pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
"ลา ฟลอร่า โรงเรียนป่วนก๊วนเจ้าหญิง" ได้รับการตอบรับเชิงบวก โดยมีการจัดแปล 4 ภาษา ได้แก่ ภาษาจีนกลาง, ภาษาอังกฤษ, ภาษามลายู และภาษาเกาหลี รวมถึงได้มีการพัฒนาตัวละครสำหรับแอนิเมชัน "ลาฟลอร่า โรงเรียนป่วนก๊วนเจ้าหญิง ตอนตำนานผีเสื้อสีทองแห่งทางช้างเผือก" โดยใน พ.ศ. 2556 ได้มีการเปิดตัวแอนิเมชันชุดดังกล่าวอย่างเป็นทางการที่งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
ลา ฟลอร่า ได้ถูกจัดจำหน่ายอีก 2 ประเทศ คือ ประเทศมาเลเซีย และประเทศเกาหลีใต้ และต่อมาทางทีมงานได้จัดกิจกรรม 2 กิจกรรม คือ ประกวดตัวละครประจำประเทศมาเลเซีย เพื่อฉลองกับการจัดจำหน่ายที่มาเลเซีย โดยตัวละครที่ชนะคือ "ราณี มอธี" และอีกกิจกรรมคือ กิจกรรมระบายสีรูป "SAWASDEE KOREA" เพื่อฉลองกับการจัดจำหน่ายที่เกาหลีใต้ โดยทั้ง 2 กิจกรรมได้กระแสตอบรับดีมาก
เพลงชาติอาร์เจนตินา
เพลงชาติอาร์เจนตินา  เป็นเพลงชาติของอาร์เจนตินา เนื้อร้อง ประพันธ์โดย Vicente López y Planes, และ เรียบเรียงทำนองโดย Blas Parera. ต่อมาประกาศรับรองผลงานชิ้นนี้ ใช้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม, พ.ศ. 2356, 3 ปีภายหลังเหตุการณ์ปฏิวัติเดือนพฤษภาคม "May Revolution" ("Revolución de Mayo") ; ซึ่งวันที่ 11 พฤษภาคม ได้กำหนดให้เป็น "วันเพลงชาติ" ของอาร์เจนตินา
การบรรเลงเพลงชาติ.
บรรเลงเพลงชาติ สามารถกระทำได้ในทางสาธารณะ เช่น งานรัฐพิธี, พิธีการทางทหาร. สถานีวิทยุและโทรทัศน์ทุกช่อง ต้องบรรเลงเพลงชาติในช่วงปิดสถานีของทุกวัน, รวมถึงวันหยุดราชการ มีการบรรเลงเพลงชาติในช่วงเวลาเที่ยงคืน และ เที่ยงวัน.
ข้อบังคับว่าด้วยเพลงชาติอยู่ภายใต้ กฎหมายอาร์เจนตินา ฉบับที่ 10302/1944.
เพลงชาติฉบับสังเขป.
เนื่องจากเพลงชาติอาร์เจนตินาฉบับพิธีการ (ซึ่งมีความยาว 3 นาที 33 วินาที) มีความยาวของเนื้อร้องมากเกินไป ดังนั้นในการแข่งขันกีฬาระหว่างประเทศ เช่น กีฬาโอลิมปิก ฟุตบอล มวยสากลอาชีพ และ รักบี้ชิงแชมป์โลก จึงใช้เพลงชาติฉบับสังเขป (ซึ่งมีความยาว 1 นาที 6 วินาที) โดยบรรเลงในท่อนดนตรีนำ และบทประสานเสียง (coda) แม้เพลงชาติฉบับสังเขปนี้จะไม่ได้รับการยอมรับจากกฎหมายอาร์เจนตินา เพลงชาติฉบับสังเขปนิยมใช้ในการแข่งขันกีฬา หรือพิธีการที่ไม่เป็นทางการ และ ในงานพิธีการ อาจใช้เพลงชาติฉบับสังเขปบรรเลงเป็นเพลงคำนับสำหรับประธานาธิบดี และ นายกรัฐมนตรีของอาร์เจนตินาแทน
การบรรเลงเพลงชาติหลายรูปแบบทั้งฉบับสังเขป และ ฉบับปกติ จะบรรเลงดังนี้:
ดินแดนทั้งสาม (กาตามาร์กา, รัฐลาริโอฆา และ รัฐซานเตียโกเดลเอสเตโร) ในช่วงทศวรรษที่ 1950 ได้มีการขับร้องเนื้อเพลงท่อนบรรเลงบทนำ เนื้อร้องบทร้องดังกล่าวไม่มีความเกี่ยวข้องกับเพลงชาติฉบับดั้งเดิม:
ที่มาและข้อถกเถียง.
ในช่วงแรก ถือว่าเป็นผู้เขียนนิรนามที่ไม่เปิดเผย แต่การสอบสวนในภายหลังพบว่า จดหมายฉบับนี้เขียนโดย Antonio Dellepiane เมื่อ ค.ศ. 1929 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาประวัติศาสตร์และศิลปะเกี่ยวกับเพลงชาติ .
ข้อพิสูจน์ดังกล่าว ผู้เขียนบางคนได้วิพากษ์วิจารณ์จดหมายฉบับนี้ ถือว่าตรงกันข้ามกับรูปแบบ และ จิตวิญญาณของเพลงสวดดังเดิม ต่างจากแนวคิดดนตรีวิทยา ซึ่งใกล้เคียงกับอุดมการณ์ของชาตินิยมคาทอลิก.
ข้างล่างนี้ แสดงเนื้อร้องฉบับดั้งเดิม, มาจากบทกวีที่มีชื่อว่า Marcha Patriótica (มาร์ชรักชาติ) :
เนื้อร้องร่วมสมัย.
ข้างล่างนี้ แสดงเนื้อร้องเพลงชาติอาร์เจนตินา ฉบับร่วมสมัย, ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2467, โดยตัดเนื้อร้องที่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้ปลดแอกจากอาณานิคมสเปน.
