pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เภสัชกร สรจักร ศิริบริรักษ์ หรือรู้จักกันในนาม สรจักร เป็นนักเขียนเรื่องสั้นแนวเขย่าขวัญ ได้รับฉายาว่าเป็น สตีเฟ่น คิง เมืองไทย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยมหิดล นอกจากผลงานเรื่องสั้นแนวเขย่าขวัญแล้ว ยังเขียนหนังสือสารคดีเกี่ยวกับนิติเวชศาสตร์ และโภชนาการอีกด้วย
นามปากกา สรจักร/สรจักร ศิริบริรักษ์/เภสัชกรสรจักร ศิริบริรักษ์
สรจักร ศิริบริรักษ์เกิดที่จังหวัดบุรีรัมย์ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2498 เป็นบุตรคนที่สองของครอบครัวข้าราชการลูกห้า บิดา – นายชัยบุรี ศิริบริรักษ์ รับราชการในกรมชลประทาน และมารดา - นางสมถวิล ศิริบริรักษ์ เป็นข้าราชการครู หนึ่งปีถัดมา ครอบครัวย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งในขณะนั้นเศรษฐกิจกำลังรุ่งเรืองจากผลของการเข้ามาตั้งฐานทัพของกองทัพสหรัฐในช่วงสงครามเวียดนาม ครอบครัวศิริบริรักษ์มีกิจการบังกะโลให้ทหารอเมริกันเช่า และทำฟาร์มไก่เนื้อ/ไข่ หมู วัว ทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ และลูกทั้งห้าคนถูกสอนให้มีส่วนช่วยในกิจการตั้งแต่เด็ก หลังจบมัธยมศึกษาปีที่สาม จากโรงเรียนอัสสัมชัญนครราชสีมา สรจักรได้ย้ายเข้ากรุงเทพฯ เพื่อเรียนต่อมัธยมปลายที่โรงเรียนวัดราชโอรส และสอบเข้าเรียนในคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีความสนใจพืชสมุนไพรไทยเป็นตัวกระตุ้น
หลังจบปริญญาเภสัชศาสตร์บัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2521 สรจักรเลือกทำงานในชนบท โดยเริ่มงานในตำแหน่งลูกจ้างของโรงพยาบาลขนอม อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช รับค่าจ้างเริ่มต้น ในอัตราเดือนละ 750 บาท และได้เรียนรู้การดำรงชีวิตแบบชาวบ้านชนบท ปลูกผัก จับปลาทะเล ดำน้ำ เดินป่าหาสมุนไพร ซึ่งประสบการณ์ตรงเหล่านี้ รวมทั้งการช่วยแพทย์ผ่าตัด ชันสูตรศพ ฉีดศพ ฯลฯ ได้กลายเป็นข้อมูลที่สำคัญยิ่งในการผลิตงานเขียนในเวลาต่อมา
หลังจากศึกษาต่อปริญญาโท ด้านสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยมหิดล สรจักรขอย้ายกลับมาอยู่กรุงเทพฯ ในตำแหน่งเภสัชกรชำนาญการพิเศษ สำนักงานปลัดกระทรวงฯ กระทรวงสาธารณสุข
สรจักร ศิริบริรักษ์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ที่บ้านพักส่วนตัวที่เขตสายไหม กรุงเทพฯ ด้วยการที่คนในบ้านพบเป็นศพในบ่อปลาคาร์ฟหลังบ้าน เมื่อเวลา 14.00 น. ซึ่งก่อนหน้านั้น สรจักรได้ป่วยเป็นโรคพาร์กินสัน และปอดบวมแทรกซ้อน สิริอายุได้ 58 ปี
ได้รับการต้อนรับจากผู้อ่านด้วยดี มีการพิมพ์ซ้ำทุกเล่ม เช่นศพใต้เตียง ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำเป็นครั้งที่ 27 ศพท้ายรถครั้งที่ 26 ฯลฯ รายงานผลการวิเคราะห์กลวิธีการนำเสนอเรื่องสั้นแนวหักมุมจบของสรจักร ศิริบริรักษ์ โดยผู้วิจัยนายวัฒนา ขัติวงษ์ และคณะกล่าวว่า งานเขียนมีจุดเด่นตรงที่ “กระชับ หักมุม มีเหตุผลในตัว และที่สำคัญที่สุด ความรู้วิชาการต้องเป็นจริง อ้างอิงได้ เพื่อประโยชน์แก่ผู้อ่าน พร้อม ๆ กับการได้รับความเพลิดเพลินในอรรถรส... “ ปทุมวดี ล้ำเลิศ ได้ทำการศึกษาเชิงวิเคราะห์กลวิธีการใช้ภาษาในเรื่องสั้นแนวฆาตกรรมของสรจักร ศิริบริรักษ์
งานเขียนของสรจักร จำแนกได้เป็น 4 กลุ่ม คือวรรณกรรมเรื่องสั้น งานเขียนอาชญคดี งานเขียนด้านสุขภาพ และงานเขียนจิปาถะ แต่ที่ทำให้เขามีชื่อเสียง เป็นผลงานวรรณกรรมเรื่องสั้น กับ งานเขียนอาชญคดี
ผลงานเรื่องสั้นของสรจักรมีประมาณ 200 เรื่อง สำนักพิมพ์มติชนได้นำมารวมเล่มเป็นชุด เรียกกันว่า “สามศพ สามผี สามวิญญาณ” ดังนี้
- ชุดสามศพ ประกอบด้วยรวมเรื่องสั้น 3 เล่มคือ ศพใต้เตียง ศพข้างบ้าน และ ศพท้ายรถ
- ชุดสามผี ประกอบด้วยรวมเรื่องสั้น 3 เล่มคือ ผีหัวเราะ ผีหัวขาด และ ผีหลอก
- ชุดสามวิญญาณ ได้แก่วิญญาณครวญ คนสองวิญญาณ
ผลงานที่ได้สร้างเป็นละครโทรทัศน์ คือ อำพรางอำยวน เป็นละครแนวลึกลับจบในตอน ออกอากาศทุกคืนวันอังคารหลังละครภาคค่ำ ทาง 7 สี ปี 2538-2539
