pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
จัสตินเริ่มต้นอาชีพของเขาในยูทูบ จากการที่เขาและมารดาโพสต์วิดีโอของเขาที่ร้องเพลงในงานประกวดดนตรีเพื่อให้สมาชิกในครอบครัวคนอื่นที่ไม่ได้ดู แต่ทว่าความนิยมของเขาในยูทูบเติบโตอย่างรวดเร็ว สกูเตอร์ เบราน์ ซึ่งเคยทำงานเป็นผู้อำนวยการการตลาดให้กับ So So Def เห็นวิดีโอของเขา และสนใจในตัวเขามาก ได้บินพาบีเบอร์ไปยังแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เพื่อปรึกษากับอัชเชอร์และเขาก็ได้เซ็นสัญญากับค่ายไอส์แลนด์ในระยะเวลาอันรวดเร็ว Braun และพาบีเบอร์บินไปยังแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย อันเป็นที่พำนักของอัชเชอร์ นักร้องและนักประพันธ์เพลงแนวอาร์แอนด์บี สัปดาห์ต่อมาบีเบอร์จึงมีโอกาสขับร้องให้อัชเชอร์ฟัง ซึ่งเขาเองก็สนใจในทันใด และให้เขาทดลองขับร้องกับแอนโตนิโอ แอลเอ เรด ณ ไอส์แลนด์เรเคิดส์ ซึ่งเขาได้เซ็นสัญญาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 มีการรายงานว่าจัสติน ทิมเบอร์เลกจะให้บีเบอร์เข้าเซ็นสัญญา แต่เขากลับเซ็นสัญญาร่วมกับอัชเชอร์ อัชเชอร์แนะนำบีเบอร์สู่วงการเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 ณ ลอสแองเจิลลิส ภายหลังการบันทึกเสียงเพลง "วันไทม์" เท่านั้น อัชเชอร์บรรยายบีเบอร์ต่อหน้าฝูงชนว่าเป็น "คลื่นลูกใหม่" และเป็น "ความภูมิใจสำหรับผมและไอส์แลนด์เดฟแจม"
ในการสัมภาษณ์กับ JSYK แห่งเอโอแอล เมื่อได้ถามถึงชื่อของอัลบั้ม เขาตอบว่า "มันเรียบง่ายมาก มันเป็นทางเดียวที่ผมจะอธิบายถึงมันได้ มันประกอบไปด้วยองค์ประกอบมากมายในโลกของผม" เมื่อถามถึงดนตรีของเขา บีเบอร์กล่าวว่า "ผมคิดว่าผู้สูงวัยก็สามารถซาบซึ้งไปกับบทเพลงของผมได้ เพราะผมได้ใช้หัวใจในการขับร้อง และมันก็ไม่ล้าสมัย ผมคิดว่าผมสามารถเติบโตในฐานะนักร้องได้ และแฟนเพลงก็จะเติบโตตามผมเช่นกัน" เมื่อกล่าวถึงอัลบั้มของเขาในเอ็มทีวีนิวส์ บีเบอร์กล่าวว่า
โครงสร้างดนตรี สไตล์และเนื้อเพลง.
ดนตรีของอัลบั้มเป็นไปในแนวอาร์แอนด์บีที่ได้รับอิทธิพลจากดนตรีป๊อป และได้มีการนำไปเปรียบเทียบกับผลงานของศิลปินอื่นๆ อาทิ ไมเคิล แจ็กสัน, สตีวี วันเดอร์, คริส บราวน์ อัชเชอร์ และเน-โย ในฉบับมาตรฐานของอัลบั้มสามารถแบ่งตามลักษณะเด่นของดนตรีออกเป็น 2 ส่วนคือเสียงอาร์แอนด์บีจังหวะขึ้นในเพลง "วันไทม์" และ "แฟวิเรตเกิร์ล", "บิกเกอร์" และ "เลิฟมี" และจังหวะในแบบช้าอย่าง "เฟิสต์แดนซ์", "วันเลสส์โลนลรเกิร์ล" และ "ดาวน์ทูเอิร์ธ" ซึ่งประกอบด้วยจังหวพอันเดอร์โทนของอาร์แอนด์บีแบบง่ายๆ
เฉือน ฆาตกรรมรำลึก
พ่อ(ละครโทรทัศน์)
เม็สเซอร์ชมิท
เม็สเซอร์ชมิท อาเก  เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินสัญชาติเยอรมนี มีชื่อเสียงในฐานะผู้สร้างเครื่องบินขับไล่ให้กับกองทัพอากาศเยอรมัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเฉพาะรุ่นเบเอ็ฟ 109 ที่เป็นกำลังรบหลักของเยอรมนี และเม 262 ที่เป็นเครื่องบินไอพ่นรุ่นแรกของโลก
เม็สเซอร์ชมิท อาเก เดิมมีชื่อว่า "Bayerische Flugzeugwerke AG" (Bavarian Aircraft Works) ก่อตั้งมาตั้งแต่ ค.ศ. 1916 มีผลงานผลิตเครื่องบินรบสำหรับสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ต่อมาบริษัทได้มีหัวหน้าวิศวกรผู้ออกแบบชื่อ วิลลี เม็สเซอร์ชมิท เข้ามาร่วมงานตั้งแต่ ค.ศ. 1927 และได้พัฒนาเครื่องบินรบหลายรุ่น นำเสนอต่อกองทัพอากาศ และได้รับการคัดเลือกจากพรรคนาซีให้ดำเนินการผลิตจริง บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็น "Messerschmitt AG" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 โดยวิลลี เม็สเซอร์ชมิท ดำรงตำแหน่งประธานบริษัทและกรรมการผู้จัดการ
หลังจากเยอรมนีพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง บริษัทถูกห้ามไม่ให้ผลิตอากาศยาน จึงหันมาผลิตรถสามล้อรุ่นประหยัด Kabinenroller รุ่น KR175 / KR200 ต่อมาใน ค.ศ. 1968 เม็สเซอร์ชมิท อาเก ได้ควบรวมกิจการกับบริษัทการบินอีกหลายบริษัท และเปลี่ยนชื่อเป็น Messerschmitt-Bölkow-Blohm (MBB) มีผลงานผลิตเฮลิคอปเตอร์ บริษัทถูกด็อยทช์แอโรสเปซ อาเก (DASA) ซื้อกิจการในปี ค.ศ. 1989 ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นไดม์เลอร์-เบ็นทซ์แอโรสเปซใน ค.ศ. 1995 และควบรวมกิจการกับอาเอร็อสปาซียาลของฝรั่งเศส เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ อีเอดีเอสใน ค.ศ. 2000
