pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ซึ่งปัจจุบันได้ถูกแยกออกมาเป็นสกุลต่างหากร่วมกับสกุล "Maxomys" และสกุล "Leopoldamys" โดยนักอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 1979 แต่มีขนที่แข็งขึ้นแซมบนลำตัวทางด้านหลัง เมื่อเอามือลูบดูจะรู้สึกตำมือคล้ายกับหนามหรือเสี้ยน อันเป็นที่มาของชื่อเรียก ความยาวหางมีขนาดความยาวพอ ๆ กับลำตัว
ปัจจุบันมีการอนุกรมวิธานไว้ทั้งหมด 18 ชนิด (ดูในตาราง) พบในประเทศไทยทั้งหมด 6 ชนิด โดยมีชนิดที่สำคัญคือ หนูขนเสี้ยนเขาหินปูน ("N. hinpoon") ซึ่งเป็นหนูที่มีการกระจายพันธุ์ในวงแคบมาก กล่าวคือ จะพบเฉพาะในถ้ำหินปูนในแถบจังหวัดภาคกลางในประเทศไทยเท่านั้น เช่น จังหวัดกาญจนบุรี, สระบุรี และลพบุรีเท่านั้น
[[หมวดหมู่:วงศ์ย่อยหนู]]
Niviventer
สกุลหนูขนเสี้ยน
พระเทพบิดร
พระเทพบิดร หรือจดหมายเหตุกรุงเก่าเรียก พระเชษฐบิดร เป็นเทพตามความเชื่อของราชวงศ์ไทย ซึ่งจำลองเป็นพระพุทธรูปหุ้มเงินประดิษฐานไว้ในพระบรมมหาราชวัง และเชื้อพระวงศ์กับเหล่าขุนนางต้องสักการบูชาก่อนทำพระราชพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา
หลังสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 สวรรคต ในพ.ศ. 1912 ได้มีการสร้างพระบรมรูปของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 โดยขนานนามว่า พระเชษฐบิดร ให้ประชาชนสักการะในฐานะเทพารักษ์ประจำพระนคร และกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่า น่าจะจำลองเป็นรูปพระนารายณ์อวตาร ครั้นถึงเวลาพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา เหล่าข้าราชการก็จะต้องสักการะพระเชษฐบิดรก่อน แล้วจึงไปกราบบูชาพระรัตนตรัย และเข้าไปรับน้ำพระพิพัฒน์สัตยาตามลำดับ กลายเป็นประเพณีปฏิบัติตลอดมาจนเสียกรุงศรีอยุธยาใน พ.ศ. 2310
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก เมื่อสร้างกรุงเทพมหานครนั้น พระมหากษัตริย์มีพระราชดำริให้รื้อฟื้นประเพณีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา จึงโปรดให้อัญเชิญพระพุทธรูปพระเทพบิดรนั้นมาประดิษฐาน ณ กรุงรัตนโกสินทร์ โดยมีรับสั่งให้สร้างพระวิหาร ณ พระบรมมหาราชวังเพื่อใช้สำหรับประดิษฐานพระเทพบิดรเป็นการเฉพาะ และพระราชทานนามว่า ปราสาทพระเทพบิดร เพื่อสืบสานประเพณีให้เหมือนสมัยกรุงศรีอยุธยา
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเทพบิดรหายไปจากปราสาทฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่า รัชกาลที่ 3 อาจโปรดให้รื้อปราสาทพระเทพบิดรและหอนากเดิมที่ตั้งใกล้กันนั้นออก จากนั้น จึงทรงให้สร้างวิหารขึ่้นใหม่ซึ่งใหญ่กว่าเดิมและใช้เป็นที่เก็บอัฐิของเหล่าเจ้านาย เมื่อรื้อเสร็จแล้ว จึงย้ายองค์พระเทพบิดรและพระนากไปประดิษฐานไว้ที่วิหารของพระธาตุแทนมาจนถึงปัจจุบัน
บริการสุขภาพในประเทศเนเธอร์แลนด์
บริการสุขภาพในประเทศเนเธอร์แลนด์ สามารถแบ่งออกเป็นสามระดับ ในการดูแลทางร่างกายและจิตใจ, การรักษา (ในระยะสั้น) และการดูแล (ในระยะยาว) แพทย์ประจำบ้าน หรือ เฮอร์ซาร์ทเซน (Huisartsen) เปรียบได้กับแพทย์ทั่วไปซึ่งมีอยู่มากที่สุดในระดับแรก ซึ่งได้รับการอ้างจากสมาชิกในระดับแรก ซึ่งเป็นเกณฑ์ในการเข้าถึงระบที่สองและสามต่อไป ระบบการดูแลสุขภาพนี้ เมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ ถือได้ว่าค่อนข้างมีประสิทธิภาพ แต่ไม่มีประสิทธิภาพที่ระดับมากสุด
