pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สหพันธ์วอลเลย์บอลเวียดนาม
สหพันธ์วอลเลย์บอลเวียดนาม  เป็นองค์กรปกครองระดับชาติสำหรับกีฬาวอลเลย์บอลในประเทศเวียดนาม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2504 และเป็นสมาชิกของเอฟไอวีบีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 และยังเป็นสมาชิกสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชียอีกด้วย สหพันธ์มีหน้าที่จัดการดูแลทีมวอลเลย์บอลชายทีมชาติเวียดนามและวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเวียดนาม
Volleyball Federation of Vietnam
กล่องสุ่ม
ในวิดีโอเกม กล่องสุ่ม  คือสิ่งของสมมติในเกมที่ผู้เล่นสามารถนำไปแลกสิ่งของสมมติอื่นในเกม โดยของที่ได้รับจะมากจากการสุ่ม ของที่ได้รับอาจมีตั้งแต่อวตาร ตัวละคร ไปจนถึงอุปกรณ์ในเกม เช่นอาวุธและเกราะ กล่องสุ่มอาจเรียกได้ว่า "กาชา" (มาจากคำว่า "กาชาปอง" – แคปซูลของเล่น) ซึ่งเป็นระบบที่อยู่ในเกมกาชา
ไทยพวน
มหาสารานุกรมรัสเซีย
มหาสารานุกรมรัสเซีย (, БРЭ, ทับศัพท์: "Bolshaya rossiyskaya entsiklopediya" หรือตามวิชาการ: "Bolšaja rossijskaja enciklopedija") เป็นสารานุกรมสากลของรัสเซีย มีจำนวน 36 เล่ม จัดพิมพ์ระหว่าง พ.ศ. 2547 ถึง 2560 โดยบอลชอยรอสซีสกายาเอนซีโคลปีเดียซึ่งเป็น โดยตีพิมพ์ภายใต้การอุปถัมภ์ของบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์รัสเซีย หลังจากที่วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซียลงนามในคำสั่งประธานาธิบดีหมายเลข 1156 ใน พ.ศ. 2545 ฉบับสมบูรณ์ได้รับการตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2560
หัวหน้าบรรณาธิการของสารานุกรมคือยูรี โอซีปอฟ ประธานบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์ กองบรรณาธิการมีสมาชิกบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์มากกว่า 80 คน รวมถึงโจเรียซ์ อัลเฟรอฟ และ วีตาลี กีนซ์เบิร์ก ผู้ได้รับรางวัลโนเบล
สารานุกรมเล่มแรกที่ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2547 อุทิศให้กับรัสเซีย 35 เล่มตีพิมพ์ระหว่าง พ.ศ. 2548 ถึง 2560 ครอบคลุมช่วงตั้งแต่ "А" ถึง "ยายา" (Яя) บัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์วางแผนที่จะตีพิมพ์ฉบับพิมพ์ที่อัปเดตทุก ๆ 5 ปี แม้ว่าจะไม่มีการตีพิมพ์หลังจากการตีพิมพ์ครั้งแรกก็ตาม
สารานุกรมได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโดยมีเป้าหมายที่ชัดเจนในการแทนที่วิกิพีเดีย
Shin ultraman
Andy Lee (South Korean singer)
B.I (rapper)
Choi Young-jae
พระพรหมกวี (ประกอบ ธมฺมเสฏฺโฐ)
สมเด็จพระมหาธีราจารย์ (ประสิทธิ์ เขมงฺกโร)
สาธารณรัฐโรมัน (คริสต์ศตวรรษที่ 19)
ละครชาตรี
ละครชาตรี เป็นละครประเภทหนึ่งของไทย สันนิษฐานว่าคงนำเอาการขับร้องและระบำ รำฟ้อน ประกอบดนตรี ตั้งแต่สมัยสุโขทัยมาผสมกับละคร มีลักษณะคล้ายละครอินเดียที่เรียกว่า "ยาตรี" หรือ "ยาตรา" ซึ่งแปลว่าเดินทางท่องเที่ยว
ละครชาตรีเกิดขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาราชสำนักอยุธยานำลงไปสอนละครชาตรีที่ภาคใต้ ละครชาตรีได้เป็นที่นิยมแพร่หลายทางภาคใต้ เรื่องที่นิยมแสดงคือเรื่อง พระสุธนและนางโนราห์ จึงเรียกละครประเภทนี้ว่า "โนราห์ชาตรี" พ.ศ. 2312 เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเสด็จยกทัพไปปราบเจ้านครศรีธรรมราช และพาขึ้นมากรุงธนบุรีพร้อมด้วยพวกละคร พ.ศ. 2323 ในงานฉลองพระแก้วมรกต ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ละครของนครศรีธรรมราชขึ้นมาแสดงประชันกับละครหลวงผู้หญิงของหลวง