อาซิซิ
Skewb
วัดคุ้งยางใหญ่
วัดคุ้งยางใหญ่เป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ที่มีประวัติความเป็นในนับแต่ครั้งอดีต และศูนย์กลางของชุมชนชาวพุทธที่มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่ครั้งกรุงสุโขทัย ที่วัดคุ้งยางใหญ่พระพุทธรูปศิลปสุโขทัย ที่เป็นมรดกตกทอดมาจนกระทั่งทุกวันนี้ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย จำนวน 3 องค์ ที่ชาวบ้านสวนเรียกว่า "หลวงพ่อสามพี่น้อง" ซึ่งเป็นสิ่งการะและเคารพของชาวบ้านสวนนับแต่ครั้งอดีต
วัดคุ้งยางใหญ่เป็นวัดที่มีประวัติการสร้างตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 1920 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 1920 เป็นวัดที่เกิดจากการร่วมใจกันสร้างโดยประชาชน ซึ่งตรงกับรัชสมัยพระยาลือไท หรือพระมหาธรรมราชาที่ 2(พ.ศ. 1911-1942) พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัยลำดับที่ 7 ซึ่งเป็นช่วงตอนปลายของอาณาจักรสุโขทัย
วัดคุ้งยางใหญ่ ตั้งอยู่บริเวณเทศบาลตำบลบ้านสวน อันเป็นที่ตั้งตลาดอันเป็นศูนย์กลางการค้าในชุมชน มีที่ดินตั้งวัด จำนวน 19 ไร่ 2 ตารางวา ทิศเหนือติดกับตลาดบ้านสวน ทิศตะวันออกติดกับคลองสาธารณะและชุมชนบ้านหน้าโบสถ์ ซึ่งตั้งอยู่คนละฝั่งคลองกับวัด ด้านทิศใต้ติดกับชุมชน ด้านทิศตะวันตกจะติดกับถนนสาธารณะที่เชื่อมระหว่างบ้านสวนกับอำเภอศรีสำโรง โดยมีสถานีตำรวจภูธรบ้านสวน สถานีอนามัย และที่ทำการไปรษณีย์บ้านสวนตั้งอยู่บริเวณเยื้องกับหน้าวัด
จานรวมมวล
ความดันดีเจนเนอเรซีของอิเล็กตรอน
วัดคูหาสุวรรณ
วัดคูหาสุวรรณ มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่ครั้งกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี ตั้งอยู่ริมแม่น้ำยมด้านทิศตะวันตก ตรงข้ามกับวัดราชธานี เป็นวัดที่หลวงพ่อห้อม อมโร (พระราชพฤฒาจารย์) เคยดำรงตำแหน่งอดีตเจ้าอาวาส และอดีตเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัยหลวงพ่อห้อม อมโร เป็นศิษย์ของหลวงพ่อสมฤทธิ์ เทโว แห่งวัดฤทธิ์ศิริราษฎร์เจริญธรรม ที่เป็นศิษย์สายตรงของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) อีกชั้นหนึ่ง
วัดคูหาสุวรรณสร้างขึ้นตั้งแต่รัชสมัยพระยาไสสือไทราว พ.ศ. 1920 เดิมชื่อ “วัดโพธานี” ต่อมาใช้ “วัดคูหาสุวรรณาราม” โดยถือเอาเหตุที่มีถ้ำอยู่หน้าวัด ครั้งถึง พ.ศ. 2480 คงใช้เพียงนามว่า “วัดคูหาสุวรรณ” มาจนทุกวันนี้ เป็นวัดที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศูนย์กลางของชุมชน รวมทั้งเป็นศูนย์กลางในการบริหารกิจการคณะสงฆ์นับแต่อดีตนับแต่พระครูศุขวโรทัย (ประดับ) อดีตเจ้าคณะเมืองสุโขทัย และพระราชพฤฒาจารย์ (ห้อม อมโร) อดีตเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย ก็มีวัดคูหาสุวรรณเป็นศูนย์กลางในการบริหารกิจการคณะสงฆ์ในช่วงเวลาดังกล่าว
พระยารณชัยชาญยุทธ (ครุฑ หงษ์สนันท์) เป็นบุคคลต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2442 ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองกิตติมศักดิ์ เป็นผู้นำในการสร้างโบสถ์วัดคูหาสุวรรณ (วัดตระพังทอง และศาลาการเปรียญวัดไทยชุมพล)
ชาวพอลินีเชีย
ชาวพอลินีเชีย  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาพอลินีเชียและอาศัยอยู่ในพอลินีเชีย (ฮาวาย ตาฮิตี ซามัว รวมไปถึงชาวมาวรีในนิวซีแลนด์)
รายชื่อภาพยนตร์ไทยที่ทำเงินสูงสุดในประเทศไทย
รายชื่อภาพยนตร์ไทยที่ทำเงินสูงสุดในประเทศไทย เป็นรายได้จากบอกซ์ออฟฟิสประเทศไทย เรียงตามรายได้แบบไม่คิดเงินเฟ้อ นับรายได้เฉพาะในเขตกรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่ เท่านั้น เนื่องจากระบบการฉายภาพยนตร์ในต่างจังหวัด เป็นการขายขาดให้แก่ผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์แต่ละพื้นที่ ซึ่งทำหน้าที่นำภาพยนตร์จากผู้ผลิตไปจัดจำหน่ายต่อเองในต่างจังหวัด โดยใช้วิธีประมูลซื้อภาพยนตร์จากผู้ผลิต ซึ่งราคาจะขึ้นอยู่กับเนื้อหาของภาพยนตร์ และแนวโน้มการทำเงินในพื้นที่นั้น ๆ เมื่อซื้อขายขาดแล้ว รายได้ของผู้ผลิตก็คือเงินที่ได้จากการซื้อขายขาดนั้น ขณะที่รายได้จากการขายตั๋วภาพยนตร์ จะตกเป็นของผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ไป โดยจะแบ่งกันตามสัดส่วนที่ตกลงกับโรงภาพยนตร์ที่ผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์เอาไปขายให้
