pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มีส่วนหลังโก่งเล็กน้อย ลำตัวสีน้ำตาลแดง ด้านใต้ซีดและอมเทาเล็กน้อย หางด้านบนสีน้ำตาลเข้ม ด้านล่างสีขาว เก้งตัวผู้มีเขาสั้น ฐานเขาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกะโหลกยื่นยาวขึ้นไปเป็นแท่ง มีขนปกคลุม และมีขนสีดำขึ้นตามแนวเขาจนดูเป็นรูปตัววีเมื่อมองด้านหน้าตรง ส่วนปลายเขาสั้น แต่เป็นง่ามเล็ก ๆ แค่สองง่าม ไม่แตกเป็นกิ่งก้านแบบกวาง ผลัดเขาปีละครั้ง ส่วนตัวเมียไม่มีเขาและฐานเขา แต่บนหน้าก็มีขนรูปตัววีเหมือนกัน เก้งตัวที่อายุมากผู้มีเขี้ยวยาวแหลมโค้งโผล่พ้นขากรรไกรออกมา เวลาเดินจะยกขาสูงทุกย่างก้าว
หากินได้ทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ส่วนใหญ่จะพบตอนเย็นหรือหัวค่ำ และตอนเช้ามืดจนถึงช่วงสาย อดน้ำไม่เก่ง จึงมักอยู่ไม่ไกลจากแหล่งน้ำ อาหารหลักได้แก่ยอดไม้, หน่ออ่อน, ใบไม้, ผลไม้ และรวมถึงเปลือกไม้ด้วย ไม่ค่อยกินหญ้า พบแพร่กระจายพันธุ์ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่ ศรีลังกา, อินเดีย, จีนตอนใต้, พม่า, ไทย, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบอร์เนียว, เกาะไหหลำ และหมู่เกาะซุนดา
มีฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงฤดูหนาว ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงมกราคม ตกลูกต้นฤดูฝนพอดี ปกติตกลูกครั้งละหนึ่งตัว ตั้งท้องนานราว 6 เดือน ออกลูกตามใต้พุ่มไม้ ลูกเก้งมีจุดสีขาวตามตัว เมื่ออายุได้ราว 6 เดือน จุดสีขาวนั้นจึงค่อยจางหายไป เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ได้เมื่ออายุได้ 18 เดือน อายุขัยประมาณ 15 ปี ในประเทศไทย ถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
เก้งเผือก.
เก้งเผือก ซึ่งเป็นสัตว์เผือกโดยสมบูรณ์ มีลักษณะเหมือนเก้งทั่วไป แต่มีสีขนทั้งตัวสีขาวล้วน และนัยน์ตาสีแดง เก้งเผือกนั้นมีการเพาะเลี้ยงที่สวนสัตว์ดุสิต เป็นเก้งที่ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ที่ทรงได้รับการถวายมาจากชาวบ้านที่จับได้ในป่า ชื่อ "เพชร" ต่อมาเพชรได้แพร่ขยายพันธุ์และออกลูกหลาน มาจนถึงมีด้วยกันถึง 6 ตัว โดยลูกเก้งเผือกตัวที่ 6 ที่เกิดมาชื่อ "ไข่มุก"เป็นลูกเก้งเผือกเพศเมียตัวแรกของสวนสัตว์ดุสิตซึ่งเกิดจากพ่อเก้งเผือกชื่อธูปและแม่เก้งแดงธรรมดา
ในขณะที่ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 ลูกเก้งเผือกที่เกิดจาก "พุด" ซึ่งเป็นเก้งเผือกตัวผู้ที่เป็นลูกหลานของเพชร กับเก้งตัวเมียธรรมดา ที่สวนสัตว์เชียงใหม่ หลังจากเกิดได้ไม่นานก็ล้มตายลง ปัจจุบันทั้งในประเทศไทยและสวนสัตว์ต่าง ๆ มีเก้งเผือกจำนวนไม่เกิน 9 ตัว ทั่วโลก
โลมาแม่น้ำโบลิเวีย
โลมาแม่น้ำโบลิเวีย (; ; การออกเสียง: /อิน-เนีย-จี-โอฟ-เฟรน-สิส-โบ-ลิ-เวียน-ซิส/) เป็นโลมาแม่น้ำชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์โลมาแม่น้ำอเมซอน (Iniidae)
โลมาแม่น้ำโบลิเวีย เป็นชนิดย่อยของโลมาแม่น้ำอเมซอน หรือโลมาสีชมพู ("I. geoffrensis") มีลักษณะทั่วไปเหมือนกัน คือ มีสีผิวขาวอมชมพู จะงอยปากเรียวยาว มีฟันแหลมคมอยู่ในปาก แต่มีความแตกต่างกันที่ โลมาแม่น้ำโบลิเวียจะพบได้เฉพาะในแม่น้ำสายใหญ่ในประเทศโบลิเวีย มีจำนวนฟันที่มากกว่า มีส่วนหัวเล็กกว่า และลำตัวมีความกลมกว้างมากกว่า
ในปี ค.ศ. 2012 สมาคมสัตว์เลี้ยงลูกด้วยทะเลได้ยอมรับให้เป็นชนิดใหม่ต่างหากโดยเริ่มศึกษามาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 อย่างไรก็ตามโลมาชนิดนี้มักไม่เป็นที่รู้จักเท่าไหร่ ในเดือนกันยายน ปีเดียวกัน ประธานาธิบดีเอโบ โมราเลส แห่งโบลิเวีย ได้ออกกฎหมายคุ้มครองโลมาแม่น้ำโบลิเวียให้เป็นสมบัติของชาติ
Inia geoffrensis boliviensis
Inia boliviensis
Bolivian river dolphin
ซัมซุง กาแลคซี วาย
ซัมซุง กาแลคซี วาย (อังกฤษ:Samsung Galaxy Y) หรือ ซัมซุง กาแลคซี ยัง (GT-S5360) เป็นโทรศัพท์มือถือประเภทสมาร์ตโฟน ที่ผลิตโดยซัมซุง มาพร้อมกับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ที่ประกาศวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011
