pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2370 เจ้าหญิงทรงอภิเษกสมรสกับนูโน โจเซ เซเวโร เดอ เมนโดคา โรลิม เดอ เมารา บาร์เรโต มาควิสแห่งลูเลและเป็นเคานท์แห่งวาเล เดอ ราอิซ และในอนาคตได้เป็นดยุคแห่งลูเล ในเวลาต่อมาเขาได้เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งโปรตุเกสหลายสมัย พระราชพิธีอภิเษกสมรสถูกจัดขึ้นอย่างเป็นทางการในห้องสวดมนต์ของพระราชวังหลวงอาจูดาและเป็นเหตุการณ์ที่ถูกกล่าวถึงมากในช่วงเวลานั้น ถึงแม้ว่าลูเลจะเป็นขุนนางและมีเชื้อสายห่างๆกับพระราชวงศ์โปรตุเกส เจ้าหญิงอานา ดี ฌีซุช มารีอาแห่งโปรตุเกสทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งโปรตุเกสพระองค์แรกนับตั้งแต่ยุคกลางโดยอภิเษกสมรสกับบุรุษซึ่งไม่ใช่เชื้อพระวงศ์
เหตุผลในการอภิเษกสมรสนั้นไม่น่าจะเป็นเรื่องการเมือง เนื่องจากพระธิดาองค์แรกประสูติในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2370 เพียง 22 วันหลังการอภิเษกสมรส ดังนั้นเจ้าหญิงทรงตั้งพระครรภ์ก่อนการอภิเษกสมรสเสียอีก การอภิเษกสมรสไม่ได้รับการเห็นชอบจากพระราชบิดาของเจ้าหญิง พระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส จนกระทั่งเสด็จสวรรคต (เป็นที่เคร่งครัดมาก เนื่องจากกฎหมายโปรตุเกสในเวลานั้นกำหนดว่าการอภิเษกสมรสของทายาทโดยสันนิษฐาน จะต้องได้รับการอนุญาตจากผู้ปกครองเสียก่อน ซึ่งเจ้าหญิงอนามิใช่ทายาทโดยสันนิษฐาน) ไม่มีพระเชษฐาของพระนางองค์หนึ่งองค์ใดเลยที่มาเข้าร่วมงานอภิเษกสมรส(ซึ่งทั้งสองพระองค์ต่างอ้างสิทธิในราชบัลลังก์จากต่างประเทศ)
การอภิเษกสมรสได้รับการลงพระปรมาภิไธยรับรองโดยผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในลิสบอนซึ่งเป็นพระเชษฐภคินีของพระนาง เจ้าหญิงอิซาเบล มาเรียแห่งโปรตุเกส การอภิเษกสมรสครั้งนี้มิใช่การหนีตามกัน ในฐานะของเชื้อพระวงศ์ทั้งคู่ต้องได้รับการรับรู้มีความตั้งพระทัยแน่วแน่ที่จะอภิเษกสมรส โดยพระราชมารดาของเจ้าหญิง สมเด็จพระราชินีคาร์ลอตา โจวควินาทรงอำนวยความสะดวกให้ทั้งคู่แทนที่จะทรงหาทางป้องกันมิให้การอภิเษกสมรสเกิดขึ้นหลังจากทั้งคู่ให้กำเนิดพระธิดา
ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2369 พระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส พระราชบิดาขณะเสด็จกลับจากพระอารามเฮียโรนิไมท์ และทรงเข้าบรรทมที่พระราชวังเบ็มโปสตาด้วยพระอาการน่าเป็นห่วง พระองค์ทรงเจ็บปวดทรมานหลายวันจากพระอาการต่างๆรวมทั้งอาเจียนและการสั่นอย่างรุนแรง พระองค์ทรงปรากฏองค์ด้วยพระพลานามัยที่ดีขึ้นแต่ด้วยความรอบคอบ พระองค์ทรงลงพระปรมาภิไธยแต่งตั้งให้ เจ้าหญิงอิซาเบล มาเรีย พระราชธิดาเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในกลางคืนของวันที่ 9 มีนาคม พระอาการประชวรของพระองค์กลับแย่ลงและเสด็จสวรรคตในเวลาประมาณ 5 โมงเช้าของวันที่ 10 มีนาคม สิริพระชนมายุ 58 พรรษา เจ้าหญิงผู้สำเร็จราชการทรงยอมรับในทันทีทันใดภายในรัฐบาลของโปรตุเกสและสมเด็จพระจักรพรรดิเปโดรทรงได้รับการยอมรับในฐานะองค์รัชทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมายในฐานะ พระเจ้าเปโดรที่ 4 แห่งโปรตุเกส จากการศึกษาวิจัยพบว่า การสวรรคตของพระราชบิดาเกิดจากการรับสารพิษจำพวกสารหนูในปริมาณมาก
ด้วยการฟื้นฟูของอัตตาธิปไตยหรือสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ในปีพ.ศ. 2374 ทั้งคู่ได้ถูกเนรเทศและเริ่มต้นเดินทางไปทั่วยุโรป โดยทรงมีทั้งโอรสธิดาและเด็กคนอื่นๆตามเสด็จไปด้วย การอภิเษกสมรสต้องยุติลงด้วยการแยกทางกันโดยพฤตินัยในปีพ.ศ. 2378 เจ้าหญิงอนาสิ้นพระชนม์ในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2400 ณ โรม ประเทศอิตาลี สิริพระชนมายุ 50 พรรษา ก่อนที่พระสวามีจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ดยุค
ทายาทของเจ้าหญิงอนาเป็นประมุขแห่งตระกูลลูเล โดบเชื้อสายของพระนาง เปโดร ฟอลเก เดอ เมนโดคา โรลิม เดอ เมารา บาร์เรโต ดยุคที่ 6 แห่งลูเล เขาได้รับการพิจารณาให้เป็นทายาทที่มีสิทธิอันชอบธรรมในราชบัลลังก์โปรตุเกสที่ถูกล้มล้างไปแล้ว ด้วยความบริสุทธิ์ของสายสืบราชสันตติวงศ์ที่มีภูมิลำเนาเดิมอย่างไม่ขาดสายเป็นสิทธิโดยแผ่นดินโปรตุเกส ถึงแม้ว่าดยุคจะไม่อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ตามพระราชมรดกและทรงยอมรับการรับรองตำแหน่งดยุคจากประมุขแห่งราชวงศ์สายอื่นคือ ดูอาร์เต ปิโอ ดยุคแห่งบราแกนซา ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์คนปัจจุบัน
