pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
รัฐชัยปุระ (อักษรโรมัน: Jaipur) เป็นรัฐมหาราชาในอินเดียในสมัยอีสต์อินเดียคัมปานี และบริติชราช รัฐลงนามในสนธิสัญญาถ่ายโอนสิทธิ์การปกครองให้กับอังกฤษในปี 1818 และเข้าร่วมกับอินเดียซึ่งพึ่งได้รับเอกราชในปี 1947 หลังการรวมเข้ากับอินเดียอย่างเป็นทางการ รัฐบาลอินเดียได้มอบเงินชดเชยแก่มหาราชา และยังคงยืนยันให้มีสิทธิพิเศษบางประการอยู่ รวมถึงยังสามารถใช้นามว่า "มหาราชาแห่งชัยปุระ" ได้ เรื่อยมาจนถึงปี 1971 หลังมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแปรญัติฉบับที่ 26
ชื่อเดิมของรัฐคืออาเมร์ (Amer) ตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 เรื่อยมาถึงปี 1727 ที่ซึ่งมีการสร้างราชธานีขึ้นใหม่ในชื่อ "ชยปุร" (ชัยปุระในปัจจุบัน) จึงได้เปลี่ยนชื่อรัฐใหม่เป็นรัฐชัยปุระเรื่อยมา
Jaipur State
เซเรียอา ฤดูกาล 2022–23
เซเรียอา ฤดูกาล 2022–23 (หรือที่รู้จักในชื่อ เซเรียอา ติม ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นฤดูกาลที่ 121 ของลีกสูงสุดฟุตบอลอิตาลี, และเป็นฤดูกาลที่ 13 นับตั้งแต่ถอนตัวออกจากลีกเซเรียเบ นับตั้งแต่มีการจัดตั้งคณะกรรมการลีกของตัวเอง, เดอะ เลกา เซเรีย อา. เอซีมิลาน คือแชมป์เก่า.
เริ่มต้นตั้งแต่ฤดูกาล 2022–23, ควรเป็นที่หนึ่งและที่สอง, หรือทีมอันดับที่ 17 และอันดับที่ 18 ณ จบฤดูกาลลงเอยเสมอด้วยคะแนน, เงื่อนไขแมตช์เพลย์ออฟจะจัดขึ้นที่สนามกลางเพื่อตัดสินชื่อทีมและทีมสุดท้ายที่ตกชั้นตามลำดับ. เงื่อนไขจะไม่มี เวลาพิเศษ, และจะแทนที่โดยตรงไปสู่ ดวลลูกโทษ หากทั้งสองทีมเสมอกันหลังจากจบ 90 นาที. นี่เป็นเพลย์ออฟครั้งแรกที่ถูกนำมาใช้ตั้งแต่ แคมเปญฤดูกาล 2004–05.
นอกจากนี้, เลกา เซเรีย อา จะวางแผนที่จะจัดทัวร์นาเมนต์ที่มีทีมจากเซเรียอาใน สหรัฐอเมริกา ระหว่าง ฟุตบอลโลก 2022.
คัลยารี ตกชั้นหลังหกปีในลีกระดับสูงสุด, เจนัว ตกชั้นสู่ระดับที่สองหลัง 15 ปี, และ เวเนเซีย ตกชั้นหลังจากหนึ่งปีเท่านั้นในลีกระดับสูงสุด. พวกเขาถูกแทนที่โดย เลชเช, แชมป์เซเรีย เบ, เครโมเนเซ, รองแชมป์เซเรีย เบ, และ มอนซา, ผู้ชนะเซเรียเบ เพลย์ออฟ. เลชเชกลับคืนสู่ลีกสูงสุดภายหลัง 2 ปีที่ขาดหาย, ในขณะที่ เครโมเนเซ กลับมาหลังจากหายไป 26 ปี และ มอนซาได้รับการเลื่อนชั้นสู่เซเรียอาเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร.
สถิติประจำฤดูกาล.
แฮท-ทริคส์.
(H) – ทีมเหย้า(A) – ทีมเยือน
วิโนท กุมาร พันสัล
วิโนท กุมาร พันสัล (อักษรโรมัน: Vinod Kumar Bansal, 26 ตุลาคม 1949 – 3 พฤษภาคม 2021) เป็นนักการศึกษาชาวอินเดีย ผู้ก่อตั้งสถาบันสอนเสริมพิเศษ พันสัลคลาส (Bansal Classes) ในเมืองโกฏา เขาเป็นผู้ที่ทำให้โกฏากลายมาเป็นศูนย์กลางสำหรับการเรียนเสริมเพื่อเตรียมสอบ IIT-JEE สำหรับเข้ามหาวิทยาลัย และยังได้รับการเรียกขานว่าเป็น "ภีษมะแห่งวงการติวสอบเข้ามหาวิทยาลัยในอินเดีย"
พันสัลเกิดเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 1949 ในอำเภอฌานสี รัฐอุตตรประเทศ บิดาเป็นเจ้าหน้าที่รัฐบาล และมารดาเป็นอม่บ้าน พันสัลจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮินดูบานาราส และทำงานในบริษัทเคมีแห่งหนึ่งในเมืองโกฏา
ในปี 1974 พันสัลได้รับการวินิจฉัยว่าป่วยด้วยอาการกล้ามเนื้อฝ่อ เป็นผลให้เขาพิการทางกาย ในปี 1983 หลังบริษัทเคมีที่เขาทำงานอยู่ปิดกอจการลง เขาได้พบกับ G. D. Agrawal จากมุมไบ ที่เสนอให้เชาติวสอบแก่นักเรียนที่จะสอบ IIT-JEE ซึ่งเป็นการสอบเข้ามหาวิทยาลัยของกลุ่มสถาบันเทคโนโลยีอินเดีย เขาเริ่มต้นการสอนเสริมด้วยนักเรียน 8 คน โดยสอนที่โต๊ะทานข้าวในบ้านของเขา และในปี 1991 เขาก่อตั้งสถาบันติวของตัวเองในชื่อ พันสัลคลาส (Bansal Classes) ในเมืองโกฏา
