pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม พิเชษฐได้กำกับดูแลบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) ซึ่งจุฬาราชมนตรีก็ได้แต่งตั้งพิเชษฐเป็นที่ปรึกษาเพื่ออำนวยความสะดวกในการช่วยเหลือผู้ที่เดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ ณ ประเทศซาอุดิอาระเบีย ทำให้พิเชษฐเริ่มมีความสัมพันธ์กับผู้นำศาสนาอิสลามในประเทศไทย
เมื่อถูกห้ามไม่ให้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองพิเชษฐก็ได้ผันตัวเองมาทำงานศาสนาอิสลามด้วยการสมัครเป็นกรรมการอิสลามประจำจังหวัดเพชรบุรีและได้รับเลือกเป็นกรรมการอิสลามประจำจังหวัดเพชรบุรี จากนั้นกรรมการอิสลามประจำจังหวัดเพชรบุรีก็เลือกให้พิเชษฐเป็นผู้แทนในคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย เมื่อได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย แล้วคณะกรรมการก็มีมติให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย
หลังจากได้รับเลือกเป็นเลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย นายสวาสดิ์ สุมาลยศักดิ์จุฬาราชมนตรี (ในขณะนั้น) ก็ได้เสนอชื่อให้พิเชษฐเป็นประธานจัดงานเมาลิดกลางแห่งประเทศไทย ฮิจเราะห์ศักราช 1427 ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานสถาบันมาตรฐานฮาลาลแห่งประเทศไทย รวมถึงได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าคณะผู้แทนฮัจญ์ทางการไทย (อะมีรุลฮัจญ์)อีกด้วย
อย่างไรก็ดีหลังจากที่นายอาศิส พิทักษ์คุมพลเข้ารับตำแหน่งจุฬาราชมนตรีซึ่งเป็นประธานกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยโดยตำแหน่งไม่นาน คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยก็ได้มีการยกเลิกโครงสร้างของคณะกรรมการสมัยจุฬาราชมนตรีคนก่อน ทำให้พิเชษฐต้องพ้นจากตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยไปด้วย ต่อมาพิเชษฐก็ได้ลาออกจากกรรมการอิสลามประจำจังหวัดเพชรบุรีทำให้พ้นจากตำแหน่งกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยด้วยเช่นกัน
พระนิชิเร็นไดโชนิน
มาริอา เซริโฟวิก
ธงชาติฮอนดูรัส
ธงชาติฮอนดูรัส ได้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1866 โดยมีรูปแบบที่อิงตามธงของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง ทั้งนี้ ฮอนดูรัสได้เข้าร่วมเป็นเครือรัฐสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลางของในปี ค.ศ. 1823 และได้ยอมรับเอาธงของสหพันธรัฐเป็นสัญลักษณ์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1866 หลังการแยกตัวจากสหพันธรัฐได้ 23 ปี จึงได้มีการแก้ไขลักษณะธงใหม่ โดยคงแถบสีธงของธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลางเดิมไว้ แต่เปลี่ยนเอารูปตราของสหพันธรัฐออก และใช้รูปดาวห้าแฉกสีฟ้า 5 ดวงแทน เพื่อเป็นเครื่องหมายรำลึกถึงรัฐผู้ก่อตั้งอดีตสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง
รายละเอียดธงชาติฮอนดูรัส ประกอบด้วยแถบสามแถบแนวนอน ความกว้างเท่ากัน เรียงกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า สัดส่วนโดยรวมกว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน สอบแถบบนเป็นสีฟ้า หมายถึงมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลแคริบเบียน แถบกลางสีขาวหมายถึงผืนแผ่นดินซึ่งคั่นกลางทะเลและมหาสมุทรทั้งสอง รวมทั้งยังหมายถึงสันติภาพและความเจริญรุ่งเรืองแห่งประชาชน กลางแถบขาวมีรูปดาวห้าแฉกสีฟ้าทั้งห้าดวงเรียงแถวเป็นรูปกากบาททแยง เป็นสัญลักษณ์รัฐชาติทั้งห้ารัฐที่ร่วมกันก่อตั้งสหพันธรัฐอเมริกากลางในอดีต อันได้แก่ คอสตาริกา กัวเตมาลา นิการากัว ฮอนดูรัส เอลซัลวาดอร์ และแสดงถึงความหวังว่าในอนาคตรัฐชาติทั้ง 5 รัฐนี้อาจมีโอกาสกลับมารวมกันเป็นหนึ่งอีกครั้ง
เรือของพลเรือนและรัฐบาลฮอนดูรัสจะชักธงชาติเป็นเครื่องหมายสำคัญประจำเรือ ส่วนเรือรบในบังคับของกองทัพเรือฮอนดูรัสจะชักธงนาวีขึ้นเป็นสัญลักษณ์ โดยธงดังกล่าวมีลักษณะคล้ายธงชาติ แต่เปลี่ยนเครื่องหมายกลางธงเป็นรูปตราแผ่นดินมีแถวโค้งของดาว 5 ดวงอยู่เบื้องล่าง
สหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง
สหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง  หรือที่รู้จักกันในชื่อ สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง  ในปีแรกแห่งการก่อตั้ง เป็นชื่อของรัฐอธิปไตยแห่งหนึ่งในอดีตในทวีปอเมริกาเหนือ ซึ่งจัดการปกครองด้วยระบอบสาธารณรัฐประชาธิปไตยระหว่าง ค.ศ. 1823 - 1840 ดินแดนของรัฐแห่งนี้ประกอบด้วยดินแดนที่เป็นประเทศคอสตาริกา กัวเตมาลา นิการากัว ฮอนดูรัส เอลซัลวาดอร์ และรัฐเชียปัสของประเทศเม็กซิโกปัจจุบัน
สำหรับชื่อประเทศนั้น ในตราแผ่นดินของประเทศนี้ได้อ้างอิงถึงชื่อประเทศของตนในช่วง ค.ศ. 1823 - 1824 ในภาษาสเปนว่า "Provincias Unidas del Centro de América" (สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง) อย่างไรก็ตาม หลังปี 1824 ชื่อของประเทศที่ปรากฏในรัฐธรรมนูญ ธงชาติ และตราแผ่นดิน ได้เปลี่ยนมาเป็น "República Federal de Centroamérica / Centro América" (สหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง) ในบางคราวมักมีการอ้างอิงถึงประเทศนี้ในภาษาอังกฤษอ้างไม่ถูกต้องว่า "United States of Central America" (สหรัฐอเมริกากลาง)
สนามฟุตบอลเทพหัสดิน
สนามเทพหัสดิน  เป็นสนามกีฬากลางแจ้ง ตั้งอยู่ด้านข้างสนามกีฬาแห่งชาติ มีลู่วิ่งจัดการแข่งขันกรีฑา ใช้ฝึกซ้อมกรีฑาและกีฬาทั่วไป ความจุ 6,378 ที่นั่ง เป็นเก้าอี้ทั้งหมด ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา)
สนามเทพหัสดิน เคยเป็นสนามเหย้าชั่วคราวของสโมสรฟุตบอล บีอีซี เทโรศาสน เนื่องจากสนามหนองจอกอยู่ในระหว่างการปรับปรุง
ในอดีตสนามเทพหัสดินใช้เป็นสนามฟุตบอล จัดกีฬาระดับประเทศและระดับเอเชียรองจากสนามศุภชลาศัย
สนามทีโอที แจ้งวัฒนะ
สนามทีโอที สเตเดียม เป็นสนามกีฬาฟุตบอล มีความจุประมาณ 5,439 ที่นั่ง ตั้งอยู่ที่ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร ก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2553 ปัจจุบันถูกใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรราชประชาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2565
ในอดีตสนามแห่งนี้เคยเป็นสนามเหย้าของสโมสรทีโอที เอสซี และสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ระหว่างปี พ.ศ. 2560 - 2562
เขากระโดง สเตเดี้ยม
บีจีสเตเดียม
บีจี สเตเดียม เป็นสนามฟุตบอลหญ้าจริง ที่สร้างขึ้นภายใน บริษัท บางกอกกล๊าส จำกัด (มหาชน) ตำบลบึงยี่โถ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี ขนาด 68 x 105 เมตร สำหรับใช้ในการแข่งขันฟุตบอลเกมเหย้าของสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด สโมสรฟุตบอลในไทยลีก มีความจุทั้งหมด 10,114 ที่นั่ง พร้อมเก้าอี้สนามกีฬามาตรฐานที่ได้รับการรับรองมาตรฐานจากสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (FIFA) และจากสหพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย (AFC) ในระดับ A Class
เดิมทีสนามแห่งนี้เป็นสนามหญ้าเทียมทั้งหมด จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2561 นั้นได้เปลี่ยนเป็นหญ้าจริงแทน
จากเดิมชื่อสนาม ลีโอ สเตเดี้ยม และได้เปลี่ยนเป็น บีจี สเตเดี้ยม โดยได้รับการอนุมัติจากสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ และบริษัท ไทยลีก จำกัด ในฐานะฝ่ายจัดการแข่งขันฟุตบอลภายในประเทศ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2565
โดยนอกจากจะเป็นรังเหย้าของสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด แล้ว ยังเคยใช้จัดการแข่งขันระดับนานาชาติของทีมชาติไทย รวมถึงฟุตบอลถ้วยรายการสำคัญของเมืองไทย
ธงชาติสหพันธรัฐอินเดียตะวันตก
สหพันธรัฐอินเดียตะวันตก เป็นอดีตรัฐอธิปไตยในภูมิภาคแคริบเบียน ซึ่งดำรงอยู่ระหว่าง พ.ศ. 2501 - พ.ศ. 2505 ธงชาติของประเทศนี้มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ในพื้นธงมีริ้วคดสีขาวพาดตามแนวนอน ตรงกลางธงนั้นมีรูปวงกลมสีเหลืองทอง ความกว้างเท่ากับระยะขอบนอกสุดของริ้วคดสีขาวสองริ้วตอนใน รูปสัญลักษณ์ดังกล่าวนี้หมายถึงทะเลแคริบเบียนและดวงอาทิตย์ทีฉายแสงเหนือท้องทะเล ธงนี้ออกแบบโดย เอ็ดนา มาร์เลย์ (Edna Manley)
คำบรรยายลักษณะของธงอย่างเป็นทางการ ปรากฏในวารสาร West Indies Gazette ดังนี้
คำว่าสีฟ้า (blue) ในเอกสารดังกล่าวนั้นมิได้ระบุว่าเป็นสีฟ้าแบบใด แต่โดยทั่วไปมักหมายถึงสีฟ้าเข้มอย่างสีน้ำเงินในธงบลูเอนไซน์ (Blue Ensign) ของสหราชอาณาจักร สำเนาของภาพธงที่ยังคงหลงเหลืออยู่นั้นปรากฏว่าใช้สีฟ้าหลากหลายระดับทั้งสีอ่อนและสีแก่ ส่วนธงของกองทัพเรือ ใช้ธงเซนต์จอร์จ (ธงพื้นขาวมีรูปกากบาทแดง) มีรูปธงสหพันธรัฐที่มุมธงบนด้านคันธง เช่นเดียวกับธงราชนาวี
