pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เวือทซ์บวร์ค  เป็นเมืองในรัฐไบเอิร์นของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไมน์ เป็นเมืองเอกของส่วนภูมิภาคอุนเทอร์ฟรังเคิน ภาษาท้องถิ่นที่ใช้กันคือภาษาเยอรมันฟรังเคิน เวือทซ์บวร์คตั้งอยู่ห่างจากนครแฟรงก์เฟิร์ตและเนือร์นแบร์คราว 120 กิโลเมตร ใน ค.ศ. 2018 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 130,000 คน
เวือทซ์บวร์คเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
สถานีรถไฟบ้านไผ่
สถานีรถไฟบ้านไผ่ เป็นสถานีรถไฟตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านไผ่ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 407.72 กิโลเมตร เดิมเป็นสถานีระดับดิน ถูกสร้างใหม่ป็นสถานียกระดับในโครงการรถไฟทางคู่ช่วงจิระ-ขอนแก่น สูงจากพื้นดิน12เมตรและในอนาคตที่จะเชื่อมต่อกับทางรถไฟสายใหม่ช่วงบ้านไผ่–นครพนม
บริษัท อินโดรามา เวนเจอร์ส จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งโดยนายอาลก โลเฮีย นักธุรกิจชาวอินเดีย เมื่อปี พ.ศ. 2537 เป็นหนึ่งในบริษัทระดับโลกที่ดำเนินธุรกิจในอุตสาหกรรม ปิโตรเคมีขั้นกลาง และขนสัตว์ บริษัทมีที่ตั้งสำนักงานใหญ่อยู่ที่ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ทั้งนี้ ผลิตภัณฑ์ที่ไอวีแอลผลิตแบ่งได้เป็น 3 หมวดหมู่ ได้แก่ สารตั้งต้น (Feedstock) พลาสติกโพลีไธลีน เทเรฟธาเลท (PET), และ เส้นใยโพลีเอสเตอร์ ปัจจุบัน ไอวีแอลเป็นเจ้าของบริษัทย่อยในกลุ่มจำนวน 66 แห่ง ใน 21 ประเทศ ใน 4 ทวีป ได้แก่ ยุโรป อเมริกาเหนือ แอฟริกา และเอเชีย
ความเป็นมาของธุรกิจ.
จุดเริ่มต้นของธุรกิจในประเทศไทย.
จุดเริ่มต้นในการทำธุรกิจ PET.
บริษัทฯ เริ่มดำเนินกิจการเมื่อปี 2537 โดย จัดตั้ง บจ. อินโดรามา โฮลดิ้งส์ ซึ่งเป็น ผู้ผลิตเส้นด้ายจากขนสัตว์ (Worsted Wool Yarn) เป็นรายแรกในประเทศไทย ในส่วนของกลุ่มธุรกิจ PET โดยหลักประกอบด้วย การผลิตและจำหน่ายเม็ดพลาสติก PET ซึ่งใช้ในการผลิตบรรจุภัณฑ์และเครื่องดื่ม รวมถึงบรรจุภัณฑ์ยาและเวชภัณฑ์ ของใช้ ในครัวเรือน และใช้ในอุตสาหกรรมบรรจุภัณฑ์ อื่นๆ นอกจากนี้ บริษัทฯยังเป็นผู้ผลิต ผลิตภัณฑ์ เพิ่มมูลค่า (HVA) อย่างเช่น บรรจุภัณฑ์ สำหรับอาหารและเครื่องดื่มที่ไวต่อออกซิเจน (ก่อให้เกิดปฏิกิริยา oxidation) เมื่อปี 2538 บริษัทฯ ได้เริ่มดำเนินธุรกิจปิโตรเคมีโดยมุ่งเน้นในอุตสาหกรรมต่อเนื่องของโพลีเอสเตอร์ โดยการตั้งโรงงาน ผลิตเม็ดพลาสติก PET ขึ้น ในประเทศไทย นับแต่บัดนั้นเป็นต้นมา กิจการ ของบริษัทฯ ได้เจริญเติบโตและขยายตัวขึ้น เรื่อยๆ ในธุรกิจอุตสาหกรรมต่อเนื่องของ โพลีเอสเตอร์ จนกระทั่ง เป็นผู้ผลิตรายใหญ่รายหนึ่งในอุตสาหกรรม ต่อเนื่องของโพลีเอสเตอร์ของโลก ธุรกิจของบริษัทฯ สามารถแบ่งแยกได้เป็น 3 กลุ่ม ธุรกิจ อันได้แก่ PET, เส้นใยโพลีเอสเตอร์ และ Feedstock ซึ่งประกอบ ด้วย PTA, MEG และ สารอนุพันธ์ต่างๆ ของ EO
บริษัทฯ ประสบความสำเร็จในการขยายธุรกิจ PET โดยการลงทุนในโครงการใหม่ (Greenfield Investment) การเข้าซื้อกิจการอื่น (Strategic Acquisitions) และการขยายกิจการที่มีอยู่แล้ว ให้ใหญ่ขึ้น (Brownfield Expansions) ในช่วง ปี 2538 - 2545 บริษัทฯ ได้ขยายธุรกิจ PET โดยเข้าลงทุนในอุตสาหกรรมปลายน้ำ (Downstream Production) ของธุรกิจ PET ในรูปของพลาสติกขึ้นรูปขวด (Preforms) ขวด และฝาจุกเกลียว (Closures) โดยเข้าร่วม ทุนกับ บมจ. เสริมสุข และยังได้ลงทุนใน โครงการต่างๆ อีกหลายโครงการเพื่อเพิ่ม กำลังการผลิตของบริษัทฯ
จุดเริ่มต้นในการเริ่มธุรกิจโพลีเอสเตอร์และเส้นใยจากขนสัตว์.
