pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตามพงศาวดารราชวงศ์เหลียง ฮุนเตียนมีบุตรผู้หนึ่ง ทำหน้าที่ดูแลเมืองเจ็ดเมือง ในบรรดาเสด็จที่เสวยราชต่อ ๆ กันมา มีเสด็จองค์หนึ่งชื่อว่า “ฮุนปางฮวง” เสด็จองค์นี้ได้ใช้กลอุบายต่าง ๆ ทำให้เมืองทั้งหลายแตกสามัคคีแล้วยกทัพไปปราบได้ทั้งหมด จากนั้นก็ได้ให้ลูกหลานของตนไปดูแลเมืองเหล่านั้น ฮุนปางฮวงทิวงคตเมื่อมีอายุได้ ๙๐ ปี บุตรคนที่ ๒ ชื่อปานปานได้ขึ้นครองราชย์ แต่พระองค์ได้มอบกิจการทั้งหลายให้แม่ทัพฟานเจมันดูแลรับผิดชอบ ปานปานเสวยราชได้ ๓ ปีก็สุรคตไป ประชาราษฎร์พร้อมใจกันให้ฟานเจมันขึ้นเสวยราช กษัตริย์องค์นี้มีความกล้าหาญ ทรงยกทัพไปตีเมืองต่าง ๆ มาเป็นเมืองขึ้นได้จำนวนมาก พระองค์ทรงประกาศว่าตนเองคือมหาราชแห่งฟูนัน ต่อมาทรงให้ต่อสำเภาข้ามทะเลไปตีเมืองอื่น ๆ ได้มากกว่า ๑๐ เมือง ในจำนนนี้มีนครคีวตูคุน เกียวเฉ และเตียนสุน พระองค์ได้ขยายดินแดนออกไป ๕,๐๐๐ – ๖,๐๐๐ ลี้ นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าฟานเจมันนี้คือพระศรีมาระที่มีชื่ออยู่ในศิลาจารึกวูกัญ ที่พบในจังหวัดญาตราง ประเทศเวียดนามในปัจจุบัน ซึ่งแต่เดิมมีความสับสนว่าเป็นกษัตริย์ของจามปา แต่ต่อมาในปี ค.ศ. ๑๙๗๑ Louis Finot ได้พิสูจน์ว่าเป็นรัฐเพื่อนบ้านของอาณาจักรพนม เอกสารจีนได้กล่าวว่าฟานเจมันได้เสวยทิวงคตไปขณะยกทัพไปตีรัฐคีวลีน (กำแพงเพชร) ซึ่งยอร์จ เซเดสว่าตรงกับสุวรรณภูมิ (แผ่นดินทองในอรรถบทบาลี) หรือสุวรรณกุฎย (กำแพงเพชรในอรรถบทสันสกฤต อยู่ทางใต้ของพม่าหรือเหนือแหลมมาลายู) ตอนประชวรนั้นทรงส่งราชบุตรชื่อคินเจงให้ไปเสวยราชแทนพระองค์ ตอนนั้นหลานของพระองค์ชื่อฉาน ซึ่งเป็นลูกของพี่สาวของพระองค์ ได้คุมทัพ ๒,๐๐๐ ทำการแย่งชิงราชสมบัติและประหารรัชทายาทไป ในตอนที่ฟานาเจมันทิวงคตไปนั้น มีบุตรอีกคนหนึ่งที่ยังไม่หย่านมชื่อฉาง อาศัยอยู่ในหมู่ประชาชนทั่วไป เมื่อมีอายุได้ ๒๐ ปี ก็นำสมัครพรรคพวกเข้าไปฆ่าฉานได้สำเร็จ แต่แม่ทัพของฉานชื่อฟานซียุนได้ฆ่าฉางแล้วขึ้นเสวยราชแทน พระองค์ทรงบัญชาให้ก่อสร้างสถานที่สำหรับพักผ่อนต่าง ๆ ตอนเช้าและเที่ยงพระองค์ทรงประทานการตัดสินความ ๓ - ๔ คดี ประชาชนและชาวต่างชาติได้นำของถวาย เช่น กล้วย อ้อย เต่า นก ฯลฯ
ในรัชกาลของฉาน อาณาจักรพนมได้ติดต่อกับราชวงศ์มุรุณฑของอินเดียเป็นครั้งแรก และมีการส่งราชทูตไปจีน ซึ่งยอร์จ เซเดส เชื่อว่าเป็นเรื่องทางการค้ามากกว่าเรื่องการเมือง ซึ่งสมัยนั้นอยู่ในช่วงสามก๊ก (เหตุการณ์นับแต่ฟานเจมันทิวงคตจนถึงฟานซียุนเสวยราชย์คือช่วงปี ค.ศ. ๒๒๕ - ๒๕๐ ก๊กวูไม่สามารถทำการค้าทางบกกับประเทศทางตะวันตกได้ ก็หันมาทางทะเลทำการค้ากับประเทศต่าง ๆ จนถึงช่องแคบมะละกา ในส่วนของการติดต่อกับอินเดีย เอกสารจีนในปลายศตวรรษที่ ๕ ได้กล่าวว่า มีคนพื้นเมืองชื่อเกียเซียงลี อาศัยอยู่ที่ตันยาง (ทางตะวันตกของอินเดีย) การเดินทางไปกลับอาณาจักรพนม-อินเดียนี้ใช้เวลาถึง ๓-๔ปี เขารู้ว่าฟานฉานติดใจในเรื่องแปลก ๆ ที่เขาบอก และฟานฉานได้ส่งญาติของพระองค์ชื่อซูวูไปอินเดียในฐานะทูต เมื่อไปถึงโตคีวลี ตรงนี้เห็นว่าอาณาจักรพนมได้แผ่ขยายอิทธิพลมาถึงมหาสมุทรอินเดีย สำเภาเดินทางตามแม่น้ำคงคาไปจนถึงราชธานีหนึ่ง ซึ่ง S. Lévi ว่าเป็นกษัตริย์ในราชวงศ์มุรุณฑ กษัตริย์องค์นี้ได้นำแขกผู้มาเยือนได้ทัศนาประเทศของพระองค์ และให้ชาวอินเดียผู้หนึ่งชื่อเฉนสงเดินทางส่งกลับประเทศ พร้อมกับได้มอบม้า ๔ ตัวเพื่อเป็นของถวายแค่อธิราชอาณาจักรพนม
ตามเอกสารสมัยสามก๊กกล่าวว่า ฟานฉานได้ส่งทูตไปจีนเมื่อ ค.ศ. ๒๔๓ โดยถวายนักเพลงและผลิตผลต่าง ๆ ต่อพระเจ้ากรุงจีน เป็นที่สงสัยกันว่าฟานฉานนี้หรือไม่ที่เป็นผู้สร้างศิลาจารึกวูกัญ และนับตัวเองเป็นญาติกับศรีมาระ ฟานซียุนได้ต้อนรับคณะทูตจากจีนประมาณ ค.ศ. ๒๔๕ - ๒๕๐ ซึ่งมาผูกสัมพันธไมตรีกับอาณาจักรพนมต่อมาภายหลังฟานซียุนได้ส่งทูตไปจีนหลายครั้งในช่วง ค.ศ. ๒๖๘ - ๒๘๗ ซึ่งมีการบันทึกไว้ในพงศาวดารราชวงศ์ซีน
อาณาจักรพนมใน ค.ศ. ๓๕๗ จนถึงการรุกรานของเจนฬา.
