pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฮุนได แอคเซนท์ รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2537 รหัสประจำตัวรถคือ X3 เป็นรถรุ่นเปลี่ยนโฉมของฮุนได เอ็กเซล แอคเซนท์เป็นรถที่มีเส้นสายที่โค้งมนตากจ่างเอ็กเซล ซึ่งเป็นเหลี่ยมสัน แต่ในรุ่นนี้ ยังคงมีการใช้ชื่อของรถรุ่นเก่าเช่น Pony Excel และเป็นรุ่นแรกที่ใช้ชื่อ Verna โดยใช้ชื่อว่า Accent Verna ในเวเนซูเอลา รุ่นนี้จะมีตัวถังซีดาน 4 ประตู แฮทช์แบค 3 ประตู แฮทช์แบค 5 ประตู และคูเป 2 ประตู เครื่องยนต์เป็นเครื่องยนต์ 1.3 ,1.5 และ 1.6 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และมีฐานการประกอบที่ประเทศเกาหลีใต้ ,อียิปต์ ,ตุรกี ,บอตสวานาและเวเนซุเอลา
ในประเทศไทย บริษัท ยูไนเต็ด โอโตเซลส์ (ประเทศไทย) จำกัด เคยนำฮุนได แอคเซนท์รุ่นที่ 1 มาเปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2537 เพื่อนำมาจำหน่ายแทนฮุนได เอ็กเซล ในยุคที่กระแสของรถยนต์ขนาดเล็กประเภท B-Segment กำลังโด่งดังในเมืองไทย เป็นรถนำเข้าจากเกาหลีใต้ทั้งคัน ตัวถังที่ United Auto Sales นำมาขายจะเป็นรุ่นซีดาน 4 ประตู และคูเป 2 ประตู ในชื่อ Hyundai Sprint ส่วนรุ่นซีดาน 4 ประตูยังคงชื่อเดิมเอาไว้
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2542-2548).
ฮุนได แอคเซนท์ รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2542 รหัสประจำตัวรถคือ LC เป็นแอคเซนท์รุ่นแรกที่ใช้ชื่อ Brio ในการทำตลาดบางประเทศ ก่อนที่ Honda จะนำชื่อไปใช้ในรถ Eco Car ของตนในปี พ.ศ. 2554 และเป็นรุ่นแรกที่ใช้ชื่อ Verna ในเกาหลีใต้ รุ่นนี้มีตัวถังซีดาน 4 ประตู แฮทช์แบค 3 ประตู และแฮทช์แบค 5 ประตู เครื่องยนต์จะเป็นเครื่องยนต์ 1.5 และ 1.6 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด มีฐานการประกอบที่ประเทศเกาหลีใต้ ,อิหร่าน ,อียิปต์ ,อินเดีย ,รัสเซีย ,ตุรกีและซูดาน
รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2548-2554).
ฮุนได แอคเซนท์ รุ่นที่ 3 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2548 รหัสประจำตัวรถคือ MC และในปัจจุบันยังมีทำตลาดอยู่ที่ตุรกี รุ่นนี้มีตัวถังซีดาน 4 ประตูและแฮทช์แบค 3 ประตู เครื่องยนต์จะเป็นเครื่องยนต์ 1.4 ,1.5 และ 1.6 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด มีฐานการประกอบที่ประเทศตุรกี ,เกาหลี ,จีน ,อินเดีย ,ฟิลิปปินส์และยูเครน ต่อมาเมื่อมีการไมเนอร์เชนจ์ ได้ใช้ชื่อว่า Verna Transform เป็นแอคเซนท์รุ่นแรกที่ใช้แพลตฟอร์มร่วมกับเกีย ไรโอ
รุ่นที่ 4 (พ.ศ. 2553-พ.ศ. 2560).
ฮุนได แอคเซนท์ รุ่นที่ 4 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2553 รหัสประจำตัวรถคือ RB ใช้แนวทางการออกแบบ Fludic Sculpture Design ซึ่งเป็นแนวทางการออกแบบของฮุนไดในปัจจุบัน มีตัวถังซีดาน 4 ประตู และแฮทช์แบค 5 ประตู เครื่องยนต์เป็นเครื่องยนต์เบนซิน 1.4 และ 1.6 ลิตร และเครื่องยนต์ดีเซลก็เป็น 1.4 และ 1.6 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 และ 6 สปีด
รุ่นที่ 5 (พ.ศ. 2560-ปัจจุบัน).
