pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภายในเวลา 1 เดือน พระราชวงศ์ถูกย้ายไปยังคฤหาสน์ของมาดามเดอวิลเลนตองย์ ซึ่งตั้งอยู่ที่บริเวณที่เงียบสงบของ"รู เดอ ลา อาร์เซนอง"และ"รู เดอ เลมพาร์ต" ใกล้จวนว่าราชการของฝรั่งเศสในแซงต์-เดนิส พระนางรันฟาลูนาทรงประทับใจในสองสิ่งของคฤหาสน์ที่ซึ่งมีกำแพงที่ใหญ่และมีหลังคายอดแหลมตัดขวางซึ่งเตือนให้พระนางรำลึกถึงสถาปัตยกรรมมาดากัสการ์และชีวิตบนที่ราบสูงมาดากัสการ์ที่ซึ่งทรงรักยิ่ง พระราชวงศ์ที่เสด็จมานี้เป็นพระราชวงศ์ฝ่ายหญิงทั้งหมดได้แก่ อดีตพระราชินี พระปิตุจฉา พระขนิษฐาและพระปนัดดา เท่านั้นไม่พอผู้ติดตามรวมทั้งราชเลขานุการ 2 คน พ่อครัว แม่บ้าน และคนรับใช้ 3 คนของพระนางรันฟาลูนา อาจารย์ส่วนพระองค์ของพระราชินีได้รับเข้าหาพระราชวงศ์อย่างอิสระ
อดีตพระราชินีและพระราชวงศ์ทรงประทับที่คฤหาสน์ในเรอูนียงเป็นเวลาเพียง 2 ปี จากความตึงเครียดที่ทวีมากขึ้นอีกครั้งระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศส ซึ่งเกิดการขัดแย้งจากปัญหาซูดาน ผู้มีอำนาจในรัฐบาลฝรั่งเศสกังวลกับสภาพของประชาชนในมาดากัสการ์ที่พยายามหาทางต่อต้านกฎหมายของฝรั่งเศสจนอาจจะกลายเป็นการก่อกบฏใหม่ อดีตสมเด็จพระราชินีซึ่งใกล้ชิดกับมาดากัสการ์อาจทรงสนับสนุนช่วยเหลือและปลุกระดมกลุ่มกบฏ ผู้มีอำนาจในรัฐบาลฝรั่งเศสได้ตัดสินใจอย่างฉับพลันให้ย้ายพระนางรันฟาลูนาและพระราชวงศ์ไปยังแอลจีเรีย โดยเชื่อว่าถ้าพระนางประทับห่างจากบ้านเกิดของพระนางก็จะทำให้กลุ่มกบฏไม่มีผู้สนับสนุนและสถานการณ์ของมาดากัสการ์จะกลับเป็นปกติ ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2442 หลังจากทรงได้รับการเตือนล่วงหน้าไม่นาน พระนางรันฟาลูนาและพระราชวงศ์ทรงถูกบังคับให้ขึ้นเรือยาง-เซ โดยมีราชเลขานุการ ล่ามและคนรับใช้ตามเสด็จมากมาย ในเวลาการเดินทาง 28 วันก่อนถึงเมืองท่ามาร์แซย์พระราชวงศ์ได้หยุดพักที่เมืองท่าต่าง ๆ ได้แก่ มายอต, แซนซิบาร์, เอเดน และจิบูตี พระราชวงศ์ประทับที่มาร์แซย์เป็นเวลาหลายเดือนก่อนที่จะถูกย้ายไปที่คฤหาสน์ในมุสตาฟา ซูเพอริเออร์ ในพื้นที่แอลเจียร์ในแอลจีเรีย ตลอดการเดินทาง กัปตันหลายคนพยายามขัดขวางไม่ให้พระนางรันฟาลูนาตรัสกับบุคคลอื่นที่ไม่ใช่ชาวฝรั่งเศส พระนางทรงหวังว่ารัฐบาลฝรั่งเศสจะให้พระนางประทับที่กรุงปารีสและทรงผิดหวังอย่างมากเมื่อทรงทราบว่าพระนางจะถูกส่งไปยังแอลจีเรีย พระนางตรัสและพระอัสสุชลไหลรินหลังจากได้รับรายงาน ตรัสว่า
ณ แอลจีเรียและการเสด็จประพาสฝรั่งเศส.
