pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
องค์ประกอบสามอย่างที่มารวมเข้าด้วยกันเป็น “ลวดลายอาหรับ” ที่สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันขององค์ประกอบสามอย่างที่แตกต่างกันซึ่งเป็นรากฐานของศาสนาอิสลาม
ลวดลายอาหรับอาจจะเป็นได้ทั้งศิลปะและวิทยาศาสตร์ งานศิลปะในขณะเดียวกันก็เป็นงานทางคณิตศาสตร์ที่ลงตัวที่ดูแล้วมีความงดงามและเป็นสัญลักษณ์ ความเป็นสองภาคของลวดลายอาหรับทำให้แบ่งได้อีกเป็นศิลปะทางศาสนาและศิลปะของสาธารณชน แต่สำหรับชาวมุสลิมบางท่านสองสิ่งนี้ไม่มีความแตกต่างกัน เพราะศิลปะทุกรูปทุกแบบ โลกที่เราอยู่ คณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ต่างก็เป็นสิ่งที่สร้างขึ้นโดยพระเจ้าฉะนั้นจึงเป็นสิ่งที่สะท้อนสิ่งเดียวกัน คือพระประสงค์ของพระเจ้าที่ทรงแสดงออกมาจากสิ่งที่ทรงสร้าง หรืออีกแนวคิดหนึ่งก็อาจจะกล่าวได้ว่ามนุษย์เราอาจจะเขียนรูปทรงเรขาคณิตที่ประกอบขึ้นเป็นลวดลายอาหรับขึ้น แต่รูปทรงเหล่านี้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วในการเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้างขึ้น
ความมีแบบแผนและความเป็นเอกภาพ.
งานลวดลายอาหรับที่สร้างในบริเวณต่าง ๆ จะมีความคล้ายคลึงกัน อันที่จริงแล้วความคล้ายคลึงกันดังว่าเห็นได้อย่างชัดเจนจนกระทั่งผู้เชี่ยวชาญแทบจะแยกไม่ออกว่าเป็นลวดลายอาหรับประเภทใดหรือสมัยใด ซึ่งมีสาเหตุมาจากคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ที่ใช้ในการสร้างงานดังกล่าวเป็นสิ่งที่เป็นสากล
ฉะนั้นสำหรับมุสลิมโดยทั่วไปงานศิลปะที่ดีที่สุดสามารถสร้างขึ้นโดยมนุษย์เพื่อใช้ในมัสยิดคืองานศิลปะที่แสดงความมีแบบแผนและความเป็นเอกภาพเป็นพื้นฐาน ความมีแบบแผนและความเป็นเอกภาพของโลกที่เราอยู่เชื่อกันว่าเป็นเพียงเงาสะท้อนของโลกของจิตวิญญาณซึ่งตามความเชื่อของมุสลิมแล้วคือสถานที่ที่ความเป็นจริงที่แท้จริงจะเกิดขึ้นได้เท่านั้น ฉะนั้นการใช้รูปทรงเรขาคณิตจึงเป็นการแสดงออกความเป็นจริงอันสมบูรณ์เพราะสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้างถูกบดบังด้วยบาปของมนุษย์
ลายอะราเบสก์
ลวดลายอาหรับ
สาธารณรัฐเฮติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐสหกรณ์กายอานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐกินีบิสเซาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐกินีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐกัวเตมาลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ลวดลายแบบอาหรับ
ดินแดนกวมของสหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศเกรเนดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศกานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศจอร์เจียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
รัฐอิสราเอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สหพันธ์สาธารณรัฐอิรักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศอิหร่านในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศอินโดนีเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศอินเดียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
เขตบริหารพิเศษฮ่องกงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐฮอนดูรัสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
โลกดนตรี ดิ ออริจินัล
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ราชอาณาจักรฮัชไมต์จอร์แดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศคาซัคสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐเคนยาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐคิริบาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศเกาหลีเหนือในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
คิม ดง วัน
คิม ดง วาน  เป็นนักร้อง นักแสดงชาวเกาหลีใต้และเป็นสมาชิกคนหนึ่งของวงชินฮวา เกิดเมื่อวันวันพุธที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 ที่โซล (ประเทศเกาหลีใต้) เป็นลูกคนเดียวของครอบครัว ตำแหน่งในวงคือ ร้องนำ
คิมดงวานเป็นคนแรกในวงที่เริ่มแสดงละคร ละครเรื่องแรกของเขาถ่ายทำในปี1997(ก่อนจะมาเดบิวต์กับชินฮวา) แต่ได้ฉายหลังจากชินฮวาเดบิวต์แล้ว คิมดงวานเข้าร่วมวงเป็นคนสุดท้าย มีส่วนร่วมในอัลบัมที่7 (แต่งเพลงSet free) และดูเอทกับเอริคในเพลงLiar
คิมดงวานยังคงทำงานในฐานะนักร้องนำวงชินฮวา มีอัลบัมเดียวของตนเอง และเป็นนักแสดงที่ได้รับความนิยมอย่างมาก โดยเฉพาะละครครอบครัวหลังข่าวCheer up Mr.Kim! ในปี2012 ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลในฐานะทูตวัฒนธรรมจากเกาหลีเหนืออีกด้วย
ปัจจุบัน ยังโสด
Kim Dongwan &amp; Shin Hyesung Spicial Stage on KBS Music Bank - Handkerchief + First Person
ภาษาแพ็กเจ
ภาษาแพ็กเจ เป็นภาษาในอาณาจักรแพ็กเจ (คริสต์ศตวรรษที่ 4–7) หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ซึ่งมีการรับรองน้อย และนักวิชาการมีแนวคิดแตกต่างว่ามีการใช้ภาษาหนึ่งหรือสองภาษา ถึงกระนั้น ก็มีเนื้อหาบางส่วนที่ดูเหมือนจะเป็นภาษาเกาหลีเก่ารูปแบบหนึ่ง
รายละเอียดเอกสารช่วงต้น.
