pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น (โรส) รับบทเป็น ฮิบาริ เคียวยะ, ดร.ซามาล, บาจิล, โรมาริโอ, โคโรเนโร่, ซาวาดะ สึนะโยชิ (อนาคต)
โซลอีทเตอร์ (โรส) รับบทเป็น โซล อีทเตอร์ อีแวนส์
เทพมรณะ (โรส) รับบทเป็น อุราฮาร่า คิสึเกะ, อิชิดะ อุริว
เรียกเธอว่าพระเจ้า สึซึมิยะ ฮารุฮิ (โรส) รับบทเป็น เคียวน์
นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ (โรส) เริ่มพากย์ตั้งแต่ ปี 4
สาวน้อยกับหยาดดาวตกเจ็ดสี (โรส) รับบทเป็น สึวาบูกิ มาซาฮารุ
ผู้ผนึกมาร (โรส) รับบทเป็น ชิชิโอะ เก็น
เจ้าหญิงเงือกน้อย (โรส) รับบทเป็น โดโมโตะ ไคโตะ
สี่แสบฝ่าแดนทมิฬ (โรส) รับบทเป็น เก็นโจ ซันโซ
มิรุโมะ ภูติจิ๋วจอมยุ่ง (โรส) รับบทเป็น ยูกิ เซ็ตสึ
Night Head Genesis (โรส) รับบทเป็น คิริฮาระ นาโอยะ
ฮันนี่แอนด์โคลเวอร์ (โรส) รับบทเป็น ยูตะ ทาเคโมโตะ
ตำนานผู้กล้า ไรดีน (โรส) รับบทเป็น ไซงะ จุนกิ
นักรบเหล็กเทวะ (โรส) รับบทเป็น มุโต้ คาซุกิ, ซาคางุจิ โชเซ
ปริศนาความทรงจำ (โรส) รับบทเป็น โอเรกิ โฮทาโร่
ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน (โรส) รับบทเป็น ทามะ, ทาจิบานะ วาตารุ, ซาเอกิ ฮิมุโระ, เอท หุ่นยนต์ผู้พิทักษ์หมายเลข 8 (ตอนที่ 3)
นักเตะแข้งสายฟ้า (โรส) รับบทเป็น คิโด ยูโตะ, คาคุมะ โอโซว, ชิชิโดะ ซาคิจิ
อินาสึมะอีเลฟเว่น GO (โรส) รับบทเป็น สึรุกิ เคียวสุเกะ, คิโด ยูโตะ
เทพแห่งแหวนคาริน (โรส) รับบทเป็น นิชิกิโอริ มิจิรุ
3 กล้าล่าวิญญาณ (โรส) รับบทเป็น ของ โอกามิ มาซาโตะ
บีทเอกซ์ (โรส) รับบทเป็น ทาคามิยะ เทปเป
เทวดาป่วนสวรรค์แตก (โรส) รับบทเป็น คุณ ดอน
หุ่นเหล็กเทพพิทักษ์ (โรส) รับบทเป็น คุซานางิ เคนจิ
Get Ride! แอมไดรเวอร์ (โรส) รับบทเป็น เจนัส ดีร่า
ชานะ นักรบเนตรอัคคี (โรส) รับบทเป็น ซาคาอิ ยูจิ
คนลึกไขปริศนาลับ (โรส) รับบทเป็น เซบาสเตียน มิคาเอรีส
วัยมันส์คนพันธุ์เอ (โรส) รับบทเป็น ทาคิชิมะ เค
เกมกลคนอัจฉริยะ GX (โรส) รับบทเป็น เอ็ด ฟินิกซ์, มิซาวะ ไดจิ, โยฮัน แอนเดอร์สัน
น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก (โรส) รับบทเป็น โคซากะ เคียวสุเกะ
ผ่าพิภพไททัน (โรส) รับบทเป็น รีไว, โคนี่ สปริงเกอร์
ฟรี! (โรส) รับบทเป็น นานาเสะ ฮารุกะ
Sword Art Online (โรส) รับบทเป็น ไคลน์
จิ้งจอกเย็นชากับสาวซ่าเทพจำเป็น (โรส) รับบทเป็น โทโมเอะ
เกมล่าแม่มดทมิฬ (โรส) รับบทเป็น มุราคามิ เรียวตะ
ซากุระโซว หอพักสร้างฝัน (โรส) รับบทเป็น มิทากะ จิน, อาคาซากะ ริวโนะสุเกะ
ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม ( เฉพาะ ) ยอดคน (Muse) รับบทเป็น ฮิราตะ โยสุเกะ
เดอะคริบส์
เดอะคริบส์  เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ ก่อตั้งวงใน ยอร์คเชอร์
ด้วงกว่างชน
ด้วงกว่างชน หรือ ด้วงกว่างโซ้ง  อยู่ในวงศ์ Dynastinae ลำตัวมีสีตั้งแต่สีน้ำตาลอมแดงจนถึงเกือบดำ ตัวผู้ที่มีขนาดใหญ่เรียกว่า "กว่างโซ้ง" หรือ "กว่างชน" มีเขาที่หลังอกยื่นยาวเป็นจะงอยเรียวไปทางด้านหน้าและโค้งลง ตรงปลายเป็น 2 แฉก กับที่หัวมีเขาเล็กยื่นออกไปเป็นเขาเดี่ยว โค้งขึ้นคล้ายนอแรด แต่ปลายแยกเป็น 2 แฉก บางตัวใต้ท้องอาจมีขนสีเหลืองอ่อนนุ่มคล้ายกำมะหยี่ ในตัวผู้ที่มีขนาดย่อมมีเขาสั้นเรียก "กว่างกิ" หรือ "กว่างแซม" ตัวเมียไม่มีเขาเรียก "กว่างแม่" หรือ "กว่างอีลุ่ม"