ฮุนไดเปิดตัวรถซีดานซับคอมแพคท์ Hyundai Accent รุ่นใหม่เจนเนอเรชั่นที่ 5 (หรือ Hyundai Verna ในเกาหลีใต้) ภายในงาน 2017 Canadian International Auto Show ระหว่างวันที่ 17- 26 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ณ Metro Toronto Convention Centre ประเทศแคนาดา โดย Accent นั้นเป็นหนึ่งในรุ่นรถขายดีของฮุนไดในตลาดอเมริกาเหนือมาอย่างต่อเนื่อง เป็นรองเพียงเกียและนิสสันเท่านั้นในรถกลุ่มเดียวกัน นับตั้งแต่การเริ่มทำตลาด เจนเนอเรชั่นที่ 4 ในสหรัฐฯ ตั้งแต่ช่วงปี 2010 Accent มียอดจำหน่ายที่คงเส้นคงวาเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน และยังมียอดรวมในปี 2016 ติดอยู่ในลิสท์ Top 10 ของรถในกลุ่มซับคอมแพคท์เป็นลำดับที่ 3 ด้วย โดยเป็นรองเพียง Kia Soul, Nissan Versa และมีชัยเหนือ Honda Fit, Chevrolet Sonic, Ford Fiesta, Kia Rio, Scion iA (มาสด้ารีแบดจ์), Toyota Yaris และ Scion xB. สำหรับรุ่นใหม่ล่าสุด การเปลี่ยนโฉมเป็นไปในลักษณะเดียวกับรุ่นพี่อย่าง Hyundai Sonata รุ่นปี 2016 ซึ่งไม่ใช่เรื่องที่นอกเหนือความคาดหมายแต่อย่างใด เพียงแต่ฮุนไดได้ทำการเพิ่มความหวือหวาด้านการตกแต่งเข้าไปอีกนิดหน่อย เพื่อให้เหมาะกับกลุ่มลูกค้าที่มีอายุน้อยลงเมื่อเทียบกับ Sonata ภายในเพิ่มความกว้างขวางด้วยการเพิ่มความยาวฐานล้อขึ้นไปอีก 0.4 นิ้ว พร้อมอัพเกรดอุปกรณ์พื้นฐานตามยุคสมัย อาทิ ปุ่มสตาร์ทเครื่องยนต์, ระบบ Keyless entry, ระบบอินโฟเทนเมนท์ทำงานผ่านจอทัชสกรีนขนาด 7 นิ้ว รองรับการสั่งงานค้นหาข้อมูลด้วยเสียง เพิ่มฟังก์ชันเชื่อมต่อ/แสดงผลสมาร์ทโฟนบนจอทั้ง Apple CarPlay และ Android Auto ปิดท้ายด้วยกล้องมองหลังแสดงผลผ่านจอกลางขณะถอย การตกแต่งให้ความรู้สึกสปอร์ตด้วยคู่สีดำ-แดง พวงมาลัย และเกียร์ หุ้มหนังเดินด้ายแดง เบาะผ้าสีดำเล่นแถบสีด้วยหนัง เครื่องยนต์เบนซิน 4 สูบ 1.6 ลิตร ตระกูล Gamma ได้รับการปรับปรุงประสิทธิภาพเพิ่มเติม โดยเฉพาะอัตราสิ้นเปลืองเชื้อเพลิง ประกอบด้วยการจูน ECU ใหม่, ปรับปรุงชุดควบคุมแรงดันเชื้อเพลิงใหม่, ติดตั้งแหวนลูกสูบความฝืดต่ำ ยังผลให้มีการใช้เชื้อเพลิงน้อยลง 7% ส่วนด้านสมรรถนะนั้น แรงบิดสูงสุด 27.4 กก.-ม. จะมีใช้ให้ตั้งแต่ช่วง 1,500 รอบ/นาทีขึ้นไป ดีขึ้นเฉลี่ย 4.5% เมื่อเทียบกับเครื่องยนต์บล็อกเดิม กำลังสูงสุดผลิตได้ 132 แรงม้า (HP) ระบบส่งกำลังยังคงเป็นธรรมดา 6 จังหวะ หรืออัตโนมัติ 6 จังหวะเช่นเดิม
ฮุนไดจะเริ่มจำหน่าย Accent ใหม่ในอเมริกาเหนือภายในไตรมาสที่ 3 ของปี 2017 นี้ เบื้องต้นจะมีให้เฉพาะรุ่นตัวถังซีดานก่อน จากนั้นจึงจะเป็นคิวเปิดตัวรุ่นแฮทช์แบค ส่วนราคาจำหน่ายนั้น รุ่นปัจจุบันเริ่มต้นที่ 15,830 ดอลลาร์ หรือประมาณ 5.6 แสนบาท รุ่นใหม่ราคาน่าจะสูงขึ้นไม่มากนักครับ
กรีฑาในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – วิ่งข้ามรั้ว 400 เมตรชาย
ปาแลเดอเลลีเซ
ทำเนียบประธานาธิบดี หรือ ปาแลเดอเลลีเซ  ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 55 รูว์ดูว์โฟบูร์-แซ็งตอนอเร (Rue du Faubourg-Saint-Honoré) ในเขตที่ 8 ของนครปารีส ใช้เป็นที่ทำการและที่พำนักประจำตำแหน่งของประธานาธิบดี ตั้งแต่สมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 ตั้งอยู่ใกล้กับช็องเซลีเซ สร้างในปีค.ศ. 1720 โดยสถาปนิกอาร์ม็อง-โกลด มอแล (Armand-Claude Mollet) เพื่อใช้เป็นคฤหาสน์ส่วนบุคคล  ของหลุยส์ อ็องรี เดอ ลา ตูร์ โดแวร์ญ (Louis Henri de La Tour d'Auvergne) ซึ่งต่อมากลายมาเป็นขวัญพระราชทานของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศสให้แก่มาร์ควิสปงปาดูร์ในปีค.ศ. 1573 ต่อมากลายเป็นที่พำนักหลวงของฌออากีม มูว์ราซึ่งรับพระราชทานจากจักรพรรดินโปเลียนที่ 1ในปีค.ศ. 1805 และต่อมาก็ยังใช้เป็นพระราชวังที่ประทับในรัชสมัยของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3
นอกจากนี้คำว่า เอลีเซ ภาษาฝรั่งเศสมักจะเรียกอย่างสั้น ๆ ในภาษาพูดหรือภาษาเขียนโดยสื่อมวลชนเพื่อต้องการสื่อถึง ประธานาธิบดี
เจ้าบ้าน (ประจำตำแหน่ง) คนปัจจุบัน ได้แก่ แอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดี ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2017
ทำเนียบมาตีญงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปีค.ศ. 1916
