pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการชักนำของ พชร์ อานนท์ ซึ่งขณะนั้นเป็นบรรณาธิการบริหารของนิตยสารเธอกับฉันให้ไปถ่ายแบบเป็นนายแบบบนปกนิตยสารเธอกับฉันระหว่างยืนรอเพื่อนอยู่หน้าห้างสรรพสินค้าโตคิว จากนั้นก็ก้าวสู่วงการจอแก้วในละครโทรทัศน์เรื่อง "นางฟ้าสีรุ้ง" ทางช่อง 7 เมื่อปี พ.ศ. 2533 ในฐานะตัวประกอบแทนที่เพื่อนรักอย่าง มอส ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ ที่ตัดผมเนื่องจากต้องเรียน ร.ด. และเข้าสู่บทบาทในจอเงินในเรื่อง “สะแด่วแห้ว” จากนั้นได้เข้าเซ็นสัญญาเป็นนักร้องในสังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น 1992 มีอัลบั้มเป็นของตัวเองชื่อ “เต๋า หัวโจก” ในปี พ.ศ. 2536 ซึ่งถือเป็นผลงานสร้างชื่อให้เต๋ากลายเป็นขวัญใจวัยรุ่นด้วยแฟชั่นผ้าโพกหัวและเสื้อลายสก๊อตจากมิวสิกวีดีโอเพลง "บอดี้การ์ด" คู่กับ สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา ซึ่งทำให้ทั้งคู่ต่อมาเหมือนเป็นดาราคู่ขวัญกัน ตามมาด้วยอัลบั้มชุดที่ 2 “สมชายจดปลายเท้า” และอัลบั้มพิเศษ “สมชายโอที” ในปี พ.ศ. 2538 และอัลบั้มชุดที่ 3 "สมชาย 100 แรงม้า" ในปี พ.ศ. 2541
นอกจากนี้ยังมีผลงานทางการแสดงทั้งละครและภาพยนตร์อีกมากมาย อาทิเช่น ละครเรื่อง “เวลาในขวดแก้ว”, "น้ำใสใจจริง" และโด่งดังเป็นพลุแตกในบทบาทของ “เฮียเมฆ” ในเรื่อง "ข้าวเปลือก" ตามมาด้วยบทของ “เผดิมพงศ์” แห่ง "เกาะสวาท หาดสวรรค์" คู่พระคู่นางและคู่กัดของ “ยายตุ่มแตก” หรือ “นภาพร” ที่สวมบทโดย สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา
ในส่วนของภาพยนตร์ เรื่องที่สร้างชื่อเสียงให้อย่างมากคือ "โลกทั้งใบให้นายคนเดียว" ในปี พ.ศ. 2538 ที่เล่นคู่กับนางเอกคู่ขวัญ นุ๊ก สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา ตามมาด้วย "ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน", "แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว", "มือปืน โลก/พระ/จัน", "สายล่อฟ้า" และที่เข้าฉายในปี พ.ศ. 2550 คือเรื่อง "โอปปาติกะ" พ.ศ. 2553 "นาคปรก"
รับเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณา ให้กับสินค้ารถจักรยานยนต์ฮอนด้า สำหรับกลุ่มวัยรุ่นชายตั้งแต่เริ่มเข้าวงการใหม่ ๆ ในรุ่น ฮอนด้า โนวา จนถึงปัจจุบันเป็นเวลาเกือบ 20 ปีแล้ว ก็ยังเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับรุ่น ฮอนด้า โซนิก ซึ่งเน้นจับกลุ่มลูกค้าที่เป็นวัยรุ่นชายเช่นกัน
รวมถึงเคยเป็นพิธีกรรายการ 4+1 ถึงจะเท่ห์ ร่วมกับ สายฟ้า เศรษฐบุตร, ปราโมทย์ แสงศร และจักรกฤษณ์ อำมะรัตน์
นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นนักฟุตบอล เคยติดทีมชาติไทยชุดเยาวชนมาแล้ว
ในอดีต เคยใช้ชีวิตคู่กับ นัท มีเรียแต่ก็ไปกันไม่ได้ ต้องจดทะเบียนหย่า​ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ได้จดทะเบียนสมรสที่สำนักงานเขตบางรัก กับอัฐมาศ อัศววิมล รองผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดนิตยสารดิฉันและคอสโมโพลิแทน ปัจจุบันมีบุตรชาย 1 คน และบุตรสาว 1 คน ชื่อน้องสมใจ และน้องสุขใจ
ลีเดีย (นักร้องไทย)
พระราชพิธีบวงสรวงสมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราช และเสด็จออกมหาสมาคม พ.ศ. 2549
พระราชพิธีบวงสรวงสมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราช และเสด็จออกมหาสมาคม เป็นส่วนหนึ่ง ใน พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต โดยมีพิธีการดังต่อไปนี้
พระราชพิธีบวงสรวงสมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราช.
