pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในศตวรรษที่ 19 เป็นเรื่องราวของ ฌอง วาลฌอง (ฮิวจ์ แจ็คแมน) หนุ่มใจบุญที่ถูกจับเข้าคุกเพราะขโมยขนมปังเพื่อนำไปจุนเจือครอบครัวของเขา หลังจากถูกจำคุกยาวนานถึง 19 ปี เขาก็ได้รับการปล่อยตัวอีกครั้ง และได้เข้าร่วมกับขบวนการปฏิวัติเพื่อกอบกู้ชื่อเสียงของตนเองคืน ในขณะที่ ชาแวร์ (รัสเซล โครว์) ตำรวจผู้ยึดมั่นในความถูกต้อง ออกตามล่าตัว วาลฌอง เพื่อจับเข้าคุกในฐานะผู้ก่อความวุ่นวายต่อต้านรัฐบาล ส่วนทาง ฟองติน (แอนน์ แฮททาเวย์) หญิงสาวอาภัพผู้ยอมทำทุกอย่างแม้แต่การขายตัว เพื่อเลี้ยงลูกสาวตัวน้อยของเธอให้อยู่รอด และได้ฝากลูกน้อยไว้ให้ วาลฌอง ช่วยดูแลต่อ เมื่อเธอจะจากโลกนี้ไป
Les Misérables (2012 film)
สลัดหลวงพระบาง
สลัดหลวงพระบาง เป็นอาหารลาวที่เป็นเอกลักษณ์ของหลวงพระบาง ได้รับอิทธิพลจากอาหารฝรั่งเศส เครื่องปรุงหลักคือผักน้ำ ซึ่งคาดว่าชาวฝรั่งเศสนำมาปลูกในลาว นำมายำรวมกับมะเขือเทศ แตงกวา ผักกาดหอม ผักชี ไข่ต้ม ถั่วลิสง หอมเจียว กระเทียมเจียว หมูสับรวน น้ำสลัดทำจากน้ำมันสลัด น้ำมะนาว น้ำปลา ซีอิ๊วขาว น้ำตาลทราย เติมไข่แดงบดเพื่อให้ข้น
เดอะเอ็มมิเน็มโชว์
เดอะเอ็มมิเน็มโชว์ เป็นอัลบั้มชุดที่ 3 ของ เอ็มมิเน็ม ตกเป็นข่าวตั้งแต่ยังไม่ออกขาย เริ่มตั้งแต่มิวสิค วิดีโอของซิงเกิ้ลแรก Without Me ที่ เอ็ม แต่งตัวเป็น อุซามะฮ์ บิน ลาดิน หัวหน้ากลุ่มผู้ก่อการร้าย อัลกออิดะฮ์ รวมทั้งทุกเพลงในอัลบั้มเกิดเล็ดลอดไปอยู่บนอินเทอร์เน็ต ทั้งที่มีการออกมาตรการป้องกันเรื่องนี้อย่างรัดกุม มีเพียงไม่กี่คนที่เคยได้ฟังเพลงอัลบั้มนี้ล่วงหน้า นอกจากนี้ยังมีแผ่นผีปั๊มขายกันเกลื่อน ที่นิวยอร์กในราคาแค่ 5 ดอลลาร์ ทำให้ต้นสังกัดเลื่อนกำหนดการขาย เดอะเอ็มมิเน็มโชว์ ขึ้นมา จากวันที่ 3 มิถุนายนมาเป็น 26 พฤษภาคม 2002 แต่ถึงจะมีเทปผี CD เถื่อนขายไปก่อนแล้ว อัลบั้มชุดนี้ก็ยังกวาดรายได้ถล่มทลาย ขึ้นอันดับ 1 ทั้งอังกฤษและอเมริกาทันทีที่ออกขาย ในอเมริกา เดอะเอ็มมิเน็มโชว์ ค้างอยู่อันดับ 1 ถึง 3 สัปดาห์
คราวนี้ เอ็ม มาแปลกนอกจากจะมาพร้อมความเกรี้ยวโกรธ, ความรุนแรง ฯลฯ ก็ยังมีพูดถึงเรื่องความรักที่เขามีกับ เฮลี่ ลูกสาวสุดที่รัก ซึ่งมาช่วยส่งเสียงไว้ด้วยในเพลง My Dad's Gone Crazy มีการดึงเรื่องการเมืองมาเกี่ยวข้องพูดถึงรัฐบาลของ จอร์จ บุช จูเนียร์ และมีการนำเอาอิทธิพลวงร็อคจากยุค 70 อย่างของ แอโรสมิธ มารวมไว้ในงานของตัวเองด้วย
พระยาประธานนคโรไทย
พระยาประธานนคโรไทย (รอด รัตนวราห) (รัตนวราหะ)(พ.ศ. 2346 - พ.ศ. 2440) เป็นบุตรชายนายจันทร์ มหาดเล็กหุ้มแพร เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2346 ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในสมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเกศ กรมขุนอิศรานุรักษ์เมื่อปี พ.ศ. 2361 ต่อมาในปี พ.ศ. 2363 ได้เป็นปลัดเวรมหาดเล็กและนายเวรมหาดเล็ก พ.ศ. 2370 รับตำแหน่งที่เมืองอุไทยธานี จนถึงปี พ.ศ. 2376 เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้ขอตัวมาอยู่กรมมหาดไทย ได้รับราชการต่อมาอีกหลายแห่ง จนถึงปี พ.ศ. 2418 ได้รับแต่งตังเป็น พระยาพิไชยสุนทร ผู้ว่าราชการเมืองอุทัยธานี และได้เป็น พระยาประธานนคโรไทย จางวางกำกับเมืองอุทัยธานีในเวลาต่อมา ท่านเจ้าเมืองที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงไว้วางพระราชหฤทัยมาก เป็นผู้ที่มั่นอยู่ในความจงรักภักดีเป็นอย่างยิ่ง เคยจัดงานสมโภชพระชนมพรรษาถวายพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 19 - 21 กันยายน พ.ศ. 2429
พระยาประธานนคโรไทยสมรสกับคุณหญิงนวน บุตรีของเจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ (กุน) มีบุตรธิดา ดังนี้
1. พระพิทักษ์อุไทยเขตร (ขำ)
2. พระยาประธานนคโรไทย (ชื่น)
3. พระยาพิไชยสุนทร (ชม)
4. นางภู่ ภรรยาของหลวงภูมิเมือง
ท่านถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2440 รวมอายุได้ 94 ปี
พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราวุธ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุล รัตนวราห แก่ พระยาประธานนคโรทัย(ชื่น) จางวางกำกับราชการเมืองอุไทยธานี เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2457 เป็นต้นตระกูล รัตนวราห (รัตนวราหะ) สืบมา
พรรคยุติธรรมและเอกภาพอินโดนีเซีย
