pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 แวนคูเวอร์ประกาศว่าไบเอิร์นมิวนิกในบุนเดิสลีกา บรรลุข้อตกลงในการคว้าตัวเดวีส์ด้วยค่าตัวหลายล้านดอลลาร์ อย่างไรก็ตาม เขาจะยังลงเล่นให้กับแวนคูเวอร์ในฤดูกาล 2018 ก่อนที่จะย้ายไปไบเอิร์นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 ค่าตัวในการย้ายอยู่ที่ 13.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ พร้อมโบนัสในการเพิ่มค่าตัวเป็น 22 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นผู้เล่นที่มีค่าตัวสูงที่สุดที่ย้ายออกจากเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ แต่สถิตินี้ก็ถูกทำลายโดยมิเกล อัลมิรอน ที่ย้ายไปนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เดวีส์ลงฝึกซ้อมกับไบเอิร์นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 และได้ลงเล่นนัดแรกเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2019 ในเทเลกอมคัพนัดชิงชนะเลิศที่พบกับโบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค ซึ่งไบเอิร์นสามารถเอาชนะการยิงลูกโทษหลังจากที่เสมอในเวลาแบบไม่มีประตู เดวีส์ลงเล่นนัดแรกในบุนเดิสลีกาเมื่อวันที่ 27 มกราคม ในนัดที่พบกับเฟาเอ็ฟเบ ชตุทท์การ์ท โดยเขาลงเล่นเป็นตัวสำรองแทนที่กีงส์แล กอมาน ช่วยให้ทีมเอาชนะไปได้ 3–1 เขาทำประตูแรกให้กับไบเอิร์นในวันที่ 17 มีนาคม โดยเป็นประตูสุดท้ายในนัดที่เอาชนะไมนทซ์ 05 6–0 ทำให้เขา ด้วยวัยเพียง 18 ปี 4 เดือน 15 วัน กลายเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่ทำประตูให้ไบเอิร์น นับตั้งแต่ที่ Roque Santa Cruz เคยทำไว้เมื่อ 20 ปีที่แล้ว เขายังเป็นผู้เล่นชาวแคนาดาคนแรกที่ทำประตูให้กับไบเอิร์น วันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 เดวีส์ชนะเลิศบุนเดิสลีกาสมัยแรก หลังจากที่ไบเอิร์นมี 78 คะแนน เหนือโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ในตารางเพียง 2 คะแนนเท่านั้น สัปดาห์ถัดมา เดวีส์ชนะเลิศเดเอ็ฟเบ-โพคาลสมัยแรก หลังจากที่ไบเอิร์นเอาชนะแอร์เบ ไลพ์ซิช 3–0 ในเดเอ็ฟเบ-โพคาล 2019 รอบชิงชนะเลิศ แม้ว่าในนัดนั้นเขาจะไม่ได้ลงเล่นก็ตาม
เดวีส์ลงเล่นเป็นตัวจริงในลีกครั้งแรกกับไบเอิร์นในนัดที่ 9 ของบุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2019–20 เขาลงเล่นครบ 90 นาที ช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะอูนีโอนแบร์ลีนไปได้ 2–1 เขาลงเล่นนัดแรกในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 ในนัดที่เอาชนะโอลิมเบียโกส 2–0 ตลอดฤดูกาล 2019–20 เดวีส์เล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายเพื่อเปิดโอกาสให้ดาวิด อาลาบา เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กได้ เขาได้รับคำชื่นชนจากผลงานในตำแหน่งนี้ โดยเขาอาจถือเป็นหนึ่งในแบ็กซ้ายที่ดีที่สุดในโลกเลยก็ได้ วันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 เดวีส์มีส่วนช่วยให้รอแบร์ต แลวันดอฟสกี ทำประตูในนัดที่บุกชนะเชลซี 3–0 ในเลกแรกของรอบ 16 ทีมสุดท้ายในแชมเปียนส์ลีก ผลงานของเขาในนัดนั้นได้รับคำชื่นชมผ่านสื่อต่าง ๆ นักวิจารณ์ฟุตบอล แกรี ไลน์เกอร์ ชมว่าเดวีส์เล่นฟุตบอลได้ "อย่างสวยงาม" ในขณะที่อดีตนักฟุตบอลชายทีมชาติสหรัฐ สจวต โฮลเดน กล่าวว่า เขาเป็น "แบ้กซ้ายระดับโลก"
เดือนเมษายน ค.ศ. 2020 ไบเอิร์นมิวนิกกับเดวีส์ ตกลงในขยายสัญญาจนถึงปี 2025 โดยสัญญานี้สามารถขยายเพิ่มได้อีกสองปี
แม้ว่าจะเป็นชาวไลบีเรียโดยกำเนิด เดวีส์ถูกเรียกติดค่ายทีมชาติแคนาดารุ่นอายุไม่เกิน 15 และ 18 ปีใน ค.ศ. 2014 และ 2015 ตามลำดับ ในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2016 เขาถูกเรียกติดทีมชาติแคนาดารุ่นอายุไม่เกิน 20 ในนัดกระชับมิตรที่จะพบกับอังกฤษ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 เดวีส์ถูกเรียกทีมชาติแคนาดารุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ซึ่งเขาสามารถทำสองประตูใส่จาเมกาได้ เขาได้รับรางวัลผู้เล่นชายแคนาดายอดเยี่ยมรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีแห่งปี 2016 หลังจากที่ทำผลงานอันยอดเยี่ยมในนัดกระชับมิตร ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 เดวีส์สัมภาษณ์ว่า เขาอยากเป็นตัวแทนของแคนาดาซึ่งเป็นหนึ่งในความฝันของเขา ในปีเดียวกันนี้เอง เขาได้รางวัลผู้เล่นชายแคนาดายอดเยี่ยมรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีเป็นครั้งที่สอง หลังจากที่ทำผลงานอันยอดเยี่ยมกับทีมชุดใหญ่
