pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อู่ทอง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ตั้งอยู่ในเขตอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ถูกยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเมื่อปี พ.ศ. 2542 มีจำนวนประชากร 8,237 คน มีจำนวนครัวเรือนทั้งหมด 3,405 ครัวเรือน ในพื้นที่เพียง 1.7 ตารางกิโลเมตรเท่านั้น ทำให้เทศบาลตำบลอู่ทองมีความหนาแน่นประชากรถึง 4,845 คนต่อตารางกิโลเมตร นับเป็นชุมชนเทศบาลที่มีความหนาแน่นมากที่สุดในจังหวัดสุพรรณบุรี
เทศบาลตำบลอู่ทองตั้งอยู่ในบางส่วนของหมู่ที่ 6 ตำบลอู่ทอง อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี เดิมเป็นสุขาภิบาล ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 มีอาณาเขตติดต่อพื้นที่ใกล้เคียงดังนี้
เทศบาลตำบลอู่ทองประกอบไปด้วยชุมชนต่าง ๆ 13 ชุมชน ดังนี้
เทศบาลตำบลอู่ทองไม่มีโรงเรียนในสังกัดของเทศบาล โดยมีโรงเรียนในพื้นที่ดังนี้
ส่วนมากนับถือศาสนาพุทธ แต่เนื่องด้วยพื้นที่เทศบาลตำบลอู่ทองมีจำกัด ทำให้วัดส่วนใหญ่อยู่นอกเขตเทศบาล มีเพียงวัดอู่ทองเท่านั้นที่อยู่ในเขตเทศบาล
อัคราธิการ
อัคราธิการ  บางคณะเรียกว่ามหาธิการ เป็นตำแหน่งอธิการสูงสุดในคณะนักบวชคาทอลิกแต่ละคณะ หากเป็นประมุขคณะนักบวชหญิงจะเรียกว่าอัคราธิการิณีหรือมหาธิการิณีตามแต่แต่ละคณะจะบัญญัติศัพท์ ในกฎหมายศาสนจักรจึงใช้คำว่าอธิการสูงสุด (supreme moderator) เพื่อหมายถึงอัคราธิการ อัคราธิการิณี มหาธิการ และมหาธิการิณี โดยรวมทั้งหมดซึ่งถืออำนาจปกครองเหนือแขวง บ้านพัก และสมาชิกทั้งหมดในคณะนักบวชที่ตนปกครอง
ผู้ที่จะดำรงตำแหน่งเป็นอัคราธิการจะต้องมาจากการเลือกตั้งตามกฎหมายศาสนจักรและบทบัญญัติของธรรมนูญประจำคณะนักบวช รายละเอียดเกี่ยวกับระยะเวลาการดำรงตำแหน่งจะขึ้นอยู่กับธรรมนูญประจำคณะเช่นกัน
การเรียกอธิการสูงสุดในคณะต่างๆ.
สำหรับคณะนักบวชคาทอลิกชาย
สำหรับคณะนักบวชคาทอลิกหญิง
มหาธิการ
บริษัท ไทยออยล์ จำกัด (มหาชน)
เจ้าหญิงคิลาล่า
เจ้าหญิงคิลาล่า  เป็นการ์ตูนมังงะแนวโชโจะ, โรมานซ์ และผจญภัย เขียนโดย ริกะ ทานากะ และภาพประกอบโดย นาโอะ โคดากะ จัดนำเสนอสิบห้าตอนแรกโดยโคดันฉะในมังงะรายเดือนที่มีชื่อว่า นากาโยชิ
ได้รับลิขสิทธิ์ในฉบับภาษาอังกฤษโดย โตเกียวป๊อป สำหรับทวีปอเมริกาเหนือ และ ช่วงยี่ ในสิงคโปร์ โดยเล่มแรกในฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 โตเกียวป๊อปได้วางจำหน่ายเล่ม 1 และ 2 แต่มีการแบ่งออกเป็นแบบมังงะมินิ กล่าวคือ สองเล่มดังกล่าวได้แยกออกเป็นสี่เล่มแทน ซึ่งเล่ม 4 ของโตเกียวป๊อปออกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 และไม่มีฉบับต่อนับตั้งแต่การเปิดตัว
เนื่องจากอายุลิขสิทธิ์ของโตเกียวป๊อปสำหรับเจ้าหญิงคิลาล่าหมดอายุแล้ว โดยในปัจจุบัน เดลเรย์มังงะ เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์จากโคดันฉะมังงะทั้งหมด และหยุดการจัดพิมพ์ซีรีส์นี้ในอเมริกาเหนือ ส่วนฉบับลิขสิทธิ์ภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บงกช
คิลาล่า รีโน เป็นเด็กสาวผู้มีความเพ้อฝันในเรื่องราวของดิสนีย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับเจ้าหญิงดิสนีย์ เรื่องราวของเธอว่าด้วยการค้นพบกับเจ้าชายของเธอ, การปกป้องราชอาณาจักรพาราดิโซ, การฝ่าฟันอุปสรรค และการกลายเป็นเจ้าหญิงของเธอ
นายจันหนวดเขี้ยว
Facilities management
ภาษาซาปา
ภาษาซาปา  มีผู้พูดประมาณ 300 คน (พ.ศ. 2545) ในเมืองซาปา จังหวัดหล่าวกาย ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มไท กลุ่มย่อยไทตะวันตกเฉียงใต้ เป็นภาษาที่มีเสียงวรรณยุกต์
เปอโยต์ 406
