pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เต้าบ้อ  หรือเป็นรู้จักในนาม เต๋าหมู่หยวนจุน ( "จ้าวแม่ดาวกระบวยใหญ่") หรือ เต๋าเล่าหยวนจุน ( "อาทิเทพีแห่งดาวกระบวยใหญ่") และ เทียนอี้หยวนจุน ( "เอกนางพญาเทพี"), เป็นพระเทพี/เจ้าแม่ในคติศาสนาแบบจีนดั้งเดิมและลัทธิเต๋า นางได้รับการยกย่องเป็น เทียนเฮา ( "ราชินีสวรรค์")ร่วมกับพระเทพี/เจ้าแม่ในศาสนาแบบจีนดั้งเดิมและลัทธิเต๋าองค์อื่นๆที่ได้รับการยกย่องได้แก่เจ้าแม่ทับทิม นามอื่นๆของนางอันนิยมเรียกขานนั้นนั้นเช่น เต๋าบ้อ ( "Mother of the Way") และ เทียนบ้อ ( "มารดรแห่งสวรรค์")
นางได้รับการการยกย่องเป็นเทพีมารดรของเทวดานพเคราะห์จีนและเทพเจ้าผู้คุ้มครองดวงชะตา และได้รับการยกย่องเป็นเทพีภริยาของพระเทพบิดรแห่งดวงดาว(斗父天尊) นางได้รับการการสักการะบูชาเป็นพิเศษในช่วงเทศกาลกินเจ ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณดีนางเป็นพระเทพี/เจ้าแม่ในคติศาสนาแบบจีนดั้งเดิมและลัทธิเต๋าซึ่งได้ยืมประติมานวิทยาเทวลักษณะของพระแม่มารีจีพระโพธิสัตว์เทวีของศาสนาพุทธนิกายมหายานและวัชรยาน รวมถึงมุทราของนางจุณฑาพระโพธิสัตว์เทพีมาใช้
อุษาเทวี
อุษา (ภาษาพระเวท: / "") เป็นเจ้าแม่เทพีในศาสนาพราหมณ์และพระเวท นางเป็นเทพีแห่งย่ำรุ่งในศาสนาฮินดูตามเทพปกรณัม ขนิษฐาของนางคือ "นิทรา" หรือ "ราตรี" เป็นเจ้าแม่แห่งกลางคืน นางยังมีความเกี่ยวข้องกับจ้าวแม่มารีจีในศาสนาพุทธแบบมหายานและวัชรยานและเจ้าแม่เต้าบ้อหงวนกุนในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน ซึ่งตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีอาจจะเป็นเทพีองค์เดียวกัน
จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท
จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท (; เกิด 18 กันยายน พ.ศ. 2535) เป็นนักเขียนชาวไทยผู้ได้รับรางวัลซีไรต์ใน พ.ศ. 2560 จากผลงานรวมเรื่องสั้น "สิงโตนอกคอก" และเป็นผู้ได้รับรางวัลซีไรต์ชาวไทยที่อายุน้อยที่สุด โดยในขณะที่เธอได้รับรางวัลเธอมีอายุเพียง 25 ปี เธอยังเขียนงานวรรณกรรมแนว"ยาโออิ"โดยใช้นามปากกาว่า ร เรือในมหาสมุท
จิดานันท์เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2535 ที่กรุงเทพมหานครในครอบครัวไทยเชื้อสายจีน เธอเป็นบุตรสาวคนที่สี่จากพี่น้องสี่คนที่เป็นผู้หญิงทั้งหมด เธอใช้ชีวิตวัยเด็กในพื้นที่กรุงเทพมหานครและจังหวัดสมุทรปราการก่อนจะย้ายขึ้นเหนือไปจังหวัดเชียงใหม่และย้ายที่อยู่อีกหลายครั้ง จิดานันท์สนใจการอ่านและการเขียนหนังสือมาตั้งแต่วัยเด็ก เธอเริ่มเขียนเรื่องลงทางเว็บไซต์ตั้งแต่อยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และเริ่มเขียนงานแฟนฟิกชันการ์ตูนช่วงที่เธออายุประมาณ 17-18 ปี ซึ่งการเขียนงานแฟนฟิกชันทำให้จิดานันท์ได้มีโอกาสพบปะคนอื่น ๆ ที่มีความสนใจร่วมกัน
ในช่วงที่จิดานันท์เรียนอยู่ชั้นมัธยมนั้นเธอเขียนเรื่องแนวจินตนิมิตซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือแนวดังกล่าวที่ได้รับความนิยมในช่วงนั้น เช่นวรรณกรรมเยาวชนชุด"หัวขโมยแห่งบารามอส" เป็นต้น ในช่วงต่อมาเธอได้รับอิทธิพลจากงานแฟนฟิกชันและเริ่มเขียนแนว"ยาโออิ" โดยเธอเริ่มเขียนแนว"ยาโออิ"อย่างจริงจังตั้งแต่เมื่อเธออายุได้ 21 ปี ซึ่งในช่วงเดียวกันนั้นเธอก็ได้รับอิทธิพลจากงานวรรณกรรมแบบสัจนิยมของรุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยด้วย จิดานันท์เลือกที่จะผสมแนวคิดสัจนิยมและเนื้อหาเหตุการณ์จริงลงไปในงานแนว"ยาโออิ"ของเธอเพื่อเพิ่มรายละเอียดส่วนอื่นนอกเหนือจากความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร นามปากกาที่จิดานันท์ใช้เขียนงานแนว"ยาโออิ"ได้แก่ "ร เรือในมหาสมุท" ซึ่งเธอตั้งล้อกับนามแฝง "ส. เกียรติสมุท" ที่พ่อของเธอเคยใช้เขียนบทกลอนในหนังสือรุ่น จิดานันท์เลือกใช้ตัวอักษร ร เนื่องจากนามสกุล "เหลืองเพียรสมุท" ของเธอมักถูกสะกดผิดบ่อยครั้งโดยมักถูกเติมตัว ร ต่อท้าย เธอจึงรู้สึกว่าตัว ร ดังกล่าว "เป็นอะไรบางอย่างในชีวิต" ของเธอ
"สิงโตนอกคอก".
