pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
"อะมังอัส" เป็นวิดีโอเกมหลายผู้เล่นที่รองรับผู้เล่น 4–15 คน ผู้เล่น 1–3 คนจากผู้เล่นทั้งหมดจะถูกสุ่มให้เป็นอิมพอสเตอร์ ส่วนที่เหลือจะเป็นลูกเรือ เกมมี 4 แผนที่ได้แก่ ยานอวกาศ (The Skeld) ศูนย์บัญชาการ (Mira HQ) ฐานบนดาวเคราะห์ (Polus) และเรือเหาะ (The Airship) ผู้เล่นที่เป็นลูกเรือจะได้รับมอบหมายให้ทำภารกิจต่าง ๆ เช่น ซ่อมแซมระบบไฟฟ้า รับส่งข้อมูล หรือกำจัดขยะ ขณะที่อิมพอสเตอร์จะแฝงตัวอยู่ในหมู่ลูกเรือ มีความสามารถในการทำลายส่วนต่าง ๆ ในแผนที่ เดินทางผ่านช่องระบายอากาศ ทราบตัวอิมพอสเตอร์คนอื่น และฆ่าลูกเรือได้ หากผู้เล่นถูกฆ่า/ถูกคัดออกจะกลายเป็นผี (Ghosts) ที่สามารถเดินทางในแผนที่ได้อย่างอิสระ มีมุมมองไม่จำกัด ช่วยลูกเรือทำภารกิจ/ช่วยอิมพอสเตอร์ทำลายส่วนต่าง ๆ พูดคุยได้ตลอดเวลาแต่เฉพาะกับผีด้วยกันเท่านั้น แต่จะไม่สามารถลงคะแนนเสียงและผู้เล่นที่มีชีวิตอยู่จะมองไม่เห็น ทั้งลูกเรือและอิมพอสเตอร์จะมีมุมมองภาพแบบโคน ถึงแม้เกมจะมีมุมมองแบบมองลงมาก็ตาม
ขณะที่เกมดำเนินไป ผู้เล่นจะ "รายงาน" (Report) เมื่อพบศพ ทำให้เกมหยุดชั่วคราวแล้วมีการเปิดให้พูดคุย ผู้เล่นมักสอบถามข้อมูลจากผู้เล่นอื่นหรือใช้ระบบติดตามในแผนที่เพื่อระบุตัวอิมพอสเตอร์ก่อนลงคะแนนเสียง หากผู้เล่นคนใดได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดจะถูกคัดออกและตาย นอกจากนี้ผู้เล่นที่ยังมีชีวิตสามารถเรียก "ประชุมฉุกเฉิน" (Emergency meeting) ได้ทุกเวลายกเว้นตอนความเสียหายในแผนที่ดำเนินอยู่ ผู้เล่นมักใช้โปรแกรมภายนอกอย่างดิสคอร์ดในการพูดคุยด้วยเสียง เนื่องจากภายในเกมสามารถสื่อสารได้ด้วยข้อความเท่านั้น ก่อนเริ่มเกม ผู้เล่นสามารถแก้ไขส่วนต่าง ๆ ในเกม เช่น เลือกแผนที่ กำหนดความเร็วในการเคลื่อนที่ หรือตั้งระยะเวลาในการลงคะแนนเสียง นอกจากนี้ยังสามารถปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ตัวละครตัวเองได้
"อะมังอัส" ได้รับแรงบันดาลใจจากเกม "มาเฟีย" หรือ "แวร์วูฟ" เปิดตัวในเดือนมิถุนายน 2018 โดยได้รับความสนใจเพียงเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มได้รับความนิยมอย่างสูงช่วงกลางปี 2020 เมื่อยูทูบเบอร์และสตรีมเมอร์ทวิตช์ที่มีชื่อเสียงหลายคนเล่นเกมนี้ ระหว่างเดือนกันยายน–ตุลาคม 2020 ยอดเข้าชมวิดีโอที่เกี่ยวข้องกับ "อะมังอัส" ในยูทูบมีมากกว่า 4 พันล้านครั้ง ส่วนยอดเข้าชมวิดีโอที่เกี่ยวข้องกับเกมนี้ในติ๊กต็อกมีมากกว่า 13,000 ล้านวิว "แอสโซซิเอตด์เพรส" รายงานว่า "อะมังอัส" เป็นเกมที่มียอดขายสูงสุดบนแอปสโตร์ในเดือนตุลาคม 2020 จากข้อมูลของซูเปอร์ดาตารีเสิร์ชในเดือนพฤศจิกายน 2020 มีผู้เล่นเกมนี้ประมาณ 5 ร้อยล้านคนทั่วโลก
เสียงวิจารณ์ส่วนใหญ่ต่อ "อะมังอัส" เป็นไปในทางบวก เอฟเวอลีน เหลาจากหนังสือพิมพ์ "เดอะเนชันแนล" กล่าวว่า "การได้เห็นผู้เล่นพยายามเดาว่าใครเป็นอิมพอสเตอร์ (และบางครั้งก็เดาผิดมาก ๆ ) หรือโกหกได้แย่สุด ๆ ว่าตัวเองไม่ใช่อิมพอสเตอร์นั้นเป็นความบันเทิงโดยแท้" ขณะที่เครก เพียร์สันจากเว็บไซต์ "ร็อก, เปเปอร์, ช็อตกัน" กล่าวว่าการเล่นเป็นอิมพอสเตอร์นั้น "สนุกกว่า" การเล่นเป็นลูกเรือ ซึ่งเขามองว่า "น่าเหน็ดเหนื่อย"
วัดส้มเกลี้ยง (อำเภอบางใหญ่)
วัดส้มเกลี้ยง บางคนเรียกว่า วัดส้มเกลี้ยงบางแม่นาง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2223 เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านบางกระยี่ ตำบลบางแม่นาง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีเจ้าอาวาสคือพระครูโสภณนนทกิจ (หลวงปู่เบี้ยว)
อุโบสถรูปทรงไทยมีช่อฟ้าใบระกา ประตูหน้าต่างปิดทองลายทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ ข้างอุโบสถเป็นวิหารหลวงพ่อโต ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นปิดทองปางมารวิชัยศิลปะสมัยอยุธยา เจดีย์สีทอง 3 เจดีย์ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานของหลวงพ่อสามองค์ ได้แก่ เจดีย์ของพระอธิการดี พระอุปัชฌาย์สงฆ์ และอธิการโป๊ะผู้เป็นเจ้าอาวาสซึ่งได้บรรจุอัฐิไว้ด้านใน ศาลาการเปรียญเป็นศาลาไม้ชั้นเดียวยกสูง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 หอสวดมนต์เป็นเรือนไม้ทรงปั้นหยา 2 ชั้นหน้าจั่วจารึกไว้ว่า พ.ศ. 2477 มีแผงไม้ฉลุลายประดับรูปคล้ายพานรัฐธรรมนูญตรงกลาง
