pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ไฟลท์ออฟเดอะคองคอร์ดส์ (Flight of the Conchords) เป็นคู่ดูโอตลกจากนิวซีแลนด์ประกอบด้วย เบรต แม็คเคนซีย์ และ เจเมน เคลเมนต์ ที่เล่นทั้งตลกและดนตรี จนกลายเป็นส่วนสำคัญของบีบีซีเรดีโอซีรีส์ และเป็นซีรีส์ชุดอเมริกันซึ่งฉายใน ช่อง HBO ในปี ค.ศ. 2007 โดยให้ชื่อว่า ไฟลท์ออฟเดอะคองคอร์ดส์
รายชื่อเทศบาลเมืองในประเทศไทยเรียงตามจำนวนประชากร
รายชื่อเทศบาลเมืองในประเทศไทยเรียงตามจำนวนประชากร (ข้อมูลประชากร ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2564 จากสำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง)
วัดไตรภูมิ
วัดไตรภูมิ อาจหมายถึง
ซานตาน่า
ตือร์กูมูเรช
ตือร์กูมูเรช (, ; , ) เป็นเมืองในประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศ จากข้อมูลประชากรในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2009 มีประชากร 145,151 คน เป็นเมืองที่มีประชากรเป็นอันดับ 16 ของประเทศ
ฮังการียอมโอนภูมิภาคที่ตั้งของเมืองนี้ให้แก่โรมาเนียหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่กลับมาเป็นส่วนหนึ่งของฮังการีอีกครั้ง พร้อมกับทางตอนเหนือทรานซิลเวเนียระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างปี ค.ศ. 1940-1945
พลู
พลู อาจหมายถึง
เซโตะ โคจิ
เซ็ตซึโกะ ฮาระ
เคน ทะคะคุระ
ทัตสึยะ อิซะกะ
มิอุ นาคามุระ
เซะโตะ โคจิ
เรียว ชิโฮโนะ
เรียวโกะ ฮิโรสุเอะ
เอะอิ โมริซาโกะ
ยู อะโออิ
อะคิ โฮชิโนะ
ฮิโรชิ ทามากิ
ฮิเดโอะ อิชิกุโระ
อิซึโมะ โน โอคุนิ
ทาคุยะ คิมุระ
ริวยะ วาคาบะ
เคโกะ คิตากาวะ
ฮิเดะโอะ อิชิกุโระ
เอะอิ โมะริซะโกะ
เคโกะ คิตะกะวะ
ฮิโรชิ อะเบะ
โซระ อะโออิ
เค็น คิตะมุระ
ชินยะ ยามาดะ
เท็ตซึยะ โคมุโระ
โทะชิมิทสึ เดะยะมะ
ยูกิ คะจิอุระ
อะยะ มัตสึอุระ
โทโมอะกิ อิชิซึกะ
คาซุกิ ยาโนะ
พระยาเพชรบุรี (เรือง)
พระยาสุรินทฦๅไชย อภัยพิริยบรากรมพาหะ (เรือง) เป็นเจ้าเมืองเพชรบุรีคนสุดท้ายในสมัยกรุงศรีอยุธยา
พระยาเพชรบุรี มีนามเดิมว่า เรือง ตั้งบ้านเรือนอยู่ ณ ตำบล บ้านสวนตาล หลังวัดพนัญเชิง เป็นพระญาติในสมเด็จกรมพระเทพามาตย์ราชชนนีในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และเป็นพระญาติกับเจ้าขรัวเงิน พระชนกในสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี พระอัครมเหสีในรัชกาลที่ 2 โดยพระยาเพชรบุรี (เรือง) นั้นสืบเชื้อสายมาแต่ตระกูลขุนนางที่รับราชการต่อเนื่องกันมาในราชสำนักหลายชั่วอายุคนแล้ว ทั้งยังเป็นตระกูลขุนนางซึ่งรู้จักกันเป็นอย่างดีในหมู่ราษฎรกรุงศรีอยุธยาเวลานั้น
เริ่มเข้ารับราชการโดยถวายตัวเป็นมหาดเล็กในกรมขุนพรพินิต (สมเด็จพระเจ้าอุทุมพร) ต่อมาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศเห็นฝีมือจึงขอตัวไปทำราชการอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ตั้งให้เป็นขุนนางฝ่ายทหาร ว่าราชการเมืองเพชรบุรี เมื่อ พ.ศ. 2275 และเป็นขุนนางจากราชสำนักอยุธยาคนสุดท้ายที่ได้ออกไปครองเมืองเพชรบุรี
พระยาเพชรบุรี เป็นนักรบที่เก่งกล้าสามารถ เลื่องลือว่าอยู่ยงคงกระพัน ในสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ กรมหมื่นเทพพิพิธ ร่วมกับเจ้าพระยาอภัยราชา พระยายมราช พระยาเพชรบุรี และหมื่นทิพเสนา วางแผนถอดสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ออกจากราชสมบัติ แล้วถวายให้สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรซึ่งทรงผนวชอยู่ครองราชย์ ต่อมาความทราบถึงสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ จึงมีพระราชโองการให้กุมตัวเหล่ากบฏ พระยาเพชรบุรีรู้ข่าวจึงพาทหารไปเชิญเสด็จกรมหมื่นเทพพิพิธ หนีออกจากพระนคร แต่ก็มาถูกจับ พระยาเพชรบุรีจึงต้องพระราชอาญาเฆี่ยนแล้วจำไว้ ต่อมาเมื่อพม่ายกทัพเข้าล้อมกรุงศรีอยุธยาครั้งแรก สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ มีรับสั่งให้ไปเชิญสมเด็จพระเจ้าอุทุมพรลาผนวช แล้วมอบราชสมบัติให้ เมื่อพระเจ้าอุทุมพรได้ราชสมบัติแล้ว จึงมีรับสั่งให้ปล่อยตัว เจ้าพระยาอภัยราชา พระยายมราช และ พระยาเพชรบุรี ออกมารับราชการดังเก่า ต่อมาเมืองเมาะตะมะเกิดกบฎ พระยายมราชและพระยาเพชรบุรีจึงได้ไปปราบจนพวกมอญราบคาบ
