pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ได้มีการเผยแพร่ "มินิเมโทร" รุ่นมินิเอคเซส (early access) สำหรับลินุกซ์, โอเอสเอ็กซ์ และวินโดวส์ ทางไดโนซอร์โปโลคลับได้ร่วมมือกับเพลย์อิซึม (Playism) กับปลั้กอินดิจิทัล (Plug In Digital) เพื่อเผยแพร่เกมบนร้านค้าดิจิทัล และคอชมีเดีย (Koch Media) สำหรับการขายในยุโรป ส่วนรุ่นของแอนดรอยด์ (เผยแพร่โดยเพลย์ดิเจียส (Playdigious)) และไอโอเอสถูกเผยแพร่ในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2016 ส่วนบนนินเทนโดสวิทช์ที่เผยแพร่ในวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ได้เพิ่มโหมดหลายผู้เล่นขึ้น และเผยแพร่รุ่น เพลย์สเตชัน 4 ในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2019.
"มินิเมโทร" ได้รับเสียงวิจารณ์ "เป็นที่โปรดปรานโดยทั่วไป" จากเมทาคริติก เจนนี ลาดา นักเขียนจาก "Technology Tell" กล่าวว่าได้รู้สึกผ่อนคลาย ถึงแม้ว่าตัวเกมสร้างแรงกดดันแก่ผู้เล่นก็ตาม "GamesTM" ได้รีวิวถึงรุ่นพีซีว่า ความลึกในวิธีเล่นของ "มินิเมโทร" พร้อมกับเส้นระดับความยากทำให้เกมดูน่าสนใจ ร็อบ ริช นักเขียนจาก "Gamezebo" ได้คอมเมนต์ถึงรูปแบบดีไซน์และปุ่มควบคุมที่ใช้งานง่ายในรุ่นโทรศัพท์ เขาคิดว่าการใช้รูปร่างเรขาคณิตเพื่อแสดงถึงผู้โดยสารกับสถานีช่ายย่อภารกิจที่ซับซ้อน ทำให้เกมเข้าถึงง่าย คริสเตียน วาเลนทิน (Christian Valentin) นักวิจารณ์จาก "Pocket Gamer" กล่าวว่าในตอนเล่นแรก ๆ อาจสับสน แต่ต่อมารู้สึกเหมือน "มีส่วนร่วมอย่างน่าแปลกใจ"
ในงาน Independent Games Festival ค.ศ. 2016 "มินิเมโทร" ชนะรางวัล "เสียงดีเด่น" และได้เข้าชิงถึงสามรางวัล คือ: "รูปแบบศิลปะดีเด่น", "ดีไซน์ดีเด่น" และ "Seumas McNally Grand Prize". ตัวเกมได้เข้าชิงสำหรับ "Debut Game" ที่ บริติชอะคาเดมีเกมส์อวอร์ดส์ครั้งที่ 12 และได้รับการยกย่องสำหรับ "Best Debut" ในงาน Game Developers Choice Awards ประจำครั้งที่ 16 "เกมสปอต" ได้จัดให้ "มินิเมโทร" ใน 5 เกมที่ดีที่สุดสำหรับโทรศัพท์ในปีค.ศ. 2016.
สนามบินโคราช
หลี่ฉือฉือ
อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ
อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบ หรือ อุทยานแห่งชาติมุกดาหาร เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดมุกดาหาร ประเทศไทย เป็นหนึ่งในอุทยานที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดในประเทศไทย โดยอุทยานแห่งนี้เป็นที่ตั้งของหินรูปทรงประหลาดและถ้ำที่มีจิตรกรรมวาดด้วยมือ
อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบตั้งอยู่ในอำเภอเมืองมุกดาหารและอำเภอดอนตาล อยู่ห่างจากเทศบาลเมืองมุกดาหารไปทางทิศใต้ประมาณ อุทยานมีพื้นที่ จุดที่สูงสุดที่สุดคือภูจงศรี มีความสูง
อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบเป็นที่ตั้งของถ้ำที่มีจิตรกรรมวาดด้วยมือ คาดว่ามีอายุราว 3,000–5,000 ปี ชื่อของถ้ำมีชื่อว่า "ถ้ำฝ่ามือแดง" สื่อถึงสีที่ใช้วาดรูปบนผนังถ้ำมีสีแดง
จุดท่องเที่ยว.
