pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ลำจวนเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2478 ที่ตำบลศาลาขาว อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี เริ่มหัดเพลงอีแซวครั้งแรกตอนอายุ 12 ปี ตัวของลำจวนเองไม่เคยสนใจเพลงอีแซวมาก่อนเลย เห็นเขาเล่นเพลงยังไม่อยากดู เพราะว่าเขาร้องกันหยาบคาย ไม่น่าฟัง จนกระทั่งวันหนึ่งได้มีโอกาสตามพี่สาวไปเที่ยวงานปิดทองหลวงพ่อโตที่วัดป่าเลไลยก์ ได้เห็นเขาเล่นเพลง ดูแล้วสนุกสนาน จึงได้ติดตามพี่มาลัยไปงานเพลง มีอยู่วันหนึ่งพี่สาวป่วยรักษาไม่หาย ลุงเป็นคนมาบอกกับพ่อว่า จะต้องทรงเจ้า ถ้ารับเป็นคนทรงจึงจะหาย แต่ว่าพ่อเป็นคนไม่ชอบเพลง พอพี่สาวรับเป็นคนทรงเจ้า อาการป่วยก็หาย พอมีคนมาหาเพลงพี่สาวยังไปไม่ค่อยจะไหว ลำจวนจึงจำเป็นต้องหิ้วกระเป๋าไปให้พี่สาว ตอนนั้นอายุ 12 ปี สมัยก่อนไปเล่นเพลงต้องเดินไป ไปกับพี่สาวบ่อย ๆ เข้าเขาให้ร้องก็ไม่กล้าร้อง อายคนดู เริ่มต้นที่การตีฉิ่ง ได้ค่าตัวงานละ 1 บาท อยู่มาวันหนึ่งเห็นคนที่เขาเล่นเพลงเป็นได้ค่าตัวงานละ 30 บาท แต่ตัวเองตีฉิ่งได้ 10 บาท ก็เลยคิดอยากร้องเพลง ก็ไปขอเพลงออกตัวจากรุ่นพี เดินทางไปก็ต่อเพลงกันไป เมื่อไปเล่นงานบ่อย ๆ ก็จำเนื้อเพลงได้ ระยะหลัง ๆ มีความสนใจเพลงอีแซวมากขึ้น ใช้เวลาไม่นานก็จำเพลงได้มาก มีเพลงหักกัน (เพลงที่ว่ากันเจ็บ ๆ) แก้กันไม่ตก ผู้ชายว่ามาแล้วผู้หญิงแก้เพลงไม่ได้
ลำจวน ใช้ชื่อในการแสดงเพลงอีแซวว่า "ลำจวน สวนแตง" เป็นแม่เพลงที่รู้เพลงมาก ฝึกหัดเพลงมาตั้งแต่เด็กๆ และมีไหวพริบในการร้องมาก
ศรีนวล ขำอาจ
ศรีนวล ขำอาจ (เกิด 20 มิถุนายน 2490) หรือ คุณแม่ศรีนวล ขำอาจ ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (ศิลปะพื้นบ้าน-ลำตัด) ประจำปีพุทธศักราช 2562 ศิลปินพื้นบ้านชาวไทย และเป็นภรรยาของ หวังดี นิมา (หวังเต๊ะ)
เกิดที่ ตำบลศาลาธรรมสพน์ จังหวัดธนบุรี​ (ปัจจุบัน​เป็นเขตทวีวัฒนา กรุงเทพ​มหานคร) จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดกลาง คุณแม่และคุณพ่อมีอาชีพชาวนา ทำนา ทำไร่ และเป็นลูกพี่ลูกน้องกับประยูร ยมเยี่ยม จึงได้มีโอกาสได้เรียนรู้เกี่ยวกับลำตัดโดยพ่อของท่านได้ฝากไว้กับหวังเต๊ะจึงรับเป็นสมาชิกในคณะเพราะเป็นคนที่ยิ้มเก่ง ต่อมาได้ขออนุญาต คุณพ่อและคุณแม่ไปบ้านของหวังเต๊ะพร้อมกับอุ่นเรือน นิมา (น้องสาวประยูร ยมเยี่ยม) ได้ฝึกลำตัดมาเรื่อยๆตั้งแต่มีอายุ 15 ปี จนถึงปัจจุบันยังเคยเป็นนางเอกคณะหวังเต๊ะอีกด้วยและยังมีความสามารถด้าน เพลงเรือ เพลงฉ่อย เพลงเกี่ยวข้าว เพลงอีแซว เพลงพวงมาลัย และเพลงขอทานอีกด้วย ต่อมาได้สมรสกับหวังดี นิมา (หวังเต๊ะ) มีธิดา 1 คนคือนิรามัย นิมา (ชื่อเล่น : ปุ๊ก) โดยเมื่อปีพุทธศักราช 2542 ได้รับรางวัลศิลปินดีเด่นของจังหวัดปทุมธานี
และในปีพุทธศักราช 2562 ได้รับยกย่องเชิดชูเกียรติขึ้นเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ลำตัด)
รายการซอฟต์แวร์
ฮันคยอง
ไรต์เฮียร์เวตติง
ไรท์เฮียร์เวตติง เป็นเพลงซิงเกิลที่ 2 ของนักร้องริชาร์ด มาร์กซ จากอัลบั้ม Repeat Offender เพลงนี้เป็นเพลงฮิตติดอันดับที่ 1 ของบิลบอร์ดฮอต 100 และติดอันดับที่ 2 ในสหราชอาณาจักร
Right here waiting for you
นิวดิไวด์
"นิวดิไวด์"  เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ซิงเกิลนี้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ของ ไมเคิล เบย์ (Michael Bay) ในเรื่องทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น ออกจำหน่ายในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 เป็นหนึ่งในไม่กี่เพลงที่ได้อันดับเพลงร็อกสูงสุดในสหรัฐอเมริกา โดยได้รับการชื่นชมจากนักวิจารณ์มืออาชีพและยังเป็นเพลงหนึ่งของลิงคินพาร์คที่ได้รับความนิยม
จากเพลง "วอตไอฟ์ดัน" ของลิงคินพาร์กที่เคยรวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงประกอบภาพยนตร์ทรานส์ฟอร์มเมอร์สเมื่อสองปีที่แล้ว หลังจากนั้น ไมค์ ชิโนดะ ได้พูดถึงเพลง "นิวดิไวด์" เป็นครั้งแรกในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2552 โดยกล่าวว่า "เรากำลังเริ่มทำผลงานเพลงขึ้นมาใหม่ในสองสัปดาห์ที่ผ่านมา ด้วยเสียงสังเคราะห์ที่หนักหน่วง"
