pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ ต้นไม้แบบบี  เป็นโครงสร้างข้อมูลแบบต้นไม้ ซึ่งเก็บข้อมูลที่จัดเรียงแล้ว และพร้อมใช้งานสำหรับการค้นหา การเข้าถึงแบบลำดับ การแทรกข้อมูล การลบข้อมูล ซึ่งประสิทธิภาพการทำงานของมันจะใช้เวลาลอการิทึม (logarithmic time) ต้นไม้แบบบีเป็นโครงสร้างต้นไม้ที่มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับต้นไม้ทวิภาค คือ แต่ละปมมีปมลูกได้ไม่เกิน 2 ปม ต้นไม้แบบบีเป็นโครงสร้างข้อมูลที่เหมาะสมที่สุดสำหรับระบบที่มีการอ่านและเขียนบล็อกข้อมูลขนาดใหญ่ ดังนั้นมันจึงมักใช้ในงานฐานข้อมูลและระบบแฟ้ม
ปมภายในต้นไม้แบบบี (ปมที่ไม่ใช่ปมใบ) สามารถมีจำนวนแตกต่างกันอยู่ภายในช่วงที่กำหนดไว้ เมื่อมีการแทรกหรือลบข้อมูลจะทำให้จำนวนปมลูกเปลี่ยนแปลงไป ดังนั้นเมื่อต้องการให้จำนวนของปมลูกอยู่ในช่วงที่กำหนดไว้ ปมภายในอาจจะเชื่อมต่อ หรืออยกออกไป เนื่องจากช่วงของปมลูกได้ถูกกำหนดไว้แล้ว ดังนั้นมันจึงไม่จำเป็นต้องจัดสมดุลใหม่บ่อย ๆ เหมือนกับต้นไม้ค้นหาแบบสมดุลตนเองชนิดอื่น ๆ แต่อาจจะยอมให้เสียพื้นที่ว่างบางส่วนภายในต้นไม้ได้ ถ้ามีบางปมที่มีปมลูกไม่ครบ 2 โดยปกติขอบบนและขอบล่างของจำนวนปมลูกจะถูกตรึงไว้เพื่อการทำงานโดยเฉพาะ ตัวอย่างเช่น ต้นไม้แบบ 2-3 บี ปมภายในแต่ละปมสามารถมีปมลูกได้ 2 หรือ 3 ปม
ปมภายในแต่ละปมของต้นไม้แบบบีจะเก็บคีย์ไว้จำนวนหนึ่ง โดยปกติ จำนวนคีย์ถูกเลือกระหว่าง d และ 2d ในทางปฏิบัติคีน์กินที่ส่วนใหญ่ในปม เลข 2 ซึ่งเป็นตัวคูณ เป็นตัวรับประกันว่าปมนั้นสามารถแบ่งแยก หรือรวมได้ ถ้าปมภายในมี 2d คีย์ การเพิ่มคีย์ให้ปมนั้นสามารถทำด้โดยการแบ่งปมที่มี 2d คีย์ ออกเป็นปมที่มีคีย์ d 2 ปม และเพิ่มคีย์ให้กับปมพ่อแม่ ปมที่แบ่งแยกออกไปแต่ละปมมีจำนวนที่ต้องการน้อยที่สุดของคีย์ ในทำนองเดียวกัน ถ้าปมภายในและปมข้างเคียงของมันต่างก็มีคีย์เท่ากับ d คีย์ คีย์อาจถูกลบจากปมภายในโดยการรวมคีย์เข้ากับปมข้างเคียงของมัน การลบคีย์ทำให้ปมภายในมีคีย์เท่ากับ 2d - 1 คีย์ ส่วนการรวมกับปมข้างเคียงจะเพิ่มคีย์ให้กับมัน d คีย์ บวกกับอีก 1 คีย์จากปมพ่อแม่ของปมข้างเคียง ผลที่ได้จะทำให้มันเป็นปมเต็มที่มี 2d คีย์
จำนวนกิ่ง(หรือปมลูก) จากปมนั้นจะมีมากกว่าจำนวนคีย์ในปมอยู่ 1 ในต้นไม้แบบ 2-3 ปมภายในอาจเก็บหนึ่งคีย์ (โดยมีปมลูก 2 ปม) หรือมี 2 คีย์ (โดยมีปมลูก 3 ปม) บางครั้งต้นไม้แบบีถูกอธิบายโดยใช้พารามิเตอร์ (d + 1) - (2d+1) หรือโดยใช้ลำดับกิ่งที่สูงที่สุด (2d + 1)
ต้นไม้แบบบีรักษาสถานะสมดุลโดยความต้องการที่ปมใบทุกปมอยู่มีความลึกเท่ากัน ความลึกนี้จะเพิ่มอย่างช้า ๆ เมื่ออิลีเมนต์ถูกเพิ่มเข้าไปในต้นไม้ และเป็นผลทำให้มีปมๆ หนึ่งอยู่ไกลจากปมราก
ต้นไม้แบบบีมีข้อได้เปรียบมากกว่าการทำงานด้วยวิธีอื่นๆ เมื่อเวลาที่ใช้สำหรับการเข้าถึงปมมากกว่าเวลาที่เข้าถึงภายในปม เนื่องจากความสูญเสียที่ใช้ไปสำหรับการเข้าถึงปม อาจทำให้ลดลงไปด้วยการดทำงานหลายอย่างภายในปม สิ่งนี้มักเกิดขึ้นเมื่อปมเก็บในหน่วยความจำสำรอง เช่น ตัวขับดิสก์ การทำให้จำนวนของปมลูกของแต่ละปมภายในมีจำนวนมากที่สุด ทำให้ความสูงของต้นไม้ลดลง และจำนวนการเข้าถึงปมที่ทำให้สูญเสียประสิทธิภาพการทำงานลดลง การทำให้ต้นไม้กลับสู่สภาวะสมดุลใหม่จึงเกิดขึ้นไม่บ่อยครั้ง จำนวนปมลูกที่มากที่สุดขึ้นกับสารสนเทศที่เก็บสำหรับปมลูกแต่ละปม และขนาดของบล็อกดิสก์ที่เต็ม หรือขนาดที่คล้ายคลึงกันในหน่วยความจำสำรอง ในขณะที่ต้นไม้แบบบี 2-3 อธิบายได้ง่ายกว่า ต้นไม้แบบบีในทางปฏิบัติที่ใช้หน่วยความจำสำรองต้องการจำนวนปมลูกในการปรับปรุงประสิทธิภาพ
