pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ซาราห์ได้รับเด็กลูกครึ่งชาวอะบอริจินที่ชื่อ นูลลาห์ (แบรนดอน วอลเตอร์ส) เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต นูลลาห์เปิดเผยว่าผู้จัดการสถานที่เลี้ยงปศุสัตว์ นีล เฟลตเชอร์ (เดวิด เวนแฮม) สมคบคิดกับเจ้าพ่อตลาดค้าสัตว์ คิง คาร์นีย์ (ไบรอัน บราวน์) ร่วมกันวางแผนขโมยที่ดินของซาราห์ไปจากเธอ เพื่อรักษา ฟาร์อเวย์ ดาวน์ส เอาไว้ ซาราห์ต้องร่วมมือกับโดรเวอร์ ต้อนฝูงสัตว์ 2,000 ตัวข้ามพื้นที่ออสเตรเลียตอนเหนือ ซึ่งนับเป็นการเดินทางที่ทั้งน่าตื่นเต้นและโหดร้าย นอกจากนูลลาห์แล้ว พวกเขายังมีผู้ร่วมทางที่ไม่ค่อยจะเข้าท่านักอย่างนักบัญชีขี้เมา คิปลิง ฟลินน์ (แจ็ก ธอมป์สัน) สองหนุ่มผู้เลี้ยงปศุสัตว์ มาการ์ริ (เดวิด งุมบูจาร์รา) กับ กูลาจ (แอนกัส พิลาคิว) แม่บ้านอะบอริจิน แบนดี เลกส์ (ลิเลียน ครอมบี) พ่อครัวชาวจีน ซิง ซอง และไม่นานนักพวกเขาก็พบว่าตกอยู่ใต้การชักนำของพ่อมดชาวอะบอริจิน คิง จอร์จ (เดวิด กัลพิลิล) ความงดงามของพื้นที่แห่งทวีปโบราณ ความเสน่หาที่มีต่อโดรเวอร์ และความรักแห่งเพศแม่ที่มีต่อนูลลาห์ ทำให้ซาราห์เปลี่ยนไปจากเดิม แต่เมื่อสงครามมาถึงชายฝั่งของออสเตรเลีย กองทัพญี่ปุ่นทิ้งระเบิดถล่มเมืองดาร์วินจนพังพินาศ ครอบครัวที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้แต่แรกครอบครัวนี้ก็ต้องพรากจากกัน ซาราห์ โดรเวอร์ และนูลลาห์ ต้องต่อสู้เพื่อค้นหากันและกันท่ามกลางโศกนาฏกรรมและความวุ่นวาย
สะพานมหัศจรรย์ (2007)
ลิโอเนล เมสซี่
โรงเรียนสามง่ามชนูปถัมภ์
โรงเรียนสามง่ามชนูปถัมภ์ (อังกฤษ: Samngamchanupatam School; อักษรย่อ: ส.ช.) เป็นโรงเรียนประจำอำเภอสามง่าม ตั้งอยู่เลขที่ 218 หมู่ที่ 10 ตำบลสามง่าม อำเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร เป็นสถานศึกษาที่ได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทานในระดับมัธยมศึกษาขนาดกลาง เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2502 ในปัจจุบันเปิดทำการเรียนการสอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
โรงเรียนสามง่ามชนูปถัมภ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2502 โดยมีนายนพ สุขกมล ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ในขณะนั้น โดยเปิดเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เพียงชั้นเดียวเท่านั้น เปิดทำการเรียนเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 โดยอาศัยอาคารเรียนโรงเรียนบ้านสามง่าม เพราะยังไม่มีอาคารเรียนในขณะนั้น แต่เนื่องจากโรงเรียนบ้านสามง่ามอยู่คนละฝั่งกับตลาด ซึ่งมีแม่น้ำยมขวางกั้นอยู่ นักเรียนต้องข้ามฟากจากตลาดโดยเรือจ้างเพื่อไปเรียน ทำให้ไม่สะดวกและไม่ปลอดภัย อีกประมาณครึ่งเดือนจึงมีคำสั่งจากอำเภอ ให้ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนสามง่าม (โรงเรียนประชาบาล) ในระยะนี้ทางอำเภอและโรงเรียนพร้อมด้วยคณะกรรมการได้ดำเนินการก่อสร้างอาคารเรียนโดยใช้เงินที่ชาวอำเภอสามง่ามร่วมบริจาคเป็นจำนวนเงิน 70,000 บาท ต่อมาได้ย้ายมาเรียนที่อาคารเรียนหลังนี้ กระทรวงศึกษาธิการได้ตั้งชื่อโรงเรียนแห่งนี้ว่า "โรงเรียนสามง่ามชนูปถัมภ์" ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมแห่งแรกของอำเภอสามง่าม แต่เนื่องจากภูมิประเทศที่ตั้งของโรงเรียนมีสภาพคับแคบมาก ในฤดูฝนน้ำจะท่วมบริเวณโรงเรียนเป็นที่เดือดร้อนของครู นักเรียน และผู้มาติดต่อเป็นอย่างยิ่ง ด้วยเหตุนี้ในปี พ.ศ. 2514 จึงได้ย้ายโรงเรียนไปที่ตั้งแห่งใหม่ คือที่ตั้งในปัจจุบันที่ 218 หมู่ที่ 10 บ้านไร่ ตำบลสามง่าม อำเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร 66140 ในเนื้อที่ 153 ไร่ ปัจจุบันเปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