รายชื่อภาพยนตร์ไทยที่ทำเงินในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลสูงสุด
หายใจไม่ทัน
จับสั่น
รายพระนามพระมหากษัตริย์ตาฮีตี
นี่คือรายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งตาฮีตี, ภายใต้ราชวงศ์โปมาเรในพระอิสสริยยศในภาษาพื้นเมืองว่า "อาริอิ ราฮี" (Ari'i rahi)
พระเจ้าคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ
รายพระนามพระมหากษัตริย์บอราบอรา
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งบอราบอรา
1 E+18 m²
1 E+18 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 1,000,000 ถึง 10,000,000 ล้านตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 1 ล้านล้านตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดมากกว่า 10 ล้านล้านตารางกิโลเมตร
บุญ เบญจกุล (เกิด 2 สิงหาคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น อาเธอร์ เป็นนักแสดงลูกครึ่งไทย-อเมริกัน เข้าสู่วงการบันเทิงโดยคำชักชวนของ ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ กับละครเรื่องแรก "มายาตวัน" ในปี 2556
อาเธอร์ บุญ เบญจกุล เกิดที่จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรชายของนายจักรพันธ์ และ นางเอพริล แอน เบญจกุล ชาวอเมริกัน เป็นบุตรคนสุดท้องจากพี่น้อง 2 คน พี่ชายชื่อ คริสโตเฟอร์ แจ๊ค เบญจกุล อดีตนักแสดงดาวรุ่ง และ เจฟฟรี เบญจกุลวิวัฒน์ หลังจากจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาการโฆษณา เขาไปสมัครทำงานที่โอกีวี ทำได้ประมาณ 3-4 เดือน ก็ลาออก เพราะไม่ได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์ที่เรียนมา จึงไปสมัครเป็นวีเจทางเอ็มทีวีไทยแลนด์ จนได้มาแคสติงละครเรื่อง "มายาตวัน" จากการชักชวนของผู้จัด ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ ของค่ายทีวีซีน
พรรคคอมมิวนิสต์กาลีมันตันเหนือ
พรรคคอมมิวนิสต์กาลีมันตันเหนือ  เป็นพรรคคอมมิวนิสต์ในมาเลเซียโดยมีฐานที่มั่นในรัฐซาราวัก ก่อตั้งเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2514 โดยก่อนหน้านี้กลุ่มนี้เคลื่อนไหวในนามองค์กรคอมมิวนิสต์ซาราวัก ประธานพรรคคือ เหวิน มิน เชียน ซึ่งเคยเป็นสมาชิกพรรคประชาชนสหซาราวักมาก่อน
กลุ่มฝ่ายซ้ายของผู้นิยมคอมมิวนิสต์ได้เติบโตอย่างรวดเร็วในหมู่ชาวอีบันและชุมชนชาวจีนในเขตชนบทของซาราวักตั้งแต่ราว พ.ศ. 2493 และได้พัฒนามาเป็นกองทัพประชาชนกาลีมันตันเหนือต่อต้านมาเลเซีย พรรคนี้สนับสนุนการรวมตัวเป็นเอกภาพของอาณานิคมอังกฤษบนเกาะบอร์เนียว เพื่อจัดตั้งเป็นรัฐเอกราชเรียกว่ารัฐกาลีมันตันเหนือ แนวคิดนี้เสนอโดยเอ. เอ็ม. อาซาฮารี ผู้นำของพรรคประชาชนบรูไน ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับซูการ์โนและอะห์หมัด ไซดีในชวา ข้อเสนอการจัดตั้งกาลีมันตันเหนือเป็นแนวคิดที่เสนอขึ้นเพื่อต่อต้านแผนการจัดตั้งมาเลเซีย เพราะมีความแตกต่างทางด้านเศรษฐกิจ การเมือง ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระหว่างเกาะบอร์เนียวและมลายา
ใน พ.ศ. 2527 กลุ่มของโบง กี ชกได้แยกไปลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับรัฐบาลมาเลเซีย ซึ่งกลุ่มนี้เป็นกองกำลังกลุ่มใหญ่กว่าที่เหลืออยู่ หลังจากนั้นพรรคได้อ่อนกำลังลงเรื่อย ๆ ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2533 พรรคได้ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับรัฐบาลและได้ประกาศสลายตัวไป
พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส  (1 พฤศจิกายน 846 – 10 เมษายน 879) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอากีแตน และต่อมาก็ได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระโอรสในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ผู้ศีรษะล้านกับสมเด็จพระราชินีเออร์เมนทูจ แห่งออร์เลออง แม้พระองค์จะไม่เคยครองตำแหน่งจักรพรรดิ แต่พระองค์ก็ได้รับการยกยกให้เป็น จักรพรรดิหลุยส์ที่ 2
พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 ทรงอภิเษกสมรสสองครั้ง ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับแอนซ์การ์ดแห่งเบอร์กันดี มีพระราชโอรส 2 พระองค์ ได้แก่เจ้าชายหลุยส์ (ประสูติในปี 863) และ เจ้าชายคาร์โลมัน (ประสูติในปี 866) ทั้งสองพระองค์ได้เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในเวลาต่อมา
