pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฟูจิโนมิยะตั้งอยู่บริเวณกึ่งกลางของจังหวัดชิซูโอกะ ในบริเวณที่ราบสูงเชิงเขาสลับเนินลูกระนาดขนาดเล็ก ตั้งอยู่ห่างจากภูเขาไฟฟุจิประมาณ 35 กิโลเมตร พื้นที่ส่วนมากของเมืองมีอาณาเขตติดกับเขตอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ เป็นเมืองหนึ่งที่นิยมเริ่มต้นในการเดินทางปีนภูเขาไฟฟูจิ
Ninpuu Sentai Hurricaneger
Hyakujuu Sentai Gaoranger
Kyuukyuu Sentai GoGoFive
Seijuu Sentai Gingaman
Suckseed
ไอ้ เว่ยเว่ย
ไอ้ เว่ยเว่ย (; เกิด 28 สิงหาคม พ.ศ. 2500) เป็นศิลปินและนักเคลื่อนไหวชาวจีน มีผลงานด้านสถาปัตยกรรม ศิลปะสื่อประสม การถ่ายภาพ ภาพยนตร์ และการวิจารณ์สังคมและวัฒนธรรมจีน
ไอ้ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจีนกักบริเวณในบ้านพักที่เมืองเซี่ยงไฮ้ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 พร้อมกับมีคำสั่งห้ามเดินทางออกนอกประเทศ เพื่อป้องกันไม่ให้เขาเดินทางไปร่วมพิธีมอบรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี 2010 ของหลิว เซี่ยวโป เขาถูกเจ้าหน้าที่จับกุมตัวขณะพยายามเดินทางไปฮ่องกงเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2554 เพื่อไปร่วมการรณรงค์ในแบบเดียวกับการประท้วงในตูนิเซีย หรือที่เรียกว่า "การปฏิวัติดอกมะลิ" สำนักงานของเขาถูกรื้อค้น เขาถูกตั้งข้อหาอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ
ไอ้ เว่ยเว่ย เกิดที่ปักกิ่ง บิดาเป็นกวีและนักเคลื่อนไหวฝ่ายขวา เมื่ออายุได้ 1 ปี เว่ยเว่ยต้องพลัดพรากจากครอบครัวเป็นเวลาถึง 16 ปี เมื่อบิดามารดาของเขาถูกส่งตัวเข้าค่ายกักกันที่ซินเจียงอุยกูร์ ด้วยเหตุผลทางการเมืองในยุครัฐบาลเหมา เจ๋อตุง ต่อมาเขาได้เข้าศึกษาที่สถาบันภาพยนตร์ปักกิ่งในปี พ.ศ. 2521 รุ่นเดียวกับเฉิน ข่ายเกอและจาง อี้โหมว และได้ไปใช้ชีวิตที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ระหว่างปี พ.ศ. 2524 ถึง 2536 ศึกษาด้านการออกแบบ ทำงานด้านสถาปัตยกรรม และศิลปะสื่อประสม ก่อนจะเดินทางกลับปักกิ่งเนื่องจากปัญหาด้านสุขภาพของบิดา
รายชื่อแผ่นดินไหวนำและแผ่นดินไหวตามแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวที่อาจเกี่ยวเนื่อง.
ด้านล่างนี้เป็นแผ่นดินไหวที่ยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจนเกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่จะเกี่ยวเนื่องกับเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554
อิซุโมะ โนะ โอะกุนิ
อิซุโมะ โนะ โอะกุนิ  (พ.ศ. 2115 - ไม่ทราบ) เป็นผู้ให้กำเนิดโรงละครเล่นคะบุกิ เชื่อกันว่าเคยเป็นมิโกะในศาลเจ้าอิซูมะ เริ่มต้นการแสดงเต้นรำและร้องเพลงนี้ในเกียวโต
ช่วงปีแรก ๆ.
เป็นลูกสาวของซาเนมอน นาคามูระ ทำงานโลหะกับสมาชิกหลายคนในครอบครัวได้ และเป็นมิโกะแห่งศาลเจ้าอิซึโมะ เธอรู้ทักษะในการเต้นรำ และการแสดง พอ ๆ กับความสวยของเธอ เมื่อถึงเวลาที่กำหนด จะส่งมิโกะไปศาลเจ้าต่างๆเพื่อฟื้นฟูศาลเจ้า เธอถูกส่งไปยังเกียวโตเพื่อปฏิบัติงานเต้นรำ และร้องเพลงศักดิ์สิทธิ์ มันแสดงว่าเธอเองก็กลายเป็นที่รู้จักกันในระหว่างที่เธอแสดงของเกียวโต เนมโบสึ โอโดริ (หรือ nembutsuเต้นรำ) ในอมีดาพระพุทธเจ้าแม้ว่าจะมีร่องรอยของการเต้นรำนี้ให้ถึงที่คูยะหนึ่งในสิบ-ร้อยศาสนาแห่งดินแดนบริสุทธิ์พุทธศาสนา กลายเป็นฆราวาสระบำพื้นเมืองและเธอมักจะเป็นที่รู้จักในเรื่องของความรุนแรง และการปรับตัวโดยเฉพาะเพศเสียดสีได้ อื่น ๆ รวมถึงการละเล่นรูปแบบที่นิยมสำหรับการกระทำของโอคุนิ และการประชุมระหว่างผู้หญิง และผู้ชายที่สาธารณะอื่นใด ระหว่างการกระทำและการเต้นรำ และอื่น ๆ เธอรวบรวมความสนใจมาก และเริ่มที่จะทำให้คนจำนวนมากที่เธอทำ ในที่สุดเธอก็ถูกเรียกตัวกลับไปบูชา เรียกความสนใจ แต่เธอก็ยังคงส่งเงินกลับมาเช่นเดิม
การก่อตั้งคาบุกิ.