เจ้าหญิงอานา ดี ฌีซุช มารีอาแห่งโปรตุเกสทรงอภิเษกสมรสกับนูโน โจเซ เซเวโร เดอ เมนโดคา โรลิม เดอ เมารา บาร์เรโต ดยุคที่ 1 แห่งลูเล มีพระโอรสธิดาร่วมกัน 5 พระองค์ได้แก่
รายชื่อตอนในน้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก
รายชื่อตอนในน้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก เป็นลำดับการฉายของอนิเมะเรื่องน้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก ซึ่งปัจจุบันมีทั้งหมด 2 ภาค โดยภาคแรกเริ่มฉายในวันที่ 3 ตุลาคม 2553 จนถึงวันที่ 19 ธันวาคม 2553 รวมทั้งสิ้น 13 ตอน และในส่วนของ OVA ซึ่งนับเป็นตอนต่อจากที่จบในภาคโทรทัศน์ โดยฉายทาง Nico Nico Douga, ShowTime, Movie Gate และ Bandai Channel ในช่วงวันที่ 22 กุมภาพันธ์ - 31 พฤษภาคม 2554 จำนวน 4 ตอน โดยในภาคโทรทัศน์ในตอนที่ 13 จะเป็นตอนที่จบแบบ Good end และในส่วนของ OVA ในตอนแรกจะเป็นตอนจบจริง ๆ ของเรื่อง หรือ True End และในภาคที่ 2 ใช้ชื่อว่า โดยเริ่มฉายมาตั้งแต่วันที่ 6 เมษายน 2556 โดยคาดว่าจะฉายรวมทั้งสิ้น 13 ตอน เช่นเดียวกันกับภาคแรก
รายชื่อตอนในภาคแรก.
"กรอบสีชมพู หมายถึง ตอนที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น และ กรอบสีเขียว หมายถึง ตอนที่ออกอากาศทางอินเตอร์เน็ท"
รายชื่อตอนในภาคที่ 2.
กรอบสีเหลือง หมายถึง เป็นตอนที่ออกอากาศในโทรทัศน์ และกรอบสีส้ม หมายถึง เป็นตอนที่ออกอากาศทางอินเตอร์เน็ท ทาง นิโกะ นิโกะ โดวกะ
พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านวัดพระแท่นศิลาอาสน์
ไคล์ นอตัน
ไคล์ นอตัน  เกิดวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นตำแหน่งแบ็กขวาให้กับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ เขาเป็นผลผลิตจากสถาบันเยาวชนของสโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์ยูไนเต็ด
Kyle Naughton
ทอม ฮัดเดิลสโตน
ทอมัส แอนดรูว์ ฮัดเดิลสโตน (; เกิดวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1986) เป็นนักฟุตบอล​ชาวอังกฤษ​ ตำแหน่งกลองกลางตัวรับ ปัจจุบันเป็นผู้เล่นและโค้ชชุดสำรองและชุดเยาวชนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ฮัดเดิลสโตน เป็นที่รู้จักและจดจำในช่วงที่เล่นให้กับทอตนัม ฮอตสเปอร์และฮัลล์ ซิตีในพรีเมียร์ลีก​ รวมถึงดาร์บี เคาน์ตีในเดอะแชมเปียนชิป​
มาร์ค ชวาเซอร์
มิชู
มิเกล เปเรซ กูเอสตา  หรือรู้จักในชื่อ มิชู  เกิดวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน ลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า เขาเริ่มเล่นให้กับเรอัลโอบิเอโด หลังจากนั้นก็เล่นให้กับเซลตาเดบิโกและราโยบาเยกาโน ได้ลงเล่นนัดแรกในลาลิกาในฤดูกาล 2011–12
Miguel Pérez Cuesta
เชน ลอง
เชน แพทริก ลอง (, เกิดวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1987)​ เป็นนักฟุตบอลชาวไอริช ตำแหน่งกองหน้า​ ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเซาท์แฮมป์ตันในพรีเมียร์ลีก​และฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ เขาได้รับการบันทึกสถิติว่าเป็นนักฟุตบอลที่ยิงประตูได้เร็วที่สุดในระดับพรีเมียร์ลีก โดยในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2018–19​ เขาสามารถยิงประตูได้ในนัดที่พบกับวอตฟอร์ด​ โดยใช้เวลาเพียง 7.69 วินาที
เชน ลอง เริ่มต้นการเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับสโมสรฟุตบอลคอร์ก ซิตี ในลีกของไอร์แลนด์พรีเมียร์ดิวิชัน​ จากนั้นในฤดูกาล 2005–06 เขาได้ย้ายมาเล่นในประเทศอังกฤษ​กับสโมสรฟุตบอลเรดดิง ในระดับอีเอฟแอลแชมเปียนชิป​ ซึ่งเขาสามารถยิงในลีกได้ 3 ประตูจากการถูกส่งลงมาเป็นตัวสำรอง 10 นัด และมีส่วนช่วยทำให้สโมสรเป็นแชมป์และได้เลื่อนชั้นขึ้นไปแข่งในระดับพรีเมียร์ลีก​เมื่อจบฤดูกาล เชน ลอง มีโอกาสลงเล่นในพรีเมียร์ลีกกับเรดิงอยู่ 2 ฤดูกาลก่อนที่สโมสรจะตกชั้นเมื่อจบฤดูกาล 2007–08
