pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
กำลังพลกลุ่มหน่วยรบพิเศษเบลเยียมจะถูกคัดจากหน่วยกำลังรบทุกหน่วยของกองทัพเบลเยียม ต้องมีประสบการณ์ด้านการทหารขั้นต่ำ 3 ปีขึ้นไป ถึงสามารถเข้าสมัครในหน่วยได้ เป็นหน่วยรบพิเศษที่รับการสืบทอดธรรมเนียมมาจากหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศที่ 5 และกองพันพลร่มที่ 1 ของกองทัพบกเบลเยี่ยม โดยหน่วยรบพิเศษทั้งสองมีต้นแบบจากหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศ กองทัพบกสหราชอาณาจักร
แหล่งข้อมูลอื่น.
Joseph II, Holy Roman Emperor
อี กี-กวัง
อี กี-กวัง (; เกิด 30 มีนาคม พ.ศ. 2533) ใช้ชื่อในวงการว่า กีกวัง หรือ คีกวัง เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เดิมทีเขาเดบิวต์ในฐานะนักร้องเดี่ยวในชื่อ เอเจ (Ace Junior) โดยออกมินิอัลบั้มชุดแรกชื่อ "First Episode: A New Hero" เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2552 ต่อมาในเดือนตุลาคม 2552 เขาได้เดบิวต์เป็นนักเต้นหลัก ภาพลักษณ์ และนักร้องนำของวงบอยแบนด์บีสต์ ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น ไฮไลต์ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
วัดบางไผ่นารถ
วัดบางไผ่นารถ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางไทรป่า อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 27 ตารางวา ด้านทิศตะวันตกจรดแม่น้ำท่าจีน
วัดบางไผ่นารถ เดิมชื่อว่า วัดบางไผ่นาด เริ่มแรกสร้างเป็นสำนักสงฆ์บางไผ่นาด เมื่อ พ.ศ. 2400 โดยมีพระอาจารย์ฉิม เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ในการก่อสร้างครั้งนั้นได้รับความช่วยเหลือจากประชาชนกลุ่มหนึ่ง โดยมีนายนาดเป็นหัวหน้าชักชวนเพื่อนบ้านมาร่วมแรงร่วมใจก่อสร้างที่อยู่สงฆ์ ด้วยเหตุนี้จึงได้ชื่อว่า "วัดบางไผ่นาด" ทั้งนี้เพราะท้องที่นั้นยังเป็นดงไผ่เป็นส่วนใหญ่ กอปรกับหัวหน้าชื่อว่านาด ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2440 ได้มีพระอาจารย์ท้วมมาพัฒนาวัด ท่านได้ก่อสร้างเสนาสนะและถาวรวัตถุ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ตั้งเป็นวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย เนื้อทองเหลืองผสมนากทอง หน้าตักกว้าง 3 เมตร สูง 3.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 พระพุทธรูปในวิหาร ปางมารวิชัย อายุมากกว่า 100 ปี พระพุทธรูปปางไสยาสน์ เจ้าแม่กวนอิมแกะสลักด้วยไม้ สูงประมาณ 2 เมตร และรูปหล่อสัมฤทธิ์พระแม่โพสพปางยืน นอกจากนั้นภายในวัดยังมีฝูงค้างคาวแม่ไก่ขนาดใหญ่
ยัง โย-ซ็อบ
ยัง โย-ซ็อบ (; เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2533) หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า โยซ็อบ เป็นนักร้องและนักแสดงละครเพลงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นนักร้องนำของบอยกรุ๊ปไฮไลต์
วัดป่าเจริญราช
วัดป่าเจริญราช เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ได้รับแต่งตั้งเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดปทุมธานีแห่งที่ 13 ให้เป็นศูนย์ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ตั้งอยู่บนเนื้อที่กว่า 92 ไร่
เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 พระครูปลัดวีระนนท์ วีรนนฺโท ร่วมกับพุทธศาสนิกชนและผู้มีจิตศรัทธา เริ่มสร้างสถานปฏิบัติธรรม ชื่อ ธรรมสถานวิมลธรรม โดยความอนุเคราะห์ของญาติธรรมท่านหนึ่งให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเป็นการชั่วคราวจำนวน 2 ไร่ บริเวณใกล้กับหมู่บ้านเกษียณเกษตร คลอง 11 ตำบลบึงทองหลาง อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ในระยะเริ่มต้นได้มีการปรับพื้นที่ ขุดบ่อน้ำ และก่อสร้างศาลาปฏิบัติธรรมชั่วคราว รวมไปถึงการก่อสร้างที่พักของพระภิกษุ โรงครัว ห้องน้ำ และปลูกต้นไม้ให้ร่มเงา ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2545 ได้รับอนุมัติจากเจ้าคณะจังหวัดปทุมธานี อนุญาตให้จัดตั้งเป็น สำนักสงฆ์วิมลธรรม และเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2551 มหาเถรสมาคมได้มีประกาศสำนักงานพระพุทธศาสนาให้จัดตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนา ชื่อว่า "วัดป่าเจริญราช" ทั้งยังให้เป็นสำนักปฏิบัติธรรม จังหวัดปทุมธานี แห่งที่ 13
ภายในวัดมีเสนาสนะและสิ่งปลูกสร้างต่าง ๆ รวม 83 หลัง ปัจจุบันมีพระครูปทุมภาวนาจารย์ หรือพระครูปลัดวีระนนท์ วีรนนฺโท เป็นเจ้าอาวาส จากข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2563 มีพระสงฆ์ 16 รูป สามเณร 1 รูป
