pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545
ภายในถ้ำ ที่เรียกว่า "ถ้ำพระ" นอกจากมีพระพุทธไสยาสน์ยาว 4.60 เมตร ยังมีพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย อีก 13 องค์ เป็นพระพุทธรูปสมัยหลังลงมา และมีรอยพระพุทธบาท เป็นแผ่นหินปูนขนาด 13.2x8.30 เมตร หนา 80 เซนติเมตร ประดิษฐานอยู่บนแท่นหินห่างจาก ปากถ้ำ ประมาณ 15 เมตร รอยพระพุทธบาทสลักนูนต่ำ ด้านนอกเป็นขอบพระบาท ตรงกลางฝ่าพระบาทเป็นรูปธรรมจักรมีกงล้อ 7 กงล้อ ล้อมรอบด้วยช่องสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก 42 ช่อง ส่วนบนเป็นรอยนิ้วพระบาท 5 นิ้ว รวมถึงมีภาพเขียนสีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ อยู่บริเวณแนวเพิงผาหินก่อนขึ้นถ้ำพระ ภาพเขียนสีเป็นภาพลายเส้นบนผนังหิน เขียนด้วยสีแดง มีลายเส้นตรง เส้นหยักและวงกลม ส่วนใหญ่ของภาพลายเส้นเขียนต่อกันหรือเป็นส่วนของภาพเดียวกัน
วัดโกศาวาส
วัดโกศาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกะเปา อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอธิการ
สัญญา ภทุทโร
วัดโกศาวาส เดิมชื่อว่า วัดกะเปา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2164 เหตุที่ชื่อว่าวัดกะเปาต้องย้อนกลับไปเมื่อสมัยศึกถลาง ทัพไทยแตกพ่ายแก่ทัพพม่า จึงหนีสงครามมาทางด้านทิศตะวันออกและพักอาศัยกันอยู่ที่บ้านทุ่งสะท้อน ภายหลังสร้างหมู่บ้าน โดยชาวบ้านมีอาชีพหาปลาโดยใช้เครื่องมือจับปลาที่เรียกว่า "กะเปา" ต่อมาคณะสงฆ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ตรวจสอบพบว่าวัดกะเปาตั้งอยู่ติดกับคลองพุมดวงและใกล้คลองกะเปา แต่เป็นพื้นที่สูงน้ำไม่ท่วม ชาวบ้านจึงเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดโกศาวาส" มีความหมายว่า "อารามที่อยู่ของท้าวโกษีย์"
วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระครูวิรัชพิริยาทร (รัตน์ วิริยนนฺโท) มีความเชี่ยวชาญด้านคาถาอาคมเป็นเลิศ
วัดคลองท่อมใต้
วัดคลองท่อมใต้ หรือ วัดคลองท่อม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองท่อมใต้ อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ มีเนื้อที่ประมาณ 27 ไร่ 3 งาน 67 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 54 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา
วัดคลองท่อมใต้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2451 โดยมีพ่อท่านจันทร์ ร่วมกับข้าราชการ พ่อค้าและประชาชนในการริเริ่มสร้างที่พำนักสงฆ์ขึ้น โดยเริ่มจากการสร้างศาลาการเปรียญและกุฏิ แล้วเรียกขานที่สำนักสงฆ์คลองท่อมว่า "วัดคลองท่อม" โดยเมื่อ พ.ศ. 2498 เริ่มมีภิกษุมาจำพรรษามากขึ้น จึงชักชวนข้าราชการ พ่อค้า ประชาชนร่วมกันสร้างเสนาสนะสงฆ์ และร่วมกันบูรณปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญใหม่ วัดได้ทำการขุดบ่อน้ำเมื่อ พ.ศ. 2499 จากนั้นก่อสร้างเสนาสนะสงฆ์ ก่อสร้างโรงครัวขึ้น และดำเนินการก่อสร้างเป็นลำดับ มาจนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2504
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร เป็นอาคารคอนกรีต เสริมเหล็ก ก่ออิฐถือปูน เครื่องบนเป็นไม้เนื้อแข็งมุงกระเบื้องและได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2523 แต่ภายหลังอุโบสถหลังนี้ได้ถูกรื้อถอน แล้วสร้างอุโบสถหลังใหม่ทดแทน โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2555 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ลักษณะเป็นอาคารทรงไทยประยุกต์กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร มณฑปเป็นที่ประดิษฐาน พระสำเภาก๋ง (จู้เฉ่ง) หลวงปู่ทวดและหลวงพ่อท่านคล้าย กุฏิไม้มีใต้ถุนจำนวน 3 หลัง กุฏิแบบก่ออิฐถือปูนจำนวน 7 หลัง กุฏิรับรองพระอาคันตุกะจำนวน 1 หลัง และหอระฆัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 ภายในวัดยังมี "พิพิธภัณฑสถานวัดคลองท่อม" หรือ "พิพิธภัณฑสถานพระครูอาทรสังวรกิจ" ที่เก็บรักษาวัตถุโบราณจำนวนมากซึ่งถูกค้นพบบริเวณที่เรียกกันว่า "ควนลูกปัด" อันเป็นเนินดินหลังวัด มีการค้นพบลูกปัด เครื่องประดับชิ้นเล็ก ๆ ของมนุษย์สมัยเมื่อ 5,000 ปีเศษมาแล้ว
