pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เชตูมัล  เป็นเมืองทางชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรยูกาตัน ในประเทศเม็กซิโก เป็นเมืองหลวงของรัฐกินตานาโร ในปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากร 151,243 คน
เมืองตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของอ่าวเชตูมัล ใกล้ปากแม่น้ำออนโด เชตูมัลเป็นเมืองท่าสำคัญของภูมิภาคและเป็นประตูการค้าสำคัญของประเทศเม็กซิโกกับประเทศเพื่อนบ้านอย่าง เบลีซ สินค้าต่าง ๆ ขนส่งโดยใช้เส้นทางถนนผ่านเมืองเชตูมัลกับเบลีซซิตีทางทิศใต้ และผ่านทางเรือสินค้า และด้วยเหตุที่ว่าสถานที่ตั้งติดชายฝั่งแคริบเบียน จึงมีพายุหมุนเขตร้อน
Chetumal
กวิน ธรรมสัจจานันท์
ชานชาลาต่างระดับ
ชานชาลาต่างระดับ หรือ ชานชาลาซ้อนกัน  เป็นรูปแบบชานชาลาสถานีรถไฟซึ่งมี 2 ชานชาลา ตั้งอยู่คนละระดับ การก่อสร้างชานชาลาลักษณะนี้ค่อนข้างยุ่งยาก เนื่องจากต้องใช้รางรถไฟคู่ลด/เพิ่ม ระดับออกจากกัน จะใช้ก่อสร้างในกรณีที่ไม่มีพื้นที่ในการก่อสร้างเพียงพอ เนื่องจากสภาพภูมิประเทศบังคับ เช่น การสร้างสถานีใต้ดิน ที่มีข้อจำกัดจาก ท่ออุโมงค์ส่งน้ำ เสาเข็มยาวของสะพานลอย และอาคารสูง เป็นต้น
จ้าวพายุ
จ้าวพายุ เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า ผลิตโดยบริษัท เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ ควบคุมการผลิตโดย โสภิตนภา ชุ่มภาณีบทประพันธ์โดย อาริตา และบทโทรทัศน์โดย มินตรา,ชวนนท์ สารพัฒน์,อภิศรา วงศร,วรรณถวิล สุขน้อย,รฐาพัชร์ ตุลยพิทักษ์ กำกับการแสดงโดย บรรเจิด พุทธโศภิษฐ์ และนำแสดงโดย ภูธเนศ หงษ์มานพ, โสภิตนภา ชุ่มภาณี, นิธิดล ป้อมสุวรรณ, ภัณฑิลา วิน ปานสิริธนาโชติ, เจษฏ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์, คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์
ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20:10–21:40 น. เริ่มตอนแรกวันที่12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2556 และได้ปรับเวลาออกอากาศมาเป็น 20:25-21:40 น. ในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2557 - 13 มกราคม พ.ศ. 2557 เนื่องจากมีการปรับผังการออกอากาศของช่อง 5 ใหม่ (งดออกอากาศละครเฉพาะคืนวันจันทร์ที่ 30–อังคารที่ 31 ธันวาคม 2556 เนื่องจากทางเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอนำเสนอรายการพิเศษ Together Party Starry Night ในเวลา 20:10–21:40 น.)
อย่ากลัวมืด! ถ้าไม่กลัวตาย!
อย่ากลัวมืด! ถ้าไม่กลัวตาย!  ภาพยนตร์สยองขวัญแฟนตาซีสัญชาติฮอลลีวู้ด ออกฉายในปี ค.ศ. 2011
แซลลี่ เด็กผู้หญิงวัย 8 ขวบ มาเยือนโรดไอแลนด์ เพื่อหา อเล็กซ์ พ่อของเธอและ คิม แฟนสาวคนใหม่ของอเล็กซ์ ณ คฤหาสน์ทรงวิคตอเรียน ที่ก่อสร้างในยุคศตวรรษที่ 19 ที่พวกเขากำลังบูรณะอยู่ เธอก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอก และบ้านใหม่ที่หรูหราของเธอก็ดูเหมือนจะเป็นคุกที่เหน็บหนาวและไร้การเหลียวแล เพราะเธอเองก็ถูกแม่ทิ้งมาให้หาอเล็กซ์ ผู้เป็นพ่อ
อเล็กซ์ ที่มัวแต่สนใจโปรเจ็กต์ยิ่งใหญ่และความใฝ่ฝันในฐานะสถาปนิกของตัวเอง ห่างเหินกับลูกสาวของเขา และความพยายามของคิมในการสานสายสัมพันธ์กับแซลลี่ก็ลงเอยด้วยความหงุดหงิดทุกครั้งไป
แซลลี่ พบความอบอุ่นและหนทางหลบหนีด้วยการสำรวจคฤหาสน์หลังนี้ด้วยตัวคนเดียว และแม้ว่าจะได้รับคำเตือนจาก แฮร์ริส ชายชราผู้ดูแลบ้าน เธอก็ดึงดันจะออกผจญภัย ในที่สุดก็ค้นพบห้องใต้ดินลับ ที่ไม่มีใครย่างเท้าก้าวเข้าไปนับตั้งแต่การหายตัวไปอย่างลึกลับเมื่อร้อยปีก่อนของผู้สร้างคฤหาสน์หลังนี้ นักวาดภาพธรรมชาติชื่อดัง อีเมอร์สัน แบล็ควู้ด ห้องใต้ดินที่มืดมิดแห่งนี้ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นสตูดิโอส่วนตัวของแบล็ควู้ด ได้เก็บงำความลับเกี่ยวกับอดีตของสถานที่ที่ไม่มั่นคงและมืดมิดนี้ เพราะแซลลี่ได้พบกับเสียงลึกลับเล็ก ๆ ที่ดังก้องมาจากช่องทิ้งขี้เถ้าของห้องใต้ดิน เสียงลึกลับนั้นพยายามบอกกับแซลลี่ว่า มันต้องการจะเป็นเพื่อนกับเธอ และอเล็กซ์ พ่อของเธอไม่เคยคิดรักเธอเลย แต่เมื่อเจ้าของเสียงเหล่านั้นปรากฏตัว แซลลี่ก็ได้รู้ว่า มันน่ากลัวกว่าที่คิด
