pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วัดชัยสิทธาวาสสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย ชื่อเดิมคือ วัดป่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2400 แล้วก็มาเปลี่ยนเป็น "วัดชัยสิทธาวาส" โดยเจ้าอาวาสเมื่อปี พ.ศ. 2486
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.5 เมตร เป็นอุโบสถเก่าที่มีศิลปะสวยงาม หน้าบันอุโบสถประดับด้วยปูนปั้นลายดอกพุตตาลสมัยรัตนโกสินทร์ ภายในมีพระประธาน หน้าตักกว้าง 1.5 เมตร สูง 3.5 เมตร เนื้อลงรักปิดทอง วิหาร 3 หลัง ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 5 หลัง กำแพงรอบสังฆาวาสประมาณ 200 เมตร หอสวดมนต์ ศาลาท่าน้ำ ฌาปนสถาน หอระฆัง หอไตร โรงครัว นอกจากนี้ทางวัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือโบราณ ในอดีตบ้านกระแชงเป็นตลาดน้ำใหญ่ มีเรือนแพหนาแน่นเต็มคุ้งน้ำ มีระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร ตั้งแต่หน้าวัดไก่เตี้ยไปถึงวัดชัยสิทธาวาส วัดจึงได้รวบรวมเรือต่าง ๆ ที่เคยใช้ในอดีตมาเก็บไว้
กลุ่มหน่วยรบพิเศษ (ญี่ปุ่น)
กลุ่มหน่วยรบพิเศษ  เป็นหน่วยรบพิเศษและหน่วยต่อต้านการก่อการร้าย ของกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2547 โดยกระทรวงกลาโหมญี่ปุ่น เพื่อดำเนินหน้าที่การต่อต้านการก่อการร้ายและการสงครามกองโจร ที่เป็นภัยคุกคามประเทศญี่ปุ่น และควบคุมการปฏิบัติการทางทหารเพื่อต่อต้านการสงครามกองโจร หรือศัตรูที่เป็นกำลังรบพิเศษ
ฐานบัญชาการหน่วยตั้งที่ค่ายนาราชิโนะ ในเมืองฟูนาบาชิ, จังหวัดชิบะ ร่วมกับกองพลน้อยส่งทางอากาศที่ 1 ชื่อของหน่วยนี้แรกเริ่มมีชื่อว่า กลุ่มปฏิบัติการพิเศษ.
กลุ่มหน่วยรบพิเศษนี้ ได้ถูกกล่าวถึงว่าเป็นกองกำลังรบพิเศษของญี่ปุ่นที่เทียบเท่ากับกรีนเบอเรต์และกองกำลังเดลตาของสหรัฐ
และในช่วงบุกเบิกของการก่อตั้งได้กำลังพลจากทั้ง 2 หน่วย เข้ามาช่วยพัฒนาและสนับสนุน จนได้ก่อตั้งกลุ่มหน่วยรบพิเศษของญี่ปุ่นขึ้นมา
จังหวัดของประเทศเบลเยียม
ในประเทศเบลเยียม จังหวัด  เป็นหน่วยการปกครองย่อยของแคว้น โดยแคว้นเฟลมิช (ฟลานเดอส์) และแคว้นวอลลูน (วอลโลเนีย) แบ่งออกเป็นจังหวัด แคว้นละ 5 จังหวัด ส่วนแคว้นสุดท้ายคือแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ไม่ได้แบ่งออกเป็นจังหวัดเนื่องจากในอดีตเป็นเพียงพื้นที่ส่วนเล็ก ๆ ของจังหวัดหนึ่ง
รัฐบาลจังหวัด.