ตำนานคนเมือง
ปลากระเบนหางหนาม
ปลากระเบนหางหนาม  ปลาทะเลกระดูกอ่อนชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae)
มีรูปร่างคล้ายสี่เหลี่ยมด้านเท่า จะงอยปากแหลมเล็กน้อย ขอบปีกด้านข้างเป็นมุมมน ด้านหลังมีตุ่มแหลมมาก มีแกนกลางเป็นตุ่มใหญ่ไปจนถึงโคนหาง หางมีตุ่มหยาบมาก ลำตัวสีน้ำตาลแดง ด้านท้องสีขาว หางสีคล้ำ
มีขนาดความกว้างได้ถึง 150 เซนติเมตร จากปีกด้านหนึ่งไปอีกยังด้านหนึ่ง อาศัยอยู่ตามพื้นทรายหรือพื้นที่มีโคลนปนตามแถบชายฝั่งจนถึงแนวปะการัง ตั้งแต่ชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออก, แอฟริกาใต้, อ่าวเปอร์เซีย, ทะเลอาหรับ, ทะเลแดง, ทะเลอันดามัน, อ่าวไทย, ทะเลฟิลิปปิน ไปจนถึงตอนเหนือออสเตรเลีย
เป็นปลาที่หากินสัตว์น้ำหน้าดินต่าง ๆ เป็นอาหาร เช่น หอย, ปู ในน่านน้ำไทยถือเป็นปลาที่พบได้น้อย หายาก แต่ที่มัลดีฟส์ เป็นปลาที่พบได้ง่าย โดยมักจะว่ายเข้ามาหานักท่องเที่ยวเพื่อขออาหารกิน
Himantura draco
Himantura jenkinsii
เจ้าชายทะกะฮิโตะแห่งมิกะซะ
เจ้าหญิงยุริโกะแห่งมิกะซะ
เจ้าชายมะซะฮิโตะแห่งฮิตะชิ
เจ้าหญิงฮะนะโกะแห่งฮิตะชิ
ฟุมิฮิโตะ เจ้าชายอะกิชิโนะ
เจ้าหญิงฮิซะโกะแห่งทะกะมะโดะ
เจ้าหญิงคิโกะแห่งอะกิชิโนะ
เจ้าหญิงคิกุโกะแห่งทะกะมะสึ
เจ้าหญิงเซะสึโกะแห่งชิชิบุ
เจ้าหญิงซะชิโกะ
เจ้าหญิงไอโกะ
เจ้าชายมิชิทะกะ คุโจ
เจ้าชายโนะริฮิโตะแห่งทะกะมะโดะ
เจ้าชายยะซุฮิโตะแห่งชิชิบุ
เจ้าชายโนะบุฮิโตะแห่งทะกะมะสึ
ศัมภละ (แก้ความกำกวม)
ศัมภลา อาจหมายถึง
สโมสรฟุตบอลชลบุรีฤดูกาล พ.ศ. 2555
รายพระนามพระมหากษัตริย์ในประวัติศาสตร์ไทยตามระยะเวลาครองราชสมบัติ
แม่น้ำทากาฮาชิ
แม่น้ำทากาฮาชิ  เป็นแม่น้ำในจังหวัดโอกายามะ ทางตะวันตกของจังหวัด เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายสำคัญในจังหวัดโอกายามะ มีต้นกำเนิดมาจากช่องเขาอาเกจิใกล้กับภูเขาฮานามิยามะในจังหวัดทตโตริ ใหลผ่านเมืองนีมิ ทากาฮาชิ โซจะ และคูราชิกิ และไหลออกทะเลเซโตะในบริเวณมิซูชิมานาดะ
ผักเขียด
ผักเขียด หรือ ขาเขียด  เป็นพืชชนิดหนึ่งจัดเป็นวัชพืชน้ำ พบทั่วไปในบริเวณที่มีน้ำขัง หนอง คลอง บึง ชื่อเรียกอื่น ๆ ได้แก่ ขากบขาเขียด ผักเป็ด ผักเผ็ด ผักริ้น ผักหิน ผักฮิ้น ผักฮิ้นน้ำ ผักขี้เขียด กันจ้อง ผักลิ่น ผักลิ้น ริ้น ผักอีฮิน ผักอีฮินใหญ่ในภาษาอีสาน และขี้ใต้ในภาษาใต้
ผักเขียดเป็นวัชพืชที่ขึ้นเองตามธรรมชาติ มีลักษณะคล้ายผักตบชวาแต่ขนาดเล็กกว่า ลำต้นตั้งตรง มีเหง้าอยู่ใต้ดิน มีไหลสั้น ๆ และรากฝอยสีน้ำตาลแดงจำนวนมาก ใบลักษณะเป็นใบเดี่ยวรูปหัวใจคล้ายผักตบชวาแต่เล็กกว่า เส้นของใบโค้งขนานไปตามความยาวของใบ ใบกว้าง 2–45 มิลลิเมตร ยาว 9–85 มิลลิเมตร ออกสลับกันที่โคน สีเขียวอ่อน ก้านใบยาวและอวบน้ำ โคนก้านใบแผ่ออกเป็นกาบหุ้มใบที่อ่อนกว่า ด้านในของก้านใบมีเยื่อบางสีขาว ออกดอกเป็นช่อ กลีบสีม่วง ทางก้านใบ มีดอกย่อย 6–15 ดอก ผลมีขนาดยาวประมาณ 1 เซนติเมตร เมล็ดสีน้ำตาล ขยายพันธุ์โดยใช้รากและเมล็ด
ทางเกษตร.
เลี้ยงสัตว์ ทำปุ๋ยหมัก
ทางอาหาร.
