pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เรือเวสเตอร์ดัมลำแรกอยู่ในสายการเดินเรือฮอลแลนด์อเมริกา ดำเนินการระหว่างปี พ.ศ. 2489 ถึง 2508 โดยเป็นเรือสินค้า/เรือโดยสาร ซึ่งมีที่พัก 143 ที่สำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่ง ขณะที่ถูกสร้างขึ้นเป็นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เรือลำนี้จึงจมลงสามครั้งก่อนที่จะออกเดินทางในครั้งแรก เรือถูกทิ้งระเบิดและจมโดยฝ่ายสัมพันธมิตร ในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2485 ในอู่ต่อเรือในรอตเทอร์ดัม ฝ่ายเยอรมันยกเรือขึ้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2487 แต่เรือถูกจมลงอย่างรวดเร็วโดยกองกำลังใต้ดินของชาวดัตช์ หลังจากถูกยกขึ้นเป็นครั้งที่สอง กองกำลังต่อต้านได้จมเรือลงอีกครั้งในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2488 ต่อมาในที่สุดเรือก็เสร็จสมบูรณ์ และดำเนินการเดินเรือในเส้นทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกซึ่งใช้เวลาเที่ยวละแปดวัน จำนวนสองเที่ยวในแต่ละเดือนระหว่างรอตเตอร์ดัมและนิวยอร์ก เรือได้ปลดระวางเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 และถูกขายไปยังสเปนในฐานะเศษซาก
เรือเวสเตอร์ดัม ลำที่สองให้บริการในสายการเดินเรือโฮม (Home Lines) ในชื่อเรือเอ็มเอส โฮเมอริก (MS Homeric) ในปี พ.ศ. 2529 ต่อมาสายการเดินเรือฮอลแลนด์อเมริกา ได้เข้าซื้อเรือในปี พ.ศ. 2531 และเปลี่ยนชื่อเป็นเอ็มเอส เวสเตอร์ดัม ในปี พ.ศ. 2533 เรือมีการปรับปรุงเพิ่มความยาวอีก 36.9 เมตร (121 ฟุต 1 นิ้ว) ที่อู่ต่อเรือไมยาร์ (Meyer Werft) ในเยอรมัน โดยหลังจากการเดินเรือ 643 เที่ยวในระยะเวลา 13 ปีกับสายการเดินเรือฮอลแลนด์อเมริกา เรือได้ถูกขายต่อไปยังบริษัทในเครือของกอสตาโกรเชรี (Costa Crociere) ในปี พ.ศ. 2545 และเปลี่ยนชื่อเป็นเอ็มเอส กอสตาเออูโรปา (MS Costa Europa) และตั้งแต่นั้นเรือถูกเช่าเป็นระยะเวลาสิบปีโดยสายการเดินเรือทอมสันครูซ (Thomson Cruises) ซึ่งเริ่มเดินเรือในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 และได้เปลี่ยนชื่อเป็นเอ็มเอส ทอมสันดรีม (MS Thomson Dream) ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อตามชื่อของบริษัทอีกครั้งเป็น เอ็มเอส มาเรลลาดรีม (MS Marella Dream) ในสิ้นเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560
หลี่ขาเหล็ก
ไฟร์เอมเบลม (วิดีโอเกม)
หลัน ไฉ่เหอ
ลหฺวี่ ต้งปิน
ไดแอนนา (เทพปกรณัม)
จังหวัดลำพูนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน พ.ศ. 2550 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2549 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
คะแนนรวมเฉพาะจังหวัดลำพูน.
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน จังหวัดลำพูน
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดลำพูนทั้งจังหวัด
นิมอซินี
นิมอซินี  หรือ มเนโมซิเน (, , "มฺแนโมซฺวีแน") เป็นเทพกัญญาแห่งความจำในประมวลเรื่องปรัมปรากรีก เป็นมารดาของบรรดามิวส์ทั้งเก้า
ในภาษาอังกฤษ คำว่า "Mnemosyne" มีแม่คำจากภาษากรีกเดียวกับคำว่า "mnemonic" (ช่วยจำ) คือ "mnēmē" อ่านว่า มฺแนแม แปลว่า "ความทรงจำ, ความจำ"
เทพวงศ์.
นิมอซินีเป็นเทพไททัน เป็นธิดาของไททันยูเรนัสกับไททันไกอา เป็นมารดาของมิวส์ทั้งเก้า ซึ่งเป็นธิดาของนางกับซูส ผู้เป็นทั้งภาติยะและภาคิไนยของนางเอง มิวส์ทั้งเก้าคือ
ปรัมปราวิทยา.
