pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สิงโตบาร์บารีในธรรมชาติตัวสุดท้ายถูกล่าเมื่อปี ค.ศ. 1922 ในบริเวณเทือกเขาแอตลาส ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้มีการเลี้ยงสิงโตสายพันธุ์นี้อยู่โรงแรม หรือคณะละครสัตว์หลายแห่งในทวีปยุโรป ในช่วงยุคกลางมีการเลี้ยงสิงโตบาร์บารี่ในบริเวณหอคอยลอนดอน ในปี ค.ศ. 1835 ได้มีการย้ายสิงโตออกจากหอคอยลอนดอนไปยังสวนสัตว์ลอนดอน โดยสิงโตบาร์บารี่ตัวที่มีชื่อเสียงที่สุด ชื่อ สุลต่าน ซึ่งอาศัยอยู่ในสวนสัตว์ลอนดอนในปี ค.ศ. 1896
ปัจจุบัน สิงโตกลุ่มที่คาดว่าน่าจะสืบเชื้อสายมาจากสิงโตบาร์บารี่มากที่สุดคือกลุ่มของสิงโตที่สวนสัตว์ในโมร็อคโค แอฟริกาเหนือ ซึ่งระบุว่าได้มาจากเทือกเขาแอตลาส และมีการทำประวัติไว้ทุกตัว ตลอดระยะเวลาหลายปี แต่จากผลตรวจดีเอ็นเอ โดย ดร.โนะบุยุกิ ยะมะกุชิ แห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ซึ่งนำตัวอย่างซากของสิงโตที่คาดว่าจะเป็นสิงโตบาร์บารี่จากหลายพิพิธภัณฑ์มาตรวจสอบ เทียบกับสิงโตที่คาดว่าจะเป็นสิงโตบาร์บารี่ ในสวนสัตว์หลายแห่งในทวีปยุโรป รวมทั้งสิงโตในสวนสัตว์โมรอคโคบางตัว พบว่าไม่ได้มีสิงโตตัวใดเป็น สิงโตบาร์บารี่ อย่างไรก็ตามการศึกษาครั้งนี้ไม่ได้ศึกษาถึงกลุ่มประชากรของสิงโตที่มีที่มาจากหอคอยลอนดอนในสวนสัตว์ลอนดอน
ในปี ค.ศ. 2008 มีการศึกษาพบว่าสิงโตในโมร็อคโค มี mitochondrial haplotypes (H5 และ H6) เหมือนกับสิงโตในแอฟริกากลาง และยังพบว่า mitochondrial haplotypes (H7 และ H8) พบได้ในสิงโตอินเดีย อาจกล่าวได้ว่าสิงโตเริ่มแพร่กระจายจากแอฟริกาตะวันออกสู่พื้นที่อื่น ๆ และเข้าสู่ทวีปเอเชียในภายหลัง
โรงเรียนโนนสูงศรีธานี
โรงเรียนโนนสูงศรีธานี อักษรย่อ น.ศ. (N.S.) เป็นโรงเรียนในจังหวัดนครราชสีมา และเป็นโรงเรียนประจำอำเภอของอำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา ตั้งอยู่เลขที่ 163 ถนนศรีธานี ตำบลโนนสูง อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา รหัสไปรษณีย์ 30160 ปัจจุบันมีอายุ ปี ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 3 ผืนรวม 27 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา ประกอบด้วยอาคารเรียน 6 หลัง อยู่ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา กลุ่มโรงเรียนราชสีมา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา
แนวคิดริเริ่ม.
โรงเรียนโนนสูงศรีธานี เดิมชื่อว่าโรงเรียนศรีธานี ก่อนภายหลังได้กลายมาเป็นโรงเรียนประจำอำเภอโนนวัด "ศรีธานี" ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2459 โดยพระยาสุริยราชวราภัย (ศิริ วิเศษโกสิน) หรือ รองอำมาตย์เอกหลวงธานีพิไชย นายอำเภอโนนวัดเป็นหัวหน้า พร้อมด้วยราษฎรเป็นผู้เริ่มก่อสร้างอาคาร เมื่อ พ.ศ. 2459 แล้วเสร็จเปิดเรียนเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2461 สิ้นเงินค่าก่อสร้าง 2,211.22 บาท เป็นรูปทรงปั้นหยาชั้นเดียวใต้ถุนสูง 1 เมตร ยาว 24 เมตร หลังคามุงด้วยแฝก การดำรงโรงเรียนอยู่ด้วยเงินช่วยการศึกษาประชาบาล ต่อมาเปลี่ยนฐานะจากโรงเรียนประชาบาลเป็นโรงเรียนรัฐบาล เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2461 นักเรียนที่นำมาเรียนในโรงเรียนนี้ ย้ายมาจากโรงเรียนวัดบ้านบัว ขุนจันทรทีปศึกษากร (คง จันทรทีประ) เป็นครูใหญ่คนแรก และเมื่อเดือนกรกฎาคม 2467 หลวงศิริทศไผทเทศ (พ่วง พรหมบุตร) หรือ รองอำมาตย์โทขุนศิริทศไผทเทศ นายอำเภอโนนวัด ได้จัดการมุงหลังคาด้วยสังกะสี ใน พ.ศ. 2470 ได้จัดการต่อขยายและซ่อมดัดแปลงเพิ่มเติมให้มั่นคงแข็งแรงยิ่งขึ้น พ.ศ. 2476 กระทรวงศึกษาธิการอนุญาตให้เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนโนนสูง "ศรีธานี" เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.3 เดิม) ใน พ.ศ. 2489 ต่อมากระทรวงศึกษาธิการได้อนุญาตให้เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยเริ่มเปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญ (ม.ศ.5) เมื่อต้นปีการศึกษา 2524 กระทรวงศึกษาธิการ สั่งรวมโรงเรียนโนนสูง (แผนใหม่) เข้าเป็นโรงเรียนเดียวกับโรงเรียนโนนสูง "ศรีธานี" เรียกชื่อใหม่ว่า โรงเรียนโนนสูงศรีธานี เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
ตราประจำโรงเรียนโนนสูงศรีธานี.
