pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พอถึงวันกีฬาสี ธีรวิทย์ก็ได้โอกาสเหมาะที่จะจัดการเคนอิจิ เขาให้คนของเขาไปหลอกเคนอิจิมาที่ชมรมคาราเต้ ในตอนนี้เคนอิจิต้องต่อสู้กับบรรดาลูกน้องของธีรวิทย์ ซึ่งจัดการได้ไม่ยากเย็นอะไร เพราะลูกน้องของธีวิทย์ไม่ได้ฝึกการป้องกันตัวเอาไว้ พอถึงคราวธีรวิทย์ต้องต่อสู้กับเคนอิจิ เขาก็สามารถจัดการเคนอิจิได้อย่างง่ายดาย เคนอิจิในตอนนี้ได้หมดลมหายใจไปชั่วครู่ แต่ได้อาจารย์อากิซาเมะช่วยไว้ได้ทัน ทำให้เคนอิจิสามารถฟื้นขึ้นมาได้ ตั้งแต่นั้นมาเคนอิจิก็กลัวธีรวิทย์ จนต้องไปฝึกวิธีใช้ความกลัวให้เป็นเหมือนเรดาห์จากอาจารย์ชิงุเระ ส่วนธีรวิทย์ก็ได้ย้ายออกจากโรงเรียนไป
ธีรวิทย์กับเคนอิจิกลับมาสู้กันอีกครั้งในฐานของยามิที่โอกินาวา แต่คราวนี้ธีรวิทย์เป็นฝ่ายพ่ายไป เนื่องจากเขาสู้ด้วยความโกรธที่เห็นอากาศ แจ่มใส ครูของเขาล้มไปต่อหน้าต่อตาหลังจากสู้กับอาภาไชย ทำให้เขาเปิดช่องว่างให้เคนอิจิใช้ท่าไม้ตายได้สำเร็จ และถูกเคนอิจิปิดท้ายด้วยท่ามวยไทยที่อาภาไชยสอนให้ ทำให้ธีรวิทย์ไม่สามารถสู้ต่อได้ ถึงแม้ว่าธีวิทย์จะพ่ายเคนอิจิไป แต่เขาก็ไม่รู้สึกโกรธเคนอิจิ และยังทำให้อากาศครูของเขาตระหนักถึงความรักต่อครูของธีรวิทย์ จากนั้นเขาก็หายตัวไปอีกครั้ง มีเพียงข่าวลือว่าเขาพร้อมทั้งครูของเขาได้ถูกส่งกลับประเทศไทย
ธีรวิทย์กลับมาอีกครั้งในตอนท้าย ๆ ของเรื่อง เขากับสมาชิกโยมิคนอื่นได้มีโอกาสเข้าไปช่วยพวกเคนอิจิในการต่อสู้กับเหล่าอริ
สามารถ ศรินทุ
สามารถ ศรินทุ  เป็นนักมวยไทยจากการ์ตูนเรื่อง"คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ" ซึ่งเป็นนักมวยไทยที่มีฝีมือร้ายกาจของเรื่อง โดยเขาได้กล่าวว่ามีครูมวยชาวไทยชื่อ "ธนากร อมรัตน์" เพียงคนเดียวที่ให้วิชาแก่เขา ในขณะที่ครูธนากรเองทราบดีว่านั่นเป็นเพียงแค่คำถ่อมตัว เพราะสามารถเรียนรู้ได้ด้วยตนเอง และเริ่มมีบทบาทสำคัญในหนังสือการ์ตูนตั้งแต่เล่มที่ 27
"สามารถ ศรินทุ" เคยเป็นแชมป์มวยตั้งแต่อายุ 16 ปี จากสนามมวยราชดำเนิน ซึ่งเป็นนักมวยไทยผู้ทำสถิติไม่เคยแพ้ใครตลอดช่วงการแข่งขัน 20 นัดที่ผ่านมา ครั้งหนึ่งเขาเคยสู้กับ"ซาโตรุ" ซึ่งเป็นพี่ชายของ"อิบูกิ" (ผู้ใช้วิชาคิกบ็อกซิงในการต่อสู้) มาแล้วครั้งหนึ่ง จากเหตุการณ์การต่อสู้ในครั้งนั้น สามารถได้ทำให้ซาโตรุเสียชีวิตลงโดยไม่ได้ตั้งใจ ส่งผลให้แฟนสาวของซาโตรุเกิดความเสียใจ รวมไปจนถึงก่อให้เกิดความแค้นแก่อิบูกิผู้เป็นน้องชาย ในขณะที่ตัวสามารถเองก็รู้สึกสะเทือนใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขาจึงไม่ต้องการสู้อย่างถึงที่สุดเพื่อเอาชีวิตใครอีกต่อไป
ต่อมาสามารถได้เข้าต่อสู้กับ "ฮามาดะ คาโอรุ" ซึ่งเป็นนักคาราเต้ที่สังเวียนการแข่งขันในโอซาก้า ประเทศญี่ปุ่น โดยผู้จัดการแข่งชาวญี่ปุ่นต้องการให้สามารถสู้อย่างเต็มที่เพื่อเอาใจผู้ชม เมื่อเริ่มการแข่งขัน สามารถสู้แค่พอเป็นพิธี และเพราะไม่ต้องการเอาชีวิตใครอีก เขาจึงขอสละสิทธิ์แล้วเดินออกจากเวทีไป ท่ามกลางเสียงโห่ร้องไม่พอใจจากผู้ชม ในขณะที่คาโอรุคิดว่าเป็นการหยามศักดิ์ศรีกัน แต่ถึงกระนั้นคาโอรุก็ประกาศขอถอนตัวจากการเป็นนักคาราเต้เป็นการถาวร ในขณะที่อิบูกิเองก็ยังคงรอวันต่อสู้กับสามารถเพื่อล้างแค้นให้กับพี่ชายของตนต่อไป
"สามารถ" เป็นชื่อที่ผู้เขียนได้แรงดลบันดาลใจมาจากนักมวยชาวไทยซึ่งมีชื่อว่า สามารถ พยัคฆ์อรุณ ส่วนคำว่า "เต๋า" ที่เป็นชื่อเล่นนั้น ผู้เขียนได้นำมาจากชื่อเล่นของนักร้องชาวไทยชื่อ สมชาย เข็มกลัด
สามารถ ศรินทุ ถือเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น โดยได้รับคะแนนโหวตล่าสุดอยู่ในอันดับต้น ๆ จากตัวละครการ์ตูนที่มีอยู่ทั้งหมดของเรื่องเดียวกันนี้ เดิมที เขาเป็นที่รู้จักสำหรับชาวไทยในชื่อ "สามารถ สิรินโต" แต่ใน"คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ" เล่มที่ 46 ฉบับภาษาไทย ทางบรรณาธิการได้ชี้แจงชื่อที่ถูกต้องคือ "สามารถ ศรินทุ" โดยอิงจากโลโก้ที่ปรากฏบนกางเกงตามต้นฉบับ
