pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อุปนิสัยและพฤติกรรมของเบียร์ดดราก้อนนั้นในธรรมชาติของเบียร์ดดราก้อนเป็นสัตว์ที่หวงถิ่นที่อยู่มาก เบียร์ดดราก้อนไม่ว่าเพศผู้หรือเพศเมียนั้นเป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่อย่างสันโดษในธรรมชาติ เบียร์ดดราก้อนไม่จับคู่อยู่ร่วมกันเป็นคู่หรือเป็นกลุ่มแต่อย่างใด เบียร์ดดราก้อนนั้นไม่มีความผูกพันธ์ุทางสายเลือดและไม่อาจมีความรู้สึกรักหรือว่ารับรู้ถึงการมีความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมสายพันธ์ุได้ การที่ผู้เลี้ยงไม่ศึกษาพฤติกรรมที่ของเบียร์ดดราก้อนให้รอบคอบ อาจจะทำให้เกิดการบาดเจ็บและสูญเสียชีวิตของสัตว์เลี้ยงได้ เบียร์ดดราก้อนเพศผู้นั้นจะเข้าขู่เบียร์ดดราก้อนผู้รุกรานในทันทีที่พบเห็นโดยการฉีดสีไปในส่วนเคราให้เป็นสีดำและการยักหัวขึ้นลงอย่างรุนแรง ก่อนที่เพศผู้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งที่ตัวเล็กกว่าจะโบกมือขึ้นลงอย่างช้า ๆ แสดงความยอมแพ้และถอยหนี แต่ถ้าหากว่าเพศผู้ทั้งคู่มีความเหี้ยนกระหือรือทั้งคู่ การเข้าขู่และวิ่งไล่กัดกันย่อมเกิดขึ้น ตามมาด้วยความตายหรือบาดเจ็บของทั้งสองฝ่าย เบียร์ดดราก้อนจำนวนไม่น้อยนั้นได้สูญเสียนิ้ว ขา หรือหาง มาจากการต่อสู้ไม่ว่าในวัยเด็กเล็กหรือโตเต็มวัย หรือแย่กว่านั้นอาจทำให้แผลเกิดการติดเชื้อตามมาด้วยการเน่าและถึงแก่ความตายได้ เบียร์ดดราก้อนไม่ควรนำมาเลี้ยงด้วยกันไม่ว่าจะเพศผู้หรือเพศเมีย ช่วงเวลาที่เหมาะที่สุดที่จะให้มันมาอยู่ร่วมกันคือช่วงการผสมพันธุ์ชั่วคราวเท่านั้น การที่เบียร์ดดราก้อนสองตัวเอาตัวทับกันนั้นไม่ได้เป็นการแสดงออกถึงความรักแต่อย่างใด แต่หากเป็นการแสดงถึงความเป็นใหญ่ในอาณาเขตของตน ตัวที่เป็นใหญ่นั้นจะเอาร่างตัวมันเองบังแสงและความร้อนจากดวงอาทิตย์ทำให้อีกตัวไม่สามารถได้รับแสงได้อย่างเหมาะสม ลักษณะพฤติกรรมแบบนี้ไม่ใช่การแสดงออกทางความรักแต่อย่างใด เนื่องจากเบียร์ดดราก้อนเป็นสัตว์เลือดเย็นไม่สามารถสร้างความร้อนเองได้ อาจส่งผลทำให้ตัวที่ด้อยกว่านั้นส่งผลเสียทางสุขภาพและความเครียดในระยะยาวอาทิ ซึมเศร้า ขาดน้ำและขาดสารอาหาร ซึ่งสามารถทำให้ถึงตายได้ เบียร์ดดราก้อนเป็นสัตว์ที่ไม่ค่อยแสดงออกทางอาการ ไม่ว่าจะเจ็บ หรือป่วย แต่จะตายทันทีเมื่อถึงขีดสุดที่มันจะทนได้ เบียร์ดดราก้อนที่มีอาการเครียดนั้น จะแสดงออกโดยการฉีดสีดำเข้าไปที่ใต้ท้อง มีลักษณะเป็นเส้นลายวง ๆ เบียร์ดดราก้อนที่ไม่มีอาการเครียดจะมีท้องลักษณะขาวโพลน ไม่มีเส้นดำ หรือลายใด ๆ ใต้ท้องลำตัว หากมีอาการดังกล่าวเกิดขึ้น ควรที่จะนำเบียร์ดดราก้อนไปในที่ที่มันรู้สึกปลอยภัยเช่นตู้ที่อยู่ของมันในทันที มักจะทำให้อาการเหล่านี้หายไปได้ เบียร์ดดราก้อนเป็นสัตว์ที่ขี้เกียจ ไม่ค่อยชอบเดินและมักจะอยู่เฉย ๆ ตากแดดตลอดวัน เมื่อเบียร์ดดราก้อนรู้สึกร้อน มันจะอ้าปากเพื่อเป็นการคลายความร้อน เนื่องจากเบียร์ดดราก้อนเป็นสัตว์เลื้อยคลาน พวกมันไม่สามารถระบายความร้อนทางเหงื่อได้เฉกเช่นมนุษย์ เบียร์ดดราก้อนที่ตากแดด ควรจะมีที่กำบังขณะตากแดดบ้าง จะทำให้เบียร์ดดราก้อนสามารถเข้าไปหลบแดดได้ เพื่อหลีกเลี่ยงการช็อกตายโดยความร้อนจัดในเวลากลางวัน เบียร์ดดราก้อนเป็นสัตว์ที่เก็บน้ำในร่างกาย พวกมันกินน้ำน้อยมากต่อวันหรือไม่กินเลย เบียร์ดดราก้อนบางตัวมักไม่ยอมกินน้ำจากถ้วย แต่พวกมันสามารถได้รับน้ำจากอาหารที่กินเช่นผักหรือผลไม้ได้ ลักษณะของเบียร์ดดราก้อนที่แข็งแรงนั้นควรจะหัวเชิดตรง ดวงตาเปิดเป็นวงกลมเต็มที่ ไม่ง่วงซึมช่วงตอนกลางวันแต่อย่างใด
เบียร์ดดราก้อน นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง เพราะมีอุปนิสัยไม่ดุร้าย ไม่กัดหรือทำร้ายมนุษย์ โดยสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ โดยมักจะเป็นตู้ปลาที่ปูพื้นด้วยทรายหรือกรวดแห้ง ๆ เหมือนสภาพที่อยู่ในธรรมชาติ ซึ่งปัจจุบัน สามารถเพาะเบียร์ดดราก้อนที่มีความยาวถึง 22 นิ้วได้ ซึ่งนับว่ามีความใหญ่กว่าขนาดในธรรมชาติ หรือมีสีต่าง ๆ ผิดไปจากธรรมชาติด้วย เช่น สีแดง, สีเหลืองทั้งตัว หรือหนามบนตัวหายไปหมด หรือแม้แต่ลำตัวโปร่งใสจนมองเห็นอวัยวะต่าง ๆ ภายในได้ลาง ๆ ดวงตามีแต่ส่วนตาดำ ไม่มีตาขาว เป็นต้น
Pogona vitticeps
มังกรเครา
เดมี่ โลวาโต้
เลือดเป็นกรดเหตุเมตาบอลิก
