pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สายธุรกิจเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน.
นวัตกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้าของแอลจี ประกอบไปด้วย เครื่องซักผ้า, ตู้เย็น, เครื่องประกอบอาหาร, เครื่องดูดฝุ่น. นอกจากการพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ไฟ้ฟ้าภายในบ้านแล้ว แอลจียังให้ความสำคัญกับการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ประหยัดพลังงาน และเป็นมิตต่อสิ่งแวดล้อม เพื่อลดปรากฏการณ์เรือนกระจกและยังเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงานให้เพิ่มมากยิ่งขึ้น LG ยังให้ความสนใจในการพัฒนาผลิตภัณฑ์สุขอนามัยด้วยเช่นกัน
สายธุรกิจเครื่องปรับอากาศและพลังงาน.
ผลิตภัณฑ์ที่แอลจีผลิตได้แก่ เครื่องทำความอุ่น, เครื่องระบายและปรับอากาศ (HVAC), เครื่องปรับอากาศสำหรับที่อยู่อาศัย (RAC), ระบบการจัดการอาคาร และแสงสว่าง เป็นต้น
ด้วยการเป็นผู้นำทางเทคโนโลยี แอลจีได้ขยายฐานลูกค้าไปยังองค์กรธุรกิจ (B2B) และมุ่งเน้นความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และการใช้พลังงานอย่างมีประสิทธิภาพ. แอลจีสามารถทำยอดขายทะลุเป้าในปี พ.ศ. 2543 ด้วยนวัตกรรมทางเทคโนโลยีที่ทันสมัย และการลงทุนในการวิจัยและพัฒนาสินค้าอย่างต่อเนื่อง
ชบา
ชบา  เป็นพืชมีดอกในสกุล "Hibiscus" วงศ์ Malvaceae เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันออก ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก มาเลเซีย ใช้เปลือกรากแช่ในน้ำข้ามคืนและดื่มขณะท้องว่างเพื่อรักษาฝี
ชบาเป็นไม้พุ่มขนาดกลาง ใบค่อนข้างมนรี มีปลายแหลม ขอบของใบเป็นจักเล็กน้อย และมีสีเขียวเข้มอ่อน เมื่อขยี้ใบจะเป็นเมือกเหนียว ดอกมีทั้งกลีบชั้นเดียวและหลายชั้น หากเป็นชั้นเดียวปกติจะมีกลีบดอก 5 กลีบ มีก้านเกสรอยู่ตรงกลางดอกหนึ่งก้าน ลักษณะของกลีบดอกชบาจะมีขนาดใหญ่ มีหลายสีไม่ว่าจะเป็น ขาว แดง แสด เหลือง ม่วง ชมพู และสีอื่น ๆ โดยดอกชบาแบ่งออกเป็น 3 ลักษณะคือ ดอกบานเป็นรูปถ้วย ดอกบานเป็นรูปแผ่แบน และกลีบดอกบานแบบแผ่โค้ง และขยายพันธุ์ด้วยการปักชำ การต่อตา การติดตา และการเสียบยอด
ชบาปรากฏในวรรณกรรมเรื่อง "รามเกียรติ์" ตอนพระรามลาสระภังคฤๅษ พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
เอกุกกา (เกาหลีใต้)
เอกุกกา (เกาหลีเหนือ)
เอกุกกา
ฮาอาไป
เยอร์
เยอร์ (, ; ) เป็นเมืองสำคัญทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฮังการี เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศ ตั้งอยู่บนถนนเส้นสำคัญในยุโรปกลาง
เยอร์เป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
แอลจี
อาสนวิหารลียง
อาสนวิหารนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาและนักบุญสเทเฟนแห่งลียง  หรือเรียกโดยทั่วไปว่า อาสนวิหารนักบุญยอห์น  และ อาสนวิหารลียง  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกที่อยู่ในระดับสูงกว่าอาสนวิหารทั่วไปหรือที่เรียกว่า primatial cathedral เป็นที่ตั้งของอัครมุขนายกประจำอัครมุขมณฑลลียง โดยตามตำแหน่งแล้ว อัครมุขนายกแห่งลียงยังรั้งตำแหน่งผู้นำแห่งชาวกอลทั้งปวง  อีกด้วย
อาสนวิหารตั้งอยู่ในเขตเมืองเก่าของเมืองลียง จังหวัดโรน แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่สองอัครทูตสำคัญ คือนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาและนักบุญสเทเฟน โดยแต่แรกอาสนวิหารนี้ตั้งใจสร้างเพื่ออุทิศให้แก่นักบุญสเทเฟน และให้เกียรติแก่ผู้ให้ศีลล้างบาปแก่พระองค์ด้วย นั่นคือนักบุญยอห์น จึงเป็นที่มาของชื่อทั้งสองของอาสนวิหารแห่งนี้
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862
บริเวณที่ตั้งแห่งแรกก่อนจะมาเป็นอาสนวิหารหลังนี้ เป็นที่ตั้งของกลุ่มอาคารโบราณทางคริสต์ศาสนาราวสมัยราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง จากหลักฐานงานเขียนของซีดออีน อาปอลีแนร์ รวมทั้งหลักฐานต่าง ๆ ที่ค้นเจอในบริเวณนั้นด้วย
การก่อสร้างได้เริ่มต้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 12 เริ่มจากผนังของวิหารคดที่ตั้งอยู่เหนือห้องเก็บศพใต้โบสถ์สมัยโบราณ ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1165–1180 มีการสร้างบริเวณฐานสำหรับมุขโค้ง ชาเปลด้านในทั้งสองแห่ง และสำหรับแขนกางเขนตามแบบสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ ต่อมาบริเวณหลังคาโค้งของมุขโค้ง ตามด้วยแขนกางเขน ได้แล้วเสร็จในแบบสถาปัตยกรรมกอทิก พร้อม ๆ กับหอทั้งสองฝั่ง รวมทั้งโถงทางเดินโบสถ์ในความยาวสี่ช่วงเสาพร้อมหลังคาโค้ง ได้เสร็จสิ้นตามในช่วงระหว่างปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13
