pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คำว่า "ปัญหาชาวยิว" ใช้ครั้งแรกในบริเตนใหญ่นับแต่ประมาณ ค.ศ. 1750 ตามข้อมูลนักวิชาการการล้างชาติโดยนาซี ลูซี ดาวีโดวิกซ์ (Lucy Dawidowicz) คำว่า "ปัญหาชาวยิว" ดังที่เริ่มปรากฏใช้ในยุโรปตะวันตกนี้ เป็นการแสดงออกอย่างเป็นกลางถึงทัศนะในแง่ลบต่อลักษณะเฉพาะภายนอกและติดตาของยิวในฐานะผู้คนต่อเบื้องหลังของชาตินิยมทางการเมืองและรัฐชาติใหม่ที่กำลังรุ่งเรืองขึ้น ดาวีโดวิกซ์เขียนว่า "ประวัติศาสตร์การปลดปล่อยชาวยิวและการต่อต้านยิวยุโรปนั้นเต็มด้วย 'หนทางแก้ไขปัญหาชาวยิว' ที่มีการเสนอ" ปัญหานั้นอภิปรายกันต่อไปในฝรั่งเศส (เรียกว่า "la question juive") หลังการปฏิวัติฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1789 ก่อนขยายไปยังเยอรมนีผ่านบทความ "Die Judenfrage" (ดี ยูเดนฟราเกอ) ของบรูโน เบาเออร์
นับแต่จุดนั้น บทความ จุลสาร บทความหนังสือพิมพ์และหนังสืออื่นอีกนับร้อยถูกเขียนขึ้นว่าด้วยหัวข้อดังกล่าว โดยมีการเสนอ "ทางแก้" หลากหลาย รวมทั้งการโยกย้ายถิ่นฐาน การเนรเทศ และการดูดกลืนประชากรยิว คล้ายกัน งานวรรณกรรมอีกนับร้อยชิ้นเขียนขึ้นเพื่อคัดค้าน "ทางแก้" เหล่านี้ และเสนอทางแก้เช่น บูรณาการใหม่ และการศึกษา
อย่างไรก็ดี การถกเถียงนี้ไม่อาจตัดสินได้ว่าปัญหาชาวยิวข้องเกี่ยวกับปัญหาที่คู่ปรับของชาวยิวเยอรมันก่อขึ้นมากกว่าหรือกลับกัน อันเป็นปัญหาซึ่งเกิดขึ้นจากการมีชาวยิวเยอรมันต่อคู่ปรับของพวกเขา
นับแต่ราว ค.ศ. 1860 เป็นต้นมา แนวคิดนี้ได้มีแนวโน้มต่อต้านยิวเพิ่มขึ้น ชาวยิวได้รับการอธิบายภายใต้ชื่อนี้ว่าเป็นอุปสรรคกีดขวางต่ออัตลักษณ์และความเชื่อมแน่นของชาติเยอรมันและในฐานะศัตรูภายในประเทศของชาวเยอรมันเอง ผู้ต่อต้านชาวยิวเช่น วิลเฮล์ม มาร์, คาร์ล ออยเกน ดือริง, เธโอดอร์ ฟริทช์, ฮิวสตัน สจวร์ต เชมเบอร์เลน, พอล เดอ ลาการ์ด เป็นต้น ประกาศว่า ปัญหาชาวยิวเป็นปัญหาทางเชื้อชาติซึ่งไม่อาจแก้ไขได้ด้วยการผสานกลืน เพื่อที่จะเสนอข้อเรียกร้องสำหรับ "การนำยิวออกจาก" สื่อ การศึกษา รัฐและเศรษฐกิจ ความเข้าทีทางวัฒนธรรม ร่วมกับข้อเรียกร้องให้บังคับมิให้มีการแต่งงานระหว่างยิวกับผู้ที่ไม่ใช่ยิว พวกเขายังใช้นิยามนี้ขับยิวออกจากตำแหน่งครอบงำทางสังคมที่มากกว่าของพวกเขา
การใช้สำนวนนี้อย่างไม่เป็นทางการมากที่สุดใช้โดยนาซีในช่วงต้นและกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งลงเอยด้วยการนำ "ทางแก้ปัญหาชาวยิวสุดท้าย" ไปปฏิบัติระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
กลุ่มอาการแอสเปอร์เจอร์
กลุ่มอาการแอสเปอร์เจอร์ หรือ แอสเพอร์เกอร์ ( (AS) หรือ Asperger's) เป็นโรคในกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมโรคหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีความบกพร่องในการเข้าสังคม และมีแบบแผนของพฤติกรรมและความสนใจที่เป็นรูปแบบเฉพาะและซ้ำ ๆ โรคนี้ต่างจากโรคในกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมโรคอื่นตรงที่ผู้ป่วยจะมีความสามารถทางภาษาและสติปัญญาค่อนข้างเป็นปกติ เมื่อเทียบกับโรคอื่น ๆ ในกลุ่มออทิซึมสเปกตรัมด้วยกัน
การตายคลอด
กลุ่มอาการแอสเพอร์เกอร์
กลุ่มอาการแอสเพอร์เจอร์
กลุ่มอาการแอสเปอร์เกอร์
Asperger's syndrome
Asperger disorder
ค่างแว่นโฮส
ค่างแว่นโฮส  เป็นค่างชนิด "Presbytis hosei" มีขนบริเวนใบหน้าสีดำและมีขนปุกปุยสีขาวคล้ายสวมเสื้อคลุมตั้งแต่คางลงไปตลอดหน้าท้อง จมูกและริมฝีปากสีชมพู มีสีขาวเป็นวงรอบดวงตาคล้ายสวมแว่นตา มีหางยาว มีอุปนิสัยอยู่รวมกันเป็นฝูง
ค่างแว่นโฮสเป็นสัตว์ที่ตกอยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากถิ่นที่อยู่อาศัยในธรรมชาติถูกทำลายลงจากการบุกรุกตัดไม้ทำลายป่าของมนุษย์และไฟป่า รวมทั้งฆ่าเพื่อเอาหินบีซอร์ที่อยู่ในกระเพาะเพื่อใช้ในทำพิธีกรรมทางเวทมนตร์ตามความเชื่อ อันเนื่องจากค่างจะกินหินบีซอร์ลงไปเพื่อช่วยในการย่อยอาหาร โดยจะพบได้เฉพาะทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว เกาะสุมาตรา เกาะชวา และคาบสมุทรมลายูเท่านั้น
