pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คงไม่อาจทราบได้ว่าใครเป็นคนแรกที่ริเริ่มการปรุงรสบอชช์ด้วยบีตซาวร์ซึ่งยังทำให้ซุปมีสีแดงอย่างที่คุ้นเคยกันในปัจจุบันนี้ หนึ่งในการกล่าวถึงบอชช์ที่ใส่บีตรูตดองครั้งแรกสุดมาจากอันเดรย์ ไมเออร์ นักชาติพันธุ์วรรณนาชาวรัสเซียซึ่งเขียนในหนังสือปี 1781 ว่าผู้คนในยูเครนทำบีตแดงดองกับพืชสกุลเหงือกปลาหมอ  ซึ่งนำมาใช้ปรุงบอชช์อีกทีหนึ่ง หนังสือ "คำบรรยายเขตผู้ว่าราชการคาร์กิว" จากปี 1785 ซึ่งบอกเล่าวัฒนธรรมอาหารของชาวยูเครน ระบุว่าบอชช์เป็นอาหารที่มีการบริโภคมากที่สุด โดยปรุงขึ้นจากบีตและกะหล่ำปลีกับเครื่องเทศสมุนไพรหลากชนิดและข้าวฟ่างในควาสรสเปรี้ยว และมักปรุงกับมันหมูหรือมันวัว กับเนื้อแกะหรือเนื้อสัตว์ปีกในโอกาสเทศกาล และกับเนื้อสัตว์ป่าที่ล่ามาได้ในบางครั้ง พจนานุกรมภาษาโปล-เยอรมัน ปี 1806 ของแยชือ ซามูแอล บันต์กีแย เป็นเอกสารฉบับแรกที่นิยามบาชตช์ว่าเป็นซุปเปรี้ยวที่ทำมาจากบีตรูตดอง ข้อเท็จจริงที่ว่าตำราอาหารรัสเซียและโปแลนด์จำนวนหนึ่งจากคริสต์ศตวรรษที่ 19 เช่น "คู่มือแม่บ้านรัสเซียมากประสบการณ์" (1842) โดยเยคาเจรีนา อัฟเดเยวา หรือ "คนครัวลิทัวเนีย" (1854) โดยวินต์แซนตา ซาวัตสกา เรียกบอชช์บีตรูตว่า "บอชช์รัสเซียน้อย" (ในบริบทนี้ "รัสเซียน้อย" ใช้เรียกกลุ่มชาติพันธุ์ยูเครนภายใต้ปกครองของจักรวรรดิรัสเซียในขณะนั้น) แสดงให้เห็นว่าบอชช์บีตรูตได้รับการคิดค้นขึ้นในบริเวณที่เป็นยูเครนในปัจจุบัน ซึ่งมีดินและภูมิอากาศที่เหมาะสมเป็นอย่างยิ่งต่อการเพาะปลูกบีต ตำนานยูเครนซึ่งเป็นได้ว่ามีต้นกำเนิดในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ยกให้บอชช์บีตรูตเป็นสิ่งประดิษฐ์ของชาวคอสซักซาปอรอฌเฌียที่รบให้กับกองทัพโปแลนด์ระหว่างเดินทางไปทำลายการปิดล้อมเวียนนาในปี 1683 หรือไม่ก็ของชาวคอสซักลุ่มน้ำดอนที่รบให้กับกองทัพรัสเซียระหว่างการล้อมเมืองอะซอฟในปี 1695
กองกิสตาดอร์ชาวสเปนนำมันฝรั่งและมะเขือเทศจากทวีปอเมริกามายังทวีปยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่เพิ่งจะมีการเพาะปลูกและบริโภคผักเหล่านี้กันทั่วไปในยุโรปตะวันออกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เท่านั้น ในที่สุดทั้งสองก็กลายมาเป็นอาหารหลักของชาวไร่ชาวนาและส่วนผสมสำคัญในบอชช์ยูเครนและรัสเซีย บางสูตรเริ่มใช้มันฝรั่งแทนเทอร์นิปและเริ่มใช้มะเขือเทศสด มะเขือเทศกระป๋อง หรือมะเขือเทศบดเพื่อเพิ่มรสเปรี้ยวแทนบีตซาวร์ ไม่พบการใช้เทอร์นิปในสูตรบอชช์สมัยใหม่เท่าใดนัก และต่อให้พบก็จะใช้ร่วมกับมันฝรั่งเสมอ ในยูเครนมีการใช้ทั้งบีตซาวร์และมะเขือเทศอยู่ระยะหนึ่งจนถึงช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อมะเขือเทศเป็นที่นิยมมากกว่าในที่สุด
การแพร่กระจายไปทั่วโลก.
ตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ความนิยมของบอชช์ได้แพร่กระจายไปไกลกว่าถิ่นกำเนิดของมันในแถบสลาฟ ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากปัจจัยต่าง ๆ อย่างการขยายอาณาเขตของจักรวรรดิรัสเซีย อิทธิพลทั้งทางการเมืองและทางวัฒนธรรมที่แข็งแกร่งขึ้นของรัสเซีย และคลื่นผู้อพยพย้ายถิ่นออกจากรัสเซียเป็นต้น เมื่อรัสเซียขยายพื้นที่ครอบคลุมส่วนใหญ่ของยูเรเชียตอนเหนือและตอนกลาง บอชช์ก็ได้รับการเผยแพร่เข้าไปในตำรับอาหารของชนกลุ่มต่าง ๆ ทั้งที่อาศัยอยู่ภายในและที่อาศัยอยู่ติดกับจักรวรรดิ ไม่ว่าจะเป็นฟินแลนด์ คอเคซัส อิหร่าน เอเชียกลาง จีน หรืออะแลสกา (อเมริกาของรัสเซีย)
ทางตะวันตกของยุโรปนั้นกลับไม่นิยมบอชช์เท่า ชาวเยอรมันเคยดูแคลนบอชช์เช่นเดียวกับอาหารอื่น ๆ จากยุโรปตะวันออก สิ่งที่ช่วยให้ชาวยุโรปตะวันตกคุ้นเคยกับบอชช์มากขึ้นคือธรรมเนียมปฏิบัติของจักรพรรดิรัสเซียและของอภิชนรัสเซียและโปแลนด์ในการจ้างหัวหน้าคนครัวชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงมาปรุงอาหารให้ หัวหน้าคนครัวเหล่านี้ได้เรียนรู้และพัฒนาบอชช์ในรูปแบบของตนเอง พร้อมทั้งนำกลับไปยังฝรั่งเศส หนึ่งในหัวหน้าคนครัวเหล่านี้คือมารี–อ็องตวน กาแรม ซึ่งเคยทำอาหารถวายแด่จักรพรรดิอะเล็กซานเดอร์ที่ 1 เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในปี 1819 เขาได้นำบอชช์รัสเซียมาเป็นแรงบันดาลใจในการสรรค์สร้างอาหารชั้นสูงที่มีกลิ่นอายแปลกใหม่แบบตะวันออก นอกจากผักและบีตซาวร์แล้ว สูตรของเขายังให้ใส่เนื้อไก่ย่าง เนื้อไก่ทอด เนื้อเป็ด เนื้อลูกวัว หางวัว ไขกระดูก เบคอน และไส้กรอกชิ้นใหญ่ และยังแนะนำให้เสิร์ฟกับเกอแนลเนื้อวัว ไข่ต้มแข็งยัดไส้ และครูตงอีกด้วย โอกุสต์ แอ็สกอฟีเย ซึ่งฝึกงานกับกาแรมและตื่นตาตื่นใจกับสีแดงทับทิมของบอชช์มาก ได้ปรับสูตรของอาจารย์ให้เรียบง่ายขึ้นแต่ในขณะเดียวกันก็ยังรักษาชื่อชั้นของปอตาฌบอตช์ ('ซุปบอชช์') ไว้ในตำรับอาหารฝรั่งเศส อูร์แบ็ง ดูว์บัว และเอมีล แบร์นาร์ ซึ่งเคยได้รับการว่าจ้างในราชสำนักโปแลนด์ได้นำเสนอบอชช์สู่สาธารณชนฝรั่งเศสในฐานะซุปของโปแลนด์ หนังสือ "ลากุยซีนกลาซิก" ("ตำรับอาหารคลาสสิก") ที่ทั้งสองแต่งและตีพิมพ์ในปี 1856 ได้บรรจุสูตรบอชช์โดยใช้ชื่อแบบอธิบายว่า ปอตาโฌฌูว์เดอแบ็ตราวาลาปอลอแนซ ('ซุปน้ำบีตแบบโปแลนด์') ซึ่งต่อมาก็เปลี่ยนชื่อเป็น ปอตาฌบาร์ชาลาปอลอแนซ ในฉบับพิมพ์ครั้งที่สามในปี 1868 ในปี 1867 ปรากฏการเสิร์ฟบอชช์กับปลาเฮร์ริง, ปลาสเตอร์เจียน, คูเลเบียกา, เนื้อทอดแบบโปจาร์สกี และสลัดวีแนแกร็ต ในมื้ออาหารค่ำธีมรัสเซียที่มหกรรมนานาชาติในปารีสซึ่งทำให้มีการเชื่อมโยงซุปนี้กับตำรับอาหารรัสเซียมากยิ่งขึ้น
การอพยพขนานใหญ่ของชนกลุ่มน้อยทางศาสนาที่ถูกข่มเหงจากจักรวรรดิรัสเซียไปยังอเมริกาเหนือ มีส่วนสำคัญในการพาบอชช์ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก คลื่นผู้อพยพย้ายถิ่นระลอกแรก ๆ เกิดขึ้นในช่วงที่บอชช์กะหล่ำปลีกำลังได้รับความนิยมอย่างน้อยในพื้นที่หลายส่วนของรัสเซีย ชาวเมนโนไนต์จากภูมิภาควอลกาซึ่งเริ่มเดินทางมาถึงแคนาดาและสหรัฐในคริสต์ทศวรรษ 1870 ยังคงหลีกเลี่ยงที่จะใส่บีตรูตในบอชช์ของพวกเขา โดยสูตรบอชช์เมนโนไนต์มีทั้งค็อมสท์บอชท์ (ใส่กะหล่ำปลีหรือเซาเออร์เคราท์) และซ็อมมาบอชท์ ("บอชช์ฤดูร้อน" ที่ใส่ซอเริล) "สารานุกรมยิว" ที่ตีพิมพ์ในปี 1906 ระบุว่าในตำรับอาหารยิวอเมริกันในเวลานั้น ค็อมสท์บอชท์ซึ่งทำจากกะหล่ำปลีได้รับความนิยมมากกว่าบอชช์ที่ทำจากบีต การย้ายถิ่นเข้ามาของชาวยิวในสมัยหลังได้ช่วยเผยแพร่บอชช์แดงให้เป็นที่นิยมในทวีปอเมริกา
ในคริสต์ทศวรรษ 1930 โรงแรมส่วนใหญ่ในสหรัฐปฏิเสธที่จะรับแขกชาวยิวเนื่องจากกระแสต่อต้านยิวอย่างกว้างขวางในเวลานั้น ชาวยิวจากรัฐนิวยอร์กจึงเริ่มเดินทางไปพักร้อนตามสถานตากอากาศที่มีชาวยิวเป็นเจ้าของในทิวเขาแคตสกิลล์ พื้นที่ดังกล่าวเติบโตเป็นศูนย์กลางความบันเทิงหลักของชาวยิว มีร้านอาหารจำนวนมากที่บริการอาหารยิวอัชเกนัซแบบกินได้ไม่อั้น ซึ่งรวมถึงบอชช์จำนวนมาก กรอสซิงเงอส์ซึ่งเป็นหนึ่งในสถานตากอากาศที่ใหญ่ที่สุดในแถบนั้นมีบอชช์จำหน่ายตลอดวัน ภูมิภาคนี้กลายเป็นที่รู้จักในชื่อ "บอชต์เบลต์" ซึ่งแม้ว่าในระยะแรกจะเป็นคำเรียกในเชิงเย้ยหยัน แต่ก็ตอกย้ำความนิยมเชื่อมโยงบอชช์เข้ากับวัฒนธรรมยิวอเมริกัน เนื่องจากนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มาเยือนในฤดูร้อน จึงนิยมเสิร์ฟบอชช์แบบเย็น มาร์ก โกลด์ เป็นหนึ่งในผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดโดยผลิตบอชช์มากถึง 1,750 ตันสั้น (1,590 ตัน) ต่อปีในช่วงที่ธุรกิจเติบโตถึงขีดสุด บอชช์ของโกลด์ประกอบด้วยปูว์เรบีตรูตปรุงรสด้วยน้ำตาล เกลือ และกรดซิตริก มักผสมกับครีมเปรี้ยวแล้วเสิร์ฟเป็นเครื่องดื่มเพื่อความสดชื่นซึ่งอาจเรียกได้ว่าเป็น "สมูธธีบีต" นีโคไล บูร์ลาคอฟฟ์ ผู้เขียน "โลกของบอชช์รัสเซีย" ระบุว่า "น้ำซุปใส ๆ สีม่วง ๆ" เช่นนั้น "ในอเมริกาได้รับการนำไปเชื่อมโยงกับบอชช์โดยทั่วไป และกับบอชช์ยิวโดยเฉพาะ"
ในสหภาพโซเวียต.