"สิงโตนอกคอก"เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นจำนวน 9 เรื่อง ตีพิมพ์โดยแพรวสำนักพิมพ์ โดยเรื่องสั้นในหนังสือดังกล่าวนั้นมีเนื้อหาเชิงดิสโทเปียซึ่งตั้งคำถามต่อประเด็นต่าง ๆ ในสังคม อย่างไรก็ตาม จิดานันท์ตั้งใจที่จะให้"สิงโตนอกคอก"เป็นงานที่เด็กและเยาวชนสามารถอ่านและทำความเข้าใจได้ง่าย จิดานันท์ให้สัมภาษณ์ว่าเธอได้รับแรงบันดาลใจจากเนื้อหาการเรียนวิชาปรัชญาในมหาวิทยาลัย เช่นทฤษฎีจริยศาสตร์ของอิมมานูเอล คานต์ เป็นต้น เธอกำหนดฉากในท้องเรื่องของเรื่องสั้นต่าง ๆ ใน "สิงโตนอกคอก" ให้ "ผิดปกติ" เพื่อให้สามารถอภิปรายเชิงปรัชญาได้ง่ายขึ้น เธอมองว่าแง่มุมเชิงปรัชญาไม่ได้จำเพาะเจาะจงกับสังคมใดสังคมหนึ่ง ทำให้สามารถสะท้อนได้ทั้งสังคมใกล้ตัวและสังคมไกลตัว เรื่องสั้นชื่อเดียวกันกับหนังสือได้แก่ "สิงโตนอกคอก" ได้รับรางวัลพระยาอนุมานราชธน
แพรวสำนักพิมพ์ได้ส่งหัวเรื่องหนังสือรวมเรื่องสั้น "สิงโตนอกคอก" เข้าชิงรางวัลซีไรต์โดยที่ตัวจิดานันท์เองก็ไม่ได้คาดคิดว่าทางสำนักพิมพ์จะส่งงานของเธอเข้าชิงรางวัลเนื่องจากเธอยังอายุน้อย อย่างไรก็ตาม ผลงานดังกล่าวได้รับรางวัลซีไรต์ประจำ พ.ศ. 2560 ซึ่งทำให้เธอกลายเป็นนักเขียนชาวไทยผู้ได้รับรางวัลซีไรต์ที่อายุน้อยที่สุด คณะกรรมการพิจารณาให้เหตุผลว่างานของเธอตั้งคำถามที่ทำให้ผู้คนในสังคมขบคิดเกี่ยวกับสิ่งที่ดำเนินอยู่ในสังคม ใช้การเล่าเรื่องแบบอุปมานิทัศน์ที่มีโครงสร้างซับซ้อนและสัมพันธ์กัน และภาษาที่ใช้ใน"สิงโตนอกคอก"นั้นเรียบง่ายแต่ลึกซึ้งคมคายในขณะเดียวกัน
จิดานันท์จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิชาเอกภาษารัสเซีย เธอเลือกเรียนภาษารัสเซียเนื่องจากเธอสนใจวัฒนธรรมของประเทศรัสเซีย หลังจบการศึกษาจิดานันท์ทำงานด้านทรัพยากรบุคคลในบริษัทแห่งหนึ่งอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะลาออกและย้ายไปพักอาศัยที่จังหวัดเชียงรายเพื่อเป็นนักเขียนอย่างเต็มตัว
จิดานันท์มองว่า "คอก" หรือ "กรอบ" ที่สังคมกำหนดไว้ยังคงมีความสำคัญในการทำให้ผู้คนในสังคมอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข อย่างไรก็ตาม เธอยังเห็นว่า "คอก" หรือ "กรอบ" เหล่านั้นก็ยังมีข้อดีข้อเสียที่ผู้คนในสังคมควรวิพากษ์วิจารณ์และตั้งคำถามเพื่อเก็บรักษาส่วนที่ดีและแก้ไขส่วนที่เสีย
ราตรีเทวี
ราตรี  หรือขนานอีกนามว่า นิรษาเป็นเทพีในพระเวทของศาสนาฮินดู. นางเป็นเจ้าแม่ผู้พิทักษ์กลางคืน บทบาทของนางในพระเวทส่วนใหญ่พบในฤคเวทและอธิบายว่านางนั้นเป็นขนิษฐภคินีของนางอุษาเทวีซึ่งเป็นเทพีแห่งรุ่งอรุณ และมักปรากฏองค์ร่วมกันกับนางอุษาเทวี นางได้รับการถึงว่ามารดรที่ทรงพลังและเป็นผู้ทรงเสริมความแข็งแกร่งของพลังอำนาจที่สำคัญ นางเป็นตัวแทนของรูปแบบจังหวะของจักรวาล เทวลักษณะและประติมาณวิทยาของนางนั้นไม่ได้กล่าวถึงอย่างชัดเจน แต่โดยทั่วไปได้รับการอธิบายว่าเป็นเทพีที่ทรงลักษณะที่สวยงาม
เฉินผี
เฉินผี ในภาษาจีนกลาง หรือ ถิ่งพ้วย ในสำเนียงแต้จิ๋ว  เป็นชื่อทางการแพทย์แผนจีนของจฺหวีผี  ) หรือ ผิวส้มจีน (ชื่อสามัญในภาษาไทย) คือ เปลือกผลสุกแห้งของส้มแมนดาริน หรือส้มจีน รวมทั้งส้มพันธุ์ปลูกอื่นในกลุ่มเดียวกันเช่น ส้มเขียวหวาน เฉินผีใช้เป็นส่วนประกอบในยาสมุนไพรจีนที่ใช้ทั่วไป นอกจากนี้ยังใช้เป็นเครื่องปรุงอาหารจีน อาหารว่าง และชงเป็นเครื่องดื่ม
