UK) วุฒิบัติผู้เชี่ยวชาญด้าน Cognitive Behavioural Therapy, Institute of Cognitive Therapy and Research, PA, USA
ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์ เคยเป็นรองคณบดีคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และเป็นอาจารย์กิตติมศักดิ์อาวุโส มหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ และเป็นคนไทยที่เป็นสมาชิกของราชวิทยาลัยจิตแพทย์แห่งสหราชอาณาจักร
ต่อมาได้ร่วมกับ ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา จัดตั้งโรงเรียนสัตยาไสขึ้น เป็นโรงเรียนต้นแบบด้านการพัฒนาจริยธรรมในวัยเรียน และ น.พ.ธีระเกียรติ ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการศูนย์จิตวิทยาการศึกษา ซึ่งจัดตั้งโดยมูลนิธิยุวสถิรคุณ สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
ตั้งแต่มิถุนายน 2564 เป็นครูใหญ่โรงเรียนนิวตัน
ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์ เคยเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (อุดมศิลป์ ศรีแสงนาม) เมื่อปี พ.ศ. 2535 ต่อมาหลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็น ผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงศึกษาธิการ (พลเรือเอกณรงค์ พิพัฒนาศัย) และต่อมาได้ลาออกจากตำแหน่ง หลังจากนั้นได้รับการโปรดเกล้าฯแต่งตั้ง เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เขาได้แต่งตั้งหม่อมหลวงปริยดา ดิศกุล เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ โดยหม่อมหลวงปริยดา ดิศกุล เป็นพี่สาว ของ พันเอก หม่อมหลวงกุลชาต ดิศกุล ผู้บังคับการกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์
กองทัพเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
กองทัพเซอร์เบียและมอนเตเนโกร (กองกำลังแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐ) ( / "Vojska Srbije i Crne Gore", ВСЦГ / VSCG) เป็นกองกำลังทหารของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร ระหว่าง ค.ศ. 1992–2006. ประกอบด้วยกองทัพบก, กองทัพอากาศ, กองทัพเรือ รวมกองกำลังกึ่งทหาร (กองกำลังภายใน, หน่วยพิทักษ์ชายแดน และ อาสารักษาดินแดน).
กองกำลังยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1992–2003; / "Vojska Jugoslavije", ВЈ / VJ) ได้แปรสภาพมาจาก กองทัพประชาชนยูโกสลาเวีย (JNA), โดยเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น"สหพันธ์สาธารณรัฐ" ในช่วงเวลาดังกล่าวได้มีการจำกัดกำลังพลของทั้งสามเหล่าทัพระหว่างสงครามยูโกสลาเวีย. เมื่อปี ค.ศ. 2003 ได้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ และเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น "เซอร์เบียและมอนเตเนโกร", โดยได้ยกสถานะเป็น "กองทัพเซอร์เบียและมอนเตเนโกร". ช่วงเวลานั้นต้องเผชิญปัญหาของกบฎกลุ่มต่างๆที่สู้รบในระหว่างสงครามคอซอวอ เช่น กองกำลังปลดปล่อยคอซอวอ และ Liberation Army of Preševo, Medveđa and Bujanovac รวมถึง Preševo Valley conflict, และ การเผชิญหน้ากับกองกำลังนาโตในระหว่างปฏิบัติการโจมตีทางอากาศ.
