pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ออเรนจ์คาราเมล เปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกในวันที่ 5 กันยายน 2555 ด้วยการออกซิงเกิลแรก "My Sweet Devil" ซึ่งเป็นการนำเอาเพลงของนักร้องดูโอยอดนิยมในยุค 1970 อย่างวง แคนดีส์ (Candies) มาทำใหม่ในสไตล์ของออเรนจ์คาราเมล
ในสัปดาห์ต่อมา ออเรนจ์คาราเมลกลับมายังเกาหลีใต้ และได้ออกอัลบั้มเต็มชุดแรกของพวกเธอ "Lipstick" ในวันที่ 13 กันยายน 2555 โดยมีซิงเกิลชื่อเดียวกับอัลบั้ม "Lipstick" เป็นซิงเกิลโปรโมท ซึ่งซิงเกิล "Lipstick" นี้สามารถทำอันดับสูงสุดอยู่ที่อันดับ 5 ในชาร์ตเพลง
2556: อัลบั้มภาษาญี่ปุ่นชุดแรก "Orange Caramel".
ในวันที่ 13 มีนาคม 2556 ออเรนจ์คาราเมลได้ออกอัลบั้มเต็มภาษาญึ่ปุ่นชุดแรก "Orange Caramel"
2557: "Catallena", "My Copycat".
ในวันที่ 12 มีนาคม 2557 ออเรนจ์คาราเมล ได้ออกซิงเกิล "Catallena" ซึ่งเป็นซิงเกิลที่สามของพวกเธอ โดยการออกซิงเกิลครั้งนี้นับเป็นการกลับมาออกผลงานเพลงที่เกาหลีใต้อีกครั้งในรอบ 1 ปี 6 เดือน ของออเรนจ์คาราเมล ซิงเกิล "Catallena" นี้สามารถทำอันดับสูงสุดอยู่ที่อันดับ 6 ในชาร์ตเพลง
ในวันที่ 20 พฤษภาคม 2557 ออเรนจ์คาราเมลได้ปล่อยซิงเกิล "Abing Abing" ซึ่งเป็นซิงเกิลพิเศษที่ใช้ในการโปรโมทน้ำแข็งใส(บิงซู)ของ บาสกิน รอบบินส์ (Baskin Robbins) ที่พวกเธอเป็นพรีเซนเตอร์
ในวันที่ 18 สิงหาคม 2557 ออเรนจ์คาราเมลได้ปล่อยซิงเกิลที่ 4 "My Copycat" ซึ่งซิงเกิลนี้ทำยอดขายอยู่ในอันดับที่ 8 ของอัลบั้มชาร์ต และอยู่ในอันดับที่ 16 ของดิจิตอลซิงเกิลชาร์ต ซึ่งต่อมาในวันที่ 3 กันยายน ก็ได้ปล่อยมิวสิควิดีโอเพลงที่ 2 ของซิงเกิลอัลบั้มชุดนี้ ชื่อว่า "The Gangnam Avenue" ออกมา
"บทความหลักดูบทความที่ รายชื่อผลงานของวงออเรนจ์คาราเมล"
ลูพีตา ญองอ
ลูพีตา อามอนดี ญองอ (; เกิด 1 มีนาคม พ.ศ. 1983) เป็นนักแสดงชาวเคนยา-เม็กซิโก เธอเป็นบุตรสาวของศาสตราจารย์ ปีเตอร์ อันยัง ญองอ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตปกครองคิซูมู จากพรรคโอดีเอ็ม, อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแผนพัฒนาแห่งชาติ และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการแพทย์ แห่งสาธารณรัฐเคนยา เธอเกิดที่กรุงเม็กซิโกซิตี สหรัฐเม็กซิโก ในขณะที่พ่อของเธอกำลังเป็นนักวิจัยแลกเปลี่ยนในมหาวิทยาลัยแห่งชาติเม็กซิโก จากนั้นเธอได้ย้ายไปอยู่ที่ประเทศเคนยาเมื่ออายุ 1 ปี เมื่อพ่อของเธอย้ายกลับไปเป็นศาสตราจารย์ประจำภาควิชารัฐศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยไนโรบี ลูพีตา ญองอ เป็นนักแสดงหญิงผิวสีที่ได้รับรางวัลทางการแสดงมาแล้วหลายรางวัลรวมถึงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม, รางวัลเอมมี (เดย์ไทม์), รางวัลแซกอวอร์ดส์ 2 สมัย และรางวัลอินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์ นอกจากนี้เธอยังเคยได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลโทนี และรางวัลแบฟตา
ลูพีตา ญองอ จบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนนานาชาติรูซิงกา และจบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเอกชนเซนต์แมรีส์ ที่กรุงไนโรบี ก่อนจะศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่สหรัฐอเมริกา โดยเธอจบการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาภาพยนตร์และโรงละคร จากวิทยาลัยแฮมเชียร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ หลังจบจากวิทยาลัยแฮมเชียร์ ญองอได้เป็นหนึ่งในทีมงานฝ่ายผลิตภาพยนตร์หลายเรื่อง ก่อนที่ในปี ค.ศ. 2008 เธอจะได้มีผลงานการแสดงเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์สั้นที่ไม่มีบทพูด ความยาว 17 นาทีเรื่อง "East River" ต่อมาเธอกลับไปที่ประเทศเคนยาเพื่อแสดงในละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เอ็มทีวีของเคนยาเรื่อง "Shuga" โดยในปี ค.ศ. 2009 เธอได้เขียนบทภาพยนตร์, ผลิต และกำกับภาพยนตร์สารคดีเรื่อง "In My Genes" ที่ว่าด้วยหญิงที่มีภาวะผิวเผือกในประเทศเคนยา ที่ต้องใช้ชีวิตท่ามกลางคนผิวสีและถูกเลือกปฏิบัติอันเนื่องมาจากความผิดปกติทางพันธุกรรม
หลังจากนั้น ญองอศึกษาต่อในระดับปริญญาโทจนจบการศึกษาศิลปมหาบัณฑิต สาขาการแสดง จากวิทยาลัยการละคร มหาวิทยาลัยเยล รัฐคอนเนทิคัต และได้ทำงานด้านการผลิตละครเวทีเรื่องต่างๆ จนกระทั่งใน ค.ศ. 2013 เธอได้มีโอกาสแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ปลดแอก คนย่ำคน" ที่กำกับโดยสตีฟ แม็คควีน โดยเธอรับบทเป็น "แพทซีย์" ทาสหญิงผิวสีชาวกินีที่ถูกปฏิบัติอย่างทารุณ การแสดงของเธอในบทบาทดังกล่าวได้คำชื่นชมอย่างกว้างขวาง ส่งผลให้เธอมีชื่อเสียงไปทั่วโลกและได้รับรางวัลออสการ์, รางวัลแซกอวอร์ดส์ และรางวัลอินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ในปีเดียวกัน รวมถึงได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ และเข้าชิงรางวัลแบฟตา โดย ลูพีตา ญองอ ได้รับการบันทึกว่าเป็นนักแสดงชาวเคนยาคนแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์ และเป็นนักแสดงจากทวีปแอฟริกาคนที่สองที่ได้รับรางวัลออสการ์ถัดจาก ชาร์ลีซ เทรัน
