pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลบผี ผีไม่หลบ เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวคอมเมดี นำแสดงโดย รัชชานนท์ สุขประกอบ,พรภัสสร อัตถปัญญาพล เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2556 เวลา 17.45 - 18.30 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน)
บทประพันธ์โดย มิสเตอร์เค บทโทรทัศน์โดย ธนพล เสือน้อย กำกับการแสดงโดย คชินทร์ คล้องช้าง
ดินแดนสหภาพเนปิดอว์
สวนสัตว์เนปีดอ
อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่
อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่ เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวโรแมนติก-คอมเมดี้ ดัดแปลงมาจากบทประพันธ์ของ พงศกร และบทโทรทัศน์โดย ศรียุ ดำเนินงานสร้างโดย บริษัท ซิติเซ่น เคน จำกัด โดย ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์, บุษกร วงศ์พัวพันธ์ กำกับการแสดงโดย ฤกษ์ชัย พวงเพ็ชร์ ออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3 ครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2556 นำแสดงโดย ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์, อารยา เอ ฮาร์เก็ต, คณิศ ปิยะปภากรกูล และรินลณี ศรีเพ็ญ ร่วมด้วยนักแสดงสมทบอีกมากมาย
เรียงลำดับตามไตเติ้ลละคร
อันโกะ กลรักสตรอเบอรี่
เฉลิมชัย เอียสกุล
นายเฉลิมชัย เอียสกุล (เกิด 13 ตุลาคม พ.ศ. 2500) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย 4 สมัย
นายเฉลิมชัย เอียสกุล เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2500 เป็นบุตรของนายธเนตร เอียสกุล และ นางกิมเตียว เอียสกุล และเป็นน้องชายของ นายฉัตรชัย เอียสกุล สำเร็จการศึกษา บัญชีบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิต จาก Middle Ternesse State ประเทศสหรัฐอเมริกา
เฉลิมชัย ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2539 รวม 4 สมัย
พ.ศ. 2549 เฉลิมชัย ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดหนองคาย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
เฉลิมชัย เอียสกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
อันดับของขนาด (อุณหภูมิ)
ฮาร์ลีย์ ควินน์
ฮาร์ลีย์ ควินน์  เป็นตัวละครตัวร้ายในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ มีบทบาทหลักเป็นศัตรูของแบทแมน สร้างสรรค์โดยพอล ดีนีและบรูซ ทิมม์ ปรากฏตัวครั้งแรกใน The Batman Adventures #12 (กันยายน 1993) ฮาร์ลี ควินน์ เคยปรากฏตัวในรูปแบบคนแสดงในภาพยนตร์เรื่องทีมพลีชีพ มหาวายร้ายที่นำแสดงโดยมาร์ก็อต ร็อบบี้
มาร์โก ร็อบบี สวมบทเป็นฮาร์ลีย์ ควินน์ปรากฏตัวในจักรวาลขยายดีซีในภาพยนตร์ได้แก่ ทีมพลีชีพ มหาวายร้าย, ทีมนกผู้ล่า กับฮาร์ลีย์ ควินน์ ผู้เริดเชิด, เดอะซุยไซด์สควอด
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (สุวรรณ สุวณฺณโชโต)
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ นามเดิม สุวรรณ เขื่อนเพ็ชร ฉายา สุวณฺณโชโต อดีตกรรมการมหาเถรสมาคม อดีตเจ้าคณะใหญ่หนเหนือ อดีตเจ้าอาวาสวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร อดีตแม่กองบาลีสนามหลวง
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ มีนามเดิมว่า สุวรรณ เขื่อนเพ็ชร เกิดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2463 แรม 4 ค่ำ เดือน 7 ปีวอก ณ บ้านนางแล ตำบลนางแล อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย โยมมารดาชื่อ ขันแก้ว เวียงมูล โยมบิดาชื่อ จี วงศ์เรืองศรี เมื่อเกิดมาอาจารย์ได้ให้ชื่อไว้ในดวงชะตา (ใบลานจารเขียน) วัน เดือน ปี และเวลาเกิด พร้อมกับแจ้งชื่อพ่อและแม่ไว้ด้วยว่า “ดวงทิพย์” ภายหลังในฐานะเป็นบุตรคนหัวปี จึงมีชื่อเรียกกันว่า “คำอ้าย” และใช้ชื่อคำอ้ายนี้ตลอดมา จนถึงเวลาได้รับการบรรพชาเป็นสามเณร ก็มีชื่อว่า สามเณรคำอ้าย แต่เมื่อมาอยู่กรุงเทพมหานคร อาจารย์ได้เปลี่ยนชื่อให้ใหม่ว่า สุวรรณ ได้ชื่อฉายาจากพระอุปัชฌาย์ว่า สุวณฺณโชโต
บรรพชาเป็นสามเณร เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2477 ณ วัดนางแล ตำบลนางแล อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย โดยมีพระครูสุตาลังการ วัดกลางเวียง ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย เป็นพระอุปัชฌาย์
อุปสมบท วันจันทร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2483 ตรงกับวันแรม 6 ค่ำเดือน 6 ปีมะโรง ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร โดยมีพระพรหมมุนี (ปลด กิตฺติโสภโณ) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระสรภาณกวี (คอน นนฺทิโย ป.ธ.3 ต่อมาได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระมงคลวัตรกวี) วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระราชเวที (ดอกไม้ อตฺตรภทฺโท ป.ธ. 6) วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม เป็นพระอนุสาวนาจารย์
Temperature gradient gel electrophoresis
Temperature Gradient Gel Electrophoresis (TGGE) และ Denaturing Gradient Gel Electrophoresis (DGGE) เป็นรูปแบบของ electrophoresis ที่ใช้อุณหภูมิหรือสารเคมีต่างระดับกันในการทำลายสภาพธรรมชาติของตัวอย่างที่เคลื่อนที่ผ่านเจลชนิด acrylamide TGGE และ DGGE สามารถใช้กับกรดนิวคลีอิก เช่น DNA และ RNAและโปรตีน TGGE ใช้หลักการที่อุณหภมิเปลี่ยนโครงสร้างของกรดนิวคลีอิกในการแยกออกจากกัน DGGE เป็นเทคนิคแบบดั้งเดิมก่อนจะปรับมาเป็น TGGE
Denaturing gradient gel electrophoresis.