วงศ์ปลากดอเมริกาใต้
วงศ์ปลากดอเมริกาใต้ หรือ วงศ์ปลากดหนวดยาว  เป็นวงศ์ของปลาน้ำจืดกระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pimelodidae (/พาย-มิ-โล-ดิ-ดี้/)
ปลาในวงศ์นี้จะลักษณะเด่นตรงที่มีหนวด 3 คู่ มีครีบไขมัน ขณะที่ก้านครีบแข็งที่ครีบอกอาจจะมีหรือไม่มีก็ได้ ปากกว้าง ภายในปากไม่มีฟันแหลมคม แต่จะเป็นตุ่มสาก ๆ สีแดงเหมือนฟองน้ำ หลายชนิดมีพฤติกรรมการกินอาหาร โดยการเขมือบฮุบกินไปทั้งชิ้นหรือทั้งตัว โดยที่ไม่มีการกัดหรือเคี้ยว
พบกระจายพันธุ์อยู่ในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ ขนาดลำตัวมีตั้งแต่เพียงไม่กี่เซนติเมตร แต่ส่วนมากเป็นปลาขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่ โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลาพิไรบ้า ("Brachyplatystoma filamentosum") ที่มีความยาวกว่า 3 เมตร จัดเป็นปลาที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ และถือเป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ที่สุดในโลกชนิดหนึ่ง
เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันเป็นปกติในท้องถิ่น และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยแบ่งออกได้เป็น 32 สกุล ประมาณ 90 ชนิด
Pimelodidae
วงศ์ปลากดหนวดยาว
ภาษามลายูถิ่นสตูล
ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม
ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม เป็นละครชุดประเภทจบในตอน ผลิตโดย โพลีพลัส ออกอากาศทุกคืนวันเสาร์เวลา 20.20 - 21.15 น. ทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 โดยเริ่มตอนแรกวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2555 ออกอากาศตอนจบไปเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ภายหลังได้มีการนำละครเรื่องนี้กลับมาออกอากาศซ้ำอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2559 ทุกวันเสาร์ เวลา 17.00 น. และทุกคืนวันศุกร์ เวลา 22.00 น. โดยออกอากาศทาง ไทยรัฐทีวี เริ่มวันเสาร์ที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2559 (แต่การออกอากาศซ้ำครั้งนี้จะเริ่มออกอากาศตั้งแต่ตอน เจ้าที่เจ้าทาง เป็นต้นไป) อำนวยการผลิตโดย อรพรรณ วัชรพล ลงเสียงประกอบโดย ปั้น-ปั้น ร่วมเขียนบทโทรทัศน์โดย ทิพสุดา ดวงมะวงศ์/ณัฏฐพล เกษบุญชู/เพียงพัชร/พิมพ์ทิพย์/สุธิสา วงศ์อยู่/ปั้นให้เป๊ะ/สถาพร สุชาติ/กฤษฎา เตชะนิโลบล และอีกมากมาย กำกับการแสดงโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล/หลักเขต วสิกชาติ/วัชรา สังข์สุวรรณ และ กิฟท์ สุภานันท์
ต่อไปนี้จะเป็นรายชื่อตอนในละครชุด ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม พร้อมข้อมูลวันออกอากาศเมื่อครั้งที่ฉายในสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5 (ชื่อตอนที่มีการพิมพ์ตัวหนาคือตอนที่ได้รับการออกอากาศซ้ำในช่อง ไทยรัฐทีวี ด้วย)
ทูรินเจีย
โธมัส ชาฟ
แมกซิมัมเดอะฮอร์โมน
แมกซิมัมเดอะฮอร์โมน  เป็นวงดนตรีฮาร์ดคอร์พังก์/อัลเทอร์เนทีฟเมทัล จาก ฮะชิโอจิ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
การตั้งชื่อบทความ
เอส/2012 พี 1
อินดีโทรนิกา
อินดีโทรนิกา  หรืออาจเรียกว่า อินดีอิเล็กทรอนิกส์  เป็นแนวเพลงที่มีส่วนผสมระหว่าง อินดี้, อิเล็กทรอนิกส์, ร็อกและป็อป เครื่องดนตรีของแนวเพลงนี้ที่ใช้กันเช่น คีย์บอร์ดอิเล็กทรอนิกส์, เครื่องสังเคราะห์เสียง, แซมเพลอร์ และดรัมแมชชีน ใกล้เคียงกับแนวเพลงอิเล็กทรอนิกส์ แต่ใช้เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์น้อยกว่า และใช้ดนตรีแบบอคูสติกชิลเวฟ (โกล-ไฟ)
เกาะน้อย (แก้ความกำกวม)
เกาะน้อย อาจหมายถึง
เอส/2011 พี 1
เกาะผี (นครศรีธรรมราช)
เกาะผี เป็นเกาะเล็กๆ อยู่ใกล้กับช่องรูเล็ต ตั้งอยู่ในเขตตำบลท้องเนียน อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นเกาะที่มีประการังและกัลปังหาโดยรอบเกาะ ช่วงเวลาน้ำลงต่ำสุด ถ้ำใต้น้ำจะโผล่พ้นจากระดับน้ำทะเลสามารถเดินเที่ยวชมได้ การเดินทางสู่เกาะผี สามารถเช่าเรือหางยาวมาได้จากท่าเรือแหลมประทับ ในระหว่างทางจะผ่านหลายจุดท่องเที่ยว เช่น หินพับผ้า เกาะนุ้ย ช่องรูเล็ต ซึ่งมีทัศนียภาพที่งดงามมาก