ภายหลังจากการลงประชามติเพื่อแยกตัวเป็นเอกราช ค.ศ. 2006, กองทัพมอนเตเนโกรจึงก่อตั้งพร้อมกับการสถาปนาประเทศใหม่, ส่งผลให้กองทัพเซอร์เบียเป็นกองทัพที่ไม่มีกองกำลังทหารเรือ
พรรคกิจประชาธิปไตย (มาเลเซีย)
พรรคกิจประชาธิปไตย  เป็นพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายกลางอุดมการณ์ประชาธิปไตยสังคมนิยมในประเทศมาเลเซีย เป็นหนึ่งในพรรคฝ่ายค้านหลักในมาเลเซียร่วมกับพรรคปาสและพรรคยุติธรรมแห่งชาติ ในชื่อแนวร่วมทางเลือก เป้าหมายของพรรคคือประชาธิปไตยสังคมนิยมที่สงบรุ่งเรือง สมาชิกพรรคเป็นชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนเป็นหลักแต่ก็ได้รับการสนับสนุนจากชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียและมลายู มีฐานเสียงในปีนัง เปรัก และกัวลาลัมเปอร์
เดิมพรรคนี้เป็นสาขาในมาเลเซียของพรรคกิจประชาชนในสิงคโปร์ หลังจากที่สิงคโปร์ได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2508 สมาชิกส่วนใหญ่ของพรรคกิจประชาชนในมาเลเซียนำโดยเดวัน ไนริตัดสินใจดำเนินกิจกรรมของพรรคต่อไปและตั้งพรรคนี้ขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2508 พรรคนี้จดทะเบียนในชื่อพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตยเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2509 ต่อมา ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2510 พรรคได้เข้าร่วมในการประชุมสังคมนิยมนานาชาติที่เมืองซือริช สวิตเซอร์แลนด์ ต่อมา เดวัน ไนริ ได้เดินทางกลับไปสิงคโปร์
การเลือกตั้งในยุคแรกและเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้อง.
พรรคกิจประชาธิปไตยเข้าร่วมการเลือกตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2512 โดยต่อต้านนโยบายภูมิบุตร พรรคได้รับเลือก 13 ที่นั่งในสภาระดับสหพันธ์และ 31 ที่นั่งในสภาระดับรัฐ แต่ได้เกิดเหตุรุนแรงขึ้นในวันที่ 13 พฤษภาคม จนต้องปิดสภาไป 2 ปี เมื่อเปิดสภาอีกครั้ง ได้มีการกำหนดให้มีนโยบายภูมิบุตรในรัฐธรรมนูญ ซึ่งมีพรรคกิจประชาธิปไตยและพรรคประชาชนก้าวหน้าที่คัดค้าน ทำให้ผ่านสภาไปได้ด้วยคะแนน 125:17 หลังจากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2512 แล้ว พรรคกิจประชาธิปไตยไม่เคยประสบความสำเร็จในระดับนี้อีกเลย ในสมัยของมหาธีร์ โมฮัมหมัด สมาชิกของพรรคระดับแกนนำถูกจับกุมใน พ.ศ. 2530 ซึ่งเชื่อว่าเป็นเพราะขัดขวางนโยบายเศรษฐกิจใหม่
แนวร่วมทางเลือก
แนวร่วมทางเลือก  เป็นแนวร่วมของพรรคการเมืองฝ่ายค้านในมาเลเซียเพื่อต่อสู้กับแนวร่วมแห่งชาติ
แนวร่วมทางเลือกก่อตั้งเหลังจากการจับกุมอันวาร์ อิบราฮิม เมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2541 ต่อมาในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2542 พรรคฝ่ายค้านใหญ่ 4 พรรคคือพรรคอิสลามมาเลเซีย พรรคกิจกรรมประชาธิปไตย พรรคยุติธรรมแห่งชาติ และพรรคประชาชนมาเลเซียได้ประกาศเป็นแนวร่วมในการลงสมัครรับเลือกตั้ง ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 พรรคปาสได้รับชัยชนะในรัฐกลันตันและรัฐตรังกานู และได้ที่นั่งในสภาเพิ่มขึ้น พรรคกิจกรรมประชาธิปไตยได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นอีกเช่นกันแต่หัวหน้าพรรคไม่ได้รับเลือก