การปกครองในจังหวัดประกอบด้วยสามฝ่าย ได้แก่ "สภาจังหวัด" ซึ่งเป็นฝ่ายนิติบัญญัติ; "คณะผู้แทน" หรือ "คณะจังหวัด" ซึ่งเป็นฝ่ายบริหาร; และ "ผู้ว่าราชการจังหวัด" ซึ่งมาจากการแต่งตั้งของรัฐบาลแคว้น (แคว้นเฟลมิชหรือแคว้นวอลลูน)
สมาชิก "สภาจังหวัด"  มาจากการเลือกตั้งของประชากรในจังหวัดนั้น ๆ จำนวนที่นั่งขึ้นอยู่กับสัดส่วนประชากร โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งทุก 6 ปี พร้อม ๆ กันกับการเลือกตั้งเทศบาล
ฝ่ายบริหารซึ่งในอดีตเรียกว่า "คณะผู้แทนถาวร"  ในแคว้นเฟลมิชในปัจจุบันเรียกว่า "คณะผู้แทน"  ประกอบด้วยผู้ว่าราชการจังหวัด 1 ตำแหน่ง และรองผู้ว่าราชการจังหวัด 6 ตำแหน่ง ซึ่งมาจากการแต่งตั้งของสภาจังหวัด โดยตั้งแต่ ค.ศ. 2018 เป็นต้นมาได้มีการลดจำนวนรองผู้ว่าราชการจังหวัดลงเหลือเพียง 5 ตำแหน่ง ส่วนในแคว้นวอลลูนในปัจจุบันเรียกว่า "คณะจังหวัด"  ประกอบด้วยผู้ว่าราชการจังหวัด 1 ตำแหน่ง และรองผู้ว่าราชการจังหวัด จำนวน 4–5 ตำแหน่ง (ขึ้นอยู่กับจำนวนประชากรในจังหวัดนั้น ๆ) ซึ่งมาจากการแต่งตั้งของสภาจังหวัด
ในจังหวัดเฟลมิชบราบันต์มีตำแหน่งรองผู้ว่าราชการจังหวัด  อีกหนึ่งตำแหน่ง ซึ่งมาจากการแต่งตั้งของรัฐบาลแคว้นเฟลมิชจากการเสนอชื่อของรัฐบาลกลางเบลเยียม และจะต้องมีความรู้ความสามารถด้านภาษาทั้งสองภาษา โดยมีหน้าที่กำกับดูแลการบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยการใช้ภาษาในเขตเทศบาลปริมณฑลของกรุงบรัสเซลส์
โดยภายหลังจากการปฏิรูปทางการเมืองครั้งที่ 5 หน้าที่รับผิดชอบขององค์การต่าง ๆ ในสังกัดจังหวัดนั้นได้รับการถ่ายโอนให้แก่แคว้นแทน โดยแคว้นมีอำนาจในการแก้ไขหรือตรากฎหมายว่าด้วยการองค์กรในระดับจังหวัดต่าง ๆ ได้ อย่างไรก็ตาม รัฐบาลกลางยังคงมีบทบาทในกิจการบางอย่างในจังหวัด เช่น แคว้นมีหน้าที่ในการแต่งตั้งผู้ว่าราชการจังหวัด เพียงแต่จะต้องได้รับการเสนอชื่ออย่างเป็นเอกฉันท์จากรัฐบาลกลางเท่านั้น การตรากฎหมายว่าด้วยผู้ว่าราชการและรองผู้ว่าราชการกรุงบรัสเซลส์รวมทั้งรองผู้ว่าราชการจังหวัดเฟลมิชบราบันต์ก็อยู่ในอำนาจของรัฐบาลกลางเช่นกัน
ศิลัมพา เลิศนุวัฒน์
ศิลัมพา เลิศนุวัฒน์ (ชื่อเล่น : กิ๊ฟ) เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคพลเมืองไทย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
ศิลัมพา เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2518 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรสาวคนที่สองของ สัมพันธ์ เลิศนุวัฒน์ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายสมัย กับ เพชรรัตน์ เลิศนุวัฒน์
ด้านชีวิตครอบครัว เธอสมรสกับ พันตำรวจโทสืบศักดิ์ ผันสืบ อดีตนักตะกร้อชื่อดังดีกรีทีมชาติไทย ณ ห้องแกรนด์ ฮอลล์ โรงแรมพลาซ่า แอทธินี ถนนวิทยุ เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2556 มีบุตรชาย 1 คน
ศิลัมพา เลิศนุวัฒน์ เรียนชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนซางตาครู้สคอนแวนท์ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร ต่อมาเข้าเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร และระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ กรุงเทพมหานคร รวมทั้งระดับปริญญาโท 2 สาขา คือ นิติศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเสิร์ฟ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา และรัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร
ศิลัมพา เข้าทำงานเมื่อปี 2542 เป็นเจ้าหน้าที่ประจำศาลและผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลเมือง รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา ต่อมาในปี 2544 จึงกลับมาทำงานในประเทศไทย เป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายกฎหมาย บริษัท เอกชัย ดิสทริบิวชั่น ซิสเทม (เทสโก้ โลตัส) ต่อมาเป็นเจัาหนัาที่ฝ่ายกฎหมาย บริษัท เทเลคอมเอเซีย คอร์ปอเรชั่น จำกัด (ทีเอ) และเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด ในปัจจุบัน กระทั่งในปี 2548 ได้เข้าสู่งานการเมืองโดยลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขตธนบุรีและเขตคลองสาน สังกัดพรรคไทยรักไทย โดยการสนับสนุนของบิดา ต่อมาในปี 2549 มีการยุบสภา เธอได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในเขตเลือกตั้งเดิม และมีการประกาศให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะ
ศิลัมพา เคยดำรงตำแหน่งทางการเมือง อาทิ เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (นพดล ปัทมะ) ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี (สมพงษ์ อมรวิวัฒน์) ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม (ทรงศักดิ์ ทองศรี) ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (ประจักษ์ แกล้วกล้าหาญ) ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (สุชาติ โชคชัยวัฒนากร)
ต่อมาในปี 2551 เธอย้ายไปร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย และทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการพรรคภูมิใจไทย จนถึงสิ้นปี 2554 หลังจากนั้นเมื่อบิดาของเธอได้ก่อตั้งพรรคการเมืองขึ้น ชื่อว่า พรรคพลังพลเมืองไทย เธอจึงเข้าร่วมงานในตำแหน่งรองเลขาธิการพรรค และได้รับเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2562 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกเป็นเลขาธิการพรรคพลเมืองไทย
เธอได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
เขตในเบลเยียม
Namur Province
วัลลูนบราบันต์
เจ้าชายรัชทายาทโซฮย็อน
ชุมชนฝรั่งเศสของเบลเยียม
มณฑลในประเทศเบลเยียม
พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จเจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี
ไดซะกุ อิเกะดะ
นิชิโนะมิยะ
