pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภายในบริเวณอนุสรณ์สถาน นอกจากมีอนุสาวรีย์พระเจ้ากาวิละแล้ว ยังมีอาคารอนุสรณ์สถานพระเจ้ากาวิละ เป็นสถานที่จัดแสดงภาพเหตุการณ์ในอดีต และสิ่งของเครื่องใช้ที่เกี่ยวข้องกับพระเจ้ากาวิละ อันเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาทางประวัติศาสตร์ของคนรุ่นหลัง ซึ่งก่อสร้างในปี พ.ศ. 2535
พระครูสุเทพสิทธิคุณ เจ้าอาวาสวัดศรีบุญเรือง พร้อมทั้งสมาชิกกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 ประมาณ 80 คน ได้จัดกิจกรรมทางการเมืองต่อต้านรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ โดยทำพิธีเทเลือดสังเวยพระเจ้ากาวิละ เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งถือได้ว่าเป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสม ทางฝ่ายทหารจึงได้จัดพิธีขอขมา ในวันที่ 18 ของเดือนเดียวกัน โดยมีคุณหญิงเจ้าระวีพันธุ์ สุจริตกุล เจ้านายฝ่ายเหนือ และพันเอกกฤษณ์ กิจสุวรรณ รองผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 33 เป็นประธานในพิธี
ห้องเก็บศพใต้โบสถ์
ห้องเก็บศพใต้โบสถ์ หรือ ห้องลับใต้ดิน ในภาษาอังกฤษเรียกว่า เป็นคำมาจากภาษาละตินว่า และภาษากรีกว่า หรือ ซึ่งมีความหมายว่า "ซ่อนอยู่" หรือ "ส่วนตัว" หมายถึงห้องใต้ดินที่ทำจากหินที่ใช้สำหรับบรรจุหีบศพ โลงหิน หรือเรลิก โดยปกติตามโบสถ์คริสต์หรือมหาวิหารมักจะมีห้องเก็บศพฝังอยู่ข้างใต้มุขโค้ง (apse) และต่อมาภายหลังมักสร้างอยู่ข้างใต้ของบริเวณกลางโบสถ์ (nave) หรือข้างใต้บริเวณแขนกางเขน (transept) และยังพบบางโบสถ์ที่สร้างแบบยกพื้นสูงเพื่อให้ห้องเก็บศพอยู่เหนือพื้นดิน เช่น โบสถ์นักบุญไมเคิล เมืองฮิลเดสไฮม์ ประเทศเยอรมนี
ในปัจจุบัน คำว่า "crypt" มักจะหมายถึงห้องที่ทำจากหินที่ใช้เป็นห้องบรรจุโลงศพ มักพบเห็นได้ในสุสานหรือสถานที่สำคัญทางศาสนา เช่น โบสถ์ และมหาวิหาร แต่บางครั้งอาจพบได้ตามใต้ถุนบ้าน โบสถ์น้อย หรือมอโซเลียม ตระกูลที่มั่งคั่งมักจะมีห้องลับใต้ดินประจำตระกูล (family crypt; vault) เพื่อไว้บรรจุศพสมาชิกในตระกูล สมาชิกราชวงศ์ต่าง ๆ ก็มักจะมีสุสานใต้ดินประจำราชวงศ์เพื่อไว้บรรจุหีบพระศพของพระบรมวงศานุวงศ์ที่สิ้นพระชนม์ไปแล้วเช่นกัน
หากห้องบรรจุโลงศพอยู่ระดับเหนือพื้นดินขึ้นมา มักเรียกกันว่า มอโซเลียม ซึ่งอาจเป็นที่บรรจุโลงศพจำนวนหลายโลงก็ได้
ชอนบุกฮุนไดมอเตอร์
ช็อนบุกฮย็อนแดมอเตอส์
โคอุศุภราช
นักสิทธิ์
นักสิทธิ์ หมายถึง ผู้สำเร็จด้านจิตวิญญาณ เพราะมีศรัทธาแรงกล้าและคุณธรรมสูง มาจากคำว่า "สิทฺธ" ในภาษาสันสกฤต ซึ่งแปลว่าผู้สำเร็จ
ความเชื่อเรื่อง นักสิทธิ์ หรือ สิทธะ ในศาสนาฮินดู ปรากฏที่รัฐทมิฬนาฑูมาตั้งแต่สมัยสังฆัม ถือว่าเป็นผู้วิเศษ อาศัยบนยอดเขาหรือบนท้องฟ้าระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ ในคัมภีร์ยังปรากฏคำอธิบายแตกต่างกันไป ดังนี้
ในศาสนาเชน สิทธะ หมายถึง ผู้บรรลุโมกษะ มีวิญญาณที่บริสุทธิ์ปราศจากบาปบุญ จึงหลุดพ้นจากสังสารวัฏ พ้นจากกรรมทั้งปวง ไม่มีรูป ไม่มีทุกข์
ในวรรณกรรมไทยคำว่า นักสิทธิ์ มักใช้เป็นไวพจน์ของคำว่า ฤๅษี จึงถือว่าทั้งสองมีลักษณะเหมือนกัน ในรามเกียรติ์กล่าวถึงนักสิทธิ์ว่าได้นั่งในชั้นในสุดในสมาคมคราวอภิเษกพระรามกับนางสีดา ดังนี้
การแข่งขันจักรยาน
การแข่งขันจักรยาน เป็นการแข่งขันกีฬาโดยใช้จักรยาน มีการแข่งขันหลายประเภท และหลายรายการ การแข่งขันจักรยานเป็นหนึ่งในการแข่งขันประเภทสำคัญ ในมหกรรมกีฬาโอลิมปิก
ครั้งแรกเป็นการแข่งขันจากนครปารีสไปเมืองรูออง ประเทศผรั่งเศส เมื่อปี พ.ศ. 2412 โดยมีนักจักรยาน ชื่อ James Moore ชาวอังกฤษเป็นผู้ชนะเลิศ สหพันธ์จักรยานนานาชาติ (International Cycling Union หรือ Union Cycling International, U.C.I) ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2443 ณ นครปารีส ประเทศฝรั่งเศสเป็นประธานสหพันธ์คนแรก
