pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เดท เปลี่ยนสมาชิกบ่อยครั้ง มีการออกสตูดิโออัลบั้ม 7 อัลบั้ม อัลบั้มแสดงสด 4 อัลบั้ม วงสามารถทำยอดจำหน่ายอ้างจากข้อมูลเดือนธันวาคม ปี 2009 ได้ถึง 500,000 ก็อปปี้เฉพาะในสหรัฐที่เดียว และ 2 ล้านก็อปปี้จากทั่วโลก ทำให้เดทเป็นวงเดทเมทัลที่มียอดจำหน่ายสูงสุดทั่วโลก เดียงคู่กับวงแคนนิเบิลคอปส์ เดทได้แตกลงเมื่อซคูลดิเนอร์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งสมอง ในเดือนธันวาคม 2001
ไรอัน วิลสัน
สโมสรวอลเลย์บอลกรุงเทพมหานคร
พริกหาง
เฮนเนสซี เวนอม จีที
เฮนเนสซี เวนอม จีที  เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอเมริกา เฮนเนสซีเพอร์ฟอร์แมนซ์เอนจีเนียริง (Hennessey Performance Engineering) รถเกิดจากการประกอบขึ้น 2 ส่วน คือ ส่วนตัวถังซึ่งใช้เค้าโครงมาจากโลตัส เอ็กซิจ แต่มีการปรับปรุงตัวโครงหลายส่วนเช่น เพิ่มช่วงฐานและความยาวเป็นต้น และส่วนเครื่องยนตร์ที่บริษัทเฮนเนสซีสร้างขึ้นเอง
เฮนเนสซี เวนอม จีที ใช้เครื่องยนตร์ขนาด 7.0 ลิตร [427ci] LSX ทวินเทอร์โบชาร์ทจ์ วี8 ระบบเกียร์ธรรมดา 6 จังหวะ รถประกอบขึ้นจากคาร์บอนไฟเบอร์รวมถึงล้อ ทำให้มีน้ำหนักเปล่าโดยรวมเพียง 2,743 ปอนด์ (1,244 กิโลกรัม)
ในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2013 รถได้รับการจดบันทึกลงกินเนสบุ๊ค ในฐานะรถที่ทำความเร่งเร็วที่สุดในโลก ในช่วง 0-300 กม./ชม. (0–186 ไมล์/ชม.) ในเวลาเฉลี่ยที่ 13.63 วินาที นอกจากนี้รถยังสามารถทำอัตราเร่ง 0-200 กม./ชม. ด้วยเวลาเพียง 14.51 วินาทีซึ่งเร็วกว่าคอนิกเส็กก์ อาเกียรา ที่ทำไว้ 17.68 วินาที จึงทำให้เฮนเนสซี เวนอม จีที เป็นรถที่อัตราเร่งเร็วที่สุดอย่างไม่เป็นทางการอีกด้วย และในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 เฮนเนสซี เวนอม จีที ได้ลงสนามที่เคนเนดีสเปซเซนเตอร์ (Kennedy Space Center) ซึ่งเป็นสนามแข่งขนาด 5.18 กม. รถสามารถวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดถึง 435.31 กม./ชม. (270.49 ไมล์/ชม.) ซึ่งถือว่าเร็วที่สุดเท่าที่ปัจจุบันทำได้ แต่ยังไม่ได้รับการจดบันทึกในกินเนสบุ๊ค
เฮนเนสซี เวนอม จีที จำหน่ายออกสู่ตลาดน้อยมาก คือเพียง 16 คัน ซึ่งเป้าหมายที่บริษัทตั้งไว้ที่ 30 คัน ซึ่งรวมถึงโรดสเตอร์เปิดประทุนที่จัดทำพิเศษของสตีเฟ่น ไทเลอร์ นักร้องนำวงแอโรสมิธอีกด้วย
ดีปลีแขก
ดีปลีแขก ( เป็นไม้เลื้อยหรือไม้พุ่มตั้งตรง ใบรูปไข่แกมขอบขนาน เป็นพืชพื้นเมืองในป่าเขตร้อนของเทือกเขาหิมาลัยตั้งแต่เนปาลถึงภูฏาน ขนาดเล็กกว่าดีปลีและไม่มีสารพิเพอรีน
Piper peepuloides
หนังสือกรีด
หนังสือกรีด  เป็นหนังสือภาพซึ่งออกแบบไว้เป็นพิเศษ
ให้สามารถแสดงภาพเคลื่อนไหวได้เมื่อผู้อ่านทำการพลิกหน้าหนังสือไปเรื่อยๆ อย่างรวดเร็ว
หรือเปิดด้วยการ"กรีด"ตัวเล่มโดยงอหนังสือแล้วค่อยๆ เลื่อนนิ้วออกจากด้านที่หนังสือเปิด เพื่อให้แต่ละหน้ากระเด้งเปิดต่อๆ กัน
หนังสือกรีด มักจะออกแบบเป็นหนังสือเล่มเล็ก โดยแต่ละหน้าในหนังสือจะเป็นภาพซึ่งแตกต่างกับหน้าก่อนหน้าไปเล็กน้อย
ทำให้เมื่อเปิดหน้าต่อๆ กันอย่างรวดเร็ว จะเห็นภาพเป็นภาพเคลื่อนไหว, และบางครั้งหนังสือหรือนิตยสารปกติ
จะสามารถออกแบบไว้พิเศษให้มีภาพเคลื่อนไหวในแบบเดียวกันแทรกอยู่ในรูปของภาพพื้นหลัง
แถบภาพด้านติดกับขอบนอก หรือมุมของหน้าได้ด้วย
Jim Fullington
วัคซีนไข้กาฬหลังแอ่น
วัคซีนไข้กาฬหลังแอ่น หรือวัคซีนเมนิงโกค็อกคัส หมายถึงวัคซีนทั้งหมดที่ใช้เพื่อป้องกันการติดเชื้อ "Neisseria meningitidis" โดยมีประสิทธิภาพในการต่อต้านเชื้อเมนิงโกค็อกคัสทั้งบางประเภทหรือทุกประเภท วัคซีนนี้มีอยู่หลายรุ่นด้วยกันคือ เอ, ซี ดับเบิลยู135 และวาย ความมีประสิทธิภาพของวัคซีนนี้อยู่ที่ระหว่าง 85 ถึง 100% สำหรับเวลาอย่างน้อยสองปี วัคซีนเหล่านี้ได้แสดงให้เห็นถึงการลดจำนวนเชื้อเมนิงโกค็อกคัสที่เป็นสาเหตุของโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ และ ภาวะพิษเหตุติดเชื้อ ในกลุ่มประชากรที่ใช้วัคซีนเหล่านี้อย่างแพร่หลาย การให้วัคซีนเหล่านี้สามารถทำได้โดยการฉีดเข้าสู่กล้ามเนื้อหรือการฉีดเข้าใต้ผิวหนัง
