pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จักรพรรดิอีวานที่ 6 หรือ ลูอัน อันโทโนวิช (Ivan Antonovich; 23 สิงหาคม ค.ศ. 1740 – 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1764) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งรัสเซีย เสด็จพระราชสมภพเมื่อ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1740 ได้รับการประกาศให้เป็นจักรพรรดิอย่างเป็นทางการในปี 1740 ตั้งแต่พระราชสมภพ พระองค์ไม่เคยได้ปกครองรัสเซียอย่างแท้จริง หลังจากที่พระองค์ครองราชย์ได้เพียงปีกว่า เยลีซาเวตา เปตรอฟนาก็ทรงชิงบัลลังก์พระองค์ไป พระองค์จึงใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในคุก และถูกปลงพระชนม์โดยผู้คุม ขณะที่พระองค์กำลังพยายามหนี
โรงเรียนสตรีวิทยา ๒ ในพระราชูปถัมภ์ฯ
อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย
จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 หรือพระนามเต็มคือ อะเลคซันดร์ ปัฟโลวิช (; – ) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1801 ถึง ค.ศ. 1825 และทรงเป็นกษัตริย์แห่งโปแลนด์พระองค์แรกที่เป็นชาวรัสเซีย ระหว่างค.ศ. 1815 ถึง 1825 และยังทรงเป็นแกรนด์ดยุกแห่งฟินแลนด์ชาวรัสเซียพระองค์แรกเช่นกัน นอกจากนี้ พระองค์ยังเป็นบิดาอุปถัมภ์ของเจ้าหญิงอเล็กซันดรินา วิกตอเรียแห่งเคนต์ (ภายหลังคือสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย)
เสด็จพระราชสมภพในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เป็นโอรสของแกรนด์ดยุกพอล เปโตรวิช (ภายหลังคือ จักรพรรดิพอลที่ 1) และขึ้นครองราชบังลังก์รัสเซียภายหลังที่พระบิดาถูกปลงพระชนม์ พระองค์ปกครองรัสเซียในช่วงที่ยุโรปเกิดสงครามใหญ่ คือสงครามนโปเลียน แม้พระองค์เป็นคนหัวเสรีแต่ก็ทรงใช้นโยบายการปกครองแบบรวมศูนย์ ในปีแรกของรัชสมัย พระองค์ทรงริเริ่มการปฏิรูปเล็ก ๆ ในสังคม และไม่กี่ปีต่อมาก็มีการปฏิรูปสังคมขนานใหญ่ มีการปฏิรูปการศึกษาให้มีความเป็นเสรี และแม้ว่าจะทรงให้คำมั่นที่จะปฏิรูปรัฐธรรมนูญและการปฏิรูประบอบทาสอย่างเด็ดขาดแต่ประเด็นนี้ก็ไม่มีอะไรที่เป็นรูปธรรมขึ้นมา ในช่วงครึ่งหลังของรัชสมัย พระองค์ก็ใช้อำนาจอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดมากขึ้นจนเกิดเป็นฝ่ายต่อต้านพระองค์ขึ้นมากมาย การปฏิรูปที่ค้างคาต่าง ๆ ถูกทำให้แล้วเสร็จในช่วงนี้ พระองค์ทรงกำจัดโรงเรียนที่มีครูเป็นต่างชาติ และเปลี่ยนระบบการศึกษาให้อิงศาสนามากยิ่งขึ้นและยังปลูกฝังค่านิยมทางการเมืองแบบอนุรักษนิยม
ในรัชสมัยของพระองค์ยังทรงยึดครองดินแดนได้อีกมายมาย อาทิ บางส่วนของจอร์เจีย, ดาจีสถานในปัจจุบัน และยังแย่งชิงอาเซอร์ไบจานมาจากเปอร์เซีย อย่างไรก็ตาม ทายาทของพระองค์ล้วนสิ้นพระชนม์ไปหมดซะก่อน ทำให้พระองค์สวรรคตโดยไม่มีรัชทายาท ทำให้บัลลังก์รัสเซียตกเป็นของพระอนุชาของพระองค์แทน ซึ่งก็คือแกรนด์ดยุกนีโคลัส
แกรนด์ดยุกคอนสแตนติน ปาฟโลวิชแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดยุกคอนสตันติน ปัฟโลวิช  เป็นแกรนด์ดยุกแห่งรัสเซีย และเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของ จักรพรรดิพอลที่ 1 และ โซฟี โดโรเทอาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระองค์เป็น รัชทายาทโดยสันนิษฐาน ในรัชสมัยของ จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 พระเชษฐา แต่พระองค์ก็สละราชบัลลังก์อย่างลับ ๆ เป็นเวลา 25 วันหลังการสวรรคตของ จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 พระองค์เป็นที่รู้จักในฐานะ "สมเด็จพระจักรพรรดิคอนสแตนตินแห่งรัสเซีย" แม้ว่าพระองค์จะไม่เคยครองราชบัลลังก์และสวมมงกุฎประกอบพิธีราชาภิเษก พระราชอนุชาของพระองค์ นีโคลัส กลายเป็นซาร์ในปี ค.ศ. 1825 การโต้เถียงเรื่องการสืบราชบัลลังก์กลายเป็นข้ออ้างให้เหล่าทหารทำการก่อ กบฏธันวาคม
แกรนด์ดยุกคอนสตันติน เป็นที่รู้จักจากการยืนหยัดต่อต้านพระราชประสงค์ของ จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 พระเชษฐาอยู่บ่อยครั้ง พระองค์ถูกจดจำด้วยความรักในรัสเซีย แต่ในฐานะผู้ว่าการโปแลนด์ พระองค์ถูกจดจำว่าเป็นผู้ปกครองที่ถูกเกลียดชัง
สมเด็จพระจักรพรรดินิโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย
อาสนวิหารแซ็งต์
อาสนวิหารแซ็งต์  หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งแซ็งต์  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกในฐานะของอาสนวิหารร่วม (co-cathedral) ประจำมุขมณฑลลารอแชลและแซ็งต์ ตั้งอยู่ในเขตเมืองแซ็งต์ จังหวัดชาร็องต์-มารีตีม ในแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่อัครทูตนักบุญเปโตร
อาสนวิหารแห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งของมุขมณฑลแซ็งตงฌ์จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1802 ถูกยุบรวมเข้ากับมุขมณฑลลารอแชล จึงได้ถูกลดฐานะเป็นเพียงแค่โบสถ์ประจำเขต ซึ่งต่อมาได้ถูกยกฐานะอีกครั้งเป็นอาสนวิหารร่วมประจำมุขมณฑลลารอแชลและแซ็งต์ โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 เมื่อ 22 มกราคม ค.ศ. 1852
อาสนวิหารแซ็ง-ปีแยร์แซ็งต์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1862 และบริเวณวิหารคดได้รับการขึ้นทะเบียนเมื่อ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1937
ประวัติโดยสังเขป.
