pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วัดโพธิ์เอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองบางราวนก ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา อยู่ริมคลองบางราวนกฝั่งใต้
ปีที่สร้างวัดโพธิ์เอน บ้างระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2292 แต่หนังสือ "ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 2" ระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2392 ไม่ปรากฏนามและประวัติผู้สร้าง มีชื่อเดิมว่า วัดโพไสย์ และเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดโพธิ์เอน" เมื่อประมาณ พ.ศ. 2455 ซึ่งได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะต่าง ๆ ขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแต่เดิมคงประมาณ พ.ศ. 2398 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 เป็นอาคารไม้ทรงไทยชั้นเดียว ภายในมีพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารตึกครึ่งไม้ครึ่ง วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล วัดมีปูชนียวัตถุสำคัญคือ พระพุทธรูปปางห้ามสมุทร เรียกว่า "หลวงพ่อซุ้มประสิทธิโชค" เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา นอกจากนั้นวัดยังมีวัตถุมงคลคือ "เหรียญหลวงพ่อซุ้ม วัดโพธิ์เอน" เนื้อทองแดง มหานิยมของคนที่สะสมพระเครื่อง
อิสลามปุระ (รัฐมหาราษฏระ)
อิสลามปุระ เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กในอำเภอซันคลี รัฐมหาราษฏระ ทางภาคตะวันตกของอินเดีย ครอบคลุมพื้นที่ สำมะโนประชากรอินเดีย พ.ศ. 2554 ระบุว่าหมู่บ้านมีประชากร 1,474 คน
วัดรวก (จังหวัดนนทบุรี)
วัดรวก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดรวกบางสีทอง ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่
วัดรวกตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2367 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง ชาวบ้านทราบเพียงว่าเป็นวัดที่สร้างมานาน จากนั้นได้กลายเป็นวัดร้าง บริเวณวัดมีไผ่รวกขึ้นเต็มไปหมด จึงเรียกกันว่า "วัดรวก" จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2467 หลวงพ่อพร้อม จตฺตเสโต ได้เข้ามาบูรณะวัดรวกขึ้นใหม่ หลวงพ่อพร้อมมีความสามารถและโด่งดังมากในด้านเวทมนตร์คาถา เสกเป่าทำน้ำมนต์รักษากระดูกแตกหักจนเป็นที่ร่ำลือ ต่อมาท่านได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูนนทการประสิทธิ์
บริเวณวัดในปัจจุบันยังมีไผ่รวกอยู่แต่เหลือน้อยเพราะวัดต้องการวางผังใหม่และขยายบริเวณเพื่อให้มีถนนเข้าถึงวัด อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10.50 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างในสมัยที่พระครูนนทการประสิทธิ์เป็นเจ้าอาวาส กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 6 หลัง และเป็นตึกอีก 1 หลัง หอสวดมนต์ 2 ชั้น หอระฆัง มณฑปที่ประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อพร้อม และฌาปนสถาน
กัมลา สตาน
กัมลา สตาน (; , "เมืองเก่า") หรือชื่อเดิม สตาเดินเมลลันโบรอาร์นา (; "เมืองระหว่างสะพาน") จนกระทั่งเปลี่ยนเป็นชื่อทางการในปัจจุบันเมื่อปี 1980 เป็นย่านเมืองเก่าของสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ซึ่งประกอบด้วยเกาะสตัดสโฮลเมินเป็นหลัก บางครั้งอาจรวมถึงเกาะน้อยริดดาร์โฮลเมิน, เฮลกีอันด์สโฮลเมิน และ สเตริมสโบริก
จัตุรัสใจกลางกัมลา สตาน มีชื่อว่าสโตรโตรเกท ซึ่งห้องล้อมด้วยบ้านคหบดีเก่าแก่ เช่น อาคารตลาดหุ้นสต็อกโฮล์ม และเคยเป็นสถานที่เกิดเหตุการอาบเลือดสต็อกโฮล์ม ที่ซึ่งขุนนางชาวสวีดถูกสังหารหมู่โดยกษัตริย์คริสเตียนที่สองแห่งเดนมาร์กในปี 1520 ที่ซึ่งต่อมานำไปสู่การปฏิวัติและสงครามกลางเมืองอันสิ้นสุดลงโดยสหภาพคาลมาร์ถูกยุบเลิก และตามด้วยการเลือกตั้งของกษัตริย์กุตาฟที่หนึ่ง
ในย่านนี้ยีงเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอื่น ๆ เช่น อาสนวิหารสต็อกโฮล์ม, พิพิธภัณฑ์โนเบล และ โบสถ์ริดดาร์ฮ็อล์ม, พระราชวังหลวงทรงบาโรก, ริดดาร์ฮูเซท และภัตตาคารเดนยิเลเนเฟรียเดนบนถนนเอิสเตร์ลองกาตัน ซึ่งเปิดทำการมาตั้งแต่ปี 1722 และเป็นภัตตาคารที่เปิดให้บริการยาวนานที่สุดในโลกโดยไม่มีการเปลี่ยนบรรยากาศโดยกินเนสบุ๊คออฟเวิล์ดเรเกิดส์
