pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ตัวเมืองน่านหันหน้าเมืองออกสู่แม่น้ำน่านซึ่งเป็นเบื้องตะวันออก มีกำแพง 4 ด้าน ด้านยาวทอดไปตามลำน้ำน่านเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ตัวกำแพงสูงจากพื้นดินประมาณ 2 วา มีเชิงเทินกว้าง 3 ศอก ประกอบด้วยในเสมาตรงมุมกำแพงก่อป้อมไว้ทั้ง ๔ แห่ง มีปืนใหญ่ประจำป้อมๆละ 4 กระบอก มีประตู 7 ประตู ที่ประตูก่อเป็นซุ้ม ประกอบด้วยใบทวารแข็งแรง กำแพงด้านตะวันออกมีประตูชัย, ประตูน้ำเข้ม ด้านตะวันตกมีประตูท่อน้ำ, ประตูหนองห่าน ด้านใต้มีประตูเชียงใหม่, ประตู่ท่าลี่ มีคูล้อม 3 ด้าน เว้นด้านตะวันออกซึ่งเป็นลำแม่น้ำน่านเดิมกั้น
การก่อสร้างกำแพงเมืองเมื่อครั้งแรกมาตั้งเมืองนี้ มีเรื่องเล่ากันสืบมาเป็นทำนองเทพนิยายว่า ครั้งนั้นตกอยู่ในวัสสันตฤดู มีโคอศุภราชตัวหนึ่งวิ่งข้ามแม่น้ำน่านมาจากทางทิศตะวันออก ครั้นมาถึงที่บ้านห้วยไค้ก็ถ่ายมูลและเหยียบพื้นดินทิ้งรอยไว้ เริ่มแต่ประตูชัยบ่ายหน้าไปทิศเหนือแล้ววกไปทางทิศตะวันตกเป็นวงกลมสี่เหลี่ยมมาบรรจบรอยเดิมที่ประตูชัย แล้วก็นิราศอันตรธานไป ลำดับกาลนั้น พระยาผากองดำริที่จะสร้างนครขึ้นใหม่ ครั้นได้ประสบรอยโคอันหากกระทำไว้เป็นอัศจรรย์ พิเคราะห์ดูก็ทราบแล้วว่าสถานที่บริเวณรอบโคนั้นเป็นชัยภูมิดี สมควรที่จะตั้งนครได้ จึงได้ย้ายเมืองมาตั้งที่บ้านห้วยไค้นั้น และก่อกำแพงฝังรากลงตรงแนวทางที่โคเดินถ่ายมูลไว้มิได้ทิ้งรอยแนวกำแพงจึง มิสู้จะตรงนัก เพราะเป็นกำแพงโดยโคจร เรื่องนี้จะมีความจริงหรือไม่เพียงไรก็ตามเห็นว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับประวัติของเมืองนี้ ซึ่งชาวเมืองก็ยังนิยมเชื่อถือว่าเป็นความจริง และนำเอาคติที่เชื่อว่าโคเป็น ผู้บันดาลเมืองมาทำรูปโคติดไว้ตามจั่วบ้านเรือนเพื่อเป็นศิริมงคลอยู่ทั่วไป จึงนำมากล่าวไว้ด้วย
ประตูเมืองเป็นด่านสำคัญชั้นในของเมือง ในเวลาที่บ้านเมืองไม่ใคร่จะปกติราบคาบจึงต้องมีการรักษากันแข็งแรง ประตูเมืองทั้ง 7 นี้ มีนายประตูเป็นผู้รักษา มีหน้าที่ในการปิดเปิดประตูตามกำหนดเวลา คือ ปิดเวลาประมาณ 22.00 น. และเปิดในเวลาประมาณ 05.00 น. ถ้าเป็นเวลาที่ประตูปิดตามกำหนดเวลาแล้ว จะเปิดให้ผู้หนึ่งผู้ใดเข้าออกไม่ได้ และทั้งมีอาชญาของเจ้าผู้ครองนครบังคับเอาโทษแก่ผู้ที่ปีนข้ามกำแพงไว้ด้วย นายประตูเป็นผู้ที่เจ้าผู้ครองนครได้แต่งตั้งไว้ได้รับศักดิ์เป็นแสนบ้าง ท้าวบ้าง มีบ้านเรือนประจำอยู่ใกล้ๆ ประตูนั่นเอง ให้มีผลประโยชน์คือในฤดูเดือนยี่หรือเดือนสาม ซึ่งเป็นฤดูเก็บเกี่ยวข้าว เจ้านายท้าวพญาและราษฎรภายในกำแพงเมืองทั้งปวง เมื่อขนข้าวจากนาเข้ามาในเมืองทางประตูใด ก็ให้นายประตูนั้นมีสิทธิเก็บกักข้าวจากผู้นำเข้ามาได้หาบละ 1 แคลง (ประมาณ 1 ทะนาน) นอกจากนี้ นายประตูยังได้สิ่งของโดยมากเป็นอาหารจากผู้ที่ผ่านเข้าออกประตูเป็นประจำวันโดยนำตะกร้าหรือกระบุงไปแขวนไว้ที่หน้าประตูอันสุดแล้วแต่ใครจะให้อีกด้วย
ตรงใจกลางเมืองเป็นที่อยู่ของเจ้าผู้ครองนคร เรียกว่าคุ้มหลวงและหอคำ “คุ้ม” ตรงกับภาษาไทยใต้เรียกว่า “วัง” คุ้มหลวง ก็คือวังใหญ่นั่นเอง และ “หอคำ” นั้นตรงกับภาษาไทยใต้เรียกว่า “ตำหนักทอง” อันสร้างขึ้นไว้ในบริเวณคุ้มหลวงเป็นเครื่องประดับเกียรติยศ
