pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การลงมติลีสำหรับเอกราชได้รับการอนุมัติโดยสภาคองเกรสภาคพื้นทวีปครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม โดยปราศจากเสียงคัดค้าน คณะกรรมทั้งห้าได้ร่างคำประกาศฉบับนี้ให้พร้อม เมื่อสภาคองเกรสได้ลงมติเพื่อเอกราช จอห์น แอดัมส์  ผู้นำในการผลักดันให้ได้รับเอกราช ได้ชักชวนให้คณะกรรมการคัดเลือกทอมัส เจฟเฟอร์สัน ในการจัดทำร่างต้นฉบับของเอกสาร ซึ่งสภาคองเกรสได้แก้ไขเพื่อผลิตขึ้นเป็นฉบับสุดท้าย คำประกาศดังกล่าวเป็นการอธิบายอย่างเป็นทางการว่า เหตุใดที่สภาคองเกรสจึงลงมติในการประกาศเอกราชจากบริเตนใหญ่ มากกว่าหนึ่งปีหลังจากการปะทุขึ้นของสงครามปฏิวัติอเมริกา แอดัมส์ได้เขียนจดหมายไปถึงอาบิเกล ภรรยาของเขาว่า "วันที่สองของเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1776 จะเป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำที่สุดในประวัติศาสตร์ของอเมริกา" - แม้ว่าวันประกาศอิสรภาพจะมีการเฉลิมฉลองในวันที่ 4 กรกฏาคม วันที่มีการใช้คำของคำประกาศอิสรภาพซึ่งได้รับการอนุมัติ
ภายหลังจากการให้สัตยาบันข้อความ เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม สภาคองเกรสได้ออกคำประกาศอิสรภาพในรูปแบบต่าง ๆ ตอนแรกได้ถูกตีพิมพ์ขึ้นเป็นดันแลป บรอดไซด์ที่ถูกพิมพ์ออกมาซึ่งได้เผยแพร่อย่างกว้างขวางและสาธารณชนได้อ่านกันทั่วหน้า สำเนาต้นฉบับที่ถูกใช้สำหรับการตีพิมพ์ฉบับนี้ได้สูญหายและอาจจะเป็นสำเนาที่อยู่ในมือของทอมัส เจฟเฟอร์สัน ร่างต้นฉบับของเจฟเฟอร์สันได้ถูกเก็บรักษาไว้ที่หอสมุดรัฐสภา ซึ่งเสร็จสมบูรณ์ด้วยการเปลี่ยนแปลงที่ถูกทำขึ้นโดยจอห์น แอดัมส์และเบนจามิน แฟรงคลิน เช่นเดียวกับบันทึกของเจฟเฟอร์สันได้ถูกเปลี่ยนแปลงที่ถูกทำขึ้นโดยสภาคองเกรส คำประกาศที่เป็นฉบับที่รู้จักกันดีที่สุดคือ สำเนาที่มีลายเซ็นต์ ซึ่งถูกจัดแสดงไว้ที่หอจดหมายเหตุแห่งชาติในกรุงวอชิงตัน ดี. ซี. และได้รับการยกย่องว่าเป็นเอกสารทางการ สำเนาฉบับแบบคัดลายมือ(คัดลอกด้วยลายมืออันประณีตบรรจงและเสร็จสมบูรณ์) ซึ่งได้รับคำสั่งโดยสภาคองเกรส เมื่อวันที่ 19 กรกฏาคม และถูกลงนามเป็นส่วนใหญ่ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม
แหล่งที่มาและการตีความของคำประกาศฉบับนี้เป็นหัวข้อของการสืบสวนทางวิชาการมากมาย คำประกาศดังกล่าวได้ให้เหตุผลอันสมควรถึงความเป็นเอกราชของสหรัฐอเมริกาโดยการลงรายชื่อของอาณานิคมทั้งยี่สิบเจ็ดที่ไม่พอใจต่อพระเจ้าจอร์จที่ 3 และโดยการยืนยันสิทธิธรรมชาติ และสิทธิทางกฏหมายบางประการ รวมทั้งสิทธิการปฏิวัติ จุดประสงค์ดั้งเดิมเพื่อประกาศอิสรภาพ และการอ้างอิงถึงข้อความในคำประกาศนั้นมีน้อยในปีต่อมา อับราฮัม ลินคอล์นได้ทำให้มันกลายเป็นหัวใจสำคัญของนโยบายและวาทศิลป์ของเขา ดังเช่นในการกล่าวคำปราศัยที่เกตตีสเบิร์ก(Gettysburg Address) ปี ค.ศ. 1863 นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา กลายเป็นคำแถลงการณ์ต่อสิทธิมนุษยชนที่เป็นที่รู้จักกันดี โดยเฉพาะประโยคที่สอง:
คำประกาศดังกล่าวฉบับนี้ได้ถูกจัดทำขึ้นเพื่อรับประกันสิทธิที่เท่าเทียมกันสำหรับทุกคน และหากมันมีไว้สำหรับส่วนใดส่วนหนึ่งของบุคคลเพียงคนเดียว สภาคองเกรสคงจะปล่อยทิ้งไว้ให้กลายเป็น"สิทธิชาวอังกฤษ" Stephen Lucas ได้เรียกว่า "หนึ่งในประโยคที่รู้จักกันดีมากที่สุดในภาษาอังกฤษ" โดย Joseph Ellis ได้กล่าวว่า เป็น"ถ้อยคำที่ทรงพลังและผลสืบเนืองมากที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกา" ข้อความนี้ได้แสดงให้เห็นถึงมาตรฐานทางศีลธรรมซึ่งสหรัฐควรที่จะมุ่งมั่น มุมมองนี้ได้รับการส่งเสริมโดยลินคอล์นอย่างเห็นได้ชัดเจน ที่ยอมรับว่าคำประกาศฉบับนี้เป็นรากฐานของปรัชญาทางการเมืองของเขา และโต้แย้งว่าเป็นคำแถลงการณ์ของหลักการโดยรัฐธรรมนูญสหรัฐสมควรที่จะตีความ