เนื่องจากเดวีส์เกิดที่กาบองและมีสัญชาติไลบีเรีย เขาจึงมีสิทธิ์เลือกเล่นให้กับทั้งทีมชาติกานาและทีมชาติไลบีเรีย อย่างไรก็ตาม วันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2017 เดวีส์ได้รับสัญชาติแคนาดา เขาจึงมีสิทธิ์ที่จะเลือกเล่นให้กับทีมชาติแคนาดาด้วยเช่นกัน ในวันเดียวกันนั้นเอง เขามีชื่อติดทีมชาติชุดใหญ่ในนัดกระชับมิตรที่จะพบกับกือราเซา นอกจากนี้ ยังมีชื่อติดทีมชาติชุดเบื้องต้น 40 คนสำหรับแข่งขันคอนคาแคฟโกลด์คัพ 2017 เมื่อเดวีส์ลงเล่นในนัดกระชับมิตรที่พบกับกือราเซา เขาได้กลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ได้ลงเล่นให้กับทีมชาติด้วยวัยเพียง 16 ปี วันที่ 27 มิถุนายน เขามีชื่อติดทีมชุด 23 คนสุดท้ายสำหรับการแข่งขันโกลด์คัพ 2017 นัดแรกของแคนาดาในรายการแข่งขัน เดวีส์ทำสองประตูช่วยให้ทีมเอาชนะเฟรนช์เกียนา 4–2 เขาจึงกลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ทำประตูในโกลด์คัพ ต่อมาในนัดที่สอง เขาทำประตูใส่คอสตาริกา ช่วยให้ทีมเสมอ 1–1 เขาได้รับรางวัลรองเท้าทองคำจากการเป็นผู้ทำประตูสูงสุดประจำรายการ ได้รับรางวัลผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยมประจำรายการ และติดทีมยอดเยี่ยมประจำรายการด้วย
วันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 เดวีส์มีชื่อติดทีมชาติสำหรับการแข่งขันโกลด์คัพ 2019 ต่อมาในคอนคาแคฟเนชันส์ลีก 2019–20 ลีกเอ เขาได้ลงเล่นทั้งสองนัดที่พบกับคิวบาในวันที่ 7 และ 10 กันยายน ค.ศ. 2019 โดยในนัดที่สอง เขายิงประตูชัยช่วยให้ทีมเอาชนะไปได้ 1–0 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2019 เดวีส์มีส่วนช่วยให้แคนาดาสามารถเอาชนะสหรัฐได้เป็นครั้งแรกในรอบ 34 โดยเขาเป็นผู้ทำประตูแรกในนัดนั้น ช่วยให้ทีมเอาชนะไปได้ 2–0 ในเนชันส์ลีก
เขาคบหาดูใจกับจอร์ดีน ฮุยตีมา นักฟุตบอลหญิงในตำแหน่งกองหน้าของปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง มาตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2017 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 เขาเข้าค่ายฝึกซ้อมของไบเอิร์นช้าและถูกปรับ 20,000 ยูโรเนื่องจากเขาไปเยี่ยมเธอที่ปารีส และในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 สื่อฝรั่งเศสระแวงว่าเดวีส์อาจสนใจที่จะได้ฮุยตีมาเซ็นสัญญากับทีมหญิงของไบเอิร์น
สนามกีฬาฌูแซ อัลวาลาดึ
สนามกีฬาฌูแซ อัลวาลาดึ  เป็นสนามฟุตบอลในกรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส เป็นสนามเหย้าของสปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล สร้างขึ้นติดกับบริเวณที่เคยเป็นสนามที่มีชื่อเดียวกัน สนามนี้ได้รับการตั้งชื่อตามฌูแซ อัลวาลาดึ ผู้ก่อตั้งและสมาชิกสโมสรสปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาลคนแรกในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
Estádio José Alvalade
รักแร้  เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายมนุษย์ที่อยู่ใต้ข้อต่อที่แขนเชื่อมต่อกับไหล่ และเป็นบริเวณที่มีต่อมเหงื่อจำนวนมาก
ในมนุษย์ กลิ่นตัวส่วนใหญ่จะเกิดที่รักแร้ กลิ่นตัวเหล่านี้ถูกสันนิษฐานว่าเป็นหนึ่งในฟีโรโมนที่มีบทบาทในการร่วมเพศ อย่างไรก็ตาม ข้อสันนิษฐานนี้ยังคงเป็นเรื่องโต้เถียงในวงการวิทยาศาสตร์ พื้นที่ใต้แขนแห่งนี้มีส่วนในการเกิดกลิ่นตัวมากกว่าพื้นที่บริเวณอวัยวะเพศ ซึ่งเรื่องนี้อาจเกี่ยวกับการเดินสองเท้าของมนุษย์
เจสสิก้า เอสพินเนอร์
อะลี อิบน์ มุฮัมมัด
อะลี อิบน์ มุฮัมมัด อิบน์ อิดรีส  ทรงเป็นสุลต่านราชวงศ์อิดรีสิดองค์ที่ 4 แห่งโมร็อกโก พระองค์เป็นพระโอรสของมุฮัมมัด อิบน์ อิดรีส โดยครองราชย์ใน ค.ศ. 836 พระองค์สวรรคตใน ค.ศ. 848 (เราะญับ ฮ.ศ. 234) และสืบทอดต่อโดยยะฮ์ยาที่ 1 พระอนุชาของพระองค์
