pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ก่อนเข้าห้องตัดสินครั้งสุดท้าย พวกเธอจะต้องตัดผมทรงใหม่ ซึ่งถูกเสนอโดย ไอแวน บาร์ท มอลลี่ ดูสดใสขึ้นกว่าเดิม กับผมซอยสั้น และตัดหน้าม้า และบริททานี่ ดูสวยขึ้นกว่าเดิมกับ ผมที่ตัดให้สั้นลง เหมือนผู้ชาย กรรมการเริ่มต้นตัดสิน จากการเดินแบบ ถ่ายโฆษณา และภาพถ่ายคัฟเวอร์เกิร์ล บริททานี่ ถูกตำหนิ ในเรื่องที่เธอหัวเราะออกมา ระหว่างการเดินแบบ และทั้งสองคน ได้รับคำชม ในการถ่ายโฆษณา ว่าออกมาลื่นไหล และดูเป็นมืออาชีพมาก ในระหว่าง ปรึกษาหารือนั้น มิสเตอร์เจย์ ชอบผลงานภาพถ่ายของมอลลี่มาก ในขณะที่ ไทร่า ชอบความงามที่เป็นเอกลักษณ์ของ บริททานี่
และเมื่อสาวๆถูกเรียกกลับมา คณะกรรมการ จึงประกาศว่า บริททานี่ เป็น อเมริกา เน็กซต์ ทอป โมเดล คนที่ 16
ฮิเมจิ
ฮิเมจิ  เป็นนครในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 533 ตารรางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2551 ประมาณ 535,571 คน
ฮิเมจิเป็นเมืองที่ตั้งของปราสาทฮิเมจิ ซึ่งได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกและเป็นหนึ่งในปราสาทที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น
เขตเอะโดะงะวะ
เขตอะดะจิ
เขตซุงินะมิ
เขตอิตะบะชิ
เขตคัตสีชิกะ
ฟิล เนวิล
ฟิลลิปส์ จอห์น เนวิล (; เกิด 21 มกราคม ค.ศ. 1977) เป็นผู้จัดการทีมและอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของอินเตอร์ไมแอมี ทั้งยังเป็นเจ้าของสโมสรซอลฟอร์ดซิตีร่วมกับอดีตเพื่อนร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหลายคน
เขามีพี่ชายที่เป็นนักฟุตบอลในพรีเมียร์ลีกเช่นกัน คือ แกรี เนวิล อดีตกัปตันสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ฟุตบอลทีมชาติเติร์กเมนิสถาน
ฟุตบอลทีมชาติเติร์กเมนิสถาน เป็นทีมชาติฟุตบอลของเติร์กเมนิสถาน ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลเติร์กเมนิสถาน และสมาพันธ์ฟุตบอล AFC หลังจากที่ประเทศได้รับเอกราช เติร์กเมนิสถานได้แข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติครั้งแรกกับคาซัคสถาน เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2535 เคยผ่านเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลเอเชียนคัพ ปี 2547 แต่ได้คะแนนเดียวจากซาอุดิอาระเบีย
Note: ในปี 2002 เฉพาะทีมเยาวชนอายุ 23 ปีที่เข้าร่วมแข่งขัน
เหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว พ.ศ. 2554
เหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว พ.ศ. 2554 เป็นเหตุการณ์ซึ่งต้องสงสัยว่าเป็นเหตุโจมตีพลีชีพซึ่งเกิดขึ้นที่ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว ในเขตโดโมเดโวฟสกี มณฑลมอสโก นอกกรุงมอสโก เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 เวลา 16.30 น. ตามเวลามอสโก เหตุระเบิดดังกล่าวทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 35 คน และได้รับบาดเจ็บอีกมากกว่า 180 คน ซึ่ง 86 คนในจำนวนนี้ได้ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล สถานที่เสียชีวิตนั้น 31 คนเสียชีวิตที่ท่าอากาศยาน 3 คนเสียชีวิตที่โรงพยาบาล และอีก 1 คนเสียชีวิตขณะอยู่ในรถพยาบาล
เหตุระเบิดสร้างความเสียหายแก่บริเวณรับสัมภาระของอาคารผู้โดยสารขาเข้าระหว่างประเทศ มีบางรายงานระบุว่าเหตุระเบิดเป็นการกระทำของมือระเบิดพลีชีพ โดยเจ้าหน้าที่สืบสวนกล่าวว่า เหตุระเบิดเกิดขึ้นจาก "ระเบิดแสวงเครื่องบรรจุด้วยเศษกระสุน ชิ้นส่วนจากสายไฟที่ถูกสับ" และมีความรุนแรงอยู่ระหว่างทีเอ็นที 2 ถึง 5 กิโลกรัม ตำรวจกำลังติดตามผู้ต้องสงสัยเป็นชายสามคน หัวหน้าฝ่ายสืบสวนของรัสเซียได้กล่าวว่า เหตุระเบิดเป็นผลงานของกลุ่มก่อการร้าย เจ้าหน้าที่สืบสวนพบศีรษะของมนุษย์เพศชาย และปัจจุบันเชื่อกันว่าอาจเป็นศีรษะของมือระเบิดพลีชีพ