น้ำตกภายในเขตอุทยานอย่างน้ำตกภูถ้ำพระมีน้ำไหลเป็นบางฤดูกาล เหนือขึ้นไปจากน้ำตกแห่งนี้ มีพระพุทธรูปขนาดสามฟุต พร้อมด้วยพระพุทธรูปไม้ขนาดเล็กและหุ่นรูปสัตว์จำนวนมาก
อุทยานแห่งชาติภูผาเทิบเป็นที่ตั้งของหินรูปทรงประหลาด โดยรูปร่างคล้ายกับเห็ด ศาลา หรือหงส์ เป็นต้น จุดชมทิวทัศน์ของที่นี่สามารถมองเห็นตัวเมืองมุกดาหาร แม่น้ำโขง และประเทศลาว
ป่าไม้ส่วนใหญ่ในเขตอุทยานเป็นป่าไม้ผลัดใบ พืชที่พบในเขตอุทยานได้แก่ ตะเคียน ตะโก มะค่าโมง ยาง ทิว จำปา สาละ และรัง สัตว์ที่พบในเขตอุทยานได้แก่กวางและหมูป่า นกที่พบมีหลายชนิด ได้แก่ ไก่ป่า ไก่ฟ้า และนกยูงเขียว
ใน ค.ศ. 2005 ได้มีการค้นพบกบสายพันธุ์ใหม่ที่มีชื่ออนุกรมวิธาน "" ในเขตอุทยาน
อุทยานแห่งชาติเขาแหลม
อุทยานแห่งชาติเขาแหลม เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเทือกเขาตะนาวศรีในจังหวัดกาญจนบุรีของประเทศไทย มีพื้นที่ประมาณ 1,500 ตารางกิโลเมตร
อุทยานมีพื้นที่ล้อมรอบอ่างเก็บน้ำเขาแหลมซึ่งอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 340 กิโลเมตร และพื้นที่บางส่วนได้ถูกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323 ตัดผ่าน นอกจากนี้อุทยานยังอยู่ใกล้กับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอุทยาน ป่าไม้ในเขตอุทยานเป็นแบบผสมเพราะมีทั้งไม้ผลัดใบและไม่ผลัดใบ สัตว์ใหญ่ที่พบได้แก่ เสือ ช้าง กวาง เก้ง และหมูป่า
อุทยานแห่งชาติเขาแหลมเป็นสถานที่ถ่ายทำรายการ "เซอร์ไวเวอร์" ของนิวซีแลนด์ในฤดูกาลที่สอง ในชื่อภาค "เซอร์ไวเวอร์นิวซีแลนด์: ไทยแลนด์"
ลิสเบิร์น
ลิสเบิร์น  เป็นนครแห่งหนึ่งในไอร์แลนด์เหนือ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแลกัน ซึ่งเป็นเส้นแบ่งพรมแดนระหว่างเทศมณฑลแอนทริมกับเทศมณฑลดาวน์ ลิสเบิร์นอยู่ห่างจากเบลฟาสต์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 8 ไมล์ โดยลิสเบิร์นถือเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครเบลฟาสต์ จากการสำมะโนครัวในปี 2011 พบว่าลิสเบิร์นมีประชากร 45,370 คน
ลิสเบิร์นได้รับการจัดตั้งให้เป็นนครใน ค.ศ. 2002 เนื่องในโอกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปีของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ปัจจุบันลิสเบิร์นเป็นนครที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สามของไอร์แลนด์เหนือ นอกจากนี้ ยังเป็นเมืองในภูมิภาคระเบียงเศรษฐกิจดับลิน–เบลฟาสต์ซึ่งมีประชากรรวมโดยประมาณ 3 ล้านคน
พัก ซู-บิน
ซูบิน (ชื่อจริง: พัก ซู-บิน, , , จีน: 朴秀斌) เป็นหนึ่งในสมาชิกของวงคอสมิกเกิลส์ วงไอดอลสัญชาตเกาหลีใต้และจีน ในเครือของบริษัทสตาร์ชิปเอนเตอร์เทนเมนต์และบริษัทเยฮวาจากประเทศจีน มีสมาชิกในวงทั้งหมด 13 คน
ซูบินเกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2539 ที่เขตซอโซ กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ มีหมู่เลือด AB ซูบินมีน้องชายหนึ่งคน ชื่อว่า พัคฮยอนบิน ซูบินเริ่มเข้ามาเป็นเด็กฝึกของค่ายสตาร์ชิปตั้งแต่ตอนกำลังศึกษาอยู่ชั้นประถม 6 และได้เดบิวต์เมื่อปี พ.ศ. 2559 ซึ่งรวมเวลาการเป็นเด็กฝึกทั้งหมด 8 ปี
ช่วงก่อนเดบิวต์.
วันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 จนถึง 11 มกราคม พ.ศ. 2559 พัคซูบินได้ร่วมแสดงเป็นนักแสดงสมทบในเว็บดราม่าเรื่อง High-End Crush (고품격 짝사랑에) ออกอาหาศทางสถานีช่อง MBN (Soobin CUT)
ซูบินเป็นเด็กฝึกหรือเทรนนี่มาเป็นระยะเวลารวมกันทั้งสิ้น 8 ปี ตั้งแต่ปี 2008 หรือสมัยที่เธอยังเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา 6 ดังนั้นซูบินจึงเป็นหนึ่งในสมาชิกของคอสมิกเกิลส์ที่มีระยะเวลาการเป็นเด็กฝึกยาวนาน และในรายการ King of Masked Singer เธอยังได้เล่าถึงช่วงเวลาที่เธอได้เป็นเด็กฝึกว่า ไม่เคยมีแม้แต่ครั้งเดียวในตอนนั้นที่เธอคิดจะถอดใจจากการเป็นนักร้อง แต่เมื่อได้เดบิวต์มาแล้วเธอก็พบว่ามันเหนื่อยเหลือเกินจนคิดจะถอดใจ แต่ก็ฉุกคิดได้เมื่อคิดว่าหากนี้ต้องเป็นโชว์สุดท้ายที่เธอได้แสดง เธอคงจะเสียใจไปตลอด และจากนั้นเธอก็ไม่เคยคิดจะถอดใจอีกเลย
การเปิดตัวฐานะสมาชิกคอสมิกเกิลส์.