พรรคยุติธรรมและเอกภาพอินโดนีเซีย (Indonesian Justice and Unity Party; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Keadilan dan Persatuan Indonesia/PKPI) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย พรรคนี้จัดตั้งขึ้นในชื่อพรรคยุติธรรมและเอกภาพ (Partai Keadilan dan Persatuan ) เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2541 โดยแยกตัวออกมาจากพรรคโกลการ์ ผู้นำพรรคคือ นายพล เอดี ซูดรายัต ที่เกษียณอายุแล้ว ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 พรรคนี้ได้คะแนนเสียงเพียง 1.01% สมาชิกพรรคจึงได้จัดตั้งพรรคขึ้นใหม่ด้วยชื่อปัจจุบัน หัวหน้าพรรคคือ เอดี ซูดรายัต ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 พรรคนี้ได้ 1.3% และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 ได้ 0.9% พรรคนี้ต่อต้าน IMF และการแปรรูปกิจการให้เป็นของเอกชน ผู้สนับสนุนส่วนใหญ่อยู่ในสุมาตราเหนือ ชวาตะวันตกและชวากลาง
วาซา
วาซา  เป็นเมืองบนชายฝั่งทิศตะวันตกของประเทศฟินแลนด์ ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1606 ในรัชสมัยกษัตริย์ชาลส์ที่ 8 แห่งสวีเดน และตั้งชื่อเมืองตามราชวงศ์วาซา ปัจจุบันวาซามีประชากร 65,768 คน (31 สิงหาคม ค.ศ. 2013) เป็นเมืองที่ใช้ 2 ภาษา คือ 69.8% ของประชากรพูดภาษาฟินแลนด์เป็นภาษาแรก และอีก 24.8% พูดภาษาสวีเดน
ภาษาเตมวน
ภาษาเตมวน (Temuan) หรือภาษาเบนัว คาดว่ามีผู้พูดภาษานี้ประมาณ 22,162 คน (พ.ศ. 2546) ทางตอนใต้ของประเทศมาเลเซีย ได้แก่ รัฐเซอลาโงร์ ปะหัง ยะโฮร์ เนอเกอรีเซิมบีลัน จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซีย กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย สาขามาลาโย-ซุมบาวัน สาขาย่อยมาเลย์อิก บางครั้งจัดให้เป็นสำเนียงหนึ่งของภาษามลายู
กลิ่น บุนนาค
ท่านผู้หญิงกลิ่น บุนนาค เป็นภรรยาเอกของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค)
ท่านผู้หญิงกลิ่น เป็นธิดาของหลวงแก้วอายัติ (จาด บุนนาค)และคุณลิ้ม บุนนาค ซึ่งเป็นบุตรของเจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค)กับท่านกอง สมรสกับสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ ในขณะที่ท่านยังมีบรรดาศักดิ์เป็นหลวงสิทธิ์นายเวร ได้มีบุตร-ธิดา ด้วยกัน 4 คน ได้แก่
ท่านผู้หญิงกลิ่น บุนนาค มีพี่น้องและวงศ์ญาติสายสกุล บุนนาค ที่เกิดจากคุณลิ้ม บุนนาค หลายคน
ท่านผู้หญิงกลิ่น บุนนาค มีพี่น้องและวงศ์ญาติสายสกุลในสายราชินิกุล บุนนาค ที่สมรสไปกับราชตระกูลสาย พระปฐมบรมราชวงศ์ ได้แก่ ราชสกุลอิศรางกูร ต้นราชสกุลคือ สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์ และ ราชสกุลเทพหัสดิน ต้นราชสกุลคือ สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพหริรักษ์ พระราชนัดดาในรัชกาลที่ 1
ตายโหง ตายเฮี้ยน
ตายโหงตายเฮี้ยน หรือ ตายโหง 2 เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ สร้างโดยพระนครฟิลม์ กำกับโดย พจน์ อานนท์, ธนดล นวลสุทธิ์, ธรรมนูญ สกุลบูรณ์ถนอม, อชิร นกเทศ เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง "ตายโหง" ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่นำข่าวหน้าหนึ่งจากเรื่องที่เกิดขึ้นจริงทั้ง 4 เรื่องมาทำเป็นภาพยนตร์ 4 เรื่องสยอง 4 โศกนาฏกรรม จากข่าวหน้า 1 สู่แผ่นฟิล์ม มีกำหนดเข้าฉาย 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
ยุทธพล อังกินันทน์
ยุทธพล อังกินันทน์ เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (นายวราวุธ ศิลปอาชา) รองหัวหน้าพรรคชาติไทยพัฒนา และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 1 สมัย สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนาปัจจุบันดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรัพย์กรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
ยุทธพล อังกินันทน์ ชื่อเล่น "ป็อบ" เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2515 เป็นบุตรของนายยุทธ อังกินันทน์ อดีตรัฐมนตรี (ส.ส.เพชรบุรี 7 สมัยติดต่อกัน) กับนางบุปผา รอบรู้ (อังกินันทน์) อดีตนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบุรีหลายสมัยติดต่อกัน นายยุทธพล อังกินันทน์ ได้ศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล (SG69) และโรงเรียนอรุณประดิษฐ จังหวัดเพชรบุรี ระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ระดับปริญญาโท จากสาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก จากสาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
ยุทธพล อังกินันทน์ เริ่มทำงานการเมืองตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 โดยการเป็นผู้ช่วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2541 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองเพชรบุรี (ส.ท.) และได้รับการแต่งตั้งเป็นเทศมนตรีในปีเดียวกันด้วย ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกเทศมนตรีเมืองเพชรบุรี และเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2552 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (นายชุมพล ศิลปอาชา เป็น รมว.)
