pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มังงะเขียนเรื่องและวาดภาพโดยมาริโมะ รางาวะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร"โชเน็งแมกกาซีนรายเดือน"ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ฉบับที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2553 ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552 สำนักพิมพ์โคดันชะได้รวมตอนมาตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโคบง") เล่มแรกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 26 เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
ในประเทศไทย มังงะ"พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์"ถือครองลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงได้มีการประกาศสร้างในนิตยสาร"โชเน็งแมกกาซีนรายเดือน"ฉบับเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 ซึ่งวางจำหน่านเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ผลิตโดยสตูดิโอ Shin-Ei Animation กำกับโดยฮิโรอากิ อากางิ เขียนบทโดยโยอิจิ คาโต ออกแบบตัวละครโดยจิโร มาชิมะ พี่น้องโยชิดะเป็นผู้กำกับดนตรีสึงารุ-จามิเซนในอนิเมะ เพลงเปิด 2 เพลงคือเพลง "Blizzard" และ "กินเซไก" (โลกสีเงิน) จะร้องโดยวง Burnout Syndromes ส่วนเพลงปิดคือเพลง "โคโนะ ยูเมะ งะ ซาเมรุ มาเดะ" (กระทั่งตื่นจากฝัน) จะร้องและบรรเลงโดย มิลิยาห์ คาโต และพี่น้องโยชิดะ อนิเมะมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2564 บนผังรายการ Animeism ทางช่อง MBS, TBS และ BS-TBS.
วีวี่ บทเพลงจักรกลกู้ศตวรรษ
วีวี่ บทเพลงจักรกลกู้ศตวรรษ (Vivy -Fluorite Eye's Song-) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัล ผลิตโดยสตูดิโอวิตสตูดิโอ สร้างสรรค์โดยเทปเป นางัตสึกิและเอจิ อูเมฮาระ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 เมษายนถึง 19 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยโมริตะ ยามาตานะ เผยแพร่ทางเว็บไซต์ Mag Comi ของสำนักพิมพ์แม็กการ์เดนตั้งแต่วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2564 ส่วนซีรีส์นิยายเขียนโดยเทปเป นางัตสึกิและเอจิ อูเมฮาระ พร้อมภาพประกอบที่วาดโดย loundraw เริ่มตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือวิตโนเวล เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2564
ในปี ค.ศ. 2056 เป็นยุครุ่งเรืองของเทคโนโลยีที่สามารถผลิตปัญญาประดิษฐ์ (Artificial intelligence) หรือเอไอ (AI) ที่สามารถเคลื่อนที่ได้อย่างอิสระ รวมถึงหุ่นแอนดรอยด์ที่จำลองจากร่างกายมนุษย์ อย่างไรก็ตามเหล่าเอไอนี้ยังคงมีข้อจำกัดในเรื่องของโปรแกรมที่ถูกตั้งไว้เพื่อทำ "หน้าที่" เพียงอย่างเดียว
เอไอนักร้องเพลง มีชื่อว่า วีวี่ ได้รับหน้าที่ในการทำให้ผู้คนได้มีความสุขด้วยเสียงเพลงของเธอ เธอหวังไว้ว่าสักวันหนึ่งเธอจะต้องได้ขึ้นไปแสดงบนเวทีหลักของสวนสนุกที่เธอประจำการอยู่ให้ได้ จนในวันหนึ่งเธอได้พบกับเอไอที่มีชื่อว่า มัตสึโมโต้ ที่อ้างว่าถูกส่งมาจากอนาคต 100 ปีข้างหน้า โดยมีหน้าที่ในการยับยั้งสงครามทำลายล้างระหว่างมนุษย์กับเอไอ การผจญภัย 100 ปีของวีวี่ ในการช่วยโลกนี้จึงได้เริ่มต้นขึ้น
การผลิตและการออกอากาศ.