11 ธันวาคม พ.ศ. 2550 บล็อก partybkk ได้แจ้งข่าวว่าสรจักรจะหยุดการเขียนหนังสือด้วยเหตุผลด้านสุขภาพ และ นักฆ่าบ้ากามเป็นงานเขียนอาชญาคดีเรื่องสุดท้ายของสรจักร
มีการขอนำผลงานของสรจักรเผยแพร่ในเว็บไซต์เพื่อประโยชน์สาธารณะ เช่น ศักดิ์สิทธิ์ นามสุวรรณ การทำภาพยนตร์ขนาดสั้นเพื่อประกวด การเชิญไปบรรยาย การเผยแพร่ทางวิทยุ โทรทัศน์ และสื่อสิ่งพิมพ์ และยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักเขียนเรื่องสั้นรุ่นหลัง
เมื่อวันที่ 28 พ.ค. 56 เวลา 14.00 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจรับแจ้งเหตุมีผู้เสียชีวิต ในบ้านพักย่านพหลโยธิน เขตสายไหม เมื่อตรวจสอบพบว่าผู้เสียชีวิตคือ นายสรจักร ศิริบริรักษ์ นักเขียนหนังสือแนวสยองขวัญชื่อดัง ซึ่งพบศพอยู่ในบ่อน้ำลึกกว่า 2 เมตร ใกล้ห้องนอน
ทั้งนี้ จากการสอบถาม นายสุรศักดิ์ รักหมาน อายุ 37 ปี ผู้ที่อาศัยร่วม กับนายสรจักร เล่าว่าอาศัยในบ้านหลังนี้และคอยดูแลนายสรจักร ที่ป่วยเป็น โรคพาร์กินสัน มากว่า 13 ปีแล้ว เมื่อ 3 สัปดาห์ก่อน นายสรจักรเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช เนื่องจากมีอาการปอดบวม แทรกซ้อน
โดยก่อนเกิดเหตุ เมื่อเวลา 11.00 น. ของวานนี้ นายสุรศักดิ์ ได้ให้ยาแก่นายสรจักร ก่อนจะหลับไปทั้งคู่ แต่เมื่อตื่นขึ้นมาไม่พบนายสรจักรที่เตียง จึงเดินตามหาและ พบศพนายสรจักรในบ่อน้ำของบ้าน
สรจักร
พูดไม่เป็นความ
ขนมจีนน้ำเงี้ยว
วัดม่อนปู่ยักษ์
วัดม่อนปู่ยักษ์ ตั้งอยู่ในตำบลพระบาท ชุมชนบ้านป่าขาม 2 อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง เป็นวัดที่มีสถาปัตยกรรมสวยงามแบบพม่า เป็นวัดที่สร้างจากพระธุดงค์ชาวพม่า ลักษณะที่ตั้งวัดอยู่บนเนินเขา สูงชันขึ้นไปลำบาก จึงเรียกว่า"ม่อน" ตามภาษาพม่า และมีเจ้าอาวาสชาวพม่าที่มีรูปร่างสูงใหญ่กว่าคนธรรมดา ชาวบ้านจึงเรียกว่า "ม่อนปู่ยักษ์"
วัดม่อนปู่ยักษ์ หรือ วัดม่อนสันฐาน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายในพระอารามแห่งนี้มีศิลปกรรมทั้งที่เป็นแบบพม่าเดิมแท้และตะวันตกประยุกต์
วิหารก่ออิฐถือปูนกับเจดีย์ วางในแนวแกนหลักตะวันออก-ตะวันตก ตั้งอยู่บนฐานไพที ถัดไปเบื้องล่างทางด้านหลังเป็นที่ตั้งของวิหารเครื่องไม้ วิหารบนฐานไพทีเป็นตึกแบบโคโลเนียล หลังคาทรงจั่ว โดยรอบเป็นอาคารขนาดเล็กเรียงราย ใช้สำหรับทำวิปัสสนากรรมฐาน เหนือช่องหน้าต่างแคบเป็นทรงโค้ง เหนือประตูเป็นซุ้มโค้ง ประดับด้วยปูนปั้นทรงปราสาทซ้อนชั้น หน้าบันทางตะวันออกประดับรูปนกยูง สัญลักษณ์ของพระอาทิตย์ หน้าบันทางตะวันตกประดับรูปกระต่าย สัญลักษณ์ของพระจันทร์
เจดีย์มีชื่อว่า "จุฬามณีสันฐาน" ตั้งอยู่หลังวิหาร ที่ฐานทั้งสี่ด้านมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูป ทุกด้านมีบันไดทางเข้า เหนือซุ้มประดับปูนปั้นรูปทรงปราสาท ที่มุมทั้งสี่ของเจดีย์ประดับสิงห์ปูนปั้น องค์ระฆังของเจดีย์คาดด้วยรัดอก เป็นรูปยักษ์จับลายพรรณพฤกษา เหนือองค์ระฆังเป็นปล้องไฉน ปัทมบาท และปลี ตามลำดับ ยอดบนสุดประดับฉัตร
จองใช้ประกอบศาสนกิจและเป็นกุฏิ โดดเด่นด้วยทรงจั่วซ้อนชั้นพร้อมผนังเรือนข้างใต้หลังคา ภายในจองประดิษฐานพระประธานศิลปะพม่า 3 องค์ วิหารแบบพม่ามีภาพจิตรกรรม เป็นฝีมือช่างสมัยราชวงศ์คองบองตอนกลาง สกุลช่างอมรปุระ อายุราวครึ่งหลังของพุทธศตวรรษที่ 24 เข้าใจว่าเล่าเรื่องพรหมนาถชาดก อุโบสถก่ออิฐถือปูนทรงสูง เดิมเคยเป็นวิหาร ทางวัดเรียกว่า "วิหารทรงโปรตุเกส"
ต้มเลือดหมู
แกงฮังเล
แกงฮังเล หรือ แกงฮินเล เป็นอาหารไทยประเภทแกงรสชาติเค็ม-เปรี้ยว แกงฮังเลมีต้นกำเนิดจากประเทศพม่า โดยคำว่า "ฮี่น"  ในภาษาพม่าแปลว่า แกง และ "เล่"  ในภาษาพม่าแปลว่า เนื้อสัตว์ แกงฮังเลได้รับความนิยมจากชาวไทยภาคเหนือและแคว้นสิบสองปันนา ประเทศจีน
วิธีปรุงแกงฮังเลมีสองแบบคือแบบพม่าและแบบเชียงแสน โดยแบบพม่าได้รับความนิยมมากกว่า แกงฮังเลพม่ารสชาติออกเปรี้ยวเค็ม น้ำขลุกขลิก ใส่ขิง น้ำมะขามเปียก กระเทียมดอง ถั่วลิสง น้ำตาลอ้อย ส่วนแกงฮังเลเชียงแสนเพิ่มถั่วฝักยาว พริก หน่อไม้ดอง งาคั่ว ส่วนประกอบสำคัญจะต้องมีผงแกงฮังเลหรือผงมัสล่าซึ่งเป็นผงเครื่องเทศแบบผสมแบบเดียวกับการัม มาซาลาของอินเดีย น้ำพริกแกงประกอบด้วยพริกแห้ง เกลือ ข่าแก่ ตะไคร้ กระเทียม หอมแดง แกงฮังเลแบบไทใหญ่ น้ำขลุกขลิกและกินกับมะม่วงสะนาบซึ่งเป็นมะม่วงสับ ยำกับกะปิคั่ว กุ้งแห้งป่น และกระเทียมเจียว
