pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แฮดรอนแบ่งออกเป็นสองตระกูล ได้แก่ แบริออน ทำจาก ควาร์ก 3 ตัว และ มีซอน ทำจากควาร์ก 1 ตัวและ แอนติควาร์ก 1 ตัว. โปรตอน และ นิวตรอน เป็นตัวอย่างของแบริออน, ไพออน เป็นตัวอย่างของมีซอน แฮดรอนที่ประกอบด้วยมากกว่าสามวาเลนซ์ควาร์ก (แฮดรอนประหลาด) ได้ถูกค้นพบไม่กี่ปีที่ผ่านมา สภาวะ เตตระควาร์ก (มีซอนประหลาด) ชื่อว่า Z(4430)− ถูกค้นพบในปี 2007 โดย Belle Collaboration และได้รับการยืนยันว่าเป็นเรโซแนนซ์ในปี 2014 โดย LHCb collaboration. สองสภาวะ pentaquark (แบริออนประหลาด) ชื่อ P+c(4380) และ P+c(4450)}} ถูกค้นพบในปี 2015 โดย LHCb collaboration. นอกจากนี้ยังมีแฮดรอนประหลาดอีกมากมายและควาร์กสีเดียวอื่น ๆ อาจมีอยู่เช่นกัน
ส่วนที่เป็นแฮดรอน โปรตอนมีความเสถียร และนิวตรอนที่เกี่ยวพันอยู่ภายในนิวเคลียสของอะตอมก็มีความเสถียร แฮดรอนอื่นมีความไม่เสถียรภายใต้สภาวะทั่วไป นิวตรอนอิสระจะสลายด้วยครึ่งชีวิตที่ประมาณ 611 วินาฑี จากการทดลอง ฟิสิกส์ของแฮดรอนมีการศึกษาโดยการชนโปรตอนหลายตัวหริอหลายนิวเคลียสของสารประกอบหนักเช่นตะกั่วและทำการตรวจสอบเศษซากในสะเก็ดของอนุภาคที่ถูกผลิตขึ้น
โอคุระ ทาดาโยชิ
มาเธอร์ (วิดีโอเกม)
มาเธอร์ ในภาคญี่ปุ่น หากเป็นภาคอเมริกาจะเรียกว่า เอิร์ธบาวด์ บีกินนิ่ง  เป็นเกมสวมบทบาทในปี พ.ศ. 2532 โดนพัฒนาโดย Ape และ จำหน่ายโดย นินเทนโด
ฉบับแฟมิคอม โดนสร้างแบบจำลองบนเกมส์ดราก้อนเควสต์ แต่เกมนี้เตรียมในช่วงปลายศตวรรษที่่ 20 ซึ่งแตกต่างจากยุคแนวแฟนตาซี
เกมนี้เกี่ยวกับเด็กผู้ชายที่มีชื่อว่า นินเท็น ที่ใช้พลังจิตของปู่ทวดจอร์จ สู้กับมนุษย์ต่างดาว สัตว์ มังกร หรือ ศัตรูอื่นๆ และเกมนี้ใช้การเผชิญแบบสุ่ม เพื่อเปิดระบบการต่อสู้ขึ้นมา. เกมนี้เป็นเกมแรกที่อยู่ในชุดเกมมาเธอร์
เกมนี้เป็นเกมสวมบทบาท และ เกมเล่นคนเดียว ซึ่งถูกจัดว่า"เป็นเกมที่มีความผิดปกติเล็กน้อย" เกมนี้ได้หลีกเลี่ยงลักษณะเกมแนวบทบาทแบบญี่ปุ่น และเกมนี้ไม่ได้ถูกจัดให้เป็นแนวแฟนตาซีแต่ถูกจัดในแนววิทยาศาสตร์เท่านั้น ผู้เล่นจะสู้ในโกดัง ในห้องแล็บแทนการสู้ในคุกปราสาท และ ใช้ไม้เบสบอล พลังจิต แทนการใช้ดาบ และเวทย์มนต์ และเมื่อเริ่มการต่อสู้กับพวกศัตรูจะมีฉากต่อสู้คล้ายๆกับเกมดราก้อนเควสต์เกมนี้ได้มีตัวละครเอกคือ นินเทน อายุประมาณ 10 ขวบ ที่จะต้องหาตัวโน้ตเพลง 8 ตัว เพื่อต่อสู้กับกีกหัวหน้ากองทัพเอเลียน ส่วนในเกมนินเทนสามารถเลือกอาวุธได้หลายอย่าง เช่น ไม้เบสบอล กระทะ มีด ในการสู้กับศัตรูต่างๆ และ หากสู้แล้วชนะเงินที่ได้นั้น พ่อของนินเทนจะโอนเข้าไปในตู้ATMให้ ส่วนแต่ละคนจะมีความสามรถคือใช้พลังจิตในการต่อสู้ได้ คนที่ใช้พลังจิตในการต่อสู้คือ นินเทน กับ อะนะ ส่วนลอยด์ กับ เท็ดดี้ ใช้ไม่ได้ แต่ลอยด์สามารถใช้อาวุธจำพวก เลเซอร์ ระเบิด และ จรวด ได้ ส่วนเท็ดดี้มีพลังกายที่สูงมาก ทำให้แต่ละตัวละครมีความสามารถที่เท่าเทียมกัน
เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อมีคู่สามีภรรยา จอร์จ กับ มาเรีย ได้หายอย่างลึกลับ และต่อมา จอร์จก็ปรากฎอีกครั้งและเริ่มศึกษาสิ่งแปลกๆ อย่างสันโดษ แต่มาเรียภรรยาของเขาไม่ได้ข่าวว่าเธอได้กลับมา และต่อมา ในปี ค.ศ. 1980 เด็กชาวอเมริกันนามว่า นินเทน ได้เกิดเหตุการณ์ปะหลาดเกิดขึ้น เมื่อนินเทนจัดการกับเหตุการณ์นี้ได้แล้ว พ่อของเขาได้อธิบายว่า ปู่ทวดของนินเทนได้ศึกษาพลังจิต และ ฝากให้นินเทนสำรวจวิกฤตที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้ และ ขณะที่สำรวจ นินเทนก็ได้วาปไปที่ Magicant และก็ได้เจอกับ พระราชินีแมรี เธอฝากให้นินเทนไปหาโน้ตเพลง 8 ตัวมา และ นินเทนก็วาร์ปกับมาที่โลก และ ได้เจอกับลอยด์ เด็กที่โดนเพื่อนแกล้งบ่อยๆที่โรงเรียนประถม และ ทั้งคู่ก็ได้ออกเดินทางผจญภัยไปเมืองสโนว์แมนเพื่อเอาหมวกไปให้เด็กหญิงที่มีพลังจิตชื่อว่าอะนะ อะนะบอกนินเทนว่าเธอเคยเห็นนินเทนในฝันของเธอ และ เธอก็ร่วมเดินทางพร้อมกับนินเทนเพื่อตามหาแม่ที่หายไปของเธอ ขณะที่หาโน้ตเพลงที่เหลืออยู่นั้น นินเทนก็โดนคุกคามที่บาร์คาราโอะเกะ โดย เท็ดดี้หัวหน้าแก๊งที่อยู่แถวๆบริเวณนั้น หลังจากที่เขาแพ้การดวลกับนินเทนเขาก็เข้าร่วมการเดินทางด้วย เพื่อที่จะแก้แค้นคนที่ฆ่าพ่อแม่ของเขา โดย ทิ้งลอยด์ไว้ และเมื่อทั้งสามได้เดินเข้าไปที่บ้านหลังหนึ่งในภูเขาอิโตะอิแล้ว อะนะก็ชวนนินเทนเข้ามาในห้อง โดยเท็ดดี้ปล่อยให้ทั้งสองอยู่ตามลำพัง และอะนะก็เต้นรำกับนินเทนและเท็ดดี้ ก็เข้ามพร้อมกับถามนินเทนว่าได้ยินเสียงข้างนอกไหมพอถามเสร็จพวกเขาก็เจอกับหุ่นยนต์มหึมา ด้วยความมหึมาและมีพลังสูงมากทำให้นินเทน และ เพื่อนๆสู้ไม่ได้ จึงโดนหุ่นยนต์โจมตี แต่ลอยด์ได้มาพร้อมกับขี่รถถังมาด้วยและทำลายหุ่นยนต์ได้ จึงทำให้นินเทน และ อะนะปลอดภัย แต่เท็ดดี้ได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก ลอยด์จึงกลับมาร่วมผจญภัยอีกครั้ง และ ทั้งสามได้เจอกับหุ่นยนต์ที่จอร์จ ปู่ทวดของนินเทนสร้างขึ้นไว้ชื่อว่าอีฟ เพื่อช่วยเหลือนินเทน แต่ อีฟก็ช่วยเหลือนินเทน และ เพื่อนของเขาได้ไม่นานก็โดนทำลายโดยหุ่นยนต์ขนาดมหึมาอีกครั้ง แต่โชคดีที่เมื่ออีฟระเบิดแล้ว หุ่นยนต์ตัวนั้นก็ถูกทำลายด้วย และ นินเทนก็ได้เจอถ้ำที่ขังมนุษย์รวมถึงแม่ของอะนะด้วยเอาไว้อยู่ที่บนยอดของภูเขา แต่ถ้าจะปลดปล่อยมนุษย์ที่โดนขังจะต้องทำลายยานแม่ของมนุษย์ต่างดาวซะก่อน เมื่อทั้งสามรวบรวมตัวโน้ตได้ครบ จึงกลับไปหาพระราชินีแมรีเพื่อเอาเพลงไปร้องให้ฟัง และ พระราชินีแมรีจำได้เพลงนี้ได้ และ ได้นึกถึงมนุษย์ต่างดาวที่ชื่อว่า กีก ที่เธอรักมากเหมือนลูกของเธอซึ่งตอนนี้ได้เป็นหัวหน้ากองทัพเอเลียน และ มาเรียก็ได้เปิดเผยให้กับนินเทนว่าเธอเป็นภรรยาของจอร์จ มาเรีย รวมถึงจุดอ่อนของกีกคือเพลงที่นินเทนไปหามา และ ก็หายตัวไป พร้อมกับMagicant และนินเทนและพวกของเขาได้วาร์ปมาที่ยอดของภูเขาอิโตะอิ และ ได้ไปพบกับกีก นินเทนไม่สามารถชนะกีกด้วยการต่อสู้ได้ แต่สามารถชนะด้วยเพลงแทน เมื่อกีกแพ้ เขาก็หนี และบอกกับนินเทนว่าเขาจะกลับมา
และ เกมก็จบลงพร้อมกับเครดิตจากเกม
แขนหุ่นยนต์
แขนหุ่นยนต์ เป็นชนิดของแขนหุ่นยนต์ที่มีการเคลื่อนไหวในแบบที่เป็นไปในลักษณะเชิงกลไก, ที่มักจะสามารถถูกตั้งโปรแกรมการทำงานได้อย่างอัตโนมัติ, มีฟังก์ชั่นการทำงานที่คล้ายคลึงกับแขนของมนุษย์ แขนหุ่นยนต์อาจจะเป็นผลรวมของกลไกที่จะหรืออาจจะเป็นส่วนหนึ่งของหุ่นยนต์ที่มีความซับซ้อนมากขึ้นก็ว่าได้
