pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ราวแปดนาฬิกาของวันที่ 2 ธันวาคม 2555 เพดานคอนกรีตอุโมงค์ซาซาโงะเกือบ 150 ชั้น หนา 20 เซนติเมตร และหนัก 1.2 ตัน ได้ถล่มลงทับยานพาหนะสามคัน รวมถึงรถตู้ซึ่งบรรทุกผู้โดยสารหกคนและเป็นต้นเพลิง ในระหว่างอุบัติเหตุ สามารถเห็นกลุ่มควันพลุ่งขึ้นจากปากอุโมงค์ทางเมืองโคชูด้วย
มีการยืนยันว่า มีผู้เสียชีวิตเก้าคน เป็นเหตุให้อุโมงค์ถูกสั่งปิดอย่างไม่มีกำหนด ลักษณะการถล่มในครั้งนี้คล้ายคลึงกับที่อุโมงค์ฟอร์ตพอยต์แชนเนล เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ถล่มเมื่อปี 2549
ปราสาทสด็อกก็อกธม
ปราสาทสด๊อกก๊อกธม
Heterotis niloticus
Heterotis
ลิงโบโนโบ
ลิงอุรังอุตังบอร์เนียว
ลิงอุรังอุตังสุมาตรา
คณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
คณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์เริ่มดำเนินการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ปริญญาโท และปริญญาเอก คณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ ได้ปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้หลักสูตรทุกหลักสูตรทันสมัยสอดคล้องกับความต้องการของสังคม และเพื่อสนองตอบต่อหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชน โดยจะเน้นหนักการผลิตบัณฑิตและมหาบัณฑิตที่มีความรอบรู้ในกฎหมาย และมีความรับผิดชอบต่อสังคม
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ได้เปิดสอนหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต เมื่อปี พ.ศ. 2518 &lt;br&gt;
วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ มีมติความเห็นชอบหลักสูตร&lt;br&gt;
วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2520 คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ มีมติให้ความเห็นชอบรับรองมาตรฐานการศึกษา&lt;br&gt;
วันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2520 คณะกรรมการข้าราชการพลเรือน ได้รับรองวุฒิปริญญานิติศาสตรบัณฑิต&lt;br&gt;
วันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2524 เนติบัณฑิตยสภา มีมติให้ผู้สำเร็จเป็นนิติศาสตรบัณฑิต มีสิทธิ์สมัครเป็น สมาชิกสมทบแห่งเนติบัณทิตยสภา และจดทะเบียนรับรอง ใบอนุญาตว่าความ ได้
มูลนิธิปรีดี พนมยงค์ ได้อนุญาตให้คณะนิติศาสตร์ ใช้ชื่อว่า "คณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์"จนถึงปัจจุบัน&lt;br&gt;
คณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกที่ดำเนินการจัดการศึกษาทั้งระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ได้ปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้หลักสูตรทุกหลักสูตรทันสมัยสอดคล้องกับความต้องการของสังคม และเพื่อสนองตอบต่อหน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชน โดยจะเน้นหนักการผลิตบัณฑิตและมหาบัณฑิตที่มีความรอบรู้ในกฎหมาย และมีความรับผิดชอบต่อสังคม
คณะนิติศาสตร์ปรีดีพนมยงค์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ประกอบด้วยภาควิชาดังต่อไปนี้
หน่วยงานในคณะ.
คณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ได้จัดตั้งสำนักงานช่วยเหลือประชาชนทางกฎหมายขึ้นเมื่อ ปี พ.ศ. 2529 เพื่อให้เป็นการให้บริการทางวิชาการแก่สังคมและการให้คำปรึกษาแนะนำทางด้านกฎหมายแก่ประชาชน
เป็นหน่วยงานในสังกัดของคณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อการพัฒนา และเผยแพร่องค์ความรู้ทางสาขานิติศาสตร์ สนับสนุนงานวิจัยและให้บริการทางวิชาการ แก่สังคม
เรียกและเขียนชื่อย่อในภาษาไทยว่า ส.น.มธบ. และใช้ชื่อภาษาอังกฤษ Dhurakij pundit University Law Association ใช้ชื่อย่อภาษาอังกฤษ DPU.L.A. เครื่องหมายของสมาคม เป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีพระสิทธิธาดา มีตราชูตรงกลางจารึกชื่อสมาคมอยู่ด้านล่าง สำนักงานตั้งอยู่ที่ คณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ กรุงเทพมหานคร
เพื่อเป็นการส่งเสริมให้นักศึกษารู้รักสามัคคีในหมู่คณะรู้จักการทำงานร่วมกัน อันเป็นการสร้างความ สัมพันธ์อันดีระหว่างนักศึกษาด้วยกัน และกับอาจารย์ กอปรกับเป็นการทำกิจกรรมเสริมหลักสูตรที่จะเพิ่มพูน ประสบการณ์ให้กับนักศึกษามากยิ่งขึ้น
สำนักงานเลขานุการ.