"Don't Be Afraid of the Dark" เป็นภาพยนตร์สยองขวัญแฟนตาซีในแนวเทพนิยายที่มีภูติตัวจิ๋ว หรือนางฟ้า อยู่ในเรื่อง ที่นำกลับมาสร้างใหม่จากเรื่อง " Don't Be Afraid of the Dark" ชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1973 ของไนเจล แมคคีนด์
สำหรับเรื่องนี้ ได้มี กิลเยอร์โม เดล โทโร ผู้กำกับฯชื่อดังชาวเม็กซิกันเป็นผู้ร่วมเขียนบทและอำนวยการสร้าง โดยมี ทรอย นิกซีย์ เป็นผู้กำกับฯ
เจอร์วาส ปีเตอร์สัน
เจอร์วาส ปีเตอร์สัน ("Gervase Peterson") เป็นผู้เข้าแข่งขันรายการเซอร์ไวเวอร์ บอร์เนียว ในเดือนพฤษภาคม ปี 2000 ซึ่งถือว่าเป็นฤดูกาลแรกของรายการ ในการแข่งขัน เจอร์วาส จับคู่บัดดี้ กับ ราโมน่า เกร์ย ซึ่งถือว่าเป็นชาวแอฟริกัน อเมริกัน คู่แรกของรายการอีกด้วย
ปัจจุบัน เจอร์วาส ปีเตอร์สัน กลับมาเข้าร่วมแข่งขันในรายการเซอร์ไวเวอร์ บลัด ปะทะ วอเตอร์ อีกครั้ง โดยครั้งนี้มาพร้อมกับหลานสาว เมริสสา ปีเตอร์สัน
เซอร์ไวเวอร์ บอร์เนียว.
เซอร์ไวเวอร์ บอร์เนียว เป็นฤดูกาลแรกของรายการเซอร์ไวเวอร์ เจอร์วาส ปีเตอร์สัน อยู่ในเผ่าปากอง เขามักจะช่วยงานคนอื่นในเผ่า เมื่อจำเป็นเท่านั้น โดยอ้างว่านี่คือการเก็บพลังงานเพื่อใช้ในการแข่งขัน เป็นกลยุทธิ์หนึ่งของเค้านั่นเอง ด้วยในตอนนึงสถานการณ์บังคับทำให้เค้าต้องกินหนูย่างสุก ซึ่งเค้าเป็นคนแรกที่พูดว่ารสชาติดีเยี่ยม ทำให้เป็นที่จดจำของคนดู
หลังจากรวมเผ่ากับทากิ เป็นเผ่ารัตนา เจอร์วาส และเพื่อนเผ่าปากอง ไม่มีใครทราบว่าเผ่าทากิ ได้สร้างพันธมิตรกัน โดยการโหวตกำจัด เผ่าปากองทีละคน สุดท้าย เจอร์วาส ก็ถูกโหวตออกเป็นคนที่ 10 ในวันที่ 30 ซึ่งถือเป็นลูกขุนคนที่ 3
เซอร์ไวเวอร์ บลัด ปะทะ วอเตอร์.
เซอร์ไวเวอร์ บลัด ปะทะ วอเตอร์ เป็นฤดูกาลที่ 27 โดยจะคัดผู้เข้าแข่งขันเก่า 10 คน มาแข่งพร้อมกับคนที่รักอีก 1 คน ซึ่งเจอร์วาส ถูกเลือกให้กลับมาแข่งอีกครั้ง โดยครั้งนี้ เค้าเลือกหลานสาว เมริสสา ปีเตอร์สัน มาด้วย
สกุลปลากระดี่
สกุลปลากริม
สกุลเต่านา
สกุลงูอนาคอนดา
วงศ์ปลาฉลามหัวค้อน
Sea krait
งูพิษมีเขาทะเลทราย
Saharan horned viper มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า " Cerastes Cerastes " (Linnaeus, 1758)มีลักษณะเด่น คือ บริเวณเหนือตาแต่ละข้างมีส่วนที่คล้ายเขายื่นขึ้นมา ตาจะอยู่ด้านข้างแต่ค่อนไปทางด้านบนของหัว สามารถแยกเพศได้โดยเพศผู้จะมีขนาดของหัวและขนาดของตาที่ใหญ่กว่าเพศเมียอย่างมีนัยสำคัญ สีของงูชนิดนี้มีตั้งแต่สีเหลือง สีน้ำตาลอ่อน สีเทาอ่อน สีชมพู และสีแดง ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วสีของงูนั้นจะกลืนไปกับพื้นที่อยู่อาศัย ด้านบนของงูจะมีแถบสีดำคล้ายรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าตลอดความยาวของลำตัว ด้านท้องมีสีขาว หางมีลักษณะแบน ปลายหางอาจเป็นสีดำ งูชนิดนี้จะโผล่เฉพาะส่วนของจมูกและส่วนของตาเหนือพื้นทะเลทราย ส่วนของลำตัวจะฝังอยู่ในพื้นทรายเพื่อเป็นการพรางตัว ในวัยเด็กมีการใช้ส่วนหางเป็นเหยื่อล่อโดยใช้หางสั่นไปมาคล้ายหนอนล่อเหยื่อกลุ่มกิ้งก่าหรือจิ้งเหลน
Saharan horned viper พบใน ทวีปแอฟริกา โดยพบในทางตอนเหนือของแอฟริกาและแอฟริกาตะวันตกซึ่งจะเป็นบริเวณที่เป็นทะเลทราย
Saharan horned viper มีต่อมพิษซึ่งภายในต่อมพิษนั้นจะมีพิษ โดยน้ำพิษนั้นแบ่งเป็นส่วนที่เป็นน้ำย่อยกับส่วนที่เป็นน้ำพิษโดยพิษของงูชนิดนี้มีความรุนแรงพอที่จะฆ่าหนู กิ้งก่า หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กภายในเวลาอันรวดเร็ว งูจึงไม่ต้องสูญเสียพลังงานกับการล่าเหยื่อมากนัก ซึ่งพบว่าลักษณะน้ำพิษของ Cerastes cerastes และ Cerastes vipera ที่หลั่งออกมานั้นมีความใกล้เคียงกัน .
