pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ขนนกจรวด (rocket plume) คือ "จรวดช่วยพยุง" หรือ จรวดขับดันขนาดเล็กสำหรับการช่วยพยุงน้ำหนักหรือช่วยขับเคลื่อนตัวจรวดหรือยานอวกาศให้เคลื่อนที่ไปมาได้ภายใต้ชั้นบรรยากาศในระดับต่ำ ๆ ใกล้พื้นผิวของดาวเคราะห์ดวงนั้น ๆ ซึ่งจะมีความแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับเครื่องยนต์จรวดแต่ละเครื่อง, การออกแบบตามระดับความสูงในชั้นบรรยากาศ, ระดับความสูงในชั้นบรรยากาศ, แรงขับดันและปัจจัยอื่น ๆ อีก
ไอเสียที่อุดมไปด้วยคาร์บอนจากเชื้อเพลิงน้ำมันก๊าดมักจะมีสีส้มเนื่องจากการแผ่รังสีจากวัตถุดำ (black body radiation) ของอนุภาคที่ถูกเผาไหม้, นอกเหนือไปจากแถบหงส์ (Swan band) สีน้ำเงิน เปอร์ออกไซด์ (Peroxide) นั้น เป็นตัวออกซิไดซ์ หรือ ตัวช่วยในการเผาไหม้ของเชื้อเพลิงขั้นพื้นฐานที่สุดของจรวดและขนนกจรวดไฮโดรเจน (hydrogen rocket plume) อันประกอบด้วยไอน้ำ (steam) ซะเป็นส่วนใหญ่และเกือบจะมองไม่เห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่เปล่งประกายสว่างเจิดจ้าได้ในรังสีอัลตราไวโอเลตและรังสีอินฟราเรด ไอพ่นจากจรวดเชื้อเพลิงแข็ง (solid rocket) ที่เชื้อเพลิงของจรวดมักจะประกอบไปด้วยธาตุที่เป็นโลหะอย่างเช่น อะลูมิเนียม เมื่อเวลาที่เชื้อเพลิงนั้นถูกเผาไหม้แล้ว จะปรากฏให้เห็นเป็นเปลวไฟสีส้ม-ขาว สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่าได้อย่างชัดเจน และยังช่วยเพิ่มพลังงานให้กับกระบวนการเผาไหม้ได้อีกด้วย
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย มีนาคม พ.ศ. 2554
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2554 เป็นการประชุมสภาผู้แทนราษฎรเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีเป็นรายบุคคลอีก 9 คน รวม 10 คน
เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2554 มิ่งขวัญ แสงสุวรรณ ส.ส.พรรคเพื่อไทย ได้ยื่นญัตติขออภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล รวม 10 คน (จากพรรคประชาธิปัตย์ 6 คน และพรรคภูมิใจไทย 4 คน) ประกอบด้วย
โดยฝ่ายค้านให้เหตุผลว่า รัฐมนตรีดังกล่าวบริหารราชการแผ่นดินล้มเหลว ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ตามที่ได้แถลงนโยบายต่อรัฐสภา การปฏิบัติและการบังคับใช้กฎหมายไม่มีความถูกต้อง เป็นธรรม ใช้กฎหมายลิดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชน ปล่อยปละละเลยให้เกิดการทุจริต จงใจบิดเบือนการแข่งขันอย่างเสรีและเป็นธรรม ปล่อยให้มีการกักตุนสินค้า การผูกขาดโดยเอกชน ไม่รักษาผลประโยชน์ส่วนรวม แทรกแซงการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร ไม่ส่งเสริมสัมพันธไมตรีและความร่วมมือกับต่างประเทศ โดยแนบคำขอยื่นถอดถอนรัฐมนตรีดังกล่าวทุกคน ยกเว้นกษิต ภิรมย์
สำหรับเหตุผลที่ฝ่ายค้านยื่นถอดถอนอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี นั้น ประกอบด้วยสี่ประการ ได้แก่ 1. กรณีการสลายการชุมนุมเมื่อเดือนเมษายนและพฤษภาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นผลทำให้ช่างภาพชาวญี่ปุ่นเสียชีวิตหนึ่งคน 2. การใช้อำนาจแทรกแซงกรมสอบสวนคดีพิเศษและสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ทำให้กระบวนการยุติธรรมไม่เสร็จตามระยะเวลาของกฎหมาย 3. ละเว้นการปฏิบัติหน้าที่กรณีเหตุวางเพลิงห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลเวิลด์ เนื่องจากมีกำลังทหารอยู่ใกล้เคียง และมีทีมดับเพลิงอยู่ภายใต้ห้างนับสิบทีม แต่ไม่สามารถป้องกันเหตุได้ และ 4. กรณีใช้อำนาจแทรกแซงกรมสรรพากรและองค์กรที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินคดีกับบริษัทฟิลลิป มอร์ริส ไทยแลนด์ จำกัด ซึ่งนำเข้าบุหรี่จากฟิลิปปินส์ และเลี่ยงภาษีอากร ทำให้รัฐเสียประโยชน์กว่า 68,000 ล้านบาท