ต่อมาเมื่อพม่ายกทัพเข้าตีกรุงศรีอยุธยาครั้งหลัง พระยาเพชรบุรีได้มีหน้าที่รักษากรุง ได้รบกับทัพพม่าที่ริมวัดสังฆาวาศแล้วถูกพม่าจับกุมได้ และถูกพม่าประหารเมื่อ เดือน 12 ปีจอ พุทธศักราช 2309
พระยาเพชรบุรีมีบุตรคนหนึ่งนามว่า บุญมี ในสมัยกรุงศรีอยุธยามีบรรดาศักดิ์ที่หลวงพิไชยราชา ต่อมาได้กลายเป็นแม่ทัพสำคัญของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และต่อมาได้รับการพระราชทานยศขึ้นเป็น เจ้าพระยาพิไชยราชา รามราชแสนญาธิบดีศรีสัชนาไลย อภัยพิริยบรากรมพาหุ เจ้าเมืองสวรรคโลก
พระยาเพชรบุรี เป็นต้นของสกุล บุญ-หลงและพลางกูร
ฮารุนะ อันโนะ
โมโทะโอะริ โนะรินะงะ
โอคุโบะ โทะชิมิจิ
ทาคาชิ มูราคามิ
โมะโตะโอะริ โนะรินะงะ
นาโอะ ยาซาว่า
มัตสึเอะนะ ชุน
มะสึเอะนะ ชุง
โยะชิทะกะ อะมะโนะ
CJK
CJK เป็นการใช้คำศัพท์ ภาษาจีน, ภาษาญี่ปุ่น และภาษาเกาหลี ร่วมกัน สำหรับใช้ในด้านซอฟต์แวร์และการสื่อสารสากล
และนิยามของ CJKV จะหมายรวมถึง CJK ที่เพิ่มภาษาเวียดนามเข้าไปด้วย ซึ่งเป็นการประกอบภาษาเอเชียตะวันออกหลักๆเข้าไว้ด้วยกัน
ภาษาเหล่านี้ทั้งหมดมีการปรับรูปแบบใช้รวมกัน: โดยมีระบบการเขียนภาษาเหล่านั้น หรือบางส่วนอาจใช้อักษรจีน ร่วมกับ ฮั่นจื้อในภาษาจีน, คันจิในภาษาญี่ปุ่น, ฮันจาในภาษาเกาหลี และ ฮั้นถื่อในภาษาเวียดนาม
นาโอโกะ ทาเคอุจิ
อะเลคเซย์ นีโคลาเยวิช ซาเรวิชแห่งรัสเซีย
อะเลคเซย์ นีโคลาเยวิช  ( – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918) เป็นซาเรวิชองค์สุดท้าย (รัชทายาทสืบราชบัลลังก์ของจักรวรรดิรัสเซีย) เป็นพระราชโอรสองค์สุดท้องและโอรสองค์เดียวของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 และจักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนา พระองค์ประสูติมาพร้อมกับโรคฮีโมซีเลีย ซึ่งพระบิดาพระมารดาของพระองค์พยายามรักษาด้วยวิธีการรักษาตามความเชื่อของชาวนาชื่อ กริกอรี รัสปูติน
เมื่อเจริญพระชันษาแล้ว ซาเรวิชอะเลคเซย์ไม่ทรงได้รับอนุญาตให้เล่นสิ่งที่อาจจะทำให้เกิดพระโลหิต เช่นขี่จักรยาน หรือเล่นเทนนิส เนื่องจากซาเรวิชนั้นได้ประชวรด้วยโรคฮีโมฟิเลีย พระองค์ได้ทูลขอพระมารดาหลายครั้ง แต่ก็ได้รับคำตอบกลับมาเหมือนเดิมทุกทีว่า "ลูกก็รู้ว่าลูกทำไม่ได้" และทุกครั้งที่ได้ยินซาเรวิชน้อยก็ทรงพระกันแสงและพูดว่า "ทำไมฉันไม่เหมือนทุกคน ทำไมเด็กผู้ชายคนอื่นมีทุกอย่าง แต่ฉันไม่" แต่ในทางกลับกัน ซาเรวิชอะเลคเซย์ก็ถูกตามใจมากอยู่เหมือนกัน มีครั้งหนึ่งที่ได้มีขุนนางเสด็จมาเข้าเฝ้าองค์ซาเรวิช พระองค์จะทรงต่อยพวกเขา หรือไม่ก็แกล้งเล่นแรงๆ เกือบทุกครั้ง
และเมื่อครอบครัวของพระองค์ได้จัดเลี้ยงพระกระยาหารนั้น ซาเรวิชอะเลกเซย์ได้ซ่อนตัวอยู่ใต้โต๊ะ ถอดรองเท้าของนางสนองพระโอษฐ์และนำไปให้จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 ผู้เป็นพระราชบิดา พระองค์ทรงมีรับสั่งให้ซาเรวิชนำรองเท้าข้างนั้นกลับไปไว้ที่เดิม แต่ซาเรวิชอะเลคเซย์นั้นกลับใส่สตรอว์เบอรี่ลงไปในรองเท้าของนางกำนัลผู้นั้นแทน เจ้าชายคอนสตันตินผู้เป็นพระญาติของซาร์นิโคลัสได้เขียนไว้ในไดอารี่ว่า "เมื่อไม่นานมานี้ พระชายาของฉันได้ไปทานมื้อกลางวันกลับครอบครัวของพระเจ้าซาร์ และลำบากใจกับพฤติกรรมของซาเรวิชองค์น้อยเป็นอย่างมาก พระองค์ลุกนั่งตลอดเวลา ทานอาหารมูมมาม และหยอกล้อทุกคนไปทั่ว" ปิแอร์ กิลลาร์ด พระอาจารย์ของซาเรวิชอะเลคเซย์พูดกับพระราชบิดาของซาเรวิชและโน้มน้าวให้พระเจ้าซาร์นั้นกำหนดระเบียบให้ซาเรวิช เพื่อที่จะเป็นการดีสำหรับการเป็นพระเจ้าซาร์ของซาเรวิชในอนาคต