ในฤดูกาล 2009–10 เขาจะทำผลงานให้ทีมได้อย่างยอดเยี่ยมในการแข่งขันเอฟเอคัพ​ โดยสามารถพาสโมสรเรดิงที่อยู่ในระดับแชมเปียนชิปเอาชนะลิเวอร์พูลที่อยู่ในระดับพรีเมียร์ลีกได้ในการแข่งขันรอบที่ 3 และพาสโมสรเข้าไปถึงรอบ 8 ทีมสุดท้าย โดยเป็นสโมสรเดียวในรอบ 8 ทีมที่ไม่ได้มาจากลีกสูงสุด ต่อมาในฤดูกาล 2010–11 เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสรเรดิง เมื่อยิงในลีกไปถึง 21 ประตู โดยเป็นผู้ทำประตูสูงสุดอันดับ 2 ของลีกแชมเปียนชิปในฤดูกาลดังกล่าว และพาสโมสรจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 5 ทำให้ได้ลงแข่งขันในรอบเพลย์ออฟเพื่อเลื่อนชั้น โดยในการแข่งขันรอบเพลย์ออฟรอบแรกเขายิงคนเดียว 2 ประตูช่วยให้สโมสรเอาชนะคาร์ดิฟฟ์ ซิตี​และเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ก่อนที่จะแพ้ให้กับสวอนซี ซิตี
ในฤดูกาล 2011–12 เขาได้รับโอกาสลงเล่นในระดับพรีเมียร์ลีกอีกครั้งเมื่อตัดสินใจย้ายไปร่วมทีมเวสต์บรอมมิช อัลเบียน​ ด้วยค่าตัว 6 ล้านปอนด์ ต่อมา​ในเดือน มกราคม 2014 เขาย้ายไปร่วมทีมฮัลล์ ซิตี เป็นระยะเวลาสั้นๆ ก่อนที่เขาจะย้ายไปร่วมทีมเซาท์แฮมป์ตัน ในฤดูกาล 2014–15
เชน ลอง แต่งงานกับ เคย์ลีอาห์ อดัม เมื่อเดือน มิถุนายน 2013 โดยทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ เทแกน บุตรสาวคนโต, เอริน บุตรสาวคนรอง และ แจ็กซ์ บุตรชายคนเล็ก
Branislav Ivanovic
วิถีสั้นสุด
เควิน ดอยล์
เควิน เอดเวิร์ด ดอยล์  เกิดวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1983 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไอริช เล่นตำแหน่งกองหน้า
เขาเริ่มเล่นอาชีพให้กับสโมสรฟุตบอลเซนต์แพทริกส์แอทเลติก และสโมสรฟุตบอลคอร์กซิตี ที่บ้านเกิดก่อนจะย้ายมาอยู่กับสโมสรฟุตบอลเรดดิงในอังกฤษ เขาเป็นส่วนหนึ่งทำให้เรดดิงเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกในปี ค.ศ. 2006 ต่อมาในปี ค.ศ. 2009 เขาย้ายมาอยู่กับวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ด้วยสถิติค่าตัวสูงสุดของสโมสร 6.5 ล้านปอนด์
ดอยล์ลงเล่นในฐานะทีมชาติ เปิดตัวนัดแรกในปี ค.ศ. 2006 เขายิงประตูได้ 14 ประตูในการลงแข่ง 64 นัด ให้กับไอร์แลนด์ เขายังได้เล่นในยูโร 2012 ด้วย
มงเปอลีเย อัชแอ็สเซ
สโมสรกีฬาเอโรแห่งมงเปอลีเย  หรือเรียกแบบย่อว่า มงเปอลีเย อัชแอ็สเซ  เป็นสโมสรฟุตบอลฝรั่งเศสจากเมืองมงเปอลีเย เริ่มแรกก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1919 จากนั้นเปลี่ยนแปลงจากการรวมสโมสรในปี ค.ศ. 1974 มงเปอลีเยเล่นอยุ่ในลีกเอิง ลีกสูงสุดของฟุตบอลฝรั่งเศส มีสนามกีฬาเหย้าคือ สตาดเดอลามอซง (Stade de la Mosson) ทีมแรกมีผู้จัดการทีมคือ เรอเน ฌีราร์ (René Girard) มงเปอลีเยชนะในลีกเอิงเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2011–12 ส่วนเกียรติประวัติอื่น ชนะถ้วยกุปเดอฟร็องส์ในปี ค.ศ. 1929 และ 1990 นอกจากนั้นยังได้ถ้วยยูฟ่าอินเตอร์โตโต้คัพ ในปี ค.ศ. 1999
Montpellier Hérault Sport Club
นิสสัน ซิลฟี่
นิสสัน ซิลฟี (Nissan Sylphy) หรือในอดีตเรียกว่า นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี (Nissan Bluebird Sylphy) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) ผลิตโดยนิสสัน เริ่มการผลิตใน พ.ศ. 2543 เพื่อทดแทนรถยนต์รุ่นก่อนหน้าคือ นิสสัน ซันนี่ และ นิสสัน บลูเบิร์ด ซึ่งทั้ง 2 รุ่นนี้ได้ยุติการผลิตและการทำตลาดแล้ว
ในความจริงแล้ว บลูเบิร์ด และบลูเบิร์ด ซิลฟี เป็นรถต่างประเภทกัน โดยนิสสัน บลูเบิร์ด เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลาง ส่วนบลูเบิร์ด ซิลฟี เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก ผลิตมาแล้วถึง 3 เจนเนอเรชั่นด้วยกัน โดยรุ่นปัจจุบันได้ตัดคำว่า บลูเบิร์ด ออกไป คงเหลือเพียงคำว่าซิลฟีเท่านั้น
ในประเทศไทย เคยนำบลูเบิร์ด ซิลฟี Generation ที่ 1 มาผลิตและจำหน่ายในช่วง พ.ศ. 2543-2549 โดยบริษัท นิสสัน มอเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด และยังมีให้เห็นทั่วไป จนมาถึง Generation ที่ 2 รุ่นนี้ไม่มีขายในไทย จนในปี พ.ศ. 2555 ได้นำกลับมาผลิตและจำหน่ายในประเทศไทยอีกครั้ง ใน Generation ที่ 3
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2543-2549).
นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 1 ผลิตครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 ใช้รหัสคือ G10 มีเครื่องยนต์ให้เลือก 4 แบบ มีเครื่องยนต์ 1.5 1.6 1.8 และ 2.0 ลิตร มีชื่อในการส่งออกคือ นิสสัน พัลซาร์ (ประเทศออสเตรเลีย) นิสสัน ซันนี่ (ประเทศไทย, สิงคโปร์, ฮ่องกง และในแถบตะวันออกกลาง) นิสสัน เซนทรา (ประเทศไต้หวัน, ฟิลิปปินส์, มาเลเซีย และ อินโดนีเซีย) นิสสัน อัลเมร่า (ประเทศบรูไน)
มีการไมเนอร์เชนจ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2547 โดยปรับกระจังหน้าให้คล้าย นิสสัน เทียน่า และเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2549
โฉมนี้ เคยนำมาขายในไทยอย่างเป็นทางการ โดยเป็นที่รู้จักของคนไทยในชื่อ นิสสัน ซันนี่ นีโอ ช่วงปี พ.ศ. 2543-2549 เป็นตลาดที่ 2 ต่อจากญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2543 และถูกนำไปดัดแปลงเป็น Almera Sedan สำหรับตลาดยุโรป Pulsar Sedan ในออสเตรเลีย และ Sunny Almera ในประเทศไทย เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2545 ใช้เครื่องยนต์ 1.8 ลิตร แต่มียอดขายไปได้เรื่อยๆ ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก เนื่องจากการเปิดตัว Toyota Corolla Altis สำหรับตลาดเอเชีย เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2544 ในตลาดไต้หวัน และเปิดตัวในไทยในงาน Bangkok Motor Show 2001 เริ่มขายจริงเมื่อเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน ทำให้ตลาดกลุ่มนี้มีการแข่งขันกันอย่างลุกเป็นไฟ และทำให้รถยนต์ทุกรุ่น ทุกยี่ห้อที่อยู่ในตลาดช่วงนั้น รวมถึง Sunny Neo กลายเป็นรถยนต์ที่เชย และล้าสมัยไปเพียงชั่วข้ามคืน มียอดขายพอประคองตัวให้อยู่รอดได้เท่านั้น และยังทำให้ยอดขายของนิสสันในไทยในช่วงนั้นเริ่มถดถอย เนื่องจากบริษัทแม่ต้องการเข้ามาทำตลาดเอง แต่สยามกลการ ในฐานะผู้ถือสิทธิ์การผลิต นำเข้าและจำหน่ายนิสสันไม่ยอม ทำให้บริษัทแม่ตัดการช่วยเหลือ และสนับสนุนรถรุ่นใหม่ๆ มาทำตลาด ทั้ง X-Trail รุ่นแรกและ Navara สูญเสียโอกาสในการทำตลาดช้าไปหลายปี ในที่สุด หลังจากเจ้าสัวถาวร พรประภาถึงแก่อนิจกรรมไปได้พักใหญ่ การเจรจากับทางญี่ปุ่นลงตัว นิสสันจึงเข้ามาเพิ่มทุนในสยามกลการ 7.6 พันล้านบาท พร้อมก่อตั้ง Siam Nissan Automobile ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น Nissan Motors Thailand ในปี พ.ศ. 2552 จนถึงปัจจุบัน
โฉมนี้มีการผลิตเกียร์ 2 รูปแบบ คือ เกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด (โฉมนี้ยังไม่มีการผลิตเกียร์ CVT)
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2549-2555).
นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 2 ผลิตครั้งแรกในปี พ.ศ. 2549 รหัสคือ G11 มีเครื่องยนต์ให้เลือก 3 แบบ คือ 1.5 1.6 และ 2.0 ลิตร โดยได้เลิกผลิตรุ่นเครื่องยนต์ 1.8 ลิตร มีชื่อในการส่งออกชื่อเดียวคือ นิสสัน ซิลฟี (ประเทศจีน) โดยโฉมนี้ไม่มีจำหน่ายในประเทศไทย ทั้งที่เหมาะจะนำมาประกอบขายในไทยมากกว่า เพราะถูกออกแบบให้มีห้องโดยสารที่หรูหรากว่า เอาใจชาวเอเชียอย่างชัดเจน ต่างจาก Tiida ที่ถูกออกแบบมาเพื่อชาวญี่ปุ่น ซึ่งชอบรถขนาดเล็ก แต่มีภายในใหญ่โตเท่าที่จะทำได้ แต่เนื่องจากความต้องการที่แตกต่างกันในแต่ละภูมิภาค ทำให้แนวทางการพัฒนาไม่ชัดเจน ส่งผลให้ไม่สามารถทำต้นทุนให้ต่ำลงได้ โดยเฉพาะในประเทศไทยที่มีอำนาจการต่อรองไม่สูงเท่าาสหรัฐอเมริกาและจีน ทำให้ราคาขายปลีกสูงกว่าที่ตั้งใจไว้ ทำให้ Tiida ถูกนำมาผลิตและจำหน่ายในประเทศไทยแทน แม้จะไม่สามารถบอกว่าเป็นรุ่นที่ทดแทน Sunny NEO ได้อย่างเต็มปาก หากแต่ว่าต้องทำตลาดแทน Sunny Neo ที่ยุติบทบาทไปแล้วเท่านั้น
โฉมนี้เป็นโฉมสุดท้ายที่มีการผลิตเครื่องยนต์ 1.5 และ 2.0 ลิตรขายอีกด้วย
มีเกียร์ 3 แบบให้เลือก คือ เกียร์ธรรมดา 5 สปีด เกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และเกียร์ CVT โดยโฉมนี้เป็นโฉมสุดท้ายที่มีการผลิตเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีดขาย และโฉมต่อไปนี้จะไม่มีอีก หลังจากนั้นนิสสันที่ประเทศรัสเซียก็นำมาผลิตหลังจากตกรุ่นแล้วโดยใช้ชื่อว่านิสสัน อัลเมราโดยออกแบบภายในหลายๆอย่างใหม่อีกด้วย
รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2555-2563).
นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 3 ผลิตครั้งแรกในปี พ.ศ. 2555 โดยเปิดตัวครั้งแรกที่ประเทศจีน และมีการเข้าไปเปิดตัวแล้วถึง 5 ประเทศ คือ ประเทศจีน ไทย อเมริกาเหนือ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ โดยมีแผนส่งเข้าไปตลาดในอีก 120 ประเทศทั่วโลกในปี ค.ศ. 2014 รหัสคือ B17 มีเครื่องยนต์เพียง 2 ขนาด คือ 1.6 และ 1.8 ลิตร โดยได้นำรุ่น 1.8 ลิตร กลับมาผลิตอีกครั้ง มีเกียร์ 2 แบบให้เลือกซื้อ คือเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์ CVT
โฉมนี้ ทางนิสสัน มอเตอร์ (ประเทศไทย) ได้นำกลับมาผลิตและจำหน่ายอีกครั้ง ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 โดยมี อารยา เอ ฮาร์เก็ต และ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ เป็นพรีเซนเตอร์อีกด้วย
รุ่นที่ 4 B18 (พ.ศ. 2562-ปัจจุบัน).
นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 4 ผลิตครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 โดยเปิดตัวครั้งแรกที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ต่อจากรุ่นน้องอย่าง Nissan Versa นิสสันเผยโฉมคอมแพคท์คาร์ Nissan Sylphy รุ่นใหม่เจนเนอเรชั่น 4 (Nissan Sentra ในสหรัฐฯ) ต่อเนื่องที่งาน 2019 Shanghai Auto Show แน่นอนว่างานออกแบบยังคงเป็นไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นภายนอกหรือภายใน ซึ่งช่วยให้รถในกลุ่มซีดานของนิสสันยุคใหม่มีภาพลักษณ์ของความสปอร์ตเพิ่มขึ้นในทุกคลาสตั้งแต่ออกมาจากโรงงาน
โฉมนี้ ทางนิสสัน มอเตอร์ (ประเทศไทย) ได้นำกลับมาผลิตและจำหน่ายอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2563 แต่มีข่าวแจ้งมาว่า นิสสัน มอเตอร์ ประเทศไทย ร่อนจดหมายถึงตัวแทนจำหน่ายทั่วประเทศ โดยมีใจความสำคัญที่ระบุว่า “ยุติการทำตลาดรถ 3 รุ่น ได้แก่ X-Trail, Teana และ Sylphy อย่างเป็นทางการ ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน เป็นต้นไป”
Nissan มีแผนที่จะเปิดตัวรถยนต์ที่ใช้ขุมพลัง e-POWER (ไฮบริดแบบอนุกรม) หลากหลายรุ่นที่จีนในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ล่าสุด มีภาพมาให้ชมกันแล้วหนึ่งรุ่น ก่อนถึงกำหนดเปิดตัวกับ Nissan Sylphy e-POWER ซึ่งมาพร้อมขุมพลัง e-POWER แบบ generation ที่ 2 แรงบิดสูงสุด 300 นิวตันเมตร และ มีรูปแบบการขับขี่ให้เลือก 5 รูปแบบ
เบื้องต้น มีการระบุแค่ว่า Nissan Sylphy e-POWER มีเครื่องยนต์เบนซินไว้ชาร์จไฟเข้าแบตเตอรี่ ขับเคลื่อนล้อคู่หน้า ส่วนอัตราสิ้นเปลืองเชื้อเพลิงโดยเฉลี่ย ตามมาตรฐานของประเทศจีนอยู่ที่ 25.6 กิโลเมตร/ลิตร พร้อมให้อัตราเร่งที่ฉับไว, ลดความเร็วอย่างนุ่มนวล และห้องโดยสารเงียบ ตามสไตล์รถยนต์ไฟฟ้า EV
พร้อมแบตเตอรี่และมอเตอร์ไฟฟ้า กำลังสูงสุดทั้งระบบ 187 แรงม้า แรงบิดสูงสุดทั้งระบบ 300 นิวตันเมตร ขับเคลื่อนล้อคู่หน้า
Nissan Sylphy e-POWER เป็นส่วนหนึ่งของแผนการเป็นกลางทางคาร์บอนที่ Nissan ตั้งเป้าให้บรรลุภายในปี 2050 พร้อมเล็งให้รถยนต์รุ่นใหม่ทุกรุ่นที่ออกจำหน่ายในตลาดหลัก มาพร้อมกับขุมพลังพ่วงระบบไฟฟ้า ภายในต้นทศวรรษ 2030 ส่วน Nissan ประเทศจีน ตั้งเป้าเปิดตัวรถยนต์ที่ใช้ขุมพลัง e-POWER ให้ครบ 6 รุ่น ภายในปี 2025
อินสไปร์คัฟเวอร์วิธเกม
Inspire (song)
เพ็ตโซไซตี
สเตรจต์เอดจ์โซไซตี้
วงศ์ปลาคางคก
Batrachoididae
Batrachoidiformes
อันดับปลาคางคก
ปลาคางคก (อังกฤษ: Toadfishes, Frogfishes) เป็นปลาทะเลจำพวกปลากระดูกแข็งกลุ่มหนึ่ง ในอันดับ Batrachoidiformes และวงศ์ Batrachoididae ซึ่งมีเพียงวงศ์เดียวเท่านั้นที่อยู่ในอันดับนี้
ถูกเรียกชื่อนี้เนื่องจากมีสีที่ไม่เป็นระเบียบ ดูสกปรกเลอะเทอะดูคล้ายกับคางคกหรือกบ (คำว่า "Batrachus" มาจากภาษากรีกคำว่า βατραχος ("batrakhos") หมายถึง "กบ") มีอยู่ประมาณ 80 ชนิด ใน 21 สกุล แบ่งออกได้เป็น 3 วงศ์ย่อย (ดูด้านล่าง)
ปลากลุ่มนี้ มีวิธีการล่าเหยื่อแบบซุ่มโจมตี โดยจะฝังตัวกับพื้นทราย ด้วยสีที่ดูเลอะเทอะไม่สะดุดตาช่วยให้หลบพ้นจากสายตาสัตว์นักล่าประเภทอื่น ๆ ได้เป็นอย่างดี มีหนามแหลมบริเวณหลังและหนามแหลมบริเวณส่วนคลุมเหงือกของปลากลุ่มนี้ โดยเฉพาะในสกุล "Thalassophryne" จะมีเป็นท่อซึ่งสามารถฉีดพิษไปยังศัตรูที่ต้องการที่จะล่าพวกมันเป็นอาหาร เพื่อป้องกันตัว