ในส่วนของกลุ่มธุรกิจเส้นใย โพลีเอสเตอร์และเส้นใยจากขนสัตว์ ประกอบด้วย การผลิตและจำหน่ายสินค้าดังกล่าวที่ใช้ในกลุ่มผลิต ภัณฑ์เพิ่มมูลค่า (HVA) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผลิตภัณฑ์สุขอนามัย, อุตสาหกรรมยานยนต์ และการนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ โพลีเอสเตอร์ เป็นหนึ่งในเส้นใยสังเคราะห์ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายทั่วโลก และเป็นวัสดุที่ใช้ในการผลิต สิ่งทอที่หลากหลาย รวมถึงการนำไปใช้ใน เชิงพาณิชย์ (Industrial Applications) การพัฒนาธุรกิจโพลีเอสเตอร์ของบริษัทฯ เป็นผลมาจากการเข้าซื้อสินทรัพย์จากกิจการ ที่มีปัญหาในการดำเนินงาน (Distressed Assets) และการเติบโตตามปกติ (Organic Growth) โดยใช้วิธีการขยายกำลังการผลิต (Debottlenecking) และการใช้ประโยชน์ จากสินทรัพย์ให้คุ้มค่ามากที่สุด (Asset Optimization) โดยบริษัทฯ ได้เริ่มดำเนิน ธุรกิจโพลีเอสเตอร์ในปี 2540 โดยการเข้าลงทุนใน บจ. อินโด โพลี (ประเทศไทย) ซึ่งเป็นโรงงานผลิตเส้นใยโพลีเอสเตอร์แห่ง หนึ่งในประเทศไทย และเมื่อปี 2551 บริษัทฯ ได้เข้าลงทุนใน บมจ. ทุนเท็กซ์ (ประเทศไทย) ซึ่งเป็นผู้ผลิตเส้นใยโพลีเอสเตอร์รายใหญ่ที่สุด ในประเทศไทย โดยการเข้าลงทุนในโรงงาน โพลีเอสเตอร์ทั้งสองแห่งของบริษัทฯ เป็น การเข้าซื้อสินทรัพย์จากกิจการที่มีปัญหา ในการดำเนินงาน ด้วยราคาที่มีส่วนลดจากราคาต้นทุนทดแทนในการสร้างโรงงานแบบ เดียวกัน (Replacement Cost) และต่อมาได้กลายเป็นสินทรัพย์ที่ทำกำไรให้แก่บริษัทเป็น อย่างยิ่ง และในปี 2552 บจ. อินโด โพลี (ประเทศไทย) ได้โอนสินทรัพย์และหนี้สิน ทั้งหมดให้แก่ บมจ. ทุนเท็กซ์ (ประเทศไทย) ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น บมจ. อินโดรามา โพลีเอสเตอร์ อินดัสตรี้ส์
การรวมธุรกิจต้นน้ำ Feedstock.
กลุ่มธุรกิจ Feedstock ประกอบด้วยการผลิต และจำหน่าย PTA, MEG, สารอนุพันธ์ต่างๆของ EO และผลิตภัณฑ์เกี่ยวเนื่องซึ่งถูกใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตเส้นใยโพลีเอสเตอร์ของบริษัท โดยกลุ่มธุรกิจ Feedstock ช่วยสนับสนุนกลุ่มธุรกิจ PETและกลุ่มธุรกิจโพลีเอสเตอร์ รวมทั้งเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ การดำเนินงานเชิงบูรณาการในแนวตั้ง
การก้าวขึ้นมาสู่การเป็นผู้นำระดับโลก.
จุดเริ่มต้นในการเริ่มธุรกิจ PET ในสหรัฐอเมริกา และยุโรป.
บริษัทฯ ได้ขยายฐานการผลิตผลิตภัณฑ์ PET ไปยังต่างประเทศ โดยในปี 2546 ได้เข้าลงทุน ในโรงงานผลิต PET ของ StarPet ในทวีปอเมริกาเหนือ และในปี 2549 ได้เข้าลงทุนใน โรงงานผลิต PET ของ Orion Global ในทวีปยุโรป จากการขยายกิจการดังกล่าวทำให้บริษัทฯ เป็นผู้ผลิตเม็ดพลาสติก PET เพียงผู้เดียวที่มีการประกอบธุรกิจอยู่ใน 3 ทวีป ซึ่งเป็น ภูมิภาคที่มีปริมาณการบริโภคที่สูงที่สุดของโลก อันได้แก่ ทวีปเอเชีย ทวีปยุโรป และทวีป อเมริกาเหนือ นอกจากนี้ เมื่อปี 2551 บริษัทฯ ยังได้ขยายแหล่งการผลิตของบริษัทฯ ด้วยการเข้าซื้อกิจการโรงงานผลิตเม็ดพลาสติก PET อีกสองแห่งซึ่งตั้งอยู่ในทวีปยุโรปจาก Eastman Chemical Company และ ในปี 2552 ได้เข้าลงทุนในโครงการใหม่ (Greenfield Investment) AlphaPet ซึ่งทำให้ ธุรกิจ PET ในทวีปอเมริกาเหนือ ในครึ่งปีแรก ของปี 2554 บริษัทฯ เสร็จสิ้นการเข้าซื้อ กิจการโรงงาน PET เพิ่มเติม ในประเทศจีน ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศเม็กซิโก ประเทศ โปแลนด์ และประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งส่งผล ให้บริษัทฯ กลายเป็นผู้ผลิต PET ที่ใหญ่ที่สุด ในโลก และเป็นผู้ประกอบการที่ใหญ่ที่สุดใน ทวีปยุโรป
นอกจากนี้ บริษัทฯ ยังได้ขยายฐาน การผลิต PET ในทวีปแอฟริกาโดยการจัดตั้ง โรงงาน Solid State Polymerization (SSP) ในประเทศไนจีเรีย ซึ่งเริ่มดำเนินการเชิง พาณิชย์ในปี 2555 และในปี 2555 นี้ บริษัทฯ ได้เข้าซื้อกิจการโรงงาน PET ของ PT Polypet Karyapersada ซึ่งตั้งอยู่ที่เมือง Cilegon ประเทศอินโดนีเซีย ในปี 2558 บริษัทขยายกิจการในทวีปตะวันออกกลาง โดยเข้าซื้อกิจการ 2 แห่งในประเทศตุรกี แห่ง แรกอยู่ทางภาคใต้ของประเทศและอีกแห่งอยู่ ทางภาคเหนือของประเทศตุรกี ในเดือน พฤษภาคม 2558 บริษัทฯยังเข้าซื้อกิจการ Bangkok Polyester Public Company Limited ผู้ผลิตเม็ดพลาสติก PET ในประเทศไทย ซึ่ง ช่วยเพิ่มกำลังการผลิตเม็ดพลาสติก PET ในตลาดภายในประเทศ และเมื่อเร็วๆ นี้ บริษัทยังเข้าซื้อกิจการเม็ดพลาสติก PET ของ MICRO POLYPET Private Limited (MicroPet) และบริษัทย่อยอีก 2 แห่ง Sanchit Polymers Private Ltd และ Eternity Infrabuild Private Ltd ในประเทศอินเดีย
การขยายธุรกิจโพลีเอสเตอร์ ไปในต่างประเทศ.