องค์การอนามัยโลกแนะนำให้ประเทศที่มีอัตราการเกิดโรคระดับปานกลางถึงสูงหรือมีการแพร่ระบาดของโรคบ่อยครั้งควรจะมีการให้วัคซีนเป็นประจำ ส่วนประเทศที่มีอัตราการระบาดของโรคต่ำ ก็แนะนำว่าควรมีการให้วัคซีนแก่กลุ่มประชากรที่มีความเสี่ยงสูงเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันโรค ประเทศภายในทวีปแอฟริกาที่เป็นแนวเข็มขัดเยื่อหุ้มสมองอักเสบ หรือ African meningitis belt ขณะนี้อยู่ในระหว่างการดำเนินการเพื่อให้วัคซีนเมนิงโกค็อกคัส เอเพื่อสร้างภูมิคุมกันโรคแก่ประชากรทุกคนที่มีอายุระหว่างหนึ่งถึงสามสิบปี โดยให้เป็นวัคซีนควบคู่ ในประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกา ได้แนะนำให้มีการให้วัคซีนที่มีประสิทธิภาพในการป้องกันเชื้อทั้งสี่ประเภทนี้แก่กลุ่มวัยรุ่นและกลุ่มที่มีความเสี่ยงสูง นอกจากนี้ยังเป็นวัคซีนที่จำเป็นสำหรับผู้ที่เดินทางไปยังกรุงเมกกะเพื่อการแสวงบุญ
ความปลอดภัยโดยทั่วไปนั้นอยู่ในระดับดี แต่ทั้งนี้สำหรับบางคนอาจเจ็บปวดและมีรอยแดงช้ำที่ตำแหน่งการฉีดวัคซีน และก็ดูเหมือนว่าจะมีความปลอดภัยการใช้ในผู้ตั้งครรภ์ การเกิดปฏิกิริยาภูมิแพ้ขั้นรุนแรงนั้นเกิดขึ้นน้อยกว่าหนึ่งในล้านเข็ม
การให้วัคซีนเมนิงโกค็อกคัสครั้งแรกมีขึ้นเมื่อราวปี 2513-2523 วัคซีนนี้อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดในระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน ต้นทุนสำหรับราคาขายส่งต่อหนึ่งเข็มอยู่ระหว่าง 3.23 และ 10.77 เหรียญสหรัฐฯ นับตั้งแต่ปี 2557 ต้นทุนในสหรัฐอเมริกา 100 ถึง 200 เหรียญสหรัฐฯ สำหรับวัคซีนหนึ่งแบบแผน
แซม ซิกซ์เซ้นส์
วัคซีนโรคหัด
วัคซีนโรคหัด เป็นวัคซีนที่มีประสิทธิภาพมากในการป้องกันโรคหัด การสร้างภูมิคุ้มกันหลังจากได้รับวัคซีนหนึ่งเข็มของเด็กอายุเก้าเดือนคือ 85% และของเด็กอายุมากกว่าสิบสองเดือนคือ 95% คนเกือบทั้งหมดที่ไม่สามารถสร้างภูมิคุ้มกันได้หลังจากได้รับวัคซีนเข็มแรก ก็มักจะสร้างภูมิคุ้มกันได้หลังจากได้รับวัคซีนเข็มที่สอง เมื่อกลุ่มประชากรมีอัตราของผู้ที่ได้รับวัคซีนจำนวนมากกว่า 93% การแพร่ระบาดของโรคหัดก็มักจะไม่เกิดขึ้น อย่างไรก็ตามการแพร่ระบาดของโรคอาจเกิดขึ้นได้อีกเมื่ออัตราการได้รับวัคซีนมีจำนวนลดลง ประสิทธิภาพของวัคซีนนี้จะคงอยู่เป็นเวลานานหลายปี แต่ทั้งนี้ไม่มีข้อมูลที่ชัดเจนว่าประสิทธิภาพของวัคซีนนี้จะลดลงเมื่อเวลาผ่านไปมากน้อยเพียงใด นอกจากนั้นแล้วเมื่อให้วัคซีนนี้หลังจากการติดเชื้อเพียงไม่กี่วันวัคซีนนี้ก็ยังสามารถหยุดยั้งโรคนี้ได้ด้วย
โดยทั่วไปการใช้กับกลุ่มผู้ติดเชื้อเอชไอวีนั้นมีความปลอดภัย และผลข้างเคียงของวัคซีนนี้พบเพียงเล็กน้อยและเกิดขึ้นเพียงระยะสั้นๆ ซึ่งอาจได้แก่ความเจ็บปวดที่ตำแหน่งการฉีดวัคซีนหรือมีไข้เล็กน้อย ทั้งนี้มีบันทึกของการเกิดภาวะแอนาฟิแล็กซิสที่ประมาณหนึ่งรายในหนึ่งแสนราย และดูเหมือนว่ากลุ่มอาการกิลแลง-บาร์เร, โรคออทิซึม และโรคลำไส้อักเสบนั้นไม่มีอัตราเพิ่มขึ้นแต่อย่างใด
วัคซีนนี้มีทั้งแบบวัคซีนเดี่ยวและแบบผสมร่วมกับวัคซีนตัวอื่น ซึ่งได้แก่ วัคซีนโรคหัดเยอรมัน วัคซีนโรคคางทูม และวัคซีนโรคอีสุกอีใส (วัคซีนเอ็มเอ็มอาร์และวัคซีนเอ็มเอ็มอาร์วี) วัคซีนทุกสูตรเหล่านี้ให้ผลดีเท่าเทียมกัน องค์การอนามัยโลกแนะนำว่าในพื้นที่ที่พบโรคนี้ได้บ่อยควรมีการให้วัคซีนเมื่อเด็กอายุครบเก้าเดือน ส่วนในพื้นที่แทบไม่พบโรคนี้เลยนั้นก็สามารถอนุโลมการให้วัคซีนเมื่อเด็กอายุครบสิบสองเดือนได้ตามเหตุผล วัคซีนนี้เป็นวัคซีนชนิดตัวเป็น ซึ่งอยู่ในรูปผงแห้งและจำเป็นต้องทำการผสมก่อนการฉีด ทั้งการฉีดเข้าใต้ผิวหนังหรือกล้ามเนื้อ การยืนยันความมีประสิทธิภาพของวัคซีนนั้นสามารถพิสูจน์ได้โดยการทดสอบเลือด
