pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กิตติพงศ์ ตันติชินานนท์ (ป๊อป) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2529 สำเร็จการศึกษาจากคณะบัญชี มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เข้าสู่วงการจากการประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 6 โดยเป็นตัวแทนจากภาคกลางจนได้เข้ารอบ 17 คนสุดท้าย จากนั้นจึงมีผลงานหลากหลายไม่ว่าจะเป็นนักร้อง ดีเจ วีเจ พิธีกร นักแสดง รวมทั้งงานเบื้องหลังด้วยการรร้องไกด์และคุมร้อง (Vocal Director) ให้กับเป๊ก ผลิตโชค อายนบุตร และศิลปินชื่อดังจากเวทีเดอะสตาร์ เช่น รุจ, ดิว, เซน, ริท, สิงโต, ไอซ์ ฯลฯ
ธนวัฒน์ ประสิทธิสมพร หรือที่รู้จักกันในนาม ดีเจนุ้ย เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2526 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวิสุทธรังษี จังหวัดกาญจนบุรี จากนั้นศึกษาต่อจนจบการศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ เอกโฆษณา มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย แล้วเข้าทำงานในฐานะนักจัดรายการวิทยุ 94 EFM โดยเริ่มจากการอ่านข่าวประจำรายการ "แฉแต่เช้า" ร่วมกับดีเจมดดำ และดีเจกฤษณ์ ในวันพฤหัสบดี, ศุกร์และเสาร์ จนได้รับฉายาว่า "นุ้ย แฉแต่เช้า" ตามชื่อรายการ ทั้งยังพากย์เสียง แสดงภาพยนตร์และละครด้วย ได้เข้าร่วมเป็นคณะกรรมการในรายการ "The Mask Singer หน้ากากนักร้อง" และนักสืบใน "I Can See Your Voice Thailand นักร้องซ่อนแอบ" ด้วย
พัณนิดา เศวตาสัย
พัณนิดา เศวตาสัย (ชื่อเล่น: เอ๋; เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2508) นักร้องหญิงชาวไทย มีพี่น้อง 4 คนโดยเธอเป็นคนที่ 2 เข้าศึกษาที่โรงเรียนราชินี รุ่นเดียวกับ แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร ต่อมาได้สอบเทียบเข้าคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบปริญญาตรีและจบปริญญาโท สาขาบริหารงานบุคคล ประเทศสหรัฐอเมริกา ตามลำดับ
เริ่มสนใจการร้องเพลงตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาตอนต้น ได้เคยร้องเพลงหน้าชั้น และได้ประกวดร้องเพลงชั้น ป.4 ร่วมกับ แอม เสาวลักษณ์ รวมทั้งชื่นชอบการเล่นกีตาร์ โดยเริ่มเรียนเล่นกีตาร์ขณะเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ซึ่งได้เล่นและร้องขณะก่อตั้งวงโฟล์คซองประจำโรงเรียนเพื่อหาทุนสร้างตึก โดยเธอและแอมเสาวลักษณ์ได้ร่วมกันร้องเพลง "เดียวดาย" ที่แต่งโดยอาจารย์ลดาวัลย์ โสมศรี เพื่อสมทบทุนสร้าง "สวนขวัญ" ในโรงเรียนราชินี และวงนี้ได้ออกชุดที่สองเป็นเพลงพระราชนิพนธ์ เพื่อหาทุนสร้างหอสมุดวชิราวุธานุสรณ์ของรัชกาลที่ 6 ขณะที่โฟล์คซองชุดแรกออกอัลบั้มเป็นเทปคอสเซ็ทและได้ถูกโปรโมทตามสถานีวิทยุ ทำให้คุณระย้า ประเสริฐ พงษ์ธนานิกร ดีเจรายการมิวสิคเทรนและผู้ก่อตั้งค่ายเพลงรถไฟดนตรีสนใจในน้ำเสียงของเธอ จึงได้ติดต่ออาจารย์ลดาวัลย์ให้พัณนิดาเป็นผู้ขับร้องเพลงนี้ใหม่ แต่ต้องพับโครงการนี้ในช่วงแรกเพราะคุณพ่อของเธอยังไม่อนุญาต มาทำต่อสำเร็จในปี พ.ศ. 2527 ขณะที่เธอกำลังศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า "เดียวดาย" ปีต่อมาเธอได้มีผลงานชุดที่ 2 ชื่อ "หลงรักเธอ" ซึ่งได้ร้องเพลงเก่าที่กลับมาบันทึกเสียงใหม่ ส่วนผลงานชุดที่ 3 "คิดถึงจัง" ได้วางแผงหลังจากที่เธอได้ไปเรียนต่อปริญญาโทที่สหรัฐอเมริกา โดยผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "ฉากสุดท้าย" ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก จากนั้นเธอจึงมีผลงานออกมาเป็นระยะๆ ทั้งเพลงไทยและเพลงสากลออกมาอย่างต่อเนื่องซึ่งขายได้เรื่อยๆ แม้จะไม่เปรี้ยงปร้างนัก
ในระยะแรกพัณนิดาไม่เคยออกคอนเสิร์ตที่ไหน และไม่เคยออกรายการใดๆ เลย จนเมื่อประมาณ 25 ปีต่อมาจึงได้ออกคอนเสิร์ตครั้งแรก ชื่อ "กรีนคอนเสิร์ตหมายเลข 10 The Lost Love Songs" เมื่อปี พ.ศ. 2550 และ "The Memory Night Concert" ในปี พ.ศ. 2552
ปัจจุบันทำงานที่ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) แผนกบริหารสัญญา การจัดหาการขนส่งต่างประเทศ
"เดียวดาย (พ.ศ. 2527)
"หลงรักเธอ (พ.ศ. 2528)
"คิดถึงจัง (พ.ศ. 2529)
"ข้ามฟ้า มาฝาก (พ.ศ. 2531)
"Back To The Old Day (พ.ศ. 2532)
"In The Mood I &amp; II (พ.ศ. 2533)
"ใจสองดวง (พ.ศ. 2534)
"เติมเชื้อไฟ (พ.ศ. 2536)
"ฟ้าเดียวกัน (พ.ศ. 2544)
"ทำตามหัวใจ (พ.ศ. 2546)
อาจเริ่มมาจากอารยธรรมในยุคเหล็กที่สำคัญของทางตะวันออกกลางและเมดิเตอร์เรเนียนโดยมีการทำมาใช้ในงานสถาปัตยกรรมด้วนเสาจะเป็นหินที่มีพื้นที่เป็นรูปสลักด้วยชาวอียิปต์ เปอร์เซีย และ อารยธรรมอื่น ด้วยส่วนใหญ่จะมีจุดประสงค์เพื่อในการรับนำหนักจากหลังคาและภายในของตัวอาคารและมีการตกแต่งด้วยสีสรรหรือภาพวาดแต่ชาวกรีกโบราณจะมีการนำเสามาใช้ไม้กว้างขวางมากกว่าทั้งภายในและภายนอกอาคารด้วยจะเน้นไปในทางคลาสสิก
[[ไฟล์:Columns of the Temple of Apollo at Delphi, Greece.jpeg|thumb|พบเสาวิหารแห่ง Apollo ใน Delphi [[Temple of Apollo (Delphi)|Temple of Apollo in Delphi]การ]ได้อย่าง]]
องค์ประกอบของโครงสร้างที่มีการรับน้ำหนักต่างๆในอาคารโดยจะมีการถ่ายลงเสาด้วยเสาจะทำหน้าที่รับน้ำหนักในแนวดิ่งและในบางกรณีก็ต้องรับโมเมนต์ดัดได้ด้วยเสาจะมีรูปแบบและข้อกำหนดที่แตกต่างกันไปตามรูปแบบของเสาและในการพิจารณาออกแบบเสาก็จะต้องพิจารณาถึงการรับแรงของเสาและลักษณะปลายยึดของตัวเสาด้วย
หน้าที่ของเสา.