ในต้นปี ค.ศ. 2012 ได้มีการค้นพบค่างชนิดนี้โดยบังเอิญผ่านทางกล้องวงจรปิดขณะที่พาฝูงลงมากินดินโป่งในพื้นที่ป่าดิบทางตะวันออกสุดของเกาะบอร์เนียว โดยคณะนักวิจัยชาวตะวันตกจากมหาวิทยาลัยไซมอนเฟรเซอร์ของแคนาดาที่เจตนาตั้งกล้องเพื่อบันทึกภาพของลิงอุรังอุตังและเสือดาว สร้างความตื่นตะลึงและยินดีเป็นอย่างมาก เนื่องจากไม่ได้มีรายงานพบค่างชนิดนี้ในธรรมชาติมานานมากจนเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว
Presbytis hosei
แร่เหล็กสวีเดนระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
อิมโน นาเซียวนัล อาร์เคนตีโน
Juri Ueno
ภาษาใกล้สูญ
ภาษาใกล้สูญ  หรือ ภาษาวิกฤต เป็นภาษาซึ่งเสี่ยงต่อการเลิกใช้ หากภาษานั้นไม่มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ ภาษานั้นก็จะเป็นภาษาที่ตายแล้ว หากไม่มีผู้ใดพูดภาษานั้นเลย จะเป็น "ภาษาสูญ" จำนวนภาษาทั้งหมดในโลกไม่เป็นที่ทราบ มีการประเมินกันหลากหลายขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย Michael E. Krauss ประเมินว่ามีภาษาใช้กันอยู่ในปัจจุบันราว 6,000 ภาษา จนถึง พ.ศ. 2550 ยูเนสโกใช้ตัวเลขนี้ Krauss นิยามภาษาว่า "ปลอดภัย" หากเด็ก ๆ จะมีโอกาสพูดในอีก 100 ปีข้างหน้า "ใกล้สูญ" หากเด็กไม่อาจพูดได้ในอีก 100 ปีข้างหน้า (ประมาณ 60-80% ของภาษาทั้งหมดอยู่ในหมวดหมู่นี้) และ "ใกล้ตาย" (moribund) หากเด็กไม่อาจพูดได้ในปัจจุบัน
การบ่ง.
แม้ไม่มีนิยามชัดเจนในการบ่งภาษาว่าใกล้สูญ แต่มีการใช้สามเกณฑ์หลักเป็นแนวปฏิบัติดังนี้
บางภาษา เช่น ภาษาในอินโดนีเซีย อาจมีผู้พูดนับหลายหมื่นคน แต่อาจเป็นภาษาใกล้สูญได้ เพราะเด็กไม่ได้เรียนรู้ภาษาอีกต่อไป และผู้พูดกำลังอยู่ระหว่างเปลี่ยนไปใช้ภาษาอินโดนีเซียซึ่งเป็นภาษาราชการแทนภาษาท้องถิ่น
ในทางกลับกัน ภาษาที่มีผู้พูดเพียง 100 คน อาจถูกพิจารณาให้เป็นภาษามีชีวิตอยู่อย่างยิ่งก็ได้ หากภาษานั้นเป็นภาษาหลักของชุมชน และเป็นภาษาแรก (หรือภาษาเดียว) ที่เด็กในชุมชนนั้นใช้พูดจริง
การประเมินว่า "ความหลากหลายทางภาษานั้นสำคัญต่อมรดกของมนุษย์" คณะผู้เชี่ยวชาญภาษาใกล้สูญเฉพาะกิจของยูเนสโกเสนอนิยามภาษาใกล้สูญไว้ว่า "... เมื่อผู้พูดเลิกใช้ภาษานี้, ใช้ภาษาในอาณาเขตสื่อสารจำนวนลดลงอย่างมาก และหยุดส่งต่อจากรุ่นหนึ่งไปสู่รุ่นต่อไป นั่นคือ ไม่มีผู้พูดใหม่ ไม่ว่าผู้ใหญ่หรือเด็ก"
แผนที่ชุดภาษาที่ตกอยู่ในอันตรายของโลก (Atlas of the World's Languages in Danger) ออนไลน์ของยูเนสโกจัด 2,500 ภาษาออกเป็นห้าระดับความเสี่ยงอันตราย: ไม่ปลอดภัย ใกล้สูญแน่นอน ใกล้สูญอย่างรุนแรง ใกล้สูญวิกฤต และสูญ มากกว่า 200 ภาษาทั่วโลกจะสูญในช่วงสามชั่วอายุคน
อภิมหาลูกทุ่งซูเปอร์ฮิต
ชาวแคนาดา
ชาวแคนาดา  หมายถึงบุคคลจากประเทศแคนาดา โดยความหมายนี้อาจสื่อถึงทางพันธุกรรม, ที่อยู่อาศัย, กฎหมาย, ประวัติศาสตร์, วัฒนธรรม หรือชาติพันธุ์ สำหรับชาวแคนาดาส่วนใหญ่ บ่อยครั้งมักจะสื่อถึงการดำรงอยู่และแหล่งที่มาของพวกเขาเพื่อการพิจารณาว่าเป็น "ชาวแคนาดา"
นอกเหนือจากชาวอะบอริจินอล ที่ปรากฏตามสำรวจสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 2006 ที่มีอยู่ 1,172,790 คน ซึ่งถือเป็น 3.8% ของประชากรทั้งประเทศ ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ที่อพยพมาจากโลกเก่ารวมถึงลูกหลานของพวกเขา หลังจากการเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอาณานิคมฝรั่งเศสในช่วงแรก และจักรวรรดิบริติชในช่วงต่อมา คลื่นฝูงชนที่อพยพและตั้งถิ่นฐานจึงไม่ใช่ชาวอะบอริจินอลเป็นหลัก และเป็นเช่นนี้มาเกือบสองศตวรรษจนถึงปัจจุบัน องค์ประกอบของชาวอะบอริจินอล ชาวฝรั่งเศส และชาวอังกฤษ, รูปแบบการย้ายถิ่นฐาน, ภาษา และศาสนาได้หล่อหลอมรวมเป็นรูปแบบวัฒนธรรมแคนาดา และก่อให้เกิดเอกลักษณ์ของแคนาดา แคนาดายังได้รับอิทธิพลอย่างมากในด้านภาษาและเศรษฐกิจจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างสหรัฐ