พ.ศ. 2375 สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) เมื่อครั้งเป็นเจ้าพระยาพระคลัง ได้ลงไปปราบและระงับเหตุการณ์ร้ายทางหัวเมืองภาคใต้ พวกชาวใต้ จึงอพยพติดตามขึ้นมาด้วย ราษฎรเหล่านั้นเป็นไพร่หลวงเกณฑ์บุญ เมื่อราชการมีงานบุญ และให้ตั้งบ้านเรือน ซึ่งในปัจจุบันเป็นบริเวณถนนหลานหลวงและถนนดำรงรักษ์ ภายหลังได้ตั้งคณะละครรับจ้างแสดง
ปัจจุบันมีละครแก้บนที่แสดงตามสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เช่น ศาลหลักเมืองกรุงเทพมหานคร ศาลท้าวมหาพรหม โรงแรมเอราวัณ กรุงเทพมหานคร วัดโสธรวรารามวรวิหาร จังหวัดฉะเชิงเทรา และวัดมหาธาตุวรวิหาร จังหวัดเพชรบุรี ตลอดจนตามวัดสำคัญ ๆ ในจังหวัดภาคกลาง ประชาชนทั่วไป เรียกการแสดงแก้บนนี้ว่า "ละครชาตรี"
ในสมัยโบราณ ผู้แสดงเป็นชายล้วน มีตัวละครเพียง 3 ตัว คือตัวนายโรง ตัวยาง และตัวตลก เพราะกฎหมายห้ามไม่ให้ผู้หญิงแสดงละครนอกและละครชาตรี ผู้หญิงจะใช้แสดงเฉพาะละครในเท่านั้น จนกระทั่งในปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการอนุญาตให้ผู้หญิงสามารถแสดงละครนอกและละครชาตรีได้ สมัยปัจจุบันนิยมใช้ผู้หญิงแสดงเป็นส่วนใหญ่ ละครชาตรีสมัยโบราณไม่สวมเสื้อเนื่องจากตัวแสดงเป็นชาย ตัวยืนเครื่องซึ่งเป็นตัวที่แต่งกายดีกว่าตัวอื่นก็นุ่งสนับเพลานุ่งผ้าคาดเจียระบาดมีห้อยหน้า ห้อยข้างสวมสังวาล ทับทรวง กรองคอกับตัวเปล่า บนศีรษะสวมเทริดเท่านั้น ส่วนการแต่งกายในสมัยปัจจุบันมักนิยมแต่งเครื่องละครสวยงาม เรียกตามภาษาชาวบ้านว่า "เข้าเครื่องหรือยืนเครื่อง"
เครื่องดนตรีที่ใช้เป็นวงปี่พาทย์ชาตรี ประกอบด้วย ปี่ โทน ฆ้องคู่ กรับ และกลองชาตรี ละครชาตรีไม่มีฉากประกอบ ยกเว้นให้มีเสากลางโรง 1 ต้น เสานี้สําคัญมาก (เป็นเสาที่พระวิสสุกรรมเสด็จมาประทับเพื่อปกป้องผองภัยอันตราย จึงได้ทําเสาผูกผ้าแดงปักไว้ตรงกลางดรง)
Roman Republic (1849)
บาสเกตบอลชิงแชมป์โลก 2023
บาสเกตบอลชิงแชมป์โลก 2023  จะเป็นการแข่งขันบาสเกตบอลชิงแชมป์โลกครั้งที่ 19 สำหรับทีมบาสเกตบอลชายระดับชาติ การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นครั้งที่ 2 ที่มี 32 ทีม เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่บาสเกตบอลชิงแชมป์โลกจะเป็นเจ้าภาพโดยหลายประเทศ ได้แก่ ฟิลิปปินส์ ญี่ปุ่น และอินโดนีเซีย ตั้งแต่วันที่ 25 สิงหาคม ถึง 10 กันยายน พ.ศ. 2566
ครั้งนี้เป็นบาสเกตบอลชิงแชมป์โลกครั้งแรกที่อินโดนีเซียเป็นเจ้าภาพ และเป็นครั้งที่สองที่จัดทั้งในฟิลิปปินส์และญี่ปุ่น นับตั้งแต่พวกเขาเป็นเจ้าภาพการแข่งขันครั้งแรกใน ค.ศ. 2521 และ 2549 ตามลำดับ การแข่งขันครั้งนี้จะจัดขึ้นในเอเชียติดกันเป็นครั้งที่ 2 ต่อจากที่จีนเป็นเจ้าภาพในปี ค.ศ. 2019 การแข่งขันครั้งนี้จะถือเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของบาสเกตบอลชิงแชมป์โลกที่ประเทศเจ้าภาพไม่ผ่านการคัดเลือก
ทัวร์นาเมนต์นี้จะทำหน้าที่เป็นรอบคัดเลือกสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 โดยที่สองทีมอันดับแรกจากทวีปอเมริกาและยุโรป และทีมอันดับแรกจากแอฟริกา เอเชีย และโอเชียเนีย จะผ่านเข้ารอบควบคู่ไปกับฝรั่งเศสเจ้าภาพการแข่งขันโอลิมปิก
สเปนเป็นแชมป์เก่า โดยเอาชนะอาร์เจนตินาในรอบชิงชนะเลิศปี ค.ศ. 2019
FIBA Women's Basketball World Cup
วัดวังพลับใต้
วัดวังพลับใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมดแดง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี วัดมีพื้นที่จำนวน 18 ไร่ 32 ตารางวา
ที่ตั้งของวัดวังพลับใต้อยู่บริเวณส่วนโค้งของบึงน้ำซึ่งเป็นลำน้ำโบราณสายเดียวกับบึงละหาร ต่อมามีสภาพตื้นเขินขาดตอน กลายสภาพเป็นลำน้ำด้วน (บึง) เรียกว่า "บึงวังพลับ" บริเวณบึงนี้เคยพบลูกบัดหินสี พระบูชาพระพิมพ์ศิลปะลพบุรี ซากโบราณสถาน (วัดร้าง) สันนิษฐานว่ามีอายุสมัยอยุธยา
