pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เกี่ยวกับกฎหมายทารุณกรรมทางเพศต่อเด็กโดยเฉพาะที่ปฏิบัติต่อเด็กแยกจากผู้ใหญ่ในกรณีกระทำผิดทางเพศ แม้ว่าจะไม่มีกฎหมายเช่นนี้เป็นเวลานาน แต่ต่อมารัฐสภาอินเดียก็ได้ผ่าน "กฎหมายการป้องกันเด็กจากการกระทำผิดทางเพศ" ในวันที่ 22 พฤษภาคม 2012 ซึ่งมีผลต่อมาวันที่ 14 พฤศจิกายน 2012
ในงานสำรวจหนึ่ง เด็กวัยรุ่นไต้หวัน 2.5% รายงานว่า ได้ประสบทารุณกรรมทางเพศในวัยเด็ก
และเอกอัครราชทูตแห่งสหราชอาณาจักรได้กล่าวในปี 2007 ว่า รัฐบาลประเทศอุซเบกิสถานได้ใช้ข้อหาข่มขืนเด็กเพื่อให้นักโทษสารภาพโทษที่ไม่เป็นจริง
เขตมหาสมุทรแปซิฟิก.
ตาม UNICEF เกือบครึ่งหนึ่งของเหยื่อที่รายงานการข่มขืนในประเทศปาปัวนิวกินีอายุต่ำกว่า 15 ปี และ 13% อายุน้อยกว่า 7 ขวบ
ในขณะที่องค์กร ChildFund (ทุนเด็ก) แห่งประเทศออสเตรเลียอ้าง ส.ส.ท่านหนึ่งกล่าวว่า ผู้ที่หาความช่วยเหลือทางการแพทย์หลังจากถูกข่มขืนในปาปัวนิวกินี ครึ่งหนึ่งอายุต่ำกว่า 16 ปี 25% อายุน้อยกว่า 10 ขวบ และ 10% น้อยกว่า 8 ขวบ
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีงานศึกษาในเขตเอเชียและมหาสมุทรแปซิฟิกที่พบว่า ชายที่มีประวัติเป็นเหยื่อ โดยเฉพาะการถูกข่มขืนหรือถูกบังคับทางเพศ มีโอกาสสูงกว่าที่จะร่วมการข่มขืนผู้ที่ไม่ใช่คู่ครอง ทั้งแบบเดี่ยวและแบบเรียงคิว
และ ชาย 57.5% (587 จาก 1,022 คน) ที่ข่มขืนผู้ไม่ใช่คู่ครอง ทำผิดครั้งแรกเมื่อเป็นวัยรุ่น
สหรัฐและยุโรป.
ทารุณกรรมทางเพศต่อเด็กเกิดขึ้นบ่อย ๆ ในสังคมชาวตะวันตก
แต่อัตราความแพร่หลายยากที่จะกำหนดให้ชัด
งานวิจัยในอเมริกาเหนือสรุปว่า ประมาณ 15-25% ของหญิง และ 5-15% ของชาย ถูกทารุณกรรมทางเพศในวัยเด็ก
ในสหราชอาณาจักร งานศึกษาปี 2010 ประเมินความแพร่หลายที่ 5% สำหรับเด็กชาย และ 18% สำหรับเด็กหญิง
มีรายงานตำรวจกว่า 23,000 กรณีในสหราชอาณาจักรระหว่างปี 2009-2010
เด็กหญิงมีโอกาส 6 เท่าของเด็กชายที่จะถูกทำร้าย คือ 86% เป็นหญิงและที่เหลือเป็นชาย
องค์กรพิทักษ์เด็กองค์กรหนึ่งประเมินว่า เหยื่อ 2 ใน 3 เป็นหญิง และที่เหลือเป็นชาย และเป็นห่วงว่า เหยื่อเด็กชายอาจจะถูกละเลยไม่มีการดูแลป้องกันอย่างทั่วถึง
ส่วนประเทศสหรัฐอเมริกามีค่าประเมินต่าง ๆ กัน
งานทบทวนวรรณกรรม 23 งานพบอัตราระหว่าง 3-37% สำหรับชาย และ 8-71% สำหรับหญิง และดังนั้นค่าเฉลี่ยก็คือ 17% สำหรับเด็กชาย และ 28% สำหรับเด็กหญิง
ในขณะที่งานวิเคราะห์สถิติโดยใช้ข้อมูลจากงานศึกษาตามขวาง (cross-sectional study) ประเมินค่าที่ 7.2% สำหรับชาย และ 14.5% สำหรับหญิง
กระทรวงบริการสุขภาพและชีวิตมนุษย์ (US Department of Health and Human Services) รายงานกรณีทารุณกรรมทางเพศต่อเด็กที่มีมูล 83,600 กรณีในปี 2005
และการรวมกรณีที่ไม่ได้รายงานก็จะทำให้ตัวเลขรวมสูงยิ่งกว่านั้น
ตามนักวิชาการคู่หนึ่งในปี 2005 "งานศึกษาระดับชาติหลายงานพบว่า เด็กแอฟริกันอเมริกันและเด็กผิวขาวที่ไม่ใช่คนเชื้อสายสเปน ประสบทารุณกรรมทางเพศในระดับใกล้ ๆ กัน"
