pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นัตสึกิ ฮานาเอะ เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ที่จังหวัดคานางาวะ เขาได้เข้าแรงงานในขณะที่อยู่มัธยม เขาคิดถึงอาชีพของเขา แต่เขามุ่งมั่นที่จะเป็นนักพากย์หลังจากดูเรื่อง "ชมรมรัก คลับมหาสนุก" เขาได้เข้าร่วมสังกัดแอคครอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เขาได้รับบทพากย์ครั้งแรกคือเรื่องคือ "บทเพลงบรรเลงฝัน" และได้ยกย่องในฐานะนักแต่งเพลงสำหรับตอนที่ 5 และ 12 เขาได้เล่นรับบทตัวละครเป็น ไคซุกะ อินะโฮะ ในเรื่อง "อัลด์โนอาเซโร่" คาเนกิ เคน ในเรื่อง "โตเกียวกูล" และ อาริมะ โคเซ ในเรื่อง "เพลงรักสองหัวใจ" เขาได้ชนะกับรางวัลเบสต์รูคกีอวอร์ดที่เซยูอวอร์ดครั้งที่ 9 เขากับโอซากะ เรียวตะ เป็นผู้พิธีกรรายการวิทยุโทรทัศน์ชื่อว่า "โอฮานะ" หรือ "โอซากะชิริตสึฮานาเอะกะคุเอ็น"  เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2559 เขาได้ประกาศว่าเขาแต่งงานแล้ว เขาได้เริ่มทำวิดีโอเล่นเกมในยูทูบเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 รวบรวมผู้ติดตาม 5 แสนกว่าคนใน 7 เดือนต่อมา
ในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2565 ฮานาเอะมีผลตรวจเป็นบวกสำหรับโควิด-19 เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ได้ประกาศว่าฮานาเอะได้หายจากเชื้อโรคแล้ว
3 หนุ่ม 3 มุม x2
เขม่า
เขม่า (Soot) คือกลุ่มของอนุภาคคาร์บอนที่เป็นผลจากการเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณ์ (Unburnt Carbon) ของไฮโดรคาร์บอน เป็นสิ่งที่ต้องควบคุมอย่างเหมาะสมในผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการเผาไหม้ในสภาวะแก๊ส ยังรวมถึงอนุภาคตกค้างการสลายด้วยความร้อนของเชื้อเพลิง อย่างเช่น ถ่านหิน เซโนสเฟียร์ ถ่านไม้ และปิโตรเลียมโค้ก ที่อาจทำให้เกิดการแพร่กระจายทางอากาศในช่วงการสลายด้วยความร้อน (Pyrolysis) และอาจถือได้ว่าเป็นเถ้าถ่านหรือถ่าน
เปลวไฟซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดของเขม่านั้นสามารถแบ่งได้เป็นสองชนิดหลักได้แก่ diffusion flame และ premixed flame ทั้งนี้เปลวไฟชนิดที่มักก่อให้เกิดเขม่าคือ diffusion flame เนื่องจากบางบริเวณในเปลวไฟนั้นไม่มี oxidizer เพียงพอในการเผาไหม้เชื้อเพลิง เหลือเป็น unburnt carbon จับตัวกันเป็นเขม่า เข้าสู่บรรยากาศ
เขม่าเป็นสาเหตุให้เกิดโรคมะเร็งหรือโรคทางปอด และส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างชัดเจน
มีทฤษฎีจำนวนมากที่ใช้อธิบายการเกิดของเขม่า หนึ่งในนั้นระบุว่าเขม่านั้นเกิดจาก Polycyclic Aromatic Hydrocarbons (PAHs) รวมตัวเข้าด้วยกัน การเกิดเขม่านั้นประกอบด้วยกระบวนการหลักคือ 1. nucleation 2. surface growth 3. coagulation 4. oxidation
ภาชนะ
ภาชนะ คือที่ใส่ของใด ๆ หรืออุปกรณ์ปิดล้อมสิ่งของเพื่อใช้ในการเก็บ บรรจุ และขนส่ง สิ่งที่เก็บในภาชนะจะได้รับการป้องกันจากการที่เก็บอยู่ในโครงสร้างด้านใน คำว่าภาชนะ มักใช้ในการประยุกต์ถึงอุปกรณ์ที่ทำขึ้นจากวัสดุที่ทนทานและแข็ง
อาจถือได้ว่าภาชนะเป็นเครื่องมือชนิดหนึ่ง ที่ประกอบด้วยอุปกรณ์ที่มีการปิดล้อมบางส่วนหรือทั้งหมด โดยสามารถบรรจุลงไปได้ เก็บของ และสิ่งของหรือวัสดุสำหรับการขนส่ง
มนุษย์มีการใช้ภาชนะมาอย่างน้อย 100,000 ปี หรืออาจเป็นไปได้ว่าหลายล้านปี ภาชนะแรกสุดของมนุษย์อาจทำไว้เพื่อเก็บอาหาร มนุษย์ในยุคแรกใช้ภาชนะในการเก็บอาหารให้ยาวนานยิ่งขึ้น หรือใช้เพื่อถือไปด้วยง่ายขึ้น และเพื่อป้องกันสัตว์ต่าง ๆ การพัฒนาภาชนะเก็บอาหารถือเป็นสิ่งสำคัญต่อการเพิ่มจำนวนประชากรมนุษย์ และถือเป็นนวัตกรรมที่ไม่พบในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่น
ปศุสัตว์