มีความสามารถส่งเสียงร้องได้ ในตัวผู้จะมีการใช้ถุงลมช่วยในการว่ายน้ำ และช่วยในการทำให้เกิดเสียงเพื่อดึงดูดตัวเมีย ด้วยการขยับกล้ามเนื้อที่แข็งแรงด้านข้างถุงลม โดยจะส่งเสียงร้องว่า "อุบ อุบ" ในภาษาไทยถึงเรียกปลากลุ่มนี้รวม ๆ กันว่า "ปลาอุบ" เนื่องจากเป็นปลาที่หลบซ่อนตามโขดหินหรือใต้พื้นทรายหรือพื้นที่ ๆ เป็นโคลนเลน พบเห็นตัวได้ยาก จึงต้องทำการดึงดูดเพศตรงข้ามให้สนใจ โดยสามารถสั่นกล้ามเนื้อส่วนนี้ได้มากถึง 150 ครั้งต่อวินาที นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาผีหลอก", "ปลาบู่ทะเล", "ปลาตุ๊กแก", "ปลากบ" หรือ "ปลาคางคก"
เป็นปลาไม่มีเกล็ด เนื้อนิ่มลื่น โดยที่ตาอยู่ด้านบนของหัวที่มีขนาดใหญ่ ปากมีขนาดใหญ่รับกับขากรรไกรล่าง และขากรรไกรบน เหงือกมีขนาดเล็กและมีเพียงข้างละอัน มีหนามแหลม 1 เส้น พร้อมกับเส้นครีบอ่อนจำนวนมาก
อาศัยอยู่บริเวณพื้นใต้น้ำ ตั้งแต่แถบชายฝั่งไปจนถึงทะเลลึก เป็นปลากินเนื้อ สามารถกินอาหารได้หลากหลายและไม่เลือกขนาดแม้จะใหญ่กว่าตัวก็ตาม โดยจะหลบซ่อนอยู่ตามรอยแตกของหิน หรือ ขุดพื้นทรายเพื่อซ่อนตัวล่าเหยื่อ ตัวผู้จะสร้างรังและคอยปกป้องไข่หลังจากที่ตัวเมียทำการวางไข่แล้ว ตัวผู้หนึ่งตัวอาจผสมพันธุ์กับไข่ของตัวเมียได้หลายตัว
พบได้ในทะเลทั่วโลก มีเพียงแค่ไม่กี่ชนิดที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำจืดหรือน้ำกร่อย เช่น "Daector quadrizonatus" ที่พบในประเทศโคลัมเบีย, "Potamobatrachus trispinosus" ที่พบในแม่น้ำอเมซอน, "Thalassophryne amazonica" พบในทวีปอเมริกาใต้ รวมถึงปลาย่าดุก ("Batrachomoeus trispinosus") หรือปลาคางคก ("Allenbatrachus grunniens") ที่พบได้ในบริเวณชายฝั่งและปากแม่น้ำในทวีปเอเชีย รวมถึงประเทศไทย
และจากการที่ปลาที่สามารถส่งเสียงร้องได้ เป็นเหตุให้เมืองชายทะเลเมืองหนึ่งในรัฐแคลิฟอร์เนีย ในช่วงฤดูร้อน ในเวลาพลบค่ำจะปรากฏเสียงต่ำ ๆ ทุ้ม ๆ ดัง "อึ่งงงงงงงงงงงงงงงงงงง" ระงมไปทั่วทั้งเมือง จนรบกวนการนอนหลับพักผ่อนของผู้คนที่อาศัยในเมือง ซึ่งในตอนแรกยังไม่มีใครทราบว่าเป็นเสียงของอะไร ที่สุดก็การค้นพบว่าเป็นเสียงร้องของปลาคางคกตัวผู้ที่ส่งเสียงร้องดึงดูดความสนใจของตัวเมียนั่นเอง
ในส่วนที่อาศัยในน้ำจืดหรือน้ำกร่อย นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยต้องมีการนำมาปรับสภาพให้อาศัยอยู่ในน้ำจืดและสถานที่เลี้ยงให้ได้เสียก่อน จึงจะอยู่รอดได้ แต่ในแง่ของการประมงไม่จัดว่าเป็นปลาเศรษฐกิจ แม้จะมีรายงานว่าเนื้อปลาจำพวกนี้จะมีคุณค่าทางสารอาหารเหมือนเช่นปลาทะเลจำพวกอื่น ทั้ง โอเมกา 3 หรือ ดีเอชเอ โดยชาวประมงเมื่อจับได้มักจะเป็นปลาที่ติดมากับอวนโดยบังเอิญ แต่ในปัจจุบัน ที่อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด มีการประมงปลาคางคกโดยเฉพาะ โดยการวางลอบใช้เหยื่อเป็นเนื้อปลาสด ทิ้งระยะห่างระหว่างลอบประมาณ 10 เมตร มีราคาขายสูงถึงกิโลกรัมละ 70-80 บาท นิยมนำไปปรุงเป็นอาหารพื้นบ้าน เช่น แกงกะทิ
อันดับ Batrachoidiformes
ปลาแซลมอนแดง
Red salmon
เป้าซันเนียง
App Store (Mac OS)
สแตมฟอร์ด บริดจ์ (สนาม)
&lt;timestamp&gt;2012-11-18T13:00:07Z&lt;/timestamp&gt;
&lt;ip&gt;58.10.6.38&lt;/ip&gt;
&lt;comment&gt;เปลี่ยนทางไปที่ สนามกีฬาสแตมฟอร์ดบริดจ์&lt;/comment&gt;
แอปสโตร์ (ไอโอเอส/ไอแพดโอเอส)
แอปสโตร์ เป็นโปรแกรมดิจิตอลแพลตฟอร์มจัดจำหน่ายสำหรับระบบปฏิบัติการไอโอเอสและไอแพดโอเอส พัฒนาและปรับปรุงโดยแอปเปิล การบริการช่วยให้ผู้ใช้เรียกดูและดาวน์โหลดแอปพลิเคชันจากร้านไอทูนส์ ซึ่งถูกพัฒนาขึ้นด้วยไอโอเอส เอสดีเค ที่เผยแพร่ผ่านทางแอปเปิล
ธนาคารรอยัล ANZ
ธนาคารรอยัล ANZ (ANZ Royal Bank) เป็นธนาคารในกัมพูชามี 23 สาขา มีระบบธนาคารบนอินเทอร์เน็ตและตู้เอทีเอ็ม 101 แห่งทั่วกัมพูชา ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2548 เป็นการร่วมทุนระหว่างกลุ่ม ANZ และบริษัทรอยัลกรุ๊บของกัมพูชา โดยมีสัดส่วนการถือหุ้น 55% และ 45% ตามลำดับ
เมฟิสโตเฟเลส
