pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สายกราวด์ของอุปกรณ์ใช้เชื่อมต่อทางไฟฟ้าระหว่างชิ้นส่วนของอุปกรณ์ที่เป็นโลหะที่ไม่มีกระแสไหลกับพื้นดินตามรหัสไฟฟ้าแห่งชาติสหรัฐ (NEC) เหตุผลในการทำเช่นนี้เพื่อการจำกัดแรงดันไฟฟ้าที่เกิดจากฟ้าผ่า, ไฟกระชาก และการสัมผัสกับสายไฟฟ้าแรงสูง สายตัวนำกับอุปกรณ์มักจะเชื่อมต่อถึงกันด้วยการใช้วิธี bonding (ดูด้านล่าง)
อุปกรณ์ที่ทำการบอนดิ้งเข้าด้วยกันทำให้เส้นทางไหลของกระแสไฟฟ้าระหว่างชิ้นส่วนโลหะที่ไม่มีกระแสไหลของอุปกรณ์หลายๆส่วนกับแท่งดินมีความต้านทานต่ำมาก เพื่อที่ว่าหากส่วนหนึ่งของชิ้นส่วนนั้นมีกระแสไหลผ่านด้วยเหตุผลใดๆก็ตาม เช่นสายไฟชำรุด การลัดวงจรจะเกิดขึ้นและทำให้เซอร์กิตเบรกเกอร์หรือฟิวส์ทำงานเพื่อตัดการเชื่อมต่อกับวงจรที่ทำงานผิดพลาด โปรดสังเกตว่า ดินเองไม่ได้มีบทบาทในกระบวนการล้างความผิดพลาดนี้ เนื่องจากกระแสต้องไหลกลับไปยังแหล่งที่มาของมันเอง ไม่ได้กลับไปที่ดินตามที่เข้าใจกันในบางครั้ง (ดู กฎของวงจร Kirchhoff) โดยการบอนดิ้ง(เชื่อมต่อ)โลหะที่ไม่มีกระแสไหลทั้งหมดเข้าด้วยกัน จุดเหล่านั้นควรจะอยู่ใกล้จุดที่มีศักย์เดียวกันซึ่งจะช่วยลดโอกาสของการช็อก นี้เป็นสิ่งสำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งในห้องน้ำ ที่คนคนหนึ่งอาจจะสัมผ้สกับหลายระบบโลหะที่แตกต่างกัน เช่น ท่อจ่ายน้ำและท่อระบายน้ำ และฝาเครื่องใช้ไฟฟ้าอื่นๆ ตัวนำที่ทำการบอนดิ้งมักจะถูกใช้เป็นสายกราวด์ด้วย (ดูด้านบน)
สายกราวด์เชื่อมต่อขาข้างหนึ่งของระบบไฟฟ้า(สายนิวทรัล)เข้ากับขั้วดินหนึ่งขั้วหรือหลายขั้ว สิ่งนี้เรียกว่า "ระบบกราวด์" และ ระบบไฟฟ้าส่วนใหญ่จะต้อง มีการต่อสายกราวด์. NEC ของสหรัฐอเมริกา และ BS 7671 ของสหราชอาณาจักร มีรายชื่อของระบบที่จะต้องมีการต่อสายกราวด์ นอกจากนี้ สายกราวด์ยังมักจะยึดติดกับท่อน้ำและโครงสร้างเหล็กในโครงสร้างอาคารขนาดใหญ่ ตามที่กำหนดไว้ใน NEC วัตถุประสงค์ของการต่อสายกราวด์ให้ระบบไฟฟ้าก็คือการจำกัดแรงดันไฟฟ้าเมื่อเทียบกับดินในกรณีที่เกิดฟ้าผ่าและกรณีที่มีการสัมผ้สกับสายไฟฟ้าแรงสูง และยังมีวัตถุประสงค์ในการคงแรงดันไฟฟ้าเมื่อเทียบกับดินให้คงที่ในระหว่างการดำเนินการตามปกติ ในอดีตที่ผ่านมาท่อน้ำประปามักจะถูกนำมาใช้เป็นขั้วดิน แต่ต่อมาไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้เมื่อท่อพลาสติกเป็นที่นิยมใช้ สายกราวด์ชนิดนี้ใช้กับเสาอากาศวิทยุและระบบป้องกันฟ้าผ่า
อุปกรณ์ไฟฟ้าที่ติดตั้งอย่างถาวรมักจะมีการเชื่อมต่ออย่างถาวรกับสายกราวด์ อุปกรณ์ไฟฟ้าแบบพกพาที่มีภาชนะใส่เป็นโลหะอาจจะมีสายกราวด์เชื่อมต่อกับพื้นดินด้วยขาในปลั๊กเชื่อมต่อ (ดูปลั๊กและซ็อกเก็ตไฟฟ้ากระแสสลับในท้องถิ่น) ขนาดของสายกราวด์มักจะถูกควบคุมโดยระเบียบขนาดสายไฟระดับท้องถิ่นหรือระดับชาติ
ระบบส่งกำลังไฟฟ้า.
ในระบบจำหน่ายไฟฟ้า AC สายเดี่ยว  หรือ SWER ค่าใช้จ่ายจะสามารถประหยัดได้โดยใช้เพียงตัวนำไฟฟ้าแรงสูงเพียงสายเดียวต่อเข้ากับพาวเวอร์กริด ในขณะที่กระแส AC ที่ไหลกลับมาจะใช้ทางพื้นดิน ระบบนี้ส่วนใหญ่จะใช้ในพื้นที่ชนบท ที่ซึ่ง กระแสไฟฟ้าในแผ่นดินขนาดใหญ่จะไม่เป็นอย่างอื่นที่ทำให้เกิดอันตราย
บางระบบส่งกำลังแรงดัน DC สูง (HVDC ) จะใช้พื้นดินเป็นตัวนำที่สอง นี้เป็นเรื่องธรรมดาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในโครงการสายเคเบิลใต้น้ำ เพราะน้ำทะเลเป็นตัวนำที่ดี ขั้วดินที่ฝังใต้ดินจะถูกเชื่อมต่อกับพื้นดิน สถานที่ของขั้วดินเหล่านี้จะต้องถูกเลือกอย่างระมัดระวังเพื่อป้องกันการกัดกร่อนด้วยเคมีไฟฟ้าในโครงสร้างใต้ดิน
ความกังวลอย่างหนึ่งในการออกแบบสถานีไฟฟ้าคือการที่ศักย์ของดินมีค่าสูงขึ้น เมื่อกระแสผิดพลาดขนาดใหญ่มากรั่วลงไปในดิน บริเวณรอบจุดรั่วอาจมีศักย์สูงขึ้นเมื่อเทียบกับจุดที่ห่างออกไป นี้เกิดจากการนำกระแสที่จำกัดของชั้นของดินในโลก การไล่ระดับของแรงดันไฟฟ้า(แรงดันเปลี่ยนไปตามระยะทาง)อาจจะสูงมากจนทำให้จุดสองจุดบนพื้นดินอาจมีความต่างศักย์มากอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งจะสร้างอันตรายกับทุกคนที่ยืนอยู่บนพื้นดินในบริเวณนั้น ท่อ, ราง, หรือ สาย สื่อสารทั้งหลายที่เข้าสถานีย่อยอาจจะมีศักย์ของดินที่แตกต่างกันทั้งในและนอกสถานีย่อย ซึ่งสร้างแรงดันอันตรายเมื่อสัมผ้ส
อิเล็กทรอนิคส์.
Signal ground ทำหน้าที่เป็นเส้นทางกลับของสัญญาณและกำลังไฟฟ้า (ที่แรงดันไฟฟ้าต่ำมากๆ ประมาณน้อยกว่า 50 V) ที่ทำงานภายในอุปกรณ์ และในการเชื่อมต่อสัญญาณระหว่างอุปกรณ์กับหลายๆอุปกรณ์ หรือ อุปกรณ์เดียว.การออกแบบอิเล็กทรอนิกส์จำนวนมากแสดงเส้นทางกลับเส้นเดียวที่ทำหน้าที่เป็นต้วอ้างอิงสำหรับสัญญาณทั้งหมด กราวด์ของกำลังไฟฟ้าและกราวด์ของสัญญาณมักจะเชื่อมต่อถึงกันผ่านทางกล่องโลหะที่ใส่อุปกรณ์
Ground ในวงจร เมื่อเทียบกับ earth.
แรงดันไฟฟ้าเป็นปริมาณที่แตกต่างกัน การวัดแรงดันไฟฟ้าที่จุดใดๆ จุดอ้างอิงจะต้องถูกเลือกให้วัดเทียบกับจุดนั้น จุดอ้างอิงร่วมกันนี้เรียกว่า "กราวด์" และถือว่ามีแรงดันไฟฟ้าเป็นศูนย์ กราวด์สัญญาณนี้อาจจะไม่ได้เชื่อมต่อกับกราวด์ของไฟฟ้า ระบบที่ระบบกราวด์ไม่ได้เชื่อมต่อ กับวงจรอื่นหรือต่อเข้ากับดิน (แม้ว่าจะมีอาจจะยังคงมี AC coupling) มักจะถูกเรียกว่าเป็นระบบกราวด์ลอย
การแยกกราวด์สัญญาณต่ำออกจากกราวด์สัญญาณรบกวน.
ในสถานีโทรทัศน์, สถานีบันทึกสตูดิโอ และสถานีอื่นๆที่คุณภาพเสียงเป็นสิ่งสำคัญ กราวด์สัญญาณพิเศษที่เรียกว่า"กราวด์ทางเทคนิค" (หรือ"technical earth", "special earth" และ "audio earth") มักจะถูกติดตั้งเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดกราวด์ลูป โดยพื้นฐานแล้ว สิ่งนี้เป็นสิ่งเดียวกับ AC power ground แต่ไม่มีสายดินของเครื่องใช้ไฟฟ้าทั่วไปได้รับอนุญาตให้เชื่อมต่อเข้ากับมัน เพราะพวกมันอาจนำพาการรบกวนทางไฟฟ้ามาด้วย ตัวอย่างเช่นมีเพียงเครื่องเสียงเท่านั้นที่เชื่อมต่อกับ technical ground ในสตูดิโอบันทึก. ในกรณีส่วนใหญ่ ชั้นวาง อุปกรณ์โลหะของสตูดิโอทั้งหมดจะถูกเชื่อมเข้าด้วยกันด้วยสายทองแดงขนาดใหญ่ (หรือท่อ แบนหรือบัสบาร์ทองแดง ) และ technical ground ก็จะถูกเชื่อมต่อแบบเดียวกัน ต้องมีการดูแลอย่างดีว่าจะไม่มี chassis ground ของเครื่องใช้ไฟฟ้าทั่วไปจะถูกวางไว้บนชั้นวาง เพราะการเชื่อมต่อ AC ground กับ technical ground จะทำลายประสิทธิภาพของงานนี้ สำหรับการใช้งานที่มีความต้องการโดยเฉพาะ technical ground หลักอาจประกอบด้วยท่อทองแดงหนัก ในกรณีที่จำเป็นอาจติดตั้งโดยการเจาะผ่านพื้นคอนกรีตหลายๆชั้น เพื่อที่ว่า technical ground ทั้งหมดอาจจะถูกเชื่อมต่อกันด้วยเส้นทางที่สั้นที่สุดที่เป็นไปได้ไปยังแท่งดินอันหนึ่งอยู่ในห้องใต้ดิน
ระบบป้องกันฟ้าผ่า.
ระบบป้องกันฟ้าผ่าได้รับการออกแบบเพื่อลดผลกระทบจากฟ้าผ่าผ่านการเชื่อมต่อไปยังระบบ สายดินที่ทำการเชื่อมต่อด้วยพื้นที่ผิวขนาดใหญ่กับแผ่นดิน พื้นที่ขนาดใหญ่มีความจำเป็นเพื่อการกระจายกระแสที่สูงของสายฟ้าฟาดโดยไม่ทำลายตัวนำของระบบจากความร้อนส่วนเกินมหาศาล เนื่องจากสายฟ้าฟาดเป็นพลังงานช่วงสั้นๆจำนวนมากที่มีหลายส่วนประกอบของความถี่สูงมาก ระบบกราวด์เพื่อป้องกันฟ้าผ่ามักจะใช้ตัวนำที่ตรงและสั้นเพื่อลดผลกระทบที่เหนี่ยวนำตัวเองและ skin effect
ระบบสายดิน.
"บทความหลัก: "
ในระบบการผลิตไฟฟ้า, ระบบสายดิน (ระบบกราวด์) จะกำหนดศักย์ไฟฟ้าของตัวนำเมื่อเทียบกับศักย์ของตัวนำที่พื้นผิวของโลก ทางเลือกของระบบสายดินจะมีผลกระทบต่อความปลอดภัยและ ความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้าของแหล่งจ่ายไฟ โปรดสังเกตว่ากฎระเบียบสำหรับระบบสายดินจะแตกต่างกันมากในแต่ละประเทศ
การต่อลงดินแบบฟังชั่นมีจุดมุ่งหมายอื่นนอกเหนือจากการให้การป้องกันไฟฟ้าช็อก ในทางตรงกันข้ามกับการต่อลงดินแบบป้องกัน การต่อลงดินแบบฟังชั่นอาจนำกระแสในระหว่างการดำเนินงานปกติของอุปกรณ์ หรือมันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับอุปกรณ์เช่นอุปกรณ์ป้องกันไฟกระชาก และตัวกรองบางชนิดที่เข้ากันได้กับแม่เหล็กไฟฟ้า, เสาอากาศและเครื่องมือวัดบางชนิด โดยทั่วไปแล้ว การต่อลงดินแบบป้องกันยังสามารถถูกใช้เป็นการต่อลงดินแบบฟังชั่นได้อีกด้วย ถึงแม้ว่าสิ่งนี้จะ ต้องมีการดูแลในบางสถานการณ์อย่างใกล้ชิด
การบอนดิ้ง.
ถ้าจะพูดให้ชัด คำว่าการต่อกราวด์หรือการลงดินมีความหมายถึงการเชื่อมต่อไฟฟ้ากับกราวด์หรือพื้นดิน การบอนดิ้งคือการจงใจเชื่อมต่อทางฟฟ้ากับวัตถุที่เป็นโลหะทั้งหมดที่ไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่าน วิธีนี้จะทำให้ทุกรายการของวัตถุดังกล่าวที่ถูกบอนดิ้งนั้นมีศักย์ไฟฟ้าเดียวกันเพื่อการป้องกันไฟฟ้าช็อต จากนั้นวัตถุที่ถูกบอนด์เข้าด้วยกันเหล่านั้นจะสามารถเชื่อมต่อกับพื้นดินเพื่อนำพวกมันให้มีศักย์ของโลก
แผ่นกราวด์(ดิน).
แผ่นกราวด์(ดิน)หรือแผ่นการกราวด์ (การลงดิน) เป็นแผ่นแบนยืดหยุ่นที่ใช้สำหรับการทำงานกับ อุปกรณ์ที่มีความไวต่อไฟฟ้าสถิต โดยทั่วไปทำจากพลาสติกนำไฟฟ้าหรือตาข่ายโลหะที่ปกคลุมพื้นผิวซึ่งจะต่อทางไฟฟ้าไปที่กราวด์ (ดิน) สิ่งนี้จะช่วยปลดปล่อยประจุไฟฟ้าที่ติดอยู่กับที่ซึ่งคนทำงานเป็นผู้สร้างขึ้น เช่นเดียวกับประจุคงที่ที่เกิดบนเครื่องมือหรือส่วนประกอบอื่นๆที่เปิดเผยกับประจุโดยผ่านทางแผ่นกราวด์นั้น แผ่นดังกล่าวเป็นที่นิยมใช้มากที่สุดในการซ่อมคอมพิวเตอร์ และยังพบบนรถบรรทุกน้ำมันเชื้อเพลิงและรถบรรทุกทั่วไป ซึ่งเป็นฉนวนจากกราวด์(ดิน) ที่พวกเขาทำ ได้มีเพียงการต่อทางกายภาพกับยางและอากาศเท่านั้น เห็นได้ชัดว่าการปล่อยประจุในระหว่างการดำเนินการถ่ายโอนน้ำมันเชื้อเพลิงจะเป็นสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดขึ้น ในทำนองเดียวกันใน การเติมน้ำมันอากาศยาน สายกราวด์(ดิน)จะเชื่อมต่อเรือบรรทุก(รถบรรทุกหรือเครื่องบิน)เข้ากับยานที่ต้องการเติมเชื้อเพลิงเพื่อกำจัดความแตกต่างของประจุก่อนที่จะมีการเติมน้ำมันเชื้อเพลิง
ในสถานีไฟฟ้าย่อย แผ่นกราวด์(ดิน)เป็นตาข่ายของวัสดุนำไฟฟ้าที่ติดตั้งในสถานที่ที่ผู้ปฏิบัติงานจะยืนในการทำงานกับสวิทช์หรืออุปกรณ์อื่นๆ มันจะถูกบอนด์เข้ากับโครงสร้างโลหะในพื้นที่นั้น และเพื่อสนับสนุนการจัดการกับสวิตช์เกียร์เพื่อให้ผู้ปฏิบัติการจะไม่ได้สัมผัสกับความต่างศักย์ที่ สูงเนื่องจากความผิดพลาดในสถานีย่อย
การแยกออกจากกัน.
การแยกออกเป็นกลไกที่จะเอาชนะการกราวด์ มันมักจะถูกใช้กับอุปกรณ์ผู้บริโภคที่ใช้พลังงานต่ำ และเมื่อวิศวกรอิเล็กทรอนิกส์หรือมือสมัครเล่นหรือช่างซ่อมกำลังทำงานกับวงจรที่ปกติจะ ทำงานโดยใช้แรงดันไฟฟ้า AC การแยกสามารถทำได้โดยเพียงแค่การวางหม้อแปลงไฟฟ้าที่มีอัตราส่วนของลวดระหว่างไฟ AC กับอุปกรณ์เป็น 1:1 แต่สามารถนำไปใช้กับชนิดของ หม้อแปลงไฟฟ้าที่ใช้ขดลวดสองขดขึ้นไปและเป็นฉนวนไฟฟ้าจากกันและกัน
สำหรับอุปกรณ์ที่ถูกแยกออก การสัมผัสตัวนำที่มีไฟเพียงเส้นเดียวจะไม่ก่อให้เกิดการช๊อกอย่างรุนแรง เนื่องจากไม่มีเส้นทางกลับไปที่ตัวนำอีกเส้นหนึ่งผ่านทางสายกราด์ อย่างไรก็ตามการช็อกและการถูกไฟฟ้าดูดอาจจะยังคงเกิดขึ้นได้ถ้าทั้งสองขั้วของหม้อแปลงไฟฟ้ามีการสัมผัสกับ ผิวหนังเปลือย ก่อนหน้านี้มีข้อแนะนำให้ช่างซ่อม "ทำงานด้วยมือข้างหนึ่งไว้ข้างหลัง" เพื่อหลีกเลี่ยงการสัมผัสสองส่วนของอุปกรณ์ภายใต้การทดสอบในเวลาเดียวกัน ซึ่งเป็นการป้องกันวงจรจากการข้ามผ่านหน้าอกและขัดจังหวะการเต้นของหัวใจ/ก่อให้เกิดภาวะหัวใจหยุดเต้น
โดยทั่วไปทุกหม้อแปลงไฟ AC ทำหน้าที่เป็นหม้อแปลงแยกและทุกขดลวดสเต๊ปอัพและสเต๊ปดาวน์มีศักยภาพที่จะทำตัวเป็นวงจรแยก อย่างไรก็ตาม การแยกนี้จะป้องกันไม่ให้อุปกรณ์ที่เสีย ไม่ให้ฟิวส์ขาดเมื่ออุปกรณ์นี้ถูก shorted เข้ากับสายกราวด์ การแยกที่สร้างขึ้นโดยแต่ละหม้อแปลงจะไม่เป็นผลถ้ามีขาข้างหนึ่งของหม้อแปลงลงกราวด์เสมอทั้งสองด้านของขดลวด input และ output ของหม้อแปลง สายไฟเมนส์มักจะกราวด์ที่สายเฉพาะเจาะจง สายใดสายหนึ่งที่ทุกเสาไฟฟ้า เพื่อให้แน่ใจว่า การทำให้เกิดการเท่าเทียมกันของกระแสไฟฟ้าจากเสาหนึ่งไปยังอีกเสาหนึ่งถ้ามีการช็อดกับกราวด์เกิดขึ้น
ในอดีตที่ผ่านมา เครื่องใช้ที่มีกราวด์จะถูกออกแบบให้มีการแยกภายในในระดับที่ยอมให้ทำการปลดการเชื่อมต่อกับกราวด์ได้อย่างง่ายๆโดยปลั๊กแบบสิบแปดมงกุฎโดยไม่มีปัญหาที่ชัดเจน(เป็นการปฏิบัติที่เป็นอันตรายอย่างหนึ่ง เนื่องจากความปลอดภัยของอุปกรณ์ที่ลอยจะขึ้นอยู่กับฉนวนในหม้อแปลงไฟฟ้าของมันเอง) อย่างไรก็ตาม เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ทันสมัยมักจะมี โมดูลพลังงานที่ได้รับการออกแบบเจตนาให้มี capacitive coupling ระหว่างสายไฟ AC และแท่นเครื่อง เพื่อลดการรบกวนทางแม่เหล็กไฟฟ้า สิ่งนี้ส่งผลให้เกิดการรั่วไหลอย่างมีนัยสำคัญ จากสายไฟไปที่กราวด์ ถ้ากราวด์ถูกตัดการเชื่อมต่อโดยปลั๊กสิบแปดมงกุฎหรือโดยอุบัติเหตุ ผลที่เกิดจากการรั่วไหลของกระแสสามารถทำให้เกิดการช็อกที่ไม่รุนแรง ถึงแม้ว่าจะไม่มีความผิดปกติใดๆในอุปกรณ์. แม้แต่กระแสรั่วไหลขนาดเล็กก็จะมีความกังวลอย่างมีนัยสำคัญในการใช้งานทางการแพทย์ เพราะการขาดการเชื่อมต่อกับกราวด์อย่างอุบัติเหตุสามารถทำให้กระแสเหล่านี้ ไหลเข้าส่วนสำคัญของร่างกายมนุษย์ ผลก็คือแหล่งจ่ายไฟทางการแพทย์จะถูกออกแบบให้มี ค่าความจุไฟฟ้าที่ต่ำ
เครื่องใช้ไฟฟ้าชั้นสองและอุปกรณ์ไฟฟ้า Class II (เช่นเครื่องชาร์จโทรศัพท์มือถือ) ไม่ได้มีการเชื่อมต่อใดๆกับกราวด์และได้รับการออกแบบให้แยกเอ้าท์พุทออกจากอินพุท ความปลอดภัยสามารถมั่นใจได้โดยการ double-insulation เพื่อที่ว่าความล้มเหลวของฉนวนพร้อมกันสองครั้งจึงจะทำให้เกิดการช็อก
ชนิดของระบบการกราวด์อุตสาหกรรม.
ระบบการกราวด์อุตสาหกรรมแบ่งออกเป็น
Low-resistance grounding systems จะใช้ neutral grounding resistor (NGR) หนึ่งตัวเพื่อจำกัดกระแสผิดพลาดไว้ที่ 25 A หรือมากกว่า และจะมี time rating (ประมาณ 10 วินาที) ที่จะบอกว่าตัวต้านทานจะสามารถนำพากระแสผิดพลาดได้นานเท่าไรก่อนที่จะร้อนจัด รีเลย์ที่ใช้ป้องกันความผิดพลาดของกราวด์ต้องไปทริบเซอร์กิตเบรกเกอร์เพื่อป้องกันวงจรก่อนการ้อนจัดจะเกิดขึ้น
High-resistance grounding (HRG) systems จะใช้ NGR หนึ่งตัวเพื่อจำกัดกระแสผิดพลาดไว้ที่ 25 A หรือน้อยกว่า ระบบนี้มีอัตราใช้งานที่ต่อเนื่องและถูกออกแบบให้ทำงานที่ความผิดพลาดของกราวด์ครั้งเดียว ซึ่งหมายความว่าระบบจะไม่ทริบโดยทันที่ที่เกิดความผิดพลาดของกราวด์เป็นครั้งแรก ถ้าความผิดพลาดเกิดเป็นครั้งที่สอง รีเลย์ที่ใช้ป้องกันความผิดพลาดของกราวด์ต้องไปทริบเซอร์กิตเบรกเกอร์เพื่อป้องกันวงจร. sensing resistor ต้วหนึ่งจะถูกใช้เพื่อเฝ้าดูการต่อเชื่อมระบบอย่างต่อเนื่อง ถ้าตรวจพบการ open-circuit (เช่น เนื่องจากรอยเชื่อมแตกหักบน NGR) อุปกรณ์ที่เฝ้าดูจะส่งแรงดันไฟฟ้าผ่านทาง sensing resistor และทริบเบรกเกอร์ ถ้าไม่มี sensing resistor ระบบสามารถทำงานต่อไปได้โดยไม่มีการป้องกันกราวด์ (เนื่องจากสภาวะ open circuit จะบดบังความผิดพลาดของกราวด์) และสภาวะแรงดันเกินชั่วคราวสามารถเกิดขึ้นได้
ชมรมว่ายน้ำอิวาโทบิ
Free! เป็นอนิเมะที่ออกฉายทางโทรทัศน์ ผลงานของเกียวโตแอนิเมชัน และแอนิเมชันดู ภายใต้การกำกับของฮิโรโกะ อุซึมิ ดัดแปลงจากไลท์โนเวล High☆Speed!  ผลงานของ โคจิ โอจิ ซึ่งได้รับรางวัลชมเชยจาก เกียวโตแอนิเมชัน Award Contest ประจำปี พ.ศ. 2554 ได้รับการตีพิมพ์ และวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2556 อนิเมะออกฉายที่ญี่ปุ่นระหว่างวันที่ 4 กรกฎาคม - 26 กันยายน 2556 และได้มีการประกาศสร้างภาคที่ 2 ทางเว็บไซต์อย่างทางเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2557
เรื่องราวของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปี 4 คน ได้แก่ ฮารุกะ มาโกโตะ นางิสะ และ ริน ซึ่งล้วนแต่อยู่สมาคมว่ายน้ำแห่งอิวาโทบิด้วยกัน พวกเขาเข้าร่วมการแข่งขันว่ายน้ำผลัดผสม และได้รับชัยชนะ และหลังจากนั้นทั้งหมดก็ต่างแยกย้ายกันไปไปใช้ชีวิตตามแบบฉบับของตน หลายปีต่อมา เมื่อฮารุกะ และมาโกโตะขึ้นเรียนชั้นปีที่ 2 พวกเขาได้พบกับนางิสะซึ่งเลือกมาเรียนต่อบืชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงอิวาโทบิที่พวกเขาเรียนอยู่ นางิสะชักชวนให้ทั้งสองร่วมมือกันเปิดชมรมว่ายน้ำแห่งโรงเรียนอิวาโทบิ ในระหว่างนั้น ทั้งสามได้มีโอกาสพบกับ ริน อดีตเพื่อนร่วมทีมที่ไปศึกษาต่อต่างประเทศทันทีหลังจากที่ได้รับชัยชนะในการแข่งขันครั้งนั้น ทว่ารินกลับมีท่าทีที่เปลี่ยนไป เขาทำตัวเย็นชาและพูดจาก้าวร้าวกับอดีตเพื่อนร่วมทีมทั้งสาม
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 2 โรงเรียนอิวาโทบิ ผู้รักการว่ายน้ำชนิดที่ว่าเจอน้ำที่ไหนต้องถอดเสื้อผ้ากระโดดลงน้ำทุกครั้ง ปัจจุบันเจ้าตัวเลยสวมชุดว่ายน้ำใต้เสื้อผ้าตลอดเวลา ฮารุกะชอบกินซาบะเป็นชีวิตจิตใจชนิดที่ว่าสามมื้อกินแต่ปลาซาบะก็ยังได้ เพราะชื่อที่เหมือนเด็กผู้หญิงจึงทำให้มีคนเข้าใจผิดเป็นประจำ มีชื่อเล่นที่เพื่อนๆสนิทเรียกกันสั้นๆว่า "ฮารุ" แต่ไม่ชอบให้ใครเติมจังที่ท้ายชื่อของตัวเองโดยเด็ดขาด ยามปกติจะเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยแสดงอารมณ์ทางสีหน้า คำพูดติดปากของเขาคือ “ฉันจะว่ายแต่ท่าฟรีสไตล์เท่านั้น”
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 2 โรงเรียนอิวาโทบิ เพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเด็กของฮารุกะ เป็นพี่ชายของน้องฝาแฝดชายหญิงจึงทำให้เจ้าตัวกลายเป็นคนใจดี อ่อนโยนจากภายใน แม้ความจริงเจ้าตัวจะเป็นคนขี้กลัวไม่น้อยก็ตาม มาโกโตะเป็นคนที่เข้าใจสิ่งที่ฮารุกะคิดมากที่สุดจนบางครั้งก็ทำหน้าที่แทนกระบอกเสียงให้เพื่อนไปในตัว มาโกโตะรู้ถึงความสัมพันธ์ที่ร้าวฉานระหว่างฮารุกะกับรินและคอยช่วยทั้งสองอยู่ห่างๆเสมอ หลังก่อตั้งชมรมว่ายน้ำแล้ว มาโกโตะได้รับหน้าที่ให้เป็นกัปตันของชมรม ท่าว่ายน้ำที่ถนัดที่สุดของมาโกโตะคือท่ากรรเชียง
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 1 โรงเรียนอิวาโทบิ นางิสะ เพื่อนรุ่นน้องที่แสนสดใสร่าเริงของฮารุกะ เป็นคนที่ริเริ่มให้มีการจัดตั้งชมรมว่ายน้ำขึ้นมาใหม่จนนำไปสู่เหตุการณ์พบปะกันอีกครั้งของฮารุกะและริน ด้วยความที่เป็นน้องชายคนเล็กของบ้านทำให้นางิสะเป็นคนซื่อๆแต่ก็ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ นางิสะชื่นชมในท่วงท่าการว่ายน้ำของฮารุกะาตั้งแต่ยังเด็ก และด้วยความที่อยากจะกลับไปว่ายน้ำกับทุกคนอีกเจ้าตัวจึงเข้าเรียนมัธยมปลายที่เดียวกับมาโกโตะและฮารุกะ ท่าว่ายน้ำที่ถนัดที่สุดของนางิสะคือท่ากบ
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 1 โรงเรียนอิวาโทบิ เพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกับนางิสะ ก่อนที่จะมาสังกัดชมรมว่ายน้ำเพราะการชักชวนแกมบังคัมและความหลงใหลในท่าทางการว่ายน้ำของฮารุกะทำให้เจ้าตัวตัดสินใจย้ายมาอยู่ชมรมว่ายน้ำด้วย เรย์เป็นคนที่จริงจังกับทุกด้านไม่เว้นแม้แต่เรื่องที่บางครั้งคนอื่นก็คิดว่ามันไร้สาระ เจ้าตัวชอบให้อะไรเป็นไปด้วยความมีเหตุมีผลมารองรับ และเขาชอบความเพอร์เฟคอย่างที่สุด ท่าว่ายน้ำที่เรย์ถนัดที่สุดคือท่าผีเสื้อ
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 2 โรงเรียนซาเมซึกะ อาจจะเรียกได้ว่าเป็นคู่แข่งของฮารุกะ แม้ตอนเด็กๆจะสนิทกับพวกฮารุกะจนขนาดรวมทีมแข่งว่ายผลัดกัน แต่เพราะเรื่องบางอย่างทำให้หลังจากนั้นรินตัดสินใจไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ หลังจากกลับมาเจ้าตัวเลือกที่จะเข้าเรียนที่โรงเรียนซาเมซึกะที่มีชื่อเสียงด้านการว่ายน้ำ และเปลี่ยนทีท่ากับพวกฮารุกะโดยสิ้นเชิง รินมีความฝันที่ต้องการจะทำให้สำเร็จให้ได้ เป็นคนมุมานะและไม่ชอบการพ่ายแพ้ รินไม่มีท่าว่ายน้ำที่ถนัดเป็นพิเศษเพราะเจ้าตัวฝึกฝนจนว่ายได้ทุกท่วงท่า
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 1 โรงเรียนอิวาโทบิ เป็นน้องสาวของริน เพื่อนร่วมชั้นของนางิสะ นิสัยโดยปกติจะสดใสร่าเริง กระตือรือร้นเสมอ ที่สำคัญเจ้าตัวยังชอบกล้ามของเหล่าหนุ่มๆเป็นชีวิตจิตใจ เห็นเมื่อไหร่ต้องทำท่าสมกับเป็นสาวน้อยเสมอ ไม่ชอบให้เรียกว่าโกเพราะฟังเหมือนเป็นชื่อของเด็กผู้ชายและมักเถียงเรื่องชื่อกับนางิสะอยู่บ่อยครั้ง โกเป็นห่วงรินมากจนต้องมาขอความช่วยเหลือจากพวกฮารุกะ ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการประจำชมรมว่ายน้ำอยู่
ครูประจำวิชาวรรณคดีโบราณ และครูที่ปรึกษาชมรมว่ายน้ำ และเป็นครูประจำชั้นของฮารุกะกับมาโกโตะด้วย เจ้าตัวมักบอกกับคนอื่นว่าย้ายมาจากโตเกียวเพราะชีวิตการงานไม่รุ่งเท่าที่ควรแต่ความจริงแล้วเคยทำงานเกี่ยวกับชุดว่ายน้ำมาก่อนแต่ยังไม่มีใครทราบรายละเอียดแน่ชัด เป็นคนที่เล่นมุกเข้าใจยากแบบไม่สนบรรยากาศ ตอนนี้เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมว่ายน้ำ
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 1 โรงเรียนซาเมซึกะ รุ่นน้องควบตำแหน่งรูมเมทของริน สมาชิกอีกคนของชมรมว่ายน้ำแห่งโรงเรียนมัธยมปลายซาเมซึกะ ชื่นชมและนับถือในตัวรินมาก คอยให้กำลังใจรินเสมอ ปกติเป็นคนกระตือรือร้นและตรงไปตรงมา
ชื่อตอนพิเศษ.
เป็นภาพยนตร์สั้นที่บันทึกอยู่ในบลูเรย์และดีวีดี ซึ่งไม่เคยฉายทางโทรทัศน์
"รอการเพิ่มเติมข้อมูล"
WEB Radio.
รายการวิทยุ Iwatobi Channel เป็นรายการ วิทยุออนไลน์ ผ่านทาง Lantis Web และ Onsen ตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน 2556 ถึง 6 ตุลาคม 2556 ผู้ดำเนินรายการคือ โนะบุนะงะ ชิมะซะกิ (ผู้ให้เสียงฮารุกะ นานาเสะ) และ ทัตสึฮิซะ ซุซุกิ (ผู้ให้เสียงมาโกโตะ ทาจิบานะ) ออกอากศตอนใหม่ทุกวันจันทร์ รวมทั้งหมด 16 ครั้ง
ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2556 เป็นต้นมา รายการได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบใหม่เป็น Iwatobi Channel S ซึ่งมีโนบุนางะ ชิมะซะกิเป็นผู้ดำเนินรายการ ออกอากาศตอนใหม่ทุกเดือน และมีแขกรับเชิญทุกครั้ง จนถึงตอนนี้รวมแล้ว 5 ครั้ง
สินค้าที่เกี่ยวข้อง.
"ยังไม่มีกำหนดการวางจำหน่าย"
ISBN 486529001X
ไม่ปรากฏ ISBN。
ดิน(ไฟฟ้า)
วัดตโปทาราม(บ่อน้ำร้อน)
ผลคูณคาร์ทีเซียน
ในวิชาคณิตศาสตร์ ผลคูณคาร์ทีเซียนเป็นการดำเนินการทางคณิตศาสตร์ซึ่งดำเนินการกับเซตหลายเซตได้ผลเป็นเซต (หรือ เซตผลคูณ) นั่นคือสำหรับเซต "A" และ "B" ผลคูณคาร์ทีเซียน เป็นเซตของทุกคู่อันดับ ที่ และ
กรณีที่ง่ายที่สุดของผลคูณคาร์ทีเซียนคือจัตุรัสคาร์ทีเซียน ซึ่งดำเนินการกับเซตสองเซตได้เซตหนึ่งเซต เราสามารถสร้างตารางได้โดยหาผลคูณคาร์ทีเซียนของ "เซตของแถว" กับ "เซตของหลัก" ถ้าหาผลคูณคาร์ทีเซียน เซลล์ของตารางจะประกอบด้วยคู่อันดับในรูปแบบ
ผลคูณคาร์ทีเซียนของเซต "n" เซตสามารถแสดงในรูปทูเพิล "n" มิติ โดยสมาชิกแต่ละตัวคือค่าของสมาชิกจากแต่ละเซตที่นำมาหาผลคูณคาร์ทีเซียน
ผลคูณคาร์ทีเซียนตั้งชื่อตามแนวคิดของ เรอเน เดการ์ต ผู้ริเริ่มวิชาเรขาคณิตวิเคราะห์
สำรับไพ่.
ตัวอย่างที่ทำให้เห็นภาพคือไพ่ป๊อก เซตเลขไพ่ {A, K, Q, J, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2} มีสมาชิก 13 ตัว และเซตหน้าไพ่ มีสมาชิก 4 ตัว ผลคูณคาร์ทีเซียนของเซตทั้งสองคือเซตคู่อันดับ 52 คู่ ซึ่งสัมพันธ์กับไพ่ทั้ง 52 ใบ
ทำให้เกิดเซต {(A, ♠), (A, ♥), (A, ♦), (A, ♣), (K, ♠), ..., (3, ♣), (2, ♠), (2, ♥), (2, ♦), (2, ♣)} หรือ
ระบบพิกัดสองมิติ.
ตัวอย่างจากวิชาเรขาคณิตวิเคราะห์คือระบบพิกัดคาร์ทีเซียน ระบบพิกัดคาร์ทีเซียนเป็นผลลัพธ์จากการหาผลคูณคาร์ทีเซียนของเซตสองเซต "X" และ "Y" ที่หมายถึงจุดบนแกน x และแกน y ตามลำดับ ผลคูณคาร์ทีเซียนสามารถเขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ ผลคูณนี้เป็นเซตของคู่อันดับทั้งหมดที่เป็นไปได้ แต่ละคู่อันดับมีสมาชิกอันดับที่หนึ่งเป็นสมาชิกของ "X" และสมาชิกอันดับที่สองเป็นสมาชิกของ "Y" (แต่ละคู่อันดับประกอบเป็นระนาบ x–y ทั้งระนาบ) ในทางกลับกัน ผลคูณคาร์ทีเซียนอาจเขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ โดยสมาชิกของผลคูณนี้มีสมาชิกอันดับที่หนึ่งจากเซต "Y" และสมาชิกอันดับที่สองจากเซต "X" ผลคูณคาร์ทีเซียนจึงไม่มีสมบัติการสลับที่
การประยุกต์ใช้ทั่วไปในทฤษฎีเซต.
นิยามของผลคูณคาร์ทีเซียนตามหลักการของทฤษฎีเซตเป็นผลของนิยามของคู่อันดับ นิยามของคู่อันดับที่ใช้โดยทั่วไป คือนิยามของ Kuratowski ดังนี้ formula_4 ข้อสังเกตภายใต้นิยามนี้ formula_5 โดย formula_6 เป็น เพาเวอร์เซต เพราะฉะนั้น การมีอยู่ของผลคูณคาร์ทีเซียนของสองเซตใดๆ ใน ZFC เป็นผลจากสัจพจน์แห่งการจับคู่ ยูเนียน เพาเวอร์เซต และ การเจาะจง เพราะว่าฟังก์ชัน มักนิยามเป็นกรณีพิเศษของ ความสัมพันธ์ และความสัมพันธ์มักนิยามเป็นสับเซตของผลคูณคาร์ทีเซียน นิยามของผลคูณคาร์ทีเซียนของเซตสองเซตสำคัญมากกว่านิยามอื่น ๆ เป็นส่วนใหญ่
การคูณคาร์ทีเซียนไม่มีสมบัติการสลับที่และเปลี่ยนหมู่.
ให้ formula_7 formula_8 และ formula_9 เป็นเซต ผลคูณคาร์ทีเซียน formula_10 ไม่สามารถสลับที่ได้ นั่นคือ formula_11 เพราะคู่อันดับถูกสลับอันดับ เว้นแต่เงื่อนไข
เป็นจริงอย่างน้อย 1 ข้อ
ผลคูณคาร์ทีเซียนโดยทั่วไปไม่มีสมบัติการเปลี่ยนหมู่ เว้นแต่เซตใดเซตหนึ่งเป็นเซตว่าง เพราะการเปลี่ยนหมู่เปลี่ยนลำดับการสร้างคู่อันดับ
สมบัติเกี่ยวกับอินเตอร์เซกชันและยูเนียน.
ให้ formula_7 formula_8 formula_9 และ formula_36 เป็นเซต
การหาผลคูณคาร์ทีเซียนก่อนหาอินเตอร์เซกชัน ได้ผลลัพธ์เท่ากับการหาอินเตอร์เซกชันก่อนหาผลคูณคาร์ทีเซียน
แต่การหาผลคูณคาร์ทีเซียนก่อนหายูเนียน ได้ผลลัพธ์ไม่เท่ากับการหายูเนียนก่อนหาผลคูณคาร์ทีเซียน
มีกฎเกี่ยวกับการแจกแจงอื่น ๆ ดังนี้:
สมบัติเกี่ยวกับเซตย่อยได้แก่:
ภาวะเชิงการนับ.
ภาวะเชิงการนับของเซตคือจำนวนสมาชิกของเซต เช่น กำหนดเซตสองเซต formula_49 และ formula_50 ทั้งเซต formula_7 และเซต formula_8 ต่างประกอบด้วยสมาชิกเซตละสองตัว ผลคูณคาร์ทีเซียนของสองเซตนี้ที่เขียนแทนด้วย formula_53 เป็นเซตใหม่ที่มีสมาชิกดังนี้:
สมาชิกแต่ละตัวของ formula_7 จับคู่กับสมาชิกแต่ละตัวของ formula_8 แต่ละคู่เป็นสมาชิกตัวหนึ่งของเซตผลลัพธ์
จำนวนของค่าในแต่ละหลายสิ่งอันดับเท่ากับจำนวนเซตที่นำมาหาผลคูณคาร์ทีเซียน สำหรับกรณีตัวอย่าง ค่านี้เป็น 2
ภาวะเชิงการนับของเซตผลลัพธ์เท่ากับผลคูณของภาวะเชิงการนับของทุกเซตที่นำมาดำเนินการ นั่นคือ
และสามารถแสดงโดยการอุปนัยเชิงคณิตศาสตร์ว่า
ภาวะเชิงการนับของ formula_53 เป็นอนันต์ถ้าเซต formula_7 หรือเซต formula_8 เซตใดเซตหนึ่งมีสมาชิกอนันต์และอีกเซตหนึ่งไม่ใช่เซตว่าง
จัตุรัสคาร์ทีเซียนและกำลังคาร์ทีเซียน.
จัตุรัสคาร์ทีเซียน (หรือ ผลคูณคาร์ทีเซียนเชิงคู่) ของเซต "X" คือผลคูณคาร์ทีเซียน
ตัวอย่างคือระนาบ เมื่อ R เป็นเซตของจำนวนจริง ซึ่งหมายถึงทุกจุด ที่ "x" และ "y" เป็นจำนวนจริง (ดูหน้า ระบบพิกัดคาร์ทีเซียน)
ปีเตอร์ แอนเดอร์สัน
อุฟ แฮรี่ ปีเตอร์ แอนเดอร์สัน (อังกฤษ:Ulf Harry Peter Andersson)(เกิด 12 กุมภาพันธ์ 1953) เป็นนักแสดงชาวสวีเดนที่มีชื่อเสียงในประเทศเดนมาร์กสำหรับบทบาทของเขาในฐานะ Færingen ใน Blinkende Lygter
http://www.imdb.com/name/nm0027800/
คู่ควบความร้อน หรือ เทอร์โมคัปเปิล  เป็นอุปกรณ์วัดอุณหภูมิชนิดหนึ่ง ประกอบด้วย
โลหะ 2 ชนิดนำมาสัมผัสกันมากกว่า 1 จุด เช่น ทองแดงและเหล็ก เมื่อนำมาต่อปลายทั้งสองเข้าด้วยกันแล้วทำให้รอยต่อทั้ง 2 ข้างมีอุณหภูมิต่างกัน ซึ่งเมื่อจุดสัมผัสเหล่านั้นมีอุณหภูมิแตกต่างกัน จะเกิดการไหลของกระแสไฟฟ้าขึ้น
โดยแรงเคลื่อนไฟฟ้าจะเพิ่มตามความต่างของอุณหภูมิ (แรงเคลื่อนไฟฟ้า formula_1 ความต่างของอุณหภูมิ)
การมีกระแสไฟฟ้าเกิดขึ้นเล็กน้อย จากความต่างศักย์ไฟฟ้าที่ปลายทั้งสอง จะถูกเรียกว่าปรากฏการณ์ “” หรือ “Seebeck effect”
เทอร์โมคัปเปิลสามารถวัดอุณหภูมิที่ต่ำและสูงมากได้ ทนอุณหภูมิได้สูง ราคาถูก เทอร์โมคัปเปิลมีวิธีการวัดอุณหภูมิไม่เหมือนกับวิธีอื่น ๆ เทอร์โมคับเปิลทำงานด้วยตัวเอง โดยไม่จำเป็นต้องมีการกระตุ้นจากภายนอก ปํญหาหลักของเทอร์โมคัปเปิลคือ มีความแม่นยำต่ำ ไม่สามารถวัดได้ละเอียดกว่าระดับองศาเซลเซียส
เทอร์โมคัปเปิลมีการใช้อย่างแพร่หลายทางวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม มีการใช้งานหลากหลายรูปแบบ เช่น วัดอุณหภูมิในเตาเผา, เครื่องยนต์กังหันแก๊ส, เครื่องยนต์ดีเซล รวมถึงนิยมใช้เป็นเซนเซอร์วัดอุณหภูมิในบ้านและอาคารสำนักงาน และใช้เป็นเซนเซอร์ตรวจจับไฟไหม้
มธุรัตถวิลาสินี
มธุรัตถวิลาสินี เป็นคัมภีร์อรรถกถา อธิบายความในพุทธวงศ์ แห่งขุททกนิกาย ผลงานของพระพุทธทัตตะ ซึ่งเป็นพระอรรถกถาจารย์รุ่นหลังพระพุทธโฆสะ เนื้อหาหลักของคัมภีร์นี้ ก็เพื่ออธิบายรายละเอียดเกี่ยวที่ปรากฏในหมวดพุทธวงศ์ ซึ่งว่าด้วยพุทธประวัติ พระจริยาวัตร และพุทธลักษณะของพระพุทธเจ้าพระองค์ต่างๆ
ชื่อคัมภีร์.
มธุรัตถวิลาสินี สามารถแยกได้ออกเป็น 3 คำ คือ "มธุร" แปลว่า "ไพเราะ" หรือ "อร่อย" ส่วนคำว่า "อัตถ" แปลว่า "เนื้อความ" และคำว่า "วิลาสินี" แปลว่า "งาม" รวมเป็น มธุรัตถวิลาสินี อันมีความหมายว่า "อรรถกถานี้งามด้วยเนื้อความอันไพเราะ" นอกจากนี้ คัมภีร์นี้ยังมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า "มธุรัตถัปปกาสินี" ซึ่งแปลว่า "เป็นอรรถประกาศเนื้อความอันไพเราะ"
นิคมนกถา หรือ คำส่งท้ายเรื่องของมธุรัตถวิลาสินี ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าพระพุทธทัตตะคือผู้รจนาคัมภีร์นี้ ดังปรากฏข้อความว่า "พระเถระโดยนามที่ท่านครูทั้งหลายขนานให้ปรากฏว่า พระพุทธทัตตะ แต่งคัมภีร์อรรถกถา ชื่อมธุรัตถวิลาสินี"
โดยท่านผู้รจนาพรรณนาว่า คัมภีร์นี้แต่งขึ้นขณะที่ ท่านจำพรรษาอยู่ที่วิหารริมฝั่งชุมทางแม่น้ำกาวีระ แถบท่าเรือกาวีระ ในแคว้นโจฬะ อินเดียใต้ โดยท่านพักอาศัยอยู่ ณ พื้นปราสาทด้านทิศตะวันออกในวิหารนั้น โดยวิหารอันงดงามและรื่นรมย์สมดังที่ท่านพรรณนาว่า "มีกำแพงและซุ้มประตูอันงามโดยอาการต่างๆ ถึงพร้อมด้วยร่มเงาและน้ำ น่าดู น่ารื่นรมย์ เป็นที่คับแคบแห่งทุรชนที่ถูกกำจัด เป็นที่สงัดสบาย น่าเจริญใจ" แห่งนี้ สร้างขึ้นโดยสาธุชนผู้มีนามว่า กัณหทาส
ข้อมูลชั้นเดิมระบุว่า ผู้ที่รจนาคัมภีร์นี้คือพระพุทธทัตตะ พระเถระชาวอินเดียใต้สมัยราชวงศ์โจฬะ ผู้เดินทางไปสืบพระศาสนาที่ลังกาและอยู่ร่วมสมัยกับพระพุทธโฆสะ แม้แต่ข้อมูลชั้นหลังส่วนใหญ่ก็ระบุตรงกันว่า พระพุทธทัตตะคือ ผู้รจนาคัมภีร์มธุรัตถวิลาสินี โดยท่านได้รับการอาราธนาจากพุทธสีหะ ให้แต่งคัมภีร์นี้ขึ้น เพื่อทำลายความชั่วร้ายในใจปวง เพื่อความตั้งมั่น แห่งพระพุทธศาสนา เพื่อความเกิดและเจริญแห่งบุญของปวงประชารวมถึงตัวท่านผู้รจนาเอง และที่สำคัญที่สุดคือเพื่อยังมหาชนให้เลื่อมใสในพระบวรพุทธศาสนา และสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า