ด้านอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ชี้ว่า ฝ่ายค้านไม่ระบุเหตุผลการยื่นญัตติให้ชัดเจน อาจไม่ถูกต้องตามรัฐธรรมนูญ ซึ่งอภิสิทธิ์ชี้ว่า หากฝ่ายค้านไม่ยอมเปิดเผยเหตุผลที่ชัดเจน อาจทำให้ไม่สามารถอภิปรายได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการวินิจฉัยของประธานรัฐสภา
วิทยา แก้วภราดัย ประธานคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาลและ วิทยา บุรณศิริ ประธานคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมฝ่ายค้าน มีมติเห็นพ้องกำหนดวันอภิปรายลงมติไม่ไว้วางใจเป็นเวลา 4 วัน ระหว่างวันที่ 9-12 มีนาคม และลงมติวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2554 โดยกำหนดไว้ 66 ชั่วโมง แบ่งเป็นฝ่ายค้าน 40 ชั่วโมง คณะรัฐมนตรี 20 ชั่วโมง และประท้วงอีก 6 ชั่วโมง รอประธานรัฐสภาบรรจุญัตติวาระ โดยวิทยา บุรณะศิริ เปิดเผยจำนวนบุคคลในเรื่องอภิปรายดังนี้ เรื่องการสลายการชุมนุม 7 คน การทุจริต 18-22 คน และการบริหารงานล้มเหลว 10-15 คน
วรงค์ เดชกิจวิกรม คณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล กล่าวว่า ทางคณะกรรมการได้หารือกันว่าควรตั้งคณะกรรมการตรวจสอบเอกสารหรือคลิปวิดีโอที่พรรคเพื่อไทยจะนำมาเปิดร่วมกับการอภิปรายไม่ไว้วางใจ โดยให้เหตุผลว่าเพื่อป้องกันการแสดงหลักฐานที่เป็นเท็จตามที่พรรคเพื่อไทยเคยนำคลิปวิดีโอตัดต่อมาฉาย โดยจะหารือปัญหาดังกล่าวกับชัย ชิดชอบ ประธานรัฐสภา ซึ่งคณะกรรมการตรวจสอบนี้จะประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากทั้งสองฝ่าย
ต่อมา มีเหตุทำให้การอภิปรายไม่ไว้วางใจเลื่อนออกไป โดยอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะกำหนดวันอภิปรายไม่ไว้วางใจวันที่ 15-17 มีนาคม โดยให้เหตุผลว่าเอกสารประกอบญัตติของฝ่ายค้านมีปัญหา ด้านอนุดิษฐ์ นาครทรรพ จากพรรคเพื่อไทย ระบุว่าเอกสารส่วนที่พรรครับผิดชอบนั้นเสร็จไปตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคมแล้ว
เบื้องต้น ทางพรรคเพื่อไทยจัดผู้อภิปรายไว้ 20 คน นำโดย มิ่งขวัญ แสงสุวรรณ ซึ่งสั่งห้ามมิให้ผู้ใดข้อมูลอภิปรายเล็ดลอดออกนอกห้องประชุม โดยผู้ที่อภิปรายจะต้องนำข้อมูลมาเสนอต่อมิ่งขวัญก่อน ด้าน ร.ต.อ. เฉลิม อยู่บำรุง ซึ่งตอนแรกไม่ขอเข้าร่วมอภิปรายไม่ไว้วางใจในครั้งนี้ ก่อนจะตัดสินใจเข้าร่วมการอภิปรายหลังจากที่ทักษิณ ชินวัตร วิดีโอลิงก์เข้ามาให้ ร.ต.อ. เฉลิม เข้าร่วมการอภิปรายด้วย
วันที่ 4 มีนาคม มีรายงานว่าพรรคเพื่อไทยมีการตั้งวอร์รูมขึ้นเพื่อนำไปสนับสนุนและชี้แจงในสภาจำนวนสองชุด ชุดหนึ่ง ได้แก่ จาตุรนต์ ฉายแสง, วราเทพ รัตนากร, พงศ์เทพ เทพกาญจนา และนพดล ปัทมะ เป็นต้น ส่วนอีกชุดหนึ่ง นำโดย เฉลิม อยู่บำรุง เพื่อคอยช่วยชี้แจงสนับสนุนในการอภิปราย
ผู้อภิปราย ประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย พรรคเพื่อแผ่นดิน และ พรรคประชาราช อาทิ วิทยา บุรณศิริ, จตุพร พรหมพันธุ์, ร.ต.อ.ดร.เฉลิม อยู่บำรุง, ฐิติมา ฉายแสง, วิเชียร ขาวขำ, วรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล, จุลพันธ์ อมรวิวัฒน์, ประชา ประสพดี, ไพจิต ศรีวรขาน, อรุณี ชำนาญยา, เชาวริน ลัทธศักดิ์ศิริ, ธเนศ เครือรัตน์, สงวน พงษ์มณี, ชวลิต วิชยสุทธิ์, วิสาระดี เตชะธีราวัฒน์, สุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล, สรวิช เทียนทอง, แวมาฮาดี แวดาโอะ ฯลฯ
15 มีนาคม.
การพิจารณาญัตติขอเปิดอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจเริ่มต้นขึ้นเมื่อเวลา 10.00 น. ของวันที่ 15 มีนาคม วิทยา บุรณศิริ ส.ส.พระนครศรีอยุธยา พรรคเพื่อไทย ประธานคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมฝ่ายค้าน เป็นผู้เสนอญัตติอภิปรายไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรี และเสนอชื่อมิ่งขวัญ แสงสุวรรณเป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไป วันแรกฝ่ายค้านใช้เวลาเกือบ 17 ชั่วโมง จนกระทั่งเสร็จสิ้นเมื่อเวลา 2.10 น. ของวันที่ 16 มีนาคม ส่วนใหญ่เน้นเรื่องปัญหาน้ำมันปาล์ม และปัญหาสินค้าเกษตรของกระทรวงพาณิชย์ โดยเชื่อว่าเอื้อประโยชน์ให้กับคนบางกลุ่ม
มิ่งขวัญ แสงสุวรรณเป็นผู้อภิปรายนายกรัฐมนตรีเป็นคนแรก โดยใช้สไลด์ 119 แผ่นประกอบ ระบุว่าปริมาณน้ำมันปาล์มลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2553 และสรุปว่าการบริหารงานด้านพลังงานของรัฐบาลล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง นโยบายตรึงราคาน้ำมันดีเซลทำให้เงินในกองทุนน้ำมันในปัจจุบันเหลือไม่ถึง 4,800 ล้านบาท และระบุว่าจะหมดเมื่อถึงสิ้นเดือนมีนาคม มิ่งขวัญ แสงสุวรรณกล่าวสรุปว่า การบริหารงานของอภิสิทธิ์ทำให้เกิดภาวะข้าวยากหมากแพง อีกทั้งปัญหาราคาข้าวที่ชาวบ้านขายข้าวได้ต่ำกว่าราคาประกัน รัฐบาลอภิสิทธิ์ก่อหนี้สาธารณะสูงที่สุดเป็นประวัติการณ์ โดยมีหนี้ 1.4 ล้านล้านบาท เปรียบเทียบกับรัฐบาลที่ผ่านมาทั้งหมดซึ่งก่อหนี้ไว้ 8.6 แสนล้านบาท
ด้านอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะตอบมิ่งขวัญ แสงสุวรรณ โดยระบุว่ารัฐบาลชุดนี้มีตัวเลขการส่งออกและท่องเที่ยวสูงที่สุดในประวัติศาสตร์ และรัฐบาลต้องกู้เงินเพราะผลกระทบจากวิกฤตเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นในสมัยพรรคเพื่อไทยเป็นรัฐบาล รัฐบาลบริหารหนี้สาธารณะได้ดีกว่าสมัยอดีตนายกรัฐมนตรี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร สำหรับประเด็นปัญหาราคาข้าว อภิสิทธิ์ย้อนถามมิ่งขวัญว่า บริหารข้าวอย่างไรจนถูกปรับออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ส่วนประเด็นกองทุนน้ำมันนั้น อภิสิทธิ์ระบุว่า กองทุนเคยเป็นหนี้ถึง 9 หมื่นล้านบาทสมัยอดีตนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตรเช่นกัน และด้านปัญหาน้ำมันปาล์ม ชี้ว่า สมัยรัฐบาลพรรคเพื่อไทยขายน้ำมันปาล์มขวดละ 47.50 บาท แพงกว่าปัจจุบัน จึงเห็นว่า ข้อมูลที่มิ่งขวัญนำมาเสนอนี้เป็นการตัดต่อ
น.อ.อนุดิษฐ์ นาครทรรพ อภิปรายเรื่องปัญหาน้ำมันปาล์มต่อ โดยชี้ว่าน่าจะมีการสมคบกันเพื่อเอื้อประโยชน์ แม้ว่ารัฐบาลจะทราบว่าน้ำมันปาล์มกำลังขาดตลาด แต่คณะกรรมการนโยบายน้ำมันปาล์มแห่งชาติ ซึ่งมีสุเทพ เทือกสุบรรณเป็นประธาน ได้อนุมัติน้ำเข้าล่าช้า เหมือนเป็นการดึงเวลาจนทำให้มีผู้ได้รับผลประโยชน์ถึงกว่า 1 พันล้านบาท ซึ่งมีบุคคลใกล้ชิดสุเทพรวมอยู่ด้วย อีกทั้งการนำเข้าน้ำมันปาล์ม 30,000 ตันนั้น มีการกำหนดสเปกนำเข้าที่มีเงื่อนงำ ซึ่งทางสุเทพ เทือกสุบรรณ ชี้แจงว่า ปัญหาน้ำมันปาล์มดังกล่าวเป็นเพราะคำนวณผลผลิตผิดพลาด เป็นความผิดพลาดไม่มีเจตนา ส่วนกรณีที่นำเข้าน้ำมันปาล์มผิดสเปกนั้น เป็นเพราะประเทศผู้ผลิตไม่ยินยอมให้นำเข้าน้ำมันปาล์มแบบธรรมดาเข้ามา ประเทศไทยจึงต้องน้ำมันปาล์มแบบแยกไขมาผลิตต่อในประเทศ
สมชาย กรุสวนสมบัติ หรือ "ซูม" คอลัมนิสต์ของหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ แสดงความเห็นในคอลัมน์ "เหหะพาที" ของตนเองว่า การถ่ายทอดการอภิปรายไม่ไว้วางใจทางโทรทัศน์ไม่เหมาะสมสำหรับเด็ก เนื่องจากพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรบางคน อาจทำให้เด็กซึมซับพฤติกรรมเหล่านี้ไปในอนาคต และเสนอให้มีการจัดเรตติ้งประเภทห้ามเด็กดูคนเดียวหรือให้ถ่ายทอดหลัง 22.00 น. เป็นต้นไปแทน