แพ็กเจตั้งอยู่ในเกาหลีฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ติดกับสมาพันธรัฐมาฮัน
จดหมายเหตุสามก๊ก (คริสต์ศตวรรษที่ 3) ของจีนระบุว่าภาษาในมาฮันมีความแตกต่างจากโคกูรยอทางเหนือและByeonhan และ Jinhan ซัมฮัน ('สามฮั่น') อื่น ๆ ทางตะวันออก ที่มีภาษาพูดคล้ายคลึงกัน
อย่างไรก็ตาม ในโฮ่วฮั่นชู (คริสต์ศตวรรษที่ 5) ระบุถึงความแตกต่างระหว่างภาษาใน Byeonhan กับ Jinhan
นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าแพ็กเจก่อตั้งขึ้นโดยผู้อพยพจากโคกูรยอที่ยึดครอง ส่วน อาณาจักรคายาและชิลลาเป็นอาณาจักรที่สืบทอดจาก Byeonhan กับ Jinhan ตามลำดับ
รายงานจากเหลียงชู (635) ภาษาในแพ็กเจมีความคล้ายคลึงกับโคกูรยอ
โจวชูตอนที่ 49 (636) กล่าวถึงแพ็กเจว่า:
เมื่อดูข้อความนี้กับศัพท์แพ็กเจบางส่วนใน (720) หนังสือประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ทำให้นักวิชาการหลายคน ตั้งแต่โคโนะ โรกูโรจนถึง Kim Bang-han โต้แย้งว่าอาณาจักรแพ็กเจใช้สองภาษา โดยชนชั้นสูงพูดภาษาพูยอ และสามัญชนใช้ภาษาฮัน
Linguist List ใช้รหัสสำหรับภาษานี้สองแบบ ซึ่งนำไปใส่ในทะเบียน ISO 639-3
ชิน ฮเย-ซ็อง
ชิน ฮเยซอง  หรือชื่อจริงว่า จอง พิล-กโย  เป็นนักร้อง นักแสดงชาวเกาหลีใต้และเป็นสมาชิกคนหนึ่งของวงชินฮวา ตำแหน่งในวงเป็นนักร้องนำ สังกัดค่ายชินฮวาคอมพานี เกิดเมื่อวันอังคารที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 ที่โซล (ประเทศเกาหลีใต้) จบการศึษาจากมหาวิทยาลัย Chun An มีน้องชาย 1 คน(จองจินกโย) และเขายังเป็นนักเทควันโดสายดำ
ปัจจุบันเป็นสมาชิกชินฮวา และยังโสด
ช็อน จิน
ช็อน จิน  หรือชื่อจริงว่า พัก ชุง-แจ (; 19 สิงหาคม 2523 — ) เป็นนักร้องนักแสดงชาวเกาหลีใต้ และเป็นสมาชิกคนหนึ่งของวงชินฮวา สังกัดค่ายชินฮวาคอมพานี ยังคงทำงานในวงการบันเทิงอยู่ในประเทศเกาหลีใต้ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย Kyoung-Gi ตำแหน่งในวงทำหน้าที่ ร้องและแร๊พ ครอบครัวเขามีพี่สาว 1 คน
https://en.wikipedia.org/wiki/Jun_Jin#Variety_Shows
แอนดี อี
แอนดี้ อี  หรือชื่อจริงว่า อี ซ็อน-โฮ (; 21 มกราคม 2524 — ) เป็นนักร้อง นักแสดงชาวเกาหลีใต้และเป็นสมาชิกคนหนึ่งของวงชินฮวา สังกัดค่ายกู้ด เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ที่โซล (ประเทศเกาหลีใต้) จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮันกุก (Hankuk University of Foreign Studies) ปัจจุบันยังคงทำงานในวงการบันเทิงอยู่ในประเทศเกาหลีใต้
กะ-โป-โล-คลับ
วุคกี้
จอนจิน
สนธยา คุณปลื้ม
สนธยา คุณปลื้ม (ชื่อเล่น : แป๊ะ เกิดวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2506) อดีตนายกเมืองพัทยา อดีตหัวหน้าพรรคพลังชล อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง (พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาคนแรก อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี(ดร.ทักษิณ ชินวัตร) และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรีหลายสมัย
ปัจจุบัน นายสนธยา คุณปลื้ม ดำรงตำแหน่ง นายกราชยานยนต์สมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ (สมาคมกีฬา) และนายกสมาคมศิษย์เก่าอัสสัมชัญศรีราชา
สนธยาเกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2506 มีชื่อเล่นว่า แป๊ะ เป็นบุตรของนายสมชาย และนางสติล คุณปลื้ม ที่ตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา และนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยศรีปทุม
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางสุกุมล คุณปลื้ม มีบุตรด้วยกัน 4 คน
สนธยาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดชลบุรี สังกัดพรรคสามัคคีธรรม (นำโดย นายณรงค์ วงศ์วรรณ) ในปี พ.ศ. 2535 ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 ได้ย้ายมาสังกัดพรรคชาติพัฒนา ได้รับตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค และเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และนายสนธยา ยังเป็นหนึ่งใน ส.ส.กลุ่ม 16