อาสนวิหารแห่งแรกนั้นเคยตั้งอยู่บนสถานที่เดียวกันตั้งแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ซึ่งหลงเหลือให้เห็นเพียงแค่บริเวณแขนกางเขนและจุดตัดกลางโบสถ์ตามแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ นอกจากนี้ยังพบวิหารคดสร้างราวคริสต์ศตวรรษที่ 13 ตัววิหารส่วนใหญ่นั้นมาจากการสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1450 เป็นต้นไปในแบบสถาปัตยกรรมกอทิกแบบฟล็องบัวย็อง  ซึ่งการก่อสร้างได้ล้าช้ามาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1568 ก็ยังไม่สำเร็จ และยังเป็นช่วงของสงครามศาสนาฝรั่งเศส ซึ่งในบริเวณเมืองแถบนี้นั้นได้รับผลกระทบอย่างหนัก เนื่องจากตกเป็นเป้าหมายหลักของการทำลายล้างโดยกองทัพฝ่ายโปรเตสแตนต์ จึงทำให้ต้องมีการสร้างบริเวณกลางโบสถ์ทั้งหมดขึ้นมาใหม่ช่วงหลังสงครามเป็นต้นมา
การขาดแคลนแรงงานและวัตถุดิบเป็นอุปสรรคสำคัญที่ทำให้ไม่สามารถซ่อมแซมให้เหมือนแบบที่ตั้งใจไว้ได้ โดยที่เห็นบริเวณหอระฆังนั้น ความรู้สึกหนาและหนักนั้นเป็นผลมาจากการขาดส่วนประกอบของยอดแหลมซึ่งตามแบบนั้นต้องมี ซึ่งก็ได้เลือกที่จะปิดยอดด้วยโดมที่ทำจากทองแดงซึ่งเป็นตัวเลือกที่ประหยัดกว่ามาก
ด้านในของอาสนวิหารนั้นค่อนข้างเรียบง่าย กล่าวคือ ไม่มีการตกแต่งกำแพงแต่อย่างใด และเพดานบุด้วยไม้ซึ่งเสร็จสมบูรณ์เมื่อปี ค.ศ. 1927
แกรนด์ดยุกมีฮาอิล อะเลคซันโดรวิชแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดยุกมีฮาอิล อะเลคซันโดรวิชแห่งรัสเซีย (; 13 มิถุนายน ค.ศ. 1918) เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย ได้ครองราชย์โดยนิตินัยหลังจากที่จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 พระเชษฐาธิราชของพระองค์สละราชสมบัติ แต่พระองค์ก็ไม่ได้ปกครองรัสเซียจริง ๆ เนื่องจากการปฏิวัติรัสเซีย พระองค์ทรงถูกจำคุกและถูกปลงพระชนม์ พระองค์สิ้นพระชนม์ขณะมีพระชนมายุได้ 39 ปี
อาสนวิหารชาลง-ซูร์-โซน
อาสนวิหารชาลง-ซูร์-โซน  หรือเรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญบิเซนเตแห่งชาลง-ซูร์-โซน  ในปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริช นิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลชาลง-ซูร์-โซน ซึ่งต่อมาได้ถูกยุบลงเป็นส่วนหนึ่งของมุขมณฑลโอเติงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 เป็นต้นมา (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ตั้งอยู่ที่เมืองชาลง-ซูร์-โซน จังหวัดโซเนลัวร์ ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญบิเซนเตแห่งอูเอสกา
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1903
(เบนซิไลเดเนียคโตน)ไอเอิร์นไตรคาร์บอนิล
ขั้วหลอดเกลียว  เป็นรูปแบบขั้วต่อหลอดไฟฟ้าที่คิดค้นโดยโทมัส เอดิสัน และนำมาใช้เป็นครั้งแรกในหลอดไฟยี่ห้อ Mazda ซึ่งเริ่มวางขายเมื่อปี พ.ศ. 2452, โดยหลอดจะมีส่วนฐานเป็นเกลียวโลหะ ที่สามารถขันลงไปบนขั้วหลอดที่ขนาดเท่ากัน ซึ่งโดยปกติ จะขันทิศตามเข็มนาฬิกา
ขั้วหลอดเกลียว เป็นขั้วหลอดไฟที่สามารถพบได้ทั่วไป ต่างจากขั้วเขี้ยวที่ใช้กับหลอดไฟฟ้าเฉพาะในบริเตนใหญ่ หรือประเทศที่มีความเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์กับอังกฤษเท่านั้น
ปัจจุบันขั้วหลอดเกลียวจะมีขนาดระบุไว้ตามมาตรฐาน IEC 60061-1 และใช้กับทั้งหลอดไฟธรรมดา และหลอดไฟชนิดพิเศษ
ปฏิญาณไม่คืนคำ