จากบันทึกเอกสารและคำบอกเล่าในอดีตชื่อ "บางพลับ" เหตุเพราะมีต้นมะพลับขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ลักษณะชุมชน ตั้งอยู่บริเวณลำน้ำ เมื่อขยายตัวจึงถือเอาวังน้ำ "วังพลับ" เป็นเกณฑ์ ชุมชนบริเวณส่วนเหนือลำน้ำเรียกว่า "วังพลับเหนือ" ส่วนใต้เรียกว่า "วังพลับใต้" ชาวบ้านวังพลับใต้หากจะประกอบพิธีกรรมทางศาสนาต้องเดินทางไปวัดวังพลับเหนือ จึงริเริ่มสร้างวัดในชุมชนคือ "วัดวังพลับใต้" ตามชื่อหมู่บ้าน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2520 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
วัดศรีอุปลาราม
วัดศรีอุปลาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองบัว อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ที่ดินตั้งวัด มีเนื้อที่ 21 ไร่ 2 งาน 25 ตารางวา มีแม่น้ำศรีสวัสดิ์ (แควใหญ่) ไหลผ่าน
วัดศรีอุปลาราม เดิมชื่อว่า วัดหนองบัว สันนิษฐานว่ามีมาตั้งแต่ช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งสร้างขึ้นประมาณระหว่างราว พ.ศ. 2335–2352 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช แต่เดิมยังไม่มีซึ่งถาวรวัตถุใด ๆ จนในสมัยที่หลวงปู่เฒ่ายิ้ม จนฺทโชติ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส จึงได้สร้างอุโบสถหลังแรกขึ้นประมาณ พ.ศ. 2422 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2434 และได้จัดตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2452 หลังจากนั้น พ.ศ. 2455 หลวงปู่ยิ้ม จนฺทโชติ ได้ถึงแก่มรณภาพ พระโสภณสมาจาร (หลวงปู่เหรียญ สุวณฺณโชติ) จึงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส จนกระทั่ง พ.ศ. 2497 หลวงปู่เหรียญได้รื้ออุโบสถหลังเดิมที่ทรุดโทรมแล้วสร้างอุโบสถหลังใหม่ที่ตำแหน่งเดิม
ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์ชุมชนหลวงพ่อเฒ่ายิ้ม-หลวงพ่อเหรียญ จัดแสดงวัตถุสิ่งของในรูปแบบของพิพิธภัณฑ์ ชั้นบนจัดเป็นห้องประชุมอเนกประสงค์ และที่จัดแสดงภาพวัตถุของทางวัด และถ่ายของหลวงปู่ยิ้ม (พระอุปัชฌาย์ ธรรมโชติ) และหลวงพ่อเหรียญ (พระโสภณสมาจารย์ สุวรรณโชติ)
กัส พอร์เตอร์
เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์
MAMA Awards
เจ้าชายวิลเลียม อาเดลิน
เจ้าชายวิลเลียม อาเดลิน (; 5 สิงหาคม 1103 - 25 พฤศจิกายน 1120) เป็นพระราชโอรสโดยชอบธรรมเพียงองค์เดียวของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษโดยประสูติแต่พระราชินีมาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ และด้วยเหตุนี้พระองค์จึงเป็นรัชทายาทของราชบัลลังก์อังกฤษ แต่การสวรรคตก่อนวัยอันควรของพระองค์โดยไม่มีทายาทเนื่องจากเรืออับปางทำให้เกิดวิกฤตการสืบราชบัลลังก์ซึ่งเป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์อังกฤษในชื่อดิแอนะคี
เจ้าชายวิลเลียมประสูติที่วินเชสเตอร์ พระราชบิดาของพระองค์คือ พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ อภิเษกสมรสกับพระมารดาของพระองค์คือ มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ พระราชินีมาทิลดาสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษหรือพระเจ้าเอ็ดมันด์ผู้ทนทานและเป็นพระราชนัดดา (หลานสาว) ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดธรรมสักขี ด้วยเหตุนี้ การอภิเษกครั้งนี้จึงเป็นการรวมกันระหว่างชาวนอร์มันผู้มาใหม่ซึ่งเป็นกษัตริย์อังกฤษและชาวแองโกล-แซกซันผู้อยู่มาแต่เก่าก่อน
ความหวังของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 ในการสืบราชบัลลังก์ของพระองค์ขึ้นอยู่กับเจ้าชายวิลเลียม
ดยุคแห่งนอร์มังดี.
