pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในเดือนตุลาคม 2019 เครือข่ายการเฝ้าระวังทางอวกาศสหรัฐแจ้งว่ามีวัตถุอวกาศที่มนุษย์สร้างกว่า 20,000 ชิ้นโคจรอยู่เหนือโลก (รวมดาวเทียมที่ปฏิบัติการอยู่ 2,218 ดวงด้วย) ซึ่งวัตถุที่แจ้งมานี้เป็นแค่วัตถุขนาดใหญ่ที่สามารถระบุและติดตามได้ เดือนมกราคม 2019 มีการประมาณว่าขยะที่เล็กกว่า 1 เซนติเมตรน่าจะมีอยู่ราว 128 ล้านชิ้น ขยะที่มีขนาด 1-10 ซม. มีประมาณ 900,000 ชิ้น ส่วนที่มีขนาดใหญ่กว่า 10 เซนติเมตรน่าจะมีอยู่ราว 34,000 ชิ้น ซึ่งวัตถุเล็ก ๆ เหล่านี้จะถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่เรียกว่า MMOD (Micrometeoroid and Orbital Debris) ซึ่งหากเกิดการชนกับยานจะส่งผลให้เกิดปัญหาร้ายแรง วัตถุขนาดเล็กจะทำให้เกิดความเสียหายคล้ายถูกพ่นยิง มันจะทำให้เกิดความเสียหายมากให้กับบริเวณที่เป็นโซลาร์เซล กล้อง และเครื่องตามดาวที่ไม่มีอุปกรณ์ป้องกัน
การสังหารหมู่วันนักบุญวาเลนไทน์
การสังหารหมู่วันนักบุญวาเลนไทน์  เป็นเหตุการณ์สังหารหมู่สมาชิกและผู้ที่เกี่ยวข้องของกลุ่มที่เรียกตนเองว่า นอร์ทไซด์แก๊ง (North Side Gang) ซึ่งเป็นกลุ่มผู้ผลิตสุราผิดกฎหมาย เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเวลา 10.30 น. ของวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ในชิคาโก ซึ่งในขณะนั้นสหรัฐอเมริกามีคำสั่งห้ามสุรา โดยวันที่เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวตรงกับวันวาเลนไทน์
เช้าวันนั้น สมาชิกและผู้ที่เกี่ยวข้องของกลุ่มนอร์ทไซด์แก๊งถูกรวบตัวที่โรงรถในคลังสินค้าแห่งหนึ่งในลินคอล์นพาร์ก และได้ยืนเรียงแถวแนบชิดกับกำแพง และถูกยิงโดยฆาตกรไม่ทราบชื่อ 4 คน ซึ่งแต่งกายเหมือนเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซึ่งเป็นผลมาจากความพยายามในการปราบปรามอาชญากรรมในช่วงที่มีคำสั่งห้ามสุรา ซึ่งในขณะนั้นมีกลุ่มนักเลงหลัก ๆ คือกลุ่มนอร์ทไซด์แก๊ง นำโดย จอร์จ "บักส์" เมอแรน (George "Bugs" Moran) และกลุ่มเซาท์ไซด์แก๊ง (South Side Gang) นำโดย แอล คาโปน ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ก๊วนชิคาโก" (Chicago Outfit)
ยังไม่มีใครทราบตัวผู้กระทำความผิดอย่างแน่ชัด แต่อดีตสมาชิกแก๊งนักเลงที่ชื่อ อีแกนส์แรตส์ (Egan's Rats) ที่ทำงานให้กับคาโปนถูกสงสัยว่ามีบทบาทเช่นเดียวกับสมาชิกของกรมตำรวจชิคาโกที่ถูกกล่าวหาว่าต้องการแก้แค้นจากการสังหารลูกชายของเจ้าหน้าที่ตำรวจ
พระองค์เจ้าทับทิม
ในช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พระองค์เจ้าทับทิมพาพวกข้าไทอพยพลี้ภัยสงครามไปเมืองจันทบุรี เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีไปตีเมืองจันทบุรีก็ทรงพบพระองค์เจ้าทับทิม แล้วทรงรับมาไว้ในพระอุปการะ ดังปรากฏใน "พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา" ความว่า
ภายหลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรียกทัพตีค่ายโพธิ์สามต้นแตก อันเป็นที่สิ้นสุดสงครามกู้กรุงศรีอยุธยา พระองค์ก็ทรงอุปการะเจ้าหญิงอยุธยามาไว้ในราชสำนักธนบุรี และมีรับสั่งให้จัดที่ประทับแก่เจ้านายตามสมควร ดังปรากฏใน "พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา" ความว่า
พระองค์เจ้าทับทิมสิ้นพระชนม์ลงเมื่อใด ไม่ปรากฏหลักฐาน
อักษรกอท
อักษรกอท เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษากอท โดยอุลฟิลัส (วัลฟีลา) เป็นผู้คิดค้นอักษรชุดนี้เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยมีจุดประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกในการแปลคัมภีร์ไบเบิล
อักษรกอทใช้รูปอันเชียล (uncial) ของอักษรกรีกแต่ละตัว และได้มีการคิดค้นตัวอักษรเพิ่มบางตัวเพื่อให้สามารถแทนเสียงในภาษากอทได้ครบ:
ตารางข้างล่างคือตารางชุดตัวอักษรกอท
อักษรกอทสามารถใช้ระบุค่าตัวเลขเหมือนกับชุดตัวอักษรกรีก ในกรณีเขียนป็นตัวเลข จะมีวิธีเขียนด้วยการเขียนระหว่างจุดสองจุด (•• = 12) หรือขีดเส้นบนตัวอักษร ( = 12) อักษรสองตัวนี้ (90) และ (900) ไม่มีรูปอ่าน
ชื่ออักษรมาจากเอกสารตัวเขียนที่บันทึกในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ของ Alcuin (Codex Vindobonensis 795) ชื่อส่วนใหญ่ในรูปกอทก็ปรากฏในกวีอักษรรูน ชื่อเหล่านี้นำรูปที่ได้รับการรับรองแล้วมาสร้างรูปกอทและความหมายคำ
อักษรกอทถูกเพิ่มในยูนิโคดในรุ่น 3.1 ซึ่งออกเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2544 มีช่วงยูนิโคดอยู่ที่ U+10330–U+1034F
เอสดี.เคเอฟเซด. 251
ตัวอักษรอันเชียล
ตัวอักษรอันเชียล  เป็นตัวอักษรชนิดที่เขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด ตัวอักษรชนิดนี้ใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4-8 โดยพวกอาลักษณ์ชาวละตินและกรีก โดยใช้เขียนภาษากรีก ภาษาละติน และภาษากอธิก
ตัวอักษรอันเชียลในยุคแรกนั้นพัฒนามาจากอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ที่ใช้กันในแถบชนบท โดยนำมาดัดแปลงเพื่อให้สามารถเขียนลงบนกระดาษหนังสัตว์และกระดาษหนังวัวได้สะดวกขึ้น ต่างจากแบบเดิมที่เหมาะสำหรับใช้เขียนลงบนกระดาษพาไพรัส เนื่องจากมีมุมแหลมและเส้นขีดมาก ตัวอักษรอันเชียลในยุคแรกไม่มีการแบ่งคำด้วยการเว้นวรรค แต่เริ่มพบในตัวอักษรอันเชียลยุคหลัง
ตัวอักษรชนิดนี้มีวิวัฒนาการมาตลอด ส่งผลให้ตัวอักษรมีความซับซ้อนยิ่งขึ้น จนกระทั่งราว ค.ศ. 600 จึงเริ่มพบว่ามีการลากเส้นบิดและโค้งมากจนเกินไปในการเขียนตัวอักษรชนิดนี้ สุดท้ายก็เสื่อมความนิยมลงไปหลังจากที่มีการคิดค้นอักษรตัวพิมพ์เล็กขึ้นมาในภายหลัง เนื่องจากตัวอักษรพิมพ์เล็กมีรูปอักษรที่ซับซ้อนน้อยกว่า และยังสามารถอ่านได้ง่ายกว่าอีกด้วย
อาลักษณ์
อาลักษณ์  คือผู้ที่มีอาชีพคัดลอกหนังสือต่าง ๆ โดยเฉพาะในช่วงที่ยังไม่มีการคิดค้นเทคโนโลยีการพิมพ์
อาชีพนี้เสื่อมความนิยมลงไปมากภายหลังจากที่มีการคิดค้นเทคโนโลยีการพิมพ์แล้ว งานของอาชีพนี้มักมีจุดประสงค์ในการบันทึกข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับธุรกิจ คดีความ และประวัติศาสตร์
แท่นพิมพ์
แท่นพิมพ์ คือเครื่องจักรสำหรับพิมพ์หนังสือ หรือสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ โดยการใช้แท่นหนาหนักกดพื้นผิวที่มีน้ำหมึกลงบนวัสดุที่ต้องการพิมพ์ เช่น กระดาษ หรือผ้า จากนั้นน้ำหมึกจะถูกถ่ายทอดลงสู่วัสดุนั้น แท่นพิมพ์เป็นเทคโนโลยีการพิมพ์ชนิดหนึ่งซึ่งแพร่หลายไปทั่วโลกในคริสต์สหัสวรรษที่ 2
แท่นพิมพ์แบบกดแท่นแรกถูกประดิษฐ์โดยโยฮันเนิส กูเทินแบร์คเมื่อราว ค.ศ. 1440 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติเทคโนโลยีการพิมพ์ ซึ่งสามารถพิมพ์ได้มากถึง 3,600 หน้าต่อวัน
หมึก (เครื่องเขียน)
หมึก  คือของเหลวหรือเจลชนิดหนึ่งซึ่งประกอบด้วยสารสี ใช้สำหรับเขียนหนังสือหรือวาดภาพต่าง ๆ ด้วยเครื่องมือ เช่น ปากกา พู่กัน ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีหมึกอีกชนิดหนึ่ง คือ หมึกแบบเข้มข้น ซึ่งมักใช้ในอุตสาหกรรมการพิมพ์
สารสีที่นิยมใช้ในหมึก.
รงควัตถุ.
รงควัตถุ เป็นสารสีที่นิยมใช้ในหมึกมากกว่าสีย้อม เนื่องจากมีข้อดีคือติดได้เร็ว แต่มักมีราคาแพง และมีช่วงสีน้อยกว่าสีย้อม
สีย้อม.
หมึกที่ใช้สีย้อมเป็นสารสีจะมีความทนทานมากกว่าหมึกที่ใช้รงควัตถุเป็นสารสี มักอยู่ในรูปของเหลว
ช่วงสี
ในการจำลองแบบสี คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ และการถ่ายภาพ ช่วงสี  หมายถึงเซตย่อยที่สมบูรณ์ของสีต่าง ๆ แต่ละสี ซึ่งสามารถแสดงได้ภายในปริภูมิสีที่กำหนดหรืออุปกรณ์แสดงผลบางตัว
การแสดงช่วงสี.