หลุยส์ พระโอรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ผู้ศีรษะล้าน ได้รับแต่งตั้งเป็นกษัตริย์แห่งอากีแตนภายใต้การพิทักษ์คุ้มครองของพระบิดาในปี ค.ศ. 867 ชาร์ลส์กลายเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 875 และสองปีต่อมาพระองค์ทิ้งให้หลุยส์เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินขณะที่พระองค์ไปคุ้มกันอิตาลีให้พระสันตะปาปาจอห์นที่ 7
หลุยส์ได้รับเลือกตั้งเป็นกษัตริย์ของชาวแฟรงก์ตะวันตกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 877 ที่การประชุมสภาที่ทรัวส์ในปี ค.ศ. 878 พระสันตะปาปาพยายามบีบบังคับให้หลุยส์รับบทบาทเป็นผู้ปกป้องคุ้มครองพระสันตะปาปา แต่หลุยส์ปฏิเสธ
หลุยส์กับลูกพี่ลูกน้อง หลุยส์ผู้อ่อนวัยกว่า ผู้ปกครองของราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกตกลงให้การแบ่งโลธาริงเกียเป็นไปตามสนธิสัญญาแมร์เซนในปี ค.ศ. 870 ที่พระบิดาของทั้งคู่ได้ตกลงกันไว้
หลุยส์คิดที่จะจัดสรรตำแหน่งของรัฐใหม่ แต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อขุนนางแฟรงก์ยอมให้พระองค์เป็นกษัตริย์โดยมีเงื่อนไขว่าพระองค์ต้องเคารพในการครอบครองและสิทธิ์ของพวกตน
https://www.britannica.com/biography/Louis-II-king-of-France
พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศส  (863 - 5 สิงหาคม 882) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 6 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสกับสมเด็จพระราชินีแอนซ์การ์ดแห่งเบอร์กันดี พระองค์ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียง 2 ปี ก็สวรรคต เหล่าขุนนางจึงสนับสนุนให้เจ้าชายคาร์โลมัน พระอนุชาของพระองค์ขึ้นครองราชย์แทน
พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 882 เนื่องจากพระองค์ตกลงจากหลังม้าในขณะที่กำลังไล่ตามหญิงสาวคนรักของพระองค์ พระศพของพระองค์ถูกฝังที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนี
1 E+19 m²
1 E+19 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 10,000,000 ถึง 100,000,000 ล้านตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 10 ล้านล้านตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดมากกว่า 100 ล้านล้านตารางกิโลเมตร
เหตุอาคารถล่มที่ฐาเณ พ.ศ. 2556
เมื่อวันที่ 4 เมษายน 2556 เกิดเหตุอาคารถล่มบนที่ดินของเผ่าชนในเมืองมุมบรา ชานเมืองธาเน ในรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย เหตุการณ์ดังกล่าวถูกเรียกว่าเป็นเหตุอาคารถล่มครั้งเลวร้ายที่สุดในพื้นที่ มีผู้รอดชีวิตกว่า 100 คน มีผู้เสียชีวิต 74 คน เป็นเด็ก 18 คน หญิง 23 คน และชาย 33 คน การค้นหาผู้รอดชีวิตเพิ่มเติมยุติเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2556
อาคารดังกล่าวอยู่ระหว่างการก่อสร้างและไม่มีใบอนุญาตเปิดใช้อาคารสำหรับผู้อยู่อาศัยรายได้ต่ำถึงปานกลางขนาด 100 ถึง 150 คน คนงานก่อสร้างและครอบครัวกำลังอาศัยอยู่ในอาคารดังกล่าว มีรายงานว่า อาคารดังกล่าวถูกก่อสร้างอย่างมิชอบด้วยกฎหมาย เพราะมิได้ปฏิบัติตามการประกอบกิจมาตรฐานสำหรับการก่อสร้างที่ปลอดภัยและชอบด้วยกฎหมาย ตลอดจนการได้มาซึ่งที่ดินและการเปิดใช้อาคารที่อยู่อาศัย
จนถึงวันที่ 11 เมษายน มีผู้ต้องสงสัยทั้งหมด 14 คนถูกจับกุม ซึ่งรวมถึงผู้รับเหมาก่อสร้าง วิศวกร ข้าราชการเทศบาล และภาคีผู้รับผิดชอบอื่น บันทึกของรัฐบาลชี้ว่า มีสองคำสั่งที่จัดการจำนวนอาคารที่มิชอบด้วยยกฎหมายในพื้นที่ คือ การรับรู้จากระยะไกลปี 2548 และคำสั่งศาลสูงมุมไบปี 2553 นอกจากนี้ ยังมีการร้องทุกข์ไปยังข้าราชการของรัฐและเทศบาล
พระเจ้าคาร์โลมันที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าคาร์โลมันที่ 2 แห่งฝรั่งเศส  (863 - 5 สิงหาคม 882) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 8 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสกับสมเด็จพระราชินีแอนซ์การ์ดแห่งเบอร์กันดี ตั้งแต่พระบิดาของพระองค์สวรรคตพระองค์ก็ทรงปกครองฝรั่งเศสร่วมกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 3พระเชษฐา เมื่อพระเชษฐาของพระองค์สวรรคตพระองค์ก็ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียงด้วยพระองค์เอง พระองค์ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียง 2 ปี ก็สวรรคต