ตำบลหัวเรือ (อำเภอเมืองอุบลราชธานี)
ตำบลหัวเรือ เป็นตำบลในอำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอเมืองอุบลราชธานี ห่างจากตัวเมือง 17 กิโลเมตร ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2475 มีหมู่บ้านภายในเขตปกครองจำนวน 14 หมู่บ้าน แบ่งเป็น 16 ชุมชน มีพื้นที่ประมาณ 32.28 ตารางกิโลเมตร จากการสำรวจสำมะโนประชากร ปี พ.ศ. 2562 พบว่าตำบลหัวเรือมีประชากรและจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 9,223 คน และ 3,006 ครัวเรือน ตามลำดับ
ปัจจุบันพื้นที่ตำบลหัวเรืออยู่ภายใต้การบริหารจัดการขององค์การบริหารส่วนตำบลหัวเรือทั้งตำบล
ในปี พ.ศ. 2312 เมื่อครั้งเจ้าพระวออพยพไพร่พลจากนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบานมาตั้งถิ่นฐานที่บ้านดอนมดแดง (พื้นที่บ้านแคน ตำบลดอนมดแดง อำเภอดอนมดแดง ในปัจจุบัน) นายนาคถือเป็นหนึ่งในไพร่พลที่อพยพมาด้วยในครั้งนั้น ต่อมาราวๆ ปี พ.ศ. 2322 มานายนาคได้พาครอบครัวออกมาจากเมืองอุบลเพื่อหาทำลที่เหมาะสมสำหรับการประกอบอาชีพ จึงได้มาตั้งหมู่บ้านใหม่บริเวณ "ทุ่งหนองโน" ซึ่งเป็นทุ่งกว้างขนาดใหญ่ และเรียกชื่อหมู่บ้านที่ตั้งใหม่นี้ว่า "บ้านตองหมอน" โดยในบริเวณใกล้เคียงนั้นมีวัดตั้งอยู่แต่เดิมชื่อว่า "วัดอุงมุง" ด้วยเหตุที่บริเวณที่เป็นที่ตั้งของบ้านตองหมอนนั้นเป็นจุดรับน้ำของร่องน้ำหลายสาย ทำให้เกิดน้ำท่วมขังในหน้าฝน การเดินทางเป็นไปได้ด้วยความลำบาก ปี พ.ศ. 2330 นายนาคจึงย้ายบ้านมาตั้งหมู่บ้านใหม่ห่างจากหมู่บ้านเดิมมาทางทิศเหนือประมาณ 800 เมตร และตั้งชื่อหมู่บ้านแห่งใหม่นี้ว่า "บ้านหัวเรือ"
บ้านหัวเรือได้รับการจัดตั้งเป็นตำบลเมื่อ พ.ศ. 2475 ในขณะนั้นมีชุมชนภายในเขตปกครองทั้งสิ้น 16 ชุมชน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2536 ได้มีแยกพื้นที่บางส่วนจำนวน 8 ชุมชน เพื่อจัดตั้งตำบลขี้เหล็ก จึงเหลือเพียงแค่ 8 ชุมชนในเขตปกครองขณะนั้น อย่างไรก็ดี จากการที่มีประชาชนเข้ามาตั้งถิ่นฐานเพิ่มขึ้น จึงได้มีการตั้งชุมชนใหม่ขึ้นในภายหลัง ทำให้ในปัจจุบันมีชุมชนภายในเขตของตำบลหัวเรือ 16 ชุมชนเช่นเดิม
ตำบลหัวเรือตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอเมืองอุบลราชธานี ระยะทางห่างจากเมืองอุบลราชธานี ประมาณ 17 กิโลเมตร การคมนาคมผ่านถนนสายหลักทางหลวงหมายเลข 212 (ถนนชยางกรู) มีขนาดพื้นที่ 32.28 ตารางกิโลเมตร
ตำบลหัวเรือประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้น 14 หมู่บ้าน แบ่งเป็น 16 ชุมชน ประชากร 9,223 คน แบ่งเป็น เพศชาย 4,578 คน, เพศหญิง 4,645 คน มีจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 3,006 ครัวเรือน จำนวนประชากรแยกรายหมู่บ้านและชุมชนย้อนหลัง 10 ปี ดังแสดงในรายการต่อไปนี้
ตำบลหัวเรือมีหมู่บ้านภายในเขตปกครองจำนวน 14 หมู่บ้าน แบ่งเป็น 16 ชุมชน (หมู่) ได้แก่
อาหารเสฉวน
อาหารเสฉวน หรือ ชวนไช่ ( หรือ ) เป็นรูปแบบหนึ่งของอาหารจีนที่มีต้นกำเนิดจากมณฑลเสฉวน มีรสชาติที่จัดจ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้วยรสเผ็ดร้อนและกลิ่นฉุนซึ่งเป็นผลมาจากการใช้กระเทียมและพริกได้อย่างอิสระ รวมทั้งรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของพริกไทยเสฉวน มีรูปแบบท้องถิ่นมากมายภายในมณฑลเสฉวน และเทศบาลเมืองฉงชิ่งที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเสฉวนจนถึงปี ค.ศ. 1997 มีสี่รูปแบบย่อยของอาหารเสฉวน ได้แก่ รูปแบบของฉงชิ่ง เฉิงตู จือกง และอาหารมังสวิรัติของชาวพุทธ
ยูเนสโกประกาศให้เมืองเฉิงตูซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลเสฉวน เป็นเมืองแห่งวิธีการทำอาหารในปี ค.ศ. 2011 เพื่อยกย่องถึงความซับซ้อนของการทำอาหาร
สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตีในฤดูกาล 2020–21
เลสเตอร์ซิตี ในฤดูกาล 2020–21 เป็นฤดูกาลที่ 116 ในระบบฟุตบอลลีกอังกฤษและเป็นฤดูกาลที่ 17 ติดต่อกันในในลีกสูงสุดของ ฟุตบอลอังกฤษ. นอกเหนือไปจาก ลีกภายในประเทศ, เลสเตอร์ซิตีจะเข้าร่วมในฤดูกาลนี้สำหรับ เอฟเอคัพ, อีเอฟแอลคัพ และ ยูฟ่ายูโรปาลีก. ฤดูกาลเริ่มต้นครอบคลุมระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ถึง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2021.