จากการสำรวจความคิดเห็น สวนดุสิตโพล ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ได้สอบถามความคิดเห็นของประชาชนจำนวน 1,594 คน จากประเด็นการอภิปรายไม่ไว้วางใจดังกล่าว สรุปว่า ร้อยละ 35.39 เห็นว่า ประชาชนจะได้รับข้อมูลที่เป็นจริงและชัดเจนจากทั้งสองฝ่าย ร้อยละ 28.24 เห็นว่า เป็นหน้าที่ของฝ่ายค้านในการตรวจสอบการทำงานของรัฐบาล ในคำถามที่ว่าอยากให้ผู้ใดเป็นผู้นำการอภิปรายนั้น ร้อยละ 40.17 อยากให้อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะเป็นผู้นำการอภิปรายฝ่ายรัฐบาล และร้อยละ 51.44 อยากให้เฉลิม อยู่บำรุงเป็นผู้นำการอภิปรายฝ่ายค้าน สำหรับประเด็นในการอภิปรายไม่ไว้วางใจนั้น ร้อยละ 23.04 อยากให้อภิปรายเรื่องการดูแลราคาสินค้าต่าง ๆ และร้อยละ 21.67 อยากให้อภิปรายเรื่องการทุจริต อย่างไรก็ตาม มีเพียงร้อยละ 15.94 เท่านั้นที่เชื่อว่าการอภิปรายดังกล่าวจะมีผลต่อการยุบสภา และได้ทำการสำรวจความคิดเห็นประชาชนจำนวน 1,187 คน ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล อีกครั้งในวันอภิปรายวันสุดท้าย พบว่า ร้อยละ 61.29 เห็นว่า ไม่คุ้มค่าในการการติดตามการอภิปรายครั้งนี้ และร้อยละ 78.91 รู้สึกผิดหวังต่อการอภิปรายไม่ไว้วางใจ โดยส่วนใหญ่เนื่องมาจากบรรยากาศการอภิปราย และเนื้อหาที่เป็นเรื่องเก่านำมาพูดใหม่ ส่วนความประทับใจในการอภิปรายในครั้งนี้ ร้อยละ 38.9 ระบุว่าได้รับรู้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์และชัดเจนมากขึ้น โดยร้อยละ 43.09 ประทับใจในการชี้แจงประเด็นที่ถูกอภิปรายของอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะมากที่สุด รองลงมา คือ ร้อยละ 29.67 ประทับใจข้อมูลของฝ่ายค้านโดยเฉพาะของจตุพร พรหมพันธุ์ ในส่วนผลกระทบต่อความนิยมของพรรคประชาธิปัตย์ พบว่า เท่าเดิม ร้อยละ 54.14 ลดลง ร้อยละ 25.56 และเพิ่มขึ้น ร้อยละ 20.30 ส่วนผลกระทบต่อความนิยมของพรรคเพื่อไทย พบว่า เท่าเดิม ร้อยละ 42.10 ลดลง ร้อยละ 46.62 และเพิ่มขึ้น ร้อยละ 11.28
วี 509 แคสซิโอเปีย
วี 509 แคสซิโอเปีย  เป็นดาวไฮเปอร์ไจแอนท์สีเหลืองที่อยู่ห่างจากโลก 7,800 ปีแสงในกลุ่มดาวแคสซิโอเปีย มันถูกจัดประเภทเป็นดาวแปรแสงกึ่งปกติและความส่องสว่างปรากฏของแปรผันระหว่าง +4.75 ถึง +5.5.
มติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1929
การลุกฮือของชาวลิเบีย พ.ศ. 2554
ข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1970
ข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1970  เป็นข้อมติอันคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติมีขึ้นโดยเอกฉันท์เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ให้ประณามการซึ่งรัฐบาลของมูอัมมาร์ กัดดาฟี ใช้อาวุธร้ายแรงต่อต้านผู้ประท้วงในประเทศลิเบีย และให้ใช้วิธีการบังคับระหว่างประเทศโต้ตอบรัฐบาลดังกล่าว
ด้วยข้อมติอันเป็นเอกฉันท์นี้ เป็นครั้งแรกที่คณะมนตรีความมั่นคงได้ยื่นเรื่องราวฟ้องประเทศประเทศหนึ่งต่อศาลอาญาระหว่างประเทศ
ในระหว่าง การลุกฮือของชาวลิเบียเมื่อ ค.ศ. 2011 กองกำลังอันภักดีต่อมูอัมมาร์ กัดดาฟี ได้ปล่อยระเบิดทางอากาศ (aerial bombing) ลงสู่เมืองตริโปลี โจมตีผู้ประท้วงซึ่งเป็นพลเรือน และนำไปสู่การประณามอย่างกว้างขวางโดยประชาคมโลก
การซึ่งทูตชาวลิเบียผู้ทรยศต่อรัฐบาลของตนได้กดดันเป็นอันมากนั้น เป็นเหตุให้สหประชาชาติต้องออกหน้าในครั้งนี้
การตกลงรับ.
ข้อมติที่ 1970 นี้ นำเสนอโดย ประเทศฝรั่งเศส, ประเทศเยอรมนี, สหราชอาณาจักร และ สหรัฐอเมริกา มีการถกเถียงกันหนึ่งวันเต็ม และได้ตกลงรับในที่สุด แอดเดล ราห์แมน ชัลแกห์ม (Abdel Rahman Shalgham) เอกอัครราชทูตลิเบียประจำสหประชาชาติ ผู้ซึ่งตำหนิระบอบของมูอัมมาร์ กัดดาฟีนั้น ได้ร้องขอให้คณะมนตรีความมั่นคงออกโรงในเหตุการณ์นี้ เขาได้โน้มน้าวให้สาธารณรัฐประชาชนจีน, ประเทศอินเดีย และ ประเทศรัสเซีย ร่วมยื่นเรื่องราวต่อศาลอาญาระหว่างประเทศเป็นผลสำเร็จ หลังจากที่ประเทศเหล่านี้ได้แสดงความห่วงใยว่า การยื่นเรื่องราวดังกล่าวอาจทำให้สถานการณ์บานปลายได้ ประเทศรัสเซียนั้นได้เสนอให้มีข้อบทสำหรับเป็นประกันว่าจะไม่มีชาติใดใช้ข้อมตินี้เป็นข้ออ้างเข้าแทรกแซงประเทศลิเบีย และที่ประชุมมีมติให้เพิ่มเข้าไปในข้อมตินี้ได้ ฝ่ายผู้แทนของประเทศลิเบียเองก็ได้เสนอให้มีข้อบัญญัติให้ประเทศลิเบียเป็นเขตห้ามบิน (no-fly zone) แต่ที่ประชุมมีมติให้ยก
ข้อมติ.
