pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ชาวอียิปต์ทำกระดาษปาปิรุสขึ้นจากต้นกก โจชัว มาร์ก (Joshua Mark) บรรณาธิการสารานุกรมอียิปต์ ระบุว่าเป็นกระดาษปาปิรุสเป็นรากฐานของกระดาษสมัยใหม่ ต้นกก (Cyperus papyrus) เป็นพืชที่ขึ้นเป็นจำนวนมากทั่วสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอียิปต์และตลอดช่วงของหุบเขาแม่น้ำไนล์ในสมัยโบราณ ต้นกกถูกเก็บเกี่ยวโดยคนงาน และนำไปแปรรูป โดยต้นกกจะถูกตัดเป็นเส้นบาง ๆ จากนั้นวางแถบด้านข้างไว้ในแนวตั้งฉาก จากนั้นหุ้มด้วยเรซิ่นพืช และวางในแนวนอน แล้วกดต้นกกตัดบางไว้เข้าด้วยกันจนแผ่นแห้ง จากนั้นจึงนำแผ่นงานมารวมกันเป็นม้วนและใช้สำหรับเขียนในภายหลัง
สังคมอียิปต์มีความก้าวหน้าที่สำคัญหลายประการในช่วงราชวงศ์อียิปต์ในหลาย ๆ ด้านของเทคโนโลยี จากข้อมูลของโฮซซัม เอลันซีรี (Hossam Elanzeery) อียิปต์เป็นอารยธรรมแรกที่ใช้อุปกรณ์บอกเวลา เช่น นาฬิกาแดด นาฬิกาเงา และเสาโอเบลิสก์ อารยธรรมอียิปต์ประสบความสำเร็จในการใช้ประโยชน์จากความรู้ด้านดาราศาสตร์เพื่อสร้างปฏิทินสุรยคติ ที่ใช้ดวงอาทิตย์ในการนับเดือนและปีแทนพระจันทร์ เป็นปฏิทินที่ทั่วโลกนิยมใช้กันในปัจจุบัน พวกเขาพัฒนาเทคโนโลยีการต่อเรือ จากเรือกกไปจนถึงเรือไม้ซีดาร์ ในขณะเดียวกันก็บุกเบิกการใช้เชือกปิดปากและหางเสือ ชาวอียิปต์ยังใช้ความรู้เกี่ยวกับกายวิภาคศาสตร์ซึ่งเป็นรากฐานสำหรับเทคนิคการแพทย์สมัยใหม่มากมาย และพวกเขายังศึกษาศาสตร์เกี่ยวกับประสาทวิทยาอีกด้วย เอลันซีรียังระบุว่าพวกเขามีความรู้ทางคณิตศาสตร์ที่หลากหลายดังที่เห็นได้จากการสร้างปิรามิด
ชาวอียิปต์โบราณยังคิดค้นและบุกเบิกเทคโนโลยีอาหารมากมาย ที่กลายเป็นพื้นฐานของกระบวนการเทคโนโลยีอาหารสมัยใหม่ จากภาพวาดและภาพนูนต่ำที่พบในสุสาน ตลอดจนสิ่งประดิษฐ์ทางโบราณคดี ทำให้นักวิชาการเช่น พอล ที. นิโคลสัน (Paul T Nicholson) เชื่อว่าชาวอียิปต์โบราณมีแนวทางการทำฟาร์มอย่างเป็นระบบ โดยมีการแปรรูปธัญพืชเป็นเบียร์และขนมปัง อบเนื้อสัตว์แปรรูป ปลูกองุ่น และสร้างพื้นฐานสำหรับการผลิตไวน์สมัยใหม่ อีกทั้งสร้างเครื่องปรุงรสทำให้อาหารของพวกเขาอร่อยยิ่งขึ้น
อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ.
อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุตั้งอยู่ในพื้นที่ที่อุดมด้วยทรัพยากร (ในประเทศปากีสถานและตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย) มีความโดดเด่นในเรื่องการวางผังเมือง เทคโนโลยีสุขาภิบาลและระบบประปา การก่อสร้างและสถาปัตยกรรมของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ มือเรียกว่า 'วาสตุ ชาสตรา (Vaastu Shastra)' แสดงให้เห็นถึงความเข้าใจอย่างถ่องแท้เกี่ยวกับวิศวกรรมวัสดุ อุทกวิทยา และศาสตร์การสุขาภิบาล
จีนโบราณ.
ชาวจีนได้ค้นพบและการพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ ๆ มากมาย ผลงานทางเทคโนโลยีที่สำคัญจากประเทศจีน ได้แก่ เครื่องตรวจจับแผ่นดินไหวในยุคแรก, ไม้ขีดไฟ, กระดาษ, ใบพัดเฮลิคอปเตอร์, แผนที่แบบนูนขึ้น, ปั๊มลูกสูบแบบดับเบิ้ลแอ็คชั่น, เหล็กหล่อ, เครื่องสูบลมที่ขับเคลื่อนด้วยน้ำ, เครื่องไถเหล็ก, เครื่องเจาะเมล็ดพืชแบบหลายท่อ, รถสาลี่, ร่มชูชีพ, เข็มทิศ, หางเสือ, หน้าไม้, รถม้าชี้ทิศใต้เสมอ และดินปืน จีนยังพัฒนาการขุดเจาะบ่อน้ำลึกซึ่งใช้ในการสกัดน้ำเกลือเพื่อทำเกลือ บ่อเหล่านี้บางแห่งซึ่งมีความลึกถึง 900 เมตร ซึ่งผลิตก๊าซธรรมชาติซึ่งใช้ในการระเหยน้ำเกลือ
การค้นพบและสิ่งประดิษฐ์อื่น ๆ ของจีนจากยุคกลาง ได้แก่ การพิมพ์บล็อก การพิมพ์แบบเคลื่อนย้ายได้ สีฟอสโฟเซนต์ ไดรฟ์โซ่ และกลไกการหลบหนี จรวดเชื้อเพลิงแข็งถูกประดิษฐ์ขึ้นในประเทศจีนประมาณปี ค.ศ. 1150 เกือบ 200 ปีหลังจากการประดิษฐ์ดินปืน (ซึ่งทำหน้าที่เป็นเชื้อเพลิงของจรวด) หลายทศวรรษก่อนยุคแห่งการสำรวจของตะวันตก จักรพรรดิจีนในราชวงศ์หมิงยังส่งยานพาหนะขนาดใหญ่ในการเดินทางทางทะเลบางส่วนไปถึงแอฟริกา
กรีกโบราณยุคเฮเลนิสต์.
