pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การเสื่อมถอยของศาสนาพุทธมีปัจจัยหลายประการ โดยเฉพาะกระบวนการภูมิภาคาภิวัตน์อินเดียหลังสมัยจักรวรรดิคุปตะ (ค.ศ. 320–650) ซึ่งนำไปสู่การขาดการอุปถัมภ์และการบริจาคเพราะราชวงศ์ต่าง ๆ ในอินเดียหันไปรับใช้พราหมณ์ฮินดู อีกปัจจัยหนึ่งคือการบุกรุกตอนเหนือของอินเดียโดยกลุ่มชนหลายกลุ่ม (เช่น ชาวฮันอินโด-อิเรเนียน, ชาวฮันขาว, ชาวเติร์ก-มองโกลมุสลิมซุนนี, ชาวอาหรับ และชาวเปอร์เซีย) และการทำลายสถาบันทางศาสนาพุทธในเวลาต่อมาอย่างนาลันทาและการข่มเหงทางศาสนาเป็นต้น การแข่งขันทางศาสนากับศาสนาฮินดูและกับศาสนาอิสลามในเวลาต่อมาก็เป็นปัจจัยสำคัญ เชื่อกันว่ากระบวนการทำให้เป็นอิสลามในเบงกอลตะวันตกและการทำลายนาลันทา, วิกรมศิลา และโอทันตบุรีโดยมุฮัมมัด อิบน์ บัคติยาร ค็อลญี นายพลแห่งรัฐสุลต่านเดลี ทำให้การประกอบพุทธศาสนกิจในอินเดียตะวันออกลดลงอย่างมาก
จำนวนผู้นับถือศาสนาพุทธเมื่อ ค.ศ. 2010 ในอนุทวีปอินเดีย (ไม่รวมศรีลังกา เนปาล และภูฏาน) อยู่ที่ประมาณ 10 ล้านคน โดยประมาณร้อยละ 7.2 อยู่ในบังกลาเทศ, ร้อยละ 92.5 อยู่ในอินเดีย และร้อยละ 0.2 อยู่ในปากีสถาน
วัดท้องไทร
วัดท้องไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านท้องไทร ตำบลแหลมบัว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดท้องไทรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2423 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 อุโบสถเป็นการสร้างเลียนแบบศิลปะในสมัยรัตนโกสินทร์ มีการตกแต่งประตูและหน้าบันด้วยงานปูนปั้นด้วยมือทาสีสัน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบ
วัดท้องไทรมีเกจิอาจารย์ที่เป็นที่เคารพนับถือ คือ พระอธิการเกษม เขมจาโร (หลวงปู่อั๊บ) โดยในปี พ.ศ. 2509 ท่านได้ดำริสร้างศาลาการเปรียญ ลูกศิษย์จึงขออนุญาตจัดสร้างเหรียญซึ่งเป็นรุ่นแรกของหลวงปู่อั๊บ เป็นเหรียญรูปไข่ครึ่งองค์เนื้อทองแดง ท่านจึงสร้างตะกรุดกันงูขึ้นมาเพื่อแจกพร้อมกับเหรียญรูปไข่ด้วย ท่านยังนำวิชาต่าง ๆ ที่ได้ร่ำเรียนมาสงเคราะห์ผู้คนทั่วไป ได้แก่ วิชาการแพทย์แผนโบราณรักษาด้วยสมุนไพร วิชาการรักษาโรคเกี่ยวกับกระดูกและเส้นเอ็น วิชาการแช่น้ำมนต์ วิชาการถอนคุณไสย (ถอนของ) และวิชาการสักเสกอักขระเลขยันต์
ตำบลศรีดงเย็น
ศรีดงเย็น เป็นตำบลของอำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2548 ตำบลนี้มีประชากร 15,842 คน แบ่งออกเป็น 18 หมู่บ้าน ตำบลศรีดงเย็นอยู่ในเขตเทศบาลตำบลไชยปราการ และองค์การบริหารส่วนตำบลศรีดงเย็น
ตำบลศรีดงเย็นประกอบด้วย 18 หมู่บ้าน ดังนี้
ตำบลสันต้นหมื้อ
สันต้นหมื้อ เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 6,287 คน
ตำบลสันต้นหมื้อก่อตั้งขึ้นในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2579 ด้วยการแยก 7 หมู่บ้านออกจากตำบลแม่นาวาง
ตำบลสันต้นหมื้อแบ่งออกเป็น 12 หมู่บ้าน
พื้นที่ตำบลสันต้นหมื้อทั้งตำบลได้รับการบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลสันต้นหมื้อ
โทรทัศน์ภาคพื้นดิน