ที่พระตำหนักของพระราชินีในแอลเจียร์ พระนางทรงได้รับการจัดเตรียมข้าราชบริพารและผู้ถวายการต้อนรับซึ่งเป็นสตรีชาวฝรั่งเศส ซึ่งเป็นผู้คอยสังเกตการณ์อดีตพระราชินีทุกฝีก้าวและทำหน้าที่คอยดูและแนะนำเมื่อใดที่อดีตพระราชินีทรงเชิญแขกเข้ามา เท่านั้นไม่พอในขั้นต้นรัฐบาลฝรั่งเศสได้จัดเตรียมถวายพระราชทรัพย์ประจำปีแก่พระนางรันฟาลูนาเป็นจำนวน 25,000 ฟรังก์ ซึ่งเป็นเงินรายได้จากอาณานิคมแห่งมาดากัสการ์ซึ่งได้รับอำนาจจากผู้ว่าราชการนายพลของอาณานิคม พระราชทรัพย์เกือบทั้งหมดของพระนางรันฟาลูนาได้ถูกยึดโดยอำนาจของผู้ว่าราชการอาณานิคม ถึงแม้ว่าพระนางจะได้รับอนุญาตที่จะเก็บรักษาพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์บางอย่างซึ่งรวมทั้งเครื่องเพชรบางชิ้นของพระนาง บำนาญของพระนางในขั้นต้นทรงได้รับน้อยจนถึงกับยากจนที่ซึ่งรัฐบาลอาณานิคมแห่งแอลจีเรียชักชวนให้ขายทรัพย์สินไม่สำเร็จหลายครั้งในนามของพระนางเพื่อจะได้ให้เงินเพิ่มสำหรับพระนาง พระนางรันฟาลูนาทรงพยายามอย่างหนักร่วมกับข้าราชบริพารในการขายเครื่องเพชรบางส่วนของพระนางเป็นการลับแต่แผนการนี้รั่วไหลจนรัฐบาลอาณานิคมรู้จึงได้ขับไล่และส่งข้าราชบริพารคนนั้นกลับมาดากัสการ์
ในช่วงปีแรกหลังจากถูกเนรเทศมาที่แอลจีเรีย พระนางรันฟาลูนาทรงสนพระทัยที่ได้พบกับวิถีชีวิตสังคมแบบชาวแอลเจียร์ พระนางทรงได้รับเชิญเสมอ ๆ ในงานเลี้ยง, การเสด็จประพาสในระยะสั้น และงานประเพณีท้องถิ่น โดยพระนางจะถูกเชิญให้เป็นเจ้าภาพประจำงานบ่อย ๆ อย่างไรก็ตามความคิดถึงบ้านเกิดนั้นเกิดขึ้นประจำและความหวังที่จะได้เสด็จกลับมาดากัสการ์มีส่วนทำให้พระนางโศกเศร้าและเหนื่อยหน่าย พระนางประสงค์ที่จะพระราชดำเนินเพียงพระองค์เดียวบ่อย ๆ ในเขตชนบท, ทรงพระราชดำเนินผ่านชายหาดหรือผ่านเมืองเพื่อที่จะทำจิตใจให้สงบและระงับอารมณ์ของพระนางเอง อดีตพระราชินีทรงมีความกระตือรือร้นที่จะทอดพระเนตรแผ่นดินใหญ่ฝรั่งเศส โดยเฉพาะกรุงปารีส โดยมีพระราชประสงค์ขอความยินยอมจากรัฐบาลฝรั่งเศสเพื่อการเดินทางหลายครั้ง โดยพระราชประสงค์ขอพระนางได้รับการปฏิเสธมาโดยตลอดจนกระทั่งเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2444 พระนางรันฟาลูนาได้รับการอนุญาตให้เสด็จประพาสฝรั่งเศส ในเวลาหลายเดือนพระนางรันฟาลูนาทรงพำนักอยู่ที่เขตการปกครองปารีสที่ 16 ใกล้กับจัตุรัสชาร์ล เดอ โกล และถนนช็องเซลีเซ โดยเสด็จไปสถานที่หลักทั่วกรุงปารีสและทรงได้รับการถวายการต้อนรับจากผู้คนจำนวนมาก พระนางทรงได้รับการต้อนรับอย่างกว้างขวางโดยวงสังคมชั้นสูงและทรงได้รับของขวัญมากมายรวมทั้งผ้าคลุมซึ่งมีค่ามาก ในระหว่างการเสด็จประพาสครั้งแรก ทรงเยี่ยมชมพระราชวังแวร์ซาย และทรงได้รับการถวายการต้อนรับอย่างเป็นทางการที่โฮเต็ล เดอ วิลเล ปารีส และเสด็จประพาสเมืองบอร์โดเป็นเวลา 3 สัปดาห์ ท้ายสุดพระนางเสด็จประพาสชายหาดอาร์คาชอง ก่อนที่พระนางทรงใช้พระราชทรัพย์จนหมดสิ้นและประทับเรือพระที่นั่งแอลจีเรียที่มาร์แซย์ในต้นเดือนสิงหาคม การเสด็จประพาสครั้งนี้เป็นที่ดึงดูดใจชาวปารีสมาก ที่ซึ่งแสดงความเห็นใจในชะตากรรมของพระราชินีและได้รวมกันกล่าวหารัฐบาลโดยเรียกร้องให้จัดหาตำหนักที่ใหญ่กว่านี้หรือถวายพระเกียรติที่พระนางสมควรได้รับมากกว่านี้โดยให้พระนางได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
พระนางรันฟาลูนาจะได้กลับไปยังฝรั่งเศส 6 ครั้งในอีก 12 ปีถัดไป การเสด็จประพาสบ่อยครั้งทำให้พระนางทรงมีชื่อเสียงขึ้นมามากจนเป็นที่สรรเสริญ (cause célèbre) ของพลเมืองฝรั่งเศสจำนวนมากที่ซึ่งสงสารในชะตากรรมของพระนางและยกย่องพระนางในด้านกิริยามารยาทที่งดงามและความอดทนอดกลั้นอย่างยิ่งในพระชะตา การเสด็จประพาสของพระนางรันฟาลูนาเป็นที่สนใจแก่สื่อสาธารณะและจากความนิยมในอดีตพระราชินีรันฟาลูนาทำให้พระฉายาลักษณ์ของพระนางได้ถูกพิมพ์ลงบนกล่อง Petit Beurre คุกกี้ใน พ.ศ. 2459 การเสด็จประพาสครั้งที่สองของพระราชินีมีขึ้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2446 เมื่อเสด็จประพาสวิค-ซูร์-ซีเรและโอรียัก พลเมืองจำนวนมากได้กดดันรัฐบาลในระหว่างที่พระนางเสด็จให้เพิ่มพระราชทรัพย์ประจำปีของพระนางขึ้นเป็นจำนวน 37,000 ฟรังก์ ใน 3 ปีถัดมาพระนางเสด็จประพาสมาร์แซย์และแซงต์-เจอร์แมน และทรงเข้าพำนักในอพาร์ตเมนต์ขนาด 5 ห้องนอนใหญ่ของชาวปารีสที่เขตการปกครองปารีสที่ 16 ซึ่งพระนางได้ทอดพระเนตรการแสดงที่โรงละครปารีสโอเปรา, ทรงเข้าสังเกตการณ์การประชุมของสภาผู้แทนฝรั่งเศสและทรงได้รับการถวายการต้อนรับอย่างเป็นทางการจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอาณานิคมฝรั่งเศส และเป็นอีกครั้งที่ทรงได้รับความเห็นใจจากชาวฝรั่งเศส พระราชทรัพย์ของพระนางรันฟาลูนาได้เพิ่มขึ้นเป็น 50,000 ฟรังก์ต่อปี ในการเสด็จประพาสครั้งต่อไป พ.ศ. 2450 พระนางต้องประทับที่ดิเวส-ซูร์-เมอร์เพื่อการเสด็จประพาสจังหวัดกาลวาโดส ที่ซึ่งพระนางทรงได้รับการฉายพระรูปลงในสิ่งพิมพ์ฝรั่งเศส จากเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2453 อดีตพระราชินีนาถรันฟาลูนาเสด็จประพาสปารีส, น็องต์, ลา บูลล์-เอสคอบาค และแซงต์-นาแซร์และทรงได้รับการฉายพระรูปลงในสิ่งพิมพ์ฝรั่งเศสหลาย ๆ ครั้ง ใน พ.ศ. 2455 การเสด็จประพาสของพระนางครั้งนี้ไม่มีพิธีรีตองโดยเสด็จยังหมู่บ้านกีเบอวิลล์และมีการเพิ่มพระราชทรัพย์ประจำปีของพระนางขึ้นเป็นจำนวน 75,000 ฟรังก์ พระนางเสด็จประพาสครั้งสุดท้ายใน พ.ศ. 2456 โดยเสด็จยังมาร์แซย์, แอกซ์-เลส-บานส์ และอัลเลวาร์ด
การเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่ 1 ใน พ.ศ. 2457 ได้ปิดโอกาสในการเสด็จประพาสฝรั่งเศสของพระนาง ตลอดพระชนม์ชีพในแอลจีเรีย พระนางและพระราชวงศ์ได้เข้าร่วมพิธีของโปรแตสแตนต์เป็นประจำทุกสัปดาห์ที่คริสตจักรปฏิรูปซึ่งตั้งอยู่ใจกลางกรุงแอลเจียร์ หลังสงครามพระนางทรงเข้าร่วมกาชาดแอลจีเรียและทรงประกอบพระราชกรณียกิจเพื่อการกุศล พระนางต้องเสด็จสวรรคตโดยไม่มีโอกาสหวนกลับมาดากัสการ์บ้านเกิดที่ทรงรักยิ่ง โดยทรงขอร้องรัฐบาลฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการ 2 ครั้งใน พ.ศ. 2453 และ พ.ศ. 2455 แต่ได้ถูกปฏิเสธเนื่องจากเงินทุนจากอาณานิคมไม่เพียงพอ
เสด็จสวรรคตและทายาท.
อดีตพระราชินีนาถรันฟาลูนาเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหัน ณ พระตำหนักในแอลเจียร์ ในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 จากพระอาการประชวรด้วยการอุดตันของเส้นโลหิตแดงอย่างทุกข์ทรมาน พระบรมศพของพระนางรันฟาลูนาถูกฝังที่สุสานแซงต์-เออเชนในกรุงแอลเจียร์เวลา 10 นาฬิกาของวันที่ 25 พฤษภาคม พระราชพิธีฝังพระศพได้มีผู้คนมาเข้าร่วมอาทิเช่น พระสหายสนิท, ผู้คนซึ่งรักพระนาง, กลุ่มสภากาชาด และสมาชิกของโบสถ์ที่เป็นพระอุปถัมภ์รวมทั้งบุคคลที่มีชื่อเสียงในแวดวงการเมืองและสังคมของแอลจีเรีย ในเวลา 9 นาฬิกาของตอนเช้า ขบวนรถยาวเหยียดได้เดินทางไปยังสถานที่ระลึกถึง การแสดงความเคารพและการไว้อาลัยพระนางรันฟาลูนาของผู้ร่วมพิธีไม่ได้ถูกสะท้อนให้เห็นโดยรัฐบาลอาณานิคมที่มาดากัสการ์ อย่างไรก็ตามในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2468 เวลาแปดปีหลังจากที่พระนางรันฟาลูนาเสด็จสวรรคต ผู้ว่าการแห่งแอลจีเรียได้เรียนจดหมายไปยังผู้ว่าการแห่งมาดากัสการ์แจ้งเรียกร้องค่าบำรุงรักษาพระศพซึ่งทางผู้ว่าการมาดากัสการ์เพิกเฉย ผู้ว่าการแอลจีเรียได้เรียกร้องให้ทางผู้ว่าการมาดากัสการ์จัดหาเงินทุนเพื่อการบำรุงรักษาพระศพซึ่งทรุดโทรมเสียหายไปมาก ทางมาดากัสการ์ควรให้ความสำคัญต่อการปล่อยปละละเลยในการระลึกและไว้อาลัยถึงพระราชินีนาถซึ่งเหมือนกับรัฐบาลกลางของฝรั่งเศสที่ละเลยเช่นกัน ถึงอย่างไรก็ตามคำขอถูกปฏิเสธถึงสองครั้งและพระศพมิได้รับการบูรณะ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2481 รัฐบาลฝรั่งเศสยินยอมให้ย้ายพระศพของพระนางรันฟาลูนากลับยังมาดากัสการ์และทำพิธีฝังพระศพอีกครั้งที่ สุสานแห่งสมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์ในพระราชวังหลวงรูวาแห่งอันตานานารีโว ซึ่งเป็นพระประสงค์สุดท้ายของพระนางที่จะได้เสด็จมายังมาดากัสการ์แม้ซึ่งจะเสด็จสวรรคตแล้ว