ตามข้อมูลของหนังสือพิมพ์รัสเซียฉบับหนึ่ง มีมือระเบิดดำเนินการอยู่สองคน ชายและหญิงอย่างละหนึ่งคน ส่วนผู้สมรู้ร่วมคิดที่อยู่ห่างจากจุดเกิดเหตุระเบิดอีกสามคนกำลังอยู่ในระหว่างถูกไล่ล่า แหล่งที่มาของการโจมตีดังกล่าวยังไม่ชัดเจน ผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคงคาดการณ์ว่ามือระเบิดอาจเป็นผู้ทำสงครามมุสลิมจากคอเคซัสเหนือ ถึงแม้ว่าข้อมูลดังกล่าวจะยังไม่ได้รับการยืนยันก็ตาม เหตุโจมตีดังกล่าวอาจเป็นพฤติการณ์แก้แค้นจากปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายล่าสุด รวมทั้งการสังหารปะฮ์รูดิน กัดจีเยฟ ในดาเจสถาน เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว กัดจีเยฟต้องสงสัยว่าจัดการโจมตีพลีชีพเมื่อปีที่แล้ว ตามข้อมูลรายงาน
ท่าอากาศยานดังกล่าวตั้งอยู่ห่างจากใจกลางกรุงมอสโก 40 กิโลเมตร และมีการสัญจรหนาแน่นโดยผู้ทำงานต่างชาติและนักท่องเที่ยว เหตุระเบิดดังกล่าวส่งผลให้ตลาดหลักทรัพย์มอสโกร่วงลงเกือบ 2% หลังจากเหตุระเบิด ประธานาธิบดีรัสเซีย ดมิทรี เมดเวเดฟ ประกาศว่า เขาจะชะลอการเดินทางออกนอกประเทศเพื่อไปเข้าร่วมสภาเศรษฐกิจโลก ในดาวอส ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ผู้เสียชีวิตที่ได้รับการยืนยันรายแรกเป็นผู้เขียนบทชาวยูเครนวัย 29 ปี อันนา ยาบลอนสกายา ผู้ประพันธ์บทละครเป็นจำนวนมาก ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้าเหตุระเบิด ยาบลอนสกายามาถึงท่าอากาศยานจากเมืองเกิด โอเดสซา เพื่อเข้าร่วมพิธีมอบรางวัลนักเขียนบทรุ่นใหม่ เธอเป็นหนึ่งในผู้ชนะรางวัลดังกล่าวซึ่งเป็นรางวัลที่จัดโดยนิตยสารซินีมาอาร์ต
25 มกราคม กระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉิน (EMECOM) ตีพิมพ์รายชื่อผู้เสียชีวิต โดยผู้เสียชีวิตจำนวน 26 คน จาก 35 คน ได้รับการยืนยัน
ตามการระบุของตัวแทนคณะกรรมการสืบสวนสหพันธรัฐรัสเซีย วลาดีมีร์ มาร์กิน ระบุว่า มีพลเมืองชาวอังกฤษเสียชีวิตในเหตุระเบิด 2 คน อย่างไรก็ตาม บทความในบีบีซีภายหลังได้ระบุว่ามีพลเมืองชาวอังกฤษเสียชีวิตเพียงคนเดียว ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นพลเมืองเยอรมัน มีเพียง Gordon Cousland นักวิเคราะห์ของ CACI เท่านั้น ที่ได้รับการยืนยันว่าเป็นพลเมืองชาวอังกฤษ ในขณะที่เหยื่ออีกรายหนึ่ง คิริล โบดราชอฟ ถูกบรรจุเป็นพลเมืองอังกฤษโดยกระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉิน ซึ่งเป็นพลเมืองรัสเซียที่อาศัยอยู่ในลอนดอนเป็นเวลาหลายปี กระทรวงการต่างประเทศบัลแกเรียรายงานว่ามีชายชาวบัลแกเรียเสียชีวิตด้วย 1 คน อย่างไรก็ตาม มีการระบุภายหลังว่าชายเชื้อสายบัลแกเรียนั้นแท้จริงแล้วเป็นพลเมืองออสเตรีย
ตามข้อมูลของสถานทูตสโลวาเกียในมอสโก นักแสดงหญิงชาวสโลวัก ซูซานนา เฟียโลวา ได้รับบาดเจ็บในเหตุระเบิดด้วย
ฟิล เนวิลล์
ตลาดหลักทรัพย์มอสโก
ตลาดหลักทรัพย์มอสโก  เป็นหนึ่งในตลาดหลักทรัพย์สากลที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสหพันธรัฐรัสเซียและยุโรปตะวันออก ตลาดเปิดทำการใน ค.ศ. 1992 และปัจจุบัน เป็นตลาดหลักทรัพย์ชั้นนำของรัสเซีย โดยมีรายการบริษัทในตลาดราว 239 บริษัท และมีมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาดอยู่ที่ 950,000 ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010
ตลาดหลักทรัพย์มอสโกประกอบด้วยสมาชิกและองค์กรที่เข้าร่วมกว่า 550 องค์กร ซึ่งทำการแลกเปลี่ยนกับลูกค้า ใน ค.ศ. 2006 มูลค่าการแลกเปลี่ยนในตลาดหลักทรัพย์แตะระดับที่ 20.38 ล้านล้านรูเบิล (754,900 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) นับเป็นมากกว่า 90% ของอัตราการแลกเปลี่ยนทั้งหมดของตลาดหลักทรัพย์ของรัสเซีย
อันนา ยาบลอนสกายา