แกงฮังเลมีสองแบบ คือ "แกงฮังเลม่าน" มีลักษณะเป็นแกงที่มีสีน้ำตาลแดง น้ำแกงขลุกขลิก มีน้ำมันลอยหน้าสีแดงส้มจากเครื่องแกง เนื้อสัมผัสของหมูเปื่อยนุ่ม รสเปรี้ยว เค็ม หวาน และเผ็ด แกงฮังเลอีกชนิดคือ "แกงฮังเลเชียงแสน" มีการนำผักพื้นบ้านตามฤดูกาลมาเพิ่มในส่วนผสม เช่น ถั่วฝักยาว มะเขือยาว มะเขือพวง พริก ผักชีฝรั่ง ใบชะพลู และหน่อไม้ดอง มีลักษณะคล้ายกับแกงโฮะ แต่แกงฮังเลเชียงแสนไม่มีวุ้นเส้นเป็นส่วนผสม มีส่วนของน้ำแกงเล็กน้อย สีของแกงออก สีเหลืองเขียวจากส่วนผสมของผัก
Paris Charles de Gaulle Airport
Leonardo da Vinci Airport
Taoyuan International Airport
Madrid-Barajas Airport
Malpensa Airport
เอดิสัน
เอดิสัน  เป็นชื่อบุคคล อาจหมายถึง
วิทยาเขต วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนราธิวาส
Sora no Woto
โรงเรียนผดุงนารี
โรงเรียนผดุงนารี จังหวัดมหาสารคาม เป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดมหาสารคามซึ่งแต่เดิมเคยรับเฉพาะนักเรียนหญิง แต่ในปัจจุบันได้จัดการเรียนการสอนแบบสหศึกษา เช่นเดียวกับโรงเรียนชายประจำจังหวัดคือ โรงเรียนสารคามพิทยาคม โรงเรียนผดุงนารีตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม ถนนนาควิชัย ตำบลตลาด อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม เปิดทำการเรียนการสอนมาตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2469 ซึ่งมีประวัติยาวนานกว่า 90 ปี ปัจจุบันมีจำนวนนักเรียนมากกว่า 4500 คน และบุคลากรทางการศึกษากว่า 250 คน
ในปัจจุบันการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนผดุงนารีมีแผนชั้นเรียนเป็น 18-18-18/15-15-15 รวม99 ห้องเรียนและห้องGifted ตั้งแต่ ม.1 ถึง ม.6
การกำเนิดโรงเรียน (พ.ศ. 2449-พ.ศ. 2469).
ในปี พ.ศ. 2449 พระพิทักษ์นรากร หรือพระเจริญราชเดช (อุ่น  ภวภูตานนท์ ณ มหาสารคาม)  เจ้าเมืองมหาสารคามคนแรก  ได้จัดตั้งโรงเรียนขึ้นเป็นครั้งแรกในเมืองมหาสารคามที่วัดโพธิ์ศรีวรารามและวัดนาควิชัย แล้วอาราธนาพระภิกษุมาเป็นครูสอน มีนักเรียนเฉพาะชายล้วน ๆ ต่อมาได้ช่วยกันบำรุง ส่งเสริมโรงเรียนที่วัดโพธิ์ศรีให้เจริญขึ้นเรื่อยๆ
การศึกษาของเด็กหญิงในเมืองมหาสารคามในสมัยนั้นก็เช่นเดียวกับหัวเมืองอื่น ๆ คือ จัดให้เรียน  ตามบ้านข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ คหบดี โดยมีการ
รวบรวมบุตรข้าราชการผู้ใหญ่และบุตรคหบดีแล้วหาครูมาสอนให้ ดังนั้นการศึกษาของเด็กผู้หญิงจึงอยูในวงจำกัดและส่วนใหญ่ก็มักจะไม่ได้ศึกษาเล่าเรียนเหมือนเด็กทั่วไป  วิชาที่เรียนส่วนมากเป็นวิชาการเรือน (เย็บปักถักร้อย การทำครัว การจัดดอกไม้) อันเป็นกิจจำเป็นของสตรีในสมัยนั้นเป็นส่วนใหญ่และเรียนหนังสือบ้างพอให้อ่านออกเขียนได้เท่านั้น
ในสมัยของพระประชากรบริรักษ์ (สาย  ปาลนันท์) ผู้ว่าราชการเมือง (เจ้าเมือง) คนที่ 7 ของมหาสารคามเห็นว่าโรงเรียนประจำจังหวัดต้องอาศัยเรียนที่ศาลาวัดโพธิ์ศรี (ชื่อโรงเรียนวัดโพธิ์ศรีสามัคคี) เป็นการไม่สะดวกแก่การศึกษาจึงขออนุญาตให้จ่ายเงินเรี่ยไรบำรุงการศึกษาจำนวน 15,500 บาท(หนึ่งหมื่นห้าพันห้าร้อยบาทถ้วน) เมื่อมณฑลร้อยเอ็ดอนุญาตมาแล้วก็เริ่มดำเนินการก่อสร้างในเดือนตุลาคม 2468 เป็นอาคารไม้ชั้นครึ่งตั้งอยู่บริเวณหลังสถานีตำรวจ (ในปัจจุบัน) และเป็นเป็นสถานศึกษาเรียกว่าโรงเรียนประจำจังหวัดมหาสารคาม “สารคามพิทยาคม” มีนักเรียนรวมกันทั้งชาย-หญิง
ต่อมา การอ่านออกเขียนได้เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับสตรี จึงมีผู้นิยมส่งบุตรหลานให้ได้เล่าเรียนในโรงเรียนมากขึ้น