ในสหภาพโซเวียต บอชช์เป็นหนึ่งในอาหารสามัญที่ได้รับความนิยมมากที่สุด เจมส์ มีก ผู้สื่อข่าวชาวอังกฤษประจำเคียฟและมอสโก เคยบรรยายบอชช์ในสหภาพโซเวียตว่าเป็น "ลักษณะร่วมกันแห่งครัวโซเวียต เป็นจานอาหารที่ยึดโยง ... โต๊ะอาหารชั้นสูงของเครมลินและโรงอาหารชั้นเลวที่สุดในชนบทของเทือกเขายูรัลเข้าด้วยกัน ... ซุปบีตรูตที่สูบฉีดประดุจเส้นเลือดแดงหลักไปตามครัวในแผ่นดินสลาฟตะวันออก" ในบรรดาผู้นำแห่งสหภาพโซเวียต เลโอนิด เบรจเนฟ ซึ่งเกิดในยูเครนดูจะโปรดปรานบอชช์เป็นพิเศษ ภริยาของเขายังคงปรุงบอชช์ให้เป็นการส่วนตัวแม้ว่าทั้งคู่จะย้ายเข้าเครมลินไปแล้วก็ตาม
บอชช์ยังมีบทบาทมากในโครงการอวกาศของสหภาพโซเวียต ในเดือนมีนาคม 1961 ระหว่างการทดสอบอุปกรณ์สื่อสาร ได้มีการแพร่ภาพสูตรการทำบอชช์ที่บันทึกเทปไว้ล่วงหน้าจากยานอวกาศโครับล์-สปุตนิก 4 ยานลำนี้ซึ่งในขณะนั้นบรรทุกสัตว์จำนวนหนึ่งและหุ่นมนุษย์หนึ่งตัวได้รับการส่งขึ้นสู่วงโคจรต่ำเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเที่ยวบินที่มีนักบินอวกาศควบคุม ในที่สุดบอชช์ก็ได้เดินทางออกนอกโลกในฐานะอาหารอวกาศสำหรับนักบินอวกาศโซเวียตและรัสเซีย
มีการนำส่วนผสมทั้งหมดของบอชช์อวกาศ (ซึ่งรวมเนื้อวัว บีตรูต กะหล่ำปลี มันฝรั่ง แครอต หอมใหญ่ รากพาร์สลีย์ และมะเขือเทศบด) ไปปรุงสุกแยกกันแล้วจึงนำมารวมกันทีละอย่างตามลำดับที่กำหนดไว้อย่างเคร่งครัด จากนั้นจะผ่านการฆ่าเชื้อ การบรรจุหลอด การผนึกสุญญากาศ แล้วนำไปนึ่งอัดไอ ในคริสต์ทศวรรษ 1970 มีการแทนที่หลอดบอชช์ด้วยบรรจุภัณฑ์บอชช์ที่ผ่านการทำแห้งแบบแช่เยือกแข็งและประกอบด้วยผักปรุงสุกเป็นคำ ๆ บรรจุภัณฑ์นี้สามารถในไปเติมน้ำให้กลายเป็นบอชช์พร้อมกินได้ต่อไป
ในฐานะอาหารพิธีกรรม.