โปรแกรมการแข่งขัน พรีเมียร์ลีก สำหรับฤดูกาล 2020–21 ได้ประกาศออกมาเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2020.
การจับสลากทั้งสองรอบ รอบสองและรอบสามได้มีการยืนยันเมื่อวันที่ 6 กันยายน, ถ่ายทอดสดทางช่อง สกาย สปอร์ตส์ โดย ฟิล แบบบ์.
"ณ วันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2021"
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป เมษายน พ.ศ. 2549
โรนัลด์ เซิร์ล
โรนัลด์ วิลเลียม ฟอร์ดแฮม เซิร์ล, ซีบีอี, อาร์ดีไอ (; 3 มีนาคม ค.ศ. 1920 – 30 ธันวาคม ค.ศ. 2011) เป็นทั้งศิลปินและนักเขียนการ์ตูนการเสียดสี, ศิลปินการ์ตูนช่อง, ประติมากร, นักออกแบบเหรียญ และนักวาดภาพประกอบชาวอังกฤษ บางทีเขาอาจเป็นที่จดจำได้ดีที่สุดในฐานะผู้ให้กำเนิด"เซนต์ทรินเนียนส์สกูล" และจากการร่วมมือกับเจฟฟรีย์ วิลลันส์ ในซีรีส์โมเลสเวิร์ธ
เซิร์ลเกิดที่เมืองเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ โดยพ่อของเขาเป็นคนงานที่ทำการไปรษณีย์ผู้ซ่อมสายโทรศัพท์ เขาเริ่มวาดรูปเมื่ออายุห้าขวบและออกจากโรงเรียน (โรงเรียนกลาง – ปัจจุบันคือโรงเรียนพาร์กไซด์) เมื่ออายุ 15 ปี เขาฝึกที่วิทยาลัยศิลปะและเทคโนโลยีเคมบริดจ์ (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยแองเกลียรัสกิน) เป็นเวลาสองปี
เขาแต่งงานกับนักข่าวชื่อเคย์ เวบบ์ ใน ค.ศ. 1947 ซึ่งพวกเขามีลูกเป็นฝาแฝดชื่อเคทและจอห์นนี ส่วนใน ค.ศ. 1961 เขาย้ายไปปารีส โดยลาจากครอบครัวของเขา ซึ่งพวกเขาหย่าร้างกันใน ค.ศ. 1967 ต่อมาเขาได้แต่งงานกับโมนิกา โคนิก ซึ่งเป็นจิตรกร, นักออกแบบโรงละครและอัญมณี หลังจาก ค.ศ. 1975 เซิร์ลและภรรยาของเขาอาศัยและทำงานในภูเขาโอตพรอว็องส์
โมนิกาภรรยาของเขาเสียชีวิตในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 และเซิร์ลเสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ขณะอายุได้ 91 ปี
งานช่วงแรกในฐานะศิลปินสงคราม.
แม้ว่าเซิร์ลจะได้รับการตีพิมพ์การ์ตูนเซนต์ทรินเนียนส์ครั้งแรกในนิตยสาร"ลิลลิพุต"ใน ค.ศ. 1941 แต่อาชีพการงานของเขาเริ่มต้นจริง ๆ ด้วยเอกสารเกี่ยวกับสภาพค่ายที่โหดร้ายในสมัยของเขาในฐานะเชลยศึกของญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สองในชุดภาพวาด ที่เขาซ่อนตัวอยู่ใต้ที่นอนของนักโทษที่กำลังจะตายด้วยอหิวาตกโรค เซิร์ลได้ฟื้นความหลังว่า "ผมแทบอยากจะหยุดสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะผมคิดว่าถ้ามีบันทึก แม้ว่าผมจะตายไป อาจมีคนค้นพบมันและรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น" แต่กระนั้น เซิร์ลก็รอดชีวิตพร้อมกับภาพวาดของเขาประมาณ 300 ภาพ หลังจากได้รับอิสรภาพในช่วงปลาย ค.ศ. 1945 เซิร์ลกลับมาอังกฤษ ซึ่งเขาได้รับการตีพิมพ์ภาพวาดหลายภาพในผลงาน"เดอะเนเก็ดไอแลนด์"ของเพื่อนเชลยที่ชื่อรัสเซล แบรดดอน เพื่อนเชลยอีกคนของเซิร์ลเล่าในภายหลังว่า "หากคุณสามารถจินตนาการถึงสิ่งที่มีน้ำหนักประมาณหินหกก้อน อยู่ในจุดที่กำลังจะตาย และไม่มีคุณลักษณะของสภาพมนุษย์ที่ไม่น่ารังเกียจ นอนนิ่งอยู่กับดินสอและเศษกระดาษ กำลังวาดรูป คุณมีความคิดบางอย่างเกี่ยวกับความแตกต่างของอารมณ์ที่ผู้ชายคนนี้มีจากมนุษย์ธรรมดา"
ภาพวาดเหล่านี้ส่วนใหญ่ปรากฏในหนังสือของเขาใน ค.ศ. 1986 ที่ชื่อ"โรนัลด์ เซิร์ล: ทูเดอะแควแอนด์แบ็ก, วอร์ดรออิงส์ 1939–1945" โดยในหนังสือ เซิร์ลยังเขียนถึงประสบการณ์ของเขาในฐานะเชลย รวมถึงวันที่เขาตื่นขึ้นมาและพบเพื่อนที่ตายแล้วอยู่ข้างเขาข้างใดข้างหนึ่ง ตลอดจนงูที่มีชีวิตอยู่ข้างใต้ศีรษะของเขา:
นิตยสาร, หนังสือ และภาพยนตร์.
