pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เพื่อป้องกันการแตกตัวของไข่ขาวแตกตัว สามารถเอาน้ำของไข่ขาวออกบางส่วนเพื่อให้ไข่ขาวไม่กระจายในน้ำเพื่อให้ได้ไข่ดาวน้ำออกมาสมบูรณ์ทุกครั้ง หรือสามารถใส่สารอื่น ๆ อย่างเช่นน้ำส้มสายชูลงไปเพื่อให้ไข่ขาวรัดตัวก็ได้
บางวิธีทำก็จะใส่น้ำส้มสายชูลงไปในน้ำที่ต้มเล็กน้อย แต่อย่างไรแล้วเทคนิคนี้ก็มีความเสี่ยง ซึ่งบ้างก็อาจใส่น้ำสมสายชูมากเกินไปทำให้ไข่ขาวกระด้างและมีรสเปรี้ยวจากน้ำส้มสายชู การทอดในน้ำด้วยการคนน้ำให้เป็นน้ำวนจะช่วยลดการแตกตัวของไข่อีกด้วย
กระทะแบบพิเศษ ที่จะมีถ้วยเล็ก ๆ อยู่ภายใน ซึ่งสามารถดาวไข่หลาย ๆ ใบได้ในเวลาเดียวกันและเป็นเครื่องใช้ภายในบ้านที่ได้รับความนิยมอยู่หลายปี แต่ด้วยความที่ไข่ที่ออกมาเป็นพุ่มและเป็น "รูปขนมปังก้อน" กลม ๆ มันจึงทำให้ความนิยมทำไข่ดาวน้ำแบบเดิมเริ่มจากหายไปในหน้ารายการทีวีโชว์และในหนังสือต่าง ๆ เมื่อเห็นดังนั้น Julia Child และ Elizabeth David ที่มีความสนใจในการทำอาหารฝรั่งเศสแบบดั้งเดิม จึงได้นำเทคนิคการปรุงอาหารพื้นฐานกลับมา มีวิธีการบันทึกวิธีการไข่น้ำในรูปแบบอื่น ๆ ตัวอย่างเช่น การใช้ ฟิล์มถนอมอาหารห่อไข่ไว้เพื่อให้ไข่คงรูปสมบูรณ์
เวลาในต้มใช้เวลาประมาณ สองนาทีครึ่ง สำหรับไข่ที่วางไว้ในอุณหภูมิห้อง และใช้เวลาประมาณสามนาทีสำหรับไข่ที่พึ่งออกจากตู้เย็น เวลาที่ใช้ยังขึ้นอยู่กับขนาดของไข่ และตัวแปลอื่น ๆ เช่น ความสูงเหนือระดับน้ำทะเล และลักษณะของอุปกรณ์ที่ใช้ในการต้มด้วย จุ่มไข่ในน้ำเย็นหนึ่งถึงสองวินาทีหลังจากน้ำที่ต้มทันทีจะทำให้ไข่ไม่สุกเกินไป
การต้มด้วยไอน้ำ.
เงื่อนไขของการวิธีการต้มไข่วิธีนี้ คือการเทไข่ในถ้วยหรือพิมพ์ แล้วนำมาลอยบนน้ำที่ กำลังร้อน โดยการใช้กระทะชนิดพิเศษที่เรียกว่า"egg-poacher" ซึ่งเป็นกระทะก้นกว้างและมีฝาปิดภายในเพื่อแยกชั้นระหว่างน้ำกับพิมพ์ใส่ไข่ และมีพิมพ์ใส่ไข่แยกกันแต่ละใบและสามารถดาวพร้อมกันได้ครั้งละหลาย ๆใบ และมีฝาปิดด้านบน การต้มด้วยกระทะนี้คือการเติมน้ำและต้มให้น้ำร้อน หรือต้มด้วยไฟอ่อน รอจนฝาครอบเริ่มเป็นไอน้ำ เพื่อให้มั่นใจว่าจะร้อนทั่วถึง ควรทาเนยที่ถ้วยใส่ไข่เพื่อที่ง่ายสำหรับการนำไข่ที่สุขแล้วออกจากถ้วย หรือใช้ egg poacher ที่เคลือบสาร Non-Stick
ไข่ดาวน้ำจะมีหน้าตาเหมือนกับไข่ลวก แต่เป็นการต้มในไอน้ำ และมักจะใช้เวลานานกว่า และไข่คงรูปมากกว่า ดังนั้นไข่ดาวน้ำมักจะเสิร์ฟบนขนมปังปิ้งทาเนย
เมนูอาหารกับไข่ดาวน้ำ.
ไข่ดาวน้ำมักจะใส่ในเมนูไข่ Eggs Benedict และ Eggs Florentine.