ซาเรวิชอะเลคเซย์ นีโคลาเยยวิช ทรงมีโรคประจำพระองค์คือ โรคราชวงศ์ (royal Disease) หรือฮีโมฟิเลีย โดยผู้เป็นพระมารดาคือจักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนานั้นได้ทรงเป็นพาหะโรคฮีโมฟิเลีย เนื่องด้วยสืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียนั่นเอง
พระอาการประชวรของซาเรวิชอะเลคเซย์ นีโคลาเยวิชนั้น ทำให้จักรพรรดินิโคลัสที่ 2และจักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนานั้นเป็นกังวลพระทัยมาก เพราะซาเรวิชอะเลคเซย์เป็นพระโอรสองค์สุดท้องเพียงองค์เดียวและยังเป็นซาเรวิชแห่งรัสเซียด้วย ทั้งสองพระองค์จึงพยายามทุกวิถีทางเพื่อที่จะรักษาพระอาการประชวรของพระโอรส เพราะเหตุนี้เองจึงทำให้กริกอรี รัสปูตินได้เข้ามารักษาพระอาการประชวรของซาเรวิชอะเลคเซย์จนหายดีแต่ทว่าไม่ได้มีการเปิดเผยใดๆว่ารัสปูตินได้รักษาแก่ซาเรวิชอะเลคเซย์ได้อย่างไร แต่นั้นก็ทำให้รัสปูตินได้กลายเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าซาร์และพระราชินีและได้มอบไว้วางพระทัยให้ในฐานะที่ปรึกษาของจักรพรรดิได้ดูแลการเมืองและราชวงศ์รัสเซีย ด้วยความักใหญ่ใฝ่สูงของรัสปูตินทำให้รัสเซียต้องเผชิญกับความเสื่อมโทรมจนนำไปสู่การล่มสลายของจักรวรรดิรัสเซียในที่สุด
คืนวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 ซาเรวิชอะเลกเซย์และครอบครัว ถูกปลงพระชนม์ในห้องใต้ดินของบ้านอิปาเตียฟ ซึ่งเป็นสถานที่คุมขัง ในเยคาเตรินบุร์ก (Ekaterinburg) สิริพระชนมายุได้ 14 พรรษา
การฝังพระศพและการยกย่อง.
พระศพถูกฝังแบบคริสต์ในปี ค.ศ. 1998 ในวิหารเซนต์เยหาเจรีนาในมหาวิหารปีเตอร์และพอล ซึ่งเป็นที่ฝังพระบรมศพของอดีตซาร์ทุกพระองค์ของรัสเซีย และในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2000 ศาสนจักรออร์โธด็อกซ์แห่งรัสเซียประกาศให้สมาชิกราชวงศ์โรมานอฟเป็นนักบุญผู้แบกรับกิเลส (passion bearer)
หญ้าดอกชมพู
หญ้าดอกชมพู  เป็นหญ้าฤดูเดียว แตกเป็นกอ ออกรากตามข้อ สูง 50 - 100 เซนติเมตร ใบเป็นเส้นตรง มีขนเล็กน้อย ยาว 20 - 30 เซนติเมตร ดอกเป็นดอกช่อแบบพานิเคิล ยาว 10 - 20 เซนติเมตร ก้านช่อดอกผอม ดอกสีขาว สีม่วงหรือสีชมพู ดอกมีขนคล้ายเส้นไหม ออกดอกช่วงพฤศจิกายน - ธันวาคม ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบดินแห้ง พบในพื้นที่รกร้างและพื้นที่เกษตรกรรม แพร่กระจายในสวนสับปะรด และบริเวณปลูกพืชอื่นๆในประเทศไทย
นาโอกิ อุราซาว่า
วากากิ ทามิกิ
คิโยฮิโกะ อะสึมะ
อิสุมิ มัตซึโมโต้
คิโยะฮิโกะ อะสึมะ
วะกะกิ ทะมิกิ
มาโกโตะ โคบายาชิ (นักวาดการ์ตูน)
มาซามิ คุรุมาดะ
เคสุเกะ อิตางากิ
โคสุเกะ ฟูจิชิมะ
ยา วีเอ็ลสเกอร์เด็ตเตอลันเนอ
ยา วีเอ็ลสเกอร์เด็ตเตอลันเนอ (; "ใช่แล้ว เรารักแผ่นดินแห่งนี้") หรือในชื่อที่เรียกโดยทั่วไปอย่างย่อว่า ยา วีเอ็ลสเกอร์ (Ja, vi elsker; "ใช่แล้ว เรารัก") เป็นชื่อเพลงชาติของประเทศนอร์เวย์ บทร้องเป็นผลงานการประพันธ์ของบีเยินส์จาเนอ บีเยินซ็อน ระหว่าง ค.ศ. 1859–1868 ทำนองประพันธ์เมื่อ ค.ศ. 1864 โดย Rikard Nordraak ผู้เป็นญาติของบีเยินซ็อน เพลงนี้ได้ทำการบรรเลงต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1864 เนื่องในวาระครบ 50 ปี ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรนอร์เวย์ ปกตินิยมขับร้องเฉพาะบทร้องแรกและสองบทสุดท้ายจากบทร้องทั้งหมด 8 บท
จิเอโกะ โฮโซคาวะ
นักบุญเด็นนิส
โชทาโร่ อิชิโนะโมะริ
อุเมะ อาโอกิ
มาซาคาสึ คัตสึระ
ซากุระ สึคุบะ
โฮะโซะกะวะ ชิเอะโกะ