โทรทัศน์ภาคพื้นดิน  เป็นประเภทของการออกอากาศโทรทัศน์ที่สัญญาณโทรทัศน์ถูกส่งโดยคลื่นวิทยุจากเครื่องส่งสัญญาณภาคพื้นดิน (บนพื้นโลก) ของสถานีโทรทัศน์ ไปยังเครื่องรับโทรทัศน์ที่มีสายอากาศ คำว่า "ภาคพื้นดิน" นั้น พบได้ทั่วไปในทวีปยุโรปและแถบลาตินอเมริกา ในขณะที่ในสหรัฐจะเรียกว่า "โทรทัศน์ออกอากาศ" หรือ โทรทัศน์ผ่านเสาอากาศ (; ชื่อย่อ: OTA) คำว่า "ภาคพื้นดิน" ใช้เพื่อแยกความแตกต่างของการออกอากาศโทรทัศน์ประเภทนี้จากเทคโนโลยีที่ใหม่กว่า เช่น โทรทัศน์ผ่านดาวเทียม (การออกอากาศผ่านดาวเทียมโดยตรง หรือ DBS) ซึ่งสัญญาณโทรทัศน์จะถูกส่งไปยังเครื่องรับจากดาวเทียม, โทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล ซึ่งสัญญาณจะถูกส่งไปยังเครื่องรับผ่านสายเคเบิล และไอพีทีวี ซึ่งรับสัญญาณผ่านทางอินเทอร์เน็ตสตรีม หรือบนเครือข่ายที่ใช้อินเทอร์เน็ตโพรโทคอล สถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินจะออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ที่มีความถี่ระหว่าง 52 ถึง 600 เมกะเฮิรตซ์ ในย่านความถี่ VHF และ UHF เนื่องจากคลื่นวิทยุในแถบเหล่านี้เคลื่อนที่ตามแนวสายตา การรับสัญญาณจะถูกจำกัดด้วยขอบภาพที่มองเห็นได้ในระยะทาง 40-60 ไมล์ (64-97 กิโลเมตร)
โทรทัศน์ภาคพื้นดินเป็นเทคโนโลยีแรกที่ใช้ในการออกอากาศโทรทัศน์ บีบีซีเริ่มออกอากาศในปี ค.ศ. 1929 และในปี ค.ศ. 1930 สถานีวิทยุหลายแห่งมีผังรายการสำหรับทดลองออกอากาศทางโทรทัศน์เป็นประจำ อย่างไรก็ตาม ระบบการทดลองในช่วงต้นเหล่านี้ยังมีคุณภาพของภาพไม่เพียงพอที่จะดึงดูดความสนใจของประชาชน เนื่องจากเทคโนโลยีโทรทัศน์เครื่องกล และโทรทัศน์ก็ไม่แพร่หลาย จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยการกำเนิดของเทคโนโลยีโทรทัศน์สแกนอิเล็กทรอนิกส์ ธุรกิจการออกอากาศทางโทรทัศน์เป็นไปตามรูปแบบของเครือข่ายวิทยุ กับสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นในเมืองที่มีเครือข่ายโทรทัศน์ ทั้งเชิงพาณิชย์ (ในสหรัฐ) หรือควบคุมโดยรัฐบาล (ในยุโรป) เพื่อให้บริการเนื้อหา การออกอากาศทางโทรทัศน์มีสีดำและสีขาวจนกระทั่งเปลี่ยนเป็นโทรทัศน์สีในช่วงทศวรรษ 1950 และ1960
ไม่มีวิธีอื่นในการส่งสัญญาณโทรทัศน์ จนกระทั่งทศวรรษ 1950 ซึ่งเป็นมีจุดเริ่มต้นของโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิลและระบบเสาอากาศโทรทัศน์ชุมชน (CATV) โดยระบบเสาอากาศโทรทัศน์ชุมชนนั้น ในตอนแรกมีเพียงสัญญาณออกอากาศภาคพื้นดินอีกครั้งเท่านั้น ด้วยการนำมาใช้สายเคเบิลอย่างกว้างขวางทั่วสหรัฐในทศวรรษ 1970 และ 1980 การรับชมโทรทัศน์ภาคพื้นดินจึงเริ่มลดลง ในปี ค.ศ. 2018 คาดว่ามีเพียงประมาณ 14% ของครัวเรือนสหรัฐเท่านั้นที่ยังคงใช้ใช้เสาอากาศอยู่ อย่างไรก็ตาม ในภูมิภาคอื่น ๆ โทรทัศน์ภาคพื้นดิน ยังคงเป็นวิธีการรับสัญญาณโทรทัศน์ที่คนส่วนใหญ่ต้องการอยู่ และมีการประเมินโดยดีลอยต์ทูชโทมัตสุในปี 2020 พบว่า มีอย่างน้อย 1.6 พันล้านคนในโลก ที่รับสัญญาณโทรทัศน์ผ่านโทรทัศน์ภาคพื้นดิน และประเทศที่รับชมโทรทัศน์ภาคพื้นดินที่ใหญ่ที่สุดคือประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งมีผู้ชมทั้งหมด 250 ล้านคน
โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบแอนะล็อก.
ทวีปยุโรป.
