pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เฮโมไลซิสในร่างกายอาจเกิดจากโรคอื่น ๆ หลายประการ เช่นแบคทีเรียแกรมบวกหลายชนิด (เช่น "Streptococcus", "Enterococcus" และ "Staphylococcus"), ปรสิตบางชนิด (เช่น "Plasmodium"), โรคภูมิคุ้มกันบกพร่องบางชนิด (autoimmune disorders; เช่น โลหิตจางจากการสลายของเม็ดเลือดแดงอันเกิดจากยา; drug-induced hemolytic anemia), โรคพันธุกรรมบางชนิด (เช่น โรคซิกเคิลเซลล์; sickle-cell disease หรือโรคจี-6-พีดีบกพร่อง; G6PD deficiency) หรือเลือดที่มีความเข้มข้นต่ำ (ไฮโปโทนิก; hypotonic ต่อเซลล์)
เฮโมไลซิสอาจนำไปสู่ภาวะฮีโมโกลบินในเลือด (hemoglobinemia) จากฮีโมโกลบินจำนวนมากถูกปล่อยออกมาในพลาสมาของเลือด ซึ่งมีส่วนสำคัญต่อการ pathogenesis ของ sepsis ซึ่งอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อด้วยผลที่เกิดต่อระบบภูมิคุ้มกันแบบก่อเอง (innate immune system)
"Streptococcus".
สปีชี่ส์หลายปีชี่ส์ของจีนัส "Streptococcus" ก่อให้เกิดเฮโมไลซิส แบคทีเรียกลุ่ม Streptococcal นั้นจัดแบ่งตามคุณลักษณะที่ก่อเกิดการเฮโมไลซิส (hemolytic properties) ซึ่งอาจไม่จำเป็นต้องปรากฏเสมอไปในร่างกาย
"Enterococcus".
จีนัส "Enterococcus" ประกอบด้วยแบคทีเรียกรดแลกติก (lactic acid bacteria) ซึ่งเคยถูกจัดเป็นแกมมา-เฮโมไลติก กลุ่ม D ในจีนัส streptococcus (ด้านบน) เช่น "E. faecilis" ("S. faecalis"), "E. faecium" ("S. faecium"), "E. durans" ("S. durans") และ"E. avium" ("S. avium").
"Staphylococcus".
"Staphylococcus" เป็นคอคคัส (cocci) ประเภทแกรมบวกอีกชนิดหนึ่ง โดยที่พบบ่อยที่สุดคือ "S. aureus" อันเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดสำหรับการติดเชื้อ "staph" และมักเฮโมไลติกใน blood agar
ปรสิต.
ในกระบวนการกินอาหารของปรสิตกลุ่ม "Plasmodium" ทำอันตรายต่อเซลล์เม็ดเลือดแดง เช่น มาลาเรีย ซึ่งบางครั้งก็เรียกว่า "เฮโมไลซิสจากปรสิต" ("parasitic hemolysis") ในงานเขียนทางการแพทย์
โรคเฮโมไลติกในเด็กแรกเกิด.
โรคเม็ดเลือดแตกในเด็กแรกเกิด (Hemolytic disease of the newborn) เป็นโรคภูมิคุ้มกัน (autoimmune disease) ที่เกิดจากแอนติบอดีของมารดาข้ามจากรกไปยังทารกในครรภ์ กรณีพบบ่อยเมื่อมารดาเคยได้รับแอนติเจนเลือดที่มีทารกแต่ไม่พบในเธอ ซึ่งอาจมาจากการถ่ายเลือดหรือการตั้งครรภ์มาก่อนหน้า
โลหิตจางเฮโมไลติก.
ในกรณีที่เสียเม็ดเลือดแดงจำนวนมากจากการเฮโมไลติดจนเป็นอันตรายร้ายแรง อาจนำไปสู่โรคโลหิตจางจากการสลายของเม็ดเลือดแดง (Hemolytic anemia)
วิกฤตเฮโมไลติก.
วิกฤตเฮโมไลติก (Hemolytic crisis) หรือวิกฤตไฮเปอร์เฮโมไลติก (hyperhemolytic crisis) คือภาวะที่อัตราการทำลายเซลล์เม็ดเลือดแดงสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว อันนำไปสู่โลหิตจาง (anemia), ดีซ่าน (juandice) และ reticulocytosis Hemolytic crises are a major concern with sickle-cell disease and G6PD deficiency.
สารพิษ.