คำประกาศอิสรภาพเป็นแรงบันดาลใจให้กับเอกสารที่มีความคล้ายคลึงกันหลายฉบับในประเทศอื่น ๆ ฉบับแรกเป็นคำประกาศ ปี ค.ศ. 1789 ของสหรัฐเบลเยียมซึ่งได้ถูกประกาศในช่วงการปฏิวัติบราเดนท์ในเนเธอร์แลนด์ของออสเตรีย นอกจากนี้ยังเป็นต้นแบบสำหรับคำประกาศอิสรภาพหลายฉบับมากมายในยุโรปและละตินอเมริกา ตลอดจนแอฟริกา(ไลบีเรีย) โอเชียเนีย(นิวซีแลนด์) ในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 19
คันดิน
คันดิน หรือ ตลิ่ง  หรือทำนบกั้นน้ำ คือลักษณะของความชันของพื้นที่หรือทางกั้นที่สามารถควบคุมระดับน้ำที่จะเอ่อล้นขึ้นมาจากแม่น้ำ หรือชายหาดได้ ซึ่งอาจเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติหรือมนุษย์เป็นผู้สร้างขึ้นมา โดยปกติแล้วมักจะเกิดขึ้นจากดินหรือตะกอนต่างๆ บนพื้นผิวโลก และวางตัวขนานไปกับเส้นทางน้ำหรือตามแนวชายฝั่ง
คำว่า levee หรือ คันดิน นั้น มาจากภาษาฝรั่งเศส ซึ่งเป็นภาษาอังกฤษที่เคยใช้ในสหรัฐอเมริกา (เป็นภาษาที่ใช้แพร่หลายในบริเวณตะวันตกตอนกลาง และ บริเวณตอนใต้ในสหรัฐอเมริกา) และถูกนำเข้ามาใช้ในประเทศอังกฤษประมาณปี ค.ศ. 1720
คันดินเทียม.
วัตถุประสงค์หลักในการสร้างคันดินเทียมขึ้นมาก็เพื่อป้องกันน้ำท่วมเข้าไปในเขตพื้นที่อยู่อาศัย อย่างไรก็ตามเรายังสามารถจำกัดทิศทางการไหลของแม่น้ำได้ แต่ผลคือน้ำจะไหลเร็วและแรงขึ้น คันดินอาจจะพบได้ตามแนวชายหาด ในส่วนที่สันทรายยังอ่อนตัว อีกทั้งยังสามารถพบได้ตามแนวเส้นทางน้ำ ที่มีไว้สำหรับป้องกันน้ำท่วม หรือพบได้ตามแนวทะเลสาบ รวมถึงที่ราบลุ่ม นอกจากนี้การสร้างคันดินยังมีจุดประสงค์ในด้านอุทกภัย ส่งผลให้เกิดการควบคุมการท่วมของน้ำทางด้านการทหาร หรือการคาดเดาบริเวณพื้นที่น้ำท่วมใกล้เคียงโดยประเมินจากคันดินที่สร้างขึ้น คันดินยังสามารถใช้ในด้านการกำหนดขอบเขตและด้านการป้องกันเขตพื้นที่ทางการทหาร อีกทั้งคันดินประเภทนี้จะพบในลักษณะของกำแพงดินที่เป็นหินแห้งและแข็ง คันดินอาจมีลักษณะที่เป็นกำแพงดินถาวร หรือสิ่งก่อสร้างที่ทำขึ้นเพื่อการป้องกันภาวะน้ำท่วมอย่างฉุกเฉิน (ส่วนใหญ่จะเป็นถุงกระสอบทราย)
ในช่วงแรกๆ ที่มีการปรากฏของคันดินนั้น อาจเป็นไปได้ว่าถูกสร้างขึ้นโดยอารยธรรมอินเดียโบราณในแถบประเทศปากีสถานและทางเหนือของประเทศอินเดีย ประมาณ 2,600 ปี ก่อนคริสต์ศักราช ในช่วงที่เริ่มมีการเพาะปลูกของชนเผ่าหะรัปปา อีกทั้งคันดินเหล่านี้ยังถูกสร้างขึ้นมาตั้งแต่ 3,000 ปีก่อนในยุคอียิปต์โบราณ บริเวณที่ราบลุ่มแถบแม่น้ำไนล์ ซึ่งมีความยาวมากกว่า 600 ไมล์ (970 กิโลเมตร) โดยเริ่มสร้างจากเมืองอัสวานไปจนถึงบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ซึ่งติดกับแนวชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน อารยธรรมเมโสโปเตเมีย และอารยธรรมจีนโบราณก็มีการสร้างคันดินเหล่านี้ขึ้นมาเพื่อป้องกันน้ำท่วมเช่นเดียวกัน คันดินที่ถูกสร้างขึ้นจะมีความแข็งแรงมาก และต้องมีการวางแผนคำนวณในเชิงของความสูงและความยาวด้วย แต่อย่างไรก็ตามเราพบหลักฐานของคันดินที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันน้ำท่วมตั้งแต่ก่อนยุคการปกครองของราชาสกอร์เปี้ยน ในสมัยก่อนราชวงศ์อียิปต์
คันดินอาจเกิดขึ้นจากกระบวนการทางธรรมชาติได้เช่นกัน ซึ่งเกิดจากการท่วมของน้ำในแม่น้ำเข้ามาในพื้นที่ลุ่ม โดยกระแสน้ำได้พัดพาตะกอนมาสะสมตัวในบริเวณด้านข้างทั้งสองฝั่งของเส้นทางน้ำ ตะกอนที่ถูกพัดพามาจะมีขนาดเล็กเช่น พวกตะกอนทรายแป้ง มาตกสะสมตัวเป็นชั้นๆ และในบริเวณชายหาดก็สามารถเกิดคันดินขึ้นได้ โดยจะเกิดเชื่อมต่อกันหลายคันดิน เนื่องจากกระบวนการทางทะเล เราเรียกว่า สันทราย คันดินจะประกอบไปด้วยหินและตะกอนตกสะสมตัวตามแนวราบเป็นชั้นๆ และอาจถูกปกคลุมด้วยพืชพรรณ
คันดินที่มีชื่อเสียงในด้านการป้องกันน้ำท่วมอยู่ในบริเวณแนวแม่น้ำมิสซิสซิปปี และแม่น้ำซาคราเมนโต ในประเทศสหรัฐอเมริกา รวมถึงแม่น้ำโป แม่น้ำไรน์ แม่น้ำเมิซ แม่น้ำลัวร์ และแม่น้ำวิสทูรา การเกิดเป็นดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเกิดจากแม่น้ำไรน์ แม่น้ำมาร์ แม่น้ำเมิซ และแม่น้ำสเกลต์ในประเทศเนเธอร์แลนด์ รวมถึงแม่น้ำดานูบในทวีปยุโรป
