pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ใน ค.ศ. 1469 การรวมราชวงศ์ครั้งใหม่ระหว่างราชบัลลังก์อารากอนกับราชบัลลังก์กัสติยาโดยพระมหากษัตริย์คาทอลิกแห่งสเปน โดยในปัจจุบันถือเป็นการรวมชาติโดยเรียกเป็น "ชาวสเปน" เป็นสมัยแรก ตั้งแต่บัดนั้นสืบมาจนเป็นราชาธิปไตยจนถึงในภายหลังที่สเปนของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ซึ่งราชบัลลังก์นั้นยังคงสถานะอยู่จนถูกยุบลงตามผลของพระราชกฤษฎีกานูเอบาปลันตาโดยพระเจ้าเฟลิเปที่ 5 ใน ค.ศ. 1716 ซึ่งชนะสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนจากอารค์ดยุกคาร์ล (ในอิสริยยศของชาร์ลที่ 3 แห่งอารากอน)
ราชบัลลังก์อารากอนประกอบด้วยดินแดนต่าง ๆ ดังนี้ (ในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศสเปน ฝรั่งเศส อิตาลี กรีซ มอลตา และอันดอร์รา)
ตารางดังต่อไปนี้สามารถจัดลำดับตามการควบรวมของดินแดนต่าง ๆ เข้ากับราชบัลลังก์อารากอนโดยยึดจากปีที่ควบรวมได้
พายุไต้ฝุ่นรามสูร (พ.ศ. 2551)
พายุไต้ฝุ่นรามสูร หรือที่ในฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุไต้ฝุ่นบุตโชย  เป็นพายุหมุนเขตร้อนขนาดใหญ่ และมีความรุนแรงที่สุดในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตกในช่วงปี พ.ศ. 2551 พายุไต้ฝุ่นรามสูรเป็นพายุดีเปรสชันลูกที่ 5, พายุโซนร้อนลูกที่ 2 และพายุไต้ฝุ่นลูกที่ 2 ในฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2551 ก่อตัวขึ้นจากความกดอากาศต่ำเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เนื่องมาจากความปั่นป่วนในเขตร้อนชื้น วันรุ่งขึ้น มีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนความแปรปรวนที่กำลังพัฒนาเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อนได้พัฒนาเป็นพายุโซนร้อนเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พายุโซนร้อนรามสูรได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันรุ่งขึ้น พายุไต้ฝุ่นรามสูรมีลมแรงสูงสุดที่ 10 นาทีที่ 215 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (130 ไมล์ต่อชั่วโมง) และมีความเร็วลมคงที่ 1 นาทีที่ 285 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (180 ไมล์ต่อชั่วโมง) ตามลำดับ ซึ่งทำให้พายุไต้ฝุ่นรามสูรเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 ตามมาตราแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน หลังจากความรุนแรงสูงสุด พายุไต้ฝุ่นรามสูรก็อ่อนกำลังลง และลดระดับให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงในวันที่ 12 พฤษภาคม ก่อนที่จะเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน จนกระทั่งหลายชั่วโมงต่อมาก็สลายไปทางเหนือทะเลตะวันออกของประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ ยังเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดในโลกผูกกับพายุไต้ฝุ่นชังมีในปี พ.ศ. 2551 อีกด้วย
พายุไต้ฝุ่นรามสูรมีความรุนแรงมากกว่าพายุไซโคลนนาร์กิส นั้นไม่ใช่เรื่องปกติ แม้ว่าจะไม่เกิดแผ่นดินถล่มโดยตรง แต่คลื่นพายุชั้นนอกทำให้มีผู้เสียชีวิต 2 ราย ในภาคกลางของประเทศฟิลิปปินส์ซึ่งมีรายงานน้ำท่วม และดินถล่มด้วย พายุยังส่งผลกระทบต่อชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศญี่ปุ่นด้วยคลื่นแรง
หางจากพายุไต้ฝุ่นรามสูรที่พัดถล่มประเทศฟิลิปปินส์ขณะพัดผ่านทางใต้ของประเทศญี่ปุ่น ลมแรงที่เกิดจากพายุทำให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงต่ออาคารบางแห่ง และต้นไม้จำนวนมาก ซึ่งมีน้ำหนักเป็นตันบางส่วนถูกถอนรากถอนโคน ความเสียหายอาจเกิดจากพายุทอร์นาโด แต่ไม่มีคำอธิบายสำหรับความเป็นไปได้นี้ สร้างความเสียหายรวม 11 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (214,109 ดอลลาร์สหรัฐ) ภายในประเทศญี่ปุ่น พื้นที่เกษตรกรรมประมาณ 10 เฮกตาร์ ได้รับความเสียหายโดยรวมแล้ว พายุไต้ฝุ่นรามสูรคร่าชีวิตผู้คนไป 4 ราย บาดเจ็บอีก 40 ราย และสร้างความเสียหายมูลค่า 9.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทั้งในประเทศฟิลิปปินส์ และประเทศญี่ปุ่น