เอิร์ธบาวด์ บีกินนิ่ง
วันคนพิการสากล
วันคนพิการสากล (3 ธันวาคม) เป็นวันสำคัญระหว่างประเทศที่สหประชาชาติส่งเสริมตั้งแต่ปี 2535 มีการเฉลิมฉลองโดยมีความสำเร็จระดับต่าง ๆ ทั่วโลก วันนี้จัดขึ้นโดยมุ่งส่งเสริมความเข้าใจปัญหาความพิการและการระดมการสนับสนุนสำหรับศักดิ์ศรี สิทธิและความเป็นอยู่ดีของผู้พิการ นอกจากนี้ ยังมุ่งเพิ่มความตระหนักถึงประโยชน์ที่จะได้จากการรวมผู้พิการเข้ากับทุกแง่มุมของชีวิตการเมือง สังคม เศรษฐกิจและวัฒนธรรม แต่ละปีจะเน้นปัญหาต่างกัน
เรือบรรทุกเครื่องบินรัสเซียอัดมีรัลคุซเนซอฟ
อัดมีรัล โฟลตา โซเวียตโคกอร์ โซยูซา คุซเนซอฟ  เป็นเรือลาดตระเวนบรรทุกเครื่องบินของสหภาพโซเวียตและประเทศรัสเซีย ในปัจจุบันมีสถานะเป็นเรือธงของกองทัพเรือรัสเซีย ถูกต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือทะเลดำในยูเครนสมัยยังเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต ในตอนแรกเรือลำนี้จะถูกตั้งชื่อว่า ริกา ต่อมาเมื่อวางกระดูกงูจึงเปลี่ยนเป็นชื่อ เลโอนิด เบรจเนฟ เมื่อปล่อยลงน้ำและทดสอบเรือใช้ชื่อว่า ทบิลิซี ก่อนที่สุดท้ายจะมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า คุซเนซอฟ โดยตั้งชื่อตามจอมพลเรือ นีโคไล เกราซีโมวิช คุซเนซอฟ ผู้บัญชาการทหารเรือแห่งสหภาพโซเวียต
เริ่มเข้าประจำการในกองทัพเรือโซเวียต และถูกวางให้เป็นเรือนำในชั้นเรือเดียวกัน แต่เรืออีกลำในชั้นเรือเดียวกันคือเรือบรรทุกเครื่องบินวาร์ยักนั้นกลับสร้างไม่เสร็จและตกเป็นสมบัติของรัฐบาลยูเครน ซึ่งต่อมาประเทศจีนได้ซื้อเรือวาร์ยักนี้ไปสร้างต่อจนแล้วเสร็จและเข้าประจำการในชื่อ "เหลียวหนิง"
ทางแยกต่างระดับไฮไฟฟ์
ทางแยกต่างระดับไฮไฟฟ์  เป็นทางแยกต่างระดับรูปแบบซ้อนห้าระดับแห่งแรก สร้างขึ้นที่แดลลัส รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บนจุดตัดของฟรีเวย์ลินดอน บี. จอห์นสัน (อินเตอร์สเตต 635) กับทางด่วนเซนทรัล (ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 75) ซึ่งเดิมเป็นทางแยกต่างระดับรูปดอกจิกบางส่วน ก่อสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 1960
โครงการมูลค่า 261 ล้านดอลลาร์สหรัฐได้ริเริ่มในปี ค.ศ. 2002 และแล้วเสร็จในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2005 ได้รับการออกแบบโดย เอชเอ็นทีบีคอร์ปอเรชัน (HNTB Corporation) และก่อสร้างโดย แซกครีคอนสตรักชันคอร์ปอเรชัน (Zachry Construction Corporation)
Admiral Kuznetsov aircraft carrier
Labiobarbus siamensis
สหภาพแอฟริกาใต้
สหภาพแอฟริกาใต้  คืออดีตรัฐที่ดำรงสถานะก่อนหน้าสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ ในยุคของการถือผิว. อันเกิดจากการรวมของดินแดนอาณานิคมทั้งสี่ ได้แก่ อาณานิคมเคป, อาณานิคมนาตาล, อาณานิคมทรานส์วาล และ อาณานิคมแม่น้ำออเรนจ์ เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1910 . ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1, สหราชอาณาจักรได้ผนวกดินแดนของแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี นำไปอยู่ใต้อาณัติของสันนิบาตชาติ โดยมีฐานะเป็นจังหวัดหนึ่งของสหภาพ.
