pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
รายได้ต่อปีของ KKGSS อยู่ที่ 15 ล้าน ($375,000) โดยลูกค้าคนสำคัญเป็นนักการเมืองและบุคคลในสายการเมือง ผ้าขาทิยังเป็นสัญลักษณ์ของสวเทศี (การพึ่งพาตนเอง) ซึ่งเป็นหนึ่งในส่วนสำคัญของขบวนการเอกราชอินเดีย รวมถึงยังเป็นผ้าที่มหาตมะ คานธีและผู้นำอินเดียอีกหลายคนสวมใส่ ข้อมูลจากปี 2007 องค์การ KKGSS มีรายได้จากการจำหน่ายธงชาติอินเดียเพียงอย่างเดียวอยู่ที่ 6 ล้าน ($150,000)
Karnataka Khadi Gramodyoga Samyukta Sangha
พรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย
Ravidas
คุรุครันถ์สาหิพ
พีเพิลส์พาร์กคอมเพล็กซ์
พีเพิลส์พาร์กคอมเพล็กซ์  เป็นอาคารที่อยู่อาศัยและเชิงพาณิชย์ในสิงคโปร์ ตั้งอยู่บนถนนพาร์ก ออกมาจากถนนยู ทอง เซน ในย่านเอาตราม ติดกับเอ็มอาร์ทีสถานีไชน่าทาวน์
ในปี 1967 หลังการแตกหักกับสถาปนิกมลายา วิลเลียม ลิม ตั้ง "ดีไซน์ พาร์ทเนอร์ชิพ" (Design Partnership) ที่ซึ่งต่อมาเป็นดีพีอาร์คิเท็กส์ ร่วมกับ Tay Kheng Soon และ Koh Seow Chuan ในปีแรกของการก่อตั้ง บริษัทประสบความสำเร็จในการยื่นโครงการออกแบบพีเพิลส์พาร์กคอมเพล็กซ์ สถาปัตยกรรมของโครงการเป็นแฟลตที่ใกล้เคียงกับอุดมคติของเลอกอร์บูซีเยร์ดังที่ปรากฏใน Unité d'Habitation ที่มาร์แซลส์ ทั้งในแง่ของแนวคิดและรูปแบบ
วิศวรูป
วิศวรูป (, IAST: ) เป็นรูปเชิงประติมานวิทยาและรูปอวตารเป็นมนุษย์ของเทพเจ้าในศาสนาฮินดู โดยเฉพาะพระวิษณุในฮินดูร่วมสมัย รูปปางอวตารเป็นวิศวรูปที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดพบใน "ภควัตคีตา" ซึ่งพระกฤษณะทรงอวตารมาในมหาภารตะระหว่างสงครามที่กุรุเกษตร ถือกันว่าวิศวรูปเป็นปางสูงสุดของพระวิษณุ ที่ซึ่งมีจักรวาลทั้งหมดอยู่ภายในพระองค์
ประติมานวิทยา.
แหล่งข้อมูเชิงวรรณกรรมหลายแหล่งระบุถึงวิศวรูปว่ามีศีรษะและแขน "หลาย" หรือ "พัน/ร้อย" หรือ "อนันต์" แต่ก็ไม่ได้ระบุจำนวนอวัยวะเฉพาะที่ปรากฏ ประติมากรรมยุคคุปตะและหลังคุปตะจึงต้องพยายามสร้างสรรค์ผลงานที่สามารถแสดงความอนันต์ของอวัยวะดังกล่าว การบรรยายลักษณะของวิศวรูปโดยอรชุนในภควัตคีตาทำให้มีความเป็นไปได้ในการสร้างสรรค์ประติมากรรมอยู่สองแบบ: วิศวรูปในฐานะเทพเจ้าหลายศีรษะและหลายแขน หรือเทพเจ้าที่ภายในร่างกายมีองค์ประกอบทั้งปวงของจักรวาลอยู่ภายใน วิศวรูปแบบฮินดูนิยมสร้างด้วยแบบแรก ส่วนพระพุทธเจ้าแห่งจักรวาล (พระไวโรจนพุทธะ) แสดงในรูปแบบหลัง เทวรูปองค์หนึ่งที่พบในปาเรล นครมุมไบ อายุราว ค.ศ. 600 แสดงเทพเจ้าเจ็ดองค์ที่เขื่อมต่อกันและกัน ซึ่งเป็นวิศวรูปของพระศิวะ อันถือเป็นปางที่พบได้ยาก
วิศวรูปกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของพระวิษณุในสมัยคุปตะ (คริสต์ศตวรรษที่ 6) เทวรูปวิศวรูปยุคคุปตะชิ้นแรก ๆ เป็นศิลปะมถุรา พบที่อำเภออันคฤห์ สร้างขึ้นราว ค.ศ. 430-60 โดยได้รูปแบบมาจากคำบรรยายที่ปรากฏในภควัตคีตา วิศวรูปนี้มีสามศีรษะ มนุษย์อยู่ตรงกลาง, สิงห์ (แทนนรสิงห์) และ หมูป่า (แทนวราหะ) และมีสี่แขน อีกหนึ่งเทวรูปยุคแรกพบที่ปัจจุบันประดิษฐานในจังงูนารายัณมนเทียร ประเทศเนปาล อายุราวศตวรรษที่ 5-6 แสดงเพทเจ้าสิบหัว สิบแขน และล้อมรอบด้วยสามพื้นที่ของจักรวาลวิมยาฮินดู ได้แก่สวรรค์, ปฤถวี (โลก) และ ปาตาล (ใต้โลก) ตามเทพเจ้า มนุษย์ และสัตว์ปาตาลอย่างนาค ตามลำดับ ทางขวาเป็นปิศาจ และทางซ้ายเป็นเทวะ แสดงให้เห็นถึงรูปที่เป็นสองขั้วในปาง เช่นเดียวกับที่พบในวราหะมนเทียร เทโอคฤห์
ยุคใหม่.