นิมอซินีกับซูส ในร่างคนเลี้ยงแกะ ได้มีเพศสัมพันธ์กันเป็นเวลาเก้าคืนติดกัน ทำให้มีธิดาเป็นมิวส์เก้าองค์
นิมอซินีเป็นผู้ดูแลสระน้ำในยมโลก ตามรอยจารึกงานศพต่าง ๆ ของชาวกรีกในศวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งจารึกตามมาตราหกคณะแด็กทิล สระน้ำแห่งนี้เป็นสระน้ำคู่เคียงกับแม่น้ำลีธี ซึ่งเป็นที่ที่วิญญาณของคนตายมาเอาน้ำไปดื่ม เพื่อไม่ให้มีความทรงจำเกี่ยวกับตนเองเมื่อยังไม่ตายก่อนที่จะไปเกิดใหม่ แต่ในศาสนาออร์เฟียส เมื่อศาสนิกชนรับเข้าศาสนา เชื่อว่าต้องดื่มน้ำจากแม่น้ำนิมอซินี คือแม่น้ำแห่งความจำ เพื่อหยุดการเวียนว่ายตายเกิด
ใน "ธีออโกนี" ("Theogony") ของเฮเซียด กษัตริย์และกวีต่าง ๆ ได้รับพลังในการพูดแบบมีอำนาจจากการครองนิมอซินีและการมีความสัมพันธ์พิเศษกับพวกมิวส์
นิโมซิเน
บราวน์-วอเตอร์เนวี
บราวน์-วอเตอร์เนวี  หรือ การสงครามแม่น้ำ  อ้างถึงความหมายที่กว้างที่สุดต่อกองกำลังเรือใด ๆ ที่สามารถปฏิบัติการทางทหารในแม่น้ำหรือสภาพแวดล้อมบริเวณฝั่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มีตะกอนมากจากดินไหลบ่าหรือน้ำท่วม ซึ่งมีต้นกำเนิดในกองทัพเรือสหรัฐในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกา เมื่ออ้างถึงกองกำลังพันธมิตรลาดตระเวนแม่น้ำมิสซิสซิปปีที่เต็มไปด้วยโคลน และนับแต่นั้นมาได้ใช้อธิบายเรือปืนลำเล็กและเรือตรวจการณ์ที่ใช้กันทั่วไปในแม่น้ำ พร้อมกับ "เรือแม่" ขนาดใหญ่ที่สนับสนุนพวกเขา เรือแม่เหล่านี้รวมถึงเรือแอลซีเอ็มและเรือแอลเอสทีในยุคสงครามโลกครั้งที่สองที่ดัดแปลงแล้ว ท่ามกลางเรือลำอื่น ๆ
บราวน์-วอเตอร์เนวี แตกต่างกับบลู-วอเตอร์เนวี ที่เหมาะกับทะเล ซึ่งสามารถดำเนินการอย่างอิสระในมหาสมุทรเปิด ส่วนกรีน-วอเตอร์เนวี ซึ่งสามารถปฏิบัติการในบริเวณชะวากทะเลน้ำกร่อยและชายฝั่งบริเวณฝั่ง เป็นตัวเชื่อมระหว่างบราวน์-วอเตอร์เนวี กับบลู-วอเตอร์เนวี
Brown-water navy
การสงครามแม่น้ำ
Riverine warfare
อำเภอโกตาติงกี
อำเภอโกตาติงกี  เป็นอำเภอในรัฐยะโฮร์ ประเทศมาเลเซีย โดยมีเมืองโกตาติงกีเป็นศูนย์กลาง
ตัวอำเภอมีพื้นที่ 3,482 ตารางกิโลเมตร นับเป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุดของรัฐยะโฮร์ โดยครอบคลุมพื้นที่ถึงร้อยละ 18.34 ของรัฐ
ตัวอำเภอมีประชากรอยู่ประมาณ 200,000 คน โดยมีอัตราการเติบโตของประชากรใน ค.ศ. 2000 อยู่ที่ร้อยละ 1.08
รัฐบาล.
ในพื้นที่อำเภอมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอยู่ 2 แห่ง คือสภาอำเภอโกตาติงกีและสภาเทศบาลเปอเงอรัง ทางสภาอำเภอโกตาติงกีปกครองในบริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอ ส่วนทางสภาเทศบาลเปอเงอรังปกครองในบริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอซึ่งมีพื้นที่ 1,288.3 ตารางกิโลเมตร และบริหารโดยบรรษัทยะโฮร์
ตัวอำเภอมี 10 ตำบล ได้แก่:
แม่น้ำสายหลักที่ผ่านตัวอำเภอคือแม่น้ำยะโฮร์, แม่น้ำเลอบัม, แม่น้ำซันตี, แม่น้ำเซอดีลีเบอซาร์ และแม่น้ำเซอดีลีเกอจิล
เศรษฐกิจหลักของอำเภอนี้คือการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์, เกษตรกรรม, เทคโนโลยีชีวภาพ, ปิโตรเคมี และน้ำมันกับแก๊ส
ร้อยละ 60 ของที่ดินในอำเภอนี้ถูกใช้ในทางการเกษตร ในเดอซารู ทางรัฐบาลรัฐยะโฮร์คนปัจจุบันได้พัฒนาพื้นที่การท่องเที่ยว ซึ่งกินพื้นที่ 1,578 เฮกตาร์
ตัวอำเภอมีบริการบัสที่เชื่อมจากโกตาติงกีถึงลาร์กินเซ็นตรัลในเมืองโจโฮร์บะฮ์รู และเชื่อมที่อื่น ๆ ด้วย เช่นบันดาร์เปอนาวาร์
การสงครามบนภูเขา
เอเนอร์เจีย
บริษัทร่วมทุน จรวดและอวกาศเอเนอร์เจีย ตั้งชื่อตาม ซ. ป. โคโรเลฟ , หรือที่รู้จักในอีกชื่อว่า บจอ เอเนอร์เจีย (, RKK “Energiya”), เป็นบริษัทผู้ผลิตส่วนประกอบของขีปนาวุธทิ้งตัว, ยานอวกาศและ สถานีอวกาศ ของรัสเซีย. บริษัทเป็นผู้พัฒนาและผู้รับเหมารายสำคัญของโครงการอวกาศรัสเซีย อีกทั้งยังเป็นผู้ถือครองส่วนแบ่งรายใหญ่ของบริษัท Sea Launch. ชื่อของบริษัทมีที่มาจากชื่อของ เซียร์เกย์ โคโรเลฟ, หัวหน้าคนแรกของสำนักงานออกแบบของบริษัท, และจากคำภาษารัสเซียที่แปลว่า พลังงาน.