Saharan horned viper มีการเคลื่อนที่ไปทางด้านข้าง (side winding) เพื่อลดพลังงานในการเคลื่อนที่
Saharan horned viper อาศัยอยู่ในในพื้นที่ที่เป็นทะเลทรายไม่จำเป็นจะต้องดื่มน้ำเลยโดยน้ำที่ได้มานั้นได้มาจากตัวเหยื่อ
Saharan horned viper อาศัยอยู่ในในพื้นที่ที่เป็นทะเลทรายไม่จำเป็นจะต้องดื่มน้ำเลยโดยน้ำที่ได้มานั้นได้มาจากตัวเหยื่อโดยตรง
ไคซูกะ
ไคซูกะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ริมอ่าวโอซากะ อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของใจกลางโอซากะ
เมืองไคซุกะ
ไซยะบูลี
ชิโจโนะวะเตะ
เมืองชิโจโนะวะเตะ
เซ็ตสึ
เซ็ตสึ  ตัวละครนินจาจากการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
เซ็นนัง
เซ็นนัง  เป็นเมืองในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากรประมาณ 65,315 คน แบ่งเป็น 25,182 หลังคาเรือน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 1,347.25 คนต่อตารางกิโลเมตร
เมืองเซนนังก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 และเป็นสถานที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ
เมืองเซตสึ
เมืองเซนนัง
ทนดาบายาชิ
ทนดาบายาชิ  เป็นเมืองในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากรประมาณ 120,483 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 3,040 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 39.66 ตารางกิโลเมตร
เมืองทนดาบายาชิก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1950 เป็นสถานที่จัดการแสดงดอกไม้ไฟที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก มีเมืองพี่น้องคือเมืองเบทลิเฮม รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา
มัตสึบาระ (โอซากะ)
มัตสึบาระ  เป็นเมืองในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากรประมาณ 124,474 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 7,470 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 16.66 ตารางกิโลเมตร
โมริงูจิ
โมริงูจิ  เป็นเมืองในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากรประมาณ 146,524 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 11,510 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 12.73 ตารางกิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946
เมืองโมริงูจิ เป็นสถานที่ตั้งของสำนักงานหลักของบริษัทพานาโซนิค คอร์ปอเรชั่นและบริษัทลูกซันโย
เมืองทนดะบะยะชิ
เมืองมะสึบะระ
เมืองโมะริงุจิ
ชิโจนาวาเตะ
ชิโจนาวาเตะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ใน จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2011 เมืองมีประชากรประมาณ 57,437 คน มีความหนาแน่นของประชากร 3,065 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 18.74 ตารางกิโลเมตร
เมืองชิโจนาวาเตะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1970
เมืองชิโจนะวะเตะ
โมะริงุชิ
คะวะชินะงะโนะ
เมืองอิเกะดะ
แลร์รี (แมว)
แลร์รี  เป็นแมวที่เป็นที่รู้จักในหมู่ชาวอังกฤษ ในฐานะผู้จับหนูประจำสำนักงานคณะรัฐมนตรี บ้านเลขที่ 10 ถนนดาวนิง มีขนสีน้ำตาลและลายสีขาว เชื่อว่ามันเกิดในเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 โดยมันเป็นหนึ่งในแมวกว่าแสนตัวที่รัฐบาลอังกฤษเลี้ยงดูเพื่อทำหน้าที่จับหนู โดยเจ้าแลร์รียังได้รับเงินประจำตำแหน่ง เดือนละ 100 ปอนด์สเตอร์ลิง
ภายหลังเข้ามาทำหน้าที่ได้ไม่นาน เจ้าแลร์รีกลายเป็นที่นิยมในประเทศอย่างรวดเร็ว มีการกล่าวถึงเจ้าแลร์รีมากมายทั้งในเว็บไซต์, ทวิตเตอร์ และยังมีหนังสือที่เขียนเกี่ยวกับแลร์รีอีก ที่ชื่อว่า "Larry Diaries: Downing Street – the First 100 Days" ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2554รวมไปถึงแกเลอรีรูปภาพเพื่อฉลองการเข้าสู่ปีที่สองของการเข้าประจำการที่ทำเนียบฯ ซึ่งจัดทำโดย "Daily Telegraph"
เมืองอิบะระกิ (โอซะกะ)
อิซูมิ (จังหวัดโอซากะ)