บริการสุขภาพในประเทศเนเธอร์แลนด์ มีการใช้เงินทุนในระบบคู่ซึ่งมีผลบังคับใช้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 การรักษาในระยะยาว โดยเฉพาะอย่างยิ่งการรักษาในโรงพยาบาลแบบกึ่งถาวร และรวมถึงค่าใช้จ่ายทางความพิการ เช่น รถวีลแชร์ จะครอบคลุมถึงการประกันภาคบังคับที่ควบคุมโดยรัฐ ค่าใช้จ่ายเหล่านี้จะจัดอยู่ใน"กฎหมายทั่วไปเกี่ยวกับค่ารักษาพยาบาลพิเศษ" (Algemene Wet Bijzondere Ziektekos) ซึ่งเริ่มมีผลบังคับใช้ใน ค.ศ. 1968 และใน ค.ศ. 2009 การประกันนี้ครอบคลุม 27 เปอร์เซ็นต์ของค่าใช้จ่ายทั้งหมดในการดูแลสุขภาพ เนเธอร์แลนด์ เป็นประเทศในอันดับแรก ในการศึกษาเปรียบเทียบระบบการดูแลสุขภาพของสหรัฐ, ออสเตรเลีย, แคนาดา, อังกฤษ, เยอรมนี และนิวซีแลนด์
อินเซคทิวอรา
สัตว์กินแมลง
อันดับเฮดจ์ฮอก
อันดับเฮดจ์ฮอก (, อันดับ: Erinaceomorpha) เป็นอันดับของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Erinaceomorpha
เป็นอันดับที่แยกตัวออกมาจากอันดับสัตว์กินแมลง (Insectivora)
ลักษณะโดยรวมของสัตว์ที่อยู่ในอันดับนี้ เป็นสัตว์ขนาดเล็ก กินแมลงเป็นอาหาร มีทั้งออกหากินในเวลากลางวัน และออกหากินในเวลากลางคืน อาศัยอยู่บนพื้นและบนต้นไม้ ยืนด้วยฝ่าเท้า มีสมองส่วนรับกลิ่นเจริญดี แต่สายตาไม่ดี นอกจากกินแมลงแล้วยังอาจจะยังกินสัตว์ขนาดเล็กกว่าหรือพืชและผลไม้เป็นอาหาร
จำแนกออกได้เพียงวงศ์เดียว คือ Erinaceidae 10 สกุล (ดูในตาราง) 24 ชนิด โดยที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ เฮดจ์ฮอก (Erinaceinae) ซึ่งเป็นสัตว์ขนาดเล็กมีขนที่เป็นหนามแข็งขนาดเล็กคล้ายเม่นซึ่งอยู่ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคยุโรป สำหรับในประเทศไทยพบ 2 เท่านั้น คือ หนูเหม็น ("Echinosorex gymnurus") หรือสาโท ที่มีลักษณะคล้ายหนูแต่มีขนาดใหญ่กว่า และมีกลิ่นตัวเหม็นอย่างรุนแรงคล้ายกับกลิ่นของแอมโมเนีย และหนูผีหางหมู ("Hylomys suillus")
Erinaceomorpha
อะชิกะงะ ทะคะอุชิ
รัฐบาลโชกุนอะชิคะงะ
Ultraman Millenium
Ultraman Elite
Ultraman Powered
ทิสานาฏ ศรศึก (เกิด 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2536) ชื่อเล่น นาว เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย สังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ทิสานาฏ ศรศึก เกิดเมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากผู้จัดการส่วนตัวดาราโดยบังเอิญ ไปเจอนาวกำลังเดินอยู่กับคุณแม่ของเธอ ผลงานครั้งแรกเริ่มจากการถ่ายแบบและแสดงมิวสิควิดีโอหลายเพลง อีกทั้งยังได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "เลิฟ จุลินทรีย์ รักมันใหญ่มาก" ก่อนที่จะเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2554 และมีผลงานละครเรื่องแรกเรื่อง "หอบรักมาห่มป่า" คู่กับชนะพล สัตยา ต่อด้วย "เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง" คู่กับวงศกร ปรมัตถากร และ "อาญารัก" ซึ่งทำให้ทิสานาฏเป็นที่รู้จักมากยิ่งขึ้น ในปี พ.ศ. 2557 ทิสานาฏได้พลิกบทบาทมารับบทที่แรงขึ้นใน "กุหลาบเล่นไฟ"
ทรูเอ็กไซต์
ทรูเอ็กซ์ไซท์(เดิมชื่อ ยูบีซี เอ็กซ์ไซท์) เป็นช่องรายการวาไรตี้ทุกรูปแบบ และเกมโชว์จากต่างประเทศเช่น ประเทศญี่ปุ่น เกาหลี ไต้หวัน สหรัฐอเมริกา เป็นต้น มาออกอากาศในช่องนี้ และได้คัดรายการยอดนิยมนำมาพากษย์เสียงภาษาไทย ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง ทาง ทรูวิชั่นส์ ออกอากาศครั้งแรก พ.ศ. 2541
ปัจจุบัน ทรูเอ็กซ์ไซท์ ออกอากาศทั้งในระบบ HD ที่ช่อง 118,340 และช่อง 351
โดยแต่ละรายการโดยแบ่งรายการจากต่างประเทศที่กำลังออกอากาศปัจจุบัน รวมไปถึงรายการในอดีตที่เคยออกอากาศทางช่อง True X-Zyte
รายการจากประเทศเกาหลีใต้
รายการจากประเทศไทย
รายการจากประเทศไต้หวัน
รายการจากประเทศญี่ปุ่น
รายการจากประเทศสหรัฐอเมริกา
แองเจิ้ล บีทส์!
การท่าเรือไทย เอฟ.ซี.
