pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปลัสสตานิสลัส  หรือเรียกอย่างลำลองว่า "ปลัสสตาน" เป็นจัตุรัสตั้งอยู่ในเมืองน็องซี ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1983 โดยองค์การยูเนสโก ซึ่งรวมไปถึงปลัสเดอลากาเรียร์  ปลัสดาลีย็องส์  อาคาร และสิ่งก่อสร้างรายรอบ
จัตุรัสมีความยาว 125 เมตร กว้าง 106 เมตร ปูด้วยหินสีอ่อน และมีหินสีเข้มปูสลับ 2 เส้น ทแยงมุม โดยรายรอบมีอาคารที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมในแบบที่สวยงามและกลมกลืนกัน ประกอบด้วย
ภายหลังจาก
สงครามสืบราชบัลลังก์โปแลนด์ ในปี ค.ศ. 1737 เมืองน็องซีเป็นเมืองหลวงของแคว้นลอแรนเหนือ ได้ถูกถวายให้สตานิสวัฟ แลชต์ชินสกี อดีตกษัตริย์แห่งโปแลนด์ และพ่อตาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งที่ผ่านมาตัวเมืองได้ถูกทำนุบำรุงอย่างดีโดยดยุคแห่งลอแรนคนก่อน แต่ถูกสงครามทำลายลงหลายครั้ง ทำให้สตานิสวัฟว่าจ้างสถาปนิกชั้นเยี่ยมหลายคน เพื่อมีหน้าที่ออกแบบเมืองใหม่อย่างสวยงาม โดยจตุรัสถูกออกแบบให้เป็นตัวเชื่อมระหว่างเมืองเก่าที่สร้างตั้งแต่สมัยยุคกลาง กับเมืองใหม่ที่สร้างในศตวรรษที่ 13 ในสมัยชาร์ลที่ 3 ดยุคแห่งลอแรน โดยจัตุรัสยังเป็นจัตุรัสเพื่อเป็นเกียรติแห่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส โดยสร้างเชื่อมต่ออาคารสองหลัง คือ ศาลาว่าการ (ออแตลเดอวีล) ซึ่งในปัจจุบันอยู่ตรงกลางจัตุรัส กับศาลารัฐบาล (ออแตลดูว์กูแวร์นม็อง) โดยสองอาคารหันหน้าเข้าหากัน ด้วยแบบที่สง่างาม สมมาตร และสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรปสมัยนั้น
จัตุรัสและอาคารรายรอบ ออกแบบโดยสถาปนิกหลวง แอมานุแอล เอเร เดอ กอร์นี (1705-1763) โดยเริ่มการก่อสร้างราวเดือนมีนาคม ค.ศ. 1752 เสร็จสิ้นราวพฤศจิกายน ค.ศ. 1755 โดยมีพระราชานุเสาวร๊ย์สพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ทำด้วยสำริด ตั้งอยู่กลางจัตุรัส จนกระทั่งถูกย้ายออกช่วงยุคปฏิวัติฝรั่งเศส โดยเปลี่ยนนามเป็น "ปลัสดูว์เปิปล์" (จัตุรัสแห่งประชาชน) และต่อมา "ปลัสนาปอเลอง" (จัตุรัสนโปเลียน)
ในปี ค.ศ. 1831 ได้มีการหล่ออนุสาวรีย์ของสตานิสวัฟ แลชต์ชินสกี ทำจากสำริด ตั้งกลางจัตุรัส โดยได้เปลี่ยนชื่อจัตุรัสมาเป็น "ปลัสสตานิสลัส" ณ ปัจจุบัน
รายชื่อตอนในแฟกทอรีที่รัก
ฟ้ากระจ่างดาว
จำนวนที่ต้องใช้เพื่อการรักษา
จำนวนที่ต้องใช้เพื่อการรักษา (; NNT) เป็นค่าทางวิทยาการระบาดใช้สำหรับประเมินประสิทธิผลของการให้การรักษาทางการแพทย์ เช่น การใช้ยารักษาโรค โดยเป็นค่าเฉลี่ยของจำนวนของผู้ป่วยที่จำเป็นจะต้องได้รับการรักษาด้วยวิธีนั้นๆ ที่มากพอจะทำให้เห็นผลลัพธ์ รักษาสำเร็จเพิ่มขึ้น 1 ครั้ง มีนิยามคือเป็นส่วนกลับของค่าลดความเสี่ยงสัมบูรณ์ (absolute risk reduction) นิยามไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 1988 ค่า NNT ในอุดมคติคือ 1 หมายความว่าทุกคนที่ได้รับการรักษาด้วยวิธีนี้ จะได้ผลลัพท์ดีกว่าวิธีควบคุมทุกคน หากค่า NNT ยิ่งสูง แสดงว่าการรักษาวิธีนั้นๆ มีประสิทธิภาพต่ำ กล่าวคือ ต้องรักษาไปหลายๆ คน จึงจะเห็นผล
ค่า NNT มีความสำคัญทางเภสัชเศรษฐศาสตร์ หากผลลัพธ์ที่ป้องกันได้มีความรุนแรงมาก (เช่น เสียชีวิต หรือหัวใจวาย) แม้ยาที่มีค่า NNT สูง ก็อาจถูกบ่งชี้ให้ใช้ได้ แต่ถ้าผลลัพธ์ที่ป้องกันได้ไม่ได้มีความรุนแรงมาก ผู้ออกประกันอาจปฏิเสธที่จะสนับสนุนการใช้ยาที่มีค่า NNT สูง
สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิคาร์ลที่ 6 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิคาร์ลที่ 7 (6 สิงหาคม ค.ศ. 1697 – 20 มกราคม ค.ศ. 1745) เป็นเจ้าชายผู้คัดเลือก แห่งบาวาเรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1726 และจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งแต่ 24 มกราคม ค.ศ. 1742 จนกระทั่งสวรรคต พระองค์เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกแรกที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค และกลายเป็นจักรพรรดิพระองค์เดียวที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ในกว่าสามศตวรรษของจักรวรรดิเยอรมัน นับตั้งแต่ปี 1440 และสิ้นสุดของจักรวรรดิในปี 1806
สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สมเด็จพระจักรพรรดิชาลส์ที่ 7แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิไฮนริคที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิไฮนริคที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิซิกิสมุนด์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สมเด็จพระจักรพรรดิปีเตอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย
แกรนด์ดยุคกิโยมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก
โบราณสถานโรมันและโรมาเนสก์ที่อาร์ล
โบราณสถานโรมันและโรมาเนสก์ที่อาร์ล  เป็นแหล่งโบราณสถานโรมันโบราณที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในปีค.ศ. 1981 โดยองค์การยูเนสโก ตั้งอยู่ที่เมืองอาร์ล จังหวัดบุช-ดูว์-โรน ประเทศฝรั่งเศส
อาร์ลเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่ดีของการปรับตัวของในสมัยเมืองโบราณกับความเจริญในยุคกลาง ประกอบด้วยอนุสาวรีย์แบบโรมัน โดยมีทวิอัฒจันทร์ โรงละคร และทางเดินใต้ดิน (กริปโตปอร์ตีกุส) ซึ่งมีอายุตั้งแต่ 100 ปีก่อนคริสตกาล และในต่อมาราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 อาร์ลก็ได้เข้ามาสู่ยุคทองในสมัยที่สอง โดยมีโรงอาบน้ำแบบคอนสแตนตินและสุสานโบราณอาลิสก็อง ต่อมาในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12 ก็ได้กลายมาเป็นเมืองที่น่าสนใจเมืองหนึ่งในเขตเมดิเตอร์เรเนียน โดยมีการก่อสร้างโบสถ์แซ็ง-ทรอฟีม พร้อมกับหอระฆัง ภายในเขตกำแพงเมือง ซึ่งถือเป็นสิ่งก่อสร้างแบบโรมาเนสก์ที่สำคัญของพรอว็องส์
เขตอนุรักษ์มีพื้นที่ประมาณ 65 เฮกตาร์ ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ดังนี้
โรงละครโรมันแห่งออร็องฌ์
โรงละครแห่งออร็องฌ์  เป็นโรงละครโรมันที่ตั้งอยู่ที่เมืองออร็องฌ์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส สร้างราวช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 1 ซึ่งในปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของเทศบาลเมืองออร็องฌ์ และใช้เป็นที่จัดงานอุปรากรช่วงฤดูร้อนประจำปี (Chorégies d'Orange)อีกด้วย
ตัวโรงละครจัดเป็นโรงละครโรมันที่ยังอยู่ในสภาพดีที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ที่รอดพ้นจากยุคจักรวรรดิโรมันล่มสลาย ยุคกลาง และยุคสงครามศาสนา และในปีค.ศ. 1981 องค์การยูเนสโก ได้ประกาศให้โรงละครเป็นมรดกโลกร่วมกับประตูชัยแห่งออร็องฌ์
เวชพันธุศาสตร์
เวชพันธุศาสตร์  เป็นการแพทย์เฉพาะทางอย่างหนึ่ง มุ่งวินิจฉัยและให้การดูแลโรคพันธุกรรม ต่างจาก มนุษยพันธุศาสตร์ (human genetics) ตรงที่ human genetics จะศึกษาพันธุศาสตร์เกี่ยวกับมนุษย์ทั้งหมดโดยอาจเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกับโรคก็ได้
เทลมียัวร์วิช (จีนี) (อีพี)
แผนฉกฟ้าแลบ ลวงสะท้านโลก
แผนฉกฟ้าแลบ ลวงสะท้านโลก  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดรามาทริลเลอร์ในปี พ.ศ. 2555 กำกับ ร่วมอำนวยการสร้างและร่วมแสดงโดยเบน แอฟเฟล็ก ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงจากหนังสือชื่อ "The Master of Disguise" ที่แต่งโดย เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการซีไอเอ และบทความ "The Great Escape" แต่งโดยโจชัวห์ แบร์แมน ลงตีพิมพ์ในนิตยสารไวร์ (Wired) ในปี พ.ศ. 2550 ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับ ซึ่งเมนเดซเป็นผู้นำทีมช่วยเหลือนักการทูตชาวอเมริกันหกคนจากกรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน ในช่วงวิกฤติตัวประกันอิหร่านในปี พ.ศ. 2522