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกเยาวชน
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกเยาวชน เป็นการแข่งขันยิงธนูนานาชาติระดับเยาวชนในกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน จัดแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 2010 อยู่ภายใต้การกำกับของสหพันธ์กีฬายิงธนูนานาชาติ โดยจะหมุนเวียนจัดทุก ๆ สี่ปีเช่นเดียวกับโอลิมปิก จำกัดเฉพาะนักกีฬาที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีจึงจะสามารถเข้าร่วมแข่งขันได้ กลุ่มอายุนี้สอดคล้องกับการแข่งขันยิงธนูประเภทเยาวชน
รายชื่อนายกรัฐมนตรีโรมาเนีย
นี่คือรายชื่อหัวหน้ารัฐบาลแห่งโรมาเนียสมัยใหม่ ตั้งแต่การสถาปนาสหราชรัฐถึงปัจจุบัน
รักษาการชื่อจะเป็น "ตัวเอียง"
1859-1862, 2 ราชรัฐ มีรัฐบาลและคณะรัฐมนตรีเป็นของตนที่ลาซีและบูคาเรสต์ ตามลำดับ. ค.ศ. 1862 อเล็กซานดรู จอห์น คูซา เปลี่ยนรัฐธรรมนูญและปรากฏว่ารัฐบาลและคณะรัฐมนตรีชุดเดียว, สถิต ณ บูคาเรสต์
โรมาเนียใช้ ปฏิทินจูเลียน ถึงค.ศ. 1919, แต่วันที่ทั้งหมดอ้างตามปฏิทินเกรกอเรียน
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 20 กรกฎาคม - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม Indoor Stadium of the Olympiski Sports Complex ซึ่งการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 11 รายการ คือ ประเภททีมชาย 11 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 271 คน จาก 51 ประเทศ
กีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือแคนูในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม Krylatskoe Canoeing and Rowing Basin ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือแคนูครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 11 รายการ คือ ประเภททีมชาย 9 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 179 คน จาก 23 ประเทศ
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬาจักรยานในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 20-28 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม Krylatskoye Sports Complex Cycling Circuit และ Krylatskoye Sports Complex Velodrome ซึ่งการแข่งขันกีฬาจักรยานครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภททีมชาย 6 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 230 คน จาก 34 ประเทศ
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬาขี่ม้าในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม - 3 สิงหาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม Trade Unions' Equestrian Complex และ Luzhniki Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาขี่ม้าครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภทเดี่ยว 3 รายการ และประเภททีม 3 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 68 คน จาก 11 ประเทศ
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬาฟันดาบในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ กรกฎาคม - สิงหาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม Sports Complex of the Central Sports Club of the Army ซึ่งการแข่งขันกีฬาฟันดาบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ คือ ประเภททีมชาย 6 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 182 คน จาก 20 ประเทศ
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันยิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬายิงปืนในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 20-26 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม Dynamo Shooting Range ซึ่งการแข่งขันกีฬายิงปืนครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ คือ ประเภทผสม 7 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 239 คน จาก 38 ประเทศ
กัญชาในประเทศกัมพูชา
กัญชาในประเทศกัมพูชา (; /kɑñchaa/) เป็นยาเสพติดผิดกฎหมาย แต่การควบคุมและการบังคับใช้กฎหมายไม่ได้มีความเข้มงวดนัก ร้านอาหารหลายแห่งในกรุงพนมเปญ นครเสียมราฐ และเมืองพระสีหนุ มีการขายอาหารที่ปรุงด้วยกัญชา หรือเป็นเครื่องเคียงเสิร์ฟขายพร้อมอาหาร นักท่องเที่ยวจากหลายประเทศนิยมไปเสพย์กัญชาในประเทศกัมพูชา แม้ว่าผิดกฎหมาย แต่ก็จะไม่มีการจับกุมหากมีการจ่ายเงินเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกจับกุม
กัญชาเข้ามาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 และใช้ในส่วนของการแพทย์และใช้ประกอบอาหาร และมีการปลูกและขายในประเทศกัมพูชา จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2504 (ค.ศ. 1961) ตามอนุสัญญาว่าด้วยยาเสพติดให้โทษ ค.ศ.1961 และ พ.ศ. 2531 (ค.ศ. 1988) อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการลักลอบค้ายาเสพติดและวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท กัญชาถือว่าเป็นสารเสพย์ติดผิดกฎหมายแต่ก็ไม่มีการบังคับกฎหมายในการห้ามปลูกหรือห้ามจำหน่าย
รูปแบบการขายที่นิยมได้แก่ พิซซ่าหน้ากัญชาเป็นการใส่ส่วนผสมโรยหน้าพิซซ่าเพิ่มเติมจากส่วนผสมปกติและน้ำผลไม้ปั่นผสมกัญชาเป็นการใส่กัญชาเพิ่มเข้าไปในน้ำผลไม้ปั่น อาทิ น้ำมะม่วงปั่น น้ำกล้วยปั่น น้ำมะนาวปั่น โดยขายให้กับนักท่องเที่ยวตามร้านอาหารทั่วไปอย่างเสรีโดยเฉพาะในเมืองท่องเที่ยว
Cannabis in Cambodia
สมถวิล เทพาคำ
ทองดี สุวรรณพฤกษ์
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 20-30 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม Sokolniki Sports Palace ซึ่งการแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 248 คน จาก 14 ประเทศ
ตารางสรุปเหรียญ.