ซัมซุง กาแลคซี แท็บ
ซัมซุง กาแลคซี แท็บ เป็นมินิแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ที่ผลิตโดย ซัมซุง มาพร้อมกับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์
บาฮามุต
บาฮามุต (Bahamut หรือ Bahamoot) ( "Bahamūt") เป็นสัตว์ประหลาดในตำนานอาหรับ มีลักษณะเป็นปลาขนาดใหญ่ที่ค้ำจุนโลก ในบางตำนานกล่าวว่าบาฮามุตมีหัวเหมือนฮิปโปโปเตมัส หรือ ช้าง
บาฮามุท
นายกรัฐมนตรีเดนมาร์ก
นายกรัฐมนตรีแห่งเดนมาร์ก (; ตามความหมายคือ "รัฐมนตรี" Minister of State) เป็นหัวหน้ารัฐบาลแห่งราชอาณาจักรเดนมาร์ก ก่อนที่จะมีการแต่งตั้งตำแหน่งในสมัยใหม่ เดนมาร์กไม่เคยมีหัวหน้ารัฐบาลที่แยกออกจากประมุขแห่งรัฐ กล่าวคือ กษัตริย์ผู้ซึ่งอำนาจบริหารที่ชอบธรรมถูกตกอยู่ในการควบคุม ในรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2392 ได้จัดตั้งราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ โดยจำกัดพระราชอำนาจของกษัตริย์และก่อตั้งตำแหน่ง "premier minister" ผู้รับตำแหน่งนี้อย่างเป็นทางการคนแรก คือ อดัม วิลเฮล์ม โมล์ทเก
นายกรัฐมนตรีจะต้องรับผิดชอบเหนือคณะรัฐมนตรีซึ่งได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งโดยกษัตริย์ ในทางปฏิบัติ การแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีได้ถูกกำหนดโดยการสนับสนุนจากโฟลเกททิง (รัฐสภา) ตั้งแต่การเริ่มต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ไม่มีพรรคใดพรรคเดียวที่สามารถถือครองเสียงข้างมากในโฟลเกททิงได้ ดังนั้น นายกรัฐมนตรีจึงต้องเป็นหัวหน้าของรัฐบาลผสมทั้งจากพรรคการเมืองอื่น ๆ และพรรคของตนเอง รวมทั้ง รัฐบาลเดียวที่มีพรรคร่วมรัฐบาลถึงสี่พรรคนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ยินดีกับการที่สามารถถือครองเสียงข้างมากในโฟลเกททิง ดังนั้นรัฐบาลร่วม (และนายกรัฐมนตรี) จะต้องเสียการสนับสนุนจากพรรคการเมืองย่อยอื่น ๆ
นัม จีฮย็อน
เวสต์บรอมมิช
เวสต์บรอมมิช  เป็นเมืองในเวสต์มิดแลนด์เคาน์ตี สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของอังกฤษ ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเบอร์มิงแฮมไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 8 กิโลเมตร เป็นเมืองที่มีเหมืองถ่านหิน จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2001 มีประชากร 136,940 คน
รายชื่อนายกรัฐมนตรีเดนมาร์ก
นายกรัฐมนตรีเดนมาร์ก เป็นหัวหน้ารัฐบาลแห่งเดนมาร์กและเป็นหัวหน้าคณะรัฐมนตรีแห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่พ.ศ. 2461 พวกเขาจะได้รับตำแหน่ง "รัฐมนตรี" ("Minister of State") (ภาษาเดนมาร์ก:"statsminister") นายกรัฐมนตรีจะได้รับการโปรดเกล้าฯแต่งตั้งอย่างเป็นทางการโดยพระมหากษัตริย์ ผู้ทรงเป็นประมุขแห่งรัฐ
ตำแหน่งสูงสุดที่ไม่ใช่ตำแหน่งจากพระมหากษัตริย์ที่มีมาก่อนพ.ศ. 2391 ถือว่าเป็นตำแหน่งที่มาก่อนตำแหน่งในสมัยใหม่อย่างนายกรัฐมนตรี มีการใช้หลากหลายตำแหน่งอาทิ "อัครมหาเสนาบดี", "รัฐมนตรี", "นายกรัฐมนตรี", "ประธานคณะกรรมการ" และ "รัฐมนตรี" อีกครั้ง นายกรัฐมนตรีแต่ละคนตั้งแต่พ.ศ. 2391 ได้เป็นผู้นำในคณะรัฐมนตรีที่หนึ่งหรือมากกว่านั้น (ดูรายนามสมบูรณ์ที่ รายนามคณะรัฐมนตรีเดนมาร์ก)
นายกรัฐมนตรีเดนมาร์กคนปัจจุบันคือ เฮลเลอ ทัวนิง-สมิต เป็นตัวแทนของสังคมนิยมประชาธิปไตยจากพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย เฮลเลอ ทัวนิง-สมิตดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2554 จากการได้ครองตำแหน่งหลังจากการเลือกตั้งและจัดตั้งรัฐบาลผสม โดยฝ่ายตรงข้ามคืออดีตนายกรัฐมนตรีลาร์ส เลิกเกอ รัสมุสเซิน ตัวแทนฝ่ายเสรีนิยมจากพรรคเวนสเตร
อิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล
อิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล (; 9 เมษายน ค.ศ. 1806 – 15 กันยายน ค.ศ. 1859) เป็นวิศวกรเครื่องกลและวิศวกรโยธาชาวอังกฤษ ผู้ออกแบบสถานีรถไฟที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของอังกฤษนามว่า เกรตเวสเทิร์นเรลเวย์ (Great Western Railway) ผู้ออกแบบอู่ท่าเรือหลายแห่งในสมัยนั้น รวมถึงเรือกลไฟบรูเนล เป็นคนแรกที่สามารถออกแบบเรือกลไฟของเขาให้สามารถข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก นอกจากนี้ บรูเนลยังออกแบบอุโมงค์และสะพานที่สำคัญจำนวนมาก ความสามารถของเขานั้นไม่ธรรมดา ถึงขนาดเคยออกแบบสะพานข้ามแม่น้ำอันเชี่ยวกราก และออกแบบอุโมงค์ลอดใต้แม่น้ำเทมส์ ซึ่งเป็นสิ่งที่แทบจะเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เลยในช่วงนั้น จึงกล่าวได้ว่า เขาคือผู้บุกเบิกการปฏิวัติอุตสาหกรรมคนสำคัญของอังกฤษ
ถึงแม้ว่า โครงการต่าง ๆ ที่เขาตั้งใจไว้จะไม่สำเร็จเสมอไปเพราะพวกเขามักจะมีปัญหาด้านวิศวกรรมอยู่บ่อยครั้ง แต่ถึงอย่างไรก็ดี เขาก็ยังได้ขึ้นชื่อว่าเป็น "คนแรก" ในหลาย ๆ ด้านทางวิศวกรรม โดยเฉพาะหลักการของเขาที่สามารถช่วยสร้างอุโมงค์ข้ามแม่น้ำ ซึ่งยากต่อการสร้างได้ และเขายังเป็นผู้พัฒนาออกแบบเรือเอสเอสเกรตบริเตน (SS Great Britain) ซึ่งเป็นเรือที่ทำด้วยเหล็กกล้าและใช้ใบจักรแบบสกรูครั้งแรกของโลก และได้ถูกนำไปใช้ในการข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเป็นลำแรกของโลก และนอกจากนี้ยังเป็นเรือที่ใหญ่สุดในโลกเท่าที่มีการสร้างมาในขณะนั้น ในปี ค.ศ. 1843 และเรือที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาคือ เรือเอสเอสเกรตอีสเทิร์นซึ่งครองตำแหน่งเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลกยาวนานถึง 34 ปี เป็นเรือที่มีขนาดก้าวกระโดดกว่าลำใด ๆ ในยุคนั้น
บรูเนลได้รับการยอมรับจากชาวอังกฤษให้เป็นชาวบริติชผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด (100 Great Britons) อันดับ 2 รองจากวินสตัน เชอร์ชิลล์
บรูเนล เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1806 ที่ย่านถนนไบรแทน เป็นลูกชายของวิศวกรชาวฝรั่งเศส-อังกฤษ เซอร์มาร์ซ คิงดอม บรูเนล และโซเฟีย คิงดอม เมื่ออายุได้ 14 ปีก็ไปศึกษาที่โรงเรียนมัธยมแห่งแรกของเขา ชื่อว่า โรงเรียนก็อง (College of Caen) ที่นอร์ม็องดี ต่อจากนั้นก็ย้ายไปศึกษาที่โรงเรียนมัธยมอ็องรีที่ 4 (Lycée Henri-IV) ในปารีส พ่อของเขานั้นติดหนี้มาก โดยรวมแล้วประมาณ 5,000 ปอนด์ จึงได้ไปอยู่ในคุกของลูกหนี้ แต่ในที่สุดเขาก็ยอมที่จะลาออกจากการเป็นวิศวกรที่มีประสบการณ์คนหนึ่งของอังกฤษ รัฐบาลอังกฤษก็ยอมจ่ายค่าหนี้ค้างชำระทั้งหมดของเขาให้หมดโดยมีข้อเสนอให้เขาต้องอยู่ในอังกฤษห้ามไปไหน เมื่อบรูเนลจบการศึกษาในปี ค.ศ. 1822 พ่อของเขาก็ส่งเขาไปศึกษาต่อที่เอกอลปอลีแต็กนิก (École Polytechnique) จนจบ แล้วจึงกลับไปทำงานที่อังกฤษ เขาทิ้งภรรยาและลูกทั้งสาม: อิซัมบาร์ด บรูเนลจูเนียร์ (1837-1902), เฮนรี่มาร์คบรูเนล (1842-1903) และฟลอเรนซ์แมรี่บรูเนล (1847-1876) เฮนรี่มาร์คตามรอยพ่อและปู่ของเขาในการเป็นที่ประสบความสำเร็จวิศวกรโยธา
บรูเนลในพิธีเปิดโอลิมปิก.
เซอร์เคนเนท แบรนา (Sir Kenneth Branagh) เป็นผู้แสดงเป็นบรูเนลในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในฉากอุตสาหกรรม โดยแต่งกายชุดสูทสีดำพร้อมกับใส่หมวกทรงสูง ซึ่งเป็นเอกลักษณ์การแต่งตัวของบรูเนล
แก้มบุ๋ม
ซูสีไทเฮา (ละครโทรทัศน์)
กระรอกสวน
กระรอกสวน หรือ กระรอกท้องแดง  เป็นกระรอกชนิดหนึ่ง เป็นกระรอกขนาดกลาง มีขนาดเล็กกว่ากระรอกหลากสี ("C. finlaysonii") เล็กน้อย ทั่วไปลำตัวมีสีน้ำตาลแกมเขียว ลำตัวส่วนล่างขนสีน้ำตาลแดง, ส้ม หรือสีเหลืองนวล แบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ถึง 20 ชนิดย่อย บางชนิดย่อยมีปื้นสีดำบริเวณหลังส่วนท้าย หางเป็นพวงสวยงาม มีสีแถบสีเนื้อจาง ๆ สลับดำ บางชนิดย่อยปลายหางมีสีดำ บางชนิดย่อยปลายหางเป็นสีอ่อน มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 20-26 เซนติเมตร ความยาวหาง 20 เซนติเมตร
กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ ภูฏาน อินเดีย จีน ประเทศไทย ลาว เวียดนาม คาบสมุทรมลายู อินโดนีเซีย ปจนถึงเอเชียตะวันออกอย่างไต้หวัน ญี่ปุ่น