ในงานศิลปะสมัยนิยม นิยมแสดงภาพของวิศวรูปในรูปเทพเจ้ามีหลายศีรษะ แต่ละศีรษะอาจแทนเทพเจ้าแต่ละองค์หรือแต่ละปาง แสดงจนถึงปางดุร้ายของเทพเจ้าเป็นต้น ในมือถืออาวุธหลากชนิด และหลายครั้งมักพบอรชุนปรากฏอยู่ในฉากเคารพแก่องค์วิศวรูปด้วย ที่ชโยติสระ ซึ่งเชื่อกันว่าพระกฤษณะแสดงภควัติคีตาแก่อรชุน มีประดิษฐานเทวรูปพระกฤษณะขนาด 40 ฟุตในรูปวิศวรูป สร้างขึ้นจาก "อัษฏธาตุ"
อัษฏธาตุ
อัษฏธาตุ (อักษรโรมัน: Ashtadhatu, ) เป็นโลหะอัลลอยที่นิยมใช้หล่อเทวรูปโลหะในเทวาลัยของศาสนาฮินดูและไชนะ ของอินเดีย องค์ประกอบของอัษฏธาตุมีระบุไว้ใน "ศิลปศาสตร์" ซึ่งเป็นคัมภีร์โบราณที่บรรยายมาตรฐาน หลักการ และข้อกำหนดในการออกแบบงานศิลปะ งานหัตถกรรม และงานออกแบบอื่น อัษฏธาตุถือว่าเป็นสิ่งบริสุทธิ์สูงสุดหรือสัตตวในศาสนาฮินดูที่จะไม่สลายไป
องค์ประกอบโดยธรรมเนียมของอัษฏธาตุประกอบด้วยทองคำ, เงิน, ทองแดง, ตะกั่ว, ซิงก์, ดีบุก, เหล็ก และ ปรอท ในปริมาณเท่ากัน
เทวรูปหลายองค์เชื่อว่าหล่อมาจากอัษฏธาตุ แม้จะไม่ทราบว่าหล่อมาจากอะไร เทวรูปอัษฏธาตุบริสุทธิ์หาได้ยากและหลายครั้งถูกจารกรรมไป
Ashtadhatu
อาคารริปัน
อาคารริปัน  เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ขององค์การบริหารเจนไนและปริมณฑล ตั้งอยู่ในเจนไน รัฐทมิฬนาฑู ก่อสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิก
อาคารสร้างขึ้นในปี 1909 เป็นผลงานออกแบบของ G.T.S. Harris และมี Earl of Minto ผู้แทนพระองค์ประจำอินเดียเป็นผู้วางศิลาฤกษ์เมื่อธันวาคม 1909 อาคารสร้างขึ้นโดยโลคนาถ มุทลิยาร์ (Loganatha Mudaliar) ใช้เวลาก่อสร้างแล้วเสร็จ 4 ปีด้วยค่าใช้จ่ายรวม 750,000 ชื่อของอาคารตั้งตามลอร์ดริปอน ผู้ว่กาารอินเดียและบิดาของคนในรัฐบาลท้องถิ่น
ในปี 2012 ได้ริเริ่มโครงการบูรณะอาคารครั้งใหญ่ภายใต้งบประมาณ 77 ล้านภายใต้ JNNURM ในระหว่างนี้ยังได้สร้างอาคารแยก (annexe building) ขนาด 12540 ตารางเมตรต่อเติมอยู่ข้าง ๆ ด้วยสถาปัตยกรรมแบบอินโดสาราเสน เพื่อรองรับเป็สสำนักงานหน่วยงานภายในอาคารริปัน รวมถึงจะมีการทุบทำลายสิ่งปลูกสร้างอื่นในเขตอาคารที่ไม่เกี่ยวข้องหรือไม่เข้ากันกับสุนทรีย์ของอาคารริปันในปี 2013 อาคารริปันถือเป็นอาคารแรกที่ได้รับเงินจาก JNNURM เพื่อบูรณะอาคาร
Ripon Building
วัดพระเจ้าหลวง (จังหวัดเชียงราย)
วัดพระเจ้าหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่เจดีย์ อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย อยู่บนยอดดอยม่อนพระเจ้า
วัดพระเจ้าหลวงตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553 ภูมิประเทศเป็นยอดเขามีซากเจดีย์โบราณ พระพุทธรูปสัมฤทธิ์ เป็นจำนวนมาก ชางบ้านจึงเรียกเขาลูกนี้ว่า "พระธาตุม่อนพระเจ้าหลาย" ภายหลังมีการบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่ ประกอบพิธีผาติกรรม องค์พระธาตุเจดีย์ขึ้นใหม่ โดยสร้างครอบเจดีย์องค์เดิมไว้ลักษณะองค์เจดีย์แบบล้านนา ขนาดกว้าง 25 เมตร สูง 49 เมตร ใช้งบประมาณในการก่อสร้าง 31,315,073 บาท ได้กำหนดวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เป็นวันมหามงคลอุดมฤกษ์ ประกอบกับเป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี
เจดีย์องค์นี้เป็นเจดีย์เก่าแก่สันนิษฐานว่าคงสร้างมานับพันปี ไม่ปรากฏหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่าใครเป็นคนสร้าง เมื่อ พ.ศ. 2495 ท่านพระครูยติวัตรวิมล เจ้าคณะอำเอเวียงป่าเป้า ได้นำคณะพระสงฆ์และพุทธศาสนิกชน ร่วมกันบูรณปฏิสังขรณ์พระธาตุองค์เก่าที่พังทลาย เมื่อสำเร็จเรียบร้อยแล้วจึงได้จัด ประเพณีบูชาพระธาตุในวันเพ็ญเดือน 7 เป็นประจำทุกปี เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2545 คณะสงฆ์และพุทธศาสนิกชน ได้รับพระเมตตาคุณจากสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก ได้ทรงประทานพระบรมสารีริกธาตุ จำนวน 9 องค์
ปัจจุบันเป็นพื้นที่ปลูกป่าเฉลิมพระเกียรติ ด้านทิศตะวันตกขององค์ประธาตุจะมีพระประธานธรรมเฉลิมพระเกียรติ เป็นพุทธรูปปางสมาธิขนาดใหญ่ ขนาดหน้าตักกว้าง 69 เมตร สูง 109 เมตร
ผีแห่งไฮล์บร็อน