ครั้นถึงสมัยของผู้ว่าราชการเมือง (เจ้าเมือง) คนที่ 8 อำมาตย์โทพระเริงนฤปการ (อนงพยัคฆันต์)   ซึ่งภายหลังได้เลื่อนเป็นพระยาสารคามคณาภิบาล ดำริได้ว่า โรงเรียนประจำจังหวัดมีการสอนเด็กชายหญิงเรียนกะปนกัน ต่อไปการศึกษาคงจะไม่เจริญเต็มที่ได้เพราะผู้ปกครองเด็กหญิงรังเกียจที่จะให้บุตรหลานของตนเรียนรวมกับเด็กชาย จึงจัดสร้างโรงเรียนสตรีขึ้นหลังหนึ่งเป็นโรงเรียนชั่วคราวในบริเวณเดียวกัน  พอแบ่งนักเรียนแยกออกอาศัยเรียนไปพลางก่อนและทำพิธีเปิดโรงเรียนเป็นโรงเรียนสำหรับสตรี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469  ศึกษาธิการจังหวัดสมัยนั้นคือ อำมาตย์ตรีขุนประสาทวิทยากิจ
ความก้าวหน้าของผดุงนารีจากอดีตถึงปัจจุบัน.
นับจากวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469  เป็นต้นมา การศึกษาเล่าเรียนของเด็กชาย-หญิง ในเมืองมหาสารคามแยกจากกันโดยเด็ดขาด เด็กหญิงมีโรงเรียนเฉพาะผู้หญิง มีครูใหญ่คนแรก นางสาวทองคำ  ศรีสารคาม (พรชัย) มีจำนวนนักเรียนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เปิดสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 2 จำนวนนักเรียนในโรงเรียนเมื่อเปิดครั้งแรกมีจำนวนนักเรียน  33  คน มีครู 3 คน (รวมทั้งครูใหญ่ด้วย)
ปี พ.ศ. 2470  ได้มีการจัดสร้างอาหารเรียนถาวรขึ้น ตามแบบกระทรวงธรรมการ หลังคามุงกระเบื้อง ได้จ่ายเงินค่าศึกษาพลีไปเป็นค่าเหล็ก ค่าแรงและค่ากระเบี้ยง  เป็นจำนวนเงิน 2,016.70 บาท (สอนพันสิบหกบาทเจ็ดสิบสตางค์) โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2469 และแล้วเสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2470 โดยที่ไม่ต้องซื้อเพราะของบริจาคจากราษฎร เมื่อสร้างเสร็จได้ให้นามโรงเรียนเสียใหม่ว่า “โรงเรียนสตรีประจำจังหวัดมหาสารคาม” (ส่วนคำว่า “ผดุงนารี” มาเพิ่มเข้าภายหลัง)
"ในปี พ.ศ. 2482"' ได้ขยายโอกาสการศึกษาโดยเปิดสอนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 และมีนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 รุ่นแรก จำนวน 7 คน
ปีการศึกษา 2506 ได้เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายแผนกศิลปะ จำนวน 1 ห้องเรียน
ปีการศึกษา 2516 ได้เปิดสอนแผนกทั่วไปชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย  จำนวน 2 ห้องเรียน
ปีการศึกษา 2518 ได้เปิดสอนในชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย 6 โปรแกรมการเรียน
ปีการศึกษา 2521 ได้เปิดสอนในหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้น พุทธศักราช 2521
ปีการศึกษา 2524 ได้เปิดสอนโดยใช้หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย พุทธศักราช 2524
ปีการศึกษา 2533 เป็นโรงเรียนร่วมพัฒนาการใช้หลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการและเปิดสอนโดยใช้หลักสูตรมัธยมศึกษา ฉบับปรังปรุงพุทธศักราช 2533 ตั้งแต่ชั้น ม.1-ม.6
ปีการศึกษา 2551 เปิดสอนแผนการเรียนภาษาฝรั่งเศส มีแนการจัดชั้นเรียนเป็น 12-10-10/10-10-10  รวม 62 ห้องเรียน
ปีการศึกษา 2552 โรงเรียนได้เปิดสอนโดยใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551  ในระดับชั้น ม.1 และ ม.4  มีแผนการจัดชั้นเรียนเป็น 12-12-10/10-10-10  รวม  64  ห้องเรียน
ปีการศึกษา 2553 โรงเรียนได้เข้าร่วมโครงการแผนปฏิบัติการไทยเข้มแข็ง (SP2) โครงการโรงเรียนมาตรฐานสากล โครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ (ม.4  จำนวน 1 ห้อง) โครงการยกระดับคุณภาพการศึกษา  มีแผนการจัดชั้นเรียนเป็น 12-12-12/11-10-10  รวม  67 ห้องเรียน
ปีการศึกษา 2554 โรงเรียนจัดโครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ (ม.1  จำนวน 2 ห้อง ม.4 จำนวน 1 ห้อง) ดำเนินการก่อสร้างอาหารเรียน แบบ 324 ล (ตอกเข็ม) เปิดสอนแผนการเรียนศิลป์-ธุรกิจ  มีแผนการจัดชั้นเรียนเป็น 16-12-12/12-11-10  รวม 73 ห้องเรียน
ปีการศึกษา 2555 โรงเรียนได้ปรับปรุงถนนลาดยางในบริเวณโรงเรียน  เปิดสอนแผนการเรียนศิลป์-จีน มีแผนการจัดชั้นเรียนเป็น 16-16-12/13-12-11  รวม 80 ห้องเรียน
ปีการศึกษา 2556 แผนการจัดชั้นเรียนเป็น 16-16-16/13-13-12  รวม 86 ห้องเรียน
ปีการศึกษา 2557 แผนการจัดชั้นเรียนเป็น 18-16-16/15-13-13  รวม 91 ห้องเรียน  เปิดสอนแผนการเรียนทั่วไป (ศิลป์-การงานฯ) และภาษาเวียดนาม