"วีวี่ บทเพลงจักรกลกู้ศตวรรษ" เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่สร้างสรรค์และเขียนบทโดยเทปเป นางัตสึกิ และเอจิ อูเมฮาระ อำนวยการผลิตโดยบริษัทอะนิเพล็กซ์ และผลิตโดยสตูดิโอ วิตสตูดิโอ อนิเมะกำกับโดยชิมเป เอซากิ โดยมียูสูเกะ คูโบะเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ออกแบบตัวละครโดย loundraw โดยยูอิจิ ทากาฮาชิเป็นผู้ดัดแปลงแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชัน ซาโตรุ โคซากิรับผิดชอบดนตรีประกอบ เพลงเปิดคือเพลง "Sing My Pleasure" ร้องโดยไคริ ยางิ อนิเมะมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2564 ทางช่อง Tokyo MX และช่องอื่น ๆ พลัสเมเดียเน็ตเวิร์กส์เอเซีย ถือครองลิขสิทธิ์เผยแพร่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และฉายผ่านทางช่องอนิพลัส เอเซีย
วัดทองธรรมิการาม
วัดทองธรรมิการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 41 ตารางวา
วัดทองธรรมิการามตั้งเมื่อ พ.ศ. 2521 เดิมวัดนี้ได้สร้างมานานแล้วมีชื่อว่า วัดโพธิสุรินทร์ ต่อมาวัดร้างมาหลายปี จนกระทั่งนายเนื่องและนางตลับ วัจนะรัตน์ ได้ขอซื้อที่ดินเพิ่มเติมประมาณ 8 ไร่เศษ และบูรณะสร้างวัดขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทองธรรมิการาม" ได้อาราธนาพระทองบุญ จากจังหวัดเพชรบุรีมาจำพรรษาและได้พัฒนาวัดมาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2523
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธาน ลักษณะคล้ายพระพุทธชินราชมีนามว่า "พระพุทธโพธินิมิต" เป็นพระเก่าอายุประมาณ 200 กว่าปี ศาลาการเปรียญกว้าง 24 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 4 เมตร ยาว 7 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารไม้ และศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
พระครูสาครธรรทัต อดีตเจ้าอาวาส ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระเกจิอาจารย์สายวิปัสสนากรรมฐานที่มีลูกศิษย์ทั้งประเทศให้ความเคารพเลื่อมใส มีการจัดสร้างเหรียญเสมาหลวงพ่อทองบุญเป็นหนึ่งในวัตถุมงคลที่ได้รับการกล่าวถึงกันมาที่สุดของจังหวัดสมุทรสาคร
วัดโกเมศรัตนาราม
วัดโกเมศรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านศาลาพัน ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
ผู้ริเริ่มสร้างวัดคือนางตวงรัตน์ โกเมศ ได้กราบเรียนปรึกษากับสมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺโม) เจ้าอาวาสวัดโสมนัสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ท่านได้มอบหมายให้พระธรรมเมธาจารย์ (อิ่ม อรินฺทโม) เป็นผู้ควบคุมดูแลการสร้างวัดฝ่ายสงฆ์ มีการตรวจดูสถานที่ที่จะสร้างวัดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2527 ที่ดินมีเนื้อที่จำนวน 42 ไร่เศษ ทั้งหมดเป็นของนางตวงรัตน์ แต่ขณะนั้นที่ดินยังอยู่กลางทุ่งนา ไม่มีทางเข้าออก จึงได้ติดต่อกับเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นทั้งกำนันและผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 4 และชาวบ้านในละแวกนั้น เพื่อขอที่ดินบางส่วนทำถนนเข้าวัด ได้สร้างถนนเลียบคลองเปรมประชากรเข้าไป ถนนกว้าง 8 เมตร ยาว 1,300 เมตร เมื่อ พ.ศ. 2528 ใช้เวลา 8 เดือน
พระธรรมเมธาจารย์ได้กำหนดการวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2529 โดยมีสมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺมเถร) เป็นประธานในพิธี เพื่อสร้างวัดและโรงเรียนพระปริยัติธรรมสำหรับให้เป็นที่ศึกษาศิลปวิทยาการทั้งทางโลกและทางธรรมของพระภิกษุสามเณร
วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2529 ได้เริ่มก่อสร้างหอสวดมนต์ โดยได้ตั้งชื่อว่า "ศาลาสวาสดิ์โกเมศ" เพื่อเป็นที่ระลึกแก่นางสวาสดิ์ โกเมศ มารดาของผู้สร้างวัด ศาลาสวาสดิ์โกเมศเป็นอาคาร 2 ชั้น มีกุฏิ 5 หลังทรงไทยคล้ายคุ้มขุนแผน ขนาดกว้าง 28 เมตร ยาว 29 เมตร ชั้นบนหอกลางใช้สำหรับสวดมนต์ไหว้พระและทำสังฆกรรม ชั้นล่างใช้เป็นห้องเรียนชั่วคราวของพระภิกษุสามเณรนักเรียน ต่อมาใน พ.ศ. 2553 ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา (ปริญญาตรี) สาขารัฐศาสตร์การปกครองขึ้น โดยรับทั้งภิกษุสามเณรและประชาชนทั่วไปเข้ามาศึกษา
จากข้อมูลของกรมการศาสนา วัดโกเมศรัตนารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
วัดเปรมประชา
วัดเปรมประชา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองเปรมประชากร ตำบลบางพูน อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ โฉนดเลขที่ 55
วัดเปรมประชามีประวัติความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่ปรากฏแน่ชัด สันนิษฐานว่าสร้างวัดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่ และในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเปรมประชา" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2461 และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2462 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520
สันนิษฐานว่าอุโบสถสร้างก่อน พ.ศ. 2460 เล็กน้อย อุโบสถกว้าง 7.50 เมตร ยาว 23 เมตร เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 2 หลัง กุฏิสงฆ์ 14 หลัง วิหาร 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ฌาปนสถาน (เมรุ) และศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือพระประธานในอุโบสถ และรูปหล่อ "หลวงพ่อใหญ่มงคลศรีวิชัย" ในวิหาร
วัดช้างเผือก (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดช้างเผือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดช้างเผือกเป็นวัดโบราณไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง เริ่มประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2235 เรียกชื่อว่า "วัดช้างเผือก" มาแต่เดิม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 แต่เดิมบริเวณตำบลบางช้างเป็นป่าทึบเป็นที่อาศัยของโขลงช้างจำนวนมาก มีเรื่องเล่ากันว่า บริเวณที่ตั้งวัดนี้เป็นที่หลบซ่อนอาศัยของช้างเผือกและช้างธรรมดาในสมัยโบราณที่ทำสงครามต้องอาศัยช้างด้วย ปรากฏหลักฐาน คือ บริเวณที่ตั้งอุโบสถเดิม (ทรงไทยไม้สัก) มีเสาตะลุงช้างสำหรับผูกช้าง ปัจจุบันดินได้ทับถมจมอยู่แถวหน้าอุโบสถ มีคลองช้าง มีทางเดินช้างที่มาอาบน้ำและดื่มน้ำในลำแม่น้ำ มีความยาวประมาณ 600 เมตร (15 เส้น) ตั้งแต่หน้าอุโบสถเก่า ปัจจุบันได้ถูกถมไปหมดแล้ว เป็นบ้านเรือน ถนนปลายคลองช้างจรดคลองบางพรหม
อาคารเสนาสนะและวัตถุมงคล.