ฟานซียุนได้เสวยราชย์ถึง ค.ศ. ๒๘๙ จากนั้นจนถึงกลางศตวรรษที่ ๔ ไม่มีเอกสารใด ๆ กล่าวถึงอาณาจักรพนมอีกเลย พงศาวดารราชวงศ์ซีนและเหลียงได้กล่าวว่า ค.ศ. ๓๕๙ กษัตริย์อาณาจักรพนมชื่อเทียนชูฉานตานได้ส่งส่วยเป็นช้างไปถวาย คำว่า “เทียนชู” เป็นชื่อที่จีนเรียกประเทศอินเดีย ดังนั้นคำว่า “เทียนชูฉานตาน” จึงหมายถึงอินเดียชื่อฉานตาน ซึ่ง S. Lévi ว่าฉานตานเป็นคำเรียกตามเสียงของคำว่า Chandan ที่เป็นฐานันดรนามของพวกฮินดู-ซิกข์ โดยเฉพาะของราชวงศ์กุษาณะ ซึ่งได้ยกทัพเข้าตีอินเดียและปกครองแถบแม่น้ำคงคาไปจนถึงกรุงพาราณาสีเป็นอย่างน้อย ใน ค.ศ. ๓๕๗ อินเดียทางเหนือปกครองโดยราชวงศ์คุปตะ ภายใต้การนำของพระเจ้าสมุทรคุปต์ พวกซิกข์ผู้รุกรานจึงถูกจำกัดออกไป ทำให้พวกกุษาณะได้หนีมาถึงสุวรรณภูมิและอาณาจักรพนม ผู้ค้นคว้าเชื่อว่าเสด็จเทียนชูฉานตานนี้เองที่เป็นผู้นำศิลปะรูปปั้นที่สำคัญ ๆ มาเผยแพร่เช่นเสื้อของพระสุริยะ และมงกุฎพระวิษณุ การแสดงความเห็นนี้ก็โดยการอ้างถึงสิ่งที่ค้นพบที่รมณียฐานโอแก้ว และหลักฐานต่าง ๆ ที่แสดงการติดต่อระหว่างอาณาจักรพนมกับอิหร่าน เช่นรูปปั้นพิธีบวงสรวงพระอัคคี และก้อนเพชรรูปกษัตริย์ราชวงศ์ Sasanide เฉพาะรัชกาลของเทียนชูฉานตานนี้ เหตุการณ์ที่รู้แน่ชัดคือการส่งส่วยไปถวายพระเจ้ากรุงจีนใน ค.ศ. ๓๕๗ หลังจากนั้นไม่มีข้อมูลใดอีก มาเริ่มอีกครั้งเมื่อปลายศตวรรษที่ ๔
ช่วงกลางครึ่งแรกของศตวรรษที่ ๕ มีการเผยแพร่อารยธรรมอินเดียมายังสุวรรณภูมิครั้งใหม่ ซึ่งนักประวัติศาสตร์ได้พยายามค้นหาว่าเกิดจากอะไร ซึ่งคาดว่าน่าจะเกิดจากการที่พระเจ้าสมุทรคุปต์ (ค.ศ. ๓๕๗-๓๗๕) ได้เข้าตีทางภาคใต้ของอินเดีย เป็นเหตุให้มีผู้คนอพยพหนีเข้ามายังสุวรรณภูมิ และ S. Lévi ได้กล่าวว่าเหตุการณ์นี้ได้ทำให้ชาวซิกข์คนหนึ่งได้มาเสวยราชในอาณาจักรพนม ซึ่งถือเป็นก้าวแรกในการรับอิทธิพลอารยธรรมอินเดียจากพวกกษัตริย์ พราหมณ์ และผู้มีความรู้ นับจากกลางศตวรรษที่ ๔ - ๕
บรรดาเสด็จที่เสวยราชย์ต่อจากเทียนชูฉานตาน มีเสด็จองค์หนึ่งชื่อเคียวเฉนยู (โกณฑัญญะ) เป็นพราหมณ์มีชาติกำเนิดในอินเดีย ได้รับบัญชาจากเสียงลึกลับให้ไปเสวยราชย์ที่อาณาจักรพนม สร้างความยินดีให้ตัวเองนัก เมื่อเดินทางไปถึงปานปานทางทิศใต้ ผู้คนในอาณาจักรพนมที่ได้ยินเรื่องราวต่างออกมาต้อนรับแล้วยกให้ขึ้นครองราชย์ เสด็จองค์นี้ได้ตรากฎหมายตามแบบอินเดีย และบรรดาเสด็จที่เสวยราชย์ต่อมามีเสด็จชื่อเฉลีโดปาเมา (ศรีอินทรวรมัน) ซึ่งได้ส่งสารและเครื่องบรรณาการไปถวายพระเจ้ากรุงจีนหลายครั้ง คือเมื่อ ค.ศ. ๔๓๔ - ๔๓๕ และ ๔๓๘ เพื่อรักษาไมตรีกับจีน ใน ค.ศ. ๔๓๑ - ๔๓๒ ได้ทะเลาะกับพวกจามปาเพื่อแย่งชิงเขตตงกึงของประเทศจีน