ในภาพยนตร์เรื่องนี้ เบน แอฟเฟล็กแสดงเป็นโทนี เมนเดซ โดยมีไบรอัน แครนสตัน, อลัน อาร์คิน และจอห์น กูดแมนในบทสมทบ ภาพยนตร์ดังกล่าวออกฉายในอเมริกาเหนือเมื่อ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2555 และได้รับผลตอบรับทั้งเสียงวิจารณ์และรายได้ในแง่บวก เรื่องราวของการช่วยเหลือครั้งนี้เคยถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์สำหรับโทรทัศน์ชื่อ "" มาก่อนแล้ว และมีลามอนต์ จอห์นสันเป็นผู้กำกับ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 85 รวม 7 รางวัล และได้รับรางวัลทั้งสิ้น 3 รางวัล ได้แก่สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม และสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม โดยไม่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขาผู้กำกับยอดเยี่ยมนับเป็นครั้งแรกตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่อง "Driving Miss Daisy" ในปี พ.ศ. 2532 ภาพยนตร์ดังกล่างยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำรวม 5 รางวัล โดยได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทดรามา และรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม โดยอลัน อาร์คินได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม อาร์โกยังได้รับรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมในรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ ครั้งที่ 19 โดยอาร์คินได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม นอกจากนี้อาร์โกยังได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ลำดับภาพยอดเยี่ยมและผู้กำกับยอดเยี่ยม (เบน แอฟเฟล็ก) ในงานประกาศผลรางวัลบาฟต้าครั้งที่ 66 อีกด้วย
ในวันที่ 4 พฤศจิกายน 2522 กลุ่มผู้ชุมนุมบุกเข้าไปในสถานทูตสหรัฐอเมริกาประจำกรุงเตหะราน เพื่อตอบโต้กรณีที่ซีไอเอมีส่วนร่วมในความขัดแย้งในอิหร่าน เจ้าหน้าที่สถานทูตกว่า 50 คนถูกจับเป็นตัวประกัน แต่มีหกคนหนีออกมาได้และไปซ่อนตัวอยู่ในบ้านของ (แสดงโดยวิกเตอร์ กาเบอร์) ทูตแคนาดา ในขณะที่เหตุการณ์การหลบหนีของตัวประกันยังถูกปกปิดเป็นความลับ กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ ได้พยายามหาทางที่จะนำตัวประกันออกจากอิหร่าน และ (เบน แอฟเฟล็ก) ผู้เชี่ยวชาญด้านการนำคนออกจากประเทศของซีไอเอได้รับเชิญให้เข้าร่วมในการประชุมหารือแผนดังกล่าวด้วย เมนเดซวิจารณ์แต่ละแผนที่มีผู้เสนอมาว่าไม่สามารถปฏิบัติได้จริง แต่เขาเองก็ไม่สามารถเสนอแผนที่ดีกว่านี้ จนกระทั่งเมื่อเขาคุยโทรศัพท์กับบุตรชายและได้ดูภาพยนตร์เรื่อง Battle for the Planet of the Apes จากโทรทัศน์ เขาจึงเริ่มคิดแผนสร้างเรื่องปลอมให้ผู้หลบหนีหกคนเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ชาวแคนาดา ผู้มาดูสถานที่ในต่างแดนเพื่อใช้สำหรับสร้างหนังแนวไซไฟดังกล่าว
เมนเดซและหัวหน้าของเขา แจ็ค โอ'ดอนเนล (ไบรอัน แครนสตัน) ติดต่อไปยัง (จอห์น กูดแมน) ช่างแต่งตัวในฮอลลีวูดที่เคยทำเรื่องอำพรางรูปลักษณ์ให้กับซีไอเอ เชมเบอร์สให้พวกเขาไปหาโปรดิวเซอร์เลสเตอร์ ซีกัล (อลัน อาร์คิน) ทั้งหมดช่วยกันสร้างสตูดิโอภาพยนตร์ที่มีโทรศัพท์เข้าถึง เปิดเผยแผนการต่อสาธารณชน และลวงให้เห็นว่าภาพยนตร์เรื่องอาร์โก ภาพยนตร์แนวแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ทำนองเดียวกับสตาร์ วอร์สกำลังจะเริ่งสร้าง เพื่อให้การสร้างเรื่องเป็นผู้ถ่ายทำภาพยนตร์มีน้ำหนักมากขึ้น ในระหว่างนั้นในที่พักของทูตแคนาดา ผู้หลบหนีทั้งหกเริ่มเกิดความกลัว ในขณะที่คณะปฏิวัติพยายามนำเอกสารในสถานทูตที่ถูกตัดทำลายมาเรียงต่อกันจนพบว่ามีคนบางคนหนีไปได้
เมนเดซซึ่งแสดงตัวเป็นโปรดิวเซอร์ของอาร์โกเข้าไปยังอิหร่านและสามารถติดต่อกับผู้หลบหนีได้ เขาให้หนังสือเดินทางแคนาดาและอัตลักษณ์ปลอมของแต่ละคนเพื่อฝึกทุกคนให้ผ่านการตรวจตราที่สนามบินไปได้ ผู้หลบหนีทั้งหมดที่รู้สึกไม่เชื่อกับแผนนี้แต่แรกตัดสินใจที่จะยอมทำตามแผนนี้ไป เพราะรู้ว่าเมนเดซก็เสี่ยงชีวิตเขาเองด้วย การสำรวจสถานที่ที่บาซาร์เพื่อทำให้เรื่องการสร้างภาพยนตร์ยังมีน้ำหนักอยู่เป็นไปอย่างไม่ดีนัก แต่คนอิหร่านซึ่งมาด้วยกันสามารถพาพวกเขาออกจากสถานการณ์อันย่ำแย่ได้ ต่อมาเมื่อเมนเดซได้รับการบอกกล่าวว่าปฏิบัติการนี้ยกเลิกเพื่อไม่ให้กระทบกับปฏิบัติการทางทหารที่จะเข้าช่วยเหลือตัวประกัน