กระรอกสวนกินผลไม้และลูกไม้ต่าง ๆ เป็นอาหารรวมถึงสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ อย่างแมลงและหนอน หากินและอาศัยเป็นหลักบนต้นไม้ พบได้ในหลายพื้นที่ทั้งสวนสาธารณะและเมืองใหญ่ นับเป็นกระรอกที่พบได้มากและบ่อยที่สุดในประเทศไทย พบมากตามสวนผลไม้หรือสวนมะพร้าว มักถูกกำจัดหรือจับมาขายเพราะทำลายพืชผล จัดเป็นศัตรูพืชชนิดหนึ่ง ตามปกติจะอาศัยและหากินตามลำพัง เวลาหากินจะเป็นเวลากลางวัน สามารถแทะกินเปลือกไม้เปลือกแข็งหรือผลไม้เปลือกแข็งได้
นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง หากเลี้ยงตั้งแต่เล็ก ๆ ขณะยังไม่หย่านม จะเชื่องกับผู้เลี้ยง ถูกนำไปเป็นสัตว์เลี้ยงในหลายประเทศ จนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น และไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนในประเทศไทยแต่ประการใด
Callosciurus erythraeus
กระเล็นขนปลายหูสั้น
กระเล็นขนปลายหูสั้น หรือ กระถิกขนปลายหูสั้น  เป็นกระรอกขนาดเล็ก ความยาวหัวและลำตัวประมาณ 11–12 เซนติเมตร หางยาวประมาณ 11–13 เซนติเมตร ขนหางสั้นและเรียบติดหนังไม่ฟูเป็นพวงอย่างกระรอกทั่วไป ปลายหูสีขาว ลำตัวสีน้ำตาลอมเทา หลังมีลายแถบขนานกันไปตามแนวสันหลังสีเหลืองหรือสีครีมสลับดำ แถบสีครีมด้านนอกสุดพาดยาวตั้งแต่จมูกไปจนจรดโคนหาง แถบนอกสุดนี้จะกว้างและสีสดกว่าแถบใน และกว้างกว่าของกระเล็นขนปลายหูยาว ("T. rodolphii") ส่วนท้องสีเหลืองอ่อน ตัวเมียมีเต้านม 6 เต้า
กระเล็นขนปลายหูสั้นอาศัยได้ทั้งในป่าดิบทึบและป่าโปร่ง รวมถึงตามสวนสาธารณะหรือสวนหลังบ้านในบ้านเรือนของมนุษย์หรือชุมชนเมือง พบได้ทั่วแนวเทือกเขาหิมาลัยมาจนถึงพม่า, จีนตอนใต้ ทางใต้สุดแพร่ไปถึงคาบสมุทรมลายู ในประเทศไทยพบได้ในทางภาคตะวันตกตั้งแต่ใต้สุดจนถึงเหนือสุดของประเทศ รวมถึงภาคกลางตอนบน
มีพฤติกรรมมักหากินตัวเดียว หรืออาจเป็นกลุ่มที่เป็นครอบครัวเดียวกัน หากินในเวลากลางวัน กินผลไม้, เมล็ดพืช, ใบไม้ และแมลงเป็นอาหาร กระโดดและวิ่งไปมาบนกิ่งไม้อย่างคล่องแคล่ว เสียงร้องมีสองแบบ แบบหนึ่งคือ จี้ด ๆ สั้น ๆ คล้ายนก แต่แหลมดังบาดหู และอีกแบบหนึ่งคือเสียงแหลมยาวสั่นระรัวที่ค่อย ๆ ผ่อนเสียงลง
ไม่ได้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนตาม แต่อย่างใด และนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง
Tamiops mcclellandii
Tamiops macclellandi
Burmese striped squirrel
Himalayan striped squirrel
กระถิกขนปลายหูสั้น
กระถึกขนปลายหูสั้น
คริส อดัมส์
คริสโตเฟอร์ อดัมส์ (; 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 — 7 ตุลาคม ค.ศ. 2001) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "สุภาพบุรุษ" คริส อดัมส์  เป็นทั้งนักมวยปล้ำอาชีพ และโปรโมเตอร์มวยปล้ำ, ผู้ฝึกสอน, นายแบบพาร์ทไทม์ และนักยูโดชาวอังกฤษ ขณะที่เขามีอายุได้ 21 ปี เขาได้เป็นแชมป์ยูโดแห่งชาติอังกฤษสามสมัยในรุ่นน้ำหนักและยุคของเขา อดัมส์แข่งมวยปล้ำเป็นหลักในรัฐเท็กซัส โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรายการเวิลด์คลาสแชมเปียนชิพเวรสลิง ที่ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของรายการ อดัมส์เป็นที่รู้จักในฐานะเป็นผู้ฝึกสอนสก็อตต์ ฮอลล์ ใน ค.ศ. 1984 และสตีฟ ออสติน ใน ค.ศ. 1989 เขายังเป็นที่รู้จักในฐานะนักมวยปล้ำคนแรกที่ใช้ท่าซูเปอร์คิกในการจบเกม ที่ซึ่งต่อมานักมวยปล้ำอื่นนับสิบรายได้นำมาใช้ (โดยเฉพาะชอว์น ไมเคิลส์ กับท่า 'สวิชชินมิวสิค')
คริส อดัมส์ เกิดที่รักบี วาร์วิคก์ไชร์ โดยเป็นบุตรชายคนโตของไซริล และฌอง อดัมส์ เมื่อเริ่มมีอายุได้เก้าขวบ เขาได้เข้าไปมีส่วนพัวพันกับยูโด โดยได้ฝึกฝนศาสตร์ดังกล่าวด้วยตนเองเป็นระยะเวลาสิบสี่ปี เขาและน้องชายของเขาที่มีชื่อว่านีลได้ชนะการแข่งขันยูโดในระดับชาติและระดับโลก ซึ่งนีลยังเป็นผู้ชนะรางวัลเหรียญเงินทั้งในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ส่วนคริสก็เป็นสมาชิกทีมชาติอังกฤษในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 แต่ถึงกระนั้น เขาก็ไม่เคยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก อดัมส์ได้รับสายดำยูโดและยังเป็นผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้แขนงอื่น นอกจากนี้ คริสยังเคยเข้าแข่งขันรักบี้, คริกเกต, ฟุตบอล และมวยปล้ำสมัครเล่น ตลอดจนนอกเหนือจากการกีฬา เขายังได้ศึกษาในด้านสถาปัตยกรรม