แต่ว่างานศึกษาอื่นพบว่า ทั้งคนผิวดำ คนเชื้อสายสเปน และคนเชื้อสายลาตินอเมริกา มีโอกาสเสี่ยงตกเป็นเหยื่อมากกว่าคนพวกอื่น
งานสำรวจปี 1981 พบว่า ประมาณ 20-33% ของหญิงทั้งหมดรายงานประสบการณ์ทางเพศกับผู้ใหญ่ในวัยเด็ก
งานสำรวจปี 1992 ที่ศึกษาการสมสู่ร่วมสายโลหิตระหว่างพ่อ-ลูกสาวในประเทศฟินแลนด์รายงานว่า สำหรับเด็กไฮสกูลอายุ 25 ปีที่ให้คำตอบ ในบรรดาที่อยู่กับพ่อจริง ๆ 0.2% รายงานประสบการณ์ทางเพศกับพ่อ ในบรรดาที่อยู่กับพ่อเลี้ยง 3.7% รายงานประสบการณ์ทางเพศ
เป็นงานที่นับแต่ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อ-ลูกสาว และไม่ได้รวมเอารูปแบบอื่นของทารุณกรรมทางเพศต่อเด็ก
งานสำรวจสรุปว่า "ความรู้สึกของเด็กหญิงเกี่ยวกับประสบการณ์การสมสู่ร่วมสายโลหิต ไม่ดีอย่างท่วมท้น"
มีนักวิชาการอื่น ๆ ที่อ้างว่า อัตราความแพร่หลายสูงมากยิ่งกว่านั้น และมีกรณีหลายกรณีที่ไม่มีการแจ้ง
งานวิจัยหนึ่งพบว่า ผู้มีอาชีพเกี่ยวกับเด็ก ไม่รายงานทารุณกรรมทางเพศต่อเด็กที่พบในกรณี 40%
ส่วนงานอีกงานหนึ่งแสดงว่า เด็กจำนวนมากที่ถูกทารุณกรรมทางเพศ "มีการระบุโดยปัญหาทางกายที่ภายหลังวินิจฉัยว่าเป็นกามโรค...และเพียงแค่ 43% จากที่วินิจฉัยว่าเป็นกามโรค เปิดเผยทารุณกรรมทางเพศในการสอบถามเบื้องต้น"
งานวิทยาการระบาดปี 1993 เกี่ยวกับทารุณกรรมต่อเด็กทางเพศ พบว่า ไม่มีลักษณะทางประชากร (demographic) หรือทางครอบครัวของเด็กที่สามารถใช้เป็นเกณฑ์ระบุว่าเด็กถูกทารุณกรรมทางเพศ
ตามกระทรวงศึกษาสหรัฐ ในโรงเรียนสหรัฐ
"นักเรียนเกือบ 9.6% ตกเป็นเหยื่อการละเมิดทางเพศของบุคลากรในโรงเรียนในช่วงวัยเรียน"
และนักเรียนชายเป็นเหยื่อในอัตรา 23-44% ของเหยื่อทั้งหมด
และการละเมิดทางเพศโดยเพศเดียวกันต่อนักเรียนอยู่ที่ 18-28% ที่รายงาน โดยขึ้นอยู่กับงานศึกษา
การแจ้งทารุณกรรมทางเพศต่อเด็กชายโดยผู้ทำผิดทั้งชายและหญิงเชื่อว่า ต่ำจากความจริงโดยสำคัญ เนื่องจากปัญหาการเหมารวมเรื่องเหยื่อทางพศ การปฏิเสธความจริงของสังคม การลดความสำคัญของเหยื่อผู้ชาย และงานวิจัยในเรื่องนี้ที่มีน้อย
การตกเป็นเหยื่อของแม่หรือญาติผู้หญิงเป็นเรื่องที่ศึกษากันน้อยและมีการแจ้งน้อย
แต่ว่า ทารุณกรรมของเด็กหญิงโดยแม่ ญาติหรือคนอื่นที่เป็นหญิง ก็ยังเริ่มจะมีการวิจัยและรายงานแม้ว่าทารุณกรรมของหญิงต่อเด็กหญิงจะเป็นเรื่องต้องห้ามทางสังคม
ในงานศึกษาที่ถามนักเรียนเรื่องการละเมิดทางเพศ นักเรียนรายงานผู้ทำผิดเพศหญิงในระดับที่สูงกว่าการรายงานของผู้ใหญ่
มีการอ้างว่ารายงานที่ต่ำกว่าความจริงเช่นนี้ มีเหตุมาจากการปฏิเสธทางสังคมว่ามีทารุณกรรมทางเพศที่ทำโดยหญิง
เพราะว่า "ผู้ชายถูกเลี้ยงให้เชื่อว่าตนควรจะรู้สึกภาคภูมิใจหรือชอบใจความสนใจทางเพศจากผู้หญิง"
นักข่าวในเรื่องสิทธิสตรีผู้มีชื่อเสียงคนหนึ่งกล่าวว่า การแจ้งต่ำกว่าความจริง มีส่วนจากการที่ผู้คนรวมทั้งลูกขุน ไม่สามารถมองผู้ชายว่าเป็น "เหยื่อจริง ๆ"
กฎหมายในประเทศต่าง ๆ.