ลัทธินอสติค
ไซมอน แฟร์เวเธอร์
ไซมอน แฟร์เวเธอร์, โอเอเอ็ม (; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1969 — ) เป็นนักยิงธนูที่เกิดในแอดิเลด รัฐเซาท์ออสเตรเลีย เขามีส่วนสูงที่ 175 ซม. และน้ำหนัก 71 กก. แฟร์เวเธอร์ได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันชิงแชมป์โลกที่ประเทศโปแลนด์ใน ค.ศ. 1991 นอกจากนี้ เขายังได้รับการประกาศให้เป็นยังออสเตรเลียนออฟเดอะเยียร์ใน ค.ศ. 1991
หลังจากการแข่งขันโอลิมปิกในช่วงต้น ที่ซึ่งเขาได้รับพิจารณาโดยทั่วไปว่าอาจห่างเหินไปจากการกีฬา กระนั้น แฟร์เวเธอร์ก็หวนกลับมาร่วมยิงธนูเนื่องด้วยจิตสำนึกที่มีต่อชาติออสเตรเลีย การยิงธนูครั้งสำคัญของเขาประสบผลสำเร็จโดยได้รับเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 จากประเภทบุคคลชาย และเขายังเป็นสมาชิกทีมชาติออสเตรเลียที่ซึ่งได้อันดับสิบสองจากการแข่งขันประเภททีม
ไซมอนเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก 5 สมัย ซึ่งได้แก่โอลิมปิกฤดูร้อน 1988, 1992, 1996, 2000 และ 2004 นอกจากนี้ เขายังได้รางวัลเป็นจำนวนนับไม่ถ้วนในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา ส่วนใน ค.ศ. 1997 แฟร์เวเธอร์ได้รับวุฒิปริญญาด้านการออกแบบเครื่องประดับจากมหาวิทยาลัยแห่งเซาท์ออสเตรเลีย และใน ค.ศ. 2002 แฟร์เวเธอร์ได้รับการแต่งตั้งจากสถาบันกีฬาออสเตรเลียให้เป็นเบสท์ออฟเดอะเบสท์
วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2009 การยิงธนูแห่งออสเตรเลียได้ประกาศการแต่งตั้งให้แฟร์เวเธอร์เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนยิงธนูทีมชาติในประเทศออสเตรเลีย ด้านชีวิตส่วนตัว แฟร์เวเธอร์แต่งงานกับอดีตนักไตรกีฬาแชมป์โลกที่มีชื่อว่าแจ็คกี แฟร์เวเธอร์ (นามสกุลเดิม กัลลาเกอร์)
ศาสนาในประเทศกัมพูชา
ศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติของประเทศกัมพูชา โดยประมาณ 98% ของประชากรนับถือพุทธเถรวาท รองลงมาคืออิสลาม, คริสต์ และวิญญาณนิยม
รายงานจาก The World Factbook ใน ค.ศ. 2013 97.9% ของประชากรนับถือศาสนาพุทธ, 1.1% เป็นมุสลิม, 0.5% เป็นชาวคริสต์ และอื่น ๆ 0.6%
รายงานจากสำนักวิจัยพิวใน ค.ศ. 2010 96.9% ของประชากรนับถือศาสนาพุทธ, 2.0% เป็นมุสลิม, 0.4% เป็นชาวคริสต์ และ 0.7% นับถือศาสนาพื้นเมืองและไม่มีศาสนา
ศาสนาพุทธเข้ามาสู่กัมพูชาเมื่อราว พุทธศตวรรษที่ 10 โดยศาสนาพุทธนิกายเถรวาทเป็นศาสนาประจำรัฐตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 18 ยกเว้นช่วงที่เขมรแดงครองอำนาจ ในปัจจุบันมีจำนวนเป็น 95% ของประชากรทั้งหมด ประวัติศาสตร์ของศาสนาพุทธในกัมพูชายาวนานเกือบสองพันปี ผ่านระยะเวลาของอาณาจักรต่างๆที่สืบทอดมาจากจักรวรรดิเขมร การเข้าสู่กัมพูชาเกิดได้สองเส้นทาง คือรูปแบบดั้งเดิมของศาสนาพุทธที่ได้รับอิทธิพลของศาสนาฮินดูเข้าสู่อาณาจักรฟูนันโดยพ่อค้าที่นับถือศาสนาฮินดู ในเวลาต่อมา ศาสนาพุทธได้เข้าสู่กัมพูชาอีกทางหนึ่งในช่วงอาณาจักรพระนคร โดยผ่านทางอาณาจักรมอญคือทวารวดีและหริภุญไชย
ในช่วงพันปีแรกของจักรวรรดิเขมร กัมพูชาปกครองด้วยระบบกษัตริย์แบบฮินดูและมีกษัตริย์ที่เป็นชาวพุทธเป็นบางครั้ง เช่นพระเจ้าชัยวรมันที่ 1 ของฟูนัน และพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ศาสนาพุทธรูปแบบต่างๆดำรงอยู่อย่างสันติภายใต้การปกครองของกษัตริย์ที่นับถือศาสนาฮินดู และประเทศเพื่อนบ้านที่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท
หลังจากกัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส พระนโรดม สีหนุได้นำเสนอพุทธสังคมนิยม โดยเน้นความเสมอภาค ความเป็นอยู่ที่ดีของคนจน จนกระทั่งเข้าสู่ยุคของเขมรแดงที่ศาสนาเป็นสิ่งผิดกฎหมาย มีการทำลายวัด พระพุทธรูป เผาทำลายคัมภีร์ทางศาสนา มีการตีความศาสนาเพื่อรับใช้การปฏิวัติ หลังจากเขมรแดงสิ้นสุดอำนาจใน พ.ศ. 2522 สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชายังควบคุมพระสงฆ์อย่างเคร่งครัด พระสงฆ์ต้องเข้าอบรมลัทธิคอมมิวนิสต์แบบโซเวียต ยุบรวมธรรมยุติกนิกายกับมหานิกายเข้าด้วยกัน จนถึงสมัยราชอาณาจักรกัมพูชา พุทธศาสนาจึงได้ฟื้นตัวอีกครั้ง