ในยุคทศวรรษ 1980 อดัมส์ออกเดทกับฌอง คลาร์ก ที่มีส่วนร่วมในเอ็นดับเบิลยูเอในฐานะ "เลดี้บลอสซัม" จากช่วงปลายทศวรรษ 1970 ถึงประมาณ ค.ศ. 1984 แล้วพวกเขาก็มีลูกสาวด้วยกันชื่อเจด ในภายหลัง เจดได้เป็นธิดาบุญธรรมของสตีฟ ออสติน ผู้ซึ่งเป็นสามีคนที่สองของคลาร์ก
ในภายหลังอดัมส์ได้สมรสกับโทนี คอลลินส์ เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1984 ที่ฮาวาย พวกเขามีบุตรด้วยกันหนึ่งคนซึ่งมีชื่อว่าคริสโตเฟอร์จูเนียร์ และทั้งคู่ก็ได้หย่าร้างกันเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1994 โทนีเสียชีวิต ณ วันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2010 เมื่อเธอมีอายุได้ 45 ปี
อดัมส์ยังมีลูกสาวอีกคนชื่อจูเลียซึ่งเกิดใน ค.ศ. 1994 โดยแบรนดี ฟรีแมน เธอเข้าแข่งมวยปล้ำในฐานะ "มิสแบรนดี" โดยได้รับเชิญเล็กน้อยก่อนที่จะย้ายไปดับเบิลยูซีดับเบิลยู แล้วทั้งคู่ก็แยกทางกันในช่วงปลาย ค.ศ. 1999 ฟรีแมนเสียชีวิตใน ค.ศ. 2003 จากการรับยาเกินขนาด ส่งผลให้จูเลียตกอยู่ในสถานะกำพร้า
การแต่งงานครั้งที่สามของเขาเกิดขึ้นก่อนที่เขาจะเสียชีวิตเพียงหกสัปดาห์ เขาแต่งงานกับคาเรน เจ.เบิร์ก ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2001 ที่ดัลลัส
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2000 อดัมส์และแฟนสาวสี่เดือนของเขาที่มีชื่อว่าลินดา คาเฟนส์ ได้รับการพบตัวในสภาพหมดสติที่อพาร์ทเมนท์ของเพื่อน ซึ่งพวกเขาได้ตกเป็นเหยื่อของการรับสารเสพติดเกินขนาดจากจีเอชบีรวมถึงสารแอลกอฮอล์ อดัมส์หายคืนเป็นปกติ แต่คาเฟนส์ได้เสียชีวิตที่โรงพยาบาลท้องถิ่นในช่วงเวลาสิบชั่วโมงต่อมา เป็นระยะเวลากว่าหนึ่งปีให้หลัง อดัมส์ได้รับการกล่าวหาในข้อหาฆาตกรรม แต่แล้วเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2001 ซึ่งเป็นช่วงของการรอพิจารณาคดี เขาถูกยิงที่หน้าอกจนบาดเจ็บสาหัสจากการทะเลาะวิวาทกับเพื่อนซึ่งมึนเมา โดยรู้จักกันในชื่อบูเรย์ หรือเบรนต์ พาร์เนลล์ ที่วาซาฮาชี รัฐเท็กซัส ในบ้านของเขาเอง เจ้าของปืนอ้างว่าเป็นการป้องกันตนเองและได้พบว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ทุกข้อกล่าวหา
ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต อดัมส์ ผู้ซึ่งได้พิจารณาการกึ่งเกษียณ ได้วางแผนที่จะย้ายไปอยู่ที่ฟลอริดาอย่างถาวรและเข้าแข่งขันในองค์กรมวยปล้ำที่ซึ่งมีอดีตดาวเด่นแห่งดับเบิลยูซีดับเบิลยูและดับเบิลยูดับเบิลยูอี รวมถึงฮัลค์ โฮแกน อดัมส์ยังมีแผนที่จะสร้างสารคดีร่วมกับแกรี ฮาร์ท, บิล เมอร์เซอร์, มิกกี แกรนท์ และนักมวยปล้ำรายอื่นๆ ซึ่งจะมีการรวมภาพของมวยปล้ำย้อนหลังไปถึงช่วงทศวรรษที่ 1930
สารคดีเกี่ยวกับอดัมส์ซึ่งมีชื่อว่า "เดอะเจนเทิลแมนชอยส์" ได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2008 โดยมิกกี แกรนท์ ซึ่งเป็นอดีตโปรโมเตอร์ดับเบิลยูซีซีดับเบิลยู และมีการรวมบทสัมภาษณ์เด่นๆจากเพื่อนและครอบครัวของอดัมส์หลายราย ซึ่งได้แก่ นีลผู้เป็นน้องชาย, บิล เมอร์เซอร์, ผู้ตัดสินเดวิด แมนนิง, เควิน ฟอน เอริช, ฌอง คลาร์ก (ในรายการสารคดีเป็นจีนี อดัมส์), คาเรนซึ่งเป็นแม่หม้าย และแกรี ฮาร์ท ส่วนสแกนดอร์ อัคบาร์ และมาร์ค ลอว์เรนซ์ ต่างได้รับการทาบทามให้ช่วยทำสัมภาษณ์และเรื่องราวเกี่ยวกับอดัมส์ในสารคดี แต่ทั้งคู่ก็ได้ปฏิเสธที่จะมีส่วนร่วม
ใน ค.ศ. 2011 เจดซึ่งเป็นลูกสาวของอดัมส์ได้เปิดตัวเว็บไซต์ที่ระลึกถึงเพื่อเป็นเกียรติแก่พ่อของเธอ เคียงคู่กับคริสจูเนียร์ลูกชายของเขา และจูเลียซึ่งเป็นลูกสาวคนสุดท้อง
กระเล็น