อิซูมิ  เป็นนครในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากรประมาณ 181,935 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 2,140 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 84.98 ตารางกิโลเมตร
เมืองอิซูมิขึ้นชื่อในเรื่องของกะหล่ำปลีและหัวหอมหวาน และโถงอิซูมิในตัวเมืองยังเป็นสถานที่จัดคอนเสิร์ตระดับนานาชาติที่มีชื่อเสียง
อิซุมิ (จังหวัดโอซะกะ)
อิสึมิ (โอซะกะ)
เมืองอิซุมิ (โอซะกะ)
อิซูมิโอตสึ
อิซูมิโอตสึ  เป็นเมืองในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2012 เมืองมีประชากรประมาณ 77,294 คน แบ่งเป็น 33,279 หลังคาเรือน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 5,825 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 12.92 ตารางกิโลเมตร
เมืองอิซูมิโอตสึก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1942
เมืองอิซุมิโอสึ
โอซากะซายามะ
โอซากะซายามะ  เป็นเมืองในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อปี 2010 เมืองมีประชากรประมาณ 58,172 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 4,900 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 11.86 ตารางกิโลเมตร
เมืองโอซากะซายามะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1987 หลังจากที่เมืองซายามะถูกปรับโครงสร้างเป็นโอซากะซายามะ
เมืองโอซะกะซะยะมะ
ฮันนัง
ฮันนัง  เป็นเมืองในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อปี 2010 เมืองมีประชากรประมาณ 56,605 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 1,570 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 36.10 ตารางกิโลเมตร
เมืองฮันนังก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1991 ทำให้เป็นเมืองใหม่ล่าสุดของจังหวัดโอซากะ อุตสาหกรรมหลักของเขตนี้คือ การประมง เกษตรกรรม และผลิตเหล้าสาเก
ฮาบิกิโนะ
ฮาบิกิโนะ  เป็นเมืองในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อปี 2010 เมืองมีประชากรประมาณ 117,223 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 4,430 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 26.44 ตารางกิโลเมตร
เมืองฮาบิกิโนะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1959 เป็นเมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องผลิตภัณฑ์จากองุ่น
เมืองฮันนัง
เมืองฮะบิกิโนะ
ไก่ฟ้า
ไก่ฟ้า (อีสาน: ไก่ขวา) เป็นชื่อสามัญของนกหลายชนิด หลายสกุล ในวงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา (Phasianidae) โดยมากจะอยู่ในวงศ์ย่อย Phasianinae
ไก่ฟ้าจะมีรูปร่างไล่เลี่ยกับไก่บ้าน มีจะงอยปากและขาแข็งแรงมาก มีลักษณะเด่น คือ ตัวผู้มีหางยาว และสีสันสวยงามกว่าตัวเมีย จัดเป็นความแตกต่างระหว่างเพศเห็นได้ชัดเจน บินได้แต่ในระยะทางสั้น ๆ ทำรังบนพื้นดิน กินเมล็ดพืช, ผลไม้สุก และแมลง เป็นอาหาร
ไก่ฟ้า เป็นนกที่มนุษย์ใช้เนื้อเป็นอาหาร และนิยมเลี้ยงเพื่อเป็นสัตว์เลี้ยง มีหลายชนิดที่มีราคาแพง
ชนิดของไก่ฟ้า.
ที่พบในประเทศไทย
ที่พบในต่างประเทศ
เดอะแฟนธ่อมออฟดิโอเปร่า
รูหนอน
รูหนอน  เป็นที่รู้จักกันว่า "ทางเชื่อมต่อ" หรือ สะพานไอน์สไตน์-โรเซน (Einstein-Rosen bridge) เป็นคุณลักษณะที่มีสมมุติฐานของทอพอโลยีของปริภูมิ-เวลาที่จะเป็นพื้นฐานในการเป็น "ทางลัด" ตัดผ่านไปมาระหว่างปริภูมิ-เวลา สำหรับคำอธิบายภาพที่เรียบง่ายของรูหนอนนั้น, พิจารณาปริภูมิ-เวลาที่มองเห็นได้เป็นพื้นผิวสองมิติ (2D) ถ้าพื้นผิวนี้ถูกพับไปตามแนวแบบสามมิติจะช่วยในการวาดภาพ "สะพาน" ของรูหนอนให้เห็นได้แบบหนึ่ง (โปรดทราบในที่นี้ว่า, นี่เป็นเพียงการสร้างภาพที่ปรากฏในการถ่ายทอดโครงสร้างที่ไม่สามารถมองเห็นได้ (Unvisualisable) เป็นหลักที่มีอยู่ใน 4 มิติหรือมากกว่า, ส่วนของรูหนอนอาจจะมีความต่อเนื่องของมิติที่มีค่าสูงกว่า (Higher-dimensional analogues) สำหรับส่วนของพื้นผิวโค้ง 2 มิติ, ตัวอย่างเช่น, ปากของรูหนอนแทนที่จะเป็นปากหลุมซึ่งเป็นหลุมวงกลมในระนาบ 2 มิติ, ปากของรูหนอนจริงอาจจะเป็นทรงกลมในพื้นที่ 3 มิติ) รูหนอนคือ, ในทางทฤษฎีคล้ายกับอุโมงค์ที่มีปลายทั้งสองข้างในแต่ละจุดแยกจากกันในปริภูมิ-เวลา
