pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เธอทำงานเป็นครูพิเศษ แผนกวิชาการออกแบบ ที่วิทยาลัยอาชีวะศึกษามหาสารคาม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 – 2551 รวมทั้งสิ้นเป็นระยะเวลากว่า 7 ปีด้วยกัน ก่อนที่ลำยอง หนองหินห่าว จะออกมารับงานจ้างร้องเพลงเต็มตัว และตอนนี้ได้เป็นศิลปินสังกัด “แกรมมี่โกลด์” ในเครือ “จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่”
ลำยอง สมรสกับ เดชา แฟนหนุ่มผู้จัดการส่วนตัว เข้าพิธีแต่งงานเรียบง่ายอบอุ่น ในวันที่ 24 ธันวาคม 2563 ทำพิธีของศาสนาพุทธ ณ จ.มหาสารคาม และ
เพลงที่ลำยองได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
บ็อบ โดล
รอเบิร์ท จอเซฟ โดล (; 22 กรกฎาคม 1923 – 5 ธันวาคม 2021) เป็นนักการเมือง ทนายความ และทหารผ่านศึกชาวอเมริกัน สมาชิกสภาสูงสหรัฐจากรัฐแคนซัสจากปี 1969 ถึง 1996 อดีตผู้นำสภาสูงพรรครีพับลิกัน, ผู้นำเสียงข้างมากสภาสูง เขาดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาสูงเป็นเวลา 27 ปี และก่อนหน้านั้นเคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนจากปี 1961 ถึง 1969 โดลเคยถูกเสนอชื่อลงเลือกตั้งประธานาธิบดีจากพรรครีพับลิกันในการเลือกตั้งปี 1996 และถูกเสนอชื่อลงเลือกตั้งเป็นรองประธานาธิบดีในการเลือกตั้งปี 1976
ประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด เลือกโดลเป็นคู่ลงเลือกตั้งในปี 1976 หลังรองประธานาธิบดี เนลสัน ร็อกเฟลเลอร์ ถอนตัวออกจากตำแหน่ง ฟอร์ดพ่ายแพ้ให้กับผู้สมัครจากพรรคเดโมแครตจิมมี คาร์เทอร์ในการเลือกตั้งครั้งนั้น โดลลงสมัครเป็นตัวแทนลงเลือกตั้งประธานาธิบดีในพรรคในปี 1980 แต่ก็ถอนตัวไม่นานหลัวจากนั้น กระทั่งในปี 1988 ซึ่งเขามีแนวโน้มชนะเป็นตัวแทนพรรคลงสมัครประธานาธิบดี แต่ก็แพ้ให้กับจอร์จ เอช ดับเบิลยู บุช ท้ายที่สุดในปี 1996 โดลได้รับเลือกเป็นตัวแทนพรรคลงสมัครประธานาธิบดี คู่กับตัวแทนรองประธานาธิบดี แจ็ก เคมป์ โดลลาออกจากสภาสูงหลังแคมเปญประธานาธิบดีในปี 1996 และออกจากวงการเมืองนับจากนั้น
ลำเพลิน วงศกร
วงศกรณ์ โยวะราช หรือชื่อในวงการคือ ลำเพลิน วงศกร (13 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 –) เป็นนักร้องลูกทุ่งและหมอลำชายชาวไทยสังกัดแกรมมี่โกลด์ เจ้าของฉายา โอปป้าสายหมอลำ เขาเข้าสู่วงการจากการเป็นนักร้องในโครงการ "น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2 งานเพลงในโครงการคือ ง่ายเนาะ และ ขอสมัครเป็นแฟนใหม่"
เขาเกิดที่จังหวัดบุรีรัมย์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เขาซึมซับการเป็นศิลปินมาจากบิดาและครอบครัว และเขาได้รับการฝึกฝนเพิ่มเติมจากแบบไม่คาดคิดจากการแต่งเพลงเล่นกับเพื่อน แล้วนำลงยูทูบ ในเพลง ห่อหมกฮวกไปฝากป้า จนกลายเป็น เพลงฮิตและยอดวิวสูงถึง 200 ล้านวิว เป็นที่รักของแฟน ๆ และด้วยหน้าตาเป็นหนุ่มตี๋คล้าย หนุ่มเกาหลี เจ้าตัวเลยได้รับฉายาจากแฟน ๆ ว่าเป็น โอปป้าสายหมอลำ
ลำเพลินเกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ที่ตำบลบ้านกรวด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ เธอสำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านหนองตะเคียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนบ้านกรวดวิทยาคาร และระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
เป็นหนุ่มหล่อหน้าใส ที่มีใจรักการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก ๆ และได้เข้าประกวดในรายการเดอะสตาร์แต่เพียงแค่เขาร้องเพลงท่อนแรก ก็โดนเชิญให้ลงจากเวที จากนั้นมา ลำเพลิน ก็ไม่คิดที่จะประกวดเวทีไหนอีกเลย ลำเพลินได้เข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม จนจบปริญญาตรี จากนั้นครูสลา คุณวุฒิ ได้ติดต่อลำเพลินให้ไปบันทึกเสียงจากเพลงในโครงการ "น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2" และได้ออกอัลบั้ม น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ2 จากเวทีฝันสู่เวทีจริง ในเพลง "ง่ายเนาะ" และ "ขอสมัครเป็นแฟนใหม่" จากนั้นลำเพลินได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงลูกทุ่งยักษ์ใหญ่เป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่ โกลด์ และได้มีซิงเกิ้ลเดี่ยวที่โด่งดังคือ รำคาญก็บอกกันเด้อ ที่มียอดวิวถึง 300 ล้านวิว เป็นต้น จนได้ออกมินิอัลบั้มครั้งแรกใช้ชื่อว่า ลำวงศกร นั้นเอง นอกจากจะเสียงดีร้องเพลงเพราะแล้ว ลำเพลิน ยังได้รับโอกาสในการแสดงละครในเรื่อง มงกุฎดอกหญ้า และภาพยนตร์ในเรื่อง ห่อหมกฮวกไปฝากป้า ซึ่งลำเพลินก็ทำออกมาได้ดีไม่แพ้การร้องเพลงเป็นที่รู้จักและมีผลงานเพลงมาอย่างต่อเนื่อง
เพลงที่ลำเพลินได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
ผลงานการแสดง.