ไข่ดาวน้ำมักจะเป็นอาหารหลักในหลาย ๆ เมนูใน อาหารสไตล์ Louisiana Creole ตัวอย่างเช่น Eggs Sardou, Egg Portuguese, Eggs Hussarde และ Eggs St. Charles. เมนูไข่ดาวน้ำแบบ Creole มักจะเสิร์ฟในมื้อ brunch
อาหารบางประเภทก็มีส่วนผสมของไข่ดาวน้ำ ในซุปหรือใส่ในน้ำแกงและเสิร์ฟพร้อมกับซุป ในบางพื้นที่ตอนกลางของประเทศโคลอมเบีย อย่างเช่น มื้อเช้าที่ได้รับความนิยม คือไข่ดาวน้ำ ในน้ำแกงใส่นมที่ใส่ต้นหอมและผักชี ที่รู้จักในชื่อ "changua" หรือ "caldo de huevo" ("ซุปไข่")
ในอาหารของประเทศลิเบีย อาหารชื่อ Shakshouka ก็จะประกอบด้วยไข่ดาวน้ำในซอสมะเขือเทศรสเผ็ด
ไข่ดาวน้ำในประเทศอิตาลี ทั่วไปจะมีการปรุงรสด้วยเนย parmigiano reggiano ขูดและเนย (หรือน้ำมันมะกอก)
ในอาหารตุรกี ที่ชื่อ Çılbır จะประกอบด้วยไข่ดาวน้ำ ซอสโยเกิร์ตใส่กระเทียม เนยและพริกป่นแดง
ในอินเดีย ไข่ทอด มักเรียกว่า "ต้ม" แต่บ้างก็เรียกว่าการทอด ซึ่งหมายถึงการคงรูปไข่แดงให้เหมือน "จุดกลางเป้า" เอาไว้ หรือ "ต้มสุกเพียงครึ่ง" ในทางใต้ของอินเดีย ซึ่งหมายถึงการทำให้สุกเพียงบางส่วน และมักจะเสิร์ฟเดี่ยว ๆ หรือเสิร์ฟเป็นจานเสริมกับแป้งโรตี แผ่นขนมเบื้องหรือแป้งพาราตะ (แป้งมะตะบะ) การทำจุดกลางเป้ามักจะปรุงในกระทะที่ละเลงด้วยน้ำมัน เช่น น้ำมันมัสตาร์ดหรือน้ำมันพืช ระหว่างหรือทอดบนเตาก็มักจะโรยด้วยเครื่องปรุง เช่น พริกไทยดำ ผงพริกป่น พริกเขียวและเกลือเล็กน้อย ยังเป็นอาหารที่ขายโดยทั่วไปตามริมทางในอินเดียใต้อีกด้วย ในร้านอาหารบางร้านเรายังสามารถสั่งมันว่า "ไข่ทอด" (สุกทั้งหมด) หรือ"ไข่ทอดไข่แดงไม่สุก" (สุกเพียงด้านเดียว)
ไบรท์ทีวี  เป็นโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลในประเทศไทย ซึ่งผลิตโดยบริษัท ไบรท์ทีวี จำกัด (เดิมคือ บริษัท สามเอ มาร์เก็ตติง จำกัด) เสนอรายการข่าวสารที่เจาะลึก และสาระบันเทิงรวมถึงละครชุด ได้เข้าประมูลใบอนุญาตทีวีดิจิทัลช่องข่าว มาด้วยมูลค่า 1,298 ล้านบาท โดยเริ่มทดลองออกอากาศ ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2557 ก่อนจะคืนใบอนุญาตประกอบการธุรกิจทีวีดิจิทัลเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 และยุติการออกอากาศในวันที่ 16 สิงหาคม ปีเดียวกัน ตลอด 5 ปีที่ออกอากาศ ทำรายได้รวม 798 ล้านบาท อันดับเรตติ้งดีที่สุด 20 ในปี พ.ศ. 2561
โมโน 29
โมโน 29  เป็นช่องโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลความละเอียดมาตรฐาน ในเครือโมโน เน็กซ์ บริษัทสื่อและบันเทิงยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่งของประเทศไทย โมโน 29 นำเสนอภาพยนตร์และละครชุดจากต่างประเทศมากมาย อันเป็นเอกลักษณ์เด่นของช่อง โดยเริ่มทดลองออกอากาศเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2557
สถานีโทรทัศน์โมโน 29 ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2556 โดยบริษัท โมโน บรอดคาซท์ จำกัด ในเครือโมโน เน็กซ์ เพื่อเริ่มธุรกิจโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล โดยโมโน บรอดคาซท์ ได้เข้าร่วมประมูลทีวีดิจิทัลในช่วงวันที่ 26 - 27 ธันวาคม พ.ศ. 2556 และได้รับใบอนุญาตให้ใช้คลื่นความถี่สำหรับการให้บริการโทรทัศน์ในระบบดิจิทัล ประเภทบริการทางธุรกิจระดับชาติ หมวดหมู่ทั่วไป ความละเอียดมาตรฐาน (SD) จากการเสนอราคาที่จำนวน 2,250 ล้านบาท เป็นอันดับที่ 6 ในหมวดหมู่ จากจำนวน 7 ช่อง
โมโน 29 เริ่มทดลองออกอากาศเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2557 และได้สร้างจุดเด่นของตัวเองที่แตกต่างไปจากสถานีโทรทัศน์ช่องอื่น ๆ ด้วยการเน้นการออกอากาศละครชุดและภาพยนตร์ชื่อดังซึ่งทำรายได้สูงสุดในช่วงเวลานั้น ๆ ทั้งภาพยนตร์ที่ผลิตและออกฉายในประเทศไทย ซึ่งรวมถึงภาพยนตร์ที่ที โมเมนต์ ซึ่งเป็นบริษัทเครือเดียวกันกับโมโน 29 ผลิตขึ้นด้วย และภาพยนตร์ซื้อลิขสิทธิ์มาจากต่างประเทศ ผ่านการจัดจำหน่ายโดยบริษัทผู้ผลิตระดับโลก เช่น วอร์เนอร์บราเธอส์, เอ็นบีซียูนิเวอร์แซล, พาราเมาต์พิกเจอส์ เป็นต้น ตามสโลแกนของช่องที่เป็น "ฟรีทีวีที่มีหนังดี ซีรีส์ดัง มากที่สุด" รวมถึงการใส่เลขช่องลงไปในชื่อช่อง เพื่อให้ผู้ชมจำเลขช่องได้แม่นยำขึ้น และด้วยกลยุทธ์นี้จึงทำให้โมโน 29 กลายเป็นอีกทางเลือกหนึ่งของผู้ชมภาพยนตร์ทั่วประเทศไม่แพ้เน็ตฟลิกซ์ จนส่งผลทำให้เรตติ้งขยับขึ้นมาถึงอันดับที่ 3 ในทีวีดิจิทัลมาจนถึงปัจจุบัน จากความสำเร็จในด้านเรตติ้งของช่อง โมโน 29 จึงได้วางแผนถึงการเป็นสถานีโทรทัศน์ที่มีเรตติ้งสูงที่สุดในประเทศไทยในอนาคต