ในช่วงที่พระเจ้าเฮนรียังมีพระชนม์ชีพ เจ้าชายวิลเลียมได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งนอร์มังดีต่อจากเจ้าชายเบิร์ตซึ่งเป็นพระปิตุลา (ลุง) ของพระองค์ซึ่งเป็นแค่พระอิสริยยศเพียงในนามมากกว่า พระเจ้าเฮนรีถูกพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสกดดันให้เสด็จไปแสดงความจงรักภักดีในฐานะดยุคแห่งนอร์มังดี ในฐานะกษัตริย์ พระเจ้าเฮนรีไม่พอพระทัยที่จะปฏิบัติตาม และในปี ค.ศ. 1115 พระองค์เสนอให้เจ้าชายวิลเลียมเสด็จไปแทนพระองค์ ข้อเสนอนี้เป็นที่ยอมรับในที่สุดในปี ค.ศ. 1120 หลังจากช่วงสงคราม เจ้าชายวิลเลียมเสด็จไปแสดงความจงรักภักดีต่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 ในกลางปี ค.ศ. 1120 ด้วยเหตุนี้ เจ้าชายวิลเลียมจึงถูกนับว่าเป็นดยุกแห่งนอร์มังดีในบางครั้ง (บางทีก็ วิลเลียมที่ 3 หรือวิลเลียมที่ 4) เจ้าชายวิลเลียมเป็นรัชทายาทและบารอนแห่งนอร์มังดีในปี ค.ศ. 1115 และบารอนแห่งอังกฤษในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1116
สมเด็จพระราชินีมาทิลดาพระมารดาของเจ้าชายวิลเลียม ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในอังกฤษ ขณะที่พระสวามีประทับอยู่ที่นอร์มังดี หลังจากที่พระนางสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1118 เจ้าชายวิลเลียมก็มีพระชนมพรรษามากพอที่จะสำเร็จราชการแทนพระองค์ พระองค์ได้รับคำแนะนำอย่างใกล้ชิดในบทบาทนี้จากที่ปรึกษาของพระเจ้าเฮนรี เช่น บิชอปโรเจอร์แห่งซอลส์บรี ทำให้ในช่วงปีสุดท้ายในพระชนม์ชีพของพระองค์ บางครั้งพระองค์ถูกเรียกว่า Rex designatus (กษัตริย์ที่ถูกกำหนด)
ในช่วง 35 ปีในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษต้องเผชิญกับการปะทะกันหลายครั้ง เพื่อรักษาความจงรักภักดีของอองฌูซึ่งเป็นคู่แข่งสำคัญของนอร์มังดีมาเป็นเวลานานพระเจ้าเฮนรีจึงได้หมั้นหมายเจ้าชายวิลเลียมกับมาทิลดาแห่งอองฌูบุตรสาวคนโตของเคานต์ ฟุลค์ที่ 5 แห่งอองฌู ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1113 ใกล้กับ Alençon การอภิเษกของทั้งสองเกิดขึ้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1119 ในเมืองลิซิเออซ์
เจ้าชายวิลเลียมสวรรคตในโศกนาฏกรรมเรือขาวเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1120 ดยุคและพระสหายของพระองค์ได้ข้ามช่องแคบอังกฤษจากบาร์เฟลอร์บนเรือบล็องช์-เนฟ (เรือขาว) โดยเรือขาวเป็นเรือที่เร็วและทันสมัยที่สุดในกองเรือหลวง เจ้าชายวิลเลียมและคณะยังคงดื่มสุราอยู่ที่ฝั่งจนมืด โดยมั่นใจว่าเรือเร็วและในทะเลนิ่ง ความล่าช้าจะไม่มีผลอย่างแน่นอน ดังนั้นในกลางดึกคนถือหางเสือเรือที่กำลังเมาก็นำเรือชนเข้ากับโขดหินในอ่าว
ลูกเรือและผู้โดยสารไม่สามารถนำเรือออกจากโขดหินหรือป้องกันไม่ให้เรือจมไปกับน้ำได้ เจ้าชายวิลเลี่ยมและพระสหายหลายคนก็ปล่อยเรือบดขนาดเล็กลงน้ำได้ แต่ในนาทีสุดท้าย เจ้าชายวิลเลี่ยมรีบกลับไปช่วยมาทิลดา ฟิตซ์รอย เคาน์เตสแห่งแปร์เช พระขนิษฐาต่างพระมารดาของพระองค์ เมื่อพระองค์และคนอื่น ๆ ลงเรือบดลำเล็ก เรือลำนั้น "บรรทุกคนจำนวนมากเกินไป เรือบดจึงพลิกคว่ำและจมอยู่ใต้ทะเลลึก"
เจ้าหญิงมาทิลดาพระชายาของเจ้าชายวิลเลียม อยู่บนเรือลำอื่นในขณะที่เรือจม การสวรรคตของเจ้าชายวิลเลียมทำให้การสืบราชบัลลังก์อังกฤษที่สืบเนื่องมาจากพระราชบิดาของพระองค์ไม่แน่นอน หลังจากพระเจ้าเฮนรีสวรรคตในปี ค.ศ. 1135 พระเชษฐภคินี (พี่สาว) ของเจ้าชายวิลเลียมคือจักรพรรดินีมาทิลดาและพระภาติยะ (ลูกพี่ลูกน้อง) ของพระองค์คือสตีเฟนแห่งบลัวซึ่งเป็นพระโอรสของอาแดลแห่งนอร์ม็องดีพระราชธิดาในพระเจ้าวิลเลียมที่ 1และพระปิตุจฉา (อาหญิง) ของเจ้าชายวิลเลียมได้ทำสงครามเป็นเวลานานโดยอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์อังกฤษในสงครามกลางเมืองที่เรียกว่าดิแอนะคี
พลังงานอิสระทางอุณหพลศาสตร์