ต่อมาในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2538 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคชาติไทย ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงคมนาคม และกระทรวงมหาดไทย
การเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 จึงลงสมัครและเป็น ส.ส. ในระบบบัญชีรายชื่อ พรรคชาติไทย กระทั่งในรัฐบาลของพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (คนแรก) ในปี พ.ศ. 2545 (ในโควตาของพรรคชาติไทย) ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย และในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549
สนธยา คุณปลื้ม ยังนับได้ว่าเป็นผู้ที่มีอิทธิพลในฐานะแกนนำกลุ่ม ส.ส. ซึ่งสื่อมวลชนให้ชื่อกลุ่มแกนนำนี้ว่า "8ส.+ส.พิเศษ" อันประกอบด้วย สมศักดิ์ เทพสุทิน สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล สุวิทย์ คุณกิตติ สุวัจน์ ลิปตพัลลภ สุรนันทน์ เวชชาชีวะ สนธยา คุณปลื้ม และสรอรรถ กลิ่นประทุม ส่วน ส.พิเศษ คือ คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ โดยสนธยา คุณปลื้ม ได้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคพลังประชาชน พรรคเพื่อไทย และพรรคภูมิใจไทย ตามลำดับ แต่ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 จึงได้ตัดสินใจยุติบทบาททางการเมืองร่วมกับพรรคภูมิใจไทย และไปสนับสนุนการจัดตั้งพรรคพลังชลแทน และเป็นแกนนำพรรคพลังชล
ในปี พ.ศ. 2555 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร (ครม.ยิ่งลักษณ์ 3) สืบต่อจากนางสุกุมล ภรรยา ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 เขาได้รับเลือกจากสมาชิกพรรคพลังชล ให้เป็นหัวหน้าพรรคพลังชล
ในปี พ.ศ. 2561 พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ได้ลงนามในคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 15/2561 แต่งตั้งให้สนธยา คุณปลื้ม ดำรงตำแหน่ง นายกเมืองพัทยา โดยอยู่ในวาระจนกระทั่ง สนธยา ลาออกเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2565 หลังจากคณะกรรมการการเลือกตั้งได้ประกาศให้มีนายกเมืองพัทยา และสมาชิกเมืองพัทยาชุดใหม่
งานด้านกีฬาและอื่น ๆ.
สนธยา ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมกีฬาจังหวัดชลบุรี เป็นประธานที่ปรึกษาสโมสรฟุตบอลชลบุรี และเคยเป็นประธานสโมสรฟุตบอลศรีราชา
สนธยา เคยเป็นอุปนายกราชยานยนต์สมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2563 ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกราชยานยนต์สมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
พรรคสามัคคีธรรม
พรรคสามัคคีธรรม  พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งขึ้นตาม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2534 เป็นลำดับที่ 30/2535 เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2535 ในช่วงก่อนการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย มีนาคม พ.ศ. 2535 มีการรวบรวมนักการเมืองจากหลายพรรค และมีบุคคลในพรรคที่ใกล้ชิดกับคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ หรือ รสช. โดยมีนายณรงค์ วงศ์วรรณ อดีตหัวหน้าพรรครวมไทย และพรรคเอกภาพ เป็นหัวหน้าพรรค และ นาวาอากาศตรีฐิติ นาครทรรพ บิดาของ นาวาอากาศเอกอนุดิษฐ์ นาครทรรพ เป็นเลขาธิการพรรค
พรรคสามัคคีธรรม ได้ประกาศนโยบายของพรรคไว้ว่า "จะพัฒนาประเทศให้มีความเจริญรุ่งเรืองและมีความมั่นคงทั้งในทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง เพื่อความผาสุกของประชาชนโดยถ้วนหน้า ทั้งนี้ โดยอาศัยวิธีการตามหลักการปกครองระบบประชาธิปไตยอันมีองค์พระมหากษัตริย์เป็นประมุข"
ความสัมพันธ์กับ รสช..