ยุคเฮลเลนิสต์ของกรีกโบราณเริ่มขึ้นเมื่อ 400 ปีก่อน ก่อนคริสต์ศักราช ด้วยการพิชิตดินแดนจำนวนมากในเอเชีย ยุโรป และแอฟริกาของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช ซึ่งนำไปสู่การเกิดขึ้นของอารยธรรมเฮลเลนิสติก ซึ่งเป็นการสังเคราะห์วัฒนธรรมกรีกและวัฒนธรรมตะวันออกใกล้ในภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกร วมทั้งบอลข่าน ดินแดนลิแวนต์และอียิปต์ อียิปต์ใต้การปกครองของราชวงศ์ปโตเลมี (ราชวงศ์กรีก ซึ่งมีต้นกำเนิดจากแม่ทัพของอเล็กซานเดอร์มหาราช) เป็นศูนย์กลางทางปัญญาของโลกโบราณ และภาษากรีกกลายเป็นภาษากลาง นักวิชาการที่อาศัยอยู่ในพื้นที่อารยธรรมเฮลเลนิสติก ซึ่งประกอบด้วย กรีก อียิปต์ ยิว เปอร์เซีย และฟินีเซียน ใช้ภาษากรีกเป็นภาษากลางในการเขียนงาน
วิศวกรเฮลเลนิสต์ประดิษฐ์และปรับปรุงเทคโนโลยีที่มีอยู่จำนวนมากในยุคนี้ ยุคเฮลเลนิสต์มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยได้รับการสนับสนุนจากบรรยากาศของการเปิดกว้างต่อแนวคิดใหม่ ๆ การผลิบานของปรัชญากลไกและการก่อตั้งห้องสมุดแห่งอเล็กซานเดรียในอียิปต์ (ถูกเผาไปในยุคกลาง ค.ศ.642 โดยกองทัพของ Amr ibn al-As ความรู้จากยุคโบราณจำนวนมากได้หายไปในเหตุการณ์นี้) นักประดิษฐ์หลายคนในยุคนี้ เช่น อาร์คิมิดีส (Archimedes), ฟิโล่แห่งไบเซนเทียม (Philo of Byzantium), เฮรอน (Heron), กเทซิเบียส (Ctesibius) และอาร์คีตัส (Archytas) ยังคงเป็นที่รู้จักของคนรุ่นหลัง
การชลประทานในยุคนี้ก้าวหน้าขึ้นอย่างมากจากการประดิษฐ์อุปกรณ์ยกน้ำจำนวนมากที่ไม่เคยมีก่อนหน้านี้ เช่น ล้อหมุนน้ำในแนวตั้ง (Vertical water-wheel), ล้อแบบแยกส่วน (Compartmented wheel), กังหันน้ำ (Water turbine), สกรูของอาร์คิมิดีส (Archimedes' screw), โซ่ถัง (Bucket-chain), พวงมาลัยติดหม้อ (Pot-garland), ปั๊มแรง (Force pump), ปั๊มดูด (Suction pump), ปั๊มลูกสูบดับเบิลแอ็คชั่น (Double-action piston) และปั๊มโซ่ (Chain pump)
เทคโนโลยีเครื่องกล อาทิ เกียร์มุมขวาที่คิดค้นขึ้นใหม่ จะมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการทำงานของอุปกรณ์เชิงกล วิศวกรเฮลเลนิสต์ยังได้คิดค้นระบบอัตโนมัติ เช่น หม้อหมึกแขวน, อ่างล้างหน้าอัตโนมัติ และประตู ซึ่งส่วนใหญ่มีวัตถุประสงค์เพื่อประดิษฐ์เป็นของเล่น แต่กลไกต่าง ๆ ก็ได้มีการนำมาพัฒนาต่อเพื่อประโยชน์อื่น ๆ เช่น ลูกเบี้ยว (cam) และ กิมบอล (gimbal)
กลไกแอนติคิเธียรา (Antikythera mechanism) เป็นคอมพิวเตอร์แอนะลอกเชิงกลสมัยโบราณ (หลักการทำงานตรงกันข้ามกับคอมพิวเตอร์แบบดิจิทัล) ประดิษฐ์ในยุคเฮเลนิสต์ เป็นคอมพิวเตอร์ที่ใช้เฟืองท้าย (Differential gear) ในการทำงาน มีการออกแบบเพื่อให้คำนวณตำแหน่งทางดาราศาสตร์ เครื่องกลดังกล่าวนี้ถูกค้นพบโดยบังเอิญในเรืออับปาง ห่างจากเกาะแอนติคิเธียรา (Antikythera) ของประเทศกรีซ ระบุอายุประมาณ 80 ปีก่อนคริสตกาล มีลักษณะคล้ายกับนาฬิกาดาว (astrolabe) ที่นักเดินเรือในอีกเกือบกว่าพันปีให้หลังใช้ในการเดินสมุทร เทคโนโลยีในกลไกแอนติคิเธียราแสดงให้เห็นถึงความเข้าที่ลึกซึ้งในดาราศาสตร์และวิศวกรรมของชาวกรีกโบราณ ซึ่งสูญหายไปในกาลต่อมา
