pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระเจดีย์ใหญ่ทรงลังกา.
พระเจดีย์ใหญ่ทรงลังกาบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1914 ในรัชกาลพญากือนา แต่เดิมมีเจดีย์แบบสุโขทัย (ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์) อยู่ทางทิศตะวันตกขององค์พระเจดีย์ใหญ่ แต่ได้ปรักหักพังลง พระเจดีย์องค์ใหญ่สูง 24 วา ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติในราชกิจจานุเบกษาเล่มที่ 52 ตอนที่ 75 ลงวันที่ 8 มีนาคม 2478
พระเจ้าเก้าตื้อ.
พระเจ้าเก้าตื้อ เป็นพระพุทธรูปหล่อองค์ใหญ่ สร้างด้วยโลหะหนัก 9 โกฏิตำลึง ("ตื้อ" เป็นคำในภาษาไทยเหนือ แปลว่า หนักพันชั่ง) พญาแก้ว กษัตริย์องค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์มังราย โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2047 เป็นพระพุทธรูปแบบเชียงแสนฝีมือช่างล้านนาและสุโขทัย หน้าตักกว้าง 8 ศอก หรือ 3 เมตร สูง 4.70 เมตร เพื่อเป็นพระองค์ประธานในวัดพระสิงห์ แต่เนื่องมีน้ำหนักมากไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ จึงได้ถวายเรือนหลวงของพระองค์เป็นพระวิหาร พระราชทานชื่อว่า "วัดเก้าตื้อ" แทน ซึ่งต่อมาภายหลังได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในสมัยครูบาเจ้าศรีวิชัยในปี พ.ศ. 2475 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 ลงวันที่ 8 มีนาคม 2478
พระเจ้าค่าคิง.
พระเจ้าค่าคิง (เท่าพระวรกาย) เป็นพระประธานในพระวิหารหลวง สร้างในสมัยพญากือนา พ.ศ. 1916 หล่อด้วยทองสำริด ขนาดเท่าพระวรกายของพญากือนา หน้าตักกว้างสองเมตร สูงสองเมตรครึ่ง เรียกชื่อตามภาษาถิ่นล้านนาว่า "“พระเจ้าค่าคิง”"
กู่เจ้านายฝ่ายเหนือ.
กู่เจ้านายฝ่ายเหนือ สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2450 โดยพระดำริในเจ้าดารารัศมี พระราชชายาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้านายฝ่ายเหนือในราชตระกูล ณ เชียงใหม่ ปัจจุบันได้ถูกจดทะเบียนให้เป็นโบราณสถานสำคัญ ภายใต้การกำกับดูแลของกรมศิลปากร ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 ลงวันที่ 8 มีนาคม 2478
ธรรมาสน์เทศนา.
ธรรมาสน์เทศนาแบบล้านนา สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2474 และซุ้มประตูวัด จำนวน 3 ซุ้ม เป็นซุ้มประสาทแบบล้านนาขนาดใหญ่ สร้างขึ้นเมื่อครูบาศรีวิชัยบูรณะวัดสวนดอกเมื่อ พ.ศ. 2474
วัดสวนดอก ได้รับการประกาศเป็นโบราณสถานสำหรับชาติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 หน้า 6842 วันที่ 8 มีนาคม 2478 พร้อมกับวัดอีกหลายแห่งในจังหวัดเชียงใหม่
การจัดสร้างเมรุชั่วคราว.
วัดสวนดอก เป็นสถานที่ตั้งของกู่เจ้านายฝ่ายเหนือ จึงถูกกำหนดให้เป็นสถานที่ในการจัดสร้างเมรุชั่วคราว สำหรับการพระราชทานเพลิงศพเจ้านายฝ่ายเหนือหลายพระองค์ ได้แก่
กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ
สมาชิกกิตติมศักดิ์
สมาชิกกิตติมศักดิ์ สถานภาพของสมาชิกแบบพิเศษ ที่ ชมรม สมาคม หรือ องค์กรต่างๆ มักเชิญ พระราชวงศ์ ข้าราชการผู้ใหญ่ เข้ามาดำรงตำแหน่ง เพื่อเป็นเกียรติแก่องค์การเหล่านั้น
ราชสมาคมกุหลาบแห่งประเทศอังกฤษ
ราชสมาคมกุหลาบแห่งประเทศอังกฤษ หรือ The Royal National Rose Society (RNSS) เป็นราชสมาคม (Royal Society) หรือ สมาคมด้านพฤกษศาสตร์เฉพาะทางที่เก่าแก่ที่สุดในโลก (the world's oldest specialist plant society) สมาคมนี้อุทิศให้กับการปลูกกุหลาบโดยเฉพาะ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. ๒๔๒๙ ตั้งอยู่ที่เมือง ST.Albans ประเทศอังกฤษ เป็นสมาคมในรูปแบบสมาชิก ปัจจุบัน สมาชิกประกอบไปด้วย นักพฤกษศาสตร์ด้านกุหลาบทั้งมืออาชีพและสมัครเล่นทั้งในเครือจักรภพและทั่วโลก ทั้งนี้ สมาคมมีงานค้นคว้าวิจัยทดลอง การอบรมให้ความรู้และจัดงานนิทรรศการต่างๆ รวมทั้งจัดพิมพ์นิตยสารไตรมาศ ชื่อว่า "Rose" แก่มวลหมู่สมาชิก
ปัจจุบัน สมาคมกำลังดำเนินการก่อสร้างงานชิ้นเอก คือ "The Gardens of the Rose" ณ ที่ตั้งสำนักงานใหญ่ ซึ่งจะเป็นแหล่งรวบรวมกุหลาบกว่า 30,000 ต้น ซึ่งจะเปิดให้ประชาชนทั่วไปเยี่ยมชมในปี พ.ศ. ๒๕๕๐
การดำรงตำแหน่งสมาชิกของ พระราชชายา เจ้าดารารัศมี ในสมาคมแห่งนี้นั้นเมื่อใดไม่ปรากฏ แต่สันนิษฐานว่าช่วงเวลาดังกล่าว มีพ่อค้าชาวอังกฤษซึ่งส่วนใหญ่สมัยนั้น อยู่ในกลุ่มเชื้อสายราชวงศ์ หรือครอบครัวขุนนางเก่าแก่ หรือได้รับการสนับสนุนจากพระราชวงศ์ ได้เข้ามาติดต่อค้าขายกับเจ้านายฝ่ายเหนือในนครเชียงใหม่ และทราบว่า พระราชชายาฯ โปรดกุหลาบ จึงถวายคำแนะนำเกี่ยวกับสมาคม สันนิษฐานว่าทรงอยู่ในพระฐานะ "สมาชิกกิตติมศักดิ์" ไม่ใช่ "สมาชิกทั่วไป" เพราะทรงได้รับการถวายกุหลาบพันธุ์ใหม่ๆ จากสมาคมทุกปี
จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย. กุหลาบจุฬาลงกรณ์.
ประสาท สุขุม
ประสาท สุขุม เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ.2444 ณ จวนเทศาภิบาลจังหวัดสงขลา เป็นบุตรของ เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งสมุหเทศาภิบาลสงขลา กับ ท่านผู้หญิงตลับ (สกุลเดิม ณ ป้อมเพชร) มีพี่น้องร่วมมารดาดังรายนามคือ
เข้าศึกษาในโรงเรียนมหาดเล็กหลวง เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ.2454 ในวันเปิดโรงเรียนใหม่ในรัชกาลที่หก เมื่อ พ.ศ.2458 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้เป็นมหาดเล็กรับใช้คนหนึ่งในจำนวนมหาดเล็กรับใช้ชุดแรก 8 คน ตรงกับที่ในประเทศอังกฤษเรียกว่า State Page
เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสงบลงแล้ว พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ไปศึกษาวิชาการถ่ายภาพยนตร์ในสหรัฐอเมริกา ได้เรียนอยู่จนสิ้นรัชกาล นับว่าเป็น ช่างกล้องถ่ายภาพยนตร์ และเป็นสมาชิกในสมาคมช่างถ่ายภาพยนตร์อเมริกัน (American Society of Cinematographer : A.S.C.) ซึ่งเป็นคนไทยคนแรกได้ไปเรียนและฝึกงานการถ่ายทำภาพยนตร์ในโรงถ่ายภาพยนตร์ที่ฮอลลีวู้ด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2466 รุ่นเดียวกับ เจมส์ หว่อง โห ตากล้องชาวจีน
ประสาทสุขุมยังเป็นผู้กำกับภาพในภาพยนตร์เรื่อง พระเจ้าช้างเผือก และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้ง บริษัท ภาพยนตร์ไทย หรือ ไทยฟิล์ม ร่วมกับ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล และนายพจน์ สารสิน โดยในปี พ.ศ. 2481 ได้สร้างภาพยนตร์ขึ้น 3 เรื่อง คือ ' (2481), ' (2481) และ "" (2482) ก่อนจะขายกิจการและโรงถ่ายให้แก่กองทัพอากาศไทย ไปใน พ.ศ. 2483 ต่อมาได้สร้างภาพยนตร์อีก 1 เรื่อง คือ "แผ่นดินของใคร" เมื่อปี พ.ศ. 2502 ก่อนจะมีการเปลื่ยนแปลงจาก บริษัท ไทยฟิล์ม มาเป็น ไทยฟิล์ม โปรดักชั่น และในปี พ.ศ. 2552 ก็เปลื่ยนชื่อเป็น ไทยนครฟิล์ม จนถึงปัจจุบัน
นอกจากนี้ ประสาท สุขุม ยังได้ดำเนินกิจการส่วนตัวอีกหลายอย่าง ที่สำคัญที่สุดคือ การก่อตั้งเตาผลิตอิฐบางบัวทอง ซึ่งถือกันว่าเป็นอิฐมอญที่มีคุณภาพดีที่สุดในยุคหนึ่ง ทั้งยังสนับสนุนชื่นชอบดนตรีไทยเป็นอย่างยิ่ง ภายหลังได้เลิกกิจการทั้งหมดและได้ย้ายมาใช้ชีวิตอย่างสงบที่บ้านพักตำบลบางขุนพรหม
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับ เจ้าพรรณคำ ณ เชียงใหม่ อดีตข้าหลวงใน พระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา ไม่มีบุตรธิดา
บั้นปลายชีวิตป่วยเป็นโรคปอดบวม เข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลชลประทาน จนถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ.2516 เวลา 01:30 นาที สิริอายุได้ 72 ปี ได้รับพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดธาตุทอง ในวันจันทร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ.2516
2. ทำไมคนเราต้องมีศาสนา พระนิพนธ์ หม่อมเจ้าหญิงพูนพิศมัย ดิศกุล (อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ นายประสาท สุขุม ณ เมรุวัดธาตุทอง วันจันทร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ.2516).
รถแดง
น้ำเค็ม
น้ำเค็ม อาจหมายถึง
คามิว (เก็นโซซุยโคเด็น)
คามิว ( ; ) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ซึ่งปรากฏตัวในภาค II และเก็นโซซุยโคไกเด็น ฉบับที่ 2 คามิวดำรงตำแหน่งเป็นเป็นหัวหน้าของกองทัพอัศวินแดงแห่งมาธิลดา
คามิวเกิดในอาณาจักรอัศวินอิสระแห่งคามาโร (Free Knights of Camaro) เมื่อเติบโตขึ้นก็ได้ถูกฝึกฝนให้กลายเป็นอัศวิน แต่ตามธรรมเนียมปฏิบัติของคามาโร ลูกชายคนโตของตระกูลเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์ในการเข้าเป็นอัศวินแห่งคามาโรได้ ทำให้เขาต้องกลายเป็นอัศวินฝึกหัดตลอดไป ด้วยเหตุผลนั้นเองทำให้คามิวเข้าสมัครเป็นอัศวินแห่งมาธิลดา ในวันสอบเข้ากองอัศวินคามิวพบกับไมโคลทอฟและได้ทำการประลองต่อสู้กันแต่หาผู้ชนะไม่ได้ ทำให้ทั้งคู่ได้เข้าเป็นอัศวินแห่งมาธิลดา ในอีกสิบปีต่อมาคามิวและไมโคลทอฟได้กลายเป็นหัวหน้ากองอัศวิน โดยคามิวได้ตำแหน่งหัวหน้ากองอัศวินแดง และไมโคลทอฟได้รับตำแหน่งกองอัศวินน้ำเงิน คามิวยังได้ถูกจารึกลงในประวัติศาสตร์แห่งมาธิวดาว่าเป็นอัศวินที่มีอายุน้อยที่สุดในกองทัพอีกด้วย
คามิสปรากฏตัวในสงครามรวบรวมแผ่นดินดูนัน ไมโคลทอฟไม่พอใจที่โกรูโดหัวหน้ากองทัพอัศวินแห่งมาธิลดาไม่ยอมเอากองทัพอัศวินออกไปช่วยเหลือประชาชนและปล่อยให้ประชาชนถูกกองทัพไฮน์แลนด์ฆ่าตาย ทำให้ไมโคลทอฟถึงกับยอมถอดตราอัศวินออกซึ่งคามิวเองก็เข้าข้างไมโคลทอฟ และในที่สุดก็ได้เข้ามาเป็นพวกเดียวกับริโอ ทำให้กองทัพของริโอมีความแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น
ภายหลังจากสิ้นสุดสงครามคามิวและไมโคลทอฟช่วยกันบูรณะกองทัพอัศวินแห่งมาธิลดาขึ้นมาใหม่ (กองทัพเก่าล่มสลายไปพร้อมกับโกรูโด) ก่อนที่จะออกเดินทางไปยังกราสแลนด์ ขณะเดินทางเขาได้ไปยังหมู่บ้านมิลิต ซึ่งเป็นสถานที่ที่ทำให้คามิวได้พบมากิกับเพื่อนสมัยเด็กของเขาอีกครั้ง และได้เข้าไปพัวพันกับเหตุการณ์วีรบุรุษเพลิง (Fire Champion) ตัวปลอม (ซึ่งทราบภายหลังว่าเป็นอดีตอัศวินขาวลูกน้องของโกรูโด) หลังจากเหตุการณ์นี้เขาก็ได้ออกเดินทางต่อไป
Camus (Suikoden)
ความเบื่อหน่าย  เป็นภาวะอารมณ์หนึ่งของมนุษย์ที่รู้สึกขาดกิจกรรม หรือเมื่อมนุษย์รู้สึกไม่สนใจต่อโอกาสที่อยู่รอบตัว ไม่พึงพอใจกับสภาวะที่เป็นอยู่ หรืออยากเปลี่ยนแปลงสภาวะแต่เปลี่ยนไม่ได้ หรือการไม่มีสิ่งเร้าหรือแรงบันดาลใจมากระตุ้น หรือเป็นสภาวะที่ไม่ยินดียินร้ายกับสิ่งใด จึงทำให้เกิดความเบื่อหน่าย ซึ่งภาวะอารมณ์นี้จะเกิดแต่เพียงช่วงหนึ่ง แต่ก็อาจหายไปได้เอง
ความเบื่อหน่ายซึ่งได้จำกัดความโดย ซี.ดี.ฟิชเชอร์ ในพจน์ของกระบวนการจิตวิทยาส่วนกลางว่า: "สถานะอารมณ์ไม่น่าพึงพอใจอันส่งผลเป็นระยะเวลาหนึ่ง ซึ่งมนุษย์รู้สึกขาดความสนใจและพบความยากลำบากในการเอาใจจดจ่อกับกิจกรรมที่กำลังทำอยู่ในปัจจุบัน" เอ็ม.อาร์.เลียรี ได้อธิบายว่าความเบื่อหน่ายเป็น "ประสบการณ์เกี่ยวกับอารมณ์ซึ่งเกี่ยวข้องกับกระบวนการการรับรู้เกี่ยวกับความน่าสนใจ" จิตวิทยาเชิงบวกได้อธิบายว่าความกังวลเป็นการตอบสนองต่อความท้าทายระดับกลางต่อประเด็นที่หนักหนาสาหัสกว่าทักษะที่มีอยู่ คำจำกัดความเหล่านี้ทำให้เป็นที่กระจ่างว่าความเบื่อหน่ายมิได้เกิดมาจากขาดการทำกิจกรรม แต่มาจากความไม่สามารถเข้าถึงกิจกรรมอย่างใดอย่างหนึ่งได้
ความเบื่อหน่ายสามารถจำแนกออกได้เป็น 3 ประเภท ซึ่งล้วนแต่เกี่ยวข้องกับปัญหาของการรับมือความสนใจ นี่รวมไปถึงเมื่อเราถูกห้ามมิให้ความสนใจในบางสิ่งบางอย่าง เมื่อเราถูกบังคับให้สนใจกับกิจกรรมบางอย่างที่เราไม่ต้องการ หรือเมื่อเราไม่สามารถรักษาระดับความสนใจในกิจกรรมอย่างหนึ่งโดยปราศจากเหตุผล ความโน้มเอียงเบื่อหน่าย (boredom proneness) เป็นความชอบที่จะได้รับประสบการณ์ความเบื่อหน่ายทุกประเภท ซึ่งประเมินได้โดยมาตรวัดความโน้มเอียงเบื่อหน่าย (Boredom Proneness Scale)
จากคำจำกัดความที่ระบุไว้ข้างต้น การวิจัยสมัยใหม่ค้นพบว่าความโน้มเอียงเบื่อหน่ายได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับความล้มเหลวของการให้ความสนใจอย่างชัดเจน ทั้งความเบื่อหน่ายและความโน้มเอียงเบื่อหน่ายมีส่วนเกี่ยวข้องกับความเศร้าใจและอาการเศร้าทั้งทางหลักวิชาและตามหลักการสังเกต ถึงแม้ว่าความเบื่อหน่ายมักจะถูกมองว่าเป็นสิ่งกวนใจที่ไร้สาระและไม่รุนแรงนัก ความโน้มเอียงไปในทางเบื่อหน่ายได้เชื่อมโยงเข้ากับปัญหาจิตวิทยา กายภาพ การศึกษาและสังคมอย่างกว้างขวาง
ไมโคลทอฟ
ไมโคลทอฟ  เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น II และเก็นโซซุยโคไกเด็น ฉบับที่ 2 ไมโคลทอฟเป็นหัวหน้าของกองทัพอัศวินน้ำเงินแห่งมาธิลดา
ชื่อ: ไมโคลทอฟ &lt;br&gt;
ดวงดาวประจำตัว: จิโม (Chimou) &lt;br&gt;
บ้านเกิด: รอคแอกซ์ (Rockaxe) &lt;br&gt;
อายุ: 26 ปี (เก็นโซซุยโคเด็น II) &lt;br&gt;
สถานะ: หัวหน้ากองทัพอัศวินน้ำเงินแห่งมาธิลดา (Captain of the blue Matilda Knight) &lt;br&gt;
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามรวบรวมแผ่นดินดูนัน&lt;br&gt;
ไมโคลทอฟเป็นคนที่มีนิสัยซึ่อตรงและหัวรุนแรง แต่อย่างไรก็ตามเขายึดถือความถูกต้องอยู่เหนือสิ่งอื่นใดและพยายามทำทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาจะสามารถทำได้เพื่อทำในสิ่งที่ถูกต้อง
ในขณะที่โกรูโดไม่ยอมให้กองทัพเข้าช่วยเหลือประชาชนจนทำให้ประชาชนต้องล้มตายเป็นจำนวนมาก ไมโคลทอฟทนกับการกระทำนี้ไม่ได้จึงปลดตราอัศวินออกและเข้าร่วมกับกองทัพของริโอ พร้อมกับคามิวเพื่อนสนิทของเขา ซึ่งได้กลายเป็นกองกำลังสำคัญของกองทัพดูนัน
ภายหลังจากสิ้นสุดสงครามไมโคลทอฟและคามิวช่วยกันบูรณะกองทัพอัศวินแห่งมาธิลด้าขึ้นมาใหม่ (กองทัพเก่าล่มสลายไปพร้อมกับโกรูโด) ก่อนที่จะออกเดินทางไปยังกราสแลนด์ ขณะเดินทางเขาได้ไปยังหมู่บ้านมิลิต และได้เข้าไปพัวพันกับเหตุการณ์วีรบุรุษเพลง (Fire Champion) ตัวปลอม (ซึ่งทราบภายหลังว่าเป็นอดีตอัศวินขาวลูกน้องของโกรูโด) หลังจากเหตุการณ์นี้เขาก็ได้ออกเดินทางต่อไป
ลูกเสือชาวบ้าน เป็นกลุ่มทหารอาสาสมัคร ที่มีการจัดกิจกรรมผ่านการลูกเสือ ก่อตั้งขึ้นในปี 2497 โดยตำรวจตระเวนชายแดนฝึกสอนให้ชาวบ้านรู้จักดูแลความปลอดภัยในหมู่บ้าน การป้องกันตนเอง ตลอดจนการสอดแนมรักษาความปลอดภัยตามแนวชายแดนเป็นอันดับต้น เพื่อป้องกันการคุกคามของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ภายหลังได้รับการขยายไปทั่วประเทศ สมาชิกลูกเลือชาวบ้านเข้าไปร่วมในการเคลื่อนไหวทางสังคม เช่น เหตุการณ์ 14 ตุลา 2516
กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรเข้าควบคุมลูกเสือชาวบ้านในปี 2517 แล้วเริ่มขยายเข้าไปในเขตเมืองเพื่อตอบโต้การเคลื่อนไหวของฝ่ายซ้าย พระบรมวงศานุวงศ์สนับสนุนกลุ่มลูกเสือชาวบ้าน เช่น ถวายผ้าพันคอ ช่วงหนึ่ง คนวัยทำงานถึง 1 ใน 5 เคยเป็นสมาชิกลูกเสือชาวบ้าน
ในเหตุการณ์เหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 เป็นกลุ่มฝ่ายขวากลุ่มหนึ่งที่มีส่วนในการลงประชาทัณฑ์นักศึกษาในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยมีพระบรมวงศานุวงศ์เป็นผู้เรียกระดม ขบวนการนี้ได้กลายเป็นม็อบชนชั้นกลางระดับล่าง ซึ่งรัฐปล่อยให้กลุ่มสลายไปหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2519
เต่านินจา
เต่านินจา  เป็นการ์ตูนอเมริกัน เรื่องราวของเต่าที่กลายพันธุ์มาเป็นมนุษย์ และเรียนรู้วิชานินจา โดยอาศัยอยู่ในท่อระบายน้ำในมหานครนิวยอร์ก ภายหลังได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูน เกม และภาพยนตร์คนแสดง หลายภาคด้วยกัน
จากเต่านินจาในซีรีส์ที่ 1 ในปี 1988 นั้น เมื่อเต่าทั้ง 4 ยังเป็นลูกเต่าตัวเล็กๆอยู่ ลูกเต่าทั้ง 4 ได้โดนสารเคมีที่ชื่อว่า OOZE เข้าจากอุบัติเหตุ และ สปลินเตอร์ ซึ่งขณะนั้นเป็นมนุษย์ชาวญี่ปุ่นที่ชื่อว่า ฮามาโตะ โยชิ ก็ได้รับผลกระทบจากสารเคมีนี้ด้วยเช่นกัน โดยสารเคมี OOZE นี้ ทำให้ฮามาโตะ โยชิ กลายร่างเป็นหนู และฮามาโตะ โยชิ ซึ่งตอนนี้กลายร่างเป็นหนูที่ชื่อ สปลินเตอร์ ก็ได้นำลูกเต่าทั้ง 4 มาเลี้ยง จากนั้นเพียงไม่กี่วัน สปลินเตอร์ก็พบว่าลูกเต่าทั้ง 4 ได้เติบโตขึ้นเป็นเต่าวัยรุ่นอย่างรวดเร็วมาก และเมื่อเต่าทั้ง 4 เติบโตเต็มที่แล้ว สปลินเตอร์ก็ได้ฝึกและสอนวิชานินจา รวมทั้งตั้งชื่อให้กับเต่าทั้ง 4 โดยตั้งตามชื่อของศิลปิน ซึ่งเขาได้เปิดดูจากหนังสือศิลปะเล่มโปรดของเขา และมอบผ้าคาดตาทั้ง 4 สีเพื่อเป็นเอกลักษณ์ของเต่าทั้ง 4 ตัวด้วย ตามแบบอย่างในภาคแอนิเมชั่น ในปี 1988 (ภาคดั้งเดิมที่เป็นออริจินอล คอมมิค โดย เควิน อีสแมน และ ปีเตอร์ แลร์ด นั้น เต่านินจาทั้ง 4 จะมีผ้าคาดตาเป็นสีเดียวกันทั้งหมด คือ สีแดง แต่จะแตกต่างกันที่อาวุธทั้ง 4 ชนิด) เนื้อหาในเรื่องจะเป็นการต่อสู้กับพวกโจร ผู้ร้าย สัตว์ประหลาด และมนุษย์ต่างดาว เป็นต้น
ตัวละครหลักในนินจาเต่า 4 ตัว ตั้งชื่อตามศิลปิน ได้แก่
ในปัจจุบันมีออกมา 4 ภาค
โดย 3 ภาคแรกเป็นการใช้คนแสดง และในปี 2010 เป็นการใช้ CG ในการสร้างทั้งหมด
ปี 2014 เต่านินจา (2014) จะเป็นการใช้คนแสดงร่วมกับ CG และมีเนื้อหาที่ตึงเครียดขึ้น แต่ยังรักษาเอกลักษณ์และเพิ่มความทันสมัยด้วย
ซึ่งเวอร์ชันนี้ได้ Michael Bay มาอำนวยการสร้าง และได้ โจนาธาน ลีเบสแมน มากำกับ พร้อมด้วยนักแสดงจากทรานฟอร์เมอร์ 2 อย่าง เมแกน ฟ๊อก ที่รับบทเป็น April นักข่าวจอมแสบที่ล้มเหลวจากการทำข่าวนับไม่ถ้วน และได้เพื่อนสนิทอย่าง Vernon (Will Arnett นักพากย์ชื่อดัง) เป็นเพื่อนร่วมการเดินทาง
จนวันหนึ่ง April ได้ผลัดหลงในเหตุการณ์การก่อการร้ายในท่าเรื่อขนส่งและรถไฟใต้ดิน
จน April ตัดสินใจเก็บหลักฐาน จนมาพบแก็งเต่าทันตาที่ด่านฟ้าแห่งหนึ่ง April จำความได้ว่าพ่อของเขาทดลองกับสัตว์ซึ่งมีแก็งเต่า และหนู (อาจารย์ของแก็งเต่า)
แต่พ่อของเขายอมสละชีวิตเพื่อจะไม่ให้ Eric (William Fichtner) ทำแผนชั่วได้สำเร็จ จนให้เขารู้ว่าพวกเต่าควรจะเติบโตเข้าสู่โลกภายนอก จน Eric แผนชั่วร่วมกับ Shredder โดยการปล่อยสารเคมี แต่ทำไม่สำเร็จ
เต่านินจา (2014) เริ่มฉายในเมืองไทย 12 สิงหาคม พ.ศ. 2557 (ฉายในเวลา 20.00 น. ขึ้นไป) ฉายจริง 21 สิงหาคม พ.ศ. 2557 และทำรายได้เกือบ 5 ล้านบาท (เมืองไทย 12-20 ส.ค. พ.ศ. 2557)
ของปี 1987.
เป็นการ์ตูนเต่านินจาอันแรกและทำออกไปในรูปแบบที่ต่างกับหนังสือการ์ตูนแทบทั้งหมด เช่น สปลินเตอร์คือฮามาโตะ โยชิ และมีหลายอย่างถูกใส่เพิ่มขึ้นด้วย เช่น ตัวละครอย่าง แคร้ง,บีบอบและร็อกสเตดี้ รวมถึงอาวุธอย่าง เทคโนโดรม และมิติที่เรียกว่า มิติ เอ็กซ์
ของปี 2003.
เป็นการ์ตูนที่ทำและออกแบบให้เหมือนกับในหนังสือการ์ตูนดั้งเดิมเป็นส่วนใหญ่ แต่จะเปลี่ยนเนื้อเรื่องในส่วนจุดเริ่มต้นคือ นั้นสปลินเตอร์เป็นหนูเลี้ยงของอาจารย์ยามาโตะ โยชิ ที่ได้รับสารเคมีและวิวัฒนาการเช่นเดียวกับเต่าทั้ง4 หลังจากนั้นก็ได้ตั้งชื่อให้พวกเขาจากหนังสือศิลปะที่เขาเก็บได้ และฝึกฝนเต่าทั้ง 4 ด้วยตำรานินจิทสุ
ของปี 2012.
เป็นการ์ตูนเต่านินจาที่ผสมผสานระหว่างแบบการ์ตูนของปี 2003 และของปี 1987 รวมกัน
เป็นการ์ตูนที่ใช้CGIทั้งเรื่อง เต่าทั้ง4ตัวในเรื่องมีความแตกต่างกันอย่างมาก ทั้งในเรื่อง สีผิว,ลายกระดอง,ความสูง,ฯลฯ ทำให้สามารถแยกได้ง่ายขึ้น ในเวอร์ชันนี้ อาจารณ์สปลินเตอร์คือฮามาโตะโยชิเหมือนของปี1987 ซึ่งเรื่องราวมีอยู่ว่า ฮามาโตะ โยชิ ชายชาวญี่ปุ่นคนหนึ่ง ย้ายมาอยู่ที่นิวยอร์ก เขาซื้อลูกเต่ามา4ตัวจากร้านขายสัตว์เลี้ยงแห่งหนึ่ง ระหว่างทางกลับได้พบกลุ่มคนปริศนา เขาแอบตามเข้าไป คนพวกนั้นจับได้จึงจะจับตัวไว้ เพื่อไม่ให้เรื่องนี้หลุดออกไป ฮามาโตะ โยชิ ได้ต่อสู้ ในตอนนั้น หนึ่งในชายกลุ่มนั้นได้ถือขวดแก้วสารบางอย่าง เขาบังเอิญเตะไปโดนมันทำให้มันแตกใส่เขาและลูกเต่า4ตัว ทำให้เขากลายร่างเป็นหนู และลูกเต่าเจริญเติบโตขึ้น เขาได้ฝึกมันจนกลายเป็นเต่านินจาทุกวันนี้ ในเวอร์ชันนี้ เอพริล โอนีล เป็นเพียง นักเรียนสาวอายุ 16 ปี ในโรงเรียนแห่งหนึ่ง แต่เธอมีพลังพิเศษบางอย่าง...ซึ่งทางทีมงานยังไม่เปิดเผยว่ามันคืออะไร
ทาก เป็นชื่อสามัญที่คนไทยใช้เรียกสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง 2 กลุ่ม ซึ่งมีความแตกต่างกันของโครงสร้างร่างกาย กลุ่มแรกคือ ทากดูดเลือด (leech) เป็นกลุ่มเดียวกับปลิงดูดเลือด จัดอยู่ในไฟลัม Annelida คลาสฮิรูดินี (Hirudinae) และ กลุ่มที่สองคือหอยทาก (slug) และทากทะเล (sea slug) อยู่ในไฟลัมมอลลัสกา ซึ่งเป็นสัตว์กลุ่มเดียวกับหอยและหมึก
ทาก (leech) มีลักษณะคล้ายปลิง โดยทั่วไปลำตัวเป็นปล้องมีเมือกเหนียวหุ้มไว้ไม่ให้ตัวแห้งรูปร่างเรียวยาว ลำตัวด้านหลังจะโค้งนูนเล็กน้อยส่วนด้านท้องจะเรียบ ทากทุกชนิดมีหนวดหนึ่งคู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นหอยทาก หรือทากทะเล
ซุยโคเด็น
ซุยโคเด็น : เป็นชื่อของเกมอาร์พีจีตระกูลหนึ่ง ผลิตโดยบริษัทโคนามิ โดยได้รับแรงบัลดาลใจมาจากวรรณกรรมจีนเรื่อง 108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน มีเนื่อเรื่องเกี่ยวกับการรวบรวมผู้กล้ามาต่อสู้กับทรราชเพื่อกอบกู้บ้านเมือง จุดเด่นของเกม ได้แก่ ในแกมมีการผสมผลานเกมวางแผนการรบ, ตัวละครที่มีบทบาทสำคัญกว่า 108 ตัว, และผู้เล่นมีปราสาทของตัวเอง ซึ่งจะมีขนาดใหญ่ขึ้นเมื่อเรื่องดำเนินไปเรื่อยๆ เกมนี้เป็นเกมเดียวกับเกมเก็นโซซุยโคเด็น แต่จะต่างกันตรงภาษาในการเล่นคือ เก็นโซซุยโคเด็นเป็นเกมภาคภาษาญี่ปุ่น และซุยโคเด็นเป็นเกมภาคภาษาอังกฤษ
คามุส (เก็นโซซุยโคเด็น)
ริโอ
ริโอ เป็นชื่อนามสกุลที่พบมากในประเทศฝรั่งเศส
ริโอ อาจหมายถึง
วัดสวนดอก (แก้ความกำกวม)
วัดสวนดอก อาจหมายถึง
รูนแท้ทั้ง 27
การละเล่นพื้นเมือง
การละเล่นพื้นเมือง คือ การละเล่นที่แสดงเอกลักษณ์ของท้องถิ่นที่มีอยู่ทั่วทุกภาคของประเทศไทย โดยสามารถแบ่งตามการละเล่นแต่ละภาค ได้แก่
ความแตกต่างของการละเล่นจะปรากฏใน ลักษณะ ท่าทางการร่ายรำ คำร้อง ดนตรี และการแต่งกาย การละเล่นเป็นกิจกรรมบันเทิงที่แฝงไว้ด้วยสัญลักษณ์ อันเนื่องด้วยวัฒนธรรมและประเพณี สะท้อนวิถีชีวิตและความเชื่อของสังคมที่สืบทอดมาแต่โบราณ การละเล่นบางอย่างของแต่ละภาคอาจได้รับอิทธิพลจากประเทศเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้เคียงที่มีพรมแดนติดต่อหรือใกล้เคียงกันกัน เช่น ประเทศลาว กัมพูชา พม่า จีน อินโดนีเซีย มาเลเซีย เป็นต้น
ประวัติศาสตร์ได้มีการบันทึกว่า คนไทยมีการละเล่นมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย จากความในศิลาจารึกสมัยสุโขทัยหลักที่ 1 กล่าวว่า “…ใครใคร่จักมักเล่น เล่น ใครจักมักหัว หัว ใครจักมักเลื่อน เลื่อน…” และในสมัยอยุธยา ก็ได้กล่าวถึงการแสดงเรื่อง มโนห์รา ไว้ในบทละครครั้ง กรุงเก่า ได้กล่าวถึงการละเล่นนั้นบทละครนั้น ได้แก่ ลิงชิงหลัก และปลาลงอวน ประเพณีและวัฒนธรรมสมัยก่อน มักสอดแทรกความสนุกสนานบันเทิงควบคู่กันไปกับการทำงาน ทั้งในชีวิตประจำวัน และเทศกาลงานบุญ ตามระยะเวลาแห่งฤดูกาล
ลักษณะของกิจกรรมบันเทิงที่จัดอยู่ในการละเล่น ได้แก่
การเล่นเพลงและระบำรำฟ้อน.
การเล่นเพลง ส่วนใหญ่จะเป็นเพลงปฏิพากย์ คือร้องเกี้ยวพาราสีโต้ตอบด้วยวาทะโวหารระหว่างหญิง ชาย เช่น
การระบำรำฟ้อนจะเป็นการร่ายรำตามศิลปะของแต่ละท้องถิ่นถือว่าเป็นนาฏศิลป์พื้นเมืองจึงนิยมเล่นหรือแสดงกันในท้องถิ่น ในภาษาไทยมีคำว่า รำบำ หรือระบำ มักจะเป็นการร่ายรำทั่วไป ส่วนฟ้อนจะใช้เฉพาะภาคเหนือ
การเล่นเข้าผี.
การเล่นเข้าผี คือการเชิญวิญญาณสิ่งที่ประสงค์จะให้มาเข้าทรงผู้ใดผู้หนึ่ง ให้เป็นสื่อเพื่อความสนุกสนาน รื่นเริง ในรูปแบบต่างๆ เล่นทั้งเด็กและผู้ใหญ่ หญิงและชาย มักเล่นในเทศกาลเข้าพรรษา แต่ละภาคมีการละเล่นต่างๆกัน
การเล่นเข้าผีนิยมเล่นในเทศกาลตรุษสงกรานต์ของทุกภาค แต่จะแพร่หลายมากในภาคกลาง ภาคเหนือ เรียกว่า ฟ้อนผี ซึ่งจะมีผีหลายชนิด ภาคใต้ เรียกว่า การเล่นเชื้อ อุปกรณ์การเล่นขึ้นอยู่กับการเลือกเล่น เข้าผีชนิดใด เช่น ผีสุ่มก็ใช้สุ่ม ผีกะลาก็ใช้กะลา มีเครื่องประกอบการเล่น เช่น ธูป เทียน สำหรับจุดเชิญ และผ้าผูกตา เป็นต้น ส่วนที่สำคัญคือ คนรับอาสาให้ผีเข้า มีทั้งเด็กและผู้ใหญ่ หญิงและชาย มักเล่นในเวลาเย็นหรือย่ำค่ำ ผีที่นิยมเล่นคือ
วิธีเล่น เมื่อจุดธูปเชิญผีแล้ว ก็ผูกผ้าปิดตา ผู้อาสาเชิญผีเข้า ต่อมาจึงร้องเพลงเชิญผี เชิญผีชนิดใดก็ร้องเพลงของผีชนิดนั้นๆ เนื้อความของเพลงที่ร้องจะร้องกันมาแต่โบราณ ร้องซ้ำๆกัน หลายๆครั้ง จนอาสาให้ผีเข้าเริ่มโงนเงนแสดงว่าผีมาแล้ว ผู้ร่วมเล่นจะร้องเพลงเชิญชวนให้ร่ายรำ กระโดดโลดเต้น และวิ่งไปวิ่งมา หรือไล่จับกันไปตามอริยาบถของลักษณะผี เมื่อเล่นเป็นที่พอใจแล้วประสงค์จะให้ผีออก ก็ร้องตะโกนที่หูหรือผลักให้ล้ม กระโดดข้ามตัวผู้อาสาเชิญไปมา 3 เที่ยว ผู้อาสาเชิญผีเข้าก็จะรู้สึกตัวเป็นปกติ
การกีฬาและนันทนาการ.
การกีฬาและนันทนาการ เล่นกันทั่วทุกภาค ได้แก่
การละเล่นพื้นเมืองจะเล่นในยามว่าง หรืองานเทศกาลสำคัญๆเช่น วันสงกรานต์ วันลอยกระทง เล่นในพิธีสำคัญๆซึ่งจะมีการละเล่นที่แตกต่างกันไป
ตราแผ่นดินของกัมพูชา
ตราแผ่นดินของกัมพูชา (พระราชอาณาจักรกัมพูชา) แบบปัจจุบัน ใช้เป็นตราประจำราชวงศ์กัมพูชาและใช้เป็นตราหน้าหมวกทหารกัมพูชาด้วย
ตราแผ่นดินของกัมพูชาในปัจจุบันใช้ (รูปแบบที่ทวิ ២) มีลักษณะเป็นรูปฉลองพระองค์ครุยคลุมพานแว่นฟ้า อัญเชิญพระแสงขรรค์และเครื่องหมายอุณาโลมภายใต้พระมหามงกุฎเปล่งรัศมี มีลายช่อต่อออกมาจากกรรเจียกจรทั้งสองข้าง รูปดังกล่าวอยู่เหนือรูปดาราของเครื่องราชอิสริยาภรณ์พระราชอาณาจักรกัมพูชา (Royal Order of Cambodia) และมีรูปลายก้านขดอยู่ใต้รูปฉลองพระองค์ครุยอีกชั้นหนึ่ง ถัดมาทางด้านข้างทั้ง 2 ด้านขนาบด้วยรูปฉัตร 5 ชั้น ซึ่งประคองโดยคชสีห์ทางด้านซ้าย และราชสีห์ทางด้านขวา เบื้องล่างสุดของรูปทั้งหมดเป็นแพรแถบแสดงข้อความว่า "ព្រះចៅក្រុងកម្ពុជា" ("พระเจ้ากรุงกัมพูชา") ด้วยอักษรเขมรแบบอักษรมูล
ความหมายของสัญลักษณ์ในดวงตรามีดังต่อไปนี้
สมัยกัมพูชาประชาธิปไตย.
ตราแผ่นดินของกัมพูชาในสมัยเขมรแดง (หรือในชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประเทศกัมพูชาประชาธิปไตย) มีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในบทที่ 12 มาตรา 17 ของรัฐธรรมนูญแห่งกัมพูชาประชาธิปไตยไว้ว่า ""ในตราแผ่นดินเป็นรูประบบเขื่อนกั้นน้ำและคลองชลประทาน เป็นสัญลักขณ์บอกถึงเกษตรกรรมสมัยใหม่ โรงงานโรงหนึ่งเป็นสัญลักขณ์บอกถึงอุตสาหกรรม รูปทั้งหมดนี้อยู่ภายในพวงมาลัยรวงข้าวมีคำจารึกข้างใต้ว่า "กัมพูชาประชาธิปไตย""" ข้อความดังกล่าวนี้บรรจุอยู่ในแพรแถบสีแดง และเขียนด้วยอักษรเขมรแบบอักษรเชรียง
เรนะ ทานากะ
เรนะ ทานากะ  (เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532) เป็นนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 6 ของมอร์นิงมูซูเมะ
ทานากะได้ผ่านการคัดเลือกจากโครงการ "เลิฟออดิชัน 2002" (Love Audition 2002) เข้ามาเป็นสมาชิกรุ่นที่ 6 ของมอร์นิงมูซูเมะ พร้อมกับ เอริ คาเม (亀井絵里) และซายูมิ มิจิชิเงะ (道重さゆみ) รวมไปถึงทางด้านของมิกิ ฟูจิโมโตะ (藤本美貴) ศิลปินเดี่ยวแห่งเฮลโล! โปรเจกต์ ผู้ที่สึงกุ (つんく♂) โปรดิวเซอร์ของกลุ่ม ดึงตัวเข้ามาร่วมงานในรุ่นนี้ด้วย
ก่อนหน้านั้นทานากะเคยเข้าร่วมโครงการ "เลิฟออดิชัน 21" (Love Audition 21) ในปี พ.ศ. 2544 แต่เธอต้องออกจากค่ายฝึก เนื่องจากอายุของเธอนั้นยังไม่ถึงกฎเกณฑ์ (ในขณะนั้นเธออายุ 11 ปี)
หลังจากที่เธอเข้าร่วมมอร์นิงมูซูเมะแล้ว เธอได้เปลี่ยนชื่อจริงจากตัวสะกดคันจิ (麗奈) มาเป็นตัวสะกดฮิรางานะ (れいな) เพื่อไม่ให้ชื่อซ้ำกับนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อว่า " (田中​麗奈) และเธอใช้ชื่อจริงนี้ (田中​れいな) มาจนถึงปัจจุบัน
เธอได้ปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 6 กับซิงเกิลที่ 19 " ซึ่งเป็นเธอก็ได้รับหน้าที่ร้องนำในเพลงนี้
ในปี พ.ศ. 2547 ทานากะได้ร้องเพลงซิงเกิลที่ 4 "เมโมรี เซชุงโนะฮิกะริ" (Memory 青春の光) ในเวอร์ชันร้องเดี่ยว ซึ่งได้บันทึกเสียงไว้ในซีดีสำหรับแฟนคลับชื่อ "เบสท์ช็อต 4" (Best Shot 4)
ต่อมาเธอยังได้ร้องในตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงซิงเกิลที่ 30 "" (Ambitious！野心的でいいじゃん) เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2549
เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ทานากะได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะหลังจากที่ได้อยู่ในวงมา 10 ปีและเธอได้เตรียมตัวที่จะเป็นนักร้องนำเกิร์ลแบนด์ที่ตั้งขึ้นมาเอง โดยมีชื่อว่า "เลิฟเวนเดอร์" (LoVendoЯ) พร้อมกับ มารินะ โอคาดะ และ มิริน มิยาซาวะ
ในวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ทางต้นสังกัดมีการประกาศว่าวงเลิฟเวนเดอร์จะระงับกิจกรรมทั้งหมดในวง หลังจากที่โอคาดะสมาชิกในวงได้สำเร็จการศึกษาไป เมื่อช่วงปลายเดือนมีนาคมที่ผ่านมา ทำให้ทานากะและมิยาซาวะต้องมาคุยกันในเรื่องของกิจกรรมของวงในอนาคต และด้วยเหตุนี้ทางวงเลิฟเวนเดอร์ได้ประกาศระงับบทบาทกิจกรรมในวงอย่างเป็นทางการ ในเมื่อ"มิริน มิยาซาวะ" ได้หมดสัญญากับทางต้นสังกัดแล้ว
ในปี พ.ศ. 2564 ทานากะได้ร่วมงานกับอดีตสมาชิกรุ่นที่ 5 ของมอร์นิงมูซูเมะ ไอ ทากาฮาชิ และอดีตสมาชิกของเบร์รีซ์โคโบ มิยาบิ นัตสึยากิ ในนามของ "ไทยากิทาเบตะโนะนันเดะ?"  และได้ปล่อยดิจิทัลซิงเกิลเพลง "โอโยเกะ! ไทยากิคุง" ซึ่งเพลงต้นฉบับเป็นเพลงของ "มาซาโตะ ชิมอน" ที่วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2518
ทะนะกะ เรนะ
ทานากะ เรนะ
Tanaka Reina
ตราแผ่นดินของไทย
ตราแผ่นดินของไทย คือตราพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์ เทพพาหนะของพระนารายณ์ ใช้เป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจแห่งพระมหากษัตริย์ผู้เป็นประมุขของชาติและเป็นองค์อวตารของพระนารายณ์ตามแนวคิดสมมุติเทพ โดยเริ่มใช้มาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่หลัง พ.ศ. 2436 เป็นต้นมา แต่มาใช้อย่างเต็มที่แทนตราแผ่นดินเดิมทั้งหมดเมื่อ พ.ศ. 2453
ประวัติตราพระครุฑพ่าห์.
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ใช้ตราอาร์มเป็นตราแผ่นดินใน พ.ศ. 2416 ต่อมาพระองค์มีพระราชดำริว่า ตราอาร์มที่ใช้เป็นตราแผ่นดินในเวลานั้นเป็นอย่างฝรั่งเกินไป และทรงระลึกได้ว่า พระเจ้าแผ่นดินสมัยกรุงศรีอยุธยาเคยใช้ตราพระครุฑพ่าห์มาก่อน (ตราที่กล่าวถึงคือตราพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์องค์เดิม) จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงเขียนพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์ขึ้นเป็นตราแผ่นดินเพื่อใช้แทนตราอาร์ม โดยครั้งแรกทรงเขียนเป็นรูปตราพระนารายณ์ทรงครุฑจับนาค ตรานี้ได้ใช้อยู่ระยะหนึ่งก็โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงเขียนตราครุฑขึ้นใหม่อีกครั้งเป็นตราวงกลม โดยยกรูปพระนารายณ์และนาคออกเสีย คงเหลือแต่รูปครุฑ ซึ่งเขียนเป็นรูปครุฑรำตามแบบครุฑขอม พื้นเป็นลายเปลวไฟ เมื่อนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายก็ชอบพระราชหฤทัย และมีพระราชประสงค์ที่จะให้ใช้ตรานี้เป็นตราแผ่นดินถาวรสืบไป จะได้ไม่ต้องสร้างขึ้นใหม่เมื่อเปลี่ยนรัชกาล