ต่อมา พรรคอิสลามมาเลเซียซึ่งมีเป้าหมายที่จะจัดตั้งรัฐอิสลามในมาเลเซียซึ่งต่างจากนโยบายของพรรคอื่นในแนวร่วม ทำให้เกิดความตึงเครียดขึ้น หลังเหตุการณ์ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 พรรคกิจกรรมประชาธิปไตยประกาศแยกตัวออกจากแนวร่วมเพราะเกรงว่ากระแสหวาดกลัวรัฐมุสลิมจะทำให้เสียคะแนน เมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2544 ความแตกแยกภายในแนวร่วมทำให้เห็นการต่อสู้กันเองของพรรคฝ่ายค้านในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 ความสัมพันธ์ระหว่างพรรคยุติธรรมแห่งชาติและพรรคอิสลามมาเลเซียยังคงตึงเครียด และพรรคอิสลามมาเลเซียไม่สนับสนุนพรรคประชาชนมาเลเซียในการลงสมัครในโกตาบารู
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2558 พรรคกิจกรรมประชาธิปไตย พรรคอิสลามมาเลเซียและพรรคยุติธรรมแห่งชาติได้มาร่วมมือกันอีกครั้งในชื่อสัญญาประชาชน  โดยพรรคปาสยอมอ่อนลงและเน้นในเรื่องเศรษฐกิจเท่านั้น
อะเลคานโดร ออร์ตูออสเต
อะเลคานโดร ออร์ตูออสเต (Alejandro Ortuoste) เกิดเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2473 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวฟิลิปปินส์ เขาได้เหรียญทองกีฬาเอเชียนเกมส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ พ.ศ. 2497 และได้เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2495 ที่ ฟินแลนด์แต่ไม่ได้เหรียญรางวัล
นอสเซร์ ออฆอยี
นอสเซร์ ออฆอยี (; เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2487 ที่เตหะราน - เสียชีวิต 27 ธันวาคม พ.ศ. 2552) เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวอิหร่าน ซึ่งติดทีมชาติอิหร่านใน พ.ศ. 2506 เขาเข้าร่วมการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย พ.ศ. 2506 ที่ กรุงเทพฯ และกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2507 ในรุ่นฟลายเวท และกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2509 ในรุ่นเฟเธอร์เวท และมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย พ.ศ. 2510 ที่ โคลัมโบ
ในการแขงขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย พ.ศ. 2506 ออฆอยีได้เหรียญทองโดยชนะคะแนน มาซาโอะ คาราซาวะในรอบชิงชนะเลิศ กลายเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวอิหร่านคนแรกที่ได้เหรียญทองในรายการนี้ ต่อมา ในกีฬาเอเชียนเกมส์ที่กรุงเทพฯ ออฆอยีได้เหรียญทองแดงในรุ่นเฟเธอร์เวท และได้เหรียญทองแดงอีกครั้งในมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย พ.ศ. 2510 ที่โคลัมโบ ทำให้เขากลายเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นคนหนึ่งที่ได้รับการยอมรับในอิหร่าน
เมห์รุลลอห์ ลัสซี
เมห์รุลลอห์ ลัสซี (Mehrullah Lassi) เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวปากีสถาน เกิดเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 ที่ การาจี
ลัสซีติดทีมชาติปากีสถานเข้าแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2545 และได้เหรียญทองในรุ่นเฟเธอร์เวท ในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2547 ลัสซีเข้าแข่งขันในรุ่นแบนตัมเวท แต่แพ้กุยเลอร์โม ริกองเดอซ์จากคิวบา ตกรอบ จากนั้น เขาขึ้นมาชกในรุ่นเฟเธอร์เวทอีก และไดเหรียญเงินในกีฬาเครือจักรภพอังกฤษ ต่อมา เขาถูกตรวจพบสารต้องห้ามระหว่างแข่งขันกีฬาเอเชียใต้ที่ศรีลังกา พ.ศ. 2549 จนต้องออกจากการแข่งขันไป.