นอกจากนี้ โมโน เน็กซ์ บริษัทแม่ของโมโน 29 ยังมีนโยบายที่จะส่งเสริมกีฬาบาสเกตบอลในประเทศไทย จึงได้ให้โมโน 29 นำเสนอกีฬาบาสเกตบอลอย่างเจาะลึกเพียงช่องเดียวในประเทศไทย เช่น ซื้อลิขสิทธิ์บาสเกตบอลลีกเอ็นบีเอมาถ่ายทอดสด รวมถึงให้การสนับสนุนทีมบาสเกตบอลทีมชาติไทย และถ่ายทอดสดการแข่งขันของทีมบาสเกตบอลทีมชาติไทยทุกแมตช์ทุกรายการอีกด้วย
เดิส เอ็กส์ มาคีนา (Deus ex machina)
วัดหนองตาบุญ
วัดหนองตาบุญ เป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่เลขที่ 170 บ้านหนองตาบุญ หมู่ที่ 4 ตำบลบ้านลำ อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
มีเนื้อที่วัด 31 ไร่ 1 งาน 64 ตารางวา โฉนดที่ดิน เลขที่ ฉ.12135, ฉ.11942
วัดหนองตาบุญ ตั้งเมื่อ วันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 สันนิษฐานได้ว่านามของวัดน่าจะตั้งตามชื่อของหมู่บ้านหนองตาบุญ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ วันที่ 18 มีนาคม ปี พ.ศ. 2530 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร
นอกจากนี้ ยังมี ฌาปนสถาน 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง วิหารคตรอบอุโบสถ และโรงนอนมี 2 ชั้น ชั้นล่างใช้เป็นโรงครัว
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 6 (นาตาล–ละคอนเพ็ง)
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 6 (นาตาล-ละคอนเพ็ง) เป็นโครงการใหม่ จากการประชุมคณะรัฐมนตรีเมื่อปี 2555 ที่จังหวัดสุรินทร์ มีมติเห็นชอบในหลักการของกรอบข้อเสนอแผนโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขงช่วงอำเภอนาตาล จังหวัดอุบลราชธานี กับเมืองละคอนเพ็ง แขวงสาละวัน จุดก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำโขง ทางทิศใต้ บ้านปากแซง หมู่ 3 ตำบลพะลาน อำเภอนาตาล จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งสถานที่แห่งนี้ ครม.สัญจร ได้ลงความเห็นชอบอนุมัติเมื่อครั้งประชุมสัญจรที่จังหวัดสุรินทร์ เป็นสะพานมิตรภาพข้ามแม่น้ำโขง แห่งที่ 6 ข้อดี คือ เมื่อสร้างสะพานตรงนั้น จะเป็นการยกระดับความเจริญในหลาย ๆ ด้าน และที่จะเป็นจุดเด่นของสะพานแห่งนี้ คือ จะสามารถย่นระยะทางในการที่จะออกจากประเทศไทย ในด้านการค้าขาย ด้านเศรษฐกิจผ่านประเทศลาว ไปที่เมืองดานัง ประเทศเวียดนาม ระยะทางเพียง 137 กม. เท่านั้น และจะสามารถขึ้นไปทางจีนได้ด้วย และจะได้ประโยชนทั้ง 3 ด้าน คือ ด้านเศรษฐกิจ ด้านสังคมวัฒนธรรม และด้านความมั่นคง
สถานีโนโวสโลโบดสกายา
โนโวสโลโบดสกายา  เป็นสถานีรถไฟใต้ดินในเขตตเวียร์สกอย กรุงมอสโก เป็นสถานีของสายคอลเซวายา อยู่ระหว่างสถานีเบโลรุสสกายากับสถานีปรอสเปคต์มีรา
สถานีโนโวสโลโบดสกายาเปิดให้บริการในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1952 มีความโดดเด่นในด้านสถาปัตยกรรมที่สวยงาม
การเชื่อมต่อรถไฟฟ้าสายอื่น ๆ.
การเชื่อมต่อรถไฟฟ้าสายอื่น ๆ สามารถเชื่อมต่อกับสายเซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา ได้ที่สถานีเมนเดเลเยฟสกายา
จานฟรังโก โซลา
เจ้าวงศ์จันทร์ ณ เชียงใหม่
พุทธสถานในเขตโฮรีว
แหล่งกุซุกุและสิ่งก่อสร้างที่เกี่ยวข้องของอาณาจักรรีวกีว
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และเส้นทางแสวงบุญบนเทือกเขาคิอิ
งานแกะสลักหินต้าจู๋
คลองต้ายวิ่นเหอ
คาร์สต์ในตอนใต้ของจีน
วัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหาร
วัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหาร ตั้งอยู่เลขที่ 686 ริมคลองบางพรมฝั่งเหนือ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร มีฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย'
บริเวณวัดมีเนื้อที่รวมเขตธรณีสงฆ์แล้วประมาณ 21 ไร่" ".
วัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหาร เดิมชื่อ วัดทอง สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา ไม่ปรากฏนามผู้สร้างและปีที่สร้าง แต่ตามประวัติที่เล่าสืบต่อ ๆ กันมาว่า เมื่อในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย มีพ่อค้าชาวจีนสองพี่น้อง แซ่ตัน ชาวบ้านเรียกกันว่า เจ้าขรัวเงินและเจ้าขรัวทอง'ได้เข้ามาตั้งรกรากค้าขายจนร่ำรวยแล้วจึงได้สร้างวัดขึ้นที่บริเวณสองฝั่งปากคลองนี้ คือ วัดเงินกับวัดทอง ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 วัดนี้ทรุดโทรมลงเป็นอย่างมาก สมเด็จพระรูปศิริโสภาคย์มหานาคนารี พระชนนีของสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี โปรดให้ทำการบูรณะเสียใหม่ และโปรดให้สร้างกุฏิเพิ่มขึ้นเป็น 3 คณะ คือ คณะกลาง สร้างเป็นกุฏิชนิด 4 ห้อง ปลูกขวางทิศเหนือกับกุฏิชนิดแถว 2 แถว แถวละ 6 ห้อง โดยมีหอฉันอยู่ตรงกลาง และสร้างหอระฆังไว้ด้านหน้า ส่วนคณะตะวันออกและคณะตะวันตก สร้างเป็นหอฉันขวางทางทิศเหนือ 2 คณะ ทางทิศใต้ สร้างหอพระไตรปิฏกอยุ่ติดกับกำแพง นอกจากนี้ ยังโปรดให้สร้างศาลาการเปรียญไว้ริมคลองหน้าพระอุโบสถ ศาลาสามหน้า และศาลา 2 หลัง หลังหนึ่งตั้งอยู่หน้าปรก อีกหลังหนึ่งอยู่ข้างศาลาการเปรียญทางทิศตะวันออก พร้อมทั้งโปรดให้บูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุอื่น ๆ จนครบบริบูรณ์
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระราชทรัพย์ให้บูรณปฏิสังขรณ์เพิ่มเติม แล้วทรงสถาปนาวัดทองขึ้นเป็นพระอารามหลวง ทั้งยังทรงบำเพ็ญพระราชกุศลเพื่ออุทิศถวายแด่ สมเด็จพระรูปศิริโสภาคย์มหานาคนารีด้วย
เมื่อ พ.ศ. 2397 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามวัดเสียใหม่ว่า "วัดกาญจนสิงหาสน์" ต่อมาใน พ.ศ. 2406 โปรดเกล้าฯ ให้บูรณปฏิสังขรณ์แล้วลงรักปิดทองพระประธานและฐานชุกชี นับจากนั้นมาก็ไม่ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์อีกทำให้เสนาสนะชำรุดทรุดโทรมและหักพังลงเป็นส่วนมาก มีเพียงพระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และศาลาสามหน้า ที่ยังคงเป็นรูปเดิมอยู่
ต่อมา ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงมีการก่อสร้างและบูรณปฏิสังขรณ์เรื่อยมา จนถึง รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จึงทำให้วัดมีความเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก
ผู้ช่วยเจ้าอาวาสในปัจจุบัน
1.พระครูอนุกูลวิบูลกิจ (อุดม รกฺขิโต)
2.พระมหาโสมินทร์ อคฺคธมฺโม ป.ธ๙
3.พระครูศรีกาญจนสุนทร (วันทอง มหาปญฺโญ)
4.พระครูกาญจนกิจจารักษ์ (บัณฑิต ปภสฺสโร)
5.พระครูใบฎีกาเทเลอร์ สุเมโธ
6.พระมหาอุบล ญาณเมธี ป.ธ๓
7.พระพิเชฐ ปญฺญาธโร
ซิบีร์จั๊ค
เดิสเอ็กส์มาคีนา
ทีโอ แจนเซน
เปอเจล
อีกัน บากัร
จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และฟลานเดอส์
จิตรกรรมบาโรกแบบฟลานเดอส์
จิตรกรรมฟลานเดอส์
ภาษาพาวแฮแทน
ลอสต์สตาส์
"ลอส สตาร์ส" (Lost Stars) เป็นเพลงดั้งเดิม ขับร้อง อดัม เลวีน นักร้อง นักแต่งเพลงในศิลปินกลุ่มมารูนไฟฟ์สำหรับประกอบภาพยนตร์แนว มิวสิคเคิล โรแมนติก คอมเมดี้-ดราม่า เรื่อง บีกิน อะเกน ภาพยนตร์ถูกฉายเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ผ่านทาง ALXNDR, 222 Records, Polydor, และ Interscope ในประเทศสหรัฐอเมริกา เพลงนี้แต่งโดยเกร็ก อเล็กแซนเดอร์ ดาเนียล บริสบัวร์ นิค แลสลี่ย์ และ นิค เซาท์วู้ด เพลงนี้ยังถุกขับร้องโดยศิลปินนักแสดงสาว คีร์รา ไนท์ลีย์ ภายในภาพยนตร์ด้วย เพลงนี้ได้ถูกบันทึกที่นิวยอร์ก ที่ อิเล็คโทรนิกส์ เลดี้ สตูดิโอ ระหว่างช่วงหน้าร้อนในปีค.ศ. 2012
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2014
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2014  จัดขึ้นใน ไทเป ประเทศไต้หวัน ระหว่าง 16 กรกฎาคม – 27 กรกฎาคม 2557
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2012
นาแดน ภูบดินทร์
เรือของธีเซียส
สำเภาของธีเซียส หรือที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่าปฏิทรรศน์ธีเซียส (Theseus' paradox) เป็น การทดลองทางความคิด (Thought experiment) ที่ตั้งคำถามว่า หากวัตถุหนึ่งค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยส่วนประกอบใหม่ วัตถุดังกล่าวนั้นยังคงเป็นวัตถุเดิมโดยสภาพพื้นฐานหรือไม่ โดยปฎิทรรศน์นี้ได้รับการบันทึกอย่างมีชื่อเสียงโดยนักปรัชญา พลูทาร์ก (Plutarch) ใน "ไลฟ์ ออฟ ธีเซียส" (Life of Theseus) ในปลายศตวรรษที่ 1 โดยพลูทาร์กได้ถามว่า หากสำเภาลำหนึ่งได้รับการซ่อมแซมโดยการแทนที่ไม้เก่าด้วยไม้ใหม่ทั้งหมด สำเภาลำนี้ยังคงเป็นสำเภาลำเดิมหรือไม่
ปฎิทรรศน์นี้ผ่านการถกเถียงมากมายในหมู่นักปรัชญาสมัยโบราณ เช่น เฮราคลิตุส (Heraclitus) โสกราตีส (Socrates) และ เพลโต (Plato) ก่อนหน้าข้อเขียนของพลูทาร์ก และยังคงมีการถกเถียงในหมู่นักปรัชญาสมัยใหม่ เช่น โทมัส ฮอบส์ (Thomas Hobbes) และ จอห์น ล็อก (John Locke) นอกจากนี้ ยังมีปฎิทรรศน์นี้ในรูปแบบอื่น ๆ เช่น ขวานคุณปู่ (Grandfather's axe) โดยหลายคนกล่าวว่าการทดลองทางความคิดนี้เป็น "แบบจำลองสำหรับนักปรัชญา" บ้างตอบว่า "วัตถุนั้นยังคงเป็นวัตถุเดิม" ในขณะที่บ้างก็ว่า "วัตถุนั้นได้เปลี่ยนไปแล้ว"
ปฎิทรรศน์ในรูปแบบอื่นๆ.