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา และยังได้รับหน้าที่เป็นกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิปรัฐบาล) พร้อมกันนี้ยังได้รับตำแหน่งรองประธานคณะกรรมาธิการความมั่นคงแห่งรัฐอีกด้วย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 1 จังหวัดเพชรบุรี และได้คะแนนสูงสุดในการเลือกตั้งครั้งนั้น (แต่การเลือกตั้งเป็นโมฆะ)
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดเพชรบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ยุทธพล อังกินันทน์ ยังดำรงตำแหน่ง นายกสมาคมกีฬาแห่งจังหวัดเพชรบุรี มาหลายสมัยติดต่อกัน
ยอดมงคล ซีพีเฟรชมาร์ท
ลัทธิอัสมาจารย์
ลัทธิอัสมาจารย์  หมายถึง วิธีคิดเชิงวิพากษ์ที่มีอิทธิพลต่อการเรียนการสอนของนักวิชาการในมหาวิทยาลัยในยุโรปสมัยกลาง (ค.ศ. 1,100-1,700) และหมายถึงหลักสูตรที่ใช้วิธีดังกล่าวมาสนับสนุนและเผยแพร่หลักความเชื่อในสังคมที่มีความหลากหลายขึ้นเรื่อย ๆ ในสมัยนั้น อัสสมาจารย์นิยมมีต้นกำเนิดมาจากโรงเรียนในอารามคริสต์ในยุโรปยุคแรก ๆ สถาบันการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยในยุโรปเกิดขึ้นที่ประเทศอิตาลี ฝรั่งเศส สเปน และอังกฤษ ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 จัดการสอนด้านศิลปศาสตร์ นิติศาสตร์ แพทยศาสตร์ และเทววิทยา มหาวิทยาลัยเหล่านี้ เช่น มหาวิทยาลัยซาแลร์โน มหาวิทยาลัยโบโญญา และมหาวิทยาลัยปารีส
นักปราชญ์สำคัญในยุคนี้ เช่น แอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี อเล็กซานเดอร์แห่งเฮลส์ อัลแบร์ตุส มาญุส ดันส์ สโกตัส วิลเลียมแห่งออกคัม โบนาเวนตูรา และทอมัส อไควนัส
เออนอรา มาลาจเร
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2014
เอเอฟซีจะประกาศจำนวนทีมที่ได้เข้าแข่งขันในปีนี้ โดยจะประกาศในวันที่ 26 พฤศจิกายน 2556 โดยคณะกรรมการจัดการแข่งขันได้ยึดหลักการดังนี้
สำหรับการกำหนดตารางการแข่งขันและการจับสลากจะประกาศและทำการจับ ณ สำนักงานสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย
ในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2013, คณะกรรมการจัดการแข่งขันพิจารณาให้มีการจัดการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศในรูปแบบเหย้าและเยือน (ซึ่งแต่เดิมเคยมีมติจะให้แข่งนัดเดียว) รวมถึงให้จัดการแข่งขันแยกโซนระหว่างตะวันออกและตะวันตก ส่งผลให้ในรอบชิงชนะเลิศจะมีตัวแทนทั้งจากฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตกเข้าชิง
รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ.