หลังจากการประชุม ST61 ความถี่ยูเอชเอฟถูกใช้ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1964 ด้วยการแนะนำของช่องบีบีซีทู และช่องวีเอชเอฟถูกเก็บไว้ในระบบเก่า 405 เส้น ในขณะที่ยูเอชเอฟใช้สำหรับการออกอากาศในระบบ 625 เส้น (ซึ่งภายหลังใช้สีแพล) การแพร่ภาพโทรทัศน์ในระบบ 405 เส้น ยังคงดำเนินต่อไปหลังจากมีการเปิดตัวรายการบนโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบแอนะล็อก 4 รายการในย่านความถี่ยูเอชเอฟ จนกระทั่งเครื่องส่งสัญญาณ 405 เส้นเครื่องสุดท้ายปิดใช้งานในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1985 วีเอชเอฟในย่านความถี่ระดับ 3 ถูกใช้ในประเทศอื่น ๆ ทั่วยุโรปเพื่อออกอากาศสีแพล จนกระทั่งมีการวางแผนและทำการเปลี่ยนผ่านสู่โทรทัศน์ระบบดิจิทัล
ความสำเร็จของทีวีแอนะล็อกทั่วยุโรปแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ แม้ว่าแต่ละประเทศจะมีสิทธิ์ในการใช้ความถี่จำนวนหนึ่งตามแผน ST61 แต่ก็ไม่ได้เปิดให้บริการทั้งหมด
ในปี ค.ศ. 1941 มาตรฐานเอ็นทีเอสซีตัวแรกถูกนำเสนอขึ้นโดยคณะกรรมการระบบโทรทัศน์แห่งชาติ มาตรฐานนี้กำหนดรูปแบบการส่งสัญญาณสำหรับภาพขาวดำที่มีความละเอียดในแนวตั้ง 525 เส้นที่ 60 ฟิลด์ต่อวินาที ในช่วงต้นทศวรรษ 1950 มาตรฐานนี้ถูกแทนที่ด้วยมาตรฐานที่เข้ากันได้ย้อนหลังสำหรับโทรทัศน์สี มาตรฐานเอ็นทีเอสซีนั้นถูกใช้กับทีวีแอนะล็อกเฉพาะในสหรัฐและประเทศญี่ปุ่น จนกระทั่งมีการเปิดตัวโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ถึงแม้ปัจจุบัน ประเทศเม็กซิโกได้ยุติการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกทั้งหมด รวมถึงสหรัฐและประเทศแคนาดาได้ปิดสถานีโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกเกือบทั้งหมดไปแล้ว แต่มาตรฐานเอ็นทีเอสซียังคงถูกใช้ในกลุ่มประเทศแถบลาตินอเมริกา ในขณะที่ทดสอบแพลตฟอร์มทีวีดิจิทัลของพวกเขา
ในช่วงปลายยุค 90 และต้นยุค 2000 คณะกรรมการระบบโทรทัศน์ขั้นสูงพัฒนามาตรฐานเอทีเอสซีขึ้น สำหรับใช้ในการส่งสัญญาณทีวีดิจิทัลความละเอียดสูง ในที่สุดมาตรฐานนี้ก็ถูกนำไปใช้ในหลาย ๆ รัฐในสหรัฐ รวมถึงประเทศแคนาดา สาธารณรัฐโดมินิกัน ประเทศเม็กซิโก ประเทศเอลซัลวาดอร์ ประเทศกัวเตมาลา และประเทศฮอนดูรัส อย่างไรก็ตาม 3 ประเทศสุดท้ายทิ้งระบบนี้ไว้ในความโปรดปรานของบริการออกอากาศภาคพื้นดินแบบรวมระหว่างประเทศ
โทรทัศน์ภาคพื้นดินในทวีปอเมริกาทำงานบนช่องสัญญาณแอนะล็อก 2 ถึง 6 (VHF ย่านความถี่ต่ำ 54 - 88 MHz หรือที่รู้จักกันในชื่อ ย่านความถี่ระดับ 1 ในยุโรป), 7 ถึง 13 (VHF ย่านความถี่สูง 174 ถึง 216 MHz หรือที่รู้จักในชื่อ ย่านความถี่ที่ 3) และ 14 ถึง 51 (ย่านความถี่โทรทัศน์ UHF 470 ถึง 698 MHz หรือที่รู้จักในชื่อ ย่านความถี่ที่ 4-5) ต่างจากการส่งสัญญาณแบบแอนาล็อกของหมายเลขช่องในมาตรฐาน ATSC ซึ่งไม่สอดคล้องกับความถี่วิทยุ แต่จะมีการกำหนดช่องเสมือน สำหรับเป็นส่วนหนึ่งของข้อมูลอภิพันธุ์สำหรับเอทีเอสซีสตรีม เพื่อให้สถานีโทรทัศน์สามารถส่งผ่านความถี่ใด ๆ ก็ได้ แต่ยังคงแสดงหมายเลขช่องเดียวกัน นอกจากนี้เครื่องรับและส่งสัญญาณโทรทัศน์สำหรับออกอากาศฟรี สามารถนำมาใช้ใหม่เพื่อกระจายสัญญาณโทรทัศน์ภาคพื้นดินโดยใช้ช่องสัญญาณที่ไม่ได้ใช้เพื่อให้ครอบคลุมพื้นที่ที่มีการรับสัญญาณเล็กน้อย
ทวีปเอเชีย.
การออกอากาศทางโทรทัศน์ภาคพื้นดินในทวีปเอเชียเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1939 ในประเทศญี่ปุ่น ผ่านการทดลองที่ดำเนินการโดยสถาบันเทคโนโลยีการกระจายเสียงของเอ็นเอชเค อย่างไรก็ตาม การทดลองเหล่านี้ต้องหยุดชะงักลงกะทันหันจากการเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สองในมหาสมุทรแปซิฟิก วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1953 ช่องเอ็นเอชเคเจเนอรัลทีวีเริ่มออกอากาศ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1953 บรรษัทเครือข่ายนิปปงเทเลวิ เปิดตัวนิปปงเทเลวิ สถานีโทรทัศน์เชิงพาณิชย์แห่งแรกในเอเชีย ในประเทศฟิลิปปินส์ ระบบการแพร่ภาพกระจายเสียงอัลโต (ปัจจุบันคือ เอบีเอส-ซีบีเอ็น คอร์ปอเรชั่น) ได้เปิดตัวสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินเชิงพาณิชย์แห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คือ ดีแซคทีวี เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1953 โดยความช่วยเหลือของบริษัทวิทยุแห่งสหรัฐ (RCA)
ในประเทศไทยเคยมีความพยายามในการจัดตั้งกิจการโทรทัศน์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2474 โดยติดต่อเพื่อขอความช่วยเหลือในการจัดหาอุปกรณ์โทรทัศน์ แต่ถูกยกเลิกไปหลังการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 ได้มีการนำเสนอโครงการจัดตั้งวิทยุโทรภาพแก่สภาผู้แทนราษฎร แต่ถูกตีตก จากนั้นก็เริ่มมีการแพร่ภาพโทรทัศน์ในไทยครั้งแรกในการแสดงของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 ทำให้สื่อมวลชนได้นำเสนอโทรทัศน์ในเวลาต่อมา ก่อนที่ 3 ปีต่อมาจะเริ่มออกอากาศเชิงพาณิชย์ของสถานีโทรทัศน์แห่งแรกของไทย ในระบบวีเอชเอฟ 525 เส้น 30 อัตราภาพ ภาพขาวดำ ทางช่องสัญญาณที่ 4 ภายใต้ชื่อ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม (ปัจจุบันคือ ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี) ต่อมาในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ได้เริ่มออกอากาศสถานีโทรทัศน์สีช่องแรกของไทย ด้วยระบบแพร่ภาพ 625 เส้น 25 อัตราภาพ ภายใต้ชื่อ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 (ปัจจุบันคือช่อง 7 เอชดี)