งาน (แรง)
งานเชิงกล
ทฤษฎีบทงาน-พลังงาน
รายชื่อตัวละครในวุ่นรักนักดนตรี
ตัวละครในเรื่องวุ่นรัก นักดนตรี นั้นประกอบด้วยตัวละครหลักเพียง 2 คน คือ จิอากิ ชินอิจิ  และ โนดะ เมงุมิ
ลึกมฤตยู นิวเคลียร์ล้างโลก
K-19: The Widowmaker ฉายในไทยใช้ชื่อว่า ลึกมฤตยู นิวเคลียร์ล้างโลก เป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ของโซเวียต ที่ประสบอุบัติเหตุกัมมันตภาพรังสีรั่วไหล เนื่องจากระบบหล่อเย็นชำรุด ขณะปฏิบัติการอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ดัดแปลงจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเรือดำน้ำชั้นโฮเทล หมายเลข K-19 ที่ประสบอุบัติเหตุเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1961
ภาพยนตร์กำกับโดยแคทริน บิเกโลว์ ถ่ายทำที่โทรอนโต แฮลิแฟกซ์ แมนิโทบา โนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา โดยได้รับการสนับสนุนเงินทุนจากสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก ใช้ทุนสร้างสูงถึง 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่มีรายได้เพียง 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐในสหรัฐอเมริกา และ 30.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก นับเป็นภาพยนตร์อิสระที่สร้างด้วยทุนสูงที่สุดเรื่องหนึ่ง
ภาพยนตร์ริเริ่มจากแนวคิดของแคทริน บิเกโลว์ ที่ต้องการสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือดำน้ำ K-19 ลำนี้ การพัฒนาบทภาพยนตร์เริ่มต้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 โดยหลุยส์ นาวรา ผู้เขียนบทคนแรกได้เดินทางไปยังรัสเซีย เพื่อพบกับนาวาเอกนีโคไล ซาเตเยฟ ผู้บังคับการเรือ และนาวาเอกวลาดีมีร์ เยนิน ต้นเรือ ในปี ค.ศ. 1997 และพัฒนาบทฉบับร่าง ก่อนจะเปลี่ยนตัวผู้เขียนบทเป็น คริสโตเฟอร์ ไคลย์ ซึ่งได้เดินทางพร้อมกับบิเกโลว์ไปพบ และสัมภาษณ์ลูกเรือทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ในปี ค.ศ. 1998
ชื่อตัวละครในเรื่องเป็นชื่อที่สมมุติขึ้น โดยบทผู้บังคับการเรือเปลี่ยนจาก นีโคไล ซาเตเยฟ เป็น อะเล็กเซย์ วอสตรีคอฟ รับบทโดยแฮริสัน ฟอร์ด บทต้นเรือเปลี่ยนจาก วลาดีมีร์ เยนิน เป็น โปเลนิน
ความเสียดทาน
ซิตติงบุล
ภาษาฮูลัวลา
ภาษาฮูลัวลา (Hulaulá) เป็นภาษาอราเมอิกของชาวยิวยุคใหม่ เริ่มแรกใช้พูดในเคอร์ดิสถานของอิหร่าน ปัจจุบันผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในอิสราเอล คำว่า Hulaulá หมายถึงความเป็นยิว บางครั้งผู้พูดภาษานี้เรียกภาษาของตนว่าลิซานา โนซาน หรือลิซานา อักนี ซึ่งหมายถึงภาษาของเรา บางครั้งเรียกภาษาฮูลัวลาว่าภาษากาลิกลู เพื่อให้แตกต่างจากสำเนียงอื่นๆของภาษาอราเมอิกโดยใช้ความแตกต่างของระบบบุพบทและปัจจัย บางครั้ง นักวิชาการเรียกภาษานี้ว่า ภาษาอราเมอิกใหม่ของชาวยิวในเคอร์ดิสถานเปอร์เซีย
ภาษาฮูลัวลาเป็นสาขาที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของภาษาอราเมอิกใหม่ด้วยกัน เริ่มตั้งแต่ซานันดาซ เมืองหลวงของจังหวัดเคอร์ดิสถาน อิหร่าน ริมฝั่งทะเลสาบอูร์เมียไปจนถึงทางตะวันตกของทะเลสาบวานของตุรกี ทางใต้ไปถึงลงไปถึงที่ราบโมซุลในอิรักและอาร์บิล
ในบางครั้ง ภาษาฮูลัวลาสามารถเข้าใจกันได้กับภาษาลิซาน ดิดัน ซึ่งใช้พูดที่ทะเลสาบอูร์เมียและอาเซอร์ไบจานและภาษาลิซานิด โนซานในอาร์บิล ประเทศอิรัก อย่างไรก็ตาม ผู้พูดภาษานี้ไม่อาจเข้าใจกันได้กับผู้พูดภาษาอราเมอิกใหม่สำเนียงชาวคริสต์ในซานานดาซคือภาษาเซนายา ในบริเวณดังกล่าวนี้ชาวคริสต์และชาวยิวพูดภาษาที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง มีผู้เรียกภาษาฮูลัวลาว่าภาษาตาร์คุมเช่นเดียวกับภาษาอราเมอิกของชาวยิวอื่นๆเพราะเคยใช้ในการแปลไบเบิลภาษาฮีบรูมาเป็นภาษาอราเมอิกและเรียกว่าตาร์คุม สำเนียงของภาษาฮูลัวลาแบ่งได้ตามบริเวณที่ชาวยิวอยู่เป็นกลุ่มก้อน เช่น เมืองซานานดาซและชักเกวซในจังหวัดเคอร์ดิสถานของอิหร่านและในเมืองซูไลมานียะห์ ประเทศอิรัก ภาษาฮูลัวลามีคำยืมจากภาษาฮีบรู ภาษาเคิร์ดและภาษาเปอร์เซียมาก