ปฎิทรรศน์นี้ได้รับการหยิบยกขึ้นมาเป็นครั้งแรกในตำนานกรีก ดังที่พลูทาร์กได้รายงานไว้ ดังนี้
ด้วยเหตุนี้ พลูทาร์กจึงได้ตั้งคำถามว่า สำเภายังคงเป็นลำเดิมหรือไม่หากทุกชิ้นส่วนของเรือค่อยๆ ถูกแทนที่ หลายศตวรรษต่อมา นักปรัชญา โทมัส ฮอบส์ ได้ตั้งคำถามต่อไปอีกว่า จะเกิดอะไรขึ้น หากเรารวบรวมชิ้นส่วนเก่าที่ถูกทิ้งขึ้นมาประกอบเป็นเรือลำใหม่ และเรือลำใดกันแน่ ที่เป็นเรือต้นแบบของธีเซียส
อีกตัวอย่างหนึ่งของปฎิทรรศน์นี้ในรูปแบบอื่นในยุคสมัยแรกๆ คือสถานการณ์ที่โสกราตีสกับเพลโตพลัดกันเปลี่ยนชิ้นส่วนรถลากของตนทีละชิ้น จนกระทั่งในที่สุด รถลากของโสกราตีสประกอบไปด้วยชิ้นส่วนทั้งหมดของรถลากของเพลโต และรถลากของเพลโตประกอบไปด้วยชิ้นส่วนทั้งหมดของรถลากของโสกราตีส ซึ่งทำให้เกิดคำถามว่า เหตุการณ์นี้เท่ากับว่าทั้งสองคนแลกรถลากกันหรือไม่
ยุคเรืองปัญญา.
นักปรัชญา จอห์น ล็อก ได้เสนอเหตุการณ์ที่ว่า หากถุงเท้าคู่โปรดเกิดมีรู ถุงเท้าคู่นั้นจะยังเป็นคู่เดิมหรือไม่ ถ้าเราปะซ่อมรูนั้น และจะยังเป็นคู่เดิมหรือไม่ ถ้าเราปะซ่อมรูที่สอง รูที่สาม จนกระทั่งเนื้อผ้าทั้งหมดของถุงเท้าถูกแทนที่ด้วยผ้าปะรู
"ขวานของจอร์จ วอชิงตัน" (บางครั้งเรียกว่า "ขวานคุณปู่") ก็เป็นอีกหนึ่งวัตถุจากเรื่องเล่าที่ไม่ทราบที่มาว่า วัตถุดังกล่าว "ยังถือว่าเป็นขวานของจอร์จ วอชิงตันหรือไม่" หลังจากด้ามจับและหัวขวานถูกแทนที่ไปแล้ว
เรื่องเล่าดังกล่าวยังถูกกล่าวถึงในฐานะ "ขวานของเอ็บ ลินคอล์น" (Abe Lincoln's axe) จากชื่อเสียงเรื่องความสามารถในการใช้ขวานของลินคอล์น ทำให้ขวานที่มีส่วนในชีวิตของเขาหลายด้ามได้รับการจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ต่างๆ
เรื่องเล่าที่คล้ายกันของฝรั่งเศสคือเรื่องมีดของณ็องโนต์ (Jeannot's knife) โดยมีดดังกล่าวได้มีการเปลี่ยนใบมีดถึงสิบห้าครั้ง และด้ามมีดอีกสิบห้าครั้ง แต่ยังคงถือว่าเป็นมีดเล่มเดิมอยู่ ในบางประเทศที่ใช้ภาษาสเปน เรื่องเล่านี้ได้กลายเป็นสุภาษิต และได้รับการเรียกว่า "มีดประจำตระกูล" (Family knife) โดยยังคงหลักการเดิมอยู่
ในเรื่องสั้นปี 1872 (พ.ศ. 2415) ของ ฌูล แวร์น "ด็อกเตอร์ อ็อกซ์ส เอ็กซ์เพริเมนต์ (Dr. Ox's Experiment) มีการกล่าวถึงมีดของณ็องโนต์ในเรื่องของตระกูลวอง ตริกาส โดยในตระกูลนี้ นับตั้งแต่ปี 1340 (พ.ศ. 1883) ทุกครั้งที่คู่สมรสเสียชีวิตลง อีกคนหนึ่งจะแต่งงานใหม่กับคนที่อ่อนวัยกว่า ซึ่งจะใช้นามสกุลวอง ตริกาส จึงเรียกได้ว่า ตระกูลนี้มีการแต่งงานเพียงครั้งเดียว แต่ยาวนานชั่วศตวรรษ โดยไม่นับรุ่น แนวคิดที่คล้ายกันนี้ได้มีการลงลึกในรายละเอียดในนวนิยายของ โรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์ เรื่อง "จันทราปฏิวัติ" (The Moon Is a Harsh Mistress) ในลักษณะของการสมรสหมู่
ในนิตยสาร "อาร์ต รีวิว" (ArtReview) นักเขียน แซม เจคอบ ตั้งข้อสังเกตว่าวงดนตรีอังกฤษ ซูกาเบบส์ "รวมตัวตั้งแต่ปี 1998 (พ.ศ. 2541) [..] สมาชิกก็ค่อยๆ ออกไปทีละคน จนกระทั่งกันยายนปี 2009 (พ.ศ. 2552) วงก็ไม่เหลือสมาชิกดั้งเดิมอีกต่อไป ทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยคนใหม่ เหมือนแผ่นไม้บนเรือของธีเซียส" สมาชิกดั้งเดิมสามคนได้รวมตัวกันอีกครั้งในปี 2011 (พ.ศ. 2554) ภายใต้ชื่อ มุตยา คีชา ชีวอน (Mutya Keisha Siobhan) โดยที่วงชูการ์เบบส์ "ดั้งเดิม" ยังคงมีอยู่
ในซิตคอมชื่อดังของช่องบีบีซี "โอนลี่ ฟูลส์ แอนด์ ฮอร์สเซส" (Only Fools and Horses) ทริกเกอร์ (คนกวาดถนน) ประกาศว่าเขาชนะรางวัลจากการที่ได้เก็บรักษาไม้กวาดด้ามเดิมมาถึงยี่สิบปี — "เปลี่ยนหัวใหม่สิบเจ็ดครั้ง ด้ามใหม่สิบสี่ครั้ง" ทำให้เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นที่รู้จักในฐานะ "ปฎิทรรศน์ไม้กวาดของทริกเกอร์" ("Trigger's Broom" paradox)
คำตอบที่ได้รับการเสนอ.