ปศุสัตว์ คือคำที่ให้ความหมายทั่วไปของการเลี้ยงให้สัตว์เชื่องในสภาพแวดล้อมเกษตรกรรม เพื่อใช้เป็นแรงงานและบริโภค เช่น กินเนื้อสัตว์ ไข่ นม ขนสัตว์ ชุดหนัง และขนแกะ ในบางครั้งคำนี้ยังหมายถึงการผสมพันธุ์เพื่อบริโภค ในบางครั้งมีความหมายเฉพาะสัตว์เคี้ยวเอื้อง เช่น วัวควายและแพะ ในสหรัฐอเมริกา ม้า ก็นับเป็นการทำปศุสัตว์ กระทรวงเกษตรสหรัฐถือว่า เนื้อหมู เนื้อลูกวัว เนื้อวัว และเนื้อลูกแกะ สัตว์ให้เนื้อแดงเหล่านี้เป็นการทำปศุสัตว์ ขณะที่สัตว์ปลีกและปลา ไม่นับ
มะอ์มูล
มะอ์มูล  เป็นแป้งพายหรือคุกกี้อาหรับที่ทำมาจากอินทผลัม, ถั่ว เช่น พิสตาชีโอหรือวอลนัต และบางครั้งอาจใช้อัลมอนด์หรือมะเดื่อ
มะอ์มูลมักทำในไม่กี่วันก่อนคริสต์มาส, อีสเตอร์ หรืออีด แล้วเก็บไว้เสิร์ฟพร้อมกับกาแฟอาหรับกับช็อกโกแลตให้กับแขกที่มาในช่วงวันหยุด มันเป็นที่นิยมทั่วโลกอาหรับ โดยเฉพาะในแถบคาบสมุทรอาหรับ
ขนมเหล่านี้อาจทำเป็นคุกกี้รูปลูกบอล รูปโดม หรือแบน ซึ่งสามารถตกแต่งด้วยมือหรือทำในตู้ไม้อบพิเศษ มะอ์มูลที่โรยด้วยอินทผลัมเรียกว่า "เมเนนัส" และมักทำในรูปของขนมปังโรลมากกว่ารูปลูกบอลหรือคุกกี้
คำศัพท์ภาษาอาหรับของคำว่า มะอ์มูล  มาจากกริยาภาษาอาหรับว่า อะมะละ แปลว่า “ทำ”
Maamoul
เส้นใย
เส้นใย คือวัสดุอย่างหนึ่งจากธรรมชาติหรือที่มนุษย์ทำขึ้นมา ที่มีความยาวมากกว่าความกว้าง มักใช้เส้นใยในการผลิตด้วยเครื่องใจในวัสดุอื่น ๆ วัสดุทางวิศวกรรมที่แข็งแกร่งที่สุดก็มักเกี่ยวข้องกับเส้นใย ตัวอย่างเช่น เส้นใยคาร์บอน และโพลิเอทิลีนน้ำหนักโมเลกุลสูงพิเศษ (ultra-high-molecular-weight polyethylene)
เส้นใยสังเคราะห์สามารถผลิตได้ถูกกว่าและได้จำนวนมากกว่าเมื่อเทียบกับเส้นใยธรรมชาติ แต่เสื้อผ้าเส้นใยธรรมชาติให้ประโยชน์ได้มากกว่า เช่น ใส่สบาย มากกว่าทำจากเส้นใยสังเคราะห์
ฮิวแมนไรท์วอตช์
โปรตีนไคเนส
โปรตีนไคเนส (protein kinase) เป็นเอนไซม์ไคเนสที่ทำหน้าที่ปรับแต่งโปรตีนอื่นโดยการเติมหมู่ฟอสเฟตในเชิงเคมี (ฟอสฟอริเลชั่น) กระบวนการฟอสฟอริเลชั่นมักส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงหน้าที่ของโปรตีนเป้าหมาย (ซับสเตรท) ผ่านการเปลี่ยนแปลงการทำงานของเอนไซม์, ตำแหน่งเซลล์ หรือความเกี่ยวพันกับโปรตีนอื่น จีโนมของมนุษย์ประกอบด้วยยีนโปรตีนไคเนสประมาณ 500 ยีน คิดเป็น 2% ยีนมนุษย์ทั้งหมด
กิจกรรมทางเคมีของโปรตีนไคเนสประกอบด้วยการกำจัดหมู่ฟอสเฟตจาก ATP และติดหมู่ฟอสเฟตด้วยพันธะโคเวเลนต์กับหนึ่งในสามกรดอะมิโนที่มีหมู่ไฮดรอกซิลอิสระ ไคเนสส่วนใหญ่ทำงานได้กับทั้งเซอรีน และ ธรีออนีน ไคเนสอื่น ๆ ทำงานกับไทรอซีน และยังมีอีกจำนวนหนึ่ง (ดูออล-สเพซิฟิซิที ไคเนส) ที่ทำงานได้กับทั้งสามตัว นอกจากนี้ยังมีโปรตีนไคเนสอื่นที่สามารถฟอสฟอริเลตกรดอะมิโนอื่นได้ เช่น ฮิสทิดีน ไคเนสที่ฟอสฟอริเลตองค์ประกอบของฮิสทิดีน
Protein kinase
วาทศาสตร์
วาทศาสตร์ คือศิลปะการจูงใจ รวมถึงไวยากรณ์และตรรกศาสตร์ (หรือวิภาษวิธี) เป็นหนึ่งในไตรศิลปศาสตร์ โดยวาทศาสตร์มีจุดประสงค์เพื่อการศึกษาความสามารถของผู้เขียนหรือผู้พูดในการบอก จูงใจ หรือกระตุ้นผู้ฟังในสถานการณ์เฉพาะ แอริสตอเติลนิยามวาทศาสตร์ว่า "เป็นสาขาวิชาแห่งการสังเกตเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเพื่อมุ่งสู่การจูงใจ" และนับแต่การเรียนรู้ศิลปะเป็นสิ่งจำเป็นต่อชัยชนะในทางกฎหมาย หรือเป็นช่องทางการนำเสนอที่เชื่อมต่อกัน หรือเพื่อทำให้ผู้พูดมีชื่อเสียงในงานพิธีการพลเมือง เขายังบอกว่า "เป็นการรวมกันของตรรกะวิทยาศาสตร์กับหลักจริยธรรมทางการเมือง"
นับแต่ยุคกรีกโบราณถึงปลายศตวรรษที่ 19 วาทศาสตร์ ถือว่ามีบทบาทที่สำคัญในการศึกษาทางฝั่งตะวันตก ทั้งผู้ฝึกพูดคำปราศรัย ทนายความ นักประวัติศาสตร์ รัฐบุรุษ และนักกวี
จักรพรรดิท้าย ดึ๊ก
เครื่องอิสริยาภรณ์เมฆมงคล
เครื่องอิสริยาภรณ์เมฆมงคล  เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์แห่งสาธารณรัฐจีน เครื่องอิสริยาภรณ์นี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1941 มีจำนวน 9 ชั้น สำหรับมอบให้กับชาวไต้หวันที่ทำคุณประโยชน์แก่ประเทศชาติ รวมถึงผู้มีเกียรติจากต่างประเทศ ซึ่งในระหว่างปี ค.ศ. 1943 ถึง ค.ศ. 1945 มีผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์นี้กว่า 20 คน
