pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สีของเปลือกโดยปกติจะเป็นสีเดียวทั้งเปลือก คือ สีแดงปนส้มสด มีตุ่มเป็นแนวเพียงเล็กน้อย แต่ในบางตัวที่จัดว่าสวยจะนิยมเก็บเป็นของสะสม คือ เปลือกมีสีส้มสลับกับแดงสด มีแถบสีเข้ม-อ่อนสลับกันไล่เรียงเป็นทางยาวตลอดทั้งเปลือก ขณะที่ทางก้นหอยเป็นแต้ม และแถบสลับสีแดงและส้ม ตุ่มขึ้นชัดเจนเหมือนไข่มุกถึง 3-4 ชั้น
Conus rawaiensis
สังข์รดน้ำ  เป็นหอยทะเลฝาเดี่ยวชนิดหนึ่ง ในวงศ์หอยสังข์มงคล (Turbinellidae)
จัดเป็นหอยขนาดใหญ่ มีเปลือกหนา รูปเปลือกค่อนข้างป้อม วงเกลียวตัวกลม ส่วนปลายมีร่องยาวปานกลาง ส่วนยอดเตี้ย ช่องเปลือกรูปรี ขอบด้านในมีสัน 3-4 อัน ผิวชั้นนอกสุดสีน้ำตาล เป็นชั้นที่บางและหลุดล่อนง่าย และมักจะหลุดออกเมื่อหอยตาย เปลือกชั้นรองลงไปเป็นส่วนที่มีความหนาและแข็ง ค่อนข้างเรียบ มีสีขาวนวลหรือสีขาวอมชมพู
พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะมหาสมุทรอินเดียทางตอนใต้ของประเทศอินเดียและประเทศศรีลังกาเท่านั้น อาศัยอยู่ตามพื้นน้ำที่เป็นพื้นทราย กินหนอนตัวแบนและแพลงก์ตอนเป็นอาหาร
สังข์รดน้ำ โดยปกติแล้วจะมีเปลือกเวียนทางซ้าย (อุตราวรรต) ตามเข็มนาฬิกา แต่มีบางตัวที่เวียนไปทางด้านขวา (ทักษิณาวรรต) ซึ่งพบได้น้อยมาก ซึ่งหอยลักษณะนี้ตามคติของศาสนาฮินดูจะถือเป็นมงคล (ตามคติของพราหมณ์-ฮินดู ขวา=ซ้าย, ซ้าย=ขวา ในแบบสากล) ด้วยถือว่าเป็นของศักดิ์สิทธิ์ และเป็นหอยที่อยู่ในพระกรของพระวิษณุ จึงนำมาใช้ในงานมงคลต่าง ๆ ที่มีพิธีการ เช่น การรดน้ำในพิธีแต่งงาน โดยเชื่อว่าจะเป็นสิริมงคล หรือใช้เป่าโดยต้องตัดส่วนปลายของเปลือกหรือก้นหอยออก ใช้ในงานพระราชพิธี รวมถึงงานสมโภชและงานพิธีมงคลอื่น ๆ รวมถึงมีการนำไปใช้ทำเป็นเครื่องประดับต่าง ๆ ด้วยการนำเปลือกหอยไปล้างทำความสะอาดและผ่านการเจียระไนด้วยการฝาน, ตัด, เจาะ หรือแกะสลักในแบบต่าง ๆ ทั้งเป็นกำไลข้อมือ, ปิ่นปักผม หรือของประดับตบแต่งเพื่อความสวยงาม เป็นต้น โดยเชื่อว่าชาวทิเบตเป็นคนกลุ่มแรกที่นำมาใช้ในพิธีกรรมก่อนที่จะแผ่ขยายมาสู่ความเชื่อในศาสนาฮินดู
Turbinella pyrum
หอยสังข์รดน้ำ
หอยสังข์เวียนขวา
อี้ จงเทียน
อี้ จงเทียน (เกิด 2490) เป็นนักเขียน, นักประวัติศาสตร์, นักปราชญ์ชาวจีน
อี้จงเทียนใช้ชีวิตในวัยเด็กที่ เมืองฉางซา มณฑลหูหนาน และใช้ชีวิตในวัยรุ่นที่ เมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย ในปี พ.ศ. 2508 ภายหลังสำเร็จการศึกษาจากชั้นมัธยมศึกษา อี้จงเทียนถูกส่งไปยังเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เพื่อเขาร่วมกองกำลังการผลิตแห่งซินเจียง และกลายเป็นอาจารย์สอนโรงเรียนมัธยมศึกษาในเวลาต่อมา หลังกลับจากซินเจียง อี้จงเทียนได้เข้าศึกษาใน มหาวิทยาลัยอู่ฮั่น สาขาวรรณกรรมจีนโบราณ และสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2521 และสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทในอีกสามปีถัดมา ซึ่งภายหลังเขาได้ตัดสินในที่จะเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย ปัจจุบันอี้จงเทียนเป็นศาสตราจารย์ที่ วิทยาลัยมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเซียะเหมิน
ทางด้านวิชาการ.
