pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระอุโบสถมีขนาดกว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร หลังคาสูง 2 ชั้น ยื่นออกมาจากผนังน้อยมาก จึงไม่มีทวยไม้ค้ำรับ ไม่มีช่อฟ้า แต่ตรงขอบยางหลังคาเป็นรูปปั้นลายกนกตลอดแนว หน้าบันพระอุโบสถทำเป็นลวดลายปูนปั้นรูปดอกไม้ประดับด้วยกระจกสีหน้าอุโบสถ อุโบสถมีประตูเดียว แต่ทางด้านข้างทั้งสองข้างทำประตูไว้อีกข้างละหนึ่งประตู ด้านข้างสองข้างมีหน้าต่างข้างละ 5 บาน ด้านหลังพระอุโบสถมีประตูเข้าอีกหนึ่งประตู ภายนอกมีใบเสมาคู่ทำด้วยหิน ซุ้มประตู และซุ้มหน้าต่างเป็นงานปูนปั้น เป็นลวดลายศิลปะจีนผสมบาโรก ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย อยู่ในพระอิริยาบถประทับนั่งขัดสมาธิ พระหัตถ์ซ้ายวางหงายบนพระเพลา (ตัก) พระหัตถ์ขวาวางบนพระชานุ (เข่า) นิ้วพระหัตถ์ชี้ลงพื้นธรณี ที่ฐานพระประธานในพระอุโบสถนั้นเป็นลวดลายบัวจำหลักและมีผ้าทิพย์ พระพุทธรูปที่สำคัญอีกองค์คือ "พระไสยาสน์" ที่จำลองมาจากวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ได้เอาผงเสกของหลวงปู่โตไปบรรจุใต้ฐานพระนอนองค์นี้ด้วย
หอไตรสร้างด้วยอิฐถือปูน ตั้งอยู่ทางด้านหลังพระอุโบสถ แต่เดิมได้ชำรุดทรุดโทรมมาก ต่อมาทางกรมศิลปากรได้มาบูรณะซ่อมแซมใหม่ แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2543 บนบานประตูเป็นลายรดน้ำ ตามผนังและเพดานเป็นลวดลายดอกไม้ ส่วนหอระฆังสร้างด้วยอิฐถือปูนเป็นรูปสี่เหลี่ยม มียอดแหลม
วัดบรมสถลศรีสุทธิโสภณรังสรรค์
จตุภัทร์ บุญภัทรรักษา
จตุภัทร์ บุญภัทรรักษา (เกิด 1 สิงหาคม พ.ศ. 2534) ชื่อเล่น ไผ่ และเป็นที่รู้จักด้วยชื่อ ไผ่ ดาวดิน เป็นนักกิจกรรมนักเคลื่อนไหวประชาธิปไตย นักปกป้องสิทธิมนุษยชน ซึ่งเคลื่อนไหวในนามกลุ่มดาวดิน และเป็นส่วนหนึ่งในกลุ่ม คณะราษฎร 2563
จตุภัทร์เป็นชาวอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ เป็นบุตรชายของนายวิบูลย์และนางพริ้ม บุญภัทรรักษา ครอบครัวเป็นทนายความสายสิทธิมนุษยชน ร่วมทีมทองใบ ทองเปาด์ สมัยเรียนชั้นมัธยมศึกษา "ไผ่ ดาวดิน" เคยเป็นนักดนตรีพื้นเมือง เล่นดนตรีได้หลายชนิด และเคยเข้าร่วมแข่งดนตรีจนได้รางวัลอันดับหนึ่งภาคอีสานทั้งรุ่นประชาชนและเยาวชน ไผ่ ถือกำเนิดขึ้นมาในครอบครัวที่วิบูลย์ ทนายความหนุ่มจากกรุงเทพฯ มาปักหลักสร้างครอบครัวกับพริ้ม หญิงสาวชาวขอนแก่น ในภาคอีสาน ชื่อ ‘ไผ่’ มาจากความชื่นชอบในพืชพื้นบ้านสารพัดประโยชน์ และเป็นสัญลักษณ์แทนบ้านเกิดของมารดาที่ อ.บ้านไผ่ จ.ขอนแก่น ไผ่มีน้องสาว 1 คนชื่อ พิณ ขณะที่กำลังศึกษาที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ปีที่ 2 และมีคนรู้ว่า เขาเป็นลูกของวิบูลย์ บุญภัทรรักษา หรือทนายอู๊ด จึงถูกชักชวนให้เข้าร่วมกลุ่มเผยแพร่กฎหมายสิทธิมนุษยชนเพื่อสังคมของมหาวิทยาลัยขอนแก่น หรือ ‘กลุ่มดาวดิน’ ลงพื้นที่ทำกิจกรรม รับรู้ความเดือดร้อนของชาวบ้าน สำนึกการต่อสู้เพื่อส่วนรวมจึงตื่นขึ้น พัฒนา และหล่อหลอม จนกลายเป็นตัวตนของชายที่ชื่อไผ่ อย่างทุกวันนี้ อีกทั้ง ‘ไผ่ ดาวดิน’ ปรากฏอยู่ตามหน้าสื่อระดับชาติ ยังทำให้เขาถูกฝ่ายความมั่นคงจับตาอย่างเข้มข้นก่อนถูกจับกุมในข้อหา ชุมนุมต่อต้านรัฐประหาร
ปัจจุบัน เขาเป็นส่วนหนึ่งในแกนนำคณะราษฎร 2563
วัดปรก
วัดปรก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงทุ่งวัดดอน เขตสาทร กรุงเทพมหานคร ปัจจุบัน พระครูวิมลชัยธรรมหรือพระอาจารย์วิชาญเป็นเจ้าอาวาส
วัดปรกสร้างขึ้นปี พ.ศ. 2470 โดยชาวมอญ ซึ่งอพยพมาจากเมืองหงสาวดี ประเทศพม่า
สถาปัตยกรรมของวัดมีรูปแบบศิลปะมอญ ตกแต่งด้วยสถาปัตยกรรมแบบหงสาวดี มีพระพุทธรูปหยกขาวและเจดีย์ทรงลังกาบรรจุพระบรมธาตุ มีอาคารสำหรับปฏิบัติวิปัสสนา ประตูทางเข้ามีเสาหงส์ตามรูปแบบวัดมอญ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของวัดคือ "หลวงพ่อเศียร" ที่เล่ากันว่า มีเศียรพระลอยน้ำมาตามแม่น้ำเจ้าพระยา มีการอัญเชิญขึ้นจากน้ำที่บริเวณหน้าวัดยานนาวา จากนั้นได้จับสลากว่าอยู่ใด ปรากฏว่าได้วัดปรก จึงนำเศียรพระมาปฏิสังขรณ์สร้างองค์พระรับกับเศียรเสร็จเป็นองค์พระโดยสมบูรณ์ เรียกว่า "พระเศียร" วัดยังมีศาลเจ้าพ่อเทพาดำทุ่ง ในอดีตเป็นพระธุดงค์ผู้ทรงศีลมาถึงแก่มรณภาพที่วัดปรก ชาวบ้านจึงได้สร้างศาลไว้เคารพบูชา นอกจากนี้ยังมีพระประจำวันเกิด ตั้งแต่จันทร์–อาทิตย์ ประดิษฐานอยู่โดยรอบองค์พระเจดีย์