ความเป็นเอกราชของแคนาดาเติบโตขึ้นมากกว่าแนวความคิดเดิม ภายหลังจากการก่อตัวของสมาพันธ์ชาวแคนาดา ในปี ค.ศ. 1867 จากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ก่อให้เกิดความปรารถนาที่จะให้ชาวแคนาดามีประเทศเป็นของพวกเขาในการได้รับการยอมรับในฐานะเป็นรัฐอธิปไตยเต็มรูปแบบด้วยความเป็นพลเมืองอย่างชัดเจน ด้วยการนี้ได้มีการก่อตั้งร่างพระราชบัญญัติการเป็นพลเมืองของแคนาดาในปี ค.ศ. 1946 ซึ่งมีผลเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1947 ชาวแคนาดายังคงสถานะความเป็นชาวอังกฤษอยู่จนพระราชบัญญัติพลเมืองใหม่มีผล ณ วันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977 กฎหมายสัญชาติแคนาดาเปรียบเสมือนกระจกส่องอย่างใกล้ชิดของสหราชอาณาจักร โดยกฎหมายตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 20 ได้แสดงถึงพันธกิจของชาวแคนาดาในรูปแบบพหุภาคีนิยม รวมถึงการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคม
ทิเบต
ทิเบต (, ; , IPA: /pʰøː˨˧˩/, เพอ; , ซีจ้าง) เป็นภูมิภาคในเอเชียตะวันออกที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนมากของที่ราบสูงทิเบต ซึ่งกินพื้นที่ประมาณ บริเวณนี้เป็นบ้านเกิดของชาวทิเบตและกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ เช่นชาวเหมินปา, ชาวถ่าหมาง, ชาวเชียง, ชาวเศรปา และชาวลั่วปา ในปัจจุบันมีชาวฮั่นและชาวหุยอาศัยอยู่ในบริเวณจำนวนมากเช่นกัน ทิเบตเป็นภูมิภาคที่สูงที่สุดในโลก โดยมีระดับความสูงเฉลี่ย ยอดเขาเอเวอเรสต์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาหิมาลัย เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในโลก โดยอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 8,848.86 เมตร (29,032 ฟุต)
จักรวรรดิทิเบตถูกก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 7 โดยอยู่ในช่วงสูงสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ซึ่งกินพื้นที่ไปไกลกว่าที่ราบสูงทิเบต ตั้งแต่แอ่งตาริมและเทือกเขาปามีร์ทางตะวันตกจนถึงมณฑลยูนนานและเบงกอลทางตะวันออกเฉียงใต้ แต่เมื่อถึงระยะเริ่มต้นของการแตกสลาย จักรวรรดินี้ถูกแบ่งออกเป็นหลายดินแดน โดยทิเบตฝั่งตะวันตกและกลางเรียกว่าอวีจัง ถูกรวมอยู่ภายใต้รัฐบาลทิเบตในลาซ่า, ซีกาเจ และพื้นที่ใกล้เคียง ส่วนภูมิภาคคัมและอัมโตอยู่ทางฝั่งตะวันออกมีการกระจายอำนาจทางการเมืองของชนเผ่ามากขึ้น โดยแบ่งออกเป็นอาณาเขตเล็ก ๆ และกลุ่มชนเผ่าจำนวนหนึ่ง ซึ่งอยู่ภายใต้อำนาจของจีน พื้นที่ส่วนใหญ่ในบริเวณนี้ถูกผนวกเข้ากับมณฑลเสฉวนและมณฑลชิงไห่ของจีน ชายแดนปัจจุบันของทิเบตถูกกำหนดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หลังการปฏิวัติซินไฮ่ต่อราชวงศ์ชิงใน ค.ศ. 1912 กองทัพราชวงศ์ชิงถูกสั่งให้ปลดอาวุธและคุ้มกันไม่ให้เข้าไปในพื้นที่ทิเบต ต่อมาภูมิภาคนี้ได้ประกาศเอกราชใน ค.ศ. 1913 แต่รัฐบาลสาธารณรัฐจีนไม่ได้ให้การยอมรับ ภายหลังลาซ่าควบคุมส่วนตะวันตกของซีคางไว้ ภูมิภาคนี้ยังคงสถานะปกครองตนเองจนถึง ค.ศ. 1951 หลังยุทธการที่ชัมโต ทิเบตถูกยึดครองและผนวกเข้ากับประเทศจีน และรัฐบาลทิเบตก่อนหน้าถูกยุบเลิกใน ค.ศ. 1959 หลังการก่อกำเริบล้มเหลว ปัจจุบัน ประเทศจีนบริหารทิเบตตอนกลางและตะวันตกในฐานะเขตปกครองตนเองทิเบต ส่วนฝั่งตะวันออกส่วนใหญ่เป็นเขตปกครองตนเองของชนกลุ่มน้อยในมณฑลเสฉวน, มณฑลชิงไห่ และมณฑลใกล้เคียง พื้นที่นี้มีความตึงเครียดเกี่ยวกับสถานะทางการเมืองของทิเบต และกลุ่มผู้คัดค้านที่ยังคงพลัดถิ่น
มีรายงานว่าผู้ประท้วงชาวทิเบตในทิเบตถูกจับกุมหรือทรมาน
