pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คณะกาปูชินเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1520 เมื่อภราดามัตเตโอ ดา บาชีโอ (Matteo da Bascio) ไฟรอาร์คณะฟรันซิสกันกลุ่มผู้ถือวินัย (Observant) ได้เดินทางกลับอิตาลี เขาอ้างว่าพระเจ้าได้ดลใจเขาให้รู้ว่าแนวทางที่คณะฟรันซิสกันปฏิบัติอยู่นั้นผิดไปจากที่นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีดำริไว้ เขาจึงหาทางที่จะนำคณะกลับไปสู่วิถีชีวิตแบบดั้งเดิมที่เน้นความสงบวิเวกและการชดใช้บาปอย่างที่ท่านผู้ก่อตั้งคณะได้ปฏิบัติไว้
แต่อธิการของคณะได้ขัดขวางแผนการนี้ ไฟรอาร์มัตเตโอกับเพื่อนร่วมอุดมการณ์กลุ่มแรกจำต้องหนีหลบซ่อนตัวจากผู้มีอำนาจในคริสตจักรซึ่งตามล่าตัวพวกเขาเพื่อบังคับให้เขาละทิ้งแผนการปฏิรูป แต่ก็มีนักพรตคณะ Camaldolese ให้ที่พักช่วย เพื่อแสดงความสำนึกในบุญคุณนี้ต่อมาพวกเขาจึงเปลี่ยนมาสวมฮูดหรือหมวกคลุมศีรษะ (capuccio) ตามอย่างคณะนั้นซึ่งเป็นสัญลักษณ์การแต่งกายของพวกฤๅษีในอิตาลี รวมทั้งไว้หนวดเครายาว ต่อมาชื่อของฮูดซึ่งเป็นแฮบิตของคณะจึงกลายมาเป็นชื่อคณะว่า "คณะฟรังซิสกันกาปูชิน" ในปี ค.ศ. 1528 ไฟรอาร์ มัตเตโอ ได้รับพระอนุญาตจากสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 ให้ดำรงชีวิตอย่างฤๅษีได้ รวมทั้งสามารถจาริกไปได้ทุกที่เพื่อเทศน์ให้คนยากไร้ การอนุญาตนี่ไม่ได้มีผลเฉพาะมัตเตโอแต่รวมถึงผู้อื่นที่ร่วมการปฏิรูปนี้ด้วย จึงมีผู้เข้าร่วมการปฏิรูปกับภราดามัตเตโอจำนวนมาก คณะฟรันซิสกันที่ถูกมัตเตโอกับเพื่อนร่วมกันปฏิรูปนี้ต่อมาได้กลายเป็นคณะนักบวชคาทอลิกอีกคณะหนึ่ง ตอนแรกใช้ชื่อว่าคณะภราดาน้อยฤๅษี (Hermit Friars Minor) และเป็นส่วนหนึ่งของคณะภราดาน้อยคอนเวนชวล แต่มีวิคาร์เป็นอธิการปกครองคณะโดยเฉพาะ โดยยังขึ้นต่ออัคราธิการของคณะฟรันซิสกันคอนเวนชวล ในช่วงนี้กลุ่มผู้ถือวินัย (คือคณะฟรันซิสกันกลุ่มดั้งเดิม) ยังคงต่อต้านขบวนการปฏิรูปอยู่อย่างต่อเนื่อง
วินัยประจำคณะ.
ในปี ค.ศ. 1529 คณะกาปูชินมีบ้านพักนักบวชอยู่ 4 แห่งและมีบทบัญญัติทั่วไปเป็นครั้งแรกซึ่งต่อมาได้กลายเป็นวินัยเฉพาะของคณะ ตามบทบัญญัตินี้ไม่ให้ถือแนวคิดแบบนักพรตเดี่ยว แต่ให้ใช้ชีวิตเคร่งครัด เรียบง่าย และยากจนอย่างที่สุด ตามแนวทางการปฏิบัติของนักบุญฟรังซิส ทั้งอารามและคณะต้องไม่ถือครองทรัพย์สินใด ๆ ทั้งห้ามไม่ให้ใช้อุบายใด ๆ เพื่อเลี่ยงกฎหมายนี้ ห้ามครอบครองสิ่งใดเอาไว้ใช้สนองความต้องการทางโลก ของที่กักตุนไว้ใช้เพื่อในบ้านพักไม่ควรเก็บไว้เกิน 2 วัน ของทุกอย่างต้องได้มาด้วยการภิกขาจาร และห้ามเหล่าไฟรอาร์แตะต้องเงิน ชุมชนที่ไฟรอาร์อาศัยต้องมีขนาดเล็ก คืออยู่กัน 8 คน อย่างมากที่สุดคือ 12 คน เรื่องเครื่องเรือนเครื่องแต่งกายต้องเรียบง่ายอย่างที่ เหล่าไฟรอาร์ต้องไม่สวมรองเท้า ต้องไปไหนด้วยเท้าเปล่า แม้แต่รองเท้าแตะก็ห้ามใช้
นอกจากการทำวัตรประจำวันเป็นกลุ่มเช่นที่ทำตอนเที่ยงคืนแล้ว นักบวชในคณะยังต้องอธิษฐานส่วนตัวอีกวันละสองชั่วโมง การถืออดอาหารและการรักษาวินัยเป็นไปอย่างเข้มงวดเป็นนิจ กิจกรรมภายนอกคือการเทศน์และการช่วยเหลือทางใจแก่คนยากจน ในด้านเทววิทยา คณะกาปูชินไม่ยึดถือปรัชญาของบุญราศีดันส์ สโกทัสซึ่งเป็นสำนักฟรังซิสกันยุคหลัง แต่หันไปใช้ปรัชญาสำนักโบนาเวนตูราซึ่งเป็นฟรังซิสกันยุคแรก