กระเล็น หรือ กระถิก หรือ กระถึก เป็นสกุลหนึ่งของสัตว์ฟันแทะ จำพวกกระรอก ใช้ชื่อสกุลว่า "Tamiops"
กระเล็นจัดว่าเป็นกระรอกขนาดเล็กที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย ขนาดโดยเฉลี่ยรวมความยาวทั้งลำตัว, หัว และหางแล้วประมาณ 20 เซนติเมตร มีลักษณะเด่น คือ ลำตัวสีน้ำตาล มีลายสีขาวดำพาดขนานตามยาวของลำตัวเห็นเด่นชัด ตั้งแต่จมูกถึงโคนหาง คล้ายกับลายของชิพมังค์ ("Tamias" spp.) ซึ่งเป็นกระรอกขนาดเล็กเช่นกัน แต่พบในทวีปอเมริกาเหนือ ส่วนหางของกระเล็นจะไม่เป็นพวงฟูเหมือนกระรอกทั่วไป ตัวเมียมีเต้านมทั้งหมด 6 เต้า
กระเล็นหากินในเวลากลางวัน หากินบนต้นไม้สูง ๆ เป็นหลัก กินอาหารได้หลากหลายเหมือนกระรอกทั่วไป พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียใต้, ตอนใต้ของจีน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบทั้งหมด 4 ชนิด ในประเทศไทยพบได้ 2 ชนิด พบได้ทั่วไปทั้งในป่าทึบหรือในชุมชนเมือง โดยที่ไม่จัดว่าเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนแต่ประการใด
Tamiops
Striped squirrel
Asiatic striped squirrel
กระถึก
สกุลกระถึก
สกุลกระถิก
กระถิก
สกุลกระเล็น
วงศ์กระต่าย
วงศ์กระต่าย  เป็นวงศ์ของสัตว์ที่จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับกระต่าย (Lagomorpha) ในวงศ์ Leporidae
สัตว์ที่อยู่ในวงศ์นี้แม้จะมีฟันแทะเหมือนกับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) แต่ถูกจัดออกมาเป็นอันดับต่างหาก เนื่องมีจำนวนฟันที่ไม่เท่ากัน เพราะกระต่ายมีฟันแทะที่ขากรรไกรบน 2 แถว เรียงซ้อนกันแถวละ 2 ซี่ ฟันกรามบนข้างละ 6 ซี่ และฟันกรามล่างข้างละ 5 ซี่ เมื่อเวลาเคี้ยวอาหาร กระต่ายจะใช้ฟันทั้ง 2 ด้านเคี้ยวสลับกันไป ต่างจากสัตว์ฟันแทะโดยทั่วไปที่เคี้ยวเคลื่อนหน้าเคลื่อนหลัง ซึ่งสามารถเขียนเป็นสูตรได้ว่า:
กระต่ายเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนาดเล็ก มีขนปุกปุยทั่วลำตัว มีหางกลมสั้น มีใบหูยาวเมื่อเทียบกับสัตว์อื่น ซึ่งวิวัฒนาการมาใช้สำหรับฟังเสียงได้เป็นอย่างดี และยังมีประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นที่ดีมาก กระต่ายมีขาหน้าที่มี 5 นิ้ว ขาหลังมี 4 นิ้ว มีสะโพกที่ยาวและทรงพลัง เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ จึงสามารถกระโดดได้เป็นอย่างดี ใต้ฝ่าเท้ามีขนนุ่ม ๆ รองรับอยู่ เพื่อมิให้เกิดเสียงเมื่อเคลื่อนไหว เป็นสัตว์ที่ตื่นตกใจง่ายและมีความว่องไวปราดเปรียวมากในการระแวดระวังภัย นอกจากนี้แล้วตาของกระต่ายยังมีหนังตาหรือเปลือกตาถึง 3 ชั้นด้วยกัน
กระต่ายเป็นสัตว์ที่กินพืชเป็นอาหารเท่านั้น ต่างจากสัตว์ฟันแทะที่กินได้ทั้งเนื้อและพืช อาหารของกระต่ายได้แก่ หญ้าและพืชผักชนิดต่าง ๆ อายุขัยโดยเฉลี่ยของกระต่ายจะอยู่ที่ 2-3 ปี นับเป็นสัตว์ที่สืบพันธุ์เร็วมาก โดยปีหนึ่ง ๆ กระต่ายสามารถออกลูกได้ถึง 2-3 ครั้ง ครั้งละประมาณ 2-3 ตัว กระต่ายในธรรมชาติ มักอาศัยอยู่ในที่ราบโล่งที่เป็นทุ่งหญ้ามากกว่าป่าทึบ โดยขุดโพรงใต้ดินเป็นรังและที่อยู่อาศัย ลูกกระต่ายป่าในธรรมชาติ เมื่อแรกเกิดจะลืมตา และในวันรุ่งขึ้นก็สามารถวิ่งและกระโดดได้เลย เมื่อกระต่ายตัวเมียจะคลอดลูก จะแยกออกจากรังเดิมไปขุดรังใหม่ เพื่อป้องกันลูกอ่อนจากกระต่ายตัวผู้ ซึ่งอาจฆ่าลูกกระต่ายเกิดใหม่ได้ โดยจะกัดขนตัวเองเพื่อปูรองรับลูกใหม่ที่จะเกิดขึ้นมา
กระต่ายกระจายพันธุ์ไปในทุกภูมิภาคทั่วโลก ไม่เว้นแม้กระทั่งเขตอาร์กติก ยกเว้นโอเชียเนียและทวีปออสเตรเลีย แบ่งออกได้เป็น 11 สกุล (ดูในตาราง)
กระต่ายโดยธรรมชาติ เป็นสัตว์ที่อยู่สุดปลายของห่วงโซ่อาหาร ด้วยเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อชนิดต่าง ๆ เช่น หมาป่า, หมาจิ้งจอก, แมวป่า, เสือชนิดต่าง ๆ, หมาใน, ชะมด, เพียงพอน รวมถึงงูขนาดใหญ่ด้วย เช่น งูหลามและงูเหลือม
กระต่ายเป็นสัตว์ที่ผูกพันกับมนุษย์มาเป็นเวลานาน ด้วยการเป็นสัตว์ที่ถูกล่าเพื่อเป็นอาหารและเกมกีฬาโดยเฉพาะในแถบทวีปยุโรป
ความสัมพันธ์และการพัฒนาเชิงวิวัฒนาการของกระต่าย.
ความสัมพันธ์ทั่วไป.