นักสืบตายแล้ว
นักสืบตายแล้ว  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยนิโงจู วาดภาพประกอบโดยอูมิโบซุ ตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือ MF Bunko J โดยสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 7 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยมูงิโกะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอมิกอะไลฟ์รายเดือน" นิตยสารการ์ตูนแนว"เซเน็ง"ของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 และรวบรวบตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโกบง") แล้ว 4 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ ENGI ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 อนิเมะมีการประกาศทำฤดูกาลที่สอง
วัดปัญจบูรพาจารย์
วัดปัญจบูรพาจารย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสาม อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
วัดปัญจบูรพาจารย์ หรือ วัดป่าห้าพระองค์ ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2562 โดยมีพระครูปลัดณเชษฐพงษ์ สิริว์โส (จันทสิทธิ์) เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัด ท่านได้ศึกษาประวัติของพระอริยเจ้า 5 องค์ มีหลวงปู่บุญมา ฐิตเปโม, หลวงปู่วัน อุตฺตโม, หลวงปู่จวน กุลเชฏโฐ, หลวงปู่สิงฆ์ทอง ธมฺมวโร และหลวงปู่สุพัฒน์ สุขกาโม ซึ่งทั้ง 5 ล้วนแล้วแต่เป็นพระเกจิชื่อดังลูกศิษย์ของหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ทั้ง 5 ละสังขารทิ้งธาตุทิ้งขันธ์ ด้วยอุบัติเหตุเครื่องบินตก ณ ทุ่งรังสิต มีข้าราชการระดับสูงของกระทรวงรอดชีวิต 1 คน คือ นายสมพร กลิ่นพงษา ผู้ว่าราชการจังหวัดนครพนมสมัยนั้น ท่านจึงได้เดินทางมาตรวจสอบและไต่ถามโยมที่ทำนาอยู่ในละแวกนั้น ในที่สุดก็ได้รับการบอกเล่าจาก โยมสงวน พิณนอก และ โยมจันทร์แรม โพธิสุวรรณ สองสามีภรรยา ผู้เช่าที่ดินทำนา ว่าเป็นที่ดินของทายาทในราชนิกุล (ไม่ได้เอ่ยนาม) โยมสงวนและโยมจันทร์แรมได้แนะนำให้ไปพบกับทนายความผู้ดูแลทรัพย์สินของกองมรดกประจำตระกูล ทำเรื่องสร้างมหาเจดีย์ปัญจบูรพาจารย์ไปยังกองมรดกของทายาทในราชนิกุล เมื่อได้รับอนุญาตจากเจ้าของที่ ได้ริเริ่มปลูกสร้างกุฏิ หลังคามุงด้วยฟาง
พระอาจารย์มหารังสรรค์ สญฺญโม ได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดปัญจบูรพาจารย์" และได้พัฒนาจนตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2562 วัดมีรูปปั้นหลวงปู่มั่นขนาดใหญ่
รายพระนามผู้ปกครองมิลาน
ก่อนจัดตั้งเป็นดัชชี.
กระทั่ง 1259 มิลานเป็นคอมมูนอิสระ ที่สามารถเลือกผู้นำ ("podestà)" ของตนเอง ตระกูลตอร์ริอานี ได้รับอำนาจที่แน่นอนในค.ศ. 1240, เมื่อพากาโน เดลลา ทอร์เรได้รับเลือกเป็น "podestà". หลังมรณกรรมของพากาโน, บาลโด กิริงเฮลลีได้รับเลือกเป็น "podestà" ต่อในค.ศ. 1259, แต่เมื่อสิ้นสุดยุคของเขา มาร์ติโน เดลลา ทอเร, หลานชายของพากาโน ก่อการยึดอำนาจของครอบครัวเหนือคอมมูน สถาปนาตนเป็นลอร์ดแห่งมิลาน ("Signoria)"
ยุคนี้ตระกูลทอริอานีมีความใกล้ชิดกับชาร์ลส์แห่งอองชู, เริ่มการแข่งขันที่แข็งแกร่งกับตระกูลวิสคอนติที่จงรักภักดีกับราชวงศ์โฮเฮินสเตาเฟน ค.ศ. 1262, สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 4 รับรองออตโตเน วิสคอนติเป็นอาร์ชบิชอปแห่งมิลาน, นำไปสู่ความผิดหวังของมาร์ติโน เดลลา ทอเร ค.ศ. 1273, เกิดสงครามกลางเมืองระหว่าง 2 ตระกูล สงครามจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของตระกูลทอร์รานีในการศึกที่เดสิโอในค.ศ. 1277
มิถุนายน 1302, กุยโด เดลลา ทอเร ขับไล่ตระกูลวิสคอนติ อย่างไรก็ดี, ค.ศ. 1308 กุยโดเริ่มมีเรื่องวิวาทกับญาติ, อาร์ชบิชอป คัสโซเน เดลลา ทอเร ภายหลังการโจมตีที่มหาวิหารมิลาน, คัสโซเนหลบหนีไปยังโบโลญญาและเรียกร้องให้มีการแทรกแซงของจักรพรรดิ เพื่อใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ที่วุ่นวายในภาคเหนือของอิตาลี, จักรพรรดิไฮน์ริกที่ 7 แห่งเยอรมนีกรีฑาทัพเข้าสู้อิตาลี ในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1310 พระองค์ก็มาถึงมิลานและฟื้นฟูอำนาจทั้งคัสโซเนและตระกูลวิสคอนติ หลังจากการล่มสลายของมิลาน, พระองค์ก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์อิตาลี
หลังจัดตั้งเป็นดัชชี.
ราชวงศ์วิสคอนติ.
ค.ศ. 1395, เกียน กาเลอัซโซ วิสคอนติได้รับตำแหน่ง ดยุกแห่งมิลานโดย พระเจ้าเวนเซสเลาส์ที่ 4 แห่งโบฮีเมีย, ซึ่งขายตำแหน่งนี้ในราคาราว 100,000 ฟลอริน. นับแต่นั้นมา ผู้ปกครองมิลานจึงมีสถานะเป็นดยุค
ราชวงศ์สฟอร์ซา (ครั้งแรก).