เอเนอร์เจียเป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดใน อุตสาหกรรมอวกาศรัสเซีย และยังเป็นส่วนสำคัญของอุตสาหกรรม บริษัทรับผิดชอบสำหรับการดำเนินการทั้งหมดที่เกี่ยวกับการบินอวกาศของมนุษย์ และเป็นผู้นำในการพัฒนายานอวกาศ โซยูซ และ โปรเกรซ, อีกทั้งยังเป็นผู้นำในการพัฒนาสถานีอวกาศนานาชาติในส่วนของรัสเซีย ในช่วงกลางทศวรรษที่ 2000 บริษัทได้ว่าจ้างพนักงานประมาณ 22,000-30,000 คน
กิจการได้รับ 4 เครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งการปฏิวัติเดือนตุลาคม และข้อความขอบคุณจากประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย นอกจากนี้ นักบินอวกาศรัสเซียอีก 14 คน ที่ถูกว่าจ้างโดยบริษัทได้รับตำแหน่ง “วีรชนแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย”
บริษัทประกอบไปด้วยบริษัทย่อยและสาขาดังต่อไปนี้:
ตั้งแต่ปี 2009, หุ้น 38% ของบริษัทเป็นของรัฐบาลรัสเซีย
เฮเลน คลาร์ก
เฮเลน เอลิซาเบธ คลาร์ก  เป็นนักการเมืองชาวนิวซีแลนด์ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 37 ของนิวซีแลนด์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ถึงปี พ.ศ. 2551
จังหวัดอ่างทองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี 2550 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดอ่างทอง
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองอ่างทอง อำเภอป่าโมก และอำเภอวิเศษชัยชาญ (ยกเว้นตำบลม่วงเตี้ย)
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอโพธิ์ทอง อำเภอแสวงหา อำเภอไชโย อำเภอสามโก้ และอำเภอวิเศษชัยชาญ (เฉพาะตำบลม่วงเตี้ย)
มาสค์ไรเดอร์ ดิเอนด์
พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์
นี่คือพระราชพงศาวลีของราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์ ที่ปกครองอียิปต์โบราณตั้งแต่ศตวรรษที่ 32 ก่อนคริสตกาล จนถึงศตวรรษที่ 30 ก่อนคริสตกาล.
213 Lilaea
Make love, not war
ดรงค์ สิงห์โตทอง
ดรงค์ สิงห์โตทอง หรือ เฮียซุ้ย (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 - 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี 4 สมัย เป็นอดีตหัวหน้าพรรคสันติชน และอดีตนายกสมาคมกลุ่มอาชีพการเกษตรชลบุรี
ดรงค์ สิงห์โตทอง ร่วมก่อตั้งพรรคการเมืองขึ้นในปี พ.ศ. 2517 ชื่อ "พรรคสันติชน" โดยเขารับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งหัวหน้าพรรค เพื่อนำทีมในลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 ในพื้นที่จังหวัดชลบุรี สังกัดพรรคสันติชน ซึ่งเขาเป็นหัวหน้าพรรค และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก รวมทั้งนำสมาชิกลงสมัครรับเลือกตั้งเข้าสภาผู้แทนราษฎรได้จำนวน 8 ที่นั่ง ต่อมาการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 ย้ายมาสังกัดพรรคกิจสังคม
และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 ลงสมัครอีกครั้งในนามพรรคก้าวหน้า นำโดยนายอุทัย พิมพ์ใจชน
ในขณะที่ จิรวุฒิ สิงห์โตทอง บุตรชายเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี
งานเกษตรกรรม.
ดรงค์ สิงห์โตทอง เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นนายกสมาคมกลุ่มอาชีพการเกษตรชลบุรี และเคยนำกลุ่มสมาชิกเกษตรกรเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช
ดรงค์ สิงห์โตทอง ได้บริจาคที่ดินจำนวน 5 ไร่ ให้แก่สหกรณ์โคนมบ้านบึง จำกัด เพื่อจัดตั้งศูนย์รวมน้ำนมดิบของกรมปศุสัตว์ เมื่อปี พ.ศ. 2527
งานสร้างภาพยนตร์.
