pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นี่คือสถิติสำหรับฟุตบอลโลก 2022 ซึ่งจัดขึ้นที่ประเทศกาตาร์ตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน ถึง 18 ธันวาคม พ.ศ. 2565. การแข่งขันมีโครงสร้างในแบบฉบับ พบกันหมด สไตล์ในระหว่างรอบแบ่งกลุ่มนัดแรก, โดยสองทีมที่ดีที่สุดของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก.
ประตูที่ทำได้จากการดวลลูกโทษจะไม่นำมานับ แต่ละนัดที่ตัดสินด้วยการยิงลูกโทษคือนับในฐานะเสมอ
ชูการ์แอปเปิ้ล แฟรี่เทล
ชูการ์แอปเปิ้ล แฟรี่เทล  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต เขียนโดยมิริ มิกาวะ และวาดภาพประกอบโดยอากิ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งในเครือคาโดกาวะบีนส์บุงโกะตั้งแต่เดือนมินาคม พ.ศ. 2553 ถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 รวม 17 เล่ม ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์อนิแม็ก
มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยอัลโต ยูกิมูระ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์"ฮานะ โตะ ยูเมะ ออนไลน์"ของสำนักพิมพ์ฮากูเซ็นชะตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ถึงตุลาคม พ.ศ. 2557 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ทั้งหมด 2 เล่ม มังงะดัดแปลงชุดที่สองวาดภาพโดยโยโซระ โนะ อุดง ตีพิมพ์ในนิตยสาร"ยังเอช" นิตยสารมังงะแนว"เซเน็ง"ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอเจซีสตาฟ มีกำหนดออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
E29 Music Identities
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม (อำเภอศรีนคร)
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีนคร อำเภอศรีนคร จังหวัดสุโขทัย
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม เดิมชื่อ วัดคลองพลับ หรือ วัดคลองมะพลับ ตั้งตามชื่อบ้านที่มีสัญลักษณ์ของพื้นที่คือ มีลำคลองที่คดไปคดมาพับไปพับมา เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2462 โดยมี นายแผน พิมพ์ทอง นายเนตร คู่ครอง และนายเขียน ทิมเอม เป็นผู้ริเริ่มชักนำชาวบ้านก่อสร้างวัด ซึ่งมีเนื้อที่ 23 ไร่ 2 งาน 48 ตารางวา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร ได้รับฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ศาลาการเปรียญ วิหารหลวงพ่อหล้า (อดีตเจ้าอาวาสรูปแรก) และวัดยังเป็นที่ตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรมมหาพินิโจดมประชารังสวรรค์ ซึ่งเปิดสอน 2 แผนก คือ พระปริยัติธรรม แผนกธรรม 3 ระดับ นักธรรมตรี นักธรรมโท นักธรรมเอก และพระปริยัติธรรม แผนกบาลี คือ ชั้นบาลีไวยากรณ์ ชั้นเปรียญตรี (ประโยค 1–2 และเปรียญธรรม 3 ประโยค) ชั้นเปรียญโท(เปรียญธรรม 4-5-6 ประโยค) และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมเสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีเปิดอาคารโรงเรียนพระปริยัติธรรมมหาพินิโจดมประชารังสวรรค์ ในวันศุกร์ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2551
วัดราษฏร์ศรัทธาธรรม (อำเภอศรีนคร)
เส้นขนานที่ 85 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 87 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 86 องศาเหนือ
ทฤษฎีสีชมพู Gap The Series
วัดแจ้งแสงอรุณ (อำเภอเมืองสกลนคร)
วัดแจ้งแสงอรุณ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร ที่ดินตั้ววัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูศรีปริยัตยาลังการ (สุวรรณ อาจารสุโภ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดแจ้งแสงอรุณ หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดแจ้ง เพราะตั้งอยู่ใกล้เมืองมีอากาศโปร่ง เป็นที่โล่ง ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2422 โดยพระยาประจันตประเทศธานี (โง่นคำ พรหมสาขา ณ สกลนคร) เป็นผู้สร้าง สมัยที่ท่านดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองสกลนคร (คนที่ 3) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2529 และโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกบาลี เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2530 เดิมที่ดินวัดมีเนื้อที่มากกว่านี้ โดยมีเนื้อที่ 8 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา ภายหลังได้แบ่งที่ดินทางทิศตะวันตกสร้างถนน วัดจึงเหลือพื้นที่ 6 ไร่เศษ ได้รับฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2545
รายชื่อลูกฟุตบอลในฟุตบอลโลกอย่างเป็นทางการ
รายชื่อนี้เป็นรายการลูกฟุตบอลอย่างเป็นทางการสำหรับการแข่งขันรอบสุดท้ายฟุตบอลโลก
ตั้งแต่ฟุตบอลโลก 1970 มีการใช้ลูกฟุตบอลอย่างเป็นทางการโดยฟีฟ่า ดังนี้