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1-2 นิ้ว ขณะที่ตัวเมียจะมีความเล็กกว่า พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีชนิดย่อยทั้งหมด 4 ชนิด
ด้วงกว่างชน มีวงจรชีวิตที่สั้น หลังจากเป็นหนอนอาศัยอยู่ใต้ดินมาเป็นเวลาเกือบปีแล้ว เมื่อเป็นตัวเต็มวัยจะมีอายุอยู่ได้เพียงแค่ไม่เกิน 3 เดือนเท่านั้น โดยจะออกจากดินในช่วงฤดูฝน ประมาณเดือนกรกฎาคมถึงเดือนตุลาคม ด้วงกว่างชนจัดเป็นแมลงศัตรูพืชชนิดหนึ่งเนื่องจากทั้งตัวเต็มวัยและตัวอ่อนกินพืชเศรษฐกิจบางชนิดเป็นอาหาร เช่น มะพร้าวและอ้อย ตัวเต็มวัยจะออกหากินในเวลากลางคืน
ด้วงกว่างชน จัดเป็นสัตว์เลี้ยงที่คนไทยใช้ละเล่นให้ต่อสู้กันเป็นเวลานาน เช่นเดียวกับ ไก่ชน หรือ ปลากัด จนกลายเป็นประเพณีตามฤดูกาลที่ถิ่นล้านนา เช่นที่ จังหวัดเชียงใหม่ หรือน่าน ในต่างประเทศยังพบได้ที่ตอนเหนือของลาวและพม่า โดยจะนำตัวผู้ 2 ตัวมาขวิดกัน เรียกว่า "ชนกว่าง" โดยจะนำด้วงกว่างตัวผู้ 2 ตัวมาอยู่บนกระบอกไม้ยาวประมาณ 80-100 เซนติเมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 10 เซนติเมตร เรียกว่า "ไม้กอน" แล้วนำตัวเมียมาใส่รูปิดไว้ให้เห็นแต่เพียงหลัง เพื่อให้กลิ่นของตัวเมียดึงดูดตัวผู้ ด้วงกว่างชนตัวผู้จะสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวเมีย แต่จะไม่สู้กันจนถึงตายเหมือนปลากัด การแพ้-ชนะ ขึ้นอยู่กับตัวที่ได้ล่าง คือ สามารถใช้เขางัดอีกตัวหนึ่งให้ลอยและคว่ำหงายท้องลงได้ ในขณะที่ตัวผุ้กำลังสู้กัน อาจใช้ไม้เรียวยาว ขนาดประมาณ 8 เซนติเมตร ที่เรียกว่า "ไม้ฝัน" ใช้ปั่นหรือยั่วยุให้ด้วงกว่างชนต่อสู้ให้รุนแรงยิ่งขึ้น โดยการใช้ไม้นี้แหย่หรือปั่นบริเวณหน้าหรือเขาหรือด้านข้างของตัวด้วงกว่างชน ให้เดินหรือทำในสิ่งที่ต้องการ
การอ้างอิงในสัญลักษณ์.
ด้วงกว่างชน หรือ ด้วงกว่างโซ้ง ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นทีมฟุตบอลประจำจังหวัดเชียงราย และได้รับฉายาว่า "กว่างโซ้งมหาภัย"
ยูเอสเอส นิมิตซ์
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอินดีเพนเดนซ์
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอินดีเพนเดนซ์  เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดเบาของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ตามคำสั่งของประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ เนื่องจากความจำเป็นเร่งด่วน หลังจากเรือรบหลายลำต้องอัปปางลงในการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์โดยกองทัพญี่ปุ่น
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอินดีเพนเดนซ์ มีด้วยกันทั้งสิ้น 9 ลำ โดยดัดแปลงมาจากเรือลาดตระเวนเบา (lightcruiser) ในชั้นคลีฟแลนด์
กุลณัฐ ปรียะวัฒน์
โนมิ้วท์
โน มิ้วท์
บิ๊กบลู เร็คคอร์ด
ร็อกสกิน
อะบอริจินส์ (ค่ายเพลง)
อะบอริจินส์ (Aborigines) เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่ยกสถานะขึ้นมาจากทีมผลิตเพลง MP2 ในอดีตของทางบริษัท ภายใต้การนำของ เกี๊ย อนุชา อรรจนาวัฒน์ หนึ่งในนักแต่งเพลงและบุคลากรรุ่นบุกเบิกของค่าย
พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อยๆ ทำให้มีการปรับรูปแบบการทำงานของทีมผลิตเพลงต่างๆในขณะนั้นออกมาเป็นรูปแบบบริษัทค่ายเพลงย่อย โดยทีมเพลง MP2 ภายใต้การนำของ อนุชา อรรจนาวัฒน์ และ เทพนม สุวรรณบุณย์ ก็เป็นอีกหนึ่งทีมที่ได้เริ่มมีการเปลี่ยนมาใช้ชื่อ Aborigines ในช่วงกลางปี 2545 โดยอัลบั้มเพลงชุดแรกที่มีโลโก้สัญลักษณ์Aborigines คืออัลบั้ม Sandra ของ แซนดร้า แมฟโร
พ.ศ. 2546 เปิดตัวในฐานะค่ายเพลง อะบอริจินส์ อย่างเป็นทางการ โดยศิลปินที่ถือว่าเป็นแกนหลักของค่ายในเวลานั้นคือ 3 หนุ่มบอยแบนด์ ดีทูบี และนักร้องสาว ปาน ธนพร และศิลปินอื่นๆอาทิแนนซี่ นันทพร สว่างแจ้ง (อัลบั้ม Fly High จุดหมายสุดขอบฟ้า) นอกจากตัวศิลปินแล้ว ค่ายเพลงนี้ยังมีอีกหนึ่งบุคลากรที่เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ดูแลการแต่งเนื้อร้องในทุกอัลบั้มคือ สุทธิพงษ์ สมบัติจินดา
พ.ศ. 2547 ทำโปรเจกต์อัลบั้มพิเศษ คิดถึงแม่ ซึ่งกลายเป็นธรรมเนียมการออกอัลบั้มของค่ายนี้ไปที่จะทำเพลงเพื่อสังคมออกมาทุกปี นอกจากนี้ยังเริ่มทำเพลงสตริงที่มีกลิ่นอายเพื่อชีวิตในอัลบั้ม ปุ้ย ผู้หญิงดินดิน ซึ่งจะกลายเป็นหนึ่งในจุดเปลี่ยนของบริษัทในอนาคต ส่วนอัลบั้มเพลงของ Aborigines ที่ออกในปีนี้อาทิเช่น อัลบั้ม ผู้หญิงดินดิน ของปุ้ย ผู้หญิงดินดิน, อัลบั้ม My Sign ของ แซนดร้า แมฟโร, อัลบั้ม อัลบั้ม นรกในใจ ของ ธนพร แวกประยูร เป็นต้น
พ.ศ. 2548 รวบรวม 2 สมาชิกที่เหลืออยู่ของดีทูบีมาออกอัลบั้มอีกครั้งในนาม แดน-บีม และได้ข้ามค่ายไปทำโปรเจกต์อัลบั้มร่วมกับ วอร์เนอร์ มิวสิก ในอัลบั้ม หนุ่มบาว-สาวปาน
พ.ศ. 2549 เนื่องจากความสำเร็จในผลงานที่ผ่านมา ทำให้ อะบอริจินส์ กลายเป็นค่ายย่อยเดียวที่ยังได้ออกผลงานโดยมี 10 เพลงในหนึ่งอัลบั้ม ไม่ถูกตัดเหลือ 5 เพลง เหมือนค่ายย่อยอื่นๆ ในช่วงปลายปีได้มีการจัดทำโปรเจกต์อัลบั้มพิเศษ ลูกของพ่อ รวบรวมศิลปินทั้งหมดของค่ายอาร์เอสมาร้องเพลงเทิดพระเกียรติเนื่องในวโรกาสเฉลิมฉลองศิริราชสมบัติครบ 60 ปี
พ.ศ. 2550 ทำโปรเจกต์อัลบั้มเพลงสตริงกึ่งลูกทุ่งให้กับ วิด ไฮเปอร์ ในอัลบั้ม วิด ชนิดพิเศษ ร่วมกับค่ายเพลงลูกทุ่ง อาร์สยาม กลายเป็นจุดเริ่มต้นให้มีการทำงานร่วมกับศิลปินลูกทุ่งมากขึ้น ในขณะเดียวกันกลับเริ่มมีผลงานศิลปินใหม่ๆ ในแนวทางสตริงลดลง
พ.ศ. 2551 ลดสถานะค่ายเพลงลงเป็นหนึ่งในทีมเพลงของค่าย เมโลดิก้า ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็น อาร์เอส มิวสิก และกลายเป็นทีมผลิตเพลงที่ทำงานให้ทั้งค่ายเพลงส่วนกลางของบริษัทและค่ายอาร์สยาม แต่ยังคงใช้ชื่อทีม อะบอริจินส์
พ.ศ. 2552 - ปัจจุบัน ยังคงทำงานเพลงให้ทั้งศิลปินสตริง, สตริงกึ่งลูกทุ่ง และ ลูกทุ่งกึ่งสตริง ให้ทั้ง อาร์เอส มิวสิก และ อาร์สยาม ตัวอย่างผลงานเช่น ไอ..น้ำ, ปาน ธนพร, วิด ไฮเปอร์, หนุ่มบาว-สาวปาน, ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง, กระแต นิภาพร, แคท รัตกาล
จีโนมเรเคิดส์