วัดบ้านค่าย
วัดบ้านค่าย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านค่าย อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง
ชุมชนวัดบ้านค่ายเป็นชุมชนเก่าแก่ทางตอนบนของแม่น้ำระยอง จดหมายเหตุจีนได้กล่าวถึงดินแดนแถบนี้ไว้ตั้งแต่ราว พ.ศ. 1700 จากหนังสือ "ประวัติวัดในจังหวัดระยอง" เชื่อกันว่าวัดนี้สร้างขึ้นในสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี สมัยที่อาณาจักรขอมยังรุ่งเรืองในแถบนี้ ดังเห็นได้จากซากปรักหักพังของโบสถ์เก่าที่ชาวบ้านเรียกโบสถ์ขอม จากร่องรอยของศิลาแลงเก่าแก่ เสมา และธรรมจักรที่มีลวดลายแบบศิลปะขอม ซึ่งมีอายุมากกว่า 1,000 ปี
เชื่อกันว่าวัดถูกทิ้งร้างมานานจนมีชาวระยองผู้หนึ่งนามว่า นายตาล ได้มาตั้งบ้านเรือนบริเวณนี้ และได้ขอแรงชาวบ้านให้มาช่วยกันสร้างกุฏิสงฆ์ขึ้น ก่อนจะอาราธนาอุปัชฌาย์แป้นจากวัดวงเวียนตะเคียนเจ็ดต้น (วัดบ้านเก่า) มาจำพรรษา ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น เพื่อให้มีสถานที่ประกอบพิธีกรรมและทำกิจของสงฆ์ แต่เนื่องจากวัดอยู่บริเวณที่กระแสน้ำไหลผ่าน ทำให้น้ำเซาะตลิ่งในฤดูน้ำหลาก จึงย้ายวัดมาอยู่ตอนล่าง ซึ่งมีผู้ถวายที่ดินให้แก่วัดราว 40 ไร่นามว่านายเรือง เมื่อสร้างวัดใหม่ขึ้นจึงเรียกวัดเดิมว่า "วัดบน" ส่วนวัดใหม่เรียก "วัดล่าง" ปัจจุบันเปลี่ยนเป็น "วัดบ้านค่าย" ทางด้านเหนือของวัดแต่เดิมปรากฏร่องรอยคันดินเป็นแนวยาว ชาวบ้านเชื่อกันว่าเป็นค่ายของขอมจึงเรียกชื่อว่าวัดบ้านค่าย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2506 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 สร้างแทนอุโบสถหลังเก่าที่ชำรุดทรุดโทรม และทำการบูรณะปฏิสังขรณ์หลังคาอุโบสถใหม่เมื่อ 2551 บริเวณอุโบสถเก่า มีเรื่องเล่าว่า มีเสือแม่ลูกอ่อนอยู่ หลวงพ่อแป้น พิจารณาแล้วเห็นว่าทำเลเหมาะสม จึงยกโรงอุโบสถขึ้นและใช้อุโบสถหลังนี้ทำสังฆกรรมการ
มณฑปสร้างขึ้น ราวปี พ.ศ. 2455 ลักษณะเป็นมณฑปก่ออิฐถือปูน ตั้งบนฐานสูงมีลานประทักษิณเดินได้โดยรอบ หลังคาเครื่องไม้ทรงปราสาทเรือนยอด ส่วนยอดบนสุดเป็นสถูปทรงระฆัง หลังคาทุกด้านยกจั่ว มีเครื่องลำยองปูนปั้นประดับ หน้าบันตกแต่งด้วยลายเทพนมและลายกระหนก ที่คอสองประดับด้วยลายปูนปั้นรูปสัตว์มงคลแบบศิลปะจีน เช่น มังกร เสือ เป็ดแมนดาริน นกยูง สิงโต กิเลน และกวางส่วนที่มุมอาคารเป็นรูปครุฑยุดนาคมีช่องประตูทางด้านหน้าและหลังด้านละ 1 ประตู ด้านข้างมีช่องหน้าต่างบานประตูหน้าต่างเป็นไม้ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป และรอยพระพุทธบาทจำลอง
ศาลาว่าการเมืองสต็อกโฮล์ม
ศาลาว่าการสต็อกโฮล์ม ( หรือรู้จักในท้องถิ่นว่า "Stadshuset"; ) เป็นสอาคารที่ทำการของสภาเทศบาลของนครสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน อาคารตั้งอยู่ที่ปลายทางนะวันออกของเกาะคุงสโฮลเมน ถัดจากชายฝั่งทางเหนือของริดดาร์ฟแจร์เดน หันหน้าเข้าสู่ริดดาร์โฮลเมนและเซอเดร์มาลิม นอกจากเป็นที่ทำการของรัฐบาลแล้ว ศาลาว่าการนี้ยังเป็นอาคารที่จัดพิธีมอบรางวัลโนเบลและพิธีมอบช่อดอกไม้ของรางวัลโนเบล
ไทยเกาะกง
เกย์เฟรนด์ลี
เกย์เฟรนด์ลี หรือ เป็นมิตรต่อเกย์  คือ สถานที่ นโยบาย ผู้คน หรือสถาบันที่เปิดรับและยินดีต้อนรับเกย์ (รวมไปถึงชุมชนบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศด้วย) เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่สนับสนุนบุคคลและความสัมพันธ์ของบุคคลที่เป็นเกย์ โดยเคารพต่อคนทุกหมู่เหล่า ปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียม และไม่ด่วนสรุปโดยไม่มีข้อมูลแน่ชัด คำว่าเกย์เฟรนด์ลีนั้นเป็นศัพท์ที่เกิดขึ้นในอเมริกาเหนือในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 โดยเป็นผลพลอยได้จากการบวนการเกี่ยวกับสิทธิเกย์ และการยอมรับนโยบายที่สนับสนุนบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ทั้งในสถานที่ทำงานและโรงเรียนอย่างค่อยเป็นค่อยไป ตลอดจนการยอมรับว่าเกย์และเลสเบียนเป็นกลุ่มเป้าหมายที่แตกต่างกันในด้านธุรกิจ ฯลฯ
ธุรกิจ.