สหภาพแอฟริกาใต้ ได้รับการสถาปนาเป็นราชอาณาจักรเครือจักรภพของจักรวรรดิอังกฤษ. ภายใต้ระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ และ มีข้าหลวงต่างพระองค์เป็นผู้สำเร็จราชการแทน. เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1961 เปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองจากราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญเป็นสาธารณรัฐเครือจักรภพภายใต้ รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1961 โดยมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "สาธารณรัฐแอฟริกาใต้"
นกน้ำลายดำ
นกน้ำลายดำ ( ในอเมริกาเหนือ หรือ ในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์) เป็นกลุ่มสายพันธุ์หนึ่งของนกน้ำที่พบได้มากในทวีปอเมริกาเหนือและตอนเหนือของทวีปยูเรเชีย นกน้ำลายดำจะมีขนาดตัวใหญ่กว่าเป็ดและเล็กกว่าหงส์เล็กน้อย ขณะบินมีการตีปีกคล้ายกับนกนางนวล มีเท้าเป็นพังผืดสำหรับการว่ายน้ำ มีท่าทางการว่ายน้ำเหมือนกับเป็ดและหงส์ กินปลาเป็นอาหารหลัก บ้างก็กินพวกสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก เช่น กบ เขียด ไม่ก็สัตว์มีปล้องเช่นพวกกุ้ง กั้ง เป็นต้น
มะพลับพรุ  เป็นพืชในวงศ์มะพลับ (Ebenaceae) กระจายพันธุ์ทางใต้ของคาบสมุทรมลายู เกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว เป็นไม้ยืนต้น สูง 30-40 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มทรงสูงแตกกิ่งชั้นเดียว โคนต้นมีพูพอนสูงถึง 1 เมตร ใบหนาเป็นรูปรีถึงรูปไข่ กว้าง 4-9 เซนติเมตร ยาว 8-20 เซนติเมตร ผิวใบเกลี้ยง ปลายใบมนถึงเป็นติ่งแหลม โคนใบสอบถึงมนกลม ดอกเพศผู้สีเขียวอ่อนถึงเหลืองนวล เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2 เซนติเมตร เกิดบนช่อสั้น ๆ ตามซอกใบ เกสรเพศผู้ 12-15 อัน ดอกเพศเมียเกิดบนช่อสั้น ๆ ตามปลายกิ่ง ผลรูปไข่ปลายตัด กว้างประมาณ 2.5 เซนติเมตร ยาวประมาณ 3.5 เซนติเมตร มีขนคลุมหนาแน่น มี 8 เมล็ด
UTC−3
ด่านเบิ่ว
ด่านเบิ่ว  เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายของประเทศเวียดนามและถือเป็นเครื่องดนตรีประจำชาติ มีประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน นอกจากนี้ด่านเบิ่วยังเป็นเครื่องดนตรีที่มีเอกลักษณ์เป็นอย่างมาก เนื่องด้วยเป็นเครื่องดนตรีที่ชนิดเครื่องสายที่มีเพียงสายเดียวเท่านั้น สายจะถูกตรึงด้วยตะปูและผู้เล่นจะใช้มือหนึ่งข้างในการดีดเพื่อสร้างเสียง ฉะนั้นการเล่นด่านเบิ่วจึงถูกเล่นแบบโมโนคอร์ดหรือเล่นแบบคอร์ดเดียว โดยอาศัยความสามารถของผู้เล่นในการสร้างเสียงที่แตกต่างออกมาให้กลมกลืน ด่านเบิ่วจึงถือว่าเป็นเครื่องดนตรีที่ต้องอาศัยความชำนาญของผู้เล่นเป็นอย่างมาก
ประวัติศาสตร์ความเป็นมาด่านเบิ่วนั้น พบว่ามีการจดบันทึกและกล่าวถึงไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1770 เป็นต้นมา แต่อย่างไรก็ตาม นักวิชาการหลายคนเชื่อและสันนิษฐานไว้ว่าด่านเบิ่วมีความเก่าแก่มากกว่านั้น โดยอาจมีอายุมากกว่าหนึ่งพันปีหรือมากกว่านั้นเลยทีเดียว
ตำนานของด่านเบิ่วมักมีการเล่าขานกันว่า มีต้นกำเนิดมาจากหญิงตาบอดคนหนึ่งที่เล่นเครื่องดนตรีชิ้นนี้เพื่อยังชีพแก่ครอบครัวของนางในช่วงที่สามีต้องไปออกศึกสงคราม และไม่ว่าตำนานดังกล่าวจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ แต่ก็มีหลักฐานค่อนข้างแน่ชัดว่าด่านเบิ่วมีที่มาจากนักดนตรีตาบอด จนกระทั่งในเวลาปัจจุบัน ด่านเบิ่วได้ถือว่าเป็นเครื่องดนตรีที่สำคัญของดนตรีพื้นบ้านเวียดนามเลยทีเดียว และด้วยการเล่นที่ต้องอาศัยความชำนาญนี้เอง ทำให้จำนวนคนที่สามารถเล่นด่านเบิ่วได้ทั้งหมดมีจำนวนไม่มากนัก แต่ด่านเบิ่วก็ยังถือว่าเป็นเครื่องดนตรีที่นิยมเล่นกันในประเทศเวียดนาม ในบางครั้งก็ถูกนำไปประยุกต์ใช้ร่วมกับการแสดงต่างๆ เช่น การขับบทกลอน เป็นต้น ในยุคสมัยใหม่ด่านเบิ่วได้ถูกปรับปรุงให้ร่วมสมัยมากขึ้น โดยมีการนำมาเล่นร่วมกับดนตรีร่วมสมัยอย่าง ดนตรีป็อปของเอเชียและดนตรีร็อกอีกด้วย
ในสมัยโบราณ ด่านเบิ่วหนึ่งชิ้นจะประกอบด้วยส่วนประกอบทั้งหมด 4 ส่วนด้วยกัน ได้แก่ กระบอกไม้ไผ่อันเล็ก ๆ (เส้นผ่าศูนย์กลาง 3 มิลลิเมตร) หนึ่งอัน, กะลามะพร้าวผ่าครึ่งหนึ่งอัน, แผ่นไม้ขนาดสี่เหลี่ยม (ยาวประมาณ 100-120 เซนติเมตร กว้างประมาณ 10-15 เซนติเมตร) และสายเอ็นหนึ่งเส้น โดยแผ่นไม้และกระบอกไม้ไผ่จะถูกยึดติดกันเป็นมุมฉาก สายเอ็นนั้นจะถูกขึงไว้กับกระบอกไม้ไผ่และยึดไว้กับปลายของแผ่นไม้ ส่วนกะลามะพร้าวจะถูกทำให้ยึดติดกับแท่งไม้อ่อนเพื่อเป็นการสะท้อนให้เสียงก้องกังวานขึ้น
โครงสร้างโดยคร่าว.
