pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หมู่เกาะมาร์แชลล์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะมาร์แชลล์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้หมู่เกาะมาร์แชลล์ไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศไมโครนีเชียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศไมโครนีเชีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติไมโครนีเชียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศไมโครนีเชียไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ชัยภูมิ ป่าแส
ชัยภูมิ ป่าแส เป็นนักกิจกรรมเยาวชนสิทธิมนุษยชนชาวลาหู่จากประเทศไทย เพื่อส่งเสริมสิทธิความชอบธรรมของชนกลุ่มน้อยภายในสังคม เขาถูกสังหารที่ด่านตรวจบ้านรินหลวงในอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ โดยเจ้าหน้าที่ทหารของกองทัพบกในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2560 กองทัพบกแถลงว่าเพื่อเป็นการสกัดชัยภูมิเนื่องจากขนส่งยาเสพติด โดยเจ้าหน้าที่ยังอ้างว่าเขาพยายามโยนระเบิดมาเพื่อประทุษร้ายต่อเจ้าหน้าที่ และหลบหนีการจับกุม เป็นเหตุทำให้เจ้าหน้าที่ทหารสังหารเขาโดยอ้างว่าเพื่อความปลอดภัย แม้ว่าพยานในเหตุการณ์ได้บอกว่าเขาไม่มีอาวุธและยังถูกเจ้าหน้าที่ประทุษร้ายก่อนถูกสังหาร การสังหารเขาก่อให้เกิดเป็นเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างวงกว้างภายในประเทศ มีการเรียกร้องจากฮิวแมนไรตส์วอตช์ให้กระทำกระบวนการสืบสวนคดีเป็นไปอย่างโปร่งใส แม้ว่ากองทัพบกกล่าวว่ามีพยานหลักฐานจากวีดิทัศน์ของกล้องโทรทัศน์วงจรปิดในที่เกิดเหตุ แต่ไม่มีการเปิดเผยวีดิทัศน์มาเผยแพร่อย่างเป็นสาธารณะ
เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2565 ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายกฟ้องเพื่อยืนตามตามศาลชั้นต้นในคดีระหว่างนาปอย ป่าแส มารดาของชัยภูมิ กับกองทัพบก โดยพิเคราะห์ว่า "การกระทำของเจ้าหน้าที่ไม่เป็นการละเมิด" เนื่องจากชัยภูมิขัดขวางการปฏิบัติงานและพยายามประทุษร้ายต่อเจ้าหน้าที่ตรวจค้น อังคณา นีละไพจิตร ให้ความเห็นไม่เห็นด้วยในประเด็นเรื่องดีเอ็นเอที่ระเบิดที่ไม่มีการนำขึ้นพิจารณา โดยศาลรับฟังเพียงคำให้การของพยานบุคคล
ประเทศนาอูรูในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศนาอูรู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาตินาอูรูเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศนาอูรูไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศปาเลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศปาเลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติปาเลาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศปาเลาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศปาปัวนิวกีนีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศปาปัวนิวกีนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติปาปัวนิวกีนีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศปาปัวนิวกีนีไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศซามัวในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศซามัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซามัวเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 17 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศซามัวไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
หมู่เกาะโซโลมอนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
หมู่เกาะโซโลมอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะโซโลมอนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 12 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้หมู่เกาะโซโลมอนไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศตองงาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศตองงา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตองงาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 12 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศตองงาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศวานูวาตูในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศวานูวาตู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติวานูวาตูเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 21 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศวานูวาตูไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