ในปี พ.ศ. 2507 ระหว่างที่มีการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ครั้งที่ 18 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้ขอร้องให้สหพันธ์จักรยานนานาชาติ (U.C.I.) ได้แยกนักกีฬาจักรยานอาชีพกับนักกีฬาจักรยานสมัครเล่นออกจากกัน โดยมีการบริหารแยกออกจากกันอย่างเด็ดขาด ดังนั้น การแข่งขันจักรยานสมัครเล่นครั้งแรกได้เกิดขึ้นในกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 19 ปี พ.ศ. 2511 ณ กรุงเม็กซิโก ประเทศเม็กซิโก เป็นต้นมา
วันที่ 1-3 กันยายน พ.ศ. 2508 ณ เมืองซานซีบาสเตีย ประเทศสเปนได้มีการประชุมสหพันธจักรยานนานาชาติ และได้แยกผู้รับผิดชอบจักรยานออกเป็น 2 ส่วนคือ
ประธานสหพันธ์จักรยานสมัครเล่นนานาชาติ (F.I.A.C.) ได้แก่ Adriano Rodoni ชาวเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี ปัจจุบันมีประเทศต่างๆ ที่เมืองสมาชิกของ F.I.A.C. จำนวน 130 ประเทศ
เฮนรี่
ดาวเรือง (ละครโทรทัศน์)
ดาวเรือง เป็นบทประพันธ์ของ ทมยันตี ถูกนำมาสร้างเป็นครั้งแรกในรูปแบบภาพยนตร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2522 สร้างโดย สหมงคลฟิล์ม กำกับการแสดงโดย เสรี วงษ์มณฑา นำแสดงโดย ธีรยุทธ ศีลาภิรัติ และ ลลนา สุลาวัลย์ เข้าฉายเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2522 ฉายที่โรงภาพยนตร์โคลีเซี่ยม ต่อมาถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ถึง 4 ครั้ง โดยครั้งแรกออกอากาศทาง ช่อง 5 นำแสดงโดย วิฑูรย์ กรุณา และ อัจฉรา รอดศาสตรา ในปี พ.ศ. 2522 ต่อมาออกอากาศทาง ช่อง 3 ถึง 3 ครั้ง ในปี พ.ศ. 2530 นำแสดงโดย เอกพันธ์ บรรลือฤทธิ์ และ จริยา แอนโฟเน่ ในปี พ.ศ. 2539 นำแสดงโดย จอห์นนี่ แอนโฟเน่ และ สิริยากร พุกกะเวส และในปี พ.ศ. 2556 นำแสดงโดย ทฤษฎี สหวงษ์ และ อุรัสยา เสปอร์บันด์ และคำว่า "เชื่อหัวไอ้เรืองเถอะ" มักเป็นคำยอดฮิตในระหว่างที่ละครออกอากาศในขณะนั้น ออกอากาศซ้ำครั้งที่ 2 ในช่วงละครฮิตวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 09.00 - 10.30 น. วันที่ 14 ธันวาคม 2562 ถึง 8 กุมภาพันธ์ 2563 ออกอากาศซ้ำ ครั้งที่ 3 ในช่วงละครดังข้ามเวลา วันจันทร์ถึงวันศุกร์ วันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 08.50 - 10.30 น. วันที่ 2 ถึง 28 มิถุนายน 2565
จินตวัฒน์ เป็นปลัดหนุ่มไฟแรง ถูกส่งตัวไปเป็นปลัดที่ต่างจังหวัดด้วยความหมายมั่นปั้นมือจะไปพัฒนาหมู่บ้าน นายกำจร อาสาพาปลัดเยี่ยมชมหมู่บ้านจนทั่ว ไม่ว่าจะบ้านผู้ใหญ่ผัน ที่วัน ๆ นอกจากตีไก่แล้ว ยังต้องดูแลเมียที่มีถึง 9 คน และลูกชายหนึ่งคนชื่อ นายวรรณ และนายกำจรยังบอกปลัดอีกว่าหากจินตวัฒน์ต้องการพัฒนาหมู่บ้านนี้ทางที่ดีต้องพัฒนาบ้าน ไอ้เรือง ก่อน ดาวเรืองหรือไอ้เรืองหากินสารพัดเพื่อเลี้ยงดู บานชื่น ผู้เป็นแม่ และส่งเสียงพี่ชายคือ พฤกษ์ ที่เรียนใกล้จะจบผู้พิพากษา จินตวัฒน์ระวังท่าทีในการพบกันครั้งแรกกับไอ้เรืองจนถูกดาวเรืองเรียกปลัดว่า ปลัดหน้าขี้ไก่ อิทธิพลของดาวเรืองแผ่ไปทั่วหมู่บ้านที่สำคัญเธอยังเป็นขวัญใจของไอ้วรรณ แต่ซ้ำร้ายดาวเรืองกับไอ้วรรณยังเป็นคู่แข่งเรื่องขายเหล้าเถื่อน จินตวัฒน์เริ่มกิจกรรมพัฒนาหมู่บ้านด้วยการจัดงานวัดจนทำให้จินตวัฒน์รู้สึกสนุกไม่น้อยที่ได้เรียนรู้วิถีชีวิตของชาวบ้าน เขาเริ่มเอ็นดูดาวเรืองจนเธอเริ่มจับสังเกตแววตาที่จินตวัฒน์มองมานั้นมีความในอะไรอยู่ลึก ๆ แต่เธอก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ขณะเดียวกันที่พฤกษ์เรียนอยู่กรุงเทพฯ ก็ได้พบรักกับนางแบบสาวอย่าง โรส โดยที่ไม่รู้เลยว่าโรสเป็นคู่หมั้นของจินตวัฒน์ สุดท้ายทั้งสองต้องจากกันแบบคาใจ พอพฤกษ์เรียนจบกลับมาบ้าน พฤกษ์ขอร้องให้ดาวเรืองเลิกทำตัวแบบนี้แล้วกลับไปเรียนต่อ