ผู้ใหญ่สันต์ กำนันศรี
ผู้ใหญ่สันต์ กำนันศรี เป็นละครโทรทัศน์ไทย ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ นำแสดงโดย ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง , สุจิรา อรุณพิพัฒน์ , นภัทร อินทร์ใจเอื้อ , ภาลฎา ฐิตะวชิระ , เต๋า ภูศิลป์ , ฮาย ชุติมา , รุ่งรดา รุ่งลิขิตเจริญ ร่วมด้วยนักแสดงมากฝีมืออย่างคับคั่ง อาทิ วราวุธ โพธิ์ยิ้ม, มิ้วส์ อรภัสญาน์ , ศักราช ฤกษ์ธำรงค์ , เกริก ชิลเลอร์ , ตี๋ ดอกสะเดา, จตุรงค์ โพธาราม , วรินทร รัตนสรรค์ , ตระการ พันธุมเลิศรุจี , วรินทราย เจียรนันทรานนท์ , องุ่น ดวลเพลงชิงทุน ฯลฯ กำกับโดย พงษ์ศักดิ์ ฉิมเจริญ, คมกริช สุวรรณเวียง ออกฉายตอนแรก 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ทางช่องวัน
อชาตศัตรู
วัดดับภัย (อำเภอเมืองเชียงใหม่)
วัดดับภัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดดับภัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2120 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2525 ชื่อเดิมคือ วัดอภัย หรือ วัดตุงกระด้าง ตามตำนานเล่าว่า เมื่อพญาอภัย ได้ล้มป่วยจึงมีการรักษาด้วยวิธีการต่าง ๆ อย่างไรก็ไม่ทุเลา จึงได้ตั้งจิตอธิษฐานต่อหน้าพระพักตร์ พระเจ้าดับภัย ขอให้อาการป่วยทุเลาลงซึ่งปรากฏว่าอาการเจ็บป่วยก็หายไปโดยฉับพลัน หลังจากนั้นพญาอภัย จึงได้ให้ลูกหลานและบริวารตั้งบ้านเรือนใกล้ ๆ บริเวณแห่งนี้และบูรณปฏิสังขรณ์พร้อมกับเรียกชื่อวัดว่า "วัดดับภัย" พร้อมกับอัญเชิญพระดับภัยมาประดิษฐานที่วัดแห่งนี้
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา หน้าบันประดับด้วยลายปูนปั้นพรรณพฤกษา ภายในพระวิหารประดิษฐานพระเจ้าดับภัย อุโบสถศิลปะล้านนาหน้าบันประดับด้วยปูนปั้นพรรณพฤกษาและดอกบัวบนกระจกสีฟ้า ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย และเจดีย์ศิลปะล้านนาตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมถัดขึ้นไปเป็นชั้นมาลัยเถาแปดเหลี่ยมซ้อนกันสามชั้น เหนือขึ้นไปจากนี้หุ้มด้วยทองจังโก ภายในวัดยังมีบ่อน้ำอยู่หน้าวิหาร เชื่อว่าเป็นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ สมัยเจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์
วัดพันแหวน
วัดพันแหวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เจ้าอาวาสปัจจุบัน คือ พระครูสิริปริยัตยานุศาสก์,ดร. คุตฺตสีโล
วัดพันแหวนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2040 ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2060 สร้างโดยขุนนางยศพันชื่อว่า แหวน จึงเรียกชื่อวัดว่า "วัดพันแหวน" ตามผู้สร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2327 พ.ศ. 2475 ถูกขึ้นบัญชีให้เป็นวัดร้าง ภายหลังเมื่อพระอธิการบุญมี โพธิสมฺปนฺโน มาจำพรรษาที่วัดราว พ.ศ. 2510–2519 ได้ทำการบูรณะวิหารเมื่อ พ.ศ. 2512 ฉลองวิหารเมื่อ พ.ศ. 2514 เดิมวิหารสร้างด้วยไม้สักทั้งหลังฝาก็ทำด้วยไม้สักเหมือนกับวิหารวัดพันเตา และได้รื้อหอไตรทิ้งเมื่อ พ.ศ. 2517 ท่านได้บูรณะอุโบสถ และสร้างโรงครัวอีก 1 หลัง ฉลองเมื่อ พ.ศ. 2519