ยอดอ่อน ใบอ่อนและดอก จะออกในช่วงหน้าฝนใช้รับประทานเป็นผัก นิยมรับประทานทั้งต้น มักเก็บช่วง 2–3 อาทิตย์แรกเท่านั้น หลังจากนั้นต้นจะแก่ รับประทานไม่อร่อย วิธีรับประทานเป็นอาหาร จะรับประทานเป็นผักสดร่วมกับน้ำพริก หรือกับแกงรสจัดของภาคใต้ หรืออาหารรสจัดประเภท ลาบ ยำ ก้อย ส้มตำได้ นอกจากนี้ยังนำไปแกงส้ม แกงกับปลา หรือเนื้อหมู
ทางยา.
ใบของผักเขียด นำมาคั้นน้ำรับประทาน แก้ไอ ขับปัสสาวะ ตำพอกฝี หรือรับประทานใบสดจะมีสรรพคุณ ช่วยลดความร้อนในร่างกาย
รสและประโยชน์ต่อสุขภาพ.
ผักเขียดมีรสจืด เย็น เหมาะรับประทานเพื่อลดความร้อนในร่างกาย
ผักเขียด 100 กรัม ให้พลังงานต่อร่างกาย 13 กิโลแคลอรีประกอบด้วย
การแพร่ระบาดทางระบบนิเวศ.
ระบาดในนาข้าวประเภทนาดำและนาหว่านน้ำตม
การป้องกันกำจัด.
เนื่องจากผักเขียดชอบสภาพน้ำขัง การล่อให้งอกจึงต้องให้มีน้ำขังเล็กน้อยและปล่อยให้งอก 1–2 สัปดาห์ แล้วจึงไถกลบทำลาย
คาเธ่ย์แปซิฟิก
โทนี่ สก็อตต์
คาโมงาวะ
คาโมงาวะ  เป็นเมืองในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 2012 มีจำนวนประชากร 35,103 คน มีขนาดพื้นที่ 191.30 ตารางกิโลเมตร
อนุสาวรีย์ทางประวัติศาสตร์แห่งเมืองนะระ
อาการกลัวแมงมุม
อาการกลัวแมงมุม หรือ โรคกลัวแมงมุม ( ซึ่งรากศัพท์มาจากภาษา) คือโรคกลัวจำเพาะชนิดหนึ่ง เป็นอาการกลัวแมงมุมซึ่งรวมไปถึงสัตว์ชนิดอื่นในตระกูลแมง เช่น แมงป่อง
ซึ่งอาจถูกจัดรวมกับอาการกลัวแมลง
บ่อยครั้งที่ปฏิกิริยาตอบสนองต่ออาการกลัวแมงมุมมักจะเกิดขึ้นโดยไร้เหตุผล (และไม่ใช่ว่าผู้ที่มีอาการนี้ทุกคนจะรับรู้ถึงความไร้เหตุผลต่อปฏิกิริยาดังกล่าว) มันยังเป็นหนึ่งในอาการกลัวจำเพาะที่พบได้ทั่วไปมากที่สุดอาการหนึ่ง ขนาดที่ว่าสถิติบางสถิติพบว่าร้อยละ 50 ของผู้หญิงและร้อยละ 10 ของผู้ชายมีอาการดังกล่าว มันอาจจะเป็นอาการตอบสนองของสัญชาตญาณที่มากเกิน ซึ่งมีส่วนช่วยให้มนุษย์รอดพ้นจากอันตรายต่างๆ หรืออาจเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรมซึ่งที่พบได้ทั่วไปที่สุดในสังคมยุโรป
อาการกลัวแมงมุมสามารถรักษาได้ด้วยวิธีการและเทคนิคทั่วไปเช่นเดียวกับที่รักษาอาการกลัวจำเพาะอื่นๆ ในขณะเดียวกันกับอาการกลัวแบบอื่น การบรรเทาอาการคือการที่ผู้มีอาการไม่คล้อยตามความรู้สึกหรือเหตุการณ์ต่อเนื่องจากความกลัว พร้อมกับการที่ผู้อื่นซึ่งไม่มีอาการ ก็ไม่ควรกระทำการใดๆ อันเป็นการส่งเสริมหรือกระตุ้นให้เกิดความกลัว
อาการและผลกระทบ.
ผู้ป่วยที่มีอาการนี้มักจะรู้สึกไม่สบายใจในบริเวณใดก็ตามที่พวกเขาเชื่อว่าสามารถมีแมงมุมอาศัยอยู่ หรือบริเวณใดก็ตามที่สามารถพบเห็นสัญลักษณ์และวัตถุอันบ่งบอกถึงการมีอยู่ของแมงมุม เช่น ใยแมงมุม ถ้าหากผู้ป่วยพบเห็นแมงมุม พวกเขาจะไม่เข้าใกล้บริเวณโดยรอบที่พบเห็นนั้นจนกว่าจะสามารถเอาชนะอาการกลัวนั้นได้ เมื่ออยู่ในบริเวณที่ใกล้แมงมุมหรือสัมผัสกับใยแมงมุม ผู้ป่วยบางรายถึงกับกรีดร้อง, ร้องไห้, มีปัญหาในระบบทางเดินหายใจ, เหงื่อออกมากหรือแม้กระทั่งหัวใจล้มเหลว ในกรณีร้ายแรง บางรายถึงขนาดกับเกิดอาการกลัวกำเริบเมื่อพบเห็นรูปภาพหรือภาพวาดเสมือนจริงของแมงมุม นอกจากนี้แล้วอาการกลัวแมงมุมยังสามารถถูกกระตุ้นได้ด้วยเพียงการนึกคิดถึงแมงมุมหรือแม้แต่รูปภาพของแมงมุมด้วยในบางกรณี ผู้ป่วยบางรายจะกระทำการตรวจสอบห้องหรือสถานที่ว่ามีแมงมุมหรือไม่ก่อนที่จะเข้าไปยังสถานที่นั้น หากพบเห็นแล้วก็จะจับตาดูความเคลื่อนไหวอย่างละเอียดถี่ถ้วน ในขณะที่มีอาการอื่นๆ เช่น เบี่ยงเบนความสนใจตัวเองเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการพบเห็นแมงมุม
ขยุ้มตีนหมา  เป็นพืชล้มลุกชนิดหนึ่ง มีอายุนาน 1 ปี ขยุ้มตีนหมาจัดอยู่ในสกุล "Ipomoea" ซึ่งอยู่ในวงศ์ผักบุ้ง (Convolvulaceae) เป็นพรรณไม้ที่พบขึ้นอยู่ตามบริเวณรกร้างว่างเปล่า นาข้าว ริมถนน และตามดินทรายใกล้ทะเล พบได้ตั้งแต่ระดับความสูง 0–1,000 เมตร ขยุ้มตีนหมาเป็นพืชที่พบกระจายอยู่เกือบทั่วโลก โดยพบในแถบเอเชียใต้ เอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทวีปแอฟริกา ออสเตรเลีย หมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
ต้นขยุ้มตีนหมามีลักษณะทางพฤกษศาสตร์จำแนกเป็นส่วน ๆ ดังนี้
ชื่อพ้องและชื่อท้องถิ่น.