ในอารัมภบทของข้อมตินี้ คณะมนตรีความมั่นคงได้แสดง “ความกังวลเป็นอันมาก” (grave concern) ต่อสถานการณ์ในประเทศลิเบีย และประณามการใช้อาวุธต่อเหล่าพลเรือน กับทั้งยังประณามการละเมิดสิทธิมนุษยชน และความพยายามของรัฐบาลลิเบียในอันที่จะก่อความรุนแรง สันนิบาตอาหรับ, สหภาพแอฟริกา, องค์การประชุมอิสลาม และ คณะมนตรีสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ ได้ยื่นคำแถลงประณามในลักษณะเดียวกันต่อคณะมนตรีความมั่นคงด้วย การกระทำทั้งนี้ต่อผู้ประท้วงนั้นได้รับการถือว่าเป็นความผิดอาญาต่อมนุษยชาติ
ยังได้มีการแสดงความวิตกเกี่ยวกับสถานการณ์ของผู้ลี้ภัยในเรื่องการขาดแคลนโอสถและสวัสดิการสำหรับชาวต่างชาติ คณะมนตรีความมั่นคงได้ย้ำเตือนให้รัฐบาลลิเบียตระหนักถึงความรับผิดชอบในอันที่จะต้องประกันรักษาประชาชนของตัว กับทั้งต้องเคารพเสรีภาพในการชุมนุม, เสรีภาพในการแสดงออก และ เสรีภาพของสื่อ นอกจากนี้ ยังตำหนิรัฐบาลลิเบียให้แสดงความรับผิดชอบต่อการโจมตีพลเรือนด้วย
ตัวบทแห่งข้อมตินี้ยังระบุว่า คณะมนตรีความมั่นคงใคร่ครวญดีว่าจะมีการสืบสวนโดยหรือฟ้องคดีอาญาต่อศาลอาญาระหว่างประเทศในระยะเวลาสิบสองเดือนหลังจากที่คณะมนตรีฯ ได้ยื่นเรื่องราวต่อศาลฯ นั้นมิได้ ในขณะเดียวกัน คณะมนตรีฯ ยังรับว่าตนว่าบทบาทในการธำรงสันติภาพและความมั่นคงระหว่างประเทศด้วย
เนื้อความหลัก.
เนื้อความส่วนอื่น ๆ ของข้อมตินั้น ได้รับการตราขึ้นตาม หมวด 7 แห่งกฎบัตรสหประชาชาติ และตามข้อ 41 ดังนั้น ข้อมตินี้จึงใช้บังคับเป็นกฎหมายได้
คณะมนตรีความมั่นคงเรียกร้องให้ยุติโดยพลันซึ่งความรุนแรงในประเทศลิเบีย และเรียกร้องให้รัฐบาลลิเบียตอบสนองต่อข้อเรียกร้องอันชอบธรรมของประชากรของตัว คณะมนตรีฯ ได้วิงวอนให้เจ้าหน้าที่ทั้งหลายเคารพกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ และกฎหมายสิทธิมนุษยชน ตลอดจนให้ปฏิบัติการอย่างมีขอบเขต, ให้ประกันความปลอดภัยของชาวต่างชาติและความช่วยเหลือทางมนุษยธรรม กับทั้งให้เลิกปิดกั้นสื่อมวลชน อนึ่ง ยังมีการตักเตือนให้องค์กรระหว่างประเทศร่วมมือกันอพยพชาวต่างชาติออกจากประเทศลิเบียด้วย
ข้อมตินี้ยังได้ให้คณะมนตรีความมั่นคงยื่นเรื่องราวสถานการณ์ในลิเบียต่ออัยการศาลอาญาระหว่างประเทศ ผู้ซึ่งจักต้องแถลงต่อคณะมนตรีฯ ภายในสองเดือนหลังจากมีการตกลงรับข้อมติและทุก ๆ หกเดือนหลังจากเริ่มดำเนินคดี ข้อมติดังกล่าวยังกำหนดด้วยว่า ให้เจ้าพนักงานชาวลิเบียทั้งหลายประสานความร่วมมือกับศาลอาญาระหว่างประเทศอย่างเต็มภูมิ
ในการนี้ ได้มีคำสั่งห้ามขนถ่ายอาวุธ (arms embargo) โดยห้ามนำเข้าไปหรือส่งออกจากประเทศลิเบียซึ่งอาวุธยุทโธปกรณ์ทุกประเภท และแนะนำให้รัฐบ้านใกล้เรือนเคียงกับประเทศลิเบียจงเฝ้าระวังเรือสินค้าต้องสงสัยว่าขนถ่ายอาวุธและยึดสิ่งทั้งปวงที่ตรวจพบ นอกจากนี้ ยังห้ามรัฐเหล่านั้นอำนวยทหารรับจ้าง (mercenary) ในการลุกฮือครั้งนี้ด้วย อนึ่ง ยังห้ามบุคคลทั้งปวงในรัฐบาลลิเบียและบุคคลที่เกี่ยวข้องโดยตรงใช้การเดินทาง และสั่งให้ยึดทรัพย์สินของบุคคลเช่นว่าด้วย โดยทรัพย์สินอันใดที่ยึดไว้ ให้ใช้เป็นประโยชน์สำหรับสาธารณชนทั่วไปได้
ในโอกาสเดียวกัน มีการแต่งตั้งคณะกรรมการคณะหนึ่งสำหรับควบคุมการปฏิบัติตามวิธีการบังคับ สืบสวนความรุนแรงทั้งหลาย และใช้วิธีการบังคับที่ระบุไว้แก่บุคคลและองค์กรอื่น ๆ เพิ่มเติม มีการเรียกให้รัฐทั้งมวลอำนวยความช่วยเหลือทางมนุษยธรรมแก่ประเทศลิเบียด้วย
ข้อมตินี้ ปิดท้ายด้วยคำแถลงของคณะมนตรีความมั่นคงว่า คณะมนตรีฯ ยินดีจะทบทวน แก้ไข ปรับปรุง หรือยกเลิกมาตรการทั้งหลายบรรดาที่มีขึ้นในสถานการณ์นี้
ข้อมติของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1970