ในช่วงครึ่งปีแรกของปี 2554 บริษัทฯ ได้ขยาย ฐานการผลิตโพลีเอสเตอร์ในต่างประเทศที่ ประเทศอินโดนีเซีย และประเทศสหรัฐอเมริกา ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน 2554 บริษัทฯ ได้ เข้าซื้อธุรกิจรีไซเคิล PET และเส้นใยโพลีเอส เตอร์ของ Wellman International ในทวีป ยุโรป ซึ่งประกอบด้วยโรงงานจำนวน 3 แห่ง ตั้งอยู่ที่ สาธารณรัฐไอร์แลนด์ ประเทศเนเธอร์ แลนด์ และประเทศฝรั่งเศส ในเดือนมกราคม 2555 บริษัทฯ ได้เสร็จสิ้นการเข้าซื้อกิจการ ของ FiberVisions Holdings LLC ซึ่งเป็น ผู้ผลิตระดับโลกในอุตสาหกรรมผลิตเส้นใย พิเศษแบบ Mono และ Bi-component ซึ่งตั้ง อยู่ที่เมือง Duluth มลรัฐจอร์เจีย ประเทศสหรัฐอเมริกา
การร่วมธุรกิจต้นน้ำ MEG.
ในปี 2555 บริษัทฯ ขยายกิจการขึ้นไปอีก ในรูปแบบการรวมตัวของ Feedstock โดยเข้าซื้อกิจการของ Old World Industries I, Ltd และ Old World Transportation, Ltd ในประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นผู้ผลิต EO/EG เพียงรายเดียวที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา
Mono Ethylene Glycol (MEG) เป็นหนึ่งใน วัตถุดิบหลักของบริษัทฯ ซึ่งใช้ร่วมกับ Purified Terephthalic Acid (PTA) ในอุตสาหกรรมการ ผลิต Polyethylene Terephthalate (PET) และ เส้นใยและเส้นด้ายโพลีเอสเตอร์ ซึ่งทั้งคู่ เป็นผลิตภัณฑ์ขั้นปลายของบริษัทฯ
เมื่อ เร็วๆนี้ บริษัทฯยังเข้าซื้อกิจการจาก Compañía Española de Petróleos (“CEPSA”) ซึ่งเป็น ผู้ผลิต PTA ในประเทศแคนาดา และใน เดือนกันยายน 2558 บริษัทฯยังเข้าซื้อกิจการ Indorama Ventures Olefins Holding LLC ซึ่งเป็นผู้ผลิต ethylene cracker ดั้งเดิมในประเทศสหรัฐอเมริกา
เน้นความหลากหลายของธุรกิจ.
การขยายธุรกิจไปสู่กลุ่มผลิตภัณฑ์ชนิดพิเศษเชิงกลยุทธ์.
จากกาที่บริษัทฯ เป็นผู้นำตลาดและเป็นผู้ริเริ่มผลิตภัณฑ์ใหม่ที่ได้รับการตอบรับดีจากลูกค้าในอุตสาหกรรมสินค้าอุปโภคบริโภค บริษัทฯได้ลงทุนขยายธุรกิจไปสู่กลุ่มผลิตภัณฑ์ชนิดพิเศษ ใน PET, เส้นใยโพลีเอสเตอร์ เส้นใยและเส้นด้ายโพรพิลีน (Polypropylene fibers and yarns) เส้นใย และเส้นด้ายไนลอน (Nylon fibers and yarns) และ Purified Ethylene Oxide “PEO” โดย การขยายธุรกิจดังกล่าวช่วยลดผลกระทบจาก อัตรากำไรที่ลดลงจากธุรกิจสินค้าโภคภัณฑ์ ตลอดช่วงระยะเวลาสองปีที่ผ่านมา ทำให้บริษัทฯ สามารถที่จะรักษาอัตรากำไรให้อยู่ในระดับที่ดีได้
ทั้งนี้ บริษัทฯ มีความตั้งใจที่ จะขยายธุรกิจไปสู่กลุ่มผลิตภัณฑ์ชนิดพิเศษ เพื่อที่จะเป็นผู้นำในตลาดและเพิ่มความหลาก หลายให้กับผลิตภัณฑ์ของบริษัทฯ ดังนั้น ผลิตภัณฑ์ชนิดพิเศษนี้จะช่วยเพิ่มคุณค่าของ ตราสินค้าให้แก่บริษัทฯ ทำให้บริษัทฯ เป็น ผู้ริเริ่มผลิตภัณฑ์ใหม่เพื่อตอบสนองความ ต้องการของลูกค้าอย่างครบวงจร
ธุรกิจผลิตภัณฑ์รีไซเคิล.