ขยุ้มตีนหมามีชื่อพ้องหลายชื่อ รวมถึงในประเทศไทยมีการเรียกชื่อแตกต่างกันในแต่ละท้องถิ่น ดังนี้
คูร์
คูร์  เป็นเมืองหลวงของรัฐเกราบึนเดิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของรัฐ จากข้อมูลปี ค.ศ. 2006 มีพื้นที่ 28 ตร.กม. ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลปานกลางราว 1,949 ฟุต (594 ม.)
เจ็ดสมุทร
เจ็ดสมุทร หรือ เจ็ดย่านน้ำ  เป็นวลีซึ่งมีที่มาจากสำนวนภาษาอังกฤษแต่โบราณว่า "sail the Seven Seas" หมายความว่า ท่องเที่ยวไปในโลก
ย่านน้ำทั้งเจ็ดนี้อาจหมายถึง ท้องทะเลทั่วไปในโลก หรือท้องทะเลเจ็ดแห่งซึ่งมีกำหนดไว้ต่าง ๆ กันในวัฒนธรรมของแต่ละภูมิภาค เช่น ในวัฒนธรรมจีนและอาหรับ หมายถึง อ่าวเปอร์เซีย อ่าวขัมภัต อ่าวเบงกอล อ่าวไทย ทะเลมะละกา ทะเลสิงคโปร์ และทะเลจีนใต้ ส่วนในวัฒนธรรมยุโรป หมายถึง ทะเลเอเดรียติก ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลดำ ทะเลแดง ทะเลแคสเปียน ทะเลอาหรับ และอ่าวเปอร์เซีย
7 คาบสมุทร
ทะเลทั้งเจ็ด
ดีดีเย ดร็อกบา
เบนัว อาซู-เอก็อตโต
โยอัน กูร์คุฟ
เซบัสเตียง สกีลลาซี
มาฮามาดู ดียารา
ราฟาแอล วาราเน
มารูยาน ชามัคห์
ปลาไหลมอเรย์ยักษ์
ปลาไหลมอเรย์ยักษ์ หรือ ปลาหลดหินยักษ์  เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาไหลมอเรย์ (Muraenidae)
มีรูปร่างเรียวยาวเหมือนปลาไหลมอเรย์ชนิดอื่น ๆ พื้นลำตัวสีเหลืองอมน้ำตาลแต้มด้วยจุดและลายสีน้ำตาลไหม้อยู่ทั่วไป ด้านข้างลำตัวบริเวณคอมีจุดสีดำเด่นชัดหนึ่งแห่ง ปลาไหลมอเรย์ยักษ์มีความยาวโดยเฉลี่ย 1.5 เมตร ยาวเต็มที่ได้ถึง 2.5-3 เมตร น้ำหนักถึง 36 กิโลกรัม นับเป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, หมู่เกาะริวกิว, ฮาวาย, นิวแคลิโดเนีย, ฟิจิ, หมู่เกาะออสเตรียล มักซุกซ่อนตัวอยู่ตามซอกหินในแนวปะการัง โดยโผล่มาแค่เฉพาะส่วนหัว กินอาหาร ได้แก่ กุ้ง, ปู, ปลา และหมึกสาย ด้วยการงับด้วยกรามที่แข็งแรงและแหลมคม
ปลาไหลมอเรย์ยักษ์ แม้จะมีรูปร่างหน้าตาที่น่ากลัว แต่ที่จริงแล้วเป็นปลาที่รักสงบ ไม่ดุร้าย แต่อาจทำอันตรายนักดำน้ำได้หากไปรบกวนถูก หรือเข้าใจผิดเพราะคิดว่าเป็นอาหาร ซึ่งอาจถูกกัดเป็นแผลเหวอะหวะถึงขั้นนิ้วขาดได้ และจะมีฤดูกาลที่ดุร้าย คือ ฤดูผสมพันธุ์ นอกจากนี้แล้วในเนื้อจะมีสารพิษซิกัวเทอรา
เป็นปลาไหลมอเรย์อีกชนิดหนึ่ง ที่เป็นที่นิยมของนักประดาน้ำ และเลี้ยงแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
Gymnothorax javanicus
Gymnothorax mindanoensis
ปลาหลดหินยักษ์
ปลาเขือ
ปลาเขือ หรือ ปลาบู่เขือ  เป็นปลากระดูกแข็งสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Taenioides" (มาจากภาษาละตินคำว่า "taenia" หมายถึง "ริ้ว" หรือ "ลาย" และภาษากรีก ("οιδες") "oides" หมายถึง "คล้ายกับ")
มีรูปร่างทั่วไป ลำตัวยาวเรียวยาวคล้ายงูหรือปลาไหล แบนข้าง และเป็นสีชมพูโดยตลอด ตามีขนาดเล็กมาก อาศัยอยู่ในรูบริเวณปากแม่น้ำที่มีพื้นเป็นเลน เป็นปลาที่สามารถรับประทานได้
Taenioides
Taeniodes
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีนะงะโอกะ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีนางาโอกะ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีนางาโอกะ , หรือเรียกย่อว่า "นางาโอกะกิได (長岡技大)", หรือ "กิกาได (技科大)" ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2519 ณ เมืองนางาโอกะ จังหวัดนีงาตะ ประเทศญี่ปุ่น ถือเป็นมหาวิทยาลัยแห่งชาติของประเทศญี่ปุ่นและเป็นหนึ่งในสองมหาวิทยาลัยที่เน้นหลักสูตรทางด้านเทคโนโลยีโดยเฉพาะ (อีกหนึ่งแห่งคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีโทโยฮาชิ เมืองโทโยฮาชิ จังหวัดไอจิ) เปิดรับนักศึกษาส่วนใหญ่ที่จบการศึกษาหลักสูตร 5 ปีจากวิทยาลัยเทคโนโลยีหรือเรียกว่า "โคเซ็น (高専) ย่อมาจาก 高等専門学校; kōtō-senmon-gakkō)" นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 4 จะต้องเข้าฝึกงานเป็นเวลา 5 เดือนกับบริษัทเอกชน หน่วยงานราชการ หรือหน่วยงานอื่นๆ นักศึกษาที่จบการศึกษามีอัตราการจ้างงานที่สูง
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีนางาโอกะได้ทำให้การสนับสนุน ส่งเสริม แลกเปลี่ยนด้านการวิจัยและวิชาการกับมหาวิทยาลัยและหน่วยงานด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในประเทศไทยดังนี้
คนไทย.