เจ้าหญิงเม็ตเตอ-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงเม็ตเตอ-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ (ประสูติ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2516, พระนามเดิม เม็ตเตอ มาริต เช็สเซิม เฮออิบิ) พระวรชายาในเจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ กับสมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงเม็ตเตอ มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ประสูติเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2516 ณ เมืองคริสเตียนซันน์ ประเทศนอร์เวย์ มีพระนามเดิมว่า เม็ตเตอ มาริต เช็สเซิม เฮออิบิ เป็นธิดาของนายสเว็น อูลัฟ เฮออิบี กับนางมาริต เช็สเซิม ต่อมาบิดาและมารดาของพระองค์ได้หย่าขาดจากกัน บิดาของพระองค์ได้สมรสใหม่กับนางเรนาเทอ บาร์ชการ์ด มีพระขนิษฐาและพระเชษฐาสองคน พระองค์เติบโตที่เมืองคริสเตียนซันน์ที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ หนึ่งในพระเชษฐาต่างบิดาของพระองค์คือ ทรอนด์ เบินต์เซิน ได้เสียชีวิตลงในเหตุโจมตีในนอร์เวย์ พ.ศ. 2554
พระองค์เข้าศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนโอแดร์เนิส และเข้าศึกษาในโรงเรียนวังการัตตา ทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย ในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยน ต่อมาพระองค์ได้ศึกษาต่อในโรงเรียนคริสติอันซันด์และสำเร็จการศึกษาใน พ.ศ. 2537 ต่อมาได้ศึกษาต่อที่โรงเรียนเอกชนบยอร์นเนิส และสอบเบื้องต้นในมหาวิทยาลัยอักแดร์ ประเทศนอร์เวย์
เม็ตเตอ มาริต ชีส์เซม เฮออิบี ได้รู้จักกับมกุฎราชกุมารโฮกุนครั้งแรกผ่านทางเพื่อนของทั้งสองฝ่ายใน พ.ศ. 2542 ในขณะนั้นเธอเป็นบริกรหญิงที่มีลูกติด คือ มาริอุส บอร์ก เฮออิบี อายุ 4 ขวบ จากความสัมพันธ์กับชายคนหนึ่งที่ต้องโทษในคดียาเสพติด และมีข่าวลือว่าเม็ตเตอ มาริต "ที่ผ่านมาเธอเป็นที่รู้จักในนามของนักเต้นออสโลและมีเรื่องราวเกี่ยวกับยาเสพติด" เธอได้เข้ารับการรักษาเพื่อบำบัดสารเสพติดและมีประวัติว่าเป็นนักเที่ยวหนัก
ทั้งสองได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2544 โดยจัดขึ้นในกรุงออสโล พิธีล่าช้าไปหนึ่งชั่วโมงเนื่องจากเจ้าสาวร่ำไห้ตลอดทั้งพิธี โดยเม็ตเตอ มาริตสวมชุดคลุมผ้าไหมสีขาวยาว 20 ฟุต ส่วนมกุฎราชกุมารฉลองพระองค์ด้วยเครื่องทรงทหาร สายสะพายและเหรียญ โดยมกุฎราชกุมารเฟรเดอริกแห่งเดนมาร์ก เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว เบตินา และเอมิลี สวันสตรอม, คามิลลา และแอนนิเคน เบอร์เนย และตูวา เฮออิบี เป็นเพื่อนเจ้าสาว นางสาวเม็ตเตอ มาริต ได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ทั้งมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารี พร้อมด้วยเด็กชายมาริอุส โอรสนอกสมรสในมกุฎราชกุมารี ได้ปรากฏตัวบริเวณระเบียงของพระราชวังท่ามกลางการยิงสลุต และวงดนตรีเล่นเฉลิมฉลอง ทั้งสองมีพระราชโอรส-ธิดา ด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่
และเมื่อภายหลังการอภิเษกสมรสเข้ามาในพระราชวงศ์นั้น พระองค์ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจด้านยาเสพติด พระองค์ทรงถูกกดดันเป็นอย่างมาก เนื่องจากพระองค์ทรงมีภูมิหลังมิดีนัก ด้วยเคยทรงมีพระโอรสมาแล้วก่อนอภิเษกกับ เจ้าฟ้ามกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ แต่แล้วพระองค์ก็ทรงทำให้ประชาชนทั่วประเทศเห็นอกเห็นใจ และผู้เป็นแรงกำลังสำคัญในการที่ทำให้เจ้าฟ้ามกุฎราชกุมารและนางสาวเม็ตเตอ-มาริต คือ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ และ สมเด็จพระราชินีซอนยาแห่งนอร์เวย์ สมเด็จพระบรมราชชนกนาถ และ สมเด็จพระราชชนนี ของพระสวามี รวมทั้ง เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอแห่งนอร์เวย์ พระเชษฐภคินีเพียงพระองค์เดียวของพระสวามี
มูอัมมาร์ อัล-กัดดาฟี
พระเจ้าโกจงแห่งโครยอ
วิดีโอคลิป
ด้วยแรงอธิษฐาน