พงศาวดารราชวงศ์ซีนใต้กล่าวว่า ประมาณ ๑๐ ปีหลังจาก ค.ศ. ๔๓๑ - ๔๓๒ เสด็จที่เสวยราชย์ในอาณาจักรพนมคือพระเจ้าชัยวรมัน (เบาเยปาเมา) เป็นเสด็จในราชวงศ์โกณฑัญญะ ซึ่ง P. pelliot ได้กล่าวว่า พระเจ้าชัยวรมันได้ส่งพวกพ่อค้าไปยังกวางตุ้ง ขากลับประสบกับพายุพัดไปขึ้นฝั่งที่ประเทศลินยีพร้อมกับพระภิกษุอินเดียชื่อนาคเสน พระภิกษุรูปนี้ได้นำทางกลับมายังอาณาจักรพนมด้วยเส้นทางลัด ภายหลังได้ถูกส่งไปกรุงจีนอีกครั้งเพื่อขอทัพมาช่วยรบกับมนตรี (บ้างว่าบุตร) ที่ออกจากประเทศไปจามปาเพื่อคิดทำการแย่งราชสมบัติ จีนไม่ได้ส่งทัพมาตามคำขอ แต่เพื่อรับไมตรีไว้จึงส่งผ้าแพรสีแปลก ๆ มาให้ ในรัชกาลนี้มีพระภิกษุสองรูป คือ สงฆบาลและมนตรเสน ได้ถูกส่งไปยังจีนเพื่อช่วยแปลคัมภีร์ต่าง ๆ ใน ค.ศ. ๕๐๓ พระองค์ทรงให้นำพระพุทธรูปและวัตถุต่าง ๆ ไปถวายพระเจ้ากรุงจีน
เมารถ
เมาเรือ
เมาเครื่องบิน
เขมรเสรี
เขมรเสรี  เป็นขบวนการที่ก่อตั้งโดย เซิง งอกทัญในไทยและเวียดนามใต้ภายใต้การสนับสนุนของสหรัฐอเมริกา เพื่อต่อต้านกองโจรคอมมิวนิสต์ในกัมพูชา ขบวนการเขมรเสรีมีการเชื่อมโยงกับขบวนการของชาวขแมร์กรอมในเวียดนามใต้อย่างหลวม ๆ โดยทหารของสองกลุ่มนี้ได้รับการฝึกจากสหรัฐอเมริกาเหมือนกัน ในช่วงที่เฟื่องฟูสุดเมื่อราว พ.ศ. 2505 มีทหารประมาณ 8,000 คน
หลังการปฏิวัติของลอน นอล เซิง งอกทัญได้แยกตัวออกมาเมื่อ พ.ศ. 2515 และลี้ภัยไปเวียดนามใต้ เมื่อเวียดนามใต้พ่ายแพ้ เซิง งอกทัญถูกจับ ทหารของเขมรเสรีในเวียดนามใต้ถูกเวียดนามเหนือปราบ ส่วนในกัมพูชาถูกเขมรแดงปราบ เหลือเพียงกองกำลังบางส่วนอยู่ตามแนวเทือกเขาพนมดงรัก และในค่ายผู้อพยพตามชายแดนไทย ทหารเขมรเสรีบางส่วนเข้าร่วมกับแนวร่วมปลดปล่อยชาติเขมรของซอนซาน เซิง งอกทัญผู้ก่อตั้งเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2520
อินทรีทะเล
อินทรีทะเล ( บางครั้งเรียก Erne หรือ Ern ซึ่งมาจากอินทรีหางขาว) เป็นนกล่าเหยื่อในสกุล "Haliaeetus" ในวงศ์ Accipitridae
อินทรีทะเลมีหลายขนาด ตั้งแต่อินทรีทะเลแซนฟอร์ดซึ่งมีน้ำหนักประมาณ 2–2.7 กิโลกรัม ถึงอินทรีทะเลสเตลเลอร์ซึ่งหนักถึง 9 กิโลกรัม โดยทั่วไปกินปลาและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กเป็นอาหาร
ปัจจุบันมีอยู่ 10 ชนิด:
การเสด็จออกมหาสมาคม ณ สีหบัญชร ในรัชกาลที่ 9
ศัตรูประชาชน
ศัตรูประชาชน  เป็นภาพยนตร์สารคดีที่เขียนบท กำกับ ถ่ายทำ และอำนวยการสร้างโดย เทด สัมพัด ผู้สื่อข่าวชาวกัมพูชา และร็อบ เลมกิน ผู้สร้างภาพยนตร์สารคดีชาวอังกฤษ ภาพยนตร์ออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์สารคดีนานาชาติอัมสเตอร์ดัมในปี 2009 และฉายในเทศกาลภาพยนตร์อีกหลายแห่ง ได้รับรางวัลภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ประจำปี 2010
ในภาพยนตร์ เทด สัมพัด ซึ่งสูญเสียบุคคลในครอบครัวทั้งหมดจากเหตุการณ์ทุ่งสังหาร ได้เดินทางไปสัมภาษณ์บุคคลต่างๆ รวมทั้ง นวน เจีย ผู้นำอันดับสองของเขมรแดงรองจาก พล พต ซึ่งได้ยอมรับระหว่างการถ่ายทำว่า ได้สั่งการให้มีการสังหารสมาชิกพรรค ที่พวกเขาเห็นว่าเป็น "ศัตรูของประชาชน"
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกห้ามฉายในประเทศกัมพูชา เนื่องจากเกรงว่าการฉายให้ชาวกัมพูชาชม อาจมีผลต่อการพิจารณาคดีในศาลพิเศษกรุงพนมเปญ คดีสังหารหมู่ประชาชนของกลุ่มผู้นำเขมรแดง
รายชื่อตัวละครในร็อคซ่าส์ใสหัวใจเกินร้อย!