ภายในประเทศฟิลิปปินส์ ปากาซาไม่ได้ออกสัญญาณเตือนภัยพายุสาธารณะเนื่องจากพายุอยู่ไกลจากประเทศเกินกว่าจะแจ้งคำแนะนำดังกล่าวได้ อย่างไรก็ตามสัญญาณเตือนภัยว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนคาดว่าจะเพิ่มมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ทำให้ฝนปกคลุมภาคกลาง ทางตอนใต้ของเกาะลูซอน วิซายัส และเกาะมินดาเนา ในอีก 3 วัน ข้างหน้า เตือนประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ลุ่ม ใกล้กับเนินเขาจากน้ำท่วมฉับพลัน และดินถล่ม เกาะลูซอนจะมีเมฆเป็นบางส่วนถึงมีเมฆมาก โดยมีฝน และพายุฟ้าคะนองกระจายเป็นแห่ง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงบ่าย หรือเย็น เมื่อเวลา 14:00 น. (07:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) เมื่อวานนี้
เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พายุไต้ฝุ่นรามสูรถล่มเมืองชายฝั่งจังหวัดซารังกานี พ่อกับลูก 2 ราย จมน้ำเสียชีวิตจากคลื่นทะเลที่เกิดจากพายุไต้ฝุ่นรามสูร หลังจากช่วยชีวิตลูกของเขาไว้ กระทรวงมหาดไทยสหรัฐระบุว่ามี 127 ครอบครัว ออกจากเมืองไมทุม และเคียมบาแล้ว ในขณะที่พืชผลมูลค่าสูงกว่า 100 เฮกตาร์ ได้ถูกทำลายไปแล้วเนื่องจากสัญญาณพายุเริ่มขึ้นในวันอาทิตย์ 11 พฤษภาคม น้ำท่วมฉับพลัน ลมแรงกระทบพืชผล และทรัพย์สินมูลค่า 40 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (778,581 ดอลลาร์สหรัฐ) ไม่รวมสิ่งอำนวยความสะดวก และโครงสร้างของรัฐบาล ต่อมาในวันนั้น เรือลำหนึ่งที่บรรทุกคน 17 คน ได้พลิกคว่ำเนื่องจากคลื่นลมที่เกิดจากพายุไต้ฝุ่นรามสูร ผู้โดยสารทั้งหมดได้รับการช่วยเหลือในวันรุ่งขึ้นโดยหน่วยยามฝั่งของประเทศฟิลิปปินส์ ฝนตกหนักจากแถบนอกของพายุไต้ฝุ่นรามสูรทำให้เกิดน้ำท่วม และโคลนถล่มในประเทศฟิลิปปินส์ ลมแรงยังพัดต้นไม้จำนวนมาก หนึ่งในนั้น ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 60 เซนติเมตร (2.0 ฟุต) ตกลงบนเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า 3 ราย คร่าชีวิตคน 2 ราย และบาดเจ็บสาหัสอีก 2 ราย ในจาโร เมืองอิโลอิโลมีแม่น้ำล้นตลิ่งท่วมท้นอำเภอ รายงานท้องถิ่นระบุว่ามีน้ำในพื้นที่ลึกถึงเอวในคาอัวยัน เด็กหญิงอายุ 15 ปี จมน้ำเสียชีวิตหลังจากถูกพัดพาไปขณะข้ามสะพาน น้ำท่วมในเมืองฮิโนบาอัน ทำลายบ้าน 6 หลัง และเสียหายอีก 24 หลัง ประมาณ 3,153 ครอบครัว ได้รับผลกระทบจากพายุไต้ฝุ่นรามสูรในประเทศฟิลิปปินส์
พายุนอกเขตร้อนที่รุนแรงจากหางพายุของพายุไต้ฝุ่นที่พัดถล่มประเทศฟิลิปปินส์หลังจากที่พายุไต้ฝุ่นรามสูรกลายเป็นพายุนอกเขตร้อน ทำให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงต่ออาคาร และต้นไม้จำนวนมากถูกถอนรากถอนโคน ในวิซายัสตะวันตกพืชผลทางการเกษตร และโครงสร้างพื้นฐานอย่างน้อย 11 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (214,109 ดอลลาร์สหรัฐ) ในเนกรอสตะวันตก และทำให้บารังไกย์ 40 แห่ง ในจังหวัดอีโลอีโลประสบภัยพิบัติในช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา จังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัลสูญเสียพืชผลทางการเกษตร การประมง ปศุสัตว์ และสัตว์ปีกไปเกือบ 5 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (97,322 ดอลลาร์สหรัฐ) ความเสียหายไร่นา ไร่ข้าวโพดใน 5 เมือง และ 1 เมือง เสียหายถึง 2.5 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (48,661 ดอลลาร์สหรัฐ) การสูญเสียการประมงในสามพื้นที่รวมเป็น 2.3 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (44,768 ดอลลาร์สหรัฐ) กรมโยธาธิการ และทางหลวงในวิซายัสตะวันตกยังรายงานด้วยว่าความเสียหายของถนนจากบาโคโลดไปทางตอนใต้ของเนกรอสอยู่ที่ประมาณ 6 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (116,787 ดอลลาร์สหรัฐ) ชาวบ้านมากกว่า 200 คน ใน 5 เมือง และเมืองทางตอนใต้ของจังหวัดเนโกรสโอกซีเดนตัลได้รับผลกระทบจากน้ำท่วมที่คร่าชีวิตเด็กหญิงอายุ 15 ปี 2 ราย ข้ามแม่น้ำในคาอัวยัน เมื่อวันพุธที่ผ่านมา
