pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ประวัติป้ายหยุดรถไฟบ้านพุพง.
ป้ายหยุดรถไฟบ้านพุพง เป็นป้ายหยุดรถไฟสร้างขึ้นมาหลังการเปิดเดินรถไฟช่วงที่ 3 (สถานีรถไฟวังโพ - สถานีรถไฟน้ำตก)ในการฟื้นฟูเส้นทางรถไฟช่วงหนองปลาดุก-น้ำตก ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 โดยไม่ทราบวันเปิดใช้งานของป้ายหยุดรถนี้อย่างแน่ชัด
สาธารณรัฐแอฟริกากลางในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศแอฟริกากลาง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกากลางได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ฉาย วิโรจน์ศิริ
ฉาย วิโรจน์ศิริ นักการเมืองชาวไทย เป็นอดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (จอมพล แปลก พิบูลสงคราม) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี 2 สมัย ในช่วงปี พ.ศ. 2495 ถึงปี พ.ศ. 2500 และเป็นอดีตเลขานุการส่วนตัวของจอมพล แปลก พิบูลสงคราม
ฉาย วิโรจน์ศิริ เดิมสกุล เกลี้งเกลา เป็นบุตรของนายหรอย กับนางฮวย เกลี้ยงเกลา เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ที่อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี มีพี่น้อง 7 คน ในวัยเด็กเขาเข้าเรียนที่โรงเรียนวัดท่าเรือ อำเภอท่ามะกา จนต่อมาเข้ามาเรียนต่อที่โรงเรียนวัดนวลนรดิศ และเข้าเรียนครูที่โรงเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศ จนจบประโยคครูประถม (ป.ป.) เมื่อ พ.ศ. 2465
ฉาย เริ่มเข้ารับราชการตอนอายุ 19 ปี เป็นครูโรงเรียนวัดราชบพิธ ในขณะนั้นเขาก็ใช้เวลาหลังจากการทำงานไปเรียนต่อประโยคครูมัธยม (ป.ม.) จนจบในปี พ.ศ. 2473 และเขาก็ได้ไปเรียนต่อวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมืองไปด้วย แต่ก็ไม่ได้เรียนต่อจนจบการศึกษา เนื่องจากภาระการสอนจำนวนมาก ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 เขาได้รับแต่งตั้งให้รักษาการครูใหญ่โรงเรียนวัดสระเกศ และเป็นครูใหญ่โรงเรียนมัธยมวัดสระเกศในอีก 2 ปีต่อมา และย้ายไปเป็นครูใหญ่โรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย จนกระทั่งเขาลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2489 และต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในปีเดียวกัน
ฉาย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ในสังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา ซึ่งนำโดยจอมพล ป.พิบูลสงคราม
ฉาย เป็นหนึ่งในสามคนที่ได้ติดตามจอมพล ป.พิบูลสงคราม หลบหนีโดยเดินทางไปโดยรถยนต์ประจำตัวนายกรัฐมนตรียี่ห้อฟอร์ด รุ่นธันเดอร์เบิร์ดไปทางจังหวัดตราด และว่าจ้างเรือประมงลำหนึ่งเดินทางไปที่เกาะกง ประเทศกัมพูชา เมื่อครั้งเกิดรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2500 ส่วนอีกสองคนที่ติดตามไปในครั้งนั้น พล.ต.บุลศักดิ์ วรรณมาศ นายทหารคนสนิท, และ พ.ต.ท.ชุมพล โลหะชาละ นายตำรวจรักษาความปลอดภัย
ฉาย ถึงแก่กรรมด้วยโรคหัวใจ เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 รวมอายุ 61 ปี เขามีบุตรธิดา 10 คน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
ประเทศชาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศชาด เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติชาดได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศชิลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศชิลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติชิลีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 42 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 16 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศคอโมโรสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศคอโมโรส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคอโมโรสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
การดับเพลิงทางอากาศ
การดับเพลิงทางอากาศ  การดับเพลิงทางอากาศเป็นการใช้อากาศยานและทรัพยากรทางอากาศอื่น ๆ เพื่อต่อสู้กับไฟป่า ประเภทของอากาศยานที่ใช้ ได้แก่ อากาศยานปีกคงที่และเฮลิคอปเตอร์ ส่วนสโมกจัมเปอร์และนักโรยตัวก็ได้รับการจัดเป็นนักดับเพลิงทางอากาศ โดยส่งไปยังกองไฟด้วยร่มชูชีพจากอากาศยานปีกคงที่หลายแบบ หรือโรยตัวจากเฮลิคอปเตอร์ สารเคมีที่ใช้ในการดับเพลิงอาจรวมถึงน้ำ, สารเพิ่มคุณภาพน้ำ เช่น โฟมและเจล ตลอดจนสารหน่วงไฟสูตรพิเศษ เช่น ฟอส-เช็ก
ความคิดในการต่อสู้ไฟป่าจากอากาศย้อนกลับไปอย่างน้อยถึงการสังเกตของฟรีดริช คาร์ล ฟ็อน เคอนิก-วาร์เทาเซิน เมื่อเห็นเปลวไฟขณะบินข้ามเทือกเขาซานตาลูเซีย ที่รัฐแคลิฟอร์เนีย ใน ค.ศ. 1929
มีการใช้คำศัพท์ที่หลากหลายในสื่อยอดนิยมสำหรับอากาศยาน (และวิธีการ) ที่ใช้ในการดับเพลิงทางอากาศ ซึ่งคำว่า แอร์แทงเกอร์ หรือ แอร์ แทงเกอร์ โดยทั่วไปหมายถึงอากาศยานที่มีปีกยึดติดกับลำตัวซึ่งตั้งฐานอยู่ในสหรัฐ โดย "แอร์แทงเกอร์" ได้ใช้ในเอกสารทางการ ส่วนคำว่า "วอเตอร์บอมเบอร์" ใช้ในเอกสารของรัฐบาลแคนาดาสำหรับยานพาหนะประเภทเดียวกัน แม้ว่าบางครั้งจะมีความหมายแฝงของสะเทินน้ำสะเทินบกก็ตาม
ส่วน แอร์แอตแทก เป็นคำศัพท์ทางอุตสาหกรรมที่ใช้สำหรับการใช้วิธีการทางอากาศ ทั้งอากาศยานประเภทปีกตรึงและอากาศยานปีกหมุนในเหตุไฟไหม้ อย่างไรก็ตาม ภายในอุตสาหกรรม "แอร์แอตแทก" อาจหมายถึงผู้ควบคุมในอากาศ (โดยปกติจะอยู่ในอากาศยานปีกตรึง) ผู้ดูแลกระบวนการต่อสู้ไฟป่าจากทางอากาศ รวมถึงแอร์แทงเกอร์ปีกตรึง, เฮลิคอปเตอร์ และวิธีการทางอากาศอื่น ๆ ที่ได้รับมอบหมายให้ไปดับเพลิง ส่วนแอร์แทกติคอลกรุปซูเปอร์ไวเซอร์ (ATGS) ซึ่งมักเรียกว่า "แอร์แอตแทก" มักจะบินอยู่ในระดับความสูงเหนือวิธีการอื่น ๆ ที่ได้รับมอบหมายต่อเหตุไฟไหม้ดังกล่าว บ่อยครั้งในเครื่องบินปีกตรึง แต่ในบางครั้ง (ขึ้นอยู่กับวิธีการที่ได้รับมอบหมาย หรือความพร้อมของกำลังพลที่มีคุณสมบัติเหมาะสม) ในเฮลิคอปเตอร์
ขึ้นอยู่กับขนาด, สถานที่ และศักยภาพของไฟป่าที่ประเมินไว้ "แอร์แอตแทก" หรือกำลังพลแอร์แทกติคอลกรุปซูเปอร์ไวเซอร์อาตทำหน้าที่ผจญขั้นแรก (การตอบสนองครั้งแรกของทรัพยากรดับเพลิงในการระงับอัคคีภัย) หรือด้วยการผจญระยะยาว, การตอบสนองและการจัดการไฟป่าครั้งใหญ่อย่างต่อเนื่องซึ่งต้องใช้ทรัพยากรเพิ่มเติมรวมทั้งเครื่องยนต์, ทีมงานภาคพื้นดิน ตลอดจนกำลังพลด้านการบินรวมถึงอากาศยานอื่น ๆ ที่จำเป็นในการควบคุมไฟและสร้างแนวควบคุม หรือแนวกันไฟก่อนเกิดไฟป่า
เฮลิคอปเตอร์และอากาศยานปีกคงที่ที่หลากหลายใช้สำหรับการดับเพลิงทางอากาศ ใน ค.ศ. 2003 มีรายงานว่า "กรมป่าไม้แห่งสหรัฐและสำนักงานบริหารจัดการที่ดินเป็นเจ้าของ, เช่า หรือทำสัญญาสำหรับอากาศยานเกือบ 1,000 ลำในแต่ละฤดูที่เกิดเพลิงไหม้ โดยมีค่าใช้จ่ายต่อปีเกินกว่า 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา"
เฮลิคอปเตอร์.