ในปัจจุบันนี้แผ่นไม้ถูกปรับเปลี่ยนให้มีความละเอียดอ่อนมากขึ้น โดยมีส่วนประกอบสองส่วนด้วยกันคือแผ่นไม้อ่อนและแผ่นไม้แข็ง ซึ่งประกอบด้วยไม้แข็งในส่วนของด้านข้าง และไม้อ่อนในส่วนของตรงกลาง นอกจากนี้สายของด่านเบิ่วในปัจจุบันได้มีการใช้สายเช่นเดียวกับกีตาร์ไฟฟ้าแทนสายเอ็นแบบดั้งเดิม และกะลามะพร้าว ได้มีการใช้ไม้ที่ออกแบบเป็นรูปร่างต่าง ๆ เช่น เขาควาย ปากน้ำเต้า แทนกะลาผ่าครึ่ง แต่ไม่ได้มีความสำคัญอะไรเพราะใช้เพียงเพื่อความสวยงามเท่านั้น ส่วนกระบอกไม้ไผ่อันเล็กได้รับการปรับเปลี่ยนให้มีรูปทรงที่สวยงามขึ้น คือมีสีดำบ้างน้ำตาลบ้าง มีปลายหางที่โค้งงอสวยงาม และสามารถจับโยกเพื่อปรับความหย่อนตึงของสายได้
หากมองเพียงผิวเผินการเล่นด่านเบิ่วอาจดูง่ายดายเนื่องจากเป็นเครื่องดนตรีที่มีเพียงสายเส้นเดียว แต่ที่จริงแล้ว การเล่นด่านเบิ่วต้องอาศัยทั้งความละเอียดและความชำนาญของผู้เล่นเป็นอย่างมากจึงจะได้เสียงที่ไพเราะออกมา ในการเล่นด่านเบิ่ว ผู้เล่นจะใช้มือซ้ายจับแท่งไม้ที่ทำจากไม้ไผ่กระบอกเล็กเป็นคันโยกเพื่อปรับความหย่อนตึงของสาย ส่วนมือขวาจะใช้ดีดสาย โดนนิ้วชี้และนิ้วโป้งจับตัวดีดที่คล้ายแผ่นดีดสายของกีตาร์ในการดีดให้เกิดเสียง ด้วยสาเหตุที่มีเพียงสายเดียวแต่สามารถทำเสียงได้หลายเสียง หลายตัวโน้ต ทำให้ต้องอาศัยความชำนาญของผู้เล่นในการลงน้ำหนักทั้งดีดสาย ดึงสายและหย่อนสาย เรียกได้ว่าเป็นเครื่องดนตรีที่ต้องอาศัยความละเอียดอ่อนเป็นอย่างมาก
ซองเกาะ
ซองเกาะ (; ; , [cɔŋ]) หรือที่รู้จักกันในชื่อ พิณพม่า เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายของประเทศพม่า มีลักษณะเป็นพิณโค้งคล้ายกับคันธนู ซองเกาะได้รับการยกย่องให้เป็นเครื่องดนตรีประจำประเทศพม่าเนื่องจากมีความโดดเด่นตรงที่เป็นเครื่องดนตรีที่เก่าแก่มาก และกล่าวกันว่าเป็นพิณ (แบบพิณฝรั่ง) เพียงชนิดเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ในทวีปเอเชีย
ซองเกาะมีลักษณะเป็นพิณที่มีคอโค้งงอยาวสวยงามเหมือนกับคันธนู และมีฐานที่ทอดนอนลงไปไว้สำหรับการวางเล่นบนหน้าตัก สายของพิณซึ่งอาจจะทำจากเส้นไนลอนหรือเอ็นจะถูกขึงจากส่วนคอหรือส่วนที่เหมือนคันธนูของตัวพิณไปยังส่วนตัวพิณ เป็นการขึงแบบขึงทแยง ปลายของสายทุกเส้นมักจะมีการประดับตัวสายด้วยพู่สีแดง เพิ่มความสวยงามและสื่อถึงความสูงศักดิ์ให้แก่ตัวพิณ ซองเกาะมีขนาดมาตรฐานคือยาว 80 เซนติเมตร กว้างและลึก 16 เซนติเมตร ความสูงประมาณ 60 เซนติเมตร
ซองเกาะเป็นเครื่องดนตรีที่มีความเก่าแก่มาก สันนิษฐานกันว่าอาจได้รับการคิดค้นขึ้นตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 500 จากอินเดียตะวันออกเฉียงใต้ โดยพิจารณาจากหลักฐานทางโบราณคดี กล่าวคือ รูปนูนที่วัดพม่าแห่งหนึ่งซึ่งแกะเป็นรูปพิณคอยาวและมีลักษณะใกล้เคียงกับรูปนูนพิณที่พบในภูมิภาคเบงกอล หลักฐานทางโบราณคดีที่ว่านั้นอยู่ที่แหล่งโบราณคดีวัดบอบอจีแห่งอาณาจักรศรีเกษตรของชาวปยู ใกล้กับเมืองแปรในปัจจุบัน สร้างเมื่อประมาณต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 พิณชนิดดังกล่าวได้รับการกล่าวถึงในพงศาวดารและเอกสารหลายฉบับ รวมทั้งพงศาวดารจีนร่วมสมัยเดียวกันซึ่งกล่าวถึงนักดนตรีชาวปยูที่เล่นพิณทรงโค้งด้วย และต่อมาคำว่า "ซอง" ซึ่งแปลว่าพิณในภาษาพม่าก็ได้รับการบันทึกไว้ตามวัดต่าง ๆ ในสมัยอาณาจักรพุกาม
เนื่องด้วยซองเกาะถือว่าเป็นเครื่องดนตรีที่มีความสูงศักดิ์ ในอดีตสามารถเล่นกันได้ในราชสำนักเพียงเท่านั้น การตกแต่งเครื่องดนตรีจึงต้องเป็นไปอย่างสมกับสถานะ การเล่นเองก็ต้องให้เกียรติผู้ฟังซึ่งมักจะเป็นกษัตริย์เช่นกัน การเล่นซองเกาะจึงต้องนั่งเล่นโดยนำตัวพิณวางไว้บนตัก หันคอพิณไปทางซ้ายมือ ใช้มือขวาในการดีดพิณ ส่วนมือซ้ายจะใช้ยึดประคองพิณไว้ ในบางครั้งก็มักใช้เล่นเพลงจังหวะเปิดปิด เช่น เพลง "ซิเนหว่า" เป็นต้น
จังหวัดปาลาวัน