เฉินผีมีลักษณะเป็นผิวส้มที่ถูกฉีกออกเป็นแผ่นหลายแฉก มีฐานเชื่อมติดกัน หรือเป็นแผ่นรูปร่างไม่แน่นอน อาจหั่นเป็นชิ้น นำมาผึ่งแดดให้แห้งหรืออบที่อุณหภูมิต่ำจนแห้ง และมักนำไปผ่านการบ่มเก็บในที่แห้งและเย็น เป็นเวลานาน บางครั้งหลายปีในลักษณะ "ยิ่งนานยิ่งดี" ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ ในตำรับยาสมุนไพรจีน เฉินผีแบ่งออกเป็น 2 ชนิดคือ "เฉินผี" และ "กว่างเฉินผี" เฉินผีมีรสชาติออกหวาน ฉุนและขม ตามตำราแพทย์แผนจีนมีคุณลักษณะ "อุ่น" สารสำคัญในเฉินผีคือน้ำมันหอมระเหย ที่สำคัญได้แก่ โนบิลิติน เฮสเพอริดิน นีโอเฮสเพอริดิน แทนเจอริดิน ซิโทรมิติน ซินเนฟรีน แคโรทีน คริปโตแซนธิน อิโนซิทอล วิตามินบี 1 และวิตามินซี ในการใช้ทางการแพทย์แผนจีนมักใช้เฉินผีเป็นส่วนประกอบที่ใช้บ่อยในยาแผนจีนต่าง ๆ ซึ่งช่วยให้การทำงานของม้ามดีขึ้น บรรเทาอาการท้องอืด บรรเทาอาการคลื่นไส้ และลดเสมหะ
เฉินผีเป็นหนึ่งใน"สมบัติทั้งสามแห่งมณฑลกวางตุ้ง" ได้แก่ เฉินผี ขิงแก่ และหญ้าฟาง ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากในสมัยราชวงศ์หมิงและชิง เมื่อสดมีราคาไม่มากเท่าเมื่อแห้งและเก็บเป็นเวลานาน เฉินผีที่มีอายุ 30 ปีนั้นหาได้ยากและอาจมีราคาหลายหมื่นหยวนต่อกิโลกรัม
สันนิษฐานว่าการทำเฉินผีเริ่มมีขึ้นตั้งแต่ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (ค.ศ.25–220) และจากเรื่องเล่าในราชวงศ์ซ่งที่มีการใช้เฉินผีในการแพทย์แผนจีนโดย หวงกว่างฮั่น (黄广汉; เกิด ค.ศ. 1181) ข้าหลวงแห่งเมืองสฺวีโจว (徐州) มณฑลเจ้อเจียง และอี้ผิง (一品) ภรรยาซึ่งมาจากครอบครัวที่มีความเชี่ยวชาญด้านเภสัชวิทยา หวงกว่างฮั่นได้ใช้เฉินผีที่ผลิตจากเมืองซินฮุ่ยของมณฑลกวางตุ้งในส่วนประกอบของยาบรรเทาอาการของมเหสีหยาง (แห่งจักรพรรดิซ่งหนิงจง) ในรัชสมัยจักรพรรดิซ่งหลี่จง ซึ่งขณะนั้นแพทย์ประจำพระองค์ไม่สามารถรักษาได้
ตามบันทึกพงศาวดารท้องถิ่นของกวางตุ้งในราชวงศ์หยวน ""บันทึกทะเลจีนใต้" ("元大德南海誌") ซึ่งรวบรวมเรื่องราวของกว่างโจวและเมืองต่าง ๆ รวมถึงเมืองซินฮุ่ย ในเล่มที่ 7 "ผลิตภัณฑ์"" ("物產") มีบันทึกเกี่ยวกับ "ส้มจีน" แต่ไม่กล่าวถึง "เฉินผี" หรือ " จฺหวีผี" ซึ่งอาจอธิบายได้ว่า "ซินฮุ่ยเฉินผี" (เฉินผีจากซินฮุ่ย หรือเรียก "กว่างเฉินผี") ยังไม่เป็นที่รู้จักมากในเวลานั้น ต่อมาในช่วงราชวงศ์หมิงและชิงความนิยมในการผลิตเฉินผีได้รับปัจจัยหนุนจากอุตสาหกรรมเมล็ดทานตะวันของพ่อค้าในเมืองซินฮุ่ย โดยใช้ประโยชน์จากการขนส่งเมล็ดทานตะวันในการแนะนำเฉินผีท้องถิ่นจำนวนมากไปยังมณฑลอื่น ๆ ทำให้"ซินฮุ่ยเฉินผี"เป็นสินค้าที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางทั่วประเทศจีน ตลอดจนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และทวีปอเมริกา
เย่ กุ้ย (叶桂 หรือ 叶天士; ค.ศ. 1667–1746) แพทย์ในราชวงศ์ชิงที่มีชื่อเสียง ได้กำหนดให้เฉินผีเป็นหนึ่งในส่วนผสมในตำรับยาหม้อ 'เอ้อร์เฉินทาง' (二陳湯) ซึ่งเป็นยาต้มที่ประกอบด้วยยาเก่าสองชนิดรวมกับเฉินผี
ธุรกิจที่เฟื่องฟูของการผลิตเฉินผีในเมืองซินฮุ่ยสร้างรายได้และความมั่งคั่งแก่เกษตรกรท้องถิ่น ขยายไปสู่การแปรรูปเป็นอาหาร และสร้างห่วงโซ่การผลิตเชิงอุตสาหกรรมอย่างครบวงจรเช่น การผลิต"เหล้าซินฮุ่ยเฉินผี" (新會陳皮酒) ในปี 1982, อาหารหลายชนิดได้แก่ โจ๊กเฉินผี, เป็ดเฉินผี, ต้มถั่วเขียวใส่เฉินผี และขนมเฉินผีคลุกน้ำตาล ตลอดจนเครื่องปรุงรสเช่น แยมเปลือกส้มเขียวหวาน อย่างไรก็ตามใน ค.ศ.1996 การปลูกส้มเพื่อผลิตเฉินผีลดลงถึงจุดต่ำสุด และพื้นที่ปลูกส้มทั้งหมดมีเพียง 600 ถึง 700 หมู่ (300 ไร่)