เวลา 10.19 น. พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงเสด็จพระราชดำเนิน โดยรถยนต์พระที่นั่ง จาก พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต ไปยัง พระที่นั่งอนันตสมาคม จากนั้น เสด็จพระราชดำเนินเข้าสู่พลับพลาพิธี
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงจุดธูปเทียน เครื่องนมัสการ บูชา พระพุทธปฏิมา ปางประจำรัชกาล สมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราช เสร็จแล้ว
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงประเคนพัดรองที่ระลึก พระราชพิธีบวงสรวงสมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราช แด่สมเด็จพระราชาคณะ และพระราชาคณะ 10 รูป แล้วประทับ พระราชอาสน์ ทรงศีล สมเด็จพระราชาคณะถวายศีล จบแล้ว
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนิน ไปยังพระที่นั่งชุมสาย ที่ตั้งเครื่องบวงสรวง บริเวณด้านหน้าพลับพลาพิธี ทรงแปรพระพักตร์สู่ปราสาทพระเทพบิดร และวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ทรงจุดเทียนทองเทียนเงินและธูป ที่โต๊ะเครื่องราชสักการะ บวงสรวง สมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราช แล้วทรงจุดธูปหางปักที่เครื่องบวงสรวงสังเวย ทรงจุดธูปเทียนเครื่องทองน้อย โหรหลวงลั่นฆ้องชัย พราหมณ์เป่าสังข์ พนักงานภูษามาลาแกว่งบัณเฑาะว์ ชาวพนักงานประโคมแตร ดุริยางค์
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ประทับพระราชอาสน์ ที่มุขหน้าพลับพลาพิธี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ พระราชครูวามเทพมุนี หัวหน้าพราหมณ์ อ่านประกาศบวงสรวง ในขณะนั้น ผู้ที่เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาททุกหมู่เหล่า ยืนประนมมือ แสดงคารวะบูชา ผินหน้าไปทาง พระที่นั่งชุมสาย เมื่อพระราชครูวามเทพมุนี อ่านประกาศบวงสรวงจบแล้ว โหรหลวงลั่นฆ้องชัย พราหมณ์เป่าสังข์ พนักงานภูษามาลาแกว่งบัณเฑาะว์ ชาวพนักงานประโคมแตร ดุริยางค์ จบแล้ว
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงประเคน จตุปัจจัยไทยธรรม แด่ สมเด็จพระราชาคณะ และ พระราชาคณะ เสร็จแล้ว ทรงหลั่งทักษิโณทก พระสงฆ์ถวายอนุโมทนา ถวายพระพรชัยมงคลคาถาพิเศษ ถวายอดิเรก ถวายพระพรลา เสร็จแล้ว พระสงฆ์ออกไปรับพระราชทานฉัน ที่ ตำหนักสวนบัว ภายในพระราชวังดุสิต
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนิน ขึ้นยัง ท้องพระโรง พระที่นั่งอนันตสมาคม
การเสด็จออกมหาสมาคม.
ต่อมา เวลาประมาณ 11.00 น. พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จฯ ออกยัง ท้องพระโรง พระที่นั่งอนันตสมาคม
พระบรมวงศานุวงศ์ องคมนตรี แก้วขวัญ วัชโรทัย เลขาธิการพระราชวัง อาสา สารสิน ราชเลขาธิการ สมาชิกราชสกุล และ สตรีผู้มีบรรดาศักดิ์ เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ในห้องพระโรง หน้าพระแท่นนพปฎลมหาเศวตฉัตร พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งยังทรงเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนิน ไปทรงยืน เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ที่แท่นหน้าสีหบัญชร พร้อมแล้ว
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จออกสีหบัญชร มุขด้านทิศใต้ ชาวพนักงาน กระทั่งมโหระทึก ประโคมแตรฝรั่ง ทหารกองเกียรติยศ 3 เหล่าทัพ ถวายความเคารพ แตรวงบรรเลง เพลงสรรเสริญพระบารมี ทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ และตำรวจ ยิงปืนใหญ่เฉลิมพระเกียรติ ฝ่ายละ 21 นัด พระสงฆ์ทั่วราชอาณาจักร เจริญชัยมงคลคาถา ย่ำฆ้องกลองระฆัง พร้อมกับ การประกอบพิธีกรรมของศาสนาอื่นๆ
ครั้นสุดเสียงเพลงสรรเสริญพระบารมีแล้ว พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งยังทรงเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงเปิดกรวยกระทงดอกไม้ ธูปเทียนแพ แล้วกราบบังคมทูลพระกรุณาถวายพระพรชัยมงคล แทนพระบรมวงศานุวงศ์ จากนั้น เสด็จพระราชดำเนินไปเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ณ ท้องพระโรง พระที่นั่งอนันตสมาคม
จากนั้น พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี(ยศและตำแหน่งในขณะนั้น) เปิดกรวยกระทงดอกไม้ ธูปเทียนแพ แล้วกราบบังคมทูลพระกรุณา ถวายพระพรชัยมงคล แทนคณะรัฐมนตรี ข้าราชการ ทหาร-พลเรือน และราษฎรทุกหมู่เหล่า
นายสุชน ชาลีเครือ ประธานวุฒิสภา ปฏิบัติหน้าที่ประธานรัฐสภา (ในขณะนั้น)เปิดกรวยกระทงดอกไม้ ธูปเทียนแพ แล้วกราบบังคมทูลพระกรุณาถวายพระพรชัยมงคลแทนสมาชิกรัฐสภา
นายชาญชัย ลิขิตจิตถะ ประธานศาลฎีกา (ในขณะนั้น) เปิดกรวยกระทงดอกไม้ ธูปเทียนแพ แล้วกราบบังคมทูลพระกรุณาถวายพระพรชัยมงคลแทนข้าราชการตุลาการ
จบแล้ว ทหารกองเกียรติยศ 3 เหล่าทัพ ถวายความเคารพ แตรวงบรรเลง เพลงสรรเสริญพระบารมี
พระราชดำรัสในการเสด็จออกมหาสมาคม.