โบราณวัตถุสถานของวัด ได้แก่ เจดีย์ทรงระฆังศิลปะล้านนาผสมอิทธิพลพม่า ฐานเขียงสี่เหลี่ยมรองรับฐานบัวลูกแก้วอกไก่ย่อเก็จ รองรับเรือนธาตุทรงแปดเหลี่ยมซ้อนกันสามชั้น เหนือขึ้นไปเป็นองค์ระฆัง แต่องค์ระฆังไม่เหลือรูปลักษณ์ให้เห็น เนื่องจากแกะสลักเป็นใบหน้า อาจเป็นพระอินทร์ (หรืออาจเป็นพระพรหม) ถัดไปเป็นปล้องไฉนประดับด้วยฉัตรสีทองบนปลายยอด ที่ฐานเป็นลายสัตว์ประจำปีนักษัตรทั้ง 12 ฐานทั้งสี่มุมมีปูนปั้นช้างสามเศียร และะวิหารศิลปะล้านนา ก่ออิฐถือปูน ทิศเหนือมีมุขยื่นออกไปคลุมบันไดนาคใช้เป็นทางเข้าออกของพระสงฆ์ ด้านหน้ามีบันไดนาค หน้าบันแบบม้าต่างไหม บานประตูลายรดน้ำสีทองรูป
วัดม่อนทรายนอน
วัดม่อนทรายนอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหลวงใต้ อำเภองาว จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 88 ตารางวา
วัดม่อนทรายนอน หรือ วัดดอย ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2386 ในสมัยพระยาน้อยอินท์ เจ้าผู้ปกครองนครลำปาง ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ชื่อของวัดมาจากชื่ดอยม่อนทรายนอน ซึ่งมีตำนานเล่าว่าอดีตของพระพุทธเจ้าที่เสวยพระชาติเป็นทรายคำหรือเนื้อทราย เมื่อนายพรานออกป่าล่าสัตว์และได้พบทรายคำจึงไล่ล่า ทรายคำได้วิ่งหนีโดยได้คาบมะม่วงลูกหนึ่งไว้ด้วยความเหน็ดเหนื่อยจึงได้หยุดนอนพักและได้คายมะม่วงลูกนั้นไว้บนม่อนดอยลูกหนึ่ง ซึ่งต่อมาม่อนดอยลูกนั้นจะได้ชื่อว่า ม่อนทรายนอน และมะม่วงลูกนั้นได้เจริญงอกงามกลายเป็นต้นใหญ่ วัดประดิษฐานองค์พระธาตุม่อนทรายนอน ในวันที่ 17 เมษายน ของทุกปีจะมีประเพณีตานตุงซาววา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย กุฏิ วิหารทรงล้านนาแบบเปิดข้าง ต่อมาได้สร้างวิหารหลังใหม่ขึ้นแทนวิหารหลังเก่าในปี พ.ศ. 2539 และศาลาอเนกประสงค์ ปูชนีย์วัตถุมีพระพุทธรูปทองเหลือง พระเจ้าทันใจ และเจดีย์บรรจุพระเกศาของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
นิคมอุตสาหกรรมจะนะ
นิคมอุตสาหกรรมจะนะ เป็นโครงการพัฒนานิคมอุตสาหกรรมในอำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา โดยครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 20,000 ไร่ ในพื้นที่ ตำบลนาทับ ตำบลตลิ่งชัน และตำบลสะกอม โดยจะมีการผสมผสานของอุตสาหกรรมหนักและอุตสาหกรรมเบา ไม่ว่าโรงไฟฟ้า ท่าเรือน้ำลึก โซลาร์ฟาร์ม
การพัฒนานิคมอุตสาหกรรมจะนะได้มีการประท้วงต่อต้านการพัฒนาเนื่องจากผลกระทบของสิ่งแวดล้อมที่จะทำให้เกิดมลภาวะทางน้ำกับพื้นที่โดยรอบ และการย้ายถิ่นฐานของประชาชน ในปัจจุบันอยู่ในช่วงการปรับเปลี่ยนผังเมือง จากเดิมเป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรม (ผังเมืองสีเขียว) เป็นที่ดินประเภทอุตสาหกรรม (ผังเมืองสีม่วง)
แผนการพัฒนานิคมอุตสาหกรรม.