ความฉลาดทางการเงิน (ธุรกิจ)
ความฉลาดทางการเงิน เป็นประเภทของระบบธุรกิจอัจฉริยะที่ประกอบด้วยความรู้และทักษะที่ได้รับจากการทำความเข้าใจหลักการทางการเงินและการบัญชีในโลกธุรกิจและการทำความเข้าใจวิธีการใช้เงิน แม้ว่าจะเป็นศัพท์ใหม่ แต่ความฉลาดทางการเงินมีรากฐานในการวิจัยการพัฒนาองค์กร ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในการมีส่วนร่วมของพนักงาน ความฉลาดทางการเงินกลายเป็นแนวปฏิบัติที่ดีและสมรรถนะหลักในหลาย ๆ องค์กรที่นำไปสู่ผลลัพธ์ทางการเงินที่ดีขึ้น, การเพิ่มขวัญกำลังใจของพนักงาน และการลดการหมุนเวียนพนักงาน หลายองค์กรรวมถึงโปรแกรมความฉลาดทางการเงินในหลักสูตรการพัฒนาความเป็นผู้นำ ความฉลาดทางการเงินไม่ใช่ทักษะโดยธรรมชาติ แต่ค่อนข้างเป็นชุดของทักษะการเรียนรู้ที่สามารถพัฒนาได้ในทุกระดับ
สาขาวิชาของความเข้าใจ.
ความเข้าใจทั้งสี่ด้าน ที่ประกอบกันเป็นอัจฉริยะทางการเงิน คือ:
"เข้าใจรากฐาน" ความฉลาดทางการเงินต้องมีความเข้าใจพื้นฐานของการวัดทางการเงินรวมถึงงบกำไรขาดทุน, งบดุล และงบกระแสเงินสด นอกจากนี้ยังต้องทราบความแตกต่างระหว่างเงินสด และกำไร ตลอดจนทำไมงบดุลจึงทำให้เท่ากัน
"เข้าใจศิลปะ" การเงินและการบัญชีเป็นศิลปะเช่นเดียวกับวิทยาศาสตร์ ทั้งสองสาขาวิชาต้องพยายามหาปริมาณสิ่งที่ไม่สามารถหาปริมาณได้เสมอ ดังนั้นจึงต้องอาศัยกฎการประมาณและข้อสมมติฐาน ความฉลาดทางการเงินสร้างความมั่นใจให้ผู้คนสามารถแยกแยะได้ว่ามีการนำศิลปะด้านการเงินมาใช้กับตัวเลขใดบ้าง รวมถึงรู้วิธีการปรับใช้ต่างกันอย่างไรโดยอาจนำไปสู่ข้อสรุปที่แตกต่างกัน
"เข้าใจการวิเคราะห์" ข้อมูลทางการเงินรวมถึงความสามารถในการวิเคราะห์ตัวเลขในเชิงลึก ซึ่งรวมถึงความสามารถในการคำนวณผลกำไร, พลังทวี, สภาพคล่อง และความสามารถในการดำเนินงาน ตลอดจนทำความเข้าใจความหมายของผลลัพธ์ การดำเนินการวิเคราะห์ผลตอบแทนจากการลงทุนและการตีความผลลัพธ์เป็นส่วนหนึ่งของความฉลาดทางการเงิน
"เข้าใจภาพรวมขนาดใหญ่" ความฉลาดทางการเงินยังหมายถึงความสามารถในการเข้าใจผลลัพธ์ทางการเงินของธุรกิจในบริบท - นั่นคือภายในกรอบของภาพรวม ปัจจัยต่าง ๆ เช่น เศรษฐกิจ, สภาพแวดล้อมการแข่งขัน, กฎระเบียบ และการเปลี่ยนแปลงความต้องการตลอดจนความคาดหวังของลูกค้า รวมถึงเทคโนโลยีใหม่ ๆ ล้วนมีผลต่อการตีความตัวเลข
ความฉลาดทางการเงินไม่ได้เป็นเพียงการเรียนรู้ทางทฤษฎีเท่านั้น นอกจากนี้ยังต้องมีการฝึกฝนและใช้ให้เป็นประโยชน์ในโลกแห่งความจริง ในโลกบรรษัท ผู้จัดการสามารถแสดงข้อมูลทางการเงินโดยการพูดภาษา นั่นคือ การถามคำถามเกี่ยวกับตัวเลขเมื่อบางสิ่งไม่สมเหตุสมผล, ตรวจสอบรายงานทางการเงินรวมทั้งการใช้ข้อมูลเพื่อทำความเข้าใจจุดแข็งและจุดอ่อนของบริษัท, การใช้การวิเคราะห์ผลตอบแทนจากการลงทุน, การจัดการเงินทุนหมุนเวียน และการวิเคราะห์อัตราส่วนเพื่อการตัดสินใจ ตลอดจนระบุตำแหน่งที่นำศิลปะทางการเงินมาใช้ประโยชน์ได้
Financial intelligence (business)
นาตัน อาเก
นาตัน แบ็นยามีน อาเก (; เกิด 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับแมนเชสเตอร์ซิตี สโมสรในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
เนเธอร์แลนด์ อายุไม่เกิน 17 ปี
โมฮัมมัด ฮัตตา
โมฮัมมัด ฮัตตา  เป็นนักการเมืองชาวอินโดนีเซียที่ดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีคนแรกของอินโดนีเซีย ก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของอินโดนีเซีย
กอนเซปซิออนเดลอูรูกวย
กอนเซปซิออนเดลอูรูกวย  เป็นเมืองในประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ในรัฐเอนเตรริโอส ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำอุรุกวัย ห่างจากบัวโนสไอเรสไปทางเหนือ 320 กิโลเมตร มีประชากรอาศัยอยู่ราว 80,000 คน จากข้อมูลของสำมะโนประชากรในปี 2001 โดย สถาบันสถิติและสำมะโนแห่งชาติอาร์เจนตินา
