pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การกระจายรายได้เป็นดัชนีตัวหนึ่งที่ใช้ในการวัดค่าความไม่เท่าเทียมทางเศรษฐกิจ ซึ่งมิใช่เรื่องเดียวกันกับความยากจน ความไม่เท่าเทียมในเชิงเศรษฐกิจที่วัดโดยใช้การกระจายรายได้นั้นจะดูจากการแบ่งสันปันส่วนผลผลิตมวลรวมของประเทศโดยแบ่งประชาชนออกเป็นส่วนๆ แล้วดูว่าประชาชนส่วนที่ได้รับรายได้สูงสุดนั้นได้รับรายได้มากกว่าประชาชนส่วนที่ได้รับรายได้น้อยที่สุดเท่าไร แล้วคิดออกมาเป็นสัดส่วนที่บ่งชี้ความไม่เท่าเทียมทางเศรษฐกิจ (Income Inequality Metrics, n.d.)
ดังนั้น แม้จะมีความไม่เท่าเทียมทางเศรษฐกิจก็มิได้หมายความว่าจะมีความยากจน เพราะประชาชนส่วนที่มีรายได้น้อยที่สุดอาจจะมีรายได้เหนือเส้นความยากจน หรือแม้แต่มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีก็ได้ เพียงแต่มีรายได้น้อยกว่าประชาชนที่มีรายได้มากที่สุดของประเทศอย่างมากเท่านั้น โดยวิธีการคิดคำนวณเช่นนี้อาจมิได้คำนึงถึง หรือ ละเลยสิ่งที่เรียกว่า “ช่องว่างระหว่างรายได้” อันเกิดมาจากการกระจายรายได้ที่ไม่เท่าเทียมกัน ซึ่งทำให้ความแตกต่างระหว่างผู้ที่มีรายได้มากที่สุด กับผู้ที่มีรายได้น้อยที่สุดของประเทศไทยมีความแตกต่างกันหลายเท่า เพราะประเทศที่ประชากรส่วนใหญ่อยู่เหนือระดับเส้นความยากจนก็อาจเป็นประเทศที่มีช่องว่างในการกระจายรายได้สูงหลายสิบเท่าได้ด้วยเช่นกัน
วิธีที่นิยมใช้กันในการวัดการกระจายรายได้คือค่าสัมประสิทธิ์จีนี (Gini Coefficient) ซึ่งเป็นวิธีวัดการกระจายทางสถิติวิธีหนึ่ง ค่านี้จะบ่งชี้การกระจายรายได้โดยคิดออกมาเป็นอัตราส่วนการกระจายรายได้ระหว่าง 0 กับ 1 “0” หมายถึงประชากรทั้งหมดมีรายได้เท่าเทียมกันอย่างแท้จริง และ “1” หมายถึงการเหลื่อมล้ำสมบูรณ์แบบซึ่งมีบุคคลเพียงคนเดียวมีรายได้ทั้งหมดขณะที่คนที่เหลือไม่มีรายได้เลย (องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ) สัมประสิทธิ์จีนีจะถูกเปลี่ยนเป็นร้อยละเพื่อคิดเป็นดัชนีจีนีสำหรับวัดการกระจายรายได้ เช่น ประเทศเยอรมนีมีสัมประสิทธิ์จีนีจากการกระจายรายได้เท่ากับ 0.283 ดัชนีจีนีของเยอรมนีจะเท่ากับร้อยละ 28.3
ดัชนีจีนี จะทำการชี้วัดการกระจายรายได้เพื่อวัดความเท่าเทียมทางเศรษฐกิจของทั้งประเทศ ส่วนอัตราส่วนคนรวยคนจนที่แบ่งประชาชนออกเป็นกลุ่มๆ นั้นจะให้ข้อมูลของความแตกต่างระหว่างคนที่มีรายได้มากที่สุดกับคนที่มีรายได้น้อยที่สุดว่าความไม่เท่าเทียมมีความรุนแรงเพียงใด (โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ) เมื่อเรานึกถึงรูปภาพแก้วแชมเปญ เราสามารถเห็นภาพของปัญหาการกระจายรายได้และการถือครองทรัพยากรของประชากรโลกที่ไม่เป็นธรรม กล่าวคือ คนรวยที่สุด 20 เปอร์เซ็นต์ของโลกถือครองทรัพยากรกว่า 82 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่ คนจนที่สุด 20 เปอร์เซ็นต์ มีส่วนแบ่งในด้านรายได้และทรัพยากรเพียง 1.4 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ภาพแก้วแชมเปนปากกว้างและก้านเรียวเล็ก สะท้อนความไม่สมดุลในการกระจายรายได้ของประชากรโลกได้เป็นอย่างดี (โปรดดูเพิ่มเติม Champagne Glass Distribution from Conley (2008) You May Ask Yourself)
ดัชนีจีนีของประเทศไทย ซึ่งจัดทำโดยสหประชาชาติในปี ค.ศ.2013 อยู่ที่ 0.4 ส่วนสำนักงานข่าวกรองกลางสหรัฐอเมริกาให้ค่าในปีเดียวกันไว้ที่ 0.536 (สำนักข่าวกรองกลาง) ทั้งนี้ค่าความเหลื่อมล้ำในการกระจายรายได้ของประเทศ ถูกตั้งไว้ตั้งแต่ 0 ถึง 1 โดยยิ่งมีค่าเพิ่มจาก 0 มากเท่าไหร่ก็ยิ่งแสดงให้เห็นถึงความเหลื่อมล้ำในการกระจายรายได้มากเท่านั้น