ปีการศึกษา 2558 แผนการจัดชั้นเรียนเป็น 18-18-16/15-15-13  รวม 95 ห้องเรียน
ปีการศึกษา 2559 แผนการจัดชั้นเรียนเป็น 18-18-18/15-15-15  รวม 99 ห้องเรียน
โรงเรียนผดุงนารีเปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายสายสามัญ
ดิมิทาร์ เบอร์บาตอฟ
อเมริโกย
อเมริโกย เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 6 ของวงคาราบาว วางจำหน่ายวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2528 โดย อามีโก้ เป็นผู้โปรโมทและจัดจำหน่าย
หลังจากที่ประสบความสำเร็จ จนถึงขั้นสร้างประวัติศาสตร์ให้วงการเพลงไทย ในอัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ ที่สามารถทำยอดขายได้ถึง 5,000,000 ตลับ ซึ่งเป็นสถิติที่สูงที่สุดในประเทศไทยแล้ว คาราบาวซึ่งกลายเป็นกลุ่มศิลปินที่ร้อนแรงที่สุดแห่งยุค ก็ได้เข้าไปมีส่วนกับเหตุการณ์ กบฏทหารนอกราชการ หรือ กบฏ 9 กันยายน พ.ศ. 2528 โดยทางวงได้ถูกขอร้องกึ่งบังคับให้ไปเล่นคอนเสิร์ตที่สวนอัมพรท่ามกลางการปฏิวัติของ พ.อ.มนูญกฤต รูปขจร โดยมีการท่ายทอดสดไปทั่วประเทศสลับกับการอ่านประกาศของคณะปฏิวัติ ในคอนเสิร์ตครั้งนั้น แอ๊ด - ยืนยง โอภากุล และ เล็ก - ปรีชา ชนะภัย ต่างพกอาวุธปืนขึ้นไปขณะเล่นคอนเสิร์ตด้วย และ มีการยิงกันระหว่างฝ่ายรัฐบาลและกลุ่มปฏิวัติ เมื่อการปฏิวัติไม่เป็นผลสำเร็จ พันเอกมนูญกฤต รูปขจร จึงได้หลบหนีออกนอกประเทศ ทำให้วงคาราบาวรู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก และรู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจครั้งนั้นของวง
ต่อมาทางวงได้เริ่มผลิตผลงานเพลงชุดที่ 6 โดยใช้ชื่อชุดว่า "อเมริโกย" เป็นการพูดถึงการจำกัดโควตาผ้าและสิ่งทอจากประเทศไทย ของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา โดยในภาคดนตรีมีการยกระดับเทคโนโลยีทางดนตรีขึ้นมาจากชุดที่แล้วโดยมีการใช้เสียงสังเคราะห์เพิ่มเข้ามา และ มีการนำเสียงระเบิดและเสียงปืนจากคอนเสิร์ตที่สวนอัมพร มาใส่ไว้ในเพลง "มะโหนก (ถึกควายทุย ภาค 6)" อีกด้วย โดยอัลบั้มชุดนี้เป็นอัลบั้มชุดแรกที่บันทึกเสียงที่ห้องบันทึกเสียงเซ็นเตอร์สเตจ ซึ่งเป็นห้องบันทึกเสียงของคาราบาวเอง
ส่วนปกอัลบั้มออกแบบเป็นลายพรางทหารซึ่งมีที่มาจากเหตุการณ์ กบฏทหารนอกราชการ เมื่อนำปกอัลบั้มมาวางกลับหัว จะอ่านได้ว่า 9 ก.ย. ซึ่งเป็นวันที่มีการปฏิวัติไม่สำเร็จ ทางวงได้พิมพ์ปกลงบนกระดาษฟอยซึ่งมีต้นทุนสูงเพื่อป้องกันการปลอมแปลง วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2528 วันเดียวกับทางวงขึ้นเล่นคอนเสิร์ตเปิดอัลบั้มในรายการ โลกดนตรี
หลังจากอัลบั้มชุดนี้วางแผง เพลงที่ได้รับความนิยมจากวัยรุ่นอย่างมากคือเพลง "มะโหนก (ถึกควายทุย ภาค 6)", "ข่าวดี" ซึ่งเป็นเพลงร็อกที่มีท่อนโซโล่กีตาร์ของเล็กที่ติดหูผู้ฟัง และ เพลงจังหวะสนุก ๆ อย่าง "ซาอุดร" และ "คนจนผู้ยิ่งใหญ่" โดยอัลบั้มนี้นับเป็นอัลบั้มแรกที่ อ๊อด - อนุพงษ์ ประถมปัทมะ ได้เข้ามาบันทึกเสียงในฐานะสมาชิกของคาราบาวอย่างเต็มตัว หลังจากที่เคยเล่นเป็นแบ็คอัพให้คาราบาวสมัยอยู่กับวงเพรสซิเดนท์ ในยุคก่อตั้งวงคาราบาว และเคยออกทัวร์คอนเสิร์ตโปรโมทอัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ แทนที่ ไพรัช เพิ่มฉลาด มือเบสคนเก่ามาแล้ว
ในการออกทัวร์คอนเสิร์ตโปรโมตอัลบั้มชุดนี้สมาชิกภายในวงซึ่งมีอิทธิพลต่อวัยรุ่นสมัยนั้นอย่างมากมักจะแต่งกายด้วยเสื้อลายทหารและนุ่งกางเกงยีนส์แรงเลอร์ รองเท้าคอนเวิร์สลายพราง เมื่ออัลบั้มชุดนี้ประสบความสำเร็จทางยอดขาย จึงเกิดเป็นกระแสแฟชั่นของวัยรุ่น ที่นิยมใส่เสื้อลายทหารเลียนแบบวงคาราบาว
อย่างไรก็ตามอัลบั้มนี้มีบทเพลงที่ถูก คณะกรรมการบริหารวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ (กบว.) สั่งห้ามออกอากาศ คือเพลง "หำเฮี้ยน" ซึ่งแอ๊ดแต่งขึ้นโดยรู้อยู่แล้วว่าจะต้องถูกแบนอย่างแน่นอน เนื่องเพราะมีท่อนที่ด่า กบว. โดยตรงว่า กวนส้นตีน โดยเป็นการต่อว่า กบว. ที่แบนเพลง "หำเทียม" ในอัลบั้มชุดที่แล้วซึ่งเป็นชุดประวัติศาสตร์ของวงคาราบาว
ที่มาของเพลง อเมริโกย.
หลังจากทำอัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ ก็ได้ไปเล่นที่อเมริกาถ่ายทอดสด
มาเมืองไทย พี่น้องคนไทยที่หนีไปตั้งแต่ 14 ตุลา 6 ตุลา ก็ไปอยู่ที่โน่น เอารายงาน
ยัดใส่มือมาให้ผมอ่าน เป็นรายงานเรื่องอเมริกันเข้ามาแทรกแซงเรื่องข้าว ผมก็เลย
เขียนเพลงอเมริโกยขึ้นมา ...อเมริกา อเมริโกย ลิเก... ผมเป็นคนเดียวที่เข้าประเทศ
อเมริกายากมาก ทุกวันนี้ก็ยังยาก แอ๊ด คาราบาว นี่มีปัญหากับอเมริกา เวลาจะขอวีซ่า
เข้าอเมริกา ทั้ง ๆ ที่เราไม่มีอะไร เราสู้เพื่อประเทศเล็ก ๆ ของเราเท่านั้นแหละ
เรียกร้องสิทธิความเป็นธรรมเท่านั้น (จากปกซีดีอัลบั้ม รวมฮิต 25 ปี บาวเบญจเพส)
รอยัลรัมเบิล (2010)
รอยัลรัมเบิล 2010 เป็น รายการเพย์-เพอร์-วิว ของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) จัดเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2010 ณ ฟิลลิป อรินา ใน แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย โดยเป็นรายการครั้งที่ 23 ที่จัดภายใต้ชื่อ รอยัลรัมเบิล และร่วมด้วยนักมวยปล้ำจาก รอว์, สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู ในรายการนี้มีการแข่งขันปล้ำกัน 5 รายการด้วยกัน
แมตช์ รอยัลรัมเบิล.
นักมวยปล้ำ 2 คนแรก ที่เข้ามาในแมตช์นี้ คือ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ และ อีแวน บอร์น
ภาษาออลลารี
ภาษาออลลารี  หรือภาษาอัลลาร์ ภาษาคัทพัส หรือเรียกอย่างง่าย ๆ ว่าภาษาคทพะ (แม้ว่าจะต่างจากภาษากลุ่มคทพะอื่น ๆ) เป็นภาษาในตระกูลภาษาดราวิเดียนที่พูดโดยชาวคทพะที่อยู่ในบริเวณโปตตางีม โกราปุต ในรัฐโอริศา ประเทศอินเดีย
เทพพิทักษ์จอมยุ่ง เนียลโกะ
เทพพิทักษ์จอมยุ่ง เนียลโกะ เป็นนิยายไลท์โนเวล จากประเทศญี่ปุ่น เนื้อเรื่องโดย มันตะ ไอโซระ วาดภาพประกอบโดย โคอิน ตีพิมพ์โดยGAบุงโกะ ปัจจุบันมีการเผยแพร่แล้วทั้งหมด 8 เล่ม ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของรักพิมพ์ พับลิชชิ่ง เทพพิทักษ์จอมยุ่ง เนียลโกะ เป็นเรื่องที่ได้รางวัล GAบุงโกะไทโช ครั้งที่1 และGAแม็กกาซีนก็ได้เริ่มตีพิมพ์เรื่องนี้ตั้งแต่ฉบับที่2 เนื้อหาของเรื่องนั้นเป็นแนวตลกแบบตลกเจ็บตัว(slapstick)ผสมกับเลิฟคอมมีดี โดยหลักๆแล้วจะล้อเลียนงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลู แต่ก็มีผสมส่วนที่ล้อเลียนอนิเมะหรือมังงะอย่างโจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษและโทคุซัทสึโดยเฉพาะมาสค์ไรเดอร์เดนโอและมาสค์ไรเดอร์ดีเคดเพื่อให้เป็นเอกลักษณ์มากขึ้น โดยในประเทศไทย ฉบับอนิเมะทั้ง 2 ภาค TIGA เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์
มาฮิโระ ยาซากะ นักเรียนธรรมดาได้พบกับสาวน้อยลึกลับซึ่งช่วยเขาจากสัตว์ประหลาดในยามราตรี สาวน้อยคนนั้นอ้างว่าตนคือเนียร์ลาโธเทปและเธอมาเพื่อคุ้มครองมาฮิโระจากเหล่ามนุษย์ต่างดาวที่จ้องเล่นงานเขาอยู่ จึงต้องเข้ามาอาศัยในบ้านของมาฮิโระ อย่างเต็มใจ รวมไปถึงเหล่า คทุกกา และฮัสเทอร์
ในผลงานอีกเรื่องของมันตะ ไอโซระ มิยะมะซันจิ โนะ เบลทีนนั้น เนียลโกะกับมาฮิโระมีบทบาทเล็กๆในฐานะผู้ร่วมสนุกในรายการวิทยุ โดยเนียลโกะใช้นามปากกาว่า "ครอว์ลิงเคออส " ส่วนมาฮิโระใช้ว่า "G-838" และโยริโกะก็ปรากฏตัวเป็น "รุ่นพี่โยริโยริ" ที่มหาวิทยาลัย
เรื่องนี้เคยมีอนิเมะแฟลชสั้นๆโดยใช้ชื่อว่า ไฮโยเระ! เนียลอะนิ มีความยาวทั้งหมด 9 ตอน และฉบับความยาว11ตอนสำหรับฉายทางโทรทัศน์ โดยใช้ชื่อว่า ไฮโยรุ! เนียลอะนิ รีเมมเบอร์ มาย เลิฟ(คราฟท์เซนเซย์) ("這いよる! ニャルアニ リメンバー・マイ・ラブ（クラフト先生)") ซึ่งเริ่มฉายในวันที่10 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ทางช่อง BS11 โดยตอนจบซึ่งเป็นตอนที่ 12นั้นไม่ได้ฉายทางโทรทัศน์
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 ได้สร้างภาคใหม่อีกครั้งโดยซีเบค โดยครั้งนี้เป็นเนื้อเรื่องเดียวกับภาคไลท์โนเวลและฉายทางโทรทัศน์ตั้งแต่วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2555 ถึง วันที่ 25 มิถุนายน ของปีเดียวกัน ความยาวทั้งหมด 12 ตอน และในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2556 ก็ได้เริ่มฉายภาคใหม่คือ ไฮโยเระ! เนียลโกะซัง W
