pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ลายงานหินสมัยแรกเป็นลวดลายง่าย ๆ เป็นหน้าต่างเดี่ยว แต่เมื่อมาถึงสมัยกอทิกตอนต้นวิวัฒนาการของสถาปัตยกรรมก็ทำให้สามารถสร้าหน้าต่างได้กว้างและสูงขึ้น จากหน้าต่างเดี่ยวก็กลายมาเป็นหน้าต่างคู่หรือสามที่ตอนบนเป็นโค้งแหลมเช่นที่มหาวิหารซัวซง ที่ต่อมาวิวัฒนการเป็นลวดลายอันซับซ้อนขึ้นเช่นที่เห็นบนหน้าต่างกุหลาบของมหาวิหารสทราซบูร์
ลายซี่หิน
Traceries
วิกิลิงก์
เครื่องยอด (แก้ความกำกวม)
เครื่องยอด อาจจะหมายถึง
งุ้มใบไม้  คือสิ่งตกแต่งของสิ่งก่อสร้างของคริสต์ศาสนสถานที่เป็นมีลักษณะงอหรือเป็นทรงตะขอที่นิยมกันในสถาปัตยกรรมกอธิค ที่ใช้ในการแกะสลักใบไม้ หรือ ดอกไม้ตูมหรือบาน ที่นำมาประดับเป็นช่วงๆ บนแนวลาดของยอดแหลม, เครื่องยอด, จุลหอ และ Wimperg
เมื่อใช้ในการตกแต่งหัวเสาก็จะเรียกว่า “หัวเสางุ้มใบไม้” (Crocket capital) นอกจากนั้นองค์ประกอบนี้ก็ยังใช้ในการตกแต่งเฟอร์นิเจอร์ และ งานโลหะของศิลปะกอธิคด้วย
คำว่า “Crocket” แผลงมาจากภาษาฝรั่งเศสว่า “Croc” ที่แปลว่า “ขอ” เพราะเป็นลวดลายตกแต่งที่มีลักษณะคล้ายส่วนหัวของคทานักบวช (Crosier)
Choir screens
การ์เนต
คลองไทย
คลองไทย (หรือในอดีตรู้จักกันในนาม คลองกระ หรือ คลองคอคอดกระ) หมายถึง แผนการก่อสร้างคลองขนาดใหญ่ซึ่งตัดผ่านภาคใต้ของประเทศไทย เพื่อสนับสนุนการขนส่งภายในพื้นที่ เพื่อเชื่อมทะเลอันดามันกับอ่าวไทย
คลองนี้จะเป็นทางเลือกในการสัญจรผ่านช่องแคบมะละกาและทำให้การขนส่งน้ำมันไปญี่ปุ่นและจีนสั้นลง 1,200 กิโลเมตร จีนจัดให้มันเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางสายไหมทางน้ำในคริสต์ศตวรรษที่ 21 คลองตามแบบแผนนำเสนอใน ค.ศ. 2015 มีความยาว 102 กิโลเมตร กว้าง 400 เมตร และลึก 25 เมตร โดยมีการหารือและสำรวจแผนงานคลองหลายครั้ง ต้นทุน ความกังวลด้านสิ่งแวดล้อม และข้อกังวลด้านภูมิรัฐศาสตร์ได้รับการชั่งน้ำหนักเทียบกับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจและกลยุทธ์ที่อาจเกิดขึ้น
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 นายกรัฐมนตรีไทย ประยุทธ์ จันทร์โอชา ประกาศว่าคลองนี้ไม่ใช่สิ่งสำคัญของรัฐบาล อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2020 สภาผู้แทนราษฎรไทยยอมรับที่จะจัดตั้งคณะกรรมการเพื่อศึกษาโครงการคลองไทยภายใน 120 วัน
แนวคิดการก่อสร้างคลองสามารถติดตามได้จนถึง ค.ศ. 1677 สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ผู้ทรงตรัสถามวิศวกรชาวฝรั่งเศส de Lamar เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของการสร้างทางน้ำตัดผ่านคอคอดกระ เพื่อเชื่อมต่อสงขลากับมะริด (ปัจจุบันอยู่ในประเทศพม่า) แต่วิทยาการสมัยนั้นยังไม่มีความเจริญก้าวหน้าพอ
ใน ค.ศ. 1793 แนวคิดดังกล่าวถูกรื้อฟื้นโดยพระอนุชาของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ซึ่งได้เสนอให้มีการก่อสร้างเพื่อป้องกันชายฝั่งด้านตะวันตกจากเรือรบของต่างชาติ ภายหลังพม่าตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษในปี ค.ศ. 1863 ได้มีการสำรวจพื้นที่ดังกล่าว แต่ก็พบว่าไม่สามารถก่อสร้างได้ ในปี ค.ศ. 1882 แฟร์ดีน็อง เดอ แลแซ็ปส์ วิศวกรผู้สร้างคลองสุเอซ ได้มาเยี่ยมชมพื้นที่ดังกล่าว แต่ไม่ได้รับพระราชทานอนุญาตจากพระมหากษัตริย์ไทยในการสำรวจเชิงลึก ในปี ค.ศ. 1897 สยามและจักรวรรดิอังกฤษตกลงที่จะไม่มีการก่อสร้างคลองในบริเวณดังกล่าว เพื่อปกป้องการควบคุมการค้าอย่างเบ็ดเสร็จของท่าเรือสิงคโปร์
คลองกระ
คลองคอคอดกระ
แกบโบเรย์ ซิดิเบ
แกบโบเรย์ ซิดิเบ (Gabourey Sidibe) เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ที่มีผลงานการแสดงเปิดตัวในภาพยนตร์ปี 2009 เรื่อง "" ซึ่งจากบทบาทนี้ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขา นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
รัฐมิรันดา
มิรันดา  เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา ถือเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 2 ของรัฐในเวเนซุเอลา ตามหลังรัฐซูเลีย โดยในปี 2008 มีประชากรอยู่ราว 2,857,943 คน และยังมีดัชนีการพัฒนามนุษย์มากที่สุดในการสำรวจของสถาบันสถิติแห่งชาติเวเนซุเอลา รัฐมิรันดามีความสำคัญ เป็นจุดศูนย์กลางของการเมือง เศรษฐกิจ วัฒนธรรมและธุรกิจ รัฐมิรันดามีพื้นที่ครอบคลุม 7,950 ตร.กม. เมืองหลวงของรัฐชื่อ โลสเตเกส
เฉลิมกรุงอวอร์ด
เฉลิมกรุงอวอร์ด เป็นรางวัลเชิดชูผลงานด้านดนตรีทั้งในประเทศและต่างประเทศ จัดโดยสมาชิกเว็บไซต์ พันทิปดอตคอม โต๊ะเฉลิมกรุง ริเริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2553 เพื่อมอบรางวัลให้กับผลงานดนตรี โดยแบ่งการมอบรางวัลเป็น 3 หมวด ได้แก่ หมวดเพลงไทยสากล เพลงสากลตะวันตก และเพลงเอเชีย โดยขั้นตอนการเสนอชื่อผู้เข้าชิง และการตัดสินผู้ชนะรางวัลสาขาต่างๆ ได้จากการออกเสียงของผู้มีสิทธิ์ ได้แก่ สมาชิกทางการของเว็บไซต์ (แบบมีอมยิ้ม)
ผลรางวัลเฉลิมกรุงอวร์ด ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2552.
