pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
"The Guillotines" เป็นภาพยนตร์กำลังภายในที่ใช้ทุนสร้างมหาศาลถึง 450 ล้านบาท โดยมีปีเตอร์ ชาน เป็นผู้อำนวยการสร้าง และได้หลิว เหว่ยเฉียง หรือแอนดรูว์ เลา ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง ที่ซึ่งมีผลงานโด่ดเด่นอย่าง "Infernal Affairs" ในปี ค.ศ. 2002 มาทำหน้าที่เป็นผู้กำกับฯ โดยเป็นการรีเมคจากภาพยนตร์เรื่องดังในอดีต คือ "The Flying Guillotines" ของบริษัทชอว์บราเดอส์ อีกทั้งยังได้ออกฉายในระบบสามมิติ หรือ 3D ซึ่งใช้เวลาในการพัฒนาเทคนิคพิเศษในเรื่องนานถึงครึ่งปี และยังได้นักแสดงระดับซูเปอร์สตาร์ในฮ่องกง ,จีนแผ่นดินใหญ่ และไต้หวันมารับบทบาทมากมาย ทั้ง หวง เสี่ยวหมิง, หร่วน จิงเทียน, หยู เหวินเล่อ และหลี่ ยู่ชุน โดยในฉากแอ๊คชั่นโลดโผนทั้งหมดต้องแสดงเอง โดยไม่ได้ใช้สตั๊นน์แมน รวมทั้งได้หวัง หยู่ อดีตนักแสดงชื่อดังในภาพยนตร์กำลังภายในชื่อดังในอดีตอย่าง "One-Armed Swordsman" รับบทเป็นขุนนางผู้เป็นผู้บังคับบัญชาของหน่วยจักรโลหิตด้วย
แต่ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ว่า การตัดต่อเป็นไปอย่างขาด ๆ เกิน ๆ และฉากแอ๊คชั่นก็ยังขาดแคลน ไม่ดูสนุกตื่นเต้นเหมือนในตัวอย่าง แต่กลับเป็นภาพยนตร์ปรัชญา แฝงแนวความคิด แต่ทว่าบทภาพยนตร์กลับทำได้ถึงไม่ลึกซึ้งถึงมิติของตัวละคร และประเด็นที่เนื้อเรื่องต้องการนำเสนอ
กันดั้มบิลด์ไฟต์เตอร์
เออัว
อีอูอา เป็นเกาะขนาดเล็กแต่มีความสำคัญมากเกาะหนึ่งของประเทศตองงา เออัวตั้งอยู่ใกล้กับเขตการปกครองโตงาตาปู แต่มีการปกครองที่ไม่ขึ้นต่อกัน โดยเออัวมีพื้นที่ทั้งสิ้น 87.44 km2 และมีประชากรในปี ค.ศ. 2011 ทั้งสิ้น 5,016 คน
เชฟโรเลต โซนิค
เชฟโรเลต โซนิค  เป็นรถยนต์ซับคอมแพ็กต์ (Sub Compact) ของเชฟโรเลต (Chevrolet) ในเครือจีเอ็ม (GM) หรือเจนเนอรัล มอเตอร์ โดยทางจีเอ็มได้พัฒนาโซนิคขึ้นมาแทนที่รถเชฟโรเลต อาวีโอ (Chevrolet Aveo) ที่ได้เลิกผลิตแล้ว ซึ่งประกอบไปด้วย รถเชฟโรเลต โซนิค แบบนอทช์แบ็ค 4 ประตู (Chevrolet Sonic NB) และ รถเชฟโรเลต โซนิค แฮทช์แบ็ค 5 ประตู (Chevrolet Sonic HB) ระบบเกียร์ที่ใช้เป็นแบบเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และ ระบบเกียร์อัตโนมัติ 6 สปีด โครงสร้างตัวถังรถเป็นแบบ body-frame-integral หรือ BFI ที่มีความเสถียรภาพสูง ซึ่งพัฒนาโดยทีมวิศวกรของเชฟโรเลต (Chevrolet)
เชฟโรเลต โซนิค ใช้เครื่องยนต์ 1.4 ลิตร DOHC - Double Overhead Camshaft ของ จีเอ็ม รองรับการเติมน้ำมันชนิด E20 ระบบ Double CVC - Continuously-Variable Cam-phasing ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการส่งกำลังของเครื่องยนต์ ระบบหัวฉีดน้ำมันแบบใหม่ และเซ็นเซอร์ตรวจสอบระดับออกซิเจน ควบคุมการจ่ายน้ำมันให้ประหยัด มีประสิทธิภาพ และลดมลภาวะ โดยเชฟโรเลต โซนิค ที่ผลิตในประเทศไทย (Thailand) มีให้เลือกทั้งหมด 3 แบบ คือ รุ่นธรรมดา LS, รุ่นกลาง LT และรุ่นออพชั่นเต็มสูบ LTZ นอกจากตลาดในประเทศไทยแล้ว ศูนย์การผลิตจีเอ็ม จังหวัดระยองยังจะเป็นศูนย์กลางการผลิตเชฟโรเลต โซนิคส่งออกจำหน่ายสู่ประเทศอินโดนีเซีย (Indonesia) ประเทศมาเลเซีย (Malaysia) และ ประเทศฟิลิปปินส์ (Philippines) อีกด้วย
เครื่องยนต์ของรถเชฟโรเลต โซนิคแบบนอทช์แบ็ค และ แบบแฮทช์แบ็ค
รุ่นรถยนต์เชฟโรเลตที่มีจำหน่ายในประเทศไทย ประกอบไปด้วย.
เชฟโรเลต โซนิค นอทช์แบ็ค 4 ประตู (Chevrolet Sonic NB)
เชฟโรเลต โซนิค แฮทช์แบ็ค 5 ประตู (Chevrolet Sonic HB)
ยุติการผลิตและจำหน่าย (พ.ศ. 2563).