ดราม่าซีดีของเรื่องนี้จัดจำหน่ายโดยHOBiRECORDS ปัจจุบันออกมาแล้วทั้งหมด 4 ตอน
ภาคมังงะของเรื่องนี้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมิราเคิลจั๊มป์ ฉบับที่ 3 (พฤษภาคม พ.ศ. 2554) วาดโดยเคย์ อาคาชิกิ และภาคการ์ตูนสี่ช่องชื่อ "ไฮโยเระ! ซูเปอร์เนียลโกะจังไทม์" ซึ่งลงตีพิมพ์ใน FlexComix บลัดตั้งแต่ฉบับเดือนตุลาคม。
อาหารตามสั่ง เป็นอาหารที่ทำตามที่ลูกค้าสั่ง มีเมนูซ้ำๆ มักเป็นอาหารที่ใช้เวลาทำไม่นาน ร้านอาหารตามสั่งมีทำเลตั้งอยู่ทั่วไป
วัตถุดิบของอาหาร ประเภทผักเช่น ผักคะน้า ผักกาดขาว กะหล่ำปลี ข้าวโพดอ่อน แครอท มะเขือเทศ ผักชี ต้นหอม กะเพรา หอมหัวใหญ่ มะนาว มะกรูด โหระพา พริกขี้หนู พริกชี้ฟ้า กระเทียม หอมแดง ส่วนวัตถุดิบประเภทเนื้อสัตว์เช่น เนื้อไก่ เนื้อหมู เนื้อวัว กุ้ง ปลาหมึก หมูกรอบ ปลา เครื่องปรุงอาหารทั่วไปได้แก่ น้ำมันพืช น้ำมันหอย น้ำปลา ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ น้ำซอส (ถั่วเหลือง) น้ำตาลทราย เกลือป่น พริกไทยป่น ไข่ไก่
เมนูอาหารตามสั่งที่เป็นที่นิยมได้แก่ ผัดกะเพรา ไข่ดาว, ข้าวผัด, ข้าวไข่เจียว, ข้าวหมูกระเทียม, ข้าวราดผัดผัก, ถั่วฝักยาวผัดพริกแกงราดข้าว, ผัดพริกสดราดข้าว, สุกี้, ราดหน้า ผัดซีอิ๊ว,ผัดพริกแกง
บาบาซาเฮบ เอมเบดการ์
ดร. อามเพฑกร
จตุสดมภ์
จตุสดมภ์ (เกิดจากคำบาลี "จตุ" หมายถึง สี่ และสันสกฤต สฺตมฺภ หมายถึง หลัก รวมหมายถึง "หลักสี่") เป็นคำที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพใช้เรียกระบบการปกครองส่วนกลางภายในกรุงศรีอยุธยาสมัยอยุธยาตอนต้น โดยมีระบุว่าเป็นแนวคิดที่รับเอามาจากขอม ในขณะที่การปกครองหลังมีการปฏิรูปขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถอันเป็นรูปแบบการปกครองที่ใช้มาจนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวนั้น มีลักษณะเป็นแบบ "นายกรัฐมนตรี 2 คน" มากกว่า
สมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง).
จตุสดมภ์แบ่งออกเป็น 4 กรม มีหัวหน้าเรียกว่า ขุน ฐานะเทียบเท่าเสนาบดี แบ่งออกเป็น
สมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ.
ต่อมาสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ในปี พ.ศ. 2006 มีการจัดตั้งกรมขึ้นสองกรม ได้แก่ กรมมหาดไทย ซึ่งดูแลกิจการพลเรือน โดยมีสมุหนายกเป็นอัครเสนาบดีดูแล และกรมกลาโหม ซึ่งดูแลกิจการทหาร โดยมีสมุหพระกลาโหมดูแล จตุสดมภ์นั้นให้มาขึ้นกับกรมมหาดไทย แล้วมีการเปลี่ยนชื่อและเพิ่มหน้าที่
นอกจากนี้ ในภายหลังยังเพิ่มกรมให้ขึ้นอยู่กับกรมทั้งสี่นี้ด้วย
สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลเลาะห์ที่ 2
แกงฮินเล
ขนมจีนน้ำเงี๊ยว
คนอมจิน
สถานีรถไฟบ้านเกาะ
กิตติคุณ สัมฤทธิ์พันธุ์สุข (เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2528) ชื่อเล่น จุ๊น เป็นนักแสดงชายชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 มีผลงานการแสดงในมิวสิควีดีโอ, ละครและภาพยนตร์
กิตติคุณ สัมฤทธิ์พันธุ์สุข เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2528 ณ โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ กรุงเทพมหานคร เขาเป็นบุตรคนที่สองจากพี่น้องทั้งหมดสี่คน มีพี่ชาย และน้องสาวฝาแฝดสองคน ส่วนตัวเขามีความชอบในการขับและแต่งรถยนต์
กิตติคุณสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ก่อนเข้าศึกษาคณะรัฐศาสตร์ ภาคพิเศษ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
กิตติคุณ เข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่ศึกษาอยู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ผ่านทางโมเดลลิ่ง ผลงานชิ้นแรกของเขาคือโฆษณานมเปรี้ยวบีทาเก้น หลังจากนั้นจึงมีผลงานโฆษณา มิวสิกวีดิโอ ละคร และภาพยนตร์ตามลำดับ โดยมีศุภชัย ศรีวิจิตรเป็นผู้จัดการ และเคยเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงของค่ายชลลัมพี
กรณีแอนนี่ บรู๊ค.