บริษัทฯ เข้าสู่ธุรกิจผลิตภัณฑ์รีไซเคิลในปี 2554 โดยการเข้าซื้อกิจการ Wellman International ในทวีปยุโรป ต้นปี 2557 บริษัทฯ ประยุกต์ใช้ความรู้ที่ได้รับจากกิจการ Wellman และเริ่มกระบวนการผลิตผลิตภัณฑ์ รีไซเคิล PET และเส้นใยที่จังหวัดนครปฐม ประเทศไทย บริษัทฯ คาดว่าจะใช้ประโยชน์ จากกิจการ Wellman International เพื่อขยาย เทคโนโลยีเพื่อรองรับธุรกิจในต่างประเทศ ทั้งนี้ บริษัทฯ ยังควบรวมผลิตภัณฑ์รีไซเคิล PET เข้ากับฐานกำลังการผลิตทั้ง 3 แห่ง ใน ประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศเม็กซิโก เพื่อที่จะเพิ่มสัดส่วนของผลิตภัณฑ์รีไซเคิล PET ในกำลังการผลิต
ความสำเร็จในการระดมทุน.
การเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย.
บมจ. อินโดรามา เวนเจอร์ส ได้จดทะเบียน แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2552 ทั้งนี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557 บมจ.อินโดรามา เวนเจอร์ส มีทุนจดทะเบียนจำนวน 5,666,010,499 บาท และทุน ชำระแล้วจำนวน 4,814,257,245 บาท แบ่ง เป็นหุ้นสามัญจำนวน 4,814,257,245 หุ้น มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ 1 บาท โดยผู้ถือหุ้น รายใหญ่ของ บมจ. อินโดรามา เวนเจอร์ส คือ บจ. อินโดรามา รีซอสเซส ซึ่งเป็นบริษัท ที่ Canopus International Limited ถือหุ้น ร้อยละ 99.99 (โดย Canopus International Limited มีนายอาลก โลเฮีย และบุคคลที่มี ความสัมพันธ์ทางครอบครัวโดยตรงถือหุ้นร้อยละ 49 โดยมีสิทธิออกเสียงร้อยละ 76 ของจำนวนสิทธิออกเสียงทั้งหมดใน Canopus International Limited ในขณะที่นายศรี ปรากาซ โลเฮีย และบุคคลที่มีความสัมพันธ์ ทางครอบครัวโดยตรงถือหุ้นร้อยละ 51 โดย มีสิทธิออกเสียงร้อยละ 24 ของจำนวนสิทธิ ออกเสียงทั้งหมดใน Canopus International Limited)
ในเดือนมกราคม 2553 บริษัทฯ ได้เสนอขาย หุ้นที่ออกใหม่ให้แก่ประชาชนทั่วไป จำนวน 400 ล้านหุ้น ที่ราคาเสนอขายหุ้นละ 10.20 บาท และได้รับเงินสดจากการเสนอขายหุ้น รวม 4,080 ล้านบาท ขณะเดียวกัน ผู้ถือ หุ้นรายย่อย บมจ. อินโดรามา โพลีเมอร์ส ซึ่งเป็นบริษัทย่อยของบริษัทฯ ได้รับข้อเสนอ ให้สามารถแลกหุ้นกับหุ้นของบริษัทฯ ได้ จำนวน 582,727,137 หุ้น อนึ่ง หุ้นสามัญ ของบริษัทฯ ได้เข้าจดทะเบียนและเริ่มซื้อขาย ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (SET) ณ วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2553 ภายใต้สัญลักษณ์ “IVL” ในระหว่างปี 2553 Indorma Ventures ได้กลายเป็นหุ้นที่อยู่ใน SET50 index, FTSE, SET Large Cap Index และ MSCI
การเสนอขายหลักทรัพย์ต่อผู้ถือหุ้นเดิม.
ในเดือนพฤศจิกายน 2553 คณะกรรมการบริษัท มีมติให้เพิ่มทุนจดทะเบียนจาก 4,334,271,047 บาท เป็น 4,815,856,719 บาท โดยการออก หุ้นสามัญเพิ่มทุนจำนวน 481,585,672 หุ้น เพื่อการใช้สิทธิแปลงสภาพใบแสดงสิทธิใน การซื้อหุ้นเพิ่มทุนที่โอนสิทธิได้ (TSRs) ซึ่งที่ ประชุมคณะกรรมการบริษัทได้มีมติอนุมัติให้ ออกใบแสดงสิทธิในการซื้อหุ้นเพิ่มทุนที่โอน สิทธิได้ดังกล่าว ให้แก่ผู้ถือหุ้นเดิมตามสัดส่วนการถือหุ้น ในอัตราส่วน 9 หุ้นเดิม ต่อ 1 หน่วยใบแสดงสิทธิ และใบแสดงสิทธินี้มี อัตราส่วนการใช้สิทธิที่ 1 หน่วยใบแสดงสิทธิ ต่อ 1 หุ้น ที่ราคาการใช้สิทธิ 36 บาทต่อหุ้น ในการประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นของบริษัทฯ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2553 ผู้ถือหุ้นได้มีมติ อนุมัติการออกใบแสดงสิทธิในการซื้อหุ้นเพิ่ม ทุนที่โอนสิทธิได้ การจัดสรร และข้อกำหนด และเงื่อนไขใบแสดงสิทธิในการซื้อหุ้นเพิ่มทุน ที่โอนสิทธิได้ ทั้งนี้ ณ วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554 ผลการใช้สิทธิของใบแสดงสิทธิทั้งหมด ในการซื้อหุ้นเพิ่มทุนครั้งนี้เท่ากับร้อยละ 99.67 โดยคิดเป็นหุ้นสามัญเพิ่มทุนใหม่ทั้งหมด 479,986,198 หุ้น ซึ่งหุ้นดังกล่าวได้เริ่มการ ซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย แล้วเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2554 โดยจำนวนเงิน ที่ได้รับจากการเพิ่มทุนครั้งนี้เท่ากับ 17,280 ล้านบาท
การทำคำเสนอซื้อ.