เซิร์ลผลิตผลงานจำนวนมากเป็นพิเศษในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 รวมถึงภาพวาดสำหรับ"ไลฟ์", "ฮอลิเดย์" และ"พันช์" การ์ตูนของเขาได้ปรากฏใน"เดอะนิวยอร์กเกอร์", "ซันเดย์เอกซเพรส" และ"นิวส์โครนิเคิล" เขาได้รวมเล่มหนังสือเซนต์ทรินเนียนเพิ่มเติม ซึ่งอิงจากโรงเรียนของน้องสาวและโรงเรียนสตรีอื่น ๆ ในเคมบริดจ์ ตลอดจนเขาได้ร่วมมือกับเจฟฟรีย์ วิลลันส์ ในหนังสือโมลส์เวิร์ธ ("ดาวน์วิธสกูล!" เมื่อ ค.ศ. 1953 และ "ฮาวทูบีทอปป์" เมื่อ ค.ศ. 1954) และร่วมกับอเล็กซ์ แอตคินสัน ในหนังสือท่องเที่ยว นอกจากโฆษณาและโปสเตอร์แล้ว เซิร์ลยังได้วาดฉากหลังพาดหัวภาพยนตร์เรื่อง"เดอะแฮปปิเอสต์เดส์ออฟยัวร์ไลฟ์"ของซิดนีย์ กิลเลียต และแฟรงก์ ลอนเดอร์
หลังจากย้ายไปปารีสใน ค.ศ. 1961 เขาทำงานมากขึ้นในการรายงานข่าวแก่"ไลฟ์"กับ"ฮอลิเดย์" และทำงานในการ์ตูนน้อยลง นอกจากนี้ เขายังทำงานในสื่อต่าง ๆ จำนวนมาก และสร้างสรรค์หนังสือ (รวมถึงหนังสือเกี่ยวกับแมวที่มีชื่อเสียงของเขา), ภาพยนตร์แอนิเมชัน และรูปสลักสำหรับเหรียญที่ระลึก ทั้งสำหรับโรงกษาปณ์ฝรั่งเศสและสมาคมเหรียญศิลป์แห่งบริติช นอกจากนี้ เซิร์ลได้ออกแบบภาพยนตร์เป็นจำนวนมาก และใน ค.ศ. 1965 เขาได้เสร็จสิ้นการเปิด, ช่วงระยะหยุดพัก และปิดเครดิตสำหรับภาพยนตร์ตลกเรื่อง"โธสแมกนิฟิเซนต์เม็นอินแธร์ฟลายอิงแมชชีนส์" รวมถึงภาพยนตร์ ค.ศ. 1969 เรื่อง"มงเตการ์โลออร์บัสต์!" ครั้นใน ค.ศ. 1975 การ์ตูนเรื่อง"ดิกเดดอาย, ออร์ดิวตีดัน" ได้รับการเปิดตัว ซึ่งอิงตัวละครและเพลงจาก"เอชเอ็มเอส พินนาฟอร์"
คนทำเหรียญ.
เซิร์ลได้ออกแบบเหรียญรางวัลสำหรับผู้แทนใน ค.ศ. 1992 สำหรับเอฟไอดีอีเอ็ม XXIII คองเกรสลอนดอน ซึ่งเป็นภาพครึ่งตัวครึ่งตัวของคนทำเหรียญสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่ชื่อปีซาเนลโล และทำโดยโรงกษาปณ์หลวง ส่วนเหรียญรางวัลที่โดดเด่นอื่น ๆ ได้แก่ "เซิร์ลเมื่ออายุเจ็ดสิบปี" (ค.ศ. 1990) และ "แควครบรอบ 50 ปี" (ค.ศ. 1991) ซึ่งเหรียญทั้งสองทำโดยโทมัส ฟัตตอรีนี จำกัด และ "ชาลส์ ดิกคินส์" (ค.ศ. 1983) ที่ทำโดยโรงกษาปณ์เบอร์มิงแฮม
อาน รอแบร์ ฌัก ตูร์กอ
ไนต์สแลชเชอส์
ไนต์สแลชเชอส์  เป็นเกมอาร์เคดแนวบีตเอ็มอัป ค.ศ. 1993 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดยเดทาอีสต์
"ไนต์สแลชเชอส์"นั้นคล้ายกับซีรีส์"ไฟนอลไฟต์"ของแคปคอม และสตรีตส์ออฟเรจของเซกา ซึ่งเป็นเกมแนวบีตเอ็มอัปเลื่อนด้านข้างตามแบบฉบับ ผู้เล่น/ตัวละครจำนวนหนึ่ง, สอง หรือสามคนจะเคลื่อนที่จากซ้ายไปขวาผ่านแต่ละด่าน (ส่วนใหญ่จะแบ่งออกเป็นสามฉากขึ้นไป) โดยต่อสู้กับตัวละครศัตรูที่ปรากฏตัว จนกว่าพวกเขาจะเผชิญหน้ากับตัวละครบอสที่แข็งแกร่งกว่าในตอนท้ายของด่าน เมื่อชนะบอสแล้ว ผู้เล่นจะไปยังด่านต่อไปโดยอัตโนมัติ ศัตรูจะปรากฏขึ้นจากทั้งสองด้านของหน้าจอและจากนอกประตูหรือทางเข้าที่ตั้งอยู่ตรงฉากหลัง และผู้เล่นจะต้องเอาชนะพวกเขาทั้งหมดเพื่อเดินต่อไป หากผู้เล่นพยายามเดินทางผ่านด่านโดยไม่ต้องต่อสู้ หน้าจอจะหยุดเลื่อนจนกว่าศัตรูในปัจจุบันทั้งหมดจะพ่ายแพ้ ก่อนที่จะให้ผู้เล่นดำเนินการต่อ ศัตรูอาจเคลื่อนที่ออกไปจากหน้าจอ แต่ผู้เล่นไม่สามารถทำได้ และเกมนี้มีกำหนดเวลาในแต่ละด่าน
ซึ่งแตกต่างจากเกม"ไฟนอลไฟต์" "ไนต์สแลชเชอส์"มีตัวละครสามตัวที่มีชุดท่าโจมตีที่ใหญ่กว่า (รวมถึงท่าโจมตีประเภท "ระเบิดฉลาด" หรือ "ทำลายศัตรูทั่วจอ") และธีมสยองขวัญ ในระหว่างเกม ผู้เล่นจะต้องต่อสู้กับฝูงซอมบีที่โจมตี และมนุษย์กลายพันธุ์ รวมทั้งสัตว์ประหลาดอื่น ๆ เช่น มนุษย์หมาป่าและอสูรประจำธาตุ บอสยังรวมถึงมอนสเตอร์ในภาพรวม เช่น มัมมี่, โกเลม, นักวิทยาศาสตร์สติเฟื่อง และผู้ที่ดูคล้ายกับเคานต์แดรกคูลา, เดธเดอะกริมรีพเพอร์ และอสูรกายของแฟรงเกนสไตน์ ผู้เล่นต่อสู้กับศัตรูและบอสเหล่านี้เพื่อหยุดแผนการชั่วร้ายของคิงซารัตซ์จากการเปลี่ยนโลกของเราให้กลายเป็นอาณาจักรแห่งความตายทั่วโลก สิ่งที่แยกเกมนี้ออกจากเกมแนวบีตเอ็มอัปอื่น ๆ ก็คือชื่อของศัตรูจะไม่ปรากฏในแถบพลังชีวิตเมื่อต่อสู้กับพวกมัน
ในเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น เลือดและคราบเลือดจะไม่ถูกเซ็นเซอร์ (เลือดสีแดงแทนที่จะเป็นสีเขียว แต่ในเวอร์ชันต่างประเทศมีตัวเลือกในการปรับสีเลือดและระดับความรุนแรง) ในตอนท้ายของการโจมตีระยะประชิด คริสโตเฟอร์จะถือไม้กางเขนแทนจินดามณีสีน้ำเงิน อีกทั้งมีลูกศร "ไป" ที่จะพลิกเพื่ออ่านข้อความ "สู่นรก!" ในเลือด รวมถึงมีรูปภาพและบทสนทนาเพิ่มเติมในฉากตัด
ในประเทศญี่ปุ่น "เกมแมชชีน"ได้จัดอันดับ"ไนต์สแลชเชอส์"ในฉบับวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1993 ว่าเป็นหน่วยเกมอาร์เคดบนโต๊ะที่ประสบความสำเร็จสูงสุดอันดับที่เก้าของปี
เกมนี้ได้รับการจัดอันดับให้เป็นสุดยอดวิดีโอเกมแนวบีตเอ็มอัปในอันดับที่ 20 ตลอดกาลโดยเฮฟวี.คอมใน ค.ศ. 2013
Night Slashers
วัดทางสาย (จังหวัดประจวบคีรีขันธ์)
วัดทางสาย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านทางสาย ตำบลธงชัย อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ใน พ.ศ. 2521 นายมนัสและนางพุ่มได้สละที่ดินของตนเองประมาณ 12 ไร่เศษ ทางเหนือของเขาธงชัย เพื่อเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมและได้สร้างศาลารอดภัยวิปัสสนา จำนวน 1 หลัง และใน พ.ศ. 2531 เปลี่ยนชื่อจาก สำนักปฏิบัติธรรมรอดภัยวิปัสสนา มาเป็น สำนักปฏิบัติธรรมวัดทางสาย จากนั้นได้สร้างพระตำหนักพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ และสมโภชเปิดตำหนักในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 นับแต่นั้นได้สร้างถาวรวัตถุมากมาย เช่น สร้างพระพุทธกิติสิริชัย พระมหาธาตุเจดีย์ภักดีประกาศและสำเร็จเสร็จสิ้น ทำพิธีพัทธสีมาในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2545 ต่อมากระทรวงศึกษาธิการได้อนุมัติให้ตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนาตั้งแต่วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 โดยมีนามว่า "วัดทางสาย"
ปูชนียสถานและปูชนียวัตถุ.
"พระมหาธาตุเจดีย์ภักดีประกาศ" เป็นพระมหาธาตุเจดีย์ขนาดใหญ่ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระราชทานชื่อให้ เป็นสถาปัตยกรรมไทยสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ โดยสร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติและถวายเป็นพระราชกุศลในโอกาสที่พระองค์ครองราชย์ครบ 50 ปี เป็นพระธาตุเก้ายอด พระปรางค์จตุรมุขสูงสามชั้น เจดีย์ทรงระฆังตั้งอยู่บนฐานไพที รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีความหมายของการครองราชย์ 50 ปี กล่าวคือ อาคารสูง 5 ชั้น หมายถึง ขันธ์ 5 และเจดีย์หมู่ 9 องค์ หมายถึงวัดประจำรัชกาลที่ 9
วัดมีพระพุทธรูปขนาดใหญ่ คือ "พระพุทธกิติสิริชัย" หน้าตักกว้าง 10 เมตร สูง 13.82 เมตร ฐานสูง 4.18 เมตร เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิแบบคันธาระ ศิลปะอินเดีย ลักษณะประทับขัดสมาธิดอกบัว หันพระพักตร์ออกทะเล ชาวบ้านมักเรียกกันว่า "หลวงพ่อใหญ่" สร้างขึ้นโดยชาวบางสะพานเพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในโอกาสที่พระองค์ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ บริเวณฐานผ้าทิพย์มีพระนามาภิไธยย่อ ส.ก.