Denaturing gradient gel electrophoresis (DGGE) ทำงานโดยเติมตัวอย่างขนาดเล็กของ DNA (หรือ RNA) ลงในเจลสำหรับอิเล็กโทรโฟรีซีส ที่มีสารทำให้กรดนิวคลีอิกเสียสภาพ ซึ่งจะทำให้กรดนิวคลีอิกคลายตัวในสภาวะต่างๆกัน เมื่อเคลื่อนผ่านเจล จึงสามารถวิเคราะห์ความแตกต่างได้
TGGE
สถานีศูนย์วิจัย (รถไฟฟ้าสายสีเทา)
รถไฟฟ้าเคฮัง
บริษัทรถไฟฟ้าเคฮัง จำกัด  เป็นผู้ให้บริการรถไฟในจังหวัดโอซะกะ จังหวัดเคียวโตะ และจังหวัดชิงะ ในประเทศญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เคฮัง" (京阪) หรือ "เคฮังเด็นเทะสึ" (京阪電鉄) หรือ "เคฮังเด็นชะ" (京阪電車)
รถไฟเคฮังเริ่มให้บริการรับส่งผู้โดยสารระหว่างโอซะกะกับเคียวโตะในปี ค.ศ. 1910 และเป็นบริษัทที่ให้บริการรถไฟฟ้าเชื่อมระหว่างสองเมืองนี้เป็นบริษัทแรก และเป็นทางรถไฟสายแรกที่ทอดยาวไปตามริมฝั่งแม่น้ำโยะโดะ หลังจากนั้น เคฮังได้เข้าซื้อกิจการของรถไฟในแถบโอสึ (สายโอสึ)
ในทศวรรษ 1920 รถไฟเคฮังเริ่มสร้างเส้นทางเชื่อมระหว่างโอซะกะกับเคียวโตะอีกเส้นทางหนึ่งเป็นสาขาย่อย ชื่อว่า รถไฟชินเคฮัง (新京阪鉄道) และได้เชื่อมกับเคฮังสมบูรณ์ในปี 1930 ปัจจุบัน ทางรถไฟสายนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ ฮังคีวสายเคียวโตะ
ในปี 1943 รัฐบาลญี่ปุ่นสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2ได้บังคับให้เคฮังควบรวมกิจการกับรถไฟฮังชินคีวโค ก่อตั้งเป็นรถไฟเคฮังชินคีวโค (京阪神急行電鉄 "Keihanshin Kyūkō Dentetsu") ต่อมา ในปี 1949 หลังพ้นสงครามไปแล้ว รถไฟเคฮังได้กลับมารวมตัวกันใหม่อีกครั้ง (ยกเว้นสายชินเคฮัง) และกลับมาใช้ชื่อบริษัเดิม ส่วนรถไฟเคฮังชินคีวโคก็เปลี่ยนชื่อเป็น รถไฟฮังคีว และใช้ชื่อนี้จนถึงทุกวันนี้
รถไฟเคฮังแบ่งการให้บริการหลัก ๆ ออกเป็นสายเคฮังกับสายโอสึ โดยรถไฟที่ให้บริการระหว่างเคียวโตะกับโอซะกะจะเป็นรถไฟรางใหญ่ ขณะที่รถไฟที่ให้บริการระหว่างเคียวโตะกับโอสึจะมีลักษณะคล้ายกับรถราง ความกว้างของรางทั้งเครือข่ายอยู่ที่ 1,435 มิลลิเมตร คือ รางคู่ความกว้างมาตรฐาน
รถไฟเคฮัน
รถไฟเคฮัง
ฮอนด้า บริโอ อเมซ
แบด (ทัวร์)
แบด เป็นคอนเสิร์ตทัวร์ครั้งแรกของไมเคิล แจ็กสัน โดยเริ่มแสดงตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1987 - 27 มกราคม ค.ศ. 1989 รอบโลก โดยมีผู้สนับสนุนโดยเป๊ปซี่ เป็นเวลา 16 เดือน มี 123 รอบในแฟนๆ 4.4 ล้านคนจาก 15 ประเทศที่ทำสถิติผู้ชมคอนเสิร์ตทัวร์มากที่สุดในปี 1987
รถไฟฟ้าฮันชิง
บริษัทรถไฟฟ้าฮันชิง  เป็นบริษัทเอกชนของญี่ปุ่นที่ให้บริการรถไฟที่เชื่อมต่อระหว่างเมืองโอซะกะและโคเบะ เป็นบริษัทในเครือของบริษัทฮันคีวฮันชิงโฮลดิ้ง และยังเป็นเจ้าของทีมเบสบอลฮันชิง ไทเกอร์สที่มีชื่อเสียงโด่งดัง
ชื่อของบริษัท"ฮันชิง" (阪神) มาจากอักษรตัวหลังของโอซะกะ (大阪) กับอักษรตัวแรกของโคเบะ (神戸)
ประวัติของรถไฟฟ้าฮันชิงเริ่มต้นจากการก่อตั้ง บริษัทรถไฟฟ้าเซะสึจำกัด (摂津電気鉄道株式会社 "Settsu Denki-tetsudō Kabushiki-gaisha") เมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1899 จากนั้นในวันที่ 7 มิถุนายน ปีเดียวกัน ได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทรถไฟฟ้าฮันชิงจำกัด และเริ่มเปิดให้บริการรับส่งผู้โดยสารระหว่างโคเบะ (สถานีซันโนะมิยะ) กับโอซะกะ (สถานีเดริบะชิ) เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1905 ต่อมาในปี ค.ศ. 1906 มีการขยายการให้บริการจากสถานีเดริบะชิไปจนถึงสถานีอุเมะดะในโอซะกะ
ในปี 1924 บริษัทสร้างสนามโคชิเอ็งแล้วเสร็จ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสนามฮันชิง โคชิเอ็งในปี 1964) อันเป็นสนามเหย้าของทีมฮันชิง ไทเกอร์สในเวลาต่อมา
เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1936 รถไฟฟ้าฮันชิงขยายการให้บริการจากสถานีซันโนะมิยะไปจนถึงโมะโตะมะชิ และเปิดให้บริการเส้นทางเชื่อมต่อเสริมอีกหลายสายนอกเหนือจากเส้นทางหลัก รวมถึงการให้บริการร่วมกับรถไฟฟ้าซันโยในปี 1968
เมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1995 เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ขึ้นที่โคเบะ ทำให้รถไฟฟ้าบางส่วนของฮันชิงไม่สามารถให้บริการได้ และใช้เวลากว่าครึ่งปีจึงกลับมาให้บริการเต็มรูปแบบอีกครั้ง
เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2006 บริษัทฮันคีวโฮลดิ้งได้เข้ามาซื้อกิจการของรถไฟฮันชิงทั้งหมดด้วยมูลค่า 2.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และได้เปลี่ยนชื่อบริษัทโฮลดิ้งเป็นบริษัทฮันคีวฮันชิงโฮลดิ้ง
ในปี ค.ศ. 2009 รถไฟฟ้าฮันชิงขยายเส้นทางการให้บริการจนถึงนัมบะของโอซะกะ และยังให้บริการร่วมกับรถไฟคินเตะสึอีกด้วย จนรถไฟฟ้าฮันชิงสายนัมบะได้รับรางวัลรถไฟดีเด่นของญี่ปุ่นหลายรายการ
รถไฟฟ้าฮันชิน
รถไฟฟ้าเคฮัน
รถไฟฮันชิง
รถไฟฮันชิน
คัตสึระ
&lt;timestamp&gt;2013-09-27T16:10:06Z&lt;/timestamp&gt;
&lt;username&gt;Setawut&lt;/username&gt;
&lt;comment&gt;Setawut ย้ายหน้า คัตสึระ ไปยัง คะสึระ&lt;/comment&gt;
กองทัพอังกฤษ
รถไฟคินเท็ตสึ
คินเท็ตสึ  หรือ คิงกิเท็ตสึโด หรือชื่อเต็มคือ บริษัท รถไฟคิงกิ นิปปง มหาชนจำกัด  เป็นบริษัทเอกชนให้บริการรถไฟในประเทศญี่ปุ่น เป็นบริษัทรถไฟที่ไม่ได้อยู่ในเครือเจอาร์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ให้บริการรับส่งผู้โดยสารระหว่างเมือง โอซากะ เกียวโต นาระ นาโงยะ สึ อิเสะ
คินเท็ตสึยังมีธุรกิจท่องเที่ยว อสังหาริมทรัพย์ และห้างสรรพสินค้า และยังเป็นผู้ผลิตรถไฟราง (คิงกิ ชาร์โย) ที่นำไปให้บริการเป็นรถไฟในญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา อียิปต์ และฮ่องกง
เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1910 บริษัทนาระ คิโดะจำกัด (奈良軌道株式会社 "Nara Kidō") ได้ก่อตั้งขึ้น และถูกเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทรถไฟฟ้าโอซากะจำกัด (大阪電気軌道株式会社 "Ōsaka Denki Kidō" หรือ ไดกิ (大軌)) ในอีกหนึ่งเดือนต่อมา
บริษัทไดกิสร้างอุโมงค์อิโคะมะและเริ่มให้บริการรถไฟเชื่อมต่อระหว่างโอซากะกับนาระ (ปัจจุบันคือ รถไฟคินเท็ตสึ สายนาระ) เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1914 หลังจากนั้น ทางรถไฟสายคะชิฮะระ โอซากะ และชิงิก่อสร้างแล้วเสร็จราวทศวรรษที่ 1920 ตามด้วยสายเกียวโต (ร่วมทุนกับรถไฟฟ้าเคฮัง) บริษัทไดกิได้ก่อตั้งบริษัทลูกคือ บริษัทรถไฟฟ้าซังงุ คีวโกะจำกัด (参宮急行電鉄株式会社 "Sangū Kyūkō Dentetsu" หรือ ซังกีว (参急)) ในปี 1927 และไปรวมตัวเป็นบริษัทรถไฟฟ้าอิเสะจำกัด (伊勢電気鉄道株式会社 "Ise Denki Tetsudō" หรือ อิเสะเด็ง (伊勢電)) เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1936
ในปี ค.ศ. 1938 บริษัทไดกิจับมือกับบริษัทรถไฟคันไซคีวโก (関西急行電鉄株式会社 "Kansai Kyūkō Dentetsu" หรือ คันกีวเด็ง (関急電)) ให้บริการรถไฟเชื่อมต่อระหว่างโอซากะกับนาโงยะโดยรถไฟเอกชนเป็นครั้งแรก จากนั้น บริษัทซังกีวได้เข้าซื้อกิจการของคันกีวเด็งเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1940 และเริ่มให้บริการด้วยตัวเอง จากนั้น บริษัทซังกีวได้รวมรวมเข้ากับบริษัทรถไฟโยะโระจำกัด (養老鉄道株式会社 "Yōrō Tetsudō") เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ปีเดียวกัน และบริษัทไดกิได้ควบรวมเข้ากับบริษัทซังกีวเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1941 และเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทรถไฟคันไซคีวโกจำกัด (เป็นครั้งที่สอง มีชื่อว่า คันกีว (関急)) จากนั้น บริษัทคันกีวควบรวมเข้ากับบริษัทรถไฟโอซากะจำกัด (大阪鉄道株式会社 "Ōsaka Tetsudō" หรือ ไดเตะสึ(大鉄)) เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 และย้ายสำนักงานใหญ่จากอุเอะฮมมะชิ ไปยังโอซากะ อะเบะโนะบะชิ
