pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ (FAR; ) เป็นความพยายามของมูอัมมาร์ กัดดาฟี ผู้นำแห่งลิเบีย ในการรวมประเทศลิเบีย อียิปต์ และซีเรียเข้าด้วยกันเพื่อสถาปนาสหภาพอาหรับ ถึงแม้ว่าจะได้รับการรับรองจากการลงประชามติเกี่ยวกับสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ ค.ศ. 1971 เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1971 แต่ทั้งสามประเทศก็ยังไม่ตกลงที่จะรวมตัวกันอย่างจริงจัง โดยสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับดำรงอยู่ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1972 จนถึง 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977
ประชามติ.
มีการลงประชามติในอียิปต์ ลิเบีย และ ซีเรียพร้อมกันเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1971 โดยการลงประชามติในอียิปต์ มีผู้เห็นชอบ 99.9% การลงประชามติในลิเบีย มีผู้เห็นชอบ 98.6% ขณะที่การลงประชามติในซีเรีย มีผู้เห็นชอบ 96.4%
ศรีสุข มหินทรเทพ
พลตำรวจเอก ศรีสุข มหินทรเทพ (19 มกราคม 2460 – 2536) อดีตรองปลัดกระทรวงมหาดไทย อดีตอธิบดีกรมตำรวจ และอดีตผู้บัญชาการโรงเรียนนายร้อยตำรวจ
พลตำรวจเอกศรีสุขเกิดเมื่อ 19 มกราคม 2460 ที่เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายคนโตของรองอำมาตย์โท ขุนศรีสวัสดิ์ประภา (ศรีสวัสดิ์ มหินทรเทพ) กับคุณเรียม มหินทรเทพ บิดาเป็นพระโอรสในเจ้าศรีสญชัย พระราชโอรสในพระเจ้ามหินทรเทพนิภาธร หรือ เจ้าอุ่นคำ โดยพลตำรวจเอกศรีสุขมีศักดิ์เป็นหลานอาของพลตำรวจเอกไสว ไสวแสนยากร พลตำรวจเอกศรีสุขมีพี่น้องทั้งหมด 4 คนคือ
สมรสกับคุณหญิงบุญจันทร์ มหินทรเทพ (สกุลเดิม : จันทรังษี) มีบุตรธิดา 3 คน ได้แก่ พล.ต.ท.จิรสิทธิ์ มหินทรเทพ จิรศักดิ์ มหินทรเทพ และจิรพร มากกิติ
พลตำรวจเอกศรีสุขถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี 2536 ขณะอายุได้ 76 ปี
พลตำรวจเอกศรีสุขเคยรับราชการในตำแหน่งผบ.โรงเรียนนายร้อยตำรวจในช่วงปี 2500-02 ก่อนจะดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมตำรวจในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 และได้รับพระราชทานยศพลตำรวจเอกในวันเดียวกัน แต่ดำรงตำแหน่งได้เพียง 1 ปีก็พ้นจากตำแหน่งและถูกโยกย้ายให้เป็นรองปลัดกระทรวงมหาดไทยโดยมีพลตำรวจโท มนต์ชัย พันธุ์คงชื่น รองอธิบดีกรมตำรวจขึ้นมาดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมตำรวจสืบต่อมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519
อิชตาดีอูกังปูดิชปูร์ตีวู
อิชตาดีอูกังปูดิชปูร์ตีวู  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ที่เขตบริหารพิเศษมาเก๊าของประเทศจีน ใช้จัดงานลูโซโฟนีเกมส์ 2006
อัลติสอาเรนา
อัลติสอาเรนา  เป็นสังเวียนหรือลานแสดงอเนกประสงค์ในร่ม (multi-purpose indoor arena) ตั้งอยู่ที่กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส สร้างขึ้นเพื่อใช้จัดการแสดงนิทรรศการนานาชาติ ค.ศ. 1998 อัลติสอาเรนาเป็นลานแสดงในร่มที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในสหภาพยุโรป เดิมมีชื่อว่า ปาวิลเยาดาอูตูปียา  และ ปาวิลเยาอาตลังตีกู  และเปลี่ยนมาใช้ชื่อ แม็วอาเรนา  เมื่อปี ค.ศ. 2013 ตามชื่อผู้สนับสนุนหลักคือ แม็ว  ซึ่งเป็นบริษัทผู้ให้บริการด้านโทรคมนาคมรายหนึ่งในโปรตุเกส แล้วเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 หลังจากบริษัทโทรคมนาคมอัลติสได้เข้าซื้อกิจการของแม็ว
ซูเปอร์ ทาวเวอร์
สนามกีฬามหาวิทยาลัยลิสบอน
สนามกีฬามหาวิทยาลัยลิสบอน  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ในมหาวิทยาลัยลิสบอน กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส ใช้จัดงานลูโซโฟนีเกมส์ 2009
ปลาบู่น้ำตกเดาส์ปิลุส
ปลาบู่น้ำตกเดาส์ปิลุส  เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง เป็นปลาจำพวกปลาบู่น้ำตก
มีความยาวโดยเฉลี่ย 4-5 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ได้ในฮ่องกง, ตอนใต้ของจีน และในตอนเหนือของเวียดนาม โดยแถบเมืองดานัง มีชนิดที่มีความใกล้เคียงกันมาก โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Rhinogobius" cf. "duospilus" พบได้แถวรอบ ๆ ภูเขาบักหมา ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทด้วยกัน
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามเช่นเดียวกับปลาบู่น้ำตกชนิดอื่น ๆ สามารถปรับตัวให้เข้ากับสถานที่เลี้ยงได้ง่าย ชอบน้ำที่มีอุณหภูมิประมาณ 24 องศาเซลเซียส สามารถผสมพันธุ์กันในที่เลี้ยงได้ โดยจะเริ่มจับคู่เมื่ออุณหภูมิน้ำอยู่ที่ 18 องศาเซลเซียส กินอาหารสด เช่น ไรทะเล เป็นอาหาร สามารถเลี้ยงรวมกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ได้ในอัตราตัวผู้ 2 ตัวต่อตัวเมีย 3 ตัว ในตู้ปลาขนาด 60 ลิตร ปลาบู่น้ำตกเดาส์ปิลุสจะแสดงออกถึงสีสันและสวยงามยามก้าวร้าวหรือจับคู่ เพื่อแสดงอาณาเขตจะแผ่ครีบออกซึ่งมีสีสันสวยงาม
Rhinogobius duospilus
จังหวัดท้ายบิ่ญ
ท้ายบิ่ญ  เป็นจังหวัดชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง ทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ห่างจากเมืองนามดิ่ญประมาณ 18 กิโลเมตร ห่างจากเมืองไฮฟองประมาณ 70 กิโลเมตร และห่างจากกรุงฮานอยประมาณ 110 กิโลเมตร
จังหวัดท้ายบิ่ญแบ่งออกเป็น 1 นคร (ท้ายบิ่ญ) และ 7 อำเภอ
ประชาชนและวัฒนธรรม.