นอกจากนั้นวัดยังมีพระตำหนักกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ตั้งอยู่บนยอดเขาปักธงชัย ซึ่งเป็นจุดชมทิวทัศน์ที่สามารถมองเห็นชายหาดบ้านกรูด
วัดด่าน (กรุงเทพมหานคร)
วัดด่าน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางโพงพาง เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 11 ไร่เศษ ด้านหน้าวัดติดถนนพระรามที่ 3 ด้านหลังวัดติดแม่น้ำเจ้าพระยา
เริ่มสร้างวัดปีใดไม่ปรากฏ แต่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกในปี พ.ศ. 2340 อุโบสถมีช่อฟ้าใบระกา ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยในสมัยอยุธยาตอนปลาย ชาวบ้านเรียกว่า "หลวงพ่อโต" ในทุก ๆ ปี วัดด่านจะจัดงานนมัสการปิดทองประจำปีขึ้นทุกวันศุกร์ วันเสาร์ และวันอาทิตย์แรกของเดือนมีนาคม และเนื่องจากอุโบสถอยู่ต่ำกว่าแม่น้ำเจ้าพระยา น้ำจึงมักท่วมโดยรอบอุโบสถ ต่อมาพระครูสถิตบุญวัฒน์และคณะศรัทธาได้ร่วมกันยกฐานอุโบสถเสียใหม่ โดยสร้างกำแพงรอบอุโบสถแล้วเปลี่ยนบริเวณโดยรอบอุโบสถให้เป็นสระน้ำ และทำการปรับเปลี่ยนให้เป็นวิหาร โดยประดิษฐานหลวงพ่อโตประดิษฐานอยู่ใจกลางวิหาร ผนังทั้งสี่ด้านเปลี่ยนเป็นเปิดโล่ง มีการประดับด้วยระฆัง
ประเพณีที่สำคัญของวัดด่านคือ ประเพณีวันอัฏฐมีบูชา โดยจัดขึ้นทุก ๆ ปี หลังวันวิสาขบูชา ตรงกับวันแรม 1 ค่ำ จนถึงวันแรม 7 ค่ำ เดือน 6 มีกิจกรรมสวดบูชาพระคุณพระพุทธเจ้า พิธีแห่พระปางดับทุกข์ เพื่อให้ประชาชนได้สักการะ โดยมีพระสงฆ์สวดมนต์เพื่อความเป็นสิริมงคลไปรอบ ๆ พื้นที่เขตยานนาวาและมีพิธีจำลองการถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ชาวบ้านและเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่นจะแต่งกายเลียนแบบบุคคลต่าง ๆ ในพระพุทธประวัติด้วย
การประท้วงขับทักษิณ ชินวัตรออกจากตำแหน่ง
วัดมณฑป (กรุงเทพมหานคร)
วัดมณฑป เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งเหนือของคลองบางระมาด ในแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร งานประจำปีของวัดมณฑป คือ งานปิดทองรอยพระพุทธบาทจำลอง ในช่วงเดือนมกราคมหรือเดือนเมษายน
วัดมณฑปเป็นวัดเก่าแก่ ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใดและใครเป็นผู้สร้าง แต่สันนิษฐานว่าคงจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีการระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2371 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2376 เดิมชาวบ้านเรียก วัดมดป ต่อมาเปลี่ยนเป็นชื่อ "วัดมณฑป" แต่บางคนก็อาจเรียก วัดมะดป หรือ วัดปะดป
อุโบสถหลังใหม่สร้างแทนหลังเดิม มีหน้าบันปูนปั้น ประดับกระจกเป็นรูปมณฑป มีเทวดาคุกเข่าพนมมือทั้ง 2 ด้าน ตอนล่างทำเป็นซุ้ม 5 ช่อง แต่ละช่องมีรูปพราหมณ์นั่งคุกเข้าพนมมือ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ทำจากหินทรายแดงปูนปั้นหุ้ม ลงรักปิดทอง ภายนอกมีใบเสมาเป็นหินแกรนิตสีเทา จำหลักลายปักเป็นใบคู่ ลักษณะเป็นเสมาแบบสมัยธนบุรีหรือรัตนโกสินทร์ตอนต้น มณฑปพระพุทธบาทตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของวัด บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2543
ศาลาต่าง ๆ ของวัดได้แก่ ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารทรงไทยชั้นเดียว ก่ออิฐถือปูน ด้านหน้ามีศาลาสามัคคีธรรมปลูกขวางอยู่ สร้างใน พ.ศ. 2477 ศาลาท่าน้ำมีหลายหลัง ศาลาเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ หรือ ศาลา ส.ก. เป็นอาคารคอนกรีตทรงไทยประยุกต์ 2 ชั้น อยู่ด้านหน้าเขตสังฆาวาส ศาลาจตุรมุข อยู่ด้านทิศเหนือของศาลาเฉลิมพระเกียรติ ประดิษฐานรูปหล่ออดีตเจ้าอาวาสและรูปสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี)
วิกฤตการณ์การเมืองไทย
วิกฤตการณ์การเมืองไทย อาจหมายถึง
วัดอ้อมใหญ่
วัดอ้อมใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านอ้อมใหญ่ ตำบลอ้อมใหญ่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ปัจจุบันมีพระครูสิริชยาภรณ์ (ทวี นนฺโก) เป็นเจ้าอาวาส