เบเกชชอบอ
เบเกชชอบอ  คือ เมืองในแถบตะวันออกเฉียงใต้ของฮังการี เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลเบเกช
เบเกชชอบอตั้งอยู่ในที่ราบใหญ่ฮังการี ห่างจากบูดาเปสต์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 215 กิโลเมตร (134 ไมล์) ทางหลวงหมายเลข 44, 47, วงแหวนรอบเมืองเบเกชและรถไฟความเร็วสูงสายบูดาเปสต์-โซลโนก-เบเกชชอบอ-เลอเกิชฮาซอ (Budapest-Szolnok-Békéscsaba-Lökösháza railway line)  ทางหลวงหมายเลข 44 เป็นทางด่วนสี่ช่องจราจรระหว่างเบเกชชอบอกับยูลอ (Gyula) จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2554 เมืองเบเกชชอบอมีพื้นที่ทั้งหมด 193.93 ตารางกิโลเมตร (75 ตารางไมล์)
วิฆเนศวรมนเทียร (โอฌร)
วิฆเนศวรมนเทียร หรือ พิฆเนศวรมนเทียร  หรือ วิฆนหรคณปติมนเทียร  แห่งโอฌร (Ozar/Ojhar/Ojzar; ओझर) เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่บูชาพระพิฆเนศ เป็นหนึ่งในแปดมนเทียรของอัษฏวินายก หรือมนเทียรพระคเณศที่ได้รับการเคารพสูงรอบรัฐมหาราษฏระ ของประเทศอินเดีย พระคเณศที่ประดิษฐาน ณ มนเทียรนี้มีพระนามว่า วิฆเนศวร (หรือ พิฆเนศวร; ; Vighaneshwara) แปลว่าจ้าวแห่งอุปสรรค (Lord of obstacles) หรือ วิฆนหร (; Vignahara) แปลว่าผู้ขจัดอุปสรรค (Remover of obstacles) และมีความเกี่ยวข้องกับตำนานที่ว่าพระคเณศทรงเอาชนะวิฆนาสูร (Vignasura) ปิศาจแห่งอุปสรรรค
โอฌร (Ozar) นั้นตั้งอยู่ห่างจากเมืองปูเนไป 85 กิโลเมตร ไปตามทางหลวงปูเน-นาษิก (Pune-Nashik highway) เช่นเดียวกันกับมนเทียรที่เลณยาทรี ทั้งที่นี่และเลณยาทรีเป็นเพียงสองแห่งในอัษฏวินายกที่ตั้งอยู่ในตำบล (ตลุกะ - taluka) ชุนนรตลุกะ (Junnar taluka) ของอำเภอปูเน โอฌรตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำกุกที (Kukadi River) ใกล้กับเขื่อนเยทาคาว (Yedagaon dam)
Chimaji Appa พี่/น้องชายและผู้บังคับบัญชาของพระเจ้าบาจี เรา ที่หนึ่ง แห่งเปศว (Peshwa) ได้บูรณะมนเทียรนี้ขึ้น พร้อมทั้งหุ้มศิขรของมนเทียรด้วยทองคำ หลังสามารถยึดป้อม Vasai Fort คืนจากชาวโปรตุเกสได้ มนเทียรได้รับการบูรณะอีกครั้งในปี 1967 โดย Appa Shastri Joshi ผู้ศรัทธาในพระพิฆเนศอย่างแรงกล้า
ในมุทคลปุราณะ (Mudgala Purana), สกันทปุราณะ (Skanda Purana) และในวินายกปุราณะฉบับทมิฬ (Tamil Vinayaka Purana) บันทึกไว้ว่า พระเจ้าอภินันทนา (King Abhinandana) ได้ประกอบพิธีบูชายัญแต่ไม่ได้ถวายสิ่งใดให้แก่พระอินทร์ ซึ่งทำให้พระอินทร์ทรงกริ้ว และดำริให้กาละ (Kāla - เวลา/ความตาย) ทำลายพิธีบูชายัญทิ้ง กาละได้แปลงกายเป็นวิฆนาสูร (Vignasura) อันแปลว่าอสูรแห่งอุปสรรค หรือวิฆน (อุปสรรค) ซึ่งได้ขัดขวางให้พิธีบูชายัญไม่สำเร็จในที่สุด มากไปกว่านั้น กาละยังได้สร้างความวุ่นวายยุ่งเหยิงขึ้นในจักรวาลโดยการสร้างอุปสรรคต่าง ๆ ขึ้นในการทำเรื่องดี ๆ (good deeds), การบูชายัญของฤๅษีและสิ่งมีชีวิตอื่น เหล่าบรรดาฤๅษีจึงพากันร้องขอพระพรหมกับพระศิวะให้ช่วยเหลือ ทั้งสององค์ได้แนะนำให้ขอความช่วยเหลือจากพระคเณศ จากนั้นฤๅษีจึงได้พากันสวดภาวนาให้พระคเณศช่วยเหลือ ที่ซึ่งพระองค์ได้เสด็จไปปราบอสูร วิฆนาสูรในภายหลังได้ทราบว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะชนะพระคเณศได้จึงยอมแพ้และตกลงจะไม่รังสิ่งมีชีวิตบนโลกอีก และตกลงกันว่าวิฆน (อุปสรรค) จะคงอยู่ได้แค่ที่ซึ่งไม่มีการบูชาพระคเณศเท่านั้น ในบางฉบับเล่าว่าในตอนท้ายอสูรได้สำนึกผิดและยอมเป็นผู้ติดตามของพระคเณศ และจะคอยสร้างปัญหาแก่ผู้ที่ไม่ได้บูชาพระคเณศ จ้าวของตน วิฆนาสูรยังร้องขอให้พระคเณศรับพระนามใหม่ว่า "วิฆเนศวร" (Vigneshwara) (ซึ่งต่อในภาษาไทยเป็นคำว่า "พิฆเนศวร" อันเป็นพระนามที่เป็นที่นิยมในการเรียกพระคเณศในประเทศไทย) อันแปลว่าจ้าวแห่งวิฆน (อุปสรรค) เพื่อระลึกถึงเหตุการณ์นั้น เหล่าฤๅษีหลังฟื้นตัวขึ้นจึงพากันสร้างเทวรูปพระคเณศขึ้นถวายแลพประดิษฐานไว้ที่โอฌรเพื่อระลึกถึงเหตุการณ์นี้
นาษิก
Vigneshwara Temple, Ozar
พ่อขุนเมือง
