pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ช่องเปิดที่ยาวที่สุดซึ่งยาวประมาณ ปรากฏยาวไปตามเส้นแผ่นตัวเรือ นี่แสดงให้เห็นว่าหมุดเหล็กตามแนวตะเข็บของแผ่นหลุดออกทำให้เกิดช่องว่างแคบๆที่น้ำเข้าตัวเรือได้ วิศวกรจากฮาร์แลนด์และวูล์ฟ (Harland and Wolff) ผู้สร้าง "ไททานิก" ได้เสนอสถานการณ์ที่น่าจะเป็นนี้ในการไต่สวนของกรรมาธิการเหตุอับปางแห่งสหราชอาณาจักรหลังจากเกิดภัยพิบัติ แต่มุมมองของเขาไม่มีใครเชื่อถือ โรเบิร์ต บาลลาร์ด ผู้ค้นพบซากเรือ "ไททานิก" ได้ให้ความเห็นว่าเรือที่ประสบเหตุเนื่องจากรอยแตกนั้น "เป็นผลพลอยได้จากมนต์ขลังของไททานิก ไม่มีใครเชื่อว่าเรือใหญ่ลำนี้จะอับปางด้วยเสี้ยนไม้" ความผิดพลาดในตัวเรืออาจเป็นปัจจัยร่วม ชิ้นส่วนของแผ่นเหล็กที่กู้คืนมาดูเหมือนจะแตกหักเป็นชิ้นเมื่อกระทบกับภูเขาน้ำแข็งโดยไม่โค้งงอ
แผ่นเหล็กในส่วนกลาง 60 เปอร์เซ็นต์ของตัวเรือถูกยึดด้วยหมุดเหล็กเหนียวสามแถว แต่แผ่นเหล็กที่หัวเรือและท้ายเรือถูกยึดติดด้วยหมุดเหล็กอ่อนสองแถว ซึ่งตามความเห็นของนักวิทยาศาสตร์ด้านวัสดุทิม โฟค (Tim Foecke) และเจนนิเฟอร์ แมคคาร์ตี้ (Jennifer McCarty) - หมุดเข้าใกล้กับขีดจำกัดความเค้นก่อนเกิดการชน "Best" หรือหมุดเหล็ก No. 3 มีกากแร่ในระดับสูงทำให้มีความเปราะมากกว่า "Best-Best" หรือหมุดเหล็ก No. 4 และมีแนวโน้มที่จะแตกหักเมื่อเกิดความเค้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่อากาศเย็นจัด ทอม แมคคลัสกี้ (Tom McCluskie) นักจดหมายเหตุเกษียณอายุของฮาร์แลนด์และวูล์ฟ ชี้ให้เห็นว่าเรือ "โอลิมปิก" ซึ่งเป็นเรือพี่น้องกับ "ไททานิก" ใช้หมุดเหล็กชนิดเดียวกัน และให้บริการโดยไม่เกิดอุบัติเหตุเป็นเวลาเกือบ 25 ปี รอดพ้นจากการชนหนักหลายครั้ง ซึ่งรวมถึงการถูกกระแทกโดยเรือลาดตระเวนอังกฤษ เมื่อ "โอลิมปิก" ชนและจมเรืออู "อู 103" ทางหัวเรือ ทวนหัวบิด แผ่นเหล็กตัวเรือทางกราบขวาโค้งงอ แต่ไม่ทำลายความมั่นคงของตัวเรือ
เหนือเส้นน้ำลึกมีหลักฐานของการชนกันเพียงเล็กน้อย บริกรในห้องรับประทานอาหารชั้นเฟิร์สต์คลาสสังเกตเห็นความสั่นสะเทือน ซึ่งพวกเขาคิดว่าอาจเกิดจากปลดใบจักร ผู้โดยสารหลายคนรู้สึกว่าถูกกระแทกหรือรู้ถึงความสั่นสะเทือน - "ราวกับว่าหินหลายพันก้อนถล่มลงมา" ตามที่ผู้รอดชีวิตคนหนึ่งกล่าวเอาไว้ แต่พวกเขาก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ผู้ที่อยู่บนดาดฟ้าเรือชั้นล่างสุดซึ่งใกล้กับจุดที่เกิดการปะทะมากที่สุด จะรู้สึกคล้ายกันแต่รุนแรงกว่า พนักงานหล่อลื่นเครื่องยนต์ วอลเตอร์ เฮิร์สต์ (Walter Hurst) จำได้ว่า "ตื่นขึ้นจากการชนบดยาวไปทางกราบขวา ไม่มีใครตื่นตกใจมาก แต่รู้ว่าเราชนอะไรบางอย่าง" พนักงานดับเพลิง จอร์จ เคมมิซ (George Kemish) ได้ยิน "เสียงโครมครามและเสียงฉีกขาด" จากตัวเรือด้านกราบขวา
น้ำไหลเข้าท่วมเรือในทันทีด้วยในอัตราเร็วประมาณ 7.1 ตันต่อวินาทีซึ่งเร็วกว่าที่เรือจะสูบออกได้ถึงสิบห้าเท่า รองต้นกล เจ. เอช. เฮชเซ็ธ (J. H. Hesketh) และหัวหน้าผู้ควบคุมเตาไฟ เฟรดเดอริก บาร์เร็ตต์ (Frederick Barrett) ทั้งคู่ถูกกระแทกด้วยน้ำที่เย็นเยือกที่พุ่งเข้ามาจากรอยแยกในห้องหม้อไอน้ำหมายเลข 6 และหนีออกไปได้ก่อนที่ประตูผนึกน้ำจะถูกปิด นี่เป็นสถานการณ์ที่อันตรายอย่างยิ่งสำหรับเจ้าหน้าที่วิศวกรรม หม้อไอน้ำยังคงเต็มไปด้วยไอน้ำร้อนแรงดันสูง และมีความเสี่ยงสูงที่จะเกิดการระเบิดหากสัมผัสกับน้ำทะเลที่เย็นเยือกที่ไหลเข้าท่วมห้องหม้อไอน้ำ ผู้ควบคุมเตาไฟและพนักงานดับเพลิงได้รับคำสั่งให้ลดไฟและระบายหม้อไอน้ำทิ้ง โดยส่งไอน้ำปริมาณมากขึ้นไปในท่อระบาย เมื่อเสร็จงานน้ำได้ท่วมลึกถึงเอวแล้ว
ดาดฟ้าเรือชั้นล่างสุดของ "ไททานิก" แบ่งเป็น 16 ห้อง แต่ละห้องแบ่งแยกจากกันด้วยผนังกั้นห้องยาวไปตามความกว้างของตัวเรือ มีทั้งสิ้น 15 ผนัง แต่ละผนังกั้นสูงถึงดาดฟ้าเรือชั้น E สูง เหนือเส้นน้ำลึก สองห้องใกล้หัวเรือและหกห้องใกล้ท้ายเรือ ผนังกั้นสูงขึ้นไปถึงดาดฟ้าเรืออีกชั้น - ชั้น D