ซูบินเดบิวต์ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ร่วมกับกลุ่มของเธอ พร้อมปล่อยเดบิวต์มินิอัลบั้ม '"วูดยูไลค?"' ที่มีไตเติลแทรคส์คือเพลง '"โมโมโม"' และ "'แคทชมี"'
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 ซูบินและสมาชิกคอสมิกเกิลส์ เอ็กซี, ซอลอา, ซองโซ, อึนซอ, ยอรึม และดายอง ร่วมกับ มอนสตาเอ็กซ์ เพื่อจัดตั้งกลุ่ม 'วาย-ทีน (Y-teen)' ซึ่งเป็นกลุ่มที่จะโปรโมทเกี่ยวกับเครือข่ายการใช้งานของ KT
ปัจจุบันซูบินยังคงมีผลงานร่วมกับคอสมิกเกิลส์ และเริ่มมีผลงานด้านรายการทีวีมากขึ้น โดยในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2562 ซูบินได้เข้าแข่งขันรายการ King of Masked Singer ภายใต้หน้ากากลูกเต๋า และชนะเข้าถึงรอบที่สองก่อนจะแพ้ให้กับหน้ากากเกาลัดคั่ว
สีสุวัตถิ์ วัฒฉายาวงศ์
สีสุวัตถิ์ ยุติวงศ์
มินะโมะโตะ โนะ โยะริอิเอะ
มินะโมะโตะ โนะ ซะเนะโตะโมะ
The Mask Singer 1+2 Fan Request
ลีกไอร์แลนด์
ลีกของไอร์แลนด์  เป็นหนึ่งในสองหน่วยงาน (ร่วมกับสมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์) ที่ทำหน้าที่ดูแลฟุตบอลในประเทศไอร์แลนด์ เดิมลีกของไอร์แลนด์เคยเป็นชื่อที่ใช้แทนการแข่งขันลีกเพียงระดับเดียว แต่ในปัจจุบันลีกของไอร์แลนด์ได้ครอบคลุมลีกหลายระดับ ได้แก่ พรีเมียร์ดิวิชัน, เฟิสต์ดิวิชัน, ยู-19 ดิวิชัน, ยู-17 ดิวิชัน, ยู-15 ดิวิชัน และยู-13 ดิวิชัน โดยปกติแล้ว ลีกของไอร์แลนด์ทำงานใกล้ชิดกันกับสมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ ลีกทุกระดับในปัจจุบันอยู่ภายใต้การสนับสนุนของแอร์ทริกซิตี ทำให้มีชื่อตามผู้สนับสนุนว่า เอสเอสอี แอร์ทริกซิตี ลีก
ใน ค.ศ. 2007 ลีกของไอร์แลนด์กลายเป็นลีกแรก ๆ ของยุโรปที่นำกฎแค็ปเงินเดือน  มาใช้
League of Ireland
ลีกของไอร์แลนด์
นัยนา เกิดวิชัย
ศาสตราจารย์ พลตำรวจโทหญิง นัยนา เกิดวิชัย (1 มกราคม พ.ศ. 2500 - 6 ตุลาคม พ.ศ. 2562) อดีตคณบดีคณะตำรวจศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ, อดีตศาสตราจารย์ประจำคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ศาสตราจารย์ พลตำรวจโทหญิง ดร.นัยนา เกิดวิชัย เกิดเมื่อวันอังคารที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2500 ที่บ้านย่านซื่อ ตำบลบ้านช้าง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของนายบุญธรรม กับนางลออ เกิดวิชัย มีพี่น้อง 8 คน คือ
ศาสตราจารย์ พลตำรวจโทหญิง ดร.นัยนา เกิดวิชัย สมรสกับ พันตำรวจเอก นรภัทร สุบรรณ ณ อยุธยา อดีตรองผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดอุบลราชธานี ต่อมาได้แยกทางกัน โดยมีบุตรสาวเพียงคนเดียวคือ
และได้รับบุตรบุญธรรมอีก 1 คน คือ
ศาสตราจารย์ พลตำรวจโทหญิง ดร.นัยนา เกิดวิชัย ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคมะเร็งลำไส้ ณ โรงพยาบาลศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เมื่อวันอาทิตย์ที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2562 เวลา 04.20 น. พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ฉัตรเบญจาตั้งประดับ ปี่ กลองชนะ ประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และมีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืน กำหนด 3 คืน ต่อมาทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานผ้าไตร 5 ไตรทอดถวายพระสงฆ์บังสุกุล แล้วพระราชทานเพลิงศพ ในวันจันทร์ที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2562 เวลา 16.00 น. ณ เมรุวัดไผ่โรงวัว ตำบลบางตาเถร อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี
เอฟเอไอคัพ
ซีเนียร์แชลเลนจ์คัพของสมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ (เอฟเอไอคัพ) หรือชื่อตามผู้สนับสนุน เอ็กซ์ตราดอตไออี เอฟเอไอคัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยแบบแพ้คัดออกซึ่งจัดขึ้นทุกปี โดยเปิดโอกาสให้สโมสรในไอร์แลนด์ และสโมสรฟุตบอลเดร์รีซิตีในไอร์แลนด์เหนือ เข้าร่วมแข่งขัน ฟุตบอลถ้วยนี้อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลไอร์แลนด์ ปัจจุบันมี "เอ็กซ์ตราดอตไออี" เป็นผู้สนับสนุน
ในช่วง ค.ศ. 1923–1936 ฟุตบอลถ้วยนี้เคยรู้จักกันในชื่อ ฟรีสเตดคัพ สโมสรที่ชนะเลิศถ้วยนี้มากที่สุดคือ แชมร็อกโรเวอส์ ซึ่งชนะเลิศ 25 สมัย ส่วนทีมชนะเลิศในปัจจุบัน ก็คือ แชมร็อกโรเวอส์ เช่นกัน
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
การแข่งขันยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ที่จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 9-15 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนาม Beijing Science and Technology University Gymnasium มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ
ลีกของไอร์แลนด์คัพ
ลีกของไอร์แลนด์คัพ  เป็นการแข่งขันฟุตบอลซึ่งเปิดให้สโมสรในลีกของไอร์แลนด์เข้าร่วมแข่งขัน เริ่มแข่งขันครั้งแรกใน ค.ศ. 1973 โดยแทนที่ของ ลีกของไอร์แลนด์ชีลด์ นับตั้งแต่ ค.ศ. 2009 ลีกของไอร์แลนด์คัพได้รับการสนับสนุนจากอิเล็กทรอนิกอาร์ต ทำให้ถ้วยถูกเรียกชื่อตามผู้สนับสนุนคือ อีเอสปอร์ตคัพ