วันหนึ่งวรรณ ดาวเรือง ปลัด ก็เข้าป่าเพื่อจับ เสี่ยกำพล จนเกิดการต่อสู้กัน สุดท้ายเสี่ยกำพลก็ถูกปลัดจับแต่ทั้งพฤกษ์และปลัดต้องเจ็บตัว โรสดูแลปลัดส่วนดาวเรืองดูแลพฤกษ์ แต่เมื่อโรสไม่อยู่ดาวเรืองก็แอบไปเยี่ยมปลัด ส่วนโรสแอบไปเยี่ยมพฤกษ์ แต่ทั้งหมดก็ไม่หลุดรอดสายตาของ เสมอใจ ไปได้ โรสจึงตัดสินใจเล่าความจริงเรื่องที่ตนเองผิดต่อปลัดไปรักกับพฤกษ์ ปลัดเข้าใจและดีใจเป็นที่สุด บานชื่นกับผู้ใหญ่ผันร่วมกันวางจัดประกวดเทพีประจำหมู่บ้าน โดยบานชื่นส่งดาวเรืองขึ้นประกวดแต่สุดท้ายกลายเป็นว่าปลัดวางแผนขอดาวเรืองแต่งงาน สุดท้ายทั้งสองก็ต้องยอมรับในสิ่งที่หัวใจเรียกร้อง ดาวเรืองวันนี้กลายเป็นดาวเรืองดอกไม้ที่สวยที่สุดในใจของปลัด
รอยฝันตะวันเดือด (ละครโทรทัศน์)
รอยฝันตะวันเดือด เป็นละครโทรทัศน์แนวรัก ชีวิต และโลดโผนในปี พ.ศ. 2557 ผลิตโดยบริษัทเมกเกอร์วายกรุป จำกัด และกำกับโดยกฤษณ์ ศุกระมงคล ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของณาราเมื่อปี พ.ศ. 2552 เป็นภาคต่อของ "รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน" และเป็นละครลำดับที่สองในชุด "ไรซิงซัน" เพื่อฉลองครบรอบ 43 ปีของสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
การแข่งขันรถจักรยาน
รายพระนามพระมหากษัตริย์อัซเตก
อาสนวิหารนิส
อาสนวิหารนิส  หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญเรปาราตาแห่งนิส  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลนิส ตั้งอยู่ที่ในเขตเมืองเก่าของนิส (Vieux Nice) จังหวัดอาลป์-มารีตีม ในแคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์และนักบุญเรปาราตา ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906
อาสนวิหารถูกสร้างขึ้นตอนแรกโดยหันหน้าทางทิศเหนือเป็นทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ต่อมาได้สร้างใหม่ตามต้นแบบของโบสถ์ซานตาซูซานาที่กรุงโรม เป็นทรงกางเขนหันหน้าทางทิศตะวันออก พร้อมทั้งหอหลังคาโดมที่มุงด้วยกระเบื้องเคลือบแบบเจนัวตั้งอยู่ตรงกลางวิหาร สถาปัตยกรรมของตัววิหารเป็นแบบบาโรก
ภายหลังมีการปรับปรุงเพิ่มเติม รวมถึงหอระฆังซึ่งสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1731 ถึง ค.ศ. 1757 ซึ่งบดบังทัศนียภาพของโดมในบางส่วน ต่อมาในระหว่างปี ค.ศ. 1825 ถึง ค.ศ. 1830 ได้มีการตกแต่งหน้าบันฝั่งทิศตะวันตกใหม่เป็นแบบฟื้นฟูบาโรก ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1900 ถึง ค.ศ. 1903 ได้มีการสร้างต่อเติมมุขโค้งขนาบบริเวณร้องเพลงสวดทั้งสองด้าน
ภายในอาสนวิหารมีการตกแต่งแบบบาโรก ประกอบด้วยโบสถ์น้อยจำนวน 10 หอ ซึ่งแต่ละหอสร้างอุทิศให้นักบุญต่าง ๆ บริเวณแท่นบูชาประกอบด้วยภาพตกแต่งเกี่ยวกับพระนางมารีย์พรหมจารีและนักบุญเรปาราตา ผู้ที่ได้รับการอุทิศถวาย และยังเก็บเรลิกไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1690 เป็นต้นมา
อาสนวิหารได้สร้างบนโบสถ์นักบุญปงส์ราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 และต่อมาได้กลายเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชในปี ค.ศ. 1246
ในช่วงครึ่งศตวรรษแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ได้มีการย้ายที่ตั้งของบิชอปของมุขมณฑลนิส จากอาสนวิหารซีมีเย ที่ตั้งอยู่บนเนินเขาปราสาท ที่มองลงมาเห็นตัวเมืองนิส โดยทำพิธีย้ายมาที่โบสถ์นักบุญเรปาราตาแห่งนี้ โดยมีผู้ทำพิธีคือบิชอปลุยจี ปัลลาวีชีนี พร้อมทั้งชาร์ล เอมานุแอลที่ 1 ดยุกแห่งซาวอย โดยเรียกชื่ออาสนวิหารนี้ว่า "chiesa-cattedrale" ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1649 ได้ขยับขยายตัววิหารที่มีขนาดเล็กเกินไป โดยบิชอปดีดีเย ปาเลอตี ได้ว่าจ้างสถาปนิกฌ็อง-อ็องเดร กีแบร์โต เพื่อสร้างให้มีความสง่างามสมฐานะของเมืองนิส
ต่อมาโบสถ์ได้รับการยกฐานะเป็นอาสนวิหารน้อย  เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1949
อาสนวิหารอาวีญง