ตามรายงานของสภาประสานงานด้านภัยพิบัติระดับภูมิภาคสำนักงานป้องกันพลเรือน 6 รายงาน ในจังหวัดอีโลอีโล บารังไกย์ถูกน้ำท่วม 40 แห่ง ได้รับการประกาศภายใต้ภาวะภัยพิบัติโดยสภาเทศบาลเมืองในระหว่างการประชุมพิเศษเมื่อวันศุกร์ ผู้คนประมาณ 40,000 คน จาก 8,000 ครอบครัว ในจังหวัดอีโลอีโลได้รับผลกระทบจากน้ำท่วมเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว โดยอิงจากตัวเลขของสำนักงานสวัสดิการสังคม และการพัฒนาของบ้านเมือง ความเสียหายอาจเกิดจากพายุทอร์นาโด ที่อาจเกิดขึ้นได้แม้ว่าความเป็นไปได้นี้จะไม่ได้รับการยืนยัน มีผู้ได้รับบาดเจ็บอย่างน้อย 40 ราย และความเสียหายรวมเป็น 61 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (1.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ออกคำเตือนสำหรับพื้นที่โตเกียวเนื่องจากพายุไต้ฝุ่นรามสูรคาดว่าจะเกิดแผ่นดินถล่มใกล้กับเมือง ขณะที่พายุโซนร้อนกำลังแรงรามสูรกลายเป็นเขตนอกเขตร้อน พายุพัดเข้าชายฝั่งประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ทำให้เกิดลมกระโชกแรงสูงถึง 85 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (50 ไมล์ต่อชั่วโมง) และเป็นคลื่นสูงเป็นเวลาหลายชั่วโมง พายุไต้ฝุ่นรามสูรอยู่ใกล้ทะเลทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะชิชิจิมะ ประเทศญี่ปุ่น ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือที่ 50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (30 ไมล์ต่อชั่วโมง) และคลื่นสูงถึง 580 เซนติเมตร (20 ฟุต) พื้นที่เกษตรกรรมประมาณ 10 เฮกตาร์ (24.7 เอเคอร์) ได้รับความความเสียหายจากพายุโซนร้อนกำลังแรงรามสูรประมาณจำนวน 770 ล้านเยน (8.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในความสูญเสียทางการเกษตร
Corona d'Aragón
Corona d'Aragó
Corona de Aragón
วัดอุโมงค์มหาเถรจันทร์
วัดอุโมงค์มหาเถรจันทร์ แต่เดิมชื่อว่า วัดโพธิ์น้อย วัดมหาจันทร์ วัดอุโมงค์อริยมณฑล หรือ วัดมหาพลอยสะหรีน้อยกลางเวียง ไม่ปรากฏในเอกสารโดยตรง แต่จะมีการกล่าวที่เกี่ยวกับวัดอุโมงค์นอกเมือง และพูดถึงวัดอุโมงค์ในเมืองเล็กน้อย การเรียกชื่ออุโมงค์จะเรียกชื่อตามหลักว่า หากเห็นอุโมงค์ในเมือง เรียก "อุโมงค์อริยมลฑล" อุโมงค์นอกเมือง เรียก "อุโมงค์เถรจันทร์" แต่ปัจจุบันเกิดการสับสน จึงเรียกอุโมงค์ในเมืองว่า "อุโมงค์เถรจันทร์" และเรียกอุโมงค์นอกเมืองว่า "อุโมงค์สวนพุทธธรรม"
จากการบอกเล่าว่าวัดทั้งสองนี้มีเจ้าอาวาสองค์เดียวกัน ตือ มหาเถรจันทร์ หรือเถรจันทร์ การที่มี 2 พระอาราม กล่าวว่าท่านสติไม่สู้ปกติ เวลาสติดีก็อยู่ในเมือง หากสติไม่สู้ดีก็จะไปอยู่วัดอุโมงค์นอกเมือง พระมหาเถรมีความรู้ปราดเปรื่องแตกฉานทั้งทางโลกและทางธรรม ในคัมภีร์ใบลานซึ่งถอดความโดย พระมหาหมื่นวัดหอธรรม (ปัจจุบันเป็นบริเวณวัดเจดีย์หลวง) จะกล่าวถึงวัดอุโมงค์นอกเมือง และมีการผูกโยงถึงการมีวัดอุโมงค์ 2 แห่ง และมีเจ้าอาวาสองค์เดียวกัน หากเป็นเช่นตามเรื่องที่เล่า อาจกล่าวได้ว่าวัดอุโมงค์ในเมืองสร้างร่วมสมัยกับวัดอุโมงค์นอกเมือง
อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า วัดสร้างราว พ.ศ. 1839–1840 ร้างโดยพระมหากษัตรืย์สามพระองค์เป็นสหายกันคือ พญามังรายมหาราช พญางำเมือง และพ่อขุนรามคำแหงมหาราช เมื่อ พ.ศ. 2461 พบว่าเป็นวัดร้าง อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1910 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1918 กรมศิลปากรได้มีการขึ้นทะเบียนตั้งแต่ พ.ศ. 2522
