pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หนุ่มน้อยหน้าสวยหุ่นบอบบางอายุ 11 ปี เป็นเด็กนักเรียนเรียนดี บุคลิกดูแก่กว่าวัย และมีความเป็นผู้นำสูง ตำแหน่งคือคิงแห่งกลุ่มการ์เดี้ยนแห่งโรงเรียนเซโยคนปัจจุบัน มีนิสัยภายนอกเรียบร้อย และมีเสน่ห์ทำให้ผู้หญิงหลงรักเขาไปทั่ว ไม่เว้นแม้แต่อามุ แต่จริงๆ แล้ว ความฝันของเขาคือการครองโลก เขามีผู้พิทักษ์ชื่อว่า "คิเซกิ" เวลาใช้ร่างจำแลงคาแรคเตอร์ก็คือ "Platinum Royal" หลังจากที่คิเซกิเกิดขึ้นมาแล้ว เขาจะเปลี่ยนคาแรคเตอร์ ทุกครั้งเมื่อได้ยินคำว่า "เจ้าชาย" (ญี่ปุ่น: 王子 ouji ?) ทำให้เขามีนิสัยตรงข้ามกับที่เห็นทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นนิสัยเย่อหยิ่ง ขี้โวยวาย ชอบเรียกคนอื่นว่าข้ารับใช้ เพราะว่าทาดาเซะภายนอกเป็นคนเรียบร้อย พอเปลี่ยนคาแรคเตอร์จึงมีนิสัยขี้อ้อนที่เขาไม่เคยทำ ในตอนแรกทาดาเซะได้รักอามิวเล็ต ฮาร์ต แต่ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไร เขาก็ได้นึกว่า อามิวเล็ต ฮาร์ต คือส่วนหนึ่งของอามุจัง เขาได้ก้าวข้ามเส้นผ่าระหว่างอามิวเล็ต ฮาร์ต และอามุ สุดท้ายทาดาเซะก็ได้ไปบอกความรุ้สึกกับอามุ และเขาทั้งสองก็รักกัน
คิเซคิ (ญี่ปุ่น: キセキ "Kiseki") คาแรคเตอร์ของ ทาดาเสะ ชุดหลักคือชุดยศใหญ่เหมือนพระราชา เป็นคนปากไม่ค่อยตรงกับใจ ชอบสั่งและค่อนข้างหูเบาเชื่อคนง่าย เป็นคาแรคเตอร์ตัวแทนถึงความแข็งแกร่ง คิเซกิเคยเกือบจะเป็นไข่กากบาท แต่ก็รอดพ้นมาได้ เพราะอามุเตือนสติทาดาเซะถึงความดีของเขา คิเซคิจึงรอดมาได้ และนั่นทำให้เขาได้ใช้ร่างจำแลงครั้งแรก
สึคิโยมิ อิคุโตะ
สึคิโยมิ อิคุโตะ (ญี่ปุ่น: 月詠 イクト "Tsukiyomi Ikuto")
เด็กหนุ่มมัธยมปลาย อยู่ในสังกัตของอีสเตอร์ อายุ 17 ปี ผู้ต้องการเอ็มริโอ้เพื่อเหตุผลบางอย่าง และถูกอามุเรียกตอนเจอหน้าครั้งแรกว่า "ไอ้คอสเพลย์หูแมวโรคจิต" เพราะเขาเข้าไปล้วงกระเป๋าเสื้อนอกของอามุแบบไม่ทันตั้งตัวนั่นเอง นอกจากนั้นอามุชอบเรียกเขาว่า "แมวจรจัด" เพราะเขาชอบร่อนเร่ เขานั้นมี "ดัมพ์ตี้ คีย์" ซึ่งว่ากันว่าสามารถปลดผนึกพลังบางอย่างในฮัมพ์ตี้ ล็อกของอามุได้ อิคุโตะนั้นมีบุคลิกออกแนวผู้ร้าย คือเวลามาหาอามุมักจะชอบเข้าถึงเนื้อถึงตัวเธอเสมอ แต่ถึงจะออกแนวผู้ร้าย อย่างไรเขาก็ยังมีจิตสำนึกที่ดี เช่นตอนทำทาร์ตของอามุแตกในตอน 3 พอถึงตอน 4 เขาก็ซื้อขนมมาขอโทษอามุผ่านทางหน้าต่างบ้านเธอ นอกจากนั้นเขายังเล่นไวโอลินได้ไพเราะมาก เป็นเสียงเพลงที่ฟังแล้วเศร้า แต่ในขณะเดียวกันก็อบอุ่น เขานั้นเป็นเหมือนเจ้าชายในเงามืดที่ถึงภายนอก ปากของเขาจะบอกว่าเขาเป็นศัตรูกับอามุ แต่ในหลายๆ ครั้งเขาก็ช่วยเหลืออามุให้รอดพ้นจากอันตรายเสมอ เขามีคาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์คู่หูชื่อ "โยรุ" ที่เป็นผู้พิทักษ์แมวเหมียวที่ชอบขโมยของชาวบ้าน ร่างจำแรงคือ "Black Lynx" ซึ่งเวลาที่อิคุโตะเปลี่ยนคาแรคเตอร์ก็จะมีหาง และหูแมวโผล่ออกมาเหมือนผู้พิทักษ์ของตน พลังของอิคุโตะคือ เวลาต่อสู้จะมีออร่าเป็นรูปมือ (กรงเล็บ) แมวออกมาจากมือ ซึ่งเขาสามารถใช้เพียงมือเล็กๆ ของเขาบังคับทิศทางออร่าพลังนั้นให้ไปจู่โจมที่เป้าหมายทางซ้าย-ขวาหรือไกลๆ นอกจากนั้นเขาสามารถเปลี่ยนคาแรคเตอร์แบบอามุได้ด้วย แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาเปลี่ยนคาแรคเตอร์ ความสามารถของเขาคือ กระโดดข้ามตึก หรือลงจากตึกสูงได้คล่องแคล่วราวกับแมว ตอนหลังๆ อามุดูมีใจให้อิคุโตะมากกว่าทาดาเซะในขณะเดียวกัน อิคุโตะก็ชอบอามุ ช่วงหลังอิคุโตะจะโดนพลังความมืดเข้าสิง แล้วจะแปลงร่างจำแรงเป็น "Death Rebel" พออิคุโตะแปลงเป็นคาแรคเตอร์ Death Rebel อิคุโตะจะลืมความทรงจำทั้งหมดรวมทั้ง ทาดาเสะ อามุ โยรุ กลายเป็น คนไร้หัวใจ ที่อิคุโตะพ้นจากพลังแห่งความมืดได้ เพราะอามุเห็นความทรงจำที่เจ็บปวดของอิคุโตะ อามุเลยกลายเป็นคาแรคเตอร์ อามิวเล็ต ไดมอนด์ แล้วเขาไปกอดอิคุโตะทำให้อิคุโตะกลับมาเป็นเหมือนเดิม อิคุโตะจะแปลงร่างเป็น "Seven seas treasure" พร้อมกับอามุที่แปลงร่างเป็น "Amulet Fortune" สุดท้ายอามุก็ได้คบกับทาดาเซะ ส่วนอิคุโตะ ก็ได้ออกเดินทางรอบโลกเพื่อไปตามหาพ่อ เพราะเขาเชื่อว่าพ่อของเขายังมีชีวิตอยู่