พลังงานอิสระทางอุณหพลศาสตร์ เป็นแนวคิดซึ่งถูกใช้ประโยชน์ในอุณหพลศาสตร์ของกระบวนการทางความร้อนหรือเคมีในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ ความเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระคือปริมาณของงาน (Work (thermodynamics)) ที่ระบบอุณหพลวัตระบบหนึ่งสามารถกระทำได้ภายในกระบวนการหนึ่งที่อุณหภูมิคงที่ และจะระบุว่ากระบวนการนั้น ๆ ทำได้หรือไม่ตามเครื่องหมายของมัน พลังงานอิสระไม่เป็นค่าสัมบูรณ์เพราะมักประกอบด้วยพลังงานศักย์และขึ้นอยู่กับว่าเลือกจุดศูนย์อ้างอิงไว้เท่าใด ดังนั้นเฉพาะค่าพลังงานอิสระสัมพัทธ์หรือความเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระเท่านั้นที่มีความหมายในทางกายภาพ
พลังงานอิสระเป็นฟังก์ชันสภาวะ (state function) ทางอุณหพลศาสตร์ เช่นเดียวกับพลังงานภายใน เอนทาลปี และเอนโทรปี
พลังงานอิสระคือพลังงานส่วนใดก็ตามในกฎข้อที่หนึ่งของอุณหพลศาสตร์ที่ ว่าง ที่จะทำงานทางอุณหพลศาสตร์ที่อุณหภูมิ (Thermodynamic temperature) คงที่ กล่าวคืองานซึ่งกระทำผ่านพลังงานความร้อน และในการทำงานนั้นจะเสียพลังงานอิสระไปอย่างผันกลับไม่ได้ (Irreversible process) พลังงานอิสระเป็นพลังงานแบบกฎข้อที่สองที่จำหน่ายใช้ได้อย่างชัดเจน เพราะพลังงานกฎข้อที่หนึ่งอนุรักษ์เสมอ ฟังก์ชันของพลังงานอิสระสามารถถูกกำหนดได้หลายแบบโดยขึ้นอยู่กับเงื่อนไขของระบบ ฟังก์ชันของพลังงานอิสระเป็นการแปลงเลอฌ็องดร์ (Legendre transformation) ของพลังงานภายใน
พลังงานอิสระกิบส์ถูกกำหนดเป็น โดยที่ "H" คือเอนทาลปี "T" คืออุณหภูมิสัมบูรณ์ และ "S" คือเอนโทรปี ส่วนเอนทาลปีเป็น โดยที่ "U" คือพลังงานภายใน "p" คือความดัน และ "V" คือปริมาตร ค่า "G" มีประโยชน์มากที่สุดสำหรับกระบวนการทางอุณหพลศาสตร์ (Thermodynamic process) ซึ่งประกอบด้วยระบบที่ความดัน "p" และอุณหภูมิ "T" คงที่ เพราะนอกจากจะรวมถึงการเปลี่ยนแปลงของเอนโทรปีอันเนื่องจากความร้อนอย่างเดียวแล้ว การเปลี่ยนแปลงของ "G" ก็ไม่นับรวมถึงงาน ที่ต้องใช้เพื่อ "เว้นช่องว่างให้โมเลกุลที่เพิ่มขึ้น" ซึ่งถูกผลิตจากกระบวนการต่าง ๆ ด้วย การเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระกิบส์จึงเท่ากับงานที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการขยายหรือหดตัวของระบบที่มีความดันและอุณหภูมิคงที่ (มันจึงมีประโยชน์ใช้สอยสำหรับนักเคมีวัฏภาคสารละลาย อาทินักชีวเคมี)
พลังงานอิสระเฮ็ล์มฮ็อลทซ์ (Helmholtz free energy) ซึ่งเกิดขึ้นก่อนในอดีตถูกให้นิยามไว้อีกแบบเป็น การเปลี่ยนแปลงของมันจะเท่ากับปริมาณของงานที่ผันกลับได้ซึ่งถูกกระทำลงไปหรือได้มาจากระบบที่ค่า "T" คงที่ ดังนั้นจึงถูกเรียกว่า "work content" (เนื้อหางาน) และมีตัวย่อ "A" จากคำว่า "Arbeit" ที่แปลว่างานในภาษาเยอรมัน ฟังก์ชันเฮ็ล์มฮ็อลทซ์เป็นฟังก์ชันทั่วไปโดยสมบูรณ์เพราะไม่มีการอิงถึงปริมาณใด ๆ ที่มีส่วนอยู่ในงาน (เช่น "p" และ "V") จุดที่มันลดลงจะเป็นปริมาณมากที่สุดของงานที่ระบบ ๆ หนึ่งสามารถกระทำได้ และมันสามารถเพิ่มขึ้นได้มากที่สุดเท่ากับปริมาณของงานซึ่งถูกกระทำลงบนระบบที่อุณหภูมิคงที่ พลังงานอิสระเฮ็ล์มฮ็อลทซ์มีความสำคัญในทางทฤษฎีเฉพาะตัวของมัน เพราะว่ามันเป็นสัดส่วนกับลอการิทึมของฟังก์ชันการแบ่งส่วน (partition function (statistical mechanics)) สำหรับออนซอมเบิลแบบคาโนนิคัล (Canonical ensemble) ในกลศาสตร์สถิติ (Statistical mechanics) (มันจึงมีประโยชน์ใช้สอยสำหรับนักฟิสิกส์ และวิศวกรและนักเคมีวัฏภาคแก๊สซึ่งต้องการรู้ถึงงาน )
ในอดีต คำว่า 'พลังงานอิสระ' ถูกใช้หมายถึงปริมาณทั้งสองชนิดนี้ ในวิชาฟิสิกส์ "พลังงานอิสระ" ถูกใช้หมายถึงพลังงานอิสระเฮ็ล์มฮ็อลทซ์บ่อยที่สุด ซึ่งถูกแทนด้วยอักษร "A" (หรือ "F") ในขณะที่ในวิชาเคมี "พลังงานอิสระ" ถูกใช้หมายถึงพลังงานอิสระกิบส์บ่อยที่สุด ค่าของพลังงานอิสระทั้งสองชนิดนี้โดยทั่วไปมีความใกล้เคียงกันพอสมควร และฟังก์ชันของพลังงานอิสระชนิดที่เจตนาใช้มักถูกระบุไว้โดยปริยายในเอกสารและงานนำเสนอต่าง ๆ