วิหารศิลปะล้านนาที่ย่อมุม ด้านหน้าและด้านหลังมีหลังคาซ้อนเป็นตับ มีมุขยื่นทางด้านเหนือด้านเดียว หางหงส์ประดับด้วยกระจกสี หน้าบันประดับด้วยไม้แกะสลักรูปสัตว์และดอกประจำยามติดกระจกสี โก่งคิ้วประดับไม้แกะสลักลายเครือเถาไม่มีรวงผึ้ง กรอบประตูเป็นซุ้มโค้ง มีพระพทธรูปปูนปั้น เสาประตูประดับลวดลายร่องชาด สร้างขึ้นในระหว่างพุทธศตวรรษที่ 24–25 เจดีย์องค์ใหญ่ที่อยู่หลังวิหาร สร้างประมาณพุทธศตวรรษที่ 12–22 เจดีย์องค์เล็กที่อยู่ด้านทิศใต้วิหาร อาจจะสร้างขึ้นเมื่อประมาณต้นพุทธศตวรรษที่ 20 เจดีย์องค์เล็กซึ่งอยู่ด้านทิศใต้วิหาร เป็นโบราณสถานที่สำคัญที่สุดของวัด อาจมีอายุเก่าแก่ราวพุทธศตวรรษที่ 21
อุโบสถสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 1839–1840 เป็นลักษณะทรงไทยแบบล้านนา ก่อด้วยอิฐถือปูนขาว เสาและโครงหลังคาเป็นไม้สักทั้งหลัง ของเดิมมุงด้วยกระเบื้องดินเผา ปัจจุบันได้เปลี่ยนเป็นกระเบื้องเคลือบ
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธเชียงแสนสิงห์หนึ่ง หรือ หลวงพ่อสมใจนึก สร้างขึ้นราว พ.ศ. 1839–1840 เป็นพระประธานในอุโบสถ ปางมารวิชัยนั่งขัดสมาธิราบ หล่อด้วยโลหะปูนผสมเกศาดอกบัวตูม และลงรักปิดทองทับอีก มีขนาดหน้าตักกว้าง 1.90 เมตร สูง 2.20 เมตร พระพุทธปฏิมากร (หลวงพ่อโต หรือ หลวงพ่อใหญ่) สร้างขึ้นราว พ.ศ. 1910–1914 เป็นพระประธานในวิหารหลวง หล่อด้วยปูนลงรักปิดทอง เกศาแบบเปลวเพลิง มีขนาดหน้าตัก 2.90 เมตร สูง 3.70 เมตร ในวิหารหลวงยังมีพระพุทธรูปเชียงแสนสิงห์สามปางมารวิชัย หล่อด้วยโลหะทองสัมฤทธิ์รมดำเกศาดอกบัวตูม มีขนาดกว้าง 77 เซนติเมตร สูง 1.05 เมตร ประดิษฐานหน้าพระประธาน (หลวงพ่อโต) และหลวงพ่อไร่หอม เป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ ปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2057 ประดิษฐาน ณ วิหารหลวง
ชาวซิกข์
ซิกข์ (, ', ) เป็นบุคคลที่นับถือศาสนาซิกข์ ศาสนาเอกเทวนิยมที่มีต้นกำเนิดในภูมิภาคปัญจาบช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ตามคำสอนของคุรุนานัก ศัพท์ "ซิกข์" มีต้นกำเนิดจากคำว่า '  หมายถึง 'สาวก' หรือ 'ลูกศิษย์'
โดยทั่วไปชายชาวซิกข์มักมีชื่อกลางหรือนามสกุลเป็น "สิงห์" ('สิงโต/กษัตริย์') แม้ว่าผู้ที่มีชื่อสิงห์ทั้งหมดไม่จำเป็นต้องนับถือศาสนาซิกข์เสมอไป เช่นเดียวกันกับหญิงชาวซิกข์มักมีชื่อกลางหรือนามสกุลเป็น "Kaur" ('เจ้าหญิง') ชาวซิกข์ที่ได้รับ"อมฤตสัญจาร" ('การชำระล้างบาปด้วยขัณฑา') จะมีชื่อเรียกเป็นชาวซิกข์ขาลสาอมฤทธิ์ธารี (Khalsa Amritdhari Sikhs) และจะต้องมี ก 5 ประการ ติดตัวตลอดเวลา:
ภูมิภาคปัญจาบในอนุทวีปอินเดียถือเป็นจุดกำเนิดของศาสนาซิกข์ เคยถูกปกครองโดยชาวซิกข์ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ปัจจุบัน รัฐปัญจาบในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอินเดียมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวซิกข์ และมีสังคมซิกข์จำนวนมากทั่วโลก มีหลายประเทศที่ยอมรับศาสนาซิกข์เป็นศาสนาที่กำหนดตามสำมะโน เช่นสหราชอาณาจักร และใน ค.ศ. 2020 ชาวซิกข์ถือเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ต่างหากในสหรัฐ
วัดสระกระเบื้อง (จังหวัดกาญจนบุรี)
วัดสระกระเบื้อง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนแสลบ อำเภอห้วยกระเจา จังหวัดกาญจนบุรี
วัดสระกระเบื้อง ไม่ทราบประวัติความเป็นมาที่แน่ชัด แต่จากหลักฐานสถาปัตยกรรมที่พบ สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย เป็นวัดร้างมายาวนาน มีการขุดพบพระพุทธรูปปางนาคปรกเก่าแก่ข้างอุโบสถหลังเก่า กรมการศาสนาระบุตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2547
วัดสระกระเบื้องประกอบด้วยโบราณสถานและโบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ทรงเครื่องย่อมุมสมัยอยุธยาตอนปลาย มีชุดฐานสิงห์จำนวน 3 ฐาน องค์ระฆังหักหายแต่สันนิษฐานว่าคงเป็นองค์ระฆังเพิ่มมุม บัวทรงคลุ่มและส่วนของปล้องไฉนที่หักลงมาด้านล่าง อุโบสถมหาอุด ปัจจุบันเหลือเพียงฐานและผนังอาคารเท่านั้น มีฐานเขียงรองรับบัวคว่ำบัวหงาย พระปรางค์องค์ปัจจุบันสันนิษฐานว่าได้รับการบูรณะใหม่ในสมัยรัตนโกสินทร์ ส่วนฐานของพระปรางค์เป็นฐานสิงห์ 3 ฐาน ส่วนกลางเป็นเรือนธาตุ มีซุ้มจระนำทั้ง 4 ด้าน ส่วนหน้าบันของกรอบซุ้มประดับเครื่องถ้วยลายครามสันนิษฐานว่ามีการประดับเพิ่มเติมภายหลังในสมัยรัตนสินทร์ ส่วนยอดปรางค์ประดับด้วยกลีบขนุน 3 ชั้น ถัดจากนั้นเป็นกลีบมะเฟือง