พระเจ้าคาร์โลมันที่ 2 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 884 ขณะทรงล่าสัตว์ จักรพรรดิคาร์ลที่ 3 ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระญาติจึงทรงปกครองฝรั่งเศสต่อจากพระองค์
เหตุการณ์ตึกถล่มที่เมืองมุมไบ ประเทศอินเดีย พ.ศ.2556
พรรคประชาธิปไตยมาเลเซีย
พรรคประชาธิปไตยมาเลเซีย  เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย ก่อตั้งโดยวี ชูเกียว ใน พ.ศ. 2541 หลังจากที่แยกตัวออกจากพรรคกิจประชาธิปไตยเพราะล้มเหลวในการต่อต้านเลขาธิการพรรคคือลิม กิตเซียง พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2547 แต่ไม่ได้รับเลือกเลย หลังจากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2551 พรรคนี้ไม่มีกิจกรรมใด ๆ และสลายตัวไปในที่สุด
1 E+21 m²
1 E+21 m² เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 1,000,000,000 ถึง 10,000,000,000 ล้านตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 1 พันล้านล้านตารางกิโลเมตร
พื้นที่ขนาดมากกว่า 1 หมึ่นล้านล้านล้านตารางกิโลเมตร
รายชื่อพรรคการเมืองในประเทศลาว
ในปัจจุบัน ลาวใช้ระบบพรรคการเมืองเดียวโดยพรรคที่มีอำนาจคือ พรรคปฏิวัติประชาชนลาว แนวลาวส้างซาด เป็นองค์กรหลักที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมทางวัฒนธรรมและไม่เกี่ยวกับพรรคการเมือง
โอโด เคานต์แห่งปารีส
โอโด เคานต์แห่งปารีส  (852 - 1 มกราคม 898) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง โอโดเป็นที่รู้จักกันในฐานะดยุกแห่งแฟรงก์และเคานต์แห่งปารีส
โอโดเป็นโอรสในโรเบิร์ตผู้แข็งแกร่งและอเดลาอิเดแห่งตัวร์ เมื่อบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ พระองค์จึงได้รับตำแหน่งมาร์ควิสเนอุสเตรียต่อจากบิดา ด้วยทักษะการต่อสู้และความเป็นผู้นำของพระองค์ พระองค์จึงได้รับการแต่งตั้งจากจักรพรรดิคาร์ลที่ 3ให้ดำรงพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสพระองค์ต่อมา
คดีขโมยเครื่องเพชรราชวงศ์ไฟซาลแห่งซาอุดิอาระเบีย พ.ศ. 2532
1 E+0 m³
1 E+0 m³ เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีปริมาตรระหว่าง 1 ถึง 10 ลูกบาศก์เมตร
ปริมาตรน้อยกว่า 1 ลูกบาศก์เมตร
ปริมาตรมากกว่า 1 ลูกบาศก์เมตร
การทัพอินโดจีนฝรั่งเศสครั้งที่สอง
การทัพอินโดจีนฝรั่งเศสครั้งที่สอง หรือรู้จักกันในชื่อ รัฐประหารของญี่ปุ่นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2488 เป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการทางทหารของญี่ปุ่นในกัมพูชา ลาว และเวียดนาม ซึ่งเป็นอาณานิคมในฝรั่งเศส ในช่วงปลายของสงครามโลกครั้งที่สอง ผลของปฏิบัติการทางทหารในครั้งนี้ทำให้เกิดรัฐที่เป็นเอกราชในช่วงเวลาสั้น ๆ คือ จักรวรรดิเวียดนาม ราชอาณาจักรลาว และราชอาณาจักรกัมพูชา และยังเป็นการทำลายอำนาจการบริหารของอินโดจีนฝรั่งเศส มีการต่อสู้แบบกองโจรขนาดเล็กตามมา จากทหารฝรั่งเศสที่ต้องการแก้แค้น แต่ญี่ปุ่นสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงคราม เวียดมิญได้อาศัยสุญญากาศทางการเมืองนี้ขึ้นสู่อำนาจ
ใน พ.ศ. 2488 ญี่ปุ่นเกรงว่าฝ่ายสัมพันธมิตรจะเข้ายึดครองอินโดจีนฝรั่งเศส แม้ว่ารัฐบาลวิชียังคงอยู่ในยุโรป แต่ก็มีการจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส ต้นเดืนมีนาคม พ.ศ. 2488 ทหารญี่ปุ่นเริ่มปลดอาวุธทหารฝรั่งเศสโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า ในวันที่ 9 มีนาคมในไซ่ง่อน ได้มีการจับกุมและสังหารเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลวิชี ทหารฝรั่งเศสส่วนหนึ่งหนีไปจีน การปกครองอินโดจีนฝรั่งเศสของฝรั่งเศสจึงสิ้นสุดลง
ญี่ปุ่นได้กดดันให้จักรวรรดิเวียดนาม ราชอาณาจักรลาว และราชอาณาจักรกัมพูชาประกาศเอกราช สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ยได้ร่วมมือกับญี่ปุ่น พระนโรดม สีหนุให้ความร่วมมือเช่นกัน แต่ญี่ปุ่นก็ไม่ไว้วางใจราชวงศ์ที่เคยนิยมฝรั่งเศส เซิง งอกทัญที่เคยลี้ภัยในญี่ปุ่นและได้รับความไว้วางใจมากกว่าพระนโรดม สีหนุ ได้เดินทางกลับสู่กัมพูชาและได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในเดือนพฤษภาคมและได้เป็นนายกรัฐมนตรีในเดือนสิงหาคม ส่วนในลาว พระเจ้าศรีสว่างวงศ์ ผู้นิยมฝรั่งเศสปฏิเสธที่จะประกาศเอกราช ผู้ที่ออกมาประกาศเอกราชเป็นเจ้าเพชรราช รัตนวงศา
เหตุการณ์ต่อมา.
สาธารณรัฐจีนที่ให้ที่พักพิงแก่ทหารฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกาไม่ได้เต็มใจในฟื้นฟูอำนาจของฝรั่งเศส ทั้งสองประเทศกล่าวว่าไม่ได้ให้ความช่วยเหลือแก่ฝรั่งเศส แต่นายพล Claire Lee Chennault ได้ต่อต้านคำสั่งโดยเข้าไปช่วยเหลือทหารฝรั่งเศสในการถอยเข้าสู่จีน กองทหารจากอังกฤษที่เรียกกองกำลัง 136 ได้เข้ามาปฏิบัติการทางทหารในอินโดจีนฝรั่งเศสตั้งแต่ พ.ศ. 2487 และได้เข้ามาช่วยฝรั่งเศสในการต่อต้านญี่ปุ่น ทหารฝรั่งเศสที่หนีทหารญี่ปุ่นมาจะเข้าร่วมกับกองกำลังผสมอังกฤษ-ฝรั่งเศสเพื่อต่อสู้กับญี่ปุ่น ฐานที่มั่นส่วนใหญ่อยู่ในลาว ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ญี่ปุ่นควบคุมได้น้อยที่สุดทางภาคเหนือของเวียดนาม เวียดมิญนำโดยโฮจิมินห์ได้เริ่มการต่อสู้แบบกองโจรต่อต้านญี่ปุ่น และจัดตั้งฐานที่มั่นในเขตชนบท
หลังจากที่ญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้เมื่อ 16 สิงหาคม กองกำลังของญี่ปุ่นถูกควบคุมโดยสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ยทางเวียดนามเหนือ และพรรคสหภาพทางภาคใต้ ซึ่งเป็นการควบคุมด้วยอำนาจในท้องถิ่น ในช่วงที่เกิดสุญญากาศทางการเมืองนี้ เวียดมิญได้ทำการปฏิวัติเดือนสิงหาคม ในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2488 จักรพรรดิบ๋าวได่ถูกบังคับให้มอบอำนาจให้โฮจิมินห์และเวียดมิญ เวียดมิญเข้าควบคุมฮานอย ส่วนในจังหวัดท้ายเหงวียน กองทหารญี่ปุ่นได้ต่อสู้กับเวียดมิญ ระหว่าง 20 – 25 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ซึ่งเวียดมิญเป็นฝ่ายชนะ โฮจิมินห์ได้ประกาศเอกราชของเวียดนามเมื่อ 2 กันยายน
กองทหารอังกฤษและสาธารณรัฐจีนได้เข้าสู่อินโดจีนฝรั่งเศสเพื่อปลดอาวุธทหารญี่ปุ่น ทหารฝรั่งเศสมาถึงไซ่ง่อนในเดือนกันยายน ในประเทศลาว ขบวนการลาวอิสระของเจ้าเพชรราชประกาศปลดเจ้ามหาชีวิตในเดือนตุลาคมและประกาศเอกราชของประเทศแต่ก็ต้องลี้ภัยออกจากประเทศไปในเดือนเมษายน พ.ศ. 2489 ในกัมพูชา เซิง งอกทัญถูกฝรั่งเศสจับกุม โฮจิมินห์ยังครองอำนาจในเวียดนามเหนือ และเกิดสงครามอินโดจีนครั้งที่ 1 ขึ้นในที่สุด
รัฐประหารในอินโดจีนฝรั่งเศส พ.ศ. 2488
พระเจ้าชาร์ลที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 3 แห่งฝรั่งเศส (; 17 กันยายน ค.ศ. 879 – 7 ตุลาคม ค.ศ. 929) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงก์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 10 ในราชวงศ์การอแล็งเฌียง นอกจากนี้พระองค์ยังทรงพระอิสริยยศเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโลทารินเจีย
พระเจ้าชาร์ลที่ 3 เป็นพระโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสและอาเดลาอีดแห่งปารีสพระมเหสีองค์ที่สองของพระองค์ พระองค์ทรงประกาศอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตั้งแต่ที่โอโด เคานต์แห่งปารีสขึ้นครองราชย์ แต่พระองค์ได้ปกครองฝรั่งเศสจริงๆ หลังจากที่โอโดสิ้นพระชนม์
ชาร์ลเป็นพระโอรสคนที่สามที่ประสูติหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าหลุยส์ผู้ติดอ่าง โดยประสูติจากพระมเหสีคนที่สอง อาเดเลดแห่งปารีส ในวัยเด็กชาร์ลถูกขัดขวางไม่ให้ขึ้นเป็นกษัตริย์ในปี ค.ศ. 884 เมื่อพระเชษฐาต่างมารดา พระเจ้าแกร์โลม็อง สิ้นพระชนม์ กลุ่มขุนนางแฟรงก์กลับขอให้ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ จักรพรรดิชาร์ลผู้ตัวอ้วน ขึ้นปกครองแทน จักรพรรดิชาร์ลผู้ตัวอ้วนไม่ใช่กษัตริย์ที่ดี พระองค์จึงถูกถอดออกจากตำแหน่งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 887 ทรงสิ้นพระชนม์หลังจากนั้นไม่นานในเดือนมกราคม ค.ศ. 888 เหล่าขุนนางเลือกโอโด วีรบุรุษในการปิดล้อมปารีส เป็นกษัตริย์ ชาร์ลถูกส่งไปอยู่ในการคุ้มครองของรานูล์ฟที่ 2 แห่งอากีแตนที่ยึดเอาพระราชตำแหน่งมาใช้เสียเองจนกระทั่งทำสนธิสัญญาสันติภาพกับโอโด
กษัตริย์แห่งอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก.