Chevrolet (เชฟโรเลต) หนึ่งในบริษัทในเครือ General Motors บริษัทผู้ผลิตรถยนต์จากสหรัฐอเมริกา เปิดเผยว่าพวกเขากำลังจะยุติการผลิต Chevy Sonic รถยนต์ราคาย่อมเยาของค่ายภายในปี 2020 อย่างแน่นอน
โดยสาเหตุก็เพราะ Chevy Sonic รถยนต์ขนาดเล็กที่มีทั้งแบบซีดาน และแฮทช์แบค ไม่สามารถทำการตลาดได้ในระยะหลัง โดยไตรมาสแรกของปีนี้ขายได้เพียงแค่ 4,341 คันทั่วสหรัฐฯ ถือว่าน้อยมากๆ เมื่อเทียบกับยอดขายของแบรนด์ทั้งหมด 71,247 คัน
ทั้งนี้ Sonic เป็นรถยนต์ที่มีราคาจำหน่ายย่อมเยาที่สุดของ Chevrolet ด้วยค่าตัวเริ่มต้นเพียง 16,170 เหรียญสหรัฐเท่านั้น ขณะที่ลูกค้าราว 30% มีอายุไม่ถึง 35 ปีซึ่งถือว่าเป็นคนรุ่นใหม่ แต่กระนั้นยอดขายของรถซับคอมแพ็กต์รุ่นนี้ลดลงจาก 93,518 คันในปี 2014 เหลือ 30,290 คันในปี 2017
เชฟโรเลตเปิดเผยว่า Chevy Sonic ได้กลายเป็นตลาดที่ได้เห็นความต้องการลดลงอย่างมากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เพราะตลาดรถยนต์ในปัจจุบันมีความสนใจในรถครอสโอเวอร์และ SUV และ บริษัท ตัดสินใจหยุดการผลิตรถยนต์คันนี้ในเดือนตุลาคม เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2563
เรืออสุรวายุภักษ์
เรืออสุรวายุภักษ์ เป็นเรือรูปสัตว์ในประเภทเรือเหล่าแสนยากร เป็นหนึ่งในเรือพระราชพิธีกระบวนพยุหยาตราชลมารค เรืออสุรวายุภักษ์ โขนเรือเป็นรูปครึ่งยักษ์ครึ่งนก มีส่วนบนเป็นยักษ์ ส่วนล่างเป็นนกองค์เป็นสีม่วง ลักษณะและขนาดของเรือใกล้เคียงกับเรืออสุรปักษี การแต่งกายของผู้ประจำเรือ นายลำนุ่งปูม สวมเสื้อเข้มขาบ โพกขลิบทอง ปัจจุบันเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑสถานเรือพระราชพิธี คลองบางกอกน้อย
เรือเสือทยานชล
เรือเสือทยานชล เป็นเรือประตูหน้าในประเภทเรือพิฆาต เป็นหนึ่งในเรือพระราชพิธีกระบวนพยุหยาตราชลมารค หัว เรือทำเป็นรูปหัวเสือ มีคฤห์สำหรับอำมาตย์ฝ่ายทหารนั่ง เป็นเรือรบที่อยู่ในริ้วที่ ๒ และริ้วที่ ๔ ถัดจากเรือประตูหน้าเข้ามาในกระบวน มีปืนจ่ารงตั้งที่หัวเรือ เรือพิฆาต ทั้ง ๒ ลำนี้ จะแล่นส่ายโดยเรือเสือทยานชลแล่นส่ายนอกด้านขวา และเรือคำรณสินธุ์แล่นส่ายนอกด้านซ้าย
การแต่งกายของผู้ประจำเรือ นายละนุ่งปูม สวมเสื้อเข้มขาบ โพกขลิบทอง
วงศ์มะละกอ
วงศ์มะละกอ หรือ Caricaceae เป็นวงศ์ของพืชใบเลี้ยงคู่ในอันดับ Brassicales,พบในเขตร้อนของอเมริกากลาง อเมริกาใต้และแอฟริกา เป็นพืชไม่ผลัดใบ อายุสั้น มีสปีชีส์เดียวคือ "Vasconcellea horoviziana" เป็นไม้เลื้อยและมีสามสปีชีส์ของสกุล "Jarilla" เป็นไม้ล้มลุก หลายสปีชีส์มีผลที่รับประทานได้และเป็นแหล่งของปาเปน .