ผีแห่งไฮล์บร็อน  หรืออีกชื่อคือ สตรีไร้หน้า  หมายถึงสตรีไม่ทราบชื่อที่สันนิษฐานกันว่าเป็นฆาตกรต่อเนื่องโดยอนุมานจากหลักฐานดีเอ็นเอที่พบในที่เกิดเหตุอาชญากรรมหลายแห่งในประเทศออสเตรีย ฝรั่งเศส และเยอรมนีตั้งแต่ปี 1993 ถึง 2009 เหตุฆาตกรรมหกครั้งในบรรดาอาชญากรรมดังกล่าวรวมถึงเหตุฆาตกรรมมีเช็ล คีเซอเว็ทเทอร์ เจ้าหน้าที่ตำรวจในเมืองไฮล์บร็อนของเยอรมนี เมื่อวันที่ 25 เมษายน 2007
ความเชื่อมโยงเพียงอย่างเดียวระหว่างอาชญากรรมแต่ละครั้งคือดีเอ็นเอของสตรีคนเดียวกันที่พบในจุดเกิดอาชญากรรมกว่า 40 จุด ตั้งแต่ฆาตกรรมไปจนถึงโจรกรรม ในปลายเดือนมีนาคม 2009 เจ้าหน้าที่สืบสวนได้สรุปว่าไม่มี "อาชญากรผี" ดังที่เชื่อกัน ดีเอ็นเอที่พบในจุดเกิดอาชญากรรมทุกจุดนั้นปรากฏอยู่ที่ไม้พันสำลีที่ใช้เก็บตัวอย่างดีเอ็นเอตั้งแต่แรกแล้ว และดีเอ็นเอดังกล่าวเป็นของสตรีคนหนึ่งที่ทำงานในโรงงานผลิตไม้พันสำลีที่ตำรวจใช้
ผลการวิเคราะห์ดีเอ็นเอในไมโทคอนเดรียจากตัวอย่างที่เก็บได้ในออสเตรียแสดงให้เห็นถึงลักษณะเฉพาะที่มักพบในชาวยุโรปตะวันออก ผลดีเอ็นเอจากการสืบสวนของเยอรมนีไม่สามารถบอกข้อมูลนี้ได้ เนื่องจากในเวลานั้นการวิเคราะห์ดีเอ็นเอสามารถบอกลักษณะเฉพาะได้เพียงบางอย่างเท่านั้น เช่น เพศ อย่างน้อยตั้งแต่ปี 2008 เจ้าหน้าที่บางส่วนเริ่มสงสัยว่าหลักฐานเหล่านี้อาจทำให้การสืบสวนไขว้เขว และการปรากฏของดีเอ็นเออาจมาจากการปนเปื้อนของตัวอย่าง ต่อมาจึงยืนยันว่าเป็นเช่นนั้นจริงในปี 2009
ไม้พันสำลีที่หน่วยงานตำรวจของรัฐหลายรัฐนำมาใช้ถูกพบว่ามีการปนเปื้อนก่อนการขนส่ง โดยปรากฏว่าไม้พันสำลีที่ปนเปื้อนทั้งหมดมาจากโรงงานเดียวกันซึ่งมีลูกจ้างเป็นสตรีชาวยุโรปตะวันออกหลายคนที่เข้าข่ายว่าจะมีดีเอ็นเอสอดคล้องกันกับดีเอ็นเอที่พบในจุดเกิดอาชญากรรม ในขณะที่ตำรวจรัฐไบเอิร์นใช้ไม้พันสำลีจากโรงงานอื่น จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมถึงไม่พบดีเอ็นเอของ "ผี" นี้ในรัฐไบเอิร์นเลย ทั้ง ๆ ที่รัฐนี้อยู่ใกล้กับจุดเกิดอาชญากรรมหลายจุดที่พบดีเอ็นเอดังกล่าว
อาชญากรรมที่เกี่ยวข้อง.
ดีเอ็นเอของ "ผี" พบในตัวอย่างที่เก็บได้จากจุดเกิดอาชญากรรมดังต่อไปนี้:
องค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน (ไอโซ) เผยแพร่มาตรฐาน ISO 18385 ในปี 2016 เพื่อกำหนดมาตรฐานสำหรับอุปกรณ์ที่ใช้เก็บหลักฐานทางชีวภาพที่จุดเกิดอาชญากรรม ที่ปราศจากการปนเปื้อนของดีเอ็นเอมนุษย์
แฟนทัมออฟไฮล์บร็อน
วัดศรีเกิด (จังหวัดลำปาง)
วัดศรีเกิด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวเวียง อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 4 ตารางวา
วัดศรีเกิด มีหลักฐานปรากฏในคัมภีร์โบราณของวัดศรีเกิด ชื่อว่า "ธรรมมูลละกัณฑ์ไตร" จารึกไว้ว่าสามเณรตราวิละได้มาปฏิบัติครูบาวัดศรีเกิดเมื่อ พ.ศ. 2305 จึงสันนิษฐานว่าวัดศรีเกิดสร้างเมื่อประมาณก่อน พ.ศ. 2305 เดิมชื่อ วัดศรีเกิดแก้วหัวเวียงจัย แต่ชาวบ้านเรียกกันสั้น ๆ ว่า "วัดศรีเกิด" ต่อมาชื่อวัดก็เหลือแค่วัดศรีเกิดจนถึงปัจจุบัน อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2509
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิ ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปสมัยเชียงแสนแบบสิงห์หนึ่ง ประดิษฐานอยู่ภายในอุโบสถที่สลักลวดลายสวยงาม ทางด้านซ้ายมีองค์พระสีวลี ทางด้านขวามีพระพิฆเนศ นอกจากนี้ในวิหารยังมีภาพวาดเกี่ยวกับอดีตชาติของพระพุทธเจ้าไว้บนกำแพงเป็นจำนวนมาก
ซัฟดัรจัง กา มักบะรา
ซัฟดัรจัง กา มักบะรา  เป็นอนุสรณ์ไว้ศพที่สร้างจากหินทรายและหินอ่อน ตั้งอยู่ในเดลี ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นในปี 1754 ด้วยสถาปัตยกรรมโมกุลยุคปลาย เพื่อไว้ศพของนาวับซัฟดัรจัง. ผู้เป็นนาวับแห่งอูธ และนายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิโมกุล (ที่เรีกยว่า วาซีร์อุลมัมลกีฮินดูสตาน; "Wazir ul-Mamlak-i-Hindustan") มักบะราตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานซัฟดัรจัง บนวงเวียนที บนถนนโลธีและถนนเอาโรพินโทมรรค ในนิวเดลี ซัฟดัรจัง หรืออีกชื่อ มีรฌา มุฌิม อะบุล มันสูร ข่าน (Mirza Muqim Abul Mansur Khan) เป็นผู้ครองอวาธ เป็นผู้ที่มั่งคั่งและมีอำนาจมาก หลังจักรพรรดิมุฮัมมัดชาห์แห่งโมกุลสิ้นพระชนม์ ซัฟดัรจังได้ย้ายกลับไปเดลี และหลังจักรพรรดิโมฮัมเม็ด ชาห์ อะห์เมด ชาห์ (Mohammed Shah Ahmed Shah) ขึ้นสู่ราชบัลลังก์แห่งโมกุลในปี 1748 ซัฟดัรจังได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี (วาซีร์) แห่งจักรวรรดิโมกุ
