pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มากซ์ถือว่าเงินโลหะ เช่น ทองคำ เป็นโภคภัณฑ์ และมูลค่าของมันคือเวลาทำงานที่จำเป็นสำหรับการผลิต (ขุดเหมือง หลอมโลหะ ฯลฯ) มากซ์ให้เหตุผลว่าทองคำและเงินใช้เป็นเงินมาแต่เดิมเพราะเป็นตัวแทนของแรงงานปริมาณสูงในรูปขนาดเล็ก ทนทานและสะดวก เงินกระดาษในแบบจำลองนี้จึงแทบไม่มีมูลค่าในตัวมันเอง แต่ให้หมุนเวียนในระบบด้วยกฤษฎีกาของรัฐ
มากซ์แสดงรายการปัจจัยพื้นฐานของการผลิตไว้ดังนี้
วัตถุแห่งแรงงานบางอย่างหาได้จากธรรมชาติโดยตรง ได้แก่ ปลาที่ยังไม่มีคนจับ ถ่านหินที่ยังไม่มีคนขุดขึ้นมา เป็นต้น วัตถุอื่นเป็นผลลัพธ์ของการผลิตขั้นก่อนหน้า เรียก วัตถุดิบ เช่น แป้งหรือด้ายไหมพรม โรงช่าง คลองและถนนถือว่าเป็นเครื่องมือแรงงาน วัตถุแรงงานและเครื่องมือแรงงานรวมกันเรียก ปัจจัยการผลิต ความสัมพันธ์ของการผลิตเป็นความสัมพันธ์ที่มนุษย์มีต่อกันในฐานะส่วนหนึ่งของกระบวนการผลิต ในทุนนิยม แรงงานสินจ้างและทรัพย์สินส่วนบุคคลเป็นส่วนหนึ่งของความสัมพันธ์การผลิต
ผลของความก้าวหน้าทางเทคนิค.
มากซ์ระบุว่าปริมาณผลิตภัณฑ์แท้จริง (คือมูลค่าใช้สอย) ซึ่งกรรมกรทั่วไปผลิตขึ้นมาในเวลาหนึ่ง ๆ นั้นเป็นผลิตภาพของกรรมกร ซึ่งมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นภายใต้ระบบทุนนิยม ทั้งนี้เนื่องจากการเพิ่มขึ้นของขนาดบรรษัท การแบ่งงานกันทำ และการใช้เครื่องจักร ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นทันทีคือมูลค่าของสินค้ามีแนวโน้มลดลง เพราะเวลาทำงานที่จำเป็นของการผลิตลดลง
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีมีแนวโน้มเพิ่มปริมาณทุนที่จำเป็นต่อการเริ่มต้นธุรกิจ และมีแนวโน้มลงเอยให้น้ำหนักกับรายจ่ายเพื่อปัจจัยการผลิต (ทุนคงที่) มากกว่าแรงงาน (ทุนแปรผัน) มากซ์เรียกสัดส่วนระหว่างทุนคงที่ต่อทุนแปรผันว่า องค์ประกอบของทุน
ทฤษฎีปัจจุบันในเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์.
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์มีผู้อื่นต่อเติมเริ่มตั้งแต่เวลาที่มากซ์เสียชีวิต หนังสือ "ทุน" เล่มสองและสามมีการแก้ไขโดยเพื่อนสนิทของเขา เอ็งเงิลส์ ตามบันทึกของมากซ์ หนังสือ "ทฤษฎีมูลค่าส่วนเกิน" ถูกแก้ไขโดย คาร์ล เคาท์สกี ทฤษฎีมูลค่าแบบมากซ์และทฤษฎีบทเปอร์รอน-โฟรบีเนียสว่าด้วยเวกเตอร์ลักษณะเฉพาะเชิงบวกของเมตริกซ์เชิงบวก เป็นพื้นฐานของการคำนวณคณิตศาสตร์ของเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ ความสัมพันธ์ระหว่างการขูดรีด (แรงงานส่วนเกิน) และกำไรมีการสร้างแบบจำลองที่มีความซับซ้อนเพิ่มขึ้น
วารสารภาษาอังกฤษ ได้แก่ "Capital &amp;amp; Class", "Historical Materialism", "Monthly Review", "Rethinking Marxism", "Review of Radical Political Economics" และ "Studies in Political Economy"
ข้อวิจารณ์เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์คลาสสิกมาจากนักเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ซึ่งทบทวนทฤษฎีดั้งเดิมของมากซ์ หรือโดยสำนักคิดออสเตรีย วี. เค. ดมิทรีเอฟ เขียนในปี 1898, ลาดิสเลาส์ ฟอน บอร์ทไควิกซ์ เขียนในปี 1906–07 และนักวิจารณ์ต่อ ๆ มาอ้างว่าทฤษฎีมูลค่าแรงงานของมากซ์และกฎแนวโน้มอัตรากำไรลดลงของมากซ์ขัดแย้งภายในกันเอง กล่าวอีกอย่างหนึ่งว่า นักวิจารณ์อ้างว่ามากซ์ดึงข้อสรุปที่ไม่ได้สอดคล้องกับข้อตั้งต้นทางทฤษฎีของตนเอง เมื่อมีการแก้ไขข้อผิดพลาดตามอ้างดังกล่าวแล้ว ข้อสรุปของเขาที่ว่าราคาและกำไรรวมถูกตัดสินจาก และเท่ากับมูลค่าและมูลค่าส่วนเกินรวมจะไม่เป็นความจริง ผลลัพธ์ดังกล่าวทำให้เกิดการตั้งคำถามถึงทฤษฎีของเขาที่ว่าการขูดรีดแรงงานเป็นบ่อเกิดแห่งกำไรเพียงแหล่งเดียว
การทำนายของมากซ์ว่าอัตรากำไรในระบบทุนนิยมมีแนวโน้มลดลงจริงหรือไม่นั้นยังเป็นหัวข้อถกเถียงกันอยู่ N. Okishio ในปี 1961 ปรับแก้ทฤษฎีบทแสดงว่าถ้านักทุนนิยมมุ่งใช้เทคนิคตัดราคา และค่าจ้างแท้จริงไม่เพิ่มขึ้นแล้ว อัตรากำไรย่อมสูงขึ้น