·       โยรุ (ญี่ปุ่น: ヨル "Yoru") คาแรคเตอร์ของอิคุโตะ มีลักษณะเหมือนแมว และเป็นผู้นำฝูงแมวในเมืองทั้งหมด มีนิสัยร่าเริง เมื่อใช้ร่างจำแรงกับอิคุโตะแล้ว จะมีชื่อว่า "Black Lynx
โฮชินะ อุตาอุ
โฮชินะ อุตาอุ (ญี่ปุ่น: ほしな　歌唄 "Hoshina Utau") หรือ สึคิโยมิ อุตาอุ (ญี่ปุ่น: 月詠 歌唄 "Tsukiyomi Utau")
ดารานักร้องน้องใหม่มาแรง ที่เพลง "Meikyuu Butterfly"(ผีเสื้อในเขาวงกต)หรือเพลงเปิดตัวของเธอ ขึ้นติดอันดับ 1 ทุกชาร์ต ได้รับความนิยมมาก คนร้องเพลงนี้กันทั่วบ้านทั่วเมือง แต่เบื้องหลังการเข้ามาเป็นดาราของอุทาอุนั้นคือการหาไข่เอ็มริโอ เธอเป็นน้องสาวแท้ๆ ของอิคุโตะ อายุ14ปี เธอนั้นเป็นหญิงสาวผู้ทำได้ทุกอย่างเพื่ออิคุโตะ รักอิคุโตะมาก และรู้สึกเกลียดอามุอย่างที่สุด เพราะอามุเป็นคนที่อิคุโตะชอบ แต่เหตผลที่อิคุโตะอยู่ห่างจากอุตาอุ เพราะอิคุโตะอยากจะปกป้องน้องสาวเท่านั้น เธอนั้นสงสัยมาตลอดว่าทั้งๆ ที่เธอเป็นนักร้องชื่อดัง ทุกๆ คนต่างชื่นชอบเธอ แต่ทำไมอิคุโตะถึงไม่ชอบ เธอมีผู้พิทักษ์ชื่อ "อิล" ซึ่งมีบุคลิกนางมารที่ร้ายกาจ ชอบพูดจาเหน็บแหนมคนอื่นอย่างแรง ร่างจำแรงคือ "Lunartic Charm" แต่เธอก็มีไข่อีกฟองอยู่ในตัวมีชื่อว่า "เอล" ร่างจำแรงคือ"Seraphic Charm" มีบุคลิกเหมือนนางฟ้า ชอบแต่เรื่องดีๆ ส่วนพลังของอุตาอุคือ สามารถเปลี่ยนไข่ของผู้คนให้เป็นไข่กากบาทได้ระหว่างแสดงคอนเสิร์ต ซึ่งครั้งนึงสามารถเปลี่ยนได้มากถึง 10-20 ฟองเลยทีเดียว ระหว่างที่เธอเปลี่ยนคาแรคเตอร์ เธอจะมีปีกค้างคาวงอกออกมาจากกลางหลังซึ่งเป็นผลจากพลังของอิล
อุตาอุนั้นร้องเพลงในวงอินดี้ "Black Diamond" ซึ่งผลิตออกมาโดยผู้จัดการของเธอ "ยูคาริ ซันโจ" และผลิตซีดีจากไข่กากบาทปั๊บลงบนหน้าซีดี ซึ่งทำให้ผู้ฟังเพลงแล้วจะทำให้ไข่แห่งจิตใจนั้นถูกดึงออกมาเป็นไข่กากบาท แต่หลังจากไม่สำเร็จ เธอก็ออกจากอีสเตอร์พร้อมกับยูคาริ ในตอนหลังเธอนั้นร้องเพลงให้กับค่ายของผู้จัดการส่วนตัวของเธอเอง แต่ไม่ดังเพราะมักถูกอีสเตอร์กีดกัน และปล่อยข่าวลือว่าเป็นคนทรยศ ภายหลังได้คู่กับคูไค โซมะ ตอนแรกเธอไม่ชอบเขาเท่าไหร่เพราะเขาอายุน้อยกว่าและกวนประสาทเธอบ่อย แต่สุดท้ายเธอก็ตกหลุมรักเขาโดยไม่รู้ตัว
อุตาอุมีคาแรคเตอร์อยู่ 2 ตัว คือ
·       อิล (ญี่ปุ่น: イル "Ｉl") คาแรกเตอร์ตัวแรกของอุตาอุ มีรูปร่างเหมือนปีศาจ เกิดมาพร้อมกับความคิดด้านมืดของอุตาอุ เมื่อใช้ร่างจำแรงกับอุตาอุแล้ว จะกลายเป็นนักร้องเพลงร็อคปีศาจทันที และจะมีชื่อว่า "Lunartic Charm" อิลเคยทำให้เอลนั้นต้องหกระเหินเร่ร่อนมาพักอาศัยอยู่กับอามุเป็นการชั่วคราว และในช่วงนั้น ไดยะของอามุก็ไปอยู่กับอุทาอุ
·       เอล (ญี่ปุ่น: エル "Ｅｒｕ") เอรุเป็นคาแรกเตอร์ตัวที่สองของอุตาอุ เป็นคาแรกเตอร์ที่เกิดมาพร้อมความคิดด้านสว่างของเธอ หล่อนชอบอุตาอุมาก ทั้งๆ ที่อุทาอุก็ไม่ได้ชอบสักเท่าไหร่ เอรุเคยหนีออกมา และบังเอิญเกิดอุบัติเหตุกับอามุ ทำให้หล่อนต้องอยู่กับอามุเป็นการชั่วคราว แต่ก็ยังบ่นพร่ำเพ้อว่า "หล่อนยังไงก็รักอุตาอุ แต่ต้องมาอยู่กับศัตรู" หล่อนเคยแปลงเป็นคาแรกเตอร์กับอามุ ชื่อ "อามุเล็ต แองเจิ้ล" แต่การแปลงเป็นคาแรกเตอร์กับคนอื่นทำให้ใช้พลังงานมากเกินกว่าที่จะเป็น ตอนแรกๆเอรุทำให้อามุต้องอายอยู่หลายครั้งตอนเปลื่ยนกับเธอ แต่ในที่สุดที่อุทาอุนั้นยอมรับเธอ เมื่อใช้ร่างจำแรงกับอุทาอุ ชื่อ "Seraphic Charm" โดยมีปีกที่สวยงามอยู่กลางหลัง และท่าที่สำคัญคือการร้องเพลงกล่อมเด็ก ซึ่งทำให้ทุกอย่างสงบนิ่ง และเคยนำไปใช้เปลี่ยนแปลงบัทสึทามะให้กลับเป็นไข่แห่งจิตใจดังเดิม