ซัฟดัรจัง กา มักบะรา สร้างขึ้นด้วยรูปแบบคล้ายคลึงกับหุมายูง กา มักบะรา
เกาะโอกอย
โอกอย (; Ogoy จาก - ไม่มีน้ำ) เป็นเกาะร้างและเกาะที่มีขนาดใหญ่สุดในช่องแคบมาโลเอโมเร ในทะเลสาบไบคาล เกาะมีรูปออกไปทางยาว มีความยาว 2.9 กม. (1.8 ไมล์) และกว้าง 0.6 กม. (0.37 ไมล์)
ในปี ค.ศ. 2005 ที่จุดสูงสุดของเกาะ ได้มีการสร้างสถูปแห่งการตรัสรู้ ซึ่งบูชาฑากินี Tröma Nagmo สร้างขึ้นโดยศูนย์พุทธศาสน์มอสโก  ซึ่งกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวและจุดสนใจบนเกาะ นักท่องเที่ยวที่หลั่งไหลเข้ามานี้ยังได้ส่งผลต่อความหลากหลายทางชีวภาพบนเกาะด้วย
Ogoy Island
พิพิธภัณฑ์อินเดีย (โกลกาตา)
พิพิธภัณฑ์อินเดีย  หรือ พิพิธภัณฑ์ภารตีย เป็นพิพิธภัณฑ์ในโกลกาตา รัฐเบงกอลตะวันตก ชื่อเดิมในสมัยอาณานิคมคือ พิพิธภัณฑ์อิมปีเรียลแอตกัลกัตตา  ในปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุดของอินเดีย ของสะสมของพิพิธภัณฑ์มีทั้งโบราณวัตถุ, เครื่องประดับ, ชุดเกราะ, ซากฟอสซิล, โครงกระดูกมนุษย์, มัมมี่มนุษย์ และจิตรกรรมโมกุล พิพิธภัณฑ์ตั้งขึ้นโดยสมาคมเอเชียติกแห่งเบงกอลในปี 1814 โดยนักพฤกษศาสตร์ชาวเดนมาร์ก นาตาเนียล วอลลิช
องค์การเป็นหน่วยงานอิสระภายใต้กระทรวงวัฒนธรรมของรัฐบาลอินเดีย ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์คนปัจจุบันคือศรี อารีชิต ทุตตา เจาธรี (Shri Arijit Dutta Choudhury) ซึ่งยังเป็นผู้บังคับการสภาพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ และหอสมุดแห่งชาติอินเดีย
พิพิธภัณฑ์อินเดียเริ่มต้นมาจากสมาคมเอเชียติกแห่งเบงกอล ตั้งขึ้นโดยวิลเลียม โจนส์ ในปี 1784 แนวคิดในการตั้งพิพิธภัณฑ์เริ่มมีในปี 1796 โดยสมาชิกของสมาคมเอเชียติก เพื่อที่จะเก็บรักษา ดูแล และจัดแสดงวัตถุโบราณและวัตถุจากธรรมชาติ โครงการเริ่มเป็นรูปเป็นร่างในปี 1808 หลังรัฐบาลอินเดียเสนอพื้นที่ที่เหมาะสมต่อการก่อสร้างตรงบริเวณ จาวริงหี-ถนนปาร์ก (Chowringhee-Park Street)
ในปี 1814 นาตาเนียล วอลลิช นักพฤกษศาสตร์ชาวเดน เขียนจดหมายไปยังสมาคมเอเชียติกเพื่อขอการตั้งพิพิธภัณฑ์เพื่อจัดแสดงของสะสมส่วนตัวของเขา และของสมาคมเอเชียติกแห่งกัลกัตตา รวมถึงอาสาเป็นภัณฑากรประจำพิพิธภัณฑ์ เขาเสนอให้แบ่งพิพิธภัณฑ์เป็นห้าส่วนงาน ได้แก่ส่วนโบราณคดี ชาติพันธุ์วรรณา เทคนิก ธรณีวิทยา และ สัตววิทยา สมาคมตอบกลับและพิพิธภัณฑ์ได้สร้างขึ้น
หนึ่งในของจัดแสดงและของสะสมของพิพิธภัณฑ์คือมัมมีอียิปต์ นอกจากนี้ยังมีของสะสมจากอินเดียยุคกลางและโบราณจำนวนมาก เช่น ซุ้มทางเข้าสถูปพุทธจากภารหุต, งานจำลองหัวเสาอโศกจากเสาอโศก (มาจากพิพิธภัณฑ์สารนาถ) ไปจนถึงซากฟอสซิลของสัตว์จากยุคก่อนประวัติศาสตร์ และซากอุกกาบาต
พิพิธภัณฑ์มีสี่แกลเลอรีที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ได้แก่ ส่วนพฤกษศาสตรฺ ส่วนแมลง ส่วนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม และส่วนสัตว์ปีก นอกจากนี้ยังมีของสะสมชิ้นสำคัญอย่างโครงกระดูกไดโนเสาร์ด้วย
โรงแรมแบลเวแดร์
โรงแรมแบลเวแดร์  เป็นโรงแรมที่ตั้งอยู่บนถนนในช่องเขาฟัวร์คา ใกล้กับธารน้ำแข็งโรนในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ถนนช่องเขาฟัวร์คาเปิดในปี 1866 ส่วนตัวโรงแรมเปิดในปี 1882 และมีการปรับปรุงใหญ่ในปี 1890 และในปี 1903
โรงแรมนี้มีชื่อเสียงมากหลังจากการปรากฏในภาพยนตร์ชุด "เจมส์ บอนด์" เรื่อง "จอมมฤตยู 007" ในปี 1964 และได้ต้อนรับแขกคนสำคัญหลายคน รวมถึงสมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23 ซึ่งเสด็จมาพำนักที่นี่ในหลายโอกาส
โรงแรมปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี 2015 จนถึงปัจจุบัน