ปัจจัยจำนวนมากสามารถก่อให้เกิดความไม่เท่าเทียมของรายได้ ตั้งแต่โครงสร้างทางสังคม เพศ เชื้อชาติ วัฒนธรรมการศึกษา ทักษะของแรงงาน จนถึงนโยบายของภาครัฐ อย่างนโยบายด้านภาษี นโยบายเศรษฐกิจ นโยบายแรงงาน นโยบายการเงิน รวมถึงระบบเศรษฐกิจ เทคโนโลยีและระบบอัตโนมัติในการผลิต จนถึงอิทธิพลจากโลกาภิวัตน์ แต่โดยพื้นฐานแล้วการกระจายรายได้ที่ไม่เท่าเทียมกันนั้นมีสาเหตุมาจากธรรมชาติของการสั่งสมต้นทุนทางเศรษฐกิจของผู้เข้าแข่งขันในระบบตลาดเสรีที่จะได้เปรียบผู้ที่มีต้นทุนทางเศรษฐกิจที่น้อยกว่าอยู่แล้ว ปัจจัยอื่นๆ จึงเป็นเพียงตัวเร่ง และขยายความไม่เท่าเทียมดังกล่าวนี้ให้มากและรุนแรงมากยิ่งขึ้นไปเท่านั้น สำหรับประเทศไทยนั้น สาเหตุสำคัญที่กระตุ้นให้ความไม่เท่าเทียมดังกล่าวนี้ทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้นก็คือ ความไม่เท่าเทียมในโอกาสทางการศึกษา ซึ่งส่งผลให้ประชากรส่วนใหญ่ต้องกลายเป็นประชาชนผู้มีรายได้ต่ำ และมีโอกาสเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจขนาดใหญ่เพื่อแสวงหาความมั่งคั่ง และความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจได้น้อยกว่าคนอื่นๆ แม้รัฐบาลจะพยายามแก้ไขปัญหาด้วยการจัดให้มีการศึกษาภาคบังคับ และโครงการค่าเรียนฟรีแล้วก็ตาม แต่ด้วยข้อจำกัดทางเศรษฐกิจของครอบครัวที่บีบบังคับ ทำให้ผู้คนเหล่านี้ท้ายที่สุดต้องผันตัวมาเป็นแรงงานรับจ้างที่มีรายได้ต่ำปัญหาที่ว่านี้ถูกส่งต่อไปยังบุตรหลานรุ่นต่อๆไปของพวกเขา ในขณะที่ผู้มีรายได้สูงก็จะสามารถเข้าถึงและขยับขยายโอกาสในการแสวงหาความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจได้อยู่เสมอ และส่งต่อโอกาสที่ว่านี้ไปยังลูกหลานได้ด้วยเช่นกัน ความแตกต่างในโอกาสทางการศึกษาผลิตซ้ำความเหลื่อมล้ำดังกล่าวนี้ให้ห่างมากขึ้นเรื่อยๆ หลายคนมองว่าความเหลื่อมล้ำที่ถูกผลิตซ้ำส่วนหนึ่งเพราะรัฐไม่มีการจัดเก็บภาษีที่ดิน และภาษีมรดกในอัตราก้าวหน้า หากสามารถบังคับใช้กฎหมายภาษีทั้งสองประเภทได้ ช่องว่างในการถือครองทรัพย์สินคือ ที่ดิน และการส่งต่อความมั่งคั่งคือมรดก ก็จะลดลงจากเดิม และจะสามารถตอบโจทย์ที่เป็นพื้นฐานสำคัญของปัญหาการกระจายรายได้ของประเทศไทยได้เป็นอย่างดี
จุดหมายปลายทางของสายการบินโคเรียนแอร์
โคเรียนแอร์ ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 13 แห่งในประเทศ และ 115 แห่งใน 50 ประเทศใน 5 ทวีป
เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 โคเรียนแอร์ให้บริการเที่ยวบินระหว่างอินช็อนกับอีก 22 เมืองในจีนแผ่นดินใหญ่ พร้อมกับ เอเชียนาแอร์ไลน์ ซึ่งให้บริการเที่ยวบินไปจีนเช่นกัน
จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้ว.
นี่คือจุดหมายปลายทางของโคเรียนแอร์ที่ยกเลิกแล้ว:
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์
&lt;parentid&gt;8951752&lt;/parentid&gt;
&lt;timestamp&gt;2021-08-29T22:15:35Z&lt;/timestamp&gt;
&lt;comment&gt;Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8&lt;/comment&gt;
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ เป็นราชทินนามสมณศักดิ์ชั้นสมเด็จพระราชาคณะ เริ่มพระราชทานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2532 ปัจจุบันมีพระเถระได้รับพระราชทานสมณศักดิ์นี้รวมทั้ง 3 รูป
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 10 รูป ดังนี้
คดีสีชมพู
คดีสีชมพู เป็นรายการวาไรตี้เกมโชว์ ที่จะตัดสินเฉพาะคดีความรักเท่านั้น ออกอากาศทุกวันพุธ เวลา 21.30 น. - 22.30 น. โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 แล้วออกอากาศอยู่จนถึงปัจจุบัน ทางช่องเวิร์คพอยท์และเคยออกอากาศในวันพฤหัสบดี เวลา 23:00 น. - 24.00 น. วันที่ 24 พฤศจิกายน - 29 ธันวาคม 2559 (ปัจจุบันเริ่มออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 23:00 น. - 24.00 น. เริ่มวันที่ 6 มกราคม 2560 - และเทปสุดท้าย 27 มกราคม พ.ศ. 2560 และออกอากาศซ้ำทุกวันอาทิตย์เวลา 23:00 น. - 24.00 น. เริ่มวันที่ 8 มกราคม - 29 มกราคม พ.ศ. 2560)
ซักโจทก์.
ฝ่ายโจทก์ชนะ 6-0 5-1 4-2 ฝ่ายโจทก์แพ้ 2-4 1-5 0-6 เสมอ 3-3
ซักจำเลย.