บอชช์มักเกี่ยวข้องกับบทบาทในประเพณีทางศาสนาของนิกายต่าง ๆ ที่พบได้ทั่วไปในยุโรปตะวันออก (ออร์ทอดอกซ์ตะวันออก, คาทอลิกกรีกและโรมัน และยูดาห์) ในกลุ่มประเทศสลาฟตะวันออกจะเสิร์ฟ "บอชช์รำลึก" เป็นอาหารเรียกน้ำย่อยในพิธีชุมนุมญาติมิตรหลังพิธีศพ ตามความเชื่อดั้งเดิมนั้น ดวงวิญญาณของผู้ล่วงลับจะได้กินบอชช์นี้หรือไม่ก็เดินทางสู่สรวงสวรรค์ด้วยไอที่ลอยขึ้นจากบอชช์และอาหารจานร้อนอื่น ๆ ในพิธี เช่น บลีนืย, ธัญพืชต้ม, มันฝรั่งต้ม, ขนมปังอบใหม่ เป็นต้น ในภูมิภาคโปเลเซียซึ่งตั้งอยู่บริเวณพรมแดนระหว่างเบลารุสกับยูเครน มีพิธีเซ่นดวงวิญญาณบรรพชนผู้วายชนม์ด้วยอาหารจานร้อนแบบเดียวกันนี้ (ซึ่งรวมถึงบอชช์) ในพิธีรำลึกกึ่งเพแกนประจำปีที่มีชื่อว่า จาดือ หรือคืนเลี้ยงผีปู่ย่าตายาย
ในโปแลนด์และยูเครน บอชช์เป็นหนึ่งในอาหารที่เสิร์ฟในมื้อค่ำคริสต์มาสอีฟซึ่งเริ่มฉลองกันนับตั้งแต่ดาวดวงแรกปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า ในวันที่ 24 ธันวาคม (จารีตคาทอลิกโรมัน) หรือ 6 มกราคม (จารีตคาทอลิกกรีก) เป็นมื้อที่มีลักษณะเป็นทั้งการเฉลิมฉลองและการถือศีลโดยเสิร์ฟอาหารหลายลำดับจาน (ตามธรรมเนียมมีสิบสองจาน) ที่ไม่มีส่วนผสมจากเนื้อสัตว์บก ฉะนั้น บอชช์คริสต์มาสอีฟอาจเป็นซุปมังสวิรัติหรือไม่ก็ใช้น้ำสต๊อกปลาเป็นพื้นฐานก็ได้ และมักจะไม่ผสมครีมเปรี้ยวลงไป ในยูเครน ซุปจะประกอบด้วยผัก ถั่ว และเห็ดที่นำไปผัดอย่างเร็วในน้ำมันพืชแทนที่จะเป็นไขมันสัตว์ และยังอาจทำให้ข้นขึ้นโดยใส่แป้งสาลีคั่วในกระทะแทนที่จะใส่รู (แป้งสาลีผัดเนย) อย่างปกติ บอชช์คริสต์มาสแบบโปแลนด์เป็นน้ำซุปใสสีแดงทับทิม ทั้งโปแลนด์และยูเครนนิยมเสิร์ฟบอชช์คริสต์มาสกับอุชกา
ในขณะที่เทศกาลคริสต์มาสในโปแลนด์มีความเชื่อมโยงกับบอชช์แดง เทศกาลมหาพรตซึ่งเป็นช่วงถือศีลอดก่อนถึงอีสเตอร์ก็มีความเกี่ยวข้องกับบอชช์ขาวหรือ "ชูร์" แบบที่ไม่มีเนื้อสัตว์ เยาวชนจะฉลองวันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์ (วันสุดท้ายของการถือศีลอด) ด้วยการจัด "งานศพ" ปลอมให้แก่บอชช์ขาว ในการนี้จะนำหม้อบอชช์ไปฝังดินหรือบางครั้งก็นำไปทุบจนแตกระหว่างที่ให้เด็กผู้ชายเทินไว้บนหัวโดยไม่รู้อีโหน่อีเหน่ เพื่อเรียกเสียงเฮฮาจากผู้ชม ในวันถัดมา บอชช์ขาวนี้จะปรากฏบนโต๊ะอีสเตอร์ในรูปแบบที่น่ากินมากขึ้นโดยมีทั้งเนื้อสัตว์ ไส้กรอก เบคอน และไข่
ในฐานะอาหารชาติพันธุ์.
บอชช์รูปแบบที่ใช้บีตเป็นพื้นฐานและเป็นที่นิยมสูงสุดในปัจจุบันมีความเป็นไปได้สูงว่ามีต้นกำเนิดจากบริเวณที่เป็นประเทศยูเครนทุกวันนี้ บทบาทของบอชช์ในฐานะอาหารหลักประจำวันของชาวยูเครนสะท้อนให้เห็นในคำกล่าวภาษายูเครนที่ว่า "บอชช์และข้าวต้มเป็นอาหารของเรา" (เทียบกับคำกล่าวภาษารัสเซียซึ่งเปลี่ยนจากบอชช์เป็นชี) ซุปแบบเข้มข้นที่ซึ่งบีตเป็นเพียงหนึ่งในผักหลายชนิดตรงข้ามกับซุปบีตแบบใสของโปแลนด์นั้นยังคงเป็นที่รู้จักในโปแลนด์ว่า "บอชช์ยูเครน"
บอชช์มีความเกี่ยวข้องและมีการอ้างว่าเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมและอาหารประจำชาติหรือประจำกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวยูเครน ชาวรัสเซีย ชาวโปล ชาวลิทัวเนีย และชาวยิวอัชเกนัซ การกล่าวอ้างดังกล่าวไม่จำเป็นต้องผูกขาดอยู่กับกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเสมอไป เนื่องจากประวัติของบอชช์มีมาตั้งแต่ก่อนการอุบัติขึ้นของรัฐชาติสมัยใหม่ในยุโรปตะวันออกซึ่งมีพรมแดนเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา บูร์ลาคอฟฟ์ระบุว่าบอชช์ "เข้ากับวัฒนธรรมระดับโลกได้อย่างดียิ่ง" และอธิบายว่าบอชช์เป็น "ปรากฏการณ์ระดับโลก" ที่ซึ่ง "รูปแบบพื้นถิ่นมีมากมายและหลากหลายจนบางครั้งผู้ที่ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญอาจเข้าใจได้ยากว่าตัวอย่างหนึ่ง ๆ ของบอชช์เป็นส่วนหนึ่งของธรรมเนียมที่เป็นหนึ่งเดียว" ในมุมมองของเขา บอชช์เป็น "ตัวอย่างที่เกือบสมบูรณ์แบบของ... 