ในพ.ศ. 2146โอคุนิเริ่มปฏิบัติการของแม่น้ำที่แห้งผากชิโจกาวาระ (ถนนสายสี่แม่น้ำแห้ง) ของแม่น้ำคาโมะ รวมหญิงจัณฑาล และฟิตส์ในภูมิภาค โดยเฉพาะผู้ที่เกี่ยวข้องในการขายตัว โอคุนิให้ทาง สอนทำ การเต้นรำ และร้องเพลงในรูปแบบเพื่อให้คณะละครของเธอ หลายทฤษฎีที่รากศัพท์ของคำคาบุกิ ว่ามันมาจากคนที่ แต่งตัวแปลก ๆ และป๋อบนถนน ได้รับการขนานนาม คาบุกิโมโนะ (จาก kabuku "ให้เอียงในทิศทาง" และเดี่ยว "คน") อีกต้นเป็น คาทามุกิ ซึ่งหมายความว่า "เป๋" หรือ "รุนแรง-หน่อย" ไม่ว่าในกรณีใด เสียงอื่น ๆ ของดนตรีของโอคุนิ เนืองจากความผิดปกติทางสังคม และความกล้าได้กล้าเสีย การแสดงเต้นรำและร้องเพลงด้วยความเร็วที่สุดของร้านคาบุไม่มีความหมายใหม่ หยิ่ง และขี้โอ่ที่มักจะเสียงรบกวนแต่พอเป็นสีสันสวยงาม และยกย่อง
ดังที่กล่าวมาโอคุนิเป็นหัวหน้าคณะที่เป็นผู้หญิงเท่านั้น เพราะฉะนั้น เธอต้องแสดงบทบาทของเธอเล่นทั้งชาย และหญิง โดยเฉพาะ เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีสำหรับบทบาทของเธอในฐานะ โอคุนิ ซามูไรและคริสเตียน ในขณะที่ชื่อเสียงโด่งดัง เธอได้เป็นที่เทิดทูลของคนอื่นๆ เช่นนี้จะทำให้ลูกค้าที่แสดงฐานะ เท่าที่จะทำได้ และร้องเพลงอย่างมีทักษะที่โสเภณีสไตล์ใหม่ของสตรีกลายเป็นที่รู้จักกันในชื่อตัวสำรองที่เร่ร่อน
หลายปีต่อมา.
ในที่สุด ด้วยความช่วยเหลือของอุจิซาโตะ ซันซาบุโร่ ผู้สนับสนุนทางการเงินที่ดีของโอคุนิ วิวัฒน์ไปเป็นรูปแบบละครคาบุกิ ในระดับส่วนตัวของซันซาบุโร่ก็บอกว่าเป็นคนรักของโอคุนิ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้แต่งงาน หลังจากการตายของซันซาบุโร่ แต่งานคณะละครของเธอยังคงดำเนินต่อไปโดยไม่มีเขา การศึกษารวมถึงละครดนตรี และการเต้นรำด้วย ในที่สุด หล่อนและชื่อเสียงของคณะละครคาบุกิแผ่กระจายไปทั่วประเทศญี่ปุ่น
ในพ.ศ. 2153โอคุนิเกษียณอายุและหลังจากนั้นเธอก็หายตัวไป พ.ศ. 2172เนื่องจากประชาชนไม่ยอมรับเรื่องธรรมะโทะกุงะวะ อิเอะยะซุภายใต้โชกุนห้ามผู้หญิงในละครคาบุกิ โดยใช้นักแสดงหนุ่มคนนี้ก็รีบห้าม "ดารา "/ดี เพราะบางประเด็นเดียวกันของโสเภณี และคอร์รัปชั่นประพฤติ การจำกัดวงของเหล่าคนแก่ ซึ่งเป็นสถาบันที่ยืนในทางการละคร แม้วันนี้
มีหลายทฤษฎีที่เป็นปีแห่งความตายของโอคุนิใน พ.ศ. 2156 ในบางคนบอกว่า อื่น ๆ ในพ.ศ. 2183ในการสร้างอนุสาวรีย์ให้เป็นเกียรติแก่เธอ และในเดือนพฤศจิกายนในพ.ศ. 2545 ประมาณ 400 ปี คาบุกิ มันตั้งอยู่บนถนนทางตอนเหนือของชิโจ คาวาบาตะ โอฮาชิ ใกล้ชายฝั่งแม่น้ำคาโมะในเกียวโต
นอกจากนี้ที่ตั้งของร้านคาบุกิ โอคุนิมีส่วนทำให้ญี่ปุ่นในโรงละครแห่งชาติ เธอบอกว่าจะแนะนำผู้บุกเบิกของฮานามิจิ (วิถีแห่งดอกไม้) ที่นำมาจากทางด้านหลังของโรงละคร และข้ามไปมาระหว่างผู้ชมบนเวที นี่คือศิลปะการละครคาบุกิของญี่ปุ่นหลายบริษัทในอนาคตนั้น
http://koei.wikia.com/wiki/Okuni
โทอารุ มาจุทสึ โนะ อินเด็กซ์
อุปสงค์มวลรวม
ในวิชาเศรษฐศาสตร์มหภาค อุปสงค์มวลรวม หมายถึง อุปสงค์รวมทั้งหมดของสินค้าและบริการขั้นสุดท้ายในระบบเศรษฐกิจ(Y) ณ เวลาและระดับราคาใดๆ
มันคือจำนวนสินค้าและบริการในระบบเศรษฐกิจที่จะถูกซื้อ ณ ระดับราคาที่เป็นไปได้ และคือ อุปสงค์สำหรับผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติภายในประเทศ (GDP) ขณะที่ระดับสินค้าคงคลังคงที่
เส้นอุปสงค์มวลรวมคือผลรวมของเส้นอุปสงค์แต่ละเส้นของแต่ละภาคส่วนของเศรษฐกิจ คือ AD=C+I+G+(X-M)
พระราชสารสุธี(ประสงค์ วราสโย)
พระสุเมธมังคลาจารย์
พระโพธิญาณเถร (ชา สุภัทโท)
หลวงพ่ออุตตมะ
พระสุพรหมยานเถร (ครูบาพรหมา พรหมจักโก)
พระธรรมโกษาจารย์ (เงื่อม อินฺทปญฺโญ)
พระธรรมโกศาจารย์ (เงื่อม อินทปัญโญ)
พระครูวินัยธรมั่น ภูริทัตโต
พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี
โอคุนิ
เหตุอุทกภัยที่แม่น้ำหวง พ.ศ. 2481
เรื่องอื้อฉาวนมในจีน พ.ศ. 2551