เสาเป็นโครงสร้างที่ทำหน้าที่เปรียบเสมือนลำต้นหลักของต้นไม้ที่ทำให้ต้นไม้คงรูปและยืนหยัดอยู่ได้ ซึ่งสามารถรับแรงต่างๆตามการออกแบบและใช้งานทั่วไปมีดังนี้
แรงอัด เช่น แรงเนื่องจากน้ำหนักของโครงสร้าง และน้ำหนักบรรทุกต่างๆเป็นการรับแรงตามแนวแกน โมเมนต์ดัด เช่น แรงเนื่องจากการเยื้องศูนย์ของแรงที่กระทำตามแนวแกนและเกิดจากแรงกระทำด้านข้างทำให้เกิดเป็นโมเมนต์ดัด
แรงดึง เช่น แรงในแนวแกนที่จากน้ำหนักที่กระทำในแนวแกนลักษณะการแขวน ห้อยของโครงสร้าง การดึงของโครงสร้างและน้ำหนักบรรทุก
แรงเฉือน เช่น การรับแรงเนื่องจากดินไหว การรับแรงลม และการรับแรงด้านข้างอื่นๆ
แรงบิดหรือโมเมนต์บิด เช่น เป็นการรับแรงของเสาในลักษณะการหมุนบิด เช่น เสาของโครงสร้างที่รับแรงพายุทำให้เกิดการบิดของตัวเสา เสาของโครงสร้างที่เกิดการบิดในรูปแบบต่างๆ เป็นต้น
โดยการออกแบบและการใช้งานเสาบางต้นอาจรับแรงเพียงหนึ่งแรงบางต้นอาจมากว่าหนึ่งแรงก็ได้
ส่วนประกอบของเสา.
เสาคอนกรีตเสริมเหล็ก.
ประกอบด้วย เหล็กเสริมรับแรงอัดหรือเหล็กยืน(เหล็กข้ออ้อย) เหล็กปลอกรับแรงเฉือน คอนกรีตรับแรงอัด ( คอนกรีตประกอบด้วย หิน ทราย ปูนซีเมนต์ น้ำ)
ประเภทของเสา.
แบ่งตามขนาดความสูงของเสา.
เสาสั้น.
คือ เสาที่มีอัตราส่วนความสูงต่อด้านแคบของเสา(เสาสี่เหลี่ยม) หรืออัตราส่วนความสูงต่อเส้นผ่านศูนย์กลางเสา (เสากลม) น้อยกว่า 15
แบ่งตามวัสดุที่ใช้ทำเสา.
เสาไม้ (timber column).
ทำจากไม้เนื้อแข็ง ไม้สัก ไม้แดง ไม้พยุง เป็นต้น ปัจจุบันราคาแพงหายาก
เสาคอนกรีตเสริมเหล็ก (reinforce concrete column).
ทำ จากคอนกรีตใส่เหล็กเสริมเพื่อเพิ่มกำลังในแรงรับแรงอัดและแรงดัด ซึ่งคอนกรีตจะรับแรงอัดได้ ส่วนเหล็กจะรับแรงดัดหรือแรงดึงได้ดี
เสาคอนกรีตเสริมเหล็กสามารถแบ่งออกได้ดังนี้
เป็นเสาคอนกรีตที่เสริมเหล็ก โดยมีเหล็กยืน (ตั้งในแนวดิ่ง) รัดด้วยเหล็กปลอก เป็นวงๆ ซึ่งเหล็กปลอกที่รัดอาจจะมีวงเดียวหรือหลายวงก็ได้และการงอเหล็กปลอกจะงอ เป็นฉาก
เป็นเสาคอนกรีตที่เสริมเหล็ก โดยมีเหล็กยืน (ตั้งในแนวดิ่ง) รัดด้วยเหล็กปลอกที่เป็นเกลียวรัดต่อเนื่อง เสาประเภทนี้จะรับแรงได้ดีกว่า เสาปลอกเดี่ยวประมาณ 15% โดยปกติจะใช้กับ เสากลม หรือเสาหลายเหลี่ยม
เสาเหล็ก (steel column).
สามารถแบ่งได้เป็น
เป็นที่นิยมเพราะน้ำหนักน้อยกว่าส่วนใหญ่ใช้เหล็กรูปตัวไอ (I) เหล็กรูปตัวเฮช (H) หรือเหล็กกล่อง(Tube) แต่ข้อด้อยคือทนความร้อนได้ไม่ดี เกิดวิบัติได้ง่าย
ทำจากเหล็กท่อนสั้นๆนำมาเชื่อมต่อกัน
เสาเหล็กผสมคอนกรีต.