พรรคสามัคคีธรรม ถูกมองว่าเป็นพรรคการเมืองที่ถูกตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนแกนนำ รสช. และอาจกล่าวได้ว่า แกนนำ รสช.บางคน มีส่วนสนับสนุนพรรคนี้ เพื่อเป็นเครื่องมือในการรักษาอำนาจหลังการเลือกตั้ง จึงมีที่มาคล้ายคลึงกับพรรคเสรีมนังคศิลา ที่เคยสนับสนุน จอมพล ป.พิบูลสงคราม และพรรคสหประชาไทย ที่เคยสนับสนุน จอมพลถนอม กิตติขจร ในการรักษาอำนาจหลังการรัฐประหาร นอกจากนี้ นักการเมืองบางคนที่สังกัดพรรคนี้ ยังเคยเป็นสมาชิกพรรคเสรีนังคศิลา และพรรคสหประชาไทยอีกด้วย
การเลือกตั้ง มีนาคม พ.ศ. 2535.
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 พรรคสามัคคีธรรม ได้รับเลือกตั้งเข้ามาจำนวน 79 คน จากจำนวน 360 ที่นั่ง เป็นอันดับที่ 1 จึงต้องจัดตั้งรัฐบาลผสม โดยการสนับสนุนจากพรรคการเมือง 4 พรรค คือ พรรคชาติไทย (74 คน) พรรคกิจสังคม (31 คน) พรรคประชากรไทย (7 คน) และพรรคราษฎร (4 คน) รวมเป็น 195 คน ขณะที่พรรคความหวังใหม่ พรรคประชาธิปัตย์ พรรคพลังธรรม พรรคเอกภาพ พรรคปวงชนชาวไทย และพรรคมวลชน ร่วมกันเป็นฝ่ายค้าน
เนื่องจากปัญหาของนายณรงค์ ที่ต่อมามีการยืนยันจาก นางมาร์กาเร็ต แท็ตไวเลอร์ โฆษกกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น ว่าเป็นผู้หนึ่งที่ต้องห้ามไม่สามารถขอวีซ่าเดินทางเข้าสหรัฐฯ ได้เพราะมีความใกล้ชิดกับการค้ายาเสพติด ซึ่งกรณีดังกล่าว นายณรงค์ วงศ์วรรณ ได้ปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง และว่าข่าวนี้เป็นการจงใจสร้างเรื่องขึ้นเพื่อกีดกันไม่ให้ตนขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี แต่ในที่สุดแกนนำพรรคร่วมรัฐบาล ได้เลือกเสนอชื่อ พล.อ.สุจินดา คราประยูร ขึ้นทูลเกล้าฯ และมีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ พล.อ.สุจินดา คราประยูร เป็นนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2535 ท่ามกลางกระแสเรียกร้องจากประชาชนที่ว่า "นายกฯ ต้องมาจากการเลือกตั้ง" ซึ่งเป็นกระแสหลักของสังคมในขณะนั้น ต่อเนื่องมาจากยุคของ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ และทำให้พรรคร่วมรัฐบาลทั้ง 5 ถูกขนานนามจากสื่อมวลชนยุคนั้นว่า เป็น"พรรคมาร" เพื่อเปรียบเทียบกับ "พรรคเทพ" ที่หมายถึงพรรคฝ่ายค้าน 4 พรรค
หลังการขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ของ พล.อ.สุจินดา เกิดกระแสต่อต้านจากสังคมมากมาย ถึงขั้นมีประชาชนชุมนุมประท้วงจำนวนมาก และในที่สุดนำไปสู่ เหตุการณ์พฤษภาทมิฬ จนทำให้ในต้องจัดการเลือกตั้งทั่วไปอีกครั้งในปีเดียวกัน คือในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535
การเปลี่ยนชื่อพรรค.