โดยทั่วไปแล้ว ช่วงสีจะถูกแสดงเป็นปริภูมิในแผนภาพสีซีไออี 1391 ภายในขอบโค้ง ซึ่งแสดงสีที่มีความยาวคลื่นค่าเดียว หรือสีแบบสเปกตรัม
ปริภูมิสี
ปริภูมิสี  เป็นการจัดองค์ประกอบพื้นฐานของช่วงสีไปพร้อมกับการสร้างโพรไฟล์สีในอุปกรณ์แสดงผลต่าง ๆ เพื่อให้รองรับการแสดงผลสีต่าง ๆ ได้ทั้งแบบแอนะล็อกและดิจิทัล ซึ่งเกิดจากการกำหนดค่าชื่อสีให้กับชุดสีต่าง ๆ ที่สอดคล้องกันตามจริง
พญาภูเข่ง
มานะศักดิ์ อินทรโกมาลย์สุต
มานะศักดิ์ เป็นบุตรของนายยศ อินทรโกมาลย์สุต อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 5 สมัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสหกรณ์ ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม และเป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ และเป็นบิดาของนายชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต โดยตระกูลอินทรโกมาลย์สุต มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา
มานะศักดิ์ เคยทำงานเป็นกรรกมารผู้จัดการธนาคารอาคารสงเคราะห์ โดยการสนับสนุนของสนั่น เกตุทัต อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และพลเอก อำนาจ ดำริกาญจน์ เป็นประธานกรรมการธนาคาร ระหว่างปี พ.ศ. 2518 - 2524 ซึ่งเป็นช่วงที่ธนาคารฯ ต้องเผชิญกับมรสุมสภาพคล่องทางการเงินอย่างหนักแต่ท่านก็ยังสามารถประคับประคองให้ธนาคารฯ ดำเนินต่อไปได้ จนกระทั่งพลเอก อำนาจ เสียชีวิตอย่างกระทันหัน จึงมีการแต่งตั้ง ไกรศรี จาติกวณิช เข้ามาทำหน้าที่ประธานกรรมการแทน และนายไกรศรีได้มีคำสั่งปลดนายมานะศักดิ์ในทันที ซึ่งต่อมาถูกกล่าวถึงโดยนายพานทองแท้ ชินวัตร ว่านายมานะศักดิ์ได้กระทำการทุจริตจึงต้องพ้นจากตำแหน่ง แต่นายชวนนท์ บุตรชายยืนยันว่าเมื่อปี พ.ศ. 2533 สื่อมวลชนได้เปิดเผยคำพิพากษาของศาลแล้วว่านายมานะศักดิ์ ไม่มีความผิดแต่อย่างใด
มานะศักดิ์ ได้เข้าทำงานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ต่อมากลุ่ม 10 มกรา ได้ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์พร้อมกับกลุ่มวาดะห์ ภายหลังจากการที่ทั้งสองกลุ่มไม่ยกมือสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์และสิทธิบัตรจนทำให้ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี ต้องประกาศยุบสภา เมื่อปี พ.ศ. 2531
มานะศักดิ์ จึงย้ายไปสังกัดพรรคประชากรไทยและในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 เขาย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตกรุงเทพมหานคร และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย
ประจัญ กล้าผจญ
ประจัญ กล้าผจญ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคชาติไทย 2 สมัย เขาถูกกล่าวถึงทางสื่อมวลชนในปี 2552 ว่าเป็น ส.ส.ตกยาก
ประจัญ กล้าผจญ เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 ที่อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษาจากวิทยาลัยครูนครราชสีมา
ประจญ เคยรับราชการเป็นครูประชาบาล 15 ปี ทำการสอนในโรงเรียนทั้งในเขตอำเภอชุมพวง อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ตำแหน่งสุดท้ายคือ เป็นครูใหญ่โรงเรียนบ้านหญ้าคา ตำบลสีดา อำเภอสีดา จังหวัดนครราชสีมา หลังจากนั้นได้ลาออกมาสมัครเป็นทหารอาสาไปรบที่ประเทศเวียดนาม 1 ปี
ประจัญ เข้าสู่งานการเมืองโดยหลังจากการเป็นทหารอาสา เขาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ตามคำชวนของนายชัย ชิดชอบ ในปี พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2519 แต่สอบตกทั้ง 2 ครั้ง ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคชาติไทย ซึ่งในขณะนั้นมีพลเอก ชาติชาย ชุณะหวัณ เป็นหัวหน้าพรรค เขาจึงได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และดำรงตำแหน่งจนครบวาระ จากนั้นจึงลงสมัครรับเลือกตั้งอีกสมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 2 จนกระทั่งมีการปฏิวัติในปี พ.ศ. 2529 ในระหว่างดำรงตำแหน่ง ส.ส. เขาก็มีบทบาทในการตั้งกระทู้ถามโดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกัพื้นที่นครราชสีมา หลังจากนั้นเขาก็ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกหลายครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในปี 2552 เขาถูกกล่าวถึงทางสื่อมวลชนเนื่องจากพบว่านายประจญ เป็นอดีต ส.ส. 2 สมัย แต่กลับมีมีชีวิตความเป็นอยู่อย่างน่ารันทด สภาพบ้านหลังดังกล่าวเป็นเพิงสังกะสีหลังคารั่วเป็นรูพรุน ฝาบ้านเป็นสังกะสีเก่าผุ ๆ มีแผ่นพลาสติก ป้ายโฆษณาปิดไว้พอกันแดดกันลมเท่านั้น ต่อมานายสมชัย ฉัตรพัฒนศิริ ส.ส.นครราชสีมา (ในขณะนั้น) จึงเข้ามาช่วยดูแล
Warota People
สกายวอล์กวันสยาม
คลับเฮาส์ (แอป)
สตีเว่น ยูนิเวิร์ส