จากนั้น พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีพระราชดำรัสตอบ มีใจความว่า
พสกนิกรกล่าวถวายพระพร.
เมื่อทรงมีพระราชดำรัสตอบจบแล้ว ชาวพนักงาน กระทั่งมโหระทึก ประโคมแตรฝรั่ง ทหารกองเกียรติยศ 3 เหล่าทัพ ถวายความเคารพ แตรวงบรรเลงเพลงสรรเสริญพระบารมี
พสกนิกรที่เนืองแน่นลานพระราชวังดุสิต ตลอดไปจนถึงถนนราชดำเนินนอก ต่างร่วมร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีอย่างกึกก้อง
เมื่อสิ้นสุดเสียง เพลงสรรเสริญพระบารมี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี (ยศและตำแหน่งในขณะนั้น)นำประชาชนกล่าวถวายพระพร “ทรงพระเจริญ” สามครั้ง เป็นระยะๆ สามรอบ รวมทั้งสิ้น 9 ครั้ง
ระหว่างนั้น พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จออกทรงประทับเคียงคู่ และได้ทรงโบกพระหัตถ์ให้พสกนิกร ทำให้ทุกคนปลื้มปิติโสมนัสเป็นอย่างยิ่ง
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงประทับ ณ สีหบัญชร สักครู่ แล้วจึงเสด็จกลับเข้าไปในท้องพระโรง พระที่นั่งอนันตสมาคม จากนั้นจึงเสด็จฯ กลับพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต
โฟร์กอตเทน
โฟร์กอตเทน  เป็นวงดนตรีแนวร็อก ประกอบด้วยสมาชิก 4 คนคือคือ ปีเตอร์,จั๊ก,กอล์ฟ และ เทรุ มีเพลงดังอย่างเพลง "อยากรู้"
การรวมตัวกัน.
การมารวมตัวกันแบบเฉพาะกิจของ 4 Gotten (โฟร์กอตเทน) ในครั้งนี้เกิดขึ้นเกิดหลังจากอัลบั้ม "Version 4.0" ของ ปีเตอร์ เมื่อ 3 ปีที่แล้ว โดยมีสมาชิกเริ่มแรก 3 คน คือ เตอร์, กอล์ฟ และ เทรุ จากนั้นก็มี จั๊ก เข้ามาร่วมวงด้วยเพื่อเล่นดนตรีและทำในสิ่งที่อยากจะทำ จนเมื่อปี 2547 จึงเริ่มเป็น 4Gotten (โฟร์กอตเทน) ที่เต็มรูปแบบ
การที่พวกเขามารวมตัวกันทำให้พวกเขาสามารถแสดงตัวตนที่เป็นจริงออกมาได้ 100% ได้ทำงานที่แต่ละคนอยากจะทำกันจริงๆ ได้นำความสามารถที่มีอยู่ของแต่ละคนออกมาใช้ในการทำงาน อย่างเช่น เตอร์ นั้นก็มีความสามารถในการเล่นกีตาร์ และแต่งเพลง ซึ่งหลายคนอาจไม่เคยรับรู้ในความสามารถในด้านนี้ของเขาเลย การที่มาทำงานตรงนี้ทำให้เขาได้ใช้ความสามารถที่มีอยู่อย่างเต็มที่ ส่วน จั๊ก นั้นหลายคนอาจมองว่าเขาเหมาะกับกีตาร์อคูสติก กับน้ำเสียงอันไพเราะ แต่ที่จริงแล้ว เขามีความสามารถในการเล่นกีตาร์เป็นอย่างมาก เขาสามารถเล่นกีตาร์ได้หลากหลายแนว แต่ยังไม่ได้นำมาใช้ เมื่อได้มารวมกันในครั้งนี้ เป็นการเปิดโอกาสให้เขาได้ดึงความสามารถที่ซ่อนอยู่ในตัวเขาออกมาแสดงให้คนได้รับรู้กัน ต่อมา กอล์ฟ เป็นนักดนตรีที่มากด้วยความสามารถ และ ประสบการณ์ทางดนตรี เป็นนักแต่งเพลงที่เขียนเพลงฮิตให้ศิลปินมาหลายราย เขาอยากเล่นดนตรีในแนวทางของตนเอง อยากแสดงผลงานทางด้านดนตรีออกมาโดยไม่ยึดติดกับอะไรทั้งสิ้น และ เทรุ มือกลองที่มาไกล จาก แดนอาทิตย์อุทัย เขามีความสามารถในการเล่นกลองได้หลากหลายแนว ตอนที่อยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นเขาบันทึกเสียงในห้องอัดให้กับศิลปินชื่อดังมากมาย และยังเป็นอาจารย์สอนเล่นกลองอีกด้วย การเดินทางมาเมืองไทย เพราะต้องการจะเรียนรู้อะไรใหม่ๆ อยากหาแนวทางใหม่ๆ ในการเล่นดนตรี และการที่เขาได้มาเป็นสมาชิกในวง "4 Gotten" ทำให้เขาได้แสดงความคิดเห็นออกมาได้อย่างเต็มที่ และ ได้ทำงานที่เขาใฝ่ฝันอยากทำ
ในอัลบั้ม "ดอกไม้ไปไหน : The Butterfly Revolution" (เดอะ บัตเตอร์ฟลาย เรโวลูชั่น) "4Gotten" ได้ฝากผลงานเอาไว้ถึง 2 เพลง คือ เพลง "Plastique" (พลาสติก) เพลงนี้ เตอร์ รับหน้าที่ในการร้อง และได้แต่งเนื้อเพลงเป็นภาษาอังกฤษเพิ่มในเพลงอีกด้วย และอีกเพลง "วีณาแกว่งไกว" เพลงนี้ จั๊ก รับหน้าที่ในการร้อง โดยมี เตอร์ ร้องประสานเสียง เสียงของทั้งคู่เข้ากันได้อย่างลงตัว
และนี่ก็คือการรวมตัวกันของกลุ่มคนที่มีความสามารถ ประสบการณ์ และมีใจรักในการเล่นดนตรี ที่ต้องการนำเสนอดนตรีในรูปแบบของพวกเขาเอง ต้องการเสนอตัวตนที่แท้จริง เป็นงานที่ออกมาจากความตั้งใจ ความทุ่มเท ในการนำเสนอที่เป็นรูปแบบเฉพาะตัว
"4 Gotten" มีผลงานอัลบั้มแรก และ จะเป็นเพียงอัลบั้มเดียวออกกลางเดือนสิงหาคม 2548 โดยอัลบั้มชุดนี้ใช้ชื่อชุดว่า "Rolling" งานจะเป็นร็อกที่ทันสมัยและแต่ละคนได้แสดงความสามารถ และ ความคิดกันออกมาอย่างเต็มที่ อัลบั้มนี้พวกเขาทั้งสี่คน รับบทบาทในการเป็นโปรดิวเซอร์ เองอีกด้วย
ปี 2006 วงโฟร์กอตเทน ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส
ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล (เตอร์).