ต่อมางานกระจกสีบริเวณร้องเพลงสวดและหน้าต่างกุหลาบทั้งสองบานบริเวณแขนกางเขนได้เสร็จสิ้นลงในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 ต่อมา บริเวณช่วงฐานของโถงทางเดินโบสถ์ในความยาวสี่ช่วงเสาสุดท้าย และบริเวณช่วงล่างของหน้าบันของอาสนวิหาร ได้เสร็จสิ้นช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 ส่วนหลังคาโค้งของสี่ช่วงที่เหลือ พร้อมทั้งหน้าต่างกุหลาบของหน้าบันได้เสร็จสิ้นเมื่อ ค.ศ. 1392
ส่วนยอดของหน้าบันและหอทั้งสองข้างได้เสร็จสิ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 งานประติมากรรมพระเจ้าพระบิดาได้ติดตั้งบริเวณปลายยอดของหน้าบันเมื่อปี ค.ศ. 1481
ต่อมาได้มีการก่อสร้างโบสถ์น้อย  โดยตั้งชื่อตามนามสกุลของอัครมุขนายกที่ริเริ่มการก่อสร้าง เป็นชาเปลในรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบกอทิกตอนปลาย ซึ่งแล้วเสร็จช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
ต่อมาในปี ค.ศ. 1562 อาสนวิหารได้ถูกทำลายโดยกองกำลังฝ่ายโปรเตสแตนต์ของบารงเดซาแดรในยุคสงครามศาสนาของฝรั่งเศส
กระจกสีตั้งแต่สมัยยุคกลางบริเวณโถงทางเดินโบสถ์ และรูปสลักหน้าบันบริเวณประตูทางเข้าได้ถูกทำลายลงในคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยกลุ่ม "Ordre des Chanoines" และในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส อาสนวิหารได้ถูกปล่อยทิ้งตามสภาพขาดการดูแล
ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1791–1793 อัครมุขนายกลามูแร็ตได้สั่งให้มีการปรับแต่งบริเวณร้องเพลงสวด ทำให้ฉากกางเขนของเก่าถูกทำลายลง ซึ่งต่อมาได้ถูกบูรณะซ่อมแซมครั้งใหญ่ให้กลับมาอยู่ในสภาพตามแบบเดิมเมื่อปี ค.ศ. 1935–1936 และในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 หน้าต่างกระจกสีบางส่วนก็ได้ถูกทำลายลงในสงครามอย่างน่าเสียดาย
หน้าบันของอาสนวิหารได้รับการบูรณะครั้งใหญ่เมื่อปี ค.ศ. 1982 และ ค.ศ. 2011
ชาร์เลอรัว
ชาร์เลอรัว  เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียม ตั้งอยู่ในมณฑลแอโน อยู่ทางใต้ของกรุงบรัสเซลส์ประมาณ 50 กิโลเมตร มีประชากรประมาณ 203,000 คน และมีประชากรบริเวณปริมณฑลประมาณ 500,000 คน นับเป็นเมืองใหญ่จากประชากรอันดับห้าของประเทศเบลเยียมรองจากบรัสเซลส์, แอนต์เวิร์ป, ลีแยฌ และเกนต์ และหากนับเฉพาะจำนวนประชากรในเขตเทศบาล ชาร์เลอรัวจะเป็นเทศบาลใหญ่อันดับสามรองจากแอนต์เวิร์ปและเกนต์
ชาร์เลอรัวตั้งอยู่ริมสองฝั่งของแม่น้ำแม่น้ำซ็องบร์ (Sambre) เดิมมีการประกอบอุตสาหกรรมจำนวนมาก เช่นการทำเหมืองถ่านหินและอุตสาหกรรมเหล็กกล้า จนได้รับชื่อเล่นว่า "Pays Noir" (ประเทศสีดำ) อย่างไรก็ตามโรงงานส่วนใหญ่ถูกปิดตัวลงตั้งแต่ช่วงปี ค.ศ. 1950 ภูมิทัศน์ของเมืองก็ยังคงมีบริเวณของเสียจากอาคารอุตสาหกรรมเก่าอยู่ทั่วไป
ประวัติศาสตร์ของชาร์เลอรัวเริ่มต้นใน ค.ศ. 1666 ในสมัยที่สเปนมีอำนาจเหนือเนเธอร์แลนด์ ผู้สำเร็จราชการชาวสเปนได้เข้ามาเวนคืนพื้นที่จากชาวท้องถิ่นและสร้างป้อมปราการที่ริมแม่น้ำซ็องบร์ สะพานข้ามแม่น้ำถูกสร้างขึ้น ที่ดินถูกแจกจ่ายไปสู่ประชาชน และได้รับการตั้งชื่อเมืองเพื่อเป็นเกียรติแด่พระเจ้าการ์โลสที่ 2 (Charles II) พระมหากษัตริย์แห่งสเปนในสมัยนั้น
ชาร์เลอรัวได้จับคู่จับเมืองต่างๆ ดังนี้
ชาร์เลอรอย
มณฑลคังวอน (เกาหลีเหนือ)
โอกแลนด์ (ประเทศนิวซีแลนด์)
โรงเรียนโอกแลนด์แกรมมาร์
วัดราชประดิษฐ์สถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
ท่าอากาศยานซูริค
รักแรกกระแทกจิ้น
รักแรกกระแทกจิ้น  เป็นภาพยนตร์ไทยโดยปิกนิก ฟีเจอร์ เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติค คอมมาดี้-เดอร์ตี้โจ๊ก โดยมีโครงเรื่องเกี่ยวกับความรักหลากหลายรูปแบบ 3 เรื่องราว กำหนดฉายวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2555 และมีการจัดฉายรอบสื่อมวลชนเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ณ ลานอินฟินิซิตี้ พารากอน ซีนีเพล็กซ์
ภาพยนตร์เรื่อง รักแรกกระแทกจิ้น มีเหล่าดารา นักแสดง นางแบบ ดังนี้
กาโบโรน
อึมบาบาน
มณฑลพยองอันเหนือ
เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น
เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น  เป็นเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาทที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทสแควร์จำกัด ใน ค.ศ. 1998 สำหรับระบบโซนี่เพลย์สเตชัน เกมเป็นลักษณะแบบการต่อสู้แบบเรียลไทม์ในสภาพแวดล้อมแบบ 3 มิติ และโดดเด่นด้านการให้เสียงพากย์และบทสนทนาเป็นจำนวนมาก ดนตรีประกอบเกม "เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น" โดยสึโยะชิ เซะคิโตะ ซึ่งเป็นอดีตพนักงานของโคนามิ นำเสนอตัวละครโดยเท็ตสึยะ โนมูระ แต่ได้รับการออกแบบโดยโคจิ โอะกะตะ
ฮิโระโนะบุ ซะคะงุชิ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการผลิต ได้กล่าวในการให้สัมภาษณ์ต่อ"นิตยสารแฟมิซือ" ว่า แนวความคิดสำหรับเกมดังกล่าวเกิดขึ้นครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 เมื่อได้มีการพัฒนาตัวละคร ซะคะงุชิไม่ได้มีความเห็นเชิงบวกว่าเกมจะกลายเป็นที่นิยม อย่างไรก็ตาม หลังจากทีมงานได้ทำการออกแบบกราฟิกและรูปแบบการเล่นแล้ว เขาก็รู้สึกประหลาดใจในผลงาน และแสดงความสนใจต่อเกมดังกล่าวมากขึ้น
"เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น" ได้รับการเปิดตัวครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 และได้รับการเปิดตัวอีกครั้ง ณ วันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2000 ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของสแควร์มิลเลนเนียมคอลเลคชันพร้อมด้วยสินค้ารวมทั้งโปสการ์ด, กล้องรุ่นพิเศษและสายคล้องโทรศัพท์มือถือ, สายรัดอเนกประสงค์ และพวงกุญแจ การเปิดตัวอีกครั้งที่ประเทศญี่ปุ่นในรูปแบบอื่นเป็นในรูปแบบเพลย์สเตชันเน็ตเวิร์กซึ่งเปิดตัว ณ วันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ส่วนในตลาดอเมริกาเหนือได้มีการโฆษณาถึงเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ออคารินาออฟไทม์ และได้รับการบรรจุ ณ วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ร่วมกับเพลย์สเตชัน 1998 คอลเลคเตอร์สซีดีวอลลุม 2 ซึ่งมีตัวอย่างของ"ไฟนอลแฟนตาซี VIII" ภาคต่อในระบบเพลย์สเตชัน 2 ใช้ชื่อ"" ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยสแควร์เอนิกซ์ ซึ่งได้รับการเปิดตัวทั้งในอเมริกาเหนือและญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2005 เกมโทรศัพท์มือถือรุ่นพิเศษของญี่ปุ่นที่มีชื่อว่า "มุซะชิ: โมบายซะมุไร" ก็ยังได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2005
เพลงประกอบเกมประพันธ์โดยสึโยะชิ เซะคิโตะ ซึ่งเป็นผลงานแรกของเขาที่ทำงานร่วมกับสแควร์ "เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น: ออริจินอลซาวด์แทร็ค" ได้รับการเปิดตัวโดยดิจิคิวบ์ในประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 ซึ่งงานชุดนี้ประกอบไปด้วย 72 เพลงที่บันทึกในสองคอมแพคดิสก์ในบ็อกเซ็ต และยังประกอบด้วยหนังสือภาพขนาดเล็กกับของที่ระลึกให้เลือกจากเกมอีกหนึ่งชิ้น
"เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น" ทำยอดจำหน่ายที่ประมาณ 648,803 ชุดที่ประเทศญี่ปุ่นในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1998 ส่งผลให้เกมดังกล่าวเป็นเกมขายดีที่สุดของประเทศแห่งปีในอันดับที่ 17 เกมนี้ยังได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 32 จากที่มีอยู่ทั้งหมด 40 รายการใน"นิตยสารแฟมิซือ"
มณฑลพยองอันใต้
เปียงซอง
ซูโดคว็อน
ซูโดกว็อน
กวางมยองซอง-3
อี-ไทป์
อี-ไทป์  หรือมีชื่อจริงว่า โบ มาร์ติน เอริก เอริกซอน (สวีเดน: Bo Martin Erik Eriksson) เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1965 เป็นนักดนตรีและโปรดิวเซอร์เพลงชาวสวีเดน ชื่อในวงการของเขาตั้งตามจากชื่อรถสปอร์ต จากัวร์ อี-ไทป์
ซัมเกทัง
เมมิลชอน
กิมจิจิเกะ
อาณาจักรโกคูรยอ
อาณาจักรแพกเจ
หมู่สุสานโกคูรยอ
เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโกคูรยอโบราณ
ภาษาโกคูรยอ
ภาษาแพกเจ
ราชวงศ์โกคูรยอ
อาณาจักรรวมซิลลา
จังหวัดคังวอน
อาณาจักรโชซอนโบราณ
อาณาจักรโกคูรยอใหม่
อาณาจักรแพกเจใหม่
ราชวงศ์แพคเจ
เขตประวัติศาสตร์กยองจู
ป้อมฮวาซอง
ชอมซงแด
ศาลเจ้าจงเมียว
หมู่บ้านประวัติศาสตร์ฮาโฮและยางดอง
สมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย
กีฬาจักรยานในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
"กีฬาจักรยาน" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย
สมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย
ม.จ. สุภัทรดิศ ดิศกุล
ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า
ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า หรือ ผู้รับใช้ของพระเจ้า เป็นสมัญญานามที่ใช้กับศาสนิกชนบางคนในศาสนาเทวนิยม ใช้เพื่อแสดงว่าบุคคลนั้นศรัทธาอย่างแรงกล้า ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกใช้คำนี้ในความหมายเฉพาะลงไปอีก คือหมายถึงบุคคลที่อยู่ในกระบวนการชั้นแรกก่อนการประกาศเป็นนักบุญ ส่วนนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ใช้คำนี้หมายถึงคริสต์ศาสนิกชนใด ๆ ในนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
คำว่า "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" ใกล้เคียงกับคำว่า อับดุลลอฮ์ ( "บ่าวของอัลลอฮ์") ในภาษาอาหรับ และ โอบาดีห์ ในภาษาฮีบรู
คำว่า "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" ปรากฏ 7 ครั้งในคัมภีร์ไบเบิล โดยหมายถึงโมเสสถึง 5 ครั้ง (พันธสัญญาเดิม 4 ครั้ง และพันธสัญญาใหม่ 1 ครั้ง) นอกจากนี้เปาโลอัครทูตก็บอกว่าตนเองเป็นผู้รับใช้คนหนึ่งของพระเป็นเจ้า ผู้เขียนจดหมายของนักบุญยากอบก็เรียกตนเองว่าเป็นผู้รับใช้คนหนึ่งของพระเป็นเจ้าเช่นกัน
คริสตจักรโรมันคาทอลิกใช้คำว่า "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" เพื่อหมายถึงคริสต์ศาสนิกชนที่ล่วงลับไปแล้ว ที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกกำลังสอบสวนประวัติและผลงานเพื่อประกาศรับรองว่าบุคคลนั้นเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์และได้อยู่ในสวรรค์ร่วมกับพระยาห์เวห์ นอกจากนี้ยังมีคำว่า "ผู้รับใช้ของบรรดาผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" ซึ่งเป็นสมัญญานามหนึ่งของพระสันตะปาปาที่ใช้มาตั้งแต่สมณสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1
ในกระบวนการประกาศเป็นนักบุญ ตำแหน่ง "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" เป็นตำแหน่งแรกสุด ต่อจากนั้นหากได้รับประกาศยืนยันว่าผู้นั้นประกอบด้วยวีรคุณธรรมจึงเรียกว่า "ผู้น่าเคารพ"
คุรุและนักปราชญ์หลายคนในศาสนาฮินดูมักใช้นามที่มีคำว่า ทาส ซึ่งหมายถึง "ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า" ในภาษาทมิฬ คำว่า "ทาส" มักใช้หมายถึงผู้ศรัทธาอุทิศตนต่อพระวิษณุหรือพระกฤษณะ เช่น หริทาส นารายณทาส รามทาส และกาลิทาส เป็นต้น
สมเด็จพระเจ้าเวนสเลาสที่ 2 แห่งโบฮีเมีย
สมเด็จพระเจ้าเวนสเลาสที่ 3 แห่งโบฮีเมีย
อาสนวิหารแม็ส
อาสนวิหารแม็ส  หรือมีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งแม็ส  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลแม็ส ตั้งอยู่ที่เมืองแม็ส จังหวัดมอแซล แคว้นกร็องแต็สต์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญสำคัญคือนักบุญสเทเฟน
ห้องเก็บสมบัติของอาสนวิหารได้สะสมของมีค่ามานานนับพันปี โดยเป็นของสะสมของมุขมณฑลแม็สที่รวมถึงผ้าคลุมแท่นบูชาและสิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ ที่ใช้ในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์
อาสนวิหารแม็สถือเป็นหนึ่งในอาสนวิหารที่มีโถงทางเดินโบสถ์ที่สูงที่สุดแห่งหนี่งของโลก และยังมีชื่อเล่นว่า "โคมไฟแห่งพระผู้เป็นเจ้า"  อันเนื่องมาจากมีโครงสร้างหน้าต่างที่เป็นงานกระจกสีมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก คิดเป็นพื้นที่ถึง 6,496 ตารางเมตร ซึ่งงานกระจกสีเหล่านั้นล้วนเป็นงานสร้างสรรค์ของศิลปินงานกระจกสีต่าง ๆ ทั้งในยุคกอทิกและสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา อาทิ แฮร์มันน์ ฟ็อน มึนส์เทอร์, เตออบาลแห่งลิกไซม์ และวาล็องแต็ง บุช, ศิลปินแห่งยุคจินตนิยม ได้แก่ ชาร์ล-โลร็อง มาเรชาล, ศิลปินนามธรรม ได้แก่ รอเฌ บีเซียร์, ศิลปินบาศกนิยม ได้แก่ ฌัก วียง และรวมถึงศิลปินนวยุคนิยม ได้แก่ มาร์ก ชากาล
อาสนวิหารแม็สได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1930