ด้วยแรงอธิษฐาน เป็นนวนิยายรักจากบทประพันธ์ของ กิ่งฉัตร ที่ผสมผสานระหว่างเรื่องราวของกฎแห่งกรรม การกลับชาติมาเกิด และดวงจิตที่แรงกล้ายามเมื่อลมหายใจสุดท้ายจะหลุดออกจากร่าง ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยสำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ตีพิมพ์ครั้งล่าสุด (ครั้งที่ 14) โดยสำนักพิมพ์อรุณ โดยมีการนำไปทำเป็นละครโทรทัศน์ในพ.ศ. 2539 และ ในปี พ.ศ. 2553 และมีการนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อีกในปี พ.ศ. 2561 นำแสดงโดย เจษฎาภรณ์ ผลดี และ นิษฐา จิรยั่งยืน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.20 - 22.50 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดีที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2561 ต่อจากละคร นางบาป
ตำบลหินดาด (อำเภอด่านขุนทด)
ตำบลหินดาด เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา แยกออกจากตำบลตะเคียนเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในบริหารโดย องค์การบริหารส่วนตำบลตำบลหินดาด
ปัจจุบัน ตำบลหินดาดแบ่งออกเป็น 24 หมู่บ้าน ได้แก่
โดยมีหมู่บ้านตอนแรก 9 หมู่บ้าน
ชาวบ้านส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท มีวัด 17 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 7 โรง โรงเรียนมัธยมศึกษา 1 โรง (คือ โรงเรียนปราสาทวิทยาคม) มีโรงงานอุตสาหกรรม 1 แห่ง มีเส้นทางคมนาคมหลัก คือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2256 ด้านเศรษฐกิจ ชาวบ้านประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่
พระเจ้าอิดริสที่ 1 แห่งลิเบีย
สมเด็จพระเจ้าอิดริสที่ 1 แห่งลิเบีย , (พระนามเดิม: ซัยยิด มุฮัมมัด อิดริส บิน มุฮัมมัด อัลมะห์ดี อัสเซนุสซียะห์; Sayyid Muhammad Idris bin Muhammad al-Mahdi as-Senussi), 13 มีนาคม ค.ศ. 1890 – 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1983), ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกและพระองค์เดียวแห่งราชอาณาจักรลิเบีย เสวยราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1951 - 1969 และประมุขแห่งราชวงศ์เซนุสซี (Senussi)
ตำบลตลาดไทร (อำเภอชุมพวง)
ตลาดไทร เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชุมพวง จังหวัดนครราชสีมา โดยแยก 9 หมู่บ้าน ออกจากตำบลสาหร่าย เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2501 พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลตลาดไทร
โดยมีหมู่บ้านตอนแรก 19 หมู่บ้าน คือ
ชาวบ้านส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท
ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 3 แห่ง
โรงเรียนประถมศึกษา 8 แห่ง
สงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์
สงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์ (ค.ศ. 1733 - 1738) เป็นสงครามครั้งใหญ่ของชาวยุโรปซึ่งปะทุขึ้นจากสงครามกลางเมืองในประเทศโปแลนด์ อันมีสาเหตุสืบเนื่องมาจากการสืบราชสมบัติต่อจากพระเจ้าออกุสตุสที่ 2 แห่งโปแลนด์ ความขัดแย้งดังกล่าวได้ขยายเป็นวงกว้างจากการที่ชาติมหาอำนาจยุโรปต่างให้การสนับสนุนคู่ขัดแย้งแต่ละฝ่ายโดยมุ่งหวังเรื่องผลประโยชน์แห่งชาติของตนเองเป็นหลัก ฝรั่งเศสและสเปน ซึ่งเป็นชาติที่มีกษัตริย์ผู้ปกครองจากราชวงศ์บูร์บงร่วมกัน พยายามทดสอบกำลังอำนาจของราชวงศ์ฮับส์บูร์กแห่งออสเตรียที่มีอยู่ในยุโรปตะวันตก ราชอาณาจักรปรัสเซียเองก็ทำเช่นเดียวกัน ขณะที่ฝ่ายซัคเซินและรัสเซียได้เคลื่อนพลเพื่อสนับสนุนชัยชนะของโปแลนด์ในตอนท้าย การสู้รบที่เกิดขึ้นไม่กี่ครั้งในโปแลนด์ได้นำผลไปสู่การขึ้นเสวยราชสมบัติของออกุสตุสที่ 3 ซึ่งเป็นผู้ฝักใฝ่รัสเซียและซัคเซิน โดยได้รับการสนับสนุนทางการเมืองจากราชวงศ์ฮับส์บูร์ก
War of the Polish Succession
สงครามสืบราชสมบัติโปแลนด์
หน่วยฐานเอสไอ
หน่วยฐานเอสไอ  เป็นหน่วยที่ระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศกำหนดไว้เป็นพื้นฐาน โดยหน่วย เอสไออื่น ๆ ที่เรียกว่าหน่วยอนุพันธ์เอสไอ จะเกิดจากการนำหน่วยฐานเอสไอมาประกอบกันทั้งหมด หน่วยฐานเอสไอมีทั้งหมด 7 หน่วยได้แก่
การปรับปรุงนิยาม.