กรณีอื้อฉาวเรื่องนมในจีน พ.ศ. 2551 เป็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยด้านอาหารในประเทศจีน ซึ่งนมและนมผงดัดแปลงสำหรับทารก ตลอดจนวัตถุดิบประกอบอาหารและส่วนประกอบอื่น ๆ ได้รับการเจือปนสารเมลามีน
เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ประเทศจีนได้รายงานว่ามีเหยื่อได้รับผลกระทบอย่างน้อย 300,000 คน และทารก 6 คนเสียชีวิตจากโรคนิ่วในไตและทางเดินปัสสาวะและความเสียหายที่เกิดขึ้นกับไตในทางอื่น ๆ และทารกอีกกว่า 860 คนถูกนำตัวไปรักษาในโรงพยาบาล สารเมลามีนดังกล่าวถูกเพิ่มลงไปในนมเพื่อทำให้ดูเหมือนว่านมนั้นมีปริมาณสารอาหารโปรตีนเพิ่มมากขึ้น ในเหตุการณ์ที่คล้ายกันเมื่อ พ.ศ. 2547 ซึ่งนมเจือจางทำให้มีทารกเสียชีวิต 13 คนจากภาวะขาดสารอาหาร
เรื่องอื้อฉาวดังกล่าวเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม หลังจากทารก 16 คนในมณฑลกานซู ผู้ซึ่งได้รับการป้อนนมผงซึ่งผลิตโดยซานลู่ กรุ๊ป บริษัทซึ่งตั้งอยู่ในฉือเจียจวง ถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคนิ่วในไตและทางเดินปัสสาวะ หลังจากมีการให้ความสนใจแก่ซานลู่ในช่วงแรก ผู้นำการตลาดในภาคงบประมาณ การสืบสวนของรัฐบาลได้เปิดเผยปัญหาที่พบว่าบิรษัทมีระดับการขายต่ำกว่าอีก 21 บริษัท
ปัญหาดังกล่าวได้เพิ่มความกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยด้านอาหารและการคอร์รัปชั่นในจีนแผ่นดินใหญ่ และทำลายชื่อเสียงของสินค้าอาหารส่งออกของจีน โดยมีอย่างน้อย 11 ประเทศหยุดการนำเข้าผลิตภัณฑ์นมจากจีนทั้งหมด
การฟ้องคดีอาญาหลายคดีได้เกิดขึ้นตามมา โดยมีสองคนถูกตัดสินประหารชีวิต อีกคนหนึ่งได้รับโทษประหารชีวิตแต่รอการลงอาญา อีกสามคนถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต สองคนถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลา 15 ปี และเจ้าหน้าที่ทางการท้องถิ่นเจ็ดคน เช่นเดียวกับผู้อำนวยการสำนักงานควบคุมคุณภาพตรวจสอบและกักกันโรคถูกไล่ออกหรือถูกบังคับให้ลาออก
องค์การอนามัยโลกระบุว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ด้านความปลอดภัยอาหารที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่องค์การเคยรับมือในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และเป็นวิกฤตความเชื่อมั่นในหมู่ผู้บริโภคชาวจีนจะเป็นการยากที่จะหมดไป
เมื่อปลายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2551 การปนเปื้อนเมลามีนที่คล้ายกันยังได้ถูกพบในไข่และอาจเป็นไปได้ในอาหารอื่น ซึ่งสามารถสืบย้อนไปได้ว่าเมลามีนถูกใส่ลงไปในอาหารสัตว์ แม้ว่าทางการจะสั่งห้ามแล้วเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 หลังจากเกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้นในส่วนประกอบอาหารสัตว์เลี้ยงที่ส่งออกไปยังสหรัฐอเมริกา
จนกระทั่งเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 ทางการจีนยังได้รับรายงานว่ายังมีการยึดของกลางผลิตภัณฑ์นมที่ปนเปื้อนสารเมลามีนอยู่ในบางมณฑล ถึงแม้ว่าจะยังไม่แน่ชัดว่าจะเป็นการปนเปื้อนครั้งใหม่ซึ่งเป็นผลจาการปลอมปนรอบใหม่หรือเป็นผลจากกการนำสารกลับมาใช้ใหม่อย่างผิดกฎหมายจากการปนเปื้อนเมื่อ พ.ศ. 2551
สำนักงานควบคุมคุณภาพตรวจสอบและกักกันโรค
สำนักงานควบคุมคุณภาพตรวจสอบและกักกันโรค  เป็นหน่วยงานเทียบเท่ากระทรวงภายใต้กำกับของสภารัฐมนตรีจีน ซึ่งรับผิดชอบคุณภาพของชาติ ระบบการวัดและชั่งน้ำหนัก การตรวจสอบโภคภัณฑ์เข้าและออกประเทศ การกักกันสาธารณสุขเข้าและออกประเทศ การกักกันสัตว์และพืชเข้าและออกประเทศ ความปลอดภัยของอาหารนำเข้าและส่งออก การให้คำรับรองและการแต่งตั้ง การวางมาตรฐาน ตลอดจนการบังคับใช้กฎหมายปกครอง