เขาได้รับการขนานนามให้เป็น "สถาปนิกผู้วางรากฐานของอุตสาหกรรมติวในโกฏา" (architect of the coaching industry in Kota)
พันสัลเสียชีวิตในวันที่ 3 พฤษภาคม 2021 จากอาการหัวใจวาย ก่อนหน้าเขายังถูกตรวจพบว่ามีเชื้อ COVID-19 ซึ่งเข้าใจว่าทำให้อาการที่มีอยู่เดิมของเขาแย่ลง
Vinod Kumar Bansal
Bansal Classes
กลอเรียสไมนด์
"กลอเรียสไมนด์"  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 43 และเป็นซิงเกิลลำดับที่ 1 หลังการเสียชีวิตของซาร์ด วงดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยบี-แกรมเรเคิดส์ เพลงถูกใช้เป็นเพลงเปิดลำดับที่ 21 ของอนิเมะเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน"
เพลง "กลอเรียสไมนด์" เป็นเพลงสุดท้ายที่อิซูมิ ซากาอิ นักร้องนำของวงซาร์ด บันทึกเสียงไว้ในช่วงเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาล โดยมีมารดาพาไปบันทึกเสียงที่สตูดิโอเพราะเธอไม่สามารถเดินได้ด้วยตนเอง ก่อนเสียชีวิตในเวลาต่อมา เพลงยังไม่ครบถ้วนสมบูรณ์นัก เพราะมีเพียงการบันทึกเสียงคอรัสเพียงส่วนเดียว ในส่วนของคอรัสได้รับการช่วยเหลือจากยูริ นากามูระ นักร้องนำวงการ์เนตโครว์ ทำให้ส่วนคอรัสสมบูรณ์ยิ่งขึ้น ส่วนเนื้อร้องที่เป็นภาษาอังกฤษถูกนำมาจากเพลงอื่นที่ซากาอิบันทึกเสียงไว้แต่ไม่ได้รับการเผยแพร่มาก่อน และไม่เกี่ยวข้องกับเพลง "กลอเรียสไมนด์" เลย และเพลงนี้ถูกใช้เป็นเพลงเปิดลำดับที่ 21 ของอนิเมะเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน"
ชาร์ต.
"กลอเรียสไมนด์" เปิดตัวในอันดับที่ 2 บนชาร์ตรายสัปดาห์ของออริคอน และมียอดขายประมาณ 50,000 ก็อปปี เมื่อเปิดตัวในสัปดาห์แรก
เพลงทั้งหมดเป็นผลงานประพันธ์ของอิซูมิ ซากาอิ และเรียบเรียงโดยทาเกชิ ฮายามะ
ราชอาณาจักรมารวาร
รัฐโชธปุระ (อักษรโรมัน: Jodhpur) หรือชื่อโบราณว่า ราชอาณาจักรมารวาร (อักษรโรมัน: Marwar) เป็นราชอาณาจักรเอกราชในภูมิภาคมารวารในปี 1226 ถึง 1818 และกลายมาเป็นรัฐมหาราชาภายใต้ปกครองอังกฤษในปี 1818 ถึง 1947 กระทั่งอินเดียได้รับเอกราช รัฐตั้งขึ้นที่นครปาลีโดยราว สีหะ (Rao Siha) ซึ่งเข้าใจว่าเป็นขุนนางที่อพยพมาจากราชวงศ์คาหฑวาละ ในปี 1243 และในปี 1395 ได้ย้ายราชธานีไปยังมานเทาร์โดยราว จุนทะ (Rao Chunda) และในปี 1459 ได้ย้ายราชธานีอีกครั้งไปยังโชธปุระโดยราว โชธะ
ราชอาณาจักรดำรงเอกราชไว้ได้กระทั่งถูกหนวกเข้ากับจักรวรรดิโมกุลในปี 1581 หลังการเสียชีวิตของจันทรเสน รฐูร รัฐอยู่ภายใต้ปกครองโดยตรงของโมกุลจนถึงสมัยของอุทัย สิงห์ ซึ่งได้ฟื้นฟูราชบัลลังก์ขึ้นมาอละได้รับนาม "ราชา" ในปี 1583 ในสมัยปลายศตวรรษที่ 17 รัฐอยู่ภายใต้ปกครองโดยตรงของเอารังเซบ ส่วนราชวงศ์ของรฐูรได้รับการฟื้นฟูขึ้นใหม่และมีสถานะกึ่งเอกราช ทุรคทาส รฐูร ได้นำทัพรบมารวารชนะและเป็นเอกราชจากโมกุลหลังการรบยาวนาา 31 ปี ต่อมาในสมัยปลายศตวรรษที่ 18 ถึงต้นศตวรรษที่ 19 รัฐกลายมาเป็นรัฐบรรณาการของราชวงศ์มราฐาศินทิยา และ โหลการ ด้วยค่าบรรณาการที่ต้องส่งให้ชาวมราฐาสูงมาก ประกอบกับสงครามระหว่างขุนนางภายใน รัฐเมรวารมีคลังร่อยหรอจนเมื่อังกฤษเข้ามาตั้งอาณานิคม รัฐเมรวารจึงต้องขอความช่วยเหลือด้านการเงินจากอังกฤษ
อังกฤษไม่มีบทบาทในกิจการของรัฐจนถึง 6 มกราคม 1818 มาน สิงห์ ได้ลงนามเป็นผลให้รัฐมารวารมีความร่วมมือช่วยเหลือเกื้อกูลกับอังกฤษและกลายเป็นรัฐมหาราชา ในการกบฏใหญ่ปี 1857 บรรดาขุนนางราชปุตที่ปาลี ภายใต้ฐากูร กุศล สิงห์ นำการกบฏต่อราชาตัขตะ สิงห์ และต่ออังกฤษ กระนั้นก็พ่ายให้กับกองทัพของอังกฤษ กองทัพของรัฐโชธปุระยังคงเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพอังกฤษในการรบตามที่ต่าง ๆ โดยการรบครั้งสำคัญได้แก่การยุทธ์ที่ไฮฟา ปี 1918 ที่ซึ่งพลม้าถือทวน (lancers) ของโชธปุระ และไมสูรุ ร่วมรบกับอังกฤษและเอาชนะกองทัพของชาวเติร์กกับเยอรมันได้สำเร็จ และการรบที่สุเอซ, กาซา, หับเขาจอร์แดน, อาบูเตลลูล และเมกิดโด