คันดินที่แม่น้ำมิสซิสซิปปีนับได้ว่าเป็นคันดินที่ใหญ่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่งก็ว่าได้ มีแนวยาวถึง 3,500 ไมล์ (5,600 กิโลเมตร) และได้แผ่ขยายกว้างออกไปประมาณ 1,000 กิโลเมตร ตามแนวแม่น้ำ ซึ่งขยายมาจากเมืองเคปกิราร์โด ที่รัฐมิซซูรี ไปจนถึงบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี คันดินนี้เริ่มมีการสะสมตัวในรัฐหลุยส์เซียนา ในศตวรรษที่ 18 โดยมีส่วนช่วยในการป้องกันอุทกภัยในเมืองนิวออร์ลีนส์ คันดินที่รัฐหลุยส์เซียนาเกิดขึ้นเป็นที่แรกสูงประมาณ 3 ฟุต ( 0.91 เมตร) และครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 50 ไมล์ (80 กิโลเมตร) ตลอดแนวด้านข้างของแม่น้ำ ช่วงกลางศตวรรษที่ 1980 คันดินนี้ได้ขยายแผ่กว้างมีความสูงโดยเฉลี่ย 24 ฟุต (7.3 ฟุต) คันดินที่แม่น้ำมิสซิสซิปปี้บางคันดินอาจสูงเกินกว่า 50 ฟุต ( 15 เมตร ) ซึ่งเป็นคันดินที่มีความยาวต่อเนื่องมากที่สุดในโลก โดยขยายตัวมาจากทางใต้ของ เมืองไพน์บลัฟฬ ในรัฐอาร์คันซอส์ เป็นระยะทางประมาณ 380 ไมล์ (610 กิโลเมตร)
คันดินธรรมชาติ.
คันดิน หรือตลิ่ง โดยปกติจะถูกสร้างจากมนุษย์ แต่ก็สามารถเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติได้ เนื่องจากแม่น้ำพาตะกอนต่างๆ มาตามความแรงและความเร็วของกระแสน้ำ เมื่อเกิดน้ำท่วมเข้ามาในพื้นที่ลุ่ม น้ำจะแผ่ตัวเป็นบริเวณกว้าง และค่อยๆ ไหลแผ่ออกไป จึงสามารถพาตะกอนไปสะสมตัว เวลาผ่านไป ที่ลุ่มบริเวณนั้นจะเกิดการพอกตัวขึ้นเรื่อยๆ บนพื้นที่ที่เป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึง ท้ายที่สุดจะเกิดเป็นเนินดินขึ้นมา เรียกว่า คันดินธรรมชาติ
โดยปกติแล้ว แม่น้ำที่ไม่เกิดการท่วมมักจะนำแร่ต่างๆ มาสะสมภายในร่องน้ำ ขึ้นอยู่กับความแรงของกระแสน้ำ คันดินธรรมชาติไม่จำเป็นต้องเกิดบนพื้นดิน แต่อาจจะเกิดบริเวณท้องน้ำ รวมถึงรอบๆ ขอบเมืองก็ได้ ซึ่งคันดินที่มีลักษณะเด่นมากเกิดจากแม่น้ำเหลือง (Yellow river) ในประเทศจีน ในบริเวณที่อยู่ติดกับทะเล จึงได้รับอิทธิพลจากการล้ำเข้ามาของน้ำทะเล คันดินธรรมชาติมักจะเกิดขึ้นในบริเวณแม่น้ำคดเคี้ยวต่างๆ ทั่วโลก
เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์
เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ (พระนามเต็ม โฮกุน มักนุส, ประสูติ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ณ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์) พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ กับสมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์ พระองค์มีพระเชษฐภคินีคือ เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ
เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ พระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ณ โรงพยาบาลแห่งชาตินอร์เวย์ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ กับสมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์ พระองค์มีพระบิดาและพระมารดาอุปถัมภ์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์, เจ้าชายคาร์ล เบอร์นาดอตต์, สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน, เจ้าหญิงแอนน์ พระวรราชกุมารี เนื่องจากพระองค์ได้สืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร พระองค์จึงอยู่ในลำดับที่ 16 ของการสืบราชบัลลังก์แห่งสหราชอาณาจักร และถือเป็นพระญาติชั้นที่สามของเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์
อย่างไรก็ตามใน พ.ศ. 2533 ได้มีการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลขึ้น เพื่อให้สิทธิแก่พระบุตรองค์แรก แต่กฎมนเทียรบาลดังกล่าวกลับไม่มีผลย้อนหลัง พระเชษฐภคินีเพียงพระองค์เดียวคือเจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ จึงอยู่ลำดับสืบราชสมบัติต่อจากพระบุตรของมกุฎราชกุมาร และเจ้าชายโฮกุนจึงดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารต่อไป