ข้อกล่าวหาความไม่ต้องกันเองเป็นลักษณะเด่นของเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์และการถกเถียงเกี่ยวกับทฤษฎีดังกล่าวตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 ในบรรดานักวิจารณ์ที่ชี้ถึงความไม่ต้องกันภายใน ได้แก่ นักเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์และสำนักสรัฟฟา เช่น Paul Sweezy, Nobuo Okishio, Ian Steedman, John Roemer, Gary Mongiovi, และ David Laibman ซึ่งเสนอให้สาขาตั้งอยู่บนเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์แบบที่ถูกต้องแทนบทวิจารณ์เศรษฐกิจการเมืองของมากซ์แบบดั้งเดิมในเรื่อง "ทุน"
ผู้สนับสนุนการตีความระบบเดี่ยวชั่วคราว (TSSI) ในทฤษฎีคุณค่าของมากซ์อ้างว่าความไม่ต้องกันที่มีผู้ยกขึ้นมานั้นแท้จริงแล้วเป็นผลมาจากการตีความผิด พวกเขาให้เหตุผลว่าเมื่อทฤษฎีของมากซ์เข้าใจว่าเป็น "ชั่วคราว" และ "ระบบเดียว" ความไม่ต้องกันภายในนั้นจะหายไป ในการสำรวจการถกเถียงปัจจุบัน ผู้สนับสนุน TSSI "หลักฐานของความไม่ต้องกันจะแก้ต่างไม่ได้อีกต่อไป คดีทั้งหมดต่อมากซ์นั้นถูกลบดเหลือเป็นประเด็นการตีความ"
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ส่วนใหญ่มาจากข้อความขัดแย้งในตัวที่สังเกตในประเทศที่ประกาศสวามิภักดิ์ต่อลัทธิเศรษฐกิจและการเมืองลัทธิมากซ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 János Kornai วิเคราะห์ความขาดแคลนสินค้าในประเทศเหล่านั้นและการมีเศรษฐกิจที่สอง (ตลาดมืด) สำหรับสินค้าพื้นฐานอย่างยิ่ง และประดิษฐ์คำว่า "เศรษฐกิจขาดแคลน" Dembinsky ชี้ว่าแนวทางเข้าสู่การศึกษาที่ไม่้องกันองมากซ์ในการตัดสิน "มูลค่าแรงงาน" นำไปสู่การถดถอยของประสิทธิภาพในเศรษฐกิจเหล่านั้น
ความเกี่ยวข้องกับเศรษฐศาสตร์.
Robert Solow ประเมินในปี 1988 ว่าเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ไม่มีความเกี่ยวข้อง โดยวิจารณ์ "New Palgrave Dictionary of Economics" ว่า เลือกตัวอย่างบทความที่มีแก่นลัทธิมากซ์มากเกินไป ทำให้ "เกิดความเข้าใจผิด ๆ ต่อสถานการณ์ปัจจุบัน" ในวิชาชีพเศรษฐศาสตร์ Solow ระบุว่า "ข้อเท็จจริงมีอยู่ว่า นักเศรษฐศาสตร์ที่พูดภาษาอังกฤษที่จริงจังที่สุดถือว่าเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์เป็นทางตันที่ไม่มีความหมาย"
George Stigler กล่าวว่า นักเศรษฐศาสตร์ในประเพณีมากซ์-สรัฟฟาเป็นส่วนน้อยมากในนักเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่ และงานเขียนของพวกเขาแทบไม่มีผลกระทบต่องานวิชาชีพของนักเศรษฐศาสตร์ส่วนใหญ่ในมหาวิทยาลัยหลักที่พูดภาษาอังกฤษ
เศรษฐศาสตร์มากซ์ใหม่.
คำว่า "Neo-Marxian", "Post-Marxian" และ "Radical Political Economics" ถูกใช้เป็นครั้งแรกเพื่ออ้างถึงประเพณีความคิดทางเศรษฐกิจที่แยกออกมาในคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980
ในเศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม แนวทางเข้าสู่แบบมากซ์ใหม่เน้นย้ำถึงสภาพผูกขาดของทุนนิยมมากกว่าการแข่งขัน บุคคลที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ Michal Kalecki, Josef Steindl, Paul A. Baran และ Paul Sweezy
สะพานมิตรภาพ
สะพานมิตรภาพ อาจหมายถึง
ฮวัง อิน-ย็อบ
ฮวัง อิน-ย็อบ ( ; เกิด 19 มกราคม ค.ศ. 1991) เป็นนักแสดง นักเดินแบบ และนักร้องชาวเกาหลีใต้ เขาเริ่มจากการเป็นนักเดินแบบก่อนที่จะเปิดตัวด้านการแสดงในละครเรื่อง "วาย" (2018) มีชื่อเสียงจากละครเรื่อง "ความลับของนางฟ้า" (2020–21) และเป็นที่รู้จักจากบทบาทในละครเรื่อง "ลำนำรักจำแลง" (2019) และ "ย้อนรัก ย้อนวัยฝัน" (2020)
ฮวัง อิน-ย็อบ เกิดที่อึยจ็องบู ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1991 เขาเป็นลูกชายคนแรก น้องชายของเขาที่มีอายุห่างสามปีเป็นโปรดิวเซอร์ นักร้อง และนักแต่งเพลงที่ใช้ชื่อ "Inof" ฮวัง อิน-ย็อบอาศัยอยู่ที่เมืองดาเบา ประเทศฟิลิปปินส์ ในระหว่างที่กำลังศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนนานาชาตินิกกีจินไค และต่อมาจบการศึกษาด้วยหลักสูตรศิลปศาสตร์บัณฑิตในสาขาการออกแบบแฟชั่นที่วิทยาลัยสตรีดาเบาแห่งฟิลิปปินส์
นักเดินแบบและการเปิดตัวเป็นนักแสดง.