การที่ร่างกายย่อย Paxillus Involutus จากการทานอาจก่อให้เกิดเฮโมไลซิสได้
Hemolysis
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จินไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
หมู่เกาะเคย์แมนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศหมู่เกาะเคย์แมน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะเคย์แมนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศหมู่เกาะเคย์แมนไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศคอสตาริกาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศคอสตาริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคอสตาริกาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน คน ใน ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศคอสตาริกาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศดอมินีกาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศดอมินีกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติดอมินีกาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศดอมินีกาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศเอลซัลวาดอร์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศเอลซัลวาดอร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเอลซัลวาดอร์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเอลซัลวาดอร์ไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
แบคทีเรียกรัมบวก
Streptococcus เป็นจีนัสหนึ่งของแบคทีเรียแกรมบวก ที่มีรูปร่างแบบ coccus (ทรงกลม) เป็นส่วนหนึ่งของแฟมิลี Streptococcaceae ในออร์เดอร์ Lactobacillales (แบคทีเรียกรดแลคติก), ในไฟลัม Firmicutes การแบ่งเซลล์ใน streptococci จะเกิดขึ้นในลักษณะมิติเดียว (single axis) จึงส่งผลให้เกิดเป็นคู่หรือเป็นสายที่อาจงอหรือบิด
คำนี้นิยามขึ้นในปี 1877 โดยศัลยแพทย์ชาวเวียนนา Albert Theodor Billroth (1829–1894) โดยรวมคำนำ (prefix) "strepto-" (จาก ) กับคำลงท้าย (suffix) "-coccus" (จาก, ซึ่งมาจาก)
Streptococci ส่วนมากเป็นพวก oxidase-negative และ catalase-negative นอกจากนี้ส่วนมากยังเป็นพวก facultative anaerobes (เจริญเติบโตได้ทั้งในภาวะที่มีและไม่มีออกซิเจน)
ในปี 1984 แบคทีเรียหลายชนิดที่เคยอยู่ในจีนัส "Streptococcus" ได้ถูกแยกออกไปเป็นจีนัสใหม่ คือ "Enterococcus" กับ "Lactococcus" ในปัจจุบัน มีมากกว่า 50 สปีชี่ส์ในจีนัสนี้ นอกจากนี้ยังพบว่าจีนัสนี้พบว่าเป็นส่วนหนึ่งของไมโครไบโอมน้ำลาย (salivary microbiome)
ปินสก์
ปินสก์ (; ; ; ; ; ) เป็นนครในแคว้นแบรสต์ ประเทศเบลารุส ตั้งอยู่ตรงจุดบรรจบของแม่น้ำปีนากับแม่น้ำปรือปิยัจ เมืองมีประชากร 136,096 คน (ค.ศ. 2013)
เมืองเก่าได้รับการบูรณะ มีอาคารสูงสองชั้นจากคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ศูนย์กลางเมืองเป็นสถานที่สำหรับคนทุกวัย มีสวนสนุกฤดูร้อน และมีสนามฟุตบอลใหม่ซึ่งเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลวอลนาปินสก์
Pinsk
ชกอเดอร์
ชกอเดอร์  หรือ ชกอดรา  หรือเดิมรู้จักในชื่อ สกูตารี  หรือ สโกดรา  เป็นนครในประเทศแอลเบเนีย เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลชกอเดอร์ ถือเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในบอลข่าน เป็นเมืองมีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 4 ของแอลเบเนีย
ทางด้านภูมิศาสตร์ ชกอเดอร์ครอบคลุมพื้นที่ของที่ราบบิชกอดรา ระหว่างบริเวณที่ลุ่มมีน้ำขังของทะเลสาบชกอเดอร์กับตีนเขาของแอลเบเนียนแอลป์ เมืองล้อมรอบโดยแม่น้ำสามด้าน คือ แม่น้ำกีร์ทางตะวันตก แม่น้ำดรินทางใต้ และแม่น้ำบูนาทางตะวันตก
ชโคดรา
ชฺวีฟู่
ชฺวีฟู่  เป็นนครทางตะวันออกของมณฑลชานตง ประเทศจีน ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจี๋หนาน ราว ชฺวีฟู่มีพื้นที่ 815 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 653,000 คน โดย 188,000 คน อาศัยอยู่ในเขตเมือง