ยาบลอนสกายาเกิดในโอเดสซา สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน (ปัจจุบัน ประเทศยูเครน) เธอได้ตีพิมพ์บทละครในภาษารัสเซียมากกว่า 12 ชิ้น และผลงานจำนวนมากได้มีการนำไปแสดงในที่ประชุมหลายแห่งในรัสเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา ยาบลอนสากยาได้รับรางวัลหลายรางวัลในการประกาศรางวัลด้านวรรณกรรมและการละครหลายแห่งในรัสเซีย (มอสโกและเยคาเตรินเบิร์ก) และเบลารุส (มินสค์) เธอยังได้เขียนกลอนแสดงอารมณ์ส่วนตัวอีกจำนวนหนึ่งด้วย
ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้าเหตุระเบิดในท่าอากาศยานโดโมเดโดโว เธอได้เดินทางมาถึงมอสโก จากโอเดสซาบ้านเกิด เพื่อเข้าร่วมพิธีมอบรางวัลที่จัดขึ้นโดยนิตยสารซินิมาอาร์ต ประจำปี พ.ศ. 2553
ฟูนาบาชิ
ฟูนาบาชิ  เป็นเมืองในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2480 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 85.64 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรประมาณ 601,396 คน
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของฟูนาบาชิเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา
อุรังอุตังสุมาตรา
อุรังอุตังสุมาตรา  เป็นหนึ่งในอุรังอุตังสองสปีชีส์ ซึ่งพบเฉพาะบนเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซียเท่านั้น อุรังอุตังชนิดนี้หายากและมีขนาดตัวเล็กกว่าอุรังอุตังบอร์เนียว ("P. pygmaeus") อุรังอุตังสุมาตราเพศผู้มีความสูงได้ถึง 1.4 เมตร และหนัก 90 กิโลกรัม ขณะที่เพศเมียจะมีขนาดตัวเล็กกว่า โดยเฉลี่ยแล้วจะสูง 90 เซนติเมตร และหนัก 45 กิโลกรัม
เมื่อเปรียบเทียบกับอุรังอุตังบอร์เนียวแล้ว อุรังอุตังสุมาตราค่อนข้างที่จะมีพฤติกรรมกินผลไม้ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง กินแมลงมากกว่า ผลไม้ที่อุรังอุตังชนิดนี้ชื่นชอบ รวมไปถึง จิกและขนุน นอกจากนี้มันยังกินไข่นกและสัตว์มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กด้วย อุรังอุตังสุมาตราใช้เวลากินอาหารในเปลือกต้นไม้น้อยกว่ามาก
มีการสังเกตพบว่า อุรังอุตังสุมาตราป่าในบึง Suaq Balimbing สามารถใช้เครื่องมือได้ อุรังอุตังจะหักกิ่งไม้ที่มีขนาดยาวประมาณหนึ่งฟุต จากนั้นจึงหักกิ่งอ่อนออกและเสียดสีปลายด้านหนึ่ง จากนั้น มันจะใช้แท่งไม้ดังกล่าวเพื่อขุดเข้าไปในโพรงต้นไม้เพื่อหาปลวก พวกมันยังใช้แท่งไม้แหย่ผนังรังผึ้ง โดยขยับไปมา แล้วจึงจับเอาน้ำผึ้ง นอกเหนือจากนั้น อุรังอุตังยังใช้เครื่องมือในการกินผลไม้ด้วย เมื่อผลของต้นช้างไห้สุก สันเปลือกที่แข็งของมันจะอ่อนลงจนกระทั่งเปิดออก ภายในผลของมันคือเมล็ดที่อุรังอุตังชอบกิน แต่เมล็ดจะถูกหุ้มด้วยขนคล้ายเส้นใยแก้ว ซึ่งจะสร้างความเจ็บปวดให้แก่อุรังอุตังหากกินเข้าไป อุรังอุตังที่กินผลช้างไห้จะเลือกแท่งไม้ยาวห้านิ้ว แล้วหักเปลือกไม้ออก แล้วจึงค่อย ๆ รวบรวมเส้นขนโดยใช้แท่งไม้ดังกล่าว เมื่อผลไม้ปลอดภัยที่จะกินแล้ว มันก็จะกินเมล็ดโดยใช้แท่งไม้หรือนิ้วมือ ถึงแม้ว่าบึงที่คล้ายกันจะสามารถพบได้บนเกาะบอร์เนียว แต่อุรังอุตังบอร์เนียวไม่ใช้อุปกรณ์ประเภทนี้
อุรังอุตังสุมาตราจะอาศัยและหากินบนต้นไม้มากกว่าอุรังอุตังบอร์เนียว ซึ่งอาจเป็นเพราะเนื่องจากการมีนักล่าที่มีขนาดใหญ่กว่า อย่างเช่น เสือสุมาตรา มันจึงเคลื่อนที่จากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่งโดยการห้อยโหน
อุรังอุตังสุมาตราในธรรมชาติที่มีความคุ้นเคยกับมนุษย์ จะยอมให้มนุษย์เข้าใกล้ได้มากกว่า แต่ก็ไม่ใกล้จนเกินไป ผิดจากประชากรที่อาศัยอยู่ในป่าลึกเมื่อพบมนุษย์จะรีบหนีทันที
อุรังอุตังสุมาตรา จะหักกิ่งไม้ทั้งกิ่งทำเป็นรังบนต้นไม้ โดยเลือกสถานที่ ๆ ปลอดภัย หนึ่งตัวอาจมีรังได้ถึง 3-4 แห่ง บางตัวอาจจะทำรังเพียงแค่นอนเล่น และมีพฤติกรรมย้ายรังไปเรื่อย ๆ
วัฏจักรชีวิต.