เกาะผี มีพื้นที่เกาะทั้งหมด 0.008 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ในเขตตำบลท้องเนียน อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช
จังหวัดโอเฟอไรส์เซิล
โอเฟอไรส์เซิล  เป็นจังหวัดในประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ตอนกลาง-ตะวันออกของประเทศ ความหมายของชื่อคือ "พื้นที่แนวแม่น้ำไอส์เซิล" ซึ่งเป็นมุมมองจากราชรัฐมุขนายกยูเทรกต์ผู้ปกครองในสมัยกลาง เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองซโวลเลอ และเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือเมืองเอ็นสเคอเด ณ ปี ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 1,162,215 คน
ในอดีต โอเฟอไรส์เซิล เป็นที่รู้จักในชื่อ โอเฟอสติชท์ (Oversticht) ซึ่งรวมดินแดนบางส่วนของจังหวัดเดรนเทอในปัจจุบันด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 1336 ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของดัชชีแห่งเกลเดอร์ส แต่ไม่นานนักก็ถูกยึดโดยราชรัฐมุขนายกยูเทรกต์ในปี ค.ศ. 1347
อย่างไรก็ตาม ราชรัฐตกอยู่ภายใต้อำนาจของจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1528 ซึ่งได้สถาปนาตนขึ้นเป็นขุนนางแห่งโอเฟอไรส์เซิล อันเป็นชื่อในภาษาละตินของโอเฟอสติชท์ ต่อมา ชาวดัตช์รวมตัวกันต่อต้านการปกครองของสเปนที่มีพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 เป็นผู้สืบทอดราชสมบัติต่อจากพระราชบิดา และชาวโอเฟอไรส์เซิลได้เข้าร่วมกับสาธารณรัฐดัตช์ในช่วงสงคราม 80 ปีที่มีเป้าหมายเพื่อประกาศเอกราชจากสเปนในครั้งนี้ด้วย และได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1648
หลังจากนั้น เนเธอร์แลนด์ถูกฝรั่งเศสยึดครองในปี ค.ศ. 1795 และโอเฟอไรส์เซิลได้กลายเป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส (départements) โดยรวมเข้ากับเดรนเทอกลายเป็นจังหวัดโอเฟอไรเซิลอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1801
ต่อมาเมื่อจักรพรรดินโปเลียนพ่ายแพ้ในสงครามเมื่อปี ค.ศ. 1814 เนเธอร์แลนด์ได้รับเอกราชอีกครั้งและได้สถาปนาราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ขึ้น และจังหวัดโอเฟอไรส์เซิลก็ถูกผนวกเป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอีกครั้ง ก่อนจะโดยกองทัพนาซี เยอรมนีเข้ายึดครองในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 และได้รับการปลดปล่อยในเดือนเมษายน ค.ศ. 1945
จังหวัดโอเฟอไรส์เซิลมีอาณาเขตทางตะวันออกติดกับรัฐนีเดอร์ซัคเซินและรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินของประเทศเยอรมนี ทางใต้ติดกับจังหวัดเกลเดอร์ลันด์ ทางตะวันตกติดกับจังหวัดเฟลโฟลันด์และฟรีสลันด์ ส่วนทางเหนือติดกับจังหวัดเดรนเทอ สามารถแบ่งพื้นที่จังหวัดออกเป็น 3 ภูมิภาคหลักๆ ได้แก่ ภูมิภาคโคปฟอนโอเฟอไรส์เซิล(ทางตะวันตกเฉียงเหนือ) ภูมิภาคซัลลันด์(ตอนกลาง) และภูมิภาคทเว็นเตอ(ทางตะวันออก) มีเมืองหลวงคือ ซโวลเลอ และมีเมืองใหญ่เมืองอื่นได้แก่ อัลเมโล เดเวนเตอร์ เฮงเงโล และเอ็นสเคอเด
พื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศมีลักษณะเป็นดินทรายและมีแม่น้ำไหลทั่วบริเวณ เช่นแม่น้ำเรกเกอ แม่น้ำดิงเกล และสายอื่นๆ ทางตะวันตกเฉียงเหนืออุดมไปด้วยตะกอนและโคลนของแม่น้ำ ในอดีตเคยเป็นป่าพรุมาก่อน (ปัจจุบันหลงเหลืออยู่ไม่มาก) จุดสูงสุดของจังหวัดอยู่ที่เขาทันเคนเบิร์ก สูงจากระดับน้ำทะเลเพียง 85 เมตร
มีทางด่วนตัดผ่านจังหวัดโอเฟอไรส์เซิลทั้งสิ้น 3 เส้นหลักได้แก่ A1, A28 และ A35 ส่วนระบบรถไฟนั้น มีสถานีหลักอยู่ที่สถานีซโวลเลอในเมืองซโวลเลอ สถานีเฮงเงโลและสถานีเอ็นสเคอเดที่เป็นจุดเชื่อมต่อรถไฟระหว่างประเทศกับประเทศเยอรมนี
ในอดีตเคยมีท่าอากาศยานเอ็นสเคอเด ทเวนเตอด้วย แต่ได้มีการยกเลิกไป
Overissel
โอเวอร์เอเซิล
จังหวัดเดรนธ์
เดรนเทอ
จังหวัดเฟลโฟลันด์
เฟลโฟลันด์  เป็นจังหวัดในประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ ก่อตั้งเป็นจังหวัดเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1986 เมื่อเขตเฟลโฟโปลเดอร์สตะวันออกและใต้ผนวกรวมกันเป็นจังหวัดเดียวกัน อยู่ทางตอนกลางของประเทศ เป็นจังหวัดที่ 12 ของประเทศ มีประชากรราว 422,202 คน (ค.ศ. 2019) ประกอบด้วย 6 เทศบาล โดยมีเมืองเลลีสตัดเป็นเมืองหลวงของจังหวัด และมีเมืองอัลเมเรอเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุด
เฟลโฟลันด์มีพื้นที่ติดกับจังหวัดฟรีสลันด์ทางตอนเหนือ จังหวัดโอเฟอไรส์เซิลทางตะวันออกเฉียงเหนือ ทางตะวันตกจรดกับอ่าวมาร์เกอร์เมร์และไอส์เซิลเมร์และ และติดกับจังหวัดเกลเดอร์ลันด์ทางตะวันออกเฉียงใต้
หลังเกิดน้ำท่วมใหญ่เมื่อ ค.ศ. 1916 เนเธอร์แลนด์ได้ตัดสินใจปิดล้อมอ่าวเซาเดอร์เซและถ่ายน้ำออกเพื่อสร้างผืนดินขึ้นในโครงการ เซาเดอร์เซเวิร์ค (Zuiderzee Works) เริ่มต้นดำเนินการอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1932 นับตั้งแต่ที่ได้มีการสร้างเขื่อนอัฟสเลาต์ไดค์แล้วเสร็จ หลังจากนั้น มีการแบ่งพื้นที่อ่าวเป็นอ่าวไอส์เซิลเมร์และมาร์เกอร์เมร์ รัฐบาลมีแผนจะสูบน้ำออกเพื่อสร้างผืนดินขึ้นใหม่ชื่อ มาร์เกอร์วาร์ด เช่นกันแต่แผนนี้ได้ถูกยกเลิกไปเนื่องจากเหตุผลทางเศรษฐกิจ
ส่วนแรกของผืนดินใหม่แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1942 ก่อนที่ส่วนต่อๆมาจะแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1968 แต่มีการเปลี่ยนแผนหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยให้มีการรักษาแนวคูคลองเดิมที่แบ่งระหว่างผืนดินใหม่กับผืนดินเดิมเอาไว้ เพื่อให้เมืองชายฝั่งของผืนดินเดิมยังมีทางออกทะเล และเป็นการรักษาระดับน้ำให้เสถียร ทำให้ผืนดินเฟลโฟโปลเดอร์สที่ได้เพิ่มมาใหม่นี้กลายเป็นเกาะเทียมที่เชื่อมต่อกับแผ่นดินหลักด้วยสะพาน
ในปี ค.ศ. 1986 เทศบาลของเกาะได้ลงประชามติให้แยกตัวเป็นจังหวัดใหม่ กลายเป็นจังหวัดล่าสุดในเนเธอร์แลนด์
แผ่นดินเฟลโฟลันด์ทางตะวันออกมีเมืองหลวงคือ เลลีสตัด ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1966 ตามชื่อของ คอร์เนลิส เลลี วิศวกรคนสำคัญในการออกแบบและก่อสร้างโครงการเซาเดอร์เซเวิร์ค และทางใต้ มีเมืองอัลเมเรอ ตั้งชื่อตามชื่อทะเลสาบอัลเมเรอที่เรียกกันในยุคกลาง เป็นเมืองที่ขยายตัวอย่างรวดเร็ว
ปัจจุบันแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 เทศบาล โดยพื้นที่กลางเกาะเป็นพื้นที่เกษตรกรรม และพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้มีป่าหนาแน่น
มีทางรถไฟเชื่อมต่อกับเฟลโฟลันด์สองสายหลักด้วยกัน โดยมีสถานีอัลเมเรอและสถานีเลลีสตัดเป็นสถานีใหญ่ นอกจากนี้ ยังมีท่าอากาศยานเลลีสตัดเป็นท่าอากาศยานขนาดเล็ก แต่ไม่ได้ให้บริการเป็นเที่ยวบินประจำ
เฟลโวลันด์
จังหวัดนอร์ทบราแบนต์
นอร์ทบราแบนต์ หรือ โนร์ดบราบันต์  เป็นจังหวัดในประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ ทางทิศใต้จรดจังหวัดแอนต์เวิร์ปและจังหวัดลิมบูร์กของประเทศเบลเยียม ทางทิศเหนือจรดแม่น้ำมาส ทางทิศตะวันออกจรดจังหวัดลิมบูร์ก และทางทิศตะวันตกจรดจังหวัดเซลันด์ เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 มีประชากร 2,562,566 คน โดยเมืองหลวงของจังหวัดคือ เซร์โทเคนบอส (ประชากร 154,205 คน) และมีเมืองใหญ่หลายเมือง ได้แก่ ไอนด์โฮเฟน (ประชากร 231,642 คน) ติลบูร์ค (ประชากร 217,259 คน) และ เบรดา (ประชากร 183,873 คน)
ประวัติของจังหวัดนอร์ทบราบันต์เริ่มต้นจากการกำเนิดของดัชชีบราบันต์ในสมัยของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราว ค.ศ. 1183 โดยพัฒนามาจากดินแดนของขุนนางแห่งบราบันต์ ก่อนจะตกเป็นส่วนหนึ่งของเบอร์กันดีเมื่อ ค.ศ. 1430 และของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คเมื่อปี ค.ศ. 1482 ผ่านการสืบทอดราชบัลลังก์
เมื่อมีการปฏิวัติของชาวดัตช์ต่อการปกครองของสเปนโดยมีจุดเริ่มต้นจุดหนึ่งมาจากความแตกต่างของนิกายทางคริสต์ศาสนาของผู้ปกครองและประชาชน ชาวดัตช์ได้รวมตัวกันสถาปนาสาธารณรัฐดัตช์ ชุมชนบางส่วนของจังหวัดนอร์ทบราบันต์หันมาร่วมมือกับสาธารณรัฐที่ยึดนิกายโปรเตสแตนท์เป็นหลัก และบางส่วนที่มักเป็นชาวคาทอลิกยังร่วมมือกับสเปน ทั้งสองฝ่ายทำการสู้รบกันยาวนานถึง 80 ปีในสงครามอิสรภาพของเนเธอร์แลนด์ พื้นที่จังหวัดนอร์ทบราบันต์เป็นสมรภูมิรบอย่างดุเดือด จนถึงปี ค.ศ. 1648 ที่สเปนรับรองเอกราชของเนเธอร์แลนด์อย่างเป็นทางการในสนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลีย
ผลจากการลงนามในสนธิสัญญา ส่วนเหนือของดัชชีบราบันต์(จังหวัดนอร์ทบราบันต์ในปัจจุบัน)ตกเป็นของสาธารณรัฐดัตช์ และส่วนใต้ยังอยู่ภายใต้การปกครองของสเปน แต่ดินแดนส่วนนี้ไม่ได้รับสถานะเป็นจังหวัด กล่าวคือ อยู่ภายใต้อธิปไตยของเนเธอร์แลนด์ แต่ไม่มีสิทธิปกครองตนเองแบบจังหวัดอื่นๆ นอกจากนี้ ชาวคาทอลิกในนอร์ทบราบันต์ยังยืนยันที่จะนับถือนิกายเดิมต่อไป ไม่เปลี่ยนเป็นโปรเตสแตนท์ตามคนส่วนใหญ่ของประเทศ ทำให้บางครั้ง ดินแดนนี้ได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างไปจากจังหวัดอื่น มีการเก็บภาษีที่สูง และไม่มีส่วนร่วมในการปกครองเท่าไหร่นัก มักใช้เป็นรัฐกันชนกับอาณาจักรอื่นทางใต้
ต่อมา กองทัพสาธารณรัฐฝรั่งเศสบุกยึดเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1796 และสถาปนาเป็นสาธารณรัฐปัตตาเวีย ดินแดนบราบันต์เหนือถูกเปลี่ยนเป็นจังหวัดบาตาฟส์บราบันต์ของสาธารณรัฐ แต่ถูกเปลี่ยนอีกครั้งเมื่อมีการผนวกเนเธอร์แลนด์เข้ากับจักรวรรดิฝรั่งเศส บราบันต์ถูกแบ่งเป็นจังหวัด เดอเนเตส (ปัจจุบันคือมณฑลแอนต์เวิร์ป) และไดล์ ในระบบการปกครองแบบจังหวัดของฝรั่งเศส
เมื่อปี ค.ศ. 1815 หลังจักรพรรดินโปเลียนแพ้สงคราม ที่ประชุมใหญ่แห่งเวียนนามีมติให้เบลเยียมและเนเธอร์แลนด์รวมเป็นประเทศเดียวกันอีกครั้งในชื่อสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ จึงได้มีการตั้งจังหวัดนอร์ทบราบันต์ขึ้นอย่างเป็นทางการ เพื่อแยกกับจังหวัดเซาท์บราบันต์ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเบลเยียม อย่างไรก็ตาม เบลเยียมได้ประกาศเอกราชในปี ค.ศ. 1830 ทำให้มีเพียงจังหวัดนอร์ทบราบันต์ที่ยังอยู่กับเนเธอร์แลนด์ หลังจากนั้น จังหวัดได้เริ่มมีอุตสาหกรรมใหญ่เกิดขึ้นมากมาย และพลิกโฉมเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของดินแดนส่วนใต้ของเนเธอร์แลนด์ไปอย่างมาก
นอร์ทบราบันต์มีความหนาแน่นของประชากร 501 คนต่อตารางกิโลเมตร โดยมีเมืองเศรษฐกิจเรียงตัวคล้ายรูปว่าว ได้แก่ เซร์โทเคนบอส ไอนด์โฮเฟน ติลบูร์ค และเบรดา พื้นที่ส่วนใหญ่ของข้างราบเรียบและอยู่เหนือระดับน้ำทะเลเล็กน้อย แม้ประชากรส่วนใหญ่จะอยู่ในเมืองใหญ่ แต่ก็มีหมู่บ้านขนาดเล็กกระจัดกระจายอยู่เป็นจำนวนมาก ตามพื้นที่เกษตรกรรม
จังหวัดนอร์ทบราบันต์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 62 เทศบาลซึ่งสามารถแบ่งเป็น 4 กลุ่มใหญ่ๆ (COROP) ได้ดังนี้
การจ้างงานของนอร์ทบราบันต์อยู่ที่ภาคการเกษตร อุตสาหกรรม และการบริการเป็นหลัก โดยสินค้าเกษตรหลักได้แก่ ข้าวโพดหวาน ข้าวสาลี น้ำตาล และต้นบีท และมีฟาร์มปศุสัตว์สำหรับโคและสุกร ส่วนภาคอุตสาหกรรมมีการผลิตรถยนต์ สินค้าอิเล็กทรอนิกส์ สิ่งทอ และรองเท้า นอกจากนี้ การท่องเที่ยวในจังหวัดได้รับความนิยมมากขึ้น โดยมีสวนสนุกเอฟเทลลิงเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยว
อาหารของชาวดัตช์ในแดนใต้ที่โดดเด่นอยู่ที่จังหวัดนอร์ทบราบันต์และลิมบูร์ก โดยได้รับอิทธิพลมาจากเบอร์กันดีที่ปกครองดินแดนแถบนี้ในยุคกลาง จุดเด่นคือของหวาน ซุป สตูว์ และผัก จังหวัดนี้เป็นจังหวัดที่มีการพัฒนาวิธีการประกอบอาหารอย่างสูง นิยมเสิร์ฟสเต็กเนื้อสเต๊กเซอร์ลอยด์ ฟิลเลต์ และเท็นเดอร์ลอยด์ ซึ่งกลายมาเป็นอาหารจานหลักของอาหารดัตช์แบบดั้งเดิม รับประทานคู่กับซอสและมั่นฝรั่งหลากหลายชนิด นอกจากนี้ สตูว์เนื้อและหัวหอมก็ยังเป็นอาหารขึ้นชื่อที่ใช้เวลาเตรียมนาน ส่วนของหวานมักจะใช้ครีม คัสตาร์ท และผลไม้เป็นส่วนประกอบมาก
นอร์ทบราบันต์มีสโมสรฟุตบอลอาชีพมากถึง 8 สโมสร โดยมีเปเอสเฟ วิลเลิมทเว และแอร์กาเซวาลไวค์ ที่แข่งขันในลีกสูงสุด(เอเรดีวีซี) และอีก 5 สโมสรที่เล่นในดิวิชันล่าง เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟน เป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในจังหวัด เป็นหนึ่งในสามสโมสรที่ใหญ่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์
นอร์ทบราบันต์
จังหวัดเกลเดอร์ลันด์
เกลเดอร์ลันด์  เป็นจังหวัดในประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ตอนกลาง-ตะวันออกของประเทศ มีมาตั้งแต่จักรวรรดิโรมัน เมืองหลักของจังหวัดชื่อเมืองอาร์เนม มีเมืองสำคัญอื่นเช่นเมืองไนเมเคินและอาเพลโดร์นที่มีขนาดใกล้เคียงกัน จังหวัดเกลเดอร์ลันด์เป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ มีพื้นที่ราว 5,136 ตารางกิโลเมตรโดยมีผืนน้ำ 169 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 2,084,478 คนเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2019