บรรดาเมืองประเทศราชในลานนาไทยทั้งปวง ย่อมมีบริเวณที่คุ้มหลวงสำหรับเมือง ใครได้เป็นเจ้าเมืองจะเป็นโดยได้สืบทายาทหรือไม่ก็ตาม ย่อมย้ายจากบ้านเดิมไปอยู่ในคุ้มหลวงทุกคน แต่ส่วนเหย้าเรือนในคุ้มหลวงนั้นแต่ก่อนสร้างเป็นเครื่องไม้ ถ้าเจ้าเมืองคนใหม่ไม่พอใจจะอยู่ร่วมเรือนกับเจ้าเมืองคนเก่าก็ย่อมจะให้รื้อถอนเอาไปปลูกถวายวัด (ยังปรากฏเป็นกุฏิวิหารของวัดที่เมืองน่านบางแห่ง) แล้วสั่งกะเกณฑ์ให้สร้างเรือนขึ้นอยู่ตามชอบใจของตน ส่วนหอคำนั้น มิได้มีทุกเมืองประเทศราช เพราะหอคำเป็นเครื่องประดับเกียรติพิเศษสำหรับตัวเจ้าผู้ครอง ต่อเจ้าผู้ครองเมืองคนใดได้รับเกียรติเศษสูงกว่าเจ้าผู้ครองเมืองโดยสามัญ ก็สร้างหอคำขึ้งเป็นที่อยู่เฉลิมเกียรติยศ
หอคำเมืองนครน่าน เพิ่งมีขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2400 มีเรื่องปรากฏในพงศาวดารเมืองน่านว่าเมื่อพระยาอนันตยศย้ายกลับมาตั้งอยู่ที่เมืองเก่าแล้ว ต่อมาอีกปีหนึ่ง พ.ศ. 2399 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนอิสริยยศ พระยาอนันตยศ เจ้าเมืองน่าน ขึ้นเป็น เจ้าอนันตวรฤทธิเดช เจ้านครเมืองน่าน ทรงมีพระเกียรติยศสูงกว่าเจ้าเมืองน่านองค์ก่อนๆ ซึ่งดำรงพระยศเป็นแต่ พระยาน่าน ฉะนั้นในปี พ.ศ. 2400 เจ้าอนันตวรฤทธิเดช จึงโปรดให้สร้างหอคำขึ้นและให้เปลี่ยนชื่อคุ้มหลวงว่า “คุ้มแก้ว” เพื่อให้วิเศษเป็นตามลักษณะของหอคำ
หอคำที่สร้างขึ้นในครั้งนั้น ตัวเรือนเป็นเครื่องไม้ เป็นตัวเรือนรวมอยู่ในคุ้มแก้ว 7 หลัง โดยเฉพาะตัวเรือนที่เป็นหอคำหลวงมีห้องโถงขนาดใหญ่ นับว่าเป็นทำนองท้องพระโรงสำหรับเป็นที่เสด็จออกว่าราชการ
เมื่อเจ้าอนันตวรฤทธิเดช ถึงแก่พิราลัย ในปี พ.ศ. 2435 เจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช ผู้เป็นพระโอรสจึงได้ขึ้นครองเมืองนครน่านสืบต่อไป ต่อมาในปี พ.ศ. 2437 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนอิสริยยศ เจ้าราชวงษ์ ว่าที่เจ้าอุปราช นครเมืองน่าน ขึ้นเป็น เจ้าสุริยพงศ์ผริตเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2437 ก็ได้เสด็จเข้าไปประทับอยู่ในคุ้มแก้ว แล้วทรงโปรดให้เรียกว่า “คุ้มหลวง” ไปตามเดิม ล่วงเวลามาอีก 10 ปี ครั้นถึงปี พ.ศ. 2446 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนพระอิสริยยศ เจ้าสุริยพงศ์ผริตเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน ขึ้นเป็น พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ พระเจ้านครเมืองน่าน พระองค์จึงโปรดให้รื้อหอคำหลังเก่าไปถวายวัด แล้วทรงโปรดให้สร้างหอคำขึ้นใหม่โดยเป็นตึกก่ออิฐถือปูนขึ้นแทน และยังถาวรอยู่มาจนทุกวันนี้ ซึ่งขณะนี้ทางราชการได้ใช้เป็นพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ น่าน
ภายในบริเวณหอคำหลวงนครน่าน (คุ้มแก้ว) ประกอบด้วย
ณ ลานหน้าคุ้มแก้วเป็นที่ตั้งโรงช้าง ซึ่งเป็นพาหนะที่สำคัญของบ้านเมืองในสมัยนั้น บ้านเมืองที่เป็นเมืองชั้นราชธานี ย่อมจะรวบรวมสะสมช้างไว้มากทุกเมือง ยิ่งเป็นท้องที่ในภาคพายัพนี้แล้วช้างเป็นสิ่งจำเป็นในการลำเลียงและการทัพศึก ในสมัยนั้นเป็นอันมาก
1.) สนาม
ณ เบื้องขวาของคุ้ม ตรงข้ามกับวัดภูมินทรและที่โรงเรียนจุมปีวนิดาตั้งอยู่เดี๋ยวนี้เป็นที่ตั้งศาลาว่าการบ้านเมือง เรียกว่า “สนาม” ถัดไปเป็นศาลาสุรอัยการ 2 หลัง (สุรเพ็ชฌฆาต, อัยการ – คนใช้, คนเวร) คือเป็นที่สำนักของพวกเพ็ชฌฆาต และเป็นที่เก็บสรรพเอกสารของบ้านเมือง ซึ่งมีคนเวรอยู่ประจำ ถัดไปเป็นคอก (เรือนจำ) จะได้กล่าวต่อไปในเรื่องการปกครอง