ทรัพยศาสตร์
ทรัพยศาสตร์ หรือมีที่สะกดว่า ทรัพย์ศาสตร์ หรือต้นฉบับเดิมชื่อ ทรัพย์สาตร์ ชั้นต้น เป็นตำราวิชาเศรษฐศาสตร์ โดย พระยาสุริยานุวัตร (เกิด บุนนาค) จัดพิมพ์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2454 จัดเป็นหนึ่งในหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน ประเภทสารคดี และถือเป็นตำราเศรษฐศาสตร์เล่มแรกของไทย
ผู้เขียนแบ่งปัจจัยการผลิตออกเป็น 3 ประการ คือ ที่ดิน แรงทำการ และทุน ซึ่งในทัศนะของผู้เขียนมองว่าทุนเป็นปัจจัยสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจไทย เนื่องจากช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต และการลงทุนทำให้เกิดผลตอบแทนงอกเงย ชี้ให้เห็นความเหลื่อมล้ำระหว่างสัดส่วนการถือครองทุนในระบบเศรษฐกิจ แรงงานได้ส่วนแบ่งจากการผลิตน้อย แต่นายทุนที่ผูกขาดปัจจัยการผลิตได้ส่วนแบ่งมาก อย่าไรก็ดี ผู้เขียนยังไม่ต้องการยกเลิกกรรมสิทธิ์ส่วนบุคคลเพราะมองว่ากรรมสิทธิ์ก่อให้เกิดแรงจูงใจในการทำงาน ผู้เขียนเสนอให้ใช้ระบบสหกรณ์และการรวมตัวกันจัดตั้ง "สมาคมคนทำงาน" นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เรียกร้องให้รัฐบาลจัดการศึกษาขั้นต่ำในชั้นประถมศึกษาโดยไม่เก็บเงินแก่ราษฎร
การจัดพิมพ์.
หนังสือดังกล่าวจัดพิมพ์สองเล่มใน พ.ศ. 2454 ต่อมาใน พ.ศ. 2474 ทองเปลว ชลภูมิ นำเฉพาะเล่มแรกมาพิมพ์ใหม่ชื่อ "เศรษฐวิทยาชั้นต้น" หลังจากนั้น ผู้เขียนได้ประพันธ์เล่ม 3 ออกมาชื่อ "เศรษฐกิจและการเมือง" ใน พ.ศ. 2477 แต่หาต้นฉบับไม่พบ
หนังสือดังกล่าวได้รับความนิยมทันทีที่จัดพิมพ์ ทว่าพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงไม่พอพระทัยกับหนังสือเล่มนี้มากและมีรับสั่งให้พระยาสุริยานุวัตรยุติการเขียน พระองค์ทรงใช้นามปากกา "อัศวพาหุ" วิจารณ์หนังสือดังกล่าวลงในวารสาร"สมุทสาร" ของราชนาวีสมาคมแห่งกรุงสยาม ระบุว่า การแบ่งชนชั้นในสยามอย่างในยุโรปเป็นสิ่งไม่ถูกต้อง และว่าหากผู้ใดมีความสามารถก็สามารถเลื่อนชนชั้นทางสังคมได้ทั้งนั้น นอกจากนี้ยังวิจารณ์การใช้สำนวนภาษาและการนำเสนอข้อมูล พร้อมทั้งเสนอให้กระทรวงธรรมการไม่ควรใช้หนังสือเล่มนี้เป็นตำราเรียนอีกด้วย แม้กระทรวงธรรมการจะออกใบอนุญาตให้เป็นตำราเรียนแล้วก็ตาม ต่อมารัฐบาลสั่งห้ามเผยแพร่หนังสือดังกล่าว ซึ่งเชื่อมโยงกับกฎหมายห้ามสอนลัทธิเศรษฐกิจในสยาม จนกระทั่งกลับมาเผยแพร่ได้อีกครั้งเมื่อมีการจัดการเรียนการสอนลัทธิเศรษฐกิจในมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมืองเมื่อ พ.ศ. 2477
ทรัพย์ศาสตร์
ทรัพย์สาตร์ ชั้นต้น
บุรุษเหล็กซูเปอร์แมน
ธนาคารชาติ
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ยุทธนาวีที่ทะเลชวา
ยุทธนาวีที่ทะเลชวา  เป็นยุทธนาวีขั้นเด็ดขาด ของการทัพแปซิฟิกในสงครามโลกครั้งที่สอง
กองทัพเรือฝ่ายสัมพันธมิตรประสบความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับด้วยเงื้อมมือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 และในการปฏิบัติการรองติดต่อกันหลายวัน ผู้บัญชาการกองกำลังจู่โจมของหน่วยบัญชาการสหรัฐ-สหราชอาณาจักร-เนเธอร์แลนด์-ออสเตรเลีย (ABDACOM) — พลเรือตรีชาวดัตช์ กาเรล ดัวร์มัน — ถูกสังหาร ผลที่ตามมาของยุทธการรวมถึงปฏิบัติการเล็ก ๆ หลายอย่างรอบ ๆ เกาะชวา ตลอดจนยุทธนาวีที่ช่องแคบซุนดาที่เล็กกว่า แต่ก็มีความสำคัญเช่นกัน ความพ่ายแพ้เหล่านี้ทำให้ญี่ปุ่นยึดครองหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ทั้งหมด
การบุกครองหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์โดยญี่ปุ่นดำเนินไปอย่างรวดเร็วเมื่อพวกเขาก้าวออกจากอาณานิคมหมู่เกาะปาเลา และยึดฐานทัพในรัฐซาราวักรวมถึงฟิลิปปินส์ตอนใต้ พวกเขายึดฐานทัพในเกาะบอร์เนียวตะวันออก และทางตอนเหนือของเซเลบีส ในขณะที่ขบวนเรือกองทหาร ซึ่งคุ้มกันโดยเรือพิฆาตและเรือลาดตระเวน พร้อมการสนับสนุนทางอากาศโดยฝูงเครื่องบินต่อสู้ที่ปฏิบัติการจากฐานที่ยึดได้ ได้แล่นไปทางใต้ผ่านช่องแคบมากัซซาร์และเข้าไปในทะเลโมลุกกะ ส่วนการต่อต้านกองกำลังที่รุกรานเหล่านี้เป็นกองกำลังขนาดเล็ก ซึ่งประกอบด้วยเรือรบดัตช์, อเมริกัน, อังกฤษ และออสเตรเลีย — ซึ่งเป็นเรือรบสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง — โดยในตอนแรกอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือเอก ทอมัส ซี. ฮาร์ต
เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1942 กองกำลังของเรือพิฆาตอเมริกัน 4 ลำได้โจมตีขบวนเรือรุกรานของญี่ปุ่นในช่องแคบมากัซซาร์ขณะเข้าใกล้บาลิกปาปันในเกาะบอร์เนียว เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ฝ่ายสัมพันธมิตรต่อสู้ไม่สำเร็จ — ในยุทธการที่ปาเล็มบัง — เพื่อป้องกันไม่ให้ญี่ปุ่นยึดท่าเรือน้ำมันสำคัญทางตะวันออกของเกาะสุมาตรา ในคืนวันที่ 19/20 กุมภาพันธ์ กองกำลังพันธมิตรได้โจมตีกองกำลังรุกรานตะวันออกนอกจังหวัดบาหลีในยุทธนาวีที่ช่องแคบบาดุง นอกจากนี้ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ญี่ปุ่นได้ทำการโจมตีทางอากาศสองครั้งที่เมืองดาร์วินบนแผ่นดินใหญ่ของออสเตรเลีย โดยเป็นหนึ่งครั้งจากเครื่องบินที่ใช้เรือบรรทุกเครื่องบิน และอีกหนึ่งครั้งโดยเครื่องบินที่บินบนบก การทำลายดาร์วินทำให้มันใช้การไม่ได้ในฐานะที่เป็นเสบียงและฐานทัพเรือเพื่อสนับสนุนปฏิบัติการในหมู่เกาะอินเดียตะวันออก
ยุทธการ.
กองกำลังสะเทินน้ำสะเทินบกของญี่ปุ่นได้รวมตัวกันเพื่อเข้าตีที่เกาะชวา และในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 กองกำลังทางเรือหลักของพันธมิตรภายใต้การนำของดัวร์มัน ได้แล่นไปทางตะวันออกเฉียงเหนือจากซูราบายา เพื่อสกัดกั้นขบวนเรือของกองกำลังรุกรานทางตะวันออกที่เข้าใกล้จากช่องแคบมากัซซาร์ กองกำลังจู่โจมตะวันออกอย่างที่ทราบกันดี ว่าประกอบด้วยเรือลาดตระเวนหนักสองลำ (เรือหลวง"เอ็กซิเตอร์" และยูเอสเอส "ฮิวสตัน"), เรือลาดตระเวนเบาสามลำ (เรือหลวง"เดอ ไรเตอร์" ซึ่งเป็นเรือธงของดัวร์มัน, เรือหลวง"ชวา", เรือหลวง"เพิร์ท") และเรือพิฆาตเก้าลำ (เรือหลวง"อิเล็กตรา", เรือหลวง"เอนเคาน์เตอร์", เรือหลวง"จูปิเตอร์", เรือหลวง"โคเทนาร์", เรือหลวง"วิตเตอ เดอ วิธ", ยูเอสเอส "อัลเดน", ยูเอสเอส "จอห์น ดี. เอ็ดเวิดส์", ยูเอสเอส "จอห์น ดี. ฟอร์ด" และยูเอสเอส "พอล โจนส์")
ส่วนหน่วยเฉพาะกิจของญี่ปุ่นที่คุ้มกันขบวนเรือ ซึ่งได้รับคำสั่งจากพลเรือตรี ทาเกโอะ ทากางิ ประกอบด้วยเรือลาดตระเวนหนักสองลำ ("นาชิ" และ"ฮางูโระ") และเรือลาดตระเวนเบาสองลำ ("นากะ" และ"จินซือ") ตลอดจนเรือพิฆาต 14 ลำ ("ยูดาชิ", "ซามิดาเระ", "มูราซาเมะ", "ฮารูซาเมะ", "มิเนงูโมะ", "อาซางูโมะ", "ยูกิกาเซะ", "โทกิสึกาเซะ", "อามาสึกาเซะ", "ฮาสึกาเซะ", "ยามากาเซะ", "คาวากาเซะ", "ซาซานามิ" และ"อูชิโอะ") รวมถึงกองเรือพิฆาตที่ 4 ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือตรี โชจิ นิชิมูระ เรือลาดตระเวนหนักของญี่ปุ่นนั้นทรงพลังกว่ามาก โดยมีปืนขนาด 8 นิ้ว (203 มม.) สิบกระบอก และตอร์ปิโดที่ดีเยี่ยม จากการเปรียบเทียบ "เอ็กซิเตอร์"มีอาวุธปืนขนาด 8 นิ้วเพียงหกกระบอก และปืนขนาด 8 นิ้วเก้ากระบอกของ"ฮิวสตัน" ซึ่งมีเพียงหกกระบอกที่ยังใช้งานได้หลังจากป้อมปืนท้ายของมันถูกทำให้หมดสภาพในการโจมตีทางอากาศก่อนหน้านี้
กองกำลังพันธมิตรเข้าโจมตีญี่ปุ่นในทะเลชวา และการสู้รบก็ดุเดือดเป็นระยะ ๆ ตั้งแต่ช่วงบ่ายถึงเที่ยงคืน ขณะที่ฝ่ายพันธมิตรพยายามเข้าถึงและโจมตีกองกำลังขนส่งของกองเรือที่รุกรานชวา แต่พวกเขาถูกขับไล่ด้วยอำนาจการยิงที่เหนือกว่า ส่วนฝ่ายสัมพันธมิตรมีความเหนือกว่าทางอากาศในท้องถิ่นในช่วงเวลากลางวัน เนื่องจากกำลังทางอากาศของญี่ปุ่นไม่สามารถเข้าถึงกองเรือได้ในสภาพอากาศเลวร้าย สภาพอากาศยังขัดขวางการสื่อสาร ทำให้เกิดความร่วมมือระหว่างฝ่ายพันธมิตรหลายฝ่ายที่เกี่ยวข้อง—ทั้งในการลาดตระเวน, เครื่องบินคุ้มกันในอากาศ และกองบัญชาการกองเรือ—แม้แย่กว่าที่เป็นอยู่ ซึ่งฝ่ายญี่ปุ่นยังก่อกวนคลื่นความถี่วิทยุ ส่วน"เอ็กซิเตอร์"เป็นเรือลำเดียวในการรบที่ติดตั้งเรดาร์ ซึ่งเป็นเทคโนโลยีใหม่ในเวลานั้น