การก่อตั้งรัฐอิสราเอลทำให้ชาวยิวเปอร์เซียอพยพจากบริเวณที่เคยอยู่เดิมไปตั้งหลักแหล่ง ผู้พูดภาษานี้ที่อายุมากยังใช้ภาษาเคิร์ดเป็นภาษาที่สอง แต่ผู้พูดรุ่นใหม่ใช้ภาษาฮีบรูเป็นภาษาที่สอง ภาษาฮูลัวลาเป็นภาษาอราเมอิกใหม่ของชาวยิวที่เข้มแข็งที่สุด มีผู้พูดประมาณ 10,000 คน เกือบทั้งหมดอยู่ในอิสราเอล ส่วนน้อยอยู่ในอิหร่านและสหรัฐ เขียนด้วยอักษรฮีบรู
ทีโอดอร์ รูสเวลต์
อากุซ เอกาจายา
อากุซ เอกาจายา  นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 2 เสมอ 1 แพ้ 11
เอกาจายาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2531 แพ้น็อก เอ็ม วาฮิต ยก 6 เอกาจายาชกแพ้อีกในการชกครั้งต่อมา มาชกชนะครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2533 โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนนซูวัด ติรตา หลังจากขึ้นชกเสมอกับไมเคิล อาร์เทอร์แล้ว เอกาจายาก็เดินทางมาชกในประเทศไทยครั้งแรก โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนดาวรุ่ง ชูวัฒนะเมื่อ 14 กันยายน พ.ศ. 2535 หลังจากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF กับดาวรุ่งอีก แต่เป็นฝ่ายแพ้แตกในยกที่ 5 จากนั้น เอกาจายาชกแพ้คะแนนฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมที่อินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2536 และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน เขาใหญ่ มหาสารคาม และจ้าวสิงห์ทอง นครหลวงโปรโมชั่นใน พ.ศ. 2538 และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวตเมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2538 แพ้น็อก หยกไท ศิษย์ อ. ยก 3
หลังจากนั้น เอกาจายาหยุดชกมวยไป 5 ปี กลับมาชกนอกรอบกับหยกไทอีกครั้งเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้น็อกหยกไทอีกในยกที่ 4 หลังจากนั้น เอกาจายาขึ้นชกชนะคะแนนลีโอ รามิเรซ ที่อินโดนีเซีย และหลังจากแพ้น็อก รัตนชัย ส.วรพิน ยก 2 เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ที่อินโดนีเซีย เอกาจายาก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
บอดี้ ศพ
ออร์เคสตร้า
การทับศัพท์แบบถ่ายเสียง
การทับศัพท์ตามระบบของราชบัณฑิตยสถาน
เฉลิมไทย จอแก้ว อวอร์ด ครั้งที่ 1
เฉลิมไทย จอแก้ว อวอร์ด ครั้งที่ 1 เป็นกิจกรรมที่จัดโดยสมาชิกเว็บไซต์พันทิปดอตคอม โต๊ะเฉลิมไทย เพื่อยกย่อง เชิดชู ผลงานดีเด่น ทางด้านศิลปะบันเทิงทางสื่อโทรทัศน์ ตลอดปี พ.ศ. 2552 โดยเป็นส่วนหนึ่งของรางวัลเฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 7 ซึ่งทางคณะกรรมการดำเนินงานฯ ได้ฟื้นฟูการจัดรางวัลในสาขาศิลปะบันเทิงทางสื่อโทรทัศน์ขึ้นมาใหม่ พร้อมกับรางวัลเพื่อเชิดชูผลงานศิลปะดนตรี ซึ่งสมาชิกเว็บไซต์พันทิปดอตคอม โต๊ะเฉลิมกรุง ได้ร่วมกันจัดขึ้นเป็นครั้งแรก ในนามเฉลิมกรุงอวอร์ด ภายหลังที่เฉลิมไทยอวอร์ดได้งดจัดรางวัลประเภทศิลปะดนตรี และศิลปะบันเทิงสื่อโทรทัศน์ละวิทยุ ไปตั้งแต่การจัดรางวัลครั้งที่ 4
เฉลิมไทย จอแก้ว อวอร์ด ครั้งที่ 1 ได้ประกาศรายชื่อผู้เข้าชิงในสาขาต่างๆในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2553 และประกาศผลรางวัลภายหลังเสร็จสิ้นการลงคะแนนจากสมาชิกเว็บไซต์็พันทิปดอตคอม ผ่านหน้ากระทู้เฉลิมไทย
ผลรางวัลเฉลิมไทย จอแก้ว อวอร์ด ครั้งที่ 1.
:: สาขาละครโทรทัศน์แห่งปี ประเภทละครชีวิต.
ผู้เข้าชิง
:: สาขาละครโทรทัศน์แห่งปี ประเภทละครตลก.
:: สาขางานกำกับละครโทรทัศน์แห่งปี.
:: สาขานักแสดงชายในบทนำแห่งปี จากละครประเภทชีวิต.
:: สาขานักแสดงหญิงในบทนำแห่งปี จากละครประเภทชีวิต.
:: สาขานักแสดงชายในบทนำแห่งปี จากละครประเภทตลก.
:: สาขานักแสดงหญิงในบทนำแห่งปี จากละครประเภทตลก.
:: สาขานักแสดงชายในบทสมทบแห่งปี.
:: สาขานักแสดงหญิงในบทสมทบแห่งปี.
:: สาขาบทละครโทรทัศน์แห่งปี.
:: สาขาเพลงนำ/ประกอบละครโทรทัศน์แห่งปี.
:: สาขาละครโทรทัศน์ไทยแห่งปี ประเภทละครชุด.
:: สาขาละครโทรทัศน์ต่างประเทศแห่งปี ประเภทละครชุด.