นับตั้งแต่เมื่อปี 2556 มีเด็กประมาณ 85% ทั่วโลกได้รับวัคซีนนี้ ในปี 2551 ประเทศจำนวนไม่ต่ำกว่า 192 ประเทศได้เสนอการให้วัคซีนจำนวนสองเข็ม วัคซีนนี้นำมาใช้เป็นครั้งแรกเมื่อปี 2506 การใช้วัคซีนร่วมระหว่างวัคซีนโรคหัด-โรคคางทูม-โรคหัดเยอรมัน (เอ็มเอ็มอาร์) ครั้งแรกนั้นมีขึ้นเมื่อปี 2514 การเพิ่มวัคซีนโรคอีสุกอีใสลงในวัคซีนสามตัวนี้ซึ่งก็ได้กลายเป็นวัคซีนเอ็มเอ็มอาร์วีนั้นมีขึ้นครั้งแรกเมื่อปี 2548 วัคซีนนี้อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดในระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน วัคซีนนี้มีราคาไม่แพงมาก
แบงก์สตรีต (สนามฟุตบอล)
แบงก์สตรีต  หรือบางทีรู้จักในชื่อ แบงก์เลน  คือ อดีตสนามฟุตบอลในย่านเคลย์ตัน เมืองแมนเชสเตอร์ เคยเป็นสนามเหย้าของ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในช่วงปี 1893–1910 โดยในช่วงปี 1893–1902 ทางสโมสรใช้ชื่อว่า นิวตันฮีธ
ต่อมาในปี ค.ศ. 1910 ทางสโมสรในยุคที่ จอห์น เฮนรี เดวีส์ เป็นประธานสโมสรได้ตัดสินใจย้ายสนามเหย้าไปยัง โอลด์แทรฟฟอร์ด ในนิคมอุตสาหกรรมแทรฟฟอร์ดซึ่งมีอาณาเขตกว้างขวางกว่าเพราะแบงก์สตรีตไม่สามารถขยายออกไปได้อีกโดยเกมสุดท้ายในสนามแห่งนี้คือเกมที่ยูไนเต็ดเอาชนะ ทอตนัมฮอตสเปอร์ ไปได้ 5–0 เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2453
เมืองแมนเชสเตอร์
นิวตันฮีธ
นอร์ทโรด
นอร์ทโรด  เคยเป็นสนามฟุตบอลและคริกเกตในนิวตันฮีท แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นสนามเหย้าสนามแรกของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเมื่อครั้งยังใช้ชื่อว่า สโมสรฟุตบอลนิวตันฮีทแลนคาเชียร์แอนด์ยอร์กเชียร์เรลเวย์ เป็นสนามเหย้าตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนกระทั่งปี ค.ศ. 1893 เมื่อสโมสรย้ายไปยังสนามฟุตบอลแห่งใหม่ที่แบงก์สตรีตที่เคลย์ตัน
เดิมทีสนามฟุตบอลแห่งนี้มีแต่สนามแข่งขันที่สามารถรองรับผู้ชมได้ราว 12,000 คน จนมีการเพิ่มอัฒจันทร์ในปี 1891 ทำให้จุเพิ่มได้ราว 15,000 คน สโมสรได้เซ็นสัญญากับนักฟุตบอลอาชีพในปี 1886 จึงเริ่มแยกจากผู้สนับสนุนที่เป็นบริษัททางรถไฟ แต่หากปราศจากการสนับสนุนด้านการเงินจากบริษัทแล้วก็ไม่สามารถเช่าสนามได้อีกต่อไปจึงถูกขับไล่ออกไป
หลังจากที่ได้ก่อตั้งสโมสรฟุตบอลนิวตันฮีทแลนคาเชียร์แอนด์ยอร์กเชียร์เรลเวย์ ลูกจ้างของคาร์เรจแอนด์วากอนเวิกส์ (Carriage and Wagon Works) ของบริษัทแลงคาเชอร์แอนด์ยอร์กเชอร์เรลเวย์ (Lancashire and Yorkshire Railway (LYR)) ได้เรียกร้องขอสนามไว้สำหรับเล่น สถานที่เลือกนั้นมีเจ้าของคือหน่วยงานมหาวิหารแมนเชสเตอร์ ถึงแม้ว่าสถานที่จะสะดวกต่อการทำงานขนส่ง แต่ก็ "ขรุขระ มีเศษหินในช่วงฤดูร้อน และเป็นโคลน ท่วมนองอย่างหนักในช่วงฤดูฝน" บริษัททางรถไฟจึงเห็นด้วยที่จะลงนามเช่ากับหน่วยงานนี้และเช่าสนามให้แก่สโมสรฟุตบอล ซึ่งก็อยู่ติดกับทางรถไฟที่ดำเนินงานโดย LYR สนามแห่งนี้มักจะมีหมอกลงจัดจากไอน้ำเมื่อรถไฟวิ่งผ่าน เวลาเปลี่ยนผู้เล่นก็จะทำกันที่ร้านจำหน่ายสุราทรีเฮาส์ ที่อยู่ห่างจากถนนโอลดัมหลายร้อยหลา เนื่องด้วยไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกอยู่รอบข้าง ในบางครั้งอาจมีเครื่องดื่มจากผู้สนับสนุนให้บ้างบริเวณปลายทางทิศตะวันออกของที่ดิน
นัดการแข่งขันที่ได้รับการบันทึกครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 1880 สองปีหลังจากสโมสรได้ก่อตั้งขึ้น ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเกมกระชับมิตร นัดการแข่งขันชิงชัยครั้งแรกที่จัดขึ้นที่นอร์ทโรดเป็นการแข่งขันถ้วยแลงคาเชอร์ รอบแรกที่พบกับทีมสำรองของสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโอลิมปิก แข่งเมื่อ 27 ตุลาคม 1883 โดยนิวตันฮีทแพ้ 7–2 รายละเอียดผู้ชมสูญหายไป แต่คาดว่าสนามมีการล้อมรั้ว มีค่าเข้า 3 เพนนี (ราว 1 ปอนด์ในปี 2018) ของนัดการแข่งขัน เมื่อฟุตบอลเป็นกีฬาอาชีพในอังกฤษในปี 1885 นิวตันฮีทได้เซ็นสัญญานักฟุตบอลอาชีพครั้งแรกในช่วงฤดูร้อนปี 1886 รายได้ของสโมสรไม่เพียงพอในการจ่ายค่าจ้าง จึงมีการเรียกเก็บค่าธรรมเนียม 3 เพนนีในทุกนัดการแข่งขันที่นอร์ทโรด ต่อมาเพิ่มเป็น 6 เพนนี
ขยับขยายและถูกขับไล่.
