pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิเป็นสาเหตุที่ทำให้ไม้เกิดการขยายตัวและหดตัวเช่นเดียวกับวัตถุอื่นๆ ซึ่งเกิดจากปฏิกิริยาของอุณหภูมิและ ความชื้นในไม้ ควรจะใช้กล่องไวโอลินแบบสูญญากาศอย่างดี และอย่าวางไว้ไกล้รังสีความร้อนหรือวางถูกแสงแดดโดยตรง กล่องไวโอลินเกือบทุกชนิดที่บุด้วยวัสดุผิวด้านสีเข้มจะมีผลต่อการดูดซับแสงให้แปรเปลี่ยนเป็นความร้อนได้มากกว่า
การเดินทาง (Travel) ขนส่ง (Shipping) การถือ (Carrying an instrument).
ถ้าเดินทางโดยรถยนต์ อย่าวางเครื่องดนตรีไว้ในกระโปรงท้ายรถ เพราะเครื่องดนตรีจะได้รับความร้อนมาก ทำให้ได้รับความเสียหาย
เมื่อต้องส่งเครื่องดนตรีไปทางพัสดุภัณฑ์ ให้คลายสายออกเล็กน้อยและใช้วัสดุนุ่มๆ บุที่หย่องทั้ง 2 ด้านเสียก่อน ควรเก็บเครื่องดนตรีไว้ในกล่องของมันเองเพื่อความปลอดภัย หลังจากนั้นให้ห่อในกล่องสำหรับส่งของ บุรอบๆ กล่องด้วยวัสดุสำหรับห่อกล่อง
ถ้าหกล้มในขณะถือเครื่องดนตรี โดยสัญชาตญาณของคนส่วนใหญ่จะกอดกล่องไวโอลินไว้ข้างหน้า เพราะคิดว่าจะช่วยป้องกันไม่ให้เครื่องดนตรีแตกหักได้ แต่น่าเสียดายว่ากลับทำให้เครื่องดนตรีพังมา ควรใช้กล่องที่แข็งแรงซึ่งจะยึดไวโอลินให้ลอยอยู่ในกล่องเพื่อป้องกันอุบัติเหตุจากการล้มคว่ำหงาย และพยายามหัดถือกล่องด้วยมือที่ไม่ถนัดให้เคยชิน เช่น ถือด้วยมือซ้ายถ้าคุณเป็นคนถนัดขวา ซึ่งจะทำให้เหลือมือข้างที่ถนัดไว้ป้องกันตนเองได้
การทำความสะอาด (Cleaning).
การเช็ดทำความสะอาดตัวเครื่องและคันชักด้วยผ้านุ่มๆ สะอาดๆ หลังการเล่นทุกครั้งเป็นสิ่งที่ควรทำให้เป็นกิจวัตร ใช้เศษผ้าชุบแอลกอฮอล์เพื่อขจัดการเกาะตัวของยางสนบนฟิงเกอร์บอร์ด และสาย
สิ่งที่ต้องระวังเป็นพิเศษคือระวังไม่ให้แอลกอฮอล์สัมผัสกับผิวของวานิช และควรจะให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจเช็คสภาพไวโอลินเป็นประจำทุกๆ ปี ช่างอาจจะปล่อยรอยคราบบางอย่างเอาไว้ และใช้น้ำยาเคลือบผิวทับลงไปบนคราบสกปรกโดยไม่จำเป็นต้องเอาออกก็ได้ กรดจากผิวหนังของคุณสามารถทำลายผิวของวานิชได้อย่างช้าๆ ดังนั้นพยายามหลีกเลี่ยงการสัมผัสผิวของวานิช
คันชัก (Bow).
ควรจะจับคันชักบริเวณ Frog ในขณะดึงหางม้า (Hair) ให้ตึง เพราะจะช่วยลดแรงกดที่เกลียวสกรูทองเหลือง (Screw) ที่อยู่ข้างในโคนด้ามคันชัก และช่วยป้องกันไม่ให้เกลียวหวานได้
ในขณะที่คุณเล่นไวโอลินนั้น หางม้าที่อยู่ด้านข้างคันชักที่คุณลากลงมักจะชำรุดได้ง่าย ทำให้ความสมดุลของแรงดึงบนคันชักเสียไปจนอาจทำให้คันชักงอได้ ดังนั้นพยายามเปลี่ยนหางม้าบ่อยๆ และพยายามรักษาหนังหุ้มด้ามคันชัก (Pad หรือ Grip) ให้อยู่ในสภาพดี ถ้านิ้วโป้งของคุณไปเสียดสีกับด้ามคันชักบ่อยๆ จะทำให้คันชักได้รับความเสียหายเช่นกัน พยายามตัดเล็บให้สั้นอยู่เสมอ และควรให้ความเอาใจใส่ปลายคันชัก (Tip) เป็นพิเศษ
นิทานเวตาล
นิทานเวตาล ( "เวตาลปัญจวิงศติ" แปลว่า "นิทานเวตาล 25 เรื่อง") เป็นวรรณกรรมสันสกฤตโบราณ ซึ่งเล่าขานโดยกวีชื่อ ศิวทาส และได้ถูกเล่าขานกันต่อมากว่า 2,500 ปีล่วงมาแล้ว โครงเรื่องหลักของนิทานเรื่องนี้เป็นเรื่องการโต้ตอบตอบปัญหาระหว่างพระวิกรมาทิตย์ กษัตริย์แห่งกรุงอุชชิยนี กับเวตาล ปีศาจที่มีร่างกายกึ่งมนุษย์กับค้างคาว ซึ่งจะนำเข้าไปสู่นิทานย่อยต่าง ๆ ที่แทรกอยู่ในเรื่องนี้รวม 25 เรื่อง ลักษณะดังกล่าวคล้ายกับนิทานอาหรับราตรี หรือ "พันหนึ่งราตรี" ซึ่งเป็นนิทานชุดในซีกโลกอาหรับที่ได้รับความนิยมอย่างมากอีกชุดหนึ่ง
ท้ายเรื่องของนิทานเวตาลมีอยู่ว่า ระหว่างทางที่พระวิกรมาทิตย์พาเวตาลไปหาโยคีนั้นเอง เวตาลก็ได้เปิดเผยว่าแท้จริงแล้วโยคีศานติศีลมีความแค้นกับพระวิกรมาทิตย์อยู่ ซึ่งเป็นความแค้นที่ก่อโดยพระบิดาของพระวิกรมาทิตย์ จึงหวังที่จะปลงพระชนม์ของพระองค์เสีย พร้อมกันนี้เวตาลก็แนะนำให้พระองค์ทำเป็นเชื่อฟังคำของโยคีนั้นแล้วหาทางฆ่าเสีย พระวิกรมาทิตย์ก็ได้ทำตามคำแนะนำดังกล่าว และรอดพ้นจากการทำร้ายของโยคีนั้นได้
นิทานย่อยซึ่งแทรกอยู่ในนิทานเวตาลทั้ง 25 เรื่องโดยสรุปมีดังนี้
ฉบับพระนิพนธ์ใน กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์.
จะเห็นว่าบางเรื่องจะมีความคล้ายคลึงกับ 25 เรื่องข้างต้น นอกจากนี้ยังมีการเพิ่มเรื่องของ พระพฤตราช พระอนุชาของพระวิกรมาทิตย์อีกด้วย
นิทานเวตาลในภาคภาษาไทย.
นิทานเรื่องเวตาลนี้ เดิมได้เรียบเรียงเป็นร้อยแก้ว ชื่อ ลิลิตเพชรมงกุฎ โดยเจ้าพระยาพระคลัง (หน) แต่ถอดมาเพียงเรื่องแรกเท่านั้น (เรื่องพระวัชรมกุฎกับพุทธิศรีระ) ภายหลังพระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารัชนีแจ่มจรัส กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ หรือ น.ม.ส. ได้ทรงแปลจากฉบับที่แปลเป็นภาษาอังกฤษของริชาร์ด เอฟ เบอร์ตัน จำนวน 9 เรื่อง และจากสำนวนแปลของ ซี.เอช. ทอว์นีย์ อีก 1 เรื่อง ทำให้ฉบับภาษาไทยของ น.ม.ส. มีนิทานเวตาลทั้งหมด 10 เรื่อง ต่อมา ศาสตราจารย์ ดร.ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา ได้แปลจากต้นฉบับเดิม ซึ่งเป็นอักษรเทวนาครี ภาษาสันสกฤต จนครบ 25 เรื่อง และภายหลังวรรณกรรมเรื่องนี้ก็ได้รับการแปลแปลงในหลากหลายรูปแบบ เช่น รูปแบบการ์ตูนคอมมิคชื่อ "เวตาล" ซึ่งเป็นผลงานของ ภาณุ นทีนันท์ เพื่อให้เป็นที่รู้จักมากขึ้นในวงกว้าง จนกระทั่งเวตาลได้กลายเป็นอีกหนึ่งตัวละครที่คนไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี
กาตาร์
เวตาล
เวตาล (สันสกฤต: वेताल) เป็นอมนุษย์จำพวกหนึ่ง คล้ายค้างคาวผี ในปรัมปราคติของฮินดู เวตาลอยู่ในจำพวกมรุตคณะ เป็นบุตรนางอทิติ เป็นผู้ตามพระรุทระเป็นเจ้าแลนางภัทรา ดำรงอยู่เป็นภูตที่อาศัยในซากศพผู้อื่นในตอนกลางวัน ศพเหล่านี้อาจใช้เป็นเครื่องมือเพื่อการเดินทาง เพราะขณะที่เวตาลอาศัยอยู่นั้น ซากศพจะไม่เน่า แต่เวตาลอาจออกจากศพเพื่อหากินในตอนกลางคืน ไปตามหนอง ตามพุ่มไม้ ตามป่ารกแลป่าที่มืดอับ บางทีไปกับลมพายุแลฟ้ามัว เวลาเที่ยวจะเป็นเวลากลางคืนสงัดในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 กล่าวไว้ว่า "เวตาล คือ ผีจำพวกหนึ่ง ชอบสิงอยู่ในป่าช้า"
เวตาลมักจะปรากฏรูปร่างเป็นมนุษย์ แต่มือและเท้าหันกลับไปทางด้านหลัง นัยน์ตาเป็นสีลานแกมเขียว มีเส้นผมตั้งชันทั้งศีรษะ มือขวาถือไม้เท้า มือซ้ายถือหอยสังข์ ขณะเมื่อมาปรากฏตัวจะนุ่งห่มเสื้อผ้าสีเขียวทั้งชุด นั่งมาบนเสลี่ยง บางคราวก็ขี่ม้า มีภูตบริวารถือคบเพลิงแวดล้อมโดยรอบ และส่งเสียงโห่ร้องกึกก้อง
ลักษณะของเวตาล.
ลักษณะของเวตาลที่กล่าวถึงในนิทานและตำนานต่างๆ มีต่างกัน ดังนี้
เวตาลในตำนาน.
ตามตำนานของชาวฮินดูกล่าวว่าเวตาลนั้นเป็นวิญญาณร้ายที่วนเวียนอยู่ตามสุสาน และคอยเข้าสิงอยู่ในซากศพต่างๆ มันจะทำร้ายมนุษย์ที่เข้าไปรบกวน เหยื่อของเวตาลจะถูกเข้าสิง ทำให้มือและเท้าหันไปข้างหลังเสมอ เวตาลยังทำให้ผู้คนเป็นบ้า ฆ่าเด็ก และแท้งลูก แต่เวตาลยังมีข้อดี คือมันจะคอยดูแลหมู่บ้านของมันเอง
เวตาลนั้นเป็นวิญญาณร้าย คอยทำร้ายบุคคลที่ลูกหลานไม่ยอมทำพิธีศพให้พ่อแม่ ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงถูกกักอยู่ในแดนสนธยา ระหว่างการดำรงอยู่ด้วยชีวิต และการดำรงอยู่หลังมีชีวิต (หลังความตาย) ปิศาจเหล่านี้อาจได้รับอามิสด้วยเครื่องเซ่นหรือถูกขับให้ตกใจด้วยมนตร์ เวตาลอาจหลุดพ้นจากสภาพปิศาจได้หากการทำพิธีศพของตน แต่เมื่อเป็นปิศาจแล้ว ก็ไม่สามารถพ้นจากกฎแห่งเวลาและเทศะ พวกมันจะมีความรู้ประหลาดเกี่ยวกับอดีต ปัจจุบัน และอนาคต และหยั่งรู้สึกถึงใจตน ดังนั้นหมอผีจำนวนมากจีงพยายามดั้นด้นเสาะหาเวตาล และควบคุมเอาไว้ใช้เป็นทาส
ครั้งหนึ่งหมอผีกราบทูลให้พระเจ้าวิกรมาทิตย์ไปจับเวตาล ซึ่งอาศัยอยู่บนต้นไม้ (ต้นอโศก) ในใจกลางสุสาน วิธีเดียวที่จะจับเวตาลได้ก็คือ ต้องทำอย่างเงียบ ๆ และห้ามปริปากพูดสิ่งใด มิฉะนั้นเวตาลจะหนีกลับไปได้
อย่างไรก็ตาม ทุกครั้งที่พระเจ้าวิกรมาทิตย์จับเวตาลได้ มันจะหลอกล่อพระองค์โดยเล่านิทานให้ฟังเรื่องหนึ่ง ซึ่งจะจบด้วยคำถาม และพระองค์ก็อดรนทนไม่ได้ ต้องตอบคำถามนั้นทุกครั้งไป ทำให้เวตาลหนีกลับไปยังต้นไม้ได้ดังเดิม เรื่องราวเกี่ยวกับเวตาลนั้นรวบรวมไว้เรียกว่า "เวตาลปัญจวิงศติ" (หรือ นิทานเวตาล 25 เรื่อง) รวมอยู่ใน หนังสือกถาสริตสาคร ของนักปราชญ์อินเดียชื่อโสมเทวะ
วิทยาการการรับรู้
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร
พลเอก สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 – 7 มีนาคม พ.ศ. 2494) พระนามเดิม พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ อดีตประธานองคมนตรี เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 58 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์เนื่อง
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 58 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์เนื่อง (ราชสกุลเดิม สนิทวงศ์; พระธิดาในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์) ประสูติในพระบรมมหาราชวังเมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 6 ค่ำ เดือน 12 ปีระกา ตรงกับวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 วันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 หลังประสูติได้ 11 วัน พระมารดาก็ถึงแก่อนิจกรรม พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงอุ้มพระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์มาพระราชทานสมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี ด้วยพระองค์เอง พร้อมกับตรัสว่า"...ให้มาเป็นลูกแม่กลาง..." สมเด็จพระบรมราชเทวีก็ทรงรับพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์พร้อมทั้งพระเชษฐภคินี คือ พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท ไว้ในอุปการะ โดยทรงเลี้ยงดูพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ ซึ่งมีพระชันษาใกล้เคียงกับสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช เหมือนกับพระราชโอรสของพระองค์เอง
พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ เสด็จไปศึกษาชั้นมัธยม ณ เมืองฮัสเบอรสตัด ประเทศเยอรมนี ใน พ.ศ. 2442 จากนั้นทรงเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยไฮเดลแบร์ก โดยมีพระประสงค์ที่จะศึกษาวิชาแพทย์ แต่ในระยะแรกทรงศึกษาวิชากฎหมาย ตามพระราชประสงค์ของพระบิดา ต่อมาจึงทรงเปลี่ยนไปศึกษาวิชาการศึกษา และยังทรงเข้าศึกษาวิชาที่เกี่ยวกับการแพทย์บางอย่างเป็นการส่วนพระองค์กับศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัยนั้นด้วย
พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ ทรงสำเร็จการศึกษาและเสด็จกลับประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นพระองค์เจ้าต่างกรมที่ "พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นชัยนาทนเรนทร" เมื่อพ.ศ. 2457 ทรงรับราชการตำแหน่งผู้ช่วยปลัดทูลฉลองกระทรวงศึกษาธิการ และทรงเป็นผู้บัญชาการโรงเรียนราชแพทยาลัยเมื่อ พ.ศ. 2458 ทรงปรับปรุงหลักสูตรการเรียนให้ได้มาตรฐาน โดยเฉพาะการพยาบาลผดุงครรภ์ ซึ่งในสมัยนั้นยังนิยมใช้การแพทย์แผนโบราณ คลอดบุตรโดยหมอตำแยกันอยู่ ทรงส่งเสริมให้ข้าราชบริพารในสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า เข้าเรียนต่อหลักสูตรของศิริราชพยาบาล ให้สนใจศึกษาวิชาแพทย์และพยาบาลแผนปัจจุบันให้มากขึ้น ทรงปลูกฝังความนิยมในการเรียนแพทย์ให้เป็นที่แพร่หลาย จัดการศึกษาในโรงเรียนแพทย์ให้มีมาตรฐาน นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นผู้โน้มน้าวสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช ให้ทรงสนพระทัยวิชาการแพทย์
พ.ศ. 2481 - พ.ศ. 2486 ในสมัยรัฐบาลของจอมพลแปลก พิบูลสงคราม พระองค์ทรงถูกกล่าวหาว่ามีส่วนร่วมในกบฏพระยาทรงสุรเดช ทำให้พระองค์ถูกคุมขังที่เรือนจำบางขวาง รวมทั้งถูกถอดออกจากฐานันดรศักดิ์ แต่ได้มีการประกาศสถาปนาพระอิสริยยศฐานันดรศักดิ์ตามเดิม เมื่อพ.ศ. 2487 ในสมัยรัฐบาลของพันตรีควง อภัยวงศ์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร สิ้นพระชนม์ที่วังถนนวิทยุ เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2494 ด้วยพระโรคหืดและโรคพระหทัยวาย สิริพระชันษา 66 ปี นับเป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่มีพระชันษาสูงที่สุดและมีพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้าย พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จไปในการพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร เสกสมรสกับหม่อมเอลิซาเบท รังสิต ณ อยุธยา (สกุลเดิม ชาร์นแบร์เกอร์; ชื่อภาษาอังกฤษ: Elisabeth Scharnberger) สตรีชาวเยอรมัน ณ ที่ทำการอำเภอเวสตมินสเตอร กรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2445 ทรงเป็นองค์ต้นราชสกุลรังสิต มีพระโอรส 2 องค์ และพระธิดา 1 องค์ ได้แก่
ต่อมาทรงหย่ากันและเสกสมรสใหม่กับหม่อมเจ้าวิภาวดี รังสิต (ราชสกุลเดิม รัชนี; ปัจจุบันคือพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต) มีพระธิดาร่วมกัน 2 คน ได้แก่
ต่อมาสมรสใหม่กับวิลเลียม บี.บูธ มีบุตร 1 คน คือ
ต่อมาสมรสใหม่กับปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล
และมีหม่อม 1 คน คือหม่อมพิทักษ์ รังสิต ณ อยุธยา (สกุลเดิม แสงฤทธิ์) มีโอรสร่วมกัน 1 คน คือ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ทรงจัดตั้งวิชาแพทย์ปรุงยาขึ้นในโรงเรียนราชแพทยาลัย ตามที่สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถได้ทรงปรารภเกี่ยวกับการขาดแคลนแพทย์ปรุงยาในกองทัพ ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนเภสัชกรรม ในปี พ.ศ. 2476 พระองค์ได้รับการเชิดชูพระเกียรติเป็นพระบิดาของวิทยาศาสตร์เภสัชกรรมแห่งประเทศไทย
ลำดับการดำรงตำแหน่ง
"“พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระชัยนาทนเรทร จุฬาลงกรณราชวโรรส สยามสุขบทบุรัสการี เมตตาสีตลหฤทัย อาชชวมัททวัธยาศัยสุจารี วิวิธเมธีวงศาธิราชสนิท นวมนริศรสุมันตนบิดุล ติรณคุณสรณาภิรักษ ประยูรศักดิธรรมิกนาถบพิตร”" สิงหนาม ทรงศักดินา 15000 ตามอย่างธรรมเนียมพระองค์เจ้าต่างกรมทั้งปวง
"“สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรทร จุฬาลงกรณราชวโรรส สยามสุขบทบุรัสการี เมตตาสีตลหฤทัย อาชชวมัททวัธยาศัยสุจารี วิวิธเมธีวงศาธิราชสนิท นวมนริศรสุมันตนบิดุล ติรณคุณสรณาภิรักษ ประยูรศักดิธรรมิกนาถบพิตร”"
(สายสร้อยทองลงยา)
ศิริราชพยาบาล
แองกิโอเทนซินรีเซพเตอร์บล๊อคเกอร์
แองกิโอเทนซินรีเซพเตอร์บล็อกเกอร์ (s
angiotensin receptor blocker) เป็นยากลุ่มใหม่ซึ่งมันกลไกการออกฤทธิ์ค่อนข้างใกล้เคียงกับกลุ่ม ACEI คือไป ยับยั้งการจับของ Angiotensin ที่ receptor ซึ่งจะทำให้ Angiotensin ไม่สามารถออกฤทธิ์ได้ ยากลุ่มนี้ใช้รักษา โรคความดันสูง (hypertension) , โรคหัวใจล้มเหลว (congestive heart failure) และอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับระบบไหลเวียนโลหิต
ยาในกลุ่มนี้จะลงท้ายด้วยคำว่า sartan ตัวอย่างอย่างเช่น Losartan, Valsartan, Candisartan
ฤทธิ์ไม่พึงประสงค์ (ADRs)
โดยฤทธิ์ไม่พึงประสงค์ของยากลุ่มนี้จะมีน้อยกว่ายากลุ่ม ACEI โดย ฤทธิ์ไม่พึงประสงค์ที่สำคัญที่แตกต่างกันคือ การไอ ยากลุ่มนี้จะไม่มีอาการไอ
พารีโคซิบ
พารีโคซิบ  เป็นยา NSAIDs ในกลุ่ม COX-2 selective Inhibitors จะมีอยู่ในรูปแบบ intravenous เท่านั้น ไม่มีรูปแบบรับประทาน เป็นยาที่นิยมใช้บรรเทาอาการปวดหลังผ่าตัดหรือบรรเทาปวดโดยไม่ไปพึ่งยาในกลุ่ม Opioid drugs เช่น morphine
กรมพระยาชัยนาทนเรนทร
พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์
ศิลาโรเซตตา
ศิลาโรเซตตา  เป็นศิลาจารึกทำจากหินแกรนด์โอไดโอไรต์ บันทึกกฤษฎีกาซึ่งตราขึ้นในพระนามาภิไธยพระเจ้าทอเลมีที่ 5 ณ เมืองเมมฟิส ประเทศอียิปต์ เมื่อ 196 ปีก่อนคริสตกาล กฤษฎีกานี้เขียนด้วยอักขระสามชนิด ตอนต้นเขียนด้วยอักขระไฮเออโรกลีฟอียิปต์ ตอนกลางเขียนด้วยอักขระดีมอติกอียิปต์ และตอนท้ายเขียนด้วยอักขระกรีกโบราณ ทั้งสามตอนมีเนื้อหาอย่างเดียวกัน ศิลานี้จึงเป็นเครื่องไขความหมายของอักขระไฮเออโรกลีฟอียิปต์ และเปิดช่องให้เข้าถึงประวัติศาสตร์อียิปต์โบราณ
เชื่อกันว่า ศิลานี้เดิมตั้งแสดงไว้ที่วัดอียิปต์แห่งหนึ่งซึ่งน่าจะอยู่ใกล้เมืองเซอีส ต่อมาในราวต้นคริสตกาลหรือสมัยกลาง มีการย้ายศิลาไปที่อื่น และในที่สุดมีการใช้ศิลานี้เป็นวัสดุก่อสร้างปราการจูเลียนใกล้เมืองโรเซตตาที่ดินดอนสามเหลี่ยมแม่น้ำไนล์ ครั้น ค.ศ. 1799 ปีแยร์-ฟร็องซัว บูว์ชาร์ นายทหารชาวฝรั่งเศสในกองทัพของนโปเลียน พบศิลานี้เข้า นับเป็นจารึกสองภาษาจากสมัยอียิปต์โบราณจารึกแรกที่ค้นพบในสมัยปัจจุบัน จึงกระตุ้นความสนใจของสาธารณชนอย่างกว้างขวาง และก่อให้เกิดความพยายามถอดความหมายภาษาอียิปต์โบราณอันเป็นภาษาที่ไม่เคยได้รับการแปลความหมายมาก่อน ฉะนั้น นักวิชาการและพิพิธภัณฑ์ในยุโรปจึงเริ่มคัดลอกเนื้อความของศิลาออกเผยแพร่ ขณะนั้น กองทัพอังกฤษเอาชัยชนะเหนือกองทัพฝรั่งเศสในประเทศอียิปต์ได้ใน ค.ศ. 1801 และเมื่อฝรั่งเศสยอมจำนนที่อะเล็กซานเดรียแล้ว อังกฤษจึงได้ศิลาไว้ในความครอบครอง และขนศิลาไปไว้ในกรุงลอนดอน แล้วจัดแสดงแก่สาธารณชน ณ พิพิธภัณฑ์บริติชตั้งแต่ ค.ศ. 1802 เรื่อยมาจนปัจจุบัน ถือเป็นวัตถุที่มีผู้เข้าเยี่ยมชมบ่อยครั้งที่สุดในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้
ส่วนการศึกษาเกี่ยวกับกฤษฎีกาบนศิลานั้นเริ่มขึ้นเมื่อมีการแปลเนื้อความภาษากรีกบนศิลาอย่างเต็มรูปแบบใน ค.ศ. 1803 จนราวยี่สิบปีให้หลัง คือ ใน ค.ศ. 1822 ฌ็อง-ฟร็องซัว ช็องปอลียง นักวิชาการชาวฝรั่งเศส จึงแถลงในกรุงปารีสว่า สามารถอ่านอักขระอียิปต์ได้เป็นผลสำเร็จ อย่างไรก็ดี นับแต่ค้นพบศิลาหลักนี้เป็นต้นมา ตัวศิลานั้นตกเป็นข้ออ้างในความขัดแย้งทางชาตินิยมหลายต่อหลายครั้ง และนับแต่ ค.ศ. 2003 สืบมา มีการเรียกร้องอยู่เสมอว่า ให้คืนศิลากลับสู่อียิปต์
อนึ่ง ภายหลังยังมีการค้นพบกฤษฎีกาสองฉบับ ซึ่งเป็นฉบับคัดลอกของกฤษฎีกาข้างต้น แต่มีเนื้อความไม่เต็ม ทั้งมีการค้นพบจารึกอียิปต์ที่มีเนื้อหาสองหรือสามภาษา เป็นต้นว่า กฤษฎีกาทอเลมี ที่บางฉบับมีอายุเก่ากว่าศิลาโรเซตตาเล็กน้อย เช่น กฤษฎีกาคาโนปัส (238 ปีก่อนคริสตกาล) และกฤษฎีกาเมมฟิส (ราว 218 ปีก่อนคริสตกาล) ศิลาโรเซตตาจึงไม่เป็นของพิเศษอีก แต่ก็ถือเป็นกุญแจสำคัญอันนำไปสู่ความรู้ความเข้าใจที่ยุคปัจจุบันมีเกี่ยวกับวรรณกรรมและอารยธรรมอียิปต์
ประวัติศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล
เครสเชนโด้
เครสเชนโด้ เป็นวงดนตรีสัญชาติไทยที่ก่อตั้งโดยนอ - นรเทพ มาแสง และได้ชวนนักดนตรีที่มีฝีมือจากวงต่าง ๆ มารวมตัวกัน มีผลงานในช่วงปี พ.ศ. 2545 - 2561 และได้ยุบวงไปครั้งหนึ่ง ก่อนจะกลับมามีผลงานอีกครั้งในปี พ.ศ. 2563 - ปัจจุบัน โดยคำว่า เครสเชนโด้ เป็นศัพท์ทางด้านดนตรีในภาษาอิตาเลียน ที่มีความหมายว่า "ค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ"
ตลอดเวลาการทำงานของวง ได้มีการปรับเปลี่ยนแปลงสมาชิกภายในวงอยู่หลายครั้ง ปัจจุบันประกอบไปด้วยสมาชิกคือ เอก - เอกพงศ์ เชิดธรรม, จั๋ง - ธีรพงษ์ ธนานิกกุล, บี - พีระพัฒน์ เถรว่อง และ แชมป์ - ชินพัฒน์ หงส์อัมพร
เครสเชนโด้ก่อตั้งขึ้นโดยนอ - นรเทพ มาแสง มือเบสจากวงพอสและทีโบน ได้ชักชวนเพื่อนนักดนตรีที่มีฝีมือดีจากวงต่าง ๆ หลากหลายวง ไม่ว่าจะเป็น เอก - เอกพงศ์ เชิดธรรม อดีตมือกลองจากวงซีเปีย, จั๋ง - ธีรพงษ์ ธนานิกกุล ซึ่งเคยมีผลงานร่วมกับโยคีเพลย์บอยมาก่อน, บี - พีระพัฒน์ เถรว่อง อดีตนักร้องนำจากวง "อาร์อาร์อาร์แอนด์บี" และแชมป์ - ชินพัฒน์ หงส์อัมพร รุ่นน้องร่วมสถาบันที่มีประสบการณ์ทางดนตรี มารวมวงและก่อตั้งเป็นวงเครสเชนโด้ โดยได้ออกอีพีอัลบั้มชุดแรกโดยที่ทำเองและขายเองอย่างอิสระ ต่อมาจึงได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินกลุ่มสุดท้ายในสังกัดเบเกอรี่มิวสิก ในอัลบั้มชุดที่ 2 มีเพลงดังอย่าง "ความจริงในใจ" และ "วีนัส" ทำให้เครสเชนโด้เริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้างมากขึ้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 บี นักร้องนำ ได้แยกตัวจากการเป็นสมาชิกของวง ซึ่งในอัลบั้มชุดสุดท้ายที่มีการร่วมงานกันได้ใช้ชื่อว่า Be &amp; Crescendo หมายความว่าได้มีการแบ่งการทำงานไปตามสัดส่วนแยกจากกัน และในปีถัดมาคือ พ.ศ. 2550 ทางวงจึงได้นักร้องนำคนใหม่เป็นผู้หญิง ชื่อ ริค - วชิรปิลันธ์ โชคเจริญรัตน์ และมีการเพิ่มรวย - จรรยพงศ์ สวัสดิเวทิน มือแซ็กโซโฟนมาเสริมทัพ มีผลงานออกมา 2 ชุด เป็นอีพีอัลบั้ม คือ ใต้แสงตะวัน และ บันทึกการแสดงสด Live of Light หลังจากนั้นทางวงเกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง โดย 2 สมาชิกที่เพิ่งเข้ามาใหม่แยกตัวออกไป ทางวงจึงได้นัท - ชาติชาย มานิตยกุล อดีตนักร้องนำวง โฟร์ มังกี้ส์ ซีซั่น มารับตำแหน่งนักร้องนำตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551
ในปี พ.ศ. 2553 เครสเชนโด้มีคอนเสิร์ตเต็มรูปแบบครั้งแรกในชื่อ "จุดประกาย คอนเสิร์ต ซีรีส์ 38 Crescendo Seventh Year" โดยตั้งแต่คอนเสิร์ตครั้งนั้นทางวงเหลือสมาชิกเพียง 4 คน ซึ่งจั๋ง มือเพอร์คัสชั่นได้ลาพักจากวงชั่วคราวไปทำธุรกิจส่วนตัว ในปีเดียวกันนั้นก็ได้ออกอัลบั้มชุด Raw ซึ่งย้ายมาสังกัดค่าย สไปซีดิสก์ หลังจากนั้นก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง โดย เอกพงศ์ มือกลองได้ออกจากวงไป และได้เลี้ยง - สุทธิพจน์ หวังวัฒนานุกุล เข้ามารับตำแหน่งแทน ส่วนมือเพอร์คัสชั่นอย่างจั๋งก็กลับเข้ามาร่วมวงอีกครั้ง และย้ายมาอยู่กับสังกัดสนามหลวงการดนตรี ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และมีผลงานในปี พ.ศ. 2555 อัลบั้ม Continue
หลังจากประสบความสำเร็จจากอัลบั้ม Continue ในปลายปีเดียวกันจึงตั้งใจจะทำอัลบั้ม Legend Session แต่ก็ต้องเลื่อนการทำอัลบั้มออกไปเพราะสุทธิพจน์ออกจากวง ทำให้วงต้องสรรหามือกลองคนใหม่ และได้บอส - นิรุจ เดชบุญ เข้ามาเป็นมือกลองแทน โดยเริ่มงานครั้งแรกในเพลง รักแท้อยู่เหนือกาลเวลา ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครชุด สุภาพบุรุษจุฑาเทพ ตอน คุณชายรณพีร์ ที่ออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3
หลังจากทำอัลบั้ม Legend Session เป็นที่เรียบร้อยแล้ว นัทได้ประกาศลาออกจากวง ทำให้เกิดรายการ The Next Crescendo ขึ้น เพื่อออดิชั่นและคัดเลือกหานักร้องนำคนใหม่ จนกระทั่งกลางเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 จึงได้นักร้องนำคนใหม่คือ เก้ง - เขมวัฒน์ เริงธรรม ต่อมาหลังจากได้เก้งเป็นนักร้องนำคนใหม่ได้ไม่นานจั๋งก็ได้ออกจากวงอีกครั้ง ก่อนที่จะปล่อยซิงเกิ้ล "รักเธอไปก่อน" ออกมาเป็นเพลงแรกในยุคของเก้ง
หลังจากเปิดตัวซิงเกิ้ล รักเธอไปก่อน ก็เริ่มมีกระแสข่าวถึงการปิดตัวของค่ายสนามหลวงการดนตรี ทางวงจึงตัดสินใจย้ายสังกัดมายังวีเรคคอร์ดส์ และได้ปล่อยซิงเกิ้ล กุหลาบเล่นไฟ, รู้และเข้าใจ, เธอคือทุกอย่าง ภายหลังค่ายวีเรคคอร์ดสได้ปิดตัวลง ทางวงจึงได้ออกจากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และมาทำอัลบั้มเองและขายเองอย่างอิสระในชื่อ อัตตวิถี
ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 นอ มือเบสและหัวหน้าวง ได้ออกมาประกาศผ่านทางเฟซบุ๊คของตัวเองว่าวงเครสเชนโด้จะยุบวงในเดือนเมษายน และแยกย้ายกันไปทำงานในด้านอื่น ๆ โดยมีเพลง "รถไฟขบวนเก่า" จากคอนเสิร์ตใหญ่ Crescendo on the Run เป็นเพลงสุดท้าย และอัลบั้ม "อัตตวิถี" จะเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของวง
ต่อมาในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2563 มีการรวมตัวกันอีกครั้งของสมาชิกยุคก่อตั้งจำนวน 4 คน ยกเว้นนอซึ่งเป็นอดีตหัวหน้าวงที่กลับไปทำงานเพลงกับวงพอสอย่างเต็มรูปแบบ ซึ่งได้มีการร่วมเล่นดนตรีผ่านเฟชบุ๊คไลฟ์ Crescendo live for Children และมีการเปิดรับบริจาคเพื่อสนับสนุนโครงการสู้วิกฤตให้น้องอิ่ม คนละมือ เพื่อมื้อน้อง สมทบทุนแก่กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.) โดยมีการเล่นเพลงในชุดแรกและชุดที่ 2 อย่าง ร้องเพลงกันเถอะ นักวิเคราะห์ โลกหมุนด้วยความรัก รู้บ้างไหม วีนัส ความจริงในใจ ดินแดนแห่งความรัก นับเป็นการเล่นดนตรีในนามวงเครสเชนโด้ครั้งแรกในรอบ 14 ปี ปัจจุบันเครสเชนโด้ได้กลับมารวมตัวกันทำงานเพลงภายใต้สังกัด เลิฟอีส โดยล่าสุดได้มีผลงานอัลบั้ม Holidays on Pluto ซึ่งเป็นเพลงจากอัลบั้มที่ไม่ได้วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2549
หมายเหตุ : อัลบั้ม Reinvented (พ.ศ. 2549) อัลบั้มนี้ใช้ชื่อในการทำงานว่า Be &amp; Crescendo และไม่ได้วางแผง และในปี พ.ศ. 2563 ได้นำกลับมาวางจำหน่ายในชื่ออัลบั้ม Holidays on Pluto ในนาม Crescendo
ซินเดอเรลล่า (วงดนตรีไทย)
ซินเดอเรลล่า  ศิลปินกลุ่มหญิง 4 คน ที่มีผลงานในแนวป็อปแดนซ์ จากสังกัด อาร์เอส ที่มีเพลงดังอย่าง​ " ให้อภัย​สักครั้ง.ไม่ใช่ก้อนหิน.เธออยู่ที่ไหน.​ฉันไม่ยอม.โทษทีนะเธอ.ผู้ชายเจ้าชู้ทุกคนหรือเปล่า​.ละลาย.รักน่า.ไม่รักไม่ไหว​" เป็นต้น
โดยทั้งสี่คนเข้าสู่วงการจากการประกวดร้องเพลง จนในปีพ.ศ. 2547 ได้มารวมตัวกันออกอัลบั้มภายใต้สังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น ผลงานชุดแรกในชื่อ "Cinderella" แนวเพลงป็อปแดนซ์, R&amp;B เปิดตัวด้วยเพลง ถามใจตัวเอง ต่อด้วยเพลง ไม่ใช่ก้อนหิน
หลังจากนั้น วงซินเดอเรลล่า ก็ได้มีอัลบั้มตามมาอีกหลายชุด ได้แก่ อัลบั้ม Cinderella 2006 (พ.ศ. 2548), อัลบั้ม BURN UP (พ.ศ. 2550) และอัลบั้มชุดสุดท้าย อัลบั้ม WHAT WOMEN WANT (พ.ศ. 2551)
ปี 2547 อาร์เอส โดยค่าย จีโนม เปิดตัว 4 สาวคนเก่ง ที่มีผลงานในแนวป็อปแดนซ์ วงซินเดอเรลล่า สมาชิกประกอบด้วย ทัดดาว ตั้งตรงเจริญ (ดาว),ปรียาภรณ์ อุปทินเกตุ (ปังปอนด์),นันท์นภัส นภัสธนาเกียรติ (อุ๊บอิ๊บ),อธิสา ธวัชวิเชียร (แอมแปร์) กับอัลบั้ม "Cinderella" ที่มีเพลงเปิดตัวอย่างเช่นเพลง "ไม่ใช่ก้อนหิน" และเพลง "ถามใจตัวเอง" เป็นต้น
ปีต่อมา 2548 กลับมาอีกครั้งกับงานเพลงชุดที่ 2 Cinderella 2006 ที่มีเพลงสร้างชื่อเสียงอีกหลายเพลง อาทิ ให้อภัยสักครั้ง,ละลาย,เธออยู่ที่ไหน
หลังจากนั้นอาร์เอสฯปรับรูปแบบของการขายเพลงแบบ Ep Album และได้ทำอัลบั้มของซินเดอเรลล่าอีก 2 ชุดในปี 2550-2551 คือชุด BURN UP (มีเพลง ไม่รับสาย,ฉันไม่ยอม) และ WHAT WOMEN WANT (มีเพลง ผู้ชายเจ้าชู้ทุกคนหรือเปล่า,คนที่ 2 มือที่ 3)
ส่วน แอมแปร์ นั้นช่วงแรกปีเดียวที่ก่อตั้งวงซินเดอเรลล่านั้น ได้ทำอัลบั้มดนตรีไวโอลิน ชื่อชุด "อัลบั้ม Emotion of The Violin ชุดที่ 1 - 5 " โดยมีเพลงบรรเลงที่นำมาเล่นโดยเครื่องดนตรีไวโอลิน อาทิ ในสายลม,จันทร์,ยอมจำนนฟ้าดิน เป็นต้น
พิกซิล
พิกซิล (Pixyl) วงอิเล็คทรอนิคร็อกที่เกิดจากการรวมตัวของสี่สมาชิกหนุ่มที่มาจากคนละเชื้อชาติ มีอัลบั้มแรกกับ เบเกอรี่มิวสิก ก่อนจะแยกย้ายไป โตนและไบรอัน 2 ใน 4 สมาชิกรวมกันเป็นวง โซฟา ก่อนจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่ออัลบั้มร่วมกันในสังกัดของกลุ่มเพื่อนชื่อ มิซซิงลิงก์
ครับ (วงดนตรี)
ครับ  กลุ่มศิลปินไทยแนวบริตป็อปที่เป็นวงนำร่องก่อนที่จะเกิดยุคดนตรีออลเทอร์นาทิฟเฟื่องฟู พวกเขาส่งเดโมไปเปิดในรายการวิทยุ Radio Active 94.0 FM ซึ่งคุณ วาสนา วีรชาติพลี เป็นนักจัดรายการ และได้รับเสียงตอบรับที่ดีพอสมควร
จากความคิดที่จะทำดนตรีที่แตกต่างจากตลาดในยุคนั้น รวมเข้ากับความชื่นชอบในดนตรีจากเกาะอังกฤษ ในที่สุด พวกเขาออกอัลบั้ม "View" ในปี พ.ศ. 2537
"ครับ" เกิดจากการรวมตัวของนักศึกษาต่างสถาบัน หลักๆ คือ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผู้ก่อตั้งคือมือเบส คุณรุ่ง และมือกีตาร์ คุณวิโรจน์ ในยุคแรกใช้ชื่อวงว่า "I Can" และดึงเพื่อนเก่าสมัยมัธยมคือคุณ สุหฤท สยามวาลา เข้ามาเป็นนักร้องนำ โดยได้ทำเดโมเทปกันเล่นๆ เป็นเพลงภาษาอังกฤษชื่อ "Idea" แล้วส่งไปที่รายการวิทยุของคุณวาสนา วีรชาติพลี ดีเจผู้ที่มีอิทธิพลต่อวงการเพลงอินดี้ของเมืองไทย ที่นิยมเปิดเพลงอินดี้จากอังกฤษในเวลานั้น ซึ่งได้รับการตอบรับจากผู้ฟังเกินความคาดหมาย จากการเปิดออกอากาศในรายการวิทยุของคุณวาสนา "ครับ" จึงเริ่มทำเพลงกันเพิ่มเติมเพื่อออกเป็นอัลบั้ม แต่ในช่วงนั้น คุณสุหฤท นักร้องนำดั้งเดิม มีภาระเกี่ยวกับธุรกิจของครอบครัว ไม่สามารถปลีกเวลามาทำงานเพลงได้ สมาชิกที่เหลือจึงต้องการหานักร้องนำคนใหม่ มีคนหลายคนเข้ามาทดสอบความสามารถ แต่บางคนก็มีวงของตัวเองอยู่แล้ว บางคนมีแนวทางของดนตรีที่ขัดกับทางวง พวกเขาจึงไปติดประกาศไว้ที่ร้าน โดเรมี ร้านเทปเก่าแก่แถวสยามสแควร์ จนที่สุดก็ได้ตัวนักร้องนำคนใหม่ที่ชื่อ วาสิต มุกดาวิจิตร อดีตสมาชิกวง Monstership วงพังก์ของกลุ่มนักศึกษาวิทยาลัยช่างศิลป์ ที่เป็นนักร้องคนปัจจุบันนั่นเอง
พวกเขาเริ่มหาต้นสังกัดเพื่อที่เสนองานเพลง แต่ความที่ทางวงได้รับอิทธิพลทางดนตรีจากฝั่งอังกฤษมามาก และดนตรีเป็นแนวที่แปลกใหม่ไม่ติดหูคนไทย จึงทำให้ยากต่อการหาต้นสังกัด และโปรดิวเซอร์ที่เข้าใจและยอมเสี่ยงกับเพลงของพวกเขา หลังจากติดต่ออยู่หลายบริษัท ในที่สุดก็ลงตัวกับค่ายอินดี้เล็กๆ อย่าง เกกโก มิวสิก ซึ่งอนุญาตให้พวกเขามีส่วนร่วมในการโปรดิวซ์งานในอัลบั้มของตัวเองได้ ความเป็นไปได้ของอัลบั้ม View จึงเริ่มตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
จากการที่ "ครับ" ได้รับอิทธิพลจากฝั่งอังกฤษมาอย่างเต็มที่ งานเพลงที่ออกมาจึงมีกลิ่นอายของวงอังกฤษรุ่นเก่าช่วง 70's-80's อย่าง Pink Floyd, XTC, Echo &amp; The Bunnymen, The Smiths และรุ่นถัดมาอย่าง Ride, The La's, The Stone Roses, The Boo Radleys และ The Charlatans เลยทีเดียว นอกจากนี้พวกเขายังทำให้เสียงประสานฮูลาลาแบบ The Beatles และ The Cockney Rebels นั้นกลับมาเป็นที่นิยมในวงการอินดี้ในบ้านเราอีกด้วย แต่ด้วยงบประมาณทางด้านการส่งเสริมตลาดที่น้อยมาก และงานเพลงในแนวที่ไม่คุ้นหูนักในการฟังครั้งแรกๆ ทำให้ "ครับ" ไม่ได้รับการตอบรับจากผู้ฟังเท่าที่ควรในช่วงที่ออกอัลบั้มใหม่ แม้จะยังมีผู้ฟังที่เป็นแฟนเพลงของพวกเขาอย่างเหนียวแน่นอยู่บ้าง และจากคำบอกเล่าปากต่อปากทำให้อีก 3 ปีต่อมาเมื่อคนไทยกว้างขวางขึ้น "View" งานชุดแรก และชุดเดียวของพวกเขาสามารถติดอันดับ Top 10 ของอัลบั้มขายดีของร้าน ทาวเวอร์เรคคอร์ดส อยู่หลายสัปดาห์ หนังสือพิมพ์บางฉบับลงบทความวิจารณ์การแสดงสดของพวกเขาไว้ว่า เป็นวงป็อปที่แสดงสดได้ดิบเถื่อนที่สุดเท่าที่เคยดูมา อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยังไม่มีโอกาสที่จะประสบความสำเร็จในการก้าวเข้ามาในวงการเพลงของไทย เพราะเพลงเหล่านั้นไม่ตรงกับรสนิยมของคนไทย ที่นิยมฟังเพลงในแนวของอเมริกันเสียมากกว่า