Kingdom of Marwar
Jodhpur State
รัฐโชธปุระ
เศขาวาฏี
เศขาวาฏี (อักษรโรมัน: Shekhawati) เป็นภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ในทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ที่ครั้งกนึ่งอยู่ใต้ปกครองของเศขวาฏราชปุต
เศขาวาฏีกินพื้นที่ที่ปัจจุบันคืออำเภอฌุฌุนู, บางส่วนของอำเภอสิขร และ จูรู ติดกับภูมิภารชนคลาเทศทางเหนือ, หรยาณาทางตะวันตก, เมวัตทางตะวันออก, ทางตะวันออกเฉียงใต้ติดกับธุนธร, ทางใต้ติดกับอัชเมร์ และทางตะวันตกเฉียงใต้ติดกับมารวาร กินพื้นที่ 13784 ตารางกิโลเมตร
เศขาวาฏีเป็นที่รู้จักจากสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมแบบเฉพาะตัวที่เกิดในศตวรรษที่ 17-19 บรรดาวาณิชชาวมารวารก่อสร้างหเวลีหรูหรามากมายในภูมิภาคนี้ ตกแต่งอย่างตระการตาด้วยเครื่องประดับและภาพจิตรกรรม
จักรพรรดิเซฺวียนถ่ง
ถัง เฉายี
สนามฟุตบอลแบรมลีย์ มัวร์
ผูกกระดิ่งแมว
ผูกกระดิ่งแมว  เป็นนิทานสอนใจที่กล่าวถึงพวกกลุ่มหนูที่ตกลงกันว่าจะต้องติดกระพรวนที่คอแมวเพื่อเป็นการเตือนภัยแก่พวกตนเมื่อมันเข้ามาใกล้ แต่ไม่อาจหาอาสาสมัครไปดำเนินการตามที่ตกลงกันได้ ชื่อนิทานนี้กลายเป็นสำนวนใช้กล่าวถึงการที่กลุ่มตกลงกันทำสิ่งที่ทำได้ยากหรือเป็นไปไม่ได้
แม้ว่านิทานเรื่องนี้จะถูกกล่าวอ้างว่าเป็นของอีสป แต่ว่าเรื่องราวไม่เคยถูกบันทึกจนกระทั่วถึงยุคกลางและมักถูกนำไปปะปนกับนิทานคลาสสิคที่แตกต่างกันอย่างมาก เรื่อง ในระบบจำแนกนิทานสอนใจโดย B. E. Perry กำหนดหมายเลขประจำเรื่องไว้ที่ 613 ซึ่งเป็นเลขสงวนไว้สำหรับเรื่องยุคกลางนอกจากนิทานอีสป
โครงเรื่องและการใช้เป็นสำนวน.
นิทานกล่าวถึงกลุ่มของหนูที่อภิปรายกันถึงวิธีการจัดการต่อภัยคุกคามของแมวร้ายตัวหนึ่ง หนูตัวหนึ่งเสนอให้ผูกกระพรวนไว้ที่คอของแมวตัวนั้น เพื่อเหล่าหนูทั้งหลายได้ยินเสียงเมื่อแมวย่างกรายเข้ามาใกล้ แผนการนี้ได้รับการสดุดียอมรับจากหนูตัวอื่น จนกระทั่งมีหนูอีกตัวหนึ่งถามว่าใครจะเป็นอาสาสมัครไปผูกกระดิ่งที่แมวนั่น หนูทุกตัวต่างมีข้ออ้างหรือข้อแก้ตัวของตน เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าพึงประเมินแผนการไม่ใช่เพียงที่ผลลัพธ์อันพึงประสงค์แต่ให้ประเมินว่าจะสามารถทำตามแผนได้หรือไม่ เรื่องนี้ให้บทเรียนทางศีลธรรมเกี่ยวกับความแตกต่างของแนวคิด ความเป็นไปได้ และผลของมันต่อคุณค่าของแผนการ
เรื่องนี้เป็นที่มาของสำนวน เอากระดิ่งไปแขวนคอแมว ("to bell the cat") หมายความว่าพยายามหรือตกลงที่จะทำสิ่งที่ยากมากเหมือนเป็นไปไม่ได้
ในประวัติศาสตร์ 'Bell the Cat' มักถูกกล่าวอ้างว่าเป็นชื่อเล่นของขุนนางเก่าแก่ชาวสก็อต สำหรับการที่เขามีส่วนร่วมในการจับตัวและประหาร คนโปรดของเจมส์ที่สาม หลักฐานการใช้คำนี้ที่เก่าแก่ที่สุดอยู่ในประวัติของ Douglas ที่แต่งโดย Godscroft ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1644 ดังนั้น คำกล่าวนี้จึงเป็นสำนวนจากคริสตศตวรรษที่ 17 มากกว่าที่จะเป็นคริสตศตวรรษที่ 15
การกล่าวถึงนิทานอีสปในภาษาอังกฤษครั้งแรกเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1687 โดย โดยมีหลักฐานเป็นภาพพิมพ์แกะไม้ (งานแกะไม้โดย Francis Barlow) ที่มีข้อความสิบบรรทัดของ Aphra Behn จบลงด้วยข้อสรุปว่า:
เอากระดิ่งไปแขวนคอแมว
The Bell and the Cat
The Mice in Council
ใครจะเอากระดิ่งไปแขวนคอแมว
โซโล ซิโกอา