วัดสิตาราม
วัดสิตาราม หรือ วัดคอกหมู เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองมหานาค เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2340 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ผู้สร้างคือ เจ้ากรมแย้ม ท่านได้ชักชวนชาวจีนที่อาศัยเลี้ยงหมูขายอยู่ในละแวกนั้นมาร่วมกันสร้างวัดขึ้น จึงชื่อว่า "วัดคอกหมู" ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสทรงเปลี่ยนนามวัดให้สอดคล้องกับผู้สร้างวัด เป็น "วัดสิตาราม" แปลว่า "วัดที่เจ้ากรมยิ้มเป็นผู้สร้าง" วัดสิตารามได้รับพระราชทานผูกสูงคามสีมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ราวปี พ.ศ. 2391
พระอุโบสถหลังเดิม มีรูปแบบศิลปกรรม หน้าบันเป็นรูปจั่วบ้านประดับปูนปั้นลายเครือเถาด้วยถ้วยจานกระเบื้องเคลือบแบบจีน ไม่มีช่อฟ้าใบระกา พาไลลาดชัน เสาพาไลไม่มีบัว บานประตูเป็นลายรดน้ำ ศาลาการเปรียญเป็นแบบทรงไทยสองชั้น วัดมีพระพุทธสมัยสุโขทัย เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย คือ หลวงพ่อทองกายสิทธิ์ บริเวณด้านข้างโบสถ์ใหม่ก็ยังมีพระพุทธรูปขนาดใหญ่ในปางต่าง ๆ เช่น ปางลีลา ปางเลไลย์ พระพุทธรูปปางไสยาสน์ ปางมารวิชัย ซึ่งประดิษฐานอยู่กลางแจ้ง เป็นพระพุทธรูปจำลองสมัยสุโขทัย
วัดพระพิเรนทร์
วัดพระพิเรนทร์ เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
วัดสร้างขึ้นในราวปี พ.ศ. 2300 สมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในราวปี พ.ศ. 2379 สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระพิเรนทรเทพ (ขำ อินทรกำแหง ณ ราชสีมา) เจ้ากรมพระตำรวจหลวง ดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์วัด ตั้งนามวัดว่า วัดขำเขมการาม จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงแปลงนามวัดว่า วัดขำโคราช ใช้มาถึงปี พ.ศ. 2430 จึงได้รับพระราชทานนามใหม่ว่า "วัดพระพิเรนทร์" ตามชื่อบรรดาศักดิ์ผู้บูรณปฏิสังขรณ์
ปี พ.ศ. 2480 ได้ประกอบพิธียกป้ายวัดขึ้นสู่ซุ้มประตูด้านติดกับถนนวรจักร ในยุคเจ้าอาวาส พระเทพคุณาธาร (ผล ชินปุตฺโต) เป็นยุครุ่งเรืองของวัด มีพระสงฆ์สามเณรในวัดประมาณ 50–60 รูป ยังมีกิจนิมนต์นอกวัดในวันเสาร์อาทิตย์ ศาลาวัดมี 45 ศาลา มีพิธีสงฆ์เกือบทุกศาลา วัดแห่งนี้ยังผลิตนักปราชญ์อย่าง สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)
ปูชนียวัตถุของวัด คือ อุโบสถที่ผสมผสานสถาปัตยกรรมแบบตะวันตกและตะวันออก อุโบสถยกพื้นสูง อุโบสถไม่มีเสาหาร คันทวย แต่ดัดแปลงเป็นซุ้ม แบบศิลปะตะวันตก หรือแบบกอทิก รับพาไล ส่วนช่อฟ้าลักษณะ เป็นหัวพญานาคอ้าปากเห็นเขี้ยว ภายในประดิษฐาน พระประธานปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 1 เมตร มีพระพุทธรูปยืน ปางห้ามญาติ 2 องค์ ปางห้ามสมุทร 2 องค์ ปางประทานพร 1 องค์ ปางอุ้มบาตร 1 องค์ พระพุทธรูปนั่งปางสมาธิ 5 องค์ ซุ้มด้านหน้าพระอุโบสถ มีพระพุทธรูปปางลีลา 1 องค์ ซุ้มด้านหลังมีพระพุทธรูปปางรำพึง บานประตูไม้แกะสลักลายใบเทศ เป็นฝีมือช่างจีน
ระหว่างอุโบสถกับวิหารเป็นที่ตั้งมณฑป ประดิษฐาน รูปหล่อพระเทพคุณาธาร (ผล ชินปุตโต) และรูปอดีตเจ้าอาวาส หลายรูป ด้านหน้าวิหารจีน เป็นศาลาคอนกรีต วิหารมีทั้งวิหารไทยและวิหารจีน มีพระเจดีย์ทรงลังกา ติดกับเจดีย์ทรงลังกาคือศาลาประชาอุทิศ
พายุมังคุด
มังคุด  เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 1 ลำดับที่ 26 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศไทย ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ ทุเรียน (") มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2549
พายุมังคุดนั้นอาจหมายถึง