Hôtel Belvédère
ยิวถือเหรียญ
ยิวถือเหรียญ , ยิวน้อย  หรือ ยิวนำโชค  เป็นเครื่องรางในโปแลนด์ที่เชื่อกันว่าช่วยนำพาความโชคดีโดยเฉพาะโชคทางการเงินมาให้ ชาวโปลส่วนใหญ่มองว่ายิวถือเหรียญเป็นความเชื่อโชคลางที่ไม่เป็นภัยและเป็นภาพแทนในเชิงบวกและออกไปทางเห็นใจความเป็นยิว ปรากฏการเขียนถึงยิวถือเหรียญครั้งแรกในปี 2000 แต่เข้าใจว่ามีต้นกำเนิดย้อนกลับไปถึงต้นทศวรรษ 1990 ถึงแม้จะเป็นเครื่องรางที่เป็นที่รู้จักดีของโปแลนด์ แต่นี่ไม่ใช่เครื่องรางที่เป็นที่นิยมที่สุดในโปแลนด์
Jew with a coin
อี กุซตี งูระฮ์ ไร
พันโท อี กุซตี งูระฮ์ ไร (; 30 มกราคม 1917 – 20 พฤศจิกายน 1946) เป็นวีรบุรุษแห่งชาติอินโดนีเซียผู้นำการทัพในบาหลีต่อต้านชาวดัตช์ในสงครามการประกาศเอกราชอินโดนีเซีย เขาเสียชีวิตในยุทธการที่มาร์การานา
งูระฮ์ ไร เกิดในจารังซารี เขตผู้สำเร็จราชการบันดุง บาหลี เมื่อ 30 มกราคม 1917 จบการศึกษาจากโรงเรียนประถมดัตช์ชื่อ HIS เด็นปาซาร์ ตามด้วยโรงเรียนมัธยมต้น MULO ที่มาลังในชวาตะวันออก เขาได้รับการฝึกการยุทธ์จากกองทัพดัตช์ที่โรงเรียนกะเด็ตกองทัพในกียาญาร์ในบาหลี และที่มาเกอลังในชวากลาง หลังจบการศึกษา เขาเข้าร่วมกองทัพที่เนเธอร์แลนด์สนับสนุนในบาหลี
หลังจากที่อินโดนีเซียประกาศเอกราช เขาตั้งกองทัพเพื่อความมั่นคงประชาชน  ซึ่งต่อมาคือกองทัพอินโดนีเซีย ประจำหมู่เกาะซุนดาน้อย เขาออกเดินทางจากยกยาการ์ตาไปยังบาหลีเพื่อต่อสู้กับกองทัพชาวดัตช์กว่า 2,000 นาย ที่ลงพื้นที่ในเดือนมีนาคม 1946
ในวันที่ 20 พฤศจิกายน 1946 กองทัพดัตช์โจมตีพื้นที่มาร์กาด้วยความช่วยเหลือจากกองพันจากเกาะลมบก งูระฮ์ ไร ออกคำสั่งให้กระทำปาปูตันหรือคือการสู้จนถึงทหารคนสุดท้าย เขาเสียชีวิตในการศึกนี้ กองทัพดัตช์จึงยึดครองเกาะบาหลีได้ในเวลาต่อมา
ร่างของงูระฮ์ ไร ได้รับการฝังในมาร์กาเมื่อ 9 สิงหาคม 1975 เขาได้รับการยกย่องเป็นวีรบุรุษแห่งชาติของอินโดนีเซีย ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไร ในบาหลี ตั้งชื่อตามเขา และหน้าของเขายังปรากฏบนธนบัตรมูลค่า 50,000 รูปียะฮ์
I Gusti Ngurah Rai
Ngurah Rai International Airport
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 377ก
มาตรา 377ก  เป็นกฎหมายสิงคโปร์ที่เริ่มมีในสมัยอาณานิคมอังกฤษ กำหนดให้การร่วมประเวณีระหว่างผู้ใหญ่เพศชายสองคนด้วยความยินยอมซึ่งกันและกันเป็นความผิดอาญา มาตรานี้เพิ่มเข้าในประมวลกฎหมายอาญาเมื่อ ค.ศ. 1938 และยังคงอยู่ในประมวลกฎหมายอาญา แม้ว่าในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 จะได้มีการสังคายนากฎหมายอาญาและตัดบทบัญญัติอื่นเกือบทั้งหมดจากมาตรา 377 ก็ตาม
แม้ในทางนิตินัยจะยังคงกฎหมายข้อนี้ไว้ในประมวลกฎหมายอาญา แต่ในทางพฤตินัยกฎหมายนี้ไม่ได้รับการบังคับใช้ และนานหลายทศวรรษแล้วที่ไม่มีการตัดสินความผิดสำหรับการร่วมประเวณีระหว่างชายผู้ใหญ่สองคน เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ศาลอุทธรณ์ในศาลสูงสิงคโปร์ยืนยันว่า ไม่อาจนำมาตรา 377ก นี้มาใช้ดำเนินคดีชายเพราะร่วมประเวณีแบบรักร่วมเพศได้ ในปีเดียวกัน ผลสำรวจของ "Ipsos" พบว่า ประชากรสิงคโปร์ร้อยละ 44 สนับสนุนการคงกฎหมายไว้ ร้อยละ 20 ต่อต้านกฎหมาย และอีกร้อยละ 36 ไม่แน่ใจ
วันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2022 ลี เซียนลุง นายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ ประกาศในการชุมนุมวันชาติว่า รัฐบาลจะยกเลิกมาตรา 377ก เพื่อยุติการกำหนดความผิดอาญาฐานนี้ทั้งในทางนิตินัยและพฤตินัย
Section 377A of the Penal Code (Singapore)
ฮัน จี-ฮย็อน
ฮัน จี-ฮย็อน (; เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดง และนางแบบชาวเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากบทบาทของเธอในละครชุดเกาหลีใต้ เรื่อง "เมื่อลมพัดผ่าน" (The Wind Blows; ค.ศ. 2019) และ "" (The Penthouse: War in Life; ค.ศ. 2020–2021)
ฮัน จี-ฮย็อน เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1996 มีน้องชายฝาแฝดชื่อว่า ฮัน ซึง-ซู ซึ่งเกิดหลังจากเธอ 2 นาที