นี่คือ ตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ร็อคซ่าส์ใสหัวใจเกินร้อย!
ชมรมวิจัยปฏิกิริยาเคมีของโลหะ.
วงเมทัลลิก้าจัง.
อุซึงิ ฮารุ.
ตัวเอกหญิงของเรื่อง ที่ตัวเล็กน่ารักเหมือนเด็ก ม.ต้น เห็นแบบนี้ ทั้งว่องไว และบ้าพลังไม่เหมือนใครเลย เป็นคนที่จริงจังกับเรื่องดนตรีมากๆ แต่ค่อนข้างจะซื่อบื้อในด้านความรัก การหวดกลองของเธอนั้นทรงพลังอย่างไม่น่าเชื่อ ถึงจะเป็นมือกลองแต่ก็ดีดกีตาร์เป็นเหมือนกันนะ แถมยังเป็นนักแต่งเพลงประจำวงอีกด้วย
ทาจิบานะ F ทันโปโปะ.
มือเบสของวงเมทัลลิก้าจัง สาวลูกครึ่งอังกฤษ-ญี่ปุ่น ดูเผินๆเหมือนสาวห้าวพังก์ร็อค แต่เนื้อในกลับอ่อนหวานแบบไม่น่าเชื่อ ไม่ชอบให้คนเรียกชื่อจริงที่น่ารักผิดกับบุคคลิกภายนอกเป็นอย่างมาก เวลาไม่พอใจมักทำอะไรรุนแรงเสมอๆ
มาคิเมะ ไอฮะ.
มือกีตาร์ของวงเมทัลลิก้าจัง สาวแว่นแสนอึ๋ม ดูเรียบร้อยน่ารัก แต่นิสัยที่แท้จริงเปลี่ยนไปได้เรื่อยๆ ทั้งซาดิสม์ บ้าร็อค ฯลฯ โดยจะเปลี่ยนไปเมื่อมือถือกีตาร์ พูดอะไรไม่คิด เป็นเพื่อนสนิทของทันโปโปะ
ทาคากิ ยูทากะ.
นักร้องนำแห่งวงเมทัลลิก้าจัง ประธานชมรมร่างยักษ์ ผู้คอยจัดการเรื่องต่างๆในชมรม มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นมือกลอง ทำให้หัวเสียเป็นประจำ
วงเทียร์ไดรฟ์.
อาซากุระ โคซาเมะ.
ตัวเอกชายของเรื่อง ตอน ม.ต้น ได้หัดเล่นดนตรีเพื่อสารภาพรักกับคนที่ชอบ แต่ก็อกหัก เมื่อขึ้น ม.ปลายจึงได้ตั้งใจที่จะฝึกฝนด้านการดนตรีใหม่อีกครั้ง ถูกคุณฮารุลากเข้าชมรมวิจัยปฏิกิริยาเคมีของโลหะ หรือก็คือชมรมแอบเล่นดนตรี และเพราะการแสดงของคุณฮารุและวงของเธอ ก็ทำให้เขาหลังรักในตัวคุณฮารุขึ้นมา
มินาคามิ อุราระ.
ลูกสาวตระกูลมินาคามิผู้เป็นผู้นำตลอดกาล หวังที่จะเป็นประธานนักเรียน จึงคิดที่จะยุบชมรมวิจัยปฏิกิริยาเคมีของโลหะเพื่อทำคะแนน แต่กลับไปตกหลุมรักโคซาเมะจนตนเองเข้าชมรมมาด้วย มองฮารุเป็นคู่แข่งของหัวใจคนสำคัญ เธอเคยเล่นคอนทราเบสมาก่อน ทำให้จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอที่จะเข้าวงดนตรีของโคซาเมะได้
คุโมริ โทยะ.