มิสยูนิเวิร์สแคนาดา
นางงามจักรวาลแคนาดา  เป็นการประกวดความงามในประเทศแคนาดา โดยผู้ชนะจะได้เข้าร่วมการประกวดนางงามจักรวาล
องค์การความงามแคนาดาก่อตั้งโดย แบรนดอน แม็กเลนแนน และได้แต่งตั้ง เดนิส เดวิลา ซึ่งเป็นชาวแคนาดาที่เกิดในประเทศนิการากัว เป็นประธาน โดยเริ่มจัดประกวดมิสยูนิเวิร์สแคนาดามาตั้งแต่ปี 1998 แต่เพิ่งได้รับเอกสิทธิในการส่งผู้ชนะไปร่วมประกวดนางงามจักรวาลเมื่อปี 2002 มิสยูนิเวิร์สแคนาดาคนแรกที่ร่วมเวทีนางงามจักรวาล คือ เลแอน มารี เซซีล ผู้ชนะเลิศในปี 2003 และได้เข้ารอบสิบคนสุดท้ายในการประกวดนางงามจักรวาล 2003
ในปี 2005 นาตาลี เกลโบวา มิสยูนิเวิร์สแคนาดา 2005 ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาล 2005 ที่จัดขึ้นที่ประเทศไทย
ในปี 2555 องค์การนางงามแคนาดาได้เพิกถอนสิทธิเข้าร่วมประกวดของเจนนา ทาแลกโกวา (Jenna Talackova) หลังจากตรวจพบว่าเธอมิใช่ "หญิงโดยกำเนิด" จึงถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ากลัวผู้ข้ามเพศ (transphobia) ต่อมาวันที่ 24 มีนาคม 2555 โฆษกองค์การแถลงว่า ที่เพิกถอนสิทธิเพราะทาแลกโกวาโป้ปดโดยกรอกใบสมัครว่าเกิดเป็นหญิงแท้ มิใช่เป็นการเดียดฉันท์ผู้ข้ามเพศแต่ประการใด
วันที่ 3 เมษายน 2555 องค์การได้อนุญาตให้ทาแลกโกวากลับเข้าประกวดอีกครั้ง โดยให้เหตุผลว่า "เธอเข้าเกณฑ์ได้รับการยอมรับนับถือทางเพศตามกฎหมายแคนาดา และตามมาตรฐานที่ถือกันในการประกวดประชันอื่น ๆ ในระดับสากล" แต่มิได้ให้รายละเอียดว่า อะไรคือเกณฑ์และมาตรฐานเช่นว่า ในการนี้ พันธมิตรชายหญิงรักร่วมเพศต่อต้านการหมิ่นประมาท (Gay &amp; Lesbian Alliance Against Defamation) หรือแกล็ด (GLAAD) แถลงว่า "องค์การนางงามจักรวาลตัดสินใจถูกแล้ว และได้ดำเนินก้าวย่างอันสำคัญ"
Miss Universe Canada
อาร์ต พศุตม์ บานแย้ม
เดอะเนชั่น
วัดพระแก้วมรกต
วัดอุโบสถรตนาราม  นิยมเรียกว่า วัดพระแก้วมรกต  หรือเรียกโดยย่อว่า วัดพระแก้ว  เป็นวัดที่ตั้งอยู่ภายในพระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เป็นวัดในพระราชวังเช่นเดียวกับวัดพระศรีสรรเพชญ์ในพระราชวังหลวงของกรุงศรีอยุธยา และวัดพระศรีรัตนศาสดารามในพระบรมมหาราชวัง กรุงเทพมหานคร ด้วยมีธรรมเนียมที่คล้ายคลึงกัน และถูกสร้างด้วยแรงบันดาลใจจากวัดหลวงในกรุงเทพมหานคร ภายในพระวิหารมีการปูเสื่อที่ทำจากเงินบริสุทธิ์ ทำให้วัดแห่งนี้เป็นที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า วิหารเงิน
วัดพระแก้วมรกตถือเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของพนมเปญ เพราะภายในวัดประกอบด้วยโบราณสถานและโบราณวัตถุที่สำคัญหลายยุคสมัย มักใช้สำหรับประกอบพระราชพิธีสำคัญหรือกิจกรรมระดับชาติ ทั้งยังเป็นที่บรรจุพระบรมอัฐิของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุภายในพระปรางค์คันธบุปผา
วัดพระแก้วมรกตสร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารเมื่อ พ.ศ. 2435 จนถึง พ.ศ. 2445 มีออกญาเทพนิมิต (รส) วาดเค้าโครงและแผนผังของวัด แต่มีสถาปนิกฝรั่งเศสชื่อ Alavigne เป็นผู้ดูแลความถูกต้อง และสมเด็จพระมหาสังฆราช (เที่ยง สุวณฺณเกสโร) เป็นผู้ตรวจสอบ ด้านการก่อสร้างและประดับตกแต่งจัดทำโดยช่างเขมรและสถาปนิกฝรั่งเศสชื่อ Andrilleux จนแล้วเสร็จและสมโภชในปี พ.ศ. 2446 รวมเป็นเงินทั้งหมดห้าแสนเรียล ในหนังสือ "เอกสารมหาบุรุษเขมร" ระบุว่าพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารทรงพระราชทานนามศาสนสถานแห่งนี้ว่า วัดอุโบสถรตนาราม ดังปรากฏความว่า "...พระบาทสมเด็จพระนโรดมทรงพระยินดีพ้นประมาณ ทรงพระบัญญัติให้เรียกนามวัดว่า พระอุโบสถรตนารามพระแก้วมรกต..." วัดพระแก้วมรกตเป็นสถานที่สำหรับพระมหากษัตริย์ทรงศีลอุโบสถทุกวันอุโบสถ และเป็นที่สำหรับประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของพระบรมวงศานุวงศ์และขุนนาง
วัดพระแก้วมรกตได้รับอิทธิพลการก่อสร้างจากสถาปัตยกรรมไทยพอสมควร ส่วนหนึ่งก็เพราะ พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ผู้สร้างวัด, ออกญาเทพนิมิต (มัก) สถาปนิก และสมเด็จพระมหาสังฆราช (เที่ยง สุวณฺณเกสโร) ที่ปรึกษา ล้วนแต่เป็นบุคคลที่เติบโตและเข้ารับการศึกษาที่กรุงเทพมหานครหลายปี จึงเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้วัดหลวงแห่งนี้ได้รับอิทธิพลจากไทยไปมาก พึงสังเกตว่าชื่อวัดอุโบสถรตนาราม คล้ายคลึงกับชื่อวัดพระศรีรัตนศาสดารามของไทย รวมทั้งมีธรรมเนียมปฏิบัติคล้ายคลึงกันมาก
วัดแห่งนี้ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษาเนื่องจากเป็นวัดที่ตั้งอยู่ภายในพระบรมราชวัง แต่มีครั้งเดียวในปี พ.ศ. 2470 ที่พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ทรงผนวชและจำพรรษาในวัดแห่งนี้หนึ่งพรรษา และในรัชกาลนี้เองได้มีการบูรณะวัดพระแก้วมรกตขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2505 จนถึง พ.ศ. 2513 ตรวจงานโดยออกญาวังวรเวียงชัย (ซาน ย็วน)
พระวิหารพระแก้วมรกต.