ละครโทรทัศน์ 25 เรื่องดังต่อไปนี้ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง เฉลิมไทย จอแก้ว อวอร์ด ครั้งที่ 1
เอทีอาร์
เอทีอาร์ (; - ATR) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินพาณิชย์สัญชาติอิตาลี-ฝรั่งเศส เกิดจากการร่วมทุนระหว่างแอโรสปาติอองของฝรั่งเศส (ปัจจุบันคือ อีเอดีเอส) กับแอริตาเลีย (ปัจจุบันคือ แอลีเนีย แอโรนอติกา) ในปี ค.ศ. 1981 มีเครื่องบินที่ผลิตออกมาสองรุ่น คือ เอทีอาร์ 42 และเอทีอาร์ 72
เอทีอาร์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ตูลูส ประเทศฝรั่งเศส ประกอบชิ้นส่วนลำเรือและส่วนหางที่โรงงานของแอลีเนีย แอโรนอติกา ใกล้เมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี ประกอบชิ้นส่วนปีกที่โรงงานของอีเอดีเอส ที่บอร์โดซ์ ประเทศฝรั่งเศส ก่อนจะนำมาประกอบและทดสอบขั้นสุดท้ายที่สำนักงานใหญ่ เมืองตูลูส
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทรมณฑล กรมหลวงวิสุทธิกระษัตริย์
วิสุทธิกระษัตริย์
วิสุทธิกระษัตริย ในปัจจุบันสามารถหมายถึง
รณวีร์ เสรีรัตน์
อูซูงูโมะ
อูซูงูโมะ (; ดั่งเมฆาจางบางเบา) เป็นบทที่ 19 ของ ตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท
ที่มาของชื่อบท.
อูซูงูโมะ ชื่อบทนี้มาจากบทกวีที่เก็นจิร่ายไว้ในช่วงไว้ทุกข์ให้ฟุจิตสึโบะ ความว่า
「入り日さす峰にたなびく薄雲は
もの思ふ袖に色やまがへる」
人聞かぬ所なれば、かひなし。
แปล
「入日が射している峰の上にたなびいている薄雲は
悲しんでいるわたしの喪服の袖の色に似せたのだろうか」」
"Those thin wisp of clound trailing there over mountains cauht in sunset light
seem to wish to match their hue to the sleeves of the bereaved"
ตัวละครหลักในบท.
เก็นจิ : อายุ 31 หรือ 31ปี ตำแหน่งไนไดจิน
อะคะชิโนะคิมิ : แม่หญิงแห่งอะคะชิ อายุ 22 ตอนนี้อาศัยอยู่ที่คฤหาสน์ริมแม่น้ำโออิ
แม่ชีแห่งอะคะชิ : มารดาของแม่หญิงแห่งอะคะชิ อายุ 50 กลางๆ
ท่านหญิงน้อยอะคะชิ : บุตรีของของเก็นจิกับแม่หญิงอะคะชิ อายุ 3-4 ปี
พี่เลี้ยงของท่านหญิงน้อยแห่งอะคะชิ
มุระซะกิ : ท่านหญิงแห่งเรือนตะวันตก อายุ 23-24 ปี
ฮะนะจิรุซะโตะ : ท่านหญิงดอกส้ม ท่านหญิงแห่งเรือนตะวันออก
จูโจ : อดีตนางกำนัลของเก็นจิ ปัจจุบันรับใช้ มุระซะกิ
นักบวชแห่งอะคะชิ : บิดาของแม่หญิงแห่งอะคะชิ อายุราว 64 - 65
อดีตสะไดจิน : พ่อตาของเก็นจิ อายุ 64-65 ( เสียชีวิต )
อดีตจักรพรรดินีฟุจิตสึโบะ : อายุ 36-37 ( เสียชีวิต )
จักรพรรดิเรเซ : พระชนมายุ 13-14
หนังสือวิวรณ์
หนังสือวิวรณ์  เป็นหนังสือเล่มที่ 27 หรือเล่มสุดท้ายในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ ซึ่งในตอนที่สี่ที่เป็นการพยากรณ์ มีหนังสือเล่มนี้เพียงเล่มเดียว
ผู้เขียนระบุชื่อของตนเองอย่างชัดเจนว่าชื่อ ยอห์น และอาศัยอยู่ที่เกาะปัทมอส คริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่าเป็นยอห์นเดียวกับยอห์นอัครทูตและยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร แต่จากการศึกษาด้านวิธีการประพันธ์ เนื้อหาทางเทววิทยา และการใช้ศัพท์ ที่ทั้งสามเล่มใช้แตกต่างกัน นักวิชาการจึงลงความเห็นว่าบุคคลทั้งสามไม่ใช่คนเดียวกัน จึงเรียกผู้เขียนหนังสือวิวรณ์ว่ายอห์นแห่งปัทมอสตามที่ระบุในหนังสือนั้น ยอห์นแห่งปัทมอสระบุว่าได้เขียนขึ้นขณะที่อยู่บนเกาะปัทมอส อันเป็นสถานที่ซึ่งได้ถูกเนรเทศมาและได้อยู่ที่นั่นจนสิ้นชีวิต ช่วงเวลาในการเขียนพระธรรมเล่มนี้น่าจะอยู่ในราวปีค.ศ. 95