AQSIQ ดูแลสำนักงานควบคุมการนำเข้าและส่งออกสินค้าและสำนักงานควบคุมคุณภาพและเทคโนโลยีประจำมณฑล ยกตัวอย่างเช่น สำนักงานควบคุมการนำเข้าและส่งออกสินค้าปักกิ่งมีหน้าที่รับผิดชอบเก็บใบแสดงสถานะทางร่างกาย และใช้การจับภาพความร้อนเพื่อตรวจหาผู้โดยสารที่เป็นไข้เนื่องจากการระบาดของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 ก่อนหน้าวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
เบียร์ท่วมลอนดอน ค.ศ. 1814
อภินิหารบรรพบุรุษ
นิวต์ผิวขรุขระ
นิวต์ผิวขรุขระ (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Taricha granulosa") เป็นนิวต์อเมริกาเหนือที่รู้จักกันดีว่ามีพิษร้ายแรง
ขณะยังไม่โตเต็มวัย จะอาศัยอยู่บนพื้นดินเป็นเวลา 4 หรือ 5 ปีหลังจากเมตามอร์โฟซิส แต่ตัวเต็มวัยสามารถอาศัยอยู่ได้ทั้งบนบกและในน้ำ วางไข่ในน้ำ สัตว์ประเภทนี้ถูกพบมากเป็นพิเศษหลังจากเกิดฝนตกหนัก
นิวต์จำนวนมากผลิตพิษขึ้นในผิวหนังเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกล่า แต่นิวต์ผิวขรุขระจะผลิตพิษขึ้นมามากเป็นพิเศษ แต่นิวต์จะปล่อยพิษออกมาเฉพาะเมื่อมันรู้สึกว่าถูกคุกคามเท่านั้น ถึงแม้ว่าบางครั้งอาจจะเกิดอาการระคายเคืองผิวหนังได้เมื่อสัมผัสผิวของมัน
พิษของนิวต์ผิวขรุขระสามารถทำให้มนุษย์เป็นอัมพาตหรือเสียชีวิตได้ เมื่อเร็ว ๆ นี้ ชายวัย 29 ปีที่กำลังเมา ในคูสเบย์ รัฐออริกอน เสียชีวิตหลังจากกลืนนิวต์ผิวขรุขระเข้าไปเพื่อเป็นการท้าทาย
การใช้สีเตือน.
สัตว์ที่มีพิษมักจะเตือนสัตว์นักล่าว่าพวกมันไม่ใช่อาหารที่ดี ไม่มีประโยชน์ที่สัตว์นั้นจะผลิตพิษออกมานอกจากว่าจะช่วยในการอยู่รอดและการสืบพันธุ์ ใต้ตัวของนิวต์เหล่านี้มีสีเหลืองส้มอย่างชัดเจน เมื่อนิวต์ถูกคุกคาม มันจะม้วนหางขึ้นและยกหัวเพื่อแสดงสีเตือน ซึ่งสามารถพบเห็นได้ในภาพถ่ายหลายภาพ
ที่อยู่อาศัยของนิวต์ผิวขรุขระถูกพบตลอดชายฝั่งด้านตะวันตกของสหรัฐอเมริกาและบริติชโคลัมเบีย ทางใต้สุดนั้นไปไกลถึงรัฐแคลิฟอร์เนีย และทางเหนือสุดไปจนถึงรัฐอะแลสกา
"Helipegus occidualis" เป็นปรสิตที่อาศัยอยู่ในหลอดอาหารของนิวต์ ก่อนหน้ากระเพาะอาหาร
สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์
สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 ที่จังหวัดนครปฐม จบการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนประชาบาลวัดสรรเพชญ (ทวีวิทยาคม) จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดไร่ขิงวิทยา มัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพญาไท ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2511
เริ่มรับราชการที่กรมประมงตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2511 ที่กองประมงน้ำจืด ในตำแหน่งนักวิชาการประมงชั้นตรี
ถือเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการอนุกรมวิธานสัตว์น้ำและปลาน้ำจืด โดยเริ่มทำงานทางด้านนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ที่สถาบันประมงน้ำจืด มีผลงานต่าง ๆ อาทิ "The Taxonomic Characters and Biology of Some Important Freshwater Fishes in Thailand" พ.ศ. 2522 "รายงานฉบับพิเศษเรื่องตามรอยหมอสมิธไปจับปลาที่สาละวิน" พ.ศ. 2525 "พันธุ์ปลาในระบบแม่น้ำสาละวินของประเทศไทย" พ.ศ. 2540 "ภาพปลาและสัตว์น้ำของไทย" "อนุกรมวิธานปลาหมอสีในประเทศไทย" พ.ศ. 2542 เป็นต้น
ปัจจุบันเกษียณอายุราชการแล้ว
ฮาศาสตร์
ฮาศาสตร์  เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลก (ที่ไม่ตลก-ไม่ฮาอย่างชื่อหนัง) จัดฉายวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2554 โดย ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น กำกับโดย พรชัย หงษ์รัตนาภรณ์ นำแสดงโดย ชาลี ไตรรัตน์, ธนฉัตร ตุลยฉัตร, บริบูรณ์ จันทร์เรือง, พิมพ์ชนก พลบูรณ์ และนักแสดงหน้าใหม่ คือ อินทิพร แต้มสุขิน
ในภาพยนตร์ยังรวบรวมนักแสดงตลกไว้คับคั่ง เช่น ค่อม ชวนชื่น, เกริก ชิลเลอร์, จาตุรงค์ มกจ๊ก, นุ้ย เชิญยิ้ม, แจ๊ส ชวนชื่น, เอ๋ เชิญยิ้ม, โจอี้ เชิญยิ้ม และได้นิมนต์ พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต ร่วมแสดง