แม้ว่าจะตั้งอยู่ในใจกลางของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง แต่ในอดีต ท้ายบิ่ญถือเป็นเกาะล้อมรอบด้วยแม่น้ำขนาดใหญ่ 3 สาย และเป็นจังหวัดเดียวที่ไม่เคยถูกรวมหรือแยกพื้นที่ออกจากกัน ทำให้ผู้คนในท้ายบิ่ญมีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์
ชื่อของจังหวัดมาจากศัพท์จีน-เวียดนาม 太平 แปลว่า "สันติภาพที่ยิ่งใหญ่"
เครื่องยนต์สเตอร์ลิง
เครื่องยนต์สเตอร์ลิง (Stirling Engine)
เครื่องยนต์สเตอร์ลิงหรือเครื่องจักรสเตอร์ลิง (Stirling Engine) คือเครื่องยนต์สันดาปภายนอกที่สามารถใช้เชื้อเพลิงได้หลากหลาย ขอให้มีแหล่งพลังงานความร้อน เครื่องยนต์ก็สามารถทำงานได้ ถูกสร้างขึ้นโดย Robert Stirling เมื่อปี ค.ศ. 1816 เป็นที่รู้จักกันในชื่อเครื่องยนต์อากาศร้อน (Hot air engine) โดยจะมีก๊าซบรรจุอยู่ภายในกระบอกสูบ ทำงานโดยอาศัยหลักการที่ว่า เมื่อความร้อนในกระบอกสูบเพิ่มขึ้นจะทำให้อากาศในกระบอกสูบขยายตัว และเมื่อเพิ่มความเย็นให้กับกระบอกสูบด้านตรงข้ามก็จะทำให้อากาศหดตัว ทำให้เกิดแรงดันให้ลูกสูบเคลื่อนที่สลับไปมาที่อยู่ภายในกระบอกสูบ เกิดเป็นพลังงานกลหรืองานอย่างต่อเนื่อง โดยความร้อนจะถูกป้อนให้กับเครื่องยนต์ทางด้านใดด้านหนึ่งแล้วผลิตงานออกมาตราบเท่าที่ยังคงมีความร้อนป้อนอยู่
ความเป็นมาของเครื่องยนต์สเตอร์ลิง.
Robert Stirling เป็นคนประเทศอังกฤษที่มีเชื้อสายสก๊อตแลนด์ โดยมีอาชีพเป็นนักบวชแต่มีงานอดิเรกเป็นนักประดิษฐ์ ซึ่งแรงบัลดาลใจในการผลิตเครื่องยนต์สเตอร์ลิงคือ เขาต้องการผลิตเครื่องยนต์ที่มีประสิทธิภาพและมีความปลอดภัยมากกว่าเครื่องจักรไอน้ำในสมัยนั้น ที่มักจะมีการระเบิดทำให้มีผู้เสียชีวิต และเขาได้สร้างเครื่องยนต์สเตอร์ลิงได้สำเร็จในปี ค.ศ. 1816 หลังจากนั้น 55 ปี ทฤษฎีทั่วไปสำหรับการวิเคราะห์เครื่องยนต์สเตอร์ลิงได้พัฒนาขึ้นโดย Gustav Schmidt ในปี 1871 โดยสมการหลักที่ใช้คือ สมการอนุรักษ์มวล สมการสภาวะ , สมการการเคลื่อนที่แบบรูปคลื่นซายน์ (Sinusoidal) และได้พัฒนาต่อมาเรื่อยๆ จนกระทั่งในปี 1958 ห้องปฏิบัติการค้นคว้าฟิลลิปส์ โดย Meijer ได้สร้างเครื่องยนต์สเตอร์ลิงแบบเบต้าใช้กลไกแบบรอมห์บิค มีการรีเจนเนอร์เรเตอร์ ใช้ไฮโดรเจนเป็นสารทำงานแทนอากาศ ทำให้มีประสิทธิภาพดีขึ้น
ส่วนประกอบของเครื่องยนต์สเตอร์ลิง.
เครื่องยนต์สเตอร์ลิงจะประกอบไปด้วยลูกสูบ 2 กระบอก ซึ่งแต่ละกระบอกจะมีอากาศหรือก๊าซอยู่ภายในและไม่สามารถออกมาภายนอกกระบอกสูบได้ โดยกระบอกที่หนึ่งจะมีอุณหภูมิที่ร้อน ภายในจะมีลูกสูบไล่หรือ ดิสเพลสเซอร์ (Displacer piston) ซึ่งลูกสูบจะมีขนาดเล็กกว่าตัวกระบอกสูบเล็กน้อยเพื่อให้ลูกสูบสามารถไล่อากาศในกระบอกสูบให้เคลื่อนที่อยู่ระหว่างด้านร้อนกับด้านเย็น แต่ลูกสูบไล่ ไม่ใช่ส่วนสำคัญในการสร้างกำลังให้กับเครื่องยนต์ ส่วนกระบอกที่สองเป็นส่วนที่ไม่ได้รับความร้อน โดยภายในจะมีลูกสูบขนาดเล็กที่เรียกว่าลูกสูบกำลัง (Power piston) เป็นส่วนที่สำคัญที่นำกำลังออกจากเครื่องยนต์ทั้งหมด โดยพลังงานที่ได้จากเครื่องยนต์สเตอร์ลิงจะดันให้ล้อตุนกำลังหมุน และส่วนต่าง 90 องศาของหน้าเฟสจะทำให้เครื่องยนต์เคลื่อนที่สลับไปมาเป็นวัฏจักร
วัฏจักรสเตอร์ลิง.