อี้จงเทียนมีความสนใจทางด้านวิชาการหลายสาขา เช่น วรรณกรรม,ทัศนศิลป์,มานุษยวิทยา,ประวัติศาสตร์และมุนุษยศาสตร์ และอี้จงเทียนยังสนใจในด้านการพัฒนาเมืองสมัยใหม่ในจีน และยังถูกอ้างถึงในการผังเมืองด้วย
อี้จงเทียนตีพิมพ์หนังสือทางวิชาการที่เขาสนใจหลายๆเล่ม และเป็นที่นิยม นี่จึงทำให้เกิดการโต้เถียงเป็นอย่างมาก แต่ก็ทำให้งานของอี้จงเทียนเป็นที่นิยม
ในปี พ.ศ. 2548 อี้จงเทียนออกรายการแลคเชอร์รูม ในช่อง ซีซีทีวี 10 ซึ่งได้บรรยายในชุดหัวข้อ บุคคลสำคัญยุคฮั่น และในปี พ.ศ. 2549 ในชุดอี้จงเทียนพิเคราะห์สามก๊ก ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก และยังกระตุ้นให้เกิดข้อถกเถียงเกี่ยวกับคุณภาพทางวิชาการที่เขาบรรยาย
ในปี พ.ศ. 2551 อี้จงเทียนได้บรรยายในชุด ปรัชญาก่อนราชวงศ์ฉิน
หอยสังข์ หรือ สังข์ หรือ สังข  เป็นชื่อสามัญของหอยทะเลกาบเดี่ยวหลายชนิดหลายสกุล (โดยมากหมายถึงสกุล "Strombus") ในหลายวงศ์ เช่น สังข์รดน้ำ ("Turbinella pyrum") เปลือกสีขาว รูปทรงงดงาม ใช้สำหรับหลั่งน้ำพระพุทธมนต์หรือน้ำเทพมนตร์, สังข์แตร ("Charonia tritonis") เปลือกมีลาย ใช้เป่าในงานพิธีของชาวเกาะแถบมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มีลักษณนามว่า ขอน เช่น สังข์ 2 ขอน เป็นต้น
สังข์
สังข
หอยสังข
พระเจ้านรสิงขะ
พระเจ้านรสิงขะ (, "นะระเตงคะ") เป็นพระราชโอรสของพระเจ้านรตู่ ครองราชย์เป็นพระเจ้าพุกาม ระหว่างปี พ.ศ. 1714 - 1717
พระเจ้านรปติสี่ตู่
พระเจ้านรปติสี่ตู่ (, 8 ตุลาคม 1693-18 สิงหาคม 1754) เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกาม พระราชนัดดาของพระเจ้านรถุได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้านรปติสี่ตู่ (พ.ศ. 1717-1754) หรือพระนามภาษาสันสกฤตว่า ศรีตรีภูวนาทิตยบวรธัมมราชา ส่วนพระนามในจารึกคือ สี่ตู่ เช่นเดียวกับพระอัยกาของพระองค์
ในรัชกาลนี้ พระเจ้านรปติสี่ตู่ทรงสร้างรูปแบบอารยธรรมที่เป็นพม่าชัดเจนขึ้นมา และส่งต่อวัฒนธรรมดังกล่าวให้แก่ชนชาติต่างๆโดยรอบ รวมถึงชาวมอญเจ้าของอารยธรรมเดิม นอกจากนี้ ยังทรงรับเอาพุทธศาสนาลัทธิลังกาวงศ์เข้ามายังพุกาม มีการแต่งตำราทางพุทธศาสนา สร้างวัด และเจติยวิหาร และกัลปนาข้าทาส ที่ดิน ให้แก่วัดเป็นจำนวนมาก
ยิ่งไปกว่านั้นการสร้างศาสนสถานด้วยสถาปัตยกรรมแบบพุกามของพระองค์ ในดินแดนห่างไกลต่าง ๆ ยังเป็นการแผ่ขยายอำนาจของอาณาจักรออกไปภายนอก ซึ่งทำให้ฐานการผลิตของอาณาจักรพุกามกว้างขวางขึ้นอีกด้วย นับได้ว่าเป็นยุคที่มีความมั่นคงและมั่งคั่งสุดในประวัติศาสตร์พุกาม
พระเจ้าไชยสิงขะ
พระเจ้าไชยสิงขะ  หรือ ที่โลมี่นโล (, ; พ.ศ. 1754-1778) หรือพระเจ้านันเด่าง์เมีย  เป็นพระเจ้าพุกาม ที่ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา ในรัชกาลนี้แทบไม่มีความวุ่นวายทางการเมืองเลย จึงเป็นยุคสมัยของการสร้างวัดและเจดีย์ขนาดใหญ่เป็นจำนวนมาก เช่น วัดที่โลมี่นโล จนในท้ายรัชกาลเกิดปัญหาจากการกัลปนาที่ดิน และกำลังพลจำนวนมากให้เป็นข้าวัด เนื่องจากข้าวัดเหล่านี้จะไม่ถูกเกณฑ์แรงงานจากหลวง
พระเจ้าอุซะนา
พระเจ้าอุซะนา (, ; พ.ศ. 1794-1799) ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่าพระองค์มิได้มีความสามารถแต่อย่างใด จึงโปรดให้มหาอำมาตย์ ราซะทินจาน  ดูแลบ้านเมืองแทนพระองค์เมื่อพระเจ้าอุซะนาเสด็จสวรรคตจากการคล้องช้าง มหาอำมาตย์ราซะทินจานได้เลือกเจ้าชายพระราชโอรสพระองค์เล็กที่สุดของพระเจ้าอุซะนาพระนามว่า พระเจ้านรสีหบดี ขึ้นครองราชย์
หมู่เกาะคาฟุ
หมู่เกาะคาฟุ  เป็นเขตการปกครองของประเทศมัลดีฟส์ ในหมู่เกาะคาฟุนั้นมี 107 เกาะ ซึ่งประกอบไปด้วยเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยจำนวน 10 เกาะ และกว่า 97 เกาะที่ไม่มีผู้อยู่อาศัย แต่มีอยู่หลายเกาะที่ไม่มีผู้อยู่อาศัยถาวรนั้นได้ถูกนำไปเปิดเป็นโรงแรมที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว
อนึ่ง มาเลซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศมัลดีฟส์นั้นตั้งอยู่ในหมู่เกาะคาฟุ แต่ไม่อยู่รวมในเขตปกครองของคาฟุ
ญองอู้ ซอยะฮ่าน
พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน (, ; ประมาณ ค.ศ. 924–1001) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งพม่าซึ่งครองราชย์ในช่วง ค.ศ. 956–1001 กษัตริย์นักบุญและในปกรณัมเล่าประวัติของพระองค์ไว้ทำนองเดียวกับพระเจ้าปทุมสุริยวงศ์หรือพระเจ้าแตงหวานว่าพระองค์เคยทำไร่แตงกวามาก่อน แต่ด้วยบุญญาธิการของพระองค์จึงได้ขึ้นครองราชย์และได้รับสมัญญานามว่า พระเจ้าแตงกวา หรือ พระเจ้าเกษตรกร ("ตองตูจี้มี่น", ) พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน มีพระมเหสี 3 พระองค์เป็นซึ่งพี่น้องกัน ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกยึดราชบัลลังก์โดยพระเจ้ากู้นซอจ้องพยู ก่อนที่พระมเหสี 2 องค์จะมีประสูติกาลพระราชโอรสซึ่งต่อมาก็คือ พระเจ้าจีนโซ่และพระเจ้าโซะกะเต้ ซึ่งก็ต่อมาก็ล้มล้างพระเจ้ากู้นซอจ้องพยูเช่นกัน
กู้นซอจ้องพยู
พระเจ้ากู้นซอจ้องพยู  เป็นกษัตริย์ของพุกาม ได้เข้าชิงราชสมบัติของพระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน และอภิเษกมเหสีทั้งสามของพระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน ขึ้นเป็นมเหสีของพระองค์
พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าอโนรธา ผู้สถาปนาอาณาจักรพุกาม ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกพระราชโอรสบุญธรรม คือ จีนโซ่ บีบบังคับให้สละราชสมบัติและบีบบังคับให้พระองค์ออกบวชและสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา
ปัจจุบันพระเจ้ากู้นซอจ้องพยูเป็นหนึ่งใน 37 นะหลวงตามความเชื่อเรื่องผีนะแห่งประเทศพม่า
จีนโซ่
พระเจ้าจีนโซ่  เป็นพระมหากษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์พุกาม ครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 1564–1581
พระเจ้าจีนโซ่เป็นราชบุตรของพระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน มีมเหสี 3 องค์ ซึ่งทั้งสามนั้นเป็นพี่น้องกัน ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกยึดราชบัลลังก์โดยพระเจ้ากู้นซอจ้องพยู ในขณะที่มเหสี 2 องค์ ทรงพระครรภ์อยู่ ซึ่งต่อมาพระโอรสในครรภ์ก็คือ พระเจ้าจีนโซ่และพระเจ้าโซะกะเต้ ต่อมาพระเจ้าจีนโซ่ได้บีบบังคับให้พระเจ้ากู้นซอจ้องพยู (ซึ่งเคยชิงราชสมบัติพระบิดาพระองค์) สละราชบัลลังก์และออกผนวช พระเจ้าจีนโซ่จึงขึ้นครองราชย์แทน
พระเจ้าจีนโซ่ได้ชื่อว่าเป็นนายพรานที่มีฝีมือ พระองค์สวรรคตระหว่างที่ออกล่าสัตว์ใกล้เมืองโมนยวา โดยการถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยธนู ปัจจุบันพระองค์ได้รับการยกย่องให้เป็น 1 ใน 37 นะหลวงตามความเชื่อเรื่องนะของพม่าในนาม เจ้ามี่นคองแห่งปะเรนมะ
Viviparidae
หอยจุ๊บ
วงศ์หอยจุ๊บ
หอยดูด
วงศ์หอยดูด
Typhoon (film)
เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์
เบเนดิกต์ ทิโมที คาร์ลตัน คัมเบอร์แบตช์  เกิดเมื่อวันที่ 19 เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษที่มีผลงานทั้งทางโทรทัศน์ วิทยุ และโรงละคร ซึ่งได้รับรางวัลจากบทบาทที่แสดงมากมาย อาทิ "Hawking" (ภาพยนตร์โทรทัศน์) ปี 2004, "Amazing Grace" ปี 2006, "Atonement" ปี 2007, "The Last Enemy" ปี 2008, "Small Island" ปี 2009 และ "เชอร์ล็อก" ปี 2010-ปัจจุบัน
ในส่วนภาพยนตร์ ปี 2011 "Tinker Tailor Soldier Spy" รับบทเป็นปีเตอร์ กวิลเลม ปี 2013 ได้รับบทเป็นข่าน ในเรื่อง "Star Trek Into Darkness" และมังกรสเมาก์ ในเรื่อง "The Hobbit: The Desolation of Smaug" ในปี 2014 ได้รับบทเป็นวิลเลียม ฟอร์ด ในเรื่อง "12 Years a Slave" อลัน ทูริ่ง ในเรื่อง "The Imitation Game" ในปี 2015 เบเนดิกต์แสดงละครเวทีเรื่อง Hamlet ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงของเชคสเปียร์ โดยรับบทเป็น เจ้าชายแฮมเล็ต ที่โรงละคร Barbican ในกรุงลอนดอน
บทบาทในการพากย์เสียงในภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ได้แก่ บท มังกรสม็อค และ the Necromancer ใน (2013), บท Classified ในเพนกวิน ออฟ มาดากัสกา (2014) จากค่ายดรีมเวิร์ก แอนิเมชัน ปัจจุบันเบเนดิกต์สวมบทบาทเป็นตัวละครใน มาร์เวล คอมมิค มีชื่อว่า ด็อกเตอร์สเตรนจ์ และมีภาพยนตร์ออกมาภายใต้ชื่อเดียวกันในปี 2016
ด้านชีวิตส่วนตัว คัมเบอร์แบตช์สมรสกับโซฟี ฮันเตอร์ ผู้กำกับละครเวที เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 และบุตรคนแรกของทั้งคู่เกิดเมื่อเดือนมิถุนายน มีชื่อว่า "คริสโตเฟอร์ คาร์ลตัน คัมเบอร์แบตช์" โดยชื่อ Carlton ได้เอามาจากนามสกุลของบิดาของคัมเบอร์แบตช์เอง ส่วนบุตรคนที่สองเกิดเมื่อเดือนมีนาคม ปี 2017 มีชื่อว่า "ฮาล ออเดน คัมเบอร์แบตช์" โดยชื่อ Hal มาจากชื่อเล่นในวัยเด็กของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 5 ในบทประพันธ์ของเช็คสเปียร์
ไอมูฟวี่