เมฟิสโตเฟเลส ( หรือสะกด Mephistophilus, Mephistophilis, Mephostopheles, Mephisto, Mephastophilis) เป็นปีศาจในนิทานพื้นบ้านของประเทศเยอรมนี เมฟิสโตเฟเลสปรากฏเริ่มแรกในวรรณกรรมในลักษณะของปีศาจในตำนานเฟาสต์ หลังจากนั้นเมฟิสโตเฟเลสได้ถูกนำมาใช้เป็นลักษณะของปีศาจในหลากหลายเรื่อง
ดรากอนเควสต์
คิงดอมฮาร์ต
เมเฟิสตอฟะลิส
เถาอู้
เถาอู้ (檮杌 พินอิน: táowù) หรือ โทโกะสึ  เป็น 1 ในจตุรมารของจีน มีลักษณะเป็นเสือหน้าคน ผสมหมูป่า มีเขี้ยวยาว และหางยาว
เถาอู้ ชอบลงมาเที่ยวที่เชียงราย ทุกปี
มารัท ดซูเมฟ
มารัท ดซูเมฟ (; 12 มกราคม ค.ศ. 1976 – ) เป็นนักหมากรุกสากลระดับแกรนด์มาสเตอร์ (ค.ศ. 2001) ชาวอุซเบกิสถาน ผู้เข้าแข่งขันรายการไทยแลนด์โอเพ่น 2010 ที่ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะวิษุวัต ธีรภาพไพสิฐ ในรอบที่ 5
มารัทเล่นให้แก่ทีมชาติอุซเบกิสถานในโอลิมปิกหมากรุกสากลใน ค.ศ. 2000 และ 2002, หมากรุกสากลชิงแชมป์โลกใน ค.ศ. 2001 และทีมหมากรุกสากลชิงแชมป์เอเชีย ใน ค.ศ. 1999, 2003 และ 2008 เขาทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 1 ถึง 3 ร่วมกับเซียร์ ราห์มัน และเซอร์เก ทีเวียคอฟ ในการแข่งยูไนเต็ดอินซูแรนซ์ทัวร์นาเมนท์ครั้งที่ 6 ณ กรุงธากา ใน ค.ศ. 2003 แล้วเป็นที่หนึ่งในการแข่งขันปูเณ่ 2004 กับลัคเนา 2004 ส่วนใน ค.ศ. 2008 เขาทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 3 ถึง 7 ร่วมกับซูซานโต เมการานโต, ดาร์วิน เลย์โล, ดราเซ็น เซอร์เม็ค และแอช็อต นาแดเนียน ในรายการดาโตอาเธอร์ทังมาเลเซียโอเพ่นแชมเปี้ยนชิพครั้งที่ 5 ที่กัวลาลัมเปอร์ ใน ค.ศ. 2009 เขาทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 1 ถึง 2 ร่วมกับวิอาเชสลาฟ ซาคาซอฟ ในการแข่งขันกัปเปลลากรองด์โอเพ่น และทำคะแนนเท่ากับอันดับ 2 ถึง 5 ร่วมกับทามัซ เกลัชวิลี, ลูเซียน-คอสติน ไมรอน, อามอน ซิมูโตเว และวลาดิเมียร์ เบอร์มาคิน ในการแข่งขันโรชฟอร์โอเพ่น รวมถึงในปีเดียวกันนี้ เขาเป็นผู้ชนะโฮคิมคัพ ที่ทาชเคนต์ และทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่หนึ่งร่วมกับอันเดรย์ ควอน ในการแข่งขันทาชเคนต์เมเจอร์สคัพ ใน ค.ศ. 2011 เขาทำคะแนนเท่ากันกับอันดับที่ 1 ถึง 3 ร่วมกับทีกรัน แอล เปโตรเซียน และแอนตัน ฟิลิปโปฟ ที่อนุสรณ์สถานจอร์จี อักซามอฟ ในทาชเคนต์
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2009 รายการสมาพันธ์หมากรุกโลกได้จัดให้มารัทมีระดับอีโลที่ 2528 หน่วย ส่งผลให้เขาเป็นนักหมากรุกสากลหมายเลขสี่แห่งอุซเบกิสถาน
ฉฺยงจี
ฉฺยงจี (窮奇 พินอิน: qióngjī) เป็น 1 ใน 4 จตุรมารของจีน มีลักษณะรูปร่างน่าเกลียด ลักษณะเหมือนวัวมีขนเป็นหนามแข็งเหมือนเม่น มีปากยาวสองข้าง และชอบกินคน โดยกินคนจากหัวลงไป มีลักษณะดุร้ายเหมือนเสือ และปรากฏในตำนานของญี่ปุ่นว่าเป็นปีศาจที่มาพร้อมกับลม
การดำน้ำ
การดำน้ำ  เป็นการลดตัวใต้ผิวน้ำเพื่อทำกิจกรรมใต้น้ำ มักเกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวทางทะเลเป็นหลัก หรืออาจเป็นภารกิจทางทหาร การแช่น้ำและการสัมผัสกับน้ำเย็นและความดันสูงมีผลทางสรีรวิทยาต่อนักดำน้ำซึ่งจะจำกัดความลึกและระยะเวลาในการดำน้ำโดยรวม การกลั้นหายใจเป็นข้อจำกัดสำคัญ และการหายใจที่ความดันสูงยังทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนอื่น ๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม การพัฒนาวิธีการทางด้านอุปกรณ์เทคโนโลยีเพิ่มความลึกและระยะเวลาในการดำน้ำโดยรอบของมนุษย์และยังช่วยให้ทำงานใต้น้ำได้นานยิ่งขึ้น
สภาพแวดล้อมทำให้กิจกรรมดำน้ำมีความอันตรายหลากหลายอย่างและความเสี่ยงส่วนใหญ่จะถูกควบคุมโดยทักษะการดำน้ำที่เหมาะสม การฝึกอบรม ประเภทของอุปกรณ์ที่ใช้ และก๊าซหายใจที่ใช้ ที่ขึ้นอยู่กับความลึกและวัตถุประสงค์ในการดำน้ำ กิจกรรมดำน้ำมีความลึกสูงสุดประมาณ 40 เมตร (130 ฟุต) สำหรับการดำน้ำลึกเชิงสันทนาการ 530 เมตร (1,740 ฟุต) สำหรับการดำน้ำเชิงพาณิชย์และ 610 เมตร (2,000 ฟุต) ที่สวมใส่ชุด atmospheric suit การดำน้ำยังถูกจำกัด ให้อยู่ในสภาพที่ไม่อันตรายมากเกินไป แม้ว่าระดับความเสี่ยงอาจผันผวน
ประเภทของการดำน้ำ.
ประเภทของการดำน้ำสามารถแบ่งได้เป็นหลายแบบตามอุปกรณ์ดำน้ำที่ใช้
ฟรีไดวิง (freediving).
การกลั้นหายใจขณะดำน้ำหรือว่ายน้ำ นับเป็นทักษะที่มีประโยชน์ในยามฉุกเฉินและเป็นส่วนสำคัญของกีฬาทางน้ำ การฝึกอบรมด้านความปลอดภัยของกองทัพเรือ และยังช่วยให้สนุกกับกิจกรรมทางน้ำได้อย่างเต็มที่ การดำน้ำลึกใต้น้ำโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์ช่วยหายใจสามารถแบ่งเป็น 3 แบบ การว่ายน้ำใต้น้ำ สนอร์เกอลิง (snorkeling) และฟรีไดวิง ทั้งหมดมีความคล้ายกันมาก ทั้งนี้ยังมีการแข่งขันกีฬาใต้น้ำหลายชนิดที่แข่งโดยปราศจากอุปกรณ์ช่วยหายใจ
ฟรีไดวิง เป็นการดำน้ำอิสระที่ไม้ใช้อุปกรณ์ช่วยหายใจแต่อาศัยความสามารถของนักดำน้ำในการกลั้นลมหายใจไว้จนกว่าจะขึ้นสู่ผิวน้ำใหม่ เทคนิคนี้มีตั้งแต่การดำน้ำแบบง่าย ๆ ไปจนถึงการดำน้ำแบบแข่งขัน Apnea ตีนกบและหน้ากากดำน้ำมักใช้ในการดำน้ำฟรีไดวิ่ง เพื่อปรับปรุงวิสัยทัศน์และการเคลื่อนไหวใต้น้ำ ท่อหายใจ (snorkel) ช่วยให้นักดำน้ำสามารถหายใจบนผิวน้ำในขณะที่ใบหน้าแช่อยู่ในน้ำ สนอร์เกอลิง จะว่ายอยู่บนผิวน้ำบนพื้นผิวที่ไม่มีเจตนาในการลงไปใต้น้ำเป็นกีฬาทางน้ำและกิจกรรมสันทนาการที่เป็นที่นิยม
การดำน้ำสกูบา.
การดำน้ำสกูบาเป็นการดำน้ำลึกที่นักดำน้ำใช้อุปกรณ์ช่วยหายใจติดกับตัวลงไปใต้น้ำ ทำให้สามารถดำน้ำได้โดยอิสระ และเคลื่อนที่ไปมาใต้น้ำได้ โดยไม่ติดกับสายอากาศที่ต่อมาจากเครื่องอัดอากาศบนผิวน้ำ (surface-supplied diving equipment หรือ SSDE)
แดน โอลารู
แดน โอลารู  เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 ที่คีชีเนา ประเทศมอลโดวา เป็นนักยิงธนูชาวมอลโดวา ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาเข้าแข่งขันในกีฬายิงธนูประเภทชายเดี่ยว ซึ่งเขาเข้าแข่งขันเมื่ออายุเพียง 15 ปี และนับเป็นนักยิงธนูที่อายุน้อยที่สุดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาสามารถเป็นฝ่ายชนะเจค คามินสกี จากสหรัฐอเมริกา และไซมอน เทอร์รี จากสหราชอาณาจักร ก่อนที่จะเป็นฝ่ายแพ้ต่อคิม บอบมิน จากเกาหลีใต้ในเวลาต่อมา
นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้เชิญธงชาติมอลโดวาในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ด้วยเช่นกัน
เบี๊ยกโกะ
เดอะวอยซ์ ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 1
พระยาวิชิตภักดีศรีสุรวังษารัตนาเขตประเทศราช (เต็งกูอับดุลกอเดร์ กามารุดดีน)
สกุลปลาแซลมอนแปซิฟิก
Oncorhynchus
Onchorynchus
Pacific salmon
ปลาแซลมอนแปซิฟิก
ปลาแซลมอนแปซิฟิก  เป็นสกุลของปลาเศรษฐกิจสกุลหนึ่ง จำพวกปลาแซลมอน ใช้ชื่อสกุลว่า "Oncorhynchus" จัดอยู่ในวงศ์ Salmonidae อันดับ Salmoniformes
โดยที่คำว่า "Oncorhynchus" มาจากภาษากรีกคำว่า "nkos" หมายถึง "ตะขอ" และ "rynchos" หมายถึง "จมูก" ซึ่งมาจากการที่ตัวผู้ในฤดูผสมพันธุ์จะเปลี่ยนสีตัวเองให้เข้ม และมีส่วนปลายปาก (จมูก) งองุ้มเป็นดั้งขอ