สำหรับวงเล็บในรอบคัดเลือกเพลย์ออฟจะถูกกำหนดโดยคะแนนประเมินสมาคมของแต่ละประเทศ หากสโมสรใดมาจากสมาคมที่มีคะแนนสูงจะได้เล่นในรอบที่ 2 และรอบที่ 3 การแข่งขันในแต่ละรอบนั้นเป็นการแข่งขันเพียงนัดเดียว โดยสโมสรที่มาจากสมาคมที่มีคะแนนสูงกว่าสโมสรที่พบกันจะได้เป็นเจ้าบ้าน หากในการแข่งขันไม่สามารถหาผู้ชนะได้ในเวลาปกติจะใช้การต่อเวลาพิเศษและการยิงจุดโทษตามลำดับเพื่อหาผู้ชนะเลิศเข้าสู่รอบต่อไป สโมสรที่ชนะเลิศในรอบที่ 3 จะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งขันต่อในรอบแบ่งกลุ่ม โดยรอบนี้จะคัด 4 สโมสรเข้าไปรวมกับ 28 สโมสรที่ได้เข้ารอบมาโดยอัตโนมัติ สำหรับสโมสรของสมาคมฟุตบอลแห่งใดที่ได้สิทธิ์เข้าแข่งขันเฉพาะรอบนี้เท่านั้น หากตกรอบจะได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันเอเอฟซี คัพต่อไป แต่ถ้าหากเข้ารอบแบ่งกลุ่มได้สโมสรในอันดับต่อไปในลีกจะได้สิทธิ์เล่นเอเอฟซีคัพแทน
โดยรอบแบ่งกลุ่มมีการจับสลากแบ่งกลุ่มในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ซึ่งสโมสรจากประเทศเดียวกันจะไม่สามารถอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้ โดยอันดับที่ 1 และ 2 ของกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก
!colspan=5|โซนเอเชียตะวันตก
!colspan=5|โซนเอเชียตะวันออก
การจับสลากประกบคู่สำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศ (รอบ 8 ทีมสุดท้าย), รอบรองชนะเลิศ, และรอบชิงชนะเลิศ (ในการตัดสินทั้งสองนัด) จะมีขึ้นในวันที่ 28 พฤษภาคม 2014. ในการจับสลากครั้งนี้, ทีมที่มาจากแตกต่างโซนจะไม่สามารถเจอะเจอกันได้จนกระทั่งถึงนัดชิงชนะเลิศ, และรอบนี้เป็นต้นไปจะไม่มีทีมวางหรือ "ทีมจากประเทศเดียวกันพบกันได้", ดังนั้นทีมจากสมาคมเดียวกันสามารถจับสลากโคจรมาพบกันได้.
พระเจ้าราชาธิราช
พระเจ้าราชาธิราช (; , หรือ "หย่าซาดะยิต"; ค.ศ. 1368–1421) มีพระนามเดิมว่า พญาน้อย  ทรงเป็นกษัตริย์มอญแห่งราชอาณาจักรหงสาวดี ระหว่างปี ค.ศ. 1384–1421 (พ.ศ. 1927–1964) ซึ่งได้รับการนับถือว่าเป็นหนึ่งในกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์มอญและพม่า พระองค์ประสบความสำเร็จในการรวบรวมดินแดนที่พูดภาษามอญทั้ง 3 แห่งในพม่าตอนล่างให้เป็นเอกภาพ และสามารถต้านทานการรุกรานของอาณาจักรอังวะซึ่งเป็นอาณาจักรของกลุ่มชนที่พูดภาษาพม่าในพม่าตอนบนไว้ได้ในช่วงสงครามสี่สิบปี (ค.ศ. 1385–1424)
ประวัติศาสตร์นิพนธ์.
พงศาวดารแรกสุดที่กล่าวถึงพระองค์คือ"ยาซาดะริตอเยดอว์บอง" โดยเป็นพงศาวดารที่มีรายละเอียดมากที่สุด มีข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์และราชวงศ์เมาะตะมะ-หงสาวดีช่วงแรกที่น่าเชื่อถือ ส่วน"พงศาวดารปากลัด"ก็กล่าวถึงพระองค์ด้วย แต่ยังคงต้องพิสูจน์แหล่งที่มาและความน่าเชื่อถือของพงศาวดารในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 อย่างไรก็ตาม พงศาวดารขนาดเล็กอย่าง "Slapat Rajawan" และ "Mon Yazawin" มีข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์เพียงเล็กน้อย โดยพงศาวดาร "Slapat" ที่เขียนโดยพระสงฆ์มีเนื้อหาส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการอุปถัมภ์ทางศาสนาที่เจดีย์ชเวดากอง ให้ข้อมูลเพียงวรรคเดียวว่า ความสำเร็จตลอดทั้งชีวิตของพระเจ้าราชาธิราชคือการเมืองเป็นหลัก
เทศบาลตำบลโคกพระ
เทศบาลตำบลโคกพระ เป็นเทศบาลตำบลในเขตอำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม
เทศบาลตำบลโคกพระ อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลตำบลโคกพระ ต่อมาสุขาภิบาลโคกพระได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลโคกพระเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 โดยพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาล เป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ลงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 และประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9กวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542