ชฺวีฟู่เป็นที่รู้จักจากการเป็นสถานที่เกิดของขงจื๊อ เมืองมีโบราณสถานหลายแห่ง วัดขงจื๊อ สุสานขงจื๊อ และจวนตระกูลขงในชฺวีฟู่ได้รับการลงทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994
Qufu
สนธิสัญญาทริอาน็อง
โตทโกมโลช
พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
ชาร์เลเนอ ดี การ์วัลยู-ไฮเนอเกิน
ฮันส์ เมลเชอร์ส
ฝั่ม เญิ้ต เวือง
มูราต อูลเคอร์
จินา ไรน์ฮาร์ท
เอร์เนสโต เบร์ตาเรลลี
อี คอน-ฮี
มาเรีย ฟรังกา ฟิสโซโล
จอร์จ เปาโล เลมันน์
อัล-วาลีด บิน ทาลาล
โรเบิร์ต บุดี ฮาร์โตโน
วีลแชร์ติดมอเตอร์
วีลแชร์ติดมอเตอร์  หรือ พาวเวอร์แชร์, วีลแชร์ไฟฟ้า, วีลแชร์ขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้า (; อักษรย่อ: EPW) เป็นวีลแชร์ที่ขับเคลื่อนด้วยมอเตอร์ไฟฟ้ามากกว่าพลังงานที่ต้องใช้กำลัง วีลแชร์ติดมอเตอร์มีประโยชน์สำหรับผู้ที่ไม่สามารถขับเคลื่อนวีลแชร์ด้วยตนเองได้ หรือผู้ที่อาจต้องใช้วีลแชร์สำหรับระยะทางหรือเหนือภูมิประเทศซึ่งจะเหนื่อยล้าในวีลแชร์แบบที่ต้องใช้กำลัง พวกเขาอาจถูกนำมาใช้ไม่เพียงแต่โดยคนที่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว 'ดั้งเดิม' แต่ยังโดยคนที่มีภาวะโรคหลอดเลือดหัวใจและเหนื่อยล้า
รถสามล้อขับเคลื่อนด้วยระบบไฟฟ้าได้รับการพัฒนาโดยบริษัทอาร์.เอ. ฮาร์ดดิง ในประเทศอังกฤษช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 ส่วนวีลแชร์ขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้าคิดค้นโดยจอร์จ ไคลน์ ผู้ซึ่งทำงานให้กับสภาวิจัยแห่งชาติแคนาดา เพื่อช่วยเหลือทหารผ่านศึกที่บาดเจ็บหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
การออกแบบของพาวเวอร์แชร์ อาจได้รับการจำแนกตามระบบขับเคลื่อน/แชสซี, แบตเตอรี่, ตัวควบคุม, ที่นั่ง และการใช้งาน เนื่องจากการใช้เป็นวิธีหลักของการเคลื่อนที่ ที่พวกมันจะต้องมีความน่าเชื่อถือสูงสุดทั้งทางไฟฟ้าและเชิงโครงสร้าง รวมถึงจัดเป็นครุภัณฑ์ทางการแพทย์โดยเมดิแคร์ในสหรัฐ
Motorized wheelchair
วีลแชร์ไฟฟ้า
ช้างแมรี
แมรี (; ราว ค.ศ. 1894 – 13 กันยายน ค.ศ. 1916) บางทีเรียก แมรีจอมฆ่า (Murderous Mary) เป็นช้างเอเชีย เพศเมีย หนักห้าตัน ซึ่งทำการแสดงอยู่ที่คณะละคร "สปากส์เวิลด์เฟมัสโชวส์" (Sparks World Famous Shows) ของชาร์ลี สปากส์ (Charlie Sparks) ในสหรัฐ และถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอเมื่อ ค.ศ. 1916 ใกล้เมืองเออร์วิน (Erwin) รัฐเทนเนสซี เพราะสังหารครูฝึกคนหนึ่งตายที่เมืองคิงสปอร์ต (Kingsport) เทศมณฑลซัลลิแวน (Sullivan) รัฐเดียวกัน
การสังหารครูฝึก.
ชายเร่ร่อนคนหนึ่งนาม เรด เอลดริดจ์ (Red Eldridge) มีอาชีพเป็นเสมียนชั่วคราวอยู่ที่โรงแรมแห่งหนึ่ง วันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1916 เอลดริดจ์มารับจ้างเป็นผู้ช่วยฝึกช้างที่คณะละครข้างต้น แม้ไม่มีคุณสมบัติจะเป็นผู้ฝึกช้างก็ตาม เอลดริดจ์ถูกช้างแมรีสังหารตายที่เมืองคิงสปอร์ตในเย็นวันถัดมา ระหว่างที่นำโขลงช้างออกฝึกเดินขบวน แล้วขึ้นขี่หลังช้างแมรีซึ่งเดินนำขบวนในฐานะดาวเด่นของการแสดงชุดนั้น ส่วนเรื่องเอลดริดจ์ถูกสังหารเช่นไรนั้น มีผู้ให้ถ้อยคำไว้หลายประการ เช่น
ดับเบิลยู.เอช. โคลแมน (W.H. Coleman) อ้างว่า อยู่ในเหตุการณ์ และระบุว่า ช้างแมรีย่อตัวลงแทะซีกแตงโม เอลดริดจ์เอาตะขอสับช้างแมรีที่บริเวณหลังใบหู ช้างโกรธ เอางวงฉุดเอลดริดจ์ขึ้น แล้วโยนเอลดริดจ์ใส่แท่นวางเครื่องดื่ม ก่อนกระทืบและขยี้ที่ศีรษะของเอลดริดจ์ ทำให้เอลดริดจ์ถึงแก่ความตาย
ส่วนรายงานข่าวในหนังสือพิมพ์สมัยนั้นฉบับหนึ่ง ซึ่งระบุว่า ได้ข้อมูลมาจาก "เจ้าหน้าที่นครจอห์นสัน" (Johnson City Staff) พรรณนาว่า ช้างแมรี "เอางวงพันร่าง (ของเอลดริดจ์) ชูเขาขึ้นสูงกว่า 10 ฟุตกลางอากาศ แล้วทุ่มเขาลงพื้นอย่างเกรี้ยวกราด... ว่ากันว่า จากนั้น (มัน) เอางาใหญ่ยักษ์แทงทะลุทั้งร่างเขาเต็มแรงแห่งความเกรี้ยวโกรธเยี่ยงสัตว์ป่าเถื่อน และสัตว์ตัวนั้นกระทืบร่างอันใกล้ตายของเอลดริดจ์เหมือนหนึ่งจะแสวงหาชัยชนะในการเข่นฆ่า แล้วแกว่งตีนขนาดใหญ่ของมันในทันใด...เตะร่างเขาเข้าไปในฝูงชน"
การถูกประหาร.
