pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คิวริ มีชื่อว่า อี จีฮยอน (Lee JiHyun) เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 1986 มีเลือกกรุ๊ป B ด้วยความน่ารักประกอบกับการมีส่วนสูง 166 เซนติเมตรและรูปร่างที่สมส่วนทำให้คิวริโด่งดังในฐานะการเป็นออลจัง หรือ วัยรุ่นที่ถูกโหวตจากอินเทอร์เน็ตว่ามีรูปร่างและน่าตาดี โดยการเป็นออลจังนี้เองทำให้คิวริได้มีโอกาสเข้ามาอยู่ในวงการบันเทิงของเกาหลี ซึ่งจะเห็นได้จากการถ่ายแบบนิตยสารและโฆษณาเป็นจำนวนมาก และจากนั้นไม่นานคิวริก็ได้เข้าร่วมเดบิวต์เป็นสมาชิกของวง T-ara ถึงแม้ว่าจะเข้ามาทำงานในวงการบันเทิงแต่คิวริก็ไม่ได้ทิ้งการเรียน เห็นได้จากการที่เธอเรียนจบปริญญาตรีจากคณะศิลปศาสตร์ สาขาศิลปะการแสดง จากมหาวิทยาลัยมยองจี
คิวริ ได้เข้ามาเป็นสมาชิกทีอาร่าพร้อมกับ โซยอนและโบรัม หลังจากที่ จีวอนและจีแอ ได้ถอนตัวออกจากวง และได้เดบิ้วต์ในปี 2009
แคร์รี (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2519)
สกุลวอลนัต
สกุลวอลนัต หรือJuglans เป็นสกุลของพืชในวงศ์ Juglandaceae เมล็ดมีชื่อเรียกโดยทั่วไปว่าวอลนัต เป็นพืชที่ดอกแยกเพศแยกต้น ใบประกอบแบบขนนก
คิวริ
โอดินต์โซโว
โอดินต์โซโว  เป็นเมืองในมอสโกโอบลาสต์ ประเทศรัสเซีย มีประชากร 138,930 คน (ค.ศ. 2010) เมืองตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของประเทศ เริ่มก่อตั้งเป็นหมู่บ้านในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14
Odintsovo
Juglans
ตองสยาม
ตองสยาม เป็นไม้ยืนต้นที่มีใบขนาดใหญ่อยู่ในวงศ์ Euphorbiaceae ใบเดี่ยว มีหูใบขนาดใหญ่ ผลแก่แล้วแตกเป็นสองพู สีเหลือง ไม่มีหนาม เมล็ดกลม ออกดอกในเดือนกรกฎาคม – กันยายน เป็นไม้เบิกนำขึ้นในที่แล้งหรือหลังจากเกิดไฟป่า พบในพื้นที่สูงทางภาคตะวันออกและภาคตะวันตก พบครั้งแรกในประเทศไทยโดย S.J. Davies ที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ จังหวัดนครนายก เมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
Macaranga siamensis
พิวโบล (รัฐโคโลราโด)
พิวโบล (, "พูเอโบล") เป็นเมืองในพิวโบลเคาน์ตี ในรัฐโคโลราโด สหรัฐอเมริกา เมืองมีประชากร 106,595 คน (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 246 ของสหรัฐอเมริกา
เมืองตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำอาร์คันซอ อยู่ทางใต้ของเมืองเดนเวอร์ เมืองหลวงของรัฐราว 112 ไมล์ (180 กม.) และอยู่ทางใต้ของเมืองโคโลราโดสปริงส์ 43 ไมล์ เมืองพิวโบลมีหิมะน้อยกว่าเมืองใหญ่เมืองอื่นในรัฐโคโลราโด ถือเป็นหนึ่งในเมืองที่มีการผลิตเหล็กกล้ามากที่สุดในสหรัฐอเมริกา
เมืองนี้ตั้งขึ้นเป็นสถานีการค้าเมื่อปี ค.ศ. 1842 ในชื่อ เอลพิวโบล หรือ ฟอร์ตพิวโบล และตั้งเป็นเมืองเมื่อ ค.ศ. 1885 ได้รับความเสียหายมากจากอุทกภัยเมื่อ ค.ศ. 1921
เอลปูเอร์โตเดซานตามาริอา
เอลปูเอร์โตเดซานตามาริอา ( "The Port of Saint Mary") หรือชื่อท้องถิ่นเรียกสั้น ๆ ว่า เอลปูเอร์โต เป็นเทศบาลที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำกัวดาเลเต ในจังหวัดกาดิซ แคว้นอันดาลูซิอา ประเทศสเปน จากข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2009 เมืองมีประชากร 88,000 คน โดยมีประชากรราว 50,000 คน อาศัยอยู่บริเวณใจกลางเมือง
เมืองตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมืองกาดิซ ตรงข้ามอ่าวกาดิซ เป็นที่รู้จักเรื่องมีท่าเรือที่โคลัมบัสล่องเรือในที่แห่งนี้ในการเดินทางไปอเมริกาครั้งที่ 2
จังหวัดกาดิซ
กาดิซ  เป็นจังหวัดทางตอนใต้ของประเทศสเปน ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นอันดาลูซิอา เป็นส่วนที่อยู่ทางใต้สุดของยุโรปตะวันตก
จังหวัดใกล้เคียงได้แก่ จังหวัดอูเอลบา จังหวัดเซบิยา และจังหวัดมาลากา ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ช่องแคบยิบรอลตาร์ และดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร (ยิบรอลตาร์) จังหวัดมีพื้นที่ 7,442 ตร.กม.
เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองกาดิซ ที่มีประชากรมากกว่า 128,000 คน เมืองใหญ่ที่สุดคือเมืองเฆเรซเดลาฟรอนเตรา มีประชากร 208,896 คน (ค.ศ. 2010) และเมืองสำคัญอีกเมืองหนึ่งคือ อัลเฆซิรัส ที่มีประชากรมากกว่า 114,000 คน สำหรับประชากรรวมทั้งจังหวัด มีประชากร 1,194,062 คน (ค.ศ. 2006) โดยมีประชากรราว 600,000 คนอาศัยอยู่บริเวณอ่าวกาดิซ ความหนาแน่นประชากรเท่ากับ 160.45 คนต่อตารางกิโลเมตร
เนชันนัลเอมเบลม
เนชันนัลเอมเบลม  เป็นเพลงมาร์ชที่แต่งโดยเอดวิน ยูยีน แบกลีย์ นักแต่งเพลงชาวอเมริกันในปี ค.ศ. 1902 เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1906 เป็นหนึ่งผลงานเพลงมาร์ชอเมริกันที่มีชื่อเสียงที่สุด นิยมบรรเลงในวันชาติสหรัฐอเมริกา เนื่องจากส่วนหนึ่งของทำนองเพลง มาจากบางท่อนของ "เดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์" เพลงชาติสหรัฐ
แบกลีย์แต่งเพลงนี้ขณะโดยสารรถไฟไปกับเพื่อนร่วมวง เมื่อแต่งเพลงนี้เสร็จเขากลับไม่ชอบทำนองตอนจบเพลง แต่เพื่อนร่วมวงที่ฟังอยู่ในตู้โดยสารถัดไปกลับชื่นชอบ และแจ้งกับแบกลีย์ว่าจะนำเพลงนี้ออกบรรเลงในการแสดงครั้งต่อไปของวง ทั้งๆ ที่ตัวแบกลีย์โยนโน้ตเพลงนี้ทิ้งไปแล้ว
ครั้งหนึ่งจอห์น ฟิลิป ซูซา ให้สัมภาษณ์ว่า หากให้เลือกเพลงมาร์ชห้าเพลงที่คิดว่าดีที่สุด ห้าเพลงนั้นประกอบด้วยผลงานของซูซาเองจำนวนสี่เพลงได้แก่ "เซ็มเปอร์ฟิเดลิส", "เดอะวอชิงตันโพสต์", "เดอะทันเดอเรอร์" และ "เดอะสตาร์แอนด์สไตรพ์ฟอร์เอเวอร์" อีกเพลงหนึ่งนั้นคือ "เนชันนัลเอมเบลม" ของแบกลีย์
เซ็มเปอร์ฟิเดลิส
เดอะวอชิงตันโพสต์มาร์ช
มิกเกลี
มิกเกลี  เป็นเมืองเล็ก ๆ และเทศบาลในประเทศฟินแลนด์ เทศบาลมีประชากร 48,970 คน (28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013) ครอบคลุมพื้นที่ 2,124.60 ตร.กม. (820.31 ตร.ไมล์) โดยเป็นพื้นที่น้ำ 424.7 ตร.กม. (164.0 ตร.ไมล์) ความหนาแน่นประชากรเท่ากับ 28.81 คนต่อตารางกิโลเมตร หรือ 74.6 คนต่อ ตร.ไมล์ เมืองมิกเกลีเป็นศูนย์บัญชาการกองทัพฟินแลนด์ในสงครามโลกครั้งที่สอง
สตาร์แอนด์สไตรพ์ฟอร์เอเวอร์
National Emblem
มินโดโร
มินโดโร  เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 7 ของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะลูซอน ทิศตะวันตกจดทะเลจีนใต้ ทิศใต้จดทะเลลูซู ทิศเหนือแยกจากเกาะลูซอนโดยช่องแคบเวอร์เด ทิศตะวันออกแยกจากเกาะตาบลัสและเกาะอื่น ๆ โดยช่องแคบตาบลัส และด้านตะวันตกเฉียงใต้แยกจากหมู่เกาะกาลามีอันโดยช่องแคบมินโดโร
ชาวจีนรู้จักเกาะนี้ก่อนที่สเปนจะเดินทางมาถึงใน ค.ศ. 1570 สหรัฐอเมริกาเข้ายึดครองใน ค.ศ. 1901 ญี่ปุ่นเข้ายึดครองระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองใน ค.ศ. 1944 และสหรัฐอเมริกายึดคืนมาได้
เกาะมินโดโร
จำนง รังสิกุล
จำนง รังสิกุล ข้าราชการกรมโฆษณาการ (ต่อมาเปลี่ยนเป็นกรมประชาสัมพันธ์), นักสื่อสารมวลชนชาวไทย ผู้ร่วมก่อตั้งสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม อันเป็นแห่งแรกของประเทศไทย, กรรมการผู้จัดการ บริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด, ผู้อำนวยการสถานีวิทยุกระจายเสียง ท.ท.ท.และสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหมเป็นคนแรก
จำนง รังสิกุล เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 ที่อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี เป็นบุตรชายคนโต ในจำนวน 6 คนของหลวงบัญชาพิชิตราษฎร์ (บิดา) และนางจันทร์ รังสิกุล (มารดา) จบการศึกษาชั้นประถม ที่โรงเรียนในจังหวัดนครนายก, จบการศึกษาชั้นมัธยม ที่โรงเรียนเซนต์หลุยส์ จังหวัดฉะเชิงเทรา และโรงเรียนอัสสัมชัญ ตามลำดับ จบการศึกษาธรรมศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2478 โดยเมื่อแรกเข้าศึกษา เป็นแผนกวิชารัฐศาสตร์ ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ทางรัฐบาลสั่งให้ย้ายโอน ขณะที่จำนงกำลังศึกษาชั้นปีที่ 2
เมื่อจบการศึกษา จำนงก็เข้ารับราชการ เริ่มจากสังกัดกระทรวงมหาดไทย เป็นที่ปลัดอำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต จากนั้นโอนไปเป็นผู้ตรวจการ กรมการประมง กระทรวงเกษตราธิการ และกรมเลขาธิการคณะรัฐมนตรี สำนักนายกรัฐมนตรี แล้วจึงโอนกลับมาเป็น พนักงานแปลข่าวต่างประเทศ และนักจัดรายการวิทยุกระจายเสียง ของกรมโฆษณาการ