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2553
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2553 จัดประกวดขึ้นเป็นปีที่ 11 นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 โดย สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยดำเนินการประกวด และทำกิจกรรมที่จังหวัด กำแพงเพชร และมีการจัดการประกวดรอบตัดสินขึ้นในวันที่ 20 มีนาคม 2553 ณ ห้องบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ โรงแรมโซฟิเทล เซ็นทารา แกรนด์ กรุงเทพฯ (ลาดพร้าว) ผู้ที่ได้ตำแหน่ง มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สในปีนี้จะเป็นผู้ได้สิทธิ์ไปประกวดนางงามจักรวาล ปี 2553 ที่จะจัดขึ้นประมาณกลางปี 2553 นี้ โดยมี ชุติมา ดุรงค์เดช มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2552 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ ฝนทิพย์ วัชรตระกูล
ส่วนรองอันดับหนึ่งจะมีสิทธิ์ไปประกวดเวที มิสเอิร์ธ ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ส่วนรองอันดับ 2 อีก 3 ตำแหน่ง จะได้สิทธิ์ไปประกวดเวที มิสทัวร์ลิซึมอินเตอร์เนชั่นแนล ที่ประเทศมาเลเซีย มิสอินเตอร์คอนทิเนทัล และเวทีอื่นๆ ตามลำดับ
การผสมพันธุ์
จิมแจม
จิมแจม (อังกฤษ:JimJam) เป็นช่องรายการสำหรับเด็กออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2549 ออกอากาศที่ประเทศอิตาลี ทางช่อง สกายอิตาเลีย ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2550 ได้ร่วมทุนกันระหว่าง เชนโล มีเดีย (Chellomedia) โดย บริษัท ลิเบอร์ตี้ โกลบอล จำกัด กับ ฮิต เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (HIT Entertainment)
จิมแจมออกออกาอากศพาษย์เสียงภาษาท้องถิ่น และสามารถรับชมช่องนี้ได้ อาทิ โรมาเนีย, สาธารณรัฐเชก และ สโลวาเกีย ฮังการี เนเธอร์แลนด์ และ เบลเยี่ยม โปรตุเกส ออสเตรีย และอิสราเอล (ตั้งแต่เดือน ธันวาคม พ.ศ. 2552) สวิชเซอร์แลนด์ สิงคโปร ประเทศในกลุ่มอาหรับ ช่อง เอ็นทีวี พลัส ในรัสเซีย และ ยูเครนรวมอยู่ด้วย
ในประเทศไทยเป็นประเทศล่าสุดที่ได้ออกอากาศ ได้เซนต์สัญญากับ บริษัท เคเบิล ไทย โฮลดิ้ง จำกัด (มหาชน) หรือ CTH และได้นำไปออกอากาศผ่านดาวเทียมได้ที่ ABS 1 ได้ออกอากาศอย่างเป็นทางการแล้ววันนี้
Upcoming.
"Donkey Hodie"
JimJam
ทาลอส
ทาลอส (อังกฤษ: Talos, กรีก: Τάλως) เป็นยักษ์ที่สร้างมาจากทองแดงปรากฏในเทพปกรณัมกรีก ทาลอสเกิดจากการสร้างของเฮฟเฟสตุส หนึ่งใน 12 เทพแห่งโอลิมปัส ซึ่งเป็นเทพแห่งการตีเหล็กและไฟ
หน้าที่ของทาลอสคือลาดตระเวนและปกป้องยูโรพาบนเกาะครีต ให้พ้นจากโจรสลัดและผู้คุกคามอื่น ๆ
ทาลอสปรากฏในมหากาพย์อีเลียด ในเรื่อง เจสัน ซึ่งอาละวาดไล่ฆ่าเจสันและบรรดาลูกเรืออาร์โกที่มาขโมยสมบัติบนเกาะ ซึ่งในวัฒนธรรมสมัยนิยม ทาลอสปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง "Jason and the Argonauts" ในปี ค.ศ. 1963 ด้วยเทคนิคสตอปโมชั่นจากการสร้างสรรค์ของ เรย์ แฮร์รีเฮาเซน และปรากฏในเกม "Age of Mythology" ด้วยการเป็นผู้ปกป้องเกาะเลมนอส อันเป็นบ้านเกิดของเฮฟเฟสตุส
ลินคอล์น คอนติเนนทัล
ลินคอล์น คอนติเนนทัล  เป็นอดีตรถธงของลินคอล์น (บริษัทรถยนต์สัญชาติอเมริกันในสังกัดฟอร์ดมอเตอร์) เริ่มผลิตครั้งหนึ่งใน ค.ศ. 1939 - ค.ศ. 1941 แล้วมาผลิตรอบที่สองอีกใน ค.ศ. 1946 - ค.ศ. 1948 เกือบตลอดช่วงเวลาที่ผลิต ลินคอล์นยกให้คอนติเนนทัลเป็นรถธง ก่อนที่จะเลิกผลิตและถูกแทนที่โดย ลินคอล์น ทาวน์ คาร์
ตลอดระยะเวลาการผลิต คอนติเนนทัลมีวิวัฒนาการตามช่วงเวลาแบ่งได้ 10 รุ่น ดังนี้
รุ่นที่ 1 (ค.ศ. 1939 - 1948).