คณะกาปูชินเข้ามาในประเทศไทยเมื่อปี ค.ศ. 1982 ปัจจุบันนี้มีสมาชิกที่เป็นบาทหลวงชาวไทย 5 องค์ ชาวอิตาเลียน 3 องค์ และชาวอินโดนีเซีย 2 องค์ มีเซมินารีใหญ่ที่สามพราน มีภราดาที่ปฏิญาณตนตลอดชีวิต 2 คน ถวายตัวครั้งแรก 2 คน โนวิซ 6 คน และมีโปสตูลันต์ 10 คน ส่วนเซมินารีเล็กอยู่ที่โบสถ์นักบุญมาการิตา บางตาล จ.ราชบุรี มีบาทหลวง 3 องค์ คือ คุณพ่อวอลเตอร์ คุณพ่อสมพงษ์ ตรีว่าอุดม คุณพ่ออันโตนีโอ วาลแซ็กกี และภราดาสิทธิชัย สร้างกุศลในพสุธา มีแอสปีรันต์ 22 คน เรียนชั้นมัธยมปีที่ 1-6 ที่โรงเรียนบอสโกพิทักษ์ จังหวัดนครปฐม
คณะกาปูชิน
โคฟุ
โคฟุ  เป็นเมืองหลวงของจังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 212.41 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2554 ทั้งสิ้น 197,540 คน
ในอดีตโคฟุเคยเป็นศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจและวัฒนธรรมของจังหวัดไค ในยุคเซ็งโงกุ สมัยของไดเมียวทาเกดะ ชิงเง็ง ได้ใช้โคฟุเป็นศูนย์กลางอำนาจที่สำคัญ
Bill DeMott
เมืองคอบ
คอบ  ตั้งอยู่เหนือสุดของแขวงไชยบุรี ห่างจากเทศบาลไปทางทิศตะวันตกประมาณ 255 กิโลเมตร เมืองคอบเป็นเมืองที่จัดอยู่ในสี่เมืองเหนือของแขวงไชยบุรี ทิศเหนือติดกับเมืองปากทา กั้นด้วยแม่น้ำโขง ทิศตะวันออกติดกับเมืองเชียงฮ่อน แขวงไชยบุรี ส่วนทิศตะวันตกและทิศใต้ ติดกับจังหวัดเชียงราย ประเทศไทย เป็นหนึ่งในสี่เมืองของแขวงไชยบุรีที่มีชายแดนติดต่อกับประเทศไทย
ในสมัยที่ประเทศลาวมีเขตพิเศษ 2 แห่งคือ เขตพิเศษไชยสมบูรณ์กับเขตพิเศษเชียงฮ่อน-หงสา เมืองคอบตั้งอยู่ในเขตพิเศษเชียงฮ่อน-หงสา ต่อมา หลังจากเขตพิเศษเชียงฮ่อน-หงสาถูกยุบ เมืองคอบจึงเป็นเมืองหนึ่งของแขวงไชยบุรี เมืองคอบเป็นเมืองที่มีทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์ มีแม่น้ำคอบไหลผ่านกลางเมืองก่อนลงสู่แม่น้ำโขง
อังเดร เดอะ ไจแอนท์
อังเดรเดอะไจแอนต์
ปลาไทเกอร์โชวเวลโนส
ปลาไทเกอร์โชวเวลโนส  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Pseudoplatystoma fasciatum" เป็นปลาในอันดับปลาหนัง ที่อยู่ในวงศ์ปลากดอเมริกาใต้ (Pimelodidae)
มีลำตัวเรียวยาว ส่วนหัวแบน ปากยื่นออกมามากคล้ายเสียม มีหนวด 3 คู่ ใช้คลำทางหาอาหาร เนื่องจากตามีขนาดเล็กและการมองเห็นไม่ค่อยดี ครีบอกมีเงี่ยงแข็ง พื้นลำตัวสีน้ำตาลเทา มีลายสีดำคาดขวางลำตัวคล้ายลายของเสือโคร่งอันเป็นที่มาของชื่อ บริเวณครีบและหางมีจุดสีดำกระจายทั่วไป ขนาดเมื่อโตเต็มที่พบยาวสูงสุด 130 เซนติเมตร
เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืน โดยมักจะหากินตามพื้นท้องน้ำ กินปลาและสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในลุ่มน้ำแอมะซอนและลุ่มแม่น้ำโอริโนโกในทวีปอเมริกาใต้ ตั้งแต่ประเทศโบลิเวีย, เปรู, บราซิล, โคลอมเบีย, เอกวาดอร์, เฟรนช์เกียนา และเวเนซุเอลา
เป็นปลาที่จะอพยพไปมาระหว่างแม่น้ำสายต่าง ๆ โดยปลาในขนาดใหญ่มักพบในแหล่งที่เป็นร่องน้ำลึก เพราะจะอพยพตามอาหารที่เข้าไปอยู่ในร่องน้ำลึกหรือพื้นที่ที่เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำในช่วงฤดูฝน และจะกลับเข้าสู่แม่น้ำในช่วงฤดูแล้ง ปลาขนาดวัยรุ่นจะพบมากในแหล่งน้ำท่วม นอกจากนี้แล้วยังทำการอพยพเพื่อผสมพันธุ์และวางไข่อีกด้วย
นิยมใช้บริโภคทั่วไปในท้องถิ่น มักพบเห็นได้ทั่วไปในตลาดสดของทวีปอเมริกาใต้ โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า Barred Sorubim หรือ Caparari หรือ Surubim Tigre มีทั้งหมด 5 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)
นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม (ในประเทศไทยนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า "ปลาไทเกอร์") โดยต้องเลี้ยงในสถานที่เลี้ยงกว้างขวางเนื่องจากเป็นปลาที่ค่อนข้างก้าวร้าวดุร้าย กินปลาอื่นเป็นอาหาร และยังมีการผสมข้ามสายพันธุ์กับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน ออกมาเป็นลูกผสมที่มีความแปลกใหม่ออกไปด้วย เช่นผสมกับ ปลาเรดเทลแคทฟิช ("Phractocephalus hemioliopterus") เป็นต้น และนิยมตกเป็นเกมกีฬาด้วย