วัฏจักรสเตอร์ลิงแบ่งการทำงานออกเป็น 4 ขั้นตอนดังต่อไปนี้
ขั้นตอนที่ 1 เมื่อเพิ่มความร้อนให้กับกระบอกสูบทางด้านซ้าย ก็จะทำให้มีความดันของก๊าซมากขึ้น จึงดันให้ลูกสูบทางด้านขวาเคลื่อนที่ลง
ขั้นตอนที่ 2 เมื่อกระบอกทางด้านขวาเคลื่อนตัวลง ทำให้ก๊าซที่มีความร้อนเคลื่อนที่ไปยังกระบอกสูบทางด้านขวา และถูกทำให้เย็นตัวอย่างรวดเร็วด้วยน้ำแข็งเพื่อให้ความดันลดลง
ขั้นตอนที่ 3 เมื่อแรงดันก๊าซลดลง ลูกสูบเย็นก็จะเริ่มเคลื่อนที่ขึ้นมาอัดก๊าซ ความร้อนที่เกิดจากการอัดตัวก็จะระบายออกสู่นอกกระบอกสูบ
ขั้นตอนที่ 4 เมื่อลูกสูบขวาเลื่อนขึ้น ลูกสูบทางซ้ายก็จะเลื่อนลง ทำให้ก๊าซที่อยู่ภายในเกิดการเคลื่อนตัวไปสู่กระบอกสูบทางซ้ายอีกครั้งทำให้วัฏจักรเข้าสู่ ขั้นตอนที่ 1
หลักการทางานของเครื่องยนต์สเตอร์ลิง.
ขั้นตอนที่ 1 ให้ความร้อนกับอากาศภายในกระบอก จึงทำให้มีความดันก๊าซเพิ่มขึ้นดันให้ลูกสูบไล่เคลื่อนที่มาทางด้านขวา ในขณะที่ลูกสูบกำลังยังคงหยุดนิ่ง
ขั้นตอนที่ 2 เมื่อลูกสูบทางด้านร้อนมีอุณหภูมิเพิ่มขึ้น จึงทำให้เกิดแรงดันลูกสูบกำลังเคลื่อนตัวไปทางขวา และเมื่อรับความร้อนจนกระทั่งอุณหภูมิคงตัว ความดันก็จะลดลง
ขั้นตอนที่ 3 เมื่อลูกสูบกำลังเลื่อนมาทางขวาทำให้ล้อตุนกำลังจะหมุนไปพร้อมกับดันลูกสูบไล่เคลื่อนที่ไปทางซ้าย เพื่อไล่ความร้อนออกมาทางด้านเย็นและระบายออกสู่ภายนอกเครื่องยนต์สเตอร์ลิง
ขั้นตอนที่ 4 เมื่อลูกสูบกำลังเคลื่อนกลับมาทางขวา ล้อตุนกำลังก็หมุนไปพร้อมกับดึงลูกสูบไล่กลับมาทางซ้าย ซึ่งทั้งหมดได้กลับมาอยู่ตำแหน่งเดียวกับขั้นตอนที่ 1 และวนเช่นนี้ไปเป็นวัฏจักร
เทคโนโลยีของเครื่องยนต์สเตอร์ลิงพลังงานแสงอาทิตย์.
ระบบจานพาราโบลาร่วมกับเครื่องยนต์สเตอร์ลิง
เป็นการผลิตโดยใช้ใช้หลักการแปลงพลังงานจากรังสีดวงอาทิตย์ให้เป็นความร้อน แล้วแปลงพลังงานความร้อนให้เป็นพลังงานกลเพื่อนำไปผลิตไฟฟ้าตามลำดับ โดยระบบจะประกอบไปด้วยจานรวมแสงแบบพาราโบลา เครื่องยนต์สเตอร์ลิง และเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ทำงานโดยอาศัยรังสีจากดวงอาทิตย์ที่ตกลงมากระทบกับตัวรวมแสงแบบจานพาราโบลา ซึ่งมีแผ่นสะท้อนแสงหลายชิ้นประกอบรวมกัน และมีเครื่องยนต์สเตอร์ลิงกับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าวางอยู่ที่จุดโฟกัสของจานพาราโบลา เมื่อเกิดความร้อนขึ้นที่บริเวณกระบอกสูบทำให้เครื่องยนต์สเตอร์ลิงทำงาน จึงทำให้มีแรงไปกระทำกับเครื่องกำเนิดไปฟ้าซึ่ง เครื่องยนต์สเตอร์ลิง 1 ชุด จะมีกำลังการผลิตไฟฟ้าอยู่ที่ 25-40 kW แต่ละชุดสามารถทำงานโดยอิสระ และถ้าต้องการกำลังไฟฟ้ามากขึ้น ก็สามารถทำการติดตั่งหลาย ๆ ชุดได้ ซึ่งคล้ายกับระบบการผลิตไฟฟ้าด้วยโซลาร์เซลล์นั่นเอง
นักรังสีการแพทย์
นักรังสีการแพทย์ หรือ นักรังสีเทคนิค (Radiologic technologist, Radiographer) คือผู้ปฏิบัติงานเกี่ยวกับงานรังสีการแพทย์ ทั้งด้านรังสีวินิจฉัย, รังสีรักษา และเวชศาสตร์นิวเคลียร์
ผู้ที่เป็นนักรังสีการแพทย์ ต้องเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิค ต้องจบการศึกษาในปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิต (รังสีเทคนิค) โดยในประเทศไทยปัจจุบันมีสถาบันการศึกษาที่เปิดสอนสาขาวิชารังสีเทคนิค ดังนี้
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2014
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2014 ซึ่งมีกำหนดจะจัดขึ้นที่ศูนย์การค้าเดอะมอลล์นครราชสีมา, นครราชสีมา, ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 11–19 ตุลาคม 2557 การแข่งขันเป็นส่วนหนึ่งของวอลเลย์บอลยุวชนชิงแชมป์เอเชีย
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2012
"* ถอนตัวออกจากการแข่งขัน"