ศาสตราจารย์ ดร.ผดุงศักดิ์ รัตนเดโช - นักวิจัยดีเด่นแห่งชาติประจำปีพ.ศ. 2554 (สาขาวิศวกรรมศาสตร์และอุตสาหกรรมวิจัย) จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ - อาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
วงศ์ปลาสลิดทะเล
"ระวังสับสนกับ ปลาสลิดหิน"
"ปลาวงศ์อื่น ดูที่ วงศ์ปลากะพงสลิด"
วงศ์ปลาสลิดทะเล หรือ วงศ์ปลาสลิดหิน  เป็นวงศ์ของปลาทะเลกระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Siganidae (/ซิ-กะ-นิ-ดี้/)
มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวแบบรูปไข่และแบนด้านข้าง หัวมีขนาดเล็ก เกล็ดมีขนาดเล็ก ครีบหางมีทั้งแบบตัดตรงและเว้าลึก ครีบหลังมีหนามแหลมคมและจะกางออก ซึ่งจะมีต่อมพิษที่เงี่ยงของครีบหลัง ครีบก้น และครีบท้อง เพื่อใช้ในการป้องกันตัว เป็นปลาที่กินพืชเป็นอาหารหลัก โดยมีพฤติกรรมการกินแบบแทะเล็มคล้ายกระต่าย อันเป็นที่มาของชื่อสามัญในภาษาอังกฤษ
มักพบในเขตชายฝั่งตามพื้นท้องทะเล, กองหินหรือแนวปะการัง และในดงหญ้าทะเล เป็นปลาที่สามารถรับประทานได้ แต่จะเป็นอันตรายต่อมนุษย์เมื่อมือเปล่าจับ หนามเหล่านี้จะทิ่มตำ
มีอยู่เพียงสกุลเดียว คือ "Siganus" แบ่งออกได้เป็น 32 ชนิด และจากการศึกษาพบในน่านน้ำไทยประมาณ 15 ชนิด
Siganidae
Siganus
Teuthis
ปลาสลิดทะเล
ปลาสลิดหินแขก หรือ ปลาใบขนุนลายแถบ  ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)
มีรูปร่างแบนข้างเป็นรูปไข่ ช่องปากมีขนาดเล็กอยู่ปลายสุดของจะงอยปาก ครีบหลังและครีบก้นมีก้านครีบแข็งหลายชิ้น ครีบท้องมีก้านครีบแข็งรวมด้านหน้าและด้านหลังเป็นสองชิ้น ผิวเรียบ ครีบหางแบบเว้าตื้น ด้านหลังมีสีกากีอมเหลือง ด้านข้างลำตัวและด้านท้องมีสีเหลือง มีลายเส้นสีจางตามทางยาวหลายเส้นตลอดทั้งลำตัว หัวและด้านหน้าเป็นลายจุด ครีบมีสีคล้ำ หรือมีสีเหลือสดที่ครีบก้น ครีบหางมีคล้ำ ไม่มีลาย
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร โดยเฉลี่ยประมาณ 15-20 เซนติเมตร เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงและอาศัยหากินสาหร่ายและสัตว์น้ำขนาดเล็ก ๆ ตามกองหินและแนวปะการัง
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตน่านน้ำอินโด-แปซิฟิก อ่าวไทยและทะเลอันดามัน เป็นปลาที่มีพิษที่ก้านครีบแข็ง แต่สามารถใช้เนื้อในการรับประทานได้ และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
Siganus javus
Teuthis javus
ปลาใบขนุนลายแถบ
ปลาสลิดหินจุดแดง
ปลาสลิดหินจุดแดง หรือ ปลาใบขนุนจุดเหลือง  ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)
มีรูปร่างแบนเป็นรูปไข่ ช่องปากมีขนาดเล็กอยู่ปลายสุดของจะงอยปาก ครีบหลังและครีบก้นมีก้านครีบแข็งหลายชิ้น ครีบท้องมีก้านครีบแข็งทั้งด้านหน้าและด้านหลังรวมสองชิ้น ผิวเรียบ ครีบหางมีปลายตัดตรง ลำตัวมีสีเทา มีจุดประสีเหลืองหรือสีส้มแดงกระจายอยู่ทั่วตัว รวมทั้งที่เป็นลายที่หน้าฐานครีบหลังส่วนปลายมีแต้มสีเหลือง
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร แต่มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 15-20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแถบอินโด-แปซิฟิก บริเวณชายฝั่ง มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงขนาดเล็ก ๆ ใกล้กองหินและแนวปะการัง หากินสาหร่ายและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร จัดเป็นปลาที่พบได้ชุกชุม
ปัจจุบัน สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วด้วยวิธีการผสมเทียม นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และสามารถรับประทานเนื้อได้
Siganus concatenatus
Siganus guttatus
ปลาใบขนุนจุดเหลือง
สมัยสามก๊ก
ปลาปักเป้าหนามทุเรียนด่างดำ