List of FIFA World Cup official match balls
มือเพลิง (ภาพยนตร์)
มือเพลิง  เป็นภาพยนตร์แนวระทึกขวัญจิตวิทยาจากประเทศเกาหลีใต้ เป็นผลงานการเขียนบท อำนวยการสร้าง และกำกับโดย Lee Chang-dong ดัดแปลงจากเรื่องสั้น "มือเพลิง"  ของฮารูกิ มูราคามิ ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากเรื่องสั้น "Barn Burning" ของ William Faulker อีกทีหนึ่ง นำแสดงโดย ยู อา-อิน, Steven Yeun, และ Jeon Jong-seo เล่าเรื่องของจองซู ชายหนุ่มผู้รับจ้างส่งของทั่วไป ซึ่งบังเอิญได้เจอกับแฮมี เพื่อนสาวสมัยเด็ก ก่อนที่ทั้งสองจะได้พบกับเบน ชายหนุ่มผู้ลึกลับ ซึ่งจองซูเห็นว่าเป็นคนน่าสงสัย และเป็นห่วงว่าแฮมีจะตกอยู่ในอันตราย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายครั้งแรกเมื่อ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ครั้งที่ 71 สายรางวัล และได้รับรางวัล FIPRESCI International Critics' Prize เป็นการทิ้งช่วงจากภาพยนตร์เรื่องก่อนของ Lee นานถึง 8 ปี
"มือเพลิง"ได้รับคำวิจารณ์ในทางบวกอย่างล้นหลาม โดยเฉพาะในแง่การสร้างบรรยากาศไม่น่าไว้ใจ การดำเนินเรื่องที่เปิดช่องว่างให้ตีความ และการแสดง ได้รับคัดเลือกให้เป็นตัวแทนภาพยนตร์จากประเทศเกาหลีใต้เพื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม แม้สุดท้ายจะไม่ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในขั้นตอนสุดท้ายแต่ก็เป็นภาพยนตร์จากประเทศเกาหลีเรื่องแรกที่เข้าไปถึงรอบ 9 เรื่องสุดท้าย ก่อนที่ภาพยนตร์"ชนชั้นปรสิต" (2019) จะได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในปีถัดมา นอกจากนี้แล้วภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับรางวัลหลายรางวัลด้วยกัน และได้รับการจัดอันดับให้เป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุด 10 อันดับแรก จากนักวิจารณ์หลายคน เช่น นักวิจารณ์จาก"เดอะนิวยอร์กไทมส์", "ลอสแอนเจลิสไทมส์" เป็นต้น นักวิจารณ์บางคนยกให้เป็นภาพยนตร์ที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 21 และได้รับการลงคะแนนเสียงให้เป็นภาพยนตร์เกาหลีที่ดีที่สุดตลอดกาล จากการลงคะแนนของนักวิจารณ์ 150 คน จาก 28 ประเทศ
วัดเพชรวราราม
วัดเพชรวราราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุตินิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
วัดเพชรวรารามได้เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 โดยคณะพุทธศาสนิกชน ชาวบ้านกกเบน บ้านไทรงาม ตำบลสะเดียง อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์ พร้อมด้วยประชาชนหมู่บ้านใกล้เคียง โดยได้ทำการบูรณะวัดพระแก้ว ซึ่งเป็นวัดร้างใกล้บ้าน ให้กลับเป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษาขึ้นใหม่ อีกทั้งได้ขอพระสงฆ์จากพระครูสีตลาภิรัต (เคลือบ ถามโก) วัดสามัคคีวัฒนา อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ มีพระสงฆ์จำนวน 5 รูป จากวัดสามัคคีวัฒนา มาจำพรรษา ณ วัดพระแก้ว ต่อมามีปัญหาเรื่องที่ดินวัดพระแก้ว
นายสวัสดิ์ เพชระบูรณิน ซึ่งเป็นคนหนึ่งในคณะผู้ดำริสร้างวัด จึงได้นิมนต์พระสงฆ์จากวัดพระแก้ว ไปพำนักอยู่ในที่ดินอันเป็นสวนของตน ภายหลังได้มอบที่ดินเพื่อตั้งวัดเพชรวราราม ซึ่งอยู่ห่างจากวัดพระแก้ว ราวเมตรเศษ เมื่อ พ.ศ. 2499 นายสวัสดิ์ เพชระบูรณิน จึงได้ดำเนินการขอสร้างวัด จนตั้งเป็นวัดเมื่อ วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2502 ต่อมาได้รับฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
ฟาวาด ข่าน
ฟาวาด อัฟซาล ข่าน (; ; เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524) เป็นนักแสดง, ผู้อำนวยการสร้าง, คนเขียนบท, นายแบบ และนักร้องชาวปากีสถาน ที่ได้รับรางวัลมากมาย ได้แก่ ฟิล์มแฟร์อวอร์ด 1 รางวัล, ลักซ์สไตล์อวอร์ด 2 รางวัล และฮัมอวอร์ด 6 รางวัล
ข่านเริ่มอาชีพนักแสดงจากละครซิทคอมเรื่อง "จัตต์แอนด์บอนด์" เขาก่อตั้งวงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟร็อกชื่อ เอนทิตีพาราดิม กับนักแสดงร่วมของรายการ และเริ่มอาชีพนักดนตรีในฐานะนักร้องนำ วงนี้ปรากฏตัวในตอนจบของรายการ "เป๊ปซี่แบตเทิลออฟเดอะแบนด์" ในปี พ.ศ. 2545 และข่านกลายเป็นที่รู้จักจากอัลบั้มเปิดตัวในปี พ.ศ. 2546 ชื่อ "อิร์ติกา" หลังจากการแสดงประมาณ 250 ครั้ง เขาก็ออกจากวงเพื่อไปแสดงภาพยนตร์ ข่านเปิดตัวภาพยนตร์ด้วยบทสมทบในภาพยนตร์ดราม่าสังคมของ ชออิบ มานซูร์ เรื่อง "คูดา เคย์ ลีเย" (2007) ซึ่งเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดของปากีสถาน
เขาประสบความสำเร็จเป็นครั้งแรกในละครย้อนยุคทางโทรทัศน์เรื่อง "ดาสตาน" (2010) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากรางวัลสื่อปากีสถาน ข่านรับบทนำในซีรีส์โทรทัศน์ของปากีสถานเรื่อง "ฮัมซาฟาร์" (2011) และปรากฏตัวในละครครอบครัวของ ซัลตานา ซิดดิกี เรื่อง "ซินดากิ กุลซาร์ ไฮ" (2012) สำหรับการแสดงทั้งสองเรื่อง เขาได้รับรางวัลลักซ์สไตล์อวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม-แซทเทิลไลท์ ข่านเปิดตัวในภาพยนตร์บอลลีวูด โดยแสดงนำในภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้เรื่อง "คู้บสุรัต" (2014) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลภาพยนตร์แฟร์อวอร์ดสาขานักแสดงชายหน้าใหม่ยอดเยี่ยม เขาได้รับการยกย่องจากการรับบทชายรักร่วมเพศที่ต้องปกปิด ในละครครอบครัวที่ประสบความสำเร็จทั้งในเชิงเสียงวิจารณ์และเชิงพาณิชย์เรื่อง "กะปูร์แอนด์ซัน" (2016) ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลฟิล์มแฟร์อวอร์ด สาขาภาพยนตร์สมทบยอดเยี่ยม
นอกเหนือจากการแสดงแล้ว ข่านยังได้ระดมเงินเพื่อองค์กรการกุศลทั่วปากีสถาน เขาได้รับความวางใจจากแบรนด์และผลิตภัณฑ์ยอดนิยมมากมาย ข่านได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน "ผู้ชายเอเชียที่เซ็กซี่ที่สุด" โดยนิตยสารอังกฤษ "อีสเทิร์นอาย"
Fawad Khan
เส้นขนานที่ 85 องศาใต้
เส้นขนานที่ 87 องศาใต้
เส้นขนานที่ 86 องศาใต้
เส้นขนานที่ 84 องศาใต้
ฟาร์ฮาน อัคตาร์
ฟาร์ฮาน อัคตาร์ (; เกิด 9 มกราคม พ.ศ. 2517) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ นักเขียนบท นักร้อง โปรดิวเซอร์ และพิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวอินเดียที่ทำงานในภาพยนตร์ภาษาฮินดี เกิดที่เมืองมุมไบ เป็นทายาทของนักเขียนบท จาเวด อัคตาร์ และ ฮันนี่ อิรานิ เขาเติบโตขึ้นมาภายใต้อิทธิพลของอุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดีย
อัคตาร์หลังจากก่อตั้งบริษัทผลิตภาพยนตร์ชื่อ เอ็กเซลเอนเตอร์เทนเมนต์ ร่วมกับ รีเตช ซิดวานี ในปี ค.ศ. 1999 เปิดตัวผลงานกำกับเรื่องแรกด้วยเรื่อง "ดิล ชาห์ตา ไฮ" (2001) และได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมอย่างกว้างขวางสำหรับการแสดงเป็นเยาวชนอินเดียยุคใหม่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์ภาษาฮินดียอดเยี่ยมแห่งชาติ และ รางวัลฟิล์มแฟร์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (นักวิจารณ์) ต่อจากนี้ เขาได้กำกับภาพยนตร์สงครามลัทธิเรื่อง "ลักชยา" (2004) และเปิดตัวใน ฮอลลีวู้ดผ่านเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "บริดจ์แอนด์พรีจูไดซ์" (2004) ซึ่งเขาและน้องสาว โซยา อัคตาร์ ทำหน้าที่เป็นนักแต่งเพลง ถัดมาคือเรื่อง "ดอน" ที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ (2006) ซึ่งเป็นผลงานการกำกับเรื่องที่สามของเขา หลังจากนั้นเขาได้กำกับภาพยนตร์สั้นเรื่อง "โพสซิทิฟ" (2007) เพื่อเผยแพร่ความรู้เรื่อง เอชไอวี-เอดส์
แม้ว่าเขาจะเริ่มต้นอาชีพนักแสดงด้วยการเลื่อนฉายในละครเรื่อง "เฟคีร์แห่งเวนิส" แต่การเปิดตัวทางภาพยนตร์อย่างเป็นทางการของอัคตาร์ก็มาพร้อมกับละครเพลงเรื่อง "ร็อกออน!!" (2008) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลเนชันแนลอวอร์ด เป็นครั้งที่สองสำหรับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในภาษาฮินดี ในฐานะผู้อำนวยการสร้าง จากนั้นเขาได้เขียนบทสนทนาและอำนวยการสร้างเรื่อง "ซินดากิ นา มิเลกี โดบารา" (2011) ซึ่งประสบความสำเร็จเชิงวิจารณ์และเชิงพานิชย์ ทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม; ในปีเดียวกัน เขากำกับภาคต่อของ "ดอน" ชื่อเรื่อง "ดอน 2" (2011) ซึ่งยังคงเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดจนถึงปัจจุบัน
จากนั้นอัคตาร์แสดงเป็น มิลคา ซิงห์ ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรือ่ง "บัก มิลคา บัก" ทำให้เขาได้รับรางวัลฟิล์มแฟร์อวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากนั้นเขาได้รับคำชมจากการแสดงในละครคอมเมดี้สำหรับครอบครัวเรื่อง "ดิล ธาดักเน โด" (2015) และอาชญากรรมเขย่าขวัญเรื่อง "วาซีร์" (2016) เขาได้แสดงนำในละครเรื่อง "ลักนาวเซ็นทรัล" (2017), "เดอะสกายอิสพิงค์" (2019) และ "ทูฟาอัน" (2021)
บายา มาลี กนินจา
มือร์กอ ปราจชิน (, 13 ตุลาคม พ.ศ. 2509 –) หรือที่รู้จักกันในนาม บายา มาลี กนินจา  เป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศเซอร์เบีย เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะนักร้องแนวเทอร์โบโฟล์คและมีเนื้อหาที่ปลุกใจในช่วงสงครามยูโกสลาเวีย โดยเพลงของเขาที่มีชื่อเสียง ได้แก่ "มอเยตาตาซลอซินาชิสราตา" ("Moj je tata zločinac iz rata, บิดรของข้าเป็นอาชญากรสงคราม") ซึ่งถูกนำไปเผยแพร่และล้อเลียนโดยนักอินเทอร์เน็ตมีมอย่างกว้างขวาง
ประวัติและเส้นทางในวงการเพลง.