โจเซฟ ฟาตู (Joseph Fatu; เกิดวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับ WWE ซึ่งเขาแสดงให้กับแบรนด์ SmackDown ภายใต้ชื่อวงว่า โซโล ซิโกอา (Solo Sikoa) เขายังเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่เรียกว่า The Bloodline กับพี่น้องของเขา The Usos ลูกพี่ลูกน้องของพวกเขา Roman Reigns พร้อมด้วยที่ปรึกษาพิเศษของเขา Paul Heyman และสมาชิกกิตติมศักดิ์ Sami Zayn
Fatu เป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลนักมวยปล้ำชาวซามัวที่มีชื่อเสียง Anoaʻi ซึ่งนอกจากพี่ชายและลูกพี่ลูกน้องของเขาแล้ว ยังรวมถึงพ่อของเขา Rikishi ลุง Umaga ลูกพี่ลูกน้องของพ่อของพวกเขา WWE Hall of Famer Yokozuna, Rosey และผ่านทางภราดรภาพทางสายเลือดระหว่างกัน หลวงปู่ทวดของพวกเขา Amituana'i Anoa'i และ Peter Maivia, The Rock เขายังเป็นน้องเขยของนาโอมิซึ่งแต่งงานกับจิมมี
Solo Sikoa
วัดทุ่งผึ้ง (จังหวัดน่าน)
วัดทุ่งผึ้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งช้าง อำเภอทุ่งช้าง จังหวัดน่าน มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่
จากประวัติวัดระบุว่าวัดทุ่งผึ้งสร้างโดยหลวงพ่อหมึก (ตุ๊หมึก) พร้อมประชาชนบ้านทุ่งผึ้งเมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 15 ค่ำ ปีขาล พ.ศ. 1865 และทำการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2100 โดยท่านครูบาธรรมสิทธิ์ และได้ปลูกต้นโพธิ์ไว้ 5 ต้น ทางทิศตะวันตกของวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2517 เขต วิสุงคามสีมา กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ ศาลาการเปรียญและกุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2350 และมีพระพุทธรูปมงคลสมฤทธิ์ 700 ปี (สำรวจ ปี 2541) ศิลปะล้านนารุ่นสิงห์ 2 ปางมารวิชัย หรือ ปางสะดุ้งมาร สร้างสมัยกรุงสุโขทัย สร้างด้วยทองสมฤทธิ์ ฐานกว้าง 10 นิ้วครึ่งหน้าตัก 10 นิ้ว ความสูงจากฐานถึงเกศา 10 นิ้ว ตำหนิพระพุทธรูป เกศาบิ่นตรงด้านขวา ฐานของพระบิ่นทางด้านซ้าย ฐานด้านขวาและด้านหน้าจะมีรู 5 รู พระพุทธรูปองค์นี้ค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2513 ที่วัดร้างที่อยู่ห่างจากวัดทุ่งผึ้งประมาณ 1 กิโลเมตร
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกาคัพ 2015
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์นอร์เซกาคัพ 2015 (4 ทีมสุดท้าย)
รัฐสวาต
รัฐยูซัฟไซสวาต  เป็นราชอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นในปี 1849 นำโดยอาคูนด์ ในปี 1926-1947 รัฐหลายมาเป็นรัฐมหาราชาภายใต้ปกครองของจักรวรรดิอังกฤษ กระทั่งอาคูนด์ได้ลงนามโอนสิทธิ์ปกครองเข้ากับปากีสถานที่พึ่งได้รับเอกราช สวาตคงสถานะเป็นเขตปกครองตนเองเรื่อยมาจนถึงปี 1969 และถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นไคเบอร์ปัคตูนควา (หรือในเวลานั้นคือแคว้น NWFP) อาณาเขตของรัฐกินพื้นที่ที่ในปัจจุบันคือสวาต, อำเภอดีร์, บูเนร์ และ ชางคลา
รัฐมหาราชาสวาต
Swat State
ชัมมูและกัศมีร์ (รัฐมหาราชา)
รัฐมหาราชาชัมมูและกัศมีร์  เป็นรัฐมหาราชาตั้งแต่สมัยบริษัทอินเดียตะวันออก เรื่อยมาถึงอาณานิคมอินเดียของอังกฤษ ในปี 1846 ถึง 1952 รัฐมหาราชานี้เกิดขึ้นหลังสิงครามอังกฤษ-สิกข์ ครั้งที่หนึ่ง ทำให้เกิดการแบ่งอาณาเขตใหม่ขึ้นในอดีตจักรวรรดิซิกข์
ในสมัยการแบ่งอินเดียและคการรวมชาติอินเดีย มหาราชาหริ สิงห์ ลังเลใจในการที่จะตัดสินใจอนาคตของรัฐ กระทั้งในปี 1947 ได้เกิดการกบฏในแถบตะวันตกของรัฐ ตามด้วยการโจมตีจากแคว้นแนวหน้าตะวันตกเฉียงเหนือที่หนุนหลังโดยปากีสถาน หริ สิงห์ ได้ลงนามในวันที่ 26 ตุลาคม 1947 เข้าร่วมกับอินเดีย โดยแลกเปลี่ยนกับการได้รับกองทัพของอินเดียมาช่วยรบในกัศมีร์ จุดนี้ถือเป็นการเริ่มต้นของข้อพิพาทกัศมีร์ อำเภอทางตะวันตกและเหนือของรัฐถูกส่งค่อให้อยู่ภายใต้ปกครองของปากีสถานในพื้นที่ที่ปัจจุบันคืออาฌาดกัศมีร์ และ กิลกิตบัลติสถาน ในขณะที่อาณาเขตที่เหลือเป็นของอินเดีย ในพื้นที่ที่ปัจจุบันคือชัมมูและกัศมีร์ และ ลาดาข