มือกลองฝีมือดีที่ไม่สังกัดวงใดเป็นหลักแหล่ง ต้องการที่จะเก่งเหนือว่าพี่ตนเองให้ได้ ถูกฮารุเชิญชวนมาทำวงกับโคซาเมะ แต่ด้วยความที่ตัวเองก็ชอบฮารุเหมือนกัน ทำให้ไม่ชอบขี้หน้าโคซาเมะสักเท่าไหร่ ประกอบกับที่โคซาเมะเล่นดนตรีไม่ได้เรื่อง ทำให้ทะเลาะกันเป็นประจำ แต่เมื่อได้เห็นเวลาที่โคซาเมะเปิดสวิตช์ ก็เริ่มยอมรับในตัวโคซาเมะบ้างแล้ว
เทศบาลตำบลหาดเสี้ยว
หาดเสี้ยว เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
ได้เริ่มจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลหาดเสี้ยว อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย เมื่อ วันที่ 20 กันยายน 2499 จำนวนพื้นที่ประมาณ 0.51 ตารางกิโลเมตร
และเปลี่ยนแปลงยกฐานะจากสุขาภิบาลหาดเสี้ยวเป็น เทศบาลตำบลหาดเสี้ยว เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 โดยปัจจุบันมีพื้นที่ 44 ตารางกิโลเมตร
ตั้งอยู่ในตำบลหาดเสี้ยว อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย ตามถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 สวรรคโลก - ศรีสัชนาลัย อยู่ห่างจากจังหวัดสุโขทัย ประมาณ 67 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพฯประมาณ 540 กิโลเมตร
ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหาดเสี้ยว ตั้งแต่หมู่ที่ 1-5 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 3 และหมู่ที่ 4 ตำบลหนองอ้อ จำนวนพื้นที่ประมาณ 44 ตารางกิโลเมตร
ไป๋ยหวิน
ไป๋ยหวิน ( "เมฆสีขาว") เกิดวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2534 เป็นหมีแพนด้ายักษ์เพศเมียในสวนสัตว์ซานดิเอโก (San Diego Zoo) แม่ของไป๋ยหวินคือตงตง อาศัยอยู่ที่กวางโจว ส่วนพ่อของไป๋ยหวินคือเทียนเทียน อาศัยอยู่ที่จุนอี้
ในฤดูฝนปีพ.ศ. 2542 ไป๋ยหวินได้รับการผสมพันธุ์กับซือซือ แพนด้าเพศผู้ที่อยู่ในสวนสัตว์เวลานั้น ต่อมาในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ไป๋ยหวินได้ให้กำเนิดฮวาเหม่ย แพนด้าตัวแรกที่เกิดในสหรัฐอเมริกา
ไป๋ยหวินได้ให้กำเนิดลูกแพนด้าอีก 4 ตัวคือ เหม่ยเซิง (2546), ซูหลิน (2548), เจินเจิน (2550) และยหวินจื่อ (2552) เป็นลูกที่ได้จากการผสมตามธรรมชาติทั้งหมด
ไป๋หยิน
หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา
หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา บุตรีของพระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) นางห้ามสามัญในกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ และต่อมาได้เป็นนางห้ามในกรมขุนราชสีหวิกรม
หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา เป็นบุตรีของพระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) อันเกิดแต่ท่านผู้หญิงอิน เธอมีพี่น้องต่างมารดาคือ คุณพุ่ม (บุษบาท่าเรือจ้าง) ยอดกวีหญิงในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 เบื้องต้นเธอได้เข้าเป็นนางห้ามในกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ ซึ่งเป็นที่เชิดหน้าชูตาอย่างมาก เนื่องจากเป็นธิดาของพระยาราชมนตรี ทั้งสองมีโอรสธิดาด้วยกันสองพระองค์ แต่ต่อมาเมื่อกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ได้สิ้นพระชนม์ในวัยหนุ่ม หม่อมน้อยจึงกลับไปอยู่บ้านที่ท่าช้างวังหลวงร่วมกับบิดาพร้อมด้วยพระโอรสและพระธิดาทั้งสองที่ยังเล็กอยู่คือ หม่อมเจ้าสาระพัดเพชร ศิริวงศ์ และพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของอดีตสวามี ในช่วงนั้นหม่อมน้อยยังสาวสวยอยู่มาก หม่อมน้อยจึงได้เข้าเป็นนางห้ามในกรมขุนราชสีหวิกรม ต้นราชสกุลชุมสาย มีโอรสธิดาด้วยกัน 7 พระองค์ ซึ่งองค์สุดท้องคือหม่อมเจ้าปฤษฎางค์ ที่ทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฤษฎางค์
อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข
อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข  ชื่อเล่น แสตมป์ เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวกรุงเทพมหานคร จบการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เขาสนใจด้านดนตรีตั้งแต่วัยเยาว์ โดยเริ่มต้นเล่นคีย์บอร์ดและกีตาร์ ในระหว่างการเรียนในมหาวิทยาลัย เขาได้มีโอกาสประพันธ์เพลงประกอบละคอนถาปัดเรื่องปริศนาร่วมกับเพื่อน และได้เข้าร่วมวงกล้วยไทยวงแนวนูเมทัลในตำแหน่งมือกีต้าร์ ต่อมาได้ย้ายไปอยู่วงเซเว่นธ์ซีนในฐานะนักร้องนำสังกัดค่ายเลิฟอีส
แสตมป์มีผลงานอัลบั้มเดี่ยวอัลบั้มแรกชื่อ "มิลเลียนเวส์ทูไรท์พาร์ต 1" ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551 และได้มีผลงานเพลงเดี่ยวออกมาอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2555 เขาได้รับเลือกให้เป็นโค้ชในรายการ เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในวงกว้างในประเทศไทย และได้จัดคอนเสิร์ต "แสตมป์ฟ้าผ่า" ที่อิมแพ็ค อารีน่า ในปี พ.ศ. 2558 ในที่สุด หลังจากนั้นเขาได้หยุดพักการออกอัลบั้มไปในระยะเวลาหนึ่ง
ในปี พ.ศ. 2560 แสตมป์ได้เปิดค่ายเพลงของตัวเองชื่อว่า 123Records (นึง-ส่อง-ซั่ม เรคคอร์ดส์) พร้อมกับออกอัลบั้มภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกในชีวิต STAMPSTH ได้ไปทัวร์โปรโมตอัลบั้มนี้ที่ประเทศญี่ปุ่น และได้กลับมาออกผลงานเพลงไทยอีกครั้ง จนกระทั่งในปี พศ. 2562 แสตมป์ได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัดของ ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ในประเทศญี่ปุ่น และได้ร่วมแสดงใน ก่อนที่จะทัวร์เพื่อโปรโมทอัลบั้มเมเจอร์ในญี่ปุ่นที่ชื่อว่า Ekamai Dream 1
แสตมป์ อภิวัฒน์จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนบางกะปิ และระดับปริญญาตรี สาขาออกแบบอุตสาหกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มสนใจงานเพลงจากการสร้างสรรค์ผลงานเพลงประกอบละครเวทีสถาปัตย์ฯ (ละคอนถาปัด) และยังรวมตัวกับเพื่อน ๆ ตั้งวงดนตรี ส่งเพลงไปที่ 104.5 Fat Radio ซึ่งเป็นจุดพลิกผันให้แสตมป์ ได้พบเจอกับพี่ ๆ ในวงการเพลง และมีโอกาสนำผลงาน ออกสู่สายตาประชาชน มีผลงานอัลบั้มแรกในนามของวงเซเว่นธ์ซีน
แสตมป์ อภิวัฒน์ สมรสกับสาวนอกวงการชื่อ นิว - จีริสุดา ศรีวัฒน์ ณ โรงแรม S31 ย่านสุขุมวิท ท่ามกลางญาติสนิท มิตรสหาย เมื่อวัน อาทิตย์ ที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2558 หลังทั้งคู่คบหาดูใจกันมาเป็นเวลากว่า 10 ปี
การทำงานในวงการเพลง.