บายาเป็นชาวบอสเนียเซิร์บ เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2509 ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่ลีฟโบ ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ต่อมาเขาย้ายไปอาศัยที่ประเทศเซอร์เบียในสมัยที่ยังเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวียและเริ่มเข้าสู่วงการเพลงใน พ.ศ. 2527 ต่อมาเขาชนะการประกวดร้องเพลงที่เมืองลีฟโบใน พ.ศ. 2532 และเริ่มมีอัลบั้มเพลงเป็นของตัวเองใน พ.ศ. 2533 ซึ่งอยู่ในช่วงที่กำลังเกิดสงครามยูโกสลาเวีย เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องที่เพลงมีเนื้อหาปลุกใจและสนับสนุนชาวเซิร์บในช่วงสงคราม และเป็นสัญลักษณ์ความเป็นชาตินิยมของเซอร์เบีย ร่วมกับลอกี บูโลวิชซึ่งเป็นนักร้องแนวชาตินิยมชาวเซิร์บเช่นกัน เนื้อหาเพลงของเขาส่วนใหญ่มักจะมีเนื้อหาต่อต้านการประกาศเอกราชของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาและมีเนื้อหาเพลงที่พาดพิงอาลียา อีเซตเบกอวิช ประธานาธิบดีคนแรกของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาอยู่บ่อยครั้ง เพลงที่มีชื่อเสียงของเขาได้แก่ "กนีนเยกรายีซนีซี", "เนวอลีมเตอาลียา", "มอเยตาตาซลอซินาชิสราตา" เป็นต้น อย่างไรก็ตาม เขาก็มีเพลงที่เนื้อหาไม่เกี่ยวกับช่วงสงครามยูโกสลาเวีย ได้แก่ "อูมรีบาบา" และ "พอเกออะพารัต"
เขาสมรสแล้วและมีบุตรและธิดารวมหกคน ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่เซมุน เขาสามารถพูดภาษาอังกฤษและภาษารัสเซียได้ ทั้งนี้ เขายังเป็นผู้สนับสนุนหลักของพรรคก้าวหน้าของประเทศเซอร์เบียอีกด้วย นอกจากนี้ เขายังมีญาติซึ่งเป็นนักร้องเช่นกัน คือ กเซนียา ปราจชินซึ่งถูกฆาตกรรมโดยสามีของกเซนียาเองเมื่อ พ.ศ. 2553
แพตตี กุกเกนไฮม์
แพตตี กุกเกนไฮม์  เป็นนักแสดงตลก นักเขียน และนักแสดงชาวอเมริกัน สมาชิกของคณะตลกเดอะกราวด์ลิง ในฐานะนักแสดง เธอมีชื่อเสียงที่สุดจากบทบาท เมดิซินน์ คิง ในเรื่อง ""
ในฐานะนักแสดงตลก กุกเกนไฮม์เป็นส่วนหนึ่งของคณะละครตลกเดอะกราวด์ลิงที่เป็นบริษัทหลัก เธอปรากฏตัวในรายการ "เคิร์บยัวร์เอนธูซิแอสซึม" ในปี ค.ศ. 2021 เธอมีบทบาทเล็กน้อยในฐานะนักแสดงในเรื่อง "เรโน 911!, มิสเตอร์. เมเยอร์, ซุปเปอร์สโตร์, เดอะมิดเดิล, โมเดิร์นแฟมลี," และ "สปลิตติงอัพทูเกเตอร์" เธอมีบทบาทประจำในซีรีส์คอมเมดี้เรื่อง "ฟลอริดาเกิร์ลส์" ของ ป็อปทีวี และเรื่อง "แมรี+เจน" ของเอ็มทีวี กุกเกนไฮม์ยังเขียนบทและแสดงในเรื่อง "แบร์ลีเฟมัส" และยังพากย์เสียงเป็นแพตตี มีมในเรื่อง "ซูเปอร์แมนชั่น" อีกด้วย
กุกเกนไฮม์ปรากฏตัวในปี ค.ศ. 2022 ในเรื่อง "" ทางดิสนีย์+ ซึ่งรับบทเป็น เมดิซินน์ คิง สาวนักปาร์ตี้และผู้ช่วยของนักมายากล ผู้ซึ่งสร้างความสัมพันธ์ที่ไม่น่าเป็นไปได้กับกับหว่อง, ที่แสดงโดย เบเนดิกต์ หว่อง ตัวละครนี้กลายเป็นที่ชื่นชอบของแฟน ๆ และมีการเรียกร้องให้กุกเกนไฮม์และหว่องมีภาคแยกของตัวเอง หรือภาคแยกของกุกเกนไฮม์กับจามีลา จามิล ผู้แสดงเป็นทิทาเนียในซีรีส์ แคต โคอิโร ผู้กำกับเรื่อง "ฟลอริดาเกิร์ลส์" และ "ชี-ฮัลค์: ทนายสายลุย" แสดงความคิดเห็นว่ากุกเกนไฮม์และหว่องกำลังล้อเลียนเรื่องต่าง ๆ เช่น "เดอะโวปรานอส" และ ค็อกเทล เป็นการแสดงสดและไม่มีสคริปต์ โดยโคอิโรอ้างว่า "นั่นมาจากเคมีที่ตลกขบขันของนักแสดงล้วน ๆ และเราจะพูดว่า เราพร้อมที่จะโยนกล้องไปที่สองคนนี้เพราะมันตลกมาก” โคอิโรยังแสดงความคิดเห็นว่าเธอทำงานกับกุกเกนไฮม์บ่อยแค่ไหนและทำไม