ในสาขาอื่น ๆ นวัตกรรมของกรีกโบราณ ได้แก่ หนังสติ๊ก และหน้าไม้แกสตราเฟตส์ (Gastraphates crossbow) ในการทำสงคราม การหล่อทองสัมฤทธิ์กลวงในโลหะวิทยา ไดออปตร้า (Dioptra) สำหรับการสำรวจ ในโครงสร้างพื้นฐาน ได้มีการสร้างประภาคารเดินเรือ เครื่องทำความร้อนส่วนกลาง อุโมงค์ที่ขุดจากปลายทั้งสองข้างโดยการคำนวณทางวิทยาศาสตร์ และถนนหินสำหรับการเดินเรือ เช่น ดิโอลโคส (Diolkos) ทางเดินหินโบราณสำหรับการขนเรือข้ามแผ่นดินไปอีกฝั่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู๋บนเกาะคอรินธ์ในประเทศกรีซ มีประโยชน์ในช่วงสงคราม
ในการขนส่ง ชาวเฮเลนนิสต์มีความก้าวหน้าอย่างมาก โดยสามารถประดิษฐ์เครื่องกว้าน (Winch) และมาตรวัดระยะทาง (Odometer)
เทคโนโลยีใหม่ ๆ ที่สร้างขึ้นในยุคนี้ ได้แก่ บันไดวน โซ่ขับ (Chain drive) คาลิปเปอร์เลื่อน (Sliding caliper) และฝักบัว
จักรวรรดิโรมัน.
อาณาจักรโรมันขยายอำนาจจากอิตาลีไปทั่วภูมิภาคทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทั้งหมดระหว่างศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 1 จังหวัดที่ก้าวหน้าและมีความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจมากที่สุดนอกอิตาลี คือ จังหวัดทางตะวันออกในคาบสมุทรบอลข่าน เอเชียไมเนอร์ (ตุรกีในปัจจุบัน) อียิปต์ และเลวานต์ (อิสราเอลและปาเลสไตน์ในปัจจุบัน) โดยอียิปต์เป็นจังหวัดของโรมันที่ร่ำรวยที่สุดนอกอิตาลี
จักรวรรดิโรมันได้พัฒนาเทคโนโลยีการเกษตรที่ซับซ้อน ซึ่งพัฒนาต่อยอดจากเทคโนโลยีการตีเหล็กที่มีอยู่ สร้างกฎหมายที่ให้กรรมสิทธิ์เฉพาะบุคคล เทคโนโลยีการก่ออิฐขั้นสูง เทคโนโลยีการสร้างถนนขั้นสูง (ซึ่งหลังการล่มสลายของโรม มนุษย์จะทำถนนที่ซับซ้อนแบบโรมันได้ภายหลังศตวรรษที่ 19 เท่านั้น) วิศวกรรมการทหาร วิศวกรรมโยธาการ เทคโนโลยีการปั่นด้ายและการทอผ้า และเครื่องจักรต่างๆ เช่น เครื่องเกี่ยวข้าวแบบกัลลิก (Gallic reaper) ที่ช่วยเพิ่มผลผลิตในระบบเศรษฐกิจโรมัน วิศวกรชาวโรมันเป็นคนแรกที่สร้างซุ้มประตูขนาดใหญ่ อัฒจันทร์ ท่อระบายน้ำ ห้องอาบน้ำสาธารณะ สะพานโค้ง ท่าเรือ อ่างเก็บน้ำ เขื่อน ห้องใต้ดิน และอัฒจันทร์รูปโดมขนาดใหญ่ทั่วทั้งจักรวรรดิ สิ่งประดิษฐ์ที่โดดเด่นของโรมัน ได้แก่ หนังสือ (Codex) การเป่าแก้ว และคอนกรีต เนื่องจากกรุงโรมตั้งอยู่บนคาบสมุทรภูเขาไฟอันมีทรายซึ่งมีเม็ดผลึกที่เหมาะสม คอนกรีตที่ชาวโรมันคิดค้นขึ้นจึงมีความทนทานเป็นพิเศษ อาคารบางหลังมีอายุยาวนานถึง 2,000 ปี และยังตั้งอยู่จนถึงปัจจุบัน
ในจังหวัดอียิปต์ของอาณาจักรโรมัน นักประดิษฐ์นามว่า "เฮรอนแห่งอเล็กซานเดรีย  เป็นคนแรกที่ทดลองใช้เครื่องจักรกลขับเคลื่อนด้วยลม เรียกว่า "กังหันลมของเฮรอน (Heron's windwheel)" และเขายังได้สร้างอุปกรณ์ที่ขับเคลื่อนด้วยไอน้ำรุ่นแรกสุด " ไอโอลิปิเล่ " นอกจากนี้เขายังประดิษฐ์ตู้หยอดเหรียญขึ้นอีกด้วย อย่างไรก็ตามสิ่งประดิษฐ์ของเขาส่วนใหญ่เป็นของเล่น แทนที่จะเป็นเครื่องจักรที่ใช้งานได้จริง
อินคา มายา และ แอ็ซเทก.