ในปี 2002 เกษตรกรผู้ผลิตเฉินผีในซินฮุ่ยร่วมจัดตั้งสมาคมอุตสาหกรรมเฉินผี ด้วยการสนับสนุนจากสำนักเกษตรซินฮุยและสหพันธ์ธุรกิจ ทำให้เฉินผีได้รับความนิยมอีกครั้งตั้งแต่นั้นมา ในระยะต่อมามีการพบสินค้าปลอมโดยการซื้อส้มแมนดารินจำนวนมากจากกว่างซีและที่อื่น ๆ ในราคาต่ำและย้อมสีด้วยชาดำเป็นเฉินผีปลอม ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของ"ซินฮุ่ยเฉินผี" ในปี 2008 สำนักงานควบคุมคุณภาพและเทคนิคแห่งมณฑลกวางตุ้งได้อนุมัติและผ่านมาตรฐานท้องถิ่นของจังหวัด "ผลิตภัณฑ์สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ส้มจีนซินฮุ่ย" และ "ผลิตภัณฑ์สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์เฉินผีซินฮุ่ย"
เฉินผี เป็นเปลือกผลสุกจัดของส้มแมนดาริน หรือส้มจีนส้มแมนดาริน  และส้มพันธุ์ปลูกอื่นในกลุ่มส้มเขียวหวาน โดยมากเฉือนเปลือกด้วยมีดหรือเครื่องถากผิว หรือปอกด้วยมือ ออกเป็นแฉก ๆ จากด้านล่างของผลส้ม แล้วปอกออกเป็นเป็นแผ่นฉีกหลายแฉก (หลายกลีบ) ที่มีฐานเชื่อมติดกัน หรือเป็นแผ่นรูปร่างไม่แน่นอน อาจหั่นเป็นชิ้น จากนั้นทำให้แห้งโดยการผึ่งแดดหรืออบที่อุณหภูมิต่ำจนแห้ง ผิวด้านนอกเป็นสีส้มหรือสีน้ำตาล มีต่อมน้ำมันเว้าลงเป็นหลุมกระจายโดยรอบ ผิวด้านในเป็นสีขาวอมเหลืองอ่อน หยาบ ขรุขระ มีเส้นใยติดอยู่ บางครั้งอาจปอกผิวด้านในสีขาวนี้ออกไปซึ่งทำให้เฉินผีชนิดนี้มีผิวบางมากและสีแดงทุกด้าน
กว่างเฉินผี.
ในตำรับยาสมุนไพรจีน เฉินผีแบ่งออกเป็น "เฉินผี" และ "กว่างเฉินผี" ซึ่งมีลักษณะต่างกันคือ
สีและความหนา.
โดยทั่วไปเฉินผีมีความหนา 1 ถึง 4 มิลลิเมตร เมื่อนำไปส่องแดดจะเห็นความโปร่งแสงอย่างชัดเจน สีของเฉินผีคล้ำเข้มขึ้นตามระยะเวลาการบ่มเก็บในที่แห้งและเย็นเป็นเวลานานหลายปี ส่วนมากมักนิยมใช้เฉินผีที่มีอายุ 3–5 ปี บางครั้งอาจถึง 30ปี ในลักษณะ "ยิ่งนานยิ่งดี" ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ ("陈"; "เฉิน" แปลว่า "นาน, เก่า" และ "皮"; "ผี" หมายถึง "ผิว") นอกจากนี้ยังมีคำกล่าวว่า "มีสีที่คล้ำและยิ่งบางก็ยิ่งดีเท่านั้น"
มีโซคาร์ป (mesocarp) หรือเนื้อเยื่อชั้นกลาง คือผิวในสีขาวของผลส้มจีน มักหนาและรูปร่างของเซลล์ไม่สม่ำเสมอ มีผลต่อความหนาโดยรวมของเฉินผี
กลิ่นและรส.
การแพทย์แผนจีน.
ตำรับยาแผนจีนที่มีเฉินผีเป็นส่วนประกอบเป็นที่รู้จักดี ได้แก่ "ผงเฉินผีผสมดีงู" ใช้สำหรับลดอาการหัวใจเต้นไม่สม่ำเสมอ[11]
ใช้เป็นส่วนประกอบหนึ่งในถุงหอม ("香囊"; "เซียงหนาง") หรือ กระเป๋าหอม ("香包"; "เซียงเปา") ในการขับไล่แมลงรบกวน และติดตัวเพื่อเพิ่มความสดชื่น
การแพทย์แผนไทย.
มีรสปร่าหอม ใช้เข้ายาหอม แก้ลมวิงเวียน หน้ามืดตาลาย แก้ลมจุกเสียด แน่นเฟ้อ
งดการใช้หากพบอาการผื่นแดง เช่น บนลิ้น และใบหน้า
ปริมาณการใช้ 3–10 กรัม ควรเก็บในที่เย็นและแห้งเพื่อป้องกันโรคราน้ำค้างและมอด
เครื่องปรุงรสอาหาร.
กลิ่นหอม ช่วยดับกลิ่นคาวของเนื้อสัตว์ ส่วนประกอบของเครื่องตุ๋นยาจีน ตุ๋นเนื้อแพะ เนื้อวัวอบ
เป็นส่วนประกอบของอาหารและอาหารว่างหลายชนิดเช่น ปลานึ่งเฉินผี ถั่วเขียวต้มน้ำตาล ถั่วแดงต้มน้ำตาล
อาหารว่างและเครื่องดื่ม.
อาหารว่างเช่น เฉินผีคลุกน้ำตาล และ แยมเปลือกส้มเขียวหวาน เครื่องดื่มเช่น ชาผูเอ่อร์เฉินผี (陈皮普洱)
สมบัติทั้งสามแห่งมณฑลกวางตุ้ง.