ความหมายของคำว่า "อิสระ".
นิยามพื้นฐานของคำว่า "พลังงาน" คือปริมาณของความสามารถที่จะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของวัตถุหนึ่ง (หรือระบบหนึ่ง ในอุณหพลศาสตร์) ตัวอย่างเช่น เมื่อคน ๆ หนึ่งผลักกล่องหนัก ๆ ไปข้างหน้าประมาณสองสามเมตร คน ๆ นั้นได้ออกพลังงานกล เรียกอีกชื่อว่างาน ลงบนกล่องนั้นด้วยระยะทางไปข้างหน้าสองสามเมตร นิยามทางคณิตศาสตร์ของพลังงานรูปแบบนี้คือผลคูณของแรงที่ออกลงบนวัตถุกับระยะทางที่กล่องนั้นเคลื่อน  คน ๆ นั้นได้ออกพลังงานลงบนกล่องใบนั้นเพราะคน ๆ นั้นได้เปลี่ยนตำแหน่งหยุดนิ่งของกล่องใบนั้น งานที่ถูกกระทำลงไปเรียกได้อีกชื่อว่า "พลังงานที่มีประโยชน์" เพราะพลังงานนั้นถูกแปลงผันจากรูปแบบหนึ่งไปเป็นตามจุดประสงค์ที่ต้องการ กล่าวคือการใช้ประโยชน์เชิงกล ในกรณีของคนที่ผลักกล่องใบนั้น พลังงานในรูปแบบของพลังงานภายใน (หรือศักย์) ที่ได้มาจากกระบวนการเมแทบอลิซึมถูกเปลี่ยนเป็นงานเพื่อผลักกล่องใบนั้น ทว่าการแปลงพลังงานนี้ไม่ได้เกิดขึ้นอย่างตรงไปตรงมา แม้พลังงานภายในบางส่วนถูกใช้ไปกับการผลักกล่อง อีกส่วนถูกเบี่ยงออกไป (สูญเสียไป) ในรูปของความร้อน (พลังงานความร้อนที่ถูกถ่ายเท) ความร้อนในกระบวนการที่ผันกลับได้คือผลคูณของอุณหภูมิสัมบูรณ์ formula_1 กับการเปลี่ยนแปลงของเอนโทรปี formula_2 ของวัตถุหนึ่ง (เอนโทรปีคือปริมาณของความไร้ระเบียบในระบบหนึ่ง) ความแตกต่างระหว่างความเปลี่ยนแปลงของพลังงานภายในที่แทนด้วย formula_3 กับพลังงานซึ่งสูญเสียไปในรูปของความร้อนคือสิ่งที่เรียกว่า "พลังงานที่มีประโยชน์" ของวัตถุ หรือก็คืองานที่วัตถุนั้นกระทำลงบนอีกวัตถุหนึ่ง นี่คือสิ่งที่เรียกว่า "พลังงานอิสระ" ในวิชาอุณหพลศาสตร์ หรือพูดได้อีกแบบว่าพลังงานอิสระนั้นคือปริมาณของงาน (พลังงานที่มีประโยชน์) ที่ระบบหนึ่งสามารถกระทำได้ที่อุณหภูมิคงที่ พลังงานอิสระถูกแสดงออกในทางคณิตศาสตร์ได้เป็น:
พลังงานอิสระ formula_4
การแสดงออกนี้มักถูกตีความว่าหมายถึงงานนั้นได้มาจากพลังงานภายใน formula_5 ในขณะที่ formula_6 แสดงถึงพลังงานที่เอามาใช้ทำงานไม่ได้ อย่างไรก็ตามนี่เป็นการตีความที่ผิด ยกตัวอย่างเช่น ในการขยายตัวของแก๊สอุดมคติที่อุณหภูมิคงที่ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในพลังงานภายใน formula_7 และงานขยายตัว formula_8 นั้นเอามาจากพจน์ formula_6 เท่านั้น ซึ่งถูกสมมุติเอาว่าไม่สามารถนำมาทำงานได้ แต่ต้องหมายเหตุไว้ว่ารูปเชิงอนุพันธ์ของพลังงานอิสระ: formula_10 (พลังงานอิสระแบบเฮ็ล์มฮ็อลทซ์) ระบุไว้อย่างแน่นอนว่าการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นได้เองของพลังงานอิสระในระบบที่ไม่เกิดปฏิกิริยา (ไม่ใช่พลังงานภายใน) ประกอบไปด้วยพลังงานที่ว่างใช้ทำงานได้ (ในกรณีนี้คือการบีบอัด) formula_11 และพลังงานที่ใช้ไม่ได้ formula_12 เราสามารถเขียนแสดงออกในรูปแบบที่คล้ายกันสำหรับการเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระกิบส์ได้ด้วย
ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 เริ่มมีทฤษฎีความร้อน (Theory of heat) ซึ่งกล่าวว่าความร้อนเป็นพลังงานรูปแบบหนึ่งซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวแบบสั่น มาแทนที่ทฤษฎีแคลอริกซึ่งกล่าวว่าความร้อนเป็นของไหล กับทฤษฎีธาตุทั้งสี่ซึ่งมีความร้อนเป็นธาตุที่เบาที่สุดในนั้น ในช่วงเวลานี้ ความร้อนก็เริ่มถูกแบ่งออกเป็นหมวดหมู่จำแนกประเภทต่าง ๆ เช่นเดียวกัน อาทิ "ความร้อนอิสระ" "ความร้อนรวม" "ความร้อนแผ่รังสี" ความร้อนจำเพาะ ความจุความร้อน "ความร้อนสัมบูรณ์" "แคลอริกแฝง" แคลอริก "อิสระ" หรือ "ที่รับรู้ได้" ("calorique sensible") ฯลฯ