พระวิหารพระแก้วมรกต เป็นสถานที่สำหรับประดิษฐานพระแก้วมรกต สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร โดย Andrilleux สถาปนิกชาวฝรั่งเศสนำเครื่องมือช่างมาใช้ในการก่อสร้าง มีสมเด็จพระมหาสังฆราช (เที่ยง สุวณฺณเกสโร) และพระธรรมลิขิต (ยืม) คอยตรวจตราการก่อสร้างทุกวัน วิหารเป็นทรงจตุรมุข ภายในกว้าง 11 เมตร 40 เซนติเมตร ยาว 31 เมตร 60 เซนติเมตร ประกอบด้วยประตู 8 ประตู และหน้าต่างอีก 16 บาน จิตรกรรมฝาผนังทำเป็นรูปเทพนิมิตในเรื่องปฐมสมโพธิ และทศชาติล้อมรอบ ตรงกลางสร้างเป็นบัลลังก์เพชร มีดอกบัวผุดซ้อนเกสรสำหรับประดิษฐานพระแก้วมรกต ด้านบนพระพุทธรูปมีเศวตฉัตร เมื่อสร้างแล้วเสร็จจึงจัดพระราชพิธีฉลองการบรรจุสีมาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2445
ในอดีตถือว่าวิหารของวัดพระแก้วมรกตมีขนาดใหญ่และสวยงามที่สุดในกรุงพนมเปญ ดังปรากฏในพระนิพนธ์ "นิราศนครวัด" ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ความว่า "...ขนาดพระอุโบสถ นอกจากวัดพระแก้วที่ในวัง จะหาใหญ่เท่าวัดมกุฎกษัตริย์หรือวัดโสมนัสวิหารไม่มีเลย ฝีมือสร้างจะหาน่าชมมิใคร่พบ..." และทรงกล่าวไว้อีกความว่า "...พระอุโบสถนั้นทำเป็นทรงพระอุโบสถสามัญแต่มียอดปราสาท ข้างในพระอุโบสถปูกระเบื้องเงิน ฝาผนังหว่างหน้าต่างเขียนเรื่องปฐมสมโพธิ กลางพระอุโบสถมีฐานชุกชี ตั้งบุษบกรองพระแก้ว..."
วิหารแห่งนี้เริ่มทรุดโทรมลงตามกาลเวลา สมเด็จพระมหากษัตริยานีสีสุวัตถิ์ กุสุมะ นารีรัตน์ สิรีวัฒนามีพระราชดำริที่จะบูรณะวิหารขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 2505 กระทำโดยการรื้อวิหารเดิมแล้วสร้างขึ้นใหม่ โดยคงรูปแบบของสถาปัตยกรรมเดิมไว้ แต่เพิ่มเติมด้วยการปูเสื่อที่ทำจากเงินบริสุทธิ์ 5,329 แผ่น และประดับหินอ่อนจากประเทศอิตาลี คิดเป็นเงินทั้งหมด 20 ล้านเรียล
พระแก้วมรกต.
พระแก้วมรกตเป็นพระพุทธรูปสำคัญของพระวิหารนี้ มีขนาดเล็ก ประดิษฐานอยู่บนบุษบก องค์พระทำจากคริสตัลสีเขียวของห้างบาการาคริสตัล  ในประเทศฝรั่งเศส ทำให้มีพุทธลักษณะที่ต่างออกไปจากพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรในวัดพระศรีรัตนศาสดารามของไทยไปโดยสิ้นเชิง ส่วนที่จำลองจากพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรไปนั้น เพราะฝ่ายกัมพูชาเข้าใจว่าพระพุทธรูปดังกล่าวเคยประดิษฐานในดินแดนของตนมาก่อน โดยอิงจากตำนานพระโคพระแก้ว และใน "ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา" อ้างว่าพระแก้วมรกตเคยประดิษฐานอยู่ในกรุงกัมพูชามาก่อน เนื้อหากล่าวถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จเสนกราช ขณะนั้นกรุงอินทปรัตเกิดอุทกภัยใหญ่ พระเจ้าอาทิตยราช กษัตริย์กรุงอโยชนครปรารถนาที่จะได้พระแก้วมรกตไปไว้พระนคร จึงกราบบังคมทูลเชิญกษัตริย์ ขุนนางกรุงอินทปรัต พร้อมพระแก้วมรกตไปไว้กรุงอโยชนคร โดยสร้างพระวิหารเป็นพระอารามหลวงไปไว้เป็นอย่างดี ครั้นกรุงอินทปรัตน้ำแห้งลง พระบาทสมเด็จพระเสนกราชสวรรคตในอโยชนคร พระสิงหกุมารจึงทูลลาพระเจ้าอาทิตยราชไปปลงพระบรมศพของพระราชบิดาที่กรุงอินทปรัต แต่พระเจ้าอาทิตยราชทูลขอพระแก้วมรกตไว้ พระสิงหกุมารมีพระราชดำริว่า อโยชนครก็เป็นประเทศเอกราช และมีบุญคุณต่อกรุงอินทปรัต จึงทูลตอบอนุญาต แล้วนิวัตกรุงอินทปรัตพร้อมกับพระบรมศพ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงกล่าวถึงพระพุทธรูปองค์นี้ใน "นิราศนครวัด" ความว่า "...พระแก้วนั้น สมเด็จพระนโรดมสั่งให้ไปทำเป็นพระแก้วมรกตที่ห้างปักกะราต์ฝรั่งเศส ข้อนี้ทราบมานานแล้ว มาได้ความรู้เพิ่มเติมเมื่อเห็นตัวจริง ว่าตั้งใจจะจำลองให้เหมือนพระแก้วมรกตที่ในกรุงเทพฯ สมเด็จพระนโรดมเห็นจะให้ไปสืบแลวัดมาดูได้ขนาดเท่ากัน แต่รูปสัณฐานนั้นผิดกันห่างไกล สีแก้วมรกตที่ฝรั่งเศสหล่อเป็นแก้วใสเป็นอย่างขวดเขียวสี่เหลี่ยม ที่มักใช้ใส่น้ำอบกันแต่ก่อน เครื่องประดับก็ทำแต่ทองครอบพระเกตุมาลา แล้วติดรัศมีต่อขึ้นไป..."