Marina Takahashi, Shiori Aratani, Airi Miyabe, Manami Mandai, Kanoha Kagamihara, Miharu Yoshioka, Rin Takahashi, Haruka Sekiyama, Shuri Yamaguchi, Miku Shimada, Yaka Yamaguchi, Miyu Nakagawa
หัวหน้าโค้ช: Daichi Saegusa
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย  เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติของสาธารณรัฐออสเตรีย ถือเป็นเครื่องอิสริยภรณ์ที่มีลำดับเกียรติสูงสุดของประเทศ
อนึ่ง ผู้ศึกษาอาจสับสนเล็กน้อย เพราะเครื่องราชอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธาณรัฐออสเตรียนี้ จะคล้ายคลึงกับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทางทหารที่ชื่อว่า "มาเรีย เทเรสซา" ซึ่งมีเฉดสีแดงขาวเช่นกัน (แต่มาเรีย เทเรสซาจะเป็นแดงขาวที่ริ้วใหญ่กว่า)
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรียมีลำดับชั้นทั้งหมด 15 ชั้น ดังนี้
เหนื่อยแล้ว
"เหนื่อยแล้ว" เป็นเพลงของวงดนตรีซิลลี่ ฟูลส์ จากสตูดิโออัลบั้มที่ 6 "เดอะวัน" ประพันธ์เนื้อร้องโดย สุทธิพงษ์ สมบัติจินดา แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย ซิลลี่ ฟูลส์
เพลง "เหนื่อยแล้ว" ได้คว้าอันดับ 28 ของชาร์ตเพลง ทรูมิวสิก ดิจิตอลชาร์ต 100 สุดยอดเพลงฮิตที่มีจำนวนการฟังบน truemusic.com มากที่สุดแห่งปี ในปี พ.ศ. 2551 และอันดับสูงสุดที่ 7 จากการจัดอันดับของ แฟต 104.5 ในชาร์ตของ 104.5 เอฟเอ็ม แฟตเรดิโอ ท็อป 75 ชาร์ต ประจำวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
ยาพิษ (เพลงบอดี้สแลม)
"ยาพิษ" เป็นซิงเกิลเปิดตัวอัลบั้มของวงดนตรีบอดี้สแลม จากอัลบั้มชุดที่ 4 "Save my Life"
เพลง "ยาพิษ" ประพันธ์เนื้อร้องโดย ขจรเดช พรมรักษา, อาทิวราห์ คงมาลัย แต่งทำนองโดย พูนศักดิ์ จตุระบุล, อาทิวราห์ คงมาลัย และเรียบเรียงโดย บอดี้สแลม, พูนศักดิ์ จตุระบุล ออกจำหน่ายในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2550
ที่มาของเพลงนั้น มาจากวันหนึ่งของการซ้อมดนตรี ที่ทุกคนพร้อมใจกันคิดอะไรไม่ค่อยออก ระหว่างพักซ้อม ตูน ได้หยิบกีต้าร์ขึ้นมาเล่นไปเรื่อยๆ ในจังหวะช้าๆ แบบอาร์แอนด์บี จน ยอด มือกีต้าร์ของวงได้ยินเข้าก็มาร่วมเล่นด้วย จากนั้น ปิ๊ด ก็เข้ามาสมทบ ตามมาด้วย ชัช เข้ามาตีกลองด้วยอีกคน กระทั่งสุดท้าย อ๊อฟ โปรดิวเซอร์ของอัลบั้ม เข้ามาบอกให้ ชัช ตีกลองแบบดิสโก้ จึงได้ออกมาเป็นเพลง ยาพิษ
เพลง ยาพิษ อันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของ แฟต 104.5 ในชาร์ตของ 104.5 เอฟเอ็ม แฟตเรดิโอ ท็อป 75 ชาร์ต ประจำวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2550 และอันดับ 6 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2550 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
โซนาร์
เครื่องโซนาร์  เป็นเครื่องมือสำหรับตรวจหาวัตถุใต้น้ำ มีความสำคัญเช่นเดียวกับเรือผิวน้ำ ส่วนมากจะถูกใช้ในการหาตำแหน่งของระเบิด เรืออับปาง ฝูงปลา และทดสอบความลึกของท้องทะเล มีหลักการทำงานคล้ายกับเครื่องเรดาร์ แต่โซนาร์จะใช้คลื่นเสียง และต้องใช้ในน้ำ แต่เรดาร์จะใช้ได้ในอากาศเท่านั้น
ประเภทของเครื่องโซนาร์.
โซนาร์อาจแบ่งออกไปได้เป็น 2 แบบตามลักษณะของการส่งคลื่นเสียง คือ
1. โซนาร์แบบส่อง (Search-light type sonar).
มีลักษณะการส่งคลื่นเสียงออกไปเป็นมุมจำกัด นิยมใช้กันในเรือดำน้ำเพื่อค้นหาตำแหน่งของเรือผิวน้ำ และเรือดำน้ำของข้าศึก โดยใช้การดักรับเสียงเครื่องจักร ใบพัดเรือ หรืออุปกรณ์ที่เกี่ยวข้อง โซนาร์ประเภทนี้ต้องติดตั้งบริเวณหัวเรือ เพื่อให้ห่างจากเสียงใบจักรของตนเอง ซึ่งอาจเข้ามารบกวนได้
2. โซนาร์แบบกราด (Scaning type sonar).