ฝ่ายจำเลยชนะ 6-0 5-1 4-2 ฝ่ายจำเลยแพ้ 2-4 1-5 0-6 เสมอ 3-3
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์แอฟริกา 1976
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์แอฟริกา 1976  จัดขึ้นในเมืองตูนิส, ประเทศตูนิเซีย มี 7 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้
โซลอูรีคาร์ดอูรีว็อน
โซลอูรีคาร์ดอูรีว็อน  เป็นทีมวอลเลย์บอลมืออาชีพที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2013 ทีมนี้ตั้งอยู่ ณ โซลและเป็นสมาชิกแห่งสหพันธ์วอลเลย์บอลเกาหลี (KOVO) โดยมีสนามเหย้าของสโมสรแห่งนี้คือ ชังชุงอารีนาในโซล
อาซันอูริคาร์ดฮันเซ
คีวชูเหนือ
คีวชูเหนือ  เป็นอนุภูมิภาคในเกาะคีวชู ทางตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่น ประกอบด้วย 5 จังหวัดคือ ฟูกูโอกะ ซางะ นางาซากิ คูมาโมโตะ และโออิตะ ในอดีตภูมิภาคนี้มีชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า "คิตะกีวชู" จนกระทั่งมีการตั้งเมืองชื่อ คิตะกีวชู ขึ้นมา เพื่อป้องกันความสับสนในหมู่คนญี่ปุ่น ภูมิภาคนี้จึงเปลี่ยนไปใช้ชื่อว่า "โฮกูบุกีวชู" แทน
ภูมิภาคนี้เป็นที่หมายแห่งแรกที่กองทัพเรือของจักรวรรดิมองโกลและโครยอเข้าโจมตี ในการรุกรานญี่ปุ่นของมองโกล เมื่อ ค.ศ. 1274
หวัง อี้ เหมย
สมเด็จพระราชินีสเลฮาแห่งบรูไน
โซลันเก้
โคตัตสึ
โคตัตสึ  หรือ โต๊ะอุ่นขา เป็นโต๊ะไม้ขนาดเตี้ยที่คลุมด้วยผ้านวม ("ฟูตง") และมีอุปกรณ์สร้างความร้อนอยู่ภายใน ถือเป็นอุปกรณ์สามัญประจำบ้านอย่างหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น
โคตัตสึเกิดขึ้นครั้งแรกในยุคมูโรมาจิ โดยโคตัตสึในยุคเริ่มแรกจะอาศัยความร้อนจากเตา "อิโรนิ"ซึ่งเป็นเตาอิฐสำหรับทำอาหารที่อยู่ใจกลางห้อง ต่อมาในยุคเอโดะจึงมีการปรับแบบเตาอิโรนิให้มีรูปแบบที่เอื้อต่อการใช้งานกับโคตัตสึ โดยการปรับให้เตาอิโรนิมีระดับต่ำกว่าพื้นห้อง เพื่อที่จะสามารถนำโคตัตสึไปวางทับไว้บนเตาได้ เพื่อที่ภายในโคตัตสึจะได้อุ่นตลอดเวลา แต่การทำเช่นนี้ก็จะทำให้ไม่สามารถย้ายโคตะสึไปที่อื่นได้ เนื่องจากไม่สามารถย้ายเตาอิโรนิตามไปด้วยได้ ภายหลังจึงมีการคิดนำถ่านไปใส่ไว้ในไหดินเผาแล้ววางไว้บนเสื่อทาตามิแทน ซึ่งจะทำให้สามารถย้ายโคตัตสึไปวางไว้ที่ใดก็ได้
ในปัจจุบัน เราสามารถพบโคตัตสึอยู่ 2 ประเภทด้วยกัน คือ:
หมักก้าก
หมักก้าก อยู่ในวงศ์ Rutaceae ภาษากะเหรี่ยงเรียกห่อโพหล่า เป็นไม้ยืนต้น ลำต้นสีน้ำตาลอ่อน มีร่องตามยาวชัดเจน ลำต้นและกิ่งมีหนามแบน ใบประกอบ ดอกช่อออกตามปลายยอดและซอกใบ ผลแห้งแตกได้ แก่แล้วเป็นสีส้ม ใบหั่นเป็นฝอยใส่ลาบ มีกลิ่นหอม ผลนำไปคั่วใช้เป็นเครื่องเทศใส่ลาบ รสเผ็ดร้อน
Zanthoxylum armatum
สกุลมะแข่น
สกุลมะแข่น หรือ Zanthoxylum (รวมสกุล "Fagara") เป็นสกุลที่มีสมาชิก 250 สปีชีส์ของพืชไม่ผลัดใบในวงศ์ Rutaceae พืชหลายชนิดมีแก่น ผลของพืชในสกุลนี้หลายชนิดเป็นเครื่องเทศเช่น พริกหอม และใช้ปลูกเป็นบอนไซ เปลือกไม้เคยเป็นยาแก้ปวดฟันและรูมาติซึม
มะแฟน
มะแฟน  วงศ์ Burseraceae ภาษากะเหรี่ยงเรียกเสอะพี่ ไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ เปลือกต้นสีน้ำตาล กิ่งอ่อนมีขนปกคลุมเล็กน้อย ใบประกอบ ไม่มีหูใบ ผิวใบและท้องใบมีขนเล็กน้อย ดอกช่อ ผลรับประทานได้ รสเปรี้ยวอมหวาน
Protium serratum
สกุลมะแฟน
สกุลมะแฟนหรือProtium เป็นสกุลของพืชที่มีสมาชิกมากกว่า 140 สปีชีส์ อยู่ในวงศ์ Burseraceae เป็นพืชท้องถิ่นในบริเวณมาดากัสการ์ นิวกินี และเอเชียใต้ตั้งแต่ปากีสถานจนถึงเวียดนาม บางครั้งรวมสกุลนี้เข้ากับสกุล "Bursera" และมีความใกล้เคียงกับสกุล "Crepidospermum" และ "Tetragastris".