ดรงค์ สิงห์โตทอง เคยเป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เช่น เรื่อง สลัดดำ (2498) เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 ฉายที่ศาลาเฉลิมกรุง
และ ค่ายนรก (2501)
หม่อมเจ้าทินทัต สุขสวัสดิ์
รัฐอัพเพินท์เซ็ลอินเนอร์โรเดิน
รัฐอัพเพินท์เซ็ลอินเนอร์โรเดิน  เป็นรัฐที่มีประชากรน้อยที่สุดของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และเป็นรัฐที่มีพื้นที่น้อยที่สุดอันดับ 2 ของประเทศ โดยรัฐที่มีพื้นที่น้อยที่สุดคือ รัฐบาเซิล-ชตัดท์ เป็นรัฐสุดท้ายที่ยินยอมให้ผู้หญิงเลือกตั้งได้ เมื่อปี ค.ศ. 1991
รัฐอัพเพินท์เซลล์อินเนอร์โอเดิน
รัฐอัพเพินท์เซ็ลเอาเซอร์โรเดิน
รัฐอัพเพินท์เซ็ลเอาเซอร์โรเดิน  เป็นรัฐของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมืองหลวงชื่อ เฮริเซา รัฐอัพเพินท์เซ็ลเอาเซอร์โรเดินตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของสวิตเซอร์แลนด์ ติดกับรัฐซังคท์กัลเลินและรัฐอัพเพินท์เซ็ลอินเนอร์โรเดิน
สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย
คาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย  หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย (; ; คาบาร์เดีย: ; คาราไช-บัลคาร์: ) เป็นสาธารณรัฐหนึ่งของประเทศรัสเซีย ในเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 859,939 คน สาธารณรัฐมีพื้นที่ 12,500 ตารางกิโลเมตร มีเมืองหลวงคือ นัลชิค ยังมีภูเขาที่สูงที่สุดในยุโรป คือ ยอดเขาเอลบรุส ระดับความสูง 5,642 เมตร มีหิมะปกคลุมอยู่ตลอดทั้งปี
สาธารณรัฐอุดมูร์ต
อุดมูร์เตีย  หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐอุดมูร์ต  เป็นหนึ่งในเขตการปกครองของประเทศรัสเซีย (สาธารณรัฐ) ในเขตสหพันธ์วอลกา มีเมืองหลวงชื่อ อีเจฟสค์ มีประชากร 1,521,420 คน (ค.ศ. 2010)
พลเอกทหารปืนใหญ่
พลเอกทหารปืนใหญ่  เป็นยศทหารในอดีตของประเทศเยอรมนีสำหรับกองทัพบก เป็นยศที่มีความอาวุโสสูงกว่าพลโท  แต่อยู่ต่ำกว่าพลเอกอาวุโส  และจอมพล
ยศทหารในกองทัพบกที่มีศักดิ์เท่าเทียมกันได้แก่ พลเอกทหารราบ , พลเอกทหารม้า , พลเอกทหารช่าง , พลเอกทหารภูเขา , พลเอกทหารยานเกราะ  และพลเอกทหารสื่อสาร
ยศทหารในกองทัพอากาศที่มีศักดิ์เท่าเทียมกันได้แก่ พลเอกทหารอากาศ , พลเอกทหารพลร่ม , พลเอกทหารปืนใหญ่ต่อต้านอากาศยาน , พลเอกทหารสื่อสารอากาศ  และพลเอกทหารนักบิน
คัมโปบัสโซ
คัมโปบัสโซ  เป็นนครและเทศบาลทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี เป็นเมืองหลักของแคว้นโมลีเซและจังหวัดคัมโปบัสโซ เมืองตั้งอยู่ลุ่มแม่น้ำบีแฟร์โน อยู่ท่ามกลางเทือกเขาซันนีโอและเทือกเขามาเตเซ
คัมโปบัสโซมีชื่อเสียงจากงานฝีมือด้านใบมีด (อย่างกรรไกรและมีด) ที่มีการบันทึกมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 เมืองยังมีชื่อเสียงทางด้านปลูกลูกแพร์และสการ์มอร์ซา (ชีส) เมืองมีมหาวิทยาลัยโมลีเซ
กัมโปบัสโซ
โรแบร์ท ริทเทอร์ ฟ็อน ไกรม์
สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาร์
สาธารณรัฐนอร์ทออสซีเชีย-อาลาเนีย
สาธารณรัฐซาฮา
เรโนลต์ เอฟที-17
นีโมซีเน่
วิกฤตรัฐธรรมนูญออสเตรเลีย ค.ศ. 1975
วิกฤตรัฐธรรมนูญออสเตรเลีย ค.ศ. 1975 หรือเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปว่า "The Dismissal" (การปลดนายกรัฐมนตรี) ถือเป็นเหตุการณ์ทางการเมืองและวิกฤตรัฐธรรมนูญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ออสเตรเลีย เหตุการณ์มาถึงจุดแตกหักในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975 (พ.ศ. 2518) เมื่อนายกรัฐมนตรี กอฟ วิทแลม รวมทั้งคณะรัฐมนตรีจากพรรคแรงงานออสเตรเลีย (Australian Labor Party) ถูกปลดออกจากตำแหน่งโดยผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เซอร์ จอห์น เคอร์ ก่อนที่จะแต่งตั้งผู้นำฝ่ายค้าน มัลคอล์ม เฟรเซอร์ จากพรรคเสรีนิยม (Liberal Party) ขึ้นดำรงตำแหน่งรักษาการนายกรัฐมนตรี