เฮราคลิตุส.
นักปรัชญาชาวกรีก เฮราคลิตุส ได้พยายามแก้ปฎิทรรศน์นี้ด้วยการเสนอแนวคิดเรื่องแม่น้ำที่มีน้ำไหลเวียน อาริอุส ดิไดมัส (Arius Didymus) ได้ยกคำของเฮราคลิตุสโดยกล่าวว่า "ผู้ใดที่ได้ก้าวลงไปในแม่น้ำนั้น กี่ครั้งใด น้ำก็แตกต่างในครั้งนั้น" ทั้งนี้ พลูทาร์กได้โต้ว่าการก้าวลงไปในแม่น้ำเดิมสองครั้งนั้นเป็นไปไม่ได้ เพราะ "น้ำกระจายตัวและรวมตัวกันอีกครั้ง เกยเข้าหาและถดถอยลงไป"
เหตุของอาริสโตเติล.
ตามระบบเชิงปรัชญาของอาริสโตเติลและผู้ติดตาม มีสี่เหตุปัจจัยในการบรรยายถึงสิ่งหนึ่ง โดยปัจจัยเหล่านี้สามารถนำมาวิเคราะห์เพื่อหาคำตอบให้กับปฎิทรรศน์ได้ รูปเหตุ (Formal cause) หรือรูปทรง คือโครงร่างของสิ่งนั้น ในขณะที่วัสดุเหตุ (Material cause) คือสสารที่สิ่งนั้นถูกสร้างขึ้น อัตลักษณ์ของสิ่งหนึ่ง ตามคำกล่าวของอาริสโตเติล คือรูปเหตุ ดังนั้น สำเภาของธีเซียสจึงเป็นเรือ "ลำเดิม" เพราะรูปเหตุ หรือโครงร่างนั้นไม่ได้เปลี่ยนไป แม้ว่าสสารที่ใช้ในการสร้างจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลา เช่นเดียวกัน ในปฎิทรรศน์ของเฮราคลิตุส แม่น้ำมีรูปเหตุเดิมอยู่ แม้ว่าวัสดุเหตุ (น้ำในแม่น้ำ) จะเปลี่ยนไปตามกาลเวลา เช่นเดียวกับคนที่ก้าวลงไปในแม่น้ำ
อีกเหตุของอาริสโตเติลคือ จุดหมายปลายทาง หรืออันตเหตุ (Final cause) ซึ่งคือจุดประสงค์ของสิ่งนั้น สำเภา โดยสำเภาของธีเซียสก็มีจุดหมายปลายทางเดิม ตามตำนานคือ การเป็นพาหนะขนส่งธีเซียส และในแง่การเมืองคือ การโน้มน้าวให้ชาวเอเธนส์เชื่อว่าธีเซียสมีตัวตนจริง แม้ว่าวัสดุเหตุจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลา สัมฤทธิเหตุ (Efficient cause) คือวิธีการและผู้ที่ก่อให้เกิดสิ่งนั้นขึ้น เช่น ช่างฝีมือที่ถักทอและประกอบวัตถุ ในกรณีสำเภาของธีเซียสหมายถึง คนงานที่สร้างเรือในตอนแรก ซึ่งน่าจะได้ใช้เครื่องมือและเทคนิคการสร้างเดียวกันในการซ่อมแผ่นไม้ของเรือ
คำจำกัดความของ "เดียวกัน".
หนึ่งในข้อถกเถียงที่พบได้บ่อยในวรรณกรรมปรัชญาคือ ในกรณีแม่น้ำของเฮราคลิตุส คนอาจตกหลุมพรางจากสองคำจำกัดความที่แตกต่างกันของคำว่า "เดียวกัน" ในแง่หนึ่ง สิ่งของอาจมี "ความหมือนกันในเชิงคุณภาพ" จากการมีคุณสมบัติบางอย่างร่วมกัน ในอีกแง่หนึ่ง ทั้งสองอาจมี "ความเหมือนกันเชิงตัวเลข" ด้วยการเป็น "หนึ่ง" เหมือนกัน ตัวอย่างเช่น ลูกหินสองลูกที่หน้าตาเหมือนกัน โดยสองลูกอาจเหมือนกันในเชิงคุณภาพ แต่ไม่เหมือนกันในเชิงตัวเลข ซึ่งลูกหินจะมีความเหมือนกันเชิงตัวเลขได้เพียงต่อเมื่อมีอยู่ลูกเดียวเท่านั้น
ทั้งนี้ ในบางภาษาได้มีการแยกแยะระหว่างคำจำกัดความในสองรูปแบบ ภาษาเยอรมัน "gleich" ("เท่ากัน") และ "selbst" ("เท่ากับตัวเอง") เป็นคำที่ควรนำมาใช้อธิบายในปัญหานี้ ในภาษาทางการ คำแรกกล่าวถึงอัตลักษณ์เชิงคุณภาพ (เช่น "die gleiche Murmel" หมายถึง "ลูกหินที่มีลักษณะคุณภาพเดียวกัน") คำที่สองหมายถึงอัตลักษณ์เชิงตัวเลข (เช่น "die selbe Murmel" หมายถึง ลูกหินที่มีจำนวนเดียวกัน") อย่างไรก็ตาม ในภาษาพูด ทั้งสองคำบางครั้งสามารถใช้แทนกันได้
ทฤษฎีสี่มิติ (Four-dimensionalism).