Protium
โชตะ โซเมตานิ
โชตะ โซเมตานิ (; 3 กันยายน พ.ศ. 2535) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
ในปี 2554 เขาได้รับรางวัล Marcello Mastroianni Award for Best New Young Actor ที่ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส จากภาพยนตร์เรื่อง Himizu กับฟูมิ นิไคโด
เขาแต่งงานกับนักแสดงสาวรุ่นพี่อย่างริงโกะ คิกูจิ ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2557 และออกมายอมรับวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2558 ทางเว็บไซต์อย่างทางการของเขา
โชตะ โซเมะตานิ
คาโต้ ชะ
ดินามอซาเกร็บ
สโมสรฟุตบอลพลเมืองดินามอซาเกร็บ  หรือที่รู้จักกันในชื่อ เกเอ็นกา ดินามอซาเกร็บ  หรือ ดินามอซาเกร็บ เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศโครเอเชียที่ตั้งอยู่ในซาเกร็บ มีสนามเหย้าคือสตาดีออนมักซีมีร์ พวกเขาเป็นสโมสรฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จที่สุดในโครเอเชีย ซึ่งเป็นแชมป์ลีกสูงสุดของโครเอเชีย ถ้วยโครเอเชีย 12 ถ้วย และโครเอเชียซูเปอร์คัพอีก 4 ถ้วย สโมสรนี้อยู่บนลีกสูงสุดตลอดนับตั้งแต่ก่อตั้งสโมสรขึ้น และเป็นสมาชิกของยูโกสลาฟเฟิสต์ลีก ตั้งแต่ พ.ศ. 2489 ถึง พ.ศ. 2534 และเป็นสมาชิกของโครเอเชียเฟิร์สลีกตั้งแต่ พ.ศ. 2535
เจ้าชายอับดุล อาซิมแห่งบรูไน
เจ้าชาย ฮัจญี อับดุล อาซิม (; 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 – 24 ตุลาคม พ.ศ. 2563) หรือเป็นที่รู้จักว่า เจ้าชายอาซิม  เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีฮัสซานัล บลกียะห์ เป็นพระราชวงศ์บรูไนที่นักข่าวสายบันเทิงแนวแอบถ่ายติดตาม
เจ้าชายอับดุล อาซิม เป็นพระราชโอรสลำดับที่หกจากทั้งหมดสิบสองพระองค์ของสมเด็จพระราชาธิบดีฮัสซานัล บลกียะห์ ที่ประสูติแต่มาเรียม อับดุล อาซิซ อดีตพระมเหสี พระองค์มีเชื้อสายญี่ปุ่นและอังกฤษมาแต่พระชนนี (บางแห่งว่าเป็นชาวสกอต)
พระองค์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนานาชาติบรูไน, โรงเรียนประถมโรซินท์ ประเทศสิงคโปร์, สถาบันแรฟเฟิลส์ ประเทศสิงคโปร์ และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดบรุก เมืองออกฟอร์ด สหราชอาณาจักร หลังทรงสำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2551 พระองค์ตั้งพระทัยที่จะส่งเสริมการศึกษาอารยธรรมอิสลามเป็นหลักสูตรนานาชาติ และในปีเดียวกันนั้นพระองค์ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์หลักสูตร 9 เดือน แต่หลังทรงศึกษาได้เพียงสัปดาห์เดียวก็ทรงลาออก
พระองค์อ้างว่าเคยคบหากับสตรีมาแล้วสองคนแต่ไม่สมหวังในรัก บ้างก็ว่าพระองค์มีรสนิยมในเพศที่สาม
สำนักพระราชวังประกาศว่าเจ้าชายอับดุล อาซิมสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ขณะมีพระชันษา 38 ปี ณ ศูนย์การแพทย์สวนเจอรูดง กรุงบันดาร์เซอรีเบอกาวัน หลังทรงพระประชวรด้วยโรคภูมิต้านตนเองมายาวนาน รัฐบาลบรูไนประกาศให้ประชาชนไว้ทุกข์และลดธงครึ่งเสาเป็นเวลาเจ็ดวัน พระศพถูกฝังข้างหลุมฝังพระศพสุลต่านโอมาร์ อาลี ไซฟุดดินที่ 3 ภายในสุสานหลวง กรุงบันดาร์เซอรีเบอกาวัน หลังการละหมาดอะซัร ในพิธีปลงพระศพ มีเจ้านายบรูไน คณะรัฐมนตรี และบุคคลสำคัญเข้าร่วม มีตนกู อิสมาอิล อิดริส มกุฎราชกุมารแห่งยะโฮร์ เป็นผู้แทนพระองค์สุลต่านยะโฮร์ และหลังสิ้นพระชนม์ได้หนึ่งวัน สุลต่านยะโฮร์โปรดเกล้าฯ ให้มีการลดธงครึ่งเสาทั้งรัฐเพื่อแสดงความไว้อาลัย
เจ้าชายอาซิมเป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เรื่อง "แรงใจ...ก่อนวันหัวใจสลาย" ("You're Not You") แก่บริษัทดารีลพรินซ์โพรดักชันส์ (Daryl Prince Productions) ตั้งอยู่ในลอนดอน แต่พระราโชบายชะรีอะฮ์ที่เข้มงวดของสุลต่านฮัสซานัลพระชนก ส่งผลกระทบด้านลบต่อเจ้าชายอาซิมเกี่ยวกับการข้องแวะกับบุคคลในฮอลลีวูด พระองค์มีชื่อเสียงระดับนานาชาติในการเดินทางด้วยเครื่องบินไอพ่น มีรายงานว่าพระองค์วางเงินพนันจำนวน 5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในช่วงเวลาที่พระองค์สิ้นพระชนม์
เจ้าชายอาซิม ทรงรับเชิญไปในโครงการ "Seeing is Believing" ซึ่งเป็นกองทุนเกี่ยวกับผู้พิการทางสายตาซึ่งจัดขึ้นในประเทศบรูไน เมื่อปี พ.ศ. 2552
ในปีเดียวกันนั้นทรงออกแบบกระเป๋าให้กับ MCM โดยรายได้จะสมทบทุนมูลนิธิเมกอะวิช (Make A Wish Foundation) ของสหราชอาณาจักร ที่ทรงรับไว้ในพระอุปถัมภ์