Kashmir and Jammu (princely state)
รัฐพนารัส
รัฐพนารัส (อักษรโรมัน: Banaras หรือ Benares) เป็นราชอาณาจักรและรัฐมหาราชาที่กินพื้นที่ที่ปัจจุบันคือรัฐอุตตรประเทศ อินเดีย มหาราชาองค์สุดท้ายของรัฐพนารัสลงนามโอนสิทธิ์การปกครองรวมเข้ากับอินเดียในวันที่ 15 ตุลาคม 1948
รัฐตั้งขึ้นโดยซามินดาร์ ราชา พลวันต์ สิงห์ ในกลางศตวรรษที่ 18 หลังจักรวรรดิโมกุลกำลังล่มสลาย ในปี 1910 พนารัสเข้าร่วมเป็นรัฐมหาราชาภายใต้บริติชอินเดีย และรวมเข้ากับอินเดียที่ได้รับเอกราชในปี 1947 โดยในปี 1948 มหาราชาองค์ที่ 88 วิภูติ นารายัณ สิงห์ เป็นผู้ตอบรับชวาหัรลาล เนหรู ในการลงนามเข้าร่วมกับอินเดีย ผู้สืบทอดราชวงศ์ของมหาราชาในปัจจุบันยังคงเรียกว่ากาศีนเรศ (Kashi Naresh) และยังคงได้รับการเคารพจากคนในวาราณสี
Benares State
ฌางสี
ฌางสี (อักษรโรมัน: Jhansi, ; ) เป็นนครเก่าแก่ในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนฝั่งของแม่น้ำปาหูช ในปลายฝั่งใน้ของรัฐอุตตรประเทศ ฌางสีเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอฌางสี และ มณฑลฌางสี ตั้งอยู่ที่ จากนิวเดลี และ จากควาลิยัร ในปี 2011 ฌางสีได้รับการคัดเลือกเป็นหนึ่งใน 98 สมาร์ตซิตีของรัฐบาลอินเดีย
ในสมัยโบราณ ฌางสีเป็นฐานทัพสำคัญของจันเทละ และรู้จักในชื่อเมือง พลวันต์นคร (Balwant Nagar) และในศตวรรษที่ 11 ได้ลดความสำคัญลงจากการเสื่อมของจักรวรรดิจันเทละ ต่อมาจึงกลับมามีความสำคัญอีกครั้งในศตวรรษที่ 17 เมื่อราชาวีระ สิงห์ เทวะ แห่งรัฐโอรฉะได้ก่อสร้างป้อมฌางสีในปี 1613
ฌางสีมาอยู่ใต้ปกครองของมราฐาในปี 1729 หลังฉัตรสัลยื่นข้อเสนอแลกเปลี่ยนบางส่วนของรัฐกับเปศวะแห่งมราฐา บาจี ราวที่หนึ่ง หลังมราฐาช่วยปกป้องฌงสีขากการรุกรานของมุฮัมมัด ข่าน บังกัช ในปี 1804 ถึง 1858 ได้เกิดรัฐฌางสีขึ้นในมราฐา และต่อมาได้โอนสิทธิ์ปกครองแก่จักรวรรดิอังกฤษ
การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ
การปฏิวัติเวทมนตร์ขององค์หญิงเกิดใหม่กับยัยคุณหนูยอดอัจฉริยะ  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น ที่เขียนโดย Piero Karasu และวาดภาพประกอบโดย Yuri Kisaragi เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2564 ต่อมาถูกซื้อโดยสำนักพิมพ์ฟูจิมิโชโบ ตีพิมพ์ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ภายใต้สำนักพิมพ์ Fujimi Fantasia Bunko มังงะได้รับการดัดแปลงและวาดภาพประกอบโดย Harutsugu Nadaka เริ่มตีพิมพ์ใน Dengeki Maoh ของแอสกีมีเดียเวิร์กส ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Diomedéa มีกำหนดการฉายในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
หลีชานเหลาหมู่
หลีชานเหลาหมู่  เป็นเซียนแห่งภูเขาหลีในศาสนาชาวบ้านจีน นางเป็นเซียนองค์หนึ่งที่ได้รับความนิยมในลัทธิเต๋า และได้รับความนิยมอย่างสูงในบางท้องที่ และมักนิยมบูชาร่วมกับนฺหวี่วา เทพีผู้อุปถัมภ์สรรพชีวิตและเป็นเทพมารดร
หลีชานเหลาหมู่เป็นเซียนผู้หญิง (女仙) ซึ่งได้รับความนิยมในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า
เทพปกรณัมของเกี่ยวข้องว่า หลีชานเหลาหมู่เป็นแม่ครูของแม่ทัพนารีทั้งหลาย รวมถึงนักพรตเต๋า เช่น หลี่ เฉวียน และวีรชนสตรีในตำนาน เช่น จงหลี ชุน, ฝาน หลีฮฺวา, ไป่ ซู่เจิน, จู้ อิงไถ, มู่ กุ้ยอิง, หลิว จินติ้ง เป็นศิษย์ของนาง
การนับถือร่วม.
หลีชานเหลาหมู่ได้รับการยกย่องเทียบเท่านฺหวี่วา มีศาลเจ้าอุทิศถวายแด่นฺหวี่วาบนเขาหลีเช่นเดียวกัน
หลีชานเหลาหมู่ยังได้รับการนับถือร่วมกับซีหวังหมู่
ศาลเจ้า.