ฟูจิซากิ นาเดชิโกะ
ฟูจิซากิ นาเดชิโกะ (ญี่ปุ่น: 藤咲なでしこ "Fujisaki Nadeshiko")
อยู่ตำแหน่งควีน เป็นเพื่อนกับอามุ สาวสวยลูกคุณหนูแบบญี่ปุ่นอายุ 11 ปีที่ทางบ้านเป็นโรงเรียนสอนเต้นรำแบบญี่ปุ่น เป็นสาวสวยที่ดูภายนอกจะมีบุคลิกสงบเสงี่ยมเรียบร้อย แต่แท้จริงแล้วเธอเป็นเด็กผู้ชาย เจ้าเล่ห์ หลายๆ ครั้งที่เธอวางแผนล่ออามุให้ทำอะไรต่างๆ โดยเอาทาดาเซะเป็นตัวล่อเป็นประจำ ซึ่งเป็นตอนแรก ๆ ที่เขาอยากให้อามุเป็นการ์เดี้ยน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็พร้อมช่วยเหลืออามุยามที่อามุลำบากเสมอ ด้วยความที่เธอนั้นถูกเลี้ยงดูมาอย่างเข้มงวด ทำให้เธอต้องทำตัวดีๆ ตลอดเวลา และเหมือนเธอมีความรู้สึกอึดอัดกับสิ่งที่เธอต้องทำจนต้องการปลดปล่อยตัว เป็นอิสระ อยากจะโหดซ่าส์กับใครก็ได้ จึงเกิดผู้พิทักษ์ชื่อ "เทมาริ" ขึ้นมาซึ่งยามใดที่เธอเปลี่ยนคาแรคเตอร์ เธอจะมีดอกไม้โผล่บนหัว และมีบุคลิกเปลี่ยนไปนิยมความรุนแรง มีอาวุธประจำตัวคือง้าวไว้ใช้ฟาดฟันกับเหล่าศัตรู ซึ่งด้วยความที่ทักษะต่อสู้ของนาเดชิโกะสูงมาก สามารถพลิกแพลงกระบวนท่า หรือหมุนๆ ป้องกันพลังที่ศัตรูซัดเข้าใส่ก็ยังได้
ฟูจิซากิ นางิฮิโกะ (ญี่ปุ่น: 藤咲なぎひこ "Fujisaki Nagihiko")
คือตัวจริงของนาเดชิโกะเป็นการ์เดี้ยนตำแหน่งแจ๊กแทนไคริ คนที่รู้ความลับว่าความจริงนาเดชิโกะเป็นผู้ชายคือ ทาดาเซะ คุไค และริมะที่มารู้ทีหลังส่วนอามุนั้นนางิฮิโกะโกหกไปว่าตัวเองเป็นพี่ชายฝาแฝดของนาเดชิโกะเมื่อเปลี่ยนคาแรคเตอร์หรือร่างจำแลงจะกลายเป็นพวกคล้ายไฮเปอร์กล้าไปหมด โดยจะมีหูฟังสีน้ำเงินคล้องคอ ช่วงปลายๆอนิเมะนางิฮิโกะเริ่มมีใจให้กับริมะ เขาไม่ค่อยพอใจที่ริมะตัวติดกับอามุในบางครั้งและไม่ชอบเห็นริมะร้องไห้หรือรู้สึกเสียใจ นางิฮิโกะมีคาแรคเตอร์อยู่ 2 ตัว คือ
คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์ของนาเดชิโกะมีนิสัยเรียบร้อยดังกุลสตรีญี่ปุ่นแต่เมื่อโมโหจะน่ากลัวมาก กลายเป็นร่างจำแรงกับนาเดชิโกะเป็น Yamato Maihime(นางรำโบราณ)
คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์ของนางิฮิโกะที่ฟักออกมาหลังจากนางิฮิโกะเป็นแจ๊กแล้ว กลายเป็นร่างจำแลงกับนางิฮิโกะเป็น Beat Jumper
โซมะ คุไค
โซมะ คุไค (ญี่ปุ่น: 相馬 空海 "Ｓｏｍａ　Ｋｕｕｋａｉ")
อยู่ตำแหน่งแจ็ก อายุ 13 ปี เป็นคนอายุมากที่สุดในกลุ่ม เพื่อนสนิทของทาดาเซะ และเป็นกัปตันทีมฟุตบอลของโรงเรียน มีบุคลิกร่าเริง สดใส ขี้เล่น และเป็นคนแอบวางแผนเก่ง ถึงภายนอกจะเหมือนพวกใจร้อนก็ตาม ไว้ใจและแคร์เพื่อนมากๆ รวมถึงเป็นที่นิยมในหมู่สาวๆ อีกไม่น้อยเช่นกัน เขามีปู่เป็นเจ้าของศาลเจ้าที่ใกล้ๆ ลานเล่นสโนว์บอร์ดแห่งหนึ่ง นอกจากนั้นเขายังเป็นพวกยึดติดเรื่องการเปลี่ยนคาแรคเตอร์มาก คือเขาจะไม่เปลี่ยนคาแรคเตอร์เพื่อการเอาชนะผู้อื่นในการแข่งขันต่างๆ เด็ดขาด แต่จะใช้ความสามารถตัวเองล้วนๆ ตลอดเวลาเขาเปลี่ยนคาแรคเตอร์ จะมีดาวโผล่ขึ้นบนหัวและมีสเก็ตบอร์ดโผล่ขึ้นมา ถ้าเป็นช่วงไปเที่ยวภูเขาหิมะจะเปลี่ยนเป็นสโนว์บอร์ด และจะยิ่งมีความสามารถด้านกีฬาเก่งขึ้นอีกเป็นเท่าตัว ทำหน้าที่เป็นเหมือนตัวล่อเป้าศัตรูเวลาต่อสู้เป็นกลุ่ม เพราะถึงเขาจะไม่มีความสามารถต่อสู้ แต่ก็มีการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว ที่สามารถเบนความสนใจของศัตรูได้ในหลายๆ ครั้ง เป็นคนที่ตลกและมีอารมณ์ขัน เวลาแปลงเป็นร่างจำแลงคือ "Sky jack" เขาแอบชอบอุตาอุ ในตอนแรกอุตาอุไม่ได้ชอบเขาเท่าไหร่แต่ก็ลงเอยด้วยการคบกันในที่สุด
คุไคมีคาแรคเตอร์ คือ
ยูกิ ยายะ
ยูกิ ยายะ (ญี่ปุ่น: 結木 やや "Ｙｕｋｉ　Ｙａｙａ")