เลียร์เจ็ต 85
เลียร์เจ็ต 85 (Learjet 85) เป็นอากาศยานในโครงการพัฒนาของบอมบาร์ดิเอร์ แอโรสเปซ โดยได้เริ่มโครงการผลิตในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2007 อากาศยานต้นแบบได้ถูกจัดแสดงในเดือนตุลาคม ปีค.ศ. 2008 ภายในงาน NBAA ในออร์แลนโด
เลียร์เจ็ต 85 จัดเป็นอากาศยานในขนาดกลาง (midsize) ถึงขนาดกลางแบบลำตัวกว้าง (super midsize) โดยออกแบบสำหรับการขึ้นทะเบียนรับรองประเภท FAR-25 และยังเป็นอากาศยานลำแรกของบอมบาร์ดิเอร์ แอโรสเปซ ที่ใช้ลำตัวจากวัสดุผสมทั้งหมด โดยสามารถทำความเร็วได้ถึง 0.82 Mach และมีพิสัยการบินถึง 3,000 ไมล์ทะเล (5,600 กิโลเมตร)
ในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2015 บอมบาร์ดิเอร์ ได้ประกาศถึงการตัดสินใจหยุดการพัฒนาโครงการเลียร์เจ็ต 85 ลง และเลิกจ้างงานที่เกี่ยวข้องกว่า 1,000 ตำแหน่ง
ทะเลสาบคาซูมิงาอูระ
ทะเลสาบคาซูมิงาอูระ  เป็นทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับสองในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของโตเกียวราว 60 กิโลเมตรในเขตจังหวัดอิบารากิ เดิมเป็นทะเลสาบน้ำกร่อยซึ่งเชื่อมต่ออย่างอ้อมๆกับมหาสมุทรแปซิฟิกผ่านแม่น้ำฮิตาจิและแม่น้ำโทเนะ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2506 ได้มีการก่อสร้างประตูกั้นน้ำบริเวณทางบรรจบของแม่น้ำขึ้นเพื่อจุดประสงค์ขจัดเกลือ ประตูกั้นน้ำนี้ซึ่งตัดการเชื่อมต่อกับมหาสมุทร ในที่สุดทะเลสาบแห่งนี้ตลอดจนแหล่งน้ำใกล้เคียงก็กลายเป็นทะเลสาบน้ำจืด
ในปัจจุบัน ทะเลสาบแห่งนี้เป็นทั้งแหล่งประมง ชลประทาน การท่องเที่ยว และนันทนาการ ราว ๆ 45% ของพื้นที่รอบๆทะเลสาบเป็นแหล่งธรรมชาติ และ 43.5% เป็นพื้นที่เกษตรกรรม น้ำที่ออกจากทะเลสาบแห่งนี้ 83% ถูกใช้เพื่อภาคเกษตรกรรม 13% เพื่อภาคอุตสาหกรรมท้องถิ่น และที่เหลือ 4% เพื่อเป็นน้ำประปาในจังหวัดอิบารากิ ชิบะ และโตเกียว
เลียร์เจ็ต 70/75
เลียร์เจ็ต 70/75 (Learjet 70/75) เป็นโครงการพัฒนาอากาศยานโดยบริษัทผู้ผลิตอากาศยานสัญชาติแคนาดา คือ บอมบาร์ดิเอร์ แอโรสเปซ โดยเป็นอากาศยานส่วนบุคคลขนาดเล็กซึ่งกำลังถูกพัฒนาจากความคิดของบอมบาร์ดิเอร์เพื่อรองรับการฟื้นตัวของธุรกิจอากาศยานส่วนบุคคล โดยรุ่นนี้จะมีลักษณะพิเศษที่ปลายปีกแบบใหม่ และเครื่องยนต์ที่มีกำลังมากขึ้นและใช้เชื้อเพลิงน้อยลง
โครงสร้างของตัวเครื่องนั้นนำต้นแบบมาจากรุ่น 40 และ 45 โดยมีการเปลี่ยนแปลงเพื่อเพิ่มสมรรถนะโดยรวม ปลายปีกแบบงอขึ้นนั้นนำต้นแบบมาจากบอมบาร์ดิเอร์ โกลบอล 7000 โดยเลียร์เจ็ต 75 นั้นได้รับใบอนุญาตจาก FAA ในวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 และเริ่มส่งมอบหลังจากนั้นไม่นาน การล่าช้าในขั้นตอนการขอใบอนุญาตนั้นเป็นสาเหตุให้การส่งมอบโดยรวมนั้นต่ำกว่าความคาดหมาย และทำให้เกิดการยกเลิกคำสั่งซื้อในภายหลัง