ブルース・アーヴィン
四角號碼檢字法
ฉากกางเขนเฮริฟอร์ด
ฉากกางเขนเฮริฟอร์ด  เป็นฉากกางเขนที่ออกแบบโดยเซอร์จอร์จ กิลเบิร์ต สกอตต์และสร้างโดยบริษัทงานโลหะสคิดมอร์และบริษัทสำหรับมหาวิหารเฮริฟอร์ดในปี ค.ศ. 1862 ฉากกางเขนเฮริฟอร์ดเป็นงานศิลปะที่ทำด้วยเหล็กชิ้นสำคัญของศิลปะสมัยฟื้นฟูกอทิกของคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อเปิดแสดงครั้งแรกแก่สาธารณชนในงานแสดงมหกรรมนานาชาติ ค.ศ. 1862 ก็ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นงานที่ "งานที่ใหญ่และยิ่งใหญ่ที่สุดของศิลปะสถาปัตยกรรมสมัยใหม่" ฉากมีน้ำหนักทั้งหมดกว่าแปดตัน วัสดุที่ใช้สร้างประกอบด้วยเหล็กดัด ทองเหลือง ทองแดง หินมีค่า และโมเสก ฉากรองรับประติมากรรมของพระเยซูและเทวดา ในปี ค.ศ. 1967 ฉากได้รับการถอดออกจากมหาวิหารเพราะเห็นกันว่าเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสมกับกาลเวลาสำหรับการตั้งอยู่ในคริสต์ศาสนสถาน พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ตทำการซื้อในปี ค.ศ. 1984 แต่ฉากอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรม ในปี ค.ศ. 2001 หลังจากการรณรงค์โดยพิพิธภัณฑ์ในการหาทุนซ่อมจำนวนมากที่สุดสำหรับงานอนุรักษ์ งานชิ้นเอกที่ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ก็ได้นำมาติดตั้งอย่างเด่นเป็นสง่าหน้าประตูหลักของพิพิธภัณฑ์
Hereford Screen
Harley Hartwell
Cirque Du Freak
มนุษย์ประหลาดสยองขวัญ
วัตสันและปลาฉลาม
วัตสันและปลาฉลาม  ที่เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น ซิงเกิลทัน โคพลีย์จิตรกรชาวอเมริกัน เป็นภาพของการช่วยเหลือบรุค วัตสันผู้เป็นพ่อค้าบริติชและอดีตนายกเทศมนตรีของนครลอนดอนจากการถูกโจมตีโดยปลาฉลามที่ฮาวานาในคิวบา ภาพต้นฉบับสามภาพโดยโคพลีย์เป็นของ หอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.ในสหรัฐอเมริกา
เนื้อหาของภาพมาจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงที่อ่าวฮาวานาในปี ค.ศ. 1749 บรุค วัตสันในขณะนั้นเป็นเด็กกำพร้ามีอายุ 14 ปี มีทำหน้าที่ทำงานในเรือขนส่งสินค้า ขณะที่ว่ายน้ำอยู่คนเดียวในอ่าววัตสันก็ถูกโจมตีหลายครั้งโดยปลาฉลาม ครั้งแรกปลากัดเนื้อใต้น่องจากขาขวาของวัตสันออกไปก้อนใหญ่ ครั้งที่สองกัดเท้าตั้งข้อเท้าลงไป ผู้อยู่บนเรื่อลำเล็กๆ ที่พายเรือรอพากัปตันขึ้นฝั่งต่อสู้ช่วยชีวิตวัตสันไว้ได้ วัตสันถูกตัดขาจากใต้เข่าลงมา และมีชีวิตอยู่รอดมาได้ และต่อมาก็กลายมาเป็นนายกเทศมนตรีของนครลอน การโจมตีของปลาฉลามดังกล่าวเป็นการโจมตีของปลาฉลามที่ได้รับการบันทึกไว้อย่างละเอียดอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก
ภาพเขียน.
โคพลีย์กลายมาเป็นเพื่อนของบรุค วัตสันหลังจากที่ย้ายมาอยู่ลอนดอนในปี ค.ศ. 1774 และเขียนภาพนี้ด้วยกันสามเวอร์ชัน อาจเป็นได้ว่าวัตสันจ้างให้โคพลีย์เขียน เมื่อเสียชีวิตวัตสันก็ยกให้โรงพยาบาลไครสต์ ที่ยังคงมีภาพฉบับก็อปปีหลังจากที่ขายภาพต้นฉบับไปแล้ว โดยหวังว่าจะเป็นเครื่องพิสูจน์ "a most usefull Lesson to Youth"  ภาพนี้เป็นภาพแรกในภาพเขียนต่อๆ มาของจิตรกรรมประวัติศาสตร์ขนาดใหญ่ที่โคพลีย์เขียนหลังจากที่มาตั้งถิ่นฐานในลอนดอน
ภาพนี้เป็นภาพแบบจินตนิยมที่ซ่อนความสยดสยองของบาดแผลถูกซ่อนภายใต้คลื่น (แต่ก็ยังแสดงนัยยะเป็นเลือดในสายน้ำ) และตัววัตสันในภาพเลียนแบบการวางท่างของ "แกลดิเอเตอร์บอร์เกเซ" โดย อกาเซียสแห่งเอฟาซัสที่ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ใน กรุงปารีส นอกจากจะเห็นอิทธิพลของศิลปะเรอเนสซองซ์แล้ว โคพลีย์ก็อาจจะก็อาจจะได้มีโอกาสเห็นประติมากรรมเลอาโคอันและบุตรในกรุงโรมอีกด้วย นอกจากนั้นโคพลีย์ก็ยังได้รับอิทธิพลจากภาพ "ความตายของนายพลวูล์ฟ" โดย เบนจามิน เวสต์ และ ความนิยมอันสูงขึ้นของภาพพิมพ์แบบจินตนิยม