อาสนวิหารอาวีญง  หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระแห่งอาวีญง  คำว่า "des Doms" มาจากภาษาละตินว่า "Domus episcopali" แปลตามศัพท์ว่า "จากบ้านของมุขนายก" โดยสันนิษฐานจากสถานที่ตั้งของที่พักประจำตำแหน่งของอัครมุขนายกแห่งอาวีญง ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของวิหารเดิมที่สร้างแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 และถูกทำลายลงช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8 เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำอัครมุขมณฑลอาวีญง ตั้งอยู่ในเขตพระราชวังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญงในเมืองอาวีญง จังหวัดโวกลูซ แคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส อาสนวิหารแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี สร้างในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์แบบพรอว็องส์ โดยสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1150 และได้รับการขยับขยายเพิ่มเติมส่วนของเหล่าโบสถ์น้อย  ในระหว่างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 17
จุดสำคัญของอาสนวิหารได้แก่รูปปั้นทองพระนางมารีย์พรหมจารีประดิษฐานอยู่บนยอดหอระฆังทางทิศตะวันตกอันเป็นเอกลักษณ์ และนอกเหนือจากงานศิลปะชั้นเยี่ยมด้านในของวิหาร ยังมีสิ่งที่ขึ้นชื่อว่างดงามที่สุด ได้แก่ มอโซเลียมของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 22 อันถือว่าเป็นงานศิลปะการแกะสลักแบบศิลปะกอทิกชั้นเยี่ยมของคริสต์ศตวรรษที่ 14
อาสนวิหารอาวีญงได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1840 และต่อมาเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี ค.ศ. 1995 ร่วมกับพระราชวังพระสันตะปาปาแห่งอาวีญง
Henry VI, Holy Roman Emperor
รถจักรยาน
รถถีบ
เจริญ โอทอง และ อรวรรณ โอทอง
ไอแอพิตัส (ดาวบริวาร)
ไอแอพิตัส (;) บางครั้งบางคราวก็เรียกว่า เจพิตัส , เป็นดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่ 3 ของดาวเสาร์ และใหญ่ที่สุดอันดับที่ 11 ในระบบสุริยะ เมื่อเทียบกับดวงจันทร์ของโลก รัศมีของมันมีประมาณ 42% และความหนาแน่นเกี่ยวกับ 32.5% ส่งผลให้มวลประมาณ 2.5% ของดวงจันทร์ของโลก
จามีล่า พันธ์พินิจ
Jongbae park
เคปเลอร์-37บี
เคปเลอร์-37บี  เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวเคปเลอร์-37 อยู่ในกลุ่มดาวพิณ ในเดือนกุมภาพันธ์ 2013 เป็นดาวเคราะห์ที่เล็กที่สุดค้นพบรอบดาวลำดับหลักที่มีมวลและรัศมีเล็กน้อยมากกว่าดวงจันทร์ของโลก
Kepler-37b
แขวงบางพลัด
บางพลัด เป็นเขตการปกครองระดับแขวง 1 ใน 4 แห่งของเขตบางพลัด ซึ่งได้แก่ แขวงบางพลัด แขวงบางอ้อ แขวงบางบำหรุ แขวงบางยี่ขัน กรุงเทพมหานคร เดิมเป็นพื้นที่รอบนอกซึ่งเป็นพื้นที่สวนป่ามาก่อน แต่ในปัจจุบันมีความเจริญอย่างรวดเร็วและเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมากขึ้น
แขวงบางพลัดตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของฝั่งธนบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
โจวมี่
วัฒนธรรมกัมพูชา
วัฒนธรรมกัมพูชาที่เป็นเอกลักษณ์ของชาติมีพื้นฐานมาจากศาสนาทั้งศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู กัมพูชาได้รับอิทธิพลจากอินเดียทั้งทางด้านภาษาและศิลปะผ่านทางแผ่นดินใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมทั้งจากการค้าทางทะเลทางไกลกับอินเดียและจีนจนเกิดอาณาจักรฟูนันขึ้นเป็นครั้งแรก
ยุคทองของกัมพูชาอยู่ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 14 – 19 ในยุคพระนครซึ่งมีอำนาจครอบคลุมพื้นที่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ระดับหนึ่ง แต่ก็ต้องทำสงครามกับเพื่อนบ้านที่แข็งแกร่งคือสยามกับไดเวียด สิ่งก่อสร้างทางศาสนาที่สำคัญในสมัยนี้คือนครวัดและนครธม และยังมีปราสาทหินที่พบได้ทั่วไปในเขตแดนของกัมพูชา ไทย ลาว และเวียดนามในปัจจุบัน อิทธิพลทางศิลปะของกัมพูชาทั้งสถาปัตยกรรม ดนตรี และนาฏศิลป์ได้ส่งผลต่อศิลปะของประเทศเพื่อนบ้านทั้งไทยและลาว
สถาปัตยกรรมและบ้านเรือน.
สิ่งก่อสร้างในสมัยพระนครมักสร้างด้วยหิน ได้รับแรงบันดาลใจทางศาสนา ทั้งศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู โดยสลักเรื่องเล่าทางศาสนาเหล่านี้ไว้บนผนัง รวมทั้งใช้สัญลักษณ์ทางศาสนาในการตกแต่ง ตัวอย่างเช่น พระราชวังในพนมเปญใช้รูปครุฑซึ่งเป็นเทพกึ่งนกศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดูในการตกแต่ง
ชนบทสมัยใหม่ในกัมพูชา ชาวบ้านมักอาศัยในบ้านทรงสี่เหลี่ยมที่มีขนาดผันแปรไปตามจำนวนสมาชิกในครัวเรือน สร้างด้วยไม้หรือไม้ไผ่ นิยมยกพื้นสูงเพื่อให้พ้นจากน้ำท่วมที่เกิดขึ้นทุกปี มีบันไดไม้สำหรับขึ้นบ้าน โดยทั่วไปจะแบ่งเป็นสามห้องที่กั้นด้วยฟากไม้ไผ่ การสร้างบ้านจะอาศัยความ ร่วมมือกันระหว่างครอบครัวนั้นและเพื่อนบ้าน ครัวจะแยกออกจากบ้านอยู่ใกล้ๆหรืออยู่ข้างหลัง ห้องน้ำจะอยู่แยกต่างหากจากบ้าน ส่วนบ้านของชาวจีนและชาวเวียดนามจะสร้างบนพื้น ในเขตเมืองมักเป็นอาคารพาณิชย์
ชาวกัมพูชา 90% นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท มี 1% นับถือศาสนาคริสต์ นอกจากนั้นเป็นผู้นับถือศาสนาอิสลามและศาสนาดั้งเดิม ศาสนาพุทธเข้ามาสู่กัมพูชาตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 10 และศาสนาพุทธนิกายเถรวาทได้เป็นศาสนาประจำรัฐตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 18 ยกเว้นสมัยเขมรแดงครองอำนาจ
ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาของชาวจามหรือเขมรมุสลิมและชนกลุ่มน้อยชาวมลายูในกัมพูชา ในช่วง พ.ศ. 2518 มีมุสลิมในกัมพูชาราว 150,000 - 200,000 คน และลดลงหลังจากที่เขมรแดงมีอำนาจในกัมพูชา ชาวจามนับถือทั้งนิกายสุหนี่และชีอะห์ ในกลุ่มชาวจามด้วยกันเองนั้นจะแบ่งเป็นมุสลิมแบบดั้งเดิมและแบบพื้นบ้าน
ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเข้ามาสู่กัมพูชาเมื่อราว พ.ศ. 2203 การเผยแพร่เป็นไปอย่างช้าๆ ใน พ.ศ. 2515 คาดว่ามีผู้นับถือศาสนาคริสต์ในกัมพูชาราว 20,000 คน ส่วนใหญ่เป็นนิกายโรมันคาทอลิก ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2513 ก่อนจะมีการขับไล่ชาวเวียดนาม มีขาวคริสต์ในกัมพูชาที่เป็นชาวเวียดนามประมาณ 50,000 คน แต่หลังจากนั้น ชาวคริสต์ที่เหลืออยู่ในเวียดนามมักมีเชื้อสายยุโรป โดยเฉพาะฝรั่งเศส ในขณะที่การเผยแพร่ศาสนาคริสต์นิกายโปรแตสแตนท์ของมิชชันนารีจากสหรัฐเพิ่มมากขึ้นหลังจากจัดตั้งสาธารณรัฐเขมร โดยเฉพาะการเผยแพร่ในหมู่ชาวเขมรบนและชาวจาม
ชนเผ่าบนที่สูงในกัมพูชามีระบบความเชื่อดั้งเดิมเป็นของตนเอง มีผู้นับถือราว 100,000 คน โดยเป็นการนับถือสิ่งต่างๆในธรรมชาติ ผู้นำศาสนาคือหมอผี โดยในบรรดาชาวเขมรบน ชาวราเดและชาวจรายมีระบบความเชื่อที่พัฒนาดีที่สุด
การเกิดและการตาย.
การเกิดของเด็กเป็นสิ่งที่น่าภูมิใจในครอบครัว การเกิดถือว่าเป็นอันตรายทั้งต่อแม่และเด็ก สตรีที่ตายเพราะการคลอดบุตรจะเชื่อว่าเกิดจากการกระทำของปีศาจ ดังนั้น หญิงที่ตั้งครรภ์จึงมีข้อห้ามต่างๆมากมาย ซึ่งข้อห้ามเหล่านี้ยังนิยมอยู่ในชนบท แต่น้อยลงแล้วในเขตเมือง
ในมุมมองของชาวกัมพูชา การตายคือการสิ้นสุดของชีวิตหนึ่งและเป็นการเริ่มต้นของอีกชีวิตหนึ่ง ชาวพุทธในกัมพูชานิยมเผาศพและนำเถ้ามาเก็บในสถูปเจดีย์ในวัด
เด็กในกัมพูชาจะได้รับการเลี้ยงดูจนกว่าจะอายุประมาณ 2-4 ปี หลังจากนั้น เด็กจะมีอิสระมากขึ้น เด็กอายุ 5 ขวบจะสามารถช่วยดูแลน้องๆได้ เด็กส่วนใหญ่จะเริ่มไปโรงเรียนเมื่ออายุ 7-8 ปี เมื่ออายุ 10 ขวบ เด็กหญิงจะเริ่มช่วยงานบ้านได้ ส่วนเด็กผู้ชายต้องช่วยงานในไร่นาภายใต้การควบคุมของผู้ใหญ่ วัยรุ่นมักจะจับกลุ่มในเพศเดียวกัน เด็กผู้ชายบางคนบวชเป็นสามเณร ในยุคก่อนคอมมิวนิสต์ พ่อแม่มีอำนาจปกครองจนกว่าบุตรจะแต่งงาน การติดต่อระหว่างกลุ่มชนต่างอายุกัน จะต้องเลือกใช้คำพูดให้เหมาะสม
การแต่งงานและการหย่าร้าง.
การเลือกคู่ครองเป็นเรื่องที่ซับซ้อนโดยจะต้องดูภูมิหลังทางสังคมประกอบด้วย พ่อแม่มีส่วนในการพิจารณาแต่ก็อาจจะคัดค้านได้ ผู้ชายจะแต่งงานในช่วงอายุ 19 – 25 ปี ส่วนผู้หญิงในช่วงอายุ 16 – 22 ปี การแต่งงานตามประเพณีใช้เวลาถึง 3 วันแต่หลังจาก พ.ศ. 2523 ใช้เวลาเพียงวันครึ่ง มีการนิมนต์พระสงฆ์มาสวดมนต์ในวันแต่งงาน ในชนบทจะมีการสวมด้ายมงคลและเวียนเทียน หลังแต่งงาน คู่สมรสจะไปอยู่กับพ่อแม่ฝ่ายหญิงประมาณ 1 ปี หลังจากนั้น จะสร้างบ้านใหม่ใกล้ๆกัน
การหย่าร้างนั้นถูกกฎหมาย เกิดขึ้นได้ง่าย แต่ไม่ใช่เรื่องปกติ ผู้ที่หย่าร้างแล้วสามารถแต่งงานใหม่ได้ แต่หญิงจะรอไว้ 10 เดือน เด็กมักจะอยู่กับมารดา
ในวัฒนธรรมเขมรถือว่าศีรษะเป็นของสูง การสัมผัสศีรษะหรือหันเท้าไปทางศีรษะจึงไม่สุภาพ การทักทายจะใช้ “ซัมเปี๊ยะห์”ที่คล้ายการไหว้ของไทย การสบตากับผู้สูงอายุถือว่าไม่สุภาพ
การแต่งกายของชาวกัมพูชาต่างกันไปตามชั้นของสังคม ชาวกัมพูชาพื้นเมืองนิยมใช้ผ้าขาวม้าหรือกร็อมาซึ่งเป็นจุดที่ทำให้ชาวเขมรต่างไปจากเพื่อนบ้านคือลาว ไทย และเวียดนาม กร็อมานี้ใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย เช่น กันแดด ช่วยในการปีนป่ายใช้ห่อทารก ใช้เป็นผ้าขนหนูหรือใช้นุ่งเป็นโสร่ง หรืออาจทำเป็นตุ๊กตาผ้าสำหรับเด็ก ในสมัยเขมรแดง กร็อมาถือเป็นเครื่องแต่งกายมาตรฐาน
ชุดประจำชาติที่มีความนิยมอย่างยาวนานคือสัมพต เป็นเครื่องแต่งกายที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียตั้งแต่สมัยอาณาจักรฟูนัน อย่างไรก็ตาม เครื่องแต่งกายของชาวเขมรได้เปลี่ยนไปตามช่วงเวลาและศาสนา ในช่วงระยะเวลาระหว่างสมัยอาณาจักรฟูนันจนถึงจักรวรรดิเขมรเป็นช่วงที่ศาสนาฮินดูมีอิทธิพลมากต่อการแต่งกาย มีการสวมสัมพตและเครื่องประดับต่างๆ เมื่อชาวเขมรหันมานับถือศาสนาพุทธมากขึ้น ชาวเขมรเริ่มสวมเสื้อและกางเกง ความนิยมต่อเครื่องแต่งกายในแบบสมัยฮินดูลดลง มีเครื่องแต่งกายที่เรียกสไบ
สัมพตยังมีการสวมใส่ในกลุ่มเชื้อพระวงศ์ในสมัยอุดงนิยมสวมสไบปิดบ่าซ้ายและเปิดบ่าขวา นักแสดงแต่งกายด้วยสัมพตสระภาพและเครื่องประดับที่เรียกสเรงกอร์ และยังมีมงกุฏสำหรับเชื้อพระวงศ์เพื่อการตกแต่งตามฐานะ
อาหารกัมพูชามีความคล้ายคลึงกับเพื่อนบ้านในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยเฉพาะอาหารไทย อาหารเวียดนามและอาหารจีนแต้จิ๋ว อาหารกัมพูชาใช้น้ำปลาเป็นเครื่องปรุงรสสำคัญ มีการปรุงอาหารด้วยการผัดแบบจีน มีแกงใส่กะทิที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารอินเดีย กุยเตียวเป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากก๋วยเตี๋ยวของจีนและมีบัญเจาเป็นขนมเบื้องญวนแบบกัมพูชา
อาหารกัมพูชามีการใช้ปลาร้าหรือปร็อฮก (ប្រហុក) ในการปรุงอาหาร เพื่อให้มีกลิ่นรสที่เฉพาะหรือใช้กะปิที่ทำจากกุ้ง กะทิเป็เครื่องปรุงหลักในอาหารคาวและอาหารหวานหลายชนิด รับประทานทั้งข้าวเจ้าและข้าวเหนียว โดยข้าวเหนียวนิยมใช้ทำขนม เช่น ข้าวเหนียวน้ำกะทิทุเรียน
อาหารกัมพูชามีลักษณะเฉพาะตามพื้นที่ ในกำปอตและแกบ อาหารที่มีชื่อเสียงคือปูพริกกำปอต (ក្តាមឆាម្រេចខ្ជី) ในไพลิน หมี่โกลาซึ่งเป็นอาหารของชาวกุลา ชนกลุ่มน้อยกลุ่มหนึ่งในกัมพูชาเป็นที่นิยม ทางภาคใต้จะพบอาหารเวียดนามมาก โดยเฉพาะบัญตรัง ซึ่งเป็นอาหารที่นิยมในภาคใต้มากกว่าภาคกลาง อาหารของชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนเป็นที่นิยมในเสียมราฐและกำปงธม
ศิลปะและวรรณคดี.
ทัศนศิลป์.