ตราสัญลักษณ์โรงเรียนโนนสูงศรีธานี มีลักษณะของตราเป็นบุษบกเสมาธรรมจักรตั้งอยู่บนเนินมีพื้นหลังเป็นท้องฟ้า ที่ฐานของเนินมีสมุดและขนนก มีมือโอบทั้งสองข้างของบุษบก ประคองข้างด้วยรวงข้าวซ้อนช่อดอกแคนาลายไทย ยกยอดตราสัญลักษณ์ด้วยกระจังใบเทศ ประดับริบบิ้นด้านหน้าด้วยชื่อ “โรงเรียนโนนสูงศรีธานี” เป็นภาษาไทยหรือ “NONSUNGSRITANI SCHOOL” เป็นภาษาอังกฤษ &lt;ref name="logo"&gt;
การสังหารหมู่ตากใบ
โรงเรียนเทพารักษ์ราชวิทยาคม
โรงเรียนเทพารักษ์ราชวิทยาคม อักษรย่อ ท.ร.ว. (MT) เป็นโรงเรียนในจังหวัดนครราชสีมา และเป็นโรงเรียนประจำอำเภอของอำเภอเทพารักษ์ จังหวัดนครราชสีมา
โรงเรียนเทพารักษ์ราชวิทยาคม เป็นโรงเรียนประจำอำเภอในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา
โรงเรียนเทพารักษ์ราชวิทยาคม อำเภอเทพารักษ์ จังหวัดนครราชสีมา เดิมชื่อ โรงเรียนสำนักตะคร้อวิทยาคม ตั้งอยู่ที่ตำบลสำนักตะคร้อ จังหวัดนครราชสีมา ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ 10 มีนาคม 2532
ก่อนที่จะมีการจัดตั้งโรงเรียน กรมสามัญศึกษาได้อนุญาตให้เป็นหน่วยเรียน ขึ้นตรงต่อโรงเรียนมัธยมด่านขุนทด และได้เปิดทำการสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 โดยรับนักเรียนชั้น ม. 1 จำนวน 2 ห้องเรียน มีนักเรียน 49 คน โดยมีนายสะอาด นาคาเริงฤทธิ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมด่านขุนทดในสมัยนั้น ได้มาดำเนินการเรื่องสถานที่ เนื่องจากจัดหาที่ดินเพื่อเตรียมขออนุญาตเปิดโรงเรียนในปีการศึกษา 2532 และได้จัดครูโรงเรียนมัธยมศึกษา มาช่วยสอน 1 คน คือนายชิด ไพเราะ ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ผู้บริหารโรงเรียนวังไม้แดงพิทยาคม
ในปีการศึกษา 2532 กรมสามัญศึกษาได้รับเป็นโรงเรียนในโครงการขยายโอกาสทางการศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น แต่เนื่องจากในระยะแรกยังไม่มีผู้บริหาร กรมสามัญศึกษาจึงได้แต่งตั้งให้ นายชวลิต ตัณฑเสรณีวัฒน์ ผู้อำนวยการโรงเรียนบุญเหลือวิทยานุสรณ์สมัยนั้น มาปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้บริหารและได้จัดครูจากโรงเรียนบุญเหลือวิทยานุสรณ์ จำนวน 9 คน โดยมีรถรับ - ส่ง จากตัวเมืองนครราชสีมาเพื่อมาทำการสอน เช้าไปเย็นกลับ ตั้งแต่วันที่ 15 เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2532 เป็นต้นมา โดยครั้งแรกทำการสอนที่โรงเรียนบ้านสำนักตะคร้อ สังกัดสำนักงานการประถมศึกษา
ต่อมาโรงเรียน ได้รับการจัดสรรงบประมาณจากกรมสามัญศึกษา ด้ก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราว ห้องน้ำ ห้องส้วม 1 หลัง 4 ที่ บ้านพักครู 1 หลัง บ้านพักนักการ 1 หลัง สนามบาสเกตบอล ในการก่อสร้างอาคารชั่วคราวสมัยแรก ได้รับความอนุเคราะห์จากท่านพระครูวิภัชธรรมสาร เจ้าอาวาสวัดสำนักตะคร้อ นายภุชงค์ เชษฐ์ขุนทด ซึ่งเป็นกำนันตำบาลสำนักตะคร้อ ในสมัยนั้นได้เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาจังหวัดนครราชสีมา นายบุญไหล กาศขุนทด อดีตอาจารย์ใหญ่โรงเรียนบ้านสำนักตะคร้อ นายสามารถ โชติขุนทด อาจารย์ใหญ่โรงเรียนบ้าสำนักตะคร้อ และชาวบ้านสำนักตะคร้อเป็นอย่างดี และในการก่อสร้างครั้งนี้ได้รับการบริจาคที่ดินจากนายเพ้ง เชาว์ขุนทด ข้าราชการบำนาญและนางอ๋วง ชิวขุนทด เนื้อที่ประมาณ 46 ไร่ 3 งาน
เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2532 กรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งนายยิ่งยศ ดอกสันเทียะ มาดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนสำนักตะคร้อวิทยาคม เป็นคนแรก
เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2537 กรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งนายวิทยา โพธิ์แสง ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ เป็นคนที่ 2 และเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ได้แต่งตั้งนางกฤษณา มือขุนทด เป็นผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่
เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2538 คณะครู - อาจารย์ นำโดยนายวิทยา โพธิ์แสง ได้เข้ากราบนมัสการพระราชวิทยาคม (หลวงพ่อคูณ ปริสุทฺโธ) เพื่อขอประทานสมณศักดิ์ของท่าน คือ พระราชวิทยาคม ให้เป็นชื่อของโรงเรียน เมื่อวันที่ 2 เมษายน 2540 กรมสามัญศึกษา ประกาศให้ เปลี่ยนชื่อโรงเรียนสำนักตะคร้อวิทยาคม เป็นโรงเรียนเทพารักษ์ราชวิทยาคม
เมื่วันที่ 20 มีนาคม 2543 กรมสามัญศึกษาได้มีคำสั่งให้นายสุเทพ คงวิริยะวิทยา มาดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนเทพารักษ์ราชวิทยาคม เป็นคนที่ 3
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตกาฬสินธุ์
โรงเรียนสีดาวิทยา
โรงเรียนสีดาวิทยา อักษรย่อ ส.ว. เป็นโรงเรียนในจังหวัดนครราชสีมา และเป็นโรงเรียนประจำอำเภอของอำเภอสีดา จังหวัดนครราชสีมา
เหตุการณ์จลาจลที่เมืองกวางจู
เหตุการณ์จลาจลที่พลับพลาไชย พ.ศ. 2517
แร็กกา
ดนตรีแร็กกามัฟฟิน  หรือย่อว่า แร็กกา  เป็นแนวเพลงย่อยของแดนซ์ฮอลหรือเร็กเก ที่ประกอบด้วยเครื่องดนตรีหลักอย่าง ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ และเช่นเดียวกับดนตรีฮิปฮอป คือมักใช้แซมพลิงแร็กกา ในปัจจุบันมักมีความหมายเดียวกับแดนซ์ฮอล เร้กเก้ ที่ดีเจจะทำหน้าที่พูดคุย มากกว่าการเลือกเพลง ถูแผ่น หรือร้องในต้นเพลงริดดิ
เหตุจลาจลในพนมเปญ พ.ศ. 2546
เหตุจลาจลในพนมเปญ พ.ศ. 2546 เริ่มต้นขึ้นเมื่อบทความในหนังสือพิมพ์กัมพูชาฉบับหนึ่งกล่าวหาอย่างผิด ๆ ว่านักแสดงหญิงไทยคนหนึ่งอ้างว่านครวัดเป็นของประเทศไทยในเดือนมกราคม พ.ศ. 2546 สื่อสิ่งพิมพ์และสื่อวิทยุกัมพูชาอื่น ๆ ได้หยิบยกเอารายงานดังกล่าวและปลุกความรู้สึกชาตินิยมเพิ่มขึ้นไปอีกจนทำให้เกิดการจลาจลในพนมเปญเมื่อวันที่ 29 มกราคม ซึ่งสถานทูตไทยถูกเผาและมีการปล้นสะดมทรัพย์สินของธุรกิจไทยในกัมพูชา เหตุจลาจลดังกล่าวสะท้อนถึงความสัมพันธ์ในประวัติศาสตร์ที่ไม่แน่นอนระหว่างประเทศไทยและกัมพูชา ตลอดจนปัจจัยทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการเมืองที่พัวพันกับทั้งสองประเทศ
ทางประวัติศาสตร์.
ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและกัมพูชามีความไม่แน่นอนอย่างมาก สะท้อนภาพของการแบ่งการปกครองเป็นนครรัฐมากกว่ารัฐชาติ โดยนครรัฐเหล่านี้ผูกรวมเข้าด้วยกันโดยจักรวรรดิที่มีความสัมพันธ์ทางการเมือง การทหารและรัฐบรรณาการที่เข้มแข็งกว่า ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ศูนย์กลางอำนาจของไทยย้ายจากอาณาจักรสุโขทัย มายังอาณาจักรอยุธยาที่อยู่ทางตอนใต้ ในพื้นที่ซึ่งในอดีตเคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิขะแมร์ ภัยคุกคามของอยุธยาที่มีต่อนครธมได้เพิ่มมากขึ้นเมื่ออำนาจของอยุธยาเริ่มแข็งแกร่ง และในคริสต์ศตวรรษที่ 15 นครธมก็ถูกตีแตกโดยกองทัพอยุธยา
ในหลายศตวรรษถัดมา กองทัพอยุธยาได้รุกล้ำเข้าไปในกัมพูชาอยู่หลายครั้ง ตลอดช่วงเวลาส่วนใหญ่ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 กัมพูชาตอนเหนือ ซึ่งรวมไปถึงนครธม ได้เป็นรัฐบรรณาการที่ขึ้นตรงกับไทย ระดับความมีเอกราชของรัฐเหล่านี้ไม่แน่นอนขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์กับชนชั้นปกครองของไทย, กัมพูชาและผู้ล่าอาณานิคมฝรั่งเศส
พ.ศ. 2450 ไทยได้เสียดินแดนกัมพูชาตอนเหนือให้กับฝรั่งเศสเป็นครั้งแรก ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 เหตุการณ์ดังกล่าวได้กลายมาเป็นพื้นฐานของคำกล่าวอ้างของรัฐบาลชาตินิยมว่าดินแดนดังกล่าวเป็น "ดินแดนที่สูญเสียไป" อันเป็นของประเทศไทยโดยชอบธรรม คำกล่าวอ้างดังกล่าวยังมีต่อไปจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1950
ทางเศรษฐกิจ.
อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจของไทยที่สูงระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990 ทำให้เศรษฐกิจไทยถือเป็นหนึ่งในเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตรงกันข้ามกับการปกครองภายใต้รัฐบาลเขมรแดงและสงครามกลางเมืองกัมพูชา ซึ่งยังทำให้กัมพูชายังอ่อนแอทางเศรษฐกิจ ผลที่ตามมาคือ ชาวไทยได้เข้าควบคุมเศรษฐกิจกัมพูชา ซึ่งก่อให้เกิดความไม่พอใจในหมู่ชาวกัมพูชา
ทางวัฒนธรรม.
เมื่อเทียบกับกัมพูชาแล้ว ประเทศไทยมีประชากรสูงกว่ามากและเปิดรับเอาอิทธิพลตะวันตกเข้ามามากกว่าด้วย ปัจจัยดังกล่าวได้ทำให้ประเทศไทยมีอิทธิพลทางวัฒนธรรมต่อดนตรีและโทรทัศน์ของกัมพูชา ซึ่งทำให้ชาวกัมพูชาจำนวนมากเข้าใจว่าคนไทยเป็นพวกหยิ่งยโสและเหยียดเชื้อชาติต่อประเทศเพื่อนบ้านของตน
สาเหตุของการจลาจล.
บทความในหนังสือพิมพ์กัมพูชา รัศมี อังกอร์ วันที่ 18 มกราคม มีเนื้อหากล่าวหาว่านักแสดงหญิงชาวไทย สุวนันท์ คงยิ่ง ได้กล่าวว่ากัมพูชาได้ขโมยนครวัดไปจากไทย และกล่าวว่าเธอจะไม่เดินทางมากัมพูชาจนกว่านครวัดจะกลับคืนเป็นของไทย บรรณาธิการของหนังสือพิมพ์ดังกล่าวได้อ้างแหล่งข้อมูลว่ามาจากเรื่องที่เขียนขึ้นโดยกลุ่มชาตินิยมเขมรผู้ซึ่งระบุว่าพวกเขามองเห็นสุวนันท์ทางโทรทัศน์ ไม่มีหลักฐานสนับสนุนการกล่าวอ้างของหนังสือพิมพ์ดังกล่าว และดูเหมือนว่ารายงานดังกล่าวเป็นข้อเท็จจริงที่ถูกแต่งขึ้นหรือเกิดขึ้นจากความเข้าใจผิดในสิ่งที่ตัวละครของสุวนันท์ได้กล่าวออกมา นอกจากนี้ ยังมีการระบุอีกว่า รายงานดังกล่าวมาจากกลุ่มคู่แข่งที่ต้องการสร้างความเสื่อมเสียแก่สุวนันท์ ผู้ซึ่ง "เป็นหน้าเป็นตา" ของบริษัทเครื่องสำอางแห่งหนึ่ง
รายงานดังกล่าวได้รับการหยิบยกขึ้นโดยวิทยุและสื่อตีพิมพ์เขมร ตลอดจนบทความของหนังสือพิมพ์รัศมี อังกอร์ได้รับการแจกจ่ายในโรงเรียน วันที่ 27 มกราคม นายกรัฐมนตรีกัมพูชา ฮุน เซน ได้ย้ำการกล่าวหานี้ และกล่าวว่าสุวนันท์ "ไม่มีค่าเทียบได้กับใบหญ้าใกล้กับเทวสถาน" วันที่ 28 มกราคม รัฐบาลกัมพูชาสั่งห้ามรายการโทรทัศน์ไทยทั้งหมดในประเทศ
วันที่ 29 มกราคม ผู้ก่อการจลาจลได้โจมตีสถานทูตไทยในพนมเปญ ซึ่งได้ส่งผลให้อาคารดังกล่าวถูกทำลาย ม็อบยังได้โจมตีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างของธุรกิจของคนไทย รวมทั้งการบินไทยและชินคอร์ป ซึ่งครอบครัวของทักษิณ ชินวัตรเป็นเจ้าของ ภาพถ่ายของชายชาวกัมพูชากำลังเผาพระบรมฉายาลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ได้สร้างความโกรธแค้นให้กับคนไทยจำนวนมาก มีการชุมนุมประท้วงนอกสถานทูตกัมพูชาในกรุงเทพมหานคร
ผู้รับผิดชอบสำหรับเหตุจลาจลดังกล่าวไม่แน่ชัด ฮุน เซ็น ถือว่าความล้มเหลวของรัฐบาลในการป้องกันเหตุจลาจลดังกล่าวเป็นเพราะ "ไร้สมรรถภาพ" และกล่าวว่าเหตุจลาจลดังกล่าวมีการปลุกปั่นยุยงโดย "กลุ่มหัวรุนแรง" ประธานสมัชชาแห่งชาติ เจ้านโรดม รณฤทธิ์ กล่าวอ้างว่า สม รังสี ผู้นำฝ่ายค้านได้อยู่เบื้องหลังเหตุโจมตีดังกล่าว ในขณะที่สม รังสี กล่าวว่าเขาพยายามป้องกันมิให้เกิดความรุนแรง
ในบริบทที่มีการข่มขู่และความรุนแรงที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องซึ่งได้รับการกระตุ้นจากฮุน เซ็น ในช่วงก่อนหน้าการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2546 หลายคนจึงเชื่อว่าเหตุจลาจลดังกล่าวเป็นเพียงหนึ่งในกลยุทธ์เหล่านี้ที่ไม่อยู่ภายใต้การควบคุม
หลังจากเกิดการจลาจลขึ้น รัฐบาลไทยได้ส่งเครื่องบินทหารไปอพยพชาวไทย รวมไปถึงนักการทูตทั้งหมดออกจากกัมพูชา และขับนักการทูตกัมพูชาออกนอกประเทศเพื่อเป็นการตอบโต้ พร้อมกับสั่งปิดพรมแดนของประเทศที่ติดกับกัมพูชา แต่ก็ห้ามไม่ให้ผ่านเฉพาะชาวไทยและชาวกัมพูชาเท่านั้น ได้มีการเปิดพรมแดนอีกครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2546 หลังจากรัฐบาลกัมพูชาจ่ายเงิน 6 ล้านเหรียญสหรัฐเป็นค่าชดเชยสำหรับสถานทูตไทยที่ถูกทำลายไป ในช่วงการชุมนุมประท้วงต่อต้านนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร ใน พ.ศ. 2549 นักการทูตไทยที่มีอิทธิพลหลายคน รวมทั้งอดีตเอกอัครราชทูตประจำสหประชาชาติ อัษฎา ชัยนาม และอดีตเอกอัครราชทูตประจำเวียดนาม สุรพงษ์ ชัยนาม ได้กล่าวหาว่ามีการจ่ายค่าชดเชยจริงเพียงครึ่งเดียว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศได้ปฏิเสธข้อกล่าวหาดังกล่าว รัฐบาลกัมพูชายังได้ตกลงว่าจะชดเชยธุรกิจไทยที่ได้รับความเสียหายด้วย โดยจะมีการเจรจาแยกต่างหาก
ไม่นานหลังเกิดเหตุจลาจล มีการจับกุมครั้งใหญ่มากกว่า 150 คน ซึ่งได้รับการวิพากษ์วิจารณ์โดยกลุ่มสิทธิมนุษยชน โดยชี้ให้เห็นถึงความไม่ชอบมาพากลในกระบวนการและการปฏิเสธของทางการมิให้ดูสภาพที่คุมขังนักโทษ เจ้าของสถานีวิทยุบีไฮฟฟ์ มอม สุนันโธ และบรรณาธิการของรัศมี อังกอร์ ถูกจับกุมโดยไม่มีหมายศาล ถูกแจ้งข้อหายั่วยุให้ก่ออาชญากรรม ยั่วยุให้เกิดการแบ่งแยกและเผยแพร่ข้อมูลเท็จ ในภายหลัง ทั้งสองได้มีการประกันตัวออกไปและไม่มีการพิจารณาคดีหลังจากนั้น
สิงโตแหลมกู๊ดโฮป
สิงโตแหลมกู๊ดโฮป  เป็นประชากรของสิงโต ที่พบในจังหวัดนาตาลและเคปของแอฟริกาใต้ซึ่งสูญพันธุ์ไปในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ตัวอย่างต้นแบบมีต้นกำเนิดที่แหลมกู๊ดโฮปและอธิบายไว้ในปี 1842ในอดีต สิงโตแหลมกู๊ดโฮปถือเป็นชนิดย่อยที่แยกกันของสิงโต "Panthera leo melanochaita" อย่างไรก็ตามการวิเคราะห์สายวิวัฒนาการแสดงให้เห็นว่าประชากรสิงโตในแอฟริกาตอนใต้และแอฟริกาตะวันออกมีความเกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิด ในปี 2017 ชนิดย่อยPanthera leo melanochaitaถูก recircumscribed เพื่อรวมประชากรสิงโตทั้งหมดในแอฟริกาใต้และตะวันออก
มีลักษณะที่เด่นคือ มีขนแผงคอสีดำซึ่งบางตัวอาจยาวถึงกลางหลังและมีปลายเป็นสีน้ำตาลอ่อนทั่วใบหน้า จัดเป็นสิงโตขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ตัวผู้เมื่อขนาดโตเต็มที่ยาวได้ประมาณ 2.74-3.35 เมตร น้ำหนักประมาณ 90-100 กิโลกรัม ขณะที่ตัวเมียยาวได้ประมาณ 2.13-2.74 เมตร และมีน้ำหนักประมาณ 65-80 กิโลกรัม
สิงโตแหลมกู๊ดโฮป ตัวสุดท้ายในธรรมชาติได้ถูกสังหารด้วยฝีมือมนุษย์เมื่อปี ค.ศ. 1858 และตัวสุดท้ายได้ตายลงเมื่อปี ค.ศ. 1860 สถานภาพในปัจจุบัน ได้ถูกจัดให้อยู่ในบัญชีหมายเลข 2 (Appendix II) ของไซเตส
แต่ในปลายปี ค.ศ. 2000 ได้มีลูกสิงโต 2 ตัวที่เชื่อว่าสืบสายพันธุ์มาจากสิงโตแหลมกู๊ดโฮปนี้ มาจากสวนสัตว์ในไซบีเรียที่มีอุณหภูมิต่ำถึง -40 องศาเซลเซียส ได้ถูกส่งไปยังแอฟริกาใต้เพื่อทำการอนุรักษ์ต่อไป
โบโนโบ้ (นักดนตรี)
มาไซก์
มาไซก์  เป็นเมืองและเทศบาลที่ตั้งอยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 25,000 คน โดย 3,000 คนนั้นไม่ใช่ชาวเบลเยียม และเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเมิซ ซึ่งติดต่อกับประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ชายแดนทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด และมาไซก์ยังเป็นสถานที่กำเนิดของยัน ฟัน ไอก์ และฮือเบิร์ต ฟัน ไอก์ จิตรกรชาวเบลเยียมอีกด้วย
มาไซก์เป็นเมืองคู่แฝดกับอีก 2 เมือง ได้แก่
หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี เป็นหอเกียรติยศสำหรับนักมวยปล้ำอาชีพของ WWE ซึ่งถูกจัดครั้งแรกในปี ค.ศ. 1993 - ค.ศ. 1996 และได้จัดขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 2004 จนถึงปัจจุบัน เป็นรายการพิเศษของ WWE และเพื่อเป็นการมอบรางวัลแก่ตำนานนักมวยปล้ำอาชีพหรือตำนานนักมวยปล้ำแทกทีม ทุก 1 ปี จะมีการมอบรางวัล 1 ครั้ง
! class="unsortable"| รูป
! ชื่อแข่งขัน(ชื่อเกิด)
! Inducted by
! class="unsortable"| WWE recognized accolades
รายชื่อคณะกายภาพบำบัดในประเทศไทย
รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย เป็นวิชาชีพทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพที่เกี่ยวข้องกับการป้องกัน รักษา และจัดการเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวที่ผิดปรกติที่เกิดขึ้นจากสภาพและภาวะของโรคที่เกิดขึ้นในทุกช่วงของชีวิต และต้องได้รับการรับรองหลักสูตรจากสภากายภาพบำบัด ถึงจะมีสิทธิ์เข้าสอบใบประกอบวิชาชีพกายบำบัด โดยสถาบันที่เปิดสอนปริญญากายภาพบำบัดมีรายชื่อดังต่อไปนี้
แซนดีบริดจ์
แซนดีบริดจ์ (Sandy Bridge) เป็นชื่อรหัสของซีพียูหรือหน่วยประมวลผลหลักของคอมพิวเตอร์ ของบริษัทอินเทล เป็นซีพียูที่พัฒนาต่อจากซีพียูรหัสเนเฮเลม เริ่มพัฒนาเมื่อ พ.ศ. 2548 ณ ศูนย์วิจัยอินเทลในประเทศอิสราเอล โดยใช้สถาปัตยกรรม 32 นาโนเมตร ก่อนหน้านี้ชื่อรัหสของซีพียูตัวนี้คือ "เกเชอร์" (Gesher) ที่มีความหมายว่าสะพานในภาษาฮิบรูแต่ได้ถูกยกเลิกไปเมื่อวันที่ 17 เมษายน 2550
แซนดีบริดจ์วางแผนเปิดตัวต้นปี 2554 ในงาน Consumer Electronics Show
ประเภทของแซนดีบริดจ์.
สถาปัตยกรรมต่างๆ ของแซนดีบริดจ์ แบ่งตามประเภทการใช้ ได้ดังนี้
การพัฒนาต่อ.
การพัฒนาต่อจากแซนดีบริดจ์ เป็นการลดขนาดการสร้างลงเป็นระดับ 22 นาโนเมตร โดยจะมีการใช้ชื่อรุ่นต่อไปว่า ไอวีบริดจ์ (Ivy Bridge) ถือเป็นสถาปัตยกรรมแบบเดียวกันแต่ลดขนาดลงไปอีกระดับหนึ่ง สำหรับซีพียูที่ใช้สถาปัตยกรรมที่พัฒนาต่อจากนี้ จะใช้ชื่อว่า แฮสเวลล์
ซาซ่า ศ.อารีย์
ซาซ่า ศ.อารีย์ เกิดวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2537 เป็นนักมวยไทยหญิงชาวจังหวัดสระบุรี ซึ่งมีผลงานเป็นที่ยอมรับในประเทศญี่ปุ่น เช่นเดียวกับกระแต โฟร์ทีน โดยซาซ่าสามารถชนะ เกรซิเออร์ อากิ ซึ่งเป็นแชมป์เจ-เกิร์ล ชาวญี่ปุ่น ด้วยการชนะคะแนนอย่างเป็นเอกฉันท์ ในรายการ เอ็ม-วัน แฟร์เท็กซ์เบียร์สิงห์มวยไทยชาเลนจ์ 2009 - ยอดนักสู้ vol.4 ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ที่ดิฟเฟอร์อะริอะเกะคอลิเซียม ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
นอกจากนี้ เธอยังเป็นแชมป์อัศวินดำสเตเดี้ยม กรุงเทพ และแชมป์ช่อง 9 ประเทศไทย ซาซ่าเคยให้สัมภาษณ์ในรายการเจาะใจในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2551 พร้อมกับจีจ้า ญาณิน เกี่ยวกับความนิยมของมวยไทย โดยมี จอมขวัญ หลาวเพ็ชร์ เป็นผู้ดำเนินรายการ นอกจากนี้ซาซ่ายังมีผลงานด้านการถ่ายแบบและร้องเพลง
เธอมีผลงานมิวสิควิดีโอที่มีชื่อว่า "คนสำคัญปันใจ" และผลงานซีดีเพลง โดยมีเพลง คนสำคัญปันใจ, เจ็บปวดไม่เท่าไหร่ และ ง่ายที่จะรักยากที่จะเข้าใจ เป็นเพลงที่สร้างชื่อให้กับเธอ
ซาซ่าเป็นลูกคนที่สอง มีพี่สาว 1 คน และน้องชาย 1 คน เข้าแข่งขันครั้งแรกได้พบกับ เพชรสโรชา ลูกทรายกองดิน และซาซ่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน โดยได้รับค่าตัว 500 บาท ปัจจุบันซาซ่ามีรัฐกาญจน์ คำหาญพล ซึ่งเป็นพ่อของเธอทำหน้าที่เป็นผู้จัดการและหัวหน้าคณะ ในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ซาซ่าได้รับการจัดให้อยู่ในมวยคู่เอกที่เวทีมวยอัศวินดำ รามอินทรา โดยได้พบกับ เดือนนภา เกียรติเกรียงศักดิ์ ในรุ่นน้ำหนัก 107 ปอนด์ โดยซาซ่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ซาซ่าได้รับการจัดให้อยู่ในมวยคู่เอกของรายการศึกอัศวินดำ โดยได้พบกับ น้องกล้วย ศ.เพ็ญประภา ซึ่งเป็นคู่ชกซาซ่าเคยแพ้มาก่อน และในการแข่งขันครั้งนี้ ซาซ่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2553 ได้มีการจัดการแข่งขันรายการศึกไทยแลนด์ชาเลนเจอร์ ที่สยามพารากอน ซาซ่าพบกับ พลอยสวย ศักดิ์รุ่งเรือง ซึ่งการแข่งขันครั้งดังกล่าวซาซ่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน และในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ซาซ่ามีโปรแกรมการแข่งขันที่รายการ ซึ่งคู่ชกของเธอคือ เอคาเธอริน่า อิโซโตว่า ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวเบลารุสแชมป์สหพันธ์มวยไทยโลก (WMF)
ซาซ่ายังมีส่วนร่วมในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 38 ในกีฬามวยสากลสมัครเล่น และวูซู ที่จังหวัดตรัง รวมถึงการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 39 ในกีฬาวูซู ที่จังหวัดชลบุรี โดยใช้ชื่อ อังศนา คำหาญพล ซึ่งเป็นชื่อจริงของเธอในการแข่ง
ต่อมา ซาซ่าได้เดินทางไปแข่งขันที่ประเทศญี่ปุ่นอีกครั้งกับรายการชูตบ็อกซิง 2011 ที่โคระกุเอ็งฮอล ณ กรุงโตเกียว ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 โดยได้พบกับ ไอ ทาคาฮาชิ จากการแข่งขันครั้งดังกล่าวซาซ่า เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอในยกที่สอง จากกติกาการแข่งขันแบบชูตบ็อกซิง
ซาซ่าเริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงในต่างแดน โดยได้รับเชิญแข่งขันชูตบ็อกซิง ซึ่งเธอได้พบกับนักสู้สาวชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อว่าเรนะ คุโบตะ ทว่าซาซ่าเป็นฝ่ายแพ้น็อกจากการโดนต่อยท้องอย่างแรง
กลับมาสร้างชื่อเสียงใน พ.ศ. 2558.
หลังจากหยุดการแข่งมวยไทยระดับอาชีพในขณะที่เรียนจบปริญญามหาวิทยาลัย ซาซ่า ศ.อารีย์ ได้เริ่มกลับมาสร้างชื่อเสียงในปี พ.ศ. 2558 (โดยเป็นฝ่ายชนะการแข่ง)
อังศนา คำหาญพล
รายชื่อคณะเทคนิคการแพทย์ในประเทศไทย
สถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยที่จัดการเรียนการสอนในสาขาเทคนิคการแพทย์ ต้องได้รับการรับรองหลักสูตรจากสภาเทคนิคการแพทย์ถึงจะมีสิทธิ์เข้าสอบใบประกอบวิชาชีพเทคนิคการแพทย์
คณะเทคนิคการแพทย์ก่อตั้งขึ้นสืบเนื่องมาจากการขาดแคลนบุคลากรที่จะทำการตรวจวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการของคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ จึงต้องนำพยาบาลมาฝึกหัดการตรวจวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการแทน ซึ่งเป็นการใช้บุคลากรไม่ตรงตามสาขาวิชาที่เรียนมา ดังนั้น ทางคณะจึงมีการแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นเพื่อร่างหลักสูตรในการผลิตบุคลากรทางห้องปฏิบัติการ แต่โครงการต้องระงับไปเนื่องจากยังอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2
ในปี พ.ศ. 2497 อธิบดีกรมมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ได้ขอความช่วยเหลือจากองค์การบริหารวิเทศกิจแห่งสหรัฐอเมริกา (USAID ในปัจจุบัน) โดยส่ง นพ.วีกูล วีรานุวัตติ์ และ นพ.เชวง เดชะไกศยะ ไปศึกษาดูงานเกี่ยวกับเทคนิคการแพทย์ที่สหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 1 ปี และได้เริ่มก่อสร้างโรงเรียนสำหรับผลิตเทคนิคการแพทย์ขึ้น 2 แห่ง ได้แก่ ที่คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ และที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ และมีพระราชกฤษฎีจัดตั้ง “โรงเรียนเทคนิคการแพทย์” สังกัดมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ กระทรวงสาธารณสุข เมื่อ พ.ศ. 2499 เมื่อมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์มีการอนุมัติหลักสูตรเทคนิคการแพทย์แล้วเสร็จจึงมีพระราชกฤษฎีจัดตั้ง "คณะเทคนิคการแพทย์" ขึ้นอย่างเป็นทางการในมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปัจจุบัน) ในปี พ.ศ. 2500 ซึ่งมีศาสตราจารย์นายแพทย์วีกูล วีรานุวัตติ์ เป็นคณบดีท่านแรก ซึ่งมีที่ทำการอยู่ 2 แห่ง คือ โรงพยาบาลศิริราช และ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ โดยในระยะแรกนั้นคณะเทคนิคการแพทย์จัดการเรียนการสอนเพียงระดับอนุปริญญาเทคนิคการแพทย์ (อทกพ.) เท่านั้น
ต่อมา คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ได้ปรับขยายหลักสูตรเทคนิคการแพทย์จากระดับอนุปริญญาเป็นระดับปริญญาตรีเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยผู้สำเร็จการศึกษาจะได้รับปริญญา "วิทยาศาสตรบัณฑิต (เทคนิคการแพทย์)" ซึ่งนับว่าเป็นการปรับหลักสูตรก่อนประเทศสหรัฐอเมริกาถึง 2 ปี ในปี พ.ศ. 2514 คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ในส่วนที่ตั้งอยู่ในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ได้โอนมาเป็นภาควิชาเทคนิคการแพทย์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งนับเป็นสถาบันแห่งที่ 2 ที่เปิดการเรียนการสอนในวิชาชีพเทคนิคการแพทย์ และมีการตั้งคณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นแห่งที่ 3
นอกจากสาขาวิชาเทคนิคการแพทย์แล้ว คณะเทคนิคการแพทย์บางแห่งยังจัดการเรียนการสอนในสาขาวิชาที่เกี่ยวเนื่องกับวิทยาศาสตร์การแพทย์อื่น ๆ ด้วย เช่น คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล ได้จัดการเรียนการสอนสาขาวิชารังสีเทคนิคเพื่อผลิตบุคลากรด้านรังสีวิทยาขึ้นอีกสาขาเมื่อ พ.ศ. 2508, คณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดการเรียนการสอนในสาขาวิชากิจกรรมบำบัด กายภาพบำบัด และรังสีเทคนิค เป็นต่น
ด้วยเหตุที่ชื่อคณะเทคนิคการแพทย์นั้นมีความจำเพาะกับวิชาชีพเทคนิคการแพทย์เท่านั้น ในระยะหลังมหาวิทยาลัยที่จัดการเรียนการสอนในสาขาวิชากลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพ เช่น สาขาวิชากายภาพบำบัด สาขาวิชารังสีเทคนิค จึงใช้ชื่อ "คณะสหเวชศาสตร์" มากขึ้น
ชา-มย็อง
ชา-มย็อง  ตามพงศาวดารสามก๊กแห่งเกาหลี "ซัมกุก ซากิ" ชา-มย็องโกเป็นชื่อกลองศักดิ์สิทธิ์ของอาณาจักรนังนัง ซี่งเป็นที่มาของตัวละครสมมติในละครโทรทัศน์ของประเทศเกาหลีใต้เรื่อง จามอง ยอดหญิงผู้พิทักษ์แผ่นดิน ออกอากาศภาคภาษาไทยทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 3 พ.ศ. 2552 ตามท้องเรื่องในละคร จามองหรือชา-มย็องเป็นพระราชธิดาองค์ที่ 2 ในพระเจ้าชอยรี กษัตริย์แห่งอาณาจักรนังนัง และพระอัครมเหสีฮาซู จากตระกูลโม พระราชขนิษฐาในเจ้าหญิงลาฮี (เจ้าหญิงนังนัง) ชา-มย็องมีความหมายว่า ใช้เสียงร้องเพื่อช่วยชีวิตตนเอง
ในครั้นแรกประสูติได้เกิดปรากฏการณ์ดาวตกขึ้นจากทิศเหนือและจุดที่ได้ลับขอบฟ้าไปนั้นเป็นบริเวณห้องประสูติของพระมเหสีเอกโมฮาซู ทำให้เกิดการวิตกกังวลว่าองค์หญิงนั้นจักเป็นตัวกาลกินีของอาณาจักรนังนังทั้งยังได้รับการยุ่งยงจากพระมเหสีรองจาชิล จากตระกูลวัง เป็นการบีบคั้นพระเจ้าชอยรีให้ทรงทำการสังหารองค์หญิง โดยการใช้บางสิ่งซึ่งคาดว่าเป็นปิ่นปักผมแทงผ่านอก แต่กลับพลาดไปเสีย ทำให้องค์ทรงรอดชีวิตโดยได้รับความช่วยเหลือจากทงโคบี ซังกุงคนสนินของพระมเหสีเอก ช่วยเหลือให้รอดชีวิตโดยการล่องเรือสำเภาลอยไปกลางทะเลวังแฮ ขณะที่มีพายุโดยได้ล่องเรื่องไปกับอิมพลูหลานชายของทงโคบีในครั้งนั้นองค์หญิงน้อยได้เปล่งเสียงร้องดังสุดเสียง แม้จะล่องเรือลอยไปไกลแล้วแต่ก็ยังคงได้ยินเสียงอยู่เรื่อย ด้วยเหตุนั้นเองทำให้องค์หญิงได้รับชื่อว่า ชา-มย็อง แปลว่าใช้เสียงร้องช่วยชีวิตตนเอง
การเอาชีวิตรอดภายหลังการช่วยชีวิต.