ฮวัง อิน-ย็อบเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเป็นนักเดินแบบในปี ค.ศ. 2017 โดยครั้งหนึ่งเคยอยู่สังกัดค่ายวายจีเคพลัส บริษัทหนึ่งของวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์
ในปี ค.ศ. 2018 เขาได้เปิดตัวการแสดงในเว็บละครเนเวอร์ทีวีเรื่อง "วาย" หลังจากนั้นเขาก็เซ็นสัญญากับค่ายคีย์อีสต์ ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
ในปี ค.ศ. 2019 เขารับบทบาทซอ เคียว-ว็อน เว็บละครเรื่อง "เฟรชแมน" และนักแสดงสมทบในละครประวัติศาสตร์ช่องเคบีเอส2 รับบทเป็นพัค แดน-โฮ ในเรื่อง "ลำนำรักจำแลง"
2020–ปัจจุบัน: ความนิยมและความก้าวหน้าที่เพิ่มขึ้น.
ในปี ค.ศ. 2020 ฮวัง อิน-ย็อบได้การยอมรับมากขึ้นจากการทำงานในละครช่องเจทีบีซี เรื่อง "ย้อนรัก ย้อนวัยฝัน" ละครที่ผลิตซ้ำของภาพยนตร์อเมริกันเรื่อง "17 ขวบอีกครั้ง กลับมาแก้ฝันให้เป็นจริง" (2009) เขาเล่นเป็นกู จา-ซุง นักเรียนอันธพาลในโรงเรียน และเป็นตัวละครที่คล้ายคลึงกันของสแตน ซึ่งแสดงโดยฮันเตอร์ พาร์ริชในภาพยนตร์ต้นฉบับ
เขามีชื่อเสียงมากขึ้นในละครโรแมนติกตลกเรื่อง "ความลับของนางฟ้า" ในบทบาทฮัน ซอ-จุน ออกอากาศช่องทีวีเอ็น ละครที่ดัดแปลงมาจากการ์ตูนในเว็บตูน และเขายังร้องเพลงประกอบละครด้วยเพลง "อิสสตาร์ทูเดย์"
ในปี ค.ศ. 2021 ยืนยันในการแสดงในเรื่อง "The Sound of Magic" ซึ่งจะออกอากาศบนเน็ตฟลิกซ์ โดยร่วมการแสดงกับจี ชัง-อุก และชเว ซุง-อึน เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2020 ทางค่ายสังกัดคีย์อีสต์ ประกาศว่าเขาได้เซ็นสัญญากับสตรีมมีเดียคอร์ปอเรชัน ซึ่งเป็นบริษัทของญี่ปุ่น
ฮวัง อิน-ย็อบ เสร็จสิ้นการรับราชการทหารในประเทศเกาหลีใต้ก่อนที่จะเริ่มต้นการเป็นนักเดินแบบ
ให้พวกเขากินเค้กสิ
"ให้พวกเขากินเค้กสิ" เป็นคำแปลที่นิยมใช้กับวลี ในภาษาฝรั่งเศส เชื่อกันว่า ผู้พูดคือ "เจ้าหญิงผู้ยิ่งใหญ่" พระองค์หนึ่งผู้ดำรงพระชนม์ชีพอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 หรือ 18 โดยตรัสเช่นนั้นเมื่อคราวที่พระนางได้ทรงทราบว่า ราษฎรไม่มีขนมปังจะกิน คำแปลของวลีนี้ที่ตรงกับภาษาต้นฉบับมากกว่าคือ "ให้พวกเขากินบรีย็อชสิ" เนื่องจากวลีดั้งเดิมในภาษาฝรั่งเศสมิได้ใช้คำว่าเค้ก  แต่ใช้คำว่าบรีย็อช  ซึ่งเป็นขนมปังชนิดหนึ่งที่อุดมด้วยเนยและไข่ อันถือเป็นอาหารหรูหราในเวลานั้น มีการนำวลีดังกล่าวมาใช้สะท้อนความไม่สนพระทัยของเจ้าหญิงต่อความอดอยากของราษฎร หรือการขาดความเข้าพระทัยของพระนางต่อสภาวการณ์ดังกล่าว
โดยทั่วไปยกวลีนี้ให้เป็นของพระนางมารี อ็องตัวแน็ต (ค.ศ. 1755–1793) แต่พระนางมิได้ก่อให้เกิดวลีนี้ และมิได้ตรัสวลีนี้ ทั้งปรากฏว่า มารี อ็องตัวแน็ต นั้นแสดงความห่วงใยต่อประชาชนด้วยซ้ำ ผ่านจดหมายที่เขียนถึงพระมารดาว่า "ค่อนข้างแน่ใจแล้วว่า เมื่อเห็นประชาชนที่ปฏิบัติดีกับเราอย่างยิ่งแม้ตนจะอับโชคเพียงใด เราก็จำต้องพากเพียรเพื่อความสุขของพวกเขายิ่งกว่าที่เคย" (It is quite certain that in seeing the people who treat us so well despite their own misfortune, we are more obliged than ever to work hard for their happiness)
อันที่จริง วลีนี้เป็นที่รู้จักมาแล้วอย่างน้อยหนึ่งร้อยปีก่อนสมัยพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ปรากฏว่า ใน ค.ศ. 1737 วลีนี้เป็นที่รับรู้ของฌ็อง-ฌัก รูโซ แล้ว วลีนี้ยังเคยยกให้เป็นคำกล่าวของหลายบุคคล เช่น เดิมว่าเป็นของมาริอา เตเรซา (ค.ศ. 1638–1683) เจ้าหญิงแห่งสเปน ต่อมาใน ค.ศ. 1751 ว่าเป็นคำกล่าวของโซฟี (ค.ศ. 1734–1782) เจ้าหญิงแห่งฝรั่งเศส
ประโยคที่คล้ายกัน.