ตำนานพื้นบ้านเล่าว่า ราว ค.ศ. 878 ขุนนางแห่งพอนต์นามว่า วิชาร์ด และลูโพลด์ ได้ต่อสู้กับมังกรไฟและได้ใช้หอกแทงมังกรร้าย ก่อนมังกรจะสิ้นใจได้ส่งเสียงคำรามเป็นครั้งสุดท้ายซ้ำๆว่า "เกลเรอ เกลเรอ" ขุนนางทั้งสองได้สถาปนาเมืองใหม่ขึ้นเพื่อเป็นการรำลึกถึงวีรกรรมครั้งนี้ชื่อ เมือง"เกลเดิร์น" (ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศเยอรมนี ใกล้ชายแดนประเทศเนเธอร์แลนด์) เมืองนี้ได้เป็นที่มาของการตั้งชื่อเคานต์เกลเดอร์ส ในเนเธอร์แลนด์ ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ปรากฎในหลักฐานทางประวัติศาสตร์ครั้งแรกในบันทึกของเจราร์ดที่ 3 แห่งวาสเซินเบิร์กเมื่อปี ค.ศ. 1096
ต่อมา เคานต์เกลเดอร์สขยายใหญ่ขึ้นจากการผนวกรวมกับเคานต์ซุตเพนผ่านการแต่งงานของขุนนางผู้ครองแคว้น ทำให้เกลเดอร์สมีอิทธิพลยิ่งใหญ่ตามแถบแม่น้ำไรน์ แม่น้ำวาล แม่น้ำเมิซ และแม่น้ำไอส์เซิล จึงเป็นเคานต์ที่มีความสำคัญในยุคกลาง เป็นแหล่งผลประโยชน์ที่สำคัญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หลังจากนั้น เคานต์ได้ผนวกรวมกับเมืองไนเมเคิน ยกระดับขึ้นเป็นดัชชีเมื่อปี ค.ศ. 1339 ด้วยการสถาปนาของจักรพรรดิลูทวิชที่ 4 มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองยือริช (Jülich) ต่อมาเมื่อดัชชีเบอร์กันดีเรืองอำนาจขึ้นในแถบนี้ ดัชชีเกลเดอร์สกลับไม่ยอมตกอยู่ใต้อำนาจของเบอร์กันดี แต่ในที่สุดต้องมาตกอยู่ใต้การปกครองของเบอร์กันดีที่ตกเป็นของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คเมื่อจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 บีบบังคับให้เจ้านครต้องยกเมืองให้เมื่อปี ค.ศ. 1543
ดัชชีเกลเดอร์สเข้าร่วมกับสาธารณรัฐดัตช์ในการปฏิวัติต่อต้านการปกครองของพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน จนได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1648 หลังจากนั้น ถูกพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสยึดครองเป็นระยะเวลาสั้นๆในปี ค.ศ. 1672 และเมืองหลวงของดัชชี คือ เกลเดิร์น ตกเป็นของปรัสเซียในปี ค.ศ. 1713 ต่อมาเมื่อจักรพรรดินโปเลียนยึดครองเนเธอร์แลนด์ในช่วง ค.ศ. 1795 เกลเดอร์สตกเป็นของฝรั่งเศสโดยปริยาย ก่อนที่จะได้รับอิสรภาพอีกครั้งเมื่อจักรวรรดิฝรั่งเศสล่มสลายเมื่อจักรพรรดินโปเลียนแพ้สงครามและเนเธอร์แลนด์มีการก่อตั้งเป็นราชอาณาจักรอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1815 ซึ่งเกลเดอร์สได้กลายเป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศนับตั้งแต่นั้น
เนเธอร์แลนด์ถูกเยอรมนียึดครองในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และช่วงท้ายสงคราม ทหารพลร่มของฝ่ายสัมพันธมิตรได้ต่อสู้กับทหารนาซี เยอรมนีอย่างดุเดือดที่ยุทธการที่อาร์เนม เป็นช่วงเวลาสำคัญที่นำมาสู่การปลดปล่อยเนเธอร์แลนด์ในสงครามโลกครั้งนี
เกลเดอร์ลันด์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 54 เทศบาล ซึ่งสามารถแบ่งกลุ่มได้เป็น 4 กลุ่ม (COROP) ได้แก่
เกลเดอร์ลันด์มีพิพิธภัณฑ์จำนวนมากตั้งอยู่ภายในตัวจังหวัด ไม่ว่าจะเป็นพิพิธภัณฑ์อาร์เนม พิพิธภัณฑ์ฟาลค์โฮฟที่ไนเมเคิน พระราชวังเฮทโลที่อาเพลโดร์น นอกจากนี้ยังมีโรงละคร ลานคอนเสิร์ต และสนามฟุตบอลหลายแห่ง
เกลเดอร์ลันด์
เกลเดอร์แลนด์
เซร์โทเคนบอส
เซร์โทเคนบอส  หรือบางครั้งเรียกสั้นๆว่า เดมโบส  เป็นเทศบาลในประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดนอร์ทบราแบนต์ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของประเทศ อยู่ห่างจากกรุงอัมสเตอร์ดัมราว 80 กม. ทางทิศใต้ มีประชากร 154,205 คนในปี ค.ศ. 2019
ฟลาเวียง มีเชลีนี
ฟลาเวียง มีเชลีนี เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสของสโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส สวมเสื้อหมายเลข 7 เล่นในตำแหน่งกองกลาง
ริค มาลามบรี
ริค มาลามบรี เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ.2525 เป็นนักแสดง, นักเต้น และนายแบบชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากบทบาทพระเอกในภาพยนตร์เรื่อง Step Up 3D
สกุลเบี๊ยดดราก้อน
ปลาฉลามสีเทา
ปลากัดป่าค็อกซินา
