pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตามประมวลกฎหมายอาญาเท็กซัส การใช้ปริญญาบัตรจากสถาบันแห่งนี้เป็นความผิดอาญาลหุโทษ ถ้าเป็นการใช้ "ในการโฆษณาหรือส่งเสริมอย่างอื่นในทางธุรกิจ ไม่ว่าเป็นลายลักษณ์อักษรหรือเป็นวาจา หรือเพื่อความมุ่งประสงค์ที่จะได้รับเลือกเข้าทำงาน ได้รับใบอนุญาตหรือใบรับรองให้ประกอบการค้า วิชาชีพ หรืออาชีพ ได้รับการส่งเสริม ค่าตอบแทน หรือประโยชน์อย่างอื่น หรือได้รับการเพิ่มค่าตอบแทนหรือประโยชน์อย่างอื่นในการทำงานหรือในการประกอบการค้า วิชาชีพ หรืออาชีพ หรือได้รับการยอมรับเข้าหลักสูตรการศึกษาในรัฐนี้ หรือได้มาซึ่งตำแหน่งหน้าที่ทางราชการซึ่งมีอำนาจเหนือบุคคลอื่น ไม่ว่าผู้กระทำได้รับค่าตอบแทนสำหรับตำแหน่งหน้าที่นั้นหรือไม่" ความผิดอาญาดังกล่าวมีโทษปรับไม่เกิน 2,000 ดอลลาร์ จำคุกไม่เกิน 180 วัน หรือทั้งปรับทั้งจำดังกล่าว
Kensington University
พอร์ต-ออฟ-สเปน
ชาวลื้อ
เลกซ์ คัชชินสกี
เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐคัลมืยคียา
เกาะเซาตูเม
แลค คัชซึญสกี
ปรินซิปี
สุกอาพอน วงเจียงคำ
โทนี-แอนน์ ซิงห์
โทนี-แอนน์ ซิงห์ (; เกิด 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) เป็นนักร้องและนางงามชาวจาเมกาผู้ครองตำแหน่งมิสเวิลด์ 2019 โดยเธอเป็นนางงามจากประเทศจาเมกาคนที่สี่ที่ได้ครองมงกุฎมิสเวิลด์และเธอยังเป็นมิสเวิลด์ที่อยู่ในตำแหน่งยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ของการประกวดอีกด้วย
ซิงห์เกิดที่โมแรนท์ เบย์ ประเทศจาเมกา เธอเป็น โดยมีแม่เป็นเชื้อสาย แอฟริกา-จาเมกา และบิดาของเธอมีเชื้อสายอินโด-จาไมกา
ครอบครัวอพยพมาอยู่สหรัฐอเมริกาเมื่อซิงห์อายุเก้าขวบ ตั้งรกรากอยู่ในรัฐฟลอริดา สหรัฐ เธอเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต ที่เมืองทัลลาฮัสซี ในรัฐฟลอริดา ซึ่งเธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาด้านสตรีศึกษาและจิตวิทยา
มิสจาเมกาเวิลด์ 2019.
ซิงห์เข้าร่วมการแข่งขันมิสจาเมกาเวิลด์ 2019 ซึ่งเธอได้รับรางวัลชนะเลิศ หลังจากนั้นซิงห์ได้รับสิทธิ์เป็นตัวแทนของประเทศจาเมกาในการประกวดมิสเวิลด์ 2019
มิสเวิลด์ 2019.
ซิงห์เดินทางไปลอนดอน ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 เพื่อเข้าร่วมกิจกรรมก่อนการประกวดมิสเวิลด์ ซิงห์ติดอันดับท็อป 40 ของการแข่งขันท็อปโมเดลและชนะการแข่งขันทาเลนต์ ซึ่งทำให้เธอเข้าสู่รอบ 40 อันดับสุดท้ายได้โดยอัตโนมัติ และในคืนรอบไฟนอลวันที่ 14 ธันวาคม เธอสามารถคว้าตำแหน่งมิสเวิลด์ไปครอง และได้รับการสวมมงกุฎโดยบาเนซา ปอนเซ มิสเวิลด์ 2019 จากเม็กซิโก
ด้วยชัยชนะของเธอ ซิงห์กลายเป็นหญิงชาวจาเมกาคนที่สี่ที่ครองตำแหน่ง โดยคนก่อนหน้าคือ ลิซา ฮันนา มิสเวิลด์ 1993 และผู้หญิงคนแรกที่มีเชื้อสายผิวดำ (และเธอเป็นลูกครึ่งอินเดีย) ที่ครองตำแหน่งมิสเวิลด์ตั้งแต่ อักบานี ดาเรโก จากไนจีเรีย ที่ได้รับตำแหน่งมิสเวิลด์ 2001
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแพ้คัดออก
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแพ้คัดออก จะเริ่มต้นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ กับเพลย์ออฟ รอบแพ้คัดออก และจะสิ้นสุดในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 กับ นัดชิงชนะเลิศ ที่ รามอน ซันเชซ ปิซฆวน ใน เซบิยา, ประเทศสเปน, ที่จะตัดสินหาทีมแชมเปียนส์ของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22.
&lt;section begin=ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม ชนะเลิศและรองชนะเลิศ /&gt;
&lt;section end=ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม ชนะเลิศและรองชนะเลิศ /&gt;
&lt;section begin=แชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ทีมอันดับสาม /&gt;
&lt;section end=แชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ทีมอันดับสาม /&gt;
การจับสลากสำหรับรอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2021, 13:00 CET.&lt;section end=KRP /&gt;
"รวมผลสองนัด เซบิยา ชนะ 3–2."
"รวมผลสองนัด อาตาลันตา ชนะ 5–1."
"รวมผลสองนัด แอร์เบ ไลพ์ซิช ชนะ 5–3."
"รวมผลสองนัด บาร์เซโลนา ชนะ 5–3."
"รวมผลสองนัด เรอัลเบติส ชนะ 3–2."
"รวมผลสองนัด เรนเจอส์ ชนะ 6–4."
"รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. บรากา ชนะลูกโทษ 3–2."
"รวมผลสองนัด โปร์ตู ชนะ 4–3."