เหตุการณ์ต่อมาเป็นอย่างไรนั้น รายละเอียดค่อนข้างยุ่งเหยิงปนเปอยู่ในเรื่องเล่าขานของชาวบ้านและรายงานมากมายบนหน้าหนังสือพิมพ์ที่เน้นขายข่าวแบบจับกระแส เนื้อหาส่วนใหญ่ระบุว่า หลังจากนั้น ช้างแมรีสงบอารมณ์ลงได้ และมิได้เข้าโจมตีผู้คนที่มุงดูอยู่ ส่วนผู้คนเหล่านั้นเริ่มกู่ร้องว่า "ฆ่าช้างเสีย เอาช้างไปฆ่าเสีย" (Kill the elephant! Let's kill it.) ไม่กี่นาทีให้หลัง ช่างตีเหล็กคนหนึ่งนาม เฮนช์ คอกซ์ (Hench Cox) ตรงเข้ามาจะฆ่าช้างแมรี โดยยิงปืนขึ้นฟ้าห้านัด แต่ไม่เกิดผลอันใดมากนัก ขณะเดียวกัน ผู้บริหารเมืองหลายแห่งในแถบนั้นพากันแถลงว่า จะไม่ให้คณะละครนี้เข้าเมือง ถ้ามีช้างแมรีมาด้วย ชาร์ลี สปากส์ เจ้าของคณะละคร จึงฝืนใจตัดสินให้เอาช้างแมรีไปฆ่าในที่สาธารณะ สถานการณ์จะได้คลี่คลายโดยเร็ว ดังนั้น ในวันถัดมา คือ 13 กันยายน ค.ศ. 1916 ซึ่งมีฝนตกและหมอกจัด ช้างแมรีก็ถูกขนขึ้นรถรางไปยังเทศมณฑลยูนิคอย (Unicoi) รัฐเทนเนสซี เพื่อประหารชีวิตที่ลานของการรถไฟคลินช์ฟีลด์ (Clinchfield Railroad) มีผู้คนมาคอยชมกว่า 2,500 คน ในจำนวนนี้รวมถึงเด็กเกือบทั้งหมดของเมืองด้วย
ช่วงเวลาระหว่าง 16–17 นาฬิกาของวันที่ 13 กันยายนนั้น ช้างแมรีถูกเชือกคล้องคออยู่บนปั้นจั่นการรถไฟเพื่อประหารชีวิต ในการลงมือครั้งแรก เชือกขาด ช้างแมรีร่วงลงมากระแทกพื้นอย่างแรงจนช่วงสะโพกหัก เด็กที่ยืนชมอยู่เบื้องล่างแตกหนีกันจ้าละหวั่น จึงมีการพยายามแขวนคอฆ่าช้างแมรีที่บาดเจ็บหนักอยู่แล้วนั้นอีกครั้ง และครั้งนี้ ฆ่าช้างสำเร็จ มีการเรียกสัตวแพทย์มาชันสูตรยืนยันการตาย แพทย์ตรวจพบว่า ช้างแมรีมีอาการปวดอย่างหนักอยู่แล้วในงาใกล้กับบริเวณที่ครูฝึกเอาตะขอสับลงไป เมื่อโดนตะขอสับ จึงกระตุ้นความเจ็บปวด และเกิดเกรี้ยวโกรธขึ้น จนนำไปสู่เหตุการณ์สังหารครูฝึก เมื่อฆ่าช้างแมรีกันแล้ว ได้นำซากช้างไปฝังไว้ริมทางรถไฟ
มีภาพถ่ายการช้างแมรีถูกประหารอยู่ภาพหนึ่งซึ่งได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวาง แต่ก็ผ่านการตกแต่ง (retouch) มาแล้วอย่างยิ่ง ดังนั้น หลายปีหลังจากการประหาร นิตยสาร "อาร์โกซี" (Argosy) จึงออกมาตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับความแท้จริงของภาพดังกล่าว
แมรี (ช้าง)
Mary (elephant)
มุฮัมมัด วะฮีด ฮะซัน
มุฮัมมัด วะฮีด ฮะซัน มานิก  เป็นประธานาธิบดีคนที่ 5 ของมัลดีฟส์ตั้งแต่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ถึง 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013
โรคไวรัสโคโรนา 2019
LK (ยานอวกาศ)
LK (ภาษารัสเซีย: ЛК, มาจากคำว่า Лунный корабль, Lunniy korabl, แปลว่า ยานดวงจันทร์ (Lunar craft); GRAU index: 11Ф94) เป็นยานลงดวงจันทร์แบบมีคนควบคุมที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1960 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการอวกาศโซเวียต มันมีหน้าที่ที่คล้ายกับยานลงดวงจันทร์ของอเมริกา (Apollo Lunar Module, LM)
มียาน LK จำนวนหนึ่งที่เคยถูกส่งขึ้นไปยังวงโคจรโลกแบบไร้คนขับ แต่ไม่เคยมียาน LK ลำใดที่เคยไปถึงดวงจันทร์เนื่องมาจากการพัฒนาโครงการจรวด N1 ที่จำเป็นต่อการไปยังดวงจันทร์พบกับความล้มเหลว จากการส่งจรวดที่ล้มเหลวหลายต่อหลายครั้ง และการลงดวงจันทร์ครั้งแรกได้ถูกพิชิตโดยนักบินอวกาศของอเมริกาแล้ว จึงทำให้ทั้ง N1 และโครงการ LK ได้ถูกยกเลิกโดยไม่มีการพัฒนาต่อไป
แผนการเดินทาง N1-L3.
เซียร์เกย์ โคโรเลฟ หัวหน้าวิศวกรจรวดและผู้ออกแบบยานอวกาศของโซเวียตในยุคทศวรรษที่ 1950 และ 1960 ได้วางแผนที่จะนำแนวคิดเรื่องแผนการเดินทางไป-กลับดวงจันทร์จากโครงการอะพอลโลมาใช้ ยานดวงจันทร์ L3 ประกอบไปด้วย ยานบังคับการ LOK ( Lunniy Orbitalny Korabl หรือ ) (ยานโซยุซรูปแบบหนึ่ง) และยาน LK โดยที่ L3 จะบรรทุกนักบินอวกาศ 2 คนไว้ด้านบนของจรวดขับดัน 3 สเตจขนาดใหญ่ "N1" นอกจากนี้ยังมีสเตจที่ 4 หรือ "บล็อก G" ที่จะใช้ส่ง L3 (LOK และ LK) ออกจากวงโคจรโลกไปยังดวงจันทร์ และมี สเตจที่ 5 หรือ "บล็อก D" ทำหน้าที่ชะลอยานเพื่อเข้าสู่วงโคจรดวงจันทร์ และใช้ชะลอยานเพื่อจะลงจอดบนดวงจันทร์ในขั้นต้น
วงโคจรดวงจันทร์.
เครื่องยนต์ของ "บล็อก D" จะจุดเครื่องยนต์ เพื่อชะลอ L3 ให้เข้าสู่วงโคจรดวงจันทร์ หลังจากนั้น เมื่อยานเข้าสู่วงโคจรดวงจันทร์แล้ว นักบินอวกาศหนึ่งคนจะทำการเดินอวกาศจาก LOK ไปยังยานลงดวงจันทร์ LK และเข้าไปข้างใน ต่อจากนั้นจึงแยก "บล็อก D" (สเตจที่ 5) และยาน LK ออกจากยาน LOK ก่อนที่จะจุดเครื่องยนต์ของ "บล็อก D" เพื่อลดระดับความสูงลง
เมื่อความเร็วลดลงและอยู่ในเส้นทางไปยังบริเวณจุดลงจอด ยาน LK จะแยกตัวออกจาก"บล็อก D" แล้วปล่อยให้ "บล็อก D" ตกลงไปชนผิวดวงจันทร์ และทำการลงจอดต่อไปโดยใช้เครื่องยนต์ "บล็อก E" ของตัวยานเองเพื่อลดความเร็วครั้งสุดท้ายก่อนลงจอด
การลงจอดบนดวงจันทร์.
ในช่วงแรก Lunokhod โพรบไร้คนขับในโปรแกรมสำรวจดวงจันทร์ของโซเวียต ได้ถูกใช้เพื่อกำหนดพื้นที่ลงจอดที่เหมาะสม และถูกใช้เป็นตัวส่งสัญญาณให้กับยาน LK หลังจากนั้นยาน LK สำรองอีกลำจะถูกส่งไปยังจุดลงจอด และในขั้นตอนสุดท้าย จึงจะมีการลงจอดของยาน LK พร้อมกับนักบินอวกาศอีก 1 คน
อย่างไรก็ตาม รายละเอียดหรือแผนการปฏิบัติงานขณะอยู่บนพื้นผิวดวงจันทร์ก็ยังเป็นที่คลุมเครือ อันเนื่องมาจากขนาดที่เล็กและน้ำหนักบรรทุกที่จำกัดของ N1 / โซยุซ LOK / LK เมื่อเทียบกับ Saturn V / อะพอลโล นั่นหมายความว่า จะมีการทดลองทางวิทยาศาสตร์ไม่มากนักที่จะเกิดขึ้นบนดวงจันทร์ โดยส่วนมากแล้ว นักบินอวกาศจะปักธงชาติสหภาพโซเวียตไว้บนดวงจันทร์, เก็บตัวอย่างดิน ถ่ายรูป, และติดตั้งอุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์เพียงเล็กน้อย ซึ่งทำให้ระยะเวลาภารกิจที่ยาวนาน, โรเวอร์บนดวงจันทร์, และกิจกรรมอื่นๆที่เกิดขึ้นในโครงการอะพอลโลยุคหลังจึงไม่มีทางที่จะเป็นไปได้
เดินทางกลับสู่โลก.
หลังจาก 1 วันบนผิวดวงจันทร์ เครื่องยนต์ของยาน LK จะถูกจุดขึ้นอีกครั้ง โดยใช้ส่วนลงจอดแทนฐานปล่อย เพื่อที่จะลดน้ำหนัก การจุดเครื่องยนต์จึงใช้เครื่องยนต์ที่ใช้ในการลงจอดอีกครั้งเพื่อส่ง ยาน LK กลับสู่วงโคจรดวงจันทร์ ในระหว่างการเดินทางขึ้นสู่วงโคจรดวงจันทร์ ขาตั้งลงจอดจะถูกปลดออกให้ตกกลับไปยังดวงจันทร์ เมื่อถึงวงโคจรจึงเชื่อมต่อยานอัตโนมัติกับยาน LOK โดยระบบเชื่อมต่อยาน "kontakt"
เมื่อเชื่อมต่อยานสำเร็จ นักบินอวกาศจะเดินอวกาศกลับมายังยาน LOK พร้อมกับตัวอย่างหินจากดวงจันทร์ หลังจากนั้นยาน LK จะถูกปลดการเชื่อมต่อออก และเครื่องยนต์ของยาน LOK จะถูกจุดขึ้นเพื่อเดินทางกลับสู่โลก
ส่วนเชื่อมต่อของยาน LK นั้นประกอบไปด้วยโครงร่างรูปตาข่ายของรูทรง 96 เหลี่ยมที่จัดเรียงในกริดไอโซเมตริก แต่ละอันสามารถที่จะเป็นจุดเชื่อมต่อยานสำหรับโพรบของยาน LOK ให้สามารถเชื่อมต่อได้โดยไม่ต้องอาศัยความแม่นยำในการเชื่อมต่อมากนัก เนื่องจากข้อจำกัดเรื่องน้ำหนัก ส่วนเชื่อมต่อจึงถูกออกแบบให้เรียบง่ายที่สุดเท่าที่จะทำได้, ด้วยส่วนเชื่อมต่อที่ใช้หลักการเชิงกล และไม่มีส่วนที่ใช้ไฟฟ้าหรือของไหลเลย การเชื่อมต่อยานและการตัดการเชื่อมต่อจึงสามารถทำได้เพียงอย่างละครั้งเท่านั้น
ยาน LK แบ่งเป็น 2 ส่วนคือ ส่วนที่ใช้ลงดวงจันทร์ (lunar landing aggregate) และส่วนที่ใช้ขึ้นจากผิวดวงจันทร์ (lunar ascent vehicle)
ในส่วนของระบบขับเคลื่อน, ทั้งการลงจอดและการขึ้นจากผิวดวงจันทร์ต่างใช้ระบบขับดัน ส่วนของแผงควบคุมนั้นใช้เวอร์ชันที่มีชื่อเรียกว่า "Luch"
ใน 4 ภารกิจที่ใช้ยาน LK นั้นได้ใช้ T2K ซึ่งเป็นรุ่นหนึ่งของยาน LK ซึ่งเกือบจะเหมือนกับยาน LK รุ่นมาตรฐานเพียงแต่ไม่มีขาตั้งลงจอด
ประกอบด้วยระบบดังนี้
ประกอบด้วยอุปกรณ์ดังนี้
บล็อก E.
ระบบขับดัน บล็อก E ถูกพัฒนาขึ้นที่ OKB-586 ในเมืองดนีโปรเปตรอฟสค์ เพื่อถูกใช้สำหรับเป็นเครื่องยนต์ลงจอดและบินขึ้นจากดวงจันทร์ บล็อก E เป็นหนึ่งในระบบที่มีความสำคัญมาก, ไม่เหมือนกับขั้นตอนอื่นของการเดินทางไปยังดวงจันทร์ ความผิดพลาดของบล็อก E ในขณะที่กำลังจะบินขึ้นจากพื้นผิวดวงจันทร์นั้นก่อให้เกิดผลลัพธ์เพียงอย่างเดียว นั่นคือการสูญเสียนักบินอวกาศ
เพื่อที่จะเพิ่มความน่าเชื่อถือของบล็อก E เครื่องยนต์ "11D411" จึงมีเครื่องยนต์สำรอง "11D412" อีก 1 เครื่อง โดยเครื่องยนต์ทั้งคู่ใช้ส่วนผสมระหว่าง ไดเมทิลไฮดราซีน กับไนโตรเจน เตตรอกไซด์ เป็นเชื้อเพลิง ในระหว่างการลงจอดและการบินขึ้น เครื่องยนต์ทั้งคู่จะถูกจุด และในกรณีที่เครื่องยนต์ทั้งคู่ทำงานเท่านั้น เครื่องยนต์เครื่องหนึ่งจึงจะดับลง
ประตู Clamshell จะปิดป้องกันเครื่องยนต์หลังจากลงจอดเพื่อเป็นฉนวนและเพื่อป้องกันเครื่องยนต์ทั้งคู่จากดินบนดวงจันทร์
การทดสอบ.
ยาน LK รุ่น T2K ถูกทดสอบแบบไร้คนขับในวงโคจรโลก 3 ภารกิจ ซึ่งได้แก่ , และ
มีการทดสอบทั้งหมด 3 ครั้ง โดย
ครั้งแรกเริ่มขึ้นเมื่อ 24 พฤศจิกายน 1970
ครั้งที่ 2 เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 1971
ครั้งที่ 3 เมื่อ 12 สิงหาคม 1971
ทั้ง 3 ครั้งถูกส่งขึ้นไปโดยจรวด
การทดสอบครั้งแรกเป็นการทดสอบการทำงานตามปกติของเครื่องยนต์บล็อก E ส่วนในการทดสอบครั้งที่ 2 ถูกออกแบบให้ทดสอบการตอบสนองของยาน LK ภายใต้ความผิดปกติหลายชนิด การทดสอบทุกครั้งเป็นไปด้วยดี และได้ถูกพิจารณาว่าพร้อมสำหรับเที่ยวบินแบบมีคนขับ
22 สิงหาคม 1981 Kosmos 434 กลับสู่ชั้นบรรยากาศโลกเหนือออสเตรเลีย โดยทางออสเตรเลียกังวลว่ามันอาจจะมีการปนเปื้อนสารกัมมันตรังสี เหมือนกับ Kosmos 954 (ซึ่งบรรจุเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์เอาไว้) แต่ทางกระทรวงการต่างประเทศของโซเวียตกล่าวว่ามันเป็นเพียงชิ้นส่วนของยานลงดวงจันทร์
การยกเลิกโครงการ.
ความสำเร็จของโครงการอะพอลโลในการนำนักบินอวกาศไปลงดวงจันทร์ในปี 1969 แสดงให้เห็นชัดว่าสหรัฐอเมริกาเป็นผู้ชนะในการแข่งขันไปดวงจันทร์ แต่แผนการต่างๆยังคงมีการวางแผนไปจนถึงช่วงต้นของทศวรรษที่ 1970 มีความพยายามในการปล่อยจรวด N1 ถึง 4 ครั้งด้วยกัน โดยใน 2 ครั้งหลังนั้นมีการนำยาน LK บรรทุกไปด้วย แต่การส่งทุกครั้งก็พบกับความล้มเหลว ต่อมาได้มีการวางแผนไปยังดวงจันทร์ด้วยยาน LK และ โซยุส 7K-LOK โดยเป็นภารกิจบินผ่านและลงจอดบนดวงจันทร์แบบไร้นักบินอวกาศเพื่อเป็นการปูทางไปยังการพานักบินอวกาศไปลงดวงจันทร์ ไปกับการปล่อยจรวดครั้งที่ 5 ในช่วงเดือนสิงหาคม ปี 1974 แต่โครงการก็ได้ถูกยกเลิกก่อนในเดือนพฤษภาคมของปีเดียวกัน และทางโซเวียตเองก็ได้หันไปให้ความสนใจกับสถานีอวกาศที่อยู่ในช่วงเริ่มต้นพัฒนา
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (อังกฤษ: Faculty of Law, Prince of Songkla University) ได้รับการจัดตั้งเป็นหน่วยงานภายในจากสภามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2546 เป็นคณะลำดับที่ 10 ที่ตั้งในวิทยาเขตหาดใหญ่ เป็นคณะนิติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งแรกในภาคใต้ที่เปิดสอนหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต
การจัดตั้งคณะนิติศาสตร์ขึ้นในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เป็นการตอบสนองข้อแนะนำของคณะกรรมการส่งเสริมกิจการมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ที่ต้องการให้มีสาขาวิชานี้ในมหาวิทยาลัยของรัฐในภาคใต้ เพื่อตอบสนองความต้องการการศึกษาวิชาชีพด้านกฎหมายของประชาชนในภาคใต้และเพื่อยกระดับวิชาชีพกฎหมายให้มีมาตรฐานทางวิชาการและเพื่อผลิตบัณฑิตทางด้านกฎหมายที่มีคุณภาพ
คณะกรรมการพัฒนามหาวิทยาลัยและคณะกรรมการส่งเสริมกิจการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เห็นชอบและสนับสนุนให้มีคณะนิติศาสตร์ขึ้นในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์มหาวิทยาลัยจึงแต่งตั้งคณะกรรมการจัดทำ หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิตโดยมี รองศาสตราจารย์ ดร.ปิติ ทฤษฎิคุณ เป็นประธานกรรมการ และในคราวประชุมครั้งที่ 235 (3/2545)
เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2545 สภามหาวิทยาลัยได้อนุมัติหลักสูตรดังกล่าว และเปิดรับนักศึกษารุ่นแรก ในภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2545 จำนวน 66 คน เมื่อหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต เปิดการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยได้แต่งตั้งคณะกรรมการบริหารหลักสูตร นิติศาสตรบัณฑิต โดยมี รองศาสตราจารย์ ดร. ปิติ ทฤษฎิคุณ เป็นประธานกรรมการดูแลรับผิดชอบไปก่อน และ ที่ประชุมคณบดีในคราวประชุมครั้งที่ 7/2545 เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2545 เห็นชอบให้เสนอขอจัดตั้ง คณะนิติศาสตร์เป็นหน่วยงานภายในต่อสภามหาวิทยาลัย ต่อมาในคราวประชุมสภามหาวิทยาลัยครั้งที่ 255 (5/2545)
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2545 สภาให้จัดตั้งเป็นโครงการจัดตั้งคณะนิติศาสตร์และพัฒนาหลักสูตร นิติศาสตร์ โดยมี ศ.ดร.บวรศักดิ์ อุวรรณโณ เป็นประธานกรรมการสุดท้ายสภามหาวิทยาัลัยเห็นชอบให้ตั้งคณะนิติศาสตร์เป็นหน่วยงานภายใน มหาวิทยาลัยในคราวประชุม สภามหาวิทยาลัยครั้งที่ 260 (1/2546) เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2546 โดยมีวัตถุประสงค์ของการจัดตั้ง 5 ประการ และสภามหาวิทยาลัยได้ประกาศจัดตั้งคณะนิติศาสตร์เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2546
หลักสูตรการศึกษา.
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จัดการศึกษาในระดับปริญญาตรี 2 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (ภาคปกติและภาคสมทบ) และหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (ภาคบัณฑิต)
1. หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (ภาคปกติและภาคสมทบ)
2. หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (ภาคบัณฑิต)
ผู้เข้าศึกษาในหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (ภาคบัณฑิต) ต้องสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี หรือเทียบเท่าในสาขาอื่นที่มิใช่นิติศาสตร์ โดยจัดการเรียนการสอนในเวลานอกราชการ รวมทั้งวันเสาร์และวันอาทิตย์
"ขณะนี้คณะนิติศาสตร์กำลังมีแผนเปิดรับนักศึกษาเข้าศึกษาในระดับปริญญาโท หลักสูตรนิติศาสตร์มหาบัณฑิตซึ่งจะเปิดรับนักศึกษาในปีการศึกษา 2564"
Official Fanpage | Facebook
สโมสรนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
งานรับนักศึกษา ม.อ.
โทนี แอดัมส์
โทนี อเล็กซานเดอร์ แอดัมส์ (; เกิด 10 ตุลาคม 1966) ผู้จัดการทีมและอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ. ในฐานะผู้เล่น, เขาลงเล่นให้ทั้ง อาร์เซนอล และ ทีมชาติอังกฤษ. ใน ค.ศ. 2019 เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานของ รักบี้ฟุตบอลลีก.
เขาลงเล่นเป็นเวลาทั้งสิ้น 22 ปีในตำแหน่งเซนเตอร์ฮาล์ฟให้กับ อาร์เซนอล. เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลของอาร์เซนอลจากการโหวตของแฟนคลับของสโมสร. และได้ถูกเลือกให้เข้าไปอยู่ใน . กับอาร์เซนอล, เขาประสบความสำเร็จอย่างสูงด้วยการพาทีมไอ้ปืนใหญ่คว้าแชมป์มากมายอาทิ 4 แชมป์ลีกแบ่งเป็น 2 ดิวิชั่น 1 (เดิม) และ 2 พรีเมียร์ลีก 3 เอฟเอคัพ 2 ลีกคัพ ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ และ 2 คอมมูนิตี้ชิลด์
อำนวย ไชยโรจน์
พลโท อำนวย ไชยโรจน์ เป็นอดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีของประเทศไทย ในรัฐบาลของจอมพลถนอม กิตติขจร และจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัด อดีตเอกอัครราชทูต ณ กรุงปารีส
พลโท อำนวย จบการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
พลโท อำนวย เป็นทหารบกชาวไทยที่เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 9 ต่อมาพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากจับฉลากออกตามข้อบังคับว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการออกจาตำแหน่งของสมาชิกประเภทที่ 2 เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 เป็นโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2501 ในรัฐบาลของจอมพลถนอม กิตติขจร และได้รับการแต่งตั้งอีกครั้งเป็นโฆษกประจำทำเนียบนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2505 ในรัฐบาลของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ และในปี พ.ศ. 2506 ในรัฐบาลของจอมพลถนอม กิตติขจร
ในปี พ.ศ. 2512 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 3
เทศบาลเมืองเขารูปช้าง
เขารูปช้าง เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขารูปช้างในอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา มีลักษณะเป็นเมืองปริมณฑลที่รองรับการขยายตัวของเทศบาลนครสงขลา เพราะตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเทศบาลนครสงขลาโดยมีเพียงคลองสายเล็ก ๆ กั้น เดิมถูกจัดตั้งขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลใน พ.ศ. 2538 ต่อมาได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2550 แล้วจึงยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2554 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 42,942 คน มีเขตเลือกตั้งทั้งหมด 3 เขต
ภูมิประเทศเป็นพื้นที่เป็นเชิงเขา ด้านตะวันตกตอนล่างเป็นที่ราบ ส่วนด้านตะวันออกติดกับฝั่งอ่าวไทย มีคลองสามสาย ได้แก่ คลองสําโรง คลองบางดาน และคลองเขาแก้ว นอกจากนี้ยังมีภูเขารูปร่างคล้ายช้างซึ่งเป็นที่มาของชื่อเทศบาล ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ มีวัด 4 แห่งและมัสยิด 2 แห่ง การศึกษามีสถาบันอุดมศึกษาที่สำคัญอย่างมหาวิทยาลัยทักษิณและมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา ด้านเศรษฐกิจ ประชากรนิยมประกอบอาชีพรับจ้าง มีศูนย์ฝึกอาชีพ 2 แห่ง และมีโรงงานอุตสาหกรรม 10 แห่ง การขนส่งในเขตเทศบาลมีถนนสายหลัก 5 สาย ซึ่งรวมถึงถนนกาญจนวนิช สถานที่ท่องเที่ยวในเขตเทศบาลได้แก่ สวนสัตว์สงขลา เจดีย์ทวดช้าง และน้ําตกสวนตูล
เทศบาลเมืองม่วงงาม
ม่วงงาม เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลม่วงงามในอำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา เดิมมีฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล แล้วจึงยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2555 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 12,084 คน
ชื่อของเทศบาลและตำบล มีที่มาจากในอดีต มีต้นมะม่วงต้นหนึ่งแตกลำต้นคล้ายก้ามปูหรือไม้ง่าม ชาวบ้านจึงเรียกว่า "ม่วงง่าม" ต่อมาเรียกเพี้ยนเป็น "ม่วงงาม" ภูมิประเทศเป็นที่ราบ มีอาณาเขตติดกับอ่าวไทยทางทิศตะวันออก การขนส่งมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 408 ซึ่งเชื่อมต่อระหว่างจังหวัดสงขลากับจังหวัดนครศรีธรรมราช
เทศมณฑลอาร์มา
อาร์มา  เป็นหนึ่งในหกเทศมณฑลของไอร์แลนด์เหนือ ตั้งชื่อตามเมืองอาร์มา ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของทะเลสาบล็อกเน เทศมณฑลนี้มีพื้นที่ 1,326 กิโลเมตร และมีประชากร 174,792 คน เทศมณฑลอาร์มาได้รับสมญาว่า "เทศมณฑลผลไม้" เพราะมีสวนผลไม้มาก โดยเฉพาะสวนแอปเปิล เทศมณฑลนี้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดทางประวัติศาสตร์อย่างอัลสเตอร์
เทศมณฑลทิโรน
ทิโรน  เป็นหนึ่งในเก้าเทศมณฑลของจังหวัดอัลสเตอร์ เป็นหนึ่งในหกเทศมณฑลของไอร์แลนด์เหนือ และเป็น 1 ใน 32 เทศมณฑลดั้งเดิมของเกาะไอร์แลนด์ เทศมณฑลทิโรนตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกและทิศใต้ของทะเลสาบล็อกเน มีพื้นที่ และมีประชากร 177,986 คน เมืองประจำเทศมณฑลคือโอมา ชื่อของเทศมณฑลมีที่มาจากอาณาจักร Tír Eoghain ซึ่งปกครองพื้นที่นี้ภายใต้ราชวงศ์ออนีลล์จนถึงศตวรรษที่ 17
หม่อมราชวงศ์แหลมฉาน หัสดินทร