สตีเว่น ยูนิเวิร์ส  เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา ออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค ดำเนินเรื่องโดย 4 ตัวละคร คือ สตีเว่น ยูนิเวิร์ส, การ์เนต, อเมทิสต์ และ เพิร์ล
ใบเลี้ยง
ใบเลี้ยง  เป็นส่วนสำคัญในเอ็มบริโอภายในเมล็ดพืช พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดนิยามใบเลี้ยงว่า "ใบอ่อนในพืชมีเมล็ด ซึ่งหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งใบจะปรากฏเป็นครั้งแรกจากเมล็ดที่กำลังงอก" ใบเลี้ยงเป็นสิ่งหนึ่งที่นักพฤกษศาสตร์ใช้ในการจำแนกพืชดอกออกเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว (monocots) และพืชใบเลี้ยงคู่ (dicots)
ในกรณีต้นอ่อนพืชใบเลี้ยงคู่ ใบเลี้ยงจะทำหน้าที่สังเคราะห์ด้วยแสงคล้ายใบแท้ อย่างไรก็ตาม ใบเลี้ยงและใบแท้จะเจริญแยกกัน โดยใบเลี้ยงจะเจริญช่วงการเกิดเอ็มบริโอ พร้อมกับเนื้อเยื่อเจริญของรากและลำต้น ดังนั้นใบเลี้ยงจึงปรากฏในเมล็ดตั้งแต่ก่อนงอก ขณะที่ใบแท้เจริญหลังเมล็ดงอกจากเนื้อเยื่อเจริญส่วนปลายของลำต้น ซึ่งจะเจริญไปเป็นส่วนเหนือดินอื่น ๆ ของพืชในภายหลัง
ใบเลี้ยงของหญ้าและพืชใบเลี้ยงเดี่ยวอื่น ๆ จำนวนมากเป็นใบที่เปลี่ยนรูปไปเป็นใบเลี้ยงธัญพืชและเนื้อเยื่อหุ้มยอดแรกเกิด ใบเลี้ยงธัญพืช (scutellum) เป็นเนื้อเยื่อในเมล็ดที่มีหน้าที่พิเศษในการดูดซึมอาหารที่สะสมไว้จากเอนโดสเปิร์มที่อยู่ใกล้กัน ส่วนเนื้อเยื่อหุ้มยอดแรกเกิด (coleoptile) ทำหน้าที่ปกป้องยอดแรกเกิด (plumule) หรือต้นอ่อนที่จะเจริญไปเป็นลำต้นและใบ
ต้นอ่อนพืชเมล็ดเปลือยมีใบเลี้ยงเช่นกัน โดยจำนวนใบเลี้ยงมีตั้งแต่ 2–24 ใบ ใบเลี้ยงของพืชเมล็ดเปลือยจะก่อตัวเป็นวงที่ยอดลำต้นใต้ใบเลี้ยง ล้อมรอบส่วนยอดแรกเกิด พืชเมล็ดเปลือยแต่ละชนิดมีจำนวนใบเลี้ยงต่างกัน เช่น สนมอนเทเรย์ ("Pinus radiata") มี 5–9 ใบ สนเจฟฟรีย์ ("Pinus jeffreyi") มี 7–13 ใบ แต่บางชนิดมีจำนวนแน่นอน เช่น ไซเปรสเมดิเตอร์เรเนียน ("Cupressus sempervirens") มีใบเลี้ยง 2 ใบเสมอ มีรายงานว่าพืชเมล็ดเปลือยที่มีใบเลี้ยงมากที่สุดได้แก่ สนปิญอนโคนใหญ่ ("Pinus maximartinezii") มีใบเลี้ยง 24 ใบ
ทั้งนี้คำว่า cotyledon ใช้ครั้งแรกโดยมาร์เซลโล มัลพิกี แพทย์และนักชีววิทยาชาวอิตาลี โดยมาจากคำภาษาละติน cotylēdōn และภาษากรีกโบราณ κοτυληδών (kotulēdṓn) แปลว่า โพรงรูปถ้วย จอห์น เรย์ นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษเป็นบุคคลแรกที่สังเกตเห็นความแตกต่างของจำนวนใบเลี้ยงในพืชแต่ละชนิด และบันทึกว่าอาจใช้ในการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ในหนังสือ "Methodus plantarum" (ค.ศ. 1682) อย่างไรก็ตาม ทีโอแฟรสตัส (คริสต์ศตวรรษที่ 3–4 ก่อนคริสตกาล) และอัลแบร์ตุส มาญุส (คริสต์ศตวรรษที่ 13) อาจทราบความแตกต่างระหว่างพืชใบเลี้ยงเดี่ยวและพืชใบเลี้ยงคู่ก่อนหน้านั้น
คอนนี่ มาเฮสวารัน
ที-ป็อปสเตจโชว์
ที-ป็อปสเตจโชว์  หรือเดิม ที-ป็อปสเตจ  เป็นรายการเพลงและรายการจัดอันดับเพลง ที่จะรวบรวมศิลปินจากทุกค่ายมาทำการแสดง เพื่อส่งเสริมและผลักดันเพลงทีป็อปให้เป็นรู้จักในระดับโลก โดยรายการจะมอบถ้วยรางวัลสำหรับเพลงหรือศิลปินที่ได้รับคะแนนสูงสุดในแต่ละสัปดาห์ ผลิตรายการโดยเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ปัจจุบันดำเนินรายการโดย จูน - ธีรตี บุตรดีหงษ์ และเซ้นต์ - ศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ทุกวันเสาร์ เวลา 21:30 น.
รายการที-ป็อปสเตจโชว์ มีชื่อเดิมว่า "ที-ป็อปสเตจ" โดยได้เปิดเพจเฟซบุ๊กในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ภายใต้ชื่อ "ที-ป็อปสเตจ" ก่อนที่จะปล่อยตัวอย่างแรกในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2564 ต่อมาในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกันได้ประกาศพิธีกรคู่แรกคือ จูน - ธีรตี บุตรดีหงษ์ และมิว - ศุภศิษฏ์ จงชีวีวัฒน์ รายการออกอากาศทุกวันจันทร์ 21:30 น. เริ่มตอนแรก 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 โดยระหว่างวันที่ 12 เมษายน – 17 พฤษภาคม ได้จัดทำรายการตอนพิเศษ "สเปเชียล ซัมเมอร์" โดยเป็นการรวบรวมศิลปินที่เคยทำการแสดงในรายการนำมาออกอากาศอีกครั้ง และระหว่างวันที่ 24 พฤษภาคม – 28 มิถุนายน ได้นำตอนเก่ามาออกอากาศอีกครั้ง เนื่องจากสถานการณ์โควิด-19 โดยกลับมาออกอากาศตอนใหม่อีกครั้งในเดือนกรกฎาคม และเปลี่ยนพิธีกรฝ่ายชายเป็นเซนต์ - ศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา แต่สุดท้ายด้วยสถานการณ์ดังกล่าวรายการก็ได้ประกาศยุติการออกอากาศในวันที่ 26 กรกฎาคม
ทว่ารายการยุติการออกอากาศไปเพียง 1 เดือนก็กลับมาออกอากาศอีกครั้งในชื่อ "ที-ป็อปสเตจโชว์" ตั้งแต่วันที่ 4 กันยายน โดยขยับมาออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 21:30 น. และเปิดตัวแอปพลิเคชัน "ที-ป็อป" เพื่อใช้โหวตที-ป็อปวีกลีชาร์ต และติดตามข่าวสารของศิลปินต่าง ๆ
การจัดอันดับเพลง.
เดิมการจัดอันดับชาร์ตเพลง "ที-ป็อปท็อปชาร์ต" มีเงื่อนไขดังนี้
ปัจจุบันการจัดอันดับชาร์ตเพลง "ที-ป็อปวีกลีชาร์ต" มีเงื่อนไขดังนี้
อันดับความสำเร็จของศิลปิน.
ที-ป็อปท็อปชาร์ต.
ระบบที่ 1 ในวันที่ 8 – 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 และระบบที่ 2 ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ – 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564
ที-ป็อปวีกลีชาร์ต.
ระบบที่ 3 ในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน
โทตี้มิวสิกอวอร์ดส์ 2021 (TOTY Music Awards 2021) เป็นงานที่มอบรางวัลให้แก่ศิลปินและคนเบื้องหลังในสาขาต่าง ๆ ในวงการเพลงไทย ปี พ.ศ. 2564 มีเพลงไทยถูกปล่อยออกมามากกว่า 3,000 เพลง โดยได้แบ่งการมอบรางวัลเป็น 2 ประเภท ได้แก่
และยังมี รางวัลความสำเร็จสูงสุด เป็นรางวัลพิเศษ ที่มอบให้กับศิลปินที่ประสบความสำเร็จในวงการเพลง
ที-ป็อป คอนเสิร์ต เฟสติวัล เป็นมหกรรมคอนเสิร์ตศิลปินทีป๊อปครั้งแรกในประเทศไทย กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 29 และ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ณ เอ็กซิบิชัน ฮอลล์ 1-4 ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
กัมบอล วัตเตอร์สัน
TPOP STAGE
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020 นัดชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020 นัดชิงชนะเลิศ เป็นนัดชิงชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020, เป็นทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลสโมสรที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโดยประเทศกาตาร์. ครั้งนี้เป็นนัดชิงชนะเลิศครั้งที่ 17 ของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก, หนึ่งทัวร์นาเมนต์ที่รับรองโดยฟีฟ่า ระหว่างแชมป์สโมสรจากแต่ละหกสมาพันธ์ทวีป, เช่นเดียวกับแชมป์ลีกของประเทศเจ้าภาพ.
ในตารางด้านล่างนี้, นัดชิงชนะเลิศตั้งแต่ปี 2005 จะเป็นยุคฟีฟ่าคลับเวิลด์แชมเปียนชิป, เมื่อปี 2006 จะเป็นในยุคฟีฟ่าคลับเวิลด๋คัพ.
หมายเหตุ: เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2017, ฟีฟ่า ได้รับการยอมรับเป็นทางการว่าแชมป์ทุกรายการของอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพในฐานะแชมป์โลกของสโมสร, ในสถานะที่เท่าเทียมกับฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก.
เฉินหนงเปิ๋นเฉ่าจิง
เฉินหนงเปิ๋นเฉ่าจิง  เป็นตำราภาษาจีนเกี่ยวกับการเกษตรและพืชสมุนไพรซึ่งเชื่อกันว่าสืบทอดมาจากเฉินหนง ซึ่งมีชีวิตอยู่ในราว 2,800 ปีก่อนคริสตกาล นักวิจัยเชื่อว่าข้อความเหล่านี้เป็นการรวบรวมประเพณีที่ถ่ายทอดด้วยปากเปล่า ซึ่งเขียนขึ้นระหว่างประมาณ ค.ศ. 200 ถึง 250 ต้นฉบับดั้งเดิมไม่ปรากฏอยู่แล้ว ประกอบด้วยสามเล่มที่มี 365 รายการซึ่งเกี่ยวกับเครื่องยารวมทั้งคำอธิบาย กล่าวได้ว่าเป็นตำรายาที่เก่าแก่ที่สุดของจีน
ตำรายังรู้จักในชื่อว่า เฉินหนงเปิ๋นเฉ่า《神農本草》หรือชื่อย่อ เปิ๋นเฉ่าจิง《本草經》หรือ เปิ่นจิง《本經》
ต้นฉบับของเอกสารได้สูญหายไป และเรื่องราวของการบันทึกใหม่นั้นค่อนข้างซับซ้อน
การเขียนบันทึกจากความรู้ปากเปล่าโบราณในครั้งแรกดูเหมือนจะทำขึ้นในช่วงต้นยุคสากลศักราช จากนั้นข้อความได้รับการแก้ไข, พิจารณ์ และเสร็จสิ้นในศตวรรษที่ 5–6 โดย เถา หงจิ่ง  ก่อนที่จะสาบสูญและถูกเขียนขึ้นใหม่ระหว่างศตวรรษที่ 10 ถึงศตวรรษที่ 17 จากส่วนของเอกสารต่าง ๆ ในที่สุดตำรายาฉบับที่รู้จักกันในปัจจุบันก็ได้รับการเผยแพร่
ตำราเฉินหนงเปิ๋นเฉ่าจิง ไม่ได้รับการกล่าวถึงในพงศาวดารฮั่น (漢書 "Hànshū") การกล่าวถึงครั้งแรกอยู่ในงานเขียนของแพทย์ลัทธิเต๋า เถา หงจิ่ง (ค.ศ. 456–536) สมัยราชวงศ์เหลียง สำหรับเขาชื่อสถานที่ที่อ้างถึงในหนังสือเล่มที่สี่ของเฉินหนงเปิ๋นเฉ่าจิง "เป็นลักษณะของชื่อที่ราชวงศ์ฮั่นตั้งให้กับเขตการปกครอง" จากข้อสังเกตนี้เขาสรุปได้ว่า งานชุดนี้ควรเป็นผลงานของแพทย์ในช่วงปลายยุคฮั่น (ค.ศ. 25–220)
เถา หงจิ่ง กล่าวถึงตำราเกี่ยวกับยาหลายเล่มและฉบับต่าง ๆ ของ เฉินหนงเปิ๋นเฉ่าจิง ที่เขาเรียบเรียงอยู่ เขาอ้างถึงผู้เขียนหลายคนก่อนหน้าซึ่งมีส่วนร่วมในการแก้ไขต้นฉบับเก่าของงาน สำหรับ เพาล์ อุลริช อุนชุลด์  นักประวัติศาสตร์การแพทย์ ได้กล่าวว่า "ในขณะนี้เราไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าแท้จริงแล้วว่ามีงานต้นฉบับและงานหรือชุดตำราเฉพาะที่ใช้ชื่อ เฉินหนงเปิ๋นเฉ่าจิง อยู่หรือไม่ เอกสารรวบรวมรายการยาหลายเล่มในสมัยฮั่น มีการใช้ชื่อนี้หรือชื่อที่คล้ายคลึงกัน
เถา หงจิ่ง เองได้ให้ข้อพิจารณ์ในหนังสือเปิ่นจิง (本經) เจ็ดเล่มชื่อ เปิ๋นเฉาจิงจี๋จู้ (本草經集注 "Běncǎo jīng jízhù") ซึ่งเป็นการพิจารณ์ตำราเกี่ยวกับเรื่องการแพทย์ มีการแบ่งประเภทใหม่ซึ่งมีพื้นฐานมาจากความเชื่อที่เกี่ยวข้องกับเลข 7 ในจักรวาลวิทยาลัทธิเต๋า เขาเพิ่มวัตถุทางการแพทย์ใหม่ 365 ชนิดเพิ่มจาก 365 ชนิดในตำรารุ่นเก่า โดยเครื่องยา 730 ชนิดนี้แบ่งออกเป็น
1) แร่ธาตุ 2) สมุนไพร 3) ต้นไม้ 4) แมลงและสัตว์
5) ผักและผลไม้ 6) ธัญพืช งานเหล่านี้ปัจจุบันได้สูญหายไปแล้ว
อย่างไรก็ตามความเป็นจริงของข้อมูลนี้ได้รับการยืนยันโดยพงศาวดารสุย《 隋書•經籍志》("Suí shū•jīngjí zhì") ซึ่งเขียนขึ้นไม่กี่ทศวรรษต่อมา ซึ่งในบทบรรณานุกรม กล่าวถึงเรื่องทางการแพทย์ของเฉินหนงใน เฉินหนงเปิ๋นเฉ่าซื่อเจียน (神農本草， 四卷 "Shénnóng běncǎo, sì juǎn") ซึ่งเป็นตำราสี่ม้วนที่ไม่มีการระบุช่วงเวลาและผู้เขียน และโดยฉบับที่เขียนโดย เถา หงจิ่ง หรือ เฉินหนงเปิ๋นเฉ่าจิง ซึ่งมีเจ็ดม้วน
ส่วนในบรรณานุกรมพงศาวดารถัง《 唐書藝文志》("Táng shū yìwénzhì") พบการระบุถึง เฉินหนงเปิ๋นเฉ่าซานเจียน (神農本草， 三卷 "Shénnóng běncǎo, sān juǎn") ซึ่งมีสามม้วน แต่จนกระทั่งถึงสมัยราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 960–1280) จึงมีความพยายามใหม่ในการรวบรวม เฉินหนงเปิ๋นเฉ่าจิง
ดังนั้นเราจึงสามารถพบผลงานหลักของแพทย์ในยุคถัง ซุนซือเหมี่ยว (孫思邈 "Sūn Sīmiǎo") (ค.ศ. 581–682) ในส่วนต่าง ๆ ของตำราเปิ๋นจิ่ง ทุกส่วน
ในทำนองเดียวกันผลงานของแพทย์ในสมัยซ่ง ถัง เซิ่นเวย (唐慎微 "Táng Shènwēi") ตำราการแพทย์ฉุกเฉิน จิงสื่อเจิ้งเล่ยเป้ยจี๋เปิ๋นเฉ่า (經史證類備急本草 "Jīng shǐ zhèng lèi bèi jí běncǎo") (ค.ศ. 1097～1108) เป็นแหล่งข้อมูลที่มีค่า สำหรับการสร้างและปรับปรุงตำราฉบับใหม่
ในที่สุดผลงานของ หลี่ สือเจิน (李時珍 "Lǐ Shízhēn") แพทย์สมุนไพรที่มีชื่อเสียงคือตำรา เปิ๋นเฉ่ากังมู่ (本草綱目 "Běncǎo gāngmù") (ค.ศ. 1578) ก็ถูกนำมาใช้เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของงานต้นฉบับ การรวบรวมที่เก่าแก่ที่สุดในปัจจุบันคือฉบับของ หลู ฟู่ (盧复 "Lú Fù") ในปี ค.ศ. 1616 จากนั้นก็มีของ ซุนซิงเหยี่ยน (孫星衍 "Sūnxīngyǎn") ในปี 1799 และ กู้ กวนกวง (顧觀光 "Gù Guānguāng") ในปี 1844 ซึ่งมีการเผยแพร่อย่างกว้างขวาง และของ ริสฉิ โมริ  ในญี่ปุ่นประมาณปี ค.ศ. 1850
ประเพณีของขงจื๊อในเรื่องการเคารพอำนาจของบรรพชนได้ผลักดันให้นักเขียนชาวจีนต้องเขียนระบุให้ยาวที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แม้ว่าจะเป็นตำนานเช่นเดียวกับ เทพกสิกรรมเฉินหนง ในช่วงระหว่าง 2,700 หรือ 2,800 ปีก่อนคริสตกาล ที่พวกเขาไม่ลังเลที่จะอ้างถึง ดังคำกล่าวของขงจื้อ (ในหนังสือ หลวนอวี่ 論語 "Lúnyǔ" ฉบับที่ 11 บทที่ 19) “หากไม่มีการก้าวย่างตามร่องรอยก็จะไม่มีทางสามารถไปถึงห้องนั้นได้” นักคิดชาวจีนอ้างสิทธิ์ในการสั่งสอนอย่างเปิดเผยและหลีกเลี่ยงสิ่งใดก็ตามที่อาจคล้ายกับความเป็นอิสระทางความคิดอันเป็นที่นิยมของนักปรัชญาชาวยุโรป
หนังสือเล่มแรกประกอบด้วยยา 120 ชนิดที่ไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ มี "สรรพคุณกระตุ้น" เช่น เห็ดหลินจือ, โสม, พุทรา, ส้ม, อบเชยจีน, โต๋วต๋ง , กัญชา หรือรากของชะเอมจีน (กำเช่า, "Glycyrrhiza uralensis") สมุนไพรเหล่านี้ถูกขนานนามว่า "มีตระกูล" หรือ "สมุนไพรชั้นสูง"
ในเล่มสุดท้ายมี 125 รายการ ที่เกี่ยวข้องกับสารที่มีฤทธิ์รุนแรง หรือมีผลรุนแรงต่อการทำงานทางสรีรวิทยา และมักเป็นพิษ เช่น ตั้งอึ๊ง ("Rheum officinale" หรือรูบาร์บจีน), ลูกท้อและผลไม้เมล็ดแข็งต่าง ๆ เป็นตัวอย่างเด่นของกลุ่ม สมุนไพรเหล่านี้ถูกขนานนามว่า "สมุนไพรชั้นต่ำ"
การรวบรวมในปัจจุบันได้แบ่งออกเป็นสี่หมวดขึ้นไป ได้แก่ ต้นไม้, พืช, สัตว์, แร่ธาตุ จากนั้นแต่ละหมวดแบ่งย่อยเป็นหมวดหมู่ชั้นบน, ชั้นกลางและชั้นต่ำ ส่วนขยายของหมวดอาจแตกต่างกันไปในตำราแต่ละฉบับ ดังนั้นแร่ธาตุที่เป็นพิษเช่น หรดาล (雄黃 "Xiónghuáng"; อาร์เซนิกซัลไฟด์) สามารถพบได้ในชั้นสูง (รวบรวมโดย เฉา เหยียนอวี่; 曹元宇 "Cáo Yuányǔ") หรือในชั้นกลาง (รวบรวมโดย กู้ กวนกวง)
ตำราการแพทย์จีนจะเขียนในรูปแบบของรายการที่ไม่เรียงลำดับ ซึ่งมีความยากในการค้นหารายการ ทำให้ผู้รวบรวมตำราเฉินหนงเปิ๋นเฉ่าจิง แบ่งยาออกเป็นหลายระดับ (แร่ธาตุ, ต้นไม้ ฯลฯ) เพื่อการค้นหาได้รวดเร็ว วิธีนี้ดูเหมือนจะย้อนกลับไปในสมัยของ เถา หงจิ่ง และได้ถูกนำไปใช้กับตำราเปิ๋นเฉ่าฉบับที่ตามมาทั้งหมด รวมถึงฉบับเรียบเรียงใหม่ของเฉินหนงเปิ๋นเฉ่าจิง
การบำบัดแบบมารวิทยา.
ความเชื่อเรื่องปีศาจฝังรากลึกในวัฒนธรรมจีน ในสมัยก่อนจักรวรรดินั้น โรคร้ายเชื่อว่าเกิดจากปีศาจ แม้ว่าในช่วงเวลาของการเขียนเฉินหนงเปิ๋นเฉ่าจิง ระบบการตีความธรรมชาติของโรคตามแนวคิดของหยินหยาง (陰陽) และอู่สิง (五行) (ธาตุทั้งห้า) ได้เริ่มปรากฏขึ้น แต่ความเชื่อในพลังที่ทำให้เกิดโรคของปีศาจยังคงแข็งแกร่ง "ประมาณ 15% ของรายการยา 357 รายการในฉบับที่รวบรวมขึ้นใหม่โดย ริสฉิ โมริ (森立之 "Mori Risshi") มีการกล่าวถึง "การฆ่า" หรือ "ขับไล่" ปีศาจหรือกำจัด "การครอบงำโดยปีศาจ" เพื่อเป็นข้อบ่งชี้ในการรักษา"
ยกตัวอย่างเกี่ยวกับรายการเช่น นอแรด (犀角 "xījiǎo") สรรพคุณ: "รสขมเย็น ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการต้าน สารพิษต่าง ๆ, พิษกู่, ปีศาจร้าย (邪鬼 "xiéguǐ"), การขัดขวางพลังชี่ มันทำลายผลของพิษจากพืชเช่น มะเค็ด (钩吻 "gōuwěn"), พิษขนนก (ในตำนาน) (鴆鳥 "zhènniǎo") และพิษงู ทำการกำจัดปีศาจ (邪 "xié") (พลังที่เป็นอันตราย) และป้องกันอาการสับสนและฝันร้าย การได้รับเป็นเวลานานจะทำให้ร่างกายเบาลง ฤทธิ์ยาเข้าสู่เส้นลมปราณและข้อพับของร่างกาย" แรดชนิดต่าง ๆ ที่เคยมีอยู่ในประเทศจีนโบราณได้หายไป เมื่อถึงยุครณรัฐ และเนื่องจากเป็นสิ่งที่มีค่าหายากในช่วงเวลาที่เขียนตำราเปิ๋นเฉ่าจิง นอแรดจึงมีความเชื่อในเรื่องความสามารถในการขับไล่ปีศาจออกไป นอกจากฤทธิ์ในฐานะยาเย็นเพื่อต่อสู้กับโรคร้อน (เป็นยาลดไข้) และเป็นยาแก้พิษ
การกล่าวถึง.