หอไตรกลางน้ำอาคารไม้ทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาจัตุรมุขเครื่องไม้มุงกระเบื้องลดชั้น 2 ชั้น วิหารไม้สักเดิมคือพระอุโบสถหลังเก่า ลักษณะเป็นอาคารไม้รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง
ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถของเก่าเป็นพระปูนปั้นปางมารวิชัยและพระพุทธรูปหล่อปางอุ้มบาตรหุ้มด้วยทองขาว (อุโบสถหลังเก่ายังอนุรักษ์ไว้) ตู้พระธรรมขาสิงห์ตู้พระธรรมไม้มีลายรดน้ำจำนวน 2 ใบ ใบแรกมีลายรดน้ำแสดงการอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุโดยเรือสำเภา ใบที่สองเป็นภาพเรื่อง รามเกียรติ์ ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ใบเสมาหินทรายแดง ลักษณะส่วนบนโค้งแหลมและเรียวเล็กลงด้านบนมีลายประจำยามด้านล่างเป็นลายประจำยามครึ่งดอก ธรรมาสน์ไม้ด้านล่างเป็นฐานสี่เหลี่ยมทึบ มีภาพจิตรกรรมรูปนักดนตรีและวิถีชีวิตชาวบ้าน เรือนธาตุสูงโปร่ง
เกจิอาจารย์.
วัดช้างเผือกมีความเจริญรุ่งเรืองมากสมัยพระอธิการคุณ เป็นเจ้าอาวาส ท่านเป็นอาจารย์ที่เชี่ยวชาญในทางวิปัสสนากรรมฐาน อาจารย์ธุดงค์ และราชมูล เล่ากันว่าท่านรักษาเด็กเจ็บไข้ด้วยการเสกด้านผูกข้อมือเด็กและเสกข้าวปั้นให้หญิงมีครรภ์รับประทาน เพื่อคลอดง่ายเป็นที่เสื่อมใสและนิยม บรรดาสานุศิษย์ และผู้เคารพนับถือได้ปั้นรูปของท่านไว้เป็นอนุสรณ์ วัดยังมีวัตถุมงคลสร้างโดยหลวงพ่อรุณ ที่โด่งดัง คือ พระปิดตาสูญญัง
โรงพยาบาลงาว
วัดบางแพรกเหนือ
วัดบางแพรกเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 46 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 21 ตารางวา ปัจจุบันมีพระมหาอุทิศ กวิวํโส เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางแพรกเหนือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2267 ไม่ทราบว่าผู้ใดสร้าง เดิมเส้นทางคมนาคมไม่สะดวก ตั้งแต่ พ.ศ. 2478 เป็นต้นมาได้เริ่มดำเนินการบูรณะพัฒนาวัด ถนนหนทางการคมนาคมสะดวกสบาย ประชาชนมาทำบุญที่วัดนี้มากขึ้น วัดก็เจริญรุ่งเรืองมาตามลำดับตราบเท่าทุกวันนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490
อาคารเสนาสนะสำคัญของวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระพุทธรูปสร้างด้วยศิลาแลงภายนอกพอกปูนเอาไว้ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นศิลปะสมัยอยุธยาตอนกลาง ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูง ฝาไม้สักแบบลูกฟูก และหอสวดมนต์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้สองชั้น ฝาไม้สัก
วัดต้นเชือก
วัดต้นเชือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดต้นเชือก ตำบลบ้านใหม่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
วัดต้นเชือกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ในอดีตการพัฒนาบูรณะวัดเป็นไปอย่างช้า ๆ เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่มีฐานะไม่มั่นคงนัก พระสงฆ์ที่จะอยู่จำพรรษาก็หายาก บางปีแทบจะกลายเป็นวัดร้าง วัดเพิ่งจะมาเจริญรุ่งเรืองเมื่อประมาณ พ.ศ. 2490 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2493
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กลักษณะทรงไทย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 วิหารซึ่งภายในประดิษฐาน "หลวงพ่อวิหาร" และกุฏิสงฆ์ วัดยังมีพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงกุฏิ 3 เจ้าอาวาส และภาพเก่าเล่าเรื่อง เนื้อหาส่วนใหญ่นำมาจากหนังสือหลายเล่มจากหอสมุดแห่งชาติ เช่น "ชีวิตและงานของสุนทรภู่" เป็นต้น