'โลกเทศาภิวัตน์' – ปรากฏการณ์ที่ซึ่งสิ่งหนึ่ง ๆ แพร่หลายไปทั่วโลกแต่ก็ยังสะท้อนความต้องการและวิถีของท้องถิ่นอยู่ในรูปแบบที่แตกต่างกันและการประยุกต์ดัดแปลงสิ่งนั้น ๆ ... [บอชช์เป็น] ผลิตภัณฑ์ที่มีความเป็นท้องถิ่นสูงที่ได้รับการเผยแพร่ไปทั่วโลกในเวลาต่อมา และในระหว่างนั้นก็ได้รับการดัดแปลงให้เข้ากับสภาพที่แตกต่างไปจากสภาพดั้งเดิม" อย่างไรก็ตาม อีรีนา เปรีอาโนวา นักภาษาศาสตร์และนักมานุษยวิทยาชาวรัสเซียระบุว่า "ผู้คนมักจะรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอาหารของตนและภูมิใจกับอาหารนั้นเป็นอย่างมาก" เปรีอาโนวายังกล่าวถึงมุมมองของรัสเซียกับยูเครนที่แข่งขันกันเกี่ยวกับต้นกำเนิดและส่วนผสมของบอชช์ในฐานะตัวอย่างหนึ่งของ "ความสัมพันธ์ร่วมระหว่างการอ้างสิทธิ์เหนืออาหารการกินกับการอ้างสิทธิ์เหนือดินแดน" ซึ่งส่งผลให้พื้นที่ทางการครัวกลายเป็น "สนามรบที่ก่อกำเนิดและแพร่ขยายเรื่องปรัมปราทุกรูปแบบ" ในปี 2020 ยูเครนเริ่มต้นกระบวนการเพื่อให้บอชช์ได้รับการรับรองว่าเป็นส่วนหนึ่งของมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของประเทศ โครงการนี้ได้รับการสนับสนุนจากเชฟและนักเขียนด้านอาหารหลายคน เช่น มารีอันนา ดูชาร์ เป็นต้น
ในสหภาพโซเวียต ตำราอาหารที่รัฐบาลสนับสนุนอย่าง "ตำราอาหารอร่อยและดีต่อสุขภาพ" ซึ่งมีอะนัสตัส มีโคยัน เป็นบรรณาธิการ, "การครัว" และ "สารบบสูตรอาหารและการประกอบอาหาร" เป็นต้น ล้วนส่งเสริมตำรับอาหารโซเวียตหนึ่งเดียวโดยเน้นอาหารดั้งเดิมในรูปแบบที่ปรับเข้ามาตรฐานและมีความ "สมเหตุสมผล" ทางโภชนาการ นอกจากนี้ยังมีการสอนเทคนิคและสูตรการประกอบอาหารลักษณะเดียวกันนี้ในสถาบันการอาชีวศึกษาสาขาอาหารทั่วประเทศ ก่อให้เกิดรูปแบบการประกอบอาหารที่เหมือน ๆ กันในร้านกาแฟและร้านอาหารโซเวียต แม้ว่าจะได้รับแรงบันดาลใจจากตำรับอาหารของกลุ่มชาติพันธุ์อันหลากหลายในประเทศ แต่ก็มีการนำเสนอสูตรอาหารหลายสูตรในฐานะมรดกของสหภาพโซเวียตโดยรวม โดยตัดขาดความเกี่ยวโยงกับแหล่งกำเนิดทางภูมิศาสตร์ของแต่ละสูตร หลายคนทั้งในและนอกสหภาพโซเวียตเริ่มมองว่าบอชช์เป็นอาหารของชาติพันธุ์ยูเครนน้อยลงและมองว่าเป็นอาหารโซเวียตหรืออาหารรัสเซียมากขึ้นเรื่อย ๆ วิลเลียม ปอฮ์ลิออบกิน นักเขียนด้านอาหารคนสำคัญชาวรัสเซีย ได้วิจารณ์แนวคิดนี้และอธิบายอย่างชัดแจ้งว่าบอชช์ที่ใช้บีตเป็นพื้นฐานนั้นเป็นหนึ่งใน "อาหารของครัวยูเครน" ที่ "เข้าสู่รายการอาหารนานาชาติไปแล้ว" และเขียนว่า "เราอาจเข้าใจและให้อภัยชาวต่างชาติ [นอกรัสเซีย] ที่บอกว่าบอชช์หรือวาแรนือกือเป็นอาหารประจำชาติรัสเซียได้ แต่เมื่อปรากฏว่าพวกเขารับข้อมูลมาจากตำราอาหารโซเวียตหรือจากรายการอาหารในภัตตาคารต่าง ๆ เราย่อมรู้สึกอับอายขายหน้ากับผู้แต่งตำราและผู้ให้บริการอาหารของเราที่ทำให้อาหารประจำชาติของผู้คนในประเทศเรา [กล่าวคือ กลุ่มชาติพันธุ์ในสหภาพโซเวียต] เป็นที่นิยมด้วยอวิชชาเช่นนั้น"
เจมส์ มีก ได้พรรณนาไว้ว่า: ปอฮ์ลิออบกินและสหภาพโซเวียตได้ตายไปแล้ว แต่ดินแดนแห่งบอชช์ยังมีชีวิตอยู่ เช่นเดียวกับนก สูตรอาหารไม่เคยสนใจพรมแดนทางการเมือง ... เค้าร่างจาง ๆ ของจักรวรรดิซาร์-โซเวียตยังคงส่องแสงริบหรี่ในกลุ่มไอน้ำที่ลอยขึ้นจากถ้วยบีตรูตและกะหล่ำปลีในน้ำสต๊อกเนื้อ และในเสียงของครีมเปรี้ยวที่เลื่อนหล่นจากช้อนลงในน้ำซุปอย่างนุ่มนวล จากทะเลดำถึงทะเลญี่ปุ่น และ – จากการอพยพย้ายถิ่น – จากบรุกลินถึงเบอร์ลิน
เดอะโดราเอมอนส์ (วิดีโอเกม)
เดอะโดราเอมอนส์  เป็นวิดีโอเกมที่พัฒนาโดยบริษัทริเวอร์ฮิลซอฟต์ และเผยแพร่โดยบริษัทโชงากูกังสำหรับระบบทรีดีโอ
"เดอะโดราเอมอนส์"เป็นเกมเล่นตามบทบาทสำหรับผู้เล่นอายุน้อย
นิตยสาร"เนกซ์เจเนอเรชัน"ได้วิจารณ์เวอร์ชันทรีดีโอของเกมดังกล่าว โดยให้คะแนน 1 ดาวจากห้าดาว และระบุว่า "หากคุณอายุมากกว่าเจ็ดหรือแปดปี เกมนี้โดยทั่วไปจะไม่เกี่ยวข้อง"
พาทองค์
พาทองค์  เป็นวิดีโอเกมที่ได้รับการพัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทพีเอฟ เมจิก สำหรับระบบทรีดีโอ
"พาทองค์"เป็นเกมพินบอลที่ผู้เล่นควบคุมพินบอลแล้วพุ่งเข้าหาเป้าหมาย
นิตยสาร"เนกซ์เจเนอเรชัน"ได้วิจารณ์เกมนี้โดยให้คะแนน 2 ดาวเต็ม 5 และระบุว่า "เป็นแนวคิดที่น่าสนใจ ซึ่งทำได้ไม่ดี" ส่วนนิตยสาร"เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี"ให้คะแนนเกมดังกล่าวที่เอลบ
The Doraemons (video game)
PaTaank
ธงขาวฟ้าขาว