วัดยังอนุรักษ์ขนบธรรมเนียมประเพณีมอญ มีการสวดมนต์หรือการเทศนาของพระสงฆ์เป็นภาษามอญ การสอนภาษามอญ มีประเพณีทำบุญเนื่องในวันชาติมอญที่จะจัดในวันแรม 1 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี
วัดบางปิ้ง (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดบางปิ้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านบางปิ้ง ตำบลบางเมือง อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 8 ตารางวา ทิศเหนือติดต่อกับคลองหลอด ทิศตะวันออกติดต่อกับคลองบางปิ้ง
วัดบางปิ้งหรือที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดคลองบางปิ้ง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2460 โดยพระจ้อยเป็นผู้สร้างวัดนี้ในที่ดินตนเองและได้ปกครองวัดในระยะแรก ต่อมาท่านได้ไปเป็นรองเจ้าอาวาสวัดในสองวิหารและยังคงปกครองวัดบางปิ้งอยู่ จนปี พ.ศ. 2499 ได้มีพุทธศาสนิกชนผู้มีจิตศรัทธาได้พร้อมใจร่วมมือกันที่บูรณะที่พักสงฆ์แห่งนี้ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ต่อมาพระอาจารย์พรได้รับช่วงการปกครอง ท่านได้สร้างสิ่งปลูกสร้าง ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 3 ห้อง 1 หลัง กุฏิ 4 ห้อง 3 หลัง ศาลาท่าน้ำ 1 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2522 ในสมัยพระอาจารย์ลำเจียก ธมฺมธีโร เป็นเจ้าอาวาส ในด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 ในที่ดินของวัดยังมีโรงเรียนคลองบางปิ้ง
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9.70 เมตร ยาว 24.90 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 กุฏิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 และ 2522 ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510
ปูชนียวัตถุของวัดได้แก่ พระพุทธโลกเชฏฐ์ วิเศษกิตติปาล มหาชนบูชิต เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นองค์สีขาว ปางพระพุทธเจ้าเปิดโลก ความสูงจากพื้นถึงพระเศียร รวม 32 เมตร จากพระบาทถึงพระเศียร 25 เมตร ถือเป็นพระพุทธรูปที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศไทย วัดยังมีพระพุทธชัยมงคลสุนทร (หลวงพ่อทอง) เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ
บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์
วัดบางโพโอมาวาส
วัดบางโพโอมาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 50 ตารางวา
วัดบางโพโอมาวาสสร้างขึ้นมาตั้งแต่ปลายสมัยกรุงธนบุรี ราว พ.ศ. 2300 เดิมชื่อ วัดโพคาราม ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางโพโอมาวาส" เมื่อราว พ.ศ. 2482 สมัยอาจารย์ห้อย วุฑฒีญาโณ (มงคลกฤษ) เป็นเจ้าอาวาส
พ.ศ. 2445 ได้ทำการรื้อพระอุโบสถ แล้วสร้างขึ้นใหม่ครอบพระอุโบสถหลังเก่าแต่ขยายให้กว้างและยาวกว่าของเดิม ผู้บริจาคเงินคือ คุณแม่น้อย บริจาคเงิน 70 ชั่ง และประชาชนช่วยกันบริจาคอีกคนละเล็กคนละน้อย ต่อมาปี พ.ศ. 2474 สมัยที่พระครูวิมลสมาจาร (เสน ปุญญการี) เป็นเจ้าอาวาส ก็ได้ทำการรื้อหลังคาพระอุโบสถแล้วทำใหม่ นอกจากนั้นยังได้ทำซุ้มประตู ซุ้มหน้าต่าง ตลอดจนตกแต่งภายในพระอุโบสถ วัดได้สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2499 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531
อุโบสถมีหลังคาลดหลั่น 3 ชั้น มุงกระเบื้องเคลือบ ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง มีเรื่องราวทศชาติชาดกและเรื่องราวในพุทธประวัติ พระประธานคือ "หลวงพ่อสุโขทัย" เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย วิหารขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 16 เมตร ภายในประดิษฐาน "หลวงพ่อโต" เป็นพระพุทธรูปศิลาแลงซึ่งอัญเชิญมาจากวัดบางลำพู (ในปัจจุบันไม่มีสภาพเป็นวัดแล้ว) อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ ขนาดกว้าง 21.50 เมตร ยาว 27.75 เมตร วัดมีเจดีย์ฐานแปดเหลี่ยมเป็นที่ประดิษฐานพระประธานในอุโบสถเก่า
วัดบางโพ
วัดดิสหงษาราม
วัดดิสหงษาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงมักกะสัน เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 10 ไร่ 81 ตารางวา ปัจจุบัน พระครูสุนทรพัฒนวิมล (วิฑูรย์ ธมฺมทตฺโต) เป็นเจ้าอาวาส
วัดดิสหงษารามสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2376 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2390 เดิมชื่อว่า วัดบางกะสัน เพราะตั้งอยู่บริเวณคลองบางกะสัน ต่อมาทางราชการได้สร้างสถานีรถไฟมักกะสันขึ้น จึงเรียกชื่อวัดเป็น วัดมักกะสัน ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2485 ได้มีผู้มีจิตศรัทธานามว่า ดิส และ สา ร่วมกันบริจาคทรัพย์บูรณปฏิสังขรณ์วัด จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดดิสหงษาราม"
วัดแห่งนี้เคยเป็นที่ประหารชีวิต เช่นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ประหารขุนสุวรรณกับเจ้าจอมช้อย ในรัชกาลที่ 4 ข้อหาเป็นชู้กัน
อุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ขนาดกว้าง 8 เมตร ยาว 25 เมตร หลังคาลด 2 ชั้น มุงกระเบื้องเคลือบประดับช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ซุ้มหน้าต่างลงรักปิดทองและเขียนภาพลายรดน้ำ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธชินราชจำลอง ขนาดหน้าตักกว้าง 68 นิ้ว วิหารเป็นอาคารใหม่ เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป "หลวงพ่อสัมฤทธิ์"
พระเครื่อง.
วัดดิสหงษารามมีพระเครื่องที่มีชื่อเสียง สร้างโดยพระครูสอน ชื่อพระเครื่องที่เรียกคือ "พระชัยวัฒน์พระครูสอนวัดมักกะสัน" สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2484 ในช่วงมหาสงครามเอเชียบูรพา วัดได้สร้างวัตถุมงคลออกแจกจ่ายแก่ทหารที่เตรียมออกรบ ตามคำร้องขอของทางราชการ พระชัยวัฒน์ของพระครูสอนเป็นพระหล่อโบราณ เนื้อโลหะแก่ทองเหลือง องค์พระประทับนั่งปางสมาธิบนอาสนะฐานเขียง แบ่งออกเป็น 2 พิมพ์ คือ พิมพ์หน้าเดียวและพิมพ์สองหน้า มีพุทธคุณไปทางด้านมหาอุด คงกระพันชาตรีเป็นหลัก
วัดปากบ่อ (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดปากบ่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ในหมู่ที่ 4 บ้านปากบ่อ ตำบลชัยมงคล อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เป็นวัดชาวมอญ ชาวบ้านในบริเวณใกล้เคียงใช้ประกอบพิธีทางศาสนาเป็นประจำ
วัดปากบ่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2455 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2489 เดิมเป็นสำนักสงฆ์ แต่เดิมมีชื่อวัดว่า วัดสามง่าม หรือชื่อภาษามอญว่า วัดปาญย์กะมา ต่อมามีพระครูเหลือง ธมมโชโต ได้มาเป็นเจ้าอาวาสและบูรณะพัฒนาวัด ต่อมาจนถึงเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน วัดได้เปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 12 เมตร ยาว 31 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอุโบสถไม้สักทอง ภายในประดิษฐานพระประธาน ขนาดหน้าตักกว้าง 46 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 เจดีย์ทรงแบบมอญ กว้าง 20 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 ศาลาการเปรียญ กว้าง 18.45 เมตร ยาว 25.20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 หอสวดมนต์ กว้าง 10.95 เมตร ยาว 37.85 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารตึก 6 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 10 เมตร ยาว 25.50 เมตร สร้าง พ.ศ. 2543 วัดยังมีศาลาท่าน้ำ 2 หลัง
ประเทศจีนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศจีน เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันและเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจีนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 60 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศจีนไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ฟัลคอน 9 บี1046