หมวดเพลงไทยสากล.
อัลบั้มเพลงแห่งปี.
ผู้ชนะ
ผู้เข้าชิงอื่นๆ
เพลงแห่งปี.
เพลงในการบันทึกเสียงแห่งปี.
ศิลปินชายแห่งปี.
ศิลปินหญิงแห่งปี.
กลุ่มนักร้องแห่งปี.
วงดนตรีแห่งปี.
ศิลปินหน้าใหม่แห่งปี.
มิวสิกวิดีโอแห่งปี.
บรรจุภัณฑ์อัลบั้มแห่งปี.
หมวดเพลงสากล.
กลุ่มศิลปินแห่งปี.
หมวดเพลงเอเชีย.
หมวดทั่วไป.
คอนเสิร์ตแห่งปี.
เพลงเพื่อสังคมแห่งปี.
ละครเวทีแห่งปี.
เหตุการณ์แห่งปี.
แรยอน็อง
แรยอน็อง  เป็นคำที่ใช้ในการบรรยายลักษณะสถาปัตยกรรมกอทิกแบบฝรั่งเศสที่รุ่งเรืองระหว่างกลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14
แรยอน็องเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่วิวัฒนาการมาจากสถาปัตยกรรมกอทิกตอนกลาง แรยอน็องเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่หันความสนใจจากสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่และความกว้างใหญ่ของสิ่งก่อสร้างเช่นมหาวิหารชาทร์ หรือทางเดินกลางของมหาวิหารนอเทรอดามแห่งอาเมียงมาเป็นการคำนึงถึงผิวสองมิติของสิ่งก่อสร้าง และการตกแต่งด้วยลวดลายที่ซ้ำซ้อนที่มีขนาดต่าง ๆ กัน หลังจากกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 แรยอน็องก็ค่อยวิวัฒนาการไปเป็นสถาปัตยกรรมกอทิกตอนปลายและสถาปัตยกรรมกอทิกวิจิตร และดังกล่าวแล้วว่าการเปลี่ยนแปลงจากสมัยหนึ่งไปอีกสมัยหนึ่งมิได้เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ชัดแจ้ง
คำว่า “Rayonnant” มาจากความพยายามของนักประวัติศาสตร์ศิลป์ฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 19 (โดยเฉพาะอ็องรี ฟอซีลง และแฟร์ดินานด์ เดอ ลาสเตย์รี) ที่พยายามจัดลักษณะสถาปัตยกรรมกอทิกโดยใช้ลักษณะซี่หน้าต่างเป็นหลัก แม้ว่าในปัจจุบันจะถือกันว่าเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องในการใช้ในการจัดกลุ่ม แต่คำนี้ก็ยังคงใช้กันอยู่ (แรยอน็องและกอทิกวิจิตรยังเป็นคำที่ใช้กันอย่างแพร่หลายโดยนักประวัติศาสตร์ศิลป์ แม้ว่าคำเช่น “Lancet Gothic” จะเปลี่ยนไปเป็น “กอทิกตอนกลาง” แล้วก็ตาม) อ็องรี ฟอซีลงและนักประวัติศาสตร์ศิลป์ผู้อื่นใช้คำว่า “Rayonnant” (จากภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่า “เปล่งรัศมี”) โดยเฉพาะเพื่อบรรยายถึงลักษณะที่กระจายออกไปจากศูนย์กลางของหน้าต่างกุหลาบที่เป็นงานที่นิยมทำกันอย่างแพร่หลายในยุคนี้ (แหล่งข้อมูลบางแหล่งกล่าวว่ามาจากคำว่าชาเปลดาวกระจายที่กระจายออกไปจากมุขโค้งด้านสกัดของตัวคริสต์ศาสนสถาน แต่ลักษณะที่ว่านี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับสถาปัตยกรรมของยุคนี้ และเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่เป็นมาตรฐานของสถาปัตยกรรมของแผ่นดินใหญ่ยุโรปมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์เช่นที่แอบบีคลูนี และ มหาวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลา)
ที่มาและวิวัฒนาการ.