โดยกล่าวว่า "ฉันจะไม่ไปไหนเลยถ้าไม่มีผู้หญิงคนนั้น เธอเป็นอัจฉริยะด้านตลก เธอเข้ามาคัดเลือกเพื่อเรา และทุกคน [ที่กำลังดูการออดิชั่นนั้น] ก็เป็นจริง ทุกคนร้องไห้หัวเราะน้ำตาไหล" การแสดงของกุกเกนไฮม์ได้รับการยกย่องว่ามี 'ความฉลาดที่เงียบสงบ' และ'เมดิซินน์ของกุกเกนไฮม์เป็นหนึ่งในตัวละครร่วมสมัยอย่างแท้จริงตัวแรกที่เข้าสู่เอ็มซียูในไม่ช้า — บางคนที่ดีกว่าหรือรู้สึกแย่ในความเป็นจริง' กล่าวโดย "ทีวีไลน์" ผู้มอบรางวัล "ทีวีไลน์" นักแสดงประจำสัปดาห์ให้กุกเกนไฮม์
Patty Guggenheim
โรงเรียนเลิงนกทา
วัดมงคลทับคล้อ
วัดศาลาลอย (จังหวัดสุรินทร์)
สมเด็จพระราชินีดามิดแห่งบรูไน
สมเด็จพระราชินีดามิดแห่งบรูไน  เสด็จพระราขสมภพเมื่อปี 2467 ณ บันดาร์เซอรีเบอกาวัน เป็นธิดาใน เปงงีรัน บันดาฮารา เปงงิรัน อานะก์ อับดุล ราห์มัน และ เปงงีรัน ฮาจาห์ ฟาติมา พระราชบิดาของพระองค์ เป็นพระราชนัดดาใน สุลต่าน อาชิม จาลิลุล อาลัม อกามัลดิน การศึกษาของพระองค์ จึงถือว่าค่อนข้างดี
พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ สุลต่านโอมาร์ อาลี ไซฟุดดีนที่ 3 โดยพระราชพิธีอภิเษกสมรสมีขึ้นในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2484 เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2494 พระนางได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ปาดูกา เซรี บากินดา ราจา อิสตรี หลังจากที่พระสวามีได้ขึ้นครองบัลลังก์แห่งบรูไน พระองค์จึงกลายเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งบรูไน พระองค์และพระราชสวามี มีพระราชบุตร 10 พระองค์ คือ
ในปี 2515 สุลต่านโอมาร์ อาลี ไซฟุดดินที่ 3 และ สมเด็จพระราชินีดามิด ได้ทรงต้อนรับ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ในโอกาสที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินเยือน ประเทศบรูไน
สาญฌี
สาญฌี (อักษรโรมัน: Sanjhi) เป็นเทพีและชื่อเทศกาลบูชาพระนาง โดยมากฉลองโดยเด็กหญิงในพื้นที่เดลี, ปัญจาบ, หรยาณา และอุตตรประเทศ รูปเคารพสาญฌีจะสร้างขึ้นในวันแรกของเก้าวันในทุรคาบูชาหรือนวราตรี ทุก ๆ วัน เด็กหญิงและสตรีในพื้นที่จะได้รับเชิญไปขับร้องภชันและทำพิธีอารตี ในวันสุดท้ายของนวราตรี หรือ ทุสเสหระ เทวรูปเทพีสาญฌีจะถูกนำลงละลายในแหล่งน้ำ
ในภูมิภาคพรัช มักสร้างรูปสาญฌีเป็นพระกฤษณะและพระนางราธา สัญลักษณ์ของความรัก ตามตำนานทางเทววิทยาเชื่อว่าสาญฌีถูกสร้างขึ้นโดยเทพีราธาเพื่อเรียกพระกฤษณะให้มาปรากฏพระองค์ ตำนานพื้นถิ่นยังบอกเล่าถึงลีลาตอนที่พระกฤษณะจัดดอกไม้เป็นรูปพระนางราธาอย่างสวยงามเพื่อให้พระนางประทับใจ ธรรมเนียมของพรัชในยุคแรกยังมีลักษณะของการทำสาญฌีมาจากมูลวัวและดอกไม้ แต่นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 15-16 มา ก็ได้ถูกนำไปปฏิบัติในโบสถ์ของนิกายไวษณวะ และกลายมาเป็นรูปแบบของศิลปะที่มีความสลับซับซ้อน มีเพียงนักบวชพราหมณ์ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีถึงจะสร้างสรรค์สาญฌีได้
Sanjhi
แฮแซนแอลี แมนซูร์
แฮแซนแอลี แมนซูร์ (; 13 เมษายน พ.ศ. 2466–26 มกราคม พ.ศ. 2508) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 69 ของอิหร่านในรัชสมัยของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