เดิมทีสนามมีความจุราว 12,000 คน แต่เจ้าหน้าที่ของสโมสรตัดสินใจว่า นี่ไม่เพียงพอต่อความหวังพวกเขาเหล่านั้นที่จะเข้าร่วมในลีกฟุตบอลได้ ได้มีการขยับขยายสนามในปี 1887 แต่ปี 1891 นิวตันฮีทได้ใช้เงินสำรองบางส่วนที่มีซื้ออัฒจรรย์หลัก 2 อัฒจรรย์ แต่ละอัฒจรรย์จุได้ 1,000 คน อย่างไรก็ตาม การซื้อนี้ทำให้สโมสรไม่ลงรอยกับบริษัททางรถไฟที่ปฏิเสธการช่วยเหลือข้อตกลงทางการเงิน มีสององค์กรที่ได้แยกออกไปนับจากนั้นและในปี 1892 สโมสรพยายามหาทุนเรือนหุ้นจำนวน 2,000 ปอนด์ เพื่อจ่ายหนี้จากการขยับขยายสนามนี้ การแยกออกไปนี้ทำให้บริษัททางรถไฟหยุดจ่ายค่าเช่าให้เนื่องจากสนามนี้เป็นของมหาวิหารที่ ณ ขณะนั้นตัดสินใจเพิ่มค่าเช่าด้วย ภายใต้ความดันทางการเงิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อหน่วยงานมหาวิหารรู้สึกว่าเป็นการไม่เหมาะสมที่สโมสรคิดค่าเข้าสนาม จึงมีการประกาศขับไล่สโมสรในเดือนมิถุนายน 1893 ผู้บริหารสโมสรจึงเริ่มหาสนามแห่งใหม่ตั้งแต่เริ่มมีการพยายามขับไล่ตั้งแต่ครั้งแรกในเดือนพฤษภาคมของปีก่อนหน้านี้ พวกเขาสามารถย้ายไปยังสนามแห่งใหม่ที่แบงก์สตรีต อยู่ห่างจากเคลย์ตัน 3 ไมล์ การจะย้ายอัฒจรรย์ใหญ่ 2 อัฒจรรย์ไปยังสนามแห่งใหม่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ พวกเขาจึงขายไปที่ 100 ปอนด์
สนามไม่คงหลงเหลืออยู่ในปัจจุบัน และนอร์ทโรดถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็นนอร์แทมป์ตันโรด หลังจากที่สนามถูกใช้เป็นสนามท้องถิ่น โรงเรียนมัธยมมอสตันบรูก (Moston Brook High School) ก็ได้มาบนที่ดินแห่งนี้ มีแผ่นจารึกสีแดงติดอยู่หนึ่งในผนังของโรงเรียน โดยระบุว่าเป็นสถานที่ของสนามกีฬาเก่า แต่แผ่นจารึกก็ถูกขโมยและไม่มีอันใหม่ทดแทน หลังจากโรงเรียนปิดตัวลงในเดือนสิงหาคม 2000 นอร์ทเวสต์รีเจียนนอลเดเวลอปเมนต์เอเจนซี (Northwest Regional Development Agency (NWDA)) ก็ได้เลือกที่นี้เป็นที่ตั้งของนอร์ทแมนเชสเตอร์บีซิเนสพาร์ก (North Manchester Business Park) เมื่อปี 2002
สโมสรฟุตบอลนิวตันฮีทยังได้ก่อตั้งสโมสรคริกเกต และใช้สนามนอร์ทโรดในการเล่นกีฬาทั้งสองชนิด อย่างไรก็ดีฤดูกาลของคริกเกตและฟุตบอลมักคาบเกี่ยวกัน เป็นเหตุให้เกิดความขัดแจ้งระหว่างกีฬาสองชนิดนี้ สนามไม่ได้ถูกใช้อย่างพอเหมาะสำหรับการเล่นฟุตบอล ทั้ง ๆ ที่ได้รับการลงแรงอย่างดีเยี่ยมจากผู้ดูแลสนาม ชาร์ลี และเนด แมสซีย์ แต่กลับใช้สนามในช่วงฤดูหนาว ยังขาดความเหมาะสมในการเล่นคริกเกตในฤดูร้อน
แม้จำนวนผู้เข้าชมจะไม่ได้บันทึกไว้ในนัดการแข่งขันแรก ๆ ที่นอร์ทโรด สถิติผู้เข้าชมสูงสุดในสนามประมาณ 15,000 คน ในนัดการแข่งขันเฟิสต์ดิวิชันพบกับสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 1893 ผู้เข้าชมในลักษณะเดียวกันนี้ยังมีการบันทึกไว้ในนัดกระชับมิตรที่แข่งกับกอร์ดอนวิลลาเมื่อวันที่ 5 กันยายน 1889 สถิติผู้เข้าชมเบาบางในลีกมีราว 1,000 คน ในลีกฟุตบอลอัลไลแอนซ์ นัดการแข่งขันระหว่างวัลซอลล์ทาวน์สวิฟส์และเบอร์มิงแฮมซิตี เมื่อวันที่ 21 เมษายน 1890 และ 13 ธันวาคม 1890 ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม มีการบันทึกสถิติผู้เข้าชมเพียง 400 คนในการแข่งขันแมนเชสเตอร์คัปที่แข่งกับเอ็กเคิลส์เมื่อวันที่ 31 มกราคม 1885
สถิติยุคแรกสุดสำหรับผู้เข้าชมจำนวนสี่หลักที่สนามคือ 3,000 คนในนัดกระชับมิตรกับเวสต์กอร์ตัน (เซนต์มากส์) เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 1881 ถือเป็นการบันทึกการเจอกันครั้งแรกของทั้งสองฝั่งที่ปัจจุบันคือ สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
แบงก์สตรีท
บัสบี้ เบ๊บส์
เดอะคลิฟฟ์ (สนามฝึกซ้อม)
เดอะคลิฟฟ์  คือ อดีตสนามฝึกซ้อมของ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งก่อนหน้านั้นเป็นสนามแข่งของ บรอตันเรนเจอร์ ทีมรักบี้ในท้องถิ่น ต่อมาทางยูไนเต็ดได้ขอซื้อในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2481 ภายหลังจากที่ทีมรักบี้ได้ย้ายออกไปและได้ใช้เป็นสนามฝึกซ้อมของทีมปีศาจแดงนานถีง 61 ปีก่อนจะย้ายไปที่สนามแคร์ริงตันเมื่อ พ.ศ. 2542