ทารุณกรรมทางเพศต่อเด็กเป็นเรื่องผิดกฎหมายเกือบทุกประเทศในโลก ปกติจะมีโทษหนัก ในบางที่อาจจะเป็นโทษจำขังทั้งชีวิตหรือโทษประหารชีวิต
การร่วมเพศระหว่างผู้ใหญ่กับเด็กอายุต่ำกว่าที่ยอมให้ร่วมประเวณีได้
อาจจัดว่าเป็นการข่มขืนโดยกฎหมายอาจจัดว่าเป็นการข่มขืนโดยกฎหมาย (statutory rape) ในบางประเทศ
โดยมีหลักว่า เด็กไม่สามารถให้ความยินยอมได้ และการยินยอมของเด็กที่ปรากฏไม่จัดว่าเป็นการยินยอมที่มีผลตามกฎหมาย
อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิของเด็ก (Convention on the Rights of the Child ตัวย่อ CRC) เป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศที่บังคับให้รัฐปกป้องสิทธิของเด็ก
มาตรา 34 และ 35 บังคับให้ประเทศต่าง ๆ ป้องกันเด็กจากการฉวยผลประโยชน์ทางเพศและทารุณกรรมทางเพศทุกรูปแบบ
ซึ่งรวมทั้งการบีบบังคับให้เด็กทำกิจกรรมทางเพศ การค้าประเวณีเด็ก และการฉวยผลประโยชน์จากสื่อลามกอนาจารเด็ก
และบังคับให้รัฐป้องกันการลักพาตัวและการค้าเด็ก
โดยเดือนพฤศจิกายน 2008 ประเทศ 193 ประเทศอยู่ใต้สนธิสัญญานี้
รวมทั้งสมาชิกทุกประเทศในสหประชาชาติยกเว้นประเทศสหรัฐอเมริกาและเซาท์ซูดาน
ส่วนสภายุโรป (Council of Europe) ได้ตกลงใช้ อนุสัญญาการป้องกันเด็กจากการฉวยผลประโยชน์และทารุณกรรมทางเพศ (Council of Europe Convention on the Protection of Children against Sexual Exploitation and Sexual Abuse) เพื่อป้องกันทารุณกรรมที่เกิดในบ้านหรือครอบครัว
ส่วนในสหภาพยุโรป เรื่องทารุณกรรมตกอยู่ใต้กลุ่มกฎหมายที่เรียกว่า คำสั่งสหภาพยุโรป (Directive)
ซึ่งมีกฎหมายเกี่ยวกับรูปแบบทารุณกรรมต่อเด็กทางเพศหลายอย่าง รวมทั้งการฉวยประโยชน์การค้าทางเพศจากเด็ก (commercial sexual exploitation of children)
ในประเทศตะวันตก ภายใน 2-3 ทศวรรษที่ผ่าน ๆ มา ทารุณกรรมทางเพศต่อเด็กได้กลายมาเป็นอาชญากรรมที่ประชาชนให้ความสนใจอย่างสูง
เพราะว่า เริ่มตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 ทารุณกรรมทางเพศต่อเด็กและการล่วงละเมิดทางเพศต่อเด็กเริ่มรู้จักกันเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ว่ามีผลเสียหายอย่างลึกซึ้งต่อเด็ก และดังนั้นจึงกลายเป็นเรื่องที่สังคมยอมรับไม่ได้โดยทั่วไป
แม้ว่าการใช้เด็กสนองอารมณ์ทางเพศโดยผู้ใหญ่จะมีอยู่มาก่อนแล้วตลอดประวัติศาสตร์ แต่ก็เพิ่งกลายมาเป็นเรื่องที่ประชาชนให้ความสนใจเมื่อไม่นานมานี้
วรรณกรรมต้น ๆ.
งานแรกที่อุทิศให้กับเรื่องทารุณกรรมทางเพศต่อเด็กปรากฏในประเทศฝรั่งเศสในปี 1857 คือ "การศึกษาทางการแพทย์-กฎหมายเกี่ยวกับการประทุษร้ายทางเพศ"  โดยนายแพทย์ชาวฝรั่งเศสและผู้บุกเบิกนิติเวชศาสตร์
คดีแพ่งในประเทศต่าง ๆ.
ในสหรัฐอเมริกา ความตระหนักเรื่องปัญหานี้ในสังคมได้จุดชนวนการฟ้องคดีในศาลเรียกร้องค่าเสียหายโดยเหยื่อ
คือ ความเข้าใจในสังคมเป็นกำลังใจให้เหยื่อกล้าเผชิญหน้าในเรื่องนี้ แทนที่จะเก็บไว้เป็นความลับเหมือนสมัยก่อน
มีบางรัฐที่ได้ออกกฎหมายโดยเฉพาะเพื่อยืดกำหนดอายุความออกไป เพื่อให้เหยื่อมีสิทธิฟ้องศาลได้บางครั้งเป็นเวลาหลายปีหลังจากบรรลุนิติภาวะแล้ว
การฟ้องศาลสามารถทำได้ในกรณีที่บุคคลหรือองค์กร เช่น โรงเรียน องค์กรศาสนา องค์กรเยาวชน ที่มีหน้าที่ดูแลเด็กแต่ละเลยหน้าที่จนมีผลเป็นทารุณกรรมต่อเด็ก
ในกรณีเรื่องทารุณกรรมของเด็กโดยบุคลากรในกลุ่มโรมันคาทอลิก เขตมิสซังต่าง ๆ ในสหรัฐได้จ่ายค่าเสียหายไปแล้วประมาณ 1,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 35,470 ล้านบาทต้นปี 2559) เพื่อยุติคดีเป็นร้อย ๆ ตั้งแต่ต้นคริสต์ทษศวรรษ 1990
และก็ยังมีคดีฟ้องศาลต่อกลุ่มคริสต์ศาสนิกชนขวาจัดอีกด้วย
ที่มีทารุณกรรมที่ไม่ได้แจ้งความ และเหยื่อถูกกดดันให้เก็บเป็นความลับ
แต่ว่า การฟ้องคดีในศาลต้องผ่านอะไรหลาย ๆ อย่าง ดังนั้น จึงมีความเป็นห่วงว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ที่เป็นโจทก์ จะเหมือนกับตกเป็นเหยื่ออีกผ่านกระบวนการในศาล เหมือนกับที่เหยื่อกรณีข่มขืนอาจจะประสบ
ทนายเชี่ยวชาญในเรื่องนี้ได้กล่าวว่า เด็กที่ต้องเกี่ยวข้องกับกระบวนการยุติธรรม โดยเฉพาะที่ถูกทารุณกรรมหรือทำร้ายทางเพศ (molestation) ควรจะมีระเบียบการที่ช่วยป้องกันจากการถูกก่อกวนในกระบวนการศาล