เลียร์เจ็ต 60
เลียร์เจ็ต 60 (Learjet 60) เป็นอากาศยานส่วนบุคคลขนาดกลางที่มีพิสัยปานกลาง ผลิตโดยบริษัทผู้ผลิตอากาศบอมบาร์ดิเอร์ แอโรสเปซ ตั้งอยู่ที่วิชิทอ สหรัฐอเมริกา ใช้เครื่องยนต์ไอพ่นของ Pratt &amp; Whitney Canada 305A โดยมีพิสัยบินที่ (ผู้โดยสาร 4 คน และนักบิน 2 คน) ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 บอมบาร์ดิเอร์ แอโรสเปซ ได้ประกาศหยุดการผลิตชั่วคราวของรุ่น 60XR ซึ่งจะต้องเริ่มผลิตในช่วงไตรมาสที่ 4 ของปีค.ศ. 2012
กองทัพประชาชนยูโกสลาเวีย
กองทัพประชาชนยูโกสลาเวีย มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า กองทัพแห่งชาติยูโกสลาเวีย ( ; ; ) เป็นกองกำลังทหารของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย ระหว่าง ค.ศ. 1945–1992. ประกอบด้วยกองทัพบก, กองทัพเรือ กองทัพอากาศ รวมกองกำลังกึ่งทหาร (กองกำลังภายใน, หน่วยพิทักษ์ชายแดน และ อาสารักษาดินแดน).
เซอร์เจียนต์เปปเปอส์โลนลีฮาตส์คลับแบนด์
เดอะบีเทิลส์ (อัลบั้ม)
เดอะบีเทิลส์  หรือ ไวต์อัลบั้ม  เป็นสตูดิโออัลบั้มที่เก้าของวงดนตรีแนวร็อกสัญชาติอังกฤษ เดอะบีเทิลส์ ออกจำหน่ายวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1968 อัลบั้มคู่ที่มีเพียงพื้นหลังสีขาว ไม่มีกราฟิกหรือข้อความใด ๆ นอกจากมีชื่อวงทำเป็นตัวนูนไว้ ตั้งใจจะให้แตกต่างจากอัลบั้ม"ซาร์เจินต์เปปเปอส์โลนลีฮาตส์คลับแบนด์" (1967) ที่มีภาพสีสันฉูดฉาด แม้ว่าจะไม่มีซิงเกิลออกจำหน่ายในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา เพลง "เฮย์จูด" และ "เรโวลูชัน" ถูกผลิตขึ้นพร้อม ๆ กับเพลงอื่น ๆ ในอัลบั้ม และออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1968 แนวเพลงของอัลบั้มมีตั้งแต่บริติชบลูส์ และสกา จนถึงเพลงที่มีอิทธิพลจากวงเดอะบีชบอยส์ และคาร์ลไฮนซ์สตอกเฮาเซน
เฟลมมิงเรด
เฟลมมิงเรด  เป็นอัลบั้มที่สองของแพตตี กริฟฟิน ออกจำหน่ายวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1998 และขึ้นอันดับที่ 12 บนชาร์ตท็อปฮีตซีกเกอส์ จากข้อมูลของนิตยสาร"บิลบอร์ด" อัลบั้มขายได้ 122,000 ชุดในสหรัฐอเมริกา นับถึบเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2004 กริฟฟินกล่าวในอัลบั้มการแสดงสด "อะคิสอินไทม์" ว่าเธอเขียนเพลง "คริสตินา" พูดถึงคริสตีนา โอนาสซิส ผู้ล่วงลับ เพลง "โทนี" มีเนื้อหาเกี่ยวกับความหดหู่ของนักเรียนเกย์ชื่อโทนีที่ฆ่าตัวตาย เพลงร้องจากมุมมองของเพื่อนร่วมห้องที่นั่งข้างหลังโทนีในห้องเรียน
มานาโอะ คางาวะ