จีโนม เร็คคอร์ด (Genome Records) เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) ภายใต้การนำของ ปอนด์ ธนา ลวสุต หนึ่งในนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ที่มีชื่อเสียงของวงการ
พ.ศ. 2544 ปอนด์ ธนา ลวสุต
และทีมเพลงซึ่งส่วนใหญ่มาจากทีม แกรมมี่ คิวเอ็กซ์ เดิม เข้ามาร่วมงานกับบริษัท อาร์เอส
พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อยๆ ทำให้มีการปรับรูปแบบการทำงานของทีมผลิตเพลงต่างๆในขณะนั้นออกมาเป็นรูปแบบบริษัทค่ายเพลงย่อย ทีมเพลงของ ปอนด์ ธนา จึงเป็นอีกหนึ่งทีมที่ได้เริ่มมีการเปลี่ยนมาใช้ชื่อ Nathan L ในช่วงปลายปี 2545
พ.ศ. 2546 เริ่มสร้างศิลปินในทีมของตัวเอง นอกเหนือการทำงานให้กับศิลปินเดิมของอาร์เอส แต่ยังคงมีสถานะเป็นทีมเพลง Nathan L ไม่ได้ขึ้นเป็นค่ายเพลง
พ.ศ. 2547 ยืมตัว 3 ศิลปินหญิงจากค่ายอาร์เอส ปาน ธนพร, โฟร์ท นฤมล และ เปียโน เดอะซิส มาออกอัลบั้มในโปรเจกต์พิเศษ Dreams และเริ่มเปิดตัวในฐานะค่ายเพลง จีโนม เร็คคอร์ด อย่างเป็นทางการ
พ.ศ. 2548 แจ้งเกิด 2 ศิลปินหญิง เม จีระนันท์ และ ลีเดีย ศรัณย์รัชต์ นอกจากนี้ยังได้มีการทดลองเปิดค่ายเพลงย่อยในชื่อ จี เซเว่น (G7) เพื่อทำเพลงในแนวนอกกระแส
พ.ศ. 2549 ยืมตัว ฝ้าย แอม ฟายน์ มาออกอัลบั้มร่วมกับ เม และ ลีเดีย ในโปรเจกต์ Dreams II A Little Dream Project และเปิดตัวศิลปินหญิงคนใหม่ น็อตโตะ ซึ่งถือได้ว่าเป็นศิลปินใหม่คนสุดท้ายในนาม จีโนม เร็คคอร์ด
พ.ศ. 2550 ปอนด์ ธนา ลวสุต ตัดสินใจลาออกจากบริษัทอาร์เอส และกลับไปทำงานกับทางจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ทำให้ทีมเพลงและศิลปินของ จีโนม เร็คคอร์ด ถูกยุบรวมกับค่ายเพลง เมโลดิก้า
เลิศ ชินวัตร
เลิศ ชินวัตร (10 ตุลาคม พ.ศ. 2462-23 ตุลาคม พ.ศ. 2540) อดีตนักการเมืองชาวเชียงใหม่ เป็นบิดาของ ทักษิณ ชินวัตร และนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี คนที่ 23 และนายกรัฐมนตรีคนที่ 28
นายเลิศ เดิมมีชื่อว่า "บุญเลิศ แซ่คู" เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2462 ที่อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรคนที่ 4 จากบุตรจำนวน 12 คน ของนายเชียง (คู ชุนเชียง) และนางแสง ชินวัตร ชาวไทยเชื้อสายจีนแคะอพยพจากจังหวัดจันทบุรี จบการศึกษาจากโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย หลังจากจบมัธยม 8 ได้ไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่ไม่สำเร็จการศึกษา เนื่องจากครอบครัวขาดผู้สืบทอดธุรกิจ
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางยินดี (สกุลเดิม ระมิงวงศ์) ธิดาในเจ้าจันทร์ทิพย์ ณ เชียงใหม่ และนัดดาในเจ้าไชยสงคราม สมพมิตร ณ เชียงใหม่ มีบุตรธิดารวม 10 คน ได้แก่
นายเลิศ ชินวัตร เสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ด้วยโรคระบบหายใจล้มเหลว สิริอายุได้ 78 ปี โดยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมารและ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดมกุฏกษัตริยาราม เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540