แต่ละผนังกั้นห้องสามารถปิดผนึกด้วยประตูผนึกน้ำ ห้องเครื่องยนต์และห้องหม้อไอน้ำบนท้องเรือชั้นในมีประตูเป็นแบบแนวดิ่งที่สามารถควบคุมระยะไกลได้จากสะพานเดินเรือ ปิดโดยอัตโนมัติโดยทุ่นลอยถ้าน้ำท่วม หรือปิดโดยลูกเรือเอง ประตูจะใช้เวลาปิดประมาณ 30 วินาที สัญญาณเตือนภัยและทางหลบหนีอื่นได้ถูกจัดเตรียมไว้เพื่อไม่ให้ลูกเรือติดอยู่ในห้อง เหนือท้องเรือชั้นในบนดาดฟ้าเรือชั้นท้องเรือ, ดาดฟ้าเรือชั้น F และ ดาดฟ้าเรือชั้น E เป็นประตูปิดในแนวขวางและปิดด้วยมือ ประตูสามารถปิดที่ตัวประตูเองหรือจากดาดฟ้าเรือด้านบน
แม้ว่าผนังกั้นห้องผนึกน้ำจะอยู่เหนือเส้นน้ำลึก แต่ตัวเรือก็ไม่ได้ปิดผนึกที่ดาดฟ้าเรือด้านบน ถ้ามีน้ำท่วมในหลายห้อง หัวเรือจะจมลึกลงไปในน้ำ และน้ำจะล้นทะลักจากห้องหนึ่งไปอีกห้องหนึ่งที่อยู่ถัดไปตามลำดับ คล้ายกับน้ำที่ล้นไปที่ด้านบนของถาดน้ำแข็งเมื่อเอียงถาด ความเสียหายที่เกิดกับ "ไททานิก" เกิดที่ห้องหัวเรือ ห้องว่างสามห้องถัดไป และห้องหม้อไอน้ำหมายเลข 6 รวมทั้งสิ้น 5 ห้องเรือ "ไททานิก" ได้รับการออกแบบให้ยังลอยอยู่ได้โดยมีห้องเรือสองห้องถูกน้ำท่วมและเรือจะไม่ล่มถ้าสี่ห้องแรกแตกรั่ว ด้วยห้าห้องเรือที่น้ำท่วมทำให้น้ำท่วมสูงกว่าผนังกั้นห้องไหลท่วมเรือต่อไป
กัปตันสมิธรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนของการชนจากในห้องเคบินของเขาและมาถึงสะพานเดินเรือทันที เมื่อทราบถึงสถานการณ์เขาเรียกโทมัส แอนดรูวส์ (Thomas Andrews) ผู้สร้างไททานิค ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มวิศวกรจากฮาร์แลนด์และวูล์ฟที่เข้าร่วมสังเกตการณ์การเดินทางเที่ยวแรกของเรือ เรือเอียงห้าองศาไปทางกราบขวาและหัวเรือจมลงสององศาในห้านาทีหลังการชน สมิธและแอนดรูว์ลงไปด้านล่างและพบว่าห้องเก็บสัมภาระด้านหน้า ห้องไปรษณีย์ และสนามสควอชถูกน้ำท่วม ในขณะที่ห้องหม้อไอน้ำหมายเลข 6 น้ำท่วมลึก และทะลักเข้าสู่หม้อไอน้ำหมายเลข 5 และลูกเรือกำลังดิ้นรนสูบน้ำออก
ภายใน 45 นาทีหลังการชน น้ำอย่างน้อย 13,700 ตันไหลเข้าสู่เรือ นี่เป็นเรื่องที่มากเกินไปที่อับเฉาเรือและปั๊มน้ำท้องเรือของ "ไททานิก" จะรับมือไหว ความสามารถในการสูบน้ำของปั๊มรวมกันมีทั้งหมดเพียง 1,700 ตันต่อชั่วโมง แอนดรูว์แจ้งกัปตันว่าห้าห้องแรกถูกน้ำท่วม ดังนั้น "ไททานิก" ถึงจุดจบแล้ว จากการประเมินของเขา เรือจะสามารถลอยตัวได้ไม่เกินสองชั่วโมง
นับจากเวลาของการชนไปจนถึงช่วงเวลาที่เรือจม น้ำอย่างน้อย 36,000 ตัน ไหลท่วมสู่ "ไททานิก" ทำให้ระวางขับนํ้าของเรือเพิ่มขึ้นเป็นเกือบสองเท่าจาก 49,100 ตัน เป็นมากกว่า 84,000 ตัน น้ำไม่ได้ท่วมในอัตราคงที่และไม่กระจายไปทั่วทั้งเรืออย่างสม่ำเสมอเนื่องจากโครงสร้างของห้องเรือที่ถูกน้ำท่วม การที่เรือเอียงไปทางกราบขวาเนื่องจากน้ำท่วมไม่สมมาตรที่กราบขวา น้ำได้ไหลเทลงทางเดินที่ด้านล่างของเรือ เมื่อทางเดินถูกน้ำท่วมเต็ม การเอียงกลับมาสมดุล แต่ภายหลังเรือกลับมาเอียงไปทางกราบซ้ายถึงสิบองศาเมื่อเกิดน้ำท่วมที่ไม่สมมาตรในด้านนั้น
มุมลดของ "ไททานิก" ค่อนข้างเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว จากศูนย์องศาเป็นประมาณสี่องศาครึ่งในช่วงชั่วโมงแรกหลังจากการชน แต่อัตราที่เรือลดลงช้าเป็นอย่างมากในชั่วโมงที่สอง ลดลงเพียงประมาณห้าองศาเท่านั้น สิ่งนี้ทำให้หลายคนบนเรือมีความหวังว่าเรืออาจลอยอยู่นานพอที่พวกเขาจะได้รับการช่วยเหลือ เมื่อเวลา 1:30 น. อัตราการจมลงของหัวเรือเพิ่มขึ้นจนกระทั่ง "ไททานิก" มีมุมลดประมาณสิบองศา เมื่อเวลาประมาณ 02:15 น. "ไททานิก" จมลงในน้ำอย่างรวดเร็วเมื่อน้ำไหลเข้าไปในส่วนที่ไม่มีการท่วมมาก่อนหน้านี้ผ่านทางปากระวางดาดฟ้าเรือ เรือจมหายไปจากสายตาที่เวลา 02:20 น.