ฟิลิปโป มาเรียสิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1447, ตระกูลวิสคอนติสายตรงจึงสิ้นสุดแต่เพียงเท่านี้ นำไปสู่ความวุ่นวายทางการเมือง, กลุ่มเศรษฐี, นักปราชญ์และนักบวชประกาศยุบเลิกดัชชีและจัดตั้งระบอบอภิชนาธิปไตยในนาม สาธารณรัฐโกลเดนอัมโบเซียน สาธารณรัฐไม่เคยได้รับการรับรองและรัฐข้างเคียงทั้งเวนิสและซาวอย พยายามเข้ามาขยายอิทธิพลในนี้ เช่นเดียวกับฝรั่งเศส การใช้ประโยชน์จากความอ่อนแอของรัฐและการฟื้นคืนชีพความขัดแย้งระหว่างเกลฟ์และกิเบลลิเน, ผู้บัญชาการกองทัพมิลาน, ฟรานเซสโกที่ 1 สฟอร์ซา, แปรพักตร์จากมิลานไปอยู่กับเวนิสในค.ศ. 1448, และ 2 ปีให้หลัง, หลังจากสับเปลี่ยนหลายฝ่ายและกลยุทธอันชาญฉลาด, สฟอร์ซาเดินทางเข้าเมืองระหว่างงานแม่พระรับสารเขาประกาศตนเป็นดยุกแห่งมิลาน, และสมรสกับบิอันกา มาเรีย วิสคอนติ พระธิดานอกกฎหมายของฟิลิปโป มาเรีย
ราชวงศ์วาลัวส์ (ครั้งแรก).
ค.ศ. 1494, ลูโดวิโกขึ้นครองตำแหน่งดยุคแห่งมิลาน, หลังมีเสียงเล่าลือว่าทรงลอบวางยาพิษพระภาติยะ เกียน กาเลอัซโซ. หลังภัยคุกคามจากเวเนเทีย, ลูโดวิโกร้องขอให้กษัตริย์ฝรั่งเศส ชาร์ลส์ที่ 8 นำกองทัพลงอิตาลี, เป็นการเริ่มต้นสงครามอิตาเลียนครั้งแรก.หลังลูโดวิโกทรยศไปเป็นพันธมิตรกับสันนิบาตแห่งเวนิสในค.ศ. 1495, ฝรั่งเศสก็พ่ายแพ้ในยุทธการที่ฟอร์โนโว และไม่สามารถขยายอิทธิพลเข้ามาในอิตาลีได้. สร้างความอับอายให้กับแม่ทัพฝรั่งเศสและพระญาติของชาร์ลส์ หลุยส์ที่ 2 ดยุคแห่งออร์เลออง (ต่อมาเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 12),ประกอบกับการเกลียดลูโดวิโกเป็นการส่วนตัว, หลุยส์จึงอ้างสิทธิเหนือดัชชีแห่งมิลาน, อ้างว่าสืบสายจากวาเลนตินา วิสคอนติและพินัยกรรมของเกียน เกลาซซิโอหลังพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 ครองราชสมบัติฝรั่งเศสในค.ศ. 1499, พระองค์เริ่มต้นสงครามอิตาเลียนครั้งที่ 2 เพื่อพิชิตมิลานและเนเปิลส์พร้อมกับกองทัพฝรั่งเศสใกล้ปาเวีย, ลูโดวิโกและผู้ที่ยังภักดีกับเขาหนีออกจากมิลานในวันที่ 17 กันยายน 1499 และหลบหนีไปยังเยอรมนี ทำให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 กลายเป็นดยุคแห่งมิลาน, เข้าเมืองในวันที่ 6 ตุลาคม 1499.
ราชวงศ์สฟอร์ซา (ครั้งที่ 2).
ลูโดวิโกถูกจับกุมในเดือนกุมภาพันธ์ 1500, และสิ้นพระชนม์ในคุกในค.ศ. 1508 พระโอรสมัสซิมิเลียโนอ่างสิทธิในบัลลังก์มิลานต่อมา, ในที่สุดก็ได้บัลลังก์คืนในเดือนมกราคม 1513 6 เดือนหลังกองทัพสวิสเข้าเมือง
ราชวงศ์วาลัวส์ (ครั้งที่ 2).
หลังความพ่ายแพ้ในยุทธการมารียาโนในค.ศ. 1515, กองทัพสวิสออกไปจากมิลานและมัสซิมิเลียโน ถูกคุมขังโดยทหารฝรั่งเศส เขาสละสิทธิ์ในมิลานแลกกับเงิน 30,000 ดูกัต และพำนักอยู่ในฝรั่งเศสต่อไป
ราชวงศ์สฟอร์ซา (ครั้งที่ 3).
เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1521, สถานการณ์ที่ฝรั่งเศสอ่อนแอลงอย่างรวดเร็ว จักรพรรดิคาร์ลที่ 5, พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ, และสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10ร่วมเป็นพันธมิตรต่อต้านฝรั่งเศสในวันที่ 28 พฤศจิกายน โอเดต์ เดอ ฟัวซ์, วิสเคานต์แห่งโลเทรก, ผู้ว่าการฝรั่งเศสในมิลานได้รับมอบหมายให้ต่อต้านฝ่ายจักรวรรดิและศาสนจักร อย่างไรก็ดี เขาถูกขับไล่ออดจากมิลานในปลายพฤศจิกายน และล่าถอยไปยังบริเวณแม่น้ำแอดดา. นำไปสู่การขึ้นครองอำนาจเป็นครั้งที่ 3 และครั้งสุดท้ายของราชวงศ์สฟอร์ซา
ค.ศ. 1535, หลังฟราเซสโกที่ 2 สฟอร์ซาสิ้นพระชนม์โดยปราศจากรัชทายาท, จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ผนวกดัชชีในฐานะรัฐในจักรวรรดิเพื่อหลีกเลี่ยงการอ้างสิทธิ์โดยฝรั่งเศสหรือเครือญาติสาขาอื่นของราชวงศ์สฟอร์ซา
ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก-สเปน.