ปาลาวัน หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ จังหวัดปาลาวัน เป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดในประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งชื่อตามเกาะที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดคือเกาะปาลาวัน จังหวัดนี้ตั้งอยู่ในภาคมีมาโรปาทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะลูซอน ถือได้ว่าเป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดในฟิลิปปินส์ในแง่ของพื้นที่ ในจังหวัดปาลาวันได้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 23 เทศบาลและ 1 เมืองพิเศษ โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองปูเวร์โตปรินเซซา ซึ่งมีสถานะเป็นเมืองพิเศษ นอกจากนี้ในจังหวัดปาลาวันยังเป็นที่ตั้งของมรดกโลกสองแห่ง คือ อุทยานธรรมชาติปะการังตุบบาตาฮา (ค.ศ. 1993) และอุทยานแห่งชาติแม่น้ำใต้ดินปูเวร์โตปรินเซซา (ค.ศ. 1999)
กลุ่มเกาะปาลาวันมีลักษณะทอดยาวจากเกาะมินโดโรทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือสู่เกาะบอร์เนียวทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และคั่นกลางระหว่างทะเลจีนใต้กับทะเลซูลู จังหวัดปาลาวันมีความยาวราว 450 กิโลเมตร และกว้าง 50 กิโลเมตร
กองทัพเรือแทนซาเนีย
กองทัพเรือแทนซาเนีย  เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบต่อการปฏิบัติการทางทหารในทะเล ลำน้ำ และพื้นที่บริเวณชายฝั่งของแทนซาเนีย โดยเป็นหน่วยงานในสังกัดของกองทัพประชาชนแทนซาเนีย. ก่อขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1971 โดยกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนได้สนับสนุนอาวุธยุทธภัณฑ์ และ เรือรบ.|
มีเรือเร็วโจมตีจำนวน 7 ลำ และ เรือตรวจการณ์ 12 ลำ.
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2559
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2559 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2559 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม โดยมีพายุโซนร้อน 26 ลูก ในจำนวนนี้พัฒนาขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น 13 ลูก และในจำนวนนี้ 6 ลูกเป็นถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น พายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกแรกของฤดูกาลนี้ชื่อ เนพาร์ตัก ก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ส่วนพายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกสุดท้ายชื่อ นกเตน สลายตัวเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม
การก่อตัวขึ้นของพายุเนพาร์ตัก ซึ่งเป็นพายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกแรกของฤดูกาล ทำให้ช่วงเวลาที่แอ่งว่างเว้นจากการมีพายุที่ได้รับชื่อ (มีความรุนแรงมากกว่าพายุโซนร้อน) ถึง 199 วัน (17 ธันวาคม 2558 ถึง 3 กรกฎาคม 2559) สิ้นสุดลง ต่อมาพายุโซนร้อนมีรีแนพัฒนาขึ้นจนมีกำลังสูงสุด ขณะพัดขึ้นฝั่งบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง ทำให้เกิดความเสียหายรายแรงในภาคเหนือของประเทศเวียดนาม ต่อมาในสิ้นเดือนสิงหาคม พายุสามลูกได้พัดเข้าเกาะฮกไกโด ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมากที่สุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2494 ในเดือนกันยายน พายุไต้ฝุ่นเมอรันตีพัฒนาขึ้นจนถึงจุดที่มีกำลังแรงที่สุด โดยมีความกดอากาศต่ำสุดที่ศูนย์กลาง 890 hPa กลายเป็นหนึ่งในพายุที่มีความรุนแรงที่สุดในบันทึกของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก ต่อมาพายุไต้ฝุ่นชบากลายเป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีกำลังแรงที่สุดที่พัดขึ้นฝั่งประเทศเกาหลีใต้ นับตั้งแต่ พ.ศ. 2555 ขณะที่พายุโซนร้อนแอรีและพายุดีเปรสชันเขตร้อนได้ทำให้เกิดอุทกภัยครั้งเลวร้ายในประเทศเวียดนาม นับตั้งแต่ พ.ศ. 2554 ส่วนพายุลูกเกือบสุดท้ายของฤดูกาลอย่าง พายุไต้ฝุ่นนกเตน กลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีกำลังแรงที่สุดทั่วโลก ที่มีกำลังอยู่ในวันคริสมาสต์ (25 ธันวาคม) นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 อย่างน้อยเป็นต้นมา ในแง่ของความเร็วลมต่อเนื่องใน 1 นาที
