pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ภายในเนบิวลาที่หนาแน่นมากๆ นี้เองเป็นที่ซึ่งดาวฤกษ์ถือกำเนิดขึ้น ไฮโดรเจนจำนวนมากอยู่ในรูปแบบโมเลกุล (H2) ดังนั้นเมฆเนบิวลาเหล่านี้จึงถูกเรียกว่า เมฆโมเลกุล เมฆที่ใหญ่มากๆ เรียกว่า เมฆโมเลกุลยักษ์ ซึ่งมีความหนาแน่นประมาณ 100 อนุภาคต่อลูกบาศก์เซนติเมตร เส้นผ่านศูนย์กลางราว 100 ปีแสง มวลขนาด 6 ล้านเท่าของมวลดวงอาทิตย์ มวลประมารครึ่งหนึ่งของมวลในดาราจักรทั้งหมดพบอยู่ในเมฆโมเลกุลเหล่านี้ ในทางช้างเผือกมีเมฆโมเลกุลอยู่ประมาณ 6,000 กลุ่ม มวลรวมมากกว่า 100,000 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ เนบิวลาที่อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์ของเราที่สุดซึ่งมีดาวฤกษ์ขนาดใหญ่กำลังก่อตัวอยู่ คือเนบิวลานายพราน
การยุบตัวของเมฆ.
เมฆแก๊สระหว่างดาวจะดำรงสภาวะสมดุลอุทกสถิตเอาไว้ได้ตราบที่พลังงานจลน์ของแรงดันแก๊สภายในยังสมดุลกับพลังงานศักย์ของแรงโน้มถ่วงภายใน ถ้าเมฆมีมวลมากพอจนกระทั่งแรงดันแก๊สไม่สามารถจะรองรับเอาไว้ได้อีก กลุ่มเมฆก็จะยุบตัวลงเนื่องจากแรงโน้มถ่วง มวลสูงสุดที่กลุ่มเมฆจะยุบตัวลงนี้เรียกว่า มวลของฌ็อง (Jeans mass) ซึ่งมีค่าขึ้นอยู่กับอุณหภูมิและความหนาแน่นของเมฆ โดยทั่วไปมีค่าหลายพันถึงหลายแสนเท่าของมวลดวงอาทิตย์ ค่านี้สอดคล้องกับค่าเฉลี่ยมวลของกระจุกดาวเปิด ซึ่งเป็นผลลัพธ์สุดท้ายจากกลุ่มเมฆที่ยุบตัวนี้
ดาวยักษ์ใหญ่แดง
บีเทลจุส
ตัวละครในโกออนเจอร์
โกเอนจิ ชูยะ
โกเอนจิ ชูยะ  หรือ อิชิโดะ ชูจิ  เป็นตัวละครในเกมอินาสึมะอีเลฟเวน
ในอดีตเคยเป็นนักเตะของโรงเรียนคิโดคาวะเซชู มีฝีเท้าโดดเด่นจนทำให้ได้รับฉายาในวงการฟุตบอลมัธยมต้นว่าเอซสไตรเกอร์ในตำนาน แต่เนื่องจากเขารู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุทำให้น้องสาวประสบอุบัติเหตุ โกเอนจิจึงตัดสินใจเลิกเล่นฟุตบอล และได้ย้ายมาอยู่โรงเรียนไรมง ในเวลาต่อมาโกเอนจิได้เข้ามาเล่นฟุตบอลอีกครั้งโดยคำชวนของเอนโดแต่ปฏิเสธ แต่นัตสึมิได้ช่วยเข้าทีมไรมงทำให้กลับมาเล่นฟุตบอลและเป็นเอชสไตรค์เกอร์ของทีมไปอีกด้วย เป็นคนใจเย็นและพูดน้อย แต่กลับมีความร้อนแรงในด้านการเล่นฟุตบอล
โกเอนจิได้ย้ายเข้ามาอยู่ที่ไรมง และได้ถูกเอนโด มาโมรุ ชักชวนเข้าชมรมฟุตบอลเนื่องจากได้เห็นความสามารถในการใช้ฟุตบอลแต่ก็ปฏิเสธเพราะคิดว่าต้นเหตุที่ทำให้น้องต้องเข้าโรงพยาบาลจึงเลิกเล่นฟุตบอลเป็นการไถ่โทษ หลังจากที่เห็นพวกเอนโดที่แข่งกับเทย์โคคุในสภาพที่กำลังจะหมดแรงเฮือกสุดจึงได้หยิบเสื้อเบอร์ 10 ขึ้นมาใส่แล้วทำให้ได้คะแนนจากการแข่งครั้งแรกแต่ถึงกระนั้นโกเอนจิก็ยังไม่เข้าร่วมทีมไรมงแต่ว่านัตสึมิได้ชักชวนเกลี้ยกล่อมและได้ลงแข่งกับทีมโอคารุโตะเป็นทีมแรก และในรอบคัดเลือกได้แข่งกับโรงเรียนโนเซ , มิคาเงะเซนโน,เซนโงคุอิงาชิมะ, เซนไบยามะ, คิโดคาวะเซชู และในรอบชิงชนะเลิศได้แข่งโรงเรียนเซอุสึ และชนะมาได้อย่างแสนสาหัสและที่ 1 ในญี่ปุ่น
โกเอนจิได้เข้าร่วมอินาสึมะคาราวาน แต่แล้วเขาต้องถอนตัวเนื่องจากถูกพวกโรงเรียนเอเลียจับตาน้องสาวของตนที่กำลังพักฟื้นตัวในโรงพยาบาล เพื่อข่มขู่โกเอนจิให้ร่วมมือกับโรงเรียนเอเลียแต่ภายหลังจากการแข่งขันของทีมเจมินี่สตรอมฮิโตมิโกะได้ให้โกเอนจิถอนตัวจากทีมชั่วคราวทำให้ไม่สามารถเข้าร่วมต่อสู้กับโรงเรียนเอเลียช่วงหนึ่ง แต่ภายหลังจากการถอนตัวโกเอนจิได้ไปในเมืองโอกินาวะโดยสารวัตรโอนิงาวาระและฮิจาคาตะเป็นคนช่วยเหลือและได้ทำแผนช่วยเหลือยูกะส่วนฮิจิคาตะได้ให้โกเอนจิพักในบ้านของตนเพื่อหลบซ่อนตัวและฝึก ในช่วงการแข่งขันทีมเอปชิลอน ไค โกเอนจิได้ปรากฏตัวอีกครั้งเข้าร่วมโดยภายหลังที่ได้วางแผนกับสารวัตรโอนิงาวาระทำให้ช่วยเหลือแก่ทีมและชนะทุกๆแมตซ์
โกเอนจิได้รับคัดเลือกให้เข้าตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่นโดยเป็นทีม B ใส่เสื้อหมายเลข 10 และได้ผ่านเข้ารอบและเข้าทีมอินาสึมะเจแปนที่มีโค้ชคนใหม่ที่ชื่อคุโด มิจิยะและได้แข่งกับทีมนีโอเจแปนที่มีคิระฮิโตมิโกะเป็นโค้ชให้และได้รวบรวมนักเตะที่ถูกคัดเลือกตัวมาและหนึ่งในนั้นมี ซากินุมะ โอซามุ ที่เคยเป็นกัปตันทีมเอปซิลอนของโรงเรียนแอเลียที่ใช้ชื่อว่า เดซาม ทีมอินาสึมะเจแปนชนะทีมนีโอเจแปนได้และได้ไปแข่งในระดับเอเชียต้องแข่งกับทีมไฟเออร์ดราก้อนจากชาติเกาหลีที่มีอาฟุโระ เทรุมิ, ซูซึโนะ ฟูซุเกะ,นางุโมะ ฮารุยะ เข้าร่วมทีมด้วย ในระหว่าง ที่กำลังแข่งอยู่นั้นพ่อของโกเอนจิได้มาดูการแข่ง จึงทำให้โกเอนจิเกิดการเสียสมาธิในการแข่งจึงทำให้ใช้ท่าไม้ตายที่ทำร่วมกับโทรามารุไม่ได้และในครึ่งหลัง โกเอนจิจึงคิดอยากให้พ่อของตนได้เห็นว่าตนนั้นรักฟุตบอลขนาดไหน จึงตั้งใจทำการแข่งจนชนะมาได้ หลังจากนั้นได้นั่งอินาสึมะแอร์ไลน์ไปยังเกาะไลโอค็อตที่เป็นสถานที่ที่ใช้แข่งระดับโลก
หลังจาก 10 ปีผ่านไป โกเอนจิกลายเป็นนักเตะโปรลีกในประเทศญี่ปุ่นพร้อมกับสมาชิกทุกคน แต่แล้วเขากลับกลายเป็นฟิฟต์เซ็กเตอร์ในตำแหน่งระดับสูงสุดคือเซย์เทย์(จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์) โดยใช้ชื่อว่า อิชิโดะ ชูจิ จากการชักชวนของเซนงูจิ ไดโก ผู้ก่อตั้งองค์กรฟิฟต์เซ็กเตอร์
แท้จริงแล้ว การที่โกเอนจิเข้าร่วมฟิฟต์เซ็กเตอร์เป็นเพราะเขาต้องการสืบต้นตอขององค์กรและนำฟุตบอลที่แท้จริงกลับคืนมา หนทางเดียวที่ทำได้คือจึงเป็นการเข้าร่วมองค์กรและเป็นผู้นำของวงการฟุตบอลจนถูกเข้าใจผิดจากเอนโดและเพื่อนร่วมทีมเก่าในเรซิสแทนซ์ ทว่าภายใต้การจับตาดูและอำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่าของเซนงูจิ ไดโก ทำให้โกเอนจิต้องสวมบทบาทและเคลื่อนไหวอย่างลับๆตลอดมา ในช่วงที่เป็นจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ เขาได้วางแผนให้โรงเรียนไรมงแข่งขันโฮลี่โรด ฝึกฝนทีมฟุตบอลที่จะมาช่วยพัฒนาความแข็งแกร่งของไรมง รวมถึงฝึกสอนสึรุกิให้ใช้ท่าไม้ตายอัคคีสลาตัน ดับเบิ้ลไดรฟ์ ในการแข่งขันทีมโรงเรียนเซย์โตซันที่เขาเป็นโค้ชของทีม
หลังจากหมดครึ่งแรกในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของโฮลี่โรด โกเอนจิและทีมเซย์โตซันกลับถูกถอนตัวเนื่องจากคำสั่งของไดโกเพื่อเปลี่ยนทีมดราก้อนลิงก์ขึ้นมาแข่งแทน โกเอนจิได้เปิดเผยตัวตนและเจตนาที่แท้จริงต่อหน้าไดโกก่อนการแข่งขันจบ และปรับความเข้าใจกับเอนโด ภายหลังจากการแข่งขันโฮลี่โรดสิ้นสุดลง โกเอนจิกลับมาใช้ชีวิตปกติและได้เล่นฟุตบอลอีกครั้ง
โกเอนจิ เป็นบุคคลอีกคนหนี่งที่ร่วมต่อต้านเอลโดราโดและได้ไทม์เบรสเลทจากแอสเรย์ รูน ที่มาจาก 200 ปีข้างหน้า ทำให้ผลการแก้ไขเวลาของเอลโดราโดไร้ผล และเป็นผู้แนะนำเกาะก็อดเอเดนให้เป็นสถานที่ฝึกความสามารถเกราะอวตารให้กับพวกเทนมะ นอกจากนี้โกเอนจิยังช่วยเหลือทีมไรมงโดยนำวัตถุอาร์ติเฟกต์จากยุคต่างๆเพื่อเดินทางมิติเวลาไปยังยุคนั้นและตามหาสุดยอดพลังจากมิติกาลเวลา หลังจากที่ไรมงได้พลังสุดยอดมิติเวลาของอาเธอร์ โกเอนจิได้ถูกเอลโดราโดเรียกไปยังโลกอนาคตพร้อมกับคิโดเพื่อช่วยเหลือต่อกรกับเฟย์เดอร์ และเป็นโค้ชทีมเอลโดราโดทีม 03
โกเอนจิ ได้รับตำแหน่งประธานสมาคมฟุตบอลเยาวชนสาขาประทเซญี่ปุ่น และได้พบกับบิทเวย์เพื่อบอกข่าวเกี่ยวกับการแข่งขันฟุตบอลแกรนเซเลสต้ากาแล็กซี่จนกระทั่งพบกับคุโรอิวะและทำการจัดการแข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเทอร์เนชันแนล V2 ขึ้นมา
ท่าอากาศยานฟูกูชิมะ
ท่าอากาศยานฟูกูชิมะ  เป็นท่าอากาศยานตั้งอยู่ที่เมืองซูกางาวะ จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ห่างจากสถานีโคริยามะไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 19.1 กิโลเมตร
แจซมิน เกรซ กรีมัลดี
แจซมิน เกรซ กรีมัลดี (, เกิด 4 มีนาคม พ.ศ. 2535 -) พระธิดานอกสมรสองค์ใหญ่ในเจ้าชายอัลแบร์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก กับนางตามารา จีน โรโตโล ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี และได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน ซึ่งเวลาที่กรีมัลดีเกิดนั้นเป็นปีเดียวกันที่มารดาของเธอได้หย่าขาดจากนายเดวิด ชูมักเกอร์ สามีตามกฎหมาย
แจซมิน เกรซ กรีมัลดี เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2535 ณ โรงพยาบาลเดเซิร์ต เมืองปาล์มสปริงส์ เทศมณฑลริเวอร์ไซด์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เป็นพระธิดานอกสมรสของเจ้าชายอัลแบร์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก กับนางตามารา จีน โรโตโล มารดาของเธอเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลีที่เกิดในรัฐแคลิฟอร์เนีย และเป็นนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ เธอได้อาศัยร่วมกับมารดาอย่างปกติสุขมาโดยตลอด ซึ่งก่อนหน้านี้มารดาของเธอได้สมรสกับนายเดวิด ชูมักเกอร์ และหย่ากันในปี ค.ศ. 1992 แต่ทั้งคู่ก็มีไม่บุตรด้วยกัน และในปีเดียวกันที่มารดาของเธอหย่า ก็ได้มีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับเจ้าชายอัลแบร์แห่งโมนาโก จนนางตามาราตั้งครรภ์ ทั้งนี้นางตามารา ผู้เป็นมารดาเคยเป็นบริกรหญิงที่เฟรนช์ริเวียรา ในปี ค.ศ. 1991
เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์มาร์กาเร็ตเอพิโซพัล ในเทศมณฑลปาล์มเดเซิร์ต รัฐแคลิฟอร์เนีย และได้ศึกษาต่อในโรงเรียนมัธยมเจเซียร์ราในเขตเทศมณฑลออเรนจ์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เธอเป็นเด็กที่เติบโต อ่อนหวาน และมีไหวพริบ
ในเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 2006 กรีมัลดีได้ไปเยือนเกาะทั้งแปดของประเทศฟิจิ โดยเป็นผู้แทนนักสิทธิมนุษยชนเข้าไปให้ความช่วยเหลือเด็กชาวฟิจิให้ได้รับการศึกษา, ยา และการพัฒนาชุมชน เธอหยุดเรียนเพื่อช่วยเหลือคนพิการ และบริจาควิตามินสำหรับสตรีที่ตั้งครรภ์ให้จำนวน 30,000 เม็ด แก่โรงพยาบาลซาวูซาวูบนเกาะวานูอาเลวู และเธอได้จัดตั้งกองทุนสำหรับภูมิภาคนี้ มีชื่อกองทุนว่า "กองทุนจัสมิน"
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 กรีมัลดีได้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมเจเซียร์รา และได้รับรางวัลนักเรียนดีเด่น จนได้รับการยอมรับของสังคมภายในโรงเรียน และเธอได้ขึ้นแสดงโดยร้องเพลงประสานเสียงกับแบร์รี แมนิโลว์ เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้วเธอได้รับรางวัลนักศึกษาอาวุโสปีสุดท้ายและวิจิตรศิลป์ของเจเซียร์รา เธอถูกเลือกให้เป็นสมาชิกของกองทุนการศึกษาแห่งสหพันธรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเธอได้ถูกรับเลือกตั้งแต่เธอเรียนอยู่ในชั้นปีที่ 2 ในปัจจุบันกรีมัลดีได้ศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยฟอร์ดแดม ในรัฐนิวยอร์ก
ธิดาของเจ้าชายแห่งโมนาโก.
เมื่อแรกเกิด นางตามารา โรโตโล ผู้เป็นมารดาได้ให้ข้อมูลในใบสูติบัตรของเธอ "แจซมิน เกรซ กรีมัลดี" และเขียนว่าบิดาของเด็กคือ "อัลแบร์ อาแล็กซองดร์ หลุยส์ ปิแยร์ กรีมัลดี" และเด็กที่เกิดใช้นามสกุลกรีมัลดี เรื่องนี้จึงมีการขึ้นศาลและยื่นฟ้องเจ้าชายอัลแบร์ให้รับผิดชอบในฐานะผู้เป็นพ่อต่อศาลแคลิฟอร์เนียครั้งหนึ่ง แต่อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1993 ผู้พิพากษาอาวุโสแกรเฮม แอนเดอร์สัน คริบบส์ได้ปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปเนื่องจาก "การขาดการติดต่อระหว่างอัลแบร์กับรัฐแคลิฟอร์เนียที่จะพิสูจน์คำร้องครั้งนี้" และได้รับการยืนยันจากนายสแตนด์ลีย์ อาร์คิน ทนายส่วนพระองค์ของเจ้าชาย เนื่องจากเกินขอบเขตอำนาจศาลและกฎหมายของแคลิฟอร์เนีย
ข้อมูลของศาลเกี่ยวกับคำให้การของพยาน (case # ind78459) ในเทศมณฑลริเวอร์ไซด์ แกรเฮม แอนเดอร์สัน คริบบส์ ผู้พิพากษาอาวุโสศาลเด็กและครอบครัว ได้ออกมายอมรับว่าเจ้าชายอัลแบร์ได้มีความสัมพันธ์กับนางตามารา โรโตโล ที่มาท่องเที่ยวกับเพื่อนสาวชื่อบาร์บารา เวลเกอร์ (ตามที่เธอให้การกับศาล) ที่โมนาโกซึ่งเป็นสาเหตุให้ทั้งสองมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งต่อกันในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1991 (และในอีก 9 เดือนต่อมา โรโตโลก็ให้กำเนิดบุตรสาวเมื่อวันที่ 4 มีนาคมในปีต่อมา)
ในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 หลังจากการตรวจดีเอ็นเอ ผลปรากฏว่าแจซมินมีผลเลือดตรงกับเจ้าชายอัลแบร์ เจ้าชายอัลแบร์จึงได้ยอมรับและให้ทนายความส่วนพระองค์ออกแถลงการว่า พระองค์เป็นบิดาของแจซมิน และได้ทำการเชื้อเชิญให้เด็กหญิงผู้นี้เข้ามาศึกษาและอาศัยในโมนาโก แต่อย่างไรก็ตามแจซมิน และอาแล็กซองดร์ พระโอรสนอกสมรสอีกคนของเจ้าชายอัลแบร์ ก็ไม่มีสิทธิในการสืบทอดราชบัลลังก์ เนื่องจากผู้ที่เป็นรัชทายาทสืบอำนาจต่อจากเจ้าชายอัลแบร์คือเจ้าหญิงกาโรลีน และอันดับต่อไปคือ อันเดรีย กาสิรากี บุตรของเจ้าหญิงกาโรลีน
โรมิ ปาคุ
รายชื่อตอนในแฟรี่เทล (อนิเมะ)
แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร เป็นอนิเมะที่ดัดแปลงจากการ์ตูนเล่มในชื่อเดียวกัน โดย เอ-1 พิกเจอส์ และ แซทเทลไลท์ ในตอนที่ 1 - 175 และ เอ-1 พิกเจอส์ และ สตูดิโอ บริดจ์ ในตอนที่ 176 - 277 กำกับโดย ชินจิ อิชิฮิระ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และรวบรวมจัดจำหน่ายในเวอร์ชันดีวีดีและบลูเรย์โดย แอนิเพล็กซ์ โดยได้แบ่งออกอากาศเป็นทั้งหมดสามช่วง ช่วงแรกออกอากาศเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2552 - 30 มีนาคม 2556 ช่วงที่สองออกอากาศเมื่อวันที่ 5 เมษายน 2557 - 26 มีนาคม 2559 และช่วงสุดท้ายจะเริ่มออกอากาศใน พ.ศ. 2561 เนื้อเรื่องโดยรวมเป็นการผจญภัยของ นัตสึ ดรากูนีล จอมเวทย์ของกิลด์แฟรี่เทล ที่ตั้งความหวังที่อยากจะเจอ ราชันย์มังกรไฟ อิกนีล ผู้เปรียบเสมือนเป็นพ่อของตัวเอง โดยมี ลูซี่ ฮาร์ทฟิเลีย จอมเวทย์ผู้ใช้กุญแจแห่งดวงดาวเป็นเพื่อนร่วมทาง
ในประเทศไทย อนิเมะ เรื่องนี้ถือลิขสิทธิ์โดย โรส เอ็นเตอร์เทนเมนต์ คอร์ปอเรชัน จำกัด แต่ถือลิขสิทธิ์เพียงแค่ 2 ฤดูกาลแรกเท่านั้น และไม่ได้มีการต่อลิขสิทธิ์ในส่วนที่เหลือ
ต่อไปนี้คือรายชื่อตอนของอนิเมะ แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร เรียงตามลำดับวันออกอากาศของประเทศญี่ปุ่น
Season : 1 (หางแห่งภูติพราย).
ฤดูกาลที่ 1 ออกอากาศเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2552 - 27 กันยายน 2553 โดยแบ่งเนื้อเรื่องออกเป็นทั้งหมด 5 ช่วงหลัก ช่วงแรกมีชื่อว่า หางแห่งภูติพราย (The Fairy Tail) เป็นเรื่องราวการผจญภัยของ ลูซี่ ฮาร์ทฟิเลีย ที่เดินทางเพื่อเข้ากิลด์ชื่อดังของราชอาณาจักรฟิโอเร่ "แฟรี่เทล" ซึ่งหลังจากที่ลูซี่ได้เข้าแฟรี่เทลก็ได้ออกผจญภัยและทำภารกิจต่างๆ ร่วมกับผู้ใช้เวทย์ปราบมังกร นัตสึ ดรากูนีล จอมเวทย์น้ำแข็ง เกรย์ ฟูลบัสเตอร์ และจอมดาบหญิง เอลซ่า สการ์เล็ต ช่วงที่สองมีชื่อว่า เกาะการูน่า (Garuna Island) เป็นเรื่องราวที่ นัตสึ ลูซี่ และเกรย์ แอบไปทำภารกิจระดับ S โดยไม่ได้รับอนุญาตจากทางกิลด์ ซึ่งภารกิจดังกล่าวยังเกี่ยวข้องกับเกรย์ และอาจารย์ของเกรย์ด้วย ช่วงที่สามมีชื่อว่า ศึกแฟนธ่อมลอร์ด (Phantom Lord) เป็นเรื่องราวที่กิลด์แฟรี่เทลถูกกิลด์แฟนธ่อมลอร์ดเข้าโจมตี โดยหวังเพียงชิงตัว ลูซี่ ฮาร์ทฟิเลีย ลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลฮาร์ทฟิเลียกลับไป ช่วงที่สี่มีชื่อว่า หอคอยสวรรค์ (Tower of Heaven) เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับอดีตของเอลซ่าเมื่อครั้งถูกจับไปเป็นทาสในหอคอยแห่งนั้น และช่วงสุดท้ายมีชื่อว่า ศึกแฟรี่เทล (Battle of Fairy Tail) เป็นเรื่องราวการก่อกบฐของ ลัคซัส เดรเยอร์ หลานชายเพียงคนเดียวของ มาคาลอฟ เดรเยอร์ ผู้เป็นหัวหน้ากิลด์คนปัจจุบัน เพื่อเฟ้นหาผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดที่จะคู่ควรกับแฟรี่เทลยุคใหม่ ในฤดูกาลนี้มีจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 48 ตอน
Season : 2 (ศึกโอราเชียน เซส).
ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2553 - 28 มีนาคม 2554 โดยแบ่งเนื้อเรื่องออกเป็นสองช่วง ช่วงแรกมีชื่อว่า ศึกโอราเชียน เซส (Oración Seis) เป็นเรื่องราวการรวมพลังของกิลด์จอมเวทย์ทั้งสี่อันได้แก่ แฟรี่เทล บลูเพกาซัส ลาเมียสเกล แลเคทเชลเตอร์ เพื่อต่อต้านสหพันธ์บาลามที่มีกิลด์แห่งความมืด โอราเชี่ยน เซส เป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง และช่วงที่สองมีชื่อว่า ศึกดาฟเน่ (Daphne) เป็นเรื่องราวการทรยศของเกรย์ต่อนัตสึ เพื่อให้นัตสึนึกถึงอดีตที่เคยทำไว้และยังทำไม่สำเร็จ ในฤดูกาลนี้มีจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 24 ตอน
Season : 3 (แฟรี่เทลกับอีกโลกคู่ขนาน "เอดราส").
ฤดูกาลที่ 3 ออกอากาศเมื่อวันที่ 4 เมษายน 2554 - 8 ตุลาคม 2554 เป็นเรื่องราวการผจญภัยในโลกคู่ขนานที่ชื่อว่า "เอดราส" เพื่อช่วยเหลือประชาชนชาวแมกโนเลียและเพื่อนพ้องในกิลด์แฟรี่เทลที่ถูกทำให้เป็นคริสตัลเวทมนตร์ อันเป็นแหล่งพลังของประชาชนชาวเอดราส ในฤดูกาลนี้มีจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 28 ตอน
Season : 4 (แฟรี่เทล ปะทะ กริมมัวร์ ฮาร์ท).
ฤดูกาลที่ 4 ออกอากาศเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2554 - 6 เมษายน 2555 โดยแบ่งเนื้อเรื่องออกเป็นสองช่วง ช่วงแรกมีชื่อว่า แฟรี่เทล ปะทะ กริมมัวร์ ฮาร์ท (Fairy Tail VS Grimoire Heart) เป็นเรื่องราวการต่อสู้บนเกาะเทนโรว เกาะศักดิ์สิทธิ์ของกิลด์แฟรี่เทล โดยกิลด์แห่งความมืดแห่งสหพันธ์บาลาม กริมมัวร์ ฮาร์ท ที่ต้องการตามหาตัวจอมเวทย์มืด เซเรฟ ซึ่งอาศัยอยู่ในเกาะแห่งนั้น และช่วงที่สองมีชื่อว่า ปี X791 (X791) เป็นเรื่องราวการหายตัวไปของสมาชิกแฟรี่เทลบนเกาะเทนโรวเป็นเวลา 7 ปี ในฤดูกาลนี้มีจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 25 ตอน
Season : 5 (กุญแจแห่งดวงดารา).
ฤดูกาลที่ 5 ออกอากาศเมื่อวันที่ 14 เมษายน 2555 - 29 กันยายน 2555 เป็นเรื่องราวการผจญภัยของ ลูซี่ ฮาร์ทฟิเลีย ที่ได้รับสมบัติปริศนาจากพ่อของตัวเอง และสมบัติปริศนาชิ้นนั้น นำพาความวุ่นวายมาสู่กิลด์แฟรี่เทล ในฤดูกาลนี้มีจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 25 ตอน
Season : 6 (ศึกประลองเวทมนตร์ ปฐมบท).
ฤดูกาลที่ 6 ออกอากาศเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2555 - 30 มีนาคม 2556 เป็นเรื่องราวการกอบกู้ชื่อเสียงของแฟรี่เทล กับการเข้าแข่งขันศึกประลองเวทมนตร์ประจำปี X791 ซึ่งในขณะนั้นมีกิลด์เซเบอร์ทูธขึ้นครองเป็นอันดับหนึ่งแทน ในฤดูกาลนี้มีจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 25 ตอน โดยตัดจบที่ตอน 175 ซึ่งจบเนื้อหาที่เล่มที่ 35
Season : 7.
ฤดูกาลที่ 7 ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 เมษายน 2557 - 26 มีนาคม 2559 โดยแบ่งเนื้อเรื่องออกเป็นทั้งหมดสี่ช่วงหลัก ช่วงแรกเป็นเนื้อหาต่อเนื่องจากตอนที่ 175 ในชื่อช่วงว่า ศึกประลองเวทมนตร์ ปัจฉิมบท (Grand Magic Games Part 2) เป็นเรื่องราวการแข่งขันในวันสุดท้ายของศึกประลองเวทมนตร์ประจำปี X791 ซึ่งระหว่างนั้นลูซี่ และยูกิโนะของกิลด์เซเบอร์ทูธ ถูกจับไปขังไว้ใต้ดินเพื่อใช้เป็นทาสในการเปิดประตูสุริยุปราคา เพื่อใช้เป็นอาวุธในการกำจัดอัคโนโลเกีย ช่วงที่สองมีชื่อว่า เทพดาราก่อกำเริบ (Eclipse Celestial Spirits) เป็นเรื่องราวต่อเนื่องจากศึกประลองเวทมนตร์​ เพราะหลังการเปิดประตู ทำให้เทพแห่งดวงดาวเกิดการก่อกำเริบที่ต้องการฆ่า ลูซี่ ฮาร์ทฟิเลีย เพื่อให้ตัวเองเป็นอิสระ ช่วงที่สามมีชื่อว่า ศึกทาร์ทารอส (Tartaros) เป็นเรื่องราวการต่อสู้ระหว่างแฟรี่เทล กับกิลด์แห่งความมืดแห่งสหพันธ์บาลาม ทาร์ทารอส ซึ่งเป็นกิลด์แห่งความมืดที่ใหญ่ที่สุด และเป็นทาสรับใช้เพียงกลุ่มเดียวของเซเรฟ และช่วงสุดท้าย เป็นการนำ แฟรี่เทล ซีโร่ ซึ่งเป็นภาคแยกของแฟรี่เทลมาทำในเวอร์ชันอนิเมะ เป็นเรื่องราวการผจญภัยของ มาร์วิส เวอร์มิลเลียน ที่คอยรับใช้อยู่ในกิลด์จอมเวทย์แห่งหนึ่ง จนสุดท้ายหันมาก่อตั้งกิลด์จอมเวทย์ที่ใหญ่ที่สุดอย่างแฟรี่เทล ในฤดูกาลนี้มีจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 102 ตอน โดยตัดจบตอนที่ 277 ซึ่งเป็นเนื้อหาส่วนสุดท้ายของเล่ม 49
Season : 8 (Final Season).
ฤดูกาลที่ 8 มีชื่อย่างเป็นทางการว่า แฟรี่เทล ไฟนัล ซีรีส์ ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2561 - 29 กันยายน 2562 โดยแบ่งเนื้อเรื่องออกเป็นทั้งหมดสองช่วงหลัก ช่วงแรกมีชื่อว่า ศึกอวตาร (Avatar) เป็นเรื่องราวต่อเนื่องจากตอนที่ 277 อันเป็นเรื่องราวการต่อสู้ระหว่าง นัตสึและลูซี่ กับองค์กรแห่งความมืด อวตาร ที่มีแผนชำระล้างเพื่อเรียกเซเรฟออกมา และช่วงสุดท้ายมีชื่อว่า มหาศึกแห่งอัลวาเรซ (Alvarez Empire) เป็นเรื่องราวการก่อตั้งกิลด์แฟรี่เทลขึ้นมาใหม่อีกครั้ง เพื่อมาต่อสู้กับอาณาจักรอัลวาเรซที่หวังจะแย่งชิงแฟรี่ฮาร์ท ซึ่งกิลด์แฟรี่เทลและกิลด์พันมิตรคือ เซเบอร์ทูธ บลูเพกาซัส ลาเมียสเกล เมอร์เมดฮีล คริมโซเชล และควอโทรเซอเบอรัส ได้ร่วมมือกันต่อสู้กับ 12 สปริกกัน และ เซเรฟ ในฤดูกาลนี้มีจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 51 ตอน
DVD ในประเทศไทย.
แฟรี่เทลฉบับอนิเมะในประเทศไทย ได้ลิขสิทธิ์โดย โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ โดยผลิตออกมาในรูปแบบ VCD ตั้งแต่ภาคแรก และ DVD แบ่งเป็นซีซั่น โดยจะแบ่งตามเนื้อเรื่อง ดังต่อไปนี้
เซาท์แอฟริกันแอร์เวย์
ไซปรัสแอร์เวย์
ไซปรัสแอร์เวย์ (, "Kypriakés Aerogrammés" - CY) เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศไซปรัส มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นิโคเซีย ให้บริการใน 28 จุดหมายปลายทางในทวีปยุโรป ตะวันออกกลาง ทวีปแอฟริกา และกลุ่มประเทศบริเวณอ่าวเปอร์เซีย มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติลาร์นากา เมืองลาร์นากา ประเทศไซปรัส
Ceratoglanis
ปลาช่อนเอเชีย
ปลาช่อนเอเชีย  สกุลปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) ปลาในสกุลนี้ มีรูปร่างโดยรวมคือ รูปร่างเรียวทรงกระบอก ส่วนหัวโตจะงอยปากยื่น ปากกว้าง ตาโต มีฟันเป็นเขี้ยวบนขากรรไกร หัวด้านบนราบ ถ้าดูจากตอนบนจะโค้งมนคล้ายงู ลำตัวค่อนข้างกลม ครีบหลังและครีบก้นยาว ครีบหางปลายมน ครีบอกใหญ่ ครีบท้องเล็ก เกล็ดใหญ่มีขอบเรียบ มีอวัยวะช่วยหายใจเป็นหลืบเนื้อสีแดงอยู่ในคอหอย เรียกว่า "Suprabranchia" จึงสามารถอยู่ในแหล่งน้ำที่มีออกซิเจนต่ำได้ ลำตัวมีลวดลายและสีสันแตกต่างกันออกไปตามแต่ละชนิด ใช้ชื่อสกุลว่า "Channa" (/ชาน-นา/)
ลักษณะสำคัญของสกุลนี้ คือ หัวและแก้มปกคลุมด้วยเกล็ด ฐานครีบหลังยาวกว่าฐานครีบก้น หัวกว้างและแบน ปากกว้าง มุมปากยาวเลยหลังตา นัยน์ตาอยู่ค่อยมาทางปลายจะงอยปาก
แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปเอเชีย พบได้ในภูมิภาคเอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงเอเชียตะวันออก
มีขนาดรูปร่างแตกต่างกันอย่างมากตามแต่ละชนิด โดยพบมีความยาวตั้งแต่ 1.5 เมตร เช่น "C. micropeltes" หรือ "C. aurolineatus" ไปจนถึงไม่ถึงหนึ่งฟุต คือ ปลาช่อนแคระ
ปัจจุบันจำแนกออกได้เป็น 34 ชนิด แต่หลายชนิดก็ยังมิได้มีการระบุชนิดหรืออนุกรมวิธานชัดเจน บางชนิดเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญ ในชนิดที่มีสีสันสวยงามหรือมีขนาดเล็ก นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
Channa
ปลาช่อนงูเห่าอินเดีย
ปลาช่อนงูเห่าอินเดีย  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Channa marulius" ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)
มีรูปร่างเพรียวยาวคล้ายกับปลาช่อนงูเห่า ("C. aurolineatus") ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ปลาช่อนงูเห่าอินเดียมีรูปร่างที่อ้วนป้อมกว่า สีของลำตัวก็เข้มกว่า โดยจะออกไปทางสีน้ำตาลแดง มีจุดสีดำขนาดใหญ่เรียงตัวกันประมาณ 5 จุด ข้างลำตัว และมีจุดประสีขาวมากกว่า ส่วนท้องมีสีขาว และมีอุปนิสัยดุร้ายก้าวร้าวน้อยกว่า
มีถิ่นกำเนิดในอนุทวีปอินเดียและปัจจุบันเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นแถบรัฐฟลอริดาของสหรัฐอเมริกา เนื่องจากถูกนำเข้าไปเป็นปลาสำหรับเกมกีฬาตกปลา มีการขยายพันธุ์ด้วยการทำรังวางไข่ โดยพ่อแม่ปลาดูแลลูกปลาด้วยความดุร้าย
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 183 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม นอกจากนี้แล้วปลาช่อนงูเห่าอินเดียที่พบในประเทศศรีลังกา อาจแบ่งออกได้เป็นชนิดย่อยว่า "C. m. ara" (Deraniyagala, 1945)
ปลาช่อนจุดอินโด
ปลาช่อนจุดอินโด  เป็นปลาช่อนชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Channa pleurophthalma" ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)
มีรูปร่างเพรียวยาวในวัยอ่อน แต่เมื่อปลาโตขึ้นแล้วจะเปลี่ยนเป็นหัวแหลมแต่ส่วนลำตัวกลับป้อม คล้ายปลาชะโด ("C. miropeltes") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน ปลาขนาดเล็กจะมีลำตัวสีเขียว, สีน้ำเงินหรือแกมน้ำตาลในบางตัว ส่วนท้องสีขาว เมื่อโตขึ้นจะมีลักษณะเด่น คือ มีจุดสีดำที่ล้อมด้วยวงสีส้มกลมคล้ายดวงตาขนาดใหญ่อันเป็นที่มาของชื่อ เรียงกันบริเวณข้างลำตัว โดยจุดแรกจะพบบนแก้มหรือกระดูกปิดเหงือก จุดสุดท้ายจะพบบริเวณคอดหาง โดยจะมีประมาณ 3-7 จุด ในปลาแต่ละตัวอาจมีไม่เท่ากัน หรือข้างสองก็ไม่เท่ากัน และเมื่อปลาโตเต็มวัยจุดเหล่านี้จะกลายเป็นกระจายเป็นจุดกระสีดำตามตัวแทน
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 40 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะสุมาตรา และยังพบในแถบตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะบอร์เนียว และในจังหวัดกาลีมันตัน
พบมีการบริโภคในท้องถิ่น และยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่ทว่าเป็นปลาที่เลี้ยงให้รอดได้ยาก เนื่องจากปลาขนาดเล็กมักจะปรับตัวให้กับสภาพน้ำในสถานที่เลี้ยงไม่ได้ เพราะเป็นปลาที่อยู่ในน้ำที่มีสภาพความเป็นกรดของน้ำค่อนข้างต่ำ
Parachanna
ยานมาริเนอร์ 9
ปลาก้างอินเดีย
ปลาก้างอินเดีย หรือ ปลากั๊งอินเดีย  ปลาน้ำจืดขนาดเล็กในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) มีรูปร่างและขนาดลำตัวคล้ายคลึงกับปลาก้าง ("C. limbata") ที่พบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์มาก แต่ทว่า ปลาก้างอินเดียนั้นจะมีลำตัวที่ป้อมสั้นกว่า มีจำนวนเกล็ดที่ใต้ขากรรไกรล่างทั้งสองข้างเกล็ดเดียว มีขอบใต้ดวงตาสีแดง และไม่มีครีบท้อง การแพร่ขยายพันธุ์ ปลาเพศผู้จะเป็นฝ่ายอมไข่ในปากจนกว่าลูกปลาจะฟักเป็นตัว และดูแลลูกปลาใกล้ชนิดคู่กับปลาเพศเมีย
สีสันบนลำตัวนั้นมีหลากหลายเช่นเดียวกับปลาก้าง มีการกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียใต้ โดยพบที่อินเดีย, รัฐอัสสัม, บังกลาเทศ, ปากีสถาน ไปจนถึงตอนใต้ของประเทศจีน
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเช่นเดียวกับปลาก้าง และปลาช่อนเจ็ดสี ("C. bleheri") ซึ่งเป็นปลาที่เป็นขนาดเล็กในวงศ์เดียวกันเช่นกัน
อนึ่ง ปลาก้างที่พบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์รวมถึงประเทศไทย โดยมากจะใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Channa gachua" เช่นเดียวกับปลาก้างอินเดีย แต่ทว่าข้อเท็จจริงแล้วปลาทั้ง 2 ชนิดนั้นมีความแตกต่างกันพอสมควร แต่ทว่ายังไม่มีเอกสารหรือการยืนยันอย่างถูกต้องจากฝ่ายวิชาการ โดยในทัศนะของนักมีนวิทยาบางท่านเห็นว่า ปลาก้างชนิดที่พบในในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ สมควรใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Channa limbata" (Cuvier, 1831) หรือ "Channa" aff. "limbata"
สนธิสัญญาชายแดนเยอรมนี-โปแลนด์ (2533)
สนธิสัญญาชายแดนเยอรมนี-โปแลนด์ ในปี พ.ศ. 2533 เป็นการตกลงครั้งสุดท้ายในการกำหนดพรมแดนโปแลนด์-เยอรมนี ซึ่งในแง่ของกฎหมายระหว่างประเทศแล้ว นับเป็นประเด็นปัญหาที่อยู่ในระหว่างการพิจารณามาตั้งแต่ พ.ศ. 2488 สนธิสัญญาดังกล่าวได้รับการลงนามในรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของทั้งสองประเทศ กชือชตอฟ ซกูบีแชฟสกี และฮันส์-ดีทริช เกนเชอร์ เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ได้รับการให้สัตยาบันโดยเซย์มของโปแลนด์ เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 และบุนเดสทักของเยอรมนี เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2534 และมีผลบังคับใช้หลังการแลกเปลี่ยนเอกสารการให้สัตยาบันเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2535
สนธิสัญญาฉบับดังกล่าวมีชื่อเต็มว่า "สนธิสัญญาระหว่างสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีและสาธารณรัฐโปแลนด์ว่าด้วยการยืนยันพรมแดนระหว่างทั้งสองประเทศ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534"
ในความตกลงพ็อทซ์ดัมในปี พ.ศ. 2488 ฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สองได้กำหนดแนวโอเดอร์-นิซเซเป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างเขตปกครองโซเวียตในเยอรมนีและโปแลนด์ โดยให้การกำหนดพรมแดนด้านตะวันตกของโปแลนด์ครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นในการตกลงสันติภาพในภายหลัง สนธิสัญญาซกอแชเล็ตส์ ในปี พ.ศ. 2493 ระหว่างเยอรมนีตะวันออกและสาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ได้ยืนยันพรมแดนดังกล่าวในขั้นสุดท้าย เยอรมนีตะวันตก ซึ่งมองว่าตนเป็นเพียงผู้เดียวที่เป็นผู้สืบทอดทางกฎหมายต่อจากนาซีเยอรมนี และไม่ยอมรับสถานะของเยอรมนีตะวันออก ยืนกรานว่าการตกลงขั้นสุดท้ายในปัญหาพรมแดนเยอรมนี-โปแลนด์จะต้องได้รับการยอมรับจากประเทศเยอรมนีที่รวมประเทศแล้วในอนาคตเท่านั้น ถึงแม้ว่าในทางปฏิบัติทั้งหมด เยอรมนีตะวันตกจะได้ยอมรับแนวโอเดอร์-นิซเซเป็นพรมแดนระหว่างทั้งสองประเทศแล้วตามสนธิสัญญาวอร์ซอ (2513) คำเคือนทางกฎหมานว่ามีเพียงสนธิสัญญาสันติภาพในอนาคตเท่านั้นจึงจะตกลงปัญหาดังกล่าวได้อย่างเป็นทางการยังคงมีผลอยู่
หลังจากการรวมประเทศเยอรมนีเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2533 ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ให้อธิปไตยสมบูรณ์แก่เยอรมนีโดยมีเงื่อนไขว่าจะต้องให้การรับรองครั้งสุดท้ายต่อแนวโอเดอร์-นิซเซ ดังที่ระบุไว้ในมาตรา 1.2 ของสนธิสัญญาว่าด้วยการตกลงขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับดินแดนเยอรมนี การลงนามในสนธิสัญญาระหว่างเยอรมนีและโปแลนด์ในการรับรองแนวโอเดอร์-นิซเซเป็นพรมแดนภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศเป็นหนึ่งในเงื่อนไขของสนธิสัญญารวมประเทศระหว่างเยอรมนีตะวันตกและเยอรมนีตะวันออกซึ่งได้รับการลงนามและมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2533 โปแลนด์ยังได้ต้องการให้สนธิสัญญาดังกล่าวยุติความกำกวมที่เกี่ยวข้องกับประเด็นปัญหาด้านแนวพรมแดนตั้งแต่ พ.ศ. 2488
ภายใต้เงื่อนไขของสนธิสัญญา ประเทศภาคีสัญญา:
ข้อตกลงดังกล่าวได้รับการเพิ่มเติมโดยสนธิสัญญาความเป็นเพื่อนบ้านและความร่วมมือฉันมิตร ได้รับการลงนามระหว่างเยอรมนีนและโปแลนด์เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2534
ปลาช่อนเจ็ดสี
ปลาช่อนเจ็ดสี หรือ ปลาช่อนสายรุ้ง  มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Channa bleheri" เป็นปลาช่อนแคระชนิดหนึ่งที่มีเฉพาะถิ่น บริเวณลุ่มแม่น้ำพรหมบุตรในรัฐอัสสัมและรัฐอรุณาจัลประเทศของอินเดีย เป็นหนึ่งในปลาช่อนชนิดที่มีสีสันสวยงามมากที่สุด
การกระจายพันธุ์และนิรุกติศาสตร์.
ในธรรมชาติสายพันธุ์นี้อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำในรัฐอัสสัมของอินเดียเป็นหลัก โดยมีชื่อเรียกในภาษาอัสสัมว่า "sengeli" หรือ "chengeli"  ชื่อทวินามเป็นเกียรติแก่นักสำรวจและผู้ค้าปลาต่างถิ่น ไฮโค เบลเฮอร์  ชาวเยอรมัน ที่ช่วยเหลือในการรวบรวมชนิดและมอบตัวอย่างให้กับนักมีนวิทยา เยิร์ค เฟียร์เค
เป็นปลาเฉพาะถิ่นของลุ่มแม่น้ำพรหมบุตร ปลาชนิดนี้มีถิ่นที่อยู่ที่เมืองดิบรูการห์  ทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐอัสสัม สายพันธุ์ที่ใกล้ชิดที่สุดคือ "Channa burmanica" ซึ่งมีถิ่นกำเนิดทางตอนเหนือของพม่า
ลักษณะและความนิยมเป็นปลาตู้.
จัดเป็นปลาในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) ขนาดเล็กเช่นเดียวกับปลาก้าง ("C. limbata") และปลาก้างอินเดีย ("C. gachua") คือ ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีขนาดไม่เกิน 20 เซนติเมตร แต่ได้ชื่อว่าเป็นปลาช่อนแคระที่มีสีสันสวยงามมาก โดยมีหลากหลายสีในตัวเดียวกัน ทั้ง ขาว, น้ำเงิน, แดง, ส้ม สลับกันไปบนพื้นลำตัวสีน้ำตาล อีกทั้งครีบต่าง ๆ โดยเฉพาะครีบหูก็มีลวดลายเป็นริ้ว ๆ สีดำอีกด้วย