ธุรกิจต่าง ๆ จำนวนมากในปัจจุบันระบุตนเป็นมิตรต่อเกย์ ทำให้มีพนักงานและกลุ่มลูกค้าที่หลากหลายมากขึ้น โดยมีฮิวแมนไรท์แคมเปญเป็นผู้ขับเคลื่อนให้เกิดความเท่าเทียมสำหรับเกย์ เลสเบียน และชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ และมีการเผยแพร่รายชื่อบริษัทที่มีปัญหาเกี่ยวข้องกับประเด็นของบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ทั้งนี้บริษัทที่มีชื่อเสียงด้านสภาพแวดล้อมการทำงานที่เป็นมิตรต่อเกย์นั้น ได้แก่ เดลล์ และ โคคา-โคลา และยังมีบริษัทต่าง ๆ เช่น อาร์ แฟมิลี เวเคชันส์, แมนสเปรย์, ฟ็อลคส์วาเกิน, กินช์กอนช์, อีโกทัวร์ และอื่น ๆ อีกมากมายที่มีการนำเสนอผลิตภัณฑ์และบริการเฉพาะสำหรับลูกค้าในกลุ่มเกย์ และยังมีบริษัทอื่น ๆ เช่น สายการบินล็อตโปแลนด์ที่แสดงความเป็นมิตรต่อเกย์ โดยการเสนอการเดินทางไปยังปลายทางหลักของชาวเกย์พร้อมธงรุ้ง จากการศึกษานั้นพบว่าชุมชนบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศนั้นมีแนวโน้มที่จะนิยมในธุรกิจที่แสดงตัวว่าเป็นมิตรต่อเกย์มากกว่า แม้ว่ามูลค่าของผลิตภัณฑ์หรือบริการนั้นจะสูงกว่าก็ตาม
โลก.
สปาร์ตาคัสอินเตอร์เนชันแนลเกย์ไกด์ได้มีการเผยแพร่ดัชนีท่องเที่ยวเกย์ (Gay Travel Index) โดยเป็นการจัดอันดับประเทศตามความเป็นมิตรต่อเกย์ ในประเทศที่มีกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติ สมรสเท่าเทียม กฎหมายหุ้นส่วนชีวิตและการรับบุตรบุญธรรม และการตลาดเกี่ยวกับบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ (LGBT) จะได้รับคะแนนในทางบวก ขณะที่ประเทศที่มีกฎหมายต่อต้าน LGBT, มีข้อจำกัดด้านการท่องเที่ยวสำหรับบุคคลที่ติดเชื้อเอชไอวี, อิทธิพลทางศาสนา และการฟ้องร้อง การฆาตกรรม การลงโทษประหารชีวิตกับ LGBT นั้นจะได้คะแนนในทางลบ
ในปี 2564 ดัชนีท่องเที่ยวเกย์ของสปาร์ตาคัสนั้นแสดงให้เห็นว่าประเทศในยุโรปตะวันตกส่วนมากอยู่ในกลุ่ม 11 อันดับแรก (ประเทศเยอรมนี ประเทศนอร์เวย์ ประเทศเดนมาร์ก ประเทศไอซ์แลนด์ ประเทศสวีเดน ประเทศฟินแลนด์ ประเทศเบลเยียม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ประเทศโปรตุเกส สหราชอาณาจักร และประเทศสเปน) รวมถึงประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์ ประเทศแคนาดา และประเทศบราซิล ส่วนประเทศรั้งท้ายตาราง 5 อันดับ ได้แก่ ประเทศอิหร่าน ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ประเทศรัสเซีย ประเทศจอร์เจีย และประเทศจาเมกา
นอกจากนี้สปาร์ตาคัสยังมีการจัดอันดับรัฐทั้ง 50 ในสหรัฐและรวมถึงวอชิงตัน ดี.ซี.ด้วยเกณฑ์เดียวกันนั้นด้วย ในปี 2556 รัฐอันดับแรกของตาราง ได้แก่ รัฐแคลิฟอร์เนีย รัฐอิลลินอย และรัฐออริกอน ส่วนรัฐอันดับท้ายตารางส่วนมากมาจากรัฐด้านตะวันออกเฉียงใต้และรัฐแทบภูเขา (รัฐยูทาห์ รัฐไอดาโฮ และรัฐมอนแทนา)
อัครวัฒน์ อัศวเหม
อัครวัฒน์ อัศวเหม เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ ครั้งแรกในปี 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ และเป็นประธานคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิจัยและนวัตกรรมในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 รวมทั้งเขายังเป็นหลานของ วัฒนา อัศวเหม อดีตรัฐมนตรีและนักการเมืองในจังหวัดสมุทรปราการ
อัครวัฒน์ อัศวเหม เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของนายสมศักดิ์ (พี่ชายนายวัฒนา อัศวเหม) กับนางกุสุมาลัย อัศวเหม เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
อัครวัฒน์ อัศวเหม เริ่มทำงานการเมืองในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (ส.จ.) หลายสมัย และรับเลือกเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ ในปี 2546 ซึ่งเป็นการเลือกโดยอ้อม