ฮัน จี-ฮย็อน เข้าศึกษาที่ มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเกาหลี ในสาขาวิชาศิลปะการแสดง ก่อนหน้านั้นเธอสามารถสอบผ่านเข้าศึกษาในสาขาวิชาศิลปะการแสดงที่มหาวิทยาลัยอื่น ๆ อีกหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยคอนกุก, มหาวิทยาลัยทงกุก, สถาบันศิลปะโซล, มหาวิทยาลัยซ็องกยุงกวัน, มหาวิทยาลัยเซจง และ มหาวิทยาลัยจุงอัง
ฮัน จี-ฮย็อน เริ่มต้นเป็นนางแบบตั้งแต่ขณะที่เธอกำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ก่อนที่จะเริ่มต้นเป็นนักแสดงใน ขณะที่เธอกำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
ในปี ค.ศ. 2017 ฮัน จี-ฮย็อน เซ็นสัญญากับ SBD Entertainment ต่อมาในปี ค.ศ. 2019 ฮัน จี-ฮย็อน ได้รับคัดเลือกให้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง "I Bet Everything" ในบทบาท คัง ซ็อน-มี และในปีเดียวกัน ฮัน จี-ฮย็อน ยังได้รับคัดเลือกให้เป็นนักแสดงสมทบในละครชุดทางโทรทัศน์เกาหลีของเจทีบีซี เรื่อง "เมื่อลมพัดผ่าน" (The Wind Blows; ค.ศ. 2019) ในบทบาท อี ซ็อน-กย็อง ซึ่งเป็นการรับบทในละครชุดทางโทรทัศน์เกาหลีครั้งแรกของ ฮัน จี-ฮย็อน
ในปี ค.ศ. 2020 ฮัน จี-ฮย็อน ได้รับคัดเลือกให้เป็นนักแสดงสมทบในละครชุดทางโทรทัศน์เกาหลีของเอสบีเอส เรื่อง "" (The Penthouse: War in Life; ค.ศ. 2020–2021) ในบทบาท ชู ซ็อก-กย็อง
ในปี ค.ศ. 2022 ฮัน จี-ฮย็อน ได้รับคัดเลือกให้เป็นนักแสดงหลักในละครชุดทางโทรทัศน์เกาหลีเป็นครั้งแรก ในละครชุดทางโทรทัศน์เกาหลีของเอสบีเอส เรื่อง "Cheer Up" ในบทบาท โท แฮ-อี
Han Ji-hyun
ฮัน จีฮย็อน
ฮัน จี-ฮยอน
ฮัน จีฮยอน
โรงแรมเบลเวเดเร
อี กูสตี งูระฮ์ ไร
แซ็งต์-โดแม็งก์
ผีไร้หน้าแห่งไฮล์บร็อน
เท็นเอ
เท็นเอ  เป็นชื่อศักราชญี่ปุ่นหลังศักราช"เท็นนิน" และอยู่ก่อนศักราช "เอกีว" ศักราชนี้อยู่ในช่วงเวลาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1110 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1113 จักรพรรดิในรัชสมัยนี้คือจักรพรรดิโทบะ
บะฮาดูราบาด
บะฮาดูราบาด (; Bahadurabad) เป็นย่านในเขตกุลชาน, การาจี ประเทศปากีสถาน เดิมทีประชากรส่วนใหญ่ของย่านเป็นผู้ลี้ภัยชาวมุสลิมไฮเดอราบาดีชนชั้นกลางที่ลี้ภัยมาจากรัฐเดกกันไฮเดอราบาด (ปัจจุบันคือไฮเดอราบาด รัฐเตลังคานา ประเทศอินเดีย) หลังการแบ่งอินเดียและปากีสถานเมื่อปี 1947 และอีกระลอกใหญ่หลังการผนวกไฮเดอราบาดเข้ากับอินเดียในปี 1948
บะฮาดูราบาดตั้งชื่อตามนักสู้เพื่อเอกราช บะฮาดูร์ ยาร์ จัง (1905 - 1944) ชาวไฮเดอราบาดเดกกัน ในปี 2007 ได้มีการก่อสร้างอนุสรณ์เลียนแบบจาร์มีนาร์ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของไฮเดอราบาดมาตั้งไว้ที่วงเวียนใจกลางย่านบะฮาดูราบาด
Bahadurabad
ดาวิด ปอปอวิช
ดาวิด ปอปอวิช (, ; เกิดเมื่อ 15 กันยายน 2004) เป็นนักว่ายน้ำชาวโรมาเนีย ซึ่งถนัดในท่าฟรีสไตล์ เขาเป็นเจ้าของสถิติโลกในปัจจุบัน ในลองคอร์สท่าฟรีสไตล์ 100 เมตร และสถิติโลกเยาวชนในลองคอร์สฟรีสไตล์ 200 เมตร ในกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2022 ปอปอวิชคว้าเหรียญทองในสองรายการที่เป็นซิกเนเจอร์ของเขา(ฟรีสไตล์ 100 เมตร และฟรีสไตล์ 200 เมตร), กลายเป็นนักว่ายน้ำคนแรกที่ทำได้ตั้งแต่จิม มอนต์โกเมอรีในปี1973
ปอปอวิชเกิดในบูคาเรสต์ และเขาเริ่มเล่นกีฬาว่ายน้ำที่ลีอา มาโนลีอูตอนอายุ 4 ขวบ ตามคำแนะนำของแพทย์เพื่อแก้ไขกระดูกสันหลังคดในระยะเริ่มต้น ตอนอายุ 9 ขวบเขาเริ่มฝึกที่ Aqua Team Bucharest ภายใต้การฝึกสอนของอาเดรียน เรอดูเลสกู อดีตนักว่ายน้ำที่มีปริญญาเอกด้านการกีฬาที่เชี่ยวชาญด้านการว่ายน้ำ ตอนอายุ 10 ขวบ ปอปอวิชทำลายสถิติแห่งชาติครั้งแรกของเขาในท่ากรรเชียง 50 เมตร – สถิติที่มีอายุ 24 ปีที่เป็นเจ้าของโดยดราโกช โคมัน, ผู้ชนะเลิศเหรียญทองแดงโลกปี 2003 ตอนอายุ 14 ปี เขากลายเป็นนักว่ายน้ำที่เร็วที่สุดในรุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี ในประวัติศาสตร์ของเทศกาลโอลิมปิกเยาวชนยุโรป, ว่ายน้ำ 100 เมตร ใน 49.82 วินาที
ว่ายน้ำอาชีพ.