นอกจากการเป็นนักร้องแล้วแสตมป์ยังเป็นนักแต่งเพลงอีกด้วย เขาเริ่มแต่งเพลงให้กับศิลปินมากมายหลังจากเรียนจบ จนในที่สุดเขาได้รับรางวัลแรกในชีวิตคือ รางวัล สีสันอวอร์ด สาขาเพลงยอดเยี่ยม จากเพลง น้ำตา ของธงไชย แมคอินไตย์ เรื่อยมาจนถึง เพลง เงินล้าน จากวงโมเดิร์นด็อก เพลง ราตรีสวัสดิ์ ของฟักกลิ้งฮีโร่ เพลง ฝัน หวาน อาย จูบ จากภาพยนตร์ และที่สำคัญที่สุด เพลง ความคิด จากอัลบั้มเดี่ยวของเขา ซึ่งกลายเป็นเพลงยอดนิยมและได้รับรางวัลเพลงยอดเยี่ยมจากหลายสถาบัน จนปัจจุบันเขาได้กวาดรางวัลทางด้านดนตรีไปแล้วกว่า 44 รางวัล จากเกือบทุกสถาบันในประเทศ
หลังจากแต่งเพลงให้คนอื่นอยู่เป็นเวลานาน แสตมป์ก็ได้ออกอัลบั้มเดี่ยวเป็นของตัวเอง โดยใช้ชื่อว่า The Million Ways to Write Part I เป็นสไตล์อะคูสติกส์-ร็อก และอัลบั้มที่สองชื่อ เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง, อีพี "ทุกคำที่เธอเอ่ยคือบทกวี ", อัลบั้ม "SuperMarket " จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2555 เขาได้รับเลือกให้เป็นโค้ชในรายการ เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในวงกว้างในประเทศไทย และได้ออกอัลบั้มที่ชื่อว่า "Sci-Fi" ได้จัดคอนเสิร์ต "แสตมป์ฟ้าผ่า" ที่อิมแพ็ค อารีน่า ในปี พ.ศ. 2558 หลังจากนั้นเขาได้หยุดพักการออกอัลบั้มไปในระยะเวลาหนึ่ง
หลังจากห่างหายไปถึงสองปี แสตมป์ปล่อยซิงเกิ้ล "สักวินาที" เมื่อต้นมีนาคมปี 2560 ภายใต้สังกัดค่ายเพลงของตัวเองที่ชื่อว่า 12sumrecord ( นึง - ส่อง - ซั่ม เรคคอร์ดส์ ) พร้อมกับออกอัลบั้มภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกในชีวิต STAMPSTH และได้ไปทัวร์โปรโมตอัลบั้มนี้ที่ประเทศญี่ปุ่น หลังจากนั้นเขากลับมาออกผลงานเพลงไทยอีกครั้ง จนกระทั่งในปี พศ. 2562 แสตมป์ได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัดของ ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ในประเทศญี่ปุ่น และได้ร่วมแสดงใน ก่อนที่จะทัวร์เพื่อโปรโมทอัลบั้มเมเจอร์ในญี่ปุ่นที่ชื่อว่า Ekamai Dream 1
"บทความหลัก: รายชื่อผลงานเพลงของอภิวัฒน์ เอื้อถาวรสุข และดูเพิ่มเติม: เซเว่นธ์ซีน"
ดอมีนิก สโทรส-กาน
ดอมีนิก กัสตง อ็องเดร สโทรส-กาน (; เกิด 25 เมษายน ค.ศ. 1949) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ ทนายความ นักการเมืองชาวฝรั่งเศส และสมาชิกพรรคสังคมนิยมฝรั่งเศส สโทรส-กานเป็นกรรมการผู้บริหารของกองทุนการเงินระหว่างประเทศเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2007 ด้วยการสนับสนุนจากนีกอลา ซาร์กอซี อดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศส และดำรงตำแหน่งจนกระทั่งลาออกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2011
เขาเป็นศาสตราจารย์ด้านเศรษฐศาสตร์ที่สถาบันรัฐศาสตร์ปารีส สโทรส-กานเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจและการคลังระหว่าง ค.ศ. 1997 และ 1999 ในสมัยนายกรัฐมนตรีลียอแนล ฌ็อสแป็ง เขาเคยได้รับการเสนอชื่อเพื่อเป็นตัวแทนลงสมัครรับตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศสของพรรคในปี ค.ศ. 2007 แต่พ่ายต่อเซกอแลน รัวยาล เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006
เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 สโทรส-กานถูกจับกุมตัวในนครนิวยอร์กและถูกแจ้งข้อหาล่วงละเมิดทางเพศต่อแม่บ้านซึ่งทำความสะอาดห้องชุดโรงแรมโซฟีเทล สโทรส-กานยังไม่ได้ให้การหรือแก้ต่าง แต่ปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา ในภายหลังเขาถูกปล่อยตัวโดยวางเงินประกันตัว 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อัยการเขตนิวยอร์กถอนฟ้องในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2554 เนื่องจากความไม่น่าเชื่อถือของผู้ร้อง และหลักฐานทางกายภาพที่ยังไม่มีข้อสรุป และศาลเห็นพ้อง
การกล่าวหาลวนลามทางเพศในนิวยอร์ก.