Pseudoplatystoma fasciatum
เตยทะเล
เตยทะเล หรือ "Pandanus odoratissimus" ชื่ออื่น ๆ คือ ลำเจียก ปะหนัน ปะแนะ เตยเล "Hala" (ภาษาฮาวาย), "Bacua" (ภาษาสเปน), และ "Vacquois" (ภาษาฝรั่งเศส) เป็นพืชท้องถิ่นในไทย มาเลเซีย ออสเตรเลียตะวันออก และหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นไม้ยืนต้น สูง 4-8 เมตร มีหนามสั้น ๆ ทู่ ๆ ที่ผิวของลำต้น ที่โคนต้นมีรากค้ำจุน ใบเดี่ยว ผิวใบเรียบเป็นมัน ดอกเป็นดอกช่อ แยกเพศแยกต้น ดอกตัวผู้เป็นช่อดอกยาว 30 - 60 ซม. มีใบประดับที่ช่อดอกย่อย สีขาว กลิ่นหอม ดอกตัวเมียเป็นช่อออกที่ปลาย เกาะกันคล้ายผล เกือบกลม
ผลเตยทะเลเป็นผลกลุ่ม ผลย่อยยึดกันแน่นจนมองเหมือนผลเดี่ยว คล้ายผลสับปะรด พบตามบริเวณชายหาดหรือป่าชายเลน ใบใช้ทำเครื่องจักสาน โดยเฉพาะชนพื้นเมืองในมหาสมุทรแปซิฟิก รากเป็นยา แก้ไข้ ขับปัสสาวะ รากอากาศเป็นยาแก้หนองในและนิ่ว สารสกัดหยาบจากลำต้นใต้ดินสามารถยับยั้งการเจริญของไมยราบยักษ์ ถั่วผี ถั่วเขียวผิวดำ ผักกาดหอมได้
ลำเจียก
ปะหนัน
โว่หลงกัง
โว่หลงกัง ตามสำเนียงกลาง หรือ โงลังกั๋ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน  เป็นทัศนียเขตทางวัฒนธรรมใน เมืองหนันหยาง มณฑลเหอหนัน สาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงเป็นอันมากเนื่องจากจูเกอ เลี่ยง (ฮกเกี้ยนว่า จูกัดเหลียง) อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐฉู่ฮั่นในสมัยสามอาณาจักร เคยพำนักอยู่เกือบสิบปี
ที่โว่หลวงกัง มีการบูชาจูเกอ เลี่ยง ตั้งแต่สมัยแผ่นดินจิ้น สืบต่อมาถึงแผ่นดินถัง และแผ่นดินซ่ง ครั้น ค.ศ. 1317 จักรพรรดิหยวนเหรินจงพระราชทานนามให้แก่วัดโบราณซึ่งประดิษฐานอยู่ในโว่หลงกัง ว่า "วัดอู่โหว"  สำหรับเป็นที่บูชาจูเกอ เลี่ยง ปัจจุบัน วัดนี้เป็นโบราณสถานตามกฎหมายจีน
ในสมัยต่อมา มีการสร้างสถานที่อื่น ๆ อีกมาก โดยเฉพาะในแผ่นดินชิง ราษฎรได้สร้าง "สิบทัศนียสถานแห่งโว่หลงกัง" และวิทยาลัยโว่หลงกัง ขึ้น โบราณสถานในโว่หลงกังที่ปรากฏในปัจจุบัน ส่วนใหญ่สร้างขึ้นในแผ่นดินหยวน แผ่นดินหมิง และแผ่นดินชิง ที่โว่หลงกังยังมีศิลาจารึกเป็นอันมากซึ่งสร้างขึ้นในแผ่นดินฮั่น
โงลังกั๋ง
เขาโงลังกั๋ง
Wolong Gang
เบนโซเอแอนทราซีน
เบนโซเอแอนทราซีน (Benz["a"]anthracene)เป็นสารประกอบโพลีไซคลิกอะโรมาติกไอโดรคาร์บอน มีสูตรโมเลกุลเป็น C18H12 เตตระซีน บางครั้งจะรู้จักเป็น เบนโซเอแอนทราซีนด้วย เป็น PAHs ชนิดหนึ่ง
Benzo(a)anthracene
Mannitol salt agar
Mannitol salt agar หรือ MSA เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อทางด้านจุลชีววิทยา ใช้สำหรับเลี้ยงเชื้อเฉพาะกลุ่ม มีความสำคัญทางการแพทย์เพื่อใช้จำแนกเชื้อก่อโรคในช่วงเวลาสั้นๆ
อาหารนี้มีเกลือ(NaCl)สูง (~7.5%-10%) ทำให้มีความเฉพาะต่อ "Staphylococci" (และ "Micrococcaceae") เพราะระดับของ NaCl จะยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียอื่นๆ ในอาหารนี้มีแมนนิทอล และอินดิเคเตอร์ฟีนอลเรด. Coagulase-positive "Staphylococci" จะเกิดโคโลนีสีเหลืองและโซนใสสีเหลือง ในขณะที่coagulase-negative "Staphylococci" สร้างโคโลนีขนาดเล็กสีชมพูหรือแดงโดยไม่เปลี่ยนสีของอาหาร ถ้าสิ่งมีชีวิตนั้นสามารถหมักแมนิทอล สารที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นกรด จะทำให้ฟีนอลเรดกลายเป็นสีเหลือง
และใช้การคัดแยกเชื้อก่อโรค เช่น "Staphylococci".
