pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตามสูตรดั้งเดิมนั้น ตัวแป้งของปีชาลังเดรอามีความหนากว่าแป้งพิซซามาร์เกรีตาแบบคลาสสิก ส่วนเครื่องโรยหน้าหลักประกอบด้วยหัวหอมที่ผัดจนมีสีน้ำตาลและมีรสหวานขึ้น มะกอกออลิฟดำ และปลากะตัก (ใช้แบบเป็นตัว ๆ หรือแบบบดเป็นเนื้อเดียวกันก็ได้) ในเวลาต่อมาอาหารชนิดนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วภูมิภาคลีกูเรียตามนิยามทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมชาติพันธุ์ (กล่าวคือระหว่างแม่น้ำมากรากับแม่น้ำวาร์) และหลังจากการผนวกเคาน์ตีนิสเข้ากับฝรั่งเศสแล้ว อาหารของชาวลีกูเรียชนิดนี้ก็เริ่มเป็นที่ยอมรับในตำรับอาหารฝรั่งเศส
ปีซาลาเดียร์
Piscialandrea
Pissaladiera
Pissaladina
คุณอาเรียโต๊ะข้างๆ พูดรัสเซียหวานใส่ซะหัวใจจะวาย
คุณอาเรียโต๊ะข้างๆ พูดรัสเซียหวานใส่ซะหัวใจจะวาย  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม ที่เขียนโดยซันซันซัน และวาดภาพประกอบโดยโมโมโกะ เดิมทีเรื่องสั้น 2 เรื่องได้รับการเผยแพร่ออนไลน์บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่วันที่ 6 พฤษภาคม ถึง 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 ต่อมาคาโดกาวะโชเต็ง ได้ซื้อต่อไปตีพิมพ์ถึงเล่มที่ 5 กับเรื่องสั้นตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 ภายใต้สำนักพิมพ์ Kadokawa Sneaker Bunko มังงะได้รับการดัดแปลงโดย Saho Tenamachi เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ในเว็บไซต์และแอพ "Magazine Pocket" ของโคดันชะ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565
เว็บโนเวล.
ก่อนไลต์โนเวลจะได้รับการตีพิมพ์ เรื่องสั้น 2 ได้รับการเผยแพร่ออนไลน์บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ถึง 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 แต่อย่างไรเนื้อเรื่องและตัวละครที่อยู่ในเวอร์ชันเว็บนั้นแตกต่างจากโนเวท
Tokidoki Bosotto Russia-go de Dereru Tonari no Aalya-san
อีสออริจิน
อีสออริจิน  เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันเล่นตามบทบาท พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนิฮอนฟาลคอมสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ในปี 2006 ตัวเกมถูกแปลเป็นภาษาอังกฤษและจัดจำหน่ายโดยเอกซ์ซีดเกมส์ผ่านบริการสตีมและต่อมาผ่านร้านค้าดิจิทัลดาวน์โหลดอื่น ๆ ส่วนดอตอีมูได้ทำการแปลภาษาในภาษาฝรั่งเศส เยอรมัน สเปน และอิตาลี และวางจำหน่ายสำหรับเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 4 เพลย์สเตชัน วิตา ในปี 2017 เอกซ์บอกซ์วันในปี 2018 และ นินเท็นโด สวิตช์ในปี 2020
"อีสออริจิน" เป็นเกมภาคก่อน ของชุดวิดีโอเกม "อีส" ทั้งแปดเกม เนื้อเรื่องจะเกิดขึ้น 700 ปีก่อนเหตุการณ์ในเกม "" และบอกเล่าเรื่องราวเบื้องหลังของอีส, หอคอยดาร์ม, แบล็กเพิร์ล, เทพธิดาฝาแฝด และนักบวชทั้งหกคน ตัวเกมมีตัวละครที่เล่นได้สามตัวคือ Yunica Tovah, Hugo Fact และ Toal Fact เมื่อเล่นเกมจนจบด้วยตัวละครแต่ละตัว ผู้เล่นจะได้เห็นมิติของเรื่องราวมากขึ้น ตัวละครของผู้เล่นแต่ละคนมีเรื่องราว สไตล์การต่อสู้ และทักษะที่แตกต่างกันออกไป "อีสออริจิน" เป็นเกมแรกในชุดเกม "อีส" ที่ Adol Christin ไม่ใช่ตัวเอก ตัวเกมมีความแตกต่างกันในแง่ของการตะลุยดันเจียนที่ตรงไปตรงมา โดยเกิดขึ้นภายในหอคอยดาร์มขนาดใหญ่ทั้งหมด
Ys Origin
อิเทอร์นัลโซนาตา
อิเทอร์นัลโซนาตา  หรือชื่อที่วางจำหน่ายในญี่ปุ่นคือ ทรัสตีเบล: ชอแป็งดรีม  เป็นวิดีโอเกมแนวเล่นตามบทบาท พัฒนาโดย tri-Crescendo และจัดจำหน่ายโดยบันไดนัมโคเกม ตัวเกมเวอร์ชันเอกซ์บอกซ์ 360 วางจำหน่ายในญี่ปุ่นวันที่ 14 มิถุนายน 2007, วันที่ 17 กันยายน 2007 ในโซนอเมริกาเหนือ และวันที่ 19 ตุลาคม 2007 ในโซนยุโรป ตัวเกมยังวางจำหน่ายบนเพลย์สเตชัน 3 พร้อมเนื้อหาเพิ่มเติมในชื่อ ทรัสตีเบล: ชอแป็งดรีม – รีไพรซ์  ในวันที่ 18 กันยายน 2008 ในญี่ปุ่น และในโซนอเมริกาเหนือในวันที่ 21 ตุลาคม 2008 และในยุโรปโดยใช้ชื่อเดิมว่า "อิเทอร์นัลโซนาตา" ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2009
เนื้อเรื่องของตัวเกมมีศูนย์กลางอยู่ที่นักเปียโนและนักแต่งเพลงแนวโรแมนติกชาวโปแลนด์เฟรเดริก ชอแป็ง ซึ่งเสียชีวิตด้วยวัณโรคเมื่ออายุ 39 ปี โดยเนื้อเรื่องจะเล่าเรื่องราวจินตนาการถึงโลกสมมติที่ชอแป็งฝันถึงในช่วงชั่วโมงสุดท้ายของเขาซึ่งได้รับอิทธิพลจากชีวิตและดนตรีของโชแปง และตัวเขาเองเป็นตัวละครที่สามารถเล่นได้ ระบบการต่อสู้ของเกมเน้นที่องค์ประกอบทางดนตรีและการโจมตีพิเศษที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว แสงสว่างและความมืดมีส่วนในรูปลักษณ์และความสามารถของศัตรูในสนามรบ เช่นเดียวกับประเภทของเวทมนตร์ที่ร่ายได้
ตัวเกมประกอบด้วยบทประพันธ์เพลงของโชแปงที่เล่นโดยนักเปียโนสตานิสลาฟ บูนิน แม้ว่าการประพันธ์เพลงต้นฉบับจะแต่งและเรียบเรียงโดย Motoi Sakuraba ตัวเกมมีชื่อเสียงในด้านการใช้ชิ้นส่วนเปียโนคลาสสิก คัตซีนเพื่อการศึกษาที่มีภาพวาดและภาพถ่ายจริง (ตรงกันข้ามกับกราฟิกแบบเฉดเซลของเกม) และการออกแบบภูมิทัศน์ที่เขียวชอุ่ม
Eternal Sonata
เทลส์ออฟเบอร์เซเรีย
เทลส์ออฟเบอร์เซเรีย  เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันเล่นตามบทบาทสไตล์ญี่ปุ่น พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยบันไดนัมโคเอนเตอร์เทนเมนต์ สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 3 เพลย์สเตชัน 4 และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เป็นเกมภาคหลักลำดับที่สิบหกในซีรีส์ "เทลส์" และเป็นเกมภาคก่อนเกม "เทลส์ออฟเซสทิเรีย" ตัวเกมวางจำหน่ายในญี่ปุ่นสำหรับเพลย์สเตชัน 3 และเพลย์สเตชัน 4 ในช่วงกลางเดือนสิงหาคม 2016 และวางจำหน่ายทั่วโลกสำหรับเพลย์สเตชัน 4 และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในปลายเดือนมกราคม 2017 ตัวเกมมีการดัดแปลงมังงะซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนรายเดือนของ Ichijinsha ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2016
Tales of Berseria
เหตุระเบิดในกันดะฮาร์ พ.ศ. 2564
เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2564 เกิดเหตุระเบิดฆ่าตัวตายภายในบริเวณมัสยิดอิหม่ามกาบาร์ ซึ่งเป็นมัสยิดชีอะฮ์ ในระหว่างการละหมาดวันศุกร์ที่จังหวัดกันดะฮาร์ ประเทศอัฟกานิสถาน มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 65 คน และบาดเจ็บอีกกว่า 70 คน รัฐอิสลาม – จังหวัดโฆรอซอนอ้างความรับผิดชอบต่อเหตุโจมตีในครั้งนี้ตามการเผยแพร่รายงานของสำนักข่าวอะอ์มาก สื่อฝั่งผู้ก่อเหตุ เหตุระเบิดเกิดขึ้นหนึ่งสัปดาห์หลังจากเหตุระเบิดที่อ้างรับผิดชอบโดยรัฐอิสลาม – จังหวัดโฆรอซอน ที่มัสยิดชีอะฮ์ในเมืองกุนดุซ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 50 คน จากเหตุระเบิดดังกล่าว ตอลิบานสัญญาว่าจะปกป้องมัสยิดชีอะฮ์ต่าง ๆ เพื่อไม่ให้เกิดเหตุรุนแรงขึ้นอีก
Termination signal
termination signal เป็นส่วนท้ายสุดของโครโมโซมเมื่อกำลังถอดรหัสดีเอ็นเอเป็นอาร์เอ็นเอ
โดยส่วนแรกสุดที่ถอดรหัสเรียกว่า promoter
อาร์เอ็นเอพอลิเมอเรสเป็นเอนไซม์ที่อำนวยให้ถอดรหัสของดีเอ็นเอเป็นอาร์เอ็นเอ
เอนไซม์จะเข้าจับส่วน promoter แล้วคลายโครงสร้างเป็นเกลียวของดีเอ็นเอ เพื่อใช้ดีเอ็นเอเส้นเดี่ยวเป็นแบบสังเคราะห์อาร์เอ็นเอ
เอนไซม์จะมีปฏิกิริยาเช่นนี้ไปจนถึง termination signal แล้วยุติการถอดรหัส ณ จุดนี้
Polyadenylation
Polyadenylation เป็นการเติมหาง poly (A) tail เข้าไปในสำเนาอาร์เอ็นเอ (RNA transcript) ซึ่งปกติจะเป็นชนิดเอ็มอาร์เอ็นเอ (mRNA)
โดยหาง poly (A) tail จะประกอบด้วย (adenosine monophosphate) หลายโมเลกุล
กล่าวอีกนัยก็คือ มันเป็นส่วนของอาร์เอ็นเอซึ่งมีแต่เบสชนิดอะดีนีน (adenine)
ในเซลล์ยูคาริโอต polyadenylation เป็นส่วนของกระบวนการซึ่งสร้างอันพร้อมแปลรหัส (mature mRNA)
ส่วนในแบคทีเรียจำนวนมาก ส่วนหาง poly (A) tail จะโปรโหมตให้สลาย ดังนั้น จึงเป็นส่วนของกระบวนการแสดงออกของยีน
Microcaryum
Microcaryum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae มีเพียงสปีชีสืเดียวคือ Microcaryum pygmaeum.
มีถิ่นกำเนิดในประเทศเนปาลถึงจีน (มณฑลเสฉวน)
Micrargeriella
Micrargeriella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Orobanchaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Micrargeriella aphylla.
ถิ่นกำเนิดคือแอฟริกาใต้เขตร้อน
Micrachne
Micrachne เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Poaceae.
Metternichia
Metternichia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Solanaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Metternichia principis .
Metanemone
Metanemone เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Ranunculaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Metanemone ranunculoides.
ถิ่นกำเนิดคือภาคใต้ตอนกลางของจีน
Metagentiana
Metagentiana เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของจีนจนถึงตอนเหนือ อินโดจีน
Merrittia
Merrittia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Asteraceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Merrittia benguetensis
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศฟิลิปปินส์
Merrilliodendron
Merrilliodendron เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Icacinaceae มันมีคำพ้องความหมายของ "Peekeliodendron" . มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Merrilliodendron megacarpum
ถิ่นกำเนิดคือตอนกลาง มาเลเซีย ถึงแปซิฟิกตะวันตก พบใน หมู่เกาะบิสมาร์ก, หมู่เกาะแคโรไลน์, มาเรียนา, นิวกินี, ฟิลิปปินส์, หมู่เกาะซานตาครูซ, [ [หมู่เกาะโซโลมอน]] และ สุลาเวสี
Merinthopodium
Merinthopodium เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Solanaceae.
ถิ่นกำเนิดคืออเมริกากลางถึงเวเนซุเอลา
Melocarpum
Melocarpum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Zygophyllaceae.
Melliodendron
Melliodendron เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Styracaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Melliodendron xylocarpum.
ถิ่นกำเนิดคือจีนตอนใต้
Melanostachya
Melanostachya เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Restionaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Melanostachya ustulata.
Melananthus
Melananthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Solanaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนใต้ของเม็กซิโกถึงอเมริกาเขตร้อน
Megacorax
Megacorax เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Onagraceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Megacorax gracielanus .
มีถิ่นกำเนิดใน เม็กซิโก. พบในเซียร์รา เดอ โคเนโต Durango
Medusantha
Medusantha เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Lamiaceae.
Mechowia
Mechowia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae. และยังอยู่ในวงศ์ย่อย Amaranthoideae อีกด้วย
มีถิ่นกำเนิดในแองโกลา แซมเบีย และไซเร (หรือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก)
Mattiastrum
Mattiastrum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ ครีต ถึงปากีสถาน พบในอัฟกานิสถาน ไซปรัส เกาะอีเจียนตะวันออก อิหร่าน อิรัก คาซัคสถาน เลบานอน-ซีเรีย ปากีสถาน ปาเลสไตน์ และตุรกี
Mathurina
Mathurina เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Passifloraceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Mathurina penduliflora.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เกาะ Rodrigues
Martianthus
Martianthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Lamiaceae.
มีถิ่นกำเนิดใน เปรู และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ บราซิล
Marlothistella
Marlothistella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Aizoaceae.
มีถิ่นกำเนิดใน จังหวัดเคป ภายในแอฟริกาใต้
โปรโมเตอร์ (พันธุศาสตร์)
ในสาขาพันธุศาสตร์ โปรโมเตอร์  เป็นลำดับดีเอ็นเอซึ่งโปรตีนเข้าจับเพื่อเริ่มถอดรหัสอาร์เอ็นเอหน่วยหนึ่งจากดีเอ็นเอฝั่ง downstream ของมัน
อาร์เอ็นเอนี้อาจเข้ารหัสโปรตีนอย่างหนึ่ง หรืออาจมีหน้าที่โดยเฉพาะๆ เช่นเป็น หรือ
promoter จะอยู่ในตำแหน่งต้นๆ ของยีนที่จะถอดรหัส คืออยู่ทางฝั่ง upstream บนดีเอ็นเอ (ทางด้าน 5')
อาจมีขนาดประมาณ 100-1,000 bp ลำดับยีนของ promoter จะขึ้นอยู่กับยีนและผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการถอดรหัส ขึ้นอยู่กับชนิดของอาร์เอ็นเอพอลิเมอเรสที่ใช้ถอดรหัส และขึ้นอยู่กับสปีชีส์ของสิ่งมีชีวิต
วัดพระแก้ว (จังหวัดเชียงราย)
วัดพระแก้ว ในจังหวัดเชียงราย อาจหมายถึง:
วัดพระแก้ว (อำเภอเชียงของ)
วัดพระแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ทางเข้าวัดจะติดถนนสายหลัก อีกด้านหนึ่งจะติดแม่น้ำโขง
วัดพระแก้ว เดิมชื่อ วัดศรีบุญเรือง อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า วัดศรีบุญยืน สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นราว พ.ศ. 1240 สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2380 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2405 ภายในวิหารมีพระพุทธรูปและมณฑปเก่าแก่อายุ 1,300 ปี ต่อมาสมัยเจ้าอริยะ ผู้ปกครองเมืองเชียงของได้บูรณะวัดครั้งใหญ่ จนเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพระแก้ว" เพราะเชื่อว่าได้อัญเชิญพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรมาประดิษฐานอยู่ที่วัดแห่งนี้ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ก่อนจะอัญเชิญไปประดิษฐานที่หลวงพระบาง ซึ่งปัจจุบันชาวบ้านได้ร่วมสร้างพระแก้วมรกตจำลองขึ้นองค์ใหม่จากหินแม่น้ำโขงเพื่อเป็นการรำลึกถึงประวัติศาสตร์ในอดีต
พระธาตุซึ่งภายในบรรจุพระเกศาธาตุขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มีตำนานเล่าว่าเคยเป็นจุดที่พระพุทธเจ้าเคยเสด็จมาและได้ประทานพระเกศา 2 เส้น เอาไว้ให้เป็นตัวแทนของพระพุทธองค์ ปัจจุบันได้บรรจุไว้ที่พระธาตุ 2 แห่งของเชียงของ คือ วัดไชยสถานและวัดพระแก้ว
มหายุคคริปติก
มหายุคคริปติก  เป็นคำที่ใช้อย่างไม่เป็นทางการสำหรับการวิวัฒนาการด้านธรณีในช่วงต้นสุดของโลกและดวงจันทร์ เป็นมหายุคที่เก่าที่สุด (อย่างไม่เป็นทางการ) ของบรมยุคเฮเดียน ซึ่งยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเริ่มต้นขึ้นใกล้กับประมาณ 4,533 ล้านปีก่อนเมื่อโลกและดวงจันทร์กำเนิดขึ้น ทั้งนี้ไม่มีหลักฐานใดปรากฏเพื่อใช้ทำการกำหนดการเปลี่ยนผ่านจากมหายุคคริปติกไปยังมหายุคกลุ่มแอ่งซึ่งอยู่ถัดไปของดวงจันทร์ (ดูเพิ่มที่ ยุคพรีเน็กแทเรียน) แม้ว่าบางครั้งจะมีการระบุว่ามหายุคนี้สิ้นสุดลงเมื่อประมาณ 4,150 ล้านปีก่อนสำหรับดาวดวงใดดวงหนึ่งหรือทั้งสองดวงก็ตาม โดยมหายุคนี้หรือการแบ่งย่อยใด ๆ ของบรมยุคเฮเดียนนั้นไม่ถูกยอมรับอย่างเป็นทางการจากคณะกรรมาธิการการลำดับชั้นหินสากล
ช่วงเวลานี้นั้นมีความคลุมเครือ (ตามชื่อ "cryptic") เนื่องจากมีหลักฐานทางธรณีวิทยาน้อยมากที่หลงเหลือจากช่วงเวลาดังกล่าวนี้ ธรณีสัณฐานและหินต่าง ๆ ส่วนใหญ่นั้นอาจอาจถูกทำลายไปหมดแล้วในช่วงการถล่มของอุกกาบาตช่วงต้น หรือโดยผลกระทบอย่างต่อเนื่องของการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาค โดยการพอกพูนมวลของโลก ภายในของโลกที่แปรสภาพไปแล้ว และการหลอมละลายของพื้นผิวนั้นรวมกันอย่างแน่นในระหว่างมหายุคคริปติกนี้ โดยนอกจากนี้ยังมีเสนอสมมุติฐานการชนขนาดใหญ่จนนำไปสู่การกำเนิดของดวงจันทร์ในช่วงมหายุคนี้ด้วย ทั้งนี้แร่ที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จักกันนั้นมาจากมหายุคคริปติก
วัดแหลมใต้
วัดแหลมใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 44 ตารางวา วัดอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบางปะกง เป็นลักษณะคุ้งน้ำ
วัดแหลมใต้ หรือ วัดภิกขุสังขรณ์ สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2476 สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2506 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 13 เมตร ยาว 30 เมตร
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่าเป็นแบบจีน มีอาคารศาลาท่าน้ำ เป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมมีมุขด้านหน้ายื่นลงไปในแม่น้ำบางปะกง หลังคาทรงมะนิลา มุงกระเบื้องดินเผาหางมน บริเวณชายคาประดับด้วยไม้ฉลุลานขนมปังขิง ซึ่งเป็นรูปแบบที่นิยมกันในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และมีเรือนแพที่มีอายุประมาณร้อยกว่าปี ตัวเรือนแพประกอบด้วย หลังคาจั่ว 2 ช่วงต่อกัน กว้างประมาณ 8 เมตร ยาวประมาณ 12 เมตร ฝาผนังเป็นไม้สักตีเรียงกันทางตั้ง บานประตูส่วนใหญ่เป็นบานเปิด ยกเว้นประตูด้านหน้าซึ่งเป็นประตูบานกระทุ้ง เพื่อความสะดวกในการค้าขาย
พาหะการแสดงออกของยีน
เวกเตอร์การแสดงออกของยีน
วัดกาหรำ
วัดกาหรำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรง อำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 28 ไร่เศษ มีอาณาเขตทิศเหนือยาว 7 เส้น 10 วา ติดต่อกับคลองน้ำ ทิศใต้ยาว 7 เส้น 10 วา ติดต่อกับคลองน้ำ ทิศตะวันออกยาว 6 เส้น 10 วา ติดต่อกับคลองน้ำ ทิศตะวันตกยาว 6 เส้น 10 วา ติดต่อกับคลองน้ำ มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 6 ไร่เศษ
วัดกาหรำ เดิมชื่อ วัดกรำหลวง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300 มีสภาพเป็นวัดร้างอยู่ระยะหนึ่ง ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2400 ท่านพ่อจอมร่วมกับประชาชนได้บูรณะวัดขึ้น ซึ่งได้พบซากอุโบสถ วิหาร และพระพุทธรูปโบราณ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง มีโครงสร้างเป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ และศาลาการเปรียญกว้าง 18 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ พระเพลากว้าง 1.10 เมตร สูง 1.64 เมตร เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง พร้อมพระอัครสาวกหน้าตักกว้าง 50 เซนติเมตร 90 เซนติเมตร อัญเชิญมาจากวิหาร พระพุทธรูปในศาลาการเปรียญอัญเชิญมาจากอุโบสถหลังเก่า 3 องค์ แกะด้วยศิลาแลงสีแดงฉาบปูนลงรักปิดทอง องค์ใหญ่ พระเพลากว้าง 72 เซนติเมตร สูง 107 เซนติเมตร อีก 2 องค์ พระเพลากว้าง 53 เซนติเมตร สูง 79 เซนติเมตร พระพุทธรูปสัมฤทธิ์ประทับยืน ปางอุ้มบาตร สูง 160 เซนติเมตร และสถูปบรรจุอัฐิของพ่อจอม
2021 Kandahar bombing
กรณีพิพาทหมู่เกาะคูริล
กรณีพิพาทหมู่เกาะคูริล  หรือรู้จักในญี่ปุ่นว่า กรณีพิพาทดินแดนตอนเหนือ  เป็นกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตระหว่างประเทศญี่ปุ่นกับประเทศรัสเซียเหนือเกาะตอนใต้สุดของหมู่เกาะคูริล 4 เกาะ ได้แก่ เกาะอีตูรุป เกาะคูนาชีร์ เกาะชิโกตัน และหมู่เกาะฮาโบไม หมู่เกาะคูริลเป็นกลุ่มเกาะที่วางตัวระหว่างเกาะฮกไกโดของญี่ปุ่นกับคาบสมุทรคัมชัตคาของรัสเซีย หมู่เกาะนี้แยกทะเลโอค็อตสค์จากมหาสมุทรแปซิฟิก เกาะที่พิพาท 4 เกาะรวมถึงเกาะอื่น ๆ ของหมู่เกาะคูริลถูกผนวกโดยสหภาพโซเวียตในการบุกครองหมู่เกาะคูริลเมื่อสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง ปัจจุบันเกาะเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตยุจโน-คูริลสกี (Yuzhno-Kurilsky) แคว้นซาฮาลินของรัสเซีย ขณะที่ญี่ปุ่นอ้างสิทธิ์โดยเรียกเกาะเหล่านี้ว่าดินแดนตอนเหนือ (Northern Territories) หรือชิชิมะตอนใต้ (Southern Chishima) และถือเป็นส่วนหนึ่งของกิ่งจังหวัดเนมูโระ จังหวัดฮกไกโดของตน
สนธิสัญญาซานฟรานซิสโก ที่ลงนามระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตร (ยกเว้นสหภาพโซเวียต) กับญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2494 ระบุให้ญี่ปุ่นต้องสละ "สิทธิ ตำแหน่ง และการอ้างสิทธิ์เหนือหมู่เกาะคูริล" แต่กระนั้นสนธิสัญญาไม่ได้ยอมรับอำนาจอธิปไตยของสหภาพโซเวียตเหนือหมู่เกาะนี้ ญี่ปุ่นกล่าวอ้างว่าอย่างน้อยบางส่วนของเกาะพิพาทไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะคูริล จึงไม่ได้อยู่ใต้ความครอบคลุมของสนธิสัญญาซานฟรานซิสโก ด้านรัสเซียยืนกรานว่าอำนาจอธิปไตยของสหภาพโซเวียตเหนือหมู่เกาะได้รับการยอมรับด้วยความตกลงหลังสงคราม ญี่ปุ่นและสหภาพโซเวียตยุติภาวะสงครามอย่างเป็นทางการเมื่อมีการลงนามปฏิญญาร่วมโซเวียต–ญี่ปุ่น ค.ศ. 1956 แต่ไม่มีการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพหลังจากนั้น ระหว่างการหารือเพื่อนำไปสู่คำประกาศร่วม สหภาพโซเวียตเสนอสองเกาะเล็กคือชิโกตันและฮาโบไมแลกกับการให้ญี่ปุ่นเลิกอ้างสิทธิ์เหนือสองเกาะใหญ่คืออีตูรุปและคูนาชีร์ แต่ญี่ปุ่นปฏิเสธข้อเสนอ ความไม่ลงรอยในข้อเสนอของสหภาพโซเวียตและการเรียกร้องให้คืนเกาะของญี่ปุ่นกลายเป็นหมุดหมายของข้อพิพาทที่ดำเนินมาจนถึงปัจจุบัน
ข้อตกลงรัสเซีย–ญี่ปุ่นในการจัดการกับสถานะของ เกาะซาฮาลิน และหมู่เกาะคูริลที่มีการตกลงกันครั้งแรกคือสนธิสัญญาชิโมดะใน พ.ศ. 2398 ซึ่งสถาปนาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศรัสเซียและประเทศญี่ปุ่น มาตรา 2 ของสนธิสัญญาชิโมดะกำหนดถึงข้อตกลงเกี่ยวกับชายแดนของทั้งสอง โดยระบุว่า: ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ชายแดนระหว่างรัสเซียและญี่ปุ่นจะผ่านระหว่างเกาะอีโตรุป (Etorofu) และเกาะ Urup (Uruppu) บริเวณทั้งหมดของเกาะอีโตรุปจะเป็นของญี่ปุ่น และบริเวณทั้งหมดของเกาะ Urup และเกาะในหมู่เกาะคูริลทางตอนเหนือทั้งหมดจะตกอยู่ภายใต้การครอบครองของรัสเซีย เกาะคูนาชิริ (เกาะคูนาชีร์) เกาะชิโกตัน และหมู่เกาะฮาโบไม ที่ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะอีโตรุปไม่ได้รับการกล่าวถึงในสนธิสัญญาและได้รับการเข้าใจในขณะนั้นว่าไม่ได้เป็นเกาะที่อยู่ระหว่างการพิพาทของญี่ปุ่น สนธิสัญญายังระบุอย่างเจาะจงว่าเกาะซาฮาลิน (เกาะคาราฟูโตะ) ไม่ควรได้รับการแบ่งแยกหากแต่ควรจะเป็นเกาะที่ปกครองร่วมกันระหว่างรัสเซีย–ญี่ปุ่น
ข้อพิพาทสมัยใหม่.
พัฒนาการในคริสต์ศตวรรษที่ 21.
สถานะของทั้งสองฝ่ายไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญนับตั้งแต่มีปฏิญญาร่วมในปี พ.ศ. 2499 โดยสนธิสัญญาสันติภาพถาวรระหว่างญี่ปุ่นและรัสเซียยังไม่มีข้อสรุป
วันที่ 7 กรกฏาคม พ.ศ. 2548 รัฐสภายุโรปออกแถลงการณ์อย่างเป็นทางการกำชับให้คืนดินแดนที่มีข้อพิพาท ซึ่งรัสเซียประท้วงในทันที
ปลายปี พ.ศ. 2549 รัฐบาลรัสเซียโดยวลาดิมีร์ ปูติน เสนอคืนเกาะชิโกตันและฮาโบไม (ประมาณร้อยละ 6 ของพื้นที่พิพาท) ให้ญี่ปุ่น หากญี่ปุ่นจะยกเลิกการอ้างสิทธิ์ของอีก 2 เกาะ โดยอ้างถึงปฏิญญาร่วมโซเวียต–ญี่ปุ่น ค.ศ. 1956 ซึ่งให้คำมั่นที่จะยกเกาะชิโกตันและฮาโบไมให้ญี่ปุ่นเมื่อมีการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพ
ญี่ปุ่นได้เสนอความช่วยเหลือทางการเงินจำนวนมากแก่หมู่เกาะคูริลหากได้รับการส่งมอบคืน อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา ชาวเกาะเริ่มได้รับประโยชน์จากการเติบโตทางเศรษฐกิจและมาตรฐานการครองชีพที่ดีขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการขยายตัวในอุตสาหกรรมแปรรูปประมง ผลก็คือคาดว่าชาวเกาะมีโอกาสเพียงเล็กน้อยที่จะได้รับเงินสนับสนุนจากญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 สำนักข่าวรอยเตอร์รายงานว่านายกรัฐมนตรียาซูโอะ ฟูกูดะของญี่ปุ่นกล่าวว่า เขาได้รับจดหมายจากประธานาธิบดีวลาดิมีร์ ปูตินของรัสเซีย ซึ่งปูตินแสดงความเต็มใจที่จะแก้ไขข้อพิพาทเรื่องดินแดน และเสนอให้เปิดการเจรจารอบใหม่
ข้อพิพาทเรื่องหมู่เกาะคูริลรุนแรงขึ้นในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 เมื่อรัฐบาลญี่ปุ่นตีพิมพ์ตำราเรียนฉบับใหม่โดยมีข้อแนะนำให้ครูบอกกับผู้เรียนว่า ญี่ปุ่นมีอำนาจอธิปไตยเหนือหมู่เกาะคูริลใต้ ทำให้กระทรวงการต่างประเทศรัสเซียประกาศในวันที่ 18 กรกฎาคมว่า "[การกระทำเหล่านี้] ไม่ได้สนับสนุนทั้งการพัฒนาความร่วมมือเชิงบวกระหว่างทั้งสองประเทศ หรือการยุติข้อพิพาท" และยืนยันอีกครั้งถึงอำนาจอธิปไตยเหนือหมู่เกาะ
นายกรัฐมนตรีทาโร อาโซของญี่ปุ่นและประธานาธิบดีดมีตรี เมดเวเดฟของรัสเซีย ได้พบปะกันที่เมืองซาคาลินเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เพื่อหารือเกี่ยวกับประเด็นหมู่เกาะคูริล อาโซกล่าวหลังการประชุมว่า พวกเขาได้ตกลงที่จะเร่งดำเนินการแก้ไขข้อพิพาทเพื่อไม่ให้ปัญหาถูกทิ้งไว้ให้คนรุ่นต่อไปหาทางแก้ไขในอนาคต
เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2565 ฟูมิโอะ คิชิดะ นายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นได้ประกาศว่าหมู่เกาะคูริลใต้เป็น "อาณาเขตจำเพาะของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นดินแดนที่ญี่ปุ่นมีอำนาจอธิปไตย" เมื่อวันที่ 8 มีนาคม โยชิมาซะ ฮายาชิ รัฐมนตรีต่างประเทศ ได้ระบุถึงเกาะทั้งสี่ว่าเป็น "ส่วนสำคัญ" ของญี่ปุ่น นี่เป็นการตอบโต้ต่อการรุกรานยูเครนของรัสเซีย
มุมมองปัจจุบัน.
ในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 อดีตผู้พำนักอาศัยชาวญี่ปุ่นเริ่มจัดการเดินทางเพื่อไปเยี่ยมหลุมศพของครอบครัวบนหมู่เกาะคูริล การเยี่ยมหลุมศพนั้นสามารถทำได้เนื่องจากเหตุผลด้านมนุษยธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 การพิจารณาคำร้องขอเดินทางเข้านั้นได้ถูกจำกัดอยู่ที่เกาะคูนาชิริเท่านั้น แต่สืบเนื่องจากข้อตกลงในการประชุมสุดยอดญี่ปุ่น–รัสเซีย พ.ศ. 2559 ทำให้สามารถพิจารณาคำร้องขอเดินทางเพิ่มเติมไปยังหมู่เกาะคูริลที่เล็กกว่าได้ ซึ่งใกล้กว่าจุดหมายปลายทางกว่า กระบวนการพิจารณาคำร้องขอเดินทางเข้าเกาะที่อยู่ภายใต้การควบคุมของรัสเซียนั้นคาดการณ์ว่าจะลดระยะเวลาการเข้าเยี่ยมจาก 5 ชั่วโมงเหลือ 3 ชั่วโมง
มุมมองของญี่ปุ่น.
มุมมองของญี่ปุ่นที่มีต่อกรณีพิพาทนั้นได้ระบุไว้อย่างเป็นทางการในจุลสารของกระทรวงการต่างประเทศญี่ปุ่น:
ท่าทีทางสังคมญี่ปุ่น.
ในประเทศญี่ปุ่น มีการเคลื่อนไหวมากกลุ่มที่ร่วมมือกับชุมชนท้องถิ่นและรัฐบาลแห่งชาติในการกระตุ้นให้ชาวญี่ปุ่นผลักดันการคืนหมู่เกาะให้มาเป็นของญี่ปุ่นอีกครั้ง ชายคนหนึ่งในครอบครัวที่ถูกขับไล่จากหมู่เกาะ เค็นจิโร ซูซูกิ นำสหพันธ์ผู้พำนักอาศัยบนเกาะชิชิมะและฮาโบไม สาขาโทกาจิ (ชิชิมะเป็นชื่อหมู่เกาะคูริลในภาษาญี่ปุ่น) ในปี 2008 กลุ่มการเคลื่อนไหวหลักมีงบประมาณอยู่ที่ราว 187 ล้านเยน (56 ล้านบาท)
ในปี 2018 พิพิธภัณฑสถานอาณาเขตและอำนาจอธิปไตยแห่งชาติ (ปัจจุบันตั้งอยู่ที่อาคารโทราโนมงมิตซุย เขตชิโยดะ โตเกียว) ถูกจัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลญี่ปุ่นเพื่อเพิ่มการตระหนักรู้ของสาธารณชนถึงปัญหาสิทธิในอาณาเขต ที่เกี่ยวข้องกับกรณีพิพาทหมู่เกาะคูริล รวมถึงปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการอ้างสิทธิเหนืออาณาเขตทาเกชิมะ และหมู่เกาะเซ็งกากุ
วัดฟ่อนสร้อย
วัดฟ่อนสร้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดฟ่อนสร้อย สันนิษฐานสร้างเมื่อ พ.ศ. 2031 ได้ย้ายมาจากวัดฟ้อนสร้อยที่เคยเป็นวัดร้างซึ่งอยู่ห่างไปทางทิศใต้เล็กน้อย วัดร้างนี้ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นและร้างไปเมื่อใด แต่ปรากฏอยู่ในโคลงนิราศหริภุญไชย (แต่งราว พ.ศ. 2060) และปรากฏอยู่ในประชุมตำนานล้านนาไทยว่าในช่วง พ.ศ. 2105–2144 ชื่อของวัดฟ่อนสร้อยสันนิษฐานว่าอาจเป็นชื่อนายทหารในสมัยก่อนเดิมที่อาจเรียก "หมื่นสร้อยหรือพันสร้อย" แล้วเปลี่ยนเป็นฟ่อนสร้อย
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนาไม่ทราบปีที่สร้าง โครงสร้างส่วนบนเป็นไม้ ส่วนล่างก่ออิฐ ถือปูน หลังคาด้านหน้าซ้อนกัน 2 ชั้น ราวบันไดทอดสู่ตัววิหารเป็นปูนปั้นรูปพญานาค ประดับกระจกสี่หน้าเป็นลายปูนปั้นรูปก้านขดประดับด้วยช่อฟ้าในระกาและหางหงส์เป็นรูปพญานาค บานประตูเป็นรูปเทวดายืนลงรักปิดทอง วิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ พระประธานเป็นพระพุทธรูปนั่งสมาธิปางมารร้าย เจดีย์ทรงปราสาทมีปูนปั้นรูปสิงห์ประดับที่ฐานและมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปที่ฐานเจดีย์ทั้ง 4 ด้าน หอไตรทรงล้านนาสองชั้น ชั้นล่างก่ออิฐถือปูน ชั้นบนเป็นเครื่องไม้ หน้าบันไดแกะสลักลวดลายถ้านขด หางหงส์ประดับด้วยนาคสะดุ้ง หลังคาซ้อนกันสองชั้นสองตับ มีแตรอยู่ตรงกลาง มีระเบียงรอบตัวหอไตร
เยเรมี ปิโน
วัดศรีธาตุประมัญชา
วัดศรีธาตุประมัญชา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจำปี อำเภอศรีธาตุ จังหวัดอุดรธานี
วัดศรีธาตุประมัญชาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้กลายเป็นวัดร้าง ต่อมา พ.ศ. 2458 ราษฎรจากบ้านพันลำได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานและหักร้างถางพงได้พบเนินดินร้างซึ่งมีพระธาตุและมีเสมาหินสลักเป็นรูปดอกบัวปักเรียงรายอยู่โดยรอบ บนใบเสมายังมีอักษรโบราณจารึกไว้ 2 แถว (สูญหาย) ต่อมา พ.ศ. 2462 มีพระภิกษุจากบ้านท่าคันโทได้ธุดงค์มาพบวัดร้างนี้จึงได้อยู่จำพรรษา ภายหลังชาวบ้านจึงช่วยกันบูรณะปฏิสังขรณ์และสร้างวัดขึ้นใหม่ ได้สร้างสิมหลังแรกขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2464 สร้างศาลาการเปรียญหลายหลัง รวมทั้งสะพานเชื่อมระหว่างวัดกับหมู่บ้าน เนื่องจากมีสระน้ำขนาดใหญ่ เช่น กุดยางทางทิศตะวันออก สระบัวใหญ่ทางทิศตะวันตก ต่อมา พ.ศ. 2539 สำนักงานโบราณคดีและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ที่ 7 ขอนแก่น ดำเนินการขุดแต่งและบูรณะ
พระธาตุเจดีย์ก่อด้วยอิฐสอดินรูปทรงสี่เหลี่ยมตั้งบนฐานกว้างยาวด้านละ 6 เมตร ฐานล่างเป็นฐานกึ่งฐานบัว ซ้อนลดหลั่นกันขึ้นไป ถัดจากฐานบัวขึ้นไปเป็นองค์ระฆัง ลักษณะศิลปะล้านช้าง สันนิษฐานว่ารูปแบบที่สมบูรณ์ของพระธาตุน่าจะคล้ายคลึงกับพระธาตุอิงฮัง ในประเทศลาว ซึ่งมีส่วนเรือนธาตุเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส โดยมีเรือนธาตุ 3 ชั้นซ้อนลดหลั่นกัน ส่วนยอดเป็นรูปดอกบัวตูม
สิมอีสาน รูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าก่ออิฐถือปูนกว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร สูง 3 เมตร มีผนังกั้น 4 ด้าน หลังคาชั้นเดียวเจาะประตู 3 ช่อง ผนังด้านหลังพระประธานปิดทึบ มีพระพุทธรูปไม้ และพระพุทธรูปหินทรายวางไว้รอบแท่นพระประธาน
เซกุนดาดิบิซิออนเบ
ชาร์ลีชาร์ลีชาเลนจ์
ชาร์ลีชาร์ลีชาเลนจ์  เป็นเกมที่มีที่มาจากเกมกระดาษและดินสอของสเปนที่มีชื่อว่า "Juego de la Lapicera" (เกมดินสอ) โดยเหล่าวัยรุ่นจะตั้งดินสอแล้วตั้งคำถามที่ต้องการ ซึ่งทำหน้าที่เหมือนลูกบอลหมายเลข 8 วิเศษ
เกมนี้กลายเป็นที่นิยมในโลกที่พูดภาษาอังกฤษใน ค.ศ. 2015 ซึ่งส่วนหนึ่งมาจากแฮชแท็ก #CharlieCharlieChallenge ในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2015 มีการอัปโหลดวิดีโอข่าวที่มีคนเล่นเกมนี้ในจังหวัดฮาโตมายอร์ สาธารณรัฐโดมินิกันลงในยูทูบ และอารมณ์ขันที่ไม่ได้ตั้งใจในรายงานข่าวทำให้เกมนี้กลายเป็นกระแสในทวิตเตอร์ แล้วข้ามกำแพงภาษาไปทั่วโลก
Maria Elena Navez จากบีบีซีมุนโดกล่าวว่า "ไม่มีปีศาจใดในเม็กซิโกที่มีชื่อว่า 'ชาร์ลี'" และกล่าวแนะว่าปีศาจเม็กซิโกที่มีชื่ออังกฤษนั้น "มักเป็นสิ่งประดิษฐ์ของอเมริกัน" David Emery ผู้เชี่ยวชาญด้านตำนานพื้นบ้านกล่าวว่าบางฉบับของเกมนี้ได้คัดลอกมาจากเรื่องผีLa Llorona ซึ่งเป็นที่นิยมในฮิสแปนิกอเมริกา แต่เกมดินสอไม่ใช่วัฒนธรรมของเม็กซิโก
Carlie carlie /gamemode c*The Charlie Charlie Challenge – Skeptical Inquirer
ชั่นเหว่ย์
ชั่นเหว่ย์  หรือ ซัวบ้วย เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับเจียหยาง ทิศเหนือติดกับเหมย์โจวและเหอยฺเหวียน ทิศตะวันตกติดกับฮุ่ยโจว และทิศใต้ติดกับทะเลจีนใต้ อยู่ห่างจากเชินเจิ้นไปทางตะวันออกประมาณ คนในท้องถิ่นชั่นเหว่ย์พูดภาษาถิ่นไห่เฟิง
นครชั่นเหว่ย์ก่อตั้งขึ้นในปี 1988 ในสมัยก่อนชั่นเหว่ย์ถูกปกครองเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดฮุ่ยโจว (惠州府) โดยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ชั่นเหว่ย์ได้แยกเป็นจังหวัดออกจากฮุ่ยโจวในช่วงยุคชาตินิยม