มีลักษณะการส่งคลื่นเสียงกระจายออกไปรอบตัวเป็นรูปวงแหวนด้วยกำลังเท่ากันทุกทิศ นิยมใช้กับเรือผิวน้ำ ส่วนมากจะใช้ในการประมง เช่น การหาฝูงปลาใต้ทะเล หรือสิ่งมีชีวิตในน่านน้ำนั้น เครื่องโซนาร์ชนิดนี้จะต้องติดไว้ที่ท้ายเรือ โดยการหย่อนตัวเครื่องส่งสัญญาณลงไปในน้ำ
คลื่นเสียงโซนาร์.
คลื่นเสียงที่เครื่องโซนาร์ส่งออกมานั้น เป็นคลื่นเสียงที่แปลงมาจากสัญญาณไฟฟ้า สามารถทำได้โดยการเปลี่ยนคลื่นเสียงเป็นสัญญาณไฟฟ้า และเปลี่ยนสัญญาณไฟฟ้ากลับเป็นคลื่นเสียง โดยต้องใช้อุปกรณ์ที่เรียกว่า ทรานสดิวเซอร์ (transducer) มี 2 ประเภท คือ
1. ทรานสดิวเซอร์ที่อาศัยการเกิดคลื่นแม่เหล็ก (Transducer magneto-striction).
เป็นทรานสดิวเซอร์ที่เหมาะสำหรับใช้ในงานวัดระยะ ประกอบด้วยหลอดนิกเกิลรูปทรงกระบอกจำนวนมากยึดติดไว้กับแผ่นไดอะแฟรมบาง ๆ หลอดนิกเกิลทุกหลอดจะมีขดลวดพันอยู่โดยรอบ เมื่อปล่อยกระแสไฟฟ้าไหลผ่านขดลวด จะทำให้เกิดสนามแม่เหล็ก ซึ่งหลอดนิกเกิลจะเกิดการยืดหดสลับกัน ตามจังหวะสัญญาณไฟฟ้า ซึ่งทำให้แผ่นไดอะแฟรมเคลื่อนไหว และจะทำให้เกิดเสียงขึ้น
2. ทรานสดิวเซอร์ที่อาศัยผลึกแร่ที่ผลิตกระแสไฟฟ้าได้เมื่อได้รับแรงดัน (Transducer piezoelectric).
ทรานสดิวเซอร์แบบนี้เหมาะสำหรับใช้ในการเฝ้าฟังเสียง ประกอบด้วยผลึกของแร่จำนวนมากที่สามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้เมื่อได้รับแรงดัน ติดกับแผ่นไดอะแฟรม เมื่อมีไฟฟ้าผ่านเข้าผลึก จะทำให้เกิดการสั่นสะเทือนเป็นเสียงขึ้น แต่มีข้อเสียที่ไม่สามารถส่งคลื่นได้แรง และผลึกอาจแตกได้ ถ้าแรงดันไฟฟ้าที่ผ่านผลึกแรงเกินไป
ผลกระทบของคลื่นโซนาร์ต่อสัตว์ทะเล.
ปัจจุบันกิจกรรมต่าง ๆ ของมนุษย์ได้สร้างคลื่นเสียงรบกวนใต้ทะเล ซึ่งเพิ่มระดับความดังขึ้นทุกที ไม่ว่าจะเสียงคำรามของเครื่องยนต์เรือเดินสมุทร การสำรวจแรงสั่นสะเทือนโดยบริษัทขุดเจาะน้ำมัน หรือคลื่นโซนาร์จากกองทัพเรือ กำลังคุกคามวิถีชีวิตสัตว์ทะเลอย่างรุนแรง โดยเฉพาะวาฬ โลมา และเต่าทะเล ซึ่งใช้คลื่นเสียงในการสื่อสาร หาอาหาร และจับคู่ผสมพันธุ์
สัตว์ทะเลที่ตื่นตกใจจากเสียงรบกวนอาจได้รับความทรมานจากอาการแบบที่เกิดกับนักดำน้ำเมื่อดำน้ำลึกแล้วรีบขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันพักปรับระดับความดันตามกำหนด อีกทั้งผลกระทบที่เกิดจากเรือที่มีจำนวนมากขึ้น และมีความเร็วสูงขึ้น ทำให้มีสัตว์ทะเลถูกเรือชนเพิ่มมากขึ้นด้วย เนื่องจากใต้น้ำเต็มไปด้วยเสียงรบกวน สัตว์ทะเลจึงไม่ได้ยินเสียงเรือที่กำลังแล่นมา
พระเพชรคีรีศรีสงคราม (เจ้าแก้วเมืองไท ณ ลำปาง)
พระไตรปิฎกฉบับซีเซี่ย
พระไตรปิฎกฉบับซีเซี่ย หรือ ฝานต้าจั้งจิง (蕃大藏經)เป็นหนึ่งในชุดพระไตรปิฎกภาษาจีน สร้างขึ้นในอาณาจักรซีเซี่ย สมัยพรเเจ้าเหรินจง หรือเมื่อปีที่ 6 รัชสมัยต้าเต๋อแห่งราชวงศ์หยวน หรือค.ศ. 1302 มีจำนวนทั้งสิ้น 3620 ผูก พิมพ์ขึ้นจากอักษรซีเซี่ย แต่คาดว่าจำลองขึ้นจากพระไตรปิฎกฉบับไคเป่า (开宝藏) สมัยราชวงศ์ซ่ง ซึ่งเป็นพระไตรปิฎกฉบับพิมพ์ครบชุดฉบับแรกของโลก ปัจจุบันฉบับซีเซี่ยเหลือเพียงบางส่วนเท่านั้น
แม้ว่าอาณาจักรซีเซี่ยจะถูกชาวมองโกลแห่งราชวงศ์หยวยนทำลายจนพินาศย่อยยับ แต่ยังเหลือพระไตรปิฏกชุดนี้ไว้ โดยชาวหยวนได้สืบทอดมาปรับปรุงให้ดีขึ้น และพิมพ์แพร่หลายต่อในศตวรรษที่ 14 ซึ่งอาณาจักรซีเซี่ยได้อันตรธานไปนานแล้ว และภาษาซีเซี่ย หรือภาษาตังกุต ก็ยังแทบไม่มีคนใช้ ปัจจุบันพระไตรปิฎกชุดนี้ ได้รับการศึกษาและเผยแพร่โดยนาย เอริก กรินสเตด (Eric Grinstead) ซึ่งถ่ายมาจากกรุงปักกิ่ง และเลนินกราด ผู้ที่ตีพิมพ์ฉบับนี้ที่กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย เมื่อปี 1971 ในชื่อ พระไตรปิฏกฉบับตังกุต (The Tangut Tripitaka) บ้างก็เรียกว่า Mi Tripitaka