มกุฎราชกุมารโฮกุนได้เข้าศึกษาในกองทัพเรือนอร์เวย์โดยได้รับศึกษาขั้นต้นจากสถาบันกองทัพเรือนอร์เวย์ ในเรื่องของขีปนาวุธและอื่น ๆ ต่อมาพระองค์ได้ศึกษาต่อยังต่างประเทศ โดยได้ศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขารัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ใน พ.ศ. 2542 ภายหลังจากการสำเร็จการศึกษา มกุฎราชกุมารโฮกุนได้ทรงเข้าร่วมปาฐกถาที่มหาวิทยาลัยออสโล ใน พ.ศ. 2544 ต่อมาพระองค์ได้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเศรษฐศาสตร์ลอนดอนในระดับปริญญาโทด้านการพัฒนาและความเชี่ยวชาญด้านการค้าระหว่างประเทศและแอฟริกา
มกุฎราชกุมารโฮกุนทรงได้รู้จักกับสตรีสามัญชนชื่อ เม็ตเตอ-มาริต เช็สเซิม เฮออิบี (Mette-Marit Tjessem Høiby) ผ่านทางเพื่อนของทั้งสองฝ่ายใน พ.ศ. 2542 เธอเป็นบริกรหญิงที่มีลูกติดอายุ 4 ขวบ จากความสัมพันธ์กับชายคนหนึ่งที่ต้องโทษในคดียาเสพติด และมีข่าวลือว่าเม็ตเตอ-มาริต "ที่ผ่านมาเธอเป็นที่รู้จักในนามของนักเต้นออสโลและมีเรื่องราวเกี่ยวกับยาเสพติด" เธอได้เข้ารับการรักษาเพื่อบำบัดสารเสพติดและมีประวัติว่าเป็นนักเที่ยวหนัก
อย่างไรก็ตามทั้งสองได้มีพิธีหมั้นขึ้น ท่ามกลางความรู้สึกของชาวนอร์เวย์ที่คิดว่ามกุฎราชกุมารทรงเลือกพระคู่หมั้นไม่เหมาะสม เนื่องจากว่าพระคู่หมั้นนั้นผ่านการมีบุตรมาแล้ว รวมไปถึงปัญหายาเสพติด นอกจากนี้บิดาของบุตรที่เธอเลี้ยงนั้นได้รับโทษในเรือนจำเนื่องจากปัญหายาเสพติด โดยในงานแถลงข่าวเปิดใจของว่าที่มกุฎราชกุมารี เธอได้กล่าวว่า อดีตที่ผ่านมาในช่วงวัยรุ่นของเธอมันทำให้เธอเข้มแข็งมากกว่าวัยรุ่นทั่วไป
ทั้งคู่ได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2544 โดยจัดขึ้นในกรุงออสโล พิธีล่าช้าไปหนึ่งชั่วโมงเนื่องจากเจ้าสาวร้องไห้ตลอดทั้งพิธี นางสาวเม็ตเตอ-มาริตสวมชุดคลุมผ้าไหมสีขาวยาว 20 ฟุต ส่วนมกุฎราชกุมารฉลองพระองค์ด้วยเครื่องทรงทหาร สายสะพายและเหรียญ โดยมกุฎราชกุมารเฟรเดอริกแห่งเดนมาร์ก เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว เบตินา และเอมิลี สวันสตรอม, คามิลลา และแอนนิเคน เบอร์เนย และตูวา เฮออิบี เป็นเพื่อนเจ้าสาว นางสาวเม็ตเตอ-มาริต ได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ทั้งมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารี พร้อมด้วยเด็กชายมาริอุส โอรสนอกสมรสในมกุฎราชกุมารี ได้ปรากฏตัวบริเวณระเบียงของพระราชวังท่ามกลางการยิงสลุต และวงดนตรีเล่นเฉลิมฉลอง ทั้งสองพระองค์มีพระราชโอรส-ธิดา ด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่
อาณาจักรอัครสังฆราช
อาณาจักรสมเด็จพระสังฆราช
กฎของนักบุญเบ็นเนดิค
ระบบสำนักสงฆ์
ระบบสำนักสงฆ์ของคริสต์ศาสนา
เสือหวัด
เสือหวัด มีชื่อจริงว่า สวัสดิ์ โพธิ์หอม (พ.ศ. 2462 - พ.ศ. 2500) เป็นจอมโจรชื่อดังในยุคหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ร่วมสมัยกับ เสือดำ, เสือมเหศวร, เสือใบ, เสือฝ้าย เป็นต้น โดยเสือหวัดจะออกปล้นในแถบภาคกลาง จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดนครปฐม และจังหวัดกาญจนบุรี เรื่องราวของเสือหวัด โด่งดังเป็นที่รู้จักกันในกรมตำรวจภูธรภาค 7 ยุคสมัยก่อน ปรากฏเป็นเสือร้ายที่มีประวัติร้ายกาจ และค่าตัวที่สูงมาก ๆ
"เสือหวัด" เกิดที่ ตำบลมดแดง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ในปี พ.ศ. 2462 บิดาชื่อ นายสว่าง มารดาชื่อ นางย้อย นามสกุล โพธิ์หอม เป็นลูกชาวนา บุตรคนที่ 3 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 5 คน
ชีวประวัติเสือหวัดนั้นไม่ชัดเจนนัก เนื่องจากบุคคลในยุคสมัยก่อนนั้นยังไม่นิยมบันทึกเรื่องราวชีวประวัติกันเท่าไรนัก โดยเรื่องราวของเสือหวัดก็ไม่แตกต่างจากเรื่องราวของเสือร้ายอื่น ๆ เท่าใดนัก คือ ชีวิตได้รับความไม่เป็นธรรมจากผู้มีอำนาจอิทธิพลในพื้นที่ จนต้องผันตัวกลับกลายเป็นเสือร้าย