เขากลับดื้อดึงที่จะดำเนินแผนต่อไป ทำให้โอ'ดอนเนลต้องเร่งขออนุญาตเพื่อดำเนินแผนการนี้ต่อเพื่อให้ทุกคนได้ตั๋วเครื่องบินในเที่ยวบินของสวิสแอร์ ความตึงเครียดเกิดขึ้นที่สนามบินเมื่อตั๋วเครื่องบินได้รับการยืนยันในนาทีสุดท้าย และโทรศัพท์ของหน่วยรักษาความปลอดภัยที่สนามบินที่โทรไปยังสตูดิโอที่ฮอลลีวูดได้รับการตอบรับในนาทีสุดท้าย เมนเดซและผู้หลบหนีทั้งหมดขึ้นเครื่องบินได้ก่อนที่หน่วยรักษาความปลอดภัยของอิหร่านจะทราบความจริงและพยายามสกัดเครื่องบินไม่ให้ขึ้นบิน แต่ก็ไม่ทัน เพราะเครื่องบินบินออกจากอิหร่านไปเรียบร้อยแล้ว
เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวประกันที่เหลือในเตหะรานถูกแก้แค้น สหรัฐฯ จึงไม่มีชื่อในฐานะผู้เกี่ยวข้องในการพาคนหลบหนีครั้งนี้เลย โดยให้แคนาดาและทูตเทย์เลอร์เป็นผู้รับความดีความชอบไปทั้งหมด (ทูตเทย์เลอร์และภรรยาใช้สถานะความเป็นทูตออกจากอิหร่านระหว่างวิกฤตตัวประกันนั้นเอง ส่วนแม่บ้านชาวอิหร่านผู้ทราบถึงเรื่องคนอเมริกันหลบหนีแต่โกหกกับคณะปฏิวัติเพื่อช่วยพวกเขาได้หลบหนีไปยังอิรัก) เมนเดซได้รับเหรียญ Intelligence Star แต่เนื่องจากความเป็นปฏิบัติการลับ เขาจึงไม่สามารถเก็บเหรียญดังกล่าวไว้ได้จนกระทั่งข้อมูลของปฏิบัติการนี้ได้รับการเปิดเผยในปี 2540 ตัวประกันทั้งหมดได้รับการปล่อยตัวในวันที่ 20 มกราคม 2524 วันที่โรนัลด์ เรแกนสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 40 แห่งสหรัฐอเมริกา ภาพยนตร์จบด้วยคำกล่าวของประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์เกี่ยวกับวิกฤตการณ์และแผนการแคนาเดียนคาเปอร์
แซนนา เฟอร์
วูฟบอย
วูฟบอย  เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้แนวโรแมนติกแฟนตาซี ซึ่งสาวสวย (พัก โบยอง) ได้รับการส่งตัวไปที่บ้านชนบทเนื่องด้วยสุขภาพของเธอ ซึ่งเธอได้ตีสนิทและพยายามสอนความเป็นคนเมืองให้แก่เด็กที่ดุร้ายคนหนึ่ง (ซง จุง-กี) ที่เธอได้พบตรงพื้นดิน แต่อสูรร้ายในตัวเขายังคงอยู่ ซึ่งรอคอยการปลดปล่อยออกมา
ผู้กำกับโจ ซุงฮี ได้เขียนสคริปต์ขึ้นเป็นครั้งแรกที่วิทยาลัยศิลปะภาพยนตร์เกาหลี และสคริปต์ดังกล่าวได้เขียนใหม่หลายรอบก่อนที่จะเป็นเรื่องราวดังปัจจุบัน นี้เป็นผลงานเปิดตัวในเชิงพาณิชย์ครั้งแรกของโจ เขาเคยกำกับภาพยนตร์ศิลป์ก่อนหน้านี้เรื่อง "เอ็นออฟแอนิมอล" และภาพยนตร์สั้นเรื่อง "ดอนท์สเตปเอาท์ออฟเดอะเฮาส์"
"วูฟบอย" ได้รับการจัดฉายรอบปฐมทัศน์ใน "คอนเทมโพรารีเวิลด์ซินีมา" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต 2012 หลังจากนั้นได้จัดฉายที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซานก่อนที่จะได้รับการเปิดตัวตามโรงภาพยนตร์ต่าง ๆ ณ วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับการไต่อันดับบ็อกซ์ออฟฟิศขึ้นอย่างรวดเร็วส่งผลให้กลายเป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวประโลมโลกที่ประสบความสำเร็จสูงสุดตลอดกาล
ภายหลังจากการเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบ็อกซ์ออฟฟิศเกาหลีด้วยจำนวนผู้เข้าชมที่กว่า 100,000 คน "วูฟบอย" ได้ทำลายสถิติยอดผู้ชมกว่า 1 ล้านรายหลังจากนั้นเพียงห้าวัน 2 ล้านรายหลังจากนั้นเก้าวัน และ 3.6 ล้านรายในช่วงระยะเวลาสิบสองวัน ไม่เพียงเท่านี้ ยอดผู้ชมยังคงสูงอย่างน่าทึ่งในเดือนพฤศจิกายน ที่ซึ่งถือว่าเป็นช่วงชะลอตัวสำหรับฤดูกาลชมภาพยนตร์ในประเทศเกาหลี แต่ภาพยนตร์ชุดนี้กลับประสบความสำเร็จซึ่งเป็นความสำเร็จที่หาได้ยากสำหรับภาพยนตร์แนวประโลมโลก
ภาพยนตร์ดังกล่าวยังประสบความสำเร็จอย่างยาวนานเมื่อได้รับการเปิดตัวที่จีนไทเปในวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ทำรายได้เบ็ดเสร็จที่ 4 ล้านดอลลาร์ไต้หวันใหม่ (138,000 ดอลลาร์สหรัฐ) และติดอันดับบ็อกซ์ออฟฟิศที่ไทเปภายหลังจาก 17 วันของการเปิดตัว
ฉบับนิยายได้รับการตีพิมพ์ ณ วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ซึ่งตรงกับวันเปิดตัวของภาพยนตร์
โคฟราฟิล์มอะวอร์ด 2013 (สมาคมผู้สื่อข่าวภาพยนตร์เกาหลี)
รางวัลภาพยนตร์เอเชีย 2013