การวางองค์ประกอบของผู้ที่มาช่วยเหลือจากเรือแสดงนัยยะของงานเขียนของภาพ "โจนาห์ถูกโยนลงทะเล" โดย รูเบนส์ และภาพอื่นอีกสองภาพ "ปาฏิหาริย์ปลา" โดยรูเบนส์ และ งานร่างของราฟาเอลชื่อเดียวกัน ความรู้สึกบนใบหน้าแทบจะเหมือนที่เห็นในภาพ "Conférence de M. Le Brun sur l'expression générale et particulière" โดย ชาร์ลส์ เลอ บรุน ซึ่งเป็นงานที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1698 อันมีอิทธิพล ซึ่งเป็นงานที่แสดงอารมณ์ต่างๆ หลายอย่างตั้งแต่ความกลัวไปจนถึงความกล้าหาญ ส่วนประกอบหลายอย่างขององค์ประกอบได้รับการเปลี่ยนแปลงระหว่างการเขียนภาพ จากการวิจัยโดยอินฟราเรดแสดงให้เห็นว่าคนเรือสูงอายุที่เดิมเป็นชายหนุ่ม และ ภาพร่างแสดงกลาลีผิวดำทางตอนหลังของเรือที่ดูเหมือนจะเป็นคนเดียวกับคนที่โคพลีย์ใช้เป็นแบบในภาพ "หัวนิโกร" ที่เขียนในช่วงเดียวกัน เดิมตั้งใจจะให้เป็นกะลาสีผิวขาวที่ไว้ผมยาวสลวย
ภาพเขียนตั้งแสดงเป็นครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะในปี ค.ศ. 1778 โคพลีย์เขียนภาพที่สองที่มีขนาดใหญ่เต็มที่ตามแบบภาพแรกสำหรับสำหรับตนเองที่ในปัจจุบันเป็นของพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์, บอสตัน และภาพที่สามที่มีขนาดย่อมกว่าสองภาพแรก และเป็นทรงตั้งมากกว่าทรงนอนในปัจจุบันเป็นของสถาบันศิลปะแห่งดีทรอยต์ ภาพต้นฉบับเป็นของหอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.
โคพลีย์เองไม่เคยเดินทางไปฮาวานา และคงจะไม่เคยเห็นปลาฉลามอย่าว่าแต่การถูกโจมตีด้วยปลาฉลาม อาจจะเป็นได้ว่าโคพลีย์ได้เห็นภาพพิมพ์ของอ่าวฮาวานาจากหนังสือและแหล่งข้อมูลอื่น เพราะในฉากหลังของภาพของโคพลีย์มีจุดสนใจของฮาวานาต่างๆ อยู่ด้วย แต่ที่ขาดความน่าเชื่อถือคือปลาฉลามที่มีรายละเอียดที่ไม่ถูกต้องเช่นลักษณะของปากและตา
Watson and the Shark
สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก
สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เป็น ภาพยนตร์รักตลก ของไทยปี พ.ศ. 2553 และภาพยนตร์ฮิตในเอเชียปี พ.ศ. 2554 นำแสดงโดย มาริโอ้ เมาเร่อ และ พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ บอกเล่าเรื่องราวของเด็กหญิง ม.1 อายุ 14 ปีชื่อ น้ำ ใน โรงเรียนดรุณาราชบุรี ที่ตกหลุมรักกับรุ่นพี่ชั้น ม.4 ชื่อ โชน และเธอพยายามอย่างยิ่งที่จะให้ได้รับความสนใจจากเขา
น้ำสาวน้อย ม.1 วัย 14 หน้าตาธรรมดา ๆ และไม่สวย แต่เธอไปแอบชอบ พี่โชน พี่ม.4 ที่หล่อ เท่ ที่สุดในโรงเรียน แล้วแถมยังใจดีอีกต่างหากทำให้น้ำมีคู่แข่งเป็นสาว ๆ ทั้งม.ต้นและม.ปลาย ที่มีแต่คนสวย ๆ เต็มไปหมด แต่น้ำไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ เธอพยายามลุยทำทุกอย่าง สู้ทุกรูปแบบเพื่อที่จะเก่งและสวย แล้วเด่นขึ้นในโรงเรียนให้ได้ เพราะแอบหวังในใจเล็ก ๆ ว่าถ้าทำสำเร็จพี่โชนอาจจะหันมามองเธอซักครั้ง
น้ำทำตั้งแต่เอามะขามเปียกมาขัดผิว สมัครเป็นนางรำแม้จะถูกคัดออก หัดเป่าคาริเน็ตแล้วสมัครเข้าวงโยธวาทิตเพื่อที่จะได้อยู่ใกล้ ๆ พี่โชน ด้วยความช่วยเหลือของเพื่อน ๆ แก๊งหน้าแย่ ในที่สุดน้ำก็ได้เป็นดรัมเมเยอร์มือหนึ่งของจังหวัด จนตอนที่เรียนอยู่ ม.3 เธอได้เป็นดาวของโรงเรียน น้ำตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่ม ๆ ทั้งโรงเรียน มีคนเข้ามาจีบเป็นสิบ ๆ คน ยกเว้น โชน คนที่เธอรอคอยอยู่คนเดียว
น้ำไปสารภาพ​รักกับพี่โชนในวันสุดท้ายของวันสอบและน้ำก็ได้อกหักกลับมาเพราะโชนได้เป็นแฟนกับปิ่นแต่ในใจลึกๆของโชนแล้วนั้นยังคงรักน้ำมาตั้งแต่ตอนที่น้ำยังไม่สวย ผ่านไป 9 ปี ทั้งโชนและน้ำ ได้มาพบกันในรายการทีวีรายการหนึ่ง...
บทภาพยนตร์.