เศรษฐกิจหลักในทิเบตคือเกษตรแบบยังชีพ ถึงแม้ว่าการท่องเที่ยวเริ่มกลายเป็นอุตสาหกรรมที่เติบโตขึ้นในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา ศาสนาหลักในทิเบตคือศาสนาพุทธแบบทิเบต ส่วนศาสนาอื่น ๆ ได้แก่ศาสนาบอน ศาสนาพื้นเมืองที่คล้ายกับศาสนาพุทธแบบทิเบต ชนกลุ่มน้อยที่นับถือศาสนาอิสลาม และคริสต์ ศาสนาพุทธแบบทิเบตสร้างอิทธิพลหลักในศิลปะ, ดนตรี และเทศกาลในภูมิภาค สถาปัตยกรรมทิเบตสะท้อนให้เห็นอิทธิพลของจีนและอินเดีย
ปวีณ แซ่จึง
นายปวีณ แซ่จึง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคเพื่อไทย และอดีตประธานคณะกรรมาธิการการปกครองส่วนท้องถิ่น สภาผู้แทนราษฎร ปัจจุบันย้ายมาสังกัด พรรคภูมิใจไทย อดีตสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย
ปวีณ แซ่จึง เกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2492 เป็นบุตรของนายเป่งยู กับนางหมุ่ย แซ่จึง สมรสกับนางผ่องศรี แซ่จึง (สกุลเดิม เย็นใจ) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ มีธิดา 4 คน
ปวีณ แซ่จึง สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเบ็ญจมะมหาราช จังหวัดอุบลราชธานี ระดับปริญญาตรีสาขาวิชาวิทยาการจัดการจากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และสาขาศิลปศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ และได้รับปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ปวีณ แซ่จึง เป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 เคยดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2548 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดศรีสะเกษ ในสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้ง ในพื้นที่เดิมของนางผ่องศรี แซ่จึง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งในสังกัดพรรคพลังประชาชน และพรรคเพื่อไทย รวมถึงในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ด้วย
ปวีณ แซ่จึง ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมาธิการการปกครองส่วนท้องถิ่น สภาผู้แทนราษฎร ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 26 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
ในปี 2565 เขาเปิดตัวย้ายไปร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย
กอเทนเบิร์ก
กอเทนเบิร์ก  หรือ เยอเตอบอร์ย  เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศสวีเดน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของกลุ่มนอร์ดิก ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสวีเดน ในเมืองมีประชากรประมาณ 580,000 คน หากนับในเขตมหานครจะมีทั้งหมดประมาณหนึ่งล้านคน
กอเทนเบิร์กถูกก่อตั้งใน ค.ศ. 1621 โดยได้รับหนังสือแต่งตั้งจากสำนักพระราชวังตามคำสั่งของ ซึ่งมีความตั้งใจให้เป็นนิคมการค้าซึ่งมีระบบป้องกันที่แข็งแรง กษัตริย์ได้ให้เอกสิทธิ์พิเศษ เช่น การลดหย่อนภาษี กับชาวดัตช์ซึ่งเป็นพันธมิตรจากสงครามสามสิบปี และยังเชิญชวนพันธมิตรทั้งชาวเยอรมันและชาวสกอตให้มาอยู่ในเมืองหนึ่งเดียวของเขาบนชายฝั่งตะวันตก เมืองตั้งอยู่ปากแม่น้ำเยอตาซึ่งเป็นที่ลุ่มน้ำไหลกลับสู่ทะเลที่ใหญ่ที่สุดในแถบสแกนดิเนเวีย กอเทนเบิร์กเป็นเมืองท่าทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มนอร์ดิก มีการทำประมง และมีรถยนต์กับผลิตภัณฑ์ไม้เป็นสินค้าส่งออก
กอเทนเบิร์กมีประชากรเป็นนักศึกษาจำนวนมาก เนื่องจากเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเยอเตอบอร์ยและมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีชามเมอร์ส์ บริษัทรถยนต์ วอลโว่ ก่อตั้งในเมืองกอเทนเบิร์กเมื่อปี ค.ศ. 1927 บริษัทหลักอื่น ๆ ได้แก่ และ แอสตราเซเนกา ก็ถูกก่อตั้งใจเมืองนี้เช่นกัน
สนามบินที่ใช้งานอยู่ในปัจจุบัน คือ ท่าอากาศยานเยอเตอบอร์ย-ลันด์เวตเตร์ ตั้งอยู่ 30 กิโลเมตรจากกลางเมือง ส่วนสนามบินอีกที่ชื่อว่า ท่าอากาศยานเมืองเยอเตอบอร์ย มีขนาดเล็กกว่า และตั้งอยู่ จากใจกลางเมืองถูกเลิกใช้ใน ค.ศ. 2015