ฟัลคอน 9 บี1046  เป็นบูสเตอร์ขั้นแรกของจรวด Falcon 9 ที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ซึ่งผลิตโดย SpaceX มันบินสี่ครั้งระหว่างปี ค.ศ. 2018 ถึง 2020 ก่อนที่จะแตกในระหว่างการทดสอบการยกเลิก Crew Dragon ที่ประสบความสำเร็จ นับเป็นการอัพเกรด Block 5 เป็น Falcon 9 ครั้งแรก
Falcon 9 B1046
ฟัลคอน 9 บี1048
ฟัลคอน 9 บี1048  เป็นบูสเตอร์ขั้นแรกระดับออร์บิทัลคลาสของ Falcon 9 Block 5 ที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ ผลิตโดย SpaceX B1048 เป็น Falcon 9 Block 5 ตัวที่สามที่บินได้และ Block 5 Booster ตัวที่สองที่จะบินใหม่ มันกลายเป็นบูสเตอร์คลาสออร์บิทัลที่สองที่บินได้เป็นครั้งที่สามและเป็นบูสเตอร์ตัวแรกที่ปล่อยตัวห้าครั้ง การบริการ B1048 สิ้นสุดลงในเที่ยวบินที่ 5 เมื่อเครื่องยนต์ดับก่อนกำหนดเมื่อปล่อยตัว ในขณะที่ภารกิจหลักไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ และมีการใช้งานน้ำหนักบรรทุกของ Starlink สำเร็จ B1048 ไม่สามารถลงจอดได้ Elon Musk ซีอีโอของ SpaceX ประกาศว่าการสอบสวนกำลังดำเนินอยู่หลังจากการปล่อยตัวผิดปกติ
Falcon 9 B1048
ฟัลคอน 9 บี1056
ฟัลคอน 9 บี1056  เป็นบูสเตอร์ขั้นแรกของ Falcon 9 Block 5 ที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ซึ่งผลิตโดย SpaceX บูสเตอร์เป็นจรวดฟัลคอน 9 ตัวที่ 4 ที่บินได้สี่ครั้งและทำลายสถิติการพลิกกลับของบูสเตอร์คลาสออร์บิทัลในเที่ยวบินที่สี่ บริการของบูสเตอร์สิ้นสุดลงในเที่ยวบินที่สี่หลังจากการลงจอดในเที่ยวบินสตาร์ลิงค์ล้มเหลว
Falcon 9 B1056
บูสเตอร์ (จรวด)
จรวดบูสเตอร์  (หรือเครื่องยนต์) เป็นขั้นตอนแรกของจรวดหลายขั้นตอนหรืออื่น ๆ ก็คือจรวดเผาไหม้ที่สั้นกว่าซึ่งใช้ควบคู่ไปกับจรวดที่เผาไหม้ได้นานขึ้นเพื่อเพิ่มความสามารถในการขับเคลื่อนและบรรทุกของยานอวกาศ บูสเตอร์มีความจำเป็นในการส่งยานอวกาศขึ้นสู่วงโคจรต่ำของโลก (ไม่มีการออกแบบขั้นตอนเดียวสู่วงโคจร) และมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับยานอวกาศที่จะไปไกลกว่าวงโคจรโลก บูสเตอร์จะถูกทิ้งเพื่อถอยกลับไปที่โลกทันทีที่เชื้อเพลิงถูกใช้ไป จุดที่เรียกว่า การตัดเครื่องยนต์บูสเตอร์ (BECO)
Booster (rocketry)
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่นเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 23 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศญี่ปุ่นไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสวิตเซอร์แลนด์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 48 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ฐานลงจอดโซน 1 และ 2
ฐานลงจอดโซน 1 และฐานลงจอดโซน 2  หรือที่เรียกว่า LZ-1 และ LZ-2 ตามลำดับ เป็นฐานลงจอดสำหรับการกู้คืนส่วนประกอบของจรวดนำกลับมาใช้ใหม่แบบ VTVL ของ SpaceX LZ-1 และ LZ-2 ถูกสร้างขึ้นบนที่ดินที่เช่าในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 จากกองทัพอากาศสหรัฐบนที่ตั้งเดิมของ Cape Canaveral Launch Complex 13 SpaceX สร้างฐานลงจอดโซน 2 ที่สถานีเพื่อให้มีแผ่นลงจอดที่สองทำให้ Falcon Heavy boosters สองตัวลงจอดพร้อมกัน
Landing Zones 1 and 2
ศูนย์ปล่อยยานอวกาศแวนเดนเบิร์ก 4
ศูนย์ปล่อยยานอวกาศแวนเดนเบิร์ก 4  เป็นสถานที่ปล่อยและลงจอดที่ฐานทัพอากาศแวนเดนเบิร์ก โดยมีแผ่นรอง 2 แผ่นซึ่ง SpaceX ใช้สำหรับปฏิบัติการปล่อย Falcon 9 ทำงานเป็น Landing Zone 4 (LZ-4) สำหรับการลงจอดของ SpaceX
ศูนย์ถูกใช้ก่อนหน้านี้ด้วยจรวด Atlas และ Titan ถูกใช้ในระหว่างปี ค.ศ. 1963 และ 2005 ประกอบด้วยแผ่นยิงจรวด 2 ชุดคือ SLC-4W และ SLC-4E ซึ่งเดิมใช้ชื่อว่า PALC2-3 และ PALC2-4 ตามลำดับ แผ่นรองทั้งสองถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้กับจรวด Atlas-Agena แต่ต่อมาถูกสร้างขึ้นใหม่เพื่อรองรับจรวดไททัน การกำหนด SLC-4 ถูกนำไปใช้ในช่วงเวลาของการเปลี่ยนเพื่อปล่อยจรวด Titans
Vandenberg Space Launch Complex 4