ทักษะทางวิศวกรรมของชาวอินคาแห่งอเมริกาใต้และชาวมายาแห่งอเมริกากลางนั้นยอดเยี่ยม แม้ตามมาตรฐานในปัจจุบัน ตัวอย่างของวิศวกรรมที่ยอดเยี่ยม คือ การใช้ชิ้นส่วนหินที่มีน้ำหนักมากกว่าหนึ่งตัน วางเข้าด้วยกันอย่างแน่นหนา แม้แต่ใบมีดก็ไม่สามารถสอดเข้าไปในรอยแตกได้ หมู่บ้านอินคาใช้คลองชลประทานและระบบระบายน้ำ ทำให้การเกษตรมีประสิทธิภาพมาก ในขณะที่บางคนอ้างว่าชาวอินคาเป็นผู้ประดิษฐ์ไฮโดรโปนิกส์ (การปลูกผักโดยไม่ใช้ดิน) เป็นอารยธรรมแรก แต่เทคโนโลยีทางการเกษตรของพวกเขายังคงใช้ดินเป็นหลัก
แม้ว่าอารยธรรมมายาจะไม่มีเทคโนโลยีโลหะหรือล้อ แต่พวกเขาก็พัฒนาระบบการเขียนและระบบดาราศาสตร์ที่ซับซ้อน และสร้างงานประติมากรรมที่สวยงามด้วยหินและหินเหล็กไฟ ชาวมายามีเทคโนโลยีการเกษตรและการก่อสร้างที่ก้าวหน้าพอสมควร ชาวมายายังสร้างระบบน้ำแรงดันแห่งแรกในอเมริกากลาง ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่ปาเลนเก้ (Palenque) ของชาวมายา
จักรวรรดิแอซเท็ก (เกิดขึ้นมาหลังจากจักรวรรดิมายา) มีระบบการสื่อสารระหว่างเมืองที่รวดเร็ว ทำให้ติดต่อกันระหว่างเมืองที่ถูกพิชิตในจักรวรรดิได้ง่าย มีความแพร่หลายของเทคโนโลยีการเกษตรแบบชินัมปา (Chinampa) ซึ่งเป็นเทคนิกการปลูกผักที่ใช้ความชื้นสูงแบบติดน้ำ เนื่องจากเมืองหลวงของจักรวรรดิแอซเท็ก (กรุงเทโนชติทลาน) เป็นเกาะตั้งอยู่กลางทะเลสาบ ใน อเมริกากลางไม่มีสัตว์สำหรับการขนส่งหรือล้อเกวียน แบบที่ยุโรปหรือเอเชียมี ทำให้ถนนในอเมริกากลางได้รับการออกแบบสำหรับการเดินทางด้วยเท้าโดยเฉพาะ เช่นเดียวกับในอารยธรรมอินคาและมายา ชาวแอซเท็กรับเทคโนโลยีมาจากอารยธรรมมายา และชาวมายารับเทคโนโลยีมาจากอารยธรรมโอลเม็ก (Olmec)
ยุคกลาง - ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา.
พัฒนาการที่สำคัญที่สุดของเทคโนโลยียุคกลาง คือ การพัฒนาระบบเศรษฐกิจที่พึ่งพิงพลังจากน้ำและลม มีความสำคัญมากกว่าพลังของสัตว์และกล้ามเนื้อของมนุษย์ พลังงานน้ำและลมส่วนใหญ่ใช้ในการกัดเมล็ดข้าว นอกจากนี้ยังใช้พลังงานน้ำในการเป่าลมในเตาหลอมและการแปรรูปกระดาษ หนังสือ "Domesday" บันทึกโรงสีน้ำ 5,624 แห่งในเกาะบริเตนใหญ่ในปี ค.ศ.1086 โดยมีจำนวนประมาณ 1 โรงสีต่อ 30 รอบครัว
โลกมุสลิม.
จักรวรรดิมุสลิม (รัฐเคาะลีฟะฮ์) รวมตัวกันในการค้าพื้นที่ขนาดใหญ่ซึ่งก่อนหน้านี้มีการซื้อขายเพียงเล็กน้อย เช่น ตะวันออกกลาง แอฟริกาเหนือ เอเชียกลาง คาบสมุทรไอบีเรีย และบางส่วนของอนุทวีปอินเดีย วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของอาณาจักรก่อนหน้านี้ เช่น อาณาจักรเมโสโปเตเมีย อียิปต์ เปอร์เซีย กรีก และโรมัน ได้รับการสืบทอดโดยโลกมุสลิม โดยที่ภาษาอารบิกได้กลายเป็นภาษากลางในการสื่อสารในภูมิภาคเหล่านั้น แทนที่ภาษาซีเรีย ภาษาเปอร์เซีย และภาษากรีก ความก้าวหน้าที่สำคัญเกิดขึ้นในภูมิภาคในช่วงยุคทองของอิสลาม (ศตวรรษที่ 8-16)
การปฏิวัติเกษตรกรรมอาหรับเกิดขึ้นในช่วงเวลานี้ เป็นการเปลี่ยนแปลงทางการเกษตรตั้งแต่ศตวรรษที่ 8 ถึงศตวรรษที่ 13 ในภูมิภาคอิสลาม เศรษฐกิจที่จัดตั้งขึ้นโดยพ่อค้าชาวอาหรับและมุสลิมอื่น ๆ ทั่วเอเชีย ยุโรป และแอฟริกา ทำให้สามารถแพร่กระจายพืชผลและเทคนิคการทำฟาร์มจำนวนมากไปทั่วโลกอิสลาม ตลอดจนการปรับปรุงสายพันธุ์พืชและเทคนิคการปลูกพืชต่าง ๆ และส่งออกองค์ความรู้ทางการเกษตรใหม่ไปยังภูมิภาคภายนอก มีการพัฒนาองค์ความรู้การเลี้ยงสัตว์ การชลประทาน และการทำฟาร์มด้วยความช่วยเหลือของเทคโนโลยีใหม่ เช่น กังหันลม การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ทำให้การเกษตรมีผลผลิตมากขึ้น รองรับการเติบโตของประชากรการขยายตัวของเมืองและการแบ่งชั้นของสังคมที่เพิ่มขึ้น