กองเรือมองเห็นกันและกันเมื่อเวลาประมาณ 16.00 น. ของวันที่ 27 กุมภาพันธ์ และใกล้ชิดกับระยะการยิง โดยเปิดฉากยิงเมื่อเวลา 16:16 น. ซึ่งทั้งสองฝ่ายแสดงทักษะการยิงปืนใหญ่และตอร์ปิโดที่แย่ในช่วงนี้ของการรบ แม้จะมีการปรับโฉมใหม่เมื่อไม่นานมานี้ (ด้วยการเพิ่มเรดาร์ควบคุมการยิงปืนใหญ่แบบ 284 ที่ทันสมัย) กระสุนปืนใหญ่ของเรือหลวง"เอ็กซิเตอร์"ไม่ได้เข้าใกล้เรือรบญี่ปุ่น ขณะที่เรือลาดตระเวน"ฮิวสตัน"ทำได้เพียงควบเรือลาดตระเวนลำหนึ่งที่เป็นปรปักษ์ ผลลัพธ์ที่น่าสังเกตเพียงอย่างเดียวของการโต้ตอบการยิงปืนใหญ่ครั้งแรกคือเรือหลวง"เอ็กซิเตอร์"ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากการโจมตีในห้องหม้อไอน้ำจากกระสุนปืนใหญ่ขนาด 8 นิ้ว จากนั้น เรือก็เคลื่อนไหวอย่างกะโผลกกะเผลกไปยังซูราบายา โดยมีเรือหลวง"วิตเตอ เดอ วิธ" คุ้มกัน
เรือดำน้ำยูเครนซาปอริซเซีย
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศฟินแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฟินแลนด์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 14 คน ใน 8 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฟินแลนด์ไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศกาบองในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศกาบอง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกาบองเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกาบองไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศแกมเบียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศแกมเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแกมเบียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแกมเบียไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ดินแดนกวมของสหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ดินแดนกวมของสหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกวมเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 8 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้กวมไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ประเทศกัวเตมาลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศกัวเตมาลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกัวเตมาลาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 20 คน ใน 10 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกัวเตมาลาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
วัดกองแก้ว (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดกองแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านวัดกองแก้ว ตำบลบางยอ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 22 ตารางวา
วัดกองแก้ว สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2242 ถือเป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดในบางกะเจ้า ผู้ที่นำการสร้างวัดคือ พระภิกษุแก้ว ชาวบ้านเรียกวัดนี้อีกชื่อหนึ่งว่า วัดแก้วฟ้า ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2243 ในด้านการศึกษา ยังมีโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2526
ในยุคกรุงศรีอยุธยาสันนิษฐานว่า มีอาคารเสนาสนะ เช่น พระอุโบสถหลังเก่า มีรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยอยุธยา หลังคาไม่มีการลดหลั่น แต่มีเพิงหน้าหลัง ไม่มีซุ้มประตูหน้าต่าง หรือลวดลายประกอบ ดูจากแผ่นอิฐและเนื้ออิฐคาดว่ามาจากเมืองเก่าอยุธยา ส่วนเจดีย์ทรงเหลี่ยม ย่อมุมสิบสอง (ปัจจุบันไม่เหลือให้เห็นแล้ว) น่าจะสร้างขึ้นในช่วงรัตนโกสินทร์ ในสมัยรัชกาลที่ 2 จากชาวรามัญที่อพยพเข้ามาอยู่ปทุมธานีและที่เมืองพระประแดง
ช่วงที่พระครูวิบูลย์ธรรมคุต (อุปัชฌาย์ต่วน) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ได้สร้างอาคารเสนาสนะจัดวางแนวกุฏิสงฆ์ล้อมรอบหอสวดมนต์ ซึ่งยังคงเห็นในปัจจุบัน กุฏิสงฆ์ล้อมรอบหอสวดมนต์มีชานเดินรอบ (ปัจจุบันนี้ไม่มีให้เห็นแล้ว) ปัจจุบันมีกุฏิสงฆ์ 9 หลัง
พระประธานมีนามว่า "พระพุทธชินศรีรัตนมหามุนีตรีโลกเชษฐ์" (หลวงพ่อใหญ่) วัดมีศาลาการเปรียญ เป็นอาคารแฝดไม้สักทรงไทย ภายในมีธรรมาสน์สมัยอยุธยา ภาพจิตรกรรมฝาผนัง ภาพไตรภูมิ ภาพทศชาติ และภาพพุทธประวัติ มณฑป ที่ประดิษฐานพระพุทธรูป รอยพระพุทธบาทและรูปเหมือนอดีตเจ้าอาวาส มีหอสวดมนต์ หอฉัน เป็นอาคารทรงไทยใต้ถุนสูง