ทั้งนี้ ผู้ผลิตอาจทำหน้าที่เป็นผู้จัดจำหน่ายเองก็ได้ โดยตัดบทบาทของพ่อค้าคนกลางออกไป ซึ่งจะส่งผลให้ผู้ผลิตได้รายได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยมากกว่า ซึ่งลักษณะนี้จะใช้ในเขตกรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่ เป็นหลัก โดยผู้ผลิตจะติดต่อกับโรงภาพยนตร์ในพื้นที่โดยตรง และตกลงแบ่งรายได้กันในสัดส่วนที่แน่นอน (ส่วนใหญ่ตกลงแบ่งรายได้กันในอัตราส่วน 50:50) คำนวณจากตั๋วภาพยนตร์ที่ขายได้ ตัวเลขรายได้จะสะท้อนความสำเร็จของภาพยนตร์ได้อย่างแท้จริง แต่ปัญหาคือการติดต่อโดยตรงเป็นการเพิ่มภาระให้กับผู้ผลิตเช่นกัน เพราะนอกจากจะต้องเป็นผู้ติดต่อเอง ผู้ผลิตยังต้องส่งผู้ควบคุมไปตรวจสอบที่โรงภาพยนตร์ว่าขายตั๋วภาพยนตร์ได้ตามจำนวนเงินที่แจ้งมาหรือไม่ ซึ่งผู้ผลิตภาพยนตร์ในประเทศไทยเองไม่ได้มีเงินทุนสูง จึงใช้ระบบติดต่อกันโดยตรงแค่ในเขตกรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่ เท่านั้น
รายได้ของภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง อาจไม่ได้มาจากการขายตั๋วเข้าชมในโรงภาพยนตร์เพียงอย่างเดียว รายได้อื่น ๆ อาจมาจากการขายลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ให้กับบริษัทเคเบิลทีวี วิดีโอ วีซีดี ดีวีดี และโทรทัศน์ รวมไปถึงรายได้จากช่องทางอื่นๆ เช่น สปอนเซอร์ สินค้าเมอร์ชั่นไดซ์ เป็นต้น
สถิติของภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้สูงสุด.
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค 1
ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค 2
วงศ์คำเหลา
ความจำสั้น..แต่รักฉันยาว
บ้านฉันตลกไว้ก่อน พ่อสอนไว้
บุญชู ไอ-เลิฟ-สระอู
Polynesians
นิสสัน พรีเซีย
นิสสัน พรีเซีย  เป็นรถยนต์ซีดานขนาดเล็กที่ผลิตขึ้นสำหรับตลาดเอเชีย ในช่วงปี ค.ศ. 1990 - 2000 เพื่อแข่งขันกับรถซีดาน 4 ประตู ในระดับหรูหราที่เป็นที่นิยมในญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษ 90 โดยเฉพาะ เช่น Toyota Carina ED, Toyota Corona EXiV, Subaru Legacy, Mazda (Efini) MS-8, Honda Vigor ซีดาน และ Mitsubishi Emeraude
ชื่อ "Presea" มาจากภาษาสเปน หมายถึง "อัญมณี" หรือ "สิ่งสำคัญ"
พรีเซีย R10 ถูกสร้างขึ้นโดยมีพื้นฐานเดิมมากจากแพลตฟอร์มของรถยนต์นิสสันพรีเมียรา P10 Nissan Primera โดยอบู่บนแนวคิดร่วมกันในหลายๆประการ เปรียบเหมือนเป็นรุ่นพี่น้องกันกับนิสสันพรีเซียเลยทีเดียว โดยสเปคของวัสดุภายในของพรีเซีย R10 นั้น จะมีการเพิ่มคุณภาพของวัสดุให้มีคุณภาพที่สูงขึ้น ทั้งวัสดุที่ใช้ผลิตเป็นเบาะและแผงข้างประตูถูกผลิตจากผ้าชนิดเดียวกันกับที่ใช้ในรถนิสสันบลูเบิร์ด อุปกรณ์มาตรฐานซึ่งล้ำหน้ากว่ารถในยุคเดียวกันได้แก่ ไฟหน้าอัตโนมัติ ดวงไฟเขียวรอบชุดกุญแจสตาร์ท ระบบควบคุมสภาพอากาศแบบอัตโนมัติ ระบบควบคุมอุณหภูมิดิจิตอล สามารถปรับระดับความสูงที่นั่งใน 4 ทิศทางสำหรับที่นั่งคนขับ ระบบปัดน้ำฝนกระจกบังลมหน้าสามารถกำหนดเวลาเป็นช่วง กระจกมองข้างปรับและพับเก็บด้วยไฟฟ้า จุดเด่นคือหน้าต่างของประตูรถทั้งสี่บานเป็นแบบไร้กรอบ (frameless windows) ที่สามารถพบใน NX Coupe และ Silvia โดยในรุ่นท็อปสุดจะมีดิสก์เบรก 4 ล้อพร้อม ABS และที่ปัดน้ำฝนกระจกหน้ารถด้านหลัง
เสาเอ (A-pillar) จะมีขนาดเล็กหากเทียบกับรถขนาดเล็กทั่วๆไป และเสาบี (B-Pillar) ใช้เทคนิคการออกแบบที่ทำให้ มองเห็นได้ไม่ชัดเจนนักจากภายนอกว่าเสาบีนั้นมีอยู่หรือไม่ และหากมองจากด้านในรถ เสาบีจะมีขนาดเล็กมาก โดยเหลือพื้นที่เล็กน้อยเพียงแค่กว้างพอที่จะรองรับการติดตั้งเข็มขัดนิรภัยเท่านั้น เสาซี (C-pillar) ออกแบบโดยให้เสาซีนำเอากระจกบังลมถอยห่างจากมุมโค้งของกระจกเอง เพื่อให้ตัวกระจกอ้อมออกไปทางด้านหลัง จากเทคนิคการออกแบบทำให้เกิดมุมมองจากภายในที่กว้างขึ้น โดยให้มุมมองจากภายในสู่ภายนอกที่ให้มุมมองกว้างกว่า 300 องศา โดยมีแรงบันดาลใจของการออกแบบมาจากความต้องการให้ผู้ขับมีความรู้สึกคล้ายกับกำลังนั่งในที่ที่นั่งของนักบินของเครื่องบินรบ การออกแบบภายนอกมีแนวคิดที่โค้งมนที่ปราศจากมุมตรงใดๆทั้งสิ้น การออกแบบกระจังหน้านั้นกลับฉีกแนวจากรถในยุคนั้นที่นิยมออกแบบกระจังหน้าแบบตะแกรงหรือตาข่าย จากแนวคิดดังกล่าวทำให้ได้ผลลัพธ์โดยรวมออกมาเป็นรถดูเรียบโฉบเฉี่ยวและเป็นรถแห่งอนาคตอย่างแท้จริงในยุคนั้น
มิติ.