ฐานปล่อยจรวด
ฐานปล่อยจรวด  เป็นฐานปล่อยเหนือพื้นดินซึ่งใช้ยิงขีปนาวุธขับเคลื่อนด้วยจรวดหรือยานอวกาศในแนวตั้ง คำว่า "Launch Pad" สามารถใช้เพื่ออธิบายเฉพาะสว่นกลางของแพลตฟอร์มการปล่อยตัว (แพลตฟอร์มการปล่อยตัวส่วนเคลื่อนที่) หรือทั้งศูนย์ (คอมเพล็กซ์การปล่อยตัว)
ศูนย์ทั้งหมดจะประกอบด้วย "แท่นปล่อย" หรือ "แพลตฟอร์มปล่อย" เพื่อรองรับโครงสร้างยาน, โครงสร้างบริการประกอบด้วยสายเคเบิลและท่อจ่ายของเหลวและแก๊ส, โครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นในการจัดการสารขับเคลื่อน, ของเหลวเยือกแข็ง, พลังงานไฟฟ้า, การสื่อสาร, การตรวจวัดทางไกล, ส่วนประกอบจรวด, กระบวนการบรรจุน้ำหนักบรรทุก, สิ่งอำนวยความสะดวกในการจัดเก็บสารขับดันและแก๊ส, อุปกรณ์อื่น ๆ, ถนนทางเข้า และทางระบายน้ำ
โครงการพัฒนาระบบปล่อยจรวดที่ใช้ซ้ำได้ของสเปซเอ็กซ์
โครงการพัฒนาระบบปล่อยจรวดที่ใช้ซ้ำได้ของสเปซเอ็กซ์  เป็นโครงการที่ได้รับทุนจากเอกชนในการพัฒนาชุดเทคโนโลยีใหม่ สำหรับระบบปล่อยวงโคจรที่อาจนำมาใช้ซ้ำได้หลายครั้งในลักษณะที่คล้ายคลึงกับการนำเครื่องบินกลับมาใช้ใหม่ SpaceX ได้พัฒนาเทคโนโลยีในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเพื่ออำนวยความสะดวกในการนำยานอวกาศขึ้นมาใช้ใหม่อย่างเต็มที่และรวดเร็ว วัตถุประสงค์ระยะยาวของโครงการรวมถึงการกลับคืนของจรวดขั้นแรก ไปยังสถานที่ปล่อยตัวในไม่กี่นาที และส่งคืนขั้นที่สองไปยังฐานปล่อยจรวด หลังจากการจัดตำแหน่งวงโคจรด้วยสถานที่ปล่อยตัวและการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศภายใน 24 ชั่วโมง เป้าหมายระยะยาวของ SpaceX คือทั้งสองขั้นตอนของจรวดวงโคจรของพวกเขาจะได้รับการออกแบบมาเพื่อให้สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังจากกลับมา
วีทีวีแอล
วีทีวีแอล ( ย่อมาจาก Vertical takeoff, vertical landing) เป็นการบินขึ้นในแนวดิ่งและการลงจอดในแนวดิ่ง เป็นรูปแบบหนึ่งของการบินขึ้นและลงจอดสำหรับจรวด ยาน VTVL หลายลำบินได้แแล้ว จรวด VTVL ที่เป็นที่รู้จักและประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์มากที่สุดคือจรวด Falcon 9 ขั้นแรกของ SpaceX
เทคโนโลยี VTVL ได้รับการพัฒนาอย่างมากด้วยจรวดขนาดเล็กหลังจากปี พ.ศ. 25543 ส่วนหนึ่งมาจากการแข่งขันรางวัลที่จูงใจ เช่น Lunar Lander Challenge จรวด VTVL ขนาดเล็กที่ประสบความสำเร็จได้รับการพัฒนาโดย Masten Space Systems, Armadillo Aerospace และอื่น ๆ
VTVL
ศูนย์ปล่อยจรวดแหลมคะแนเวอรัล 13
ศูนย์ปล่อยจรวดแหลมคะแนเวอรัล 13  หรือ ศูนย์ปล่อยจรวด 13 (Launch Complex 13; (LC-13)) เป็นศูนย์ปล่อยจรวดอยู่ที่สถานีกองทัพอากาศแหลมคะแนเวอรัล ซึ่งเป็นศูนย์ปล่อยจรวดที่มากที่สุดเป็นอันดับสามของศูนย์ปล่อยเดิมที่เรียกว่า มิสไซล์โรว์ (Missile Row) ซึ่งอยู่ระหว่าง LC-12 และ LC-14 ในปี ค.ศ. 2015 สถานี LC-13 ได้รับการเช่าโดย SpaceX และได้รับการปรับปรุงใหม่เพื่อใช้เป็น ฐานลงจอด 1 และฐานลงจอด 2 ซึ่งเป็นสถานที่ลงจอดฝั่งตะวันออกของบริษัท สำหรับการกลับคืนของบูสเตอร์ของจรวด Falcon 9 และ Falcon Heavy
Cape Canaveral Launch Complex 13
เดกซ์เตอร์ ลูมิส
ซามูเอล ชอว์ (Samuel Shaw; 17 มกราคม ค.ศ. 1984) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันสังกัด WWE ภายใต้ชื่อบนสังเวียน เดกซ์เตอร์ ลูมิส (Dexter Lumis) เดิมเป็นที่รู้จักใน Total Nonstop Action Wrestling ภายใต้ชื่อจริงและยังเป็นผู้ชนะ TNA Gut Check เขาเข้าร่วมสมาคมในดินแดนแห่งการพัฒนาในขณะนั้นของ TNA อย่าง Ohio Valley Wrestling เป็นแชมป์ OVW Southern Tag Team Championshipn สองครั้ง
Dexter Lumis
การระบาดของโรคในเอลูรู
ในต้นเดือนธันวาคม 2020 ได้เกิดโรคที่ไม่รู้จักมาก่อนระบาดในเมืองเอลูรู ทางใต้ของรัฐอานธรประเทศ ในประเทศอินเดีย กรณีแรกมีรายงานในวันเสาร์ที่ 5 ธันวาคม 2020 และภายในสัปดาห์ต่อมาได้มีรายงานผู้ป่วยเพิ่มอีกมากกว่าห้าร้อยรายและมีผู้เสียชีวิตหนึ่งคน ปัจจุบันยังไม่ทราบสาเหตุโรคแต่มีการต้องสงสัยการปนเปื้อนโลหะหนักในแหล่งน้ำมากที่สุด
การระบาด.