ธงขาวฟ้าขาว  คือธงที่ใช้ในการเคลื่อนไหวเพื่อต่อต้านการก่อสงครามจากกรณีสงครามรัสเซีย–ยูเครน โดยเริ่มจากผู้ใช้บัญชีท่านหนึ่งในโซเชียลมีเดียที่เสนอ ธงนี้กลายเป็นสัญญลักษณ์บ่งบอกถึงการอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับรัฐบาลปัจจุบันของรัสเซีย
ธารา ปิตุเตชะ
ธารา ปิตุเตชะ (ชื่อเล่น: ทุ่น) เป็นนักการเมืองชาวไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง ครั้งแรกในปี 2548 ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
นายธารา ปิตุเตชะ (สกุลเดิม แซ่จึง) เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ที่อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง เป็นบุตรของ นายสาคร ปิตุเตชะ อดีตกำนันตำบลบางบุตร (เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561) กับ นางทอด ปิตุเตชะ เป็นน้องชายของนายปิยะ ปิตุเตชะ นายก อบจ.ระยอง และเป็นพี่ชายของนายสาธิต ปิตุเตชะ จบการศึกษาปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ (ทรัพยากรมนุษย์) จากสถาบันราชภัฏรำไพพรรณี
เขาเป็นนักการเมืองชาวระยอง เคยสมัครรับเลือกตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 ในนามพรรคไทยรักไทย ซึ่งเป็นการลงสมัครคนละพรรคกับ สาธิต ปิตุเตชะ และเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก (พรรคไทยรักไทยได้รับเลือกตั้งยกทั้งจังหวัด)
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เขาย้ายไปลงสมัครในนามพรรคประชาธิปัตย์ พรรคเดียวกับน้องชาย และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย และได้รับเลือกตั้งอีก 2 สมัยต่อเนื่อง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาเป็นรองประธานกรรมาธิการพลังงาน ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25
ธารา ปิตุเตชะ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย
สถานีบางรักน้อย-ท่าอิฐ
เลเซราฟิม
เลเซราฟิม (; ; Le Sserafim หรือ ด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด) เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ก่อตั้งโดยซอร์ซมิวสิกและไฮบ์คอร์ปอเรชัน วงประกอบด้วยสมาชิกห้าคน ได้แก่ ซากูระ, คิม แช-ว็อน, ฮอ ยุน-จิน, คาสึฮะ และฮง อึน-แช เดิมหกคน คือ คิม กา-รัม ซึ่งออกจากวงเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 วงเปิดตัวเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 ด้วยอีพี"เฟียร์เลส"
ชื่อวง เลเซราฟิม (Le Sserafim) เป็นคำสลับอักษรของวลี "I'm Fearless"
2011–2021: กิจกรรมก่อนเปิดตัว.
ซากูระเปิดตัวด้านการแสดงของเธอในภาพยนตร์เรื่อง "Ano Hito Ano Hi" ในปี 2011 ในปีเดียวกันนั้น เธอได้เข้าร่วมวงไอดอลญี่ปุ่นเอชเคทีโฟร์ตีเอตในฐานะเด็กฝึกหัดรุ่นแรก ในปี 2012 เธอได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นสมาชิกเต็มรูปแบบของเอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมเอช ในปี 2014 ซากูระย้ายไปเอชเคทีโฟร์ตีเอต ทีมเคโฟร์ หลังจากอยู่กับวงมา 10 ปี ซากูระก็จบการศึกษาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2021
ซากูระ คิม-แชว็อน และฮอ ยุน-จิน เข้าร่วมการแข่งขันเรียลลิตี"พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต"ในปี 2018 โดยในรายการ ยุนจินเป็นตัวแทนเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ ในขณะที่แชว็อนเป็นตัวแทนของอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ หลังจากจบอันดับที่ 2 และ 10 ตามลำดับ ซากูระและแชว็อนได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุปไอซ์วันของรายการ และทำกิจกรรมจนถึงวันที่ 29 เมษายน 2021 ยุนจินจบอันดับที่ 26 และถูกคัดออกในตอนที่ 11
ก่อนที่จะเข้าร่วมวง คาสึฮะเป็นนักบัลเลต์มืออาชีพ และหลังจากผ่านการออดิชันแล้ว เธอถูกจับตามองโดยบัง ชี-ฮย็อกผู้ก่อตั้งบิกฮิตมิวสิกในระหว่างที่เธอศึกษาอยู่ที่ Dutch National Ballet Academy ในเนเธอร์แลนด์ ก่อนหน้านี้ คาสึฮะเคยเข้าเรียนที่ Bolshoi Academy ในมอสโก ประเทศรัสเซีย และ Royal Ballet School ในสหราชอาณาจักร
2022–ปัจจุบัน: "เฟียร์เลส" การัมออกจากวง และ "แอนติแฟรไจล์".