ตัวอย่างเช่น ใน ค.ศ. 1780 ลาปลัสกับลาวัวซีเยกล่าวไว้ว่า: “โดยทั่วไป เราสามารถเปลี่ยนสมมุติฐานแรกเป็นอันที่สองได้ด้วยการเปลี่ยนคำพูด ‘ความร้อนอิสระ ความร้อนรวม และความร้อนที่ถูกปล่อย’ เป็น ‘วีส วีวา การสูญเสียวีส วีวา และการเพิ่มขึ้นของวีส วีวา’” ในแง่นี้ มวลแคลอริกทั้งหมดในร่างวัตถุซึ่งถูกเรียกว่า "ความร้อนสัมบูรณ์" ถูกถือว่าเป็นส่วนผสมขององค์ประกอบสองอย่าง คือแคลอริกอิสระหรือที่รับรู้ได้ซึ่งสามารถส่งผลต่อมาตรวัดอุณหภูมิ ในขณะที่อีกองค์ประกอบหนึ่ง กล่าวคือแคลอริกแฝง ทำไม่ได้ การใช้คำว่า "ความร้อนแฝง" ก็มีนัยของความคล้ายกับความร้อนแฝงในความหมายแบบทั่วไปกว่า ซึ่งถือว่าติดบ่วงทางเคมีอยู่กับโมเลกุลของร่างวัตถุนั้น ความร้อนสัมบูรณ์ในกระบวนการบีบอัดแก๊สแบบอะเดียแบติกนั้นคงที่ แต่อุณหภูมิที่สังเกตเห็นว่าสูงขึ้นแสดงให้เห็นว่าแคลอริกแฝงบางส่วนได้กลายเป็น "อิสระ" หรือรับรู้ได้
ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 แนวคิดเรื่องแคลอริกอิสระหรือรับรู้ได้ก็เริ่มถูกเรียกเป็น "ความร้อนอิสระ" หรือความร้อนที่ถูกปลดปล่อย ใน ค.ศ. 1824 เป็นต้น นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศสซาดี การ์โน ได้พูดถึงปริมาณของความร้อน 'ซึ่งถูกดูดซับหรือปลดปล่อย' ในรูปแปลงต่าง ๆ ในงานของเขาชื่อว่า "Reflections on the Motive Power of Fire" ใน ค.ศ. 1882 นักฟิสิกส์และนักสรีรวิทยาชาวเยอรมันแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์ ได้บัญญัติศัพท์ 'พลังงานอิสระ' สำหรับนิพจน์ โดยที่การเปลี่ยนแปลงของ "A" (หรือ "G") กำหนดปริมาณของพลังงานที่เป็น ‘อิสระ’ ที่จะทำงานภายใต้เงื่อนไขที่กำหนด โดยเฉพาะอย่างยิ่งการให้อุณหภูมิคงที่
ดังนั้น ในการใช้งานดั้งเดิม คำว่า "อิสระ" ติดอยู่กับคำว่าพลังงานอิสระกิบส์ของระบบที่มีความดันและอุณหภูมิคงที่ หรือกับคำว่าพลังงานอิสระเฮ็ล์มฮ็อลทซ์ของระบบที่มีอุณหภูมิคงที่ เพื่อหมายถึง 'มีอยู่ในรูปของงานที่มีประโยชน์' หากกล่าวถึงพลังงานอิสระกิบส์ เราต้องเพิ่มคุณสมบัติอีกว่าเป็นพลังงานที่เป็นอิสระเพื่อไปทำงานที่ไม่ใช่ปริมาตรกับไปทำการเปลี่ยนแปลงเชิงองค์ประกอบ
หนังสือและบทความในวรสารจำนวนมากขึ้นไม่ติดคำว่า "อิสระ" และเรียก "G" ว่าพลังงานกิบส์เท่านั้น (เช่นเดียวกัน ว่าพลังงานเฮ็ล์มฮ็อลทซ์) นี่เป็นผลอันเนื่องจากการประชุมของสหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ (IUPAC) ใน ค.ศ. 1988 เพื่อกำหนดศัพทวิทยาร่วมให้แก่ประชาคมวิทยาศาสตร์นานาชาติ หนึ่งในนั้นคือการกำจัดคำคุณศัพท์ว่า 'อิสระ' ทิ้ง
การประยุกต์ใช้.
เหมือนกับแนวคิดเรื่องพลังงานทั่วไป พลังงานอิสระมีนิยามบางรูปแบบซึ่งเหมาะสมกับเงื่อนไขที่แตกต่างกันไป ในวิชาฟิสิกส์ เคมี และชีววิทยา เงื่อนไขเหล่านี้คือปัจจัยทางอุณหพลศาสตร์ (อุณหภูมิ formula_1 ปริมาตร formula_14 ความดัน formula_15 ฯลฯ) นักวิทยาศาสตร์ได้คิดค้นหลากหลายวิธีในการให้นิยามกับพลังงานอิสระ นิพจน์คณิตศาสตร์ของพลังงานอิสระเฮ็ล์มฮ็อลทซ์คือ:
นิยามอันนี้ของพลังงานอิสระมีประโยชน์สำหรับการทำปฏิกิริยาในวัฏภาคแก๊ส หรือในการสร้างตัวแบบจำลองพฤติกรรมของระบบโดดเดี่ยวที่มีปริมาตรคงที่ในวิชาฟิสิกส์ ตัวอย่างเช่น หากนักวิจัยต้องการทำปฏิกิริยาเผาไหม้ข้างในเครื่องบอมบ์แคลอรีมิเตอร์ ปริมาตรจะถูกควบคุมไว้ให้คงที่ตลอดการทำปฏิกิริยา ดังนั้นความร้อนจากปฏิกิริยาจะเป็นการวัดการเปลี่ยนแปลงในพลังงานอิสระโดยตรง formula_17 กลับกันในเคมีสารละลาย ปฏิกิริยาส่วนใหญ่ถูกควบคุมความดันให้คงที่ ภายใต้เงื่อนไขนี้ ความร้อน formula_18 จากปฏิกิริยานั้นจะเท่ากับการเปลี่ยนแปลงของเอนทาลปี formula_19 ของระบบ พลังงานอิสระในปฏิกิริยาที่อยู่ภายใต้ความดันและอุณหภูมิคงที่จะเรียกว่าพลังงานอิสระกิบส์ formula_20.