ในปี 2548 บมจ. อินโดรามา โพลีเมอร์ส (“IRP”) ผู้ดำเนินธุรกิจ PET ได้เข้าจดทะเบียน ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ต่อมา ในเดือนธันวาคม 2552 บมจ. อินโดรามา เวนเจอร์สได้ทำคำเสนอซื้อหุ้นสามัญของ IRP ทั้งหมด โดย IVL ได้เสนอหุ้นสามัญของ IVL ให้กับ IRP เป็นการแลกเปลี่ยน ทั้งนี้ การทำคำเสนอซื้อหุ้นสามัญของ IRP เสร็จสิ้น เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2553 ซึ่งส่งผลให้ IVL ถือหุ้นสามัญทั้งทางตรงและทางอ้อม (ผ่าน บริษัทย่อยของ IVL) ประมาณร้อยละ 99.08 ของทุนจดทะเบียนและชำระแล้วของ IRP อนึ่ง IRP ถูกถอนออกจากการจดทะเบียน ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยตั้งแต่ วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2553
บริษัทย่อยในกลุ่ม.
บริษัท อินโดรามา เวนเจอร์ส จำกัด (มหาชน) มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เป็นเจ้าของบริษัทย่อยในกลุ่ม 66 แห่ง ใน21 ประเทศ 4 ทวีป ได้แก่ ทวีปยุโรป อเมริกา แอฟริกา และเอเชีย
รายชื่อบริษัทย่อย
สถานีรถไฟโนนพยอม
เอาคส์บวร์ค
เอาคส์บวร์ค  เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐบาวาเรียในประเทศเยอรมนี เอาคส์บวร์คเป็นเมืองมหาวิทยาลัยและเป็นที่ตั้งของที่ทำการบริหารของส่วนภูมิภาคชวาเบิน ในปี ค.ศ. 2008 เอาคส์บวร์คเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นที่สามของประเทศเยอรมนีโดยมีประชากรทั้งสิ้นกว่า 264,000 คน เอาคส์บวร์คเป็นเมืองที่เก่าเป็นที่สองรองจากเทรียร์
ออกสเบิร์ก
เซอร์จอห์น เบาริ่ง
อาณาจักรสมเด็จพระสังฆราชแห่งออกสเบิร์ก
Belgica Prima
Luciano Becchio
เบลจิคาพรีมา
ดิเอโก้ มาราโดน่า
จักรวรรดิแฟรงค์กลาง
ปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข
ปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข หัวหน้าพรรคเพื่อประชาชน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นอดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเลย พรรคเพื่อไทย และเป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ พรรคพลังประชาชน
นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 ที่ตำบลวังสะพุง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลยจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านวิศวกรรมโยธา จากสถาบันเทคโนโลยีมาปัว ประเทศฟิลิปปินส์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ด้านการศึกษาเพื่อการพัฒนา จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางเปล่งมณี เร่งสมบูรณ์สุข (สกุลเดิม มัธยัสถ์สิน) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเลย สังกัดพรรคเพื่อไทย มีบุตรด้วยกัน 4 คน คือ ศโรธร เร่งสมบูรณ์สุข มณีรัตน์ เร่งสมบูรณ์สุข เมธินี เร่งสมบูรณ์สุข และเศรษฐา เร่งสมบูรณ์สุข
นายปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข เริ่มต้นทำงานโดยการเป็นวิศวกรโยธา ประจำกองควบคุมการก่อสร้าง สำนักงานเร่งรัดพัฒนาชนบท ในระหว่างปี พ.ศ. 2526-พ.ศ. 2528 ต่อมาได้เข้าสู่วงการการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเลย สังกัดพรรคสหประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2529 ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคกิจสังคม ในปี พ.ศ. 2535 จากนั้นได้ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคเสรีธรรม ในปี พ.ศ. 2544 (ซึ่งต่อมาได้ยุบรวมพรรคเข้ากับพรรคไทยรักไทย) เคยดำรงตำแหน่งสำคัญอาทิ ผู้ช่วยรัฐมนตรี เลขานุการรัฐมนตรีหลายกระทรวง
ในช่วงที่ดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (นายรักเกียรติ สุขธนะ) เคยถูกกล่าวหากรณีพัวพันการทุจริตยามูลค่า 1,400 ล้านบาท แต่ไม่มีหลักฐานชัดเจนเอาผิดได้