15 เมษายน 1912.
เตรียมพร้อมสละเรือ.
เมื่อเวลา 00:05 น. ของวันที่ 15 เมษายน กัปตันสมิธสั่งให้เปิดใช้เรือชูชีพและรวมพลผู้โดยสาร นอกจากนี้ เขายังสั่งให้พนักงานวิทยุเริ่มส่งข้อความขอความช่วยเหลือ ข้อความดังกล่าวได้ระบุต่ำแหน่งของเรือผิดพลาดโดยระบุว่าอยู่ด้านตะวันตกของแนวน้ำแข็ง ทำให้ผู้ช่วยเหลือเดินทางไปยังตำแหน่งที่ผิดไปประมาณ 13.5 ไมล์ทะเล (15.5 ไมล์; 25.0 กม.) ใต้ดาดฟ้าเรือ น้ำได้ไหลลงสู่จุดต่ำสุดของเรือ เช่น ห้องไปรษณีย์ที่ถูกน้ำท่วม ที่ซึ่งพนักงานคัดแยกจดหมายพยายามรักษาไปรษณีย์ 400,000 ชิ้นบน "ไททานิก" อย่างสุดความสามารถ ในที่อื่นๆ สามารถได้ยินเสียงอากาศที่ถูกน้ำเข้าแทนที่ เหนือพื้นที่เหล่านั้น บริกรได้เดินไปตามทางจากประตูสู่ประตู เพื่อปลุกผู้โดยสารและลูกเรือที่นอนหลับและบอกให้พวกเขาขึ้นไปที่ดาดฟ้าเรือ เนื่องจาก "ไททานิก" ไม่มีระบบเสียงประกาศสาธารณะ
การแจ้งรวมพลขึ้นกับชั้นของผู้โดยสารเป็นอย่างมาก บริกรชั้นเฟิร์สต์คลาสรับผิดชอบเพียงสองสามห้องเท่านั้น ขณะที่ผู้รับผิดชอบผู้โดยสารชั้นสองและชั้นสามนั้นต้องจัดการคนจำนวนมาก บริกรชั้นเฟิร์สต์คลาสได้เข้าช่วยจัดเก็บกระเป๋าเดินทางและนำขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือด้วย แต่บริกรชั้นสองและสามส่วนใหญ่ทำได้เพียงเปิดประตูและบอกผู้โดยสารให้สวมเสื้อชูชีพและขึ้นไปด้านบน ในชั้นสามผู้โดยสารส่วนใหญ่จะถูกทิ้งไว้ทันทีเนื่องด้วยมีผู้คนจำนวนมากที่ต้องจัดการ หลังจากได้รับแจ้งถึงความจำเป็นที่จะต้องขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ ผู้โดยสารและลูกเรือจำนวนมากลังเลที่จะปฏิบัติตาม ปฏิเสธที่จะเชื่อว่าเกิดปัญหาขึ้น หรือขออยู่ในเรือที่อบอุ่นดีกว่าออกไปเผชิญอากาศที่หนาวเหน็บยามค่ำคืน เหล่าผู้โดยสารไม่ได้รับแจ้งเลยว่าเรือกำลังจม แต่มีไม่กี่คนที่สังเกตเห็นว่าเรือเอียง
ราว 00:15 น. บริกรสั่งให้ผู้โดยสารสวมเสื้อชูชีพ ซึ่งผู้โดยสารจำนวนมากมองว่าเป็นเรื่องตลก ผู้โดยสารบางกลุ่มได้ร่วมเล่นฟุตบอลโดยใช้ชิ้นน้ำแข็งที่ตอนนี้ตกเกลื่อนไปทั่วส่วนหน้าของดาดฟ้าเรือต่างลูกฟุตบอล บนดาดฟ้าเรือขณะที่ลูกเรือเริ่มเตรียมเรือชูชีพ เสียงไอน้ำแรงดันสูงที่ระบายออกจากหม้อไอน้ำและปล่อยออกมาทางปล่องเรือด้านบนดังเป็นอย่างมา จนยากที่จะได้ยินเสียงอะไรอื่นอีก ลอว์เรนซ์ บีส์ลีย์ (Lawrence Beesley) บรรยายเสียงนี้ไว้ว่า "เสียงที่ดังกึกก้องและเสียงอึกทึกที่ทำให้การสนทนาเป็นเรื่องยาก ให้จินตนาการว่าหัวรถจักร 20 หัวปล่อยไอน้ำในคีย์เสียงต่ำ นั่นแหละคือเสียงที่ไม่พึงประสงค์ที่เราประสบในขณะที่เราปีนขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ" เสียงนั้นดังมากจนลูกเรือต้องใช้สัญญาณมือเพื่อสื่อสาร
"ไททานิก" มีเรือชูชีพทั้งสิ้น 20 ลำ ประกอบไปด้วยเรือไม้ 16 ลำบนหลักเดวิท (เสาแขวนเรือ) ข้างลำเรือด้านละ 8 ลำ และเรือชูชีพพับได้ 4 ลำที่พื้นเป็นพื้นไม้และด้านข้างเป็นผ้าใบ ซึ่งเรือชูชีพพับได้ถูกเก็บรักษาในลักษณะที่พับไว้และคว่ำลง ก่อนใช้งานต้องทำการติดตั้งและย้ายไปยังหลักเดวิทเพื่อปล่อยเรือ สองลำถูกเก็บไว้ใต้เรือไม้ อีกสองลำถูกเก็บไว้บนห้องพักของเจ้าหน้าที่ ซึ่งสองลำหลังทำการปล่อยเรือได้ยากมากเนื่องจากแต่ละลำมีน้ำหนักหลายตันและต้องใช้แรงงานคนเพื่อนำลงไปที่ดาดฟ้าเรือ โดยเฉลี่ยแล้วเรือชูชีพสามารถรองรับได้ถ 68 คนต่อลำ และเมื่อรวมกันแล้วสามารถรองรับได้ 1,178 คน เกือบครึ่งหนึ่งของจำนวนคนบนเรือ หรือหนึ่งในสามของจำนวนผู้โดยสารสูงสุดที่เรือได้รับอนุญาต ปัญหาการขาดแคลนเรือชูชีพไม่ได้เกิดจากการไม่มีพื้นที่หรือเพราะค่าใช้จ่าย "ไททานิก" ได้รับการออกแบบให้สามารถรองรับเรือชูชีพได้ถึง 68 ลำ ซึ่งเพียงพอสำหรับทุกคนบนเรือและราคาของเรือชูชีพ 32 ลำ มีราคาอยู่ที่ 16,000 ดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น (เทียบเท่ากับ 424,000 ดอลลาร์ในปี 2019) ซึ่งคิดเป็นเศษของเงิน 7.5 ล้านดอลลาร์ที่บริษัทใช้ไปกับ "ไททานิก" เท่านั้น