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2535 พรรคสามัคคีธรรม ได้มีการเปลี่ยนชื่อพรรค และคณะกรรมการบริหารพรรค โดยใช้ชื่อว่า "พรรคเทิดไท" มีนายอนุวรรตน์ วัฒนพงศ์ศิริ เป็นหัวหน้าพรรค และมีนายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ เป็นเลขาธิการพรรค แต่ก็ต้องยุติการดำเนินงานการเมือง ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2535 โดยการลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคของคณะกรรมการบริหารพรรคทั้งคณะ โดยในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 ทางพรรคมิได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้ง ศาลฎีกาจึงมีคำสั่งศาลฎีกา ที่ 4098/2535 ลงวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ยุบพรรคเทิดไท
ลุ่มแม่น้ำลัวร์
ลุ่มแม่น้ำลัวร์  เป็นบริเวณทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีจากคุณค่าของสถาปัตยกรรมและเมืองโบราณที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่รวมทั้งเมืองมงต์โซโร, อองบัวส์, อองแชร์, บลัวส์, ชินง, นานต์ส์, ออร์เลอองส์, โซมัวร์ และ ตูร์ แต่ที่สำคัญคือพระราชวัง, วัง, ปราสาท และึคฤหาสน์ต่างๆ ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วโลกที่รวมทั้งพระราชวังชองบอร์ด หรือ วังเชอนงโซซื่งเป็นสถาปัตยกรรมที่สะท้อนให้เห็นถึงความรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมของฝรั่งเศสในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาและยุคเรืองปัญญาที่มีต่อการออกแบบและการสร้างสถาปัตยกรรม
ในปี ค.ศ. 2000 องค์การยูเนสโกขึ้นทะเบียนบริเวณตอนกลางของลุ่มแม่น้ำลัวร์ระหว่างแมน (Maine River) และ ซุลลีย์-เซอร์-ลัวร์ให้เป็นมรดกโลก ในการเลือกภูมิภาคลุ่มแม่น้ำลัวร์ที่ครอบคลุมจังหวัดลัวเรต์, ลัว-เรต์-แชร์, แองดร์-เอต์-ลัวร์, and แมน-เนต์-ลัวร์ ทางคณะกรรมการกล่าวถึงภูมิภาคลุ่มแม่น้ำลัวร์ว่าเป็นบริเวณที่ “มีความงามของภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมอันเด่น, และมีความสวยงามอันเลอเลิศที่ประกอบด้วยเมืองและหมู่บ้านสำคัญในประวัติศาสตร์, อนุสรณ์ทางสถาปัตยกรรมอันสำคัญ - ชาโต - และแผ่นดินที่ได้รับการพัฒนาทางการเกษตรกรรมและเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากความสัมพันธ์ระหว่างผู้ตั้งถิ่นฐานในท้องถิ่นและสิ่งแวดล้อมรอบข้าง โดยเฉพาะตัวแม่น้ำลัวร์เอง”
ปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์.
ภูมิภาคลุ่มแม่น้ำลัวร์เป็นที่ตั้งของพระราชวัง, วัง, ปราสาท และึคฤหาสน์กว่าสามร้อยหลังที่เริ่มต้นด้วยการสร้างเป็นป้อมปราการเพื่อการป้องกันข้าศึกศัตรูในคริสต์ศตวรรษที่ 10 มาจนถึงเปลี่ยนแปลง หรือการสร้างวังใหม่อันโอ่อ่าหรูหราอีกห้าร้อยปีต่อมา เมื่อพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสทรงเริ่มสร้างพระราชวังขนาดใหญ่ในบริเวณนี้ บรรดาขุนนางผู้ไม่กล้าที่จะอยู่ห่างไกลจากราชสำนักอันเป็นพื้นฐานของอำนาจก็ทำตาม การมาสร้างปราสาทราชวังกันในบริเวณที่มีภูมิทัศน์อันงดงามเป็นการดึงดูดนักออกแบบสวนภูมิทัศน์ที่ตามมาด้วย
เมื่อมาถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 ทรงย้ายราชสำนักจากลุ่มแม่น้ำลัวร์กลับไปยังปารีส สถาปนิกคนสำคัญๆ ที่เคยทำงานในบริเวณนั้นก็ย้ายตามกลับไปด้วยแต่ลุ่มแม่น้ำลัวร์ก็ยังคงเป็นสถานที่บรรดาพระบรมวงศานุวงศ์ส่วนใหญ่ยังนิยมที่จะเสด็จมาประทับ เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เสด็จขึ้นครองราชย์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 พระองค์ก็ทรงใช้ปารีสเป็นศูนย์กลางของอำนาจอย่างถาวรโดยการทรงสร้างพระราชวังแวร์ซายส์ที่ไม่ไกลจากปารีสเอง แต่กระนั้นผู้ที่เป็นที่โปรดปรานของพระมหากษัตริย์และคหบดีผู้มั่งคั่งก็ยังคงมาบูรณปฏิสังขรณ์วังหรือคฤหาสน์ หรือ สร้างสิ่งก่อสร้างใหม่อันหรูหราที่ใช้เป็นที่พำนักระหว่างฤดูร้อนกันในบริเวณนี้
วังและคฤหาสน์มาถูกทำลายหรือปล้นทำลายไปมากระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ไม่เช่นนั้นก็เกิดจากการทำลายโดยเจ้าของที่กลายเป็นขุนนางตกยากในชั่วข้ามคืนเมื่อหัวหน้าครอบครัวถูกปลดและบั่นคอด้วยกิโยติน ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และ สงครามโลกครั้งที่สองวังหรือคฤหาสน์บางหลังก็ถูกเกณฑ์ให้เป็นกองบัญชาการทหาร และบางแห่งก็ยังคงใช้ต่อมาจนกระทั่งสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง
ในปัจจุบันวังหรือคฤหาสน์ที่เป็นสมบัติส่วนบุคคลก็ใช้เป็นที่พำนัก มีบ้างที่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ หรือบางแห่งก็เปลี่ยนไปเป็นโรงแรม หรือบางแห่งก็กลายมาเป็นที่ทำการของรัฐบาลท้องถิ่น สิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่บางแห่งเช่นพระราชวังชองบอร์ดก็ได้รับการบริหารโดยรัฐบาลกลางและกลายเป็นสถานที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวเป็นจำนวนหลายหมื่นคนต่อปี
ปราสาทและวังที่อยู่ในข่ายที่เรียกว่าปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์.