ยาบูกิ เคนทาโร่
ทาเคชิ โคโนมิ
ซึกาสะ โฮโจ
ทาเคชิ โอบาตะ
ทาเคฮิโกะ อิโนอุเอะ
ยามาโตะ วากิ
อุเอะดะ รินโคะ
มิซึกิ คาวาชิตะ
ตรี
ตรี ในภาษาไทย อาจหมายถึง
คะวะชิตะ มิซุกิ
โอะบะตะ ทะเกะชิ
คิชิโระ ยุกิโตะ
อิโนะอุเอะ ทะเกะฮิโกะ
โคะโนะมิ ทะเกะชิ
โฮโจ สึกะซะ
ซะกุระ สึคุบะ
คะสึระ มะซะกะซุ
อิชิโนะโมะริ โชตะโร
รายชื่อเขตเทศบาลเมืองในประเทศไทยเรียงตามจำนวนประชากร
เจ้าฟ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสต์
เจ้าฟ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์คดยุคแห่งออสเตรีย-เอสต์
เจ้าฟ้าชายอเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์คดยุคแห่งออสเตรีย-เอสต์
แบรด ค็อกซ์
แบรด ค็อกซ์  เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศาสตร์คอมพิวเตอร์ และ จบดอกเตอร์ด้าน คณิตศาสตร์ทางชีววิทยา เป็นที่รู้จักกว้างขวางจากงานด้านวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพัฒนา ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี
ได้รับปริญญาทางด้าน วิทยาศาสตร์ สาขา ออแกนิคเคมี และ คณิตศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเฟอร์แมน และได้รับปริญญาเอกด้าน คณิตศาสตร์ทางชีววิทยา จากมหาวิทยาลัยชิคาโก ในระหว่างที่กำลังทำโครงการด้านซอฟต์แวร์ ที่เป็นที่รู้จักคือ PDP-8 เป็นซอฟต์แวร์ที่ทำงานเลียนแบบระบบประสาทของมนุษย์ เขาทำงานให้กับ สถาบันสุขภาพและสถาบันวูดโฮลโอเชียโนกราฟิก ก่อนจะออกไปทำงานเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศาสตร์คอมพิวเตอร์
ภาษาพังคัว
ภาษาพังคัว (Pangkhua language) หรือภาษาพังคู มีผู้พูดทั้งหมด 2,730 คน พบในบังกลาเทศ 2,500 คน (พ.ศ. 2550) พบในอินเดีย 230 คน (พ.ศ. 2514) ในรัฐไมโซรัม พบในรัฐชีน ประเทศพม่าแต่ไมทราบจำนวนที่แน่นอน จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน เขียนด้วยอักษรเทวนาครีและอักษรละติน ผู้พูดภาษานี้ในบังกลาเทศจะใช้ภาษาเบงกอลเป็นภาษาทางการศึกษา ผู้พูดภาษานี้ในอินเดียจะพูดภาษาไมโซ ภาษาชีนสำเนียงเบาม์ หรือภาษาอังกฤษได้
ภาษาดัวโน
ภาษาดัวโน (Duano language) มีผู้พูดทั้งหมด 15,500 คน พบในอินโดนีเซีย 15,000 คน (พ.ศ. 2549) ในบริเวณทางตะวันตกและชายฝั่งตะวันออกของเกาะเรียว จังหวัดดาราตัน พบในมาเลเซีย 500 คน (พ.ศ. 2550) ในบริเวณชายฝั่งทางตอนใต้และตะวันตกของรัฐยะโฮร์ ผู้พูดในมาเลเซียส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาลาโย-ซุมบาวัน สาขาย่อยมาเลย์อิก
นักบุญประคองหัว
ไตรภูมิดานเต
จิโอวานนิ โบคคาชโช
ดานเต อลิเกียริ
ความรุนแรง
ความรุนแรง  นิยามโดยองค์การอนามัยโลกว่าเป็น การใช้กำลังหรือพลังทางกายโดยเจตนาต่อตนเอง ผู้อื่น หรือต่อกลุ่มชุมชน โดยข่มขู่เพื่อให้ทำตามความต้องการตัวเองหรือมีความเป็นไปได้สูงว่าจะเกิดการบาดเจ็บ การเสียชีวิต การทำร้ายจิตใจ การเจริญเติบโตผิดปกติหรือการริดรอน นิยามนี้เกี่ยวข้องกับเจตนาของการก่อพฤติกรรมนั้น โดยไม่คำนึงถึงผลที่ตามมา
ความรุนแรงพรากชีวิตผู้คนทั่วโลกไปมากกว่า 1.5 ล้านคนทุกปี สูงกว่า 50% เป็นเพราะอัตวินิบาตกรรม อีก 35% มาจากฆาตกรรม และอีก 12% เป็นผลโดยตรงมาจากสงครามหรือความขัดแย้งรูปแบบอื่น สำหรับผู้เสียชีวิตหนึ่งคนจากเหตุความรุนแรง ต้องมีการเข้าโรงพยาบาลหลายสิบครั้ง การเยี่ยมแผนกฉุกเฉินหลายร้อยครั้ง และการนัดของแพทย์หลายพันครั้ง ยิ่งไปกว่านั้น ความรุนแรงมักมีผลตลอดชีวิตต่อสุขภาพกายและจิตของเหยื่อ ตลอดจนหน้าที่ทางสังคม และชะลอการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคม
เอจีพีเอส
เอจีพีเอส  เป็นระบบที่ช่วยในการเพิ่มสมรรถภาพของจีพีเอสในช่วงการเริ่มต้นการใช้งาน เอจีพีเอสนิยมพบได้ในโทรศัพท์มือถือและสมาร์ตโฟนที่มีความสามารถจีพีเอส