เกษราภรณ์ สุตา
นาวาโทหญิง เกษราภรณ์ สุตา เป็นอดีตนักกีฬายกน้ำหนักหญิงทีมชาติไทย เกิดวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ที่ตำบลปงเตา อำเภองาว จังหวัดลำปาง จบการศึกษาจากสถาบันการพลศึกษา จังหวัดเชียงใหม่
เคยได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักประเภทต่าง ๆ อาทิ เหรียญทอง กีฬาแห่งชาติ ระหว่างปี พ.ศ. 2533–พ.ศ. 2536, เหรียญทอง การแข่งขันยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2541, เหรียญทอง การแข่งขันยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งเอเชีย ครั้งที่ 5 สาธารณรัฐประชาชนจีน, เหรียญทองแดง การแข่งขันยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งเอเชีย ครั้งที่ 8 ประเทศเกาหลีใต้, เหรียญทองแดง เอเชียนเกมส์ 1998 กรุงเทพมหานคร
เกษราภรณ์ ถือเป็นนักกีฬาทีมชาติไทยหญิงคนแรกที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก โดยได้เหรียญทองแดง จากการแข่งขันยกน้ำหนักรุ่นไม่เกิน 58 กิโลกรัม ในโอลิมปิก 2000 ที่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย โดยถือเป็นเหรียญรางวัลเหรียญแรกของกีฬายกน้ำหนักของไทยในการแข่งขันโอลิมปิก และเป็นนักกีฬาคนที่ 3 ของไทย ที่ได้รับเหรียญรางวัลในการแข่งขันครั้งนั้นด้วย (อีก 2 คน คือ วิจารณ์ พลฤทธิ์-เหรียญทอง มวยสากลสมัครเล่น และพรชัย ทองบุราณ-เหรียญทองแดง มวยสากลสมัครเล่น)
หลังจากนี้แล้ว เกษราภรณ์ก็ได้เลิกเล่นกีฬายกน้ำหนักไป โดยรับราชการเป็นทหารเรือ ยศทหารสัญญาบัตร "นาวาโทหญิง"
ไฟฟ้าดับในประเทศอินเดีย พ.ศ. 2555
ไฟดับในประเทศอินเดีย กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เป็นเหตุไฟดับครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ เกิดขึ้นเป็นสองเหตุการณ์แยกกันในวันที่ 30 และ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เหตุดังกล่าวกระทบประชากรกว่า 620 ล้านคน คิดเป็นประมาณ 9% ของประชากรโลก หรือครึ่งหนึ่งของประชากรอินเดีย ใน 22 รัฐ ทางตอนเหนือ ตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย มีการประเมินว่า กำลังการผลิต 32 จิกะวัตต์ถูกตัดขาดในเหตุไฟดับดังกล่าว ขณะที่บทความวอลสตรีทเจอร์นัลกลับยืนยันว่า มีเพียง 320 ล้านคนที่มีพลังงานตั้งแต่แรก (ส่วนที่เหลือจากที่ได้รับผลกระทบนับว่าขาดการเข้าถึงพลังงาน) พลังงานไฟฟ้ากลับมาใช้การได้ตามปกติในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม และ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2555
โครงสร้างพื้นฐานทางไฟฟ้าของอินเดียโดยทั่วไปถูกมองว่าเชื่อถือไม่ได้อยู่แล้ว มีการประเมินว่า พลังงานที่ผลิตได้ 27% สูญเสียไประหว่างการส่งหรือถูกขโมย ขณะที่อุปทานสูงสุดยังมีน้อยกว่าอุปสงค์อยู่โดยเฉลี่ย 9% อินเดียประสบไฟดับบ่อยครั้งซึ่งครั้งหนึ่งอาจกินเวลานานถึง 10 ชั่วโมง ยิ่งไปกว่านั้น ประชากร 300 ล้านคน หรือราว 25% ไม่มีไฟฟ้าใช้เลย แสดงให้เห็นว่าอินเดียยังล้าหลังในด้านการมีอุปทานพลังงานที่พอเพียงหลายทศวรรษ
ในฤดูร้อน พ.ศ. 2555 ก่อนหน้านี้ อากาศที่ร้อนจัดทำให้การใช้พลังงานถึงระดับสถิติในนิวเดลี เนื่องจากฤดูมรสุมมาช้าในปีนี้ พื้นที่เกษตรกรรมในรัฐปัญจาบและรัฐหรยาณาจึงใช้พลังงานเพิ่มขึ้นเพื่อปั๊มน้ำเข้านา ปลายฤดูมสุมยังทำให้โรงไฟฟ้าพลังน้ำผลิตไฟฟ้าได้น้อยกว่ากำลังการผลิตปกติ
สุชิล กุมาร ชินเด รัฐมนตรีพลังงานอินเดีย กล่าวว่า เบื้องต้นยังไม่ทราบสาเหตุแน่ชัด แต่เชื่อว่าน่าจะเกิดจากหลายรัฐใช้กระแสไฟฟ้าเกินโควตาที่ได้รับ
โดราเอมอน ตอน โนบิตะผจญภัยเกาะมหัศจรรย์
อารีย์ วิรัฐถาวร
นาวาตรีหญิง อารีย์ วิรัฐถาวร เกิดวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ที่ตำบลบ้านเหนือ อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี จบการศึกษาจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
อารีย์ มาประสบความสำเร็จจากการแข่งขันโอลิมปิก 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยได้เหรียญทองแดง ในรุ่น 48 กิโลกรัมหญิง โดยเป็นนักกีฬาไทยคนแรกที่ได้รับเหรียญรางวัลในการแข่งขันครั้งนี้ และเป็นนักกีฬาหญิงไทยคนที่ 2 ต่อจาก เกษราภรณ์ สุตา ที่ได้เหรียญรางวัลโอลิมปิก ปัจจุบัน อารีย์รับราชการเป็นทหารเรือ (ทร.) ยศ นาวาตรีหญิง (น.ต.)