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 อัครวัฒน์ อัศวเหม ลงสมัคร ส.ส.ครั้งแรกในนามพรรคมหาชน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาปี 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.อีกครั้ง ในนามพรรคมาตุภูมิ แต่แพ้ให้กับ อรุณลักษณ์ กิจเลิศไพโรจน์ จากพรรคเพื่อไทย หลังจากนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ และเคยปฏิบัติหน้าที่แทนนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (ชนม์สวัสดิ์ อัศวเหม)
อัครวัฒน์ อัศวเหม เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง กระทั่งในปี 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.จังหวัดสมุทรปราการในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก
ซาช่า เวย์ไบรท์
มาร์ซี่ วู
ฮ็อปป็อป แพลนเทอร์
พอลลี่ แพลนเทอร์
ผู้กองไกร์ม
สาลี่ (สกุล)
สกุลสาลี่ หรือ สกุลแพร์  จัดอยู่ในวงศ์ย่อย Amygdaloideae ของวงศ์กุหลาบ เป็นไม้ผลที่ปลูกและใช้บริโภคกระจายทั่วทุกทวีป มีถิ่นกำเนิดในบริเวณชายฝั่งและเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นของยุโรป แอฟริกาเหนือ และเอเชีย ส่วนใหญ่เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 10–17 เมตร ทรงค่อนข้างสูงชะลูด บางชนิดเป็นไม้พุ่มขนาดใหญ่ ผลเดี่ยวรูปร่างกลม หรือทรงลูกแพร์ เนื้อนุ่มฉ่ำ หวานอมเปรี้ยว ผิวบาง แกนแข็งเป็นพูหุ้มเมล็ดข้างใน ไม้ผลสกุลสาลี่เป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญสำหรับการบริโภคผลไม้สดหรืออบแห้ง เป็นน้ำผลไม้ และปลูกเป็นวัสดุที่เป็นที่ต้องการในอุตสาหกรรมไม้ เช่นในการผลิตเครื่องเป่าลมไม้และเฟอร์นิเจอร์คุณภาพสูง สายพันธุ์แพร์ที่เป็นที่รู้จักและปลูกมีประมาณ 3,000 พันธุ์ปลูกทั่วโลก ซึ่งแตกต่างกันไปทั้งรูปทรง สี ผิว รสชาติ และเนื้อสัมผัส ในประเทศไทยมีการทดลองปลูกสาลี่พันธุ์ต่าง ๆ ในพื้นที่สูงทางภาคเหนือเช่น เชียงใหม่และเชียงราย แต่พบว่าในระยะแรกมีการเจริญเติบโตที่ช้ามากเนื่องจากไม่ได้รับสภาพอากาศที่มีความหนาวเย็นเพียงพอ จึงไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร ต่อมามีการนำเข้าสาลี่พันธุ์ลูกผสมจากเกาะไต้หวันมาทดลองปลูก ซึ่งสามารถติดดอกออกผลได้ดีและมีคุณภาพ จึงมีการส่งเสริมให้ปลูกนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 เป็นต้นมา
ไม้ผลสกุลสาลี่เป็นพืชในเมืองหนาว ชื่อภาษาไทย "สาลี่" ยืมมาจาก "ซาหลี" ในภาษาจีน (จีน: 沙梨; พินอิน: "shālí", แปลตามตัว: "แพร์ทราย") ซึ่งหมายถึง สาลี่จีน (ที่มีผิวสีน้ำตาลผลกลมใหญ่—"Pyrus pyrifolia") ซึ่งเป็นเพียงไม้ผลชนิดหนึ่งในสกุลนี้ ชื่อภาษาจีนสำหรับเรียกไม้ผลทุกชนิดในสกุลนี้โดยรวม คือ "หลี" (梨) และเรียกสกุลสาลี่หรือสกุลแพร์ว่า "หลีฉู่" (梨属) (属, ฉู่ หรือ สู่ แปลว่า จำพวก) ส่วนคำว่า "แพร์" หรือ "ลูกแพร์" ในภาษาไทยนั้นเป็นไม้ผลชนิดหนึ่งในสกุลนี้เช่นกัน คือสาลี่ยุโรป ("Pyrus communis") ในภาษาจีนเรียก "ซีหยางหลี" (西洋梨 —ลูกแพร์ตะวันตก)
คำว่า "แพร์" ยืมมาจากภาษาอังกฤษ "pear" ซึ่งอาจมีรากศัพท์จากกลุ่มภาษาเจอร์แมนิก "pera" ที่อาจยืมมาจากภาษาละตินพื้นบ้าน "pira" (พหูพจน์ "pirum") คล้ายกับ "apios" ในภาษากรีก (จากภาษากรีกไมซีนี "ápisos") ในกลุ่มภาษาเซมิติก "pirâ" แปลว่า "ผลไม้" และคำคุณศัพท์ "pyriform" หรือ "piriform" หมายถึง "ทรงลูกแพร์"
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
พืชสกุลสาลี่มีถิ่นกำเนิดในบริเวณชายฝั่งและเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นของโลกเก่าจากชายฝั่งยุโรปตะวันตก แอฟริกาเหนือ จนถึงเอเชีย ส่วนใหญ่เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 10–17 เมตร ทรงค่อนข้างสูงชะลูด บางชนิดเป็นไม้พุ่มขนาดใหญ่ ส่วนใหญ่ผลัดใบ เฉพาะบางชนิดในตอนใต้ของจีนและเกาะไต้หวันที่ไม่ผลัดใบ พืชสกุลสาลี่ส่วนใหญ่ทนต่ออากาศหนาวอูณหภูมิ -25 ถึง -40 °ซ. ในฤดูหนาว ยกเว้นชนิดที่ไม่ผลัดใบที่ทนได้เพียงเกินกว่า -15 °ซ.