เฉินผีเป็นหนึ่งใน"สมบัติทั้งสามแห่งมณฑลกวางตุ้ง" ได้แก่ เฉินผี ขิงแก่ และหญ้าฟาง ทั้งนี้แม้มูลค่าดั้งเดิมของทั้งสามสิ่งไม่สูงนัก แต่ชาวกวางตุ้งใช้ประโยชน์กันอย่างแพร่หลายในหลายวัตถุประสงค์ สิ่งธรรมดาทั้งสามนี้จึงได้รับยกย่องจากการบอกเล่าปากต่อปากในหมู่ผู้คนในนาม "สมบัติสามประการของกวางตุ้ง" (广东三宝)
พื้นที่การผลิตเฉินผีที่สำคัญ ได้แก่ มณฑลฝูเจี้ยน, เจ้อเจียง, กวางตุ้ง, กวางสี, เจียงซี, หูหนาน, กุ้ยโจว, ยูนนาน, เสฉวน ฉงชิ่ง และอื่น ๆ
วรัญภรณ์ พัฒน์ช่วย
แพนอเมริกันเกมส์ฤดูหนาว 1990
การแข่งขัน แพนอเมริกันเกมส์ฤดูหนาว 1990  จัดขึ้นที่ ลัสเลญัส, ประเทศอาร์เจนตินา ตั้งแต่วันที่ 16 กันยายนถึง 22 กันยายน ค.ศ. 1990 เป็นการแข่งขันกีฬาฤดูหนาวเพียงรายการเดียวของแพนอเมริกันเกมส์ มีนักกีฬา 97 คนจาก 8 ประเทศเข้าร่วมแข่งขันในชนิดกีฬาเดียวคือ (กีฬาสกีลงเขา)
การแข่งขันกีฬาทั้งหมดจัดขึ้นที่สกีรีสอร์ต ลัสเลญัส ใน จังหวัดเมนโดซา
แอฟริกาเกมส์เยาวชน 2010
การแข่งขันแอฟริกาเกมส์เยาวชน ครั้งที่ 1 จัดขึ้นที่ ราบัต เมืองหลวงของประเทศโมร็อกโก ในวันที่ 13 ถึง 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 การแข่งขันจัดขึ้นเพื่อนักกีฬาเยาวชนแอฟริกันทั้งชายและหญิงที่มีอายุ 15–17 ปี และมีชนิดกีฬาประมาณ 16 รายการที่จัดแข่งขันในระดับทวีป ได้แก่ กรีฑา บาสเกตบอล มวยสากล ฟันดาบ ฟุตบอล ยิมนาสติก ยูโด เรือพาย ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส เทควันโด เทนนิส และว่ายน้ำ
การแข่งขันจัดขึ้นโดยสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา เพื่อเป็นการเปิดตัวการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ซึ่งเป็นการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกที่จัดขึ้นที่สิงคโปร์ ในเดือนสิงหาคม เมื่อจบการแข่งขันตูนิเซียเป็นผู้นำในตารางสรุปเหรียญรางวัล
มีการแข่งขัน 16 ชนิดกีฬาในการแข่งขัแอฟริกาเกมส์เยาวชนครั้งนี้
Infobox animanga/Audio
วัดลอดช่อง
วัดลอดช่อง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน ปัจจุบันมีพระครูสถิตสมณานุวัตร (ยุทธภูมิ สิริสาโร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดลอดช่อง เดิมชื่อ วัดพระมหาเถรคันฉ่อง ตามนามพระอาจารย์ของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชที่ทรงไปนิมนต์กลับมาสยามครั้งทรงขึ้นเป็นกษัตริย์ สันนิษฐานว่าพระมหาเถรคันฉ่องเป็นผู้สร้าง น่าจะสร้างสมัยอยุธยาตอนกลาง สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2210 จากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุ วัดนี้เคยเป็นครัวเลี้ยงช่างและคนงานที่มาสร้างวัดไชยวัฒนารามเมื่อสมัยกรุงศรีอยุธยา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหารหลวงพ่อขาว วิหารพระพุทธโคดม พระพรหมไตรลักษณ์ ศาลาการเปรียญ กุฏิทรงไทย หอสวดมนต์ หอระฆัง ฌาปนสถาน ด้านหลังอุโบสถมีสถูปเจดีย์ทรงระฆังฐานย่อมุม บรรจุอัฐิผู้สร้างสมัยหลัง ปูชนียวัตถุมี "หลวงพ่อขาว" พระพุทธรูปปางปาลิไลยก์ซึ่งน่าจะเกี่ยวข้องกับสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง
แอฟริกาเกมส์เยาวชน 2014
การแข่งขันแอฟริกาเกมส์เยาวชน ครั้งที่ 2 จัดขึ้นที่กาโบโรเน เมืองหลวงของประเทศบอตสวานา ในวันที่ 22 ถึง 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 การแข่งขันนี้มีนักกีฬาประมาณ 2,000 คนจาก 51 ประเทศในทวีปแอฟริกา แข่งขันใน 21 ชนิดกีฬา มีเพียงประเทศแกมเบีย, เอริเทรีย และ มอริเตเนีย ในแอฟริกาที่ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน
คณะกรรมการจัดการแข่งขันบอตสวานาแอฟริกันเกมส์เยาวชน (BAYGOC) ถูกก่อตั้งขึ้นเพื่อจัดการแข่งขันโดยมี เรจินา ซิคาเลเซเล วากา เป็นประธาน ขณะที่ ตูเอโล ดาเนียล เซรูฟโฮ เป็นหัวหน้าสำนักเลขาธิการในฐานะประธานเจ้าหน้าที่บริหาร
การแข่งขันครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่งามากและช่วยเพิ่มการยอมรับของกีฬาบางประเภทด้วย นอกจากนี้ กีฬาบางชนิดยังได้รับประโยชน์จากการได้รับวัสดุหรืออุปกรณ์ แต่มีรายงานว่าคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบอตสวานาและสหพันธ์อื่น ๆ ก็ถูกทิ้งให้เป็นหนี้หลังจากการแข่งขัน
มีกีฬา 21 ประเภทที่จัดแข่งขันในแอฟริกาเกมส์เยาวชนครั้งนี้