ภาพยนตร์เรื่อง "สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก" เป็นผลงานกำกับเรื่องแรกของ วศิน ปกป้อง ที่เคยกำกับมิวสิกวิดีโอมาก่อน และพุฒิพงศ์จะเติมความสนุกลงไป โดยวางโครงสร้าง ให้เล่าเรื่องจากทางฝั่งผู้หญิง และฝั่งผู้ชายไปไว้ในส่วนไคลแมกซ์ของเรื่อง โดยในรายละเอียดของตัวละครและบทสนทนานั้น ได้ วรลักษณ์ กล้าสุคนธ์ (บอลรูม) ซึ่งเป็นตัวแทนทีมเขียนบทของเวิร์คพอยท์มาช่วยพัฒนา โดยมีพี่จิก ประภาส ชลศรานนท์ เป็นผู้ให้คำแนะนำ
ในส่วนการคัดเลือกนักแสดงหญิง ในบท "น้ำ" แสดงโดยพิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ ทีมงานได้ทำการทดสอบบทนักแสดงวัยมัธยม ทีมงานกล่าวว่า "เกือบหมดวงการแล้ว" โดยเล่าให้ฟังว่า คนอื่นเขาอาจจำการแสดงแบบละครมา แต่สำหรับพิมพ์ชนกมีความแตกต่างจากคนอื่นที่สุดและอินกับบทได้ง่ายมาก จุดเด่นของพิมพ์ชนก คือ เป็นตัวละครที่หลายคนแทบไม่สังเกตเห็นว่าเธอกำลังแสดง จากมิวสิควิดีโอ 14 อีกครั้ง” (เสก โลโซ), เพลง ๆ นี้ (สิงโต เดอะสตาร์) รวมไปถึงภาพยนตร์อย่าง 5 หัวใจฮีโร่ และ เชือดก่อนชิม ซึ่งได้ มาริโอ้ เมาเร่อ ในบท "พี่โชน" รวมไปถึงนักแสดงตลกอย่าง ตุ๊กกี้ ชิงร้อยฯ ในบทบาทคุณครู ร่วมด้วย พิจิตรา สิริเวชพันธ์
ภาพยนตร์เปิดตัว 4 วันแรกด้วยรายได้ 18.5 ล้านบาท ออกฉาย 11 วันทำรายได้รวม 40.5 ล้านบาท ในสุดสัปดาห์ที่ 3 รายได้ของภาพยนตร์ยังทำได้ดี จากการพูดแบบปากต่อปากในกลุ่ม คนดูสังคมออนไลน์และเว็บบอร์ด เก็บเงินได้ถึง 10.2 ล้านบาท ส่วนในสุดสัปดาห์ที่ 4 ทำเงินได้อีก 6 ล้านบาท ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 80 ล้านบาท(เป็นรายได้เฉพาะกรุงเทพ ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่) โดยเป็นภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้มากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของปี พ.ศ. 2553 รองจากเรื่อง "กวน มึน โฮ"
จากผลการสำรวจของเอแบคโพล ในหัวข้อ "ที่สุดแห่งปี 2553 ด้านบันเทิง" ภาพยนตร์เรื่อง "สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก" ติดอันดับ 1 ของภาพยนตร์ไทย ที่เป็นที่ชื่นชอบมากที่สุดในปี 2553 ด้วยคะแนนร้อยละ 19.2 ภาพยนตร์ชุดนี้ยังได้รับการตอบรับอย่างดีจากประเทศจีน โดยมีแผนจัดฉายที่โรงภาพยนตร์ถึง 6,000 แห่ง ซึ่งถือเป็นภาพยนตร์ไทยที่ได้รับการตอบรับจากประเทศจีนมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา
ในปี พ.ศ. 2555 มีการประกาศว่า สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก จะมีภาคต่อและผลิตโดยทีมงานเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ภาคต่อก็ไม่เคยเกิดขึ้นจริง ในปี พ.ศ. 2563 J&amp;T Express บริษัทขนส่งด่วนในไทยได้ออกโฆษณาที่มี มาริโอ้ เมาเร่อ และใบเฟิร์น พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ กลับมารับบทเป็น พี่โชนและน้ำ โดยในโฆษณา น้ำเปิดร้านบูติกแฟชั่น ในวันเปิดงาน พี่โชนไม่สามารถมาร่วมงานได้เนื่องจากตารางงานที่แน่นของเขา ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่วุ่นวาย วันต่อมา พี่โชนส่งไดอารี่ให้น้ำ เมื่อน้ำได้รับไดอารี่ เธอก็ปลุกความสัมพันธ์ของเธอกับพี่โชนอีกครั้ง
รีเมคและดัดแปลง.