วิศวกรมุสลิมในโลกอิสลามได้ใช้น้ำ ลม น้ำขึ้นน้ำลง และน้ำมันปิโตรเลียมย่างกว้างขวาง เชื้อเพลิงฟอสซิล เช่น ปิโตรเลียม ในโลกอิสลามมีการสร้างโรงงานขนาดใหญ่ (tiraz ในภาษาอารบิก) อาทิ โรงสี โรงโม่ โรงเลื่อย โรงต่อเรือ โรงประทับตรา โรงเหล็ก และโรงรีดน้ำ เมื่อถึงศตวรรษที่ 11 ทั่วทั้งโลกมุสลิมมีโรงงานอุตสาหกรรมเหล่านี้เปิดดำเนินการอยู่ วิศวกรชาวมุสลิมยังใช้กังหันน้ำ เฟืองในโรงสี และเครื่องเพิ่มน้ำอีกด้วย เทคโนโลยีการใช้เขื่อนเป็นแหล่งพลังงานน้ำมีที่มาจากโลกอาหรับ รวมถึงเทคโนโลยีโรงผลิตน้ำและเครื่องเพิ่มน้ำ เทคโนโลยีเหล่านี้จำนวนมากถูกถ่ายโอนไปยังยุโรปในยุคกลาง
เครื่องจักรที่ใช้พลังงานลมในการบดเมล็ดพืช รวมถึงปั๊มน้ำกังหันลมและปั๊มลม ปรากฏตัวครั้งแรกในอิหร่าน อัฟกานิสถาน และปากีสถาน ในศตวรรษที่ 9 เครื่องจักรพวกนี้ถูกใช้ในการบดเมล็ดพืช ตักน้ำ รวมถึงใช้ในอุตสาหกรรมการโม่และการแปรรูปอ้อย โรงงานน้ำตาลปรากฏตัวครั้งแรกในโลกอิสลามยุคกลาง  โรงงานน้ำตาลขับเคลื่อนโดยพลังงานน้ำในศตวรรษที่ 9 และกังหันลมในศตวรรษที่ 10 ในอัฟกานิสถาน ปากีสถาน และอิหร่าน พืช เช่น อัลมอนด์และผลไม้รสเปรี้ยว ถูกนำไปยังยุโรปโดยอัลอันดะลุส (Al-Andalus: เหตุการณ์การครอบครองคาบสมุทรไอบีเรีย (ปัจจุบันคือพื้นที่ประเทศสเปนและประเทศโปรตุเกส) ของจักรวรรดิอิสลามในช่วงยุคกลางของยุโรป) และการเพาะปลูกอ้อยก็ได้แพร่หลายไปทั่วยุโรป พ่อค้าชาวอาหรับมีอิทธิพลทางการค้าในมหาสมุทรอินเดียแต่เพียงผู้เดียว จนกระทั่งการเข้ามาของชาวโปรตุเกสในศตวรรษที่ 16
โลกมุสลิมรับเทคโนโลยีการผลิตกระดาษจากจีน โรงงานกระดาษที่เก่าแก่ที่สุดปรากฏในกรุงแบกแดด ยุคจักรวรรดิอับบาซิดระหว่างปี ค.ศ. 794–795 ความรู้เรื่องดินปืนได้รับการถ่ายทอดจากประเทศจีน ผ่านทางประเทศที่นับถือศาสนาอิสลามเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งมีการพัฒนาสูตรสำหรับโพแทสเซียมไนเตรตบริสุทธิ์สำหรับการทำดินปืน
วงล้อหมุนถูกประดิษฐ์ขึ้นในโลกอิสลามเมื่อต้นศตวรรษที่ 11 ต่อมาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในยุโรป ซึ่งถูกดัดแปลงให้เข้ากับเฟืองหมุนซึ่งเป็นอุปกรณ์สำคัญในช่วงปฏิวัติอุตสาหกรรม เพลาข้อเหวี่ยง และเพลาลูกเบี้ยวถูกคิดค้นโดยอัล - จาซาริ (Al-Jazari) (ค.ศ. 1206) จักรวรรดิมุสลิมเป็นศูนย์กลางของเครื่องจักรที่ทันสมัย เช่น เครื่องยนต์ไอน้ำ เครื่องยนต์สันดาปภายใน และระบบควบคุมอัตโนมัติ
เครื่องจักรที่โปรแกรมได้ในยุคแรกถูกประดิษฐ์ขึ้นในโลกมุสลิม ซีเควนเซอร์เพลงเครื่องแรกซึ่งเป็นเครื่องดนตรีที่ตั้งโปรแกรมได้ คือ เครื่องเล่นฟลุตอัตโนมัติที่คิดค้นโดยพี่น้องบานุมุซา (Banu Musa) ซึ่งอธิบายไว้ใน "Book of Ingenious Devices" ในศตวรรษที่ 9 ในปี 1206 อัล-จาซารี  ได้ประดิษฐ์หุ่นยนต์ที่ตั้งโปรแกรมได้ เขาได้เขียนอธิบายถึงนักดนตรีหุ่นยนต์สี่คน รวมถึงมือกลองสองคนที่ทำงานโดยเครื่องตีกลองแบบตั้งโปรแกรมได้ ซึ่งมือกลองสามารถเล่นจังหวะต่างๆและรูปแบบกลองที่แตกต่างกันได้ นาฬิกาปราสาทซึ่งเป็นนาฬิกาดาราศาสตร์เชิงกลที่ใช้พลังงานน้ำที่คิดค้นโดยอัล-จาซารี (Al-Jazari) เป็นคอมพิวเตอร์แอนะล็อกที่ตั้งโปรแกรมได้ในยุคแรก ๆ
กังหันไอน้ำแรงกระตุ้นที่ใช้งานได้จริงถูกประดิษฐ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1551 ในจักรวรรดิออตโตมัน (จังหวัดอียิปต์) โดยตาคิ อัล-ดิน มูฮัมหมัด อิบึน มารุฟ (Taqi al-Din Muhammad ibn Ma'ruf) เขาอธิบายวิธีการหมุนโดยใช้ไอพ่นน้ำบนใบพัดหมุนรอบ ๆ วงล้อ หรือที่รู้จักกันในชื่อ "แม่แรงไอน้ำ" อุปกรณ์ที่คล้ายกันสำหรับการหมุนด้วยน้ำ ได้ถูกอธิบายได้โดยจอห์น วิลกินส์ ในปี ค.ศ. 1648 [72] [73]
การสำรวจโลกของชาวยุโรป.