ค.ศ. 1540, ดัชชีถูกส่งต่อให้พระราชโอรสในจักพรรดิคาร์ล เฟลิเป เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส ซึ่งมีการส่งมอบเป็นทางการหลังการสละราชสมบัติของจักรพรรดิคาร์ลในค.ศ. 1555 ค.ศ. 1556 เฟลิิเปครองราชย์เป็นพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน มิลานจึงกลายเป็นรัฐร่วมประมุขกับสเปน
ราชวงศ์บูร์บง.
กันยายน 1700 พระเจ้าคาร์ลอสประชวรหนัก ปอร์โตการ์เรโรเกลี้ยกล่อมให้พระองค์แต่งตั้งพระราชนัดดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสคือเจ้าชายฟิลิป ดยุคแห่งอองชู. เมื่อพระเจ้าคาร์ลอสสวรรคตในวันที่ 1 พฤศจิกายน 1700, พระราชบัลลังก์ถูกส่งต่อไปยังฟิลิป, ซึ่งได้รับการประกาศเป็นพระมหากษัตริย์สเปนในวันที่ 16 พฤศจิกายน 1700 โดยได้รับรองจากอังกฤษและดัตช์ ท่ามกลางการโต้แย้งในด้านดินแดนและเศรษฐกิจนำไปสู่สงครามสืบราชบัลลังก์สเปนในค.ศ. 1701
ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก-ออสเตรีย (และ ฮับส์บูร์ก-ลอแรน).
หลังสนธิสัญญาราสตัตท์ในค.ศ. 1714, จักรพรรดิคาร์ลที่ 6ได้รับดัชชีแห่งมิลานอย่างเป็นทางการนับเป็นการครอบครองที่ถือว่ามีความสำคัญต่อความมั่นคงของชายแดนทางใต้ของออสเตรีย นับแต่นั้น มิลานจึงเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิฮับส์บูร์ก
Yang Yo-seob
ยุน ดู-จุน
ยุน ดู-จุน (; เกิด 4 กรกฎาคม 2532) รู้จักกันในชื่อ ดูจุน เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นหัวหน้าวงบอยแบนด์ของเกาหลีใต้ไฮไลต์
วัดสว่างภพ
วัดสว่างภพ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสี่ อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันมีพระครูวิจิตรอาภากร (นิวัตร อาภากโร ป.ธ.4) เป็นเจ้าอาวาส
วัดสว่างภพสร้างเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2457 โดยมีนายไปล่ สว่างนพ เป็นผู้สร้างถวายที่ดิน 19 ไร่ 2 งาน 72 ตารางวา และดำเนินการสร้างวัดพร้อมกับขนานนามว่า วัดสว่างนพดาราม วัดนี้มีแต่ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2482 พระปทุมวรนายก เจ้าคณะจังหวัด ได้แต่งตั้งเจ้าอาวาสและเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดสว่างภพ" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2482 ด้านการศึกษา วัดได้มีการสอนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เฉพาะภายในพรรษา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอฉัน หอระฆัง ฌาปนสถาน กุฏิ อาคารปฏิบัติธรรม กำแพงหน้าวัด ศาลาอเนกประสงค์ วิหารคดรอบอุโบสถ วิหารประดิษฐานพระพุทธรูป วัดนี้มีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระประธานภายในอุโบสถ "หลวงพ่ออู่ทอง" สร้างด้วยโลหะสำริด หน้าตัก 2 ศอก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธชินราชจำลอง เนื้อโลหะทองเหลือง หน้าตัก 4 ศอก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 วัดยังมีสรีระสังขารของหลวงพ่อแสวงประดิษฐานอยู่ในโลงแก้ว
Yoon Doo-joon
แร็กเก็ต บอยส์
แร็กเก็ต บอยส์  เป็นละครโทรทัศน์เรื่องกีฬาของเกาหลีใต้ปี พ.ศ. 2564 ซีรีส์ที่กำกับโดย โช ย็อง-กวัง เขียนบทโดย ชัง โบ-ฮัน นำแสดงโดย คิม ซัง-คย็อง, โอ นา-รา และ พัก ฮโย-จู ซีรีส์นี้ติดตามการเติบโตของเด็กชายและเด็กหญิงสิบหกคนและความท้าทายที่สโมสรแบดมินตันในโรงเรียนต้องเผชิญ ออกอากาศทาง SBS TV ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 และออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 22:00 น. (KST) เริ่มตั้งแต่วันที่ 31 พฤษภาคม ตอนต่างๆ จะสามารถรับชมได้ทั่วโลกสำหรับการสตรีมบนเน็ตฟลิกซ์หลังจากออกอากาศทาง SBS แล้ว
การเลือกตั้งแบบเสียงเดียวโอนไม่ได้
พระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งเดนมาร์ก หรือ อีริค ผู้น่าจดจำ (; ราวค.ศ. 1090 – 18 กันยายน ค.ศ. 1137) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กในช่วงปีค.ศ. 1134 ถึง 1137 กษัตริย์อีริคที่ 2 เป็นพระโอรสนอกสมรสในพระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งครองราชย์ระหว่างปีค.ศ. 1095 ถึงค.ศ. 1103 พระเจ้าอีริคที่ 2 ทรงก่อกบฏต่อต้านพระเจ้านีลส์แห่งเดนมาร์ก ผู้เป็นสมเด็จอา และปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ในปีค.ศ. 1134 พระองค์ลงโทษศัตรูของพระองค์อย่างโหดร้าย และตอบแทนผู้สนับสนุนด้วยรางวัลอย่างงาม พระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์โดยข้าราชบริพารในปีค.ศ. 1137 ราชบัลลังก์ส่งผ่านไปยังพระราชนัดดาคือ พระเจ้าอีริคที่ 3 แห่งเดนมาร์ก
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ.