รัฐบาลพรรคแรงงานของวิทแลมได้รับการเลือกตั้งเข้ามาในปี 1972 โดยมีเสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าพรรคฝ่ายค้านเพียง ในขณะที่ในวุฒิสภา พรรคแรงงานประชาธิปไตย (Democratic Labor Party) ที่มักจะสนับสนุนฝ่ายค้านของพรรคเสรีนิยมและพรรคชนบท (Country Party, ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น National Party) เป็นผู้กุมสมดุลอำนาจ การเลือกตั้งครั้งต่อมาในปี 1974 ไม่ได้ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงมากนัก ในขณะที่รัฐบาลของวิทแลมดำเนินนโยบายและโครงการใหม่เป็นจำนวนมาก แต่ข่าวอื้อฉาวและความผิดพลาดทางการเมืองส่งผลให้รัฐบาลขาดเสถียรภาพ
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1975 พรรคฝ่ายค้านใช้อำนาจที่ตนมีในวุฒิสภาเพื่อยับยั้งร่างพระราชบัญญัติจัดสรรงบประมาณที่ผ่านความเห็นชอบจากสภาผู้แทนฯ มาแล้ว พรรคฝ่ายค้านยืนยันที่จะยับยั้งการผ่านร่างกฎหมายต่อไปนอกเสียจากว่าวิทแลมจะประกาศให้มีการเลือกตั้งสภาผู้แทนฯ และเรียกร้องให้เคอร์ปลดวิทแลมออกหากวิทแลมไม่ยินยอม วิทแลมเชื่อว่าเคอร์จะไม่สั่งปลดอย่างแน่นอน ในขณะที่เคอร์เองก็ไม่เคยแจ้งให้วิทแลมทราบถึงเจตนาที่จะปลดมาก่อนเช่นกัน
ในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975 วิทแลมตั้งใจที่จะประกาศให้มีการเลือกตั้งครึ่งสภาในวุฒิสภาเพื่อผ่าทางตัน เมื่อวิทแลมเข้าพบเคอร์เพื่อขอคำรับรองให้มีการเลือกตั้ง เคอร์ก็ปลดวิทแลมให้พ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และหลักจากนั้นไม่นาน ได้แต่งตั้งให้เฟรเซอร์ดำรงตำแหน่งรักษาการณ์ฯ แทน เฟรเซอร์และพรรคจึงเร่งดำเนินการให้มีการลงคะแนนร่างพระราชบัญญัติจัดสรรงบประมาณในวุฒิสภาก่อนที่วุฒิสมาชิกจากพรรคแรงงานจะทราบข่าวการเปลี่ยนรัฐบาล ทำให้ร่างพระราชบัญญัติจัดสรรงบประมาณผ่านวุฒิสภา หลังจากนั้น เคอร์จึงประกาศยุบสองสภา ให้มีการเลือกตั้งทั้งในสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาแบบเต็มสภา การเลือกตั้งในเดือนต่อมาส่งผลให้เฟรเซอร์และพรรคกลับมาเป็นรัฐบาลด้วยเสียงข้างมากอย่างถล่มทลาย
วิกฤตการณ์ดังกล่าวส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางรัฐธรรมนูญเพียงเล็กน้อย วุฒิสภาคงอำนาจในการยับยั้งการอนุมัติงบประมาณ ขณะที่ผู้สำเร็จราชการฯ คงอำนาจในการปลดรัฐมนตรี อย่างไรก็ตามอำนาจดังกล่าวไม่เคยถูกนำมาใช้อีกเลย เคอร์ถูกวิพากย์วิจารณ์อย่างหนักจากผู้สนับสนุนพรรคแรงงาน ส่งผลให้เคอร์ลาออกจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการฯ ก่อนเวลาอันควร และใช้ชีวิตที่เหลืออยู่นอกประเทศออสเตรเลีย
ภูมิหลังทางรัฐธรรมนูญ.
ตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญออสเตรเลีย รัฐสภาออสเตรเลียใช้ระบบสภาคู่ประกอบด้วย สภาผู้แทนราษฎร และวุฒิสภา โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขฝ่ายบริหาร มีผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นผู้แทนพระองค์ในการลงพระปรมาภิไธย ถือครองอำนาจบริหารตามรัฐธรรมนูญ ทั้งยังมีอำนาจที่สงวนไว้ คืออำนาจที่ผู้สำเร็จราชการสามารถใช้ได้โดยไม่ต้องได้รับคำแนะนำ
ภายใต้รัฐธรรมนูญออสเตรเลีย ผู้สำเร็จราชการฯ ปฏิบัติตามคำแนะนำของสภาบริหารส่วนกลางในการแต่งตั้งรัฐมนตรี แต่รัฐมนตรีปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งตามอัธยาศัยของผู้สำเร็จราชการฯ และผู้สำเร็จราชการฯ มีอำนาจแต่งตั้งสภาบริหารฯ แต่เพียงผู้เดียว โดยปกติแล้ว ผู้สำเร็จราชการฯ ถูกผูกมัดตามธรรมเนียมให้กระทำการใดๆ ตามคำแนะนำของรัฐบาลและนายกรัฐมนตรีเท่านั้น แต่สามารถใช้อำนาจที่สงวนไว้โดยไม่ต้องรอหรือปฏิบัติตามคำแนะนำของรัฐบาล ผู้สำเร็จราชการฯ สามารถพ้นจากจากตำแหน่งโดยพระราชโองการจากสมเด็จพระราชินีนาถตามที่นายกรัฐมนตรีถวายคำแนะนำ ดังที่หัวหน้าพรรคเสรีนิยม มัลคอล์ม เฟรเซอร์ ผู้ที่จะมีบทบาทสำคัญในวิกฤตการณ์ครั้งนี้ได้กล่าวไว้ว่า "สมเด็จพระราชินีนาถมีสิทธิในการดำรงตำแหน่ง พระองค์ไม่อาจถูกปลดจากตำแหน่งได้ แต่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ถวายงานรับใช้ตามพระราชอัธยาศัย เมื่อใดไม่ทรงมีพระราชอัธยาศัยแล้ว นายกรัฐมนตรีก็สามารถปลดได้"
ประเทศออสเตรเลียมีลักษณะทางการเมืองคล้ายกับประเทศส่วนใหญ่ที่มีรัฐสภาระบบเวสต์มินสเตอร์ คือตามปกติแล้ว รัฐบาลออสเตรเลียจะถูกจัดตั้งโดยพรรคการเมืองที่มีเสียงข้างมากหรือได้รับความไว้วางใจจากสมาชิกรัฐสภาในสภาล่าง ซึ่งก็คือสภาผู้แทนราษฎร อย่างไรก็ตาม รัฐสภาออสเตรเลียยังมีสภาบนที่มีอำนาจมาก คือวุฒิสภา ซึ่งมีอำนาจในการผ่านร่างกฎหมายทุกฉบับที่มาจากสภาผู้แทนราษฎร เพื่อให้ร่างกฎหมายถูกตราเป็นพระราชบัญญัติได้อย่างสมบูรณ์
วุฒิสภาประกอบด้วยสมาชิกที่เป็นตัวแทนของรัฐในออสเตรเลีย โดยที่แต่ละรัฐจะมีผู้แทนในจำนวนเท่ากัน ไม่ว่าจะมีจำนวนประชากรต่างกันเท่าไรก็ตาม ซึ่งเป็นเจตนาของผู้เขียนรัฐธรรมนูญเพื่อดึงดูดให้อาณานิคมต่าง ๆ ในทวีปออสเตรเลียมารวมตัวกันเป็นสหพันธรัฐเดียว รัฐธรรมนูญห้ามไม่ให้วุฒิสภายื่นร่างต้นฉบับหรือร่างแก้ไขพระราชบัญญัติงบประมาณ แต่ไม่ได้จำกัดให้วุฒิสภาไม่สามารถตีตกร่างกฎหมายดังกล่าวได้
ในปี 1970 กอฟ วิทแลม ซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้นำฝ่ายค้าน ได้กล่าวถึงร่างพระราชบัญญัติงบประมาณดังนี้
ก่อนวิกฤต ค.ศ. 1975 ไม่เคยมีการใช้อำนาจสงวนของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในการปลดนายกรัฐมนตรีโดยที่นายกรัฐมนตรีเองไม่ยินยอมมาก่อน ซึ่งเป็นอำนาจตามบทบัญญัติมาตรา 64 ในรัฐธรรมนูญ อย่างไรก็ตาม ในปี 1904 คริส วัตสัน นายกรัฐมนตรีจากพรรคแรงงาน เสนอแนะให้มีการจัดการเลือกตั้งก่อนหมดวาระ แต่ผู้สำเร็จราชการ ลอร์ด นอร์ธโคท ปฏิเสธ ทำให้วัตสันลาออกจากตำแหน่ง แล้วจอร์จ รีด ผู้นำฝ่ายค้าน ได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีแทน
ตั้งแต่ที่ก่อตั้งสหพันธรัฐขึ้นมา เคยเกิดความขัดแย้งในระดับรัฐระหว่างมุขมนตรีของรัฐกับผู้ว่าราชการรัฐ ซึ่งมีหน้าที่และบทบาทล้อกับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในระดับสหพันธรัฐ ซึ่งความขัดแย้งดังกล่าวมีผลให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องออกจากตำแหน่ง ในปี 1916 มุขมนตรีรัฐนิวเซาท์เวลส์ วิลเลียม ฮอลแมน ถูกไล่ออกจากพรรคแรงงานออสเตรเลีย เพราะทำการสนับสนุนการเกณฑ์ทหาร ฮอลแมนสามารถรั้งอยู่ในตำแหน่งได้ด้วยการสนับสนุนจากพรรคฝ่ายค้านและทำการปรึกษาผู้ว่าราชการรัฐ เซอร์ เจอรัลด์ สตริคแลนด์ ว่าจะเสนอให้ผ่านร่างกฎหมายเพื่อขยายวาระของสภานิติบัญญัติรัฐนิวเซาท์เวลส์ออกไปอีก 1 ปี เมื่อสตริคแลนด์คัดค้านโดยให้เหตุผลว่าการทำเช่นนั้นจะไม่เป็นธรรมต่อพรรคแรงงานมากเกินไป ฮอลแมนจึงจัดการให้มีผู้ว่าราชการรัฐคนใหม่มาแทน ต่อมาในปี 1932 มุขมนตรีรัฐนิวเซาท์เวลส์ แจ็ค แลงก์ จากพรรคแรงงาน ปฏิเสธไม่ยอมจ่ายเงินที่เป็นหนี้สินกับรัฐบาลกลาง ทำให้รัฐบาลกลางทำการอาญัติบัญชีธนาคารของรัฐนิวเซาท์เวลส์ ส่งผลให้แลงก์มีคำสั่งให้การจ่ายเงินต่อรัฐบาลของรัฐเป็นเงินสดเท่านั้น ผู้ว่าราชการรัฐ เซอร์ ฟิลิป เกม เขียนถึงแลงก์ เพื่อเตือนว่าคณะรัฐมนตรีของเขากำลังทำผิดกฎหมาย และถ้าแลงก์ยังดึงดันที่จะทำแบบนี้ต่อไป เขาก็จำเป็นจะต้องหาคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ที่จะสามารถทำการบริหารภายใต้กรอบของกฎหมายได้ แลงก์ยืนยันว่าเขาจะไม่ลาออก ส่งผลให้เกมสั่งปลดรัฐมนตรีทั้งคณะ และแต่งตั้งผู้นำฝ่ายค้าน เบอร์แทรม สตีเวนส์ ขึ่นมาเป็นรักษาการมุขมนตรีระหว่างรอการเลือกตั้ง ผลคือพรรคแรงงานแพ้การเลือกตั้งไปในครั้งนั้น
ในบรรดาอำนาจที่ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์มี หนึ่งในนั้นคืออำนาจในการยุบทั้งสองสภา โดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 57 ในรัฐธรรมนูญ ในกรณีที่สภาผู้แทนราษฏรผ่านร่างพระราชบัญญัติ 2 ครั้ง โดยแต่ละครั้งมีระยะเวลาห่างกันอย่างน้อย 3 เดือน แล้ววุฒิสภาลงคะแนนไม่ผ่านร่างนั้นทั้ง 2 ครั้ง ในทั้ง 2 กรณีที่เคยเกิดเหตุที่ตรงกับเงื่อนไขนี้ก่อนที่จะเป็นรัฐบาลวิทแลม คือในปี 1914 และ 1951 ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ประกาศยุบสองสภาและประกาศให้มีการเลือกตั้งทั้งสองสภาตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี
ภูมิหลังทางการเมือง.