เฮลิคอปเตอร์อาจติดตั้งแท็งก์น้ำ (เฮลิแทงเคอร์) หรืออาจบรรทุกถังได้ เฮลิแทงเคอร์บางรุ่น เช่น เอริกสันแอร์เครน ก็ติดตั้งปืนใหญ่โฟมด้านหน้าด้วยเช่นกัน ถังมักจะเติมโดยการแช่หรือจุ่มลงในทะเลสาบ, แม่น้ำ, อ่างเก็บน้ำ หรือถังแบบพกพา ซึ่งถังที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือถังแบมบีที่ยืดหยุ่นได้ ถังสามารถเติมน้ำบนพื้น (โดยเครื่องฉีดน้ำหรือระบบที่ติดตั้งบนรถบรรทุก) หรือสามารถสูบน้ำจากทะเลสาบ แม่น้ำ, อ่างเก็บน้ำ หรือถังแบบพกพาผ่านท่อที่แขวนอยู่ เฮลิคอปเตอร์ดับเพลิงยอดนิยม ได้แก่ เบลล์ 204, เบลล์ 205, เบลล์ 212, โบอิง เวอร์ทอล 107, โบอิง เวอร์ทอล 234 และเฮลิแทงเคอร์ซิคอร์สกี เอส-64 แอร์เครน ซึ่งมีท่อสำหรับเติมจากแหล่งน้ำธรรมชาติหรือแหล่งน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นขณะโผบิน รวมทั้งปัจจุบัน มิล เอ็มไอ-26 ซึ่งเป็นเฮลิคอปเตอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ใช้ถังแบมบี
Aerial firefighting
ซาแลร์โน
ซาแลร์โน  เป็นนครโบราณและเทศบาลในแคว้นคัมปาเนีย และเมืองหลักของจังหวัดซาแลร์โน ตั้งอยู่บริเวณอ่าวซาแลร์โนในทะเลติร์เรเนียน เมืองแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ ส่วนเมืองยุคกลาง ส่วนเมืองในศตวรรษที่ 19 และส่วนที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นซึ่งเป็นเมืองหลังสงคราม มีการสร้างอะพาร์ตเมนต์เป็นบล็อก ๆ
มนุษย์เริ่มตั้งถิ่นฐานที่ซาแลร์โนมาตั้งแต่อดีต ย้อนไปได้ถึงยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมืองเป็นสถานที่ตั้งของท่าเรืออันสำคัญมากที่สุดและจุดยุทธศาสตร์ของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในช่วงกรีก-โรมัน เดิมเคยเป็นราชรัฐซาแลร์โนในสมัยยุคกลางช่วงแรก ในยุคนี้มีโรงเรียนแพทย์ซาแลร์นีตานา โรงเรียนแพทย์แห่งแรกของโลก ต่อมาในศตวรรษที่ 16 ตระกูลซันเซเวรีโน ตระกูลขุนนางที่มีอำนาจมากทีสุดของอิตาลีทางตอนใต้ ได้จ้างผู้มีความรู้หลายคนในช่วงเวลานี้ ทำให้เมืองเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ วัฒนธรรม และศิลปะ ต่อมาปี ค.ศ. 1694 เมืองเกิดหายนะแผ่นดินไหวและกาฬโรคระบาด หลังยุคการปกครองโดยสเปน ซึ่งยาวนานถึงศตวรรษที่ 18 ซาแลร์โนเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐพาร์เทโนเปียน ในประวัติศาสตร์เมื่อไม่นานนี้ พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี พระมหากษัตริย์อิตาลี ได้ย้ายจากโรมที่ประทับมาที่เมืองนี้ หลังอิตาลีเจรจาด้านสันติภาพกับฝ่ายพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้เมืองซาแลร์โนเป็นเมือง "รัฐบาลตอนใต้" ("Regno del Sud") นานร่วม 6 เดือน ปัจจุบันซาแลร์โนเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมที่สำคัญของแคว้นคัมปาเนียและอิตาลี
สาธารณรัฐคองโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศคองโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคองโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
หมู่เกาะคุกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศกาบูเวร์ดี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 [[คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะคุก]ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 9 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
[[หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016|หมู่เกาะคุก]
ประเทศคอสตาริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศคอสตาริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคอสตาริกาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 11 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 6 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ปิสโตยา