ผู้ป่วยกรณีแรกมีบันทึกไว้ในเย็นของวันที่ 5 ธันวาคม 2020 และภายในวันต่อมาได้มีผู้ป่วยส่งเข้าโรงพยาบาลราวสองสามร้อยคนด้วยอาการที่ใกล้เคียงกัน รายงานผู้เสียชีวิตรายเดียวเป็นชายอายุ 45 ปีที่มีอาการใกล้เคียงแต่เสียชีวิตด้วยหัวใจวายซึ่งไม่เกี่ยวกับอาการดังกล่าวในวันที่ 5 ธันวาคม โรคนั้นเริ่มแรกพบในย่านวันทาวน์ของเมืองเอลูรูก่อนจะแพร่กระจายไปยังพื้นที่อื่น ๆ ของเมือง เช่นเอลูรูชนบทและหมู่บ้านเดนดูลูรู ผู้ป่วยส่วนใหญ่ได้รับการรักษาที่โรงพยาบาลรัฐบาลเอลูรู ในขณะที่บางส่วนที่ต้องการการดูแลเพิ่มเติมจะถูกส่งไปยังสถาบันต่าง ๆ ในวิชัยวาทา และ คุนตูร์
ภายในคืนของวันจันทร์ที่ 7 ธันวาคม 2020 มีผู้ป่วยมากกว่า 400 คน ถึงแม้จะพบว่ามีผู้ป่วยในทุกช่วงอายุ แต่ผู้ป่วยส่วนใหญ่ มากกว่า 300 รายเป็นเด็ก จำนวนผู้ป่วยรวมอยู่ที่ 450 ราย และได้รับการปล่อยกลับบ้าน 200 คนในวันที่ 7 ธันวาคม ในขณะที่อาการที่ได้รับรายงานมีลักษณะเดียวไม่ว่าจะอายุเท่าไรหรือเพศอะไร ผู้ป่วยส่วนใหญ่อยู่ในช่วงอายุ 20-30 ปี ผู้ป่วยใหม่ได้ลดจำนวนลงอย่างขัดเจนในวันที่ 8 ธันวาคม 2020 ในขณะที่ผู้ป่วยที่ได้รับการปล่อยตัวจากโรงพยาบาล 6 คนกลับพบอาการชักซ้ำรอบที่สองและถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลอีกครั้ง
อาการที่มีรายงานได้แก่ปวดหัว, อาเจียน, วิงเวียน, การหดเกร็ง, ชัก, คลื่นเหียน, ความวิตกกังวล, สูญเสียการรับรู้ และอาการทางประสาทวิทยาอื่น ๆ ที่มีการบันทึกไว้ว่าใกล้เคียงกับลมชัก
สากลที่สี่
สากลที่สี่  เป็นองค์การระหว่างประเทศสังคมนิยมปฏิวัติอันประกอบด้วยสาวกของเลออน ทรอตสกี (หรือเรียก Trotskyist) ซึ่งมีเป้าหมายที่เปิดเผยได้แก่การล้มล้างทุนนิยมโลกและการสถาปนาสังคมนิยมโลกผ่านการปฏิวัติโลก สากลที่สี่ก่อตั้งขึ้นในประเทศฝรั่งเศสในปี 1938 เมื่อหลังถูกขับออกจากสหภาพโซเวียต ทรอตสกีและสาวกมองว่าสากลที่สามหรือโคมินเทิร์น (Comintern) เป็นหุ่นเชิดของลัทธิสตาลิน จึงไม่อาจนำชนชั้นกรรมกรทั่วโลกให้มีอำนาจทางการเมืองได้ นักลัทธิทรอตสกีจึงตั้งองค์การของพวกตนขึ้นเพื่อแข่งขัน
ในปัจจุบัน ไม่มีสากลที่สี่ที่เป็นองค์การหนึ่งเดียวที่เชื่อมแน่นรวมเข้าด้วยกัน ตลอดการมีอยู่และประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ขององค์การ สากลที่สี่ถูกตามล่าโดยเจ้าหน้าที่ของพลาธิการกิจการภายในประชาชน (NKVD) ถูกปราบปรามทางการเมืองในประเทศ เช่น ประเทศฝรั่งเศสและสหรัฐ และถูกผู้สนับสนุนสหภาพโซเวียตปฏิเสธโดยมองว่าเป็น "ผู้เรียกร้องที่ไม่มีความชอบธรรม" สากลที่สี่ดิ้นรนเพื่อคงรักษาการติดต่อภายใต้ภาวะการถูกสลายและปราบปรามระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องจากข้อเท็จจริงว่าการก่อการกำเริบของชนกรรมาชีพหลังจากนั้นมักอยู่ภายใต้อิทธิพลของนักลัทธิสตาลินและกลุ่มชาตินิยมสายก่อสงครามที่เข้ากับสหภาพโซเวียต นำไปสู่ความปราชัยสำหรับสากลที่สี่และนักลัทธิทรอตสกี ซึ่งหลังจากนั้นไม่มีอิทธิพลที่มีความหมายมากนักอีกต่อไป
กระนั้นในหลายส่วนของโลกรวมทั้งลาตินอเมริกา ยุโรป และเอเชียยังมีการรวมกลุ่มนักลัทธิทรอตสกีขนาดใหญ่ซึ่งดีงดูดผู้มีจุดยืนต่อต้านลัทธิสตาลินและการคุ้มครองลัทธิสากลนิยมของชนกรรมาชีพ ในกลุ่มเหล่านี้จำนวนหลายกลุ่มยังคงใช้ชื่อว่า "สากลที่สี่" โดยรวมอยู่ในชื่อองค์กร หรือเอกสารจุดยืนทางการเมืองที่สำคัญ หรือทั้งสองอย่าง สากลที่สี่มักมองโคมินเทิร์นว่าเป็นรัฐกรรมกรเสื่อมสภาพตามแนวของทฤษฎีและความคิดลัทธิทรอตสกี อย่างไรก็ดี ถึงแม้องค์การฯ มักมองว่าความคิดของตนก้าวหน้ากว่าและสูงส่งกว่าของสากลที่สาม แต่ก็มิได้ผลักดันให้เกิดการทำลายโคมินเทิร์น การกลับมาในปัจจุบันของสากลที่สี่ไม่ได้ดำเนินการเป็นหน่วยเชื่อมแน่นอย่างองค์การก่อนหน้านี้
สากลที่สี่มีการแตกแยกรุนแรงในปี 1940 และมีสามัคคีเภทที่สำคัญยิ่งขึ้นในปี 1953 มีการกลับมารวมกันบางส่วนของกลุ่มแยกต่าง ๆ ในปี 1963 แต่องค์การไม่เคยฟื้นตัวอย่างเพียงพอ และไม่อาจถือกำเนิดขึ้นใหม่เป็นการรวมกลุ่มระหว่างประเทศหนึ่งเดียว การตอบสนองของนักลัทธิทรอตสกีปรากฏในรูปของการก่อตั้งองค์การสากลหลายองค์การทั่วโลก โดยบางองค์การเห็นไม่ตรงกันว่าองค์การใดองค์การหนึ่งเป็นตัวแทนของมรดกและความต่อเนื่องทางการเมืองของสากลที่สี่ดั้งเดิมที่แท้จริง
ลัทธิทรอตสกี.