ในเดือนมิถุนายน 2008 ศาลสูงสุดของประเทศแซมเบียได้ตัดสินคดีสำคัญเกี่ยวกับทารุณกรรมต่อเด็กโดยครู คือศาลได้ปรับค่าเสียหายมูลค่า 45 ล้านความชาแซมเบีย (ประมาณ 315,000 บาทต้นปี 2559) ให้กับโจทก์ซึ่งเป็นเด็กหญิงอายุ 13 ที่ถูกทารุณกรรมและข่มขืนโดยครู
โดยปรับครูในฐานะ "คนมีอำนาจ" ที่ศาลกล่าวไว้ว่า "มีความรับผิดชอบทางจริยธรรมต่อเด็กนักเรียน"
ในรายงานปี 2000 ขององค์การอนามัยโลก "รายงานโลกเรื่องความรุนแรงและสุขภาพ (บทที่ 6 - ความรุนแรงทางเพศ)" กล่าวว่า "สิ่งที่ทำในโรงเรียนมีความสำคัญอย่างยิ่งในการลดความรุนแรงทางเพศและความรุนแรงแบบอื่น ๆ
คือในหลาย ๆ ประเทศ ความสัมพันธ์ทางเพศระหว่างครูกับเด็กไม่จัดเป็นเรื่องร้ายแรง และนโยบายจัดการเรื่องการก่อกวนทางเพศในโรงเรียนก็ไม่มีหรือไม่บังคับใช้
แต่ว่าในปีที่เพิ่งผ่าน ๆ มา บางประเทศก็เริ่มออกฎหมายห้ามเพศสัมพันธ์ระหว่างครูกับเด็ก
ซึ่งสามารถช่วยลดการก่อกวนทางเพศได้ในโรงเรียน
แต่ว่า นโยบายกว้าง ๆ อย่างอื่นก็ยังจำเป็น เช่น การปรับปรุงการฝึกครูและการจัดหาครู การปรับปรุงหลักสูตร เพื่อที่จะเปลี่ย น(ค่านิยม)ความสัมพันธ์ระหว่างเพศในโรงเรียน"
ในเดือนมีนาคม 2011 ตำรวจยุโรปยุโรโพล ได้ปฏิบัติการชื่อว่า Operation Rescue (ปฏิบัติการช่วยชีวิต) โดยจับสมาชิกกลุ่มใคร่เด็กออนไลน์ 184 คนจาก 670 คนที่ระบุ และช่วยชีวิตเด็ก 230 คน เป็นการจับกุมใหญ่ที่สุดที่เคยทำในเรื่องนี้
ในปี 2010 ชายเชื้อสายปากีสถาน 5 คนในสหราชอาณาจักรถูกตัดสินว่าผิดข้อหาละเมิดทางเพศซึ่งเกิดขึ้นระหว่างปี 1997-2013 ในเมืองร็อตเธอร์แฮม เรื่องนี้เป็นเรื่องอื้อฉาวเนื่องจากระยะเวลาดำเนินความผิดที่ยาวนาน และความล้มเหลวหลายครั้งหลายหนของเจ้าหน้าที่ในการตรวจสอบ
หนังโป๊เด็ก
การล่วงละเมิดทางเพศเด็ก
กันดะฮาร์
กันดะฮาร์  เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของอัฟกานิสถาน รองจากกรุงคาบูล ข้อมูลปี ค.ศ. 2015 มีประชากรทั้งหมด 614,118 คน ตั้งอยู่ในจังหวัดกันดะฮาร์ สูง 1,010 เมตรจากระดับน้ำทะเล แม่น้ำที่สำคัญได้แก่ แม่น้ำอาร์กันดับ
แคว้นกุรุ
โรมารีอู
โรมารีอู จี โซซา ฟาเรีย  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โรมารีอู เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1966 เกิดที่เมืองจากาเรซีโย ประเทศบราซิล เป็นอดีตนักฟุตบอล ตำแหน่งกองหน้าตัวรุก ผู้จัดการทีม และปัจจุบันเป็นนักการเมือง เขาดำรงตำแหน่งคล้ายผู้ว่าการในบ้านเกิดของเขา เขาช่วยให้ฟุตบอลทีมชาติบราซิลชนะในฟุตบอลโลก 1994
เขาได้รับการเลือกเป็นนักฟุตบอลแห่งปีของฟีฟ่า และได้รับรางวัลลูกบอลทองคำ ในปี ค.ศ. 1994 ได้รับเลือกเป็นกองหน้าของฟีฟ่าดรีมทีม ติดอยู่ในรายชื่อนักฟุตบอลยอดเยี่ยม 125 คน ที่ยังมีชีวิตอยู่ ในการเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีของฟีฟ่า และยังมีการอ้างว่าเขายิงประตูได้มากกว่า 1,000 ประตู แต่ก็เชื่อว่าเกินความจริง เพราะหากนับแล้วสถิติยิงประตูอยู่ที่ 900 ประตูกว่า
โรมาริโอ
โรมาริโอ้
ชอง-ฟรองซัว ชองโปลียง
ออคตาฟ มีโบ
Udcbat
กรุงพระสีหนุ
น้องตุ้ม
เคบี
บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์
บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์  เป็นภาพยนตร์ไทยอิงชีวประวัติ น้องตุ้ม (ปริญญา เจริญผล) ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับการกล่าวว่าไม่ค่อยประสบความสำเร็จในประเทศไทยเท่าใดนัก หากแต่ประสบความสำเร็จในเวทีสากล โดยภาพยนตร์ชุดนี้สามารถทำรายได้นอกประเทศไทยรวม 1 ล้านเหรียญ ซึ่งส่วนหนึ่งของการตอบรับ มาจากความนิยมของมวยไทยของผู้ชม
ทั้งนี้ อัสนี สุวรรณ ซึ่งเป็นนักแสดงนำผู้รับบทเป็นน้องตุ้มในภาพยนตร์ชุดนี้ ยังเคยเป็นนักมวยไทยมาก่อนด้วยเช่นกัน
เป็นเรื่องจริงของชายคนหนึ่ง ที่มีจิตใจเป็นหญิงมาตั้งแต่เด็ก และมีความใฝ่ฝันว่าจะเป็นผู้หญิงในวันข้างหน้า ในวัยเยาว์ เขาได้ใช้ชีวิตเร่ร่อนช่วยพ่อแม่ในจังหวัดต่างๆ รวมทั้งเคยบวชเรียนเป็นเณรติดตามพระธุดงค์ แล้วเขาก็ได้เข้าสู่วงการมวยไทยในเวลาต่อมา ซึ่งมีชื่อเสียงไปทั่วโลก ชีวิตเขาล้วนมีความขัดแย้งภายในจิตใจ เขามีทั้งความอ่อนโยน รักสวยรักงาม และขณะเดียวกันเขาก็มีความเป็นนักสู้ไม่แพ้ชายชาตรี
และแล้ว การโคจรสู่มหาศึกที่โตเกียวโดมก็ได้เริ่มขึ้น เขาได้พบกับคู่ต่อสู้ซึ่งเป็นนักมวยปล้ำหญิงที่มีชื่อว่า เคียวโกะ อิโนะอุเอะ ซึ่งถือได้ว่าเป็นการต่อสู้ที่มีความขัดแย้งทางร่างกายและจิตใจสำหรับเขาเป็นอย่างมาก
คอมมอนส์ตัง
โควตตัง
วิกิพีเดียภาษาสันสกฤต
วิกิพีเดียภาษาสันสกฤต  (หรือ sawiki) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาสันสกฤต เริ่มสร้างเมื่อธันวาคม พ.ศ. 2546 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาสันสกฤตมีบทความมากกว่า 10,058 บทความ (1 เมษายน 2559)
ป่ากงเปียญ
ป่ากงเปียญ  เป็นป่าใหญ่ในแคว้นปีการ์ดี ประเทศฝรั่งเศส ใกล้กับเมืองกงเปียญและอยู่ห่างจากกรุงปารีสขึ้นมาทางเหนือประมาณ 60 กิโลเมตร
ป่ากงเปียญเป็นรูปเกือบวงกลมมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 14 กิโลเมตร เส้นรอบวงยาวประมาณ 93 กิโลเมตร และมีพื้นที่คร่าว ๆ 35,620 เอเคอร์ ทำให้มันเป็น "ป่าไม้ของรัฐ" (forêt domaniale) ขนาดใหญ่ที่สุดอันดับสาม
ป่ากงเปียญชุ่มชื้นเพราะอยู่ติดกับแม่น้ำอวซและแอน เช่นเดียวกับลำน้ำสาขาและธารน้ำที่เล็กกว่าอีกมาก
ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ป่าโอบล้อมเมืองขนาดเล็กชื่อเดียวกัน และทางเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ พ้นแม่น้ำแอนไป เป็นป่าแห่งชาติขนาดใหญ่แลก (Forêt Domaniale de Laigue) รอบอาณาเขตส่วนที่เหลือ ป่ากงเปียญติดต่อกับเทศบาลหลายแห่ง และทางใต้ มันติดต่อกับป่าอาลัต (Halatte)
ป่ากงเปียญเป็นสถานที่สงบศึกระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรกับเยอรมนี ซึ่งยุติสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของฝรั่งเศส จอมพลฟ็อชเรียกประชุมการสงบศึกลึกเข้าไปในป่าข้างหมู่บ้านขนาดเล็กชื่อ เรอตงด์ (Rethondes) โดยตั้งใจให้เป็นความลับเพราะเขาต้องการกีดกันมิให้นักหนังสือพิมพ์มารบกวน เช่นเดียวกับการละเว้นผู้แทนเยอรมันจากการแสดงความเป็นปรปักษ์โดยชาวฝรั่งเศสท้องถิ่น
โตเกียวตะวันตก
โตเกียวตะวันตก หรือ พื้นที่ทามะ  หรือ โทกะ  หมายถึงส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ที่อยู่นอกเหนือจากส่วนตะวันออกที่เป็น 23 เขตพิเศษ และส่วนที่เป็นหมู่เกาะ พื้นที่ทามะประกอบไปด้วยเขตปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลจำนวน 30 แห่ง
พื้นที่ทามะมักเรียกว่า "ซัง-ทามะ"  เนื่องจากเดิมประกอบด้วย 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอนิชิตามะ อำเภอคิตะตามะ และอำเภอมินามิตามะ และพื้นที่ทามะยังเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคานางาวะก่อนที่จะย้ายมาขึ้นกับโตเกียวใน ค.ศ. 1893
รายชื่อเทศบาล.
โตเกียวตะวันตกประกอบด้วยเทศบาลจำนวน 30 แห่ง แบ่งเป็น เทศบาลนคร 26 แห่ง (หมายเลข 1–26), เทศบาลเมือง 3 แห่ง (หมายเลข 27, 28, 30), และเทศบาลหมู่บ้าน 1 แห่ง (หมายเลข 29)
ชาร์ลส์ มาร์เตล
วิกิพีเดียภาษาวาไร
วิกิพีเดียภาษาวาไร เป็นสารานุกรมวิกิพีเดีย ที่จัดทำขึ้นในภาษาวาไร เริ่มสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2005 ณ ค.ศ. วิกิพีเดียภาษานี้มีบทความทั้งหมด ถึงแม้ว่าจะมีผู้ใช้ที่แก้ไขล่าสุดจำนวนน้อยมาก ( คน) วิกิพีเดียภาษาวาไรมีบทความที่สร้างโดยบอตโดยอัตโนมัตืจำนวนมาก ส่วนใหญ่สร้างโดย Lsjbot ของ Sverker Johansson
โรงเรียนวัดนาวง (จังหวัดตรัง)
โรงเรียนวัดนาวง เป็นโรงเรียนรัฐบาล ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณบ้านนาวง ตำบลบางกุ้ง อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง เปิดสอนในระดับชั้นอนุบาลและประถมศึกษาแบบสหศึกษา
โรงเรียนวัดนาวง ก่อตั้งโดยขุนนิคมประศาสน์ นายอำเภอเขาขาว (อำเภอห้วยยอดในปัจจุบัน) และขุนนัยนาปะยา กำนันตำบลนาปะยา (ตำบลบางกุ้ง,ตำบลนาวงและตำบลวังคีรีในปัจจุบัน) โดยได้รับการบริจาคเงินจากประชาชนในพื้นที่ในการก่อสร้างอาคารเรียนแบบ ป. 1 ก. พิเศษ และได้รับการบริจากที่ดินจากวัดนาวงจำนวน 1 ไร่ 1 งาน จากพระครูอรรถสารสุนทร เจ้าอาวาสวัดนาวง โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนประชาบาลตำบลนาปะยา ๑ และทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 โดยเปิดสอนในระดับประถมศึกษา