เป็นเสาที่ใช้เหล็กรูปพรรณจากข้อ 3 เทคอนกรีตหุ้มทับหรือเสริมอีกครั้ง เพื่อให้สามารถรับน้ำหนักได้มากขึ้น ทนไฟ ได้มากขึ้น อาจแบ่งได้ดังนี้
จะมีลักษณะเหมือนกับเสาปลอกเกลียวธรรมดาแต่จะมีเหล็กรูปพรรณ เสริมอยู่ตรงแกนกลาง ส่วนใหญ่ใช้เหล็กรูปตัวไอ (I) หรือเหล็กรูปตัวเฮช (H)
พื้นที่หน้าตัดของแกนเหล็กเมื่อเทียบกับพื้นที่หน้าตัดคอนกรีตจะไม่มากนัก โดยทั่วไปนิยมใช้กับเสาที่มีแป้นหูช้าง หรือใช้เมื่อต้องการลดขนาดเสาให้เข้ากับแบบสถาปัตยกรรม
คล้ายกับเสาปลอกเกลียวเสริมแกนเหล็ก แต่เหล็กที่ใช้ตรงแกน นิยมใช้เหล็กแผ่นหนาๆ นำมาตัดเชื่อมหรือย้ำหมุดให้ได้รูปหน้าตัดเป็นตัว “H” ขนาดใหญ่ และหุ้มด้วยตะแกรงเหล็กเบอร์ 10 AS&amp;W Gage และมีคอนกรีตหุ้มไม่น้อยกว่า 6 ซม. เสาชนิดนี้นิยมใช้ในกรณีที่ต้องการให้เสามีขนาดเล็ก แต่รับน้ำหนักได้มาก
เป็นเสาที่มีเปลือกนอกเป็นเหล็ก ภายในเป็นคอนกรีต จะไม่มีการเสริมเหล็กเพิ่มภายใน เสาประเภทนี้จะรับน้ำหนักไม่มาก และตรงปลายเสาต้องใช้แผ่นเหล็กหนา 3/8 นิ้ว หรือประมาณ 10 มม. เชื่อมติดท่อเหล็กเพื่อช่วยในการกระจายน้ำหนัก
เสาในยุคคลาสสิก.
[[ไฟล์:NGrangeDoricColumn.jpg|thumb|ตัวอย่าง: [[เสาแบบดอริก]] Northington Grange Hampshire England Doric Columns]]
[[ไฟล์:Ionic_order.svg|thumb|ส่วนประกอบของ [[เสาแบบไอออนิก]]&lt;br&gt;
1. entablature = คานเหนือเสา&lt;br&gt;
2. column = เสา&lt;br&gt;
3. cornice = บัวคอร์นิซ&lt;br&gt;
4. frieze = ลายตกแต่ง&lt;br&gt;
5. architrave หรือ epistyle = หน้ากระดานทับหลัง&lt;br&gt;
6. capital = หัวเสา&lt;br&gt;
7. shaft = ลำต้นเสา&lt;br&gt;
8. base = ฐานเสา&lt;br&gt;
9. stylobate = ฐานใต้เสา&lt;br&gt;
10. stereobate = ฐานแรก&lt;br&gt;|240px ]]
[[ไฟล์:JerashCorinthian.jpg|thumb|ตัวอย่าง: [[เสาแบบคอรินเทียน]] ใน Jerash Governorate, Jordan]]
รูปแบบของเสาต่างๆ ที่สร้างล้อมรอบห้องใจกลางวิหารกรีก ช่วงยุคแรกๆเป็นเสาไม้ แต่เปลี่ยนมาเป็นเสาหินปูน (limestone) ในราวศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล (ปีที่ 700 ก่อนคริสตกาล) และเป็นเสาหินปูนในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล เสาเหล่านี้จะมีขนาดและรูปร่างที่แตกต่างกัน รวมทั้งรูปลักษณะตรงหัวเสาและด้านล่างหรือฐานของเสาก็แตกต่างกัน และมีชื่อเรียกต่างๆ กัน คือ
เสาแบบดอริก (Doric order).
เสาแบบดอริกได้รับการพัฒนาขึ้นครั้งแรกในเขตเพลอพอนเนซุสของกรีกดอเรียน มีขนาดหนามากที่สุด ส่วนบนของเสา (Capital) (ที่รองรับคานที่เรียกว่า Architrave และ Frieze) มีลักษณะราบเรียบไม่มีลวดลายโค้งให้อารมณ์ความอ่อนช้อย และส่วนล่างของเสา (ที่ติดกับพื้น) ไม่มีฐานของเสาที่เรียกว่า Base ชาวกรีกเห็นว่าเสาแบบดอริกเป็นสัญลักษณ์แห่งหลุมฝังศพหรือความตาย (grave) ความเงียบขรึมน่าเกรงขาม (dignified) และความเป็นชาย (masculine)
เสาแบบไอออนิก (Ionic order).
เสาแบบไอออนิกได้รับการพัฒนาขึ้นครั้งแรกในกรีกตะวันตก เขตเอเชียไมเนอร์ (ฝั่งติดกับเปอร์เซีย) มีขนาดที่บางและเรียวกว่าแบบดอริก ส่วนบนของเสาหรือหัวเสามีลักษณะที่ตกแต่งมีลวดลายที่คดโค้งมากขึ้นที่เรียกว่า Volute และส่วนฐานของเสาก็เช่นกันมีการตกแต่งไม่แข็งทื่อเหมือนกับแบบดอริก ชาวกรีกเห็นว่าเสาแบบไอโอนิคเป็นสัญลักษณ์ของความบอบบาง (slender) ความงดงาม (elegant) และความเป็นผู้หญิง (feminine)
เสาแบบคอรินเทียน (Corinthian order).
เสาแบบคอรินเทียนได้รับการพัฒนาขึ้นมาหลังสุดในราวปลายศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล ขนาดเสายังคงความเรียวเช่นกับแบบไอโอนิค และมีการประดับมาฐานเสาเช่นกัน แต่มีความแตกต่างตรงที่ส่วนบนของเสามีการตกแต่งเป็นรูปใบไม้ที่เรียกว่า acanthus leave
มาตรฐานการตรวจสอบความสมบูรณ์ของเสาเข็มด้วยวิธี Seismic Test.