พรีเซีย R10 ถูกจัดให้อยู่ครึ่งทางระหว่าง Sunny Sentra PULSAR Bluebird และ Primera การออกในมิติภายนอกและขนาดของเครื่องยนต์เป็นไปตามระเบียบของรัฐบาลญี่ปุ่น โดยให้ผู้ซื้อได้รับความหรูหราที่สูงขึ้นจาก Bluebird และ Primera ขณะที่ยังคงให้ความประหยัดในแง่ของภาษีในรถยนต์ขนาดเล็กเช่นเดียวกันกับ Sunny Sentra และ PULSAR
เมื่อเทียบกับรถยนต์ขนาดเล็กที่สุดของเวลานั้น นิสสัน พรีเซีย R10 จะค่อนข้างยาว โดยมีความยาวอยู่ที่ 4420 มม. โดยยาวกว่า Sentra อยู่ 15 เซนติเมตร ความสูงค่อนข้างต่ำสำหรับรถยนต์ซีดานทั่วไปโดยผู้โดยสารมักจะรู้สึกว่าจำเป็นที่จะต้องก้มตัวเพื่อเข้าไปในรถ ที่มีความสูงหลังคาเพียง 1320 มม.เท่านั้น และด้วยความกว้าง 1,690 มม. ที่ถูกออกแบบให้กว้างเท่าที่จำเป็นสำหรับผู้ใหญ่ 2 ท่าน และอาจมีเด็กอีกสักคนหนึ่งสำหรับที่นั่งด้านหลัง ฐานล้อมีความยาวเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อยเมื่อเทียบกับซันนี่ โดยพรีเซีย R10 มีความยาวฐานล้ออยู่ที่ 2,500 มม. จึงถูกจัดให้เป็นรถยนต์ระดับชั้นนำสำหรับยุคของรถยนต์ขนาดเล็กที่อยู่ในระดับเดียวกัน เพราะทุกๆมิติความกว้างที่เพิ่มขึ้น (แม้จะเล็กน้อย) ทำให้ได้รับความสะดวกสบายที่เพิ่มขึ้น พื้นที่วางเท้าถูกจัดวางให้มีความจุสูง โดยมีความจุกว่า 300 ลิตร เนื่องด้วยวิธีการออกแบบให้เบาะหลัง (backseats) มีความแอ่นมากซึ่งทำให้ผู้โดยสารด้านหลังมีความสะดวกสบายมากขึ้น
ระบบการควบคุม.
ระบบกันสะเทือนหน้าเป็นแบบแมคเฟอร์สันสตรัท Macpherson struts ส่วนด้านหลังเป็นแบบมัลติลิงก์ที่เป็นแขนขนาน เนื่องด้วยระบบกันสะเทือนเป็นแบบอิสระทั้งสี่ล้อ รวมกับสมบัติเด่นที่มีระยะฐานล้อที่ค่อนข้างกว้าง ทำให้การขับขี่จะรู้สึกได้ถึงความมั่นใจในการขับขี่บนทางหลวงยาวๆ และความมั่นใจได้ในการเข้าโค้ง ระบบเบรกหน้าเป็นแบบดิสก์เบรก ที่ร่องระบายความร้อนบวกกับการที่มีลูกสูบเบรกแบบเดี่ยวที่มีขนาดใหญ่ เบรกหลังดิสก์เบรก และมีทั้งที่เป็นแบบดรัมเบรกโดยที่มีระบบปรับระยะเบรกอัตโนมัติ
ขนาดเครื่องยนต์.
ในประเทศญี่ปุ่น พรีเซีย R10 ส่วนใหญ่มาพร้อมกับเครื่องยนต์ทั้ง GA15DS 1498cc, 1798cc เครื่องยนต์ SR18Di และ SR20DE 1998cc สำหรับส่วนที่เหลือของโลกจะใช้เครื่อง GA16DE เครื่องยนต์ขนาด 1598cc ซึ่งเป็นเครื่องยนต์ที่มีการให้พละกำลังอย่างพอเพียงและประหยัดน้ำมันเชื้อเพลิง เนื่องด้วยมีระบบ VTC (Variable Valve Timing)และ DOHC
จุดอ่อน.