ปิสโตยา  เป็นนครและเทศบาลในแคว้นตอสคานา ประเทศอิตาลี เป็นเมืองหลักของจังหวัดปิสโตยา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองฟลอเรนซ์ราว ถือเป็นหนึ่งในเมืองยุคกลาง เป็นแหล่งท่องเที่ยวโดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อน นครมีชื่อเสียงด้านโรงเพาะพืชในระดับยุโรป
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
วัคซีนรวม DPT
วัคซีนรวม DPT เป็นวัคซีนรวมชนิดหนึ่ง ใช้สำหรับป้องกันโรคคอตีบ โรคไอกรน และบาดทะยัก
หากเป็นชนิดที่ใช้เชื้อไอกรนชนิดเต็มเซลล์ อาจเรียกว่าวัคซีนรวม DTwP โดย w หมายถึงวัคซีนนี้ใช้เชื้อไอกรนที่ถูกทำให้อ่อนแรงแล้วแบบเต็มเซลล์ (whole-cell) ส่วนแบบใช้ส่วนประกอบของเชื้อไอกรนแบบไม่เป็นเซลล์ (acellular) จะมีตัวย่อว่า DTaP
วัคซีนรวม DTP
วัคซีน DPT
บอน โจวี
หมู่เกาะคูริล
หมู่เกาะคูริล ( หรือ Kurile Islands ; หรือ ; ญี่ปุ่น: หรือ ) เป็นกลุ่มเกาะในแคว้นซาฮาลิน ของประเทศรัสเซีย มีความยาวราว ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ยาวจนไปถึงคาบสมุทรคัมชัตคาของรัสเซีย เกาะได้คั่นกลางระหว่างทะเลโอค็อตสค์กับมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ หมู่เกาะมีอยู่ 56 เกาะ และมีเกาะหินเล็กน้อยอีกหลายเกาะ หมู่เกาะประกอบด้วยห่วงโซ่เกรเตอร์คูริล (Greater Kuril Chain) และห่วงโซ่เลสเซอร์คูริล (Lesser Kuril Chain) มีพื้นที่รวม 10,503.2 กม² และมีประชากรรวม 19,434 คน
เกาะทั้งหมดตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัสเซีย แต่มีสี่เกาะใต้สุดทีญี่ปุ่นอ้างสิทธิ์ รวมถึงสองในสามเกาะใหญ่ที่สุด คือ เกาะอีตูรุป และเกาะคูนาชีร์ รวมถึงเกาะชิโกตัน และเกาะฮาโบไม ในปี ค.ศ. 2018 รัสเซียและญี่ปุ่นได้กลับมาเจรจาเรื่องจะให้หมู่เกาะดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่น
หมู่เกาะโอกิ
หมู่เกาะโอกิ ( หรือ 隠岐の島 "Oki-no-shima", 隠岐群島 "Oki-guntō") เป็นกลุ่มเกาะในทะเลญี่ปุ่น หมู่เกาะอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอโอกิ จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น หมู่เกาะมีพื้นที่รวม 346.1 ตารางกิโลเมตร หมู่เกาะมีเกาะ 180 เกาะ แต่มีเพียง 4 เกาะที่มีคนอยู่อาศัยถาวร เกาะต่าง ๆ ส่วนใหญ่อยู่ในอุทยานแห่งชาติไดเซน-โอกิ หมู่เกาะเป็นอุทยานธรณีโลกของยูเนสโก เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2013
หมู่เกาะควนเฟร์นันเดซ
จอห์น โลรีนายติส
ยูเฮ โอะโนะ
ฮิโระ ซะโนะ
มหาวิทยาลัยเสรีอัมสเตอร์ดัม
มหาวิทยาลัยเสรีอัมสเตอร์ดัม  เป็นมหาวิทยาลัยขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1880 ความหมายของชื่อมหาวิทยาลัย ในภาษาดัตช์หมายถึง มหาวิทยาลัยเสรี (คำว่า ในที่นี้แปลว่า "เสรี") กล่าวคือ เป็นอิสระจากทั้งภาครัฐและคริสตจักรดัตช์ปฏิรูป มักเป็นที่รู้จักกันในอักษรย่อ VU (เฟอู) แม้มหาวิทยาลัยจะถูกก่อตั้งขึ้นโดยสถาบันเอกชน แต่ก็ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากรัฐบาลเช่นกันนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 เป็นต้นมา มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ทางตอนใต้ของอัมสเตอร์ดัม ถัดจากย่านธุรกิจเซาดัส
เมื่อปี ค.ศ. 2014 มีนักศึกษาลงทะเบียนในระบบทั้งสิ้น 23,656 คน มีบุคลากรฝ่ายวิชาการและนักวิจัย 2,263 คน และบุคลากรฝ่ายสนับสนุนอีก 1,410 คน งบประมาณสามในสี่มาจากการจัดสรรของรัฐบาล และอีกหนึ่งในสี่มาจาการเก็บค่าเล่าเรียน ทุนวิจัย และทุนเอกชน
ตราประจำมหาวิทยาลัยอย่างเป็นทางการคือตรา "หญิงพรหมจรรย์ในสวน" โดยมีอาบราฮัม เกาเปอร์ หัวหน้าคณะโปรเตสแตนต์ปฏิรูปและผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเป็นผู้คัดเลือก เป็นภาพของหญิงพรหมจรรย์นั่งอยู่ในส่วนและผายมือไปยังพระเจ้า มีความหมายถึงการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ในเนเธอร์แลนด์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 17 แต่ต่อมาได้เปลี่ยนมาใช้กริฟฟอนเป็นสัญลักษณ์มหาวิทยาลัยในการทั่วไปแทนในปี ค.ศ. 1990
โดจา แคต