เอจีพีเอส พัฒนาโดย U.S. Federal Communications Commission (FCC) เพื่อให้ตำแหน่งของโทรศัพท์มือถือสามารถตรวจสอบได้ในกรณีฉุกเฉิน
การทำงานทั่วไปของจีพีเอส จะใช้เวลาประมาณ 30-40 วินาทีในการเริ่มต้นระบุตำแหน่ง ซึ่งใช้ข้อมูลการโคจรของดาวเทียมในการคำนวณตำแหน่งปัจจุบัน โดยมีอัตราการส่งสัญญาณอยู่ที่ 50 บิต/วินาที ซึ่งการดาวน์โหลดข้อมูลโคจรโดยตรงหลายครั้งจะกินเวลานานมากกว่านั้น ในระบบเอจีพีเอสจึงถูกนำมาใช้ โดยการทำงานผ่านทางเซิร์ฟเวอร์ของระบบ โดยข้อมูลที่อยู่ในเซิร์ฟเวอร์เอจีพีเอสเป็นข้อมูลจากวงโคจรที่ถูกนำมาเก็บไว้ล่วงหน้าในฐานข้อมูล และเมื่อเครื่องมือเช่นโทรศัพท์มือถือที่ต้องการเชื่อมต่อ สามารถดาวน์โหลดข้อมูลเหล่านี้จากเซิร์ฟเวอร์โดยตรงผ่านทางคลื่นสัญญาโทรศัพท์มือถือ เช่น GSM, CDMA, WCDMA, LTE หรือแม้แต่สัญญาณวิทยุอย่าง Wi-Fi ซึ่งข้อมูลเหล่านี้ปกติจะมีการดาวน์โหลดด้วยความเร็วที่สูงกว่า ทำให้ใช้เวลาในการรับข้อมูลได้เร็วยิ่งขึ้น
Assisted GPS
สโมสรฟุตบอลจังหวัดชลบุรี
อ้นใหญ่  เป็นสัตว์ฟันแทะที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Rhizomys sumatrensis" อยู่ในวงศ์ Spalacidae
มีลำตัวกลมอ้วนป้อมสีน้ำตาล มีตาและหูเล็กมาก ขาและหางสั้น เพื่อความสะดวกในการขุดโพรงอยู่ใต้ดิน อาศัยอยู่ใต้ดิน หรือโพรงไม้ มีฟันแทะคู่หน้ามีขนาดใหญ่เห็นได้ชัด กินหน่อไม้และไม้ไผ่เป็นอาหาร
มีการแพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในป่าไผ่หรือป่าโปร่ง ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ โดยในโพรงจะมีด้วยกันหลายห้อง ใช้ประโยชน์ต่างกัน
อ้นใหญ่นับเป็นอ้น 1 ใน 3 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย ซึ่งประกอบไปด้วย อ้นใหญ่, อ้นกลาง ("R. pruinosus") และอ้นเล็ก ("Cannomys badius")
อ้นใหญ่นับเป็นอ้นชนิดที่ใหญ่ที่สุด โดยวัดจากปลายหัวจรดปลายหางได้ถึง 48 เซนติเมตร เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
ในประเทศไทย ที่วัดหนองปรือ จังหวัดกำแพงเพชร พระสงฆ์ที่พำนักอยู่ที่วัดแห่งนี้ได้ทำการเลี้ยงดูอ้นใหญ่จำนวนกว่า 10 ตัวในบ่อปูนซีเมนต์ ความสูงประมาณ 150 เซนติเมตร โดยทำการเลี้ยงมานานกว่า 6 ปี จนกระทั่งเชื่อง สามารถอุ้มเล่นได้ ให้อาหารเป็นมันแกวกับข้าวโพด ตัวที่ใหญ่ที่สุดมีความยาวประมาณ 50-60 เซนติเมตร น้ำหนักมากกว่า 8 กิโลกรัม โดยเริ่มจากขอซื้อจากชาวบ้านที่กำลังจะฆ่าเพื่อนำไปรับประทานเป็นอาหาร
Rhizomys sumatrensis
อีเคร์ คาซียาส
หลิว เชียน
หลิว "หลุยส์" เชียน  เกิดวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1976 เป็นนักมายากลชาวไต้หวัน และเป็นนักมายากลชาวไต้หวันเพียงคนเดียวที่ได้แสดงความสามารถในเมจิคแคสเซิลของฮอลลีวูด โดยเป็นที่รู้จักกันในฐานะนักมายากลที่มีชื่อเสียงที่สุดของไต้หวัน เขาสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยซูโจว ในสาขาวรรณคดีญี่ปุ่น
หลิว เชียน ได้ปรากฏตัวในหลายประเทศ กับการแสดงในญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, ยุโรป และสหรัฐอเมริกา เขาปรากฏตัวสู่สายตาสาธารณชนครั้งแรกที่ประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ใน ค.ศ. 2009 ตลอดช่วงเทศกาลฤดูใบไม้ผลิประจำปีของซีซีทีวี ด้วยการแสดงมายากลที่แบ่งออกเป็นสามส่วน ซึ่งรวมถึง กลเคลื่อนย้ายวัตถุ เนรมิตให้แหวนหมั้นเข้าไปอยู่ในไข่ของจริง และแขกผู้ชมต่างได้รับเชิญให้ลองมายากลระดับพื้นฐานภายหลังจากการแสดงได้สิ้นสุดลง
เขาได้รับรางวัลระดับนานาชาติหลายรายการ รวมถึงรางวัลที่มีชื่อเสียงอย่าง "นีล ฟอสเตอร์/บิล แบร์ด สำหรับความเป็นเลิศในการจัดแสดง" ซึ่งมอบให้เป็นประจำทุกปีโดย วิทยาลัยมายากลชาเวซ
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพมายากล.