แต่เนื่องจากสถานีโทรทัศน์ส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐบาล เพราะสถานีโทรทัศน์ที่เอกชนดำเนินงานก็มีการทำสัมปทานกับหน่วยงานภาครัฐ ทำให้ประชาชนเชื่อว่ามีการที่รัฐบาลใช้อำนาจบิดเบือนข้อมูลข่าวสารในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ และประชาชนไม่ได้รับรู้ความจริงที่เกิดขึ้นของเหตุการณ์ดังกล่าว รัฐบาลชุดต่อมาจึงเปิดประมูลสัมปทานการดำเนินงานสถานีโทรทัศน์เสรีขึ้น เป็นสถานีโทรทัศน์ระบบยูเอชเอฟแห่งแรกของไทย ภายใต้ชื่อ สถานีโทรทัศน์ไอทีวี (ปัจจุบันคือสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส) จากนั้นในปี พ.ศ. 2556 กสทช. ได้เริ่มประมูลโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล และออกอากาศเชิงพาณิชย์ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2557 สถานีโทรทัศน์ทั้ง 6 ช่องเดิมจึงได้เริ่มยุติการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 ก่อนจะยุติออกอากาศในช่องส่วนใหญ่ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2561 ยกเว้นสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ที่ติดสัญญาสัมปทานกับ บมจ.อสมท และยุติการออกอากาศอย่างสมบูรณ์ในเวลา 00:01 น. ของวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2563 รวมระยะเวลาในการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกในประเทศไทยทั้งสิ้น
โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล.
ในช่วงกลางทศวรรษ 1990 ความสนใจในโทรทัศน์ระบบดิจิทัลทั่วยุโรปเกิดขึ้นจากการที่การประชุมการบริหารไปรษณีย์และโทรคมนาคมแห่งยุโรป จัดการประชุม "เชสเตอร์ '97'" เพื่อตกลงกันถึงวิธีการบรรจุการออกอากาศโทรทัศน์ระบบดิจิทัลลงในแผนความถี่ ST61
การเปิดตัวโทรทัศน์ภาคพื้นดินดิจิทัลในปลายยุค 90 และต้นศตวรรษที่ 21 ทำให้สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศเรียกประชุมวิทยุคมนาคมระดับภูมิภาคเพื่อยกเลิกแผน ST61 และวางแผนใหม่สำหรับการออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลระบบเดียวทั่วประเทศ
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2005 สหภาพยุโรปตัดสินใจยุติการออกอากาศทีวีแอนะล็อกทั้งหมดภายในปี ค.ศ. 2012 และเปลี่ยนผ่านสู่ระบบดิจิทัล (ประเทศในสหภาพยุโรปทั้งหมดได้ตกลงใช้ DVB-T) เนเธอร์แลนด์ได้เสร็จสิ้นการเปลี่ยนผ่านในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2006 และประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปบางประเทศตัดสินใจที่จะเสร็จสิ้นการเปลี่ยนแปลงอย่างเร็วที่สุดในปี ค.ศ. 2008 (ประเทศสวีเดน) และ ค.ศ. 2009 (ประเทศเดนมาร์ก) ขณะที่สหราชอาณาจักรเริ่มปิดการออกอากาศแบบแอนะล็อกในส่วนภูมิภาคในปลายปี ค.ศ. 2007 แต่แล้วเสร็จทั่วประเทศในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ส่วนประเทศนอร์เวย์หยุดส่งสัญญาณโทรทัศน์แอนะล็อกในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2009 แต่มี 2 ประเทศสมาชิก (ไม่ได้ระบุไว้ในประกาศ) ได้แสดงความกังวลว่าพวกเขาอาจไม่สามารถดำเนินการเปลี่ยนแปลงได้ภายในปี ค.ศ. 2012 เนื่องจากข้อจำกัดทางเทคนิค ส่วนประเทศสมาชิกของสหภาพยุโรปที่เหลือได้หยุดการส่งสัญญาณโทรทัศน์แบบแอนะล็อกภายในสิ้นปี ค.ศ. 2012
หลายประเทศกำลังพัฒนาและประเมินผลของทีวีดิจิทัล
ออสเตรเลียใช้มาตรฐาน DVB-T และหน่วยงานกำกับดูแลอุตสาหกรรมของรัฐบาล ฝ่ายโทรคมนาคมและสื่อของออสเตรเลียได้รับคำสั่งว่าการออกอากาศแบบแอนะล็อกทั้งหมดจะยุติลงภายในปี ค.ศ. 2012 การเปลี่ยนผ่านสู่โทรทัศน์ระบบดิจิทัลตามคำสั่งเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2009 ด้วยโปรแกรมที่มีความแม่นยำสูง ศูนย์กลางในการปิดระบบแอนะล็อกแห่งแรกอยู่ในเมืองมิลดูรา ในพื้นที่ชนบทของรัฐวิกทอเรียในปี ค.ศ. 2010 รัฐบาลจะจัดหากล่องแปลงสัญญาณดิจิทัลฟรีสำหรับบ้านผู้ด้อยโอกาสทั่วประเทศเพื่อลดการหยุดชะงักของการเปลี่ยนผ่าน เครือข่ายโทรทัศน์ออกอากาศฟรีที่สำคัญของออสเตรเลียได้รับใบอนุญาตการส่งสัญญาณดิจิทัลทั้งหมด และแต่ละช่องจะต้องออกอากาศโทรทัศน์ความละเอียดสูงอย่างน้อย 1 ช่อง และโทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐาน 1 ช่องสู่ตลาดของพวกเขาทั้งหมด
ในทวีปอเมริกาเหนือ ข้อกำหนดที่วางไว้โดยเอทีเอสซีได้กลายเป็นมาตรฐานสำหรับทีวีดิจิทัล ในสหรัฐ คณะกรรมการการสื่อสารแห่งชาติ กำหนดวันสุดท้ายสำหรับการออกอากาศทีวีแอนะล็อกในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2009 เครื่องรับสัญญาณโทรทัศน์ทั้งหมดจะต้องมีเครื่องรับทีวีดิจิทัลโดยใช้เอทีเอสซี ในประเทศแคนาดา คณะกรรมการวิทยุโทรทัศน์และโทรคมนาคม กำหนดวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2009 เป็นวันยุติการออกอากาศทีวีแอนะล็อกในกรุงออตตาวาและเมืองปริมณฑล ในประเทศเม็กซิโก สถาบันโทรคมนาคมแห่งชาติได้กำหนดวันสุดท้ายสำหรับการออกอากาศทีวีแอนะล็อกในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2015
การประมูลคลื่นความถี่วิทยุ.