ในปี พ.ศ. 2562 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นเว็บซีรีส์จีนเรื่อง สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่ารัก นำแสดงโดย ไล่ กวานหลิน และ จ้าว จินม่าย ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์หูหนาน
กานต์พิชชา วุฒิฐิติกร
คาเมรอน เป็นชื่อหรือนามสกุล อาจหมายถึง
リュウ
ครอบครัวรูแล็ง
ครอบครัวรูแล็ง  เป็นชุดภาพเหมือนที่เขียนขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1888 ถึง ค.ศ. 1889 โดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญในลัทธิประทับใจยุคหลัง
โฌแซ็ฟ รูแล็งเกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1841 ที่เมืองล็องแบ็สก์ ราว 60 กิโลเมตรทางตะวันออกของเมืองอาร์ล และเสียชีวิตในเดือนกันยายน ค.ศ. 1903 ที่เมืองมาร์แซย์ เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1868 โฌแซ็ฟแต่งงานกับโอกุสตีน-อาแล็กซ์ แปลีโก ซึ่งเกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1851 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1930
โฌแซ็ฟและโอกุสตีน-อาแล็กซ์มีบุตรสามคน ได้แก่ อาร์ม็อง ลูกชายคนโตเกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1871 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 ฟัน โคควาดภาพเมื่ออาร์ม็องเมื่ออายุได้ 17 ปี ต่อมาอาร์ม็องก็ทำงานเป็นผู้ฝึกงานตีเหล็กอยู่ที่ล็องแบ็สก์ กามีย์ ลูกสาวคนโตเกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1877 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1922 และมาร์แซล เกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1888 และมีอายุเพียงสี่เดือนเมื่อฟัน โคคเขียนภาพเหมือนให้
จำนวนสมาชิกในครอบครัวรูแล็งพอ ๆ กับครอบครัวฟัน โคคเอง ลูแบงสันนิษฐานตามแนวจิตวิทยาว่าฟัน โคคอาจจะรับครอบครัวรูแล็งเหมือนตัวแทนเป็นครอบครัวของตน
พ่อที่ต้องกระเบียดกระเสียรเพื่อหาเงินมาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องครอบครัว ขณะที่แม่ดูแลลูกอยู่ที่บ้าน ครอบครัวรูแล็งเป็นตัวอย่างของผู้ที่มาจาก "ชนชั้นแรงงาน" ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ของฝรั่งเศส
สิงหาคม ค.ศ. 1888.
ฟัน โคคมีความตื้นตันกับการต้อนรับลูกสาวคนใหม่ที่เพิ่งเกิดของครอบครัวรูแล็ง และนั่งลงดื่มเหล้ากับโฌแซ็ฟ ต่อมาก็เริ่มเขียนภาพเหมือนของโฌแซ็ฟ แต่ก็ไม่แน่ใจในคุณภาพ ฟัน โคคจึงวาดเวอร์ชันที่สองที่มีขนาดเล็กกว่าที่เน้นศีรษะ เขาชอบเวอร์ชันที่สองมากกว่าเวอร์ชันแรก รวมทั้งภาพวาดลายเส้นด้วยปากกาและหมึกหลังจากก๊อบปี้งานแล้ว ให้กับเพื่อนจอห์น ปีเตอร์ รัสเซลล์ และส่งภาพไปให้เตโอน้องชาย เวอร์ชันแรกอยู่ที่อาร์ลมาจนถึงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1889
พฤศจิกายน/ธันวาคม ค.ศ. 1888.
เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1888 ฟินเซนต์เขียนจดหมายถึงเตโอว่า
ขนาดที่ให้ "Toile de 15" คือขนาดประมาณ 65 x 54 เซนติเมตร ภาพทั้งชุดที่ว่าก็ได้แก่
The Roulin Family
กุฏิสมเด็จ
พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ (บอสตัน)
พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์  พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ที่ตั้งอยู่ที่บอสตันที่แมสซาชูเซตส์ในสหรัฐอเมริกาเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกาที่ดึงดูดผู้เข้าชมกว่าหนึ่งล้านคนต่อปี พิพิธภัณฑ์มีงานศิลปะกว่า 450,000 ชิ้น ซึ่งทำให้เป็นงานสะสมที่สำคัญที่สุดในทวีปอเมริกา พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1870 และที่ตั้งปัจจุบันตั้งมาตั้งแต่ ค.ศ. 1909 นอกจากการสะสมงานแล้วพิพิธภัณฑ์ยังคงมีความสัมพันธ์กับสถาบันศิลปะ, สถาบันแห่งพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์, บอสตัน และพิพิธภัณฑ์พี่น้อง, นะโงะยะ/พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์, บอสตันที่นะโงะยะในประเทศญี่ปุ่น
เบนิกโน อากีโน
เบนิกโน อากีโน  สามารถหมายถึง
Benigno Aquino
เบนินโย อากีโน
เบนิโญ อากีโน
จิงเจอร์เบรด
ฉายนันทน์ มโนมัยสันติภาพ หรือ แอม เกิดวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2527 เป็นนักแสดง วีเจ ชาวไทย มีผลงานเด่นคือเรื่อง Me...Myself ขอให้รักจงเจริญ และ แฮปปี้เบิร์ธเดย์ โดยแสดงคู่กับ อนันดา เอเวอริ่งแฮม จบการศึกษา ปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยเป็นเชียร์ลีดเดอร์ในงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 61 ก่อนจะเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการถ่ายแบบนิตยสาร โฆษณา วีเจ และแสดงภาพยนตร์ มีธุรกิจส่วนตัวโดยเปิดร้านเสื้อผ้า de Veen
ประตูนรก (แก้ความกำกวม)