ในเวลานั้น เรือชูชีพมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการเคลื่อนย้ายผู้โดยสารจากเรือที่ประสบปัญหาไปยังเรือที่อยู่ใกล้เคียงเมื่อเกิดกรณีฉุกเฉิน ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เรือเดินสมุทรจะมีเรือชูชีพน้อยกว่าจำนวนผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด จากเรือเดินสมุทรอังกฤษ 39 ลำที่มีความยาวมากกว่า 10,000 ตัน มีถึง 33 ลำที่มีเรือชูชีพน้อยเกินไปที่จะรองรับทุกคนบนเรือ ไวต์สตาร์ไลน์ต้องการให้เรือมีดาดฟ้าพักผ่อนที่กว้างพร้อมมองเห็นวิวทิวทัศน์ของทะเลโดยไม่มีแถวเรือชูชีพมาบดบัง
กัปตันสมิธเป็นนักเดินเรือที่มีประสบการณ์ ได้ปฏิบัติหน้าที่เป็นเวลาถึง 40 ปีในทะเลซึ่งรวมถึง 27 ปีในการเป็นผู้บังคับบัญชาด้วย เหตุการณ์นี้เป็นวิกฤตครั้งแรกในอาชีพของเขาและเขารู้ดีว่าแม้ว่าจะบรรทุกคนเต็มลำเรือชูชีพทั้งหมด แต่ก็จะมีคนมากกว่าหนึ่งพันคนที่ยังคงเหลืออยู่บนเรือขณะที่เรือจมลง ซึ่งคนเหล่านี้มีโอกาสรอดเพียงเล็กน้อยหรืออาจไม่มีเลย บางแหล่งข้อมูลอ้างว่า เมื่อกัปตันสมิธตระหนักถึงความร้ายแรงของเหตุกรณ์ที่เกิดขึ้น สมิธถึงกับตัวแข็งตะลึงงัน และไม่ได้เข้าช่วยเหลือในการป้องกันการสูญเสียชีวิต แต่ตามแหล่งข้อมูลอื่น กัปตันสมิธมีความรับผิดชอบและดำเนินการอย่างเต็มที่ในช่วงวิกฤต หลังจากการชน กัปตันสมิธได้เริ่มการตรวจสอบความเสียหายทันที โดยทำการตรวจสอบถึงสองครั้งด้านล่างดาดฟ้าเรือเพื่อค้นหาความเสียหาย และให้พนักงานวิทยุเตรียมพร้อมสำหรับความเป็นไปได้ที่จะต้องขอความช่วยเหลือ เขาสั่งให้ลูกเรือของเขาเริ่มเตรียมเรือชูชีพสำหรับการอพยพและให้ผู้โดยสารสวนชูชีพก่อนที่เขาจะได้รับแจ้งจากแอนดรูวส์ว่าเรือกำลังจะจมเสียอีก กัปตันสมิธเข้าสังเกตการรอบ ๆ ดาดฟ้าเรือ ตรวจตราดูแลและช่วยเหลือผู้โดยสารลงเรือชูชีพ ปฏิสัมพันธ์กับผู้โดยสาร และสร้างความสมดุลระหว่างความเร่งด่วนในการอพยพและพยายามห้ามปรามความตื่นตระหนก
ต้นเรือที่สี่ โจเซฟ บ็อกซ์ฮอล ได้รับแจ้งจากกัปตันสมิธราว 12:25 ว่าเรือกำลังจะจม ขณะที่นายกราบ จอร์จ โรว์ (George Rowe) ไม่ได้รับรู้ถึงเหตุ เมื่อการอพยพเริ่มขึ้น เขาจึงโทรศัพท์ไปที่สะพานเดินเรือจากสถานีเฝ้าระวังเพื่อถามว่าทำไม เขาเพิ่งเห็นเรือชูชีพแล่นผ่านไป ลูกเรือไม่พร้อมสำหรับเหตุฉุกเฉิน เนื่องจากได้รับการฝึกมาเพียงเล็กน้อย ลูกเรือได้รับการฝึกการซ้อมหนีภัยบนเรือเพียงครั้งเดียวขณะที่เรือเทียบท่าอยู่ที่เซาแทมป์ตัน ซึ่งเป็นการฝึกอย่างหยาบๆ ที่ใช้เรือชูชีพเพียงสองลำ แต่ละลำมีเจ้าหน้าที่หนึ่งคนและชายสี่คนพายเรือไปรอบๆท่าเรือเพียงไม่กี่นาทีก่อนจะกลับไปที่เรือ นอกจากนี้ เรือชูชีพที่ควรจะมีเสบียงฉุกเฉินนั้น ผู้โดยสาร "ไททานิก" กลับพบว่ามีเสบียงเพียงบางส่วนเท่านั้น จากความพยายามของเชฟขนมอบ ชาร์ลส์ โจจิน (Charles Joughin) และพนักงาน ไม่มีการซ้อมหนีภัยหรือซ้อมดับเพลิงตั้งแต่ "ไททานิก" ออกจากเซาแธมป์ตัน มีกำหนดการฝึกซ้อมหนีภัยในเช้าวันอาทิตย์ก่อนที่เรือจะอับปาง แต่กัปตันสมิธได้ยกเลิกโดยไม่ทราบสาเหตุ
การช่วยชีวิตและการออกเดินทาง.