ตำแหน่งเอซ อายุ 10 ปี อายุน้อยที่สุดในกลุ่ม เป็นคนชอบขนมหวานมาก ขาดขนมไม่ได้เลย โดยเฉพาะขนมฝีมือนาเดชิโกะและชอบของน่ารักๆ ร้องไห้ได้ง่ายมาก นิสัยก็จะตรงไปตรงมา ไม่พอใจอะไรก็ชอบโวยวายเหมือนเด็กๆ ว่ายน้ำไม่เป็น เต้นบัลเล่ต์เก่ง นอกจากนั้นเธอยังชอบเย็บตุ๊กตาด้วย ถึงฝีมือจะไม่ดีก็ตามที เวลาเธอเปลี่ยนคาแรคเตอร์จะมีบุคลิกเหมือนเด็กทารกจริงๆ คือโดนอะไรนิดก็ร้องไห้ แต่อาวุธของเธอนั่นรุนแรงมากเพราะมันคือ ลูกแซ็คที่สามารถยืดหดขนาดได้ตามใจชอบเพื่อให้ทับตัวศัตรู หรือฟาดใส่ศัตรูก็ยังได้ เวลาแปลงเป็นร่างจำแลงคือ "dear baby" หลายคนจะคิดว่าเธอคู่กับคุไคเพราะพวกเขาสนิทกันในซีซั่นแรกที่คุไคยังไม่จบชั้นประถม แต่ความจริงแล้วเธอแอบมีความรู้สึกดีให้กับซันโจ ไคริ ในตอนแรกพวกเขาไม่ค่อยชอบหน้ากันเท่าไหร่ในตอนที่ไคริยังเป็นการ์เดี่ยน ทะเลาะกันบ่อยแต่สุดท้ายทั้งสองก็เข้าใจและรู้สึกดีต่อกัน พอไคริจะออกจากการ์เดี่ยนยายะก็รูสึกเสียใจเมื่อเขาต้องไปเช่นกัน แต่ทั้งสองคนก็พัฒนาความสัมพันธ์กันอยู่เรื่อยๆ
คาแรคเตอร์ของยายะ คือ
มาชิโระ ริมะ
มาชิโระ ริมะ (ญี่ปุ่น: 真城 りま  "Mashiro Rima")
ตำแหน่งควีนแทนที่นาเดชิโกะ ตอนแรกไม่ชอบอามุ เพราะริมะมองว่าอามุยิ้มโดยไม่มีเรื่องตลก แต่ตอนหลังสนิทกับอามุและติดอามุมาก ริมะมีปัญหาทางบ้านเพราะเคยถูกลักพาตัว พ่อแม่จึงเป็นห่วงจนต้องไปรับไปส่งโรงเรียนทุกครั้ง แต่เพราะเวลาไม่พอจึงมีปัญหาให้ทะเลาะกันตลอด ริมะเป็นคนชอบเรื่องตลก วันหนึ่งตอนที่พ่อกับแม่ทะเลาะกันริมะช่วยปลอบโดยการทำหน้าประหลาด แต่ถูกว่ากลับมาว่า "เลิกทำตัวไร้สาระซะที" ริมะมีผู้พิทักษ์ชื่อ "คุซึคุซึ" เมื่อเปลี่ยนคาแรคเตอร์จะกลายเป็นพวกชอบมุขตลก มักทำท่า Bala balance เรื่องความรักเธอเริ่มมีความรู้สึกดีให้นางิฮิโกะในช่วงท้ายของซีซั่น และความสัมพันธ์ก็มีแววจะพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ
คาแรคเตอร์ของริมะ คือ
ซันโจ ไคริ
ซันโจ ไคริ (ญี่ปุ่น: 三条 海里 "Sanjō Kairi")
ตำแหน่งแจ็ค เข้ามาแทนที่คุไค หลังจากคุไคจบ ป.6 แล้ว มีนิสัยเผด็จการ สุขุม รู้รอบ หน้าตาไม่ค่อยแสดงอารมณ์ เป็นน้องชาย ยูคาริ ที่ทำงานให้Easter เขาถูกส่งมาเป็นสายลับในเหล่าการ์เดี่ยนเพื่อสืบหาไข่เอ็มริโอ้ แต่สุดท้ายก็อยู่ทีมของการ์เดี่ยนในภายหลัง เคยแอบปลื้มอามุ แต่พอรู้ว่าอามุชอบทาเดเซะจึงตัดใจ ในท้ายซีซั่นสามเขาเริ่มมาแอบชอบยายะ ทั้งๆที่เขาไม่ค่อยชอบเธอในตอนแรกเท่าไหร่เพราะเธอชอบมาก่อกวน หยอกเล่นเวลาเขาจะจริงจัง มีผู้พิทักษ์ชื่อมุซาชิ เวลาเปลี่ยนเป็นร่างจำแลงชื่อ "Samurai Soul"
คาแรคเตอร์ของไคริ คือ
เป็นเสมือนซามุไร ยึดมั่นในสิ่งที่ตัวเองจะทำและไม่ขัดขวางไคริ แต่ถ้าไคริมีปัญหา มุซาชิจะคอยเตือนถึงความเป็นซามุไรเสมอ ในซีซั่นสอง เขาจึงยอมพบกับอามุ
ฮิรากิ ริกะ
ฮิรากิ ริกะ (ญี่ปุ่น: 柊 りっか "Hiiragi Rikka")
เด็กผู้หญิงที่ปรากฏตัวในภาค shugo chara party ที่เข้ามาเรียนในโรงเรียนเซโย มีนิสัยค่อนข้าง ซุ่มซ่าม สนิทกับอามุมาก และอยากเหมือนอามุ เป็นคนที่สามารถมองเห็นคาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์ และสามารถอ่านใจของไข่กากบาทได้ ตอนหลังได้รับตำแหน่ง Q แชร์ต่อจากริมะ
ผู้พิทักษ์ของริกะ เป็นคนใจเย็น เป็นแสงที่นำทางให้ทุกคนอบอุ่น
ร่างจำแลงที่เกิดจากการร่วมมือของ ริกะ และ โฮตารุ เมื่อเปลี่ยนคาแรคเตอร์แล้วจะทำให้เกิดแสงแห่งการชำระล้างไข่กากบาทออกมาเป็นวงกว้าง
อีสเตอร์
นิไคโด ยู
นิไคโด ยู (ญี่ปุ่น: 二階堂 悠 "Nikaidō Yū")