มานาโอะ คางาวะ (; ; 16 เมษายน ค.ศ. 1993 – ) เป็นนักหมากรุกญี่ปุ่นหญิงระดับอาชีพของสมาคมโชงิแห่งประเทศญี่ปุ่น และเป็นอดีตสมาชิกของโชเรไก (ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2009 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011) ซึ่งเธอเป็นลูกศิษย์ของโอซามุ นากามูระ และเคยอยู่ในลำดับนักหมากรุกญี่ปุ่นอาชีพหญิงอันดับที่ 40 โดยมีชื่อเล่นคือ "บันโช" เธอได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในรายการถ่ายทอดสดนิโกนิโก รวมถึงมีคอลัมน์ของคางาวะที่ได้รับการเผยแพร่โดยสมาคมโชงิแห่งประเทศญี่ปุ่นผ่านทางระบบมือถือ ที่ซึ่งมีการแนะนำในชื่อ"โอโตชิโมโนะบันโชไซไร!" และมีการกล่าวถึงการบันทึกหมากของการโจมตี
มานาโอะ คางาวะ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายจินได นครหลวงโตเกียว ที่โคมาเอะ กรุงโตเกียว แล้วเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยริสึเมกัง ในคณะอักษร (ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2012)
แอร์บัส เอ320นีโอ
แอร์บัส เอ320นีโอ (Airbus A320neo family) เป็นรุ่นของอากาศยานที่ออกแบบโดยแอร์บัสตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 โดยคำว่า "นีโอ (Neo)" เป็นคำย่อจากภาษาอังกฤษว่า "ตัวเลือกเครื่องยนต์แบบใหม่ (New Engine Option)" และถือเป็นขั้นตอนสุดท้ายของโครงการปรับปรุงรุ่น เอ320 (A320 Enhanced) ซึ่งเริ่มขึ้นตั้งแต่ปีค.ศ. 2006 โดยมุ่งมั่นเพื่อจะผลิตมาแทนที่แอร์บัส เอ320 ซึ่งในปัจจุบันนั้นได้ถูกเรียกถึงเป็น เอ 320 ซีอีโอ (A320ceo) โดย "ซีอีโอ (Ceo)" เป็นคำย่อมาจาก "ตัวเลือกเครื่องยนต์แบบปัจจุบัน (Current Engine Option)"
นอกเหนือจากการพัฒนาเครื่องยนต์รูปแบบใหม่แล้ว โครงการพัฒนายังรวมถึงการปรับปรุงด้านต่างๆ ได้แก่ การปรับปรุงความสามารถด้านอากาศพลศาสตร์ การติดตั้งปลายปีกแบบโค้งรูปแบบใหม่ การลดน้ำหนักโดยรวม ส่วนของผู้โดยสารที่ออกแบบใหม่ให้มีพื้นที่เก็บสัมภาระมากขึ้น และปรับปรุงระบบกรองอากาศใหม่ นอกจากนี้ บริษัทการบินพาณิชย์ยังสามารถเลือกแบบเครื่องยนต์ได้ระหว่างซีเอฟเอ็ม ลีป-1A หรือ แพตแอนด์วิทนีย์ PW1000G
โครงการปรับปรุงที่กล่าวมานั้นโดยรวมจะสามารถประหยัดการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงได้ถึง 15% ต่ออากาศยาน ลดต้นทุนการปฏิบัติการได้ถึง 8% ลดมลภาวะทางเสียง และยังลดการปลดปล่อยก๊าซไนโตรเจนออกไซด์ได้ถึง 10% จากเครื่องเอ 320 รุ่นเก่า รวมทั้งยังสามารถมีพิสัยบินเพิ่มขึ้นถึง โดยประมาณ การปรับแต่งส่วนของผู้โดยสารใหม่นั้นจะทำให้สามารถจุผู้โดยสารเพิ่มขึ้นถึง 20 ที่นั่ง โดยรวมจึงทำให้ประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิงได้มากถึง 20% ต่อที่นั่ง
แอร์บัสได้รับคำสั่งซื้อจากสายการบินต่างๆ สำหรับรุ่น เอ 320นีโอ นี้รวมทั้งสิ้น 3,891 ลำ (ข้อมูล ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015) โดยลำแรกได้ถูกเปิดตัวที่โรงงานผลิตของแอร์บัสในตูลูสเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 และทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2014
ลักษณะและการพัฒนา.