เตอร์ เป็นนักร้องที่มีเอกลักษณ์เป็นของตัวเองด้วยน้ำเสียงที่แหบห้าว รอยยิ้มกว้างจริงใจของเขาอยู่เสมอ เป็นที่จดจำของทุกคน
ชวิน จิตรสมบูรณ์ (จั๊ก).
จั๊ก เป็นคนที่ยิ้มง่าย และมีน้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง นอกจากนี้ฝีมือการเล่นกีต้าร์ของเขายังเป็นที่ยอมรับของคนในวงการดนตรีอีกด้วย
เขาเริ่มต้นในวงการดนตรีด้วยการเป็นศิลปินดูโอวง "Double U" (ดับเบิ้ล ยู)
รุ่งโรจน์ ผลหว้า.
กอล์ฟ เป็นมือเบส และ โปรดิวเซอร์ที่มากด้วยความสามารถและประสบการณ์ชนิดหาตัวจับได้ยากคนหนี่งของเมืองไทย เขาเริ่มต้นจากการรวมตัวกับเพื่อนๆ ตั้งวงดนตรีร็อกในนาม "Y Not 7" (วายน็อตเซเว่น) ซึ่งเริ่มต้นจากการตระเวนเล่นตามผับและสถานบันเทิงเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ในขณะเดียวกันพวกเขาก็ได้แต่งเพลงเก็บเอาไว้ โดยหวังว่าจะมีอัลบั้มเป็นของตัวเอง และโอกาสก็มาถึงเมื่อความสามารถของพวกเขาไปเข้าตาโปรดิวเซอร์มือหนึ่งอย่าง โอม-ชาตรี คงสุวรรณ
กอล์ฟ มีบทบาทในฐานะคนทำงานเบื้องหลังมามากมาย ในปี 2535 เขาแต่งเพลงให้กับ "Heavy Mod" (เฮฟวี่ มด), ปี 2536 แต่งเพลงให้กับ "วิศณุ เทศขยัน", ปี 2538 รับหน้าที่โค-โปรดิวเซอร์ อัลบั้ม "Shambala" (แชมบาลา) ของ "ปุ้ม-พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา" นอกจากนี้ยังทำงานให้กับศิลปินอื่นๆ อีกมากมาย อาทิ ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล, คริสติน่า อากีล่าร์, มอส ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, นัท มีเรีย เบเนเดตตี้, ฟลาย, ตอง ภัครมัย โปตระนันท์, ดับเบิ้ล ยู และ มิสเตอร์ทีม เป็นต้น นอกจากนี้ ปี 2544 ยังรับหน้าที่โปรดิวเซอร์ให้กับ "ปาล์มมี่" ในอัลบั้ม "Stay" (สเตย์) อีกด้วย
เทรุ มุรายาม่า (เทรุ).