Remark:country names are not given in the form they were used in the official documents of the IOC in 1980
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬายูโดในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม Palace of Sports of the Central Lenin Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬายูโดครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ คือ ประเภททีมชาย 8 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 182 คน จาก 42 ประเทศ
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 20-31 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม Minor Arena ของ Dynamo Stadium และ Young Pioneers Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน คน จาก ประเทศ
กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 20-24 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภทชายเดี่ยว 1 รายการ และประเภททีม 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 43 คน จาก 17 ประเทศ
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 20-27 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม Krylatskoye Rowing Canal ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือพายครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ คือ ประเภททีมชาย 8 รายการ และประเภททีมหญิง 6 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 470 คน จาก 25 ประเทศ
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือใบในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 21-29 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม Tallinn Olympic Yachting Centre, Tallinn, Estonian SSR ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือใบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภททีมชาย 6 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 154 คน จาก 23 ประเทศ
ปืนเล็กยาวจู่โจมไทป์ 56
ไทป์ 56 (; ; ตามตัวอักษร: "ปืนเล็กยาวอัตโนมัติไทป์ 56") เป็นปืนเล็กยาวขนาดกระสุน 7.62×39 มม. สัญชาติจีน ซึ่งแปลงจากเอเค 47 (โดยเฉพาะไทป์ 3) และปืนเล็กยาวเอเคเอ็มที่ออกแบบโดยสหภาพโซเวียต การผลิตเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1956 ที่สเตตแฟกทอรี 66 แต่ในที่สุดก็ถูกส่งมอบให้นอริงโก และพอลีเทค (อย่างน้อยชั่วคราว) ซึ่งเป็นผู้ผลิตปืนไรเฟิลเพื่อการส่งออกเป็นหลัก
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
ไช่เอ้อ
ไช่เอ้อ (蔡锷 ค.ศ.1882 - 1916) เจ้าของตำแหน่งและฉายา "จอมพลพิทักษ์ชาติ" (护国大将军) ที่ซุนจงซาน หรือซุนยัดเซ็น นักปฏิวัติผู้ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ชาติจีน ผู้โค่นล้มราชวงศ์ชิง สถาปนาระบอบสาธารณรัฐบนแผ่นดินจีน ตั้งให้แก่เขาเพื่อเป็นเกียรติยศ ในฐานะที่เขาเป็นทัพหน้าของฝ่ายกองทัพปฏิวัติในสงครามพิทักษ์ชาติ (护国战争) เมื่อปี ค.ศ.1915 เพื่อต่อต้านการปราบดาภิเษกขึ้นเป็นฮ่องเต้ของหยวนซื่อข่าย จนทำให้หยวนซื่อข่ายจำต้องยอมล้มเลิกความคิดที่จะเป็นฮ่องเต้ กลับมาเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนตามเดิมนั้น ความจริงแล้วเดิมทีครอบครัวของเขาปรารถนาจะให้เขาเป็นบัณฑิตสอบจอหงวนเป็นขุนนางของราชวงศ์ชิง แต่แล้วโชคชะตาก็บันดาลให้ไช่เอ้อกลายเป็นจอมพลใหญ่ในกาลภายหลัง