คอนติเนนทัลรุ่นแรก เดิมทีได้พัฒนาขึ้นเพื่อเป็นรถยนต์ส่วนบุคคลของ เอ็ดเซล ไบรอันท์ ฟอร์ด  ประธานคนที่ 2 ของบริษัทฟอร์ดมอเตอร์ ซึ่งใน ค.ศ. 1938 เอ็ดเซล ได้ให้หัวหน้านักออกแบบของบริษัท ชื่อ ยูจีน เกรกอรี  ได้ร่างแบบพาหนะรุ่นใหม่ขึ้นมาเพื่อให้เป็นรถส่วนบุคคลให้เอ็ดเซลนำไปใช้ในการท่องเที่ยวในช่วงวันพักร้อนของเขา เกรกอรีได้ออกแบบโดยนำต้นแบบมาจากรถรุ่น ลินคอล์น ซีเฟียร์  โดยดัดแปลงรายละเอียดในและนอกตัวรถ และเปลี่ยนรูปแบบเป็นรุ่นใหม่ที่ดูสง่างาม
ต้นปี ค.ศ. 1939 รถคันใหม่ได้ถูกผลิตขึ้น ทันช่วงวันพักร้อนของเอ็ดเซล เมื่อเอ็ดเซลนำไปใช้ในวันพักร้อนของเขากันเพื่อนๆ ก็พบว่า เพื่อนๆ และผู้คนมากมายให้ความสมใจ เอ็ดเซลจึงส่งโทรเลขกลับมาที่บริษัท ว่าเขาต้องการให้ผลิตรถแบบเดียวกับที่ผลิตให้เขาเพื่อการค้าขาย เมื่อทางบริษัทได้รับโทรเลขดังกล่าว ก็ไม่รีรอ เริ่มการผลิตทันที โดยรถรุ่นใหม่ที่ถูกผลิตขึ้นเป็นรถแบบผลิตด้วยมือ (Hand-Made) ไม่ใช่ผลิตด้วยเครื่องจักร ทำให้เป็นรถที่มีรายละเอียดประณีต สง่างาม แต่การผลิตจะช้า และทำให้ราคาแพง โดยในปี 1939 คอนติเนนทัลถูกผลิตขึ้นเพียง 24 คัน และในปี 1940 ผลิตได้เพียง 400 คัน จึงมีราคาแพงมาก แต่ก็สามารถขายได้ดี
ใน ค.ศ. 1939 สงครามโลกครั้งที่สอง อุบัติขึ้น ในช่วงแรก สหรัฐอเมริกาวางตัวเป็นกลาง ยังไม่เข้าร่วมรบ ทำให้ลินคอล์น ซึ่งเป็นบริษัทอเมริกัน สามารถดำเนินกิจการได้ตามปกติ แต่ใน ค.ศ. 1941 กองทัพญี่ปุ่น หนึ่งในแกนนำฝ่ายอักษะ ได้เข้าโจมตีฐานทัพเรือในอ่าวเพิร์ลฮาร์เบอร์ ซึ่งเป็นอาณาเขตของสหรัฐอเมริกา ทำให้สหรัฐฯ ต้องประกาศสงครามกับฝ่ายอักษะ โดยเข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตร ทำให้อเมริกาเข้าสู่ภาวะสงคราม ลินคอล์นจึงต้องหยุดผลิตคอนติเนนทัลลงไปชั่วคราว แล้วมาผลิตใหม่อีกครั้งใน ค.ศ. 1946 หลังจากสงครามสิ้นสุดลง 1 ปี (ผลของสงคราม ฝ่ายสัมพันธมิตรเป็นฝ่ายชนะ)
รุ่นที่ 2 (ค.ศ. 1956 - 1957).
คอนติเนนทัลรุ่นที่ 2 ในการผลิตขายจะใช้ชื่อว่า คอนติเนนทัล มาร์ค ทู  ซึ่งคอนติเนนทัลมีรูปทรงที่เป็นเอกลักษณ์ และผู้สนใจและผู้ใช้รถ ต่างยกย่องว่ามีคุณภาพ (โดยภาพรวม) ที่สูงที่สุดในประวัติศาสตร์วงการรถยนต์ และมีการตกแต่งภายในอย่างหรูหราเต็มพิกัด ใช้เครื่องยนต์ 6000 ซีซี วี8
เมื่อคอนติเนนทัลรุ่นที่ 2 เป็นรถที่คุณภาพสูง แน่นอนว่า ราคารถต้องสูง โดยมีราคา 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ (เงิน 10,000 ดอลลาร์ในปี 1956 เทียบเท่า 80,000 ดอลลาร์ หรือประมาณ 2.6 ล้านบาทในปัจจุบัน และรถยนต์ที่มีขายในประเทศไทยส่วนใหญ่จะมีราคาแพงกว่าราคาในต่างประเทศเฉลี่ยประมาณ 2-3 เท่า เพราะภาษีรถยนต์ประเทศไทยสูง) ซึ่งสูงเกือบเท่ารถยนต์ โรลส์-รอยซ์ เลยทีเดียว แต่ทว่า ด้วยราคาดังกล่าว เมื่อฟอร์ดมาทบทวนต้นทุนอีกครั้งในภายหลัง พบว่า 10,000 ดอลลาร์ ยังเป็นราคาที่ขาดทุนอยู่อีกหลายพันดอลลาร์
อย่างไรก็ตาม ฟอร์ดได้ตรึงราคาคอนติเนนทัลไว้ เพื่อให้เป็นสัญลักษณ์ของลินคอล์น เพื่อสร้างภาพลักษณ์ของลินคอล์นว่าเป็นรถที่มีคุณภาพเกินราคา (ในปัจจุบัน รถที่มีคุณภาพเทียบเท่าคอนติเนนทัลรุ่นที่ 2 มีราคาในต่างประเทศไม่ต่ำกว่า 4 ล้านบาท) และนอกจากนี้ บุคคลที่มีชื่อเสียงหลายท่าน ก็ได้เลือกซื้อคอนติเนนทัลรุ่นที่ 2 เป็นรถยนต์ส่วนบุคคล เช่น พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ประมุขแห่งอิหร่าน, เนลสัน รอคเคเฟลเลอร์ รองประธานาธิบดีคนที่ 41 แห่งสหรัฐอเมริกา, เฮนรี คิสซิงเจอร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกา คนที่ 56 ที่ปรึกษาความมั่นคงคนที่ 8 แห่งสหรัฐอเมริกา เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ประจำปี ค.ศ. 1973, แฟรงก์ ซินาตรา และ เอลวิส เพรสลีย์
ตลอดช่วง 2 ปีที่ผลิต ฟอร์ดผลิตคอนติเนนทัลรุ่นที่ 2 จำนวนประมาณ 3,000 คัน ปัจจุบัน ครึ่งหนึ่งของจำนวนนี้ยังต้องการการซ่อมแซม และโชคดีที่อะไหล่ส่วนใหญ่ยังเป็นอะไหลที่ยังใช้อยู่จนถึงปัจจุบัน ทำให้การซ่อมแซมรถคอนติเนนทัลมาร์คทู สามารถทำได้ง่ายเหมือนซ่อมรถยุคใหม่ๆ และราคาของมันในตลาดรถปัจจุบัน อยู่ระหว่าง 8,000 - 70,000 ดอลลาร์สหรัฐ ขึ้นอยู่กับสภาพของรถ
รุ่นที่ 3 (ค.ศ. 1961 - 1969).