พระเจ้าอีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าอีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก หรือ อีริคที่ 6 เม็นเว็ด (Eric VI Menved; ค.ศ. 1274 - 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1319) พระราชโอรสในพระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์กกับอักเนสแห่งบรันเดินบวร์ค พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่ค.ศ. 1286 ขณะมีพระชนมายุ 12 พรรษา หลังจากพระราชบิดาถูกลอบปลงพระชนม์ในวันที่ 22 พฤศจิกายน โดนมือสังหารที่ตามจับไม่ได้ ดังนั้นในช่วงทรงพระเยาว์ พระราชมารดาจึงขึ้นสำเร็จราชการแผ่นดินเดนมาร์กแทนพระองค์ขนถึงปีค.ศ. 1294
รัชกาลของพระเจ้าอีริค เม็นเว็ดอยู่ในช่วงกลางสมัยตกต่ำของเดนมาร์กในปีค.ศ. 1241 - 1340 ช่วงต้นรัชกาลของพระองค์ปกครองโดยพระราชมารดาและพระญาติวงศ์ฝ่ายเยอรมันของพระนาง นำมาซึ่งเหตุการณ์ความไม่สงบและสงครามที่เป็นผลมาจากการลองปลงพระชนม์พระราชบิดาของพระองค์
การดำเนินการครั้งแรกของรัชสมัยนี้คือ การดำเนินการยุติคดีการปลงพระชนม์อดีตกษัตริย์โดยศาลที่นีบอร์กในวันวิทซันของปีค.ศ. 1287 มีการแต่งตั้งบุรุษผู้ทรงเกียรติ 27 คนเพื่อพิจารณาคดีนี้ และมีการกล่าวหาแม่ทัพ สติก อันเดอร์เซน ไวด์ หรือมาร์ค สติกและจาค็อบ นีลส์เซน เคานท์แห่งฮัลลันด์ รวมถึงคนอีกเจ็ดคนในข้อหานี้ หลังจากพิจารณาคดีทั้งวัน คณะลูกขุนตัดสินว่าผู้ต้องหาทั้งหมดมีความผิด ทรัพย์สินของนักโทษทั้งหมดถูกริบและพวกเขาถูกเนรเทศออกจากเดนมาร์กด้วยความกลัวตาย แม้แต่สมเด็จพระสันตะปาปายังประกาศขับผู้ถูกกล่าวหาเหล่านี้ออกจากศาสนา
คำตัดสินนั้นเป็นที่น่าสงสัยหลายจุด ไม่มีการพิสูจน์ว่าผู้ถูกกล่าวหาคนหนึ่งคนใดอยู่บริเวณใกล้กับที่กษัตริย์สวรรคต ผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้รับอนุญาตให้กล่าวคำสาบานความบริสุทธิ์ต่อหน้าศาลหรือบุรุษผู้ทรงเกียรติ ซึ่งเป็นสิทธิที่พวกเขาควรได้รับตามกฎหมาย แม้ว่าจะมีความไม่ชัดเจนในการสวรรคตของกษัตริย์อีริคที่ 5 แต่คณะลูกขุนใช้เวลาวันเดียวตัดสินว่ามีความผิด ผู้ต้องหาทั้งหมดล้วนเป็นข้าราชบริพารวงในของกษัตริย์อีริคที่ 5 ซึ่งพวกเขาไม่ได้อะไรจากการสวรรคตของกษัตริย์
นักประวัติศาสตร์อย่างอีริค อารัป (ค.ศ. 1876-1951) และฮูโก เยอร์วิง (ค.ศ. 1908 - 2002) ได้ระบุว่าการตัดสินครั้งนี้เป็นความผิดพลาดของกระบวนการยุติธรรม และได้มองว่าการปลงพระชนม์กษัตริย์เกิดจากความขัดแย้งแย่งชิงอำนาจระหว่างขุนนางสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งนำโดยมาร์ค สติก กับอีกกลุ่มหนึ่งนำโดย วัลเดมาร์ที่ 4 ดยุกแห่งชเลสวิก กลุ่มตระกูลอเบล ดยุกวัลเดมาร์หมดอิทธิพลในปีค.ศ. 1283 แต่ก็ก้าวขึ้นมามีอิทธิพลอย่างรวดเร็วในปีค.ศ. 1288 เหล่านักประวัติศาสตร์มองว่า วัลเดมาร์กับพันธมิตรของเขาอาจวางแผนลอบปลงพระชนม์กษัตริย์และใส่ความแก่ศัตรูในศาล นักประวัติศาสตร์อีกคนหนึ่งคือ คาอี ออร์บี (ค.ศ. 1935-1993) ชี้ให้เห็นว่าการปลงพระชนม์เป็นจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งในราชวงศ์ที่ต้องการครองราชบัลลังก์เดนมาร์ก มีผู้อ้างสิทธิคนอื่นๆ ที่อ้างว่ามีสิทธิในบัลลังก์เดนมาร์กมากกว่าหรือทัดเทียมกษัตริย์อีริคที่ 5 ได้แก่ กษัตริย์นอร์เวย์ พระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งนอร์เวย์และ พระเจ้าโฮกุนที่ 5 แห่งนอร์เวย์ พระอนุชา ซึ่งเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าอีริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