ไช่เอ้อมีชื่อเดิมว่าไช่เกิ่นอิ๋น (蔡艮寅) เกิดที่เมืองเป่าชิ่ง มณฑลหูหนาน (湖南省宝庆府) บิดาของเขาส่งไปเรียนหนังสือในโรงเรียนเอกชนตั้งแต่อายุ 6 ขวบ พออายุได้ 14 ปี ไช่เกิ่นอิ๋นก็สามารถสอบผ่านระดับอำเภอ ได้เป็นบัณฑิตซิ่วไฉตั้งแต่อายุยังน้อย แสดงให้เห็นถึงอัจฉริยภาพของหนุ่มน้อยผู้นี้ว่าจะต้องประสบความสำเร็จในภายหน้าแน่นอน
จุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตของไช่เกิ่นอิ๋นเกิดขึ้นในช่วงที่เขาอายุได้ 15-16 ปี เมื่อเขาเดินทางไปยังเมืองฉางซา(长沙) นครหลวงของมณฑลหูหนาน เพื่อเตรียมตัวเข้าสอบจวี่เหริน หรือสอบคัดเลือกระดับมณฑล เวลานั้นไช่เกิ่นอิ๋นไปเจอสำนักสืออู้ (时务学堂) ซึ่งเป็นสำนักศึกษาวิชาการสมัยใหม่ของพวกกลุ่มบัณฑิตหัวก้าวหน้าในเมืองฉางซา ซึ่งมีบัณฑิตหลายคนในสำนักนั้นที่มีชื่อเสียงและกลายเป็นแกนนำสำคัญของการปฏิรูปอู้ซวี หรือการปฏิรูปร้อยวันในเวลาต่อมา เช่นถานซื่อถง (谭嗣同) เหลียงฉี่เชา(梁启超) เป็นต้น ไช่เกิ่นอิ๋นรู้สึกเลื่อมใสในอุดมการณ์ของสำนักสืออู้ที่สนับสนุนให้ปฏิรูปราชสำนักต้าชิงให้ทันสมัยแบบตะวันตกและญี่ปุ่น จึงสมัครเข้าเรียนในสำนักแห่งนี้ด้วย โดยอาจารย์ในสำนักแห่งนี้ที่สอนวิชาความรู้แก่เขาที่สำคัญก็มีเหลียงฉี่เชา กับถังไฉฉาง(唐才常) ไช่เกิ่นอิ๋นจึงได้รับซึมซับแนวคิดทางการเมืองสมัยใหม่ คือระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ(Constitutional Monarchy) จากสำนักแห่งนี้
ต่อมาไช่เกิ่นอิ๋นได้ไปศึกษาต่อที่วิทยาลัยหนานหยาง(南洋公学) ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาสมัยใหม่ของเอกชนแห่งแรกๆของจีนที่เซี่ยงไฮ้ ทว่าหลังจากที่เขาเข้าเรียนไม่กี่เดือน ก็ทราบข่าวว่าการปฏิรูปอู้ซวีประสบความล้มเหลวเพราะฮ่องเต้กวงสวี่ผู้นำการปฏิรูปถูกซูสีไทเฮายึดอำนาจคืน เหลียงฉี่เชา อาจารย์ของเขาและเป็นแกนนำการปฏิรูปคนสำคัญลี้ภัยไปญี่ปุ่น ไช่เกิ่นอิ๋นจึงตัดสินใจลาออกจากวิทยาลัยหนานหยางแล้วเดินทางตามอาจารย์ไปที่ญี่ปุ่นด้วย และได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมปลายไดโด (大同高等学校) ที่กรุงโตเกียว ณ ที่นั่น ไช่เกิ่นอิ๋นได้เรียนวิชาปรัชญาการเมืองสมัยใหม่ จนได้เปิดกว้างทางความคิดมากยิ่งขึ้น ต่อมาก็ย้ายไปเรียนต่อที่วิทยาลัยพาณิชยการเอเชียตะวันออก (东亚商业学校) จนกระทั่งในปี ค.ศ.1900 ไช่เกิ่นอิ๋นในวัย 18 ปี ทราบข่าวว่าถังไฉฉางอาจารย์ของเขาวางแผนก่อการเพื่อกำจัดซูสีไทเฮาและพวกอนุรักษ์นิยมในราชสำนักต้าชิง ช่วยฮ่องเต้กวงสวี่ออกจากที่คุมขังในตำหนักอิ๋งไถและถวายพระราชอำนาจคืน ให้พระองค์ชูธงนำการปฏิรูปต้าชิงอีกครั้ง ไช่เกิ่นอิ๋นจึงตัดสินใจเดินทางกลับประเทศจีนเพื่อเข้าร่วมก่อการดังกล่าว แต่สุดท้ายการก่อการก็ล้มเหลว ถังไฉฉางและแกนนำอีกหลายคนถูกจับกุมและถูกประหารชีวิต ไช่เกิ่นอิ๋นต้องลี้ภัยไปญี่ปุ่นอีกครั้ง และเปลี่ยนชื่อเป็น "ไช่เอ้อ"