อามาล รัตนะ แซนดีเล ดลามีนี  หรือชื่อในวงการคือ โดจา แคต (Doja Cat) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน เกิดและเติบโตในลอสแอนเจลิส เธอเริ่มทำผลงานเพลงบนซาวด์คลาวด์ขณะเป็นวัยรุ่น โดยเพลง "So High" ของเธอเป็นที่ต้องตาต้องใจของเคโมซาบีและอาร์ซีเอเรเคิดส์ ซึ่งเธอได้เซ็นสัญญาเมื่ออายุ 17 ปี แล้วออกอีพีชุดแรก "Purrr! " ใน ค.ศ. 2014 เธอเริ่มมีชื่อเสียงใน ค.ศ. 2018 หลังจากซิงเกิล "Mooo!" กลายเป็นไวรอลวิดีโอและอินเทอร์เน็ตมีม
โดจา แคต ออกสตูดิโออัลบั้มแรกในชื่อ "Amala" (2018) ปีถัดมา ออกสตูดิโออัลบั้มที่สอง "Hot Pink" (2019) อัลบั้มเข้าชาร์ตในหลายประเทศ รวมถึงสหรัฐ แคนาดา ออสเตรเลีย สหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ และนิวซีแลนด์ ซิงเกิล "Say So" กลายเป็นไวรัลบนแอปพลิเคชัน ติ๊กต็อก เพลงขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ต "บิลบอร์ด"ฮอต 100 หลังจากนิกกี มินาจ เป็นนักร้องรับเชิญ ใน ค.ศ. 2020 โดจา แคต ร่วมงานกับอารีอานา กรานเด ในซิงเกิล "Motive" และเป็นนักร้องรับเชิญร่วมกับเมแกนเดอะสตัลเลียน ในเพลงฉบับรีมิกส์ "34+35" ของกรานเด
โดจา แคต ได้รับรางวัลแกรมมีหนึ่งครั้ง, อเมริกันมิวสิกอะวอร์ดห้าครั้ง และเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์อีกสี่ครั้ง เธออยู่ในรายชื่อ "หนึ่งในดาวรุ่งพุ่งแรงแห่งปี 2020" จัดโดยนิตยสาร"ฟอบส์" และรายชื่อผู้ทรงอิทธิพลที่มีอายุไม่เกิน 30 ปีของฟอบส์
มหาวิทยาลัยติลบืร์ค
มหาวิทยาลัยติลบืร์ค  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐที่ตั้งอยู่ในเมืองติลบืร์ค ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีความเชี่ยวชาญด้านสังคมและพฤติกรรมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ นิติศาสตร์ ธุรกิจ เทววิทยา และมนุษยศาสตร์ มีนักเรียนประมาณ 14,300 คนโดยในจำนวนนี้มีนักเรียนต่างชาติราวร้อยละ 15 เมื่อปี ค.ศ. 2018 มหาวิทยาลัยมีการจัดการเรียนการสอนเป็นหลักสูตรในภาษาดัตช์ 35 หลักสูตรและหลักสูตรในภาษาอังกฤษ 45 หลักสูตร หรือหากแบ่งตามระดับการศึกษา จะมีหลักสูตรปริญญาตรี 22 หลักสูตร และหลักสูตรปริญญาโท 48 หลักสูตร
มหาวิทยาลัยมักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 500 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ ๆ โดยมีจุดเด่นด้านการวิจัยและการเรียนการสอน โดยเฉพาะในสาขาเศรษฐศาสตร์ บริหารธุรกิจ และนิติศาสตร์
เมื่อปี ค.ศ. 1927 ได้มีการก่อตั้งวิทยาลัยพาณิชยการโรมันคาทอลิก  ที่ติลบืร์คขึ้น โดยเมืองนี้อยู่ในส่วนใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก ต่อมาในปี ค.ศ. 1938 มีการเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์คาทอลิก  และในปี ค.ศ. 1963 มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นวิทยาลัยคาทอลิกติลบืร์ค ก่อนจะมาเป็นมหาวิทยาลัยคาทอลิกบราบันต์  และเป็นมหาวิทยาลัยติลบืร์ค (Tilburg University) ในปัจจุบัน
อับดุลเลาะห์ ซุงการ์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์  เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีของรัฐที่เก่าแก่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์ ตั้งอยู่ที่เมืองเดลฟท์ จังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ มักได้รับการจัดอันดับให้เป็นมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในประเทศเสมอ และเมื่อปี ค.ศ. 2020 ได้รับการจัดอันดับให้ติดอันดับ 15 มหาวิทยาลัยด้านวิศวกรรมศาสตร์ที่ดีที่สุดในโลก มหาวิทยาลัยมี 8 คณะและมีสถาบันวิจัยอีกมากมาย มีนักศึกษากว่า 19,000 คน (รวมระดับปริญญาตรีและบัณฑิตวิทยาลัย) บุคลากรฝ่ายวิชาการกว่า 2,900 คนและฝ่ายสนับสนุนอีกกว่า 2,100 คน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1848 โดยพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ในฐานะราชบัณฑิตวิทยาลัย โดยมีพระราชประสงค์จัดตั้งเป็นโรงเรียนฝึกอบรมข้าราชการเพื่อประจำการในหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์(ปัจจุบันคือประเทศอินโดนีเซีย) โรงเรียนข้าราชการนี้ได้ขยายหลักสูตรและงานวิจัยเรื่อยมา จนกลายเป็นวิทยาลัยเทคนิคในปี ค.ศ. 1864 และเลื่อนฐานะเป็นสถาบันเทคโนโลยีเมื่อปี ค.ศ. 1905 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมาเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์เมื่อปี ค.ศ. 1986และมีผู้ได้รับรางวัลโนเบลมาแล้วหลายคน เช่น ยาโกบึส แฮ็นรีกึส วันต์โฮฟฟ์ ไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส และ ไซมอน ฟานเดอร์เมร์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไอนด์โฮเฟิน