มือกลอง ชาวญี่ปุ่นคนนี้ เข้ามาใช้ชีวิตอยู่ในเมืองไทย และได้ร่วมงานกับศิลปินไทยชื่อดังหลายราย การที่เขามาเล่นที่เมืองไทย เพราะต้องการหาประสบการณ์ อยากเล่นแนวดนตรีที่ใหม่ๆ เขามีความฝันที่อยากจะเล่นดนตรีไปทั่วโลก เขาเคยบันทึกเสียงในห้องอัดให้กับศิลปินต่างๆ มาแล้วมากมายที่ประเทศญี่ปุ่น และก็เป็นอาจารย์สอนกลองที่มีความสามารถในการเล่นกลองได้หลายรูปแบบ ผลงานที่ทำให้คนไทยรู้จักเขา คือ เล่นกลองให้กับ ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล ในอัลบั้มชุดที่ 4 "Version 4.0" เมื่อ ปี 2545
ไมเคิล โบลตัน
ไมเคิล โบลตัน (Michael Bolton) เกิดเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2496 (ค.ศ. 1953) รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐอเมริกา เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง มีเพลงดังอย่าง Said I Loved You... But I Lied และ To Love Somebody เป็นต้น
ไมเคิล โบลตัน เป็นทั้งนักร้อง นักแต่งเพลง และนักเคลื่อนไหวทางสังคม อัลบั้มและซิงเกิลเพลงของเขาขายได้ยอดมากกว่า 52 ล้านแผ่นทั่วโลก และยังได้รับรางวัลแกรมมี่ถึงสองครั้ง ในสาขานักร้องชายยอดเยี่ยม และ ได้รับ American Music Awards และรางวัลเกียรติยศอื่นๆ มากมาย
และในอัลบั้มใหม่ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ 22 ของเขา ไมเคิล โบลตัน ได้ย้อนกลับไปหากลิ่นอายของดนตรีป็อปในยุคทศวรรษที่ 40 50 และ 60 ด้วยเพลงระดับตำนานอย่าง "All The Way" (ออล เดอะ เวย์), "A Kiss To Build A Dream On" (อะ คิส ทู บิวด์ อะ ดรีม ออน) , "The Very Thought of You" (เดอะ เวรี่ ธอต อ๊อฟ ยู) , "When I Fall in Love" (เวน ไอ ฟอล อิน เลิฟ) และ"Smile" (สไมล์)
ด้วยบทเพลงเหล่านี้ ไมเคิล โบลตัน ได้นำเพลงป๊อปคลาสสิกให้ฟื้นกลับมามีชีวิตอีกครั้ง เขาได้นำผลงานสุดยอดของนักแต่งเพลงอย่าง George และ Ira Gershwin, Sammy Cahn, และ Marilyn &amp; Alan Bergman &amp; Michele Legrand กลับมาให้ผู้ฟังในยุคเราได้ยินกันอีกครั้ง
นอกจากจะทำงานในฐานะของนักร้องแล้ว ไมเคิล โบลตัน ยังเป็นนักแต่งเพลงที่มีผลงานล้นหลามอีกด้วย เขาได้แต่งเพลงให้กับศิลปินระดับตำนานอย่าง Barbra Streisand (บาร์บรา สไตรซัน) KISS (คิส), Kenny Rogers (เคนนี โรเจอร์), Kenny G. (เคนนี จี), Cher (แชร์), Peabo Bryson, Patti Labelle และอื่นๆ อีกมากมาย
เขายังได้ร่วมแต่งเพลงกับนักแต่งเพลงชั้นครูอย่าง Bob Dylan (บ็อบ ดีแลน), BabyFace (เบบี้เฟส) และ Diane Warren (ไดแอน วาร์เรน), และ ร่วมแสดงกับ Luciano Pavarotti (ลูเซียโน่ ปาวาร็อตติ), Placido Domingo (ปลาซิโด โดมิงโก), Renee Fleming (เรอเน่ เฟลมมิ่ง), Patti Labelle (แพ็ตติ ลาเบลล์), Ray Charles (เรย์ ชาร์ลส์), Percy Sledge (เพอร์ซี่ สเล็ดจ์), Wynonna Judd (วินอนนา จัดด์),และ BB King (บีบี คิง)
ในปี 2536 เขาได้ก่อตั้งมูลนิธิ ไมเคิล โบลตัน และตอนนี้ได้เปลี่ยนมาเป็น ไมเคิล โบลตัน Charities, Inc (MBC) เพื่อให้ความช่วยเหลือด้านการศึกษาและที่พึ่งพิงกับเด็กและสตรีที่ประสบปัญหาความยากจน และถูกทารุณกรรมทางร่างกาย อารมณ์ และทางเพศ และด้วยความร่วมมือกับผู้ว่าการรัฐคอนเน็คติกัต จอห์น โรว์แลนด์ ทาง ไมเคิล โบลตัน Charities จึงได้จัดตั้งโครงการ "Safe Space" เพื่อจัดหาสถานที่ที่ปราศจากอันตรายใดๆ ให้กับเยาวชน และเสริมสร้างความเชื่อมั่นในตนเอง ความเป็นผู้นำ การฝึกงาน และความตระหนักถึงปัญหาสังคม ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งมา ไมเคิล โบลตัน Charities ได้บริจาคเงินกว่า 3.7 ล้านเหรียญช่วยเหลือองค์การกุศลทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับประเทศ
ไมเคิล โบลตัน ยังดำรงแหน่งเป็น ประธานกิติมาศักดิ์ขององค์กรพิทักษ์เด็กจากการทารุณกรรมอย่าง Prevent Child Abuse America และยังเป็น ประธานระดับประเทศของ This Close for Cancer Research และ เป็นคณะกรรมการ ของ National Mentoring Partnership and the Joe DiMaggio Children's Hospital อีกด้วย