กัมพูชาได้รับอิทธิพลจากศาสนาฮินดูมากในช่วงเริ่มต้นของอาณาจักรฟูนันโดยมีฐานะเป็นศาสนาประจำรัฐ กัมพูชายังเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญทางศาสนาฮินดูรวมทั้งนครวัด
ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาของชาวจาม (บางครั้งเรียกเขมรมุสลิม) และชนกลุ่มน้อยชาวมลายูในกัมพูชา ใน พ.ศ. 2518 มีมุสลิมในกัมพูชาราว 150,000 - 200,000 ในกัมพูชา ในสมัยเขมรแดง มีมุสลิมจำนวนหนึ่งถูกสังหาร ชาวจามในกัมพูชามีทั้งที่นับถือนิกายสุหนี่และชีอะห์
ชาวจามมีมัสยิดเป็นของตนเอง ใน พ.ศ. 2505 มีมัสยิดประมาณ 100 แห่งในประเทศ ตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 24 มุสลิมในกัมพูชาได้รวมตัวกันให้เกิดเอกภาพ ภายใต้การควบคุมของผู้นำศาสนา 4 ระดับคือ มับตี ตุกกาลิห์ รายากาลิก และตะวันปาเก สภาในหมู่บ้านของชาวจามประกอบด้วยฮาเก็ม 1 คน และมีกาติบ บิหลั่น และลาบีได้หลายคน ผู้นำศาสนาทั้งสี่ระดับและฮาเก็มจะได้รับการยกเว้นภาษีและได้รับเชิญให้เข้าร่วมในการเฉลิมฉลองระดับชาติ เมื่อกัมพูชาได้รับเอกราช ชุมชนมุสลิมอยู่ภายใต้อยู่ภายใต้การควบคุมของสภาที่มีสมาชิก 5 คน ซึ่งเป็นตัวแทนชาวมุสลิมอย่างเป็นทางการ และรวมทั้งการติดต่อกับประเทศมุสลิมอื่นๆ ชุมชนมุสลิมแต่ละแห่ง จะมีฮาเก็มเป็นผู้นำชุมชนและมัสยิด อิหม่ามเป็นผู้นำการละหมาด และบิหลั่นเป็นผู้เรียกผู้ที่มีศรัทธาให้มาทำละหมาดทุกวัน คาบสมุทรจรอยจังวาร์ใกล้กับพนมเปญเป็นศูนย์กลางทางจิตวิญญาณของชาวจาม สำนักงานระดับสูงของมุสลิมอยู่ที่นั่น ในแต่ละปี จะมีชาวจามไปเรียนศาสนาที่กลันตัน ในมาเลเซีย บางส่วนไปศึกษาที่เมกกะ ซึ่งมีชาวจามเพียง 7% ที่ได้รับเตอร์บันซึ่งแสดงถึงการเป็นผู้รู้ทางศาสนาใน พ.ศ. 2499
มิชชันนารีกลุ่มแรกที่มาสู่กัมพูชา นำโดยกัสปาร์ ดาครูซ สังกัดคริสตจักรโดมินิกันชาวโปรตุเกส ระหว่าง พ.ศ. 2098 – 2099 แต่การเผยแพร่ศาสนาล้มเหลว ในช่วงที่เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ศาสนาคริสต์มีอิทธิพลน้อยมากในกัมพูชา ใน พ.ศ. 2515 คาดว่ามีชาวคริสต์ในกัมพูชาประมาณ20,000 คน ส่วนใหญ่เป็นนิกายโรมันคาทอลิก ก่อนการขับไล่ชาวเวียดนามใน พ.ศ. 2513 – 2514 คาดว่ามีชาวคริสต์ในกัมพูชาถึง 62,000 คน ตามสถิติของเวียดนาม เมื่อ พ.ศ. 2496 สมาชิกของนิกายโรมันคาทอลิกในกัมพูชามีประมาณ 120,000 คนในกัมพูชา โดยเป็นชาวเวียดนามในกัมพูชาราว 50,000 คน ชาวคริสต์ที่เหลืออยู่ในกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2515 ส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของชาวฝรั่งเศส ใน พ.ศ. 2496 มีมิชชันของคริสตจักรอเมริกันยูนิทาเรียนอยู่ในโรงเรียนฝึกหัดครูพนมเปญ และมีมิชชันแบปทิสต์ทำงานในพระตะบองและเสียมราฐ พันธมิตรมิชชันนารีและคริสเตียนก่อตั้งในกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2466 และมีสมาชิกราว 2,000 คนใน พ.ศ. 2505
กิจกรรมของมิชชันนารีอเมริกันนิกายโปรเตสแตนต์เพิ่มขึ้นในกัมพูชา โดยเฉพาะในกลุ่มชาวจามและชนเผ่าต่างๆหลังรัฐประหาร พ.ศ. 2513 และการก่อตั้งสาธารณรัฐเขมร มีรายงานว่ามีผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ 2,000 คนใน พ.ศ. 2505 และใน พ.ศ. 2525 มีรายงานว่ายังมีหมู่บ้านชาวคริสต์ในกัมพูชา แต่ไม่ได้รายงานเรื่องจำนวน รวมทั้งนิกายของพวกเขา ใน พ.ศ. 2523 มีชาวเขมรที่นับถือศาสนาคริสต์ลงทะเบียนเป็นผู้อพยพในค่ายผู้อพยพในประเทศไทยมากกว่าจำนวนที่เคยมีรายงานใน พ.ศ. 2513 ใน พ.ศ. 2530 คาดการณ์ว่าเหลือชาวคริสต์ในกัมพูชาไม่กี่พันคน ปัจจุบันมีชาวคริสต์ที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิกในกัมพูชาราว 20,000 คน คิดเป็น0.15% ของประชากรทั้งหมด
ความเชื่อดั้งเดิมของชนเผ่า.