เป็นการตรวจสอบความสมบูรณ์ของตัวเสาเข็ม โดยส่งคลื่นสั่นสะเทือนจากเครื่องกำเนิดความถี่ (Vibrational Machine) ลงไปในเนื้อคอนกรีตของตัวเสาเข็มที่ต้องการตรวจสอบ จึงสามารถตรวจความต่อเนื่องหรือความบกพร่องที่อาจเกิดกับตัวเสาเข็มได้ทั้งยังประมาณความลึกของเสาเข็ม&lt;br&gt;
จากทฤษฏีคลื่นหน่วยแรง
*เมื่อมีแรงกระแทกที่กระทำตรงหัวเสาเข้มจะเกิดการแพร่ของคลื่นลงไปสู่ปลายเสาเข็ม และจะเกิดการสะท้อนกลับมาจากแรงต้านของมวลดิน จากพฤติกรรมการเคลื่อนที่ของคลื่น สามารถใช้ทฤษฏีคลื่นหน่วยแรงมาวิเคราะห็ได้&lt;br&gt;
〖∂^2〗_(u(x,t))/〖∂_t〗^2 =c^2.〖∂^2〗_(u(x,t))/〖∂_x〗^2 &lt;br&gt;
cคือ ความเร็วของการเดินทางของคลื่นหน่วยแรงภายในเสาเข็ม
uคือ การเคลื่อนที่ของอนุภาคเสาเข็ม
xคือ ตำแหน่งของอนุภาคเสาเข็ม
t คือ เวลา &lt;br&gt;
การวิเคราะห์ผล.
การวิเคราะห์จากวิธีการสะท้อนพัลส์ จะเป็นที่นิยมมากเพราะมีต้นทุนค่าอุปกรณ์ต่ำและมี ขบวนการทำงานน้อย เมื่อเริ่มตอกหัวเสาเข็มจะเกิดคลื่นหน่วยแรงเดินทางจากหัวถึงปลายเสาเข็มและเกิดการสะท้อนกลับเมื่อเสามีความยาว L และคลื่นหน่วยแรงมีความเร็วเท่ากับ Cจะสามารถคำนวณหาเวลาที่ คลื่นเคลื่อนที่ไปอย่างเดียวเท่ากับ2L⁄cดังนั้นเมื่อทำการตรวจสอบจะได้ผลการวัดจากเสาเข็ม สมบูรณ์ ดังรูปที่ 2 โดยจะเห็นได้ว่าระยะห่างจากจุดยอดจะเท่ากับ 2L⁄c&lt;br&gt;
ข้อกำหนดในการทดสอบจากอุปกรณ์&lt;br&gt;
อุปกรณ์เคาะทดสอบ.
หัววัดสัญญาณเพื่อการวัดความเร็ว&lt;br&gt;
- มาตรความเร่งสัมพัทธ์ต้องมีความถี่ธรรมาติไม่ต่ำกว่า 30000เฮิรตช์ และมีค่าคงที่ของเวลา (Time Constant)&gt;0.5 sec&lt;br&gt;
- มาตรความเร่งสมบูรณ์ต้องมีการตอบสนองสัญญาณเชิงเฟสคงที่จนถึง&lt;br&gt;
ความถี่5000 เฮิรต์หรือสูงกว่า
แรงกระแทกที่วัดได้ จะต้องสอบเทียบให้ได้ความเที่ยงตรงที่ดีเท่ากับร้อยละ 5 ตลอดช่วงค่าที่วัดได้&lt;br&gt;
ต้องเป็นสายที่ป้องกันการรบกวน (Shielded Cable) เพื่อลดสัญญาณรบกวน&lt;br&gt;
จะต้องตอบสนองเชิงเฟสเหมือนกันสำหรับช่วงของความถี่ที่เกี่ยวข้องกับ&lt;br&gt;
การทดสอบ
จะต้องเป็นแบบดิจิทัลเท่านั้น สัญญาณแบบแอนะล็อกจากหัววัดสัญญาณ
ถูกแปลงด้วยดิจจิทัล ความละเอียด&gt; 12Bit และ ความถี่&gt; 30000 ข้อมูลต่อวินาที
และความคลาดคลื่นต้องไม่เกิดร้อยละ 0.01&lt;br&gt;
จะต้องเลือกสัญญาณใรช่วงระยะเวลาตั้งแต่ 2 – 30 มิลลิวินาทีได้&lt;br&gt;
วิธีการทดสอบ.
ขั้นตอนแรกตรวจสอบสถานที่ทดสอบควรเข้าถึงได้ง่ายและไม่มีน้ำท่วมรวมไปถึงสภาพหัวเสาเข็มทดสอบควรมีผิวเรียบต่อมาตรวจสอบเสาเข็มคอนกรีตเสริมเหล็ก ควรบ่มคอนกรีตให้มีกำลังไม่ น้อยกว่าร้อยละ 75 ของค่าออกแบบหรือ บ่มให้ครบ 7 วันก่อน
ตรวจสอบการทำงานของหัวสัญญาณ สายส่งสัญญาณและระบบวัด สัญญาณตองทำงานได้ ส่วนหัววัดสัญญาณต้องถูกประกบเข้ากับผิวเสาเข็มด้วย ต่ำแหน่งติดตั้งเสาเข็มควรอยู่ห่างจากขอบเสาเข็ม สำหรับเสาที่มีเส้นผ่านศูนย์ กลาง &gt; 500 mm ต้องทำการวัดอย่างน้อยสามตำแหน่ง เพื่อลดความคลาดคลื่น&lt;br&gt;
ตรวจสอบหรือปรับความเฉของช่องสัญญาณให้เป็นศูนย์ก่อนตอกทดสอบทุกครั้งการตอกทดสอบต้องกระทำในทิศทางตามแกนเสาเข็มห่างจากต่ำแหน่งที่ติดตั้งหัววัดสัญญาณไม่เกิน300 มิลลิเมตรและในการตรวจสอบต่ำแหน่งหนึ่งจะต้องทดอบไม่ต่ำกว่า 3 ครั้ง และมีสัญญาณคล้ายคลึงกันหรือ ไม่การบันทึกสามารถใช้ค่าเฉลี่ยได้ แต่หากไม่สามารถทำซ้ำได้ ถ้าให้ตรวจสอบอุปกรณ์ทันที และตรวจสอบแล้วอุปกร์ทำงานผิดปกติให้เปลี่ยนอุปกรณ์ทันที&lt;br&gt;
ตามมาตรฐาน: ASTM D5882&lt;br&gt;
ขั้นตอนการทำเสาคอนกรีต.