ด้วยเจตนาของทีมวิศวกรที่ออกแบบภายในรถยนต์พรีเซีย R10 ที่ต้องการความเรียบเนียนของพื้นผิวพลาสติกบางส่วนที่หน้าคอนโซนให้มีความหรูหรา ทำให้เลือกใช้เบอร์พลาสติกที่ไม่ทนทานต่อความร้อนในประเทศไทย จนเป็นเหตุให้พลาสติกเช่น กรอบของช่องลมแอร์ และช่องอากาศเหนือคอนโซลหน้ารถ มีอาการกรอบแตกและละลาย
ไฟในกันชนหน้า รุ่นที่จำหน่ายในประเทศไทยจะเป็นไฟแบบแนวนอนตามยาว หรือเรียกว่ารุ่นไฟยาว ด้วยเจตนาให้ส่องพื้นผิวมากกว่าให้กระทบสายตารถที่สวนทางมา ทำให้ตำแหน่งการจัดวางทำมุมก้มต่ำลงไปที่พื้นมาก และด้วยเลนส์ที่มีความบางทำให้เมื่อมีหินดีดกระเด็นมากระทบตามองศาของเลนส์ไฟดังกล่าวทำให้แตกร้าวได้ง่าย แต่รุ่นที่จำหน่ายในญี่ปุ่นจะเป็นรุ่นไฟสั้น ทำมุมตั้งฉากกับพื้นและเป็นหลุมลึกหลบเข้าไปในกันชนทำให้มีโอกาสถูกหินกระทบแตกน้อยกว่า แม้ความสวยงามอาจดูเป็นรองแต่ก็จูงใจให้ผู้ใช้รถในไทยเปลี่ยนไปใช้กันชนรุ่นนี้เป็นจำนวนมาก
รายชื่อภาพยนตร์ทั่วโลกที่ทำเงินได้มากที่สุดตลอดกาล
รายชื่อภาพยนตร์ไทยที่ทำเงินในประเทศไทยสูงสุดตลอดกาล
นิสสันพรีเซีย
แอนนาเบ็ธ เชส
แอนนาเบ็ธ เชส  เป็นตัวละครหลักจากหนังสือวรรณกรรมเยาวชนชุดเพอร์ซีย์ แจ็กสัน โดย ริก ไรออร์ดัน แสดงโดย อเล็กซานดร้า ดาแดริโอ ในภาพยนตร์เพอร์ซีย์ แจ็กสันกับสายฟ้าที่หายไป
แอนนาเบ็ธเป็นบุตรีของอธีนา เทพีแห่งภูมิปัญญากับนายเฟรดอริก เชส ศาสตราจารย์มหาวิทยาลัย และเป็นเพื่อนสนิทของเพอร์ซีย์ แจ็กสัน ต่อมาก็เป็นแฟนสาวของเพอร์ซีย์
ลักษณะ ดวงตาสีเทาพายุ ผมสีบลอนด์หยิกลอน ผิวสีแทน
อะธีน่า
อะทีน่า
แอนนาเบธ เชส
แอนนาเบท เชส
แอนนาเบ็ท เชส
โคล้ด เดอบุซซี
เฟรเดริก บาซีล
อนาโตล ฟรองซ์
เครเตียง เดอ ตรัวส์
ปวีณา ตันท์ศรีสุโรจน์ หรือ ปริษา ครบนพรัตน์ (ชื่อเล่น: ปอย) เป็นนักแสดงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2522 เป็นชาวจังหวัดตรัง ศึกษาระดับมัธยมที่โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต (สาขาวิทยุโทรทัศน์) และ สำเร็จการศึกษาปริญญาโทจาก คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นนักแสดงภายใต้สังกัด โพลีพลัส ปัจจุบันหมดสัญญากับทางค่าย โพลีพลัส เป็นนักแสดงอิสระ
เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ปี 2555 ปอยได้เข้าพิธีสมรส กับ กฤษฎิ์ธเนศ ครบนพรัตน์ นักธุรกิจรายใหญ่นอกวงการ โดยจัดงานแต่งงานที่จังหวัดนครราชสีมา โดยมีเพื่อนดารานักแสดงและผู้ใหญ่ในวงการบันเทิงเข้าร่วมงานกันเป็นจำนวนมาก ปัจจุบันมีลูกสาวแล้ว 1 คน
รับบท อัมพร (รับเชิญตอน จอมบงการ) ช่อง5
คามิลล์ ปิซาร์โร
ฟรองซัวส์ บูแชร์
มารี-เดอนีส วิลแลร์
มาร์ค ชากาล
ฌอง-ฟรองซัวส์ มิลเลต์
วิกเตอร์ วาซาเรลี
อาร์มองด์ กีโยแม็ง
จอห์นนี มาร์
จอห์นนี มาร์  เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1963 เป็นนักแต่งเพลง มือกีต้าร์, คีย์บอร์ด, นักเล่นออร์แกนปาก และ เป็นนักร้อง สัญชาติอังกฤษ เป็นอดีตสมาชิกเดอะสมิธส์ และ เขาเคยเข้ารวมวงอิเล็กทรอนิก, เดอะ เดอะ, และ โมเดสต์เมาส์ ในปี 2008 เขาได้เข้าร่วมวง เดอะคริบส์
เดอะสโตนโรส
เดอะสโตนโรส (อัลบั้ม)
แกรนทูริสโม (อัลบั้ม)
แกรนทูริสโม  เป็นอัลบั้มชุดที่สี่ของวงเดอะคาร์ดิแกนส์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2541 และ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ในอเมริกา ในอัลบั้มชุดนี้ได้เปิดตัวซิงเกิล "My Favourite Game" แล้วยังเป็นเพลงอินโทรที่ปรากฏในวิดีโอเกม แกรนทัวริสโม 2
แกรนทัวริสโม (อัลบั้มเดอะ คาร์ดิแกนส์)
Gran Turismo (album)
จักซ์ทาโพสต์วิธยู
"จักซ์ทาโพสต์วิธยู"  เป็นซิงเกิลที่สิบสามของวง ซุเปอร์เฟอร์รีแอนิมัลส์ จากอัลบั้มชุด "ริงส์อะราวด์เดอะเวิลด์" ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอันดับสูงสุดที่ 14 เมื่อเดือนกรกฎาคมปี 2001
หนองสนม
หนองสนม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของตัวอำเภอสนม ถือเป็นสัญลักษ์ของอำเภอและเทศบาลตำบลสนม มีลักษณะ สี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และเป็นที่ตั้งของ ศาลปู่ตาหนองสนม และไม่นานมานี้ ทางกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (ประเทศไทย)ได้สนับสนุนงบประมาณ จำนวน 3 ล้านบาทถ้วน เพื่อปรับปรุงภูมิทัศน์ตาม โครงการปรับปรุงภูมิทัศน์หนองสนมให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวประจำอำเภอสนม โดยจะทำเลียนแบบ บึงแก่นนครและบึงพลาญชัย และพิพิธภัณฑ์สถานนครสนม
ทุนการศึกษาเกตส์
ทุนการศึกษาเกตส์ ( หรือชื่อเต็มอย่างเป็นทางการ: Gates Cambridge Scholarships) เป็นทุนการศึกษาที่ก่อตั้งขึ้นโดยมูลนิธิบิลและเมลินดา เกตส์ในปี ค.ศ. 2000 ด้วยการมอบทุนเป็นจำนวนเงิน 210 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อให้นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาที่มีผลงานโดดเด่นจากนอกสหราชอาณาจักรได้มีโอกาสศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ โดยเป็นทุนมอบให้สำหรับการศึกษาระดับบัณฑิตวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งปีแต่กำหนดไว้ว่าต้องไม่เกินสี่ปี ทุนการศึกษาดังกล่าวจะรวมถึงค่าเล่าเรียนทั้งหมด, ค่าเผื่อการบำรุงรักษา และเป็นเงินสำรองค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการตัดสินใจในการศึกษากิจกรรมที่เกี่ยวข้อง ซึ่งนักเรียนทุนชุดแรกได้เดินทางไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยดังกล่าวในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2001
ทุนการศึกษาเกตส์มีโครงสร้างที่คล้ายกันกับทุนการศึกษาโรเดสของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด แม้ว่าทุนการศึกษาเกตส์เพิ่งจะก่อตั้งในช่วงหลัง แต่ได้รับการเลือกจากส่วนกลางโดยการแข่งขันคัดเลือก โดยมีช่วงระยะเวลาที่ยืดหยุ่นมากกว่าทุนการศึกษาโรเดส และทุนการศึกษามาร์แชล โดยทั่วไปในช่วงสองปีหลัง หรืออาจเป็นสามปีในบางครั้ง
คุณสมบัติผู้สมัครและหลักเกณฑ์.
ผู้สมัครจากประเทศอื่นนอกเหนือจากสหราชอาณาจักร ต่างมีสิทธิ์ที่จะได้รับทุนการศึกษา โดยอยู่ในช่วงระหว่าง 80 ถึง 100 นักเรียนทุนที่ได้รับเลือกในแต่ละปี ซึ่งเป็นจำนวนประมาณ 40 เปอร์เซนต์ที่มาจากสหรัฐอเมริกา เดอะเคมบริดจ์เกตส์ทรัสท์มีจุดมุ่งหมายที่จะเก็บรักษานักเรียนทุนในถิ่นฐานให้ได้ตลอดเวลา ซึ่งนำไปสู่ความผันผวนเล็กน้อยในการได้รับรางวัลทุนการศึกษาใหม่ของในแต่ละปี
มูลนิธิฯต้องทำการมอบทุนตามการอิงความสามารถด้านสติปัญญาของแต่ละบุคคล, ความสามารถในการเป็นผู้นำ ตลอดจนมีความต้องการที่จะให้ความรู้ที่พวกเขาได้รับได้มีส่วนแบ่งปันต่อสังคมทั่วโลก โดยมีเงือนไขว่าต้องให้บริการแก่ชุมชนของพวกเขา และนำความรู้ที่ได้รับมาพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้อื่นให้ดีขึ้น
มูลนิธิบิลและเมลินดา เกตส์มีเป้าหมายที่จะสร้างเครือข่ายของผู้นำในอนาคตจากทั่วโลก ผู้ซึ่งจะนำวิสัยทัศน์ใหม่และมีความมุ่งมั่นที่จะปรับปรุงคุณภาพชีวิตของประชาชนในแต่ละประเทศให้ดีขึ้น เมื่อเวลาผ่านไป คาดว่านักวิชาการเกตส์เคมบริดจ์จะเป็นผู้นำในการให้ความช่วยเหลือเพื่อแก้ไขปัญหาระดับโลกที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ, ความเท่าเทียม, เทคโนโลยี และการศึกษา ในทุกพื้นที่ที่มูลนิธิได้ดำเนินการเรื่อยมา
แพทย์แผนจีน
แพทย์แผนจีน  คือศาสตร์แห่งสุขภาพและการรักษา โดยมีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน ซึ่งเป็นที่ยอมรับอย่างดีในกลุ่มประเทศเอเชียตะวันออก และได้รับการยอมรับว่าเป็นแพทย์ทางเลือกในโลกตะวันตก
พระนางชินซ็องแห่งชิลลา
สมเด็จพระราชินีชินซ็องแห่งชิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 887 - ค.ศ. 897) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 51 แห่ง อาณาจักรชิลลา ในช่วงปี ค.ศ. 887-897 พระนางยังเป็นราชินีลำดับที่ 3 และลำดับสุดท้ายที่ได้ปกครอง ชิลลา ต่อจาก พระนางช็อนด็อก และ พระนางชินด็อก รัชสมัยของพระนางเป็นจุดเริ่มต้นการสิ้นสุดของ อาณาจักรรวมชิลลา และจุดเริ่มต้นของยุค สามอาณาจักรหลัง
พระนางชินซ็อง เป็นพระราชธิดาของ พระเจ้าคย็องมุน และ Queen Munui พระขนิษฐาของ พระเจ้าฮ็อนกัง และ พระเจ้าช็องกัง พระนางขึ้นครองบัลลังก์เมื่อพระเชษฐาทั้งสองของพระนางเสด็จสวรรคตโดยไม่มีสายพระโลหิตสืบสายตรง
พระนางชินซ็อง ถูกกล่าวถึงใน ซัมกุก ซากี ในเรื่องความประพฤติที่ผิดศีลธรรมและไร้ศีลธรรมของพระนาง ตั้งแต่การรับสินบนไปจนถึงการนำผู้ชายเข้ามาในวังและมีสัมพันธ์กับพวกเขา นอกจากนี้พระนางยังมีความสัมพันธ์กับผู้บังคับบัญชาระดับสูง ซัมกุก ซากี เขียนโดยพวกลัทธิขงจื๊อ ซึ่งมีทัศนคติเชิงลบต่อการปกครองของสตรี
ในทางตรงกันข้าม ตามบันทึกของ ชเว ชี-ว็อน ปราชญ์และกวีในช่วงปลายยุค อาณาจักรรวมชิลลา ว่าพระนางเป็นพระราชินีที่ใจดีไม่มีความโลภ
ในรัชสมัยของพระองค์ ความสงบเรียบร้อยของประชาชนก็พังทลายลง ไม่สามารถเก็บภาษีได้อีกต่อไปและระบบเกณฑ์ทหารล้มเหลว ยัง กิล ทางตะวันตกเฉียงเหนือและ คย็อน ว็อน ทางตะวันตกเฉียงใต้ได้อาศัยประโยชน์จากความระส่ำระสายนี้ก่อกบฏและก่อตั้งอาณาจักรของตนเอง
ในปี ค.ศ. 895 ราชินีชินซ็อง ได้สถาปนา คิม โย พระราชโอรสนอกราชบัลลังก์ของ พระเจ้าฮ็อนกัง เป็นรัชทายาท เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 897 พระนางสละราชบัลลังก์และเสด็จสวรรคตในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 897 พระนางถูกฝังไว้ทางเหนือของวัด ซาจาซา ใน คย็องจู
พระเจ้าฮโยคง
พระเจ้าฮโยคงแห่งซิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 897 - ค.ศ. 912) กษัตริย์ลำดับที่ 52 แห่งอาณาจักรซิลลา
พระเจ้าฮโยคงแห่งซิลลาเป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าฮอนคังและ พระชายาอึยมยอง พระองค์อภิเษกกับธิดาของลีชานพระราชทานนามว่าพระมเหสีอูมยอง ในรัชสมัยของพระองค์นั้นอาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบงเริ่มขยายอำนาจจากทางตะวันตกของอาณาจักรซิลลา
ในปี ค.ศ. 905 เมืองจองนยองที่อยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอาณาจักรซิลลานั้นถูกอาณาจักรแทบงเข้ายึดครอง และในปี ค.ศ. 907 พระเจ้าคยอน ฮวอน ได้นำทัพของอาณาจักรฮูแพกเจเข้ายึดพระราชวังในเมืองอิลซอนทางตอนของอาณาจักรซิลลา เมื่ออาณาจักรซิลลาถูกโจมตีบ่อยครั้งเข้าพระเจ้าฮโยคงหันมาดื่มสุราและขาดการดูแลราชกิจบ้านเมืองทำให้ อาณาจักรซิลลา เกิดความวุ่นวายขึ้น และในปี ค.ศ. 912 พระเจ้าฮโยคงสิ้นพระชนม์ พระศพของพระองค์ได้ถูกนำไปฝั่งที่บริเวณทิศเหนือของวัดซาจาซา
พระเจ้าซินด๊อก
พระเจ้าซินด๊อกแห่งซิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 913 - ค.ศ. 917) กษัตริย์ลำดับที่ 53 แห่งอาณาจักรซิลลา
พระเจ้าซินด็อกสืบเชื้อสายจากตระกูลปาร์คเป็นลูกของของ แดอาชาน กับ องค์หญิงเยคยอม เนื่องจาก พระเจ้าฮโยคง ไม่มีพระราชโอรสจึงได้เลือกพระองค์มาเป็นองค์ชายรัชทายาทแห่งซิลลาและพระองค์เป็นเชื้อสายตระกูลปาร์คของ พระเจ้าอาดัลลา และเป็นพระชามาดาหรือลูกเขยของพระเจ้าฮอนคัง
ในรัชสมัยของพระองค์นั้นอาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบงมีอำนาจเป็นอย่างมากทำให้ดินแดนทางภาคตะวันตกเริ่มถูกยึดครองโดยอาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบง
ในปี ค.ศ. 917 พระเจ้าซินด็อกสิ้นพระชนม์ พระศพของพระองค์ได้ถูกนำไปฝังใกล้กับพระราชวังในเมืองคยองจู
เม่นต้นไม้
เม่นต้นไม้ หรือ เม่นบราซิล  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Coendou prehensilis" เป็นสัตว์ฟันแทะจำพวกเดียวกับเม่น มีถิ่นกำเนิดอยู่ในป่าดิบชื้นในทวีปอเมริกาใต้ แถบประเทศโบลิเวีย, บราซิล, ตรินิแดดและโตเบโก, ตอนเหนือของอาร์เจนตินา, เวเนซุเอลา, กายอานา และมีรายงานพบในเอกวาดอร์ด้วย
มีลักษณะจมูกและปากเล็กแหลม ฟันแหลมคม สำหรับขบเคี้ยวอาหารและใช้เป็นอาวุธสำหรับต่อสู้ป้องกันตัวในบางครั้ง ดวงตากลมโตสีดำ ใบหูขนาดเล็ก รับฟังเสียงรอบข้างได้ดี ทั่วทั้งร่างกายปกคลุมด้วยหนามสั้นหนา ปลายหนามด้านบนสีขาวหรือสีเหลืองเข้มผสม ส่วนโคนหนามซึ่งติดกับผิวหนังเป็นสีเทา ขาคู่หน้า ยาวกว่าคู่หลังเล็กน้อย แต่ละข้างมี 4 นิ้ว และเล็บที่แหลมคมสำหรับแกะเปลือกไม้และขุดรากพืชบางชนิด กิ่งไม้ขนาดเล็กรวมทั้งผลไม้สดเป็นอาหาร ส่วนหางยาวและค่อนข้างแข็งแรงจะใช้จับกิ่งก้านขณะเคลื่อนไหว
ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่บนต้นไม้ มีนิสัยขี้อาย ชอบใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังตัวเดียว ออกหากินในเวลากลางคืน กลางวันจะพักผ่อนหลับนอนอยู่ตามโพรงไม้ บางครั้งอาจพบอยู่ตามโพรงดินที่ขุดลึกไป 6-10 เมตร ขนาดโตเต็มที่ขนาดลำตัวมีความยาว 300-600 มิลลิเมตร และหางจะมีความยาวเกือบเท่าขนาดลำตัวหรือยาวเพิ่มอีก 330-485 มิลลิเมตร น้ำหนักตัวเฉลี่ย 2-5 กิโลกรัม ตกลูกครั้งละตัวเดียว เม่นต้นไม้แรกเกิดถูกปกคลุมด้วยเส้นขนสีแดงและหนามเล็ก ๆ ที่จะแข็งตัวเร็วหลังจากเกิด