ศาลเจ้า ณ ต้นกำเนิดของนาง คือ "ตำหนักหลีชานเหลาหมู่" ในซีอานของมณฑลชานซีเป็นศาสนสถานที่มีชื่อเสียงที่สุดในบรรดาศาสนสถานที่ยังหลงเหลืออยู่ ศาลเจ้านี้อยู่บ้านระหว่างเทือกซีซิว (Xixiu Ridge) ของภูเขาหลี เขตหลินตง ซีอาน
ศาลาว่าการเมืองคีชีเนา
ศาลาว่าการเมืองคีชีเนา  เป็นอาคารเก่าแก่และสำคัญ สร้างตามสถาปัตยกรรมกอธิกอิตาลี ตั้งอยู่ในตอนกลางของกรุงคีชีเนา ประเทศมอลโดวา อาคารเดิมสร้างขึ้นในปี 1901 และถูกทำลายเกือบสิ้นในสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ได้รับการสร้างขึ้นใหม่หลังสงครามโดยถอดแบบจากแปลนที่ยังเหลือรอดและจากภาพถ่ายเก่าของอาคาร
Chișinău City Hall
สะพานหิน (สกอเปีย)
สะพานหิน  เป็นสะพานข้ามแม่น้ำวาร์ดาร์ในกรุงสกอเปีย ประเทศมาซิโดเนียเหนือ อีกชื่อของสะพานคือ สะพานดูชัน (มาซิโดเนียและ) ซึ่งมาจากพระนามของจักรพรรดิสเตฟาน ดูชัน แห่งเซอร์เบีย
สะพานหินถือเป็นสัญลักษณ์ของกรุงสกอเปียและปรากฏในตราประจำกรุงสกอเปียและธงประจำกรุงสกอเปีย สะพานตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเซ็นตาร์ เชื่อมต่อจัตุรัสมาซิโดเนียเข้ากับปสานเก่า
Stone Bridge (Skopje)
กูร์ชุมลีอัน
กูร์ชุมลีอัน  เป็นสถานีคาราวานสมัยออตโตมันในย่านเมืองเก่าของกรุงสกอเปีย ประเทศมาซิโดเนียเหนือ ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์แห่งสาธารณรัฐมาซิโดเนียเหนือ ที่ผ่านมาเคยใช้เป็นเรือนจำและเป็นโรงเตี๊ยม
หมู่อาคารนี้สร้างขึ้นในราวศตวรรษที่ 15 หรือศตวรรษที่ 16 ในอดีตมีคอกสำหรับม้า 100 ตัว
Kuršumli An
โรงอุปรากรและบัลเลต์แห่งชาติเบลารุส
โรงอุปรากรใหญ่และโรงละครบัลเลต์ระดับอาชีพแห่งชาติแห่งสาธารณรัฐเบลารุส  เป็นโรงอุปากรและโรงละครบัลเลต์ตั้งอยู่ในอำเภอตรินิตีฮิล มินสค์ ประเทศเบลารุส อาคารหลังปัจจุบันเปิดใช้งานในปี 1939 เป็นผลงานออกแบบของ Iosif Langbard และตกแต่งด้วยงานปั้นนูนต่ำผลงานของ Zair Azgur
อาคารได้รับการบูรณะและเปิดให้บริการอีกครั้งในปี 2009 ในการปรับปรุงใหญ่นี้มีการเพิ่มเติมงานประติมากรรมตกแต่งอาคาร มีการขยับเวที และขยายพื้นที่ผู้ชม รวมถึงมีการนำอุปกรณ์แสงและเคลื่อนไหวที่ทันสมัยมาใช้แทนของเดิม คณะที่แสดงบัลเลต์ประจำโรงอุปรากรนี้ยังได้รับการยอมรับเป็นหนึ่งในคณะบัลเลต์ระดับแนวหน้าของโลก
National Opera and Ballet of Belarus
โบสถ์นักบุญซีโมนและนักบุญเฮเลนา
โบสถ์นักบุญซีโมนและนักบุญเฮเลนา (, , ) หรือรู้จักในชื่อ โบสถ์แดง  เป็นโบสถ์ในนิกายโรมันคาทอลิกตั้งอยู่บนจัตุรัสเอกราชในมินสค์ ประเทศเบลารุส สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ใหม่ และเป็นผลงานออกแบบของ Tomasz Pajzderski และ Władysław Marconi วางศิลาฤกษ์ก่อสร้างในปี 1905 และสร้างเสร็จในปี 1910 อิฐที่ใช้ก่อสร้างได้มาจากเมือง Częstochowa ส่วนกระเบื้องมุงหลังคาได้มาจากเมือง Włocławek โบสถ์สร้างขึ้นด้วยเงินทุนสนับสนุนจาก Edward Woyniłłowicz (1847-1928) เจ้าของที่ดินและนักธุรกิจชาวเบลารุส-โปลิช ชื่อของโบสถ์ตั้งเพื่อระลึกถึงบุตรธิดาของเขาที่ล่วงลับไปแล้ว คือ Szymon และ Helena
โบสถ์ถูกปิดและใช้งานเป็นโรงภาพยนตร์ในสมัยโซเวียต กระทั่งปี 1990 มีการจัดการอดอาหารประท้วงสองครั้งโดยนักเคลื่อนไหวคาทอลิกชาวมินสค์ Anna Nicievska-Sinevicz และ Edward Tarletski อาคารได้รับการฟื้นฟูและเปิดให้บริการใหม่เป็นโบสถ์ในนิกายโรมันคาทอลิกดังเดิม
เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2020 ท่ามกลางการประท้วงต้านรัฐบาลในจัตุรัสหน้าโบสถ์ เจ้าหน้าที่ตำรวจทหารได้ปิดขวางประตูของโบสถ์ และขังผู้ไปโบสถ์จำนวน 100 คนอยู่ภายใน บิชอปองค์หนึ่งของสังฆมณฑลมินสค์-มอฮีเลฟ Yuri Kasabutsky ประท้วงและต่อต้านการกระทำนี้ของตำรวจ โดยกล่าวว่าเป็นการกระทำที่ "ผิดกฎหมาย"
Church of Saints Simon and Helena
รายชื่อผู้เข้าแข่งขันไอดอลสคูล
ไอดอลสคูล เป็นรายการเรียลลิตีโชว์ของประเทศเกาหลีใต้
ชื่อภาษาอังกฤษเป็นไปตามเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
แสดงอายุตามระบบการนับอายุของเกาหลี โดยในที่นี้เป็นอายุในตอนที่แข่งขัน
การทดสอบก่อนเดบิวต์ครั้งที่ 1 (ตอนที่ 3-4).
สมาชิกของทีม Yukhoe Rice ที่ชนะจะได้รับการ์ดจัดอันดับรายบุคคล +1 โดยอัตโนมัติในการโหวตครั้งสุดท้าย และมีโอกาสในการวิดีโอคอลหาครอบครัวของพวกเธอด้วย
การทดสอบก่อนเดบิวต์ครั้งที่ 2 (ตอนที่ 5-6).