วัดวิเศษวานิช
วัดวิเศษวานิช เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสมอโคน อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก
วัดวิเศษวานิชสร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2303 ในสมัยอยุธยาตอนปลายถึงกรุงธนบุรี เดิมมีนามเรียกกันว่า วัดหลวง เนื่องจากหลวงหรือทางราชการเป็นผู้จัดสร้างขึ้นมาเป็นวัดแรกของตำบลสมอโคน ต่อมาก็มีผู้เรียกนามวัดนี้ว่า วัดกลาง เนื่องจากวัดตั้งอยู่กลางหมู่บ้านของตำบล วัดตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำปิงเป็นร่องน้ำลึกมีการนำสินค้ามาค้าขายจอดเรือพักแรมเป็นประจำ เป็นร่องน้ำลึกพ่อค้าต่างถิ่นนำสินค้ามาค้าขายแลกเปลี่ยนนำเรือจอดพักแรมเป็นประจำ ทำให้ภายหลังได้เปลี่ยนนามวัดมาเป็น "วัดวิเศษวานิช" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2403 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2541
อุโบสถเก่าของวัดมีสภาพทรุดโทรม ไม้โครงสร้างหลังคาหักเหลือเป็นหลักฐานเล็กน้อย แนวผนังมีต้นไม้ขึ้นตามผนังรากไม้ชอนไช ทำให้ผนังแตกแยกสภาพแวดล้อม ทางวัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ใกล้เคียงหลังเก่า
วัดเกาะลาน
วัดเกาะลาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสมอโคน อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 39 ตารางวา
วัดเกาะลานสร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2420 สร้างขึ้นเพราะแต่เดิมประชาชนได้เดินทางไปทำบุญที่วัดวิเศษวานิชซึ่งมีระยะห่างออกไปประมาณ 2 กิโลเมตร แต่มีความยากลำบากในการคมนาคม ประกอบกับมีประชาชนหนาแน่นมากขึ้น จึงได้พร้อมใจกันจัดสร้างวัดขึ้นมาอยู่ทางตอนใต้ของหมู่บ้าน บริเวณที่ตั้งวัดเป็นเกาะใหญ่เกาะหนึ่งที่บริเวณภูเขามีต้นลานอยู่บ้าง จึงเรียกว่า "วัดเกาะลาน" แต่ประชาชนนิยมเรียกว่า วัดใต้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2449
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบอยู่ริมแม่น้ำปิง อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 5.50 เมตร ยาว 13.50 สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 วิหารกว้าง 17 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถและวิหารจำนวน 5 องค์ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น
Jihyo
สมคิด พุ่มพวง
สมคิด พุ่มพวง หรือฉายา คิดเดอะริปเปอร์  เป็นฆาตกรต่อเนื่องที่ก่อคดีฆาตกรรมในช่วง พ.ศ. 2548 และ พ.ศ. 2562 เขามีรูปแบบการฆาตกรรมด้วยการบีบคอ กดน้ำ และรัดคอเหยื่อ เขาถูกจับกุมที่จังหวัดชัยภูมิในคดีฆาตกรรมหมอนวดที่จังหวัดบุรีรัมย์ ศาลอุทรณ์และฎีกาตัดสินจำคุกตลอดชีวิตทั้ง 5 คดี สมคิด พุ่มพวงได้รับการลดโทษลงมาเรื่อย ๆ ตามหลักเกณฑ์เนื่องจากประพฤติตัวดี เขาจึงถูกย้ายออกจากเรือนจำกลางบางขวาง กลับภูมิลำเนามาอยู่ที่เรือนจำหนองคาย ก่อนจะได้รับการปล่อยตัวในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 แต่ก็ได้ก่อคดีฆาตกรรมซ้ำอีกครั้งในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2562
สมคิด เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 ที่อำเภอทุ่งสง เมื่อเขาอายุ 8 ปี เขาถูกพ่อนำมาฝากไว้กับลุงที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ต่อมาเขาได้เริ่มขโมยของภายในบ้าน วันหนึ่งเขาได้ไปขโมยรถจักรยานของครูทำให้เขาถูกไล่ออกจากโรงเรียน
เมื่อเขาอายุ 14 - 15 ปี ลุงได้พาเขามาทำงานที่โรงเลื่อยโดยมีหน้าที่ขับรถนำไม้ยางไปส่งที่โรงงานในอำเภอทุ่งสง วันหนึ่งเขาถูกลุงจับได้ว่าขโมยเงินของเจ้าของโรงเลื่อย เขาจึงถูกลุงไล่ออกจากบ้าน เขาจึงกลับไปหาพ่อที่จังหวัดตรัง หลังจากได้กลับไปอยู่กับพ่อเขาชอบขโมยและทะเลาะวิวาทอยู่เป็นประจำ ต่อมาเขาถูกกลุ่มวัยรุ่นทำร้ายทำให้เขาหนีออกจากหมู่บ้าน
พ.ศ. 2548.
การพิจารณาคดี.
พ.ศ. 2562.