เปอโยต์ 406  เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางรุ่นหนึ่งของเปอโยต์ เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2539 โดยมาทดแทนเปอโยต์ 405 และเลิกผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยมีเปอโยต์ 407 เข้ามาทดแทน แต่เริ่มจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2541-2548 โดยบริษัทยนตรกิจ คอร์เปอเรชั่น ถือเป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางของเปอโยต์รุ่นสุดท้ายที่ประกอบในประเทศไทย โดยเป็นรถประกอบแบบ CKD (Complete Knock-Down) ซึ่งเป็นรถเปอโยต์อีกรุ่นหนึ่งที่ขายดีในประเทศไทย และมีให้เห็นอยู่บ้างตามท้องถนนในประเทศไทย
เปอโยต์ 406 มีเครื่องยนต์ 7 ขนาด คือ 1.6 ,1.8 ,1.9 ,2.0 ,2.1 ,2.2 และ 2.9 ลิตร และมีตัวถัง 3 แบบ คือ ซีดาน 4 ประตู ,คูเป้ 2 ประตู และสเตชันวากอน 5 ประตู โดยในประเทศไทยจะมีให้เห็นเฉพาะรุ่น 4 ประตูเท่านั้น
ในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการปรับโฉม Minorchange เล็กน้อยก่อนที่จะยุติการผลิตในปี พ.ศ. 2548
สัตว์ร้ายแห่งมาลาวี
สัตว์ร้ายแห่งมาลาวี  เป็นชื่อสัตว์ป่าที่ไม่ทราบอัตลักษณ์ ซึ่งฆ่าคนไปอย่างน้อยสามคน และทำร้ายคนอีกสิบหกคนบาดเจ็บสาหัส ใน ค.ศ. 2003 ณ ใจเมืองโดวา หนึ่งร้อยกิโลเมตรจากจังหวัดลีลองวี ประเทศมาลาวี
สามคนที่ตายเป็นหญิงชราสองคนและทารกอายุสามปีอีกหนึ่งคน โดยสัตว์ร้ายขบกระบาล แล้วกินเครื่องในและอวัยวะสืบพันธุ์ของเหยื่อทั้งสาม ผู้ที่รอดชีวิตมาได้ต้องทุพพลภาพสาหัส บางคนเสียแขนและขาทั้งสอง หรือกระทั่งดวงตาหรือหูทั้งสองก็มี หญิงคนหนึ่งซึ่งรอดชีวิตถูกสัตว์ร้ายแหวะปากและจมูก ด้วยเหตุการณ์นี้ ชาวบ้านอย่างน้อยสี่พันคนเทครัวไปจากหมู่บ้านสี่แห่ง แล้วพากันไปหลบอยู่ที่ศาลากลาง
จักษุพยานปากหนึ่งรายงานว่า สัตว์ร้ายตัวนี้มีอัตลักษณ์คล้ายกับตัวที่ฆ่าคนไปห้าคน กุดแขนขาคนไปอีกยี่สิบคน และถูกเจ้าพนักงานตำรวจยิงตายไปเมื่อปีก่อน เจ้าพนักงานสัตว์ป่าคาดว่าสัตว์ร้ายนี้คงเป็นหมาในซึ่งติดเชื้อกลัวน้ำ แต่ชาวบ้านว่าสัตว์ร้ายนั้นตัวใหญ่กว่าหมาในที่ว่า บางคนเชื่อว่าสัตว์ร้ายตัวนี้เป็นหนึ่งในฝูงที่พวกเขาเคยล่าสังหารไปและวกกลับมาแก้แค้น
การปิดวาจา
โอะนิงะวะระ
โอะนิงะวะระ  หมายความว่า "กระเบื้องรูปยักษ์" เป็นเครื่องประดับหลังคา พบได้ในสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น ทำเป็นรูปยักษ์ญี่ปุ่นที่เรียกว่า "โอะนิ" มีลักษณะเป็นอสุรกายน่ากลัว
ก่อนยุคเฮอัน มักใช้ ฮะนะงะวะระ หรือกระเบื้องรูปเถาไม้ ประดับหัวหลังคา ส่วนโอะนิงะวะระนี้ เชื่อกันว่ามาจากองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่เรียก "โอะนิตะ" หรือแผ่นไม้วาดเป็นรูปยักษ์ ใช้อุดรอยรั่วบนหลังคา โดยในยุคนะระ เดิมทีนิยมประดับหัวหลังคาด้วยกระเบื้องทำเป็นรูปลักษณ์อย่างอื่น แล้วนิยมทำเป็นรูปเด่นชัดมีลักษณะอย่างยักษ์ และที่สุดก็ทำเป็นยักษ์สามมิติไป
โอะนิงะวะระใช้ประดับหลังคาวัดพุทธมากที่สุด
Onigawara
การปะทุของกริมสวอทน์ พ.ศ. 2554
การปะทุของกริมสวอทน์ พ.ศ. 2554 เป็นการปะทุของภูเขาไฟกริมสวอทน์ ภูเขาไฟที่มีพลังมากที่สุดของไอซ์แลนด์ ซึ่งทำให้เกิดการขัดขวางการเดินทางทางอากาศอย่างกว้างขวางทั่วทวีปยุโรปในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 การปะทุครั้งล่าสุดของกริมสวอทน์เกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2547 และการปะทุในอดีตครั้งรุนแรงที่สุดเคยเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2416
เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 เกิดการปะทุขนาดเล็กขึ้น และในวันเดียวกัน การปะทุได้ทำลายน้ำแข็งซึ่งปกคลุมธารน้ำแข็ง ก่อนจะทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น โดยพ่นเถ้าภูเขาไฟขึ้นไปสูงถึง 20 กิโลเมตรในอากาศ นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าเกิดแผ่นดินไหวขนาดเล็กตามมาหลายครั้งขณะที่เกิดการปะทุขึ้น