พ่อขุนเมือง หรือ พ่อขวัญเมือง (, ; 1913 – 1932/33) เป็นรัชทายาทของ อาณาจักรหงสาวดี ระหว่างปลายรัชสมัยของพระราชบิดา พระยาอู่ หลังจากการสวรรคตของพระยาอู่พระองค์ถูกจับคุมขังโดยพระเชษฐาต่างพระมารดา พระเจ้าราชาธิราช ซึ่งเข้ายึดราชบัลลังก์ด้วยความช่วยเหลือจากราชสำนัก พระองค์ถูกสำเร็จโทษใน พ.ศ. 1932/33
พระองค์เป็นพระราชโอรสของ พระยาอู่ ที่ประสูติแต่ พระนางสิริราชเทวีแห่งหงสาวดี มีพระนามว่า พ่อขุนเมือง พระมารดาของพระองค์เป็นพระสนมมาก่อนแต่ภายหลังกลายเป็นพระมเหสีพร้อมพระอิสริยยศว่า ราชเทวี พระองค์ประสูติ พ.ศ. 1913
ตามพงศาวดาร ราชาธิราช ได้บันทึกไว้ว่าพระองค์หล่อเหลาและสำรวมจึงเป็นที่โปรดปรานของพระราชบิดา พระยาอู่ผู้เป็นพระบิดาจึงสถาปนาพ่อขุนเมืองเป็นรัชทายาทเมื่อ พ.ศ. 1925 ต่อมาในปี พ.ศ. 1926 พระพลานามัยของพระยาอู่ทรุดโทรมลงพระองค์จึงยกพระราชอำนาจการบริหารราชการแผ่นดินให้กับ พระมหาเทวีแห่งหงสาวดี พระเชษฐภคินีทำให้เกิดกลุ่มการเมืองที่ต่อต้านพระนางอย่างลับ ๆ ขึ้นในพระราชสำนัก พ่อขุนเมืองมีคู่แข่งที่น่ากังวลคือพระเชษฐาต่างพระมารดา พระยาน้อย ซึ่งถูกเกลี้ยกล่อมโดยเสนาบดี สมิงชีพราย ให้เริ่มต้นการกบฏ พระองค์ถูกสมเด็จพระปิตุจฉา (ป้า) คุกคามมากเกินไป พระองค์จึงได้ประกาศเป็นพันธมิตรกับพระยาน้อยด้วยพระองค์เอง
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 1926 พระยาน้อยเริ่มต้นการกบฏที่ ตะเกิง 60 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของราชธานี หงสาวดี หลังการสวรรคตของพระยาอู่ในเดือนมกราคม พ.ศ. 1927 ราชสำนักได้อัญเชิญพระยาน้อยขึ้นสืบราชบัลลังก์เถลิงพระนามว่า พระเจ้าราชาธิราช
คณปติ (ราญชณคาว)
คณปติแห่งราญชณคาว (; Ranjangaon Ganapati) เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่บูชาพระพิฆเนศ เป็นหนึ่งในแปดมนเทียรของอัษฏวินายกคือโบสถ์พราหมณ์พระคเณศที่เป้นที่สักการะแปดแห่งในรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย มนเทียรนี้ตั้งอยู่ที่ราญชณคาว (; Ranjangaon) ซึ่งห่างจากเมืองปูเนไป 50 กิโลเมตร ในอำเภอปูเน รัฐมหาราษฏระ มนเทียรนี้เป็นมนเทียรลำดับที่แปดหรือลำดับสุดท้ายในการเดินทางจาริกตามอัษฏวินายกทั้งแปด ก่อนที่ผู้จาริกแสวงบุญจะต้องเดินทางกลับไปยังโมรคาว (Morgaon) อันเป็นมนเทียรแรกในเส้นทางอีกครั้ง จึงถือเป็นการสิ้นสุดอัษฏวินายกยาตรา
มูรติพระคเณศแห่งราญชณคาวนั้นครอบครัว "โขลลัม" (Khollam) ครอบครัวช่างทองในราญชณคาวเป็นผู้ถวายให้ มนเทียรนี้สร้างระหว่างศตวรรษที่ 9 และ 10 มนเทียรนั้นหันหน้าออกไปทางทิศะวันออก
Ranjangaon Ganpati
ราญชณคาว คณปติ
โมรคาว
จอกกาลิกส์ของพระสังฆราชฌอง บัปติสต์ ปัลเลอกัวส์
จอกกาลิกส์ใบนี้ เป็นสมบัติส่วนตัวของพระสังฆราชฌอง บัปติสต์ ปัลเลอกัวส์ ผู้แทนของสมเด็จพระสันตะปาปาประจำมิสซังสยามระหว่างปี พ.ศ. 2384 ถึงปี พ.ศ. 2405 หลังจากมรณะกรรมของพระสังฆราชฌอง บัปติสต์ ปัลเลอกัวส์ เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2405 จอกกาลิกส์ชิ้นนี้ก็ได้ถูกเก็บรักษาไว้ที่หอจดหมายเหตุ อัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ จนกระทั่งในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ได้ถูกนำออกมาประกอบพิธีมิสซาบูชาขอบพระคุณอีกครั้งในโอกาสที่สมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิสเสด็จเยือนประเทศไทย ณ สนามศุภชลาศัย สนามกีฬาแห่งชาติ และในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ณ อาสนวิหารอัสสัมชัญ บางรัก
จอกกาลิกส์ใบนี้ เป็นสมบัติส่วนตัวของพระสังฆราชฌอง บัปติสต์ ปัลเลอกัวส์ ผู้แทนของสมเด็จพระสันตะปาปาประจำมิสซังสยามระหว่างปี พ.ศ. 2384 - พ.ศ. 2405 ผลิตขึ้นในประเทศฝรั่งเศสในราวคริสตศักราช 1846 หรือ ปี พ.ศ. 2389 ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 โดยช่างผู้ผลิตจอกกาลิกส์นี้มีชื่อว่า Joseph Philippe Adolphe DEJEAN ซึ่งเป็นช่างเครื่องเงินเลื่องชื่อคนหนึ่งในสมัยของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ของประเทศฝรั่งเศส
Joseph Philippe Adolphe DEJEAN ได้เปิดร้านสำหรับผลิตเครื่องเงินที่ถนน Notre Dame ใจกลางกรุงปารีส ช่างผู้นี้ได้ผลิตผลงานถึงราวคริสตศักราช 1865 ก่อนที่ร้านเครื่องเงินนี้จะเปลี่ยนเจ้าของไปหลังจาก DEJEAN เสียชีวิต ผลงานหลายชิ้นที่ถูกทำขึ้นโดย DEJEAN ปัจจุบันถูกเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ โดยเฉพาะอาสนวิหารสำคัญ ๆ ของประเทศฝรั่งเศส
ศิลปะ.