ภาพยนตร์ทำรายได้ 25.17 ล้านบาท
การแสดงตลก(ที่เคยเรียกเสียงฮามาก่อน)กลับไม่ตลก แต่ ดาราตลกก็เสียชีวิต(แบบ ทีละคนๆ) อาจารย์ใหญ่ฮาศาสตร์ เลยหาคนที่จะกอบกู้ฮาศาสตร์สี่คน (โดยได้คำทำนายจากเทพธิดาพยากรณ์) จนอาจารย์ใหญ่ หาคนทั้งสี่เจอคือ เมฆ (แน็ค) หมอก (อาร์ตี้) เพชร (ใบเฟิร์น) หิน (ตั้ก) แต่ถนน (แม็กซีน) อยากจะร่วมเข้าวงการตลกด้วย จึงกลายเป็นห้าคน ทั้งห้าคนฝึกตลกจากดาราตลกต่างๆ แต่แล้ว ก็เสียชีวิต (โดยที่ทั้งห้าคนยังไม่อยู่ ยกเว้น พระมหาสมปอง) ถ้ามีดาราตลกเสียชีวิต จะมีสัญญาณขึ้นที่ ม ฮาศาสตร์
ความจริงถูกเปิดเผยออกมา ว่า เลขาเกริก (เกริก) เป็นคนฆ่าดาราตลกที่เสียชีวิตไป และได้ตั้งชมรมหล่อศาสตร์ ขึ้นมาใหม่ จนทั้งห้าคนต้องเล่นเกมของ เลขาเกริก แต่ตอนพักรายการ (ซึ่งเป็นรายการหลอกๆ โดยที่ไม่รู้ว่าจะได้ออกหรือเปล่า) ใต้บ่อ (ที่หินนั่ง) โจอี้ เชิญยิ้ม แอบซ่อนอยู่ และให้หม้อ (คล้ายหม้อของหมอผี)3 ใบ โดยใบแรก มี แบรนด์ ซุปไก่สกัด (ของทำเอง ทำจาก ผงชูรส 100% ทำให้ทีม หล่อศาสตร์ ตอนตอบ ร้อง แอะๆๆ)
ใบที่สอง มี หีบเสื้อผ้า (ของจาตุรงค์ มกจ๊ก ที่เล่นมุกตลกแต่งตัว) ใช้หลอกคนที่กำลังจะฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดตึก โดยมี ชุดตำรวจ,ภรรยาแขนหัก,ลูกสาว,พ่อ(ปู่),แพนด้า(หมี) ใบที่สาม เลขาเกริก ขโมยไป มี กล้องอันเล็กถ่ายคลิป อาจารย์ใหญ่ ม ฮาศาสตร์ (โดยข้างในแอบฝังผายลมของดาราตลกทั่วประเทศ ซึ่งอาจารย์ใหญ่ทำเอง) เลขาเกริกจึงเผลอทำกล้องตกลงไป ในที่สุด ม ฮาศาสตร์ก็ได้มีอีกครั้ง และ เลขาเกริกถูกจับตัวแล้ว ส่วน อาจารย์ใหญ่ (ที่เสียชีวิตไปแล้ว) ได้กลับมาอีกครั้ง
ความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์
ความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ หรือภาษาพูดว่า การหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ  เป็นการหมิ่นประมาท (libel) พระมหากษัตริย์ โดยเป็นการประสงค์ร้ายต่อพระเกียรติยศหรือเกียรติของรัฐ
การกระทำดังกล่าวถูกจัดว่าเป็นอาชญากรรมนับตั้งแต่สมัยสาธารณรัฐโรมัน ซึ่งในเวลานั้นจักรพรรดิทรงเป็นอันหนึ่งเดียวกันกับรัฐโรมัน (จักรพรรดิไม่ได้เป็นพระมหากษัตริย์อย่างเป็นทางการ) และโดยเฉพาะอย่างยิ่งมีผลกับการประสงค์ร้ายต่อพระองค์ ถึงแม้ว่าทางกฎหมายแล้ว "princeps civitatis" (บรรดาศักดิ์อย่างเป็นทางการของจักรพรรดิ ซึ่งหมายถึง "พลเมืองหมายเลขหนึ่ง") จะไม่เคยเป็นองค์รัฎฐาธิปัตย์เลยก็ตาม เนื่องจากสาธารณรัฐไม่เคยถูกยุบยกเลิกไปอย่างเป็นทางการ จักรพรรดิทรงถูกบูชาเป็นสมมุติเทพ ซึ่งในช่วงแรก ๆ มีเฉพาะในช่วงหลังสวรรคตไปแล้วเท่านั้น แต่ต่อมาได้รวมไปถึงจักรพรรดิที่กำลังทรงครองราชย์อยู่ในปัจจุบันด้วย และทรงได้รับการคุ้มครองทางกฎหมายซึ่งจัดไว้สำหรับความเป็นเทพเจ้าตามพิธีปฏิบัติของรัฐ ต่อมาเมื่อโรมันเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ การปกครองแบบมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขก็ได้รับการยอมรับ
ในกรอบความหมายอย่างแคบ การกระทำอันเป็นการประสงค์ร้ายต่อพระมหากษัตริย์เริ่มมีขึ้นในราชอาณาจักรในทวีปยุโรปที่ก่อตั้งขึ้นในยุคกลางตอนต้น ต่อมายุโรปสมัยศักดินา อาชญากรรมหลายอย่างถูกจัดให้เป็นการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพถึงแม้ว่าการกระทำนั้นจะไม่มีเจตนาต่อต้านพระมหากษัตริย์เลยก็ตาม อย่างเช่น การปลอมเหรียญกษาปณ์ เนื่องจากเหรียญนั้นมีพระฉายาลักษณ์ และ/หรือ ตราแผ่นดิน
อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่การสิ้นสุดของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในประเทศส่วนใหญ่ การกระทำดังกล่าวถูกมองว่าเป็นอาชญากรรมน้อยลง ถึงแม้ว่าพฤติการณ์ที่คล้ายกันแต่มีเจตนามุ่งร้ายกว่าจะถูกมองว่าเป็นกบฏได้