ระหว่างนั้นกรมส่งจำนง ซึ่งมีความรู้ทางภาษาอังกฤษ ไปฝึกงานเป็นผู้ประกาศข่าวภาคภาษาไทย ของบรรษัทการแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ (บีบีซี) ที่กรุงลอนดอนของสหราชอาณาจักร เป็นเวลา 3 ปี แล้วกลับมาดำรงตำแหน่ง หัวหน้ากองกระจายเสียงต่างประเทศ ของกรมโฆษณาการต่อไป จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2493 รัฐบาลไทยสมัยที่ จอมพล ป. พิบูลสงคราม ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี มีนโยบายให้จำนงนำคณะข้าราชการกรมโฆษณาการ เดินทางไปศึกษาดูงานวิทยุโทรภาพที่สหรัฐอเมริกา สำหรับเตรียมการจัดตั้งในประเทศไทยเป็นครั้งแรก
โดยตั้งแต่บริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด เริ่มดำเนินงาน สถานีวิทยุกระจายเสียง ท.ท.ท. เมื่อต้นปี พ.ศ. 2497 จำนงเป็นบุคคลแรกที่ดำรงตำแหน่ง กรรมการผู้จัดการบริษัท, ผู้อำนวยการสถานีวิทยุ (ท.ท.ท.) และสถานีโทรทัศน์ (ช่อง 4 บางขุนพรหม), รวมถึงหัวหน้าฝ่ายจัดรายการ ทั้งส่วนวิทยุและโทรทัศน์ ซึ่งสำนักข่าวสารอเมริกัน และสถานทูตนานาชาติ ให้ความร่วมมือแก่จำนง ในกิจการงานต่างๆ ด้วยดี ทั้งนี้ระหว่างดำรงตำแหน่ง จำนงเป็นผู้ดำริทั้งคำว่า "พิธีกร" (จากภาษาอังกฤษว่า Master of Ceremony - MC), "เพลงลูกทุ่ง" (จากภาษาอังกฤษว่า country song) หรือ "หอเกียรติคุณ" (Hall of Fame) เป็นต้น ตลอดจนชื่อและรูปแบบรายการโทรทัศน์ ประเภทต่างๆ ดังต่อไปนี้
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2511 อธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ มีคำสั่งให้กลุ่มข้าราชการของกรม ซึ่งเข้าช่วยกิจการของบริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด กลับมาปฏิบัติราชการที่กรมตามเดิม จำนงจึงกลับมารับตำแหน่ง ผู้อำนวยการกองข่าวในประเทศ และผู้อำนวยการกองข่าวต่างประเทศ ของกรมประชาสัมพันธ์ ก่อนจะเกษียณอายุราชการ หลังจากนั้น ธนาคารกรุงเทพเชิญให้เขาเป็นที่ปรึกษา ของรายการวิทยุและโทรทัศน์ "เพื่อนคู่คิด" ซึ่งธนาคารเป็นผู้จัดทำ
นอกจากนี้ จำนงยังเขียนหนังสือมาตั้งแต่ยังทำงานอยู่ โดยมีนามปากกาอยู่หลายชื่อเช่น "จินตนา" ในคอลัมน์ตอบปัญหาชีวิต ของนิตยสาร "สตรีสาร" และเมื่อเขียนสารคดีจะใช้นามจริง รวมทั้งเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง รางวัลผลงานดีเด่นทางโทรทัศน์ "เมขลา" ซึ่งจำนงร่วมงานอยู่ระหว่างปี พ.ศ. 2523-2526 จากนั้นจำนงมาร่วมก่อตั้ง รางวัลผลงานดีเด่นทางโทรทัศน์ "โทรทัศน์ทองคำ" ซึ่งเขาร่วมงานอยู่ระหว่างปี พ.ศ. 2529-2537 ก่อนจะยุติบทบาทในส่วนดังกล่าวลง
จำนงถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 สิริอายุได้ 81 ปี
เมื่อปี พ.ศ. 2528 จำนงเข้ารับพระราชทานปริญญา วารสารศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญานิเทศศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และในปี พ.ศ. 2530 สมาคมนักประชาสัมพันธ์แห่งประเทศไทย มอบรางวัลกิตติคุณสัมพันธ์ "สังข์เงิน" สาขานักประชาสัมพันธ์ดีเด่นทางวิทยุและโทรทัศน์ ให้แก่จำนงด้วย
นอกจากนี้ เมื่อปี พ.ศ. 2556 มีการจัดกิจกรรมต่างๆ เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีชาตกาล จำนง รังสิกุล อย่างต่อเนื่องตลอดทั้งปี หนึ่งในจำนวนนั้นคือ การจัดสร้างรูปหล่อสำริดครึ่งตัวขนาด 2 ฟุตของจำนง ขณะมีอายุ 38 ปี ซึ่งประดิษฐ์ขึ้นโดย ยอดชาย เมฆสุวรรณ เมื่อเสร็จสิ้นจึงนำไปจัดแสดงไว้ที่ พิพิธภัณฑ์การกระจายเสียง กรมประชาสัมพันธ์ เป็นการถาวร
หอพลังความร้อนจากดวงอาทิตย์
หอพลังความร้อนจากดวงอาทิตย์ คือโรงผลิตไฟฟ้าจากพลังงานความร้อนแสงอาทิตย์ที่มีลักษณะเป็นหอคอยสูง รับความร้อนที่เป็นรังสีจากดวงอาทิตย์จากกระจกเรียบจำนวนมากที่สามารถปรับเข้าหาดวงอาทิตย์เสมอ(เรียกกระจกแบบนี้ว่า heliostat) ที่อยู่ด้านล่าง หอคอยนี้จะสะสมความร้อนและทำตัวเหมือนเตาความร้อนสูง เปลี่ยนความร้อนให้เป็นพลังงานไฟฟ้า พลังงานไฟฟ้าที่ได้ ถือว่าเป็นพลังงานทดแทนที่ยั่งยืนไร้มลพิษแบบหนึ่ง
การออกแบบในตอนแรกๆจะใช้แสงที่ถูกโฟกัสนี้ไปทำให้น้ำร้อน ไอน้ำที่ได้จะนำไปใช้หมุนกังหันไอน้ำ แต่ปัญหาคือ ถ้าไม่มีแสงอาทิตย์ก็จะผลิตไฟฟ้าไม่ได้ การออกแบบใหม่โดยใช้โซเดียมเหลวเป็นตัวเก็บพลังงานความร้อนและได้รับการสาธิตให้เห็นจริง ต่อมาใช้เก​​ลือหลอมเหลว (โพแทสเซียมไนเตรท 40% โซเดียมไนเตรท 60%) เป็น'ของเหลวใช้งาน'ได้ถูกนำมาใช้ผลิตไฟฟ้าในหอพลังความร้อนในปัจจุบัน ของเหลวใช้งานนี้มีความสามารถเก็บความร้อนได้สูงมาก ซึ่งใช้ในการเก็บพลังงานความร้อนก่อนที่จะใช้ต้มน้ำเพื่อขับกังหัน การออกแบบวิธีนี้จึงสามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้แม้ไม่มีแสงอาทิตย์
ต้นทุน.