วัดอ้อมใหญ่สร้างขึ้นก่อนปี พ.ศ. 2400 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ชุมชนตำบลอ้อมใหญ่ในสมัยนั้นมีประชาชนทั้งเชื้อสายไทยและจีนตั้งถิ่นฐานทำอาชีพการเกษตรกันเป็นส่วนใหญ่ โดยมีพี่น้องสองคนเป็นลูกของคหบดีในแถบนี้ พี่ชายคนโตได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุได้ชักชวนน้องสาวซึ่งไม่ได้แต่งงานให้ช่วยกันซื้อที่ดินเพื่อสร้างวัด ด้วยการขายที่ดินของตนเองและรวบรวมเงินทองรูปพรรณต่าง ๆ ได้ประมาณ 1 ทะนาน ได้ซื้อที่ดินบริเวณปากคลองอ้อมใหญ่เพื่อสร้างวัดที่ชื่อ วัดใหม่ปากคลองอ้อมใหญ่ ชาวบ้านมักเรียก "วัดอ้อมใหญ่" วัดอ้อมใหญ่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2512
อุโบสถหลังเก่ามีสภาพทรุดโทรม ไม่ทราบว่าสร้างเมื่อใด วัดมีหอพระไตรปิฎกทรงไทยตั้งอยู่กลางสระน้ำ วิหารเก่าสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2471 และเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
วัดบางแก้ว (สมุทรสงคราม)
ไหโข่ว
ไหโข่ว  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของมณฑลไหหลำ สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางเหนือของเกาะไหหลำ ข้างปากแม่น้ำหนานตู้ ในด้านการบริหาร ไหโข่วมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด ที่ประกอบไปด้วยเขตต่าง ๆ มีพื้นที่รวม 2,280 ตารางกิโลเมตร มีผู้อยู่อาศัย 2,046,189 คน
ไหโข่วแบ่งการปกครองออกเป็น 4 เขต ดังนี้
วัดสิงห์ (เขตบางพลัด)
วัดสิงห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
วัดสิงห์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2326 ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น บริเวณที่ตั้งวัดในสมัยก่อนเคยเป็นที่พักทัพ ผู้สร้างวัดคงเป็นแม่ทัพในสมัยนั้นที่สร้างไว้หลังเสร็จศึกเพื่อเป็นการล้างบาปจากศึกสงคราม แต่ก็มีบางเอกสารบอกว่าเป็นวัดโบราณสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา แต่เดิมวัดมีชื่อว่า วัดสิงห์เงิน ต่อมาชื่อเหลือเพียง "วัดสิงห์"
อุโบสถหลังเดิมปัจจุบันเป็นวิหาร กว้าง 6 เมตร 15 เซนติเมตร ยาว 14 เมตร 23 เซนติเมตร ภายในมีพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยศิลปะสมัยอู่ทอง สันนิษฐานว่าเป็นเนื้อสำริด ขนาดหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว และมีพระอัครสาวกซ้าย-ขวา อีกรวม 2 องค์ ปัจจุบันใช้ประกอบศาสนพิธี สังฆกรรม พาไล และปีกนกด้านนอกชำรุดทรุดโทรมมาก อีกทั้งช่วงปี พ.ศ. 2554 เกิดน้ำท่วมจึงได้มีการบูรณะอุโบสถหลังเดิมนี้ อุโบสถหลังใหม่ตั้งอยู่ข้างวิหาร สร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2502 ภายในประดิษฐานประพุทธรูป "หลวงพ่อเพชร" ด้านโบราณวัตถุมีการพบพระพุทธรูปหินทรายแดงและขาวเป็นจำนวนมาก พบใบเสมาหินทรายสีแดงขนาดใหญ่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น
อ๊าด
อ๊าด  เป็นชนเผ่าโบราณที่ได้รับการกล่าวในอัลกุรอาน
ที่ตั้งของอ๊าดมักได้รับการระบุว่าอยู่ในอาระเบียใต้ ในที่ตั้งที่มีชื่อว่า "อัลอะฮ์กอฟ" สมาชิกของเผ่า ถูกเรียกเป็นชาวอ๊าดที่ก่อตั้งชาติที่มั่งคั่ง จนกระทั่งพวกเขาถูกพายุรุนแรงทำลายจนสิ้น รายงานจากธรรมเนียมอิสลาม พายุถูกส่งมาหลังจากพวกเขาปฏิเสธคำสอนในหลักเอกเทวนิยมของ"นบีฮูด" อ๊าดถือเป็นหนึ่งในชนเผ่าอาหรับดั้งเดิมที่เป็น "อาหรับที่หายสาบสูญ" โดยมีเมืองหลวงที่อาจมีชื่อเหมือนในอัลกุรอานว่า "อิร็อมแห่งเสาเข็ม" แม้ว่าชื่อนั้นอาจเป็นไปได้ทั้งชื่อภูมิภาคหรือผู้คนก็ตาม
ในเรื่องราวทางศาสนา ฮูดกับชนเผ่าอ๊าดถูกเชื่อมด้วยกษัตริย์ในตำนานที่มีพระนามว่า "อ๊าด" ผู้ปกครองแคว้นที่มี "วูบัร" เป็นเมืองหลวง
การกล่าวในอัลกุรอาน.
รายงานจากอัลกุรอาน พวกอ๊าดสร้างอนุสรณ์และป้อมทุกบริเวณที่สูงมาก และชะตาของพวกเขาคือหลักฐานจากส่วนหลงเหลือของที่อยู่อาศัย อย่างไรก็ตาม ไม่มีการค้นพบหลักฐานทางโบราณคดีเกี่ยวกับการมีตัวตนของพวกเขาเลย
ชนเผ่าอ๊าดได้รับการกล่าวในอัลกุรอานหลายแห่ง โดยเฉพาะซูเราะฮ์ที่ 7, ซูเราะฮ์ที่ 9:70, ซูเราะฮ์ที่ 11, ซูเราะฮ์ที่ 14:9, ซูเราะฮ์ที่ 22:42, ซูเราะฮ์ที่ 25:38, ซูเราะฮ์ที่ 38:12 40:31, ซูเราะฮ์ที่ 41, ซูเราะฮ์ที่ 50:13 ซูเราะฮ์ที่ 51:41, ซูเราะฮ์ที่ 53:50, ซูเราะฮ์ที่ 54:18, ซูเราะฮ์ที่ 69, และซูเราะฮ์ที่ 89:6.