อีริคประสูติราวค.ศ. 1090 เป็นโอรสนอกสมรสของพระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์กกับพระสนมไม่ปรากฏนาม อีริคทรงได้รับสิทธิมรดกสืบทอดจากพระอนุชาต่างมารดาคือ เจ้าชายคนุต ลาวาร์ด ซึ่งทรงเป็นยาร์ลแห่งเกาะเมิน ลอลันด์และฟาลสเตอร์ เมื่อเจ้าชายลาวาร์ดถูกปลงพระชนม์ในปีค.ศ. 1131 อีริคทรงร่วมกับพระเชษฐาต่างมารดาอีกองค์หนึ่งคือ ฮารัลด์ เคสจา โดยทำการกบฏต่อพระเจ้านีลส์แห่งเดนมาร์ก ผู้เป็นสมเด็จอา อีริคสถาปนาตนเป็นผู้อ้างตนเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กในสคาเนีย เดือนเมษายน ค.ศ. 1131 ซึ่งกระตุ้นให้เคสจา เชษฐาหันไปสนับสนุนกษัตริย์นีลส์เนื่องจากอิจฉาอนุชา
กองทัพของกษัตริย์อีริคพ่ายแพ้ในการรบหลายครั้งต่อกองทัพของกษัตริย์นีลส์และพระเจ้ามักนุส ผู้แข็งแกร่ง พระราชโอรสของกษัตริย์นีลส์ ทรงพ่ายแพ้ที่เยลลิงในคาบสมุทรจัตแลนด์ในปีค.ศ. 1131 และแวร์โบในเกาะเชลลันด์ พระองค์จึงหลบหนีไปยังสคาเนีย การหลบหนีของพระองค์ทำให้ทรงได้รับสมัญญาว่า "แฮร์ฟุต" ซึ่งแปลว่าเท้ากระต่าย หมายถึงทรงหลบหนีรวดเร็วดังกระต่าย กษัตริย์อีริคประสบความล้มเหลวในการเกลี้ยกล่อมจักรพรรดิโลทาร์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในการสนับสนุนพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์ และทรงล้มเหลวในการขอการสนับสนุนจากพระเจ้ามักนุสที่ 4 แห่งนอร์เวย์ พระองค์เสด็จกลับสคาเนียในปีค.ศ. 1134 เมื่ออาร์กบิชอปอัสเชอร์ ธอร์คิลส์สันแห่งลุนด์ได้สนับสนุนพระองค์ และจักรพรรดิโลทาร์ตัดสินใจสนับสนุนพระองค์ในที่สุด ในปีค.ศ. 1134 พระองค์สามารถรบชนะเหนือกองทัพกษัตริย์นีลส์ในยุทธการฟอเตอวิคในสคาเนีย ด้วยการช่วยเหลือของทหารรับจ้างชาวเยอรมัน และกษัตริย์นีลส์สวรรคตภายในปีนั้น
รัชกาล.
พระเจ้าอีริคที่ 2 สถาปนาพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ที่สคาเนียต่อหน้าสภาขุนนางที่เลอแบ็คชือเงินในคืฟลิงเงอวือเงิน ใกล้เมืองลุนด์ พระองค์ทรงให้เมืองลุนด์เป็นราชธานี ด้วยชัยชนะอันโด่งดังที่ฟอเตอวิค จึงมีการขานสมัญญาของพระองค์ใหม่จาก "แฮร์ฟุต" เป็น "ผู้น่าจดจำ" เคสจากลับมายังเดนมาร์กและสถาปนาตนเป็นพระมหากษัตริย์ที่อูร์เนอโฮเว็ดในชเลสวิช กษัตริย์อีริคทรงตามไล่ล่าฮารัลด์ เคสจาและทรงสังหารพระเชษฐา พร้อมโอรสของพระองค์ มีเพียงโอลาฟ ฮารัลด์เซนที่สามารถหลบหนีการสั่งประหารของสมเด็จอาได้
กษัตริย์อีริคทรงพยายามกระชับอำนาจและสร้างความชอบธรรมในการปกครอง พระองค์ได้พระราชทานตำแหน่งและสิทธิพิเศษแก่ผู้สนับสนุนพระองค์ และทรงแต่งตั้งหลานชายของอาร์กบิชอปอัสเชอร์ คือ เอสคิลแห่งลุนด์ (ราวค.ศ. 1100 - 1181) ให้เป็นบิชอปแห่งรอสคิลด์