อันเดอร์เซนและพรรคพวกหลบหนีไปยังนอร์เวย์และได้รับการต้อนรับจากกษัตริย์อีริคแห่งนอร์เวย์ ผู้ทรงยินดีต้อนรับศัตรูของกษัตริย์เดนมาร์ก พระองค์ได้พระราชทานป้อมคองเชลเลอใกล้ชายแดนเดนมาร์กให้แก่อันเดอร์เซน อันเดอร์เซนกลายเป็นโจรสลัดและยึดครองพื้นที่บริเวณชายฝั่งเดนมาร์กเป็นเวลาหลายปี กลุ่มผู้ถูกเนรเทศได้สร้างท่าเรือที่แซมเซอ เฮล์ม สโปรเกอและเฮลเกอเนส ไม่มีเรือใดๆ ปลอดภัย ไม่มีเมืองริมชายฝั่งใดๆ ปลอดภัยจากสติก อันเดอร์เซน ไวด์ การปล้นสะดมครั้งร้ายแรงที่สุดของเขาเกิดขึ้นในปีค.ศ. 1289 เมื่อเขาขึ้นฝั่งพร้อมกับกองทัพนอร์เวย์ขนาดเล็กที่เมืองสตับเบอเคอบิง เกาะฟาลสเตอร์ วิสเลาที่ 2 แห่งรือเงิน ผู้สำเร็จราชการเดนมาร์กได้ใช้กองเรือชาวเวนด์ขับไล่อันเดอร์เซนกลับไปยังนอร์เวย์ การกระทำของอันเดอร์เซนได้จุดประกายสงครามและความขัดแย้งระหว่างอาณาจักรนอร์ดิกที่ยืดเยื้อกว่าสี่ทศวรรษ
ในเวลาเดียวกันความขัดแย้งทางศาสนาได้เกิดขึ้นเนื่องจากเจนส์ กรันด์ อาร์กบิชอปแห่งลุนด์คนใหม่ผู้ทะเยอทะยาน ได้สนับสนุนพวกนอกกฎหมาย รวมถึงญาติพี่น้องของเขาแทนที่จะแสดงความจงรักภักดีต่อกษัตริย์ เมื่อเขาได้รับเลือกสู่ตำแหน่งโดยสมเด็จพระสันตะปาปา เขาก็รับปากต่อพระองค์ว่าจะสาบานตนจงรักภักดีต่อกษัตริย์ เขากล่าวว่า "มันไม่สำคัญหรอกว่ากษัตริย์เดนมาร์กจะเป็นดยุกวัลเดมาร์ ชาวยิว ชาวเติร์ก พวกนอกศาสนาหรือเป็นปีศาจ แต่ต้องไม่ใช่อีริคหรือคริสตอฟเฟอร์" บิชอปเจนส์ดำเนินแผนการไปไกลกว่านั้น เขามอบที่ดินของคริสตจักรที่ฮุนเดอฮัลด์แก่พวกกบฏที่ถูกเนรเทศเพื่อสร้างป้อมปราการและยังให้ความบันเทิงแก่พวกเขาด้วย กษัตริย์ทรงทนไม่ไหวทรงมีพระราชโองการให้จับกุมบิชอปเจนส์ในปีค.ศ. 1294 อาร์กบิชอปถูกส่งไปคุมขังล่ามโซ่โดยดยุกคริสตอฟเฟอร์ที่ "หอคอยมืด" ในซอบอร์ก หลังจากต้องทนกับสภาพเลวร้ายหลายเดือน กษัตริย์ทรงส่งคนไปตรวจสอบบิชอปเจนส์เพื่อดูว่าเขาจะสาบานจงรักภักดีอีกครั้งหรือไม่และต้องสัญญาว่าจะไม่แก้แค้นจากการถูกจองจำครั้งนี้ บิชอปตอบว่า "แทนที่ข้าจะยอมก้มหัวตามพระราชประสงค์ ข้ายอมให้กษัตริย์สับร่างข้าเป็นชิ้นๆ เสียยังดีกว่าที่จะยอมทำตามคำสั่งของพระองค์" หลังจากเขาถูกกักขังด้วยสภาพที่เลวร้ายเป็นเวลาสองปี บิชอปเจนส์สามารถหลบหนีได้ด้วยความช่วยเหลือของคนรับใช้ในครัว บิชอปเจนส์หลบหนีไปยังกรุงโรมเพื่อให้สันตะสำนักพิจารณาคดีของเขา สมเด็จพระสันตะปาปาทรงประกาศขับไล่กษัตริย์อีริคออกจากศาสนา ชาวเดนมาร์กทั้งหมดถูกคว่ำบาตรจนกว่าอาณาจักรจะจ่ายเงินชดเชยให้บิชอปเจนส์ กรันด์ 49,000 เหรียญ เดนมาร์กไม่สามารถหาเงินจำนวนดังกล่าวได้จึงต้องอยู่ภายใต้การคว่ำบาตรเป็นเวลาสี่ปี ในปีค.ศ. 1302 กษัตริย์อีริคทรงมีพระราชหัตถเลขาถึงสมเด็จพระสันตะปาปาเพื่อขอความเมตตาแก่พระองค์เองและราชอาณาจักรที่ปราศจากการรับศีลศักดิ์สิทธิ์เป็นเวลาหลายปี พระองค์สัญญาว่าจะทำทุกสิ่งที่สมเด็จพระสันตะปาปาดำรัสสั่ง กษัตริย์อีริคทรงถ่อมตนต่อหน้าสาธารณชน สมเด็จพระสันตะปาปาโบนิฟาซที่ 8 ทรงได้รับการเจรจาจากตัวแทนเดนมาร์กอย่างมาร์ตินแห่งดาเซีย พระองค์ยินดีที่จะลดค่าปรับลงถึง 80% จะมีการยกเลิกการคว่ำบาตรและการขับออกจากศาสนา และอาร์กบิชอปเจนส์ได้รับตำแหน่งจากสมเด็จพระสันตะปาปาอีกครั้ง โดยเขาไม่ต้องขึ้นตรงต่อกษัตริย์อีริค