วัดมีปูชนียวัตถุ คือ พระสำเภาก๋งหรือหลวงพ่อจู้เฉ่ง เป็นพระพุทธรูปทำด้วยไม้ สูง 130 เซนติเมตร เป็นศิลปะญี่ปุ่น ว่ากันว่ามีชาวเรือพบลอยน้ำอยู่กลางทะเล ภายหลังได้นำมาถวายวัดคลองท่อม
Deh-e Sheykh, Arzuiyeh
เหตุเพลิงไหม้อาคารในโอซากะ พ.ศ. 2564
เกิดเหตุเพลิงไหม้ขึ้นในวันที่ 17 ธันวาคม บนชั้นที่ 4 ของตึกแถว 8 ชั้นซึ่งเป็นคลินิกจิตเวชในแขวงคิตะของจังหวัดโอซากะ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 25 คน (รวมผู้ก่อการ) ปัจจุบันยังไม่สามารถระบุเหตุจูงใจหรือความสัมพันธ์ของเขาที่มีกับคลินิกดังกล่าวหลังการเสียชีวิตของผู้ก่อการ
เวลาประมาณ 10:20 น. ของวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2564 กรมดับเพลิงและกรมตำรวจจังหวัดโอซากะได้รับแจ้งเหตุเพลิงไหม้ตึกแถวบนชั้นที่ 4 ของ "ตึกโดจิมะคิตะ"  ซึ่งบนชั้นดังกล่าวเป็นคลินิกเวชศาสตร์กายจิตและจิตเวชศาสตร์ ในระแวกนั้นเป็นย่านตัวเมืองที่รายล้อมไปด้วยร้านอาหารและตึกสำนักงาน เพลิงไหม้กินพื้นที่บนชั้นที่ผู้ก่อการวางเพลิงไป 25 ตารางเมตร กรมดับเพลิงพร้อมรถดับเพลิง 76 คัน หลังจากเพลิงไหม้ลุกขึ้นได้ราว 30 นาที เจ้าหน้าที่สามารถดับเพลิงได้ จากเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้มีผู้บาดเจ็บ 28 คน โดย 27 คนมีภาวะหัวใจหยุดเต้นจึงถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลต่อไป เสียชีวิตในวันดังกล่าว 24 คน แบ่งออกเป็นชาย 14 คน และหญิง 10 คน โรงพยาบาลจังหวัดโอซากะไซเซไกนากัตสึ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลที่รับผู้บาดเจ็บจากเหตุการณ์ดังกล่าวเปิดเผยว่าผู้บาดเจ็บ 3 คนเสียชีวิตจากภาวะพิษคาร์บอนมอนอกไซด์ เจ้าหน้าที่ตำรวจให้น้ำหนักว่าเหตุเพลิงไหม้อาคารนี้เป็นการลอบวางเพลิง และผู้ก่อการอาจเลียนแบบเหตุลอบวางเพลิงเกียวโตแอนิเมชันเนื่องจากเขาได้ซื้อน้ำมันเบนซินก่อนที่จะลงมือก่อเหตุ
เจ้าหน้าที่สืบสวนกล่าวว่ากล้องวงจรปิดชี้ให้เห็นชายอายุประมาณ 61 ปี นำถุงกระดาษที่ด้านในมีของเหลวบรรจุ วางไว้ใกล้เครื่องทำความร้อนข้าง ๆ ประตูทางเข้าออกและเตะถุงกระดาษนั้นที่ตั้งอยู่ จากนั้นจึงจุดไฟของเหลวที่อยู่ในถุงกระดาษนั้น แต่ผู้ต้องสงสัยไม่ได้หนีออกมาจากตึกและถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลโดยเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ ก่อนหน้าที่จะเกิดเหตุ 30 นาที ได้มีบ้านหลังหนึ่งในแขวงนิชิโยโดงาวะซึ่งคาดการณ์ว่าน่าจะเป็นบ้านของผู้ต้องสงสัยกำลังวอดไหม้ เจ้าหน้าตำรวจกับสืบสวนถึงความสัมพันธ์ของเหตุเพลิงไหม้ทั้งสอง ภายหลังผู้ก่อการเสียชีวิตจากภาวะพิษคาร์บอนมอนอกไซต์ซึ่งทำให้สมองของเขาได้รับผลกระทบอย่างหนัก ส่งผลให้การสืบสวนเป็นไปได้ยากขึ้นเนื่องจากยังไม่สามารถระบุเหตุจูงใจจากเขาได้
นายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น ฟูมิโอะ คิชิดะ ได้กล่าวแสดงความเสียใจต่อผู้สูญเสียจากเหตุการณ์ดังกล่าว
2021 Osaka building fire
จักรพรรดิปีเตอร์
จักรพรรดิปีเตอร์  อาจหมายถึง
วัดเมืองยะลา
วัดเมืองยะลา เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะเตง อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 55 ไร่ 51 งาน 12 ตารางวา
พ.ศ. 2495 รัฐบาลในสมัยนั้นได้อนุมัติที่ดินราชพัสดุ จำนวนเนื้อที่ 55 ไร่ 50 วา 1 ศอก เพื่อสร้างวัด จนเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 ได้เริ่มถางป่า ปรับพื้นที่เพื่อก่อตั้งวัด ต่อมา พ.ศ. 2505 ได้สร้างพระมหากัจจายนเถระองค์ใหญ่ขึ้น และได้ยกฐานะเป็นวัดเมืองยะลาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 โดยพระธรรมสิทธิมงคล หรือ พ่อท่านฉิ้น โชติโก ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดเมืองยะลาเรื่อยมาจวบจนกระทั่งมรณภาพ ต่อมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งวัดเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ
พ่อท่านฉิ้น โชติโก เป็นเกจิอาจารย์ เป็นลูกศิษย์คนสุดท้ายของ พระครูวิสัยโสภณ หรือพระอาจารย์ทิม วัดช้างให้ พ่อท่านฉิ้น โชติโก ได้สร้างหลวงพ่อทวดวัดเมืองยะลา มีประสบการณ์เลื่องลือไปทั่วเช่นเดียวกับหลวงพ่อทวดวัดช้างให้
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระมหากิจจายนะ พระพุทธชังมงคล และพระพุทธสิริมงคลบพิตร กิติสุขยะลารามสถิตทักษิณาภิบาล
พระราชินีแมรี
พระราชินีแมรี  อาจหมายถึง
ตำบลทีร์เจร์ด
ทีร์เจร์ด  เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลแอแบร์คูฮ์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 17 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 5,513 คนใน 1,474 ครัวเรือน
ตำบลแฟรอเฆ
แฟรอเฆ  เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลแอแบร์คูฮ์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 20 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 3,102 คนใน 884 ครัวเรือน
ยฺหวิดเพ็ง
ยฺหวิดเพ็ง (Jyutping) เป็นระบบการถอดเป็นอักษรโรมันสำหรับภาษากวางตุ้ง พัฒนาโดยสมาคมภาษาศาสตร์ฮ่องกง (LSHK) ซึ่งเป็นกลุ่มวิชาการในปี 1993 ระบบนี้มีชื่อทางการคือ แบบแผนการถอดภาษากวางตุ้งด้วยอักษรโรมันสมาคมภาษาศาสตร์ฮ่องกง โดยทางสมาคมได้สนับสนุนและส่งเสริมการใช้ระบบการถอดเป็นอักษรโรมันระบบนี้
คำว่า "Jyutping" (มาจากการถอดอักษรจีน เป็นอักษรโรมันแบบยฺหวิดเพ็งเอง) เป็นคำที่ย่อมาจาก 2 คำ ประกอบด้วย "Jyut6jyu5" "ยฺหวิดยฺหวี" ( หมายถึง "ภาษาเยฺว่") และ "ping3jam1" "เพ็งยั้ม" ( หมายถึง "สะกดเสียง" ซึ่งคำนี้ในภาษาจีนกลางออกเสียงว่า "พินอิน")
แม้จะเป็นระบบการถอดเป็นอักษรโรมันเพื่อแสดงวิธีการออกเสียง แต่ก็มีผู้ที่สนใจบางคนใช้ยฺหวิดเพ็งเพื่อหยั่งเสียง (alphabetic language) โดยจะยกระดับจากตัวเขียนเพื่อช่วยการออกเสียงไปเป็นภาษาเขียนที่มีผลใช้บังคับจริง
ระบบยฺหวิดเพ็งถือเป็นระบบที่ปลีกแยกจากระบบการถอดภาษากวางตุ้งด้วยอักษรโรมันแบบก่อนหน้านี้ทั้งหมด (ประมาณ 12 ระบบ เช่น งานริเริ่มของโรเบิร์ต มอร์ริสันในปี 1828 และการถอดเป็นอักษรโรมันแบบมาตรฐาน รวมถึงระบบที่ใช้กันแพร่หลายอย่าง ระบบเยล และระบบซิดนีย์ เหล่า) โดยนำอักษร z และ c มาใช้ในต้นพยางค์ และ eo และ oe ในท้ายพยางค์ รวมถึงการแทนที่อักษรต้นพยางค์ y ซึ่งใช้ในระบบก่อนหน้าทั้งหมดด้วยอักษร j
ในปี 2018 ระบบยฺหวิดเพ็งได้รับการปรับปรุงโดยเพิ่มอักษรท้ายพยางค์ -a และ -oet เพื่อสะท้อนว่าเป็นพยางค์ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของระบบเสียงภาษากวางตุ้งในปี 1997 โดยกลุ่มงานยฺหวิดเพ็งของสมาคมภาษาศาสตร์ฮ่องกง
วรรณยุกต์.
ภาษาจีนกวางตุ้งมีวรรณยุกต์ 9 เสียง วรรณยุกต์เปลี่ยนระดับ 6 เสียง (contour tone) อย่างไรก็ตาม มี 3 ใน 9 เสียงที่เป็น entering tone  ซึ่งปรากฏเฉพาะในพยางค์ที่ลงท้ายด้วย "p", "t", และ "k" เท่านั้น โดยไม่มีหมายเลขเพื่อบ่งบอกเสียงวรรณยุกต์เหล่านี้แยกต่างหาก (แต่มีในพินอินกวางตุ้ง ซึ่งจะแสดงในวงเล็บในตารางด้านล่าง) ประโยคช่วยจำ คือ อ่านว่า "ฟงเสยโตวสี่หงอเต่ย์ปิ๊ดดาด" หมายถึง “เมื่อฮวงจุ้ยมาเราจะเจริญรุ่งเรือง”
ตัวอย่างการถอดเป็นอักษรโรมันแบบยฺหวิดเพ็งจากความตอนหนึ่งใน"บทกวีสมัยถัง 300 บท"
คอบูเลที
คอบูเลที  เป็นเมืองในสาธารณรัฐปกครองตนเองอาจารา ประเทศจอร์เจีย ตั้งอยู่ที่ชายฝั่งตะวันออกของทะเลดำ ชาวจอร์เจียและอดีตพลเมืองสหภาพโซเวียตหลายคนเยี่ยมเยียนบริเวณนี้ และเป็นที่นิยมในกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวอาร์มีเนีย ในสมัยจักรวรรดิออตโตมัน บริเวณนี้มีชื่อว่า "Çürüksu"
เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจอร์เจีย (ทางตอนเหนือของสาธารณรัฐปกครองตนเองอาจารา) ทางเหนือติดกับแคว้นออซูเกที
ฮั่นยฺหวี่พินอิน
เหตุเครื่องบินโลโคโมทิฟ ยาโรสลาฟตก พ.ศ. 2554
เหตุตู-154 ของกองทัพอากาศโปแลนด์ตก พ.ศ. 2553
โคกาลีมาเวีย เที่ยวบินที่ 9268
แกบบี ทูฟต์
พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2
พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2 (เขมร: រាជេន្ទ្រវរ្ម័នទី២ อักษรโรมัน: Rajendravarman II) ครองราชย์ ค.ศ. 944 - ค.ศ. 968 พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2 พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรเขมร พระองค์ทรงเป็นพระราชบิดาของ พระเจ้าชัยวรมันที่ 5 ทรงเป็นพระภาดาของ พระเจ้าหรรษวรมันที่ 2 พระองค์ได้ชิงพระราชบัลลังก์จากพระเจ้าหรรษวรมันที่ 2 โอรสของ พระเจ้าชัยวรรมันที่ 4 และทรงย้ายราชธานีจาก เกาะแกร์ กลับมาที่เมือง ยโศธรปุระ ทรงโปรดให้สร้าง ปราสาทแปรรูป และ ปราสาทแม่บุญตะวันออก ราชตระกูลของพระองค์มีความเกี่ยวข้องกันกับกษัตริย์แห่ง อาณาจักรเจนละ ซึ่งมีเมืองหลวงอยู่ที่ ภวปุระ คำจารึกกล่าวว่าอาณาจักรเขมรภายใต้การปกครองของพระองค์แผ่ขยายไปถึงเวียดนามตอนใต้ ลาว และส่วนใหญ่ของไทย และไกลถึงตอนใต้ของจีน พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์และนักรบที่ยิ่งใหญ่ทรงทำสงครามเพื่อขยายอาณาจักรเขมรออกไปอย่างกว้างขวาง นอกจากเรื่องศึกสงครามแล้วพระองค์ยังทรงสร้างศาสนสถานหลายแห่งเพื่อถวายแด่เทพเจ้าใน ศาสนาพราหมณ์ฮินดู และทรงสร้างจารึกต่างๆอีกมากมาย ในปี ค.ศ. 946 พระองค์ทรงทำสงครามกับอาณาจักรจามปาและมีชัยชนะเหนืออาณาจักรจามปา โดยคำจารึกจากคริสตศักราช 946 กล่าวว่า " พระองค์ทรงมีชัยชนะเหนืออาณาจักรรามัญและอาณาจักรจามปา พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์และนักรบผู้ยิ่งใหญ่ดาบของพระองค์มักเปื้อนเลือด ร่างกายของพระองค์แข็งราวกับเพชร แม้ว่าพระองค์ทรงลงโทษผู้กระทำผิดอย่างรุนแรงแต่พระองค์ก็มีความเมตตาต่อผู้บริสุทธิ์ดั่งห้วงน้ำในมหาสมุทร " เมื่อพระองค์เสด็จสวรรคตพระราชโอรสของพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ในวัย 10 ชันษา พระนามว่า พระเจ้าชัยวรมันที่ 5
ตระกูลล่ำซำ
คำว่า "ล่ำซำ" เป็นนามแฝงที่อึ้งเมี่ยวเหงี่ยนคิดขึ้นมาจากภูมิหลังตอนที่ตนอยู่ในประเทศจีน ขณะเดินทางคนเดียว เขากลับพบกลุ่มโจร โดยหัวหน้าโจรถามว่า "คนใส่เสื้อสีน้ำเงินคนนั้นเป็นบุตรคนที่สามของตระกูลอึ้งใช้ไหม?" เขาตอบว่าใช่ หัวหน้าโจรจึงบอกแก่กลุ่มโจรว่า ""ล่ำซำ" คนนี้ ได้ทำบุญทำทานสงสารคนจน... ให้เขาไปโดยดีเถิด" ทำให้อึ้งเมี่ยวเหงี่ยนนำชื่อที่โจรเรียกมาใช้เป็นสัญลักษณ์นำโชค โดยคำว่า "ล่ำ"  หมายถึง 'สีน้ำเงิน' ซึ่งเป็นสีเสื้อที่เขาใส่ในเหตุการณ์นั้น และ "ซำ" อาจสื่อถึง 'เสื้อ'  หรือ 'สาม'  จากการที่เขาเป็นลูกชายคนที่สาม และสมาชิกตระกูลของเขาตั้งแต่รุ่นที่สามเป็นต้นมาใช้สกุลนี้เป็นนามสกุลไทย คำว่า "ล่ำซำ" มีความหมายในภาษาพูดว่า 'รวย'
ต้นตระกูล.
บรรพบุรุษของตระกูลล่ำซำ คือ อึ้งเมี่ยวเหงี่ยน เดินทางจากตำบลส่งเค้าโป๊ อำเภอบ้วยกุ้ย จังหวัดเกี่ยเอ้งจิวฮู้ มณฑลกวางตุ้ง เข้าสู่ประเทศไทยเมื่ออายุ 13 ปี หลังจากที่บิดามารดาได้ถึงแก่กรรม ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นช่วงที่ระบบการค้าเสรีกำลังขยายตัว โดยเริ่มทำงานที่ร้านเหล้าชื่อ "จิวเพ็กโก" ซึ่งเป็นชาวจีนแคะด้วยกัน จากนั้นเริ่มต้นธุรกิจส่วนตัวโดยเปิดร้านขายไม้ซุง ชื่อ "ก้วงโกหลง" ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่ตำบลจักรวรรดิ อำเภอสัมพันธวงศ์ และทำสัมปทานป่าไม้อยู่แถวจังหวัดนครสวรรค์กับแพร่ รับสัมปทานทำป่าไม้สักมีโรงเลื่อยจักรชื่อ "กวงกิมล้ง" ส่งโรงเลื่อยที่กรุงเทพ พร้อมทั้งติดต่อค้าขายอย่างเชี่ยวชาญทั้งในและต่างประเทศ
อึ้งเมี่ยวเหงี่ยนแต่งงานกับชื้อฮูหยินมีบุตร 4 คน คือ อึ้งจูหลง ล่ำซำ, อึ้งยุกหลง ล่ำซำ (ผู้เป็นผู้นำตระกูลล่ำซำรุ่นที่ 2), เผือก ล่ำซำ และเนย ล่ำซำ และสมรสกับหญิงไทยชื่อ เทียน มีบุตร 2 คน
รุ่นที่ 2.
รุ่นที่ 2 นำโดยอึ้งยุกหลง ได้รับช่วงกิจการค้าของร้านก้วงโกหลง ภายหลังได้จดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัด ชื่อ บริษัท ก้วงโกหลง จำกัด ขยายการค้าไม้ในยุโรปและเอเชีย เริ่มกิจการโรงสีข้าวกับรับซื้อข้าวและสินค้าเกษตร ส่งขายยังต่างประเทศ เปิดสาขาที่สิงคโปร์ ฮ่องกง ซัวเถา เซี่ยงไฮ้ กวางตุ้ง ปัตตาเวีย และอังกฤษ นอกจากนี้ยังได้รับสัมปทานเดินรถเมล์ทางฝั่งธนบุรี ชื่อ "รถเมล์นครธน" โดยเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้ทำธุรกิจอื่น ๆ เช่นประกันภัย การธนาคาร อันได้แก่ กวางอันหลงประกันภัย (ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็นล่ำซำประกันภัยและภัทรประกันภัย ตามลำดับ) และ ธนาคารก้วงโกหลง ซึ่งธุรกิจธนาคารได้ปิดตัวลงเพราะนโยบายของคณะราษฎร มีบริษัทกวางกิมล้ง ที่ฮ่องกง มีบริษัทกวางกิมล้งที่เซี่ยงไฮ้ มีบริษัทกวงชิล้งที่กวางตุ้ง มีบริษัทวังล้งที่ปัตตาเวีย มีบริษัทกวงกิมล้งที่ลอนดอน มีบริษัทล็อกซเล่ย์ ยังร่วมทุนกับพรรคพวกเปิดภัตตาคารชื่อ "ห้อยเทียนเหลา" หรือ "หยาดฟ้าภัตตาคาร"
อึ้งยุกหลงแต่งงานกับ ทองอยู่ หวั่งหลี ซึ่งเป็นตระกูลหวั่งหลีรุ่นที่ 2 มีบุตรและธิดา รวม 7 คน อันได้แก่ โชติ ล่ำซำ, จุลินทร์ ล่ำซำ, เกษม ล่ำซำ ,จวง ล่ำซำ ,ทองพูน ล่ำซำ, เล็ก ล่ำซำ และพิศศรี ล่ำซำ อึ้งยุกหลงส่งบุตรชาย 3 คน คือ โชติ จุลินทร์ และเกษม ไปศึกษาที่ต่างประเทศ อึ้งยุกหลงถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2482 ด้วยน้ำมือของพวกอั้งยี่
รุ่นที่ 3.
บุตรชายทั้งสามคน โชติ จุลินทร์ และเกษม ได้ดำเนินธุรกิจต่อจากบิดา โดยนายโชติ ล่ำซำ ขยายงานของล่ำซำเดิม เช่น ร่วมลงทุนและบริหารในบริษัทค้าพืชผลไทย บริษัทพืชผลอีสาน บริษัทไทยนิยมพาณิชย์ โชติได้ก่อตั้งธนาคารกสิกรไทย สาขาสำนักงานถนนเสือป่าเป็นที่ทำการแห่งแรกด้วยทุนจดทะเบียน 5 ล้านบาท เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2488 พ.ศ. 2490 ตระกูลล่ำซำเปิดบริษัทชื่อ บริษัท สมบัติล่ำซำ จำกัด เพื่อทำหน้าที่จัดการทรัพย์สินของตระกูล พ.ศ.2491 โชติ ล่ำซำ ถึงแก่กรรมอย่างกะทันหัน
จุลินทร์ได้ร่วมมือกับบุคคลในคณะราษฎร จัดตั้งบริษัท คลังสินค้าแม่น้ำจำกัด โดยให้เกษมน้องชายคนเล็ก เข้ามาช่วย เป็นบริษัทเกี่ยวกับคลังสินค้าที่รับจำนำสินค้าทั่วไป และทำหน้าที่กัมปะโดให้แก่ธนาคารกสิกรไทย จุลินทร์ ล่ำซำจับมือกับกลุ่มเพื่อนนักธุรกิจและผู้ใหญ่ในวงราชการเปิดบริษัท เมืองไทยประกันชีวิต เมื่อ พ.ศ. 2494
เกษม ล่ำซำเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการวางระบบธนาคารกสิกรไทยตามรูปแบบของธนาคารอังกฤษ เขายังเป็นบุคคลสำคัญในการก่อตั้งสมาคมธนาคารไทยและได้รับเลือกให้เป็นประธานคนแรกของสมาคม จนเมื่อ พ.ศ. 2505 เกษมเสียชีวิตด้วยเครื่องบินตกที่ไทเป ไต้หวัน ทำให้บัญชา ล่ำซำ ลูกชายคนโตของ โชติ ล่ำซำ เข้ามาบริหารกิจการธนาคารกสิกรไทย
รุ่นที่ 4.
พ.ศ. 2496 บัญชา ล่ำซำ ได้เข้ารับตำแหน่งกรรมการผู้จัดการบริษัทเมืองไทยประกันชีวิตและเข้ากอบกู้บริษัทล่ำซำประกันภัยและคลังสินค้า ในช่วงที่เศรษฐกิจมีความชะงักงัน ต่อมา พ.ศ. 2505 บัญชาลาออกจากตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ บริษัท เมืองไทยประกันชีวิต มารับตำแหน่งกรรมการผู้จัดการธนาคารกสิกรไทย แต่ยังคงดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารบริษัทเมืองไทยประกันชีวิต และดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริษัทล่ำซำประกันภัยและคลังสินค้า หลังจากเข้ามาทำงานที่ธนาคารกสิกรไทย จากแรกเริ่มทำงานมีสาขาอยู่เพียง 36 สาขา ปลายปี 2513 มีสาขา 78 สาขา และได้ขยับขยายสาขาไปยังต่างประเทศด้วย
พ.ศ. 2518 ธนาคารกสิกรไทยเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ และในปี พ.ศ. 2522 ได้นำเอาบริษัทกวางอันหลง ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทภัทรประกันภัย และบริษัทภัทรธนกิจ เข้าตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2519 ได้ให้บรรยงค์ ล่ำซำ ผู้เป็นน้องชาย เข้าดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการแทน
จุลินทร์ส่งต่อเมืองไทยประกันชีวิต ให้ลูกชาย คือ โพธิพงษ์ ล่ำซำ ส่วนธงชัย ล่ำซำบุตรชายของนายจุลินทร์ ล่ำซำ และนางพรรณี ล่ำซำ เป็นประธานกรรมการบริษัท และประธานกรรมการบริหาร
รุ่นที่ 5.
26 ธันวาคม พ.ศ. 2534 คณะกรรมการมีมติให้ บัณฑูร ล่ำซำ บุตรชายของบัญชา ขึ้นดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการแทนบรรยงค์ ล่ำซำ ในการบริหารของบัณฑูร ใช้ระบบการบริหารธนาคารของชาติตะวันตกด้วยกลยุทธ์การยกเครื่ององค์กร 512 สาขาทั่วประเทศในช่วงปี 2537–2540 ส่งผลให้กสิกรไทยสามารถฝ่าวิกฤตต้มยำกุ้ง
โพธิพงษ์ ล่ำซำ ให้นวลพรรณ ล่ำซำ ลูกสาวคนโต และสาระ ล่ำซำ ลูกชายคนเล็ก ฝึกฝนการทำงานจนกระทั่ง พ.ศ. 2547 นวลพรรณขึ้นเป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท เมืองไทยประกันภัย จำกัด (มหาชน) ส่วนสาระไต่เต้าตำแหน่งจนเป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท เมืองไทยประกันชีวิต จำกัด (มหาชน) ขณะที่ภัทรประกันภัย มีกฤตยา บุตรสาวของ ยุติ ล่ำซำ ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ
นวลพรรณคือผู้บริหารที่คนรู้จักเป็นจำนวนมาก เป็นผู้นำเข้าสินค้าแบรนด์แอร์เมส เคยเป็นสมาชิกพรรคการเมือง และปัจจุบันยังเป็นคณะกรรมการโครงการต่าง ๆ มากมาย เป็นที่รู้จักในวงกว้าง จากการเป็นผู้จัดการฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ที่สามารถนำทีมเข้าสู่เกมการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงได้สำเร็จครั้งแรกของไทย รวมทั้งการเป็นประธานสโมสรฟุตบอลการท่าเรือในไทยลีก รวมถึงได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชายทีมชาติไทย ทั้งชุดใหญ่และชุดอายุไม่เกิน 23 ปี ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 นวลพรรณมีน้องสาวชื่อวรรณพร เป็นภูมิสถาปนิก ผู้ก่อตั้งสำนักงานออกแบบ บริษัท พี แลนด์สเคป จำกัด
กฤษฎา ล่ำซำ บุตรชายของไพโรจน์ และท่านผู้หญิงอรสา ล่ำซำ เป็นประธานคณะกรรมการบริหาร บริษัท ไมซ์สเตอร์ เทคนิค จำกัด ตัวแทนจำหน่ายอย่างเป็นทางการ Audi Thailand
สโมสรฟุตบอลหาดใหญ่ ซิตี้
อึย ฮา-จุน
ตระกูลหวั่งหลี
ต้นตระกูลคือ ตันฉื่อฮ้วง แซ่ตั้ง เป็นพ่อค้าที่ล่องเรือไปมาระหว่างซัวเถากับกรุงเทพ เพื่อนำข้าวไทยไปค้าขายในที่อื่น พร้อมทั้งนำผ้าไหมจากจีนกลับมาขายในไทย เมื่ออายุ 27 ปี จึงได้ตัดสินใจตั้งรกรากที่ไทย เมื่อ พ.ศ. 2414 อันเป็นปีที่ 3 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตันฉื่อฮ้วง มีภรรยาอยู่ที่เมืองจีนแล้วหนึ่งคน และมีภรรยาชาวไทยนามว่า หนู ตระกูลโปษยานนท์ มีลูกด้วยกัน 4 คน เป็นชาย 2 หญิง 2 หลังจากตันฉื่อฮ้วงสร้างบ้านหวั่งหลี ขยายธุรกิจค้าข้าวจนเจริญรุ่งเรือง และได้ริเริ่มกิจการโรงสีขึ้นอีก 2 โรง จน พ.ศ. 2447 ตันฉื่อฮ้วง ตัดสินใจเดินทางกลับไปใช้ชีวิตกับภรรยาชาวจีนที่หมู่บ้านโจ่ยโคย ตำบลซัวเถา โดยให้บุตรชาย ตันลิบบ๊วย มาเป็นผู้สานต่อกิจการแทน
ตันลิบบ๊วยได้ขยายกิจการทำท่าเรือและโกดังเก็บสินค้า พร้อมกับตั้งบริษัทหวั่งหลีขึ้น มีการตั้งฝ่ายการเงิน เพื่อความคล่องตัวในด้านการแลกเปลี่ยนเงินในกิจการของบริษัท และตั้งแผนกประกันเรือรวมทั้งสินค้า เพื่อป้องกันความเสียหายในการเดินเรือบรรทุกสินค้า หลังสงครามโลกครั้งที่สองได้ตั้งห้างฮ่วงหลีจั่น เพื่อทำหน้าที่แลกเปลี่ยนและส่งเงินตราต่างประเทศ ภายหลังห้างฮ่วงหลีจั่นต่อมาได้กลายเป็นบริษัทธนาคารหวั่งหลีจั่น และธนาคารหวั่งหลี ตามลำดับ ก่อนที่จะเป็นธนาคารนครธนซึ่งได้ร่วมธุรกิจกับธนาคารซิตี้แบงก์ ก่อนที่ธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ดจะมาร่วมกิจการในระยะหลัง ส่วนแผนกประกันภัยได้เปลี่ยนเป็นบริษัท หล่วงหลีประกันภัย และเป็นบริษัท นวกิจประกันภัย ในปัจจุบัน
รุ่นที่ 3 บุตรชายของตันลิบบ๊วย ที่ชื่อ ตันซิวเม้ง เข้ามาทำธุรกิจให้เจริญก้าวหน้ามากยิ่งขึ้น ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมพาณิชย์จีนในประเทศไทยระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อนจะเสียชีวิตจากเหตุลอบสังหาร ทำให้ตันซิวติ่งต้องเข้ามาพัฒนากิจการ ในขณะเดียวกันที่ทองพูล ผู้เป็นภรรยา ผันตัวมาเป็นนักธุรกิจหญิง เป็นผู้ก่อตั้งบริษัทพูนผล บริษัทพูลพิพัฒน์ ฯลฯ รวมถึงขยายธุรกิจไปสู่การผลิตวุ้นเส้น โกดังสินค้า การค้าฝ้าย ค้าปอ การจัดการตลาด และพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ฯลฯ และบริการบริหารจัดการศูนย์การค้าต่าง ๆ
พ.ศ. 2531 วุฒิชัย หวั่งหลี รุ่นที่ 4 ตัดสินใจนำกิจการค้าข้าวออกจาก ธุรกิจกงสีของตระกูลมาบริหารจัดการด้วยตนเอง ตั้งเป็นบริษัท ชัยทิพย์ จำกัด ทำการตลาดตราสินค้าพนมรุ้งสำหรับตลาดในประเทศ และตรา Qing Ling Zhi สำหรับตลาดฮ่องกง
บริษัท ซิโน พอร์ท จำกัด ซึ่งมี บริษัท หวั่งหลี จำกัด ถือหุ้น 30% และอีก 70% เป็นการถือในนามบุคคลของลูกหลานตระกูลหวั่งหลีเฉพาะกลุ่มที่ยังคงอาศัยอยู่ในประเทศไทยและผู้ถือหุ้นรายอื่น ๆ ได้บูรณะล้ง 1919 แต่เดิมคือ ฮวยจุ่งล้ง ที่ดินตกทอดในตระกูลของพระยาพิศาลศุภผล (ชื่น) ต้นตระกูลพิศาลบุตร จนกระทั่งตันลิบบ๊วย รุ่น 2 ของตระกูลหวั่งหลีซึ่งมีบ้านในที่ดินติดกันได้ซื้อที่ดินมาเมื่อ พ.ศ. 2462
ไทม์ (สมุนไพร)
ไทม์  เป็นสมุนไพรของพืชบางสปีชีส์ในสกุล "Thymus" ซึ่งเป็นสกุลของสมุนไพรไม่ผลัดใบหลายปีมีกลิ่นในวงศ์กะเพรา (Lamiaceae) มีประโยชน์ในการทำอาหาร ยา และไม้ประดับ ไทม์เป็นญาติของออริกาโนสกุล "Origanum" และสปีชีส์ที่มักปลูกเพื่อวัตถุประสงค์ในการทำอาหารคือ "Thymus vulgaris"
ไทม์เป็นพืชพื้นเมืองในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน ไทม์ป่าเติบโตในลิแวนต์ซึ่งเป็นที่ที่อาจมีการปลูกครั้งแรก ชาวอียิปต์โบราณใช้ไทม์ในการดองซากศพ ชาวกรีกโบราณใช้ไทม์ในห้องอาบน้ำและเผามเป็นธูปในวัด โดยเชื่อว่าเป็นแหล่งของความกล้าหาญ การแพร่กระจายของไทม์ไปทั่วยุโรปคาดว่าเป็นเพราะชาวโรมัน เนื่องจากชาวโรมันใช้ไทม์เพื่อชำระห้องและ "ให้กลิ่นหอมแก่ชีสและเหล้า" ในสมัยกลางของยุโรป มีการนำไทม์ไปวางไว้ใต้หมอนเพื่อช่วยในการนอนหลับและปัดเป่าฝันร้าย ในช่วงเวลานี้ ผู้หญิงมักจะให้ของขวัญที่รวมถึงใบไทม์แก่อัศวินและนักรบ เนื่องจากเชื่อกันว่าจะนำความกล้าหาญมาสู่ผู้ถือ ไทม์ยังใช้เป็นธูปและวางไว้บนโลงศพระหว่างงานศพเชื่อว่าจะรับรองการผ่านไปสู่ชีวิตหน้า
ไทม์ปลูกได้ดีที่สุดในบริเวณที่ร้อนและมีแดดจัดและมีดินที่ระบายน้ำได้ดี โดยทั่วไปจะปลูกในฤดูใบไม้ผลิและหลังจากนั้นจะเติบโตเป็นไม้ยืนต้น สามารถขยายพันธุ์ได้โดยการเพาะเมล็ด ปักชำ หรือแบ่งส่วนรากของพืช ทนความแล้งได้ดี ไทม์สามารถทนความแช่แข็งได้และพบไทม์ป่าเติบโตบนที่ราบสูงบนภูเขา มันเติบโตได้ดีบนทางลาดที่แห้งและขยายพันธุ์โดยการตัด สามารถตัดแต่งกิ่งได้หลังดอกบานเพื่อไม่ให้เต็มไปด้วยไม้
บัฟฟาโล (รถยานเกราะป้องกันทุ่นระเบิด)
บัฟฟาโล  เป็นยานพาหนะทางทหารหุ้มเกราะต้านทานทุ่นระเบิดและซุ่มโจมตี (เอ็มแรป) แบบล้อยาง ที่สร้างขึ้นโดยฟอร์ซโพรเทกชัน, อิงก์. ซึ่งเป็นแผนกของบริษัทเจเนอรัลไดนามิกส์ โดยเป็นยานพาหนะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มผลิตภัณฑ์บริษัทฟอร์ซโพรเทกชัน รองลงมาคือคูการ์ ที่เป็นรถหุ้มเกราะต้านทานทุ่นระเบิดและซุ่มโจมตี กับโอเซลอต ที่เป็นรถตรวจการณ์ป้องกันเบา (LPPV)
ในเวลานี้บัฟฟาโลยังติดตั้งเกราะกรงแอลอาร์โอดี ของบีเออี ซิสเต็มส์ เพื่อการป้องกันเพิ่มเติมจากกระสุนสู้รถถังอย่างอาร์พีจี-7 เกราะแก้วเพียงพอที่ความหนา 6 นิ้ว ส่วนยางรันแฟลตติดตั้งอยู่บนล้อทั้งหกล้อ บัฟฟาโลผสมผสานการป้องกันขีปนาวุธและระเบิดเข้ากับเทคโนโลยีอินฟราเรด เพื่อตรวจจับการมีอยู่ของอาวุธยุทโธปกรณ์อันตราย และแขนหุ่นยนต์เพื่อทำให้อาวุธยุทโธปกรณ์ระเบิดไร้ความสามารถ กำลังพลปฏิบัติการแขนหุ่นยนต์และกรงเล็บ 30 ฟุตของบัฟฟาโลจากภายในตัวถังหุ้มเกราะผ่านกล้องที่ติดตั้งและอุปกรณ์ประสาทสัมผัส เพื่อกำจัดทุ่นระเบิดและระเบิดแสวงเครื่องอย่างปลอดภัย
ใน ค.ศ. 2004 สหรัฐมีบัฟฟาโลประจำการในในจำนวนจำกัด โดยได้สั่งซื้อเพิ่มอีก 15 คัน ในราคา 10 ล้านดอลลาร์ กระทั่งเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2008 บริษัทฟอร์ซโพรเทกชัน, อิงก์ ได้ส่งมอบบัฟฟาโลกคันที่ 200 ให้แก่กองทัพสหรัฐ
ใน ค.ศ. 2009 บริษัทฟอร์ซโพรเทกชันได้เริ่มผลิตรุ่นเอ2 โดยมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในเพลาหลังแอ็กเซิลเทค, เครื่องยนต์แคตซี13, เกียร์แคตซีเอกซ์31 และระบบกันสะเทือน พร้อมกับการอัปเกรดเพิ่มเติมในระบบปรับสภาวะอากาศ, ฝากระโปรงหน้า และกันชนหน้า วิธีที่ง่ายที่สุดในการระบุรุ่นเอ1 จากรุ่นเอ2 คือกันชนหน้าของเอ2 มีขนาดใหญ่กว่า รถบรรทุกเอ็มแรปบัฟฟาโลเอ2 คันสุดท้ายแล้วเสร็จในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 จากนั้น บริษัทฟอร์ซโพรเทกชันได้ถูกซื้อกิจการโดยบริษัทเจเนอรัลไดนามิกส์แลนด์ซิสเตมส์ (GDLS) ใน ค.ศ. 2011 ด้วยมูลค่า 350 ล้านดอลลาร์
การปรากฏที่โดดเด่นในสื่อ.
บัฟฟาโลได้ปรากฏตัวในฐานะโหมดยานพาหนะของโบนครัชเชอร์แห่งฝ่ายดีเซปติคอนในภาพยนตร์"มหาวิบัติจักรกลสังหารถล่มจักรวาล" (ค.ศ. 2007) และในภาคต่อคือ"ทรานส์ฟอร์เมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น" โดยเจฟฟ์ แมนน์ ผู้ออกแบบงานสร้างได้กล่าวว่า "เราพบภาพของยานพาหนะกวาดทุ่นระเบิดที่มีแขนขนาดใหญ่และดูเหมือนเป็นส้อมในตอนท้าย เราเลยโทรหาคนที่เป็นเจ้าของโดยหวังว่าจะมีโอกาสเช่าหรือซื้อได้ แต่เมื่อเราได้ข้อมูลแล้ว กลับกลายเป็นว่าส้อมมีความกว้างเพียง —พวกเขาหลอกลวงทุกอย่างในโฟโตชอปโดยสิ้นเชิง... เราต้องสร้างอุปกรณ์ให้พอดีกับแขนที่มีอยู่ ซึ่งจะไม่กระเด้งมากเกินไปเพราะกว้างประมาณ "
นอกจากนี้ ยานพาหนะบัฟฟาโล และเจิร์ฟ ได้รับการใช้โดยทีมหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (EOD) ของกองทัพเรือ ในรายการโทรทัศน์อย่าง"บอมบ์พาโทรลอัฟกานิสถาน"
Buffalo (mine protected vehicle)
JAR (รูปแบบไฟล์)
JAR (Java ARchive) คือ รูปแบบไฟล์ประเภทแพ็คเกจ ส่วนใหญ่แล้วใช้ในการรวมไฟล์คลาสจาวา (Java class) หลาย ๆ ไฟล์, ข้อมูล (metadata) และทรัพยากรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง (เช่น โน้ต รูปภาพ เสียง เป็นต้น) รวมเข้าด้วยกันเป็นไฟล์เดียวสำหรับการส่งต่อ
ไฟล์ JAR เป็นไฟล์เก็บถาวร ที่มีไฟล์รายการเฉพาะของจาวา นามสกุลไฟล์ .manifest โดยไฟล์เหล่านี้อยู่ในรูปไฟล์เก็บถาวรแบบ ZIP และโดยทั่วไปจะมีนามสกุลไฟล์ .jar (ไฟล์ .manifest อยู่ในไฟล์ .jar อีกชั้นหนึ่ง โดยเก็บไว้แบบไฟล์ .zip)
ไฟล์ JAR ที่ปฏิบัติการ (Execute) ได้.
โปรแกรม Java ที่เรียกใช้งานได้ (executable) จะสามารถจัดเป็นแพ็กเกจในไฟล์ JAR ร่วมกับไลบรารีใด ๆ ที่โปรแกรมใช้ได้ (เช่น Apache Commons, Google Guava, JAXB เป็นต้น) ไฟล์ JAR ที่ปฏิบัติการได้ มีรายการที่ระบุเฉพาะ (manifest) จุดคลาสที่เริ่มต้น  ด้วย codice_1 และ Class-Path ที่ชัดเจน (และอาร์กิวเมนต์ -cp จะถูกละเว้นไป)
ระบบปฏิบัติการบางระบบ จะสามารถเรียกใช้สิ่งเหล่านี้ได้โดยตรงเมื่อคลิก การเรียกใช้ทั่วไป จะทำได้ด้วยการใส่คำสั่ง codice_2เข้าไปจากคอมมานด์ไลน์ (command line)
ตัวเรียกใช้งานสามารถสร้างได้บนแพลตฟอร์มส่วนใหญ่ ตัวอย่างเช่น ผู้ใช้ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ที่ต้องการสร้างไฟล์ Windows EXE สามารถใช้เครื่องมือต่าง ๆ เช่น JSmooth, Launch4J, WinRun4J หรือ เพื่อรวมไฟล์ JAR เดียวลงในไฟล์ที่ปฏิบัติการได้ (executable)
กรมช่างโยธาทหารเรือ