มังคุด ถูกถอนออกจากรายชื่อหลังฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2561 และแทนที่ด้วยชื่อ กระท้อน (") ในปัจจุบันยังไม่เคยถูกนำมาใช้เป็นชื่อพายุ
พายุรุมเบีย
วัดภคินีนาถวรวิหาร
สันนิษฐานว่าสร้างวัดนี้เมื่อสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เดิมชื่อว่า วัดบางจาก เนื่องจากตั้งอยู่ปากคลองบางจาก แต่ชาวบ้านเรียกว่า วัดนอก (คู่กับวัดใน คือวัดเปาโรหิตย์ วัดทอง และวัดสิงห์) ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 2 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี ทรงเห็นว่า พระอุโบสถเดิมนั้นคับแคบ จึงโปรดให้เปลี่ยนเป็นพระวิหาร และทรงสร้างพระอุโบสถขึ้นใหม่ รวมถึงสร้างพระประธานในพระอุโบสถ พระระเบียง พระพุทธรูปปูนปั้น 80 องค์ พระเจดีย์ 4 องค์ที่มุมพระอุโบสถ กุฏิสงฆ์ และศาลาเก๋งหน้าพระอุโบสถ รัชกาลที่ 2 ได้พระราชทานนามใหม่ว่า วัดภคินีนาถ ซึ่งแปลว่า "วัดพระน้องนาง"
ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เสด็จพระราชดำเนินมาทรงทอดกฐินที่วัดนี้ และมีรับสั่งให้รื้อพระตำหนักของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าหญิงประไพวดี กรมหลวงเทพยวดี ซึ่งได้สิ้นพระชนม์ลงแล้ว มาปลูกเป็นกุฏิเจ้าอาวาส ในรัชสมัยรัชกาลที่ 4 มีการปฏิสังขรณ์กุฏิสงฆ์ มุขพระระเบียงอุโบสถ ปูพื้นหน้าพระวิหาร ขุดสระ พระวิหาร ในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญ ศาลาเก๋งหน้าพระอุโบสถ ในสมัยรัชกาลที่ 6 มีการก่อสร้างและปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ ได้แก่ พระอุโบสถ บานหน้าต่าง เขียนลายรดน้ำ ซุ้มลงรักปิดทองประดับกระจก ซ่อมหลังคา เปลี่ยนคันทวย ช่อฟ้า ใบระกา และปรับพื้นพระอุโบสถ รวมทั้งบูรณะพระระเบียง กุฏิเสนาสนะต่าง ๆ และหอระฆัง เป็นต้น
วัดมีการบูรณปฏิสังขรณ์เรื่อยมานับตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 7 ปี พ.ศ. 2553 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ณ ขณะนั้น ทรงมีพระราชดำริให้ปัจจัยในการทอดกฐินทั้งหมดในครั้งนั้น ใช้ในการบูรณปฏิสังขรณ์จิตรกรรมฝาผนัง ปี พ.ศ. 2554 สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์มีโครงการบูรณปฏิสังขรณ์ โดยเริ่มจากพระอุโบสถ พระระเบียงคต จิตรกรรมฝาผนัง
พระอุโบสถ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ยาว 57 เมตร กว้าง 11 เมตร หลังคามุงกระเบื้อง ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ลงรักปิดทองประดับกระจก มีทวยรองรับหลังคาปีกนกรอบพระอุโบสถ หน้าบันด้านหน้าและด้านหลังจำหลักลาย ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นซุ้มปูนปั้นทรงเรือนแก้ว บานประตูหน้าต่างด้านนอกเป็นลายรดน้ำพุ่มข้าวบิณฑ์ เพดานมีรูปค้างคาวรุมล้อมลูกไม้ ฉลุลายทองล่องชาด มีการระบายสีศิลปะแบบจีนลายดอกไม้ บริเวณเหนือหน้าต่าง ด้านล่างเป็นลายเครื่องบูชาของจีน บานประตูหน้าเป็นภาพเขียนสีเครื่องโต๊ะบูชาแบบจีน องค์พระประธาน เป็นพระพุทธรูปหล่อ ปางมารวิชัย มีพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย จำนวน 80 องค์ ประดิษฐานอยู่ภายในพระระเบียงวิหารคต พระพุทธรูปยืนทรงเครื่อง ปางห้ามสมุทร 4 องค์ ขนาดสูงเท่าตัวคน แกนในเป็นหินทรายสีแดง ตั้งอยู่หลังอุโบสถ
พระวิหาร กว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นพระอุโบสถหลังเดิม หลังคามุงกระเบื้อง ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ มีพาไลหน้าหลังรองรับด้วยเสาสี่เหลี่ยม ประตูหน้าต่างเจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยมไม่มีซุ้ม พระประธานในวิหาร นามว่า "หลวงพ่อดำ" เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย
กุฏิตำหนัก เป็นตำหนักเรือนไทยของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าหญิงประไพวดี กรมหลวงเทพยวดี ที่รื้อมาปลูกเป็นกุฏิเจ้าอาวาส มีนอกชานเป็นตัวเชื่อม
สมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช
วัดวชิรธรรมสาธิตวรวิหาร
วัดวชิรธรรมสาธิตวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร เป็นวัดประจำรัชกาลที่ 10 วัดตั้งอยู่ในแขวงบางจาก เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระพิพัฒนกิจวิธาน (บุญศักดิ์ สิริปุญโญ)
เดิมชื่อ วัดทุ่งสาธิต มีคหบดีชาวลาวเป็นผู้สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2399 หลังจากคหบดีท่านถึงแก่กรรม วัดนี้จึงถูกทิ้งร้าง กระทั่งได้กลายเป็นวัดที่มีพระสงฆ์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2506 ในสมัยพระโสภณวชิรธรรม (สาธิต ฐานวโร) เป็นเจ้าอาวาส ต่อมาเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2508 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (พระบรมราชอิสริยยศในขณะนั้น) โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณ ทรงรับวัดทุ่งสาธิต ไว้ในพระอุปถัมภ์ ได้พระราชทานนามว่า วัดวชิรธรรมสาธิตวรวิหาร โดยนามของวัด "วชิร" มาจาก วชิราลงกรณ์, "ธรรม" มาจาก คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า และ "สาธิต" มาจากนามเดิมพระโสภณวชิรธรรม
พระเจดีย์จุฬามณีศรีล้านนา มีความกว้าง 25 ศอก 9 นิ้ว ความสูง 49 ศอก ซึ่งได้จำลองมาจากองค์พระธาตุหริภุญชัย จังหวัดลำพูน ภายในเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ 25 องค์ พระอรหันต์สาวกธาตุ 289 องค์ และพุทธรูปทองคำอีก 2 องค์ พระอุโบสถปูด้วยไม้สักปาร์เก้ ประตู-หน้าต่างทำด้วยไม้สัก แกะสลักโดยฝีมือช่างชาวเหนือ ภายในพระอุโบสถ มีพระปรางค์ 3 องค์ องค์กลางบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ขององค์ขวาและองค์ซ้าย บรรจุพระธาตุทอง พระอัครสาวกทั้งสอง คือพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ วัดมีสังเวชเจดีย์ จำลองมาจากพระเจดีย์พุทธคยา ประเทศอินเดีย
ดูหมิ่น
ดูหมิ่น เป็นการละเมิดเกียรติยศของมนุษย์ไม่ว่าแสดงออกด้วยวิธีใด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ข้อความที่ละเมิดหรือการสื่อสารท่าทาง และเป็นอาชญากรรมในบางประเทศ ข้อแตกต่างระหว่างดูหมิ่นกับหมิ่นประมาทคือ ดูหมิ่นอธิบายค่านิยม ส่วนหมิ่นประมาทกล่าวถึงลักษณะหรือใส่ความข้อเท็จจริง
การนิรนัย
การอุปนัย
การให้เหตุผลแบบจารนัย
การให้เหตุผลแบบจารนัย ( หรือบ้างก็ว่า abduction abductive inference หรือ retroduction) เป็นการอนุมานเชิงตรรกะรูปแบบหนึ่งซึ่งถูกบัญญัติและพัฒนาโดยนักปราชญ์ชาวอเมริกัน ชารลส์ แซนเดอรส์ เพิร์ซ (Charles Sanders Peirce) เริ่มต้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเริ่มจากการสังเกตการณ์ชุดหนึ่ง แล้วพยายามหาข้อสรุปที่ง่ายและควรจะเป็นมากที่สุดจากการสังเกตการณ์ชุดนั้น กระบวนการนี้ผลิตข้อสรุปที่เป็นไปได้แต่ไม่ได้ยืนยันว่าเป็นจริงซึ่งต่างจากการให้เหตุผลแบบนิรนัย การให้เหตุผลแบบจารนัยนั้นจึงมีความไม่แน่นอนหรือเคลือบแคลงซึ่งสามารถแสดงออกมาด้วยคำหลีกต่าง ๆ เช่น "หาง่ายที่สุด" หรือ "ควรจะเป็นมากที่สุด" เรายังสามารถมองการให้เหตุผลแบบจารนัยได้ว่าเป็น การอนุมานสู่คำอธิบายที่ดีที่สุด (IBE) ถึงแม้การใช้คำว่า "การจารนัย" และ "การอนุมานสู่คำอธิบายที่ดีที่สุด" อาจไม่สมมูลกันทุกครั้งเสมอไป
การนิรนัย อุปนัย และจารนัย.
การนิรนัย.
การให้เหตุผลแบบนิรนัยอนุญาตให้อนุพัทธ์ (derive) formula_1 จาก formula_2 ก็ต่อเมื่อ formula_1 เป็นผลพวงเชิงตรรกะเชิงรูปนัยของ formula_2 หรือ"เป็นไปตาม" (follows from) formula_2 พูดอีกแบบคือ การนิรนัยคือการอนุพัทธ์ให้ได้มาซึ่งผลพวงต่าง ๆ ของข้อสันนิษฐาน เมื่อข้อสันนิษฐานเป็นจริง การนิรนัยที่สมเหตุสมผลจะรับรองความเป็นจริงของข้อสรุป เช่นหากกำหนดว่า "วิกิสามารถแก้ไขโดยใครก็ได้" (formula_6) และ "วิกิพีเดียเป็นวิกิ" (formula_7) แล้วแสดงว่า "วิกิพีเดียสามารถแก้ไขโดยใครก็ได้" (formula_1) ก็ตรงตามข้อตั้งทั้งสองข้อที่กำหนด
การอุปนัย.