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้าย ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022, 12:00 CET.&lt;section end=R16 /&gt;
เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 9 และ 10 มีนาคม, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2022.
"รวมผลสองนัด เรนเจอส์ ชนะ 4–2."
"รวมผลสองนัด บรากา ชนะ 3–1."
"รวมผลสองนัด ลียง ชนะ 2–1."
"รวมผลสองนัด อาตาลันตา ชนะ 4–2."
"รวมผลสองนัด เวสต์แฮมยูไนเต็ด ชนะ 2–1."
"รวมผลสองนัด บาร์เซโลนา ชนะ 2–1."
"แอร์เบ ไลพ์ซิช ชนะด้วยการชนะผ่าน."
"รวมผลสองนัด ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท ชนะ 3–2."
การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022, 13:30 CET.&lt;section end=QF /&gt;
"รวมผลสองนัด แอร์เบ ไลพ์ซิช ชนะ 3–1."
"รวมผลสองนัด ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท ชนะ 4–3."
"รวมผลสองนัด เวสต์แฮมยูไนเต็ด ชนะ 4–1."
"รวมผลสองนัด เรนเจอส์ ชนะ 3–2."
การจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022, 13:30 CET, หลังจากการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศ.&lt;section end=SF /&gt;
"รวมผลสองนัด ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท ชนะ 3–1."
นัดชิงชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 ที่ รามอน ซันเชซ ปิซฆวน ใน เซบิยา ประเทศสเปน. การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022, หลังการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศและรอบรองชนะเลิศ, เพื่อกำหนดหาทีม "เจ้าบ้าน" เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหาร.
โจนาธาน เข็มดี
เด็กอาซากุสะ
เด็กอาซากุสะ  เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 2021 ที่กำกับและเขียนบทโดย ฮิโตริ เกกิดัน เผยแพร่บนแพลตฟอร์มเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 9 ธันวาคม 2021 นำแสดงโดย โย โออิซูมิ และ ยูยะ ยากิระ เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างมาจากอัตชีวิตประวัติของทาเกชิ คิตาโนะที่ใช้ชีวิตกับอาจารย์ของเขา เซ็นซาบูโระ ฟูกามิ
การเขียนบทภาพยนตร์เริ่มต้นขึ้นเมื่อปี 2014 ฮิโตริกล่าวว่าเขาไม่มีวิดีโอการแสดงหรือการใช้ชีวิตของของฟูกามิเลย เขาจึงต้องสัมภาษณ์ตัวต่อตัวเพื่อเก็บรายละเอียดกับทาเกชิเอง นอกจากนี้ฮิโรยิยังเสริมว่าจากสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศญี่ปุ่นและการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินทำให้การถ่ายทำเป็นไปได้อย่างยากลำบาก แต่ท่ามกลางการระบาดที่มีความรุนแรงก็ไม่มีนักแสดงหรือทีมงานได้รับเชื้อโควิด จุดเริ่มต้นของทาเกชิเริ่มที่โรงละครโทโกยะในย่านอาซากูซะที่มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "อาซากูซะ โทโยกัง " ซึ่งแต่เดิมเป็นคลับเปลื้องผ้าที่เปิดในปี 1951
พนักงานกดลิฟต์ ทาเกชิ คิตาโนะ (ยูยะ ยากิระ) ของโรงละครและคลับเปลื้องผ้าแห่งหนึ่งที่กำลังเข้าสู่ยุคมืดหลังความนิยมของการแสดงตลกสดแผ่วลง ทาเกชิที่ชื่นชอบการแสดงของตลกที่เป็นที่รู้จักในย่านอาซากูซะอย่าง เซ็นซาบูโระ ฟูกามิ (โย โออิซูมิ) ได้ขอให้รับเขาเป็นลูกศิษย์ เมื่อฝีมือการแสดงตลกของทาเกชิดีขึ้นจนเริ่มเป็นที่รู้จัก ทาเกชิได้ขอฟูกามิ อาจารย์ของเขา ออกจากโรงละครไปเพื่อเล่นแสดงตลกคู่หูที่เรียก มันไซ กับเพื่อนของเขา ในขณะที่ความนิยมของฟูกามิค่อย ๆ ลดลง
เอลีอูด คิปโชเก
เอลีอูด คิปโชเก (, เกิด 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984) เป็นนักวิ่งทางไกลอาชีพชาวเคนยาที่แข่งขันมาราธอน และเดิมแข่งขันระยะ 5000 เมตร คิปโชเกเป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันมาราธอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และ 2020 นอกจากนี้ยังเป็นผู้ทำสถิติโลกปัจจุบันของการวิ่งมาราธอนในรายการเบอร์ลินมาราธอน 2022 ด้วยเวลา 2:01:09 ชั่วโมง ซึ่งเร็วกว่าสถิติเดิมของตนเอง 30 วินาที คิปโชเกได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักวิ่งมาราธอนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
คิปโชเกชนะการแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งแรกในปี 2003 ในรายการเวิลด์แอตเลติกส์ครอสคันทรีแชมเปียนชิปส์รุ่นเยาวชน และทำสถิติโลกรุ่นเยาวชนในระยะ 5000 เมตร ขณะอายุได้ 18 ปี คิปโชเกชนะการแข่งขันระยะ 5000 เมตรในกรีฑาชิงแชมป์โลก 2003 พร้อมทั้งทำสถิติโลก ตามด้วยได้รับเหรียญทองแดงโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และเวิลด์แอตเลติกส์อินดอร์แชมเปียนชิปส์ 2006 หลังจากนั้นคิปโชเกได้รับเหรียญเงินกรีฑาชิงแชมป์โลก 2007, โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และกีฬาเครือจักรภพ 2010