เมื่อถึงวันที่ 22 พฤษภาคม เถ้าภูเขาไฟเริ่มแพร่กระจายไปถึงสกอตแลนด์และทางเหนือของแคว้นอังกฤษ ซึ่งส่งผลทำให้ต้องปิดน่านฟ้า และเกิดความขัดข้องในการเดินทางทางอากาศครั้งเลวร้ายที่สุดนับตั้งแต่การปะทุของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์เมื่อปีที่แล้ว ไอซ์แลนด์ยังได้ปิดท่าอากาศยานนานาชาติเคฟลาวิก ซึ่งเป็นท่าอากาศยานหลักของไอซ์แลนด์ โดยเที่ยวบินโดยสารภายในประเทศถูกยกเลิกเช่นเดียวกัน เที่ยวบินโดยสารข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกยังได้ประสบกับความล่าช้า และยังมีความเป็นไปได้ว่าการขัดข้องในการเดินทางทางอากาศอาจทำให้การเดินทางเยือนไอร์แลนด์ของประธานาธิบดีสหรัฐ บารัก โอบามา ต้องถูกยกเลิกไป
ส่วนประกอบของเถ้าภูเขาไฟจากกริมสวอทน์มีปริมาณซิลิกาต่ำกว่ามากเมื่อเทียบกับเถ้าภูเขาไฟจากเอยาฟยาตลาเยอคุตล์เมื่อปีที่แล้ว (50% เทียบกับ 63%) ซึ่งหมายความว่า การปะทุเมื่อปีที่แล้วมีความเหนียวกว่า เถ้าที่ถูกปลดปล่อยจากกริมสวอทน์มีความหยาบมากกว่าอนุภาคที่เล็กกว่าและถูกกัดกร่อนมากกว่าที่ถูกปลดปล่อยมาจากการปะทุของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์
เมื่อถึงวันที่ 23 พฤษภาคม ทางการเดนมาร์กประกาศปิดน่านฟ้าที่มีความสูงต่ำกว่า 6.4 กิโลเมตรในส่วนตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ โดยมีบางเที่ยวบินล่าช้าหรือถูกยกเลิกไปที่โคเปนเฮเกน
กริมสวอทน์
กริมสวอทน์  เป็นทะเลสาบใต้ธารน้ำแข็งและภูเขาไฟในชื่อเดียวกัน ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไอซ์แลนด์ กริมสวอทน์ตั้งอยู่ ณ ที่ราบสูงของไอซ์แลนด์ทางฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของชั้นน้ำแข็งปกคลุมวัทนาโจกุล ทะเลสาบมีพิกัดภูมิศาสตร์อยู่ที่ 64°25′N 17°20′W ที่ระดับความสูง 1,725 เมตร ใต้ทะเลสาบเป็นกระเปาะหินหนืดของภูเขาไฟกริมสวอทน์
กริมสวอทน์เป็นภูเขาไฟชั้นบะซอลต์ ซึ่งมีประวัติการปะทุบ่อยครั้งที่สุดในไอซ์แลนด์ และมีระบบรอยแยกที่วางตัวในทิศตะวันตกเฉียงใต้-ตะวันออกเฉียงเหนือ เนื่องจากภูเขาไฟส่วนใหญ่อยู่ใต้วัทนาโจกุล การปะทุส่วนใหญ่จึงเกิดขึ้นใต้ธารน้ำแข็งเช่นกัน และปฏิกิริยาระหว่างแมกมากับน้ำที่ละลายจากธารน้ำแข็งทำให้เกิดกิจกรรมการปะทุแบบพรีอะตอมแมกมาติก
โทกูงาวะ โยชิโนบุ
โทกูงาวะ โยชิโนบุ ( สามารถอ่านได้อีกอย่างว่า โทกูงาวะ เคกิ (Tokugawa Keiki), 28 ตุลาคม ค.ศ. 1837 - 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913) เป็นโชกุนลำดับที่ 15 และโชกุนคนสุดท้ายของรัฐบาลเอโดะแห่งประเทศญี่ปุ่น
โยชิโนบุเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในรัฐบาลเอโดะมาหลายสมัย และได้เคลื่อนไหวเพื่อปฏิรูปรัฐบาลโชกุนซึ่งกำลังอยู่ในภาวะเสื่อมถอย แต่จบลงด้วยความล้มเหลวอย่างรุนแรงยิ่ง ภายหลังเมื่อสละตำแหน่งและถวายอำนาจของโชกุนคืนแก่จักรพรรดิเมจิแล้ว โยชิโนบุได้เกษียณตนเองและใช้ชีวิตโดยหลบเลี่ยงจากสายตาของสาธารณชนตลอดช่วงชีวิตที่เหลืออยู่ จนกระทั่งเสียชีวิตด้วยวัย 76 ปี นับว่าเป็นโชกุนผู้มีอายุยืนที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
โทกูงาวะ โยชิโนบุ เกิดอยู่ที่นครเอโดะ (โตเกียว) โดยเป็นบุตรคนที่ 7 ของโทกูงาวะ นาริอากิ ไดเมียวแห่งแคว้นมิโตะ ซึ่งแคว้นนี้นับเป็น 1 ใน 3 สายตระกูลสำคัญของตระกูลโทกูงาวะ (โกะซังเคะ) ซึ่งมีสิทธิ์ที่จะได้รับเลือกให้ขึ้นสืบทอดตำแหน่งโชกุน
เมื่อแรกเกิดนั้น โยชิโนบุใช้ชื่อว่า "มะสึไดระ ชิจิโรมะ" และได้รับการอบรมเลี้ยงดูให้นิยมการทหารอย่างเข้มงวด เขาได้รับการสั่งสอนในวิชาอักษรศาสตร์และศิลปะการป้องกันตัว ตลอดจนถึงการศึกษาหลักวิชารัฐศาสตร์และการปกครองตามธรรมเนียมดั้งเดิม
ด้วยการส่งเสริมของผู้เป็นบิดา ชิจิโรมะจึงได้รับการยอมรับเป็นบุตรบุญธรรมของสายตระกูลฮิโตะสึบาชิ อันเป็นตระกูลสำคัญหนึ่งตระกูลหนึ่งของตระกูลโทกูงาวะ เพื่อให้มีโอกาสที่จะได้รับเลือกให้สืบทอดตำแหน่งโชกุนได้มากยิ่งขึ้น เขาได้อยู่ในตำแหน่งของผู้นำตระกูลในปีค.ศ. 1847 พร้อมทั้งได้รับยศและราชทินนามจากราชสำนัก และไดรับการเปลี่ยนชื่อเป็น "โยชิโนบุ" ต่อมาเมื่อโทกูงาวะ อิเอซาดะ โชกุนลำดับที่ 13 ได้เสียชีวิตลงในปีค.ศ. 1858 โยชิโนบุจึงได้ถูกเสนอชื่อในฐานะของผู้สืบทอดผู้มีศักยภาพในการดำรงตำแหน่งดังกล่าว ซึ่งบรรดาผู้สนับสนุนของเขาถูกโน้มน้าวใจด้วยความสามารถและประสิทธิภาพในการจัดการเกี่ยวกับกิจการต่างๆ ภายในตระกูล อย่างไรก็ตาม ฝ่ายตรงการข้ามภายใต้การนำของอี นะโอะสุเกะ กลับเป็นฝ่ายชนะ โทกูงาวะ โยะชิโตะมิ ซึ่งเป็นผู้ถูกเสนอชื่อของฝ่ายดังกล่าวได้ถูกเลือกให้ดำรงตำแหน่งโชกุนคนที่ 14 ในชื่อ โทกูงาวะ อิเอโมจิ หลังจากนั้นไม่นาน ขณะที่กำลังเกิดการกวาดล้างศักราชอันเซ โยชิโนบุพร้อมทั้งบรรดาผู้สนับสนุนก็ถูกลงโทษด้วยการกักตัวในบ้านพักประจำแคว้นที่นครเอโดะ ตัวโยชิโนบุเองก็ถูกถอดจากฐานะผู้นำของตระกูลฮิโตะสึบาชิด้วย
ยุคแห่งการสำเร็จราชการแทนโชกุนของไทโร อี นะโอะสุเกะ เป็นที่จดจำจากการบริหารนโยบายที่ผิดพลาดและการต่อสู้ทางการเมืองอย่างดุเดือด หลังการลอบสังหารอีที่ประตูซะกุระดะในปีค.ศ. 1860 โยชิโนบุก็ได้รับคืนฐานะผู้นำตระกูลฮิโตะสึบาชิอีกครั้ง และได้รับการเสนอชื่อให้เป็นผู้ดูแลโชกุน  ในปีค.ศ. 1862 และได้รับการแต่งตั้งภายในระยะเวลาอันสั้น ในช่วงเวลาเดียวกันนั้เอง พันธมิตรที่ใกล้ชิดโยชิโนบุ 2 คน คือ มะสึไดระ โยะชินะงะ และมะสึไดระ คะตะโมะริ ก็ได้รับการแต่งตั้งให้อยู่ในตำแหน่งระดับสูงเช่นกัน โดยโยะชินะงะได้เป็นหัวหน้าฝ่ายกิจการการเมือง  , ส่วนคะตะโมะริอยู่ในตำแหน่งผู้พิทักษ์พระนครเกียวโต  . ในเวลาต่อมาบุรุษทั้งสามนี้ ได้มีบทบาทอย่างยิ่งในการปราบปรามเหตุไม่สงบทางการเมืองในกรุงเกียวโต และรวบรวมพันธมิตรต่างๆ เพื่อต่อต้านกิจกรรมของฝ่ายกบฏจากแคว้นโจชู นอกจากนี้ทั้งสามยังเป็นบุคคลสำคัญในกลุ่มการเมืองแนวทาง "โคบุ-กัตไต" (ประสานราชสำนักกับรัฐบาล) ซึ่งพยายามหาทางทำให้ราชสำนักกับรัฐบาลโชกุนปรองดองกันด้วยการแต่งงานทางการเมือง
ในปีค.ศ. 1864 โยชิโนบุในฐานะผู้บัญชาการกองทหารล้อมวัง ประสบความสำเร็จในการขับไล่กองกำลังของแคว้นโจชูซึ่งพยายามยึดครองประตูฮะมะงุริของพระราชวังหลวงที่เกียวโต ปฏิบัติการดังกล่าวสำเร็จลงได้ด้วยการใช้กำลังทหารจากพันธมิตรระหว่างแคว้นไอสึกับแคว้นซัตสึมะ
หลังมรณกรรมของโชกุนโทกูงาวะ อิเอโมจิ อย่างกะทันหันในปีค.ศ. 1866 โยชิโนบุถูกเลือกให้ขึ้นสืบทอดตำแหน่งเป็นโชกุนลำดับที่ 15 เขาเป็นโชกุนตระกูลโทกูงาวะเพียงคนเดียวที่ดำรงตำแหน่งอยู่นอกนครเอโดะ เพราะเขาจะไม่มีโอกาสได้เหยียบย่างสู่ปราสาทเอโดะเลยตลอดสมัยแห่งการเป็นโชกุน
ทันทีที่โยชิโนบุได้ก้าวขึ้นดำรงตำแหน่ง การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ก็ได้เริ่มขึ้น มีการปฏิรูปรัฐบาลโชกุนครั้งใหญ่เพื่อเสริมความมั่นคงแข็งแกร่งให้กับรัฐบาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งการรับความช่วยเหลือจากจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2 ในการสร้างโรงหล่อปืนใหญ่ที่เมืองโยโกซูกะ ภายใต้การอำนวยการของเลออองซ์ แวร์นี (Leonce Verny) และบรรดาผู้ติดตามจากคณะทูตทหารฝรั่งเศส เพื่อปรับปรุงกองทัพของรัฐบาลหรือรัฐบาลโชกุนให้มีความทันสมัย
กองทัพแห่งชาติทั้งกองทัพบกและกองทัพเรือ ซึ่งรัฐบาลโชกุนได้ดำเนินการจัดตั้งมาก่อนอยู่แล้ว ก็ได้รับการเสริมกำลังโดยความช่วยเหลือของฝรั่งเศส และการจัดซื้ออาวุธจากสหรัฐ นักสังเกตการณ์จำนวนมากมองว่ารัฐบาลเอโดะกำลังวางรากฐานไปสู่การปรับปรุงฐานกำลังและอำนาจ อย่างไรก็ตาม การดำเนินการดังกล่าวจะล้มเหลวลงในเวลาเพียงไม่ถึงหนึ่งปี
สงครามโบะชิง.