แอฟริกาเกมส์เยาวชน 2018
การแข่งขันแอฟริกาเกมส์เยาวชน ครั้งที่ 3 จัดขึ้นที่ แอลเจียร์ ประเทศแอลจีเรีย ตั้งแต่วันที่ 18 ถึง 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 การแข่งขันครั้งนี้มีนักกีฬาประมาณ 3,300 คนจาก 55 ประเทศในทวีปแอฟริกาที่เข้าร่วมแข่งขันใน 30 ชนิดกีฬา แอลเจียร์ได้รับการคัดเลือกจากสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา ในปี ค.ศ. 2014
วัดพระงาม (อำเภอบางปะหัน)
ไม่มีพงศาวดารใดกล่าวถึง จึงไม่ปรากฏหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรว่าสร้างขึ้นเมื่อใดและใครเป็นผู้สร้าง จากซากเจดีย์เก่าจึงสันนิษฐานว่าคงสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2112 จนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2401 ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยต่อมากรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานวัดพระงามเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ประกาศในพระราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 115 ตอนพิเศษ 37 ง
หลังเหตุการณ์อุทกภัย พ.ศ. 2554 วัดพระงามได้รับความเสียหายจากน้ำท่วมขัง ทำให้เกิดการทรุดของดิน โดยเมื่อ พ.ศ. 2557 สำนักศิลปากรที่ 3พระนครศรีอยุธยาจึงทำดำเนินการบูรณะในส่วนของอุโบสถ รวมทั้งยังบูรณะผนังกันดินด้วย โดยได้ทำการรื้อถอนวัสดุมุงหลังคาและติดตั้งกระเบื้องมุงหลังคาที่ยังคงสภาพดีกลับในตำแหน่งเดิม มีการทำพิมพ์ช่อฟ้า ใบระกาและหางหงส์จากปูนซีเมนต์ขึ้นมาใหม่ และทำการสกัดคานคอนกรีตเสริมเหล็กจากการบูรณะครั้งก่อนหน้าออกเพื่อรักษารูปแบบดั้งเดิมของอาคารและได้ทำการฝังท่อดินเผาสำหรับระบายความชื้นในผนัง
ราวเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 มีการบูรณะบริเวณวิหารจตุรมุข อาคารพิพิธภัณฑ์ การออกแบบและจัดแสดงโบราณวัตถุ การอนุรักษ์โบราณวัตถุ การ
ปรับปรุงภูมิทัศน์และการอนุรักษ์จิตรกรรมในมณฑปพระพุทธบาท
ซากอาคารวิหารทรงจัตุรมุขตั้งอยู่ทางทิศใต้ ขนานกับอุโบสถ มีลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ในผังกากบาท อาจมีมาแล้วตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย เนื่องจากมีการทำพนักระเบียงเจาะช่องรูปกลีบบัวและเสาหัวเม็ดทรงมัณฑ์ ซึ่งพบมากในศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลาย
ศาลาการเปรียญมีรูปแบบอาคารแบบศิลปะรัตนโกสินทร์ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ยกพื้นสูง ฐานก่อซุ้มโค้งมีใต้ถุนเป็นช่องตรงกับหน้าต่าง ช่องระหว่างหน้าต่างมีการยกกระเปาะตั้งแต่ฐาน ขนาบด้วยศาลาขวางซึ่งเชื่อมกับตัวอาคารหลังกลางด้วยชานเล็ก ๆ มีมุขยื่นออกมา 4 ด้าน
เจดีย์ประธานน่าจะสร้างสมัยรัตนโกสินทร์เป็นเจดีย์ทรงระฆังที่มีส่วนรองรับองค์ระฆังเป็นชุดฐานสิงห์ในผังแปดเหลี่ยมและตั้งอยู่บนฐานประทักษิณในผังแปดเหลี่ยม
วัดยังมีสุสานซึ่งมีมาแล้วอย่างน้อยในสมัยรัตนโกสินทร์ ช่วงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สันนิษฐานว่าเป็นการนำแนวคิดการทำสุสานหลวงวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามมาใช้
Peripatopsis edenensis
Peripatopsis edenensis เป็นสปีชีส์หนอนกำมะหยี่ชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Peripatopsidae
แกงคั่ว
แกงคั่ว เป็นอาหารไทยชนิดหนึ่งประเภทแกงกะทิมีสีแดงอมส้ม รสชาติของแกงคั่วทั่วไปมี 3 รส คือ เปรี้ยว หวาน และเค็ม
แกงคั่วเป็นอาหารโบราณของไทย คนโบราณมักรับประทานแกงคั่วคู่กับหมี่กรอบเป็นเครื่องเคียง ที่มาของชื่อ "แกงคั่ว" ไม่ชัดเจน เพราะเวลาปรุงไม่ได้มีกรรมวิธีการคั่ว พบการเอ่ยถึงในวรรณคดี เช่น "แกงคั่วลูกฟัก" พบในบทละครนอกเรื่อง "สังข์ทอง" และ "แกงคั่วหมูป่าใส่ระกำ" พบในบทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เรื่อง "กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน" ดังความว่า
พริกแกงของแกงคั่วเหมือนแกงเผ็ดอื่น ๆ แต่ตัดส่วนที่เป็นเครื่องเทศออกไป คือ ประกอบด้วยพริกแห้ง พริกไทย หอม กระเทียม ข่า รากผักชี กะปิ ตะไคร้ และผิวมะกรูด ขณะที่แกงเผ็ดอื่น ๆ อย่างพริกแกงแดงจะใส่เครื่องเทศ เช่น ลูกผักชี ยี่หร่า หากใส่กุ้งแห้งหรือปลากรอบป่นลงไปโขลกกับพริกแกงจะเป็นพริกแกงของแกงคั่วส้ม แกงเทโพ แกงอ่อมมะระ
