pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โรงเรียนแสลงโทนพิทยาคม สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา ประกาศจัดตั้ง เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2540 โดยฯพณฯสุขวิช รังสิตพล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น ตั้งอยู่ริม ถนน 2445 กม.22 (บุรีรัมย์-ประโคนชัย) หมู่ที่ 1 ตำบลแสลงโทน อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ มีเนื้อที่ประมาณ 60 ไร่เป็นที่ดินสาธารณประโยชน์โคกเบาะดอน เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นโรงเรียนสาขาโรงเรียนพลับพลาชัยพิทยาคม เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.1-2-3) ในโครงการขยายโอกาสทางการศึกษา โดยโรงเรียนพลับพลาชัยพิทยาคม แต่งตั้งนายมุนินทร์ หลอมประโคน ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียน ทำหน้าที่ดูแลประสานงานโรงเรียนสาขาแห่งนี้
ตำบลแสลงโทน
แสลงโทน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์
ตำบลแสลงโทนตั้งอยู่ทางด้านทิศเหนือของอำเภอประโคนชัย องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่คือเทศบาลตำบลแสลงโทนซึ่งเดิมเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสภาตำบลเรียกว่า "สภาตำบลแสลงโทน" จัดตั้งครั้งแรกเมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2513 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล และได้รับการยกฐานะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา
บ้านแสลงโทนเป็นเมืองที่มีการอาศัยตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลายหรือประมาณ 2,000–1,500 ปีมาแล้ว และมีการทิ้งร้างไประยะหนึ่ง จึงมีชุมชนในละแวกใกล้เคียงเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่อาศัยซ้อนทับชุมชนเมืองโบราณเดิม ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2478 เริ่มมีการศึกษาจากกรมศิลปากร จากภาพถ่ายทางอากาศ เมืองโบราณแสลงโทนมีรูปวงกลมรี มีกำแพงดินและคูเมืองกั้นล้อมรอบเป็นกำแพงเมือง 3 ชั้น ปัจจุบันเหลือเพียงชั้นเดียว และยังพบหลักฐานต่าง ๆ ทางโบราณคดี เช่น ใบเสมาในเขตเมืองโบราณแสลงโทน ซึ่งมีอยู่ 3 กลุ่มคือ ภายในกำแพงเมือง 2 กลุ่ม ที่บริเวณศาลเจ้าพ่อแสลงโทนและโคกพระนอนหน้าโรงพักตำรวจ ส่วนอีกกลุ่มอยู่นอกคูเมืองด้านทิศเหนือ ใบเสมาทั้ง 3 กลุ่มมีลักษณะเป็นหินทรายสีขาวและแดงแบบรูปทรงธรรมชาติ ปักกระจายทั่วบริเวณหนึ่ง โดยไม่กำหนดทิศทางมีทั้งที่ปักคู่และปักเดี่ยว และยังพบหินศิลาแลง หินทรายสีชมพูในบริเวณศาลเจ้าพ่อแสลงโทนและโคกพระนอนหน้าโรงพักตำรวจ และพระพุทธรูป เทวรูปเก่า ไหบรรจุโครงกระดูกมนุษย์ เครื่องใช้ เครื่องประดับ และเศษภาชนะดินเผา เป็นต้น
จากหลักฐานร่องรอยที่ปรากฏ เมื่อเทียบเคียงเอกสารทางวิชาการและเมืองต่างในแถบประเทศไทยที่รับอิธิพลวัฒนธรรมทวารวดี ทำให้สันนิษฐานได้ว่าบ้านแสลงโทนเป็นเมืองโบราณที่สร้างขึ้นในสมัยทวารวดี อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12–16 หรือ ประมาณ 2,000–1,500 ปีมาแล้ว และถูกทิ้งร้างไป (อ้างอิงจากกรมศิลปากร. 2532. "แผนที่ทางโบราณคดีจังหวัดบุรีรัมย์." มปท. หน้า 97 และ วารสารบทความทางวิชาการ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร)
ส่วนที่มาของชื่อ "แสลงโทน" ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด น่าจะเป็นการเรียกชื่อภายหลังจากเริ่มมีคนต่างถิ่นเข้ามาตั้งถิ่นฐานทับซ้อนเมืองโบราณเดิม จากการสันนิษฐานและศึกษาเปรียบเทียบกับชุมชนโดยรอบบริเวณนี้ ปรากฏว่ามาจากการตั้งชื่อตามต้นไม้ชนิดต่าง ๆ ที่ชุมชนบริเวณนั้นตั้งถิ่นฐานอยู่ คำว่า "แสลงโทน" ก็น่าจะมาจากคำว่า "แสลง" คือต้นไม้ชนิดหนึ่งคือต้นแสลงที่มีมากในบริเวณพื้นที่ของสมัยนั้น ส่วนคำว่า "โทน" อาจะเป็นคำเติมในภายหลัง
ยุคปัจจุบัน.
เดิมตำบลแสลงโทน เมื่อ พ.ศ. 2443 ขึ้นกับตำบลบ้านไทร ต่อมาเมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2513 ได้มีการแบ่งเขตพื้นที่การปกครองใหม่โดยแยกพื้นที่บ้านแสลงโทน บ้านสี่เหลี่ยม (พื้นที่ตำบลสี่เหลี่ยม อำเภอประโคนชัย ในปัจจุบัน) และบ้านสำโรง (พื้นที่ตำบลสำโรง อำเภอพลับพลาชัย ในปัจจุบัน) จัดตั้งขึ้นใหม่เป็นตำบลแสลงโทน และต่อมาใน พ.ศ. 2538 ทางกระทรวงมหาดไทยได้มีนโยบายที่จะจัดตั้งกิ่งอำเภอแสลงโทนขึ้น จึงแยกบ้านสี่เหลี่ยมและบ้านสำโรงจัดตั้งขึ้นเป็นตำบลเพื่อรองรับการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ แต่ก็ถูกล้มเลิกไปเนื่องจากมีประชาชนบางตำบลคัดค้าน และเป็นผลทำให้เกิดการจัดตั้งอำเภอพลับพลาชัยขึ้นแทน ตำบลแสลงโทนจึงมีฐานะเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอประโคนชัยตั้งแต่นั้นมา
ที่ตั้งภูมิประเทศ.
ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปมีลักษณะพื้นที่เป็นเป็นพื้นที่ราบลุ่ม โดยลาดเอียงจากทิศเหนือลงไปทิศใต้ สภาพทั่วไปเป็นดินร่วนปนทราย โดยอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลประมาณ 150–180 เมตร และพื้นที่ส่วนใหญ่ใช้ประโยชน์ทางด้านเกษตรกรรม ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอประโคนชัยไปทางทิศเหนือประมาณ 19 กิโลเมตร และห่างตัวจังหวัดบุรีรัมย์ไปทางทิศใต้ตามทางหลวงหมายเลข 2445 ประมาณ 25 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 36.45 ตารางกิโลเมตร
ตำบลแสลงโทนประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ได้แก่
มีการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่และอินเทอร์เน็ตกันอย่างแพร่หลาย ในเขตเทศบาลมีเสาส่งสัญาณโทรศัพท์ทุกเครือข่ายครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบล และมีสายโทรศัพท์ผ่าน ทำให้การติดต่อสื่อสารทางโทรศัพท์และอินเทอร์เน็ตเป็นไปอย่างสะดวกรวดเร็ว
การไฟฟ้า
อยู่ใกล้ตัวเมืองและมีสำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคอำเภอประโคนชัยตั้งอยู่ในพื้นที่ทำให้สามารถให้บริการไฟฟ้าได้ครอบคลุมแทบทุกหลังคาเรือน
ลักษณะสภาพทางเศรษฐกิจ.
ราษฎรส่วนใหญ่ประมาณร้อยละ 70 ประกอบอาชีพเกษตรกรรมทำนาข้าว แต่โดยศักยภาพด้านพื้นที่ที่อยู่ชานเมืองติดต่อกับเขตตัวเมืองบุรีรัมย์ ซึ่งเป็นศูนย์กลางความเจริญของจังหวัดทำให้การขยายตัวด้านอุตสาหกรรม พาณิชยกรรมและการบริการเป็นไปอย่างรวดเร็ว
มีห้างสรรพสินค้า จำนวน 2 แห่ง
ราษฎรส่วนใหญ่ร้อยละ 98 นับถือศาสนาพุทธ ร้อยละ 1 นับถือศาสนาคริสต์ และศาสนาอื่นร้อยละ 1 มีศาสนสถานที่สำคัญ ดังนี้
สถานศึกษา จำนวน 3 แห่ง และ ศูนย์พัฒนาเด็กก่อนเกณฑ์ 2 แห่ง ประกอบด้วย
นวพล วัฒนพานิช
คำสาปทิปเปคานู
คำสาปทิปเปคานู (; มีอีกชื่อว่า คำสาปของเทคุมเซฮ์ (Tecumseh's Curse), คำสาป 20 ปี (20-year Curse) หรือ คำสาปศูนย์ (Zero Curse)) เป็นตำนานพื้นบ้านเกี่ยวกับการเสียชีวิตในตำแหน่งของประธานาธิบดีสหรัฐที่ได้รับเลือกตั้งหรือได้รับเลือกตั้งกลับมาอีกสมัยในปีที่ลงท้ายด้วย 0 ซึ่งหารด้วย 20 ลงตัว
ประธานาธิบดีที่ได้รับการเลือกตั้งในช่วง ค.ศ. 1840 ถึง 1960 ซึ่งเสียชีวิตในตำแหน่งคือวิลเลียม เฮนรี แฮร์ริสัน (1840), อับราฮัม ลินคอล์น (1860), เจมส์ เอ. การ์ฟีลด์ (1880), วิลเลียม แมกคินลีย์ (1900), วาร์เรน จี. ฮาร์ดิง (1920), แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ (1940) และจอห์น เอฟ. เคนเนดี (1960) โดยมีประธานาธิบดี 7 ใน 8 คนที่เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง นับตั้งแต่ ค.ศ. 1960 สามประธานาธิบดีที่ได้รับเลือกตั้งในปีที่กำหนดยังไม่ได้เสียชีวิตขณะตำแหน่ง โรนัลด์ เรแกน (1980) และจอร์จ ดับเบิลยู. บุช (2000) อยู่รอดจนครบสมัย ประธานาธิบดีคนปัจจุบันที่อยู่ในตำแหน่งนี้คือโจ ไบเดิน (2020)
วัฏจักรมรณกรรม ของประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
ทรงเจ้าหญิง
ทรงเจ้าหญิง หรือ ฮิเมะคัต  เป็นทรงผมซึ่งทำเป็นปอยข้างแก้ม (sidelock) หรือข้างหู (earlock) ประกอบหน้าม้า (fringe) ส่วนที่เหลือไว้ยาว แล้วยืดหรือรีดให้ตรงทั้งหมด
ผมทรงนี้ได้ชื่อว่า "ทรงเจ้าหญิง" ด้วยเชื่อกันว่า มีทรงผมของกุลสตรีญี่ปุ่นสมัยเฮอังเป็นต้นแบบ ทุกวันนี้ ทรงเจ้าหญิงได้รับความนิยมเป็นอันมากทั้งในโลกจริงและในโลกอนิเมะ
การดูแลและรักษาทรง.