ยอห์นแห่งปัทมอสขึ้นต้นหนังสือเล่มนี้ด้วยการอธิบายก่อนเลยว่า สิ่งที่ผู้อ่านจะได้อ่านต่อไปนี้เป็น วิวรณ์ ที่พระเจ้าได้ทรงประทานแก่ พระเยซู แล้วพระเยซูได้ทรงใช้ทูตสวรรค์ให้มาสำแดงแก่ท่านอีกที สไตล์ในการเขียนพระธรรมเล่มนี้แปลกกว่าเล่มอื่น ๆ กล่าวคือ เนื้อหาในพระธรรมมีสองลักษณะปนกันอยู่ มีทั้งการเขียนในลักษณะของจดหมายที่ระบุผู้รับ (หากจะนับ พบว่ามีอยู่ถึง 7 ฉบับรวมอยู่ในพระธรรมเล่มนี้) และมีทั้งการเขียนในลักษณะบันทึกเรื่องราวที่เกิดขึ้นด้วย
ในช่วงนั้นเป็นเวลาที่จักรวรรดิโรมันเรืองอำนาจ และเริ่มบังคับคนที่ถูกปกครองอยู่ภายใต้อำนาจให้กราบไหว้จักรพรรดิเหมือนเป็นพระเจ้า คริสเตียนซึ่งถือว่าพระเยซูเป็นพระเจ้า ไม่ใช่ซีซาร์ จึงต้องเผชิญกับอันตรายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ บางคริสตจักรเริ่มจะหาทางออกด้วยการประณีประนอม ซึ่งเป็นสิ่งไม่ถูกต้อง ยอห์นแห่งปัทมอสจึงเขียนพระธรรมเล่มนี้ขึ้น เพื่อเป็นกำลังใจให้คริสเตียนยืนหยัดในความเชื่อ ต่อต้านการกราบไหว้จักรพรรดิในฐานะพระเจ้า และกล่าวถึงการต่อสู้กันครั้งสุดท้ายระหว่างพระเจ้ากับซาตานใกล้จะบังเกิดขึ้นแล้ว ซาตานจะกดขี่ข่มเหงคริสเตียนหนักขึ้น แต่พวกคริสเตียนจำเป็นต้องทน แม้จะต้องสังเวยด้วยชีวิตก็ตาม เพราะในไม่ช้าเมื่อถึงเวลาที่พระเยซูเสด็จกลับมา ฝ่ายซาตานจะถูกกำจัดและประชาชนของพระเจ้าจะเข้าสู่สันติสุขนิรันดร์
เนื้อหาในหนังสือแบ่งออกได้เป็นสามส่วน ส่วนแรกเป็นจดหมายเจ็ดฉบับที่ส่งถึงคริสตจักรทั้งเจ็ดในเอเชียไมเนอร์ ส่วนที่สองเป็นการบรรยายภาพต่าง ๆ ในนิมิตของยอห์นแห่งปัทมอส เช่น การนมัสการในสวรรค์ และเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นในตอนสิ้นยุค เป็นต้น ส่วนที่สามมีเนื้อหาในเชิงหนุนน้ำใจผู้อ่าน โดยกล่าวว่าเมื่อท้องฟ้าและแผ่นดินโลกเดิมได้สูญสิ้นไปแล้ว บรรดาประชากรของพระเจ้าจะเข้าสู่วิสุทธินครใหม่ ที่จะไม่มีความตาย การร้องไห้ และความเจ็บปวดอีกต่อไป แต่อย่างไรก็ตาม ด้วยการใช้สัญลักษณ์เปรียบเทียบต่าง ๆ เช่น ต้นมะกอกเทศ ผู้หญิงที่มีดวงอาทิตย์เป็นอาภรณ์ พญานาคใหญ่สีแดง หญิงแพศยาคนสำคัญ หรือการบรรยายภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในสวรรค์ซึ่งได้ปรากฏแก่ยอห์นแห่งปัทมอสในนิมิตก็ตาม ล้วนแต่ทำให้หนังสือเล่มนี้เข้าใจยากที่สุดในคัมภีร์ไบเบิล
มีการตีความหนังสือเล่มนี้หลายมุมมองด้วยกัน เช่น มองว่าหนังสือเล่มนี้พูดถึงช่วงเวลาของยอห์นแห่งปัทมอส เท่านั้น (Preterist) บางกลุ่มมองว่าเป็นเรื่องสิ้นยุคเท่านั้น (Futurist) อีกกลุ่มหนึ่งมองว่าเป็นเรื่องของคริสตจักรทั้งยุค (Historicist) กลุ่มที่สี่มองว่าเป็นเรื่องความดีชนะความชั่ว (Mythological) แม้ว่ายังไม่สามารถหาข้อสรุปได้ แต่สิ่งสำคัญที่ยอห์นแห่งปัทมอสต้องการให้ผู้อ่านตระหนักคือ คริสตชนจะต้องยึดมั่นในความเชื่อ ต่อต้านความชั่ว และอดทนจนถึงเวลาที่พระเยซูเสด็จกลับมาพิพากษา หลังจากนั้นจะเป็นเวลาแห่งสันติสุข
1. จดหมายเจ็ดฉบับ 1:1 - 3:22
2. เหตุการณ์ที่นำไปสู่การกลับมาของ พระเยซู 4:1 - 19:21
3. การพิพากษาครั้งสุดท้าย 20:1 - 15
4. ฟ้าสวรรค์ใหม่และโลกใหม่ 21:1 - 22:21
อากาศยานในประจำการของกองทัพเรือไทย
การจัดกำลังอากาศนาวีของกองทัพเรือไทย.