ยูโรปา ยูนิเวอร์ซาลิส 3
ยูโรปา ยูนิเวอร์ซาลิส 3  เรียกโดยย่อว่า EUIII หรือ EU3 เป็นวีดีโอเกมแนววางแผนการรบแบบเรียลไทม์ที่เน้นยุทธศาสตร์ระดับประเทศ พัฒนาโดยพาราด็อกซ์ ดีวีลอปเมนต์ สตูดิโอ และจัดจำหน่ายโดยบริษัทพาราด็อกซ์ อินเตอร์แอ็คทีฟ ตัวเกมหลักสำหรับวินโดวส์วางจำหน่ายในเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 และต่อมาได้รับการพอร์ทไปยังแม็คโอเอสเท็น โดยเวอร์ชวล โปรแกรมมิง วางจำหน่ายในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
"ยูโรปา ยูนิเวอร์ซาลิส 3" ใช้เอนจิน 3D ที่รองรับเฉพาะคอมพิวเตอร์ที่สามารถรองรับความต้องการของพิกเซล เชดเดอร์ 2.0 แผนที่ในเกมประกอบไปด้วยจังหวัดรวมทั้งบนบกและในทะเลกว่า 1,700 จังหวัด ครอบคลุมเกือบทั่วโลก และมีประเทศตามประวัติศาสตร์ให้เลือกเล่นกว่า 300 ประเทศ เกมนี้ยังมีองค์ประกอบจากเกมอื่นๆ ของพาราด็อกซ์เช่น"ครูเซเดอร์ คิงส์", "วิคตอเรีย", และ"ฮาร์ทส์ออฟไอเอิร์น II"
ผู้เล่นเริ่มเกมด้วยการเลือกวันที่ต้องการเริ่มเล่นและประเทศที่ต้องการเล่น เมื่อเข้าสู่เกมแล้ว ผู้เล่นสามารถปรับเปลี่ยนประเทศของตนเองได้ในหลายๆ ทาง ระบอบการปกครองของแต่ละประเทศมีตั้งแต่ระบอบราชาธิปไตย, ระบอบสาธารณรัฐ, ระบอบเทวาธิปไตย ไปจนถึงรัฐบาลเผ่า ผู้เล่นสามารถกำกับสังคมและค่านิยมของประเทศด้วยการปรับแต่ง "แถบเลื่อน" (slider) ในด้านต่างๆ เช่นการค้าเสรี/การค้าผูกขาด และยังสามารถว่าจ้างที่ปรึกษาของรัฐเช่นโวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท เมื่อเกมดำเนินไป ผู้เล่นจะสามารถเลือก "แนวคิดของชาติ" (national idea) เช่นเสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ ที่ส่งผลดีต่อประเทศในแบบที่ต่างกันไป
มีกว่า 300 ประเทศให้เลือกเล่นในเกม ตั้งแต่มหาอำนาจยักษ์ใหญ่อย่างราชวงศ์หมิง ไปจนถึงมหาอำนาจในภูมิภาคอย่างโบฮีเมียและคาแซน ไปจนถึงประเทศเล็กๆ อย่างมัลดีฟส์ เกมไม่กำหนดเงื่อนไขในการชนะ ดังนั้นผู้เล่นจึงเป็นผู้ที่ตั้งเป้าหมายให้ตนเอง เช่นการยกระดับนครรัฐขนาดเล็กไปเป็นมหาอำนาจระดับโลก แผนที่โลกประกอบไปด้วยจังหวัด (ทางบก) และเขตทะเลรวมกันกว่า 1,700 เขต โดยมีหลายจังหวัดในทวีปอเมริกา, ทวีปแอฟริกาและภูมิภาคโอเชียเนีย ที่ไม่มีเจ้าของ ทำให้สามารถสร้างอาณานิคมในจังหวัดว่างเปล่าเหล่านั้นได้
ระบบเศรษฐกิจในยุคสมัยใหม่ตอนต้น ถูกจำลองผ่านการเก็บภาษีและรายได้จากการผลิตทรัพยากรจากจังหวัดต่างๆ และยังมีระบบการค้า ที่ให้พ่อค้าแข่งขันกันในศูนย์การค้าที่ตั้งอยู่ในเมืองอย่างเวนิซ และลือเบค ประเทศที่เน้นรายได้จากการค้า (อย่างฮอลแลนด์) ก็จะมีความได้เปรียบทางการค้า แต่ถ้าประเทศไหนผลิตเงินตรา หรือพึ่งการทำเหมืองทองมากเกินไป ก็จะได้รับโทษจากภาวะเงินเฟ้อ การลงทุนวิจัยเทคโนโลยีมีความสำคัญในระยะยาว โดยเกมนี้ไม่ได้ใช้แผนผังต้นไม้เทคโนโลยีอย่างเกมซิวิไลเซชัน แต่แบ่งเทคโนโลยีออกเป็นหลายประเภท ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีจะทำให้สามารถสร้างยูนิตทางทหารและสิ่งก่อสร้างใหม่ๆ ได้
ระบบการทูตมีความซับซ้อน โดยผู้เล่นสามารถแต่งงานกับราชวงศ์อื่น, ส่งสาส์นดูหมิ่น, ขอเป็นพันธมิตร, สั่งห้ามทำการค้า และอื่นๆ ซึ่งการตัดสินใจทั้งหมดนี้จะส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ผู้เล่นสามารถควบคุมประเทศอื่นได้อย่างสันติผ่านการเป็นผู้นำรัฐร่วมประมุข และประเทศราช ผู้เล่นสามารถมีส่วนร่วมในสถาบันระหว่างประเทศในเวลานั้นอย่างจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และสภาปกครองโรมันในรัฐสันตะปาปา ทุกประเทศมีวัฒนธรรมและศาสนาเป็นของตนเอง ซึ่งอาจเป็นที่มาของมิตรภาพหรือความขัดแย้งระหว่างประเทศได้