ในปัจจุบันสนามฝึกซ้อมแห่งนี้ได้ใช้เป็นที่ฝึกซ้อมสำหรับนักเตะดาวรุ่งของสโมสรและในบางกรณีถ้าทีมชาติอังกฤษใช้สนาม โอลด์แทรฟฟอร์ด เป็นสนามเหย้าในการอุ่นเครื่องทีมชาติทางทีมชาติก็จะใช้สนามแห่งนี้เป็นที่ฝึกซ้อม
ประไพพรรณ เส็งประเสริฐ
แทรฟฟอร์ดเทรนนิงเซนเตอร์
แทรฟฟอร์ดเทรนนิงเซนเตอร์  เป็นสนามฝึกซ้อม ศูนย์ฝึกเยาวชน และสำนักงานใหญ่ของ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านแคร์ริงตัน มหานครแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ และแทนที่ เดอะคลิฟฟ์ เป็นสนามฝึกซ้อมของสโมสรในปี ค.ศ. 2000 การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1999 อาคารหลักเปิดใช้งานและทีมชุดใหญ่ย้ายเข้ามาในปี ค.ศ. 2000 ตามด้วย ศูนย์ฝึกเยาวชน ในปี ค.ศ. 2002 เป็นที่ตั้งของ ระบบเยาวชน ที่มีชื่อเสียงของสโมสร ในปี ค.ศ. 2013 การต่อเติมที่สำคัญเสร็จสมบูรณ์ รวมทั้งศูนย์การแพทย์และแผนกวิทยาศาสตร์การกีฬา
ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1990 เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด รู้สึกว่าสนามฝึกซ้อมของสโมสร เดอะ คลิฟฟ์ (ซึ่งใช้งานมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938) นั้นแคบและไม่เหมาะสมเมื่อพรีเมียร์ลีกเข้าสู่ศตวรรษที่ 21 เฟอร์กูสันเองก็ไม่พอใจกับการขาดความเป็นส่วนตัวที่ เดอะ คลิฟฟ์ นักข่าวสามารถทำข่าวได้ทุกวัน ทีมคู่แข่งสามารถสอดแนมดูการฝึกซ้อมได้ กองเชียร์สามารถขอลายเซ็นและถ่ายรูปกับนักเตะได้ บอร์ดของสโมสรจึงเริ่มหาสถานที่ใหม่สำหรับสนามฝึกซ้อม และซื้อที่ดินอันเงียบสงบกว่า 100 เอเคอร์ในหมู่บ้าน แคร์ริงตัน เพื่อสร้างสนามฝึกซ้อมแห่งใหม่ของพวกเขา - ห่างจากสนาม โอลด์แทรฟฟอร์ด ไม่ถึง - ด้วยวิสัยทัศน์ที่จะเปลี่ยนให้เป็น ศูนย์ฝึกกีฬาระดับโลก การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1999 ด้วยงบประมาณ 22 ล้านปอนด์ ซึ่งใช้ไป 14 ล้านปอนด์ในการสร้างอาคารหลัก (ทีมชุดใหญ่) ซึ่งเปิดใช้งานในฤดูร้อนปี ค.ศ. 2000 และอีก 8 ล้านปอนด์ใช้ไปกับ ศูนย์ฝึกเยาวชน ซึ่งเปิดใช้งานในฤดูร้อนปี ค.ศ. 2002 ศูนย์การแพทย์และการกีฬาแห่งใหม่มูลค่า 25 ล้านปอนด์ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2013 ทำให้ต้นทุนการก่อสร้างรวมกว่า 60 ล้านปอนด์ พนักงานประมาณ 300 คนทำงานที่ แคร์ริงตัน ทุกวัน
อาคารหลักของทีมชุดใหญ่เปิดใช้งานในช่วงพรีซีซันปี 2000 มีทั้งหมด 2 ชั้น ชั้นใต้ดินประกอบด้วย โรงยิมขนาดใหญ่, ลู่วิ่งในร่ม, ห้องฟื้นฟูสมรรถภาพ, สนามสควอชและสนามบาสเก็ตบอล, ห้องยกน้ำหนัก, สระว่ายน้ำขนาด 25 เมตร, สระวารีบำบัด, สระสปา, จากุซซี่, ลู่วิ่งใต้น้ำ, ซาวน่าและห้องอบไอน้ำ, เตียงอาบแดด, ห้องโยคะ, สำนักงานและห้องทำงานผู้บริหาร, ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าทีม 7 ห้อง ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าพนักงาน, ห้องซักรีด และห้องเก็บชุดและรองเท้า 5 ห้อง ชั้น 1 ประกอบด้วย ห้องทำงานผู้จัดการทีมชุดใหญ่ (มองเห็นสนามฝึกซ้อมกลางแจ้ง) ห้องทำงานผู้ช่วยส่วนตัวของผู้จัดการทีม ห้องทำงานผู้ช่วยผู้จัดการทีม ห้องทำงานโค้ช ห้องวิเคราะห์การแข่งขันและคู่แข่ง ห้องกายภาพบำบัด (พร้อมเตียงสำหรับกายภาพบำบัด 10 เตียง) ห้องนวด ห้องปฐมพยาบาล ห้องทำงานแพทย์ ห้องทำงานของนักกายภาพ (มองเห็นสระว่ายน้ำ ห้องบำบัด และห้องยกน้ำหนัก) ห้องเรียน ห้องประชุม ห้องทำงานเจ้าหน้าที่การกุศล (มูลนิธิแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด) ร้านอาหารที่จุคนได้ 100 คน ห้องรับรองของผู้เล่น ห้องสันทนาการและห้องเล่นเกม รวมถึงแกลเลอรีที่สามารถมองเห็นสนามฝึกซ้อมกลางแจ้ง อาคารหลักได้รับการขยายและปรับปรุงในปี ค.ศ. 2013