ส่วนหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เขียนหนังสือชื่อ "ถกเขมร" ได้กล่าวถึงพระพุทธรูปองค์นี้ด้วย ความว่า "...ไปอีกด้านหนึ่งของพระราชวังมีวัดพระแก้ว มีพระพุทธรูปตั้งอยู่บนบุษบกทองในพระอุโบสถ พระพุทธรูปนั้นเป็น "พระแก้ว" จริง ๆ สีเขียวขนาดขวดโคคาโคล่า และสั่งทำมาจากฝรั่งเศส..."
พระชินรังสีราชิกนโรดม.
พระชินรังสีราชิกนโรดม เป็นพระพุทธรูปปางประทานพรฉลองพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร สร้างโดยพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์เมื่อ พ.ศ. 2447 สนองพระราชกระแสพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารก่อนสวรรคตว่าหลังถวายพระเพลิงแล้ว ให้นำโกศทองคำมาหลอมสร้างพระพุทธรูปองค์หนึ่งอุทิศแก่พระศรีอริยเมตไตรย โดยพระพุทธรูปองค์นี้ทำจากทองคำ 90 กิโลกรัม (รวมฐานและฉัตร) ประดับเพชรพลอยจำนวน 2,086 เม็ด เพชรเม็ดใหญ่สุดมีขนาด 25 มิลลิเมตรอยู่ที่มงกุฎ และเพชรขนาดรองลงมาคือ 20 มิลลิเมตรประดับที่สังวาล
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงระบุเกี่ยวกับพระพุทธรูปองค์นี้ใน "นิราศนครวัด" ความว่า "...มีของแปลกที่น่าดูอย่างหนึ่ง คือพระพุทธรูปฉลองพระองค์ของสมเด็จพระนโรดม ทำเป็นพระยืนทรงเครื่อง (แบบฉลองพระองค์ในกรุงเทพฯ) แต่แต่งเครื่องเพชรพลอยอย่างใหม่ฝีมือฝรั่ง ซึ่งเป็นของสมเด็จพระนโรดมทรงพระอุทิศไว้ ฝีมือทำก็งามดี ในวัดพระแก้วมีที่ดูเท่านี้..."
พระระเบียงและจิตรกรรมฝาผนัง.
พระระเบียงของวัดพระแก้วมรกตมีการเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่อง "เรียมเกรติ์" หรือรามายณะฉบับเขมรตั้งแต่ต้นจนจบ เริ่มเรื่องทางด้านทิศตะวันออกแล้วเวียนประทักษิณ มีความยาวทั้งหมด 642 เมตร เริ่มเขียนเมื่อ พ.ศ. 2446-2447 โดยออกญาเทพนิมิต (เธียะก์) และช่างเขียนคนอื่น ๆ อีก 40 คน โดยมีลักษณะที่แตกต่างไปจากจิตรกรรมฝาผนังเรื่อง "รามเกียรติ์" ที่วัดพระศรีรัตนศาสดารามของไทยคือมีการเขียนเรื่องย่อเพื่อบอกเหตุการณ์ในภาพกำกับไว้ด้วย
วิทยานิพนธ์ของนักศึกษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพบว่า จิตรกรรมฝาผนังของเรียมเกรติ์นำเนื้อเรื่องและตัวละครมาจากจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์ที่วัดพระศรีรัตนศาสดารามเป็นส่วนใหญ่ แต่มีการนำเสนอที่ต่างกัน ซึ่งอาจเป็นความผิดพลาดของจิตรกรเมื่อส่งผ่านวัฒนธรรมหนึ่งไปอีกวัฒนธรรมหนึ่ง แรงบันดาลใจทางสังคมวัฒนธรรม และบริบทการวาดและลีลาของจิตรกรแต่ละท่าน รวมทั้งผู้มีบทบาทในการสร้างจิตรกรรมฝาผนังในวัดพระแก้วมรกตทั้งสามคนคือ พระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ผู้สร้างวัด, ออกญาเทพนิมิต (มัก) สถาปนิก และสมเด็จพระมหาสังฆราช (เที่ยง) ที่ปรึกษา ล้วนแต่เป็นบุคคลที่เติบโตและเข้ารับการศึกษาที่กรุงเทพมหานครหลายปี จึงเป็นปัจจัยหลักที่ทำให้จิตรกรรมฝาผนังนี้ได้รับอิทธิพลจากไทยไปอย่างสูง
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงกล่าวถึงพระระเบียงและจิตรกรรมฝาผนังไว้ใน "นิราศนครวัด" ความว่า "...วัดพระแก้วมีพระระเบียงล้อมรอบ ฝาผนังพระระเบียงเขียนเรื่องรามเกียรติ์ อย่างวัดพระศรีรัตนศาสดาราม แต่รูปภาพเขียนฝีมือเลวไม่น่าดู ดีแต่ฝาผนังไม่ชื้นเหมือนพระระเบียงวัดพระแก้วในกรุงเทพฯ ภาพยังดี..."
ปัจจุบันพระระเบียงวัดพระแก้วมรกตมีความชำรุดทรุดโทรมมาก ทั้งจากสภาพอากาศและการทำลายจากน้ำมือมนุษย์ กระทั่ง พ.ศ. 2528 รัฐบาลกัมพูชาได้รับการช่วยเหลือจากรัฐบาลโปแลนด์ในการบูรณะซ่อมแซมจิตรกรรมฝาผนังนี้ แต่ทำได้เพียง 5 ปีก็ยุติลง เพราะใช้งบประมาณเกินกำหนด
มณฑปพระไตรปิฎก.