14 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 แม่บ้านวัย 32 ปี ชื่อ นาฟิสซาตู ไดอัลโล (Nafissatou Diallo) ที่โรงแรมนิวยอร์กโซฟิเทล กล่าวหาว่าสโทรส-กาน ได้ล่วงละเมิดทางเพศเธอหลังเธอเข้าไปในห้องชุดของเขา&lt;ref name="Hossenball 05/19"&gt;&lt;/ref&gt;
สโทรส-กานถูกฟ้องอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม และได้วางเงินประกัน 1 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ และทัณฑ์บน 5 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ในวันรุ่งขึ้น เขาถูกสั่งให้ถูกจำกัดอยู่แต่ในอพาร์ตเมนต์ในนิวยอร์กภายใต้การควบคุม เขาถูกนำตัวมายังศาลเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2554 และแก้ต่างว่าตนไม่มีความผิด วันที่ 30 มิถุนายน นิวยอร์กไทมส์ รายงานว่า คดีดังกล่าวกำลังอยู่บน "ริมความล้มเหลว" เพราะปัญหาความน่าเชื่อถือของเหยื่อผู้กล่าวหา ผู้ซึ่ง ตามข้อมูลของแหล่งข่าวภายในกรมตำรวจนครนิวยอร์ก โกหกเจ้าหน้าที่ตำรวจครั้งแล้วครั้งเล่าตั้งแต่ให้การครั้งแรก ตามข้อมูลของอัยการ ผู้กล่าวหายอมรับว่าเธอโกหกต่อคณะลูกขุนใหญ่เกี่ยวกับเหตุการณ์แวดล้อมเหตุลวนลาม สโทรส-กานถูกปล่อยจากการกักตัวในบ้านเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม
หลังสิ้นสุดการสอบสวนอันกินเวลานาน อัยการยื่นคำร้องถอนฟ้องทุกข้อกล่าวหาต่อสโทรส-กาน โดยระบุว่า ไม่อาจเชื่อได้ว่าความผิดของสโทรส-กาน นอกเหนือไปจากข้อสงสัยที่มีเหตุผล จากประเด็นจริงจังในความน่าเชื่อถือของผู้ร้อง และหลักฐานกายภาพที่ไม่มีข้อสรุป และดังนั้น จึงไม่อาจร้องขอให้คณะลูกขุนเชื่อได้ คำร้องดังกล่าวได้รับการอนุมัติเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2554
เชาวน์ มณีวงษ์
รองศาสตราจารย์ เชาวน์ มณีวงษ์ หัวหน้าพรรคพลังชล และอดีตรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ บางแสน และเป็นอธิการบดีคนแรกของมหาวิทยาลัยบูรพา ระหว่างปี พ.ศ. 2534 - พ.ศ. 2536
รศ.เชาวน์ เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2479 ที่ บ้านวัดเกาะ ตำบลวังหว้า อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี วัยเยาว์เป็นลูกศิษย์ได้รับการส่งเสริมการศึกษาจากหลวงพ่อปุย วัดเกาะ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี กศ.บ. (ประวัติศาสตร์) จากวิทยาลัยการศึกษา บางแสน "(ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยบูรพา)" เมื่อปี พ.ศ. 2501 และจบปริญญาโท ครุศาสตรมหาบัณฑิต (บริหารการศึกษา) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2519 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี
รศ.เชาวน์ รับราชการเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ บางแสน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองอธิการบดีวิทยาเขตบางแสน และเป็นอธิการบดีคนแรกของมหาวิทยาลัยบูรพา ในระหว่างปี พ.ศ. 2534 ถึง พ.ศ. 2536 ต่อจากนั้นจึงได้หันมาทำงานการเมือง โดยเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดชลบุรี และลงสมัคร ส.ส.ในระบบสัดส่วน กลุ่ม 5 สังกัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ร่วมจัดตั้งพรรคการเมืองกับนายสนธยา คุณปลื้ม และรับตำแหน่งหัวหน้าพรรคพลังชลคนแรก และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 4 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 นายสนธยา คุณปลื้ม ได้รับเลือกจากสมาชิกพรรคพลังชลให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคแทน กระทั่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2561 พรรคพลังชล มีมติเลือกให้เขาเป็นหัวหน้าพรรคอีกครั้ง แทนนายสนธยา คุณปลื้ม ที่ลาออกไปดำรงตำแหน่งที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี
ปัจจุบันดำรงตำแหน่งที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี
ดีเจแมกซ์ เทคนิคกา
ดีเจแมกซ์ เทคนิคกา (; ; ตัวย่อ: DMT หรือ เทคนิคกา) เป็นเกมอาเขตประเภทดนตรี ที่ผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัทเพนทาวิชั่นในประเทศเกาหลีใต้ โดยเป็นส่วนหนึ่งในเกมชุด"ดีเจแมกซ์เมโทรโปรเจกต์" ซึ่งสำหรับประเทศไทยได้มีการนำเข้าเกมนี้เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2552
รถไฟใต้ดินมาดริด
ระบบการคมนาคมโดยรถไฟใต้ดินกรุงมาดริด  ประเทศสเปน ได้เริ่มเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1919 ในรัชสมัยของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 ทางรถไฟสายแรกนั้นเป็นสายระหว่างสถานีกัวโตรกามิโนส (Cuatro Caminos) กับสถานีโซล (Sol) ในขณะนั้นมีสถานีอีกสถานีหนึ่งระหว่างสองสถานีนี้คือ สถานีชัมเบรี (Chamberí) แต่ปัจจุบันสถานีนี้ได้เลิกให้บริการและเปลี่ยนสภาพมาเป็นพิพิธภัณฑ์เมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2008)
ตั้งแต่วันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2011 ระบบรถไฟใต้ดินมาดริดประกอบด้วย 12 เส้นทางเดินรถไฟใต้ดิน และ 1 สายเชื่อม (ระหว่างสถานีโอเปรากับสถานีปรินซิเปปิโอ) สถานีให้บริการทั้งหมด 288 สถานี ด้วยเส้นทางเดินรถรวม 293 กิโลเมตร ทำให้นับได้ว่ามีระยะทางรวมเป็นอันดับที่สองของสหภาพยุโรป และอันดับที่แปดของโลกรองจากเซี่ยงไฮ้ ลอนดอน นิวยอร์ก โตเกียว โซล มอสโก และปักกิ่งตามลำดับ
แผนที่รถไฟใต้ดิน.