1. ตรวจสอบแบบว่าเสามีขนาด ความยาว ความสูงเป็นเท่าไร จากแบบก่อสร้าง&lt;br&gt;
2. ผูก[[เหล็กเสริม]]แกนเสา และเหล็กปลอกให้ได้ตามแบบก่อสร้างระบุไว้โดยที่เหล็กแกนเสาไม่หนีศูนย์ และการต่อทาบเหล็กแกนเสาจะต้องเป็นไปตามแบบก่อสร้างหรือมาตรฐาน ว.ส.ท. กำหนด&lt;br&gt;
3. เมื่อเสริมเหล็กเสร็จเรียบร้อยแล้วจะทำการติดตั้งแบบหล่อเสา โดยที่แบบหล่ออาจจะเป็นไม้,เหล็ก หรือ แบบสำเร็จรูปอื่นๆก็ได้ โดยเสียบเหล็กที่แบบหล่อหรือเสียบภายหลังถอดแบบหล่อแต่ต้องอุดด้วย&lt;br&gt; grouting cementยาวออกจากเสาประมาณ 30-40 เซนติเมตร เพื่อป้องกันการร้าวเมื่อก่อผนัง และจะต้องเช็คระยะดิ่งทุกครั้งเพื่อไม่ให้เสามีขนาดผิดไปจากจากมาตรฐาน&lt;br&gt;(ว.ส.ท.ยอมให้ขนาดของเสาคลาดเคลื่อนไปจากแบบในทางลบไม่เกิน 6 มิลลิเมตร และ ในทางบวกไม่เกิน 12 มิลลิเมตร)&lt;br&gt;
4. ติดตั้งค้ำยันแบบหล่อเสาให้แข็งแรงสามารถรับแรงดันคอนกรีตได้โดยไม่แตก พร้อมที่จะเทคอนกรีต&lt;br&gt;
5. หาระดับเทคอนกรีตโดยเทียบจากระดับอ้างอิง ในกรณีของเสาชั้น 1 แต่ถ้าเป็นเสาที่มีการก่อสร้างพื้นเสร็จแล้วอาจเทียบระดับจากระดับพื้นได้ และราดน้ำแบบหล่อให้ชุ่ม เพื่อลดอุณหภูมิและการดูดน้ำจาก[[คอนกรีต]]&lt;br&gt;
6. เท[[ปูนซีเมนต์]]ผสมกับทรายลงไปจำนวนหนึ่งก่อน เพื่อที่จะไปเคลือบผิวของแบบหล่อและเหล็กเสริม&lt;br&gt;
7. เริ่มเทคอนกรีต โดยอาจใช้วิธี เทจากถังปูน กระบะ (Buckets) เทผ่านท่อผ้าใบ หรือวิธีอื่นๆที่พิเศษยิ่งกว่ากรณีเสามีรูปร่างเฉพาะทางก็ได้ โดยการเทควรให้มีการแยกตัวของคอนกรีตน้อยที่สุด หรือ ไม่มีเลยจะยิ่งดีที่สุด&lt;br&gt;
8. อาจหยุดเทคอนกรีตที่ระดับต่ำกว่าท้องคานประมาณ 2.5 -3.0 เซนติเมตร เพื่อสะดวกในการวางท้องคาน&lt;br&gt;
9. เมื่อคอนกรีตแข็งตัวแล้ว ประมาณ 1.5-2 วันก็สามารถถอดแบบข้างเสาได้ซึ่งอาจจะเร็วกว่าก็ได้ขึ้นอยู่กับคอนกรีตที่ใช้ และจะทำการบ่มคอนกรีตทันที&lt;br&gt;
ปวริศร์ มงคลพิสิฐ (ชื่อเล่น แบงค์, เกิด 8 สิงหาคม 2518) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย
สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนโยธินบูรณะ และระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เริ่มเข้าวงการด้วยการเป็นนักร้อง นักแสดงโดยรับบททั้งพระเอกและพระรอง มีผลงานเพลงโดยมีอัลบั้มเดี่ยว ชื่อ "ไม่ซ้ำใคร" ต่อมาในปี 2552 ได้ออกอัลบั้มอีกครั้ง ชื่อ Flow ร่วมกับกลุ่ม Four 4 ซึ่งร้องร่วมกับ กอล์ฟ อัครา อมาตยกุล, แหนม รณเดช วงศาโรจน์ และ นิก รณวีร์ เสรีรัตน์ โดยร้องเพลงเดี่ยวในอัลบั้ม ชื่อเพลง "รักง่ายหน่ายเร็ว"
ปัจจุบันเป็นพิธีกรรายการสารคดี "เมืองไทยเมืองยิ้ม" จนได้รางวัลผู้ทำคุณประโยชน์ด้านนันทนาการจากกรมพลศึกษา เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ล่าสุดในปี พ.ศ. 2556 ได้กลับมาร้องเและแสดงภาพยนตร์ประกอบเพลงลูกทุ่งร่วมกับศิลปินหลายคนของสหภาพดนตรี เรื่อง "ชีวิตภาคค่ำ" คู่กับ พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์ และได้ร้องเพลงเดี่ยวคือ เพลง "ย้อมใจ"
สถานีผ่านฟ้าลีลาศ (รถไฟฟ้าบีทีเอส)
Meningococcal septicemia
อรวรรณ เย็นพูนสุข
อรวรรณ เย็นพูนสุข (ชื่อเล่น ปุ้ม) เป็นนักร้องสาวชาวไทยเสียงดีอดีตสมาชิกวงสาว สาว สาว
อรวรรณ เย็นพูนสุข เกิดวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2507 ที่จังหวัดนครราชสีมา มีพี่น้อง 4 คนและเธอเป็นคนสุดท้อง เป็นหลานสาวของนักร้องอาชีพ ฉันทนา กิติยพันธ์ ซึ่งเป็นมารดาของ แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร สมาชิกร่วมวง สำเร็จการศึกษาระดับ ป.7 จากโรงเรียนสุขานารี, ม.ศ.3 จากโรงเรียนรัตโนภาส และ โรงเรียนสุรนารีวิทยา และ ปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ชอบร้องเพลงตั้งแต่เรียนอยู่ประถมศึกษาปีที่ 5 ได้ถูกส่งเข้าประกวดและได้รางวัลชนะเลิศทุกครั้ง