กาเกา ทีวี บอร์ดแคส (ตอนที่ 7).
ช่องที่เป็นตัวหนาแสดงถึงทีมที่มีจำนวนผู้ชมสูงสุด และแต่ละคนในทีมจะได้รับการ์ดจัดอันดับ +1
เจ้าแม่เขาหลี่ว์
ราชอาณาจักรไมสูรุ
ราชอาณาจักรไมสูรุ หรือ ไมซอร์ (อักษรโรมัน: Mysore) เป็นอาณาจักรในอินเดียใต้ เชื่อกันว่าตั้งขึ้นในปี 1399 ในพื้นที่แถบที่ปัจจุบันคือนครไมสูรุ ในปี 1799 ถึง 1950 กลายมาเป็นรัฐมหาราชาภายใต้บริติชราชซึ่งเข้ามามีอำนาจบริหารโดยตรงนับตั้งแต่ปี 1831 จากนั้นกลายมาเป็นรัฐไมสูรุ (ต่อมาขยับขยายอาณาเขตและเปลี่ยนชื่อเป็นรัฐกรณาฏกะในปัจจุบัน) โดยมีมหาราชาคงอยู่เป็นราชประมุขถึงปี 1956 ที่ซึ่งเปลี่ยนป่านเป็นผู้ว่าการรัฐที่พึ่งตั้งขึ้นใหม่นี้แทน
ราชอาณาจักรปกครองโดยราชวงศ์โวเฑยัรซึ่งเป็นฮินดู แรกเริ่มเป็นรัฐขุนนางในจักรวรรดิวิชัยนคร และในศตวรรษที่ 17 ราชอาณาจักรได้ขยายอาณาเขตครั้งมหญ่ ในสมัยของราชานรสราชา โวเฑยัรที่หนึ่ง และ จิกกา เทวราชา โวเฑยัร อาณาจักรได้ผนวกรวมดินแดนขนาดใหญ่ที่ในปัจจุบันเป็นภูมิภาคตอนใต้ของรัฐกรณาฏกะและบางส่วนของรัฐทมิฬนาฑู กลายมาเป็นรัฐที่มีอำนาจมากที่สุดในเดกกันใต้ ในช่วงสั้น ๆ รัฐอยู่ภายใต้ปกครองของผู้นำมสลิม และเปลี่ยนสถานะเป็นรัฐสุลต่าน ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ รัฐได้เกิดข้อพิพาทกับมราฐา, นิซามแห่งไฮเดอราบาด, อาณาจักรติรุวิตางกูร์ และอังกฤษ ซึ่งรัฐได้มีสงครามกับอังกฤษสี่ครั้ง โดยชนะในสงครามกับอังกฤษครั้งแรก, เสมอกันในครั้งที่สอง และพ่ายแพ้ในครั้งที่สาม และสี่ หลังติปูสุลต่านเสียชีวิตในสงครามครั้งที่สี่ ระหว่างเกิดการยึดนครศรีรังคปัฏฏนัม อาณาเขตส่วนใหญ่ของรัฐถูกผนวกเข้ากับอังกฤษ อังกฤษฟื้นฟูราชบัลลังก์ให้แก่ราชวงศ์โวเฑยัรอีกครั้งภายใต้เงื่อนหขที่รัฐต้องอยู่ภายใต้ความร่วมมือช่วยเหลือเกื้อกูลกับอังกฤษ และต่อมากลายเป็นรัฐมหาราชาภายใต้บริติชราช ราชสกุลโวเฑยัรยังคงปกครองไมสูรุเรื่อยมากระทั่งอินเดียได้เอกราชในปี 1947 และไมสูรุควบรวมกับอินเดีย
แม้ในสมัยเป็นรัฐมหาราชาภายใต้เจ้าอาณานิคมอังกฤษ ไมสูรุยังคงเป็นหนึ่งในภูมิภาคที่มีการกลายเป็นเมืองและพัฒนาสูงสุดในอินเดีย รวมถึงยังมีความสำเร็จมากมายภายใต้การสนับสนุนของมหาราชา ทั้งในทางศิลปกรรม ดนตรี ไปจนถึงวิทยาศาสตร์จรวด ที่ซึ่งอาวุธจรวดเครื่องสูบเคลือบโลหะแรกพัฒนาขึ้นโดยติปูสุลต่าน และบิดา ไฮเดอร์ อะลี ในทศวรรษ 1780s จรสดเหล่านี้ถูกนำมาใช้รบกับบริษัทอังกฤษในสงครามกับอังกฤษทั้งสี่ครั้ง ในเวลานั้นเป็นจรวดที่มีอานุภาพรุนแรงกว่าที่กองทัพอังกฤษเคยพบมา จรวดเหล่านี้ตกอยู่ในมือของอังกฤษหลังไมสูรุแพ้ในสงครามครั้งที่สี่ และกลายมามีอิทธิพลอย่าบมากต่อการพัฒนาจรวดของอังกฤษ จนนำไปสู่การพัฒนาเป็นจรวดคองกรีฟที่ต่อมาเอาไปใช้ในการรบในสงครามนโปเลียน
อาณาจักรไมซอร์
ติรุวิตางกูร์
ราชอาณาจักรแตรวันคอร์  หรือ ราชอาณาจักรติรุวิตางกูร์ (อักษรโรมัน: Thiruvithamkoor) เป็นราชอาณาจักรในอินเดียระหว่างปี 1729 ถึง 1949 ปกครองโดยราชวงศ์ติรุวิตางกูร์วรรมา มีราชธานีอยู่ที่ปัทมานภาปุรัม และต่อมาย้ายไปติรุวนันตปุรัม ในยุครุ่งเรืองสูงสุด อาณาจักรกินพื้นที่ที่ปัจจุบันคือส่วนใหญ่ของรัฐเกรละ และพื้นที่ตอนใต้สุดของรัฐทมิฬนาฑู (แถบกันยากุมารี) และยังมีดินแดนแทรกของตัจจุไตยะไกมาฬ ซึ่งคือพื้นที่ของกูฏัลมาณิกยังเกษตรัง ในเมืองอิริญญาลกุฏะของราชอาณาจักรโกจจิที่อยู่ติดกัน ในภายหลัง พื้นที่ของตังกัศเศริของนครโกลลัง และอัญจุเตงู ใกล้กับอาริงัลในอำเภอติรุวนันตปุรัม กลายมาเป็นอาณานิคมอของอังกฤษ และเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมะละบาร์จนถึง 30 มิถุนายน 1927 และ อำเภอตุรเนลเวลี ตั้งแต่ 1 กรกฎาคม 1927 ติรุวิตางกูร์รวมเข้ากับรัฐมหาราชาโกจจิที่อยู่ติดกัน กลายเป็นติรุวิตางกูร์-โกจจิในปี 1950 และได้มีการโอนย้ายหมู่บ้านที่พูดภาษาทมิฬเป็นหลัก 5 หมู่บ้านแก่รัฐมัทราสในปี 1956 ภูมิภาคที่พูดภาษามลยาฬัมที่เหลือนี้ได้รวมเข้ากับอำเภอมะละบาร์ (ยกเว้นหมู่เกาะลักษทวีป และ มินิกอย) กับอำเภอกสรโกฏ ในกานาราใต้ ของรัฐมัทราส กลายเป็นรัฐเกรละซึ่งพูดภาษามลยาฬัมเป็นหลักร่วมกัน ในวันที่ 1 พฤศจิกายน 1956 ภายใต้รัฐบัญญัติการจัดการรัฐของรัฐบาลอินเดีย จนถึงปัจจุบัน