MSA โดยทั่วไปประกอบด้วย :
เดอะเบลลาทวินส์
เดอะเบลลาทวินส์ (The Bella Twins) ประกอบไปด้วย บรี เบลลา (Brie Bella) และ นิกกี เบลลา (Nikki Bella) เป็นทีมพี่น้องฝาแฝดนักมวยปล้ำอาชีพ เป็นอดีตนักมวยปล้ำของ WWE และยังได้เข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame ประจำปี 2020
วัดกองดิน
วัดกองดิน เป็นวัดราษฏร์ในนิกายเถรวาท ตั้งอยู่ที่ ตำบลกองดิน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย อยู่ในเขตปกครองการคณะสงฆ์ อำเภอแกลง จังหวัดระยองโดยมี พระครูสุนทรเขมาภินันท์ เป็นเจ้าอาวาส ตามประวัติความเป็นมาของเทศบาลตำบลกองดิน และองค์การบริหารส่วนตำบลกองดิน ได้ระบุไว้ว่า วัดกองดินนี้ เป็นสถานที่หยุดพักทัพตำดินปืนของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และมีพระประธานประจำในอุโบสถ มีพระนามว่า พระพุทธภัทรปิยปกาศิต หรือรู้จักกันโดยทั่วไปว่า หลวงพ่อปิยปกาศิต
ตามรายงานลงวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2442 (ร.ศ. 118) มีการระบุชื่อของวัด ณ สถานที่แห่งนี้ว่า "วัดคงคาจืด" ภายหลังวัดคงคาจืดได้ทรุดโทรม ยากแก่การบูรณปฏิสังขรณ์ ประชาชนในพื้นที่จึงได้ทำการย้าย สร้างวัดขึ้นมาใหม่ และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดกองดิน" ปัจจุบันวัดกองดิน ตั้งอยู่ในตำแหน่งจุดกึ่งกลางของพื้นที่ 4 จังหวัด (ชลบุรี, ระยอง, จันทบุรี, ตราด)
พระพุทธภัทรปิยปกาศิต.
หลวงพ่อปิยปกาศิต เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยเชียงแสน สิงห์หนึ่ง มีลักษณะที่สำคัญคือ ขัดสมาธิเพชร พระชงฆ์ขวาทับพระชงฆ์ซ้าย พระหัตถ์ขวาวางบนหัวเข่า พระหัตถ์ซ้ายวางอยู่บนพระเพลา พระพักตร์กลม พระโอษฐ์ยิ้ม ขมวดพระเกศาใหญ่ พระรัศมี (เกศ) เป็นดอกบัวตูม พระวรกายอวบอ้วน ชายสังฆาฏิสั้นเหนือพระถัน ประดิษฐาน อยู่ในอุโบสถวัดกองดิน จังหวัดระยอง
ปลากดเกราะ  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาหนัง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hoplosternum littorale" ในวงศ์ปลาแพะ (Callichthyidae)
มีลำตัวป้อม ค่อนข้างแบนข้าง ส่วนหัวกลมมน มีหนวดสองคู่ ลำตัวปกคลุมด้วยแผ่นกระดูกสองแถวเรียงสานกัน ลำตัวด้านบนสีเทาอมเขียว ด้านหลังสีเทาอมสีเหลืองทอง ครีบทั้งหมดเป็นสีเทาดำ ครีบอกสีเหลืองทองโดยส่วนเงี่ยงจะมีสีเหลืองเข้มกว่าก้านครีบ
มีความยาวสูงสุดราว 24 เซนติเมตร เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางมากในทวีปอเมริกาใต้ โดยสามารถพบได้ในลุ่มแม่น้ำในกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ภาคเหนือของเวเนซุเอลา ตลอดจนพบเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในรัฐฟลอริดา ของสหรัฐอเมริกาอีกด้วย
เป็นปลาที่หากินบริเวณพื้นน้ำ อาหารได้แก่ หนอนแดงและซากอินทรีย์สาร แต่จะเปลี่ยนไปกินแมลงและสัตว์มีกระดองขนาดเล็กในช่วงฤดูแล้ง ปลาจะเริ่มผสมพันธุ์ในช่วงต้นฤดูฝน โดยจะสร้างหวอดคล้ายกับปลากัด ซึ่งทั้งเพศผู้และเพศเมียจะร่วมกันสร้างขึ้นมา ด้วยการเสียดสีร่างกายของกันและกัน หลังจากวางไข่แล้ว ปลาเพศผู้จะทำหน้าที่ดูแลปกป้องไข่ จนกระทั่งฟักออกเป็นตัวแล้วประมาณสองวันถัดมา จึงปล่อยให้หากินตามลำพัง
เป็นปลาที่มักพบในแหล่งน้ำที่มีอุณหภูมิประมาณ 18-26 องศาเซลเซียส และค่าความเป็นกรด-ด่างประมาณ 5.9-7.2 (pH) ที่เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำและบึง ที่เป็นแหล่งน้ำนิ่งซึ่งมีปริมาณออกซิเจนละลายอยู่ค่อนข้างต่ำ หรือในป่าที่มีน้ำท่วมเกือบทั้งปี
ปลากดเกราะ ถือเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญชนิดหนึ่งในทวีปอเมริกาใต้ นิยมบริโภคกันทั่วไป ในตรินิแดดและเฟรนช์เกียนา มีการเพาะเลี้ยงกันด้วย อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า Camboatám และ Tamboatá
ภัณฑิลา ฟูกลิ่น (เกิด 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2530) ชื่อเล่น แอร์ เป็นนักแสดง นักร้อง พิธีกร นักจัดรายการวิทยุชาวไทย และอดีตพิธีกรรายการสตรอเบอรี่ชีสเค้ก ภัณฑิลาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนสายน้ำผึ้ง ในพระอุปถัมภ์ฯ จนถึงระดับมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 5 ต่อมาได้ย้ายมาสำเร็จระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่ โรงเรียนแอ๊ดเวนตีสเอกมัย และระดับปริญญาตรีที่ คณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกการออกแบบเพื่อการแสดง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ได้รับเกียรตินิยมอันดับ 2
รายการทีวี.
รายการ จำอวดหน้าจอ รับบท นางฟ้าภัณฑิลา ในช่วง ฉ่อย เดอะซีรีส์
ปลาเรดเทลแคทฟิช
ปลาเรดเทลแคทฟิช  เป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาหนัง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Phractocephalus hemioliopterus" ในวงศ์ปลากดอเมริกาใต้ (Pimelodidae) จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Phractocephalus" ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์ ทั้งนี้เนื่องจากชนิดอื่นที่อยู่ร่วมสกุลกันได้สูญพันธุ์ไปตั้งแต่ยุคไมโอซีนตอนต้นแล้ว (ราว 13.5 ล้านปีก่อน) คือ "P. nassi" ซึ่งค้นพบซากดึกดำบรรพ์ในปี ค.ศ. 2003 จากยูรูมาโค ในเวเนซุเอลา รวมถึงชนิดอื่นจากรัฐอาเกร ในบราซิล
มีรูปร่างส่วนหัวแบนกว้างและใหญ่ ปากมีขนาดใหญ่ และอ้าปากได้กว้าง ภายในช่องปากจะมีฟันหยาบ ๆ สีแดงสด ซึ่งฟันลักษณะนี้จะใช้สำหรับดูดกลืนอาหารเข้าไปทั้งตัว โดยไม่เคี้ยวหรือขบกัด แต่จะใช้งับเพื่อไม่ให้ดิ้นหลุดเท่านั้น บริเวณส่วนหัวมีจุดกระสีน้ำตาลหรือดำกระจายอยู่ทั่ว ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลแดง ส่วนท้องและด้านข้างลำตัวสีขาวหรือสีเหลือง ปลายหางและครีบหลังมีสีแดงจัด อันเป็นที่มาของชื่อ มีหนวดทั้งหมดสี่คู่ คู่แรกยาวที่สุดอยู่บริเวณมุมปาก หนวดอื่น ๆ อยู่บริเวณใต้คาง
ปลาเรดเทลแคทฟิช เป็นปลาที่หากินตามท้องน้ำ โดยกินอาหารได้แก่ ปลาขนาดเล็กกว่าและสามารถกินได้ถึงขนาดที่เท่าตัวหรือใหญ่กว่าได้ ด้วยการกลืนเข้าไปทั้งตัวโดยไม่เคี้ยว เป็นปลาที่ตะกละ กินจุ กินไม่เลือก และเจริญเติบโตได้เร็วมาก โดยเฉพาะลูกปลา
พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำอเมซอน, โอริโนโค และเอสเซคิวโบ โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า Cajaro และ Pirarara หรือ ปลากล้วย
มีขนาดโตเต็มที่ได้ประมาณ 1-1.5 เมตร น้ำหนักหนักได้ถึง 51.5 กิโลกรัม ซึ่งเป็นน้ำหนักของส่วนหัวมากถึง 1 ใน 4
เป็นปลาที่นิยมตกเป็นเกมกีฬา และนิยมบริโภคกันทั่วไป โดยเฉพาะในประเทศไทยมีการเพาะเลี้ยงกันเพื่อบริโภคแทนเนื้อปลาคัง ("Hemibagrus wyckioides") ซึ่งเป็นปลาพื้นบ้านทดแทน เนื่องด้วยการที่เพาะขยายพันธุ์ง่ายและเติบโตเร็ว อีกทั้งเนื้อยังมีรสชาติดี และยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย ซึ่งจัดว่าเป็นปลาจากต่างประเทศที่มีการเลี้ยงกันมานานกว่า 30 ปีแล้ว มีราคาขายที่ไม่แพง ในปัจจุบัน ยังมีการผสมข้ามพันธุ์กับปลาในวงศ์เดียวกัน เช่น ปลาไทเกอร์โชวเวลโนส ("Pseudoplatystoma fasciatum") เกิดเป็นลูกผสมสายพันธุ์ใหม่ หรือมีสีสันที่แตกต่างไปจากปลาดั้งเดิมอีกด้วย เช่น สีขาวล้วน หรือสีดำทั้งลำตัว หรือปลาเผือก ซึ่งปลาที่มีสีสันแปลกเช่นนี้จะมีราคาซื้อขายที่แพงกว่าปลาปกติมาก แต่ขณะเดียวกันก็ก่อให้เกิดเป็นปัญหาชนิดพันธุ์ต่างถิ่น เมื่อมีปลาบางส่วนได้หลุดรอดลงไปในแหล่งน้ำธรรมชาติ
กำจร สถิรกุล
กำจร สถิรกุล อดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย คนที่ 11 และเป็นอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
นายกำจร สถิรกุล หรือ ดร.กำจร สถิรกุล เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ที่อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบุตรคนที่ 4 จาก 5 คน ของนายส่อง และนางห่วง สถิรกุล เกิดในครอบครัวคหบดี มีบรรพบุรุษเป็นชาวจีนแต้จิ๋ว แซ่เฮง (หวัง) นายส่องผู้เป็นบิดาเสียชีวิตตั้งแต่นายกำจรยังเล็ก นายกำจรย้ายเข้ามาเรียนที่กรุงเทพในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย มีผลการเรียนดีเลิศ สอบชั้นมัธยม 6 ได้คะแนนเป็นลำดับที่ 30 ของประเทศ สอบเข้าเรียนระดับอุดมศึกษาที่คณะบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นรุ่นที่ 10 ของคณะ
และได้รับทุนศุลกากรไปศึกษาต่อระดับปริญญาตรีและโทด้านเศรษฐศาสตร์ที่ มหาวิทยาลัยมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกาก่อนเดินทางกลับประเทศไทยมารับราชการที่กรมศุลกากร ต่อมาได้สมรสกับคุณพาณี คุณวิศาลซึ่งได้พบรักกันขณะที่มาช่วยดูงานด้านการเงินที่องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยสาขาเพลินจิต และย้ายเข้ามาอยู่บ้านหลังแรกที่ซอยมั่นสิน มีบุตรชายหนึ่งคนคือนายสาธิษฐิ์  สถิรกุล จนเมื่อพ้นจากการรับราชการจึงได้ย้ายมาอยู่ที่อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี หลาน นส ภัทร์ณิชา สถิรกุล และ นาย ภวัต สถิรกุล
การสะสมพระเครื่อง.
ดร.กำจร สถิรกุล สนใจในพุทธศิลป ชื่นชอบการแสวงหาพระเครื่องมาสะสม นายกำจรจะพกแว่นขยายสำหรับส่องพระเครื่องติดตัวและใช้เวลายามว่างเดินชมตลาดพระเครื่องอยู่เสมอจนเป็นที่รู้กันดีในหมู่เพื่อนและคนสนิท พระเครื่องที่นายกำจรเช่ามานั้นแม้จะชอบแต่นายกำจรก็ไม่ได้ยึดติดหรือหวงและมักมอบให้ผู้อื่นเป็นของขวัญหากเห็นว่าจะมีคุณค่าหรือเป็นประโยชน์แก่ผู้นั้น ในงานฉลองวันเกิดอายุครบ 72 ปี นายกำจรยังได้นำพระเครื่องที่สะสมไว้กว่าหนึ่งพันองค์แจกให้ผู้มาร่วมงาน
นายกำจร เคยร่วมสร้างจตุคามรามเทพรุ่นแรกๆก่อนที่จะได้รับความนิยม โดยมอบพระปิดตาพังพระกาฬให้เพื่อเป็นต้นแบบ
พระสมเด็จพิมพ์นิยม พระกริ่ง พระหลวงพ่อทวด และ ของเก่า ๆ ที่น่าสนใจ
งานภาพวาดสีน้ำมัน.
ดร.กำจร สถิรกุล เริ่มวาดภาพสีน้ำมันตั้งแต่สมัยที่เรียนอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกาแต่ไม่ได้มีโอกาสวาดอีกเลยจนหลังเกษียญอายุราชการจึงได้เริ่มวาดอีกครั้ง งานภาพนามธรรมสีนำมันของนายกำจรเป็นที่นิยมในหมู่นักสะสมงานศิลปะรวมไปถึงนักธุรกิจและผู้บริหารของธนาคารและสถาบันการเงิน นายกำจรได้วาดภาพไว้ทั้งสิ้นราว 600 ภาพและเกือบทั้งหมดได้มอบให้นำไปประมูล โดยรายได้จากการประมูลทั้งหมดได้นำไปบริจาคเพื่อการกุศลแก่หน่วยงานที่ทำประโยชน์แก่สังคม อาทิ มูลนิธิรัฐบุรุษฯ มูลนิธิ TISCO โรงพยาบาลชลประทาน โครงการสร้างบ้านให้พ่อหลวง (ปากพนัง) โครงการเด็กออทิสติก โรงเรียนสาธิตเกษตร รวมทั้งสิ้นเป็นมูลค่ากว่า 10 ล้านบาท
ปัจจุบันจัดแสดงภาพอยู่ใน art gallary ของ EGCO,TISCO, Bank of Thailand.
ดร.กำจร สถิรกุล เริ่มงานครั้งแรกเข้ารับราชการที่กรมศุลกากรเป็นผู้เชี่ยวชาญพิเศษ  สร้างความเปลี่ยนแปลงในวงการพิกัดอัตราศุลกากร อีกทั้งนำทีมเจรจา GATT และเวทีสำคัญอื่น ๆ มากมาย จึงได้รับการปรับเลื่อนขั้นอย่างต่อเนื่องจนถึงตำแหน่งรองอธิบดีด้านบริหาร ก่อนจะย้ายไปเป็นผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจและการคลัง และที่สุดได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นตำแหน่งสุดท้ายก่อนอำลาวงการราชการ ในปี พ.ศ. 2536
ประวัติการทำงานโดยสรุป.
2527-2532 ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
2534-2540 ประธานกรรมการ unicord tuna canning
ธงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย
ธงชาติราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย เป็นธงแถบตามยาว สีนำเงิน, สีขาว, และสีแดง ธงชาติ และ ธงพาณิชย์ เป็นธงสามสีพื้นสีอุดมการณ์ร่วมสลาฟ (Pan-Slavic colours) ธงสามสีพื้นสีอุดมการณ์ร่วมสลาฟ ประกาศใช้ที่กรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก เมื่อปี พ.ศ. 2391
ธงราชการของรัฐ มีตราแผ่นดินอย่างใหญ่ของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย บนธงสามสี ธงนี้ใช้สำหรับหน่วยงานราชการ สำนักงานรัฐบาล และเรือของรัฐ
ธงราชการกองทัพ(ธงราชนาวี) ของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย ใช้ตราอาร์มน้อยบนธงชาติ โดยขนาดของตราอาร์มน้อยอย่างย่อเป็นดังนี้: "ความกว้างหนึ่งในสามของความยาวทั้งหมด โดยตราอาร์มนี้อยู่ภายใต้มงกุฎแห่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย ความกว้างของอาร์มและมงกุฎ (ไม่รวมลูกโลกและกางเขน) มีขนาดหนึ่งส่วนครึ่งของความยาวด้านกว้าทั้งหมด"
ธงชาติแห่งราชอาณาจักรนี้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2455 จนกระทั่งราชอาณาจักรยูโกสลาเวียถูกผนวกโดยฝ่ายอักษะ ในปี พ.ศ. 2484 หลังจากความผันผวนของรัฐบาลในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ธงสามสีของยูโกสลาเวียผืนนี้ยังคงสถานะธงชาติยูโกสลาเวียแม้เปลี่ยนผ่านรัฐบาลในช่วงเวลานั้น และ จนถึงฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อ พ.ศ. 2488 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ขบวนการปาร์ติซานชาวเซิร์บ ได้ใช้ธงนี้เป็นธงชาติของตน
ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน สถาปนาเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม, พ.ศ. 2461 และเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2472 ธงผืนนี้ประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2465 ธงสามสีของยูโกสลาเวีย (ใช้เป็นครั้งแรก) ธงผืนนี้ได้รับอิทธิพลจากพื้นสีอุดมการณ์ร่วมสลาฟ ประกาศใช้ครั้งแรกในการประชุมที่กรุงปราก เมื่อปี พ.ศ. 2391 ธงแถบตามยาว สีนำเงิน สีขาว และสีแดง ใช้เป็นธงชาติ ธงเรือราษฎร์ และธงเรือรัฐบาล ระหว่าง พ.ศ. 2461 - 2486 ในสมัย (ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย) ซึ่งใช้ธงแบบเดียวกัน ส่วนธงราชนาวีเกียรติยศ ใช้ตราแผ่นดินอย่างเต็มที่อยู่มาทางด้านคันธง
โคตรคน 3 คม
โคตรคน 3 คม  เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่นอาชญากรรม ค.ศ. 2005 ของฮ่องกง ผลิตและกำกับโดย เบนนี่ ชาน จากบทภาพยนตร์โดย ไอวี่ โฮ นำแสดงโดย เจิ้ง อี้เจี้ยน, กัว ฟู่เฉิง และ แดเนียล วู
เป็นเรื่องราวของชายสามคนซึ่งได้แก่ ตำรวจ, ทนาย และฆาตกร โดยกล่าวถึงซุน ผู้เป็นตำรวจที่ยังคงคิดถึงแฟนของเขาที่หายตัวไปในช่วง 10 ปีก่อนอยู่ถึงทุกวันนี้ ต่อมา เขาได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เหมือนกับแฟนของเขา ซึ่งเป็นภรรยาของทนายที่มีชื่อว่าโต ผู้เป็นทนายผู้ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ซึ่งปัจจุบัน ทนายโตรับว่าความให้กับหัวหน้าแก๊งฟอกเงิน แต่เขารู้สึกว่านี่อาจเป็นการช่วยคนเลวให้พ้นผิด และโค้กซึ่งเป็นมือสังหาร ก็ได้เข้ามาพัวพันกับคดีของซุนในเวลาต่อมา
ภาพยนตร์ดังกล่าวได้รับรางวัลม้าทองคำครั้งที่ 42 ในสาขานักแสดงชายยอดเยี่ยม (กัว ฟู่เฉิง), ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และลำดับภาพยอดเยี่ยม
ฮิรัตสึกะ
ฮิรัตสึกะ  เป็นนครในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2560 ตัวเมืองมีประชากรประมาณ 257,877 คน มี 109,020 หลังคาเรือน และความหนาแน่นประชากรอยู่ที่ 3,800 คนต่อตารางกิโลเมตร ซึ่งมีพื้นที่รวม 67.88 ตารางกิโลเมตร
ฮิรัตสึกะตั้งอยู่ทางตะวันตกของใจกลางที่ราบคันโตระหว่างโคเกียวกับภูเขาฟูจิ มีชายฝั่งยาว 5 กิโลเมตรของเขตโชนันที่อ่าวซางามิในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิก
โรงเรียนราชินีบูรณะ
โรงเรียนราชินีบูรณะ  เป็นโรงเรียนตั้งอยู่ใน ตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ก่อตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2457 โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า "สตรีวิทยา" รวมถึง โรงเรียนราชินีบูรณะเป็นศูนย์พัฒนาการเรียนการสอนภาษาฝรั่งเศสที่สำคัญของภูมิภาค โรงเรียนราชินีบูรณะเป็นโรงเรียนสตรีแห่งแรกในมณฑลนครไชยศรี ที่สมเด็จพระศรีพัชรินทรา พระบรมราชินีนาถในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้บูรณะขึ้น
โรงเรียนราชินีบูรณะก่อตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2457 โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า "สตรีวิทยา" จากนั้นในปี พ.ศ. 2460 โรงเรียนได้ถูกเพลิงไหม้ จึงได้ย้ายสถานศึกษามาอยู่ที่เรือนพักกองเสือป่า ในภายหลัง เจ้าพระยาศรีวิไชยชนินทร (ชม สุนทราชุน) ผู้เป็นข้าหลวงเทศาภิบาลผู้สำเร็จราชการมณฑลนครชัยศรี ได้ให้คุณหญิงทองอยู่ สุนทราชุน ผู้เป็นภรรยา เข้ารับพระราชทานทรัพย์ พร้อมที่ดินจากสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถพระพันปีหลวง มาสร้างโรงเรียนรวมถึงอาคารเรียนตามแปลนของกระทรวงธรรมการในสมัยนั้น และจัดพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2462 โดยสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถพระพันปีหลวง โปรดเกล้าฯ ให้พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร เสด็จแทนพระองค์ และพระราชทานนามโรงเรียนแห่งนี้ว่า "โรงเรียนราชินีบูรณะ" นับแต่นั้นเป็นต้นมา
เนื่องด้วยมีนักเรียนเพิ่มขึ้นในทุกปี พ.ศ. 2477 พระยาพิพิธอำพลวิมลภักดี ผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐม จึงได้เริ่มสร้างอาคารไม้ชั้นเดียว และเปิดใช้ ณ วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2478 โดยใช้ชื่อ "เรือนพิพิธอำพลบูรณะ" และ พ.ศ. 2497 ได้ใช้ทุนบำรุงการศึกษาต่อเติมชั้นล่างเพิ่มอีก 5 ห้อง ต่อมา พ.ศ. 2497 ได้ใช้เงินบำรุงการศึกษาต่อเติม ชั้นล่างขึ้นอีก 5 ห้อง รวมเป็น 10 ห้องเรียน และได้ซื้อที่ดินเพิ่มด้านตะวันออก อีก 1 ไร่ 25 ตารางวา เป็นเงิน 45,000 บาท โดยได้รับพระราชทานเงินจากสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ เป็นเงิน 3,500 บาท รวมกับเงินบริจาคของศิษย์ทุกรุ่น โรงเรียนจึงได้จัดสร้างอาคารเรียนเพิ่มขึ้น
พ.ศ. 2499 ผู้ปกครองนักเรียนพร้อมใจกันบริจาคเงินต่อเติมโรงอาหาร ต่อมาได้สร้างอาคาร 2 ชั้น มีห้องเรียน 6 ห้อง ขึ้นใหม่ โดยได้รับบริจาคจากนางทิมและนางสาวละออง ประพันธสิริ เป็นเงิน 140,000 บาท สร้างอาคาร มีชื่อว่า "เรือน ทิม-ละออง ประพันธสิริ" ปัจจุบัน เรือน"ทิม-ละออง ประพันธสิริ" ทำการรื้อถอนเพื่อก่อสร้างอาคารใหม่ 4 ชั้น นอกจากนี้ นางทิมยังได้กรุณามอบพันธบัตร เป็นเงิน 100,000 บาท เพื่อจัดตั้งเป็นมูลนิธิเก็บดอกผลเป็นทุนการศึกษาแก่เด็กยากจน ให้ชื่อว่า "มูลนิธิทิม-ละออง ประพันธสิริ อนุสรณ์"
พ.ศ. 2502 ได้ก่อตั้งสมาคมผู้ปกครอง ครู และศิษย์เก่าราชินีบูรณะ โดยมีนายวิจิตร นิลพันธ์ เป็นนายกสมาคมฯ คนแรก
พ.ศ. 2515 ได้ซื้อที่ดินด้านติดถนนคตกฤช อีก 97 ตารางวา
พ.ศ. 2526 สร้างอาคารเรียนแบบพิเศษ 4 ชั้น โดยรื้อถอนอาคารเดิมทั้งหมด คงอนุรักษ์ไว้แต่อาคารศรีพัชรินทร์ และในปีงบประมาณ 2528 ได้ต่อเติมอาคารเรียนแบบพิเศษ
พ.ศ. 2528 การพัฒนาโรงเรียนเป็นไปตามลำดับ แต่เนื่องจากคณะศรีพัชรินทร์ มีบริเวณคับแคบ ยากแก่การบริหารหลักสูตร ด้วยความสนับสนุนของสมาคมผู้ปกครอง ครูและศิษย์เก่าราชินีบูรณะ และผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐม จึงตัดสินใจซื้อที่ดินเพิ่มอีก 4 ไร่มูลค่ารวมค่าชดเชยบ้าน 22 หลัง เป็นเงิน 8 ล้าน 2 แสนบาท ด้วยปณิธานอันแน่วแน่ของผู้อำนวยการยุพิน ดุษิยามี โครงการซื้อที่ดินก็สำเร็จสมความมุ่งหวังของทุกคน และได้สร้างอาคารเอนกประสงค์ ขึ้น 1 หลัง
พ.ศ. 2538 ได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์พระราชานุสาวรีย์ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2538 และวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2538 เวลา 10.00 น. สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จมาทรงเปิดพระราชานุสาวรีย์ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ ณ โรงเรียนราชินีบูรณะ
พ.ศ. 2539 สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดีเสด็จมาพระราชทานทุนสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ แก่นักเรียนในพระอุปถัมภ์ ณ โรงเรียนราชินีบูรณะ เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2539 และในปีนี้มีการก่อสร้างอาคารเรียนแบบพิเศษ 5 ชั้น และบ้านพักผู้บริหาร
พ.ศ. 2543 สร้างอาคารเรียน 2 หลัง คือ อาคารสุนทร-ทัศนีย์ เทียนทอง และอาคารเรียนแบบพิเศษ 5 ชั้น ภายใต้การริเริ่มและการหาทุนจัดสร้างโดย ผู้อำนวยการ สิริยุพา ศกุนตะเสฐียร
คืนสิทธิ์ สุวรรณวัฒกี เกิดวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2512 มีพี่น้อง 4 คน ปุ๊ยเป็นลูกคนที่ 3 เป็นคนกรุงเทพฯ ปัจจุบันสมรสแล้ว ชั้นมัธยมศึกษาจบจากโรงเรียนวัดบวรนิเวศ และในระดับมหาวิทยาลัย สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง คณะสถาปัตยกรรม ภาควิชานิเทศศิลป์ เอกภาพยนตร์
จุดเริ่มต้นเข้าสู่วงการ.
ปุ๊ย-คืนสิทธิ์ เริ่มต้นก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการส่งผลงานเข้าประกวด ในรายการ “สี่ทุ่มสแควร์” ในการประกวดล้อเลียนโฆษณา จากการประกวดในงานนี้เอง เมื่อเขาเรียนจบในปี พ.ศ. 2535 ก็ทำให้เขาได้เข้าร่วมงานกับทางรายการโทรทัศน์สี่ทุ่มแสควร์ในทันทีในตำแหน่ง Editor (ช่างตัดต่อ) แล้วพัฒนาขึ้นเป็น คนเขียนสคริป และในปี พ.ศ. 2546 เขาก็ได้เป็นที่รู้จักในฐานะ “พีธีกร รายการตีสิบ”
สนธิสัญญาชิโมโนเซกิ
สนธิสัญญาชิโมโนเซกิ  หรือ สนธิสัญญาหม่ากวัน  ในภาษาจีน เป็นสนธิสัญญาระหว่างจักรวรรดิญี่ปุ่นและประเทศจีน โดยราชวงศ์ชิง เมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1895 สนธิสัญญานี้ทำให้สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง เกาหลีเป็นอิสระจากจีน ญี่ปุ่นได้ดินแดนในจีนและได้สิทธิภาพชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่งจากจีน นอกจากนี้ญี่ปุ่นยังสามารถเข้าใช้และตั้งกงสุลในสี่เมืองท่าคือ ชาฉี้, ฉงชิ่ง, ซูโจว และ หางโจว