อุรังอุตังสุมาตราเป็นสัตว์สังคมมากกว่าอุรังอุตังบอร์เนียว กลุ่มของอุรังอุตังเหล่านี้จะรวมตัวกันเพื่อหาอาหารบนต้นจิกที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม เพศผู้โตเต็มวัยมักจะหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับเพศผู้ตัวเต็มวัยอีกตัวหนึ่ง เพศผู้ที่ยังโตไม่เต็มวัยจะพยายามจับคู่กับเพศเมีย ถึงแม้ว่าพวกมันมักจะประสบความล้มเหลวเป็นส่วนใหญ่ เนื่องจากเพศเมียตัวเต็มวัยสามารถหลีกหนีเพศผู้เหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย เพศเมียตัวเต็มวัยมักจะจับคู่กับเพศผู้ตัวเต็มวัยมากกว่า
ช่วงอัตราการเกิดของอุรังอุตังสุมาตรายาวนานกว่าอุรังอุตังบอร์เนียว และถือว่ายาวนานที่สุดในหมู่พวกลิงใหญ่ อุรังอุตังสุมาตราพร้อมที่จะมีลูกเมื่ออายุได้ 15 ปี ลูกอ่อนอุรังอุตังจะอยู่ใกล้กับแม่ของมันจนกระทั่งอายุได้ 3 ปี และแม้กระทั่งหลังจากนั้น พวกมันจะยังคงรวมกลุ่มกับแม่ของมัน อุรังอุตังทั้งสองชนิดมักจะมีชีวิตอยู่หลายทศวรรษ มีประมาณการอายุขัยว่าอาจสูงถึงมากกว่า 50 ปี ค่าเฉลี่ยของการผสมพันธุ์ครั้งแรกของอุรังอุตังสุมาตราอยู่ที่ 12.3 ปี ไม่มีสัญญาณระบุถึงภาวะหมดประจำเดือนในอุรังอุตังชนิดนี้
อุรังอุตังสุมาตราเป็นสัตว์ประจำถิ่นเกาะสุมาตรา และมีถิ่นที่อยู่อาศัยจำกัดโดยเฉพาะอย่างยิ่งทางตอนเหนือของเกาะ ในธรรมชาติ อุรังอุตังสุมาตรารอดชีวิตอยู่ในจังหวัดนังกรูอาเจะฮ์ดารุสสลาม (NAD) ซึ่งตั้งอยู่ทางปลายเหนือสุดของเกาะ อุรังอุตังชนิดนี้เคยมีถิ่นที่อยู่อาศัยอย่างกว้างขวาง เนื่องจากพบว่ามันได้เคยอาศัยห่างออกไปทางใต้ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อย่างเช่น ในจำบีและปาดัง อุรังอุตังสุมาตราจำนวนน้อยยังได้อาศัยอยู่ในจังหวัดสุมาตราเหนือ ตามแนวที่ติดต่อกับ NAD โดยเฉพาะอย่างยิ่งในป่าทะเลสาบโทบา อุรังอุตังชนิดดังกล่าวได้ถูกจัดอันดับเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ขั้นวิกฤตในบัญชีแดงของ IUCN ตั้งแต่ ค.ศ. 2000 และได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งใน "ไพรเมตที่ใกล้สูญพันธุ์ที่สุดในโลก 25 ชนิด"
การสำรวจใน ค.ศ. 2004 ประเมินว่ามีอุรังอุตังสุมาตราเหลืออยู่ประมาณ 7,300 ตัว และปัจจุบันเหลืออยู่เพียงแห่งเดียวในโลก คือ อุทยานแห่งชาติกุนุงเลเซอร์ ซึ่งเป็นมรดกโลก
เสือสุมาตรา
รอยไถ
รอยไถ เป็นผลงานประพันธ์อมตะนิยาย อีกเรื่องหนึ่งของ ไม้ เมืองเดิม ที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง ได้แก่ แผลเก่า, บางระจัน, แสนแสบ, ขุนศึก ซึ่งเป็นเรื่องราวความรักของลือและบัวเผื่อนหนุ่มสาวแห่งทุ่งสอง
นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครมาแล้วหลายครั้ง สร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกและถูกสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2493 ในปีเดียวกันที่เรื่อง นิทราสายัณห์ ออกฉาย ต่อมา นำกลับมาสร้างภาพยนตร์อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2503 กำกับโดย สด ศรีบูรพารมย์ ต่อมานำกลับมาสร้างภาพยนตร์อีกครั้งในปี พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2532 ต่อมาก็นำมาเป็นละครโทรทัศน์
เพลง รอยไถ เป็นเพลง คำร้องและทำนองโดย ไพบูลย์ บุตรขัน, เนียน วิชิตนันท์ ซึ่งขับร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร เป็นประกอบภาพยนตร์ รอยไถ และต่อมา เมื่อ พ.ศ. 2545 ถูกเรียบเรียงใหม่โดย อมรุเทพ นวลนิรันดร คำร้อง-ทำนอง โดย สมศักดิ์ ใจกว้าง ขับร้องโดย หนุ่ม มาวิน เป็นเพลงประกอบละคร รอยไถ ใน ช่อง 7 สี
เรื่องราวของลือ ชาวนาหนุ่มผู้ไม่เคยก้มหัวให้ใครในทุ่งบางเขน ลือรักชอบพอกับบัวเผื่อน สาวสวยประจำท้องทุ่ง ซึ่งเป็นที่หมายปองของอ่อน นักเลงใหญ่ผู้ร่ำรวย แม้บัวเผื่อนจะอาศัยอยู่กินกับลือจนมีลูกด้วยกัน แต่อ่อนก็ยังหวังได้ตัวเธอมาครองอยู่เสมอ ด้วยความสนับสนุนจากแม่ของบัวเผื่อน มีเพียงบัวผัน น้องสาวของบัวเผื่อนเท่านั้นที่คอยเป็นกำลังใจให้ลือ
รอยไถ ได้นำมาเป็นภาพยนตร์ครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2493 และถูกทำมา 4 ครั้ง ได้แก่
รอยไถ ยังถูกสร้างนำเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 3 ครั้ง ได้แก่
ละคร รอยไถ โดยมีเพลงประกอบ แบบใหม่ คำร้อง-ทำนอง โดย สมศักดิ์ ใจกว้าง ถูกขับร้อง หนุ่ม มาวิน
เพลงรอยไถ.