ปลาปักเป้าหนามทุเรียนด่างดำ  ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสองซี่ (Diodontidae)
เป็นปลาปักเป้าหนามทุเรียนชนิดหนึ่ง มีรูปร่างทรงกลม มีขากรรไกรและฟันแบบไม่ผ่าซีก ผิวหนังมีหนามสั้น ที่บริเวณใต้ตามีหนามชิ้นหนึ่งชี้ลงด้านล่าง ครีบทุกครีบมีขนาดเล็กปลายมน ลำตัวสีเทาอมเหลือง มีจุดเด่น คือ มีดวงสีดำขนาดใหญ่ที่มีขอบขาวทั่วตัว ครีบทุกครีบมีสีเหลืองใสโปร่งแสง ใต้ท้องสีขาว
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30-45 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 65 เซนติเมตร อาศัยอยู่ตามโพรงหินและวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก จากแอฟริกาใต้จนถึงทะเลญี่ปุ่น จนถึงตอนใต้ของออสเตรเลีย และหมู่เกาะมาร์แชลล์ ในน่านน้ำไทยพบได้ชุกชุม ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน มักพบตามชายฝั่งและแนวปะการัง กินอาหารจำพวก สัตว์น้ำขนาดเล็กที่อยู่บริเวณพื้นทะเล
เป็นปลาที่มีพิษ เนื้อใช้รับประทานไม่ได้ นิยมสตั๊ฟฟ์ทำเป็นเครื่องประดับ และเลี้ยงแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
รายชื่อหน่วยงานป้องกันและปราบปรามการทุจริต
หน่วยงานป้องกันและปราบปรามการทุจริต เป็นองค์กรตำรวจในทางต่อต้านการทุจริต บางองค์กรจัดตั้งขึ้นโดยรัฐธรรมนูญ บางองค์กรโดยกฎหมายระดับรองกว่า
คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ประเทศไทย)
Anti-corruption agency
คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
"สำหรับปลาสิงโตจำพวกอื่น ดูที่: ปลาย่าดุก และปลาคางคก"
ปลาสิงโต  เป็นสกุลของปลาน้ำเค็มทะเลสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาแมงป่อง (Scorpaenidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Pterois" (/เท-โร-อิส/; มาจากภาษากรีกคำว่า "πτερον" (pteron) หมายถึง "ปีก" หรือ "ครีบ")
ลักษณะและพิษ.
มีลักษณะทั่วไป คือ มีลำตัวยาวปานกลาง แบนข้างเล็กน้อย หัวมีขนาดใหญ่ ลำตัวปกคลุมด้วยแผ่นกระดูก และมีหนามจำนวนมาก เกล็ดขนาดเล็ก ครีบหลัง และครีบอกขนาดใหญ่แผ่กว้าง โดยทั่วไปครีบอกมีความยาวถึงโคนหาง ก้านครีบแข็งของครีบหลัง และครีบอกมีขนาดใหญ่แหลมคม แต่ละชนิดมีก้านครีบแข็งจำนวนแตกต่างกัน หัวและลำตัวมีแถบลายสีน้ำตาลปนแดง มักว่ายช้า ๆ หรือลอยตัวนิ่ง ๆ ตามแนวปะการัง และบริเวณแนวหินในเขตน้ำตื้นชายฝั่งทั่วไป
เป็นปลาที่มีต่อมพิษที่ก้านครีบแข็งทุกก้าน รวมถึงมีถุงพิษเล็ก ๆ อยู่เต็มรอบไปหมด โดยจะอยู่ใต้ชั้นผิวหนังโดยอยู่รอบส่วนกลาง ส่วนปลายของก้านหนามหุ้มห่อด้วยเนื้อเยื่อ พิษเป็นสารประกอบโปรตีน เมื่อแทงเข้าไปแล้ว ถุงพิษเล็ก ๆ นั้นจะแตกกลายเป็นของเหลวเข้าไปในเนื้อเยื่อของเหยื่อ ซึ่งผู้ที่โดนแทงจะรู้สึกปวดแสบปวดร้อน ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของปลาในวงศ์นี้ แต่โดยรวมแล้ว ปลาสิงโตจะมีความรุนแรงของพิษน้อยกว่าปลาสกุลอื่นหรือวงศ์อื่น ในอันดับเดียวกัน ผู้ที่โดนต่อมพิษของปลาสิงโตแทงจะมีหลายอาการ ทั้งอัมพาต, อัมพาตชั่วคราว หรือแผลพุพอง
เป็นปลาที่มีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ปกติไม่บริโภคเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแนวปะการังหรือกองหินใต้น้ำ ในเขตอินโด-แปซิฟิก เป็นปลาที่กินกุ้งหรือปลาขนาดเล็กชนิดอื่นเป็นอาหาร ด้วยการกางครีบแล้วไล่ต้อนให้จนมุม แล้วใช้ปากฮุบกินไปทั้งตัว ขากรรไกรขยายออกถึงร้อยละ 40 นอกจากนี้แล้วครีบต่าง ๆ นั้นยังใช้สำหรับกางเพื่อขู่ศัตรูได้ด้วย นอกจากนี้แล้วปลาสิงโตยังถือเป็นปลาที่ฮุบกินอาหารได้เร็วมากจนตาเปล่าไม่อาจมองทัน ต้องใช้กล้องถ่ายภาพความเร็วสูงที่มีความเร็ว 2,000 เฟรม/วินาที จึงจะจับภาพทัน
แบ่งออกได้เป็น 12 ชนิด
วงจรชีวิตและชนิดพันธุ์ต่างถิ่น.