ไม่มีหลักฐานการสังเกตการณ์สำหรับรูหนอน, แต่ในระดับเชิงทฤษฎีมีวิธีการแก้ปัญหาที่ถูกต้องในสมการของทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปซึ่งรวมถึงรูหนอนด้วย เพราะความแข็งแรงเชิงทฤษฎีที่แข็งแกร่งของมัน, รูหนอนเป็นที่รู้จักกันว่า เป็นหนึ่งในคำเปรียบเปรยทางฟิสิกส์ที่ดีเยี่ยมสำหรับการเรียนการสอนวิชาสัมพัทธภาพทั่วไป ชนิดแรกของการแก้ปัญหารูหนอนที่ถูกค้นพบคือรูหนอนชวอสเชลด์, ซึ่งจะมีอยู่ในเมตริกชวอสเชลด์ (Schwarzschild metric) ที่อธิบายถึงหลุมดำนิรันดร์ (Eternal black hole) แต่ก็พบว่ารูหนอนประเภทนี้จะยุบตัวลงอย่างรวดเร็วเกินไป สำหรับสิ่งที่จะข้ามจากปลายด้านหนึ่งไปยังอีกปลายด้านหนึ่ง รูหนอนซึ่งสามารถจะทำให้เป็นจริงที่สามารถเดินทางผ่านข้ามไปได้ในทั้งสองทิศทางได้นั้นเรียกว่า รูหนอนทะลุได้, ซึ่งรูหนอนชนิดนี้เท่านั้นที่จะมีความเป็นไปได้ถ้าใช้สสารประหลาด (Exotic matter) ที่มีความหนาแน่นพลังงาน (Energy density) ที่มีค่าเชิงลบที่อาจนำมาใช้เพื่อรักษาเสถียรภาพของรูหนอนให้คงอยู่ได้
ปรากฏการณ์คาซิเมียร์ (Casimir effect) แสดงให้เห็นว่าทฤษฎีสนามควอนตัมช่วยให้ความหนาแน่นของพลังงานในบางส่วนของปริภูมินั้น มีความสัมพัทธ์ในทางลบต่อพลังงานสุญญากาศสามัญ (Ordinary vacuum energy) และมันได้รับการแสดงให้เห็นได้ในทางทฤษฎีซึ่งทฤษฎีสนามควอนตัม อนุญาตให้สถานะของพลังงานสามารถมีสถานะเป็นเชิงลบได้ตามใจชอบ ณ จุดที่กำหนดให้ นักฟิสิกส์จำนวนมากเช่น สตีเฟน ฮอว์คิง, คิบ โทร์น (Kip Thorne) และคนอื่น ๆ ได้โต้แย้งว่าปรากฏการณ์ดังกล่าวอาจจะทำให้มันมีความเป็นไปได้ ที่จะรักษาเสถียรภาพของรูหนอนแบบทะลุได้นี้ นักฟิสิกส์ยังไม่พบกระบวนการทางธรรมชาติใด ๆ ที่จะได้รับการคาดว่าจะก่อให้เกิดรูหนอนตามธรรมชาติในบริบทของทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปได้, แม้ว่าสมมติฐานโฟมควอนตัม (Quantum foam) บางครั้งจะใช้เพื่อแสดงให้เห็นว่ารูหนอนขนาดเล็ก ๆ อาจจะปรากฏขึ้นและหายไปเองตามธรรมชาติโดยมาตรวัดในหน่วยวัดขนาดมาตราส่วนพลังค์ (Planck scale) สำหรับรูหนอนที่มีเสถียรภาพดังกล่าวนั้นได้รับการคาดหมายว่าน่าจะประกอบด้วยสสารมืด นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอว่าถ้ารูหนอนขนาดจิ๋วนี้ ได้ถูกทำให้เปิดตัวออกโดยใช้เส้นคอสมิค (Cosmic string) ที่มีมวลที่มีค่าเป็นเชิงลบที่เคยปรากฏมีอยู่ในช่วงเวลาประมาณของการเกิดบิกแบง, มันก็จะได้รับการขยายขนาดให้อยู่ในระดับมหภาค (Macroscopic) หรือขนาดที่ใหญ่ได้โดยการพองตัวของจักรวาล อีกด้วย
นักฟิสิกส์ทฤษฎีชาวอเมริกันชื่อ จอห์น อาร์ชิบัล วีลเลอร์ (John Archibald Wheeler) ได้บัญญัติศัพท์คำว่า " รูหนอน " ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1957; อย่างไรก็ดี, นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ชื่อ แฮร์มันน์ ไวล์ (Hermann Weyl) ได้เสนอทฤษฎีรูหนอนในปี ค.ศ. 1921 ในการเชื่อมต่อกับการวิเคราะห์มวลของพลังงานสนามแม่เหล็กไฟฟ้า
นักวิจัยไม่มีพยานหลักฐานการสังเกตการณ์สำหรับรูหนอน แต่สมการของทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปมีการวิธีการแก้ปัญหาที่ถูกต้องสำหรับการบรรจุรูหนอนเอาไว้ ชนิดแรกของการแก้ปัญหารูหนอนที่ได้ค้นพบคือ รูหนอนแบบชวาร์สชิลด์ (Schwarzschild wormhole), ซึ่งจะมีอยู่ในเมตริกแบบชวาร์สชิลด์ (Schwarzschild metric) ที่อธิบายถึงหลุมดำนิรันดร์ (eternal black hole), แต่ก็พบว่ามันจะยุบตัวเร็วเกินไปสำหรับสิ่งที่จะข้ามจากปลายด้านหนึ่งไปยังอีกด้านหนึ่ง รูหนอนที่สามารถข้ามไปมาได้ในทั้งสองทิศทางเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นรูหนอนแบบทะลุได้ (traversable wormhole)
ความคิดพื้นฐานของรูหนอนภายในเอกภพก็คือว่า มันเป็นพื้นที่ที่มีขนาดกะทัดรัดของกาลอวกาศที่มีขอบเขตกระจิ๊ดริดทางด้านวิชาทอพอโลยี, แต่สิ่งที่มีอยู่ภายในไม่ได้เป็นเพียงแค่การเชื่อมต่ออย่างง่าย แนวความคิดอย่างเป็นทางการนี้จะนำไปสู่คำจำกัดความดังต่อไปนี้, เช่น การนิยามคำเรียกชื่อจากนักคณิตศาสตร์ที่ชื่อ แมตต์ วิสเซอร์ (Matt Visser) ว่าคือ "รูหนอน ลอเรนท์เซียน" (Lorentzian Wormhole)