ทอม อารายา
โตมัส เอนรีเก อารายา ดีอัซ (; เกิด 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1961) หรือ ทอม อารายา เป็นนักดนตรีสัญชาติชิลี-อเมริกา เป็นที่รู้จักในฐานะมือเบสและนักร้องนำวงแทรชเมทัล สเลเยอร์ เขาได้รับการจัดอันดับที่ 58 จากฮิตพาราเดอร์ในรายชื่อ "100 นักร้องนำเมทัลทียิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล"
อารายา เคยเป็นอดีตนักบำบัดในช่วงต้นยุค 1980 และได้ช่วยเรื่องค่าใช้จ่ายให้กับการสร้างอัลบั้มแรกของสเลเยอร์ "โชว์โนเมอร์ซี" (Show No Mercy) เนื้อหาเพลงส่วนใหญ่ที่เขาแต่งมักเกี่ยวข้อง การฆาตรกรรมต่อเนื่อง ซึ่งเบากว่าสมาชิกคนอื่น ส่วนหนึ่งคือเขาเป็นคาทอลิก เขาได้รับเครดิตแต่งเพลงครั้งแรกในซิงเกิล "At Dawn They Sleep" จากอัลบั้ม "เฮลอะเวทส์" (Hell Awaits) ปี 1985
เดอะคลิฟฟ์
เคอร์รี คิง
เคอร์รี เรย์ คิง (; เกิด 3 มิถุนายน ค.ศ. 1964) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะมือกีตาร์ของวงแทรชเมทัล สเลเยอร์ ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งร่วมกับเจฟฟ์ แฮนนีแมน ในปี 1981 และเป็นสมาชิก 1 ใน 2 ของวงที่อยู่จนถึงปัจจุบัน (อีกคนคือมือเบสและร้องนำทอม อารายา) คิงเป็นนักแต่งเพลงให้กับวงร่วมกับแฮนนิแมน และภายหลังแฮนนีแมนเสียชีวิตในปี 2013 เขาก็กลายเป็นนักแต่งเพลงหลัก เขายังเคยร่วมเล่นวงเมกาเดธของเดฟ มัสเทน ปี 1984 ในฐานะมือกีตาร์หลักอีกด้วย
เจฟฟ์ แฮนนีแมน
เจฟฟรี จอห์น "เจฟฟ์" แฮนนีแมน (; 31 มกราคม 1964 - 2 พฤษภาคม 2013) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะมือกีตาร์หลักและผู้ร่วมก่อตั้งวงแทรชเมทัล สเลเยอร์ แฮนนีแมนเป็นทั้งผู้แต่งเพลงและทำนองเพลงให้กับดนตรี ให้กับทุกอัลบั้มของสเลเยอร์ ไม่ว่าจะเป็นซิงเกิล "Raining Blood", "War Ensemble," "South of Heaven," "Seasons in the Abyss," และ "Angel of Death," ซึ่งซิงเกิลทั้งหมดเหล่านี้มักจะนำไปใช้ในการแสดงสดบ่อยครั้ง
เขาใช้กีตาร์ที่เป็นเอกลักษณ์ที่ดัดแปลงภาพจากเบียร์ไฮเนเก้น ที่ชื่อว่า "ESP Jeff Hanneman Signature model"
เดฟ ลอมบาร์โด
เดวิด "เดฟ" ลอมบาร์โด (; เกิด 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965) เป็นมือกลองสัญชาติคิวบา-อเมริกา เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ร่วมก่อตั้งวงแทรชเมทัล สเลเยอร์ เขาได้ร่วมอัดสตูดิโออัลบั้มกับสเลเยอร์ 9 อัลบั้มจาก 12 อัลบั้ม รวมถึงอัดเสียงอื่น ๆ อีกด้วย ในปี 1986 ได้เปิดตัวอัลบั้ม "เรนอินบลัด" และในปี 2006 "คริสต์อิลลูชัน" ซึ่งทั้ง 2 อัลบั้มนี้ได้รับคำสรรเสริญด้านบวกเป็นจำนวนมาก ลอมบาร์โดใช้ชีวิตกับงานด้านดนตรีมามากกว่า 30 ปี มีผลงานอัดเสียงมากกว่า 35 อัลบั้ม และถือเป็นชำแหละแนวเพลงออกสู่แนวย่อยอีกเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้เขาเคยร่วมวงกับ กริพอิงค์, ฟองโตมาส์, ฟิล์ม, และ เทสตาเมนท์ นอกจากวงสเลเยอร์อีกด้วย
ลอมบาร์โดได้รู้จักกันอย่างกว้างขวางในฐานะความก้าวร้าว รวดเร็ว โดยเฉพาะการกระเดื่องดับเบิลเบสอย่างรวดเร็ว ซึ่งหาตัวจับได้ยากในการเล่นกลองชุดแนวเมทัล จนถูกเรียกว่า "นวัตกรรมอย่างน่าประหลาด" (astonishingly innovative) และได้รับฉายา "เจ้าพ่อแห่งดับเบิลเบส" (the godfather of double bass) จากดรัมเมอร์เวิร์ด เขายังถือเป็นผู้ที่มีอิทธพลอย่างสูงคนหนึ่งต่อวงการเมทัลและเป็นแรงบันดาลใจให้กับมือกลองเมทัลรุ่นใหม่เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะในแนวแทรชเมทัลและเดทเมทัล
ปวิณ ชำนิประศาสน์
ปวิณ ชำนิประศาสน์ อดีตรองปลัดกระทรวงมหาดไทยประธานในพิธีพลีกรรมตักน้ำสรงมุรษาภิเษก เพื่ออัญเชิญสู่ พระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562 อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ คนที่ 37 เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง มาก่อน และเป็นอดีตประธานกรรมการบริหารสำนักงานพัฒนาพิงคนคร (องค์การมหาชน)
ปวิณ เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2503 จบการศึกษาในระดับปริญญาตรีจากสาขาวิชาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (เกียรตินิยมอันดับ 2) และระดับปริญญาโท จากสาขาวิชาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ปวิณ เริ่มรับราชการในสังกัดกรมการปกครอง ในตำแหน่งเจ้าพนักงานปกครอง ระดับ 3 (ปลัดอำเภอ) เมื่อปี พ.ศ. 2527 ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 ได้โอนมาดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป กองกลาง สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าฝ่ายบรรจุและแต่งตั้ง หัวหน้าฝ่ายแผนอัตรากำลัง กองการเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย เป็นหัวหน้ากลุ่มงานพัฒนาระบบราชการ สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย
ในปี พ.ศ. 2547 โอนย้ายไปรับตำแหน่งพนักงานสอบสวนคดีพิเศษ กรมสอบสวนคดีพิเศษ ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 โอนกลับมารับราชการในตำแหน่งผู้อำนวยการกองการเจ้าหน้าที่ สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย และเป็นผู้อำนวยการศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย ในปีถัดมา กระทั่งในปี พ.ศ. 2552 ได้รังแต่งตั้งเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดอำนาจเจริญ ในปี พ.ศ. 2555 รองผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรปราการ
ในปี พ.ศ. 2556 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย ในวันที่ 1 ตุลาคม จากนั้นในวันที่ 2 ตุลาคม ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง กระทั่งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2558 ในปี พ.ศ. 2561 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองปลัดกระทรวงมหาดไทย โดยสลับตำแหน่งกับนายศุภชัย เอี่ยมสุวรรณ
ไฟฉุกเฉิน
ไฟฉุกเฉิน  เป็นอุปกรณ์ให้แสงสว่างสำรองในอาคาร
ซึ่งจะติดสว่างขึ้นมาอัตโนมัติเมื่อมีเหตุไฟฟ้าดับ, โดยไฟฉุกเฉินจะทำงานโดยอาศัยไฟฟ้าจากแบตเตอรี่
(มักเป็นแบบตะกั่ว-กรด) ซึ่งจะชาร์จอยู่กับไฟบ้านตลอดเวลา เพื่อให้พร้อมใช้ทุกครั้งเมื่อเกิดไฟดับ
ภายในไฟฉุกเฉิน โดยพื้นฐานจะประกอบด้วยแบตเตอรี่ วงจรชาร์จ หลอดไฟ และสวิตช์อัตโนมัติ (มักเป็นรีเลย์หรือทรานซิสเตอร์),
ซึ่งในสภาพปกติที่มีไฟฟ้า วงจรชาร์จจะประจุแบตเตอรี่ให้มีไฟเต็มอยู่ตลอดเวลา ส่วนสวิตช์อัตโนมัติจะตัดวงจรหลอดไฟไว้ไม่ให้ทำงาน,
เมื่อเกิดไฟฟ้าดับ วงจรชาร์จจะหยุดทำงาน และสวิตช์อัตโนมัติจะทำการต่อหลอดไฟเข้ากับแบตเตอรี่ ทำให้ไฟฉุกเฉินติดสว่าง,
และเมื่อไฟฟ้ากลับมาใช้ได้อีกครั้ง วงจรชาร์จจะกลับมาทำงาน และสวิตช์อัตโนมัติจะตัดวงจรหลอดไฟออก ทำให้ไฟฉุกฉินดับลง
ปัจจุบันหลอดไฟที่อยู่ในไฟฉุกเฉินรุ่นใหม่ๆจะเป็น LED สามารถใช้ความสว่างสูง ประหยัดพลังงาน จึงทำให้ระยะเวลาการให้แสงเมื่อไฟดับยาวนานมากกว่าเดิม
ในอาคารที่อยู่อาศัยสมัยใหม่ หอพัก หรือห้องชุด มักมีกฎหมายควบคุมอาคารให้มีการติดตั้งไฟฉุกเฉิน
เพื่ออำนวยความสะดวกปลอดภัยกับผู้อยู่อาศัย และป้องกันการฉวยโอกาสปล้นจี้ในระหว่างเหตุไฟฟ้าดับอีกด้วย
เอ็มมา วัตสัน
สโมสรวอลเลย์บอลนครนนท์ 3BB
ดาห์เลีย (อัลบั้ม)
ดาห์เลีย  เป็นสตูดิโอชุดที่ 5 ของวงดนตรีเฮฟวีเมทัลชาวญี่ปุ่น เอ็กซ์เจแปน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 สังกัดค่ายเพลงแอตแลนติกเรเคิดส์ เป็นอัลบั้มสุดท้ายของวงก่อนที่จะแยกวงในปีถัดมา และเป็นผลงานชุดสุดท้ายของมือกีตาร์ ฮิเดะ เนื่องจากการเสียชีวิตของเขาใน 2 ปีต่อมา อัลบั้มนี้ประกอบไปด้วยเพลงบัลลาดเสียส่วนใหญ่ มีเพียงไม่กี่เพลงเท่านั้นที่ยังรักษาความหนักหน่วงของดนตรีที่เอ็กซ์เจแปนเคยทำผลงานเอาไว้ก่อนหน้า อัลบั้มนี้ได้ที่ 1 ในชาร์ตออริคอน และอยู่ในชาร์ตเป็นเวลานาน 15 สัปดาห์ มียอดจำหน่ายเกิน 5 แสนแผ่น เพลงในอัลบั้มเกือบจะทั้งหมด กล่าวคือ 7 เพลงจากทั้งหมด 10 เพลง ได้ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิล ส่วนใหญ่ได้เป็นที่ 1 ในชาร์ต และมียอดจำหน่ายที่ดี