อ็องกอร์
มีทีออส
มีทีออส  เป็นวิดีโอเกมจับคู่กระเบื้องที่พัฒนาโดยคิว เอนเตอร์เทนเมนต์ และเผยแพร่โดยบันไดสำหรับนินเท็นโด ดีเอส เกมนี้วางจำหน่ายทั่วโลกในปี ค.ศ. 2005 ซึ่งผลิตโดยเท็ตสึยะ มิซูงูชิ ผู้ก่อตั้งคิว เอนเตอร์เทนเมนต์ และออกแบบโดยมาซาฮิโระ ซากูราอิ "มีทีออส"ได้รับแรงบันดาลใจจากวิดีโอเกม"มิสไซล์คอมมานด์" (ค.ศ. 1980), ภาพยนตร์"" (ค.ศ. 1999) และซีรีส์โทรทัศน์ "24 ชั่วโมงอันตราย" (ค.ศ. 2001–2010)
การเล่นเกมต้องใช้สไตลัสเพื่อย้ายบล็อกสีที่เรียกว่า "มีทีออส" ซึ่งตกลงมาจากด้านบนของหน้าจอ เกมจะจบลงเมื่อบล็อกเต็มหน้าจอ เพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งนี้เกิดขึ้น ผู้เล่นจะต้องยิงบล็อกที่มีสีเดียวกันสามบล็อกขึ้นไปที่ด้านบนของหน้าจอเพื่อให้มันหายไป ตัวละครที่เล่นได้ ได้แก่ มนุษย์ต่างดาวสามสิบสองตัวและดาวเคราะห์ของพวกมัน
"มีทีออส"ได้รับเสียงชื่นชมอย่างมากและมียอดขายในระบบนินเท็นโด ดีเอส เป็นอันดับหนึ่งในตลาดสหราชอาณาจักรในช่วงสัปดาห์แรกตามข้อมูลของบริษัทวิจัยชาร์ต-แทร็ก เมื่อเทียบกับเกมปริศนาอื่น ๆ เช่น "เตตริส" (ค.ศ. 1984) และ"ลูมิเนส" (ค.ศ. 2004) เกมดังกล่าวได้รับรางวัลและการเสนอชื่อจากสิ่งพิมพ์หลายฉบับ รวมถึงรางวัลผลงานดีเด่นของเซซาเกมอะวอดส์ มีการเผยแพร่เวอร์ชันสำหรับโทรศัพท์เคลื่อนที่และเอกซ์บอกซ์ไลฟ์อาร์เคดในปี ค.ศ. 2006 และ 2008 ตามลำดับ ส่วนภาคต่อ มีทีออส: ดิสนีย์เมจิก ได้รับการเปิดตัวสำหรับนินเท็นโด ดีเอส ในปี ค.ศ. 2007
ตำบลหนองขอน
ตำบลหนองขอน เป็นตำบลในอำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือห่างจากตัวเมืองฯ ประมาณ 13 กิโลเมตร มีพื้นที่ทิ้งสิ้น 54 ตารางกิโลเมตร จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2562 พบว่ามีประชากร 9,609 คน ครัวเรือนทั้งหมด 3,071 ครัวเรือน
ปัจจุบันพื้นที่ของตำบลหนองขอนทั้งตำบล อยู่ภายใต้การบริหารจัดการขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองขอน
บริเวณที่ตั้งของตำบลหนองขอนในปัจจุบันนั้น มีการตั้งรกรากของผู้คนมาเป็นเวลากว่า 250 ปีแล้ว โดยตั้งชื่อหมู่บ้านและตำบลตามชื่อบึงหนองขอน ซึ่งเป็นบึงน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่ประมาณ 1 ตารางกิโลเมตรในพื้นที่ และในปี พ.ศ. 2538 ได้มีการแบ่งพื้นที่ทางตอนเหนือของตำบลหนองขอนเพื่อจัดตั้งเป็นตำบลปะอาว อำเภอเมืองอุบลราชธานี
ตำบลหนองขอนตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอเมืองอุบลราชธานี ระยะทางห่างจากเมืองอุบลราชธานี ประมาณ 13 กิโลเมตร การคมนาคมผ่านถนนสายหลักทางหลวงหมายเลข 23 (ถนนแจ้งสนิท) มีขนาดพื้นที่ 54 ตารางกิโลเมตร พื้นที่แนวเขตด้านใต้ของตำบล มีลักษณะเป็นเนินดินริมฝั่งน้ำ พื้นที่ค่อนข้างราบลุ่ม มีลำเซบายไหลผ่านเขตด้านใต้และตะวันตกของตำบล
เขตการปกครองและประชากร.
ตำบลหนองขอนประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้น 12 หมู่บ้าน แบ่งเป็น 15 ชุมชน (หมู่) ประชากร 9,609 คน แบ่งเป็น เพศชาย 4,797 คน, เพศหญิง 4,812 คน มีจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 3,071 ครัวเรือน จำนวนประชากรแยกรายหมู่บ้านและชุมชนย้อนหลัง 10 ปี ดังแสดงในรายการต่อไปนี้
ตำบลหัวเรือ
ตำบลหัวเรือ อาจหมายถึง
วัดสุทธาราม (กรุงเทพมหานคร)
วัดสุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางไส้ไก่ ในแขวงบางลำภูล่าง เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระพิศาลประชานาถ (ดนัย อตฺถภทฺโท)
วัดสุทธารามเป็นวัดโบราณตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2411 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2470 แต่สันนิษฐานว่าเป็นวัดโบราณที่น่าจะสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ปัจจุบันสิ่งก่อสร้างอาคารเสนาสนะได้รับการปฏิสังขรณ์ใหม่ พระวิหารและพระอุโบสถหันหน้าสู่คลองบางไส้ไก่ คือหันหน้าไปทางทิศตะวันตก วัดสุทธารามมีโบราณวัตถุมากมาย หลายชิ้นถูกโจรกรรมไป ที่หลงเหลืออยู่เช่น พระบูชาปางต่าง ๆ จานเชิง เครื่องไม้แกะสลัก พระเครื่อง เงินพดด้วง เป็นต้น