วันที่กำหนดให้ประดับธงชาติได้แก่วันที่ 3 มกราคม (วันที่ระลึกแห่งการชักธงชาติบริเตนและธงชาติสหพันธรัฐ) วันที่ 23 กุมภาพันธ์ (วันสหพันธรัฐ) และวันที่ 22 เมษายน (วันที่ระลึกการเปิดประชุมรัฐสภาสหพันธรัฐ) อาคารต่างๆ ซึ่งมีเสาธงสองเสาจะต้องชักธงชาติสหราชอาณาจักรและธงชาติสหพันธรัฐไว้ร่วมกันในวันที่ระลึกและวันสหพันธรัฐ โดยธงชาติสหราชอาณาจักรจะต้องอยู่ทางด้านซ้ายเมื่อผู้ดูหันหน้าเข้าหาอาคาร สำหรับอาคารที่มีเสาธงเสาเดียวจะชักเพียงแต่ธงชาติสหราชอาณาจักรในวันที่ระลึกและวันสหพันธรัฐ
ร็อคแมน X (หนังสือการ์ตูน)
ร็อคแมน X เป็นหนังสือการ์ตูนที่วาดและเขียนโดยโยชิฮิโระ อิวาโมโตะ ซึ่งได้นำตัวละครจากเกมซีรีส์ ร็อคแมน X ซีรีส์ มาทำในรูปแบบหนังสือการ์ตูนโดยถูกเขียนในเนื้อหาของเกม ร็อคแมน X จนถึง ร็อคแมน X4 ได้เริ่มตีพิมพ์นิตยสารคอมมิค บอมบอม ในเครือสำนักพิมพ์โคดันฉะ เริ่มตีพิมพ์เมื่อช่วงปี ค.ศ. 1994 จนถึงช่วงปี ค.ศ. 1998
ในประเทศไทยผู้ที่ได้รับลิขสิทธิ์ในการผลิตและจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์บงกช พับลิชชิ่งซึ่งตีพิมพ์ทางนิตยสารซูเปอร์บอม (ตั้งแต่ช่วงปี 2538 ถึง 2541) และ บอมพาวเวอร์ทู (ในปี 2542)
ตัวละครบอส.
ร็อคแมน X.
สมาชิกอิเรกูลาร์ฮันเตอร์ระดับ B
สหพันธรัฐเวสต์อินดิส
อินเดียตะวันตก
อินเดียตะวันตก (แก้ความกำกวม)
อินเดียตะวันตกอาจหมายถึง
หมู่เกาะบริติชวินวาร์ด
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชวินวาร์ด
ธงชาติสหพันธรัฐอินดีสตะวันตก
สหพันธรัฐเวสต์อินดีส
ภาษาลิซาน ดิดัน
ภาษาลิซาน ดิดัน (Lishan Didan) เป็นภาษาอราเมอิกใหม่ จุดเริ่มต้นของภาษาอยู่ในอาเซอร์ไบจานของอิหร่าน บริเวณทะเลสาบอูร์เมีย ปัจจุบันผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในอิสราเอล คำว่าลิซาน ดิดันหมายถึงภาษาของเรา นักสัทศาสตร์ได้ตั้งชื่ออื่นให้ภาษานี้เพื่อลดความสับสนว่าภาษาอราเมอิกใหม่อาเซอร์ไบจานอิหร่านของชาวยิวหรือภาษาลาโคลคี
จุดกำเนิดและการใช้ในปัจจุบัน.
สำเนียงของภาษาอราเมอิกสมัยใหม่ใช้พูดอย่างกว้างขวางในบริเวณระหว่างทะเลสาบอูร์เมียและทะเลสาบวานจนถึงที่ราบโมซูลและซานานดาซในอิหร่าน ภาษาลิซาน ดิดัน อยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือสุดของบริเวณนี้ เข้าใจกันได้กับภาษาฮูลัวลาและภาษาลิซานิด โนซาน ภาษาอราเมอิกใหม่สำเนียงของชาวคริสต์ เช่นภาษาอราเมอิกใหม่อัสซีเรียไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษานี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการแยกกันอยู่อย่างชัดเจนระหว่างผู้ที่นับถือศาสนาต่างกัน ภาษานี้มีชื่อเรียกว่าภาษาตาร์คุม เช่นเดียวกับภาษาอราเมอิกของชาวยิวอื่นๆ
ภาษานี้มีกลุ่มสำเนียงหลัก 2 กลุ่มคือ กลุ่มสำเนียงทางเหนืออยู่รอบๆทะเลสาบอูร์เมียและซาลมัสในอาเซอร์ไบจานตะวันตก และแพร้่ไปถึงหมู่บ้านของชาวยิวในตุรกี (จังหวัดวาน) กลุ่มสำเนียงทางใต้อยู่ที่เมืองมะหะบาดและหมู่บ้านทางใต้ของทะเลสาบอูร์เมีย ทั้งสองสำเนียงเข้าใจกันได้ ความแตกต่างส่วนใหญ่อยู่ที่คำยืมจากภาษาต่างกัน เช่น ภาษาเปอร์เซีย ภาษาเคิร์ด และภาษาตุรกี
ความวุ่นวายในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 และการก่อตั้งรัฐอิสราเอลทำให้ชาวยิวในอาเซอร์ไบจานอพยพอพยพไปสู่เทลอาวีฟและเยรูซาเล็ม ปัจจุบันคนรุ่นใหม่หันไปพูดภาษาฮีบรู มีผู้พูดภาษานี้ในอิสราเอลเพียง 5,000 คน ส่วนใหญ่มีอายุมากกว่า 50 ปี จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย ภาษานี้เขียนด้วยอักษรฮีบรู
พิเชษฐ์ สถิรชวาล
บ้านของเสียงหัวใจ
บ้านของเสียงหัวใจ  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ที่แต่งและวาดภาพโดย โคจิ เซโอะ เป็นเรื่องราวของ คิริชิมะ ฮารูโตะ เด็กหนุ่มม.ปลาย ที่จู่ๆก็มีเด็กสาวมาจากโตเกียว มาขออาศัยอยู่ที่บ้านด้วย เพราะเธอต้องการที่จะเข้าเรียนในโรงเรียนที่ฮารูโตะอยู่ ฮารูโตะจึงต้องคอยดูแลเธอ โดยที่ไม่ค่อยจะเต็มใจสักเท่าไร
บ้านของเสียงหัวใจ ตีพิมพ์ลงใน โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ โดยบริษัทโคดันฉะ ตั้งแต่เดือน มิถุนายน 2551 ในไทยตีพิมพ์โดยวิบูลย์กิจ ที่ญี่ปุ่นออกรวมเล่มแล้วทั้งหมด 15 เล่ม และในไทยทั้งหมด 13 เล่ม
ยูซึกิ เด็กสาวที่ย้ายจากเมืองกรุงไปยังชนบท โดยได้อยู่อาศัยร่วมชายคาเดียวกับ ฮารุโตะ จนเกิดเรื่องราววุ่นรักผสมดราม่าอีกตามมา
โอวีเอ.