เครื่องบินรุ่นเอ 320นีโอ ได้ถูกนำเทคโนโลยีเครื่องยนต์ล่าสุด และปลายปีกแบบครีบปลาฉลาม "ชาร์กเล็ต" ซึ่งทั้งองค์ประกอบนี้จะทำให้สามารถประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิงได้ถึง 15 เปอร์เซนต์ โดยลำพังการใช้ปลายปีกแบบใหม่นี้สามารถทำให้ลดอัตราการสิ้นเปลืองน้ำมันเชื้อเพลิงได้ถึง 3.5% ถึง 4% อันเนื่องมาจากการลดแรงต้านอากาศ และลมหมุนบริเวณปลายปีกได้
แอร์บัส เอ 320นีโอ ยังมีส่วนประกอบอื่นๆ ของโครงสร้างคล้ายเคียงกับรุ่น เอ 320 ในปัจจุบันอยู่ถึงกว่า 95% และกว่า 91% ในด้านชิ้นส่วนอุปกรณ์ต่างๆ ตัวโครงสร้างของเครื่องบินนั้นผลิตจากวัสดุผสม และมีปริมาณของอะลูมิเนียมอัลลอยด์มากขึ้น ซึ่งจะช่วยทำให้มีน้ำหนักโดยรวมเบาลง และช่วยประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิงได้ดี นอกจากนี้ วัสดุแบบใหม่นี้จะช่วยลดจำนวนของชิ้นส่วนต่างๆ ของเครื่องบิน ซึ่งจะทำลดค่าใช้จ่ายในการซ่อมบำรุงได้มากขึ้นด้วย
ห้องโดยสารบนแอร์บัส เอ320นีโอมีการนำเสนอรูปลักษณ์ใหม่ที่มีความทันสมัยยิ่งขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเครื่องฟอกอากาศใหม่, ตัวเร่งปฏิกิริยาเพื่อขจัดกลิ่นไม่พึงประสงค์จากอากาศ และการตกแต่งห้องโดยสารด้วยไฟแอลอีดี รวมถึงช่องเก็บสัมภาระขนาดใหญ่กว่ารุ่นก่อนหน้า
ที่งานสิงคโปร์แอร์โชว์ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 แอร์บัสมีการประกาศเครื่องบินรุ่นใหม่ที่จะปล่อยตัวที่งานฟาร์นโบโรห์แอร์โชว์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 ก่อนการประกาศอย่างเป็นทางการ แอร์บัสได้ประกาศแล้วว่าเครื่องยนต์ที่ใช้จะเป็น ซีเอฟเอ็ม อินเตอร์เนชันแนล ลีป -X และ แพตแอนด์วิตนีย์ PW1100G เครื่องยนต์ใหม่นี้จะใช้เชื้อเพลิงน้อยลง 16% และค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาเครื่องยนต์จะลดลง 30% เมื่อเทียบกับเครื่องยนต์ซีเอฟเอ็ม อินเตอร์เนชันแนล ซีเอฟเอ็ม56 ที่ใช้ในรุ่นดั้งเดิม
ข้อได้เปรียบในการส่งมอบ.