สมาชิกประกอบด้วย 6 สกุลและประมาณ 34-35 สปีชีส์:
โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร
โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร เป็นโรงเรียนมัธยมสหศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 21 ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย
เริ่มเปิดทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2535
เดิมจังหวัดหนองคายมีโรงเรียนมัธยมศึกษาอยู่ 2 โรง คือ โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร ซึ่งเป็นโรงเรียนชาย ปัจจุบันเป็นสถานที่ตั้งสนามกีฬาจังหวัดหนองคายสถานที่ตั้งเดิม
และโรงเรียนสตรีปทุมเทพรังสรรค์ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของที่ดินจังหวัดหนองคาย ในวันที่ 4 พฤษภาคม 2510 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศรวมโรงเรียนทั้ง 2 แห่งเข้าด้วยกันและชื่อใหม่ว่า โรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร แล้วย้ายมาอยู่ตรงข้ามกับสนามบินเก่า ต่อมาประมาณเดือน ตุลาคม 2534 โดยนายวิเชียร ชูประยูร ผู้อำนวยการโรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร
ในขณะนั้น ได้ดำเนิน การขอจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาระดับจังหวัดแห่งที่ 2 ขึ้นต่อกรมสามัญศึกษา โดยขอใช้ชื่อโรงเรียนประจำจังหวัดชายเดิมว่า " โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร "
พ.ศ. 2457 โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร เปิดทำการเรียนการสอนระดับประถมศึกษา ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยอาศัยศาลาโรงธรรมวัดศรีสุมังค์ ตำบลโพธิ์ชัย อำเภอเมืองหนองคาย เป็นสถานที่เล่าเรียน มีนายน้อย บุญชัยศรี เป็นครูใหญ่ และนายสำราญ ภักดีนวล เป็นครูน้อย
พ.ศ. 2458 ขุนวรสิษฐดรุณเวทย์ (นารถ อินทุสมิต) ได้รับแต่งตั้งให้มารับตำแหน่งครูใหญ่ ได้ย้ายโรงเรียนมาอาศัย ศาลาโรงธรรมวัดศรีคุณเมือง เป็นที่เล่าเรียน
พ.ศ. 2460 ย้ายโรงเรียนมาอาศัยศาลาโรงธรรมวัดศีรษะเกษ เป็นสถานที่เล่าเรียน และจัดการศึกษาถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
พ.ศ. 2463 – 2464 กระทรวงศึกษาธิการ จัดสรรงบประมาณให้สร้างอาคารเรียนแบบชั่วคราวขึ้นที่บริเวณสนามกีฬาจังหวัดหนองคาย จึงย้ายมาทำการสอนที่อาคารหลังใหม่ จัดการศึกษาถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
พ.ศ. 2465 ย้ายสถานที่เล่าเรียนไปอยู่ที่จวนผู้ว่าราชการจังหวัดหนองคาย ปัจจุบันเป็นเรือนไม้ทรงปั้นหยาชั้นเดียว
พ.ศ. 2467 ได้รับงบประมาณมาสร้างอาคารเรียนถาวรขึ้นที่บริเวณสนามกีฬาอนุสาวรีย์ปราบฮ่อจึงได้ย้ายสถานที่มาเรียนที่ตึกใหม่นี้ตลอดมา
พ.ศ. 2472 นายอำไพ พลศักดิ์ ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ และได้เริ่มจัดการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ขึ้น ต่อมาได้ขยายการจัดการศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 และ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ตามลำดับ
พ.ศ. 2503 นายสุชาติ สุขากันยา ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่และ ได้เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญแผนกวิทยาศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ขึ้น
ในปี พ.ศ. 2505 มีนักเรียนชั้นประโยคมัธยมศึกษาตอนปลาย (ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5) เป็นรุ่นแรก
พ.ศ. 2505 กระทรวงศึกษาธิการ ขยายพื้นที่ของสถานศึกษาให้เพียงพอกับจำนวนนักเรียนที่เพิ่มขึ้นจึงได้จัดสร้างอาคารเรียนขึ้นในพื้นที่สาธารณะ ถนนมิตรภาพ ตำบลโพธิ์ชัย ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของสนามบินหนองคาย แล้วให้ย้ายโรงเรียนหนองคายวิทยาคารมาอยู่ ณ บริเวณปัจจุบัน ซึ่งมีเนื้อที่ 35 ไร่ ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ต่อมากระทรวงศึกษาธิการได้ไปประกาศจัดตั้งโรงเรียนหนองคายวิทยาคาร เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2535 ในระหว่างที่ยังไม่มีผู้บริหารโรงเรียนกรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งให้ นายวิเชียร ชูประยูร ผู้อำนวยการโรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร เป็นผู้ดูแลและดำเนินการต่าง ๆ เพื่อให้การรับนักเรียนเข้าเรียน การจัดเตรียมการเปิดการเรียนการสอน การประสานงานในเรื่องอาคารสถานที่และวัสดุอุปกรณ์ ตลอดทั้งในเรื่องอื่น ๆ ให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อยและทันการ โรงเรียนจึงแต่งตั้งให้นายสมศักดิ์ คณาวราประเสริฐ ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนปทุมเทพวิทยาคารเป็นผู้ดูแลและการดำเนินการต่าง ๆ ของโรงเรียนหนองคายวิทยาคาร