วัดครุนอก
วัดครุนอก เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านวัดครุนอก ตำบลบางครุ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดเนื้อที่ประมาณ 16 ไร่ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูโสภณวัชรปราการ (สุรพล กนฺตจารี)
วัดครุนอก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2359 โดยมีพระยาไม่ปรากฏนามท่านหนึ่งเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ตั้งชื่อวัดว่า วัดครุนอก เพราะวัดตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาตรงปากคลองบางครุ แต่ยังมีวัดอีกแห่งชื่อ วัดครุใน เพราะตั้งอยู่ในคลอง วัดครุนอกได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 ภายในบริเวณวัดมีพระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และโรงเรียนวัดครุนอก ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2491 นอกจากนี้ยังจัดสอนและเลี้ยงเด็กก่อนเกณฑ์ ตั้งหน่วย อ.ป.ต. และอุปถัมภ์โรงเรียนประชาบาลที่ตั้งอยู่ในวัดด้วย
พ.ศ. 2555 พื้นวิหารชำรุด เสาพัง โครงหลังคาใบระกาแตกหักลงมา ได้มีการพระพุทธ 5 องค์ ที่ประดิษฐานในวิหารออก ขณะที่ยกพระหลวงพ่อโตกับพระศรีอริยเมตไตรย ได้พบพระสมเด็จไหลออกมาจากตัวองค์พระ เชื่อว่าเป็นพระสมเด็จที่พระครูพิสณฑ์นวการ หรือ หลวงพ่อคลี่ เจ้าอาวาสปี พ.ศ. 2500 เก็บเอาไว้
วัฒนธรรมหย่างเฉา
วัฒนธรรมหย่างเฉา  เป็นวัฒนธรรมยุคหินใหม่ที่สำคัญที่กระจายโดยทั่วไปตลอดริมฝั่งตอนกลางของ แม่น้ำหวง ในประเทศจีน มีอายุในช่วงประมาณ 5,000 ถึง 3,000 ปีก่อนคริสตกาล ปัจจุบันมีการค้นพบแหล่งโบราณคดีของวัฒนธรรม"หย่างเฉา"หลายพันแห่งในประเทศจีน ส่วนใหญ่ในมณฑลเหอหนาน ส่านซี และ ชานซี วัฒนธรรมนี้ได้รับการตั้งชื่อตามแหล่งขุดสำรวจที่ค้นพบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2464 ในหมู่บ้านหย่างเฉาในเขตซานเหมินเซียของมณฑลเหอหนาน โดย โยฮัน กุนนาร์ แอนเดอร์สัน นักธรณีวิทยาชาวสวีเดน การค้นพบนี้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการกำเนิดโบราณคดีจีนสมัยใหม่
งานวิจัยล่าสุดระบุว่า ภาษาชิโน - ทิเบต มีต้นกำเนิดร่วมกันกับ วัฒนธรรมสือชาน (Cishan culture), "วัฒนธรรมหย่างเฉา" และ หรือ วัฒนธรรมหม่าเจียเหยา (Majiayao culture)
ในปีพ. ศ. 2464 โยฮัน กุนนาร์ แอนเดอร์สัน นักธรณีวิทยาชาวสวีเดนผู้ทำการสำรวจฟอสซิลไดโนเสาร์ได้ขุดเครื่องปั้นดินเผาโดยบังเอิญ (ซึ่งต่อมาเรียกว่าเครื่องปั้นดินเผาทาสี) ทางตะวันตกของลั่วหยางใกล้ริมฝั่งแม่น้ำหวงในหมู่บ้านหย่างเฉา เทศมณฑลซานเหมินเซีย มณฑลเหอหนาน มีการพบซากที่อยู่อาศัยในลักษณะซากปรักหักพังใต้ชั้นดิน
การค้นพบนี้เป็นจุดเริ่มต้นของการศึกษาโบราณคดีจีนสมัยใหม่ ซึ่งปัจจุบันมีการค้นพบแหล่งโบราณคดีของวัฒนธรรม"หย่างเฉา" หลายพันแห่งในประเทศจีน ชื่อของวัฒนธรรม"หย่างเฉา" มาจากแหล่งขุดค้นแห่งแรกซึ่งเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านหย่างเฉา ในเทศมณฑลเหมียนชี นครระดับจังหวัดซานเหมินเซีย มณฑลเหอหนาน สิ่งที่น่าสนใจคือแหล่งโบราณคดีหย่างเฉาไม่ได้ถูกมองว่าเป็นแหล่งโบราณคดีเล็ก ๆ อีกต่อไป แต่กลายเป็นชื่อของ"วัฒนธรรมหย่างเฉา" การค้นพบของ "แอนเดอร์สัน" เป็นความร่วมมือทางโบราณคดีระหว่างจีนและสวิตเซอร์แลนด์ ข้อตกลงดังกล่าวกำหนดให้ทั้งสองฝ่ายถือครองครึ่งหนึ่งของการขุดค้นและผลการวิจัยจะต้องตีพิมพ์ในวารสารวิชาการของจีน "Chinese Palaeontology" การขุดค้นที่เก็บไว้โดยฝั่งสวิสตอนนี้ถูกนำไปจัดแสดงใน Oriental Museum ส่วนอีกครึ่งหนึ่งของสิ่งที่ขุดในครั้งนั้นถูกส่งกลับไปยังประเทศจีนและได้สูญหายไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ในปีพ. ศ. 2497 Chinese Academy of Sciences ได้ขุดพบซากสมัยหย่างเฉาในซีอานมณฑลส่านซีและค้นพบอาคารกึ่งใต้ดินรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาว 20 เมตรนอกจากนี้ยังพบสุสานจากวัฒนธรรม"หย่างเฉา"ในที่ต่างๆด้วย
การกระจายตัวของแหล่งโบราณคดี.