ห้องปฏิบัติการพลังงานทดแทนแห่งชาติของสหรัฐ (NREL) ได้มีการประมาณการว่าในปี 2020 จะสามารถผลิตไฟฟ้าจากหอพลังความร้อนจากดวงอาทิตย์ด้วยต้นทุน 5.47 เซนต์ต่อกิโลวัตต์ชั่วโมง. บริษัท เช่น ESolar (รับการสนับสนุนจาก Google.org) จะดำเนินการพัฒนาต่อในส่วนประกอบของหอพลังงานเพื่อให้มีราคาถูกและบำรุงรักษาต่ำ, เพื่อที่จะช่วยลดต้นทุนในอนาคตอันใกล้. การออกแบบ ESolar ใช้กระจกขนาดเล็ก (1.14m²) จำนวนมากตัวเลขที่มีขนาดใหญ่ของซึ่งลดต้นทุนการติดตั้งระบบต่างๆเช่นคอนกรีต, เหล็ก,หัวเจาะและเครน
ในการปรับปรุงการทำงานของระบบของเหลวใช้งานเช่นการย้ายแบบสองถัง (ร้อน/เย็น) ในปัจจุบันเป็นการออกแบบระบบ thermocline ถังเดียวพร้อมกับฟิลเลอร์ความร้อน quartzite และผ้าห่มออกซิเจนจะปรับปรุงประสิทธิภาพของวัสดุและลดค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม
ใช้งานเชิงพาณิชย์.
มีหลายบริษัทที่มีส่วนร่วมในการวางแผนการออกแบบและการสร้างสาธารณูปโภคโรงไฟฟ้​​า นี้เป็นขั้นตอนที่สำคัญต่อเป้าหมายสูงสุดของการพัฒนาโรงไฟฟ้าเชิงพาณิชย์ มีตัวอย่างหลายกรณีศึกษาของการใช้นวัตกรรมเพื่อการแก้ปัญหาพลังงานแสงอาทิตย์.
แนวคิดเชิงสร้างสรรค์.
หอพลังจากดวงอาทิตย์ในหลุมซึ่งเป็นการรวมหอพลังความร้อนและหอพลังลมเข้าด้วยกันจะสร้างในเหมืองแบบเปิดหน้าดินที่ปลดประจำการแล้ว หอพลังความร้อนแบบดั้งเดิมมีข้อจำกัด ในขนาดตามความสูงของหอคอยที่ไปปิดกั้นเส้นสายตา "ที่นั่งสนามกีฬา" ของเหมืองจึงถูกนำมาใช้ประโยชน์ให้เอาชนะข้อจำกัดการปิดกั้นนั้นได้
เนื่องด้วยหอพลังความร้อน ปกติใช้ไอน้ำในการขับกังหันและมีแนวโน้มที่จะขาดแคลนน้ำในภูมิภาคด้วย ประโยชน์ของการเปิดหลุมอีกอย่างหนึ่งก็คือหลุมเหล่านี้สามารถที่จะเก็บสะสมน้ำที่อยู่ด้านล่างของหลุมได้ หลุมหอพลังงานความร้อนใช้ไอน้ำความร้อนต่ำไปขับหลอดนิวเมติกในระบบร่วม (co-generation) ประโยชน์ที่สามของการใช้เหมืองสำหรับโครงการผลิตไฟฟ้าก็คือเราสามารถนำโครงสร้างพื้นฐานของเหมืองที่มีอยู่แล้วกลับมาใช้ได้อีก เช่น ถนน, อาคารและไฟฟ้า
วงศ์น้ำเต้าลม
Eyoung
พลองเหมือด
พลองเหมือด หรือเหมือดแอ่ เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Memecylaceae แตกเป็นร่องตามยาวของลำต้น สีน้ำตาลถึงดำ ใบเดี่ยว เนื้อใบหนา ดอกช่อ ออกเป็นกระจุกตามซอกใบ มีฐานรองดอกรูปถ้วย กลีบดอกสีม่วงหรือน้ำเงินเข้ม อับเรณูโค้งคล้ายอักษร J ผลกลมเมื่ออ่อนสีเขียว แก่เป็นสีม่วงเข้ม
ผลมีรสฝาดหวาน รับประทานเป็นผลไม้ รากหรือลำต้นใช้ต้มรักษาโรคกระเพาะอาหาร หรือต้มผสมกับยาอื่น รักษาโรคหืด ใบเมื่อนำมาเคล้ากับพริกแล้วตากแดดช่วยให้พริกสีสด ป้องกันไม่ให้แมลงมาเจาะพริกแห้ง กิ่งและลำต้นทำเป็นน้ำด่างใช้แช่ไหมและฝ้ายก่อนย้อม สามารถสกัดสีเหลืองออกมาได้
Memecylon edule
วงศ์พลองเหมือด
วงศ์พลองเหมือด หรือ"" เป็นวงศ์ของพืชมีดอก ประกอบด้วย 430 สปีชีส์ใน 7 สกุล พืชในวงศ์นี้แพร่กระจายในเขตร้อน ปัจจุบันวงศ์นี้ได้รวมเข้ากับวงศ์ Melastomataceae ในระบบAPG III ซึ่งสกุลที่เคยสังกัดวงศ์นี้ได้แก่:
Memecylaceae
คิม จ็องอา
คิม จ็อง-อา(; 2 สิงหาคม 2526– )หรือชื่อในการแสดงว่า จ็องอาเป็นนักร้อง นักแสดง ชาวเกาหลีใต้ เป็นอดีตสมาชิกวง อาฟเตอร์สกูล (วงดนตรีเกาหลี)
จองอา หรือชื่อจริง คิม จองอา เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 2526 ที่เมือง อินชอน ประเทศเกาหลีใต้ จองอาเธอปรากฏตัวเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2551 ในเทศกาลเพลงของ เอสบีเอส ร่วมกับ จูยอน ซน ดัมบิ วันที่ 25 มีนาคม 2556 จองอาเธอตกเป็นข่าว กับ อนยู วงชายนี่ เรื่องการคบกันของทั้งสอง แต่เป็นแค่ข่าวลือเพราะทั้งสองไปเที่ยวไนน์คลับด้วยกัน หลังจากในปี 2012 กาฮีหัวหน้าวงได้ลาออกไปทำให้มีข้อสังลับว่าใครจะมาเป็นหัวหน้าแทนปรากฏว่า จองอาได้รับการคัดเลือกได้เป็นหัวหน้าวง
วรศุลี สุวรรณปริสุทธิ์
นางวรศุลี สุวรรณปริสุทธิ์ (เกิด 20 ตุลาคม พ.ศ. 2498) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร 3 สมัย