กระต่ายจัดเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประเภทสัตว์เลือดอุ่น ในอันดับ Lagomorpha กระต่ายถือกำเนิดในโลกมาเมื่อประมาณ 50 ล้านปีมาแล้ว ในบริเวณทวีเอเชียและอเมริกาเหนือ ทั่วโลกมีจำนวนชนิดของกระต่ายรวม 58 ชนิด โดยมี 14 ชนิด อยู่ในวงศ์ไพกา (Ochotonidae) ลักษณะหูสั้น มีขาคู่หน้าและหลังสั้น ใบหูสั้นเป็นมนกลม และไม่มีหางให้เห็นภายนอก และอีก 44 ชนิด จัดอยู่ในวงศ์กระต่าย (Leporidae) ซึ่งมีขาหลังที่ยาว ทำให้วิ่งได้เร็ว ใบหูยาวและหมุนไปมาได้ มีหางสั้น ขนฟูเป็นกระจุก
ในวงศ์กระต่าย แบ่งออกได้เป็นกระต่ายบ้าน และกระต่ายป่า ซึ่งมีความแตกต่างกันที่กะโหลกศีรษะ กระต่ายเลี้ยงออกลูกในโพรงใต้ดิน ไม่มีขน และไม่ลืมตาจนกว่าจะมีอายุได้ 10 วัน ส่วนกระต่ายป่าออกลูกบนพื้นดินในพงหญ้ารก ลูกที่ออกมามีขนปกคลุมตัว และตาเปิดตั้งแต่วันแรกเกิด และมีนิสัยชอบวิ่งหนีศัตรูมากกว่าจะหลบในโพรงเหมือนกระต่ายเลี้ยงที่อาศัยอยู่ตามธรรมชาติ และกระต่ายป่าชอบอยู่โดดเดี่ยว ในขณะที่กระต่ายเลี้ยงชอบอยู่เป็นฝูง กระต่ายยุโรป มีเพียงชนิดเดียว มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Oryctolagus cuniculus" มีถิ่นกำเนิดในคาบสมุทรไซบีเรียและแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ ต่อมามีการนำไปเลี้ยงทั่วโลก สำหรับกระต่ายป่านั้น มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Lepus peguensis" มีเขตแพร่กระจายในประเทศพม่า, ไทย, อินโดจีน และเกาะไหหลำ พบอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้า และบริเวณป่าดั้งเดิมที่สภาพถูกทำลายทั่วประเทศ ลงไปทางทิศใต้ จนถึงบริเวณรอยต่อระหว่างจังหวัดประจวบคีรีขันธ์กับจังหวัดชุมพรกระต่ายอาศัยอยู่ได้ในสภาพแวดล้อมหลายแบบ ตั้งแต่บริเวณเขตหิมะในแถบอาร์กติก จนถึงทะเลทรายและป่าในเขตร้อน อาหารได้แก่ หญ้าและพืชล้มลุก รากไม้ เปลือกไม้ยืนต้น และไม้พุ่ม กระต่ายมีนิสัยกินมูลของตัวเอง โดยในเวลากลางวันจะถ่ายออกมาเป็นมูลแข็งและ ในเวลากลางคืนจะถ่ายมูลอ่อนที่มีวุ้นเคลือบ ซึ่งกระต่ายจะกินในเวลาเช้า เชื้อบักเตรีในมูลอ่อนเมื่อมาถูกกับอากาศจะสร้างวิตามินบางชนิดขึ้น วิตามินนี้จำเป็นมากต่อสุขภาพของกระต่าย หากไม่ได้กินมูลอ่อนกระต่ายจะตายภายในเวลา 3 วันกระต่ายเลี้ยงในทวีปยุโรปภาคเหนือผสมพันธุ์ในเดือนกุมภาพันธ์จนถึงเดือนสิงหาคม หรือเดือนกันยายน ผสมพันธุ์โดยการปฏิสนธิภายใน ออกลูกได้ 3-5 ครอก ครอกละ 5-6 ตัว สำหรับกระต่ายป่าในซีกโลกภาคเหนือ ออกลูก 2-4 ครอก ครอกละ 1-9 ตัว ในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน แต่ในเขตร้อนกระต่ายป่าผสมพันธุ์ได้ตลอดปี ในธรรมชาติปกติกระต่ายมีอายุประมาณ 10 ปี
สายสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการ.
กระต่ายมีความสัมพันธุ์เชิงวิวัฒนาการกับสัตว์ฟันแทะ หรือ สัตว์เคี้ยวเอื้อง โดยเดิมจัดกระต่ายไว้เป็นสัตว์ฟันแทะในอันดับ Rodentia ร่วมกับพวกหนูและกระรอก แต่พบว่ากระต่ายมีลักษณะหลายอย่างที่แตกต่างต่างออกไป นั่นคือ ฟันตัดสองคู่หน้าของขากรรไกรบนคู่ที่สองมีลักษณะเป็นปุ่มเล็กซุกอยู่ภายในคู่หน้า แต่หนูและกระรอกจะมีฟันตัดเพียงคู่เดียว
กระต่ายและสายสัมพันธ์ ในอันดับ Lagomorpha มีการสัมผัสหรือได้รับสารบางอย่าง โดยใช้ protein sequences จึงสามารถบอกได้ว่า Lagomorpha ค่อนข้างที่จะสัมพันธ์กับ Primates และ Scandentia มากกว่าสัตว์ฟันแทะ แต่ทั้งหมดที่กล่าวมายังมีการพัฒนาในแบบเดียวกัน จากการพบนี้อาจจะทำให้ไปค้านกับ phylogeneticของ Glire ที่เคยจัดให้ Lagomorphและ Rodent อยู่กลุ่มเดียวกัน แต่เพราะมีสารบางอย่างทำให้ไม่ถือเป็น phylogenic แต่เป็นสายวิวัฒนาการที่บรรพบุรุษมีลักษณะ morphotype ที่เหมือนกัน เลยทำให้มีลักษณะคล้ายกันในปัจจุบัน
วิวัฒนาการร่วมกัน.