เท็ด ไซเดอร์ นักปรัชญาชาวอเมริกัน และอีกนักปรัชญาอีกหลายคนได้เสนอว่าการมองวัตถุว่ายืดขยายข้ามกาลเวลาในฐานะเหตุสี่มิติของชุดเสี้ยวเวลาสามมิติจะสามารถตอบโจทย์สำเภาของธีเซียสได้ เพราะด้วยแนวคิดนี้ แต่ละเสี้ยวเวลาและทุกวัตถุสี่มิติจะยังคงความเหมือนเชิงตัวเลขของตน ขณะที่ยังมีความแตกต่างระหว่างเสี้ยวเวลาแต่ละชิ้น แม่น้ำของเฮราคลิตุสจึงประกอบด้วยเสี้ยวเวลาสามมิติของตัวมันเอง ขณะที่ยังคงจำนวนเดิมของตนแม้ว่าเวลาจะเปลี่ยนไป บุคคลหนึ่งจึงไม่สามารถก้าวลงไปในเสี้ยวเวลาแม่น้ำเดิมได้สองครั้ง แต่สามารถก้าวลงไปในแม่น้ำ (สี่มิติ) ได้สองครั้ง
แม้ว่าจะไม่มีวิธี "ที่ถูกต้อง" ใดในการทำให้เสี้ยวเวลาดังกล่าวมีอยู่ใน ทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ (Special relativity) — การพูดถึง "จุดหนึ่งของเวลา" ที่ยืดขยายในอวกาศนั้นไม่เป็นประโยชน์ เพราะวิธีการแบ่งเสี้ยวเวลาวิธีใดก็ได้ผลทั้งหมด (รวมทั้งการ "ไม่แบ่ง" เอง) หากผู้สังเกตการณ์ในทุกกรอบอ้างอิงเห็นว่าขอบเขตของวัตถุนั้นเปลี่ยนไปในวิธีเดียวกัน ทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษยังยืนยันว่า "คุณจะไม่สามารถก้าวลงในเสี้ยวเวลาของแม่น้ำเดิมได้สองครั้ง" เพราะแม้ว่าความสามารถในการเปลี่ยนกาลอวกาศจะถูกแบ่งเสี้ยว บุคคลก็ยังเคลื่อนไหวในกรอบเวลาอยู่ดี
โรซาแห่งลิมา
นักบุญโรซาแห่งลิมา  เป็นชาวสเปนในนิคมกรุงลิมา เขตอุปราชแห่งเปรู ในจักรวรรดิสเปน สมาชิกคณะชั้นสามของนักบุญดอมินิก มีชื่อเสียงจากการบำเพ็ญทุกรกิริยาอย่างเข้มงวด และเป็นคนแรกที่เกิดในทวีปอเมริกาที่ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก
นักบุญโรซา เกิดที่กรุงลิมา เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1586 มีชื่อเดิมว่าอีซาเบล แต่มักเรียกว่าโรซา เพราะขณะที่เธอยังเป็นทารก คนใช้คนหนึ่งเคยเห็นใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นดอกกุหลาบ เมื่อรับศีลกำลังในปี ค.ศ. 1597 เธอจึงได้ใช้ชื่อว่าโรซาอย่างเป็นทางการ มารดาของโรซาเคยเอาพวงดอกไม้สวมศีรษะของเธอเพื่อให้ดูน่ารัก โรซาไม่ต้องการให้มาชื่นชม เธอจึงแอบตอกตะปูยาวเข้าไปในพวงดอกไม้ ให้ตะปูแทงลึกเข้าเนื้อ เมื่อโรซาโตขึ้น ความสวยงามของเธอยังเป็นที่ต้องตาคนหลายคน โรซาไม่ต้องการให้ลุ่มหลงในตัวเธอ เธอจึงเอาพริกไทยมาขัดหน้าจนแดงและเป็นตุ่มพุพอง
โรซาได้อ่านประวัติของนักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนาแล้วประทับใจอย่างมาก จึงถือนักบุญท่านนี้เป็นแบบอย่าง เธอเริ่มอดอาหารสัปดาห์ละสามวัน รับและเฝ้าศีลมหาสนิททุกวัน ตัดผมจนสั้น นุ่งห่มผ้าเนื้อหยาบ ทำงานหนักจนมือหยาบกร้าน คนรอบข้างทั้งคนในครอบครัวและเพื่อน ๆ ต่างห้ามปรามเธอแต่ก็ไม่เป็นผล โรซาตั้งใจจะเป็นนักพรตหญิงคณะดอมินิกัน แต่ครอบครัวไม่อนุญาต เธอจึงเข้าเป็นสมาชิกคณะชั้นสามของนักบุญดอมินิกแทน และอาศัยในบ้านของบิดามารดาต่อไป เมื่ออายุ 20 ปี โรซาได้อนุญาตจากอธิการให้สวมแฮบิตของคณะดอมินิกันได้ และได้ปฏิญาณตนถือพรหมจรรย์ตลอดชีวิตด้วย ซึ่งขัดกับความประสงค์ของครอบครัวที่จะให้เธอแต่งงาน นอกจากเรื่องนี้โรซาก็เชื่อฟังพ่อแม่และช่วยเหลือครอบครัวทุกประการ
โรซา ถึงแก่มรณกรรม เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1617 สิริอายุได้ 31 ปี
โรซา ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1667 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 9 การประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1671 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 10 นับเป็นคนแรกในทวีปอเมริกาที่ได้รับเกียรติยศเช่นนี้
นาว (ช่องโทรทัศน์)
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2515
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2515 เป็น รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับที่ 9 ซึ่งได้ประกาศใช้ใน ราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ภายหลังจาก
การปฏิวัติยึดอำนาจตัวเองของ จอมพลถนอม กิตติขจร เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เป็นผลสำเร็จโดยจอมพลถนอมเป็นผู้รับสนอง
ซึ่งในธรรมนูญฉบับนี้มีจำนวนทั้งสิ้น 23 มาตราและธรรมนูญฉบับนี้ได้นำมาตรา 17 สมัย จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ซึ่งให้อำนาจบริหาร,นิติบัญญัติและตุลาการกลับมาใช้