นางวรศุลี สุวรรณปริสุทธิ์ (ชื่อเล่น : ตุ้ย) เกิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2498 เป็นบุตรของนายสง่า และ นางลวง สุวรรณปริสุทธิ์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จาก คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับ นายภมร เชาว์ศิริกุล มีบุตร 3 คน
วรศุลี เข้าสู่งานการเมืองด้วยการดำรงตำแหน่งเทศมนตรีเทศบาลเมืองมุกดาหาร เมื่อ พ.ศ. 2537 ก่อนที่จะลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2538 สังกัด พรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 3 ครั้ง
วรศุลี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
อินเวอร์คาร์กิลล์มาร์ช
อินเวอร์คาร์กิลล์มาร์ช  เป็นเพลงมาร์ชที่แต่งโดยอเลกซานเดอร์ ลิทกาว นักแต่งเพลงชาวนิวซีแลนด์และออสเตรเลีย เชื้อสายสกอตแลนด์ ในปี ค.ศ. 1901 เป็นเพลงมาร์ชเพลงหนึ่งที่ได้รับความนิยม ตั้งชื่อตามชื่อเมืองอินเวอร์คาร์กิลล์ เมืองทางใต้สุดของเกาะใต้ของนิวซีแลนด์
ลิทกาวซึ่งเป็นชาวเมืองกลาสโกว สกอตแลนด์ โดยกำเนิด ใช้ชีวิตในวัยเด็กที่อินเวอร์คาร์กิลล์ นิวซีแลนด์ แล้วย้ายไปตั้งรกรากที่เมืองลอนซตัน แทสเมเนีย ออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 1901 เขาย้ายมาทำงานที่เมืองไครสต์เชิร์ช นิวซีแลนด์อยู่ช่วงหนึ่ง และได้แต่งเพลงนี้ขึ้นโดยรำลึกถึงความทรงจำสมัยเด็ก แต่ผู้จัดพิมพ์โน้ตเพลงกลับปฏิเสธที่จะจัดจำหน่าย
ลิทกาวได้นำทำนองเพลงนี้มาเรียบเรียงใหม่ในปี ค.ศ. 1908 เมื่อเมืองอินเวอร์คาร์กิลล์ ได้เป็นเจ้าภาพจัดงานประกวดวงดุริยางค์ระดับประเทศ ประจำปี 1909 และได้ร้องขอให้ลิทกาวแต่งทำนองเพลงสำหรับใช้ในงานนี้ เขาเรียบเรียงทำนองใหม่ ตั้งชื่อว่า "อินเวอร์คาร์กิลล์มาร์ช" เพื่อเป็นเกียรติ และนำออกบรรเลงต่อสาธารณะเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1909
หลังจากการแสดงครั้งนั้น อินเวอร์คาร์กิลล์มาร์ชกลับได้รับความนิยมเฉพาะในนิวซีแลนด์ เพลงเริ่มเป็นที่นิยมในสหราชอาณาจักรในช่วงปี ค.ศ. 1915-1916 อันเป็นผลจากการรบที่คาบสมุทรกัลลิโพลี ของจักรวรรดิออตโตมัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง (ปัจจุบันคือประเทศตุรกี) ซึ่งมีทหารจากนิวซีแลนด์และออสเตรเลียเข้าร่วมรบด้วย จากนั้นจึงเผยแพร่และได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกา
ปัจจุบันเพลงนี้ได้รับความนิยม จนบางครั้งมีผู้เข้าใจผิดว่าเป็นเพลงชาติของนิวซีแลนด์
กลาสโกว
แทสเมเนีย
Invercargill March
ซูบารุ อิมเพรสซ่า
ซูบารุ อิมเพรสซ่า  เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) ผลิตโดยซูบารุ เริ่มผลิตและเปิดตัวเมื่อเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2535 เพื่อแข่งขันกับรถยนต์ Compact Car ยอดนิยมของญี่ปุ่นและของโลก เช่น Toyota Corolla ,Nissan Sunny ,Honda Civic ,Mitsubishi Lancer และ Mazda Familia หรือ 323 เป็นต้น โดยเข้ามาทดแทนรถ Compact Car รุ่นเก่า ซูบารุ ลีออน และซูบารุยังส่งอิมเพรสซ่าไปแข่งขันในการแข่งขันเวิลด์แรลลี่แชมเปี้ยนชิพ อีกด้วยมีคู่แข่งในสมัยเดียวกัน เช่น แลนเซีย, มิตซูบิชิ, โตโยต้า, ฟอร์ด, นิสสัน, มาสด้า, ซีตรอง, และ เปอโยต์ จนคว้าแชมป์เวิลด์แรลลี่แชมเปี้ยนชิพในประเภทผู้ผลิตติดต่อกัน 3 ปีซ้อน (พ.ศ. 2538-2540) และได้รับถ้วยรางวัลประดับสำนักงานใหญ่ย่านชินจูกุ กรุงโตเกียวหลายครั้งอีกด้วย
อิมเพรสซ่า ถือเป็นปรากฏการณ์ครั้งสำคัญของ Fuji Heavy Industry เพราะสามารถยกระดับตัวเองให้เป็นผู้ผลิตรถยนต์ระดับสากลอย่างเต็มตัวตั้งแต่เริ่มทำรถรุ่นแรกอย่างซูบารุ 1500 หรือรถที่เริ่มวางจำหน่ายเชิงพาณิชย์รุ่นแรกอย่างซูบารุ 360 ทีเดียว โดยในช่วงแรกมีให้เลือกทั้งตัวถังซีดาน 4 ประตู และสปอร์ตวากอน (หรือสเตชันวากอน) 5 ประตู ถึงแม้จะพูดได้ไม่เต็มปากว่าอิมเพรสซ่าเป็นเจเนอเรชั่นต่อมาของลีออน รถครอบครัวชื่อดัง แต่ด้วยขนาดที่ไล่เลี่ยกัน ทำให้หลายคนเข้าใจไขว้เขว และในช่วงแรกได้มีการแยกตัวถังซีดานมาโมดิฟายให้แรงกว่ารุ่นซีดานปกติ เรียกว่า WRX และถือเป็น Icon Model ทั้งในแง่ของการเป็นตัวแข่งที่ดี และตัวขายที่มีลูกค้าตอบรับในระดับใช้ได้
ปัจจุบัน ซูบารุ อิมเพรสซ่า มีวิวัฒนาการตามช่วงเวลาได้ 5 Generation (รุ่น) ดังนี้
รุ่นที่ 1 (GM/GC/GF; พ.ศ. 2535-2543).