ชนเผ่าในที่สูงหรือชาวเขมรบนมีระบบความเชื่อเป็นของตนเอง มีจำนวนประชากรราวๆ 100,000 คนโดยเป็นการนับถือผีและวิญญาณในธรรมชาติ มีหมอผีเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณ ในกลุ่มของชาวเขมรบนนี้ ความเชื่อของชาวราเดและชาวจรายมีพัฒนาการที่ดี ทั้งในด้านจิตวิญญาณและกฎทางศาสนา
มีการี
มีการี (, "บะหมี่แกง"; ) เป็นอาหารที่มีลักษณะเฉพาะในมาเลเซีย ทำจากบะหมี่ไข่สีเหลืองหรือหมี่ฮุ้นที่ทำจากข้าว ในน้ำแกงเผ็ดใส่กะทิ ใส่เต้าหู้ กุ้ง ไก่ ปลาดุก เนื้อไก่ ไข่ต้ม ใบสะระแหน่ กินกับซัมบัล ทางภาคใต้ของมาเลเซียและสิงคโปร์จะเรียกเป็น "ละก์ซาการี" (, "ละก์ซาแกง"; ) ถ้าใส่หอยแครง
พระบรมวงศานุวงศ์แห่งสวีเดน
พระบรมวงศานุวงศ์แห่งสวีเดน ถือกำเนิดขึ้นในปี ค.ศ. 1818 ซึ่งพระบรมวงศานุวงศ์ดังกล่าวเป็นสมาชิกของราชวงศ์เบอร์นาดอตต์ ซึ่งมีความสัมพันธ์กับองค์พระมหากษัตริย์ บ้างก็ดำรงพระอิสริยยศ บ้างก็มาจากการสมรสเข้ามาเป็นสมาชิกของราชวงศ์ และบ้างก็ไม่มีพระอิสริยยศแต่เป็นพระประยูรญาติสนิท
ก่อนปี ค.ศ. 1818 พระบรมวงศานุวงศ์ของสวีเดนจะมาจากราชวงศ์ฮ็อลชไตน์-กอตทอร์ป ซึ่งเป็นสาขาของราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ซึ่งปกครองสวีเดนช่วงปี ค.ศ. 1457 ถึงปี 1521 และจากปี ค.ศ. 1751 จนลุในปี 1818 ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์คนสุดท้าย คือ เจ้าชายกุสตาฟแห่งวาซา
ส่วนพระบรมวงศานุวงศ์สายปัจจุบัน คือ ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์ อันสืบเชื้อสายมาแต่กษัตริย์คาร์ลที่ 14 จอห์นแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ กับเดซีเร คลารี ซึ่งมีบรรพบุรุษมาจากประเทศฝรั่งเศส
สมาชกของพระราชวงศ์สวีเดน แบ่งเป็นสามกลุ่มคือ พระบรมวงศานุวงศ์ (Royal House) พระอนุวงศ์ และพระญาติวงศ์ (ซึ่งบางส่วนสูญเสียสถานะการเป็นเจ้า; Royal Family) ดังนี้
กรณีพิพาทเปดรา แบรงคา
นครเยรูซาเลม
ทางคู่ขนานลอยฟ้าบรมราชชนนี
โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ทางคู่ขนานลอยฟ้าบรมราชชนนี เป็นทางยกระดับ กว้าง 4-5 ช่องจราจร ระยะทางประมาณ 14 กิโลเมตร คร่อมและคู่ขนานไปกับถนนบรมราชชนนี จากทางแยกอรุณอมรินทร์ถึงย่านพุทธมณฑล สาย 2 สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2538 เพื่อบรรเทาปัญหาจราจรบริเวณสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้าฝั่งพระนคร ที่ส่งผลต่อไปถึงถนนราชดำเนินและถนนหลานหลวง รวมทั้งฝั่งธนบุรีที่ส่งผลถึงถนนบรมราชชนนีและถนนย่านชานเมือง
ลักษณะโครงการเป็นสะพานยกระดับ สร้างขึ้นเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการรองรับการจราจร จากบริเวณสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้าจนถึงทางแยกตลิ่งชัน ถนนบรมราชชนนีทั้งขาเข้าและขาออก และเพื่อแยกการจราจรของยวดยานที่ต้องการเดินทางระยะไกลออกจากยวดยานที่เดินทางในระยะใกล้ ตั้งแต่สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้าจนถึงทางแยกตลิ่งชันบนถนนบรมราชชนนี เริ่มที่เกาะกลางจากทางแยกอรุณอมรินทร์ถึงพุทธมณฑล สาย 2 โดยขาออกจะขึ้นที่ทางแยกอรุณอมรินทร์ ลงได้ 3 จุดที่ตลิ่งชัน หน้าหมู่บ้านกฤษดานคร และใกล้วงแหวนฉิมพลี ไม่มีทางขึ้นระหว่างทาง ส่วนขาเข้าขึ้นที่ต้นทางก่อนถึงพุทธมณฑล สาย 2 ขึ้นได้ที่หน้าหมู่บ้านกฤษดานครและตลิ่งชัน และจะไม่มีทางลงระหว่างทาง
ทางคู่ขนานลอยฟ้า ถนนบรมราชชนนีแบ่งเป็น 2 ช่วง ได้แก่