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 มีงานการกุศลที่จัดขึ้นในโรงแรมเอมไพร์แอนด์คันทรีคลับ โดยมีผู้ป่วยออทิสติก 31 คน เจ้าชายอาซิมทรงกล่าวว่าพวกเขาเหล่านี้ควรได้รับการปฏิบัติด้วยความเคารพ "เช่นที่กระทำกับสมาชิกในครอบครัวคุณ" วันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2556 มีการเปิดงานเครือข่ายผู้ป่วยออทิซึมอาเซียน (ASEAN Autism Network) ครั้งที่สอง ทรงให้การสนับสนุนครอบครัวที่มีสมาชิกที่เป็นออทิสติก ทรงกล่าวว่า "เราต้องการให้ชุมชนของเราขยายมากยิ่งขึ้นกับผู้ป่วยออทิซึมที่เป็นมิตร ในเรื่องการเผยแพร่ความเข้าใจที่ดีขึ้นต่อความต้องการคนพิเศษเหล่านี้ หรือหาวิธีที่เราจะสามารถมาทำงานร่วมกันเพื่อสังคมที่ดีขึ้น และเพื่ออนาคตที่สดใสของพวกเขา" ซึ่งจุดมุ่งหมายของการประชุมดังกล่าวถือเป็นเวทีสำหรับกลุ่มเครือข่าย ที่สนับสนุนครอบครัวในภูมิภาคอาเซียนที่มีสมาชิกครอบครัวเป็นออทิซึม
ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2555 เจ้าชายอาซิมได้ทรงร่วมสัมมนาเพื่อทำเครื่องหมายในวันสตรีสากลของประเทศบรูไน อันมีวัตถุประสงค์ในการตระหนักถึงความรุนแรงในครอบครัว การล่วงละเมิดเด็ก ตลอดจนปัญหาอื่นที่มีผลกระทบต่อสตรีในประเทศ และทรงเข้าร่วมงานเฉลิมฉลองวันสตรีสากลอีกครั้งในปีถัดมา ที่การสัมมนามุ่งเน้นเกี่ยวกับการเสริมสร้างศักยภาพสตรี
เจ้าชายอาซิมทรงเป็นที่รู้จักอย่างขวางในฐานะเจ้านายผู้ฟุ่มเฟือยจากการนำดาราดังมาเป็นแขกรับเชิญในงานเลี้ยงส่วนพระองค์ เช่น ไมเคิล แจ็กสัน, ไดอานา รอสส์ และสการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน และในงานฉลองวันประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2552 ได้รับการขนานนามว่าเป็น "งานเลี้ยงแห่งปี" (Party of the Year) โดยมีคนดังมาเป็นแขกรับเชิญได้แก่ เจเน็ต แจ็กสัน, มารายห์ แครี, โซเฟีย ลอเรน, โจแอน คอลลินส์ และเฟย์ ดิวนาเวย์ ส่วนงานฉลองวันประสูติพระชันษา 25 ปี เมื่อ พ.ศ. 2550 นั้น ได้จัดขึ้นในปราสาทนอกกรุงลอนดอน ในงานฉลองนี้แอรอน พอล นักแสดงนำจากละครชุดเรื่อง "ดับเครื่องชน คนดีแตก" เป็นแขกรับเชิญ โดยแอรอนได้ร่วมต้อนแกะฝูงใหญ่กับเจ้าชายอาซิมและพระขนิษฐาอีกสองพระองค์คือเจ้าหญิงอาเซมะห์ และเจ้าหญิงฟัดซิลละห์ ด้วยการขี่โฮเวอร์คราฟต์บริเวณโดยรอบปราสาท ก่อนที่จะทำลายโฮเวอร์คราฟต์นั้นทิ้ง ต่อมาได้ทรงมีพระดำรัสตรัสถามกับไมเคิล แจ็กสัน และตบท้ายด้วยทรงฉายพระรูปกับแจ็กสันสองภาพ
ในปี พ.ศ. 2551 นิตยสารฟอบส์ได้จัดให้พระองค์อยู่ในลำดับที่หกของเยาวราชนิกุลที่ทรงได้รับความนิยมมากสุดในโลกยี่สิบอันดับ
ลิซาดง
ปัญหาสิ่งแวดล้อมในประเทศไทย
การเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วของประเทศไทยทำให้เกิดปัญหาสิ่งแวดล้อมนานาประการ ประเทศไทยกำลังประสบปัญหาเรื่องอากาศ, การลดลงของประชากรสัตว์ป่า, การทำลายป่า, การชะล้างพังทลายของดิน, การขาดแคลนน้ำ และปัญหาขยะ ตามข้อมูลบ่งชี้ใน พ.ศ. 2547 ค่าใช้จ่ายด้านมลพิษทางอากาศและน้ำของประเทศมีขนาดเพิ่มขึ้นไปจนถึงที่ประมาณ 1.6–2.6 เปอร์เซนต์ของจีดีพีต่อปี การเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศไทยจึงก่อให้เกิดความเสียหายอย่างมากต่อผู้คนและสิ่งแวดล้อมดังที่ปรากฏ
"แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560–2564)" ของประเทศไทยเตือนว่า "ในปัจจุบันทรัพยากรธรรมชาติและคุณภาพสิ่งแวดล้อมของประเทศกำลังเสื่อมโทรม และกลายเป็นจุดอ่อนในการรักษาพื้นฐานของการผลิต, บริการ และการใช้ชีวิตอย่างยั่งยืน มีการใช้ต้นตอทรัพยากรธรรมชาติจำนวนมากเพื่อการพัฒนา ส่งผลให้เกิดการกร่อนสลายอย่างต่อเนื่อง ป่าได้หมดลง และความหลากหลายทางชีวภาพถูกคุกคาม ในขณะที่แสดงความเสี่ยงต่อการขาดแคลนน้ำในอนาคต การจัดหาน้ำที่มีอยู่ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของภาคส่วนต่าง ๆ ได้ ความขัดแย้งในการใช้ทรัพยากรธรรมชาติเกิดจากการจัดสรรของการเข้าถึงและการใช้ประโยชน์ที่ไม่เป็นธรรม ยิ่งไปกว่านั้น ปัญหาสิ่งแวดล้อมได้เพิ่มขึ้นพร้อมกับการเติบโตทางเศรษฐกิจและการทำให้กลายเป็นเมือง ปัญหาทั้งหมดเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตและเพิ่มความเสียหายทางเศรษฐกิจมากขึ้น"
อากาศเปลี่ยนแปลง.