ประวัติของทัศนศิลป์ในกัมพูชาย้อนหลังไปถึงยุคของนครวัดที่นิยมจารึกลงบนศิลา และได้รับศิลปะแบบตะวันตกเข้าสู่ประเทศด้วย แต่ศิลปะพื้นบ้านและศิลปะสมัยใหม่ตกต่ำลงในสมัยเขมรแดงที่มีการสังหารศิลปินและการทำลายศิลปะ ศิลปินที่รอดชีวิตได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล องค์กรเอกชนและต่างประเทศมากขึ้น
ในช่วง พ.ศ. 2503 – 2513 สิน สีสมุทและรส ศรีสุทธาเป็นนักร้องที่โด่งดังในประเทศ หลังจากที่ทั้งสองคนเสียชีวิตได้มีนักร้องรุ่นใหม่เกิดขึ้นและกัมพูชาได้รับอิทธิพลจากตะวันตกมากขึ้น
ดนตรีคลาสสิกของกัมพูชาเช่นพิณเพียต นิยมบรรเลงในงานเทศกาลต่างๆ และประกอบการแสดงระบำ เครื่องดนตรีประกอบด้วยโรเนียตเอกหรือระนาดเอก โรเนียตทุงหรือระนาดทุ้ม กองวงตวจหรือฆ้องวงเล็กและกองวงทมหรือฆ้องวงใหญ่ กลองสัมโพ กลองสกอร์ทมและสราไลหรือปี่
นาฏศิลป์ในประเทศกัมพูชาแบ่งได้เป็นนาฏศิลป์คลาสสิก นาฏศิลป์พื้นบ้านและการแสดงทางสังคม นาฏศิลป์คลาสสิกเกิดขึ้นในราชสำนัก มีความคล้ายคลึงกับนาฏศิลป์ไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2493 จะแสดงในงานเฉลิมฉลอง เทศกาลสำคัญและเพื่อการท่องเที่ยว ช่วง พ.ศ. 2503 เป็นยุคทองของนาฏศิลป์คลาสสิก บัลเลต์หลวงของกัมพูชาได้รับการยกย่องว่าเป็นความทรงจำของโลก นาฏศิลป์ของกัมพูชานิยมแสดงเกี่ยวกับเรื่องเรียมเกอร์หรือรามเกียรติ์ เช่นระบำสุวรรณมัจฉาและระบำมณีเมขลา ระบำอัปสราเป็นการแสดงของกัมพูชาที่กำเนิดจากรูปนางอัปสราสมัยพระนคร เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว ริเริ่มโดยพระนโรดม บุปผาเทวีก่อนสมัยเขมรแดงปกครองประเทศ และได้รับการยกย่องให้เป็นสัญลักษณ์ของกัมพูชา
ระบำพื้นบ้านของกัมพูชาเป็นการแสดงที่รูปแบบไม่ได้กำหนดตายตัวเช่นระบำคลาสสิก การแต่งกายเป็นไปตามการแต่งกายของกลุ่มชน เช่น ชาวจาม ชาวเขมรบนเผ่าต่างๆ และชาวนา นิยมบรรเลงด้วยวงมโหรี
ระบำเชิงสังคมเป็นการแสดงในโอกาสที่มีการเฉลิมฉลองทางสังคมเช่น รอมวง รอมกบัจ รอมสาละวันและลำเลียบ บางส่วนได้รับอิทธิพลจากการแสดงพื้นบ้านของลาวยกเว้นรอมกบัจที่ได้อิทธิพลจากระบำราชสำนักมาก
วรรณคดียุคเริ่มแรกของกัมพูชาเป็นจารึกบนศิลาซึ่งเล่าถึงการสืบเชื้อสายของราชวงศ์ การศาสนา อาณาเขตยึดครอง และการจัดการภายในราชอาณาจักร เอกสารภาษาเขมรที่เก่าแก่ที่สุดเป็นการแปลพระไตรปิฎกและอรรถกถาจากภาษาบาลี เขียนโดยพระสงฆ์ลงบนใบลาน
เรียมเกอร์เป็นรามายณะฉบับเขมรที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียและยังมีอิทธิพลต่อระบำคลาสสิก และเป็นเรื่องที่มีประวัติการนำมาแสดงเก่าแก่ที่สุดในกัมพูชา กัมพูชามีวรรณกรรมมุขปาฐะที่หลากหลาย ซึ่งไม่มีการเขียนจนกระทั่งได้รับอิทธิพลจากยุโรป เรื่องที่มีชื่อเสียงมากคือวรวงศ์และสรวงศ์หรือวรวงศ์และเสารวงศ์ซึ่งเป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับเจ้าชายเขมรสององค์ มีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรที่พระตะบอง ตุมเตียว เป็นเรื่องแนวความรักที่เป็นที่นิยมในกัมพูชา โครงเรื่องคล้ายโรมิโอและจูเลียตของเชคสเปียร์ โดยมีที่มาจากกวีนิพนธ์ของพระปทุมเถระ (โสม)
หนังตะลุง.
นัง สเบกมีลักษณะใกล้เคียงกับหนังใหญ่ในประเทศไทย วายังของมาเลเซียและอินโดนีเซียในบริเวณเกาะชวาและบาหลี ทำให้คาดว่าต้นกำเนิดของนัง สเบกมาจากมาเลเซียและอินโดนีเซีย ปัจจุบันมีผู้นิยมน้อยลง นัง สเบกในกัมพูชามี 3 ชนิดคือ
ภาพยนตร์ในกัมพูชาเริ่มขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2493 พระนโรดม สีหนุเองทรงมีบทบาทสำคัญในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์และในสมัยระบอบสังคมของพระองค์เป็นยุคทองของภาพยนตร์ก่อนจะตกต่ำลงในสมัยเขมรแดง
นับแต่ช่วง 30 ปีที่ผ่านมา กัมพูชาเข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาในระดับโลกมากขึ้น ฟุตบอลกลายเป็นกีฬายอดนิยมเช่นเดียวกับศิลปะการต่อสู้เช่น ประดัลเสรี ปกกโต และมวยปล้ำกัมพูชา
ปกกโตเป็นศิลปะการต่อสู้แบบโบราณในกัมพูชา และคาดว่าเป็นต้นกำเนิดของกีฬามวยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบในภาพแกะสลักสมัยนครวัด และมีการแต่งกายคล้ายกับทหารโบราณของกัมพูชา และถือเป็นศิลปะการสู้รบของทหาร ประดัลเสรีเป็นมวยพื้นบ้านของกัมพูชา มีภาพสลักของการต่อสู้ที่คล้ายประดัลเสรีที่นครวัดเช่นกัน อย่างไรก็ตาม หลายชาติในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับจุดกำเนิดของกีฬามวยในภูมิภาค มวยปล้ำกัมพูชาเป็นกีฬายอดนิยมอย่างหนึ่งในกัมพูชา นิยมจัดแข่งขันช่วงเทศกาลปีใหม่
สหพันธ์ฟุตบอลกัมพูชาเป็นผู้ควบคุมกีฬาฟุตบอลในกัมพูชา และฟุตบอลทีมชาติกัมพูชา ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2476 และเป็นสมาชิกฟีฟ่าตั้งแต่ พ.ศ. 2496 เป็นสมาชิกสหพันธ์ฟุตบอลเอเชียใน พ.ศ. 2500 สนามกีฬาแห่งชาติพนมเปญเป็นสนามกีฬาแห่งชาติ จุคนได้ 50,000 คน ตั้งอยู่ในพนมเปญ
ฌูเวา โมตีญู
ฌูเวา ฟีลีปึ อีรียา ซังตุช โมตีญู (; เกิดวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1986) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ และทีมชาติโปรตุเกส
เขาเริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพกับสโมสรสปอร์ติงก่อนจะย้ายมาอยู่กับโปร์ตู ในปี ค.ศ. 2010 เขาได้รับตำแหน่งแชมป์ 11 ครั้งจาก 2 สโมสรรวมกัน ในฐานะนักฟุตบอลทีมชาติ เขาลงเล่นให้ทีมชาติตั้งแต่ ค.ศ. 2005 โดยเป็นตัวแทนทีมชาติแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2 ครั้ง
วิทยุแร่
วิทยุแร่  เป็นเครื่องรับวิทยุอย่างง่าย นิยมใช้กันในยุคแรกๆ ของวงการวิทยุ สามารถทำงานได้โดยไม่ต้องใช้ไฟฟ้า มีส่วนประกอบพื้นฐานเป็นสายอากาศยาว ไดโอด และหูฟังแร่
วิทยุชนิดนี้ จะรับคลื่นระบบ AM และเปล่งเสียงออกมาโดยอาศัยพลังงานที่ได้จากคลื่นวิทยุโดยตรง
ฟีลีปี โกชิญญู
ฟีลีปี โกชิญญู โกเรย์ยา (, ; เกิดวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้แก่แอสตันวิลลา ในพรีเมียรถลีก และทีมชาติบราซิล โดยสามารถเล่นได้ทั้งในตำแหน่งกองกลางตัวรุกและปีกซ้าย
อัสปัญญ็อล (ยืมตัว).
ในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2012 โกชิญญูได้ย้ายไปร่วมทีมอัสปัญญ็อลด้วยสัญญายืมตัวจนจบฤดูกาล 2011-12 ต่อมา ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 โกชิญญูลงเล่นนัดแรกให้กับอัสปัญญ็อล ในนัดที่ อัสปัญญ็อล เสมอกับ อัตเลติกเดบิลบาโอ 3-3
ในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้ย้ายจากอินเตอร์มิลานมาอยู่กับลิเวอร์พูล ด้วยค่าตัว 8.5 ล้านปอนด์ โดยโกชิญญูได้สวมเสื้อหมายเลข 10
ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้ลงเล่นให้กับ ลิเวอร์พูล เป็นครั้งแรก โดยโกชิญญูถูกส่งลงมาเป็นตัวสำรอง ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์ พ่ายแพ้ เวสต์บรอมมิชอัลเบียน คาบ้าน 0-2 ต่อมา ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้ลงสนามเป็นตัวจริงนัดแรกและทำประตูแรกให้กับ ลิเวอร์พูล ในนัดที่เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ สวอนซีซิตี 5-0 ต่อมา ในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้จ่ายบอลให้เพื่อนทำ 2 ประตู ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ วีแกนแอธเลติก ที่ ดีดับเบิลยูสเตเดียม 4-0 ต่อมา ในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้ทำประตูตีไข่แตกให้ ลิเวอร์พูล ไล่ เซาแทมป์ตัน มาเป็น 1-2 แต่สุดท้ายก็แพ้ไป 1-3 ต่อมา ในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 นัดสุดท้ายของพรีเมียร์ลีก โกชิญญูได้ทำประตูชัยให้ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์ เอาชนะ ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ 1-0 จบฤดูกาล โกชิญญูยิงประตูในพรีเมียร์ลีกได้ 3 ประตู จาก 13 นัด และได้จ่ายบอลให้เพื่อนทำประตู ได้ถึง 7 ลูก ด้วยผลงานยอดเยี่ยมทำให้ โกชิญญู ได้รางวัลผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยมของสโมสรลิเวอร์พูลประจำฤดูกาล 2012-13 ไปครอง ทำให้ โกชิญญูได้เป็นขวัญใจของสาวกเดอะค็อปได้อย่างเต็มตัว
ในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2013-14 โกชิญญูช่วยให้ ลิเวอร์พูล ชนะ 3 นัดติดต่อกัน (ชนะ สโตกซิตี 1-0, ชนะ แอสตันวิลลา 1-0 และชนะ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 1-0) ต่อมา ในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้มีอาการบาดเจ็บที่หัวไหล่ จากการปะทะกับ แอชลีย์ วิลเลียมส์ กองหลังของ สวอนซีซิตี ทำให้ โกชิญญูต้องพักยาวถึงสิ้นเดือนตุลาคม ต่อมา ในวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้กลับมาลงสนามอีกครั้ง โดยถูกส่งลงมาเป็นตัวสำรอง ในนัดที่ ลิเวอร์พูล พ่ายแพ้ อาร์เซนอล ที่เอมิเรตส์สเตเดียม 0-2 ต่อมา ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้กลับมาเป็นตัวจริงอีกครั้ง ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ ฟูลัม 4-0 ต่อมา ในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้ทำประตูแรก ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่เสมอกับ เอฟเวอร์ตัน ที่กูดิสันพาร์ก 3-3 ต่อมา ในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้ทำประตูให้ ลิเวอร์พูล ขึ้นนำ แมนเชสเตอร์ซิตี 1-0 แต่สุดท้ายก็แพ้ไป 1-2