คอนติเนนทัลรุ่นที่ 3 ได้รับการออกแบบใหม่โดย เอลวูด เอนเจล  ซึ่งแบบที่ออกมาใหม่นั้นเดิมทีออกแบบมาเพื่อเป็นรถรุ่นใหม่ของ ฟอร์ด ธันเดอร์เบิร์ด  แต่แบบของรถนั้นกว้างเกินกว่าที่จะเป็นธันเดอร์เบิร์ด จึงเปลี่ยนมาเป็นรถรุ่นใหม่ของ ลินคอล์น คอนติเนนทัล แทน ซึ่งทำให้ผู้ที่ติดตามสนใจคอนติเนนทัลแปลกใจ เพราะคอนติเนนทัลใหม่ มีตัวถังสั้นกว่าเดิมถึง 2 ฟุต (61 เซนติเมตร) และอีกเอกลักษณ์หนึ่งที่ทำให้คอนติเนนทัลรุ่นนี้เป็นที่รู้จัก คือ ประตูตู้กับข้าว หรือประตูหลังที่เปิดจากด้านหน้า ประตูหน้าที่เปิดจากด้านหลัง (คล้ายๆกับกระบะรุ่นตอนครึ่งที่แค็บเปิดได้) และรุ่นนี้ รถที่ผลิตส่วนใหญ่เป็นรถแบบ 4 ประตู (ซีดาน กับ เปิดประทุน) ยอดขายของคอนติเนนทัลเพิ่มสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด ใน ค.ศ. 1961 สามารถขายคอนติเนนทัลได้ 25,160 คัน
หลังจากเริ่มขายไปได้สักพัก มีเสียงเรียกร้องจากผู้ใช้รถว่าที่นั่งด้านหลังนั้นชิดเบาะหน้าเกินไป ทำให้ไม่สามารถเยียดขาได้มากนัก ลินคอล์นจึงออกแบบเก้าอี้แถวหน้าของคอนติเนนทัลใหม่ในปี 1963 ให้เก้าอี้หน้ามีขนาดเล็กลง แต่ก็ยังไม่เพียงพอนัก จึงต้องเพิ่มความยาวรถมากขึ้น 7.6 เซนติเมตร
ลินคอล์น คอนติเนนทัล รุ่นที่ 3 เคยได้รับเลือกให้เป็นรถขบวนลีมูซีนของประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และรถลินคอล์น คอนติเนนทัล รุ่นเปิดประทุน 4 ประตู ปี 1961 คือรถที่จอห์น เอฟ. เคนเนดี ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 35 โดยสารอยู่ในขณะที่ท่านถูกลอบสังหาร
ภาพยนตร์สมัยใหม่ๆ หลายเรื่อง ได้นำ ลินคอล์น คอนติเนนทัล ไปประกอบการแสดงในภาพยนตร์ เช่น The Matrix (เดอะ เมทริกซ์ : เพาะพันธุ์มนุษย์เหนือโลก 2199) นำแสดงโดย คีอะนู รีฟส์, Last Action Hero (คนเหล็กทะลุมิติ) นำแสดงโดย อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์, Inspector Gadget (จี นักสืบสมองกล) นำแสดงโดย แมททิว บรอเดริก
รุ่นที่ 4 (ค.ศ. 1970 - 1979).
คอนติเนนทัลรุ่นที่ 4 มีลูกเล่นใหม่คือการซ่อนไฟหน้า เมื่อไม่ได้ใช้งานไฟหน้า ไฟหน้าจะถูกซ่อนไว้ และจะโผล่ออกมาเมื่อเปิดไฟ และยังมีหน้าต่างขนาดเล็กบนเสาหลัง (Opera Window) และใน ค.ศ. 1974 ยังมีการตั้งชื่อเสริมพิเศษให้กับคอนติเนนทัลรุ่น 4 ประตูว่า คอนติเนนทัล ทาวน์ คาร์  และตั้งชื่อให้รุ่น 2 ประตูว่า คอนติเนนทัล ทาวน์ คูเป้  ซึ่งชื่อทาวน์คาร์ ต่อมาได้แยกออกเป็นรุ่นใหม่ อิสระไม่ขึ้นตรงกับคอนติเนนทัล
ในช่วงของการผลิตคอนติเนนทัลรุ่นที่ 4 ได้เกิดวิกฤติราคาน้ำมันแพงขึ้น 2 รอบซ้อน ในปี 1973 และ 1979 ส่งผลให้ราคาน้ำมันตลาดโลกพุ่งขึ้นรวม 10 เท่า (จาก 4 เป็น 40 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรลในเจ็ดปี) ทำให้ประชาชนเกือบที่จะไม่สนใจรถใหญ่ที่ใช้น้ำมันมากอีกต่อไป ยอดขายรถใหญ่ทุกชนิดน้อยลงอย่างฮวบฮาบ ค่ายรถส่วนใหญ่เปลี่ยนไปเน้นพัฒนาให้รถมีขนาดเล็ก ประหยัดน้ำมัน แต่ไม่ใช่กับคอนติเนนทัล คอนติเนนทัลรุ่นที่ 4 สวนกระแส โดยได้เปลี่ยนระบบเกียร์เป็นเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด (เกียร์อัตโนมัติสมัยนั้นยังไม่พัฒนา) ส่วนเครื่องยนต์นั้นช่วงแรกจะใช้เครื่องยนต์ 6600 ซีซี วี8 ใช้เชื้อเพลิงเฉลี่ย 5 กิโลเมตรต่อลิตร แต่ช่วงหลังๆ ได้เปลี่ยนไปใช้เครื่องยนต์ 7500 ซีซี ใช้เชื่อเพลิง 4.2 กิโลเมตรต่อลิตร
นอกจากนี้การที่คอนติเนนทัล ไม่ลดขนาด ทำให้ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 คอนติเนนทัลเป็นรถที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับต้นๆ ในตลาดรถ แต่นั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้คอนติเนนทัลเริ่มเสื่อมความนิยมลงครั้งหนึ่ง
รุ่นที่ 5 (ค.ศ. 1980 - 1981).
ฟอร์ดจำเป็นต้องลดขนาดของคอนติเนนทัลรุ่นที่ 5 ลง ด้วยแรงกดดันจากวิกฤติน้ำมันและกระแสสังคม คอนติเนนทัลใหม่มีน้ำหนักเบาลง 363 กิโลกรัม ลดขนาดเครื่องยนต์จาก 7500 เป็น 4900 ซีซี ในรุ่นมาตรฐาน และ 5800 ซีซี ในรุ่นพิเศษ ทำให้สามารถประหยัดน้ำมันได้มากขึ้น และสามารถขายรถได้มากขึ้น ฟื้นฟูความนิยมของคอนติเนนทัลขึ้นได้อีกครั้ง
หลังจากยุติการผลิตรุ่นที่ 5 แล้ว ฟอร์ดได้แยกรุ่นคอนติเนนทัล ทาวน์คาร์ ออกมาเป็นรถรุ่นใหม่ เป็นอิสระไม่ขึ้นตรงกับคอนติเนนทัล โดยเป็จัดอยู่ในเกรดรถหรูหราขนาดใหญ่ (Full-size Luxury Car) แทนที่คอนติเนนทัล ส่วนคอนติเนนทัล (ที่เคยเป็นรถเกรดหรูหราขนาดใหญ่ดังกล่าว) ถูกลดเกรดลงเป็นรถหรูหราขนาดกลาง (Mid-size Luxury Car) ในรุ่นที่ 6
รุ่นที่ 6 (ค.ศ. 1982 - 1987).
คอนติเนนทัลรุ่นที่ 6 หลังจากถูกลดเกรดลง ลินคอล์น เวอร์ซาอิลเลส  ซึ่งเป็นรถหรูหราขนาดกลางของเดิมได้ถูกยกเลิกการผลิต คู่แข่งที่สำคัญของคอนติเนนทัลในช่วงนี้เปลี่ยนเป็น คาดิลแลค เซวิลล์  ซึ่งจุดแข็งของคอนติเนนทัลคือ รูปทรงที่หลายฝ่ายออกมาแสดงความคิดเห็นว่าดูสง่างามกว่าเซวิลล์ และเสียงตอบรับจากผู้ใช้ที่มองว่าคอนติเนนทัลมีภาพรวมที่แข็งแกร่งทนทาน ไม่มีปัญหาจุกจิก แต่ว่าเซวิลล์เองก็มีจุดแข็งที่ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า ซึ่งรถเกรดหรูหราที่ขับเคลื่อนล้อหน้ากำลังเป็นที่สนใจของลูกค้าที่มีกำลังซื้อมากในขณะนั้น ในขณะที่คอนติเนนทัลยังขับเคลื่อนล้อหลัง อีกทั้งเซวิลล์ก็ได้เปิดตัวรุ่นใหม่ก่อนคอนติเนนทัลนานถึง 2 ปี ทำให้ลูกค้าที่มีกำลังซื้อหลายคนได้ซื้อเซวิลล์ไปแล้ว และไม่ต้องการซื้อรถเพิ่ม ทำให้ทั้งสองรุ่นมีการต่อสู้ในภาพรวมที่สูสี
สำหรับเครื่องยนต์นั้น คอนติเนนทัลจะใช้เครื่อง 4900 ซีซี วี8 เป็นมาตรฐาน และมีเครื่องยนต์เทอร์โบดีเซล 2400 ซีซีเป็นรุ่นพิเศษ
รุ่นที่ 7 (ค.ศ. 1988 - 1994).
คอนติเนนทัลรุ่นที่ 7 ได้เปลี่ยนไปใช้เครื่องวี6 แทนเครื่อง วี8 ทั้งหมด เปลี่ยนไปใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า และลดขนาดเครื่องยนต์จาด 4900 เหลือ 3800 ซีซี ทำให้เครื่องยนต์ของคอนติเนนทัลใหม่ประหยัดน้ำมันมากขึ้น อีกทั้งยังมีการติดตั้งถุงลมนิรภัยด้านข้างเพื่อเพิ่มความปลอดภัย ที่นั่งภายใน 6 ที่นั่ง ปริมาตรช่องเก็บสัมภาระด้านหลังขึ้นเป็น 19 คิวบิกฟุต (ประมาณ 538 ลิตร) จาก 15 คิวบิกฟุต (425 ลิตร) ตัวรถยาวขึ้น 102 มิลลิเมตร แต่เบาลง 77 กิโลกรัม คู่แข่งที่สำคัญของคอนติเนนทัลในช่วงนี้คือ คาดิลแลค เดอวิลล์
คอนติเนนทัลรุ่นที่ 7 มีราคาที่ถูกกว่ารุ่นก่อน และมีภาพรวมในช่วงแรกที่ดี จนได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในสิบรถยนต์ยอดเยี่ยมแห่งปี 1989 โดยนิตยสาร Car and Driver แต่เมื่อเวลาผ่านไป พบว่า คอนติเนนทัลรุ่นใหม่ไม่ทนทานเหมือนก่อน ผู้ใช้บางคนเริ่มพบปัญหาจุกจิกเมื่อใช้งานไปนานๆ ทำให้รถรุ่นนี้ เมื่อเก่าไปจึงไม่ใช่รถที่ผู้สนใจรถต้องการสักเท่าใด ราคาในตลาดรถ (มือสอง) ในปัจจุบันของคอนติเนนทัลรุ่นที่ 7 จึงไม่ต่างจากรถรุ่นอื่นๆ ทั่วๆ ไป และส่งผลกระทบให้ภาพพจน์ของคอนติเนนทัลเสื่อมเสียไปอย่างรุนแรง ซึ่งส่งผลทางอ้อมถึงขนาดที่ต้องยุติสายการผลิตของคอนติเนนทัลในเวลาต่อมา
รุ่นที่ 8 (ค.ศ. 1995 - 1997).