อาจารย์ประจำชั้นของอามุ ชายหนุ่มผู้มีสองหน้า ด้านหนึ่งคืออาจารย์จอมซุ่มซ่าม อีกด้านคือมารร้ายจอมวางแผนการที่มีรอยยิ้มแสนอันตราย เกลียดเด็กเป็นที่สุด เขาแฝงตัวเข้ามาเป็นอาจารย์ใหม่ของโรงเรียนเพื่อค้นหาเอ็มบริโอตามแนวทางของ ตัวเขาเอง เขานั้นมีพลังทำให้คนกลายเป็นไข่บัทสึทามะได้เหมือนอุทาอุ แต่เขานั้นจะสามารถเปลี่ยนไข่ได้ครั้งละแค่ 1 ฟองเท่านั้นถึงอย่างนั้นก็ตาม ด้วยการวางแผนอันแสนล้ำลึกของเขา ทำให้กว่าอามุจะกำจัดไข่ได้ 1 ฟอง ก็ต้องเจออุปสสรคมากมาย ต่างจากของอุทาอุที่เอาปริมาณเข้าว่า เขานั้นเปลี่ยนไข่เป็นไข่บัทสึทามะไปหลายครั้ง แต่เขาก็พ่ายกลับมาทุกครั้ง เขาจึงได้ศึกษาพลังจากไข่บัทสึทามะ และคิดที่จะสร้างเอ็มบริโอขึ้นมาโดยใช้บัทสึทามะ และคาแรคเตอร์ที่สามารถเปลี่ยนเป็นคาร่าได้เขาจึงไปขโมยคาแรคเตอร์ของอามุ ซึ่งก็คือ รัน มิกิและซูแต่โดนอามุทำลายซะก่อนเขาเกือบโดนเหล่าการ์เดี้ยนจัดการแต่โดนอามุ ห้ามไว้เขาเคยมีชูโกะ คาระ แต่แตกไปซะก่อนที่จะเกิดมา ตอนหลังเขาสนิทกับซูมาก และได้ออกจากอีสเตอร์
ซันโจ ยูคาริ
ซันโจ ยูคาริ (ญี่ปุ่น: 三条 ゆかり "Sanjō Yukari")
ผู้อยู่เบื้องหลังการขึ้นแสดงตามที่ต่างๆ ของอุทาอุ เธอเป็นผู้วางแผนการที่ให้อุทาอุก้าวเป็นดาราใหญ่เพื่อค้นหาเอ็มบริโอ เธอพี่สาวของไคริ และเป็นผู้จัดการของอุทาอุ ซึ่งเป็นหญิงสาวเจ้าแผนการซึ่งคอยรายงานความคืบหน้าแผนต่างๆ ให้โกเซนรับรู้เสมอ
ลูลุ เด มอร์เชฟ ยามาโมโตะ (ญี่ปุ่น: ルル·ド·モルセール 山本 "Lulu Do Morusēru Yamamoto") เด็กผู้หญิงลูกครึ่งญี่ปุ่น-ฝรั่งเศสที่เข้ามาทำงานในอีสเตอร์ ลูลุสามารถทำสร้อยคอชนิดพิเศษ ที่สามารถเปลี่ยนจากไข่ของหัวใจเป็น ไข่ปริศนาที่รุนแรงสามารถแปลงร่างเป็นคาแรคเตอร์ ลูลุจะเริ่มหาเด็กที่ท้อแท้ในความฝันแต่ไม่ยอมแพ้
ตัวละครรอง
จาง จื่ออี้
หยางจื่อฉุง
The Nation (Thailand)
เดอะ เนชั่น (แก้ความกำกวม)
เดอะ เนชั่น อาจจะหมายถึง
The Nation (disambiguation)
ดรูว์ แม็กอินไทร์
แอนดรูว์ แม็กลีน แกลโลเวย์ที่ 4 (Andrew McLean Galloway IV; 6 มิถุนายน ค.ศ. 1985) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวสกอตแลนด์ที่รู้จักดีในWWEนาม ดรูว์ แม็กอินไทร์ (Drew McIntyre) และยังเป็นที่รู้จักดีในTNAนาม ดรูว์ แกลโลเวย์ (Drew Galloway)
ดรูว์เริ่มฝึกมวยปล้ำมาตั้งแต่อายุ 15 ปีในอังกฤษ ก่อนจะย้ายกลับไปสก็อตแลนด์เพื่อเริ่มอาชีพมวยปล้ำ ซึ่งก่อนหน้านั้นได้ปล้ำให้กับสมาคม BCW เป็นประจำโดยใช้นามแฝงว่า "ที" ดรูว์ แกลโลเวย์ ซึ่งก็ได้คว้าแชมป์เฮฟวี่เวทมา 2 ครั้ง นอกจากนั้นก็ได้พบความสำเร็จในสมาคม IWW อีกด้วย โดยการคว้าแชมป์ระดับแนวหน้าอย่างแชมป์เฮฟวี่เวท ซึ่ง ณ เวลานั้น ดรูว์ก็เรียนหนังสือจบแล้ว หลังจากที่ได้ปล้ำตามค่ายอิสระในอังกฤษ
ในปี 2007 เขาได้ย้ายเข้ามาปล้ำในสหรัฐอเมริกาโดยปล้ำให้กับสมาคมลูกของ WWE อย่าง OVW และFCW ซึ่งก็สามารถคว้าได้ทั้งแชมป์เฮฟวี่เวทและแชมป์แท็กทีม ก่อนจะเปิดตัวค่ายใหญ่ WWE ในปี 2009 ได้เป็นแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล และแชมป์แท็กทีม WWE ต่อมาได้ร่วมกลุ่มทรีเอ็มบีร่วมกับฮีท สเลเตอร์และจินเดอร์ มาฮาล จนในปี 2014 เขาถูกไล่ออกจาก WWE พร้อมกับมาฮาล ก่อนจะไปปล้ำในสมาคมอิสระเช่น ICW กับ Evolve ในปี 2015 เขาได้เซ็นสัญญากับ TNA ได้คว้าแชมป์โลก TNA และแชมป์อิมแพ็กแกรนด์ ก่อนหมดสัญญาในช่วงต้นปี 2017 ในปี 2018 ยังได้เข้าสู่ Hall of Fame ของ ICW
ในปี 2017 ดรูว์ได้กลับมาสู่ WWE เข้าร่วมค่ายNXT และได้แชมป์ NXTใน ในปี 2018 ดรูว์ได้ขึ้นมาค่ายหลักสังกัดรอว์โดยร่วมทีมกับดอล์ฟ ซิกก์เลอร์แล้วก็ได้คว้าแชมป์รอว์แท็กทีม WWEร่วมกัน ก่อนจะแยกมาปล้ำเดี่ยวและเปิดศึกกับโรแมน เรนส์แต่ก็แพ้ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 35 ในปี 2020 ดรูว์ได้เป็นผู้ชนะแมตช์รอยัลรัมเบิลทำให้ได้สิทธิ์เลือกชิงแชมป์โลกเส้นไหนก็ได้ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 36โดยในระหว่างแมตช์ดรูว์สามารถกำจัดแชมป์ WWEอย่างบร็อก เลสเนอร์ลงจากเวทีได้ คืนต่อมาก็ได้ประกาศท้าชิงแชมป์ WWEกับเลสเนอร์ในเรสเซิลเมเนีย 36 และสามารถคว้าแชมป์โลกได้เป็นสมัยแรก ทำให้เป็นแชมป์โลกคนแรกที่มาจากเกาะอังกฤษและแชมป์โลกชาวสกอตแลนด์คนแรกในประวัติศาสตร์ WWE