นายเลิศ เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้เพียงภาคเรียนเดียว ต้องกลับมาช่วยกิจการของครอบครัว คือ โรงงานทอผ้าไหมชินวัตรพาณิชย์ และธุรกิจตลาดสดสันกำแพง ต่อมาได้ประกอบกิจการหลายอย่าง เช่น รับเหมาก่อสร้างโรงไฟฟ้าตามต่างจังหวัด เปิดร้านกาแฟที่ห้องแถวไม้หน้าตลาดสันกำแพง ทดลองทำสวนส้มเขียวหวาน สวนฝรั่งและผลไม้เมืองหนาว หลังจากนั้น จึงมาทำงานที่ธนาคารนครหลวงไทย สาขาเชียงใหม่ ในตำแหน่งหัวหน้าสินเชื่อ ต่อมาร่วมหุ้นทำโรงภาพยนตร์ศรีวิศาลและได้ซื้อหุ้นไว้ทั้งหมด หลังจากนั้นได้สร้างโรงภาพยนตร์ชินทัศนีย์ ที่ถนนเจริญเมืองและซื้อกิจการรถเมล์วิ่งในตัวเมืองเชียงใหม่
กรุณ ซอโสตถิกุล (ชื่อเล่น: ก้อง เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2523) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย เป็นทายาทรุ่นที่ 3 แห่งตระกูลซอโสตถิกุล บุตร นางพัชรดา (ณ สงขลา) กับ นายธวัชชัย ซอโสตถิกุล เจ้าของซีคอนสแควร์ และธุรกิจอื่น ๆ อีกหลายอย่าง อาทิ นันยาง บริษัท ซีคอน ไทยชูรสตราชฎา นมตรามะลิ บางกอกเฮ้าส์ บิวเดอร์
จบการศึกษาจากระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนสาธิตประสานมิตร จากนั้นเรียนต่อต่างประเทศ จบปริญญาตรีคณะเศรษฐศาสตร์และปริญญาโทคณะบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยบอสตัน หลังจากเรียนจบปริญญาโทกลับมาเมืองไทย เข้าไปคุยกับพี่ชายของบุรินทร์ บุญวิสุทธิ์ กรู๊ฟไรเดอร์ (ชื่อบอส) จากนั้นบอสจึงพาเข้าที่แกรมมี่ มีผลงานซิงเกิ้ลคือ เพลง "สาบาน", "ถ้าพรุ่งนี้...ฉันไม่ตื่น" และ "เพิ่งรู้ว่ามันสบาย"
ด้านชีวิตส่วนตัว หลังเลิกรากับนางเอกสาว แตงโม นิดา พัชรวีระพงษ์ ก็คบหากับนักร้องร่วมค่าย น้ำชา ชีรณัฐ ยูสานนท์ จนเลิกรากันไปในที่สุด ล่าสุดคบหาดูใจกับ เกรซ กาญจน์เกล้า ด้วยเศียรเกล้า แต่สุดท้ายก็ได้เลิกรากัน
ส่วนล่าสุดตอนนี้ได้มีความส้มพันธ์ลึกซึ้งกับการสะสม Vinyl Toy อาทิเช่น Kaws
โดยล่าสุดได้มีการติดตั้ง Kaws Resting Place ไว้กลางบ้าน
ผลงานล่าสุด.
ได้ร่วมมือกับค่ายยักษ์ใหญ่Bearbrickของประเทศญี่ปุ่น
ออกผลงานตุ๊กตาลายไทย ชื่อว่า Tossakan
ก้อง กรุณ
โรงเรียนสาธิตประสานมิตร
ภาษาอาหรับยิวโมร็อกโก
ภาษาอาหรับยิวโมร็อกโก (Judeo-Moroccan Arabic) เป็นสำเนียงภาษาอาหรับที่พูดโดยชาวยิวที่เคยอยู่ในโมร็อกโก ปัจจุบันผู้พูด 99% อยู่ในอิสราเอล ผู้ที่อยู่ในโมร็อกโกมักเป็นผู้สูงอายุ
ภาษาอาหรับโมร็อกโกของชาวยิวนี้เคยใช้ในหมู่ชาวยิวในโมร็อกโกมาก่อนและได้รับอิทธิพลจากภาษาอื่นๆมาก รวมทั้งภาษาสเปน ภาษาสเปนโมร็อกโกของชาวยิวหรือภาษาฮาเกเตีย ซึ่งเป็นผลมาจากการอพยพของชาวยิวเซฟาร์ดีออกจากสเปนเมื่อ พ.ศ. 2035 และภาษาฝรั่งเศสจากการที่โมร็อกโกเคยเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส รวมทั้งคำยืมจากภาษาฮีบรูด้วย ภาษานี้เข้าใจกันได้กับภาษาอาหรับตูนิเซียของชาวยิวและภาษาอาหรับตริโปลีของชาวยิวอื่นๆ เข้าใจกันไม่ได้กับภาษาอาหรับอิรักของชาวยิว
ชาวยิวในโมร็อกโกกว่า 265,000 คนอพยพเข้าสู่อิสราเอลเมื่อ พ.ศ. 2491 อีกส่วนหนึ่งอพยพเข้าสู่ยุโรป โดยเฉพาะฝรั่งเศส ปัจจุบันพบผู้พูดภาษานี้ในอิสราเอลประมาณ 250,000 คน ซึ่งพูดภาษาฮีบรูได้ด้วย และอยู่ในโมร็อโกราว 8,925 คน
ตัวอย่างประโยค.