ปัจจุบันโรงเรียนหนองคายวิทยาคารเป็นแบบสหศึกษา เปิดสอนตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ โดยมีนายเฉลียว สรสิทธิ์ เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนคนปัจจุบัน
สจจํเว อมต วาจา ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย คติพจน์ประจำโรงเรียน เรียนดี วินัยเด่น เป็นประโยชน์ต่อชุมชน สีประจำโรงเรียน เหลือง - น้ำเงิน สีเหลือง หมายถึง คุณธรรมจริยธรรมเเละความดีงาม สีน้ำเงิน หมายถึง หนักเเน่น ความมีมานะอดทน ต้นไม้ประจำโรงเรียน ต้นพระยาสัตตบรรณ
https://www.nkwit.info/basicdata
https://data.bopp-obec.info/emis/schooldata-view_bobec.php?School_ID=1043660498&amp;Area_CODE=101721
สกุลมะละกอ
สกุลมะละกอ หรือ Carica เป็นสกุลของพืชมีดอกในวงศ์ Caricaceae มีเพียง มะละกอ สปีชีส์เดียว อต่เดิมสกุลนี้เคยมีสมาชิก 20 - 25 สปีชีส์ แต่ต่อมาถูกย้ายไปยังสกุล "Vasconcellea", และบางส่วนไปยังสกุล "Jacaratia" และ "Jarilla," ดังต่อไปนี้:
วัฒนธรรมแลพีตา
วัฒนธรรมแลพีตา  เป็นกลุ่มบุคคลหรือวัฒนธรรมในยุคก่อนประวัติศาสตร์ในมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งดำรงอยู่ในช่วงระยะเวลาประมาณ 1600 ปีก่อนคริสตกาลถึง 500 ปีก่อนคริสตกาล นักโบราณคดีเชื่อว่าชาวแลพีตาเป็นบรรพบุรุษและเป็นจุดกำเนิดของวัฒนธรรมทั้งในภูมิภาคพอลินีเซีย ไมโครนีเซีย และบางพื้นที่ของเมลานีเซีย ลักษณะของวัฒนธรรมแลพีตาเป็นการขยายพื้นที่อยู่อาศัยในหมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่ไม่เคยมีใครอยู่อาศัยมาก่อน ส่งผลให้เกิดการแพร่กระจายการอยู่อาศัยอย่างกว้างขวาง การปั้นเครื่องปั้นดินเผา การแพร่กระจายของการใช้หินออปซีเดียน รวมไปถึงการแพร่กระจายของกลุ่มภาษาโอเชียเนีย
ชาวแลพีตาอาจเป็นกลุ่มคนที่มีความเจริญรุ่งเรืองสูงสุดในการนำทางและการเดินเรือในสมัยนั้น จากการเดินทางหาเกาะสำหรับการอยู่อาศัยในหมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่กว้างใหญ่ ทายาทของชาวแลพีตาคือคนในกลุ่มพอลินีเซียในปัจจุบันที่ลงหลักปักฐานตั้งแต่ฮาวายจนถึงเกาะอีสเตอร์ นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ว่าผู้คนในวัฒนธรรมแลพีตาอาจเคยเดินทางถึงทวีปอเมริกาใต้
Carica
ลาพิตา
คะนัง กิราตกะ
พลเสือป่า คะนัง กิราตกะ (หรือสะกดว่า คนัง) เป็นเงาะป่าที่มีชื่อเสียงด้วยได้รับการชุบเลี้ยงจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์สยาม ให้อยู่ในพระบรมมหาราชวังเพื่อถวายตัวเป็นมหาดเล็ก
จากการที่คนังเล่าเรื่องราวของวิถีชีวิตของชาวซาไกถวายพระพุทธเจ้าหลวง จึงเป็นแรงบันดาลใจให้ทรงพระราชนิพนธ์บทละครเรื่อง "เงาะป่า" โดยให้ "คนัง" เป็นตัวเอกของเรื่อง
คะนัง หรือ คนัง เกิดปีใดไม่ปรากฏชัด ในงานเขียนของหม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ว่าน่าจะเกิดในปีระกา พ.ศ. 2440 บางแห่งก็ว่าเกิดในปี พ.ศ. 2442 เกิดในครอบครัวเงาะป่าในจังหวัดพัทลุง บิดาชื่อดำขาว ส่วนมารดาชื่อนางควาก มีพี่น้องคือ งอด, แค, ดิน และคะนังเป็นคนสุดท้อง ต่อมาบิดาและมารดาได้ถึงแก่กรรม บุตรทั้งหมดรวมทั้งคะนังจึงกำพร้า และอยู่กันตามยถากรรม
ถูกคัดเลือก.
เมื่อครั้งที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จฯ เมืองนครศรีธรรมราช ระหว่างวันที่ 3 ถึง 8 กรกฎาคม ร.ศ. 124 (พ.ศ. 2448) ทางเมืองได้นำเงาะป่าจากพัทลุงมาถวายให้ทอดพระเนตรได้ทรงถ่ายภาพเงาะทั้งเด็กและผู้ใหญ่ชายหญิงไว้หลายรูป หลังจากทอดพระเนตรภาพดังกล่าวพระองค์ก็มีความสนพระทัยในเงาะป่า ทรงพระราชดำริที่จะลองเลี้ยงเงาะดูบ้าง จึงมีพระราชกระแสรับสั่งให้เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ซึ่งขณะนั้นยังเป็นพระยาสุขุมนัยวินิต สมุหเทศภิบาลสำเร็จราชการเมืองนครศรีธรรมราช ให้หาลูกเงาะป่าสักคนหนึ่งไม่จำกัดว่าชายหรือหญิง มีพระราชประสงค์เพียงแค่ให้เด็กมีขนาดพอเลี้ยงไม่ถึงขั้นเด็กอ่อน และทรงกำชับว่าให้เกลี้ยกล่อมอย่างละมุนละม่อมต่อบิดามารดา มิใช่การบังคับ ต่อมาจึงมีการคัดเลือกเงาะจากจังหวัดพัทลุงซึ่งมีผู้นำคือ เงาะยัง โดยเงาะยังได้ให้ข้อมูลว่าในกลุ่มมีเงาะกำพร้าสี่คนซึ่งเป็นบุตรของดำขาวกับนางควาก แต่สองคนแรกคือ งอดและแค เป็นหนุ่มและออกไปที่อื่นแล้ว เหลือเพียง ดินกับคะนัง และเสนออุบายให้จัดมโนราห์ให้เงาะชมจนหลับและค่อยอุ้มเด็กเงาะคนใดคนหนึ่งออกมาขณะหลับ แต่เมื่อทำตามแผนดังกล่าวคะนังก็รู้สึกตัวไม่ยอมและร้องไห้งอแง จนต้องให้คนที่พูดภาษาซาไกได้ไปปลอบและเอาดอกไม้แดงให้จึงสงบลง
เมื่อพาคะนังออกจากพัทลุงมายังเมืองสงขลา ก็ให้ท่านผู้หญิงยมราช (ตลับ) ทำการดูแล ทำการอบรมสั่งสอน คนังเองก็สามารถปรับตัวได้รวดเร็วและเรียกเจ้าพระยาและท่านผู้หญิงยมราชว่า "คุณพ่อ-คุณแม่ที่บ้าน" เมื่อนำตัวไปยังเมืองหลวงก็ใช้เวลาแรมเดือนระหว่างนั้นก็ทำการปลอบโยนไปด้วยจนกระทั่ง "เมื่อราบกว่าแต่ก่อนหย่อนตื่นเต้น" ก็พาเข้ากรุงเตรียมถวายตัว
เข้าวังหลวง.