ในช่วงปลายปี ค.ศ. 2009 การแข่งขันของสหรัฐสำหรับคลื่นวิทยุที่มีอยู่อย่างจำกัด นำไปสู่การถกเถียงเรื่องการจัดสรรคลื่นความถี่ที่เป็นไปได้ในปัจจุบันโดยโทรทัศน์ และ FCC ก็เริ่มสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับวิธีเพิ่มอัตราการส่งถ่ายข้อมูลที่มีให้สำหรับบรอดแบนด์ไร้สาย บางคนเสนอให้ผสมทั้งสองเข้าด้วยกันบนช่องสัญญาณต่าง ๆ ที่เปิดไว้อยู่แล้ว (เช่น ไวท์สเปซ) ในขณะที่คนอื่นเสนอให้ "บรรจุใหม่" บางสถานีและบังคับให้ปิดสถานีบางสถานีเพียงไม่กี่ปีหลังจากทำสิ่งเดียวกัน (โดยไม่มีการชดเชยกับผู้แพร่ภาพกระจายเสียง) ในการยุติการออกอากาศโทรทัศน์แอนะล็อกในสหรัฐ พ.ศ. 2552
มีบางคนได้เสนอให้ยุติการออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดิน โดยพิจารณาว่าควรใช้คลื่นความถี่ที่มีอยู่ให้ดีขึ้น และกำหนดให้ผู้ชมเปลี่ยนไปใช้การรับชมโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมหรือสายเคเบิล สิ่งนี้จะกำจัดโทรทัศน์ผ่านมือถือซึ่งล่าช้าไปหลายปี โดยการตัดสินใจของ FCC ในการเลือกมาตรฐานเอทีเอสซี และการปรับ 8VSB ที่เป็นกรรมสิทธิ์ของตน แทนที่จะเป็นมาตรฐานโอเอฟดีเอ็มที่ใช้สำหรับการออกอากาศทีวีดิจิทัลทั่วโลก
เมื่อเทียบกับยุโรปและเอเชีย สิ่งนี้มีโทรทัศน์มือถือในสหรัฐฯ เนื่องจากไม่สามารถรับเอทีเอสซีขณะที่เคลื่อนที่ (หรือบ่อยครั้งแม้ขณะที่อยู่กับที่) โดยไม่ต้องใช้ ATSC-M/H ในการออกอากาศแบบภาคพื้นดิน DVB-T หรือ ISDB-T สามารถทำได้แม้ไม่มี DVB-H หรือ 1seg
เอมิเลียโน มาร์ติเนซ
ดามิอัน เอมิเลียโน มาร์ติเนซ โรเมโร (, เกิด 2 กันยายน ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่แอสตันวิลลาในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติอาร์เจนตินา
เขาถูกเรียกติดทีมชาติอาร์เจนตินาชุดใหญ่ในนัดที่พบกับไนจีเรียเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 ต่อมาเขาถูกเรียกติดทีมชาติอีกครั้งในนัดที่พบกับเยอรมนีและเอกวาดอร์ในวันที่ 9 และ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2019 อย่างไรก็ตาม เขามักเป็นตัวสำรองที่ไม่ได้ลงเล่น
อาร์เซนอล
อาร์เจนตินา
Emiliano Martínez
โยเซ็ฟ ฮาร์เพอ
พลเอกอาวุโส โยเซ็ฟ ฮาร์เพอ  เป็นนายทหารบกชาวเยอรมัน เขาเป็นนายพลในแนวรบด้านตะวันออกและแนวรบด้านตะวันตกในสงครามโลกครั้งที่สอง
ฮาร์เพอจบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยปรัสเซียในปีค.ศ. 1909 และเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และยังคงปฏิบัติงานอยู่ในไรชส์แวร์ในช่วงปลอดสงคราม เมื่อเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สอง ฮาร์เพอได้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลทหารราบที่ 2 (1940–41), ผู้บัญชาการกองพลยานเกราะที่ 12 (1941–42), ผู้บัญชาการกองทัพน้อยที่ 41 (1942–43), ผู้บัญชาการกองทัพที่ 9 (1943–44), ผู้บัญชาการกองทัพยานเกราะที่ 4 (1944), ผู้บัญชาการกลุ่มทัพยูเครนเหนือ (1944–45) และสุดท้ายคือกองทัพยานเกราะที่ 5
ฮาร์เพอและกองทัพยานเกราะที่ 5 ยอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตก เขาตกเป็นเชลยของสหรัฐและถูกปล่อยตัวในปีค.ศ. 1948
เส้นมาฌีโน
จริญญา พึ่งแสง
จริญญา พึ่งแสง เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 1 สมัย อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดลำพูน
จริญญา พึ่งแสง เกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2457 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ธรรมศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ ระดับปริญญาโท สาขารัฐศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยอินเดียน่า ประเทศสหรัฐอเมริกา สมรสกับนางชวลี พึ่งแสง มีบุตร 2 คน