ประตูนรก อาจจะหมายถึง
Gates of Hell (disambiguation)
จักรพรรดิถังเหวินจง
สมเด็จพระจักรพรรดิถังเหวินจง  ประสูติในปลายปี ค.ศ. 809 ทรงครองราชย์ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิมู่จงในปี ค.ศ. 827 มีพระนามเดิม Li An เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในสมเด็จพระจักรพรรดิมู่จงกับเจ้าจอมเซียวซึ่งต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิถังเหวินจงได้รับการสถาปนาเป็นไทเฮา นอกจากนี้เป็นพระอนุชาของสมเด็จพระจักรพรรดิถังจิงจงและเป็นพระเชษฐาในสมเด็จพระจักรพรรดิถังอู๋จง สวรรคตในปี ค.ศ. 840
ลำใย
เหตุการณ์โรงงานอบลำใยระเบิด พ.ศ. 2542
ไฮโนซอรัส
ไฮโนซอรัส  เป็นสกุลของสัตว์เลื้อยคลานทะเลในวงศ์ โมซาซอร์ เคยได้รับการขนานว่าเป็น โมซาซอร์ ที่ใหญ่ที่สุด โดยได้รับฉายาว่า “ที.เร็กซ์แห่งมหาสมุทร” ตอนแรกประมาณการความยาวไว้ที่ 17เมตร(54 ฟุต) ต่อมาในปี 1990 มีการปรับขนาดลดลงมาที่15 เมตร(49 ฟุต) แต่ต่อมา นักวิทยาศาสตร์ จอห์น ลินเกรน ได้ลดขนาดลงมาที่ 12.2เมตร (40 ฟุต) (ปัจจุบัน โมซาซอร์ที่ใหญ่ที่สุดคือไทโลซอรัส ฮอฟมานี โดยมีความยาว 19 เมตร) มันเป็นหนึ่งในนักล่าในทะเลที่อยู่บนสุดใน ยุคครีเทเซียส มันมีคู่แข่งร่วมยุคอย่าง อีลาสโมซอรัส โดยมีการพบหลักฐานฟอสซิลรอยกัดของ ไฮโนซอรัส ที่บริเวณหาง และครีบ ของ อีลาสโมซอรัส
ไฮโนซอรัส เป็นกิ้งก่าทะเลในวงศ์ย่อย ไทโลซอร์ (อังกฤษ:Tylosaurinae) ซึ่งเป็นกลุ่มกิ้งก่าทะเลตัวใหญ่ที่อยู่ในทุกทวีปของโลกยกเว้นในออสเตรเลียและอเมริกาใต้ แม้ว่าไฮโนซอรัสจะเป็นนักล่าในลำดับต้นๆเหมือนกัน แต่ว่ายน้ำได้ไม่เร็วนัก โดยชอบว่ายน้ำช้าๆ อาศัยครีบช่วยผลักดัน และมีโครงสร้างร่างกายที่ช่วยให้ลอยตัวได้ดีในน้ำ มีการลดน้ำหนักตัวโดยมีขาหน้าและหลังที่มีขนาดเล็ก กระดูกเชิงกรานและกล้ามเนื้ออกเล็ก มีเนื้อกระดูกบางและอาจเต็มไปด้วยเซลล์ไขมันระหว่างที่มีชีวิตอยู่ ซึ่งช่วยในการลอยตัวเหมือนทุ่นลอยในน้ำ ในเรื่องการกินก็ไม่ได้มีปัญหาโดยอาศัยขากรรไกรที่แข็งแรงพร้อมฟัน แหลมคม กินแม้กระทั่งโมซาซอร์ด้วยกันเอง เต่า ฉลาม และปลาอื่นๆ และอาจรู้จักใช้วิธีแอบซุ่มในหินหรือสาหร่ายในยามล่าเหยื่อ ซึ่งอะไรก็ตามที่หากเข้าไปในปากของมันแล้วก็ยากที่จะรอด แต่มีบ้างเหมือนกันที่เจ้าโมซาซอร์เพลี่ยงพล้ำถูกฉลามกัด หรือลูกๆของมันต้องกลายเป็นเหยื่อของฉลามไปบ้างก็มี ตัวทารกของมันมีขนาดเท่ากับ จระเข้ ในปัจจุบัน
เหตุการณ์โรงงานอบลำไยระเบิด พ.ศ. 2542
เหตุการณ์โรงงานอบลำไยในจังหวัดเชียงใหม่ระเบิด พ.ศ. 2542
โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม
โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม (ชื่อภาษาอังกฤษ: Matthayom Wat Nongkhaem School) เป็นโรงเรียนรางวัลพระราชทานขนาดใหญ่พิเศษและโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 443 ถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งใต้ แขวงหนองแขม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม ได้รับอนุมัติให้ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2490 โดยใช้ชื่อว่า ”โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม”
โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม ได้รับอนุมัติให้ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2490 โดยใช้ชื่อว่า ”โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม” ต่อมาในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2494 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ”โรงเรียนวัดหนองแขม” ตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการที่ให้ตัดคำว่า ”มัธยม” ออกจากชื่อโรงเรียนทุกโรงเรียน และกลับมาใช้ชื่อเดิม คือ ”โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม” เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ปัจจุบันโรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 443 ถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งใต้ แขวงหนองแขม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร 10160 เปิดทำการสอนระดับช่วงชั้นที่ 3 (ม.1 – ม.3) และช่วงชั้นที่ 4 (ม.4 – ม.6) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551
การศึกษาในท้องถิ่นหนองแขม เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2446 ได้มีโรงเรียนเกิดขึ้นเป็นโรงเรียนแรกคือ โรงเรียนประถมวัดหนองแขม จัดสอน 4 ชั้นเรียน ไม่มีการสอนภาษาต่างประเทศ ต่อมาในปี พ.ศ. 2456 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศให้เป็นโรงเรียนอาชีพจักสาน มีการเรียนเก็บค่าเล่าเรียน แต่ไม่เป็นที่นิยมของนักเรียนและผู้ปกครอง ในปี พ.ศ. 2447 กระทรวงศึกษาธิการ ได้จัดตั้งโรงเรียนประชาบาล ตำบลหนองแขม 1 (วัดหนองแขม) เปิดสอนวิชาสามัญ ไม่เก็บค่าเล่าเรียน และได้สั่งยุบโรงเรียนประถมวัดหนองแขม คงเหลือแต่โรงเรียนประชาบาล ตำบลหนองแขม 1 (วัดหนองแขม) ในขณะนั้นนักเรียนที่เรียนจบจากโรงเรียนแล้วไม่ค่อยได้เรียนต่อเนื่องจากสถานที่เรียนต่อในชั้นมัธยมศึกษาอยู่ไกลมากจึงนิยมออกไปประกอบอาชีพแทน