ปัจจุบันเมื่อสาธารณรัฐได้ถือกำเนิดขึ้นเป็นมหาอำนาจในโลกสมัยใหม่แล้ว อาชญากรรมที่คล้ายคลึงกันนี้อาจเป็นการประสงค์ร้ายต่อประมุขของรัฐแทนเช่น ในประเทศเยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ และโปแลนด์ที่เป็นสาธารณรัฐ การหมิ่นประมาทประมุขต่างประเทศเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมาย ในประเทศตุรกีผู้หมิ่นประมาทนายพลอตาเติร์กผู้ก่อตั้งสาธารณรัฐตุรกีต้องรับโทษจำคุกหนึ่งถึงสามปี
ความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์อยู่ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 บัญญัติไว้ว่า "ผู้ใดหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 3 ปี ถึง 15 ปี" กฎหมายไทยสมัยใหม่บรรจุความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ครั้งแรกในกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127 (พ.ศ. 2453), มีการเพิ่มให้การ "ดูหมิ่น" เป็นความผิด และเป็นความผิดต่อความมั่นคงของรัฐในประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2499 และมีการเพิ่มโทษครั้งล่าสุดในปี 2519 มีสื่ออธิบายว่าเป็น "กฎหมายความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ที่รุนแรงที่สุดในโลก" และ "อาจเป็นกฎหมายหมิ่นประมาททางอาญาที่เข้มงวดที่สุดไม่ว่าที่ใด" นักสังคมศาสตร์ ไมเคิล คอนนอส์เขียนว่า การบังคับใช้กฎหมายดังกล่าว "เป็นผลประโยชน์ของราชสำนักเสมอมา"
ในประมวลกฎหมายไม่มีนิยามว่าพฤติการณ์แบบใดเข้าข่าย "หมิ่นประมาท" หรือ "ดูหมิ่น" มีการตีความอย่างกว้างขวางซึ่งสะท้อนสถานะอันล่วงละเมิดมิได้ของพระมหากษัตริย์ เฉกเช่นพระมหากษัตริย์ในสมัยศักดินาหรือสมบูรณาญาสิทธิราช ธานินทร์ กรัยวิเชียร อดีตนายกรัฐมนตรี ยังตีความว่า กฎหมายห้ามครอบคลุมถึงการวิจารณ์โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สถาบันพระมหากษัตริย์ ราชวงศ์จักรีและพระมหากษัตริย์ไทยทุกพระองค์ มีข้อโต้แย้งว่า ความผิดต่อองคมนตรีเข้าข่ายความผิดนี้หรือไม่ อนึ่ง ในปี 2556 ศาลฎีกาว่า กฎหมายคุ้มครองพระมหากษัตริย์ในอดีตทุกพระองค์ด้วย แม้ว่า "พยายาม" กระทำความผิด เสียดสีสัตว์ทรงเลี้ยง หรือไม่ติเตียนเมื่อพบเห็นผู้กระทำผิดก็ถูกดำเนินคดีด้วย
ผู้ใดจะฟ้องคดีความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ก็ได้ ทั้งนี้พระมหากษัตริย์หรือพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ไม่เคยฟ้องร้องเป็นการส่วนพระองค์ ตำรวจต้องดำเนินการสอบสวนอย่างเป็นทางการทุกคดี รายละเอียดของข้อหาแทบไม่มีเปิดเผยต่อสาธารณะ ผู้ต้องหามักเผชิญอุปสรรคตลอดคดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการขอประกันตัวชั่วคราว มีการกักขังก่อนพิจารณาคดีในศาลหลายเดือน คณะทำงานสหประชาชาติว่าด้วยการกักขังโดยพลการตัดสินในปี 2555 ว่าการกักขังก่อนดำเนินคดีละเมิดกฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ ศาลไม่ต้องยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลยอย่างในคดีอาญาทั่วไป การรับสารภาพแล้วขอพระราชทานอภัยโทษถูกมองว่าเป็นวิธีการเพื่อให้ได้รับอิสรภาพโดยเร็วที่สุด
ยูโรป.
การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์เดนมาร์กเป็นความผิดอาญา โดยพิจารณาเป็นเหตุฉกรรจ์ของความผิดฐานดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาท ทั้งนี้ อาศัยอำนาจตามมาตรา 268 แห่งประมวลกฎหมายอาญาเดนมาร์ก ที่กำหนดว่าบุคคลใดว่าร้ายผู้อื่นโดยไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นความจริงอาจถูกจำคุกสูงสุด 2 ปี ประกอบมาตรา 115 ซึ่งกำหนดว่า หากเป็นการดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์เดนมาร์ก โทษดังกล่าวจะเพิ่มขึ้น 2 เท่า (เท่ากับว่ามีโทษจำคุกไม่เกิน 4 ปี) และหากเป็นการกระทำต่อพระราชินีและรัชทายาทให้เพิ่มโทษดังกล่าวกึ่งหนึ่ง (เท่ากับว่ามีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี)
นอร์เวย์.
การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตรินอร์เวย์ไม่ถือเป็นความผิดทางอาญาในประเทศนอร์เวย์ตามประมวลกฎหมายอาญานอร์เวย์ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558
ทั้งนี้ ในครั้งที่การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตรินอร์เวย์เป็นความผิดทางอาญานั้น ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2445 มาตรา 101 กำหนดโทษอาญาเป็นโทษปรับหรือจำคุกไม่เกิน 5 ปี แต่มาตรา 103 กำหนดเพิ่มเติมว่าการดำเนินคดีต้องได้รับพระราชโองการจากกษัตริย์
ประเทศเนเธอร์แลนด์เคยมีกฎหมายเกี่ยวกับความผิดฐานดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์โดยเฉพาะบัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญาเนเธอร์แลนด์ มาตรา 111 ซึ่งกำหนดว่าผู้ใดดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์มีโทษจำคุกได้สูงสุด 5 ปี และมาตรา 112 ซึ่งกำหนดว่าการดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทพระราชินี รัชทายาท หรือคู่สมรสของรัชทายาท มีโทษจำคุกสูงสุด 4 ปี
อย่างไรก็ตาม กฎหมายนี้ถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2563 ส่งผลให้การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์ พระมเหสี รัชทายาทหรือมเหสี หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ได้รับโทษเช่นเดียวกับการดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทเจ้าพนักงาน
การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์เบลเยียมเป็นความผิดอาญา ตาม "Law of 6 April 1847 on Offence toward the King" มีโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือนถึง 3 ปี และปรับ ส่วนการดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทสมาชิกราชวงศ์ มีโทษจำคุกตั้งแต่ 3 เดือนถึง 2 ปี และปรับ
การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์และสมาชิกราชวงศ์สวีเดนเป็นความผิดทางอาญาตามมาตรา 2 หมวด 18 แห่งประมวลกฎหมายอาญาสวีเดน โดยมีโทษจำคุกสูงสุดไม่เกิน 4 ปี หรือหากเป็นกรณีร้ายแรง มีโทษจำคุกสูงสุดไม่เกิน 6 ปี
การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์สเปนเป็นความผิดอาญา ตามมาตรา 490 (3) แห่งประมวลกฎหมายอาญาสเปน ที่กำหนดว่าการใส่ร้ายหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์หรือรัชทายาท พระมเหสี มีโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือน ถึง 2 ปี ในกรณีร้ายแรง หากไม่ร้ายแรงให้พิจารณาเปรียบเทียบปรับ 6 เดือน ถึง 2 ปี ทั้งนี้
การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทอื่นใดต่อสมาชิกราชวงศ์พระองค์อื่น ๆ มีโทษปรับตั้งแต่ 4 ถึง 20 เดือน ทั้งนี้ ตามมาตรา 491 (1) แห่งประมวลกฎหมายอาญาสเปน
พระราชบัญญัติความผิดอาญาฐานเป็นกบฏ ค.ศ. 1848 เป็นบทบัญญัติแห่งกฎหมายในลักษณะที่ใกล้เคียงที่สุดของความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ที่บังคับใช้อยู่ในสหราชอาณาจักรในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ไม่มีการนำพระราชบัญญัติดังกล่าวมาใช้พิจารณาตั้งแต่ปี 1897
ในส่วนของประเทศสกอตแลนด์นั้น ได้มีการยกเลิกกฎหมายอาญาที่ว่าด้วยความผิดฐานปลุกระดมและดูหมิ่นประมุขของรัฐ (sedition and leasing-making) เมื่อ ค.ศ. 2010
แอชลีย์ ยัง
แอชลีย์ ไซมอน ยัง (; เกิด 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นได้ทั้งในตำแหน่งปีกและฟุลแบ็กให้กับแอสตันวิลลา ในพรีเมียร์ลีกของอังกฤษ
เขาเกิดและเติบโตที่เมืองสตีเวนิจ มณฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ จากนั้นเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลที่สโมสรฟุตบอลวอตฟอร์ด ลงแข่งในฐานะรุ่นใหญ่ในปี ค.ศ. 2003 ภายใต้การจัดการของเรย์ เลวิงตัน เขาเข้าอยู่ในทีมตัวจริงชุดใหญ่ในฤดูกาล 2004–05 ยังเล่นกับสโมสรฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 ได้ย้ายมาอยู่กับสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา ด้วยค่าตัว 8 ล้านปอนด์ และเพิ่มขึ้นเป็น 9.75 ล้านปอนด์ จากนั้นเขาก็เข้าอยู่ในทีมชุดใหญ่ในสนามวิลลาพาร์ก เขาลงแข่งในทีมชาติอังกฤษ 39 นัด และทำประตูได้ 7 ประตู
พระเทพดิลก (ระแบบ ฐิตญาโณ)
Javier Hernández Balcázar
พระเทพวิทยาคม (คูณ ปริสุทโธ)
พระธรรมเจติยาจารย์ (บุญเรือน ปุญญโชโต)
แกรี คอลด์เวลล์
แกรี รอเบิร์ต คอลด์เวลล์  เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1982 เป็นนักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์ กัปตันทีมสโมสรฟุตบอลวีกันแอทเลติกและฟุตบอลทีมชาติสกอตแลนด์