หลังจากได้รับการปล่อยตัวออกจากเรือนจำหนองคายเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 สมคิดเริ่มคบหากับนางรัศมี มุลิจันทร์ซึ่งเป็นแม่บ้านของโรงแรมแห่งหนึ่ง วันที่ 15 ธันวาคม เพื่อนบ้านได้ยินเสียงทั้งคู่ทะเลาะวิวาทกันจนถึงเย็นเพื่อนบ้านไม่เห็นเธอออกไปทำงาน เพื่อนบ้านจึงไปเรียกหาเธอแต่ไม่มีเสียงขานรับเพื่อนบ้านจึงเปิดประตูเข้าไปในบ้านจึงพบศพเธออยู่ใต้ที่นอนสภาพศพถูกห่อด้วยผ้าห่มบริเวณลำคอถูกพันด้วยเทปใส ที่ข้อเท้าถูกมัดด้วยสายชาร์จโทรศัพท์และไม่พบนายสมคิด
แพทย์ชันสูตรศพพบว่า สาเหตุการเสียชีวิตจากการขาดอากาศหายใจ โดยคนร้ายใช้สายไฟรัดคอแล้วใช้เทปใสพันคอซ้ำ
ตำรวจชุดสืบสวนลงพื้นที่หาเบาะแสคนร้าย ตรวจสอบจากหลักฐานต่าง ๆ ที่ได้ในที่เกิดเหตุรวมทั้งสอบสวนพยานและนำภาพถ่ายผู้ต้องสงสัย พยานยืนยันตรงกันว่าคือนายสมคิด
วันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เจ้าหน้าที่ตำรวจสถานีตำรวจภูธรปากช่อง ได้รับการประสานจากเจ้าหน้าที่ตำรวจรถไฟว่ามีคนพบสมคิด พุ่มพวง บนรถไฟหลังรับแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจชุดสายสืบจึงเข้าล้อมบริเวณชานชาลาสถานีรถไฟปากช่องไว้ก่อนที่ขบวนรถไฟจะเข้าจอดเทียบชานชาลา เมื่อรถไฟจอดสนิทเจ้าหน้าที่ตำรวจจึงจู่โจมขึ้นบนตู้ที่ 2 พบ สมคิด แต่งกายปิดหน้ากากอนามัยที่จมูกและปากอำพรางตัว อย่างมิดชิด นั่งปะปนอยู่กับผู้โดยสาร เจ้าหน้าที่ได้ตรงเข้าจับตัวไว้ทันที ซึ่งสมคิดไม่ได้ขัดขืน
สมคิด พุ่มพวงได้ให้การว่าวันที่ 14 ธันวาคม ได้ขับรถจักรยานยนต์ของรัศมีไปจอดไว้ที่โรงพยาบาลขอนแก่น และขับรถจักรยานยนต์ของตัวเองกลับไปหานางรัศมีที่ อำเภอกระนวน ทำให้รัศมีไม่พอใจและทะเลาะกัน จนถึงเช้าวันที่ 15 ธันวาคม สมคิดทะเลาะกับรัศมี เขาได้ใช้มือบีบคอเธอจนสลบจากนั้นได้เอาสายไฟ รัดคอซ้ำจนเธอเสียชีวิต จากนั้นนำเทปกาวใสมาพันรอบคอซ้ำ แล้วใช้สายชาร์จโทรศัพท์มัดเท้าแล้วเก็บศพไว้ใต้ที่นอนแล้วจึงหลบหนี
เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2564 ศาลจังหวัดขอนแก่นมีคำพิพากษาให้ประหารชีวิต สมคิด พุ่มพวง เพียงสถานเดียว ในความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนและโดยการทรมานหรือกระทำทารุณโหดร้าย ลักทรัพย์ และซ่อนเร้น ย้าย หรือทำลายศพ แต่เนื่องจากความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนและโดยการทรมานหรือกระทำทารุณโหดร้ายที่สมคิดได้กระทำนั้น เป็นความผิดที่มีอัตราโทษสูงสุดคือประหารชีวิต จึงไม่สามารถนับโทษในคดีที่เหลือต่อได้
เจ้าฝ่ายหน้า
ตำบลไชโย
เทศบาลตำบลไชโย
เทศบาลตำบลไชโย เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลจรเข้ร้อง ตำบลไชยภูมิ ตำบลหลักฟ้า ตำบลชะไว และตำบลตรีณรงค์ และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 4 ของตำบลชัยฤทธิ์ ในอำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง ใน พ.ศ. 2563 ในเขตเทศบาลมีประชากร 12,700 คน
เทศบาลตำบลไชโยเดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลจรเข้ร้องที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 ต่อมาใน พ.ศ. 2516 ได้ขยายเขตสุขาภิบาลจรเข้ร้อง เพื่อความเหมาะสมในการทะนุบำรุงท้องถิ่นและบริหารกิจการของท้องถิ่นตามสภาพการขยายความเจริญของชุมชน โดยเพิ่มพื้นที่บางส่วนของตำบลไชยภูมิ บางส่วนของตำบลหลักฟ้า บางส่วนของตำบลชัยฤทธิ์ และบางส่วนของตำบลชะไว แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542
ต่อมาในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลไชยภูมิ สภาตำบลชะไว สภาตำบลจรเข้ร้อง สภาตำบลหลักฟ้า สภาตำบลตรีณรงค์ รวมกับเทศบาลตำบลจรเข้ร้อง จึงทำให้เขตเทศบาลครอบคลุมตำบลจรเข้ร้อง ตำบลไชยภูมิ ตำบลหลักฟ้า ตำบลชะไว และตำบลตรีณรงค์ทั้งหมด และในวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2550 กระทรวงมหาดไทยให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลตำบลจรเข้ร้องเป็นเทศบาลตำบลไชโย เพื่อความเหมาะสมและสอดคล้องตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตเทศบาล
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอไชโย อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดอ่างทองประมาณ 11.7 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 111 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 53.56 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 33,475 ไร่ มีถนนเชื่อมต่อกับอำเภอและจังหวัดอื่น ๆ ถนนสายหลัก ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 (บางปะอิน–แยกหลวงพ่อโอ) และถนนสายบ้านรี–มหานาม ส่วนการคมนาคมทางน้ำ จะอาศัยแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นเส้นทางในการเดินเรือ เพื่อการส่งสินค้าต่าง ๆ
อิซมาอิล บาการ์
อิซมาอิล บิน ฮาจี บาการ์  เป็นหัวหน้าเลขาธิการรัฐบาลมาเลเซียคนที่ 14 ที่ดำรงตำแหน่งในวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019