ซูบารุ อิมเพรสซ่า รุ่นที่ 1 เปิดตัวเป็นครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2535 และเริ่มส่งมอบให้ลูกค้าจริงๆในเดือนถัดมา มีตัวถังคูเป้ 2 ประตู (GM) ซีดาน 4 ประตู (GC) และสปอร์ตวากอน 5 ประตู (GF) ระบบขับเคลื่อนมีทั้งระบบขับเคลื่อนล้อหน้า และระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ เครื่องยนต์มีให้เลือกทั้ง 1.5 ,1.6 ,1.8 ,2.0 ,2.2 และ 2.5 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด โดยในช่วงแรกก็ได้มีการเปิดตัวรุ่น WRX ซึ่งเป็นรุ่นที่ถูกโมดิฟายให้แรงกว่าปกติ มีลูกค้าให้การตอบรับในระดับใช้ได้ และยังเคยถูกส่งไปแข่งขันเวิลด์แรลลี่แชมเปี้ยนชิพจนคว้าแชมป์ในประเภทผู้ผลิตติดต่อกัน 3 ปีซ้อน ชื่อ อิมเพรสซ่า นั้นถูกคิดค้นขึ้นมาแทนชื่อรุ่น ลีออน เพื่อแสดงถึงความใหม่สดทั้งเรื่องการออกแบบและวิศวกรรม ดีไซน์ภายนอกของรถได้รับอิทธิพลมาจากสรีระร่างของหงษ์ที่กำลังบิน แรกเริ่มเดิมที รถรุ่นนี้ถูกสร้างออกมาเพื่อเป็นรถบ้านใช้ง่ายขับสบาย แต่มีจุดเด่นที่ระบบขับเคลื่อนสี่ล้อซึ่งมีประโยชน์มากในหลายประเทศที่มีภูมิอากาศหลากหลายและสภาพถนนที่คาดเดาไม่ได้ หัวใจหลังของการสร้าง อิมเพรสซ่า อยู่ที่ความทนทาน ไม่จุกจิก ใช้แบบลืมๆได้เช่นเดียวกับ ฮอนด้า ซีวิค (ซึ่งหัวหน้าโครงการพัฒนารถรุ่นนี้บอกเองว่านั่นคือคู่แข่งที่เขากลัวที่สุด) คิดดูก็แล้วกันว่าในช่วงแรก ทีมผู้บริหารบางคนยังเสนอให้เปลี่ยนมาใช้
เครื่องยนต์แบบ 4 สูบเรียงเพื่อประหยัดต้นทุนลงด้วยซ้ำ แต่ข้อเสนอนี้ก็ถูกเขี่ยตกโต๊ะไปและยังมาพร้อมกับความคิดใหม่ที่ว่า “เออ นั่นสิ แล้วทำไมเราไม่สร้าง อิมเพรสซ่า รุ่นแรงๆออกมาซะเลยล่ะ?” จากเดิมที่จะมีแค่หงษ์บ้านไว้ให้พ่อบ้านแม่บ้านขับใช้งาน ก็กลายเป็นว่า
มีหงษ์ติดหอยถือกำเนิดขึ้นในห้องโปรเจกต์ของ ซูบารุ ซึ่งในช่วงเวลานั้น มิตซูบิชิ แลนเซอร์ อีโวลูชัน ยังเป็นวุ้นอยู่ พวกเขาจึงเล็งเทียบกับ นิสสัน พัลซ่าร์ GTi-R โดยมี นิสสัน สกายไลน์ GT-R R32 เป็นรถ Benchmark ในการปรับแต่งองค์ประกอบในการขับขี่ด้วย ช่วงล่างยกชุดแม็คเฟอร์สันสตรัทจาก เลกาซี มาใส่ แค่อาจมีช่วงล่าง บางจุดที่ต่างกัน แต่จุดยึดต่างๆเหมือนกัน..โช้คกับสปริงนั้นใส่กันได้เลยด้วยซ้ำ
ในเมื่อพวกเขามีเครื่องยนต์ EJ20G ที่ให้กำลังสูงสุด 220แรงม้า จาก เลกาซี RS อยู่แล้ว แค่นำเครื่องนั้นมาปรับแต่งเพิ่ม เปลี่ยนกลไกวาล์วจากแบบรองชิมเป็นแบบไฮดรอลิก
และเปลี่ยนเทอร์โบเป็น TD04H พร้อมกับปรับช่วงล่างและระบบเบรกให้รองรับกับพลังที่เพิ่มมา WRX รุ่นแรกจึงถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับพลัง 240 แรงม้า ซึ่งได้รับกระแสตอบรับอย่างดีเยี่ยมมากกว่าที่ทางผู้บริหารค่ายดาวลูกไก่คาดเอาไว้มาก ขนาดตัวรถที่เล็กและเบากว่า เลกาซี ก็เป็นคุณลักษณะอันดีเยี่ยมที่นำไปสานต่อให้กลายเป็นรถเวิลด์แรลลี่คาร์ได้ด้วย และโชคดีที่พวกเขาตัดสินใจไฟเขียวให้โครงการนี้ และพัฒนารถแข่งออกมาทันกับช่วงเวลาที่ มิตซูบิชิ เปลี่ยนรถแข่งของพวกเขาจาก กาแลนต์ VR-4 เป็น แลนเซอร์ อีโวลูชัน พอดี
ส่วนเวอร์ชัน Production นั้น ทาง ซูบารุ ก็เอาไปวิ่งจับเวลาในสนามเนือร์บวร์คริง และได้ตัวเลข 8 นาที 28.93 วินาที ..มันอาจจะไม่ได้เร็วมากถ้าเทียบกับรถแรงสมัยนี้