นอกจากนี้เธอยังมีผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องอื่นๆที่ประสบความสำเร็จเช่นบท "นาเกีย" ใน"แบล็ค แพนเธอร์" (ค.ศ. 2018) รวมทั้งเธอยังเป็นผู้พากย์เสียงตัวละคร "มาส คานาตา" ใน ' (ค.ศ. 2015), ' (ค.ศ. 2017), "" (ค.ศ. 2019)
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 132 คน ใน 14 ชนิดกีฬา โดยเป็นชาย 90 คน และหญิง 42 คน โดยทำผลงานได้ไป 4 เหรียญทอง 8 เหรียญเงิน 5 เหรียญทองแดง อยู่ในอันดับที่ 9 ของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
สาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา อาทิ สกีลงเขา และระบำสเกต
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศเบลารุสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 26 คน ใน 5 ชนิดกีฬา โดยทำผลงานได้ไป 5 เหรียญทอง 1 เหรียญทองแดง อยู่ในอันดับที่ 8 ของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 7 คน ใน 5 ชนิดกีฬา
ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 1 คน แข่งขัน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 5 คน ใน 3 ชนิดกีฬา
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 13 คน ใน 7 ชนิดกีฬา
ออเรนจ์ คาราเมล
ศาสนจารย์บุญต๋วน บุญอิต
ยะมะโตะโคริยะมะ
โฮวา ไทป์-89
โฮวา ไทป์-89  เป็นชื่อเรียกที่อ้างอิงถึง "ไรเฟิล ไทป์89 5.56 มม." (89式5.56mm小銃) เป็นปืนเล็กยาวจู่โจมญี่ปุ่น ที่ได้รับการนำมาใช้โดยกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ซึ่งเป็นหน่วยทีมรักษาความปลอดภัยพิเศษของหน่วยยามฝั่งญี่ปุ่น และทีมจู่โจมพิเศษ ไม่เคยมีการส่งอาวุธนี้ออกนอกประเทศญี่ปุ่นเนื่องจากนโยบายต่อต้านการส่งออกอาวุธยุทโธปกรณ์ที่เข้มงวด ปืนนี้เป็นที่รู้จักในปฏิบัติการเจ.จี.เอส.ดี.เอฟ ในฐานะคู่หู
ปืนนี้ได้เข้ามาแทนที่ปืนไรเฟิลที่ใช้กระสุนขนาดใหญ่อย่างโฮวา ไทป์-64 ในหน่วยรบแถวหน้า
โกโจ
โกโจ  เป็นนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งเป็นนครเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1957 ณ วันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2014 นครโกโจมีจำนวนประชากรประมาณ 33,283 คน มีจำนวนบ้าน 13,742 หลังคาเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 121.17 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 291.98 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศส่วนมากเป็นภูเขาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัดนาระ มีแม่น้ำโยชิโนะไหลผ่าน เป็นแหล่งปลูกพลับที่สำคัญ
หมู่บ้านนิชิโยชิโนะ และหมู่บ้านโอโต จากอำเภอโยชิโนะ ได้ยุบรวมเข้ากับนครโกโจเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2005
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 เป็นเดือนที่ 2 ของปี พ.ศ. 2557 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันศุกร์
เอนเกลส์ (แคว้นซาราตอฟ)
เอนเกลส์  เป็นเมืองในแคว้นซาราตอฟ ประเทศรัสเซีย เมืองตั้งชื่อตามฟรีดริช เองเงิลส์ นักสังคมนิยมชาวเยอรมัน เป็นเมืองท่าบนฝั่งแม่น้ำวอลกา ตรงข้ามกับเมืองซาราตอฟทั้ง 2 เมืองเชื่อมต่อด้วยสะพานที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1965 เมืองมีประชากร 202,419 คน
บีร์แจนด์
บีร์แจนด์  เป็นเมืองทางภาคตะวันออกของประเทศอิหร่าน เป็นที่รู้จักในเรื่องหญ้าฝรั่น บาร์เบอร์รี พุทรา และพรมรวมถึงพรมถักส่งออก เมืองมีประชากร 157,848 คน จากการสำรวจประชากรอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2549
สโมสรฟุตบอลเจ ดับบลิว โปลิศ
สโมสรฟุตบอลเจดับบลิว โปลิศ หรือชื่อเดิมว่า "สมาคมสโมสรดอนเมืองสัมพันธ์" และ "สมาคมสโมสรเจดับบลิวกรุ๊ป" เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย โดยลงเล่นในระดับ ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ภาคกลางและตะวันตก ผลงานสูงสุดของทีมคือ การคว้าแชมป์ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ง.ปี 2548 , ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ค.ปี 2551 และ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. ปี 2556
ในปี พ.ศ. 2559 สโมสรได้โอนสิทธิ์ในการเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ให้กับสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา
ก่อตั้งสโมสร.