โอวีเอของ บ้านของเสียงหัวใจ ถูกสร้าง ทาสึโนโกะ โปรดักชั่น โดยตอนแรกจะออกวางจำหน่ายในวันที่ 13 มีนาคม 2555 พร้อมกับฉบับรวมเล่ม เล่มที่ 17 (ฉบับลิมิตเต็ด) และวันที่ 15 มิถุนายน 2555 สำหรับตอนที่ 2 พร้อมกับฉบับรวมเล่ม เล่มที่ 18 (ฉบับลิมิตเต็ด)
เบนิมารุ นิไกโด
เบนิมารุ นิไกโด  เป็นตัวละครจากเกม"เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส" ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกใน"เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส '94" โดยมักอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับเคียว คุซานางิ และโกโร ไดมอน ในสังกัดทีมญี่ปุ่น เบนนิมารุถือเป็นตัวละครที่มีเพลงหมัดและเพลงเตะที่คล่องแคล่วว่องไวรายหนึ่งของเกม และมีผู้นิยมใช้เล่นอยู่พอสมควร
เบนิมารุถือกำเนิดในตระกูลที่มั่งคั่ง เขามีบิดาเป็นชาวญี่ปุ่นและมารดาเป็นชาวอเมริกัน เนื่องจากฐานะที่ร่ำรวยอยู่แล้ว เบนนิมารุจึงไม่จำเป็นต้องทำงาน และมีความมั่นใจที่จะเข้าร่วมแข่งขันในศึกเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส เขามักอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับ เคียว คุซานางิ และโกโร ไดมอน นอกจากนี้เบนนิมารุยังเป็นนักสู้เจ้าสำอางค์ที่ชอบหว่านเสน่ห์เมื่อเจอสาว ๆ อยู่บ่อยครั้ง
กล่าวกันว่า เบนิมารุเป็นตัวละครที่ได้แรงดลบันดาลใจภาพลักษณ์มาจากโปลนาเรฟผู้ใช้สแตนด์ซิลเวอร์ แชเรียต ซึ่งเป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง"โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ภาค 3" ในการออกแบบ
รถไฟฟ้าสายสีชมพู
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู หรือ โครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู ช่วงแคราย-มีนบุรี เป็นโครงการระบบขนส่งมวลชนรองในพื้นที่กรุงเทพมหานครฝั่งเหนือ ตลอดจนถึงพื้นที่ส่วนหนึ่งของจังหวัดนนทบุรี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการระบบขนส่งมวลชนทางราง ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ดำเนินการโดย บริษัท นอร์ทเทิร์น บางกอกโมโนเรล จำกัด โดยได้รับสัญญาสัมปทานในการดำเนินการตั้งแต่การก่อสร้างจนถึงการเปิดให้บริการจากการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ดำเนินการในรูปแบบรถไฟฟ้ายกระดับแบบรางเดี่ยว มีแนวเส้นทางเริ่มต้นที่สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี อันเป็นสถานีเชื่อมต่อกับ รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม จากนั้นมุ่งหน้าขึ้นไปทางห้าแยกปากเกร็ด แล้วมุ่งไปทางทิศตะวันออกตามแนวถนนแจ้งวัฒนะ และถนนรามอินทรา และสิ้นสุดทั้งเส้นทางที่สถานีมีนบุรี บริเวณแยกรามคำแหง-ร่มเกล้า ย่านมีนบุรี อันเป็นสถานีเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ระยะทางรวมประมาณ 34–36 กิโลเมตร
เส้นทางสายนี้เกิดขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2537 โดยเป็นหนึ่งในเส้นทางขนส่งมวลชนระบบรองที่ถูกบรรจุลงในแผนแม่บท แต่ในระยะแรกโครงการมีระยะทางรวมทั้งสิ้นเพียง 27 กิโลเมตร มีสถานีต้นทางอยู่ที่บริเวณแยกปากเกร็ด และได้ถูกนำออกไปเมื่อครั้งปรับปรุงแผนแม่บท พ.ศ. 2543 แต่ต่อมาได้มีนำกลับมาอีกครั้งใน พ.ศ. 2549 พร้อมขยายแนวเส้นทางมาตามแนวถนนติวานนท์ และย้ายต้นทางจากแยกปากเกร็ดมายังแยกแคราย เพื่อเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรมที่สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี และใน พ.ศ. 2554 ได้มีการพิจารณายกระดับโครงการขึ้นมาเป็นรถไฟฟ้ารางหนัก เนื่องจากพิจารณาภาพรวมแล้วโครงการมีเส้นทางที่ยาวมาก และเหมาะสมกับความต้องการของประชาชนในเส้นทางดังกล่าว แต่แล้วสุดท้ายโครงการก็ได้รับอนุมัติให้ดำเนินการในรูปแบบรถไฟฟ้ารางเดี่ยวตลอดทั้งโครงการ เนื่องจากเหมาะสมกับพื้นที่มากกว่า