"จิ้นชู" พงศาวดารราชวงศ์จิ้นจากสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 7 ระบุว่า เมื่อมีผู้คนทูลจักรพรรดิจิ้นฮุ่ย (ค.ศ. 259–307) แห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตกว่า ประชาชนของพระองค์หิวโหยเพราะไม่มีข้าวกิน พระองค์ตรัสว่า "ทำไมไม่กินเนื้อบด" (何不食肉糜) แสดงถึงความไม่เหมาะสมของพระองค์
เคร์รี คอนดัน
เคร์รี คอนดัน (; เกิด 4 มกราคม พ.ศ. 2526) เป็นนักแสดงโทรทัศน์และภาพยนตร์ชาวไอริช ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาทของเธอในฐานะ Octavia of the Julii ในซีรีส์ของ HBO/BBC เรื่อง "Rome," รับบทเป็น Stacey Ehrmantraut ใน "Better Call Saul" ของ AMC และ เป็นเสียงของ F.R.I.D.A.Y. ในภาพยนตร์หลายเรื่องในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล นอกจากนี้เธอยังเป็นนักแสดงหญิงที่อายุน้อยที่สุดที่เคยรับบท Ophelia ในการผลิตของ "Hamlet" เรื่อง Royal Shakespeare Company เธอปรากฏตัวใน "The Walking Dead" ของ AMC ใน "30 Days Without an Accident"
Kerry Condon
แอนดี เซอร์กิส
แอนดี คลีเมนต์ เซอร์กิส (; เกิด 20 เมษายน พ.ศ. 2507) เป็นนักแสดง, ผู้บรรยาย และผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาท performance capture การแสดงที่ประกอบไปด้วยการแสดงโมชั่นแคปเจอร์, งานแอนิเมชั่น และเสียงสำหรับตัวละครที่ computer-generated เช่น Gollum ในภาพยนตร์ไตรภาค"เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" (2544-2546) และ ' (2012) King Kong ในภาพยนตร์ชื่อเดียวกันปี ค.ศ. 2005 Caesar ใน ซีรีส์รีบูต "Planet of the Apes" (2554–2560) Captain Haddock / Sir Francis Haddock ในภาพยนตร์เรื่อง "The Adventures of Tintin" ของ Steven Spielberg (2011) และ Supreme Leader Snoke ในไตรภาคภาคต่อของ "Star Wars" ภาพยนตร์เรื่อง ' (2015) และ ' (2017) ในปี ค.ศ. 2018 เขาได้แสดงตัวละครของ Baloo ในภาพยนตร์ที่กำกับตนเองเรื่อง '
เฮย์ลีย์ โลวิตต์
เฮย์ลีย์ โลวิตต์ (; เกิด 26 ธันวาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักแสดง และผู้ประสานงานการผลิตชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักจากการรับบทเป็น Janet van Dyne / The Wasp วัยเด็ก ที่ใน "Ant-Man" และภาคต่อ "Ant-Man and the Wasp" และในการรับบทเป็น Sage ใน "The Gifted"
เทศบาลตำบลสว่างแดนดิน
มาร์ติน โดโนแวน
มาร์ติน โดโนแวน (; ชื่อเกิด มาร์ติน พอล สมิธ (Martin Paul Smith); เกิด 19 สิงหาคม พ.ศ. 2500) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขามีผลงานร่วมกับผู้กำกับ Hal Hartley มาเป็นเวลานาน โดยปรากฏตัวในภาพยนตร์หลายเรื่องเช่น "Trust" (1990), "Surviving Desire" (1991), "Simple Men" (1992), "Flirt" (1993), "Amateur" (1994), และ "The Book of Life" (1998), แสดงเป็น Jesus Christ ในยุคหลัง โดโนแวนยังรับบทเป็น Peter Scottson ในเคเบิลซีรีส์ของ Showtime รายการ "Weeds" เขาเขียนบท/กำกับการแสดงครั้งแรกด้วยภาพยนตร์เรื่อง "Collaborator" (2011)
คอรีย์ สโตลล์
คอรีย์ แดเนียล สโตลล์ (; เกิด 14 มีนาคม พ.ศ. 2519) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทบาทของเขาในฐานะสมาชิกสภาคองเกรส Peter Russo ในซีรีส์ระทึกขวัญทางการเมืองของ Netflix เรื่อง "House of Cards" (2013–2016) ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Golden Globe ในปี ค.ศ. 2013 และ Dr. Ephraim Goodweather ในซีรีส์ดราม่าสยองขวัญของ FX เรื่อง "The Strain" (พ.ศ. 2557–2560) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2020 เขาได้รับบทเป็น Michael Prince ซึ่งเป็นคู่แข่งทางธุรกิจของ Bobby Axelrod, ในซีรีส์ของ Showtime เรื่อง "Billions" เขายังเป็นสมาชิกประจำในซีรีส์ดราม่าของ NBC เรื่อง "" (2010–2011) และรับบทเป็น Darren Cross / Yellowjacket ในภาพยนตร์จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล เรื่อง "Ant-Man" (2015) บทบาทที่โดดเด่นอื่น ๆ ได้แก่ การแสดง off-Broadway เรื่อง "Intimate Apparel" (2004),Ernest Hemingway ในภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้ "Midnight in Paris" (2011) การแสดงที่เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Independent Spirit Award for Best Supporting Male, Fred Wyshak อัยการ bulldog ใน "Black Mass" (2015) และนักบินอวกาศ Buzz Aldrin ในชีวประวัติ "First Man" (2018)