นอกจากนี้แล้ว ปลาสิงโตยังกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในฝั่งทะเลด้านตะวันออกของสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะชนิด ปลาสิงโตปีกจุด ("P. volitans") บริเวณแคริบเบียน, ชายฝั่งฟลอริดา และหมู่เกาะต่าง ๆ ในมหาสมุทรแอตแลนติกไปจนถึงตอนเหนือของบราซิล ตามท่าเรือ, ชายหาด หรือแนวปะการังทั้งน้ำตื้นและน้ำลึกถึง 600 ฟุต และยังไม่เป็นที่รู้แน่ชัดว่ามีการแพร่กระจายพันธุ์ข้ามคลองปานามาได้หรือไม่ โดยการพบปลาสิงโตครั้งแรกในฐานะชนิดพันธุ์ต่างถิ่นเกิดขึ้นในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 2002 ที่ฟลอริดาโดยนักดำน้ำผู้หญิงคนหนึ่งในยามค่ำคืน เมื่อพบกับปลาที่เธอไม่รู้จัก จนกระทั่งต่อมาทราบว่า คือ ปลาสิงโตนั่นเอง เชื่อว่าเกิดจากการเพาะขยายพันธุ์ของนักเลี้ยงปลาสวยงาม หรือพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำท้องถิ่น แล้วปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติหรือหลุดรอดออกมา แต่ในความเห็นของ ดร.ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ นักวิชาการด้านสมุทรศาสตร์ชาวไทยเชื่อว่า คงเกิดจากเรือบรรทุกน้ำมันที่ดูดไข่ปลาสิงโตหรือตัวอ่อนของปลาซึ่งมีสภาพเป็นแพลงก์ตอนข้ามมหาสมุทรไป ซึ่งปลาสิงโตสามารถที่จะขยายพันธุ์ได้เองในธรรมชาติ โดยวางไข่ในป่าชายเลน ปลาหนึ่งตัวภายในเวลาไม่ถึง 30 นาที สามารถกินลูกปลาหรือปลาขนาดเล็กไปได้ถึง 20 กว่าตัวเลยทีเดียว คิดเป็นร้อยละ 60 ของน้ำหนักตัว กระเพาะอาหารของปลาสิงโตสามารถขยายออกได้ถึง 30 เท่าของขนาดกระเพาะปกติ นอกจากนี้แล้วปลาสิงโตยังเป็นปลาที่มีความสามารถในการสืบพันธุ์สูง ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายเกี้ยวพาดึงดูดปลาตัวเมีย เมื่อตัวเมียตอบรับจะว่ายขึ้นสู่บน ปล่อยไข่ซึ่งเกาะตัวรวมเป็นเหมือนก้อนวุ้นออกมา ตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปผสมพันธุ์และปฏิสนธิ ก้อนวุ้นนี้จะลอยน้ำชั่วระยะ ก่อนจะค่อย ๆ แตกตัวสลายไปเป็นไข่และฟักออกเป็นลูกปลาตามกระแสน้ำไปไกล ปลาสิงโตสามารถวางไข่ได้ทุก ๆ 3–4 วัน โดยปริมาณไข่ในแต่ละครั้งนับแสนฟอง ปลาสิงโตตัวเมียสามารถวางไข่ได้ถึงปีละ 2 ล้านฟอง เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 1–2 ปี แต่ขณะที่ยังเป็นปลาวัยอ่อน ลูกปลาจะมีสภาพเป็นแพลงก์ตอน และตกเป็นอาหารของสัตว์อื่นได้ การแพร่ระบาดของปลาสิงโตที่มหาสมุทรแอตแลนติกพบมีปลาสิงโตแทบทุกพื้นที่ จนมีการกำจัดที่บาฮามาสโดยรัฐบาลที่นั่นเพื่อควบคุมปริมาณในแนวปะการัง รวมถึงมีการแข่งขันจับมารับประทานเป็นอาหาร และทางบริษัทไบโอบอต ได้จัดตั้งหน่วยงามชื่อ ศูนย์บริการหุ่นยนต์เพื่อปกป้องสิ่งแวดล้อมทางทะเล ขึ้น โดยผลิตหุ่นยนต์ที่ช่วยในการกำจัดปลาสิงโต โดยการปล่อยประจุไฟฟ้าช็อตตัวปลา ทำให้ปลาเกิดความงุนงงและถูกดูดเข้าไปในแคปซูลของตัวหุ่นยนต์ ซึ่งหุ่นยนต์ตัวนี้มีราคาไม่แพง และใช้การควบคุมจากระยะไกล เหมาะสมกับการใช้โดยชาวประมงท้องถิ่น แต่กระนั้น ปลาสิงโตก็ตกเป็นอาหารของปลาที่มีขนาดใหญ่กว่า เช่น ปลาเก๋า เป็นต้น
ปลาแมงป่อง
Dactylopteriformes
Scorpaeniformes
Scorpaenoidei
ฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์
ฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์  หรือระบบการจัดการฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์  เป็นระบบการจัดการฐานข้อมูลคล้ายกับ (PostgreSQL)
ในช่วงกลางปีพ.ศ. 2533 ได้มีผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์หลายตัว เช่น Illustra (ผลิตโดย Illustra Information Systems ต่อมาถูกซื้อโดย Informix Software ภายหลังได้ขายต่อให้กับ IBM) Omniscience (ผลิตโดย Omniscience Corporation ต่อมาขายให้กับ Oracle Corporation และเปลี่ยนชื่อผลิตภัณฑ์เป็น Oracle Lite) UniSQL (ผลิตโดย UniSQL, Inc. และต่อมาขายให้กับ KCOMS) และ Valentina database ซึ่งพัฒนาโดยรัสแลน ซาซูคิน ชาวยูเครน สิบปีต่อมา โพรเกรสคิวแอล ได้พัฒนาเวอร์ชฃันเชิงพาณิชย์ และได้เป็นพื้นฐานสำหรับผลิตภัณฑ์อีกหลาย ๆ ตัวในปัจจุบัน
แนวคิดหลายประการในฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์ในช่วงเริ่มต้นได้ถูกนำมารวมในมาตรฐาน ในความเป็นจริง ผลิตภัณฑ์ใด ๆ ที่ได้เพิ่มลักษณะเชิงวัตถุตามข้อกำหนดของ SQL:1999 สามารถกล่าวได้ว่าเป็น ระบบการจัดการฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์ได้ ตัวอย่างเช่น IBM's DB2 Oracle database และ Microsoft SQL Server เป็นต้น
ปลาสิงโตธรรมดา
ปลาสิงโตธรรมดา  ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสิงโต (Scorpaenidae)