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไอนด์โฮเฟิน  เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีในเมืองไอนด์โฮเฟน ประเทศเนเธอร์แลนด์ มักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 400 อันดับมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ ปัจจุบันมีนักศึกษา 11,295 คน และบุคลากร 3,200 คน
มหาวิทยาลัยก่อตั้งเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1956 โดยรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ เริ่มจากการเป็นวิทยาลัยเทคนิคไอนด์โฮเฟิน (Technische Hogeschool Eindhoven) มาก่อน นับเป็นวิทยาลัยที่มุ่งเน้นเฉพาะสาขาเทคโนโลยีเป็นแห่งที่สองของเนเธอร์แลนด์ต่อจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์ และได้ยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไอนด์โฮเฟินเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1986
ในอดีต นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจะได้รับอักษรหน้าชื่อ "ir". ซึ่งมาจากคำว่า "ingenieur" หรือวิศวกร อันเป็นระบบเดียวกับระบบเยอรมัน เพื่อให้แตกต่างกับผู้ที่สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคที่จะได้รับอักษรนำหน้าชื่อ "ing". โดยหลักสูตรปริญญาตรีจะมีระยะเวลาถึง 4-5 ปี อย่างไรก็ตาม ระบบนี้คงอยู่มาจนถึงปี ค.ศ. 2002 เมื่อได้มีการปรับหลักสูตรตามกระบวนการโบโลญญ่า ทำให้หลักสูตรถูกแบ่งเป็นระดับปริญญาตรีใน 3 ปีแรก และปริญญาโทอีก 2 ปีหลัง
อู่ต่อเรือ
อู่ต่อเรือ  เรียกอีกอย่างว่า อู่เรือ  เป็นสถานที่ที่สร้างและซ่อมแซมเรือกำปั่น สิ่งเหล่านี้อาจเป็นเรือยอชท์, เรือทหาร, เรือท่องเที่ยว หรือเรือบรรทุกสินค้า หรือเรือโดยสารอื่น ๆ บางครั้งอู่เรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับการบำรุงรักษาและกิจกรรมการทำฐานมากกว่าอู่ต่อเรือ ซึ่งบางครั้งเกี่ยวข้องมากกว่ากับการเริ่มต้นก่อสร้าง คำศัพท์นี้ใช้สับเปลี่ยนกันได้อย่างสม่ำเสมอ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะวิวัฒนาการของอู่ต่อเรือและอู่เรือมักทำให้พวกมันเปลี่ยนหรือรวมบทบาท
ประเทศที่มีอุตสาหกรรมต่อเรือขนาดใหญ่ ได้แก่ ออสเตรเลีย, บราซิล, จีน, โครเอเชีย, เดนมาร์ก, ฟินแลนด์, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, อินเดีย, ไอร์แลนด์, อิตาลี, ญี่ปุ่น, เนเธอร์แลนด์, นอร์เวย์, ฟิลิปปินส์, โปแลนด์, โรมาเนีย, รัสเซีย, สิงคโปร์, เกาหลีใต้, สวีเดน, ไต้หวัน, ยูเครน, สหราชอาณาจักร, สหรัฐ และเวียดนาม อุตสาหกรรมการต่อเรือนั้นมีการแยกส่วนในยุโรปมากกว่าในเอเชียที่ซึ่งประเทศต่าง ๆ มักจะมีบริษัทที่ใหญ่กว่า แต่จำนวนน้อยกว่า ส่วนเรือรบหลายลำได้รับการสร้างหรือบำรุงรักษาในที่อู่ต่อเรือเป็นเจ้าของ หรือดำเนินการโดยรัฐบาลแห่งชาติหรือกองทัพเรือ
สถานที่ตั้งของอู่ต่อเรือขนาดใหญ่จะมีปั้นจั่นเฉพาะทางจำนวนมาก, อู่แห้ง, ลาดกว้านเรือขึ้นลง, คลังสินค้าปลอดฝุ่น, เครื่องอำนวยความสะดวกในการทาสี และพื้นที่ขนาดใหญ่มากสำหรับการผลิตเรือ หลังจากช่วงชีวิตที่มีประโยชน์ของเรือได้สิ้นสุดลง มันก็จะทำการแล่นครั้งสุดท้ายไปยังลานทำลายเรือเก่า ซึ่งมักจะเกิดขึ้นที่หาดในเอเชียใต้ การต่อเรือในอดีตเกิดขึ้นที่อู่เแห้งในประเทศที่พัฒนาแล้ว แต่ด้วยค่าจ้างที่สูงและกฎระเบียบด้านสิ่งแวดล้อม จึงมีผลต่อการเคลื่อนที่ของอุตสาหกรรมไปยังภูมิภาคที่กำลังพัฒนา