แกงคั่วนิยมแกงกับกุ้ง หอย ปลาน้ำจืด เนื้อหมู หรือไม่ก็แกงกับผักอย่างเช่นผักบุ้ง สับปะรด แกงคั่วนิยมกินกับข้าวหรือขนมจีน รสชาติของแกงคั่วทั่วไปมี 3 รส คือ เปรี้ยว หวาน และเค็ม แต่แกงคั่วบางชนิดจะมีสองรสคือ เค็มกับหวาน แกงคั่วที่ปรุงรสออกเปรี้ยวนำเรียกว่า "แกงคั่วส้ม" เช่น แกงคั่วส้มหมูเทโพ
ฉู่ฉี่
ฉู่ฉี่ เป็นอาหารไทยประเภทแกงชนิดหนึ่ง ใช้พริกแบบแกงคั่ว แต่ลักษณะน้ำแกงราดขลุกขลิกสีแดงส้มแตกมัน ข้นกว่าแกงเผ็ด รสกลมกล่อม หวานนำนิด ๆ ไม่เผ็ด หอมกะทิ นิยมแกงกับกุ้ง ปลากะพง ปลาทู และปลาเนื้ออ่อน ปรุงรสด้วยน้ำปลาและน้ำตาลปี๊บ โรยใบมะกรูดหั่นฝอยและพริกชี้ฟ้าแดงหั่นแฉลบบาง ๆ
ส่วนผสมของเครื่องแกงสมัยก่อนจะโขลกมะพร้าวขูดปนไปกับเครื่องแกงเพื่อทำให้น้ำแกงข้น ปลาที่ใช้แกงฉู่ฉี่สมัยก่อนใช้ปลาหมอขอดเกล็ดและผ่าท้อง แต่ในปัจจุบันไม่นิยมใช้ปลาหมอเนื่องจากก้างติดคอได้ง่าย
"แม่ครัวหัวป่าก์" (พ.ศ. 2452) ปรากฏชื่อ "ปลาเนื้ออ่อนฉู่ฉี่น้ำ" ซึ่งมีเครื่องปรุงและวิธีปรุงเหมือนในปัจจุบันแทบทุกประการ ในตำราเล่มเดียวกันก็ยังมีสูตร "หมูฉู่ฉี่แห้ง" แตกต่างที่ใช้น้ำมันผัดเครื่องแกง (ต้นฉบับเรียก "พริกขิง") และเครื่องแกงนั้นใส่ปลาสลาดย่างป่นหรือกุ้งแห้งป่นตำรวมกันไปด้วยให้พอมีเนื้อพริกแกงเพิ่มขึ้น ฉู่ฉี่แห้งหารับประทานได้ยากในปัจจุบัน แต่ก็พบได้ที่จังหวัดเพชรบูรณ์ ส่วนใน "ตำหรับสายเยาวภา" (พ.ศ. 2478) พบชื่อ "ฉู่ฉี่ปลาสวาย" ซึ่งดูคล้ายกับฉู่ฉี่แห้ง
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2566
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2566 (ค.ศ. 2023) ในประเทศไทย
WWE Tag Team Triple Crown winners
เจเนลล์ โมเน
เจเนลล์ โมเน โรบินสัน (, ; เกิด 1 ธันวาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักร้อง แร็ปเปอร์ และนักแสดงชาวอเมริกัน เธอเซ็นสัญญากับแอตแลนติกเรเคิดส์ รวมถึงค่ายเพลงของเธอเองอย่าง วันเดอร์แลนด์อาตส์โซไซตี โมเนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีแปดครั้ง และยังได้รับรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์และเอเอสซีเอพีแวนการ์ดอะวอด รวมถึง"บิลบอร์ด" วูเมนอินมิวสิก สาขาดาวรุ่งและผู้บุกเบิกแห่งปี ในปี 2012 โมเนเป็นโฆษกให้คัฟเวอร์เกิร์ล สภาเทศบาลเมืองบอสตันยังตั้งชื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2013 ว่า "วันเจเนลล์ โมเน" (Janelle Monáe Day) ในเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ เพื่อเป็นการยกย่องเกี่ยวกับศิลปะและการเคลื่อนไหวของเธอ
โมเนริเริ่มอาชีพทางดนตรีในปี 2003 ด้วยการออกอัลบั้มเดโมชื่อ "ดิออดิชัน" ในปี 2007 โมเนเปิดตัวต่อสาธารณชนด้วยการออกอีพี "" อีพีขึ้นถึงอันดับสองบนชาร์ตท็อปฮีตซีเครส์ของสหรัฐ ในปี 2010 ผ่านสังกัดแบดบอยเรเคิดส์ โมเนได้ออกอัลบั้มชุดแรกในชื่อ "ดิอาร์ชแอนดรอยด์" ซึ่งเป็นคอนเซปต์อัลบั้มและภาคต่อจากอีพีแรกของเธอ ต่อมาในปี 2011 โมเนร้องรับเชิญให้ฟัน ในเพลง "วีอาร์ยัง" เพลงประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ ขึ้นอันดับสูงสุดบนชาร์ตมากกว่าสิบประเทศและทำให้โมเนเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายขึ้น อัลบั้มชุดที่สอง "ดิอิเล็กทริกเลดี" วางจำหน่ายในปี 2013 และเปิดตัวที่อันดับห้าบนชาร์ต "บิลบอร์ด" 200
ในปี 2016 โมเนแสดงในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จถึงสองเรื่อง ได้แก่ "ทีมเงาอัจฉริยะ" ในบทแมรี แจ็กสัน และ "มูนไลท์" ในบทเทเรซา อัลบั้มชุดที่สาม "โมเนเดอร์ตีคอมพิวเตอร์" วางจำหน่ายในปี 2018 ได้รับคำสรรเสริญอย่างกว้างขว้าง ถูกเลือกให้เป็นอัลบั้มยอดเยี่ยมแห่งปีจากสื่อหลายสำนักและยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มแห่งปี
สมาคมสมาพันธ์กีฬาแอฟริกา
สมาคมสมาพันธ์กีฬาแอฟริกา (; อักษรย่อ: AASC; , UCSA; { {lang-ar|أتحادية الكونفدراليات الرياضية الإفريقية}}) เป็นองค์กรระหว่างประเทศสำหรับกีฬาในทวีป แอฟริกา ปัจจุบันมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ อาบูจา ประเทศไนจีเรีย จะดำเนินกิจกรรมผ่านสมัชชาใหญ่ ซึ่งจะเป็นองค์กรสูงสุดและสำนักงานบริหาร ซึ่งจะเป็นองค์กรบริหาร นอกจากนี้ยังอาจจัดตั้งคณะกรรมการเฉพาะกิจถาวรหรือเฉพาะกิจ หากจำเป็น เพื่อช่วยในการปฏิบัติหน้าที่