สำนักงานเลขานุการ แบ่งเป็น2 สำนักงานคือ
สำนักงานเลขานุการคณะนิติศาสตร์ปรีดี พนมยงค์ ซึ่งมีหน่วยงานภายในดังนี้
และสำนักงานเลขานุการนิติศาสตรดุษฏีบัณฑิต ซึ่งมีหน่วยงานภายในดังนี้
, สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ
เหตุอุโมงค์ซาซาโกะถล่ม พ.ศ. 2555
กลุ่มภาษาเคลต์
กลุ่มภาษาเคลต์ เป็นกลุ่มภาษาที่เป็นสาขาของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ในปัจจุบันมีภาษาในกลุ่มภาษาเคลต์ที่ยังมีใช้อยู่สี่ภาษา ได้แก่ ภาษาเวลส์ ภาษาเบรอตง ภาษาไอริช และภาษาแกลิกสกอต นอกจากนี้ ยังมีภาษาที่สูญพันธ์ไปในยุคสมัยใหม่ คือ ภาษาคอร์นวอลล์ และภาษาแมน
คำว่าเคลต์เป็นคำที่ประดิษฐ์โดย Edward Lhuyd เมื่อ พ.ศ. 2250 ซึ่งเป็นคำที่เคยใช้โดยนักเขียนชาววกรีกและโรมันใช้เรียกเผ่าในดินแดนกอลตอนกลางประมาณ 457 ปีก่อนพุทธศักราช ในยุคโบราณ ภาษากลุ่มนี้มีใช้พูดในภาคพื้นทวีปยุโรปจากอ่าวบิสภายในบริเวณทะเลเหนือไปจนถึงแม่น้ำไรน์ แม่น้ำดานูบในบริเวณทะเลดำ และคาบสมุทรบอลข่านตอนบน และเอเชียไมเนอร์ (กาลาเทีย) ปัจจุบัน กลุ่มภาษาเคลต์จำกัดอยู่ในบริเวณเฉพาะสหราชอาณาจักร เกาะแมน ไอร์แลนด์ เกาะเคปเบรตัน ปาตาโกเนีย และคาบสมุทรบริตทานีในฝรั่งเศส การแพร่กระจายไปสู่บรีตันและปาตาโกเนียเกิดขึ้นในสมัยปัจจุบันส่วนในบริเวณอื่นๆ ภาษากลุ่มนี้เหลือผู้พูดเพียงเล็กน้อย
ภาษาเคลต์ดั้งเดิม แบ่งย่อยเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่
นักวิชาการบางคนจำแนกภาษากลุ่มเคลต์บนแผ่นดินและภาษาเคลต์ในหมู่เกาะโดยดูที่ความแตกต่างระหว่างกลุ่มภาษากอยเดลิกและบริโตนิก ซึ่งแสดงถึงการแยกตัวออกของภาษากลุ่มเคลต์บนแผ่นดินใหญ่
ภาษาบรีตันจัดเป็นภาษาในกลุ่มไบรโตนิกไม่ใช่ภาษากลุ่มกอลลิชแม้ว่าอาจจะเพิ่มเข้ามาภายหลัง เมื่อชาวแองโกล-แซกซอนเคลื่อนย้ายเข้าสู่เกาะอังกฤษ มีชาวไบรทอนหรือเวลส์ที่อาจจะมาจากภาษากลุ่มเจอร์มานิกที่แปลว่าคนต่างชาติได้ข้ามช่องแคบอังกฤษเข้ามาอยู่ในบริแตนนีและได้นำภาษากลุ่มไบโตนิกมาด้วย ภาษานี้ได้พัฒนามาเป็นภาษาบรีตัน ซึ่งยังเข้าใจกันดั้บภาษาเวลส์สมัยใหม่และภาษาคอร์นนิช
คำว่า Celtic ออกเสียงว่าเซลติกหรือเคลติกแต่นิยมใช้เคลติกมากกว่า ในเอกสารเก่าบางชิ้นสะกดว่า Keltic หรือ Celtic
ปักจุงฮี
เชิน ดู ฮวาน
นโปเลียนที่ 2
นโปเลียน ฟร็องซัว ชาร์ล โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต (; 20 มีนาคม พ.ศ. 235422 กรกฎาคม พ.ศ. 2365) ดำรงพระอิสริยยศเป็นพระราชกุมาร (Prince Imperial) กษัตริย์แห่งโรม และเจ้าชายแห่งปาร์มา ปลาเซนตีอา และกัสตัลลา นอกจากนี้ยังทรงเป็นที่รู้จักในราชสำนักออสเตรียตั้งแต่ปี พ.ศ. 2357 ว่า เจ้าชายฟรันซ์ และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2361 ว่า ดยุกแห่งไรช์สตัดท์ เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ที่พระราชสมภพแต่อาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย
ตามมาตรา 9 ในหมวดที่ 3 ของรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสในขณะนั้นแล้ว ทรงมีพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแอ็งเปรียาล และยังทรงเป็นที่รู้จักในฐานะกษัตริย์แห่งโรมตั้งแต่ประสูติอีกด้วย เนื่องจากจักรพรรดินโปเลียนที่หนึ่งทรงประกาศให้เป็นพระอิสริยยศกิตติมศักดิ์ (courtesy title) สำหรับรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง ทรงมีพระนามเล่น ๆ ว่า เล-กล็อง  ซึ่งเป็นพระนามที่ได้รับหลังจากเสด็จสวรรคตแล้ว และต่อมาถูกนำไปเป็นชื่อบทละครอันโด่งดังของเอ็ดม็งด์ โรสต็อง ภายใต้ชื่อ "เล-กล็อง" เช่นเดียวกัน
เมื่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 สละราชสมบัติในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2357 ทรงเสนอพระนามพระราชโอรสของพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิ อย่างไรก็ตาม ฝ่ายพันธมิตรผู้ชนะสงครามนโปเลียนไม่ยอมรับการสืบราชบัลลังก์ดังกล่าว จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 จึงถูกบังคับให้สละราชสมบัติโดยปราศจากเงื่อนไขในอีกหลายวันต่อมา ซึ่งแม้ว่าจักรพรรดินโปเลียนที่ 2 ไม่ได้ทรงปกครองฝรั่งเศสในทางปฏิบัติแต่อย่างใด แต่ก็ถือว่าทรงเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศสในนามในปี พ.ศ. 2358 หลังจากการล่มสลายในระบอบการปกครองของพระราชบิดา ต่อมาในปี พ.ศ. 2395 เมื่อพระญาติของพระองค์ หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ได้ราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิและสถาปนาจักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง ทรงเลือกใช้พระนามาภิไธยว่าจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 เพื่อเป็นการยอมรับพระราชสถานะของจักรพรรดินโปเลียนที่ 2 และการครองราชย์ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ของพระองค์
ในช่วงเวลา 20 ถึง 21 นาฬิกาของคืนวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2354 จักรพรรดินีมารี หลุยส์ ทรงรู้สึกเจ็บพระครรภ์แรก นางสนองพระโอษฐ์จึงได้แจ้งให้บรรดาบุคคลสำคัญต่าง ๆ ทราบ อาทิเช่น บรรดาเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งพระราชวงศ์ เจ้านายชั้นสูง รัฐมนตรี เสนาบดีใหญ่แห่งสำนักพระราชวัง เสนาบดีใหญ่แห่งจักรวรรดิ ตลอดจนบรรดาข้าราชบริพารทั้งชายและหญิงในราชสำนัก ต่างพากันมารวมตัวกัน ณ พระราชวังตุยเลอรี ต่อมาในเช้าวันที่ 20 มีนาคม เวลา 9.20 นาฬิกา ได้มีพระประสูติกาลเป็นทารกเพศชายน้ำหนัก และส่วนสูง ทรงได้รับการเจิม (พิธีบัพติศมาแบบย่อตามขนบธรรมเนียมฝรั่งเศส) โดยโฌแซ็ฟ เฟ็สช์ และมีพระนามเต็มว่า "นโปเลียน ฟร็องซัว ชาร์ล โฌแซ็ฟ"
ต่อมาทรงเข้าพิธีบัพติศมา ซึ่งมีต้นแบบมาจากพิธีบัพติศมาของเจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2354 ณ มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส โดยคาร์ล ฟีลิปป์ เจ้าชายแห่งชวาร์เซินแบร์ก อัครราชทูตออสเตรียประจำฝรั่งเศสในขณะนั้น ได้ทรงบันทึกกล่าวไว้ว่า :
ต่อมาทรงอยู่ในความดูแลของหลุยส์ ชาร์ลอต ฟร็องซัว เลอ เตลีเย เดอ มงเตสกียู ทายาทของฟร็องซัว-มิเชล เลอ เตลีเย มาร์กี เดอ โลวัวส์ ผู้เคยดำรงตำแหน่งข้าหลวงแห่งราชโอรสราชธิดาฝรั่งเศส (Governess of the Children of France) และด้วยความเป็นที่รักใคร่และชาญฉลาด ข้าหลวงผู้ดูแลพระองค์จึงได้รวบรวมชุดหนังสือจำนวนมากไว้สำหรับพระราชโอรส เพื่อใช้ในการปูพื้นฐานทางด้านศาสนา ปรัชญา และการกลาโหม
สิทธิสืบราชสมบัติ.
เนื่องจากเป็นพระราชโอรสองค์โตที่ถูกต้องตามกฎหมายของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 รัฐธรรมนูญจึงรับรองพระราชสถานะของพระองค์เป็นเจ้าชายแอ็งเปรียาลและรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง นอกจากนี้จักรพรรดิยังพระราชทานพระอิสริยยศแก่พระองค์เป็นกษัตริย์แห่งโรมอีกด้วย ถึงกระนั้นก็ตาม จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่งที่พระองค์เป็นรัชทายาทก็ล่มสลายลงในอีกสามปีถัดมา
จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงพบปะกับพระชายา (จักรพรรดินีมารี หลุยส์) และพระราชโอรสของพระองค์เป็นครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2357 และต่อมาในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2357 ก็ทรงสละราชสมบัติให้แก่พระราชโอรสวัย 3 ชันษา ภายหลังการทัพหกวัน และยุทธการที่ปารีส เจ้าชายพระองค์น้อยจึงได้ขึ้นเสวยราชย์ด้วยพระนาม นโปเลียนที่ 2 อย่างไรก็ตามในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2357 จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 สละราชสมบัติโดยครบถ้วนสมบูรณ์ รวมทั้งสละพระราชสิทธิ์ของพระองค์และรัชทายาทเหนือราชบัลลงก์ฝรั่งเศสด้วย ทั้งนี้สนธิสัญญาฟงแตนโบลปี พ.ศ. 2357 ยังมอบสิทธิ์ในการใช้พระอิสริยยศ "เจ้าชายแห่งปาร์มา ปลาเซนตีอา และกัสตัลลา" แก่นโปเลียนที่ 2 และพระอิสริยยศ "ดัชเชสแห่งปาร์มา ปลาเซนตีอา และกัสตัลลา" แก่พระราชมารดาของพระองค์
ในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2357 พระนางมารี หลุยส์ เสด็จฯ ออกจากพระราชวังตุยเลอรีพร้อมกับพระราชโอรส โดยที่หมายแรกก็คือพระราชวังร็องบูเยต์ แต่ด้วยความที่ทรงกลัวกองทหารของฝ่ายศัตรูที่กำลังคืบคลานเข้ามา จึงเสด็จฯ ต่อไปยังพระราชวังบลัว ต่อมาในวันที่ 13 เมษายน พระนางและพระราชโอรสจึงเสด็จฯ กลับไปยังพระราชวังร็องบูเยต์ และทรงพบกับพระราชบิดา จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย พร้อมด้วยจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย จากนั้นในวันที่ 23 เมษายน พระนางและพระราชโอรสจึงเสด็จฯ ออกจากร็องบูเยต์และฝรั่งเศสไปพำนักลี้ภัยอยู่ที่ออสเตรียเป็นการถาวร ภายใต้การอารักขาของกองทหารออสเตรีย โดยมิมีโอกาสได้เสด็จฯ กลับมาอีกเลยตลอดช่วงพระชนม์ชีพที่เหลือ
เชื้อพระวงศ์โบนาปาร์ตพระองค์ต่อมาที่ได้ขึ้นเสวยราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ปกครองฝรั่งเศสก็คือเจ้าชายหลุยส์-นโปเลียน พระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แห่งฮอลล์แลนด์ พระอนุชาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ซึ่งเสด็จขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2395 โดยใช้พระนามว่า จักรพรรดินโปเลียนที่ 3
พระชนม์ชีพในออสเตรีย.
ตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2357 เป็นต้นมา เจ้าชายนโปเลียนทรงใช้พระชนม์ชีพอยู่ในออสเตรียและทรงเป็นที่รู้จักในพระนาม "ฟรันซ์" ซึ่งเป็นชื่อที่ทรงได้รับมาเป็นชื่อที่สอง ในปี พ.ศ. 2361 ทรงได้รับสถาปนาพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งไรช์สตัดท์ ซึ่งเป็นอิสริยยศที่ได้รับสืบทอดมาจากพระราชอัยกา (ตา) ฝ่ายพระราชมารดา จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 เจ้าชายฟรันซ์ทรงได้รับการศึกษาจากครูผู้สอนจากกองทัพ จึงทำให้พระองค์มีความสนพระทัยด้านการทหารในเวลาต่อมา ทรงแต่งกายด้วยชุดทหารจำลองและเล่นแปรแถวกองทหารในบริเวณพระราชวัง จนกระทั่งเจริญพระชันษาได้ 8 ชันษา จึงเป็นที่ปรากฏแน่ชัดแก่คณาอาจารย์ของพระองค์ว่าจะทรงเลือกอาชีพทางด้านการทหาร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2363 เจ้าชายฟรันซ์ทรงสำเร็จการศึกษาในชั้นประถมศึกษาและเริ่มเข้ารับการฝึกทางทหาร ทรงเรียนรู้ภาษาเยอรมัน ภาษาอิตาลี และคณิตศาสตร์ เช่น เกี่ยวกับการฝึกทางกายภาพขั้นสูง และในปี พ.ศ. 2366 ทรงเข้ารับราชการทหารอย่างเป็นทางการด้วยวัย 12 ชันษา หลังจากที่ทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนักเรียนายร้อยทหารแห่งกองทัพออสเตรีย ซึ่งจากคำบอกเล่าของคณาจารย์ผู้ฝึกสอน พระองค์ทรงมีบุคคลิกที่เฉลียวฉลาด จริงจัง และมุ่งมั่น นอกจากนี้ยังทรงมีรูปร่างที่สูงใหญ่ ด้วยวัย 17 พรรษา ทรงสูงเกือบ
ทั้งนี้พระกรณียกิจด้านการทหารของพระองค์สร้างความกังวลและความชื่นชมแก่บรรดาพระมหากษัตริย์ในทวีปยุโรปรวมถึงผู้นำของฝรั่งเศส และยังเปิดโอกาสความเป็นไปได้ว่าพระองค์จะนิวัติกลับสู่ฝรั่งเศสอีกครั้ง อย่างไรก็ตามทรงไม่ได้รับพระราชานุญาตให้ข้องเกี่ยวกับการเมือง แต่ทรงถูกเสนาบดีแห่งจักรวรรดิ (ตำแหน่งเทียบเท่านายกรัฐมนตรี) เคลเมินส์ ฟอน เมทเทอร์นิช ใช้พระองค์เป็นข้อต่อรองกับฝรั่งเศสเพื่อความได้เปรียบของออสเตรียแทน เมทเทอร์นิชเกรงกลัวว่าเชื้อพระวงศ์โบนาปาร์ตจะกลับมามีบทบาททางการเมืองอีกครั้ง ถึงขนาดที่ว่าไม่อนุญาตให้เจ้าชายฟรันซ์ได้มีโอกาสเปลี่ยนที่ประทับไปยังภูมิภาคที่มีสภาพอากาศอบอุ่นกว่าอย่างอิตาลีเลย นอกจากนี้พระอัยกาของพระองค์ยังทรงปฏิเสธคำกราบบังคมทูลขอพระราชานุญาตไปปฏิบัติกรณียกิจด้านการทหารเพื่อร่วมปราบปรามกลุ่มกบฏในอิตาลีอีกด้วย
จากการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาบุญธรรม นายพลอดัม อัลแบร์ท ฟอน ไนพ์แพร์ก และการเปิดเผยข้อเท็จจริงที่ว่าพระมารดาของพระองค์มีพระบุตรก่อนการเสกสมรสซึ่งไม่ถูกต้องตามกฎหมายกับเจ้าชายอาดัม 2 พระองค์ เจ้าชายฟรันซ์จึงทรงห่างเหินกับพระมารดามากขึ้นเรื่อย ๆ และทรงรู้สึกว่าพระราชวงศ์ออสเตรียของพระองค์กำลังยื้อยุดพระองค์เอาไว้เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งทางการเมือง ทั้งนี้พระองค์ได้ตรัสกับพระสหาย นายพลอันทอน ฟอน พรอเคช-โอสเทิน ว่า "ถ้าหากพระนางโฌเซฟีนเป็นพระราชมารดาของเรา พระราชบิดาก็คงจะไม่ต้องถูกฝัง ณ เกาะเซนต์เฮเลนา และเราก็คงไม่ต้องประทับอยู่ที่เวียนนา พระราชมารดาของเรา (พระนางมารี หลุยส์) มีพระจริยวัตรที่เมตตาแต่อ่อนแอ พระนางทรงมิใช่พระชายาอันคู่ควรของพระราชบิดา"
ในปี พ.ศ. 2374 เจ้าชายฟรันซ์ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองพันทหารออสเตรีย แต่ก็ไม่เคยได้รับโอกาสให้ทรงบัญชาการอย่างจริงจังสักครั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2375 พระองค์ประชวรด้วยอาการพระปัปผาสะ (ปอด) บวม ทำให้ต้องประทับอยู่บนแท่นพระบรรทมนานหลายเดือน จนในที่สุดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2375 ด้วยพระพลานามัยที่ไม่สมบูรณ์แข็งแรง เจ้าชายฟรันซ์จึงสิ้นพระชนด้วยวัณโรค ณ พระราชวังเชินบรุนน์ในกรุงเวียนนา ทั้งนี้เนื่องจากพระองค์สิ้นพระชนม์โดยปราศจากรัชทายาท ส่งผลให้การอ้างสิทธิ์เหนือราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสายโบนาปาร์ตตกเป็นของพระญาติคือ เจ้าชายหลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งภายหลังทรงสามารถฟื้นฟูจักรวรรดิฝรั่งเศสขึ้นมาได้สำเร็จ และครองราชสมบัติในฐานะ จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
การย้ายที่ฝังพระศพ.
ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2483 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์สั่งให้เคลื่อนย้ายพระศพของนโปเลียนที่ 2 จากกรุงเวียนนามาฝั่งไว้ที่เลแซ็งวาลีด กรุงปารีส ส่วนพระศพของนโปเลียนที่ 1 ถูกนำกลับมายังฝรั่งเศสตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2383 ในช่วงของราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคม โดยที่พระศพของเจ้าชายถูกฝังไว้เคียงข้างกับพระราชบิดาเป็นช่วงเวลาสักระยะหนึ่ง แต่ต่อมาพระศพถูกย้ายลงไปยังโบสถ์ส่วนล่างแทน
ในขณะที่พระศพส่วนมากของเจ้าชายฟรันซ์ถูกเคลื่อนย้ายไปฝัง ณ ปารีส แต่ยังคงอวัยวะบางส่วนคือพระหทัย (หัวใจ) และพระอันตคุณ (ลำไส้เล็ก) ฝังไว้ที่เวียนนาตามธรรมเนียมของสมาชิกราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค โดยพระหทัยฝังไว้ในโกศที่ 42 ณ แฮร์ซกรุฟท์  ส่วนพระอันตคุณฝังไว้ในโกศที่ 76 ณ แฮร์โซกส์กรุฟท์
นอกจากนี้ยังทรงเป็นที่จดจำจากมิตรภาพของพระองค์กับเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย เชื้อพระวงศ์วิตเตลส์บาค ผู้ปราดเปรื่อง ทะเยอทะยาน และหัวแข็ง ซึ่งเจ้าหญิงโซฟีทรงมีพระจริยวัตรที่ไม่ค่อยเหมือนกับพระสวามี อาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ล นอกจากนี้ยังมีข่าวลือด้วยว่าทั้งเจ้าชายฟรันซ์และเจ้าหญิงโซฟีทรงมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวระหว่างกัน และพระโอรสองค์ที่สองของพระนาง จักรพรรดิแม็กซีมีเลียนที่ 1 แห่งเม็กซิโก (ประสูติ พ.ศ. 2375) คือผลจากความสัมพันธ์ดังกล่าว
โนบูโอะ นาชิโระ
โนบูโอะ นาชิโระ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น ซึ่งเคยครองแชมป์โลกรุ่น 115 ปอนด์ของสมาคมมวยโลก (WBA) ถึง 2 สมัย และเคยทำสถิติเป็นนักมวยญี่ปุ่นที่ชกน้อยครั้งสุดแล้วได้ครองแชมป์โลก (8 ครั้ง) เทียบเท่ากับโจอิจิโร ทัตสึโยชิ ก่อนจะถูกทำลายลงโดยคาซูโตะ อิโอกะ
นาชิโระเกิดที่จังหวัดนาระในครอบครัวของพ่อครัว แต่นาชิโระเลือกที่จะชกมวยสากลอาชีพ โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค ชิเงกิ อิจิโนมิยะ ยกแรก จากนั้นชกชนะอีกสามครั้ง นาชิโระก็ขึ้นชกกับฮิเดโนบุ ฮนดะ นักมวยระดับรองแชมป์โลก ซึ่งนาชิโระเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ ก่อนจะชิงแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2548 ชนะน็อค ไซจิ ทานากะ ยก 10 ได้แชมป์มาครอง ทานากะผู้แพ้ถึงกับตัดสินใจแขวนนวมไปทันที หลังจากชกป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง นาชิโระก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA โดยหวังสร้างสถิติเป็นนักมวยญี่ปุ่นที่ชกเพียง 8 ครั้งก็ได้เป็นแชมป์โลกเทียบเท่ากับสถิติที่โจชิอิโร สึโยชิได้ทำไว้ ซึ่งปรากฏว่านาชิโระทำสำเร็จโดยเป็นฝ่ายชนะน็อกมาร์ติน กัสติโย ยก 10 เมื่อวีนที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แต่นาชิโระก็ป้องกันตำแหน่งได้เพียงครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้อาเล็กซันเดร์ มุญโญซ ไปเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
หลังจากเสียแชมป์ นาชิโระขึ้นชกชนะเพชรคลองไผ่ ส.ธารทิพย์ และสายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ แล้วจึงได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA อีกครั้ง หลังจากที่มูนอสไปชกล้มแชมป์แพ้คะแนน กริสเตียน มิฆาเรส แชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสภามวยโลก (WBC) มิฆาเรสจึงกลายเป็นซูเปอร์แชมป์ของสมาคมมวยโลก นาชิโระจึงได้ขึ้นชิงแชมป์โลกที่ว่างกับโคเฮ โคโนะ ซึ่งนาชิโระเป็นฝ่ายชนะคะแนนเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2551 ได้ครองแชมป์โลกสมัยที่ 2 นาชิโระป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง พอขึ้นชกป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 ปรากฏว่าเสมอกับอูโก ฟิเดล กาซาเรสอย่างค้านสายตา สมาคมมวยโลกจึงสั่งให้ชกกันใหม่อีกครั้ง คราวนี้ นาชิโระเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เสียแชมป์โลกไปเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
หลังจากเสียแชมป์ นาชิโระหันไปชิงแชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสภามวยโลก แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโตมัส โรฆัส ไปเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เมื่อโรฮาสมาเสียแชมป์ให้กับ สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย นาชิโระได้เดินทางมาชิงแชมป์กับสุริยันที่ประเทศไทย ซึ่งนาชิโระเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 (ซึ่งขณะนั้นได้เกิดวิกฤตการณ์อุทกภัยครั้งใหญ่อยู่ด้วย) จากนั้น นาชิโระหันมาชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA กับเทพฤทธิ์ สิงห์วังชา แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างสูสีเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2555 และเดินทางมาชิงแชมป์เฉพาะกาลในรุ่นและสถาบันเดียวกันกับเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ถึงที่ประเทศไทย แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปแบบไม่เป็นเอกฉันท์เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2556
สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค
นากอร์โน-คาราบัค  หรือ อาร์ทซัค  มีชื่อทางการว่า สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค  หรือ สาธารณรัฐอาร์ทซัค  เป็นสาธารณรัฐแห่งหนึ่งที่ไม่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติ ตั้งอยู่ในแถบเทือกเขาคอเคซัส สหประชาชาติถือว่าภูมิภาคนากอร์โน-คาราบัคเป็นส่วนหนึ่งของอาเซอร์ไบจาน แต่ในทางปฏิบัติ ภูมิภาคดังกล่าวอยู่ภายใต้การควบคุมของกลุ่มแบ่งแยกดินแดนเชื้อสายอาร์มีเนีย สาธารณรัฐอาร์ทซัคปกครองดินแดนส่วนใหญ่ของอดีตแคว้นปกครองตนเองนากอร์โน-คาราบัครวมกับพื้นที่ข้างเคียงทางทิศตะวันตก จึงมีพรมแดนจรดอาร์มีเนียทางทิศตะวันตก จรดอิหร่านทางทิศใต้ และจรดดินแดนที่ไม่มีข้อพิพาทของอาเซอร์ไบจานทางทิศเหนือและทิศตะวันออก
สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคเป็นสาธารณรัฐระบอบประชาธิปไตยกึ่งประธานาธิบดี มีสภาเดียว การที่สาธารณรัฐนี้ต้องพึ่งพาอาร์มีเนียอย่างสูงแสดงให้เห็นว่าสาธารณรัฐนี้เป็นส่วนหนึ่งของอาร์มีเนียโดยพฤตินัยในหลาย ๆ ทาง พื้นที่ส่วนใหญ่ของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคเป็นภูเขา โดยเฉลี่ยอยู่ที่ระดับความสูง 1,097 เมตร (3,599 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล ประชากรส่วนใหญ่เป็นคริสต์ศาสนิกชนสังกัดคริสตจักรอัครทูตอาร์มีเนีย อารามโบราณหลายแห่งเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นชาวอาร์มีเนียในต่างแดน เนื่องจากการเดินทางส่วนใหญ่สามารถกระทำได้เฉพาะระหว่างอาร์มีเนียกับสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคเท่านั้น
สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคมีการปกครองในระบอบประชาธิปไตยโดยมีประธานาธิบดีเป็นประมุข ประธานาธิบดีมีอำนาจในการแต่งตั้งและถอดถอนนายกรัฐมนตรี มีสภาเดียวคือสภาผู้แทนราษฎร ประกอบด้วยสมาชิก 33 คน โดย 22 คนมาจากการเลือกตั้งและมีวาระครั้งละ 5 ปี ส่วนอีก 11 คนมาจากการเลือกตั้งระบบสัดส่วน
ระบบพรรคการเมืองของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคเป็นระบบหลายพรรค ในปี พ.ศ. 2552 สมาคมฟรีดอมเฮาส์ (องค์การนอกภาครัฐจากสหรัฐอเมริกา) ได้จัดอันดับให้สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคเป็นประเทศที่ให้สิทธิทางการเมืองแก่พลเมืองของตนสูงกว่าอาร์มีเนียและอาเซอร์ไบจาน ระบบการลงคะแนนเลือกตั้งของประเทศนี้ทำให้รัฐสภาประกอบด้วยสมาชิกจากหลากหลายพรรคการเมืองอยู่เสมอ พรรคการเมืองที่สำคัญของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคได้แก่ พรรคประชาธิปไตยอาร์ทซัค, มาตุภูมิเสรี, สหพันธ์ปฏิวัติอาร์มีเนีย (สาขาอาร์ทซัค), ขบวนการ 88 และพรรคคอมมิวนิสต์อาร์ทซัค และยังมีผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งที่ไม่ได้สังกัดพรรคการเมืองใด ๆ ได้รับเลือกอีกด้วย ในปี พ.ศ. 2548 สมาชิก 8 คนในรัฐสภา (จากทั้งหมด 33 คน) ไม่ได้สังกัดพรรคการเมืองใดอย่างเป็นทางการ
สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 เขต และ 1 เมืองหลวง ได้แก่
ฮาร์เกย์ซา
ฮาร์เกย์ซา  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของโซมาลีแลนด์ ซึ่งเป็นประเทศที่ยังมีข้อพิพาทเรื่องเอกราช ตั้งอยู่ในแคว้นวอกอยีกัลเบด
เมืองนี้ตั้งอยู่ในหุบเขาในกัลกอดอน ที่ราบสูงและตั้งอยู่ที่ระดับความสูงของ 4,377 ฟุต (1,334 เมตร) บ้าน ศิลปะหินจากยุคสมัยโบราณ ฮาร์เกย์ซายังเป็นศูนย์กลางการค้าหินตัด, ก่อสร้าง, บริการค้าปลีกและนำเข้า / ส่งออกในกิจกรรมอื่น ๆ
สคินวาลี
ภาษาออสเซติก
สเตพานาแกร์ต
สเตพานาแกร์ต (; Stepanakert, ) หรือ ฮันเกนดี (, ; Khankendi) เป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยและเมืองใหญ่สุดของสาธารณรัฐอาร์ทซัค ในขณะที่ทางนิตินัยแล้วเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอาเซอร์ไบจาน
ในปี 2015 มีประชากรอยู่ที่ 55,200 คน และประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวอาร์มีเนีย ปรากฏพบชาวอาร์เนียเป็นประชากรส่วนใหญ่ของเมืองนับตั้งแต่เริ่มทำสำมะโนในปี 1926
วาฬฟิน (, ; ) เป็นวาฬขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในวงศ์วาฬอกร่อง (Balaenopteridae)
วาฬฟินจัดเป็นวาฬขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 รองมาจากวาฬสีน้ำเงิน ("B. musculus") ที่อยู่ในสกุลและวงศ์เดียวกัน มีขนาดโตเต็มที่ยาวถึง 27 เมตร น้ำหนักมากกว่า 75 ตัน ขนาดลูกแรกเกิดยาว 6-6.5 เมตร มีลักษณะเด่น คือ สีด้านหลังสีดำ ด้านท้องสีขาวตัดกันชัดเจน มีซี่กรองอาหารจำนวน 240-480 แผง บนขากรรไกรบนแต่ละข้าง ร่องใต้คางมีจำนวน 50-100 ร่อง
วาฬฟินพบได้ในทะเลเปิดและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก สำหรับในประเทศไทย จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง และมีหลักฐานที่พบเพียงตัวอย่างเดียว เป็นซากโครงกระดูกขุดพบเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ที่หมู่บ้านวิจิตราธานี กิโลเมตรที่ 36 จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นซากโครงกระดูกที่มีขนาดตัวยาวประมาณ 22 เมตร ถูกฝังอยู่ในโคลนนานมากจนบางส่วนเป็นฟอสซิลแล้ว ประมาณจากช่วงอายุที่สามารถเกิดเป็นฟอสซิลได้อยู่ในราวเกือบ 1,000 ปี ส่วนหัวยาว 5 เมตร ซากถูกฝังอยู่ในพื้นที่ของโครงการวิจิตราธานี ซึ่งอยู่ห่างจากปากแม่น้ำไม่น้อยกว่า 3 กิโลเมตร ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ จึงเชื่อแน่ว่าบริเวณนี้เคยเป็นแนวฝั่งทะเลมาก่อน และจะนำโครงกระดูกไปหาอายุโดยวิธีวิเคราะห์สารคาร์บอน 14 ต่อไป ปัจจุบันซากถูกเก็บรักษาไว้ที่โครงการวิจิตราธานี
และพบอีกครั้งเป็นกรณีที่ยังมีชีวิต เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2556 ที่เกาะลิบง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง วาฬฟินความยาว 10 เมตร ว่ายเข้ามาเกยตื้นบริเวณหน้าเขาบาตูปูเต๊ะ ในระดับน้ำที่มีความลึกเพียง 1 เมตรเท่านั้น ทำให้ต้องดิ้นรนนานกว่า 3 ชั่วโมง จนกระทั่งน้ำขึ้นในเวลาเที่ยงวันเดียวกัน จึงเป็นอิสระว่ายลงทะเลไปได้
Balaena physalus
Balaenoptera physalus
ปลาวาฬฟิน
พระเจ้าราดามาที่ 1
สมเด็จพระเจ้าราดามาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ หรือ พระเจ้าราดามามหาราช (พ.ศ. 2336 - พ.ศ. 2371) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งผืนแผ่นดินใหญ่มาดากัสการ์ตั้งแต่พ.ศ. 2353 จนถึงพ.ศ. 2371 ทรงรวมดินแดนสองในสามของเกาะไว้ภายใต้พระราชอำนาจ พระองค์มีพระมเหสีที่ยิ่งใหญ่ถึง 12 พระองค์ หนึ่งในนั้นคือพระขนิษฐาบุญธรรมของพระองค์เอง ซึ่งก็คือ เจ้าหญิงรามาโว หรือ สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ ผู้ซึ่งเป็นที่รู้จักจากการที่ทรงได้รับชัยชนะในความวุ่นวายแห่งการสืบราชบัลลังก์หลังจากการเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันของพระเจ้าราดามา
สมเด็จพระเจ้าราดามาที่ 1 มหาราชแห่งมาดากัสการ์
ดราก้อนเกท
ดราก้อนเกท  เป็นบริษัทมวยปล้ำอาชีพในประเทศญี่ปุ่นที่ก่อตั้งเมื่อ ปี ค.ศ. 1997 หรือชื่อเดิมก็คือ โตเรียวมอนเจเปน ส่วนใหญ่ของนักมวยปล้ำ ดราก้อนเกทเป็นบัณฑิตจากโรงยิมโตเรียวมอน ของอัลติโม ดราก้อน และทำให้การส่งเสริมการขายขึ้นอยู่กับสไตล์รุ่นจูเนียร์เฮฟวี่เวทที่แตกต่างกันโดยเน้นประลองยุทธ์บินสูง, ฉูดฉาดเทคนิคการต่อสู้, ซับมิสชั่น
สะพานสายรุ้ง (น้ำตกไนแอการา)
สะพานสายรุ้ง ในน้ำตกไนแอการา เป็นสะพานเหล็กโค้งระหว่างประเทศ ข้ามหุบเขาแม่น้ำไนแอการา และสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงระดับโลก เชื่อมต่อกับเมืองของน้ำตกไนแอการา ,รัฐนิวยอร์ก ,สหรัฐอเมริกา (ไปทางทิศตะวันออก) และน้ำตกไนแอการา, รัฐออนแทรีโอ ,ประเทศแคนาดา (ตะวันตก)
Rainbow Bridge (Niagara Falls)
คณะผู้แทนทางการทูตในประเทศสเปน
Hash tree
คชภัค ผลธนโชติ
คชภัค ผลธนโชติ เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2524 เป็นสมาชิกวงแคลช และเป็นโปรดิวเซอร์ฝ่ายบริหาร (Executive producer) ของค่ายบ็อกซ์มิวสิก ในเครือมิวซิกมูฟ และเป็นโปรดิวเซอร์ให้ศิลปินต่าง ๆ มากมาย
พลมีชื่อจริงก่อนเปลี่ยนชื่อว่า ธนะพล ฤกษ์สมผุส ก่อนที่พลเปลี่ยนชื่อในภายหลัง พลถูกชักชวนให้เข้าร่วมวง "ลูซิเฟอร์" เพื่อเข้าประกวดฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์ครั้งที่ 2 และ 3 ในตำแหน่งมือกีตาร์ ซึ่งครั้งที่ 3 ได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 และเซ็นสัญญากับค่ายอัพจี ในปี พ.ศ. 2541 เปลี่ยนชื่อเป็นวงแคลช และออกอัลบั้ม "วัน" เป็นอัลบั้มชุดแรก ในปี พ.ศ. 2544
หลังวงแคลชยุบวงในปี พ.ศ. 2554 พลก็ได้ทำงานเบื้องหลัง โดยเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินต่าง ๆ มากมาย เช่น เก็ตสึโนวา, ฟีฟี่ เบลค, ศรัญ แอนนิ่ง และในปี พ.ศ. 2558 ก็ถูกชักชวนจาก จุ๊บ - วุฒินันท์ ภิรมย์ภักดี ให้ย้ายไปอยู่ที่ สหภาพดนตรี และได้เป็นโปรดิวเซอร์ให้กับ พิษณุ นิ่มสกุล ในเพลง "โลกเสมือนจริง" ปัจจุบันเป็นโปรดิวเซอร์ฝ่ายบริหาร (Executive producer) ของค่ายบ็อกซ์มิวสิก ซึ่งเป็นค่ายย่อยของมิวซิกมูฟ ที่เปลี่ยนชื่อมาจากสหภาพดนตรี
บวช.
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2559 พลได้เข้าพิธีอุปสมบทเป็นภิกษุที่วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร เพื่อทดแทนพระคุณของพ่อแม่ และใช้ชีวิตใต้ร่มกาสาวพัสตร์เพื่อศึกษาพระธรรม ได้รับฉายา "ภคโชโต"
ชีวิตส่วนตัวและธุรกิจ.
ชีวิตส่วนตัว พลคบหาดูใจกับแอร์โฮสเตสสาว แพร นิศารัตน์ ได้ 2 ปี จึงแต่งงานกันเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 มีลูกชาย 2 คน ชื่อ น้องพร้อม และ น้องพูน
พลและเพื่อนร่วมวงแคลชยังได้ร่วมกันทำธุรกิจร้านอาหารกึ่งผับชื่อ "แคลงก์" (Clank) ที่บริเวณถนนศรีนครินทร์ หลังห้างซีคอนสแควร์ ซึ่งเป็นหุ้นส่วนร่วมกับขันเงิน และเดย์ ศิลปินจากวงไทยเทเนี่ยม
อัมสเตอร์ดัม อารีนา
The Designer Season 2 แรงบันดาลใจจากแม่แห่งแผ่นดิน
แกร์กราเดอ
แกร์กราเดอ  หรือ กีร์ชโรอา (ลิมบูร์ก: ) เป็นเมืองและเทศบาลทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ ใกล้เขตแดนประเทศเยอรมนี เป็นศูนย์กลางการทำเหมืองถ่านหินตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1970
เฮ็ลซิงบอร์ย
เฮ็ลซิงบอร์ย  เป็นเมืองในประเทศสวีเดน มีประชากร 97,122 คน ในปี ค.ศ. 2010 เป็นศูนย์กลางของภูมิภาคเออเรซุนด์ (Øresund) เป็นเมืองในสวีเดนที่ใกล้กับประเทศเดนมาร์กที่สุด โดยใกล้กับเมืองเฮลซิงเงอร์ของเดนมาร์ก สามารถเห็นได้จากอีกฝั่งหนึ่งได้ ห่างราว 4 กม. ทางทิศตะวันตก
เมืองเฮ็ลซิงบอร์ย มีอาคารเก่าแก่มากมายหลายหลัง มีทิวทัศน์ติดกับชายทะเล อาคารผสมผสานระหว่างอาคารแบบเก่า มีโบสถ์และป้อมปราการ ที่สร้างด้วยหินหลายแห่ง สร้างมานานกว่า 600 ปี และมีอาคารทันสมัยย่านการค้ามากมาย