และเมื่อไม่นานมานี้ ไมเคิล โบลตัน ยังร่วมทำงานกับ Lifetime Television, Verizon Wireless และ National Coalition Against Domestic Violence (NCADV) ซึ่งเป็นกลุ่มที่ทำงานช่วยเหลือเด็กและสตรีที่เป็นเหยื่อความรุนแรง และในฐานะตัวแทนองค์กร NCADV ทาง ไมเคิล โบลตัน และ Lifetime Television, Verizon Wireless และองค์กรอื่นๆ ได้ร่วมกันรณรงค์ในเดือนมีนาคม ปี 2546 ให้มีการออกกฎหมายให้ความช่วยเหลือ ไม่ว่าจะเป็นการให้ที่อาศัยแก่เหยื่อของความรุนแรงในครอบครัว
ไมเคิล โบลตัน ยังได้รับรางวัล Lewis Hine Award ของ National Child Labor Committee และ รางวัล Martin Luther King Award ของ Congress of Racial Equality และรางวัล Ellis Island Medal of Honor ของ National Ethnic Coalition of Organizations ในฐานะที่ ไมเคิล โบลตัน ทำงานเพื่อช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ และเมื่อเร็วๆ นี้ Hollywood Chamber of Commerce ยังเชิญให้ ไมเคิล โบลตัน ประทับรอบฝ่ามือบนทางเดินในฮอลลีวูด
ราชินีโซเบคเนฟรู
มานากัว
มานากัว  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศนิการากัว ตั้งอยู่ริมชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบมานากัว ที่พิกัดภูมิศาสตร์ มีจำนวนประชากร 1,380,100 คน เมืองนี้ได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองหลวงในปี พ.ศ. 2398 ก่อนหน้านี้ที่ตั้งเมืองหลวงย้ายไปมาระหว่างเมืองเลอองกับเมืองกรานาดา
ชาวมานากัวเกือบทั้งหมดเป็นชาวผิวขาวที่พูดภาษาสเปนและเชื้อสายเมสติโซ มีชุมชนรุ่นที่สาม รุ่นที่สี่ และรุ่นที่ห้าของชุมชนชาวกาตาลัน ชาวเยอรมัน ชาวอิตาลี และชาวฝรั่งเศส เช่นเดียวกับชาวตะวันออกกลางและชาวเอเชีย — ชาวญี่ปุ่นและชาวจีน (ทั้งชาวจีนแผ่นดินใหญ่และชาวไต้หวัน)
ไม่กี่ปีมานี้ จำนวนชาวอเมริกา (อเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และอเมริกาใต้) ที่ย้ายเข้าสู่กรุงมานากัวและประเทศนิการากัวได้เพิ่มขึ้น เนื่องจากราคาอสังหาริมทรัพย์ที่มีราคาถูกกว่าเมื่อเทียบกับในประเทศคอสตาริกา
ซานซัลวาดอร์
ซานซัลวาดอร์  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศเอลซัลวาดอร์ เป็นเมืองทันสมัยและใหญ่เป็นอันดับที่สองในอเมริกากลาง มีจำนวนประชากรราว 5 แสนคน ครอบคลุมพื้นที่ 514 ตารางกิโลเมตร การขยายตัวของจำนวนผู้คนระหว่างสงครามและภายหลังสงครามทำให้เกิดเขตนครหลวงซานซัลวาดอร์ (AMSS: Area Metropolitana de San Salvador) ที่ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 610 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 2.1 ล้านคน ซานซัลวาดอร์เป็นศูนย์กลางการขนส่งและเศรษฐกิจของชาติ ทางหลวงแพน-อเมริกาได้ตัดผ่านและเชื่อมเมืองนี้เข้ากับเขตเมืองอื่น ๆ ของอเมริกากลางและสหรัฐอเมริกา
ย่านกลางกรุงซานซัลวาดอร์สมัยใหม่มีตึกระฟ้าสูงมากมาย แต่เหลือพื้นที่ทางประวัติศาสตร์อยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เนื่องจากเหตุแผ่นดินไหวที่ทำลายเมือง ตั้งแต่ที่เมืองนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2068 โดยเปโดร เด อัลบาราโด ผู้พิชิตชาวสเปน ปัจจุบันเมืองนี้ผลิตเบียร์ ยาสูบ สิ่งทอ และสบู่
ซานโฮเซ (ประเทศคอสตาริกา)
ซานโฮเซ  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศคอสตาริกา และเป็นเมืองหลักของจังหวัดซานโฮเซด้วย ตั้งอยู่ภาคกลางของประเทศที่พิกัดภูมิศาสตร์ บนที่ราบสูงที่มีความสูงประมาณ 1,170 เมตร (3,839 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล
ซานโฮเซเดิมมีฐานะเป็นเพียงเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ของชุมชนจนกระทั่งใน พ.ศ. 2367 ในปีนี้คอสตาริกาได้มีการเลือกตั้งประมุขแห่งรัฐครั้งแรก ฮวน โมรา เฟร์นันเดซ ตัดสินใจย้ายที่ตั้งรัฐบาลจากการ์ตาโก ซึ่งเป็นเมืองหลวงสมัยที่เป็นอาณานิคมของสเปน และเริ่มต้นใหม่ที่ซานโฮเซนี้