ทั้งนี้ ชาวซีเซี่ย หรือชาวตังกุต (Tangut) เป็นชนชาติเชื้อสายทิเบต-พม่า อาศัยอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ระหว่างปีค.ศ. 1038 - 1227 ชนชาตินี้ได้สถาปนาราชวงศ์ซีเซี่ย (西夏) หรืออาณาจักรไป๋เกาต้าเซี่ยกั๋ว (白高大夏國) คาบเกี่ยวกับราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์เหลียว และราชวงศ์หยวน ทั้ง 4 อาณาจักรนี้ แม้สถาปนาโดยคนต่างเชื้อชาติกัน แต่กับเนื่องเป็นหนึ่งในราชวงศ์ทางการตามประวัติศาสตร์จีนโบราณ อีกทั้ง ทั้ง 4 ราชวงศ์ยังอุปถัมภ์ศาสนาพุทธอย่างยิ่งยวดไม่แพ้กัน
ผิดกันเพียงแต่ว่า ชาวซ่ง ชาวเหลียว และชาวหยวน ใช้ภาษาและอักษรจีนในการจารึกพระไตรปิฎก ขณะที่ชาวซีเซี่ยใช้ภาษาของตนเองในการจารึก เป็นภาษาที่คล้ายกับภาษาทิเบต แต่ใช้อักษรคล้ายจีน หากมีความซับซ้อนในเชิงการผสม ปัจจุบันมีนักวิชาการพยายามรื้อฟื้นภาษาตังกุตขึ้นมาเพื่อใช้งานด้านวิชาการ และมีการเผยแพร่สิ่งพิมพ์สมัยซีเซี่ยดังเช่น พระไตรปิฎกฉบับซีเซี่ยฉบับนี้
การประชุมว่าด้วยเทคโนโลยี การบันเทิง และการออกแบบ
รักนี้มีค่าเพราะเธอ
"รักนี้มีค่าเพราะเธอ" เป็นเพลงจากอัลบั้มของ ธงไชย แมคอินไตย์, ดา เอ็นโดรฟิน, นิว-จิ๋ว และลุลา ในอัลบั้ม "ขนนกกับดอกไม้ ตอน SECRET GARDEN" ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย ธีระปริญญ์ รัตนบุตร ออกจำหน่ายในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2556 โดยเป็นเพลงใหม่หนึ่งเดียวในอัลบั้มขนนกกับดอกไม้ ตอน Secret Garden อัลบั้มพิเศษฉลองครบรอบ 30 ปี Gmm Grammy
มิวสิกวิดีโอนี้ เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2557
เพลง รักนี้มีค่าเพราะเธอ ได้อันดับ 1 จากการจัดอันดับของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ในชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
บ๊อบบี้ เบอร์นา
บ๊อบบี้ เบอร์นา (Bobby Berna) หรือโรเบอร์โต เบร์นาร์เดซ (Roberto Bernardez) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 ที่ เมโทรมะนิลา ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 31 (น็อค 17) เสมอ 1 แพ้ 6
เบอร์นาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ชนน็อค เบน ฮวนตา ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะรวด จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 ชนะน็อค โรนาลโด ซูมาลิส ยก 11 ได้แชมป์มาครอง และป้องกันแชมป์ไว้ได้ 2 ครั้ง ต่อมา ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC ที่ว่างเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2526 แพ้น็อค ไฮเม การ์ซา ยก 2 ที่ สหรัฐ ชิงแชมป์ไม่สำเร็จแต่ในไฟต์ต่อมา เขาก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF ที่ว่างเมื่อ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2526 ซึ่งเบอร์นาเป็นฝ่ายชนะน็อค ซุห์ ซุงอิน ได้ในยกที่ 10 ถึงถิ่นที่เกาหลีใต้ กลายเป็นแชมป์โลกคนแรกในรุ่นนี้ของสหพันธ์มวยนานาชาติ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2527 เบอร์นาให้ซุห์ขึ้นชกแก้มืออีกครั้ง แต่คราวนี้เขาเป็นฝ่ายแพ้น็อคไปในยกที่ 10 ที่เกาหลีใต้ เสียแชมป์ไป
เบอร์นาได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นเดิมคืนอีกครั้งเมื่อ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2528 แต่ครานี้เขาแพ้น็อค คิม จีวอน ยก 4 ที่เกาหลีใต้ ไม่ได้แชมป์ หลังจากชิงแชมป์ไม่ได้ เบอร์นาหันไปชกมวยสากลที่ สหรัฐตั้งแต่ พ.ศ. 2529 เขาชกชนะติดต่อกันถึง 5 ครั้ง แต่ไม่มีโอกาสได้ชิงแชมป์ใดๆ หลังจากที่เขาชกแพ้น็อค อันเดร สมิธ ยก 2 เมื่อ 13 กันยายน พ.ศ. 2531 เขาก็แขวนนวมไป