คิปโชเกเปลี่ยนมาวิ่งถนนในปี 2012 และเปิดตัวด้วยการวิ่งฮาล์ฟมาราธอนเร็วที่สุดเป็นอันดับที่สองด้วยเวลา 59:25 นาที คิปโชเกวิ่งมาราธอนรายการแรกที่ฮัมบวร์คมาราธอน 2013 ด้วยเวลา 2:05:30 ชั่วโมง คิปโชเกชนะการแข่งขันระดับเวิลด์มาราธอนเมเจอร์ครั้งแรกที่ชิคาโกมาราธอน 2014 และเป็นผู้ชนะเวิลด์มาราธอนเมเจอร์ของปี 2016, 2017, 2018 และ 2019 คิปโชเกพ่ายแพ้ในการแข่งมาราธอนเพียงสองครั้งคือเบอร์ลินมาราธอน 2013 (ได้อันดับที่สอง) และลอนดอนมาราธอน 2020 (ได้อันดับที่แปด)
วันที่ 12 ตุลาคม 2019 คิปโชเกวิ่งระยะมาราธอนในงาน Ineos 1:59 Challenge โดยทำเวลาได้ 1:59:40 ชั่วโมง ทำให้คิปโชเกกลายเป็น "นักวิ่งมาราธอนประเภทชายที่เร็วที่สุด" และเป็นคนแรกที่ "วิ่งมาราธอนได้ต่ำกว่าสองชั่วโมง" ตามบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ อย่างไรก็ตามกรีฑาโลกไม่นับเป็นสถิติมาราธอนใหม่เนื่องจากการควบคุมความเร็วและการให้น้ำไม่เป็นไปตามมาตรฐานแข่งขัน และไม่ใช่งานแบบเปิด
วัดประชุมธาตุชนาราม
วัดประชุมธาตุชนาราม เป็นวัดไทยสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในอำเภอตุมปัต รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย มีพระครูพิพัฒน์อรรถกิจ เป็นเจ้าอาวาส
วัดประชุมธาตุชนาราม หรือเดิมชื่อว่า วัดยุงเกา เป็นวัดโบราณอายุมากกว่า 400 ปี คำว่า "ยุงเกา" น่าจะแปลว่า เผาเรือใหญ่ที่บริเวณนี้ แสดงว่า สมัยก่อนมีเรือเข้ามาถึงบริเวณนี้ ในสมัยรัชกาลที่ 6 พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินทางชลมารคถึงอำเภอตากใบและเสด็จมาประทับ ณ วัดชลธาราสิงเห เพื่อทอดพระเนตรการแข่งเรือ พระครูโอภาสพุทธคุณ (กิ๋ว) เจ้าอาวาสวัดประชุมธาตุชนารามในตอนนั้นได้นำพระสงฆ์จำนวนหนึ่งจากกลันตันเฝ้ารับเสด็จ
อุโบสถน่าจะสร้างโดย์พระสงฆ์หรือช่างพื้นบ้านในอำเภอตุมปัต มีจารึกที่ธรรมจักรหน้าอุโบสถระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2461 อุโบสถหันหน้าไปทางทิศตะวันตก เป็นอุโบสถไม้ยกพื้นสูงมีใต้ถุน มีหลักฐานว่าได้ผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิต แต่ยังไม่ทำใบเสมา ด้านหน้ามีระเบียงและทำบันไดขึ้นสองข้างมาบรรจบกันที่ระเบียงหน้าประตู ฝาอุโบสถคล้ายฝาปะกนแต่ช่องลูกฟักใหญ่กว่าและสลับช่องลูกฟักแนวตั้งกับแนวนอนแบบเรือนพื้นบ้านมลายู หลังคาอุโบสถทำเครื่องประดับหลังคาแบบมลายู ทีหางหงส์เศียรนาค ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมบนเพดาน วาดเป็นรูปพระจันทร์ พระอาทิตย์
รายชื่อนายกรัฐมนตรีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5
รายชื่อนายกรัฐมนตรีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ระหว่างวันที่ 6 พฤษภาคม 1910 ถึง 20 มกราคม 1936
วัดสโมสรราชานุประดิษฐ์
วัดสโมสรราชานุประดิษฐ์ เป็นวัดไทยสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในอาโลร์เซอตาร์ อำเภอโกตาเซอตาร์ รัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย
วัดสโมสรราชานุประดิษฐ์ หรือ วัดบาการ์บาตา (Bakar Bata) หรือ วัดบ้านใต้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2453 โดยเจตนาเมื่อแรกสร้างคือเพื่อเก็บอัฐิมารดาของคุณหญิงเนื่อง นนทนาคร มากกว่าการเป็นวัดให้พระสงฆ์อยู่ เนื่องจากคุณหญิงเนื่อง นนทนาคร เป็นหม่อมของสุลต่านอับดุล ฮามิด ฮาลิม ชะฮ์ ซึ่งนับถือศาสนาอิสลาม คุณหญิงจึงนับถือศาสนาอิสลามด้วยเช่นกัน และสุลต่านก็ยอมให้ที่ดินเพื่อเป็นที่เก็บอัฐิ ต่อมาได้พัฒนาเป็นสำนักสงฆ์อันเนื่องจากบริเวณนั้นมีคนไทยอาศัยอยู่ราว 50 ครัวเรือน หรือประมาณ 300 คน และภายในอาโลร์เซอตาร์ก็ไม่มีวัดอยู่เลย สันนิษฐานว่าในช่วงที่กองทัพญี่ปุ่นยึดมลายูได้จากอังกฤษ และคืนให้แก่ไทยเมื่อราว พ.ศ. 2486–2488 คงน่าจะได้รับสถานะเป็นวัดในช่วงนี้ เพื่อใช้สอนภาษาไทยและการสอนการสอบธรรมสนามหลวงในมาเลเซีย มีระบุข้อมูลว่ามีการใช้เป็นสนามสอบเมื่อ พ.ศ. 2505
อุโบสถของวัดน่าจะสร้างในตอนปลายพุทธศตวรรษที่ 25 มีหลังคาแบบเประ (Bumbung panjang Perak) คือ หลังคาจั่วมีปีกนกใหญ่อยู่สองข้าง ส่วนด้านหน้าทำเป็นหลังคากันสาด หน้าบันอุโบสถมีจิตรกรรมรูปธรรมจักร พร้อมชื่อวัดเป็นอักษรโรมันว่า Wat Samosorn racha nuk pradit และชื่อเก่าว่า Wat Siam Bakar Bata Kedah