ลอส สตาร์ส (Lost Stars)
สำเภาของธีเซียส (Ship of Theseus)
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2520
ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2520 เป็น รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับที่ 12 ได้ประกาศใช้ใน ราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 ภายหลังจากการ
ปฏิวัติยึดอำนาจจากรัฐบาลนาย ธานินทร์ กรัยวิเชียร โดย พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ หัวหน้า คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2520 เป็นผลสำเร็จซึ่งหลังจากนั้น
อีก 2 วันคือวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ เลขาธิการ คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน และ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ได้รับการแต่งตั้ง
เป็น นายกรัฐมนตรี
ธรรมนูญฉบับนี้ได้บัญญัติไว้ทั้งสิ้น 32 มาตราและได้นำรัฐธรรมนูญมาตรา 17 สมัยจอมพลสฤษดิ์กลับมาใช้
สนธิสัญญาโลซาน
สนธิสัญญาโลซาน เป็นสนธิสัญญาสันติภาพซึ่งลงนามในโลซาน ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1923 อันยุติสถานะสงครามซึ่งมีอยู่ระหว่างประเทศตุรกีและฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้แก่ จักรวรรดิอังกฤษ สาธารณรัฐฝรั่งเศส ราชอาณาจักรอิตาลี จักรวรรดิญี่ปุ่น ราชอาณาจักรกรีซ ราชอาณาจักรโรมาเนียและรัฐเซิร์บ-โครแอต-สโลวีนนับแต่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งเริ่มขึ้น อย่างเป็นทางการ สนธิสัญญานี้เป็นผลแห่งความพยายามเจรจาสันติภาพครั้งที่สองหลังสนธิสัญญาเซเวร์ (Treaty of Sèvres) อันล้มเหลว ที่ภาคีทั้งหมดลงนามแต่ภายหลังถูกขบวนการแห่งชาติตุรกีซึ่งต่อสู้กับเงื่อนไขเดิมและสูญเสียดินแดนไปเป็นอันมาก สนธิสัญญาโลซานยุติความขัดแย้งและกำหนดเขตแดนของรัฐตุรกีสมัยใหม่ ยกเว้นเขตแดนกับประเทศอิรัก ในสนธิสัญญาดังกล่าว ตุรกีสละการอ้างสิทธิ์เหนือส่วนที่เหลือของจักรวรรดิออตโตมันและฝ่ายสัมพันธมิตรรับรองอธิปไตยของตุรกีภายในเขตแดนใหม่เป็นการตอบแทน
ตุรกีให้สัตยาบันสนธิสัญญาดังกล่าวเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1923 กรีซเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1923 อิตาลีเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1924 ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1924 บริเตนใหญ่เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1924 สนธิสัญญาดังกล่าวมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1924 โดยตราสารให้สัตยาบันเก็บรักษาอย่างเป็นทางการในกรุงปารีส
อาคารผู้โดยสารสนามบิน
อาคารผู้โดยสารสนามบิน คืออาคารที่อยู่ในสนามบิน airport เป็นที่ๆ ผู้โดยสารถ่ายโอนระหว่างการขนส่งภาคพื้นดินและอำนวยความสะดวกให้ผู้โดยสารสามารถขึ้นและลงเครื่อง aircraft.
ภายในอาคารผู้โดยสารสามารถซื้อตั๋ว, รับกระเป๋าเดินทางของพวกเขา, ได้รับการตรวจจากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย. อาคารถูกออกแบบให้สามารถเข้าสู่ตัวเครื่องบินโดยผ่านเกท (via gates) ซึ่งโดยปกติจะเรียกว่า อาคารเทียบเครื่องบิน concourses. อย่างไรก็ตาม คำว่า อาคารผู้โดยสาร "terminal" และ อาคารเทียบเครื่องบิน "concourse" บางครั้งก็ใช้สลับกัน, ขึ้นอยู่กับโครงสร้างของของสนามบิน.
สนามบินขนาดเล็กมีอาคารผู้โดยสารเพียงหนึ่งอาคาร ในขณะที่ สนามบินขนาดใหญ่สามารถมีอาคารผู้โดยสารและ/หรืออาคารเทียบเครื่องบินได้หลายอาคาร.ในสนามบินขนาดเล็ก อาคารผู้โดยสายหนึ่งเดียวนี้ปกติจะมีองค์ประกอบทุกสิ่งทุกอย่างของการเป็นอาคารผู้โดยสารและอาคารเทียบเครื่องบิน
สนามบินขนาดใหญ่บางแห่งมีอาคารผู้โดยสายหนึ่งอาคารที่เชื่อมต่อหลายๆ
อาคารเทียบเครื่องบินด้วยทางเดิน, สะพานลอยฟ้า, หรือ อุโมงค์ใต้ดิน (เช่น สนามบินนานาชาติเดนเวอร์ Denver International Airport). สนามบินขนาดใหญ่บางแห่งมีอาคารผู้โดยสารมากกว่าหนึ่งอาคาร, แต่ละอาคารก็จะมีอาคารเทียบเครื่องบินหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งอาคาร   (เช่น สนามบินนิวยอร์กลาการ์เดีย JFK Airport). สนามบินขนาดใหญ่อื่นๆ มีหลายอาคารผู้โดยสาร