เมืองเป็นเจ้าภาพงานหลายงานประจำปีซึ่งใหญ่ที่สุดในสแกนดิเนเวีย เทศกาลหนังกอเทนเบิร์กที่จัดในเดือนมกราคมมาตั้งแต่ ค.ศ. 1979 เป็นเทศกาลหนังแนวหน้าของแถบสแกนดิเนเวียที่มีผู้เข้าชมกว่า 155,000 คนต่อปี ในช่วงหน้าร้อน มักมีการจัดเทศกาลดนตรีขึ้นในเมือง เช่น และ
เมืองถูกตั้งชื่อตามชนเผ่า (, , , , รูปแบบอื่น: Goths, Gotar, Gøtar) ผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในเยอตาลันด์  ซึ่งปัจจุบันอยู่ทางตอนใต้ของประเทศสวีเดน เมืองตั้งอยู่บนปากแม่น้ำเยอตาหรือแม่น้ำกอเทีย "เยอตาบอร์ย" หรือ "ป้อมปราการกอเทีย" เป็นป้อมปราการบนแม่น้ำเยอตา ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันท่าเรือ
ในภาษาดัตช์ ภาษาสกอต และภาษาอังกฤษ ซึ่งเป็นภาษาที่มีประวัติร่วมกับเมืองนี้เป็นเวลายาวนาน ล้วนใช้ชื่อกอเทนเบิร์ก
ใน ค.ศ. 2009 สภาเทศบาลนครได้เปิดตัวสัญลักษณ์ใหม่ของกอเทนเบิร์ก ด้วยความที่ชื่อ "เยอเตอบอร์ย (Göteborg)" มีตัวอักษรภาษาสวีเดน "ö" จึงเกิดความคิดที่จะทำให้ชื่อมีความสากลมากขึ้นด้วยการหันตัว "ö" ไปข้าง ๆ ชื่อเมืองจึงมักถูกเขียนว่า "Go:teborg" บนป้ายในเมือง
ในช่วงต้นยุคใหม่ รูปทรงของเขตแดนประเทศสวีเดนทำให้กอเทนเบิร์กมีความสำคัญทางชัยภูมิ โดยเป็นประตูสู่ทะเลเหนือและมหาสมุทรแอตแลนติกของประเทศสวีเดนซึ่งตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตก โดยเป็นพื้นที่แคบ ๆ ระหว่างเขตซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของเดนมาร์กทางทิศใต้ และเขต ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของนอร์เวย์ทางทิศเหนือ กอเทนเบิร์กก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1621 โดย หลังความพยายามที่ล้มเหลวหลายครั้ง สถานที่ซึ่งเป็นที่ตั้งของโบสถ์แห่งแรกในเมืองกอเทนเบิร์ก ซึ่งต่อมาถูกทำลายโดยผู้บุกรุกชาวเดนมาร์กตอนนี้มีหินเป็นเครื่องหมาย อยู่ใกล้กับปลายฝั่งเหนือของสะพาน Älvsborg ในสวน Färjenäs โบสถ์ถูกสร้างใน ค.ศ. 1603 และถูกทำลายใน ค.ศ. 1611 เมืองได้รับอิทธิพลจากชาวดัตช์ ชาวเยอรมัน และชาวสกอต และนักวางแผนกับวิศวกรชาวดัตช์เป็นผู้ถูกรับจ้างให้สร้างเมือง ด้วยความที่พวกเขามีทักษะในการดูดน้ำออก และก่อสร้างบนพื้นที่ซึ่งเป็นแอ่งน้ำ เมืองถูกออกแบบคล้ายกับเมืองของชาวดัตช์ เช่น อัมสเตอร์ดัม, ปัตตาเวีย (จาการ์ตา), และ นิวอัมสเตอร์ดัม (แมนแฮตตัน) รูปแบบของถนนและคลองของกอเทนเบิร์กมีความคล้ายกับของเมืองจาการ์ตาซึ่งถูกสร้างในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน แต่เดิมชาวดัตช์เป็นผู้กุมอำนาจทางการเมืองกระทั่ง ค.ศ. 1652 เมื่อนักการเมืองชาวดัตช์คนสุดท้ายในสภาเมืองได้เสียชีวิตลง ชาวสวีเดนจึงได้รับอำนาจทางการเมืองของกอเทนเบิร์ก ในช่วงที่เมืองถูกปกครองโดยชาวดัตช์ กฎหมายดัตช์ถูกนำมาใช้และภาษาดัตช์ถูกใช้เป็นภาษาทางการของเมือง กำแพงเมืองถูกสร้างขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ใน ค.ศ. 1807 ได้มีคำสั่งให้ทำลายกำแพงเมืองส่วนใหญ่ลง งานทำลายเริ่มเมื่อ ค.ศ. 1810 ดำเนินการโดยทหาร 150 นาย
นอกจากชาวดัตช์ เมืองยังได้รับอิทธิพลจากชาวสกอตซึ่งเข้ามาตั้งรกรากในกอเทนเบิร์ก โดยหลายคนได้กลายเป็นผู้มีชื่อเสียง วิลเลียม ชามเมอร์ส์ ผู้เป็นบุตรชายของผู้อพยพชาวสกอต ได้บริจาคทรัพย์สินของเขาเพื่อสร้างมหาวิทยาลัยซึ่งตอนนี้ใช้ชื่อว่า ใน ค.ศ. 1841 อเล็กซานเดอร์ เคลเลอร์ ได้ก่อตั้ง บริษัทต่อเรือ ซึ่งดำเนินกิจการจนถึง ค.ศ. 1989 ลูกชายของเขาได้บริจาคสวนเคลเลอร์ให้เมืองในค.ศ. 1906
ตราอาร์มกอเทนเบิร์กมีฐานมาจากเสือของตราแผ่นดินของสวีเดน โดยถือโล่ซึ่งมีสัญลักษณ์ประจำชาติ มงกุฎ 3 อัน เพื่อปกป้องเมืองจากศัตรู
ภายใต้สนธิสัญญาโรสกิลด์ (ค.ศ. 1658) เดนมาร์ก–นอร์เวย์ ได้สละอาณาเขตฮาลันด์ทางใต้ซึ่งในตอนนั้นเป็นของเดนมาร์ก รวมถึงอาณาเขตปูฮุสแลนของนอร์เวย์ซึ่งอยู่ทางเหนือ ให้โอกาสกอเทนเบิร์กได้เติบโตเป็นเมืองท่าและศูนย์การค้าที่สำคัญบนชายฝั่งตะวันตก ด้วยความที่เป็นเมืองบนชายฝั่งตะวันตกร่วมกับมัสตรันด์  ที่มีสิทธิ์ค้าขายกับพ่อค้าจากประเทศอื่น
ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 การตกปลาเป็นอุตสาหกรรมซึ่งมีความสำคัญมากที่สุด อย่างไรก็ตามใน ค.ศ. 1731 Swedish East India Company ถูกก่อตั้งขึ้น เป็นผลให้เมืองเฟื่องฟูจากการค้าขายระหว่างประเทศ โดยเฉพาะการค้าขายกับประเทศจีนซึ่งให้กำไรสูง
ท่าเรือของเมืองได้พัฒนาเป็นท่าเรือหลักของประเทศสวีเดนในการค้าขายกับฝั่งตะวันตก และเมื่ออัตราการอพยพของชาวสวีเดนไปยังสหรัฐอเมริกาเพิ่มขึ้น กอเทนเบิร์กกลายเป็นจุดหลักที่คนเหล่านี้จะออกเดินทาง จนทำให้มีเมืองในรัฐเนแบรสกา สหรัฐอเมริกา ที่ชื่อว่ากอเทนเบิร์ก เช่นกัน
กอเทนเบิร์กพัฒนาเป็นเมืองอุตสาหกรรมสมัยใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 โดยประชากรเมืองได้เพิ่มขึ้นสิบเท่าภายในหนึ่งศตวรรษ จาก 13,000 คนใน ค.ศ. 1800 เป็น 130,000 คนใน ค.ศ. 1900 ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 บริษัทหลักที่ถูกพัฒนาขึ้นได้แก่ SKF (ค.ศ. 1907) และ วอลโว่ (ค.ศ. 1927)
กอเทนเบิร์กตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกของทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศสวีเดน อยู่กึ่งกลางระหว่างโคเปนเฮเกน เมืองหลวงของประเทศเดนมาร์ก และออสโลเมืองหลวงของประเทศนอร์เวย์ การที่เมืองตั้งอยู่บนปากแม่น้ำเยอตาส่งผลให้เมืองเติบโตเป็นเมืองทางการค้าที่มีความสำคัญ หมู่เกาะของกอเทนเบิร์กประกอบไปด้วยหินและหน้าผา กระแสน้ำอุ่นกัลฟ์สตรีมทำให้เมืองมีภูมิอากาศค่อนข้างอุ่นและมีฝนตกค่อนข้างบ่อย เป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับสองของประเทศสวีเดนรองจากสต็อกโฮล์ม
เขตมหานครกอเทนเบิร์ก ("สตอร์-เยอเตอบอร์ย)" ภายในมณฑลเวสตรา เยอตาลันด์ และรวมเทศบาลคุงสบักกะ (Kungsbacka) ในมณฑลฮาลันด์ มีผู้อยู่อาศัยทั้งหมด 982,360 คน
อากาศ.
กอเทนเบิร์กมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร แม้อยู่บนละติจูดเหนือ แต่ก็อุ่นกว่าที่อื่นบนละติจูดคล้ายกัน เช่น สต็อกโฮล์ม หรือ แม้กระทั่งเมืองที่อยู่ใต้กว่า ด้วยผลจากกระแสน้ำอุ่นกัลฟ์สตรีม ในฤดูร้อนกลางวันมีความยาวถึง 18 ชั่วโมง 5 นาที ทว่าในปลายเดือนธันวาคมเหลือเพียง 6 ชั่วโมง 32 นาที เท่านั้น ฝนตกเป็นเรื่องปกติ มักไม่หนักและเกิดขึ้นทั้งปี หิมะมักตกระหว่างธันวาคมและมีนาคม ทว่าอาจพบได้ในเดือนพฤศจิกายนและเมษายน หรือบางทีในเดือนตุลาคมและพฤษภาคม หรือแม้กระทั่งในเดือนกันยายน
วัฒนธรรมของชาวกอเทนเบิร์กสะท้อนถึงประวัติศาสตร์เกี่ยวกับทะเล การค้าขาย และอุตสาหกรรม โดยกอเทนเบิร์กยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมบนชายฝั่งตะวันตก
สถาบันทางวัฒนธรรม รวมถึงโรงพยาบาล และมหาวิทยาลัย หลายแห่งถูกก่อตั้งจากเงินบริจาคจากพ่อค้าผู้มั่งคั่งและนักอุตสาหกรรม ตัวอย่างเช่น พิพิธภัณฑ์เรอส์สกา (Röhsska Museum) เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2004 พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมโลก (Museum of World Culture) เริ่มเปิดให้เข้าชม พิพิธภัณฑ์อื่น ๆ ได้แก่พิพิธภัณฑ์ศิลปะกอเทนเบิร์ก และหลาย ๆ ที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ทางทะเลและการนำทาง พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาและ พิพิธภัณฑ์ (Svenska Ostindiska Companiet) แอโรเซียม (Aeroseum) เป็นพิพิธภัณฑ์อากาศยานที่เคยเป็นฐานกองทัพอากาศมาก่อน พิพิธภัณฑ์วอลโว (Volvo museum) แสดงประวัติและการพัฒนาของวอลโวตั้งแต่ ค.ศ. 1927 จนถึงปัจจุบัน
ยูนิเวอร์เซียม (Universeum) เป็นศูนย์วิทยาศาสตร์สาธารณะซึ่งเปิดใน ค.ศ. 2001
สันทนาการ.
สถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นจุดสนใจมากที่สุดได้แก่ ลิสแบร์ย (Liseberg) ซึ่งตั้งอยู่ส่วนกลางของเมือง และเป็นสวนสนุกที่ใหญ่ที่สุดในสแกนดิเนเวียนับจากจำนวนเครื่องเล่น ลิสแบร์ถูกเลือกให้เป็นหนึ่งในสิบสวนสนุกที่ดีที่สุดในโลกโดย"ฟอบส์" ใน ค.ศ. 2005 และยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวซึ่งได้รับความนิยมที่สุดในประเทศสวีเดนเมื่อนับจำนวนผู้เข้าชมต่อปี (มากกว่า 3 ล้านคน) ในเมืองมีโรงละครตั้งอยู่หลายแห่งด้วยกัน
ถนนหลักของเมืองชื่อว่า คุงสปอตชาเวนิน (Kungsportsavenyn) หรือเป็นที่รู้จักในนาม "อเวนึน (Avenyn)" มีความยาวประมาณ เริ่มจากเยอตาพลัตเซน (Götaplatsen) ซึ่งเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ศิลปะกอเทนเบิร์ก โรงละครเมือง และหอสมุดเมือง รวมไปถึงหอประชุมที่จัดคอนเสิร์ต ยาวไปจนถึง คุงสปอตชปลัตเซน (Kungsportsplatsen) ในเขตเมืองเก่า "อเวนิน" ถูกสร้างขึ้นช่วงทศวรรษ 1860 ถึง 1870 จากผลการประกวดสถาปัตยกรรมนานาชาติ และเป็นผลผลิตของช่วงวางผังและออกแบบเมืองใหม่ "อเวนิน" ยังเป็นแหล่งรวมบาร์และสถานเริงรมย์ของเมือง ใจกลางเมืองมีห้างสรรพสินค้าซึ่งใหญ่ที่สุดในกอเทนเบิร์กคือ นอร์ดสตาน (Nordstan)
ย่านฮากะของเมืองกอเทนเบิร์กเป็นที่รู้จักจากม้าไม้อันงดงาม และคาเฟ่ซึ่งขาย "ฮากะบูเล่" หรือซินนามอนโรลขนาดใหญ่คล้าย "คาเนลบูเล่" (kanelbulle)
ในค.ศ. 2008 มีร้านอาหารห้าแห่งในกอเทนเบิร์กได้รับดาวจาก "มิชลินไกด์" ได้แก่ 28 +, Basement, Fond, Kock &amp; Vin, Fiskekrogen และ Sjömagasinet
หนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติ ซึ่งได้รับความนิยมมากที่สุดในกอเทนเบิร์กได้แก่หมู่เกาะกอเทนเบิร์กใต้ (södra Göteborgs skärgård) ซึ่งมีเกาะ , และ
เทศกาลและงานแสดง.
เทศกาลภาพยนตร์กอเทนเบิร์กเป็นเทศกาลภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดในสแกนดิเนเวีย งานหนังสือกอเทนเบิร์กถูกจัดขึ้นทุกเดือนกันยายนของปี
เทศกาลวิทยาศาสตร์นานาชาติในกอเทนเบิร์กถูกจัดขึ้นทุกปีตั้งแต่ เมษายน ค.ศ. 1997 โดยมีผู้เข้าชมมากกว่า 100,000 คนในแต่ละปี
อิซมิท
อิซมิท  เป็นเมืองในประเทศตุรกี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศส่วนที่อยู่ในทวีปเอเชีย บนชายฝั่งของอ่าวอิซมิท ในทะเลมาร์มะรา ห่างจากเมืองอิสตันบูลไปทางตะวันออก 100 กิโลเมตร ศูนย์กลางของเมืองมีประชากร 293,339 คน (ค.ศ. 2010) เมืองมีโรงงานกระดาษ เคมีภัณฑ์ กลั่นน้ำมัน ผลิตรถยนต์ เป็นเมืองศูนย์กลางการเดินทาง
Izmit
ไพจิต ศรีวรขาน
นายไพจิต ศรีวรขาน เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครพนม สังกัดพรรคเพื่อไทย รองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย เป็นแกนนำกลุ่มอีสานพัฒนา และเป็นอดีตประธานคณะกรรมาธิการกิจการสภาผู้แทนราษฎร สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 และเป็นประธานคณะกรรมาธิการการปกครองในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25
ไพจิต ศรีวรขาน เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 เป็นบุตรของนายอุย กับนางผาง ศรีวรขาน เกิดที่อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม สมรสกับนางสุจินดา ศรีวรขาน (สกุลเดิม แสนคำ)
นายไพจิต สำเร็จการศึกษาชั้นประกาศนียบัตรการศึกษา (ป.กศ.) จากโรงเรียนฝึกหัดครูสกลนคร ระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม และนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และระดับปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ไพจิต ศรีวรขาน เริ่มเข้าสู่งานการเมืองโดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครพนม ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2531 และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งเรื่อยมา พ.ศ. 2535/1 พ.ศ. 2535/2 พ.ศ. 2538 พ.ศ. 2539 พ.ศ. 2548 พ.ศ. 2550 และ พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และในสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 24 ได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการกิจการสภาผู้แทนราษฎร
บทบาทในพรรคการเมือง นายไพจิต เคยดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคความหวังใหม่ และเป็นแกนนำกลุ่มอีสานพัฒนา มีบทบาทสำคัญร่วมกับ ศักดา คงเพชร และ ปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข ในการเปิดเผยเรื่องอำนาจของแก๊งออฟโฟร์ ซึ่งประกอบด้วย เนวิน ชิดชอบ สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี สมัคร สุนทรเวช และธีรพล นพรัมภา
หมูหย็อง
หมูหย็อง (มักสะกดผิดว่า หมูหยอง) เป็นของกินทำด้วยหมูเนื้อแดงปรุงรส ต้มเคี่ยวให้เปื่อยจนงวด นำไปผัดจนแห้ง ขยี้ให้เป็นฝอย มักใช้รับประทานด้วยอาหารอื่น เช่น โรยข้าวต้มหรือโจ๊ก หรือเป็นเครื่องปรุงอาหารอื่น เช่น เป็นไส้ซาลาเปาหรือเป็นหน้าข้าวตัง
หมูหย็องกำเนิดในมณฑลฝูเจี้ยน สาธารณรัฐประชาชนจีน และพบเห็นบ่อยในอาหารของชนชาตินี้
ผู้ไม่ชอบใจรับประทานสุกร เปลี่ยนไปใช้เนื้อสัตว์อื่นหย็องแทนก็มี เช่น ชาวมุสลิมนิยมรับประทานไก่หรือเนื้อหย็อง โดยเฉพาะในหน้าเราะมะฎอนและฮารีรายออีดุลฟิฏริ และจีนบางพวกนิยมปลาหย็อง
จีนเรียกหมูหย็องว่า "โร่วซง"  และปลาหย็องว่า "ยฺหวีซง"  ส่วนอังกฤษเรียกหมูหย็องว่า "meat wool", "meat floss", "pork floss", หรือ "pork sung"
หมูหยอง
ริค แซนโทรุม
เดรก (นักร้อง)
มาร์เวลพินบอล
มาร์เวลพินบอล  เป็นวิดีโอเกมพินบอล ที่ได้รับการพัฒนาโดยเซ็นสตูดิโอ เกมนี้มีโต๊ะพินบอลรูปแบบมาร์เวลคอมิกส์ โดยสามารถเล่นได้ในระบบเพลย์สเตชัน 3 กับเพลย์สเตชันเน็ตเวิร์ก และสามารถดาวน์โหลดรายการได้สำหรับ "พินบอลเอฟเอ็กซ์ 2" ในระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ 360 และ เอ็กซ์บ็อกซ์ไลฟ์อาเขต เกมนี้เป็นเกมพินบอลอันดับสองสำหรับระบบเพลย์สเตชัน 3 ภายหลังจากที่ประสบความสำเร็จจากเกม "เซ็นพินบอล" เกมได้รับการเปิดตัว ณ วันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2010 สำหรับระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ 360 และ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2010 สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 3
"มาร์เวลพินบอล" ได้รับการตอบรับในเชิงบวกจากคณะนักวิจารณ์ ปัจจุบันได้รับคะแนนรวมอยู่ที่ค่า 88.08% จากเว็บไซต์เกมแรงกิงส์ ในระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ 360 และ 84.57% สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 3 ด้วยผลคะแนนที่คล้ายกันจากเว็บไซต์เมต้าคริทิค โดยในระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ 360 ได้รับค่าเฉลี่ยที่ 87/100 คะแนน และในเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 3 ได้รับค่าเฉลี่ยที่ 86/100 คะแนน เกมนี้มียอดจำหน่ายในช่วงปลายเดือนของการเปิดตัวที่กว่า 47,000 ชุดในระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ 360 และ 19,000 ชุดในระบบเพลย์สเตชัน 3
ริชาร์ด บาสเซ็ท จากเว็บไซต์ทีมเอ็กซ์บ็อกซ์ ให้คะแนน มาร์เวลพินบอล ที่ 9.5/10 คะแนน โดยระบุถึงเวอร์ชันเอ็กซ์บ็อกซ์ไลฟ์ว่า โต๊ะมีการเพิ่มลูกเล่นชั้นยอดนอกเหนือจากเกมที่น่าหวาดเสียว นักวิจารณ์จากเอ็มเอส เอ็กซ์บ็อกซ์เวิลด์ ยังให้คะแนนสำหรับเวอร์ชันเอ็กซ์บ็อกซ์ไลฟ์ที่ 9.5/10 คะแนน โดยกล่าวว่า "มาร์เวลพินบอล" มีชุดโต๊ะติดตั้งมากมาย ตามที่เกมพินบอลเอฟเอ็กซ์ 2 ได้เสนอและมอบบางสิ่งสำหรับคอการ์ตูนและพินบอล โรเบิร์ต เวิร์คแมน จากเกมโซน ให้คะแนนเกมนี้ที่ 8.5/10 คะแนน โดยกล่าวว่าเพียงแต่ต้องซื้อเกมนี้เท่านั้น
เกิดมาเป็นเจ้าพ่อ
เกิดมาเป็นเจ้าพ่อ (จีนตัวเต็ม: 勝者為王, จีนตัวย่อ: 胜者为王, ) ภาพยนตร์สัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย เจิ้ง อี้เจี้ยน, เฉิน เสี่ยวชุน, ซอนนี่ ชิบะ, ซูฉี, เหอ ยุ่นตง, ว่าน จือเหลียง, อู๋ จินหยู กำกับการแสดงโดย แอนดริว เลา
ไก่ป่า (เฉิน เสี่ยวชุน) ลูกน้องคนสนิทของ เฉิน ห้าวหนาน (เจิ้ง อี้เจี้ยน) ของแก๊งค์หงเซิน มาเฟียของฮ่องกง กำลังจะเป็นลูกเขยของ คุซาการิ (ซอนนี่ ชิบะ) หัวหน้าแก๊งค์ยามาโต้ของญี่ปุ่น ขณะเดียวกันนั้นทางฝั่งไต้หวันทางแก๊งค์ 3 สหาย ก็เกิดความขัดแย้งกันเมื่อสมาชิกเกิดความเห็นแตกแยกกันว่าจะสยบยอมต่อรัฐบาลชุดใหม่ที่กำลังจะมี เฉิน สุยเปี่ยน ขึ้นเป็นประธานาธิบดีดีหรือไม่ เสี่ยหลุย หรือ หลุย ฟุกวาน (เหอ ยุ่นตง) ลูกชายหัวหน้าแก๊งค์เพิ่งเรียนจบจากสหรัฐอเมริกา เข้ามามีอิทธิพลในแก๊งค์แทนบิดาที่จากไป ขณะเดียวกัน อาเฉิง (ว่าน จือเหลียง) หัวหน้าแก๊งค์หงเซินก็กำลังจะวางมือ โดยหันไปใช้ชีวิตเรียบง่ายที่ประเทศไทย และถ่ายโอนอำนาจให้แก่ เฉิน ห้าวหนาน ดังนั้น หลุย ฟุกวานจึงวางแผนกำจัดอิทธิพลของบรรดาแก๊งค์ต่าง ๆ ให้ราบคาบ ด้วยการส่ง อากิระ (จาง เหยาหยาง) ลูกน้องคนสนิทไปเก็บสมาชิกคนสำคัญของแก๊งค์ต่าง ๆ เพื่อให้เข้าใจผิดว่า ไก่ป่า เป็นผู้บงการ