Association of African Sports Confederations
เจ้าหญิงเมงอทเว
แกงขี้เหล็ก
แกงขี้เหล็ก เป็นอาหารไทยชนิดหนึ่งประเภทแกงกะทิ ที่แพร่หลายในทุกภาคของประเทศไทย มีส่วนผสมที่สำคัญคือใบขี้เหล็ก หรือดอก หรือทั้งใบและดอก เนื้อสัตว์ที่ใส่ในแกง อาจเป็นปลาย่างหรือเนื้อหมูย่าง พริกแกงขี้เหล็กประกอบด้วยพริกแห้ง หอม กระเทียม ข่า ตะไคร้ กระชาย กะปิ พอละเอียดดีใส่ปลาย่างโขลกให้เข้ากับนำพริกแกง ด้วยรสชาติของขี้เหล็กมีรสขม จึงมีการปรุงมีรสชาติหวาน มัน เผ็ดเล็กน้อย
นอกจากจะรับประทานในครัวเรือน ยังนิยมปรุงเลี้ยงแขกเทศกาลงานต่าง ๆ เช่น งานบวช งานแต่งงาน งานศพ ชาวนครชุม จังหวัดกำแพงเพชร มีประเพณีการกินแกงขี้เหล็กในวันเพ็ญ เดือน 12 โดยจะเก็บใบและดอกขี้เหล็กตอนเช้ามืดของวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12
แกงขี้เหล็กภาคเหนือของไทยมีลักษณะคล้ายกับภาคกลางคือเป็นแกงกะทิ ใส่เนื้อวัว เนื้อหมู หรือปลาย่าง ภาคกลางมักใช้ใบและดอกขี้เหล็กในสัดส่วนเท่า ๆ กัน ภาคอีสานไม่นิยมใช้ดอกในการปรุง แกงขี้เหล็กในภาคใต้จะใส่พริกแกงใต้ที่ใส่ขมิ้นและเครื่องเทศที่เผ็ดร้อนกว่า แกงขี้เหล็กแบบอีสานและลาวจะไม่ใส่กะทิ นอกจากนั้นชาวกูย (เขมร) มีอาหารในลักษณะแกงขี้เหล็กเรียกว่า "ซัมลอร์อ็องกัญ" ชาวมอญมีอาหารที่เรียกว่า "ฟะแป่คัด"
ด้านคุณค่าทางโภชนาการ ใบขี้เหล็กมีโปรตีน วิตามินบี 2 มีธาตุเหล็กสูง มีไขมัน แคลเซียม ฟอสฟอรัส ไนอาซิน อยู่จำนวนหนึ่ง ถ้าเอาดอกอ่อนมาแกงด้วยก็จะได้วิตามินเอในปริมาณสูง ใบขี้เหล็กมีใยอาหารสูง เป็นยาระบายอ่อน ๆ และช่วยดูดซับสารพิษ หมอพื้นบ้านเชื่อว่าการกินแกงขี้เหล็กจะช่วยแก้ริดสีดวงทวาร ริดสีดวงลำไส้ บำรุงเลือด บำรุงกระดูก
แกงขี้เหล็กได้รับการกล่าวถึงในนิราศสุพรรณของสุนทรภู่ ความว่า
ออลแอฟริกาเกมส์ 1965
ออลแอฟริกาเกมส์ 1973
การแข่งขันออลแอฟริกาเกมส์ ครั้งที่ 2 – ลากอส 1973  จัดการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 7-18 มกราคม ค.ศ. 1973 ที่ลากอส ประเทศไนจีเรีย
แพนอเมริกันเกมส์ 2027
รายนามเมธีวิจัยอาวุโส สกว.
ปลาซิวแถบทอง
โทชิยาสึ ลอเรนส์ คูนิอิ
อุชิ ฮิโระกิ
ตำบลแมซแรเอเยโจนูบี
แมซแรเอเยโจนูบี  เป็นตำบลในอำเภอโวชม์กีร์ เทศมณฑลออกแกลอ จังหวัดโกเลสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 6 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 5,891 คนใน 1,287 ครัวเรือน
ตำบลแมซแรเอเยโชมอลี
แมซแรเอเยโชมอลี  เป็นตำบลในอำเภอโวชม์กีร์ เทศมณฑลออกแกลอ จังหวัดโกเลสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 16 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 13,399 คนใน 2,732 ครัวเรือน
เคโกะ คิตะงะวะ
แอน แด-ฮี
ลี จ็อง-กุล
โอกาดะ ฮันโก
โอกาดะ ฮันโก (; ค.ศ. 1782–1846) เป็นจิตรกรชาวญี่ปุ่นในยุคเอโดะ เขาเป็นลูกชายของโอกาดะ เบซันจิน จิตรกรและพ่อค้าข้าว เขาสร้างห้องทำงานและบ้านริมแม่น้ำโยโดะใกล้โอซากะ แต่ภ่ายหลังต้องย้ายไปที่แขวงซูมิโยชิ โอซากะ เนื่องจากการก่อกบฏ
มีการจัดแสดงผลงานของเขาในสถาบันทั่วโลก เช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะอินเดียแนโพลิส, พิพิธภัณฑ์ศิลปะโฮโนลูลู, พิพิธภัณฑ์ศิลปะมหาวิทยาลัยวิชิแกน, พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน, สถาบันศิลปะมินนีแอโพลิส, พิพิธภัณฑ์ศิลปะฮาร์วาร์ด และพิพิธภัณฑ์ศิลปะเทศมณฑลลอสแอนเจลิส
ฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่สาม
มหาวิทยาลัยคยองอุน
วิทยาลัยเทคยอง
โมแฮมแมดยอร์
โมแฮมแมดยอร์  เป้นเมืองและเมืองหลักในอำเภอโมแฮมแมดยอร์ เทศมณฑลแนแฆเด จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 8,018 คนใน 1,953 ครัวเรือน
ตำบลแอลแมฮ์ดี (จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก)
แอลแมฮ์ดี  เป็นตำบลในอำเภอโมแฮมแมดยอร์ เทศมณฑลแนแฆเด จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 18 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 8,542 คนใน 1,763 ครัวเรือน
อี อึนยอล
วิกิพีเดียภาษาเกลิกสกอต
วิกิพีเดียภาษามาซันเดรานี
วิกิพีเดียภาษาวัลลูน
วิกิพีเดียภาษาลิมเบิร์ก
วิกิพีเดียภาษาสินธี
โซนิค ไพรม์