ในปี ค.ศ. 893 ขุนนางกลุ่มหนึ่งที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามกับโอโดสวมมงกุฎให้ชาร์ล พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎที่อาสนวิหารแร็งส์ แต่ไม่ได้รับการยอมรับเป็นกษัตริย์อย่างเต็มรูปแบบจนกระทั่งโอโดสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 898
ในปี ค.ศ. 911 กลุ่มชาวไวกิงนำโดยรอลโลปิดล้อมปารีสและชาร์ตร์ส์ หลังได้ชัยชนะใกล้กับชาร์ตร์ส์ในวันที่ 26 สิงหาคม ชาร์ลตัดสินใจเจรจากับรอลโล การพูดคุยนำโดยเอียเว อาร์ชบิชอปแห่งแร็งส์ ส่งผลให้เกิดสนธิสัญญาแซ็งต์-แคลร์-ซูร์-เอปต์ที่มอบดินแดนทั้งหมดที่อยู่ระหว่างแม่น้ำเอปต์กับทะเลให้รอลโลกับคนของรอลโล และยังมอบบริตทานีไว้ให้ "ใช้ทำมาหากิน" ซึ่งในตอนนั้นบริตทานีเป็นดินแดนเอกราชที่ฝรั่งเศสไม่สามารถพิชิตได้ แลกกับการให้รอลโลสัญญาว่าจะจงรักภักดีต่อกษัตริย์และให้ความช่วยเหลือทางทหารในยามที่จำเป็น รอลโลยังยอมรับการทำพิธีศีลล้างบาปและแต่งงานกับจิเซลา พระธิดาของกษัตริย์ อาณาเขตที่มอบให้รอลโลนั้นใกล้เคียงกับอาณาเขตของนอร์ม็องดีบน ซึ่งจะเติบโตกลายเป็นนอร์ม็องดีภายใต้การปกครองของลูกหลานของรอลโล
ในปี ค.ศ. 911 เช่นกันที่พระเจ้าหลุยส์ผู้ยังเด็ก กษัตริย์แห่งเยอรมนี สิ้นพระชนม์ ขุนนางของโลธาริงเกียให้ชาร์ลเป็นกษัตริย์คนใหม่ของตนแม้ว่าบางส่วนจะเลือกคอนรัดแห่งฟรานโกเนียเป็นกษัตริย์ ชาร์ลพยายามเอาชนะใจคนกลุ่มนั้นอยู่หลายปี ในเดือนเมษายน ค.ศ. 907 พระองค์แต่งงานกับหญิงชนชั้นสูงชาวโลธาริงเกียนชื่อ เฟรเดรุน ทั้งยังปกป้องโลธาริงเกียจากการโจมตีของคอนรัด กษัตริย์ของชาวเยอรมัน สองครั้ง พระราชินีเฟรเดรุนสิ้นพระชนม์ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 917 โดยมีพระธิดาหกคนและไม่มีพระโอรส พระเจ้าชาร์ลจึงยังไม่มีทายาท ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 919 ชาร์ลแต่งงานใหม่กับอีดจิฟูแห่งเวสเซ็กซ์ (อังกฤษ) พระธิดาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโส กษัตริย์แห่งอังกฤษ พระองค์มีพระโอรสให้ชาร์ลหนึ่งคน คือ อนาคตพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
ชาร์ลมีคนโปรดที่ราชสำนักเป็นชายชื่อฮากาโน เรื่องนี้ทำให้ขุนนางหันมาต่อต้านชาร์ล พระองค์มอบอารามมากมายที่เคยเป็นของบารอนคนอื่นให้ฮากาโน ทำให้บารอนเหล่านั้นโกรธ ชาร์ลยังทำให้ดยุคคนใหม่ จิลแบต์ ต่อต้านพระองค์หันไปสนับสนุนกษัตริย์เยอรมัน พระเจ้าเฮนรีผู้เป็นพรานล่านก ในปี ค.ศ. 919 แต่ใช่ว่าทุกคนในโลธาริงเกียจะต่อต้านชาร์ล วิเกอริชยังคงสนับสนุนพระองค์
การปฏิวัติของขุนนาง.
สุดท้ายขุนนางก็ยึดอำนาจชาร์ลในปี ค.ศ. 920 พวกขุนนางเบื่อหน่ายการเมืองการปกครองและความโปรดปรานเคานต์ฮากาโนของชาร์ล แต่หลังการเจรจาข้อตกลงโดยอาร์ชบิชอปแอร์วิอุสแห่งแร็งส์ กษัตริย์ได้รับการปล่อยตัว ในปี ค.ศ. 922 กลุ่มขุนนางแฟรงก์ก่อปฏิวัติอีกครั้งนำโดยรอแบต์แห่งนูสเตรีย พระอนุชาของพระเจ้าโอโด กลุ่มกบฏเลือกรอแบต์เป็นกษัตริย์ ชาร์ลต้องหนีไปโลธาริงเกีย ในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 922 ชาร์ลเสียผู้สนับสนุนที่ภักดีที่สุด แอร์เวอุสแห่งแร็งส์ ไป ชาร์ลกลับมาพร้อมกับกองทัพนอร์มันในปี ค.ศ. 923 แต่ต่อมาพ่ายแพ้ในวันที่ 15 มิถุนายน ใกล้กับซวยส์ซงส์ รอแบต์สิ้นพระชนม์ในสนามรบ ชาร์ลถูกจับกุมตัวและจองจำในปราสาทที่เปโรนภายใต้การเฝ้าดูของแอร์แบต์ที่ 2 แห่งแวร์ม็องดัวส์ พระมเหสีชาวอังกฤษของชาร์ล อีดจิฟู กับพระโอรส หลุยส์ หนีไปอังกฤษ บุตรเขยของรอแบต์ รูดอล์ฟแห่งเบอร์กันดี ได้รับเลือกให้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์ ในปี ค.ศ. 925 โลธาริงเกียกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเยอรมนี ชาร์ลสิ้นพระชนม์ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 929 และถูกฝังใกล้ กับวิหารแซ็งต์-เฟอร์ซี พระโอรสคนเดียวของพระองค์ที่มีกับอีดจิฟูต่อมาจะได้รับการสวมมงกุฎในปี ค.ศ. 936 เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
ชาร์ลแต่งงานครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 907 กับเฟรเดรุน พระธิดาของดีทริช เคานต์ในฮามาแลนด์ ทั้งคู่มีพระธิดาด้วยกันหกคน คือ
ในปี ค.ศ. 919 ชาร์ลแต่งงานครั้งที่สองกับอีดจิฟูแห่งเวสเซ็กซ์ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ
ชาร์ลยังมีบุตรนอกกฎหมายอีกหลายคน ได้แก่
1 E+01 m³
1 E+02 m³
พระเจ้ารอแบร์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าโรแบร์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส  (15 สิงหาคม 866 - 15 มิถุนายน 923) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 11 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง นอกจากนี้พระองค์ยังทรงพระอิสริยยศเป็นเคานต์แห่งพอยตีร์ส มาร์ควิสแห่งเนอุสเตรียและออร์ลีนส์ และเคาน์ต์แห่งปารีส
พระเจ้าโรแบร์ที่ 1 เป็นพระโอรสในโรเบิร์ตผู้แข็งแกร่งกับอเดลาอิเดแห่งตัวร์ พระองค์เป็นพระอนุชาในโอโด เคานต์แห่งปารีส หลังจากที่โอโดพระเชษฐาของพระองค์สิ้นพระชนม์พระองค์ก็ไม่ได้เรียกร้องสิทธิที่จะปกครองฝรั่งเศส พระองค์ทรงปล่อยให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3ปกครองฝรั่งเศส ในขณะเดียวกันพระองค์เองก็ทรงปกครองราชอาณาจักรแฟรงก์ทางเหนือ
ต่อมาประชาชนเริ่มไม่พอใจกฎหมายที่ไม่เป็นธรรมของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 ทำให้มีประชาชนเริ่มสนับสนุนพระองค์และต้องการให้พระองค์เป็นกษัตริย์แทน พระองค์จึงก่อกบฏ สุดท้ายพระองค์ถูกสังหารในสงคราม แต่กองทัพของพระองค์ได้รับชัยชนะ และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 ถูกจับกุม
รอแบต์ประสูติในปี ค.ศ. 866 พระองค์เป็นบุตรชายที่เกิดหลังการเสียชีวิตของบิดา รอแบต์ผู้แข็งแกร่ง เคานต์แห่งอ็องฌู และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าโอโดที่ได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์ของอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกในปี ค.ศ. 888 ซึ่งอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกจะวิวัฒนาการกลายเป็นราชอาณาจักรฝรั่งเศส และภายใต้การปกครองของพระเจ้าโอโด ปารีสถูกกำหนดให้เป็นเมืองหลวง พระเจ้ารอแบต์และพระเจ้าโอโดเป็นกษัตริย์ที่มาจากราชวงศ์รอแบเตียง
ในปี ค.ศ. 885 รอแบต์เข้าร่วมป้องกันปารีสในตอนที่ชาวไวกิงปิดล้อมโจมตีเมืองปารีส พระเจ้าโอโดได้แต่งตั้งให้พระองค์เป็นผู้ปกครองเคานตีต่างๆ เช่น เคานตีปารีส และเป็นพระอธิการผู้ดูแลผลประโยชน์ของวิหารหลายแห่ง รอแบต์ยังดำรงตำแหน่งเป็นดยุคของชาวแฟรงก์ ตำแหน่งสูงสุดในทางทหาร
เมื่อพระเชษฐาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 898 พระองค์ไม่ได้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ของอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก กลับกันทรงยอมรับอำนาจสูงสุดของกษัตริย์ราชวงศ์การอแล็งแฌียง พระเจ้าชาร์ลส์ผู้เรียบง่าย ต่อมาพระเจ้าชาร์ลส์ทรงรับรองตำแหน่งและการครอบครองของรอแบต์ หลังจากที่รอแบต์คุ้มกันอาณาจักรแฟรงก์ตอนเหนือจากการโจมตีของชาวไวกิงได้อย่างต่อเนื่อง รอแบต์ปราบกองกำลังกลุ่มใหญ่ของไวกิงในหุบเขาแม่น้ำลัวร์ได้ในปี ค.ศ. 921 หลังการพ่ายแพ้ผู้รุกรานได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์และตั้งถิ่นฐานอยู่ใกล้กับน็องต์ส์
ครองราชย์เป็นกษัตริย์.
สันติภาพระหว่างพระเจ้าชาร์ลส์ผู้เรียบง่ายกับข้าราชบริพารผู้ทรงอำนาจของพระองค์แตกหักในปี ค.ศ. 921 เมื่อความโปรดปรานของชาร์ลส์ที่มีต่อฮากาโนจุดชนวนให้เกิดการก่อกบฏ ด้วยการสนับสนุนของกลุ่มนักบวชและกลุ่มขุนนางชาวแฟรงก์ผู้ทรงอำนาจ รอแบต์หยิบอาวุธขึ้นมาขับไล่ชาร์ลส์ไปลอร์แรนและสวมมงกุฎให้ตนเองเป็นกษัตริย์ของชาวแฟรงก์ที่แร็งส์ในวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 922
ในปี ค.ศ. 911 การปกครองของรอแบต์ถูกท้าทายโดยผู้นำชาวไวกิง รอลโล ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในดัชชีนอร์ม็องดีตามที่พระเจ้าชาร์ลส์ผู้เรียบง่ายได้เคยอนุญาต ในช่วงรัชสมัยของรอแบต์ รอลโลยังคงภักดีต่อชาร์ลส์ที่พยายามแย่งชิงบัลลังก์กลับคืนมา พระองค์รวบรวมกองทัพ เดินทัพมาต่อสู้กับรอแบต์จนรอแบต์ถูกสังหารในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 923 ที่สมรภูมิซวยส์ซงส์ ทว่ากองทัพของรอแบต์ชนะศึกและชาร์ลส์ถูกจับกุมตัวได้ ชาร์ลส์ถูกคุมขังจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 929 บุตรเขยของรอแบต์ รุดอล์ฟ ดยุคแห่งเบอร์กันดี สืบทอดตำแหน่งต่อเป็นกษัตริย์ในชื่อพระเจ้าราอูล
พระมเหสีคนแรกของรอแบต์คือไอลิส ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