เกร็ก เทอร์คิงตัน
เกร็ก เทอร์คิงตัน  เป็นชาวออสเตรเลียโดยกำเนิด เป็นผู้ให้ความบันเทิง, นักแสดง, นักดนตรี และนักเขียนชาวอเมริกัน ซึ่งแสดงเป็น Neil Hamburger ซึ่งเป็นนักแสดงตลกที่เขาพัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1990 นอกเหนือจาก Tim Heidecker แล้ว Turkington ยังแสดงเป็นตัวละครในภาพยนตร์ซีรีส์เรื่องตลกเรื่อง "On Cinema" (2011 - ปัจจุบัน) นอกจากนี้เขายังก่อตั้งวง Zip Code Rapists ขึ้นมาครึ่งหนึ่ง และได้ร่วมมือในโปรเจ็กต์มากมายกับนักดนตรีเช่น Trey Spruance (Mr. Bungle, Secret Chiefs 3)
Gregg Turkington
อะโอะโซะระโนะชิตะ, คิมิโนะโทะนะริ
สุนัขตำรวจ
สุนัขตำรวจ  เป็นสุนัขที่ได้รับการฝึกมาโดยเฉพาะเพื่อช่วยเหลือตำรวจและเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายอื่น ๆ หน้าที่ของพวกมัน ได้แก่ ค้นหายาเสพติดและวัตถุระเบิด, ค้นหาผู้สูญหาย, ค้นหาหลักฐานที่เกิดเหตุ และโจมตีผู้คนที่ตกเป็นเป้าหมายของตำรวจ โดยสุนัขตำรวจต้องจำคำพูดและท่าทางมือหลาย ๆ อย่าง สายพันธุ์ที่ใช้กันมากที่สุด ได้แก่ เยอรมันเชเพิร์ด, เบลเยียมมาลีนอยส์, บลัดฮาวด์, ดัตช์เชเพิร์ด และสายพันธุ์ริทรีฟเวอร์ เมื่อไม่นานมานี้ เบลเยียมมาลีนอยส์ได้กลายเป็นสุนัขทางเลือกสำหรับงานตำรวจและทหารเนื่องจากแรงขับและการมุ่งเน้นที่แรงกล้า มาลีนอยส์มีขนาดเล็กและคล่องตัวกว่าสุนัขเยอรมันเชเพิร์ด รวมถึงมีปัญหาด้านสุขภาพน้อยกว่า อย่างไรก็ตาม สุนัขเยอรมันเชเพิร์ดสายการทำงานที่ได้รับการฝึกมาอย่างดีก็ประสบความสำเร็จและแข็งแกร่งเช่นเดียวกับมาลีนอยส์
ในหลายประเทศ การทำร้ายหรือฆ่าสุนัขตำรวจโดยเจตนาถือเป็นความผิดทางอาญา
ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ หน่วยสุนัขตำรวจมักเรียกว่าเค-ไนน์ (K-9) หรือเคไนน์ (K9) ซึ่งเป็นการเล่นคำ ที่ใช้แทนคำว่า"เคไน" ("canine")
ประวัติตอนต้น.
สุนัขถูกนำมาใช้ในการบังคับใช้กฎหมายตั้งแต่ยุคกลาง จากนั้นทรัพย์สมบัติและเงินทองก็ได้รับการตัดทอนในหมู่บ้านเพื่อเป็นค่าบำรุงรักษาบลัดฮาวด์ของตำรวจตำบลที่ใช้ในการล่าคนนอกกฎหมาย ซึ่งในประเทศฝรั่งเศส ได้มีการใช้สุนัขในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในแซ็ง-มาโล ส่วนบลัดฮาวด์ที่ใช้ในประเทศสกอตแลนด์เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Slough dogs" – ซึ่งคำว่า "Sleuth" (ที่หมายถึงนักสืบ) ได้มาจากสิ่งนี้
ซามูแวล รอซา กงซัลวิส
ซามูแวล รอซา กงซัลวิส (; เกิดวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่พีที ประจวบ ในไทยลีก
ซามูแวลเริ่มต้นในระดับเยาวชนกับเซาโฌแซ ก่อนที่จะย้ายไปอิงเตร์นาซีโยนัลใน ค.ศ. 2010 ต่อมาในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 เขาย้ายไปฟลูมีเน็งซี โดยลงเล่นให้กับสโมสรในแซรีอีอาฤดูกาล 2012 เขาทำ 5 ประตูจากการลงเล่นในลีก 23 นัด และมีส่วนช่วยให้ทีมชนะเลิศลีกสมัยที่ 4 นอกจากนี้ในปีเดียวกัน เขาได้ลงเล่น 5 นัดในกังเปโอนาตูการียอกา ช่วยให้ทีมชนะเลิศการแข่งขันระดับรัฐเป็นสมัยที่ 31 ฤดูกาลถัดมา เขาลงเล่น 45 นัดและทำได้ 9 ประตูจากทุกรายการ โดยรวมถึงการลงเล่น 8 นัดในโกปาลิเบร์ตาโดเรส เขามีข่าวเชื่อมโยงกับอัสปัญญ็อลในลาลิกาในช่วงตลาดซื้อ-ขายฤดูร้อน 2013 อย่างไรก็ตาม ฟลูมีเน็งซีไม่สามารถบรรลุข้อตกลงกับอัสปัญญ็อลได้ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับแอลเอ แกลักซีในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ต่อมาในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2014 ซามูแวลทำประตูแรกในนามแกลักซี ช่วยให้ทีมเอาชนะสโมสรติฆัวนาจากเม็กซิโกไปได้ 1-0 ในรายการคอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก ต่อมาในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 สัญญายืมตัวของเขากับแกลักซีสิ้นสุดลง
บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด.
ฤดูกาล 2020–21.
ในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2020 ซามูแวลลงเล่นนัดแรกให้แก่บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด โดยทำหนึ่งประตูและหนึ่งแอสซิสต์ ช่วยให้บุรีรัมย์บุกเอาชนะชลบุรีที่ชลบุรีสเตเดียม 2–0 ต่อมาในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 เขาทำประตูที่ 2 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะราชบุรี มิตรผลไปได้ 3–0 ต่อมาในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ เขากลับมาลงเล่นหลังหายจากอาการบาดเจ็บ และได้ทำประตูที่ 3 ในลีก ช่วยให้บุรีรัมย์บุกเอาชนะนครราชสีมา มาสด้า ที่สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 3–0 ต่อมาในวันที่ 21 มีนาคม เขาทำสองประตูในลีกในนัดที่บุรีรัมย์เปิดบ้านเอาชนะพีที ประจวบ 4–0 ช่วยให้ทีมการันตีจบอันดับที่ 2 ของตารางได้สำเร็จ
ในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2021 การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ รอบ 8 ทีมสุดท้าย เขาทำประตูขึ้นนำจากการยิงลูกโทษ ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ดไปได้ 2–0 ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศได้สำเร็จ
ฤดูกาล 2021–22.
ในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2021 ซามูแวลทำประตูแรกในไทยลีก ฤดูกาล 2021–22 ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะทีมน้องใหม่อย่างเชียงใหม่ ยูไนเต็ด 4–0 ต่อมาในวันที่ 2 ตุลาคม เขาทำประตูที่สองในลีก ช่วยให้ทีมบุกไปเอาชนะพีที ประจวบที่สามอ่าวสเตเดียม 2–0 สัปดาห์ถัดมา เขาทำประตูที่สามในลีกด้วยการยิงลูกโทษ ช่วยให้ทีมเอาชนะสมุทรปราการ ซิตี้ 2–1 ที่เขากระโดง สเตเดียม และในวันที่ 17 ตุลาคม เขาทำประตูที่ 4 ในลีก ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะนครราชสีมา มาสด้า 2–0 วันที่ 24 ตุลาคม เขาทำประตูที่ 5 ในลีก ช่วยให้ทีมบุกไปแซงเอาชนะราชบุรี มิตรผลที่มิตรผลสเตเดียม 2–1 ต่อมาในวันที่ 27 ตุลาคม การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ 2564–65 รอบ 64 ทีมสุดท้าย ซามูแวลทำประตูช่วยให้ทีมบุกไปเอาชนะสโมสรแพร่ ยูไนเต็ดจากไทยลีก 2 ด้วยผล 3–0 ทำให้ทีมผ่านเข้าสู่รอบ 32 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ และในวันที่ 31 ตุลาคม เขาทำประตูที่ 6 ในลีก ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะเมืองทอง ยูไนเต็ดไปได้ 2–0
วันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ 2021–22 รอบ 32 ทีมสุดท้าย เขาทำประตูช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะพราม แบงค็อกไปได้ 5–0 ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ
Samuel Rosa Gonçalves
กาโปเดย์กาปี
กาโปเดย์กาปี  หรือ กาโปดีตุตตีอีกาปี  หรือ ปาดรีโน  เป็นศัพท์ที่ใช้กันเป็นหลักโดยสื่อ สาธารณชน และกลุ่มผู้บังคับใช้กฎหมายของสหรัฐและอิตาลี เพื่อระบุตัวหัวหน้ากลุ่มอาชญากรที่มีอำนาจมากในกลุ่มซิซิเลียนมาเฟียหรืออเมริกันมาเฟียที่มีอิทธิพลอย่างมากทั่วทั้งองค์การ ศัพท์ดังกล่าวได้รับการนำมาใช้ในสหรัฐโดยคณะกรรมาธิการคีฟอเวอร์ใน ค.ศ. 1950
อเมริกันมาเฟีย.
ราว ค.ศ. 1900 จูเซปเป โมเรลโล เป็นเจ้าพ่อมาเฟียที่มีอำนาจมากในนครนิวยอร์ก เหล่ามาเฟียคนอื่น ๆของนคร และนครอื่น ๆ ของสหรัฐ เรียกเขาว่า กาโปเดย์กาปี แต่หลังจากที่เขาเข้าเรือนจำ เซบาสเตียโน ดีแกตาโน รับตำแหน่งนี้ใน ค.ศ.1910 แต่หลังจากที่เขาหายสาบสูญ ซัลวาโตเร ดาคัวลา รับตำแหน่งนี้ใน ค.ศ.1912 แต่หลังจากที่เขาถูกสังหาร โจ แมสเซเรีย รับตำแหน่งนี้ใน ค.ศ.1928 แต่หลังจากที่เขาต้องต่อสู้ในสงครามคาสเตลลามมาเรเซ ในการต่อกรกับ ซัลวาทอร์ มารันซาโน; กาสพาร์ เมสซีนา รับตำแหน่งนี้ใน ค.ศ.1930 จากการประชุมในบอสตัน แต่หลังจากสงครามยุติ และแมสเซเรียถูกสังหาร เมสซีนาลงจากตำแหน่ง และมารันซาโนได้แต่งตั้งให้ตนเองเป็นเจ้าพ่อของทุกเจ้าพ่อใน ค.ศ.1931 แต่หลังจากที่เขาถูกสังหาร ลัคกี ลูเชียโน ได้ยกเลิกตำแหน่งนี้ ด้วยเพราะเชื่อว่าตำแหน่งดังกล่าวได้สร้างความขัดแย้งระหว่างครอบครัว และทำให้ผู้ดำรงตำแหน่งตกเป็นเป้าของผู้ที่ทะเยอทะยาน เขาเสนอให้จัดตั้งคณะกรรมการขึ้นมาเพื่อเป็นคณะผู้นำของเหล่ามาเฟีย ซึ่งเหล่ามาเฟียทั้งหลายได้เห็นชอบกับแนวคิดนี้ คณะกรรมการจะดูแลกิจกรรมมาเฟียทั้งหมดในสหรัฐ และทำหน้าที่เป็นสื่อกลางแก้ไขความขัดแย้งระหว่างครอบครัว