นักวิจัยพบว่าอุณหภูมิของประเทศไทยสูงขึ้นในช่วงครึ่งศตวรรษที่ผ่านมา มีความแปรปรวนบางอย่างในการประเมินของพวกเขา กรมอุตุนิยมวิทยาของประเทศไทยรายงานว่าอุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในประเทศไทยสูงขึ้นประมาณหนึ่งองศาเซลเซียสจาก พ.ศ. 2524 ถึง พ.ศ. 2550 การศึกษาอื่นพบว่าอุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในประเทศไทยเพิ่มขึ้น 0.95 องศาเซลเซียสระหว่าง พ.ศ. 2498 และ พ.ศ. 2552 มากกว่าอุณหภูมิโลกที่เพิ่มขึ้นโดยเฉลี่ย 0.69 องศาเซลเซียส อุณหภูมิสูงสุดรายปีเพิ่มขึ้น 0.86 องศาเซลเซียสและอุณหภูมิต่ำสุดรายปีลดลง 1.45 องศาเซลเซียสตลอด 55 ปีที่ผ่านมา จาก พ.ศ. 2536 ถึง พ.ศ. 2551 ระดับน้ำทะเลในอ่าวไทยได้เพิ่มขึ้น 3–5 มม. ต่อปีเมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยทั่วโลก 1.7 มม. ต่อปี ศาสตราจารย์แดนนี มาร์ก ที่ปรึกษาด้านสภาพภูมิอากาศแก่มูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์ ได้เตือนว่า "การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศมีผลกระทบอย่างรุนแรงต่อโลก และประเทศไทยน่าจะเป็นหนึ่งในประเทศที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดเนื่องจากสภาพทางภูมิศาสตร์, เศรษฐกิจ และระดับการพัฒนา" ระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้น ซึ่งเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เป็นภัยคุกคามที่สำคัญสำหรับประเทศไทย
การทำลายป่า.
พื้นที่ป่าในประเทศไทยลดลงอย่างมาก เนื่องจากผู้คนเปลี่ยนพื้นที่ป่าเป็นพื้นที่เกษตรกรรม หรือพื้นที่สาธารณะที่ไม่เหมาะสมสำหรับการใช้งานส่วนตัว โดยมีการประมาณการที่เกี่ยวข้องแตกต่างกันไป มูลนิธิสืบนาคะเสถียรรายงานว่า 53 เปอร์เซ็นต์ของประเทศไทยถูกปกคลุมด้วยป่าใน พ.ศ. 2504 แต่พื้นที่ป่าลดลงเหลือ 31.6 เปอร์เซ็นต์ใน พ.ศ. 2558 การประเมินโดยองค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากลได้สรุปว่าระหว่าง พ.ศ. 2516 ถึง 2552 ป่าไม้ของประเทศไทยลดลง 43 เปอร์เซ็นต์ ในช่วง พ.ศ. 2544–2555 ประเทศไทยสูญเสียพื้นที่ป่าไปหนึ่งล้านเฮกตาร์ ในขณะที่ฟื้นฟูพื้นที่ 499,000 เฮกตาร์ ระหว่าง พ.ศ. 2533 ถึง 2548 ประเทศไทยสูญเสียพื้นที่ป่า 9.1 เปอร์เซ็นต์ หรือประมาณ 1,445,000 เฮกตาร์ และ ณ พ.ศ. 2559 ประเทศไทยมีอัตราการทำลายป่าเฉลี่ยต่อปีที่ 0.72 เปอร์เซ็นต์ ส่วนพื้นที่ชุ่มน้ำถูกแปลงเป็นนาข้าวและมีการขยายตัวของเมือง ด้วยมาตรการของรัฐบาลในการห้ามตัดไม้ อัตราการตัดไม้ทำลายป่าลดลง แต่ยังรู้สึกได้ถึงผลกระทบของการตัดไม้ทำลายป่า
ตัวเลขของรัฐบาลไทยแสดงการเพิ่มขึ้นของขอบเขตของป่าไม้ไทย โดยตัวเลขจากศูนย์ข้อมูลการเกษตรของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์แสดงการเพิ่มขึ้นของพื้นที่ป่าไม้ของประเทศไทยในช่วง พ.ศ. 2549–2558 (จาก 99 ล้านไร่ เป็น 103 ล้านไร่) โดยมีการใช้ที่ดินประเภทอื่นลดลง ซึ่งใน พ.ศ. 2019 กรมป่าไม้กล่าวว่าพื้นที่ป่าเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องเนื่องจากมาตรการต่อต้านการบุกรุกภายใต้นโยบายการเรียกคืนที่ดินป่าไม้ของรัฐบาล จากข้อมูลของกรมฯ พื้นที่ป่าไม้ของประเทศใน พ.ศ. 2561 ครอบคลุมพื้นที่ 102.4 ล้านไร่ เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้า 330,000 ไร่ ซึ่งเพิ่มขึ้นเทียบเท่ากับพื้นที่ขนาดจังหวัดภูเก็ต โดยเพิ่มพื้นที่ป่าเป็น 31.58 เปอร์เซ็นต์ของที่ดินทั้งหมดของประเทศ