แผนการพัฒนาโดยบริษัทมหาชน 2 บริษัท บริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน) และ บริษัท ทีพีไอ โพลีน เพาเวอร์ จำกัด (มหาชน) โดยมีแผนพัฒนาประกอบด้วย
ทางด่วนปักกิ่ง–คุนหมิง
ทางด่วนปักกิ่ง–คุนหมิง  หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า "ทางด่วนจิงคุน"  เป็นทางด่วนที่เชื่อมต่อปักกิ่ง กับคุนหมิงในมณฑลยูนนาน มีระยะทาง ทางด่วนสายนี้แล้วเสร็จตลอดทั้งสายในปี 2018
ทางด่วนปักกิ่ง–คุนหมิงเริ่มต้นจากปักกิ่ง เมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาชนจีน สิ้นสุดที่คุนหมิง ในมณฑลยูนนาน ผ่านเมืองที่สำคัญดังต่อไปนี้
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 3 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2564
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 3 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2564 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราชแทนที่นายเทพไท เสนพงศ์ ที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยให้พ้นจากตำแหน่ง โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2564
เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2563 ศาลรัฐธรรมนูญได้มีมติรับคำร้องที่คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยสมาชิกภาพของนายเทพไทเนื่องจากถูกศาลจังหวัดนครศรีธรรมราชตัดสินจำคุก 2 ปีและตัดสิทธิเลือกตั้งเป็นเวลา 10 ปี โดยศาลได้มีคำสั่งให้นายเทพไทหยุดปฏิบัติหน้าที่จนกว่าจะมีคำวินิจฉัยเป็นอื่น และในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2564 ศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำวินิจฉัยให้นายเทพไทพ้นจากความเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จึงต้องจัดให้มีการเลือกตั้งใหม่ภายใน 45 วันนับตั้งแต่มีคำวินิจฉัย
คณะกรรมการการเลือกตั้งได้กำหนดวันรับสมัครรับเลือกตั้งสส. แทนตำแหน่งที่ว่างลงตั้งแต่วันที่ 11 - 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 โดยมีผู้สมัครดังต่อไปนี้
อำเภอกลาง (เทศมณฑลแควอร์)
อำเภอกลางแห่งเทศมณฑลแควอร์  เป็นอำเภอในเทศมณฑลแควอร์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 72,423 คนใน 15,570 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแควอร์ และมี 3 ตำบลคือ ตำบลแฟร์เมชคอน, ตำบลแควอร์ และตำบลแทซูจ
คุณอาเรียโต๊ะข้าง ๆ พูดรัสเซียหวานใส่ซะหัวใจจะวาย
เคาน์เตสซูซีแห่งโรเซินบอร์ก
เคาน์เตสซูซีแห่งโรเซินบอร์ก  ประสูติเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 เป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งแห่งพระราชวงศ์เดนมาร์ก โดยเป็นพระชายาใน เคานต์อิงกอล์ฟแห่งโรเซินบอร์ก พระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก โดยทรงเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2541 โดยได้ดำรงบรรดาศักดิ์ เคาน์เตสแห่งโรเซินบอร์ก พระชายา ไม่มีพระบุตร ซึ่งก่อนที่พระองค์จะเสกสมรสเข้ามาในพระราชวงศ์แห่งเดนมาร์ก ทรงป็นทนายความในสำนักงานกฎหมายของพระองค์เองมาหลายปี
จีนไทเปในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
จีนไทเป จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจีนไทเปเป็นตัวแทนจีนไทเปในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศติมอร์-เลสเตในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศติมอร์-เลสเต จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติติมอร์-เลสเตเป็นตัวแทนประเทศติมอร์-เลสเตในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศอินเดียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศอินเดีย จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอินเดียเป็นตัวแทนประเทศอินเดียในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 1 คน ใน 0 ชนิดกีฬา
ประเทศคีร์กีซสถานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศคีร์กีซสถาน จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคีร์กีซสถานเป็นตัวแทนประเทศคีร์กีซสถานในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
นะกะมุระ อะเกะโตะ
พิปิน ราวัต
พลเอก พิปิน ลักษมัณ สิงห์ ราวัต (Bipin Laxman Singh Rawat, ; 16 มีนาคม 1958 – 8 ธันวาคม 2021) เป็นนายทหารประจำกองทัพอินเดีย เสนาธิการกลาโหม (CDS) คนแรกของอินเดีย เข้ารับตำแหน่งในปี 2020 ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นประธานคณะกรรมการเสนาธิการคนที่ 57 และคนสุดท้าย และประธานเสนาธิการทหารบก
ราวัตเสียชีวิตในวันที่ 8 ธันวาคม 2021 จากอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ Mi-17 ในรัฐทมิฬนาฑู
กุนนูร
กุนนูร  เป็นตลุกและเทศบาลในอำเภอนีลกิริ รัฐทมิฬนาฑู มีประชากร 45,494 คนตามสำมะโนปี 2011 ประชากรราว 28% และ 23% เป็นวรรณะกำหนดและชนเผ่ากำหนดตามลำดับ อัตราการรู้หนังสือเฉลี่ยอยู่ที่ 84.79% มีบ้านเรือน 12,384 หลังคาเรือน และประชากรที่ประกอบอาชีพจำนวน 17,421 คน
เมืองกุนนูรเป็นเมืองที่มีประชากรมาที่สุดอันดับสองบนเทือกเขานีลกิริ รองจากเมืองอูฏฏิ ที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ ประชากรของกุนนูร 61.81% เป็นชาวฮินดู, 23.99% เป็นคริสต์ศาสนิกชน และ 13.01% เป็นมุสลิม
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของกุนนูรคือสวนซิม (Sim's Park) สวนพฤกษศาสตร์ขนาด 12 เฮกตาร์ มีพันธุ์ไม้มากกว่า 1,000 สายพันธุ์ และมีส่วนที่จัดเป็นสวนแบบญี่ปุ่น จุดชมวิวจมูกโลมา ตั้งอยู่ราว 10 กิโลเมตรจากกุนนูร เป็นจุดชมวิวที่เห็นทิวเทือกเขานีลกิริกับน้ำตกคัตเตอรีน, จุดชมวิวหินลัมบ์, ป้อมดรูกสมัยติปูสุลตาน และน้ำตกลอว์
ซาร์โค
ซาร์โคดีไวซ์  หรือ เพกาซอส  เป็นเครื่องการุณยฆาตประกอบด้วยแคปซูล (โลงศพ) พรินท์สามมิติ ที่สามารถถอดประกอบได้ ประกอบเข้าดับฐานซึ่งบรรจุถังไนโตรเจนเหลวเพื่อใช้ในการฆ่าตัวตายผ่านการขาดอากาศเหตุพิษแก๊สเฉื่อย ชื่อ "Sarco" มาจากสองพยางค์แรกของคำว่า "ซาร์โคฟากัส" (sarcophagus; โลงหิน) การนำแก๊สเฉื่อย ไนโตรเจน มาใช้ช่วยให้ผู้กระทำการฆ่าตัวตายไม่เกิดอาการตื่นกลัว, ไม่เกิดอาการหายใจไม่ออก และไม่เกิดความทรมานก่อนจะหมดสติ อาการกระเสือกกระสนก่อนหมดสติเหล่านี้เกิดขึ้นจากการตอบสนองต่อภาวะคาร์บอนไดออกไซด์สูง
แคปซูลของซาร์โคจะลดระดับออกซิเจนลงอย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันยังคงระดับคาร์บอนไดออกไซด์ในระดับต่ำเท่าเดิม เมื่อเครื่องเริ่มทำงาน ไนโตรเจนเหลวขนาด 4 ลิตรจะถูกปล่อยออกมาในแคปซูล ส่งผลให้ออกซิเจนลดต่ำลงถึง 5% ภายในหนึ่งนาที นิชเชระบุว่า "เมื่อผู้ใช้งานกดปุ่มเริ่มทำงาน แคปซูลจะค่อย ๆ เต็มไปด้วยไนโตรเจน ผู้ใช้งานจะเริ่มรู้สึกเวียนหัวนิดหน่อย ก่อนจะหมดสติอย่างรวดเร็วและเสียชีวิต"
การออกแบบและผลิต.
เครื่องซาร์โคเป็นผลงานออกแบบร่วมโดยนิชเชกับ Alexander Bannink นักออกแบบอุตสาหกรรมชาวดัตช์
ซาร์โคเป็นเครื่องที่ได้จากการพรินท์สามมิติประกอบชิ้นส่วนกัน และสามารถปรับขนาดได้ในซอฟต์แวร์ออกแบบเพื่อให้ตรงกับความต้องการของลูกค้า นิชเชเคยกล่าวว่าการออกแบบนั้นมีเป้าหมายให้ออกมาคล้ายกับยานอวกาศ เพื่อให้ผู้ใช้เกิดความรู้สึกเหมือนกำลังเดินทางไปยัง "เบื้องหน้าอันเวิ้งว้าง" (great beyond)
นิชเชมีแผนที่จะปล่อยโมเดลในรูปโมเดลโอเพนซอร์สภายในปี 2019
มีการวิพากษ์วิจารณ์ว่าเครื่องซาร์โคเป็น "แค่ห้องรมแก๊สที่มีแต่คนอวย" (just a glorified gas chamber) รวมไปถึงบางส่วนที่กังวลว่าเครื่องนี้อาจมีส่วนสนับสนุนการฆ่าตัวตาย
ซาร์โคดีไวซ์
Sarco device
บอลลูนฟูโกะ
Fūsen bakudan
วัดมหิงษาราม (จังหวัดปทุมธานี)
วัดมหิงษาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระบือ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
วัดมหิงษาราม เดิมเป็นวัดร้าง ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดร้าง หรือ วัดนอก บ้าง ตามสภาพที่เห็นในขณะนั้นที่เป็นวัดร้าง เป็นวัดโบราณสมัยอยุธยา เดิมเป็นวัดร้างเนื่องจากแผ่นดินบริเวณหน้าวัดงอกยื่นล้ำออกไปทำให้วัดอยู่ไกลจากริมฝั่งน้ำการเดินทางเข้าออกต้องใช้ลำคลองไม่สะดวกจึงย้ายไปสร้างวัดใหม่ริมฝั่งน้ำมีชื่อว่า วัดตีนท่า จากสภาพที่เหลือพอจะสันนิษฐานว่าน่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น ต่อมามีภิกษุและชาวบ้านได้เห็นความสำคัญจึงได้ดำเนินการตามกฏระเบียบยกจากวัดร้างเป็นวัดที่มีภิกษุจำพรรษา และได้รับประกาศเป็นวัดในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระอธิการพิศาล มงฺคโล
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเก่าศิลปะอยุธยาคงเหลือแต่ฝาผนัง 4 ด้าน ซึ่งภายในมีพระพุทธรูปที่สร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น มีศาลฤๅษีซึ่งชาวบ้านให้ความเคารพกันมาก ส่วนเจดีย์วิหารถูกรื้อทำลายลงจนหมดสิ้น ศาลาการเปรียญ และศาลาธรรมสังเวช
วัดมหิงษาราม ยังได้รับความนิยมศรัทธามากในเรื่อง ตะกรุดของหลวงพ่อพิสาร เรียกว่า ตะกรุดคู่ชีวิตที่เชื่อว่า เป็นเครื่องรางของขลัง ที่หลวงพ่อพิสาร ท่านจะจารเองทุกดอก เขียนเอง ม้วนเอง ถักเชือกเอง
รายชื่อตอนในแฟรี่เทล (อะนิเมะ)
วัดลานตากฟ้า
วัดลานตากฟ้า เป็นวัดเก่าแก่ ไม่ทราบประวัติความเป็นมาอย่างแน่ชัดว่าสร้างในยุคสมัยใด แต่เมื่อพิจารณาตามหลักฐานภายในวัดลานตากฟ้าที่ยังคงเหลืออยู่ ในปัจจุบันคือพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปแกะสลักจากหินทรายแดง จากการพิจารณาตามพุทธลักษณะแล้วพบว่าน่าจะเป็นพระพุทธรูปแบบอู่ทอง 3 ซึ่งพระพุทธรูปแบบอู่ทอง 3 นี้ ได้รับอิทธิพลของศิลปะสมัยทวารวดี และอิทธิพลของศิลปะสมัยสุโขทัยปะปนกันอยู่ หากประมาณตามอายุและศิลปะแล้วน่าจะมีอายุราวพุทธศตวรรษที่ 20 (ประมาณปี พ.ศ. 200 เป็นต้นมา) หรือเทียบได้กับสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น
วัดลานตากฟ้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2497 เรียกขานกันว่า วัดลานตากผ้า แต่เนื่องจากเวลาล่วงเลยมานาน จึงเรียกเพี้ยนไปเป็น "วัดลานตากฟ้า" ชื่อของวัดได้ปรากฏในนิราศสุพรรณของสุนทรภู่ที่แต่งเมื่อ พ.ศ. 2374 มีกล่าวว่าชุมชนในบริเวณนี้มีการตากปลา ก็อาจเป็นไปได้ว่ามาจากคำว่า "ตากปลา"
พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา เป็นพระพุทธรูปศิลปะอู่ทอง นามว่า "พระพุทธโสภณ" เป็นพระพุทธรูปแกะสลักจากหินทรายแดง พุทธลักษณะงดงาม พระพักตร์เรียว พระสังฆาฏิเป็นแบบเขี้ยวตะขาบ คล้ายกับศิลปะสุโขทัย พุทธลักษณะเช่นนี้จึงมีลักษณะเข้ากับศิลปะอู่ทอง 3 ซึ่งมีอายุราวพุทธศตวรรษที่ 20 พระพุทธรูปลักษณะเช่นนี้พบจำนวนมากในจังหวัดราชบุรี อาจเพราะมีพระพักตร์ที่งดงาม จึงได้รับการถวายพระนามว่า "พระพุทธโสภณ" เพราะคำว่าโสภณหมายถึง ความงดงาม
เสียงขุ่นนาสิก
เสียงขุ่นนาสิก  หรือเสียงนาสิกวรรค が (ga)  หรือเสียงขุ่นนาสิกวรรค が (ga)  หมายถึง เสียงของตัวอักษร 「が・ぎ・ぐ・げ・ご」 ที่พยัญชนะออกเสียงขึ้นจมูกเป็นเสียงนาสิก [ŋ] และถือเป็นหน่วยเสียงย่อยของหน่วยเสียง /g/ โดยทั่วไปจะปรากฏในตำแหน่งกลางคำ (ตำแหน่งอื่น ๆ ที่ไม่ใช่ต้นคำ) ตรงกับพยัญชนะ ง ของภาษาไทย
เสียงขุ่นนาสิก [ŋ] ซึ่งปรากฏกลางคำนี้พบได้มากในภาษาญี่ปุ่นตะวันออก  ตั้งแต่ภาษาถิ่นคิงกิ (คันไซ) เรื่อยไปตามทิศตะวันออกจนถึงเกาะฮกไกโด แต่แทบไม่พบในภาษาถิ่นชูโงกุและภาษาถิ่นคีวชู และในพื้นที่ที่มีเสียงขุ่นนาสิกเองก็ยังสามารถแบ่งเป็นภาษาถิ่นที่ออกเสียง /g/ กลางคำเป็นเสียงขุ่นนาสิก [ŋ] หรือเสียงขุ่นธรรมดา [g] สลับกันไปมาอย่างอิสระ (เช่น ภาษาถิ่นเกียวโต) ภาษาถิ่นที่ออกเสียง /g/ เป็นเสียงขุ่นนาสิก [ŋ] ในบางสภาพแวดล้อมตามเงื่อนไข (เช่น ภาษาถิ่นโตเกียว) และภาษาถิ่นที่เสียง /g/ กลางคำออกเสียงเป็นเสียงขุ่นนาสิก [ŋ] เสมอ (ภาษาถิ่นโทโฮกุ)
ที่มาของเสียงขุ่นนาสิก [ŋ] ในภาษาถิ่นโตเกียวไม่ชัดเจนเนื่องจากหลักฐานเกี่ยวกับภาษาญี่ปุ่นยุคก่อนสมัยใหม่มักเป็นภาษาถิ่นเกียวโต (เมืองหลวงเก่าของญี่ปุ่น) อย่างไรก็ตามหลักฐานช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 แสดงให้เห็นว่าภาษาถิ่นเกียวโตในช่วงเวลานั้นหน่วยเสียง /g/ เคยออกเสียงนาสิกนำ (prenasalization) เป็น [ᵑɡ] และปัจจุบันก็ยังคงพบการออกเสียงเช่นนี้ในภาษาถิ่นบางภาษา เราจึงอนุมานได้ว่าในอดีตการออกเสียงนาสิกนำเคยเป็นลักษณะร่วมของภาษาญี่ปุ่นหลาย ๆ ถิ่น Inoue (1971 อ้างใน Takayama, 2015) ได้ศึกษาการปรากฏเป็นรูป (phonetic realization) ของเสียง /g/ ของภาษาถิ่นทั้งประเทศและสรุปว่า เดิมทีหน่วยเสียง /g/ เคยออกเสียงเป็น [ᵑɡ] จากนั้นจึงมีวิวัฒนาการแยกเป็น 2 สาย สายหนึ่งวิวัฒนาการเป็นเสียง [ŋ] และอีกสายหนึ่งวิวัฒนาการเป็นเสียง [ɡ] ภาษาถิ่นโตเกียวจัดว่าเป็นแบบแรก
ปัจจุบันประชากรที่ใช้เสียงขุ่นนาสิก [ŋ] ได้ลดจำนวนลงเรื่อย ๆ แม้แต่ในกลุ่มเจ้าของภาษาถิ่นโตเกียวรุ่นใหม่ ๆ เองก็เปลี่ยนจากออกเสียง [ŋ] ในบางสภาพแวดล้อมตามเงื่อนไขมาเป็นออกเสียง [ŋ]↔[g] สลับกันไปมาอย่างอิสระ และบางคนก็ไม่ใช้เสียงขุ่นนาสิกเลย แนวโน้มนี้พบเห็นได้กระทั่งในกลุ่มคนที่น่าจะได้รับการอบรมและฝึกฝนเสียงขุ่นนาสิกมาอย่างเข้มงวด เช่น ดารา นักแสดง ผู้ประกาศข่าวที่อายุยังน้อยของสถานีโทรทัศน์เอกชน โดยมีการระบุว่าผู้ประกาศข่าวรุ่นใหม่ของสถานีโทรทัศน์เอกชนประมาณ 2 ใน 3 และผู้ประกาศข่าวรุ่นใหม่ของสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค (NHK) ประมาณ 1 ใน 3 ไม่ได้ใช้เสียงขุ่นนาสิกตามภาษาถิ่นโตเกียว อนึ่ง ประชากรที่ไม่ใช้เสียงขุ่นนาสิกมักจะออกเสียงกลางคำเป็นเสียงขุ่นธรรมดา ส่วนประชากรที่ใช้สลับกันไปมามักจะใช้เสียงขุ่นนาสิกเฉพาะในบริบทที่ผู้พูดไม่ระวังตัวเท่านั้น
เสียงขุ่นนาสิกเคยถูกบรรจุในหลักสูตรการเรียนการสอนระดับประถมศึกษาจนกระทั่งญี่ปุ่นแพ้สงครามและถูกฝ่ายสัมพันธมิตรนำโดยสหรัฐอเมริกาเข้ายึดครอง ปัจจุบันพบเห็นได้ในสื่อการสอนสำหรับเด็กเล็ก เช่น เพลง『華麗に鼻濁音』(Karei ni bidakuon, คาเร นิ บิดากูอง) ในรายการโทรทัศน์ช่อง NHK Educational TV ซึ่งมีเนื้อหาเชิญชวนให้เด็ก ๆ และผู้ปกครองออกเสียงขุ่นนาสิกเพื่อให้คำพูดฟังดูนุ่มนวลขึ้น
กฎการเปลี่ยนเป็นเสียงขุ่นนาสิก.
ข้อยกเว้น.
ส่วนคำสัทพจน์ที่ /g/ ไม่ได้ปรากฏต้นคำจะออกเป็นเสียงขุ่นนาสิก เช่น
พัดลมโคจร
พระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (ราว ค.ศ. 1060 - 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1103) ทรงเป็นที่รู้จักในพระสมัญญานามว่า อีริค คนดี  ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กต่อจากรัชสมัยของพระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งเดนมาร์ก พระเชษฐา พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในพระราชโอรสของพระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระราชมารดาของพระองค์ไม่ปรากฎหลักฐาน พระองค์อภิเษกสมรสกับบอดิล ทูร์โกต์สแด็ทเทอร์
เจ้าชายอีริคประสูติที่เมืองสแลงเงอรัปในเกาะเชลลันด์เหนือ ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของเดนมาร์ก ในช่วงรัชกาลของพระเจ้าคนุตที่ 4 แห่งเดนมาร์ก พระเชษฐาต่างมารดา เจ้าชายทรงเป็นผู้สนับสนุนพระมหากษัตริย์อย่างยิ่ง แต่พระองค์ทรงรอดพระชนม์มาได้ในช่วงการก่อกบฏต่อต้านกษัตริย์คนุตที่ 4 เจ้าชายอีริคยังคงประทับอยู่ในที่ดินของราชวงศ์ โดยไม่ได้ตามเสด็จกษัตริย์คนุตที่ 4 ไปยังโบสถ์นักบุญอัลบันในโอเดนเซ ที่ซึ่งกษัตริย์ทรงถูกลอบปลงพระชนม์ เจ้าชายอีริคเสด็จออกจากที่ดินและหนีไปยังเกาะเชลลันด์ ก่อนที่จะเสด็จไปยังสคาเนียต่อ ซึ่งขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเดนมาร์ก พระเชษฐาต่างมารดาองค์หนึ่งของพระองค์ได้รับเลือกเป็นกษัตริย์เดนมาร์ก คือ พระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งเดนมาร์ก แต่ก็ครองราชย์ในช่วงเวลาสั้นๆ สุดท้ายเจ้าชายอีริคได้รับเลือกเป็นพระมหากษัตริย์โดยสภาขุนนางในปีค.ศ. 1095 กษัตริย์อีริคทรงเป็นที่ชื่นชอบในหมู่ประชาชนและความอดอยากที่เกิดขึ้นในรัชสมัยของกษัตริย์โอลาฟได้ยุติลง หลายคนมองว่ากษัตริย์อีริคทรงเป็นกษัตริย์ที่มีความชอบธรรมที่สุดของเดนมาร์ก
นักพงศาวดารในยุคกลางอย่าง แซ็กโซ แกรมมาติคัส และตามตำนานได้ให้ภาพกษัตริย์อีริคที่ 1 เป็น "เพื่อนผู้แข็งแกร่ง" ผู้ดึงดูดใจสามัญชนคนธรรมดา พระองค์สามารถประทับอยู่กับที่ได้แม้ว่าชายสี่คนจะพยายามเคลื่อนย้ายตัวพระองค์ก็ตาม กษัตริย์อีริคทรงเป็นผู้มีศิลปะในการพูด ผู้คนต่างพยายามที่จะตั้งใจฟังพระองค์ หลังจากประชุมสภาขุนนางเสร็จ พระองค์จะทรงพระดำเนินไปรอบๆ พื้นที่เพื่อพบปะประชาชนชายหญิงและเด็กๆ ที่บ้านของพวกเขา พระองค์มีชื่อเสียงในฐานะเป็นคนที่เสียงดัง ชื่นชอบงานเลี้ยงและมีพระชนม์ชีพส่วนพระองค์ที่ค่อนข้างสำมะเลเทเมา แม้มีการสันนิษฐานว่าพระองค์ทรงสนับสนุนการรวมศูนย์อำนาจที่พระมหากษัตริย์ แต่พระองค์ก็พยายามทำพระองค์เป็นนักการทูตเจรจาเพื่อไม่ต้องปะทะกับเหล่าขุนนาง พระองค์มีชื่อเสียงในทางที่ทรงโหดเหี้ยใกับเหล่ากองโจรและโจรสลัด
ในช่วงที่พระองค์เสด็จไปเข้าเฝ้าฯ สมเด็จพระสันตะปาปาที่กรุงโรม พระองค์ทรงวิ่งเต้นให้กษัตริย์คนุตที่ 4 พระเชษฐาของพระองค์ให้ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ และมีการตั้งมุขมณฑลแก่อาณาจักรเดนมาร์ก (ที่ลุนด์ในแคว้นสคาเนีย) แทนที่จะอยู่ภายใต้อาร์กบิชอปแห่งมุขมณฑลฮัมบวร์ค-เบรเมิน บิชอปอัสเชอร์ ทอร์คิลสันเป็นอาร์กบิชอปแห่งลุนด์คนแรก
กษัตริย์อีริคและพระราชินีบอดิลทรงจัดขบวนเสด็จขนาดใหญ่ผ่านจากรัสเซียไปยังคอนสแตนติโนเปิล ซึ่งพระองค์ได้เป็นพระราชอาคันตุกะของจักรพรรดิไบแซนไทน์ และที่นั่นเอง พระองค์ทรงพระประชวร แต่ก็ยังเสด็จไปยังไซปรัสต่อ พระองค์เสด็จสวรรคตที่แพฟอสในไซปรัส เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1103 สมเด็จพระราชินีทรงมีรับสั่งให้ฝังพระบรมศพที่นั่น พระองค์จึงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกที่เสด็จแสวงบุญหลังจากเยรูซาเลมถูกพิชิตในช่วงสงครามครูเสดครั้งที่ 1 สมเด็จพระพันปีหลวงบอดิลก็ทรงพระประชวรเช่นกัน แต่พระนางสามารถเสด็จถึงกรุงเยรูซาเลม และสิ้นพระชนม์ พระศพของพระนางถูกฝังที่เชิงภูเขามะกอกในหุบผาโจซาฟัต
กษัตริย์อีริคและพระราชินีบอดิลทรงมีพระโอรสที่ถูกต้องตามกฎหมาย 1 พระองค์คือ เจ้าชายคนุต ลาวาร์ด เจ้าชายฮารัลด์ เคสจาเป็นพระเชษฐาต่างมารดาของเจ้าชายคนุต พระองค์ทรงมีพระโอรสนอกสมรสอีกสองพระองค์คือ พระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และเจ้าชายเบเนดิกต์ และพระธิดานอกสมรสอีก 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์ (พระชนนีในพระเจ้าอีริคที่ 3 แห่งเดนมาร์ก)
เจ้าชายคนุต ลาวาร์ด เป็นเจ้าชายเดนมาร์กที่กล้าหาญและทรงได้รับความนิยม แต่เจ้าชายถูกลอบปลงพระชนม์ในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1131 โดยพระนัดดาของกษัตริย์อีริคที่ 1 คือ พระเจ้ามักนุสที่ 1 แห่งสวีเดน พระโอรสในพระเจ้านีลส์แห่งเดนมาร์ก ซึ่งมองว่าเจ้าชายคนุตเป็นคู่แข่งในการแย่งชิงราชบัลลังก์ การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายคนุต เกิดก่อนที่พระโอรสของพระองค์จะประสูติคือ พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งจะได้เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กในช่วงปีค.ศ. 1157 - 1182 กษัตริย์อีริคที่ 1 จึงทรงเป็นบรรพบุรุษของเหล่าพระมหากษัตริย์เดนมาร์กในสมัยต่อๆ มา
การทำเป็นสันสกฤต
วัดหนองเงือก (จังหวัดลำพูน)
วัดหนองเงือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่แรง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน มีเนื่อที่ 9 ไร่ 1 งาน 29 ตารางวา
วัดหนองเงือกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2371 ประวัติวัดเล่าว่า เมื่อ พ.ศ. 2371 เด็กชายอุปะละ บุตรของนายใจ ประสงค์ที่จะบวชเป็นสามเณรเพื่อศึกษาพระธรรมวินัย แต่ขณะนั้นหมู่บ้านหนองเงือกยังไม่มีวัด นายใจจึงริเริ่มสร้างวัดประจำหมู่บ้าน จึงได้นิมนต์ครูบาปาระมีมาเป็นประธานสร้างวัด สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2372 วัดหนองเงือกได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472