อู่ต่อเรือที่เก่าแก่ที่สุดในโลกได้รับการสร้างขึ้นในเมืองท่าฮารับปาของโลถล เมื่อประมาณศตวรรษที่ 26 ก่อนคริสตกาล ในรัฐคุชราต ประเทศอินเดีย อู่เรือโลถลเชื่อมต่อกับเส้นทางโบราณของแม่น้ำสาพรมตีบนเส้นทางการค้าระหว่างเมืองฮารับปาในแคว้นสินธ์ และคาบสมุทรเสาราษฏร เมื่อทะเลทรายกัจฉ์โดยรอบเป็นส่วนหนึ่งของทะเลอาหรับ
อู่เรือ
มหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน
มหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในเมืองโกรนิงเงิน ประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1614 โดยสมัชชาท้องถิ่นแห่งนครโกรนิงเงิน เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับ 2 ของเนเธอร์แลนด์ ปัจจุบันมีนักศึกษาทั้งหมด 30,041 คน และบุคลากรฝ่ายวิชาการ 5,608 คน มีการจัดการเรียนการสอนใน 11 คณะ และ 9 บัณฑิตวิทยาลัย มีศูนย์วิจัยและสถาบันวิจัยทั้งหมด 27 แห่ง และมีหลักสูตรรวมกันกว่า 175 หลักสูตร มีผู้ได้รับรางวัลโนเบลมาแล้ว 4 คน และรางวัลสปิโนซา 5 คน ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 100 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอๆ
มหาวิทยาลัยมาสทริชท์
มหาวิทยาลัยมาสทริชท์  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในเมืองมาสทริชท์ จังหวัดลิมบูร์ก ทางภาคใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1976 เป็นมหาวิทยาลัยที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับ 2 ของเนเธอร์แลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 2018 มีนักศึกษา 18,000 คนโดยในจำนวนนี้มีนักเรียนต่างชาติสูงถึงร้อยละ 53 และมีบุคลากรอีก 4,000 คน ครึ่งหนึ่งของหลักสูตรปริญญาตรีเป็นหลักสูตรภาษาอังกฤษและอีกครึ่งเป็นภาษาดัตช์ ส่วนหลักสูตรระดับปริญญาโทและปริญญาเอกส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษ
มหาวิทยาลัยมาสทริชท์มักได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 300 อันดับแรกของมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลกอยู่เสมอ มีชื่อเสียงด้านการจัดการเรียนการสอนแบบ "เรียนจากปัญหา" (Problem-based learning) โดยคณะแพทยศาสตร์เริ่มนำวิธีนี้มาใช้นำร่องก่อนเมื่อปี ค.ศ. 1974 ก่อนที่คณะอื่นๆจะนำไปประยุกต์ตาม ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยมี 6 คณะด้วยกัน ได้แก่ คณะสุขภาพแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ คณะจิตวิทยาและประสาทวิทยา วิทยาลัยธุรกิจและเศรษฐศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์และสังคมวิทยา และคณะวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์
มหาวิทยาลัยรัดเบาด์ไนเมเคิน
มหาวิทยาลัยรัดเบาด์ไนเมเคิน  เป็นมหาวิทยาลัยโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ในเมืองไนเมเคิน ประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากรัฐ ปัจจุบันมีนักศึกษา 22,976 คน (ตุลาคม ค.ศ. 2019) ศึกษาอยู่ตามคณะต่าง ๆ 7 คณะได้แก่ คณะศิลปศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ (ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยรัดเบาด์) วิทยาลัยการจัดการไนเมเคิน คณะปรัชญา เทววิทยา และศาสนศึกษา คณะวิทยาศาสตร์ และคณะสังคมศาสตร์
แต่เดิม มีการก่อตั้งมหาวิทยาลัยไนเมเคิน เมื่อ ค.ศ. 1655 แต่ได้มีการยุบเลิกไปอย่างรวดเร็วใน ค.ศ. 1680 ต่อมา มหาวิทยาลัยรัดเบาด์ไนเมเคินถูกตั้งขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1923 โดยใช้ชื่อแรกก่อตั้งว่า มหาวิทยาลัยคาทอลิกไนเมเคิน (Katholieke Universiteit Nijmegen) ในช่วงแรกมีนักเรียนเพียง 189 คนและคณาจารย์เพียง 27 คน ตั้งขึ้นตามความต้องการของชุมชนโรมันคาทอลิกที่ต้องการให้มีมหาวิทยาลัยขึ้นเป็นของตัวเอง เพราะนิกายคาทอลิกมักถูกกีดกันจากทางรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ที่ให้การสนับสนุนนิกายโปรเตสแตนท์ จากนั้น สงครามโลกครั้งที่สองได้สร้างความเสียหายให้กับมหาวิทยาลัยอย่างหนักจากการทิ้งระเบิดและการสู้รบ หลังสงครามสงบ มหาวิทยาลัยกลับมาจัดการเรียนการสอนอีกครั้งเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 และจำนวนนักเรียนได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ นับจากนั้น จาก 3,000 คนใน ค.ศ. 1960 เป็น 15,000 คน ใน ค.ศ. 1980 และมีมากกว่า 22,000 คนในปัจจุบัน ในจำนวนนี้มีนักเรียนต่างชาติคิดเป็นสัดส่วนประมาณ 10.7 เปอร์เซ็นต์