เกออร์ค ซีม็อน โอห์ม
เกออร์ค ซีม็อน โอห์ม  เกิดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1787 ที่เมืองแอร์ลังเงินในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ปัจจุบันอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเยอรมนี) เป็นนักฟิสิกส์ผู้ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างความต่างศักย์ไฟฟ้ากับความต้านทานไฟฟ้า และเป็นผู้คิดค้นการคำนวณหาความต้านทานของเส้นลวดนำไฟฟ้าที่รู้จักกันโดยทั่วกันว่าเรียกว่ากฎของโอห์ม
เกออร์ค ซีม็อน โอห์ม มีบิดาชื่อ โยฮัน โอห์ม (Johann Ohm) มีอาชีพเป็นช่างทำกุญแจและปืน ด้วยอาชีพของโยฮัน โอห์ม ทำให้ต้องตระเวนเดินทางค้าขายในบริเวณที่เป็นเยอรมนีและฝรั่งเศสปัจจุบัน ขณะที่ค้าขายอยู่นั้นก็ถือโอกาสศึกษาวิชาปรัชญาและคณิตศาสตร์ไปด้วย จนโยฮันอายุได้ 40 ปี ได้ตั้งรกรากอยู่ที่เมืองแอร์ลังเงิน แต่งงานและมีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ ซีม็อน (Simon) และมาร์ทีน (Martin)
แม้ว่าฐานะทางครอบครัวของโอห์มจะค่อนข้างยากจน แต่โอห์มก็ขวนขวายหาความรู้อยู่เสมอ โอห์มเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในบัมแบร์ค หลังจากจบการศึกษาขั้นต้นแล้ว โอห์มได้เข้าศึกษาเกี่ยวกับวิชาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแอร์ลังเงิน และต่อมาโอห์มก็ได้ลาออกจากมหาวิทยาลัย ขณะที่เขาศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยได้เพียง 3 เทอม เหตุเพราะว่าโอห์มขาดทุนทรัพย์ ไม่มีเงินพอที่จะศึกษาต่อ ทำให้โอห์มต้องประกอบอาชีพเป็นครูตั้งแต่อายุเพียง 18 ปี โอห์มเป็นครูสอนหนังสืออยู่ที่อารามก็อทชตัท (Gottstadt) ซึ่งอยู่ในเขตรัฐแบร์นของสวิตเซอร์แลนด์ ช่วงแรกที่โอห์มเข้าทำงาน เขาไม่ได้รับความไว้วางใจจากนายจ้าง เนื่องจากไม่เคยเห็นฝีมือการทำงานของโอห์มและเห็นว่าเขายังอายุน้อยเกินไป แต่เมื่อเวลาผ่านไปนายจ้างได้เห็นฝีมือการทำงานของโอห์ม ก็กลายเป็นบทพิสูจน์ว่าเขาเป็นผู้ที่มีความสามารถจนได้รับการยกย่อง ขณะที่โอห์มทำการสอนหนังสือ เขาได้หมั่นฝึกฝนค้นคว้าหาความรู้ด้วยตนเองอยู่เสมอ จนต่อมาเขาได้มีโอกาสเข้าไปศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยแอร์ลังเงินอีกครั้งหนึ่ง และได้รับปริญญาเอกทางด้านวิชาคณิตศาสตร์ในปี ค.ศ. 1811 ขณะนั้นยุโรปกำลังลุกเป็นไฟ เนื่องจากจักรพรรดินโปเลียนแห่งฝรั่งเศสกำลังเรืองอำนาจได้ยกกองทัพไปรุกรานประเทศที่ใกล้เคียง ทำให้แต่ละประเทศได้รับความเดือดร้อนไปทั่ว
แต่ละชาติร่วมมือกันเพื่อต่อต้านนโปเลียน โดยบรรดารัฐเยอรมันได้เข้าร่วมด้วย เป็นเหตุให้คนหนุ่มผู้รักชาติอย่างเกออร์ค ซีม็อน โอห์ม พยายามที่จะเข้าไปเป็นทหารอาสาสมัครในกองทัพต่อต้านนโปเลียน แต่ถูกบิดาของเขาคัดค้านเพราะเห็นว่าความรู้ที่โอห์มมีจะมีประโยชน์แก่ประเทศชาติมากกว่าที่เขาจะไปออกรบทำศึก เมื่อโอห์มใคร่ครวญดูแล้วก็มีความเห็นตามคำแนะนำของบิดา เขาจึงกลับมาเป็นอาจารย์เช่นดังเดิม ค.ศ. 1817 โอห์มได้ศึกษาค้นคว้าและพิมพ์ผลงานของเขาออกเผยแพร่ ปรากฏว่าผลงานของโอห์มเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย จึงทรงแต่งตั้งให้โอห์มดำรงตำแหน่งอาจารย์วิชาคณิตศาสตร์และวิชาฟิสิกส์ในโรงเรียนเยสุอิตแห่งโคโลญ
ผลงานและการค้นพบ.
ความสัมพันธ์ระหว่างความต่างศักย์ไฟฟ้ากับความต้านทานไฟฟ้า.
ในปี ค.ศ. 1822 โฌแซ็ฟ ฟูรีเย ได้ตีพิมพ์ผลงานเรื่องการไหลเวียนของความร้อน (Analytic Theory Of Heat) ภายในหนังสือเล่มนี้ได้อธิบายเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของความร้อนไว้ว่า "อัตราการเคลื่อนที่ของความร้อนจากจุด A ไปยังจุด B หรือการที่ความร้อนไหลผ่านตัวนำโดยส่งต่อจากโมเลกุลหนึ่งไปยังโมเลกุลหนึ่ง ขึ้นอยู่กับความแตกต่างระหว่างอุณหภูมิของจุดทั้งสอง และขึ้นอยู่กับตัวนำด้วยว่าสามารถถ่ายทอดความร้อนได้ดีขนาดไหน" เมื่อโอห์มได้นำมาอ่านและศึกษาอย่างละเอียด ในที่สุดก็เกิดความสนใจและมีความคิดที่ว่าการไหลเวียนของกระแสไฟฟ้าในเส้นลวดนำไฟฟ้า อาจจะเกิดขึ้นคล้าย ๆ กันกับทฤษฎีของฟูรีเย โอห์มได้เริ่มทดลองโดยใช้วัตถุที่ใช้เป็นตัวนำไฟฟ้า ควรเลือกโลหะที่เป็นตัวนำไฟฟ้าที่ดี เช่น ทองแดง เงิน อะลูมิเนียม เป็นต้น โอห์มจึงเริ่มทดลองเกี่ยวกับการไหลของกระแสไฟฟ้าในเส้นลวดนำไฟฟ้า โอห์มก็พบความจริงอยู่ 3 ข้อ คือ กระแสไฟฟ้าจะไหลในเส้นลวดได้มากหรือน้อยขึ้นอยู่กับ :
ส่วนเรื่องที่เกี่ยวกับความยาวของเส้นลวดนำไฟฟ้าหมายความว่าถ้าเส้นลวดมีความยาวมากความต้านทานของไฟฟ้าก็จะมีมาก ถ้าเส้นลวดมีความยาวน้อยก็จะมีความต้านทานน้อยตามไปด้วย กล่าวคือความต้านทานของเส้นลวดนำไฟฟ้าเป็นสัดส่วนกับความยาวของเส้นลวดนำไฟฟ้า
ในเรื่องพื้นที่หน้าตัดของเส้นลวดก็เช่นเดียวกัน ถ้าพื้นที่หน้าตัดของเส้นลวดนำไฟฟ้ามีมาก กระแสไฟฟ้าก็สามารถไหลผ่านได้มากเพราะมีความต้านทานน้อย ถ้าพื้นที่หน้าตัดของเส้นลวดนำไฟฟ้ามีน้อย ความต้านทานไฟฟ้าจะมีมาก กระแสไฟฟ้าก็จะสามารถไหลผ่านได้น้อย จึงกล่าวสรุปได้ว่า การไหลเวียนของกระแสไฟฟ้าเป็นสัดส่วนตรงกับพื้นที่หน้าตัดของเส้นลวดนำไฟฟ้า
ระหว่างนั้นในปี ค.ศ. 1826 หลังจากการทดลองไฟฟ้าในขั้นต้นสำเร็จลงแล้ว โอห์มได้เดินทางไปยังเมืองโคโลญเพื่อเข้าเป็นอาจารย์สอนที่โรงเรียนเน้นวิชาการ (Gymnasium) โอห์มได้จัดพิมพ์หนังสือออกมาเล่มหนึ่งชื่อว่า "Bestimmung des Gesetzes nach Welohem die Metalle die Kontaktee"
กฎของโอห์ม.
ในปีต่อมา เขาได้ทดลองต่อไปอีกและพบว่า ถ้าอุณหภูมิของตัวนำสูงขึ้น กระแสไฟฟ้าจะไหลได้น้อยลง และถ้าทำให้ศักดาไฟฟ้าระหว่างที่สองแห่งต่างกันมากเท่าไร กระแสไฟฟ้าก็ไหลได้มากขึ้นเท่านั้น ผลงานชิ้นนี้ต่อมาเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า กฎของโอห์ม ซึ่งถือได้ว่าผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานชิ้นเอกของโอห์ม เป็นเรื่องเกี่ยวกับการคำนวณหาความต้านทานของเส้นลวดนำไฟฟ้า ซึ่งเขียนสูตรทางคณิตศาสตร์ได้ดังนี้ I=
จากการทดลองนี้โอห์มได้พบว่า กระแสไฟฟ้าในเส้นลวดนำไฟฟ้าจะมีมากขึ้นถ้ามีแรงดันไฟฟ้ามาก และจะน้อยลงถ้าความต้านทานของลวดมากขึ้น
ชีวิตหลังเผยแพร่ผลงาน.
ผลงานของโอห์มได้รับการเผยแพร่เมื่อปี ค.ศ. 1827 แต่ปรากฏว่าแทนที่ผลงานของเขาจะได้รับการยกย่อง กลับถูกต่อต้านเป็นอย่างมากจากชาวเยอรมันเนื่องจากความไม่รู้ไม่เข้าใจ ทำให้ในระหว่างนี้โอห์มได้รับความลำบาก เพราะรัฐมนตรีการศึกษาของเยอรมนีได้พิจารณาว่า เขามีความรู้ขั้นปริญญาเอกแต่ผลิตผลงานที่ไม่มีประโยชน์แก่การศึกษาทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ในระดับมหาวิทยาลัย จะนับได้ว่าเขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่โชคร้ายที่สุดในรอบคริสต์ศวรรษที่ 18
เมื่อถูกไล่ออกจากงาน โอห์มจึงไปสมัครเป็นอาจารย์ช่วยสอนอยู่ตามโรงเรียน แต่ก็ยังถูกโจมตีอย่างรุนแรง เขาต้องใช้ชีวิตอย่างลำบากอยู่เป็นเวลานานถึง 6 ปีเต็ม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1833 พระเจ้าลูทวิชที่ 1 แห่งบาวาเรีย ซึ่งเห็นความสามารถของโอห์มได้ช่วยเหลือให้เขาได้ทำงานเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่โรงเรียนสารพัดช่างเนือร์นแบร์ค เขาได้ทำงานอยู่ที่นั่นเรื่อยมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1849 ถึงแม้ในระหว่างปี ค.ศ. 1835 เขาจะได้รับเชิญไปดำรงตำแหน่งที่สูงกว่าในมหาวิทยาลัยเดิมที่แอร์ลังเงิน โอห์มไม่คิดจะหวนกลับไปอีก เพราะทนในความอับอายไม่ได้ ต่อมาในปี ค.ศ. 1849 นั้นเอง โอห์มก็ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ในสาขาวิชาฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยมิวนิก และโอห์มได้ทำงานอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้จนตลอดชีวิตของเขา