ปัจจุบัน โครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู อยู่ในระหว่างการก่อสร้างตลอดจนถึงการทดสอบการเดินรถในบางช่วง คาดว่าจะเปิดให้บริการบางส่วนได้ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ก่อนเปิดให้บริการครบทั้งเส้นทางในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566
รถไฟฟ้าสายสีชมพู เป็นระบบรถไฟฟ้าที่มีโครงสร้างเป็นทางยกระดับเหนือพื้นดินตลอดโครงการ ดำเนินการโดย บริษัท นอร์ทเทิร์น บางกอกโมโนเรล จำกัด บริษัทร่วมค้าของกิจการร่วมค้าบีเอสอาร์ที่มี บริษัท บีทีเอส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ ที่ได้รับสัมปทานโครงการในการร่วมทุนก่อสร้างและดำเนินการเชิงพาณิชย์ หรือ PPP-Net Cost ภายในกรอบระยะเวลา 33 ปี 3 เดือน จากการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย มีแนวเส้นทางพาดผ่านพื้นที่กรุงเทพมหานครฝั่งเหนือเป็นส่วนใหญ่ ตลอดจนพื้นที่บางส่วนของจังหวัดนนทบุรี เริ่มต้นเส้นทางจากบริเวณแยกแคราย อันเป็นจุดเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม วิ่งไปทางทิศตะวันออกแล้วเลี้ยวซ้ายขึ้นเหนือตามแนวถนนติวานนท์จนถึงบริเวณห้าแยกปากเกร็ด แนวเส้นทางจะมุ่งไปทางทิศตะวันออกตามแนวถนนแจ้งวัฒนะ เมื่อผ่านทางพิเศษศรีรัช แนวเส้นทางจะแยกออกเป็นสองสาย โดยสายหลักจะมุ่งหน้าต่อเพื่อเข้าเขตกรุงเทพมหานครหลังพ้นแยกคลองประปา เมื่อพ้นวงเวียนหลักสี่ที่เป็นสถานีร่วมกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท แนวเส้นทางจะยังคงมุ่งไปทางทิศตะวันออกตามแนวถนนรามอินทรา และถนนสีหบุรานุกิจจนถึงตลาดมีนบุรี แล้วเส้นทางจะเบี่ยงขวาลงไปหาถนนรามคำแหง เพื่อสิ้นสุดที่แยกรามคำแหง-ร่มเกล้า อันเป็นจุดเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม รวมระยะทาง 36 กิโลเมตร และอีกสายหนึ่งจะวิ่งย้อนกลับขึ้นไปทางปากเกร็ดก่อนเข้าสู่ซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 39 หรือซอยเข้าศูนย์การประชุมอิมแพค เพื่อเข้าสู่ใจกลางเมืองทองธานีอันเป็นที่ตั้งของศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี รวมระยะทาง 3 กิโลเมตร
แนวเส้นทาง.
จุดต้นทางของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพูจะเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ที่สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี ถนนรัตนาธิเบศร์ แล้วเลี้ยวซ้ายผ่านแยกแครายเข้าสู่ถนนติวานนท์ แนวเส้นทางจะวิ่งไปตามเกาะกลางถนนติวานนท์จนถึงห้าแยกปากเกร็ดแล้วเลี้ยวขวาเข้าถนนแจ้งวัฒนะ ซึ่งมีโครงการก่อสร้างสายแยกเข้าศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานีด้วย ผ่านทางแยกต่างระดับแจ้งวัฒนะ โดยลอดใต้จุดเชื่อมต่อระหว่างทางพิเศษศรีรัชและทางพิเศษอุดรรัถยา ข้ามคลองประปาเข้าสู่กรุงเทพมหานคร ผ่านศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้มที่สถานีหลักสี่ลอดใต้ทางยกระดับอุตราภิมุข และเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ที่สถานีวัดพระศรีมหาธาตุ บริเวณวงเวียนอนุสาวรีย์พิทักษ์รัฐธรรมนูญ จากนั้นแนวเส้นทางจะวิ่งไปตามถนนรามอินทรา ผ่านข้ามทางพิเศษฉลองรัชบริเวณแยกวัชรพล ข้ามทางหลวงพิเศษหมายเลข 9 หรือวงแหวนรอบนอกตะวันออกจนถึงทางแยกเมืองมีนแล้ววิ่งเข้าสู่เขตมีนบุรี ตามแนวถนนสีหบุรานุกิจ จนถึงสะพานข้ามคลองสามวา ก็จะเลี้ยวขวาข้ามคลองแสนแสบ และข้ามถนนรามคำแหง (สุขาภิบาล 3) มาสิ้นสุดสถานีปลายทางที่บริเวณใกล้แยกรามคำแหง-ร่มเกล้า ซึ่งเป็นสถานีเชื่อมต่อการเดินทางกับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม โดยในอนาคตมีแผนศึกษาส่วนต่อขยายจากมีนบุรีไปยังย่านลาดกระบัง และเชื่อมต่อการเดินทางสู่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิโดยใช้แนวถนนร่มเกล้า
การเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนอื่น.
เส้นทางคมนาคมทางน้ำ.
ผู้โดยสารสามารถเปลี่ยนเส้นทางไปยังเรือโดยสารต่างๆ ได้ที่สถานีดังต่อไปนี้
ทางเดินเข้าอาคาร.
ในบางสถานีผู้โดยสารสามารถเดินจากสถานีไปยังอาคารต่างๆ ในบริเวณใกล้เคียงได้ดังนี้
รูปแบบของโครงการ.
ศูนย์ซ่อมบำรุงและศูนย์ควบคุมการเดินรถ.
โครงการมีศูนย์ซ่อมบำรุงและศูนย์ควบคุมการเดินรถตั้งอยู่บริเวณถนนร่มเกล้า ใกล้กับแยกรามคำแหง-ร่มเกล้า
มีอาคารจอดแล้วจร (park and ride) ที่สถานีปลายทาง (มีนบุรี) ซึ่งเป็นสถานีเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีส้ม สามารถจอดรถได้สูงสุด 3,000 คัน
มีสถานีทั้งหมด 32 สถานี เป็นสถานียกระดับทั้งหมด
ตัวสถานีมีความยาว 150 เมตร ออกแบบให้รองรับขบวนรถไฟฟ้าได้สูงสุด 7 ตู้ต่อหนึ่งขบวน โดยมีรูปแบบชานชาลาถึงสี่รูปแบบในโครงการเดียว ดังต่อไปนี้
ตัวสถานีออกแบบให้มีประตูกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง (Half-height) ทุกสถานี หลบเลี่ยงสาธารณูปโภคทั้งบนดินและใต้ดิน รวมถึงออกแบบให้รักษาสภาพผิวจราจรบนถนนให้ได้มากที่สุด และมีเสายึดสถานีอยู่บริเวณเกาะกลางถนน และบริเวณพื้นที่ว่างในบางสถานี
ขบวนรถไฟฟ้า.
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู เลือกใช้รถไฟฟ้ารุ่น อินโนเวีย โมโนเรล 300 จากอัลสตอม (บอมบาร์ดิเอร์ เดิม) ผลิตโดยซีอาร์อาร์ซี ผู่เจิ้น อัลสตอม ทรานสปอร์เทชัน ซิสเท็ม (CRRC-PATS) ในมณฑลอานฮุย ประเทศจีน ขนาดกว้าง 3.147 เมตร ยาว 11.8-13.2 เมตร สูง 4.06 เมตร (เมื่อคร่อมรางทั้งหมด) จุผู้โดยสารสูงสุด 356 คนต่อตู้ (คำนวณจากอัตราความหนาแน่นที่ 4 คน/ตารางเมตร) มีทั้งหมด 42 ขบวน 168 ตู้ รับไฟฟ้ากระแสตรง 750 โวลท์ จากรางที่ 3 ที่ติดตั้งด้านข้างคานรองรับทางวิ่งเพื่อป้อนระบบขับเคลื่อนรถ ตัวยางล้อใช้ยางรุ่น เอ็กซ์ เมโทร จากมิชลิน ประเทศไทย สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 15,000 คนต่อชั่วโมงต่อทิศทาง ในอนาคตสามารถเพิ่มจำนวนตู้โดยสารเป็น 7 ตู้ต่อขบวน สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 28,000 คนต่อชั่วโมงต่อทิศทาง ขบวนรถสามารถขับเคลื่อนจากจุดจอดแต่ละสถานีได้เองโดยไม่ต้องใช้คนควบคุมหรือสั่งการ
ระบบในการเดินรถ.
ในการเดินรถไฟฟ้าได้นำระบบอาณัติสัญญาณ CITYFLO 650 ซึ่งเป็นระบบคอมพิวเตอร์มาใช้ในการควบคุมการเดินรถโดยอัตโนมัติ เพื่อให้การบริการมีประสิทธิภาพ, สะดวกรวดเร็ว, ปลอดภัยสูงสุด และรองรับการเดินรถไฟฟ้าแบบไม่ใช่คนควบคุมขบวนรถ (Driverless Operation)
รถไฟฟ้าสายสีชมพูใช้วิธีการมอบสัมปทานทั้งโครงการให้เป็นของเอกชนรายเดียวที่เสนอขอรับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลต่ำที่สุด โดยสัมปทานเป็นของ บริษัท นอร์ทเทิร์น บางกอกโมโนเรล จำกัด (Northern Bangkok Monorail; NBM) ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนโดยกิจการร่วมค้าบีเอสอาร์ ซึ่งประกอบด้วย บริษัท บีทีเอส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน) บริษัท ซิโน-ไทย เอ็นจีเนียริ่งแอนด์คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน) และบริษัท ราช กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (บริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรีโฮลดิ้ง จำกัด (มหาชน) เดิม) ระยะเวลาสัมปทาน 33 ปี 3 เดือน แบ่งเป็นระยะเวลาก่อสร้าง 3 ปี 3 เดือน (39 เดือน) และดำเนินการงานเดินรถไฟฟ้าและซ่อมบำรุง 30 ปี โดยแบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบคือ ซิโน-ไทย เป็นผู้ดำเนินการงานโยธาทั้งหมดของโครงการ รวมถึงเป็นผู้รับการถ่ายทอดเทคโนโลยีการก่อสร้างรถไฟฟ้าโมโนเรลจากอัลสตอม และได้จดสิทธิบัตรเป็นของบริษัทฯ ใน พ.ศ. 2562 ราช กรุ๊ป เป็นผู้สนับสนุนการติดตั้งระบบไฟฟ้าภายในโครงการ และบีทีเอส กรุ๊ป เป็นผู้มีอำนาจตัดสินใจในโครงการสูงสุด เป็นผู้ติดตั้งงานระบบที่เกี่ยวข้อง และเป็นผู้ให้บริการเดินรถไฟฟ้าแต่เพียงผู้เดียว โดยเอ็นบีเอ็มใช้วิธีการว่าจ้างให้ บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) หรือ บีทีเอสซี เป็นผู้ให้บริการรถไฟฟ้าทั้งระบบตลอดอายุสัญญา ในส่วนของการพัฒนาและบริหารพื้นที่บนสถานีและป้ายโฆษณาบนสถานีและบนตัวรถ เป็นกรรมสิทธิ์ของ บริษัท วีจีไอ จำกัด (มหาชน) ตลอดอายุสัญญาสัมปทานเช่นกัน
รถไฟฟ้าสายสีชมพูมีแผนต่อขยายสายทางจากสถานีเมืองทองธานี เป็นสายแยกเข้าสู่เมืองทองธานีในชื่อ "อิมแพ็คลิงก์" ซึ่งเป็นข้อเสนอพิเศษจากกิจการร่วมค้าบีเอสอาร์ โดยเส้นทางจะเริ่มจากสถานีเมืองทองธานี วิ่งเข้าสู่ซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 39 (ซอยเข้าศูนย์ประชุมอิมแพ็ค) ใต้ทางพิเศษอุดรรัถยา ไปจนสุดพื้นที่ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี ระยะทาง 3.7 กิโลเมตร มีสถานีทั้งสิ้น 2 สถานี คือ สถานีอิมแพ็ค เมืองทองธานี และสถานีทะเลสาบเมืองทองธานี ปัจจุบันอยู่ระหว่างการก่อสร้าง คาดว่าแล้วเสร็จ พ.ศ. 2568
นอกจากนี้ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ยังได้ทำการศึกษาเส้นทางเดินรถเพิ่มเติมอีก 2 ส่วนเพื่อเสนอให้สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร หรือ สนข. บรรจุลงในแผนแม่บทโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนทางรางในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ระยะที่สอง (M-Map Phase 2) โดยเส้นทางส่วนต่อขยายที่ได้ศึกษา ส่วนแรกจะต่อขยายจากปลายสายทางบริเวณภายในศูนย์ซ่อมบำรุงออกมายังถนนร่มเกล้าตามแบบที่กิจการร่วมค้าบีเอสอาร์ได้สร้างเตรียมไว้ให้ แล้วมุ่งหน้าต่อบนถนนร่มเกล้า ตัดผ่านถนนเจ้าคุณทหาร ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 (มอเตอร์เวย์ กรุงเทพฯ - ชลบุรี) ถนนลาดกระบัง และไปสิ้นสุดที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ บริเวณอาคารรถโดยสาร (Bus Terminal) ระยะทาง 8.7 กิโลเมตร มีจุดมุ่งหมายเพื่อเชื่อมต่อการเดินทางเข้าสู่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และเพื่อให้ผู้โดยสารจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ สามารถเดินทางเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานครตอนเหนือได้อย่างรวดเร็ว และส่วนที่ 2 จะเป็นส่วนต่อขยายของสายแยกอิมแพ็คลิงก์ จากปลายทางบริเวณสถานีทะเลสาบเมืองทองธานี ไปตามแนวซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 39 เพื่อสิ้นสุดที่ปากทางถนนติวานนท์ ระยะทาง 2.1 กิโลเมตร มีจุดมุ่งหมายเพื่อเชื่อมต่อรถไฟฟ้าสายสีชมพูเข้าสู่ถนนติวานนท์ ตลอดจนภายในบริเวณซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 39 ซึ่งเป็นพื้นที่ชุมชนที่ประชาชนอาศัยอยู่หนาแน่น
เรืองฤทธิ์ ศิริพานิช
นายแพทย์เรืองฤทธิ์ ศิริพานิช ชื่อเล่น: ริท เป็นนักร้อง นักแสดง และแพทย์ชาวไทย ซึ่งเป็นที่รู้จักจากการได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับหนึ่งจากการแข่งขันรายการเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 6 (2553)
นายแพทย์เรืองฤทธิ์ ศิริพานิชเกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรคนกลางของนายไพบูลย์และนางลำไย มีพี่ชาย 1 คน และน้องชาย 1 คน จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคามจังหวัดมหาสารคาม และระดับปริญญาตรีจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (เกียรตินิยมอันดับ 2) จังหวัดขอนแก่น ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทที่ วิทยาลัยแพทยศาสตร์นานาชาติจุฬาภรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ภาควิชาตจวิทยา/ msc cosmetic dermatology) (หลักสูตรนานาชาติ) ที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเป็นศิลปินสังกัดเอ็กแซ็กท์ ค่ายเพลงจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เป็นที่รู้จักจากการมาประกวดรายการเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 6 และได้ผ่านเข้าสู่รอบ 8 คนสุดท้าย ริทมีหมายเลขประจำตัวคือหมายเลข 8 และริท เป็น 1 ใน 3 คนของแก๊งอสรพิษซึ่งเกิดจากการรวมตัวกันในช่วงแข่งขันรายการเดอะสตาร์และยังคงคบหาสนิทสนมกันจนมาถึงปัจจุบัน อันประกอบไปด้วย นภัทร อินทร์ใจเอื้อ และ ภาคิน คำวิลัยศักดิ์
ความเจ็บปวดขณะร่วมเพศ
โรคลิ้นหัวใจ
โรคลิ้นหัวใจ  เป็นโรคที่เกิดจากความผิดปกติของลิ้นหัวใจทำงานไม่ปกติ ทำให้การไหลเวียนของโลหิตไปเลี้ยงทั่วร่างกายไม่สะดวก และทำให้หัวใจต้องทำงานหนักขึ้น และผู้ป่วยมีอาการเหนื่อยง่าย
สนามกีฬาธรรมศาสตร์ รังสิต
สนามกีฬาธรรมศาสตร์ รังสิต เป็นสนามกีฬาที่สร้างขึ้น เพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13, เฟสปิกเกมส์ ครั้งที่ 7 ที่กรุงเทพมหานคร และราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 31 ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร เป็นเจ้าภาพและงานกรีฑาสวนกุหลาบสัมพันธ์ สนามแห่งนี้มีความจุทั้งหมด 20,000 ที่นั่ง เป็นสนามกีฬากลางแจ้งมาตรฐานขนาดใหญ่พร้อมลู่วิ่งยางสังเคราะห์ จำนวน 9 ช่องวิ่ง สำหรับเล่นและแข่งฟุตบอล กรีฑา และกีฬากลางแจ้งอื่นๆ มีไฟฟ้าส่องสว่างระดับมาตรฐานการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ มีอัฒจันทร์สำหรับนั่งชมโดยรอบ และมีหลังคาทั้งสองฝั่งสนาม สนามแห่งนี้อยู่ในการดูแลรับผิดชอบของ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด ในไทยลีก และสโมสรฟุตบอลโดม
ตับอักเสบ บี
ตับอักเสบ บี  เป็นโรคตับชนิดหนึ่งที่เกิดจากการติดเชื้อไวรัสตับอักเสบบี ซึ่งอาจทำให้เกิดการติดเชื้อได้ทั้งแบบเฉียบพลันและแบบเรื้อรัง ผู้ป่วยที่ติดเชื้อครั้งแรกส่วนใหญ่ไม่มีอาการ บางรายจะมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน ตัวเหลือง อ่อนเพลีย ปัสสาวะเข้ม และปวดท้องได้ ส่วนใหญ่อาการเหล่านี้จะเป็นอยู่ประมาณ 2-3 สัปดาห์ และมีเพียงส่วนน้อยที่อาการดำเนินไปอย่างรุนแรงจนถึงแก่ชีวิตในการติดเชื้อครั้งแรกนี้ ระยะฟักตัวอาจยาวนานได้ถึง 30-180 วัน ผู้ป่วยที่ติดเชื้อนี้ตั้งแต่แรกเกิดจะเกิดตับอักเสบเรื้อรังได้ถึง 90% ในขณะที่ผู้ป่วยที่ติดเชื้อในภายหลังที่อายุมากกว่า 5 ปี จะเกิดตับอักเสบเรื้อรังเพียง 10% ผู้ป่วยตับอักเสบเรื้อรังจากไวรัสตับอักเสบบีส่วนใหญ่จะไม่มีอาการอยู่เป็นเวลานาน แต่ในระยะท้าย ๆ อาจเกิดตับแข็งหรือมะเร็งตับขึ้นได้ ซึ่งภาวะแทรกซ้อนเหล่านี้เป็นสาเหตุการเสียชีวิตถึง 15-25% ของผู้ป่วยตับอักเสบเรื้อรังจากไวรัสบี
เชื้อไวรัสที่เป็นสาเหตุของโรคนี้ติดต่อผ่านการสัมผัสเลือดหรือสารคัดหลั่ง ในพื้นที่ที่มีความชุกสูง มักพบว่าผู้ป่วยที่พบบ่อยที่สุดคือทารกที่ติดเชื้อจากแม่ในขณะคลอด หรือเด็กที่ได้สัมผัสเลือดของผู้ที่มีเชื้อ ส่วนในพื้นที่ที่มีความชุกต่ำ ผู้ป่วยที่พบบ่อยได้แก่ผู้ใช้ยาเสพติดชนิดฉีดเข้าหลอดเลือดและผู้ป่วยที่รับเชื้อจากการมีเพศสัมพันธ์ ปัจจัยเสี่ยงอื่น ๆ ได้แก่ การเป็นผู้ให้บริการด้านสุขภาพ (เช่น ทำงานในโรงพยาบาล) การรับเลือด การฟอกเลือด การใช้ชีวิตอยู่กับผู้ติดเชื้อ การเดินทางไปยังประเทศที่มีความชุกของโรคสูง และการเป็นผู้อาศัยในสถานบำบัด ในสมัยคริสตทศวรรษ 1980 มีผู้ป่วยจำนวนมากได้รับเชื้อผ่านการสักและการฝังเข็ม แต่ปัจจุบันเมื่อเทคโนโลยีปลอดเชื้อเจริญรุดหน้ามากขึ้นก็พบผู้ติดเชื้อผ่านช่องทางเหล่านี้น้อยลง เชื้อไวรัสตับอักเสบบีไม่สามารถติดต่อได้ผ่านการจับมือ ใช้อุปกรณ์ในการกินอาหารร่วมกัน การจูบ การกอด การไอ จาม หรือการให้นมบุตร ปัจจุบันสามารถตรวจพบเชื้อได้เร็วที่สุดประมาณ 30-60 วันหลังได้รับเชื้อ การวินิจฉัยส่วนใหญ่ทำได้โดยการตรวจเลือดหาชิ้นส่วนของไวรัส (แอนติเจน) และการตรวจหาสารภูมิคุ้มกันต่อไวรัสซึ่งสร้างโดยร่างกายของผู้ติดเชื้อ (แอนติบอดี) ไวรัสนี้เป็นไวรัสตับอักเสบชนิดหนึ่งจากทั้งหมด 5 ชนิด ได้แก่ไวรัสตับอักเสบเอ บี ซี ดี และอี