สวัสดี: שלמה šlāma / שלמה עליכ šlāma &lt;br&gt;
ลาก่อน: בשלמה bšlāma / בשלמה עליכ bšlāma &lt;br&gt;
ขอบคุณ: מרסי mersi&lt;br&gt;
ใช่: ייוה ēywa&lt;br&gt;
ไม่ใช่: לא lā&lt;br&gt;
คุณเป็นอย่างไรบ้าง?: אשכברכ? āš &lt;br&gt;
สบายดี ขอบคุณ: לבש, מרסי lābaš, mersi&lt;br&gt;
ไม่มีปัญหา: לבש lābaš
ณรงค์น้อย อ.เมืองแกลง
ณรงค์น้อย อ.เมืองแกลง นักมวยสากลชาวไทย สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 5) แพ้ 3
ฮานส์ ฮอลเลี่ยน
ธงชัย ศุภสมุด
ธงชัย ศุภสมุด นักมวยสากลชาวไทย เกิดเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2490 ที่ ธนบุรี สถิติการชก 4 ครั้ง ชนะ 1 เสมอ 1 แพ้ 2
ยอดดอย ศิษย์เส่ย
ยอดดอย ศิษย์เส่ย หรือนายพีรรงค์ เลาทรง นักมวยสากลชาวไทย เกิดเมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 สถิติการชก 5 ครั้ง แพ้ 5
โทชิกาซุ วางะ
โทชิกาซุ วางะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ที่เมืองโยโกเตะ จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 6) แพ้ 4
จิลเลียน แอนเดอร์สัน
จิลเลียน ลีห์ แอนเดอร์สัน  เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1968 ที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย เป็นบุตรีคนโตของ โรสแมรี่ อลีซ (เลน) (Rosemary Alyce (Lane)) นักวิเคราะห์คอมพิวเตอร์ และโฮเมอร์ เอ็ดเวิร์ด แอนเดอร์สันที่สาม (Homer Edward Anderson III) ผู้เป็นเจ้าของบริษัทภาพยนตร์ จิลเลียนเป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีเชื้อชาติผสมระหว่างอังกฤษ ไอริช และเยอรมัน
จิลเลียนเริ่มบทบาทการแสดงตั้งแต่สมัยไฮสคูลโดยการเป็นสมาชิกของชมรมการแสดง เธอโปรดปรานการแสดงละครเวทีอย่างมากจนกระทั่งปี 1987 จึงได้เข้าศึกษาระยะสั้นในมหาวิทยาลัยคอร์เนล ไอธากา นครนิวยอร์ก (Cornell University in Ithaca, New York) ในหลักสูตรการแสดง นานาชาติภาคฤดูร้อนของบริเตนใหญ่ (National Theatre of Great Britain Summer Acting Programme) ไม่กี่สัปดาห์หลังจากที่ได้ศึกษากับปีเตอร์ เชลสัม (Peter Chelsom) บาร์ดี้ โธมัส (Bardy Thomas) และมิเชล จอยซ์ (Michael Joyce) เธอจึงตัดสินใจที่จะเข้าศึกษาต่อยังโรงเรียนการแสดงละครกูดแมนแห่งมหาวิทยาลัยเดอพอล (Goodman Theatre School at DePaul University) ณ เมืองชิคาโก รัฐอิลินอยส์
เริ่มอาชีพการแสดงจากละครเวที แอนเดอร์สันประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติจากบทเจ้าหน้าที่พิเศษ ดานา สกัลลี  ในซีรีส์โทรทัศน์อเมริกันเรื่อง "The X-Files" (ชื่อภาษาไทย: แฟ้มลับคดีพิศวง)ในการออกฉาย 10 ฤดูกาล ตั้งแต่ปีค.ศ.1993 ร่วมกับเดวิด ดูคอฟนีย์ (David Duchovny) ผู้รับบทเจ้าหน้าที่พิเศษ ฟ็อกซ์ มัลเดอร์  จิลเลียน แอนเดอร์สันได้รับรางวัลเอมมี รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลแซกอวอร์ด ผลงานด้านภาพยนตร์ของเธออย่างเช่นเรื่อง "The House of Mirth" (2000), "The Mighty Celt" (2005), "The Last King of Scotland" (2006), และภาพยนตร์ดิเอ็กซ์-ไฟล์ 2 เรื่องคือ "The X-Files" (1998) และ "" (2008) เธอยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบาฟต้า, รางวัลเอมมีและรางวัลลูกโลกทองคำจากบท เลดี้ เดดล็อกในรายการโทรทัศน์ดัดแปลงช่องบีบีซีเรื่อง "Bleak House" (2005)
ในระหว่างการถ่ายทำซีรีส์ชุด The X-Files จิลเลียนพบกับ ไคลด์ คลอทซ์ (Clyde Klotz) ทั้งคู่สมรสกันในวันที่ 1 มกราคม ปี 1994 และมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน คือ ไพเพอร์ มารุ แอนเดอร์สัน-คลอทซ์ (Piper Maru Anderson-Klotz) โดยถือกำเนิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ปี 1994 ต่อมาในภายหลังจิลเลียนหย่ากับคู่สมรสเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1997
แอชลี จัดด์
กิลเลียน แอนเดอร์สัน
รางวัลสกรีนแอกเตอร์สไกด์
แมททิว บรอดเดอริค
พริ้ว วิริยะพานิช เกิดวันอาทิตย์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2532 เข้าวงการจากผลงานละครเรื่องแรก ใจสู้มุ่งสู่ฝัน ทางช่อง7 ในปี2551 และได้รับบทนักแสดงนำหญิงจากภาพยนตร์เรื่องแรก บางระจัน 2 (ภาพยนตร์) โดยผู้กำกับ ธนิตย์ จิตนุกูล ในปี 2553 (25 มีนาคม 2553)
บางระจัน2.
พริ้ว-กิ๊ก ชิมลาง.