เทศบาลตำบลโคกพระมีเขตการปกครองครอบครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโคกพระ มีพื้นที่ทั้งหมด 3.66 ตารางกิโลเมตร โดยมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่างๆดังนี้
ปริยฉัตร ลิ้มธรรมมหิศร
ตระกูลอะชิคะงะ
มะม่วงขี้ไต้
มะม่วงขี้ไต้ ภาคเหนือเรียก มะม่วงช้างเหยียบ มะม่วงแป๊บ ภาคใต้เรียก ส้มม่วงกล้วย ชาวกะเหรี่ยง จังหวัดลำปางเรียก โค๊ะแมงซา เป็นพืชในสกุลมะม่วง วงศ์ Anacardiaceae แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่บังกลาเทศ กัมพูชา จีน อินเดีย พม่า เนปาล ไทย ชื่อสามัญอื่นๆได้แก่ มะม่วงหิมาลัย (Himalayan Mango) มะม่วงเนปาล (Nepal Mango) หรือ Pickling Mango
Mangifera sylvatica
มะม่วงจิ้งหรีด
มะม่วงจิ้งหรีด ภาคกลางเรียกมะม่วงป่า นราธิวาสเรียกกินนิง มาเลเซียเรียกกุยนี เป็นพืชในสกุลมะม่วง วงศ์ Anacardiaceae พบในกวม อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ไทย และเวียดนาม
มะม่วงจิ้งหรีดเป็นไม้ยืนต้น เปลือกต้นสีเทา มีน้ำยางทำให้ระคายเคือง ใบเหนียวคล้ายหนัง โคนก้านใบโป่งพอง ดอกช่อ ดอกย่อยสีออกเหลืองอมชมพูอ่อน ผลแบบเมล็ดเดียวแข็ง เนื้อหนา สีเขียวหรือเขียวอมเหลือง ผลของมะม่วงจิ้งหรีดเมื่อสุกเป็นสีส้มอ่อน รสหวาน ออกดอกตลอดปี เนื้อผลสีเหลืองอมส้ม แน่น มีเส้นใย รสหวานอมเปรี้ยว ฉ่ำน้ำ มีกลิ่นฉุนและกลิ่นขี้ไต้
เป็นพืชที่พบตามธรรมชาติน้อย มักพบเป็นพืชปลูก คาดว่าเป็นลูกผสมระหว่างมะม่วงกับส้มมุด ผลสุกรับประทานได้ ผลดิบใช้ดองเกลือหรือตำน้ำพริก ในชวานำเมล็ดไปผลิตเป็นแป้ง เปลือกลำต้นใช้แก้โรคลมบ้าหมู ยางของผลดิบมีพิษ ต้นผลิตเรซินที่มีกลิ่น ดอกกลิ่นแรง
Mangifera odorata
มะม่วงป่า
มะม่วงป่า เป็นพืชในสกุลมะม่วง วงศ์ Anacardiaceae เป็นไม้ยืนต้น ใบเหนียวคล้ายหนัง เห็นเส้นใบชัดเจนทั้งสองด้าน ใบแห้งสีออกแดง ผลสดคล้ายมะม่วงลูกเล็ก สีเขียวอมเหลือง ดอกช่อ ดอกย่อยสีขาวอมเหลืองหรือขาวครีม เนื้อผลนุ่ม ฉ่ำน้ำ สีส้ม รสหวานพบการแพร่กระจายในมาเลเซีย สิงคโปร์ และภาคใต้ของไทย เมื่อสุก เนื้อเหลวเป็นน้ำ รับประทานโดยการเจาะผลดูด ผลดิบกินกับน้ำปลาหวาน
หม่อมแม้น ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา
หม่อมแม้น ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (9 พฤษภาคม พ.ศ. 2409 — 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2438) เป็นหม่อมห้ามสะใภ้หลวงในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช
หม่อมแม้น เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2409 เป็นธิดาคนเล็กของเจ้าพระยาสุรวงษ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) สมุหพระกลาโหมในสมัยรัชกาลที่ 5 เกิดกับท่านผู้หญิงอิ่ม และเป็นหลานสาวของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ หม่อมแม้นมีพี่น้องร่วมบิดามารดา 9 คน โดยพี่หญิงของท่านสองคนได้เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คือ เจ้าคุณพระประยุรวงศ์ และเจ้าจอมมารดาโหมด
วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2428 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้เป็นหม่อมห้ามในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช และให้ประสูติพระโอรสพระธิดารวม 3 พระองค์ คือ
หม่อมแม้นตามเสด็จสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดชไปคล้องช้าง ระหว่างทางเกิดป่วยหนัก ครั้นเมื่อกลับถึงพระนคร หม่อมแม้นก็ถึงแก่อนิจกรรมด้วยอหิวาตกโรคเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2438อายุ 30 ปี ได้รับการพระราชทานเพลิงเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2451 พร้อมพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์วัฒนเดช ซึ่งสิ้นพระชนม์ระหว่างศึกษาวิชาทหารที่เยอรมัน ที่เมรุหลวงวัดเทพศิรินทราวาส และได้บรรจุอัฐิที่อนุสาวรีย์ในตึกแม้นนฤมิตร และหล่อรูปท่านทั้งสองเอาไว้
ตราประจำตัว.