ราชามารตาณฏะ วรรมา สืบทอดรัฐฟิวดอลขนาดเล็กที่ชื่อเวนาท มาในปี 1723 และได้สร้างรัฐขึ้นมาจนเป็นรัฐติรุวิตางกูร์ที่มีอำนาจมากในอินเดียใต้ ราชาเป็นผู้นำรัฐรบกับชาวดัตช์ในปี 1739–46 และยุทธการที่โกลาเชล ที่ซึ่งดัตช์พ่ายแพ้ ถือเป็นครั้งแรกที่ยุทธการแบบตะวันตกพ่ายให้กับการรบกับชนพื้นเมืองในเอเชีย จากนั้นราชามารตาณฏะยังได้รบชนะและผนวกรวมรัฐต่าง ๆ เข้ามา รวมถึงซาโมรินซึ่งเป็นรัฐที่แข็งแกร่งที่สุดในแถบโกชิโกเฏในการรบที่ปุรรกาฏในปี 1755
ในต้นศตวรรษที่ 19 รัฐกลายมาเป็นรัฐมหาราชาภายใต้บริติชราช และมีการปรับปรุงพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมครั้งใหญ่ในสมัยของจิตติระ ติรุนาฬ พลราม วรรมา จนเป็นรัฐที่มีการพัฒนาสูงสุดแห่งหนึ่งในปกครองของบริติชอินเดีย ในปี 1903–1904 รายได้ของรัฐอยู่ที่ 1,02,01,900 รูปี
Travancore
รอยยิ้มกลาสโกว์
รอยยิ้มกลาสโกว์ ( หรือ ) หรือชื่ออื่น ๆ ได้แก่ รอยยิ้มเชลซี ( หรือ ), รอยยิ้มไฮตัน , รอยยิ้มเชชเชอร์  และ อะบักฟิฟตี  เป็นคำเรียกแผลที่เกิดจากการใช้ของมีคมกรีดหรือตัดจากมุมปากไปถึงหู ทิ้งแผลเป็นไว้เป็นรอยคล้ายกับรอยยิ้ม
โดยทั่วไปผู้ก่อเหตุมักใช้มีดพกหรือเศษแก้วในการกรีดให้เป็นรูปเหมือนเหยื่อกำลังยิ้มกว้าง
เชื่อกันว่าเริ่มมีการทำรอยยิ้มกลาสโกว์ในเมืองกลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ ในคริสต์ทศวรรษ 1920 และ 1930
ตฤณมูลคองเกรส
ออลอินเดียตฤณมูลคองเกรส (อักษรโรมัน: All India Trinamool Congress, "ตฤณมูล" แปลว่า รากหญ้า, อักษรย่อ AITC) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ตฤณมูลคองเกรส (อักษรโรมัน: Trinamool Congress, อักษรย่อ TMC) เป็นพรรคการเมืองอินเดียที่มีบทบาทโดดเด่นอยู่ในรัฐเบงกอลตะวันตก พรรคนำโดยมะมะตา วันทโยปาธยาย ผู้ซึ่งเป็นผู้ว่าการรัฐเบงกอลตะวันตกตั้งแต่ปี 2011 ปัจจุบันพรรคใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในรัฐสภาด้วย 23 ที่นั่งในโลกสภา และ 13 ที่นั่งในราชยสภา นอกจากนี้ยังมีสมาชิกสภานิติบัญญัติรัฐอีก 235 ที่นั่งในรัฐทั่วอินเดีย ใหญ่รองจาก BJP และ INC ในปี 2016 คณะกรรมการการเลือกตั้งรับรองสถานะให้ TMC เป็นพรรคระดับชาติ
Trinamool Congress
เทมเมอร์ถูกทิ้งกับเด็กหญิงหูแมวสุดแกร่ง
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยซูซุ มิยามะ และวาดภาพประกอบโดยโฮโตโซกะ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันชะ ตีพิมเป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือโคดันชะ โรโนเบะ บุ๊กส์ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 8 มังงะดัดแปลงวาดโดยโมโตะ ชิเงมูระ เผยแพร่ในเว็บไซต์ "Manga UP!" ของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2562 ตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 6 เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสดูดิโอ EMT Squared ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565
Engfa Waraha
เบิร์ชกอ
เบิร์ชกอ ( / , ) เป็นนครและศูนย์กลางการปกครองของเขตเบิร์ชกอทางตอนเหนือของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำซาวาและติดกับประเทศโครเอเชีย ในปี 2013 มีประชากร 39,893 คน