ในปี พ.ศ. 2553 กิตติคุณ เป็นนักแสดงคนหนึ่งที่ถูกกล่าวถึงในเรื่องความสัมพันธ์กับแอนนี่ บรู๊ค นักแสดงหญิงคนหนึ่ง จนคลอดบุตรชาย และมีการเรียกร้องให้รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ ซึ่งเป็นนักร้องและนักแสดง รับผิดชอบเป็นพ่อเด็ก ซึ่งต่อมาสุรชัย เชษฐ์โชติศักดิ์ ได้เปิดเผยว่า กิตติคุณ ก็เป็นคนหนึ่งที่มีความสัมพันธ์กับแอนนี่ บรู๊คเช่นเดียวกัน จนท้ายที่สุดกิตติคุณจึงลาออกจากการเป็นนักแสดงในช่องสาม เนื่องจากข่าวดังกล่าวสร้างความเสื่อมเสียแก่ครอบครัวและไม่อยากตกเป็นเครื่องมือใคร และเขามีแผนที่จะศึกษาต่อในต่างประเทศ
แต่ในปี พ.ศ. 2555 กิตติคุณ ได้ออกมาปฏิเสธว่าเขาลาออกจากวงการบันเทิง ทั้งยังปฏิเสธที่จะให้สัมภาษณ์เรื่องความสัมพันธ์กับแอนนี่ บรู๊ค
ในช่วงที่เขาไม่มีงานแสดงนั้น เขาทำธุรกิจส่วนตัวโดยร่วมกับพี่ชายเปิดเต็นท์รถ
ราชวงศ์เว็ททิน
อัคบาร์มหาราช
รุ่งโรจน์ นิจรันธ์
น้ำตกเหวนรก
สแต็ก (กีฬา)
สแต็ก  คือกีฬาประเภทบุคคลหรือทีมชนิดหนึ่ง เกี่ยวข้องกับการเรียงแก้วหรือถ้วยพลาสติกที่ออกแบบมาพิเศษ ตามรูปแบบลำดับเฉพาะ โดยใช้เวลาให้น้อยที่สุด หน่วยงานที่กำหนดกฎกติกาคือสมาคมกีฬาสแต็กโลก (World Sport Stacking Association: WSSA) ผู้เข้าร่วมการแข่งขันสแต็กจะต้องเรียงซ้อนแก้วพลาสติกในลำดับที่กำหนดมาแล้ว ตัดสินแพ้ชนะโดยการจับเวลา ลำดับนั้นมักจะเป็นการเรียงซ้อนในรูปแบบพีระมิดแบบสามใบ หกใบ หรือสิบใบ กีฬานี้ทำให้เกิดประชาคมขนาดใหญ่ในยูทูบ ซึ่งผู้เล่นสแต็กจะอัปโหลดวิดีโอในเวลาที่ทำได้เร็วที่สุดของตนแบ่งปันให้ผู้อื่น
กีฬานี้เดิมเป็นกิจกรรมชนิดหนึ่งในสมาคมเพื่อเด็กหญิงและเด็กชายแห่งอเมริกา (Boys &amp; Girls Clubs of America) ในแคลิฟอร์เนียใต้ และได้รับความสนใจระดับชาติเมื่อ พ.ศ. 2533 ในรายการโทรทัศน์ "เดอะทูไนต์โชว์สตาร์ริงจอห์นนี คาร์สัน" (The Tonight Show starring Johnny Carson) กีฬานี้คิดค้นโดยเวย์น กอดิเนต (Wayne Godinet) ผู้ซึ่งแนะนำรูปแบบแรกสุดของการจัดเรียงและเรียกขานกีฬานี้ว่า "คารังโกคัปสแต็ก" (Karango Cup Stack) ในเวลาไม่นานกอดิเนตก็ได้รวมกลุ่มผู้เล่นในชื่อกลุ่มคัปสแต็ก หลังจากนั้น บ็อบ ฟอกซ์ (Bob Fox) ครูพละศึกษาได้นำกิจกรรมนี้มาพัฒนาให้เป็นกีฬาโดยกำหนดกฎกติกา และก่อตั้งสมาคมกีฬาสแต็กโลกขึ้นมาเพื่อดูแล เขายังก่อตั้งบริษัทสปีดสแต็กส์ (Speed Stacks) ร่วมกับหุ้นส่วน แลร์รี โกเออส์ (Larry Goers) เพื่อผลิตผลิตภัณฑ์กรรมสิทธิ์ที่เกี่ยวกับกีฬาสแต็ก รวมทั้งระบบจับเวลาที่จดสิทธิบัตรแล้วเรียกว่า สแต็กแมต (StackMat) ซึ่งนำไปใช้ในการแข่งขันปั่นลูกบาศก์ (speedcubing) ด้วย
การแข่งขันครั้งแรก ๆ ของกิจกรรมนี้จัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2541 ที่โอเชียนไซด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด ปัจจุบันสมาคมกีฬาสแต็กโลกเป็นผู้จัดการการแข่งขันระดับโลกทั้งหมด ซึ่งครั้งแรกแนะนำโดยบ็อบ ฟอกซ์ เมื่อ พ.ศ. 2547 สมาคมเปลี่ยนชื่อกีฬานี้จาก cup stacking เป็น sport stacking ซึ่งอธิบายถึงความพยายามกำหนดให้เป็น "กีฬาแข่งขันชนิดหนึ่ง"