เมื่อเข้าสู่วังหลวง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมขุนสุทธาสินีนาฏทรงรับเลี้ยง เมื่อคะนังถึงห้องรับแขกที่พระตำหนักพระวิมาดาเธอฯ คะนังก็นอนหงายลงกับพื้น และทำตีนงุ้มกำมือแน่น จนทุกคนที่เข้ามาชมนั้นต่างตกใจ ฝ่ายกรมขุนสุทธาสินีนาฏทรงรู้ทัน รับสั่งให้เอาของกินคือที่กล้วยที่เตรียมไว้มาตั้งให้ เมื่อคะนังเห็นดังนั้นก็ลุกขึ้นมากินทันที แรกเริ่มคนังก็ดูหงอยแต่เมื่อเริ่มคุ้นชินมากขึ้นก็เริ่มประจบเอาใจจึงเป็นที่โปรดปรานมาก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ทรงมีพระราชหัตถเลขาถึงเจ้าพระยายมราชว่า "...อ้ายคนังตั้งแต่มายังไม่เจ็บเลย เจ้าสาย (พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมขุนสุทธาสินีนาฏ) นั้นหลงรักเหลือเกินทีเดียว เพราะมันไม่ได้ไปเที่ยวข้างไหนเลย อยู่แต่บนเรือน ช่างประจบด้วยความรู้ความประมาณตัวเองในสันดาน ทั้งถือตัวว่าเป็นลูก ก็พูดอยู่เสมอว่าลูกข้า ไม่ได้ไว้ตัวเทียบเจ้านายลูกเธอ รักแลนับถือไม่เลือกว่าใคร ไว้ตัวเองเสมอหม่อมเจ้า ไม่มีใครสั่งสอนเลย" ด้วยความสนิทสนมกับเจ้านาย คะนังจึงเรียกพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าว่า "คุณพ่อหลวง" เรียกพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมขุนสุทธาสินีนาฏว่า "คุณแม่" และเรียกสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดีว่า "คุณพี่"
คะนังในวังหลวงเองก็มีชีวิตที่สุขสบาย มีพี่เลี้ยงคอยดูแลรักษาความสะอาดให้ แต่คะนังเองกลับไม่คุ้นชินกับชีวิตในวังมากนัก ในเรื่องการขับถ่าย ก็นั่งขับถ่ายในหม้อ พอเมื่อถ่ายเสร็จจะให้ล้างน้ำหรือกระดาษเช็ดก็ไม่ยอมต้องใช้ไม้เช็ดเท่านั้น
เมื่อเข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กคะนังก็ทำงานสนองพระเดชพระคุณ เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวตื่นจากบรรทม คะนังก็รีบแต่งตัวสวย ๆ เพื่อมาเข้าเฝ้า และเมื่อถึงเวลาเสวยพระกระยาหารร่วมกับเหล่าพระบรมวงศานุวงศ์ คะนังก็ได้นั่งใกล้ชิดพระยี่ภู่ที่ประทับ โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจะทรงซักถามเรื่องต่าง ๆ เช่น ความเป็นอยู่ของพวกเงาะป่าในพัทลุง และพระราชดำรัสถามประจำก็คือ "เมื่อเช้านี้กินข้าวกับอะไรบ้าง" และทรงซักถามคำศัพท์ของเงาะสำหรับพระราชนิพนธ์ "เงาะป่า" ด้วย
จุดจบของคะนัง.
หลังสิ้นรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์องค์ต่อมาคือพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ทรงรับคะนังไว้ในราชการเป็นพลเสือป่า กรมเสือป่าพรานหลวงรักษาพระองค์ และประจำกรมพิณพาทย์หลวง และพระราชทานนามสกุลให้ด้วยว่า กิราตกะ เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2457
แต่เรื่องราวชีวิตหลังจากนี้ไม่ใคร่มีข้อมูลนัก แต่จากข้อเขียนของหม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล ในอนุสาร อ.ส.ท. ปีที่ 3 ฉบับที่ 4 เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2505 ได้ความเพียงว่า "...ก่อนสวรรคตราว 1 ปี คนังก็ออกไปอยู่กับพวกมหาดเล็กทางฝ่ายหน้า ถึงรัชกาลที่ 6 ก็เลยหายสาบสูญไป ได้ยินแต่ว่าเพื่อนชวนเที่ยวจนเป็นโรคตาย... หมอไรท์เตอร์อธิบายว่า คนพวกนี้มักจะฉลาดเมื่อเล็ก ๆ แต่ปัญญาทึบเมื่อโตขึ้น"
แม้คะนังจะมีชาติกำเนิดมาจากคนป่าที่ถูกดูแคลนว่าไร้ความเจริญ แต่คะนังก็ทำให้ทราบเป็นที่ประจักษ์ว่าคะนังก็เป็นเด็กที่มีความฉลาดหลักแหลม มีไหวพริบ รู้จักประจบประแจงมากเป็นที่สุด มีโวหารดีและมีความจำแม่นยำ แต่เดิมเมื่อแรกเข้าวังคะนังจะกินเพียงข้าวสุกกับกล้วยน้ำว้า ต่อมาพระวิมาดาเธอฯ ก็ให้ลองทานอาหารอื่นบ้าง เมื่อมีอาหารแปลก ๆ ก็จะถามชื่อไว้ เพื่อที่คราวหลังจะได้กราบบังคมทูลถูกว่าอาหารนั้นชื่ออะไร และแต่เดิมคะนังไม่ชอบสวมเสื้อผ้า ไม่ว่าจะหนาวหรือร้อน ภายหลังจึงให้หัดสวม และเมื่อสวมใส่เป็นแล้วก็มีเครื่องแต่งกายเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก ทั้งชุดลำลอง, ชุดตามเสด็จ หรือชุดเต็มยศ โดยมีพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชดำริออกแบบพระราชทานทั้งสิ้น
ทั้งนี้คะนังมีความสามารถด้านละครไทย แม้แต่ท่ายากก็สามารถทำได้ดี เมื่อครั้งที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์เรื่อง "เงาะป่า" โดยมีคนังเป็นตัวเอก จึงให้หม่อมเพื่อน บุนนาค เป็นผู้ฝึกสอน แต่คะนังเองก็สามารถทำการแสดงได้ดีถูกจังหวะจะโคนแม่นยำทั้ง ๆ ที่มีเวลาฝึกน้อยก่อนออกแสดง
แม้ว่าตัวจะอยู่ภายใต้พระบรมโพธิสมภารของพระมหากษัตริย์สยามแล้ว แต่คะนังก็ยังไม่เคยลืมพี่น้องหรือพวกพ้อง จึงกราบบังคมทูลขอให้ส่งรูปเขาไปให้พี่น้องบ้าง