2.) ฉางหลวง
ณ ศาลากลางจังหวัด เดิมเป็นที่ตั้งฉางของบ้านเมือง มีอยู่ 2 โรงด้วยกัน สำหรับเป็นที่เก็บเสบียงและพัสดุสิ่งของที่ใช้ในกิจการบ้านเมือง เป็นต้นว่าจำพวกเสบียงก็มี ข้าว เกลือ มะพร้าว พริก หอม กระเทียม ตลอดจนหมู เป็ด ไก่ ที่เป็นๆ สะสมไว้เป็นบางคราว และจำพวกเครื่องก็มี ขัน น้ำมันยาง ขี้ผึ้ง ดินประสิว กระดาษ เป็นต้น สิ่งของเหล่านี้เป็นสิ่งสำคัญของบ้านเมือง โดยเฉพาะเสบียงเป็นกำลังของรี้พลสำหรับป้องกันบ้านเมือง ซึ่งจะต้องมีให้พรักพร้อมอยู่เสมอ ทางบ้านเมืองได้กะเกณฑ์เอาสิ่งของเหล่านี้แก่พลเมือง เอามาขึ้นฉางไว้ทุกปี เรียกว่า “หล่อฉาง”
3.) บ้านเรือน
ในยุคนั้นได้ความว่าเมืองน่านมีภูมิฐานบ้านเรือนเป็นปึกแผ่นคับคั่งแล้ว แต่ภายนอกกำแพงนั้นเป็นป่ารกอยู่โดยมาก มีบ้านเรือนเบาบางไม่อุ่นหนาฝาครั่งเหมือนภายในกำแพงเมืองแต่บ้านเรือนนั้นไม่ใคร่จะเป็นที่เจริญนัก เพราะเครื่องมือที่จะตัดฟันไม้ไม่มีมากเหมือนเดี๋ยวนี้ จะทำอะไรก็ไม่ใคร่สะดวก เป็นต้นว่ากระดานก็ต้องถากเอาด้วยมีดและขวานเป็นพื้น ไม่มีเลื่อยจะใช้ ราษฎรไม่มีกำลังพอที่จะทำบ้านเรือนด้วยเครื่องไม้จริงได้ จึงต้องทำด้วยไม้ไผ่ เว้นแต่เจ้านายท้าวพญาผู้ซึ่งมีอำนาจใช้กะเกณฑ์ผู้คนได้ จึงจะปลูกบ้านได้งามๆ นอกจากนี้ยังมีกฎเกณฑ์ห้ามไว้ว่าบ้านเรือนราษฎรที่อยู่ภายในกำแพงเมืองก็ดี ภายนอกก็ดี จะมุงหลังคาด้วยกระเบื้องไม้ไม่ได้ด้วยถือว่าเป็นการกระทำเทียบเคียงหรือตีเสมอกับเจ้านาย มีอาชญาไว้ว่าเป็นความผิด ฉะนั้นบ้านเรือนจึงมุงหลังคาด้วยใบพลวงหรือแฝกเป็นพื้น
4.) วัด
วัดวาอารามภายในกำแพงเมืองครั้งนั้นคงมีจำนวนเท่ากับปัจจุบันนี้ แต่ส่วนมากเศร้าหมองไม่รุ่งเรือง มีวัดที่สำคัญอยู่ 2 วัด คือ วัดช้างค้ำกับวัดภูมินทร์ แท้จริงกิจการฝ่ายพระศาสนานี้อาจกล่าวได้ว่า ได้ย่างขึ้นสู่ความเจริญนับแต่ พ.ศ. 2400 เป็นต้นมา ปรากฏตามพงศาวดารเมืองน่านว่า เจ้าอนันตวรฤทธิเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน เป็นผู้มากด้วยศรัทธาแก่กล้าด้วยการบริจาคในอันที่จะเชิดชูพระศาสนาให้รุ่งเรืองเป็นอย่างยิ่ง ในชั้วชนมายุกาลของท่านจึงเต็มไปด้วยเรื่องการสร้างบูรณะปฏิสังขรณ์โบสถ์ วิหาร เจดียสถาน ตามวัดทั้งในเมืองและนอกเมือง และสร้างคัมภีร์พระสูตรพระธรรมขึ้นไว้เกือบตลอดสมัย ความเจริญในฝ่ายพระศาสนาที่มีอยู่ในปัจจุบันนี้ ย่อมเป็นผลนับเนื่องในเนื้อนาบุญของท่านที่ได้ปลูกฝังไว้ด้วยดีแล้วส่วนหนึ่ง
5.) ตลาด
การค้าขายแลกเปลี่ยนคงกระทำกันแต่ที่กาดมั่ว (ตลาด) แห่งเดียวแท้จริง ที่เรียกว่าตลาดนี้ ยังไม่ถูกต้องดี เพราะตลาดในครั้งนั้นยังไม่มีตัวเรือนโรง เพียงแต่มีข้าวของอะไรก็นำมาวางขายกันตามสองฟากข้างถนนเท่านั้น ตำบลที่นัดตลาดอยู่ในกำแพงเมืองที่ถนนผากองเดี๋ยวนี้ตรงหน้าคุ้มข้างวัดช้างค้ำ นัดซื้อขายกันแต่เวลาเช้าเวลาเดียว สิ่งของที่นำมาขายกันเป็นจำพวกกับข้าวโดยมาก ส่วนร้านขายสิ่งของนั้นปรากฏว่ายังไม่มีเลย
6.) ถนน
ถนนหนทางในครั้งนั้น เท่าที่มีควรจะเรียกว่าเป็นตรอกทางเดินมากกวา เพราะมีส่วนกว้าง อย่างดีก็แต่เพียง 4 - 5 ศอก ถนนชนิดนี้แต่ภายในกำแพงเมืองซึ่งตัดจากประตูหนึ่งไปยังอีกประตูหนึ่ง นอกจากนี้ก็มีแต่ทางเดินธรรมดา
สงครามปราบฮ่อ.