ต่อมาในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ จึงได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร แต่จากการสำรวจความพึงพอใจของประชาชน โดยสำนักเอแบคโพล เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนไม่รู้จัก เป็นลำดับที่ 6 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 เขาได้รับโปรดเกล้าฯ ให้พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรี
กระทั่ง พ.ศ. 2561 นายปรีชาได้ย้ายมาร่วมงานกับ พรรคพลังประชารัฐ ในนามกลุ่มสามมิตรพร้อมกับนางเปล่งมณีและนายวันชัย บุษบา ต่อมา นายปรีชา นางเปล่งมณี นายวันชัย ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐ และได้ก่อตั้งพรรคการเมืองใหม่ชื่อ พรรคเพื่อประชาชน
เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานยศแก่ปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข ให้เป็นที่ "นายกองเอก" ประจำกองอาสารักษาดินแดน
รสนิยมทางเพศ
รสนิยมทางเพศ หรือ เพศวิถี  มีความหมายถึงรูปแบบพื้นฐานของอารมณ์ ความใคร่ และ/หรือ ความสนใจทางเพศต่อชาย หญิง หรือทั้งสองเพศ หรือไม่ใช่เพศไหน หรือเพศหลากหลาย จากข้อมูลของสมาคมจิตวิทยาอเมริกัน รสนิยมทางเพศ คือความมีอยู่ และอาจหมายถึง ความรู้สึกของบุคคล เรื่อง ลักษณะเฉพาะตัวและอัตลักษณ์ทางสังคม ที่ดูจากด้านความสนใจ การปลดปล่อยพฤติกรรม และการเป็นสมาชิกของสังคมที่พวกเขาใช้ชีวิตอยู่
รสนิยมทางเพศ เป็นสิ่งที่จำแนกอัตลักษณ์ทางเพศของคนที่รับรู้เรื่องเพศของตนและเช่นเดียวกับคนอื่นที่อาจแยกแยกเรื่องเพศเหล่านี้ ส่วนใหญ่แล้วรสนิยมทางเพศจะมีการแบ่งแยกออกเป็น 3 ประเภทคือ รักต่างเพศ รักร่วมเพศและรักสองเพศ และไม่ฝักใจทางเพศ (asexuality) ก็เริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะรสนิยมทางเพศที่ 4
แนวความคิดในการแยกแยะความต้องการความเพศหรือจำแนกคนในด้านรสนิยมทางเพศนี้ เป็นแนวความคิดแผลง ๆ ของชาวตะวันตกที่คิดขึ้นในยุคสมัยใหม่นี้ เมื่อมีคำถามเกิดขึ้นเกี่ยวกับหลักฐานแนวความคิดในสังคมของชาวพื้นเมือง ที่ไม่ใช่ชาวตะวันตก เช่นเดียวกับยุคก่อนตะวันตกสมัยใหม่ หลักฐานเกี่ยวกับการแบ่งแยก รักต่างเพศและรักเพศเดียวกับ ในเรื่องปรากฏการณ์ทางชีวภาพมากกว่าการระบุเจาะจงโครงสร้างสังคมของแต่ละท้องที่และเวลา ก็มักมีข้อสงสัยเกิดขึ้นในยุคอุตสาหกรรมตะวันตก
มีการรายงานว่า รสนิยมทางเพศ เกิดขึ้นส่วนใหญ่จากทางด้านชีววิทยาและจิตวิทยา รวมถึงเพศวิทยา
เพศสถานะ
อาร์คดยุคแห่งออสเตรีย
Archdukes of Austria
ที่หยุดรถไฟบ้านแต้
ราชวงศ์นัสเซา-เวลเบิร์ก
สถานีรถไฟห้วยแถลง
ประวัติศาสตร์ลักเซมเบิร์ก
เคาน์ตี ดัชชี และแกรนด์ดัชชีลักเซมเบิร์ก  ภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ของ ลักเซมเบิร์ก เป็นมณฑลของโรมันเบลจิคาพรีมา หลังจากการรุกรานของกลุ่มชนเจอร์มานิคจากทางตะวันออกลักเซมเบิร์กก็กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิแฟรงก์และต่อมาก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิแฟรงค์กลาง
ประวัติศาสตร์ก่อน ค.ศ. 963.
หลักฐานอ้างอิงแรกที่ทราบเกี่ยวกับดินแดนของลักเซมเบิร์กปัจจุบันบันทึกโดยจูเลียส ซีซาร์ใน "Commentarii de Bello Gallico"  นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่อธิบายที่มาของคำว่า "ลักเซมเบิร์ก" ว่ามาจากคำว่า "Letze" ที่แปลว่าป้อมปราการ ที่อาจจะพาดพิงไปถึงซากหอยามของโรมัน หรือถึงที่ตั้งถิ่นฐานอย่างหยาบๆ ของชนสมัยยุคกลางตอนต้น
เคาน์ตี (ค.ศ. 963 - ค.ศ. 1353).