จริญญา พึ่งแสง รับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย จนได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดจังหวัดราชบุรี รองผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนคร ระหว่างปี พ.ศ. 2519 ถึงปี พ.ศ. 2522 รองผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในปี พ.ศ. 2523 และเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดลำพูน ระหว่างปี พ.ศ. 2523 ถึงปี พ.ศ. 2527
หลังเกษียณอายุราชการ นายจริญญา ได้เล่นการเมืองโดยการเข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 ได้แยกตัวออกจากพรรคประชาธิปัตย์ พร้อมกับกลุ่ม 10 มกรา
ผลงานที่สำคัญของนายจริญญา อาทิ การสร้างอนุสาวรีย์พระนางจามเทวี การผลักดันการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรม เป็นต้น
จริญญา พึ่งแสง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
ทองมี มาลัย
ทองมี มาลัย (6 พฤษภาคม พ.ศ. 2487-พ.ศ. 2545) หรือรู้จักในฉายา "ตำนานราชาหมอลำเพลิน" เป็นหมอลำที่มีความสามารถยิ่งใหญ่ในวงการหมอลำอีสาน เป็นชาวบ้านหนองเลิง ตำบลดงแคนใหญ่ อำเภอลุมพุก จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันคือตำบลแคนน้อย อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร)
วัยเยาว์.
ทองมี มาลัย สำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดบ้านหนองเลิง ตำบลดงแคนใหญ่ อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อปี พ.ศ. 2497 เมื่อสำเร็จการศึกษาภาคบังคับในสมัยนั้น ทองมีได้ออกมาช่วยพ่อกับแม่ทำเกษตรกรรมที่บ้าน ต่อมาจึงได้ออกจากบ้านไปทำงานหาเงิน เช่น ขับสามล้อรับจ้าง และทำงานโรงงานน้ำตาล จังหวัดชลบุรี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2501 เมื่อเกิดความเบื่อหน่ายในการทำงานต่างถิ่นจึงเดินทางกลับมาบ้านหนองเลิง และทำให้เกิดความสนใจในการร้องลำอย่างมาก โดยได้เข้าฝึกหัดร้องลำกับหมอลำผัน ศิลารักษ์ แห่งวงหมอลำเพลินคณะอีสานลำเพลิน (ผ.รุ่งศิลป์) ปรมาจารย์ด้านหมอลำเพลินที่มีชื่อเสียงของบ้านดงแคนใหญ่ ตำบลดงแคนใหญ่ อำเภอคำเขื่อนแก้ว จังหวัดอุบลราชธานี จนทำให้เป็นที่รู้จักในระแวกนั้น
การทำงานหมอลำ.
ต่อมาเขาได้หันมาประกอบอาชีพหมอลำอย่างเป็นทางการโดยได้รับตำแหน่งในการแสดงเป็นพระเอกของคณะอัศวินสองดาว มีคุณพ่อมี กิจเกียรติ์ เป็นหัวหน้าคณะ ได้รวมตัวสมาชิก จำนวน 15 คน ซึ่งทองมี มาลัย ได้รับบท ขุนแผน ในนิทานพื้นบ้านเรื่องขุนช้างขุนแผน จนทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังจนประชาชนทั่วไปขนานนามว่า "ราชาหมอลำเพลิน" และ พ.ศ. 2510 ได้แยกตัวออกมาตั้งคณะเป็นของตนชื่อ "คณะทองมีพัฒนาลำเพลิน"
ในช่วงปี พ.ศ. 2513-2514 ได้หันเหสู่วงการขับร้องเพลงลูกทุ่งหมอลำ โดยการชักชวนของเทพบุตร สติรอดชมภู แห่งสำนักงานหมอลำชื่อดังของจังหวัดมหาสารคาม โดยยังคงใช้ลีลาการขับร้องลำเพลินอันเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นของตนเข้ามาสร้างผลงานออกมาโด่งดังเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะกับกลอนลำเพลิน ซึ่งประพันธ์โดยครูกลอนลำแห่งอีสานคือครูสุพรรณ ชื่นชม เช่น ชุดลำเพลินบักสองซาว ทำให้มีชุดลำเพลินบักสี่ไหตามมา ชุดลำเพลินชมรมแท็กซี่ ก็โด่งดังเป็นพลุแตกไม่ว่าบ้านนอกในกรุง แม้แต่สถานีวิทยุในกรุงเทพฯ หรือเขตภาคกลางก็ยังนำมาเปิดกัน เรียกว่าตามตู้เพลง ห้องอาหาร ปั๊มน้ำมันที่รวมพลของเหล่าบรรดาคนขับแท็กซี่ทั่วกรุง ต้องได้ยินเพลงนี้กันไม่ขาดระยะ จนมีชุดชมรมแม่ค้าออกมาติดๆ ให้เหล่าแม่ค้าลาบ ส้มตำ และซุปหน่อไม้ ได้ร้องกันครื้นเครง
พ.ศ. 2516 คณะอัศวินสองดาวได้เปลี่ยนชื่อเป็น "คณะอัศวินดาวรุ่ง" และ พ.ศ. 2518 คณะอัศวินดาวรุ่งได้ก่อกำเนิดคณะหมอลำเพลินอีกคณะ คือ "คณะอีสานลำเพลิน"
ทองมี มาลัย ได้โลดแล่นด้วยชื่อเสียงหมอลำเพลินในวงการหลายสิบปี กับการสังกัดค่ายเพลงหลายค่ายในสมัยนั้น ประกบกับหมอลำดังในยุคนั้นมากมายหลายคนออกอัลบั้มยอดฮิตมาหลายชุดร่วมกับหมอลำดัง เช่น บานเย็น รากแก่น , ประสาน เวียงสีมา , ป.ฉลาดน้อย ส่งเสริม เป็นต้น
ปัจจุบันมีหมอลำที่เลียนแบบลีลาท่าทางรวมทั้งมีกลอนลำสไตล์เดียวกัน เช่น คำบน กิจเกียรติ , ทองมัย มาลี , รุ่งฟ้า กุลาชัย เป็นต้น
เสียชีวิต.