หลิว เชียน เริ่มสนใจมายากลเมื่ออายุได้ 7 ปี เมื่อเขาได้ไปพบกับร้านมายากลแห่งหนึ่งในขณะไปเที่ยวซื้อของกับป้าของเขา เขาได้เข้าไปแล้วเห็นเจ้าของร้านทำให้เหรียญหายไป และเมื่อประจันหน้ากัน เจ้าของร้านก็ได้อมยิ้มแล้วนำมันออกมาจากหลังหูของเขา จากนั้น เขาได้เริ่มทำงานในการใช้ทักษะด้านมายากลของเขา และเมื่ออายุได้ 12 ปี เขาก็ชนะการประกวดมายากลระดับเยาวชนในไต้หวัน ซึ่งได้รับการตัดสินโดยนักมายากลระดับโลกที่มีชื่อว่า เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ ในการสัมภาษณ์ หลิว เชียน กล่าวว่า "ชัยชนะนี้มีความหมายที่ลึกซึ้งสำหรับผม มันได้กระตุ้นให้ผมสานต่อความฝันด้านการแสดงมายากล มันได้แสดงให้เห็นว่าในความพยายามนี้ สามารถนำพาให้ไปสู่ความสำเร็จได้ในที่สุด"
แม้กระนี้ หลิว เชียน ก็ไม่ได้คาดหวังที่จะเป็นนักมายากลระดับอาชีพ เขาแทนที่มันด้วยการเลือกเรียนภาษาญี่ปุ่นที่มหาวิทยาลัยซูโจว ในขณะที่ใช้เวลาว่างของเขาฝึกมายากลระดับสมัครเล่น เขาล้มเหลวในการหางานทำภายหลังจากสำเร็จการศึกษา สถานการณ์บังคับให้เขาต้องประกอบอาชีพด้านมายากล ใน ค.ศ. 2001 หลิว เชียน ได้ขยายการแสดงของเขาออกสู่ทางโทรทัศน์ โดยเริ่มต้นการแสดงที่มีชื่อว่า "เมจิคสตาร์" และได้กลายมาเป็นการแสดงของสตาร์ไชนีสแชนแนลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดอย่างรวดเร็ว ใน ค.ศ. 2003 เขาเลือกใช้งานสัมนามายากลนานาชาติเป็นสถานที่แรก ตั้งแต่ ค.ศ. 2007 ถึง ค.ศ. 2009 หลิว เชียน ได้ร่วมดำเนินการและร่วมการตัดสินด้านมายากลในรายการวาไรตี้โชว์ยอดนิยมของไต้หวันซึ่งนำเสนอโดย จาง เฟย ที่มีชื่อว่า วาไรตี้บิ๊กบราเธอร์
แผนที่เขาต้องการแสดงมายากลในประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ ได้บรรลุผลเมื่อเขาจัดแสดงชุด "เมจิคแฮนด์" ในรายการซีซีทีวีนิวเยียร์สกาลา 2009 ซึ่งปรากฏต่อหน้าผู้ชมในรายการสดรวมถึงผู้ชมอีกหนึ่งพันล้านคนที่ชมรายการถ่ายทอดผ่านทางโทรทัศน์ การแสดงของเขาถือได้ว่าเป็นการแสดงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเป็นอันดับสองของคืนนั้น ซึ่งเป็นรองเพียงการแสดงตลกของ จ้าว เบิ่นฉาน เท่านั้น ภายหลังจากเขาจัดการแสดงในซีซีทีวีนิวเยียร์สกาลาแล้ว เขาก็ได้สร้างชื่อเสียงไปทั่วผืนแผ่นดินใหญ่ รวมไปถึงทางช่องโทรทัศน์ในหลายจังหวัด (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทีวีเจียงซู, เซี่ยงไฮ้มีเดียกรุ๊ป และ หูหนานทีวี) โดยมีการเชิญให้เขาจัดการแสดง ซึ่งเขายังได้ร่วมการแสดงโฆษณาทางโทรทัศน์ของจีนแผ่นดินใหญ่หลายรายการตลอดปี 2009 อันเป็นผลมาจากความนิยมและชื่อเสียงของตัวเขาเอง เขาได้รับคำเชิญและจัดการแสดงอีกครั้งในหนึ่งปีหลังจากนั้นในรายการ ซีซีทีวีนิวเยียร์สกาลา 2010 กับ ซีซีทีวีแลนเทิร์นเฟสติวอลสกาลา 2010 ความสำเร็จนี้ถือเป็นหนึ่งในความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดของเขา ตลอดจนที่ผ่านมาเขายังมีภาพถ่ายที่สร้างชื่อเสียงและความนิยมนับแต่นั้นเรื่อยมา
หลังจากการเปิดตัวครั้งแรกของเขาที่ประเทศจีนแผ่นดินใหญ่แล้ว เขาก็มักปรากฏตัวที่ประเทศจีนแผ่นดินใหญ่กับประเทศญี่ปุ่นเพื่อจัดการแสดง ใน ค.ศ. 2010 เขาได้รับรางวัลเมอร์ลินอะวอร์ด ซึ่งเป็นรางวัลรายการที่ 26 สำหรับอาชีพมายากลของเขา ใน ค.ศ. 2011 หลิว เชียนได้กลายมาเป็นนักมายากลชาวเอเชียคนแรกที่มีเวทีแสดงมายากลเป็นของเขาเองที่ลาสเวกัส และเป็นชาวจีนคนแรกที่ได้รับการตีพิมพ์ถึงตัวเขาในนิตยสารอเมริกันเมจิค มาถึงวันนี้ หลายคนต่างเห็นว่า หลิว เชียน จะเป็น เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ แห่งเอเชียเนื่องด้วยชื่อเสียงและการได้รับความนิยมอย่างสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเชีย
เปเป้
Tokumei Sentai Go-Busters
จุดยอด (ทฤษฎีกราฟ)
ในทฤษฎีกราฟ จุดยอด หรือ โหนด เป็นส่วนประกอบอย่างหนึ่งที่ทำให้เกิดกราฟ กราฟไม่ระบุทิศทางประกอบด้วยเซตของจุดยอดและเซตของเส้นเชื่อม (คู่ไม่อันดับของจุดยอด) ในขณะที่กราฟระบุทิศทางประกอบด้วยเซตของจุดยอดและเซตของเส้นเชื่อมที่มีทิศทาง (คู่อันดับของจุดยอด)
จุดยอด "w" เรียกว่าอยู่ ประชิด (adjacent) กับจุดยอด "v" โดยที่ "v" ไม่ใช่ "w" ก็ต่อเมื่อกราฟนั้นมีเส้นเชื่อม ("v","w") และเพื่อนบ้านของจุดยอด "v" คือจุดยอดทั้งหมดที่ประชิดกับ "v"
ประเภทของจุดยอด.