คอนติเนนทัลรุ่นที่ 8 ได้เปลี่ยนไปกลับใช้เครื่องยนต์แบบวี8 4600 ซีซี 32วาล์ว DOHC เป็นเครื่องรุ่นเดียวกันกับ ฟอร์ด มัสแตง คอบรา (มัสแตงรุ่นที่ 4) ให้กำลังสูงสุด 260 แรงม้า แรงบิดสูงสุด 359 นิวตัน-เมตร ภายในรถตกแต่งด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย เช่น เครื่องเล่นซีดี เก็บแผ่นได้ 6 Disc (รถส่วนใหญ่ในยุคนั้นยังใช้เครื่องเล่นเทปคาสเซตต์) มีหลังคามูนรูฟ (หน้าต่างบนหลังคา สำหรับดูท้องฟ้า) แบบใช้ไฟฟ้าเปิด-ปิด และมีติดตั้งช่องแอร์ในที่นั่งด้านหลังด้วย แต่ภาพลักษณ์โดยรวมของรุ่นนี้ ก็ไม่โดดเด่นพอที่จะกู้ภาพลักษณ์ของคอนติเนนทัลได้มากนัก
รุ่นที่ 9 (ค.ศ. 1998 - 2002).
คอนติเนนทัลรุ่นที่ 9 ใช้เครื่องยนต์วี8 4600 ซีซี DOHC รุ่นเดิม แต่สามารถพัฒนาให้มีกำลังเพิ่มขึ้นเป็น 275 แรงม้า และแรงบิดเพิ่มเป็น 373 นิวตัน-เมตร มีราคามาตรฐานอยู่ที่ 38,325 ดอลลาร์สหรัฐ แต่มีชุดอุปกรณ์เสริมพิเศษขายมากมาย เช่น ชุด Remote Emergency Satellite Cellular Unit Package ที่จะสามารถระบุตำแหน่งของรถได้ทั่วโลก รวมทั้งสามารถส่งสัญญาณของความช่วยเหลือไปยังศูนย์บริการโดยอัตโนมัติหากเกิดอุบัติเหตุ ขาย 2,345 ดอลลาร์, โฮมลิงก์ไวร์เลสคอนโทรล 120 ดอลลาร์ และชุดแต่งอีกมากมาย
อย่างไรก็ตาม ผู้คนในยุคนั้นที่มีกำลังซื้อมากหมดความสนใจในรถหรูหราที่ขับเคลื่นล้อหน้า หันกลับไปสนใจรถหรูหราที่ขับเคลื่อนล้อหลัง จึงทำให้คอนติเนนทัลไม่สามารถขายได้ดีนัก อีกทั้งกับภาพลักษณ์ของชื่อคอนติเนนทัลที่เสื่อมเสียมาตั้งแต่รุ่นที่ 7 และรุ่นที่ 8 ก็มีภาพลักษณ์โดยรวมที่ไม่โดดเด่นนัก อีกทั้งรูปทรงที่คล้ายกับรุ่น 7 และรุ่น 8 ส่งผลให้ผู้คนยังตัดสินใจไปซื้อรถทางเลือกอื่นๆ จึงสายเกินไปที่จะกู้ภาพลักษณ์ของคอนติเนนทัล ทำให้ยอดขายของคอนติเนนทัลตกต่ำถึงขีดสุด จนต้องเลิกการผลิตคอนติเนนทัลในปี 2002 โดยต้องเปลี่ยนไปผลิตลินคอล์นอีกรุ่นหนึ่งมาเป็นรถหรูหราขนาดกลางแทนคอนติเนนทัล ชื่อว่า ลินคอล์น แอลเอส  เพื่อสร้างภาพลักษณ์ใหม่ที่ดีกว่า ตำนานของคอนติเนนทัลจึงสิ้นสุดลงหลังจากผ่านร้อนผ่านหนาวมาถึง 63 ปี
หลังจากที่การผลิตยุติลง รถธงของลินคอล์นเปลี่ยนจากคอนติเนนทัลเป็นรุ่น ลินคอล์น ทาวน์ คาร์
รุ่นที่ 10 (ค.ศ. 2017 - 2020).
หลังจากที่หายไปจากตลาด 15 ปี ลินคอล์นได้ออกมาประกาศว่าจะเริ่มการผลิตรุ่นคอนติเนนทัลอีกครั้ง และได้เปิดตัวรถต้นแบบในปี 2015 ก่อนที่รุ่นผลิตจริงถูกเปิดตัวเมื่อปี 2016 โดยใช้เครื่องยนต์ ฟอร์ด อีโค่บูสต์ วี 6 ขนาด 3000 ซีซี ทวินเทอร์โบ กำลังการผลิต 400 แรงม้า
ถือเป็นการกลับมาอย่างเป็นทางการ กับเรือธงโมเดลล่าสุดปี 2017 ซีดานขนาดใหญ่สุดแสนสบาย มุ่งเน้นเสนอความหรูหราแบบเรียบง่าย ดีไซน์ที่เรียบหรูสวยงามต่อเนื่องตลอดทั้งคัน เพื่อตลาดในอเมริกา และจีน ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงนี้
ลินคอล์นคอนติเนนทัล เดบิวต์ที่จะประโคมตันเท่านั้นที่จะได้พบกับตลาดทันทีและอย่างไร้ความปราณีย้ายจากรถซีดานไปยัง SUVs ดังนั้นข่าวลือเกี่ยวกับการตายของลินคอล์นคอนติเนนตัล เริ่มวนรอบไม่กี่เดือนที่ผ่านมา แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาใกล้จะบรรลุผลแล้ว แถมมีข่าวลือเริ่มต้นระบุว่า Continental จะถูกยกเลิกในตอนท้ายของการรันโมเดลปัจจุบันและตามแหล่งข่าวในฟอร์ดที่พูดกับ Jalopnik นั่นน่าจะเป็นปี 2020 ผู้ใช้ในฟอรัม Blue Oval ดูเหมือนจะชี้ไปที่ข้อสรุปเดียวกับที่ผู้ใช้รายหนึ่งแจ้งว่าการเปลี่ยนแปลงการเปลี่ยนแปลงในโรงงานประกอบ Flat Rock กำลังจะมาถึงและพวกเขาอ้างว่า พวกเขาได้รับการบอก ว่า Continental จะยุติการผลิตในช่วงฤดูร้อนหน้า
ถึงแม้จะเลิกผลิตและขายในตลาดอเมริกา แต่ในตลาดจีน รุ่น Continental จะยังไม่เลิกผลิต และยังจำหน่ายอยู่
หลังจากนั้น ในวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ลินคอล์นก็ยุติการผลิตคอนติเนนทัล และไม่มีการผลิตรถซีดานประเภทหรูหราขนาดใหญ่อีกเลย
พระเจ้าซาห์อับบาสที่ 1
สโมสรฟุตบอลไทยซัมมิต
พระยาจ่าบ้าน
ศักดิ์สยาม ชิดชอบ
ศักดิ์สยาม ชิดชอบ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และเลขาธิการพรรคภูมิใจไทย อดีตประธานคณะทำงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (ชวรัตน์ ชาญวีรกูล) ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ศักดิ์สยาม ชิดชอบ (ชื่อเล่น : โอ๋) เกิดเมื่อวันที่ ที่จังหวัดสุรินทร์ เป็นบุตรของนายชัย ชิดชอบ กับนางละออง ชิดชอบ (เป็นน้องชายของนายเนวิน ชิดชอบ และพลตำรวจเอก เพิ่มพูน ชิดชอบ อดีตที่ปรึกษาพิเศษสำนักงานตำรวจแห่งชาติ) สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ปริญญาตรีจาก คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (สิงห์แดง) ในปี พ.ศ. 2527 และปริญญาโทจาก คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (NIDA) ในปี พ.ศ. 2531
ศักดิ์สยาม ชิดชอบ เคยรับราชการในตำแหน่งปลัดอำเภอ สังกัดกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ต่อมาจึงลงสมัครรับเลือกตั้งได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในปี พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2548 ต่อมาจึงได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานคณะทำงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (พลตำรวจเอกโกวิท วัฒนะ) ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549
ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ได้มีการแต่งตั้งให้ศักดิ์สยาม เป็นประธานคณะทำงานรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (นายชวรัตน์ ชาญวีรกูล) ในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2552 ได้รับพระราชทานยศ นายกองเอก
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 15 แต่การเลือกตั้งเป็นโมฆะ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในสังกัดพรรคภูมิใจไทย และในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม เป็นกรรมการศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) กรรมการในคณะกรรมการบริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 (โควิด-19) ต่อมาเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2564 เขาถูกตรวจพบว่าติดเชื้อโควิด-19 นับเป็นรัฐมนตรีคนแรกที่ติดเชื้อดังกล่าว ซึ่งเชื่อมโยงกับคลัสเตอร์การระบาดจากคริสตัลคลับ สถานบันเทิงย่านทองหล่อ ต่อมามีการเปิดเผยไทม์ไลน์ย้อนหลังของเขา พบว่าไม่ระบุว่าเคยเดินทางไปคริสตัลคลับ โดยอ้างว่าติดเชื้อจากเจ้าหน้าที่สำนักงานรัฐมนตรี นอกจากนี้ ยังมีข่าวว่าเขาสั่งให้สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดบุรีรัมย์แก้ไทม์ไลน์กลางดึก เขาแจ้งความเอาผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 กับผู้ที่โพสต์รูปถ่ายบุคคลในผับซึ่งเขาอ้างว่าทำให้สังคมเข้าใจผิดว่าเป็นเขา วันที่ 9 เมษายน 2564 มีการเปิดเผยว่ามีผู้ติดเชื้อจากเขาแล้ว 7 คน
พรรคภูมิใจไทย.
ศักดิ์สยาม ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคภูมิใจไทย ในปี พ.ศ. 2555 หลังจากพ้นกำหนดการตัดสิทธิทางการเมือง และต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นเลขาธิการพรรคภูมิใจไทย เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งก่อนหน้านั้นพี่ชาย (นายเนวิน ชิดชอบ) ได้ประกาศวางมือทางการเมืองไปแล้ว
เบียร์ดดราก้อน (สกุล)
เบียร์ดดราก้อน (อังกฤษ: Bearded dragons; "มังกรเครา") ชื่อสามัญที่ใช้เรียกกิ้งก่าในสกุล "Pogona" มีรูปร่างเหมือนกิ้งก่าทั่วไป แต่มีจุดเด่นอยู่ที่ถุงใต้คอซึ่งเป็นหนามแหลม อันเป็นที่มาของชื่อ ยิ่งโดยเฉพาะในตัวผู้ในวัยเจริญพันธุ์จะมีถุงนี้เห็นได้ชัดเจน ซึ่งจะแผ่ขยายออกเป็นสีดำเวลาตื่นเต้นหรือตกใจ
เบียร์ดดราก้อน มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ยเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 18 นิ้ว มีทั้งสิ้น 7 ชนิด (ดูในตาราง) สามารถแยกเพศได้ชัดเจนเมื่ออายุได้ 1 ปี พบกระจายพันธุ์ในทะเลทรายทางตอนเหนือของออสเตรเลีย สามารถเปลี่ยนสีได้ตามสภาพแวดล้อม กินอาหารได้ทั้งพืช,แมลงและ หนอนนก หากินในเวลากลางวัน โดยกินผักได้หลากหลายชนิด เช่น ข้าวโพด, ผักกาดขาว, ผักกาดหอม, ฟักทอง, ผักกวางตุ้ง, แครอท มีอุปนิสัยที่ไม่ดุร้าย เชื่องต่อมนุษย์ จึงนิยมนำมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน ยิ่งโดยเฉพาะในตัวที่มีสีสันแปลกแตกต่างไปจากปกติ สนนราคาก็จะยิ่งแพงขึ้น
แบบประเมินความรู้สึกตัวของกลาสโกว
แบบประเมินความรู้สึกตัวของกลาสโกว  เป็นระบบประเมินแบบคิดคะแนนทางประสาทวิทยาอย่างหนึ่งซึ่งมีขึ้นเพื่อให้สามารถมีการบันทึกระดับความรู้สึกตัวในผู้ป่วยที่อาจมีการเปลี่ยนแปลงของระดับความรู้สึกตัวได้อย่างน่าเชื่อถือและเป็นภววิสัย (objective) หรือไม่ขึ้นกับความรู้สึกของผู้สังเกต เพื่อให้สามารถประเมินเปรียบเทียบกันได้ในภายหลัง ผู้ป่วยจะได้รับประการประเมินโดยพิจารณาตามเงื่อนไขของแบบประเมิน ผลคะแนนมีตั้งแต่ 3 (ไม่รู้สึกตัวอย่างมาก) ไปจนถึง 14 (ตามระบบเดิม) หรือ 15 (ตามระบบปรับปรุงใหม่ที่ใช้กันแพร่หลาย)
Glasgow coma scale
Glasgow coma score
เนื้องอกของระบบย่อยอาหาร
เนื้องอกของระบบย่อยอาหารเป็นเนื้องอกที่เกิดกับระบบย่อยอาหาร ประกอบด้วย
พระเจ้าบีรยู
พระเจ้าบีรยู (Biyu) (?-344, r. 304-344) กษัตริย์องค์ที่ 11 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี
ตามบันทึกซัมกุก ซากิ พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้ากูซูกษัตริย์พระองค์ที่ 6 ของอาณาจักรแพกเจ และเป็นพระอนุชาของพระเจ้าซาบานกษัตริย์พระองค์ที่ 7 แห่งอาณาจักรแพกเจ
หลังจากพระเจ้าบุนซอสิ้นพระชนม์โดยที่พระราชโอรสของพระองค์ยังทรงพระเยาว์ ทำให้เหล่าขุนนางเชิญองค์ชายบีรยูขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แทน แต่ก่อนที่พระองค์จะขึ้นครองราชย์นั้นต้องเกิดการแย่งชิงอำนาจของเชื้อพระวงศ์เชื้อสายพระเจ้าโชโกและพระเจ้าโกอี
ในปี ค.ศ. 312 พระองค์ทรงแต่งตั้งให้ แฮกู เป็นผู้ไปปราบกบฏองค์ชายอูบก สามารถปราบสำเร็จในปี ค.ศ. 327 และในปี ค.ศ. 337 ทรงได้ทำสงครามกับอาณาจักรซิลลา
ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นได้กล่าวว่า พระเจ้าบีรยูและพระเจ้าซาบาน เป็นบรรพบุรุษของกษัตริย์ในยุคยามาโตของญี่ปุ่นด้วย แต่บันทึกทั้งหลายถูกทำลายไปกว่า 1,000 ปีแล้ว
พระเจ้ากเย
พระเจ้ากเย (Gye) (?-346, r. 344-346) กษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี
ตามบันทึกซัมกุก ซากิ กล่าวว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าบุนซอ แต่เมื่อพระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์พระเจ้าบีรยูจึงขึ้นครองราชย์แทนเนื่องจากในขณะนั้นพระองค์ยังทรงพระเยาว์มาก เมื่อพระเจ้าบีรยูสิ้นพระชนม์พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ากเยแห่งอาณาจักรแพกเจ พระองค์ทรงชำนาญด้านการยิงธนูและการขี่ม้า
พระองค์ทรงทำการชิงอำนาจกับเหล่าเชื้อพระวงศ์สามสายของอาณาจักรแพกเจก่อนขึ้นครองราชย์ คือ สายพระเจ้าโชโก สายพระเจ้าโกอี และสายพระเจ้าบีรยู พระองค์สามารถชนะองค์ชายกึนโชโกพระราชโอรสของพระเจ้าบีรยู พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ากเย
พระเจ้ากึนโชโก
พระเจ้ากึนโชโก  (?-375, r. 346-375) กษัตริย์องค์ที่ 13แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงเป็นกษัตริย์ที่แข็งแกร่งของอาณาจักรแพกเจ
พระเจ้ากึนโชโก เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าบีรยู และหลังจากพระเจ้ากเยสิ้นพระชนม์โดยที่ไม่มีพระราชโอรสสืบต่อบัลลังก์ องค์ชายกึนโชโกจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ากึนโชโก พระองค์เป็นองค์ชายที่สืบเชื้อสายจากพระเจ้าโชโก
สร้างความเข้มแข้งและพระราชอำนาจ.
เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์ทรงลดอำนาจของเหล่าชนชั้นสูงลง เนื่องจากชนชั้นสูงมีอำนาจมากมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าบีรยู และทรงตั้งระบบปกครองท้องถิ่นขึ้นตามหัวเมืองต่างๆทรงก่อตั้งศาลขึ้น พระองค์ทรงอภิเษกพระมเหสีที่มาจากตระกูลจิน พระองค์ทรงย้ายเมืองหลวงไปที่เมืองฮันซอง ปัจจุบัน คือโซล
ขยายอาณาเขต.