มหาวิทยาลัยเอรัสมุสรอตเทอร์ดาม
มหาวิทยาลัยเอรัสมุสรอตเทอร์ดาม หรือ เอรัสมุสอูนิเวอร์ซิไตท์รอตเทอร์ดาม  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐที่ตั้งอยู่ในเมืองรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ใช้ชื่อตามเดซีเดริอุส เอรัสมุส นักมนุษยนิยมและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ชาวดัตช์ สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 มหาวิทยาลัยประกอบด้วย 7 คณะซึ่งสามารถจำแนกได้เป็น 4 กลุ่มสาขาได้ดังนี้
มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 ปัจจุบันมีนักศึกษา 29,790 คน และบุคลากร 3,089 คน
บางกอกรีคอเดอ
จอห์นนีวอล์กเกอร์ไทยแลนด์ซอกเกอร์ลีก ฤดูกาล 2539/40
จอห์นนีวอล์กเกอร์ไทยแลนด์ซอกเกอร์ลีก ฤดูกาล 2540
คาลเท็กซ์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2541
คาลเท็กซ์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2542
คาลเท็กซ์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2543
จีเอสเอ็มไทยลีก ฤดูกาล 2546/47
จีเอสเอ็มไทยลีก ฤดูกาล 2545/46
จีเอสเอ็มไทยลีก ฤดูกาล 2544/45
ปฏิบัติการคอลลาร์ (การตีโฉบฉวยของคอมมานโด)
ปฏิบัติการคอลลาร์ เป็นรหัสนามสำหรับการตีโฉบฉวยของหน่วยคอมมานโดเป็นครั้งแรก ดำเนินการโดยกองทัพบริติช ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พื้นที่ที่ได้เลือกสำหรับการตีโฉบฉวยคือจังหวัดปาดกาแลบนชายฝั่งฝรั่งเศส หน่วยคอมมานโดบริติชไม่ได้ถูกก่อตั้งมานานและยังไม่ได้รับการฝึกแต่อย่างใด ดังนั้นปฏิบัติการได้ถูกมอบให้กับกองร้อยอิสระที่ 11 ภายใต้บัญชาการของพันตรี รอนนี ท็อด
เป้าหมายของการตีโฉบฉวบครั้งนี้คือการลาดตระเวนพื้นที่ทั้งสี่แห่งและจับกุมเชลย ในช่วงคืนวันที่ 24/25 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ทหาร 115 นายของกองร้อยอิสระที่ 11 ได้ดำเนินปฏิบัติการ แต่พวกเขาไม่สามารถรวบรวมข่าวกรองหรือทำให้อุปกรณ์เครื่องมือของเยอรมันเกิดความเสียหาย ความสำเร็จเพียงอย่างเดียวของพวกเขาคือการสังหารทหารยามเยอรมันสองนาย
ปฏิบัติการแอมบาเซเดอร์
ปฏิบัติการแอมบาเซเดอร์ เป็นปฏิบัติการที่ดำเนินการโดยคอมมานโดบริติช เมื่อวันที่ 14-15 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ในช่วงบริบทของสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นการตีโฉบฉวยครั้งที่สองโดยหน่วยคอมมานโดบริติชที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่และได้มุ่งความสนใจไปที่เกาะเกิร์นซีย์ในบริเวณช่องแคบที่อยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมัน
การตีโฉบฉวยของเหล่าพรรคพวกประกอบด้วยทหาร 40 นายจากหน่วยคอมมานโดที่ 3 ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ภายใต้บัญชาการของพันโท จอห์น เดิร์นฟอร์ด-สเลเทอร์ และทหาร 100 นายของกองร้อยอิสระที่ 11 ภายใต้การบัญชาการของพันตรี รอนนี ท็อด
เนื่องจากมีการเกิดอุบัติเหตุหลายครั้ง โชคไม่ค่อยดี และรีบเร่งที่จะวางแผนและนำไปใช้ ผลลัพธ์ของการตีโฉบฉวยไม่ก่อประโยชน์ทางทหารแต่อย่างใดสำหรับบริติช แม้ว่าประสบการณ์ที่ได้รับจากการก่อตั้งและดำเนินการของปฏิบัติการครั้งนี้เพื่อพิสูจน์ว่ามีค่าสำหรับความเร็จของการปฏิบัติการคอมมานโดที่ตามมา
240 Vanadis
KMPlayer
พลตรี ไชย ประทีปะเสน (พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2504) นักการเมืองชาวไทย เป็นอดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (จอมพล แปลก พิบูลสงคราม) อดีตเลขาธิการคณะรัฐมนตรี อดีตสมาชิกพฤฒสภา และเป็นสมาชิกคณะราษฎรสายทหารบก