วัฒนธรรมหย่างเฉาเป็นวัฒนธรรมยุคหินใหม่ที่สำคัญในตอนกลางของแม่น้ำหวงมีอายุประมาณ 5,000 ถึง 3000 ปีก่อนคริสตกาล การกระจายตัวของวัฒนธรรมหย่างเฉามีศูนย์กลางอยู่ที่พื้นที่ลุ่มน้ำสาขาของแม่น้ำหวง เช่น พื้นที่ลุ่มน้ำเหว่ย พื้นที่ลุ่มน้ำเฟิน - หลัว ตั้งแต่มณฑลกานซูไปจนถึงมณฑลเหอหนานในปัจจุบัน ทางตอนเหนือไปถึงพื้นที่ตามแนวกำแพงเมืองจีนและเหอเท่า (河套) ทางใต้ติดกับลุ่มน้ำ Huaihe-Hanshui ทางตะวันออกไปยังภูเขาไท่หาง (太行山) - มณฑลเหอหนาน และทางตะวันตกถึง Hehuang เป็นพื้นที่กว้างใหญ่โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่กวนจงเหอหนานตะวันตกและจินใต้
ลักษณะทางวัฒนธรรม.
การดำรงชีวิต.
การบริโภคหลักของชาว"หย่างเฉา" คือ ข้าวฟ่างเหนียว (Proso millet 黍) บางพื้นที่บริโภค ข้าวฟ่างหางหมา (Foxtailed millet 小米) และ ข้าวฟ่างอื่น ๆ พบหลักฐานของ ข้าว อยู่บ้าง ลักษณะเฉพาะของการกสิกรรมของวัฒนธรรม"หย่างเฉา" ยังเป็นเรื่องที่ถกเถียงกันอยู่ระหว่าง การเพาะปลูกขนาดเล็กด้วยวิธีการตัดเผา หรือ การเกษตรแบบเข้มข้นในพื้นที่ถาวร โดยทั่วไปเมื่อดินหมดสภาพผู้อยู่อาศัยก็ย้ายไปทำกสิกรรมในพื้นที่ใหม่และสร้างหมู่บ้านใหม่
ชาว"หย่างเฉา" เลี้ยงหมู และ สุนัข โดยแกะ แพะ วัวควาย พบได้น้อยมาก การบริโภคเนื้อส่วนใหญ่ที่มาจากการล่าสัตว์และการตกปลาด้วยเครื่องมือหิน เครื่องมือหินของพวกเขาได้รับการขัดเงาและมีความเชี่ยวชาญสูง พวกเขาอาจทำเริ่มมีการปลูกหม่อนเลี้ยงไหมยุคต้น
เครื่องมือทำกสิกรรมในวัฒนธรรมหย่างเฉา ได้แก่ ขวานหิน พลั่วหิน หินโม่ และ เครื่องมือที่ทำจากกระดูก นอกจากการทำกสิกรรมแล้วผู้คนในวัฒนธรรมหย่างเฉายังจับปลาและล่าสัตว์ด้วย ในบรรดาโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมที่ขุดพบ ได้แก่ ตะขอกระดูก ฉมวก ลูกศร ฯลฯ เครื่องปั้นดินเผาส่วนใหญ่ในช่วงต้นของวัฒนธรรมหย่างเฉาทำด้วยมือและในช่วงกลางเริ่มปรากฏการขึ้นรูปด้วยแป้นหมุน เครื่องปั้นดินเผาบางชิ้นมีลวดลายคล้ายลายพิมพ์บนผ้าทอซึ่งแสดงให้เห็นว่าวัฒนธรรมหย่างเฉามีงานหัตถกรรมทอผ้า เครื่องมือในการผลิตส่วนใหญ่ได้รับการพัฒนาจากหินเจียร เช่น มีด ขวาน จอบถาก สิ่ว ลูกศร และ ล้อหมุนหินสำหรับการทอผ้า เครื่องมือทำจากกระดูกที่ค่อนข้างละเอียดอ่อน เครื่องปั้นดินเผาประจำวันทุกชนิด เช่น ภาชนะใส่น้ำต่าง ๆ เตา ฯลฯ ส่วนใหญ่เป็นเครื่องปั้นดินเผาสีแดงโคลนและเครื่องปั้นดินเผาสีน้ำตาลแดงที่เต็มไปด้วยทรายในเนื้อดินเผา เครื่องปั้นดินเผาสีแดงมักเขียนด้วยลวดลายเรขาคณิตหรือลวดลายสัตว์ซึ่งเป็นลักษณะที่ชัดเจนที่สุดของวัฒนธรรมหย่างเฉา ทำให้มีชื่อเรียกอีกอย่างว่าวัฒนธรรมเครื่องปั้นดินเผาที่ทาสี
วัฒนธรรมหย่างเฉาเป็นวัฒนธรรมที่ได้รับอิทธิพลจากเกษตรกรรม หมู่บ้านมีขนาดทั้งใหญ่และเล็ก แต่ละแห่งมักมีขนาดพื้นที่ 10 - 14 เอเคอร์ (25 ถึง 35 ไร่) และสร้างบ้านล้อมรอบลานหมู่บ้านที่อยู่ตรงกลาง