ในต้น พ.ศ. 2560 รัฐบาลได้ยืนยันอีกครั้งถึงความมุ่งมั่นใน พ.ศ. 2518 ที่จะเพิ่มพื้นที่ป่าเป็น 40 เปอร์เซ็นต์ ภายใน 20 ปี จุดมุ่งหมายคือเพื่อให้ "ป่าสงวน" ครอบคลุม 25 เปอร์เซ็นต์ของประเทศ และ 15 เปอร์เซ็นต์ปกคลุมด้วย "ป่าเชิงพาณิชย์" ทั้งนี้ เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ใน พ.ศ. 2561 ประเทศไทยจะต้องแปลงพื้นที่ 27 ล้านไร่ให้เป็นป่า ซึ่งประเทศไทยมีพื้นที่สีเขียวสามตารางเมตรต่อคน ส่วนสิงคโปร์มีพื้นที่ 66 ตารางเมตรต่อคน และมาเลเซียมี 44 ตารางเมตรต่อคน
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ฝนตกหนักได้ชะล้างดินของเนินที่เพิ่งตัดไม้ทำลายป่าทำให้เกิดน้ำท่วมใหญ่ หมู่บ้านและที่ดินทำกินถูกท่วม ผู้คนเกือบ 400 คนและสัตว์เลี้ยงหลายพันตัวต้องตาย รัฐบาลไทยสั่งห้ามตัดไม้เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2532 โดยเพิกถอนสัมปทานการตัดไม้ทั้งหมด ผลที่ตามมารวมถึงราคาไม้ที่เพิ่มขึ้นสามเท่าในกรุงเทพมหานคร ส่งผลให้การตัดไม้อย่างผิดกฎหมายเพิ่มขึ้น
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 เมื่อภัยแล้งรุนแรงในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย นายกรัฐมนตรี ประยุทธ์ จันทร์โอชา ได้เรียกร้องให้เกษตรกรละทิ้งการปลูกข้าวครั้งที่สองเพื่อประหยัดน้ำ โดยเขาถือว่าความแห้งแล้งมาจากการตัดไม้ทำลายป่าครั้งใหญ่ นายกรัฐมนตรีกล่าวว่าพื้นที่ป่าอย่างน้อย 26 ล้านไร่ (4.2 ล้านเฮกตาร์) โดยเฉพาะอย่างยิ่งป่าบนภูเขาทางตอนเหนือได้ถูกทำลาย โดยนายกรัฐมนตรีกล่าวว่าป่าเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการผลิตน้ำฝน
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2558 บทบรรณาธิการของ"บางกอกโพสต์"สรุปประเด็นป่าไม้ของประเทศไทย ดังนี้ "ป่าไม้ลดลงอย่างรวดเร็วภายใต้นโยบายของรัฐในช่วงสี่ทศวรรษที่ผ่านมา ปัจจัยต่าง ๆ ได้แก่ การตัดไม้, การทำเหมืองแร่, ยุทธศาสตร์ต่อต้านการก่อความไม่สงบ, การส่งเสริมพืชเศรษฐกิจบนที่ราบสูง, การสร้างเขื่อนขนาดใหญ่ และการส่งเสริมอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การทุจริตยังหยั่งรากลึกในระบบราชการป่าไม้" ส่วนไม้เนื้อแข็งที่มีมูลค่าสูง เช่น พะยูง กำลังถูกตัดออกมาอย่างผิดกฎหมายเพื่อจำหน่าย ซึ่งส่วนใหญ่ส่งออกไปยังตลาดเฟอร์นิเจอร์ในประเทศจีน ต้นไม้เหล่านี้มีค่ามากจนผู้ลักลอบถึงกับติดอาวุธและเตรียมพร้อมต่อสู้กับเจ้าหน้าที่ป่าไม้ โดยที่ทั้งคนเฝ้าป่าและผู้ลักลอบต่างถูกสังหารในการดวลปืน รวมถึงอัตราการตัดไม้ตอนนี้คุกคามไม้พะยูงด้วยการสูญพันธุ์ภายใน 10 ปี ตามรายงานของสำนักข่าว"อัลญะซีเราะฮ์"ใน พ.ศ. 2557
ธนาคารโลกประเมินว่ามีผู้เสียชีวิตในประเทศไทยจากมลพิษทางอากาศเพิ่มขึ้นจาก 31,000 คนใน พ.ศ. 2533 เป็น 49,000 คนใน พ.ศ. 2556
การเจริญเติบโตของอุตสาหกรรมได้ก่อให้เกิดมลพิษทางอากาศซึ่งอยู่ในระดับสูงสำหรับประเทศไทย ยานพาหนะและโรงงานได้ก่อให้เกิดมลพิษทางอากาศโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตกรุงเทพมหานคร
ปัญหาหมอกควันและไฟป่าเป็นปัญหาที่ส่งผลกระทบต่อภาคเหนือของประเทศเป็นประจำ โดยจังหวัดเชียงใหม่ติดอันดับคุณภาพอากาศเลวที่สุดอันดับต้น ๆ ของโลกจากฝุ่นละออง PM2.5 ยอดผู้ป่วยเฉพาะ 3 เดือนใน พ.ศ. 2564 เนื่องจากปัญหาดังกล่าวมีจำนวนถึง 30,000 คน ซึ่งมีสาเหตุมาจากการเผาป่าในประเทศเพื่อนบ้านเพื่อทำไร่ข้าวโพดของบริษัทขนาดใหญ่ ขณะที่ข้าราชการบางส่วนโทษว่าการเผาป่ามีสาเหตุจากการเก็บของป่า
ช่องโหว่และการตอบสนองของภาครัฐ.