คำจำกัดความของสิ่งก่อสร้างที่อยู่ในข่าย “ปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์” ยังไม่เป็นที่ตกลงกันได้ แต่ข้อสำคัญหลักคือเป็นวังที่ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำลัวร์ หรือ แควที่มาบรรจบกับแม่น้ำลัวร์เช่นบนฝั่งแม่น้ำแมน, แม่น้ำแชร์, แม่น้ำแองดร์ หรือ แม่น้ำแมนครูส
Châteaux of the Loire Valley
ปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์
ปราสาทแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์
วังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 20
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 20 จัดการแข่งขันวันที่ 8 - 15 มกราคม พ.ศ. 2536 ณ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (วิทยาเขตบางเขน) กรุงเทพมหานคร โดยมีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขัน 22 ชนิดกีฬา มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน 36 มหาวิทยาลัย
สรุปเหรียญการแข่งขัน 3 สถาบันแรก คือ
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 19
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 19 จัดการแข่งขันวันที่ 8 - 15 มกราคม พ.ศ. 2535 ณ มหาวิทยาลัยมหิดล โดยมีมหาวิทยาลัยมหิดลเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขัน 22 ชนิดกีฬา โดยจัดการแข่งขันกีฬากอล์ฟขึ้นเป็นครั้งแรก มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน 36 มหาวิทยาลัย จำนวนนักกีฬา 5,636 คน
การแข่งขันในครั้งนี้คณะอนุกรรมการเทคนิคกีฬาในคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยพิจารณารูปแบบจัดการแข่งขันขึ้นใหม่และให้กีฬาประเภททีมลดจำนวนลงเหลือ 12 - 16 ทีม โดยจัดการแข่งขันแบบลีกหรือใช้แบบโซน ซึ่งจะเริ่มใช้ในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 20 และมีการทดลองจัดวอลเลย์บอลหญิงรอบคัดเลือกให้เหลือ 12 ทีม
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 18
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 18 จัดการแข่งขันวันที่ 23 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 ณ มหาวิทยาลัยรามคำแหง กรุงเทพมหานคร โดยมีมหาวิทยาลัยรามคำแหงเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขัน 20 ชนิดกีฬา มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน 36 มหาวิทยาลัย โดยมหาวิทยาลัยนเรศวร มหาวิทยาลัยบูรพา และมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีสมัครเข้าแข่งขันเป็นครั้งแรก
การแข่งขันในครั้งนี้คณะอนุกรรมการเทคนิคกีฬาในคณะกรรมการบริหารกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยเริ่มนำระบบคอมพิวเตอร์มาใช้ในขั้นตอนการสมัคร และมีนักกีฬาจำนวนมาก ถูกตัดสิทธิ์ไม่ให้เข้าแข่งขัน เนื่องจากคุณสมบัติและเอกสารไม่ครบ
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 17
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 17 จัดการแข่งขันวันที่ 20 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 2533 ณ มหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยมีมหาวิทยาลัยขอนแก่นเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขัน 19 ชนิดกีฬา มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน 33 มหาวิทยาลัย
คณะกรรมการกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยมีมติให้มหาวิทยาลัยเอกชนสมัครเข้ามาเป็นสมาชิกได้เหมือนกับมหาวิทยาลัยของรัฐ ทำให้มีมหาวิทยาลัยสมัครเข้าร่วมการแข่งขันมากขึ้นกว่าเดิม โดยเฉพาะกีฬาประเภททีมต้องมีการแข่งขันรอบคัดเลือกเพื่อให้เหลือทีมตามจำนวนที่กำหนดในแต่ละชนิดกีฬา
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 16
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 16 จัดการแข่งขันวันที่ 17 - 24 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ณ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขัน 19 ชนิดกีฬา มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน 34 มหาวิทยาลัย
การแข่งขันในครั้งนี้คณะกรรมการกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยกำหนดให้นักกีฬาที่เข้าร่วมแข่งขัน ตั้งแต่ชั้นปีที่ 2 ต้องมีผลการเรียนในปีที่ผ่านมาไม่ต่ำกว่า 12 หน่วยกิต และเกิดปัญหาเกี่ยวกับคุณสมบัตินักกีฬามวยสากลสมัครเล่น จนทำให้ต้องนำไปทบทวน เพื่อปรับปรุงข้อบังคับและระเบียบใหม่อีกครั้ง