เพื่อคงรูปทรงไว้ ผู้ที่มิได้มีผมตรงโดยธรรมชาติจำจะต้องเอาใจใส่ผมทรงนี้เป็นอันมาก ต้องสละเวลาแต่งปอยข้างและหน้าม้าเป็นอาจิณ และจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องยืดผมให้ตรงด้วยสารเคมีและความร้อนเพื่อเปลี่ยนโครงสร้างผมไปชั่วระยะหนึ่ง หรือไม่ก็รีดผมให้ตรงด้วยเครื่องรีดเป็นประจำ เพราะผมที่มิได้ตรงตามธรรมชาติจะกลับคืนสภาพเดิมเมื่อชื้นเหงื่อเป็นต้น นอกจากนี้ ผู้ที่ไม่พึงใจจะรอให้ผมยาว อาศัยผมเทียมต่อเสริมผมจริงก็มี
ความนิยม และรูปแบบต่าง ๆ.
ปัจจุบัน นิยมกันว่า ไว้ทรงเจ้าหญิงแล้วดู "สง่า สูงศักดิ์ และอ่อนวัยราวเด็กหญิง" ("elegant, regal, and girly") วัฒนธรรมย่อยกอทิกโลลิตา (Gothic Lolita) มักพึงใจในทรงเจ้าหญิง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลุ่มกอทิกโลลิตาแบบหรู (Elegant Gothic Lolita) นิยมทรงนี้มากกว่าทรงอื่น ๆ ที่ทำเป็นลอน เพราะเห็นว่า ทรงลอนเหล่านั้นทำให้ผมเสียระยะยาว
ตัวละครหลาย ๆ ตัวในอนิเมะ ซึ่งมีบุคลิกภาพแบบ "คุณหนู" (; young lady) กล่าวคือ ดูเป็นกุลสตรี เรียบร้อย โก้เก๋ หรือสูงศักดิ์ มักไว้ผมทรงเจ้าหญิง เป็นต้นว่า มิโอะ อากิยามะ (Mio Akiyama) จาก "เค-อง! (K-On!) " และ คิเคียว (Kikyo) จาก "อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน (Inuyasha) " ที่ไว้ทรงเดียวกัน โดยมีปอยเรี่ยหู, ขณะที่ ไอ เอ็นมะ (Ai Enma) จาก "สัญญามรณะ ธิดาอเวจี (Hell Girl) " ไว้ปอยระดับแก้ม และผมม้าคลุมถึงคิ้ว
บางที ก็มีผู้คนไว้ทรงเจ้าหญิงประกอบทรงดังโงะ (odango) ไม่ว่าจะเกล้าผมเป็นมวยหรือเป็นจุกก็ดี และจะมวยหรือจุกเดียวหรือมากกว่าก็ดี ตัวละครที่ไว้ทรงทำนองนี้ ได้แก่ ยูกิ มิอากะ (Yuki Miaka) จาก "พลิกตำนานมาพบรัก (Fushigi Yūgi) " ซึ่งไว้สองมวย และ มิยู (Miyu) จาก "สวย ดุ กัด (Vampire Princess Miyu) " ซึ่งไว้มวยเดียว เป็นต้น ขณะที่หลายคนนิยมรวบเป็นทวินเทลส์ (twin tails) แล้วผูกริบบิน เรียก "สึนเดะเระทวินเทลส์" (Tsundere twin tails) ดังที่ตัวละคร คางามิ ฮิรากิ (Kagami Hiiragi) จาก "ลักกี☆สตาร์ (Lucky☆Star) " ไว้
อนึ่ง ทรงเจ้าหญิงแบบตัดสั้นก็มี นับเป็นรูปแบบหนึ่งของทรงมหาดเล็ก (pageboy) และที่ไว้แต่หน้าม้าและปอยข้าง ส่วนด้านหลังตัดจนสั้นติดต้นคอก็มีเช่นกัน ตัวละครที่ไว้เช่นนี้ มี ฮอนดะ คิคุ (Honda Kiku) จาก "พลังอักษะ เฮตาเลีย (Hetalia: Axis Powers) " เป็นอาทิ
โดยปรกติและตามรูปแบบดั้งเดิมแล้ว ผมทรงเจ้าหญิงมักทำตรง แต่สมัยหลัง ทำเป็นลอนก็มี เรียกว่า "ลอนเจ้าหญิง" (Princess Curls) ซึ่งกำลังได้รับความนิยมทั้งในโลกจริงและในตัวละครอนิเมะแนวสูงศักดิ์
ฮิเมะคัต
ฮิเมะคัท
Hime cut
姫カット
หน้าม้า
หน้าม้า อาจหมายถึง
มวย
มวย อาจหมายถึง
ชกมวย
การชกมวย
ภาษาอารากัน
ชิบูยะเค
ชิบูยะเค  เป็นแนวเพลงย่อยของเจป็อปเกิดขึ้นที่ย่านชิบุยะในเมืองโตเกียว เป็นแนวที่รวมดนตรี อีเลกโทรป็อป แจ๊ส ป็อป เข้าด้วยกัน โดยมีศิลปินชิบูยะเคอิยุคแรกอย่าง Flipper's Guitar และ Pizzicato Five
คอสติกโซดา
สถานีรถไฟนิปโปริ
สถานีรถไฟนิปโปริ  เป็นสถานีชุมทางรถไฟสำคัญในเขตอารากาวะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เปิดบริการครั้งแรกสำหรับรถไฟเจอาร์ตะวันออกเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1905 และสำหรับรถไฟฟ้าเคเซเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1931
ปัจจุบันกำลังปรับปรุงขยายเพื่อการเชื่อมต่อกับสายนิปโปริ-โทเนริ ของบริษัทรถไฟโทเอ
สถานีนิปโปะริ
ประวัติศาสตร์เกี่ยวกับศาสนาของชนอังกฤษ
ซิตีฮันเตอร์
ซิตีฮันเตอร์  เป็นละครโทรทัศน์แนวแอ็คชันตลกจากเกาหลีใต้ นำแสดงโดย อี มิน-โฮ, พัก มิน-ย็อง, อี จุน-ฮย็อก และอี กวาง-ซู โดนจัดฉายรอบปฐมทัศน์ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ที่เอสบีเอส และสิ้นสุดการออกอากาศ ณ วันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 การจัดฉายได้รับการตอบรับเป็นอันดับหนึ่งในการจัดฉายที่เกาหลี กับการให้คะแนน 19.9% ตลอดจนได้รับความนิยมไปทั่วทั้งเอเชีย และมีฉากการถ่ายทำในประเทศไทยโดยเนื้อหาอ้างถึงสามเหลี่ยมทองคำ ละครเรื่องนี้อิงมาจากมังงะญี่ปุ่น "ซิตี้ฮันเตอร์" ที่เขียนและแต่งโดย ซึกาสะ โฮโจ
เป็นเรื่องราวของ อี ยุน-ซ็อง ชายหนุ่มผู้ชอบทำทะเล้นกับหญิงสาว ซึ่งเป็นอดีตซีไอเอที่ผันตัวมาเป็นนักสืบ และได้ร่วมงานกับ คิม นานา ซึ่งเป็นหญิงสาวที่ อี ยุน-ซ็อง ชอบใจ ส่งผลให้เกิดเหตุการณ์ทะลึ่งทะเล้นมากมายในการทำงานร่วมกัน แต่เขาก็ไม่ได้ทิ้งความเฉียบขาดในหน้าที่ของนักสืบแม้แต่น้อย
องค์การปกครองเพรสไบทีเรียน
พระนางอินซ็อง
พระนางอินซอง เป็นพระมเหสีในพระเจ้าอินจงแห่งโชซ็อน แต่ดำรงตำแหน่งได้ปีเดียวเพราะพระสวามีสวรรคตในปี ค.ศ. 1545 หลังจากนั้นก็ทรงใช้พระชนม์ชีพที่เหลืออย่างสุขสบายก่อนจะสวรรคตในปี ค.ศ. 1577 ขณะพระชนมายุได้ 62 พรรษา
พระสนมอึยบิน ตระกูลซอง
พระสนมอึยบิน ตระกูลซอง (의빈 성씨,宜嬪 成氏, 6 สิงหาคม 1753 - 4 พฤศจิกายน 1786) เป็นพระสนมอันเป็นที่รักของ พระเจ้าช็องโจแห่งโชซ็อน และพระมารดาของ เจ้าชายรัชทายาทมุนฮโย
พระสนมในอนาคตประสูติเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2296 ระหว่างปีที่ 29 ในรัชสมัยของพระเจ้าย็องโจ ภายในตระกูลซองแห่งชางนยอง พระนามเดิมของพระนางคือ ด็อก-อิม (덕임, 德任) พระนางเป็นธิดาของ ซ็อง ยุน-อู (성윤우, 成胤祐) และภรรยาคนที่สอง คือ ฮูหยินอิม จาก ตระกูลอิมแห่งปูอัน (부안 임씨, 扶安 林氏)
ครอบครัวค่อนข้างยากจน และในตอนที่พระสนมซองประสูติ พระบิดาของพระนางทำงานเป็นพ่อบ้านให้กับ ฮงพงฮัน พระอัยกา (ตา) ของพระเจ้าช็องโจ ต่อมาได้เป็นนายทหาร แต่ลาออกในปี พ.ศ. 2304 เนื่องจากข้อกล่าวหายักยอกทรัพย์
ภรรยาคนแรกของ ซ็อง ยุน-อู คือ ฮูหยินมา จากตระกูลมาแห่งจางฮึง (장흥 마씨, 長興 馬氏) หลังจากที่เธอถึงแก่กรรม เขาได้แต่งงานกับ ฮูหยินอิม บุตรสาวของ อิม จ็อง-จู (임종주, 林宗胄) ขุนนางชั้นผู้น้อย เธอถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2299 สามปีหลังจากให้กำเนิด พระสนมอึยบิน ภรรยาคนที่สามของ ซ็อง ยุน-อู คือ ฮูหยินจี จาก ตระกูลจีแห่งตานยาง (단양 지씨, 丹陽 池氏)
พระสนมอึยบินมีพี่น้องเจ็ดคน: พี่ชายหรือน้องชายห้าคนและพี่สาวหรือน้องสาวสองคน พระบิดาของพระนางถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2312 เมื่ออายุได้ 60 ปี
ผู้ใช้
ผู้ใช้ สามารถหมายถึง
ยูสเซอร์
ผู้ใช้งาน
ผู้ใช้ (ระบบ)
ผู้ใช้ของระบบ หมายถึงบุคคลที่มีปฏิกิริยาโต้ตอบกับระบบ เพื่อทำให้เกิดการดำเนินการ หรือเพื่อใช้การทำงานให้เป็นประโยชน์
ชนิดของผู้ใช้.
ผู้ใช้ที่มีสิทธิ์เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของระบบมักจะเรียกว่า ผู้ดำเนินการหรือผู้ปฏิบัติการ (operater, op) ส่วนผู้ใช้ที่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องกับระบบแต่ไม่ได้ดำเนินการบางครั้งเรียกว่า ผู้ชม (audience)
ตัวอย่างเช่น เมื่อคนขับรถ (ผู้ดำเนินการของรถยนต์) บีบแตรเพื่อเตือนคนเดินถนน ดังนั้นคนขับรถคือผู้ดำเนินการของการบีบแตร และคนเดินถนนคือผู้ชมของการบีบแตร
อีกตัวอย่างหนึ่งเช่น ผู้ใช้หลายประเภทในกระดานอิเล็กทรอนิกส์ หรือในการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ เป็นผู้ดำเนินการโฆษณาข้อความ ดังนั้นผู้ชมของการโฆษณาก็คือผู้ที่อ่านข้อความนั้น เป็นต้น
ผู้ใช้ของระบบมีความหมายแตกต่างจากผู้ใช้ในทางคอมพิวเตอร์ กล่าวคือ ผู้ใช้ในทางคอมพิวเตอร์หมายถึงส่วนหนึ่งของซอฟต์แวร์เรียกว่า ตัวแทน (agent) ซึ่งจำเป็นต้องใช้งานอีกส่วนหนึ่งของซอฟต์แวร์เพื่อการดำเนินการ ศัพท์ดังกล่าวเป็นการดำเนินการทางคอมพิวเตอร์ทั่วไป ซึ่งนำไปใช้ในกิจกรรมประจำวันต่าง ๆ (ทางคอมพิวเตอร์) ของมนุษย์
ผู้ใช้ของระบบมีความหมายเดียวกับผู้ใช้ขั้นปลาย (end user) ซึ่งเป็นคำที่แนะนำโดยนักพัฒนาซอฟต์แวร์ เพื่อแยกแยะ "ผู้ใช้ที่ไม่สมเหตุสมผล" ออกจากกลุ่มของพวกเขา
ในมุมมองด้านผลิตภัณฑ์ ลูกค้าของระบบไม่เหมือนกับผู้ใช้ของระบบ กล่าวคือ ลูกค้ามักจะเป็นองค์การและผู้ใช้ก็จะหมายถึงลูกจ้างขององค์การนั้น สิ่งนี้สามารถบอกเป็นนัยได้ว่า ในกรณีที่เกิดความสูญเสียอย่างมีนัยสำคัญเนื่องจากความผิดพลาดจากการใช้งาน ลูกค้าจะสืบค้นว่าผู้ใช้คนใดจะเป็นผู้รับผิดชอบต่อความสูญเสียนั้น
ฮวัง ฮี
ฮวัง ฮี ( ;1363-1452) เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1363 เป็นขุนนางที่รับใช้ถึง 2 ราชวงศ์และได้เป็นอัครมหาเสนาบดีในรัชกาล พระเจ้าเซจงมหาราช เมื่อปี ค.ศ. 1431 ก่อนจะวางมือเมื่อปี ค.ศ. 1449 โดยเป็นอัครมหาเสนาบดีที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดถึง 18 ปี ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1452 ขณะอายุได้ 89 ปี
สถานีชินจูกุ
สถานีชินจุกุ
โซดาแผดเผา
สปาย vs. สปาย (วิดีโอเกม พ.ศ. 2548)
สปาย vs. สปาย  เป็นวิดีโอเกมที่ได้รับการพัฒนาโดยวิเชียสไซเคิลซอฟต์แวร์ จัดจำหน่ายโดยโกลบอลสตาร์ซอฟต์แวร์ และอิงมาจากการ์ตูนที่มีอยู่ในนิตยสารแมด กับความคลั่งไคล้ในการ์ตูนช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 เกมมีการปรากฏตัวของสองสายลับ ("แบล็ค" กับ "ไวท์") ในโหมดเนื้อเรื่องที่ไม่ซ้ำกัน กับสองโหมดเกมอื่น ("โมเดิร์น" และ "คลาสสิก") และโหมดผู้เล่นหลายคนที่เพิ่มได้ถึง 4 ผู้เล่น
โหมดเกม.
สตอรี่โหมด.
ในโหมดผู้เล่นคนเดียวนี้ผู้เล่นสามารถเลือกระหว่างสายลับแบล็คหรือสายลับไวท์ได้ ในการพิชิตภารกิจที่หลากหลายที่เต็มไปด้วยปริศนากับบรรดาศัตรู, รวมถึงการสอดแนมศัตรู (ทั้งหมดต่างมีระบบปัญยาประดิษฐ์ควบคุมอยู่) เรื่องราวที่ได้รับการพัฒนาดูเหมือนกับส่วนขยายของตอนในการ์ตูนยุค '60 ด้วยการปรับแต่งให้ทันสมัย ทางเลือกของสายลับไม่แตกต่างเท่าใดนัก โดยผู้เล่นจะได้รับอาวุธหรืออุปกรณ์แบบเดียวกันในแต่ละการศึก ในทำนองเดียวกันนี้ยังมีภารกิจที่เหมือนกันในแต่ละเส้นทาง
โมเดิร์น/คลาสสิกโหมด.
โหมดนี้สามารถเล่นคนเดียวหรือจะเล่นหลายคนก็ได้ โดยจุดมุ่งหมายของโหมดเหล่านี้คือการรวบรวมสิ่งประดิษฐ์จาก 4 ตู้นิรภัยที่ปรากฏบนแผนที่ (และกระเป๋าเอกสารในโหมดคลาสสิกที่ได้บรรจุไอเท็มต่างๆไว้ทั้งหมด)
โหมดมัลติเพลเยอร์อื่น.
ในโหมดนี้ จะมีสายลับใหม่สองสีที่ได้รับการแนะนำเข้ามา ซึ่งได้แก่ เรด และ บลู สายลับเหล่านี้เป็นตัวละครปัญญาประดิษฐ์ควบคุม กับอีก 2 ผู้เล่น หรือจะเล่นในแบบ 3 หรือ 4 ผู้เล่นก็ได้
เว็บไซต์เกมแรงกิงส์ให้คะแนนตอบรับ "สปาย vs. สปาย" ที่ค่า 54.79% สำหรับระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ และ 39.57% สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 2 ส่วนเว็บไซต์เกมสปอทให้คะแนนที่ 4.3 คะแนน สำหรับระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ ในขณะที่เว็บไซต์เมต้าคริติคให้คะแนนที่ 53 คะแนน ในระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ และ 38 คะแนน ในระบบเพลย์สเตชัน 2
แม่นาคพระโขนง
นักบุญแอ็กเนส
ออตโตแห่งแบมเบิร์ก
พระแก้วเชียงแสน
พระแก้วเชียงแสน เป็นพระพุทธรูปแก้วผลึกใส ศิลปะแบบล้านนารุ่นหลัง ราวพุทธศตวรรษที่ 20 หน้าตักกว้าง 6.2 เซนติเมตร สูง 9.15 เซนติเมตร (ไม่รวมฐาน) โดยมีความสำคัญคือเป็นพระแก้วประจำรัชกาลที่ 4
พระแก้วเชียงแสนเป็นพระพุทธรูปศิลปะแบบล้านนารุ่นหลังราวพุทธศตวรรษที่ 19-20 ขนาดหน้าตักกว้าง 6.2 เซนติเมตร สูงเฉพาะองค์พระ 9.15 เซนติเมตร สูงจากฐานถึงพระรัศมี 15.6 เซนติเมตร สูงจากฐานถึงยอดฉัตร 29.3 เซนติเมตร วัสดุแก้วผลึกใส ฉัตรและฐานเป็นทองคำบุพลอยลงยาราชาวดี
พระแก้วเชียงแสนเป็นพระแก้วประจำรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นพระพุทธรูปประทับนั่งแบบวีราสนะแสดงธยานะมุทรา โดยพระหัตถ์ขวาซ้อนเหนือพระหัตถ์ซ้าย พระพุทธรูปมีพระพักตร์ค่อนข้างกลม พระนลาฏค่อนข้างกว้าง พระขนงโก่ง พระเนตรเหลือบต่ำ พระนาสิกโด่งพระโอษฐ์เรียว พระกรรณยาวพระเศียรประดับด้วยครอบพระเศียรทองคำเม็ดพระศกประดับอัญมณีกับทั้งพระเกตุมาลาเป็นเปลวแหลม องค์พระพุทธรูปครองอุตราสงค์เรียบห่มเฉียงเปิดพระอังสาขวามีสังฆาฏิพาดบนพระอังสาซ้ายยาวจรดพระนาภี อุตราสงค์เรียบไม่มีริ้วเหมือนกับอุตราสงค์ที่ครองอยู่ นอกจากนี้องค์พระพุทธรูปยังทรงสังวาลทองประดับอัญมณีเฉวียงพระอังสาซ้ายอีกด้วย พระพุทธรูปประทับนั่งเหนือฐานปัทมาสน์อันประกอบด้วยแนวกลีบบัวหงายซ้อนกันสองแนวเหนือฐานแข้งสิงห์และผ้าทิพย์ล้วนจำหลักลายกับทั้งประดับอัญมณีหลากสีเป็นเครื่องประดับ พระพุทธรูปองค์นี้มีฉัตรทองคำลายฉลุ 5 ชั้นกางกั้นอยู่เบื้องบนประกอบ
พระแก้วประจำรัชกาล.
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงยึดถือพระแก้วเชียงแสนเป็นพระแก้วประจำรัชกาล ดังที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชดำรัสว่า จากพระราชดำรัสข้างต้นจึงสรุปได้ว่าพระแก้วประจำรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คือ พระแก้วเชียงแสนพระองค์นี้
สีน้ำ ชวนชมศิลป์วิจิตรใต้ร่มโพธฺ์ทอง
พระพุทธปฏิมาในพระบรมมหาราชวัง
พระนาคสวาดิเรือนแก้ว
พระนากสวาดิเรือนแก้ว เป็นพระรัตนปฏิมาจำลอง สลักจากหยกสีเขียว ศิลปะราวสมัยพุทธศตวรรษที่ 21 และถือเป็นพระแก้วประจำรัชกาลที่ 3
ในปี พ.ศ. 2368 ซึ่งตรงกับสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดสงครามต่อต้านอำนาจสยามโดยเจ้าอนุวงศ์ขึ้นที่นครเวียงจันทน์ จึงได้มีรับสั่งให้พระยาราชสุภาวดี (สิงห์ สิงหเสนี) เป็นแม่ทัพหน้ายกไปปราบปรามบรรดาหัวเมืองลาวและนครเวียงจันทน์ ภายหลังจากที่ปราบปรามสำเร็จพระยาราชสุภาวดี (สิงห์ สิงหเสนี) ก็ได้กระทำการยึดเอาสมบัติล้ำค่าของหัวเมืองลาวและนครเวียงจันทน์ อัญเชิญพระพุทธรูปที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาจากเมืองเวียงจันทน์หลายองค์ ได้แก่ พระบาง(อัญเชิญลงมาเป็นครั้งที่สอง) พระแทรกคำ พระฉันสมอ พระเสริม พระสุก พระใส พระแก่นจันทน์ พระเงินหล่อ พระเงินบุ พระสรงน้ำ รวมถึงพระพุทธรูปศิลาเขียวด้วย โดยผลแห่งความดีความชอบในครั้งนี้พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าพระยาราชสุภาวดีว่าที่สมุหนายก ต่อมาภายหลังพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสร้างเรือนแก้วทองคำลงยาราชาวดีถวายพระพุทธรูปศิลาเขียว และทรงถวายพระนามว่า พระนากสวาดิเรือนแก้ว ถือว่าเป็นพระแก้วประจำรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
ฮาสเซียม
นพคุณ รัฐผไท
นายนพคุณ รัฐผไท (เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2491) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 ในสังกัดพรรคไทยรักไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา สภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 25
นพคุณ รัฐผไท เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2491 เป็นบุตรของนายเพียว และนางศรีพรรณ วงศ์ตระกูล มีพี่น้อง 7 คน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี รัฐศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมรสกับนางนงนภัส มีบุตร 2 คน คือ นายณัฏฐ์พัฒน์ รัฐผไท และ น้องชาย
อดีตรับราชการสังกัดกระทรวงมหาดไทยในตำแหน่งนายอำเภออำเภอสันป่าตอง และอำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย โดยเอาชนะนางอำนวยพร สรรพตานนท์ จากพรรคประชาธิปัตย์ และนายบุญช่วย ภู่จีนาพันธุ์ อดีต ส.ส. 3 สมัย จากพรรคชาติพัฒนา และได้รับเลือกตั้งติดต่อกันมาอีก 5 ครั้งโดยไม่เคยสอบตก
ในปี 2562 เขาได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา สภาผู้แทนราษฎร
นพคุณ รัฐผไท ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
แม็ก มิลเลอร์
มัลคอล์ม แม็กคอร์มิก  หรือรู้จักกันในนามของ แม็ก มิลเลอร์  (เดิมใช้ชื่อว่า อีซีแม็ก ) เกิดเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1992 เป็นแร็ปเปอร์อเมริกัน จากเมืองพิตส์เบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย เขาเซ็นสัญญากับค่ายรอสทรัมเรเคิดส์ และออกอัลบั้มชุดแรกชื่อ Best Day Ever เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2011 แม็ก มิลเลอร์ เสียชีวิตด้วยวัยเพียง 26 ปี เมื่อวันที่ 7 กันยายน 2018 เวลา 11.51 น. ตามเวลาท้องถิ่นสหรัฐอเมริกา ในบ้านพักของตน
ผลงานดีเด่น.
- อัลบั้ม Blue Slide Park เปิดตัวอันดับ 1 บนชาร์ต บิลบอร์ด(Billboard)ตั้งแต่สัปดาห์แรก และยอดขายอัลบั้มดังกล่าวยังสูงถึง 144,000 อัลบั้ม ในช่วงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011
- เพลง The Way Ariana Grande featuring Mac Miller ติดอันดับ 9 ชาร์ต บิลบอร์ด(Billboard) หลังจากเปิดตัวเพลง 3 เดือน และคงอยู่ในบิลบอร์ดชาร์ตถึง 26 สัปดาห์ด้วยกัน ในช่วงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013
ดาร์มสแทดเทียม
ศรีเรศ โกฎคำลือ
นายศรีเรศ โกฎคำลือ (เกิด 3 สิงหาคม พ.ศ. 2498) เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นนักธุรกิจด้านการกำจัดขยะในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่
ศรีเรศ โกฎคำลือ เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2498 เป็นบุตรของนายก๋อง และนางบัวแก้ว โกฎคำลือ มีพี่น้อง 5 คน สำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาพัฒนาสังคม มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา สมรสกับนางวาสนา มีบุตร 3 คน และบุตรนอกสมรสอีก 1 คน
ศรีเรศ เป็นอดีตกำนันและเจ้าของธุรกิจบ่อกำจัดขยะในพื้นที่อำเภอดอยเต่า-อำเภอฮอด เป็นอดีตนายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านตาล อำเภอฮอด ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นสมัยแรก โดยเอาชนะนายนรพล ตันติมนตรี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อแผ่นดิน ซึ่งย้ายมาสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งครั้งนั้น
ศรีเรศ โกฎคำลือ เป็นนักการเมืองที่มีความใกล้ชิดกับ บุญเลิศ บูรณุปกรณ์ ช่วงก่อนเลือกตั้งปี 2562 มีการกล่าวถึงว่าศรีเรศ จะย้ายไปสังกัดพรรคพลังประชารัฐ แต่ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 เขาก็ยังคงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคเพื่อไทยและได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่สอง
แต่ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2563 เขาให้การสนับสนุนนายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ ซึ่งเป็นคู่แข่งของผู้สมัครที่พรรคเพื่อไทยให้การสนับสนุน
ศรีเรศ โกฎคำลือ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
อับดุลลาห์ อาหมัด บาดาวี
อั้งยี่ (สมาคมในประเทศไทย)
สิรินทร รามสูต
นางสิรินทร รามสูต(สกุลเดิม
โลหะโชติ) (เกิด 27 เมษายน พ.ศ. 2503) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน 4 สมัย ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 ในสังกัดพรรคไทยรักไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
สิรินทร รามสูต เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2503 เป็นบุตรของนายสมชาย โลหะโชติ อดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน หลายสมัย และนางกันยา โลหะโชติ มีพี่น้อง 5 คน และเป็นน้องสาวของ พูนสุข โลหะโชติ สำเร็จการศึกษา Bachelor of Art สาขา Consunmer Business Glassboro N.J. ประเทศสหรัฐอเมริกา สมรสกับนายทรงยศ รามสูต อดีต ส.ส.จังหวัดหนองคาย (บุตรนายสยม รามสูต อดีต ส.ส.เชียงใหม่) มีบุตร 2 คน
อดีตเป็นสมาชิกสภาเทศบาล (18 ปี), เทศมนตรีการศึกษา และนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองน่าน (2 สมัย;เลือกตั้ง พ.ศ. 2538 2543) ตามลำดับ ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย ได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับการเลือกตั้งต่อมาอีก 3 สมัย
สิรินทร รามสูต ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
2.ศรีรัตน์ นุชนิยม. พระแสงราชศัตราทองคำ-หนึ่งในสยาม. กรุงเทพฯ : สุขุมวิทการพิมพ์. 2551. ISBN 978-974-05-7145-2
3.นามสกุลพระราชทาน จากเว็บไซต์ พระราชวังพญาไท
4.ทำเนียบผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชร เว็บไซต์ จังหวัดกำแพงเพชร
ณัฐพงษ์ สุปริยศิลป์
นายณัฐพงษ์ สุปริยศิลป์ (เกิด 23 ธันวาคม พ.ศ. 2520) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน เขต 3 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทยเป็นสมัยแรก
ณัฐพงษ์ สุปริยศิลป์ เกิดเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2520 เป็นบุตรของนายวัลลภ สุปริยศิลป์ อดีต ส.ส.น่าน หลายสมัย กับนางอันธิกา สุปริยศิลป์ มีพี่น้อง 3 คน สำเร็จการศึกษา วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมอุตสาหการ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ Master of Commerce สาขา International business Deakin university ประเทศออสเตรเลีย สมรสกับนางสุภาวดี สุปริยศิลป์ มีบุตร 1 คน
อดีตเป็นที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดน่าน ระหว่างปี พ.ศ. 2551 - 2554 ต่อมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย แทนบิดาที่ขึ้นไปลงสมัครในระบบบัญชีรายชื่อ โดยได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และสมัยต่อมาในปี 2562
ณัฐพงษ์ สุปริยศิลป์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
แฟนพันธุ์แท้ 2012
ตะขบฝรั่ง
ตะขบฝรั่ง  เป็นพืชเพียงสปีชีส์เดียวในสกุล "Muntingia" เป็นไม้ยืนต้นที่มีถิ่นกำเนิดในตอนใต้ของประเทศเม็กซิโก, แคริบเบียน, ทวีปอเมริกากลาง และทางตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ ไปจนถึงประเทศโบลิเวียและประเทศอาร์เจนตินา มีการนำเข้าสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และกลายเป็นพืชประจำถิ่น พบกระจายพันธุ์ทั่วประเทศไทย
ตะขบฝรั่งเป็นไม้ต้น ขนาดเล็ก สูงประมาณ 5-7 เมตร ลำต้นมีเปลือกสีเทา กิ่งแผ่สาขาขนานกับพื้นดิน ตามกิ่งมีขนปกคลุม ขนนุ่ม และปลายเป็นตุ่ม เมื่อจับยอดอ่อนจะรู้สึกว่าเหนียวมือ ใบเดี่ยว เรียงสลับแบบทแยงกัน ลักษณะใบรูปขอบขนานแกรมรูปไข่ ปลายใบเรียวแหลม โคนใบข้างหนึ่งมน ข้างหนึ่งแหลม ขอบใบหยัก มีขนปกคลุมหนาแน่น เส้นใบมี 3-5 เส้น ด้านบนสีเขียวด้านล่างสีนวล ก้านใบยาว มีขน โคนก้านเป็นปม ๆ ดอกเดี่ยว ๆ หรือเป็นคู่ เหมือนง่ามใบ เวลาบานมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2 เซนติเมตร ก้านดอกยาว มีขน กลีบรองกลีบดอก 5 กลีบ ไม่ติดกัน สีเขียว รูปหอก ปลายแหลมเป็นหางยาว โคลนกลีบตัดด้านนอกมีขน ด้านในเกลี้ยง กลีบดอก 5 กลีบ สีขาว รูปไข่กลับป้อม ๆ ย่น เกลี้ยง ผลทรงกลม ผิวบางเรียบ ขนาด 1.5 เซนติเมตร เมื่อดิบสีเขียว เมื่อสุกมีสีแดง รสหวาน เมล็ดขนาดเล็ก ๆ มีจำนวนมาก
ผลตะขบฝรั่งเป็นที่นิยมรับประทานในเม็กซิโก มีขายในตลาด ผลนำไปแปรรูปเป็นแยมและนำใบไปแปรรูปเป็นชา ในบราซิล นิยมปลูกไว้ริมฝั่งแม่น้ำ เมื่อผลร่วงลงในน้ำจะเป็นอาหารปลา ในอินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ รับประทานเป็นผลไม้สดแต่ไม่มีจำหน่าย ในไทย รับประทานเป็นผลไม้สด หรือแปรรูปเป็นไวน์ทางด้านสมุนไพร ใช้ดอกเป็นยาแก้ปวดและแก้อักเสบ ไม้เป็นไม้เนื้ออ่อน ใช้งานช่างไม้ได้ เปลือกใช้เป็นแหล่งของเส้นใย
ซิทรูลีน
ซิทรูลีน  เป็นกรดอะมิโนแอลฟา (α-amino acid) ชนิดหนึ่ง ชื่อของสารนี้มาจากภาษาละติน "citrullus" หมายถึง แตงโม ซึ่งกรดอะมิโนนี้พบครั้งแรกในแตงโมเมื่อ ค.ศ. 1914 โดยโยตาโร โคงะ และเรียว โอดาเกะ นักวิจัยชาวญี่ปุ่น และถอดรหัสเพิ่มโดยมิตสึโนริ วาดะจากมหาวิทยาลัยโตเกียวใน ค.ศ. 1930
มีสูตรโครงสร้าง H2NC(O)NH(CH2)3CH(NH2)CO2H เป็นสารตัวกลางที่สำคัญในวัฏจักรยูเรียของสัตว์