ดอกสีขาว พบน้อยชนิดที่มีสีอื่นเช่น เหลือง หรือ ชมพู ขนาด 2–4 เซนติเมตร และมี 5 กลีบ
ผลเดี่ยว เนื้อนุ่ม ผิวบาง แกนแข็งเป็นพูหุ้มเมล็ดข้างใน (ซึ่งผลไม้แบบนี้เรียก pome —ผลไม้ที่ลักษณะแบบผลแอปเปิ้ล) ในชนิดที่เป็นพืชป่าผลมีขนาดเล็ก 1-4 เซนติเมตร ส่วนชนิดที่เพาะปลูกขนาดใหญที่สุดโดยเฉลี่ย ยาว 18 เซนติเมตร กว้าง 8 เซนติเมตร รูปทรงของผลมีหลากหลาย ตั้งแต่ทรงกลมถึงทรงยาวรีหัวแคบก้นกว้าง ซึ่งเรียกว่า ทรงลูกแพร์ (pyriform หรือ pear shape)
บางครั้งไม่สามารถแยกแยะ สาลี่ (แพร์) และแอปเปิ้ล ได้ด้วยรูปแบบของผลเสมอไป ผลแพร์บางชนิดมีลักษณะคล้ายผลแอปเปิ้ลเช่น สาลี่จีน ความแตกต่างที่สำคัญคือ เนื้อของสาลี่มีเนื้อทราย (เซลล์หิน หรือ "สเคลอรีด") ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ สาลี่ "(ซาหลี—沙梨)"
การเพาะปลูกลูกแพร์ในสภาพอากาศเย็น ย้อนไปถึงสมัยโบราณและมีหลักฐานการใช้เป็นอาหารตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ มีการพบร่องรอยมากมายในการใช้เป็นไม้สร้างอาคารบ้านเรือนสมัยก่อนประวัติศาสตร์รอบทะเลสาบซูริก สาลี่ได้รับการปลูกในประเทศจีนตั้งแต่ 2,000 ปีก่อนคริสตกาล บทความเกี่ยวกับการปลูกต้นแพร์ในสเปนถูกนำมาลงไว้ในงานเกษตรกรรมในศตวรรษที่ 12
จากข้อมูลของ Pear Bureau Northwest พบว่ามีไม้ผลสกุลสาลี่ประมาณ 3,000 พันธุ์ปลูกทั่วโลก โดยปกติสาลี่จะขยายพันธุ์โดยการต่อกิ่งพันธุ์ที่บนต้นตอซึ่งอาจเป็นต้นสาลี่ท้องถิ่น หรือควินซ์ (quince ไม้ผลข้ามสายพันธุ์ของแอปเปิ้ลและสาลี่) จะได้ต้นที่มีขนาดไม่สูงซึ่งมักเป็นที่ต้องการในการทำสวนผลไม้เชิงพาณิชย์ หรือแม้แต่สวนในบ้าน ซึ่งให้ผลเมื่อมีอายุมากกว่าหนึ่งปี
สาลี่ สามชนิดที่มีความสำคัญที่เป็นพืชเศรษฐกิจในการผลิตผลไม้สดส่วนใหญ่คือ แพร์ (สาลี่ยุโรป–"Pyrus communis") ส่วนมากปลูกในยุโรปและอเมริกาเหนือ สาลี่เป็ดของจีน (ไป่หลี่ หรือ สาลี่ขาว–"Pyrus × bretschneideri") และสาลี่จีน (nashi pear –"Pyrus pyrifolia") (หรือที่เรียกว่า สาลี่เอเชีย หรือสาลี่แอปเปิ้ล) ซึ่งสองชนิดหลังส่วนมากปลูกในเอเชียตะวันออกเป็นหลัก สาลี่ทั้งสามชนิดมีการคัดเลือกพันธุ์จนมีหลายพันพันธุ์ปลูก (cultivar) สาลี่ชนิดอื่น ๆ ที่ปลูกและให้ผลผลิดระดับรอง ๆ ลงไปเช่น "Pyrus sinkiangensis" และ" Pyrus pashia"
สาลี่ชนิดอื่นที่ใช้เป็นต้นตอสำหรับแพร์ในยุโรปและเอเชีย และเป็นไม้ประดับตามแต่ละพื้นที่ที่ชนิดนั้นเป็นสาลี่ท้องถิ่น "ไม้แพร์" เป็นไม้เนื้อละเอียด ในอดีตก็ถูกใช้เป็นไม้พิเศษสำหรับเฟอร์นิเจอร์ชั้นดีและทำบล็อกสำหรับตัดไม้ซึ่งให้ความละเอียดเป็นพิเศษ
ปริมาณการผลิต.
ในปี 2561 การผลิตสาลี่หรือแพร์ทั่วโลกอยู่ที่ 23.7 ล้านตัน นำโดยประเทศจีนโดยมีสัดส่วนร้อยละ 68 ของทั้งหมด (ตาราง)
คุณค่าทางโภชนาการ.