เดือนธันวาคม ร.ศ. 124 (พ.ศ. 2448) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าฯ ให้ถ่ายรูปคะนังพิมพ์ขายที่ร้านถ่ายรูปหลวงในงานวัดเบญจมบพิตร ราคาขายแผ่น 3 บาท ซึ่งขณะนั้นถือว่าสูงมาก แต่ปรากฏว่าขายดีจนไม่พอขาย แต่เดิมพิมพ์รูปไว้เพียง 230 รูป ต้องพิมพ์เพิ่มอีก ได้เงินจากรูปเกือบ 1,200 บาท รายได้แบ่งออกเป็นสามส่วนคือ ถวายวัดส่วนหนึ่ง, ค่ากระดาษน้ำยาพิมพ์รูปส่วนหนึ่ง และพระราชทานแก่คะนังส่วนหนึ่ง
โรเมลูว์ ลูว์กากูว์
มารวน เฟลไลน์นี
ราฟาเอล ฟาน เดอร์ ฟาร์ท
นางงามจักรวาล 1962
นางงามจักรวาล 1962  เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 11 จัดเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 ณ ไมอามีบีช รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 52 คน จากทั่วโลก โดยมี มาร์ลีน ชมิดท์ นางงามจักรวาล 1961 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ นอร์มา โนแลน สาวงามวัย 24 ปีจากประเทศอาร์เจนตินา ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลในปีนี้
มี 52 ผู้เข้าประกวด ดังต่อไปนี้
รอยสตัน เดรนเธ่
โรบิน ฟาน เพอร์ซี
เอดวิน ฟาน เดอร์ ซาร์
แอเบล แทสมัน
พอร์ตอาเทอร์
การสังหารหมู่พอร์ตอาเทอร์ (ออสเตรเลีย)
การสังหารหมู่พอร์ตอาเทอร์ (จีน)
การสังหารหมู่ที่พอร์ตอาเทอร์ (แก้ความกำกวม)
อัลโด เวน เอค
เร็ม คอลฮาส
ฮูเซลต์
ฉัตร์ชัยเดชา บุตรดี
ร้อยตรี ฉัตร์ชัย บุตรดี หรือ ฉัตร์ชัยเดชา บุตรดี (ชื่อเล่น: สด; สังกัดกองทัพภาคที่ 1) เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทย จบจากโรงเรียนนายสิบทหารบกเหล่าทหารราบ
ฉัตร์ชัย บุตรดี เกิดวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2528 ที่อำเภอตาพระยา จังหวัดปราจีนบุรี (ปัจจุบัน คือ จังหวัดสระแก้ว) เป็นบุตรของนายเทือน กับนางทองมา บุตรดี จบการศึกษามัธยมศึกษาจากโรงเรียนปทุมคงคา และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศึกษาศาสตร์ สถาบันการพลศึกษาสุโขทัย และปริญญาโท หลักสูตร รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต วิทยาลัยทองสุข ชีวิตครอบครัว สมรสกับ จุฑารัตน์ เนียมสุ่ม (จิ๊บ) ที่วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2555 มีลูกสาวด้วยกัน 2 คน คือ เขมจิรา กับณพิชญา บุตรดี ฉัตร์ชัยเป็นคนที่ชื่นชอบกีฬาหลายประเภท และชื่นชอบทีมสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล เป็นการส่วนตัว
ฉัตร์ชัยเคยชกมวยไทยมาก่อนในชื่อ "ตาพระยา กิมเชียงก่อสร้าง" ประมาณ 80 ครั้ง แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จ จึงหันมาชกมวยสากลสมัครเล่นในปี พ.ศ. 2548 ปรากฏว่าชกได้ดี จนกระทั่งได้ติดทีมชาติไทยชุด B และเป็นตัวแทนในรุ่นฟลายเวท (50 กิโลกรัม) สืบต่อจาก สมจิตร จงจอหอ ที่แขวนนวมไปหลังจากจบการแข่งขันโอลิมปิก 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน
โดยผลงานการชกของฉัตร์ชัย เกียรติประวัติสูงสุด คือการคว้าแชมป์ปรีโอลิมปิก ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน ในปี พ.ศ. 2550 และก่อนหน้านั้นก็คว้าแชมป์ประเทศไทยมาแล้ว 2 สมัย
ในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 31 ที่กรุงเทพมหานคร ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 ซึ่ง วรพจน์ เพชรขุ้ม ได้เกิดอาการบาดเจ็บ ฉัตร์ชัยจึงถูกดันขึ้นมาชกในรุ่นแบนตั้มเวท (54 กิโลกรัม) นี้แทน และถือเป็นการชกในนามทีมชาติไทยชุด A เป็นครั้งแรก ซึ่งฉัตร์ชัยก็สามารถคว้าเหรียญทองมาครองได้ในที่สุด
จากนั้นในปลายปีเดียวกัน ฉัตร์ชัยได้เป็นตัวแทนทีมชาติไทยในรุ่นแบนตั้มเวท ในการแข่งขันซีเกมส์ 2009 ที่นครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว ซึ่งฉัตรชัยก็สามารถโชว์ฟอร์มการชกได้อย่างน่าประทับใจ โดยในรอบแรกสามารถเอาชนะ ฮวน ทิปอน จากฟิลิปปินส์ เจ้าของเหรียญทองเอเชียนเกมส์ ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ ซึ่งเคยชนะวรพจน์มาด้วยในครั้งนั้น ด้วยจำนวน 4-9 หมัด และเป็นฝ่ายเอาชนะ มาเทียส มาดินกาน จากอินโดนีเซีย 11-2 หมัด ไปในรอบชิงชนะเลิศคว้าเหรียญทองมาได้ และยังคว้ารางวัลนักมวยยอดเยี่ยม หรือ Best Boxer ไปได้อีกด้วย โดยฉัตร์ชัยถือเป็นนักมวยถนัดซ้าย ซึ่งหาได้ยากในวงการมวยสากลสมัครเล่นของไทย
หลังการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2018 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ฉัตร์ชัย ได้ทำการเปลี่ยนชื่อเป็น ฉัตร์ชัยเดชา เนื่องจากมีความคิดที่จะแก้เคล็ดที่ทำอะไรติดขัดและเสริมสิริมงคลของตนเอง
เอเชียนเกมส์ 2010.
ในเอเชียนเกมส์ 2010 ที่นครกว่างโจว ประเทศจีน ฉัตร์ชัยเป็นตัวแทนทีมชาติไทยในรุ่นฟลายเวท ในรอบแรก ฉัตร์ชัยขึ้นชกเป็นคนแรกของทีมนักมวยไทย พบกับ สุรันจอย มาเยงบัม ซิงห์ นักมวยชาวอินเดียซึ่งเป็นตัวเต็งคนหนึ่งในรุ่นนี้ ปรากฏว่าฉัตร์ชัยแพ้ไป 7-2 หมัด โดยมาได้ 2 คะแนนในยกที่ 3 ซึ่งเป็นยกสุดท้าย ทำให้ต้องตกรอบแรกไป ทั้งที่เป็นนักมวยความหวังเหรียญทองคนหนึ่งของไทย
ซีเกมส์ 2011.
ในซีเกมส์ 2011 ที่เมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ฉัตร์ชัยสามารถทะลุไปถึงรอบชิงชนะเลิศได้ แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้ต่อ ฮูลิโอ เบรีย นักมวยชาวอินโดนีเซียเจ้าภาพไป 16-19 หมัด ได้เหรียญเงิน
ในโอลิมปิก 2012 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ฉัตร์ชัยได้ผ่านเข้าไปแข่งขันในรอบสุดท้าย ด้วยการเป็นผู้ที่ผ่านเข้ารอบมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก ที่ประเทศอาเซอร์ไบจาน แม้จะแพ้ในรอบชิงชนะเลิศ โดยถือเป็น 1 ใน 3 นักมวยทีมชาติไทยในครั้งนี้ พร้อมกับ แก้ว พงษ์ประยูร และสายลม อาดี
ซึ่งผลการแข่งขัน ปรากฏว่า ฉัตร์ชัยในรอบแรกสามารถเอาชนะนักมวยจากตุรกีไปได้อย่างสวยงาม แต่ทว่าในรอบต่อมา เมื่อเจอกับนักมวยจากคิวบา ก็แพ้ตกรอบไปอย่างขาดลอยเช่นกัน
ในกลางปี พ.ศ. 2556 ฉัตร์ชัยถือเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยเพียงคนเดียวที่ได้รับเหรียญรางวัลในรายการมวยสากลสมัครเล่นสมัครเล่นชิงแชมป์โลก ในรายการไอบ้า เวิลด์บ็อกซิ่ง แชมเปี้ยนชิพส์ อัลมาตี 2013 ที่เมืองอัลมาตี ประเทศคาซัคสถาน แม้จะเป็นเพียงเหรียญทองแดงก็ตาม โดยในครั้งนี้ กติกาการชกมวยสากลสมัครเล่นได้ให้ถอดเฮดการ์ดออก จะเปลี่ยนระบบการให้คะแนนเป็นให้ยกละ 10 คะแนนคล้ายกับมวยสากลอาชีพ ซึ่งนับว่าฉัตร์ชัยเป็นนักมวยทีมชาติไทยคนแรกในรอบหลายปีที่คว้าเหรียญรางวัลในรายการนี้ นับจากสมจิตร จงจอหอ ที่ได้เหรียญเงินในปี พ.ศ. 2550 ที่นครชิคาโก สหรัฐอเมริกา และโอมาร์ มาลากอน เทรนเนอร์ผู้ฝึกสอนชาวคิวบาได้ทำนายว่า ฉัตร์ชัยจะเป็นผู้ที่คว้าเหรียญทองมาได้ในโอลิมปิกครั้งหน้าที่บราซิล เหมือนเช่นสมจิตรที่ทำได้มาก่อน
ซึ่งหลังจากการจบการแข่งขันครั้งนี้ ฉัตร์ชัยได้ขยับอันดับโลกในรุ่นฟลายเวทจากอันดับที่ 29 มาอยู่ที่อันดับ 6 ด้วย
ในเอเชียนเกมส์ 2014 ที่เมืองอินชอน ประเทศเกาหลีใต้ ฉัตร์ชัยเป็นตัวแทนทีมชาติไทยในรุ่นฟลายเวท ในรอบแรก ฉัตร์ชัยพบกับ อิลยาส สุไลมานอฟ นักมวยชาวคาซัคสถาน ปรากฏว่าฉัตร์ชัยเป็นฝ่ายโดนชกล้มลงไปให้กรรมการนับ 8 ในยกแรก จากนั้นแม้พยายามจะเดินหน้าออกหมัด แต่ก็ยังทำอะไรไม่ได้ชัดเจน จนเมื่อครบ 3 ยก ก็เป็นฝ่ายแพ้ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ 27-30, 28-29 และ 28-29 ทำให้ต้องตกรอบแรกในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ติดต่อกันถึง 2 ครั้ง
ในซีเกมส์ 2015 ที่ประเทศสิงคโปร์ ฉัตร์ชัยขึ้นชกในรุ่นฟลายเวท โดยพบกับ เอียน คลาร์ก เบาติสตา นักมวยชาวฟิลิปปินส์ การชกของทั้งคู่เป็นไปอย่างสูสี ก่อนที่หมดยก 2 คอมพิวเตอร์ให้คะแนนเกิดขัดข้องต้องเปลี่ยนมาใช้วิธีเขียนด้วยมือแทน สุดท้ายครบ 3 ยก ฉัตร์ชัยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างค้านสายตา 1-2 เสียง
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย 2015.
ในมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย 2015 ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ฉัตร์ชัยได้เลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นแบนตั้มเวท และเป็นหนึ่งใน 2 นักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยที่เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ (อีกหนึ่งคน คือ วุฒิชัย มาสุข) และเป็นฝ่ายเอาชนะ มูโรดจอน อัคห์มาดาเลฟ นักมวยชาวอุซเบกิสถาน ไปได้ 2-1 เสียง ทำให้ได้เหรียญทองและผ่านเข้าไปแข่งขันในรอบคัดเลือกมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิก 2016 เลกแรกต่อไป
มวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก 2015.
ในมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก 2015 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ ซึ่งเป็นรายการคัดเลือกตัวเข้าไปแข่งขันรอบสุดท้ายในโอลิมปิก 2016 เลกแรก ฉัตร์ชัยสามารถเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศได้ แต่ต้องตกรอบไปเมื่อเป็นฝ่ายแพ้ต่อ มูโรดจอน อัคห์มาดาลิเยฟ นักมวยชาวอุซเบกิสถาน ที่ฉัตร์ชัยเคยเอาชนะมาได้ก่อนหน้านั้นเพียงเดือนเดียวในรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชีย 2015 ไป 3-0 เสียง ด้วยคะแนน 29-28, 30-27 และ 30-27
"ดูบทความหลักที่: กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016"
ในการแข่งขันโอลิมปิก 2016 ที่ริโอเดอจาเรโร ประเทศบราซิล ฉัตร์ชัยผ่านเข้าสู่การแข่งขัน โดยเป็นฝ่ายเอาชนะ มาร์ริโอ เฟอร์นันเดซ นักมวยชาวฟิลิปปินส์ไปได้ 3-0 เสียง ในการแข่งขันรอบรองชนะเลิศ รายการคัดเลือกตัวเลก 2 โซนเอเชีย-โอเชียเนีย ได้ที่เมืองเฉียงอัน มณฑลเหอเป่ย ประเทศจีน และในรอบชิงชนะเลิศก็เอาชนะ ชีวา ทาปา นักมวยชาวอินเดียไปได้ 3-0 เสียง
ในรอบแรกโอลิมปิก 2016 ฉัตร์ชัยขึ้นชกในมุมน้ำเงิน เอาชนะ เคซ อัชฟาก นักมวยชาวสหราชอาณาจักรไปได้ 3-0 เสียง ด้วยคะแนน 29-28, 29-28 และ 29-28 โดยได้นับ 8 ในปลายยกที่ 2 ด้วย
แต่ในรอบที่สอง ฉัตร์ชัยขึ้นชกในมุมแดง พบกับวลาดิมียร์ นิกิติน นักมวยชาวรัสเซีย ฉัตร์ชัยแพ้ไป 2-1 เสียง ด้วยคะแนน 29-28, 29-28 และ 28-29 ทั้งที่ฉัตร์ชัยเป็นฝ่ายชกได้จะแจ้งกว่าเห็นได้ชัดเจน พร้อมกับมีการวิพากษ์วิจารณ์ถึงผลการตัดสินอย่างมากมายในสังคมเว็บไซต์ออนไลน์
ในการแข่งขันรายการไทยแลนด์อินวิเตชั่นเนชั่นแนลบ็อกซิ่งทัวร์นาเมนต์ 2017 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2560 ที่บีจีฮอลล์ คลอง 3 จังหวัดปทุมธานี ฉัตร์ชัยได้เหรียญทอง ด้วยการเอาชนะ โช ฮโยนัม นักมวยชาวเกาหลีเหนือไปได้ขาดลอย 5-0 เสียง และยังได้รับเลือกให้เป็นนักมวยยอดเยี่ยมประจำการแข่งขัน หรือเบสต์บ็อกเซอร์อีกด้วย
ฮอยต์ฮาเลน-เฮลช์เตอเรน
ลีโอโพลด์สเบิร์ก
ฮะลาล
รัฏฐาธิปัตย์
บูดีโยโน
บูดีโยโน  เป็นรองประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนแรกที่ได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนในปี พ.ศ. 2552 ภายหลังการปฏิรูปการเมืองและการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ร่วมกับซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน
อายะ อิมามูระ
อายะ อิมามูระ (; ค.ศ. 1955 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013) เป็นทั้งนักประพันธ์, นักเขียนนิยายลึกลับชาวญี่ปุ่น เธอเกิดที่จังหวัดนางาโนะ และมีชื่อจริงคือ เคโกะ อิมาอิ
อายะสำเร็จการศึกษาภาควิชาภาษาอังกฤษจากมหาวิทยาลัยสึรูบุงกะ และเธอได้เข้าทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่งก่อนที่จะผันตัวมาเป็นนักเขียนในภายหลัง ใน ค.ศ. 1989 "มันจิ โนะ ซัทสึจิน" ซึ่งเป็นนิยายลึกลับเรื่องแรกของเธอ ได้รับรางวัลอายูกาวะ เท็ตสึยะที่จัดโดยสำนักพิมพ์โตเกียวโซเก็นชะ ซึ่งเป็นรางวัลยอดเยี่ยมสำหรับนักเขียนหน้าใหม่
วันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2013 ได้มีการพบศพของอายะที่บ้านของเธอในกรุงโตเกียว โดยสันนิษฐานว่าเสียชีวิตจากอาการป่วยในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ ขณะอายุได้ 57 ปี
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2557