แฮแซนแอลี แมนซูร์เกิดเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2466 ที่กรุงเตหะรานและเขาเข้าเรียนโรงเรียนดอร์โอลฟูลและต่อมาเขาเข้าเรียนมหาวิทยาลัยเตหะรานและสำเร็จการศึกษาในปี 2494 และต่อมาเขาเป็นนายจ้างรัฐบาลต่อมาเขาเป็นหัวหน้าสำนักนายกรัฐมนตรีซึ่งก็สร้างความก้าวหน้าในอำนาจเขาอย่างรวดเร็วต่อมาเขาก็ก่อตั้งพรรคอิหร่านใหม่ในวันที่ 3 ธันวาคม 2506 ต่อมาเขารับลงสมัครนายกรัฐมนตรีอิหร่านในปี 2506
ต่อมาวันที่ 7 มีนาคม 2507 เขาเป็นนายกรัฐมนตรีอิหร่านคนที่ 69 คนใหม่แทนแอมีร์ แอซาโดลลอฮ์ แอแลมโดยมีคณะรัฐมนตรีของเขาส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่นทั้งหมดรวมถึงนายพลอาวุโสสองคน
และเขาสั่งปล่อยตัวอายะตอลลอฮ์ โคมัยนีและส่งไปตุรกีต่อมาในเมืองนาจาฟประเทศอิรัก
และรัฐบาลของเขายังปรับราคาน้ำมันจาก 5 เรียลเป็น 10 เรียลแต่ด้วยการประท้วงจากคนขับรถแท็กซี่ทำให้แผนการหยุดซะงักลงและยอมรับกฎหมายยอมจำนนต่อทหารอเมริกันแต่ก็ถูกฝ่ายค้านไม่พอใจ
แต่ต่อมาเขาถูกลอบสังหารในวันที่ 21 มกราคม 2508
และเขาถูกแทนที่ด้วยแอมีร์แอบบอส โฮเวย์ดาเป็นนายกรัฐมนตรีอิหร่านคนที่ 70 คนใหม่
Durga Puja
รายชื่อเขตมหานครในประเทศญี่ปุ่น
นี่คือ รายชื่อเขตมหานคร  ในประเทศญี่ปุ่นตามจำนวนประชากรที่กำหนดโดยสำนักงานสถิติแห่งประเทศญี่ปุ่น (SBJ) และศูนย์บริการข้อมูลเชิงพื้นที่ของมหาวิทยาลัยโตเกียว ภูมิภาคที่มีประชากรส่วนใหญ่ในญี่ปุ่นระหว่างโตเกียวและฟุกุโอกะมักเรียกว่า เข็มขัดไทเฮโย
สำมะโนประชากร.
Statistics Bureau of Japan สำนักงานสถิติแห่งประเทศญี่ปุ่น หรือ SBJ กำหนดพื้นที่มหานครว่าเป็นเมืองศูนย์กลางตั้งแต่หนึ่งเมืองขึ้นไปและเทศบาลรอบนอกที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้มีคุณสมบัติเป็นเทศบาลรอบนอก เทศบาลต้องมีประชากรอย่างน้อย 1.5% ของประชากรที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไปที่เดินทางไปโรงเรียนหรือทำงานในศูนย์กลางเมืองใดเมืองหนึ่ง เพื่อให้มีคุณสมบัติเป็นเมืองศูนย์กลาง เมืองต้องเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่นซึ่งจะมีประชากรขนาดเท่าใดก็ได้ หรือนครอื่น (นอกเหนือจากนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น) ซึ่งมีประชากรอย่างน้อย 500,000 คน พื้นที่มหานครของเมืองที่เป็น "นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น" จะเรียกว่าเป็น "เขตอภิมหานคร"  ในขณะที่พื้นที่มหานครของเมืองที่ไม่ใช่ "นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น" จะเรียกว่าเป็น "เขตมหานคร"  หากเมืองศูนย์กลางหลายเมืองอยู่ใกล้กันมากพอจนเมืองรอบนอกทับซ้อนกัน เมืองเหล่านั้นจะถูกรวมเข้าด้วยกันและกำหนดพื้นที่เมืองใหญ่เพียงแห่งเดียวแทนที่จะเป็นอิสระต่อกัน
สำมะโนประชากร ปี 2015.
เขตมหานครที่เขียนด้วยตัวหนาคือเขตอภิมหานคร 11 แห่งของญี่ปุ่น
เก็บเงินต่างโลก 8 หมื่นเหรียญไว้ใช้ยามเกษียณไงคะ
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดย FUNA เดิมเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันชะ วาดภาพประกอบโดยโทไซ ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 จำหน่ายถึงเล่มที่ 7 เมื่อเดิอนสิงหาคม พ.ศ. 2565 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยเคซูเกะ โมโตเบะ เริ่มเผยแพร่ทางแพลตฟอร์ม"ซูอิโยบิ โนะ ซิริอุส"ทางนิโกะนิโกะในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") โดยสำนักพิมพ์โคดันชะถึงเล่มที่ 10 เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสดูดิโอเฟลิกซ์ฟิล์มมีกำหนดออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
แค่ขายโพชั่นไปวันวันไม่ได้เหรอคะ!