เมืองหลวงใหม่ที่ซานโฮเซเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว และขยายตัวเข้าสู่หุบเขาตอนกลาง จากการสำรวจใน พ.ศ. 2561 กรุงซานโฮเซมีประชากร 342,188 คน (เฉพาะในเทศบาล) ซึ่งครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นช่วงที่มีการเพิ่มประชากรสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว จากที่ใน พ.ศ. 2493 (ค.ศ. 1950) เมืองนี้มีประชากรเพียง 86,900 คน ทำให้เขตนครหลวงกินพื้นที่ออกไปเกินเขตซานโฮเซ และครอบคลุมจำนวนประชากร 1 ล้านคน
เนื่องจากกำเนิดขึ้นในช่วงหลังคริสต์ศตวรรษที่ 18 จึงทำให้กรุงซานโฮเซมีสถาปัตยกรรมสมัยอาณานิคมสเปนค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับเมืองหลวงอื่น ๆ ในลาตินอเมริกา ต่อมา ในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2427 ซานโฮเซกลายเป็นเมืองแรกในลาตินอเมริกาที่ส่องสว่างด้วยพลังงานไฟฟ้า
กัวเตมาลาซิตี
กัวเตมาลาซิตี  ในท้องถิ่นเรียกว่า "กัวเตมาลา" (Guatemala) หรือ "กัวเต" (Guate) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศกัวเตมาลา และยังเป็นเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกากลางด้วย
กัวเตมาลาซิตีมีจำนวนประชากร 2,541,581 คน มีพิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่ ในหุบเขาทางภาคกลางตอนล่างของประเทศ
ปานามาซิตี
ปานามาซิตี  หรือ ซิวดัดเดปานามา  เป็นเมืองหลวงของประเทศปานามา ตั้งอยู่ทางฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ปากทางเข้าคลองปานามา ที่พิกัดภูมิศาสตร์
ปานามาซิตีเป็นศูนย์กลางการเมือง การบริหาร และวัฒนธรรมของประเทศ ฮวน การ์โลส นาบาร์โรเป็นนายกเทศมนตรีคนปัจจุบัน ปัจจุบันกรุงปานามาซิตีมีจำนวนประชากร 708,738 คน รวมเขตนครหลวงทั้งหมดมี 1,063,000 คน
เตกูซิกัลปา
เตกูซิกัลปา หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เตกุส  มีจำนวนประชากร 1,682,725 คน (พ.ศ. 2549) (เขตเมือง) เป็นเมืองหลวงของประเทศฮอนดูรัสและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐ และยังเป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับที่สามของอเมริกากลาง รองจากกัวเตมาลาซิตีและซานซัลวาดอร์
เมืองนี้ตั้งอยู่ในหุบเขาที่มีชื่อเดียวกันที่พิกัดภูมิศาสตร์ และมีระดับความสูง 3,250 ฟุต ชื่อเมืองมาจากคำในภาษานาวาตล์ (Nahuatl) ว่า "เตกุซ-กัลปา (Teguz-galpa)" หมายถึง "เนินเขาเงิน" เตกูซิกัลปายังเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟรันซิสโกโมราซัง อุตสาหกรรมหลักของเมืองได้แก่ สิ่งทอ น้ำตาล และบุหรี่
ไฟล์เซิร์ฟเวอร์
ไฟล์เซิร์ฟเวอร์ (File server) คือ เซิร์ฟเวอร์ที่จัดทำขึ้นเพื่อใช้ในการเก็บไฟล์ต่าง ๆ มาไว้ที่เซิร์ฟเวอร์ และเปิดให้บริการดึงข้อมูลนั้น ๆ ลงมาใช้ (ดาวน์โหลด)ซึ่งมีทั้งแบบให้ใช้ฟรี และแบบจ่ายเงินค่าสมาชิกเพื่อการดาวน์โหลด
ตัวอย่าง ไฟล์เซิร์ฟเวอร์ ที่ให้ใช้ได้ฟรี เช่น
ตัวอย่าง ไฟล์เซิร์ฟเวอร์ ที่มีการชำระเงิน (จำกัดการดาวน์โหลดสำหรับผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิกหรือผู้ที่ไม่ได้ชำระเงิน)
อิสมาอีลลุตฟี จะปะกียา
รองศาสตราจารย์ ดร.อิสมาอีลลุตฟี จะปะกียา อธิการบดีมหาวิทยาลัยฟาฏอนี
มิเกล อังเฆล กอนซาเลซ
มิเกล อังเฆล กอนซาเลซ  เป็นนักมวยชาวเม็กซิกัน เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 ที่กรุงเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก มีชื่อเต็มว่า มิเกล อังเฆล กอนซาเลซ ดาบิลา (Miguel Ángel González Dávila)
กอนซาเลซ เคยเป็นแชมป์โลกรุ่นไลท์เวท ของ WBC หรือ สภามวยโลก ระหว่างปี ค.ศ. 1993-ค.ศ. 1996 ก่อนที่จะสละแชมป์โลกไปเนื่องจากต้องการชกในรุ่นที่ใหญ่ขึ้น รวมการป้องกันตำแหน่งไว้ได้ทั้งหมด 10 ครั้ง ซึ่งในระหว่างนี้กอนซาเลซมีสถิติการชกไม่เคยแพ้หรือเสมอใครเลย