การมาญี่ปุ่นเป็นครั้งที่สองนี้ ไช่เกิ่นอิ๋น หรือในชื่อใหม่ของเขาคือไช่เอ้อ ตัดสินใจสมัครเข้าเรียนโรงเรียนเตรียมทหารโตเกียว (东京振武学校) เพื่อเตรียมความพร้อมทั้งร่างกาย จิตใจ และองค์ความรู้สำหรับการสอบเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนนายร้อยทหารบก (陆军士官学校) ของญี่ปุ่น จนกระทั่งไช่เอ้อสามารถสอบเข้าโรงเรียนนายร้อยทหารบกญี่ปุ่นได้สำเร็จในปี ค.ศ.1903 การตัดสินใจเบนเข็มเปลี่ยนทิศทางชีวิตจากการเป็นบัณฑิตปัญญาชนมาเรียนสายทหารนักรบเต็มตัวของไช่เกิ่นอิ๋น หรือไช่เอ้อ คงมาจากประสบการณ์ความล้มเหลวที่เขาพบเห็นจากอาจารย์ของเขาทั้งเหลียงฉี่เชาและถังไฉฉางที่ต่างเป็นบัณฑิตปัญญาชน ซึ่งไม่อาจนำการปฏิรูปทางการเมืองให้สำเร็จได้ ต้องพ่ายแพ้แก่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมในราชสำนักต้าชิงที่มีกำลังกองทัพในมืออยู่ร่ำไป ไช่เอ้อคงเกิดตาสว่างและเข้าใจว่า การเป็นบัณฑิตปัญญาชนในสภาวการณ์เช่นนี้ คงไม่อาจช่วยเหลือบ้านเมืองให้ก้าวหน้าไปสู่ความทันสมัยได้อย่างแท้จริง มีแต่จะต้องมีกำลังทหารและอาวุธในมือ และมีความสามารถทำการรบเท่านั้น จึงจะนำความเปลี่ยนแปลงสู่ประเทศชาติได้ไช่เอ้อจบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบกของญี่ปุ่น และเดินทางกลับจีนในปี ค.ศ.1904 และได้เข้ารับราชการในกองทัพบกสมัยใหม่ของต้าชิง โดยเริ่มจากเป็นครูฝึกทหารในโรงเรียนทหารสมัยใหม่ของต้าชิงประจำมณฑลต่างๆ จนกระทั่งถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ.1911 ไช่เอ้อได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้บังคับกองพันที่ 37 กรมทหารบกที่ 19 (陆军第19镇第37协协统) ประจำมณฑลยูนนาน ไม่กี่เดือนต่อมา คือวันที่ 10 ตุลาคม ปีเดียวกันนั้น เกิดการลุกฮือที่อู่ชาง (武昌起义) โดยพวกทหารในกองพันทหารช่างของกองทัพบกต้าชิงประจำมณฑลหูเป่ย อันเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติซินไฮ่ล้มล้างราชวงศ์ชิง ไช่เอ้อรอคอยโอกาสนี้มานานแล้ว จึงวางแผนร่วมกับนายทหารหัวก้าวหน้าในกองทัพที่ยูนนานทั้งหลี่เกินหยวน(李根源) กับถังจี้เหยา(唐繼堯) จนนำมาสู่ "การลุกฮือฉงจิ่ว" (重九起义) ในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ.1911 หลังการลุกฮือที่อู่ชาง 20 วัน ปฏิบัติการครั้งนี้ ไช่เอ้อสามารถจับตัวหลี่จิงซี(李经羲) ผู้ว่าราชการมณฑลยูนนานและกุ้ยโจวของต้าชิง หลานชายของหลี่หงจาง อำมาตย์คนสำคัญของราชวงศ์ชิงได้สำเร็จ และประกาศปลดปล่อยมณฑลยูนนานจากการปกครองของต้าชิง จนกระทั่งเมื่อฮ่องเต้เซวียนถ่ง หรือปูยี ประกาศสละราชบัลลังก์ในปี ค.ศ.1912 สิ้นสุดการปกครองของราชวงศ์ชิงโดยสมบูรณ์แล้ว ไช่เอ้อจึงได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการจากรัฐบาลสาธารณรัฐให้เป็น "ข้าหลวงใหญ่มณฑลยูนนาน" (云南省都督) มีอำนาจทั้งการปกครองและการทหารทั้งหมดในเขตมณฑลยูนนาน
ในปี ค.ศ.1912 ซุนเหวิน (孙文) หรือซุนยัดเซ็น ได้สละตำแหน่งประธานาธิบดีชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐจีน (中华民国) เพื่อเปิดทางให้หยวนซื่อข่าย (袁世凯) เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีน (中华民国大总统) ตามที่เคยได้ตกลงกันไว้ หยวนซื่อข่ายจึงตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐขึ้นที่กรุงปักกิ่ง ประวัติศาสตร์ขนานนามรัฐบาลสาธารณรัฐจีนของหยวนซื่อข่ายว่า "รัฐบาลเป่ยหยาง" (北洋政府) ในปี ค.ศ.1913 ไช่เอ้อถูกหยวนซื่อข่ายเชิญจากมณฑลยูนนานมาที่ปักกิ่ง แล้วแต่งตั้งให้เขาเป็นรองเจ้ากรมสัสดีทหารบก (陸軍部编译处副总裁) ต่อมาหยวนซื่อข่ายยังได้แต่งตั้งให้เขาเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติ (政会議議員) สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ (参政院) เสนาธิการประจำกองบัญชาการทหารสูงสุด (陸海軍大元帥統率办事处办事員) รวมทั้งยังได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ(全国经界局督办) อีกด้วย