อาจเกิดขึ้นรวดเร็วพอที่นักวิทยาศาสตร์จะสามารถศึกษาติดตามการเปลี่ยนแปลงได้ชัดเจน โดยเฉพาะในกรณีที่มนุษย์ไปรบกวนกระบวนการวิวัฒนาการที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ตัวอย่างเช่น การใช้ไวรัสเพื่อการควบคุมประชากรกระต่ายในประเทศออสเตรเลีย ซึ่งได้มีผู้นำเอากระต่ายเลี้ยงจากประเทศอังกฤษเข้าไปเลี้ยงในประเทศออสเตรเลีย ที่ซึ่งอาหารการกินอุดมสมบูรณ์และไม่มีศัตรูทำลายกระต่ายจึงทำให้ประชากรกระต่ายเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมากอย่างน่าตกใจจนทำให้กระต่ายเหล่านั้นเป็นตัวทำลายพืชผลของเกษตรกรชาวออสเตรเลียไปโดยมิได้ตั้งใจ เมื่อมีเหตุเช่นนี้เกิดขึ้นนักวิทยาศาสตร์ก็พยายามหาทางกำจัด หรือควบคุมประชากรกระต่ายโดยใช้ไวรัสพวกมิกโซมาโทซิส (myxxomatosis) ซึ่งทำให้เกิดโรคในกระต่ายอย่างรุนแรงจนถึงตายได้ ทำให้การควบคุมประชากรกระต่ายดังกล่าวได้ผลดียิ่ง โดยมีอัตราการตายของกระต่ายสูงถึงเกือบร้อยละ 99 ในระยะเริ่มต้นของการปล่อยเชื้อไวรัสซึ่งยังความปิติให้แก่นักวิชาการและประชาชนทั่วไปที่คิดว่าประสบความสำเร็จ แต่ก็ดีใจไม่ได้นานเพราะพวกกระต่ายที่สามารถพัฒนาภูมิต้านทานต่อสู้กับเชื้อไวรัสและสามารถรอดตายจากโรคร้ายที่เกิดจากไวรัสนั้นได้เพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ และยังคงมีกระต่ายพันธุ์ที่นำเข้ามาจากยุโรปอยู่จนกระทั่งทุกวันนี้ เหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับประชากรกระต่ายดังกล่าวสามารถอธิบายได้โดยหลักวิวัฒนาการ คือ มีการคัดเลือกตามธรรมชาติเกิดขึ้นกับพันธุ์กระต่ายที่สามารถทนทานต่อเชื้อไวรัสนั้นได้ ในขณะเดียวกันการคัดเลือกตามธรรมชาติก็เกิดขึ้นกับเชื้อไวรัสมิกโซมาโทซิสโดยการพัฒนาเปลี่ยนแปลงสายพันธุ์ที่มีฤทธิ์รุนแรงต่อกระต่ายตามติดไปด้วย ซึ่งลักษณะพันธุกรรมที่มีฤทธิ์รุนแรงจะถ่ายทอดจากกระต่ายตัวหนึ่งสู่อีกตัวหนึ่งโดยอาศัยยุงเป็นพาหะ ไวรัสพันธุ์ที่ไม่รุนแรงมากนักจนถึงกับทำให้กระต่ายตายก็จะสามารถดำรงพันธุ์ต่อไปได้โดยถูกถ่ายทอดไปสู่กระต่ายตัวอื่นต่อไปโดยอาศัยยุงที่เป็นพาหะที่มากินเลือดกระต่ายตัวที่ป่วยด้วยไวรัสนั้น ในขณะที่ไวรัสพันธุ์รุนแรงมาก ๆ จนถึงกับเป็นอันตรายต่อชีวิตกระต่ายก็มักจะไม่ค่อยถ่ายทอดต่อไปยังกระต่ายตัวอื่น เพราะยุงที่เป็นพาหะนั้นจะดูดกินเลือดจากกระต่ายที่ยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น ดังนั้นการคัดเลือกตามธรรมชาติที่เกิดขึ้นกับพันธุ์กระต่ายที่ต้านทานเชื้อไวรัสและที่เกิดขึ้นกับพันธุ์ไวรัสชนิดที่ไม่รุนแรงจนถึงกับทำให้กระต่ายตายนั้นส่งผลให้กระต่ายและไวรัสสามารถปรับตัวร่วมกันและวิวัฒนาการร่วมกันมาได้จนถึงสภาวะสมดุลดังที่เป็นอยู่ในประเทศออสเตรเลียขณะนี้
การปรับตัวเชิงวิวัฒนาการของกระต่าย.
การปรับตัวมีความสำคัญและเป็นส่วนหนึ่งในวิวัฒนาการ ทั้งควบคุมในเรื่องของโครงสร้างและพฤติกรรม และบ่อยครั้งที่จะเห็นในรูปแบบของการถ่ายทอดทางพันธุกรรม โดยสิ่งมีชีวิตนั้นๆมีการเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมให้ดีขึ้น เพื่อที่จะทำให้ตัวเองอยู่รอดในสิ่งแวดล้อมนั้น ๆ ได้ สำหรับกระต่ายขนสีขาวที่อาศัยอยู่บริเวณขั้วโลกเหนือ โดยสิ่งแวดล้อมที่กระต่ายอาศัยอยู่เป็นลักษณะโพรงไม้ จึงทำให้กระต่ายสีขาวถูกล่าได้ง่ายกว่า กระต่ายที่มีขนสีน้ำตาล ลักษณะดังกล่าวจึงสามารถอธิบายถึงการปรับตัวของกระต่ายได้เป็นอย่างดี และสำหรับกระต่ายที่อาศัยอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่เป็นสีขาว เช่น มีหิมะ กระต่ายขนสีขาวจะสามารถอยู่รอดได้มากกว่ากระต่ายขนสีอื่น
การเป็นอยู่ของกระต่ายเริ่มที่จะแยกย้ายไม่อยู่กันเป็นกลุ่มใหญ่ ด้วยเหตุผลต่างๆ เช่น ถ้าในกรงของกระต่ายมีการเพิ่มจำนวนขึ้นประมาณ 4-5 ตัว จะเป็นผลให้เกิดการทะเลาะกันเองในกรง ซึ่งอาจะทำให้เพิ่มอัตราการตายมากขึ้น กระต่ายจึงมักจะแยกย้าย หรืออาศัยเพียงลำพัง โดยไม่อยู่กันเป็นกลุ่ม ๆ อีกทั้งยังช่วยลดอัตราการถูกล่าจากผู้ล่าได้อีกด้วย
การลดความกลัวจากสิ่งที่ได้รับรู้เมื่อเยาว์วัย.