นักลัทธิทรอตสกีมองว่าพวกตนกำลังดำเนินการเพื่อต่อสู้ทั้งลัทธิทุนนิยมและลัทธิสตาลิน ทรอตสกีสนับสนุนการปฏิวัติของชนกรรมาชีพดังที่ได้กล่าวในทฤษฎี "การปฏิวัติถาวร" ของเขา และเชื่อว่ารัฐกรรมกรจะไม่สามารถยื้อแรงกดดันจากโลกทุนนิยมที่เป็นปรปักษ์ได้ เว้นแต่การปฏิวัติสังคมนิยมจะกำเนิดขึ้นอย่างรวดเร็วในประเทศเหล่านั้นด้วย ทฤษฎีนี้ได้รับการเสนอเพื่อต่อต้านมุมมองที่นักลัทธิสตาลินถือกันว่า "สังคมนิยมในประเทศเดียว" สามารถตั้งขึ้นในสหภาพโซเวียตประเทศเดียว ยิ่งไปกว่านั้น ทรอตสกีและสาวกยังวิจารณ์อย่างรุนแรงต่อสภาพรวบอำนาจเบ็ดเสร็จที่เพิ่มขึ้นทุกที ๆ ของระบอบโจเซฟ สตาลิน พวกเขาให้เหตุผลว่าสังคมนิยมที่ปราศจากประชาธิปไตยเป็นไปไม่ได้ ฉะนั้นเมื่อเผชิญกับการขาดประชาธิปไตยที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในสหภาพโซเวียต จึงสรุปได้ว่ามันไม่ใช่รัฐกรรมกรสังคมนิยมอีกต่อไป แต่เป็นรัฐกรรมกรเสื่อมสภาพ
ทรอตสกีและสาวกจัดระเบียบตั้งแต่ปี 1923 เป็นฝ่ายค้านซ้าย พวกเขาต่อต้านการสร้างระบบข้าราชการประจำของสหภาพโซเวียต ซึ่งพวกเขาวิเคราะห์ว่าบางส่วนเกิดจากความยากจนและการแยกอยู่โดดเดี่ยวของเศรษฐกิจโซเวียต ทฤษฎีสังคมนิยมในประเทศเดียวของสตาลินได้รับการพัฒนาขึ้นในปี 1924 เพื่อตอบโต้ทฤษฎีการปฏิวัติถาวรของทรอตสกี ซึ่งให้เหตุผลว่าทุนนิยมเป็นระบบโลกและต้องอาศัยการปฏิวัติโลกเพื่อแทนที่มันด้วยสังคมนิยม ก่อนหน้าปี 1924 ทัศนะระหว่างประเทศของพรรคบอลเชวิคได้รับการชี้นำจากจุดยืนของทรอตสกี ทรอตสกีให้เหตุผลว่าทฤษฎีของสตาลินเป็นผลประโยชน์ของกลุ่มข้าราชการประจำซึ่งตรงกันข้ามกับชนชั้นกรรมกร
องค์การสากลทางการเมือง.