อาสนวิหารถูกสร้างขึ้นด้วยหินปูนสีเหลืองนวลที่พบได้ทั่วไปแถบภูมิภาคนั้น เรียกหินปูนประเภทนี้ว่า "หินปูนโฌมง" โดยสร้างเป็นแบบกอทิกแรยอน็อง ซึ่งยังคงแบบการก่อสร้างเหมือนวิหารแบบกอทิกทั่วไป โดยมีแขนกางเขนที่ขนาดเล็กกว่า และมีชาเปลขนาดเล็กตั้งอยู่รายรอบภายในทางเดินด้านข้าง แต่ยังมีสิ่งที่แตกต่างเด่นชัดเกิดขึ้นที่ไม่เหมือนการสร้างอาสนวิหารเหมือนแห่งอื่น ๆ นั่นคือ ทิศในการสร้างวิหารได้เปลี่ยนเป็นหันหน้าทางทิศเหนือ และตะวันออกเฉียงเหนือ แทนการหันหน้าทางทิศตะวันตกและตะวันออกเหมือนทั่ว ๆ ไป อันเนื่องมากจากสภาพทางภูมิศาสตร์ของหุบเขามอแซล อีกสิ่งหนึ่งที่แตกต่าง คือ ประตูทางเข้าหลักของอาสนวิหาร ซึ่งโดยปกติแล้วอาสนวิหารแบบกอทิกมักจะมีถึง 3 ประตูใหญ่ ขนาบด้วยหอระฆังทั้งสองข้าง และเหนือประตูกลางจะเป็นที่ตั้งของหน้าต่างกุหลาบ แต่ที่อาสนวิหารแห่งนี้ประกอบด้วยประตูทางเข้าใหญ่แค่เพียงหนึ่งประตู มีลักษณะเป็นมุขทางเข้า ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก และยังมีประตูทางเข้าเล็กด้านหน้าอีกประตูซึ่งตั้งอยู่เฉียง ๆ ด้านข้างทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของโถงทางเข้า ซึ่งในกรณีปกติ ประตูทางเข้ามักจะตรงกับโถงทางเดินโบสถ์และบริเวณร้องเพลงสวดเสมอ
ผนังของโถงทางเดินโบสถ์รับน้ำหนักโดยครีบยันลอยที่ความสูงถึง 41.41 เมตร จึงทำให้เป็นโถงทางเดินโบสถ์ที่สูงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยความสูงนี้ยังตัดกับความเตี้ยของทางเดินด้านข้างที่มีความสูงเพียง 14.30 เมตร เพื่อเน้นให้เห็นถึงความสูงของโถงทางเดินโบสถ์มากขึ้นไปอีก ข้อดีอีกอย่างหนึ่งคือ มีพื้นที่สำหรับการประดับกระจกสีที่มีขนาดทั้งกว้างและสูงกว่าปกติ ซึ่งตลอดอายุของอาสนวิหารนี้ ได้มีการปรับเปลี่ยนทางสถาปัตยกรรมมาตลอดรวมถึงยุคนีโอคลาสสิก และฟื้นฟูกอทิก
ลำดับการก่อสร้าง.
เริ่มก่อสร้างมหาวิหาร (basilica) แบบออตโตเนียน ทับบนสักการสถานโบราณซึ่งอุทิศให้กับนักบุญสเทเฟน
องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม.
แผนผังแสดงตำแหน่งองค์ประกอบสำคัญของอาสนวิหารแม็ส
เฟซปาล์ม
เฟซปาล์ม ( หรืออาจเขียนว่า face-palm หรือ face palm) เป็นลักษณะท่าทางที่แบบมือข้างหนึ่งมาประกบหน้าในลักษณะที่ก้มหน้าอยู่ โดยลักษณะท่าทางนี้พบได้จากหลายหลายวัฒนธรรม แสดงถึงอาการสิ้นหวัง เสียใจ อาย ตกใจ ประหลาดใจ หรือทำเพื่อถากถาง
โบสถ์ซาเคร-เกอร์
กีฬาซอฟต์เทนนิสในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
"กีฬาซอฟต์เทนนิส" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
รายพระนามพระมหากษัตริย์เลโซโท
ราชอาณาจักรเลโซโทเป็นหนึ่งในสามประเทศในทวีปแอฟริกาที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข (อีก 2 ประเทศ คือ ราชอาณาจักรโมร็อกโก และราชอาณาจักรสวาซิแลนด์) เดิมประเทศเลโซโทมีชื่อว่า บาซูทู (Basutho) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ.1818 โดยมีสมเด็จพระราชาธิบดีโมโชโชที่ 1 เป็นผู้ปกครอง ต่อมา ชนเผ่าซูลู และคนผิวขาวเข้าไปตั้งหลักแหล่งในประเทศ และถูกแอฟริกาใต้รุกราน ประเทศบาซูทูขอรับความคุ้มครองจากรัฐบาลสหราชอาณาจักร และมีฐานะเป็นรัฐในปกครองของสหราชอาณาจักร (British protectorate of Basutholand) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1868 ต่อมาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ.1966 ได้ประกาศเอกราชและเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นเลโซโท
โช กว็อน
โช กว็อน (; ; เกิด 28 สิงหาคม 2532) เป็นสมาชิกวงทูเอเอ็ม
โจควอน เคยอยู่วง 2AM ค่าย JYP ซึ่งมีสมาชิก 4 คน (โจควอน ชางมิน ซึลอง จินอุน) เป็นวงที่เน้นแนวเพลงบัลลาส
โจควอน
แบล็กเบอรี่ (บริษัท)
Abutilon indicum
กอลจิ คอมเพล็กซ์
นามูร์
นามูร์  หรือ นาเมิน  เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียม นามูร์เป็นเมืองหลวงของทั้งมณฑลนามูร์และเขตวัลลูน ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบของแม่น้ำเมิซกับแม่น้ำซ็องบร์ อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงบรัสเซลส์ 63 กิโลเมตร ทางตะวันออกของชาร์เลอรัว 28 กิโลเมตร และทางตะวันตกของลีแยฌ 56 กิโลเมตร มีประชากรประมาณ 110,000 คน
นามูร์เป็นศูนย์กลางการค้าและอุตสาหกรรมที่สำคัญ มีการผลิตเครื่องจักร เครื่องหนัง โลหะ และเครื่องลายคราม นอกจากนี้ยังเป็นชุมทางรถไฟที่สำคัญของสายเหนือ-ใต้ระหว่างบรัสเซลส์กับลักเซมเบิร์กและสายตะวันตก-ตะวันออกระหว่างลีลกับลีแยฌ
นามูร์ได้จับคู่จับเมืองต่าง ๆ ดังนี้
นาเมอร์
ทะเลสาบมาชู
ทะเลสาบมาชู  (ไอนุ: Kamuy-to) เป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ ที่เกิดจากแอ่งภูเขาไฟรูปกระจาด จากภูเขาไฟที่ยังไม่สงบ ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติอากัง ใกล้กับเมืองเทชิกางะ บนเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น กล่าวกันว่าเป็นทะเลสาบที่มีน้ำใสที่สุดในโลก
อุทกวิทยา.
ทะเลสาบมาชูล้อมรอบไปด้วยแอ่งหน้าผาสูงชันกว่า 200 เมตร ไม่มีทางน้ำใหลเข้าและออกทะเลสาบแห่งนี้ ถือเป็นทะเลสาบที่มีน้ำใสที่สุดในโลก โดยในปี ค.ศ. 1931 ได้มีการบันทึกไว้ว่ามีค่าความใสของน้ำที่ 41.6 เมตร โดยที่ทะเลสาบไบคาลวัดได้ที่ 40.5 เมตร จึงทำให้ทะเลสาบมาชูถือเป็นทะเลสาบที่มีความใสมากที่สุดในโลก แต่นับตั้งแต่ทศวรรษที่ 1950 เป็นต้นมา ค่าความใสกลับลดลงเหลือเพียง เท่านั้น ซึ่งการที่สูญเสียความใสของน้ำนั้นมาจากการเข้ามาของปลาแซลมอนซ็อกอาย ปลาเรนโบว์เทราต์ และเหตุการดินถล่ม
ในฤดูร้อนพื้นผิวของทะเลสาบจะถูกปกคลุมไปด้วยหมอก จึงทำให้ทะเลสาบแห่งนี้มีชื่อเสียงในเรื่องลึกลับ ซึ่งตำนานท้องถิ่นของชาวไอนุเชื่อว่าถ้าผู้ใดเห็นพื้นผิวน้ำของทะเลสาบ ผู้นั้นจะพบกับความโชคร้าย
ทะเลสาบอะกัน
สงครามโกคูรยอ-สุย
อาณาจักรโชซ็อน
ท่าอากาศยานนานาชาติอินชอน
คลองชองกเยชอน
เกาะนามิ
ยอนพยอง
การระดมยิงยอนพยอง
ป่ากจจาวัล
สุสานหินโกชัง ฮวาซุน และกังฮวา
พระราชวังชางด๊อกกุง
พระราชวังชางเกียงกุง
พระราชวังต๊อกซูกุง
พระราชวังคยองบกกุง
พระราชวังคยองฮึยกุง
ประตูควางฮวามุน
รายชื่อธงในประเทศฮังการี
เนื้อหาต่อไปนี้ว่าด้วยธงประเภทต่างๆ ที่ใช้ในฮังการี
รายชื่อธงในประเทศแอลเบเนีย
ตารางข้างล่างนี้แสดงชนิดธงชาติประเภทต่างๆที่ใช้ในแอลเบเนีย.
รายชื่อธงในประเทศยูโกสลาเวีย
อรอนงค์ ปัญญาวงษ์
ป้าย
ป้าย หรือบางบริบทว่า "เครื่องหมาย" หมายถึงแผ่นแสดงข้อความ ในการเล่าเรื่องราว รวมถึงการบอกความหมาย คำสั่ง คำร้อง โฆษณา ไปตลอดจนถึงป้ายแสดงความเสียใจ และความรับผิด แผ่นแสดงข้อความนี้ หมายถึง แห่งที่ ๆ เป็นการแสดงข้อความในเพลทใดเพลทหนึ่งทางหน้าจอมอนิเตอร์ด้วย และหมายถึงเข็มกลัด หรือผ้าที่เป็นแถบแสดงข้อความด้วย เช่น ป้ายสายสะพาย ประโยคที่เกี่ยวกับคำว่า “ ป้าย ” เช่น “ ป้ายวิ่ง ตัดข้อความเป็นคำ ๆ อ่านแล้วไม่ทันรู้เรื่อง ”
ตัวอย่างมูลค่าการกำหนดการใช้งานป้าย.
• บัญชีอัตราภาษีป้าย
เกีย คาเรนส์
เกีย คาเรนส์  เป็นรถยนต์เอนกประสงค์ขนาดเล็ก (Compact MPV) ที่ผลิตโดย เกีย เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2542 ในบางประเทศจะใช้ชื่อว่า เกีย รอนโด  เนื่องจากชื่อ Carens เป็นชื่อที่มีความหมายในเชิงลบ แปลว่า ขาดหรือไม่มี ในภาษาละติน โดยจะใช้ชื่อนี้ในอเมริกาเหนือและออสเตรเลีย
รุ่นที่ 1 (RS; พ.ศ. 2542-2545).
เกีย คาเรนส์ รุ่นที่ 1 เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2542 ใช้ชิ้นส่วนร่วมกับ เกีย ซีเฟีย มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้ ใช้เครื่องยนต์ 1.8 และ 2.0 ลิตร ใช้เกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ระยะฐานล้อ 2,570 มม. ความยาว 4,450 มม. ความกว้าง 1,730 มม. และความสูง 1,600 มม.
รุ่นที่ 2 (RS Facelift; พ.ศ. 2545-2549).
เกีย คาเรนส์ รุ่นที่ 2 เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2545 รุ่นนี้ยังคงใช้ชิ้นส่วนร่วมกับเกีย ซีเฟีย ตามเดิม รุ่นนี้เริ่มมีการส่งออกไปจำหน่ายในหลายๆ ประเทศ และส่งออกไปยังมาเลเซียในชื่อ นาซา ซิตรา  ซึ่งเป็นแบรนด์ของมาเลเซีย มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้และเวียดนาม ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า มีเครื่องยนต์ 1.8 และ 2.0 ลิตร ใช้เกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ระยะฐานล้อ 2,570 มม. ความยาว 4,490 มม. ความกว้าง 1,750 มม. และความสูง 1,610 มม. (รุ่น X-Trek สูง 1,685 มม.)
ในประเทศไทย คาเรนส์เคยถูกนำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย โดยบริษัทยนตรกิจ คอร์เปอเรชั่น เพื่อเป็นคู่แข่งกับเชฟโรเลต ซาฟิร่า ,ฮอนด้า สตรีมและโตโยต้า วิช แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากติดปัญหาด้านตัวถังที่ดูเล็กกว่าคู่แข่ง ทำให้นั่งได้ไม่สบายนัก ราคาจำหน่ายรวมไปถึงภาพลักษณ์แบรนด์เกียในขณะนั้น
รุ่นที่ 3 (UN; พ.ศ. 2549-2555).
เกีย คาเรนส์ รุ่นที่ 3 เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2549 รุ่นนี้ได้เปลี่ยนไปใช้แพลตฟอร์มร่วมกับ เกีย ออพติมา เนื่องจากซีเฟียเลิกผลิตแล้ว มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้ ,เวียดนาม ,รัสเซียและฟิลิปปินส์ มีเครื่องยนต์ 2.0 ,2.4 และ 2.7 ลิตร ใช้เกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 และ 5 สปีด ระยะฐานล้อ 2,700 มม. ความยาว 4,545 มม. ความกว้าง 1,820 มม. (รุ่นปี 2011 1,821 มม.) ความสูง 1,650-1,720 มม.
รุ่นที่ 4 (RP; พ.ศ. 2556–2562: ตลาดโลก / –ปัจจุบัน: เวียดนาม).
เกีย คาเรนส์ รุ่นที่ 4 เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2556 ใช้แพลตฟอร์มร่วมกับเกีย ออพติมาและเกีย ฟอร์เต มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้ และเตรียมทำตลาดทั่วโลกในเร็วๆ นี้
หลังจากยอดขาย เกีย คาเรนส์ตกต่ำลงในยุโรป จึงมีการยุติการผลิตลง
รุ่นที่ 5 (KY; พ.ศ. 2565-ปัจจุบัน).
เกีย คาเรนส์ รุ่นที่ 5 เปิดตัวเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2564 Kia Carens เปิดตัวอย่างเป็นทางการอยู่ในตำแหน่ง MPV ขนาดกะทัดรัด พร้อมจำหน่ายในประเทศอินเดีย
Kia Carens (เกีย คาเรนส์) เจนที่ 5 MPV 3 แถว มีรายงานว่าเตรียมขายในอินเดียช่วงปี 2565
การออกแบบใหม่ทั้งหมด ภายใต้ปรัชญา “Opposites United” ใหม่ของ KIA กระจังหน้ารูปทรงจมูกเสือ ไฟหน้าแบบแยกส่วน LED เรียวบาง พร้อมไฟส่องสว่างกลางวันแบบ LED รูปตัว Y กันชนหน้าตกแต่งด้วยขอบโครเมียม ไร้มือจับประตู ราวหลังคาพุ่งตรงอย่างมีมิติ ไฟท้ายแบบ LED ทะลุทั้งสองฝั่ง กาบข้างตกแต่งด้วยโครเมียม โป่งล้อสีดำ ล้ออัลลอยลายพิเศษ เสา A ออกแบบค่อนข้างทันสมัย ขณะที่เสา D ด้านหลังนั้นเหลี่ยมมากกว่า ด้วยฐานล้อที่ยาว 2760 มม. ทำให้ภายในห้องโดยสารกว้างขวาง ใส่เบาะนั่ง 3 แถว ได้ลงตัว มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศอินเดีย
ทีเอ็นเอ เจนเนสิส
ทีเอ็นเอ เจนเนสิส  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ที่ TNA Impact! Zone ในเมือง Orlando, Florida
TNA Genesis
ทีเอ็นเอ เทิร์นนิงพอยท์
ทีเอ็นเอ เทิร์นนิงพอยท์  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2004 ที่ TNA Impact! Zone ในเมือง Orlando, Florida โดยในช่วงแรกได้จัดเป็นศึกประจำเดือนธันวาคม และต่อมาในปี ค.ศ. 2008 ได้เปลี่ยนมาเป็นเป็นศึกประจำเดือนพฤศจิกายน
เต๋า
เต๋า ( "เต้า") มีความหมายตามตัวอักษรว่า วิถี หรือ วิธี ต่อมาคัมภีร์เต๋ายุคแรก ได้ใช้คำว่า เต๋า ในความหมายใหม่ว่า เป็นสัจภาวะสูงสุด เป็นอุตรภาพ อัพภันตรภาพ ซึ่งปราศจากรูปร่าง พ้นวิสัยภาษา ความคิด และความเข้าใจของมนุษย์ เชื่อว่าเป็นต้นกำเนิดและจุดหมายปลายทางของสรรพสิ่ง แม้ความเชื่อนี้จะมีที่มาจากลัทธิเต๋า แต่ก็ได้แพร่หลายไปยังคตินิยมอื่น ๆ ด้วยทั้ง ลัทธิขงจื๊อ ตลอดจนศาสนาและปรัชญาตะวันออกโดยรวม
คำอธิบายในคัมภีร์.
แนวคิดเรื่องเต๋าปรากฏครั้งแรกในคัมภีร์เต้าเต๋อจิงของเล่าจื๊อ ที่กล่าวถึงเต๋าไว้ในบทแรกว่า
นอกจากนี้ยังอธิบายว่า
ลักษณะของเต๋า.
นักวิชาการได้สรุปลักษณะของเต๋าไว้ดังนี้
ทัศนะเปรียบเทียบ.
ตามความเชื่อของศาสนาเต๋า เต๋า คือปฐมธาตุ เป็นพลังงาน ต้นกำเนิดของสรรพสิ่งทั้งปวง เต๋าไม่มีชีวิต ไม่ใช่บุคคล ไม่ใช่พระเป็นเจ้า แต่ดำรงอยู่ก่อนพระเป็นเจ้า ความเชื่อเรื่องเต๋าของศาสนาเต๋าจึงมีลักษณะเป็นเอกนิยม มีความคล้ายคลึงกับธรรมกายในศาสนาพุทธนิกายมหายาน-วัชรยานและคล้ายกับความเชื่อเรื่องพรหมันของศาสนาฮินดูสำนักอไทฺวตะ เวทานตะ อีกด้วย
ลัทธิอนุตตรธรรมมีความเชื่อเรื่องเต๋าเช่นกัน แต่เชื่อว่าเต๋าเป็นพลังงานชีวิต เป็นบุคคล พระผู้สร้างสรรค์และก่อกำเนิดสรรพสิ่งตามเจตจำนงของพระองค์ และสถิตแพร่หลายแทรกซึมอยู่ในทุกสิ่ง ลัทธิอนุตตรธรรมจึงเรียกเต๋าว่า "พระแม่องค์ธรรม" และเชื่อว่าวิญญาณของสรรพสัตว์ก็มาจากพระแม่องค์ธรรมนี้ ความเชื่อเรื่องเต๋าของลัทธิอนุตตรธรรมจึงมีลักษณะเป็นสรรพัชฌัตเทวนิยม คล้ายความเชื่อเรื่องพรหมันของศาสนาฮินดูสำนักวิศิษฏาไทฺวตะ เวทานตะ
มูนด็อก
Moondog หรือ Louis Thomas Hardin (26 พฤษภาคม 1916 - 8 กันยายน 1999) เป็นนักแต่งเพลงชาวอเมริกันตาบอด โดยยังเป็นนักดนตรี กวี และเป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องดนตรีอีกหลากหลายชนิดด้วย มูนด๊อกย้ายมานิวยอร์กตั้งแต่ยังเป็นหนุ่ม โดยอาศัยตามท้องถนนและแต่งกายเป็นเทพโอดิน ด้วยเครื่องแต่งกายและการใช้ชีวิตที่ไม่เหมือนใครของมูนด๊อกทำให้เขาถูกจดจำในชื่อของ "The Viking of 6th Avenue"
บทเพลงของมูนด๊อกส่วนใหญ่ ได้รับแรงบันดาลใจมากจากเสียงบรรยากาศริมถนน อาทิเช่น เสียงรถไฟใต้ดินหรือ เสียงแตร เป็นที่กล่าวกันว่าเพลงของมูนด๊อกจากปีค.ศ. 1940-50 มีอิทธิพลอย่างมากกับนักแต่งเพลงแบบตัดทอนในยุคแรกๆ (minimalist composers)
ฮาร์ดินเกิดมาในครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสนิกายเอพิสโคพาเลียน ในแมรี่วิลล์ รัฐแคนซัส เมื่ออายุได้ห้าปี เขาเริ่มตีกลองที่สร้างเองจากกระดาษกล่อง ครอบครัวของเขาย้ายถิ่นฐานไปอยู่เมือง ไวโอมิง และพ่อของเขาได้เปิดกิจการสถานที่ประกอบการค้าของบริษัทใหญ่ๆ ณ เมือง ฟอร์ท บริดเจอร์ ฮาร์ดินเรียนในโรงเรียนตามเมืองเล็กๆ สองสามแห่ง ครั้งหนึ่งพ่อของเขาได้พาฮาร์ดินไปร่วม งานทางศาสนาของชนเผ่าอินเดียนแดงนาม อาราพาโฮ ที่นั่นเขาได้นั่งบนตักของ หัวหน้าเผ่า (Chief Yellow Calf) และเล่นกลองชุดที่สร้างมาจากหนังควาย
ฮาร์ดิน เล่นกลองใน โรงเรียนมัธยมเฮอร์เล่ย์ ก่อนที่เขาจะสูญเสียการมองเห็นจาก อุบัติเหตุในฟาร์มที่เกิดขึ้นจากผงระเบิดไดนาไมท์ ขณะอายุได้สิบหกปี หลังจากที่เขาเรียนทฤษฎีดนตรีในโรงเรียนสำหรับคนตาบอดสองสามแห่งในภาคกลางของประเทศ ฮาร์ดินได้เรียนรู้การแต่งเพลงและฝึกการใช้หู (ear training) ด้วยตนเองถึงอย่างไรก็ตาม เขาก็ได้เรียนกับ เบอร์เน็ต ทัทฮิลล์ ที่โรงเรียนสอนคนตาบอดโลวา
ฮาร์ดินย้ายมาอยู่ที่ เมืองเบทส์วิลล์ รัฐ อาแคนซัส ที่ที่เขาใช้ชีวิตอยู่จนปี 1942 ปีที่เขาได้รับทุนเข้าศึกษาที่เมืองเมมฟิส รัฐ เทนเนสซี และถึงแม้ว่าเขาจะเรียนรู้เรื่องดนตรีด้วยหูของเขาเอง ที่นั่น ฮาร์ดินได้เรียน ทฤษฐีดนตรีจากหนังสืออักษรเบรล