ช่วงที่หนึ่ง อยู่ในความรับผิดชอบของสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร ระยะทาง 4.515 กิโลเมตร จากบริเวณทางแยกอรุณอมรินทร์ถึงทางแยกต่างระดับสิรินธร เป็นทางยกระดับโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก และคอนกรีตอัดแรง บนถนนบรมราชชนนี สูงเหนือผิวจราจรเดิมประมาณ 12.00 เมตร กว้าง 19.45 เมตร มีช่องทางจราจร 5 ช่องทาง (ช่วงทางแยกอรุณอมรินทร์ถึงทางแยกบรมราชชนนี) และ 4 ช่องจราจร (ช่วงทางแยกบรมราชชนนีถึงทางแยกต่างระดับสิรินธร) ช่องทางละ 3.50 เมตร ไหล่ทางข้างละ 1.25 เมตร แบ่งเป็นช่องทางขาออก 2 ช่องทาง และช่องทางขาเข้า 2 ช่องทาง พื้นผิวจราจร คอนกรีตเสริมเหล็กและปูทับหน้าด้วยแอสฟัลท์ผสมร้อนหนา 5 เซนติเมตร พร้อมเกาะกลางเพื่อแยกทิศทางการจราจรช่วงที่สอง อยู่ในความรับผิดชอบของหมวดทางหลวงตลิ่งชัน แขวงทางหลวงธนบุรี กรมทางหลวง ระยะทาง 9.363 กิโลเมตร ต่อเนื่องกับทางช่วงแรกจากทางแยกต่างระดับสิรินธร-แยกพุทธมณฑล กม.3+386 ถึงถนนทางแยกต่างระดับฉิมพลี กม.13+200 ไปสิ้นสุดโครงการบริเวณเลยจุดข้ามทางแยกพุทธมณฑล สาย 2 ไปอีก 500 เมตร (ปัจจุบันคือบริเวณด้านหน้าทางเข้าหมู่บ้านกฤษดานคร โครงการ 20 ตรงหลักกิโลเมตรที่ 10 ของถนนบรมราชชนนี และบริเวณตรงข้ามกับบริษัท ออตโต้ คิงส์กลาส จำกัด ตรงซอยบรมราชชนนี 64) โดยลักษณะโครงการเป็นสะพานยกระดับสูง 15.00 เมตร กว้าง 19.50 เมตร ขนาด 4 ช่องจราจร แยกทิศทางไปกลับข้างละ 2 ช่องจราจร กว้างช่องละ 3.50 เมตร มีทางขึ้นลง 2 แห่ง นอกจากนี้ ยังขยายถนนในระดับพื้นล่างเพิ่มจาก 8 ช่องจราจร แบ่งเป็น 12 ช่องจราจร แบ่งเป็นช่องทางด่วน 6 ช่องจราจร กว้างช่องละ 3.50 เมตร และทางคู่ขนานด้านละ 3 ช่องจราจร กว้างช่องละ 3.00 เมตร พร้อมทั้งก่อสร้างสะพานกลับรถอีก 2 แห่งเพื่อใช้กลับรถด้วย ปัจจุบัน ทางคู่ขนานลอยฟ้าบรมราชชนนี ในส่วนของกรมทางหลวง ได้มีการปรับกิโลเมตรใหม่ โดยให้เริ่มนับ กม.0 ที่บริเวณหน้าคอนโดลุมพินี เพลส บรมราชชนนี-ปิ่นเกล้า ตรงซอยบรมราชชนนี 35 ไปจนถึงจุดสิ้นสุดทางคู่ขนานลอยฟ้าที่หน้าหมู่บ้านกฤษดานคร ระยะทางในส่วนของกรมทางหลวง 8 กิโลเมตร
ระหว่างปี พ.ศ. 2534-2538 สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีทรงพระประชวรและเสด็จพระราชดำเนินไปประทับที่โรงพยาบาลศิริราชหลายครั้ง แต่ละครั้งนาน 2-3 เดือน เมื่อพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมอย่างสม่ำเสมอ ได้ทอดพระเนตรเห็นปัญหาจราจรติดขัดครั้งละนานๆ ในบริเวณดังกล่าว เช่น มีรถฝั่งพระนครจำนวนมากรอขึ้นสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้าเพื่อออกนอกเมืองไปตามถนนบรมราชชนนีสู่อำเภอนครชัยศรี แต่การระบายรถทำได้ช้าส่งผลให้รถติดตลอดถนนราชดำเนินไปจนถึงถนนหลานหลวง และบางครั้งส่งผลกระทบไปถึงถนนสายหลักอื่นๆ ในกรุงเทพมหานคร ในขณะที่ฝั่งธนบุรีบริเวณสะพานข้ามทางแยกอรุณอมรินทร์และทางแยกบรมราชชนนีมีระยะทางใกล้กันมาก ทำให้รถที่ลงจากสะพานอรุณอมรินทร์เบี่ยงเข้าช่องซ้ายไปยังถนนบรมราชชนนีได้ลำบาก ปริมาณรถจึงคับคั่งและติดขัดต่อมาในปี พ.ศ. 2538 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระประชวรและเสด็จพระราชดำเนินไปประทับที่โรงพยาบาลศิริราชหลายครั้ง ระหว่างประทับรับการรักษา ได้มีพระราชดำริหลากหลายประการเกี่ยวกับปัญหาจราจร รวมทั้งการสร้างทางคู่ขนานลอยฟ้า ถนนบรมราชชนนี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายถนนจตุรทิศ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระราชทานแนวพระราชดำริให้สร้างทางคู่ขนานยกระดับคร่อมเหนือสะพานข้ามทางแยกอรุณอมรินทร์และสะพานข้ามทางแยกบรมราชชนนี เพื่อให้การจราจรคล่องตัวยิ่งขึ้น ช่วยระบายรถออกนอกเมืองได้เร็วที่สุด บรรเทาปัญหาจราจรที่ติดขัดในถนนราชดำเนินต่อเนื่องถึงถนนหลานหลวง และได้พระราชทานแผนผังลายพระหัตถ์แก่กรุงเทพมหานครนำไปศึกษาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2538 มีพระราชประสงค์ให้กรุงเทพมหานครและหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการแก้ไขปัญหาจราจรร่วมมือกัน เช่น กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม กรมตำรวจ กระทรวงมหาดไทยและกรุงเทพมหานคร
นายบรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ได้เชิญผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (ร้อยเอก กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา) และปลัดกรุงเทพมหานคร (นายประเสริฐ สมะลาภา) มาประชุมร่วมกันเพื่อสนองพระราชดำริในการแก้ไขปัญหาการจราจรให้ได้สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น ผลการประชุมสรุปได้ว่า กรุงเทพมหานครเป็นผู้รับผิดชอบก่อสร้างทางคู่ขนานลอยฟ้าจากทางแยกอรุณอมรินทร์ถึงคลองบางกอกน้อย ระยะทางประมาณ 3.2 กิโลเมตร และกรมทางหลวงรับผิดชอบก่อสร้างจากคลองบางกอกน้อยไปจนถึงแยกพุทธมณฑล สาย 2 โดยให้รูปแบบสะพาน เสาและคานมีลักษณะเป็นรูปแบบเดียวกันหมด เป็นระยะทางประมาณ 9.4 กิโลเมตรและจากบริเวณทางยกระดับสิรินธรไปจนเลยทางแยกพุทธมณฑล สาย 2 อีก 1 กิโลเมตร นอกจากนี้ กรมทางหลวงยังจะได้ก่อสร้างขยายช่องจราจรระดับพื้นราบจากเดิมที่มี 8 ช่องจราจร เพิ่มขึ้นเป็น 12 ช่องจราจรพร้อมทั้งมีการปลูกต้นไม้ที่เกาะกลาง พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงเห็นชอบตามคำกราบบังคมทูล และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จฯ ทรงวางศิลาฤกษ์เริ่มโครงการดังกล่าวในวันที่ 16 เมษายน 2539
กรมทางหลวงเป็นผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างเอง โดยว่าจ้างผู้รับเหมาก่อสร้างให้ดำเนินการก่อสร้างโครงการ 3 ราย คือบริษัทบุญชัยพาณิชย์ ( 1979 ) จำกัด ก่อสร้างตอนที่ 1 บริษัท พี พี ดี คอนสตรัคชั่น จำกัด ก่อสร้างตอนที่ 2 และบริษัทอิตาเลี่ยนไทยดีเวลอปเม้นต์ จำกัด (มหาชน) ก่อสร้างตอนที่ 3 โดยใช้งบประมาณในการก่อสร้างรวมทั้งสิ้น 4,461,609,680 บาท ระยะเวลาในการก่อสร้าง 600 วัน เริ่มต้นสัญญาวันที่ 7 พฤษภาคม 2539 สิ้นสุดสัญญาวันที่ 26 เมษายน 2541
เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2541 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีไปทรงเปิดทางคู่ขนานลอยฟ้า ถนนบรมราชชนนี ทรงพระกรุณาฉายภาพอธิบดีกรมทางหลวง (นายศรีสุข จันทรางศุ) และปลัดกรุงเทพมหานครที่ยืนคู่กัน ณ บริเวณ Joint โดยหลังจากเสด็จพิธีตัดริบบิ้นแถบแพรเปิดทางแล้ว ทรงประทับรถยนต์พระที่นั่งเสด็จฯไปตามทางคู่ขนานลอยฟ้าถนนบรมราชชนนี
หลังจากที่โครงการทางคู่ขนานลอยฟ้าบรมราชชนนีแล้วเสร็จ และเปิดดำเนินการเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน ได้ช่วยระบายการจราจรจากพื้นที่ชั้นในของกรุงเทพมหานคร ผ่านสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า สู่ถนนบรมราชชนนี ถนนสิรินธร ทางหลวงพิเศษสายบางกอกน้อย-นครชัยศรี ให้สามารถสัญจรไปมาด้วยความสะดวก รวดเร็วและมีความปลอดภัยยิ่งขี้น เนื่องจากมีช่องจราจรรองรับถึง 16 ช่องจราจร และเพิ่มความคล่องตัว ให้กับยานพาหนะที่เดินทางสู่ภาคใต้ ภาคตะวันตก ภาคกลางตอนล่าง และพื้นที่ชานเมืองใกล้เคียง
ดีคิวเอส
บริษัท DQS Holding จำกัด ซึ่งมีฐานที่ตั้งอยู่ที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ต เป็นบริษัทผู้ถือหุ้นของบริษัทในเครือของ DQS-Group ที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก DQS-Group จัดทำการตรวจประเมินและให้การรับรองระบบและกระบวนการบริหาร
บริษัท DQS ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1985 ที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ต อัม ไมน์ และเป็นองค์กรตรวจประเมินความสอดคล้องแห่งแรกของเยอรมัน วัตถุประสงค์ของหุ้นส่วนผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทซึ่งได้แก่ DGQ (German Society for Quality) และ DIN (German Institute for Standardization) คือ เพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจของประเทศเยอรมนีเป็นหลัก การก่อตั้งบริษัทเกิดขึ้นซ้อนกับการพิมพ์ออกเผยแพร่ของร่างเกี่ยวกับ ISO 9000 ฉบับแรก ซึ่งเป็นชุดเกณฑ์มาตรฐานต่างๆที่กำหนดไว้ ซึ่งรวมทั้งมาตรฐานคุณภาพที่สำคัญที่สุดของทั่วโลกในขณะนั้นด้วย นั่นคือ ISO 9001
หลังจากที่ DQS ได้ควบกิจการเข้ากับแผนก Management Systems Solutions (MSS) ของบริษัท American Underwriters Laboratories Inc. ในเดือนมีนาคม 2008 แล้ว DQS-UL group ได้กลายเป็นหนึ่งในบริษัทที่ใหญ่ที่สุดของโลกที่ให้บริการด้านการรับรองระบบบริหารสาขาต่างๆ
การจัดระบบองค์กร.