เรือใบที่ได้รับการปรับปรุง (nau หรือ carrack) เปิดโอกาสให้ชาวยุโรปสามารถทำการสำรวจโลกได้ และทำให้เกิดการล่าอาณานิคมของยุโรปในทวีปอเมริกาผู้บุกเบิกเช่น วาสโก ดา กามา (Vasco da Gama), คาบราล (Cabral), แม็กจลเลน (Magellan) และ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส (Christopher Columbus) ได้สำรวจโลกเพื่อค้นหาเส้นทางการค้าใหม่สำหรับการซื้อขายสินค้า และการติดต่อกับแอฟริกาอินเดียและจีน เพื่อให้การเดินทางสั้นลงเมื่อเทียบกับเส้นทางทางบกแบบดั้งเดิม พวกเขาสร้างแผนที่และแผนภูมิใหม่ซึ่งช่วยให้นักเดินเรือตามไปสำรวจเพิ่มเติมด้วยความมั่นใจมากขึ้น อย่างไรก็ตามการนำทางโดยทั่วไปเป็นเรื่องยากเนื่องจากปัญหาของลองจิจูดและการไม่มีโครโนมิเตอร์ที่แม่นยำ มหาอำนาจของยุโรปได้นำหลักประมวลกฎหมายแพ่งซึ่งสูญหายไปตั้งแต่สมัยกรีกโบราณมาใช้ใหม่ในยุคนี้
เทศบาลตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์
รายากับมังกรตัวสุดท้าย
รายากับมังกรตัวสุดท้าย  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันแนวแฟนตาซีผจญภัยสัญชาติอเมริกันที่ผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์และวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ จัดจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ โดยเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 59 ที่สร้างโดยสตูดิโอนี้ กำกับโดยดอน ฮอลล์และคาร์ลอส โลเปซ เอสตราดา โดยมีพอล บริกส์ และจอห์น ริปา ร่วมกำกับ อำนวยการสร้างโดยออสแนต ชูเรอร์และปีเตอร์ เดล เวโค เขียนบทโดยฉุย เหงียน และอะเดล ลิม และดนตรีประกอบแต่งโดยเจมส์ นิวตัน โฮเวิร์ด ภาพยนตร์เรื่องนี้มีนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียเกือบทั้งหมดรวมถึงเสียงพากย์ของเคลลี่ มารี ทราน ในบทรายา และอควาฟินา ในบทซีซู มังกรตัวสุดท้าย พร้อมด้วยเจมมา ชาน, แดเนียล แด คิม, ฉวนดรา โอห์, เบเนดิกต์ หว่อง, ไอแซค หวัง, ธาเลีย ทราน และอลัน ทูดิก
"รายากับมังกรตัวสุดท้าย" มีกำหนดเข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2564 และในสหรัฐในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2564 นอกจากนี้ภาพยนตร์เรื่องนี้จะเข้าฉายพร้อมกันในดิสนีย์+ ด้วยพรีเมียร์แอคเซส จากผลกระทบของการระบาดทั่วของโควิด-19 ที่มีต่อโรงภาพยนตร์ทั่วสหรัฐซึ่งหลายแห่งยังคงปิดอยู่
วัดทองสุทธาราม
วัดทองสุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพระอธิการสงวน ทินฺนโชโต ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดทองสุทธารามเดิมมีชื่อว่า วัดทองกลางทุ่ง หรือ วัดทอง สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2315 ในสมัยกรุงธนบุรี ไม่ทราบชื่อและประวัติผู้สร้าง ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดทองมหาเจริญ และเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทองสุทธาราม" เมื่อ พ.ศ. 2483 วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2330 ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น วัดเปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2389 และให้ทางราชการตั้งโรงเรียนระดับประถมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร ในเนื้อที่ประมาณ 4 ไร่เศษ และโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในเนื้อที่ประมาณ 5 ไร่เศษ
เสนาสนะต่าง ๆ ในวัดได้แก่ พระอุโบสถทรงจีน มีลักษณะเรือสำเภา กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร คาดว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงธนบุรีตอนต้น ต่อมาได้ทำการดัดแปลงทำช่อฟ้าขึ้นมา ศาลาธรรมสังเวช 6 หลัง อาคารพระปริยัติธรรม 2 ชั้น 1 หลัง ชั้นบนใช้เป็นห้องเรียน ชั้นล่างจัดเป็นห้องสมุดของวัด มีสังเวชนียสถาน 4 แห่ง ได้แก่ สถานที่ประสูติ ตรัสรู้ แสดงธรรมจักร และปรินิพพาน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 โดยปู่เปรื่อง สังข์แก้ว ด้วยเงิน 80,000 บาท และกุฏิสงฆ์ 25 หลัง
วัดบัวแก้วศรัทธาธรรม
วัดบัวแก้วศรัทธาธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงทรายกองดิน เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 12 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา
แต่เดิมนั้น หลวงภูมิ รัตนมังคละ ได้ถวายที่ดินและสร้างวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2422 แล้วขนานนามวัดว่า "วัดบัวแก้วศรัทธาธรรม" โดยนำเอานามบิดามารดาต่อเติมเป็นนามวัด (บิดาชื่อว่า "แก้ว" มารดาชื่อว่า "บัว") แต่ชาวบ้านบางคนเรียกว่า วัดคลองหนึ่ง เพราะตั้งอยู่ริมคลองที่หนึ่งนับจากที่ตั้งอำเภอมีนบุรีมาทางเหนือ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2434 และคงทำพิธีผูกพัทธสีมาในปีเดียวกัน ด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2415 และได้ให้ทางราชการเปิดโรงเรียนระดับประถมศึกษาภายในพื้นทีวัด เนื้อที่ประมาณ 4 ไร่ 3 งาน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550
อาคารเสนาสนะสำคัญในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 ลักษณะเป็นโบสถ์โรงช้าง ไม่มีใบระกา มีจิตรกรรมฝาผนัง ภาพวาดเป็นเมืองมนุษย์และเมืองสวรรค์ กุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง เป็นทรงไทยสลับกับทรงปั้นหยา ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 19 เมตร เป็นศาลาทรงไทยไม่มีช่อฟ้าใบระกา และหอสวดมนต์ เป็นทรงปั้นหยา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ พระพุทธรูปทรงเครื่องปางห้ามญาติ สูง 2 เมตร 1 องค์
วัดพรหมรังษี (เขตบางขุนเทียน)
วัดพรหมรังษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัด 14 ไร่ อาณาเขตทิศเหนือยาวประมาณ 5 เส้น ทิศตะวันออกยาว 3 เส้น ทิศใต้ยาว 1 เส้น 15 วา และทิศตะวันตกยาว 3 เส้น
วัดพรหมรังษีได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 โดยนายเชื่อมและนางหุ่น เหมือนวัดไทร เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2520 เนื่องจากวัดตั้งอยู่ที่บ้านพรมแดนซึ่งเป็นเขตติดต่อระหว่างกรุงเทพมหานครกับจังหวัดสมุทรสาครจึงได้นำส่วนหนึ่งของชื่อหมู่บ้านดังกล่าวมารวมในชื่อวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารเสนาสนะมีกุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง และอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง วิหารกว้าง 16 เมตร ยาว 36 เมตร เป็นอาคารไม้ ทางวัดยังได้จัดสร้างองค์ท้าวเวสสุวรรณโณ (เทพเจ้าไฉ่ซิงเอี๊ย) ปางท้าวจตุโลกบาล สูง 5.70 เมตร 1 องค์ (รวมฐาน) 4 เศียร พร้อมกับองค์ทวารบาล (ยักษ์รักษาประตูวัด) 2 องค์ สูง 2.90 เมตร (รวมฐาน) ประดิษฐานหน้าซุ้มประตู
วัดโคธาราม
วัดโคธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านท้ายวัด ตำบลบางเพรียง อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ มีที่ดินที่ตั้งวัด 26 ไร่ 3 งาน 71 ตารางวา
วัดโคธารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 เดิมมีชื่อว่า วัดบางเหี้ย ต่อมาทางกรมชลประทานได้มาสร้างเขื่อนกั้นน้ำเค็มขึ้นทางด้านใต้ของวัด ทำให้วัดอยู่ตอนใน จึงมีชื่อว่า วัดบางเหี้ยใน ต่อมาในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี หรือในสมัยของพระครูประภากรวิมล (หลวงพ่อแป้น) เป็นเจ้าอาวาส ได้มีการเปลี่ยนชื่อเสียใหม่เป็น "วัดโคธาราม" โดยยังคงความหมายเดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2554
อาคารและเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 30 เมตร ยาว 72 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2325 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปแบบพระพุทธชินราช หน้าตักกว้าง 2 ศอกเศษ กุฏิสงฆ์ จำนวน 11 หลัง ส่วนใหญ่เป็นอาคารไม้ทรงปั้นหยา หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 วิหาร และเจดีย์ 1 องค์
การบริหาร และการปกครองมีเจ้าอาวาสเท่าที่สามารถสืบค้นได้
วัดแดงธรรมชาติ
วัดแดงธรรมชาติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดแดง ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดแดงธรรมชาติสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่เดิมชาวบ้านนำวัวแดงมาเลี้ยงในบริเวณวัด จึงเรียกชื่อวัดว่า วัดวัวแดง ต่อมาคำว่า "วัว" ในชื่อวัดหายไปกลายเป็น วัดแดง แต่ชื่อไปซ้ำกับวัดอีกแห่งหนึ่งซึ่งภายหลังเรียกว่าวัดแดงประชาราษฎร์ ส่วนชื่อวัดแห่งนี้ไม่ปรากฏว่าผู้ใดเติมคำว่า "ธรรมชาติ" และเติมไปเมื่อใด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2428