ชีวิตในเบื้องต้นของเสือหวัดก็ไม่แตกต่างจากคนบ้านนอกอื่นในรุ่นราวคราวเดียวสักเท่าไรนัก คือ ช่วยบิดามารดาทำไร่ทำนา กระทั่งในคืนหนึ่ง มีโจรลักควายผู้ใหญ่บ้านจำนวนหนึ่งแล้วหนีมาทางบ้านนายสวัสดิ์ ซึ่งอยู่ท้ายทุ่งของหมู่บ้าน แล้วผู้ใหญ่บ้านนั้นก็ใช้อำนาจของตนที่มีอยู่ ใส่ความว่านายสวัสดิ์และพรรคพวกจำนวนหนึ่งเป็นโจรลักควาย จะต้องจ่ายเงินค่าเสียหายจำนวนมากมายที่นายสวัสดิ์และพรรคพวกไม่สามารถจ่ายได้ให้แก่ตน ทั้ง ๆ ที่ไม่มีหลักฐานใด ๆ เอาผิดนายสวัสดิ์ได้ แต่ว่าใช้อำนาจอิทธิพลของตนและความมีพรรคพวกที่มากกว่ากล่าวเท็จใส่ร้ายนายสวัสดิ์ และพรรคพวก ด้วยว่าไม่ชอบคอกันมาแต่ครั้งก่อนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เพราะด้วยเรื่องผู้หญิง จึงนำตำรวจมาจับกุมนายสวัสดิ์ ซึ่งเมื่อสบโอกาสนายสวัสดิ์เองก็มิได้คิดหนีไปแต่อย่างใด ด้วยว่าเกรงบิดามารดาและพี่น้องจะได้รับเคราะห์ไปกับตนด้วย เมื่อตำรวจมาถึง จึงถูกตำรวจจับกุมไปดำเนินคดี
นายสวัสดิ์และพรรคพวกถูกดำเนินคดีและฝากขัง ณ เรือนจำแห่งหนึ่งทางกรุงเทพ ไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นเรือนจำใด เป็นระยะเวลานานพอสมควร กระทั่งวันหนึ่งมีผู้คุมขังที่ไม่ซื่อสัตย์ในหน้าที่ ได้ออกอุบายว่าจะปล่อยให้นายสวัสดิ์และพรรคพวกอีกประมาณสามสี่คนออกไปจากคุกและกลับไปบ้านโดยอิสระหลุดพ้นจากคดี แต่ว่าจะต้องไปปล้นเงินจำนวนหนึ่งมาให้เท่าที่ผู้คุมคนนั้นต้องการ นายสวัสดิ์และพรรคพวกขั้นแรกยังไม่ยินยอมทำตามข้อเสนอแนะของผู้คุม ระหว่างอยู่ที่เรือนจำก็จำต้องถูกผู้คุมนั้นกลั่นแกล้ง และหลอกลวงด้วยอุบายต่าง ๆ นานา จนในที่สุดนายสวัสดิ์จึงต้องจำยอมรับข้อเสนอของผู้คุม
หลังจากออกจากเรือนจำได้แล้วนายสวัสดิ์และพรรคพวกก็ได้เริ่มออกปล้นบริเวณในกรุงเทพมหานคร โดยในระยะแรกนี้ยังไม่มีการทำร้ายเจ้าทรัพย์ เป็นเพียงการปล้นเพื่อหวังในทรัพย์เพียงเท่านั้น เมื่อได้เงินจำนวนที่ต้องการแล้วก็รวบรวมไปให้ผู้คุมเรือนจำ
แต่นั้นมาจุดเริ่มต้นของการเป็นเสือออกปล้นของนายสวัสดิ์ก็เริ่มขึ้น จนกระทั่งเหตุการณ์ปล้นเหตุการณ์หนึ่ง ผู้คุมได้สั่งให้ไปปล้นบ้านเศรษฐี เมื่อไปปล้นบ้านเศรษฐีผู้นั้น ก้าวแรกที่ขึ้นไปถึงประตูบ้าน นายสวัสดิ์ถูกระดมยิงเข้าเต็มหน้าอกตกลงจากบ้าน แต่ด้วยเป็นคนมีวิชาอาคม กระสุนปืน อาวุธต่าง ๆ จึงไม่สามารถทำอะไรนายสวัสดิ์ได้ แต่พรรคพวกของนายสวัสดิ์ถูกยิงเสียชีวิตกันหลายราย หลังจากหนีรอดมาได้ ทราบภายหลังว่า เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นการวางแผนของผู้คุมจากเรือนจำนั้น ต้องการจะปิดปากนายสวัสดิ์และพรรคพวก
นายสวัสดิ์และพรรคพวกที่รอดถูกไล่ล่าอย่างหนัก จึงแยกกันหลบหนีคนละทิศละทาง พร้อมทั้งข้อหาอุกฉกาจที่ตามหลังตนที่ถูกยัดเยียดจากผู้มีอิทธิพลเหล่านั้น
นายสวัสดิ์หนีกลับบ้านไม่ได้ จึงต้องซ่อนตัวอยู่ตามต่างจังหวัดบริเวณพื้นที่เขตติดต่อสุพรรณบุรี กาญจนบุรี นครปฐม ด้วยต้องหลบหนีอย่างหัวซุกหัวซุนกลับบ้านไปใช้ชีวิตตามเดิมไม่ได้ สิ่งแวดล้อมหลายๆสิ่งหลาย ๆ อย่างบีบบังคับ เหตุนี้จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการก้าวเข้ามาเป็นเสือร้ายอย่างเต็มตัว ที่ออกปล้นอย่างร้ายกาจ ของจอมโจรเมืองสุพรรณที่มีค่าหัวสูง นามว่า "เสือหวัด"
หลังจากที่ได้ก้าวเข้าไปเป็นเสือร้ายอย่างเต็มตัวแล้ว เสือหวัดก็ได้ออกปล้นในหลาย ๆ พื้นที่ โดยจะเลือกถือปล้นตามฤกษ์ยาม และปล้นเฉพาะบ้านที่มีฐานะร่ำรวย ด้วยเป็นผู้ที่มีจิตใจกว้างขวาง มีบารมี จึงทำให้เสือหวัดมีสมุนมาก แต่ด้วยการปล้นแต่ละครั้งเสือหวัดจะไม่ปล้นเจ้าทรัพย์จนหมดตัวเหมือนชุมเสืออื่น ๆ โดยจะปล้นแบ่งเอาเพียงบางส่วน เหตุนี้จึงทำให้ต่อมาพรรคพวกเสือหวัดจึงหมุนเวียนเปลี่ยนออกจากกลุ่มเสือหวัดไปอยู่ยังกลุ่มหรือชุมเสืออื่น ๆ
เมื่อออกปล้นได้เงินทองแล้วเสือหวัดก็ยังคงมีใจกตัญญู นึกถึงคุณบิดามารดาและผู้อื่น ได้เอาทรัพย์จำนวนหนึ่งนั้นไปให้วัดและชาวบ้านที่ยากจน และบิดามารดาซึ่งชรา โดยการแอบเอาไปซุกซ่อนไว้ในบ้าน ด้วยทราบว่าบิดามารดาย่อมไม่ยอมรับเงินทองเหล่านี้โดยตรงจากตนแน่นอน แต่เมื่อบิดามารดามาพบเงินทองเหล่านี้เข้า เมื่อทราบว่าเป็นเงินร้อนของลูกชาย ก็หาได้ยินดีรับเงินทองเหล่านี้ด้วยไม่ มีแต่ขอร้องให้ลูกชายเลิกดำเนินชีวิตเช่นนี้
เสือหวัดเองเคยลูบคมเจ้าหน้าที่บ้านเมือง บุกปล้นบ้านนายอำเภอท่านหนึ่ง พร้อมทั้งชิงปืนทองของนายอำเภอท่านนั้นที่ว่ากันว่าทันสมัยและสวยงามมากในยุคนั้นมาด้วย แล้วต่อมาเอาไปฝากน้องชายที่บ้านที่ศรีประจันต์ แต่น้องชายไม่รับไว้ แต่พี่เขยเสือหวัดสนใจ เสือหวัดจึงมอบให้พี่เขยคนนี้ไป
จุดจบของเสือหวัด กล่าวกันว่าครั้งสุดท้ายที่เสือหวัดเดินทางมาเยี่ยมมารดา (ส่วนบิดาเสียชีวิตไปแล้ว) และเยี่ยมพี่น้องที่บ้านเกิด ขากลับยังได้รับชายวัยฉกรรจ์ในหมู่บ้านและใกล้เคียงไปสมทบเป็นลูกน้องเพิ่มเติมอีกสามสี่คน การกลับมาครั้งนี้เป็นการกลับบ้านเกิดครั้งสุดท้าย ก่อนเสือหวัดจะสิ้นลาย (ประมาณช่วงยุค พ.ศ. 2500) โดยการปราบปรามของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ตามคำสั่งจับตาย ณ ท้องทุ่งชายเมืองสุพรรณบุรี (บริเวณแถวอำเภอสองพี่น้อง อำเภออู่ทอง หรือเข้าเขตอำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี ไม่ทราบจุดแน่ชัด) โดยการดวลปืนกันครั้งใหญ่กับตำรวจ ก่อนจะถูกปิดคดี และเรื่องราวเงียบงันหายไป โดยทั้งที่ญาติพี่น้องและบุคคลอื่น ๆ ไม่มีใครทราบถึงแม้กระทั่งหลุมศพของเสือหวัดเลย (บ้างก็เล่ามาว่าเสือหวัดพลาดท่าหนีลอดราวตากผ้าถุงจึงทำให้วิชาอาคมมนต์ขลังเสื่อมลงแล้วถูกกลุ่มเจ้าหน้าที่ตำรวจ วิสามัญฆาตกรรม)
เสือ มเหศวร
เกาะเอลบา
เกาะเอลบา  เป็นเกาะในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ในแคว้นทัสกานี ประเทศอิตาลี ห่างจากเมืองชายฝั่งปิออมบิโนไปทางตะวันตก 20 กิโลเมตร มันเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะทัสกัน เอลเบยังเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะทัสกัน และเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในอิตาลี รองจากซิซิลีและซาร์ดิเนีย ตั้งอยู่ระหว่างทะเลติร์เรเนียนห่างจากเกาะคอร์ซิกาของฝรั่งเศสไปทางตะวันออกราว 50 กิโลเมตร เกาะเอลบาเคยเป็นสถานที่คุมตัวของจักรพรรดินโปเลียนภายหลังฝรั่งเศสพ่ายแพ้ในสงครามประสานมิตรครั้งที่หก
เอลบา
เสือหวัด (สวัสดิ์)
ที วัว
ที วัว  เป็นดาวแปรแสงในกลุ่มดาววัว เป็นดาวต้นแบบของดาวฤกษ์ชนิด ที วัว มันถูกค้นพบโดยจอห์น รัซเซล ไฮนด์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2395 จากโลก ดาวที วัวจะอยู่ท่ามกลางกระจุกดาวสามเหลี่ยมหน้าวัว ซึ่งไม่ไกลมากจากเอปไซลอนวัว แต่ที่จริงแล้ว ดาวดวงนี้อยู่ห่างจากกระจุกดาวนี้ถึง 420 ปีแสง และไม่ได้ก่อกำเนิดมาด้วยกันกับดาวในกระจุกดาวนี้
เหมือนดังเช่นดาวฤกษ์ชนิด ที วัว มันเป็นดาวที่อายุน้อยมาก (ประมาณหนึ่งล้านปี) มันห่างจากโลก 580 ปีแสง และความส่องสว่างจะแปรผันจาก 9.3 ถึง 14
การมืดคล้ำที่ขอบ
การมืดคล้ำที่ขอบ  หมายถึงการที่ความเข้มแสงของภาพดาวฤกษ์ค่อยๆ เจือจางลงตั้งแต่จุดศูนย์กลางของภาพออกไปยังขอบของภาพ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นได้จาก 2 สาเหตุคือ
หัวใจสำคัญในการทำความเข้าใจกับการมืดคล้ำที่ขอบ คือแนวคิดเกี่ยวกับความลึกเชิงแสง ความหนาเชิงแสงของวัตถุที่เป็นเนื้อเดียวกัน คือความหนาของแก๊สที่ดูดซับที่โฟตอนในสัดส่วน 1/e สามารถหนีพ้นออกมาได้ ซึ่งเป็นตัวนิยามขอบที่มองเห็นได้ของดาวฤกษ์ ทำให้เรามองเห็นดาวฤกษ์ในลักษณะวัตถุทึบแสง ถ้าเรามองไปที่บริเวณขอบของดาวฤกษ์ เราไม่สามารถ "มองเห็น" ความลึกหรือความหนาแบบเดียวกันกับที่เรามองที่บริเวณศูนย์กลางดาว เพราะเวลาที่มองไปบริเวณใกล้ขอบ แนวการมองเห็นต้องเดินทางมาเป็นมุมที่โค้งเอียงผ่านก๊าซของดาว กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ รัศมีของดาวซึ่งเรามองความหนาเชิงแสงเหมือนหนึ่งว่าเป็นเนื้อเดียวกันนั้นจะเพิ่มขึ้นเมื่อเราเคลื่อนสายตาของเราออกไปยังบริเวณขอบ
สสารควาร์ก
สสารควาร์ก (; ดูเพิ่มใน QCD) มีความหมายถึงสถานะของสสารในทฤษฎีจำนวนหนึ่งซึ่งมีค่าองศาความเป็นอิสระครอบคลุมไปถึงควาร์กกับกลูออน สถานะของสสารในทางทฤษฎีเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นได้ในสภาวะที่มีความหนาแน่นและอุณหภูมิสูงยิ่งยวด คือนับพันล้านเท่าของค่าที่สามารถเกิดขึ้นได้ในสภาวะสมดุลในห้องทดลอง ภายใต้สภาวะยิ่งยวดนั้น โครงสร้างของสสารซึ่งเรารู้จักคุ้นเคยกันที่ประกอบไปด้วยนิวเคลียสอะตอม (ซึ่งประกอบด้วยนิวคลีออน อันเป็นการรวมตัวกันของควาร์ก) กับอิเล็กตรอน จะล่มสลายลง สำหรับสสารควาร์กแล้ว การคำนึงถึงโครงสร้างสสารควรยึดถือตัวควาร์กนั่นเองเป็นค่าองศาความเป็นอิสระพื้นฐาน
ในแบบจำลองมาตรฐานของการศึกษาฟิสิกส์อนุภาค แรงที่แข็งแกร่งที่สุดคืออันตรกิริยาอย่างเข้ม ซึ่งสามารถอธิบายได้ตามทฤษฎีควอนตัมโครโมไดนามิกส์ (QCD) ที่สภาวะความหนาแน่นและอุณหภูมิปกติ แรงนี้จะประกอบไปด้วยควาร์กที่รวมตัวกันเป็นอนุภาค (ฮาดรอน) ซึ่งมีขนาดประมาณ 10−15 ม. = 1 เฟมโตเมตร = 1 fm (เทียบกับมาตรวัดพลังงานของ QCD ΛQCD ≈ 200 MeV) และไม่สามารถส่งผลกระทบได้ที่ระยะทางไกลๆ อย่างไรก็ดี เมื่ออุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นจนถึงระดับพลังงาน QCD (ประมาณ 1012 เคลวิน) หรือความหนาแน่นเพิ่มขึ้นจนถึงจุดที่ระยะห่างภายในควาร์กเฉลี่ยน้อยกว่า 1 fm ฮาดรอนจะหลอมละลายกลายไปเป็นควาร์กที่เป็นองค์ประกอบ อันตรกิริยาชนิดเข้มก็จะกลายเป็นคุณลักษณะหลักทางกายภาพ สภาวะเช่นนี้แหละที่เรียกว่า สสารควาร์ก หรือสสาร QCD
แฮร์สตัปเปอ
แฮร์สตัปเปอ  เป็นเทศบาลทางใต้ของมณฑลลิมเบิร์กในประเทศเบลเยียม มีประชากรเพียง 85 คนเท่านั้น จึงทำให้แฮร์สตัปเปอเป็นเมืองที่มีประชากรน้อยที่สุดในประเทศเบลเยียม นอกจากนี้แฮร์สตัปเปอยังมีพื้นที่เพียง 1.35 ตารางกิโลเมตรอีกด้วย
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน)
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) (หรือย่อว่า สพร. ) เดิมคือ สำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน)
เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2540 คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบและอนุมัติให้ดำเนินโครงการบริการเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อพัฒนาระบบเครือข่ายสารสนเทศของภาครัฐ (Government Information Network : GINet) และดำเนินกิจกรรมกรรมอื่นที่สนับสนุนการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศแก่หน่วยงานภาครัฐ ภายใต้การบริหารจัดการของสำนักบริการเทคโนโลยีสารสนเทศภาครัฐ (สบทร.) หรือ Government Information Technology Services (GITS) ซึ่งเป็นหน่วยงานในสังกัดของสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
จนกระทั่งเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2554 มีการประกาศจัดตั้งสำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน) (สรอ.) หรือ Electronic Government Agency (Public Organization) (EGA) ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2554 โดยกำหนดให้โอนบรรดาอำนาจ หน้าที่ และกิจการของสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติตามพระราชบัญญัติพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี พ.ศ. 2534 เฉพาะในส่วนของสำนักบริการเทคโนโลยีสารสนเทศภาครัฐ และบรรดาภารกิจที่เกี่ยวกับการพัฒนาเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารด้านรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ของสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ไปเป็นของสำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน) ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร โดยที่ในระยะเวลาต่อมามีการเปลี่ยนชื่อกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเป็นกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ซึ่งมีหน้าที่ในการให้บริการและบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศในส่วนที่เกี่ยวกับรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ อาทิ การให้บริการระบบคลาวด์ภาครัฐ (Government Cloud) การให้บริการระบบเครือข่ายสื่อสารข้อมูลเชื่อมโยงหน่วยงานภาครัฐ (Government Information Network : GIN)
ในปัจจุบัน มีการประกาศจัดตั้งสำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) ตามที่พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2561 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 โดยกำหนดให้สำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน) ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2554 เป็นสำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) เรียกโดยย่อว่า “สพร.”และให้ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “Digital Government Development Agency (Public Organization)” เรียกโดยย่อว่า “DGA” เป็นหน่วยงานในการกำกับดูแลของนายกรัฐมนตรี สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี โดยนายกรัฐมนตรีได้มอบหมายให้ รองนายกรัฐมนตรี (นายสมคิด จาตุศรีพิทักษ์) เป็นผู้กำกับดูแลสำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) ซึ่งเป็นหน่วยงานกลางของระบบรัฐบาลดิจิทัล ทำหน้าที่ในการให้บริการส่งเสริมและสนับสนุนการดำเนินงานของหน่วยงานของรัฐและหน่วยงานอื่นเกี่ยวกับการพัฒนารัฐบาลดิจิทัล
เมื่อปี พ.ศ. 2550 ได้มีการจัดตั้งสำนักบริการเทคโนโลยีสารสนเทศภาครัฐ หรือ สบทร. Government Information Technology Services or GITS เป็นหน่วยงานในสังกัดของสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เพื่อจัดทำและให้บริการด้านเครือข่ายตลอดจนการให้คำปรึกษาในการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในภาครัฐอย่างมีประสิทธิภาพ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 มีการจัดตั้งสำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน) หรือเรียกโดยย่อว่า สรอ.  เป็นองค์การมหาชนของประเทศไทย ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม เพื่อเสนอแนะแนวทาง มาตรการ และมาตรฐานด้านรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ รวมถึงให้บริการด้านวิชาการและการบริหารจัดการโครงการ ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในส่วนที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ ตลอดจนส่งเสริมสนับสนุน และจัดอบรมเพื่อยกระดับทักษะความรู้ความสามารถด้านรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์
กระทั่งเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ได้มีประกาศในราชกิจจานุเบกษา ให้สำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน) เปลี่ยนชื่อหน่วยงานใหม่เป็น สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) โดยอาศัยอำนาจตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) และให้นายกรัฐมนตรีเป็นผู้รักษาการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม และแก้ไขเพิ่มเติมวัตถุประสงค์ให้สามารถดำเนินการเกี่ยวกับการนำเทคโนโลยีดิจิทัลมาใช้เป็นเครื่องมือในการบริหารงานภาครัฐและการจัดทำบริการสาธารณะเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการอำนวยความสะดวกและให้บริการประชาชน
ยุคสำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ฯ.
สำนักงานรัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (องค์การมหาชน) มีบทบาทหน้าที่พัฒนาและบูรณาการระบบเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารของภาครัฐเพื่อพัฒนารัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (e-Government) นำเสนอนโยบายและนำนโบายของรัฐบาลแปลงสู่การปฏิบัติ เพื่อการพัฒนาประเทศในด้านต่างๆ อย่างทั่วถึงและมีประสิทธิภาพ รวมทั้งบทบาทด้านต่าง ๆ ดังนี้
ยุคสำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัลฯ.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) สพร. หรือ DGA เป็นหน่วยงานกลางของระบบรัฐบาลดิจิทัล ทำหน้าที่ให้บริการส่งเสริมและสนับสนุนการดำเนินการของหน่วยงานของรัฐและหน่วยงานอื่นเกี่ยวกับการพัฒนารัฐบาลดิจิทัล โดยมีวัตถุประสงค์ ดังต่อไปนี้