มณฑปพระไตรปิฎก เป็นมณฑปประดิษฐานพระไตรปิฎก ตั้งอยู่ทางด้านซ้ายของพระวิหารพระแก้วมรกต สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ปรากฏใน "เอกสารมหาบุรุษเขมร" ว่า "...ที่ลานด้านทิศเหนือก่อดินสูงตำให้แน่นจัดหินก่อสร้างเป็นพระมณฑป ลวดลายตกแต่งหลายชั้น ยอดแหลมสูงขึ้นไปข้างบนประดับกระจกปิดทองสว่างพร่างพราย มีหน้าต่างเปิดปิด ฐานข้างล่างในปูกระเบื้องสี ข้างนอกตกแต่งด้วยหินและบันไดตัดด้วยหินอ่อนสำหรับประดิษฐานพระคัมภีร์พระไตรปิฎก..."
นอกจากนี้ ภายในมณฑปพระไตรปิฎกยังเป็นที่ประดิษฐานพระโคนนทิสัมฤทธิ์ ซึ่งพบขุดพบที่อำเภอเกาะธม จังหวัดกันดาล เมื่อ พ.ศ. 2526
กึงพระบาท.
กึงพระบาท เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธบาทสี่รอยของพระพุทธเจ้าในภัทรกัปป์ที่ได้ตรัสรู้และปรินิพพานไปแล้ว ได้แก่ พระกกุสันโธ พระโกนาคมนะ พระกัสสปะ และพระโคดม สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ปรากฏใน "เอกสารมหาบุรุษเขมร" ว่า "...ที่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถมดินจัดหินทำเป็นกึงรจนา ข้างในสร้างเป็นองค์พระพุทธปฏิมาประทับเหนือรัตนบัลลังก์ และประดิษฐานรอยพระพุทธบาทปถวีทั้ง ๔ พระองค์ ซึ่งประทับมีรอยอยู่ในแผ่นดิน..."
พระมณเฑียรสธรรม.
พระมณเฑียรสธรรม หรือธรรมศาลา เป็นสถานที่สำหรับเจริญพระปริตรและสัตตปรณากรรม สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ปรากฏใน "เอกสารมหาบุรุษเขมร" ว่า "...ที่ลานทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถมดินตำให้แน่นราบเสมอก่อสร้างเป็นพระมณเฑียรสัทธรรมมุงกระเบื้องสีใส่ช่อฟ้านาคสะดุ้ง หน้าจั่วลวดลายประดับกระจกปิดทองสำหรับพระภิกษุสงฆ์เทศนาจำเริญพระสัตตปกรณาภิธรรมถวายพระราชกุศล..."
พนมขันทมาลีนาทีบรรพตไกลาส.
พนมขันทมาลีนาทีบรรพตไกลาส หรือพนมมณฑป ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของวัด เป็นพระมณฑปประดิษฐานพระพุทธบาทสัมฤทธิ์ที่มีลายมงคลจำหลัก 108 ประการ สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร คราวเดียวกับการก่อสร้างมณฑปพระไตรปิฎก
หอระฆัง สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ใช้สำหรับตีบอกสัญญาณเปิดและปิดประตูพระวิหารพระแก้วมรกตในพระราชพิธีต่าง ๆ และในเวลาที่พระสงฆ์เข้าเรียนภาษาบาลี
พระรูปมหินทสุวรรณสนองพระองค์ประทับอัสสพงศ์.
พระรูปมหินทสุวรรณสนองพระองค์ประทับอัสสพงศ์ เป็นพระบรมรูปของสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารทรงม้า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2418 เป็นของขวัญจากจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 นำมาประดิษฐานอยู่ด้านหน้าพระวิหารพระแก้วมรกตตั้งแต่ พ.ศ. 2435 จากการค้นคว้าของไกรฤกษ์ นานา พบว่า ในเอกสารของปอล ดูแมร์ ให้ข้อมูลพระบรมรูปทรงม้าเดิมแล้วเป็นพระรูปของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แต่ถูกเลื่อยพระเศียรออกแล้วเปลี่ยนเป็นพระเศียรของพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารแทน ต่อมาพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุทรงบวงสรวงขอชัยชนะต่อพระบรมรูปนี้ในการเรียกร้องเอกราชจากประเทศฝรั่งเศสและสัมฤทธิ์ผล พระองค์จึงสร้างมณฑปครอบพระบรมรูปเมื่อ พ.ศ. 2496
พระเจดีย์และพระปรางค์.
นอกเหนือศาสนาคารแล้ว ยังมีพระเจดีย์และพระปรางค์ที่สร้างขึ้นเพื่อบรรจุพระบรมอัฐิของบุรพมหากษัตริย์และพระอัฐิของเจ้านายบางพระองค์ด้วย ดังนี้
เอ็ดวิน ฟาน เดอ ซาร์
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 326
True X-Zyte
แดรกคิวลา (1992 ฟิล์ม)
พระหลักเมือง
พระหลักเมือง  หรือ เจ้าหลักเมือง เป็นเทพยดาหรือผีบ้านผีเมืองที่คอยปกป้องรักษาเมืองที่มาจากคติวิญญาณนิยมและเป็นที่นิยมอย่างเด่นชัดในศาสนาผี ศาสนาชาวบ้านจีน ศาสนาพื้นบ้านพม่า และศาสนาท้องถิ่นของเอเชีย. โดยเทพยดาหรือผีบ้านผีเมืองอาจจะเป็นบุรุษหรือสตรี หรือ วีรชน หรือ บรรพบุรุษได้รับการยกย่องหรือนับถือจากท้องถิ่นนั้นๆ.
ในศาสนาชาวบ้านจีน.
นามของเจ้าหลักเมือง  ในภาษาจีน อักขระตัวแรก คำว่า เฉิง (cheng 城) หมายถึง "กำแพงเมือง" ("กำแพงป้องกัน" หรือโดยการขยาย "กำแพงเมือง") และตัวอักษรที่สอง หวง (huang 隍) หมายถึงตามตัวอักษร "คูเมือง". เสิน (shen 神) แปลว่า เทพยดา เมื่อรวมกันแล้ว เฉิงหวงเสิน (Chenghuangshen) อันเป็นชื่อของเทพารักษ์หรือเทพยดาที่ได้รับหน้าที่ในการปกป้องเมืองจากสวรรค์. โดยเฉพาะอย่างยิ่งกำแพงและคูน้ำโดยรอบนคร โดยในเวลาต่อมาคติการบูชาเป็นสถาปนาวิญญาณของเจ้าเมืองที่ดูแลเมืองที่มีคุณุปการและได้รับการยกย่องให้เป็นทางการ เป็นเวลาสามปีในฐานะเทพารักษ์แห่งเมืองเมื่อสิ้นชีวิต.
ในศาสนาผีของไทย.
ในศาสนาผีตามความเชื่อที่มีมาแต่โบราณ ซึ่งเชื่อกันว่าการตั้งเมืองจำเป็นต้องมีหลักเพื่อความเสถียรภาพและความมั่นคงของบ้านเมืองโดยจะคำนวณโดยเอาฤกษ์วันตั้งหลักเมืองมารวมกับดวงพระมหากษัตริย์หรือเจ้าเมืองในตอนนั้นแลวจะได้เป็นชะตาเมืองนำไปฝังใต้เสา
โดยปกติพระหลักเมืองจะประดิษฐานอยู่ที่ศาลหลักเมือง ส่วนเสาหลักเมืองกรุงเทพฯนั้นครั้นสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์เป็นราชธานีนั้น โปรดให้มีพระราชพิธีฝังเสาพระหลักเมือง ตามความเชื่อของโบราณราชประเพณีแต่ทรงให้เปลี่ยนจากการฝังคนทั้งเป็นที่มีในสมัยสุโขทัยถึงสมัยอยุธยาเป็นหุ่นดินสี่ทิศของเมืองแทนเนื่องจากทรงเล็งเห็นว่าที่ทำมาแต่ครั้งก่อนได้ฝีการฝังคนทั้งเป็นแต่ก็รักษาเมืองไว้ไม่ได้ ส่วนตำนานเก่าแก่เกี่ยวกับศาลหลักเมืองที่เล่าว่ามีผู้เสียสละชีวิตไว้จำนวนสี่คนที่ก้นหลุมของเสาหลักเมือง คือ นายอิน นายจัน นายมั่น และนายคง ซึ่งทั้งสี่คนนี้ยอมที่จะเป็นวิญญาณเพื่อคอยรักษาเมือง ทั้งหมดเป็นจริตคนไทยที่เวลาใดมีละครหรือภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์แต่ไม่ได้ตรงทั้งหมดมักจะชอบจำรวมกัน โดยในที่นี้คนไทยได้จำมาจากละครเรื่อง"เจ้ากรรมนายเวร"
ส่วนการฝังคนทั้งเป็นทั้งในเสาพระราชวังหรือเสาหลักเมืองของประเทศไทยครั้งสุดท้ายในสมัยอยุธยาตอนปลาย ส่วนครั้งสุดท้ายของโลกสันนิษฐานว่าเป็นที่เมืองมัณฑะเลย์ในมุมเมืองสี่ทิศและในพระราชวังมัณฑะเลย์ในรัชสมัยของพระเจ้ามินดง กษัตริย์พม่า
บริตนีย์ สเปียรส์
เจ้าเจตคุปต์
เฟธเลสส์
กระแตเหนือ
กระแตเหนือ  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในอันดับกระแต (Scandentia) ในวงศ์ Tupaiidae
จัดเป็นกระแต 1 ใน 2 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย นอกเหนือจากกระแตใต้ หรือกระแตธรรมดา ("T. glis") มีลักษณะคล้ายคลึงกัน แต่กระแตเหนือมีขนสีน้ำตาลเทา ในขณะที่กระแตใต้จะมีขนสีออกน้ำตาลแดง กระแตใต้ตัวเมียมีเต้านม 6 เต้า ขณะที่กระแตเหนือมีเต้านม 4 เต้า มีความยาวตั้งแต่ปลายจมูกจนถึงรูทวาร 13.5-20.5 เซนติเมตร มีอายุยืนเต็มที่ประมาณ 11 ปี
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศอินเดีย, พม่า, จีนตอนใต้ และกลุ่มประเทศอินโดจีน ในประเทศไทยพบทั่วทุกภาค ยกเว้นภาคใต้จะพบได้เฉพาะบริเวณเหนือคอคอดกระขึ้นไปเท่านั้น
Tupaia belangeri
Echinosorex gymnurus
คิม ซ็อก-รยู
คิม ซ็อก-รยู (; ; 25 สิงหาคม ค.ศ. 1983) เป็นอดีตผู้ประกาศข่าวเบสบอลชาวเกาหลีใต้ ทางเคเบิลทีวีบรอดคาสติ้ง ช่องเคบีเอส เอ็น
คิม ซ็อก-รยู เกิดที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ใน ค.ศ. 2002 เธอได้เข้าเรียนคณะมนุษยนิเวศวิทยา มหาวิทยาลัยฮันยัง เอกออกแบบตกแต่งภายใน และใน ค.ศ. 2005 ได้รับทุนนักศึกษาแลกเปลี่ยนที่มหาวิทยาลัยวาเซดะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นระยะเวลาหนึ่งปี
ภายหลังจากสำเร็จการศึกษา เธอก็รู้สึกว่าไม่ได้ทำงานตรงกับสาขาที่เรียนมารวมถึงความถนัด โดยได้ทำงานเป็นผู้รายงานข่าวเศรษฐกิจทางช่อง ฮันกุก กยองเจ ทีวี ในช่วงระยะเวลาสั้นๆ และใน ค.ศ. 2007 เธอได้เป็นผู้ประกาศข่าวทางสถานีเคเบิลทีวีช่อง เคบีเอส เอ็น และเริ่มทำงานในระดับอาชีพในสายกีฬา โดยเป็นผู้รายงานทางช่องเคบีเอส เอ็น สปอร์ท เธอเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการกีฬาหลายรายการ อาทิ เบสบอลอาชีพเกาหลี, เค-ลีก, วี-ลีก, ลีกเบสบอลเกาหลี และ ซีรึม รวมถึง "ทีอาโม ซีรีส์เอ" ซึ่งเป็นรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับ กัลโช่ ซีรีส์เอ