พระองค์ทรงริเริ่มกระบวนการเสนอให้พระอนุชาต่างมารดาที่สิ้นพระชนม์ไปแล้วคือ เจ้าชายคนุด ลาวาร์ด ให้ได้รับการประกาศเป็นนักบุญและทรงตั้งอารามที่ริงสเต็ดซึ่งมีการเก็บเอกสารรายงานถึงปาฏิหาริย์ของหลุมฝังพระศพของเจ้าชายคนุด กษัตริย์อีริคที่ 2 ทรงต้องการสถาปนาเทวสิทธิราชย์ และการทำให้เจ้าชายคนุดได้เป็นนักบุญจะช่วยให้พระองค์มีสิทธิในราชบัลลังก์อย่างกล้าแข็งขึ้น ในที่สุดเจ้าชายคนุดได้รับการสถาปนาเป็นนักบุญในปีค.ศ. 1170
กษัตริย์อีริคทรงเป็นที่จดจำในฐานะกษัตริย์ที่โหดร้ายในสายตาของศัตรู ในฤดูร้อน ปีค.ศ. 1136 กษัตริย์อีริคทรงทำสงครามครูเสดต่อต้านผู้นับถือลัทธิเพแกนบนเกาะในทะเลบอลติกอย่างรือเกิน ซึ่งมีเมืองหลวงอยู่ที่แหลมอาร์โคนา พระองค์ทรงมีพระบัญชาให้ทหารขุดคลองระหว่างเมืองนี้กับส่วนอื่นๆ ของเกาะ ซึ่งคลองจะเหือดแห้งในช่วงฤดูใบไม้ผลิทำให้เมืองอาร์โคนาขาดแคลนน้ำดื่ม อาร์โคนาจึงต้องยอมจำนน แต่ในปีค.ศ. 1135 ก่อนที่จะประสบความสำเร็จที่อาร์โคนา กษัตริย์อีริคทรงพ่ายแพ้ในการต่อสู้ทางทะเลที่ชายฝั่งเดนมาร์กโดยกองทัพชนเผ่าลีชิ ชาวสลาฟตะวันตกภายใต้ดัชชีพอเมอเรเนียของดยุกราติบอร์ที่ 1 ได้เข้าปล้นเมืองรอสคิลด์ และในปีต่อมาหลังจากสมรภูมิคุงกาฮืลลา (ตอนนี้คือเมืองคุงอืลฟ์ในสวีเดน) ก็ได้ถูกปล้นสะดมเช่นกัน พระองค์ทรงร่วมกับกษัตริย์มักนุสแห่งสวีเดน ในการบุกโจมตีนอร์เวย์ที่ไม่สำเร็จ ซึ่งพระองค์ได้ทำการเผาเมืองออสโล เมื่อพระองค์ทรงทราบว่าเอสคิลพยายามปลุกระดมขุนนางเกาะเชลลันด์ให้ลุกฮือต่อต้านพระองค์ กษัตริย์อีริคทรงยกทัพบุกไปทางเหนือเพื่อปราบปรามกบฏที่แพร่ขยายไปทั่วเกาะฟึนและจัตแลนด์ พระองค์ทรงปรับโทษเอสคิลอย่างหนัก
สวรรคต.
พระเจ้าอีริคที่ 2 ถูกลอบปลงพระชนม์ในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1137 การสวรรคตของกษัตริย์อีริคมีการเขียนโดยบันทึกประวัติศาสตร์ของอาริลด์ ฮุทเฟลท์ บันทึกว่า พระประมุขผู้โหดร้ายและไม่เป็นที่นิยม กษัตริย์อีริคสวรรคตที่สภาอูร์เนอโฮเว็ดในปีค.ศ. 1137 กษัตริย์อีริคทรงถูกลอบปลงพระชนม์โดยขุนนางท้องถิ่น ซอร์เต พลอฟ ตามตำนานบันทึกว่า ซอร์เต พลอฟขอพระบรมราชานุญาตให้การเข้าใกล้พระมหากษัตริย์ โดยเขาถือหอกไว้ในมือโดยมีท่อนไม้เสียบปิดบังส่วนปลายไว้ เมื่อเขาเห็นว่ากษัตริย์อีริคไม่ได้ทรงสวมเกราะเหล็กใต้ฉลองพระองค์คลุม ซอร์เตจึงเอาท่อนไม้ออกและเสียบหอกเข้าร่างของกษัตริย์ พระนัดดาของกษัตริย์อีริคคือ อีริค โฮกุนเซนพยายามก้าวไปข้างหน้าด้วยดาบในมือ แต่ขุนนางหยุดพระองค์และทูลให้พระองค์ให้ใจเย็นๆ เนื่องจากเห็นว่า อีริค เป็นผู้สืบราชบัลลังก์พระองค์ต่อไป และเป็นทายาทชายเพียงพระองค์เดียวของราชวงศ์ ขุนนางตะโกนว่า "วางกระบองของท่านลงซะ! ท่านอีริคหนุ่ม ตอนนี้ชิ้นเนื้อชุ่มฉ่ำตกอยู่หน้าจานอาหารของท่านแล้ว!" ตามตำนานระบุว่า ซอร์เตหลบหนีไปเพื่อรักษาชีวิต พระบรมศพของกษัตริย์อีริคถูกฝังที่มหาวิหารรีเบ อีริค โฮกุนสัน ได้ครองราชย์เป็น พระเจ้าอีริคที่ 3 แห่งเดนมาร์ก
ทายาท.