ในปี พ.ศ. 2490 บรรดาพ่อค้า คหบดี ข้าราชการ และประชาชนชาวหนองแขม ได้ร่วมใจกันตั้ง “คณะกรรมการจัดสร้างโรงเรียนมัธยม” จำนวน 77 คน โดยมี หลวงดรุณกิจวิทูร เป็นประธานกรรมการ ได้ดำเนินการจัดหาทุนสร้างโรงเรียนมัธยม จนกระทั่งมีเงินพอที่จะก่อสร้างโรงเรียนได้ จึงมอบให้หลวงดรุณกิจวิทูรเป็นผู้ขออนุญาตกระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งโรงเรียนมัธยมขึ้นที่วัดหนองแขม ต่อมากระทรวงศึกษาธิการ ได้มีคำสั่งที่ ส.102/2490 สั่ง ณ วันที่ 15 สิงหาคม 2490 ให้ตั้งโรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม บนพื้นที่ดินของวัดหนองแขม เนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา เปิดสอนชั้นมัธยมตอนต้น โดยอาศัยสถานที่โรงเรียนประชาบาล ตำบล หนองแขม 1 (วัดหนองแขม) เป็นการชั่วคราว ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน 2490 พร้อมกันนี้ได้แต่งตั้งให้ นายแสวง สุขะหุต ครูตรี โรงเรียนมัธยมวัดรางบัว มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ตรี โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม มีนักเรียนทั้งหมด 17 คน เป็นชาย 13 คน หญิง 4คน
ในปี พ.ศ. 2491 ได้ก่อสร้างอาคารหลังแรกด้วยเงินบริจาค เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2491 แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 เป็นเงินค่าก่อสร้างทั้งสิ้น 111,547.70 บาท และได้ทำพิธีเปิดป้ายโรงเรียนและมอบให้โรงเรียนให้กระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492
ในปี พ.ศ. 2499 ครูใหญ่แสวง สุขะหุต ได้เชิญผู้ปกครองนักเรียนมาประชุมครั้งแรก เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2499 เพื่อก่อตั้งสมาคมผู้ปกครอง-ครู และนักเรียนเก่าโรงเรียน มัธยมวัดหนองแขม ได้ดำเนินการจัดตั้งและจดทะเบียนวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2499โดยมีนายยอดอ่อนโอภาสซึ่งเป็นนายอำเภอหนองแขมในขณะนั้นเป็นนายกสมาคมคนแรก
ในปี พ.ศ. 2507 สมาคมผู้ปกครอง-ครู และนักเรียนเก่าโรงเรียนวัดหนองแขม ได้แยกออกเป็น 2 สมาคม คือสมาคมผู้ปกครองและครู มีนายเสงี่ยม นาควัชระ เป็นนายกสมาคม และสมาคมนักเรียนเก่าหนองแขม มี พล.ต.ต.ดิสสทัต ภูริปโชติ เป็นนายกสมาคม ซึ่งได้ดำเนินการขอจดทะเบียนสมาคมนักเรียนเก่าเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2517
ในปี พ.ศ. 2517 ได้รับจัดสรรงบประมาณ 400,000 บาท จากกระทรวงศึกษาธิการ ให้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมอีก 5 ไร่ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ในปี พ.ศ. 2518 สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม ได้จัดซื้อที่ดินมอบให้โรงเรียน จำนวน 3 ไร่ 9 ตารางวา เมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2518
ในปี พ.ศ. 2538 สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม ได้จัดซื้อที่ดินมอบให้โรงเรียน รวม 3 ไร่ 1 งาน 99.875 ตารางวา เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2538 และวันที่ 21 ธันวาคม 2538
ตลอดระยะเวลา 67 ปีที่ผ่านมา ด้วยความสามารถของผู้บริหารโรงเรียน นับตั้งแต่ นายแสวง สุขะหุต นายวิเชียร กัณหะยูวะ นายประสก มนุญญวงศ์ นายธงชัย สุขสวัสดิ์ นายบุญยัง แสงวิรุณ นายเจริญ เลื่อนธรรมรัตน์ นายธนวัฐ นาคนคร นางสุภาณี โลหิตานนท์ นายโสภณ กมล นายวันชัย ทองเกิด นายขวัญชัย ไกรธรรม และด้วยความร่วมแรงร่วมใจของครู อาจารย์ นักเรียน สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม สมาคมนักเรียนเก่าวัดหนองแขม มูลนิธิ และผู้มีอุปการคุณ ทำให้โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขมได้รับการส่งเสริมพัฒนาด้านการเรียนการสอน ให้มีความพร้อมทั้งบุคลากรและเทคโนโลยีที่ทันสมัย จัดบรรยากาศและสิ่งแวดล้อมที่สดชื่น ร่มรื่นและสวยงาม เอื้อต่อการเรียนรู้ สมกับเป็นโรงเรียนของชุมชนชาวหนองแขม ที่เจริญเติบโตอย่างสง่างาม ยืนหยัดและมั่นคงด้วยมาตรฐานโรงเรียนรางวัลพระราชทาน มีชื่อเสียงเป็นที่ยกย่องและยอมรับของประชาชนทั่วไป ผู้ปกครองให้ความศรัทธาและไว้วางใจส่งบุตรหลานเข้ามาเรียน นับเป็นเกียรติภูมิและความภาคภูมิใจของชาวหนองแขมทุกคน
รางวัลประจำโรงเรียน.
และรางวัลอื่นๆ อีกจำนวนมาก
รางวัลโรงเรียนพระราชทาน ปีการศึกษา 2552 จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว.
เมื่อวันที่ 26 ม.ค. 2553 ได้รับการประเมินสถานศึกษาเพื่อรับรางวัลพระราชทานและประกาศผลวันที่ 12 เม.ย. 2553 ผอ.สุภาณี โลหิตานนท์ เข้าเฝ้าฯ รับพระราชทานรางวัลโรงเรียนพระราชทาน ขนาดใหญ่พิเศษ ของ กรุงเทพมหานคร ประจำปีการศึกษา 2552 จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี 12 กรกฎาคม 2553 ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจ ยินดียิ่ง ชื่นชมและเป็นเกียรติยศสูงสุดที่ได้รับรางวัลในครั้งนี้ของคณะผู้บริหาร คณะครู อาจารย์ พนักงานราชการ นักเรียน นักการ ภารโรง โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม และประชาชนในท้องที่เขตหนองแขม
ประตูนรก
ประตูนรก  เป็นประติมากรรมกลุ่มขนาดใหญ่ที่สร้างโดยโอกุสต์ รอแด็งประติมากรชาวฝรั่งเศส ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส
ประติมากรรมชิ้นนี้เป็นภาพฉาก “นรกภูมิ” (Inferno) ซึ่งเป็นภูมิแรกของ “ไตรภูมิดันเต” โดยดันเต อาลีกีเอรี มีขนาดสูง 6 เมตร, กว้าง 4 เมตร และ หนา 1 เมตร และประกอบด้วยตัวแบบ 180 ตัว ตัวแบบมีขนาดตั้งแต่ 15 เซนติเมตร จนถึงกว่า 1 เมตร ตัวแบบบางตัวก็นำมาขยายเป็นประติมากรรมชิ้นอิสระโดยรอแด็ง
ประติมากรรมชิ้นนี้ได้รับการจ้างให้สร้างขึ้นโดยผู้อำนวยการวิจิตรศิลป์เมื่อปี ค.ศ. 1880 ให้สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1885 แต่รอแด็งก็ยังคงทำการสร้างอยู่เป็นพักๆ เป็นเวลา 37 ปี จนกระทั่งมาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1917
แต่พิพิธภัณฑ์ศิลปะตกแต่งก็มิได้รับการสร้างขึ้น งานของรอแด็งชิ้นนี้จึงตั้งอยู่ที่โอแตลบีรง รอแด็งอุทิศประติมากรรมชิ้นนี้, ภาพวาดลายเส้น และ สิทธิในการลอกเลียนในแก่รัฐบาลฝรั่งเศสในบั้นปลายของชีวิต ในปี ค.ศ. 1919 สองปีหลังจากที่รอแด็งเสียชีวิตโอแตลบีรงก็กลายเป็นพิพิธภัณฑ์รอแด็งซึ่งเป็นที่เก็บรักษา “ประตูนรก” และงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
แรงบันดาลใจในการสร้าง “ประตูนรก”.
การสร้างงานชิ้นใหญ่ขนาด “ประตูนรก” เป็นงานที่ไม่เคยทำกันมาก่อน แต่แรงบันดาลของงานชิ้นนี้มาจากงานประติมากรรม “ประตูสวรรค์” บนบานประตูหอศีลจุ่มซานจิโอวานนิในฟลอเรนซ์ที่สร้างโดยลอเร็นโซ กิเบอร์ติ ประตูสัมริดจากคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีรูปลักษณ์จากพันธสัญญาเดิม แรงบันดาลอีกแรงหนึ่งมาจากมหาวิหารของยุคกลาง ที่บางแห่งมีทั้งงานที่รวมประติมากรรมและประติมากรรมนูนสูงด้วยกัน
รูปลักษณ์ที่เด่น.
ประติมากรรมต้นฉบับเหล่านี้ได้รับการขยายและกลายเป็นงานศิลปะชิ้นเอกลักษณ์
พลาสเตอร์ของงานต้นฉบับได้รับการบูรณะในปี ค.ศ. 1917 และตั้งแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์รอแด็ง ในปารีส และพลาสเตอร์ที่แสดงขั้นตอนของการพัฒนาของงานตั้งแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์รอแด็งในมูดอง และในปี ค.ศ. 1917 เช่นกันก็ได้มีการสร้างหุ่นจำลองของพิมพ์ประติมากรรมสัมริดสำหรับ:
ต่อมาก็ได้มีการหล่อประติมากรรมสัมริดโดยพิพิธภัณฑ์รอแด็งให้แก่สถาบันหลายสถาบันที่รวมทั้ง:
แล้วดวงตะวันก็ฉายแสง
แล้วดวงตะวันก็ฉายแสง  เป็นนวนิยายเรื่องเอกเรื่องแรกของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 - 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม จัดพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2469 มีเนื้อหาเกี่ยวกับผู้อพยพชาวอเมริกันและชาวอังกฤษที่อาศัยอยู่ในทวีปยุโรป ในยุค ค.ศ. 1920 ชื่อเรื่องของหนังสือเล่มนี้ซึ่งตั้งโดยเฮมิงเวย์ตามคำแนะนำของสำนักพิมพ์ นำมาจากพระธรรมปัญญาจารย์ 1:5 ที่มีเนื้อความว่า"The sun also ariseth, and the sun goeth down, and hasteth to his place where he arose." ซึ่งเป็นคัมภีร์ลำดับที่ 25 หรือ 21ของพระคริสตธรรมคัมภีร์ โดยก่อนหน้านี้เฮมิงเวย์ตั้งชื่อให้กับนวนิยายเรื่องนี้ว่า เฟียสตา  ซึ่งชื่อดังกล่าวได้นำไปใช้ในการจัดพิมพ์ในฉบับสหราชอาณาจักร และฉบับภาษาเยอรมัน ภาษารัสเซีย ภาษาอิตาลี และภาษาสเปนของนวนิยายเรื่องนี้