รัฐบาลพรรคแรงงานของ กอฟ วิทแลม ได้รับการเลือกตั้งในปี 1972 หลังจากที่มีรัฐบาลพันธมิตรพรรค (Coalition) ประกอบด้วยพรรคเสรีนิยมและพรรคชนบทบริหารราชการแผ่นดินมา 23 ปี รัฐบาลพรรคแรงงานได้รับเสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎรมา 9 ที่นั่ง แต่ไม่มีเสียงข้างมากในวุฒิสภาที่ถูกเลือกตั้งเข้ามาในการเลือกตั้งวุฒิสภาออสเตรเลีย ค.ศ. 1967 และ ค.ศ. 1970 โดยการเลือกตั้งวุฒิสภาในสมัยนั้นยังคงไม่ตรงกับการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฏรอยู่
ตามที่ได้สัญญาไว้ก่อนชนะเลือกตั้ง รัฐบาลวิทแลมได้ทำการเปลี่ยนแปลงนโยบายและออกกฎหมายใหม่เป็นจำนวนมาก พรรคฝ่ายค้านที่คุมวุฒิสภาอยู่ ยอมให้ร่างกฎหมายบางฉบับจากรัฐบาลผ่านความเห็นชอบจากวุฒิสภา ในขณะเดียวกันก็ยับยั้งร่างกฎหมายฉบับอื่น ๆ
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1974 หลังจากที่ความพยายามที่จะผ่านร่างพระราชบัญญัติจัดสรรงบประมาณถูกยับยั้งในวุฒิสภาโดยฝ่ายค้านที่นำโดยบิลลี สเน็ดเด็นหลายต่อหลายครั้ง วิทแลมจึงขอความเห็นชอบและได้รับความเห็นชอบจากผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในขณะนั้น เซอร์ พอล แฮสลัค ในการยุบสองสภา ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พรรคแรงงานได้รับการเลือกตั้งกลับมาเป็นรัฐบาลอีกครั้งโดยที่นั่งลดลง 5 เสียง ส่วนในวุฒิสภา ทั้งพันธมิตรพรรคและพรรคแรงงานมี 29 เสียงเท่ากัน และมีวุฒิสมาชิกอิสระอีก 2 เสียงเป็นผู้กุมสมดุลอำนาจไว้อยู่
ในเวลาต่อมา สเน็ดเด็นบอกกับผู้เขียน แกรห์ม ฟรอยเดนเบิร์ก ระหว่างการสัมภาษณ์ว่า "การกดดันให้ยับยั้งร่างงบประมาณมาทางผม จากดัก แอนโธนี พวกเราคิดว่าถ้าคุณมีโอกาสในการได้เสียงข้างมากในวุฒิสภาในการเลือกตั้งครึ่งวุฒิสภา หรืออย่างน้อยก็ให้มีเสียงมากพอที่จะผ่านร่างกฎหมายกำหนดเขตเลือกตั้งใหม่ ถ้าทำเจอร์รีแมนเดอริงด้วย คุณก็จะได้อยู่ในสภาตลอดไป"
แฮสลัคเป็นผู้สำเร็จราชการฯ มาตั้งแต่ปี 1969 และวาระของเขากำลังจะหมดลงในไม่ช้า วิทแลมอยากให้เขาอยู่ต่ออีก 2 ปี แต่แฮสลัคปฏิเสธ โดยอ้างว่าภรรยาของเขาปฏิเสธที่จะพำนักอยู่ที่ยาร์ราลัมลาเกิน 5 ปีตามที่เคยตกลงกันไว้ วิทแลมเสนอตำแหน่งให้กับนักธุรกิจ เคน ไมเออร์ แต่ถูกปฏิเสธ วิทแลมจึงเสนอตำแหน่งนี้ให้กับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง แฟรงค์ เครียน และรองนายกรัฐมนตรี แลนซ์ บาร์นาร์ด แต่ทั้งสองคนต่างยังไม่พร้อมที่จะวางมือจากการเป็น ส.ส. ในรัฐสภา ในท้ายที่สุด วิทแลมจึงเสนอตำแหน่งให้กับเซอร์ จอห์น เคอร์ ประธานศาลรัฐนิวเซาท์เวลส์ ตอนแรกเคอร์ลังเลที่จะยกตำแหน่งประธานศาล ซึ่งตอนนั้นเขาตั้งใจว่าจะดำรงตำแหน่งให้ครบ 10 ปี เพื่อแลกกับตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ที่ตามธรรมเนียมแล้วมีวาระ 5 ปี ตามคำขอของเคอร์ วิทแลมจึงตกลงอย่างไม่เป็นทางการว่าถ้าทั้งสองคนยังอยู่ในตำแหน่งในอีก 5 ปี เขาจะให้เคอร์ได้ดำรงตำแหน่งต่ออีกสมัย วิทแลมยังจัดการให้ผ่านกฎหมายให้มีบำนาญสำหรับผู้สำเร็จราชการฯ หรือหม้ายของผู้สำเร็จราชการฯ เพื่อบรรเทาความกังวลด้านการเงินของเคอร์ ผู้นำฝ่ายค้าน บิลลี สเน็ดเด็น เห็นดีเห็นงามกับการแต่งตั้งนี้และตกลงที่จะแต่งตั้งเคอร์ให้ได้ดำรงตำแหน่งอีกสมัยเช่นกัน ถ้าเขาได้เป็นนายกรัฐมนตรีในอีก 5 ปี ทำให้เคอร์ตกลงที่จะรับตำแหน่ง ซึ่งสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี และเคอร์ได้เข้าถวายสัตย์ปฏิญาณในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1974
ร่างพระราชบัญญัติ 6 ฉบับที่กำลังเข้าสู่เงื่อนไขให้เกิดการยุบสองสภา ถูกยื่นในรัฐสภาเป็นครั้งที่สาม และถูกตีตกไปอีกครั้งตามคาด บทบัญญัติมาตรา 57 ในรัฐธรรมนูญระบุไว้ว่า หลังจากที่มีการเลือกตั้งอันเนื่องด้วยการยุบสองสภา หากร่างพระราชบัญญัติที่ไม่ผ่านความเห็นชอบจากวุฒิสภา 2 ครั้งก่อนการเลือกตั้งไม่ผ่านความเห็นชอบเป็นครั้งที่ 3 จะสามารถนำร่างพระราชบัญญัตินั้นเข้าสู่ที่ประชุมร่วมที่ประกอบด้วยทั้งสองสภา ในวันที่ 30 กรกฎาคม วิทแลมได้รับความเห็นชอบจากเคอร์ให้มีการจัดประชุมร่วมในวันที่ 6-7 สิงหาคม ค.ศ. 1974 ทำให้มีการประชุมร่วมตามมาตรา 57 เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในประวัติศาสตร์ออสเตรเลีย ผลคือร่างกฎหมายทั้ง 6 ฉบับผ่านความเห็นชอบของที่ประชุม
เรื่องอื้อฉาวและตำแหน่งที่ว่างลง.
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1974 วิทแลมประสบปัญหาในการหาแหล่งเงินทุนใหม่สำหรับแผนพัฒนาประเทศ หลังจากการประชุมที่เดอะลอดจ์ ทำเนียบประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรี วิทแลมและรัฐมนตรี 3 คน (รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง จิม แคนส์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมและวุฒิสมาชิก ลิโอเนล เมอร์ฟี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแร่และพลังงาน เร็กซ์ คอนเนอร์ ลงนามในหนังสืออนุญาตให้คอนเนอร์กู้เงิน 4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ผู้สื่อข่าวและนักเขียน อลัน รีด กล่าวว่าเอกสารดังกล่าวเปรียบเสมือน "คำสั่งประหารชีวิต" ของรัฐบาลพรรคแรงงานของวิทแลม
คอนเนอร์และรัฐมนตรีคนอื่น ๆ พยายามที่จะติดต่อกับนักการเงินชาวปากีสถาน ทิรัธ เคมลานี ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1974 โดยเคมลานีอ้างว่าตนมีคนรู้จักที่สนใจจะลงทุนจากกลุ่มประเทศอาหรับที่เพิ่งร่ำรวยเพราะน้ำมัน หากแต่ความพยายามที่จะกู้เงิน ไม่ว่าจะผ่านเคมลานีหรือผ่านทางอื่น สุดท้ายก็ไม่เป็นผลสำเร็จ จนกระทั่งกรณีนี้กลายเป็นเรื่องอื้อฉาวและถูกฝ่ายค้านวิพากย์วิจารณ์อย่างหนัก ส่งผลให้รัฐบาลเสียคะแนนความนิยมจากประชาชน
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1975 วิทแลมตัดสินใจที่จะแต่งตั้งให้วุฒิสมาชิกเมอร์ฟีขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้พิพากษาศาลสูงออสเตรเลีย แม้ว่าที่นั่งของเมอร์ฟีในวุฒิสภาจะยังไม่ถึงวาระเลือกตั้งในการเลือกตั้งครึ่งวุฒิสภาครั้งถัดไป ภายใต้ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วน พรรคแรงงานชนะ 3 ใน 5 ของที่นั่งในรัฐนิวเซาท์เวลส์ แต่ถ้าที่นั่งของเมอร์ฟีว่างลง การที่พรรคแรงงานจะชนะ 4 ใน 6 ที่นั่งนั้นเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ยาก ดังนั้นการแต่งตั้งเมอร์ฟีจะทำให้พรรคแรงงานต้องเสียที่นั่งในวุฒิสภาไป 1 ที่นั่งในการเลือกตั้งครั้งต่อไปอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม วิทแลมยังคงตัดสินใจที่จะแต่งตั้งเมอร์ฟีอยู่ดี โดยธรรมเนียมแล้ว เมื่อตำแหน่งของวุฒิสมาชิกว่างลง สภานิติบัญญัติของรัฐควรแต่งตั้งวุฒิสมาชิกคนใหม่ที่มาจากพรรคการเมืองเดียวกัน ทอม ลิววิส มุขมนตรีรัฐนิวเซาท์เวลส์ที่มาจากพรรคเสรีนิยม เชื่อว่าธรรมเนียมดังกล่าวควรทำตามเฉพาะในกรณีที่ตำแหน่งว่างลงเพราะผู้ดำรงตำแหน่งเสียชีวิตหรือมีปัญหาทางทางสุขภาพเท่านั้น จึงจัดการให้สภานิติบัญญัติของรัฐเลือกคลีเวอร์ บันตัน อดีตนายกเทศมนตรีเมืองอัลบูรีที่ไม่สังกัดพรรคใด ๆ ขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทนเมอร์ฟี
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1975 สมาชิกรัฐสภาของพรรคเสรีนิยมหลายคนเชื่อว่าสเน็ดเด็นปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้นำฝ่ายค้านได้ไม่ดีพอ และถูกเอาชนะโดยวิทแลมอยู่หลายครั้งในสภาผู้แทนราษฎร มัลคอล์ม เฟรเซอร์จึงประกาศท้าชิงตำแหน่งหัวหน้าพรรคของสเน็ดเด็นในวันที่ 21 มีนาคม และเอาชนะสเน็ดเด็นด้วยคะแนน 37 ต่อ 27 ในการให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชนหลังจากที่ชนะการท้าชิงตำแหน่งหัวหน้าพรรค เฟรเซอร์ได้กล่าวว่า