จุดยอดที่ติดกับเส้นเชื่อมเรียกว่า จุดยอดปลาย (end vertices) ของเส้นเชื่อม
และเส้นเชื่อม ต่อ (incident) กับจุดยอดปลายเสมอ
ดีกรี ของจุดยอดในกราฟ คือจำนวนของเส้นเชื่อมที่ติดกับจุดยอดนั้น
จุดยอดโดดเดี่ยว เป็นจุดยอดที่มีดีกรี 0 และไม่ติดกับเส้นเชื่อมใดเลย
จุดยอดปลาย เป็นจุดยอดที่มีดีกรี 1
สำหรับกราฟระบุทิศทางยังสามารถแบ่งดีกรีออกเป็น 2 ประเภทคือดีกรีเข้า (จำนวนเส้นเชื่อมที่พุ่งเข้าจุดยอดนั้นๆ)
กับดีกรีออก (จำนวนเส้นเชื่อมที่พุ่งออกจุดยอดนั้นๆ)
จุดยอดต้นทาง คือจุดยอดที่มีดีกรีเข้า 0 ส่วน จุดยอดปลายทาง คือจุดยอดที่มีดีกรีออก 0
วารสารประวัติศาสตร์
ทะเลในเซโตะ หรือ ทะเลใน  เป็นทะเลที่คั่นกลางระหว่างเกาะฮนชู, เกาะชิโกกุ, และเกาะคีวชู สามเกาะหลักของประเทศญี่ปุ่น เป็นเส้นทางคมนาคมทางน้ำที่เชื่อมต่อระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลญี่ปุ่น สามารถเชื่อมต่อไปยังอ่าวโอซากะ และเชื่อมโยงการขนส่งทางทะเลไปยังศูนย์กลางอุตสาหกรรมในภูมิภาคคันไซ ประกอบด้วยโอซากะและโคเบะ ก่อนจะมีการก่อสร้างรถไฟสายซันโย (Sanyō Main Line) ทะเลในเซโตะเป็นการคมนาคมหลักระหว่างคันไซและคีวชู ทะเลแห่งนี้เป็นหนึ่งในพื้นที่อุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น
จังหวัดยามางูจิ, ฮิโรชิมะ, โอกายามะ, เฮียวโงะ, โอซากะ, คางาวะ, เอฮิเมะ, ฟูกูโอกะ, และโออิตะเป็นจังหวัดชายฝั่งทะเลในเซโตะ รวมทั้งเมืองฮิโรชิมะ, อิวากูนิ, ทากามัตสึ, และมัตสึยามะด้วยเช่นกัน
พื้นที่แถบทะเลในเซโตะมีภูมิอากาศอบอุ่น มีอุณหภูมิเกือบจะคงที่ตลอดปีและมีปริมาณน้ำฝนที่ต่ำ บ่อยครั้งมักถูกเรียกว่า ดินแดนที่มีสภาพอากาศเท่าเทียม  ทะเลแห่งนี้มักเกิดปรากฏการณ์ขี้ปลาวาฬ  บ่อย ๆ เพราะกลุ่มแพลงก์ตอนพืชที่หนาแน่น เป็นเหตุให้เกิดปลาตายจำนวนมาก และมีมีสภาพแวดล้อมทางทะเลที่ได้รับผลกระทบอย่างมีนัยสําคัญจากกิจกรรมของมนุษย์ในช่วงสี่ทศวรรษที่ผ่านมา
ผลกระทบจากสึนามิ.
เกิดแผ่นดินไหวใหญ่สามครั้งในภูมิภาคนังไกโดซึ่งอยู่ใกล้กับแอ่งนังไก ในปี ค.ศ. 1707 ค.ศ. 1854 และ ค.ศ. 1946 ซึ่งกระทบต่อประเทศญี่ปุ่นทางตะวันออกบริเวณชายฝั่งจังหวัดวากายามะ จังหวัดโทกูชิมะ และโคจิ ซึ่งหันไปทางมหาสมุทรแปซิฟิกได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากสึนามิขนาดใหญ่ ความสูงของสึนามิตามชายฝั่งได้รับการสํารวจโดยผู้เขียน (HATORI, 1978, 1980, 1981) ในเอกสารกล่าวถึงพฤติกรรมสึนามิในทะเลในเซโตะและช่องแคบบุงโงะดังนี้
ดิเรกสิน รัตนสิน
พันตรี ดิเรกสิน รัตนสิน (24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 – 3 มกราคม พ.ศ. 2555) เป็นทหารไทยผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ที่วชิรพยาบาล เป็นบุตรของผู้ช่วยศาสตราจารย์ นายสัตวแพทย์ ชนินทร์ และผู้ช่วยศาสตราจารย์ รัชดา รัตนสิน อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี เป็นหลานปู่ของพลตำรวจเอก โอภาส รัตนสิน อดีตรองอธิบดีกรมตำรวจ และเป็นหลานตาของหม่อมหลวงประยูร อิศรเสนา อดีตข้าราชการสำนักพระราชวัง ได้รับพระราชทานชื่อจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีว่า “ดิเรกสิน” มีชื่อเล่นว่า “เอก” หรือที่เรียกกันในครอบครัวว่า “พี่เอก”
ประวัติการศึกษาและการทำงาน.
ขณะศึกษาที่โรงเรียนเตรียมทหาร.
เมื่อครั้งอยู่ที่โรงเรียนเตรียมทหารคุณพ่อคุณแม่เฝ้ารอการกลับบ้านครั้งแรกของลูกอย่างใจจดใจจ่อด้วยความคิดถึงมาก เพราะไม่เคยให้จากไปอยู่ที่อื่นมาก่อนในชีวิต เมื่อลูกกลับมาเห็นหน้าลูกก็ดีใจ แต่เห็นลูกผิวดำคล้ำไปมากและท่าทางลูกเปลี่ยนไปมาก ตอนนั้นคุณพ่อคุณแม่ลังเลใจมากว่า ตัดสินใจให้ลูกเรียนที่นี่จะดีแน่หรือไม่ เพราะเห็นว่าลูกต้องฝึกหนักมากและทางบ้านก็ไม่เคยเลี้ยงลูกมาแบบนี้เลย อยู่บ้านลูกมีพร้อมทุกอย่างมีชีวิตที่สุขสบาย ทุกเรื่องไม่เคยต้องเจอกับความยากลำบากพ่อแม่จึงเพียรถามลูกว่าจะลาออกไหม เพราะพ่อแม่ไม่เสียใจที่ลูกจะออก และอันที่จริงพ่อแม่เองก็บอกจะไปลาออกที่โรงเรียนหลายครั้ง จนลูกร้องไห้ขอร้องว่าลูกจะไม่ลาออกขอเรียนต่อที่นี่ไม่ออกไปไหน พ่อแม่ก็บอกว่าเมื่อลูกตัดสินใจแบบนั้นพ่อแม่ก็ต้องยอม พ่อแม่ก็เห็นใจในความมานะอดทนของลูก จนกระทั่งสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร และไปศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
ขณะศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า.