จากนั้น เธอก็ค่อยๆกลายเป็นผู้ประกาศข่าวการแข่งขันเบสบอลอาชีพของทั้งสามรายการ ซึ่งก่อนหน้านี้ เธอเป็นคนนอกของวงการเบสบอล ก่อนที่เธอจะเป็นผู้เชี่ยวชาญในวงการเบสบอล เธอได้ทำการศึกษาอย่างจริงจัง โดยได้ทำการสัมภาษณ์เป็นจำนวนมากและออกศึกษานอกสถานที่ ใน ค.ศ. 2009 เธอเขียนบทความในคอลัมน์ เจมีซีนึน คิมซ็อก-รยูดา ของหนังสือพิมพ์กีฬา "อิลกัน ซือโพซึ" รวมถึงได้ทำงานด้านสัมภาษณ์ ตั้งแต่ ค.ศ. 2009 ให้แก่รายการ "ไอเลิฟเบสบอล" (I Love Baseball) ในขณะที่ต้นปี ค.ศ. 2010 เธอได้ถ่ายทอดประสบการณ์ความก้าวหน้า และการร่วมงานกับรายการเบสบอลผ่านทางหนังสือที่มีชื่อว่า "คิมซ็อก-รยูอุย ไอเลิฟเบสบอล"
ในขณะเดียวกัน เดือนเมษายน ค.ศ. 2010 คิมก็ได้กลายเป็นผู้ประกาศข่าวทางช่องเคบีเอสทูทีวี พนปังซง ในรายการ "ชอนฮามูจอก ยากูดัน สเปเชียลแมทช์" และได้ทำงานอยู่ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง
เธอได้ประกาศถึงการแต่งงานกับนักเบสบอลชื่อ คิม แทคยูน ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 และหลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ได้ออกจากรายการโทรทัศน์ที่เธอทำอยู่ ก่อนที่จะเข้าสู่พิธีวิวาห์ โดยเธอได้แต่งงานกับ คิม แทคยูน ในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2010 หลังจากนั้น เธอได้ติดตามสามีของเธอไปเพื่อศึกษาต่อ ณ ประเทศญี่ปุ่น
หน้ากากเสือ IV
โยชิฮิโร ยามาซากิ  เกิดวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1970 หรือที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในชื่อ "หน้ากากเสือ" รุ่น IV  เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันแสดงผลงานให้กับนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง ยามาซากิเป็นนักมวยปล้ำคนที่สี่ในภาพลักษณ์ของหน้ากากเสือ โดยใช้ภาพลักษณ์เช่นนี้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1995 นี่เองที่ส่งผลให้เขาได้รับการสมมติในฐานะ "หน้ากากเสือ" เป็นช่วงระยะเวลาที่ยาวนานที่สุด
เมื่อครั้งยามาซากิยังหนุ่ม เขาได้รับการฝึกฝนจากหน้ากากเสือรุ่นแรก (ซาโตรุ ซายามะ) กับเดอะเกรทซาสุเกะ และแตกต่างไปจากหน้ากากเสือ II และหน้ากากเสือ III โดยยามาซากิ เป็นผู้ที่ได้รับการรับรองจากซายามะด้วยตนเอง นอกจากนี้ เขายังได้เดินทางไปยังประเทศเม็กซิโกเพื่อฝึกฝนศิลปะการต่อสู้แบบลูชาลีเบร
โททอลนันสต็อปแอ็คชันเรสต์ลิง.
หน้ากากเสือ IV ได้ปรากฏตัวหลายครั้งในโททอลนันสต็อปแอ็คชันเรสต์ลิง (TNA) ผ่านความสัมพันธ์ในการทำงานระหว่างนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง และทีเอ็นเอ เขาได้ปรากฏตัวในรายการทีเอ็นเอ แซซริฟฟิค 2007 กับการแข่งขันแบบสี่คน โดยมีคู่ปล้ำคืออเล็กซ์ เชลลีย์, เจอร์รี่ ลินน์ และเซนชิ เขายังได้ปรากฏตัวในการแข่งขันแบบคู่ของรายการ "TNA อิมแพ็กต์!" ซึ่งเป็นการแสดงรายสัปดาห์ของทีเอ็นเอ ทั้งนี้ หน้ากากเสือ IV ได้รับการกำหนดสำหรับการปรากฏตัวแบบพิเศษ โดยที่ไม่เคยอยู่ในท้องเรื่องเป็นช่วงระยะที่ยาวนาน
นอกเหนือจากการแข่งขันมวยปล้ำแล้ว ยามาซากิยังได้ปรากฏตัวในการแข่งขันซาสึเกะครั้งที่สอง ใน ค.ศ. 1998 แม้กระนั้น เขาก็ล้มเหลวในการแข่งขันฝ่าอุปสรรคในด่านแรก
เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 ยามาซากิได้แต่งงานกับผู้หญิงวัย 32 ปี ซึ่งไม่ได้รับการเปิดเผยชื่อ หากแต่ทราบเพียงว่านามสกุลเดิมของเธอคือ นิชิมูระ
Tiger Mask IV
ศึกชิงขุมทรัพย์วังหลวง
ศึกชิงขุมทรัพย์วังหลวง (; ; พินอิน: Zhuī Yǐng) ภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย อู๋ เจิ้นหวี่, เจย์ซี ชาน, อู๋ เพ่ยฉือ กำกับโดย อู๋ เจิ้นหวี่, มาร์โก มัก