ลูกแพร์สดประกอบด้วยน้ำ ร้อยละ 84 คาร์โบไฮเดรต ร้อยละ 15 และมี โปรตีน และ ไขมัน เล็กน้อย (ตาราง) ในจำนวนอ้างอิง 100 กรัม วัตถุดิบลูกแพร์ดิบ 57 กิโลแคลอรี่ มีเส้นใยอาหารในปริมาณปานกลาง และไม่มีสารอาหารที่จำเป็นอื่น ๆ ในปริมาณที่มีนัยสำคัญ (ดังแสดงในตาราง)
ซิด ชาง
นัฐฐพนธ์ ลียะวณิช
สันติ กีระนันทน์
สันติ กีระนันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโท ระดับละ 2 ปริญญา คือ บัญชีบัณฑิต (การบัญชี) เกียรตินิยม จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เศรษฐศาสตรบัณฑิต (เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ปริญญาโท วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (Computer Science) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และพาณิชยศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารธุรกิจ) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นอกจากนั้นเขายังจบการศึกษาระดับปริญญาเอก บริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิต (Finance) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภายใต้โครงการนานาชาติ (International Program) ร่วมผลิตดุษฎีบัณฑิตทางบริหารธุรกิจร่วม 3 สถาบัน คือ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์ (Joint Doctoral program in Business Administration - JDBA) ซึ่่งได้รับการสนับสนุนจาก Canadian International Development Agency (CIDA) โดยเขาได้รับ Merit Award ตลอดการเรียนในหลักสูตร
สันติ กีระนันทน์ เคยทำงานเป็นอาจารย์ประจำคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีตำแหน่งทางวิชาการเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ในสาขาวิชาบริหารธุรกิจ เคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต ตามคำชักชวนของ ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ เคยทำงานในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ตำแหน่งรองผู้จัดการ โดยรับผิดชอบสายงานการตลาดผู้ลงทุน และการตลาดผู้ระดมทุน เป็นผู้ริเริ่มการจัดทำ Live platform เพื่อสนับสนุนให้เกิดการสนับสนุน startup โดยใช้กลไกตลาดทุน นอกจากนั้น เขายังเคยดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ บริษัท ทริส คอร์ปอเรชั่น จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทที่ปรึกษาผู้ประเมินผลงานของหน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจ และบริษัท ทริสเรทติ้ง จำกัด ซึ่งเป็นสถาบันจัดอันดับเครดิตสัญชาติไทย เพียงบริษัทเดียวในประเทศไทย โดยทำงานอยู่ใน 2 บริษัทดังกล่าวเป็นเวลา 5 ปี ก่อนจะกลับมาทำงานที่ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
หลังจากออกจากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ก็ได้ดำรงตำแหน่ง กรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรี ประจำกระทรวงอุตสาหกรรม เป็นผู้สร้าง InnoSpace เพื่อสนับสนุนให้เกิด startup ในประเทศไทย โดยได้รับความร่วมมือในการก่อตั้งจาก CyberPort, Hong Kong.
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ผศ.ดร.สันติ ได้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ ในลำดับที่ 6 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก โดยสันติ เป็นสมาชิกในกลุ่ม 4 กุมารในพรรคพลังประชารัฐ ต่อมาเขาได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พร้อมกับ สุพล ฟองงาม เพื่อไปร่วมงานกับ พรรคสร้างอนาคตไทย ของสมคิด จาตุศรีพิทักษ์ และได้รับหน้าที่เป็นรองหัวหน้าพรรคสร้างอนาคตไทย
ตัวละครในเดอะลาวด์เฮาส์
ตัวละครในเดอะคาซากรานเด้ส์
อิงเงอบอร์ก มักนุสด็อทเทอร์แห่งสวีเดน
อิงเงอบอร์ก มักนุสด็อทเทอร์แห่งสวีเดน (ค.ศ. 1277 - 5 เมษายน หรือ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1319) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้ามักนุสที่ 3 แห่งสวีเดนกับเฮลวิกแห่งฮ็อลชไตน์
เจ้าหญิงอิงเงอบอร์กเป็นพระราชธิดาองค์ใหญ่ในพระเจ้ามักนุสที่ 3 แห่งสวีเดนกับเฮลวิกแห่งฮ็อลชไตน์
ในปีค.ศ. 1288 พระนางทรงเข้าพิธีหมั้นกับพระเจ้าอีริคที่ 6 เม็นเว็ดแห่งเดนมาร์ก และพระราชพิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นที่เมืองเฮลซิงบอรย์ในปีค.ศ. 1296 การอภิเษกสมรสนี้คือนโยบายความสัมพันธ์ของราชวงศ์ โดยในปีค.ศ. 1298 พระอนุชาของพระองค์คือ เจ้าชายบีร์เกอร์แห่งสวีเดน ซึ่งต่อมาเป็นกษัตริย์สวีเดนได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมาร์เกรเธอ หรือ มาร์ธาแห่งเดนมาร์ก พระขนิษฐาในกษัตริย์อีริคที่ 6 ไม่ได้มีการจัดพิธีประทานพรศีลสมรสจนกระทั่งปีค.ศ. 1297 พระนางอิงเงอร์บอร์กและกษัตริย์อีริคที่ 6 ได้รับการประทานพรจากอาร์กบิชอปเจนส์ กรันด์
สมเด็จพระราชินี.
สมเด็จพระราชินีอิงเงอบอร์กทรงได้รับการบรรยายว่า ทรงมีพระสิริโฉมงดงามและอ่อนโยน มีบทเพลงบรรยายถึงการที่พระนางทรงขอให้มีการนิรโทษกรรมนักโทษในวันอภิเษกสมรสของพระนาง และเพลงร่วมสมัยทั้งในเดนมาร์กและสวีเดนต่างสรรเสริญในพระเมตตาและความยุติธรรมของพระนาง พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีที่ได้รับความนิยมในเดนมาร์ก พระนางมักจะทรงถูกเรียกว่า "gode Frue" (กอเดอ ฟรูเออ หรือ 'the Good Lady' แปลว่า ท่านหญิงคนดี)
ไม่มีหลักฐานบันทึกว่าพระนางทรงเกี่ยวข้องใดๆ ในทางการเมืองหรือไม่ พระสวามีของพระนางเป็นพันธมิตรกับกษัตริย์บีร์เกอร์แห่งสวีเดน พระอนุชาของพระนาง และมาร์ธาแห่งเดนมาร์ก พระขนิษฐาในพระสวามี ก็ได้เป็นสมเด็จพระราชินีสวีเดนจากการเสกสมรสกับพระอนุชาของพระนาง ซึ่งช่วยเหลือกันในความขัดแย้งการช่วงชิงราชบัลลังก์สวีเดน ในเหตุการณ์กลเกมฮอตูนา กษัตริย์บีร์เกอร์และพระราชินีมาร์ธา ถูกเหล่าพระอนุชาจับกุม พระโอรสของทั้งสองพระองค์คือ เจ้าชายมักนุส บีร์เกอร์สันแห่งสวีเดนได้หลบหนีออกมาได้ในปีค.ศ. 1306 ซึ่งกษัตริย์อีริคที่ 6 และพระราชินีอิงเงอร์บอร์กจึงทรงช่วยเหลือไว้ในราชสำนักเดนมาร์ก และหลังจากนั้นกษัตริย์บีร์เกอร์และพระราชินีมาร์ธาได้เสด็จลี้ภัยจากการรัฐประหาร หลังจากพพระองค์ทรงก่อเหตุการณ์งานเลี้ยงที่นูเชอปิงในปีค.ศ. 1318 ซึ่งกษัตริย์บีร์เกอร์ทรงล้างแค้นเหล่าพระอนุชาโดยจับกุมให้อดอาหารสิ้นพระชนม์ในที่คุมขัง ฝ่ายทายาทของพระอนุชาได้ยึดอำนาจและเจ้าชายมักนุส บีร์เกอร์สันแห่งสวีเดนพยายามกลับเข้าไปชิงอำนาจคืนในสวีเดน แต่ถูกจับกุมและตัดพระเศียรในปีค.ศ. 1320 โดยกลุ่มการเมืองของเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กแห่งนอร์เวย์
ในปีค.ศ. 1318 สมเด็จพระราชินีอิงเงอร์บอร์ก ทรงมีประสูติกาลพระโอรส ซึ่งทรงรอดพระชนม์เมื่อวันแรกประสูติมาได้ และเป็นความปีติยินดียิ่งหลังจากทรงแท้งมาหลายครั้ง พระนางทรงนำพระโอรสออกนั่งรถเกวียนม้าเพื่อแสดงต่อหน้าสาธารณชน แต่พระนางทรงทำพระโอรสลื่นหลุดพระหัตถ์ พระโอรสจึงตกกระแทกพื้น พระศอหักสิ้นพระชนม์
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระโอรส สมเด็จพระราชินีอิงเงอบอร์กเสด็จเข้าไปประทับอยู่ในคอนแวนต์นักบุญแคลร์ในรอสกิลด์ ด้วยเหตุผลที่แตกต่างกัน หลักฐานหนึ่งอ้างว่า พระนางทรงเข้าสู่ร่มศาสนาโดยสมัครใจ ไม่ว่าจะเป็นเพราะความโศกเศร้าต่อการสิ้นพระชนม์ของพระโอรส หรือทรงโศกเศร้าต่อการสิ้นพระชนม์ของเหล่าพระอนุชา คือ เจ้าชายอิริค ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์และเจ้าชายวัลเดมาร์ ดยุกแห่งฟินแลนด์ พระนางสิ้นพระชนม์ในปีต่อมา
แต่ไม่ว่าจะทรงเข้าคอนแวนต์ในฐานะแขกหรือนักโทษของอาราม ก็เป็นที่ทราบกันดีว่า พระนางทรงมีพระคุณต่อคอนแวนต์แห่งนี้ก่อนที่จะเข้ามาในคอนแวนต์นี้เสียอีก
ในปีค.ศ. 1319 มีการอ้างว่าพระนางทรงทำนายการสิ้นพระชนม์ของพระนาง พระราชสวามี และอาร์กบิชอปได้ พระนางสิ้นพระชนม์ไม่นานหลังจากนั้น และพระราชสวามีเสด็จสวรรคตในปีเดียวกันและหลังจากพระมเหสีไม่นาน
พระศพของพระนางถูกฝังที่ริงสเต็ด โดยมีจารึกว่า
มาเรีย คาซากรานเด้-ซานติอาโก
เฮกเตอร์ คาซากรานเด้
โรซ่า คาซากรานเด้
คาร์ลอส คาซากรานเด้
ฟรีด้า พูก้า-คาซากรานเด้
การพิจารณาคดีสโกปส์