มีลักษณะเด่น คือ มีครีบอกยาวเป็นเส้นแลดูสวยงาม ครีบหลังมีก้านครีบแข็งยาวมาก ในปลาขนาดเล็กตาจะมีติ่งแหลม ซึ่งเมื่อโตขึ้นจะค่อย ๆ หดสั้นลงจนหายไปในที่สุด ลำตัวมีสีสันหลากหลาย ตั้งแต่ สีแดง, สีส้ม, สีน้ำตาลเข้ม เป็นลายบั้งเล็ก ๆ สลับกับบั้งสีจาง ๆ หรือสีชมพู ครีบหลังตอนท้ายหรือครีบก้นจะเป็นครีบใสโปร่งแสง มีจุดประสีดำ
มีพฤติกรรมล่าปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร โดยใช้ครีบอกที่แผ่ยาวเป็นเส้นไล่ต้อนให้จนมุม แล้วใช้ปากฮุบกินไปทั้งตัว
มีขนาดใหญ่ประมาณ 15 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 35 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังและกองหินใต้น้ำ ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาใต้, ทะเลแดง, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก, อินโดนีเซีย ในน่านน้ำไทยพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อยในบางพื้นที่
เป็นปลาที่มีพิษ ไม่มีการรับประทานกันเป็นอาหาร นิยมเลี้ยงกันตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำและตู้ปลาตามบ้านในฐานะปลาสวยงาม
มิชชาเอล ยุง
มิชชาเอล ยุง  เกิดวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1982 ที่เมืองบาทโซเดิน ประเทศเยอรมนี เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวเยอรมัน ซึ่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาได้เข้าร่วมแข่งในรายการประเภททีมและประเภทบุคคล โดยเป็นผู้ชนะทั้งสองรายการ ณ วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ซึ่งเป็นวันเกิดครบรอบ 30 ปีของเขา มิชชาเอล ยุง ได้สร้างประวัติศาสตร์ในฐานะนักขี่ม้าคนแรกของยุโรป ที่เป็นแชมป์โลกและแชมป์โอลิมปิกในเวลาเดียวกัน
โธมัส เฟาเฌรอน
ตำบลหนองตาด
หนองตาด เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ได้แก่เทศบาลตำบลหนองตาด ซึ่งได้รับการจัดตั้งขึ้นจากองค์การบริหารส่วนตำบลหนองตาดในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2555 มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 44.53 ตารางกิโลเมตร
ลักษณะพื้นที่เป็นพื้นที่ราบสูง และที่ราบลุ่ม เหมาะสมแก่การเพาะปลูก การทำนา มีพื้นที่สำหรับปลูกป่าชุมชนประมาณ 2,500 ไร่ พื้นที่ว่างประมาณ 2,000 ไร่ ซึ่งเหมาะสมแก่การพัฒนา และลงทุนในด้านอุตสาหกรรม สำนักงานเทศบาลห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 7 กิโลเมตร
ตำบลหนองตาดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 22 หมู่บ้านคือ
อาชีพของประชากรส่วนใหญ่ในตำบลหนองตาดคือ อาชีพเกษตรกรรม รับราชการ อาจจะมีอาชีพรับจ้างทั่วไป และค้าขายประกอบกันบ้างเล็กน้อย
โรงเรียนมัธยมศึกษา 1 แห่ง
โรงเรียนขยายโอกาส 1 แห่ง
โรงเรียนประถมศึกษา 6 แห่ง
ศูนย์เด็กเล็ก 3 แห่ง
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล 2 แห่ง
วัดในเขตตำบลหนองตาด 14 แห่ง
โรแบร์ โดฮัง
ซิลแว็ง ดิสแต็ง
วิลเลียมแห่งซองส์
มีเชล ยุง
อันดับปลาสิงโต
หนานจิงกรีนแลนด์ไฟแนนเชียลเซ็นเตอร์
ราชอาณาจักรรัสเซีย
วงศ์ปลาแมงป่อง
วงศ์ปลาแมงป่อง หรือ วงศ์ปลาสิงโต  เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเล หาได้ยากในน้ำจืด ในอันดับปลาแมงป่อง (Scorpaeniformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Scorpaenidae
เป็นปลาที่เป็นที่รู้จักกันดีในอันดับนี้ มีครีบต่าง ๆ ใหญ่ โดยเฉพาะครีบอก ลำตัวหนาและแบนข้าง หลายชนิดมีสีสันสวยงาม บางชนิดมีลักษณะที่กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม ส่วนหัวมีหนามหรือมีเงี่ยง ก้านครีบแข็งต่าง ๆ มีพิษ ซึ่งพิษเหล่านี้ร้ายแรงมาก เป็นสารประกอบโปรตีน ผู้ที่โดนทิ่มจะรู้สึกเจ็บปวดแสบร้อนมาก ซึ่งพิษนี้มีไว้สำหรับการป้องกันตัว มิได้มีไว้เพื่อล่าเหยื่อแต่ประการใด
ส่วนมากมักจะอาศัยและหากินบริเวณพื้นน้ำ โดยอาจพบได้ลึกถึง 2,200 เมตร (7,200 ฟุต) โดยกินปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำมีเปลือกเป็นอาหาร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามหรือแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ เป็นปลาที่ไม่ใช้เนื้อเป็นอาหารหรือเพื่อการบริโภค ยกเว้นแต่ในประเทศญี่ปุ่น, จีน และฮ่องกง ที่นิยมรับประทาน เพราะเนื้อแน่น มีรสชาติดี
สำหรับในน่านน้ำไทยพบปลาในวงศ์นี้ไม่น้อยกว่า 25 ชนิด
Scorpaenidae
วงศ์ปลาสิงโต
มอริส ฟาร์ค
สกุลปลาสิงโต
Pteropterus
Pteroinae
คิซาราซุ
คิซาราซุ  เป็นเมืองในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 138.73 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 130,119 คน
ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์.