หม่อมแม้นตราประจำตัว เป็นรูปผึ้งหลวงเกาะท่อนอ้อยที่วางเรียงเป็นอักษรนามภาษาอังกฤษ M ด้านบนเป็นตราสุริยะอย่างตะวันตก ซึ่งเป็นตราประจำตัวสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) บิดาของท่านเอง นอกจากนี้ยังมีอักษรนามคู่กับสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช โดยใช้เป็นชื่อย่อในอักษรโรมัน M.B.S. โดย M. หมายถึง หม่อมแม้น และ B.S. หมายถึงเจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ มีลักษณะเป็นอักษรไขว้ เบื้องบนมีตราอาทิตย์อุทัย
Mangifera pentandra
ศาลสูงสุดอินเดีย
ศาลสูงสุดอินเดีย  เป็นศาลชั้นสูงสุดแห่งสาธารณรัฐอินเดีย จัดตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญอินเดีย ภาค 5 หมวด 4 เพื่อแทนที่ศาลกลาง (Federal Court) และคณะกรรมการตุลาการในคณะองคมนตรี (Judicial Committee of the Privy Council) ออกนั่งบัลลังก์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 มกราคม 1950
รัฐธรรมนูญ มาตรา 124 ถึงมาตรา 147 กำหนดองค์ประกอบและเขตอำนาจของศาลไว้ ตามความในบทบัญญัติดังกล่าว ศาลมีอำนาจเบื้องต้นเป็นการตรวจสอบความชอบด้วยรัฐธรรมนูญและชำระข้อพิพาททางปกครองเกี่ยวกับรัฐบาลกลาง นอกจากนี้ ศาลยังมีอำนาจชำระอุทธรณ์จากศาลสูง (High Court) และจากศาลอื่น ๆ ในระดับรัฐและระดับดินแดน
ตั้งแต่ปี 1937 ถึงปี 1950 บัลลังก์ของศาลอยู่ที่นเรนทรมณฑล (Chamber of Princes) ในอาคารรัฐสภา ซึ่งเคยใช้เป็นบัลลังก์ศาลกลางแห่งอินเดีย ครั้นปี 1958 จึงย้ายไปยังอาคารใหม่จนปัจจุบัน
ในระยะหลัง โดยเฉพาะในปี 2008 ศาลต้องผจญเรื่องอื้อฉาวจำนวนมาก โดยเฉพาะข้อกล่าวหาว่า ตุลาการชั้นผู้ใหญ่ฉ้อราษฎร์บังหลวง ทั้งยังนำภาษีประชาชนไปใช้ส่วนตัว แต่งตั้งข้าราชการตุลาการโดยวิธีลับ ไม่ยอมเปิดเผยสินทรัพย์ต่อสาธารณชน และไม่ยอมเปิดเผยข้อมูลข่าวสารต่อสาธารณชนตามความในรัฐบัญญัติสิทธิเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร (Right to Information Act) อนึ่ง เมื่อเค. จี. พลกฤษณัน (K. G. Balakrishnan) ประธานศาล แสดงความคิดเห็นว่า ตนไม่ใช่เจ้าหน้าที่บ้านเมือง แต่เป็นเจ้าหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญ ก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างใหญ่หลวง ขณะเดียวกัน ฝ่ายตุลาการอินเดียเองถูกประธานาธิบดีหลายคน เช่น ประติภา ปาฏีล (Pratibha Patil) และเอ. พี. เจ. อับดุล กลาม (A. P. J. Abdul Kalam) ตำหนิอย่างหนักว่า ละเลยหน้าที่ ทั้งมานโมฮัน ซิงห์ (Manmohan Singh) นายกรัฐมนตรี ก็ระบุว่า ปัญหาหลักของฝ่ายตุลาการ คือ การฉ้อฉลโกงกิน และเสนอแนะให้มีมาตรการเร่งด่วนเพื่อขจัด "ภัยคุกคาม" (menace) เหล่านี้
นอกจากปัญหาข้างต้นแล้ว ศาลยังถูกติเตียนเรื่องทำหน้าที่เชื่องช้า สิ้นปี 2011 ปรากฏสถิติว่า มีคดีที่ชำระไม่เสร็จ 58,519 เรื่อง และในจำนวนนั้น คดี 37,385 เรื่องถูกดองไว้นานกว่า 1 ปี แต่ถ้าไม่นับคดีที่เกี่ยวพันกันแล้ว จะมีคดีค้างอยู่ 33,892 เรื่อง
ศาลรัฐธรรมนูญสหพันธ์
ศาลรัฐธรรมนูญสหพันธ์  เป็นศาลรัฐธรรมนูญชั้นสูงสุดแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี จัดตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญซึ่งเรียกว่า "กฎหมายพื้นฐานของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี" มีที่ทำการอยู่ ณ เมืองคาลส์รูเออ โดยเจตนาจะให้อยู่ห่างจากหน่วยงานรัฐบาลกลางในกรุงเบอร์ลินและเมืองอื่น ๆ
ภารกิจหลักของศาล คือ การทบทวนโดยฝ่ายตุลาการ ศาลจึงสามารถวินิจฉัยความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของกฎหมาย และกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยว่าไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญจะสิ้นผลไป ในแง่นี้ ศาลมีอำนาจทำนองเดียวกับศาลสูงสุดอื่น ๆ ที่สามารถพิจารณาทบทวนการกระทำของรัฐได้ แต่ศาลยังมีอำนาจเพิ่มเติมอีกหลายประการ บรรดานักนิยมการแทรกแซง (interventionist) จึงถือว่า ศาลนี้เป็นศาลระดับชาติที่มีอำนาจมากที่สุดในโลก อย่างไรก็ดี แม้เป็นศาลสูง แต่ศาลไม่รับชำระอุทธรณ์จากศาลอื่น
เขตอำนาจของศาลนั้นมุ่งไปที่ประเด็นความชอบด้วยรัฐธรรมนูญและหน้าที่ของหน่วยงานของรัฐในอันที่จะปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญ ศาลมีอำนาจทบทวนการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญซึ่งฝ่ายนิติบัญญัติให้ความเห็นชอบแล้ว เพื่อให้เป็นที่มั่นใจว่า การแก้ไขเพิ่มเติมดังกล่าวไม่ขัดกับหลักการในกฎหมายหลักตามที่บทนิรันดร์ (eternity clause) ระบุไว้
ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นต้นมา การที่ศาลใช้อำนาจควบคุมรัฐธรรมนูญอย่างมหาศาลและเป็นนิจ แต่ก็ตั้งอยู่บนหลักการยับยั้งชั่งใจของฝ่ายตุลาการและการปรับปรุงการเมืองมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ศาลมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในระบอบประชาธิปไตยสมัยใหม่ของประเทศเยอรมนี
กฎหมายหลัก มาตรา 20 อนุมาตรา 3 บัญญัติว่า รัฐธรรมนูญย่อมผูกพันอำนาจทั้งสามแห่งรัฐ คือ นิติบัญญัติ บริหาร และตุลาการ โดยตรง ฉะนั้น ไม่ว่าเป็นการกระทำของอำนาจใด และไม่ว่าจะเป็นเพียงการละเมิดแบบพิธี (เช่น ไม่ปฏิบัติตามกระบวนการ หรือปฏิบัตินอกเหนืออำนาจ) หรือเป็นความขัดแย้งที่เป็นสาระสำคัญ (เช่น ไม่เคารพสิทธิพลเมือง) ศาลก็สามารถวินิจฉัยความชอบด้วยรัฐธรรมนูญได้ทั้งสิ้น
อำนาจของศาลนั้นมีบัญญัติไว้ในกฎหมายหลัก มาตรา 93 แต่รายละเอียดนั้นกำหนดอยู่ในกฎหมายส่วนกลาง คือ รัฐบัญญัติศาลรัฐธรรมนูญสหพันธ์ (Bundesverfassungsgerichts-Gesetz; Federal Constitutional Court Act) รัฐบัญญัตินี้ยังระบุวิธีบังคับตามคำวินิจฉัยของศาลด้วย โดยนัยดังกล่าว ศาลจึงมีวิธีพิจารณาที่เคร่งครัด และเรื่องที่อยู่ในอำนาจมีดังนี้
ตั้งแต่ปี 2009 สืบมา กฎหมายที่ศาลวินิจฉัยว่าไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญนั้นมีมากกว่า 600 ฉบับ
การจัดองค์การ.
ศาลมีสมาชิกทั้งหมด 16 คน แบ่งไปจัดตั้ง "ที่ประชุมใหญ่" (Senate) 2 แห่ง แห่งละ 8 คน ที่ประชุมใหญ่จะจ่ายสมาชิกของตนไปนั่งเป็นองค์คณะซึ่งมีทั้งหมด 3 องค์คณะ แต่ละองค์คณะประกอบด้วยตุลาการ 3 คน
ประธานที่ประชุมใหญ่คน 1 เป็นประธานศาล อีกคน 1 เป็นรองประธานศาล ประธานทั้ง 2 ยังนั่งเป็นองค์คณะ 2 ใน 3 องค์คณะแห่งที่ประชุมใหญ่ของตนด้วย ประธานที่ประชุมใหญ่ทั้ง 2 จะสลับกันเป็นประธานศาล กล่าวคือ เมื่อประธานที่ประชุมใหญ่แห่ง 1 เป็นประธานศาลแล้ว สมัยหน้า ประธานที่ประชุมใหญ่อีกแห่ง 1 จะเป็นประธานศาล
การวินิจฉัยขององค์คณะต้องเป็นไปตามมติเอกฉันท์เท่านั้น องค์คณะเป็นของที่ประชุมใหญ่แห่งใด องค์คณะนั้นไม่สามารถวินิจฉัยหักล้างปทัสถานซึ่งที่ประชุมใหญ่แห่งนั้นตั้งไว้ได้ ต้องให้ที่ประชุมใหญ่แห่งนั้นวินิจฉัยสถานเดียว การวินิจฉัยของที่ประชุมใหญ่ต้องเป็นไปตามเสียงข้างมากเด็ดขาด (absolute majority) แต่บางกรณีก็อนุญาตให้ใช้เสียงข้างมาก 2 ใน 3 ได้ อนึ่ง ที่ประชุมใหญ่แห่ง 1 ไม่สามารถวินิจฉัยหักล้างปทัสถานของที่ประชุมใหญ่อีกแห่ง 1 ได้ ต้องนำเข้าสู่การพิจารณาของ "ที่ประชุมเต็มคณะ" (Plenum) ซึ่งตุลาการทั้ง 16 คนจะมาชุมนุมกันวินิจฉัย
ศาลปฏิบัติต่างจากศาลอื่นของเยอรมนีตรงที่มักเปิดเผยคะแนนเสียง แต่มักเป็นคะแนนเสียงรอบสุดท้ายเท่านั้น ข้อแตกต่างอันสำคัญอีกประการ คือ ศาลอนุญาตให้สมาชิกของศาลเสนอความเห็นแย้งได้ สิทธิเสนอความเห็นแย้งนี้รับรองขึ้นเมื่อปี 1971
การแต่งตั้งตุลาการ.
ตามกฎหมายหลัก สมาชิกของศาลนั้นรัฐสภาเลือกตั้ง แต่ละสภาของรัฐสภามีอำนาจเลือกตั้งสมาชิกของศาลสภาละ 8 คน และจะสลับกันเลือกประธานศาล การเลือกตั้งสมาชิกของศาลนั้นต้องได้เสียงข้างมาก 2 ใน 3
ในทางปฏิบัติ สภาผู้แทนราษฎรมอบหมายภารกิจนี้ให้องค์กรที่เรียก "คณะกรรมการเลือกตั้งตุลาการ" (Richterwahlausschuss; judges election board) ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวน 1 แม้นักวิชาการหลายคนเห็นว่า วิธีนี้ไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ แต่ก็ยังไม่มีผู้ใดร้องเป็นคดีต่อศาล
ตุลาการแต่ละคนอยู่ในตำแหน่งเป็นเวลา 12 ปี แต่พ้นจากตำแหน่งทันทีที่อายุครบ 68 ปี บุคคลจะเป็นตุลาการได้ต้องมีอายุ 40 ปีแล้ว และต้องเป็นนักนิติศาสตร์ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างจัดเจน ในบรรดาตุลาการทั้ง 16 คนนั้น 6 คน (ที่ประชุมใหญ่ละ 3 คน) ต้องเป็นตุลาการศาลส่วนกลาง อีก 10 คน (ที่ประชุมใหญ่ละ 5 คน) ต้องเป็นนักนิติศาสตร์ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ข้าราชการ หรือทนายความ เมื่อวาระดำรงตำแหน่งสิ้นสุดลง ตุลาการส่วนใหญ่มักไม่รับราชการต่อไปอีก แต่มีกรณียกเว้นซึ่งเป็นที่จดจำกันแพร่หลาย คือ โรมัน แฮร์ซอก (Roman Herzog) ประธานศาล ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีเมื่อปี 1994 ก่อนจะพ้นจากตำแหน่งไม่นาน
ศาลรัฐธรรมนูญเยอรมนี
มุขมนตรี
มุขมนตรี เป็นตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายบริหารของแคว้นหรือภูมิภาค ตำแหน่งนี้มักปรากฏในประเทศที่ใช้การปกครองแบบสหพันธรัฐหรือจักรวรรดิ มุขมนตรีแต่ละคนมีเขตอำนาจจำกัดอยู่เฉพาะในแคว้นหรือในภูมิภาคของตนเองเท่านั้น มุขมนตรีอาจมาจากการแต่งตั้งหรือเลือกตั้งก็ได้ตามบทบัญญัติทางกฎหมายของประเทศหรือดินแดนนั้น
ในสหราชอาณาจักร ตำแหน่งมุขมนตรี (First Minister) เป็นตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายบริหารของรัฐบาลสกอต, รัฐบาลเวลส์ และรัฐบาลไอร์แลนด์เหนือ มุขมนตรีมาจากการลงมติของรัฐสภาประเทศนั้นๆ และพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรทรงแต่งตั้ง
ในประเทศเยอรมนี รัฐทั้งสิบหกต่างมีธรรมนูญเป็นของตนเอง ในธรรมนูญของแต่ละรัฐนั้นต่างมีลักษณะที่เหมือนกัน โดยกำหนดให้มุขมนตรี  มาจาการลงมติแต่งตั้งโดยสภาประจำรัฐ และกำหนดให้มุขมนตรีเป็นตำแหน่งที่รวมเอาสองบทบาทเข้าไว้ด้วยกัน คือเป็นทั้งหัวหน้าของฝ่ายบริหาร มีอำนาจแต่งตั้งถอดถอนสมาชิกคณะมนตรีฝ่ายต่าง ๆ นอกจากนี้ยังเป็นประมุขแห่งรัฐของรัฐนั้น เพื่อปฏิบัติบรรดาพิธีการในนามของรัฐ (ในขณะที่หัวหน้าฝ่ายบริหารของทั้งประเทศเยอรมนีคือตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสหพันธ์) ตัวมุขมนตรีอาจถูกสภาประจำรัฐอภิปรายไม่ไว้วางใจได้เช่นเดียวกัน
กล่าวโดยสรุปคือ มุขมนตรีในประเทศเยอรมนีนั้น เสมือนตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายบริหารในประเทศที่ใช้ระบบประธานาธิบดี ที่ประธานาธิบดีทำหน้าที่เป็นทั้งหัวหน้าคณะรัฐมนตรีและประมุขแห่งรัฐไปในตัว เพียงแต่ย่อส่วนลงมาแทนที่จะมีเขตอำนาจทั่วทั้งประเทศ กลับมีเขตอำนาจอยู่เพียงพื้นที่ท้องถิ่นของตนเอง
ในประเทศเบลเยียม มุขมนตรีเป็นตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายบริหารของรัฐบาลส่วนภูมิภาค แต่ไม่ใช่หัวหน้าฝ่ายบริหารของทั้งประเทศ โดยที่หัวหน้าฝ่ายบริหารของทั้งประเทศเบลเยียมนั้นคือตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเบลเยียมซึ่งต้องได้รับการโปรดเกล้าแต่งตั้งจากกษัตริย์ ในขณะที่ตำแหน่งมุขมนตรีนั้นไม่ต้องรับการแต่งตั้งจากกษัตริย์ แต่ได้รับการแต่งตั้งจากสภาส่วนภูมิภาคโดยตรง มุขมนตรีในเบลเยียมไม่ต้องกล่าวแสดงความจงรักภักดีต่อกษัตริย์เบลเยียม แต่ต้องกล่าวสาบานตนต่อสภาส่วนภูมิภาคของตน
ประเทศพม่า.
ในประเทศพม่า ตำแหน่งมุขมนตรีภาค  หรือมุขมนตรีรัฐ  เป็นตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายบริหารส่วนภูมิภาคหรือรัฐในสหภาพ รัฐธรรมนูญสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่าบัญญัติว่า มุขมนตรีมีหน้าที่กำกับรัฐบาลส่วนภูมิภาคหรือรัฐบาลประจำรัฐ ตลอดจนลงนามประกาศใช้กฎหมายต่าง ๆ ที่ผ่านการอนุมัติโดยที่ประชุมสภาภูมิภาคหรือที่ประชุมสภารัฐ มุขมนตรีต้องมีอายุไม่ต่ำกว่า 35 ปีบริบูรณ์ และจะถูกคัดเลือกจากบรรดาสมาชิกสภาผู้แทนรัฐหรือสภาผู้แทนราษฎรตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ ประธานาธิบดีพม่าเป็นผู้ลงนามแต่งตั้งมุขมนตรี