บริษัท DQS Holding จำกัด มีสำนักงานตัวแทนกว่า 80 แห่ง ใน 60 กว่าประเทศ ซึ่งประกอบกันเป็นเครือข่ายสำหรับการดำเนินโครงการระหว่างประเทศให้สัมฤทธิ์ผล ปัจจุบันนี้ DQS group มีลูกค้าในวงการอุตสาหกรรมตลอดแทบทุกสาขาที่ได้รับการรับรองแล้วประมาณ 20,000 ราย ซึ่งมีจุดที่ตั้งที่ได้รับการรับรองประมาณ 58,000 แห่งใน 130 กว่าประเทศ
บริษัทว่าจ้างพนักงานประมาณ 2,800 คน ซึ่ง 2,500 คนในจำนวนนี้เป็นผู้ตรวจประเมิน ในบรรดาบริษัทที่ใหญ่ที่สุดของกลุ่มบริษัท มีบริษัทต่อไปนี้รวมอยู่ด้วย คือ DQS Inc. (สหรัฐฯ), DQS do Brasil Ltd., DQS Japan, DQS Medical Devices GmbH และ DQS GmbH (ทั้งสองบริษัทนี้อยู่ในประเทศเยอรมนี) นับแต่ปลายปี 2010 เป็นต้นมา กลุ่มบริษัทมีสำนักงานที่ตั้งอยู่ในประเทศต่างๆ ถึง 60 ประเทศ
กิจกรรมด้านธุรกิจ.
กลุ่มบริษัทเสนอการตรวจประเมินข้ามอุตสาหกรรมสำหรับข้อกำหนดขององค์กรหรือของอุตสาหกรรมโดยเฉพาะ และให้การรับรองมาตรฐาน (Standards) ที่เป็นที่ยอมรับทั้งในระดับประเทศและระหว่างประเทศมากกว่า 100 มาตรฐาน ได้แก่
ISO 9001 (ระบบจัดการคุณภาพ)
ISO 14001 (ระบบจัดการสิ่งแวดล้อม)
BS OHSAS 18001 /ISO45001 (ระบบจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย)
IATF 16949 (ระบบจัดการคุณภาพยานยนต์)
ISO 27001 (ระบบจัดการความปลอดภัยของข้อมูล)
ISO 13485 (ระบบจัดการเครื่องมือและอุปกรณ์ทางการแพทย์)
IRIS (ระบบจัดการอุตสาหกรรมรถไฟ)
EN 9100ff (ระบบจัดการเทคโนโลยีทางอวกาศ)
อย่างไรก็ดี ในงานบริการด้านการรับรองระบบบริหารนั้น ประเด็นปัญหาต่างๆ อย่างเช่น ระบบบริหารความเสี่ยง ความยั่งยืน การบริหารพลังงานที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานกฎหมายว่าด้วยพลังงานหมุนเวียนของเยอรมนี การศึกษา ระบบรักษาข้อมูลส่วนตัว และความเป็นเลิศทางธุรกิจ กำลังทวีความสำคัญเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ นอกจากนี้แล้ว สาขางานอื่นๆ ที่ยังมีความสำคัญอีก คือ การบริการด้านสุขภาพและทางสังคม
กลุ่มบริษัทมีวิธีปฏิบัติงานพิเศษ คือ การให้บริการด้านการตรวจประเมินนั้น ส่วนใหญ่จะดำเนินการโดยผู้ตรวจประเมินจากภายนอกบริษัทบนพื้นฐานของค่าธรรมเนียม ผู้ตรวจประเมินนั้น โดยทั่วไปแล้วจะทำงานในภาคอุตสาหกรรมที่ตนตรวจประเมิน การผสมผสานระหว่างการรับรองและความรู้ด้านการอุตสาหกรรม ระหว่างประสบการณ์ภาคปฏิบัติและในเชิงวิชาการนี้มุ่งที่จะให้บริการด้วยเทคนิควิธีการตรวจประเมินที่ก้าวหน้าทันสมัย
ระบบเครือข่าย.