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร ภายในพระประธานประจำอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นศิลปะสมัยอยุธยา นามว่า "หลวงพ่อโต" ปัจจุบันอุโบสถอยู่ระหว่างการบูรณะด้วยการยกอุโบสถและฐานชุกชีศิลปะงานก่อสร้างยุคกรุงเก่า สูงจากเดิมประมาณ 2 เมตร เพื่อหนีน้ำสูงกว่า 2 เมตร เมื่อปลาย พ.ศ. 2554 ศาลาการเปรียญ จำนวน 1 หลัง หอสวดมนต์ จำนวน 1 หลัง กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ที่มีความสวยงาม ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง และพระเจดีย์ ส่วนปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ หลวงพ่อทันใจ พระปางนาคปรกใหญ่ที่สุดในนนทบุรี
วัดไทรม้าเหนือ
วัดไทรม้าเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านไทรม้าเหนือ ตำบลไทรม้า อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
วัดไทรม้าเหนือสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง บริเวณใกล้เคียงยังมีวัดอีกแห่งซึ่งสร้างภายหลังและมีชื่อว่าวัดไทรม้าใต้ จึงได้เรียกวัดนี้ว่า "วัดไทรม้าเหนือ" เพื่อไม่ให้ชื่อซ้ำกัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 นับเป็นหลังที่ 3 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้า ใบระกา ซุ้มประตูหน้าต่างมีศิลปะลายกระหนกแบบอยุธยา ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2508 กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกทรงไทยอีก 6 หลัง บริเวณวัดมีต้นไทรขึ้นเรียงรายและแผ่กิ่งก้านปกคลุมไปทั่ว บริเวณท่าน้ำมีปลาจำนวนมากจนได้ชื่อว่า "วังมัจฉา" นักท่องเที่ยวจึงนิยมมาให้อาหารปลาและนก และนั่งพักผ่อนริมน้ำ
สิทธิพร ขำอาจ
สิทธิพร ขำอาจ หรือ "จ่ามี" เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 1 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เป็นอดีตนักโทษในคดีร่วมกันฆ่านางปัทมา เฟื่องประยูร มารดานางคมคาย พลบุตร อดีต ส.ส.จันทบุรี พรรคประชาธิปัตย์
สิทธิพร ขำอาจ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2499 เขาเข้าศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่โรงเรียนพาณิชย์การราษฎร์รวมเจริญ แต่เรียนไม่จบจึงย้ายไปเรียนที่โรงเรียนตำรวจภูธรภาค 2
หลังจากจบโรงเรียนตำรวจภูธร ได้เข้ารับราชการตำรวจสังกัดสำนักงานเลขานุการกรมตำรวจได้ 2 ปี จึงย้ายไปสังกัดกองปราบปราม ต่อมาจึงลาออกจากราชการเพื่อทำธุรกิจส่วนตัว
สิทธิพร ขำอาจ ได้รับการชักชวนให้ลงสนามการเมือง ในครั้งแรกลงสมัครรับเลือกตั้งในปี 2538 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
สิทธิพร ขำอาจ ถูกศาลตัดสินเมื่อ พ.ศ. 2555 ในคดีร่วมกันฆ่านางปัทมา เฟื่องประยูร อดีตผู้ใหญ่บ้านในตำบลเขาบายศรี อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี ซึ่งเป็นมารดาของนางคมคาย พลบุตร อดีต ส.ส.จันทบุรี พรรคประชาธิปัตย์ โดยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนลงโทษยืนตามศาลชั้นต้น ให้ประหารชีวิตฐานเป็นผู้ใช้จ้างวานให้ฆ่าผู้อื่น แต่ให้การรับสารภาพ ลดโทษให้ 1 ใน 3 เหลือจำคุกตลอดชีวิต ซึ่งคดีดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2540 โดยนายสิทธิพร ได้วางแผนฆ่านายสนิท เฟื่องประยูร สมาชิกสภาจังหวัดจันทบุรี แต่นางปัทมา เฟื่อประยูร ผู้เป็นภรรยาเป็นผู้เสียชีวิตแทนในเหตุการณ์ดังกล่าว
เขาได้รับการปล่อยตัวเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2564
สิทธิพร ขำอาจ เคยได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ก่อนจะถูกเรียกคืนภายหลังเนื่องจากต้องโทษจำคุก
ลู้ก มิตเชลล์
ลู้ก มิตเชลล์ (; เกิด 17 เมษายน พ.ศ. 2528) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวออสเตรเลีย
เอียน เดอ แคสต์เกอร์
เอียน เดอ แคสต์เกอร์ (; ; เกิด 29 ธันวาคม พ.ศ. 2530), เป็นนักแสดงชาวสก็อต เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง ' (2012), ' (2013), ' (2013), ' (2014), และ "" (2018) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 ถึง 2020 เขาได้รับบทเป็น ลีโอ ฟิตซ์ ในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "ชี.ล.ด์. ทีมมหากาฬอเวนเจอร์ส"
เดอ แคสต์เกอร์ เกิดที่กลาสโกว์ เขามีเชื้อสายเบลเยียมตามปู่ของเขา เขามีแฝดหญิงคนหนึ่ง และพี่ชายอีกสองคน พ่อแม่ของเขาเป็นแพทย์ทั้งคู่ แม่ของเขา ดร.ลินดา เดอ แคสต์เกอร์ เป็นผู้อำนวยการสาธารณสุข (DPH) ให้กับ คณะกรรมการสุขภาพที่ใหญ่ที่สุดในสกอตแลนด์ และเธอยังเป็นเธอเป็นศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์ให้กับมหาวิทยาลัยกลาสโกว์