เพลง รอยไถ เป็นเพลง คำร้องและทำนองโดย ไพบูลย์ บุตรขัน, เนียน วิชิตนันท์ เนื้อเดิมมี 3 ท่อน ไพบูลย์ บุตรขัน แต่ง 2 ท่อนแรกให้กับละครเรื่อง รอยไถ จากอมตะนิยายของ ไม้เมืองเดิม เมื่อปี พ.ศ. 2483 ใช้นามปากกาในการประพันธ์เพลงว่า "อมราวรรณ" เนียน วิชิตนันท์ แต่งท่อนที่ 3 เพิ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2485 สมควร กระจ่างศาสตร์ ร้องมาก่อนสมัยเป็นเพลงละคร เมื่อเป็นภาพยนตร์ครั้งแรก คำรณ สัมปุณนานนท์ เป็นผู้ร้องในฐานะผู้แสดงนำ ในการบันทึกแผ่นเสียงจำเป็นต้องตัดเนื้อเพลงออกไป 1 ท่อนเพราะเวลาเกินที่จำกัดไว้ สมยศ ทัศนพันธ์ ขับร้องเมื่อปี พ.ศ. 2497
ต่อมา ขับร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร เป็นประกอบภาพยนตร์ รอยไถ และต่อมา เมื่อ พ.ศ. 2545 ถูกเรียบเรียงใหม่โดย อมรุเทพ นวลนิรันดร คำร้อง-ทำนอง โดย สมศักดิ์ ใจกว้าง ขับร้องโดย หนุ่ม มาวิน เป็นเพลงประกอบละคร รอยไถ ใน ช่อง 7 สี
สปีด (ช่องรายการโทรทัศน์)
สปีด แชนแนล หรือ สปีด  เป็นช่องรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางเคเบิลทีวี และ จานดาวเทียม ในส่วนต่างๆของทวีปอเมริกาเหนือ เริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งสำนักงานใหญ่อยู่ใน ชาร์ลอตต์, รัฐนอร์ทแคโรไลนา รายการโทรทัศน์ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับยานยนต์ ได้แก่ รถสูตรหนึ่ง, NASCAR
SPEED Channel
แอรอน เลนนอน
แอรอน จัสติน เลนนอน  เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลคัยเซรีสปอร์ ในซือเปร์ลีก​ ประเทศตุรกี​ ในตำแหน่งกองกลาง
บลัดดีแซตเทอร์เดย์ (ภาพถ่าย)
บลัดดีแซตเทอร์เดย์  เป็นชื่อของภาพถ่ายขาวดำซึ่งได้รับการตีพิมพ์อย่างกว้างขวางในช่วงเดือนกันยายน-ตุลาคม ค.ศ. 1937 และมีผู้ชมภาพถ่ายดังกล่าวมากกว่า 136 ล้านคนทั่วโลก ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน โดยเป็นภาพเด็กทารกกำลังร้องไห้อยู่ในซากปรักหักพังที่ถูกทิ้งระเบิดของสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้ใต้ ภาพถ่ายดังกล่าวได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมซึ่งแสดงถึงความโหดร้ายในช่วงสงครามของญี่ปุ่นในจีน ภาพนี้ถ่ายขึ้นเพียงไม่กี่นาทีหลังจากการโจมตีทางอากาศต่อพลเรือนระหว่างยุทธการเซี่ยงไฮ้ ช่างถ่ายภาพของเฮิร์สท์คอร์เปอเรชัน เอช.เอส. "นิวส์รีล" หว่อง ซึ่งไม่สามารถระบุเอกลักษณ์หรือแม้กระทั่งเพศของเด็กที่ได้รับบาดเจ็บคนดังกล่าว ผู้ซึ่งแม่ของเด็กคนนี้พบว่านอนเสียชีวิตในบริเวณใกล้เคียง ภาพนี้เป็นหนึ่งในภาพถ่ายสงครามที่เป็นที่จดจำที่สุดเท่าที่เคยได้รับการตีพิมพ์ ซึ่งอาจจะเป็นฉากภาพยนตร์ข่าวที่มีชื่อเสียงที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1930 ภาพดังกล่าวกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกโกรธแค้นแก่ชาวตะวันตกถึงความโหดร้ายของญี่ปุ่นในจีน นักหนังสือพิมพ์ แฮโรลด์ ไอแซกส์ เรียกภาพสัญลักษณ์นี้ว่าเป็น "หนึ่งในชิ้นงาน 'โฆษณาชวนเชื่อ' ที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาลชิ้นหนึ่ง"
หว่องถ่ายภาพฟิล์มของสถานีใต้ที่ถูกระเบิดไปด้วยกล้องภาพยนตร์อายโมของเขา และเขายังได้จับภาพบางภาพด้วยกล้องไลก้า ภาพนิ่งที่มีชื่อเสียง ถ่ายจากกล้องไลก้า อาจเรียกได้ด้วยชื่ออื่นที่เกิดขึ้นไม่บ่อยครั้งนัก โดยมีการอธิบายถึงองค์ประกอบที่มองเห็นได้ โดยภาพนี้มีการเรียกว่า "ทารกชาวจีนไร้แม่", "ทารกชาวจีน" และ "ทารกในสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้" ภาพถ่ายดังกล่าวได้รับการประณามโดยนักชาตินิยมชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งแย้งว่าเป็นการจัดฉากขึ้น
เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 6
เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 7
เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9
เบรก
เบรก หรือ เครื่องห้ามล้อ  เป็นอุปกรณ์ที่ยับยั้งการเคลื่อนไหว ตรงกันข้ามกับคลัตช์
ส่วนใหญ่เบรกใช้แรงเสียดทานในการแปลงพลังงานเป็นความร้อน แต่วิธีการอื่น ๆ ของการแปลงพลังงานอาจจะมีการทำงานอย่างอื่น เช่น เบรกใหม่เพื่อแปลงพลังงานจลน์ให้เป็นพลังงานไฟฟ้าซึ่งอาจจะถูกเก็บไว้สำหรับใช้งานในภายหลัง วิธีการอื่นที่แปลงพลังงานจลน์ให้เป็นพลังงานที่อาจจะเกิดขึ้นในรูปแบบที่เก็บไว้เช่นแรงดันอากาศหรือน้ำมันที่มีแรงดัน วิธีการอื่น ๆ การเบรก ถึงแม้ว่าจะมีการแปลงพลังงานจลน์ในรูปแบบที่แตกต่างกัน เช่นการถ่ายโอนพลังงานไปตรงมู่เล่ (ล้อหนักสำหรับหมุนถ่วงให้เครื่องยนต์เดินเรียบ)
กริช ทอมมัส
กริซ ทอมมัส (ชื่อเล่น : ตี่) เป็นนักธุรกิจ นักดนตรี นักแต่งเพลง ชาวไทย เกิดวันที่ 23 มีนาคม 2503 จบการศึกษาระดับชั้น มัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก จบระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และจบระดับอุดมศึกษาจาก คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (รุ่น 15 : รุ่นเดียวกับ ฐิติมา สุตสุนทร นักร้องชื่อดัง) มีบุตรและธิดาสามคน เคยดำรงตำแหน่ง กรรมการบริษัท ประธานกรรมการบริหาร ที่ปรึกษา สายธุรกิจจีเอ็มเอ็ม มิวสิค บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) และกรรมการผู้จัดการ ค่ายเพลงลูกทุ่ง "แกรมมี่โกลด์" ปัจจุบันเกษียณอายุ
กริชเริ่มหัดเล่นดนตรีด้วยตนเองตั้งแต่วัยเยาว์ รวมทั้งได้เรียนภาคทฤษฎีจากอ.พนัสชัย ศุภมิตร(อ.โป๊บ)และภาคปฏิบัติทางดนตรี จนเริ่มเข้ามาเป็นนักดนตรีตามไนท์คลับ และนักดนตรีวงลูกทุ่งสมัยเรียนมหาวิทยาลัย กระทั่งปี พ.ศ. 2523 จึงได้เป็นนักดนตรีวง"บาราคูดัส" ตำแหน่งคีย์บอร์ด เล่นประจำที่โรงแรมมณเฑียร และแอมบาสเดอร์ มีผลงานเล่นแบ็คอัพให้กับ สาว สาว สาว ในภาคบันทึกเสียงและภาคแสดงสด และมีอัลบั้มเพลงของตนเองชุด "เช้าวันอาทิตย์" กับบริษัทบริษัท แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (ปัจจุบันคือ บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน)) แต่มีอันต้องยุบวงในปี พ.ศ. 2528
ปี พ.ศ. 2529 กริชเริ่มเป็นโปรดิวเซอร์ นักแต่งเพลง และนักดนตรีให้กับศิลปินของแกรมมี่ เช่น เอ็กซ์ วาย แซด สามารถ พยัคฆ์อรุณ มาช่า วัฒนพานิช(ชุดแรก) วงไมโคร เป็นต้น นอกจากนี้ยังทำให้กับศิลปินค่ายต่างๆ และเพื่อนศิลปินเป็นบางโอกาส เช่น อิทธิ พลางกูร และ ภูสมิง หน่อสวรรค์
เมื่อบริษัท แกรมมี่ เปิดค่ายเพลงลูกทุ่งในนาม "แกรมมี่โกลด์" กริชจึงมารับตำแหน่งเป็นกรรมการผู้จัดการค่ายเพลง โดยสร้างศิลปินที่มีชื่อเสียงโด่งดัง อาทิ ไมค์ ภิรมย์พร ก๊อท จักรพันธ์ ศิริพร อำไพพงษ์ พี สะเดิด ต่าย อรทัย ตั๊กแตน ชลดา รวมทั้งนักแต่งเพลงอย่าง สลา คุณวุฒิ และกริชมารับตำแหน่งรองกรรมการผู้จัดการ บริษัทบริษัท แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ในปี พ.ศ. 2551 กริชยังได้ดำรงตำแหน่ง กรรมการ กรรมการบริหาร กรรมการบริหารความเสี่ยง และ รองกรรมการผู้อำนวยการอาวุโสสายงานธุรกิจเพลง (Chief Operating Officer of Music Business) บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ในปี พ.ศ. 2555 ได้รับตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารสายงานธุรกิจเพลง (CEO) ก่อนส่งมอบตำแหน่งให้ ภาวิต จิตรกร ในปีพ.ศ. 2560 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานที่ปรึกษา สายธุรกิจจีเอ็มเอ็ม มิวสิค
งานแต่งเพลง.