ไอมูฟวี่  เป็นโปรแกรมซอฟต์แวร์ย่อย ในชุดซอฟต์แวร์ของไอไลฟ์ที่ผลิตโดยบริษัทแอปเปิล ซึ่งไว้ใช้ร่วมกับระบบปฏิบัติการ แมค โอเอส เอ็กซ์, ไอโอเอส และ แมคโอเอส เป็นโปรแกรมซอฟต์แวร์ที่สำหรับการจัดการ, แก้ไขตัดต่อภาพยนตร์ โดยปัจจุบันได้พัฒนาถึงเวอร์ชันสำหรับไอโอเอสแล้ว
อี จุน-ฮย็อก
อี จุน-ฮย็อก (; ; 13 มีนาคม 2527 — ) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักกันดีในบทบาท "อัยการคิม" ในละครเกาหลีเรื่อง ซิตี้ฮันเตอร์ และละครเรื่อง Man From the Equator
อี จุน-ฮย็อก เข้าเรียนอยู่ที่ มหาวัทยาลัย Hanshin และมหาวิทยาลัย Dankook
ละคร:
ภาพยนตร์:
รางวัล:
ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ภาคใต้ 2555
ลีกภูมิภาค ภาคใต้ ฤดูกาล 2555 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคใต้ ประจำปี 2555 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 11 สโมสร จาก 11 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป
"แก้ไขล่าสุด วันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2555"
สนธิสัญญาความเป็นกลางโซเวียต-ญี่ปุ่น
หวง เย่อิง
โบรลี่
โบรลี่ (ブロリー, Broly) เป็นตัวละครการ์ตูนจากซีรีส์ ดราก้อนบอล และและมีบทบาทปรากฏอนิเมะดราก้อนบอล Z และดราก้อนบอล ซูเปอร์
จาเนมบ้า
เมืองมณฑล
เบิร์นอิตทูเดอะกราวด์
เบิร์นอิตทูเดอะกราวด์  เป็นเพลงซิงเกิลอับดับ 4 โดยวงนิกเคลแบ็ก วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2552 โดยค่ายเพลงโรดรันเนอร์ เป็นเพลงแนวร็อคของแคนาดาและเป็นเพลงอยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ของทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น ซึ่งภายหลังดับเบิลยูดับเบิลยูอีนำเอาเพลงนี้ไปใช้เป็นเพลงเปิดรายการมวยปล้ำอาชีพของรอว์ ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
Burn It To The Ground
โนว์ยัวร์เอเนมี (เพลงของกรีนเดย์)
โนว์ยัวร์เอเนมี (อังกฤษ:Know Your Enemy) เป็นเพลงซิงเกิลอับดับ 4 ของ ร้องโดยวง กรีนเดย์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2552 โดยค่ายเพลงรีไพรช์ และเป็นเพลงอยู่ในอัลบั้มภาพยนตร์ของ 21st Century Breakdownเป็นเพลงแนวพังก์ร็อกของอเมริกา ซึ่งภายหลัง ดับเบิลยูดับเบิลยูอี นำเอาเพลงนี้ไปใช้เป็นเพลงเปิดรายการมวยปล้ำอาชีพของสแมคดาวน์ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553
นิคโคโล มาเคียเวลลี
Know Your Enemy (Green Day song)
มาร์ซิลิโอ ฟิชีโน
อาณาจักรแกรนด์ดยุคแห่งมอสโก
เปลือกหอย
เปลือกหอย หรือ ฝาหอย หรือ กาบหอย คือ สสารที่เป็นของแข็งที่ห่อหุ้มลำตัวภายนอกของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในไฟลัมมอลลัสคา หรือที่นิยมเรียกกันติดปากว่า หอย มีลักษณะแตกต่างกันออกไป ซึ่งหอยจะใช้เป็นเครื่องอำพรางอันตรายจากสัตว์อื่น เป็นสัญลักษณ์สื่อสารระหว่างกัน และช่วยควบคุมอุณหภูมิภายในเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงของกระแสน้ำ
เปลือกหอยเป็นสิ่งที่ติดตัวกับหอยมานับตั้งแต่ยังเป็นตัวอ่อนและฟักออกมาจากไข่ โดยไม่ต้องลอกคราบเหมือนสัตว์ในไฟลัมอาร์โธพอดหรือ ครัสเตเชียน โดยขนาดจะใหญ่ขึ้นมาตามขนาดของตัวหอย
เปลือกหอยประกอบด้วยสารจำพวกแคลเซียมคาร์บอเนตเป็นส่วนใหญ่ ส่วนที่เหลือเป็นสารอื่น ๆ เช่น แคลเซียมฟอสเฟต, แมกนีเซียมคาร์บอเนต, แมกนีเซียมฟอสเฟต, แมกนีเซียมซิลิเกต, โปรตีนประเภทคอนไคโอลิน เปลือกหอยแบ่งออกเป็น 3 ชั้น คือ
เปลือกหอยมีรูปร่างของเปลือกไม่เหมือนกัน แตกต่างออกไปตามแต่ละชั้น, อันดับ, วงศ์, สกุล และชนิด เช่น หอยแปดเกล็ด หรือ ลิ่นทะเล มีเปลือกขนาดเล็กจำนวน 8 แผ่น เรียงซ้อนเหลื่อมกันคล้ายกระเบื้องมุงหลังคาจากหัวถึงท้ายตัว ส่วนหอยฝาชีโบราณมีเปลือกรูปคล้ายฝาชี ส่วนที่เป็นยอดแหลมเยื้องไปทางด้านหน้า
สีของเปลือกหอยได้รับอิทธิพลมาจากสิ่งแวดล้อมและอาหารที่หอยกินเข้าไป สีบนเปลือกหอยเกิดจากเม็ดสี ซึ่งเม็ดสีนั้นได้จากอาหารที่หอยกินเข้าไป เม็ดสีแต่ละชนิดต่างก็ให้สีสันแตกต่างกันไป เช่น เม็ดสีคาโรทีนอยด์ ให้สีเหลืองถึงส้ม, เมลานินให้สีน้ำตาลถึงดำ, อินดิกอยด์ให้สีน้ำเงินและแดง, พอร์ไฟรินให้สีแดง สีม่วงในเปลือกหอยม่วง เกิดจากการที่กินแมงกะพรุนเรือใบที่มีสีน้ำเงินม่วงเป็นอาหาร
ลายบนเปลือกจะถูกสร้างขึ้นในช่วงเวลาเดียวกับการสร้างเปลือก โดยที่เม็ดสีจะเคลื่อนตัวไปตามเนื้อเยื่อสร้างเปลือกตลอดเวลา ถ้าเม็ดสีแสดงผลจะทำให้เปลือกมีสีสันไปตามเม็ดสีนั้น แต่ถ้าเม็ดสีมีการแสดงผลเป็นช่วง ๆ ผลที่ได้จะมีลักษณะคล้ายกับการทำงานของเครื่องพิมพ์ภาพ ก่อให้เกิดสีสันและลวดลายต่าง ๆ
หอยเปลือกเดี่ยว.