โดยหลักแล้วเขาเป็นกองหลังตัวกลาง แต่คอลด์เวลล์ก็พิสูจน์ให้เห็นว่า เขาเป็นผู้เล่นที่เล่นได้หลายตำแหน่ง อาทิ แบ็กขวา กองกลางรับ เขามีน้องชายชื่อ สตีเวน คอลด์เวลล์ เล่นอยู่ในวีกันเช่นกัน ในตำแหน่งกองหลัง เขามีบุตรสาวชื่อ เอลลี
หลวงปู่มี ปมุตโต
แกรี คาล์ดเวลล์
เวสต์บรอมวิช
พระอาจารย์ฝั้น อาจาโร
ภคินีไม่สวมรองเท้าคณะพระนางพรหมจารีย์มารีย์แห่งภูเขาคาร์แมล-กรุงเทพฯ
หลวงปู่ครูบาดวงดี
สำนักศึกษาเพริพาเททิก
สำนักศึกษาเพริพาเททิก  เป็นหนึ่งในสำนักศึกษาทางปรัชญาในสมัยกรีกโบราณ ซึ่งมีรูปแบบการสอนปรับปรุงมาจากวิธีการของผู้ก่อตั้ง คืออริสโตเติล นักปรัชญากรีก คำว่า เพริพาเททิก จะใช้เรียกบรรดาลูกศิษย์ของเขา ชื่อของโรงเรียนมีที่มาจากคำว่า "Peripatos" ซึ่งมาจาก "peripatoi" ("περίπατοι" "ระเบียง") ของสนามประลองไลเซียมในกรุงเอเธนส์ อันเป็นสถานที่ที่บรรดาสมาชิกของสำนักศึกษามาพบปะกัน นอกจากนี้มีอีกคำหนึ่งในภาษากรีกคือ "peripatetikos"  ซึ่งหมายถึง การเดิน ดังนั้นคำว่า เพริพาเททิกจึงใช้ในความหมายว่า การท่องเที่ยว การค้นหา หรือการเดินและพูดคุย มีตำนานเล่ากันหลังจากที่อริสโตเติลเสียชีวิตแล้วว่า เขาจะเดินไปเดินมาในขณะใช้ความคิด
สำนักศึกษาแห่งนี้น่าจะก่อตั้งขึ้นราว 335 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งเป็นช่วงที่อริสโตเติลเริ่มการสอนในไลเซียม โดยเป็นสถาบันศึกษาอย่างไม่เป็นทางการ สมาชิกประกอบด้วยผู้สนใจในปรัชญาและวิทยาศาสตร์ ผู้สืบทอดของอริสโตเติลคือ เทโอพราสตุส และ สตราโต ยังคงยึดถือประเพณีในการศึกษาทฤษฎีต่างๆ ในทางปรัชญาและวิทยาศาสตร์ จนประมาณกลางศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล สำนักศึกษานี้ก็เริ่มเสื่อมความนิยม และกลับฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งก็เมื่อล่วงเข้าสู่ยุคโรมันแล้ว ในช่วงหลัง สมาชิกของสำนักศึกษาหันไปเอาใจใส่ในการเก็บรักษาบันทึกผลงานของอริสโตเติล และไม่ได้สนใจในการค้นคว้าความรู้เพิ่มเติมอีก สำนักศึกษายุติลงในที่สุดเมื่อประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 3
ทางหลวงเอเชียสาย 123
ทางหลวงเอเชียสาย 123 (AH123) เป็นถนนเครือข่ายทางหลวงสายเอเชีย ประเภทสายรอง เริ่มต้นจากพรมแดนพม่าที่ช่องทางผ่านแดนบ้านพุน้ำร้อน ตำบลบ้านเก่า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3229 ข้ามทางรถไฟสายมรณะ จนถึงแยกเข้าบ้านเก่า ตำบลลาดหญ้า แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323 (ถนนแสงชูโต) ข้ามแม่น้ำแควใหญ่ ใช้ถนนเลี่ยงเมืองกาญจนบุรี ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 367 แล้วแยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323 อีกครั้ง จนถึงสามแยกกระจับ ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) ผ่านจังหวัดนครปฐม ถึงทางแยกต่างระดับนครชัยศรี แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 338 (ถนนบรมราชชนนี) ถึงกรุงเทพมหานคร จากนั้นนับกิโลเมตรต่อไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 341 (ถนนสิรินธร), ถนนราชวิถี, ถนนดินแดง, ถนนพระราม 9 และเริ่มนับเป็นทางหลวงเอเชียสาย 123 อีกครั้งบริเวณทางแยกต่างระดับศรีนครินทร์ แขวงพัฒนาการ เขตสวนหลวง มุ่งไปทางทิศตะวันออกตามแนวทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 (ถนนกรุงเทพ-ชลบุรี หรือมอเตอร์เวย์) ถึงทางแยกต่างระดับโป่ง ตำบลโป่ง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 ถึงแยกปลวกเกตุ ตำบลเชิงเนิน อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3 (ถนนสุขุมวิท) ผ่านจังหวัดจันทบุรี และสิ้นสุดที่พรมแดนกัมพูชา ด่านพรมแดนหาดเล็ก ตำบลหาดเล็ก อำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด ระยะทาง 643 กิโลเมตร
ทางหลวงเอเชียสาย 12
ทางหลวงเอเชียสาย 12  ถนนเครือข่ายทางหลวงสายเอเชีย ประเภทสายประธาน มีระยะทางรวม 1,195 กิโลเมตร เริ่มต้นจากทางหลวงเอเชียสาย 3 ในบ้านนาเตย ประเทศลาว ผ่านเมืองไชย, หลวงพระบาง, วังเวียง, เวียงจันทน์, หนองคาย, อุดรธานี, ขอนแก่น, นครราชสีมา และสระบุรี จนสิ้นสุดที่ ทางหลวงเอเชียสาย 1 ในเทศบาลตำบลหินกอง อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี
ทางหลวงเอเชียสาย 12 ในประเทศไทยเริ่มต้นที่ทางแยกต่างระดับหินกอง ตำบลโคกแย้ อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 1 ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) ถึงทางแยกต่างระดับมิตรภาพ (แยกปากเพรียว) ตำบลปากเพรียว อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 (ถนนมิตรภาพ) ผ่านจังหวัดนครราชสีมา ขอนแก่น อุดรธานี สิ้นสุดที่สะพานมิตรภาพไทย-ลาว อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย ระยะทาง 520 กิโลเมตร