คณะกรรมการจะประกอบไปด้วยเหล่าเจ้าพ่อมาเฟียจากห้าครอบครัวของนครนิวยอร์ก ร่วมกันกับครอบครัวอาชญากรรม ชิคาโกเอาท์ฟิท บัฟฟาโล เหล่าครอบครัวอาชญากรรมที่ครอบครัวเจโนวีสเป็นตัวแทน ซึ่งได้แก่ ฟิลาเดลเฟีย ดีทรอยต์ เดคาวัลคานเต เพทริอาร์กา พิตต์สเบิร์ก คลีฟแลนด์ นิวออร์ลีนส์ เหล่าครอบครัวอาชญากรรมที่ชิคาโกเอาท์ฟิทเป็นตัวแทน ซึ่งได้แก่ มิลวอกี แคนซัสซิตี เซนต์หลุยส์ ทราฟฟิคานเต ลอสแอนเจลิส ซานฟรานซิสโก และแซนโฮเซ โดยกรรมการแต่ละคนจะเป็นผู้ออกเสียงเลือกประธานคณะกรรมการ และแสดงความเห็นในเรื่องต่างๆ ตำแหน่งประธานคณะกรรมการดังกล่าวจะเป็นประธานในที่ประชุมคณะกรรมการมาเฟีย มากกว่าที่จะเป็นเจ้านายของเหล่ามาเฟียดังที่เคยเป็น แม้ว่ากาโปเดย์กาปีจะถูกยกเลิกไปแล้วโดยลูเชียโน อย่างไรก็ตาม คณะกรรมาธิการคีฟอเวอร์และเหล่าสื่อมวลชนในภายต่อมา ได้เรียกตำแหน่งประธานคณะกรรมการนี้ว่า เจ้าพ่อของเจ้าพ่อ
เหล่าเจ้าพ่อมาเฟียจากครอบครัวอาชญากรรมเจโนวีส: ลัคกี ลูเชียโน รับตำแหน่ง ค.ศ.1931–1946, แฟรงก์ คอสเตลโล ค.ศ.1946–1957, วีโต เจโนวีส ค.ศ.1957–1959, โจเซฟ โบนานโน จากครอบครัวอาชญากรรมโบนานโน ค.ศ.1959–1962, เหล่าเจ้าพ่อมาเฟียจากครอบครัวอาชญากรรมแกมบีโน: คาร์โล แกมบีโน ค.ศ.1962–1976, พอล แคสเตลลาโน ค.ศ.1976–1985, จอห์น กอตตี ค.ศ.1985–1992, วินเซนต์ จิแกนเต จากครอบครัวเจโนวีส ค.ศ.1992–1997 จากนั้นตำแหน่งได้ว่างลง กระทั่ง โจเซฟ แมสซีโน จากครอบครัวโบนานโน รับตำแหน่ง ค.ศ.2000–2004 ในช่วงเวลานี้มีเขาเพียงคนเดียว ที่เป็นเจ้าพ่อนิวยอร์กเต็มตัว ที่ไม่ได้อยู่ในเรือนจำ
โกซานอสตรา.
ไม่มีตำแหน่งดังกล่าวในซิซิเลียนมาเฟีย เช่นที่ เจ้าพ่อมาเฟียในรูปแบบเก่า คาลอเจโร วิซซีนี มักถูกสื่อเรียกว่าเป็น "เจ้าพ่อของเจ้าพ่อ" แต่เหล่ามาเฟียเปนตีตีในภายหลัง เช่น ทมมาโซ บูเชตตา ให้ข้อมูลว่าไม่มีตำแหน่งนี้อยู่จริง พวกเขายังปฏิเสธว่าวิซซีนีไม่เคยเป็นผู้ปกครองของมาเฟียในซิซิลี โดยนักประวัติศาสตร์มาเฟีย ซัลวาโตเร ลูโป กล่าวว่า "ข้อความของสื่อเกี่ยวกับคำจำกัดความของ ‘กาโปเดย์กาปี’ นั้น ไม่มีรากฐานที่มาใดๆ"
ในเดือนเมษายน ค.ศ.2006 รัฐบาลอิตาลีได้จับกุมโปรเวนซาโนในบ้านไร่เล็กๆใกล้เมืองโคร์รีโอเน ผู้สืบทอดตำแหน่งจากเขา ถูกรายงานว่าเป็น มัตเตโอ เมสซีนา เดนาโร หรือไม่ก็ ซัลวาโตเร โล ปิคโคโล เรื่องนี้ถูกสันนิษฐานว่า โปรเวนซาโนมีอำนาจในการกำหนดชื่อผู้สืบทอดตำแหน่ง ซึ่งไม่เป็นที่ยอมรับอย่างเป็นเอกฉันท์ในหมู่ผู้สังเกตการณ์มาเฟีย "มาเฟียในปัจจุบันเป็นสหพันธรัฐมากกว่าจะเป็นรัฐเผด็จการ" อันโตเนียว อิงกรอยยา อัยการต่อต้านมาเฟีย ของกองอำนวยการต่อต้านมาเฟียแห่งปาแลร์โม กล่าวถึงภายหลังการปกครองแบบเผด็จการของรีนา
“โปรเวนซาโนได้จัดตั้งกลุ่มคนประเภทคณะกรรมการขึ้นมา ประมาณ 4 ถึง 7 คน พบกันไม่บ่อยนัก เฉพาะเมื่อจำเป็นต้องมีการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์เท่านั้น" อิงกรอยยาเสริม "ในองค์กรมาเฟีย ผู้นำจะต้องอยู่เหนือคนอื่นๆไปหนึ่งก้าว ไม่เช่นนั้นทุกอย่างจะแตกสลาย ทั้งหมดขึ้นอยู่กับว่าเขาสามารถจัดการฉันทามติได้หรือไม่ และคนอื่นๆเห็นด้วยหรือขัดขืน โปรเวนซาโนรับประกันความมั่นคงได้ในระดับหนึ่ง เพราะเขามีอำนาจในการระงับข้อพิพาทภายใน"
ในอิตาลี ละครชุดสั้นโทรทัศน์ 6 ตอนชื่อ Il Capo dei Capi เล่าเรื่องราวของ ซัลวาโตเร รีนา
อินดรางเกตา.