เป็นสมาชิกวง สาว สาว สาว ร่วมกับสมาชิกหญิงอีกสองคนคือ แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร และ แหม่ม พัชริดา วัฒนา ลูกสาวของสุดา ชื่นบาน นักร้องหญิงเพื่อนสนิทของฉันทนา กิติยพันธ์ โดยทั้งสามคนสนิทกันตั้งแต่วัยเด็ก ได้ออกรายการร้องเพลงครั้งแรกคือ "ฉันทนาโชว์" ต่อด้วยรายการ "มิวสิคสแควร์" ทางช่อง 3 ดำเนินรายการโดย มีศักดิ์ นาครัตน์ และ สุดา ชื่นบาน เมื่อระย้า หรือคุณประสิทธิ์ พงษ์ธนานิกร แห่งรถไฟดนตรี ได้ชมรายการและเห็นทั้งสามสาวร้องเพลงจึงเกิดความสนใจจนได้คิดริเริ่มที่จะตั้งวงนักร้องวัยรุ่นหญิงประสานเสียงแบบทรีโอ โดยตั้งชื่อว่าวง สาว สาว สาว ซึ่งปุ้มจะร้องเพลงช้าเป็นส่วนมากเนื่องจากน้ำเสียงที่หวาน ใสและเศร้า เพลงที่ชื่อเสียงของเธอ คือเพลง "เพียงเพราะว่า, ยาเสพติด, คลื่นเสน่หา, ไม่มีใครร้องไห้กับเรา, You're the inspiration, Because I love you" ฯลฯ ส่วนเพลงที่แต่งและร้องคือเพลง "ไม่มีใครร้องไห้กับเรา" กับ "แมวน้อยกับผีเสื้อ" ในอัลบั้ม "หาคนร่วมฝัน" และได้ร้องเพลง "บทเรียนสอนใจ" คู่กับภูสมิง หน่อสวรรค์
ปุ้มมีผลงานเพลง 10 อัลบั้มกับวงสาว สาว สาว ในช่วงเวลา 9 ปี หลังจากที่ยุบวงก็ได้ออกอัลบั้มเป็นศิลปินเดี่ยวสังกัดค่ายเทปอินเทอร์นอล ของ แจ้ ดนุพล แก้วกาญจน์ มีผลงานออกมา 1 ชุดชื่อ "ปุ้ม ลีลา" เพลงดังที่สุดในอัลบั้มคือ "ป่านนี้" ก่อนที่จะย้ายไปค่ายพีจีเอ็ม อีกทั้งยังร้องประสานเสียงและฝึกร้องเพลงให้กับศิลปินแกรมมี่กับอาร์เอส ปัจจุบันเป็นครูสอนร้องเพลงให้กับผู้เข้าประกวด AF รวมถึงบทบาทเป็นครูใหญ่ของบ้านAF (ซีซั่น4 ซีซั่น5 ซีซั่น7ร่วมกับครูรัก) Voice Trainer (ซีซั่น2 ซีซั่น3 ซีซั่น6 ซีซั่น8 ซีซั่น9) และได้กลับมาค่ายอาร์เอสเพื่อสอนและร้องเพลง "รักที่จะรัก" ร่วมกับ แหม่ม พัชริดา
ชีวิตส่วนตัวสมรสและมีบุตรชาย 1 คนชื่อ กานต์ชนิต ตั้งนิรันดร หรือ น้องเต้น
ร่วมกับวงสาว สาว สาว.
"ดูบทความหลักที่: สาว สาว สาว"
"ชุด รวมเพลง "ปุ้ม สาว สาว สาว" (รถไฟดนตรี)
"ชุด ปุ้ม ลีลา (Internal)
"ชุด ปลายทางแห่งฝัน (PGM)
"ชุด บันทึกของเวลา ชุด 1 (PGM)
"ชุด บันทึกของเวลา ชุด 2 (PGM)
ไม่อยากให้โลกนี้มีความรัก
"ชุด บันทึกของเวลา ชุด 3 (PGM)
"ชุด บันทึกของเวลา ชุด 4 (PGM)
"ชุด บันทึกของเวลา ชุด 5 (PGM)
"ชุด บันทึกของเวลา ชุด 6 (PGM)
"ชุด ดอกไม้ของเวลา ชุด 1 (PGM)
"ชุด ดอกไม้ของเวลา ชุด 2 (PGM)
สำนักงานใหญ่บีเอ็มดับบลิว
หอสมุดนิวยอร์ก
รายพระนามจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย
ลาซารัสแห่งเบทธานี
แคว้นศักดินาโชชู
แคว้นโชชู  เป็นแคว้นศักดินาของญี่ปุ่นในยุคเอโดะ ปกครองโดยไดเมียวตระกูลโมริ ตั้งอยู่ในพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดยามางูจิ ในอดีตมีเมืองหลวงคือฮางิ ซึ่งมีถิ่นที่ตั้งอยู่ที่ ปราสาทฮางิ จังหวัดนางาโตะ ทำให้บางครั้งเราก็เรียกแคว้นนี้ว่า แคว้นฮางิ
จังหวัดยามางูจิ (ญี่ปุ่น: 山口県 โรมาจิ: Yamaguchi-ken) เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นในภูมิภาคชูโกกุบนเกาะฮนชูมีเมืองยามางูจิเป็นเมืองเอกของจังหวัด แต่เมืองใหญ่ที่สุดคือ ชิโมโนเซกิ แคว้นนี้มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูพระราชอำนาจขององค์จักรพรรดิ และร่วมโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ทำให้มีบุคคลจากแคว้นนี้มากมายที่ได้เป็นใหญ่เป็นโตในรัฐบาลและกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น อาทิ ยามางาตะ อาริโตโมะ, เทราอูจิ มาซาตาเกะ และโคดามะ เก็นตาโร
เรเน่ เดอร์ซาเยียร์
กลุ่มอาการทารกตายกะทันหัน
กลุ่มอาการทารกตายกะทันหัน หรือ กลุ่มอาการตายอย่างกะทันหันของทารก  คือการเสียชีวิตกะทันหันของทารกอายุน้อยกว่า 1 ปี โดยไม่มีประวัติทางการแพทย์ที่อาจเป็นสาเหตุได้ และหลังการตรวจชันสูตรอย่างละเอียดและการตรวจที่เกิดเหตุอย่างละเอียดแล้ว ยังไม่สามารถหาสาเหตุการเสียชีวิตได้ ทารกที่เสียชีวิตกะทันหันมักเสียชีวิตขณะนอนหลับ บางสื่อจึงเรียกภาวะนี้ว่าภาวะหลับไม่ตื่นในทารก
กลุ่มอาการตายอย่างกะทันหันของทารก
โฮโจ โทกิมาซะ
