pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หม่องซะเกิดเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1766 ตรงกับวันแรม 10 ค่ำ เดือนตะดี้นจุ (ตรงกับเดือนอัสสยุชในภาษาบาลี หรือเดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติไทย) มรันมาศักราช/จุลศักราช 1128 (พ.ศ. 2309) ที่หมู่บ้านมีจองเตะชอง (Migyaungtet Chaung) ใกล้เมืองซะไกง์ ในครอบครัวข้าราชสำนักซึ่งสืบเชื้อสายกันมายาวนานกว่า 200 ปี บิดาชื่อ เปาะจอ (Pauk Kyaw) บุตรของนายทหารในกรมล้อมวัง (Royal Household Guards) มารดาชื่อ เญนตะ (Nyein Tha) เป็นหลานสาวชั้นหลานปู่/หลานตาของพญาจานดอ (Binnya Gyandaw) เสนาบดีชาวมอญในรัชกาลพระเจ้าตาลูนแห่งราชวงศ์ตองอู เขาได้รับการศึกษาตามธรรมเนียมโบราณที่วัดปรมะในเมืองอังวะ เมื่อจำเริญวัยขึ้น หม่องซะได้แต่งงานกับมะเอ (Ma Aye) ธิดาของนายญูน (Nyun) ช่างทองหลวงแห่งเมืองซะไกง์ และทำงานในฐานะช่างทองและพ่อค้า เมื่อภรรยาของเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1785 ขณะที่หม่องซะมีอายุได้เพียง 19 ปี หม่องซะได้กลายเป็นนักดนตรีในช่วงสั้น ๆ รับจ้างเล่นฆ้องวง (kye-waing) ให้กับวงดนตรีของครูอู้ตะโยะ (U Tayoke) ในเมืองอังวะ และเริ่มมีชื่อเสียงอย่างรวดเร็วในฐานะนักดนตรีฝีมือดี ความทราบถึงพระมหาอุปราชตะโดเมงสอ ซึ่งกำลังทรงรวมรวบศิลปินรุ่นหนุ่มฝีมือดีให้เข้ามาอยู่ในพระอุปถัมภ์ของพระองค์ หม่องซะจึงได้เข้ารับราชการในฐานะมหาดเล็กของพระมหาอุปราช อันถือเป็นโอกาสที่จะได้ฝึกหัดทำราชการต่าง ๆ ซึ่งปกติจะสงวนไว้เฉพาะผู้ที่มีเชื้อสายผู้ดีและขุนนางเท่านั้น
งานชิ้นแรกๆ ที่อู้ซะได้รับผิดชอบในฐานะมหาดเล็กคือการบันทึกเรื่องราวของนัตหลวงทั้ง 37 ตน พร้อมทั้งธรรมเนียมการบูชา กระบวนท่าร่ายรำ และดนตรีประกอบพิธีกรรมของนัตหลวงแต่ละตน โดยได้รับความช่วยเหลือจากครูดนตรีชื่ออู้ตะโยะและเมียะตะ (Myat Tha) จนสำเร็จภารกิจ ในปี ค.ศ. 1789 อู้ซะในวัย 23 ปี ได้มีชื่อร่วมอยู่ในคณะกรรมการอันประกอบไปด้วยเจ้านายและขุนนางต่างๆ ทำหน้าที่แปลบทละครของสยามและชวาจากภาษาไทยให้เป็นภาษาพม่า (ศิลปินและนักดนตรีหลวงของสยามซึ่งตกเป็นเชลยมาตั้งแต่ครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ได้ทำการแสดงหน้าพระที่นั่งของพระเจ้าแผ่นดินพม่าในปี ค.ศ. 1776 และได้มีการถ่ายทอดความรู้ให้แก่นาฏศิลปินฝ่ายพม่าอยู่ก่อนแล้ว) อาศัยความช่วยเหลือจากฝ่ายศิลปินชาวสยาม คณะกรรมการจึงได้เลือกแปลและดัดแปลงบทละครชั้นมหากาพย์ของสยาม 2 เรื่อง ได้แก่ เรื่องรามเกียรติ์ หรือมหากาพย์รามายณะฉบับภาษาไทย และเรื่องอิเหนา ซึ่งเป็นนิทานปันหยีของชาวชวาฉบับสยาม โดยแปลเป็นบทละครภาษาพม่าในชื่อ "ยามะซะตอ" และ "เอนองซะตอ" สำหรับเรื่องเอนองซะตอนั้น อู้ซะเป็นผู้ถ่ายทอดบทเจรจา แต่งบทร้อง ประพันธ์และเรียบเรียงดนตรี และกำกับรูปแบบการแสดง อนึ่ง เขายังได้ปรับปรุงพิณซองเกาะของเดิมซึ่งมี 7 สาย ให้เป็นพิณ 13 สายอีกด้วย
อู้ซะได้ประพันธ์เพลงพม่าดั้งเดิมไว้มากกว่า 40 เพลงในแนวทาง "thachin-gans", "kyos", "bwes" และ "patpyos" เขายังได้ทดลองประพันธ์เพลงในแนวอื่นๆ จากอิทธิพลจากดนตรีของชาวมอญและชาวสยาม โดยเขาแต่งเพลงทาง "โยดะยา" (คำเรียกชาวอยุธยาในภาษาพม่า) ไว้หลายเพลง เช่น เพลง "htat-tunts" ("เพลงโทน" หรือ "ทบทวน"), "ngu-ngits" ("งุหงิด"), "khameins" ("เขมร"), "frantins" ("ฝรั่งเต้น"), "keet-muns" ("แขกมอญ "), "htanauks" ("ท่านอก" หรือ "ตะนาว"), ale-mes, "phyinchars" ("เพลงช้า"), "bayet-le-swes", และ "phyin-chins" ("เพลงฉิ่ง") เพลงเหล่านี้ส่วนหนึ่งใช้สำหรับบรรเลงด้วยขลุ่ย อีกส่วนหนึ่งสำหรับบรรเลงด้วยฆ้องวง เขายังได้แต่งเพลงทางมอญขึ้นไว้ด้วยอีก 3 เพลง ในปี ค.ศ. 1820 อู้ซะได้กลับมาทำงานรวบรวมบันทึกเกี่ยวกับนัตหลวง 37 ตนอีกครั้ง โดยได้รับความร่วมมือจากร่างทรงนัตชื่อ กวีเทวะจ่อ (Kawi Deva Kyaw) และผู้บันทึกพงศาวดารชื่ออู้นุ (U Nu) ในปีเดียวกันนั้นเองเขายังได้ทดลองการเล่นหุ่นละครชัก โดยมีตะเบงหวุ่น (Thabin Wun) ผู้รักษาศิลปภัณฑ์สำหรับนาฏศิลป์ เป็นผู้ให้คำปรึกษา
หลังสิ้นสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง อู้ซะยังคงประพันธ์บทละคร แต่ใช้เวลาเน้นไปทางภาคดนตรีมากขึ้น เขาได้รวบรวมบทเพลงจากแหล่งต่างๆ ทั้งของชาวสยาม ชาวพม่า ชาวมอญ และรวมรวมข้อมูลจากทุกระดับชั้นในสังคม ตั้งแต่บทเพลงในราชสำนัก เพลงในพิธีกรรมบูชานัต เพลงในงานเทศกาล ตลอดจนถึงเพลงพื้นบ้าน เขายังทดลองการผสมผสานดนตรีต่างๆ ภายในประเทศเข้าไว้ด้วยกันต่อไป ทั้งยังได้พยายามเรียนรู้บทเพลงภาษาฮินดีและเพลงสวดในภาษาละตินด้วยตนเองจากความสนใจใฝ่รู้อีกด้วย
ในปี ค.ศ. 1808 อู้ซะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอาลักษณ์และผู้บัญชาการเรีอรบ "ปเยลอนยู" (Pye Lon Yu) และต่อมาได้เป็น "อะเติงหวุ่น" (atwinwun) หรือราชเลขานุการ ในพระองค์พระมหาอุปราชบะจี้ดอ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1814 นายกองอู้ซะในราชทินนาม "เนเมียวชัยสุระ" (Ne Myo Zeya Thura) ได้นำกำลังทหารราบพม่า 1,500 นาย พร้อมทหารม้า 150 นาย ไปยังเมืองมณีปุระ เพื่อตั้งเจ้าชายมารชิต สิงห์ ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งมณีปุระ ต่อมาเมื่อพระมหาอุปราชบะจี้ดอขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระเจ้าแผ่นดินพม่าพระองค์ใหม่ อู้ซะจึงมีฐานะเป็นราชเลขานุการในพระองค์ของพระเจ้าแผ่นดินด้วยวัย 53 ปี
เมื่อสงครามกับจักรวรรดิบริเตนปะทุขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1824 อู้ซะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพภายใต้การบัญชาของแม่ทัพใหญ่มหาพันธุละ โดยประจำการในยุทธบริเวณอาระกัน อู้ซะได้นำกำลังพลประมาณ 4,000 นายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1824 บุกเข้าไปในแคว้นเบงกอล และเอาชนะกองทหารบริเตนได้ในการรบที่รามู ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองค็อกซ์บาซาร์ (Cox's Bazar) ไปทางตะวันออกราว 10 ไมล์ เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1824 จากนั้นเขาจึงเคลื่อนพลไปสมทบกับกองกำลังของมหาพันธุละเพื่อเดินทางไปปราบกองทหารบริเตนที่กอดาวพาลิน (Gadawpalin) และเข้ายึดครองเมืองค็อกซ์บาซาร์ ความสำเร็จของอู้ซะได้สร้างความแตกตื่นอย่างหนักในเมืองจิตตะกองและที่เมืองกัลกัตตา แต่มหาพันธุละได้สั่งให้อู้ซะหยุดการรุกคืบไปไกลมากกว่านี้เสียหลังจากไตร่ตรองสถานการณ์อย่างรอบคอบแล้ว
แม่ทัพอู้ซะได้รับมอบหมายให้ควบคุมกำลังทหารพม่าที่อยู่ในเขตอาระกัน หลังจากที่มหาพันธุละและกองทัพหลักถูกเรียกตัวกลับโดยพระบรมราชโองการของพระเจ้าจักกายแมงเพื่อรับมือกับกองทัพบริเตนซึ่งยกพลขึ้นบกที่เมืองย่างกุ้งในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1824 เขารั้งทัพอยู่ที่อาระกันตลอดปี ค.ศ. 1824 ในขณะที่สมรภูมิหลักได้เปลี่ยนไปอยู่ที่ย่างกุ้งแทน หลังจากนายพลเอกเซอร์ อาร์ชิบัลด์ แคมป์เบล (Sir Archibald Campbell) สามารถเอาชนะมหาพันธุละในการรบที่ย่างกุ้งได้สำเร็จในเดือนธันวาคมของปีนั้น ฝ่ายบริเตนจึงหันเหความสนใจมาที่อาระกันเป็นเป้าหมายต่อไป ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1825 กำลังทหารฝ่ายบริเตนจำนวน 11,000 นาย พร้อมด้วยการสนับสนุนจากกองเรือปืนและเรือลาดตระเวนติดอาวุธตามแนวชายฝั่ง และกองพันทหารม้าภายใต้การบัญชาของนายพลจัตวาโจเซฟท์ วันตัน มอร์ริสัน (Joseph Wanton Morrison) ได้ระดมกำลังเข้าโจมตีที่มั่นของกองทัพพม่าในอาระกัน ถึงแม้ฝ่ายบริเตนจะมีจำนวนกำลังพลและอาวุธที่เหนือกว่า แต่พวกเขาก็ต้องรับมือกับกองทัพของอู้ซะที่อยู่ในสภาพร่อยหรอนานถึงเกือบสองเดือนกว่าจะบุกเข้าไปถึงที่มั่นหลักของฝ่ายพม่าที่เมืองมเยาะอู้ เมืองเอกของเขตอาระกัน ฝ่ายอังกฤษได้เปิดฉากบุกเมืองมเยาะอู้ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1825 (ในขณะเดียวกันเซอร์ อาร์ชิบัลด์ แคมป์เบลก็ได้เคลื่อนทัพเข้าโจมตีที่มั่นของมหาพันธุละในการรบที่ธนุพยู) เพียงไม่กี่วันหลังจากนั้น เมืองมเยาะอู้ก็ถูกตีแตกในวันที่ 1 เมษายน ซึ่งตรงกับวันที่มหาพันธุละพ่ายแพ้และเสียชีวิตที่ธนุพยู (Danubyu) โดยบังเอิญ อู้ซะและกองทหารพม่าที่เหลืออยู่จำต้องถอยร่นและปล่อยให้ฝ่ายบริเตนเข้ายึดครองอาระกัน เขาได้ประจักษ์ถึงพลานุภาพในการทำลายล้างและวินัยอันเข้มแข็งของกองทัพบริเตนด้วยตาตนเองในสงครามครั้งนี้
รัฐบุรุษ.
หลังสิ้นสงคราม อู้ซะยังคงอยู่ในฐานะที่ปรึกษาผู้ใกล้ชิดของพระเจ้าจักกายแมง ในปี ค.ศ. 1828 พระองค์ได้แต่งตั้งให้อู้ซะเป็นเสนาบดีทหารบก และพระราชทานเมืองมยะวะดีเป็นรางวัล เมืองส่วยที่อู้ซะได้รับพระราชทานนี้ครอบคลุมพื้นที่ที่แม่น้ำต่างๆ ไหลมาบรรจบกับแม่น้ำอิรวดี ประกอบด้วยเมือง 1 เมือง และหมู่บ้าน 14 หมู่บ้าน ตั้งอยู่ในพื้นที่เขตมะกเวปัจจุบัน ในฐานะมยะวะดีมี่นจี้ (เจ้าเมืองมยะวะดี) พร้อมด้วยราชทินนาม "สิริมหาชัยสุระ" (Thiri Maha Zeya Thura) อู้ซะได้เป็นผู้นำคณะทูตพม่าในการเจรจากับพันตรีเฮนรี เบอร์นี ผู้แทนทางการทูตของฝ่ายบริเตนประจำราชสำนักอังวะ เขาล้มเหลวในการเจรจาขอเขตอาระกันและเขตตะนาวศรีคืนมาจากฝ่ายบริเตน แต่ยังคงประสบความสำเร็จในการทำให้ฝ่ายบริเตนล้มเลิกการอ้างสิทธิมีอำนาจปกครองหุบเขากะบอในฐานะส่วนหนึ่งของดินแดนรัฐมณีปุระได้ และนับตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1820 เป็นต้นมา เขาได้อำนวยการแปลข่าวจากหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษเพื่อทูลเกล้าฯ ถวายพระเจ้าจักกายแมงเพื่อทรงทราบ และเพื่อให้ราชสำนักทราบความเป็นไปของทางฝ่ายบริเตน
นักโทษ.
ในปี ค.ศ. 1836 เจ้าสารวดี ผู้ซึ่งเคยเป็นแม่ทัพในสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง ได้ก่อกบฏต่อพระเจ้าจักกายแมงพระบรมเชษฐาธิราช อู้ซะได้ถูกเจ้าสารวดีจับตัวและส่งไปจำคุก เนื่องจากเขามีฐานะเป็นราชเลขานุการในพระองค์ของพระเจ้าจักกายแมง เมื่อเจ้าสารวดีปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์ (ซึ่งคนไทยออกพระนามว่า "พระเจ้าแสรกแมง") ในปี ค.ศ. 1837 พระองค์ได้สั่งถอดยศอู้ซะ ลงโทษจำคุกและใช้แรงงานโยธาอีกเป็นเวลา 2 ปี เขาพ้นโทษในปี ค.ศ. 1839 เนื่องจากได้ประพันธ์เพลงสำหรับบทละครหุ่นชักของหลวง และเพราะเขาเป็นคนโปรดของเจ้าหญิงสุปะยาจี พระราชธิดาของพระเจ้าแสรกแมงมาอย่างยาวนาน เวลานั้นอู้ซะอายุได้ 73 ปีแล้ว เขาไม่ได้มีตำแหน่งใดๆ ในทางราชการอีก แต่เขายังคงประพันธ์เพลงถวายต่อทั้งพระเจ้าแสรกแมงและพระเจ้าพุกามแมงมาตลอด
อู้ซะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1853 ตรงกับวันขึ้น 1 ค่ำ เดือนวากอง (ตรงกับเดือนสาวนะในภาษาบาลี หรือเดือน 9 ตามปฏิทินจันทรคติไทย) มรันมาศักราช/จุลศักราช 1215 (พ.ศ. 2396) ขณะมีอายุได้ 86 ปี ซึ่งเป็นเวลาไม่นานนักหลังจากพระเจ้ามินดงเสด็จขึ้นครองราชสมบัติ
เทศบาลตำบลมหาราช
เทศบาลตำบลมหาราช เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหัวไผ่และตำบลมหาราช อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมหาราชที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 3,224 คน
ในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลหัวไผ่กับสภาตำบลมหาราช รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลมหาราช จึงทำให้เขตเทศบาลครอบคลุมตำบลหัวไผ่และตำบลมหาราชทั้งหมด
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอมหาราช พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 27.9 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 97.1 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีคลองบางแก้วและแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 13.52 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 8,450.0 ไร่
รักเธอตราบวันสิ้นโลก
รักเธอตราบวันสิ้นโลก  เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ที่ผลิตโดยความร่วมมือระหว่างสถานีโทรทัศน์นิปปงทีวีและฮูลู มีทั้งสิ้น 3 ฤดูกาล และ 1 ตอนพิเศษ​ สำหรับฤดูกาลที่ 1 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นิปปงทีวี ตั้งแต่วันที่ 17 มกราคม ถึง 21 มีนาคม ค.ศ. 2021 ในขณะที่ฤดูกาลที่ 2 และ 3 ถูกเผยแพร่บนฮูลู นำแสดงโดย เรียวมะ ทาเกอูจิ
ในระหว่างที่ ฮิบิกิ มามิยะ (เรียวมะ ทาเกอูจิ) กำลังเดินทางไปทำงาน เขาติดอยู่ในอุโมงค์หลังจากที่ตั้งใจจะขอแฟนสาวของเขา คูรูมิ โองาซาวาระ (อายามิ นากาโจ) แต่งงานหลังทั้งสองกลับมาเจอกันที่บ้าน เมื่อมามิยะหาทางออกมาได้ เขาพบว่าไม่มีใครอยู่ในเมืองแม้แต่คนเดียว มีเพียงแต่ซอมบีที่กระจัดกระจายไปทั่วเมืองมิอูระ เมื่อมาถึงสถานีดับเพลิงท้องถิ่น มามิยะได้รับความช่วยเหลือจากตำรวจทั้งสองนาย ไดกิ ฮงโง (เรียวเฮ โอตานิ) และ ฮิโระ โทโดโรกิ (โค คามามัตสึ) เขาได้พบกับผู้อพยพคนอื่น ๆ ด้วยเช่นกัน พวกเขาทั้งหมดต่างต้องเอาตัวรอดจากฝูงซอมบีด้วยกันและมุ่งหน้าไปสู่ค่ายทหารโยโกซูกะ ส่วนมามิยะก็พยายามอย่างสุดความสามารถในการหาคูรูมิที่พลัดพรากจากเขาไป
Love You as the World Ends
เทศบาลตำบลโรงช้าง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
เทศบาลตำบลโรงช้าง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลน้ำเต้า ตำบลโรงช้าง ตำบลเจ้าปลุก และตำบลพิตเพียน ในอำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมหาราชที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 6,277 คน
ในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลเจ้าปลุก สภาตำบลโรงช้าง สภาตำบลพิตเพียน กับสภาตำบลน้ำเต้า รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลโรงช้าง จึงทำให้เขตเทศบาลครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำเต้า ตำบลโรงช้าง ตำบลเจ้าปลุก และตำบลพิตเพียนทั้งหมด
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอมหาราช อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอมหาราชประมาณ 6.91 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 34.5 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 107 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ตรงกลางของเขตเทศบาลมีคลองสันป่าและแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ เทศบาลมีพื้นที่รับผิดชอบ 22.42 ตารางกิโลเมตร
วอท เอฟ4ยู คอร์แซร์
วอท เอฟ4ยู คอร์แซร์  เป็นเครื่องบินขับไล่บนเรือบรรทุกเครื่องบินของสหรัฐ โดยได้เข้าประจำการในสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามเกาหลี
ไดโอมิดีสแห่งเธรซ
ในเทพปกรณัมกรีก กษัตริย์ ไดโอมิดีสแห่งเธรซ (กรีกโบราณ: Διομήδης) เป็นพระราชโอรสในแอรีสกับไซรีนี พระองค์ประทับที่ริมชายฝั่งทะเลดำปกครองเผ่านักรบแห่งBistones พระองค์เป็นที่รู้จักจากการเป็นเจ้าของม้ากินคนที่เฮราคลีสขโมยไปเพื่อทำให้ภารกิจที่ 8 จากภารกิจ 12 ประการสำเร็จ โดยเฮราคลีสได้ลงมือฆ่าไดโอมิดีสเพื่อขโมยม้าของพระองค์ไป
ซีเจอีแอนด์เอ็ม แผนกการแสดงดนตรี
องค์การบริหารส่วนตำบลบางนา
องค์การบริหารส่วนตำบลบางนา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลกะทุ่มและตำบลบางนา อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลบางนาใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางนาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลกะทุ่ม รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบางนา ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางนาครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะทุ่มและตำบลบางนาทั้งหมด
องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระ
องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลไผ่พระ ตำบลกกแก้วบูรพา รวมทั้งพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 6 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–3, 5 ของตำบลบ้านเกาะ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางไทร) ในอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลไผ่พระใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบ้านเกาะและสภาตำบลกกแก้วบูรพา รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระ ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลไผ่พระครอบคลุมพื้นที่ตำบลไผ่พระ ตำบลกกแก้วบูรพา และบางส่วนของตำบลบ้านเกาะ (เฉพาะส่วนที่อยู่นอกเขตเทศบาลตำบลบางไทร)
เทศบาลตำบลบางปะอิน
เทศบาลตำบลบางปะอิน เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–10 กับพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 12 ตำบลบ้านเลน อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบ้านเลนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ใน พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 6,688 คน
ในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2554 กระทรวงมหาดไทยให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลตำบลบ้านเลนเป็นเทศบาลตำบลบางปะอิน เพื่อความเหมาะสมและสอดคล้องตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตเทศบาลตำบล และเนื่องจากเป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการของอำเภอบางปะอิน จึงเปลี่ยนเพื่อให้สอดคล้องกับชื่อของอำเภอ
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอบางปะอิน (ยกเว้นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอบางปะอินและโรงพยาบาลบางปะอินซึ่งตั้งอยู่ในเขตเทศบาลตำบลปราสาททอง) พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 19.44 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 61.1 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีคลองจิก คลองบ้านเลน และแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 4.78 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 2,987.5 ไร่
เทศบาลตำบลปราสาททอง
เทศบาลตำบลปราสาททอง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–3 กับพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 11 ตำบลบ้านเลน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางปะอิน) ในอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 4,973 คน
เทศบาลตำบลปราสาททองเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านเลนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 แล้วได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 ในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 กระทรวงมหาดไทยให้เปลี่ยนชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเลนเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลปราสาททอง เนื่องจากองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเลนมีชื่อพ้องกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในตำบลเดียวกันคือเทศบาลตำบลบ้านเลน ทำให้เข้าใจผิดและเกิดความสับสนในการติดต่อราชการ เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลปราสาททองมีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลปราสาททอง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยมีผลในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2550
พื้นที่เทศบาลตำบลปราสาททองมีแนวเขตล้อมรอบทิศเหนือ ทิศตะวันออก และทิศใต้ของพื้นที่เทศบาลตำบลบางปะอิน เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอบางปะอินและโรงพยาบาลบางปะอิน อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 20.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 61.8 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ทิศเหนือและทิศใต้ของเขตเทศบาลมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ เทศบาลมีพื้นที่รับผิดชอบ 10.53 ตารางกิโลเมตร
บาอ์
เบท
เทศบาลตำบลวัดธาตุ
องค์การบริหารส่วนตำบลนางิ้ว
เทศบาลตำบลโพธิ์ชัย
โนชิโระ
โนชิโระ  เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีประชากร 52,283 คน มีความหนาแน่นของประชากร 120 คนต่อตารางกิโลเมตร (ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562) และมีพื้นที่ทั้งหมด 526.95 ตารางกิโลเมตร (203.46 ตารางไมล์)
โนชิโระตั้งอยู่บนที่ราบชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดอากิตะซึ่งล้อมรอบด้วยทะเลญี่ปุ่น เมืองโนชิโระมีแม่น้ำโยเนชิโระไหลผ่านตัวเมืองก่อนที่จะไหลลงสู่ทะเลญี่ปุ่นบริเวณท่าเรือโนชิโระ จุดสูงสุดคือภูเขายาเคยามะ 963.1 เมตร (3,160 ฟุต)
ประชากรของโนชิโระลดลงในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา ตามข้อมูลสำมะโนประชากรญี่ปุ่น
โนชิโระมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") ซึ่งมีความแตกต่างของอุณหภูมิในแต่ฤดูกาลมากโดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นถึงร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็นถึงเย็นจัด ปริมาณน้ำฝนสามารถตกได้ตลอดปีแต่จะตกหนักสุดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโนชิโระคือ 12.3 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1467 นิ้ว ซึ่งเดือนกันยายนมีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 25.3 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -0.8 °C
เทศบาลตำบลโพธิ์ชัย (จังหวัดร้อยเอ็ด)
เทศบาลตำบลราชคราม
เทศบาลตำบลราชคราม เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลราชครามและตำบลช้างใหญ่ อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลราชครามที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 6,069 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอบางไทร อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบางไทรประมาณ 24.8 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 30.9 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 60.2 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ เทศบาลมีพื้นที่รับผิดชอบ 14.32 ตารางกิโลเมตร
แกรี ซินีส
แกรี แอลัน ซินีส (, ; เกิดวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1955) เป็นนักแสดง, ผู้กำกับภาพยนตร์และละครเวทีชาวอเมริกัน เคยได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี, รางวัลโทนี, รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลแซกอวอร์ดส์, รางวัลแซเทลไลต์อวอร์ดส์ และได้รับการจารึกชื่อไว้ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม รวมทั้งเคยได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
ซินีสเข้าสู่วงการบันเทิงจากการแสดงละครโทรทัศน์และละครเวที จนได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในผลงานที่สร้างจากนวนิยายของจอห์น สไตน์เบก เรื่อง "เพื่อนยาก" (ค.ศ. 1992) ที่เขาทำหน้าที่กำกับภาพยนตร์ด้วยตนเอง จนกระทั่งมาประสบความสำเร็จและโด่งดังในบท "ร้อยโท แดน เทย์เลอร์" ในภาพยนตร์เรื่อง "ฟอร์เรสท์ กัมพ์ อัจฉริยะปัญญานิ่ม" (ค.ศ. 1994) ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และมาได้รับรางวัลแซกอวอร์ดส์และรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ทางโทรทัศน์ จากการรับบทเป็น "แฮร์รี เอส. ทรูแมน" ในภาพยนตร์ที่ฉายทางช่องเอชบีโอ เรื่อง "ทรูแมน" (ค.ศ. 1995) ได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี และรางวัลแซเทลไลต์อวอร์ดส์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีส์ทางโทรทัศน์จากการรับบท "จอร์จ วอลเลซ" ในเรื่อง "จอร์จ วอลเลซ อุดมการณ์ท้าโลก" ที่ออกอากาศทางช่องเทอร์เนอร์เน็ตเวิร์กเทเลวิชัน (ค.ศ. 1997)
ผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ของเขา ได้แก่ "อพอลโล 13 ผ่าวิกฤตอวกาศ" (ค.ศ. 1995), "แรนซั่ม ค่าไถ่เฉือนคม" (ค.ศ. 1996), "ผ่าปมสังหารมัจจุราช" (ค.ศ. 1998), "เรนเดียร์ เกม เกมมหาประลัย" (ค.ศ. 2000), "ราคี ไม่มีวันเลือน" (ค.ศ. 2003), "ไอ้หนุ่มตุ๋นสะเด็ด" (ค.ศ. 2004), "จะรักให้ร้อง จะร้องให้รัก" และ "โจ เบล ด้วยรักจากใจพ่อ" (ค.ศ. 2020) นอกจากนี้ยังมีผลงานละครโทรทัศน์รวมถึงละครชุดที่โดดเด่นเช่นบทบาท "นักสืบ แม็ค เทย์เลอร์" ซึ่งเป็นตัวละครหลักในเรื่อง "" (ค.ศ. 2004–2013), บท "สายลับ แจ็ค การ์เร็ตต์" ใน "ทีมพิฆาตสะท้านโลก" (ค.ศ. 2016–2017), บท "นพ.โรเบิร์ต เอลแมนน์" ใน "13 บันทึกลับหัวใจสลาย" ปีที่ 4 (ค.ศ. 2020) เป็นต้น
แกรี ซินีส เกิดวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1955 ที่เมือง บลูไอส์แลนด์, รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา เป็นลูกชายของ "โรเบิร์ต แอล ซินีส" นักตัดต่อภาพยนตร์ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี มีปู่เป็นชาวอิตาลี โดยปู่ทวดของเขา "วีโต ซินีซี" ได้อพยพมาจากแคว้นบาซีลีคาตาทางภาคใต้ของประเทศอิตาลี โดยซินีสจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนมัธยมไฮแลนด์ ปาร์ก ที่รัฐอิลลินอย
ปี ค.ศ. 1974 หลังจบชั้นมัธยมปลาย เขาและเพื่อนๆได้ร่วมกันก่อตั้งโรงละครสเตปเปนวูลฟ์ขึ้น โดยพวกเขาตั้งชื่อโรงละครตามนวนิยายเรื่อง "สเตปเปนวูล์ฟ" ของ แฮร์มัน เฮ็สเซอ ซึ่งกิจการโรงละครของพวกเขาประสบความสำเร็จ และมีนักแสดงที่มีชื่อเสียงหลายคนเคยมาเล่นละครเวทีที่นี่ เช่น โจน อัลเลน, อีธาน ฮอว์ค, จอห์น มัลโควิช, ลอรี เมตคาล์ฟ และ จิม ทรู-ฟรอสต์
ในปี ค.ศ. 1983 หลังจากซินีส ได้รับรางวัลโอบีอวอร์ดส์ จากการกำกับการแสดงละครเวทีเรื่อง "True West" ที่เขาร่วมแสดงเอง ทำให้ในปีต่อมาละครเวทีเรื่องนี้ถูกนำมาสร้างและเผยแพร่ทางโทรทัศน์ โดยเขาได้แสดงในบทเดิม ต่อมาเขาได้เป็นหนึ่งในผู้กำกับการแสดงและร่วมแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง "Crime Story" (ค.ศ. 1986–1987) ทางช่อง เอ็นบีซี
หลังจากผ่านงานกำกับการแสดงทั้งละครเวทีและละครโทรทัศน์ เขาจึงได้มีโอกาสกำกับการแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในเรื่อง "Miles From Home" (ค.ศ. 1988) ที่นำแสดงโดย ริชาร์ด เกียร์ ส่วนนักแสดงคนอื่นๆส่วนใหญ่มาจากโรงละครสเตปเปนวูล์ฟ ของเขาเอง
ตำบลแกทอเบโจนูบี
แกทอเบโจนูบี  เป็นตำบลในอำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 19 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 14,743 คนใน 3,532 ครัวเรือน
Noshiro, Akita
Gatab-e Jonubi Rural District
อำเภอแกทอบ
อำเภอแกทอบ  เป็นอำเภอในเทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 45,104 คนใน 11,185 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแกทอบ และมีตำบลเพียง 2 ตำบลคือตำบลแกทอเบโจนูบี และตำบลแกทอเบโชมอลี
ตำบลแกทอเบโชมอลี
แกทอเบโชมอลี  เป็นตำบลในอำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 30 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 23,405 คนใน 5,909 ครัวเรือน
แกทอบ
แกทอบ  เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 6,956 คนใน 1,744 ครัวเรือน
เทศบาลตำบลหินกอง (จังหวัดร้อยเอ็ด)
เทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า
เทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1, 6 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–4, 13 ตำบลแหลมฟ้าผ่า กับพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 4, 7, 9 ตำบลในคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลแหลมฟ้าผ่าที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 21,421 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอพระสมุทรเจดีย์ เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดสมุทรปราการประมาณ 24.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 30.1 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันออกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 7.0 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 4,375.0 ไร่
เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์
เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลปากคลองบางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลพระสมุทรเจดีย์ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 11,839 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ตั้งอยู่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอพระสมุทรเจดีย์ ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 5.2 กิโลเมตร มีสถานที่สำคัญในเทศบาลคือพระสมุทรเจดีย์ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดสมุทรปราการ ผู้คนทั่วไปจะเรียกกันติดปากว่า พระเจดีย์กลางน้ำ เนื่องจากเดิมบริเวณที่ก่อสร้างพระสมุทรเจดีย์เป็นเกาะแม่น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยา ต่อมาชายตลิ่งฝั่งขวาของแม่น้ำตื้นเขินงอกออกมาเชื่อมติดกับเกาะอันเป็นที่ตั้งพระเจดีย์ และป้อมผีเสื้อสมุทรซึ่งตั้งอยู่บนเกาะแม่น้ำ ด้านใต้พระสมุทรเจดีย์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2362
รายชื่อตอนในเป็นต่อ ขั้นเทพ
กินทามะ เดอะเวรีไฟนอล
โฮป!