ฟังก์ชันพวกนี้มีค่าต่ำสุดอยู่ที่สมดุลเคมีตราบใดที่ตัวแปรบางตัวถูกจับให้คงที่ (formula_1 และ formula_14 หรือ formula_15) นอกจากนั้นมันยังมีความสำคัญทางทฤษฎีในการอนุพันธ์หาความสัมพันธ์ของแมกซ์เวลล์ งานแบบอื่นนอกเหนือจาก ก็อาจถูกเพิ่มเข้าไปได้ เช่นของเซลล์ไฟฟ้าเคมี หรืองาน ในวัสดุที่ยืดหยุ่นและการหดตัวของกล้ามเนื้อ งานแบบอื่นที่ในบางครั้งต้องนำมาพิจารณาเช่นความเค้น-ความเครียด แม่เหล็กเช่นในการลบล้างสภาพแม่เหล็ก (magnetization) แบบอะเดียแบติกซึ่งถูกใช้เข้าสู่ศูนย์สัมบูรณ์ และงานอันเนื่องมาจากการเกิดขั้ว (dipole) ไฟฟ้า พวกนี้ถูกอธิบายด้วยเทนเซอร์ (tensor)
ในกรณีส่วนใหญ่ซึ่งเป็นที่สนใจจะมีกระบวนการต่าง ๆ และระดับขั้นความเสรี (degrees of freedom (physics and chemistry)) ภายในอยู่ เช่นปฏิกิริยาเคมีและการเปลี่ยนวัฏภาค (phase transition) ซึ่งสร้างเอนโทรปี แม้แต่ฟังก์ชันพลังงานอิสระของวัสดุเอกพันธุ์ "ก้อนใหญ่ ๆ" ก็ยังขึ้นอยู่กับองค์ประกอบของมัน (ซึ่งมักถูกกดไว้) ศักย์ทางอุณหพลศาสตร์ทุกอัน (ซึ่งเป็นฟังก์ชันที่ขึ้นกับปริมาณ (Intensive and extensive properties)) ซึ่งรวมถึงพลังงานภายในก็เช่นกัน
formula_25 คือจำนวนของโมเลกุล (หรือเป็นโมลก็ได้) แต่ละชนิด formula_26 ที่อยู่ในระบบ หากไม่มีปริมาณพวกนี้ก็จะไม่สามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงเชิงองค์ประกอบได้ ผลต่างเชิงอนุพันธ์ (Differential (mathematics)) ของแต่ละกระบวนการที่ความดันและอุณหภูมิเป็นเอกรูปจะเป็น (สมมุติมีเฉพาะงานของ formula_27):
โดยที่ "μ""i" คือศักย์เคมี (chemical potential) ของส่วนประกอบ (component (thermodynamics)) อันที่ "i" ข้างในระบบ ความสัมพันธ์อันที่สองนั้นมีประโยชน์อย่างยิ่งเมื่อ formula_1 และ formula_15 คงที่ ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่บรรลุได้ง่ายในการทดลอง และแสดงคุณลักษณะของสิ่งมีชีวิตได้โดยประมาณ ภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้ก็จะทำให้ง่ายลงได้เป็น
จุดใด ๆ ที่ฟังก์ชันกิบส์ลดลงจะเป็นขีดจำกัดบนของงานใด ๆ ที่อุณหภูมิคงที่และความดันคงที่ที่สามารถคว้าไว้ได้ในแวดล้อมนั้น ๆ หรือก็อาจเป็นการสิ้นเปลือง (dissipation) ไปแต่เพียงเท่านั้น กลายเป็น formula_1 คูณเอนโทรปีที่เพิ่มขึ้นตามมาในระบบและ/หรือแวดล้อมของมัน
ตัวอย่างเช่นพลังงานอิสระผิว (surface energy) ซึ่งเป็นปริมาณของพลังงานอิสระที่เพิ่มขึ้นเมื่อพื้นที่ผิวเพิ่มขึ้นทีละหน่วย
วิธีการมงเตการ์โลของปริพันธ์ตามวิถี (path integral Monte Carlo) เป็นแนวทางเชิงตัวเลขสำหรับการกำหนดค่าพลังงานอิสระต่าง ๆ บนหลักการทางพลศาสตร์ควอนตัม
งานและการเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระ.
ในกระบวนการอุณหภูมิคงที่ที่ผันกลับได้ Δ"S" = "q"rev/"T" และดังนั้นนิยามของ "A" จึงได้เป็น
นี่บอกกับเราว่าการเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระจะเท่ากับงานมากที่สุดหรือที่ผันกลับได้ของกระบวนการซึ่งเกิดขึ้นที่อุณหภูมิคงที่ การเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระจะไม่เท่ากับงานหากอยู่ภายใต้เงื่อนไขอื่น ๆ เช่นในการขยายตัวแบบอะเดียแบติกที่ผันกลับได้ของแก๊สอุดมคติ ที่สำคัญ การเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระหลังวัฎจักรหนึ่งรอบสมบูรณ์ของเครื่องจักรความร้อน ซึ่งรวมถึงวัฎจักรการ์โนต์ (carnot cycle) จะเท่ากับศูนย์ ในขณะที่เครื่องจักรจะทำงานที่ไม่เท่ากับศูนย์ ที่สำคัญต้องหมายเหตุไว้ว่าเราจะไม่สามารถอธิบายลักษณะของพลังงานอิสระในเครื่องจักรความร้อนและระบบความร้อนอื่น ๆ ได้โดยสะดวก พลังงานภายในและเอนทาลปีเป็นศักย์ที่นิยมใช้เพื่ออธิบายลักษณะของระบบความร้อนมากกว่า
การเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระและกระบวนการที่เกิดขึ้นได้เอง.
ตามกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ อสมการของเคลาซีอุส (Clausius theorem) Δ"S" &gt; "q"/"T"surr จะใช้ได้กับทุก ๆ กระบวนการที่เกิดขึ้นภายในระบบปิด อสมการนี้จะกลายร่างเป็น formula_35 ในกระบวนการที่มีอุณหภูมิและความดันคงที่และไม่มีงานอื่นที่ไม่ใช่ "PV" ในทางคล้ายกัน ในกระบวนการที่มีอุณหภูมิและปริมาตรคงที่ formula_36 ดังนั้นเงื่อนไขจำเป็นที่กระบวนการหนึ่งจะเกิดขึ้นได้เองคือการที่การเปลี่ยนแปลงของพลังงานอิสระนั้นมีค่าเป็นลบ กฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ในรูปแบบนี้มีประโยชน์มากที่สุดในวิชาเคมี ในสมดุลเคมีที่ "T" และ "p" คงที่และไม่มีงานไฟฟ้า d"G" = 0
ปริมาณที่เรียกว่า "พลังงานอิสระ" เป็นคำที่แม่นยำและขั้นสูงกว่าที่มาแทนคำที่เลิกใช้ไปแล้วคำว่า "สัมพรรคภาพ" (affinity) ซึ่งนักเคมีในอดีตเคยใช้เพื่อกล่าวถึง "แรง" ที่ก่อกำเนิดปฏิกิริยาเคมี คำว่าสัมพรรคภาพนี้เช่นที่ถูกใช้ในความสัมพันธ์ทางเคมีมีอายุขัยนับแต่สมัยของอัลแบร์ตุส มาญุส เป็นอย่างต่ำ