กองทัพฝ่ายเหนือ ซึ่งมีเจ้าหมื่นไวยวรนารถ เป็นแม่ทัพนั้นยกออกจากกรุงเทพฯ โดยทางเรือเมื่อวันอังคารเดือน 11 แรม 11 ค่ำ ปีระกา พ.ศ. 2428 ขึ้นไปถึงเมืองพิชัยเมื่อเดือน 12 แรม 2 ค่ำ ตั้งประชุมพลที่เมืองพิชัยนั้น ได้โปรดฯ ให้พระยาศรีสหเทพ (อ่วม) ขึ้นไปเป็นพนักงานจัดเสบียงพาหนะส่งกองทัพ ได้จัดการเดินทัพขึ้นไปเมืองหลวงพระบางเป็น 3 ทาง คือ
อนึ่ง เสบียงอาหารที่จะจ่ายให้ไพร่พลในกองทัพตั้งแต่เมืองพิชัย เป็นระยะตลอดไปกว่าจะถึงเมืองหลวงพระบางนั้น พระยาศรีสหเทพรับจัดส่งขึ้นไปรวบรวมไว้เป็นระยะทุก ๆ ตำบล ที่พักให้พอจ่ายกับจำนวนพลในกองทัพมิให้เป็นที่ขัดขวางได้
กองทัพตั้งพักรอพาหนะอยู่ ณ เมืองพิชัย ประมาณ 20 วัน ก็ยังหามาพรักพร้อมกับจำนวนที่เกณฑ์ไม่ ได้ช้าง 108 เชือก โคต่าง 310 ตัว ม้า 11 ตัวเท่านั้น แต่จะให้รอชักช้าไปก็จะเสียราชการ จึงได้จัดเสบียงแบ่งไปแต่พอควรส่วนหนึ่งก่อน อีกส่วนหนึ่งได้มอบให้กรมการเมืองพิชัยรักษาไว้ให้ส่งไปกับกองลำเลียง
ครั้น ณ วันศุกร์ เดือนอ้าย แรม 11 ค่ำ ปีระกา พ.ศ. 2428 เวลาเช้า 3 โมงเศษ เจ้าหมื่นไวยวรนารถยกกองทัพออกจากเมืองพิชัยให้นายร้อยเอกหลวงจำนงยุทธกิจ (อิ่ม) คุมทหารกรุงเทพฯ 100 คนเป็นทัพหน้า ให้นายจ่ายวด (สุข ชูโต) เป็นผู้ตรวจตรา ให้พระอินทรแสนแสง ปลัดเมืองกำแพงเพชรคุมไพร่พลหัวเมือง 100 คน เป็นผู้ช่วยกองหน้า สำหรับแผ้วถางหนทางที่รกเรี้ยวกีดขวางให้กองทัพเดินได้สะดวกด้วย ให้นายร้อยเอกหลวงอาจหาญณรงค์ กับนายร้อยเอกหลวงดัษกรปลาศ เป็นปีกซ้ายและขวา นายร้อยเอกหลวงวิชิต เป็นกองหลัง พระพลเมืองสวรรคโลกเป็นกองลำเลียงเสบียงอาหาร และกองอื่น ๆ นอกจากที่กล่าวมานี้ก็ให้ยกเป็นลำดับไปทุก ๆ กอง
ครั้น ณ วันพุธ เดือนยี่ แรมค่ำ 1 ปีระกา ฯ กองทัพได้ยกไปถึงสบสมุนใกล้กับเมืองน่าน ระยะทางราว 200 เส้นเศษ พักจัดกองทัพอยู่ใกล้เมือง เจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน แต่งให้พระยาวังซ้าย และเจ้านายบุตรหลาน แสนท้าวพระยา คุมช้างพลายสูง 5 ศอก ผูกเครื่องจำลองเขียนทอง 3 เชือก กับดอกไม้ ธูปเทียนออกมารับ แม่ทัพจึงให้รอกองทัพพักอยู่นอกเมือง 1 คืน
ครั้นรุ่งขึ้นวันพฤหัสบดี เดือนยี่ แรม 2 ค่ำ เจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน จึงแต่งให้ท้าวพระยาคุมช้างพลายผูกจำลองเขียนทอง ออกมารับ 3 เชือก และจัดให้เจ้าวังซ้ายผู้หลานคุมกระบวนออกมารับกองทัพด้วย เวลาเช้า 3 โมงเศษ เดินช้างนำทัพเข้าในเมืองพร้อมด้วยกระบวนแห่ที่มารับ ตั้งแต่กองทัพฝ่ายเหนือออกจากเมืองพิชัยไปจนถึงเมืองน่าน รวมวันเดินกองทัพ 17 วัน หยุดพักอยู่เมืองฝางและท่าแฝก 4 วัน รวมเป็น 21 วัน
เวลาบ่าย 3 โมงเศษ เจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน พร้อมด้วยเจ้าอุปราช เจ้าราชวงศ์ เจ้านายบุตรหลาน แต่งตัวเต็มยศตามแบบบ้านเมืองมายังทำเนียบที่พักกองทัพนั้น ฝ่ายกองทัพก็ได้จัดทหารกองเกียรติยศ 12 คน มีแตรเดี่ยว 2 คัน คอยรับอยู่ที่ทำเนียบ เมื่อเจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน เสด็จมาถึงแล้วสนทนาปราศรัยไต่ถามด้วยข้อราชการ และอวยชัยให้พรในการที่จะปราบศัตรูให้สำเร็จ โดยพระบรมราชประสงค์ทุกประการและจัดพระพุทธรูปศิลาศรีพลี 1 องค์ พระบรมธาตุ 1 องค์ ให้แม่ทัพ เพื่อเป็นพิชัยมงคลป้องกันอันตรายในการที่จะไปราชการทัพนั้น กับให้ของทักถามแก่กองทัพสำหรับบริโภคด้วยหลายสิ่ง ครั้นรุ่งขึ้นแม่ทัพนายกองได้ไปเยี่ยมตอบเจ้านครเมืองน่าน กับเจ้าอุปราชเจ้าราชวงศ์และเจ้านายเมืองน่าน
ต่อมาพระยาศรีสหเทพข้าหลวงเชิญเครื่องราชอิสริยาภรณ์มหาสุราภรณ์มงกุฎสยามชั้นที่ 1 ซึ่งโปรดฯ พระราชทานแก่ เจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน ขึ้นไปถึงแม่ทัพได้จัดพิธีรับพระราชทานตามธรรมเนียม
ครั้น ณ วันเสาร์ เดือนยี่ แรม 11 ค่ำ เจ้านครน่านได้ส่งช้างมาเข้ากองทัพ 100 เชือก แม่ทัพจึงให้เปลี่ยนช้างหัวเมืองชั้นในที่ได้บรรทุกกระสุนดินดำ เสบียงอาหารมาในกองทัพ 58 เชือก มอบให้พระพิชัยชุมพลมหาดไทยเมืองพิชัย คุมกลับคืนไปยังเมืองพิชัย เพื่อจะได้บรรทุกเสบียงลำเลียงเข้าจากเมืองพิชัยขึ้นมาส่งยังฉางเมืองท่าแฝก ซึ่งพระยาสวรรคโลกได้มาตั้งฉางพักเสบียงไว้สำหรับเมืองน่านจะมารับลำเลียงส่งไปถึงท่าปากเงยและเมืองหลวงพระบางจะได้จัดเรือมารับแต่ปากเงย ส่งต่อไปถึงเมืองงอย