ก่อนปีค.ศ. 1130 อีริคได้เสกสมรสกับมาล์มเฟรดแห่งเคียฟ พระธิดาในมิสทิสลาฟที่ 1 แห่งเคียฟและเจ้าหญิงคริสตินา อิงเงอสด็อทเทอร์แห่งสวีเดน มาล์มเฟรดเคยเป็นอดีตสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซิกวาร์ดที่ 1 แห่งนอร์เวย์ กษัตริย์อีริคทรงมีพระสนมชื่อ ทุนนา และมีโอรสนอกสมรสชื่อ สเวน ซึ่งต่อมาทรงได้เป็นพระเจ้าสเวนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก
ฟ้าใหม่
ฟ้าใหม่ เป็นละครโทรทัศน์ที่อิงเนื้อหาจากนิยายชื่อเดียวกันของ ศุภร บุนนาค กล่าวถึงเหตุการณ์ในช่วงปลายรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ไปจนถึงการตั้งกรุงรัตนโกสินทร์ของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ผ่านชีวิตของ ออแสน ตัวละครเอกของเรื่อง นายทหารมหาดเล็กเชื้อสายผู้ดีแขกเทศ เพื่อนร่วมสาบานรุ่นของคุณคนใหญ่ (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช), คุณคนกลาง (สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช) และคุณคนเล็ก (กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท) โดยเจ้าของบทประพันธ์ได้รับแรงบันดาลใจมาจากประวัติของเจ้าพระยามหาเสนา (บุนนาค) ต้นสกุลบุนนาค ที่คุณศุภรเป็นสะใภ้คนหนึ่งของตระกูลนี้ นำแสดงโดย ณัฐวุฒิ สกิดใจ, ดนุพร ปุณณกันต์, อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร, พัชราภา ไชยเชื้อ, จีรนันท์ มะโนแจ่ม, ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์, ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล, คงกระพัน แสงสุริยะ, ชินมิษ บุนนาค
ปลายรัชสมัย สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ แห่งกรุงศรีอยุธยา เมื่อ แสน อายุได้ 8 ขวบ ออกหลวงพิชิตบรเทศ (หรือหลวงนายสิทธิ์) พ่อของแสนพาแสนเข้าถวายตัวเป็นมหาดเล็ก ของพระองค์ท่าน และพระองค์ท่านได้พระราชทานแสนให้เป็นมหาดเล็กของ สมเด็จพระมหาอุปราชเจ้าฟ้าธรรมธิเบศร์ และแสนเป็นที่เอ็นดู และโปรดปรานของท่านยิ่งนัก เพราะเป็นมหาดเล็กที่เด็กที่สุด อีกทั้งยังหน้าตาดีมากอีกด้วย
แสนสนิทสนมกับมหาดเล็กหนุ่มรุ่นพี่อยู่ 3 คน สองคนคือคุณคนใหญ่ หรือ คุณใหญ่ กับ คุณเล็ก เป็นพี่น้องคลานตามกันมาจากตระกูลขุนนางเศรษฐีผู้ดีเก่าแก่ยาวนานสายเจ้าแม่วัดดุสิตและมีนิวาสสถานอยู่ย่านวัดสุวรรณดาราม เพียงเอ่ยว่า " พวกบ้านวัดสุวรรณ" ก็เป็นที่รู้จักกันว่าตระกูลไหนเหมือนกับที่ถ้าเอ่ยว่า "พวกบ้านท่าตะเภาแขก" ก็จะหมายถึงตระกูลของแสน ส่วนอีกคนหนึ่ง คือ คุณกลาง เป็นเพื่อนร่วมสาบานกับคุณใหญ่คุณเล็กเป็นบุตรบุญธรรมของตระกูลขุนนางฝ่ายวังหลวง คุณกลางมีเชื้อจีนและสามารถพูดภาษาจีน ญวณและมลายูได้ มหาดเล็กรุ่นพี่นี้มีเพียงคุณใหญ่เท่านั้นที่เป็นมหาดเล็กของวังหน้า ส่วนคุณเล็กและคุณกลางเป็นมหาดเล็กของวังหลวง ทั้งสามคนและแสนสนิทสนมกันมาก ไปไหนไปด้วยกันตลอดและต่อมาเมื่อกรุงศรีอยุธยาแตก มหาดเล็กทั้งสี่นี้ต่างก็มีคุณูปการอย่างใหญ่หลวงในการกอบกู้และสร้างเมืองใหม่ให้เป็น "ฟ้าใหม่" ของคนไทยทั้งปวง
เบื้องหลังการถ่ายทำ.
ที่มาของการประพันธ์ และงานสร้าง.
ศาสตราจารย์ ดร. สุริยา รัตนกุล ทายาทของคุณสุภร บุนนาค ได้ให้สัมภาษณ์ถึงที่มาของนิยายเรื่องนี้ว่า ตัวละครเอกที่ชื่อ ออแสน เกิดจากต้นตระกูลบุนนาคมีคนชื่อ เสน ส่วนตัวละคร เรณูนวล นั้น เกิดจากการนำชื่อของสตรีที่แต่งงานกับ[[เจ้าพระยามหาเสนา (บุนนาค)|เจ้าคุณบุนนาค]] คือ [[เจ้าคุณพระราชพันธุ์นวล|เจ้าคุณนวล]] โดยคุณสุภร บุนนาค แต่งนวนิยายไว้ 6 บท แล้วจึงได้ออกตีพิมพ์ ในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 นับเป็นนวนิยายที่เป็นที่นิยมมาก แต่ถึงกระนั้น ก็มิได้แต่งบทเพิ่มมาอีก จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2534 ในช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อน ศาสตราจารย์ ดร. สุริยาได้พบกับเค้าโครงของบทประพันธ์ส่วนที่เหลือ จึงได้พิมพ์ออกเป็นครั้งที่ 2 ด้วยเนื้อหาที่เสร็จสมบูรณ์ ซึ่งได้รับกระแสตอบรับอย่างดีมาก จนกระทั่งได้มาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2547 โดยอิงจาก[[จดหมายเหตุลาลูแบร์]] เป็นเอกสารสำคัญในการค้นคว้าข้อมูล และเขียนบท ด้วยเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่มีเนื้อหาเป็นที่ยอมรับในทางประวัติศาสตร์มากที่สุด โดยเล่าเรื่องตั้งแต่ยุคสมัยของสมเด็จพระเจ้าบรมโกศ ซึ่งเป็นช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดในสมัยอยุธยาตอนปลาย
ฉากสำคัญในช่วงสงครามเสียกรุง.