แม้ว่าองค์ประกอบของลักษณะใหม่จะพบในแอบบีซิสเตอร์เชียนแอบบีรัวโยมง (เริ่มสร้าง ค.ศ. 1228, ปัจจุบันถูกทำลายไปเกือบหมด) แต่ขั้นตอนที่สำคัญของการวิวัฒนาการมาเป็นสถาปัตยกรรมแรยอน็องอยู่ที่แอบบีแซงต์นิเคส์ (St Nicaise) ที่เมืองแร็งส์ (เริ่มสร้าง ค.ศ. 1231) แม้ว่าตัววัดจะถูกทำลายไปเกือบหมดระหว่าการปฏิวัติฝรั่งเศส แต่ด้านหน้าก็เป็นที่รู้จักกันดีจากภาพพิมพ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 18 สถาปนิกอูกส์ เดอ ลิแบร์ฌิเอร์ (Hugues de Libergier) ใช้ศัพท์ที่มีอยู่ขององค์ประกอบต่างของสถาปัตยกรรมกอทิกในการบรรยายความงามทางทัศนะใหม่ที่ว่านี้ แต่องค์ประกอบที่มีอิทธิพลที่สุดคือด้านหน้าด้านตะวันตก ที่เป็นซุ้มโค้งจั่วแหลมสามซุ้มตกแต่งด้วยงุ้มใบไม้ (Crocket) และลายงานหินทั้งเปิดและปิดสลับกับยอดแหลมเพรียว
ด้านหน้าด้านตะวันตกแทนที่จะเป็นการแบ่งสามแนวนอนหรือแนวตั้งที่เห็นได้ชัด งานของลิแบร์ฌิเอร์จะมีลักษณะเหมือนฉาก ซึ่งอาจจะเป็นได้ว่าเป็นอิทธิพลมากจากฉากกางเขนก็เป็นได้ และขนาดก็จะย่อส่วนลงมาให้เหมาะกับมนุษย์เดินดินมากกว่าที่เป็นงานมหึมาเหมือนทางเข้าถ้ำใหญ่ของมหาวิหารนอเทรอดามแห่งแร็งส์ องค์ประกอบสองสามอย่างของด้านหน้าของแอบบีแซงต์นิเคส์ที่นำไปใช้โดยสถาปนิกอื่นก็มองเห็นได้เช่นที่ใช้ในการสร้างประตูทางเข้าด้านเหนือของแขนกางเขนมหาวิหารนอเทรอ-ดามแห่งปารีสและรอบขอบคันของหลังคาที่วิหารแซ็งต์-ชาแปล
ลักษณะทั่วไปของสถาปัตยกรรมแรยอน็อง.
ขณะที่สถาปัตยกรรมกอทิกไม่ว่าจะในสมัยใดจะคำนึงถึงระดับแสงและความดูเบาของโครงสร้าง สถาปัตยกรรมแรยอน็องเน้นองค์ประกอบของทั้งสองแนวคิดนี้อย่างเต็มที่ ผนังได้รับการปรุให้เป็นหน้าต่างมากกว่าสมัยใดเช่นที่เห็นได้บนผนังของวิหารแซ็งต์-ชาแปลในปารีส และ สิ่งก่อสร้างด้านนอกก็มีลักษณะคล้ายฉากลูกไม้เพื่อพรางความหนาหนักของผนังหรือกำแพงหรือครีบยันที่ต้องรับน้ำหนักของสิ่งก่อสร้าง เช่นที่เห็นได้ที่มหาวิหารนอเทรอดามแห่งสทราซบูร์ในฝรั่งเศส และวัดเซนต์เออร์บันแห่งทรัว)
นอกจากจะขยายขนาดของหน้าต่างให้กว้างใหญ่ขึ้นแล้ว สมัยสถาปัตยกรรมแรยอน็องตรงกันกับการวิวัฒนาการของหน้าต่างแผง ที่แผงกลางจะมีหน้าต่างกระจกที่ตกแต่งอย่างบรรเจิดด้วยกระจกสีต่าง ๆ ตั้งอยู่ตอนบนและตอนล่างของแผงหน้าต่างที่ทำด้วยกระจกใสหรือเอกรงค์ ที่ทำให้แสงส่องเข้ามาในตัวอาคารมากขึ้น
แม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงการออกแบบหน้าต่างของสถาปัตยกรรมแรยอน็อง แต่อันที่จริงแล้วก็เป็นหันเหลักษณะพื้นฐานของความงดงามตามปกติ หัวใจสำคัญของการเปลี่ยนแปลงหน้าต่างคือลักษณะลายงานหิน จากการใช้ “plate-tracery” (ที่ดูเหมือนหน้าต่างจะถูกเจาะโดยตรงบนแผ่นหินแบน) เป็นการใช้ “bar-tracery” (ที่ดูเหมือนส่วนที่เป็นหินที่แยกแผงกระจกภายในหน้าต่างสร้างจากแถบหินสลักโค้งที่ทั้งด้านนอกและด้านในของแถบเกลาจนมน) “bar-tracery” อาจจะใช้เป็นครั้งแรกกับหน้าต่างของมหาวิหารนอเทรอดามแห่งแร็งส์ หลังจากนั้นก็เผยแพร่อย่างรวดเร็วไปทั่วยุโรป นอกจากจะเป็นวิธีการก่อสร้างหน้าต่างที่มีประสิทธิภาพและมีความยืดหยุ่นแล้ว “bar-tracery” ก็ยังเป็นการปูทางไปสู่การวิวัฒนาการการสร้าง “blind tracery” (ลายงานหินบอด) ที่ใช้ในการตกแต่งผนังที่เดิมเป็นเพียงผนังที่เกลี้ยง ๆ และ “open tracery” (ลายงานหินโปร่ง) ที่มักจะใช้ลวดลายเดียวกันกับหน้าต่างจริงที่ติดกัน
วิวัฒนาการสุดท้ายของสถาปัตยกรรมแรยอน็องในฝรั่งเศสคือการตกแต่งระเบียงแนบ ตามปกติแล้วระเบียงแนบของสถาปัตยกรรมของมหาวิหารกอทิกตอนต้นและตอนกลาง จะเป็นระเบียงมืดยาวที่อาจจะมีระเบียงทางเดินแคบ ๆ แนบกับผนัง ที่แยกระหว่างซุ้มโค้งชั้นล่างกับหน้าต่างชั้นบน แม้ว่าระเบียงแนบจะทำให้สิ่งก่อสร้างมืดลงแต่ก็เป็นองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมที่จำเป็นที่จะต้องมีเพื่อใช้รับน้ำหนักของเพดางที่โค้งลงมายังช่องทางเดินข้างและคูหาสวดมนต์ที่ยื่นออกมาขนาบสองข้างช่องทางเดินข้าง
การแก้ปัญหาของสถาปัตยกรรมแรยอน็องคือการใช้หลังคาสองชั้นเหนือช่องทางเดินข้างที่ซ่อนรางน้ำฝนไว้ข้างใต้ ที่เป็นการแก้ปัญหาที่ได้ผลเป็นอย่างดีที่ใช้กับทางเดินกลางของมหาวิหารแซ็งเดอนีในคริสต์ทศวรรษ การใช้วิธีนี้สามารถทำให้สร้างหน้าต่างกระจกบนผนังนอกของระเบียงแนบ และผนังในก็ทำเป็นเพียงซี่หินบาง ๆ นอกจากนั้นสถาปนิกก็ยังเริ่มเน้นการเชื่อมต่อระหว่างระเบียงแนบกับหน้าต่างชั้นบนโดยการยืดซี่หินจากตอนบนของหน้าต่างชั้นบนเรื่อยลงมายัง “ลายงานหินบอด” ของระเบียงแนบ ต่อลงมายังตอนบนของซุ้มโค้งชั้นล่าง
อิทธิพลของสถาปัตยกรรมแรยอน็อง.
องค์ประกอบสำคัญของสถาปัตยกรรมแรยอน็องได้รับการผสานเข้าไปใช้กับสถาปัตยกรรมอังกฤษในการแอบบีเวสต์มินสเตอร์ใหม่โดยสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ผู้ทรงมีโอกาสเข้าร่วมในการสถาปนาวิหารแซงต์-ชาแปลของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส ลักษณะสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานของแอบบีเวสต์มินสเตอร์ (ซึ่งมีความสำคัญต่อการวิวัฒนาการของสถาปัตยกรรมกอทิกวิจิตรของอังกฤษ) เป็นลักษณะที่นักประวัติศาสตร์ศิลป์เรียกว่า “สถาปัตยกรรมฝรั่งเศสเชิงอังกฤษ” นอกจากนั้นสถาปัตยกรรมแรยอน็องก็ยังมีอิทธิพลต่อจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เช่นที่เห็นในการก่อสร้างมหาวิหารนอเทรอดามแห่งสทราซบูร์, มหาวิหารโคโลญ และมหาวิหารปราก
ลักษณะการตกแต่งต่าง ๆ ของสถาปัตยกรรมแรยอน็อง (“bar-tracery”, ลายหินบอดและลายหินโปร่ง, จั่ว และจุลหอ) อาจจะใช้ในการตกแต่งขนาดที่ย่อส่วนลงมามาก ทั่งในการเป็นสิ่งตกแต่งของสถาปัตยกรรมที่มีขนาดเล็ก หรือลวดลายตกแต่งของอนุสรณ์ผู้ตาย, ศาล, บนแท่นเทศน์ และอื่น ๆ หรือสิ่งของที่เคลื่อนที่ได้เช่นการตกแต่งหีบมงคลวัตถุ, เครื่องมือประกอบคริสต์ศาสนพิธี, บานพับภาพ และอื่น ๆ ความยืดหยุ่นและการเคลื่อนที่ได้อาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่ศิลปะและสถาปัตยกรรมแรยอน็องเผยแพร่ไปทั่วยุโรปในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 และต้นคริสต์ศตวรรษ 14
การวิวัฒนาการจากแรยอน็องไปเป็นสถาปัตยกรรมกอทิกวิจิตร หรือ “สถาปัตยกรรมกอทิกเพลิง” (Flamboyant Gothic) เป็นกระบวนการที่ค่อยเป็นค่อยไปทางรูปทรง ที่เปลี่ยนไปใช้ลายงานหินลักษณะใหม่ที่มาจากโค้งตัว “S” (โค้งลักษณะนี้ดูคล้ายเปลวเพลิงที่ทำให้กลายมาเป็นชื่อของสมัย “Flamboyant”) ท่ามกล่างความยุ่งเหยิงของสงครามร้อยปีและวิกฤติการณ์ต่าง ๆ ในยุโรประหว่างคริสต์ศตวรรษ 14 ก็มีการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่กันไม่กี่แห่ง และองค์ประกอบของแรยอน็องก็ยังคงใช้กันต่อมาอีกร้อยปี
Rayonnant
เรยงนองต์
สถาปัตยกรรมกอธิคเรยงนองต์
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส หรือ มอนูว์ม็องอิสตอริก  คือกระบวนการของรัฐในประเทศฝรั่งเศสในการจัดเครือข่ายสิ่งที่ควรได้รับการพิทักษ์ในฐานะที่เป็นมรดกทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ที่รวมทั้งสิ่งก่อสร้าง, ส่วนใดส่วนหนึ่งของสิ่งก่อสร้าง, กลุ่มสิ่งก่อสร้าง, หรืออาจจะเป็นประชาคมทั้งประชาคม, สวน, สะพาน หรือ โครงสร้างอื่น ๆ เพราะความสำคัญทางประวัติศาสตร์ และ สถาปัตยกรรม สิ่งที่ได้รับฐานะเป็น “อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์" อาจจะเป็นได้ทั้งสิ่งที่เป็นของรัฐหรือเอกชนก็ได้
ตัวอย่างของสิ่งก่อสร้างที่มีฐานะเป็น “อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์" ก็รวมทั้งหอไอเฟล, พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ และ โรงอุปรากรปาแลการ์นีเย และแอบบี หรือ คริสต์ศาสนสถาน ที่รวมทั้งมหาวิหารเช่นมหาวิหารโนเทรอดามแห่งปารีส หรือพระราชวัง, วัง หรือ คฤหาสน์ เช่น ปราสาทและวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์ หลายแห่ง
สิ่งก่อสร้างบางหลังก็อาจจะได้รับฐานะเฉพาะภายนอก หรือ เฉพาะภายใน หรือทั้งภายนอกและภายใน ขณะที่สิ่งก่อสร้างบางหลังอาจจะได้รับฐานะเฉพาะการตกแต่ง, เฟอร์นิเจอร์, ห้องเพียงห้องเดียว หรือ แม้แต่เพียงบันได ว่ามีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ตัวอย่างของสิ่งก่อสร้างที่ได้รับฐานะเพราะการตกแต่งก็ได้แก่ "Deux Garcons" ในแอ็กซ็องพรอว็องส์ที่ผู้อุปถัมภ์รวมทั้งอาลฟงส์ เดอ ลามาร์ตีน, เอมีล ซอลา และปอล เซซาน หรือสิ่งก่อสร้างบางหลังก็อาจจะได้รับฐานะเพราะความเกี่ยวข้องกับบุคคลสำคัญ เช่น ตึก Auberge Ravoux ที่โอแวร์ซูว์รวซ เพราะเป็นสถานที่จิตรกรฟินเซนต์ ฟัน โคคใช้เวลาส่วนใหญ่ในบั้นปลายที่นั่น
การระบุความสำคัญของสิ่งก่อสร้างมีรากฐานมาจากการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อรัฐบาลแต่งตั้งให้อเล็กซองเดรอ เลอนัวร์มีความรับผิดชอบในการระบุและพิทักษ์โครงสร้างที่มีความสำคัญ การจัดแบ่งประเภทจัดทำขึ้นเป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยนักเขียนพรอสแพร์ เมอริมี ผู้เป็นผู้ตรวจการทั่วไปของอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1851 เมอริมีก็ริเริ่มโครงการบันทึกสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์ของฝรั่งเศส (Missions Héliographiques) เพื่อทำการบันทึกสิ่งก่อสร้างที่เป็นสถาปัตยกรรมยุคกลางของฝรั่งเศส
Monument historique
โมนิวมองต์อีสโตรีค
อนุสาวรีย์ประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
คัมทูเกตเตอร์
"คัมทูเกตเตอร์"  เป็นเพลงของวงเดอะบีตเทิลส์ ประพันธ์โดยจอห์น เลนนอนเป็นส่วนใหญ่ และมีเครดิตผู้แต่งว่า เลนนอน-แม็กคาร์ตนีย์ เพลงนี้เป็นเพลงเปิดตัวในอัลบั้มของเดอะบีตเทิลส์ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1969 ที่ชื่อชุด "Abbey Road" หลังจากนั้น 1 เดือนจึงออกเป็นซิงเกิลหน้าเอคู่ กับเพลง "ซัมติง" เป็นซิงเกิลที่ 21 ในสหราชอาณาจักรและซิงเกิ้ลที่ 26 ในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้ติดอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา และสูงสุดอันดับ 4 ในสหราชอาณาจักร
เชอร์ลีย์ บาสซีย์
คุณหญิงเชอร์ลีย์ เวโรนิกา บาสซีย์, สมาชิกทวีติยาภรณ์เครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิบริเตน  เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1937 ในคาร์ดิฟ เวลส์ เป็นนักร้องชาวเวลส์ ที่มีชื่อเสียงในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 และประสบความสำเร็จต่อเนื่องในอาชีพของเธอหลังจากนั้นทั่วโลก. เธอเป็นที่รู้จักจากผลงานเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องเจมส์ บอนด์ ตอน "Goldfinger" (1964), "Diamonds Are Forever" (1971), และ "Moonraker" (1979) ผลงานยอดขายของเธอมีราว 135 ล้านชุดทั่วโลก กับเพลงฮิต 35 เพลงบนชาร์ตยูเคซิงเกิ้ลส์ชาร์ต กับ 37 อัลบั้มที่ติดชาร์ตยูเคอัลบั้มชาร์ต เธอยังคงอยู่ในตำแหน่งศิลปินหญิงอังกฤษที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาล และเป็นศิลปินที่มีซิงเกิ้ลติดท็อป 40 ยืนยาวนานที่สุด (50 ปี)
เชอร์ลีย์ บาสเซย์
เอเชียนอินดอร์เกมส์ 2005
เอเชียนเกมส์อินดอร์เกมส์ 2005 เป็นการจัดกีฬาเอเชียนอินดอร์เกมส์ครั้งที่แรก จัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 12 พฤศจิกายน - 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยมีประเทศเข้าร่วมแข่งขัน 37 ประเทศ และ มีกีฬาแข่งขันทั้งหมด 9 ชนิด
ตราสัญลักษณ์ของการแข่งขัน เป็นสิ่งสำคัญที่มีความสำคัญที่สุดในระบบเอกลักษณ์ ออกแบบเป็นรูป แบบตัวอักษรภาษาอังกฤษ“A” สื่อความหมายถึง เอเชีย, เอเชี่ยน และเอเชี่ยนอินดอร์เกมส์ (Asia, Asian, Asian Indoor Games) ตัวอักษรถูกเขียนเป็นรูปหลังคาทรงจั่วแบบไทย เพราะต้องการสื่อว่าเป็นการแข่งขันกีฬา ของ ชาวเอเชียที่จัดขึ้นในประเทศไทย และ แสดงให้เห็นถึงการแข่งขัน
กีฬาในร่ม โดยกำหนดให้ใช้สีแดงและสีน้ำเงิน ซึ่งในขณะที่เส้นสีทอง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของตัวอักษร “A” ออกแบบให้เป็นรอยยิ้มเพื่อสื่อถึงความเป็นมิตร ความมีน้ำใจไมตรีของประเทศไทย และคนไทยในฐานะที่เป็นเจ้าภาพ สีเหลืองที่มุมซ้ายบนของตัวอักษร ประกอบด้วยกลุ่มดาว 9 ดวง (9 Asian Stars) สื่อถึงความหมายถึงวิสัยทัศน์ของการแข่งขัน 9 ประการ คือ
ส่วนที่มุมด้านบนเป็นสัญลักษณ์ของ การแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ (รูปดวงอาทิตย์สีแดง) และ เป็นสัญลักษณ์ แสดงสิทธิ์และความเป็นเจ้าภาพร่วมของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งเอเชีย (Olympic Concil of Asia) ถัดลงมา ด้านล่างเป็นสัญลักษณ์ TM (Trademark) และข้อความแสดงสิทธิ์ (Copyright Notice)
ช้างฝาแฝด เฮ-ฮา (twins Elephant Hey-Há)
เฮ เป็นช้างสีฟ้าสดใส อายุ 8 ปี รูปร่างผอมสูง แข็งแรง เป็นนักกีฬา เล่นกีฬาเก่งเป็นนักเรียนทุนของโรงเรียนกีฬาสุพรรณบุรี ขี้โมโหนิดๆ เพราะมีความมุ่งมั่น ตั้งใน ทำอะไรทำจริง มีความพยายามที่จะไปให้ถึง จุดสูงสุดเสมอ เฮมีบุคลิกโดยรวม ดูเป็นผู้ใหญ่ กว่าฮา มีเสียงค่อนข้างดัง พูดมีจังหวะจะโคน ชัดถ้อยชัดคำ ระมัดระวังเรื่องอักษรกล้ำโดย เฉพาะพูด ร เรือ ชัดมาก
ฮา ช้างอ้วนสีเหลือง อายุ 6 ปี พูดภาษาอังกฤษเก่ง เพราะเป็น นักเรียนโรงเรียนนานาชาติ รูปร่างเจ้าเนื้อเพราะกินจุ แม้จะเล่นกีฬา ใดๆ ไม่ถนัด แต่มีใจรัก และมีความสุขทุกครั้งที่ได้เล่น ฮา มักจะ เห็นความดีงามในทุกเรื่องที่เฮทำเสมอ ท่าที่มันชอบทำคือวิ่งวนไป วนมารอบๆ เฮ พร้อมทั้งกระโดดโลดเต้นไปด้วย และถึงแม้นจะอ้วน แต่ก็เคลื่อนไหวได้เร็ว ฮา มีเสียงแหลมเล็กคล้ายเด็ก และยังมี อารมณ์เด็กอยู่มาก
สำหรับการถ่ายทอดสดการแข่งขันทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (สทท.11) กรมประชาสัมพันธ์ จะทำการถ่ายทอดสดเป็นเวลา 2 ชั่วโมงต่อวัน ซึ่งมีทั้งหมด 6 ชนิดกีฬา และ เสนอเทปสรุปผลการแข่งขันรายวันในเวลา 22.45-23.45 น. ส่วนสถานีวิทยุโทรทัศน์ช่องอื่นๆ จะทำการบันทึกเทปสรุปผลการแข่งขันเพื่อนำเผยแพร่ในภาคข่าวกีฬาของแต่ละช่องทุกวัน
เทพีอาร์เทมิส
สนามกีฬาฮิลส์โบโร
สนามกีฬาฮิลส์โบโร  เป็นสนามฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ ตั้งอยู่ในเมืองเชฟฟิลด์ ประเทศอังกฤษ สร้างในปี 1899 มีความจุ 39,812 คน ในปี 1989 เกิดโศกนาฏกรรมฮิลส์โบโร่ในเกมส์เอฟเอ คัพ รอบรองชนะเลิศ ซึ่งเกิดจากแฟนบอลเข้าเกินความจุสนาม ทำให้แฟนบอลบางรายขาดอากาศหายใจจนเสียชีวิต แต่บางรายก็ปีนกำแพงหนีออกมาได้ ทำให้เกมส์ต้องหยุดการแข่งขัน ทั้งที่พึ่งเริ่มไปได้แค่ 6 นาที
เอเชียนเกมส์เยาวชน
เอเชียนเกมส์เยาวชน หรือ เอเชียนยูธเกมส์ (;) เป็นการแข่งขันกีฬาหลากชนิดประเภทเยาวชนของทวีปเอเชีย โดยการควบคุมของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย จะจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี มีการจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 2009 ที่ประเทศสิงคโปร์
ในประวัติศาสตร์ของเอเชียนยูธเกมส์ มีชาติเจ้าภาพจัดการแข่งขันแล้ว 2 ประเทศ โดยมี 45 ประเทศเข้าร่วม โดยเเอเชียนยูธเกมส์ครั้งหลังสุด จัดขึ้นที่เมืองหนานจิง ของประเทศจีน ระหว่างวันที่ 16 สิงหาคม - 24 สิงหาคม พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013) และการแข่งขันครั้งต่อไป จะจัดขึ้นที่เมืองทาชเคนต์ ของประเทศอุซเบกิสถาน ในปี พ.ศ. 2568 (ค.ศ. 2025)
ราชวงศ์คาเปเทียง
เอ็ม.ไอ.เอ. (ศิลปิน)
มาธัญกิ "มายา" อรุณพระเกษม (; ทมิฬ: மாதங்கி 'மாயா' அருள்பிரகாசம்) เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1975 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เอ็ม.ไอ.เอ.  เป็นนักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง นักร้อง แร็ปเปอร์ นักออกแบบเสื้อผ้า และศิลปินชาวอังกฤษ มีเชื้อสายทมิฬ ศรีลังกา
เริ่มเป็นศิลปินทัศนศิลป์ในปี 2002 เอ็ม.ไอ.เอ. เริ่มมีความโดดเด่นต้นปี 2004 จากการแชร์ไฟล์ ซิงเกิ้ลของเธอที่ชื่อ "Galang" และ "Sunshowers" ผ่านทางอินเทอร์เน็ต เธอออกผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเมอร์คิวรี ที่ชื่อชุด "Arular" ในปี 2005 และชุดที่ 2 ชุด "Kala" ออกในปี 2007 ประสบความสำเร็จในกระแสนิยมบนอันดับเพลง เธอได้รับการเสนอชื่อ 2 รางวัลแกรมมี่ และ 1 รางวัลออสการ์
แนวเพลงของเธอมีความหลากหลายแนว มักพูดถือเรื่องการเมืองในเนื้อเพลงและปกอัลบั้ม เอ็ม.ไอ.เอ. อธิบายว่าดนตรีของเธอ "เป็นอย่างอื่น" นอกจากนั้นเธอยังทำงานเป็นนักออกแบบกราฟิก ยังทำปก ถ่ายภาพและเป็นผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ เธอยังทดลองทำภาพยนตร์สารคดีและในปี 2008 เธอออกผลงานรวบรวมการทำงานออกแบบเสื้อผ้าของเธอ เธอยังเป็นผู้ก่อตั้งค่ายเพลง เอ็น.อี.อี.ที
ในปี 2009 นิตยสารไทม์ จัดอันดับให้เธอติดอยู่ใน 100 รายชื่อ "บุคคลทรงอิทธิพลของโลก" ที่เป็นอิทธิพลให้แนวเพลงที่หลากหลายทั่วทั้งโลก
M.I.A. (artist)
เจ้าหญิงมารีอา กาเบรียลลาแห่งซาวอย
เจ้าหญิงมารีอา กาเบรียลลาแห่งซาวอย (อิตาลี:Maria Gabriella di Savoia) (24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940-) พระราชธิดาพระองค์กลางในสมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลีกับเจ้าหญิงมารี-โจเซแห่งเบลเยียม กษัตริย์และราชินีองค์สุดท้ายแห่งราชบัลลังก์อิตาลี
เจ้าหญิงมารีอา กาเบรียลลาแห่งซาวอย หรือพระนามเต็ม "มารีอา กาเบรียลลา จูซัปปา เอลเดกอนดา อเดลเลต ลูโดวิกา เฟลิซิตะ เจนนารา" ประสูติเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 เป็นพระราชธิดาพระองค์ในสมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลีกับเจ้าหญิงมารี-โจเซแห่งเบลเยียม กษัตริย์และราชินีองค์สุดท้ายแห่งราชบัลลังก์อิตาลี โดยพระองค์มีพระเชษฐภคิณี พระเชษฐา และพระขนิษฐาอย่างละหนึ่งพระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงมารีอา ปีอาแห่งบูร์บง-ปาร์มา, เจ้าชายวิคตอริโอ เอ็มมานูเอลแห่งเนเปิลส์ และเจ้าหญิงมารีอา เบียทริซแห่งซาวอย
เจ้าหญิงมารีอา กาเบรียลลาแห่งซาวอย ได้ศึกษาเกี่ยวกับภาษา และประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะประวัติศาสตร์ของอิตาลี นอกจากนี้พระองค์ยังได้ทำการนิพนธ์หนังสือออกมาจำนวนมาก
เจ้าหญิงมารีอา กาเบรียลลาแห่งซาวอย ได้เสกสมรสกับนายโรแบร์โต เซลลิงแกร์ เด บัลคานี เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969 ที่เมส์เม และเสกสมรสตามพิธีทางศาสนาที่อีแซ-ซูร์-แมร์ เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1969 แต่ต่อมาทั้งคู่ได้แยกกันอยู่ในปี ค.ศ. 1976 และได้หย่าร้างกันในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1990 อย่างไรก็ตามทั้งคู่ก็มีพระธิดา 1 พระองค์ คือ
ความสัมพันธ์กับชาห์แห่งอิหร่าน.
ในปี ค.ศ. 1950 พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์แห่งอิหร่าน ได้ทรงหย่ากับสมเด็จพระราชินีโซรายา อัสฟานดิยารี-บักติยารี พระมเหสีองค์ที่ 2 เนื่องจากพระเจ้าชาห์สนพระทัยที่จะอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงกาเบรียลลา โดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23ทรงไม่เห็นด้วยและยับยั้งข้อเสนอในการสมรสครั้งนี้ ส่วนในบทบรรณาธิการได้เขียนเรื่องราวของชาห์ที่พยายามจะอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอิตาลีได้ถูกนำมาเรียกกันว่า "กษัตริย์มุสลิมกับเจ้าหญิงคาทอลิก" ส่วนหนังสือพิมพ์ L'Osservatore Romano ของสำนักวาติกันก็ได้เขียนล้อเลียนอีกเช่นกันว่า "องุ่นพิษ" และที่สำคัญที่สุดคือในบทบัญญัติของนิกายโรมันคาทอลิก ข้อที่ 1917 คือ การแต่งงานกับบุคคลที่หย่าร้างแล้วจะถูกลงโทษโดยการไม่คบค้าสมาคม
ฮูลิโอ อีเกลเซียส
เอเชี่ยนบีชเกมส์
ซุไปดามัง
สไปเดอร์แมน (ภาพยนตร์โทคุซัทสึ)
สุลต่าน
ซุลวานหรือภาษาอาหรับเรียก ซุลฏอน (, ') เป็นชื่อตำแหน่งในหมู่ชนอิสลาม ซึ่งมีความหมายในทางประวัติศาสตร์มากมาย รากคำมาจากภาษาอาหรับซึ่งมีความหมายว่า "ความแข็งแกร่ง" "อำนาจ" หรือ "การปกครอง" มาจากคำนามกริยาว่า سلطة ' หมายถึง "อำนาจ" ต่อมาใช้เป็นชื่อตำแหน่งของผู้ปกครองประเทศมุสลิมซึ่งมีอำนาจปกครองอย่างเบ็ดเสร็จ (ไม่จำเป็นต้องเชื่อฟังผู้ปกครองอื่นใดที่เหนือกว่า) บางครั้งก็ใช้เรียกผู้ปกครองแว่นแคว้นที่มีอำนาจภายในระบอบการปกครอง ต่อมายังพัฒนาความหมายไปอีกมากมายในหลายบริบท
ราชวงศ์หรือดินแดนที่ปกครองโดยสุลต่าน จะเรียกชื่อว่า รัฐสุลต่าน หรือ Sultanate
บ้านฉัน ...ตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้)
โรงแรมผี
คำสำคัญ "โรงแรมผี" สามารถหมายถึง
ปีแยร์เดอมงเตอโร
ปีแยร์เดอมงเตอโร หรือ ปีแยร์เดอมงเทรย (; ค.ศ. 1200 - 17 มีนาคม ค.ศ. 1266) เป็นสถาปนิกชาวฝรั่งเศสผู้มีบทบาทสำคัญในการวิวัฒนาการของสถาปัตยกรรมกอธิคฝรั่งเศส แต่ประวัติชีวิตและงานแทบจะไม่เป็นที่ทราบ มงเตอโรทำงานอยู่ที่มหาวิหารแซ็ง-เดอนีจนกระทั่งปี ค.ศ. 1231 งานชิ้นสำคัญที่กล่าวกันว่าเขาเป็นผู้ออกแบบก็ได้แก่ วิหารแซ็งต์-ชาแปล ภายในพระราชวังหลวงในกรุงปารีสที่สร้างสำหรับพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 และวิหารชื่อเดียวกันที่พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล
ปิแยร์เดอมองทรุย
ปีเตอร์แห่งมองเทอโร
Pierre de Montereau
Pierre de Montreuil
Peter of Montereau
ส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์
จิสการ์ด ราเวนดอล์ฟ
ดานีล โอลิวาล์ว
แซ็งต์-ชาแปล
แซ็งต์-ชาแปล (, , ) เป็นโบสถ์น้อยของนิกายโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ที่กรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส เป็นสิ่งก่อสร้างแบบสถาปัตยกรรมกอทิก แซ็งต์-ชาแปลอาจจะถือกันว่าเป็นงานชิ้นที่งดงามที่สุดของสถาปัตยกรรมแรยอน็องซึ่งเป็นสมัยหนึ่งของสถาปัตยกรรมกอทิก
แซ็งต์-ชาแปล ที่ตั้งอยู่ลานของพระราชวังหลวงสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่เก็บรักษาเรลิกแห่งแซ็งต์-ชาแปล เช่น มงกุฎหนามของพระเยซู, ภาพเอเดสซา และเรลิกอื่น ๆ เกี่ยวกับพระเยซูอีกสามสิบชิ้นที่เดิมเป็นของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1239 ที่ทรงได้รับจากนักบวชคณะดอมินิกันสององค์ที่เวนิส พระเจ้าหลุยส์ทรงทำการซื้อเรลิกที่เกี่ยวกับพระทรมานของพระเยซูจากจักรพรรดิละตินแห่งคอนสแตนติโนเปิล, จักรพรรดิบอลด์วินที่ 2 แห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นจำนวนเงินมหาศาลถึง 135,000 ลีฟวร์ตูร์นัวที่จ่ายให้แก่พ่อค้าชาวเวนิสที่สมบัติเหล่านี้ถูกจำนำอยู่ ค่าก่อสร้างแซ็งต์-ชาแปลเองที่เป็นที่เก็บตกมงคลวัตถุราคาเพียง 40,000 ลีฟวร์ตูร์นัว ก่อนหน้าที่จะสร้างเสร็จ เรลิกได้รับการเก็บรักษาไว้ที่พระราชวังแวงแซนส์ และในชาเปลที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะที่พระราชวังแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ในปี ค.ศ. 1241 ก็ได้เรลิกเพิ่มขึ้นที่รวมทั้งไม้กางเขนแท้และอื่น ๆ ฉะนั้นแซ็งต์-ชาแปลที่เสกเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1248 จึงเป็นเสมือน “หีบบรรจุวัตถุมงคล” (Reliquary)
ในขณะเดียวกันก็เป็นการเผยถึงความทะเยอทยานของพระเจ้าหลุยส์ทางการเมืองและทางวัฒนธรรม เมื่อประมุขของบัลลังก์คอนสแตนติโนเปิลมีบรรดาศักดิ์เป็นเพียงเคานต์แห่งฟลานเดอร์ และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์อยู่ในสภาวะที่ยุ่งเหยิงสับสนในการที่จะเป็นผู้นำของจักรวรรดิคริสเตียนตะวันตก
แซ็งต์-ชาแปลเป็นตัวอย่างสำคัญของการวิวัฒนาการของสถาปัตยกรรมแรยอน็องซึ่งเป็นสมัยหนึ่งของสถาปัตยกรรมกอทิก ที่เป็นลักษณะของสถาปัตยกรรมที่พยายามทำให้สิ่งก่อสร้างดูเหมือนปราศจากน้ำหนัก เชื่อกันว่าสถาปนิกผู้ออกแบบชาเปลคือปีแยร์เดอมงเตอโร ตัวชาเปลตั้งอยู่ในวังหลวงซึ่งเป็นวัดสำหรับผู้ที่ประทับและอาศัยอยู่ในพระราชวัง ซึ่งเป็นที่ทำการของรัฐบาล
สิ่งที่เด่นที่สุดของแซ็งต์-ชาแปลคือหน้าต่างประดับกระจกสีที่แคบและสูงและตกแต่งด้วยกระจกที่เป็นสีแพรวพราว หน้าต่างกุหลาบมาเพิ่มเติมบนชั้นบนของชาเปลภายหลังในคริสต์ศตวรรษที่ 15