โฮโจ โทกิมาซะ ( 1138 – 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1215) เป็น ซามูไร คนสำคัญใน รัฐบาลโชกุนคามากูระ เพราะเขาคือ ชิกเก็ง หรือ ผู้สำเร็จราชการ คนแรก
ประวัติของโฮโจมีน้อยมากรู้แค่ว่าเขาเกิดเมื่อ ค.ศ. 1138 ที่ แคว้นอิซุ
บทบาททางการเมืองของโทกิมาซะเริ่มต้นขึ้นหลังจากที่ มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ได้เดินทางมาถึงอิซุ
และเมื่อโยริโตโมะได้แต่งงานกับมาซาโกะบุตรสาวของ
เขาพร้อมกับตั้งกองทัพเพื่อต่อสู้กับ ตระกูลไทระ เขาจึงขึ้นมามีอำนาจ
ชิกเก็งโทกิมาซะ.
หลังจากโยริโตโมะได้เป็น โชกุน ใน ค.ศ. 1192 โทกิมาซะจึงได้มีอำนาจมากที่สุดในแผ่นดินเป็นรองแค่
โชกุนโยริโตโมะ
เมื่อโชกุนโยริโตโมะอสัญกรรมใน ค.ศ. 1202 โยริอิเอะ
บุตรชายคนโตจึงได้สืบทอดตำแหน่งต่อโทกิมาซะจึงได้บังคับให้โยริอิเอะตั้งตนเองเป็นชิกเก็ง
ใน ค.ศ. 1203 โชกุนโยริอิเอะถึงแก่อสัญกรรมชิกเก็งโทกิมาซะจึงตั้งซาเนโตโมะบุตรชายคนรองขึ้นดำรงตำแหน่ง
แทนส่วนตัวของโทกิมาซะก็ดำรงตำแหน่งอีก 2 ปีจึงลง
จากตำแหน่งและให้บุตรชายขึ้นแทนใน ค.ศ. 1205
โฮโจ โทกิมาซะถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1215 ขณะอายุได้78 ปี
ฟูรินคะซัน
วิเวียน เดอริง มาเจนดี
พันเอก เซอร์ วิเวียน เดอริง มาเจนดี เคซีบี, ซีบี, อาร์เอ (; ค.ศ. 1836 – ค.ศ. 1898) เป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญด้านการทำลายล้างวัตถุระเบิดรายแรก และเป็นสารวัตรใหญ่ด้านวัตถุระเบิดให้แก่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรตั้งแต่ ค.ศ. 1871 จนถึงปีที่เสียชีวิตใน ค.ศ. 1898
[[ไฟล์:Colonel Vivian Dering Majendie.jpg|thumb|left|120px|พันเอกมาเจนดี ในช่วงประมาณปี ค.ศ. 1895]]
เขาเป็นบุตรชายของพันตรี จอห์น เราท์เลดจ์ มาเจนดี (ค.ศ. 1801–1850) กับแฮเรียต แมรี เดอริง (ค.ศ. 1806–1893) และเป็นหลานชายของ[[เฮนรี มาเจนดี]] ผู้ซึ่งเป็น[[บิชอปแห่งบานกอร์]] ซึ่งวิเวียน มาเจนดี ได้สำเร็จการศึกษาจาก[[วิทยาลัยเลมมิงตัน]]ก่อนที่จะเข้าร่วมกอง[[ทหารปืนใหญ่รักษาพระองค์]]ใน ค.ศ. 1854 และได้รับการเลื่อนยศเป็น[[ร้อยตรี#สหราชอาณาจักรและเครือจักรภพ|ร้อยตรี]]เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1854 เขาได้เห็นปฏิบัติการในช่วง[[สงครามไครเมีย]] และ[[กบฎอินเดีย พ.ศ. 2400|ขบถอินเดีย]] ตั้งแต่ ค.ศ. 1861 ถึง 1871 มาเจนดีได้ทำหน้าที่เป็นวิทยากรหัวหน้าทีมและผู้ช่วยผู้กำกับการที่[[รอยัลอาร์เซนอล]] ในย่าน[[วูลวิช]] ใน ค.ศ. 1871 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นสารวัตรใหญ่ด้านวัตถุระเบิด ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งนี้ไปจนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1898 นอกจากนั้น เขายังเป็นประธานสมาคมวิศวกรเหมืองแร่ และเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญด้านการทำลายล้างวัตถุระเบิดรายแรก
ในฐานะ[[พันตรี]]แห่งกอง[[ทหารปืนใหญ่รักษาพระองค์]] มาเจนดีได้ทำการตรวจสอบการระเบิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1874 ในคลอง[[รีเจนท์'ส คาแนล]] เมื่อ[[เรือบาร์จ]] 'ทิลเบอรี' ได้บรรทุกปิโตรเลียมหกบาร์เรลและดินปืนห้าตันได้ระเบิดขึ้น โดยแรงระเบิดได้สังหารลูกเรือและทำลายสะพานแม็คเคิลฟิลด์ และที่คุมขังซึ่งอยู่ใกล้กับ[[สวนสัตว์ลอนดอน]] เขาได้รับพระราชทาน[[เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งบาธ]] (ซีบี) ใน ค.ศ. 1875 สำหรับ[[ร่างพระราชบัญญัติ]]ซึ่งได้กลายเป็น 'พระราชบัญญัติวัตถุระเบิด ค.ศ. 1875' และได้รับพระราชทาน[[เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งบาธ]] (เคซีบี) ใน ค.ศ. 1895 คำแนะนำของเขาในระหว่าง[[การทัพไดนาไมต์เฟเนียน]]ในปี ค.ศ. 1881–85 ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่ามีส่วนร่วมในการช่วยชีวิตได้หลายคน หลังจากที่[[สถานีวิกตอเรีย กรุงลอนดอน|สถานีวิกตอเรีย]]ถูกวางระเบิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1884 เขาได้ทำการปลดชนวนระเบิดด้วยระบบ[[กลไกของนาฬิกา]]ที่ซึ่งอาจจะมีการระเบิดขึ้นในทันใด