ในปี ค.ศ. 963 เคานต์ซีกฟรีดแห่งลักเซมเบิร์กแห่งราชวงศ์อาร์แดนน์ทำการซื้อที่ดินจากอธิการวิแครัสแห่งแอบบีแซงต์มักซิแมง ที่ดินดังกล่าวอยู่ในบริเวณที่เชื่อกันว่าเป็นที่ตั้งของซากป้อมปราการของจักรวรรดิโรมันเดิมที่มีชื่อเป็นภาษาเจอร์มานิคว่า "Lucilinburhuc" (ที่โดยทั่วไปแปลว่าปราสาทเล็ก) ในปีต่อๆ มาซีกฟรีดก็สร้างปราสาทขึ้นใหม่บนซากปราสาทเดิม บนเนินหินที่ต่อมาเรียกว่า "Bock Fiels" ปราสาทนี้ตั้งเด่นอยู่บนถนนโรมันที่เชื่อมระหว่างเมืองแรงส์, อาร์ลอง และ เทรียร์ ซึ่งทำให้ได้รับผลประโยชน์จากการค้าขายและการเก็บภาษี ประวัติของลักเซมเบิร์กเริ่มขึ้นเมื่อปราสาทหลังนี้สร้างขึ้น แต่แม้ว่าจะได้สร้างปราสาทขึ้นแต่เคานท์ซีกฟรีดและทายาทต่อมาก็ไม่ได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัยหลัก
ต่อมาปราสาทก็ขยายตัวขึ้นเป็นเมืองเล็กๆ มีตลาดที่ตั้งขึ้นรอบปราสาทที่สร้างขึ้นใหม่ ผู้ที่อยู่อาศัยรอบๆ ปราสาทในสมัยแรกๆ ก็คงจะเป็นข้าทาสบริวารของเคานท์ซีกฟรีดและนักบวชของสำนักสงฆ์เซนต์ไมเคิล ถิ่นฐานนี้ไม่นานก็ได้รับความคุ้มครองจากการก่อสร้างกำแพงเมือง และ คูล้อมรอบ
นอกไปจากเมืองเล็กๆ ไม่ไกลจาก "Bock Fiels" และถนนโรมันแล้ว ก็ยังมีชุมชนอีกชุมชนหนึ่งก่อตั้งตัวขึ้นในบริเวณลุ่มน้ำอัลแซตต์ (ปัจจุบันคือชุมชนกรุนด์) เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1083 เมืองล่างก็มีวัดสองวัด สะพานสองสะพานข้ามแม่น้ำอัลแซตต์และเพทรัสส์ ผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ก็ประกอบอาชีพต่างๆ ที่รวมทั้งการจับปลา การอบขนมปัง และ การสีข้าว ในปีเดียวกันนั้นก็ได้มีการก่อตั้งแอบบีคณะเบเนดิกติน--แอบบีอัลท์มึนสเตอร์--ขึ้นโดยเคานต์คอนราดที่ 1 แห่งลักเซมเบิร์กบนเนินหลังปราสาท
เฮนรีที่ 3 แห่งลักเซมเบิร์กเป็นเคานต์คนแรกที่ทราบที่ใช้ปราสาทลักเซมเบิร์กเป็นที่อยู่อย่างถาวร ในเอกสารจากปี ค.ศ. 1089 กล่าวถึงเฮนรีว่า "comes Henricus de Lutzeleburg" ซึ่ทำให้เฮนรีเป็นเคานท์แห่งแห่งลักเซมเบิร์กคนแรกที่ได้รับการบันทึกอย่างเป็นทางการ
ตัวเมืองรอบปราสาทก็ขยายตัวขึ้นเป็นลำดับ จนกลายเป็นศูนย์กลางขนาดเล็กแต่เป็นรัฐที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ต่อฝรั่งเศส เยอรมนี และกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ ป้อมปราการของลักเซมเบิร์กก็ได้รับการสร้างเสริมและขยายตัวเพิ่มขึ้นตามลำดับโดยผู้ครองคนต่อๆ มา ซึ่งเป็นผลทำให้กลายมาเป็นป้อมปราการที่แข็งแรงมั่นคงที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป ระบบการป้องกันอันแน่นหนาและตำแหน่งอันสำคัญทางยุทธศาสตร์ทำให้ลักเซมเบิร์กได้รับสมญาว่าเป็น "ยิบรอลตาร์แห่งภาคเหนือ"
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์กมีประมุขหลายพระองค์ที่ได้รับเลือกให้เป็นหรือเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมีย และรวมทั้งอาร์ชบิชอปแห่งเทรียร์ และอาร์ชบิชอปแห่งไมนทซ์ ตั้งแต่สมัยยุคกลางตอนต้นมาจนถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาลักเซมเบิร์กก็ถูกเรียกกันไปต่างแล้วแต่ผู้เขียน ที่รวมทั้ง Lucilinburhuc, Lutzburg, Lützelburg, Luccelemburc, Lichtburg และอื่นๆ
ดัชชี (ค.ศ. 1353 - ค.ศ. 1790).
ลักเซมเบิร์กดำรงตัวเป็นอาณาจักรอิสระของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์มาจนถึง ค.ศ. 1354 เมื่อจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ยกฐานะลักเซมเบิร์กขึ้นเป็นดัชชีให้แก่พระอนุชาเวนสเลาสที่ 1 ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก ดัชชีลักเซมเบิร์กได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1353 โดยการรวมเคาน์ตีลักเซมเบิร์กเข้ากับอาณาจักรมาร์กราฟแห่งอาร์ลอง เคาน์ตีเดอร์บีย์และลาโรชอองอาร์แดนน์ และรวมทั้งดิสตริกต์ทิออนวิลล์ บิทบูร์ก และ มาร์วิลล์, เมิซ เคาน์ตีแห่งไวอังเดิงก็อาจจะนับได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งด้วยเมื่อกลายมาเป็นเมืองขึ้นของเคานต์และดยุกแห่งลักเซมเบิร์กเมื่อราวเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1264.