จากการที่อดีตสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาเสด็จสวรรคต เจ้าหญิงรามาซินดราซานา ผู้เป็นพระปิตุจฉาของพระนาง ได้เสด็จย้ายออกจากแอลจีเรียและประทับที่จังหวัดอาลป์-มารีตีม ที่ซึ่งประทับในช่วงวาระสุดท้ายของพระชนม์ชีพในอีกไม่กี่ปี รัชทายาทของอดีตพระราชินีคือ เจ้าหญิงมารี-หลุยส์ ได้เสด็จออกจากพระตำหนักของพระนางรันฟาลูนา เพื่อทรงเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนแบบฝรั่งเศส และทรงเสกสมรสกับวิศวกรการเกษตรชาวฝรั่งเศส ซึ่งมีชื่อว่า อังเดร บอสซาร์ด ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2464 ถึงแม้ว่าเจ้าหญิงมารี-หลุยส์จะได้สิทธิในพระตำหนักเล็ก ๆ จากรัฐบาลฝรั่งเศสเพื่อประทับ เจ้าหญิงกลับทรงเลือกที่จะประกอบพระกรณียกิจด้านการพยาบาลและทรงได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์จากการประกอบพระกรณียกิจอย่างไม่ลดละด้านการแพทย์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 หลังจาก อังเดร บอสซาร์ดและเจ้าหญิงมารี-หลุยส์ทรงหย่าร้างโดยไร้บุตรธิดา เจ้าหญิงวัยสาวทรงได้รับการกล่าวถึงว่าทรงเป็นอิสระ ร่าเริงและมีชีวิตชีวาเหมือนดั่งผีเสื้อ เจ้าหญิงมารี-หลุยส์สิ้นพระชนม์ใน ณ บาโซเชซ์-ซูร์-เลอ-เบทซ์ ในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2491 โดยไม่ทรงมีรัชทายาทสืบต่อ และพระศพถูกฝังที่มองเตรอิล ประเทศฝรั่งเศส การสิ้นพระชนม์ของพระนางนับเป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์เมรีนาและราชอาณาจักรมาดากัสการ์เนื่องจากพระนางทรงเป็นผู้สืบทอดราชวงศ์ลำดับสุดท้าย และความหวังของชาวมาดากัสการ์ที่ต้องการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ต้องสูญสิ้นไปด้วย
จอห์น ครอมเวล เมเทอร์
จอห์น ครอมเวล เมเทอร์ (; เกิดวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1946) เป็นนักฟิสิกส์ดาราศาสตร์และนักจักรวาลวิทยาชาวอเมริกัน ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์จากผลงานดาวเทียม COBE ร่วมกับ จอร์จ สมูท ดาวเทียม COBE สามารถตรวจวัด "...รูปแบบของวัตถุดำและความไม่เหมือนกันทุกทิศทาง (Anisotropy) ของการแผ่รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล" ได้เป็นครั้งแรก
ผลงานนี้ช่วยยืนยันเป็นหลักฐานแน่นหนาแก่ทฤษฎีบิกแบงโดยอาศัยดาวเทียมสำรวจไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล (COBE) จากความเห็นของคณะกรรมการรางวัลโนเบล กล่าวว่า "โครงการ COBE อาจพิจารณาได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการศึกษาจักรวาลวิทยาอย่างละเอียดแม่นยำ"
เมเทอร์เป็นนักฟิสิกส์ดาราศาสตร์อาวุโสที่ศูนย์การบินอวกาศก็อดเดิร์ดขององค์การนาซาในแมริแลนด์ และเป็นศาสตราจารย์พิเศษสาขาฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยแมริแลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 2007 เมเทอร์มีรายชื่ออยู่ใน 100 บุคคลผู้มีอิทธิพลสูงสุดของโลก โดยนิตยสารไทมส์
เมเทอร์ยังเป็นนักวิทยาศาสตร์ประจำโครงการของกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์ ซึ่งมีกำหนดส่งขึ้นปฏิบัติการอย่างเร็วที่สุดคือปี ค.ศ. 2013
ดาวเทียมสำรวจไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล
จอห์น ซี. เมเทอร์
จอร์จ สมูท
จอร์จ ฟิตซ์เจอรัลด์ สมูท ที่ 3 (; เกิดวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945) เป็นนักฟิสิกส์ดาราศาสตร์และนักจักรวาลวิทยาชาวอเมริกัน ผู้ชนะรางวัล 1 ล้านเหรียญสหรัฐจากการแข่งขันรายการทางโทรทัศน์ และได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์เมื่อปี ค.ศ. 2006 จากผลงานศึกษาโดยใช้ดาวเทียม COBE ร่วมกับ จอห์น ซี. เมเทอร์ โดยสามารถตรวจวัด "...รูปแบบของวัตถุดำและความไม่เหมือนกันทุกทิศทาง (Anisotropy) ของการแผ่รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล" ได้เป็นครั้งแรก
ผลงานนี้ช่วยยืนยันเป็นหลักฐานแน่นหนาแก่ทฤษฎีบิกแบงโดยอาศัยดาวเทียมสำรวจไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาล (COBE) จากความเห็นของคณะกรรมการรางวัลโนเบล กล่าวว่า "โครงการ COBE อาจพิจารณาได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการศึกษาจักรวาลวิทยาอย่างละเอียดแม่นยำ" สมูทบริจาคเงินรางวัลส่วนที่ได้รับจากมูลนิธิรางวัลโนเบล (หักค่าเดินทางนิดหน่อย) ให้แก่องค์กรการกุศล
เขาเป็นศาสตราจารย์สาขาฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ และได้รับเหรียญรางวัลไอน์สไตน์ เมื่อปี ค.ศ. 2003
โครงการบูมเมอแรง
โครงการบูมเมอแรง  เป็นโครงการตรวจวัดการแผ่รังสีไมโครเวฟพื้นหลังของจักรวาลจากการสำรวจท้องฟ้าส่วนเล็กๆ ด้วยกล้องโทรทรรศน์ที่ติดตั้งบนบัลลูน เป็นการทดลองแรกที่สามารถเก็บภาพขนาดใหญ่ที่ใกล้เคียงของจริงมากที่สุดของความไม่เหมือนกันทุกทิศทางของอุณหภูมิของไมโครเวฟพื้นหลัง โดยการนำกล้องโทรทรรศน์ขึ้นไปสังเกตการณ์ที่ความสูงมากกว่า 42,000 เมตร ซึ่งช่วยลดการดูดซับรังสีไมโครเวฟโดยชั้นบรรยากาศของโลกไปได้เกือบหมด ด้วยวิธีนี้ การทดลองจึงลดค่าใช้จ่ายลงได้มากเมื่อเทียบกับการส่งกล้องโทรทรรศน์อวกาศ แต่ก็สามารถสังเกตการณ์ท้องฟ้าได้เป็นบริเวณแคบๆ เท่านั้น
มีการทดลองไปแล้วรวมทั้งสิ้น 3 ครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1997 โดยบินข้ามทวีปอเมริกาเหนือ อีก 2 ครั้งทำในปี ค.ศ. 1998 และ 2003 โดยบัลลูนเริ่มต้นจากสถานีแมคเมอร์โดที่แอนตาร์กติก อาศัยลมหมุนของขั้วโลกบินวนรอบขั้วโลกใต้ และกลับคืนยังตำแหน่งเดิมภายในเวลา 2 สัปดาห์ จากวิธีการเช่นนี้จึงเป็นที่มาของชื่อโครงการ "บูมเมอแรง"
กาแลกซี (สตาร์ วอร์ส)
กาแลกซีในสตาร์ วอร์ส เป็นฉากหลังของเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" บางครั้งถูกเรียกว่า กาแลกซีอันไกลแสนไกล (Galaxy Far, Far Away) ตามที่ปรากฏในประโยคเปิดเรื่องของภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ที่ว่า "กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว ณ กาแลกซี อันไกลแสนไกล" (A long time ago in a galaxy far, far away)
กาแลกซีนี้เป็นฉากหลังของเหตุการณ์สำคัญในสาธารณรัฐกาแลกติก ของสงครามกลางเมืองกาแลกติก สงครามยูซาน วอง เจได และซิธ
ปรากฏในแผนที่ว่ากาแลกซีนี้เป็นกาแลกซีชนิด Sb แหล่งข้อมูลบางแหล่งว่ามีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 120,000 ปีแสง หรือ 37,000 พาร์เซค (1 พาร์เซค เท่ากับ 3.258 ปีแสง) ตรงกลางมีหลุมดำอยู่ กาแลกซีนี้มีกาแลกซีบริวารเจ็ดกาแลกซีล้อมรอบ ได้แก่ คอมพาเนียน ออเรค (หรือ กลุ่มเมฆริชิ) คอมพาเนียน เบช และ คอมพาเนียน เครช จนถึง เกค (เรียงลำดับอักษรตามอักษรออราเบช) อย่างไรก็ดีคอมพาเนียนส่วนใหญ่ถูกระบุว่ามีอยู่แต่โบราณ มีโลหะน้อย และไม่มีอารยธรรมชีวิตมากนัก นอกจากนั้นยังมีความแปรปรวนของไฮเปอร์สเปซที่ริมขอบกาแลกซีที่คอยกันไม่ให้มีเส้นทางไฮเปอร์สเปซออกนอกไปจากจานกาแลกซีได้
มีดาวฤกษ์ในกาแลกซีประมาณ 400 พันล้านดวง ประมาณครึ่งหนึ่งมีดาวเคราะห์ที่มีสามารถมีสิ่งมีชีวิตได้ 10% ของจำนวนนี้มีสิ่งมีชีวิต และ 1/1000 ของจำนวนนี้ (ประมาณ 20 ล้าน) มีสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญา รวมแล้วมีสิ่งมีชีวิตหลากหลายถึงประมาณ 100 ล้านล้านล้านชนิด
ดาราภูมิศาสตร์.
ดินแดนไม่รู้จัก.
คำว่า "ดินแดนไม่รู้จัก" (Unknown Regions)นี้ส่วนใหญ่หมายถึงบริเวณกว้างใหญ่ที่ยังไม่ได้รับการสำรวจ (บางครั้งใช้ในความหมายว่าบริเวณนอกเหนือจากจานกาแลกซี) ระหว่างบาคูรากับดินแดนของเดนจักรวรรดิซึ่งส่วนใหญ่เป็นดินแดนของสถาบันเรืองอำนาจชิส ดินแดนไม่รู้จักนี้มีดาวฤกษ์อยู่ประมาณไม่กี่พันล้านดวงจากสี่แสนล้านดวงทั่วกาแลกซี ด้วยสาเหตุบางอย่างที่ยังไม่ปรากฏชัดทำให้ยังไม่มีเส้นทางไฮเปอร์สเปซที่ใช้งานได้เข้าถึงบริเวณนี้ คำว่า "ดินแดนไม่รู้จัก" นี้ยังนับรวมถึงบริเวณที่ยังไม่ได้รับการสำรวจในบริเวณหนาแน่นเช่นเนบิวลา, กระจุกดาวทรงกลม และกาแลกติกเฮโล จักรวรรดิกาแลกติกได้ส่งกลุ่มนักสำรวจจำนวนมากไปสำรวจและยึดครองดินแดนในเขตไม่รู้จักนี้ พ้นจากขอบของดินแดนนี้ไปมีความปั่นป่วนในไฮเปอร์สเปซที่สุดเขตกาแลกซีอยู่
พระเจ้ารามาดาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์
ราชอาณาจักรเมรีนา
อาณาจักรเมรีนา  คือ อาณาจักรก่อนยุคล่าอาณานิคมในบริเวณพื้นที่ซึ่งเป็นประเทศมาดากัสการ์ในปัจจุบัน พระมหากษัตริย์แห่งมาดากัสการ์ และ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งมาดากัสการ์ พระอิศริยยศนี้รวมไปถึงกษัตริย์แห่งอาณาจักรเมรีนาที่ซึ่งสามารถรวบรวมแต่ละเผ่าบนเกาะจนเป็นปึกแผ่น โดยในรัชสมัยของแต่ละพระองค์ทรงนำอาณาจักรผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ มากมาย เช่น การกวาดล้างชาวตะวันตก การผูกสัมพันธไมตรีกับอังกฤษและผรั่งเศส จนฝรั่งเศสได้ยึดครองมาดากัสการ์และได้ทำการล้มล้างระบอบกษัตริย์ในปี พ.ศ. 2440 ได้เนรเทศสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 3 แห่งมาดากัสการ์ไปยังแอลจีเรีย และพระนางเสด็จสวรรคตที่อัลเจียร์ นับเป็นจุดสิ้นสุดของระบอบกษัตริย์ในมาดากัสการ์
หนอนมรณะมองโกเลีย
หนอนมรณะมองโกเลีย  คือ สัตว์ประหลาดที่เชื่อว่ารูปร่างคล้ายหนอนหรือไส้เดือนขนาดใหญ่ อาศัยในทะเลทรายโกบี ในมองโกเลีย
หนอนมรณะมองโกเลีย เป็นสัตว์ที่อยู่ในความเชื่อของชาวมองโกล มีชื่อในภาษามองโกลว่า олгой-хорхой (ทับศัพท์: olgoi-khorkhoi) คำว่า olgoi หมายถึง ลำไส้ใหญ่ และ khorkhoi หมายถึง หนอน เนื่องจากชาวมองโกลเชื่อว่ามันจะอยู่ในลำไส้ใหญ่ของวัวและแพะ
หนอนมรณะมองโกเลีย เป็นที่รู้จักครั้งแรกของชาวตะวันตก เมื่อปี ค.ศ. 1926 เมื่อนักสำรวจและนักบรรพชีวินวิทยาชาวอเมริกันชื่อ รอย แชพแมน แอนดรูว์ เขียนไว้ในหนังสือของเขาที่ชื่อ "On the Trail of Ancient Man" บอกถึงหนอนมรณะมองโกเลียนี้ตามที่เขาได้ยินมาจากชนพื้นเมือง
ลักษณะของหนอนมรณะโกเลีย กล่าวคือ มีความยาวประมาณ 2–5 ฟุต หรือยาวและใหญ่ได้มากกว่านั้น มีลำตัวสีแดงคล้ายเลือด ลำตัวคล้ายไส้กรอกและเป็นปล้อง ๆ มองเห็นชัดเจน แทบแยกไม่ออกระหว่างส่วนหัวและหาง เป็นสัตว์ดุร้ายกินสัตว์อื่นด้วยการโจมตีเป็นอาหาร โดยการพ่นกรดกำมะถันสีเหลืองใส่เหยื่อ รวมถึงมนุษย์ได้ อีกทั้งยังเล่ากันอีกว่า มันสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าเพื่อสังหารเหยื่อคล้ายปลาไหลไฟฟ้าที่พบในลุ่มแม่น้ำอเมซอนในอเมริกาใต้ได้อีกด้วย
มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับหนอนมรณะมองโกเลียของชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในทะเลทรายโกบี เช่น มีชายผู้หนึ่งที่เคยเป็นล่ามให้กับกองทหารรัสเซีย ครั้งหนึ่งเคยนั่งรถไปกับทหารคนหนึ่ง ทันใดนั้นก็พบกับวัตถุประหลาดบางอย่างสีเงิน ทหารคนนั้นก็หยุดรถและเดินเข้าไปใกล้ เขาตะโกนว่ามันอันตราย แต่ทหารคนนั้นไม่ฟังและได้ราดน้ำมันลงใส่สิ่งนั้น ทันใดนั้นมันก็ระเบิดออก, หญิงชราผู้หนึ่งเล่าว่าเธอเคยเห็นมันในระยะไกล ๆ ในสมัยที่เธอยังเป็นเด็ก, มีเรื่องเล่ากันว่าขณะที่มีฝูงอูฐเดินข้ามทะเลทราย อูฐตัวหนึ่งได้เดินเหยียบหนอนมรณะมองโกเลียเข้า มันก็ระเบิดตัวออกพร้อมกับพ่นสารเคมีบางอย่างใส่ ทำให้ขาของอูฐเป็นรอยแผลไหม้, หรือชายเร่รอนกลุ่มหนึ่งขณะเดินข้ามทะเลทราย ชายคนหนึ่งในกลุ่มก็เจอกับหนอนมรณะมองโกเลีย เมื่อเดินเข้าไปใกล้ มันก็ปล่อยกระแสไฟฟ้าเข้าใส่จนชายคนนั้นเสียชีวิตทันที และเมื่อคนอื่น ๆ วิ่งเข้าไปช่วยก็เจอแบบเดียวกัน จนเสียชีวิตทั้งหมดและมีผู้เหลือรอดชีวิตมาได้เพียงคนเดียวเท่านั้น
หรือชายผู้หนึ่งที่อ้างว่าเมื่อตนเองอายุได้ 12 ขวบ ขณะที่ต้อนฝูงแกะอยู่ ทันใดนั้นแกะตัวหนึ่งก็เกิดอาการหวาดกลัวเมื่อเจอกับหนอนมรณะมองโกเลีย เขาได้เข้าใกล้มันอย่างกลัว ๆ กล้า ๆ และใช้ไม้เขี่ยดู ปรากฏว่ามันยกส่วนหัวขึ้นใส่ทันที เขาตกใจและวิ่งหนีไป ชายคนนี้อ้างว่า เขาเห็นมันมีอวัยวะเหมือนตาเล็ก ๆ อยู่ด้านข้างด้วย แต่กลับไม่เห็นอะไรที่จะมองออกว่าเป็นส่วนปาก นับว่าเป็นรูปลักษณะของหนอนมรณะมองโกเลียที่แตกต่างออกไปจากที่เล่า ๆ กัน
และยังมีความเชื่อว่า หนอนมรณะมองโกเลียชอบกินพืชทะเลทรายมีพิษชนิดหนึ่งที่เรียกว่า มาโย
การค้นหาความจริง.
ในเรื่องนี้ นักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ไม่เชื่อว่า มันจะมีอยู่จริง เพราะทะเลทรายโกบีเป็นทะเลทรายที่ทุรกันดารมาก ซึ่งแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่เช่นนั้นอาศัยอยู่ได้ ถึงอย่างไรก็ตาม มีผู้ได้ทำการศึกษาและค้นหาหนอนมรณะมองโกเลียนี้อย่างจริงจัง
ชื่อ อีวาน แมคเคเรล ที่ให้สัมภาษณ์กับนิตยสาร Fate Magazine เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1991 ว่า พวกมันเหมือนไส้กรอก ที่ยาวประมาณ 50 เซนติเมตร ลำตัวอ้วนเท่าแขนของผู้ชาย พวกมันอาศัยอยู่ในลำไส้ของพวกวัวควาย พวกมันมีหางสั้น และเป็นการยากที่จะบอกว่าส่วนไหนเป็นหัว หรือหางเนื่องจากพวกมันไม่มีตา หรือรูจมูก และปาก พวกมันมีสีแดงคล้ำ คล้ายเลือด พวกมันเคลื่อนที่โดยการคลาน หรือบางครั้งก็บิดไปทางด้านข้าง ก่อนที่จะฝังตัวเข้าไปในเหยื่อ พวกมันจะอาศัยอยู่ในทราย และจะโผล่ขึ้นมาในช่วงที่มีฝนตกเท่านั้น
ต่อมาหนอนมรณะมองโกเลียเป็นที่รู้จักเพิ่มขึ้นอีก เมื่อ คาร์ล ชูเกอร์ ซึ่งเป็นนักสัตววิทยาชาวอังกฤษที่สนใจค้นคว้าด้านสัตว์ประหลาดโดยเฉพาะ นำเรื่องของมันดังมาเปิดเผย จนเป็นที่กล่าวขานกัน เมื่อมีการตีพิมพ์ลงในหนังสือที่มีชือว่า "The Unexplained" ในปี ค.ศ. 1996
ต่อมาในปี ค.ศ. 2005 ได้มีการจัดคณะสำรวจ ที่เกิดจากความร่วมมือของ Center for Fortean Zoology และ E-Mongol Investigsted ได้ทำการออกสำรวจและศึกษาหนอนมรณะมองโกเลียอย่างจริงจัง แต่ไม่พบหลักฐานของการมีตัวตนของมัน แต่ยังไม่สามารถสรุปว่า จะไม่มีพวกมันอยู่จริงในส่วนลึกของทะเลทรายโกบี
เป็นไปได้ว่า สิ่งที่ทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นหนอนมรณะมองโกเลีย คือ งูโบอาทรายตาร์ตัน ("Eryx tataricus") ที่เป็นงูขนาดใหญ่ไม่มีพิษจำพวกโบอาที่อาศัยอยู่ในทะเลทรายโกบี และการที่เล่ากันว่ามันมีสีแดง เป็นไปได้ว่าเป็นการทำตัวเพื่อให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม ที่สัตว์ที่อาศัยในทะเลทรายโกบีส่วนใหญ่จะมีลำตัวสีแดง
หนอนมรณะมองโกเลีย หรือ สัตว์ประหลาดที่มีลักษณะใกล้เคียงกันนี้ ได้ถูกอ้างอิงในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายอย่าง เช่น หนอนทรายในนวนิยายและภาพยนตร์เรื่อง "Dune" ของแฟรงค์ เฮอร์เบิร์ต, สัตว์ประหลาดในภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่อง "Tremors" ซึ่งออกฉายในปี ค.ศ. 1990 นำแสดงโดย เควิน เบคอน ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก จนกระทั่งได้มีการสร้างภาคต่อออกมาด้วยกันรวมทั้งหมดเป็น 4 ภาค ก็มีลักษณะคล้ายหนอนมรณะมองโกเลียนี้
หรือในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง เซนต์เซย่า ก็มีตัวละครตัวหนึ่งที่ชื่อ เวิร์ม ไรมี่ ซึ่งปรากฏตัวในภาคเจ้านรกฮาเดส ก็สวมใส่ชุดเซอร์ฟลีซรูป เวิร์ม ที่มีรูปร่างเป็นหนอนขนาดใหญ่ ตากลมโต มีปากกว้างและฟันเขี้ยวที่แหลมคม และมีพฤติกรรมมุดดินเพื่อโจมตีอีกด้วย
ในสารคดีของดิสคัฟเวอรี่ แชนนอล ในชุด "Lost Tapes" (นำมาออกอากาศในประเทศไทยช่วงกลางปี พ.ศ. 2552) ซึ่งเป็นสารคดีเกี่ยวเรื่องราวของสัตว์ประหลาดที่โจมตีใส่มนุษย์ชนิดต่าง ๆ ก็มีเรื่องของหนอนมรณะมองโกเลียด้วย ในชื่อเรื่องว่า "Death Worm"
และเป็นภาพยนตร์สำหรับฉายทางโทรทัศน์ ในปี ค.ศ. 2010 ในชื่อ "Mongolian Death Worm" ด้วย
สัตว์ประหลาดชนิดใกล้เคียง.
ที่ทวีปอเมริกาใต้ ในประเทศโบลิเวีย ก็มีเรื่องราวของสัตว์ประหลาดที่มีลักษณะคล้ายหนอนมรณะมองโกเลียนี้ มีชื่อเรียกว่า "Minhocão" ซึ่งเป็นภาษาโปรตุเกสแปลว่า ไส้เดือนดินยักษ์
โรงพยาบาลกลาง  เป็นโรงพยาบาลตติยภูมิขั้นสูงขนาด 500 เตียง สังกัดสำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่บนถนนหลวง แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันทำหน้าที่เป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิกและสถาบันสมทบเพื่อการผลิตแพทย์ให้กับสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
เริ่มการก่อสร้างเมื่อ วันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2441 สำหรับสร้างเป็นโรงพยาบาล สำหรับรักษาหญิงโสเภณีกับประชาชน แต่เมื่อสร้างโรงพยาบาลเสร็จ กรมสุขาภิบาล กระทรวงนครบาลไม่มีงบประมาณ ในการดำเนินการต่อ โรงพยาบาลกรมพลตระเวนหรือโรงพยาบาลตำรวจในขณะนั้น ได้ขอเช่าเรือนโรงพยาบาลใช้รักษาหญิงโสเภณีของกรมสุขาภิบาล ซึ่งยังตอนนั้นยังไม่ได้เปิดให้บริการ ดังนั้นจึงใช้ชื่อโรงพยาบาลว่า โรงพยาบาลกรมพลตระเวน เปิดให้บริการแก่พลตระเวนและผู้ป่วยจากคดีต่าง ๆ ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 แต่เมื่อเปิดก็มีพลเรือนมารับการรักษาอีกด้วย ปัจจุบัน โรงพยาบาลกลางมีอายุครบ 121 ปี เป็นสถานที่ให้บริการบำบัดรักษาผู้ป่วย สร้างเสริมสุขภาพอนามัย และป้องกันโรค ตลอดจนส่งเสริม สนับสนุน ค้นคว้าวิจัยทางการแพทย์ และปฏิบัติงานร่วมกับส่วนราชการอื่นที่เกี่ยวข้อง หรือได้รับมอบหมาย โดยได้มีการปรับปรุงพัฒนาการบริการให้ทันสมัย โดยเน้นบริการที่ดีเลิศ (Bast Service) ตลอดจนปรับปรุงฟื้นฟูสภาพแวดล้อม และบรรยากาศทั้งภายในอาคาร และรอบโรงพยาบาลให้ดีขึ้นเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีแก่ผู้รับบริการ ตลอดจนตอบสนองนโยบายของรัฐ ในการให้บริการด้านการแพทย์ และสาธารณสุขแก่ประชาชนอย่างทั่วถึง และมีประสิทธิภาพโดยการสร้างอาคารอเนกประสงค์ 20 ชั้น เพื่อทดแทนอาคารเก่าด้วยเงินงบประมาณ 780 ล้านบาท โดยได้รับพระราชชื่ออาคารแห่งนี้ว่า "อาคารอนุสรณ์ 100 ปี"
ตามที่สำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร ได้ลงนามความร่วมมือร่วมกับสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง ในการร่วมผลิตแพทย์เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนแพทย์ของประเทศไทย เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2555 และได้กำหนดให้โรงพยาบาลกลาง เป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์ทำหน้าที่จัดการเรียนการสอนนักศึกษาแพทย์ในชั้นคลินิกเครือข่ายความร่วมมือกับสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
ปัจจุบัน ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลกลาง จัดการเรียนการสอนในระดับชั้นคลินิก ตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ของสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง ใน 1 หลักสูตร คือ
ฝุ่นรังสีนิวเคลียร์
ฝุ่นรังสีนิวเคลียร์  คือสิ่งที่เป็นอันตรายทางกัมมันตภาพรังสีที่เหลืออยู่จากการระเบิดทางนิวเคลียร์ ที่ใช้ชื่อนี้ เนื่องจากมัน "ตกลงมา" (falls out) จากบรรยากาศทำให้มีการกระจายออกไปในขณะที่เกิดการระเบิด โดยปกติจะหมายถึงฝุ่นกัมมันตรังสีที่เกิดขึ้นจากการระเบิดของอาวุธนิวเคลียร์ ฝุ่นกัมมันตรังสีเหล่านี้ประกอบด้วยอนุภาคร้อน (hot particle) ซึ่งทำให้เกิดการปนเปื้อนสารกัมมันตรังสีในห่วงโซ่อาหาร
รูปร่างของเอกภพ
รูปร่างของเอกภพ เป็นคำอย่างไม่เป็นทางการที่ใช้ในหัวข้อการศึกษาหนึ่งในสาขาจักรวาลวิทยาว่าด้วยการอธิบายลักษณะทางเรขาคณิตของเอกภพ ซึ่งรวมไปถึงทั้งลักษณะเรขาคณิตท้องถิ่นและเรขาคณิตโดยรวมทั้งหมด สามารถแบ่งอย่างคร่าวๆ เป็นเรื่องของความโค้งและทอพอลอยี แม้ว่าหากจะกล่าวจริงจังแล้ว เรื่องของรูปร่างเอกภพนั้นพ้นไปไกลกว่าศาสตร์ทั้งสองมาก ถ้าอธิบายอย่างเป็นทางการ การศึกษารูปร่างของเอกภพคือการศึกษาว่า สภาวะ 3 มิติมีความเกี่ยวพันอย่างไรกับส่วนของอวกาศบนระบบพิกัด comoving ซึ่งมีกาลอวกาศแบบ 4 มิติของเอกภพ
การวิเคราะห์ข้อมูลจากดาวเทียมสำรวจคลื่นไมโครเวฟวิลกินสัน (WMAP) แสดงให้เห็นว่าเอกภพของเรามีลักษณะ "แบน" ตามระบบเรขาคณิตแบบยูคลิด โดยมีค่าผิดพลาดที่ราว 2%
Lambda-CDM
อาณาจักรเชียงแสน
พลังงานยึดเหนี่ยว
พลังงานยึดเหนี่ยว  คือพลังงานที่ต้องใช้เพื่อแยกระบบสมบูรณ์หนึ่งให้เป็นชิ้นส่วนออกจากกัน ระบบที่ยึดเหนี่ยวเข้าด้วยกันโดยทั่วไปมีพลังงานศักย์ที่ต่ำกว่าผลรวมของชิ้นส่วนที่ประกอบมันขึ้นมา นี่คือพลังงานที่จะรักษาให้ระบบติดอยู่ด้วยกัน มักจะหมายความว่าพลังงานจะถูกปล่อยออกไปในการสร้างสภาวะการยึดเหนี่ยว คำจำกัดความนี้จะสอดคล้องกับพลังงานยึดเหนี่ยวเชิงบวก
หลักการทั่วไป.
โดยทั่วไป พลังงานยึดเหนี่ยวหมายถึงงานเชิงกลที่ต้องใช้เพื่อต่อต้านกับแรงที่ยึดวัตถุหนึ่งไว้ด้วยกัน เป็นการแยกวัตถุออกเป็นชิ้นส่วนย่อยโดยมีระยะห่างระหว่างชิ้นส่วนที่มากพอจนการแยกส่วนเพิ่มเติมจะต้องการงานที่มากขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ในระดับอะตอม พลังงานยึดเหนี่ยวอะตอม มาจากปฏิสัมพันธ์ทางแม่เหล็กไฟฟ้าและเป็นพลังงานที่ต้องใช้เพื่อแยกอะตอมออกเป็นอิเล็กตรอนอิสระและนิวเคลียส พลังงานยึดเหนี่ยวอิเล็กตรอน เป็นพลังงานที่ต้องใช้เพื่อปล่อยอิเล็กตรอนให้เป็นอิสระจากวงโคจรของอะตอม พลังงานนี้เรียกว่าพลังงานไอโอไนซ์
ในระดับโมเลกุล พลังงานยึดเหนี่ยวและพลังงานยึด-แยก  เป็นพลังงานที่ยึดเหนี่ยวระหว่างอะตอมหนึ่งกับอีกอะตอมหนึ่งในการยึดเหนี่ยวทางเคมี