ในระหว่างฤดูกาล หลายหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของแต่ละประเทศจะมีการคาดการณ์ของพายุหมุนเขตร้อน, พายุโซนร้อนและพายุไต้ฝุ่น ที่จะก่อตัวในช่วงฤดู และ/หรือ จะมีพายุกี่ลูกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศนั้น หลายหน่วยงานนี้ได้รวมไปถึงองค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) และสำนักสภาพอากาศกลางของไต้หวันด้วย ซึ่งบางส่วนของการคาดการณ์ได้นำสิ่งที่เกิดขึ้นในฤดูกาลก่อนไปพิจารณาด้วย และยังมีการสังเกตการณ์ภาวะเอลนีโญในช่วงปีด้วย การพยากรณ์แรกเป็นของ PAGASA ซึ่งออกเผยแพร่ในช่วงเดือนมกราคม เป็นการคาดการณ์แนวโน้มสภาพภูมิอากาศในช่วงเดือนมกราคมถึงมิถุนายน โดยมีการตั้งข้อสังเกตว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อน 1–2 ลูก ก่อตัวในช่วงเดือนมกราคมถึงมีนาคม ในขณะที่อีก 1–3 ลูก จะก่อตัวหรือเคลื่อนเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ ในช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายน
ช่วงเดือนมีนาคม หอสังเกตการณ์ฮ่องกง พยากรณ์ว่าฤดูกาลพายุไต้ฝุ่นในฮ่องกงจะใกล้เคียงกับปกติ โดยมีพายุหมุนเขตร้อนกำลังแรงสี่ถึงเจ็ดลูกเคลื่อนผ่านในระยะ 500 กม. (310 ไมล์) เทียบกับค่าเฉลี่ยที่หกลูก ในวันที่ 7 พฤษภาคม องต์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนออกการพยากรณ์ฉบับแรกของฤดูกาล และพยากรณ์ว่าฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่สงบเงียบ โดยจะมีพายุโซนร้อน 22 ลูก พายุไต้ฝุ่น 13 ลูก และพายุไต้ฝุ่นรุนแรง 11 ลูกพัฒนาขึ้นในระหว่างปี ขณะที่ดัชนีเอซีอีถูกพยาการณ์ไว้ที่ 217
เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน สำนักสภาพอากาศกลางไต้หวันพยากรณ์ว่าจะมีพายุโซนร้อนระหว่าง 19–23 ลูกก่อตัวเหนือแอ่ง ขณะที่คาดว่า 2–4 ลูกจะส่งผลกระทบกับไต้หวัน วันที่ 6 กรกฎาคม TSR ออกการพยากรณ์ซึ่งตัวเลขเหมือนกับก่อนหน้า เว้นแต่ตัวเลขของพายุไต้ฝุ่นรุนแรงถูกปรับเพิ่มเป็น 7 ต่อมา PAGASA ได้ประกาศการคาดการณ์ฉบับที่สองและฉบับสุดท้ายของปีในวันที่ 15 กรกฎาคม ภายในการคาดหมายภูมิอากาศฤดูกาลช่วงกรกฎาคม – ธันวาคม ในการคาดหมายบันทึกไว้ว่าพายุหมุนเขตร้อน 5–11 ลูก คาดว่าจะก่อตัวหรือเคลื่อนเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ในระหว่างเดือนกรกฎาคมและกันยายน ขณะที่อีก 4–9 ลูก คาดว่าจะเกิดขึ้นในระหว่างเดือนตุลาคมและธันวาคม ต่อมา TSR ได้ออกการคาดการณ์สุดท้ายสำหรับฤดูกาลเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม โดยคงจำนวนตัวเลขพายุหมุนเขตร้อนไว้ แต่ลดปริมาณของ ACE ลงกว่าฉบับที่แล้ว
กรมอุตุนิยมวิทยาไทย.
เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2559 กรมอุตุนิยมวิทยา ได้ออกการคาดหมายลักษณะอากาศช่วงฤดูฝนของประเทศไทย พ.ศ. 2559 ซึ่งมีการคาดการณ์ว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนเข้าสู่ประเทศไทย 2 ลูก โดยมีโอกาสสูงที่จะเคลื่อนผ่านภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือในช่วงเดือนสิงหาคมหรือกันยายน 1 ลูก และอีก 1 ลูกจะเคลื่อนผ่านภาคใต้ในช่วงเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน
พายุไต้ฝุ่นเนพาร์ตัก.
วันที่ 7 กรกฎาคม มีผู้เสียชีวิตจากการจมน้ำ 2 คน หลังจากที่ถูกพัดออกสู่ทะเลโดยลมที่รุนแรงในไต้หวัน
พายุโซนร้อนกำลังแรงมีรีแน.
ในวันที่ 29 กรกฎาคม พายุทำให้มีผู้เสียชีวิตห้าคน และผู้สูญหายอีกห้าคน มีความเสียหายกับโครงสร้างพื้นฐานอย่างรุนแรงในภาคเหนือของเวียดนาม โดยมีผลกระทบกับสายไฟฟ้า ทำให้มีกระแสไฟฟ้าดับและมีการตัดกระแสไฟฟ้าในบางพื้นที่ มีรีแนทำให้เรือ 12 ลำล่มลง ทำลายหลังคาบ้าน 1,425 หลัง และถอนทำลายต้นไม้ประมาณ 5,000 ต้น
พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 2.
อย่างไรก็ตาม เศษที่เหลือของพายุทำให้เกิดฝนตกหนักในภาคกลางของเวียดนาม
พายุดีเปรสชันเขตร้อนอัมโบ.
เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นเหนือทะเลฟิลิปปิน หลังจากนั้นไม่นาน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ออกประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ในขณะนั้น PAGASA ได้เริ่มต้นติดตามระบบพายุ และใช้ชื่อกับดีเปรสชันว่า "อัมโบ" ("Ambo") ชั่วโมงถัดมา อัมโบได้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งที่จังหวัดออโรรา ของฟิลิปปินส์ ซึ่ง PAGASA ได้ชี้ว่าอัมโบได้อ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ ภายหลังที่พายุขึ้นฝั่ง JTWC ได้ยกเลิกการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ในช่วงวันถัดไป ระบบได้ปรากฏในทะเลจีนใต้ พร้อมกับระดับความรุนแรงเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้หยุดการเฝ้าระวังพายุลงหลังจากวันนั้น
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2559 คือ เนพาร์ตัก จากชุดที่ 4 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ นกเต็น จากชุดที่ 5 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 26 ชื่อ
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ เป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ด้วย ซึ่งรายชื่อทั้งหมดเหมือนเดิมกับครั้งก่อน เว้น เปปีโต (Pepito) ที่ถูกนำมาแทน ปาโบล (Pablo) ที่ถูกถอนไป ส่วนชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น
ภายหลังจากฤดูกาล คณะกรรมการไต้ฝุ่นได้ถอนชื่อ "เมอรันตี", "ซาเระกา", "ไหหม่า" และ "นกเต็น" ออกจากชุดรายชื่อ และต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ได้มีการคัดเลือกชื่อ "ญาโตะฮ์", "ตรอเสะ", "มู่หลัน" และ "หีนหนามหน่อ" มาทดแทนชื่อดังกล่าวที่ถูกถอนไปตามลำดับ ส่วนรายชื่อของฟิลิปปินส์ ภายหลังจากฤดูกาล PAGASA ได้ถอนชื่อ "กาเรน" ("Karen"), "ลาวิน" ("Lawin") และ "นีนา" ("Nina") ออกจากชุดรายชื่อ เนื่องจากสร้างความเสียหายรวมมากกว่า 1 พันล้านเปโซฟิลิปปินส์ โดยเลือกชื่อ "กริสตีน" ("Kristine"), "เลโอน" ("Leon") และ "นีกา" ("Nika") ขึ้นมาแทนที่ชื่อที่ถูกถอนไปตามลำดับ
ตารางนี้แสดงรายการพายุทั้งหมดที่ก่อตัวหรือพัฒนาขึ้นทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกไปถึงเส้นแบ่งเขตวันสากล และด้านเหนือของเส้นศูนย์สูตร ในช่วงปี พ.ศ. 2559 มันจะรวมความรุนแรง ระยะเวลา ชื่อ พื้นที่ได้รับผลกระทบ ผู้เสียชีวิต และ ความเสียหายของพายุ ส่วนระดับความรุนแรง จะยึดตามการประมาณของสำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ความเสียหายทั้งหมดจะแสดงเป็นตัวเลขในหน่วยค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นค่าเงินปี ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ความเสียหายและจำนวนผู้เสียชีวิตจากพายุ จะนับรวมตั้งแต่พายุอยู่ในขั้นเริ่มต้น หรือ แม้จะกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนไปแล้ว
พายุไต้ฝุ่นบบพา (พ.ศ. 2555)
พระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1
มิวซิกมูฟ
มิวซิกมูฟ  เป็นค่ายเพลงในประเทศไทยที่ก่อตั้งขึ้นโดยวุฒินันต์ ภิรมย์ภักดี, ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม และดนุภพ กมล ซึ่ง มิวซิกมูฟ (Muzik Move) ได้เปิดตัวเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2560 โดยอยู่ภายใต้เครือบริษัท สิงห์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด
มิวซิกมูฟ (Muzik Move) เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2558 เนื่องจากสหภาพดนตรีรีแบรนด์และเปลี่ยนชื่อบริษัทจากเดิมที่ใช้อยู่ 2 ชื่อ คือ สหภาพดนตรี และ Music Union มาใช้เพียงชื่อเดียวคือ Music Move Entertainment และในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2560 เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น Muzik Move
โบอิง พี-8 โพไซดอน
โบอิง พี-8 โพไซดอน เป็นเครื่องบินทางทหารที่พัฒนาขึ้นสำหรับกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา พัฒนาโดยบริษัท Boeing Defense, Space &amp; Security โดยได้พัฒนามาจาก โบอิง 737-800ERX.
คุณลักษณะ (พี-8เอ).
"ข้อมูลจากกองทัพเรือสหรัฐ"
Boeing P-8 Poseidon
ปะลาวัน
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ยัง เขมาภิรโต)
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ นามเดิม ยัง ฉายา เขมาภิรโต เป็นสมเด็จพระราชาคณะ อดีตเจ้าอาวาสวัดโสมนัสราชวรวิหาร เจ้าคณะใหญ่ผู้ช่วยคณะธรรมยุติกนิกาย และเจ้าคณะใหญ่ฝ่ายเหนือ
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ มีนามเดิม ยัง เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2394 ตรงกับวันขึ้น 13 ค่ำ เดือน 12 ปีกุน บิดาเป็นชาวจีนชื่อยี่ มารดาเป็นชาวไทยชื่อขำเป็นข้าหลวงเดิมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อคลอดท่านแน่นิ่งไปจนมารดาบิดาเข้าใจว่าเสียชีวิต เกือบจะนำลงหม้ออยู่แล้ว ป้าของท่านมาดูเห็นว่ายังมีชีวิตอยู่จึงร้องขึ้นว่า "ยังไม่ตาย" ท่านจึงได้ชื่อว่ายัง
เมื่อโตขึ้น ท่านเรียนหนังสือกับมารดา จนกระทั่งมารดาเสียชีวิตขณะท่านอายุได้ 11 ปี บิดาส่งท่านขึ้นเรือให้ไปเรียนที่ประเทศจีน แต่ท่านกระโดดหนีลงจากเรือแล้วไปอยู่กับน้าชายชื่อสิงห์โต ปีต่อมาบิดามารับท่านไปเรียนภาษาจีนที่ศาลเจ้าข้างวัดราชผาติการามวรวิหาร พออายุได้ 14 ปี บิดาให้ทำงานเป็นเสมียนกับพระเสนางควิจารณ์ (ยิ้ม) เมื่อายุได้ 15 ปี น้าที่เคยอุปการะท่านได้พาท่านไปเรียนกับพระครูเขมาภิมุข (อิ่ม) ที่วัดเขมาภิรตารามราชวรวิหาร ต่อมาย้ายไปศึกษากับพระอริยกระวี (ทิง) สมัยยังเป็นพระครูปลัด ฐานานุกรมในพระพรหมมุนี (ทับ พุทฺธสิริ)
อุปสมบทและสอบปริยัติธรรม.