องค์การสากลทางการเมืองเป็นองค์การของพรรคการเมืองหรือนักกิจกรรมที่มีเป้าหมายเพื่อประสานกิจกรรมกันเพื่อเป้าหมายร่วมกัน มีประเพณีที่นักสังคมนิยมจัดระเบียบในระดับระหว่างประเทศมาช้านานแล้ว และคาร์ล มากซ์ เป็นผู้เริ่มสมาคมกรรมกรระหว่างประเทศ (International Workingmen's Association) ซึ่งต่อมาเรียก "สากลที่หนึ่ง"
หลังการยุบสมาคมฯ ในปี 1876 มีกความพยายามรื้อฟื้นองค์การอีกหลายครั้ง จนลงเอยด้วยการก่อตั้งสังคมนิยมสากล (สากลที่สอง) ในปี 1889 แต่ก็มายุบไปอีกในปี 1916 เนื่องจากความไม่ลงรอยกันในเรื่องสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แม้ว่าจะมีการปฏิรูปองค์การในปี 1923 เป็นกรรมกรสากลและสังคมนิยมสากล แต่ผู้สนับสนุนการปฏิวัติเดือนตุลาคมและพรรคบอลเชวิคได้ก่อตั้งคอมมิวนิสต์สากล (โคมินเทิร์น) ที่ถือกันว่าเป็นสากลที่สามแล้ว องค์การดังกล่าวมีการจัดระเบียบแบบระบบศูนย์รวมอำนาจปกครองประชาธิปไตย (democratic centralism) โดยพรรคการเมืองที่เป็นสมาชิกถูกกำหนดให้ต่อสู้เพื่อนโยบายที่องค์การทั้งหมดรับรอง
โดยการประกาศตนเป็นสากลที่สี่ "พรรคการปฏิวัติสังคมนิยมโลก" นักลัทธิทรอตสกีประกาศตนต่อสาธารณะว่าตนสานต่อโคมินเทิร์นและองค์การก่อนหน้านี้ การตระหนักถึงความสำคัญขององค์การสากลก่อนหน้านี้เหล่านี้เกิดขึ้นร่วมกับความเชื่อว่าองค์การเหล่านั้นได้เสื่อมสภาพลง แม้ว่าสังคมนิยมสากลและโคมินเทิร์นยังคงมีอยู่ในเวลานั้น นักลัทธิทรอตสกียังไม่เชื่อว่าองค์การทั้งสองสามารถสนับสนุนสังคมนิยมปฏิวัติและสากลนิยมได้
การตัดสินใจก่อตั้ง.
ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 ทรอตสกีและสาวกเชื่อว่าอิทธิพลของสตาลินเหนือสากลที่สามยังสามารถต่อสู้จากภายในประเทศและถูกย้อนกลับได้อย่างช้า ๆ พวกเขาจัดระเบียบเป็นฝ่ายค้านซ้ายสากลในปี 1930 ซึ่งตั้งใจให้เป็นกลุ่มผู้มีความเห็นต่อต้านลัทธิสตาลินในสากลที่สาม ผู้สนับสนุนสตาลินซึ่งเป็นส่วนใหญ่ของสากลที่สามไม่ยอมรับการต่อต้าน นักลัทธิทรอตสกีและผู้ต้องสงสัยถูกเนรเทศทั้งหมด ทรอตสกีอ้างว่านโยบายช่วงที่สามของโคมินเทิร์นมีส่วนช่วยให้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เถลิงอำนาจในประเทศเยอรมนี และการเปลี่ยนไปสู่นโยบายแนวรบประชาชน (ซึ่งมุ่งสร้างเอกภาพกำลังต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์ภายนอกทั้งหมด) ได้หว่านภาพลวงในปฏิรูปนิยมและสันตินิยมและ "กวาดถนนสำหรับการพลิกผันสู่ลัทธิฟาสซิสต์"
เมื่อถึงปี 1935 เขาอ้างว่าโคมินเทิร์นได้ตกสู่เงื้อมมือของระบบข้าราชการลัทธิสตาลินไปอย่างกู้คืนไม่ได้แล้ว หลังเขาและผู้สนับสนุนถูกขับออกจากสากลที่สาม ได้เข้าร่วมการประชุมของกรมพรรคสังคมนิยมกรุงลอนดอนที่อยู่นอกสังคมนิยมสากลและโคมินเทิร์น มีพรรคการเมืองสามพรรคในจำนวนนี้เข้ากับฝ่ายค้านซ้ายในการลงนามเอกสารที่ทรอตสกีเขียนขึ้นเรียกร้องให้มีสากลที่สี่ ซึ่งจะได้ชื่อว่า "ปฏิญญาสี่" (Declaration of Four) ต่อมา พรรคการเมืองสองพรรคได้พยายามถอยออกจากความตกลงนี้ แต่พรรคสังคมนิยมปฏิวัติดัตช์ได้ร่วมกับฝ่ายค้านซ้ายสากลประกาศสันนิบาตคอมมิวนิสต์ระหว่างประเทศ จุดยืนนี้ถูกค้านโดยอันเดร็ว นิน (Andreu Nin) และสมาชิกสันนิบาตบางคนที่ไม่สนับสนุนข้อเรียกร้องให้มีองค์การสากลใหม่ กลุ่มนี้ให้ความสำคัญกับการจัดกลุ่มใหม่กับฝ่ายค้านคอมมิวนิสต์อื่น หลัก ๆ คือฝ่ายค้านคอมมิวนิสต์สากล (International Communist Opposition, ICO) ที่เชื่อมโยงกับฝ่ายค้านขวาในพรรคโซเวียต ซึ่งเป็นการจัดกลุ่มที่สุดท้ายนำไปสู่การก่อตั้งสำนักระหว่างประเทศเพื่อเอกภาพสังคมนิยมปฏิวัติ (International Bureau for Revolutionary Socialist Unity) ทรอตสกีถือว่าองค์การเหล่านั้นเป็นองค์การสายกลาง สุดท้ายส่วนสเปนได้รวมเข้ากับส่วนสเปนของ ICO ก่อตั้งเป็นพรรคกรรมกรการสร้างเอกภาพลัทธิมากซ์ (Workers' Party of Marxist Unification) ทรอตสกีอ้างว่าการรวมตัวดังกล่าวเป็นการยอมจำนนต่อการเมืองสายกลาง พรรคกรรมกรสังคมนิยมเยอรมนีซึ่งเป็นฝ่ายซ้ายที่แยกตัวออกจากพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมเยอรมนีในปี 1931 ร่วมมือกับฝ่ายค้านซ้ายสากลช่วงหนึ่งในปี 1933 แต่ไม่นานก็ยกเลิกการเรียกร้ององค์การสากลใหม่