การให้เหตุผลแบบอุปนัยอนุญาตให้อนุมาน formula_1 จาก formula_2 ได้ โดย formula_1 ไม่จำเป็นต้องเป็นผลพวงตรรกะของ formula_2 หรือไม่จำเป็นต้อง"เป็นไปตาม" formula_2 และ formula_2 อาจเป็นเหตุผลที่ดีพอที่จะให้ยอมรับ formula_1 แต่ไม่ได้รับรองว่า formula_1 เป็นจริง เช่น ถ้าหงส์ทุกตัวที่เคยเจอมาถึงตอนนี้สีขาวทุกตัว เราอาจอุปนัยได้ว่าความเป็นไปได้ที่หงส์ทุกตัวจะมีสีขาวนั้นก็พอมีเหตุผล เรามีเหตุผลที่จะเชื่อข้อสรุปจากข้อตั้ง แต่ไม่ได้มีการรับรองว่าข้อสรุปจะเป็นจริง (ซึ่งแน่นอน หงส์บางตัวก็มีสีดำ)
การจารนัย.
การให้เหตุผลแบบจารนัยอนุญาตให้อนุมาน formula_2 เป็นคำอธิบายของ formula_1 ผลของการอนุมานแบบนี้คือการอนุญาติให้สามารถจารนัยเงื่อนไขก่อน formula_2 จากผลพวง formula_1 ได้ การให้เหตุผลแบบนิรนัยกับแบบจารนัยจึงแตกต่างกันตรงที่ฝั่งไหนของข้อความว่า "formula_2 แสดงว่า (entail) formula_1" เป็นข้อสรุป
การจารนัยนั้นจึงเหมือนกับเหตุผลวิบัติเชิงตรรกะที่เรียกว่าการยืนยันผล (affirming the consequent) (หรือ "post hoc ergo propter hoc") เพราะ formula_1 สามารถมีคำอธิบายที่หลากหลาย อย่างเช่นในเกมบิลเลียด เมื่อเราเห็นลูกบิลเลียดเลขแปดเคลื่อนที่มาหาเรา เราอาจจารนัยได้ว่าลูกคิวได้ชนลูกแปด การชนของลูกคิวสามารถอธิบายการเคลื่อนที่ของลูกแปดได้ ซึ่งเป็นสมมุติฐานที่อธิบายการสังเกตการณ์ของเรา ในเมื่อมีคำอธิบายอื่น ๆ ที่เป็นไปได้มากมายสำหรับการเคลื่อนที่ของลูกแปด ข้อสรุปจากการจารนัยของเราไม่ได้ทำให้เรารู้อย่างแน่นอนว่าลูกคิวได้ชนลูกแปดจริงหรือไม่ แต่การจารนัยนี้ก็ยังมีประโยชน์และหน้าที่เพื่อทำให้เราสามารถเข้าใจและปรับตัวในสภาพแวดล้อมรอบตัวได้ แม้จะมีคำอธิบายที่เป็นไปได้สำหรับแต่ละกระบวนการทางกายภาพที่เราสังเกตเห็นอยู่หลายคำอธิบาย เรามักจะจารนัยหาคำอธิบายเดียว (หรือสองสามคำอธิบาย) สำหรับกระบวนการนั้น ๆ ด้วยความคาดหวังว่าเราจะสามารถนำมันมาใช้เพื่อปรับตัวในสภาพแวดล้อม และปัดความเป็นไปได้อื่น ๆ ทิ้งไป หากนำการให้เหตุผลแบบจารนัยมาใช้ได้อย่างเหมาะสม มันสามารถเป็นแหล่งของความน่าจะเป็นก่อน (prior probability) ที่มีประโยชน์ในสถิติศาสตร์แบบเบย์ (Bayesian statistics)
การกำหนดรูปของการจารนัย.
การจารนัยบนฐานของตรรกศาสตร์.
ในตรรกศาสตร์ เราสามารถอธิบาย (explanation) ได้ด้วยทฤษฎีเชิงตรรกะ (Theory (mathematical logic)) formula_24 ซึ่งแทนขอบเขต (domain of discourse) และเซตของการสังเกตการณ์ formula_25 การจารนัยเป็นกระบวนการอนุพัทธ์หาเซตของคำอธิบายของ formula_25 ตามทฤษฎี formula_24 และเลือกหยิบคำอธิบายหนึ่งในนั้นมา และ formula_28 จะเป็นคำอธิบายของ formula_25 ตามทฤษฎี formula_24 ได้หรือไม่ มันจะต้องสนองต่อเงื่อนไขสองข้อ:
ในตรรกศาสตร์รูปนัย สมมุติให้ formula_25 และ formula_28 เป็นเซตของสัญพจน์ (Literal (Mathematical logic) เงื่อนไขทั้งสองแบบรูปนัยคือ:
ท่ามกลางคำอธิบายformula_28 ทั้งหมดที่สนองเงื่อนไขทั้งสองข้อ เงื่อนไขด้านความเรียบง่ายข้ออื่น ๆ ก็ถูกนำมาพิจารณาด้วยเพื่อหลีกเลี่ยงข้อเท็จจริงที่ไม่เกี่ยวข้อง (นั่นคือ ข้อเท็จจริงที่ไม่มีส่วนทำให้เกิด formula_25) การจารนัยจึงเป็นกระบวนการเลือกหยิบสมาชิกของ formula_28 ออกมา ซึ่งต้องผ่านเกณฑ์ในการคัดเลือกคำอธิบาย "ที่ดีที่สุด" ซึ่งรวมไปถึงความเรียบง่าย (simplicity) ความน่าจะเป็นก่อน และพลังในการอธิบายของคำอธิบายนั้น
การโปรแกรมตรรกะเชิงจารนัย (Abductive logic programming) เป็นขอบข่ายการคำนวณที่ขยายการเขียนโปรแกรมเชิงตรรกะแบบปกติด้วยการจารนัย โดยแยกทฤษฎี formula_24 เป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งเป็นโปรแกรมเชิงตรรกะปกติที่ถูกใช้เพื่อหาคำอธิบาย formula_28 ผ่านวิธีการให้เหตุผลย้อนหลัง (backward reasoning) และอีกส่วนเป็นชุดของเกณฑ์ด้านบูรณภาพ (integrity) ซึ่งจะถูกนำมาใช้เพื่อคัดกรองหาเซตคำอธิบายที่เป็นไปได้
การจารนัยแบบปกคลุมเซต.