ทองมี มาลัย ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2545 จากโรคก้านสมองอักเสบ สิริรวมอายุได้ 57 ปี
แฟร์ดีนันท์ เซาเออร์บรุค
แอ็นสท์ แฟร์ดีนันท์ เซาเออร์บรุค  เป็นศัลยแพทย์และแพทย์ทหารชาวเยอรมันผู้มีคุณูปการใหญ่หลวงต่อแพทย์ศาสตร์ทรวงอกและอวัยวะเทียม เซาเออร์บรุคเป็นอาจารย์แพทย์ใหญ่, สมาคณะมนตรีแห่งรัฐ, สมาชิกคณะมนตรีการวิจัยแห่งไรช์ เป็นหนึ่งในศัลยแพทย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เซาเออร์บรุคเป็นผู้บุกเบิกศัลยกรรมทรวงอกและห้องสุญญากาศ
เซาเออร์บรุคศึกษาแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฟีลิพแห่งมาร์บวร์ค, มหาวิทยาลัยไกรฟส์วัลด์, มหาวิทยาลัยเยนา และมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช เมื่อจบการศึกษาจากไลพ์ซิชในปีค.ศ. 1902 เขาก็ไปทำงานในเมืองเบร็สเลาและประดิษฐ์เครื่องสุญญากาศขึ้นเพื่อใช้การเปิดคอหอยระหว่างการผ่าตัด ซึ่งถือเป็นอุปกรณ์ที่ปฏิวัติแพทย์ศาสตร์ทรวงอก เครื่องสุญญากาศสามารถลดความเสี่ยงในผ่าตัดหัวใจและคอหอยได้อย่างมาก ต่อมาในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เซาเออร์บรุคได้คิดค้นอวัยวะเทียมขึ้นมากมายหลายแบบ
เซาเออร์บรุคทำงานที่มหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิกระหว่างปีค.ศ. 1918 ถึง 1927 โดยศึกษาเทคนิคศัลยศาสตร์และอาหารไดเอทสำหรับผู้ป่วยวัณโรค ต่อมาเขาเข้าทำงานที่แผนกศัลยกรรมที่โรงพยาบาลชารีเทในกรุงเบอร์ลินระหว่างตั้งแต่ปีค.ศ. 1928 และได้บรรจุเป็นแพทย์ทหารในปีค.ศ. 1942 เซาเออร์บรุคทำงานในโรงพยาบาลชาร์ลีจวบจนสิ้นสุดสงครามและยังคงทำงานที่นั่นต่อไป หลังจากนั้นก็เริ่มป่วยเป็นโรคสมองเสื่อมและเสียชีวิตในปีค.ศ. 1951
ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์
ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์ (; อักษรย่อ: CSAs) เป็นบัญชีออมทรัพย์ประเภทหนึ่งในสหรัฐ ซึ่งโดยปกติจะออกแบบมาเพื่อการออมสำหรับอุดมศึกษา พวกเขามักจะสามารถใช้ได้ผ่านโครงการของรัฐหรือรัฐบาลท้องถิ่นหรือองค์การไม่แสวงหาผลกำไร ในความร่วมมือกับธนาคารและสหกรณ์เครดิตยูเนียน ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์สามารถอยู่ในแผน 529 ที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐหรือผลิตภัณฑ์การลงทุนอื่น ๆ เช่นบัญชีออมทรัพย์เพื่อการศึกษาคัฟเวอร์เดล และมักจะอนุญาตให้ฝากเงินจากเด็ก, ผู้ปกครองและญาติ ตลอดจนบุคคลที่สาม เช่น เขตโรงเรียนและโปรแกรมทุนการศึกษา ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์จำนวนมากเริ่มต้นด้วยเงินฝากเริ่มต้นจากรัฐบาลหรือองค์การไม่แสวงหาผลกำไรในชื่อของเด็กและเงินสมทบครอบครัวที่ตามมามักได้รับการสนับสนุนโดยการจับคู่เงินทุน ชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์มักรวมแรงจูงใจเพื่อส่งเสริมการออมโดยเยาวชนและครอบครัวที่ด้อยโอกาส การถอนเงินจากชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์นั้น โดยทั่วไปจะจำกัดอยู่ที่ค่าใช้จ่ายในอุดมศึกษาหลังจากเด็กอายุครบ 18 ปี หลังจากสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัย เงินทุนที่ไม่ได้ใช้สามารถนำไปซื้อสินทรัพย์อื่นได้ (เจ้าของบ้านครั้งแรก, การพัฒนาธุรกิจขนาดเล็ก หรือรถยนต์บางครั้ง) หรือเพื่อการออมเพื่อการเกษียณ โครงการชิลเดรนส์เซฟวิงส์แอคเคาส์ยังรวมถึงการศึกษาทางการเงินเพื่อสอนเด็กและครอบครัวเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ของสถาบันการเงิน, แนวทางปฏิบัติด้านการออมและการบริโภคอย่างชาญฉลาด รวมทั้งกลยุทธ์สำหรับการลงทุนระยะยาว
แรงจูงใจ.