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 15
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 15 จัดการแข่งขันวันที่ 25 ตุลาคม - 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ณ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน โดยมีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขัน 24 ชนิดกีฬา มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน 31 มหาวิทยาลัย
การแข่งขันในครั้งนี้คณะกรรมการกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยมีประกาศตัดสิทธิ์นักกีฬาที่ไม่ได้ปฏิบัติตามข้อบังคับเกี่ยวกับคุณสมบัตินักกีฬาและเอกสารการสมัครไม่ครบถ้วนตามกำหนด
ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรซ์ (CV-6)
ยูเอสเอส "เอนเทอร์ไพรซ์"  เป็นเรือบรรทุกอากาศยานของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองที่ถูกต่อขึ้นก่อนสงครามเริ่ม และเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินที่ถูกใช้งานในสงครามโลกครั้งที่สองนานที่สุด คือตั้งแต่เริ่มสงครามจนสิ้นสุดสงคราม ตั้งแต่การรบที่ทะเลคอรัล การรบที่มิตเวย์ ยุทธการกัวดาคาแนล การรบในหมู่เกาะโซโลมอน การรบที่อ่าวเลเต การรบที่อิโวจิมา การรบที่โอกินาว่า และการขนทหารสหรัฐฯ กลับบ้านหลังสงครามยุติซึ่งถือว่าเป็นปฏิบัติครั้งสุดท้ายของเรือลำนี้ ซึ่งท้ายที่สุดเอนเทอร์ไพรซ์ถูกปลดประจำการในวันที่ 17 กุมพาพันธ์ 1946 โดยจะมีการนำไปแยกชิ้นส่วนขายเป็นเศษซึ่งก็มีผู้คัดค้านเป็นจำนวนมากเพราะต้องการให้นำมาเป็นพิพิทธภัณฑ์เรือ แต่สุดท้ายแล้วเรือก็ถูกขายและถูกนำมาแยกชิ้นส่วนในวันที่ 22 มิถุนายน 1946 เป็นการปิดฉากตำนานของเรือบรรทุกเครื่องบินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดลำหนึ่งของกองทัพเรือสหรัฐฯ แต่ในปัจจุบันได้มีการสร้างเอ็นเตอไพรซ์ลำใหม่ที่ติงตั้งยุโธปกรณ์ที่ทันสมัยและดีกว่าลำเก่ามาก และจะสามารถออกปฏิบัติการได้ในปี ค.ศ. 2027
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 14
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 14 จัดการแข่งขันวันที่ 27 ตุลาคม - 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ณ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี โดยมีมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขัน 19 ชนิดกีฬา มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน 27 มหาวิทยาลัย
ในการแข่งขันครั้งนี้สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าได้แยกเป็น 3 สถาบัน คือ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี และสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง และเข้าร่วมการแข่งขัน รวมทั้ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้เริ่มโครงงานพัฒนากีฬาชาติขึ้น โดยรับนักกีฬาทีมชาติเข้าศึกษาด้วยวิธีพิเศษเป็นมหาวิทยาลัยแรกและมีนักกีฬาในโครงการส่วนหนึ่งเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้
นอกจากนี้ คณะกรรมการกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยยังได้ปรับปรุงแก้ไขข้อบังคับ ระเบียบ และการดำเนินการให้เหมาะสมและมีประสิทธิภาพครั้งสำคัญ โดยกำหนดให้นักกีฬาที่เข้าร่วมแข่งขัน ตั้งแต่ชั้นปีที่ 2 ต้องมีผลการเรียนในปีที่ผ่านมาไม่ต่ำกว่า 9 หน่วยกิต
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 13
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 13 จัดการแข่งขันวันที่ 3 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ณ มหาวิทยาลัยรามคำแหง กรุงเทพมหานคร โดยมีมหาวิทยาลัยรามคำแหงเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขัน 19 ชนิดกีฬา มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน 26 มหาวิทยาลัย มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 4,292 คน ซึ่งสูงสุดนับตั้งแต่มีการแข่งขันมา
การแข่งขันกีฬาในครั้งนี้ คณะกรรมการอำนวยการกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยมีนโยบายส่งเสริมให้สถาบันอุดมศึกษาเอกชนเข้าร่วมแข่งขันได้แต่ต้องเสียค่าสมัครเข้าร่วมการแข่งขัน
วิมลศิริ ชำนาญเวช
รองศาสตราจารย์ วิมลศิริ ชำนาญเวช อดีตรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ ในรัฐบาลของนายธานินทร์ กรัยวิเชียร เป็นรัฐมนตรีหญิงหนึ่งในสองคนแรกของไทย