จอกกาลิกส์ของพระสังฆราชฌอง บัปติสต์ ปัลเลอกัวส์ใบนี้ ได้ถูกออกแบบด้วยศิลปะยุคบารอก จากด้านบนจะปรากฏรูปนักบุญยอแซฟโอบอุ้มพระกุมารแนบกาย รูปที่สองคือพระนางมารีย์พรหมจารีมีพระจิตเจ้าในรูปลักษณ์ของนกพิราบประทับอยู่กลางพระอุระของพระนาง รูปที่สามคือรูปนักบุญยอห์น อัครสาวก โดยทั้งสามรูปถูกล้อมรอบด้วยเถาองุ่น และคั่นกลางแต่ละรูปด้วยดอกลิลลี่สีน้ำเงิน
ในส่วนด้ามจับประดับด้วยลวดลายของทูตสวรรค์เครูบิม 6 องค์ เรื่อยลงมาจนถึงฐาน ประกอบไปด้วยสัญลักษณ์ทางศาสนาคือ รูปพระเยซูเจ้าทรงถูกตรึงบนไม้กางเขน รูปลูกแกะของพระเจ้าหมอบอยู่บนหนังสือวิวรณ์ และรูปแม่นกแพลิแกนกำลังจิกเนื้อตัวเองเพื่อให้ลูกนกได้ดื่มเลือด ซึ่งทั้งสามรูปนี้สื่อถึงการเสียสละของพระเยซูเจ้าซึ่งนำไปสู่การไถ่กู้มนุษยชาติและศีลมหาสนิท สุดท้ายในบริเวณฐานประดับด้วยทูตสวรรค์สามองค์กำลังอยู่ในอิริยาบถของการภาวนาที่แตกต่างกัน
วัสดุ.
ในส่วนของวัสดุที่ผลิตจอกกาลิกส์นี้ ทำขึ้นจากเงินตลอดทั้งใบ ส่วนสีทองนั้นทำขึ้นด้วยกรรมวิธีเคลือบเงินโดยใช้ปรอทละลายทองคำทำให้เป็นของเหลว แล้วทาลงบนถ้วยเงินที่ต้องการจะเคลือบ จากนั้นไล่ปรอทออกโดยใช้ความร้อนเรียกว่า กะไหล่ทอง จะมีเพียงบางตำแหน่งเท่านั้นที่ยังคงสีเงินไว้ เพื่อให้เห็นถึงความโดดเด่นของชิ้นงาน ปัจจุบันถูกเก็บรักษาไว้ที่ หอจดหมายเหตุ อัครสังฆมณฑลกรุงเทพฯ
ปาลิงก้า
ลางโก้ช
สู่ความหวังใหม่
สู่ความหวังใหม่ คือสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 1 ของวงซูซู วางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2532 โดยค่าย แว่วหวาน ที่มี เอ็มจีเอ เป็นผู้จัดจำหน่าย โดยมี ระพินทร์ พุฒิชาติ และ ทอม ดันดี เป็นนักร้องนำหลักของวง เมื่ออัลบั้มนี้ได้ถูกวางจำหน่ายออกไป ก็ได้รับความสนใจแก่นักฟังเพลงในช่วงเวลานั้นอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะคนฟังเพลงในแนวเพลงเพื่อชีวิต ด้วยเพลงเปิดตัวอย่าง อับดุลเลาะห์ ที่ได้แอ๊ด คาราบาว มาร่วมร้องเพลงนี้ในท่อนเปิด และเพลงที่ทำให้ซูซูนั้นประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ก็คือเพลง บ่อสร้างกางจ้อง บทเพลงสนุกในสไตล์จังหวะสามช่า ที่ขับร้องโดย ทอม ดันดี จากผลงานการเขียนของ เศก ศักดิ์สิทธิ์ ผู้จัดการวง ที่เคยเขียนเพลง เด็กปั๊ม และ สาวรำวง จนประสบความสำเร็จมาก่อนหน้า โดยอัลบั้มนี้สามารถทำยอดขายได้สูงถึงกว่า 900,000 ตลับเลยทีเดียว
วงซูซู มีจุดเริ่มต้นมาจากการรวมตัวกันของทีมนักดนตรีเพลงเพื่อชีวิตชั้นนำในช่วงนั้น นำโดย ซู - ระพินทร์ พุฒิชาติ อดีตหัวหน้าวงกะท้อน ที่ได้ถูกขับไล่ออกจากวงมา ภายหลังจากการทำอัลบั้มชุดที่ 3 ญี่ปุ่น-ยุ่นปี่ ในปี พ.ศ. 2531 ด้วยเหตุผลที่ขัดแย้งกับผู้จัดการวงและเพื่อนร่วมวง จึงได้มารวมตัวกับ 2 นักดนตรีจากวงคาราวาน ที่กำลังจะมีโครงการที่จะพักวงในขณะนั้น ซึ่งก็คือ เอ็ดดี้ - สุเทพ ปานอำพัน และ อู๊ด ยานนาวา พร้อมทั้ง ปราโมทย์ ม่วงไหมทอง ทีมงานในวงกะท้อน และนักร้องหน้าใหม่อย่าง พันทิวา ภูมิประเทศ จากการแนะนำของยืนยง โอภากุล เพื่อก่อตั้งวงดนตรีกันขึ้นมาใหม่ ในชื่อของ ซูซู ที่มีซูเป็นแกนนำ โดยมี วีระศักดิ์ ขุขันธิน มาร่วมจัดการเนื้อร้อง , ศักดิ์สิทธิ์ เชื้อกลาง จัดการในด้านเนื้อร้องเป็นหลัก พร้อมกับการทำหน้าที่เป็นผู้จัดการให้กับวงซูซู และได้ แอ๊ด คาราบาว มาร่วมเป็นโปรดิวเซอร์ร่วมกับทางวงให้กับอัลบั้มชุดนี้อีกด้วย
อับดุลเลาะห์.