ในระหว่างปี พ.ศ. 2486 ถึง พ.ศ. 2490 โรงเรียนประชาบาลตำบลนาปะยา ๑ ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนประชาบาลตำบลนาวง ๒ ให้ตรงตามชื่อตำบลซึ่งเปลี่ยนชื่อใหม่ และในระหว่างปี พ.ศ. 2491 ถึง พ.ศ. 2495 ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น โรงเรียนประชาบาลตำบลนาวง ๑ จนถึงปี พ.ศ. 2496 โรงเรียนประชาบาลตำบลนาวง ๑ ได้ย้ายไปอยู่ในเขตตำบลบางกุ้ง และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น โรงเรียนวัดนาวง ตามที่ตั้งในเขตวัดนาวง และซื้อที่ดินเพิ่มเติมจากเงินบริจาคเพื่อขยายโรงเรียนบริเวณทิศใต้และทิศตะวันตกรวมจำนวน 6 ไร่ ในปี พ.ศ. 2511
ในปี พ.ศ. 2524 โรงเรียนวัดนาวงได้ขยายระดับการศึกษาผู้ใหญ่ร่วมกับศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดตรัง และเริ่มเปิดสอนในระดับชั้นอนุบาลในปี พ.ศ. 2529 โครงการอนุบาลชนบทของกระทรวงศึกษาธิการ
23 เขตในโตเกียว
Royce'
วิกิพีเดียภาษาคาซัค
วิกิพีเดียภาษาคาซัค  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาคาซัค เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2002
วิกิพีเดียภาษาคาซัคสร้างขึ้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2002 ใน ค.ศ. 2011 วิกิพีเดียภาษานี้มีอัตราการเติบโตที่สูงมาก โดยมีบทความจาก 7,000 บทความเพิ่มไปเป็นมากกว่า 100,000 บทความภายในเวลาน้อยกว่าหนึ่งปี ส่วนใหญ่เกิดจากการรวบรวมข้อมูลจากสารานุกรมคาซัค ซึ่งเผยแพร่ภายใต้สัญญา Creative Commons Attribution Share-Alike License (CC BY-SA) การขยายอย่างก้าวกระโดดริเริ่มโดยมูลนิธิวิกิบิลิมที่ไม่แสวงหากำไร มูลนิธิ Samruk Kazyna กองทุนความมั่งคั่งด้านน้ำมันของคาซัคสถาน สนับสนุนการขยายนี้เพื่อแก้ไข แปลงเป็นดิจิทัล และโอนสิทธิ์ผู้เขียน ด้วยค่าใช้จ่าย 30 ล้านเท็งเกใน ค.ศ. 2011 ในงานประชุมวิกิเมเนีย 2011 Rauan Kenzhekhanuly ประธานวิกิบิลิม ได้รับรางวัลวิกิพีเดียนออฟเดอะเยียร์จากจิมมี เวลส์ ผู้ร่วมก่อตั้งวิกิพีเดีย จากผลงานในการขยายวิกิพีเดียภาษาคาซัค
วิกิพีเดียภาษาคาซัคสามารถดูและเขียนได้ในสามอักษร: อักษรซีริลลิก, อักษรละติน และอักษรอาหรับ ณ วันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2011 วิกิพีเดียภาษานี้ผ่านเป้าหมายที่ 100,000 บทความ และในช่วงต้น ค.ศ. 2013 จึงก้าวผ่านที่มากกว่า 200,000 บทความ
มีผู้ตั้งคำถามถึงความใกล้ชิดของวิกิบิลิมต่อรัฐบาลคาซัคสถาน เนื่องจาก Rauan Kenzhekhanuly ประธานวิกิบิลิม เคยดำรงตำแหน่งข้าราชการคาซัคเป็นเวลานานและรัฐบาลได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางจากการปราบปรามการเสรีภาพทางการพูด ส่วนในด้านความเป็นกลางของเนื้อหาในวิกิพีเดียภาษาคาซัค เนื้อหาส่วนใหญ่นำมาจากสารานุกรมแห่งชาติที่เผยแพร่โดยภาครัฐ
ใน ค.ศ. 2015 จิมมี เวลส์เขียนไว้ในเรดดิตว่าในเวลานั้นตนให้รางวัลวิกิพีเดีนออฟเดอะเยียร์แก่ Kenzhekhanuly เขาไม่รู้ว่า Kenzhekhanuly เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการคนแรกในสถานทูตคาซัคสถานที่มอสโกและที่ปรึกษาของผู้ว่าการแคว้น Mangystau ของคาซัคสถาน ใน ค.ศ. 2015 Kenzhekhanuly ได้ดำรงตำแหน่งรางผู้ว่าาการแคว้น Kyzylorda ของคาซัคสถาน และเป็นผู้ก่อตั้ง Eurasian Council on Foreign Affairs คณะผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับทุนจากรัฐบาลคาซัคสถาน
ณ เดือน วิกิพีเดียภาษาคาซัคมีบทความประมาณ บทความ ผู้อ่านส่วนใหญ่มาจากประเทศคาซัคสถาน
ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2013 จำนวนบทความในวิกิพีเดียภาษาคาซัคมีประมาณร้อยละ 14 ของบทความทั้งหมดที่เขียนในภาษากลุ่มเตอร์กิก ทำให้เป็นวิกิพีเดียรุ่นที่ใหญ่เป็นอันดับสอง รองจากภาษาตุรกีที่มีบทความรวมร้อยละ 28 จากบทความในภาษากลุ่มเตอร์กิกทั้งหมด
JonBenét Ramsey
JonBenét
JonBenét Patricia Ramsey
JonBenet Ramsey
JonBenet
ฮะจิโอจิ
Lyapunov function
ฟังก์ชันเลียปูนอฟ
ฟังก์ชันเลียปูนอฟ  เป็นฟังก์ชันที่ใช้ในการการหาเสถียรภาพของระบบพลวัตในทฤษฎีเสถียรภาพของเลียปูนอฟ โดยตั้งตามชื่อของ อเล็กซานเดอร์ มิคาอิลโลวิช เลียปูนอฟ นักคณิตศาสตร์ชาวรัสเซีย (6 มิถุนายน ค.ศ. 1857 – 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918) ฟังก์ชันนี้มีบทบาทสำคัญมากในทฤษฎีเสถียรภาพ และ ทฤษฎีระบบควบคุม
ในขณะนี้ยังไม่มีวิธีการทั่วไปในการหาฟังก์ชันเลียปูนอฟของระบบในกรณีทั่วไป เพราะในทฤษฎีเสถียรภาพของเลียปูนอฟสามารถบอกได้เพียงว่า ถ้าหากฟังก์ชันเลียปูนอฟสอดคล้องกับเกณฑ์ของเสถียรภาพจึงสามารถสรุปได้ว่าระบบนั้นมีเสถียรภาพ แต่ในทางกลับกัน ระบบที่มีเสถียรภาพไม่สามารถบ่งบอกได้ว่าฟังก์ชันแบบใดที่เป็นฟังก์ชันเลียปูนอฟได้ ดังนั้นในการพิสูจน์เสถียรภาพของระบบ จะกระทำโดยการสร้างฟังก์ชันที่มีคุณสมบัติตรงตามคุณสมบัติฟังก์ชันที่เข้าเกณฑ์การเป็นฟังก์เลียปูนอฟจะเรียกว่า ฟังก์ชันพลังงาน (Energy function หรือ Lyapunov-candidate-functions) กล่าวคือ การที่ไม่สามารถหาฟังก์ชันเลียปูนอฟได้นันไม่ได้เป็นการพิสูจน์ได้ว่าระบบนั้นไม่ได้มีเสถียรภาพ แต่การที่สามารถหาฟังก์ชันเลียปูนอฟมาพิสูจน์เสถียรภาพได้เป็นการพิสูจน์ได้ว่าระบบนั้นๆมีเสถียรภาพ
ในทางปฏิบัติสำหรับระบบพลวัตทางฟิสิกส์ มักนิยมใช้กฎอนุรักษ์ต่างๆในการสร้างฟังก์ชันพลังงานได้
นิยามของจุดสมดุลของระบบ.
โดยไม่เสียความเป็นนัยยะทั่วไป เราสามารถแปลงพิกัดในอยู่ในรูป formula_15 เพื่อให้ระบบที่เราจะพิจารณาต่อไปมีจุดสมดุลอยู่ที่จุดกำเนิด ทำให้ความสะดวกต่อการพิจารณาต่อไป ดังต่อไปนี้
พื้นฐานของทฤษฎีเสถียรภาพเลียปูนอฟสำหรับระบบอัตตาณัติ.
เป็นเป็นอนุพันธ์เชิงเวลาของฟังก์ชันพลังงานformula_2
เสถียรภาพของจุดสมดุล.
ถ้าฟังก์ชันพลังงาน formula_2 เป็นบวกแน่นอนเฉพาะที่ และอนุพันธ์เชิงเวลาของฟังก์ชันพลังงานเป็นลบกึ่งแน่นอนเฉพาะที่ (locally negative semidefinite):
สำหรับย่าน formula_24 รอบจุด formula_25 จะสรุปได้ว่าจุดสมดุลนั้นมีเสถียรภาพ (stable)
เสถียรภาพเฉพาะที่เชิงเส้นกำกับ.
ถ้าฟังก์ชันพลังงาน formula_2 เป็นบวกแน่นอนเฉพาะที่ และอนุพันธ์เชิงเวลาของฟังก์ชันพลังงานเป็นลบแน่นอนเฉพาะที่ (locally negative definite):
สำหรับย่าน formula_24 รอบจุด formula_25 จะสรุปได้ว่าจุดสมดุล มีเสถียรภาพเฉพาะที่เชิงเส้นกำกับ (locally asymptotically stable)
เสถียรภาพวงกว้างเชิงเส้นกำกับ.
ถ้าฟังก์ชันพลังงาน formula_2 เป็นบวกแน่นอนวงกว้าง (globally positive definite) และอนุพันธ์เชิงเวลาของฟังก์ชันพลังงานเป็นลบแน่นอนวงกว้าง (globally negative definite):
จะสรุปได้ว่าจุดสมดุล มีเสถียรภาพวงกว้างเชิงเส้นกำกับ (globally asymptotically stable)
พิจารณาสมการอนุพันธ์ ที่มีคำตอบเป็น formula_34 โดยที่ formula_35:
จะเห็นว่า formula_37 มีค่าเป็นบวกรอบจุดกำเนิด ซึ่งเราสามารถนำมาเป็นฟังก์ชันพลังงานได้
กำหนดให้ formula_38 โดยที่ formula_39 ดังนั้น
จะเห็นได้ว่าระบบที่ถูกอธิบายด้วยสมการอนุพันธ์ข้างต้นมีเสถียรภาพเชิงเส้นกำกับรอบจุดกำเนิด
ฟังก์ชั่นเลียปูนอฟ
มีแชล แน
มีแชล แน  เป็นนายทหารในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส และต่อมาเป็นนายพลในสงครามนโปเลียน เขาเป็นหนึ่งใน 18 จอมพลฝรั่งเศสดั้งเดิมที่นโปเลียนทรงสถาปนา ได้รับสมญานามว่า จอมสุรโยธิน (the bravest of the brave) เขาเป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิเพียงคนเดียวที่ถูกตัดสินประหารชีวิตในข้อหากบฏต่อแผ่นดินหลังการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง​
มีแชล แน เกิดวันที่10 มกราคม ค.ศ. 1769 ที่เมืองซาร์ลูย แคว้นลอแรน ประเทศฝรั่งเศส เป็นบุตรคนที่สองของปีแยร์ แน (Pierre Ney) ซึ่งทำอาชีพช่างทำถังไม้ บิดาของแนเคยเป็นทหารในสงครามเจ็ดปี แนได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยโอกุสแต็ง (College des Augustins) หลังจากนั้นเขาได้ไปทำงานเป็นหน้าที่ทะเบียนและผู้ตรวจเหมืองแร่ในบ้านเกิด เนื่องจากอาชีพเหล่านี้ไม่ตรงกับบุคลิกของตน ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจไปสมัครเป็นทหารที่เมืองแม็สเมื่อ ค.ศ. 1787 และได้ก้าวขึ้นสู่ระดับทหารชั้นประทวนอย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ. 1792 แนได้รับยศเป็นนายทหารชั้นสัญญาบัตร ช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสนั้นแนได้ไปร่วมรบที่วาลมี เชอมาปป์ และไมนทซ์
สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส.
ในปี ค.ศ. 1796 แนได้เลื่อนยศเป็นพลจัตวา บังคับบัญชาทหารม้าบนแนวรบเยอรมัน วันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1797 ระหว่างยุทธการนอยวีด แนตกจากหลังม้าและถูกจับเป็นเชลยที่เมืองมันน์ไฮม์ แต่ได้รับการปล่อยตัวโดยแลกกับพลเอกออสเตรียนายหนึ่ง หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1799 เขาได้ไปรบที่วินเทอร์ทูร์และได้รับบาดเจ็บที่สะโพกและข้อมือ เมื่ออาการดีขึ้นแล้วก็ไปสมทบกับนายพลวิกเตอร์ โมโรที่เมืองโฮเฮลินเดิน
ชื่อเสียงเรียงนามและวีรกรรมของเขาทราบถึงจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ฝีมือการรบของเขานั้นเป็นที่พึงพอใจแก่นโปเลียน ถือเป็นโอกาสดีที่นโปเลียนจะได้มีกองหนุนที่มีความสามารถแบบนี้ นโปเลียนได้มอบหมายให้จักรพรรดินีโฌเซฟีน เดอ โบอาร์แนหาคู่ครองให้ โฌเซฟีนได้ทำการพูดจาสู่ขอกับนางกำนัลของนาง มีชื่อว่าอากลา โอกีเยร์ ซึ่งเป็นลูกสาวของหัวหน้าคนใช้ของมารี อ็องตัวแน็ต โดยพิธีสมรสจัดขึ้นที่โบสถ์ในปราสาทโอกีเอใกล้เมืองแวร์ซาย การกระทำดังกล่าวทำให้แนมีความเชื่อมั่นในตัวองค์จักรพรรดินโปเลียนและระบอบการเมืองโบนาปาร์ตได้อย่างแน่นแฟ้นมากขึ้น
จอมพลแห่งฝรั่งเศส และสงครามนโปเลียน.
แนได้รับการแต่งตั้งเป็นจอมพลรุ่นแรกของจักรพรรดินโปเลียนเมื่อปี ค.ค.1804 ซึ่งเป็นปีเดียวที่นโปเลียนได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศส จอมพลรุ่นแรกที่ได้รับแต่งตั้งเวลาเดียวกับแน ได้แก่ นิโกลาส์ ดาวูต์ ฌอง ลานน์ อังเดร มาสเซนา ฌอง เดอ ดิเยอ ซูลต์ ฌออากีม มูว์รา หลุยส์ อาแล็กซองดร์ แบร์ทิเยร์ เป็นต้น
ค.ศ. 1805 นโปเลียนส่งกองทัพของแนไปบดขยี้กองทัพออสเตรียที่ทุ่งเอลชิงเก็น ซึ่งสมภูมิครั้งนี้แนเป็นฝ่ายได้ชัยชนะอย่างเด็ดขาด หลังจากศึกนั้นนโปเลียนได้มอบบรรดาศักดิ์เป็นดุ๊กแห่งเอลชินเกน และในปีค.ค. 1806 แนได้ชัยชนะจากกองทัพปรัสเซียในสมภูมิรบที่เยนา ไอเลาและฟรีดลันด์ และในปี ค.ศ. 1808 แนได้ร่วมรบกับจอมพลมาสเซน่าที่สเปนในสงครามคาบสมุทร แนได้ขัดคำสั่งของมาสเซนา เมื่อนโปเลียนทรงรับรู้เรื่องนี้เข้าพระองค์จึงสั่งปลดและส่งกลับไปฝรั่งเศสแบบเสียหน้าเมื่อปี ค.ศ. 1811
บุคลิกและลักษณะของแนนั้น แนเป็นนายทหารที่มีความมุ่งมั่นในหน้าที่ของทหารสูง เพราะเวลาออกรบนั้นเขาจะรบอย่างห้าวหาญ ไม่เกรงกลัวภัยอันตรายใด ๆ เพื่อปลุกใจลูกน้องและกระทำตนเป็นตัวอย่างที่ดี เขาไม่ต้องการที่จะเลื่อนยศทหารระดับสูง และคัดค้านการเลื่อนยศทั้งต่อหน้าผู้บังคับบัญชาและนายทหารอาวุโส แต่สุดท้ายก็ต้องยอมจำนนได้รับยศ ในการต่อสู้ของเขานั้นเขามักหลีกเลี่ยงการใช้อาวุธปืน และใช้ดาบเป็นหลัก เขาจะเน้นฟันดาบหนัก ๆ และควบม้าพุ่งเข้าหาข้าศึกด้วยความเร็วสูงตามแบบการรบของทหารม้า ตลอดการรับใช้ชาติทหารเขาคิดว่าตนเป็นทหารม้าเท่านั้น เขาเป็นคนที่อารมณ์ร้อน ฉุนเฉียว บุ่มบ่าม และไม่ยอมฟังคำสั่งใครถ้าไม่ใช่คำสั่งของจักรพรรดินโปเลียน จึงมักทำให้การทำงานระหว่างเขากับแม่ทัพคนอื่น ๆ มีปัญหา