ผู้รอดชีวิตของเรือ "ไททานิก" ได้รับการช่วยเหลือในเวลาประมาณ 04:00 น. วันที่ 15 เมษายนโดยอาร์เอ็มเอส คาร์เพเทีย ที่แล่นด้วยความเร็วเต็มที่มาตลอดคืนบนเส้นทางเสี่ยงอันตราย ซึ่งเรือต้องเลี้ยวหลบภูเขาน้ำแข็งหลายลูกตลอดเส้นทางมายังจุดอับปาง แสงไฟจาก "คาร์เพเทีย" ถูกพบครั้งแรกราวเวลา 03:30 น. ซึ่งสร้างกำลังใจให้ผู้รอดชีวิตเป็นอย่างมาก แม้ว่าจะต้องใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าที่ทุกคนจะถูกพาขึ้นเรือ
การบาดเจ็บล้มตายและผู้รอดชีวิต.
จำนวนผู้เสียชีวิตจากการอับปางยังไม่ชัดเจนเนื่องจากปัจจัยหลายประการ ที่เกิดจากความสับสนเกี่ยวกับรายชื่อผู้โดยสาร จากรายชื่อของผู้ที่ยกเลิกการเดินทางในนาทีสุดท้าย และการที่มีผู้โดยสารหลายรายเดินทางด้วยนามแฝงด้วยเหตุผลหลายประการ ซึ่งอาจถูกนับรายชื่อสองครั้งในรายชื่อผู้เสียชีวิต มีผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ประมาณ 1,490 ถึง 1,635 คน ตัวเลขมาจากรายงานภัยพิบัติของกระทรวงพาณิชย์อังกฤษ
มีผู้รอดชีวิตจากภัยพิบัติน้อยกว่าหนึ่งในสามของจำนวนคนบนเรือ "ไททานิก" ผู้รอดชีวิตบางคนเสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นานจากการบาดเจ็บและการติดเชื้อ ทำให้มีผู้ที่ได้รับการช่วยเหลือจากเรือ "คาร์เพเทีย " หลายคนเสียชีวิต จากตารางมีผู้เสียชีวิตเป็นเด็ก 49 % ผู้หญิง 26 % ผู้ชาย 82 % และลูกเรือ 78 % อีกทั้ง ตัวเลขดังกล่าวยังแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงในอัตราการรอดชีวิตระหว่างผู้ชายและผู้หญิง และผู้โดยสารชั้นต่างๆบนเรือ "ไททานิก" โดยเฉพาะในกลุ่มผู้หญิงและเด็ก แม้ว่าผู้หญิงชั้นเฟิร์สต์คลาสและชั้นสอง (รวมกัน) เสียชีวิตไม่ถึง 10 % แต่ผู้หญิงในชั้นสามเสียชีวิตถึง 54 % ในทำนองเดียวกัน เด็กชั้นเฟิร์สต์คลาสห้าในหกคนและเด็กชั้นสองทั้งหมดรอดชีวิต แต่เด็กในชั้นสาม 52 ใน 79 คนเสียชีวิต เด็กชั้นเฟิร์สต์คลาสที่เสียชีวิตคือ ลอเรน แอลลิสัน (Loraine Allison) อายุ 2 ปี ทั้งนี้ การสูญเสียที่หนักที่สุดคือผู้โดยสารชายชั้นสอง มีจำนวนผู้เสียชีวิตถึง 92 % นอกจากนี้ ยังมีสัตว์เลี้ยงสามตัวรอดชีวิตจากการอับปาง
กระเบนราหู (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2561)
กระเบนราหู เป็นภาพยนตร์ไทย แนวดรามา ออกฉายครั้งแรกที่ประเทศอิตาลี ในปี ค.ศ. 2018 เขียนบทและกำกับการแสดงโดยพุทธิพงษ์ อรุณเพ็ง โดยเป็นการกำกับภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องแรกของเขา ภาพยนตร์ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส เมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2018 และได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมประเภท Orizzonti/ Horizon Prize (สุนทรียภาพในการเล่าเรื่อง) ทำให้กระเบนราหูเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ได้รับรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส นอกจากนี้พุทธิพงษ์ อรุณเพ็ง ยังได้รับรางวัลพีระมิดเงินในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติไคโร ครั้งที่ 40
ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้นักแสดงตัวหลักเพียง 3 คน ได้แก่ อภิสิทธิ์ หะมะ, วัลลภ รุ่งกำจัด และรัสมี เวระนะ นักร้องหญิงยอดเยี่ยมแนวอีสานโซล เจ้าของรางวัลคมชัดลึกอวอร์ด 2 สมัย นอกจากนี้ยังได้คริสตีน ออต และ มาตีเยอ กาบรี นักแต่งเพลงชาวฝรั่งเศสร่วมกันทำดนตรีประกอบ ตัดต่อภาพโดยลี ชาตะเมธีกุลโดยภาพยนตร์มีเนื้อหาเกี่ยวกับผู้อพยพชาวโรฮีนจาในประเทศไทย และสะท้อนปัญหาความขัดแย้งทางชาติพันธุ์ของมนุษย์ ผ่านความสัมพันธ์ของตัวละครที่เป็นผู้ประสบภัยชาวโรฮีนจาและชายชาวประมงไร้ชื่อ ตัวภาพยนตร์มีบทพูดของตัวละครน้อยโดยเน้นการดำเนินเรื่องผ่านภาพที่สวยงามและเสียงดนตรีประกอบ นอกจากนี้ยังมีสัญลักษณ์ต่างๆที่ผู้ชมจะต้องตีความตลอดทั้งเรื่อง
กระเบนราหูได้ฉายในประเทศไทยเป็นครั้งแรกในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติอาเซียน ที่กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 ต่อมาได้ฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไปในประเทศไทยเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 และได้รับรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 16 สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และรางวัลสตาร์พิคส์ ครั้งที่ 17 ประจำปี พ.ศ. 2562​ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
กระเบนราหูฉายครั้งแรกที่ประเทศอิตาลี ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ครั้งที่ 75 วันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2018 และได้รับรางวัล Orizzonti (สุนทรียภาพในการเล่าเรื่อง) โดยเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ได้รับรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Discovery Award ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต ค.ศ. 2018 รวมทั้งได้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติและคว้ารางวัลในหลายประเทศ ทั้งใน ฝรั่งเศส, อียิปต์, กรีซ, สเปน, โครเอเชีย, อินเดีย, ไต้หวัน และ ประเทศญี่ปุ่น
สำหรับประเทศไทย ออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติอาเซียน เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 ที่ พารากอน ซีนีเพล็กซ์ สยามพารากอน และฉายตามโรงภาพยนตร์ทั่วไปในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2019
ในประเทศไทยภาพยนตร์เรื่องกระเบนราหู ได้ถูกผลิตและจัดจำหน่ายในรูปแบบแผ่นบลูเรย์ ระดับภาพความคมชัดสูง (HD) และแผ่นดีวีดี รวมทั้งดิจิทัล ในเดือน มีนาคม ค.ศ. 2020
โดยในแผ่นบลูเรย์ มีการบรรจุภาพยนตร์สั้นเรื่อง ชิงช้าสวรรค์ (Ferris Wheel) ภาพยนตร์สั้นของ พุทธิพงษ์ อรุณเพ็ง ที่เคยคว้ารางวัล Special Mention จากประเทศสิงคโปร์ เข้าไปด้วย โดยสามารถกดเลือกรับชมได้จากหน้าเมนู
ภาพยนตร์ได้รับคำชื่นชมทั้งจากภายในประเทศและสื่อต่างชาติ โดยได้คะแนน 6.8/10 จากอินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส (ไอเอ็มดีบี)
พรรครัฐโรมันคาทอลิก
พรรครัฐโรมันคาทอลิก  เป็นพรรคการเมืองฝ่ายประชาธิปไตยคริสเตียนคาทอลิกในประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1926 มีบทบาทสำคัญในรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ ก่อนจะยุบและตั้งพรรคใหม่เป็นพรรคประชาชนคาทอลิก (KVP) เมื่อหลังจบสบครามโลกครั้งที่สองเมื่อปี ค.ศ. 1945
สหภาพเสรีนิยม
สหภาพเสรีนิยม  เป็นพรรคการเมืองฝ่ายเสรีอนุรักษนิยมในประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1885 เป็นพรรคการเมืองใหญ่ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อพรรคในปี ค.ศ. 1921 เป็นพรรครัฐเสรีนิยม อันเป็นหนึ่งในพรรคร่วมก่อตั้งพรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตย
องค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป
องค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป  เป็นองค์การระหว่างรัฐบาลด้านความมั่นคงที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีข้อบัญญัติทางด้านการควบคุมอาวุธ การประชาสัมพันธ์สิทธิมนุษยชน เสรีภาพสื่อ และการส่งเสริมการเลือกตั้ง มีลูกจ้างราว 3,460 คน โดยมากอยู่ฝ่ายดำเนินงาน แต่ยังมีกองเลขาธิการตั้งอยู่ที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย องค์การถือกำเนิดเมื่อครั้งการประชุมด้านความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป ปี ค.ศ. 1975 จัดขึ้นที่เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์
OSCE
อำเภอเซอตียู
อำเภอเซอตียู  เป็นหนึ่งในอำเภอของรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย ซึ่งมีชายแดนทางตอนเหนือติดกับอำเภอเบอซุต ทางตะวันตกติดกับอำเภอฮูลูเตอเริงกานู และทางใต้ติดกับอำเภอกัวลาเนอรุซ โดยมีบันดาร์เปอร์ไมซูรีเป็นเมืองหลวง
อำเภอเซอตียูมีอยู่เป็น 7 "มูกิม" ได้แก่:
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลเชลซีกับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลเชลซีกับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ (Chelsea F.C.–Tottenham Hotspur F.C. rivalry) หรือเรียกว่า ดาร์บีลอนดอนตะวันตกเฉียงเหนือ (North West London derby) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างเชลซีกับทอตนัมฮอตสเปอร์ โดยแข่งขันปีละ 2 ครั้งในพรีเมียร์ลีก
เกาะเซาท์จอร์เจีย
เกาะเซาท์จอร์เจีย  เป็นเกาะทางตอนใต้ของมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ที่ตั้งถิ่นฐานสำคัญคือ กริตวีเคน เกาะเซาท์จอร์เจียมีความยาว 167.4 กิโลเมตร และกว้าง 1.4 ถึง 37 กิโลเมตร ตั้งอยู่ห่างจากเกาะคอโรเนชันทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือราว 830 กิโลเมตร และตั้งอยู่ห่างจากเกาะซาโวดอฟสกีทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ราว 550 กิโลเมตร เกาะที่ใกล้เกาะแซนด์วิชที่สุด
South Georgia Island
หมู่เกาะเพิร์ล
หมู่เกาะเพิร์ล  มีเกาะมากกว่า 200 เกาะ เป็นเกาะเล็กเกาะน้อย ส่วนใหญ่เป็นเกาะเล็กและไม่มีคนอยู่อาศัย ตั้งอยู่ราว นอกชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของประเทศปานามา บริเวณอ่าวปานามา
Pearl Islands
ซอนโซนาเต
ซอนโซนาเต  เป็นนครและเทศบาลของประเทศเอลซัลวาดอร์ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดซอนโซนาเต ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเซนซูนาปัน มีถนนไฮเวย์จากซานซัลวาดอร์ไปยังเมืองท่าฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก อากาฆูตลา ความยาว เมืองมีประชากร 71,541 คน (ค.ศ. 2007)
Sonsonate, El Salvador
สันนิบาตประชาธิปไตยเพื่อเสรีภาพทางความคิด
สันนิบาตประชาธิปไตยเพื่อเสรีภาพทางความคิด  เป็นพรรคการเมืองฝ่ายเสรีนิยมหัวก้าวหน้าในประเทศเนเธอร์แลนด์ ในอดีต มีบทบาทสำคัญในทางการเมืองของเนเธอร์แลนด์ โดยมีนายกรัฐมนตรีจากพรรคมาแล้วหนึ่งคนคือ วิลเลิม สแคร์เมอร์ฮอร์น
สันนิบาตประชาธิปไตยเพื่อเสรีภาพทางความคิด นับว่าเป็นบรรพบุรุษของพรรคการเมืองสำคัญในปัจจุบัน ได้แก่ พรรคแรงงาน (PvdA) และพรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตย (VVD) พรรคก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1892 โดยอดีตสมาชิกพรรคสหภาพเสรีนิยม ก่อนจะยุบไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เสรีนิยมดั้งเดิม
เซาท์เวลส์ดาร์บี
เซาท์เวลส์ดาร์บี (South Wales derby) เป็นชื่อเรียกการแข่งขันฟุตบอลของสองสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงของเวลส์ในลีกอังกฤษ คือ คาร์ดิฟฟ์ซิตีกับสวอนซีซิตี
พรรคสันนิบาตประชาธิปไตยแนวคิดเสรี
พรรคกรรมกรประชาธิปไตยสังคมนิยม
พรรคกรรมกรประชาธิปไตยสังคมนิยม  เป็นอดีตพรรคการเมืองฝ่ายสังคมนิยมลัทธิมากซ์ในประเทศเนเธอร์แลนด์
พรรคก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1894 ก่อนที่จะยุบรวบกับพรรคสันนิบาตประชาธิปไตยเพื่อเสรีภาพทางความคิดและสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน ก่อตั้งเป็นพรรคแรงงาน
เหมืองถ่านหินอมบีลิน
เหมืองถ่านหินอมบีลิน  คือเหมืองใกล้เมืองซาวะฮ์ลุนโต (Sawahlunto) ในจังหวัดสุมาตราตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่ในหุบเขาแคบๆ ของภูเขาบูกิต บาริซาน (Bukit Barisan) ใกล้กับเมืองปาดัง ทางตะวันออกเฉียงเหนือ 70 กิโลเมตร ถ่านหินถูกค้นพบในกลางศตวรรษที่ 19 โดยวิลเลม เฮนริก เดอ เกรฟ (Willem Hendrik de Greve) และการทำเหมืองได้รับการบุกเบิกในบริเวณนี้ใน ค.ศ. 1876 เหมืองเป็นที่รู้จักในฐานะที่ตั้งการทำเหมืองถ่านหินที่เก่าแก่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ถ่านหินถูกค้นพบในบริเวณนี้ใน ค.ศ. 1868 โดยวิลเลม เฮนริก เดอ เกรฟ นักธรณีวิทยาชาวดัตช์ การทำเหมืองเปิดเริ่มใน ค.ศ. 1892 หลังจากการก่อสร้างทางรถไฟ ในช่วงก่อนประกาศอิสรภาพ การผลิตถ่านหินถึงจุดสูงสุดใน ค.ศ. 1930 ที่มากกว่า 620,000 ตันต่อปี นักโทษจากชวาและสุมาตราถูกส่งมาที่เหมืองด้วยขา มือ และคอที่ล่ามโซ่ไว้ พวกเขาหลายเป็นแรงงานหลักของเหมืองนี้ การผลิตถ่านหินของเหมืองนี้สามารถเติมเต็มความต้องการทางพลังงาน 90 เปอร์เซ็นต์ของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (Dutch East Indies)
ใน ค.ศ. 1942-1945 เหมืองถูกควบคุมโดยญี่ปุ่น และความรุ่งเรืองของเหมืองได้เสื่อมลง ใน ค.ศ. 1945-1958 เหมืองถูกบริหารโดยคณะกรรมการการทำเหมือง และใน ค.ศ. 1958-1968 สำนักงานกิจการการทำเหมืองของรัฐ ใน ค.ศ. 1968 เหมืองกลายเป็นกองการผลิตอมบีลิน ของกิจการการทำเหมืองของรัฐ การผลิตพุ่งสุ่จุดสูงสุดใน ค.ศ. 1976 ที่ 1,201,846 ตันต่อปี
จนกระทั่งใน ค.ศ. 2002 เหมืองถูกดำเนินการในฐานะเหมืองเปิด หลังจากนั้นเหมืองใต้ดินเท่านั้นที่ยังคงดำเนินการอยู่ ในเร็วๆนี้ บริษัท CNTIC ได้ลงทุน 100 ล้านดอลลาร์กับเหมืองนี้ เจ้าของเหมืองแห่งนี้คือ PT Tambang Batubara Bukit Asam (PTBA) และดำเนินการโดย China National Technology Import-Export Corporation (CNTIC) ของจีน ปัจจุบันเหมืองแห่งนี้ผลิตถ่านหินได้ประมาณ 5 แสนตันต่อปี
การประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 43 ค.ศ. 2019 มรดกการทำเหมืองถ่านหินอมบีลินแห่งซาวะฮ์ลุนโตได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
สหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน
สหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน  เป็นอดีตพรรคการเมืองฝ่ายโปรเตสแตนต์หัวก้าวหน้าในประเทศเนเธอร์แลนด์ ในช่วงระหว่างสงครามโลก
ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1926 ก่อนที่จะยุบรวมกับพรรคแรงงาน ในปี ค.ศ. 1946
จันทนคร
ประชาธิปัตย์ 66
ประชาธิปัตย์ 66  เป็นพรรคการเมืองฝ่ายสังคมนิยมเสรีในประเทศเนเธอร์แลนด์ ตัวเลข 66 มาจากปีที่ก่อตั้งคือ ค.ศ. 1966 โดยกลุ่มปัญญาชนรุ่นเยาว์ นำโดยฮันส์ ฟัน เมียร์โล นักข่าวรุ่นใหม่ มีจุดประสงค์หลักคือต้องการเปลี่ยนแปลงระบบการเมืองให้มีความเป็นประชาธิปไตยมากขึ้น
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3184
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3184 (สายดงคอน - ปากน้ำ) เป็นทางหลวงแผ่นดินที่เชื่อมต่อระหว่าง จังหวัดชัยนาท และ จังหวัดสุพรรณบุรี มีระยะทางตลอดทั้งสาย 11.518 กิโลเมตร ถนนขนาด 2 ช่องจราจรสวนทางตลอดสาย โดยทางหลวงสายนี้เริ่มต้นที่สี่แยกดงคอน บน ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3251 ใน ตำบลดงคอน อำเภอสรรคบุรี ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และเข้าสู่ จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ ตำบลปากน้ำ สิ้นสุดที่สี่แยกปากน้ำ บน ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3039 ใน ตำบลปากน้ำ อำเภอเดิมบางนางบวช เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงชัยนาท
สหภาพคริสเตียน
สหภาพคริสเตียน  เป็นพรรคการเมืองฝ่ายประชาธิปไตยคริสเตียนในประเทศเนเธอร์แลนด์ มีแนวคิดทางสังคมค่อนมาทางอนุรักษนิยม โดยต่อต้านการสมรสเพศเดียวกัน การทำแท้ง และการุณยฆาต แต่มีแนวคิดทางเศรษฐศาสตร์ค่อนข้างก้าวหน้า โดยเฉพาะประเด็นทางเศรษฐกิจ ผู้อพยพ และสิ่งแวดล้อม
อำเภอเซอติว
กลุ่มปิม ฟอร์เตาน์
กลุ่มปิม ฟอร์เตาน์  เป็นพรรคการเมืองฝ่ายขวาในประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นโดยปิม ฟอร์เตาน์ อดีตอาจารย์มหาวิทยาลัยและนักข่าวการเมือง โดยตั้งใจจะก่อตั้งพรรคในนามพรรคเนเธอร์แลนด์น่าอยู่  ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2002 แต่ถูกตัดสิทธิ์หัวหน้าพรรคในเดือนกุมภาพันธ์เนื่องจากกรณีการสัมภาษณ์ในประเด็นผู้อพยพ จึงได้ก่อตั้งกลุ่มปิม ฟอร์เตาน์ขึ้นแทนในอีกไม่กี่วันต่อมา หลังจากนั้นได้รับความสนใจจากสาธารณชนพอสมควรก่อนที่ปิม ฟอร์เตาน์จะถูกลอบสังหารเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 เพียงเก้าวันเท่านั้นก่อนการเลือกตั้งจะเกิดขึ้น แต่พรรคได้ยืนยันที่จะลงสมัครรับเลือกตั้งต่อไป จนกลายเป็นพรรคที่ได้รับคะแนนเสียงสูงสุดเป็นอันดับสองในการเลือกตั้ง
กลุ่มปิม ฟอร์เตาน์ ได้จัดตั้งรัฐบาลผสมกับพรรคเรียกร้องประชาธิปไตยคริสเตียนและพรรคประชาชนเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตย แต่ความขัดแย้งภายในพรรคทำให้รัฐบาลผสมต้องแตกหักและมีการเลือกตั้งครั้งใหม่ในอีกไม่กี่เดือนต่อมา หลังจากนั้น พรรคเสื่อมความนิยมลงเพราะขาดผู้นำที่ชัดเจน นำมาสู่การยุบพรรคใน ค.ศ. 2008
สถานีรถไฟเกาะมหามงคล
ออล คาเฟ่
กองทัพโมร็อกโก
กองทัพโมร็อกโก (; , "Al-Quwwat al-Musallaha al-Malakiyah al-Maghribiyah") ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1956 ประกอบไปด้วย กองทัพบก, กองทัพเรือ, กองทัพอากาศ และ ทหารตำรวจแห่งชาติ
สถานีรถไฟวังโพ
สถานีรถไฟวังโพ  เป็นสถานีรถไฟประจำตำอำเภอไทรโยค อยู่ในเส้นทางรถไฟสายใต้ (ช่วงสถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก - สถานีรถไฟน้ำตก) หรือทางรถไฟสายตะวันตก เป็น 1 ใน 6 สถานีรถไฟของเส้นทางนี้ที่เป็นระดับสถานีชั้น 2 (ชั้น1สถานีรถไฟกาญจนบุรี และสถานีรถไฟที่เหลือเป็นที่หยุดรถไฟและป้ายหยุดรถไฟ) มีจำนวนย่านทางรถไฟ 3 ทาง เป็นทางหลัก 1 ทาง ทางหลีก 2 ทาง ทางตัน 1 ทาง
ตารางเดินรถสถานีรถไฟวังโพ.