แต่อย่าลืมว่าในปี 1992 นั้น บีเอ็มดับเบิลยู เอ็ม5/เมอร์เซเดส-เบนซ์ อี500 ยังมีม้าแค่ 300 กว่าตัว ไม่ใช่ 550-560 ตัว อย่างสมัยนี้ และซูเปอร์คาร์อิตาเลียนอย่าง ลัมโบร์กีนี Diablo ยังมีม้าไม่ถึง 500 ตัว
นอกจากนี้ ยังมีตัวถัง Outback Sport เนื่องจากในช่วงนั้น เป็นช่วงที่คนญี่ปุ่นนิยมรถเพื่อสันทนาการ (RV : Recreation Vehicle) กันมาก แต่ในช่วงนั้นซูบารุยังไม่มีเงินทุนมากพอที่จะพัฒนารถ SUV และ MPV เพื่อต่อกรกับบรรดาคู่แข่งในตลาดที่ต่างก็มีรถ SUV และ MPV ทำตลาด เช่น โตโยต้า ฮอนด้า นิสสัน มาสด้า มิตซูบิชิ อีซูซุและซูซูกิ มีทั้งเวอร์ชันอเมริกา และญี่ปุ่น แต่ไม่เคยส่งมาทำตลาดในประเทศไทย โดยเวอร์ชันอเมริกาจะใช้ชื่อว่า Subaru Impreza Outback Sports เปิดตัวในปี พ.ศ. 2537 ถือเป็นรถรุ่นปี 1995 และพอจะมีชาวอเมริกันหาซื้อไปใช้งานอยู่บ้าง ทำให้ซูบารุตัดสินใจทำเวอร์ชันญี่ปุ่นออกมาในเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2538 ในชื่อ Subaru Impreza Sports Wagon GRAVEL EX แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จึงตัดสินใจเลิกทำเมื่อถึงเวลาเปลี่ยนโฉมสู่รุ่นที่ 2 ของอิมเพรสซ่าในปี พ.ศ. 2543
ในประเทศไทย บริษัท สยามซูบารุ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของสยามกลการเคยนำเข้ามาจำหน่ายในบ้านเรา เนื่องจากก่อนหน้านี้เคยนำเลกาซีรุ่น BC เข้ามาจำหน่ายในไทย แต่สามารถสร้างยอดขายได้แค่พอประมาณเท่านั้น หากไม่ทำอะไรแล้วซูบารุอาจจะต้องม้วนเสื่อกลับไปญี่ปุ่นอย่างที่เคยเป็นมาก่อน รุ่นที่นำเข้ามีตั้งแต่รุ่น 1.6 ลิตร ขับเคลื่อนล้อหน้า 90 แรงม้า ซีดาน 4 ประตู ราคา 695,000 บาท รุ่น 1.8 ลิตร ขับเคลื่อนสี่ล้อ 103 แรงม้า มีทั้งเกียร์ธรรมดาและเกียร์อัตโนมัติ และมีตัวถังซีดาน 4 ประตูและสปอร์ตวากอน 5 ประตู โดยราคาตัวถังซีดาน 4 ประตูอยู่ที่ 795,000 บาท และรุ่น WRX เทอร์โบ เครื่องยนต์ EJ20 ราคา 985,000 บาท อาจจะมองว่าไม่แพง แต่สมัยนั้น Accord รุ่นนำเข้าราคา 1.17 ล้าน ถึงแม้จะแรงและขับสนุก แต่ภายในก็ไม่ต่างจากรถบ้านธรรมดา ต่างจาก Accord ซึ่งเป็นรถราคาแพงกว่า แต่ไม่เน้นขับสนุกมากนัก อิมเพรสซ่าที่ถูกขายออกไปส่วนมากมักจะเป็นรุ่นเครื่องยนต์ 1.6 และ 1.8 ลิตร พรีเซ็นเตอร์ในสมัยนั้นคือไตรภพ ลิมปพัทธ์ พิธีกรชื่อดังและเจ้าของบริษัท บอร์น แอนด์ แอสโซซิเอทด์ จำกัด ทำให้ลูกค้าซูบารุทั้งลูกค้าเก่าและใหม่ได้เซ็นใบจองเพื่อซื้อหาอิมเพรสซ่ามาขับขี่ ขายมาได้เรื่อยๆ เป็นตัวทำเงินให้กับซูบารุในไทยเรื่อยมา (ซึ่งปรากฏการณ์นี้ก็เกิดขึ้นกับ Subaru XV ในปัจจุบันเช่นกัน) ภายหลังได้มีการไมเนอร์เชนจ์ตามตลาดออสเตรเลีย จะได้แรงม้าเพิ่มจาก 210 แรงม้าเป็น 218 แรงม้าด้วยอานิสงส์ของการปรับจูนเครื่องตามแบบ PHASE II พร้อมพวงมาลัย MOMO สี่ก้าน พร้อมติดตั้งถุงลมนิรภัยฝั่งคนขับและผู้โดยสารตอนหน้ามาด้วย ล้อ 16 นิ้ว และสปอยเลอร์แบบเตี้ย ในชื่อ Impreza Turbo Plus ซึ่งในตลาดมือสองจะหายากมากถึงมากที่สุด เพราะมีขายออกไปไม่กี่คัน ต่างจาก GC รุ่นแรกๆที่มีขายทั้งแบบเทอร์โบและรถ 1.6 กับ 1.8 จึงหารถแปลง รถทำได้ง่ายกว่ามาก ปัจจุบันยังมีให้เห็นตามท้องถนนทั่วไปอยู่เรื่อยๆ
รุ่นที่ 2 (GD/GG; พ.ศ. 2543-2550).