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดย FUNA เดิมเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันชะ วาดภาพประกอบโดยซูกิมะ ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 จำหน่ายถึงเล่มที่ 8 เมื่อเดิอนสิงหาคม พ.ศ. 2565 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยฮิบิกิ โคโกโนเอะ เริ่มเผยแพร่ทางแพลตฟอร์ม"ซูอิโยบิ โนะ ซิริอุส"ทางนิโกะนิโกะในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") โดยสำนักพิมพ์โคดันชะถึงเล่มที่ 9 เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564
พอปลาร์
พอปลาร์ หรือ สกุลพอพิวลัส  เป็นสกุลของพืชดอกผลัดใบ 25–30 ชนิดในวงศ์สนุ่น (Salicaceae) ซึ่งมีถิ่นกำเนิดในซีกโลกเหนือเป็นส่วนใหญ่
ต้นพอปลาร์แคลิฟอร์เนีย หรือค็อตตอนวูดดำ ("") หนึ่งในสกุลพอพิวลัส เป็นไม้ต้นที่ได้รับการระบุรหัสดีเอ็นเอที่สมบูรณ์ชนิดแรก ซึ่งโดยการจัดลำดับดีเอ็นเอในปี 2549
ชื่อภาษาอังกฤษที่ใช้เรียกชนิดต่าง ๆ ได้แก่ พอปลาร์ (poplar ) แอสเพน (aspen) และค็อตตอนวูด (cottonwood) ในภาษาไทยบางครั้งอาจเรียก "ปอปลาร์"
แต่เดิมสกุลพอปลาร์ถูกแบ่งออกเป็น 6 ชั้น ตามลักษณะของใบและดอก (ซึ่งจำแนกดังข้อมูลด้านล่าง) โดยในการศึกษาทางพันธุกรรมเมื่อไม่นานนี้ยังสนับสนุนข้อมูลส่วนใหญ่ของการจำแนกชั้นดังกล่าว โดยยืนยันว่าวิวัฒนาการชาติพันธุ์ของบางชนิดที่ต้องสงสัยก่อนหน้านี้ว่าน่าจะเกิดจากการผสมข้ามชนิดและระหว่างกลุ่ม จากการพบว่าบางชนิด (ซึ่งระบุไว้ด้านล่าง) มีความสัมพันธ์ของลำดับดีเอ็นเอที่แตกต่างกันซึ่งระบุโดยลำดับดีเอ็นเอในนิวเคลียส (สืบทอดทางต้นพ่อ) และลำดับดีเอ็นเอในคลอโรพลาสต์ (สืบทอดทางต้นแม่) ซึ่งเป็นข้อบ่งชี้ที่ชัดเจนของต้นกำเนิดลูกผสมข้ามชนิด การผสมพันธุ์ข้ามชนิดนี้เป็นเรื่องปกติในพืชสกุลนี้ โดยลูกผสมระหว่างชนิดเหล่านี้ยังได้รับการจำแนกในชั้นต่างกันอีกด้วย. ในปัจจุบันสกุลพอปลาร์ มี 57 ชนิดที่ได้รับการยอมรับ
วิวัฒนาการชาติพันธุ์.
ฟอสซิลที่เก่าแก่ที่สุดที่สามารถระบุชนิดได้ง่ายของสกุลพอปลาร์คือ "Poplus wilmattae" ซึ่งกำเนิดจากสมัยพาลีโอซีนตอนปลายในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อประมาณ 58 ล้านปีก่อน
พืชในสกุลพอปลาร์เป็นไม้ต้นที่มีความหลากหลายทางพันธุกรรมอย่างมาก และสามารถเติบโตได้สูงตั้งแต่ โดยมีลำต้นที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางไม่เกิน 2.5 ม. (8 ฟุต) มักจะตั้งตรง
เปลือกและเนื้อไม้.
เปลือกของต้นอ่อนของพอปลาร์เรียบ สีขาวถึงเขียวหรือเทาเข้ม และมักมีเลนทิเซลที่เห็นได้ชัดเจน ต้นพอปลาร์ที่มีอายุมากบางชนิดเปลือกต้นยังคงเรียบ แต่บางชนิดเปลี่ยนเป็นผิวหยาบและแตกเป็นร่องลึก โคนต้นอวบใหญ่ (ไม่เหมือนต้นหลิวที่เกี่ยวข้อง) มีปุ่มตายอดที่ปลายกิ่ง (ต่างจากพืชสกุลหลิวที่อยู่ในวงศ์เดียวกัน)
เนื้อไม้ของพอปลาร์ทุกชนิดจากภาพตัดขวางค่อนข้างคล้ายกัน ลักษณะความแตกต่างที่อาจพบเกิดจากปัจจัยสภาพแวดล้อมมากกว่าความแตกต่างระหว่างชนิด มีปริมาณเซลลูโลสสูงมาก ซึ่งทำให้มีความยืดหยุ่น ความหนาแน่นของเนื้อไม้ที่ความชื้นร้อยละ 15 อยู่ที่ 0.45 g/cm³ โดยเฉลี่ย และมีค่าระหว่าง 0.41 ถึง 0.60 g/cm³ ค่าหนาแน่นของเนื้อไม้พอปลาร์อยู่ในช่วงใกล้เคียงกับไม้สน ได้แก่ สปรูซนอร์เวย์ และสนขาว เนื้อไม้ของต้นพอปลาร์มีรูพรุนกระจาย แก่นไม้เริ่มสร้างขึ้นในปีที่ห้า สีของเนื้อไม้ (แก่นไม้) ของพอปลาร์ทุกชนิดไม่สามารถแยกได้อย่างชัดเจน
ราก.
ไม่พบรากแก้ว แต่เป็นระบบรากในแนวราบที่แข็งแรงและแตกแขนงลง รากค่อนข้างยาว มีรากแขนงน้อยและบาง รากของพอปลาร์สร้างทั้ง เอคโตไมคอร์ไรซา (ectomycorrhizae) และเอนโดไมคอร์ไรซาทั้งที่สร้างอาบัสคูลและเวสิเคิล (vesicular-arbuscular mycorrhizae) รากที่ใช้ค้ำยันเหล่านี้ยังสามารถงอกบนพื้นผิวที่เปียกหรือมีการถ่ายเทอากาศที่ไม่ดีได้
ใบ.
ใบออกเรียงเป็นเกลียวและมีรูปร่างแตกต่างกันไปตั้งแต่รูปสามเหลี่ยมจนถึงรูปวงกลม หรือเป็นแฉกเล็กน้อย ขอบหยักถี่ มีก้านใบยาว พอปลาร์ในชั้น "Populus" และ "Aigeiros" ก้านใบจะแบนข้าง ซึ่งมักพบว่าใบไม้แกว่งไปมาได้ง่ายเมื่อลมพัด และทำให้ต้นไม้ทั้งต้นมีลักษณะ "วิบวับ" สะท้อนแสงในสายลม ขนาดของใบแม้บนต้นเดียวก็สามารถมีขนาดที่ไม่แน่นอนอย่างมาก โดยทั่วไปจะมีใบเล็กที่ยอดกิ่งแขนงด้านข้าง และมีใบใหญ่มากบนยอดกิ่งหลักที่เติบโตแข็งแรง สีของใบพอปลาร์มักจะเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามหรือสีเหลืองก่อนที่จะทิ้งใบร่วงในช่วงฤดูใบไม้ร่วง
ดอกและผล.
พืชส่วนใหญ่ในสกุลมีดอกแยกเพศอยู่ต่างต้น (dioecious) จำนวนน้อยชนิดที่เป็นดอกแยกเพศอยู่ร่วมต้น (monoecious)  มักออกดอกในต้นฤดูใบไม้ผลิก่อนออกใบ ช่อดอกที่มีแกนช่อยาวดอกย่อยมีจำนวนมากมีเพศเดียว แกนช่อมักงอกชี้ขึ้นและห้อยปลายลู่ลง (ช่อดอกที่ค่อนข้างสั้น ปลายช่ออาจไม่ห้อยลง) ช่อดอกทรงยาวเรียวแบบหางกระรอก (catkin) แทงยอดดอกจากตาที่เกิดขึ้นในซอกใบของปีก่อนหน้า ดอกย่อยทรงถ้วยแบน ก้านดอกย่อยสั้นหรือไม่มีเลย ดอกย่อยเรียงติดกัน ดอกย่อยงอกออกจากผิวของแกนช่อ เมื่อดอกตูมช่อดอกมีลักษณะคล้ายเกล็ด ใบประดับหลุดออกไประหว่างดอกบาน ดอกเพศผู้และดอกเพศเมียไม่มีกลีบเลี้ยงหรือกลีบดอก
ผสมเกสรด้วยลม โดยช่อดอกเพศเมียจะยาวขึ้นอย่างมากระหว่างการผสมเกสรและออกผล
สารสำคัญที่พบในพอปลาร์ คือ ฟีนอล ซึ่งเป็นสารทุติยภูมิที่ผลิตขึ้นจากกระบวนการเผาผลาญอาหาร (secondary metabolite) ฟีนอลที่สำคัญที่สุดในเชิงปริมาณ ได้แก่ ฟีนอลไกลโคไซด์ ฟลาโวนอยด์ และแทนนิน
ต้นพอปลาร์ในชั้น"ค็อตตอนวูด" (ชั้น "Aigeiros)" มักเป็นพืชในพื้นที่ชุ่มน้ำหรือไม้ต้นริมฝั่ง ส่วนพอปลาร์ในชั้น"แอสเพน" (ชั้น "Populus)" เป็นหนึ่งในไม้ต้นใบกว้างที่สำคัญที่สุดของป่าซีกโลกเหนือในเขตหนาว
ต้นพอปลาร์และแอสเพนเป็นพืชอาหารที่สำคัญสำหรับตัวอ่อนของผีเสื้อจำนวนมาก
เห็ดนางรมแอสเพน ("Pleurotus populinus") พบเฉพาะบนซากไม้พอปลาร์ในทวีปอเมริกาเหนือ
พอปลาร์หลายชนิดในสหราชอาณาจักรและประเทศต่าง ๆ ในยุโรปประสบปัญหาอาการตายจากยอด (dieback) อย่างหนัก ส่วนหนึ่งเป็นเพราะหนอน "Sesia apiformis" ซึ่งเจาะเข้าไปและพักตัวระยะดักแด้ในลำต้นของพอปลาร์
การปลูก.
การปลูกต้นพอปลาร์อย่างถี่ชิด (เพียงให้แย่งอาหารกัน) จะตั้งตรงและเรียงเป็นแถว เป็นที่นิยมปลูกกันอย่างแพร่หลายทั่วยุโรปและเอเชียตะวันตกเฉียงใต้
แม้ว่าโดยความเข้าใจตามปกติไม้จากสกุลพอพิวลัส ("Populus") มักได้รับการเรียกว่า "ไม้พอปลาร์" แต่ชื่อ "ไม้พอปลาร์" ที่เป็นไม้เนื้อแข็งคุณภาพสูงที่ใช้โดยทั่วไปและมีเนื้อไม้สีออกเขียวนั้นแท้จริงแล้วมาจากสกุล "Liriodendron" ที่ไม่เกี่ยวข้องกันเป็นญาติกัน ไม้จากสกุลพอพิวลัสเป็นวัสดุที่เบาและมีรูพรุนมากกว่า