อิซมาอิลจบการศึกษาปริญญาตรี เศรษฐศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยมาลายาและปริญญาโทและเอกทางบริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยฮัลล์ สหราชอาณาจักร
Aenictus ceylonicus
Ismail Bakar
เอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค
เอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค หรือ เอเลเฟ่น เนเจอร์ พาร์ค  เป็นที่สำหรับสัตว์อาศัยและศูนย์ช่วยเหลือช้างในอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ภาคเหนือของประเทศไทย ซึ่งห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ประมาณ ที่ก่อตั้งโดยแสงเดือน ชัยเลิศ (ชื่อเล่น: เล็ก) ส่วนใน พ.ศ. 2556 เอราวัณ เอลลิเฟนท์ รีไทร์เม้นท์ ปาร์ค ได้เปิดทางภาคตะวันตกของประเทศไทยในฐานะสาขา กระทั่งภายใน พ.ศ. 2559 ได้มีปางช้างสาขาในจังหวัดสุรินทร์และในกัมพูชา รวมถึงมีแผนจะเปิดสวนช้างแห่งที่ห้าในจังหวัดภูเก็ต จากนั้นจึงได้ประสานงานกับมูลนิธิรักษ์ช้างและสิ่งแวดล้อม
แสงเดือน ชัยเลิศ เริ่มทำงานอนุรักษ์ช้างใน พ.ศ. 2539 ไม้สักซึ่งใช้ช้างจำนวนมากถูกห้ามในประเทศไทยใน พ.ศ. 2532 และช้างเหล่านั้นถูกทิ้งหรือขายเพื่อใช้ในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวหรือขอทานในเมือง รวมถึงช้างยังได้รับบาดเจ็บหลังจากลักลอบนำงาช้างไป
ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 รัฐบาลไทยได้ดำเนินการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในจังหวัดเชียงใหม่ การท่องเที่ยวสร้างรายได้ 350 ล้านดอลลาร์ใน พ.ศ. 2540 และเป็นแหล่งรายได้ที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัด โดยแผนการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเป็นที่ถกเถียงกับชนเผ่าพื้นเมืองที่นั่น
ใน พ.ศ. 2541 องค์การที่เรียกว่ากรีทัวร์ที่ดำเนินการโดยอดัม ฟลิน ได้ก่อตั้งเอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและสงวนพันธุ์ช้าง ที่ได้รับการช่วยเหลือในหุบเขาทางเหนือที่เดินทางจากเทศบาลนครเชียงใหม่ประมาณหนึ่งชั่วโมง โดยมีแสงเดือน ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินบางส่วนและเช่าบางส่วนจากรัฐบาลไทย ในขณะนั้น สวนธรรมชาติดังกล่าวได้มีการแสดงช้างทุกวัน โดยช้างจะแสดงการเล่นตลกต่าง ๆ เช่น ทรงตัวบนขาข้างหนึ่ง, เล่นฟุตบอล และรวมถึงการให้ขี่ช้าง เธอได้สานต่อส่วนที่แยกจากกันต่อไปบนหนึ่งในภูเขาที่อยู่รายรอบสำหรับสัตว์ที่ได้รับความเสียหายโดยเฉพาะ ซึ่งเธอเรียกว่า "สวรรค์ของช้าง" สวนธรรมชาตินี้มีช้างที่ได้รับการช่วยเหลือ 34 เชือก เป้าหมายของเธอคือการยุติการแสดงในท้ายที่สุด และดำเนินการเพื่อสงวนพันธุ์เท่านั้น
เมื่อ พ.ศ. 2545 แสงเดือนเป็นที่รู้จักในด้านการรณรงค์ต่อต้านการทำให้ช้างสยบ และในช่วงนั้น ได้มีการเผยแพร่สารคดีเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อช้างในประเทศไทยที่มีผลงานของแสงเดือน ซึ่งในการตอบสนอง องค์การพิทักษ์สัตว์ได้เรียกร้องให้คว่ำบาตรประเทศไทยจนกว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไข
ใน พ.ศ. 2548 การรณรงค์คว่ำบาตรได้ทำให้แสงเดือนอึดอัดต่อรัฐบาลไทย และนำไปสู่การขู่ฆ่า รวมถึงมูลนิธิเพื่อนช้าง ซึ่งเป็นองค์การที่ได้รับทุนจากรัฐบาลซึ่งทำงานเพื่อปรับปรุงสภาพของช้าง ต้องยุติการจัดหาเงินทุนสำหรับงานของแสงเดือน แสงเดือนได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน "ฮีโรของเอเชีย" ในนิตยสาร"ไทม์"ฉบับเอเชีย ฉบับพิเศษหลังเกิดสึนามิ พ.ศ. 2548 ภายใน พ.ศ. 2548 ช้าง 17 เชือกที่แสงเดือนช่วยชีวิตนั้นโตแล้ว และเธอยังได้เปิดองค์การท่องเที่ยวในเชียงใหม่ ถึงเวลานี้ สวนธรรมชาติดังกล่าวจะไม่เปิดการแสดงอีกต่อไป และได้เปลี่ยนไปใช้รูปแบบธุรกิจที่นักท่องเที่ยวสามารถเข้ามาช่วยดูแลช้างได้
ใน พ.ศ. 2553 สวนธรรมชาตินี้มีช้าง 33 เชือก และผู้เยี่ยมชมสามารถมาได้ถึง 28 วัน โดยจ่ายเงิน 400 ดอลลาร์ต่อสัปดาห์
ครั้นเมื่อ พ.ศ. 2556 เอราวัณ เอลลิเฟนท์ รีไทร์เม้นท์ ปาร์ค ได้เปิดทางทิศตะวันตกของประเทศไทยบนเนื้อที่ 50 เฮกตาร์ข้างแม่น้ำแคว ซึ่งใช้เวลาเดินทางจากเมืองกาญจนบุรี 1 ชั่วโมง โดยเป็นส่วนขยายของสวนธรรมชาติเดิมและใช้รูปแบบธุรกิจเดียวกัน สถานที่ดังกล่าวเปิดตัวด้วยช้างห้าเชือก ทว่าหนึ่งในนั้นได้เสียชีวิตในปีแรก ส่วนใน พ.ศ. 2557 มีช้าง 37 เชือกที่เอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค
ณ พ.ศ. 2559 แสงเดือนได้ช่วยชีวิตช้างที่ทุกข์ทรมานรวมแล้ว 200 เชือก นับตั้งแต่เธอเริ่มใน พ.ศ. 2539 และมีปางช้างสาขาในจังหวัดสุรินทร์รวมถึงในกัมพูชา ตลอดจนมีแผนจะเปิดสวนธรรมชาติแห่งที่ห้าในจังหวัดภูเก็ต ซึ่งความพยายามนี้ได้รับการประสานงานโดยมูลนิธิอนุรักษ์ช้างและสิ่งแวดล้อม ซึ่งบริหารงานโดยคนกลุ่มเดียวกัน
การยอมรับและการปรับปรุง.