บทเพลงอับดุลเลาะห์ เริ่มต้นเกิดขึ้นมาจากการที่ระพินทร์ เคยเขียนเพลง “บุหงาอันดามัน” ให้กับวงกะท้อนในอัลบั้ม ญี่ปุ่น-ยุ่นปี่ ถึงเรื่องราวของพี่น้องชาวใต้ในก่อนหน้านี้ เมื่อเริ่มมาทำเพลงให้กับวงซูซู จึงเริ่มจับประเด็นที่หนักขึ้น ถึงปัญหาใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ เพื่อสอดคล้องแก่โครงการฮารับปันบารูในขณะนั้น ผนวกกับการที่ระพินทร์คิดว่าควรจะมีเพลงที่เกี่ยวกับเพลงที่เกี่ยวข้องกับภาคใต้สักเพลง ในการที่ระพินทร์ได้ลงไปทัวร์คอนเสิร์ตทางภาคใต้ แล้วพบทั้งปัญหาค่าใช้จ่ายสูง และเดินทางลำบาก หากวงไม่แข็งจริงจะไม่เหลือตังค์กลับบ้านเลย ตามคำบอกเล่าของเขา โดยเดิมทีชื่ออัลบั้มและชื่อของเพลงนี้ได้ถูกตั้งชื่อว่า “มูฮัมมัด” มาก่อน แต่เนื่องจากความเกี่ยวพันทางด้านศาสนาอิสลาม ที่เป็นปัญหาละเอียดอ่อน จากการปรึกษาท่านจุฬาราชมนตรี ที่ไม่สามารถนำชื่อนี้มาทำเป็นเพลงเพื่อความบันเทิงได้ ถ้าเป็นลูกของท่านก็พอจะอนุโลมได้ แต่ขอให้มีสาระเพื่อส่วนรวม จึงต้องเปลี่ยนมาเป็น "‘อับดุลเลาะห์ (อับดุลลอฮ)’" หรือ "‘สู่ความหวังใหม่’" ในที่สุด นอกจากนี้ยืนยงยังได้มาร่วมร้องเพลงนี้เพื่อความแข็งแรงทางด้านการตลาด พร้อมทั้งแนะนำให้ระพินทร์ตะโกนคำว่า อัสลามูอาลัยกุม ในช่วงเริ่มเพลงเพื่อเป็นการทักทายแก่พี่น้องชาวมุสลิมอีกด้วย
ใครสักคน.
แม้จะได้ถูกเลือกให้มาเป็นเพลงที่ 2 ประจำอัลบั้มชุดนี้ แต่จริงๆ แล้วเพลงนี้กลับเป็นเพลงสุดท้ายที่ได้ถูกเขียนขึ้นมาไว้ในชุดนี้ โดยนำเค้าโครงมาจากเรื่องราวชีวิตจริงจากเพื่อนของระพินทร์ที่รู้จักกัน ซึ่งมีจุดเริ่มต้นจากการที่เขากำลังนั่งดีดกีต้าร์โปร่งแล้วนึกทำนองขึ้นมาได้ จึงได้มอบให้ศักดิ์สิทธิ์เป็นผู้ประพันธ์เพลงนี้ .. “เพื่อนฉันมันเรียนอย่างเดียว ไม่ต้องทำงานแล้ว เมียหมอนวดมันส่งเรียน” "- ระพินทร์" จนลงตัวออกมาเป็นเพลง ใครสักคน ในอัลบั้มสู่ความหวังใหม่ได้ในที่สุด
อ้อล้อ.
คือเพลงที่ยืนยง เขียนขึ้นมาได้กว่า 80% ระพินทร์จึงได้ขอรับมาทำต่อให้เสร็จ ด้วยการให้เพิ่มเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับ “ยาดอง” เข้าไปในท้ายเพลงด้วย และเพลงนี้เป็นเพลงที่ใช้เวลาในการเลือกนักร้องอยู่พอสมควร เพราะตัวของระพินทร์เองขอเลือกที่จะไม่ร้องเพลงนี้ หรือจะเอาพันทิวาก็เสียงเหน่อไป จึงได้ตัดสินใจเลือกมือกลองอย่างอู๊ดมาร้องเพลงนี้ แม้ตัวเขาเองจะปฎิเสธไป แต่ระพินทร์ก็ได้ให้เหตุผลแนะนำไปว่าเป็นเพลงดีที่ควรจะร้อง คนฟังจะได้สนใจในการตีกลองของเขาด้วย จนเขาต้องยอมร้องในที่สุด
“เป็นมติของทางวงเขานะ เขาเห็นว่าเสียงแปลกดี ไม่ใช่นักร้อง พอร้องหวานๆ ก็ร้องไม่ได้ บังคับเสียงไม่เป็น เสียงมันก็ออกมาดิบๆ ตอนร้องก็หลายเทค (หัวเราะ) สั่นน่าดู ยากนะ ใครมาลองร้องเพลงดูสิ แล้วจะรู้ โอ้โห อย่าบอกใครเลย” "- อู๊ด ยานนาวา"
ม้งลงแดง.