การระเบิดที่ทุงกุสกา
สมเด็จพระราชาธิบดีชาร์ลที่ 12 แห่งสวีเดน
โซฮี
อัน โซ-ฮี (; เกิด 27 มิถุนายน ค.ศ. 1992) หรือชื่อในการแสดงว่า โซฮี (Sohee) เป็นไอดอล นักร้อง นักแสดง นักเต้น นางแบบ และพิธีกรชาวเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกวงดนตรีหญิงล้วนวันเดอร์เกิลส์ของค่ายเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
โซฮีเกิดวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2535 สำเร็จมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายหญิงล้วนชังมุน (Changmun's All Girls High School) ในระหว่างเรียนได้ทำงานเป็นนางแบบนิตยสารหลายฉบับ และนางแบบโฆษณาเครื่องสำอางหลายยี่ห้อ รวมถึงลังโคม (Lancome)
ขณะที่อายุได้ 12 ปี โซฮีประกวดความสามารถ และได้รับเลือกเป็นนักแสดงฝึกหัดของค่ายเจวายพี ใช้เวลาฝึกสองปีจึงได้รับการเปิดตัวเป็นสมาชิกวงวันเดอร์เกิลส์เมื่อ พ.ศ. 2550 โดยมีตำแหน่งเป็นผู้เต้นหลักและเป็นผู้ร้องหลัก &lt;ref name="WG/IRONY"&gt; &lt;/ref&gt; โซฮีนับเป็นสมาชิกที่อ่อนวัยที่สุดของวง กระทั่งมีการเพิ่มฮเยริมซึ่งอายุน้อยกว่ากันไม่กี่เดือนเข้ามา
ต่อมาในต้น พ.ศ. 2551 โซฮีได้งานการแสดงเป็นครั้งแรก โดยได้แสดงภาพยนตร์ชื่อ "เฮลแคตส์ (Hellcats)" แต่ระหว่างแสดงได้ประสบอุบัติเหตุจนเอ็นเข่าฉีก จึงพักทั้งงานแสดงและงานดนตรีไปหนึ่งเดือน ภายหลังโซฮีได้แสดงในละครโทรทัศน์อีกจำนวนหนึ่ง รวมถึงซิตคอมเรื่อง "เฮียร์ฮีคัมส์ (Here He Comes)" และภาพยนตร์เรื่อง "เดอะวันเดอร์เกิลส์มูวี (The Wonder Girls Movie)" ซึ่งฉายในสหรัฐอเมริกา
ในการทำงานกับวงวันเดอร์เกิลส์นั้น โซฮีมีบทบาทต่อการประพันธ์ดนตรีของวง โดยเยอึนเพื่อนร่วมวงระบุว่า ได้แรงบันดาลใจในการแต่งเพลงบางเพลง เช่น "จีเอ็นโอ" (GNO) มาจากโซฮี นอกเหนือจากงานดนตรีกับวงวันเดอร์เกิลส์แล้ว โซฮีได้งานกับกลุ่มดนตรีกลุ่มอื่นด้วย เช่น ใน พ.ศ. 2554 ร้องเพลง "แฮนส์อัป" (Hands Up) กับทูพีเอ็ม และมีการเปิดเผยว่า โซฮีช่วยเรียบเรียงทำนองเพลงนี้ด้วย
ในปีปลายปี พ.ศ. 2556 โซฮีตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ โดยเธอกล่าวว่าเธออยากมุ่งเน้นทางด้านงานแสดงมากกว่า
อัน โซ-ฮี
อัน โซฮี
Sohee
Ahn So Hee
มะละกา (เมือง)
มะละกา  เป็นเมืองเอกของรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย ในอดีตที่นี่เป็นเมืองท่าสำคัญที่เติบโตจนกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ เนื่องจากเป็นเส้นทางเดินเรือค้าขายระหว่างชาติตะวันตกและตะวันออก ต่อมามะละกาได้ตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกทั้งโปรตุเกส, เนเธอร์แลนด์ และอังกฤษ อาคารในมะละกาจึงมีลักษณะของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างศิลปกรรมท้องถิ่นกับเจ้าอาณานิคมนั้น ๆ ซึ่งในปัจจุบันได้กลายมาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจ
เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 มะละกาและจอร์จทาวน์ถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกอย่างเป็นทางการ เนื่องจากมีภูมิสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมที่ไม่ซ้ำใครทั้งในตะวันออกกลางและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เทศบาลเมืองล้อมแรด
เทศบาลเมืองล้อมแรด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ในอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง มีพื้นที่ 43 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลล้อมแรดทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 14,772 คน
แรกเริ่มจัดตั้งขึ้นในนาม "สุขาภิบาลตำบลล้อมแรด" ในปี พ.ศ. 2498 และเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลตามพระราชบัญญัติ พ.ศ. 2542 หลังจากนั้นได้มีการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองล้อมแรด ในปี พ.ศ. 2558 นับเป็นเทศบาลเมืองที่ไม่ได้อยู่ในท้องที่อำเภอเมืองแห่งเดียวของจังหวัดลำปาง