ตรงกันข้ามกับเครื่องบินรุ่นใหม่อื่นๆ ของผู้ผลิตรายอื่นๆ รวมทั้งเครื่องบินรุ่นโบอิง วาย และโบอิง 737 แม็กซ์ จากคู่แข่งรายใหญ่อย่างโบอิง โดยแอร์บัสสามารถผลิตและส่งมอบเครื่องบินรุ่น เอ 320นีโอ ได้ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 จากตารางเดิมซึ่งมีกำหนดส่งมอบราวไตรมาศที่สองของปีค.ศ. 2016 เที่ยวบินปฐมฤกษ์ได้เลื่อนมาเร็วขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ.​ 2014 โดยเนื่องมาจากการใช้ส่วนประกอบที่ร่วมกันกับแอร์บัส เอ 320 รุ่นปัจจุบันถึง 95% ซึ่งมีผลทำให้ลดการล่าช้าในการผลิตลงได้มาก
แอร์บัสได้เพิ่มรุ่นย่อยของ เอ320 แบบที่มี "ตัวเลือกเครื่องยนต์แบบใหม่ (New Engine Option)" จำนวนสามรุ่นย่อย ได้แก่ เอ319 เอ320 และ เอ321 ซึ่งจะได้รับการพัฒนาในทิศทางเดียวกัน ในขณะที่ เอ318 นั้นยังไม่มีแผนการปรับปรุงในขณะนี้ แต่ก็สามารถเปลี่ยนแปลงได้ในอนาคต
เอ319นีโอ.
เอ319นีโอเป็นรุ่นลำตัวสั้นลงสามารถรองรับผู้โดยสารได้สูงสุด 160 คนหรือ 140 คนใน 2 ชั้นโดยสาร โดยมีพิสัยการบิน 3,750 ไมล์ทะเล (6,940 กม.) และประสิทธิภาพการบินที่ดีขึ้น ในขณะที่รุ่นเอซีเจ (แอร์บัสคอปอเรทเจ็ต) สามารถบรรทุกผู้โดยสาร 8 คนด้วยพิสัยการบิน 6,750 ไมล์ทะเล (12,500 กม.) หรือเวลาบินกว่า 15 ชั่วโมง
ลูกค้าเปิดตัวของรุ่นเอ319นีโอในช่วงแรกคือกาตาร์แอร์เวย์ แต่สายการบินได้เปลี่ยนแปลงคำสั่งซื้อเป็นรุ่นเอ320นีโอ ที่มีขนาดใหญ่ขึ้นในปลายปี ค.ศ. 2013 ทำให้ไม่มีผู้เปิดตัวรายใหม่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งสปิริตแอร์ไลน์ได้สั่งซื้อเครื่องบินเอ319นีโอใหม่จำนวน 47 ลำ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022 ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์รับมอบเอ-19 นีโอลำแรกและกลายเป็นลูกค้าเปิดตัวของรุ่น
ความสนใจในรุ่นนี้ลดลง และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 ยอดสั่งซื้อของเอ319นีโอ เป็นเพียงเศษเสี้ยวของเอ220 หลังจากการยืนยันคำสั่งซื้อจากเจ็ตบลูแอร์เวย์และมอกซี่ย์ สำหรับเอ220 จำนวน 60 ลำ นอกจากนี้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 แอร์บัสยืนยันว่า แม้ว่าคาดว่าจะมีคำสั่งซื้อน้อยลงเนื่องจากการแข่งขันกับเอ220-300 แอร์บัสก็ไม่มีแผนที่จะยุติการผลิตเอ319นีโอ
เอ320นีโอ.