จากนั้น บริษัทคันกีวควบรวมเข้ากับบริษัทรถไฟฟ้านันไกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944 และเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทรถไฟคิงกินิปปงจำกัด (近畿日本鉄道株式会社 "Kinki Nippon Tetsudō Kabushiki-gaisha" หรือ คิงกินิปปง(近畿日本) หรือ คินนิชิ(近日)) แต่ในภายหลัง บริษัทรถไฟฟ้านันไกได้ขอแยกตัวออกไปอีกครั้งในปี 1947
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2ได้สิ้นสุดลง รถไฟคินเท็ตสึได้ขยายกิจการออกไปยังธุรกิจอื่นๆอาทิ บริษัทคิงกินิปปงทัวริสต์จำกัด (近畿日本ツーリスト株式会社) อันเป็นบริษัทท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก มีสำนักงานทั้งในสหรัฐอเมริกาและนานาประเทศ
รถไฟด่วนพิเศษสายแรกเริ่มให้บริการระหว่างอุเอะฮมมะชิกับนาโงยะในปี ค.ศ. 1947 และเป็นจุดเริ่มต้นของรถไฟด่วนพิเศษคินเท็ตสึในทุกวันนี้ ปัจจุบัน เครือข่ายระบบรางของคินเท็ตสึค่อนข้างครอบคลุม จากการควบรวมกิจการกับบริษัทรถไฟนาระจำกัด (奈良電気鉄道株式会社 หรือนาระเด็ง(奈良電)) บริษัทรถไฟชิงิอิโคะมะจำกัด (信貴生駒電鉄株式会社) บริษัทรถไฟมิเอะจำกัด (重電気鉄道株式会社 หรือ มิเอะเด็ง(三重電)) และบริษัทอื่นๆ
คินเท็ตสึย้ายสำนักงานใหญ่อีกครั้งจากอะเบะโนะบะชิในโอซากะไปอุเอะฮมมะชิในโอซากะเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1969 และบริษัทรถไฟคิงกินิปปงจำกัด ก็เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทคินเท็ตสึ เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2003
แคตวูแมน (หนังสือการ์ตูน)
เซเวนสปริงส์ออฟเอพิงก์
เซเวนสปริงส์ออฟเอพิงก์ เป็นอีพีอัลบั้มชุดแรกวง เอพิงก์ เริ่มเผยแพร่เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2554 โดยใช้เพลง "I Don't Know" และ "It Girl" ประชาสัมพันธ์อัลบั้ม
มินิอัลบั้มเริ่มวางแผงเมื่อ 19 เมษายน 2554 ส่วนการประชาสัมพันธ์เพลง "I Don't Know" นั้นเริ่มในรายการเอ็มเคานต์ดาวน์ เมื่อวันที่ 21 พ.ศ. เมษายน 2554
เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 (ณ นคร)
เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 เป็นธิดาคนหนึ่งของพระยาเสนานุชิต (นุช ณ นคร) และเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระยาเสนานุชิต (นุช ณ นคร) นั้นเป็นบุตรของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) ท่านเป็นผู้ว่าราชการเมืองตะกั่วป่าในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้นเมื่อถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงได้ถวายธิดาเข้าราชการเป็นเจ้าจอม
เจ้าจอมทับทิมเป็นพี่น้องกับเจ้าจอมเขียน ในรัชกาลที่ 4 ซึ่งเป็นธิดาพระยาเสนานุชิต (นุช ณ นคร) อีกคนหนึ่งที่ถวายตัวเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เซเว่น สปริง อ๊อฟ เอพิงก์
รินทร์ดนัย ไตรรัตน์ธนากุล (ดนัย ตันธนะศิริวงศ์) ชื่อเล่น : เจสซี่ เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2527 เป็นนักแสดงลูกครึ่ง เจสซี่มีผลงานในวงการชิ้นแรกๆ ได้แก่ โฆษณา SWENZEN
เจ็ตสตาร์แอร์เวย์
เจ็ตสตาร์แอร์เวย์ (Jetstar Airways) เป็นสายการบินราคาประหยัดสัญชาติออสเตรเลีย มีฐานอยู่ที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย โดยเป็นบริษัทย่อยของสายการบินควอนตัส โดยมีจุดประสงค์เพื่อแข่งขันกับสายการบินเวอร์จินออสเตรเลีย (Virgin Australia) โดยเจ็ตสตาร์นั้นถือเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์สองแบรนด์ของควอนตัส โดยมีควอนตัสเป็นสายการบินที่ให้การบริการบนเครื่องแบบเต็มรูปแบบ และเจ็ตสตาร์เป็นสายการบินราคาประหยัดเพื่อสนองตลาดการบินในราคาที่ต่ำกว่า
เจ็ตสตาร์แอร์เวย์นั้นให้บริการทั้งภายในประเทศในระดับภูมิภาค และในระดับนานาชาติโดยมีฐานอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเมลเบิร์น โดยใช้เครื่องบินหลักๆ คือ แอร์บัส เอ 320, แอร์บัส เอ 330 และ โบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ เจ็ตสตาร์มีคู่แข่งคนสำคัญคือ สายการบินเวอร์จินออสเตรเลีย และไทเกอร์แอร์ออสเตรเลีย สายการบินราคาประหยัดซึ่งถือหุ้นจำนวน 60% โดยเวอร์จินออสเตรเลีย
นอกจากเจ็ตสตาร์แอร์เวย์แล้ว ควอนตัสยังถือหุ้นหลักๆในสายการบินในเครือ ได้แก่ เจ็ตสตาร์เอเชียแอร์เวย์, แวลูแอร์, เจ็ตสตาร์แปซิฟิก, เจ็ตสตาร์เจแปน และ เจ็ตสตาร์ฮ่องกง
ฝูงบินของเจ็ตสตาร์แอร์เวย์ ประกอบด้วยเครื่องบินต่างๆ ดังรายละเอียดต่อไปนี้ (ข้อมูล ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2556)
สายการบินควอนตัสได้สั่งซื้อเครื่องบินในตระกูลแอร์บัส เอ 320 จำนวน 110 ลำในปีค.ศ. 2011 โดย 11 ลำจะใช้โดยควอนตัสที่ให้บริการในเอเชียเป็นหลัก และอีก 99 ลำให้กับบริษัทในกลุ่มเจ็ตสตาร์ โดยประกอบด้วยแอร์บัส เอ 320 จำนวน 320 ลำ และแอร์บัส เอ 320 นีโอ จำนวน 78 ลำ
ไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์
ปาดเขียวตีนดำ
ปาดเขียวตีนดำ  เป็นปาดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปาดโลกเก่า (Rhacophoridae) มีขนาดความยาวลำตัว 80-100 มิลลิเมตร โดยเพศผู้จะมีขนาดเล็กกว่าเพศเมีย ปาดเขียวตีนดำเป็นหนึ่งในปาดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุล "Rhacophorus" ซึ่งตาและหูของปาดเขียวตีนดำมีขนาดใหญ่ ส่วนของขาทั้ง 4 มีขนาดยาว และบริเวณระหว่างนิ้วมีพังผืดอยู่ตลอดความยาวนิ้ว ประกอบกับบริเวณข้างลำตัวซึ่งมีผิวหนังที่สามารถยืดได้ระหว่างขาหน้าและขาหลัง ทำให้สามารถกระโดดหรือร่อนจากบนต้นไม้สูงลงสู่บริเวณพื้นที่ต่ำกว่าได้
ลำตัวด้านบนลำตัวมีสีเขียวมันวาว ส่วนบริเวณด้านท้องมีตั้งแต่สีขาวไปจนถึงสีเหลืองซีด ซอกขาและด้านล่างของต้นขามีสีเหลือง ในนิ้วตีนหน้ามีพังผืดสีดำยึดระหว่างนิ้วยาวไปถึงปลายนิ้วแรก นิ้วตีนหลังมีพังผืดยึดโคนนิ้ว ส่วนปลายนิ้วที่เหลือมีสีเหลืองลายแขนงสีดำ
พบอาศัยอยู่ตามต้นไม้สูงๆ ในป่าต่ำ
ปาดเขียวตีนดำพบได้น้อยตั้งแต่บริเวณคาบสมุทรมลายูไปจนถึงทางตะวันตกของอินโดนีเซีย
ปาดเขียวตีนดำโดยปกติอาศัยอยู่บนต้นไม้ จึงมีการร่อนไปในอากาศ โดยได้รับการพยุงตัวให้ลอยอยู่ในอากาศได้จากแผ่นหนังระหว่างนิ้วตีนขนาดใหญ่มาก เมื่อกระโดดลงจากต้นไม้จะกางขาให้อยู่ในระดับเดียวกับลำตัวรวมทั้งกางนิ้วออก ประกอบกับการทำตัวให้แบนราบเพื่อให้มีพื้นที่ต้านอากาศมากขึ้น ทำให้ปาดเขียวตีนดำสามารถร่อนไปในอากาศและลงสู่พื้นดินด้วยมุมน้อยกว่า 18 องศา ซึ่งทำให้ปาดเขียวตีนดำได้อีกชื่อหนึ่งว่า "ปาดบิน" ซึ่งการร่อนหรือกระโดดครั้งหนึ่งไปไกลได้ถึง 15 เมตร
Transmission voie-machine
Transmission voie-machine(TVM) เป็นระบบอาณัติสัญญาณไว้ใช้สำหรับในการควบคุมรถไฟความเร็วสูงซึ่งใช้ในประเทศฝรั่งเศส เบลเยี่ยม อังกฤษ และเกาหลีใต้ โดยเป็นระบบที่แสดงผลในบริเวณหน้าคนขับ ซึ่งรุ่นแรกที่ถูกนำออกมาใช้คือ TVM-300 ซึ่งต่อมาถูกพัฒนาเป็นรุ่น TVM-430 ซึ่งสามารถใช้งานได้ที่ความเร็วสูงสุด 430 กิโลเมตร/ชั่วโมง
เนื่องด้วยระบบอาณัติสัญญาณควบคุมรถไฟแบบเก่านั้นจะอาศัยสัญญาณไฟรวมทั้งป้ายเพื่อที่จะควบคุมให้รถไฟอยู่ในความเร็วที่ต้องการ แต่ต่อมาเมื่อการพัฒนารถไฟความเร็วสูงในประเทศฝรั่งเศสทำให้เกิดอุปสรรค์สำคัญคือระบบอาณัติสัญญาณแบบเก่านั้นผู้ควบคุมรถไฟไม่สามารถมองเห็นป้ายหรือสัญญาณไฟได้ชัดเจนเนื่องจากรถไฟมีความเร็วสูงเกินที่จะเห็นภาพที่ชัดเจนได้ ดังนั้นในประเทศฝรั่งเศสจึงมีการพัฒนาระบบอาณัติสัญญาณใหม่โดยมีการแสดงคำสั่งไว้ที่แผงควบคุมเพื่อให้เจ้าหน้าที่สามารถมองเห็นและควบคุมรถไฟได้ถูกต้องโดยใช้ร่วมกับป้ายซึ่งมีแบบเดียวบนรางรถไฟความเร็วสูงเท่านั้นที่มีชื่อเรียกว่า TVM Block Marker ซึ่งเป็นตัวกำหนดร่วมกับคำสั่งที่แสดงในขบวนรถว่ารถไฟจะวิ่งด้วยความเร็วเท่าไรในส่วนนี้
ใน TVM จะประกอบด้วยสามส่วนหลักๆคือ ระบบรับข้อมูล ระบบประมวลผลข้อมูล และระบบแสดงข้อมูลบนตัวรถไฟ
ระบบรับข้อมูล.
ระบบจะส่งพิกัดตำแหน่งของรถไฟเพื่อที่จะคำนวณหาความเร็วที่มากที่สุดที่จะวิ่งได้โดยใช้เซนเซอร์ที่อยู่บนพื้นรางรถไฟเป็นตัวกำหนดตำแหน่งของรถไฟแล้วส่งข้อมูลไปยังหน่วยประมวลผลโดยการส่งข้อมูลนี้จะมีโค้ดอยู่ 7 แบบเพื่อบอกให้ทราบว่ารถไฟวิ่งอยู่เส้นทางอะไร
การประมวลผลข้อมูล.
เมื่อข้อมูลที่มีขนาด 27 บิต จะถูกเข้ารหัสเพื่อจะนำไปประมวลผลโดยในชุดประมวลผลนั้นจะประมวลผลในเรื่องต่อไปนี้
โดยเมื่อได้ข้อมูลทั้งหมดแล้วจะส่งข้อมูลกลับไปยังขบวนรถเพื่อแสดงผล
ระบบแสดงผล.
เมื่อได้รับคำสั่งแล้ว ระบบ TVM จะทำการแสดงผลที่หน้าจอของรถไฟเป็นเครื่องหมาย สี หรือ ตัวเลข เพื่อที่จะให้พนักงานขับรถไฟเข้าใจคำสั่งของระบบและปฏิบัติได้ถูกต้องโดยการแสดงผลจะใช้สีเหลืองหรือสีเขียวเท่านั้น ส่วนหน้าจอแสดงคำสั่งของระบบจะอยู่บริเวณหน้าหรือเยื้องคนขับซึ่งแตกต่างกันไปในแต่ละรุ่น
ระบบการแสดงผลด้านความเร็ว.
ระบบแสดงผลโดยใช้สี ตัวเลข และไฟกะพริบ เพื่อที่จะให้คนขับได้ทราบความเร็วที่ระบบคำนวณแล้วว่าปลอดภัยดังตาราง
คำสั่งลดความเร็ว.
เมื่อเราต้องการลดความเร็วของรถไฟลงจากความเร็วปกติ ระบบ TVM จะสั่งให้รถไฟค่อยๆลดความเร็วลงจากความเร็วขณะนั้นจนถึงความเร็วที่ต้องการ
300VL , 300V , 270V , 220A , 160A , 160E , 160VL
300VL , 300V , 270V , 220A , 160A , 80A , 80E โดยหลังจากนี้ในบริเวณเขตก่อสร้างจะปักป้ายที่รถไฟใช้ความเร็วสูงสุดได้
300VL , 300V , 270V , 220A , 160A , 80A , Zéro , Rouge โดยเมื่อรถไฟหยุดแล้วอาจมีคำสั่งอื่นให้ปฏิบัติตาม
300VL , 300V , 270V , 220A , 160A , 160E โดยหลังจากนี้ รถไฟจะใช้ระบบอาณัติสัญญาณแบบเดียวกับรถไฟท้องถิ่นในกาารเข้าจอดที่สถานี
ในฝรั่งเศสได้นำระบบ TVM ไปใช้กับเส้นทางรถไฟความเร็วสูง(LGV) ทุกสาย ซึ่ง TGV ทุกรุ่นสามารถรองรับระบบอาณัติสัญญาณนี้ได้ โดยในช่วงแรกได้นำ TVM-300 มาใช้ในการควบคุมความเร็วรถไฟเนื่องจากในสมัยก่อนรถไฟมีความเร็วสูงสุด 270 กิโลเมตร/ชั่วโมง แต่ต่อมาก็ได้ใช้รุ่น TVM-430 ทุกขบวน ส่วนการนำไปใช้บนเส้นทางรถไฟความเร็วสูงนั้นจะใช้กับบนเส้นทางและสถานีที่สร้างใหม่ ส่วนสถานีเดิมที่มีอยู่แล้ว เช่น Gare du Nord เป็นต้น จะอาศัยระบบอาณัติสัญญาณที่ใช้ร่วมกับ RER , TER หรือ Intercités เพื่อที่จะจอดในสถานีหลักได้
ใน High Speed Line 1 (LN1) ได้มีการนำระบบ TVM ไปใช้ เพื่อให้สามารถเชื่อมต่อกับ LGV Nord ในฝรั่งเศส และ เส้นทางรถไฟจากช่องแคบอังกฤษ โดย LN1 นี้จะเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟบรัสเซลล์ใต้ (Brussel Zuid/Midi) ส่วนเส้นทางที่เหลือในเบลเยียมได้ใช้ระบบ ETCS เป็นระบบอาณัติสัญญาณ
ได้นำระบบไปใช้กับอุโมงค์ลอดช่องแคบอังกฤษและเส้นทางรถไฟ High Speed 1 โดยในอังกฤษนี้ TVM จะถูกแบ่งเป็นสองช่วง โดยในช่วงแรกนั้นสามารถใช้ความเร็วได้สูงสุด 300 กิโลเมตร/ชั่วโมง ส่วนช่วงที่สองใช้ความเร็วได้ 230 กิโลเมตร/ชั่วโมง และจะมีการใช้ระบบ AWS(Automatic Warning System) ร่วมด้วย
สถานีประตูน้ำ
Grus japonensis
นกกระเรียนญี่ปุ่น
นกกระเรียนแมนจูเรีย
Red-crowned Crane
Manchurian Crane
นกกระเรียนเดมเมอเซลล์
นกกระเรียนเดมเมอเซล
ท่าอากาศยานนานาชาติเนปิดอว์
นกเขนน้อยไซบีเรีย  เป็นนกเกาะคอนชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกจับแมลงและนกเขน (Muscicapidae)
ตัวผู้และตัวเมียมีสีต่างกันอย่างเห็นชัดเจน นกตัวผู้จะมีลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำเงิน ท้องสีขาวโพลน มีแถบสีดำพาดผ่านตาลากยาวแบ่งสีน้ำเงินและสีขาวออกจากกัน ขณะที่นกตัวเมียหรือนกที่ยังไม่โตเต็มวัยจะเป็นสีน้ำตาลตุ่น มีลายเกล็ดจาง ๆ บริเวณคอและอก ในนกตัวผู้ที่ยังโตไม่เต็มวัยต่างกับนกตัวเมียตรงที่มีหางออกสีฟ้า
มีพฤติกรรมทำรังวางไข่ทางตอนเหนือของเอเชียตะวันออก ในช่วงฤดูหนาวฝูงส่วนใหญ่จะอพยพลงใต้ไปหากินอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นกบางตัวพลัดหลงไปไกลถึงทวีปยุโรป บางครั้งอาจอพยพรวมกันเป็นกลุ่มหลายสิบตัว และอพยพในเวลากลางคืนด้วย สำหรับประเทศไทยนกเขนน้อยไซบีเรียจัดเป็นนกอพยพนอกฤดูผสมพันธุ์ที่พบบ่อยทั่วทุกภาค แต่ในบางพื้นที่มีสถานะเป็นเพียงนกอพยพผ่านที่พบได้เฉพาะช่วงต้นและปลายฤดูหนาวเท่านั้น
เป็นนกอพยพที่บินเป็นระยะทางไกลมาก ปกติจะพบเดินหาแมลงขนาดเล็กกินตามพื้นในป่าดิบ มีพฤติกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ คือ มักจะกระดกหางถี่ ๆ ตลอดเวลา แม้ตามปกติจะพบในป่า แต่ช่วงต้นและปลายฤดูกาลอพยพก็มักพบตามสวนสาธารณะได้บ่อยครั้ง และจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
นอกจากนี้แล้วนกเขนน้อยไซบีเรีย ยังเป็นหนึ่งในนกที่เป็น ID Station ของสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอสด้วย
Luscinia cyane
Luscinia cyanea
ปลากัดลูกทุ่งภาคใต้
ภูริวัชร์ ธีระชาติ
ภูริวัชร์ ธีระชาติ (ชื่อเล่น ถังเบียร์) เป็นนักร้องชาวไทย จากรายการเรียลลิตี้โชว์ "ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย" ฤดูกาลที่ 10
ภูริวัชร์ ธีระชาติ เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2535 ศึกษาระดับปริญญาตรี ที่ ภาควิชานิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ถังเบียร์ยังได้เข้าประกวดร้องเพลงของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ BU-band &amp; Singing Contest 20th และได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 อีกทั้งถังเบียร์ยังเคยมาออดิชั่น ทรูอคาเดมี่ แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 8 และ ฤดูกาลที่ 9 แต่ถังเบียร์ไม่ได้รับคัดเลิอก ได้กลับมาออดิชั่นอีกครั้งใน ฤดูกาลที่ 10 จนได้เป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันครั้งนี้ หลังจากนั้นมีผลงานเพลงกับค่ายสหภาพดนตรี ออกเพลง "Shut Up and Dance" และเพลงช้า "ผิดแค่ไหน" ที่เขาแต่งเพลงเองเป็นครั้งแรก หลังจากนั้นออกมาเปิดสตูดิโอสอนศิลปะการแสดง ชื่อ TB Dance Studio
วงศ์นกจับแมลงและนกเขน
วงศ์นกจับแมลงและนกเขน หรือ วงศ์นกจับแมลง  เป็นวงศ์ของนกเกาะคอนวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Muscicapidae จัดเป็นวงศ์ของนกที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดวงศ์หนึ่ง
เป็นนกที่พบกระจายพันธุ์อยู่ในซีกโลกเก่า (เอเชีย, ยุโรป, แอฟริกา) เป็นที่มีขนาดเล็กมากถึงขนาดเล็ก (12-30 เซนติเมตร) รูปรางภายนอก
แตกตางกันมาก ตัวผู้และตัวเมียมีสีสันและลักษณะแตกต่างกันชัดเจน สวนใหญจะกินแมลงเปนอาหาร แต่ก็มีหลายชนิดกินผลไม้และน้ำหวานดอกไมดวย
ทํารังเปนรูปถวย นกในวงศนี้สามารถแบงออกเปน 2 วงศยอย ในประเทศไทยพบทั้ง 2 วงศยอย ไดแก วงศ์ย่อยนกเดินดง (Saxicolinae) และวงศ์ย่อยนกจับแมลง (Muscicapinae) ซึ่งเป็นนกขนาดเล็ก มีจะงอยปากคอนขางแบนและกวาง ปลายแหลมเปนรูปสามเหลี่ยม มีขนแข็งที่มุมปากชัดเจน
วงศ์ Muscicapidae
วงศ์นกจับแมลง
Old world flycatcher
นกจับแมลงและนกเขน
Muscicapinae
วงศ์ย่อยนกจับแมลง
Copsychus malabaricus
แดลลัส คาวบอยส์
แดลลัส คาวบอยส์  เป็นหนึ่งในทีมอเมริกันฟุตบอล เล่นในลีก NFL และยังเป็นในทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดทีมหนึ่งอีกด้วย โดยคาวบอยส์ใช้สนาม คาวบอยสเตเดียม เป็น สนามเหย้า คาวบอยส์นั้นเคยได้แชมป์ ซุปเปอร์โบวล์ มาแล้ว 5 สมัย และ คาวบอย ยังเป็นทีม อเมริกันฟุตบอล ที่มี มูลค่ามากที่สุดเป็นอันดับ 2 ในลีก (15 กรกฎาคม ค.ศ. 2013) โดยการจัดอันดับของ "ฟอบส์" นิตยสารจัดอันดับชื่อดังอีกด้วย
ฟลายอิงฟิชโคฟ
ฟลายอิงฟิชโคฟ (, , ) เป็นเมืองหลวงและเป็นนิคมหลักบนเกาะคริสต์มาสซึ่งเป็นดินแดนของประเทศออสเตรเลีย ชื่อเมืองตั้งตามชื่อเรือสำรวจของสหราชอาณาจักรชื่อ "เฮชเอ็มเอส ฟลายอิงฟิช" (ปลานกกระจอก) ก่อนหน้านี้ในแผนที่ต่าง ๆ จะระบุชื่อเมืองไว้ว่า เดอะเซตเทิลเมนต์  ที่นี่เป็นนิคมแรกบนเกาะที่ชาวอังกฤษเข้ามาตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ ค.ศ. 1888
ค.ศ. 1886 เรือเอกจอห์น เมเคลียร์ (John Maclear) จากเรือ "เฮชเอ็มเอส ฟลายอิงฟิช" พบเกาะและจอดเทียบท่าที่อ่าวที่เขาตั้งชื่อให้ว่าฟลายอิงฟิชโคฟ (หรืออ่าวปลานกกระจอก) ตามชื่อเรือของตน พวกเขาจัดงานเลี้ยงฉลองเล็ก ๆ และเก็บตัวอย่างพืชและสัตว์ไปจำนวนหนึ่ง
หลังการพบฟอสเฟตและเกาะถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักรได้ไม่นาน ก็มีการตั้งนิคมขนาดน้อยย่านฟลายอิงฟิชโคฟโดยจอร์จ คลูนีส์-รอสส์ (George Clunies-Ross) เจ้าของหมู่เกาะโคโคสซึ่งอยู่ห่างออกไป 900 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้สำหรับเก็บผลิตภัณฑ์ไม้แปรรูปสำหรับอุตสากรรมในหมู่เกาะโคโคส
ค.ศ. 1899 เริ่มมีการนำกุลีจากสิงคโปร์ มลายา และจีนมาใช้แรงงานในเหมืองฟอสเฟตและกลายเป็นประชากรกลุ่มใหญ่ในปัจจุบัน
ประชากรส่วนใหญ่บนเกาะอาศัยอยู่ในฟลายอิงฟิชโคฟ ปลายสุดทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะมีท่าเรือขนาดเล็กให้บริการเรือยอชต์แก่นักท่องเที่ยว สามารถดำน้ำ หรือพักผ่อนตามชายหาดของเมือง
พอร์ตมอร์สบี
พอร์ตมอร์สบี  เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของประเทศปาปัวนิวกินี จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2000 มีประชากร 255,000 คน เมืองตั้งอยู่ริมชายฝั่งอ่าวปาปัว ชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะนิวกินี
พื้นที่ของเมืองนั้นแต่เดิมนั้นมีชาวโมตู-กอยบาบูอาศัยอยู่หลายศตวรรษ ได้รับการสำรวจครั้งแรกจากชาวยุโรปในปี ค.ศ. 1873 โดยกัปตันมอร์สบี ชื่อของเมืองตั้งชื่อเป็นเกียรติให้กับพ่อของเขา พลเรือเอก เซอร์แฟร์แฟกซ์ มอร์สบี
จากการสำรวจเมืองในโลกโดย Economist Intelligence Unit (EIU) เมืองพอร์ตมอร์สบีถือเป็นหนึ่งในเมืองที่มีความน่าอยู่น้อยที่สุด (อันดับ 137 จาก 140 เมือง)
Kittacincla macrura
Cittocincla macrura
กชามาศ พรหมสาขา ณ สกลนคร
คิงส์ตัน (เกาะนอร์ฟอล์ก)
คิงส์ตัน (; Norf'k: "Daun a'Taun") เป็นเมืองหลวงของเกาะนอร์ฟอล์ก ดินแดนของประเทศออสเตรเลีย อำนาจกฎหมาย บริหาร และตุลาการของดินแดนต่างตั้งที่ทำการอยู่ในเมืองนี้ คิงส์ตันเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับที่สองในออสเตรเลีย และเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมต่อทั้งชาวเกาะนอร์ฟอล์กและชาวออสเตรเลียทั้งมวล เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งในพื้นที่ทางประวัติศาสตร์คิงส์ตันและอาร์เธอส์เวล (the Kingston and Arthur's Vale Historic Area) ตามแหล่งมรดกโลก
สถานีหัวลำโพง (รถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้ม)
ฮากัตญา
ฮากัตญา (ชามอร์โร: ) เป็นเมืองหลวงของดินแดนเกาะกวม ซึ่งเป็นดินแดนห่างไกลของสหรัฐอเมริกา เดิมที่นี่ชื่อว่า อากาญา (Agaña) ที่นี่เป็นที่ตั้งของศูนย์กลางการบริหารเกาะกวม และย่านการค้าสำคัญของเกาะ ฮากัตญาตั้งอยู่ที่พิกัด 13 ° 28'45 "N 144 ° 45'00" E ทางตอนกลางของเกาะกวม มีพื้นที่ 1.6 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 1,100 คน
เดอะเซ็ตเทิลเมนต์
วงศ์ย่อยนกเดินดง
วงศ์ย่อยนกเดินดง  เป็นวงศ์ย่อยของนกเกาะคอน ในวงศ์นกจับแมลงและนกเขน (Muscicapidae) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Saxicolinae (เดิมเคยถูกอยู่ในวงศ์ Turdidae หรือ Turdinae)