DQS เป็นสมาชิกก่อตั้งและสมาชิกผู้มีอำนาจเต็มของเครือข่ายการให้การรับรองระหว่างประเทศ IQNet Association ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1990 วัตถุประสงค์หลักของระบบเครือข่ายระดับโลกที่ปัจจุบันมีสมาชิก 36 องค์กรของผู้ตรวจประเมินให้การรับรอง (CB) นั้น คือ การยอมรับร่วมในการรับรองที่ออกโดยบริษัทสมาชิก ผู้อำนวยการคนปัจจุบันของ DQS GmbH คือ คุณ Michael Drechsel ซื่งในขณะนี้ได้ปฏิ
ทีวีไฟว์ (ฟิลิปปินส์)
ทีวีไฟว์ (อังกฤษ: TV5) เป็นสถานีโทรทัศน์ในประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งดำเนินการโดย บริษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพร่วมแห่งฟิลิปปินส์ (อังกฤษ: Associated Broadcasting Company) ซึ่งถือหุ้นโดยกลุ่มมีเดียเควสต์โฮลดิง (อังกฤษ: MediaQuest Holdings, Inc.) เริ่มออกอากาศครั้งแรกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1960 ในยุคแรกโดยมี ชิโน โรเซส เป็นผู้ก่อตั้ง จนถึงช่วงปี ค.ศ. 1972 ในสมัยของประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ได้มีการประกาศกฎอัยการศึก ทำให้สถานีต้องหยุดออกอากาศไป 19 ปี ต่อมา เอ็ดเวิร์ด ทัน และลูกชายของ ชิโน โรเซส ที่ชื่อว่า เอ็ดการ์โด ซี. โรเซส ได้ก่อตั้งเอบีซี-5 ในยุคใหม่โดยเริ่มทดลองออกอากาศในช่วงปลายปี ค.ศ. 1991 และเริ่มออกอากาศอย่างเป็นทางการในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992
จนถึงในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2008 เอบีซีได้ยุติการออกอากาศลงและออกอากาศนาฬิกานับถอยหลังเพื่อเตรียมการเปลี่ยนผ่านสู่ชื่อใหม่ คือ ทีวีไฟว์ จนถึงในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2008 จึงเริ่มออกอากาศอย่างเป็นทางการในชื่อใหม่ และทำให้จำนวนผู้ชมเพิ่มสุงขึ้นจาก 1.9% ในเดือนกรกฎาคม 2008 เป็น 11.1% ในเดือนกันยายน 2009 โดยมีกลุ่ม มีเดียพรีมาเบอร์ฮัด ของมาเลเซียนเป็นเจ้าของ ต่อมาในปี ค.ศ. 2009 มีเดียไพรมาเบอร์ฮัดได้ถอนหุ้น และในปี ค.ศ. 2010 กลุ่มมีเดียเควสต์โฮลดิงจึงได้ถือหุ้นแทน และในปี ค.ศ. 2011 ทีวีไฟว์ได้ก่อตั้ง อัคซยอนทีวี (ฟิลิปิโน: Aksyon TV) ช่องรายการข่าวผ่านโทรทัศน์ภาคพื้นดินช่องแรกของฟิลิปปินส์โดยออกอากาศทางช่อง 41 ในพื้นที่เมโทรมะนิลา และช่อง 29 ในเซบูและดาเวา
เรือคายัค
นา นา นา (นา นา นา นา นา นา นา นา นา)
นา นา นา (นา นา นา นา นา นา นา นา นา) เป็นเพลงแนวอัลเทอร์เนทีฟ และป็อปพังก์ ของมายเคมิคอลโรแมนซ์ เป็นซิงเกิลแรกจากสตูดิโอส์อัลบั้มที่ 4 คือ
Na Na Na (Na Na Na Na Na Na Na Na Na)
เทวญาณ
เทวญาณ (; "theosophia") มีที่มาจากคำว่า θεός "theos" ที่แปลว่า เทว + σοφία "sophia" ที่แปลว่าปรัชญาหรือปรีชาญาณ เทวญาณจึงหมายถึง "ความรู้เกี่ยวกับพระเป็นเจ้า" ใช้หมายถึงระบบปรัชญาแบบคุยหลัทธิ (Esotericism) ที่มุ่งเข้าถึงพระเป็นเจ้าโดยตรง โดยไม่ผ่านการอาศัยคัมภีร์หรือผู้รู้อื่น ๆ
เทวญาณจึงเป็นส่วนหนึ่งของคุยหลัทธิซึ่งให้ความสำคัญกับความรู้หรือปัญญาที่นำไปสู่การหลุดพ้นเฉพาะบุคคล นักเทวญาณพยายามเข้าใจรหัสยภาวะของเอกภพ และสิ่งที่เชื่อมเอกภพ มนุษยชาติ และพระเป็นเจ้าเข้าด้วยกัน เทวญาณมีจุดมุ่งหมายที่จะสืบหาต้นกำเนิดของพระเป็นเจ้าและมนุษยชาติ วันสิ้นโลก ชีวิต และมนุษยชาติ ด้วยการศึกษาประเด็นเหล่านี้ นักเทวญาณเชื่อว่าจะสามารถอธิบายจุดมุ่งหมายและกำเนิดของเอกภพได้
อเมริกันแอร์ไลน์สอารีนา
อเมริกันแอร์ไลน์สอารีนา สนามกีฬาและสนามเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ตั้งอยู่ในดาวน์ทาวน์ ไมแอมี ,รัฐฟลอริดา เริ่มต้นก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1998 แทนที่ไมแอมีอารีนา และได้รับการออกแบบโดยบริษัทสถาปัตยกรรม Arquitectonica และ360 Architecture สนามแห่งนี้เป็นสนามบ้านของทีมไมแอมีฮีท ของเอ็นบีเอ
ก้อนเลือดใต้หนังศีรษะ
ก้อนเลือดใต้หนังศีรษะเหตุคลอด
ก้อนเลือดใต้หนังศีรษะเหตุคลอด หรือ ก้อนเลือดใต้หนังศีรษะทารกเหตุคลอด  เป็นภาวะที่มีเลือดออกระหว่างกะโหลกศีรษะและเยื่อหุ้มกระดูกกะโหลกศีรษะของทารกแรกเกิดที่เกิดจากการฉีกขาดของหลอดเลือดที่อยู่ในเยื่อหุ้มกระดูก ทั้งนี้เนื่องจากเป็นเลือดที่ออกในช่องใต้เยื่อหุ้มกระดูก จึงมีขอบเขตจำกัดอยู่ในกระดูกแต่ละชิ้น ไม่สามารถเกิดก้อนเลือดข้ามบริเวณไปถึงกระดูกอีกชิ้นหนึ่งได้
Cephalhematoma
ไหล่คลอดยาก
การคลอดติดไหล่
การคลอดติดไหล่เป็นภาวะคลอดยากอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคลอดส่วนหัวของทารกออกมาแล้วแต่ไหล่หน้าของทารกไม่สามารถลอดผ่านแนวประสานกระดูกหัวหน่าวออกมาได้ หรือออกมาได้โดยยาก วินิจฉัยเมื่อไหล่ของทารกไม่ผ่านออกมาหลังจากศีรษะคลอดในเวลาอันเหมาะสม ภาวะนี้เป็นภาวะฉุกเฉินทางสูติศาสตร์ หากทำคลอดทารกได้ไม่สำเร็จในเวลาที่เหมาะสมจะทำให้สายสะดือถูกกดอยู่ในทางคลอดจนทำให้เกิดอันตรายต่อทารกได้
Shoulder dystocia
ภาวะคลอดยาก
ภาวะหายใจเร็วชั่วคราวในทารกแรกเกิด