หลังจากบาราคูดัสยุบวง กริช ทอมมัส ทำเพลงโฆษณาเป็นหลักรวมถึงเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับ เอ็กวายแซด ในชุด ดอกไม้บาน...เจ้าเอย ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก กริชต้องการออกผลงานในนามวงดนตรีอีกครั้ง แต่เป็นแนวเพลงที่แตกต่างไปจากสมัยที่เป็นบาราคูดัส ครั้งนี้ต้องการนำเสนอเป็นแนวโฟล์คร็อค เลยตั้งวงดินสอดำขึ้นมาโดยมีลักษณะเป็นงานโปรเจกต์มากกว่า คือวงนี้จะไม่มีสมาชิกตายตัว
สมาชิก วง ดินสอดำ
อำพล บุญพิเศษ
สมสิทธิ์ สะสม
จิรภัทร์ เอมซ์บุตร
ธวัชชัย ขำประสาท
"ชุด กระดาษขาว" (3 มกราคม พ.ศ. 2530)
ซาโมวาร์
ซาโมวาร์  ประดิษฐ์ขึ้นก่อนศตวรรษที่ 18 เพื่อใช้ต้มน้ำชาโดยเฉพาะ ให้ความร้อนด้วยถ่านหินหรือถ่าน ด้านล่างของกาจะมีก็อก ตรงกลางจะมีช่องว่างสำหรับใส่ถ่านเพื่อต้มน้ำให้เดือด ซึ่งส่วนใหญ่จะทำด้วยโลหะรูปร่างคล้ายแจกัน ประดับด้วยเงิน ทองแดง หรือเพชร ซาโมวาร์ มีใช้กันในหลายประเทศ นอกจากรัสเซียแล้ว ก็ยังนิยมใช้กันในประเทศที่ชนพื้นเมืองเป็นชาวสลาฟ ในอิหร่าน แคชเมียร์ และ ตุรกี หลายคนจึงโต้แย้งว่า ซาโมวาร์ อาจจะมีต้นกำเนิดมาจากประเทศเหล่านี้ก็ได้ แต่จากหลักฐานที่มีอยู่ และเป็นที่ชื่อถือ บอกว่ามันมาจากรัสเซีย แม้กระทั่งชื่อที่ใช้ในอิหร่าน ก็ยังเรียกว่า ซาโมวาร์ โดยคำๆนี้ในภาษารัสเซีย แปลได้ว่า " ต้มเอง " ซาโมวาร์ ในอิหร่าน มีหลักฐานว่าปรากฏขึ้นหลังศตวรรษที่ 18 แต่ในรัสเซีย มีหลักฐานว่าซาโมวาร์ปรากฏขึ้นในศตวรรษที่ 18
ซาโมวาร์ มีหลากหลายรูปทรง และขนาด (ตั้งแต่ 1 แกลลอน จนถึง 1 ลิตร ) ตอนแรกทำจากโลหะ แต่ต่อมามีการใช้วัสดุอื่นมาทำด้วยเช่นกัน อย่างเช่นดินเผา แต่ส่วนประกอบที่สำคัญ น่าจะได้แก่ขา ที่ทำหน้าที่ กันไม่ให้ความร้อนจากซาโมวาร์ ไหลลงมาโดนพื้นที่มันตั้งอยู่ และก็อกที่ทำหน้าที่ปล่อยน้ำออกจากซาโมวาร์
ใน สมัยก่อน ระบบการทำให้น้ำในซาโมวาร์ร้อน ใช้เป็นระบบท่อโลหะกลวง ติดตั้งในแนวตั้งอยู่กลางซาโมวาร์ ส่วนเชื้อเพลิงก็อาจจะเป็นฟืนหรือถ่านที่ใส่ลงไปในท่อกลวงนี้ ในสมัยเก่า ระบบการเผาไหม้เชื้อเพลิงที่เชื่องช้ามากของซาโมวาร์ ถือว่าเป็นการประหยัดเชื้อเพลิงอย่างมาก แต่ถ้าจะเร่งไฟให้แรงขึ้นก็สามารถทำได้โดยง่าย ด้วยความช่วยเหลือของที่เป่าลม แต่ปัจจุบัน ซาโมวาร์ พัฒนามาเป็นระบบไฟฟ้ากันหมดแล้ว ระบบท่อกลวงดังกล่าวจึงหายไป
บางรุ่นบางแบบ อาจจะมีฝาที่ด้านบนเป็นรูปถ้วย เพื่อใช้สำหรับอุ่นกาน้ำชา
ซาโมวาร์ ยุคโบราณ.
ตามประวัติที่บันทึกกันไว้ ผู้คิดค้นซาโมวาร์ขึ้นมา ชื่อนาย เฟดอร์ ลิซิตซิน ชาวเมืองตูลา ทางใต้ของกรุงมอสโก ซึ่งมีอาชีพทำปืนและกระสุน โดยในช่วงที่มีเวลาว่าง เขาและลูกชาย 2 คนก็ได้คิดสร้างซาโมวาร์ขึ้นมาเมื่อปลายศตวรรษที่ 18 ตอนแรกก็ทำใช้เอง แต่ต่อมาก็ทำมันออกขาย และก็ขายดิบขายดี โรงงานผลิตซาโมวาร์จึงเกิดตามมามากมาย และทำให้เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางการผลิตซาโมวาร์ ก่อนที่ศูนย์กลางนี้จะขยับขยายไปยังเมืองอื่นๆ
ซาโมวาร์บนแสตมป์โซเวียต.
ต้นศตวรรษ 20 มีความพยายามที่จะพัฒนาซาโมวาร์ โดยการเปลี่ยนไปใช้เชื้อเพลิงที่ทันสมัยเช่นน้ำมันก๊าด น้ำมันเชื้อเพลิง แต่ไม่ได้รับความนิยม เพราะเรื่องกลิ่น อันตรายจากเพลิงไหม้ และการระเบิด ยุคนี้ การรถไฟ ก็นำเอาซาโมวาร์ไปติดอยู่บนขบวนรถด้วย เพื่อให้ผู้โดยสารมากดน้ำร้อนไปใช้ได้ตามสบายด้วย
พอ ถึงยุค 50 และ 60 ซาโมวาร์ ก็หันมาใช้ระบบไฟฟ้า และในยุคของเบรชเนฟ ซาโมวาร์ ก็มีชื่อเสียงไปทั่วโลก เมื่อมอสโกเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกปี 1980 และนักท่องเที่ยว นักกีฬา ที่เดินทางมารัสเซียในช่วงนั้น ก็ได้หอบหิ้วเอาซาโมวาร์กลับไปเป็นของที่ระลึกจำนวนมาก ทำให้คนทั้งโลกได้รู้จักมัน และนับตั้งแต่นั้นมา มันก็กลายเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของรัสเซีย
ซาโมวาร์ยุคโมเดิร์น.
ปัจจุบัน ซาโมวาร์ กลายเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างของการคิดถึงวันเวลาเก่าๆ เมื่อคนรัสเซียหลายคน ซื้อซาโมวาร์มาใช้ประดับประดาบ้าน แทนที่จะใช้ในการชงชา
http://www.oknation.net/blog/print.php?id=216892
การปฏิวัติอียิปต์ พ.ศ. 2554
การปฏิวัติอียิปต์ พ.ศ. 2554 เกิดขึ้นหลังการลุกฮือของประชาชนซึ่งเริ่มตั้งแต่วันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2554 และจนถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 ยังคงดำเนินต่อไป การลุกฮือส่วนใหญ่เป็นการรณรงค์การต่อต้านของพลเมือง (civil resistance) โดยปราศจากความรุนแรง ซึ่งมีลักษณะของชุดการเดินขบวน การเดินแถว พฤติกรรมการดื้อแพ่ง และการประท้วงของแรงงาน ผู้ประท้วงหลายล้านคนที่มีภูมิหลังทางสังคมเศรษฐกิจและศาสนาอันหลากหลายต่างเรียกร้องให้โค่นล้มรัฐบาลของประธานาธิบดีอียิปต์ ฮอสนี มุบารัก แม้จะมีลักษณะสงบโดยธรรมชาติ แต่ไม่แคล้วที่การปฏิวัติจะเกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงระหว่างกองกำลังความมั่นคงและผู้ประท้วง โดยมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 846 คน และได้รับบาดเจ็บ 6,000 คน การลุกฮือดังกล่าวเกิดขึ้นในกรุงไคโร, อเล็กซานเดรีย และนครอื่นในอียิปต์ หลังการปฏิวัติตูนิเซีย ซึ่งส่งผลให้รัฐบาลของประธานาธิบดีตูนิเซียอันครองอำนาจมาอย่างยาวนานล้มลง เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ หลังเผชิญกับการประท้วงและแรงกดดันหลายสัปดาห์ มุบารักได้ลาออกจากตำแหน่ง
การประท้วงดังกล่าวเป็นผลพวงส่วนหนึ่งมาจากขบวนการอาหรับสปริงที่เกิดขึ้นในแอฟริกาเหนือซึ่งเริ่มตั้งแต่ปลาย พ.ศ. 2553 ความเดือดร้อนของผู้ประท้วงอียิปต์มุ่งไปยังปัญหาด้านกฎหมายและการเมือง รวมทั้งความรุนแรงของตำรวจ กฎหมายสถานการณ์ฉุกเฉิน การขาดการเลือกตั้งอย่างเสรีและเสรีภาพในการแสดงออก คอร์รัปชันซึ่งควบคุมไม่อยู่ และปัญหาเศรษฐกิจ ซึ่งรวมไปถึงอัตราการว่างงานที่สูง ภาวะเงินเฟ้อราคาอาหาร และค่าแรงขั้นต่ำที่ต่ำ ความต้องการหลักจากผู้จัดการประท้วง คือ ยุติการปกครองของฮอสนี มุบารัก และยุติกฎหมายฉุกเฉิน ตลอดจนเสรีภาพ ความยุติธรรม รัฐบาลที่ไม่ใช่ทหารและตอบสนอง และการมีส่วนร่วมในการจัดการทรัพยากรของอียิปต์ การประท้วงโดยสหภาพแรงงานเพิ่มแรงกดดันต่อทางการอียิปต์
เหตุประท้วงครั้งนี้ได้รับการอธิบายว่า "ไม่เคยปรากฏมาก่อน" ในอียิปต์ และเป็น "การแสดงออกซึ่งความไม่พอใจของประชาชนครั้งใหญ่ที่สุดในยุคปัจจุบัน" ของประเทศ ระหว่างการประท้วงดังกล่าวได้มีผู้ชุมนุมที่จัตุรัสทาห์รีร์ในกรุงไคโรมากถึงสองล้านคน นับเป็นการประท้วงครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่ การจลาจลขนมปังในอียิปต์ พ.ศ. 2520
ระหว่างการลุกฮือ เมืองหลวงไคโรถูกอธิบายว่าเป็น "เขตสงคราม" และเมืองท่าสุเอซเป็นสถานที่เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงบ่อยครั้ง รัฐบาลประกาศเคอร์ฟิวซึ่งผู้ประท้วงฝ่าฝืน ขณะที่ตำรวจและทหารไม่บังคับใช้ การปรากฏของตำรวจกองกำลังความมั่นคงกลางของอียิปต์ ซึ่งภักดีต่อมุบารัก ค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยทหารซึ่งจำกัดมาก เมื่อไม่มีตำรวจ จึงมีการปล้นสะดมโดยแก๊งซึ่งแหล่งข่าวฝ่ายต่อต้านว่า ได้รับการสนับสนุนจากเจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบ เพื่อรับมือ พลเรือนจึงจัดตั้งกลุ่มเฝ้าระวังเพื่อปกป้องละแวกบ้านของตน
การตอบสนองระหว่างประเทศต่อเหตุประท้วงดังกล่าวผสมกันทั้งสนับสนุนและคัดค้าน แม้ส่วนใหญ่เรียกร้องให้ทั้งสองฝ่ายปฏิบัติด้วยสันติและมุ่งสู่การปฏิรูป รัฐบาลตะวันตกส่วนใหญ่แสดงความกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ หลายรัฐบาลออกคำเตือนท่องเที่ยวและพยายามอพยพพลเมืองของตนออกจากประเทศ
มุบารักยุบรัฐบาลและแต่งตั้งบุคลากรทหารและอดีตหัวหน้าหน่วยสืบราชการทั่วไปอียิปต์ (Egyptian General Intelligence Directorate) โอมาร์ สุไลมาน เป็นรองประธานาธิบดีในความพยายามปราบปรามผู้ไม่เห็นด้วย มุบารักขอรัฐมนตรีการบินและอดีตหัวหน้ากองทัพอากาศอียิปต์ อาเหม็ด ชาฟิก (Ahmed Shafik) ให้จัดตั้งรัฐบาลใหม่ โมฮัมเหม็ด เอลบาราเด (Mohamed Elbaradei) กลายมาเป็นบุคคลสำคัญของฝ่ายต่อต้าน โดยกลุ่มต่อต้านหลักทั้งหมดสนับสนุนบทบาทของเขาในฐานะผู้เจรจาสำหรับบางรูปแบบของรัฐบาลปรองดองถ่ายโอน เพื่อรับมือกับแรงกดดันที่เพิ่มขึ้น มุบารักจึงประกาศว่าจะไม่ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในเดือนกันยายน
วันที่ 11 กุมภาพันธ์ รองประธานาธิบดี โอมาร์ สุไลมาน ประกาศว่ามูบารักจะก้าวลงจากตำแหน่งประธานาธิบดีและเปลี่ยนผ่านอำนาจให้แก่สภากองทัพสูงสุด สุไลมานกล่าวว่ามูบารักจะถ่ายโอนอำนาจให้แก่กองบัญชาการทหารสูงสุด เจ้าหน้าที่ทางการกล่าวว่ามูบารักได้เดินทางออกจากกรุงไคโรแล้วและกำลังพำนักอยู่ในรีสอร์ตทะเลแดงในซาร์มอัลชีคที่ซึ่งเขามีภูมิลำเนาอยู่ วันที่ 24 พฤษภาคม มุบารักถูกสั่งให้เข้ารับการไต่สวนในข้อหาฆาตกรรมผู้ประท้วงโดยสงบโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ซึ่งหากถูกตัดสินว่าผิดจริง อาจได้รับโทษประหารชีวิต