ต่อมาในปี ค.ศ.1915 หยวนซื่อข่ายได้ทรยศต่อการปฏิวัติและประชาชนจีนด้วยการสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิ(ฮ่องเต้)หงเสี้ยน (洪宪帝) ฟื้นฟูระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ขึ้นมาบนแผ่นดินจีนอีกครั้ง แม้จอมพลไช่เอ้อจะได้รับลาภยศสรรเสริญจากหยวนซื่อข่ายมากมายเพียงใด แต่เขาก็ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งกับการคิดล้มล้างสาธารณรัฐจีน สถาปนาระบอบฮ่องเต้อีกครั้งของหยวนซื่อข่าย ไช่เอ้อจึงตัดสินใจวางแผนหนีออกจากปักกิ่งกลับไปยังมณฑลยูนนานเพื่อไปรวบรวมทหารเก่าของเขา จัดตั้งกองทัพต่อสู้กับกองทัพของรัฐบาลเป่ยหยางของหยวนซื่อข่าย (เรื่องราวการหลบหนีจากปักกิ่งของไช่เอ้อนี้ ได้เกิดเป็นตำนานเล่าขานกันว่า มีหญิงงามเมือง (นางคณิกา) สาวผู้เลื่องชื่อของปักกิ่งในสมัยนั้นนามว่าเสี่ยวเฟิ่งเซียน (小凤仙) เป็นผู้ช่วยเหลือให้ไช่เอ้อสามารถหนีออกจากปักกิ่งได้) ชัยชนะอย่างต่อเนื่องของจอมพลไช่เอ้อ ทำให้บรรดาขุนศึกมณฑลต่างๆ พากันลุกฮือเรียกร้องให้หยวนซื่อข่ายสละราชสมบัติ หยวนซื่อข่ายไม่มีทางเลือก จำต้องยอมสละราชย์ ยุบเลิกระบอบกษัตริย์ กลับมาเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนตามเดิม ประวัติศาสตร์จีนขนานนามสงครามระหว่างจอมพลไช่เอ้อกับหยวนซื่อข่ายในครั้งนี้ว่า "สงครามพิทักษ์ชาติ" (护国战争) แต่น่าเสียดายที่หลังจากรบชนะหยวนซื่อข่ายไม่นานนัก อาการป่วยวัณโรคของจอมพลไช่เอ้อก็กำเริบหนักจนต้องไปพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยคิวชู (九州大學) เมืองฟุกุโอกะ (福冈县) ประเทศญี่ปุ่น กระทั่งถึงแก่อนิจกรรมที่นั่น ด้วยวัยเพียง 34 ปีเท่านั้น
มารี เดรสส์เลอร์
มารี เดรสส์เลอร์ (; 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1868 – 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1934) หรือชื่อเกิด ไลลา มารี คอร์เบอร์ (Leila Marie Koerber) เป็นนักแสดง ดาราตลก ทั้งละครเวทีและภาพยนตร์ชาวแคนาดา-อเมริกันในยุคหนังเงียบรุ่นแรก และเป็นดาราภาพยนตร์ในยุคเศรษฐกิจตกต่ำ ประสบความสำเร็จกับอาชีพการแสดงโวเดอวีล (vaudeville) และการอุปรากรชวนหัว (comic operas) เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "มินแอนด์บิล" (1931)
เดรสส์เลอร์เริ่มแสดงละครบรอดเวย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1892 จนถึง 1920 จากการแสดงในบทตลกขบขันที่เรียกเสียงหัวเราะได้ทันที เธอยังรับบทนำในภาพยนตร์ตลกเรื่องแรกของโลกใน "Tillie's Punctured Romance" (1914) ร่วมกับชาร์ลี แชปลินและมาเบล นอร์มัน
ชีวิตของเธอถึงช่วงตกต่ำในคริสต์ทศวรรษ 1920 จนใน ค.ศ 1927 เธอกลับมาแสดงภาพยนตร์อีกครั้งและประสบความสำเร็จด้วยการคว้ารางวัลออสการ์ในวัย 59 ปี เดรสส์เลอร์เป็นหนึ่งในดาราภาพยนตร์ที่โด่งดังที่สุดใน ค.ศ. 1932 และ 1933 มีรายได้มากกว่าเกรทา การ์โบ รวมถึงมิกกี้ เมาส์ เธอมีดวงดาวอยู่ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมและได้ขึ้นปกนิตยสาร "ไทม์"
เดรสส์เลอร์เสียชีวิตใน ค.ศ. 1934 ด้วยโรคมะเร็ง
ฮิวแมนส์วิลล์, รัฐมิสซูรี
ออลเวส์ (เพลงไม คุรากิ)
สมาคมฟุตบอลสวิส