ตั้งแต่ปีการประชุมระบบเมตริกในปี ค.ศ. 1875 เป็นต้นมามีการปรับปรุงนิยามของเอสไอและเพิ่มจำนวนหน่วยฐานเอสไอหลายครั้ง หลังจากที่มีการเปลี่ยนนิยามหน่วยเมตรใหม่ในปี ค.ศ. 1960 หน่วยกิโลกรัม จึงเป็นหน่วยเดียวที่นิยามจากสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น ทั้ง ๆ ที่หน่วยอื่น ๆ จะนิยามจากคุณสมบัติทางธรรมชาติ แต่ว่าหน่วยโมล แอมแปร์ และ แคนเดลา ก็มีนิยามที่ขึ้นต่อหน่วยกิโลกรัมด้วย ทำให้นักมาตรวิทยาหลายคนพยายามหาวิธีการนิยามหน่วยกิโลกรัมใหม่จากค่าคงที่พื้นฐานในธรรมชาติ เช่นเดียวกับการที่หน่วยเมตรถูกนิยามโดยผูกติดกับความเร็วของแสง
ในการประชุม CGMP ครั้งที่ 21 ในปี ค.ศ. 1999 ได้พยายามค้นหาวิธีการในการนิยามหน่วยกิโลกรัมนี้ โดยแนะนำให้ผูกนิยามของกิโลกรัมติดกับค่าคงที่พื้นฐานทางธรรมชาติ ซึ่งน่าจะเป็นค่าคงที่ของพลังค์หรือค่าคงที่อาโวกราโดร
ในปี ค.ศ. 2005 การประชุม CIPM ครั้งที่ 94 ได้รับรองการเตรียมการนิยามหน่วยกิโลกรัม แอมแปร์และเคลวินใหม่ และบันทึกการนิยามโมลในรูปแบบของเลขอโวกราโดร ในการประชุม CGPM ครั้งที่ 23 ในปี ค.ศ. 2007 ตัดสินว่าให้เลื่อนการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวไปจนถึงการประชุมครั้งถัดไปในปี ค.ศ. 2011
การบังคับใช้สิทธิ์เหนือสิทธิบัตร
รายพระนามพระมหากษัตริย์โปรตุเกส
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส พระอิศริยยศเริ่มขึ้นตั้งแต่โปรตุเกสประกาศอิสรภาพจากราชอาณาจักรเลออน ภายใต้การนำของอัลฟอนโซ เฮนริเก ผู้ซึ่งประกาศตั้นตนเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสในปี พ.ศ. 1682 และปกครองระบอบราชาธิปไตยเรื่อยมาจนกระทั่งเกิดการประกาศสาธารณรัฐโปรตุเกส ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2453 ซึ่งเป็นรัชสมัยของพระเจ้ามานูแวลที่ 2 แห่งโปรตุเกส พระองค์ต้องเสด็จลี้ภัยจากผู้นิยมสาธารณรัฐ ถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของระบอบกษัตริย์ของโปรตุเกส พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ทรงได้รับการประกาศเป็นกษัตริย์อย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 1686 โดยสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งคาสตีลและเลออน และในปี พ.ศ. 1722 ทรงได้รับการประกาศจากสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3
ราชวงศ์เบอร์กันดี (ราชวงศ์อัลฟอนซีน) พ.ศ. 1686 - พ.ศ. 1929.
ในปี พ.ศ. 1666 การสิ้นสุดของสมรภูมิซอน มาเมเด ระหว่างกองทัพของอัลฟอนโซ เฮนริเกกับกองทัพของเคานท์เตสเทเรซาแห่งโปรตุเกส ผู้เป็นพระราชมารดาซึ่งปฏิเสธการเป็นรัฐชาติของโปรตุเกสเนื่องด้วยพระนางเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งคาสตีลและเลออน ผลปรากฏว่า กองทัพของอัลฟอนโซสามารถได้ชัยชนะเหนือกองทัพของพระราชมารดาได้ ซึ่งถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดยุคแห่งการปกครองแบบเผด็จการของพระนางเทเรซา อัลฟอนโซ เฮนริเกดำรงพระอิศริยยศเจ้าชายแห่งโปรตุเกสอย่างเป็นทางการ อัลฟอนโซประกาศตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสในปีพ.ศ. 1682 ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นแห่งราชวงศ์แรกของโปรตุเกส และจากชัยชนะในสมรภูมิอูริเกซึ่งมีชัยเหนือมุสลิมอัลอันดะลุส พระองค์จึงได้รับการยอมรับจากชาวโปรตุเกสในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส
ในปี พ.ศ. 1686 ราชวงศ์เบอร์กันดีจึงมีอำนาจในโปรตุเกสอย่างเป็นทางการ พระองค์ทรงพยายามนำอาณาจักรเข้าสู่ศาสนจักรคาทอลิกแต่พระสันตปาปาทรงไม่ยอมรับสิทธิของโปรตุเกส จนกระทั่ง พ.ศ. 1722 สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ทรงประกาศให้พระเจ้าอัลฟอนโซเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกส ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของระบอบกษัตริย์ของโปรตุเกส
จุดสิ้นสุดของราชวงศ์เบอร์กันดีเกิดขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 1926 จากการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโปรตุเกส เนื่องจากพระโอรสสิ้นพระชนม์แต่ทรงพระเยาว์ ทำให้มีพระธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงเบียทริซแห่งโปรตุเกส ซึ่งเป็นพระมเหสีในพระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งคาสตีล เลโอนอร์ เตเลส เดอ เมเนเซส สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส พระมเหสีม่ายของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ต้องดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในนามของพระราชธิดาเบียทริซ จากการเรียกร้องสิทธิของพระนางเบียทริซ พระเจ้าจอห์นแห่งคาสตีลทรงเรียกร้องสิทธิให้พระมเหสี โดยทรงหวังว่าทายาทของพระองค์จะได้ปกครองโปรตุเกสและคาสตีลพร้อมกัน และทรงพยายามให้พระนางเบียทริซขึ้นครองราชบัลลังก์โปรตุเกส แต่ทางราชสำนักได้เลือกพระญาติของพระนางขึ้นครองราชย์ จึงทำให้เกิดสงครามกับคาสตีล เรียกช่วงระยะเวลานี้ว่า วิกฤตการณ์พ.ศ. 1926 - 1928
ราชวงศ์อาวิซ (ราชวงศ์โจแอนนีน) พ.ศ. 1928 - ราวพ.ศ. 2123.
ราชวงศ์ที่ลำดับที่ 2 ของโปรตุเกส เป็นที่รู้จักกันในนามราชวงศ์อาวิซ ซึ่งสถาปนาขึ้นโดย จอห์น หัวหน้าคณะอัศวินแห่งอาวิซ และได้ตั้งตนเป็นสมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งโปรตุเกส โดยพระองค์เป็นพระโอรสนอกสมรสของสมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 1