รูปแบบการแข่งขันได้มีการเปลี่ยนแปลงอยู่บ่อยครั้ง เดิมทีการแข่งขันแบ่งออกเป็น 6 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของสโมสร ต่อมาเมื่อจบรอบแบ่งกลุ่ม ทีมชนะเลิศในแต่ละกลุ่ม และทีมรองชนะเลิศที่ดีที่สุดสองอันดับแรก รวม 8 ทีม จะได้ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก โดยในรอบแพ้คัดออกนี้เอง จะแข่งขันในวันกลางสัปดาห์ตลอดทั้งฤดูกาล ต่อมาในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ถ้วยนี้ได้ปรับเปลี่ยนไปเริ่มต้นที่รอบแพ้คัดออก แต่ต่อมาก็ปรับเปลี่ยนกลับมาเริ่มต้นที่รอบแบ่งกลุ่มอีกครั้ง โดยในครั้งนี้ แบ่งเป็น 8 กลุ่ม กลุ่มละ 3 ทีม มีเพียงทีมชนะเลิศของแต่ละกลุ่มเท่านั้นที่จะผ่านเข้ารอบ ต่อมาในปี 2006 การแข่งขันได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นแบบแพ้คัดออกอีกครั้ง และทีมชนะเลิศจะได้รับรางวัล 25,000 ยูโร
การแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศก็มีการเปลี่ยนแปลงบ่อยเช่นกัน ทั้งแบบแข่งขันที่สนามกลาง แข่งขันสองเลก (เหย้า-เยือน) และปัจจุบันก็ใช้วิธีการจับสลากว่าทีมไหนจะได้เล่นเป็นทีมเหย้า
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ที่จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 9-17 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนาม Shunyi Olympic Rowing-Canoeing Park มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ที่จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 9-21 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนาม Qingdao International Sailing Centre มีการแข่งขันทั้งหมด 11 รายการ
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
การแข่งขันยิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันกีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ที่จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 9-17 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนาม Beijing Shooting Range Hall (ปืนยาวและปืนอัดลม) Beijing Shooting Range Clay Target Field (ปืนสั้น) มีการแข่งขันทั้งหมด 15 รายการ
กีฬาวูซูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
การแข่งขันวูซูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นการแข่งขันกีฬาวูซูเป็นกีฬาสาธิตในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ที่จัดขึ้นในกรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 21-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ณ สนาม มีการแข่งขันทั้งหมด 15 รายการ
มินิเมโทร (เกม)
ฤๅเดช เกิดวิชัย
รองศาสตราจารย์ ดร.ฤๅเดช เกิดวิชัย นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, นายกสมาคมวางแผนครอบครัวแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
รองศาสตราจารย์ ดร.ฤๅเดช เกิดวิชัย เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 ที่บ้านย่านซื่อ ตำบลบ้านช้าง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของนายบุญธรรม กับนางลออ เกิดวิชัย มีพี่น้อง 8 คน คือ
รองศาสตราจารย์ ดร.ฤๅเดช เกิดวิชัย สมรสกับ เภสัชกรหญิงระพีพร เกิดวิชัย (สกุลเดิม วงศ์ฉัตรทอง) เภสัชกรชำนาญการพิเศษ โรงพยาบาลนครปฐม โดยมีบุตรชาย 2 คน คือ
สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2527 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประถมศึกษา จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2532 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีใบที่ 2 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ในปี พ.ศ. 2540 และสำเร็จการศึกษาสูงสุดระดับปริญญาเอกหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาประชากรศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยมหิดล ในปี พ.ศ. 2544 โดยต่อมาสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีใบที่ 3 หลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต แขนงวิชาหนังสือพิมพ์ ในปี พ.ศ. 2545 และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีใบที่ 4 หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต แขนงวิชาไทยคดีศึกษา จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ในปี พ.ศ. 2547 ตามลำดับ
สื่อสารมวลชน.
หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2527 เริ่มชีวิตการทำงานเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์แนวหน้า ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 ทำงานที่หนังสือพิมพ์ข่าวสด ถัดจากนั้นอีก 2 ปี ทำงานที่หนังสือพิมพ์สปอร์ตนิวส์ และทำงานเป็นผู้สื่อข่าวครั้งสุดท้ายที่หนังสือพิมพ์วัฏจักร ในปี พ.ศ. 2533 ก่อนลาออกเพื่อเข้ารับราชการ
เริ่มรับราชการครั้งแรกในตำแหน่งอาจารย์ประจำวิทยาลัยครูสวนสุนันทา เมื่อปี พ.ศ. 2534 ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองคณบดีฝ่ายแผนและประกันคุณภาพ คณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา ในปี พ.ศ. 2547 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการสำนักวิจัยและประเมินผล และผู้อำนวยการสถาบันวิจัยและพัฒนา ในปี พ.ศ. 2549 ตามลำดับ โดยในปี พ.ศ. 2555-2563 ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (2 วาระ) และในปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ตั้งแต่วันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
ภาคประชาสังคม.
ได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกสมาคมวางแผนครอบครัวแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สมัยที่ 17 ปี 2564-2568
ท่าอากาศยานศุลกากร
ท่าอากาศยานศุลกากร คือท่าอากาศยานที่สามารถรองรับเที่ยวบินที่มาจากต่างประเทศได้ โดยอากาศยานลำใดที่จะเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักร เว้นแต่อากาศยานของทางราชการ ต้องลงในหรือขึ้นจากสนามบินที่เป็นด่านศุลกากร แต่ในกรณีที่มีเหตุฉุกเฉินหรือจำเป็นอย่างยิ่งทำให้อากาศยานที่เข้ามาในหรือจะออกไปนอกราชอาณาจักรต้องลงในหรือขึ้นจากที่ใดนอกจากสนามบินที่เป็นด่านศุลกากร ให้ผู้ควบคุมอากาศยานรายงานต่อพนักงานศุลกากรหรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจโดยพลันตามหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด และห้ามมิให้ผู้ควบคุมอากาศยานอนุญาตให้ขนของใด ๆ ออกจากหรือขึ้นในอากาศยานนั้น โดยมิได้รับความยินยอมจากพนักงานศุลกากร
CT imaging
Reverse transcription polymerase chain reaction
เซก้า
แฮ็นดริก ฮาเมิล
แฮ็นดริก ฮาเมิล (; 20 สิงหาคม พ.ศ. 2173 – 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2235) เป็นนักสำรวจชาวดัตช์และเป็นชาวตะวันตกคนแรกที่ได้เขียนหนังสือบันทึกว่าด้วยอาณาจักรโชซ็อนของเกาหลี หลังจากอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 13 ปี เขาได้เขียนหนังสือ "Hamel's Journal and a Description of the Kingdom of Korea, 1653–1666" ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในภายหลังเมื่อ พ.ศ. 2211
แฮ็นดริก ฮาเมิล เกิดในคอร์เกิม เนเธอร์แลนด์ ใน พ.ศ. 2193 เขาล่องเรือไปยังหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ และได้ทำงานในฐานะพนักงานบัญชีของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (เฟโอเซ) ใน พ.ศ. 2196 เขาเดินทางไปญี่ปุ่นด้วยเรือชื่อ "เดอสแปร์เวอร์" ฮาเมิลและลูกเรืออีก 35 คนรอดชีวิตจากเรือแตกและมาขึ้นฝั่งที่เกาะเชจู อาณาจักรโชซ็อน หลังจากถูกจำคุกอยู่บนเกาะเชจูนานนับปี พวกเขาถูกส่งตัวไปยังฮันยัง ราชธานีของอาณาจักรโชซ็อน ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2198 ตรงกับรัชสมัยของพระเจ้าฮโยจง  เพื่อเป็นการรักษาธรรมเนียมในเวลานั้นราชสำนักจึงห้ามไม่ให้ฮาเมิลและลูกเรือของเขาออกจากโชซ็อน ระหว่างที่อยู่ที่โชซ็อน พวกเขาได้รับอิสระในการใช้ชีวิตแบบปกติในสังคมโชซ็อน
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2209 ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระเจ้าฮย็อนจง 13 ปีหลังจากใช้ชีวิตในเกาหลี ฮาเมิลและลูกเรือที่เหลือรอดชีวิตมาได้ทั้งสิ้น 7 คนจัดการหนีไปยังญี่ปุ่น ที่นั่นเนเธอร์แลนด์ได้ตั้งสถานีการค้าเล็ก ๆ บนเกาะจำลองซึ่งเรียกกันว่าเดจิมะที่นางาซากิ ระหว่างที่เขาใช้ช่วงเวลาที่นางาซากิ (กันยายน พ.ศ. 2209 ถึงตุลาคม พ.ศ. 2210) ฮาเมิลได้เขียนหนังสือซึ่งเกี่ยวกับช่วงเวลาของเขาในเกาหลี จากนั้น ฮาเมิลและลูกเรือของเขาออกเดินทางไปปัตตาเวีย (จาการ์ตาในปัจจุบัน) ในหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ในปลายปี พ.ศ. 2210 เขาพำนักในปัตตาเวียจนถึง พ.ศ. 2213 และได้ส่งลูกเรือที่มีความชำนาญในการเดินเรือกลับไปเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ พ.ศ. 2210 นอกจากนี้เขายังได้ฝากต้นฉบับหนังสือที่เขาเขียนจำนวน 3 ฉบับไปกับพวกเขา โดยทั้งหมดได้รับการตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2211 ตัวฮาเมิลไม่ได้เดินทางกลับเนเธอร์แลนด์จนถึง พ.ศ. 2213
เอเบนีเซอร์เพลซ (วิก)
เอเบนีเซอร์เพลซ  เป็นถนนเส้นหนึ่งในเมืองวิก เขตเคทเนส ประเทศสกอตแลนด์ ปรากฏใน "บันทึกสถิติโลกกินเนสส์" ว่าเป็นถนนที่สั้นที่สุดในโลก ด้วยความยาว 2.06 เมตร (6 ฟุต 9 นิ้ว) มีบ้านเลขที่เดียวที่ตั้งอยู่บนถนนนี้คือบ้านเลขที่ 1 บิสโทร อันเป็นส่วนหนึ่งของโรงแรมแมกเคส์  โดยมุมอื่น ๆ ของโรงแรมดังกล่าวถูกขนาบด้วยถนนยูเนียน  และถนนริเวอร์
ถนนเอเบนีเซอร์เพลซสร้างขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1883 เมื่อบ้านเลขที่ 1 ถูกสร้างขึ้น เจ้าของอาคารติดป้ายชื่อถนนเอเบนีเซอร์เพลซในด้านที่สั้นที่สุดของโรงแรมแมกเคส์ และได้รับการประกาศว่าเป็นถนนอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1887
ถนนเอเบนีเซอร์เพลซได้รับการยอมรับจาก "บันทึกสถิติโลกกินเนสส์" ว่าเป็นถนนที่สั้นที่สุดในโลกใน ค.ศ. 2006 หลังเจ้าของโรงแรมแมกเคส์ทำทางเข้าบิสโทรตรงกับถนนเส้นนี้ ทำลายสถิติของถนนเอลจิน เมืองเบคัป เทศมณฑลแลงคาเชอร์ ที่มีความยาว 5.2 เมตร (17 ฟุต)
กาบูล
พระสุรยะ
วยาสะ
พิกาเนร์
พิกาเนร์  เป็นเมืองในทางตะวันตกเฉียงเหนือ ของรัฐราชสถาน, ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป ทางตะวันออกเฉียงเหนือจากเมืองหลวงของรัฐ ชัยปุระ เมืองพิกาเนร์เป็นเมืองหลักในการบริหารของอำเภอพิกาเนร์ และมณฑลพิกาเนร์
ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของรัฐมหาราชาพิกาเนร์ ก่อตั้งโดย Rao Bika ในปี 1488 ในปัจจุบันเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สี่ของรัฐราชสถาน
Bikaner
วังลาลครห์
วังลาลครห์  เป็นวังและโรงแรมอนุรักษ์ในพิกาเนร์ รัฐราชสถาน สร้างสำหรับมหาราชาคงคา สิงห์ แห่งรัฐมหาราชาพิกาเนร์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1902 ถึง ค.ศ. 1926 ส่วนหนึ่งของวังซึ่งคือวังลักษมีนิวาส  นั้นในปัจจุบันได้เปิดให้เช่า ซึ่งกำลังเปิดบริการเป็นโรงแรมอนุรักษ์ (heritage hotel) อยู่
วังลาลครห์เริ่มสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1902 และเสร็จใน ค.ศ. 1926 ตามสถาปัตยกรรมอินโดซาราเซน สร้างโดยรัฐบาลบริเตนที่ปกครองอินเดียอยู่ ถวายแก่มหาราชาคงคา สิงห์ (Ganga Singh; ค.ศ. 1881–1942) ชื่อลาลครห์ ตามพระนามของมหาราชาลาลล์ สิงห์ (Lall Singh) พระบิดา
มหาราชาคงคา สิงห์ ทรงเป็นที่เลื่องลือถึงการศิขาร (shikaars) หรือการล่าสัตว์ในพื้นที่ล่าสัตว์ที่คชเนร์ (Gajner) วังนี้เคยเป็นที่รับรองฌอร์ฌ เกลม็องโซ ใน ค.ศ. 1920 เช่นเดียวกันกับ Queen Mary, พระเจ้าจอร์จที่ 5, Lord Harding และ Lord Irwin
วังลักษมีนิวาส
Lalgarh Palace
วังมรสุม
วังมรสุม  หรือวังสัชชันคฤห์  เป็นที่อยู่อาศัยที่ตั้งอยู่บนยอดเขาในอุทัยปุระ ราชสถาน ประเทศอินเดีย ชื่อสัชชันคฤห์นั้นมาจากมหาราณาสัชชัน สิงห์ (Sajjan Singh; 1874–1884) แห่งราชวงศ์เมวาร์ ผู้ซึ่งสร้างวังนี้ขึ้นในปี 1884 โดยสร้างขึ้นเพื่อดูเมฆมรสุมเป็นหลักจึงเป็นที่มาของชื่อวังมรสุม หรือวังมานสูน  ซึ่งแปลว่ามรสุมในภาษาฮินดี ในปัจจุบันวังนี้เป็นสมบัติของรัฐบาลรัฐราชสถานหลังจากเดิมเป็นของราชสกุลเมวาร์ หลังจากนั้นรัฐบาลได้เปิดสถานที่นี้เป็นสถานที่สาธารณะ ผู้คนนิยมขึ้นไปเพื่อชมพระอาทิตย์ตกดิน
มหาราณาสัชชัน สิงห์ ผู้สร้างวังดั้งเดิมแล้วมีแผนจะสร้างเป็นศูนย์ดาราศาสตร์สูงห้าชั้น แต่ก็ถูกล้มเลิกไปหลังการเสียชีวิตของมหาราณาสัชชัน สิงห์ ต่อมาจึงได้กลายเป็นวังมรสุมและสถานที่ล่าสัตว์
วังนี้เคยปรากฏในภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เมื่อปี 1983 เรื่อง "Octopussy" โดยในภาพยนตร์เป็นที่พักของ Kamal Khanเจ้าชายอัฟกันผู้ถูกขับไล่
Monsoon Palace
ศรวัณเพลโคละ
ศรวัณเพลโคละ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ใกล้กับเมือง จันนรายนปัฏนา (Channarayapatna) ในอำเภอหัสสัน รัฐกรณาฏกะ ห่างไป 144 กิโลเมตรจากเบงคลูรู ที่นี่เป็นที่ตั้งของรูปปั้นโคมเตศวร หนึ่งในตีรถะ (สถานที่แสวงบุญที่สำคัญ) ในศาสนาเชน เชื่อกันว่า พระเจ้าจันทรคุปต์ เมารยะเสด็จสวรรคตที่นี่เมื่อ 298 ปีก่อนคริสต์กาลหลังพระองค์ออกผนวชเป็นสาธุเชน