เจ้าอนันตวรฤทธิเดช กุลเชษฐมหันต์ ไชยนันทบุรมหาราชวงษาธิบดี เจ้านครเมืองน่าน เสวยราชสมบัติได้ 39 ปี มีพระชนมายุ 86 ชันษา ก็ถึงแก่พิราลัย เมื่อวันศุกร์ ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2435 ณ คุ้มหลวงนครเมืองน่าน
เมื่อนั้นเจ้าอุปราช ก็ให้เจ้านายผู้ใหญ่ผู้น้อยลงไปกราบทูลพระมหากระษัตริย์เจ้าในกรุงเทพมหานคร ว่าด้วย เจ้าอนันตวรฤทธิเดช กุลเชษฐมหันต์ ไชยนันทบุรมหาราชวงษาธิบดี เจ้านครเมืองน่าน ถึงแก่พิราลัย
ชื่อเดิม มงกุฎสยามมหาสุราภรณ์
มหาวิหารแซงต์ฟรงต์แห่งเพริกูซ์
เออร์ฟาน คาห์น
การจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์
การจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ หมายถึงการรวบรวมข้อมูลของผู้ใช้บริการไม่ว่าจะเป็นแหล่งกำเนิด ต้นทาง ปลายทาง วันที่ ปริมาณ เวลา ระยะเวลา เส้นทาง ชนิดของบริการ หรืออื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการติดต่อสื่อสารของระบบคอมพิวเตอร์นั้น เพื่อง่ายต่อการตรวจสอบของเจ้าหน้าที่ในการขอดูข้อมูลของผู้กระทำผิด โดยผู้ให้บริการนั้น ต้องมีการจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์เสมอ ไม่ว่าผู้ใช้บริการจะเสียเงินใช้หรือไม่ก็ตาม
เหตุที่ต้องมีการจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ก็เพื่อความปลอดภัยของข้อมูลในระบบเพราะระบบที่ดีจะต้องมีการจัดเก็บที่ดีอย่างเป็นระบบและมีคุณภาพ และยังสามารถตรวจสอบระบบว่ามีความบกพร่องเพียงใดเพื่อให้มั่นใจว่าข้อมูลต่างๆที่สำคัญมีการวิเคราะห์และวางแผนปรับปรุงระบบอยู่เสมออีกทั้งเป็นการปฏิบัติตามกฎหมายที่ออกมาว่าให้มีการจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ไว้หากไม่ปฏิบัติจะต้องรับโทษทางกฎหมายและที่สำคัญเพื่อที่จะใช้ข้อมูลที่ได้มาเป็นหลักฐาน แกะรอย สืบหา ออกหมาย เอาตัวผู้กระทำความผิดมาดำเนินคดีต่อไป
ตัวอย่างกรณีเรื่องการจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์.
ในกรณี จับแก๊ง ไนจีเรีย 419 ตัวอย่างกรณีเรื่องการจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่างประเทศ โดยมีสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ศูนย์ตรวจสอบและวิเคราะห์การกระทำผิดทางเทคโนโลยีหรือศตท.ร่วมมือกับทีม SRAN โดยมี พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ผบ.ตร., พล.ต.อ.เพรียวพันธ์ ดามาพงษ์ รอง ผบ.ตร. ,พล.ต.ท.สมยศ พุ่มพันธ์ม่วง ผบช.ก. ,พล.ต.ต.ปัญญา มาเม่น รอง ผบช.ก. ในการจับกุมโดยกลุ่มดังกล่าวมีการหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ตและเป็นที่ต้องการของFBIและหลายๆประเทศ โดยการหลอกให้โอนเงินผ่านธนาคารต่างๆ พนักงานเจ้าหน้าที่จึง ใช้หลักฐานการจัดเก็บข้อมูลจราจร ทางคอมพิวเตอร์จับกุมผู้กระทำความผิดตาม กฎหมาย พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 มาตรา 26,27
การจัดเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ในประเทศต่าง ๆ.
ตามสหภาพยุโรปคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลทิศทางทั้งหลักการเพื่อ จำกัด - general of Directive 95/46/EC และบทบัญญัติเฉพาะเจาะจงมากขึ้นของ Directive 97/66/EC
ภายใต้ EU Data Protection directives, รัฐสมาชิกอาจกำหนดมาตรการกฎหมายเพื่อ จำกัดขอบเขตหน้าที่ของการลบข้อมูลการจราจรขณะนี้ถือว่าเป็นมาตรการที่จำเป็นท่ามกลางคนหมู่มากในการป้องกัน สอบสวน ตรวจสอบ และฟ้องคดีความผิดทางอาญา
แต่ที่กฎหมายระดับชาติที่อาจมีให้เพื่อวัตถุประสงค์ในการเก็บข้อมูลจราจรของการบังคับใช้กฎหมายจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไข : มาตรการที่เสนอจะต้องเหมาะสมจำเป็นและสมควร, ตามที่กฎหมาย Directive 97/66/EC และ 95/46/EC, อนุสัญญายุโรปเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนของ 4 พฤศจิกายน 1950 และ Council of Europe Convention ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับมาตรการที่จะเกี่ยวข้องกับเก็บตามปกติของข้อมูลในส่วนใหญ่
บางประเทศสมาชิกมีการริเริ่มกฎหมายโดยต้องให้ผู้ให้บริการเพื่อเก็บข้อมูลจราจรบางประเภทซึ่งถือว่าเป็นประโยชน์ในการสอบสวนทางอาญา
ขอบเขตและรูปแบบของโครงการเหล่านี้จะแตกต่างกันมาก แต่ทั้งหมดขึ้นอยู่กับแนวคิดข้อมูลเพิ่มเติมควรมีการบังคับใช้กฎหมายเจ้าหน้าที่กว่าจะเป็นกรณีใดสำหรับการให้บริการ โดยคณะกรรมการจะตรวจสอบมาตรการเหล่านี้ในกฎหมายที่มีอยู่
วัตถุประสงค์หลักจะมีการเก็บข้อมูล การจราจร และ เฝ้าระวังมวลชน โดยการวิเคราะห์ข้อมูลสะสมเพื่อสามารถระบุตำแหน่งของบุคคลผู้ร่วมงานของแต่ละบุคคลและสมาชิกของกลุ่มเช่นคู่แข่งทางการเมือง กิจกรรมเหล่านี้อาจจะอนุญาตหรือไม่ขึ้นอยู่กับรัฐธรรมนูญและกฎหมายของแต่ละประเทศ
ในกรณีของการเก็บข้อมูลการค้าข้อมูลที่เก็บไว้โดยปกติจะมีการทำธุรกรรมและเยี่ยมชมเว็บไซต์
การเก็บข้อมูลยังครอบคลุมข้อมูลที่รวบรวมโดยวิธีอื่น ๆ (เช่นระบบการจดจำเลขหมายอัตโนมัติ) และถือหุ้นโดยรัฐบาลและองค์กรการค้า
วันที่ 15 มีนาคม 2006 สหภาพยุโรป รับรองอย่างเป็นทางการ Directive 2006/24/EC ที่"สร้างการเก็บรักษาข้อมูลหรือประมวลผลในการเชื่อมต่อกับ Directive 2002/558/EC บทบัญญัติสาธารณะของการสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์หรือบริการการสื่อสารสาธารณะของเครือข่ายและ รัฐสมาชิกต้องให้แน่ใจว่าผู้ให้บริการการสื่อสารต้องรักษาสำหรับในช่วงระหว่าง 6 เดือนและ 2 ปีข้อมูลที่จำเป็นตาม คำสั่ง
ข้อมูลทำให้ให้เจ้าหน้าที่ของประเทศมีอำนาจในกรณีเฉพาะสำหรับวัตถุประสงค์ของการตรวจการตรวจสอบและดำเนินคดีของอาชญากรรมร้ายแรงกำหนดโดยแต่ละรัฐสมาชิกในกฎหมายแห่งชาติของตน
เสรีภาพโยธายุติธรรมและ Home Affairs (LIBE) คณะกรรมการของ รัฐสภายุโรป ได้แนะนำให้เก็บข้อมูลไว้สำหรับสูงสุดเพียง 12 เดือนว่าจะทำเฉพาะกับใบสำคัญแสดงสิทธิทางศาลและเฉพาะกับอาชญากรรมร้ายแรงพอที่จะ มีสิทธิ์ได้รับ หมายจับยุโรป และผู้ให้บริการการสื่อสารที่จะชดเชยค่าใช้จ่ายในการจัดเก็บข้อมูลของ แต่คำแนะนำเหล่านี้ใช้กันหลังจากตัวแทนภาคเอกชนที่ทำมากกว่าหัวของ MEPs ที่มีความเชี่ยวชาญ โดยรัฐบาลเยอรมันที่ผู้นำเยอรมันของสังคมนิยมที่โดดเด่นและ blocs Christian ประชาธิปัตย์ในรัฐสภา
Directive เป็นรับรองครอบคลุมถึงโทรศัพท์, โทรศัพท์มือถืออินเทอร์เน็ต, email อินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์อินเทอร์เน็ต รัฐสมาชิกจะต้องเปลี่ยนที่ลงในกฎหมายแห่งชาติภายใน 18 เดือน -- คือไม่เกินกันยายน 2007 แต่ก็อาจหากต้องการเลื่อนการใช้ Directive เพื่อเข้าถึงอินเทอร์เน็ต, email Internet และโทรศัพท์ Internet สำหรับอีก 18 เดือนหลังจากวันนี้ ส่วนใหญ่รัฐสมาชิกได้แสดงให้เห็นว่าพวกเขาก็จะเลือกตัวเลือกนี้
Member States รักษาความยืดหยุ่นในการไปมากมากไปกว่าเอกสารที่ Directive เรื่องแจ้งเพื่อให้คณะกรรมการที่พวกเขาอาจต้องใช้ข้อมูลที่จะจัดขึ้นนานกว่าสูงสุดสองปีกำหนดโดย Directive พวกเขารักษาเสรีภาพตามมาตรา 15 (1) ของ Directive 2002/58/EC ก่อนหน้าการออกกฎหมายการเข้าถึงข้อมูลอย่างเป็นทางการเพื่อเก็บไว้เกินกว่าที่กำหนดไว้ใน Data Retention Directive (เยอรมัน, เช่นได้ระบุว่าขอให้เก็บรักษาข้อมูลที่ยอมรับในบางกรณีลิขสิทธิ์โยธา) และพวกเขารักษาข้อมูลอิสระที่จะต้องเก็บเพิ่มเติมเกินกว่าที่ระบุโดย Directive (ตัวอย่างเช่นสั่งร่างเดนมาร์กผู้บริหารของที่จะใช้ Directive ISPs ต้องเข้าสู่แหล่งเวลาและปลายทางของทุก internet ข้อมูล packet เดียวมากกว่าแค่รายละเอียดของการเข้าสู่ระบบและ logouts ให้ ISP ที่ Directive ได้ทำอย่างจริงจัง)
ณ มกราคม 2007 หลายเดือนก่อนมีกำหนดสำหรับกฎหมายที่จะนำไปใช้ Directive แต่ในขณะ Directive ได้ผ่าน มีสามประเทศในสหภาพยุโรปกับการเก็บข้อมูลทางกฎหมายที่มีผลบังคับจริง อิตาลีรักษาข้อมูลสี่ปีและไอร์แลนด์สามปี สหราชอาณาจักรมีระบบที่ครอบคลุมการเก็บรักษาข้อมูลภายใต้ข้อตกลงความสมัครใจทำอุตสาหกรรม แต่ยังไม่ได้อยู่บนพื้นฐานตามกฎหมาย เบลเยี่ยมมีการเก็บข้อมูล ใน 13 มิถุนายน 2005 แต่ พ.ร.ฎ. stipulating ชนิดของข้อมูลควรเก็บไว้และระยะเวลาที่ไม่เคยออก
สหราชอาณาจักร ได้ข้อมูลจากระบบการเก็บข้อมูลอาสาสมัครของกลุ่มมาที่ หมายเลข 11 ของ Anti - Terrorism, Crime and Security Act 2001 ผู้ประกอบการโทรศัพท์และ อินเทอร์เน็ตให้บริการ เก็บรักษาข้อมูล ภายใต้การจัดอาสาสมัครที่มี UK Home Office
Part 11 ของพระราชบัญญัติมีจำนวนส่วนที่เกี่ยวข้องกับการเก็บของข้อมูลที่สื่อสารด้วยโทรศัพท์พื้นฐานและผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่และผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตให้บริการ ข้อมูลการสื่อสารรวมถึงข้อมูลที่ระบุถึงผู้ใช้บริการข้อมูลซึ่งระบุที่มาใช้บริการและเมื่อพวกเขาใช้และข้อมูลที่ระบุที่ผู้ใช้ติดต่อ ไม่รวมถึงเนื้อหาของการสื่อสาร ตัวอย่างเช่นในกรณีที่โทรจากโทรศัพท์มือถือข้อมูลที่จะเก็บไว้จะรวมถึงข้อมูลที่ระบุเจ้าของโทรศัพท์ที่เรียกว่าระยะเวลาของการโทรและสถานที่ตัวอย่างของทั้งสองฝ่ายได้ มันจะไม่รวมถึงสิ่งที่ถูกกล่าวในระหว่างการโทร
ระยะเวลาของการเก็บบันทึก SMS , EMS และ MMS Data -- ระยะเวลาการเก็บ 6 เดือนอีเมลข้อมูล -- ระยะเวลาการเก็บ 6 เดือน ISP Data -- ระยะเวลาการเก็บ 6 เดือนเว็บกิจกรรม Logs -- ระยะเวลาการเก็บ 4 days
การเข้าถึงข้อมูลสะสม
หน่วยงานที่สามารถเข้าถึงข้อมูลเก็บไว้ในสหราชอาณาจักรมีการระบุไว้ใน ระเบียบของ Investigatory Powers Act 2000 (RIPA) เหล่านี้ต่อไปนี้
ในเดือนกรกฎาคม 2005 ข้อกำหนดของกฎหมายใหม่
ในการเก็บข้อมูลผลบังคับใช้ในอิตาลี
สมาชิกคาเฟ่และร้าน Internet ข้อมูลโทรศัพท์อย่างน้อยสามอาคารต้องขออนุญาตใบอนุญาตภายใน 30 วันนับกระทรวงการต่างประเทศ พวกเขายังต้องเก็บข้อมูลการจราจรในช่วงเวลาที่จะกำหนดภายหลังโดยพระราชกฤษฎีกาการบริหาร WIFI จุดและสถานที่ที่ไม่ได้จัดเก็บข้อมูลจราจรมีความปลอดภัย ID ข้อมูลจากผู้ใช้ก่อนที่จะให้พวกเขาเข้าสู่ระบบ ตัวอย่างเช่นผู้ใช้อาจต้องป้อนตัวเลขจากบัตรประชาชนหรือใบขับขี่ ยังไม่ชัดเจนว่าข้อมูลนี้ผ่านการตรวจสอบ
ISP ข้อมูลผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตต้องเก็บข้อมูลทั้งหมดอย่างน้อยหกเดือน กฎหมายไม่ได้ระบุว่าข้อมูลที่เข้าชมจะต้องเก็บไว้ มีความต้องการในการจัดเก็บเนื้อหาของการสื่อสารอินเทอร์เน็ตไม่เป็น
2005 กฎหมายกฎหมายกรกฎาคมช่วยให้การเก็บข้อมูลโดยผิดกฎหมายทุกบทบัญญัติปกป้องข้อมูลที่เกี่ยวข้องถึง 31 ธันวาคม 2007 ภายใต้บทบัญญัติปกป้องข้อมูลผู้ให้บริการมีหน้าที่ให้ข้อมูลชื่อแฝง ชื่อปลอม นามแฝง หรือลบข้อมูลการจราจรเมื่อพวกเขาไม่จำเป็นต้องให้การสื่อสารหรือการส่งค่า (ไม่เกินหกเดือน) ข้อมูลการจราจรที่จะถูกเก็บไว้สามารถนำมาใช้เพื่อป้องกันการก่อการร้ายและการบังคับใช้อาญาทั่วไปของความผิดทางอาญา
Denmark มีการดำเนินการเก็บข้อมูลตามคำสั่งและสหภาพยุโรปมากขึ้นโดยเข้าสู่กระแสอินเทอร์เน็ตทั้งหมดหรือช่วงระหว่างผู้ประกอบการและผู้ประกอบการและผู้บริโภค
การบันทึก Session (มาตรา 5(1) ผู้ให้ การบริหาร Order) การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตต้องในส่วนของการเริ่มและสิ้นสุดชุดของ session อินเทอร์เน็ต, เก็บข้อมูลที่ระบุส่งและรับที่อยู่อินเทอร์เน็ตโพรโทคอล (ในต่อไปนี้เรียกว่า IP address) ที่ส่งและรับหมายเลขพอร์ตและโพรโทคอลการส่ง
ตัวอย่าง (มาตรา 5 (4) การบริหาร Order) ภาระผูกพันที่จะเก็บข้อมูลเกี่ยวกับการเริ่มต้นและสิ้นสุด Session อินเทอร์เน็ตใช้ไม่ได้กับผู้ให้บริการในกรณีที่เก็บดังกล่าวไม่เป็นไปได้ทางเทคนิคในระบบของพวกเขา . ใน กรณีที่ข้อมูลต้องแทนจะเก็บไว้สำหรับแพคเกจ 500 ทุกคนที่เป็นส่วนหนึ่งของการสื่อสารของผู้ใช้บนอินเทอร์เน็ต
(มาตรา 5 (3) การบริหาร Order) นอกเหนือจากข้อมูลทางอินเทอร์เน็ตที่ต้องเก็บไว้เป็นอย่างอื่นเป็นผู้ให้บริการจะต้องเก็บข้อมูลที่ระบุตำแหน่งทางภูมิศาสตร์หรือกายภาพแม่นยำของจุดและเอกลักษณ์ ของอุปกรณ์การสื่อสารที่ใช้ ในเวลาเดียวกัน
สวีเดนยังไม่ได้ดำเนินการ Directive 2006/24/EC เห็นว่าเป็นเรื่องที่ควรจะเก็บรักษาข้อมูลหนึ่งปี แต่สัมพันธมิตรรัฐบาลได้เห็นว่าควรจะเก็บไว้เป็นเวลาหกเดือน คณะกรรมาธิการยุโรป ได้ยื่นคำร้องต่อสวีเดนไม่ดำเนินการคำสั่งภายในระยะเวลาที่กำหนด
เยอรมนี สภาล่างของสหพันเยอรมนีได้ดำเนินการสั่งใน"Gesetz zur Neuregelung der Telekommunikationsüberwachung verdeckter und anderer sowie zur Umsetzung der Ermittlungsmaßnahmen Richtlinie 2006/24/EG กลายเป็นกฎหมายที่ถูกต้องในวันที่ 1 มกราคม 2008 การสื่อสารข้อมูลต้องถูกเก็บไว้เป็นเวลาหกเดือน
ประเทศเซอร์เบีย.
วันที่ 29 มิถุนายน 2010 รัฐสภาเซอร์เบียมีกฎหมายที่ผู้ประกอบการต้องเก็บข้อมูลในการสื่อสาร เป็นระยะเวลา 12 เดือน บทบัญญัตินี้ถูกวิจารณ์ว่าไม่ถูกรัฐธรรมนูญโดยบุคคลที่ฝ่ายค้านและโดยตรวจการแผ่นดิน แต่สุดท้ายก็มีการยอมรับของกฎหมายนี้เพื่อพิจารณาทบทวนและปรับปรุงส่วนที่เกี่ยวข้องของระบบกฎหมายของประเทศเซอร์เบียเพื่อรับประกันความสมดุลระหว่างสิทธิประชาชนเพื่อความปลอดภัยและสิทธิอื่น ๆ
ประเทศไทย ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 กำหนดให้เก็บข้อมูลไว้เป็นเวลาไม่น้อยกว่า 90 วันนับตั้งแต่ข้อมูลเข้าสู่ระบบและสิ้นสุดการใช้บริการ แต่ทั้งนี้ไม่เกิน 1 ปี ตามคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่เป็นรายกรณี
และหากเจ้าหน้าที่ขอเรียกดูข้อมูลแล้วไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง จะถูกปรับไม่เกิน 200,000 บาท และต่อเนื่องอีกวันละไม่เกิน 5,000 บาท จนกว่าจะปฏิบัติได้ถูกต้อง
ผู้ให้บริการที่ต้องจัดเก็บคือ ผู้ให้บริการทางอินเทอร์เน็ต เว็บมาสเตอร์ หน่วยงาน บริษัท และสถานศึกษา ร้านอินเทอร์เน็ต ร้านเกม
ประเภทของ Log File ที่มีความจำเป็นต้องเก็บไว้
ตามกฎหมาย แบ่งออกเป็น 7 ประเภทดังนี้
ช่วงเวลา,ชื่อที่เข้าใช้,หมายเลขIP
แอบบีแซงต์-เบอนัวต์-เซอร์-ลัวร์
มหาวิหารโนเทรอดามแห่งโอแมร์
มหาวิหารโนเทรอดามแห่งโนยง
การทัพมาลายา
การทัพมาลายา เป็นชุดเหตุการณ์การรบระหว่างกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรกับกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในบริติชมาลายา (มาลายาของบริเตน) นับตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ถึงวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1942 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การรบที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่เป็นการรบทางบกระหว่างหน่วยรบต่างๆ ของเครือจักรภพอังกฤษและกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น สำหรับสหราชอาณาจักร อินเดีย ออสเตรเลีย และสหพันธรัฐมาลายาแล้ว ยุทธการครั้งนี้นับได้ว่าเป็นหายนะ
ยุทธการนี้เป็นที่จดจำจากการใช้ทหารราบจักรยาน (bicycle infantry) ซึ่งช่วยให้กองกำลังสามารถขนย้ายยุทธปัจจัยและเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วในภูมิประเทศที่เป็นป่าทึบ กรมทหารช่างหลวงของอังกฤษ  ได้ทำลายสะพานนับร้อยแห่งด้วยระเบิดระหว่างการล่าถอย ซึ่งช่วยให้สามารถถ่วงเวลาการรุกของกองทัพญี่ปุ่นได้เล็กน้อย เมื่อญี่ปุ่นสามารถยึดสิงคโปร์ได้สำเร็จนั้น ปรากฏว่าสหราชอาณาจักรสูญเสียกำลังรบ 9,600 นาย
ในระหว่างช่วงสงคราม ยุทธศาสตร์การทหารของกองทัพสหราชอาณาจักรในภูมิภาคตะวันออกไกลอยู่ในสภาพย่ำแย่เนื่องจากขาดทั้งความระมัดระวังและเงินทุน แผนการของรัฐบาลสหราชอาณาจักรในกรณีที่เกิดความเป็นศัตรูใดๆ ก็ตามนั้น พึ่งพากับการประจำการของกองเรือรบที่เข้มแข็งในฐานทัพเรือสิงคโปร์เป็นหลัก เพื่อป้องกันทั้งการยึดครองของสหราชอาณาจักรในภูมิภาคตะวันออกไกลและเส้นทางเดินเรือสู่ออสเตรเลีย การดำรงอยู่ของทัพเรือที่เข้มแข็งเช่นนี้ถูกถือว่าเป็นการแสดงออกซึ่งการขัดขวางบัรรดาผู้รุกรานที่อาจเป็นไปได้ด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1940 พลโทไลโอเนล บอนด์ (Lionel Bond) ผู้บัญชาการกองทัพมลายา ได้ยอมรับว่าการป้องกันสิงค์โปร์อย่างได้ผลนั้นจำเป็นต้องอาศัยการปัองกันจากทั่วทั้งคาบสมุทร และฐานทัพเรือเพียงอย่างเดียวนั้นไม่เพียงที่จะขัดขวางการบุกของญี่ปุ่นได้&lt;ref name="Bayly/Harper, p. 107"&gt;Bayly/Harper, p. 107&lt;/ref&gt; ยุทธศาสตร์การป้องกันของสหราชอาณาจักรจึงขึ้นอยู่กับสมมติฐานสองประการ อย่างแรกคือจะต้องมีการเตือนภัยแต่เนิ่นๆ ในเวลาที่เพียงพอที่จะให้มีการระดมกำลังเสริมของกองทัพสหราชอาณาจักรได้ อย่างที่สองคือทางสหรัฐอเมริกาจะให้ความช่วยเหลือในกรณีที่เกิดการโจมตีขึ้น แต่เมื่อถึงปลาย ค.ศ. 1941 ก็เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าสมมติฐานทั้งสองประการนี้ไม่มีทางที่จะเป็นจริงได้