แต่หลังจากเลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่น 140 ปอนด์แล้ว กอนซาเลซไม่ประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเลย เนื่องจากเคยชิงแชมป์ซูเปอร์ไลท์เวท ของ WBC 3 ครั้ง ด้วยการแพ้คะแนน ออสการ์ เดอ ลา โฮยา ในปี ค.ศ. 1997, เสมอ 12 ยก ฆูลิโอ เซซาร์ ชาเบซ นักมวยชาวเม็กซิกันรุ่นพี่ ในปี ค.ศ. 1998, แพ้ทีเคโอ คอสท์ยา ซู ในปี ค.ศ. 1999 และแพ้น็อกในการชิงแชมป์เวลเตอร์เวท ของ WBA 2 ครั้ง ในปี ค.ศ. 2004 กับคอรี สปิงก์ส์ และ ค.ศ. 2005 กับลุยส์ คอยาโซ ด้วย
ชีวิตครอบครัว มิเกล อังเฆล กอนซาเลซ แต่งงานแล้ว มีบุตรสาว 1 คน สามารถพูดภาษาอังกฤษได้ดี ชีวิตส่วนตัวชอบฟังเพลงของวงเดอะโรลลิงสโตนส์ ในช่วงต้นของการชกมวย กอนซาเลซได้ไปชกอยู่ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น อยู่ 5 ไฟท์ จนได้ฉายาว่า "ซานตา โตเกียว" (Santa Tokyo)
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 มิเกล อังเฆล กอนซาเลซ กลับมาชกมวยอีกครั้งเพื่อเก็บเงินการกุศลด้วยวัย 40 ปี
ประวัติจาก Boxrec.com
กบฏยังเติร์ก
กบฏยังเติร์ก หรือ กบฏเมษาฮาวาย เป็นความพยายามรัฐประหารระหว่างวันที่ 1–3 เมษายน พ.ศ. 2524 เพื่อยึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาลนายกรัฐมนตรี พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์ โดยกลุ่มผู้ก่อการส่วนใหญ่เป็นนายทหารที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่น 7 หรือรุ่น "ยังเติร์ก" ซึ่งขณะนั้นมีตำแหน่งเป็นผู้บังคับบัญชากองกำลังต่าง ๆ อยู่ในกองทัพบก
การกบฏครั้งนี้ มีจำนวนกำลังทหารเข้าร่วมมากถึง 42 กองพัน ถือได้ว่ามากที่สุดในประวัติศาสตร์ไทย และถึงแม้ว่าจะได้รับการสนับสนุนประชาชนบางส่วน แต่พระมหากษัตริย์ไม่รับรอง ผลลัพธ์ของการกบฎครั้งนี้คือผู้ก่อการกบฎล้มเหลว ต้องหลบหนีออกนอกประเทศ
ผู้ก่อการประกอบด้วยนายทหารซึ่งจบจาก จปร.7 ได้แก่ พ.อ. มนูญกฤต รูปขจร
(ม.พัน.4 รอ.; ในขณะนั้นใช้ชื่อว่า มนูญ รูปขจร),
โดยมี พล.อ. สัณห์ จิตรปฏิมา รองผู้บัญชาการทหารบก เป็นหัวหน้าคณะ
โดยสาเหตุของการก่อกบฏครั้งนี้มีสาเหตุมาจากความไม่พอใจของพลเอกสัณห์ที่มีต่อพลเอกเปรมเนื่องจากทางกองทัพบกได้มีการต่ออายุราชการให้กับพลเอกเปรมในฐานะผู้บัญชาการทหารบกเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2523 ออกไปอีก 1 ปีทำให้พลเอกสัณห์ในฐานะรองผู้บัญชาการทหารบกหมดสิทธิ์ที่จะขึ้นเป็นผู้บัญชาการทหารบกจึงได้รวบรวมนายทหารสาย จปร.7 ก่อการในครั้งนี้
คณะผู้ก่อการที่เรียกตัวเองว่า "คณะกรรมการสภาปฏิวัติ" เริ่มก่อการเมื่อเวลา 02.00 น. ของวันที่ 1 เมษายน โดยจับตัวพล.อ. เสริม ณ นคร ผู้บัญชาการทหารสูงสุด, พล.ท. หาญ ลีนานนท์, พล.ต. ชวลิต ยงใจยุทธ และ พล.ต. วิชาติ ลายถมยา ไปไว้ที่หอประชุมกองทัพบก และออกแถลงการณ์คณะปฏิวัติ ใจความว่า
พร้อมกับได้ยกเลิกรัฐธรรมนูญ, ยุบสภา ถอดถอนคณะรัฐมนตรี ประกาศแต่งตั้งข้าราชการระดับสูง พร้อมกับเปิดเพลงปลุกใจออกอากาศทางวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทยตลอดเวลา ขณะที่ตามสถานที่ต่าง ๆ ในกรุงเทพมหานครมีการตั้งบังเกอร์ กระสอบทราย และมีกำลังทหารพร้อมอาวุธรักษาการณ์อย่างเข้มงวด พร้อมทั้งมีการอัญเชิญธงชาติไทยขึ้นสู่ยอดเสาเป็นสัญลักษณ์ด้วย
ทางฝ่ายรัฐบาล โดยพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ได้กราบบังคมทูลเชิญพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช, สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศานุวงศ์ เสด็จพระราชดำเนินไปประทับที่กองทัพภาคที่ 2 ค่ายสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา ตั้งกองบัญชาการตอบโต้ และใช้อำนาจปลดผู้ก่อการออกจากตำแหน่งทางทหาร โดยได้กำลังสนับสนุนจาก พล.ต. อาทิตย์ กำลังเอก รองแม่ทัพภาคที่ 2
การตอบโต้กลับของทางรัฐบาล เริ่มต้นด้วยการโดยส่งเครื่องบินเอฟ-5อี บินเข้ากรุงเทพมหานครเพื่อสังเกตการณ์ พร้อมกับเคลื่อนกำลังพล ทหารทั้ง 2 ฝ่ายปะทะกันเล็กน้อย มีทหารฝ่ายก่อการเสียชีวิต 1 นาย และบาดเจ็บ 1 นาย มีพลเรือนถูกลูกหลงเสียชีวิตและบาดเจ็บอย่างละ 1 คน การกบฏยุติลงอย่างรวดเร็วในเวลาเช้าตรู่ของวันที่ 3 เมษายน เมื่อฝ่ายก่อการเข้ามอบตัวกับทางรัฐบาลรวม 155 คน นับเป็นเวลา 55 ชั่วโมงตั้งแต่เกิดเหตุการณ์จนจบ