กรดไพรูวิก
กรดไพรูวิก (CH3COCOOH) เป็นกรดอินทรีย์ คีโตน และกรดแอลฟา-คีโตซึ่งมีโครงสร้างเรียบง่ายที่สุด แอนไอออนคาร์บอกซิเลต (COO-) ซึ่งเป็นคู่เบสของกรดไพรูวิกตามทฤษฎีของเบรินสเตด-เลารี มีชื่อว่า ไพรูเวต (CH3COCOO-) เป็นจุดร่วมสำคัญในหลายวิถีเมแทบอลิซึม
ไพรูเวตเป็นสารประกอบเคมีสำคัญในทางชีวเคมี เป็นผลิตภัณฑ์จากเมแทบอลิซึมของกลูโคส หรือไกลโคไลสิส กลูโคสหนึ่งโมเลกุลสลายได้ไพรูเวตสองโมเลกุล ซึ่งจะถูกนำไปสร้างพลังงานต่อไป
ไพรูเวตเป็นตัวเชื่อมสำคัญในเครือข่ายวิถีเมแทบอลิซึม โดยสามารถถูกเปลี่ยนเป็นสารอื่นได้หลายชนิด ได้แก่
ไพรูเวต
ซีเนอร์ไดโอด
ซีเนอร์ไดโอด  เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำจัดอยู่ในจำพวกไดโอด แต่ใช้งานเพื่อนำกระแสเมื่อได้รับไบอัสกลับ และระดับแรงดันไบอัสกลับที่นำซีเนอร์ไดโอดไปใช้งานได้เรียกว่า ระดับแรงดันพังทลายซีเนอร์ (Zener Breakdown Voltage ; Vz) ซีเนอร์ไดโอดจะมีแรงดันไบอัสกลับ (Vr) น้อยกว่า Vz เล็กน้อย ไดโอดประเภทนี้เหมาะที่จะนำไปใช้ควบคุมแรงดันที่โหลดหรือวงจรที่ต้องการแรงดันคงที่ เช่น ประกอบอยู่ในแหล่งจ่ายไฟเลี้ยง หรือโวลเทจเรกูเลเตอร์
ZENER DIODE
กีฬาฮ็อคกี้ในโอลิมปิก
เปร์นิก
เปร์นิก  เป็นเมืองทางทิศตะวันตกของประเทศบัลแกเรีย อยู่ห่างจากกรุงโซเฟียไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ราว 30 กม. มีประชากร 81,052 คน (ปี ค.ศ. 2011) เป็นเมืองสำคัญในจังหวัดเปร์นิก ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสตรูมา (Struma River)
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1396 ถึง ค.ศ. 1878 เมืองตกอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรออตโตมัน ในศตวรรษที่ 20 เมืองเปร์นิกพัฒนาอย่างรวดเร็ว เป็นศูนย์กลางทำเหมืองถ่านหิน และอุตสาหกรรมหนัก ในยุคคอมมิวนิสต์ของบัลแกเรีย เรียกเมืองว่า ดีมีโตรโว (Dimitrovo) ระหว่างปี ค.ศ. 1949 ถึง 1962 ภายใต้การปกครองของจอร์จี ดีมีตรอฟ (Georgi Dimitrov)
Pernik
เช็วเลย์
เช็วเลย์ (, ; ) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของประเทศลิทัวเนีย มีประชากร 101,884 คน (ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2021) ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเกานัสไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 121 กิโลเมตร มีอุตสาหกรรมเครื่องหนังและถุงเท้ารองเท้า
นาคีชีวัน
สาธารณรัฐปกครองตนเองนาคีชีวัน  เป็นเขตปกครองตนเอง เป็นดินแดนส่วนแยกของประเทศอาเซอร์ไบจาน มีพื้นที่ครอบคลุม 5,500 ตร.กม. ติดกับประเทศอาร์มีเนีย (221 กม.) ทางทิศตะวันออกและเหนือ ติดกับประเทศอิหร่าน (179 กม.) ทางทิศใต้และตะวันตก ติดกับประเทศตุรกี (15 กม.) ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
นาคีเชวาน
สาธารณรัฐปกครองตนเองนาคีชีวัน
รันชูเอโล
รันชูเอโล  เป็นเทศบาลและเมืองในจังหวัดบิยากลารา ของประเทศคิวบา ก่อตั้งเมืองในปี ค.ศ. 1734 เป็นเทศบาลในปี ค.ศ. 1879
ในปี ค.ศ. 2004 เทศบาลเมืองรันชูเอโลมีประชากร 59,062 คน มีพื้นที่ 556 ตร.กม. (215 ตร.ไมล์),
Ranchuelo, Cuba
ราเนอส์