หอยเปลือกเดี่ยว มีเปลือกติดต่อเป็นชิ้นเดียวกัน ส่วนมากเปลือกจะมีลักษณะเวียนเป็นเกลียวรอบแกนกลางที่เรียกว่า แกนเปลือก หอยเริ่มสร้างเปลือกจากจุดยอดก่อน เปลือกที่เวียนไปครบ 1 รอบ เรียกว่า 1 วงเกลียว วงเกลียวแรกมีขนาดเล็กที่สุด วงเกลียวต่อ ๆ มามีขนาดใหญ่ขึ้นตามลำดับเนื่องจากตัวหอยมีขนาดโตขึ้น วงเกลียวสุดท้าย หรือ วงเกลียวตัว มีขนาดใหญ่ที่สุดและมีช่องเปลือก อันเป็นบริเวณที่หอยยื่นหัวและตีนออกมาและเป็นทางให้น้ำและอากาศผ่านเข้าออกด้วย ระหว่างวงเกลียวมีรอยต่อเห็นเป็นร่อง เรียก รอยต่อวงเกลียว ส่วนใหญ่วงเกลียวของเปลือกหอยมักเวียนไปทางขวาในทิศทางเดียวกับการหมุนของเข็มนาฬิกา เรียกว่า เวียนขวา มีน้อยตัวที่เวียนไปทางซ้าย เรียกว่า เวียนซ้าย
การดูลักษณะของเปลือกหอยว่ามีวงเกลียวเวียนขวาหรือเวียนซ้าย มีหลักในการดูโดยวิธีหงายให้เห็นช่องเปลือกและหันจุดยอดของเปลือกหอยชี้ออกนอกตัวผู้ถือ หากช่องเปลือกอยู่ทางด้านขวามือผู้ถือ เปลือกหอยนั้นเวียนขวา ถ้าอยู่ทางด้านซ้ายมือเปลือกหอยนั้นเวียนซ้าย
ผิวด้านนอกของเปลือกหอยอาจเรียบเป็นมันหรือเป็นลายมิติ เช่น มีหนาม, ตุ่มสันแหลม, ร่อง หรือสันป้าน ซึ่งอาจอยู่ในแนวแกน หรือในแนวเวียนก้นหอย ช่องเปลือกอาจมีรูปกลม รีหรือแคบยาวตามแต่ชนิดของหอย มีขอบด้านนอกช่องเปลือก และขอบด้านในช่องเปลือก ซึ่งเชื่อมต่อกับแกนเปลือก หอยส่วนมากมีฝาปิด ลักษณะเป็นแผ่น สำหรับปิดช่องเปลือก ฝาปิดนี้นอกจากจะช่วยป้องกันอันตรายจากศัตรูหรือสิ่งสกปรกจากภายนอกแล้วยังช่วยป้องกันไม่ให้ความชื้นระเหยออกจากตัวมากเกินไป ในหอยบางชนิดมีช่องแกนเปลือก ซึ่งอยู่ระหว่างวงเกลียวสุดท้ายกับขอบด้านในของช่องเปลือกจากจุดยอดของเปลือกลงมาถึงวงเกลียวทุกวงเกลียวเว้นวงเกลียวสุดท้าย เรียกว่า ก้นหอย ช่วงนี้มีความยาวแตกต่างกันแล้วแต่ชนิดของหอย
การวัดขนาดของเปลือกหอยเปลือกเดี่ยวนิยมวัดจากจุดยอดมาถึงปลายสุดของวงเกลียวสุดท้าย ถือเป็นความยาวของเปลือกช่วงกว้างที่สุดของวงเกลียวถือเป็นความกว้างของเปลือก โดยใช้หน่วยเป็นมิลลิเมตร หอยเปลือกเดี่ยวโดยทั่วไปอาจมีขนาดยาวตั้งแต่ 2-3 มิลลิเมตร ไปจนถึง 500 มิลลิเมตร กว้างตั้งแต่ 2 มิลลิเมตรไปจนถึง 300 มิลลิเมตร ในหอยสังข์ยักษ์ออสเตรเลีย ซึ่งถือเป็นหอยเปลือกเดี่ยวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วย
หอยเปลือกคู่.