มักส่งเสียงร้องเมื่อพบอันตรายใกล้ตัวคล้ายเสียงร้องไห้ เมื่อพบกับศัตรูจะขดตัวกลมคล้ายลูกบอลคล้ายตัวลิ่น
ในประเทศไทย เม่นต้นไม้ถูกนำเข้ามาแสดงครั้งแรกในวันปลาสวยงามแห่งชาติ ที่ห้างเดอะมอลล์ งามวงศ์วาน ระหว่างวันที่ 2 ตุลาคม จนถึง 10 ตุลาคม พ.ศ. 2553
พระเจ้าคยองมยอง
พระเจ้าคยองมยองแห่งซิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 917 - ค.ศ. 924) กษัตริย์ลำดับที่ 54 แห่งอาณาจักรซิลลา
พระเจ้าคยองมยอง เป็นพระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าซินด๊อกกับพระมเหสีอึยซอง ในรัชสมัยที่พระองค์ขึ้นครองราชย์นั้นอาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบง โจมตีอาณาจักรซิลลาจนทำให้ราษฎรเดือดร้อนเป็นอย่างมาก
ในปี ค.ศ. 918 วังกอน ได้สังหารพระเจ้ากุงเยแห่งอาณาจักรแทบง และตั้งตนเป็นกษัตริย์องค์ใหม่แห่งอาณาจักรแทบง พระองค์จึงได้ร่วมมือกับวังกอนในการขับไล่กองทัพฮูแพกเจที่พระราชวังแทยา ภายหลังวังกอนได้หันมาโจมตีอาณาจักรซิลลาอีกครั้งโดยการตั้งฐานกำลังรอบทะเลทรายซิลลา ทำให้พระเจ้าคยองมยองทรงหวั่นเกรงต่อทัพของวังกอนอย่างมาก
พระเจ้าคยองมยองพยายามขอกำลังทหารจากจีนมาช่วยในการทำสงครามกับอาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบงโดยการส่งบรรณาการไปยังจีน แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จเนื่องจากจีนก็กำลังประสบภัยสงครามเช่นกัน
ภายหลังในปี ค.ศ. 924 พระเจ้าคยองมยองสิ้นพระชนม์พระศพของพระองค์ถูกนำไปฝังทางทิศเหนือของวัดฮวางบกซา
พระเจ้าคยองแค
พระเจ้าคยองแคแห่งซิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 924 - ค.ศ. 927) กษัตริย์ลำดับที่ 55 แห่งอาณาจักรซิลลา
พระเจ้าคยองแค เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าซินด็อกกับพระมเหสีอึยซองและเป็นพระอนุชาของพระเจ้าคยองมยอง พระองค์ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์เนื่องจากพระเจ้าคยองมยองไม่มีรัชทายาทสืบราชบัลลังก์
พระเจ้าคยองแคเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ท่ามกลางการสู้รบของสามอาณาจักรคือ อาณาจักรซิลลา อาณาจักรฮูแพกเจและอาณาจักรแทบงรัชสมัยของพระองค์ พระเจ้าคยอน ฮวอน นำทัพเข้ายึดภาคใต้ของ อาณาจักรซิลลาได้สำเร็จทำให้พระเจ้าคยองแคไม่สามารถบริหารราชกิจได้เกิดความวุ่นวายทั่วอาณาจักร
ในปี ค.ศ. 927 กองทัพของพระเจ้าคยอน ฮวอน แห่งอาณาจักรฮูแพกเจได้ทำการโจมตีเมืองคยองจูซึ่งเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรซิลลาและในเวลาไม่นานก็สามารถยึดพระราชวังเมืองคยองจูและอาณาจักรซิลลาได้สำเร็จ พระเจ้าคยอน ฮวอน ให้พระเจ้าคยองแคมาพบที่ตำหนักโพซอกจอง โดยมีรับสั่งให้พระเจ้าคยองแคยอมจำนนต่ออาณาจักรฮูแพกเจโดยให้เป็นเมืองขึ้น แต่พระเจ้าคยองแคปลิดชีพพระองค์เองแทนที่จะยอมแพ้ต่อพระเจ้าคยอน ฮวอน พระเจ้าคยอน ฮวอนได้แต่งตั้งพระเจ้าคยองซุนขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่แห่งซิลลา และกลับไปยังเมืองจอลลาเมืองหลวงของอาณาจักรฮูแพกเจ
หลังจากพระเจ้าคยองแคสิ้นพระชนม์นั้น พระศพของพระองค์ถูกนำไปฝั่งที่นัมซาน หลุมพระศพของพระองค์ถูกเรียกว่า แฮมงนยอง
พระเจ้าคยองซุน
พระเจ้าคยองซุนแห่งซิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 927 - ค.ศ. 935) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรซิลลา หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี ทรงเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 56 และทรงเป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้าย แห่งอาณาจักรซิลลา
พระเจ้าคยองซุนเป็นทายาทรุ่นที่ 6 ของพระเจ้ามุนซองพระองค์เป็นโอรสขององค์ชายฮโยจองกับองค์หญิงคเยอา ซึ่งองค์หญิงคเยอาเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าฮอนคัง พระองค์มีพระชายาคือพระมเหสีจอกบัง(죽방부인) พระราชโอรสองค์โตคือ องค์ชายมาอึย รัชทายาทแห่งอาณาจักรซิลลาและพระราชโอรสองค์รองคือ องค์ชายบอมคง