สำหรับผลงานของเธอ แสงเดือนได้รับรางวัลและการยอมรับจำนวนมาก เช่น “ฮีโรออฟแพลเนต” ของมูลนิธิฟอร์ด (พ.ศ. 2544), ฮีโรออฟเอเชียของนิตยสารไทม์ (พ.ศ. 2548), หนึ่งในหกวีรสตรีแห่งการอนุรักษ์โลก (พ.ศ. 2553) และรางวัลความรับผิดชอบของประเทศไทยสำหรับสวัสดิภาพสัตว์ (พ.ศ. 2561) นอกจากช้างแล้ว แสงเดือนยังจัดหาที่พักให้สุนัขกว่า 400 ตัว, แมว, นก และควายน้ำ ที่สวนธรรมชาติดังกล่าว เธอยังโน้มน้าวให้ที่พักอิสระหลายแห่งปรับปรุงชีวิตของช้าง และห้ามนักท่องเที่ยวขี่มันผ่านโครงการขยายที่ชื่อ"แซดเดิลออฟ!" ของเธอ
ใน พ.ศ. 2554 ด้วยความช่วยเหลือของเอลลิแฟนท์เอดอินเตอร์เนชันแนลได้มีการจัดทำรายงานเพื่อช่วยดูแลช้างในเอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค (เพื่อแก้ไขโรคเท้า, การฝึกควาญช้าง และการจัดการ แก้ไขอาหารของช้าง, สุขอนามัย, การออกกำลังกาย รวมถึงระดับความเครียด ตลอดจนไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวสัมผัสช้างโดยตรง)
ทั้งนี้ ช้างอาบน้ำด้วยตัวเอง โดยตั้งแต่ พ.ศ. 2561 ช้างมีการติดต่อใกล้ชิดกับอาสาสมัครและผู้มาเยือนน้อยลง ช้างอาบน้ำเองโดยไม่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้มาเยี่ยมเยือน นี่เป็นส่วนหนึ่งของขั้นตอนต่อไปของเอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค เพื่อให้ช้างมีโอกาสได้ใช้ชีวิตอย่างเป็นธรรมชาติมากที่สุด
เอเลเฟ่น เนเจอร์ พาร์ค
สุขาภิบาลท่าฉลอม
เอ็มคอตเอชดี
แจ็ก พาแลนซ์
แจ็ก พาแลนซ์ (, ชื่อเกิด วลาดีมีร์ พอลานิก ; 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 – 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักอย่างดีจากบทชายบึกบึนและตัวร้าย เขาถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สามครั้ง ในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ซัดเดนเฟียร์" (1952), "เชน เพชฌฆาตกระสุนเดือด" (1953) และ "หนีเมืองไปเป็นคาวบอย" (1991) ซึ่งทำให้เขาชนะรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก
พาแลนซ์เกิดในลัตตีเมอร์ รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นบุตรชายของผู้อพยพชาวยูเครน เขาเคยรับราชการที่กองทัพอากาศทหารบกสหรัฐในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พาแลนซ์ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดเป็นเวลาสั้น ๆ ก่อนได้ประกอบอาชีพในโรงละคร เขาปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์ฟิล์มนัวร์เรื่อง "แพนิกอินเดอะสตรีต" (1950) ตามมาด้วย"ซัดเดนเฟียร์" และ "เชน เพชฌฆาตกระสุนเดือด" พาแลนซ์ยังแสดงเป็นเคานต์แดรกคูลาในภาพยนตร์โทรทัศน์ ค.ศ. 1974 ใน "แบรมสโตกเกอร์แดรกคูลา" และเจ้าแห่งอาชญากรรม อีฟว์ แปเร ใน "2 โหดไม่รู้ดับ" (1989) นอกจากนั้นยังรับหน้าที่เป็นพิธีกรของซีรีส์โทรทัศน์ทางช่องเอบีซี ใน "ริปลีย์ เชื่อหรือไม่" (1982–1986)
พาแลนซ์เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 2006 ด้วยโรคชรา ณ บ้านพักของฮอลลี ลูกสาวของเขาในมอนเตซีโต รัฐแคลิฟอร์เนีย
ประวัติศาสตร์สเปน (ค.ศ. 1700–1810)