ระบบนิเวศเขตร้อนบางแห่งกำลังถูกทำลายจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเร็วกว่าที่คาดไว้—การฟอกขาวของพืดหินปะการังเป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง—ในขณะที่ถิ่นที่อยู่ของพืชหรือสัตว์อื่น ๆ อีกมากอาจเสียหายได้เมื่อเวลาผ่านไป ระบบนิเวศเขตร้อนดูเหมือนจะมีความเสี่ยงเป็นพิเศษเนื่องจากสปีชีส์เขตร้อนมีวิวัฒนาการภายในเฉพาะเจาะจงมากในช่วงอุณหภูมิที่แคบ ด้วยอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น พวกมันอาจไม่รอด ตามรายงานฉบับหนึ่ง ประเทศไทยจะได้รับผลกระทบอย่างไม่เป็นสัดส่วน จากผลของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
ความร้อนสุดขีดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในปัจจุบันลดชั่วโมงทำงานลง 15–20 เปอร์เซนต์ และตัวเลขนั้นสามารถเพิ่มเป็นสองเท่าภายใน พ.ศ. 2593 เมื่อสภาพอากาศเปลี่ยนแปลงดำเนินต่อไป ตามรายงานที่ตีพิมพ์ใน"เอเชีย-แปซิฟิก เจอร์นัลออฟพับลิคเฮลธ์" ระบุว่า โครงการเอกสารสูญเสียร้อยละหกของจีดีพีของประเทศไทยภายใน พ.ศ. 2573 เนื่องจากการลดชั่วโมงการทำงานจากอุณหภูมิที่สูงขึ้น บทความที่ตีพิมพ์ในวารสาร"เนเจอร์" โดยโมรา และคณะ คาดการณ์ว่า "...สิ่งต่าง ๆ จะเริ่มรวนในเขตร้อนที่ [ตามต้นฉบับ] ประมาณปี พ.ศ. 2563..." นักวิทยาศาสตร์บางคนคาดการณ์ว่าภายใน พ.ศ. 2643 "...เขตละติจูดต่ำและกลางส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ไม่ได้ เพราะความเครียดจากความร้อนหรือภัยแล้ง..."
นาซารายงานว่า พ.ศ. 2559 จะเป็นปีที่ร้อนที่สุดที่เคยบันทึกไว้ใน 136 ปีของการเก็บบันทึกสมัยใหม่ ส่วนภายในประเทศ กรมอุตุนิยมวิทยารายงานว่าอุณหภูมิในจังหวัดแม่ฮ่องสอนสูงถึง 44.6 องศาเซลเซียสในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2559 ซึ่งทำลายสถิติ "วันที่ร้อนที่สุด" ของประเทศไทย โดยทั่วไปแล้วเดือนเมษายนในประเทศไทยจะร้อน แต่สภาพอากาศร้อนของ พ.ศ. 2559 ได้สร้างสถิติสำหรับคลื่นความร้อนที่ยาวที่สุดในเวลาอย่างน้อย 65 ปี ใน"แถลงการณ์ดับเบิลยูเอ็มโอ เกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศโลกใน พ.ศ. 2559" องค์การอุตุนิยมวิทยาโลกยืนยันว่า พ.ศ. 2559 เป็นปีที่ร้อนที่สุดในประวัติศาสตร์ประเทศไทย
กลุ่มวิเคราะห์ผลกระทบต่อสภาพภูมิอากาศที่สถาบันการศึกษาทางอวกาศก็อดดาร์ดของนาซาได้วิเคราะห์ข้อมูลสภาพภูมิอากาศสำหรับเมืองใหญ่ทั่วโลก พบว่ากรุงเทพมหานครใน พ.ศ. 2503 มี 193 วันที่มีอุณหภูมิเท่ากับหรือสูงกว่า 32 องศาเซียลเซียส ส่วนกรุงเทพมหานครสามารถประมาณการณ์ได้ที่ 276 วันที่มีอุณหภูมิเท่ากับหรือสูงกว่า 32 องศาเซลเซียส กลุ่มได้คาดการณ์ว่าจะเพิ่มขึ้นโดย พ.ศ. 2643 สู่โดยเฉลี่ย 297 ถึง 344 วันที่มีอุณหภูมิเท่ากับหรือสูงกว่า 32 องศาเซียลเซียส "สถานการณ์สัตว์น้ำและการประมงในโลก พ.ศ. 2559" ขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติรายงานว่าการศึกษาเมื่อเร็ว ๆ นี้พบว่าการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจะส่งผลกระทบต่อความมั่นคงด้านอาหารในเอเชียช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 21 ซึ่งนับการประมงของไทยเป็นหนึ่งในกลุ่มที่ได้รับผลกระทบทางลบมากที่สุดเมื่อพิจารณาจากสภาพแวดล้อมทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นการประมงน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล
นักวิจัยที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดและมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย การศึกษาบันทึกทางประวัติศาสตร์ว่าอุณหภูมิมีผลกระทบต่อเศรษฐกิจอย่างไร โดยทำนายว่า จากแนวโน้มในปัจจุบันรายได้ทั่วโลกจะลดลง 23 เปอร์เซนต์ในช่วงปลายศตวรรษกว่าที่จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การลดลงของรายได้นั้นไม่ได้กระจายเท่า ๆ กันเนื่องจากภูมิภาคเขตร้อนได้รับผลกระทบมากที่สุด การศึกษาประเมินว่าจีดีพีของประเทศไทยจะลดลง 90 เปอร์เซนต์ใน พ.ศ. 2642 เมื่อเทียบกับจีดีพี พ.ศ. 2559 แม้แต่ภาคธุรกิจที่ได้รับผลกระทบก็อาจได้รับผลกระทบ เช่น การท่องเที่ยวพืดหินปะการังทั่วโลก—มูลค่า 36 พันล้านดอลลาร์สหรัฐใน พ.ศ. 2562—อาจลดลง 90 เปอร์เซนต์ในประเทศไทยและอีกสี่จุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวแนวปะการังภายใน พ.ศ. 2643
การปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ของประเทศไทยต่อคนเพิ่มขึ้นจาก 0.14 ตันใน พ.ศ. 2503 เป็น 4.5 ตันใน พ.ศ. 2556 ในขณะที่ประชากรเพิ่มขึ้นจาก 27 ล้านคนเป็น 67 ล้านคนในช่วงเวลาเดียวกัน "แผนแม่บทรองรับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2554-2593" ของรัฐบาลไทยเล็งเห็นว่า "ประเทศไทยสามารถพัฒนาเศรษฐกิจ, สังคม และสิ่งแวดล้อมอย่างต่อเนื่องตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและเพื่อลดการปล่อยแก๊สเรือนกระจกภายใน พ.ศ. 2593 โดยไม่ขัดขวางผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (จีดีพี) ของประเทศ หรือลดการเติบโตของขีดความสามารถในการพัฒนาและความสามารถในการแข่งขัน"
ความตกลงปารีสว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ.