pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ศาลท้าวมหาพรหม โรงแรมแกรนด์ไฮแอทเอราวัณเป็นศาลของท้าวมหาพรหมตั้งอยู่หน้าโรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ เป็นที่นิยมสักการะในหมู่ชาวไทย และนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะชาวจีนและมาเลเซีย
ศาลพระตรีมูรติ เซ็นทรัลเวิลด์.
สาเหตุที่สร้างนั้นย้อนกลับไปถึงประวัติของห้างเซ็นทรัลเวิลด์ (ขณะนั้นใช้ชื่อว่า"เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์") ซึ่งสร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมของวังเพ็ชรบูรณ์ อันสร้างขึ้นเพื่อให้เป็นที่ประทับของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มหาราช และเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ.​2533 เชื่อกันว่า หลังเปิดตัวผลประกอบการนั้นไม่เป็นไปตามคาดหวัง เกิดอุปสรรคต่าง ๆ นักธุรกิจเจ้าของห้างจึงเชื่อว่าเป็นอาถรรพ์ประกอบกับคำบอกเล่าที่ว่า พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเคยนำรูปพระตรีมูรติ ที่สร้างในสมัยพระนเรศวร มหาราช มาประดิษฐานไว้ที่วังแห่งนี้ แต่สุดท้ายได้สูญหายไปในที่สุด จึงได้สร้างศาลฯ แห่งนี้ขึ้นมาเพื่อแก้เคล็ดตามคำบอกเล่า
อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์เสนอว่าคำบอกเล่าที่อ้างถึงการประดิษฐานพระตรีมูรติของรัชกาลที่ 4 ด้านหน้าวังเพ็ชร์บูรณ์นั้น ขัดกับข้อเท็จจริงที่วังเพ็ชรบูรณ์สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งความเข้าใจผิดนี้นักประวัติศาสตร์เชื่อกันว่าเริ่มมาจากการตีความผิดถึงประวัติศาสตร์ที่ระบุถึงการสร้างวังแห่งหนึ่งของรัชกาลที่ 4 ในบริเวณย่านปทุมวันปัจจุบัน ซึ่งจริง ๆ คือ วังสระปทุม ไม่ใช่วังเพ็ชรบูรณ์
ในขณะที่ประติมานวิทยาของเทวรูปซึ่งมีห้าเศียรนั้น นักวิชาการบางกลุ่มมองว่ามิใช่พระตรีมูรติอย่างที่เข้าใจกัน แต่คือปางอวาตารหนึ่งของพระศิวะ พระนามว่า "สทาศิวะ" ที่นิยมทำกันในยุคหนึ่งของไทย ในขณะที่เทวรูปพระตรีมูรติแบบที่นิยมบูชาในไทยจะมีลักษณะแบบเขมรมากกว่า
ศาลพระพิฆเนศวร เซ็นทรัลเวิลด์.
ศาลพระลักษมี เกษรวิลเลจ.
ศาลพระลักษมี เกษรวิลเลจเป็นศาลของพระลักษมีตั้งอยู่บนดาดฟ้าชั้น 4 ของเกษรวิลเลจ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 เป็นหนึ่งในศาลฯ ในบริเวณสี่แยกราชประสงค์ ถนนราชดำริ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร นอกจากนี้บนดาดฟ้าเดียวกันของห้างยังประดิษฐานศาลท้าวจตุโลกบาล เกษรวิลเลจ เช่นกัน ลักษณะของเทวรูปมาจากครั้นการกวนเกษียรสมุทรเพื่อทำน้ำอมฤต ขณะพระลักษมีเสด็จขึ้นมาประทับนั่งในดอกบัวและพระหัตถ์ถือดอกบัว เทวรูปและศาลองค์นี้เชื่อว่าสร้างขึ้นด้วยประสงค์ของเจ้าของห้างที่เป็นสตรี จึงให้สร้างศาลเทวรูปที่เป็นองค์เทพสตรี ซึ่งเป็นที่ถกเถียงกันว่าในตอนแรกมีประสงค์ให้สร้างศาลพระอุมา แต่ด้วยความเข้าใจคาดเคลื่อนจึงเป็นศาลพระลักษมีจนถึงปัจุบัน
ศาลท้าวจตุโลกบาล เกษรวิลเลจ.
ศาลท้าวจตุโลกบาล เกษรวิลเลจ เป็นศาลของท้าวจตุโลกบาลตั้งอยู่บนดาดฟ้าชั้น 4 ของเกษรวิลเลจส่วนสำนักงาน ถือเป็นศาลเทพเจ้าองค์ล่าสุดที่นำมาประดิษฐานในหมู่ศาลองค์เทพฮินดูรอบแยกราชประสงค์ ซึ่งทางห้างได้อัญเชิญมาประดิษฐานเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 จากเดิมที่บนดาดฟ้าจะมีเพียง ศาลพระลักษมี เกษรวิลเลจ ซึ่งตั้งอยู่เยื้องกันเท่านั้น ลักษณะของเทวรูปมีความพิเศษที่เป็นครั้งแรกที่ได้นำองค์ท้าวจตุโลกบาลทั้ง 4 พระองค์ อัญเชิญมารวมกันในเทวรูปพระองค์เดียว ซึ่งโดยปกติจะประดิษฐานแยกกันสี่องค์
ศาลพระอุมา บิ๊กซีราชดำริ.
ศาลท้าวอัมรินทราธิราช อมรินทร์พลาซา.
ศาลท้าวอัมรินทราธิราชประดิษฐานในศาลสร้างเป็นทรงบุษบกสามยอด ท้าวอัมรินทราธิราช เป็นพระนามหนึ่งที่ใช้เรียกพระอินทร์ ที่มาของชื่อโรงแรมและศูนย์การค้าอมรินทร์ พลาซา ซึ่งเป็นที่ตั้งของศาล
ศาลพระนารายณ์ทรงสุบรรณ โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนทัล.
เทวรูปพระนารายณ์ (พระวิษณุ) องค์สีดำประทับยืนบนพญาครุฑ ประดิษฐานอยู่บริเวณหน้าโรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล ทางฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของแยกและสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2540 สร้างขึ้นด้วยศิลปะแบบเขมร นักวิชาการท่านหนึ่งระบุว่าเทวรูปนี้เป็นตัวอย่างสำคัญหนึ่งถึงการคงอยู่ของเทวรูปศิลปะเขมรในไทยสมัยใหม่
ศาลพระนารายณ์ทรงอนันตนาคราช สำนักงานตำรวจแห่งชาติ.
ด้านในสำนักงานตำรวจแห่งชาติเป็นที่ประดิษฐานเทวรูปพระนารายณ์องค์สีดำประทับยืนบนอนันตนาคราชและประดิษฐานอยู่กลางสระน้ำ สร้างขึ้นในปีพ.ศ. 2496 โดยมีพลตรีหลวงสุวิชาแพทย์เป็นผู้ทำพิธีบวงสรวง เดิมประดิษฐานที่บนอาคาร 1 แต่มีความเชื่อว่าเป็นผลให้ข้าราชการที่ทำงานในอาคารมีอาการเจ็บป่วยจึงย้ายมาประดิษฐานที่จุดปัจจุบัน และยังอัญเชิญพระนารายณ์ปาวเดียวกับในรูปเคารพมาเป็นตราประจำกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
สไมลิงบุดดา
วิลเลียม พิตต์ เอิร์ลแห่งแชแทม
กินีของโปรตุเกส
โปรตุเกสกินี  ถูกเรียกว่าจังหวัดโพ้นทะเลกินี ตั้งแต่ปีค.ศ. 1951 จนถึงค.ศ. 1972 และจากนั้นจึงกลายเป็นรัฐกินี ตั้งแต่ปีค.ศ. 1972 จนถึงค.ศ. 1974 เป็นอาณานิคมของโปรตุเกสในทวีปแอฟริกาด้านตะวันตกตั้งแต่ปีค.ศ. 1588 ถึง 10 กันยายน ค.ศ. 1974 เมื่อได้รับเอกราชจากโปรตุเกส จึงกลายเป็นกินี-บิสเซา
ท่าอากาศยานอาคือเรย์ริ
Portuguese Guinea
การครองคู่ในสหราชอาณาจักร
การครองคู่ในสหราชอาณาจักร  คือสถานภาพการการอยู่กินด้วยกันแบบหนึ่งในสหราชอาณาจักร ระหว่างบุคคลเพศเดียวกันและระหว่างบุคคลต่างเพศ การจดทะเบียนครองคู่มีข้อดีกว่าการจดทะเบียนสมรสตรงที่ไม่ต้องเปลี่ยนไปใช้นามสกุลของอีกฝ่าย
เดิมที พระราชบัญญัติการครองคู่ ค.ศ. 2004 (Civil Partnership Act 2004) กำหนดให้บุคคลผู้สามารถจดทะเบียนสถานภาพนี้เป็นบุคคลเพศเดียวกันเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 รัฐบาลสหราชอาณาจักรและรัฐบาลสกอตแลนด์เริ่มตรวจแก้กฎหมายฉบับนี้ให้ครอบคลุมถึงบุคคลต่างเพศ บุคคลต่างเพศในอังกฤษและเวลส์สามารถจดทะเบียนการครองคู่ได้ตั้งแต่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ไอร์แลนด์เหนือได้ตั้งแต่ 12 มกราคม ค.ศ. 2020 ประเทศสกอตแลนด์ได้ตั้งแต่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2020
การแก้ไขกฎหมายครั้งดังกล่าวให้การรับรองทางกฎหมายว่าผู้จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการครองคู่ ค.ศ. 2004 มีสิทธิและความรับผิดชอบเสมอเหมือนผู้จดทะเบียนสมรส สามารถมีกรรมสิทธิ์ร่วมเหนือทรัพย์สิน, สิทธิร่วมเช่าทรัพย์สิน, สิทธิด้านภาษีมรดก, สวัสดิการสังคม, เงินบำนาญ, สิทธิรับผลประโยชน์จากประกันภัย, สิทธิปกครองบุตร และด้านอื่นๆ เช่นเดียวกับคู่สมรสปกติทั่วไปทุกประการ
เมื่อพระราชบัญญัติการสมรส ค.ศ. 2013 อนุญาตให้บุคคลเพียงเดียวกันในอังกฤษและเวลส์สามารถจะทะเบียนสมรสตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 กฎหมายการครองคู่ก็ยังคงมีอยู่ นอกจากนี้ยังเปิดโอกาสให้คู่รักสามารถเปลี่ยนสถานภาพการครองคู่เป็นสถานภาพการสมรสได้
บุรจ์อัลบาบัส
วัดนก (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดนก เป็นวัดร้างที่ตั้งอยู่ที่ ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของ วัดมหาธาตุ
วัดนกแห่งนี้สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาแต่ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง โดยวัดนกได้ปรากฏในพระราชพงศาวดารว่าเป็นที่พำนักจำพรรษาของ พระมหาเถรคันฉ่อง หลังจากที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ได้กวาดต้อนครัวมอญลงมาหลังจากประกาศอิสรภาพ ส่วน พระยาเกียรติ พระยาราม โปรดเกล้าฯ ให้ตั้งบ้านเรือนอยู่ใกล้วัดขุนแสน
ในคำอธิบายแผนที่พระนครศรีอยุธยาของพระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์) ได้มีการกล่าวถึงวัดนกไว้ว่า ด้านหลังวัดเป็นที่ขาย ขัน ถาด พาน เครื่องทองเหลือง ส่วนหน้าวัดเป็นตลาดสดเช้าเย็น ส่วนในปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดนกเป็นโบราณสถานและได้ทำการขุดแต่งบูรณะปฏิสังขรณ์จนอยู่ในสภาพปัจจุบันโดยโบราณสถานของวัดที่ยังคงหลงเหลืออยู่คือ พระปรางค์ กับ พระวิหาร ปรางค์ประธาน มีทางเข้าสู่ครรภคูหาทางด้านตะวันออก จัดว่าเป็นปรางค์ในระยะแรกสุดของสมัยอยุธยา ต่อมาภายหลังมีการบูรณะองค์ปรางค์โดยการต่อมุขด้านหน้าองค์ปรางค์ให้ยาวออกมา ฐานของมุขแอ่นโค้งซึ่งน่าจะเป็นการบูรณะในสมัยอยุธยาตอนปลาย
พระตำหนักสวนกระต่าย
พระตำหนักสวนกระต่าย โบราณสถานประเภทพระตำหนักร้าง ตั้งอยู่ท้ายวัดพระศรีสรรเพชญ์ ในพระราชวังโบราณ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประทับของกรมขุนพรพินิต พระราชโอรสองค์เล็ก เมื่อกรมขุนพรพินิตอุปราชาภิเษกเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล ก็ยังคงประทับอยู่ที่พระตำหนักนี้
ใน "พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา" ได้ระบุไว้ว่าก่อนที่สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศจะเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2301 สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ขณะดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอนุรักษ์มนตรี ซึ่งผนวชอยู่ ณ วัดละมุด ได้ลาผนวชและมาเฝ้าพระราชบิดาในขณะประชวรหนักโดยได้มาประทับที่พระตำหนักแห่งนี้
โบราณสถานที่เหลืออยู่ คือ ซากฐานพระตำหนัก สระระฆังซึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของพระตำหนัก ส่วนโรงอาลักษณ์ และ หอหลวง ไม่เหลือหลักฐานให้เห็นแล้ว
อำเภออัลกุร็อยชียะฮ์
อัลกุร็อยชียะฮ์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน ค.ศ. 2003 อำเภอนี้มีประชากร 29,525 คน
อำเภออัลมะลาญิม
อัลมะลาญิม  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 29,573 คน
วัดนก
วัดนก อาจหมายถึง
อำเภออัลบัยฎออ์
อัลบัยฎออ์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 40,289 คน
อำเภอเมืองอัลบัยฎออ์
เมืองอัลบัยฎออ์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 29,853 คน
วัดหว่านบุญ
วัดหว่านบุญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองหก อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี มี ดร.พระมหาสมโชค ชุตินฺธโร เป็นเจ้าอาวาส
วัดหว่านบุญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2424 โดยมีนางเขียน ลือประเสริฐ ได้บริจาคที่ดินวัด เนื้อที่ 9 ไร่เศษ โดยมีชื่อว่า วัดโคกอีแร้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 นางยิ้ม ได้ถวายที่ดินให้วัดเนื้อที่ประมาณ 11 ไร่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาอีกครั้งเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2519 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ด้านการศึกษา ทางวัดได้ดำเนินการเปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2479 และได้เปิดทำการสอนแผนกบาลีตั้งแต่ พ.ศ. 2538 วัดหว่านบุญยังเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม สามารถปฏิบัติธรรมค้างหลายคืน
เสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ วิหาร หอระฆัง กุฏิสงฆ์ 11 หลัง ฌาปนสถาน ศาลาบำเพ็ญกุศล 3 หลัง และศาลาอเนกประสงค์
อำเภอนะอ์มาน
นะอ์มาน  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 9,252 คน
วัดละมุด
วัดละมุด อาจหมายถึง
อำเภอนาเฏียะอ์
นาเฏียะอ์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 13,604 คน
อำเภอร็อดมาน
ร็อดมาน  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 20,150 คน
วัดบางแคน้อย
วัดบางแคน้อยสร้างเมื่อ พ.ศ. 2411 โดยคุณหญิงน้อย หรือจุ้ย วงศาโรจน์ ซึ่งเป็นน้องสาวของคุณหญิงใหญ่ ภรรยาของเจ้าพระยาวงษาสรศักดิ์ ผู้สร้างวัดบางแคใหญ่ วัดบางแคในละแวกนั้นมี 3 วัด คือ วัดบางแคใหญ่ วัดบางแคน้อย และวัดบางแคกลาง
อุโบสถของวัดบางแคน้อย แต่เดิมสร้างบนแพไม้ไผ่ผูกไว้กับต้นโพธิ์ มีพระอธิการทัตเป็นเจ้าอาวาส เรียกอุโบสถแบบนี้ว่า "อุทกกุกเขปสีมา" ต่อมาพระอธิการรอด เป็นเจ้าอาวาสองค์ที่ 2 ได้ย้ายอุโบสถขึ้นมาปลูกบนพื้นดิน คุณหญิงน้อยได้อุทิศที่ดินจำนวน 8 ไร่ 2 งาน 29 ตารางวา ให้สร้างวัดได้อนุญาตให้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2418 อุโบสถหลังที่สองของวัดจึงสร้างขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2430 และผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2440 เป็นโบสถ์แบบมหาอุด มีประตูหน้าเพียงประตูเดียว สร้างด้วยอิฐถือปูน เครื่องบนเป็นไม้ หน้าโบสถ์เป็นรูปผีเสื้อ ไม่มีช่อฟ้าใบระกา
เมื่อวัดมีเจ้าอาวาสต่อมาอีก 3 องค์ ก็ไม่ได้บูรณะวัดให้เจริญขึ้น ชาวบ้านจึงพากันไปนิมนต์พระภิกษุเขียว ฐิติสฺสโร จากวัดบางแคใหญ่มาเป็นเจ้าอาวาส ท่านจึงได้มาสร้างศาลาการเปรียญ และอุโบสถหลังใหม่ (หลังที่ 3) แทนหลังเดิมซึ่งผุผัง เมื่อ พ.ศ. 2484 เสร็จปี พ.ศ. 2490 ในสมัยพระครูสมุทรนันทคุณ (หลวงพ่อแพร) ได้พัฒนาวัดต่อ จนกระทั่ง พ.ศ. 2540 อุโบสถหลังที่ 3 เกิดชำรุดทรุดโทรมลงอีก พระครูสมุทรนันทคุณ (แพร นนฺโท) เจ้าอาวาสรูปที่ 7 จึงได้ดำเนินการสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2540
อุโบสถหลังใหม่ มีผนังอุโบสถ ซ้ายและขวาแกะสลักด้วยไม้สักเรื่องราวของทศชาติชาดกฝีมือช่างแกะสลักจากเพชรบุรี ภาพพุทธประวัติผนังด้านในอุโบสถเป็นศิลปะไม้ฝังไม้ คือการฝังไม้โมกมันลงในไม้สักซึ่งรับทอดจากสีครีมลงสู่ไม้สักสีน้ำตาลสวยงาม พื้นของอุโบสถยังปูด้วยไม้ตะเคียนแผ่นโต 7 แผ่น ขนาดหนา 2 นิ้ว ใหญ่ (กว้าง) 39–40 นิ้ว พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปเก่าคู่มากับวัด ศิลปะช่างจีน ส่วนแท่นที่ใช้รองพระประธานเป็นไม้มะค่าโมงขนาดใหญ่มาก ขนาดกว้าง 2 เมตรครึ่ง ยาว 3 เมตร หนา 4 นิ้ว ฐานปูนสำหรับประดิษฐานพระประธานเป็นไม้แกะสลักทรงจอมแห
นอกจากนั้นยังมีบุษบกแท่นวัชรอาสน์ ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ และภายในกุฏิทรงไทยมหาอุดซึ่งเป็นที่ประดิษฐานหุ่นขี้ผึ้งของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) บนกุฎิยังมีพระพุทธเจ้า 28 พระองค์ ทรงกษัตริย์หรือที่เรียกกันว่า พระพุทธรูปทรงเครื่อง และพระพุทธรูปแกะสลักจากหินพระธาตุ
วัดเขาน้อย (จังหวัดจันทบุรี)
วัดเขาน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคมบาง อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี
วัดเขาน้อย หรือ วัดสิงขรคีรี ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2375 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2390
อุโบสถ (หลังเก่า) ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาด 3 ห้อง กว้าง 7.5 เมตร ยาว 11.5 เมตร หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ชักปีกนกคลุมโดยรอบ ไม่มีเครื่องลำยอง หน้าบันอุดเรียบ เหนือกรอบประตูหน้าต่างมีลวดลายปูนปั้นประดับ ภายในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพพุทธประวัติ ดอกไม้ร่วง ที่บานแผละเป็นภาพทหารฝรั่งเขียนขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2450 เพดานเป็นภาพดวงดารา และภาพจับพญากาเผือก ด้านหน้าอุโบสถมีเจดีย์ก่ออิฐถือปูนทรงระฆังตั้งอยู่บนฐานสูง เป็นฐานเขียง เป็นเจดีย์ทรงระฆัง ประกอบด้วยมาลัยเถา องค์ระฆัง และส่วนยอด ซึ่งองค์ระฆังค่อนข้างเพรียว มีประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 115 ตอนพิเศษ 38 ง ลงวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2541
อำเภอวัลดุเราะเบียะอ์
วัลดุเราะเบียะอ์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 19,427 คน
วัดแจ้ง (อำเภอเมืองปราจีนบุรี)
วัดแจ้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 40 ไร่
วัดแจ้งตั้งเมื่อ พ.ศ. 2391 ที่มาของชื่อวัดสืบเนื่องจากเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) นำทัพเดินทางกลับจาราชการสงครามที่ประเทศกัมพูชา เมื่อเดินทางถึงบริเวณที่วัดแจ้งก็สว่างดี จึงให้ทหารพักผ่อนที่บริเวณนี้ ต่อมาได้ทำการสร้างวัดขึ้นและได้อัญเชิญพระพุทธรูปที่นำมาจากประเทศกัมพูชา ซึ่งพบ ณ เจดีย์เก่าแก่พุพัง มีต้นโพธิ์ ขนาดใหญ่ขึ้นปกคลุม มาประดิษฐานไว้ในอุโบสถ นามว่า "หลวงพ่อเพชร" ได้สร้างกุฏิให้อาจารย์เป็นพระภิกษุเขมรที่ติดตามกองทัพมา ให้อาจารย์เป็นผู้ดูแลรักษาวัดในตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2499 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 11 เมตร ยาว 29 เมตร
พุทธลักษณะของ "หลวงพ่อเพชร" เป็นพระพุทธรูปที่หล่อด้วยโลหะ เกศเป็นเกศบัวตูม นั่งขัดสมาธิเพชร คือ พระบาท (เท้า) ทั้งสองไขว้กัน ฝ่าพระบาทเกี่ยวกระหวัดมองเห็นชัดทั้งสองข้าง พระหัตถ์ (มือ) ขวา ห้อยบนพระชานุ (เข่า) ด้านขวา พระหัตถ์ซ้ายวางอยู่บนหน้าตัก เป็นพระพุทธรูปปางสดุ้งมารหรือปางมารวิชัย สันนิษฐานว่าเป็นพระสร้างสมัยเชียงแสน ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ในวิหารแบบล้านนา​
พระธาตุวัดแจ้งปราจีนบุรี รูปทรงคล้ายพระธาตุพนม จังหวัดนครพนม และศาลาวิปัสสนา ภายในศาลาประดิษฐานสรีระอดีตเจ้าอาวาส (หลงปู่ทัต) ตั้งอยู่กลางสระน้ำ อุโบสถมีขนาดกว้าง 11 เมตร ยาว 29 เมตร สร้างเมื่อพ.ศ. 2494 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
อำเภอเศาะบาฮ์
เศาะบาฮ์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 27,472 คน
ปฏิทรรศน์แนวชายฝั่ง
ปฏิทรรศน์แนวชายฝั่ง  เป็นข้อสังเกตที่ขัดแย้งความรู้สึกอย่างหนึ่งที่พบว่าไม่สามารถหาความยาวที่แน่ชัดของชายฝั่งใด ๆ ได้ เนื่องจากมีลักษณะที่ย่อยลงไปได้เรื่อย ๆ คล้ายกับแฟร็กทัล ข้อสังเกตของปรากฎการณ์นี้มีบันทึกไว้เป็นครั้งแรกโดย Lewis Fry Richardson และได้รับการลงรายละเอียดเพิ่มเติมโดย Benoit Mandelbrot
อำเภออัชชัรยะฮ์
อัชชัรยะฮ์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 33,873 คน
อำเภออัซซาฮิร
อัซซาฮิร  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 25,704 คน
วัดวรโพธิ์
วัดวรโพธิ์ โบราณสถานประเภทวัดในสังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตั้งอยู่ตรงข้ามกับ วัดโลกยสุธาราม และ วัดวรเชษฐาราม
วัดวรโพธิ์สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้นไม่ปรากฏนามผู้สร้าง มีชื่อเดิมว่า วัดระฆัง เป็นที่ประทับของสมเด็จพระสังฆราชในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาวัดระฆังได้ปรากฏชื่อในพระราชพงศาวดารว่า พระศรีศิลป์ ได้ผนวชอยู่ที่วัดระฆังแห่งนี้จนได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ "พระพิมลธรรมอนันตปรีชา" ในภายหลังได้ลาผนวชมาขึ้นครองสิริราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม
ต่อมาในช่วงปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา วัดระฆังได้ปรากฏชื่อในพระราชพงศาวดารอีกครั้งในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ประมาณ พ.ศ. 2295–2296 เมื่อคณะสมณทูตที่เดินทางไปเผยแพร่พระพุทธศาสนาที่ลังกาได้นำต้นพระศรีมหาโพธิ์กลับมาปลูกที่วัดระฆังพร้อมกับได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นวัดวรโพธิ์ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2300 สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรขณะดำรงพระราชอิสริยยศเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล พระปรางค์มหาธาตุวัดวรโพธิ์หักลง สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จกรมพระราชวังบวรสถานมงคล เป็นแม่กองในการบูรณะพระมหาธาตุ
โบราณสถานภายในวัดประกอบด้วยพระปรางค์ประธาน ซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงแต่ซากฐาน ปรางค์ล้อมรอบด้วยระเบียงคดรูปสี่เหลี่ยม มีบันไดขึ้นสู่องค์เรือนธาตุทั้งสี่ด้าน ลักษณะการก่อบัวของฐานปรางค์มีการเล่นระดับแบบที่ปรากฏในแถบล้านนา ปรางค์องค์นี้น่าจะสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนกลาง ซึ่งเป็นระยะเวลาที่ศิลปะล้านนาได้แพร่หลายเข้ามาสู่อยุธยามากขึ้น และน่าจะเป็นเวลาเดียวกับการสร้างวิหารสมัยแรก ที่อยู่ภายใต้วิหารสมัยอยุธยาตอนปลายในปัจจุบัน
พระวิหารและพระเจดีย์เหลี่ยม ซึ่งเหลือแต่ซาก พระวิหารที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง พระพุทธรูปปางมารวิชัยกลางแจ้ง ทางด้านทิศเหนือของวัดนี้เป็นที่ตั้งของแท่นพระศรีมหาโพธิ์ ซึ่งสันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าปราสาททองเพื่อทรงปลูกพระศรีมหาโพธิ์ที่นำมาจากลังกา
วัดท้ายหาด
วัดท้ายหาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท้ายหาด อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดท้ายหาดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2463 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2465 ผู้สร้างวัดคือ เจ้าคุณในโกศ ชื่อของวัดเป็นชื่อดั่งเดิมเมื่อมีการสร้างวัด เนื่องจากตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลอง ด้านเหนือวัดมีหาดเกิดขึ้นกว้างไปถึงกลางแม่น้ำ และสอดคล้องกับชื่อตำบลที่ทางราชการสร้างขึ้นด้วย มีโรงเรียนประชาบาลวัดท้ายหาดอยู่ด้วย
อุโบสถหลังเก่าสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น แต่เดิมมีหลวงพ่อดำประดิษฐานอยู่ที่วิหารหน้าอุโบสถและมีพระประธานด้านในเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยซึ่งมีความอัศจรรย์ปรากฏให้เห็นคือ มีน้ำหยดใต้ฐานโบสถ์ตลอดเวลา ต่อมาจึงได้บูรณะให้มีอุโมงค์รอดโบสถ์เพื่อให้ผู้มีจิตศรัทธามารอดโบสถ์ เชื่อกันว่าจะขจัดเสนียดจัญไร หมดเคราะห์ โศก โรคภัย นอกจากนั้นภายในวัดยังประดิษฐานหลวงพ่อคง หลวงพ่อแดง หลวงพ่อดำ ผู้มีจิตศรัทธามักมาบนบานสานกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องของ การเกณฑ์ทหาร ซึ่งจะได้ยินเสียงประทัดจากหน้าโบสถ์เป็นประจำ
กาบูเวร์ดีของโปรตุเกส
กาบูเวร์ดี  เป็นดินแดนอาณานิคมภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโปรตุเกส จากการตั้งถิ่นฐานครั้งแรกของหมู่เกาะกาบูเวร์ดีในปีค.ศ. 1462 จนกระทั่งกาบูเวร์ดีได้รับเอกราชในปีค.ศ. 1975 ชื่อกาบูเวร์ดี มาจากสองคำในภาษาโปรตุเกส คือ
ซึ่งชื่อนี้มีมาจาก กัป-แวร์ ซึ่งเป็นคาบสมุทรเล็กๆ ที่ไม่ได้ไกลจากประเทศเซเนกัลในปัจจุบัน และชื่อนี้ตั้งตามการค้นพบครั้งแรกใน ค.ศ. 1444
ธนะมินทร์ วงษ์สกุลพัชร์
ธนะมินทร์ วงษ์สกุลพัชร์ (ชื่อเล่น ชีวิน) เป็น โปรดิวซ์เซอร์ ผู้กำกับ และเจ้าของบริษัท ก็อปปี้ เอ แบงคอก (Copy A Bangkok)
ชีวิน อยู่ในวงการบันเทิงไทยตั้งแต่อายุ 15 ปี ในปัจจุบันชีวินหันมาเป็นคนเบื้องหลัง ไม่ว่าจะเป็น Casting ผู้ช่วยผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ หรือแอคติ้งโค้ช และในปัจจุบันชีวินเป็นผู้กำกับ และเจ้าของบริษัทก็อปปี้เอแบงคอก
อำเภออัฏฏ็อฟฟะฮ์
อัฏฏ็อฟฟะฮ์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 27,692 คน
เบอร์มาบะซาร์
เบอร์มาบะซาร์ (, ; "ปรมา ปซาร") เป็นปสานหรือตลาดของชุมชนผู้ลี้ภัยชาวพม่าในเมืองเจนไน ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ที่ปาร์รีส์คอร์เนอร์และเป็นหนึ่งในบรรดาพื้นที่ค้าขายที่ไม่มีการจัดการอย่างเป็นระบบหรือตลาดเทาหลายแห่งของเจนไน ปสานตั้งขึ้นในปี 1969 โดยรัฐบาลรัฐทมิฬนาฑู ตัวปสานตั้งอยู่ติดกับสถานีรถไฟเจนไนบีชในย่านจอร์จทาวน์
เบอร์มาบะซาร์ตั้งขึ้นโดยผู้ลี้ภัยชาวพม่าที่มีเชื้อสายชาวทมิฬ และหลบหนีออกจากประเทศพม่าในต้นทศวรรษ 1960 และรัฐบาลได้จัดสรรพื้นที่เพื่อรับผู้ลี้ภัยชาวทมิฬจากพม่านี้ในเจนไน ปสานบริหารงานโดยเบอร์มาทมิจาร์มรุมาลาร์จีสังฆัมนับตั้งแต่ปี 1966
การประมาณในปี 2017 ระบุว่าในเบอร์มาบะซาร์มีร้านค้าราว 600 ร้านและสร้างอาขีพให้กับผู้คนราว 5,000 คน
Portuguese Cape Verde
Burma Bazaar
เนก จันท์ ไสนี
เนก จันท์ ไสนี (เทวนาครี: नेक चन्द सैनी; Nek Chand Saini), 15 ธันวาคม 1924 – 12 มิถุนายน 2015) เป็นศิลปินที่เกิดจากการร่ำเรียนเอง (self-taught) ผู้เป็นที่รู้จักในฐานะผู้สร้างสวนหินจัณฑีครห์สวนประติมากรรมในเมืองจัณฑีครห์
เนก จันท์ เติบโตที่ศาการครห์เตหสิล ในปี 1955 ครอบครัวของเขาย้ายมายังจัณฑีครห์หลังปี 1947 ซึ่งเกิดการแบ่งประเทศ ที่ซึ่งเมืองจัณฑีครห์ในขณะนั้นกำลังอยู่ภายใต้การออกแบบเหมืองใหม่ด้วยอิทธิพลตะวันตกของสถาปนิก เลอกอร์บูซีเยร์
เนก จันท์ ได้รับเครื่องยศปัทมศรีจากรัฐบาลอินเดียในปี 1984 เนก จันท์ เสียชีวิตไปเมื่อปี 2015
เนก จันท์ มักใช้เวลาว่างไปกับการเก็บรวบรวมซากจากการทุบทำลายรอบ ๆ เมือง ก่อนจะนำเอาวัสดุที่เก็บได้นี้มาสร้างเป็นแบบจำลองอาณาจักรอันสูงส่งในจินตนาการของเขา ชื่อ สุกรนี (Sukrani) ในนิวเดลี โดยเขาเลือกสร้างตรงหุบเขาในป่าใกล้กับทะเลสาบสุขนา ภายหลังป่าถูกประกาศเป้นพื้นที่อนุรักษ์ในปี 1902 ส่งผลให้งานศิลปะของจันท์ซึ่งสร้างขึ้นบนหุบเขานั้นผิดกฎหมายไปโดยปริยาย อย่างไรก็ตาม เขาสามารถซ่อนมันจากสายตาของเจ้าหน้าได้ถึง 18 ปี จนกระทั่งถูกพบเข้าในปี 1975 ที่ซึ่งในเวลานั้น งานศิลปะของเขาได้เติบโตเป็นสวนขนาด เต็มไปด้วยประติมากรรมรูปสัตว์ นักดนตรี และธรรมชาติ สร้างขึ้นจากวัตถุดิบที่เก็บได้จากขยะ วิธีการสร้างประติมากรรมของจันท์เริ่มจากการผสมซีเมนต์กับทราย ก่อนจะฉาบด้วยซีเมนต์เปล่าผสมวัสดุจากขยะ เช่น เศษแก้วและซากจากอาคาร
Nek Chand
แองโกลาของโปรตุเกส
โปรตุเกสแองโกลา  หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า แอฟริกาตะวันตกของโปรตุเกส  หมายถึงแองโกลา ในช่วงประวัติศาสตร์ที่เป็นดินแดนอาณานิคมภายใต้อำนาจของโปรตุเกส ตั้งอยู่ในทวีปแอฟริกาด้านตะวันตกเฉียงใต้ ในบริบทเดียวกันนี้เป็นที่รู้จักกันดี จนถึงค.ศ. 1951 ในชื่อ"แอฟริกาตะวันตกของโปรตุเกส" (โดยชื่ออย่างเป็นทางการคือรัฐแอฟริกาตะวันตก)
ในช่วงต้นได้ปกครองตามแนวชายฝั่ง และการมีส่วนร่วมในความขัดแย้งทางด้านทหารกับราชอาณาจักรบาคองโก ในศตวรรษที่ 18 โปรตุเกสค่อยๆยึดครองพื้นที่สูงๆ ภายในดินแดนบาคองโกได้ อย่างไรก็ตามยังไม่สามารถควบคุมดินแดนทั้งหมดได้อย่างเต็มที่ จนกระทั่งต้นศตวรรษที่ 20 เมื่อข้อตกลงกับมหาอำนาจอื่นๆ ในยุโรปในช่วงลัทธิอาณานิคมในทวีปแอฟริกา ได้เกิดการแก้ไขพรมแดนภายในของตัวอาณานิคม เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1951 สถานะได้รับการยกฐานะเป็นจังหวัดโพ้นทะเลแองโกลา และในที่สุดเป็นรัฐแองโกลาในปี ค.ศ. 1973 ในปี ค.ศ. 1975 แองโกลาของโปรตุเกสได้รับเอกราชและกลายเป็นสาธารณรัฐประชาชนแองโกลา
Portuguese Angola
วัดวรโพธิ์ (วัดระฆังเดิม)
Portuguese Cabo Verde
วัดชัยภูมิ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดชัยภูมิ หรือ วัดสะพานถ่าน โบราณสถานประเภทวัดร้างซึ่งตั้งอยู่ที่ ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดชัยภูมิไม่ปรากฏหลักฐานทางด้านเอกสารเกี่ยวกับประวัติการสร้าง โดยวัดชัยภูมิได้ปรากฏชื่อ "พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม)" ว่าเป็นวัดที่เจ้ายี่พระยา พระราชโอรสองค์รองของสมเด็จพระอินทราชา ได้มาตั้งทัพเพื่อเตรียมทำสงครามกลางเมืองแย่งชิงราชบัลลังก์กับ เจ้าอ้ายพระยา ผู้เป็นพระเชษฐาซึ่งตั้งทัพอยู่ที่วัดพลับพลาชัย ก่อนจะทำกระทำยุทธหัตถีและสิ้นพระชนม์บนคอช้างพร้อมกันที่เชิงสะพานป่าถ่าน ทำให้เจ้าสามพระยา ผู้เป็นพระอนุชาของทั้งสองพระองค์ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2
หลังจากนั้นวัดชัยภูมิก็ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ 2 ครั้งในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลางและตอนปลายจนกระทั่งถูกเพลิงเผาทำลายจนกลายเป็นวัดร้างในคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ปัจจุบันวัดชัยภูมิได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานโดยกรมศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2484 และทางกรมศิลปากรได้ทำการขุดแต่งและบูรณะปฏิสังขรณ์จนอยู่ในสภาพดังที่เห็นในปัจจุบันเมื่อปี พ.ศ. 2538
สิ่งก่อสร้างภายในวัด.
ภายในวัดประกอบด้วยเจดีย์ประธานทรงกลมบนเรือนธาตุผัง 8 เหลี่ยม มีทางเข้าสู่ครรภคูหาด้านตะวันออก รูปแบบเจดีย์มีความคล้ายคลึงกับกับเจดีย์ประจำมุมบนฐานไพทีวัดราชบูรณะ ภายหลังการขุดแต่งโบราณสถานภายในวัดโดยกรมศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2538 พบว่าเป็นวัดที่ได้รับการสร้างขึ้นมาแล้วตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนกลาง และได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ในสมัยอยุธยาตอนปลาย
พม่าบะซาร์
วัดชัยภูมิ
วัดชัยภูมิ อาจหมายถึง
มารี (เติร์กเมนิสถาน)
ไอ ทะกะฮะชิ
อินเดียของโปรตุเกส
รัฐอินเดีย  หรือมีชื่อเรียกอีกอย่างว่า รัฐโปรตุเกสแห่งอินเดีย ("Estado Português da Índia", EPI) หรือเรียกอย่างง่ายว่า อินเดียของโปรตุเกส ("Índia Portuguesa") หรือเรียกอย่างง่ายว่า อินเดีย เป็นรัฐอาณานิคมของจักรวรรดิโปรตุเกส ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 6 ปีหลังจากการค้นพบเส้นทางการเดินเรือไปสู่อนุทวีปอินเดียโดยโปรตุเกส เมืองหลวงของอินเดียของโปรตุเกสทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการเมืองการปกครองของฐานที่มั่นของโปรตุเกส และการตั้งถิ่นฐานที่ได้กระจัดกระจายไปตามมหาสมุทรอินเดีย
อุปราชคนแรกคือ ฟรังสิโก เด อาลเมลดา ตั้งกองบัญชาการในโคคิม ซึ่งเป็นโคชิน (โกชิ) ในสมัยนั้น ภายหลังผู้ว่าการคนต่อมา ไม่ได้อยู่ในตำแหน่งอุปราชโดยเสมอไป หลังจาก ค.ศ. 1510 เมืองหลวงของอุปราชถูกย้ายไปยัง "แวลลาส คอนคิวทาส" (พื้นที่ยึดครองเดิม) ซึ่งเป็นกัวและดามาออเนในปัจจุบัน โดยมุมไบ (บอมเบย์) ในปัจจุบัน เคยเป็นส่วนหนึ่งของอินเดียของโปรตุเกสในฐานะ"Bom Baim" จนกระทั่งถูกยกให้เป็นดินแดนภายใต้ราชบัลลังก์ของอังกฤษใน ค.ศ. 1661 ซึ่งได้ให้เช่าบอมเบย์ให้กับ บริษัทอินเดียตะวันออก จนกระทั่งศตวรรษที่ 18 ผู้ว่าการในกัวได้มีอำนาจเหนือการครอบครองของโปรตุเกสทั้งหมดในมหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่แอฟริกาตอนใต้จนไปถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใน ค.ศ. 1752 โมซัมบิกได้มีรัฐบาลที่แยกต่างหาก และใน ค.ศ. 1844 รัฐบาลของอินเดียของโปรตุเกส ได้ยุติการปกครองดินแดนของ มาเก๊า, โซโลร์ และติมอร์ และอำนาจของมันได้ถูกจำกัดขอบเขต ให้อยู่ในภายใต้การถือครองอาณานิคมบนชายฝั่งของโกนกานและมะละบาร์ ของฝั่งอินเดียด้านตะวันตก
อัลบา ดุงเกอเบก
Portuguese India
ดินแดนอินเดียของโปรตุเกส
วัดละมุด (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดละมุด เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกายตั้งอยู่ที่ ตำบลปากจั่น อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 31 ไร่
วัดละมุดสร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2100 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2110 ในรัชสมัยของสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ
ใน "พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา" ได้มีการกล่าวถึงวัดละมุดว่า สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ได้โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอนุรักษ์มนตรี มาผนวชที่วัดละมุดแห่งนี้ ในช่วงที่สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศประชวรหนักใกล้สวรรคต พระภิกษุเจ้าฟ้ากรมขุนอนุรักษ์มนตรี ได้ลาผนวชและมาเฝ้าพระอาการโดยประทับที่พระตำหนักสวนกระต่ายของเจ้าฟ้ากรมขุนพรพินิต พระอนุชาร่วมพระมารดา
ต่อมาเมื่อพระองค์เสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติเป็นสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ก็โปรดเกล้าฯ ให้บูรณะปฏิสังขรณ์วัดละมุดที่พระองค์เคยผนวชใหม่ทั้งพระอารามเมื่อปี พ.ศ. 2308