ก่อนที่จะมาอยู่โรงเรียนนายร้อยพ่อแม่เคยบอกพี่เอกว่าจบเตรียมทหารแล้วมาสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้ แต่พี่เอกไม่สอบโดยกล่าวว่ามีเพื่อนรุ่นเดียวกันมาสอบแล้วก็สอบได้คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่พี่เอกจะเรียนนายร้อยถ้าพี่เอกมาสอบแล้วสอบได้กลัวว่าพ่อแม่จะบังคับให้เรียนมหาวิทยาลัย เมื่อเรียนในชั้นปีที่ 1 พี่เอกฝึกหนักมาก จนพ่อแม่บอกว่าถ้าจะลาออกพ่อแม่ก็ยินดี และหาที่เรียนใหม่ได้ แต่พี่เอกกลับบอกว่าเมื่อลูกพูดเช่นนี้พ่อแม่และญาติพี่น้องก็ยอมรับว่าลูกนั้นกล้าหาญและอดทนมากตลอดจนยอมเสียสละความสุขสบายส่วนตัวเพื่ออุดมการณ์ที่แน่วแน่พี่เอกปฏิบัติหน้าที่หลายอย่างในสมัยเป็นนักเรียนนายร้อย บางครั้งเป็นงานทางด้านพัฒนาชุมชน ช่วยเหลือชาวบ้าน หาตลาดส่งผลิตภัณฑ์มาจำหน่าย เพื่อเพิ่มมูลค่าสินค้า นอกจากนี้พี่เอกยังมีความรู้ดีทางด้านภาษาอังกฤษมีความเชี่ยวชาญดีกว่าเด็กผู้ชายคนอื่น ๆ ทั่วไป และเคยพูดอย่างภูมิใจว่า “พี่เอกเป็นลูกแม่” พี่เอกต้องการรักษาชื่อเสียง เพราะพี่เอกภูมิใจว่าแม่จบการศึกษาจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงต้องพยายามรักษาความสามารถทางภาษาอังกฤษนี้ไว้ ในเวลาต่อมาพี่เอกเป็นประธานชมรมตรีเพชรและพี่เอกได้จัดทำเอกสารประกอบภาพการฝึกการใช้อาวุธพร้อมคำอธิบาย โดยมีจุดประสงค์ว่าจะทำไว้เพื่อให้นักเรียนรุ่นหลัง ๆ ได้ใช้เป็นตำราและยังหาซื้ออุปกรณ์ข้าวของต่าง ๆ มาใช้เพื่อให้การฝึกมีประสิทธิภาพ ครอบครัวเห็นว่าพี่เอกทุ่มเททั้งกายทั้งใจทำหน้าที่ให้ดีในทุกๆเรื่องเมื่อครั้งเป็นนักเรียนนายร้อยทำงานทุกอย่างโดยไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อยเสมอมา
อุปนิสัยส่วนตัว.
พันตรี ดิเรกสิน รัตนสินพื้นฐานเป็นคนมีจิตใจดี บริสุทธิ์ ยุติธรรม เป็นคนเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ผู้อื่นเสมอ ที่สำคัญมีความซื่อสัตย์สุจริต ตรงไปตรงมา รักความมีเหตุผล มีจิตใจอ่อนโยน มีเมตตา และไม่ค่อยปฏิเสธคำร้องขอความช่วยเหลือ ชอบเป็นอาสาสมัครทำงานเพื่อส่วนรวมตั้งแต่ยังเด็ก ปกติเป็นคนร่าเริง ยิ้มง่าย พูดคุยเก่ง สนุกสนาน เป็นที่พึ่งของผู้อื่นได้เสมอ เคารพรักรุ่นพี่ รักเพื่อน รักน้อง เสียสละเพื่อส่วนรวมเสมอ ชอบทำบุญ และบริจาคทรัพย์ให้กับวัดในพุทธศาสนา และศาสนาอื่นอยู่เป็นประจำ ช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก ไม่ชอบฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นการพนัน นอกจากนี้ยังมีความจงรักภักดีต่อประเทศชาติ และพระมหากษัตริย์อย่างมั่นคง และปฏิบัติงานทุกอย่างด้วยความภาคภูมิใจเสมอมาโดยไม่เห็นแก่ความเหนื่อยยาก จึงไม่แปลกใจว่าพี่เอกจึงเป็นที่รักใคร่ของผู้บังคับบัญชา และผู้ใต้บังคับบัญชารวมทั้งผู้ที่รู้จักคุ้นเคยตลอดจนชาวบ้านในพื้นที่
พันตรี ดิเรกสิน รัตนสิน เสียชีวิตจากเหตุคนร้ายลอบวางระเบิดแสวงเครื่องใต้พื้นถนนสายบ้านคลองช้าง-บ้านเขาวัง หมู่ที่ 3 ตำบลตรัง อำเภอมายอ จังหวัดปัตตานี พร้อมกับสิบเอก ยุทธยา จำปามี เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2555 ก่อนวันครบรอบ 8 ปี เหตุการณ์ปล้นปืนที่ค่ายกรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ จังหวัดนราธิวาส 1 วัน โดยหลังเกิดเหตุได้มีการเคลื่อนศพของทั้งสองมายังค่ายอิงคยุทธบริหาร และกองทัพบกได้ส่งร่างของพันโทดิเรกสินมาบำเพ็ญกุศล ณ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานคร ในการนี้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2555 ณ เมรุวัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร
เหตุการณ์หลังเสียชีวิต.