Asakusa Kid
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2544
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย ใน พ.ศ. 2544 เป็นการลงมติของสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 หลังจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เพื่อเลือกนายกรัฐมนตรีในตำแหน่งที่ว่างลง เนื่องจากวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 นายชวน หลีกภัย พ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากการยุบสภาผู้แทนราษฎร
โดยนายอุทัย พิมพ์ใจชน ประธานสภาผู้แทนราษฎร เปิดสภาเพื่อเลือกนายกรัฐมนตรีคนใหม่ โดยจะเปิดโอกาสให้ ส.ส.เสนอชื่อบุคคลมี่เหมาะสมเข้าดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยได้กำหนดวิธีลงคะแนนเลือกนายกรัฐมนตรีแบบเปิดเผยด้วยการขานชื่อ ส.ส. 500 คนตามลำดับตัวอักษร
โดยพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ส.ส.บัญชีรายชื่อ และหัวหน้าพรรคความหวังใหม่ ได้เสนอชื่อ พ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร หัวหน้าพรรคไทยรักไทย เป็นนายกรัฐมนตรี ขณะที่ฝ่ายค้านไม่ได้เสนอชื่อบุคคลเข้าแข่งขัน
ภายหลังเสร็จสิ้นการลงคะแนน นายอุทัย พิมพ์ใจชน ประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ประกาศผลการนับคะแนนเลือกนายกรัฐมนตรีว่า พ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร หัวหน้าพรรคไทยรักไทย ได้รับความเห็นชอบ จำนวน 340 คะแนน ไม่เห็นชอบ 127 คะแนน และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรงดออกเสียง 30 คะแนน จึงถือได้ว่าพ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร ได้รับคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาแล้ว จึงถือได้ว่า พ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ได้รับความเห็นชอบตามมติของสภาให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
และมีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ ให้แต่งตั้งทักษิณ ชินวัตรเป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศลง ณ วันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544
เย้า
เย้า  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นชาติพันธุ์ที่ได้รับการรับรองจากรัฐบาลจีนและเวียดนาม จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรจีนเมื่อ พ.ศ. 2543 พบว่ามีชาวเย้าจำนวน 2,637,421 คน ส่วนการสำรวจสำมะโนครัวประชากรเวียดนาม พ.ศ. 2562 พบว่ามีชาวเย้าจำนวน 891,151 คน และในประเทศไทยมีการสำรวจโดยกองสงเคราะห์ชาวเขา กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม พ.ศ. 2540 พบว่ามีชาวเย้าจำนวน 48,357 คน
ในประเทศไทย ชาวเย้าส่วนใหญ่เป็นกลุ่ม อิ้วเมี่ยน ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยหนึ่งของชาวเย้า
ต้นกำเนิดของชาวเย้า สามารถสืบไปได้ถึง 2,000 ปีก่อนที่มณฑลหูหนาน ชาวเย้าและชาวม้งร่วมกันก่อกบฏเหมียวเพื่อต่อต้านราชวงศ์หมิง เมื่อคราวที่ชาวฮั่นขยายตัวลงทางตนใต้ของแผ่นดินจีน ชาวเย้าถอยร่นไปทางเหนือแถบที่ราบสูงระหว่างหูหนานกับกุ้ยโจว ไปทางใต้แถบกวางตุ้งและกว่างซี และทางตะวันออกในยูนนาน ราว พ.ศ. 2433 รัฐบาลของกวางตุ้งขับไล่ชาวเย้าที่ตั้งถิ่นฐานแถบตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑล
ในช่วงสงครามกลางเมืองลาว ชาวเย้าในลาวมีความสัมพันธ์อันดีกับสหรัฐ จนได้รับสมญาว่า "กองกำลังพันธมิตรทรงประสิทธิภาพ" (efficient friendly force) พวกเขาสนับสนุนรัฐบาลเวียดนามใต้และต่อต้านคอมมิวนิสต์ ทว่าความสัมพันธ์นี้ทำให้รัฐบาลคอมมิวนิสต์ลาวมุ่งเป้าโจมตีไปที่ชาวเย้าเพื่อล้างแค้นหลังสิ้นสงคราม ทำให้ชนเผ่าต่าง ๆ ในลาวอพยพลี้ภัยเข้าสู่ประเทศไทยมากขึ้น หลังชาวเย้าได้รับสถานะผู้ลี้ภัยจากรัฐบาลไทย และได้รับการช่วยเหลือจากองค์การสหประชาชาติ ทำให้ชาวเย้าอพยพไปยังสหรัฐ โดยมากอาศัยอยู่แถบรัฐแคลิฟอร์เนีย โอเรกอน และวอชิงตัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกลุ่มอิ้วเมี่ยน
ชาวเย้าแบ่งกลุ่มตามการใช้ภาษา ดังนี้
ทั้งนี้ชาวเย้าส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่มอิ้วเมี่ยน กระจายตัวอยู่ในทางตอนบนภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คิดเป็นร้อยละ 80-85 จากทั้งหมดสี่กลุ่ม โดยชาวเย้าในไทยและสหรัฐเป็นกลุ่มอิ้วเมี่ยน พวกเขาพยายามเสนอตัวตนในผู้คนในสังคมรู้จักในนาม "อิ้วเมี่ยน" หรือ "เมี่ยน" มากกว่าเย้า ในประเทศลาวกลุ่มอิ้วเมี่ยนจะอาศัยอยู่บนที่สูง ขณะที่กลุ่มกิมมุน (หรือแลนแตน) จะอยู่ที่ราบ ขณะที่ชาวเย้าในมณฑลไหหลำจำนวน 61,000 คน เป็นกลุ่มกิมมุนทั้งหมด และมีชาวกิมมุนจำนวน 139,000 คน กระจายตัวในเขตปกครองตนเองกว่างซีและมณฑลยูนนาน ส่วนชาวกิมมุนในลาวและเวียดนาม มีจำนวนราว 174,500 คน