การจารนัยสามารถถูกกำหนดรูปอีกแบบเป็นการการผกผันของฟังก์ชันที่คำนวณหาผลลัพธ์ของสมมติฐานต่าง ๆ กำหนดให้เซตของสมมติฐานคือ formula_45 และเซตของผลลัพธ์คือ formula_46 ทั้งสองเกี่ยวโยงกันผ่านความรู้เฉพาะสาขาที่แทนด้วยฟังก์ชัน formula_47 ที่มีเซตของสมมติฐานเป็นอาร์กิวเมนต์และมีผลลัพธ์เป็นเซตของผลลัพธ์ที่สอดคล้องกัน พูดอีกแบบคือ สำหรับเซตย่อยของเซตของสมมติฐานทุกเซต formula_48 ผลลัพธ์ของเซตย่อยของสมมติฐานเซตนั้นคือ formula_49
การจารนัยคือการหาเซต formula_48 ซึ่งมีผลลัพธ์เป็น formula_51 พูดอีกแบบคือ การจารนัยเป็นการหาเซตของสมมติฐาน formula_52 ที่มีผลลัพธ์เป็น formula_49 ซึ่งรวมการสังเกตการณ์ formula_46 ทั้งหมด
โดยทั่วไป ให้สมมุติว่าผลลัพธ์ของสมมติฐานแต่ละข้อเป็นอิสระจากกัน นั่นคือสำหรับ formula_48 ทุกเซต formula_56 เป็นจริง หากเป็นไปตามเงื่อนไขนี้ สามารถถือได้ว่าการจารนัยเป็นการปกคลุมเซตรูปแบบหนึ่ง
การตรวจสอบความสมเหตุสมผลแบบจารนัย.
การตรวจสอบความสมเหตุสมผลแบบจารนัย  เป็นกระบวนการตรวจสอบความสมเหตุสมผลของสมมุติฐานหนึ่งด้วยการให้เหตุผลแบบจารนัย ภายใต้หลักการนี้ คำอธิบายสมเหตุสมผลก็ต่อเมื่อเป็นคำอธิบายเซตของข้อมูลที่รู้อยู่ที่ดีที่สุดที่เป็นไปได้ คำอธิบายที่ดีที่สุดที่เป็นไปได้มักมีนิยามในแง่ของความเรียบง่ายและความงดงาม (ดูมีดโกนอ็อกคัม) การตรวจสอบความสมเหตุสมผลแบบจารนัยถูกใช้เป็นการทั่วไปในการก่อสมมุติฐานในวิชาวิทยาศาสตร์ มากไปกว่านั้น เพิร์ซอ้างว่ามันเป็นแง่มุมของกระบวนการคิดที่พบได้ทั่วไป
เมื่อมองออกนอกหน้าต่างในเช้าวันฤดูใบไม้ผลินี้ ผมเห็นดอกอาซาเลียบานสะพรั่ง ไม่ ไม่! ผมไม่ได้เห็นสิ่งนั้น แต่ว่านั่นเป็นทางเดียวที่ผมจะพรรณนาสิ่งที่ผมเห็นได้ มันเป็นประพจน์ ประโยค หรือข้อเท็จจริง แต่สิ่งที่ผมรับรู้นั้นไม่ใช่ประพจน์ ไม่ใช่ประโยค และไม่ใช่ข้อเท็จจริง แต่เป็นเพียงภาพที่ผมทำให้เข้าใจได้ด้วยวิธีการกล่าวข้อเท็จจริง ข้อความนั้นเป็นนามธรรม แต่สิ่งที่ผมเห็นเป็นรูปธรรม ผมจารนัยทุกครั้งที่ผมแสดงออกสิ่งที่เห็นในรูปของประโยค ความจริงแล้วเนื้อผ้าของความรู้ทั้งหมดของเราคือผ้าขนสัตว์ด้าน ๆ ของสมมติฐานล้วน ๆ ที่ถูกยืนยันแหละกลั่นกรองโดยการอุปนัย ไม่มีทางที่ความรู้จะก้าวหน้าไปกว่าการเพ่งมองอย่างว่างเปล่าหากไม่จารนัยในทุก ๆ ขั้นตอน
"เราไม่สามารถอธิบายข้อเท็จจริงได้ด้วยสมมติฐานที่วิเศษวิโสกว่าข้อเท็จจริงเอง และจะต้องรับเอาสมมติฐานที่พิเศษน้อยที่สุดมาใช้" เป็นคติบทของเพิร์ซเอง หลังจากได้สมมติฐานต่าง ๆ ที่เป็นไปได้ซึ่งอาจสามารถอธิบายข้อเท็จจริงนั้นมา การตรวจสอบความสมเหตุสมผลแบบจารนัยเป็นวิธีการระบุสมมติฐานที่ควรจะเป็นมากที่สุดและควรยอมรับมาใช้มากที่สุด
การจารนัยแบบตรรกศาสตร์อัตวิสัย.