แผนที่เส้นทางเดินรถไฟใต้ดินมาดริดในแต่ละปีนั้นจะมีการปรับปรุงข้อมูลให้ทันสมัยอยู่เสมอ เราสามารถขอแผนที่กับเจ้าหน้าที่ที่ทำการรถไฟใต้ดินทุกสถานีได้โดยไม่เสียใช้จ่ายใด ๆ (ในส่วนที่เป็นห้องกระจกที่มีเจ้าหน้าที่รอให้บริการสอบถามข้อมูล)
ตั๋วรถไฟใต้ดิน.
สามารถซื้อได้ที่เครื่องขายตั๋วในทุกสถานี ประเภทของตั๋วมีทั้งแบบเที่ยวเดียว สิบเที่ยว ตั๋ววัน และตั๋วสนามบิน การชำระเงินทำได้โดยใช้เหรียญ ธนบัตร และบัตรเครดิต สกุลเงินที่ใช้คือยูโร ส่วนราคาของตั๋วจะมีการปรับเปลี่ยนราคาแตกต่างกันออกไปในแต่ละปี ซึ่งทั้งนี้จะมีการแจ้งเตือนล่วงหน้าก่อนเสมอ
กลาง เป็นคำคุณศัพท์ มักจะหมายถึงการอยู่ในศูนย์ กลางนอกจากนี้ยังอาจหมายถึง
เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์
นายเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ อดีตนักการเมืองและนักธุรกิจชาวไทยที่มีชื่อเสียง เคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ และอดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ พรรคเอกภาพ รวมถึงเป็นรองหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม
นายเฉลิมพันธ์เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 เป็นบุตรคนสุดท้องจากบรรดาบุตรทั้ง 3 คน ของ พระยาศรีวิกรมาทิตย์ (สงวน สิงคะเนติ) กับคุณหญิงวาด สิงคะเนติ จบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ปริญญาตรีสาขาบริหารธุรกิจและเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต สหรัฐอเมริกา และต่อมายังได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเคนซิงตัน อีกด้วย
นายเฉลิมพันธ์เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นที่ปรึกษาของโรงเรียนศรีวิกรม์ เป็นเจ้าของโรงแรมและเป็นเจ้าของที่ดินหลายแปลงในย่านสี่แยกราชประสงค์ และถนนสุขุมวิท โดยที่ตำแหน่งสุดท้ายเป็นประธานกรรมการบริษัท ศรีวิกรม์ กรุ๊ป โฮลดิ้ง จำกัด บริษัท เพรสสิเด้นท์ โฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ จำกัด บริษัท อุตสาหกรรมพรมไทย จำกัด บริษัท ศรีธาราแลนด์ จำกัด และบริษัท ที.ซี.เอซ.ซูมิโอเนะ จำกัด
ชีวิตครอบครัว นายเฉลิมพันธ์สมรสกับคุณหญิงศศิมา วุฑฒินันท์ มีบุตรทั้งหมด 5 คน เป็นชาย 4 หญิง 1 โดยบุตรชายคนโต คือ นายพิมล ศรีวิกรม์ เป็นอดีต ส.ส.กรุงเทพมหานคร ของพรรคไทยรักไทย จากการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2548 และอดีตผู้จัดการทีมเทควันโดทีมชาติไทย และบุตรสาวซึ่งเป็นคนสุดท้อง คือ นางทยา ทีปสุวรรณ ซึ่งเป็นรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในสมัยที่หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็นผู้ว่าฯสมัยแรก (พ.ศ. 2552-พ.ศ. 2556; สมรสกับนายณัฏฐพล ทีปสุวรรณ ผู้อำนวยการพรรคประชาธิปัตย์)
นายเฉลิมพันธ์เสียชีวิตที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ ด้วยโรคมะเร็งปอดและหัวใจวายเฉียบพลัน เมื่อเวลา 13.00 น. ของวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 สิริอายุได้ 75 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
ในทางการเมือง นายเฉลิมพันธ์เป็นนักการเมืองสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เคยเป็นเลขาธิการของพรรคระหว่างวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522-26 พฤษภาคม ปีเดียวกัน รวมทั้งเคยเป็นเลขาธิการของพรรคเอกภาพด้วย และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ก่อนจะลาออกจากพรรคจากกรณี "กลุ่ม 10 มกรา" เมื่อปี พ.ศ. 2531 เมื่อนายวีระ มุสิกพงศ์ และสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ส่วนหนึ่งต้องการหนุนให้นายเฉลิมพันธ์เป็นหัวหน้าพรรค แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จ ซึ่งเหตุนี้ได้กลายเป็นความขัดแย้งกันเองในพรรค จากนั้นได้เป็นรองนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐบาลชุดที่ 46 ที่มี พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี หลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2534 ได้ไปร่วมงานกับทางพรรคสามัคคีธรรม มีตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรค
ทางหลวงชนบทหมายเลข 1327
ฮกเกี้ยนหมี่
ฮกเกี้ยนหมี่ ( "ฝูเจี้ยนเหมี่ยน", ฮกเกี้ยน: ฮกเกี้ยนหมี่) หรือที่คุ้นเคยกันในชื่อ หมี่ฮกเกี้ยน เป็นก๋วยเตี๋ยวผัดปรุงสุกในแบบฮกเกี้ยน
ไป๋หยุน
สถานีบ้านโพ