หอยเปลือกคู่ มีเปลือกเป็นกาบ 2 กาบประกบเข้ากันและเปิดปิดได้คล้ายบานพับ เปลือกทั้ง 2 ข้าง อาจมีรูปร่างเหมือนกันหรือคล้ายคลึงกัน เปลือกอาจมีรูปกลม, รี, สามเหลี่ยม หรือรูปอื่น ๆ ก็ได้
หอยจะสร้างเปลือกบริเวณขั้วเปลือก ขึ้นก่อนแล้วสร้างเปลือกเป็นวงขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ เปลือกทั้ง 2 ข้างยึดติดกันด้วยเอ็นยึด ซึ่งเป็นสารจำพวกโปรตีน บริเวณที่ยึดติดกันเรียก บานพับ ส่วนใหญ่บริเวณนี้มักมีแง่สบเปลือก ซึ่งมีจำนวนและขนาดแตกต่างกันไปแล้วแต่วงศ์ของหอย เช่น หอยแครงมีแง่สบเปลือกขนาดเล็กไล่เลี่ยกันเรียงเป็นแถว, หอยกระปุกมีแง่สบเปลือกแง่กลาง สั้นกว่าแง่สบเปลือกแง่ข้าง, หอยปิดและเปิดเปลือกโดยอาศัยกล้ามเนื้อยึดเปลือก ซึ่งอาจมีกล้ามเนื้อมัดเดียว เช่น หอยพัด หรือ หอยเชลล์ หรือมีกล้ามเนื้อ 2 มัด เช่น หอยแครง, หอยลาย รอยกล้ามเนื้อยึดเปลือก เหล่านี้ได้เห็นได้ทางด้านในของเปลือกเมื่อกล้ามเนื้อหลุดไปแล้ว นอกจากนี้ ยังเห็นรอยอันเกิดจากแนวของแผ่นเนื้อที่ยึดติดกับเปลือกอันเป็นแนวเกือบขนานกับขอบเปลือก เรียก รอยแนวแผ่นเนื้อ ผิวด้านนอกของเปลือกหอยกาบคู่บางพวกเรียบเป็นมัน บางพวกมีหนาม, สัน และร่อง ซึ่งมีลักษณะเป็นแนวรัศมีหรือแนวขนานกับขอบเปลือก บริเวณด้านข้างขั้วเปลือกของหอยบางพวก เช่น หอยพัด มีแผ่นลักษณะเป็นปีกแผ่ออกไป
เมื่อดูหอยเปลือกคู่ขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ ด้านที่เป็นช่องปากถือเป็นด้านหน้า ส่วนด้านที่มีทางน้ำเข้า-ออกและรูก้นถือเป็นด้านท้าย หากดูเปลือกหอยทางด้านในเพียงอย่างเดียว ด้านที่มีบานพับและขั้วเปลือกถือเป็นด้านบน ส่วนด้านที่อยู่ตรงข้ามซึ่งเป็นขอบเปลือกถือเป็นด้านล่าง สำหรับการดูด้านหน้ากับด้านท้ายให้สังเกตรอยเว้าแนวแผ่นเนื้อ หากอยู่ด้านไหนให้ถือว่าเป็นด้านท้าย ส่วนด้านตรงข้ามถือเป็นด้านหน้า นอกจากนี้ ยังอาจสังเกตได้จากจะงอยเปลือก ถ้าชี้ไปทางด้านไหนให้ถือว่าเป็นด้านหน้า ทั้งนี้ ยกเว้นหอยบางชนิด เช่น หอยเสียบ ที่จะงอยเปลือกชี้กลับตรงกันข้าม เป็นต้น
ส่วนการดูเปลือกหอยว่าเป็นกาบซ้ายหรือกาบขวานั้นให้ถือเปลือกหอยโดยเอาขั้วเปลือกไว้ด้านบน หันปลายด้านชี้ออกนอกตัวผู้ถือ เปลือกที่อยู่ทางขวามือเป็นกาบขวา เปลือกที่อยู่ทางซ้ายมือเป็นกาบซ้าย การวัดความยาวของเปลือกให้วัดระหว่างปลายด้านหน้าถึงด้านท้ายสุด ส่วนความสูงนั้นวัดจากด้านบนสุดของขั้วเปลือกถึงขอบเปลือกด้านล่างสุด
ระยะระหว่างความโค้งของผิวนอกสุดของเปลือกทั้ง 2 กาบ คือ ความหนา หอยกาบคู่ที่โตเต็มที่โดยทั่วไปมีขนาดความยาวของเปลือกไม่เกิน 10 เซนติเมตร ยกเว้นบางชนิดที่มีขนาดใหญ่มาก เช่น หอยมือเสือ อาจวัดความยาวได้มากกว่า 1 เมตร ซึ่งถือเป็นหอยเปลือกคู่ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วย
หอยงาช้าง.
หอยงาช้าง มีลักษณะระหว่างหอยเปลือกเดี่ยวและหอยเปลือกคู่ คือมีเปลือกเป็นชิ้นเดียวกัน รูปร่างเป็นแท่งกลม โคนใหญ่ ปลายเรียวเล็ก งอนคล้ายงาช้าง ภายในกลวงมีช่องเปิดทั้ง 2 ด้าน มีแผ่นขูดในช่องปากเหมือนหอยเปลือกเดียว แต่มีหัวและตีนยื่นออกมาจากส่วนโคนซึ่งลักษณะหัว, เท้า และลำตัวเหมือนหอยเปลือกคู่
หอยงวงช้าง.
เปลือกของหอยงวงช้าง มีลักษณะแตกต่างไปจากหอยที่กล่าวมาแล้วข้างต้น โดยมีลักษณะเปลือกต่อเป็นชิ้นเดียวกัน ม้วนเป็นวงในแนวราบ หรือเรียกว่า เวียนก้อนหอยแนวราบ เปลือกที่สร้างขึ้นก่อนหรือวงแรก ๆ จะถูกคลุมไว้ด้วยเปลือกที่สร้างขึ้นภายหลัง ภายในเปลือกมีผนังกั้นตามขวาง แบ่งช่องว่างภายในเปลือกออกเป็นห้อง แต่ละห้องเชื่อมต่อถึงกันด้วยท่อ ห้องภายในช่องเปลือกเหล่านี้เคยเป็นที่อยู่ของตัวหอยตั้งแต่หอยมีขนาดเล็ก เมื่อตัวโตขึ้นหอยก็จะสร้างเปลือกให้มีขนาดใหญ่ขึ้น และตัวหอยจะย้ายออกมาอยู่ในห้องนอกสุด เปลือกหอยงวงช้างหนาและแข็งแรง เปลือกด้านนอกมีลายเป็นเส้นสีน้ำตาลบนพื้นขาว ด้านในเป็นสีมุก เมื่อวัดเส้นผ่านศูนย์กลางจากขอบเปลือกที่กว้างที่สุดบางตัวอาจยาวถึง 30 เซนติเมตร จัดเป็นหอยที่มีขนาดใหญ่จำพวกหนึ่ง
ประโยชน์และความสัมพันธ์กับมนุษย์.