ต่อมาดัชชีลักเซมเบิร์กก็ตกไปเป็นของดยุกแห่งเบอร์กันดีของราชวงศ์วาลัวส์ และของอาร์ชดยุกแห่งออสเตรียแห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์ก กลุ่มสิบเจ็ดมณฑลได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นสหพันธ์อันสำคัญโดยสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตาม Pragmatic Sanction of 1549
ในปี ค.ศ. 1792 การปฏิวัติฝรั่งเศสก็นำมาซึ่งความสิ้นสุดของระบบการปกครองดังกล่าว จนกระทั่งการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ. 1815 มาแก้สถานการณ์ที่ยกฐานะของดัชชีลักเซมเบิร์กขึ้นเป็นราชรัฐลักเซมเบิร์ก และมอบให้อยู่ภายใต้การปกครองของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ในการเป็นรัฐร่วมประมุขกับสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์
County, Duchy and Grand Duchy of Luxembourg
สถานีรถไฟหินดาษ
อาณาจักรเคานท์แห่งลักเซมเบิร์ก
อาณาจักรเคานท์, แกรนด์ดยุค และ ดยุคแห่งลักเซมเบิร์ก
อาณาจักรดยุคแห่งลักเซมเบิร์ก
Duchy of Luxembourg
County of Luxembourg
สถานีรถไฟบ้านหินโคน
วนอุทยานเขากระโดง
วนอุทยานภูเขาไฟกระโดง หรือ ภูกระโดง ตั้งอยู่ที่บ้านเขากระโดง ตำบลเสม็ด อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นภูเขาไฟที่ดับสนิทแล้ว มีปากปล่องทะลุเห็นได้ชัดเจน (มีความสูงประมาณ 265 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง) รอบบริเวณแวดล้อมด้วยป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์ เป็นแหล่งอาศัยของสัตว์ป่าขนาดเล็ก โดยเฉพาะนกนานาชนิด บนเขากระโดงยังมีโบราณสถานสมัยขอม รอยพระพุทธบาทจำลอง และพระพุทธรูปขนาดใหญ่ ชื่อว่า พระสุภัทรบพิตร เป็นที่เคารพสักการะของคนในท้องถิ่น นักท่องเที่ยวนิยมขึ้นไปชมทิวทัศน์ของตัวเมืองบุรีรัมย์ และไหว้พระเพื่อเป็นสิริมงคล เดิมชื่อ พนมกระดอง เป็นภาษาเขมร แปลว่า ภูเขากระดอง (เต่า) เป็นภูเขาที่มีรูปลักษณ์คล้ายกระดองเต่า ต่อมาเรียกเพี้ยนเป็น กระโดง
ป่าเขากระโดงเดิมมีพื้นที่ 6,212 ไร่ กรมป่าไม้ได้ประกาศให้เป็นวนอุทยานเขากระโดง เนื้อที่ 1,450 ไร่ เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2521 และได้จัดพิธีเปิดให้เข้าเยี่ยมชมตั้งแต่ วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของกรมอุทยานแห่งชาติ
พืชพรรณส่วนใหญ่เป็นป่าโปร่ง และประกอบไปด้วยป่าเต็งรัง เนื่องจากลักษณะดินตื้น และมีหินผสมอยู่มาก ดินขาดความสมบูรณ์ เป็นไม้เล็กถึงกลาง ป่าเต็งรังในเขากระโดง เรือนยอดห่างกันทำให้แดดส่องลงมาถึงพื้นได้มาก พันธุ์ไม้ที่พบ ได้แก่ เต็ง รัง มะกอกเลื่อม ตะคร้อ ขี้เหล็กป่า สมอพิเภก งิ้วป่า ปอ และยาบ สำหรับไม้พื้นล่างเป็นพันธุ์พืชที่ชอบแสงจำพวกหญ้าชนิดต่าง ๆ เช่น หญ้าเพ็ก หญ้าคมบาง ในระดับไม้ชั้นรองจะพบไม้พุ่มเบิกนำหลายชนิด เช่น มะขามป้อม ติ้วขาว ติ้วแดง และยังมีพันธุ์ไม้ที่นำมาปลูกได้แก่ จามจุรี ลั่นทม สนประดิพัทธ์ โพธิ์ มะม่วง มะขาม และ ยูคาลิปตัส
สัตว์ที่พบมากจะเป็นประเภทสัตว์ปีก คือ พวกนกต่าง ๆ เช่น นกแอ่นบ้าน นกกินปลีอกเหลือง นกเอี้ยงสาลิกา เป็นต้น ซึ่งนกจำพวกนี้สามารถพบได้ง่ายทั่วไป ในบริเวณพื้นที่วนอุทยานเขากระโดง ส่วนนกอพยพมากในช่วงฤดูหนาว นอกจากนกแล้วสัตว์ที่สามารถพบได้ในพื้นที่เป็นพวกสัตว์ขนาดเล็ก พวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เช่น กระรอกหลากสีกระรอกบินจิ๋วท้องขาว กระแตธรรมดา กระเล็น อีเห็นธรรมดา พังพอนธรรมดา
เทรียร์
เทรียร์  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำมอแซลในประเทศเยอรมนี เทรียร์ซึ่งเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศเยอรมนีก่อตั้งขึ้นเมื่อก่อนปี 16 ก่อนคริสต์ศักราช
บันทึกเจสตา เทรเวโรรุมกล่าวว่าเทรียร์เป็นเมืองที่ก่อตั้งขึ้นโดยเทรบีทา พระราชโอรสพระเจ้าไนนัสแห่งอัสซีเรียกับพระชายาองค์ก่อนที่จะเสกสมรสกับพระราชินีเซมิรามิส เซมิรามิสทรงเกลียดชังเทรบีทา เมื่อทรงขึ้นครองราชย์หลังจากการเสด็จสวรรคตของไนนัสแล้ว ไนนัสก็ออกจากอัสซีเรียไปยังยุโรป หลังจากที่เร่ร่อนอยู่พักหนึ่งแล้วไนนัสก็นำผู้คนไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณเทรียร์ราว 2000 ก่อนคริสต์ศักราชที่ในปัจจุบันอยู่ในประเทศเยอรมนี เมื่อเสียชีวิตร่างของไนนัสก็ได้รับการเผาบนเพทริสแบร์กโดยประชากรชาวเทรียร์
เทรียร์ตั้งอยู่ในหุบเขาเตี้ย ๆ ที่ปกคลุมไปด้วยไร่องุ่นของดินที่เป็นหินทรายทางตะวันตกของรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ไม่ไกลจากพรมแดนที่ติดกับประเทศลักเซมเบิร์กและเป็นเมืองสำคัญในภูมิภาคที่มีชื่อในการทำไร่องุ่นที่ใช้ในการผลิตไวน์มอแซล
เทรียร์เป็นที่ตั้งของมุขมณฑลที่เก่าแก่ที่สุดทางตอนเหนือของเทือกเขาแอลป์ ในยุคกลางอาร์ชบิชอปแห่งเทรียร์เป็นตำแหน่งเจ้าชายมุขนายกที่มีอำนาจปกครองดินแดนตั้งแต่พรมแดนประเทศฝรั่งเศสไปจนถึงแม่น้ำไรน์ นอกจากนั้นก็ยังเป็นหนึ่งในเจ็ดเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์