อากาศยานทั้งเครื่องบินและเฮลิคอปเตอร์จะอยู่ในสังกัดของกองการบินทหารเรือ (กบร.) ที่ขึ้นตรงกับกองเรือยุทธการ (กร.) ซึ่งทำหน้าที่เป็นหน่วยเตรียมกำลังเช่นเดียวกับกองเรือต่างๆ ในสังกัด กร. ใน กบร. แบ่งเป็นหน่วยขนาดกองบิน (wing) ได้ 3 กองบิน คือ กองบิน 1 ถึง 3 แต่กองบินที่ 3 ซึ่งเป็นกองบินประจำเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ จะเรียกว่า หน่วยบิน ร.ล.จักรีนฤเบศร แทน ทั้งนี้ในแต่ละกองบินจะแบ่งเป็นฝูงบิน (squadron) ต่างๆ ย่อยลงไปอีก และเป็นการจัดหน่วยในลักษณะ type organization คือ อากาศยานในฝูงบินเดียวกันจะเป็นรุ่นเดียวกัน ขนาดหรือสมรรถนะใกล้เคียงกัน หรือมีภารกิจคล้ายกัน อากาศยานใน กบร. ทำหน้าที่สนับสนุนหน่วยรบต่างๆ ของ ทร. ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นหน่วยในสังกัดของ กร. เอง คือ กองเรือผิวน้ำ และหน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ (นสร.) หรือหน่วยนอกสังกัด กร. คือ หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน (นย.) และหน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง (สอ.รฝ.) โดยในการปฏิบัติภารกิจจริง อากาศยานจาก กบร. จะขึ้นตรงกับหน่วยเฉพาะกิจของทัพเรือภาคที่ 1 ถึง 3 หรือของกองทัพเรือ ซึ่งทำหน้าที่เป็นหน่วยใช้กำลัง และมีการจัดหน่วยในลักษณะ task organization เช่นเดียวกันกับเรือจากกองเรือต่างๆ
มายเบสท์บอดี้การ์ด
มายเบสท์บอดี้การ์ด  เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอกชั่น-ดราม่า โดยเลื่อนการออกฉายเป็นวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2553 จากกำหนดการเดิมในวันที่15 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ในประเทศไทย เป็นผลงานการกำกับของสิริปปกรณ์ วงศ์จริยวัตร โดยได้รับพระกรุณาจากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีทรงนำแสดงพร้อมกับนักแสดงอื่นๆ อาทิ ชาคริต แย้มนาม, ดร.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา, ธีรภัทร์ สัจจกุล, สงกรานต์ เตชะณรงค์ ,ชอว์น หยู และ รมิดา ประภาสโนบล
"มายเบสท์บอดี้การ์ด" มีที่มาจากบทเพลง "มายเบสท์บอดี้การ์ด" ที่ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีทรงนำมาขับร้อง และผ่านการตีความเนื้อเพลงใหม่ซึ่งหมายถึงความรักและมนุษยธรรมของเพื่อนมนุษย์ มีวัตถุประสงค์เพื่อให้เห็นค่าในชีวิตของคนและสร้างความสามัคคี และความมีมนุษยธรรมผ่านการเล่าเรื่องของ "นิชา" ตัวละครในเรื่องซึ่งเป็นนักข่าวสาวและได้ทำการสืบความลับเกี่ยวกับไวรัสชนิดใหม่ที่สามารถฆ่าคนไทยได้ทั้งประเทศ ซึ่งได้ใช้มนุษย์เป็นเหยื่อในการทดลอง นิชาจึงพยายามทำทุกสิ่งเพื่อปกป้องคนทั้ง 7 นี้
กรุงเทพมหานคร เมืองหลวงแห่งประเทศไทย ซึ่งจะเป็นจุดเริ่มต้นของไวรัสสายพันธุ์ใหม่ ที่สามารถคร่าชีวิตคนได้ทั้งประเทศในเวลาอันรวดเร็ว นทีผู้เป็นบิดาของนิชาพยายามเตือนลูกสาวซึ่งเป็นนักข่าวให้ออกห่างจากเรื่องดังกล่าว แต่ทว่าเธอเข้าใกล้เรื่องนี้มากขึ้น บิดาจึงส่ง "ทัศน์" คอยปกป้องคุ้มครองเธอ แต่เธอก็มิได้พอใจกับการกระทำนี้นัก กรุงเทพมหานครกลายเป็นห้องทดลองทางวิทยาศาสตร์ซึ่งนิชาต้องหยุดเรื่องนี้ไว้ จึงเกิดการไล่ล่าขึ้น
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี พร้อมด้วยทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรภาพยนตร์เรื่อง มายเบสท์บอดี้การ์ด รอบปฐมทัศน์ เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2553 ณ พารากอนซีนีเพล็กซ์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน มีนักแสดงนำและคณะผู้บริหารบริษัทฯ เฝ้าฯ รับเสด็จ โดยภาพยนตร์มีกำหนดเข้าฉายในวันที่ 21 ตุลาคม ปีเดียวกัน ภาพยนตร์ทำรายได้ 8 ล้านบาท
มิเชล คิซซี
มิเชล คิซซี  หรือ ธงหรือ ทอง โพธิ์  เกิดวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1962 ที่ประเทศโมร็อกโก เป็นนักแสดงซึ่งมีผลงานการแสดงภาพยนตร์แอคชั่นหลายเรื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "คิกบอกเซอร์" ทั้งภาค 1 และ 2 ที่ทำให้เขามีชื่อเสียงจากการรับบทเป็นนักมวยไทยชาวไทยนามว่า "ทอง โพธิ์" ปัจจุบันเขาถือสัญชาติเบลเยี่ยม
มิเชล คิซซี มีชื่อเล่นว่า "ทอง โพธิ์" ซึ่งเป็นชื่อตัวละครที่เขารับบทเป็นนักมวยไทยในภาพยนตร์เรื่อง "คิกบอกเซอร์" นั่นเอง
ทอง โพธิ์
ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน
ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน (อังกฤษ: Michael Clarke Duncan) นักแสดงผิวดำชาวอเมริกันร่างยักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1957 ที่ชิคาโก รัฐอิลลินอย ในครอบครัวที่แตกแยกและยากจน โดยอาศัยอยู่กับแม่ ก่อนจะมาเป็นนักแสดงนั้น เคยทำงานเป็นกรรมกรขุดเจาะถนนและบอดี้การ์ดให้เหล่าคนดังในแวดวงฮอลลีวู้ดมาก่อน เช่น วิล สมิธ, มาร์ติน ลอเรนซ์, เจมี ฟ็อกซ์, แอลแอล คูล เจ และเดอะโนทอเรียสบีไอจี ด้วยรูปร่างที่สูงถึง 6 ฟุต 5 นิ้ว (196 เซนติเมตร) น้ำหนัก 315 ปอนด์ (142 กิโลกรัม)
ชีวิตการแสดงของไมเคิล คลาร์ก ดันแคน เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1995 และเริ่มมีชื่อเสียงจากการร่วมแสดงในภาพยนตร์ไซไฟฟอร์มใหญ่แห่งปี ค.ศ. 1998 คือ "Armageddon" ร่วมกับนักแสดงที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น บรูซ วิลลิส, สตีฟ บูเซมี, ลิฟ ไทเลอร์, เบน แอฟเฟล็ก ด้วยการรับท แบร์ นักขุดเจาะน้ำมันร่างยักษ์ ลูกทีมของแฮร์รี สแตมเปอร์ ที่รับบทโดย บรูซ วิลลิส
ต่อมาในปี ค.ศ. 1999 ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน ได้มีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม ประจำปี ค.ศ. 2000 จากการรับบทเป็น จอห์น ค็อฟฟี่ นักโทษผิวดำร่างยักษ์ที่มีพลังวิเศษ ที่ถูกข้อหาฆ่าข่มขืนเด็กหญิงผิวขาว 2 คน ในเรื่อง "The Green Mile" คู่กับ ทอม แฮงค์ ซึ่งการแสดงครั้งนี้ของไมเคิล คลาร์ก ดันแคน นั้นทำได้อย่างดีเยี่ยม ด้วยการเป็นนักโทษชายที่มีรูปร่างใหญ่โตดูน่ากลัว ด้วยน้ำหนักตัวขณะถ่ายทำถึง 360 ปอนด์ (163 กิโลกรัม) แต่กลับมีจิตใจที่สุภาพ อ่อนโยน และขี้กลัวเหมือนเด็ก ๆ นอกจากรางวัลออสการ์แล้ว ก็ยังมีชื่อเข้าชิงหลายรางวัลในสาขาเดียวกันนี้จากหลายรางวัล เช่น รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลสมาพันธ์นักแสดง, รางวัลนักวิจารณ์บรอดคาสต์, รางวัลแซทเทิร์น และรางวัลแบล็ค รีล อวอร์ด เป็นต้น
ในปี ค.ศ. 2000 ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน ได้กลับมาร่วมงานแสดงอีกครั้งกับ บรูซ วิลลิส ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง "The Whole Nine Yards" ด้วยการรับบทเป็น มือปืนร่างยักษ์
ผลงานในระยะหลัง ๆ ได้แก่ " Planet of the Apes" ของทิม เบอร์ตัน ร่วมกับ มาร์ก วาห์ลเบิร์ก ในปี ค.ศ. 2001, "The Scorpion King" ในปี ค.ศ. 2002 ร่วมกับ เดอะ ร็อก นักมวยปล้ำชื่อดัง, "The Island" ในปี ค.ศ. 2005 ร่วมกับ ยวน แม็คเกรเกอร์, สกาเล็ต โยแฮนสัน, "Street Fighter: The Legend of Chun-Li " ด้วยการรับบทเป็น บัลร็อค ในปี ค.ศ. 2009 เป็นต้น นอกจากนี้แล้วยังมีผลงานพากษ์ภาพยนตร์การ์ตูนอีกด้วย จากน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำเป็นเอกลักษณ์ เช่น "Kung Fu Panda" ในปี ค.ศ. 2008 เป็นต้น
ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน เสียชีวิตอย่างกระทันหันจากอาการหัวใจล้มเหลวเมื่อเช้าวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2012 ที่โรงพยาบาลในลอสแอนเจลิส หลังจากเข้ารับการรักษาตัวตั้งแต่เดือนกรกฎาคม รวมอายุได้ 54 ปี
My Best Bodyguard
My Best BodyGuard
เอ็ดเวิร์ด สมิธ
เอ็ดเวิร์ด จอห์น สมิธ  (27 มกราคม ค.ศ. 1850 - 15 เมษายน ค.ศ. 1912) หรือมีชื่อย่อว่า เอ็ดเวิร์ด เจ. สมิธ เป็นกัปตันเรือที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมีผลงานที่โดดเด่นมากก็คือการได้เป็นกัปตันเรือ อาร์เอ็มเอส "ไททานิก" อันเป็นเรือลำสุดท้ายในชีวิตของเขา ที่เขาได้ดำรงตำแหน่งกัปตันจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตบนเรือลำนี้ เรือที่ได้รับฉายาว่า "เรือที่ไม่มีวันจม"
สมิธเกิดที่เมืองฮันลีย์ สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1850 เขาเป็นลูกชายของ "เอ็ดเวิร์ด สมิธ" กับ "คาธีริน แฮนคอคค์" ซึ่งครอบครัวของสมิธนั้นมีร้านค้าเป็นของตัวเองในสตาฟฟอร์ดไชร์ สมิธได้เข้าในโรงเรียนอีทรูเรีย บริทิช ซึ่งเป็นโรงเรียนใกล้บ้านในสตาฟฟอร์ดไชร์ จนกระทั่งเขาอายุ 13 ปี ก็ได้เริ่มต้นชีวิตการเดินเรือที่ลิเวอร์พู ต่อมาในปี ค.ศ. 1887 สมิธได้แต่งงานกับ ซาราห์ อีลีนอร์ เพนนิงทัน ในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1887 ทั้งสองมีลูกสาวด้วยกันคือ เฮเลน เมลวิลลี สมิธ เธอเกิดที่ วอเตอร์ลู แลนคาไชร์ เมื่อปี ค.ศ. 1898 ครอบครัวของสมิธอาศัยอยู่ใน เซาแธมป์ทัน สหราชอาณาจักร
"ไททานิก".
กัปตันสมิธได้รับหน้าที่บัญชาการเรือไททานิกเมื่อ ค.ศ. 1912 ซึ่งในขณะนั้น เรือไททานิกถือได้ว่าเป็นเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งการเดินทางไปกับเรือไททานิกของสมิธครั้งนี้ ก็ถือว่าเป็นรอบสุดท้ายก่อนเกษียณของตัวเขาเองอยู่แล้ว เพราะตอนนั้นสมิธอายุได้ปาเข้าไป 62 ปีแล้ว เรือไททานิกเป็นเรือเดินสมุทรของบริษัทไวท์สตาร์ไลน์ มีระวางขับน้ำมากกว่า 50,000 ตัน เรือยาวเกือบ 270 เมตร กว้างกว่า 28 เมตร จุผู้โดยสารได้กว่า 2,000 คน เป็นเรือที่หรูหรามากในยุคนั้น เรือไททานิกได้ออกเดินทางครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1912 เพื่อแวะตามท่าเรือต่าง ๆ ในบริเวณนั้น แล้วจึงมุ่งหน้าเดินทางไปยังนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ซึ่งในช่วงวันแรกๆของการเดินทางนั้นเป็นไปอย่างราบรื่น จนกระทั่งวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1912 ซึ่งในวันนั้น ไททานิกได้รับคำเตือนหลายครั้งเรื่องภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ แต่กลับไม่ได้รับความสนใจเท่าที่ควร
ช่วงดึกของวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1912 เมื่อมีการพบภูเขาน้ำแข็งขวางเส้นทางของไททานิก จึงมีการเลี้ยวเรือหลบ ทว่าไม่สามารถหลบได้พ้น ทำให้เรือไททานิกได้แล่นเฉี่ยวชนกับภูเขาน้ำแข็ง ทำให้เกิดรอยรั่วยาวหลายเมตรที่กราบขวาด้านหัวเรือ ส่งผลให้น้ำเริ่มท่วมเข้ามาในตัวเรืออย่างรวดเร็ว หลังจากกัปตันสมิธ โธมัส แอนดรูวส์ วิศวกรผู้ออกแบบไททานิก และวิศวกรคนอื่นๆได้ตรวจดูความเสียหายแล้ว ก็พบว่าเรือไททานิกคงทนอยู่ได้ไม่กี่ชั่วโมง จึงได้มีการขนย้ายผู้คนไปยังเรือบดสำรอง ซึ่งมีจำนวนน้อยเมื่อเทียบจำนวนผู้โดยสารที่มีมากกว่า 2,000 คน แต่เรือสำรองสามารถจุผู้โดยสารรวมกันได้ประมาณ 1,200 คนเท่านั้น แต่การขนย้ายผู้โดยสารในช่วงแรกเป็นไปอย่างช้าๆ จนกระทั่งช่วงเที่ยงคืนของวันถัดมา คือ 15 เมษายน ค.ศ. 1912 สถานการณ์เริ่มวุ่นวายเมื่อผู้โดยสารรู้ว่าเรือกำลังจะจม มีการยิงพลุและใช้สัญญาณเอสโอเอส (SOS) เพื่อขอความช่วยเหลือจากเรือลำอื่น แต่ก็ไม่ทันการณ์เมื่อไททานิกได้จมลงสู่ท้องมหาสมุทรแอตแลนติกในเวลาประมาณ 2.00 น. ซึ่งการจมของเรือไททานิกครั้งนี้ มีผู้รอดชีวิตเพียง 700 กว่าคน มีผู้เสียชีวิตกว่า 1,500 คน
และหนึ่งในผู้เสียชีวิตกว่า 1,500 คนนั้นก็คือกัปตันเอ็ดเวิร์ด จอห์น สมิธ กัปตันที่ยืนหยัดอยู่กับลูกเรือและผู้โดยสารจนถึงวาระสุดท้ายของเขาเองในวัย 62 ปีในเรือไททานิก ไม่ทราบได้ว่ากัปตันเอ็ดเวิร์ด จอห์น สมิธ เสียชีวิตลงอย่างไรในคืนนั้น แต่มีพยานบอกว่าเขาได้เห็นกัปตันครั้งสุดท้ายเมื่อเข้ามาหานายท้ายบนสะพานและเสียชีวิตที่นั่น ในขณะที่เรือไททานิกจมลงสู่ใต้ผิวน้ำ
อาร์เอ็มเอส ไททานิค
สด ปูนนกอินทรียิม
ดนตรีบาโรก
เกคิ
เกคิ  เป็นตัวละครจากเกม "สตรีทไฟท์เตอร์ (ภาคแรก)" ซึ่งมีลักษณะที่คล้ายกับอิบุกิ โดยเกมเมอร์หลายรายสันนิษฐานว่าเกคิอาจจะเป็นบิดาของอิบุกิ รวมทั้งอาจจะเป็นอาจารย์ของบัลร็อก อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการระบุข้อมูลที่แน่ชัดจากทางแคปคอม (ซึ่งเป็นผู้ผลิตเกมสตรีทไฟท์เตอร์) นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ใช้วิชานินจึตสึโดยมีกรงเล็บเหล็กเป็นอาวุธในการต่อสู้ เช่นเดียวกับบัลร็อก ด้วยเช่นกัน
ในมินิซีรีส์ "สตรีทไฟท์เตอร์เลเจนด์ส: อิบุกิ" ของUDON ไม่ได้มีการอ้างถึงเกคิโดยตรง หากแต่เป็นการระบุว่าทั้งหมดเป็นสมาชิกตระกูลชิโนบิ ในฉบับที่หนึ่ง เกคิเป็นมือสังหารรายหนึ่งที่เข้าโจมตีอิบุกิ แต่ก็ถูกกำจัดลงในเวลาต่อมา
ในเนื้อเรื่องต่างประเทศระบุว่าเกคิยังได้รับการจ้างวานให้ทำการลอบสังหารเก็น และชุนลี นอกจากนี้ยังมีการกล่าวว่าเกคิเป็นนินจาที่มาจากหมู่บ้านเดียวกันกับที่อิบุกิอาศัยอยู่
กัมพูชาเชื้อสายจีน
ชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน  คือชาวจีนที่เกิดในประเทศกัมพูชา หรือเป็นเชื้อสายของผู้อพยพชาวจีน หรือ ชาวจีนโพ้นทะเล โดยอาจเป็นลูกผสมระหว่างชาวกัมพูชากับจีนที่อาศัยอยู่ภายในประเทศกัมพูชา ในช่วง ค.ศ. 1960-1970 มีชาวจีนอาศัยอยู่ในกัมพูชาประมาณ 425,000 คน แต่ภายหลังเหตุการณ์ของเขมรแดง ชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนจำนวนมากต่างอพยพออกนอกประเทศ ทำให้ประชากรชาวจีนในช่วงปี ค.ศ. 1984 มีจำนวนชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนเพียง 61,400 คน โดยชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนส่วนใหญ่ถือสัญชาติกัมพูชา
ยุคประวัติศาสตร์.