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1886 มาเจนดีได้เยือนสหรัฐอเมริกาเพื่อเฝ้าดูอุตสาหกรรม[[ปิโตรเลียม]]ของประเทศดังกล่าว และตรวจสอบกฎระเบียบเกี่ยวกับการจัดเก็บและการกระจายตัวของผลิตภัณฑ์ดังกล่าว นอกจากนี้ ยังมี[[การ์ตูนล้อเลียน]] ที่วาดโดย เลสลี วอร์ด ('สปาย') ปรากฏในนิตยสาร "[[แวนิตีแฟร์ (นิตยสาร)|แวนิตีแฟร์]]" เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1892 รวมถึงสิ่งตีพิมพ์ของเขา ซึ่งได้แก่ "อัพอะมังเดอะแพนดีส์" (ค.ศ. 1859), "แอมมูนิชัน. อะเดสคริปทีฟเทรียไทส์ออนเดอะดิฟเฟอเรนท์โพรเจกไทล์ส, ชาร์จส์, ฟิวส์, ร็อกเกตส์ แอนด์ซี." (ค.ศ. 1867), "ดิอาร์มส์แอนด์แอมมูนิชันออฟเดอะบริติชเซอร์วิส" (ค.ศ. 1868) และ "ดิออฟฟิเชียลไกด์ทูเดอะเอ็กซ์พลอซีฟส์แอ็ค" (ค.ศ. 1877)
มาเจนดีแต่งงานกับอเดเลด ฟรานเซส กริลล์ส (ค.ศ. 1841–1866) และมีลูกด้วยกันสองคน โดยเป็นลูกสาวหนึ่งคน กับอีกคนชื่อ ร้อยเอกเฮนรี กริลล์ส มาเจนดี (ค.ศ. 1865–1900) ผู้ซึ่งถูกสังหารในช่วง[[สงครามโบเออร์ครั้งที่สอง|สงครามโบเออร์]]ขณะเข้าประจำการร่วมกับ[[กองพลทหารปืนไรเฟิล (แห่งเจ้าชายพระราชสวามี)|กองพลทหารปืนไรเฟิล]]
วิเวียน เดอริง มาเจนดี เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลวใน ค.ศ. 1898 ขณะไปเยี่ยมน้องสาวของเขาที่[[ออกซฟอร์ด]]
[[หมวดหมู่:ผู้ทำลายล้างวัตถุระเบิด]]
[[หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด]]
ห้องเรียนราชินี (ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น)
ห้องเรียนราชินี  เป็นละครโทรทัศน์ของประเทศญี่ปุ่น ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวี ตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม ถึง 17 กันยายน 2005 เวลา 21.00 - 21.54 น. จำนวน 11 ตอน และ 2 ตอนพิเศษ
ในวันที่ 22 ตุลาคม 2021 ห้องเรียนราชินีถูกนำกลับมาฉายอีกครั้งแบบวีดิทัศน์ตามคำขอ บนแพลตฟอร์มเน็ตฟลิกซ์
เกิดขึ้นที่โรงเรียนประถมฮานซากิ ซึ่งมีครูใหม่ที่เหมือนแม่มดชื่อว่ามายา อคุทซุ (ยูกิ อามามิ) และในขณะเดียวกัน คะซุมิ กานดา (มิราอิ ชิดะ) ที่เข้าสู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/3 ที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นกับการขึ้นชั้นใหม่พร้อมกับเพื่อนๆ ซึ่งไม่มีใครรู้ว่ามายา จะมาเป็นครูประจำชั้นของเธอ
เมื่อในนักเรียนชั้นป.6/3 รู้กันดีว่าครูมายา เป็นครูที่ลึกลับ ออกกฎไม่เหมือนใครและไม่เคยยิ้มต่อหน้านักเรียนเลย ถึงขนาดไม่ให้นักเรียนออกไปเข้าห้องน้ำในช่วงเวลาเรียน ที่สำคัญมายาได้ตั้งกติกาที่แสนจะพิศดาร โดยให้มีการสอบเก็บคะแนนทุกสัปดาห์ ถ้าใครได้คะแนนสูงจะได้ใช้ตู้เก็บของส่วนตัวในห้องเรียน ส่วนคนที่ได้คะแนนท้ายจะต้องเป็นหัวหน้าห้องในฐานะหัวหน้าที่แย่ที่สุด ต้องทำความสะอาด ดูแลสิ่งต่าง ๆ และหน้าที่นี้ก็ตกไปเป็นของคะซุมิ
ในปี 2013 เรื่องห้องเรียนราชินี ได้ถูกดัดแปลงในเวอร์ชันเกาหลี ในชื่อว่า "คุณครูเย็นชากับนักเรียนสุดซ่า " ออกอากาศผ่านสถานีโทรทัศน์เอ็มบีซี ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 12 มิถุนายน ถึง 1 สิงหาคม 2013 ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 21.55 น. นำแสดงโดยโค ฮย็อน-จ็อง คิม ฮยาง-กี ชอน โบ-กึน คิม แซ-รอน ซอ ชิน-แอ และ อี ยอง-ยู
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2005
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2005  จัดขึ้นที่โตเกียวและนะโงะยะ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 15-20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2001
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2001  จัดขึ้นที่เมืองไซตะมะและฟุกุโอะกะ ระหว่างวันที่ 13-18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544
จำปีศรีเมืองไทย