มีความแตกต่างที่สำคัญในความสำเร็จทางการศึกษาโดยความมั่งคั่งของครอบครัว เนื่องจากโครงการการออม เช่น อเมริกันดรีมเดโมสเตรชันได้เริ่มที่จะพิสูจน์ว่ามันเป็นไปได้ที่จะส่งเสริมให้บุคคลที่มีรายได้น้อยและครอบครัวที่จะเก็บเงิน ผู้กำหนดนโยบายเริ่มหันความสนใจไปที่ศักยภาพของความคิดริเริ่มด้านสินทรัพย์เพื่อแก้ไขปัญหาความไม่เท่าเทียมทางการศึกษา สินทรัพย์ครอบครัวสร้างความคาดหวังของเด็กเกี่ยวกับวิทยาลัย และในทางกลับกัน ก็มีอิทธิพลต่อความผูกพันของพวกเขากับโรงเรียน รวมทั้งพฤติกรรมการออมของผู้ปกครอง ตลอดจนการสนับสนุนด้านวิชาการ ผลกระทบเหล่านี้สามารถช่วยลดช่องว่างความสำเร็จระหว่างนักเรียนที่ร่ำรวยและนักเรียนที่ด้อยโอกาส โดยการเพิ่มโอกาสที่นักเรียนทุกคนต้องเข้าเรียนหลักสูตรเตรียมความพร้อมวิทยาลัยที่จำเป็น โดยทำแบบทดสอบเข้า เช่น เอซีที หรือเอสเอที ซึ่งใช้สำหรับวิทยาลัยและสำหรับความช่วยเหลือทางการเงินที่จำเป็น และไม่เช่นนั้นก็เป็น 'ติดตามวิทยาลัย'
Children's Savings Accounts
บรรจง ไชยรา
พระคุณเจ้าฟิลิป บรรจง ไชยรา เป็นมุขนายกองค์ที่ 4 แห่งเขตมิสซังอุบลราชธานีสืบต่อจากพระคุณเจ้ามีคาแอล บุญเลื่อน หมั้นทรัพย์ โดยได้รับการแต่งตั้งเป็นมุขนายกเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ.2006 และได้รับการอภิเษกเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ.2006 ณ อาสนวิหารแม่พระนิรมล อุบลราชธานี
พระคุณเจ้าฟิลิป บรรจง ไชยรา เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ.1945 ณ บ้านช้างมิ่ง จังหวัดสกลนคร และได้บวชเป็นบาทหลวงสังกัดคณะพระมหาไถ่ เมื่อวันที่ 12 มิถนายน ค.ศ.1975 ที่สหรัฐอเมริกา
ท่านจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา, ระดับปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต (ปรัชญา) จากวิทยาลัย Holy Redeemer College รัฐวิสคอนซิน สหรัฐ, ปริญญาโท M.R.E. (Religious Education) และ M.Div. (Divinity) จากสถาบัน Mount Saint Alphosus Seminary รัฐนิวยอร์ก
ลือชัย ธาตุวิสัย
พระคุณเจ้า ดร.ยอแซฟ ลือชัย ธาตุวิสัย เป็นมุขนายกองค์ที่ 3 แห่งเขตมิสซังอุดรธานี สืบต่อจากพระคุณเจ้ายอร์ช ยอด พิมพิสาร โดยได้รับการแต่งตั้งเป็นมุขนายกเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ.2009 และได้รับการอภิเษกเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ.2010 ณ อาสนวิหารพระมารดานิจจานุเคราะห์ อุดรธานี
มุขนายก ดร.ยอแซฟ ลือชัย ธาตุวิสัย เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ.1962 ณ อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี และบวชเป็นบาทหลวง เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ.1992
ท่านจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟ ท่าแร่ สกลนคร ระดับปริญญาตรีสาขาปรัชญา ที่วิทยาลัยแสงธรรม (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) และสาขาเทววิทยา ที่วิทยาลัยแสงธรรม (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง), ปริญญาโทสาขาการตีความพระคัมภีร์ไบเบิล (S.S.L.) จากสถาบัน Pontificium Institutum Biblicum กรุงโรม ประเทศอิตาลี (เกียรตินิยม) และปริญญาเอกสาขาเทววิทยาพระคัมภีร์ (S.T.D.) จากสถาบัน Institut Catholique de Paris กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส (เกียรตินิยม)
เครื่องยนต์เฟา
พันท์เซอร์คัมพฟ์วาเกิน เอ-100
ฟรุกโทส
เรอเน กียอง
พิชาญ บุลยง หรือ เรอเน กียอง (; 27 พฤษภาคม 2419-2506) นักนิติศาสตร์ชาวฝรั่งเศสสัญชาติไทย เป็นที่รู้จักจากการเขียนจริยธรรมทางเพศ
เรอเนเกิดที่ เซอด็อง ฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2419 เขาเป็นหนึ่งในคณะกรรมการกฤษฎีการ่างกฎหมายหลายฉบับและเป็น ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกาของสยาม กระทั่งโอนสัญชาติเป็นไทยและได้รับชื่อไทยว่า พิชาญ บุลยง เขาถึงแก่กรรมที่ประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2506 สิริรวมอายุได้ 87 ปี
ในทุกวันนี้ที่ สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ได้มีการตั้งชื่อห้องประชุมห้องหนึ่งเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาว่า ห้องประชุมเรอเน กียอง
รายชื่อตอนในเดอะลูนีย์ทูนส์โชว์