มนุษย์ใช้ประโยชน์และผูกพันกับเปลือกหอยมาตั้งแต่ยุคโบราณ มีหลักฐานทางโบราณคดีว่า มนุษย์ได้ใช้เปลือกหอยมาทำเป็นเครื่องประดับต่าง ๆ มาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ หรือแม้แต่บดทำเป็นปูนเพื่อการก่อสร้าง จนเกิดเป็นความเชื่อและปกรณัมต่าง ๆ เช่น เทพปกรณัมกรีกเชื่อว่า เทพีอะโฟรไดต์กำเนิดมาจากเปลือกหอยหรือฟองน้ำ, ชาวฮินดูเชื่อว่า หอยสังข์ในพระกรของพระวิษณุเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นสิริมงคล จึงนิยมใช้ในงานพิธีและประเพณีต่าง ๆ มาจนถึงปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหอยสังข์ตัวที่เวียนขวาที่หาได้ยาก, ในนิทานพื้นบ้านของเกาะชวาและชาวไทยมีเรื่อง ทารกที่เกิดมาในเปลือกหอยสังข์สีทอง เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว ในยุคที่ยังไม่มีเงินในรูปแบบของเหรียญ หรือธนบัตรใช้เช่นในปัจจุบัน เปลือกหอยบางชนิด เช่น หอยเบี้ย ก็เป็นสิ่งใช้แทนเงิน จนเกิดข้อสันนิษฐานว่า คำว่า "เบี้ย" ในภาษาไทย ที่หมายถึง เงินตรา เพี้ยนมาจากคำว่า "รูปิยะ" หรือ "รูปี" อันเป็นสกุลเงินที่ใช้กันในอินเดียตั้งแต่ยุคพุทธกาลจนถึงปัจจุบัน และยังใช้ทำเป็นเครื่องรางทางไสยศาสตร์อีกด้วยเปลือกหอยนางรม, เปลือกหอยพิมพการัง, เปลือกหอยตาวัว, เปลือกหอยจุ๊บแจง, เปลือกหอยมุก และเปลือกหอยสังข์หนาม
นอกจากนี้แล้ว เปลือกหอยยังใช้ทำเป็นเครื่องประดับตกแต่งบ้านเพื่อความสวยงาม และเก็บสะสม บางชิ้น บางชนิด บางลักษณะที่หายาก เช่น เปลือกหอยเบี้ยที่มีลักษณะของเปลือกส่วนปลายข้างหนึ่งโค้งงอเหมือนงวงช้าง เรียกว่า "โรทสเตท" มีการตั้งมูลค่าไว้สูงถึง 25 ล้านบาท นับเป็นเปลือกหอยที่มีมูลค่าสูงที่สุดในโลก และลักษณะที่สวยงามต่าง ๆ ของเปลือกหอยยังเป็นต้นแบบหรือแรงบันดาลใจในการออกแบบผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ของมนุษย์อีกจำนวนมากมาย
ฝาหอย
กาบหอย
ปาฏิหาริย์แห่งแม่น้ำฮัน
ปาฏิหาริย์แห่งแม่น้ำฮัน ( , ฮันจา:漢江의 奇蹟, Hangangui Gijeok; ) เป็นปรากฏการณ์การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศเกาหลีใต้อย่างรวดเร็วในช่วงหลังสงครามเกาหลี ซึ่งทำให้เกาหลีใต้กลายเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว โดยเป็นผลจากการที่เกาหลีใต้กลายเป็นประชาธิปไตย และการที่เกาหลีใต้ได้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 กับฟุตบอลโลก 2002 จนทำให้ปัจจุบันเกาหลีใต้มีเศรษฐกิจระดับล้านล้านดอลลาร์สหรัฐและมีบรรษัทข้ามชาติที่เป็นที่รู้จักกันทั่วโลกอย่างเช่น ซัมซุง แอลจี และกลุ่มบริษัทฮุนได
คำว่า "ปาฏิหาริย์แห่งแม่น้ำฮัน" หมายถึงการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของกรุงโซล ซึ่งเป็นสถานที่ที่แม่น้ำฮันไหลผ่าน โดยมีที่มาจากคำว่า "ปาฏิหาริย์แห่งแม่น้ำไรน์" ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศเยอรมนีตะวันตกหลังสงครามโลกครั้งที่สอง คำว่า "ปาฏิหารณ์แห่งแม่น้ำฮัน" หมายถึงช่วงเวลาระหว่าง พ.ศ. 2496 - พ.ศ. 2539 ซึ่งเป็นช่วงที่เกาหลีใต้พัฒนาอย่างก้าวกระโดด ถ้าพิจารณาสถานการณ์ในสมัยนั้น จะเห็นว่าการพัฒนาประเทศเกาหลีใต้นั้นไม่อาจเป็นไปได้ เนื่องจากโครงสร้างพื้นฐานของกรุงโซลถูกทำลายไปในสงครามเกาหลี และชาวเกาหลีใต้หลายล้านคนตกอยู่ในสภาพยากจนและมีคนว่างงานอีกเป็นจำนวนมาก เมื่อนายพลพัก จ็อง-ฮี ยึดอำนาจในปี พ.ศ. 2504 คนเกาหลีใต้มีอัตรารายได้เฉลี่ยต่อหัวในอัตราต่ำกว่า 100 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี และประเทศเกาหลีใต้ยังต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากต่างประเทศ โครงการพัฒนาชุมชนใหม่ของประธานาธิบดีพัก จ็อง-ฮี มุ่งพัฒนาชนบทของประเทศเกาหลีใต้ โดยความเข้มแข็งของรัฐบาลเผด็จการและความมีประสิทธิภาพของการใช้แรงงานราคาถูกซึ่งทำให้เศรษฐกิจของเกาหลีใต้เริ่มเติบโต ในระยะเวลาไม่ถึงสี่ทศวรรษ เกาหลีใต้เปลี่ยนผ่านไปเป็นประเทศเศรษฐกิจชั้นนำของโลก เป็นศูนย์กลางทางด้านธุรกิจและการค้าของเอเชีย เป็นประเทศเศรษฐกิจที่สำคัญของโลกทั้งเป็นศูนย์กลางทางด้านเศรษฐกิจและมีโครงสร้างพื้นฐานทางด้านเทคโนโลยีขั้นสูง ทำให้ชาวเกาหลีถือว่าปรากฏการณ์นี้เป็นความภูมิใจของชาติ และเป็นหลักฐานแสดงถึงความมุ่งมั่นที่จะทำทุกอย่างได้
เศรษฐกิจหลังสงครามเกาหลี.