ซูบารุ อิมเพรสซ่า รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2543 มีตัวถังซีดาน 4 ประตู (GD) และสปอร์ตวากอน 5 ประตู (GG) มีเครื่องยนต์ 1.5 ,1.6 ,2.0 และ 2.5 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ยังคงมีเวอร์ชัน WRX และ Outback Sports โดยเวอร์ชัน Outback Sports ดัดแปลงมาจากรุ่นสปอร์ตวากอน นำเข้าจากโรงงานในเมืองโอตะ จังหวัดกุมมะ เปิดตัวในปี พ.ศ. 2544 ในฐานะรถรุ่นปี 2002 มีการปรับโฉม Minorchange ในปี พ.ศ. 2547 และปี พ.ศ. 2548 ในฐานะรถรุ่นปี 2006 ทำตลาดจนถึงปี พ.ศ. 2550
รุ่นที่ 3 (GE/GV/GH/GR; พ.ศ. 2550-2554).
ซูบารุ อิมเพรสซ่า รุ่นที่ 3 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2550 มีตัวถังซีดาน 4 ประตู และแฮทช์แบค 5 ประตู มีเครื่องยนต์ 1.5 ,2.0 และ 2.5 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 และ 5 สปีด ยังคงมีรุ่น Outback Sport และ WRX เช่นเดิม แต่เป็นครั้งแรกที่มีรุ่น XV ออกสู่ตลาด และเป็นครั้งแรกที่พลิกแนวคิดการทำอิมเพรสซ่ารุ่นนี้ โดยยุบตัวถังสปอร์ตวากอน 5 ประตูออกไป แล้วเปลี่ยนเป็นแฮทช์แบค 5 ประตู เนื่องจากที่ผ่านมา ซูบารุมุ่งเน้นทำตลาดรถสมรรถนะสูง จนกระทั่งรถยนต์แบบดั้งเดิมที่ตนเองเคยมีส่วนแบ่งการตลาดอยู่บ้าง ตั้งแต่รุ่นลีออน (Leone) มาจนถึงอิมเพรสซ่ารุ่นแรกค่อยๆ หดหายไป เวลาที่ลูกค้าเข้าไปในโชว์รูมซูบารุเขาไม่ได้ซื้อรุ่นสมรรถนะดีๆ เหมือนเมื่อก่อนแล้ว เมื่อมันไม่สร้างรายได้ ก็ต้องสร้างแรงจูงใจในการทำรถยนต์รุ่นมาตรฐานให้สอดรับความต้องการของลูกค้ามากขึ้น น่าจะช่วยสร้างยอดขายและรายได้ให้มากกว่า ในขณะเดียวกับ ซูบารุต้องการจะขายอิมเพรสซ่าในยุโรปให้ได้มากขึ้น เนื่องจากในยุโรปยังนิยมรถแฮทช์แบคกันอยู่ แต่ซูบารุไม่เคยมีแนวคิดที่จะทำรถยนต์แฮทช์แบคขนาดกลางไปขายในยุโรปมาก่อน จะมีแต่รุ่นที่เล็กกว่าอย่าง ซูบารุ เร็กซ์  และ ซูบารุ จัสตี  ที่เลิกขายไปแล้ว ทำให้ยากต่อการขยายตลาดไปยังยุโรป
สำหรับรุ่น Outback Sport ได้เปิดตัวในปี พ.ศ. 2550 ทำตลาดเฉพาะในอเมริกาเหนือ และยังมียอดขายและการตอบรับที่อยู่ในระดับใช้ได้ จึงมีการพัฒนารุ่นเปลี่ยนโฉมใหม่ทั้งคันแบบ Full Modelchange ของ Impreza XV ควบคู่ไปกับโครงการพัฒนารุ่นเปลี่ยนโฉมของ Impreza เมื่อปี พ.ศ. 2551 โดยระหว่างที่โครงการดำเนินไป ซูบารุตัดสินใจหยั่งเชิงตลาดด้วยการส่งเวอร์ชัน Outback ของ Impreza Hatchback รุ่นปี 2007 - 2012 โดยเปิดตัวในงาน Geneva Motor Show ในเดือนมีนาคมปี พ.ศ. 2553 ก่อนจะนำกลับไปเปิดตัวที่ญี่ปุ่นในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน เพื่อชิมลางตลาดให้แน่ใจอีกครั้ง
โดยเวอร์ชันญี่ปุ่น มีเครื่องยนต์ให้เลือกทั้ง EJ15 บล็อก 4 สูบ Boxer DOHC 16 วาล์ว 1,498 ซีซี เชื่อมได้กับเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และเครื่องยนต์รหัส EJ20 บล็อก 4 สูบ Boxer SOHC 16 วาล์ว 1,994 ซีซี มีเฉพาะเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีดเท่านั้น ยอดขายถือว่าค่อนข้างน่าพอใจ ทำให้ FHI มั่นใจว่า โอกาสที่โครงการ XV รุ่นใหม่ซึ่งพัฒนาอยู่ จะประสบความสำเร็จมากกว่าเดิม ในตลาดที่ไกลกว่าเดิม นั่นคือ ทุกประเทศที่มี Subaru ทำตลาดอยู่จะเพิ่มมากขึ้น
รุ่นที่ 4 (GJ/GP; พ.ศ. 2554-พ.ศ. 2559).