กษัตริย์อีริคทรงรักในการประลองอย่างมาก และพระราชทรัพย์ก็หลั่งไหลออกจากท้องพระคลังเพราะการจัดงานบันเทิงของพระองค์ การประลองอัศวินครั้งหนึ่งที่ร็อสท็อค ไวน์ เหล้าน้ำผึ้งและเบียร์ มีให้เติมตลอดทั้งเดือนสำหรับทุกคนที่ต้องการดื่ม กษัตริย์ทรงจ่ายค่าบำรุงม้าและปศุสัตว์ทั้งหมดตลอดทั้งงานประลอง รวมถึงข้าวโอ๊ตกองเท่าภูเขาสำหรับแขกในงานทุกคน พระองค์ทรงสร้างระบบภาษีแบบใหม่และไม่ธรรมดาที่ขูดรีดทั้งชาวนาและขุนนางไปพร้อมๆ กัน เมื่อภาษีไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายของกษัตริย์ พระองค์ได้ยืมเงินจำนวนมากจากเหล่าขุนนางเยอรมัน รวมถึงการจำนองที่ดินของเดนมาร์กให้แก่พวกเขา กษัตริย์อีริคทรงยกทัพไปแสวงหาที่ดินใหม่ๆ ในเยอรมนีเพื่อจะกู้คืนความเป็นมหาอำนาจแห่งสแกนดิเนเวียของเดนมาร์กโดยผ่านการเป็นพันธมิตรกับเจ้านครเยอรมัน ได้แก่ ดยุกแห่งเมคเลนบูร์ก พระองค์พยายามเป็นเจ้าเหนือหัวของเมืองสันนิบาตฮันเซอหลายเมืองเพื่อต่อสู้กับบรันเดินบวร์คและรัฐอื่นๆ พระองค์ยังทรงแทรกแซงสวีเดนเพื่อสนับสนุนพระอนุชาของพระมเหสีในการสู้รบกับฝ่ายต่อต้านในปีค.ศ. 1305 และอีกครั้งในปีค.ศ. 1307 - 1309 ในขณะเดียวกันทรงสู้รบอยู่ในเยอรมนี พระองค์ทรงว่าจ้างทหารเยอรมันเพื่อพลิกสถานการณ์ด้วยเงิน
ในปีค.ศ. 1312 เกิดทุพภิกขภัยในเดนมาร์ก เมื่อกษัตริย์ทรงเรียกเก็บภาษีเช่นเดิม ชาวนาในเชลลันด์จึงก่อกบฏ กษัตริย์อีริคทรงปราบปรามกบฏอย่างโหดร้าย มีการแขวนคอชาวนาหลายร้อยคนรอบกรุงโคเปนเฮเกน ปีถัดมามีการประชุมสภาที่วีบอร์ก ชาวนาและขุนนางประกาศก่อบกบฏต่อกษัตริย์อย่างเปิดเผย ใครที่ไม่ยอมช่วยเหลือกบฏและยังสนับสนุนกษัตริย์ จะถูกจับแขวนคอที่คานบ้านของคนนั้นเอง กษัตริย์อีริคทรงปราบปรามกบฏด้วยกองกำลังทหารรับจ้างเยอรมัน ซึ่งกวาดล้างพวกกบฏไปไกลถึงราเนอส์ กษัตริย์ทรงสร้างป้อมปราการด้วยการใช้แรงงานทาสชาวนา ซึ่งเป็นบทลงโทษสำหรับพวกกบฏ ขุนนางที่เกี่ยวข้องต่างถูกเนรเทศหรือประหารชีวิต ทรัพย์สินถูกริบเข้าท้องพระคลัง มีการก่อสร้างฐานที่มั่นทั้งสี่ ได้แก่ ปราสาทบิกโฮล์มในฮอร์เซนส์ ปราสาทคาเลอในทางตอนเหนือของออร์ฮูส ปราสาทบอร์กโวลด์ในวีบอร์ก และปราสาทอูลสตรัปทางตะวันออกของสเตอร์ นีลส์ บร็อคถูกประหารด้วยโทษฐานที่ให้ที่ซ่อนแก่ราเนอ จ็อนเซน (ค.ศ. 1254-1294) ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้สมคบคิดลอบปลงพระชนม์พระราชบิดาของกษัตริย์อีริคที่ 6 ที่ฟินเดอรัป
ในปีค.ศ. 1313 กษัตริย์อีริคทรงยอมมอบทรัพย์สินของพระมหากษัตริย์ทั้งหมดในจัตแลนด์ตอนใต้แก่ดยุกเพื่อแลกกับเงินสด ในช่วงปีค.ศ. 1315 ถึง 1317 พืชผลไม่เจริญเติบโตอีกครั้ง ทำให้ไม่มีอะไรเหลือในการเก็บภาษี ท้องพระคลังว่างเปล่า ในปีค.ศ. 1317 กษัตริย์อีริคทรงจำนองเกาะฟึนทั้งหมดแก่เกอร์ฮาร์ดที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บูร์กและโยฮันน์ที่ 2 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-คีล เพื่อแลกกับอัศวิน 200 นาย ก่อนพระองค์จะสวรรคตพระองค์ยังจำนองสคาเนียแก่ขุนนางเยอรมันเพื่อหาเงินมาใช้จ่ายฟุ่มเฟือยต่อไป ความยิ่งใหญ่ของเดนมาร์กถูกทำลายลงครั้งสุดท้ายด้วยไฮน์ริชที่ 2 ลอร์ดแห่งเมคเลนบูร์กทำการยึดป้อมปราการเดนมาร์กที่ร็อสท็อค
เมื่อกษัตริย์อีริคสวรรคตในปีค.ศ. 1319 พระองค์ทรงสวรรคตหลังพระราชบุตร 14 พระองค์ เดนมาร์กกำลังล้มละลาย ผู้สืบบัลลังก์ต่อคือ พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 พระอนุชา ซึ่งปกครองเดนมาร์กในช่วงปีค.ศ. 1320 - 1326
การตัดสินกษัตริย์อีริคที่ 6.
ตามลักษณะแล้วกษัตริย์อีริคที่ 6 ทรงถือว่าเป็นหนึ่งในบุคคลเพียงไม่กี่คนที่โดดเด่นในยุคนั้น เนื่องจากทรงพยายามกอบกู้ดินแดนที่ห่างไกลของอาณาจักรเดนมาร์ก พระองค์ได้รับการยกย่องในวรรณกรรมสมัยโรแมนติกของเดนมาร์ก อย่างไรก็ตามในปัจจุบันมีการมองว่านโยบายของพระองค์เป็นจุดเริ่มต้นของการล่มสลายของจักรวรรดิเดนมาร์กในบอลติกและยุโรปเหนือที่จะเกิดขึ้นในยุคต่อไป
พระสมัญญาของกษัตริย์อีริคที่ 6 ได้รับการกล่าวถึงอย่างมาก คำอธิบายที่เป็นที่นิยมคือเป็นคำย่อของคติพจน์ของรัชกาลของพระองค์ (“ved alle hellige mænd” แปลว่า all holy "men" หรือ เหล่าบุรุษผู้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งมวล) และมีการอธิบายสมัญญาภาษาเดนมาร์กโบราณว่า "เม็นเว็ด" (“menvett” แปลว่า bird of ill omen หรือ นกแห่งลางร้าย)
พระองค์อภิเษกสมรสในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1296 กับเจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์ก มักนุสด็อทเทอร์แห่งสวีเดน พระราชธิดาในพระเจ้ามักนุสที่ 3 แห่งสวีเดน และเป็นพระเชษฐภคินีในพระเจ้าบีร์เยอแห่งสวีเดน ทั้งสองพระองค์มีพระราชโอรส 8 พระองค์ ซึ่งสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ พระราชินีทรงแท้งพระบุตร 6 ครั้ง แม้ว่าบางแหล่งข้อมูลกล่าวว่าทรงแท้งพระบุตรในช่วงระหว่าง 8 - 14 ครั้ง การทรงพระครรภ์หลายครั้งนำมาซึ่งการแท้ง หรือมีพระประสูติกาลแต่พระบุตรสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ พระโอรสที่มีบันทึกไว้ได้แก่
มีบางหลักฐานระบุว่ากษัตริย์อีริคที่ 6 ทรงมีพระโอรสนอกสมรส คือ อีริค สจาลันด์สฟาร์ (ราวค.ศ. 1300 - 1364) ที่โอเรบีการ์ดในเกาะเชลลันด์ ซึ่งศพของเขาถูกฝังที่มหาวิหารรอสคิลด์พร้อมมงกุฎ แต่บางหลักฐานอ้างว่านั้นเป็นพระโอรสของพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
วัดป่ายาง (อำเภอบ้านธิ)
วัดป่ายาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยยาบ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน มีเนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 51 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 50 ตารางวา
วัดป่ายาง เดิมมีชื่อว่า วัดสันพระเจ้าแดง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2405 ตามประวัติวัดแจ้งว่าเดิมเป็นที่วัดร้าง ต่อมามีชาวบ้านมาอาศัยอยู่มากขึ้น จึงร่วมใจกันสร้างวัด โดยในขั้นแรกได้สร้างวิหารก่อน จากนั้นจึงได้มีการอาราธนาพระพุทธรูปองค์หนึ่งซึ่งทาชาดสีแดงมาเป็นพระประธานในวิหาร จึงให้ชื่อวัดว่า "วัดสันพระเจ้าแดง" ในเวลาต่อมามีชาวบ้านเพิ่มขึ้นอีกหลายหลังคาเรือน ประกอบกับบริเวณหมู่บ้านมีต้นยางขึ้นหนาแน่น จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดจากเดิมมาเป็น "วัดป่ายาง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2481 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 50 เมตร ยาว 60 เมตร
วัดเริ่มเป็นที่รู้จักกันในวงกว้างในยุคสมัยของพระครูอุดมขันติธรรม (ครูบาขันแก้ว) เป็นเจ้าอาวาส (พ.ศ. 2464–2526) ภายหลังจากสิ้นครูบาขันแก้ว วัดป่ายางได้ตกอยู่ในสภาพทรุดโทรม จวบจนครูบากฤษดา สุเมโธ เข้ามารักษาการแทนเจ้าอาวาสในปี พ.ศ. 2539 ท่านจึงเริ่มปรับปรุงและพัฒนาวัดเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้
อุโบสถหลังปัจจุบัน กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในอุโบสถมีพระประธานศิลปะเชียงแสน พระนามว่า "พระเจ้าแดง" ขนาดหน้าตักกว้าง 7 ศอก ลงรักปิดทองทั้งองค์ วิหารพระปัจเจกโพธิกว้าง 3 เมตร ยาว 3 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปเทวดาและพระสงฆ์น้อมโมทนาคุณของพระปัจเจกพุทธเจ้า วิหารพระอุปคุตกว้าง 4 เมตร ยาว 6 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังจำลองสถานที่ใต้ท้องทะเล ซึ่งมีความเชื่อกันว่าสถานที่จำพรรษาของท่านนั้นอยู่ในปราสาทแก้ว กลางมหาสมุทร
เจดีย์พระธาตุโมลีศรีหริภุญชัยกว้างด้านละ 4 ศอก มีความสูง 12 เมตร ด้านบนเจดีย์ในส่วนของระฆังคว่ำบรรจุพระธาตุของพระพุทธเจ้า และพระอรหันต์สาวกเพิ่มจากเดิมเข้าไปด้วย วิหารพระพุทธไสยาสน์กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง
นักรบสายป่วน ออกปฏิบัติกวน!
นักรบสายป่วน ออกปฏิบัติกวน!  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยนัตสึเมะ อากัตสึกิ และวาดภาพโดยคาเคา แลนทานัม สำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือคาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ปัจจุบันจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะวาดโดยมาซาอากิ คิอาสะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอมิกอะไลฟ์รายเดือน" นิตยสารการ์ตูนแนว"เซเน็ง"ของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 ได้รับการรวบรวมเป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโคบง") แล้ว 5 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ เจซีสตาฟ เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 4 เมษายนถึง 20 มิถุนายน พ.ศ. 2564
ไลต์โนเวลเล่มแรกตีพิมพ์ตจำหน่ายในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 โดยสำนักพิมพ์คาโดกาวะ โชเต็งในเครือหนังสือคาโดกาวะ สนีกเกอร์ บุงโกะ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 5 ไลต์โนเวลฉบับภาษาไทยตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์
มังงะดัดแปลงวาดโดยมาซากิ คิอาซะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอมิกอะไลฟ์รายสัปดาห์"ของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 ได้รับการรวบรวมเป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 6
ระหว่างการส่งผ่านสัญญาณต่อเนื่องสดฉลองครบรอบหนึ่งปีของเว็บไซต์ไลต์โนเวล"คิมิราโนะ"ของคาโดกาวะ ได้มีการประกาศว่าเรื่อง"นักรบสายป่วน ออกปฏิบัติกวน!"จะได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์ ซีรีส์อนิเมะสร้างโดยสตดิโอเจซีสตาฟและมีกำหนดออกาอากาศในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2564 ทางช่อง AT-X, Tokyo MX, KBS Kyoto, SUN และ BS-NTV กำกับโดยฮิโรอากิ อากางิ เขียนบทโดยยูกิเอะ ซูงาวาระ ออกแบบตัวละครโดยโซตะ ซูวะ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดยมาซาโตะ โคดะ ฟันนิเมชันร่วมในการผลิตซีรีส์อนิเมะและเผยแพร่ทางเว็บไซต์ในอเมริกาเหนือและบริติชไอลส์ ในยุโรปผ่าน Wakanim และในออสเตรเลีบและนิวซีแลนด์ผ่าน AnimeLab. มิวส์ คอมมิวนิเคชันถือครองลิขสิทธิ์เผยแพร่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ เผยแพร่ทางช่องยูทูบของมิวส์เอเชีย มิวส์ไทยแลนด์ และปีลีปีลี มิกุ อิโตร้องเพลงเปิดเชื่อเพลงว่า "No.6" ส่วนมิยุ โทมิตะ, ซายากะ คิกูจิ, นัตสึมิ มูรากามิ และมินามิ ทากาฮาชิ ร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Home Sweet Home"
ฮิโรยูกิ ซากาโมโตะ
ฮิโรยูกิ ซากาโมโตะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น อดีตแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เป็นนักมวยที่มีโอกาสชิงแชมป์โลกร​ุ่นไลท์เวทถึง 4 ครั้ง แต่ไม่เคยประสบความสำเร็จแม้แต่ครั้งเดียว
วันนักบุญแพทริก
วันนักบุญแพทริก  เป็นการเฉลิมฉลองทางศาสนาที่จัดขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม ซึ่งเป็นวันถึงแก่กรรมของนักบุญแพทริก  นักบุญองค์อุปถัมภ์ที่สำคัญที่สุดของไอร์แลนด์