ด้วยความหวาดกลัวต่อการเสริมความมั่นคงของรัฐบาลโชกุนภายใต้ผู้นำที่เข้มแข็งและเฉลียวฉลาด ซามูไรจากแคว้นซัตสึมะ แคว้นโจชู และแคว้นโทซะ ได้รวมกลุ่มเป็นพันธมิตรต่อต้านรัฐบาลใหม่ ภายใต้คำขวัญ "เทิดทูนจักรพรรดิ ขับคนป่าเถื่อน" ("ซนโนโจอิ") และผสมด้วยความกล้วว่าโชกุนผู้นี้จะเป็นเหมือนดั่ง "กำเนิดใหม่ของอิเอยาซุ" ซึ่งจะช่วงชิงอำนาจจากจักรพรรดิสืบต่อไป ทั้งหมดจึงร่วมกันปฏิบัติการเพื่อนำมาซึ่งจุดจบของระบอบโชกุน แม้ว่าเป้าหมายในบั้นปลายของแต่ละฝ่ายจะแตกต่างกันก็ตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แคว้นโทซะซึ่งมีแนวคิดทางการเมืองสายกลางมากกว่าอีกสองแคว้น ได้เสนอการประนีประนอมโดยให้โชกุนโยชิโนบุยอมสละตำแหน่งของตนเสีย แต่ยังคงให้สิทธิเป็นประธานสภาปกครองประเทศชุดใหม่ที่จะตั้งขึ้นอันประกอบด้วยไดเมียวจากแคว้นต่างๆ ในที่สุดแล้ว ยามาโนะอูจิ โทโยโนริ ไดเมียวแห่งโทซะ พร้อมด้วยโกะโต โชจิโร ผู้เป็นที่ปรึกษาคนสนิท ก็ได้เรียกร้องให้โยชิโนบุลาออกจากตำแหน่ง เพื่อให้แนวทางดังกล่าวมีความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติ
โยชิโนบุได้สละตำแหน่งในปลายปีค.ศ. 1867 ยังผลคือการถวายอำนาจการปกครองบ้านเมืองคืนแก่จักรพรรดิอย่างเป็นทางการ หลังจากนั้นจึงมีการถอนกำลังรบของรัฐบาลโชกุนจากนครหลวงเกียวโตมาประจำอยู่ที่เมืองโอซะกะ อย่างไรก็ตาม แคว้นซัตสึมะและแคว้นโจชูถึงแม้จะสนับสนุนการจัดตั้งสภาไดเมียว แต่ก็คัดค้านในการให้โยชิโนบุขึ้นเป็นประธานสภาดังกล่าว ทั้งสองแคว้นได้รับราชโองการลับจากจักรพรรดิ ให้ใช้กำลังในการต่อต้านโยชิโนบุ (ซึ่งภายหลังได้มีการพิสูจน์ว่าเป็นการปลอมเอกสาร) และเคลื่อนกำลังพลจำนวนมากของทั้งสองแคว้นเข้าสู่กรุงเกียวโต มีการเรียกประชุมโดยฝ่ายราชสำนักเกิดขึ้น เพื่อริบยศศักดิ์และที่ดินทั้งหมดของโยชิโนบุ ถึงแม้ว่าจะไม่มีปฏิกิริยาใดที่อาจตีความได้ว่าฝ่ายโยชิโนบุจะทำความผิดหรือก่อความรุนแรงก็ตาม สำหรับผู้ที่คัดค้านการประชุมดังกล่าวก็ถูกกีดกันไม่ให้เข้าร่วมประชุมด้วย โยชิโนบุแสดงท่าทีคัดค้านและร่างหนังสือประท้วงเพื่อจะนำส่งไปยังราชสำนัก ด้วยการร้องขอของบริวารจากแคว้นไอสึ แคว้นคุนะวะ และแคว้นอื่นๆ รวมทั้งผู้ที่เห็นด้วยส่วนน้อยนิดจากซัตสึมะและโจชู โยชิโนบุได้เคลื่อนพลจำนวนมากไปกับตนเพื่อนำหนังสือดังกล่าวไปสู่ราชสำนัก
เมื่อกองทัพโทกูงาวะมาถึงนอกนครหลวงเกียวโต ขบวนทัพทั้งหมดถูกยับยั้งไม่ให้เข้ามาในเขตพระนครหลวงและถูกโจมตีโดยทัพของซัตสึมะและโจชู เปิดฉากการปะทะกันครั้งแรกของสงครามโบะชิงในยุทธการโทะบะ-ฟุชิมิ แม้กำลังของฝ่ายโทกูงาวะจะเหนือกว่า แต่โยชิโนบุได้ละทิ้งกองทัพของตนท่ามกลางการต่อสู้เมื่อตระหนักว่าฝ่ายซัตสึมะและโจชูต่อสู้ภายใต้ราชธวัชของพระจักรพรรดิ และหลบหนีไปยังนครเอโดะ เขาได้กักกันตนเองให้อยู่แต่ในที่พัก และนำส่งหนังสือยอมสวามิภักดิ์ถวายแก่พระจักรพรรดิ ข้อตกลงสันติภาพได้ถูกส่งมายังโยชิโนะบุผ่านทางทะยะสึ คะเมะโนะสุเกะ ประมุขผู้เยาว์แห่งสาขาหนึ่งของตระกูลโทกูงาวะ ผู้ซึ่งโยชิโนบุได้รับเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมและแต่งตั้งให้เป็นประมุขของตระกูลโทกูงาวะ ในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1868 ปราสาทเอโดะได้ถูกส่งมอบแก่กองทัพในสมเด็จพระจักรพรรดิ และเมืองเอโดะทั้งเมืองได้ถูกเว้นจากการทำลายด้วยสงคราม
พร้อมกันกับคะเมะโนะสุเกะ (ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โทกูงาวะ อิเอซาโตะ") โยชิโนบุได้ย้ายไปอยู่ที่ชิซูโอกะ ซึ่งเป็นถิ่นฐานที่โทกูงาวะ อิเอยาซุ ผู้สถาปนารัฐบาลเอโดะใช้ชีวิตหลังออกจากตำแหน่งโชกุนเมื่อหลายศตวรรษก่อน อิเอซาโตะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นไดเมียวแห่งแคว้นชิซูโอกะ แต่ในอีกไม่กี่ปีต่อมาก็สูญเสียฐานะดังกล่าวไป เนื่องจากระบบแว่นแคว้นและระบบศักดินาแบบดั้งเดิมทั้งหมดถูกรัฐบาลเมจิยกเลิก
ฮาตาโมโตะ (ซามูไรผู้ขึ้นตรงต่อโชกุน) จำนวนมาก ได้ย้ายติดตามโยชิโนบุมาตั้งถิ่นฐานที่ชิซูโอกะด้วย แต่ด้วยจำนวนฮาตาโมโตะที่มีมาก ทำให้โยชิโนบุไม่สามารถหารายได้มาดูแลคนเหล่านี้ได้เพียงพอ ผลก็คือมีฮาตาโมโตะจำนวนมากที่เกลียดชังโยชิโนบุ บางส่วนส่วนถึงขนาดต้องการจะเอาชีวิตเขาด้วยก็มี โยชิโนบุระมัดระวังตัวเองในเรื่องนี้และหวาดกลัวต่อการลอบสังหาร จนต้องคอยสลับตารางเวลานอนของตนเอง เพื่อสร้างความสับสนแก่บรรดามือสังหารที่อาจเข้ามาฆ่าตนได้ทุกเมื่อ
ภายหลังโยชิโนบุและครอบครัวทั้งหมด ได้ย้ายกลับมาอยู่ที่เอโดะ (ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นกรุงโตเกียว) ในปีค.ศ. 1897 ตราบจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต
หลังการเกษียณตัวเองจากตำแหน่งทางการเมือง โยชิโนบุได้ใช้ชีวิตอย่างสงบ โดยไม่เปิดเผยตัวแก่สาธารณะ และทุ่มเทกับการทำงานอดิเรกต่างๆ เช่น การวาดภาพสีน้ำมัน ยิงธนู ล่าสัตว์ ถ่ายรูป หรือขี่จักรยาน รูปถ่ายบางส่วนของเขาเพิ่งจะได้รับการตีพิมพ์เมื่อไม่กี่ปีมานี้จากโทกูงาวะ โยชิโตโมะ ผู้เป็นทายาทชั้นเหลนของโยชิโนบุ
ในปีค.ศ. 1902 จักรพรรดิเมจิได้พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้โยชิโนบุตั้งตระกูลของตนขึ้นใหม่ในฐานะตระกูลสาขาของตระกูลโทกูงาวะ โดยได้รับพระราชทานยศเจ้าขุนนางชั้นสูงสุดคือ ชั้นโคชะคุ (เทียบเท่ากับคำว่า Prince หรือเจ้าชายในภาษาอังกฤษ) เพื่อเป็นบำเหน็จแก่การรับใช้ชาติญี่ปุ่นด้วยความภักดีของโยชิโนบุ
โทกูงาวะ โยชิโนบุ ได้ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 เวลา 16:10 น. ในรัชสมัยของจักรพรรดิไทโช ร่างของเขาได้รับการฝังไว้ที่สุสานยะนะคะ กรุงโตเกียว
บุตรีคนที่ 9 ของโยชิโนบุ คือ "โทกูงาวะ สึเนโกะ" (ค.ศ. 1882 – 1939) ได้อภิเษกสมรสกับจอมพลเรือ เจ้าชายฮิโรยาซุ เจ้าฟูชิมิ (เป็นพระญาติชั้นลูกพี่ลูกน้องชั้นที่สองของจักรพรรดิโชวะและจักรพรรดินีโคจุง และเป็นพระนัดดาของเจ้าชายโคโตฮิโตะ เจ้าคังอิน) เมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1896
นวนิยาย:
พรรคประชาสันติ
พรรคประชาสันติ ( ตัวย่อ : CPP. ปส.) เป็นพรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2552 โดยมีแกนนำคนสำคัญคือ นายเสรี สุวรรณภานนท์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา กรุงเทพมหานคร และอดีตรองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550
พรรคประชาสันติ เดิมก่อตั้งขึ้นโดยมีชื่อว่า "พรรคธรรมาธิปัตย์" โดยมี นายธันวา ไกรฤกษ์ เป็นหัวหน้าพรรค ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อพรรคเป็น "ประชาสันติ" เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2554
ต่อมาในช่วงเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 พรรคประชาสันติ ได้ประกาศร่วมงานทางการเมืองกับ ศ.ดร.ร.ต.อ.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์, นายพันธุ์เลิศ ใบหยก, พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ, ผศ.ดร.นพดล อินนา และ พล.ต.อ.พิชิต ควรเดชะคุปต์ เพื่อเป็นทางเลือกให้กับประชาชน โดยมีเป้าหมายในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล แต่ต่อมา ดร.ปุระชัย และสมาชิกอีกจำนวนหนึ่งได้ออกไปจัดตั้งพรรคการเมืองขึ้นใหม่ คือ พรรครักษ์สันติ ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 นายเสรี ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรค จึงทำให้นายดนสวัสดิ์ ชาติเมธี รองหัวหน้าพรรค ต้องทำหน้าที่รักษาการหัวหน้าพรรคต่อมา
ในวันพฤหัสบดีที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ได้มีการเผยแพร่ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง เรื่อง พรรคประชาสันติสิ้นสภาพความเป็นพรรคการเมือง ตามมติในที่ประชุม กกต. ครั้งที่ ๔๗/๒๕๖๑ (๑๑) เมื่อวันศุกร์ที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2561 ซึ่งได้มีการประกาศตั้งแต่วันพฤหัสบดีที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2561 สืบเนื่องจากนายสมชัยซึ่งเป็นรักษาการหัวหน้าพรรคได้มีหนังสือแจ้งเลิกพรรคประชาสันติ ลงวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2561 มายัง กกต.
พรรคประชาสันติ ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 โดยมีหมายเลขประจำพรรค คือ หมายเลข 33 ซึ่งผลการเลือกตั้ง ปรากฏว่าพรรคประชาสันติไม่มีผู้ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
พรรคธรรมาธิปัตย์ (พ.ศ. 2552)
ครอบครัวซิลวาเนียน
ครอบครัวซิลวาเนียน  เป็นชื่อของกลุ่มการ์ตูนสัตว์สำหรับวิดีโอเกม และของเล่นสะสมแบบฟิกเกอร์ ที่สร้างขึ้นโดย เดวิด ซิลเวียน ในค.ศ. 1985 และจัดจำหน่ายไปทั่วโลกโดยหลายบริษัท มีเหล่าตัวละคร, การแบ่งกลุ่มครอบครัว, สัตว์ป่าที่มีความโดดเด่น อย่างเช่น บีเวอร์, เม่นแคระ, หนู และหมี แม้ว่าในไม่กี่ปีที่ผ่านมา ได้มีการแผ่สาขาเป็นสัตว์ชนิดอื่น เช่น แมว, สุนัข, เพนกวิน, ลิง และเมียร์แคท พวกมันยังคงเป็นส่วนหนึ่งของส่วนหลักในกระแสความนิยมของเล่น ค.ศ. 1990 ทั้งนี้คำว่า 'ซิลวาน' มีความหมายว่า 'แห่งพงไพร'
การเติบโต.
ที่จุดเริ่มต้นของการผลิตในค.ศ. 1985 ครอบครัวซิลวาเนียนได้วางจำหน่ายทั้งในญี่ปุ่นและอเมริกาเหนือ แม้จะมีบรรจุภัณฑ์ที่แตกต่างกันและมีความแตกต่างเล็กน้อยในตัวละครก็ตาม ต่อมา ในค.ศ. 1987 ความสำเร็จนี้ส่งผลให้นำไปสู่การขยายตลาดในยุโรปตะวันตก โดยในค.ศ. 1988 ครอบครัวซิลวาเนียนได้กลายเป็นสินค้าที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงทั่วโลก มีการจัดทำเป็นอนิเมทซีรีส์และชนะรางวัลสมาคมร้านค้าของเล่นของอังกฤษในฐานะ "ของเล่นแห่งปี" สามปีติดต่อกัน (ในค.ศ. 1987, 1988 และ 1989) และยังมีอนิเมทซีรีส์ที่แสดงในยุค 80 ซึ่งเป็นที่นิยมในสเปนและสหราชอาณาจักร และยังได้แสดงในช่วงต้นยุค 1990 ในสหรัฐทางช่องนิคจูเนียร์
สตอปโมชันอนิเมทซีรีส์ 1988.
"สตอรีส์ออฟซิลวาเนียนแฟมิลีส์" เป็นสตอปโมชันอนิเมทซีรีส์ในอังกฤษ กับสี่เรื่องเล่าโดย เบอร์นาร์ด คริบบินส์ มีในค.ศ. 1988
3ดีซีจี อนิเมะซีรีส์ 2007.
ครอบครัวซิลวาเนียน ได้ถูกดัดแปลงเป็นโอวีเอสแตนอโลนสามตอนของอนิเมะคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติในค.ศ. 2007 ซึ่งดีวีดีมีคุณลักษณะเป็นภาษาอังกฤษ
เจ้าฟ้าชายโนบุฮิโตะ ทาคามัตสุ
ตลาดหลักทรัพย์อาเซียน
ตลาดหลักทรัพย์อาเซียน  เป็นตลาดในกลุ่มอาเซียน 7 แห่ง ประกอบด้วยตลาดหลักทรัพย์มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์ , สิงคโปร์, ไทย, โฮจิมินห์, และฮานอย โดยจะร่วมกันยกระดับหุ้นในอาเซียนให้เป็นหลักทรัพย์ที่ได้รับการยอมรับจากนักลงทุนทั้งในและนอกภูมิภาคอาเซียน โดยมีเป้าหมายร่วมกันที่จะเพิ่มสภาพคล่องของกลุ่มตลาดหลักทรัพย์อาเซียน ด้วยการส่งเสริมธุรกรรมข้ามตลาด การเพิ่มประสิทธิภาพช่องทางการเข้าถึงตลาดหลักทรัพย์อาเซียนให้สะดวกและง่ายขึ้น และการออกผลิตภัณฑ์ที่อ้างอิงหลักทรัพย์ในอาเซียน ซึ่งความร่วมมือของตลาดหลักทรัพย์อาเซียนจะเพิ่มความน่าสนใจและดึงดูดการลงทุนมายังภูมิภาค
ตามแผนการจัดตั้งประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community: AEC) สมาชิกในกลุ่มตลาดหลักทรัพย์อาเซียนจะร่วมกันยกระดับหุ้นในอาเซียนให้เป็นหลักทรัพย์ที่ได้รับการยอมรับ (Asset Class) จากผู้ลงทุนทั่วโลก โดยตลาดหลักทรัพย์สมาชิกมีเป้าหมายร่วมกันที่จะเพิ่มสภาพคล่องของกลุ่มตลาดหลักทรัพย์สมาชิก ด้วยการส่งเสริมธุรกรรมข้ามตลาด การเพิ่มประสิทธิภาพช่องทางเข้าถึงตลาดหลักทรัพย์อาเซียนให้สะดวกและง่ายขึ้น และการออกผลิตภัณฑ์ที่อ้างอิงหลักทรัพย์ในอาเซียน ทั้งนี้การจัดตั้งตลาดหลักทรัพย์อาเซียนในครั้งนี้ ตลาดหลักทรัพย์สมาชิกได้ทำงานร่วมกับ ASEAN Capital Markets Forum: ACMF ซึ่งประกอบด้วยหน่วยงานกำกับดูแลของตลาดหลักทรัพย์ในประเทศอาเซียนมาอย่างต่อเนื่อง และในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2554 กลุ่มตลาดหลักทรัพย์อาเซียนได้เปิดตัวเว็บไซต์เพื่อส่งเสริมข้อมูลให้นักลงทุนทั้งในกลุ่มอาเซียนและทั่วโลกได้ทราบเกี่ยวกับความร่วมมือครั้งนี้ โดยมีกำหนดการดำเนินการร่วมกันของตลาดหลักทรัพย์อาเซียนภายในปี พ.ศ. 2558
มูลค่าทางการตลาด.
มูลค่าทางการตลาดของตลาดหลักทรัพย์อาเซียนอยู่ที่ประมาณ 1.8 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งมีบริษัทรวมทั้งหมดกว่า 3,000 บริษัททั่วทั้งภูมิภาคอาเซียน
ตลาดหลักทรัพย์มาเลเซีย, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์ และไทย จะเริ่มดำเนินงานภายในสิ้นปี พ.ศ. 2554 โดยจะดำเนินงานให้มีการซื้อขายข้ามระบบระหว่างประเทศกันได้ใน 4 ประเทศดังกล่าว ส่วนตลาดหลักทรัพย์อินโดนีเซียและเวียดนามจะเข้าร่วมภายในปี พ.ศ. 2556 นอกจากนั้นตลาดหลักทรัพย์ในกลุ่มประเทศอาเซียนอื่นๆอาจมีการพิจารณาเข้าร่วมหลังจากนั้น ยกเว้นประเทศบรูไนที่อาจไม่เข้าร่วมในตลาดหลักทรัพย์อาเซียน
Asean Stars.
หลักทรัพย์ Asean Stars ประกอบด้วยหุ้นที่มีขนาดใหญ่โดยพิจารณาจากมูลค่าของหลักทรัพย์ตามราคาตลาดและสภาพคล่องของหลักทรัพย์จำนวน 210 ตัวหรือ 30 หลักทรัพย์จากแต่ละตลาดหลักทรัพย์ โดย Asean Stars มีวัตถุประสงค์เพื่อรวมกลุ่มหลักทรัพย์ขนาดใหญ่ที่มีความน่าสนใจของตลาดหลักทรัพย์แต่ละแห่ง (หุ้นบลูชิพ) ของตลาดหลักทรัพย์อาเซียน ซึ่งจะช่วยให้นักลงทุนที่ไม่มีความคุ้นเคยในการลงทุนหุ้นของตลาดหลักทรัพย์อาเซียน สามารถเลือกหุ้นที่ต้องการได้ง่ายยิ่งขึ้น
ฟอกแค้นจากนรก
ฟอกแค้นจากนรก  เป็นภาพยนตร์แอคชั่นจากสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองของพระเอกจอมบู๊ สตีเว่น ซีกัล โดยเล่นคู่กับ เคลลี เลอบรอก ซึ่งเป็นภรรยาในชีวิตจริงของเขาอีกด้วย
เมสัน สตอร์ม (ซีกัล) นายตำรวจแห่งลอสแอนเจลิส ได้เข้าไปสืบแผนการร้ายในท่าเรือแห่งหนึ่ง ซึ่งพวกผู้ก่อการร้ายได้นัดกันประชุมเกี่ยวกับแผนการที่จะสังหารวุฒิสมาชิก และให้เวอร์นอน เทรนด์ (แซดเลอร์) ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งแทน สตอร์มแอบเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด และได้ใช้กล้องวิดีโอถ่ายเก็บไว้เพื่อเป็นหลักฐานในการจับกุม แต่แล้วความโชคร้ายก็เกิดขึ้นกับสตอร์ม เมื่อสตอร์มได้โทรศัพท์ไปรายงานกับเพื่อนตำรวจเกี่ยวกับเรื่องคดีที่เกิดขึ้น และเรื่องราวก็เข้าถึงหูของเพื่อนตำรวจที่เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับเทรนด์ จึงบุกมาทำร้ายสตอร์มและครอบครัวถึงที่บ้านหวังจะฆ่าปิดปากและทำลายหลักฐาน โดยภรรยาของสตอร์มได้ถูกยิงจนเสียชีวิต ลูกชายของสตอร์มหนีไปได้ ส่วนตัวสตอร์มเองถูกยิงจนอาการโคม่า และทุกคนก็คิดว่าสตอร์มเสียชีวิตไปแล้ว มีแต่หมวดโอมัลลี (คอฟฟิน) เพื่อนสนิทของสตอร์มเท่านั้นที่รู้ว่าสตอร์มยังมีชีวิตอยู่ จึงปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับเพื่อความปลอดภัยของสตอร์ม และเก็บรักษาหลักฐานของสตอร์มเอาไว้ พร้อมทั้งดูแลซันนี่ ลูกชายของสตอร์มอีกด้วย
7 ปีต่อมา สตอร์มฟื้นขึ้นมาจากอาการโคม่าอย่างปาฏิหาริย์ โดยมีแอนเดรีย (เลอบรอก) นางพยาบาลที่คอยดูแลสตอร์มอย่างใกล้ชิด เขาได้ฝึกฝนการต่อสู้แบบตะวันออก และเตรียมพร้อมที่กลับมาล้างแค้นศัตรูของเขา รวมทั้งเปิดโปงความชั่วร้ายของวุฒิสมาชิกเทรนด์ที่เก็บเป็นความลับมานานถึง 7 ปี
เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง
เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง อดีตนักมวยไทยชื่อดัง มีชื่อจริงว่า เจริญ ชูมณี มีชื่อเล่นว่า "เป็ด" เกิดเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2511 ที่ ตำบลทุ่งใหญ่ อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นลูกคนที่ 7 ในครอบครัวที่มีพี่น้องทั้งหมด 9 คน ซึ่งพี่ ๆ น้อง ๆ ที่เป็นผู้ชายหลายคนก็เป็นนักมวยไทยเช่นกัน ได้แก่ ฉลามทอง เกียรติบ้านช่อง (พี่ชาย), เจริญทรัพย์ เกียรติบ้านช่อง และสำราญทอง เกียรติบ้านช่อง (น้องชาย)
เจริญทอง ชกมวยไทยครั้งแรกเมื่ออายุ 12 ขวบ ได้เงินค่าตัวครั้งแรกมา 100 บาท ต่อมาเมื่อมาเรียนต่อในกรุงเทพมหานคร ก็ยังคงชกมวยอยู่ จนกระทั่ง ใหม่ เมืองคอน (สมคิด ชูแก้วร่วง-ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) มาพบเข้า จึงได้รับการฝากฝังให้เข้าสังกัด หลังจากนั้นก็ชกสั่งสมชื่อเสียงมาเรื่อย ๆ จนคว้าแชมป์ได้ 3 รุ่น ได้แก่ จูเนียร์แบนตั้มเวท (115 ปอนด์), เฟเธอร์เวท (126 ปอนด์), ไลท์เวท (135 ปอนด์) ซึ่งทั้งหมดเป็นแชมป์ของสนามมวยเวทีลุมพินี
ในปี พ.ศ. 2531 เจริญทองถือว่าเป็นนักมวยไทยที่ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงอย่างมาก และเมื่อ สามารถ พยัคฆ์อรุณ เสียแชมป์โลกในแบบมวยสากลไปแล้ว และกลับมาชกมวยไทยอีกครั้ง ได้ถูกประกบคู่กับเจริญทอง เพื่อพิสูจน์ว่าใครจะเป็นยอดมวยไทยตัวจริง ปรากฏว่า เจริญทองเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปเพียงแค่ยกแรกเท่านั้น แต่ว่าการชกในไฟท์นี้ เป็นไฟท์ที่เจริญทองภาคภูมิใจที่สุด
เจริญทองเคยได้รับค่าตัวสูงสุดคือ 2.5 แสนบาท ในการชกกับ แสนเชิง ปิ่นแสงชัย