บ้านในหมู่บ้านขนาดใหญ่มีรูปแบบที่แน่นอนและมีสุสานและแท่นเผาศพอยู่นอกหมู่บ้าน บ้านส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้นโดยการขุดหลุมไม่ลึกมากนักรูปสี่เหลี่ยมมุมมน แล้วบดอัดพื้นหลุม ปูรองด้วยแผงไม้ขัดแตะ ฉาบทับแผงไม้ด้วยโคลน และอัดพื้นซ้ำ เป็นลักษณะห้องลดระดับใต้ดินทรงกลมหรือสี่เหลี่ยมจัตุรัส ในยุคแรกบ้านส่วนใหญ่เป็นห้องเดี่ยวทรงกลมและต่อมาสร้างเป็นห้องสี่เหลี่ยม ผนังบ้านสร้างจากการปักเสาไม้สั้น ๆ เป็นโครงไม้สำหรับรองรับหลังคาและสำหรับขัดแตะเป็นผนังไว้รอบ ๆ ขอบบนของหลุม สานแผงไม้ขัดแตะจากล่างขึ้นบน ฉาบด้วยโคลนที่มีฟางเป็นส่วนผสม ด้านนอกของผนังมักถูกคลุมด้วยฟางหญ้าและเผาฟางนั้นเพื่อเพิ่มความแข็งแรงแน่นหนาของผนังและกันน้ำ จากนั้นวางโครงไม้เป็นรูปทรงกรวยมุงหลังคา อาจต้องเพิ่มเสาในบางส่วนเพื่อรองรับหลังคาที่มุงด้วยฟางและทางข้าวฟ่าง
ภายในมีเครื่องเรือนไม่มาก ได้แก่ หลุมเตาตื้นตรงกลางและที่นั่งข้างเตา ม้านั่งวางริมผนัง เตียงทำด้วยผ้า อาหารและเครื่องใช้ถูกวางหรือแขวนไว้กับผนัง และสร้างคอกสัตว์แยกต่างหากนอกตัวบ้าน
อย่างไรก็ตามการตั้งถิ่นฐานของวัฒนธรรมหย่างเฉาในตอนกลางเช่น เจียงไจ้ (Jiangzhai) มีอาคารที่ยกพื้นสูงซึ่งอาจใช้สำหรับเก็บธัญพืชที่เหลือใช้ นอกจากนี้ยังพบหินบดสำหรับทำแป้ง
งานฝีมือ.
วัฒนธรรมหย่างเฉาประดิษฐ์ เครื่องปั้นดินเผา สีขาวแดงและดำที่มีลวดลายใบหน้าของมนุษย์ สัตว์ และรูปทรงเรขาคณิต ซึ่งไม่เหมือนกับ วัฒนธรรมหลงซานที่อยู่ในยุคหลัง วัฒนธรรมหย่างเฉาไม่ได้ใช้แป้นหมุนในการทำเครื่องปั้นดินเผาช่วงระยะต้นและกลางของวัฒนธรรม การขุดสำรวจพบว่าพื้นที่บางแห่งใช้ไหดินเผาที่ทาสีเหล่านี้ในการฝังร่างเด็ก
วัฒนธรรมหยางเชาผลิต ผ้าไหม ในระดับเล็กและทอ ป่าน ผู้ชายสวม เสื้อผ้าเนื้อซี่โครง และมัดผมเป็นปมด้านบน ผู้หญิงเอาผ้ายาว ๆ มาพันรอบตัวแล้วมัดผมมวย
รอยบากบนเครื่องปั้นดินเผาจากทั้ง "ปั้นพัว" และ "เจียงไจ้" อาจเป็นร่องรอยที่สำคัญซึ่งมีนักวิจัยโบราณคดีจำนวนไม่มากที่ตีความว่าอาจเป็น"รูปแบบแรกเริ่ม"ของ "อักษรจีน" แต่การตีความดังกล่าวยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง
โครงสร้างสังคม.
แม้ว่างานวิจัยในช่วงต้นจะเสนอว่าวัฒนธรรมหย่างเฉามี"การปกครองฉันแม่กับลูก" (มาตาธิปไดย - การปกครองที่ผู้หญิงเป็นใหญ่) ซึ่งงานวิจัยฉบับอื่นต่อมา ให้เหตุผลว่าโครงสร้างสังคมของวัฒนธรรมหย่างเฉาน่าจะอยู่ในช่วงการเปลี่ยนจากการปกครองแบบมาตาธิปไดยเป็นปิตาธิปไตย และแม้กระทั่งในงานวิจัยบางฉบับยังเชื่อว่ามีโครงสร้างเป็นปิตาธิปไตยแต่แรก ข้อโต้แย้งเหล่านี้เกิดจากการตีความในเรื่องระเบียบวิธีการฝังศพที่แตกต่างกัน
การค้นพบปฏิมากรรมรูปมังกรในวัฒนธรรมหย่างเฉาที่เมืองผู่หยาง (濮阳市) มณฑลเหอหนาน มีลักษณะเป็นหินทรายรูปนูนต่ำประดับด้วยการฝังเปลือกหอย สามารถระบุอายุย้อนหลังไปถึง 5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ทำให้เป็นรูปสลักมังกรที่เก่าแก่ที่สุดในโลก และ ชาวจีนฮั่น ยังคงบูชา มังกร มาจนถึงทุกวันนี้
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2014
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2019
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2015
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2016
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2017
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2018
วัดบางขมิ้น
วัดบางขมิ้น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 บ้านบางขมิ้น ตำบลบางยอ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันมีเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 27 ตารางวา ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา