pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มักเกิดในเด็กช่วงอายุประมาณ 1-5 ปี เป็นตุ่มพุพอง น้ำเหลืองย้อย เด็กมีอาการไข้ ตำารับยาที่ใช้ได้แก่ เปลือกกระท่อม โดยคนโบราณนิยมใช้เปลือก เพราะเปลือกกระท่อมขมน้อยกว่าใบ มีรสฝาด ข้าวเย็นเหนือ ตาลน้ำนม ตาลดำ ตาลเสี้ยน ตาลมอญ ตาลลูกอ่อน แต่ละอย่างใช้ปริมาณเท่า ๆ กัน อย่างละ 1 กำ แล้วนำไปต้ม เอาให้เด็กกินประมาณวันละ 1 ช้อนโต๊ะ แล้วดูอาการของเด็ก กินจนกว่าแผลที่พุพองจะแห้ง น้ำเหลืองแห้ง กินไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะหาย
11. ช่วยรักษาอาการไอเรื้อรัง
คนไข้ที่มีอาการไอบางคนกินกระท่อมซีกเดียวก็หายบางคนใช้ 2-3 ใบ ห่อน้ำตาลทรายแดงแล้วกิน ส่วนคนที่ไอเรื้อรังหมอพื้นบ้านใช้ใบกระท่อมต้มกับอ้อยแดง อ้อยแดงสับเป็นท่อน แทนน้ำตาลทรายแดง แล้วต้มกับใบกระท่อม
“อาการไอเรื้อรัง คือไอเกิน 15 วัน ไปซื้อยาที่ตลาดกินเท่าไรก็ไม่หาย กินกระท่อมต้มกับอ้อยแดงหม้อเดียวหายเลย หม้อดินเล็ก ๆ ประมาณ 1 ลิตร ก็ให้เขาจิบกิน เพราะอ้อยแดงทำให้ ชุ่มคอ บำรุงกำลังไม่ให้เพลีย ไม่ให้เจ็บอก ใส่กระท่อมก้านแดง ถ้าใบใหญ่ 8 ใบ ถ้าใบเล็ก 12 ใบ มีเคล็ดอยู่ว่าถ้ารักษาคนให้ใส่เกิน 7 จะหาย ถ้าไม่เกิน 7 ยังเจ็บอยู่ ไม่หาย ใบกระท่อมใช้ใบค่อนข้างแก่ เลยจากเพสลาด (ครึ่งอ่อนครึ่งแก่) ใช้อ้อยปริมาณ 3 ขีด น้ำ 1 ลิตร ต้มให้เหลือครึ่งลิตร ก็ใช้ได้ ใส่ขวดลิโพให้คนไข้ไปไว้จิบแก้ไอ ถ้าอาการไอเรื้อรังยังไม่หายต้องทำสูตรใหม่ และต้องดูว่าเป็นเด็ก หรือผู้ใหญ่ ก็จะใช้กะเพราด้วยเพื่อเสริมฤทธิ ปริมาณของกระท่อมและอ้อยแดงเท่าเดิม และเพิ่มกะเพรา กะเพราหักเป็นก้านแล้วนำไปตากแดดให้หมาด ตากน้ำค้าง 1 คืน แล้วนำมาต้มกับกระท่อมและอ้อยแดง
12. เป็นยาสมุนไพร สำหรับสัตว์เลี้ยง
เมื่อสัตว์เลี้ยงเช่น วัว ควาย และหมู ท้องเสีย เจ้าของจะเก็บใบกระท่อมมาผสมกับอาหารให้กิน ผสมให้กินประมาณ 2-3 มื้อ อาการก็ดีขึ้น ช่วยประหยัดเงินในการไปหาซื้อยามารักษา
ประวัติศาสตร์การใช้ประโยชน์.
พืชกระท่อมกับการแพทย์แผนไทย.
มีการใช้พืชกระท่อมเป็นยารักษาโรค ตามภูมิปัญญาพื้นบ้าน และตำรับยาแผนโบราณ ยกตัวอย่างเช่น
1. ยาประสะกระท่อม
เอาเทียนทั้ง 5 ฝางเสน แก่นสน ครั่ง งาช้าง สักขี แก่นจันทน์ท้ง 2 ข่า ใบเทียน ใบทับทิม ใบชิงช้าชาลี เขากวาง ใบมะลิซ้อน ใบมะลิลา เอาสิ่งละ 1 สลึง
กำลังวัวเถลิง ขิงแห้ง ขมิ้นชัน การะบูน เอาสิ่งละ 1 เฟื้อง ขมิ้นอ้อย 1 สลึงเฟื้อง กระทือ 2 สลึง ไพลหมกไฟ 1 บาท ใบกระท่อมเท่ายาทั้งหลาย บดปั้นแท่งด้วยสุรา
แก้ปวดมวน ละลายน้ำกานพลูต้มกิน ยานี้แก้โรคธาตุพิการ (อย่างแรง)
2. ยาทำให้อดฝิ่น
เอาขี้ยา 2 สลึง เถาวัลย์เปรียงพอประมาณ กัญ(น)ชาครึ่งกำ ใบกระท่อมเอาให้มากกว่ายาอย่างอื่น ต้มกิน ให้กินตามเวลาที่เคยสูบฝิ่น เมื่อกินไป 1 ถ้วย
ให้เติมน้ำ 1 ถ้วย ให้ทำดังนี้ จนกว่ายาจะจืด เมื่อกินจนน้ำจืดแล้วยังไม่หาย ให้ต้มกินหม้อใหม่ต่อไป
3. ยาหนุมานจองถนนปิดมหาสมุทร
เบญกานี ผลกล้วยตีบ ใบกระท่อม ใบกระพังโหม ใบทับทิม ลูกทับทิมอ่อน ใบสะแก ชันย้อย ดินกิน กระเทียมกรอบ บดละลายน้ำเปลือกต้นคาง แก้ท้องร่วงอย่างแรง
4. ยาแก้บิดลงเป็นเลือด
ใบกระท่อม ขมิ้นอ้อย ไพล เมล็ดผักกาด กระพังโหมท้ง 2 ตำใส่กระบอกไม้ไผ่สีสุก เอาสุราเป็นน้ำหลามแทรกฝิ่นกิน แก้บิด
5. ยาแก้บิดหัวลูก
ใบพลู 3 ใบ ใบกระท่อม ใบไม้ท้งสองปิ้งให้เกรียม กระเทียมสุกบด แทรกฝิ่น ละลายน้ำปูนใส น้ำกระชายกิน แก้บิด
6. ยาประสะกาฬแดง
รากช้าพลู สะค้าน รากเจตมูลเพลิงแดง ขิง ดีปลี หัวแห้วหมู ลูกมะตูมอ่อน ลูกจันทน์ กานพลู พริกไท โกฐท้งห้า เทียนท้งห้า เปลือกลูกทับทิม เอาสิ่งละ 1 บาท
ลูกกระวาน 1 สลึง เบญกานี สีเสียดทั้งสอง ครั่ง หมากขี้ไก่ เปลือกลูกมังคุด เมล็ดตะบูน เปลือกขี้อ้าย เอาสิ่งละ 4 บาท บดปั้นแท่ง แก้ลงท้อง ละลายน้ำ
เปลือกต้นแค ต้มกิน หรือละลายน้ำ เปลือกสะเดา เปลือกขี้อ้าย เทียนดำ ต้มกิน แก้บิดปวดมวน เอาเปลือกต้นไข่เน่า ใบกระท่อม บอระเพ็ด ขมิ้นอ้อย เทียนดำ
ใบเสนียด เอาสิ่งละ 1 บาท ขี้ยาฝิ่น 2 สลึง ต้มเป็นน้ำกระสาย เวลาบด แทรกน้ำเนื้อไม้ต้มแทรกพิมเสนด้วย แก้บิด
7. ยาเหลืองกระท่อม
เอาเทียนท้ง 5 ฝางเสน 1 ครั่ง 1 เขากวาง 1 งาช้าง 1 แก่นใน 1 สักขี 1 จันทน์ทั้ง 2 ข่า 1 ใบเทียน 1 ใบทับทิม 1 ใบชิงชาชาลี 1 ใบมะลิท้ง 2 กำลังวัวเถลิง 1
ขิงแห้ง 1 ขมิ้นชัน 1 การบูร 1 เอาสิ่งละ 1 สลึง ขมิ้นอ้อย 1 สลึง 1 เฟื้อง กระทือ 1 สลึง 1 เฟื้อง ใบกระท่อม 7 บาท แก้บิดปวดมวนฯ
8. ประมวลศิลาจารึกว่าด้วยริดสีดวง บิด เลือดเน่า ศิลาจารึกแผ่นที่ 28 คำอ่านจารึก
สิทธิการิยะ ยาลงเลือด ฝาง 1 รากกล้วยตีบ 1 ฝิ่นต้น 1 ต้ม 3 เอา 1 กินหายแลฯ แก้บิดลงเลือด เบญจกะเม็ง 1 ตำเอาน้ำ 1 เอาลูกช้าพลู 1 ดีปลี 1 พริก 1
กะเทียม 1 เทียนดำ 1 ตำใส่น้ำกะเม็ง แล้วเผาสรรพคุณชุบเสกด้วยสักกัตวากินหายฯ
ขนานหนึ่งใบกระท่อม 1 ขมิ้นอ้อย 1 ไพล 1 พรรผักกาด 1 กระพังโหมท้ง 2 ตำใส่กระบอกไม้หลามให้สุก เอาเหล้าเป็นกระสายแทรกฝิ่นกินหายฯ
ถ้ามิฟังพริก 1 ขิง 1 กระเทียม 1 หอม 1 ไพล 1 ดินประสิวขาว 1 สารส้ม 1 กำมะถัน 1 หรดาล 1 ลูกจันทน์ 2 ดอกจันทน์ 2 ลูกกราย 1 ใบไม้เท้ายายม่อม 1
ขมิ้นอ้อย 1 กัญชาเท่ายาท้งหลายบดด้วยน้ำมะนาว น้ำมะงั่ว น้ำส้มสายชู แก้สรรพโรคบิด ออกฝีหัดกินหายฯ
วัฒนธรรมการใช้พืชกระท่อม.
ชาวบ้านในภาคใต้เคี้ยวใบกระท่อมมาตั้งแต่ดั้งเดิม โดยใช้เป็นตัวกระตุ้นเพื่อช่วยในการทำงานให้ทนนานมากขึ้น เพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน ทำนา ทำสวน หรือประมง ,ใช้เป็นยารักษาโรค , ของขบเคี้ยวหรือของกินสำหรับต้อนรับแขกที่มาเยือน ตลอดจนใช้ในการสังสรรค์ระหว่างเพื่อนฝูง ซึ่งในอดีต ก่อนท่จะมีการปราบปรามการใช้พืชกระท่อมอย่างเข้มงวดและการโค่นทำลายต้นกระท่อม ในเขต ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา ต้งแต่จังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา ตามร้านน้ำชาจะมีใบกระท่อมให้กินฟรี และในตลาดจะมีใบกระท่อมสดมัดวางขายเป็นประจำทั่วไป กระท่อมจึงเป็นพืชท่แสดงถึงบทบาทหน้าที่ทางสังคมวัฒนธรรมของท้องถิ่นภาคใต้ของประเทศไทยอย่างชัดเจน
ตลาดสินค้ากระท่อมในสหรัฐฯ.
กระท่อมเริ่มเป็นที่รู้จักในสหรัฐฯ ตั้งแต่ช่วงยุค 90 ในกลุ่มธุรกิจร้านยาสูบ (Smoke Shop) แต่ยังไม่เป็นที่นิยมมากนัก โดยในปี 2016 คาดว่ามีจำนวนผู้ใช้กระท่อมทั่วสหรัฐฯ เพียงประมาณ 8,000 คนเท่านั้น โดยกระท่อมเริ่มเป็นที่นิยมในกลุ่มผู้บริโภคชาวอเมริกันมากขึ้น เนื่องจากกระแสการเปิดเสรีด้านการใช้กัญชาทางการแพทย์และ เพื่อการผ่อนคลายมากขึ้นในสหรัฐฯ โดยผู้บริโภคชาวอเมริกันบางส่วนเชื่อว่ากระท่อมออกฤทธิ์คล้ายสารเสพติด แต่มีความปลอดภัยต่อสุขภาพมากกว่าสามารถช่วยลดความเครียด อาการนอนไม่หลับ อาการเจ็บปวด และช่วย ฟื้นฟูสภาพผู้ติดยาเสพติดประเภทอื่น อีกทั้งยังเป็นสินค้าประเภทอาหารเสริม (Supplement) ที่ไม่ถือว่าผิด กฎหมายในระดับรัฐบาลกลางด้วย
1 ขนาดตลาดและแนวโน้มตลาด
สหรัฐฯ ถือเป็นตลาดผู้บริโภคสินค้าจากกระท่อมที่ใหญ่ที่สุดในโลก คิดเป็นมูลค่าตลาดทั้งสิ้นประมาณ 1.13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อปี ปัจจุบันคาดว่ามีชาวอเมริกันที่ใช้ผลิตภัณฑ์จากกระท่อมประมาณ 11 – 15 ล้าน คนในสหรัฐฯ
2 ผู้ประกอบการสินค้ากระท่อมในสหรัฐฯ
ปัจจัยด้านความนิยมบริโภคสินค้าจากกระท่อมของผู้บริโภคในสหรัฐฯ ที่เพิ่มมากขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ ผ่านมาส่งผลทำให้อุตสาหกรรมขยายตัวเพิ่มขึ้นมาก และดึงดูดให้ผู้ประกอบการเข้าสู่ตลาดสหรัฐฯ เพิ่มมากขึ้น ทั้งนี้คาดว่า มีผู้ประกอบการนำเข้าแปรรูปหรือจำหน่ายสินค้าจากกระท่อมมากกว่า 100 รายในสหรัฐฯ โดย ผู้ประกอบการจำหน่ายปลีกสินค้ากระท่อมที่มีชื่อเสียงและเป็นที่นิยมในตลาดสหรัฐฯ ยกตัวอย่างเช่น
- แบรนด์ Golden Monk (เมือง Las Vegas รัฐเนวาดา)
- แบรนด์ Kraken Kratom (เมือง Portland รัฐออริกอน)
- แบรนด์ Phytoextractum (เมือง Portland รัฐออริกอน)
- แบรนด์ Kratom Spot (เมือง Orange รัฐแคลิฟอร์เนีย)
- แบรนด์ Organic Kratom USA (เมือง Kansas City รัฐมิสซูรี)
- แบรนด์ Coastline Kratom (เมือง Supply รัฐนอร์ทแคโรไลนา)
- แบรนด์ Kratom Krazy (เมือง Supply รัฐนอร์ทแคโรไลนา)
- แบรนด์ Buy Kratom Bulk USA (เมือง New York รัฐนิวยอร์ก)
- แบรนด์ Happy Hippo Herbals (เมือง Meridian รัฐอินเดียนา)
- แบรนด์ Kats Botanicals (เมอื ง Fort Lauderdale รัฐฟลอริดา)
- แบรนด์ New Dawn Kratom (เมือง Colorado Spring รัฐโคโรลาโด)
- แบรนด์ Mitragaia (เมือง Henderson รัฐเนวาดา)
3. ข้อมูลการนำเข้าสินค้ากระท่อมของสหรัฐฯ
สินค้ากระท่อมที่สหรัฐฯ นำเข้าสามารถแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มหลัก ได้แก่ ใบกระท่อมอบแห้ง (HS Code 121190) และกระท่อมแปรรูปส่วนใหญ่อยู่ในรูปผง (HS Code 130190) โดยในช่วงระหว่างเดือนมกราคม - กันยายน 2564 สหรัฐฯ นำเข้าสินค้ากระท่อมเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยเป็นปริมาณทั้งสิ้น 1,755.94 ตัน คิดเป็นอัตราการขยายตัวร้อยละ 1,065.89 แบ่งเป็นสินค้าใบกระท่อมอบแห้งเป็นปริมาณทั้งสิ้น 912.61 ตัน และสินค้ากระท่อมแปรรูปเป็นปริมาณทั้งสิ้น 843.33 ตัน ทั้งนี้ เป็นที่น่าสังเกตว่า สหรัฐฯ เริ่มมีปริมาณนำเข้าสินค้ากระท่อม เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยนับตั้งแต่ช่วงปลายปี 2563 เป็นต้นมา ซึ่งเป็นช่วงที่เกิดการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนาใน สหรัฐฯ ที่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพจิตของชาวอเมริกัน ทำให้ผู้บริโภคบางส่วนในตลาดหันไปเลือกใช้สินค้าจากกระท่อมเพื่อคลายเครียด และการผ่อนคลายมากขึ้น โดยสหรัฐฯ นำเข้าสินค้ากระท่อมเกือบทั้งหมด (ร้อยละ 95) มาจากอินโดนีเซีย
4. ช่องทางการจัดจำหน่าย
สินค้ากระท่อมมีวางจำหน่ายตามร้านค้าปลีกทั่วไปบ้างแต่ไม่มากนัก ส่วนมากจะจำหน่ายตามร้าจำหน่ายยาสูบ (Smoke Shop) ร้านจำหน่ายกัญชาถูกกฎหมาย (Dispensers) และร้านรับสักเจาะ เป็นต้น อย่างไรก็ตาม จากการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนาในสหรัฐฯ เป็นอุปสรรคสำคัญในการจัดจำหน่ายสินค้า ทำให้ผู้ประกอบการหันไปจำหน่ายสินค้าผ่านออนไลน์มากขึ้นถึงเกือบร้อยละ 90 เนื่องจากสะดวกและเข้าถึงกลุ่ม ลูกค้าได้ครอบคลุมมากกว่า
คาดการณ์การตีตลาดสหรัฐฯ ของพืชกระท่อมจากประเทศไทย.
พืชกระท่อม จากยาเสพติดประเภท 5 สู่พืชเศรษฐกิจมูลค่านับหมื่นล้านบาท GTH เปิดเกมลุยรายแรก พร้อมส่งออกอเมริกา ล็อตแรก 150 ตัน ชี้ภายในปี 65 ตลาดกระท่อมไทยคึกคัก กำลังการผลิตไม่ต่ำกว่า 1,000 ตัน หรือมีมูลค่าไม่ต่ำกว่า 200 ล้านบาท
นายจุลภาส เครือโสภณ ผู้ก่อตั้ง บริษัท โกลเด้น ไตรแองเกิล เฮลท์ จำกัด หรือ GTH เปิดเผยว่า จากการปลดล็อกพืชกระท่อมที่ถือเป็นยาเสพติดประเภท 5 สู่พืชเศรษฐกิจที่ไม่ผิดกฎหมายแบบ 100% จะเป็นก้าวสำคัญที่ทำให้ไทยสามารถแข่งขันในตลาดพืชกระท่อมได้เป็นอย่างดี เพราะเมล็ดกระท่อมไทย จัดว่าดีที่สุดในโลก
“ปัจจุบันตลาดกระท่อมที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือ สหรัฐอเมริกา มีมูลค่าตลาดไม่ต่ำกว่า 30,000 ล้านบาท ส่วนใหญ่ใช้เพื่อช่วยรักษาโรคซึมเศร้า, บำบัดยาเสพติด, เพิ่มสมรรถภาพทางเพศ ซึ่งผลิตภัณฑ์ที่ทำจากกระท่อมมีจำหน่ายในรูปแบบต่างๆ มากมาย เช่น อาหารเสริม ยาดม ชา เป็นต้น ขณะที่อินโดนีเซียถือเป็นประเทศที่มีการส่งออกกระท่อมเป็นอันดับต้นๆ ของโลก แต่บอกว่าเมล็ดมาจากประเทศไทย รวมถึงแบรนด์ก็ใช้ชื่อไทย อย่างเช่น แบรนด์ แมงดา ที่ทำรายได้จากการส่งออกกระท่อมไม่ต่ำกว่า 6,000 ล้านบาทต่อปี”
ด้านนายแดน ปฐมวณิชย์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท เอ็นอาร์ อินสแตนท์ โปรดิวซ์ จำกัด หรือ NRF กล่าวว่า ทางบริษัทได้ร่วมกับ GTH ในการรุกตลาดพืชกระท่อม ซึ่งขณะนี้ถือว่าเราเป็นบริษัทแรกในประเทศไทยที่มีวัตถุดิบใบกระท่อมอยู่ในมือกว่า 150 ตันที่พร้อมส่งออกภายในเดือนธันวาคมนี้ รวมถึงมีพันธมิตรทั้งในรูปแบบของผู้ปลูกพืชกระท่อม โดยเฉพาะในจังหวัดนครศรีธรรมราชที่ปลูกพืชกระท่อมมากสุดในประเทศไทย และพันธมิตรในรูปแบบ B2B ที่เราจะป้อนวัถตุดิบพืชกระท่อมให้เพื่อนำไปพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ต่างๆ เช่น เซียงเพียวอิ๊ว ที่จะผลิตเป็น ยาดมใบกระท่อม, สมูทอี ที่จะผลิตเป็นครีมชูกำลัง รวมถึงบริษัทเครื่องดื่ม ที่จะผลิตน้ำกระท่อมชูกำลัง และบริษัทขายตรงอีกรายที่จะผลิตสินค้าเกี่ยวกับพืชกระท่อม เป็นต้น
“แผนการดำเนินงานของ NRF จะยังคงเน้นช่องทางอีคอมเมิร์ซ และกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่มาจากพืช โดยเฉพาะพืชกระท่อมที่ร่วมกับทาง GTH โดยรูปแบบการทำธุรกิจจะเป็นแบบ B2B เพราะเน้นเป็นธุรกิจอาหาร ซึ่งจากการรุกตลาดพืชกระท่อมครั้งนี้เชื่อว่าในปี 2565 บริษัทจะมีรายได้ไม่ต่ำกว่า 4,000-5,000 ล้านบาท ส่วนปีนี้คาดว่าจะเติบโตไม่ต่ำกว่า 50%” นายแดนกล่าว
นายจุลภาส กล่าวเสริมว่า พืชกระท่อมถือเป็นพืชเศรษฐกิจ และเป็นการต่อยอดเสริมไปสู่กลุ่มสินค้าประเภทต่างๆ เช่น หากเข้าไปเสริมในกลุ่มเครื่องดื่มชูกำลัง เพียงแค่ 25% ก็มีมูลค่านับหมื่นล้านบาทแล้ว แต่หากคิดเฉพาะต้นน้ำจริงๆ ปัจจุบันเรารับซื้อใบกระท่อมที่กิโลกรัมละ 200 บาท ซึ่งเรามีอยู่แล้ว 150 ตัน และหลังจากปลดล็อกพืชกระท่อมไปแล้ว เชื่อว่าในปี 2565 คาดว่าจะมีพืชใบกระท่อมไม่ต่ำกว่า 1,000 ตัน หรือคิดเป็นมูลค่าไม่ต่ำกว่า 200 ล้านบาท โดยทาง GTH พร้อมรับซื้ออย่างต่อเนื่อง และพร้อมเป็นตัวแทนจากพันธมิตรในการส่งออกสินค้าที่ผลิตจากใบกระท่อมไปยังสหรัฐอเมริกาทั้งหมด เนื่องจากมีช่องทางจำหน่ายอยู่แล้วในสหรัฐอเมริกา
อีกบทบาทหนึ่งของพืชกระท่อมคือ การใช้บนบานศาลกล่าวเทพยดาและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ชาวบ้านเล่าว่า หากของมีค่าหายหรือหาไม่พบ เขาจะจุดธูปเทียนบนบานกับเจ้าที่หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่เคารพนับถือ เพื่อช่วยในสิ่งที่เขาขอให้ประสบความสำเร็จ หากสำเร็จใบกระท่อมจะถูกนำมาเป็น เครื่องบูชา รวมถึงประเพณีพื้นบ้านต่าง ๆ การทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่บรรพบุรุษ ญาติพี่น้อง ผู้ล่วงลับ นอกจากลูกหลานจะจัดเตรียมสำรับอาหารคาวหวานเครื่องดื่มต่าง ๆ ยังไม่ลืมที่จะจัดใบกระท่อมสดวางไว้ข้าง ๆ เพื่อ สักการะแด่ดวงวิญญาณอันเป็นที่เคารพรักของพวกเขา
ในทุก ๆ วันที่ตีเหล็ก ช่างตีเหล็กจะนำใบกระท่อม 3 ใบมาบูชาครูในตอนเช้าก่อนการทำงาน เพื่อความเป็นศิริมงคลแก่ชีวิต ช่างตีเหล็กในหมู่บ้านจะได้รับการยกย่องเป็นครูคนหนึ่งเพราะเป็นวิถีการผลิตที่อยู่คู่กับสังคมการเกษตร ช่างตีเหล็กในหมู่บ้านจะมีครูที่พวกเขาเคารพนับถือ เรียกว่า “หลวงช่าง” “หลวงแสง” พวกเขาต้องเข้าใจเรื่องเหล็ก เรื่องของไฟ แสงไฟบนเหล็ก น้ำหนักของการลงฆ้อนตีเหล็ก ซึ่งได้รับการถ่ายทอดจากบรรพบุรุษที่ช่างท้งหลายให้ความเคารพ
ทุกเช้าของการทำงาน เมื่อกระท่อมถูกวางไว้บนแท่นเหล็ก ช่างตีเหล็กบูชาครู การทำงานจึงเริ่มขึ้น ของที่ไหว้ครูช่างมักไม่นำมากิน แต่ถ้าจะนำมากินก็ได้ เมื่อตีเหล็กเสร็จก็ขอ บอกกล่าวครู เรียกว่า “เดนชานของครู”
ช่างตีเหล็กจะมีพิธีไหว้ครูในช่วงเดือน 6 ของทุกปี ที่เป็นวันเปิด หรือวันข้างขึ้น 9 ค่ำ หรือ 3 ค่ำ เรียกว่าไหว้ครูใหญ่ เครื่องไหว้ครู ได้แก่ ข้าวเหนียว ขนมขาว ขนมแดง ขนมถั่ว ขนมงา ขนมพอง ขนมลา กล้วย อ้อย มะพร้าวอ่อน หมากพลู ใบกระท่อม เป็นต้น
การนำใปใช้ในทางที่ผิด.
ปัจจุบันใบกระท่อมมีปัญหาการแพร่ระบาดในกลุ่มวัยรุ่นและนักเรียน อาจเนื่องมาจากมีราคาถูกและทำให้เกิดอาการเคลิบเคลิ้มได้เช่นเดียวกับสารเสพติดอื่น  โดยมักนิยมนำน้ำกระท่อมต้ม ผสมกับโค้ก  ยากันยุง และยาแก้ไอ (4×100)
ผลจากการเสพ.
พบว่าหลังเคี้ยวใบกระท่อมไปประมาณ 5-10 นาที จะมีอาการเป็นสุข กระปรี้กระเปร่า ไม่รู้สึกหิว (ไม่อยากอาหาร) กดความรู้สึกเมื่อยล้าขณะทำงาน  ทำให้สามารถทำงานได้นานและทนแดดมากขึ้น แต่จะเกิดอาการกลัวหนาวสั่นเวลาอากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน ผู้เสพจะมีผิวหนังแดงเพราะเลือดไปเลี้ยงผิวหนังมากขึ้น อาการข้างเคียง ได้แก่ ปากแห้ง ปัสสาวะบ่อย เบื่ออาหาร ท้องผูก อุจจาระแข็งเป็นก้อนเล็กๆ นอนไม่หลับ ถ้าเสพใบกระท่อมในปริมาณมากๆ จะทำให้มึนงง และคลื่นไส้อาเจียน (เมากระท่อม)  แต่ในบางรายเสพเพียง 3 ใบ ก็ทำให้เมาได้ ในรายที่เสพใบกระท่อมมากๆ หรือเป็นระยะเวลานาน มักจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของเม็ดสีขึ้นที่บริเวณผิวหนัง ทำให้ผู้ที่รับประทานมีผิวคล้ำและเข้มขึ้น และยังพบอีกว่าเสพกระท่อมโดยไม่ได้รูดเอาก้านใบออกจากตัวใบก่อน อาจจะทำให้เกิดอาการที่เรียกว่า “ถุงท่อม” ในลำไส้ได้ เนื่องจากก้านใบและใบของกระท่อมไม่สามารถย่อยได้ จึงตกตะกอนติดค้างอยู่ภายในลำไส้ ทำให้ขับถ่ายออกมาไม่ได้ เกิดพังผืดขึ้นมาหุ้มรัดอยู่โดยรอบก้อนกากกระท่อมนั้น ทำให้เกิดเป็นก้อนถุงขึ้นมาในลำไส้ บางรายจะมีอาการโรคจิตหวาดระแวง เห็นภาพหลอน คิดว่าคนจะมาทำร้ายตน และพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง
อาการเมื่อหยุดเสพ.
ไม่มีแรง
ปวดเมื่อยตามกล้ามเนื้อและกระดูก
แขนขากระตุก
อ่อนเพลีย ไม่สามารถทำงานได้
อารมณ์ซึมเศร้า
นํ้าตาไหล นํ้ามูกไหล
ร่างกายมีอุณหภูมิสูงผิดปกติ
ถ่ายอุจจาระเหลวมากปกติ
อยากอาหารยาก
อาเจียนคลื่นใส้
มีอาการไอมากขึ้น
กระวนกระวายมากขึ้น
3×3 Eyes  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวผจญภัยแฟนตาซี เรื่องและภาพโดยยูโซ ทาคาดะ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ในปี พ.ศ. 2530-2545 จำนวน 40 เล่ม และถูกนำมาทำเป็นโอวีเอ จำนวน 4 ตอน โดยโตเอแอนิเมชัน ในปี พ.ศ. 2534 และสร้างภาค 2 ต่อในปี พ.ศ. 2538 อีก 3 ตอน
3×3 Eyes เป็นเรื่องราวของมนุษย์เผ่าซันจิยังอุงคาร่าคนสุดท้าย เหตุการณ์ทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นเมื่อ 4 ปีก่อน ภายหลังจากที่ศาสตราจารย์ฟูจิอิ นักค้นคว้าและศึกษาเกี่ยวกับอารยธรรมโบราณ ได้หายตัวอย่างสาบสูญไร้ร่องรอย ระหว่างเดินทางไปค้นหาอารยธรรมโบราณที่ประเทศธิเบต ฟูจิอิ ยาคุโมะ ผู้เป็นลูกชาย ได้ออกติดตามค้นหาพ่อที่ธิเบต ระหว่างสำรวจหาร่องรอยของพ่อ ก็ปรากฏร่างของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ ไป๋ พร้อมกับจดหมายจากศาสตราจารย์ฟูจิอิที่หายสาบสูญไป
เนื้อความในจดหมายที่ไป๋ถือมานั้น ทำให้ยาคุโมะรู้ว่าไป๋คือเผ่าซันจิยังอุงคาร่าที่มีวิชาอมตะ และเหลือรอดชีวิตเพียงคนเดียวจากการทำลายเผ่าซันจิยังอุงคาร่าของราชาตามาร ไป๋พยายามหาหนทางที่จะละทิ้งความเป็นอมตะของตนเองเพื่อเป็นมนุษย์ และมี อู หรือมนุษย์อมตะ ซึ่งมีชีวิตและความผูกพันกับเผ่าซันจิยังอุงคาร่า ยาคุโมะรับรู้เรื่องราวของไป๋อย่างไม่เชื่อในเรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่ภายหลังยาคุโมะได้พบกับทาคุฮิ ซึ่งเป็นสัตว์อสรูและถูกทำร้ายจนเกือบตาย แต่ได้ ซันจิยัง (บุคลิกอีกคนในตัวของไป๋)ช่วยชีวิตเอาไว้ด้วยการกลืนวิญญาณของยาคุโมะเข้าไปภายในร่างกาย ทำให้ยาคุโมะกลายเป็นอู มนุษย์อมตะเหมือนกับในจดหมายที่ศาสตราจารย์ฟูจิอิเขียนบอกไว้
ยาคุโมะมีหน้าที่คอยปกป้องเจ้านายของตนคือไป๋ และออกเดินทางค้นหาวิธีการต่าง ๆ เพื่อที่จะทำให้ไป๋กลับมาเป็นมนุษย์เช่นเดียวกับเขา ในระหว่างเดินทาง ไป๋และยาคุโมะพบกับรูปปั้นมนุษย์ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในการที่จะใช้ประกอบพิธีการเพื่อกลายเป็นมนุษย์ และได้รับรู้ว่าพวกปีศาจจำนวนมาก พยายามหาทางชุบชีวิตของราชาตามาร ราชาแห่งโลกปีศาจให้ฟื้นกลับคืนมาอีกครั้ง ไป๋ถูกเล่นงานจากพวกปีศาจหลายต่อหลายครั้ง แต่ได้ยาคุโมะคอยช่วยเหลือ ราชาตามารหรือ ศิวะ เป็นผู้ที่ใช้ตาที่สามในการทำลายล้างเผ่าซันจิยังอุงคาร่า และเป็นราชาคนสุดท้ายของเผ่านี้ที่ต้องการสร้างเผ่าซันจิยังอุงคาร่าในรูปแบบใหม่
ไป๋และยาคุโมะ ต้องพยายามหยุดแผนการฟื้นคืนชีพของราชาตามาร ที่ต้องการทำลายล้างโลกมนุษย์ ยาคุโมะต่อสู้กับเหล่าปีศาจของราชาตามาร จนพบกับ เบนาเลส อูของราชาตามารและลูกสมุนจำนวนมาก แต่ต้องพ่ายแพ้แก่ฝีมือที่เก่งกาจของเบนาเลส ที่สามารถควบคุมสัตว์อสูรได้ ยาคุโมะไม่ยอมแพ้ พยายามฝึกฝนฝีมือการต่อสู้จนสามารถเรียกสัตว์อสูรและควบคุมสัตว์อสูรของตนเองได้ เช่น เล็บปฐพี คูยอง กวงเอี๋ย
แต่ยาคุโมะและซันจิยังก็ไม่สามารถหยุดยั้งการคืนชีพของราชาตามารได้ และเบนาเลสก็ใช้ผู้คนในเมืองโตเกียวเป็นตัวประกันต่อรองกับยาคุโมะ ให้ไปตามหาซันจิยังอุงคาร่าคนที่สามในโลกต่างมิติ มาประกอบพิธีกรรมกลายเป็นมนุษย์ เพราะร่างของราชาตามารที่คืนชีพขึ้นมานั้นอ่อนแอมาก จากการถูกผนึกไว้ในศิลาเป็นเวลานาน ซึ่งการทำพิธีนั้นต้องใช้ซันจิยังอุงคาร่าอีกสองคนมาร่วมประกอบพิธีด้วย
จากการไปโลกต่างมิติทำให้ยาคุโมะ ได้รับความช่วยเหลือจาก อุษา ซันจิยังอุงคาร่า ผู้นำเผ่าเทพและราตรีร่างก๊อปปี๊ของอุษา และได้ อามาร่า อูของอุษา มาช่วยต่อสู้เพื่อหยุดยั้งการทำพิธีเปลี่ยนเป็นมนุษย์ของราชาตามาร แต่ในที่สุดราชาตามารก็สามารถทำพิธีได้สำเร็จ โดยใช้อุษาและราตรี แทนไป๋ซึ่งเป็นคนที่ราชาตามารต้องการตัว เมื่อราชาตามารได้ร่างกายกลับคืน จึงเริ่มแผนการสร้างโลกใหม่ ด้วยการแพร่เชื้อร้ายเพื่อทำลายมนุษย์ทั่วโลก และจับตัวไป๋ไปเพื่อสร้างร่างก๊อปปี้ขึ้นมาคือ กาลี ไว้ประกอบพิธีอีกครั้ง
ยาคุโมะและอามาร่า ลอบเข้าแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อช่วยไป๋ และได้ต่อสู้กับเบนาเลสอีกครั้ง จนค้นพบการปล่อยพลังอันไร้ขีดจำกัดของอูในช่วงขณะที่ผู้เป็นนายตกอยู่สภาพอันตราย และสามารถช่วยไป๋ออกมาได้ แต่ด้วยแผนการสุดท้ายของราชาตามารในการทำให้โลกกลับสู่ความว่างเปล่า ทำให้ยาคุโมะต้องเข้าต่อสู้กับเบนาเลส และในการปะทะกันครั้งสุดท้าย อูทั้งคู่ได้ใช้พลังอันไร้ขีดจำกัดเข้าต่อสู้กัน
โดยเบนาเลสใช้การปลดปล่อยสัตว์อสูรที่มีอยู่ทั้งหมดออกมาโจมตีใส่ยาคุโมะ ซึ่งยาคุโมะเองก็รู้ดีว่าถึงจะมีพลังไร้ขีดจำกัดแต่ปริมาณสัตว์อสูรของตนเองน้อยกว่า ถ้าใช้วิธีการโจมตีแบบเดียวกันต้องแพ้อย่างแน่นอน ในช่วงเสี้ยวนาทีนั้นยาคุโมะก็ตัดสินใจเปลี่ยนพลังและสัตว์อสูรของตัวเองทั้งหมด เป็นพลังแสงยิงเข้าใส่เบนาเลส และสามารถเอาชนะได้ในที่สุด
วิธีที่จะช่วยเหลือผู้คนที่ถูกแพร่เชื้อร้ายและนำจิตรวมเข้ากับจิตของราชาตามาร จะต้องเข้าไปในจิตของราชาตามารและแยกจิตแต่ละคนกลับออกมา ซึ่งอันตรายและไม่รู้ว่าจะทำสำเร็จหรือไม่ แต่ไป๋และยาคุโมะก็พร้อมที่จะเสี่ยงเพื่อผู้คนทั้งโลก
การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมัน
การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมัน เป็นหลักการถอดตัวอักษรไทยเป็นอักษรโรมัน ทั้งนี้ ในปัจจุบัน การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมันแบบถ่ายเสียงอย่างเป็นทางการโดยราชบัณฑิตยสถาน ใช้ในสำหรับหนังสือและสิ่งพิมพ์ของรัฐบาล และป้ายชื่อถนนต่าง ๆ ในประเทศไทย รูปแบบใหม่ประกาศใช้เมื่อ 11 มกราคม พ.ศ. 2542
การถ่ายเสียงภาษาไทยเป็นอักษรโรมันโดยชาวต่างชาติ.
ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ชาวต่างชาติจากหลากหลายประเทศได้เข้ามาทำการค้าขายกับราชสำนัก ซึ่งชาวต่างชาติเหล่านี้ได้ทำการถ่ายเสียงภาษาไทยเป็นอักษรโรมัน (transpose) โดยอาศัยการออกเสียงในภาษาไทยและถ่ายเสียงดังกล่าวลงเป็นอักษรโรมันตามหลักเกณฑ์ไวยากรณ์ของภาษาตนเอง ดังนั้น การถ่ายเสียงภาษาไทยเป็นอักษรโรมันในสมัยนี้ไม่มีหลักเกณฑ์ที่ตายตัว ซึ่งทำให้การบันทึกชื่อสถานที่ต่าง ๆ หรือคำศัพท์และประโยคใช้วิธีแตกต่างกันไป
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ชาวโปรตุเกสได้ถ่ายเสียงคำว่า สยาม (Sião) เมืองไทย (Muantai) อยุธยา (Hudia) แม่น้ำ[เจ้าพระยา] (Meinão) ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ซีมง เดอ ลา ลูแบร์ ได้เขียนจดหมายเหตุลาลูแบร์ (A new historical relation of the Kingdom of Siam) โดยถ่ายเสียงภาษาไทยเป็นอักษรโรมัน โดยยกตัวอย่างประโยคทั่วไปในชีวิตประจำวัน เช่น กินแล้วหรือ (kin lêou reü?) เมื่อท่านมาเราได้กินสำเร็จแล้ว (meüà tân mâ, râo dáï kin sam-red lêou) รวมถึงคำศัพท์ทั่วไป เช่น สับปะรด (saparot) กล้วย (cloüey) ขนุน (ca-noun) เป็นต้น
การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมันตามพระราชนิยมรัชกาลที่ 6.
เมื่อปี พ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์บทความเรื่อง The Romanisation of Siamese Words ลงในวารสารสยามสมาคม (Journal of the Siam Society) ของสยามสมาคมในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยมีหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้
การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมัน พ.ศ. 2482.
เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2485 รัฐบาลได้ออกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องการเขียนชื่อไทยเป็นอักษรโรมัน โดยมีเนื้อความว่า
ต่อมาเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 รัฐบาลได้ออกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องการเขียนชื่อบุคคลเป็นอักษรโรมัน โดยมีเนื้อความว่า
การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมันแบบถ่ายเสียง พ.ศ. 2542.
การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมันแบบถ่ายเสียงของราชบัณฑิตยสถาน มีจุดประสงค์เขียนไว้ในประกาศว่า เพื่อให้อ่านคำไทยในตัวอักษรโรมันได้ใกล้เคียงกับคำเดิม แต่ก็ได้รับการวิพากษ์ว่ายังไม่ดีเพียงพอสำหรับชาวต่างชาติในการอ่านภาษาไทย เนื่องจาก
นอกจากนี้ ถึงแม้ระบบของราชบัณฑิตยสถานจะที่ใช้ในเอกสารราชการเกือบทั้งหมด แต่ก็มีการเขียนคำทับศัพท์ในรูปแบบอื่น เพื่อหลีกเลี่ยงเสียงที่เพี้ยนไปจากเสียงภาษาไทย และเลี่ยงความหมายที่ไม่ดีในภาษาอังกฤษและภาษาอื่น เช่นคำว่า "ธง" หรือ "ทอง" เมื่อทับศัพท์ตามระบบราชบัณฑิตทั้งสองคำจะสะกดได้คำว่า "thong" ซึ่งในภาษาอังกฤษหมายถึง ธอง (กางเกงชั้นในประเภทหนึ่ง) จึงเลี่ยงไปใช้คำว่า "tong" แทน
การเขียนอักษรไทยเป็นอักษรโรมันแบบถ่ายเสียง
ลิขสิทธิ์เสรี
ไวรัส HLLP
HLLP (ย่อมาจาก High Level Language Parasitic) เป็นไวรัสประเภทไวรัสติดไฟล์ กลุ่มหนึ่งซึ่งเขียนด้วยภาษาระดับสูงเช่น ภาษาปาสกาล ภาษาซี ภาษาซีพลัสพลัส ภาษาเบสิก เป็นต้น
ไวรัสในกลุ่มนี้จะติดโดยการแทรกตัวเองลงบนส่วนต้นของไฟล์โปรแกรม ทำให้ไฟล์มีขนาดใหญ่หลายกิโลไบต์ขึ้นไป ซึ่งใหญ่มากเทียบกับไวรัสกลุ่มอื่นเนื่องจากโปรแกรมที่เขียนด้วยภาษาระดับสูงมีการรวมส่วนของไลบรารีเข้าไปในโปรแกรมด้วย ในไวรัสหลายตัวผู้เขียนไวรัสอาจมีการบีบโปรแกรมก่อนด้วยโปรแกรมเช่น PKLite, LZEXE เพื่อลดขนาดและทำให้บริษัทโปรแกรมกำจัดไวรัสศึกษาการทำงานยากขึ้น
เวลาโปรแกรมที่ติดไวรัสทำงาน ไวรัสจะค้นหาและติดไฟล์อื่น จากนั้นจึงสร้างไฟล์ต้นฉบับเหมือนก่อนที่ติดไวรัส แล้วเรียกให้ทำงาน ทำให้ผู้ใช้ไม่รู้สึกว่าเครื่องคอมพิวเตอร์ติดไวรัส วิธีการนี้สามารถใช้ติดโปรแกรมของระบบปฏิบัติการทั้งดอสและวินโดวส์ได้
การสแกนหาไวรัส HLLP โดยใช้ลายเซ็นไวรัส (virus signature) ความยาวสั้น ๆ จะเกิดความผิดพลาดได้ง่าย เนื่องจากไบต์ต่าง ๆ ในไวรัสมีโอกาสพบในโปรแกรมประยุกต์อื่นที่เขียนด้วยภาษาเดียวกันได้ จึงต้องใช้เทคนิคอื่นเข้าช่วยเช่น อาศัยการตรวจรหัส CRC
ไวรัส HLLT
ไวรัส HLLC
HLLC (ย่อมาจาก High Level Language Companion) เป็นไวรัสประเภทไวรัสติดไฟล์ กลุ่มหนึ่งซึ่งเขียนด้วยภาษาระดับสูงเช่น ภาษาปาสกาล ภาษาซี ภาษาซีพลัสพลัส ภาษาเบสิก เป็นต้น โดยการติดจะคัดลอกโปรแกรมไวรัสใส่เป็นไฟล์ต่างหากแยกจากโปรแกรมที่ติด โดยที่ทุก ๆ ไฟล์ที่ติดไวรัสจะมีไฟล์ไวรัสคู่กันหนึ่งไฟล์เสมอ
ไวรัสในกลุ่มนี้มักมีขนาดใหญ่หลายกิโลไบต์ขึ้นไป ซึ่งใหญ่มากเทียบกับไวรัสกลุ่มอื่นเนื่องจากโปรแกรมที่เขียนด้วยภาษาระดับสูงมีการรวมส่วนของไลบรารีเข้าไปในโปรแกรมด้วย ในไวรัสหลายตัวผู้เขียนไวรัสอาจมีการบีบโปรแกรมก่อนด้วยโปรแกรมเช่น PKLite, LZEXE เพื่อลดขนาดและทำให้บริษัทโปรแกรมกำจัดไวรัสศึกษาการทำงานยากขึ้น
ไวรัสกลุ่มนี้อาจทำงานได้สองแบบ
เวลาโปรแกรมที่ติดไวรัสทำงาน ไวรัสจะค้นหาและติดไฟล์อื่น จากนั้นจึงเรียกโปรแกรมต้นฉบับมาทำงาน ทำให้ผู้ใช้ไม่รู้สึกว่าเครื่องคอมพิวเตอร์ติดไวรัส วิธีการนี้สามารถใช้ติดโปรแกรมของระบบปฏิบัติการทั้งดอสและวินโดวส์ได้
การสแกนหาไวรัส HLLC โดยใช้ลายเซ็นไวรัส (virus signature) ความยาวสั้น ๆ จะเกิดความผิดพลาดได้ง่าย เนื่องจากไบต์ต่าง ๆ ในไวรัสมีโอกาสพบในโปรแกรมประยุกต์อื่นที่เขียนด้วยภาษาเดียวกันได้ จึงต้องใช้เทคนิคอื่นเข้าช่วยเช่น อาศัยการตรวจรหัส CRC
อำเภอพุนพิน
พุนพิน เป็นอำเภอตั้งอยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นอำเภอที่ตั้งของสถานีสุราษฎร์ธานีบนทางรถไฟสายใต้และท่าอากาศยานนานาชาติสุราษฎร์ธานี
อำเภอพุนพินมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
พื้นที่อำเภอพุนพินนั้นตั้งอยู่ริมแม่น้ำตาปีและแม่น้ำพุมดวง มีประวัติศาสตร์ยาวนาน สืบเนื่องกรณีสำนักศิลปากรที่ 12 นครศรีธรรมราช พบหลักฐานที่แหล่งโบราณคดีเขาศรีวิชัย อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยเฉพาะ “จักร” ที่ทำจากโลหะสัมฤทธิ์ และเครื่องถ้วยจีนสมัยราชวงศ์ถัง และเศษภาชนะดินเผาจากเปอร์เซีย สนับสนุนข้อสันนิษฐานว่าเป็นรัฐโบราณตามเอกสารจีนที่เรียกว่า “พันพัน” ซึ่งปัจจุบันคือ อำเภอพุนพิน ถือเป็นเมืองท่าสำคัญทั้งการค้าและศาสนาที่รุ่งเรืองในอดีตเมื่อ 1,300 ปีก่อน ซึ่งมีชื่ออำเภอว่า "พุนพิน" ตั้งแต่แรกตั้งอำเภอ ได้รับการจัดตั้งขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 โดยมีเขตการปกครองในเขตฝั่งเหนือของแม่น้ำพุมดวง 10 ตำบล คือ ตำบลพุนพิน ตำบลหัวเตย ตำบลมะลวน ตำบลลีเล็ด ตำบลหนองไทร ตำบลน้ำรอบ ตำบลท่าฉาง ตำบลท่าเคย ตำบลคลองไทร และตำบลบางงอน ในปี พ.ศ. 2451 ได้มีการแยกตำบลท่าฉาง ตำบลท่าเคย ตำบลคลองไทร ของอำเภอพุนพิน และตำบลเขาถ่าน ตำบลปากฉลุย ตำบลเสวียด ของอำเภอพุมเรียง ไปตั้งเป็น "กิ่งอำเภอท่าฉาง" ในขณะนั้นอำเภอพุนพินจึงเหลือการปกครองเพียง 7 ตำบล