รองศาสตราจารย์ วิมลศิริ ชำนาญเวช สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ และสาขาสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโท สาขารัฐประศาสนศาสตร์ (บริหารรัฐกิจ) จากมหาวิทยาลัยจอร์เจียร์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
รองศาสตราจารย์ วิมลศิริ ชำนาญเวช รับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นนักกฎหมายที่มีบทบาทในวงการกฎหมายไทย จนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาสมาคมบัณฑิตสตรีทางกฎหมายแห่งประเทศไทยในพระบรมราชินูปถัมภ์ ในปี พ.ศ. 2548 - 2550 และเป็นนักกฎหมายที่มีบทบาทในการร่วมเป็นคณะกรรมาธิการร่างกฎหมายต่างๆ เกี่ยวกับเด็กและสตรีของไทย
รองศาสตราจารย์ วิมลศิริ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ ในรัฐบาลของนายธานินทร์ กรัยวิเชียร (ครม.39) และเป็นหนึ่งในสองสตรีที่ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในประเทศไทย ดำรงตำแหน่งในระหว่างปี พ.ศ. 2519 ถึงปี พ.ศ. 2520
ภายหลังเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2533 รองศาสตราจารย์ วิมลศิริ ชำนาญเวช ได้ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น และยังเป็นอาจารย์พิเศษคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รวมทั้งเป็นอาจารย์พิเศษสำนักวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จนถึงปีการศึกษา 2553
รองศาสตราจารย์ วิมลศิริ ชำนาญเวช ได้รับรางวัลบุคคลผู้ทำคุณประโยชน์แก่เยาวชนดีเด่นแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2546
วังอาแซ-เลอ-รีโด
วังอาแซ-เลอ-รีโด  เป็นวังที่ตั้งอยู่ที่เมืองอาแซ-เลอ-รีโดในจังหวัดแอ็งเดรลัวร์ ทางตอนกลางของประเทศฝรั่งเศส
วังอาแซ-เลอ-รีโดก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1515 ถึง ค.ศ. 1527 สำหรับค.ศ. 1527 เป็นวังในสมัยแรกแห่งหนึ่งที่สร้างขึ้นในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของฝรั่งเศสบนเกาะกลางน้ำของแม่น้ำแอ็งดร์ ฐานปราสาทลอยตรงขึ้นจากพื้นน้ำ
ฌีล แบร์เตอโล องคมนตรีคลังแห่งฝรั่งเศสภายใต้พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 และนายกเทศมนตรีแห่งตูร์เริ่มการสร้างอาแซ-เลอ-รีโดเพิ่มเติมตัวสิ่งก่อสร้างที่เดิมเป็นปราสาทที่สร้างในยุคกลาง แต่ผู้ดูแลคุมการก่อสร้างที่จริงแล้วคือฟีลิป เลบาอี ภรรยา ที่รวมทั้งบันไดกลาง ("escalier d'honneur") ที่เป็นสิ่งที่น่าสนใจที่สุดสิ่งหนึ่งของวังที่ได้รับอิทธิพลมาจากบันไดที่สร้างขึ้นที่ชาโตเดิง
เมื่อถูกต้องสงสัยว่ายักยอก แบร์เตอโลก็จำต้องหนีจากอาแซ-เลอ-รีโดที่ยังสร้างไม่เสร็จในปี ค.ศ. 1528 แบร์เตอโลจึงไม่มีโอกาสได้เห็นอาแซ-เลอ-รีโดอีก หลังจากนั้นพระเจ้าฟร็องซัวก็ทรงยึดทรัพย์สินของแบร์เตอโลและยกเป็นรางวัลให้กับข้าราชสำนักผู้มีตำแหน่งสูงของพระองค์
ต่อมาอาแซ-เลอ-รีโดก็เปลี่ยนมืออีกหลายครั้งมาจนกระทั่งถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อรัฐบาลฝรั่งเศสทำการซื้อและบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ ภายในวังตกแต่งใหม่ทั้งหมดด้วยเฟอร์นิเจอร์จากยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ในปัจจุบันวังเปิดให้สาธารณชนได้เข้าชม
ลักษณะการก่อสร้าง.
ส่วนยาวของวังและการตกแต่งด้วยรูปสลักเป็นแบบแบบอิตาลีแต่หอเชิงเชิงเทิน (bastion) ตรงมุมครอบด้วยหลังคาทรงกรวยแหลม กลุ่มหน้าต่างแนวตั้งระหว่างสองชั้นแยกด้วยเส้นตัดแนวนอนที่เห็นได้ชัด แต่หลังคาจั่วสูงที่ลาดลงมาเป็นลักษณะแบบฝรั่งเศสแท้ การใช้หอเชิงเชิงเทินประดับสี่มุม ซึ่งแบร์เตอโลต้องขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ก่อสร้างได้ เพิ่มความมีลักษณะเป็นสิ่งก่อสร้างของขุนนางโบราณให้แก่ผู้ที่เพิ่งได้รับตำแหน่งหน้าที่อันสูงส่งใหม่
บันไดกลางเป็นจุดสนใจหลักที่ผู้เข้าจะได้เห็นเป็นสิ่งแรกเมื่อเข้าไปภายในอาคาร บันไดเป็นส่วนหนึ่งภายในตัวอาคารแทนที่จะเป็นบันไดที่ยื่นออกมาจากผนังและมองเห็นจากภายนอกตามแบบบันไดฝรั่งเศสเช่นที่พบที่พระราชวังบลัว
วังอาแซ-เลอ-รีโดเป็นส่วนหนึ่งของปราสาทและวังที่ตั้งอยู่ในบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์ที่ได้รับการประกาศโดยองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 2000
ตัวเคยแอนตาร์กติกา
Château d'Azay-le-Rideau
ตัวเคย
กุ้งเคย
เคอย
วัดตองปุ