คาร์ล ลันท์ชไตเนอร์
คาร์ล ลันท์ชไตเนอร์ (; 14 มิถุนายน ค.ศ. 1868 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1943) เป็นแพทย์ชาวออสเตรีย/อเมริกัน เกิดที่เมืองบาเดินไบวีน จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ใกล้กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรียในปัจจุบัน) เป็นบุตรของเลโอพ็อลท์และฟันนี (นามสกุลเดิม เฮ็ส) ลันท์ชไตเนอร์ เรียนจบด้านการแพทย์จากมหาวิทยาลัยเวียนนา ระหว่างปี ค.ศ. 1891–1893 ลันท์ชไตเนอร์เรียนวิชาเคมีที่เมืองเวือทซ์บวร์ค, มิวนิก และซือริช เมื่อกลับมาที่เวียนนา ลันท์ชไตเนอร์ทำงานเป็นผู้ช่วยนักวิทยาแบคทีเรีย อันโทน ไวค์เซิลเบาม์ ที่มหาวิทยาลัยเวียนนา ในปี ค.ศ. 1901 ลันท์ชไตเนอร์ประสบความสำเร็จในการจำแนกหมู่โลหิต A, B และ O และพบว่าการถ่ายเลือดให้กับผู้ที่มีหมู่เลือดเดียวกันไม่ทำให้เซลล์เม็ดเลือดถูกทำลาย จากการค้นพบดังกล่าวทำให้ในปี ค.ศ. 1907 รูเบน ออตเตนเบิร์ก นายแพทย์ชาวอเมริกันประสบความสำเร็จในการถ่ายเลือดเป็นครั้งแรก
ต่อมาลันท์ชไตเนอร์ทำงานที่โรงพยาบาลวิลเฮ็ลมีเนินชปีทาล (Wilhelminenspital) ในปี ค.ศ. 1909 ลันท์ชไตเนอร์และเพื่อนร่วมงาน แอร์วีน พ็อพเพอร์ ค้นพบโปลิโอไวรัสซึ่งก่อให้เกิดโรคโปลิโอ หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ลันท์ชไตเนอร์พบว่างานในออสเตรียหายากขึ้น จึงย้ายไปที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1922 ลันท์ชไตเนอร์ได้รับเชิญให้มาทำงานที่สถาบันร็อกเกอะเฟลเลอร์เพื่อการวิจัยทางการแพทย์ในสหรัฐ ในปี ค.ศ. 1930 ลันท์ชไตเนอร์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์จากการบุกเบิกการศึกษาเกี่ยวกับหมู่โลหิต ต่อมาในปี ค.ศ. 1940 ลันท์ชไตเนอร์และเพื่อนร่วมงาน อเล็กซานเดอร์ เอส. ไวเนอร์ และฟิลิป เลวีน ค้นพบอาร์เอชแฟกเตอร์
ด้านชีวิตส่วนตัว ลันท์ชไตเนอร์แต่งงานกับเลโอพ็อลดีเนอ เฮเลเนอ วลัสโทในปี ค.ศ. 1916 มีบุตรด้วยกัน 1 คน ลันท์ชไตเนอร์เสียชีวิตด้วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดในปี ค.ศ. 1943 ในปี ค.ศ. 2016 กูเกิล ดูเดิลฉลองวันเกิดครบรอบ 148 ปีให้แก่เขา
ผลงานของร็อบบี วิลเลียมส์
ร็อบบี วิลเลียมส์เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เขาเป็นหนึ่งในศิลปินชายชาวอังกฤษที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด ปัจจุบันเขามียอดขายอัลบั้มและซิงเกิลรวมแล้วกว่า 77 ล้านก๊อปปี้ มีอัลบั้มอันดับ 1 ถึง 11 อัลบั้ม มีซิงเกิลอันดับ 1 อยู่ 7 ซิงเกิล
บอร์นทูบีฟรี (เพลงเอกซ์เจแปน)
"บอร์นทูบีฟรี"  เป็นเพลงของวงดนตรีเฮฟวีเมทัลชาวญี่ปุ่น เอกซ์เจแปน ออกจำหน่ายเมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เพลงนี้ขึ้นชาร์ตเจแปนฮอต 100 ของบิลบอร์ดในอันดับที่ 21 อยู่อันดับ 1 ในชาร์ตไอทูนส์ของฝรั่งเศส สวีเดน เม็กซิโก เปรู อาร์เจนตินา สิงคโปร์ ไต้หวัน ฮ่องกง มาเก๊า และญี่ปุ่น
มิวสิกวิดีโอเป็นการถ่ายทำเอกซ์เจแปนขณะที่กำลังทำการแสดงเพลง "บอร์นทูบีฟรี" ต่อหน้าผู้ชมที่คลับโนเกีย วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 วิดีโอกำกับโดยโยะชิกิ และความร่วมมือกับพานาโซนิค
มิวสิกวิดีโอที่ 2 ของเพลงนี้ สร้างขึ้นโดยรวมภาพการแสดงสดของวง และการรับรองจากแฟนคลับ ซึ่งออกมาครั้งแรกในเว็บไซต์ของ "เคอร์แรง!" เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
สุริยา เยาวสังข์ เป็นนักแสดง และอดีตนายแบบชาวไทย มีชื่อเสียงจากผลงานภาพยนตร์เรื่อง ผีเสื้อและดอกไม้ ค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่น (ปีพ.ศ. 2528) ปัจจุบันยังคงมีผลงานการแสดงอยู่เรื่อยๆ