ผู้เล่นสามารถสร้างกองทัพบก, กองทัพเรือ หรือเกณฑ์ทหารรับจ้าง ผู้เล่นไม่มีส่วนในการควบคุมการรบโดยตรง แต่เกมจะจำลองการรบให้ผู้เล่นดูในลักษณะนามธรรม (ต่างจากเกมในชุดโททัลวอร์) ผู้เล่นสามารถเกณฑ์นายพล และนายพลเรือผ่านระบบประเพณีทางทหาร ประเทศแต่ละประเทศมีระบบ "ชื่อเสีย" (infamy) ที่จะเพิ่มขึ้นถ้าประเทศนั้นไปยึดดินแดนมาจากประเทศอื่น โดยไม่มีสิทธิ์ชอบธรรม
เกมนี้เต็มไปด้วยรายละเอียดทางประวัติศาสตร์ โดยผู้เล่นสามารถเริ่มเล่น "แกรนด์แคมเปญ" (Grand Campaign) ที่เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1453 (ตัวเกมดั้งเดิม) หรือ ค.ศ. 1399 (ถ้ามีภาคเสริมอิน โนมิเน) หรือจะเลือกวัน/เดือน/ปี ใดก็ได้ก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส (หรือ ค.ศ. 1821 ถ้ามีภาคเสริมนโปเลียนส์ แอมบิชัน) เกมยังมีวันที่ ที่เกิดเหตุการณ์สำคัญต่างๆ ในประวัติศาสตร์ให้เลือกได้อีกด้วย ผู้เล่นจึงสามารถเลือกเล่นในสงครามสันนิบาตคัมไบร เป็นต้น ตัวเกมนั้นไม่ได้เป็นไปตามประวัติศาสตร์เสมอไป อาจจะมีกรณีเช่นโปรตุเกสสามารถสร้างอาณานิคมในทวีปอเมริกาเหนือได้ หรือเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียไม่ล่มสลายเป็นต้น
เกมนี้สามารถเล่นได้ทั้งแบบเล่นคนเดียวและเล่นหลายคน โดยในแบบเล่นหลายคน ผู้เล่นจะสามารถเลือกประเทศต่างๆ ได้ ในขณะที่ประเทศที่ผู้เล่นมนุษย์ไม่ได้เลือกจะถูกควบคุมโดย AI
การตั้งค่าเกมส่วนใหญ่อยู่ในรูปแบบข้อความธรรมดา ทำให้ผู้เล่นสามารถเปลี่ยนแปลงข้อมูลเกี่ยวกับแผนที่, เหตุการณ์ตามประวัติศาสตร์ หรือข้อมูลอื่นๆ ได้ง่าย และยังมีส่วนแก้ไขหรือม็อด (mod) ที่ผู้เล่นสามารถติดตั้งลงไปในเกม โดยม็อดสามารถเปลี่ยนลักษณะของเกม, เพิ่มความสมจริงทางประวัติศาสตร์, เพิ่มองค์ประกอบแฟนตาซี หรือปรับเปลี่ยนกลไกของเกม เป็นต้น
พาราด็อกซ์ปล่อยภาคเสริมสำหรับ EU3 ออกมา 4 ภาคด้วยกัน โดยภาคเสริมแต่ละภาคต้องการทั้งตัวเกมดั้งเดิมและภาคเสริมที่มีมาก่อน ในเกมเวอร์ชัน "ยูโรปา ยูนิเวอร์ซาลิส 3 คอมพลีท" (Europa Universalis III Complete) ประกอบด้วยตัวเกมเดิมและภาคเสริม 2 ภาคแรก อีกเวอร์ชันนึงคือ "ยูโรปา ยูนิเวอร์ซาลิส 3" (Europa Universalis III Chronicles) ครอนิเคิลส์ ที่รวมตัวเกมเดิมกับภาคเสริมทั้งหมด
นโปเลียนส์ แอมบิชัน.
ในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 พาราด็อกซ์ประกาศเปิดตัวภาคเสริมที่มีชื่อว่า "นโปเลียนส์ แอมบิชัน" (Napoleon's Ambition) และปล่อยภาคเสริมออกมาอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ผ่านแพล็ทฟอร์มเกมเมอร์สเกท ผู้ใช้สามารถดาวน์โหลดเวอร์ชันวินโดวส์ของภาคเสริมนี้ผ่านทางเกมเมอร์สเกทหรือซื้อแพ็คเกจ"ยูโรปา ยูนิเวอร์ซาลิส 3 คอมพลีท"จากร้านค้า ภาคเสริมนี้เน้นการปรับปรุงอินเตอร์เฟซ, เพิ่มความซับซ้อนให้กับระบบการค้า, เพิ่มตัวเลือกและเพิ่มเนื้อหาเพื่อครอบคลุมระยะเวลาที่เพิ่มขึ้น เวอร์ชวล โปรแกรมมิงปล่อยนโปเลียนส์ แอมบิชันสำหรับแม็กโอเอสเท็นในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2550
สิ่งที่เพิ่มขึ้นมาใน "นโปเลียนส์ แอมบิชัน" ได้แก่:
อิน โนมีเน.
ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2551 พาราด็อกซ์ประกาศเปิดตัวภาคเสริมตัวที่สองชื่อ "อิน โนมีเน" (In Nomine) และปล่อยภาคเสริมออกมาอย่างเป็นทางการในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 สิ่งที่เพิ่มเข้ามาได้แก่ การขยายระยะเวลาเริ่มเกม, ปรับปรุง AI ให้มีเป้าหมายระยะยาว และเปลี่ยนแปลงระบบกบฏใหม่ให้กบฏมีเป้าหมายและความสามารถเป็นของตนเอง เวอร์ชวล โปรแกรมมิงปล่อยภาคเสริมอิน โนมีเนสำหรับแม็คโอเอสเท็นในวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ในภาคเสริมนี้ ผู้เล่นสามารถเริ่มเกมได้ตั้งแต่ ค.ศ. 1399 หลังพิธีราชาภิเษกของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ เนื่องจากระยะเวลาของเกมร่นไปกว่าเดิม ทำให้มีประเทศอย่างจักรวรรดิไบแซนไทน์และจาเลอิริดส์, ผู้นำอย่างตีมูร์และเหตุการณ์อย่าง ช่วงปลายสงครามร้อยปี ปรากฏขึ้นมาในเกม
ข้อแตกต่างสำคัญจากภาคที่แล้วคือ การเพิ่มระบบการติดสินใจให้ผู้เล่นสามารถเลือกตัดสินใจในสิ่งที่ส่งผลต่ออนาคตของประเทศ เช่นการสถาปนาสหราชอาณาจักร, การตราพระราชกฤษฎีกานองซ์ และการก่อตั้งบริษัทอินเดียตะวันออก ผู้เล่นสามารถตัดสินใจได้ทั้งในระดับประเทศและระดับจังหวัด การตัดสินใจมีหลายร้อยการตัดสินใจ โดยแต่ละการตัดสินใจขึ้นอยู่กับสถานการณ์ของประเทศในเวลานั้น (เช่นศาสนาประจำชาติ เป็นต้น)
ระบบใหม่อีกระบบที่เพิ่มขึ้นมาคือระบบภารกิจ โดยทั้งผู้เล่นมนุษย์และ AI ต่างก็ได้เป้าหมายให้บรรลุ เช่นภารกิจพิชิตไอร์แลนด์ของอังกฤษ บังคับลอแรนให้เป็นประเทศราชของฝรั่งเศส ปลดปล่อยดินแดนที่เป็นของประชาชน หรืออ้างสิทธิ์ในดินแดนอื่นด้วยกำลังทางทหาร
"อิน โนมีเน"ปรับปรุงระบบกบฏใหม่ ทำให้กบฏมีจุดหมาย แบ่งออกได้เป็นสิบๆ ประเภท (เช่นกบฏคลั่งศาสนา, กบฏรักชาติ, กบฏชาวนา เป็นต้น) โดยกบฏแต่ละประเภทก็จะมีจุดหมายและความสามารถที่แตกต่างกัน ยกตัวอย่างเช่นถ้ากบฏรักชาติสามารถยึดจังหวัดมาได้ จะทำให้จังหวัดนั้นมีโอกาสเกิดกบฏมากขึ้น และเสี่ยงต่อการแปรพักตร์ กบฏประเภทอื่นๆ เช่นกบฏอาณานิคมที่ต้องการประกาศเอกราช หรือกบฏขุนนางที่ต้องการลดอำนาจไพร่และเพิ่มอำนาจให้ตนเอง คุณสามารถเลือกที่จะปราบกบฏ เจรจากับกบฏ หรือปล่อยกบฏไว้จนพวกเขาสามารถบังคับให้คุณทำตามข้อเรียกร้องได้
ความยอมรับในการนับถือศาสนาถูกเปลี่ยนจากการปรับแต่งแถบเลื่อนไปเป็นระบบที่ขึ้นอยู่กับแนวคิดของชาติและการตัดสินใจ อำนาจของผู้ควบคุมพระสันตปาปาเพิ่มมากขึ้น ทำให้ผู้ควบคุมสันตะปาปาสามารถประกาศให้ผู้ปกครองประเทศอื่นถูกตัดออกจากศาสนา และเรียกร้องให้มีการทำสงครามครูเสดกับประเทศที่ไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์ ซึ่งจะส่งผลดีกับประเทศคาธอลิกที่ทำสงครามกับเป้าหมายครูเสด
อิน โนมีเนยังนำเสนอระบบอาณานิคมใหม่ที่เป็นตัวกำหนดว่าผู้เล่นจะสามารถสร้างอาณานิคมที่ใดได้ โดยอ้างอิงจากระยะห่างระหว่างพื้นที่ที่ต้องการสร้างอาณานิคมกับท่าเรือที่ใกล้ที่สุด เพิ่มการเลือกตั้งในประเทศระบอบสาธารณรัฐ, เพิ่มตัวเลือกในการใช้ยุทธวิธี Scorched earth และตัวเลือกใหม่ในการเลือกภารกิจของสายลับ
ภาคเสริม"นโปเลียนส์ แอมบิชัน" กับ"อิน โนมีเน" รวมกับตัวเกมเดิมอยู่ใน "ยูโรปา ยูนิเวอร์ซาลิส 3 คอมพลีท"
แอร์ทูเดอะโธรน.
ในวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2552 พาราด็อกซ์ประกาศเปิดตัวภาคเสริมที่สามที่มีชื่อว่า "แอร์ทูเดอะโธรน" (Heir to the Throne) และวางจำหน่ายเวอร์ชันวินโดวส์ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2552 และเพิ่มฟีเจอร์ใหม่ขึ้นมาตามคำเรียกร้องของสมาชิกในบอร์ดผู้พัฒนาเกม โดยเฉพาะระบบเกี่ยวกับการแต่งงานระหว่างราชวงศ์ เวอร์ชวล โปรแกรมมิงวางจำหน่ายเวอร์ชันแม็คโอเอสเท็นในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
สิ่งที่เพิ่มเข้าไปมาใน"แอร์ทูเดอะโธรน"ได้แก่:
ดิไวน์ วินด์.
ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ทีมงานพาราด็อกซ์ได้ทำการตั้งกระทู้โพลในบอร์ด โดยเสนอให้สมาชิกสามารถลงคะแนนให้กับเกมที่อยากให้สร้างภาคเสริมใหม่ ตัวเลือกก็มีภาคเสริมของ"ยูโรปา ยูนิเวอร์ซาลิส 3", "ยูโรปา ยูนิเวอร์ซาลิส: โรม", "ฮาร์ทส์ ออฟ ไอเอิร์น 3" และ"วิคตอเรีย" ผลคือ "ยูโรปา ยูนิเวอร์ซาลิส 3" ชนะโพลด้วยคะแนน 46% โดยภาคเสริมใหม่จะเน้นการเพิ่มเนื้อหาให้กับพื้นที่นอกทวีปยุโรป ในวันที่ 9 กันยายน พาราด็อกซ์ประกาศเปิดตัวภาคเสริมที่มีชื่อว่า "ดิไวน์ วินด์" (Divine Wind) ในวันที่ 30 พฤศจิกายน จึงเปิดให้สั่งซื้อล่วงหน้า และในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2553 จึงวางจำหน่าย เวอร์ชวล โปรแกรมมิงพอร์ท "ดิไวน์ วินด์" ลงแม็คโอเอสเท็นและวางจำหน่ายในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2554
สิ่งที่เพิ่มเข้ามาใน"ดิไวน์ วินด์" ได้แก่
EUIII
EU3
ขั้วเกลียว
ตราแผ่นดินของไซปรัส
ตราแผ่นดินของไซปรัส เริ่มใช้เมื่อค.ศ. 1960 มีส่วนประกอบคือ
มีคำขวัญในโล่สีเหลือง เขียนว่า ค.ศ. 1960
อาสนวิหารวาน
อาสนวิหารวาน  หรือเรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งวาน  เป็นอาสนวิหารนิกายโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลวาน และยังมีฐานะเป็นมหาวิหารด้วย ตั้งอยู่ที่เมืองวาน จังหวัดมอร์บีอ็อง แคว้นเบรอตาญ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญเปโตร
อาสนวิหารวานสร้างในแบบสถาปัตยกรรมกอทิก โดยตั้งอยู่บนสถานที่ของอาสนวิหารเดิมซึ่งเป็นแบบโรมาเนสก์ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 การก่อสร้างกินเวลายาวนานถึง 500 ปี ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และถ้ายังนับรวมกับอายุของหอระฆังเก่าแบบโรมาเนสก์แล้วจะรวมเป็นระยะเวลาทั้งสิ้นถึงกว่า 700 ปีด้วยกัน
อาสนวิหารแห่งแรกของเมืองวานถูกทำลายลงในปี ค.ศ. 919 จากการรุกรานของชาวไวกิงในแคว้นเบรอตาญ ต่อมาได้มีการสร้างขึ้นใหม่ราว ค.ศ. 1020 โดยมุขนายกฌูว์ดีกาแอลและน้องชายของท่านคือดยุกฌอฟรัวที่ 1 แห่งเบรอตาญ โดยสร้างในแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ วัตถุดิบหลักที่ใช้คือหินแกรนิต และต่อมาได้มีการต่อเติมอยู่อย่างสม่ำเสมอ ทำให้อาสนวิหารแห่งนี้มีความหลากหลายทางสถาปัตยกรรมอย่างมาก
ต่อมาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ได้มีการสร้างอาสนวิหารแห่งใหม่ขึ้น ซึ่งบางส่วนยังเหลือถึงปัจจุบันซึ่งคือบริเวณฐานของหอระฆังและผนังบางด้านของบริเวณร้องเพลงสวด การปรับปรุงและขยายให้เป็นแบบกอทิกนั้นเกิดขึ้นตามดำริของมุขนายกอีฟว์ เดอ ปงซาล ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 16 (ราวปี ค.ศ. 1454–1520) อันเนี่องมาจากพื้นที่เดิมเล็กเกินไปสำหรับปริมาณของผู้แสวงบุญที่มาสักการะหลุมฝังศพของนักบุญบิแซ็นต์ เฟร์เรร์ ซึ่งมรณภาพในปี ค.ศ. 1419 และได้ฝังศพอยู่ภายใต้ของบริเวณร้องเพลงสวดของอาสนวิหาร ซึ่งต่อมาได้มีการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1455 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 3 เงินสบทบทุนการก่อสร้างอาสนวิหารล้วนได้มาจากการบริจาคของผู้แสวงบุญแทบทั้งสิ้น
ในช่วงนี้ได้มีการสร้างบริเวณกลางโบสถ์ แขนกางเขน และมุขทางเข้าบริเวณแขนกางเขนฝั่งทิศเหนือ ซึ่งบริเวณมุขทางเข้าแห่งนี้ประกอบด้วยที่แสดงรูปปั้นของอัครทูตทั้งสิบสองพระองค์ ตามหลักปฏิบัติของชาวเบรอตาญ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการสร้างชาเปลทรงกลมขนาดเล็กสองชั้น เรียกว่า ซึ่งสร้างในแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา ตั้งอยู่ยื่นออกมาด้านนอกติดกับทางเข้าฝั่งทิศเหนือของแขนกางเขนบริเวณระหว่างช่วงเสาที่ 5 ของอาสนวิหาร
ส่วนหอสูงฝั่งทิศเหนือนั้นเป็นโครงสร้างหลักที่รับมาจากตัวอาสนวิหารเก่าที่เป็นแบบโรมาเนสก์ ส่วนเพดานโค้งและบริเวณร้องเพลงสวดนั้นสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 18 (ระหว่างปี ค.ศ. 1771 - ค.ศ. 1774) ส่วนหอด้านทิศใต้และหน้าบันทิศตะวันตกรวมทั้งมุขทางเข้าสร้างต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ท่อหด
ท่อหด  เป็นท่อพลาสติกที่จะหดตัวเมื่อโดนความร้อน ทำจากไนลอนหรือพลาสติกตระกูลโพลีโอลีฟินที่ถูกยืด หลังการหดตัว ท่อจะมีขนาดเท่ากับตอนก่อนถูกยืด
โดยส่วนใหญ่ จะใช้หุ้มอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ หรือจุดต่อเชื่อมสายไฟขนาดเล็ก เพื่อป้องกันการลัดวงจร หรือสนิม
ตราแผ่นดินของอิหร่าน
ตราแผ่นดินของอิหร่าน เริ่มใช้วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 มีส่วนประกอบคือ
วราพงษ์ พงษ์บริบูรณ์
รีการ์ดู เตย์เชย์รา
รีการ์ดู เตรา เตย์เชย์รา  เกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2490 เป็นประธานสมาคมฟุตบอลบราซิล (CBF) ตั้งแต่ 16 มกราคม พ.ศ. 2532 จนถึง 12 มีนาคม พ.ศ. 2555
เตตราคิส(ไตรฟีนิลฟอสฟีน)แพลทินัม(0)
เตตราคิส(ไตรฟีนิลฟอสฟีน)แพลทินัม(0)  เป็นสารประกอบเคมีด้วยสูตร Pt(P(C6H5)3)4 มักย่อเป็น Pt(PPh3)4 สารประกอบสีเหลืองสดใสถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางว่าเป็นปูชนียบุคคลที่ซับซ้อนแพลทินัมอื่น ๆ
Tetrakis(triphenylphosphine)platinum(0)
สเตซี ลูอิส
สเตซี่ ลูอิส (; 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 — ) เป็นนักกอล์ฟหญิงสัญชาติอเมริกัน ปัจจุบันเล่นอยู่ใน แอลพีจีเอทัวร์ เธอเคยถูกจัดให้เป็น นักกอล์ฟหญิงหมายเลข 1 ของโลก จากการจัดอันดับนักกอล์ฟหญิงทั่วโลก ในปี 2013
สเตซี่ ลูอิส เกิดที่เมืองโทเลโด รัฐโอไฮโอ ประเทศสหรัฐอเมริกา ลูอิสได้ย้ายมาโตที่รัฐเท็กซัส และจบการศึกษาระดับไฮสคูลที่นี่ในปี 2003, เมื่อลูอิสอายุได้ 11 ปี เธอได้รับการตรวจจากหมอ และพบว่าเธอเป็นโรคกระดูกสันหลังคด เธอจึงต้องรักษาโดยการผ่าตัดกระดูกสันหลังฟิวชั่นในขณะที่เธอเรียนอยู่ชั้นไฮสคูล นั้นจึงทำให้เธอพลาดโอกาสที่จะลงแข่งขันกอล์ฟในปีแรกให้กับมหาวิทยาลัยของเธอ เพื่อพักฟื้นจากการผ่าตัด
ลูอิสเริ่มต้นด้วยการเป็นนักกีฬากอล์ฟของทีมมหาวิทยาลัย จากนั้นในปี 2006 เธอชนะการแข่งขันรายการ the Women's Western Amateur ซึ่งเป็นรายการของมือสมัครเล่น
ในปี 2007 เธอผ่านการคัดเลือกให้เข้าไปเล่นในรายการ U.S. Women's Open ได้สำเร็จ แต่ไม่ผ่านการตัดตัวไปเล่นในสองวันสุดท้าย หลังจากนั้น 2 เดือน ในการแข่งขันรายการ LPGA NW Arkansas Championship ซึ่งเป็นรายการอาชีพของแอลพีจีเอทัวร์ ลูอิสได้ลงแข่งขันในรายการนี้ และทำสกอร์ขึ้นเป็นผู้นำในวันแรก แต่หลังจากจบวันแรก เกิดปัญหาทางสภาพอากาศ ทำให้ไม่สามารถแข่งขันต่อไปได้ จึงต้องจบการแข่งขันเพียงวันเดียว และยกตำแหน่งแชมป์ให้กับลูอิส แต่แชมป์นี้จะไม่ถูกนับเนื่องจากเป็นแชมป์อย่างไม่เป็นทางการ
ในปี 2008, ลูอิสจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอาร์คันซอ โดยจบปริญญาตรี สาขาการเงินและการบัญชี
สู่การเล่นอาชีพ.
ลูอิสเทิร์นโปรในปี 2008 เธอลงแข่งขันในแอลพีจีเอทัวร์ปี 2008 ทั้งหมด 7 รายการ และจบการแข่งขันใน 10 อันดับแรก 2 รายการ โดยทำเงินรางวัลไป 247,000 เหรียญ
ก่อนที่จะเข้าสู่การแข่งขันแอลพีจีเอทัวร์ในปี 2009 ลูอิสนั้นยังไม่ได้เป็นสมาชิกของแอลพีจีเอ แต่เธอก็สามารถผ่านการคัดเลือกเข้าไปเล่นในรายการ U.S. Women's Open ได้โดยการแข่งขันเพื่อควอลิฟายด์. ลูอิสพยายามอย่างมากเพื่อที่จะได้ทัวร์การ์ดของแอลพีจีเอทัวร์ โดยอาศัยการแข่งขันที่ได้รับเชิญจากสปอนเซอร์ แต่ก็ไม่สำเร็จ
ลูอิสตัดสินใจเข้าสู่การคัดเลือกผู้เล่นเข้าสู่แอลพีจีเอทัวร์ ในเดือนกันยายนที่แคลิฟอร์เนีย และสามารถผ่านเข้าสู่การคัดเลือกรอบสุดท้ายได้ในเดือนธันวาคม ที่ฟลอริดา จนในที่สุด เธอก็สามารถผ่านการคัดเลือก ให้เป็นผู้เล่นหน้าใหม่ของแอลพีจีเอทัวร์ ในปี 2009 ได้สำเร็จ ซึ่งเป็นปีเดียวกับ จีไย ชิน และ มิเชล วี
แชมป์แรกอย่างเป็นทางการของลูอิส ได้แก่รายการ Kraft Nabisco Championship ในปี 2011 ซึ่งเป็นรายการเมเจอร์ โดยเอาชนะ เจิ้ง หย่าหนี นักกอล์ฟหญิงมือ 1 ของโลกในขณะนั้นไป 3 สโตรก
ลูอิสเข้าร่วมการแข่งขัน โซลเฮม คัพ เป็นครั้งแรกในปี 2011 โดยทำคะแนนคัดเลือกมาเป็นอันดับที่ 2 ของทีมสหรัฐอเมริกา รองจาก คริสตี้ เคอร์
ในปี 2012 ลูอิส ชนะการแข่งขันแอลพีจีเอ 4 รายการ ทำให้เธอกลายเป็นผู้เล่นอเมริกันคนแรกที่ชนะรางวัลผู้เล่นแห่งปีของแอลพีจีเอทัวร์ หลังจากที่ เบ็ธ แดเนียล เคยทำไว้เป็นคนล่าสุดในปี 1994
ในวันที่ 17 มีนาคม 2013 ลูอิสชนะการแข่งขัน รายการ RR Donnelley LPGA Founders Cup ทำให้เธอสามารถแซง เจิ้ง หย่าหนี ขึ้นเป็นนักกอล์ฟหญิงมือ 1 ของโลกได้สำเร็จ ก่อนจะถูก อินบี ปาร์ค แซงขึ้นเป็นมือ 1 ของโลก ในวันที่ 15 เมษายน 2013 รวมเวลาที่ลูอิสได้เป็นนักกอล์ฟหญิงมือ 1 ของโลกทั้งหมด 4 อาทิตย์
ผลงานและการแข่งขัน.
แอลพีจีเอทัวร์ (7*).
สถิติการเพลย์ออฟ (0–1)
การแข่งขันที่เป็นเมเจอร์จะแสดงเป็น ตัวหนา &lt;br&gt;
พายุโซนร้อนกำลังแรงแฮเรียต
ภาษาหมิ่นผูเซียน
ภาษาหมิ่นผูเซียน (Puxian Min; อักษรจีนตัวย่อ: 莆仙话; อักษรจีนตัวเต็ม: 莆仙話; พินอิน: Púxiān huà) เป็นสาขาหนึ่งของภาษาจีนหมิ่น คำว่าผูเซียนเป็นการรวมกันของชื่อเมืองสองเมืองคือเมืองผูเทียน (莆田市) และเมืองเซียนโยว (仙游县) ส่วนใหญ่ใช้พูดในมณฑลฝูเจี้ยน และมีประชาชนมากกว่า 2000 คนพูดภาษานี้ในชาเฉิง เมืองฟูติง (福鼎) ทางเหนือของฝูเจี้ยน มีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยระหว่างภาษาในเมืองผูเทียนและเซียนโยว มีชาวจีนโพ้นทะเลที่พูดภาษาจีนหมิ่นสำเนียงนี้ในมาเลเซียและสิงคโปร์ ซึ่งเรียกว่าซิงฮว่า (อักษรจีนตัวย่อ: 兴化; อักษรจีนตัวเต็ม: 興化; พินอิน: Xīnghuà)
ก่อน พ.ศ. 1532 บริเวณผูเซียนเป็นบริเวณหนึ่งของเขตกวานโจวและประชากรพูดภาษาหมิ่นใต้ ใน พ.ศ. 1532 ในสมัยราชวงศ์ซ้อง บริเวณนี้ถูกบริหารแยกจากกวานโจว และเกิดการพัฒนาสำเนียงใหม่ของภาษาหมิ่นใต้ โดยได้รับอิทธิพลจากภาษาหมิ่นตะวันออก
ลักษณะของภาษา.
ภาษาหมิ่นผูเซียนมีพยัญชนะ 15 เสียง เช่นเดียวกับภาษาจีนหมิ่นอื่นๆ มีวรรณยุกต์ 6 เสียง ความแตกต่างระหว่างภาษาหมิ่นผูเซียนกับภาษาหมิ่นใต้ ได้แก่
การเขียนด้วยอักษรละติน.
ระบบการเขียน Hing-hua̍ báⁿ-uā-ci̍ (興化平話字) เป็นระบบที่ใช้อักษรละตินเขียนภาษาหมิ่นผูเซียน มีอักษร 23 ตัว: a a̤ b c ch d e e̤ g h i k l m n ng o o̤ p s t u ṳ มีเครื่องหมายวรรณยุกต์ 5 ตัวจากทั้งหมด 8 เสียง:
陰平 Yin Ping　(ไม่มีเครื่องหมาย)
陰上 Yin Shang　ˆ (â)
陰去 Yin Qu　ˈ (a̍)
陰入 Yin Ru (ไม่มีเครื่องหมาย)
陽平 Yang Ping　́ (á)
陽去 Yang Qu　- (ā)
陽入 Yang Ru　ˈh (a̍h)
ตัวอย่างการเขียนด้วย báⁿ-uā-ci̍.
Tai̍-che̤ ū Dō̤, Dō̤ gah Siō̤ng-Da̤̍ dó̤ng-cāi, Dō̤ cuh sī Siō̤ng-Da̤̍. Ca̤̍ Dō̤ ta̍i-che̤ gah Sio̤ng-Da̤̍ dó̤ng-cāi. Māng-beo̍h sī ciā da̤u̍h I cho̤̍ ē; hang pī cho̤̍, beo̍ seo̍h-ā̤uⁿ ng-sī ciā da̤u̍h I cho̤̍ ē.
太初有道，道佮上帝同在，道就是上帝。這道太初佮上帝同在。萬物是借著伊造兮，含被造兮，無一樣呣是借著伊造兮。
In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. (John 1:1-3 KJV)
ภาษาปู๋เซียน
สเตซี่ ลูอิส
อาสนวิหารล็องกร์
อาสนวิหารล็องกร์  หรือชื่อเต็มคือ อาสนวิหารนักบุญแมมมิสแห่งล็องกร์  เป็นอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิกอันเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลล็องกร์ ตั้งอยู่ที่เมืองล็องกร์ในจังหวัดโอต-มาร์น แคว้นกร็องแต็สต์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญแมมมิสแห่งไกซาเรอา มรณสักขีในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 3
ลักษณะเด่นของอาสนวิหารแห่งนี้อยู่ที่ความผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์แบบบูร์กอญกับสถาปัตยกรรมกอทิก อาทิ เพดานแบบโค้งสัน หน้าบันหลักทิศตะวันตกซึ่งสร้างขึ้นใหม่ในแบบสถาปัตยกรรมคลาสสิก
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1840