ชาวเย้าเคารพบูชาดวงพระวิญญาณของพระเจ้าผินหวาง หรือเปี้ยนฮู่ง ซึ่งชาวเย้านับถือว่าเป็นผู้ให้กำเนิดชาติพันธุ์ของตน ชาวเย้าจะบูชาวิญญาณของบรรพบุรุษในสี่รุ่นเท่านั้น เพราะเชื่อว่าวิญญาณของบรรพชนซึ่งสิงสถิตอยู่บนสวรรค์จะปกปักลูกหลานของตน โดนจะตั้งหิ้งบูชาไว้ทุกบ้าน มีเทพยดาชั้นสูงคอยดูแลมนุษย์ในกรณีที่วิญญาณบรรพชนช่วยเหลือไม่ได้ และเทพารักษ์สิงสถิตอยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ เช่น ภูเขา หนองน้ำ หรือจอมปลวก เป็นต้น โดนจะมีการเซ่นสรวงกันตามประเพณี นอกจากนี้ยังมีความเชื่อเรื่อง ขวัญ ฤกษ์ยาม และการทำนาย โดยได้รับอิทธิพลอย่างจากลัทธิเต๋ามาแต่บรรพกาล มีการผสานความเชื่อของลัทธิเต๋า ผูกเข้ากับความเชื่อชาวบ้านเย้า และความเชื่อจากศาสนาพุทธบางประการเข้ามา ทำให้ศาสนาชาวบ้านเย้า มีความคล้ายคลึงและใกล้เคียงกับศาสนาชาวบ้านจีนอย่างมาก มีนักวิชาการระบุว่าศาสนาชาวบ้านเย้าได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธอย่างมาก Zhang Youjun นักวิชาการชาวจีนระบุว่า "แม้พิธีกรรมของเย้าจะแสดงถึงอิทธิพลทางศาสนาพุทธ แต่ชาวเย้าไม่เชื่อในศาสนาพุทธเลย พวกเขานับถือลัทธิเต๋าอย่างเหนียวแน่น"
ในประเทศไทย ชาวเย้าส่วนใหญ่นับถือศาสนาชาวบ้านเย้า ช่วงแรกพวกเขาได้รับอิทธิพลทางศาสนาพุทธเพราะคนรุ่นก่อนนิยมบวชเรียนที่วัด มักทำกิจกรรมทางศาสนาพุทธในสังคมเมืองร่วมกับพุทธศาสนิกชนพื้นราบ แต่หากกลับมาที่บ้านพวกเขายังคงบูชาผีบรรพชนเช่นเดิม บางส่วนที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์หรืออิสลามก็จะละทิ้งการบูชาผี แต่กระนั้นแม้จะมีความเชื่อต่างกัน พวกเขาก็สามารถอยู่ร่วมกันได้ โดยกลุ่มที่ไม่ได้นับถือผีแล้วยังมาช่วยจัดงานทำบุญเลี้ยงผีในโอกาสสำคัญต่าง ๆ เช่นเดิม
ทอล์กกิงเฮดส์
ทอล์กกิงเฮดส์  เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกันที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1975 ที่นครนิวยอร์ก และมีผลงานจนถึง ค.ศ. 1991 สมาชิกในวงได้แก่เดวิด เบิร์น (ร้องนำและกีตาร์) คริส ฟรันทซ์ (กลองชุด) ทีนา เวย์มัท (เบส) และเจอร์รี แฮร์ริสัน (คีย์บอร์ดและกีตาร์) ทอล์กกิงเฮดส์มีส่วนร่วมจุดกระแสดนตรีแนวนิวเวฟโดยการนำลักษณะของดนตรีแนวต่าง ๆ ได้แก่พังก์ร็อก อาร์ตร็อก ฟังก์ และเวิลด์มิวสิกมาผสมผสาน และเป็นที่รู้จักว่าเป็น "วงที่ได้รับเสียงวิจารณ์ทางบวกมากที่สุดวงหนึ่งในยุค '80"
ทอล์กกิงเฮดส์เกิดจากกลุ่มนักเรียนศิลปะที่เบนเข็มไปยังดนตรีพังก์ร็อกแบบนิวยอร์กในช่วงทศวรรษ 1970 โดยผลงานอัลบั้มแรกเผยแพร่เมื่อ ค.ศ. 1977 โดยใช้ชื่อ ' และได้รับเสียงตอบรับเป็นอย่างดี ก่อนที่จะร่วมกับโปรดิวเซอร์ไบรอัน อีโนและมีผลงานอีกสามอัลบั้มได้แก่ "มอร์ซองส์อะเบาต์บิลดิงส์แอนด์ฟุด" (ค.ศ. 1978) "เฟียร์ออฟมิวสิก" (ค.ศ. 1979) และ"รีเมนอินไลต์" (ค.ศ. 1980) ซึ่งได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกอย่างมากเช่นกัน ก่อนจะหยุดพักไปช่วงหนึ่ง หลังจากนั้นทอล์กกิงเฮดส์ได้รับความนิยมสูงสุดใน ค.ศ. 1983 จากเพลง "เบิร์นนิงดาวน์เดอะเฮาส์" ในอัลบั้ม "สปีกกิงอินทังส์" และออกภาพยนตร์คอนเสิร์ต "สต็อปเมกกิงเซนส์" กำกับโดยโจนาธาน เดมมี และยังคงออกอัลบั้มอีกหลายอัลบั้มรวมทั้ง "ลิตเติลครีเอเจอส์" (ค.ศ. 1985) ซึ่งทำยอดขายสูงสุด ก่อนที่จะยุบวงใน ค.ศ. 1991 ฟรันทซ์ เวย์มัท และแฮร์ริสันยังคงออกแสดงร่วมกันโดยใช้ชื่อ ชรังเคนเฮดส์  และออกอัลบั้ม "โนทอล์กกิง จัสต์เฮด" ในนาม เดอะเฮดส์ ใน ค.ศ. 1996
ทอล์กกิงเฮดส์ได้รับเกียรติให้เข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลใน ค.ศ. 2002 ผลงานสี่อัลบั้มติดอันดับในรายการ 500 อันดับอัลบั้มที่ดีที่สุดตลอดกาลโดยนิตยสาร"โรลลิงสโตน" นอกจากนี้ หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลได้จัดให้ผลงานเพลง "ไลฟ์ดูริงวอร์ไทม์" และ "วันซ์อินอะไลฟ์ไทม์" ติดอันดับในรายการ 500 เพลงที่ทำให้ร็อกแอนด์โรลเป็นรูปร่าง นอกจากนี้ ทอล์กกิงเฮดส์ยังอยู่ในอันดับที่ 64 ในรายการ 100 อันดับศิลปินยอดเยี่ยมตลอดกาลโดยสถานีโทรทัศน์วีเอชวัน และอันดับที่ 100 ในรายการ 100 อันดับศิลปินยอดเยี่ยมตลอดกาลโดยนิตยสาร"โรลลิงสโตน"
ช่วงแรก (ค.ศ. 1973 – 1977).
เดวิด เบิร์นและคริส ฟรันทซ์ นักศึกษาสองคนจากโรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ได้ก่อตั้งวงดนตรี "ดิอาร์ทิสติกส์" ขึ้นใน ค.ศ. 1973 โดยเบิร์นเป็นนักร้องนำและเล่นกีตาร์ ส่วนฟรันทซ์เป็นมือกลอง ทีนา เวย์มัท แฟนสาวของฟรันทซ์ซึ่งเป็นนักศึกษาร่วมสถาบันมักจะอาสาขับรถรับส่งให้วง วงดิอาร์ทิสติกส์ยุบลงในปีถัดมา และทั้งสามคนได้ย้ายจากรัฐโรดไอแลนด์ไปยังนครนิวยอร์ก และพักอาศัยในห้องลอฟต์เดียวกัน หลังจากที่พวกเขาหามือเบสไม่ได้ ฟรันทซ์จึงเสนอให้เวย์มัทหัดเล่นเบสโดยฟังจากอัลบั้มของซูซี กวาโตร
ทอล์กกิงเฮดส์ขึ้นแสดงในชื่อทอล์กกิงเฮดส์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1975 โดยเป็นวงแสดงเปิดรายการให้กับวงราโมนส์ที่สโมสรดนตรีซีบีจีบี เวย์มัทกล่าวว่าชื่อทอล์กกิงเฮดส์มาจากคำศัพท์เฉพาะในวงการโทรทัศน์ที่ใช้เรียกการถ่ายเฉพาะส่วนศีรษะและไหล่ของบุคคลที่กำลังพูด ปลายปีเดียวกันพวกเขาอัดเทปตัวอย่างส่งไปยังซีบีเอสแต่ไม่ผ่านการคัดเลือก อย่างไรก็ตาม พวกเขาได้ส่งไปยังไซร์เออเรเคิดส์และไซร์เออได้ตอบรับในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1976 โดยซิงเกิลแรก "เลิฟ → บิลดิงออนไฟร์" ออกในเดือนกุมภาพันธ์ปีถัดมา ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1977 ทอล์กกิงเฮดส์ได้เพิ่มเจอร์รี แฮร์ริสัน อดีตสมาชิกวงเดอะโมเดิร์นเลิฟเวอส์ของโจนาทาน ริชแมนเข้ามาเป็นสมาชิกคนที่สี่ในตำแหน่งคีย์บอร์ด กีตาร์ และร้องร่วม ในช่วงระหว่างนี้เบิร์นขอให้เวย์มัทออดิชันเพิ่มอีกสามครั้งเพื่อรักษาตำแหน่งในวง
อัลบั้มแรก "" ได้รับเสียงตอบรับเป็นอย่างดี และซิงเกิล "ไซโคคิลเลอร์" ติดอันดับเป็นครั้งแรก หลายคนคิดว่าเพลงนี้เกี่ยวข้องกับบุตรแห่งแซม ฆาตกรต่อเนื่องซึ่งก่อเหตุสะเทือนขวัญในนครนิวยอร์กในช่วงเวลาก่อนหน้านั้น อย่างไรก็ตาม เบิร์นกล่าวว่าเพลงดังกล่าวเขียนไว้ก่อนหน้าหลายปีแล้ว เวย์มัทและฟรันทซ์แต่งงานกันใน ค.ศ. 1977
ร่วมงานกับไบรอัน อีโน (ค.ศ. 1978 – 1980).
สตูดิโออัลบั้ม "มอร์ซองส์อะเบาต์บิลดิงส์แอนด์ฟุด" (ค.ศ. 1978) เป็นผลงานร่วมกันครั้งแรกระหว่างทอล์กกิงเฮดส์และโปรดิวเซอร์ไบรอัน อีโน ซึ่งเคยมีผลงานร่วมกับศิลปินรายอื่นได้แก่ร็อกซีมิวสิก, เดวิด โบอี, จอห์น เคล และโรเบิร์ต ฟริปป์ นอกจากนี้ อีโนยังเคยตั้งชื่อผลงานเพลงหนึ่งของเขาใน ค.ศ. 1977 ว่า "คิงส์เลดแฮต"  ซึ่งมาจากชื่อวงทอล์กกิงเฮดส์สลับอักษรกัน สไตล์ของอีโนและทอล์กกิงเฮดส์เข้ากันได้เป็นอย่างดี และพวกเขาร่วมกันทดลองแนวเพลงต่าง ๆ ตั้งแต่โพสต์พังก์ ไซเคเดลิกฟังก์ ไปจนถึงดนตรีจากทวีปแอฟริกาซึ่งได้รับอิทธิพลจากเฟลา คูติและพาร์เลียเมนต์-ฟังกาเดลิก และระหว่างบันทึกอัลบั้มนี้พวกเขายังได้ร่วมงานกับคอมพาสพอยต์สตูดิโอส์ในกรุงแนสซอ ประเทศบาฮามาส อัลบั้ม "มอร์ซองส์อะเบาต์บิลดิงส์แอนด์ฟุด" ยังรวมคัฟเวอร์จากเพลง "เทกมีทูเดอะริเวอร์" ของอัล กรีนด้วย อัลบั้มนี้ทำให้ทอล์กกิงเฮดส์ได้รับเสียงตอบรับเป็นอย่างดี และติดอันดับ "บิลบอร์ด" ท็อป 30 เป็นครั้งแรกด้วย
พวกเขาร่วมงานกันต่อในอัลบั้มถัดไป "เฟียร์ออฟมิวสิก" (ค.ศ. 1979) ซึ่งผสมผสานดนตรีแนวโพสต์พังก์ร็อกที่มืดมนเข้ากับดนตรีแนวฟังกาเดเลีย และสอดแทรกเนื้อหาจากสภาพบ้านเมืองยุคปลายทศวรรษ 1970 ผู้สื่อข่าวด้านดนตรี ไซมอน เรย์โนลส์ อ้างว่า "เฟียร์ออฟมิวสิก" เป็นตัวแทนของผลงานระหว่างอีโน-ทอล์กกิงเฮดส์ "ณ จุดที่ได้ประโยชน์ร่วมกันอย่างเที่ยงธรรมที่สุด" ซิงเกิล "ไลฟ์ดูริงวอร์ไทม์" เป็นที่มาของวลี "This ain't no party, this ain't no disco." ซิงเกิลดังกล่าวพูดถึงมัดด์คลับและซีบีจีบีซึ่งเป็นไนต์คลับยอดนิยมในนครนิวยอร์กสมัยนั้น
"รีเมนอินไลต์" (ค.ศ. 1980) ซึ่งเป็นอัลบั้มถัดมาได้รับอิทธิพลอย่างหนักจากดนตรีแนวแอโฟรบีตของเฟลา คูติ ผสมผสานดนตรีแบบจังหวะผสมจากแอฟริกาตะวันตก ดนตรีแบบอาหรับจากแอฟริกาเหนือ ดิสโกฟังก์ และเสียงที่ถูก "ค้นพบ" การผสมผสานในลักษณะนี้ทำให้เบิร์นนำดนตรีเวิลด์มิวสิกมาปรับใช้ในผลงานถัดมา เนื่องจากดนตรีที่ซับซ้อน ทอล์กกิงเฮดส์จึงต้องเดินทางไปแสดงร่วมกับนักดนตรีรายอื่นรวมทั้งเอเดรียน เบลิวและเบอร์นี วอร์เรลล์ โดยเริ่มจากเทศกาลฮีตเวฟในเดือนสิงหาคมปีนั้น และรวมทั้งในภาพยนตร์คอนเสิร์ต "สต็อปเมกกิงเซนส์" ในช่วงเดียวกัน เวย์มัทและฟรันทซ์ก็ยังตั้งวงย่อยทอมทอมคลับ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากดนตรีแนวฮิปฮอป ในขณะที่แฮร์ริสันออกอัลบั้มเดี่ยวเป็นครั้งแรกในชื่อ "เดอะเรดแอนด์เดอะแบล็ก" ส่วนเบิร์นและอีโนได้ออกอัลบั้มร่วมกันในชื่อ "มายไลฟ์อินเดอะบุชออฟโกสส์" ซึ่งผสมผสานเวิลด์มิวสิก และร่วมกับนักดนตรีนานาชาติและนักดนตรีแนวโพสต์พังก์ ทั้งหมดออกในสังกัดไซร์เออ
"วันซ์อินอะไลฟ์ไทม์" ซึ่งเป็นซิงเกิลนำของ "รีเมนอินไลต์" ในช่วงแรกไม่ได้รับความนิยมมากนักในสหรัฐ แต่ต่อมาได้รับความนิยมติด 20 อันดับแรกในสหราชอาณาจักรและได้รับความนิยมต่อเนื่องมาอีกหลายปีเนื่องจากมิวสิกวิดีโอของเพลง ซึ่งถูกจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน"มิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยมตลอดกาล"โดยนิตยสาร"ไทม์"
ความนิยมสูงสุดและแยกวง (ค.ศ. 1981 – 1991).
หลังจากออกผลงานสี่อัลบั้มในช่วงเวลาประมาณสี่ปี ทอล์กกิงเฮดส์ก็พักงานชั่วคราวประมาณสามปี แม้ว่าในระหว่างนั้นฟรันทซ์และเวย์มัทจะยังบันทึกผลงานเพลงในฐานะ "ทอมทอมคลับ" ก็ตาม ในช่วงนั้นทอล์กกิงเฮดส์ได้ออกผลงานอัลบั้มบันทึกการแสดง "เดอะเนมออฟดิสแบนด์อิสทอล์กกิงเฮดส์" ซึ่งบันทึกการแสดงในสหรัฐและยุโรปในฐานะวงกลุ่มแปดร่วมกับศิลปินรับเชิญ และยุติการดำเนินงานร่วมกับไบรอัน อีโน อีโนไปเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับยูทูหลังจากนั้น
อัลบั้มถัดมาได้แก่ "สปีกกิงอินทังส์" ออกใน ค.ศ. 1983 โดยเพลง "เบิร์นนิงดาวน์เดอะเฮาส์" จากอัลบั้มนี้กลายเป็นเพลงเดียวของวงที่ติด 10 อันดับแรกในชาร์ตเพลงสหรัฐ เนื่องจากมิวสิกวิดีโอที่ฉายวนเรื่อย ๆ ทางช่องเอ็มทีวี ทัวร์คอนเสิร์ตหลังจากนั้นถูกบันทึกในภาพยนตร์สารคดี "สต็อปเมกกิงเซนส์" ของโจนาทาน เดมมี ซึ่งต่อมาได้บันทึกลงในอัลบั้มบันทึกการแสดงสดชื่อเดียวกัน สปีกกิงอินทังส์เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ทอล์กกิงเฮดส์ออกทัวร์คอนเสิร์ต
ทอล์กกิงเฮดส์มีผลงานต่อมาอีกสามอัลบั้ม ได้แก่ "ลิตเติลครีเอเจอส์" (ค.ศ. 1985) ซึ่งมีซิงเกิลยอดนิยมได้แก่ "แอนด์ชีวอส" และ "โรดทูโนแวร์" "ทรูสตอรีส์" (ค.ศ. 1986) ซึ่งเป็นคัฟเวอร์ของเพลงประกอบภาพยนตร์ชื่อเดียวกันของเบิร์นซึ่งทอล์กกิงเฮดส์ปรากฏในภาพยนตร์เรื่องดังกล่าวด้วย และ"เนกเคด" (ค.ศ. 1988) แนวเพลงใน "ลิตเติลครีเอเจอส์" ออกไปทางป็อปร็อกแบบอเมริกันซึ่งต่างจากอัลบั้มก่อนหน้านี้ "ทรูสตอรีส์" ก็มีลักษณะไปในทางเดียวกับ "ลิตเติลครีเอเจอส์" ซึ่งผลงานเพลง "ไวลด์ไวลด์ไลฟ์" จากอัลบั้มนี้ก็ได้รับความนิยมเป็นอย่างดีเช่นกัน อีกเพลงหนึ่งในอัลบั้มนี้ได้แก่ "เรดิโอเฮด" ใช้หีบเพลงชักเป็นหลัก ในขณะที่อัลบั้ม "เนกเคด" มีเนื้อหาเกี่ยวกับการเมือง เพศ และความตาย และอิทธิพลจากดนตรีแบบแอฟริกันซึ่งคล้ายกับ "รีเมนอินไลต์" ก็กลับมามีบทบาทในอัลบั้มนี้อีกครั้ง ในช่วงนี้เบิร์นเริ่มมีอิทธิพลต่อแนวดนตรีของวงเป็นอย่างมาก และหลังจากที่ "เนกเคด" ออกสู่สาธารณะ ทอล์กกิงเฮดส์ก็เข้าสู่ช่วงพักอีกครั้ง
ทอล์กกิงเฮดส์ประกาศยุบวงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1991 ฟรันทซ์กล่าวว่าเขาทราบจากบทความหนังสือพิมพ์ "ลอสแอนเจลีสไทม์ส" ว่าเบิร์นออกจากวง และกล่าวว่าทอล์กกิงเฮดส์ไม่เคยยุบวง เบิร์นเพียงแค่ออกจากวงเท่านั้น เพลงสุดท้ายของวงได้แก่ "แซ็กซ์แอนด์ไวโอลินส์" ซึ่งเป็นเพลงที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง "อันทิลดิเอนด์ออฟเดอะเวิลด์" โดยวิม เว็นเดิร์ส ซึ่งออกฉายก่อนหน้านั้นในปีเดียวกัน เบิร์นยังคงมีผลงานเดี่ยวอีกสองอัลบั้มได้แก่ "เรย์ โมโม" ใน ค.ศ. 1989 และ"เดอะฟอเรสต์" ใน ค.ศ. 1991 ในขณะที่ทั้งทอมทอมคลับและแฮร์ริสันก็มีผลงานของตนเองเช่นกัน โดยทอมทอมคลับมีอัลบั้มได้แก่ "บูมบูมชิบูมบูม" และ "ดาร์กสนีกเลิฟแอ็กชัน" ในขณะที่แฮร์ริสันมีผลงานอัลบั้ม "แคชวลก็อดส์" และ "วอล์กออนวอเทอร์" ทอมทอมคลับและแฮร์ริสันออกทัวร์ร่วมกันใน ค.ศ. 1990
หลังแยกวง และรวมวงครั้งสุดท้าย (ค.ศ. 1992 – 2002).
ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 เวย์มัท ฟรันทซ์ และแฮร์ริสันออกทัวร์คอนเสิร์ตร่วมกันโดยใช้ชื่อ "ชรังเคนเฮดส์" และออกผลงานอัลบั้ม "โนทอล์กกิง จัสต์เฮด" ใน ค.ศ. 1996 ในนาม "เดอะเฮดส์" ซึ่งในอัลบั้มนี้มีนักร้องนำรับเชิญหลายคนได้แก่แกวิน ไฟรเดย์ (เดอะเวอร์จินพรูนส์), เด็บบี แฮร์รี (บลอนดี), จอห์เนตต์ นาโปลีตาโน (คอนกรีตบลอนด์), แอนดี พาร์ทริดจ์ (เอ็กซ์ทีซี), กอร์ดอน แกโน (ไวโลเลนต์เฟมส์), ไมเคิล ฮัตเชนซ์ (อินเอกซ์เซส), เอ็ด โควัลต์ชิก (ไลฟ์), ชอว์น ไรเดอร์ (แฮปปีมันเดส์), ริชาร์ด เฮลล์ และมาเรีย แม็กกี โดยนาโปลีตาโนเป็นนักร้องนำในทัวร์คอนเสิร์ต เบิร์นยื่นฟ้องร้องขอให้อดีตสมาชิกอีกสามคนหยุดใช้ชื่อ "เดอะเฮดส์" โดยมองว่าเป็นความพยายามที่จะหารายได้จากชื่อ "ทอล์กกิงเฮดส์" ทอล์กกิงเฮดส์กลับมารวมกันชั่วคราวใน ค.ศ. 1999 เพื่อโปรโมตครบรอบ 15 ปีของ "สต็อปเมกกิงเซนส์" แต่ไม่ได้แสดงร่วมกัน
แฮร์ริสันผันตัวไปเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินต่าง ๆ ได้แก่ไวโอเลนต์เฟมส์ ("เดอะไบลด์ลีดดิงเดอะเนกเคด"), ไฟน์ยังแคนนิบอลส์ ("เดอะรอว์แอนด์เดอะคุกต์"), เจนเนอรัลพับลิก ("รับอิตเบตเตอร์"), แครชเทสต์ดัมมีส์ ("ก็อดชัฟเฟิลด์ฮิสฟีต"), ไลฟ์ ("เมนทัลจูเลอรี", "โทรวิงคอปเปอร์" และ "เดอะดิสแทนส์ทูเฮียร์"), โนเดาต์ (เพลง "นิว" จากอัลบั้ม "รีเทิร์นออฟแซตเทิร์น") ในขณะที่ฟรันทซ์และเวย์มัทก็เป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินอีกหลายกลุ่ม รวมทั้งแฮปปีมันเดส์และซิกกี มาร์ลีย์ และยังคงมีผลงานร่วมกันในฐานะทอมทอมคลับ