จากจุดเริ่มต้นในปีพ.ศ. 2547 ได้มีการก่อตั้งสมาคมกีฬาของชาวเขตดอนเมือง กรุงเทพฯ ขึ้นมา พร้อมตั้งชื่อว่าสมาคมสโมสรดอนเมืองสัมพันธ์ โดยมีคุณวิสิษฐ กอวรกุล เป็นนายกสมาคม และเป็นประธานสมาคมฟุตบอลดอนเมืองสัมพันธ์ โดยในการบริหารงานยุคเริ่มแรกจนถึงปัจจุบัน คุณวิสิษฐ กอวรกุล ได้มีแนวนโยบายการบริหารงานของสมาคมฯ ในรูปแบบคนรุ่นใหม่ จึงได้บุคคลที่รักวงการฟุตบอลและรักในกีฬาฟุตบอลของชาวเขตดอนเมืองเข้ามาช่วยงานเพื่อส่งเสริมและพัฒนาวงการฟุตบอลของชาวเขตดอนเมืองให้เป็นที่รู้จักและถูกกล่าวขานในแวดวงและวงการฟุตบอลของบ้านเราในเรื่องฟุตบอลต่อไป
แชมป์ถ้วยพระราชทาน ง..
จากนั้นในปี พ.ศ. 2548 สมาคมดอนเมืองสัมพันธ์ ได้ส่งทีมฟุตบอลเข้าร่วมทำการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. เป็นครั้งแรกและสร้างประวัติศาสตร์ให้กับสมาคมฯ และชาวเขตดอนเมือง โดยการสามารถคว้าแชมป์ถ้วยพระราชทานประเภท ง. มาได้ในปีแรกที่ได้ก่อตั้งและเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในรายการฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ค. นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของทีมฟุตบอลสมาคมสโมสรดอนเมืองสัมพันธ์และเป็นการเปิดศักราช ของวงการฟุตบอลของสมาคมฯและชาวเขตดอนเมืองอย่างแท้จริง
แชมป์ถ้วยพระราชทาน ค..
ต่อมาทีมฟุตบอลของสมาคมฯ โดยคุณวิสิษฐ กอวรกุล ได้ส่งทีมฟุตบอลเข้าร่วมทำการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานพระองค์เจ้าพระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าโสมสวลี “ฟุตบอลคริสเตียนคัพครั้งที่ 3” และสามารถคว้าแชมป์มาได้อีกและส่งทีมฟุตบอลเข้าร่วมทำการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช มวก.คัพ ครั้งที่ 5 สามารถเข้าชิงชนะเลิศและคว้าอันดับที่ 2 มาได้สำเร็จ
ในปลายปี พ.ศ. 2551 สมาคมสโมสรดอนเมืองสัมพันธ์ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นสมาคมสโมสรเจดับบลิวกรุ๊ป ลงทำการแข่งขันในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. และสามารถคว้าถ้วยพระราชทานประเภท ค. มาครอง โดยสามารถเอาชนะทีมพนักงานบางกอกกล๊าส ณ สนาม บางกอกกล๊าส เมื่อวันที่ 29 มกราคม 2552 จึงทำให้เลื่อนลำดีบขึ้นมาเล่นรายการฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. ในเวลาต่อมา
ลงนามทำสัญญาร่วมกันกับมหาวิทยาลัยรังสิต.
ปีพ.ศ. 2553 ได้ร่วมเป็นพันธมิตรกับมหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งในขณะนั้น มหาวิทยาลัยรังสิตได้เลื่อนชั้นจากฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. และได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โซนกรุงเทพและปริมณฑล บริษัท เจดับบลิว กรุ๊ป จึงได้ทำสัญญารวมทีมกับมหาวิทยาลัยรังสิตเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 โซนกรุงเทพและปริมณฑล ในนามสโมสรมหาวิทยาลัยรังสิต-เจดับบลิวกรุ๊ป เอฟซี และ สโมสรเจดับบลิวรังสิต
แชมป์ถ้วยพระราชทาน ข..
ปี พ.ศ. 2556 หลังจากได้ยุติการให้ความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยรังสิต ก็ได้กลับมาใช้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. และ มูลนิธิไทยคมเอฟเอคัพ โดยในรายการฟุตบอลมูลนิธิไทยคมเอฟเอคัพ
รอบคัดเลือก ชนะทีม ว.ราชพฤกษ์ 2-1 ที่สนามบุณยจินดา วันที่ 3 เมษายน 2556
รอบแรก แพ้จุดโทษต่อทีม ลำปางเอฟซี 5-6 (เสมอในเวลา 1-1) วันที่ 10 เมษายน 2556
ส่วนในรายการฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ประเภท ข. ปี พ.ศ. 2556 สามารถคว้าแชมป์ในรายการนี้ โดยในนัดชิงชนะเลิศชนะว.ราชพฤกษ์ 2-1 เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2556 ทำให้เลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นดิวิชั่น 2 โดยนับได้ว่าเป็นสโมสรแรกและสโมสรเดียวในรอบ100ปีของประวัติศาสตร์วงการฟุตบอลไทยที่สามารถเลื่อนชั้นด้วยการคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานทุกถ้วยทุกระดับมาเล่นในระดับฟุตบอลอาชีพ โดยใช้เวลาทั้งหมด 10ปีตั้งแต่ก่อตั้งสโมสรขึ้นมา
เข้าร่วมฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น2.
ต่อมาในปี 2557 สโมสรได้ทำความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยกรุงเทพในการสร้างทีมโดยนำผู้เล่นชุดชนะเลิศฟุตบอลพระราชทานประเภท ข. มาผสมกับนักกีฬาทุนของมหาวิทยาลัยกรุงเทพและผู้เล่นจากสโมสรฟุตบอลแบงค็อกยูไนเต็ดมาช่วยเสริมให้แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม เพื่อเข้าร่วมการแข่งฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โดยอยู่ในกลุ่มโซนภาคกลางและตะวันตก
ในปี พ.ศ. 2558 ได้เปลี่ยนมาเป็นเจ ดับบลิว โปลิศ เอฟซี ก่อนจะโอนสิทธิในการเล่นดิวิชัน 2 ให้กับสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา ในปี พ.ศ. 2559
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ปี 2558
เบลมอิตออนเดอะบูกี
เบลมอิตออนเดอะบูเกิล  เป็นเพลงดิสโก้ ของวงเดอะแจ็กสันส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1978 แต่งโดย Mick Jackson, Dave Jackson และ Elmar Krohn
Blame It on the Boogie
แดนซิงเมชีน
แดนชิงแมกชีน  เป็นเพลงในปี ค.ศ. 1973 ที่บันทึกเสียงโดย เดอะแจ็กสันไฟฟ์ ออกจำหน่ายเป็นซืงเกิลในปี ค.ศ. 1974 ซิงเกิลนี้ติดชาร์ตอันดับที่ 2 ของBillboard pop music charts ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1974 และอันดับที่ 1 ของR&amp;B charts
แคนยูฟิลอิต (เพลงเดอะแจ็กสันส์)
แคนยูฟิลอิต  เป็นเพลงแนวฟังก์ และโซล ทีบันทึกเสียงโดย เดอะแจ็กสันส์ บันทึกเสียงเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1980 และจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1980 ในซิงเกิลอัลบั้มTriumph
แต่งโดยพี่ชาย ไมเคิล แจ็กสัน และแจ็คกี้ แจ็กสัน เพลงที่โดดเด่นนำโซโลโดย แรนดี แจ็กสัน และไมเคิล แจ็กสัน จำหน่ายเป็นซิงเกิลในปี ค.ศ. 1981 ติดชาร์ตอันดับที่ 77 ของเพลงป็อป และอันดับที่ 30 ของเพลง R&amp;B ในสหรัฐอเมริกา แต่ติดอันดับที่ 6 ในสหราชอาณาจักร และอันดับที่ 2 ในเนเธอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1981
Can You Feel It (The Jacksons song)
รัจนา พวงประยงค์
รัจนา พวงประยงค์ (6 ตุลาคม พ.ศ. 2484 - ปัจจุบัน) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์ไทย-ละคร) พ.ศ. 2554 ข้าราชการบำนาญ สังกัดกรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม เป็นนาฏศิลปินที่มากความสามารถ
รัจนา พวงประยงค์ เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2484 ณ บ้านถนนข้าวสาร อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร (ปัจจุบัน คือ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร) เป็นธิดาของนายหลี และนางสมพล พวงประยงค์ นายหลีผู้เป็นบิดาเคยเป็นคนละครสมัยเก่ามาก่อน ส่วนมารดาของนางรัจนา พวงประยงค์ นั้น เคยหัดละครอยู่กับ นางมัลลี คงประภัศร์ (ครูหมัน) แต่เนื่องจากไม่สนใจอย่างจริงจัง และไม่ชอบเรื่องนาฏศิลป์ จึงไม่ได้เป็นนักแสดง
เมื่ออายุอยู่ในวัยที่จะต้องเข้ารับการศึกษา นางรัจนา พวงประยงค์ ได้เข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนบำรุงวิทยา จนจนชั้นประถมปีที่ 4 ต่อจากนั้นจึงไปเรียนต่อที่โรงเรียนเขียนนิวาส พอสอบไล่ได้ชั้นมัธยมปีที่ 1 บิดาก็ให้นางรัจนา พวงประยงค์ลาออกจากโรงเรียนเขียนนิวาส แล้วให้ไปเรียนต่อที่โรงเรียนนาฏศิลป เหตุที่ทำให้บิดาของนางรัจนา พวงประยงค์ ต้องการให้บุตรสาวของตนเองเข้าเรียนที่โรงเรียนนาฏศิลป ก็เพราะว่าพี่สาวของนางรัจนา พวงประยงค์ คือ นางสาวอัมพร พวงประยงค์ ซึ่งเป็นนักเรียนโรงเรียนนาฏศิลป ได้ถึงแก่กรรมขณะกำลังเรียนหนังสืออยู่ ด้วยเหตุนี้ นายหลี พวงประยงค์ จึงปรารถนาจะให้นางรัจนา พวงประยงค์ เป็นตัวแทนของพี่สาวไปเรียนในโรงเรียนนาฏศิลปแทน
เป็นอันว่านางรัจนา พวงประยงค์ ได้เข้าเรียนในโรงเรียนนาฏศิลป์ ในชั้นต้นปีที่ 1 เมื่อแรกเรียนวิชานาฏศิลป์สาขาละครนั้น นางรัจนา พวงประยงค์ ฝึกหัดเป็นตัวพระ โดยมีนางสุวรรณี ชลานุเคราะห์ เป็นครูสอน ผลการเรียนในปีแรกนั้น นางรัจนา พวงประยงค์ ไม่ได้รับเลือกให้แสดงละครหรือนาฏศิลป์ชุดใด ๆ เลย จนกระทั่งสอบไล่ได้ขึ้นไปเรียนชั้นต้นปีที่ 2 ก็ไม่ได้แสดงอะไรอีก จนนางรัจนา พวงประยงค์ เรียนอยู่ชั้นต้นปีที่ 3 ก็ได้รับการคัดเลือกให้แสดงโขนเป็นตัวนางกำนัล ในขณะนั้น นางรัจนา พวงประยงค์ จึงได้รู้จักกับนางเจริญจิต ภัทรเสวี ซึ่งเป็นครูนาง สอนทั้งละครและโขน นางเจริญจิต ภัทรเสวีได้สอนการรำให้แก่นางรัจนา พวงประยงค์ จนมีความสามารถแสดงโขนได้เป็นอย่างดี จนกระทั่งปลายปีนั้น นางเจริญจิต ภัทรเสวีก็หัดนางรัจนา พวงประยงค์ ให้แสดงเป็นนางเบญจกายในการแสดงโขนตอนหนุมานจับนางเบญจกาย จนกระทั่งเรียนอยู่ชั้นต้นปีที่ 4 นางรัจนา พวงประยงค์ ก็ได้รับคัดเลือกให้แสดงละครเรื่อง รถเสน เป็นตัวนางเมรี จากการแสดงเป็นนางเมรีทำให้นางรัจนา พวงประยงค์ มีชื่อเสียงขึ้นเป็นลำดับ นางรัจนาเรียนต่อมาจนจบชั้นสูงปีที่ 2 อันเป็นหลักสูตรนาฏศิลป์ชั้นสูงจากโรงเรียนนาฏศิลป์ มหาลัย
การทำงานและผลงานการแสดง.
นางรัจนา พวงประยงค์ มิใช่จะแสดงละครโขนเก่งแต่เพียงอย่างเดียว นางรัจนา พวงประยงค์ ยังเรียนเก่ง และสอบเข้ารับราชการได้ตั้งแต่ยังเป็นนักเรียนโรงเรียนนาฏศิลป นางรัจนา พวงประยงค์ เริ่มรับเงินเดือนในฐานะเป็นศิลปินสำรอง เดือนละ 15 บาท พอจบชั้นต้นปีที่ 6 (มัธยมปีที่ 6) นางรัจนา พวงประยงค์ ก็สอบเข้าเป็นข้าราชการชั้นจัตวา สังกัดแผนกนาฏศิลป กองการสังคีต กรมศิลปากร (ปัจจุบันคือ สำนักการสังคีต กรมศิลปากร) เมื่อจบหลักสูตรชั้นสูงปีที่ 2 แล้ว นางรัจนา พวงประยงค์ ก็สอบเลื่อนเป็นข้าราชการสามัญชั้นตรี ตำแหน่งศิลปินตรี ปรากฏว่านางรัจนา พวงประยงค์ สอบไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่ทำข้อสอบได้ดี นางรัจนา พวงประยงค์ จึงเกิดความน้อยใจไม่ประสงค์ที่จะรับราชการอยู่ที่เดิม จึงไปสมัครสอบเป็นครูที่โรงเรียนนาฏศิลป กองศิลปศึกษา และได้รับการบรรจุให้เป็นครูตรี
นางรัจนา พวงประยงค์ ทำงานในหน้าที่ด้วยความขยันขันแข็ง และเอาใจใส่ในการทำงาน ทั้งด้านการสอนและการแสดง แต่นางรัจนา พวงประยงค์ ก็ไม่ได้รับความดีความชอบเหมือนคนอื่น ๆ จึงเกิดความท้อใจ จึงได้ลาออกไปประกอบอาชีพส่วนตัว โดยการสอนนาฏศิลป์ตามโรงเรียนต่าง ๆ และจัดรายการแสดงรวมทั้งเพลงไทยร่วมกับมิตรสหายทางสถานีวิทยุกระจายเสียงหลายแห่ง แต่ในที่สุดนางรัจนา พวงประยงค์ ก็เกิดความเบื่อหน่ายในกิจการที่ทำ จึงเลิกราไป ครั้งสุดท้ายนางรัจนา พวงประยงค์ ได้เป็นครูสอนนาฏศิลป์ ที่สวนสามพราน นางรัจนา พวงประยงค์ได้ทำงานอยู่ที่แห่งนี้เป็นเวลานานหลายปี ก่อนที่จะกลับไปรับราชการอีกครั้งหนึ่ง
การที่นางรัจนา พวงประยงค์ ได้เข้ารับราชการที่กรมศิลปากรอีกครั้งหนึ่งนั้น ก็เพราะว่า พลเรือตรี สมภพ ภิรมย์ ซึ่งดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมศิลปากรในสมัยนั้น ได้ให้เจ้าหน้าที่ไปเชิญนางรัจนา พวงประยงค์ ไปพบที่กรมศิลปากร พลเรือตรี สมภพ ภิรมย์ ได้ชักชวนให้นางรัจนา พวงประยงค์ กลับเข้ารับราชการที่กรมศิลปากรตามเดิม นางรัจนา พวงประยงค์ ตกลงใจเข้ารับราชการอีกครั้งหนึ่ง โดยได้รับการบรรจุเข้าเป็นอาจารย์พิเศษเป็นการชั่วคราวในวิทยาลัยนาฏศิลป จนกระทั่งงานนาฏศิลป์ กองการสังคีต มีตำแหน่งว่าง นางรัจนา พวงประยงค์ จึงไปสมัครสอบและได้รับการบรรจุให้เป็นนาฏศิลปิน ระดับ 2 ครั้งนั้น นางรัจนา พวงประยงค์ ได้มีโอกาสแสดงโขนแสดงละครของกรมศิลปากรอย่างเต็มที่ จากการสนับสนุนของ นายเสรี หวังในธรรม ผู้อำนวยการกองการสังคีต และนายทวีศักดิ์ เสนาณรงค์ อธิบดีกรมศิลปากร ขณะดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมศิลปากร โดยมีท่านผู้หญิงแผ้ว สนิทวงศ์เสนี ผู้เชี่ยวชาญนาฏศิลป์ไทยของกรมศิลปากร เป็นผู้อำนวยการฝึกสอนท่ารำอย่างเอาใจใส่ นางรัจนา พวงประยงค์ จึงเป็นผู้แสดงโขนละครรุ่นอาวุโสอีกคนหนึ่ง ที่มีฝีมือถึงขั้นเป็นผู้ช่วยกำกับการแสดงและการฝึกซ้อมการแสดงได้ ซึ่งนางรัจนา พวงประยงค์ ก็ปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวจนเกษียณอายุราชการ
นางรัจนา พวงประยงค์ เคยไปแสดงนาฏศิลป์ไทยที่ต่างประเทศหลายประเทศ เช่น สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว สหภาพพม่า ญี่ปุ่น อินโดนีเซีย มาเลเซีย อินเดีย สิงคโปร์ สหรัฐอเมริกา และสาธารณรัฐประชาชนจีน
นางรัจนา พวงประยงค์ มีผลงานการแสดงโขนละครเป็นตัวเอก เช่น
บทบาทที่นางรัจนา พวงประยงค์ แสดงได้ดีเป็นพิเศษจนได้ชื่อว่ามีความสามารถโดดเด่น คือการแสดงบทบาทและอารมณ์อันสมจริงในบทนางเอกละครนอกแทบทุกเรื่อง ที่นับว่ายอดเยี่ยมคือบทนางเมรีขี้เมา ในเรื่อง รถเสน บทนางวิฬาร์ ในเรื่องไชยเชษฐ์ บทนางแก้วหน้าม้า ตอนรำเย้ยซุ้ม บทนางยี่สุ่น ในเรื่องลักษณวงศ์ บทนางมณฑาตอนลงกระท่อม นอกจากจะเป็นศิลปินที่มีกระบวนรำงามมากแล้ว ยังเป็นครูผู้รักษาขนบประเพณีในการแสดง ถูกต้องครบครันตามแบบฉบับ เป็นนางเอกรูปลักษณ์งดงามแขนอ่อนยากจะหาใครเหมือน นับเป็นศิลปินบทนางที่มีความสามารถสูงส่ง ตีบทได้สมจริงทุกบทบาท ทั้งมีความสง่างาม สมที่เป็นแบบอย่าที่ดีแก่ศิลปินรุ่นหลัง นางรัจนา พวงประยงค์ มีพร้อมทั้งความสามารถในการกำกับการแสดง การออกแบบท่ารำในระบำต่าง ๆ ที่ได้สร้างขึ้นไว้ในกรมศิลปากรหลายชุด มีผลงานการแสดงทั้งในประเทศและต่างประเทศ เป็นครูที่พร้อมด้วยความเมตตาและมีความตั้งใจจริงในการถ่ายทอดความรู้ มีศิษย์เป็นจำนวนมากได้รับการถ่ายทอดวิชาความรู้ไว้ ล่าสุดในพ.ศ. 2554 ได้รับพระราชทานเข็มพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในงานแสดงโขนรามเกียรติ์ ตอนศึกมัยราพณ์สะกดทัพ ในฐานะศิลปินอาวุโส
นางรัจนา พวงประยงค์ จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์ไทย-ละคร) พ.ศ. 2554
นางงามจักรวาล 1965
นางงามจักรวาล 1965 (อังกฤษ: Miss Universe 1965) เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 14 จัดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ณ ไมแอมี รัฐฟลอริดา สหรัฐ ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 57 คน จากทั่วโลก โดยที่
คอรินนา โซเพอี ผู้ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลปี 1964 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ
อาภัสรา หงสกุล นางงามอายุ 18 ปีจากประเทศไทย ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลในปีนี้เป็นคนแรกของประเทศไทยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ธาตุกถาปกรณ์อรรถกถา
ธาตุกถาปกรณ์อรรถกถา เป็นคัมภีร์อรรถกถาอธิบายความในธาตุกถาปกรณ์ ในพระอภิธรรมปิฎก ของพระไตรปิฎกภาษาบาลี ซึ่งธาตุกถา มีเนื้อหาสำคัญอยู่ที่การสงเคราะห์เข้ากันได้หรือไม่ได้ของธรรม 3 ประการ คือ ขันธ์ 5 อายตนะ ธาตุ
ธาตุกถาปกรณ์อรรถกถา เป็นส่วนหนึ่งในปรมัตถทีปนี หรือปัญจปกรณัฏฐกถา หรือ อรรถกถาปัญจปกรณ์ หรือบางทีก็เรียกว่า "ปรมัตถทีปนี ปัญจัปปกรณัฏฐกถา ธาตุกถาวัณณา" เป็นผลงานของพระพุทธโฆสะ แต่งตามคำอาราธนาของพระจุลลพุทธโฆสะชาวลังกา เมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 1000 - 1,100 ซึ่งปรมัตถทีปนี หรือปัญจัปปกรณัฏฐกถา นั้นเป็นการอธิบายเนื้อความในปกรณ์ทั้ง 5 ของพระพระอภิธรรมปิฎก 5 คัมภีร์ คือ ธาตุกถา ปุคคลบัญญัติ กถาวัตถุ ยมก และปัฏฐาน โดยธาตุกถาปกรณ์อรรถกถา เป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์ปรมัตถทีปนี ซึ่งมีเนื้อหาครอบคลุม และใหญ่โตมโหมาร
ทั้งนี้ โดยเหตุที่ธาตุกถามักรวมกับปุคคลบัญญัติอยู่ในเล่มเดียวกัน อรรถกถาของทั้ง 2 ปกรณ์ของพระอภิธรรมปิฎกนี้ จึงมักรวมเป็นฉบับเดียวกัน แต่ในบางกรณีก็แยกเป็นเอกเทศจากกัน
โดยเหตุที่พระอภิธรรมปิฎก มีเนื้อหาเป็นข้อธรรมล้วน ๆ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์และบุคคล จึงมีความยากที่จะทำความเข้าใจ พระอรรถกถาจารย์จึงต้องมีการขยายความเนื้อหาในปกรณ์ หรือพระอภิธรรมปิฎกเล่มต่าง ๆ ด้วยการเสริมเนื้อเรื่องที่มีความเกี่ยวข้องกับหัวข้อธรรมนั้นๆ พร้อมทั้งมีการอธิบายคำศัพท์ที่สำคัญ เพื่อให้ผู้ศึกษาสามารถเข้าใจได้ง่ายขึ้น และเข้าถึงความลึกซึ้งของพระอภิธรรมปิฎกได้มากขึ้น
ในธาตุกถาปกรณ์อรรถกถา พระพุทธโฆสะให้คำอธิบายที่ไม่ยืดยาวนัก เนื่องจากในธาตุกถาปกรณ์มีการอธิบายลักษณะธรรมต่าง ๆ อย่างกระชับเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว โดยท่านผู้รจนาจะใช้วิธีสรุปความจากเนื้อหาในปกรณ์ให้มีความรวบรัดยิ่งขึ้น ด้วยถ้อยความที่ง่ายต่อการเข้าใจยิ่งขึ้น เช่นในสังคหิเตนอสังคหิตปทนิทเทส มีการยกหัวข้อย่อยของนิทเทสมาอธิบายพอให้เกิดความเข้าใจ
เช่น อรรถกถาสัจจนิทเทส ท่านผู้รจนาได้ชี้แจงจุดที่น่าจะก่อให้เกิดความกังขาไว้เป็นข้อความสั้น ๆ เกี่ยวเนื่องกับเหตุที่มีการลำดับของมัคคสัจ หรือในอรรถกถาอินทริยนิทเทส ท่านผู้รจนาได้อธิบายโดยวิธีการรวบยอดว่า "รูปชีวิตินทรีย์นับสงเคราะห์ได้ด้วยรูปขันธ์ อรูปชีวิตินทรีย์นับสงเคราะห์ได้ด้วยสังขารขันธ์" และอินทรีย์ที่เหลือก็มีการกำหนดในลักษณะเดียวกัน เป็นต้น
อย่างไรก็ตาม บางอรรถาธิบายก็มีเนื้อหายาวกว่าเนื้อความในปกรณ์ เช่นอรรถกถาปฏิจจสมุปปาทนิทเทส ในอรรถกถาสังคหาสังคหปทนิทเทส โดยในนิทเทสนี้ ท่านผู้รจนาได้ทำการอธิบายทั้งมูลเหตุที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงมิได้มีพระดำรัสดังนั้น และเหตุใดพระองค์จะจึงมีพระดำรัสดังนั้น เช่นเหตุใดจึงทรงตรัสว่า " เอกาทสหายตเนหิ สตฺตรสหิ ธาตูหิ" นอกจากนี้ ยังมีการขยายความข้อความสำคัญเช่น "ทฺวีหิ อายตเนหิ" หมายความว่า "อายตนะ 2 คือ รูปายตนะและธัมมายตนะ" เป็นต้น
คัมภีร์ที่เกี่ยวข้อง.
ชั้นฎีกา
ชั้นอนุฎีกา
ชั้นโยชนา
อาลิตเซีย แลชต์ชึญสกา
อาลิตเซีย แลชต์ชึญสกา  เกิดวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1988 ที่เมืองลูบัญ เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวโปแลนด์ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งมือเซต เธอเป็นตัวแทนวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงทีมชาติโปแลนด์ และปัจจุบัน เธออยู่สังกัดเคอเพอนิคเคอร์ เอ็สเซ
อาลิตเซียเป็นลูกสาวของผู้ฝึกสอนชื่อ กชึชตอฟา แลชต์ชึญสกา และเป็นน้องสาวของนักวอลเลย์บอลชื่อ วียอแลตือ แลชต์ชึญสกา
Alicja Leszczyńska
เขตการปกครองของไต้หวัน
ไต้หวัน หรือเรียกในชื่อทางการว่า สาธารณรัฐจีน แบ่งเขตการปกครองตามกฎหมายออกเป็นหลายระดับ เนื่องจากไต้หวันมีสถานะทางการเมืองที่ซับซ้อน ทำให้ระบบการแบ่งเขตการปกครองโดยนิตินัยเดิมที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ และระบบพฤตินัยที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ
ตามรัฐธรรมนูญ สาธารณรัฐจีนแบ่งออกเป็น และนครปกครองโดยตรง โดยแต่ละมณฑลแบ่งออกเป็น นครภายใต้มณฑล และเทศมณฑล (อำเภอ) แต่ในปัจจุบัน มณฑลได้รับการปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพ และไม่มีบทบาทหน้าที่อีกต่อไป
ด้วยความที่มณฑลไม่มีบทบาทหน้าที่ในทางปฏิบัติ ไต้หวันจึงมีการแบ่งเขตการปกครองระดับบนสุดออกเป็น 22 แห่ง โดยแต่ละแห่งจะมีรัฐบาลท้องถิ่นที่นำโดยหัวหน้าที่มาจากการเลือกตั้งและสภาท้องถิ่น งานที่รัฐบาลท้องถิ่นรับผิดชอบหรือรับผิดชอบบางส่วน ได้แก่ การบริการสังคม การศึกษา การวางผังเมือง การโยธาสาธารณะ การจัดการน้ำ การคุ้มครองสิ่งแวดล้อม การขนส่ง และความปลอดภัยสาธารณะ และเขตการปกครองระดับบนสุดจึงมีอยู่ด้วยกัน 3 ประเภท ได้แก่ นครปกครองโดยตรง นครภายใต้มณฑล และเทศมณฑล (อำเภอ) โดยที่ทั้งนครปกครองโดยตรงและนครภายใต้มณฑลจะแบ่งย่อยออกเป็นเขต ส่วนเทศมณฑลจะแบ่งย่อยออกเป็นเมือง ตำบล และนครภายใต้เทศมณฑล เขตการปกครองเหล่านี้สามารถปกครองตนเองได้ระดับหนึ่ง และมีหน่วยงานของรัฐที่มีผู้นำที่มาจากการเลือกตั้งและสภาท้องถิ่น ซึ่งจะแบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบร่วมกันกับเทศมณฑล
เมื่อสาธารณรัฐจีนล่าถอยมายังไต้หวันในปี 1949 สาธารณรัฐจีนมีดินแดนที่อ้างสิทธิ์ซึ่งประกอบด้วย 35 มณฑล, 12 นครปกครองโดยตรง, 1 เขตปกครองพิเศษ และ 2 เขตปกครองตนเอง อย่างไรก็ตาม สาธารณรัฐจีนได้ควบคุมเพียงแค่มณฑลไต้หวัน และเกาะบางเกาะของมณฑลฝูเจี้ยนเท่านั้น นอกจากนี้ สาธารณรัฐจีนยังได้ควบคุมเกาะปราตัสและเกาะไท่ผิงในหมู่เกาะสแปรตลี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะทะเลจีนใต้ที่มีข้อพิพาท โดยหลังจากการถอยล่าไปไต้หวันของสาธารณรัฐจีน บรรดาเกาะดังกล่าวได้รับการกำหนดให้อยู่ภายใต้การบริหารของนครเกาสฺยง
นับตั้งแต่ปี 1949 รัฐบาลได้ทำการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ภายใต้การควบคุม ได้แก่ ยกไทเปให้กลายเป็นนครปกครองโดยตรงในปี 1967 เช่นเดียวกับเกาสฺยงในปี 1979 และปรับปรุงการบริหารระดับมณฑลให้มีความคล่องตัวขึ้น โดยถ่ายโอนอำนาจหน้าที่ของมณฑลไปยังรัฐบาลกลาง (มณฑลฝูเจี้ยนในปี 1956 และมณฑลไต้หวันในปี 1998) ในปี 2010 ได้มีการยกฐานะซินเป่ย์ ไถจง และไถหนาน ขึ้นเป็นนครปกครองโดยตรง และในปี 2014 ได้มีการยกฐานะเทศมณฑลเถายฺเหวียน ขึ้นเป็นนครปกครองโดยตรง การยกฐานะครั้งนี้ทำให้เขตการปกครองต่าง ๆ ที่กล่าวไปมีฐานะปัจจุบันเป็นเขตการปกครองระดับบนสุด