เชนจ์.โออาร์จี
Change.org เป็นเว็บไซต์จากบริษัท Change.org, Inc. ของสหรัฐอเมริกา สำหรับรวมรณรงค์แคมเปญจน์และการร้องเรียนต่างๆ ทั่วโลก โดยรูปแบบการรณรงค์จะมีทั้งการรณรงค์ที่เสียค่าใช้จ่ายด้วยหน่วยงาน เช่นของทาง องค์การนิรโทษกรรมสากล และ Humane Society หรือการรณรงค์โดยอาสาสมัคร ที่ต้องการร่วมคนที่มีความเห็นคล้ายกัน เพื่อรวบรวมจำนวนคนในการสนับสนุนโครงการ
ข้อมูลเว็บไซต์มีการลงชื่อมากกว่า 1,000,000 ชื่อต่อเดือน และมีโครงการรณรงค์ใหม่ๆ เกิดขึ้นหลายพันหัวข้อในแต่ละเดือน หัวข้อที่มีในเว็บไซต์จะมีหลากหลาย โดยหัวข้อที่เป็นที่นิยม อาทิเช่น ความยุติธรรม สิทธิมนุษยชน การศึกษา สิ่งแวดล้อม สัตว์ สุขภาพ และอาหาร
ฮาเซกูระ สึเนนางะ
ฮาเซกูระ โรกูเอมง สึเนนางะ (หรือ ฟรันซิสโก เฟลิเป ฟักซิกูรา เป็นชื่อที่ได้รับในพิธีศีลจุ่ม ณ ประเทศสเปน)(1571–1622)  เป็นซามูไรญี่ปุ่นเป็นข้ารับใช้ของดาเตะ มาซามูเนะ (ไดเมียวแห่งแคว้นเซ็นได) ปี ค.ศ 1613 ถูกส่งไปเจริญสัมพันธไมตรีกับชาติต่าง ๆ ในทวีปยุโรป
ในปี ค.ศ 1613-1620 ฮาเซกูระถูกส่งไปตามพระราชกิจของนครรัฐวาติกัน ณ กรุงโรม ให้เดินทางไปยัง เขตอุปราชแห่งนิวสเปน (ปัจจุบันเป็นอาณาเขตของประเทศเม็กซิโก) และเยี่ยมชมท่าเรือของชาวยุโรป ซึ่งพระราชกิจที่ได้รับมอบหมายนี้ถูกเรียกโดยชาวญี่ปุ่นว่าคณะทูตปีเคโจ  หรือถูกเรียกว่าคณะทูตเท็นโช  ในการเดินทางกลับญี่ปุ่น ฮาเซกูระได้ล่องเรือจากอากาปุลโกไปยังมะนิลา และไปถึงยังบริเวณตอนเหนือของญี่ปุ่น นับได้ว่าฮาเซกูระ สึเนนางะเป็นเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นคนแรกที่ไปเยือนทวีปอเมริกาและยุโรป
พระบาฮาอุลลอฮ์
บ๊าบ
พรสุดา ถาวราภา หรือชื่อเล่นว่า เจแอน (เกิด: 20 มกราคม พ.ศ. 2532 จังหวัดภูเก็ต) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทยซึ่งเป็นที่รู้จักจากการเป็นศิลปินดูโอ้ในโปรเจกต์ Croissong Long Long Do ภายใต้สังกัดแกรมมี่ ร่วมกับ ลิช่า อาทิตรา บริสุทธิ์
พรสุดา ถาวราภา (เจแอน) เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2532 ที่จังหวัดภูเก็ต จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ภูเก็ต และศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนสตรีภูเก็ต ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ สาขาสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง
เจแอนเป็นชาวภูเก็ต ฐานะทางบ้านค่อนข้างลำบาก คุณพ่อของเจแอนต้องหาเงินเลี้ยงครอบครัว จุดเปลี่ยนของเจแอนคือเริ่มทำงานตั้งแต่ม.2 เพราะเกิดอุบัติเหตุกับคุณพ่อจึงไม่สามารถทำงานได้ เจแอนเลยต้องหาเงินเลี้ยงตัวเองโดยการเป็นนักร้องตามงานดนตรีต่างๆ พอจบชั้นมัธยมศึกษาจึงย้ายมาเรียนที่กรุงเทพที่ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จนมีโอกาสได้ประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 7 แต่ไม่ผ่านการคัดเลือก จึงมีแมวมองชวนให้ไปเล่นหนังเรื่อง รักสุดทีน แสดงคู่กับ มาริโอ้ เมาเร่อ และยังได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์อีกด้วย
ปัจจุบันเจแอนเป็นศิลปินดูโอ้ในโปรเจกต์ Croissong Long Long Do ภายใต้สังกัดแกรมมี่ ร่วมกับ ลิช่า อาทิตรา บริสุทธิ์ ชื่อวง เจลิส (JLIS) มีซิงเกิลเปิดตัวที่ชื่อว่า "ช่วยมาทำให้หายคิดถึงที"
ในปี พ.ศ. 2553 เจแอนเคยเข้าประกวดร้องเพลงในรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 7 ตัวแทนภาคใต้ แต่ไม่ผ่านเข้ารอบ 8 คนสุดท้าย
หม่อมเจ้าสุรฉัตร ฉัตรชัย
หม่อมเจ้าสุรฉัตร ฉัตรชัย (15 มิถุนายน พ.ศ. 2472 — 27 สิงหาคม พ.ศ. 2536) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน ประสูติแต่หม่อมเผือด ฉัตรชัย ณ อยุธยา
หม่อมเจ้าสุรฉัตร ฉัตรชัย เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน ประสูติแต่หม่อมเผือด ฉัตรชัย ณ อยุธยา (สกุลเดิม พึ่งรักวงศ์) เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2472 และเป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
หม่อมเจ้าสุรฉัตร ฉัตรชัย เสกสมรสกับรัชดา อิศรเสนา ณ อยุธยา (ธิดาหลวงพิสูจน์พาณิชยลักษณ์ (หม่อมหลวงเพิ่มยศ อิศรเสนา) กับนางพิสูจน์พาณิชยลักษณ์ (ทวี อิศรเสนา ณ อยุธยา) ไม่มีโอรสธิดาด้วยกัน ต่อมาเสกสมรสกับหม่อมราชวงศ์เรืองรำไพ ฉัตรชัย (ราชสกุลเดิม ชุมพล; พระธิดาในหม่อมเจ้าธานีเสิกสงัด ชุมพล กับพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารำไพประภา) มีโอรสสองคน คือ
หม่อมเจ้าสุรฉัตร ฉัตรชัย ถึงชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2536 สิริชันษา 64 ปี
ตำบลสันมะเค็ด
สันมะเค็ด เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอพาน จังหวัดเชียงราย พื้นที่ทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลสันมะเค็ด
ตำบลสันมะเค็ด แยกการปกครองออกจากตำบลแม่อ้อ เมื่อปี พ.ศ. 2520 มีทั้งหมด 12 หมู่บ้าน ต่อมาได้แยกหมู่บ้านออกเป็น 17 หมู่บ้าน เมื่อปี พ.ศ. 2535 ได้รับการยกฐานะเป็นสภาตำบลนิติบุคคล และต่อมาปี พ.ศ. 2539 ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล และในปีพ.ศ. 2556 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลสันมะเค็ด
ตำบลสันมะเค็ด มีพื้นที่ 66.189 ตารางกิโลเมตร หรือ 41,368.47 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
ตำบลสันมะเค็ดประกอบด้วย 21 หมู่บ้าน ดังนี้
จำนวนประชาชนในเขตตำบลสันมะเค็ด ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 มีจำนวน 11,168 คน แยกเป็นชาย 5,516 คน หญิง 5,652 คน ความหนาแน่นของประชากร 168.72 คนต่อตารางกิโลเมตร จำนวนบ้าน 2,903 หลังคาเรือน
การคมนาคมติดต่อของตำบลสันมะเค็ด ใช้เส้นทางคมนาคมทางบกเป็นทางหลัก มีรายละเอียดดังนี้ ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1126 ติดต่อกับตำบลสันติสุข ตำบลดอยงาม อำเภอพาน ตำบลป่าแงะ อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1190 สามารถเชื่อมกับทางหลวงหมายเลข 1126 และทางทิศเหนือติดต่อกับตำบลแม่อ้อ ซึ่งสามารถ ไปอำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1181 ตำบลสันติสุข ผ่านตำบลสันมะเค็ด ติดต่อกับตำบลแม่อ้อ อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย ถนนเชียงราย 3018 ติดต่อระหว่างหมู่บ้านภายในตำบลและตำบลแม่อ้อถนน รพช. เชียงราย 2016 ติดต่อระหว่างหมู่บ้านภายในตำบลและตำบลแม่อ้อ เชียงราย 3053 ติดต่อระหว่างหมู่บ้านและตำบลดอยลาน อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย
สถานศึกษาในเขตตำบลสันมะเค็ด มีดังนี้
มีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลจำนวน 2 แห่ง คือ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลตำบลสันมะเค็ด และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านใหม่ท่าเรือ
เมล บอชเนอร์
เมล บอชเนอร์ (อังกฤษ: Mel Bochner) เป็นศิลปินอเมริกันที่มีความสำคัญต่อความเคลื่อนไหวของศิลปะคอนเซ็ปชวลมากที่สุดคนหนึ่ง (อังกฤษ:Conceptual Art) บอชเนอร์เกิดในปี 1940 ที่เมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา เติบโตในวัฒนธรรมครอบครัวชาวยิวดั้งเดิม สิ่งที่บอชเนอร์สนใจและมักนำมาใช้ในงานคือ ตัวเลข การวัด การนิยาม เป็นต้น เพื่อแสดงให้เห็นความแตกต่างระหว่างการรับรู้ผ่านการมองเห็นวัตถุ กับสิ่งที่เป็นนามธรรมอย่างขนาด การคำนวณ หรือข้อตกลงร่วมกันอื่นๆในสังคม
การศึกษา และชีวิตก่อนเป็นศิลปิน.
ช่วงมัธยม บอชเนอร์ได้รับรางวัลจาก เดอะ สโกลาสติก อาร์ต แอนด์ ไวร์ทติ้ง อวอร์ด (The Scholastic Art &amp; Writing Awards) และได้ศึกษากับโจเซฟ ฟิทซ์แพททริก (Joseph Fitzpatrick) อาจารย์สอนศิลปะซึ่งสอนศิลปินที่มีพรสวรรค์หลายคน เช่น แอนดี้ วอร์ฮอล (Andy Warhol) และ ฟิลิป เพิร์ลสเตน (Philip Pearlstein) หลังจากนั้นบอชเนอร์เข้าศึกษาที่ คาร์เนกี้ อินสติติว ออฟเทคโนโลยี (Carnegie Institute of Technology) สำเร็จการศึกษาในปี 1962 และยังได้เรียนปรัชญาอยู่ระยะเวลาหนึ่ง ที่มหาวิทยาลัยนอร์ธเวสเทิร์น (Northwestern University) และได้ย้ายไปอยู่นิวยอร์กในปี 1964 งานแรกที่ทำในนิวยอร์กคือเป็นผู้รักษาความปลอดภัยที่พิพิธภัณฑ์ยิว (The Jewish Museum)
แนวคิดและงาน.