เมืองล้อมแรดตั้งอยู่ริมแม่น้ำวังในอำเภอเถิน จังหวัดลำปาง ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลล้อมแรด อยู่ห่างจากตัวเมืองลำปางประมาณ 90 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครตามถนนพหลโยธินเป็นระยะทางประมาณ 514 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
เทศบาลเมืองล้อมแรดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่
ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลา
ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลา ก่อตั้งขึ้นในปี 2527 อยู่ในอำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก ในเขตทิวเขาดอยมอนกุจู ปัจจุบันให้ที่อยู่แก่ผู้ลี้ภัย 50,000 คน ซึ่งมีเพิ่มทุกสัปดาห์จากประเทศพม่า ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาเป็นค่ายผู้ลี้ภัยสำหรับชาวพม่าแห่งใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ผู้ลี้ภัยกว่า 90% มีเชื้อสายกะเหรี่ยง
เดิมค่ายตั้งขึ้นหลังฐานทัพสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง (KNU) แตก ที่หมู่บ้านแม่ลาของไทยตรงพรมแดนในปี 2527 โดยมีประชากร 1,100 คน ไม่นานหลังจากนั้น ค่ายถูกย้ายไปยังจุดอันเป็นที่ตั้งของโซนซีในปัจจุบัน เนื่องจากความกังวลด้านความมั่นคง หลังมาเนอปลอว์แตกในเดือนมกราคม 2538 ค่ายจำนวนหนึ่งถูกโจมตีในการตีโฉบฉวยข้ามพรมแดน และทางการไทยเริ่มรวบรวมค่ายเพื่อเพิ่มความมั่นคง ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาถูกกำหนดเป็นค่ายหลักในพื้นที่
ในเดือนเมษายน 2538 ค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาเพิ่มขนาดจากที่รองรับได้ 6,969 คน เป็น 13,195 คน ในปีต่อมา ค่ายเพิ่มขนาดเป็นสองเท่าอีก เป็น 26,629 คน เนื่องจากผู้ลี้ภัยที่สูญหายไปในการย้ายค่ายกลับมายังค่าย
ค่ายแม่ลาถูกมองว่าเป็นศูนย์กลางการศึกษาสำหรับผู้ลี้ภัย ฉะนั้น ประชากรปัจจุบันจึงมีนักเรียนหลายพันคนที่มาศึกษาในค่ายด้วย บ้างมาจากค่ายผู้ลี้ภัยอื่น แต่ส่วนใหญ่มาจากพม่า นักเรียนเหล่านี้ได้รับการลงทะเบียนเป็นผู้อยู่อาศัยชั่วคราว
ค่ายถูกโจมตีในปี 2540 โดยกำลังกองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธ (DKBA) ที่ได้รับการสนับสนุนจากหน่วยกองทัพพม่า ไม่มีการรุกล้ำอีกหลังจากนั้น แต่กระสุนปืนครกตกในส่วน เอ5 ในเดือนมีนาคม 2541 ทุกฤดูแล้ง พื้นที่นี้ค่อนข้างตึงเครียดกับความมั่นคงของค่าย มีการขู่จะโจมตีด้วยอาวุธ และ/หรือ ความพยายามเผาค่าย
พื้นที่รัฐกะเหรี่ยงที่ตั้งอยู่ตรงข้ามค่ายแม่ลานั้นอยู่ห่างไกล โดยไม่มีนิคมขนาดใหญ่หรือโครงสร้างพื้นฐาน กองทัพปลดปล่อยแห่งชาติกะเหรี่ยง (KNLA) ยังมีกองบัญชาการกองพลน้อยที่ 7 อยู่ใกล้เคียง และมีกองรักษาด่านจำนวนมากของกองทัพพม่าและกองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธอยู่ในพื้นที่
เฟอร์บี
เฟอร์บี เป็นของเล่นหุ่นยนต์อิเล็กทรอนิกส์ รูปร่างหน้าตาเหมือนแฮมสเตอร์หรือสิ่งมีชีวิตคล้ายนกฮูก ซึ่งผ่านช่วงการเป็นของเล่น "ที่ต้องมี" หลังการเปิดตัวในฤดูวันหยุดปี 2541 โดยมีการขายต่อเนื่องถึงปี 2543 เฟอร์บีขายได้กว่า 40 ล้านตัวระหว่างการผลิตครั้งแรกสามปี โดยขายได้ 1.8 ล้านตัวในปี 2541 และ 14 ล้านตัวในปี 2542 ความสามารถในการพูดของมันถูกแปลเป็น 24 ภาษา
เฟอร์บีเป็นความพยายามที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกในการผลิตและขายหุ่นยนต์ที่มีเป้าหมายในบ้าน เฟอร์บีที่เพิ่งซื้อจะเริ่มพูดภาษาเฟอร์บี (Furbish) ทั้งหมด ซึ่งเป็นภาษาเฉพาะที่เฟอร์บีทุกตัวใช้ แต่ถูกตั้งโปรแกรมให้เริ่มใช้คำและวลีภาษาอังกฤษแทนภาษาเฟอร์บีเมื่อเวลาผ่านไป กระบวนการนี้ตั้งใจให้เหมือนกระบวนการเรียนภาษาอังกฤษ ในปี 2548 มีการเปิดตัวเฟอร์บีใหม่ โดยมีการจดจำเสียงและการเคลื่อนไหวใบหน้าที่ซับซ้อนขึ้น ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาหลายอย่าง อิโมโต-โทรนิกเฟอร์บี (Emoto-Tronic Furbies) ยังขายต่อมาถึงปลายปี 2550 เมื่อของเล่นเหล่านี้หายากอย่างยิ่ง เฟอร์บีรุ่นที่ปรับแล้วมีขายในเดือนกันยายน 2555 สำหรับฤดูวันหยุด
บัตเตอร์เวิร์ท
บัตเตอร์เวิร์ท  หรือชื่อภาษาฮกเกี้ยนว่า ปักไห่ ( "ทะเลทางเหนือ") เป็นเมืองท่าเมืองหนึ่งของรัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งส่วนแผ่นดินเซอเบอรังเปอไร (เดิมเรียก "พรอวินซ์เวลส์ลีย์") ตรงข้ามกับเมืองจอร์จทาวน์ มีประชากร 107,591 คน
เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นช่วยศตวรรษที่ 19 ถูกเรียกเป็นภาษามลายูว่า "บากัน" แปลว่า "ท่าเรือ" ส่วนชื่อ "บัตเตอร์เวิร์ท" ถูกตั้งตามชื่อของวิลเลียม จอห์น บัตเตอร์เวิร์ท อดีตผู้ปกครองอาณานิคมช่องแคบ
จากที่นี่สามารถเดินทางต่อไปยังจอร์จทาวน์บนเกาะปีนังได้โดยการเดินทางด้วยเรือปีนังเฟอร์รีเซอร์วิซ หรือทางบกด้วยการนั่งรถยนต์ข้ามสะพานปีนัง และจากสถานีรถไฟบัตเตอร์เวิร์ทก็สามารถเดินทางต่อไปยังกัวลาลัมเปอร์ หรือกรุงเทพมหานครได้
ซะกุระจิมะ
เขตบริหารหมู่เกาะซีชา, หนานชา และจงชา
ไอดอลเกาหลีใต้
ไอดอล  หรือ ไอดอลเกาหลีใต้ หรือ เคป๊อปไอดอล (K-pop idol) เป็นบุคคลซึ่งผ่านการแสดงความสามารถบนเวทีมีทั้งศิลปินเดี่ยว เกิร์ลกรุ้ปและบอยแบนด์ เช่น blackpink, bts, aespa จัดขึ้นโดยบริษัทบันเทิงหาผู้มีความสามารถ เช่น เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ Bighit Entertainment และค่ายอื่นๆอีกมากมาย แล้วเข้ารับการฝึกด้วยระบบ "เสมือนอยู่ในโรงงาน" เพื่อให้เป็นผู้มีชื่อเสียงในแวดวงบันเทิง เช่น นักร้อง, นักแสดง
หนังสือพิมพ์ "เดอะแวนคูเวอร์ออบเซิร์ฟเวอร์ (The Vancouver Observer)" ระบุว่า ไอดอลเกาหลีใต้ตามแบบฉบับต้องมีลักษณะสามประการ คือ เยาว์วัยจนเหลือเชื่อ (incredibly young), ดูดี (good looking) และสามารถส่งเสียงให้เกินจริงได้ (able to carry a melodramatic note)
ผู้เชี่ยวชาญเรื่องวัฒนธรรมร่วมสมัยของเกาหลี วิเคราะห์ว่า การที่วงการเคป๊อปได้สร้างนักร้องให้เป็นไอดอล ทำให้ต้องเน้นที่ภาพลักษณ์มากกว่าผลงานเพลง และจากเหตุนี้ทำให้หลายวงมีความขัดแย้งและชิงดีชิงเด่นกันเองระหว่างสมาชิก หากมีคนใดคนหนึ่งโดดเด่นกว่าคนอื่น ทำให้ต้นสังกัดบางบริษัทต้องเฉลี่ยรายได้ให้เท่าเทียมกัน
ไอดอลเกาหลี
South Korean idol
K-pop idol
ไอดอลญี่ปุ่น
ไอดอลญี่ปุ่น  หรือมักเรียกเพียง ไอดอล  เป็นบุคคลในวงการบันเทิงตามวัฒนธรรมญี่ปุ่น โดยมักมีอายุตั้งแต่สิบปีจนถึงยี่สิบปีต้น ๆ และมีรูปโฉมน่ารักดังที่เรียก "คาวาอี" (kawaii) บุคคลเหล่านี้มักปรากฏในสื่อมวลชนแขนงต่าง ๆ เช่น การดนตรี การแสดง การเป็นแบบให้แก่นิตยสารหรือสินค้า และการโทรทัศน์ (เรียกบทบาทอย่างหลังนี้ว่า "ทาเลนต์") โดยการปรากฏตัวดังกล่าวมักกินระยะเวลาตั้งแต่เพียงไม่กี่เดือนไปจนถึงสองสามปี แล้วจะถูกแทนที่ด้วยไอดอลหน้าใหม่ แต่ก็มีไอดอลจำนวนหนึ่งที่สามารถคงความนิยมไว้ได้ยาวนานกว่านั้น
ค่ายเพลงต่าง ๆ ใช้คำว่า "ไอดอล" ในเชิงพาณิชย์ โดยเปิดรับสมัครไอดอลจากบุคคลที่ไม่มีประสบการณ์ในวงการบันเทิง หรือมีประสบการณ์ดังกล่าวน้อย เพื่อใช้ภาพลักษณ์ความเป็นเยาวชนเป็นจุดขาย มากกว่าทักษะในการขับร้อง
เนื่องจากไอดอลมาพร้อมกับภาพลักษณ์อันใสซื่อบริสุทธิ์ตามวัฒนธรรมญี่ปุ่น เพื่อรักษาความนิยม ไอดอลจึงไม่สามารถประพฤติตนไปในทางที่ขัดต่อภาพลักษณ์ดังกล่าวได้ เช่น มีความรักเชิงชู้สาวไม่ได้ หรือต้องแสดงออกว่าไม่จัดเจนในทางรักใคร่หรือทางเพศ อย่างไรก็ดี สื่อมวลชนญี่ปุ่นเองมักตีแผ่ข่าวคราวเกี่ยวกับไอดอลกับคู่รักฉันชู้สาว บางคราวก็มีภาพแอบถ่ายไอดอลแสดงความรักใคร่กับคู่รัก เช่น จุมพิตกัน หรือเดินจูงมือกัน แนบมาด้วย ถ้าองค์กรตัวแทนของไอดอลที่ตกเป็นข่าวไม่สามารถชี้แจงแถลงไขข้อกล่าวหาให้กระจ่างได้ ไอดอลผู้นั้นจะประสบความหายนะในหน้าที่การงานอย่างรวดเร็ว
นักดนตรีร็อกส่วนใหญ่ในวัฒนธรรมญี่ปุ่นมักแสดงกิริยาก้าวร้าวหรือหัวขบถ เพื่อต่อต้านการตีตราไอดอลไว้กับภาพลักษณ์ดังกล่าว
Aidoru
ดาราไอดอล
มะละกา (แก้ความกำกวม)
มะละกา อาจหมายถึง
เอวีไอดอล
เอวีไอดอล (; AV ย่อมาจาก adult video) หรือในภาษาญี่ปุ่นเรียก นักแสดงเอวี  เป็นไอดอลญี่ปุ่นซึ่งทำงานในวงการภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ มีทั้งที่เป็นนักแสดงและเป็นนางแบบแล้วแต่ประเภทภาพยนตร์ซึ่งมีตั้งแต่ที่ไอดอลเพียงนุ่งน้อยห่มน้อยแล้วเดินไปมา จนถึงไอดอลประกอบกิจกรรมทางเพศอย่างถึงพริกถึงขิง
นับแต่อุตสาหกรรมภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ญี่ปุ่นขึ้นสู่ความรุ่งโรจน์เมื่อต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1980 เป็นต้นมา มีเอวีไอดอลเปิดตัวปีละหลายร้อยคน แต่ละคนมีผลงานภาพยนตร์ปีละห้าถึงสิบเรื่อง และโดยเฉลี่ยแล้วส่วนใหญ่มีอายุการทำงานเพียงหนึ่งปี แต่ก็มีเอวีไอดอลบางคนสามารถคงความนิยมไว้เป็นเวลายาวนานกว่านั้น ไอดอลเหล่านี้มักเป็นประเภทซึ่งเป็นที่จดจำของสาธารณชน หรือมีบทบาทสำคัญในวงอุตสาหกรรมโดยประการอื่น
AV idol
AV actress
นักแสดงหนังโป๊ญี่ปุ่น
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์กาเร็ตที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (, , , ; 15 มีนาคม ค.ศ. 1353 - 28 ตุลาคม ค.ศ. 1412) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินี (พระอัครมเหสี) แห่งนอร์เวย์ (ค.ศ. 1363 - 1380) และสวีเดน (ค.ศ. 1363 - 1364) และจากนั้นทรงเป็นพระประมุขตามสิทธิในราชบัลลังก์ของเดนมาร์ก นอร์เวย์และสวีเดน ซึ่งในภายหลังนี้เกิดความคลุมเครือและสับสนถึงการเรียกพระบรมราชอิสริยยศของพระองค์ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงเป็นผู้ก่อตั้งสหภาพคาลมาร์ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมทั่วคาบสมุทรสแกนดิเนเวียเป็นระยะเวลากว่าศตวรรษ พระองค์ทรงเป็นผู้นำที่ทรงปัญญา ขะมักเขม้นและมีความสามารถ ทรงได้รับพระสมัญญาว่า "เซมิรามิสแห่งอุดรทิศ" (Semiramis of the North) หรือ "เลดี้คิง" (the Lady King) แม้ว่าพระนามชื่อหลังนี้เป็นพระนามที่เย้ยหยันอันมาจากศัตรูของพระองค์ คือ อัลเบิร์ตแห่งเมคเลินบวร์ค แต่กลับกลายว่าชื่อนี้เป็นที่นิยมใช้เมื่อมีการกล่าวถึงความสามารถของพระองค์
พระองค์เป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับพระนางเฮลวิกแห่งชเลสวิช พระองค์ประสูติที่ปราสาทซือบอร์ก สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงเป็นผู้ที่โปรดการทรงงาน บริหารราชอาณาจักรด้วยความอดทนและเป็นนักการทูตผู้มีชั้นเชิง ทรงเป็นผู้ที่มีปณิธานอย่างแรงกล้าในการรวมสแกนดิเนเวียให้เป็นรัฐอัตลักษณ์หนึ่งเดียวและมีความแข็งแกร่งมากพอที่จะแข่งขันทางอำนาจกับสันนิบาตฮันเซอ พระองค์ไม่ทรงมีรัชทายาทตามสายพระโลหิตที่จะมาสืบบัลลังก์ต่อ ด้วยพระโอรสเพียงพระองค์เดียวได้สิ้นพระชนม์ลงเสียก่อนที่พระองค์จะครองราชย์ แม้ว่านักประวัติศาสตร์เชื่อว่าพระองค์ทรงมีพระราชธิดานอกสมรสอีกพระองค์หนึ่งอันประสูติแต่อับราฮัม บรอเดอร์สัน ที่ปรึกษาชาวสวีเดนคนสนิทของพระนาง อย่างไรก็ตามสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงใช้ความพยายามอย่างถึงที่สุดในการประคับประคองกษัตริย์พระองค์ต่อไปซึ่งไร้ความสามารถ โดยทรงอบรมและให้ความรู้แก่อีริคแห่งพอเมอเรเนีย และเจ้าหญิงฟิลิปปาแห่งอังกฤษ พระชายาของพระองค์ อีริคแห่งพอเมอเรเนียเป็นพระนัดดา (หลานยาย) ของพระเชษฐภคินีในพระนางมาร์เกรเธอ โดยพระนางมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงครองราชย์ร่วมกันกับอีริคแห่งพอเมอเรเนีย เป็นพระเจ้าอีริคที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ทำให้มีพระประมุขสองพระองค์ สมเด็จพระราชินีฟิลิปปาเป็นนักเรียนที่ยอดเยี่ยมภายใต้การอบรมของพระองค์ แต่สิ้นพระชนม์เร็วเกินไป ในที่สุดสหภาพที่สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงพยายามอย่างมากที่จะรักษาไว้สืบไปต้องสลายตัวลงอย่างช้าๆ
นักประวัติศาสตร์บางคนวิพากษ์วิจารณ์สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ว่าทรงฝักใฝ่เดนมาร์กมากเกินไป และปกครองด้วยเผด็จการอย่างหนัก แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วพระองค์ทรงได้รับการยกย่องอย่างสูงในนอร์เวย์ และเป็นที่เคารพนับถืออย่างยิ่งในเดนมาร์กและสวีเดน พระองค์ทรงถูกแต่งเติมเรื่องราวในแง่ลบจากพงศาวดารทางศาสนาร่วมสมัย ว่าพระองค์ไม่ทรงมีความปราณี ทรงปราบปรามศาสนจักรเพื่อสร้างพระราชอำนาจของราชวงศ์