ผู้ดำรงตำแหน่ง คาโปครีมีเน จะถูกเลือกตั้งขึ้นมาในการประชุมครีมีเน ซึ่งเป็นการประชุมประจำปีของอินดรางเกตา แต่คาโปครีมีเนมีอำนาจค่อนข้างน้อย ในการแทรกแซงความบาดหมาง หรือควบคุมความรุนแรงที่เกิดขึ้นระหว่างครอบครัว
ผู้นำยานเกราะ (หนังสือ)
ผู้นำยานเกราะ หรือ แพนเซอร์ รีดเดอร์ (, ชื่อเรื่องที่แท้จริงว่า "ความทรงจำของทหาร") เป็นหนังสืออัตชีวประวัติของไฮนทซ์ กูเดรีอัน หนังสือเล่มนี้ ถูกเขียนขึ้นในช่วงระหว่างที่เขาถูกคุมขังโดยฝ่ายสัมพันธมิตรในภายหลังสงคราม ได้อธิบายถึงการเข้าประจำการของกูเดรีอันในหน่วยกองกำลังยานเกราะของกองทัพบกในช่วงก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หนังสือเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษที่โดดเด่นที่สุดคือฉบับในปี ค.ศ. 1952 ที่ถูกแแปลโดย Constantine Fitzgibbon ด้วยคำนำโดย B. H. Liddell Hart ฉบับของ Da Capo Press มีบทนำเพิ่มเติมโดย Kenneth Macksey
เจ้าพ่อของเจ้าพ่อ
แอนิมานิแอก
แอนิมานิแอก  เป็นซีรีส์โทรทัศน์ประเภทแอนิเมชันประกอบดนตรีแนวตลกขำขัน สร้างโดยทอม รึกเกอร์สำหรับฟอกซ์บรอดคาสติงกัมปานีในช่วงฟอกซ์คิดส์ ก่อนที่จะย้ายไปยังช่องเดอะดับเบิลยูดีในปี ค.ศ. 1996 จนจบซีรีส์ในปี 1998 ในฐานะส่วนหนึ่งของช่วงรายการยามบ่าย คิดส์ดับเบิลยูดี เป็นซีรีส์แอนิเมชันชุดที่สองที่ผลิตโดยแอมบลินเอนเตอร์เทนเมนต์ของสตีเฟน สปีลเบิร์ก ร่วมกับวอร์เนอร์บราเทอร์ส์ ถัดจากไทนีตูนแอดเวนเจอร์ และก็กลับออกอากาศอีกครั้งใน ค.ศ. 2020 จนถึงปัจจุบัน
"แอนิมานิแอก" เป็นรายการวาไรตี้ ที่มีการละเล่นสั้นๆ ที่มีตัวละครมากมาย ในขณะที่การแสดงไม่มีรูปแบบที่กำหนดตอนส่วนใหญ่ประกอบด้วยมินิตอนสั้นๆ สามตอนแต่ละตอนนำแสดงโดยตัวละครที่แตกต่างกันและเชื่อมโยงส่วนต่างๆ จุดเด่นของซีรีส์นี้รวมถึงดนตรีการแสดงความคิดเห็นเชิงเสียดสีสังคมการอ้างอิงวัฒนธรรม ป๊อปคำพูดติดปากของตัวละครและการเหน็บแนมที่พุ่งเป้าไปที่ผู้ชมที่เป็นผู้ใหญ่
มีการประกาศการฟื้นฟูของซีรีส์นี้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 โดยจะมีการผลิตอย่างน้อยสองฤดูกาลร่วมกับแอมบลิน เอ็นเตอร์เทนเมนต์และวอร์เนอร์บราเธอส์ ออกอากาศตอนแรกในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ทางช่องฮูลูโดยฤดูกาลที่ 2 คาดว่าจะฉายในปี ค.ศ. 2021
ซาไบคัลสกี
สถานีรถไฟกลางบางซื่อ
บีบ็อพและร็อกสเตดี
บีบ็อพ  และ ร็อกสเตดี  เป็นตัวร้ายที่มีพลังพิเศษที่เป็นหมูป่าและแรด ซึ่งปรากฏในสิ่งพิมพ์ที่มีเต่านินจา รวมถึงสื่อที่เกี่ยวข้องทั้งหมด พวกมันทำตามคำสั่งของวายร้ายชเรดเดอร์ ผู้นำแห่งฟุตแคลน ชื่อของพวกมันทั้งสองมาจากแนวเพลง ได้แก่ บีบ็อพที่เป็นสไตล์แจ๊ส ในขณะที่ร็อกสเตดีเป็นดนตรีสไตล์จาเมกา ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของเร็กเก
การสร้างตัวละคร.
ตัวละครได้รับการออกแบบโดยปีเตอร์ แลร์ด ในขณะที่กำลังเจรจาดีลกับแอ็กชันฟิกเกอเทอร์เทิลส์กับบริษัทเพลย์เมตส์ทอยส์ เพราะพวกเขาต้องการให้มีตัวละครเพิ่มขึ้น พวกมันถูกเพิ่มเข้าไปในซีรีส์โทรทัศน์แอนิเมชัน"เต่านินจา"ปี ค.ศ. 1987 และได้รับการตั้งชื่อ, บุคลิก และเรื่องราวต้นกำเนิดโดยนักเขียนที่ชื่อเดวิด ไวส์ ตามคำแนะนำของเฟรด วูล์ฟ ในการ "ใส่สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ให้มากขึ้นในซีรีส์"
การเปลี่ยนแปลงสู่หนังสือการ์ตูนและประวัติการตีพิมพ์.
อาร์ชีคอมิกส์.
ร็อกสเตดีและบีบ็อพได้รับการนำเสนอในหนังสือการ์ตูนซีรีส์"ทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์แอดเวนเจอส์"โดยมีต้นกำเนิดและสมองทึบคล้ายกัน ตามที่บอกในการ์ตูนพวกเขาเป็นสมาชิกแก๊งข้างถนนที่ถูกทำให้กลายพันธุ์โดยชเรดเดอร์ เพื่อช่วยเขากำจัดเต่านินจา