แอร์ฟรานซ์ โฮป หรือ โฮป! (อังกฤษ: Air France Hop; Hop!) เป็นสายการบินระดับภูมิภาคสัญชาติฝรั่งเศส โดยให้บริการเที่ยวบินในนามของบริษัทแม่ แอร์ฟรานซ์ สายการบินก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2012 จากการควบรวมกิจการของสายการบิน แอร์ลินแอร์, บริตแอร์ และ เรจินัล
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 แอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ทกรุ๊ป ได้ประกาศการควบรวมกิจการของแอร์ลินแอร์, บริตแอร์ และ เรจินัลแอร์ไลน์ อย่างเป็นทางการในปีค.ศ. 2017 ภายใต้ชื่อ โฮป!
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 บริการต่าง ๆ ของโฮป! จะถูกรีแบรนด์เป็น "แอร์ฟรานซ์ โฮป" เครื่องบินลำแรกในลวดลาย - แอร์ฟรานซ์โฮป ลำแรกก็ได้เข้ามาประจำการในเดือนพฤษภาคมในปีเดียวกัน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 เที่ยวบินของแอร์ฟรานซ์โฮป ย้ายไปดำเนินการภายใต้ชื่อของแอร์ฟรานซ์ทั้งหมด
พันธทิตรทางการบิน.
แอร์ฟรานซ์ โฮปเป็นสมาชิกที่เกี่ยวข้องของสกายทีม และมีพันธมิตรทาการบินกับสายการบินต่าง ๆ ดังนี้:
ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ฝูงบินของแอร์ฟรานซ์ โฮป มีดังนี้:
แอร์ฟรานซ์ โฮป
วัดเพลง (แก้ความกำกวม)
วัดท่าข้ามใต้
วัดท่าข้ามใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านกาศ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมี พระสองเมือง ถาวโร เป็นเจ้าอาวาส
วัดท่าข้ามใต้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2473 วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งท่านปัญญาวุฒิโฑ อดีตเจ้าอาวาสวัดท่าข้ามใต้ ได้ไปพบในวัดถ้ำเหง้า โดยพระบรมสารีริกธาตุได้แสดงอภินิหารปรากฏมีแสงสว่างเจิดจ้าภายในถ้ำ จึงได้อาราธนาอัญเชิญองค์พระบรมสารีริกธาตุมาประดิษฐานที่วัดท่าข้ามใต้ ซึ่งต่อมาวัดท่าข้ามใต้ได้ดำเนินการก่อสร้างพระเจดีย์องค์ใหม่เพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ วัดยังมีงานสรงน้ำองค์พระบรมสารีริกธาตุ เป็นประจำทุกปี
กลุ่มประเทศพักรบ
พิพิธภัณฑ์โอรังอัซลี
พิพิธภัณฑ์โอรังอัซลี  เป็นพิพิธภัณฑ์ในอำเภอกมบัก รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย จัดแสดงประวัติศาสตร์และประเพณีของชนพื้นเมืองโอรังอัซลี ในพิพิธภัณฑ์มีห้องสมุดและโรงละครขนาดเล็ก และเปิดทำการในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1987 โดยนายกรัฐมนตรีมาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
แกรี ซินิส
Gatab District
วัดควรค่าม้า
วัดควรค่าม้า เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีเนื้อที่ 1 ไร่ 94 ตารางวา