เขาหมั้นกับนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน Taryn Terrell ในเดือนกรกฎาคม 2009 และทั้งคู่แต่งงานกันที่ลาสเวกัสในเดือนพฤษภาคม 2010 ทั้งคู่หย่าร้างกันในเดือนพฤษภาคม 2011 เขาแต่งงานกับ Kaitlyn Frohnapfel เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2016 และพวกเขาอาศัยอยู่ในแทมปาฟลอริดา
เขาเป็นผู้สนับสนุนทีมฟุตบอลสก็อตแลนด์เรนเจอร์สเอฟซี แองเจลาแม่ของเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2012 ด้วยวัย 51 ปี
เลิฟซีนส์ (อัลบั้ม)
บี้ เลิฟซีนส์  เป็นอัลบั้มเพลงลำดับที่ 1 ของบี้ เดอะสตาร์ จากค่ายเอ็กแซ็กท์ ภายใต้สังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ออกจำหน่ายในเดือนกันยายน พ.ศ. 2549
ชลิตา เฟื่องอารมย์ เป็นนักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทย
ชลิตา เฟื่องอารมย์ ชื่อเล่นว่า แนน (5 ตุลาคม พ.ศ. 2519 — ) เป็นนักแสดงและพิธีกร เป็นบุตรสาวของ ชลิต เฟื่องอารมย์ และเป็นพี่สาวของ วรฤทธิ์ เฟื่องอารมย์ ปัจจุบันทำงานด้านเบื้องหลังการบันเทิง
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ ธนวัต ดุษฎีวิจัย นักธุรกิจ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2555
ปัจจุบัน มีบุตรแล้ว บุตรชาย ชื่อ น้องธัชช คลอดเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2559
ชลิตาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตร จากนั้นจึงเข้าเรียนที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และจบปริญญาตรีคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปัจจุบันศึกษาปริญญาโท คณะรัฐศาสตร์ วิชายุโรปศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วันวานยังหวานอยู่ (อัลบั้มเพลง)
แดร๊กคิวล่าแมน
แดร๊กคิวล่าแมน  เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง"ดราก้อนบอล" (ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน เล่ม 9 ตอนที่ 99 ซึ่งถือเป็นเลขมงคลของไทย) ซึ่งเป็นแวมไพร์ดูดเลือด ที่เป็นนักมวยไทย และมีความสามารถในการแปลงกายเป็นค้างคาว แดร๊กคิวล่าแมนปรากฏตัวในการ์ตูนแอนิเมชันครั้งแรกที่ญี่ปุ่น ในวันพุธที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 โดยใช้ชื่อตอนว่า : Totsugeki! Warera Gonin no Senshi (We are the Five Warriors)
"แดร๊กคิวล่าแมน" เคยชนะ "คุริริน" ในการประลองยุทธที่"แม่เฒ่าหมอดู"จัดขึ้น แต่ก็พ่ายแพ้การทำแท็คทีมระหว่าง "อูป้า" กับ"ปูอัล" ในศึกต่อมา โดยอูป้าได้ยืนกางแขนทำเครื่องหมายไม้กางเขนขู่ให้แดร๊กคิวล่าแมนได้หวาดกลัว และปูอัลได้แปลงกายเป็นมือขนาดใหญ่ตบแดร๊กคิวล่าแมนในร่างค้างคาวจนร่วงลงทะเลสาบข้างสนามประลองไป ซึ่งในหนังสือการ์ตูนฉบับลิขสิทธิ์ภาษาไทย "แดร๊กคิวล่าแมน" ร้องเพลง "ออล~ไอ วอนน่าดู~" ขณะทำการไหว้ครู ชื่อของ"แดร๊กคิวล่าแมน" ดัดแปลงมาจากตัวละครนิยายเรื่อง "แดร๊กคูล่า" ของบราม สโตกเกอร์
"แดร๊กคิวล่าแมน" เป็นตัวละครในการ์ดเกม "ดราก้อนบอลซูเปอร์การ์ดเกม" ภาคภาษาไทย เวอร์ชัน 4 ซึ่งมีรหัสการ์ดคือ DB-402 และเวอร์ชันสเปเชียล ซึ่งมีรหัสการ์ดคือ DB-235 โดยทั้งสองเวอร์ชันนี้อยู่ในสังกัดฝ่ายอธรรม รวมทั้งมีการจัดทำเป็นเวอร์ชันภาษาอังกฤษซึ่งมีรหัสการ์ดคือ FWA-153 และจัดอยู่ในการ์ดวอริเออร์
สนามกีฬาลอนดอน
สนามกีฬาลอนดอน  (แต่เดิมเรียกว่า สนามกีฬาโอลิมปิก  และ สนามกีฬาที่อุทยานโอลิมปิกราชินีเอลิซาเบธ ) เป็นสนามกีฬาหลักของศูนย์กีฬาอุทยานโอลิมปิกสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ตั้งอยู่ในย่านสแตรตเฟิร์ดของกรุงลอนดอน ออกแบบขึ้นเพื่อให้เป็นจุดศูนย์กลาง ของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และพาราลิมปิกในปี พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) โดยใช้เป็นสถานที่จัดพิธีเปิดกับพิธีปิดของโอลิมปิก และเป็นสนามแข่งขันกรีฑา รวมถึงสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ดที่ได้เช่าสนามเป็นเวลา 99 ปีเพื่อเป็นสนามเหย้าของทีมแทนบุลินกราวนด์เนื่องจากมีความจุน้อยกว่า โดยสนามนี้สามารถบรรจุผู้ชมการแข่งขันประมาณ 80,000 ที่นั่ง ซึ่งสูงสุดเป็นอันดับสามในบริเตน รองจากสนามเวมบลีย์และทวิกเกนแฮม
การจัดเตรียมที่ดินสำหรับสร้างสนามแห่งนี้ เริ่มขึ้นในช่วงกลางปี พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) ขณะที่การก่อสร้างอย่างเป็นทางการ เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) และแม้ว่าการลงเสาเข็มสำหรับการก่อสร้าง เพิ่งเริ่มขึ้นอย่างไม่เป็นทางการไปเพียงสี่สัปดาห์ สนามแห่งนี้ก็ได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพ การแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลก ประจำปี พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017)
การออกแบบและก่อสร้าง.
เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 มีการเปิดตัวแบบของสนามแห่งนี้ โดยสถาปนิกมืออาชีพอย่างปอปูลัส (Populous) ซึ่งเชี่ยวชาญการออกแบบอาคารกีฬาและศูนย์การประชุม ตลอดจนการเขียนแบบของกิจกรรมพิเศษที่สำคัญ การก่อสร้างใช้เวลา 4 ปี ระหว่าง พ.ศ. 2550 จนถึง พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011)
สนามกีฬาลักษณะพิเศษขนาด 80,000 ที่นั่งแห่งนี้ เป็นจุดศูนย์กลางของการแข่งขันที่ลอนดอน ด้วยการเป็นเจ้าภาพของพิธีเปิดและปิดการแข่งขัน รวมถึงการเป็นสนามแข่งขันกรีฑา อนึ่ง หลังจากลอนดอนเกมส์ สนามจะลดจำนวนที่นั่งถาวรลงเป็น 60,000 ที่นั่ง ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) มีการดำเนินงานขุดชั้นดินอ่อนออกจากพื้นที่ เพื่อเตรียมการปูสนามหญ้าและลู่วิ่ง รายล้อมไปด้วยที่นั่งถาวรจำนวน 25,000 ที่นั่ง ซึ่งประกอบขึ้นโดยใช้คอนกรีตชนิดเหลว บนพื้นดินที่ลาดเอียงตามธรรมชาติ ซึ่งใต้อัฒจันทร์ช่วงนี้เป็นพื้นที่อบอุ่นร่างกายและเปลี่ยนเสื้อผ้า ด้วยการขุดลงไปเป็นชั้นกึ่งใต้ดิน ถัดไปเป็นช่วงคอนกรีตเสริมเหล็กสูงขึ้นทีละขั้น เพื่อรองรับผู้ชมอีก 55,000 คน
บริการสำหรับผู้ชม.
สนามกีฬาแห่งนี้ ไม่มีร้านอาหารอยู่ภายใน เพื่อลดความจำเป็นสำหรับการสร้างครัว และเพิ่มมาตรการป้องกันเพลิงไหม้ ระหว่างการปรุงอาหาร แต่สถาปนิกออกแบบให้มีงานเลี้ยงหมู่ภายนอกสนามทดแทน เช่นเดียวกับ “แฟนโซน” (Fan Zones) ซึ่งประสบความสำเร็จ ในฟุตบอลโลกที่เยอรมนี เมื่อปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) อันเป็นสถานที่ซึ่งผู้ชมรวมตัวกันเพื่อกินดื่ม และชมการแข่งขันผ่านจอยักษ์ นอกจากนี้ ยังมีการแนะนำห้องสุขาซึ่งเรียกว่า “พ็อดส์” (Pods) ที่สร้างขึ้นจากตู้ขนส่งสินค้า (คอนเทนเนอร์; Containers) โดยมีระบบจัดการน้ำเสียและของเสียต่างๆ ติดตั้งอยู่ภายใน เพื่อลดค่าใช้จ่ายในการจัดทำระบบท่อประปา และความสะดวกต่อการรื้อถอน
เกาะสนามกีฬา.
เนื่องจากที่ตั้งของสนามแห่งนี้ เป็นอดีตนิคมอุตสาหกรรมซึ่งตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำลีอา (Lea River) แม่น้ำซิตีมิลล์ (City Mill River) และแม่น้ำโอลด์พุดดิงมิลล์ (Old Pudding Mill River) ขณะที่ในฝั่งตะวันออกซึ่งมีศูนย์กีฬาทางน้ำ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำวอเตอร์เวิร์กส (Waterworks River) อยู่ห่างออกไปราว 200 เมตร ดังนั้นพื้นที่บริเวณนี้จึงล้อมรอบด้วยน้ำและกลายเป็นเกาะอย่างสมบูรณ์ ซึ่งทอดยาวไปจนสุดทางทิศใต้ของอุทยานโอลิมปิก สำหรับทางเข้าสู่สนามจะมีสะพานคนเดินข้ามจำนวนมาก ตั้งอยู่โดยรอบบริเวณ ทั้งนี้ภูมิประเทศที่ปรากฏ อาจกลายเป็นชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการ ของบริเวณดังกล่าวในช่วงระหว่างการแข่งขัน เนื่องจากมีการใช้ในสื่อมวลชนต่างๆ
การใช้งานหลังโอลิมปิก.
เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) มีการประกาศสองข้อเสนอสุดท้าย ที่จะได้รับการพิจารณาให้เข้าใช้สนาม หลังการแข่งขันโอลิมปิก ประกอบด้วย
โดยการประมูลก่อนหน้านี้ ยังคงความจุของสนามที่ 80,000 ที่นั่ง ทว่าต่อมาภายหลังมีการลดลงเป็น 60,000 ที่นั่ง ต่อมาในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 สโมสรเวสต์แฮมได้รับเลือกให้เป็นผู้ชนะการประมูล จึงเป็นผู้มีสิทธิใช้สนามแห่งนี้ในสถานะของสนามฟุตบอล ภายหลังสิ้นสุดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2012
รายพระนามกษัตริย์สุโขทัย
เดอะ ซิมป์สันส์
เค็นซาบูโร โอเอะ
เค็นซาบูโร โอเอะ  (31 มกราคม ค.ศ. 1935 - ปัจจุบัน) ญี่ปุ่นเป็นนักเขียนคนสำคัญชาวญี่ปุ่นที่ได้รับอิทธิพลเป็นอันมากจากวรรณกรรมฝรั่งเศสและอเมริกัน และทฤษฎีวรรณกรรมที่มีเนื้อหาเชิงการเมือง, สังคม และปรัชญาที่รวมทั้งปัญหาอาวุธนิวเคลียร์, ความไม่อยู่ในกรอบในแผนของสังคม (social non-conformism) และ อัตถิภาวนิยม (existentialism)
โอเอะได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1994 เพราะเป็นผู้สร้างงานเขียนที่เป็น “โลกที่เกิดจากจินตนาการ ที่ชีวิตและความลึกลับรวมกันเป็นภาพพจน์อันแสดงถึงภาวะของความกระอักกระอ่วนของสถานภาพของความกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของสังคมปัจจุบัน”
โอเอะเกิดที่หมู่บ้านโอเซะ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองอูจิโกะ) จังหวัดเอฮิเมะ บนเกาะชิโกกุในประเทศญี่ปุ่น เป็นลูกคนหนึ่งในบรรดาพี่น้องเจ็ดคน บิดาเสียชีวิตเมื่อโอเอะอายุได้เก้าขวบ พออายุได้สิบแปดปีโอเอะก็เริ่มศึกษาวรรณคดีฝรั่งเศสที่มหาวิทยาลัยโตเกียวโดยเขียนวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับงานเขียนของฌ็อง-ปอล ซาทร์ โอเอะเริ่มมีงานที่ได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1957 ขณะที่ยังเป็นนักศึกษาซึ่งเป็นงานที่ได้รับอิทธิพลเป็นอย่างมากจากงานเขียนร่วมสมัยของฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกา
โอเอะสมรสในปี ค.ศ. 1960 ยูการิภรรยาเป็นน้องสาวของผู้กำกับภาพยนตร์จูโซ อิตามิ ในปีเดียวกันโอเอะก็ได้มีโอกาสพบกับเหมา เจ๋อตงเมื่อเดินทางไปยังสาธารณรัฐประชาชนจีน จากนั้นก็เดินทางต่อไปยังรัสเซียและยุโรปในปีต่อมา และได้ไปพบปะกับฌ็อง-ปอล ซาทร์ในปารีส
ปัจจุบันโอเอะพำนักอยู่ในโตเกียว โอเอะมีบุตรสามคน บุตรชายคนโต ฮิการิ โอเอะผู้มีอาการกระทบกระเทือนทางสมอง (brain-damaged) มาตั้งแต่เกิดในปี ค.ศ. 1963 และพิการปรากฏในงานเขียนหลายชิ้นตลอดมาของโอเอะ
ในปี ค.ศ. 2004 โอเอะให้ชื่อและสนับสนุนการเป็นปฏิปักษ์ต่อข้อเสนอในการเปลี่ยนแปลงราชธรรมนูญของญี่ปุ่นที่วางไว้ตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1947 ทัศนคติของโอเอะในข้อนี้เป็นสิ่งที่สร้างความขัดแย้งโดยผู้ที่ต้องการให้ญี่ปุ่นเพิกถอนราชธรรมนูญที่ห้ามการใช้กำลังทหารในการยุติปัญหาความขัดแย้งของนานาประเทศ ซึ่งเท่ากับเป็นการเพิกถอนมาตรา 9 ของราชธรรมนูญ
ในปี ค.ศ. 2005 นายทหารผู้ที่เกษียณแล้วฟ้องโอเอะในข้อหาสร้างความเสียหายในบทความ “"Okinawa Notes"” (ค.ศ. 1970) ในบทความนี้โอเอะกล่าวว่านายทหารญึ่ปุ่นหว่านล้อมให้พลเรือนโอกินาวะเป็นจำนวนมากทำการฆ่าตัวตายระหว่างการรุกของกองทัพฝ่ายพันธมิตรบนเกาะโอกินาวะ ในปี ค.ศ. 1945 แต่ในปี ค.ศ. 2008 ศาลโอซากะยกฟ้องข้อกล่าวหาทุกข้อต่อโอเอะ ในการให้คำตัดสินผู้พิพากษาโทชิมาซะ ฟูกามิกล่าวว่า “กองทัพญึ่ปุ่นมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างเต็มตัวกับการฆ่าตัวตายหมู่” ในการพบปะกับผู้สื่อข่าวหลังการตัดสินโอเอะกล่าวว่า “ผู้พิพากษาอ่านงานเขียนของผมอย่างถูกต้อง”
งานเขียนของโอเอะแบ่งได้เป็นหลายหัวข้อ โอเอะให้คำอธิบายไม่นานหลังจากที่ได้ข่าวว่าจะได้รับรางวัลโนเบลว่า “ผมกำลังเขียนเกี่ยวกับความมีศักดิ์ศรีของมนุษย์”