ในหนังสือ "คำบรรยายเกี่ยวกับจักรวรรดิจีน"  ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1735–36 คณะนักบวชเยสุอิตชาวปารีส ฌ็อง-บัปติสต์ ดู อัลด์ ได้ตีพิมพ์การแปลบางส่วนของบทนำของเฉินหนงเปิ๋นเฉ่าจิง เป็นภาษาฝรั่งเศส
เพชรตัดเพชร ซีซั่นที่ 1
ในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ก็ได้ผู้ชนะคนแรกของรายการ คือ จักรพันธ์ หาญภิรมย์ (พันธ์​) จากเพชรสีเหลือง
เพชรตัดเพชรศึก 300 เป็นรายการวาไรตี้โชว์รูปแบบการแข่งขันประชันร้องเพลงลูกทุ่ง เป็นการรวมผู้เข้าแข่งขันที่ได้ 300 คะแนน มาแบ่งเป็น 4 ทีม ทีมละ4ท่าน โดยแต่ละทีมจะต้องทำคะแนนให้ได้ 300 คะแนน 3 ใน 4 ท่านของผู้เข้าแข่งขัน ถ้าทำได้จะได้รับ "เข็มกลัดเพชร300" เริ่มออกอากาศวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ถึง 23 สิงหาคม พ.ศ. 2563
ซีซั่นต่อไป เพชรตัดเพชร ซีซั่นที่ 2
เป็นการแข่งขันเพื่อหาเพชรที่ดีที่สุด จากเหล่าศิลปินไมค์ทองคำจากซีซั่นต่าง ๆ ที่จัดโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) โดยศิลปินหรือเพชรทั้ง 30 คน จะแบ่งออกเป็น 6 สี คือ สีเหลือง,สีแดง,สีน้ำเงิน,สีขาว,สีเขียว และ สีชมพู ดำเนินรายการโดย พัน พลุแตก โดยคณะกรรมการ ทั้ง 3 ท่าน ได้แก่ ครูสลา คุณวุฒิ, สุนารี ราชสีมา และ โน้ต เชิญยิ้ม โดยแต่ละท่านจะมีคนละ 100 คะแนน รวมเป็น 300 คะแนน คณะกรรมการมีสิทธิ์กดลบหรือบวกคะแนนได้ตลอดเวลา ถ้าเกิดนักร้องมีคะแนนเท่ากันจะต้องดวลเสียงสดเพื่อหาผู้เข้ารอบแต่ถ้าคะแนน​เท่ากัน​ทั้งกลุ่ม​จะต้องไปแข่งขัน​กันใหม่เพื่อหาผู้เข้ารอบ​ในแต่​ละรอบ โดยแบ่งเป็น 5 รอบ ดังนี้
และ กรรมรับเชิญในรอบลูกทุ่งเครื่องไทย
พิธีกร กรรมการ
รอบเก้าอี้ดนตรี.
คะแนนเต็ม 300 คะแนน ตกรอบ เสี่ยง
รอบลูกทุ่งยุคแผ่นเสียง.
รอบลูกทุ่งเครื่องไทย.
รอบลูกทุ่ง 2 ยุค.
แชมป์ประจำเพชรสี รองแชมป์ประจำเพชรสี
ตอนที่28 รอบชิงชนะเลิศ (ออกอากาศ 26 ก.ค. 63).
ผู้ชนะคนแรกของรายการ คือ....
จักรพันธ์ หาญภิรมย์ (พันธ์​) จากเพชรสีเหลือง
เพชรตัดเพชรศึก 300.
เพชร300.
เพชร300 เป็นการรวบรวมศิลปินลูกทุ่ง มาแข่งขันกันเป็นทีม ประกอบด้วยทีมละ4ท่าน โดยแต่ละทีมจะต้องทำคะแนนให้ได้ 300 คะแนน 3 ใน 4 คน ถ้าทำได้จะได้รับ "เข็มกลัดเพชร300" ศิลปินแต่ละทีมจะต้องส่งตัวแทนเพื่อร้องเพลงโจทย์ต่างๆ ได้แก่
จางจ้งจิ่ง
ชอง ชิง
บ็อบ ฮิคกี้
เกอร์ทรูด โพอลการ์
โจ บยอง-กยู
ย่านสยาม
ย่านสยาม  เป็นย่านศูนย์การค้าสำคัญในใจกลางกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ชิดกับทั้ง 2 ฝั่งของถนนพระรามที่ 1 แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน ตั้งแต่แยกปทุมวัน ถึงแยกเฉลิมเผ่า เลยไปบรรจบกับย่านราชประสงค์ที่อยู่ติดกัน ย่านนี้เป็นที่ตั้งของศูนย์การค้าขนาดใหญ่หลายแห่ง และเมื่อรวมกับย่านราชประสงค์ จึงเป็นรูปแบบที่เรียกว่า "ย่านการค้าใจกลางเมือง" ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นใจกลางเมืองสมัยใหม่ในด้านธุรกิจและการค้าของกรุงเทพมหานคร
พื้นที่ดังกล่าวตั้งชื่อตามสยามสแควร์ ซึ่งเป็นพื้นที่ค้าปลีกแนวราบที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นเจ้าของและผู้พัฒนา รวมถึงศูนย์การค้าที่อยู่ตรงข้ามอีกจำนวน 3 แห่ง ซึ่งล้วนแต่มี "สยาม" เป็นส่วนหนึ่งของชื่อ ได้แก่ สยามดิสคัฟเวอรี สยามเซ็นเตอร์ และสยามพารากอน ซึ่งมาแทนที่โรงแรมสยามอินเตอร์คอนติเนนตัล ในปี พ.ศ. 2545 รวมถึงต่อมาศูนย์การค้าทั้ง 3 แห่งดังกล่าวถูกเรียกว่า "วันสยาม" ที่ดินดังกล่าวเช่ามาจากวังสระปทุม ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของพระบรมวงศานุวงศ์แห่งราชวงศ์จักรีในสายราชสกุลมหิดล ซึ่งเป็นสายของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก นอกจากนี้ในบริเวณใกล้เคียงยังมีเอ็มบีเคเซ็นเตอร์ และหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร ที่อยู่ตรงข้ามแยกปทุมวัน