สยม สังวริบุตร ผู้สร้างละครได้ให้ข้อมูลว่า ในฉากที่ต้องเผาทองลอกพระพุทธรูปพระศรีสรรเพชญ์นั้น ได้มีการสร้างพระพุทธรูปศรีสรรเพชญ์จำลองขึ้นมาใหม่ โดยหล่อออกมาด้วย[[ขี้ผึ้ง]] แล้วปิดทองทับ ซึ่งในฉากนั้นจะพบว่า ในขณะที่พระพุทธรูปพระศรีสสเพชญ์ถูกเผา ทองได้ลอกออกเป็นน้ำตา เพื่อสื่อถึงความหมายของการสูญเสียในช่วง[[สงครามเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2]]
การนำกลับมาออกอากาศใหม่.
ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2560 หลังจาก[[การสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร]] ทาง[[สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7]] ได้นำละครเรื่องนี้กลับมาออกอากาศใหม่ เพื่อเป็นการไว้อาลัยในการสวรรคตของพระองค์ท่าน โดยมีการตัดฉากบางส่วนออกไป
[[หมวดหมู่:นวนิยายอิงประวัติศาสตร์]]
[[หมวดหมู่:นวนิยายไทย]]
[[หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย]]
[[หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2547]]
[[หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2560]]
[[หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2560]]
[[หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 7 เอชดี]]
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
จันทรานำพาสู่ต่างโลก  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต เขียนโดยเค อาซูมิ และวาดภาพประกอบโดบมิตสึอากิ มัตสึโมโตะ เผยแพร่ออนไลน์เมื่อปี พ.ศ. 2555 ทางเว็บไซต์นิยายออนไลน์โดยผู้ใช้ โชเซตสึกะ นิ นาโร แล้วย้ายไปเผยแพร่ในเว็บไซต์ AlphaPolis ในปี พ.ศ. 2559 ภายหลัง AlphaPolis ได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 15 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยโคโตระ คิโนะ เผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์มังงะของ AlphaPolis ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 8 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ C2C ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคม ถึง 22 กันยายน พ.ศ. 2564 ฤดูกาลที่ 2 ได้มีการประกาศสร้าง
ลัควา ชิม
ฟุตบอลยูโร 2020
หมู่บ้านโนนโพธิ์ (จังหวัดศรีสะเกษ)
ความเป็นมาชื่อหมู่บ้าน.
พัฒนาการทางประวัติศาสตร์.
หมู่บ้านโนนโพธิ์ เดิมตั้งอยู่ในตำบลละเอาะ อำเภอกันทรารมย์ ชาวบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านโนนโพธิ์อพยพมาจากบ้านหนองไฮ ตำบลหนองไฮ อำเภอเมืองศรีสะเกษ อันเนื่องมาจากหาพื้นที่ทำกินและเกิดจากภัยแล้ง ต่อมามีลูกหลาน มีประชากรเพิ่มมากขึ้น จึงได้ก่อตั้งมาเป็นแหล่งชุมชนจนถึงปัจจุบันและได้นำชื่อต้นโพธิ์ขนาดใหญ่มาตั้งเป็นชื่อชุมชน และใช้ชื่อนี้มาเป็นชื่อตำบลจนถึงปัจจุบัน
โดยหมู่บ้านโนนโพธิ์ หมู่ 10 นั้น เริ่มก่อตั้งมาตั้งแต่เมื่อใด ไม่มีหลักฐานปรากฏแน่ชัด ชาวบ้านส่วนใหญ่ในชุมชนมีถิ่นกำเนิดอยู่ที่อำเภอเมืองศรีสะเกษและอพยพมายังพื้นที่แห่งนี้ อาศัยอยู่บริเวณริมฝั่งห้วยระวี ประกอบอาชีพการเกษตรเป็นหลัก ต่อมาทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของอำเภอกันทรารมย์ออกมาตั้งเป็นกิ่งอำเภอน้ำเกลี้ยง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2529 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม ปีเดียวกัน โดยในขณะนั้นหมู่บ้านโนนโพธิ์ยังมีฐานะเป็นหมู่บ้านหมู่ที่ 10 ในท้องที่ตำบลละเอาะ
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2533 ท้องที่หมู่บ้านบางส่วนในตำบลละเอาะ และตำบลเขินจึงได้แยกตัวเป็นตำบลรุ่งระวี อำเภอน้ำเกลี้ยง โดยรวมเอาหมู่บ้านของตำบลเขินและตำบลละเอาะ ตั้งเป็นตำบลรุ่งระวี ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 และมีผลในวันที่ 17 สิงหาคม ปีเดียวกัน โดยกำหนดให้หมู่บ้านโนนโพธิ์ หมู่ที่ 10 ตำบลละเอาะ กลายเป็นหมู่ที่ 10 ของตำบลรุ่งระวีจนปัจจุบัน
สภาพภูมิศาสตร์.
หมู่บ้านโนนโพธิ์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
สภาพด้านสังคม.
หมู่บ้านโนนโพธิ์ มีการบริการขั้นพื้นฐานถนนคอนกรีตเสริมเหล็กตัดผ่านชุมชน การเดินทางสะดวก และอยู่ห่างจากอำเภอน้ำเกลี้ยงระยะทางประมาณ 5 กิโลเมตร ส่วนการขนส่งผลผลิตการเกษตรนิยมใช้รถไทยแลนด์และรถปิคอัพ เข้าสู่ตลาดหรือแหล่งรับซื้อผลผลิตทางการเกษตร มีสถานบริการเพื่อความสะดวกสำหรับประชาชน เช่น ตู้โทรศัพท์สาธารณะหอกระจายข่าว ระบบสาธารณูปโภคทั้งไฟฟ้า ใช้ครบทุกครัวเรือน และมีแหล่งน้ำธรรมชาติเพื่อใช้ในการอุปโภคด้านต่าง ๆ ได้แก่ ห้วยระวี และหนองผอบ