การพิจารณาคดีสโกปส์  หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า คดีระหว่างรัฐเทนเนสซีกับจอห์น ทอมัส สโกปส์  เป็นคดีความในประวัติศาสตร์สหรัฐเมื่อเดือนกรกฎาคม 1925 ใจความว่า จอห์น ที. สโกปส์ จำเลยประกอบอาชีพครูไฮสกูล ถูกกล่าวหาว่าฝ่าฝืนรัฐบัญญัติบัตเลอร์ของรัฐเทนเนสซี ซึ่งห้ามสอนวิวัฒนาการในโรงเรียนที่ได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐ การพิจารณาคดีดังกล่าวจงใจจัดขึ้นเพื่อดึงดูดความสนใจของสาธารณะต่อเมืองขนาดเล็กชื่อ เดย์ตัน รัฐเทนเนสซี อันเป็นสถานที่จัดการพิจารณาคดี ทั้งนี้ ไม่แน่นอนว่าสโกปส์ได้สอนวิวัฒนาการจริงหรือไม่ แต่เขาเจตนากล่าวโทษตนเองเพื่อให้คดีนี้มีจำเลย
สโกปส์ถูกวินิจฉัยว่ามีความผิดและถูกปรับเป็นเงิน 100 ดอลลาร์สหรัฐ (เทียบเท่ากับ 1,500 ดอลลาร์สหรัฐในปี 2019) แต่มีการกลับคำตัดสินด้วยเหตุทางเทคนิค การพิจารณาคดีนี้ประสบความสำเร็จในการดึงดูดความสนใจระดับประเทศ มีผู้สื่อข่าวระดับชาติแห่กันมาที่เดย์ตันเพื่อทำข่าวทนายความชื่อดังที่ตกลงมารับทำคดีให้ทั้งสองฝ่าย วิลเลียม เจนนิงส์ ไบรอัน ผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีสามสมัยและอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ว่าความให้โจทก์ ส่วนแคลเรนซ์ แดร์โรว์ ทนายความจำเลยผู้มีชื่อเสียง ว่าความให้สโกปส์ การพิจารณาคดีนี้ยังตีแผ่กรณัพิพาทระหว่างผู้ถือความเชื่อดั้งเดิม (fundementalist) กับผู้ถือความเชื่อสมัยใหม่ (modernist) โดยผู้ถือความเชื่อสมัยใหม่กล่าวว่าวิวัฒนาการเข้ากันไม่ได้กับศาสนา ส่วนผู้ถือความเชื่อดั้งเดิม กล่าวว่าพระวจนะของพระเป็นเจ้าที่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิลมีลำดับความสำคัญเหนือกว่าความรู้ของมนุษย์ทั้งปวง
คาร์ลอตต้า คาซากรานเด้
เนื้อเยื่อพื้น
คาร์ลอส คาซากรานเด้ จูเนียร์
คาร์ลิโน่ คาซากรานเด้
คาร์ลิโต้ คาซากรานเด้
อาดิเลด ชาง
Spirobolida
Spirobolida เป็นอันดับของกิ้งกือหลังค่อมที่มีอยู่ 500 สปีชีส์ใน 12 วงศ์ สมาชิกของอันดับนี้ถูกจำแนกด้วยการมีรอยบากบริเวณหัวที่พาดขึ้นมาจากปาก สปีชีส์ในสกุลนี้ส่วนมากอาศัยอยู่ในเขตร้อน หลายสปีชีส์มีสีสันสดใส ตัวผู้โตเต็มวัยมีขาคู่ที่แปดและเก้าที่เปลี่ยนไปเป็นโกโนพอด (gonopod) โดยโกโนพอดคู่แรกใช้ในการขนถ่ายสเปิร์ม คู่ที่สองรวมกันเป็นโครงสร้างคล้ายแผ่นจาน
อันดับนี้แบ่งออกสิบสองวงศ์ในสองอันดับย่อย:
อันดับย่อย Spirobolidea
อันดับย่อย Trigoniulidea
อาร์ทูโร่ ซานติอาโก
เพลงชาติเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส
โอซากะโจฮอล
โอซากะโจฮอล  มีชื่อเป็นทางการว่า หอวัฒนธรรมนานาชาติและกีฬาปราสาทโอซากะ  เป็นสนามกีฬาในร่มอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ในย่านเคียวบาชิ บริเวณเดียวกับปราสาทโอซากะ เมืองโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการครั้งแรก ใน พ.ศ. 2526 มีความจุอยู่ที่ 16,000 ที่นั่ง
พื้นที่สนามมีทั้งหมด 36,500 ตารางเมตร ในส่วนของผนังสนามสร้างด้วยกำแพงหินตามแบบจำลองของปราสาท ต่อมาได้รับรางวัลคุณค่าพิเศษแห่งทัศนียภาพสถาปัตยกรรมเมืองโอซากะ ใน พ.ศ. 2527
การเข้าถึง.
ใช้การเดินระยะสั้นๆ จากสถานีรถไฟสวนธุรกิจโอซากะ สายนางาโฮริสึรูมิเรียวกูจิ หรือจากสถานีโอซากะโจโคเอ็ง เพื่อเข้าสู่โอซากะโจฮอล
ถูกใช้เป็นสนามกีฬาในร่มในการแข่งขันกีฬาศิลปะป้องกันตัวโดยเป็นส่วนใหญ่ เช่นนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง, มวยสากลชิงแชมป์โลก, ยูโด เป็นต้น ในบางครั้งก็ถูกใช้เป็นสนามแข่งกีฬาประเภททั่วไป เช่น กรีฑา​