เพลงนี้มาจากเค้าโครงจากเรื่องราวของ วีระศักดิ์ ขุขันธิน (ผู้ประพันธ์เพลงนี้) ที่ได้นำเรื่องราวมาจากการตนเคยกินเหล้าข้าวโพดกับพี่น้องชาวม้งอยู่บ่อยครั้ง ในช่วงที่เคยเข้าป่าไปเป็นคอมมิวนิสต์มาก่อนหน้านี้ จนลงตัวออกมาเป็นเพลง ม้งลงแดง ในเวลาต่อมา
บ่อสร้างกางจ้อง.
ในช่วงที่ต้องเริ่มทำอัลบั้มกัน ระพินทร์ , ศักดิ์สิทธิ์ และวีระศักดิ์ ได้พากันเดินทางขึ้นไปทางภาคเหนือ เพื่อเริ่มหาข้อมูลเขียนเพลงให้กับอัลบั้ม โดยมีคอนเซปต์ไว้ในใจเเล้วว่า จะต้องมีเพลงโจ๊ะเป็นเพลงนำร่องในอัลบั้มชุดนี้ด้วย ทั้ง 3 ได้พักอยู่ทางภาคเหนือถึง 1 อาทิตย์ด้วยกัน เเละได้เก็บข้อมูลจากหลายๆ สถานที่ โดยหนึ่งในสถานที่ก็คือ หมู่บ้านทำร่มบ่อสร้าง ใน อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ ศักดิ์สิทธิ์ได้มีความประทับใจกับร่มที่มีสีสันสวยงาม และพบกับแม่ค้าขายร่มจากหมู่บ้านทำร่มบ่อสร้างที่เป็นคนยิ้มแย้มแจ่มใส เมื่อกลับมาถึงที่พัก ศักดิ์สิทธิ์จึงได้จับปากกาเขียนเพลง จากภาพความประทับใจนั้นออกมา ภายในระยะเวลาเพียงแค่คืนเดียว ในชื่อของ สาวบ่อสร้าง แต่เนื่องจากศักดิ์สิทธิ์เห็นว่าชื่อเพลงนั้นไปคล้ายกับชื่อเพลงสาวรำวงที่ตนเคยเเต่งไว้ในอดีต จึงได้เปลี่ยนมาเป็น บ่อสร้างกางจ้อง และเมื่อทางวงได้มอบเพลงนี้ให้พันทิวา ได้ลองร้องเพื่อทำการออดิชันก่อนเข้าวง ก็กลับลงตัวอย่างไม่น่าเชื่อ จึงได้รับพันทิวาเข้ามาเป็นนักร้องนำ พร้อมกับมอบเพลงนี้ให้เขาร้อง จนทำให้หลายคนได้รู้จักชื่อของ ทอม ดันดี จากเพลงนี้ในเวลาต่อมา นอกจากนี้เพลงนี้ยังได้ถูกเคยนำไปใช้ประกอบในพิธีเปิดแข่งขันกีฬาแห่งหนึ่ง ณ สนามสมโภช 700 ปี เชียงใหม่อีกด้วย
ยับเยิน.
ยับเยิน เป็นเพลงที่วีระศักดิ์ ตั้งใจเขียนขึ้นมาให้กับตัวของพันทิวาได้ร้องเอาไว้โดยเฉพาะ และยังได้ยืนยงมาร่วมโซโล่กีตาร์ให้กับเพลงนี้ในท่อนกลางและท่อนจบในเพลงนี้อีกเช่นเคย
“... ถ้าเพลงอย่างยับเยิน เรียกว่าเป็นเพลงเพื่อชีวิต ผมว่ามันยังทำงานได้อีกเยอะเลย เพราะว่ามันง่ายๆ ชัดเจนโดยแง่คิด สมมติว่ามันเป็นเพลงเพื่อชีวิตโดยอารมณ์ หัวข้อมันตั้งขึ้นมาก็ต้องเป็นเพลง ‘เพื่อชีวิต’ แล้วล่ะ ไม่ได้หลุดไปจากตรงนี้ เพียงแต่ว่าแง่มุมไหนที่จะให้มันง่ายหน่อย” "- วีระศักดิ์ให้ความเห็นกับนิตยสารสีสัน ถึงทิศทางความตันของเพลงเพื่อชีวิตในเวลานั้น โดยยกยับเยิน ผลงานของตนมาเป็นตัวอย่าง"
สมัยคลาสสิกกรีก
รัฐและดินแดนสหภาพของประเทศอินเดีย
ประเทศอินเดียเป็นสหพันธรัฐ ประกอบด้วย 28 รัฐ และ 8 ดินแดนสหภาพ รวมทั้งหมด 36 หน่วยการปกครอง
การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก
การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก เรียกอีกอย่างว่า การล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน หรือ การล่มสลายของกรุงโรม เป็นกระบวนการของการเสื่อมถอยในจักรวรรดิโรมันตะวันตกซึ่งล้มเหลวในการปกครอง สูญสิ้นอธิปไตยเดิมที่จักรวรรดิเคยมี และดินแดนอันกว้างใหญ่ถูกแบ่งออกเป็นหลายเมือง จักรวรรดิโรมันสูญเสียความแข็งแกร่งทางการทหารในการปกครองอย่างมีประสิทธิภาพเหนือมณฑลทางตะวันตกของตน นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่แสดงถึงปัจจัยต่าง ๆ ที่ทำให้เกิดความเสื่อมถอย อันประกอบด้วยจำนวนประชากรชาวโรมัน จำนวนทหารในกองทัพ ความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจ ความสามารถในการปกครองของจักรพรรดิ การต่อสู้แย่งชิงอำนาจภายใน การเปลี่ยนแปลงทางศาสนาในยุค และประสิทธิภาพของการบริหารจัดการ นอกจากนี้ยังมีแรงกดดันจากภายนอก โดยการรุกรานของอนารยชนนอกวัฒนธรรมโรมันก็มีส่วนทำให้เกิดการล่มสลายเช่นกัน การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในยุคนั้นก็อาจเป็นปัจจัยหนึ่งที่ส่งผลต่อการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก เหตุผลในการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกเป็นหัวข้อหลักของประวัติศาสตร์นิพนธ์โลกยุคโบราณ ที่บอกเล่าเรื่องความล้มเหลวของรัฐในอดีตและปัจจุบัน
ในปี ค.ศ. 376 ชาวก็อธ (Goths) และชนเผ่าที่ไม่ใช่ชาวโรมัน หนีจากพวกฮันมาลี้ภัยอยู่ในจักรวรรดิ ในปี ค.ศ. 395 หลังจากชนะสงครามกลางเมือง 2 ครั้ง จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 1 สวรรคต ทิ้งกองทัพที่ล่มสลายและจักรวรรดิที่ยังคงถูกครอบงำโดยชาวก็อธ มีการแบ่งฝักฝ่ายระหว่างแม่ทัพ โอรสทั้งสองของเทออดอซิอุสที่ 1 ไร้ความสามารถในการปกครองจักรวรรดิ นอกจากนั้นกลุ่มอนารยชนได้ทำการข้ามแม่น้ำไรน์และเขตแดนอื่น ๆ และเช่นเดียวกับชาวก็อธ ชนเผ่าที่เข้ามาอยู่อาศัยไม่ถูกกำจัดถูกขับไล่หรือถูกปราบปราม กองกำลังติดอาวุธของจักรวรรดิตะวันตกมีจำนวนน้อยและไม่มีประสิทธิภาพ ถึงแม้จะมีการฟื้นตัวระยะสั้นภายใต้ผู้นำที่มีความสามารถ แต่ไม่เคยมีการรวมศูนย์กำลังทางการทหารและการปกครองอีกเลยในจักรวรรดิโรมันตะวันตก
เมื่อถึงปี ค.ศ. 476 ตำแหน่งของจักรพรรดิโรมันตะวันตกมีอำนาจทางทหาร การเมืองและอำนาจทางการเงินเพียงน้อยนิด ปราศจากอำนาจควบคุมมณฑลทางตะวันตกที่กระจัดกระจายซึ่งเดิมเป็นเขตแดนของโรมัน อาณาจักรของอนารยชนได้สร้างฐานอำนาจของตนเองขึ้นในพื้นที่ของจักรวรรดิตะวันตก ในปี ค.ศ. 476 พระเจ้าโอเดเซอร์ กษัตริย์องค์แรกแห่งอิตาลีได้ปลดจักรพรรดิองค์สุดท้ายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก จักรพรรดิโรมุลุส เอากุสตุส ลงจากราชบัลลังก์ และวุฒิสภาของจักรวรรดิโรมันตะวันตกได้ส่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้กับจักรพรรดิโรมันตะวันออก ทำให้เหลือเมืองหลวงเพียงแห่งเดียว ณ กรุงคอนสแตนติโนเปิล สิ้นสุดความเป็นศูนย์กลางของกรุงโรมนับแต่นั้น
แม้ว่าเกียรติภูมิของจักรวรรดิโรมันตะวันตกจะดำเนินต่อไปอีกหลายศตวรรษ และอิทธิพลทางวัฒนธรรมของจักรวรรดิยังคงอยู่ในทุกวันนี้ แต่จักรวรรดิตะวันตกไม่เคยมีความเข้มแข็งเท่าที่เคยมีอีกเลย จักรวรรดิไม่สามารถควบคุมยุโรปตะวันตก ทางเหนือของเทือกเขาแอลป์ ขณะที่จักรวรรดิโรมันตะวันออกหรือจักรวรรดิไบแซนไทน์ คงอยู่ต่อมาได้ แม้ว่าความแข็งแกร่งของจักรวรรดิโรมันจะลดลงจากเดิม จักรวรรดิโรมันตะวันออกจะยังคงอยู่เป็นเวลาอีกหลายศตวรรษ เป็นมหาอำนาจของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก
การล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน
โตตโกมโลช
โตตโกมโลช  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในแถบที่ราบฮังการี ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฮังกรี อยู่ในเขตโอโรชฮาซอ เทศมณฑลเบเกช
ความหมายของชื่อเมือง.
หมายถึง "(สถานที่) ที่มีต้นดอกฮ็อป" ในภาษาฮังการี ขณะที่คำนำหน้า หมายถึง ชาวสโลวัก ในภาษาฮังการีเก่า ดอกฮ็อปยังสามารถพบได้ในตราประจำเมืองโตตโกมโลช รวมกันแล้วหมายถึง เมืองของชาวสโลวักที่มีต้นดอกฮ็อป
มีการค้นพบหลักฐานทางโบราณคดีในโตตโกมโลชจากช่วงเวลาแห่ง (Hungarian conquest of the Carpathian Basin; ค.ศ. 895–907) โตตโกมโลชเคยมีการตั้งรกรากและเป็นที่อยู่อาศัยของผู้คนหลากหลายเผ่าหลายชนชาติ นักโบราณคดีพบร่องรอยของหมู่บ้านสมัยในยุคนั้น สมัยนี้มีการสร้างโบสถ์ Nagykopancs ขึ้นในโตตโกมโลช เป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมัน
หมู่บ้านในยุคกลางถูกทำลายเนื่องจากสงครามออตโตมัน (ค.ศ. 1541–1699) ประชากรชาวฮังการีพื้นเมืองหนีออกจากพื้นที่ หมู่บ้านได้รับการสร้างขึ้นใหม่หลังจากปี ค.ศ. 1715 โดยผู้ตั้งถิ่นฐานชาวสโลวาเกีย ทำให้ชาวสโลวาเกียกลายเป็นชนกลุ่มใหญ่ของเมือง หลังจากนั้นชาวฮังการีกลับกลายเป็นประชากรส่วนใหญ่ หลังการแลกเปลี่ยนประชากรของเชโกสโลวาเกีย-ฮังการี
มาตีเยอ เกเรกู
มาตีเยอ เกเรกู  เป็นนักการเมืองชาวเบนินซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเบนินตั้งแต่ปี ค.ศ. 1972 ถึง ค.ศ. 1991 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1996 ถึง ค.ศ. 2006
States and Territories of India
ดาดราและนครหเวลี และดามันและดีอู
ดาดราและนครหเวลี และดามันและดีอู (Dadra and Nagar Haveli and Daman and Diu) คือ หนึ่งในดินแดนสหภาพของประเทศอินเดีย จัดตั้งขึ้นจากการควบรวมสองดินแดนสหภาพเดิม ได้แก่ ดาดราและนครหเวลี และดามันและดีอู เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2563 ประกอบด้วย 4 พื้นที่ที่แยกต่างหากจากกันทางภูมิศาสตร์ (ดาดรา, นครหเวลี, ดามัน และเกาะดีอู) ซึ่งเคยเป็นดินแดนอาณานิคมของโปรตุเกส
ซัวโอมิ โกเป/-31
ซัวโอมิ โกเป/-31(Suomi-konepistooli หรือ "Finland-submachine gun", literally: "Finland Machine-pistol") เป็นปืนกลมือ(SMG)ที่ถูกออกแบบโดยฟินแลนด์ที่ถูกใช้งานเป็นส่วนใหญ่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มันเป็นทายาทของปืนต้นแบบ เอ็ม-22 และปืนโกเป/-26 รุ่นที่ถูกผลิตขึ้น ซึ่งได้ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะในปี ค.ศ. 1925 Suomi-konepistooli/-31 มักจะย่อเป็นคำว่า ซัวโอมิ โกเป
ซัวโอมิ โกเป/31
เทศบาลเมืองควนลัง
ควนลัง เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลควนลังในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีลักษณะเป็นเมืองปริมณฑลที่รองรับการขยายตัวของเทศบาลนครหาดใหญ่ เพราะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเทศบาลนครหาดใหญ่โดยมีเพียงคลองอู่ตะเภากั้น เดิมมีฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ต่อมาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2546 แล้วจึงยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2550 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 48,211 คน
ภูมิประเทศมีลักษณะเป็นที่ราบสูงบริเวณทางด้านทิศใต้และค่อย ๆ ลาดต่ำไปทางทิศเหนือ มีคลองที่สำคัญได้แก่ คลองวาด คลองต่ำ คลองนนท์ และคลองสอ ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมและปศุสัตว์ การศึกษามีโรงเรียนทั้งหมด 8 แห่ง ศาสนสถานมีวัดและมัสยิดอย่างละ 6 แห่ง การขนส่งมีถนนเพชรเกษม และทางหลวงจังหวัดหมายเลข 4135 ซึ่งเป็นเส้นทางไปสู่ท่าอากาศยานหาดใหญ่
เทศบาลเมืองคอหงส์
คอหงส์ เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลคอหงส์ในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีลักษณะเป็นเมืองปริมณฑลที่รองรับการขยายตัวของเทศบาลนครหาดใหญ่ เพราะตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเทศบาลนครหาดใหญ่ เดิมมีฐานะเป็นเทศบาลตำบล แล้วจึงยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2550 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 46,441 คน
สภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบเชิงเขาคอหงส์ลาดลงไปสู่คลองอู่ตะเภา ดินเป็นดินลูกรัง ดินร่วนปนทราย และดินเหนียว ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ เทศบาลเมืองคอหงส์เป็นที่ตั้งของพระพุทธมงคลมหาราช ซึ่งประดิษฐานบนเขาคอหงส์ และเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่
อับดุลลา ยามีน
อับดุลลา ยามีน อับดุล กายูม  เป็นนักการเมืองมัลดีฟส์ซึ่งเป็นประธานาธิบดีคนที่ 6 ของมัลดีฟส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 ถึง ค.ศ. 2018