วันที่ 14 มีนาคม ซอร์ซมิวสิกได้ประกาศว่าพวกเขาจะเปิดตัวเกิร์ลกรุปวงใหม่ร่วมกับไฮบ์คอร์ปอเรชัน โดยมีซากูระและคิม แชว็อนเป็นสมาชิกกลุ่มแรก วันที่ 21 มีนาคม ไฮบ์ยืนยันว่าวงจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม สมาชิกถูกเปิดเผยผ่าน 'The First Moment of Le Sserafim' ตั้งแต่วันที่ 4 เมษายนถึง 9 เมษายน (ซากูระ, คิม การัม, ฮง อึนแช, คิม แชว็อน, คาสึฮะ และฮอ ยุน-จิน ตามลำดับ) วันที่ 13 เมษายน ซอร์ซมิวสิกประกาศว่าเลเซราฟิมจะเปิดตัวอีพี"เฟียร์เลส"ในวันที่ 2 พฤษภาคม และมียอดสั่งซื้อล่วงหน้ามากกว่า 270,000 ชุดภายในเจ็ดวัน และ 380,000 ชุดภายในสิบหกวัน
ในวันที่วางจำหน่าย อัลบั้ม "เฟียร์เลส" มียอดสั่งซื้อมากกว่า 175,000 ชุด วันที่ 10 พฤษภาคม 8 วันหลังจากเปิดตัว วงได้รับรางวัลรายการเพลงเป็นครั้งแรกในรายการเดอะโชว์ของเอสบีเอส เอ็มทีวี วันที่ 20 พฤษภาคม ท่ามกลางข้อกล่าวหาที่ทวีความรุนแรงขึ้นต่อสมาชิกคิม กา-รัม ไฮบ์คอร์ปอเรชันและซอร์ซมิวสิกออกแถลงการณ์ร่วมโดยประกาศว่า เธอจะหยุดพักเนื่องจากการสอบสวนที่รอดำเนินการ และเลเซราฟิมจะทำกิจกรรมด้วยสมาชิกห้าคนในระหว่างนี้ วันที่ 20 กรกฎาคม ไฮบ์คอร์ปอเรชันและซอร์ซมิวสิกประกาศว่า คิม กา-รัมจะออกจากวงและสัญญาของเธอถูกยกเลิก พวกเขาขอโทษสำหรับความไม่สะดวกที่เกิดจากเรื่องอื้อฉาวและยืนยันว่า เลเซราฟิมจะยังคงเป็นสมาชิกกลุ่มห้าคนต่อไป
เลเซราฟิมปล่อยอีพีที่สองของพวกเธอในชื่อ"แอนติแฟรไจล์"เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม นับเป็นการปล่อยอีพีครั้งแรกของพวกเขาในฐานะสมาชิกห้าคน หลังจากคิม กา-รัมออกจากวง อัลบั้มนี้ขึ้นไปถึงอันดับที่ 14 ใน"บิลบอร์ด" 200 กลายเป็นวงเคป็อปหญิงที่เปิดตัวในชาร์ตนี้เร็วที่สุด วันที่ 24 พฤศจิกายน ไฮบ์ได้เปิดตัวเว็บตูนชื่อ "คริมสันฮาร์ต" ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากข้อความของกลุ่มที่ว่า "ก้าวไปข้างหน้าโดยปราศจากความกลัว" ผ่านเว็บตูน
เลเซราฟิมจะปล่อยซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นชุดแรกในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2023
Le Sserafim
เอเวอเรสต์ มนุษย์หิมะเพื่อนรัก
เอเวอเรสต์ มนุษย์หิมะเพื่อนรัก  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันตลกขับขันอเมริกันที่ออกฉายใน ค.ศ. 2562 ผลิตโดย ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ ภาพยนตร์เขียนบทและกำกับโดย จิล คัลตัน และแสดงนำโดย โคลอี เบนเน็ต, อัลเบิร์ต ไจ่, เทนซิง นอร์เกย์ เทรนเนอร์, เอ็ดดี้ อิซซาร์ด, ซาร่าห์ พอลสัน, โจว ไฉ่ฉิน, และมิเชล หว่อง
รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 82 ของผู้วิจารณ์ 169 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 6.7 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติกรายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 61 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 28 คน
บอร์สชท์
พัชรี ทับทอง
พัชรี ทับทอง (เกิด 6 ตุลาคม 2536) เป็นนักแสดง นางแบบ และนักธุรกิจหญิงชาวไทย โด่งดังจากโฆษณาไทยประกันชีวิต ชุด พ่อเป็นใบ้ และภาพยนตร์เรื่อง 407 เที่ยวบินผี และภาพยนตร์เรื่อง ลูกทุ่งซิกเนเจอร์
พัชรี ทับทอง มีชื่อเล่นว่า จอย เกิดเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2536 เป็นลูกคนโตในบรรดาพี่น้อง 3 คนมีน้องสาวที่เป็นนักแสดงเช่นเดียวกันคือ กระปุก พัชรา ทับทอง จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนกุหลาบวิทยา ระดับปริญญาตรี คณะศิลปะและการออกแบบ สาขาวิชาการออกแบบและนิเทศศิลป์ มหาวิทยาลัยรังสิต (ปัจจุบันคณะศิลปะและการออกแบบ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยรังสิต) โดยได้เข้ารับปริญญาบัตรเมื่อวันอาทิตย์ที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2559
แต่งงานกับ นิโค โวคูคา เมื่อปี พ.ศ. 2561 นาย นิโค โวคูคา สามีปัจจุบันเป็นผู้ต้องหาหนีหมายจับศาลอาญาในคดีฉ้อโกงประชาชน มีบุตรสาว 1 คน ชื่อ น้องซัมเมอร์
สนามกีฬากลางจังหวัดนครศรีธรรมราช
แขวงห้วยขวาง
ห้วยขวาง เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
แขวงห้วยขวางตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตห้วยขวาง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
แขวงบางกะปิ
บางกะปิ เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
แขวงบางกะปิตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเขตห้วยขวาง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
แขวงสามเสนนอก
สามเสนนอก เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
แขวงสามเสนนอกตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเขตห้วยขวาง มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
วัดเถรพลาย
วัดเถรพลาย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังน้ำซับ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี
วัดเถรพลายเป็นวัดเก่าแก่สมัยกรุงศรีอยุธยา จากหลักฐานทางโบราณคดีมีเจดีย์ยุคโบราณก่อด้วยอิฐ ยอดเจดีย์เป็นเนื้อสำริดเก่าแก่ มีลักษณะดอกบัวหงาย 7 ชั้น สันนิษฐานตั้งชื่อวัดตามประวัติที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงกระทำยุทธหัตถีที่ดอนเจดีย์ แล้วขุนศึกผู้ใหญ่แวะพักรบเพื่อให้ทหารและช้างพลายได้พัก ก่อนที่จะเดินทางไปบ้านหนองสาหร่าย จึงตั้งชื่อวัดว่า "วัดเถรพลาย" ซึ่งมีความหมายว่า "ช้างของขุนศึกผู้ใหญ่" นอกจากนั้นสมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้สร้างพระขุนแผนขึ้น เพื่อมอบเป็นขวัญและกำลังใจแก่ทหาร และส่วนหนึ่งนำบรรจุกรุไว้ที่เจดีย์วัดเถรพลาย จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2423 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2534
บริเวณลานหน้าวัดมีท้าวเวสสุวรรณโชคดี และท้าวเวสสุวรรณปลดหนี้ มีกระถางธูปใหญ่ เชื่อกันว่า ท่านจะเป็นผู้ปกปักษ์ ผู้รักษา ให้มีความสุข มีโชค มีลาภ มีแต่สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิต ท้าวเวสสุวรรณประดิษฐานอยู่หน้าเจดีย์เก่าสมัยอยุธยา ซึ่งมีอยู่ 2 องค์ องค์ทางด้านซ้าย จะเป็นท้าวเวสสุวรรณ ปางถือกระบอง เช่นเดียวเหมือนกับที่อื่น แต่องค์ขวามือ จะมีความพิเศษ แปลกไม่เหมือนที่ใดในโลก โดยจะเป็นองค์ยืน แต่ในมือขององค์ท้าวเวสสุวรรณ ยืนถือกระดานชนวน หรือ เรียกว่าปางสางบัญชี ซึ่งถือเป็นองค์เดียวในโลกที่เป็นปางนี้ โดยมีชื่อเรียกว่า "ท้าวปลดหนี้"
ลันท์คร็อยท์เซอร์ เพ. 1000 รัทเทอ
IQIYI
เฉือนคมธุรกิจปิดเกมแค้น
เฉือนคมธุรกิจปิดเกมแค้น  เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นภายใต้โครงการความร่วมมือญี่ปุ่น–เกาหลีใต้ โดยดัดแปลงจากละครโทรทัศน์เกาหลีเรื่อง"ธุรกิจปิดเกมแค้น" ของเจทีบีซี ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ นำแสดงโดย เรียวมะ ทาเกอูจิ แสดงเป็น อาราตะ มิยาเบะ
"เฉือนคมธุรกิจปิดเกมแค้น" เกิดขึ้นภายใต้โครงการความร่วมมือญี่ปุ่น–เกาหลีใต้ โดยมี​ โช กวัง-จิน ผู้เขียนเว็บตูนต้นฉบับ และ คิม ซ็อง-ยุน ผู้กำกับซึ่งรับหน้าที่ดูแลส่วนผลิตของ"ธุรกิจปิดเกมแค้น" เป็นส่วนหนึ่งของโครงการความร่วมมือนี้
ตัวละครเอกของเรื่องแสดงโดย เรียวมะ ทาเกอูจิ ได้รับข้อวิพากษ์วิจารณ์จากผู้ชมชาวเกาหลีใต้ ชาวญี่ปุ่นชี้ให้เห็นถึงข้อแตกต่างระหว่างความยาวตอนของละครโทรทัศน์เกาหลีที่ผลิตจำนวนตอนราว 16 ตอน ขณะที่ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นนั้นผลิตตอนในจำนวนที่น้อยกว่า (โดยปกติ 10–12 ตอน) ซึ่งอาจทำให้การดำเนินเรื่องนั้นรวบรัด
โกเก เรซูร์เรกซิออน
เฆราร์โด มาร์ตีโน
เปโดร (นักฟุตบอลเกิดเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530)
Fatafehi Ma'ulupekotofa
โฮกี้ กิลลิแกน
เคะอิ ทะนะกะ
Aleksandr Dvornikov
วัดพระพุทธโฆสาจารย์
วัดพระพุทธโฆสาจารย์ หรือ วัดเจินฎ็อมแฎก (វត្តព្រះពុទ្ធឃោសាចារ្យ​) เป็นวัดที่กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา ด้วยเหตุที่วัดอยู่ใต้โอร์จีนตีเหล็ก จึงได้ชื่อว่า "วัดเจินฎ็อมแฎก" ซึ่งแปลว่า "จีนตีเหล็ก"
ตามประวัติสร้างขึ้นตามพระบรมราชโองการของเจ้าพระยาญาติ ผู้ตั้งเมืองพนมเปญ ได้สถาปนากรุงพนมเปญเป็นราชธานีครั้งแรกในปี พ.ศ. 1978 แล้วสร้างวัดวาอารามพร้อม ๆ กันหลายวัด ดังความว่า "พระบรมมหาราชวังได้ก่อสร้างขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของภูเขาโดนเปญ (เขายายเพ็ญ) พระองค์ได้จัดแจงขุดคลอง พูนดินก่อสร้างถนนหนทาง และวัดพนมให้ได้สดสวยงาม เจดีย์ใหญ่เหนือยอดเขาโดนเปญ ตั้งอยู่ด้านหลังพระวิหาร ได้ถูกก่อสร้างโดยพระองค์ เพื่อที่จะประดิษฐานพระพุทธรูปจตุรทิศทำด้วยสัมฤทธิ์ พระองค์ได้จัดแจงสร้างวัดวาอารามที่รอบวัดพนม มีวัดลังกา สำหรับประดิษฐานพระคัมภีร์ไตรปิฎก วัดอุณาโลมและวัดพระพุทธโฆสะ (วัดเจ็นด็อมแดก-วัดจีนตีเหล็ก)"
วัดพระพุทธโฆสาจารย์ได้รับการบูรณะโดยเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เมื่อครั้งที่ยกทัพมาที่กรุงพนมเปญ สันนิษฐานว่าวัดคงเกิดความเสียหายมากหลังจากเวียดตามเข้ามาปกครองพนมเปญ เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้บูรณปฏิสังขรณ์วัดและสร้างเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ใน พ.ศ. 2385 เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองทรงเครื่อง