ศรวัณเพลโคละตั้งอยู่ห่างไป 11 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงใต้จาก จันนรายนปัฏนา (Channarayapatna) ในอำเภอหัสสัน รัฐกรณาฏกะ ห่างไปจากเมืองหัสสัน ศูนย์กลางอำเภอไป 51 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงใต้ และห่างจากเมืองหลวงรัฐกรณาฏกะ เบงคลูรูไป 144 กิโลเมตร
ทั้งเขาจันทรคีรี และวินธยคีรี ซึ่งเป็นถานที่สำคัญในศาสนาเชนก็ตั้งอยู่ในบริเวณนี้
Shravanabelagola
Bharata Chakravartin
ทีลวาฑามนเทียร
ทีลวาฑามนเทียร  เป็นหมู่ศาสนสถานที่ตั้งอยู่ราว 2.5 กิโลเมตรจากเขาอาบู ในรัฐราชสถาน หมู่ไชนมนเทียร (ศาสนสถานในศาสนาเชน) เหล่านี้สร้างขึ้นโดยวิมล ชาห์ (Vimal Shah) ออกแบบโดย วัสตุปาล (Vastupala) รัฐมนตรีศาสนาเชนแห่งโธลกา (Dholka) สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 ถึง 16 และมีชื่อเสียงด้วยงานหินอ่อนและงานแกะะสลักหินอ่อนอันประณีต ที่นี่เป็นสถานที่แสวงบุญสำคัญหนึ่งของศาสนาเชน และได้รับการเชิดชูว่าเป็นไชนมนเทียรที่ออกแบบมาได้สวยงามที่สุด หมู่มนเทียรนั้นมีทางเข้าที่หรูหรา ส่วนตัวอาคารนั้นสร้างขึ้นอย่างเรียบง่าย อันสะท้อนถึงคุณค่าของศาสนาเชนในความซื่อสัตย์และความประหยัด รายละเอียดของการแกะสลักตกแต่งไชนมนเทียรเหล่านี้มีความตระการตามา เชื่อกันว่าช่างแกะสลักที่นี่ได้รับค่าว่าจ้างเป็นทองเท่ากับน้ำหนักของผงหินอ่อนที่เขาแกะสลัก
มนเทียรทั้งห้า.
หมู่มนเทียรนี้ตั้งอยู่ท่ามกลางเขาที่ปกคลุมไปด้วยป่าไม้ รวมแล้วมีทั้งหมดห้ามนเทียร แต่ละแห่งมีเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมของตน ทั้งห้ามนเทียรตั้งอยู่รวมกันภายในกำแพงสูงหนึ่งเดียว ชื่อทีลวาฑทนั้นตั้งตามหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่หมู่มนเทียรนี้ตั้งอยู่ มนเทียรทั้งห้าแห่งนั้นประกอบด้วย:
Dilwara
องค์กรคริสตจักรสัมพันธ์ในประเทศไทย
องค์กรคริสตจักรสัมพันธ์ในประเทศไทย  เป็นองค์การทางศาสนาคริสต์ในสังกัดสหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทย ลำดับที่สองต่อจากองค์การพระกิตติคุณสมบูรณ์ในประเทศไทย เพื่อประกาศพระกิตติคุณ เผยแผ่คำสอนของพระเยซูในประเทศไทย และให้คริสตจักรโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยได้เป็นนํ้าหนึ่งใจเดียวกัน
เมื่อปี ค.ศ. 1952 คณะโอเอ็มเอฟ (OMF International) ได้เข้ามาประกาศพระกิตติคุณในประเทศไทย ใน 8 จังหวัดภาคกลาง ได้แก่ อุทัยธานี, ชัยนาท, นครสวรรค์, พิจิตร, อ่างทอง, สิงห์บุรี และลพบุรี จากนั้นได้ขยายไปที่ภาคเหนือ ประกาศกับพี่น้องชาวเขาเผ่าต่าง ๆ ได้แก่ ม้ง, อิ้วเมี่ยน, อาข่า, กะเหรี่ยง, ลีซู, ลาฮู และไทใหญ่
และในปี ค.ศ. 1953 ได้เริ่มประกาศใน 4 จังหวัดภาคใต้ ได้แก่ สงขลา, ยะลา, ปัตตานี และนราธิวาส เวลาต่อมา ในปี ค.ศ. 1966 จึงได้เริ่มประกาศในกรุงเทพมหานคร มีคริสตจักรเริ่มเกิดขึ้นในหลายที่หลายแห่ง คณะโอเอ็มเอฟ จึงมีความปรารถนาที่จะเห็นคริสตจักรเหล่านี้รับผิดชอบ ตัดสินใจ ดูแลกันเองมากยิ่งขึ้น ดังนั้น คริสตจักรในแต่ละภาคดังกล่าวข้างต้น จึงได้รวมตัวกันขึ้นเป็นคริสตจักรสัมพันธ์ภาค และเมื่อแข็งแรงขึ้นก็ได้แบ่งการบริหารออกเป็นเขต ๆ ตามความเหมาะสม และสะดวกในการบริหารงานในด้านต่าง ๆ
เมื่อประมาณปี ค.ศ. 1980 คริสตจักรสัมพันธ์แต่ละภาค มีความปรารถนาที่จะมีการสัมพันธ์กับภาคอื่น ๆ ด้วย จึงได้ส่งตัวแทนไปเยี่ยมเยียนซึ่งกันและกัน และเมื่อได้ทำการปรึกษาหารือกันในระยะเวลาอันพอสมควรแล้ว จึงได้มีการตกลงร่วมกัน ที่จะมีความสัมพันธ์กันอย่างแน่นแฟ้นมากขึ้น จึงได้มีการจัดตั้งเป็น “คริสตจักรสัมพันธ์ในประเทศไทย” ขึ้นในปี ค.ศ. 1983 ต่อมา จึงขอสมัครเข้าเป็นสมาชิกสหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทย ประเภทสมาชิกองค์การภายในประเทศ เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1986 โดยใช้ชื่อว่า องค์กรคริสตจักรสัมพันธ์ในประเทศไทย
คริสตจักรในองค์กร.
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคกลาง มีทั้งหมด 59 แห่ง (ไม่รวมสถานประกาศ) ดังนี้
นอกจากนี้ ยังมีสถานประกาศอีก 3 แห่ง ดังนี้
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคใต้ มีทั้งหมด 10 แห่ง ดังนี้
ภาคม้ง.
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคม้ง มีทั้งหมด 37 แห่ง (ไม่รวมสถานประกาศ) ดังนี้
นอกจากนี้ ยังมีสถานประกาศอีก 1 แห่ง ดังนี้
ภาคกะเหรี่ยงสะกอ.
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคกะเหรี่ยงสะกอ มีทั้งหมด 14 แห่ง ดังนี้
ภาคกะเหรี่ยงโป.
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคกะเหรี่ยงโป มีทั้งหมด 9 แห่ง ดังนี้
ภาคอิ้วเมี่ยน.
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคอิ้วเมี่ยน มีทั้งหมด 16 แห่ง (ไม่รวมสถานประกาศ) ดังนี้
ภาคกรุงเทพ.
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคกรุงเทพ มีทั้งหมด 25 แห่ง ดังนี้
ภาคไทยเหนือ.
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคไทยเหนือ มีทั้งหมด 39 แห่ง (ไม่รวมสถานประกาศ) ดังนี้
นอกจากนี้ ยังมีสถานประกาศอีก 6 แห่ง ดังนี้
ภาคละว้า.
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคละว้า มีทั้งหมด 17 แห่ง (ไม่รวมสถานประกาศ) ดังนี้
ภาคขมุ.
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคขมุ มีทั้งหมด 3 แห่ง ดังนี้
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคอีสาน มีทั้งหมด 9 แห่ง (ไม่รวมสถานประกาศ) ดังนี้
ภาคคริสเตียนสามัคคี.
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคคริสเตียนสามัคคี มีทั้งหมด 8 แห่ง ดังนี้
ภาคลาหู่ (เชเล).
รายชื่อคริสตจักรสัมพันธ์ภาคลาหู่ (เชเล) มีทั้งหมด 13 แห่ง (ไม่รวมสถานประกาศ) ดังนี้
นอกจากนี้ ยังมีสถานประกาศอีก 8 แห่ง ดังนี้
โรงเรียนสามโคก องค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี
วัคซีนโควิด-19
วัคซีนโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เป็นวัคซีนที่มุ่งสร้างภูมิคุ้มกันต่อเชื้อไวรัสโคโรนาที่เป็นสาเหตุของโรคโควิด-19 โดยก่อนที่จะเกิดการระบาดทั่วของโควิด-19 ได้มีความพยายามในการพัฒนาวัคซีนสำหรับโรคไวรัสโคโรนาชนิดที่เป็นสาเหตุของโรคอื่นๆ เช่น กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (ซาร์ส หรือ ) และโรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง (เมอร์ส หรือ ) มาอย่างต่อเนื่อง ความพยายามเหล่านี้ได้สะสมความรู้พอสมควรเกี่ยวกับโครงสร้างและการทำงานของไวรัสโคโรนา ซึ่งได้ช่วยให้การพัฒนาเทคโนโลยีวัคซีนโควิดต่างๆ ตั้งแต่ต้นปี2020 ดำเนินไปได้อย่างรวดเร็ว
เริ่มตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม 2020 ซึ่งมีการเผยแพร่ลำดับยีนผ่านจีเซด (GISAID) และ ณ วันที่ 19 มีนาคม อุตสาหกรรมยาทั่วโลกก็ได้ประกาศคำมั่นสัญญาที่จะทำการเพื่อจัดการโรค
วัคซีนโควิด-19ได้เครดิตโดยทั่วไปว่าช่วยลดการติดต่อ ความรุนแรง และอัตราการตายเนื่องกับโรค
ในการทดลองทางคลินิกระยะที่ 3 วัคซีนหลายชนิดสามารถป้องกันการติดเชื้อแบบแสดงอาการโดยมีประสิทธิศักย์สูงถึงร้อยละ 95
ณ เดือนกรกฎาคม 2021 มีวัคซีน 20ชนิดที่ได้ขึ้นทะเบียนให้ใช้ในประเทศอย่างน้อย 1ประเทศรวมทั้งวัคซีนอาร์เอ็นเอ 2ชนิด (ไฟเซอร์และโมเดอร์นา),
วัคซีนไวรัสโควิด-19 เชื้อตาย 9ชนิด