คอนติเนนตอลแอร์ไลน์
Lycian language
ประเทศแกมเบียในโอลิมปิก
ประเทศแกมเบีย ได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1984 แกมเบียไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิกมาก่อน และยังไม่ได้แข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแกมเบีย (GNOC) ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2515 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ในปี พ.ศ. 2519 ประเทศดังกล่าวคว่ำบาตรการแข่งขันสองครั้งแรกที่มีสิทธิ์ (พ.ศ. 2519 และ 2523) คณะผู้แทนชุดแรกประกอบด้วยนักกีฬา 10 คน ทุกคนเป็นนักวิ่ง คณะผู้แทนครั้งถัดมาประกอบด้วย นักมวยปล้ำ (1988), นักกระโดดไกล (1996), นักมวย (2008), ยูโด (2016) และนักว่ายน้ำ (2016) แต่ในปีอื่น ๆ ทั้งหมด แกมเบียมีเพียงนักวิ่งเท่านั้นที่เป็นตัวแทนทุกครั้ง
ประเทศกานาในโอลิมปิก
ประเทศกานา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2495 ขณะยังเป็นที่รู้จักในชื่ออาณานิคมของโกลด์โคสต์ กานาได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไม่ได้เข้าร่วมใน ค.ศ. 1956 ร่วมคว่ำบาตรการแข่งขัน ค.ศ. 1976 เพื่อประท้วงการมีส่วนร่วมของนิวซีแลนด์ (ซึ่งยังคงมีการเชื่อมโยงกีฬากับการแบ่งแยกสีผิวแอฟริกาใต้) และเข้าร่วมกับผู้นำอเมริกัน การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 กานาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกที่แวนคูเวอร์ในปี ค.ศ. 2010[1]
นักกีฬาชาวกานาได้รับเหรียญโอลิมปิกทั้งหมด 5 เหรียญ ได้แก่ มวยสากล 4 เหรียญ (3 เหรียญทองแดงและ 1 เหรียญเงิน) และเหรียญทองแดงโดยฟุตบอลทีมชาติกานาอายุต่ำกว่า 23 ปีในปี ค.ศ. 1992
คณะกรรมการโอลิมปิกกานาก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2494 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีถัดไป
ประเทศเฮติในโอลิมปิก
ประเทศเฮติ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 ที่ปารีส การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่เมืองเดียวกันถือเป็นเหรียญโอลิมปิกครั้งแรกของเฮติ เมื่อสมาชิกทีมยิงปืนของเฮติทั้งเจ็ดคนคว้าอันดับสามในการแข่งขันปืนไรเฟิลฟรี ครั้งต่อไป ในปี ค.ศ. 1928 เฮติได้รับอีกเหรียญรางวัล; ซิลวิโอ คาเตอร์ คว้าเหรียญเงินจากการกระโดดไกลชาย แม้ว่าเฮติจะเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกหลายรายการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2471 แต่ก็ยังไม่มีผู้ได้รับรางวัลอื่นใดเพิ่ม เฮติเปิดตัวในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศฮอนดูรัสในโอลิมปิก
ประเทศฮอนดูรัส ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 11 ครั้ง ฮอนดูรัสเข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวในปี ค.ศ. 1992 แต่หลังจากนั้นก็ยังไม่ปรากฏตัวอีกเลย พวกเขาไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล ผลงานที่ดีที่สุดของพวกเขาคืออันดับที่ 4 ในกีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 โดยแพ้ไนจีเรีย 3-2 ในการแข่งขันเหรียญทองแดง
โคมิเต โอลิมปิโก ฮอนดูเรโน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1956 และได้รับการยอมรับจากไอโอซีในปีเดียวกัน
ฮ่องกงในโอลิมปิก
ประเทศอินโดนีเซียในโอลิมปิก
ประเทศอินโดนีเซีย ได้เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2495 (ค.ศ. 1952) พร้อมกับประเทศไทย และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมตลอดทุกการแข่งขัน ยกเว้นใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่โตเกียว และโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่ สหภาพโซเวียต
นักกีฬาอินโดนีเซียได้เหรียญทั้งหมด 25 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 9 เหรียญเงิน 10 เหรียญทองแดง ตั้งแต่ประเทศอินโดนีเซียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก
เหรียญรางวัล.
แบ่งตามปีการแข่งขัน.
โอลิมปิกฤดูหนาว.
ประเทศอินโดนีเซียไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว
สาธารณรัฐอิสลามอิหร่านในโอลิมปิก
ประเทศอิสราเอลในโอลิมปิก
ประเทศอิสราเอล เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในฐานะประเทศมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติได้จัดตั้งขึ้นในปี 1933 ระหว่างอยู่ในอาณัติของอังกฤษแห่งปาเลสไตน์[1] อิสราเอลส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนแต่ละครั้งตั้งแต่ปี 1952 (ยกเว้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ซึ่งนำโดยชาวอเมริกัน) และการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวแต่ละครั้งตั้งแต่ปี 1994 ประเทศได้กลายเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป (EOC) ในปี ค.ศ. 1994
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิก
ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรก ในปี 1912
เหรียญรางวัลตามชนิดกีฬา.
ฤดูร้อนแบ่งตามชนิดกีฬา.
เป็นผู้นำในชนิดกีฬานั้น
เขตบริหารพิเศษฮ่องกงในโอลิมปิก1959
จีโนม เร็คคอร์ด
ชาร์ลส ดิกเคนส์
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิก
สาธารณรัฐเกาหลี (หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อเกาหลีใต้) เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นในปี ค.ศ. 1980 ที่พวกเขาร่วมคว่ำบาตร เกาหลีใต้ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 ยกเว้นเกมในปี ค.ศ. 1952
ประเทศไลบีเรียในโอลิมปิก
ประเทศไลบีเรีย ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 ยกเว้นปี 2511, 2519, 2523 และ 2535 ประเทศนี้ยังไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิกเลย และไม่มีนักกีฬาจากไลบีเรียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งใด ๆ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของไลบีเรียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2497 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2498
ประเทศลีชเทินชไตน์ในโอลิมปิก
ประเทศลีชเทินชไตน์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1936 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนและกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกลีชเทินชไตน์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1935
ลีชเทินชไตน์เป็นประเทศที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดในโลกและมีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดเป็นอันดับสองของโลก (รองจากเบอร์มิวดา แต่เป็นรัฐอธิปไตยที่เล็กที่สุด) ที่ได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิก แม้ว่าซานมารีโนจะเป็นประเทศที่เล็กที่สุดที่ได้รับเหรียญใด ๆ นักกีฬาจากลีชเทินชไตน์ได้รับรางวัลทั้งหมด 10 เหรียญ ทั้งหมดนี้เป็นการเล่นสกีลงเขา เป็นประเทศเดียวที่ได้รับเหรียญรางวัลในฤดูหนาว แต่ไม่ใช่กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ลีชเทินชไตน์มีเหรียญรางวัลสูงสุดต่อจำนวนประชากรของประเทศใด ๆ โดยมีเหรียญรางวัลเกือบหนึ่งเหรียญต่อประชากร 3,600 คน สมาชิกในตระกูลเดียวกันได้รับรางวัล 7 เหรียญจากทั้งหมด 10 เหรียญ ได้แก่ พี่น้องฮันนีและแอนเดรียส เวนเซล และทีน่า วีราเธอร์ลูกสาวของฮันนี นอกจากนี้พี่น้องวิลลีและพอล ฟรอมเมลท์ ได้รับรางวัลสองในสามรายการที่เหลือ มีเพียง เออซูล่า คอนเซตต์ เท่านั้นที่ได้รับเหรียญสำหรับประเทศของเธอโดยไม่เกี่ยวข้องกับ เวนเซล หรือ ฟรอมเมลท์
ซาเวอร์ ฟริก สมาชิกผู้ก่อตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ เป็นนักกีฬาลีชเทินชไตน์เพียงคนเดียวที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทั้งฤดูร้อนและฤดูหนาว
ประเทศมาลาวีในโอลิมปิก
ประเทศมาลาวี ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 8 ครั้ง พวกเขาไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว มาลาวียังคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 และ 1980 และกลับมาแข่งขันอีกครั้งระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
มาลาวีไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิก
ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิก
ประเทศมาเลเซีย ได้เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1956 (สหพันธรัฐมาลายาเข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1960) จากนั้นประเทศประเทศมาเลเซียได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมตลอดทุกการแข่งขัน ยกเว้นใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ณ สหภาพโซเวียต ที่มาเลเซียได้ร่วมบอยคอตต์ระบอบคอมมิวนิสต์ ซึ่งนำโดยสหรัฐอเมริกา
นักกีฬามาเลเซียได้เหรียญทั้งหมด 4 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 2 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง ตั้งแต่ประเทศมาเลเซียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก
ประเทศมาเลเซียไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว
ประเทศมอริเชียสในโอลิมปิก
ประเทศมอริเชียส เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1984 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ประเทศมอริเชียสไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว มอริเชียสยังสนับสนุนการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ซึ่งนำโดยชาวอเมริกัน ที่กรุงมอสโก
ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ปักกิ่งปี 2008 บรูโน จูลี่ได้รับเหรียญโอลิมปิกเหรียญแรกของมอริเชียสโดยไปถึงรอบรองชนะเลิศมวยสากลรุ่นแบนตัมเวต และได้รับเหรียญทองแดง
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของมอริเชียสก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2514 โดยราม รูฮี ซึ่งยังคงเป็นเลขาธิการคณะกรรมการโอลิมปิกจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2551 ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2515
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิก
ประเทศโมนาโก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1920 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นมา โดยขาดเพียงการแข่งขันในปี ค.ศ. 1932, 1956 และการคว่ำบาตรในปี 1980 โมนาโกยังได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984
จนถึง ค.ศ. 2022 ไม่มีนักกีฬาจากโมนาโกคนใดได้รับรางวัลเหรียญโอลิมปิก ซึ่งทำให้เป็นดินแดนที่เข้าร่วมแข่งขันมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก (32 ครั้งรวมทั้ง 21 ฤดูร้อนและ 11 ฤดูหนาว) ที่ยังไม่เคยขึ้นแท่นรับรางวัลเลย (จูเลียน เมเดซิน ไม่ได้รับรางวัลเหรียญทองแดง สำหรับสถาปัตยกรรมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 แต่ไอโอซีไม่ถือว่าเหรียญรางวัลการแข่งขันศิลปะเป็นส่วนหนึ่งของการนับอย่างเป็นทางการอีกต่อไป) ผลงานที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมาของพวกเขาคืออันดับที่หกในบอบสเลห์สองคนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโมนาโกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1907 แต่ไม่ได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลจนถึง ค.ศ. 1953
ประเทศโมร็อกโกในโอลิมปิก