2021: เปิดตัวในโอลิมปิก.
ชิงแชมป์ยุโรป 2020.
ในกีฬาทางน้ำชิงแชมป์ยุโรป 2020 ในบูดาเปสต์ ปอปอวิชว่ายน้ำได้ต่ำกว่าเวลาคัดเลือกโอลิมปิก ในฟรีสไตล์ 100 และด้วยการทำเช่นนั้น เขาผ่านเข้ารอบโอลิมปิกโตเกียว 2020 เป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของทีมโรมาเนีย เขาทำลายสถิติแห่งชาติโรมาเนียสามครั้งในการแข่งขัน(ในรอบฮีต, รอบรองชนะเลิศ และรอบไฟนอล) จบการแข่งขันในอันดับที่ 6 ในรอบไฟนอล ปอปอวิชยังเข้าร่วมการแข่งขันฟรีสไตล์ 50 เมตร และฟรีสไตล์ 200 เมตร เวลาผ่านเกณฑ์การคัดเลือกโอลิมปิกทั้ง 2 รายการ
เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2021.
ปอปอวิชได้ทั้งหมดสี่เหรียญที่ว่ายน้ำเยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2021ที่กรุงโรม ซึ่งเป็นที่ที่เขาทำลาย สถิติโลกเยาวชนฟรีสไตล์ 100 เมตรสองครั้ง และสถิติโลกเยาวชนฟรีสไตล์ 200 เมตรอีกหนึ่งครั้ง ในผลัดฟรีสไตล์ 4x100 เมตร เขาทำลายสถิติโลกเยาวชนเป็นครั้งแรก ด้วยเวลา 47.56 ช่วยให้ทีมผลัดได้เหรียญเงิน สองวันต่อมา เขาสามารถทำลายสถิติเยาวชนโลกเดิมลงได้อีกครั้ง ครั้งนี้ในฟรีสไตล์ 100 เมตร ได้เหรียญทอง ด้วยเวลา 47.30. ผลงานนี้ทำให้ปอปอวิชเป็นนักว่ายน้ำที่เร็วที่สุดในโลกในเวลานั้นในปี 2021 แซงหน้าคลิเมนต์ โคเลสนิคอฟ. เหรียญทองที่สองของเขาในว่ายน้ำเยาวชนชิงแชมป์ยุโรปมาจากฟรีสไตล์ 200 เมตร ที่เขาทำลายได้อีกสถิติในรอบรองชนะเลิศ ด้วยเวลา 1:45.26. เขาได้เหรียญทองที่สามจากฟรีสไตล์ 50 เมตร เขาการแข่งขันในอันดับที่หนึ่งด้วยเวลาเร็วกว่าอันดับที่สองนิกิตา เชียร์โนอูซอฟที่ได้อันดับที่สอง 0.61 วินาที
โอลิมปิกฤดูร้อน 2020ในโตเกียว ปอปอวิชเข้าร่วมแข่งขันในประเภทบุคคล ฟรีสไตล์ 50 เมตร, ฟรีสไตล์ 100 เมตร, และฟรีสไตล์ 200 เมตร, หลังจากแสดงผลงานได้ดีในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป ในขณะที่เขาไม่ได้เหรียญใดเลย เขาทำเวลาห่างจากแฟร์นันดู เชฟเฟอร์ผู้ที่ได้เหรียญทองแดง เพียง 0.02 วินาที เขาจบอันดับที่ 4 ในฟรีสไตล์ 200 เมตรชาย ข้างหน้ามาร์ติน มาลูย์ติน (เพิ่งได้เหรียญทองในชิงแชมป์ยุโรป) ด้วยเวลา 1:44.68. ปอปอวิชได้อันดับที่ 7 ในฟรีสไตล์ 100 เมตรชาย ด้วยเวลา 47.88
ว่ายน้ำระยะสั้นชิงแชมป์ยุโรป 2021.
ทำลายสถิติแห่งชาติได้สองครั้งได้อีกครั้งในขณะทำการแข่งขันในฟีน่าเวิร์ลด์คัพทำได้ในคาซาน โดยทำเวลาได้ 46.77 ในฟรีสไตล์ 100 เมตร, และ 1:43.58 ในฟรีสไตล์ 200 เมตร ปอปอวิชเข้าร่วมการแข่งขันในว่ายน้ำระยะสั้นชิงแชมป์ยุโรป 2021จัดการแข่งขันที่คาซาน อควาทิค พาเลซในรัสเซีย ในวันที่ 6 พฤศจิกายน ปอปอวิชคว้าเหรียญทองในฟรีสไตล์ 200 เมตรชาย ด้วยเวลา 1:42.12 ทำลายสถิติแห่งชาติของเขาเองจากการแข่งขันเวิร์ลด์คัพ เขาล้มเหลวในการผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศประเภทบุคคลฟรีสไตล์ 100 เมตรชาย และประเภทบุคคลฟรีสไตล์ 400 เมตรชาย
2022: เจ้าของสถิติโลกในวัย 17 ปี.
ชิงแชมป์โลก 2022.
ในวันที่ 20 มิถุนายน 2022 ปอปอวิชกลายเป็นนักว่ายน้ำที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับสองที่ชนะการแข่งขันฟรีสไตล์ 200 เมตรชายในการแข่งขันชิงแชมป์โลก (ต่อจาก ทิม ชอว์) ด้วยวัยเพียง 17 ปี 278 วัน เขาคว้า 2 เหรียญทองในฟรีสไตล์ 100 เมตรชายและในฟรีสไตล์ 200 เมตรชาย.
เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2022.
เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2022 ในโอโตเปญ ปอปอวิชลงแข่งขันประเภทเดี่ยวและผลัด 5 รายการ คว้าเหรียญทองหรือเงินจากทั้งหมด 5 รายการ และช่วยเพื่อนร่วมชาติของเขาให้ประสบความสำเร็จมากที่สุดของโรมาเนียในการแข่งขันเยาวชนชิงแชมป์ยุโรป เทียบเท่าผลงานของเขาในโรมปีที่ผ่านมา เขาคว้าเหรียญทองในประเภทฟรีสไตล์ 50 เมตร, ฟรีสไตล์ 100 เมตร และฟรีสไตล์ 200 เมตร ที่โดดเด่นที่สุดคือชนะประเภทฟรีสไตล์ 200 เมตรในรอบชิงชนะเลิศด้วยเวลา 1:45.45 ซึ่งเร็วกว่าผู้ชนะเลิศเหรียญเงินลอเรนโซ กาลอสซี 2.26 วินาที ในวันที่ 5 กรกฎาคม ในผลัดฟรีสไตล์ 4×100 เมตร ปอปอวิชพร้อมด้วย วลัด สตานกู, ชเตฟาน คอซมา, และปาตริก ดินู จบอันดับที่ 1 ด้วยเวลา 3:18.93. 1 วันต่อมาในวันที่ 6 กรกฎาคม ปอปอวิชเป็นหนึ่งในทีมผลัดของโรมาเนียที่คว้าเหรียญเงินในประเภทผลัดผสมฟรีสไตล์ 4x100 เมตร ร่วมด้วย ชเตฟาน คอซมา, เบียนกา คอสเตอา, และ เรเบกกา ดีอาโคเนสกู.
ชิงแชมป์ยุโรป 2022.
ในวันที่ 13 สิงหาคม 2022 ปอปอวิชหยุดเวลาที่ 46.86 ในชิงแชมป์ยุโรปในโรม ทำลายสถิติโลกของเซซาร์ เซียโลซึ่งถูกสร้างไว้เป็นเวลา 13 ปีแล้ว คืนก่อนหน้านั้นเขาทำเวลาได้ 46.98 ในรอบรองชนะเลิศ ปอปอวิชกลายเป็นนักว่ายน้ำคนแรกที่สามารถทำสถิติได้ตำกว่า 47 วินาทีได้ถึงสองครั้ง ต่อมาว่ายในประเภทฟรีสไตล์ 200 เมตร เขาคว้าเหรียญทองด้วยเวลา 1:42.97 ว่ายน้ำในtextileที่เร็วที่สุดตลอดกาล และเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ของการแข่งขันเป็นอันดับที่ 3
เอ็ม. จี. รามจันทรัน
มรุธูร โคปาลัน รามจันทรัน (, Marudhur Gopalan Ramachandran, 17 มกราคม 1917 24 ธันวาคม 1987) หรือรู้จักด้วยชื่อย่อ เอ็ม. จี. อาร์ (M.G.R.) เป็นนักการเมือง, นักแสดง, ผู้ใจบุญ และนักสร้างภาพยนตร์ชาวอินเดีย ผู้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐทมิฬนาฑูจากปี 1977 จนเสียชีวิตในปี 1987 เอ็มจีอาร์เป็นผู้ก่อตั้งพรรค AIADMK และเป็นที่ปรึกษาของเจ. ชัยลลิตา ในปี 1988 เอ็มจีอาร์ได้รับภารตรัตนะ เครื่องราชลำดับสูงสุดของพลเมืองอินเดีย หลังเขาเสียชีวิต
เอ็มจีอาร์ได้รับแรงบันดาลใจจากแนวคิดแบบคานธีและเข้าร่วมครองเกรสแห่งชาติ เขาเข้าสู่วงการแสดงภาพยนตร์เชได้สองสามปีก็ทำชื่อเสียงเดบิวต์ในภาพยนตร์ปี 1936 เรื่อง "Sathi Leelavathi" ในบทนักแสดงรอง และเริ่มไต่เต้าสู่บทบาทนักแสดงนำในทศวรรษ 1940s
เอ็มจีอาร์เข้าสู่พรรคทราวิฑมุนเนตรากฌคัม (DMK) และไต่เต้าไปจนถึงตำแหน่งสูง ๆ โดยใช้ความนิยมของตัวเองในฐานะนักแสดงภาพยนตร์ชื่อดังสร้างฐานเสียงทางการเมืองให้ตน ในปี 1972 เขาออกจากพรรค DMK เพื่อตั้งพรรคของตนเอง AIADMK ห้าปีถัดมา เขานำพรรค AIADMK และพันธมิตรร่วมชนะในการเลือกตั้งรัฐทมิฬนาฑูปี 1977 และกลายมาเป็นผู้ว่าการรัฐทมิฬนาฑู ถือเป็นนักแสดงภาพยนตร์คนแรกที่ได้เป็นผู้ว่าการรัฐของอินเดีย เขาดำรงตำแหน่งต่อเนื่องเป็นเวลาสิบปีจนเสียชีวิต เว้นแต่เพียงช่วงสั้น ๆ ในปี 1980 ที่รัฐบาลรัฐถูกยึดอำนาจโดยรัฐบาลกลางชั่วคราว ตลอดระยะเวลาที่เขาเป็นผู้ว่าการรัฐ เขานำพรรค AIADMK ชนะการเลือกตั้งในรัฐอีกสองครั้ง คือในปี 1980 และ 1984
ในเดือนตุลาคม 1984 เขาได้รับการวินิจฉัยว่ามีไตวายจากเบาหวาน เขาเสียชีวิตเมื่อ 24 ธันวาคม 1987 ในบ้านพักของเขาในมนปักกัม ตราบจนปัจจุบัน เอ็มจีอาร์เป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของทมิฬนาฑูและยังเป็นนักแสดงที่มีอิทธิพลสูงมากที่สุดคนหนึ่งในวงการภาพยนตร์ภาษาทมิฬ อัตชีวประวัติส่วนบุคคลของเขาตีพมิพ์ในชื่อ "Naan Yaen Piranthaen" ("เหตุใดข้าพเจ้าจึงเกิดมา") ตีพิมพ์ในปี 2003
M.G. Ramachandran