บอชเนอร์เป็นศิลปินในยุคของความเปลี่ยนแปลง (ครึ่งหลังทศวรรษที่ 1960) เป็นช่วงเวลาที่ภาพเขียนค่อยๆ สูญเสียความสำคัญในพื้นที่ศิลปะสมัยใหม่ และภาษาได้เปลี่ยนแปลงจากการมีหน้าที่เพียงอธิบายศิลปะ กลายเป็นศิลปะด้วยตัวมันเอง บอชเนอร์ได้สำรวจระเบียบแบบแผนของทั้งภาพเขียนและภาษามาอย่างต่อเนื่อง ทั้งวิธีที่เราสร้างและเข้าใจมัน และวิธีที่มันเชื่อมโยงระหว่างกัน เพื่อที่จะทำให้เราสนใจรหัสภายใต้ข้อตกลงของเรากับสังคมมากขึ้น งานศิลปะของเขาจึงเป็นงานที่มักแสดงความสัมพันธ์ระหว่าง "ภาษา" กับ "พื้นที่" หรือ "สี"
“สิ่งที่ผมอยากจะทำความเข้าใจคือ ธรรมชาติของข้อตกลง ข้อตกลงเป็นสิ่งที่กำหนดขอบเขตประสบการณ์ของเรา ถ้าคุณตรวจสอบข้อตกลงนั้น คุณจะพบว่าช่องโหว่ของมันอยู่ตรงไหน คุณจะพบการรั่วไหลระหว่างคำว่า ใช่ กับ ไม่ใช่”
บอชเนอร์กล่าวกับเจมส์ เมเยอร์ (James Meyer) จากการเสวนา "คุณจะปกป้องการเขียนภาพได้อย่างไรในตอนนี้" "(How Can You Defend Making Paintings Now?) ปี 1993"
ปี 1966 บอชเนอร์เป็นศิลปินและภัณฑารักษ์ในนิทรรศการศิลปะที่ชื่อว่า "“งานวาดเขียน หรือรูปภาพต่างๆ ที่ปรากฏบนกระดาษไม่จำเป็นต้องเรียกว่าศิลปะ” (Working Drawings and Other Visible Things on Paper Not Necessarily Meant to Be Viewed as Art)" จัดขึ้นที่สคูล ออฟ วิชวล อาร์ต (School of Visual Arts)
นิทรรศการครั้งนั้นมีความมุ่งหมายว่าภาพเขียนที่จัดแสดงต้องไม่เป็นไปตามธรรมเนียมเดิม บอชเนอร์จึงใช้เทคโนโลยีการถ่ายเอกสารเพื่อคัดลอกภาพหลายชนิด เช่น ภาพสเก็ตช์ ภาพลายเส้น พิมพ์เขียว ไปจนถึงกระดาษโน้ต คำอธิบาย และของอื่นๆ ที่ศิลปินมินิมอลลิสม์ (Minimalism) บางคนมอบให้มาใส่ไว้ในแฟ้มตรงแท่นจัดแสดงผลงาน ดังนั้นจึงไม่มีผลงานที่เสร็จสมบูรณ์ มีเพียงแนวความคิดทางศิลปะให้ชม โดยมีทั้งสิ่งที่เกิดขึ้นจากการออกแบบและความบังเอิญ ทำให้ศิลปะและสิ่งที่ไม่ใช่ศิลปะมาปะทะกัน และความแตกต่างระหว่างสองสิ่งนี้ก็เริ่มแยกจากกันได้ยากมากขึ้น สิ่งที่บอชเนอร์นำมาจัดแสดง ยกตัวอย่างเช่น สำเนาภาพสเก็ตช์ของ"โซล เลวิทท์ (Sol LeWitt)" และ"โดนัลด์ จัดด์ (Donald Judd)" การคำนวณ และโน้ตเพลงของ"จอห์น เคจ (John Cage)" ไปจนถึงแผนภาพการสะสมและถ่ายเอกสารของบอชเนอร์เอง เป็นต้น ในสายตาของนักประวัติศาสตร์ศิลปะหลายท่านเห็นว่านิทรรศการครั้งนั้นเป็นงานคอนเซ็ปชวลขนานแท้งานแรก และเป็นต้นแบบให้กับการจัดแสดงผลงานอื่นๆ ตามแนวทางคอนเซ็ปชวลในภายหลัง ซึ่งก็คือการที่แนวความคิดสำคัญกว่าตัวผลงาน หลายปีต่อมาบอชเนอร์หันมาทำงานศิลปะในรูปแบบที่เรียกว่า “ความคิดที่ถ่ายทอดออกมาให้เห็นเป็นภาพ” บอชเนอร์ทดลองทำงานหลายรูปแบบไม่ว่าจะเป็นการทดลองใช้ภาพถ่ายกับภาพวาดต่อเนื่องเพื่อแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างทฤษฎีและการปฏิบัติ องค์ความรู้และประสบการณ์
ปี 1969 บอชเนอร์ทำงานชุด "“ห้องแห่งการวัด” (Measurement Room)" ผลงานชุดนี้ทำให้ห้องกลายเป็นผลงานศิลปะ ไม่ใช่เป็นเพียงสถานที่ในการนำเสนอผลงานศิลปะอีกต่อไป โดยบอชเนอร์ทำการวัดขนาดพื้นที่แต่ละส่วนในห้องสำหรับจัดแสดงงานเปล่าๆ และติดขนาดที่วัดได้ไว้ข้างผนังด้วยเทปกาว วิธีการนี้ทำให้ผู้ชมตระหนักถึงความแตกต่างระหว่างความเป็นนามธรรมจากรูปทรงเรขาคณิตและพื้นที่จริงของห้องที่จัดแสดงผลงาน