สมาคมฟุตบอลสวิส (; ; ; ) เป็นหน่วยงานที่บริหารฟุตบอลในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยทำหน้าควบคุมลีกฟุตบอลอย่างสวิสฟุตบอลลีกและฟุตบอลทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่แบร์น
สมาคมก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1895 และเป็นสมาชิกที่ร่วมกันก่อตั้งฟีฟ่าใน ค.ศ. 1904 และได้เข้าร่วมยูฟ่าใน ค.ศ. 1954 ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ฟีฟ่าตั้งอยู่ที่ซือริชในสวิตเซอร์แลนด์ เช่นเดียวกันกับสำนักงานใหญ่ยูฟ่าซึ่งตั้งอยู่ที่นียงในสวิตเซอร์แลนด์เช่นกัน
ASF-SFV เป็นตัวย่อของสมาคมอันประกอบจากภาษาทั้งสามที่ใช้ในประเทศ ASF เป็นตัวย่อภาษาฝรั่งเศส  และภาษาอิตาลี  ส่วน SFV เป็นตัวย่อภาษาเยอรมัน
Swiss Football Association
โคร็อกเกะ
วัคซีนเอ็มเอ็มอาร์
ฟุตบอลในโอลิมปิกเยาวชน
เธอคนนั้นคือฉันอีกคน
เธอคนนั้นคือฉันอีกคน  เป็นละครชุด (ซีรีส์) แนวดราม่า-วัยรุ่น ที่มีเค้าโครงมาจากละครชุดเกาหลีเรื่อง "ชีวิตใหม่ หัวใจไม่ลืมรัก" ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวีและนักเล่าเรื่อง นำแสดงโดย ทิพนารี วีรวัฒโนดม, พีรวัส แสงโพธิรัตน์, เค เลิศสิทธิชัย และ พลอยชมพู ศุภทรัพย์ กำกับการแสดงโดย ขนิษฐา ขวัญอยู่ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์จีเอ็มเอ็ม 25 ทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ ตั้งแต่วันที่ 2 พฤษภาคมถึง 28 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เวลา 21:30 น. รวม 18 ตอน และได้นำกลับมาออกอากาศซ้ำอีกครั้งทางสถานีโทรทัศน์จีเอ็มเอ็ม 25 ทุกวันจันทร์-ศุกร์ ตั้งแต่วันที่ 4-27 มกราคม พ.ศ. 2564 เวลา 10:45 น.
การจัดอันดับรายการทีวีในไทย (Ratings).
ข้อมูลของตัวเลขในตารางด้านล่าง
แสดงถึงตอนที่มีค่าเฉลี่ยส่วนแบ่งผู้ชมน้อยที่สุดจากทุกตอน
แสดงถึงตอนที่มีค่าเฉลี่ยส่วนแบ่งผู้ชมมากที่สุดจากทุกตอน
อุทัย วุฒิกุล
อุทัย วุฒิกุล เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของจอมพลถนอม กิตติขจร อดีตสมาชิกวุฒิสภา และเป็นอดีตอธิบดีกรมทางหลวง
อุทัย วุฒิกุล เป็นข้าราชการพลเรือนชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญในกระทรวงคมนาคม อาทิ อธิบดีกรมทางหลวง และเคยมีผลงานเป็นนายช่างใหญ่ผู้ควบคุมงาน ก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำปิง ที่อำเภอวังเจ้า จังหวัดตาก และได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติว่า "สะพานวุฒิกุล"
ในปี พ.ศ. 2512 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งสมาชิกวุฒิสภาเพิ่มขึ้น เพื่อให้มีจํานวนสมาชิกสามในสี่ของจํานวนสมาชิกทั้งหมดของสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งนายอุทัย วุฒิกุล ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในครั้งนั้น ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2514 อุทัย พ้นจากตำแหน่งเนื่องจากมีการจับฉลากตามข้อบังคับว่าด้วยการจับสลากของสมาชิกวุฒิสภา แต่ก็ได้รับแต่งตั้งกลับเข้ามาแทนตำแหน่งว่าง ในวันรุ่งขึ้น
อุทัย วุฒิกุล ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของจอมพลถนอม กิตติขจร ในปี พ.ศ. 2515 และพ้นจากตำแหน่งเมื่อครั้งเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลา
รายนามนายกรัฐมนตรีโรมาเนีย
กีเหมา