เศรษฐกิจของเกาหลีใต้หลังสงครามเกาหลีทรุดโทรมอย่างรุนแรง รายได้ประชาชาติต่ำลงเรื่อยๆ รัฐบาลมีฐานะทางการเงินย่ำแย่ การลงทุนมีน้อย ถึงแม้จะได้รับการช่วยเหลือทางเศรษฐกิจจากสหรัฐอเมริกาอย่างมากมาย รวมทั้งความช่วยเหลือจากสัมพันธมิตรอื่นๆด้วย แต่สภาพเศรษฐกิจโดยรวมไม่สามารถเลี้ยงตัวเองได้ แม้ว่ารัฐบาลจะมีการใช้จ่ายอย่างมหาศาลเพื่อบูรณะประเทศแล้วก็ตาม
กิจกรรมทางเศรษฐกิจของเกาหลีในช่วงนี้ส่วนใหญ่ถูกผูกขาดจากนายทุนเพียงไม่กี่ราย โดยมีอิทธิพลของนักการเมืองและระบบราชการหนุนหลัง กิจการผูกขาดส่วนใหญ่เป็นสินค้าอุปโภคบริโภค ซึ่งมีผลทำให้คนส่วนใหญ่ยากจนโดยที่คนชั้นผู้นำไม่ได้เอาใจใส่ดูแลประชาชนเท่าที่ควร
เศรษฐกิจสมัยพัก จองฮี.
เมื่อพัก จองฮีเถลิงอำนาจในปี ค.ศ. 1962 เกาหลีใต้จึงก้าวสู่การพัฒนาประเทศอย่างแท้จริง ในสมัยของเขามีการวางแผนสำหรับอนาคตและหาทางเลือกที่ก่อประโยชน์สูงสุดแก่ประเทศชาติ รัฐบาลกำหนดนโยบายต่างๆ ออกมาเพื่อเร่งการพัฒนาประเทศเรียกว่าแผนพัฒนาห้าปี และด้วยนโยบายที่เน้นความสำคัญทางเศรษฐกิจเป็นอย่างมากและความพยายามขจัดปัญหาความยากจน รัฐบาลเกาหลีใต้ภายใต้การนำของพัก จองฮีใช้กลยุทธ์ที่สำคัญคือการมองออกไปข้างนอกหรือการมีสัมพันธ์กับตลาดโลก (Outward-Looking Strategy) แทนกลยุทธ์เน้นตนเองหรือมองแต่ตลาดภายใน (Inward-Looking Strategy)
กลยุทธ์มองไปข้างนอก (Outward-Looking Strategy) คือการมีความสัมพันธ์กับตลาดโลกในด้านการค้า มีการผลิดเพื่อขายในตลาดโลกแทนการผลิตเพื่ออุปโภคบริโภคในประเทศ และที่สำคัญคือเป็นการทำอุตสหกรรมที่ส่งเสริมการใช้แรงงาน (labour-intensive) ในขณะเดียวกันรัฐบาลลดกฎเกณฑ์และความเข้มงวดในการนำเข้าลดน้อยลง
โดยที่รัฐบาลภายใต้การนำพัก จองฮี ใช้นโยบายเน้นอุตสหกรรมการส่งออกแทนนโยบายอุตสหกรรมผลิตเพื่อทดแทนการนำเข้า และไม่เน้นการพัฒนาเกษตรกรรมเป็นพื้นฐานทางเศรษฐกิจ ก็มีเหตุผลว่าพื้นที่ประเทศเกาหลีมีขนาดไม่ใหญ่มากเมื่อเทียบกับจำนวนประชากรและมีพื้นที่ทำการเกษตรเพียงร้อยละ 20 ของประเทศเท่านั้น อีกประการหนึ่งคือการได้รับเงินช่วยเหลือจากต่างประเทศลดลง ทำให้เกาหลีใต้จำเป็นต้องเน้นอุตสหกรรมส่งออกเพื่อที่จะสร้างรายได้ให้กับประเทศ รัฐบาลเกาหลีในยุคนี้ได้ตระหนังถึงข้อจำกัดของประเทศโดยมีการวางแผนในระยะยาวให้กับประเทศ และมีการส่งคนเกาหลีไปดูงานและศึกษาความเป็นไปได้ยังประเทศอุตหกรรมในยุโรป นอกจากนี้ตัวอย่างจากประเทศญี่ปุ่นที่ประสบความสำเร็จทางเศรษฐกิจก็รับการศึกษาอย่างละเอียดจากนักวิชาการเกาหลีด้วยเพื่อที่จะได้กำหนดแผนนโยบายการพัฒนาประเทศได้อย่างถูกต้องและมีประสิทธิภาพมากที่สุด
แผนพัฒนาทางเศรษฐกิจ.
แผนพัฒนาห้าปีฉบับที่ 1 (ปี ค.ศ.1962-1966).
ในปี ค.ศ.1962 เป็นปีที่เกาหลีใต้เริ่มใช้แผนพัฒนาห้าปีฉบับแรก ซื่งเน้นการฟื้นฟูโครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจ (Infra-structure) และทุนสังคมอื่นๆ (Social-Capital Formation) และมีการส่งเสริมอุตสหกรรมโดยรัฐบาลเขาแทรกแซงโดยตรงในอุตสหกรรมหลักและกิจกรรมที่เกี่ยวกับอุตสหกรรมสำคัญๆ แต่ยังยึดนโยบายเศรษฐกิจเสรีหรือให้กลไกตลาดมีบทบาทในเศรษฐกิจได้พอสมควร
แผนพัฒนาห้าปีฉบับที่ 2 (ปี ค.ศ.1967-1971).
แผนนี้มีรายละเอียดเพิ่มขึ้นโดยมีทั้งแผนเศรษฐกิจมหภาคและแผนสาขาย่อย พยายามสร้างเป้าหมายที่มีความเป็นไปได้มากขึ้น และในการสร้างแผนได้มีการเอาหลักการวิเคราะห์ผลตอบแทน (Cost-Benefit Analysis) มาใช้ด้วย