pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ไกลโคเจน: ไกลโคเจนเป็นรูปแบบของกลูโคสที่พบได้มากที่สุดในสัตว์ ซึ่งมีอยู่มากเป็นพิเศษในเซลล์กล้ามเนื้อและเซลล์ตับ โดยปรากฏในภาพถ่ายจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนเป็นก้อน หรือกลุ่มก้อนของอนุภาคบีตาที่มีลักษณะคล้ายไรโบโซม อยู่ใกล้กับร่างแหเอนโดพลาซึมชนิดเรียบ ไกลโคเจนเป็นแหล่งพลังงานสำคัญแหล่งหนึ่งของเซลล์ เมื่อจำเป็นต้องใช้พลังงานจึงจะมีการสลายไกลโคเจน (glycogenolysis) เอนไซม์มีส่วนสำคัญในการสลายไกลโคเจนให้เป็นกลูโคสที่แต่ละอวัยวะในร่างกายสามารถใช้ประโยชน์ได้
ลิพิด: ลิพิดที่เป็นไตรกลีเซอไรด์ในรูปของสารอาหารสะสมเป็นอินคลูชันที่พบได้บ่อยที่สุด ซึ่งไม่เพียงถูกสะสมไว้ในเซลล์ที่ถูกพัฒนามาทำหน้าที่นี้โดยเฉพาะ (เซลล์ไขมัน) แต่ยังพบว่าถูกจัดเก็บเป็นหยดน้ำมันหยดเล็ก ๆ หลายหยดในเซลล์หลายชนิด โดยเฉพาะเซลล์ตับ ลิพิดมีสภาพเป็นของเหลวที่อุณหภูมิร่างกายและปรากฏในเซลล์ที่มีชีวิตในรูปของหยดน้ำมันทรงกลมมันวาว ลิพิดสะสมพลังงาน (แคลอรี) ต่อกรัมมากกว่าคาร์โบไฮเดรต เมื่อต้องการใช้งาน ลิพิดจะทำหน้าที่เป็นแหล่งสะสมพลังงานของเซลล์ และเป็นแหล่งวัตถุดิบของโซ่คาร์บอนสายสั้นซึ่งจะถูกเซลล์นำไปใช้สำหรับการสร้างเยื่อหุ้มและโครงสร้างอื่น ๆ ที่มีลิพิดเป็นองค์ประกอบ หรือถูกสังเคราะห์เป็นสารสำหรับหลั่งออกนอกเซลล์
ผลึก: อินคลูชันในรูปผลึกเป็นที่ทราบกันอย่างยาวนานว่าเป็นส่วนประกอบของเซลล์บางชนิดเช่น เซลล์เซอโทลิ (Sertoli cell) และเซลล์เลย์ดิก (Leydig cell) ในอัณฑะของมนุษย์ และอาจพบได้บางครั้งในเซลล์แมโครฟาจ เชื่อกันว่าโครงสร้างนี้เป็นรูปแบบผลึกของโปรตีนบางชนิด ซึ่งมีอยู่ทุกที่ในเซลล์ ไม่ว่าจะเป็นนิวเคลียส, ไมโทคอนเดรีย, ร่างแหเอนโดพลาซึม, กอลไจแอปพาราตัส, หรืออยู่อย่างอิสระในไซโทพลาซึม
รงควัตถุ: นอกเหนือจากฮีโมโกลบินในเม็ดเลือดแดง รงควัตถุที่มีมากที่สุดในร่างกายคือเมลานิน ซึ่งสร้างมาจากเมลาโนไซต์ในเส้นขนและผิวหนัง, เซลล์รงควัตถุในเรตินาและเซลล์ประสาทพิเศษในส่วน substantia nigra ของสมอง รงควัตถุเหล่านี้มีส่วนช่วยปกป้องผิวหนังและช่วยในด้านประสาทการมองเห็นของเรตินา สำหรับหน้าที่ของพวกมันในเซลล์ประสาทยังไม่เป็นที่ทราบกันอย่างกระจ่างนัก นอกจากนี้ เนื้อเยื่อหัวใจและเซลล์ประสาทในระบบประสาทส่วนกลางยังมีสีเหลืองไปจนถึงสีน้ำตาลอันเกิดจากสารสีที่เรียกว่าลิโพฟุสซิน (lipofuscin) เชื่อกันว่ารงควัตถุนี้มีการทำหน้าที่คล้ายไลโซโซม
ลัดดา แทมมี ดักเวิร์ธ
Aikawa, Kanagawa
จุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์
BEC-Tero Entertainment
BEC Tero Entertainment
ยูงาวาระ
ยูงาวาระ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 26,474 คน ความหนาแน่น 646 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 40.99 ตารางกิโลเมตร
ยูงาวาระตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้สุดของจังหวัด ติดกับอ่าวซางามิ มหาสมุทรแปซิฟิก
ในยุคคามากูระ พื้นที่บริเวณยูงาวาระถูกเรียกว่า "อำเภอโดอิ" ในแคว้นซางามิ ในยุคเซ็งโงกุ พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลโฮโจยุคหลัง และเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอดาวาระในยุคเอโดะ หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่นี้ได้ถูกแบ่งออกเป็นหกหมู่บ้าน โดยเริ่มแรกได้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอาชิงาระในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออาชิงาราชิโมะของจังหวัดคานางาวะ ต่อมาในเดือนเมษายน 1889 หมู่บ้านสี่แห่งจากทั้งหมดหกแห่งรวมกันเป็นหมู่บ้านโดอิ ส่วนอีกสองหมู่บ้านที่เหลือรวมกันเป็นหมู่บ้านโยชิฮามะ วันที่ 1 กรกฎาคม 1926 หมู่บ้านโดอิได้รับการยกฐานะเป็นเมืองโดยใช้ชื่อใหม่ว่ายูงาวาระ ส่วนหมู่บ้านโยชิฮามะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1940 และรวมเข้ากับเมืองยูงาวาระเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1955 แผนในการควบรวมเมืองยูงาวาระเข้ากับนครโอดาวาระในปี 2005 ได้รับการปฏิเสธจากการลงประชามติเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2004
ยูงาวาระมีรีสอร์ทบ่อน้ำร้อน"ออนเซ็น"หลายแห่ง เศรษฐกิจที่มีบทบาทมากที่สุดในท้องถิ่นคือการท่องเที่ยว รองลงมาคือการเกษตรและการประมงเชิงพาณิชย์
นอกจากนี้ ยังมีภูเขามากูยามะ  ซึ่งมีเส้นทางปีนเขาสำหรับเล่นกีฬายอดนิยมอยู่มากมายและอยู่ไม่ไกลจากโตเกียว
ประชากรในท้องถิ่นส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ ยูงาวาระจึงมีชื่อเสียงในเรื่องรีสอร์ทที่รองรับผู้สูงอายุโดยเฉพาะ เมืองนี้มีโรงเรียนประถมของรัฐ 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมของรัฐ 1 แห่ง โรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดแห่งหนึ่งปิดตัวลงในปี 2008 ปัจจุบันนักเรียนมัธยมปลายจึงต้องเดินทางไปศึกษาในนครโอดาวาระที่อยู่ใกล้เคียง ยูงาวาระมีสถานบันเทิงยามค่ำคืนเล็กน้อย เช่น ลานโบว์ลิ่ง ซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านอาหาร และผับ บริเวณชานเมืองของยูงาวาระมีโรงแรมและอพาร์ทเมนท์สำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการแช่น้ำพุร้อน ทั้งในช่วงวันหยุดพักผ่อนและวันหยุดสุดสัปดาห์
วัดถ้ำกระบอก
วัดถ้ำกระบอกก่อตั้งในชื่อ สำนักสงฆ์ถ้ำกระบอก เมื่อปี พ.ศ. 2500 โดยหลวงพ่อใหญ่ (แม่ชีเมี้ยน ปานจันทร์) พระอาจารย์จำรูญ ปานจันทร์ และพระอาจารย์เจริญ ปานจันทร์ พร้อมด้วยคณะสงฆ์กลุ่มหนึ่งที่จำพรรษาอยู่ที่วัดคลองเม่าธรรมโกศล จังหวัดลพบุรี ได้เดินธุดงค์มา ซึ่งเป็นกิจวัตรที่ปฏิบัติกันมาโดยตลอดทุกปี ได้พิจารณาว่าที่ถ้ำกระบอก สงบเงียบเหมาะเป็นที่ปฏิบัติกิจของสงฆ์ จึงได้ตั้งสำนักสงฆ์ที่นี่
ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 พระอาจารย์จำรูญ ปานจันทร์ เป็นผู้นำคณะสงฆ์ถ้ำกระบอกและได้บริหารงานการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติด จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2518 ได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ในปี พ.ศ. 2524 พระอาจารย์เจริญ ปานจันทร์ ได้กลับมาพำนักที่สำนักสงฆ์ถ้ำกระบอกอีกครั้งหนึ่ง และได้ช่วยพระอาจารย์จำรูญ ปานจันทร์บริหารงาน ได้สร้างถาวรวัตถุ เช่น กุฏิสงฆ์ สร้างโบสถ์ วิหาร และด้านสาธารณูปโภค ส่วนในด้านการบำบัดรักษาผู้ติดยาเสพติดยังอยู่ในความรับผิดชอบของพระอาจารย์ จำรูญ ปานจันทร์ จนพระอาจารย์จำรูญได้ลาสังขาร พระอาจารย์เจริญจึงได้ เป็นผู้นำคณะสงฆ์ถ้ำกระบอก
สำนักสงฆ์ถ้ำกระบอกได้รับประกาศตั้งเป็นวัดถ้ำกระบอกในปี พ.ศ. 2555 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2558 โดยมีพระอธิการ วิเชียร กิตฺติวณฺโณ เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก
การบำบัดผู้ติดยาเสพติด.
โปรแกรมรักษาใช้เวลา 15 วัน โดยผู้ติดยาจะมาได้เพียงแค่ครั้งเดียวในชีวิต ใน 5 วันแรก คนไข้จะได้รับการบำบัดด้วยการดื่มยาสมุนไพร แล้วดื่มน้ำตามเยอะ ๆ จนอาเจียนออกมา จากนั้นไปอบตัวด้วยสมุนไพร เพื่อลดความตรึงเครียด และขับพิษออกจากร่างกาย จากนั้นอีก 10 วัน จะเป็นการพักฟื้น ปรับสภาพกายและจิตใจ ด้วยการฟังธรรม ทำกิจกรรมสันทนาการ ฝึกอาชีพ เป็นต้น อีสเวสต์ดีทอกซ์ (East-West Detox) ของอังกฤษ เคยรายงานว่า ทำให้ผู้ติดยาเสพติดหายขาดได้ถึง 90 เปอร์เซ็นต์ บีบีซีนิวส์ระบุว่าผู้ติดยาเสพติดที่เข้ามาบำบัดกับวัดถ้ำกระบอก สามารถหายและไม่หวนกลับไปใช้ยาอีกภายในระยะเวลา 1 ปี โดยอ้างอิงจากผลสำรวจของมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดและมหาวิทยาลัยควีนส์ ประเทศอังกฤษ
ในช่วง 10 ปีแรก สำนักสงฆ์ถ้ำกระบอกรับบำบัดผู้ติดยาเสพติดราว 27,000 คน ปัจจุบันวัดถ้ำกระบอกรับรักษาผู้ติดยาเสพติดทุกประเภท และเปิดรับคนทุกเชื้อชาติและศาสนา จนถึงปี พ.ศ. 2563 รับผู้ป่วยมาแล้วกว่า 1 แสนคน แต่ละปีมีผู้ป่วยมารับการรักษาเฉลี่ยปีละกว่า 1 พันคน โดยมีผู้ป่วยชาวต่างประเทศราวร้อยละ 10–15 ซึ่งโดยมากเป็นชาวยุโรป ผู้ป่วยที่มาที่วัดเสพติดยาบ้ามากเป็นอันดับ 1
สำนักสงฆ์ถ้ำกระบอก
วัดตลิ่งชัน
วัดตลิ่งชัน อาจหมายถึง
ไคเซ
ไคเซ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 16,567 คน ความหนาแน่น 2,530 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 6.56 ตารางกิโลเมตร เป็นเมืองที่มีพื้นที่เล็กที่สุดในจังหวัดคานางาวะ
พื้นที่ของไคเซในปัจจุบันนี้ ในยุคเอโดะเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอดาวาระในแคว้นซางามิ ต่อมาหลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่ดังกล่าวได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออาชิงารากามิในจังหวัดคานางาวะ และได้ถูกแบ่งออกเป็นหลายหมู่บ้าน เมืองไคเซก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 1955 โดยการรวมหมู่บ้านซากาตะและหมู่บ้านโยชิดาจิมะเข้าด้วยกัน และมีรถไฟเชื่อมต่อกับเมืองเมื่อวันที่ 14 มีนาคม 1985
เศรษฐกิจของเมืองไคเซมีพื้นฐานมาจากการเกษตรและป่าไม้เป็นหลัก อุตสาหกรรมหลักคือโรงงานของฟูจิฟิล์ม
อ่างเก็บน้ำวชิราลงกรณ์
คออักเสบ
Pharyngitis
เซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
เซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย  เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรม โดยทั่วไปประกอบด้วยรัฐแคลิฟอร์เนียทางตอนใต้ ซึ่งรวมถึงมหานครลอสแอนเจลิสซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองในสหรัฐ ภูมิภาคนี้ประกอบด้วย 10 เทศมณฑลจาก 53 แห่งของแคลิฟอร์เนีย ได้แก่ อิมพีเรียล, เคิร์น, ลอสแอนเจลิส, ออเรนจ์, ริเวอร์ไซด์, ซานเบอร์นาดิโน, ซานดิเอโก, ซานตาบาร์บารา, ซานหลุยส์โอบิสโป และเวนทูรา ทะเลทรายโคโลราโด และแม่น้ำโคโลราโดตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียกับแอริโซนา และซานเบอร์นาดิโนเคาน์ตีมีพรมแดนติดกับเนวาดาทางตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนชายแดนทางใต้ของเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียกับบาฮาแคลิฟอร์เนียเป็นส่วนหนึ่งของชายแดนเม็กซิโก–สหรัฐ
ไวรัสเรสไพราทอรีซินไซเตียล
สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๑
สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๑  เป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เกิดจากการรวมตัวกันของวิทยาลัยการอาชีพ วิทยาลัยเทคนิค วิทยาลัยเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมการต่อเรือ วิทยาลัยศิลปหัตถกรรม และวิทยาลัยอาชีวศึกษาในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย ได้แก่ จังหวัดชุมพร จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดพัทลุง และจังหวัดสุราษฎร์ธานี เพื่อทำหน้าที่ผลิตปัญญาชนคนอาชีวศึกษาสู่ตลาดแรงงาน ซึ่งในปัจจุบันถือว่ามีความต้องการสูง และเพิ่มอัตรากำลังคนอาชีวศึกษาให้ได้รับการศึกษาขั้นสูง โดยเปิดทำการสอนในระดับ (ปวช.) (ปวส.) และ (สายเทคโนโลยีหรือสายปฏิบัติการ) โดยมีศูนย์กลางตั้งอยู่ภายในวิทยาลัยเทคนิคนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๑ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2555 โดยกระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศกฎกระทรวง เรื่อง การรวมสถานศึกษาอาชีวศึกษาเพื่อจัดตั้งสถาบันการอาชีวศึกษา พ.ศ. 2555 ให้จัดตั้ง สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๑ ซึ่งรวมวิทยาลัยการอาชีพ วิทยาลัยเทคนิค วิทยาลัยเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมการต่อเรือ วิทยาลัยศิลปหัตถกรรม และวิทยาลัยอาชีวศึกษาในกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งอ่าวไทย จำนวน 4 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดชุมพร จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดพัทลุง และจังหวัดสุราษฎร์ธานี ประกอบด้วย 11 วิทยาลัย ดังนี้
ต่อมาเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ได้มีการจัดตั้งส่วนราชการในสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๑ เพิ่มเติม ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง การจัดตั้งส่วนราชการในสถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๑ สังกัดสํานักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จำนวน 5 ส่วนราชการ ได้แก่
ปัจจุบัน สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๑ ได้เปิดทำการสอนในระดับ (ปวช.) (ปวส.) และ (สายเทคโนโลยีหรือสายปฏิบัติการ) โดยมีศูนย์กลางการบริหารตั้งอยู่ภายในวิทยาลัยเทคนิคนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๑ ประกอบด้วย 5 ส่วนราชการ 6 สาขาวิชา และ 11 วิทยาลัย ดังนี้
พื้นที่สถาบัน.
สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๑ ประกอบด้วย 4 พื้นที่ และ 11 วิทยาลัย ดังนี้
Inclusion (cell)
Cytoplasmic inclusion
แหล่งโบราณคดีหนองใน
สัตยเมวชยเต
โจวหลุนมี่ (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
โจวเจี๋ยหลุน (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
ซึบาเมะ (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
วินดี้ (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
ทิวเขาฮิญาซ
ทิวเขาฮิญาซ หรือ เทือกเขาฮิญาซ  เป็นทิวเขาที่ตั้งอยู่ในแคว้นฮิญาซทางภาคตะวันตกของประเทศซาอุดีอาระเบีย มีความยาวตั้งแต่ทิศเหนือลงใต้บนฝั่งตะวันออกของทะเลแดง และทำให้เป็นส่วนหนึ่งของทิวเขามิเดียน กับทิวเขาซะเราะวาต
บริเวณนี้มีเสือดาวอาระเบีย ในสมัยโบราณ มีรายงานว่า มูซา อัลกาซิม ลูกหลานของมุฮัมมัด ได้เผชิญหน้ากับสิงโตในถิ่นทุรกันดารทางตอนเหนือของมะดีนะฮ์ และสามารถพบเห็นลิงบาบูนแฮมาไดร์อัสใกล้กับที่อยู่อาศัย เช่นที่อัลฮะดากับอัชชะฟาใกล้อัฏฏออิฟ
บาร์ต (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
บิลลี่ (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
แอนน์ (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
เฮรา (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
ทันดูรี (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
คูโปร่า (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
โดริโก้ (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
ฮง (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
วิวีก้า (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
แทนดี้ (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
เรน่า (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
โคเซ (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้าในคิวบา)
แอนเนตต์ (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
ราฟฟี (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
โจเซฟ (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
โอเล (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
ภูเขาวะคะคุสะ
สงครามนากอร์โน-คาราบัค ค.ศ. 2020
ไดนาไมต์ (เพลงของบีทีเอส)
"ไดนาไมต์"  เป็นเพลงที่บันทึกโดยวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ บีทีเอส ที่เผยแพร่ในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ผ่านบิกฮิตเอนเตอร์เทนเมนต์และโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นเพลงแรกของวงที่ร้องภาษาอังกฤษทั้งเพลง เดวิด สจวต กับเจสสิกา อะกอมบาร์ เป็นผู้เขียนเพลงนี้และผลิตโดยสจวต
ต่อมา ได้มีการรวม "ไดนาไมต์" อยู่ในอัลบั้มที่ 5 ของบีทีเอสที่มีชื่อว่า "บี" (2020) ซึ่งเผยแพร่ในวันที่ 20 พฤศจิกายน
ซายา (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
ความสัมพันธ์อาร์มีเนีย–รัสเซีย
ความสัมพันธ์ทวิภาคีระหว่างประเทศอาร์มีเนียและสหพันธรัฐรัสเซียในปัจจุบันได้รับการสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1992 แม้ว่ารัสเซียจะเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในอาร์มีเนียตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์ของทั้งสองประเทศมีรากฐานมาจากสงครามรัสเซีย-เปอร์เซีย ใน ค.ศ. 1826 ถึง 1828 ระหว่างจักรวรรดิรัสเซียและกาจาร์อิหร่าน ซึ่งหลังจากนั้นก็ยอมยกอาร์เมเนียตะวันออกให้รัสเซีย ยิ่งไปกว่านั้น รัสเซียยังได้รับการมองว่าเป็นผู้ปกป้องอาณาประชาราษฎร์คริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิออตโตมัน รวมถึงชาวอาร์มีเนียด้วย
ส่วนสำคัญของดินแดนที่ปัจจุบันเป็นของประเทศอาร์มีเนียได้รวมเข้ากับจักรวรรดิรัสเซียตามสนธิสัญญาตอร์กาแมนเช ค.ศ. 1828 ที่ลงนามระหว่างรัสเซียและเปอร์เซีย หลังจากสงครามรัสเซีย-เปอร์เซีย (ค.ศ. 1826–1828)
หลังจากการปฏิวัติรัสเซีย ค.ศ. 1917 อาร์มีเนียได้รับเอกราชในช่วงสั้น ๆ ในฐานะสาธารณรัฐอาร์มีเนียที่หนึ่ง ครั้นภายใน ค.ศ. 1920 รัฐดังกล่าวได้รวมอยู่ในสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส ซึ่งเป็นสมาชิกประกอบขึ้นของสหภาพโซเวียตที่จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1922 ส่วนใน ค.ศ. 1936 รัฐทรานส์คอเคซัสถูกยุบ โดยปล่อยให้รัฐที่เป็นส่วนประกอบ รวมทั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย กลายเป็นสาธารณรัฐสหภาพเต็มรูปแบบ
การพัฒนาตั้งแต่ ค.ศ. 2013.
ความสัมพันธ์ภายใต้นีกอล พาชินยัน (ตั้งแต่ ค.ศ. 2018).
ความสัมพันธ์ระหว่างรัฐบาลระหว่างประเทศต่างตึงเครียดหลังการเลือกตั้ง นีกอล พาชินยัน เป็นนายกรัฐมนตรีอาร์มีเนียในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 พาชินยันถูกเปรียบเทียบโดยนักการเมืองและสื่อของรัสเซียกับแปตรอ ปอรอแชนกอ ของยูเครนซึ่งได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีไม่นานหลังจากการปฏิวัติยูเครน ค.ศ. 2014 ที่สนับสนุนตะวันตก ความตึงเครียดเพิ่มขึ้นอีกหลังจากการจับกุมอดีตประธานาธิบดี โรเบิร์ต โคตชายาน และเลขาธิการใหญ่องค์การสนธิสัญญาความมั่นคงร่วมกัน ยูริ คาชาตูรอฟ เช่นเดียวกับข้อพิพาททางธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับบริษัทรัสเซียที่ดำเนินงานในอาร์มีเนีย
รัสเซียถูกอธิบายว่าไม่เต็มใจที่จะเข้าแทรกแซงอย่างเปิดเผยในสงครามนากอร์โน-คาราบัค ค.ศ. 2020 เพื่อสนับสนุนอาร์มีเนียเนื่องจากความตึงเครียดอย่างต่อเนื่องระหว่างปูตินและพาชินยัน ในท้ายที่สุดรัสเซียได้จัดการเจรจาสันติภาพระหว่างอาเซอร์ไบจานและอาร์มีเนียซึ่งมีผลในข้อตกลงหยุดยิงในวันที่ 10 ตุลาคม ซึ่งต่อมาถูกทั้งสองฝ่ายเพิกเฉย สงครามหยุดชะงักเมื่อผู้นำของคู่ต่อสู้และประธานาธิบดีของรัสเซียลงนามในข้อตกลงสงบศึกในมอสโกเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020
Armenia–Russia relations
ฟรันชี (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
คาเรล (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
ทอม (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
เอมิล (ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า)
การตัดคะแนนพฤติกรรม
การตัดคะแนนพฤติกรรม หรือ การหักคะแนนพฤติกรรม  เป็นคะแนนของนักเรียนที่ให้หรือตัดออกเพื่อลงโทษจากพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ โดยทั่วไปแล้ว นักเรียนจะมีคะแนนพฤติกรรมตั้งต้นในช่วงเริ่มต้นภาคการศึกษา จากนั้นคะแนนส่วนนี้จะลดลงหากมีการกระทำที่ฝ่าฝืนกฎเกิดขึ้น
โรงเรียนใช้บันทึกพฤติกรรมด้วยระบบคะแนนในการลงโทษนักเรียนจากพฤติกรรมอันไม่พึงประสงค์ หลังจากที่คะแนนพฤติกรรมลดลงจนถึงจุดหนึ่ง นักเรียนอาจถูกกักบริเวณ สูญเสียสิทธิพิเศษ (เช่น ถูกปฏิเสธการเข้าร่วมกิจกรรมทัศนศึกษาหรือกิจกรรมอื่นของโรงเรียน) หรืออาจใช้การลงโทษรูปแบบอื่น โดยยึดจากความร้ายแรงและความถี่ของพฤติกรรมละเมิดนั้น บางโรงเรียนมีระบบที่อนุญาตให้มีการชดเชยคะแนนพฤติกรรมไม่ดีด้วยพฤติกรรมที่ดีได้
ระบบการตัดคะแนนพฤติกรรมได้รับการวิจารณ์อยู่ประเด็นหนึ่งว่าระบบนี้อาจก่อให้เกิดปัญหาการทำบัญชี และนำไปสู่การที่นักเรียนอาจได้รับโทษหนักจากการการละเมิดเพียงเล็กน้อย นอกจากนี้ยังได้รับการวิจารณ์ว่ากลุ่มวัยรุ่นที่มีอายุพอสมควรจะเรียนรู้วิธีการจัดการกับระบบการตัดคะแนนพฤติกรรม นักวิจารณ์บางคนยังอ้างถึงการที่ระบบการตัดคะแนนพฤติกรรมสร้างความอ่อนล้าให้กับพ่อแม่ จากการที่มีการประชุมตลอดเวลา และทำให้นักเรียนถูกทิ้งไว้ข้างหลังจากการที่พลาดเวลาของการเรียนการสอนอันเนื่องมาจากถูกลงโทษด้วยการกักบริเวณและพักการเรียน
คีตาญชลี ราว (นักวิทยาศาสตร์)
คีตาญชลี ราว (; เกิด 19 พฤศจิกายน 2005) เป็นนักประดิษฐ์, นักเขียน, นักวิทยาศาสตร์ และผู้สนับสนุนการศึกษาระบบสะเต็มชาวอเมริกัน เธอชนะการแข่งขันนักวิทยาศาสตร์เยาวชนดิสคัฟเวอรีเอดูเคชั่น 3 เอ็มเมื่อปี 2017 เธอมีรายชื่อปราฏในฟอบส์ 30 ที่อายุต่ำกว่า 30 ปี (Forbes 30 Under 30) จากผลงานประดิษฐ์ของเธอ เธอเป็นนักประดิษฐ์เยาว์อันดับต้นของไทม์ (TIME Top young innovator) ในปี 2020 จากผลงานพัฒนาและ "การเวิร์กช็อปการพัฒนา" ของเธอที่จัดขึ้นทั่วโลก ในวันที่ 4 ธันวาคม 2020 เธอได้รับเกียรติปรากฏบนปกของ "ไทม์ "ในฐานะ "เด็กแห่งปี" (Kid of the Year)
คีตาญชลีมาจากโลนทรี คอลอราโด เธอเข้าโรงเรียนสะเต็มไฮแลนส์แรนช์ เธอมีความฝันจะศึกษาต่อในด้านพันธุศาสตร์และวิทยาการระบาดที่สถาบันเอ็มไอที
คีตาญชลีได้รู้ถึงกรณีวิกฤตน้ำที่ฟลินท์จากการชมข่าว เธอจึงเริ่มมีความสนใจเกี่ยวกับวิธีในการตรวจวัดระดับตะกั่วในน้ำ เธอได้พัฒนาอุปกรณ์ซึ่งใช้คาร์บอนนาโนทูบที่สามารถส่งข้อมูลด้วยระบบบลูทูธ คีตาญชลีมีโอกาสได้ร่สมงานกับนักวิทยาศาสตร์วิจัยที่ 3M ในปี 2017 เธอชนะการแข่งขันนักวิทยาศาสตร์เยาวชนดิสคัฟเวอรีเอดูเคชั่น 3 เอ็ม และได้รับเงินรางวัล $25,000 จากผลงานสิ่งประดิษฐ์ของเธอ "เทธิส" (Tethys) "เทธิส" ประกอบด้วยแบตเตอรีขนาด 9 โวลต์, หน่อยตรวจจับตะกั่ว, ส่วนต่อขยายบลูทูธ และโปรเซสเซอร์ สิ่งประดิษฐ์นี้ใช้คาร์บอนนาโนทูบ (carbon nanotubes) ซึ่งค่าความต่างศักย์จะเปลี่ยนเมื่อถูกตะกั่ว เธอเรียนรู้เรื่องคาร์บอนนาโนทูบจากเว็บไซต์ของสถาบันเอ็มไอที
สมาพันธ์นิสิตนักศึกษาแพทย์นานาชาติ
สมาพันธ์นิสิตนักศึกษาแพทย์นานาชาติ (; IFMSA) เป็นองค์การนอกภาครัฐที่เป็นตัวแทนสมาคมของนักเรียนแพทย์ในระดับระหว่างประเทศ สมาพันธ์ก่อตั้งขึ้นในปี 1951 ปัจจุบันประกอบด้วยองค์กรสมาชิก 140 องค์กรจาก 129 ประเทศ สำหรับประเทศไทยมีองค์กรที่เป็นสมาชิกคือสมาพันธ์นิสิตนักศึกษาแพทย์นานาชาติ ประเทศไทย (IFMSA-Thailand)
International Federation of Medical Students' Associations
IFMSA
การเพิ่มความเป็นขั้วของกลุ่ม
ในจิตวิทยาสังคม การเพิ่มความเป็นขั้วของกลุ่ม  หมายถึงความโน้มเอียงที่กลุ่มจะตัดสินใจไปในทางที่สุดขั้วมากกว่าแนวโน้มของสมาชิกในฐานะปัจเจก โดยผลการตัดสินใจไปในทางที่สุดขั้วขึ้นเหล่านี้จะเข้าใกล้ความเสี่ยงมากขึ้นหากความโน้มเอียงของสมาชิกปัจเจกบุคคลไปทางความเสี่ยง และเข้าใกล้ความระมัดระวังมากขึ้นหากความโน้มเอียงของสมาชิกปัจเจกบุคคลไปทางความระมัดระวัง ปรากฏการณ์นี้ยังก่อให้เกิดเจตคติต่อสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปในแง่ที่เจตคติของสมาชิกมั่นคงขึ้นและหนักขึ้นภายหลังการพูดคุยในกลุ่ม ปรากฏการณ์เช่นนี้เรียกว่า การเพิ่มความเป็นขั้วของเจตคติ (attitude polarization)
การเพิ่มความเป็นขั้วของกลุ่มเป็นปรากฏการณ์สำคัญในจิตวิทยาสังคมและสามารถสังเกตได้ในหลายบริบททางสังคม เช่น กลุ่มของสตรีที่มีมุมมองสตรีนิยมปานกลางมีแนวโน้มที่จะแสดงความเชื่อนิยมสตรีมากยิ่งขึ้นภายหลังมีการพูดคุยในกลุ่ม เช่นเดียวกัน ในผลการศึกษาอื่น ๆ ยังพบว่าภายหลังการไตร่ตรองร่วมกัน คณะลูกขุนสมมติมักตัดสินขนาดของค่าชดเชยในการลงโทษที่ไม่มากขึ้นก็น้อยลงจากที่สมาชิกคณะลูกขุนแต่ละคนสนับสนุนก่อนการหารือร่วมกันเป็นกลุ่ม ผลการศึกษาเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าเมื่อลูกขุนสนับสนุนค่าชดเชยที่ค่อนข้างตำ่ การพูดคุยในกลุ่มจะยิ่งนำไปสู่การจ่ายค่าชดเชยที่ต่ำกว่าเดิมอีก ในขณะที่ลูกขุนที่มีแนวโน้มไปทางการจ่ายค่าชดเชยสูง ๆ เมื่อรวมกลุ่มกันหารือแล้วจะได้ผลออกมาที่เป็นค่าชดเชยที่สูงมากขึ้นอย่างโหดร้าย นอกจากนี้ ภายหลังการเข้ามามีบทบาทของสื่อสังคมออนไลน์ได้แสดงให้เห็นโอกาสมากขึ้นที่จะสังเกตการเพิ่มความเป็นขั้วของกลุ่มในสื่อเหล่านั้น นักจิตวิทยาพบว่าสื่อสังคมเช่น เฟสบุค และ ทวิตเตอร์ แสดงให้เห็นว่าการเพิ่มความเป็นขั้วของกลุ่มสามารถปรากฏได้แม้ว่ากลุ่มนั้นจะไม่ได้พบเจอกันซึ่งหน้า ตราบใดก็ตามที่กลุ่มใหญ่ของปัจเจกบุคคลเริ่มต้นด้วยความคิดเห็นในระดับพื้นฐานที่ตรงกันต่อประเด็นหนึ่ง และการสนทนาดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง การเพิ่มความเป็นขั้วของกลุ่มจะยังคงเกิดขึ้นได้
Group polarization
ภคินีนิเวทิตา
ภคินีนิเวทิตา ( ; ; ชื่อเมื่อเกิด มากาเรต เอลิซาเบธ นอเบิล; Margaret Elizabeth Noble; เกิด 28 ตุลาคม 1867 – 13 ตุลาคม 1911) เป็นคุณครู, นักเขียน, นักกิจกรรมสังคม, ผู้ก่อตั้งโรงเรียนชาวไอร์แลนด์ ศิษย์ของสวามี วิเวกานันท์
เธอได้พบกับสวามี วิเวกานันท์ในปี 1895 ที่ลอนดอน ก่อนจะเดินทางไปกัลกัตตา (ปัจจุบันคือ โกลกาตา ประเทศอินเดีย) ในปี 1898 สวามี วิเวกานันท์ได้ตั้งชื่อให้กับเธอใหม่ว่า "นิเวทิตา" (แปลว่า "ผู้ซึ่งอุทิศตนแด่พระเจ้า") ขณะที่เขาพาเธอเข้าสู่การสาบานตนเป็น "พรหมจรรยะ" ในวันที่ 25 มีนาคม 1898 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน 1898 เธอได้ก่อตั้งโรวเรียนสตรีขึ้นในย่านบาฆบะซาร์ของกัลกัตตา เธอประสงค์ที่จะสร้างการศึกษาให้กับเด็กหญิงที่ขาดแม้หระทั่งการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระหว่างการแพร่ระบาดของอหิวาห์ในกัลกัตตาเมื่อปี 1899 นิเวทิตาได้อาสาสมัครเป็นพยาบาลและดูแลผู้ป่วยยากไร้ นิเวทิตามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับคณะศาสนทูตรามกฤษณะที่พึ่งตั้งใหม่ นิเวทิตาสร้างคุณูปการมากมายต่อวงการชาตินิยมอินเดียจนทำให้เธอต้องถอนตัวออกจากคณะศาสนทูตรามกฤษณะภายใต้สวามี พรหมานันทะ ผู้เป็นประธานในขณะนั้น นิเวทิตาเสียชีวิตในวันที่ 13 ตุลาคม 1911 ในเมืองดาร์จีลิง จารึกหลุมศพของเธอจารึกไว้ว่า "[ภายใต้]นี้คือร่างของภคินีนิเวทิตา ผู้ซึ่งมอบทุกอย่างของเธอแก่อินเดีย" (Here lies Sister Nivedita who gave her all to India)
Sister Nivedita
Brahmacharya
เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ 2020
เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ 2020 เป็นงานประกาศผลรางวัลครั้งที่ 22 ที่จัดขึ้นโดยซีเจ อีแอนด์เอ็มผ่านทางสถานีโทรทัศน์เอ็มเน็ต จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 ธันวาคมที่เกาหลีใต้ ด้วยธีม "NEW-TOPIA" และพิธีนี้จะจัดขึ้นโดยไม่มีผู้เข้าชม เนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 อย่างต่อเนื่อง
หมวดหมู่เคป็อป.
เพลงทั้งหมดที่มีสิทธิ์ได้รับการเสนอชื่อเป็นเพลงที่ปล่อยตั้งแต่วันที่ 24 ตุลาคม 2019 ถึง 28 ตุลาคม 2020
ผู้ชนะจะแสดงเป็นอันดับแรกและไฮไลต์ด้วยตัวหนา เปิดโหวตออนไลน์บนเว็บไซต์ MAMA อย่างเป็นทางการและทวิตเตอร์ หลังจากประกาศรายชื่อผู้เข้าชิงในวันที่ 29 ตุลาคม 2020 1 ชั่วโมง และการโหวตสิ้นสุดในวันที่ 5 ธันวาคม 2020
ศิลปินต่อไปนี้ได้รับสามรางวัลขึ้นไป:
ทิปสิกา นาคปาล
อัลกะฮ์ฟ
การฆาตกรรมหมู่
การฆาตกรรมหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
ดอนท์ชา
ไอดอนท์นีดอะแมน
เวทอะมินิต (เพลงของพุสซีแคตดอลส์)
มุฮัรรอม
มุฮัรรอมในความเชื่อของซุนนีย์
ซุลเกาะอ์ดะฮ์
ซุลฮิจญะฮ์
พระเจ้าอเบลแห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าอเบลแห่งเดนมาร์ก หรือ อเบล วัลเดมาร์เซน (ค.ศ. 1218 - 29 มิถุนายน ค.ศ. 1252) ทรงเป็นดยุกแห่งชเลสวิกตั้งแต่ค.ศ. 1232 ถึงค.ศ. 1252 และเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กตั้งแต่ค.ศ. 1250 จนกระทั่งสวรรคต พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์กที่ประสูติแต่พระมเหสีพระองค์ที่สองคือ บึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส และเป็นพระอนุชาในพระเจ้าอีริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก และพระเชษฐาในพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
ขณะทรงเป็นดยุกแห่งชเลสวิก พระองค์ทรงขัดแย้งกับกษัตริยอีริคที่ 4 ผู้เป็นพระเชษฐา ซึ่งกษัตริย์ถูกลอบปลงพระชนม์ในปีค.ศ. 1250 และเป็นที่โจษจันว่ามีการวางแผนฆาตกรรม ดยุกอเบลทรงกล่าวคำสาบานต่อพระเจ้าเพื่อลบล้างมลทินนั้น และพระองค์ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นพระมหากษัตริย์ พระองค์ทรงครองราชย์ในช่วงเวลาสั้นๆ เนื่องจากทรงถูกปลงพระชนม์ขณะปฏิบัติการทางทหารในฟรีเชีย
รัชกาลของกษัตริย์อเบลเป็นรัชกาลที่มีระยะเวลาสั้นที่สุดในบรรดาพระมหากษัตริย์เดนมาร์กในศตวรรษที่ 9 พระองค์ทรงสร้างการสืบทอดตำแหน่งดยุกแห่งชเลสวิกผ่านการสืบทายาทใน "ตระกูลอเบล" ซึ่งปกครองดัชชีชเลสวิกจนถึงปีค.ศ. 1375
ในปีค.ศ. 1232 มีการเลือกตั้งให้เจ้าชายอีริค พระเชษฐาของพระองค์ให้ขึ้นเป็นพระประมุขร่วมของพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระราชบิดาและเป็นรัชทายาท ส่วนเจ้าชายอเบลได้รับการเลือกให้สืบตำแหน่งของพระเชษฐาในตำแหน่ง ดยุกแห่งชเลสวิก
ในปีค.ศ. 1237 ดยุกอเบลได้อภิเษกสมรสกับเม็ชทิลท์แห่งฮ็อลชไตน์ ธิดาในเคานท์อดอล์ฟที่ 4 แห่งฮ็อลชไตน์ (ค.ศ. 1205-1261) เนื่องจากเคานท์อดอล์ฟที่ 4 ทรงสละทางโลก และสละตำแหน่งเพื่อไปเป็นนักบวชในคณะฟรานซิสกันในปีเดียวกัน ดยุกอเบลจึงต้องกลายเป็นผู้สำเร็จราชการให้แก่พระอนุชาของพระมเหสีที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะได้แก่ โยฮันน์ที่ 1 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-คีล (ค.ศ. 1226-1263) และเกอร์ฮาร์ดที่ 1 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-อิตเซโฮเอ (ค.ศ. 1232-1290)
หลังจากการสวรรคตของกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2 ในปีค.ศ. 1241 ยุวกษัตริย์อีริค พระเชษฐาของดยุกอเบลได้ครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก ในปีต่อมา ดยุกอเบลได้ต่อต้านพระเชษฐา เนื่องจากพระองค์อยากจะให้ดัชชีชเลสวิกเป็นเอกราช พระองค์ได้เผาทำลายและปล้นสะดมตั้งแต่เมืองราเนอส์ไปจนถึงโอเดนเซ บนเกาะฟึน กษัตริย์อีริคได้ทำให้กองทัพของดยุกอเบลต้องประหลาดใจด้วยการโจมตีค่ายของอเบลที่ชเลสวิก ทำให้โซฟีแห่งชเลสวิก พระธิดาที่ยังเยาว์ของดยุกอเบลต้องหลบหนี "ด้วยพระบาทที่เปลือยเปล่าไร้รองพระบาท"
การสู้รบยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่ง เจ้าหญิงโซฟีแห่งเดนมาร์ก (ราว ค.ศ. 1217-1247) พระเชษฐภคินีของดยุกอเบล และเป็นชายาในโยฮันที่ 1 มาร์เกรฟแห่งบรันเดนบูร์ก (ราวค.ศ. 1213-1266) เข้ามาเป็นคนกลางในการเจรจาไกล่เกลี่ยข้อตกลงระหว่างดยุกอเบลและกษัตริย์อีริคที่ 4 ซึ่งดำเนินไปจนถึงค.ศ. 1250 เมื่อกษัตริย์อีริคที่ 4 ถูกลอบปลงพระชนม์ขณะเสด็จไปเยี่ยมเยือนตำหนักของดยุกอเบลในชเลสวิก
กษัตริย์อีริคที่ 4 ทรงถูกปลงพระชนม์โดยเลฟ กัดมุนด์เซน (ราวค.ศ. 1195-1252) มหาดเล็กของดยุกอเบลและมือสังหารคนอื่นๆ พระวรกายไร้เศียรของกษัตริย์ถูกโยนทิ้งลงอ่าวชเล แต่ดยุกอเบลและขุนนางยี่สิบสี่คนจะประกอบพิธีสาบานอย่างเป็นทางการ ("พิธีสัตย์สาบานโหลทวีคูณ"; ในเดนมาร์ก "dobbelt tolvter-ed") ว่า องค์ดยุกไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรม แต่เป็นที่รู้ไปทั่วในหมู่พสกนิกรว่า กษัตริย์อีริคถูกปลงพระชนม์ด้วยคำสั่งของพระอนุชา มีคำที่คนทั่วไปพูดกันตามคติศาสนายูดายว่าทรงเป็น "อาเบลตามชื่อ แต่เป็นคาอินตามการกระทำ" (เดนมาร์ก, "Abel af navn, Kain af gavn") (ตำนานของศาสนายูดายระบุว่าคาอินผู้เป็นพี่ชายฆ่าอาเบลผู้เป็นน้องชาย)
หลังจากทรงปลดเปลื้องจากข้อกล่าวหาด้วยคำสาบานแล้ว ดยุกอเบลได้รับการประกาศให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กที่สภาวีบอร์ก ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1250 กษัตริย์อเบลครองราชย์ได้เพียงหนึ่งปีครึ่ง พระองค์ทรงได้รับข่าวว่าชาวนาในฟรีเชียนำโดยซิกโก สฮาร์เดมาแห่งฟรีส์ลันด์ ปฏิเสธที่จะจ่ายภาษีตามที่เดนมาร์กเรียกเก็บ กษัตริย์อเบลจึงจัดกองทัพเพื่อไปปราบปราม ขณะทรงมีพระชนมายุ 33 พรรษา กษัตริย์อเบลถูกปลงพระชนม์โดยช่างทำล้อเกวียนที่ชื่อว่า เฮนเนอ ทรงถูกสังหารบนสะพานฮูซุมใกล้เมืองไอเดอสเต็ดท์ ในวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1252
ในขณะนั้นพระโอรสของกษัตริย์อเบลคือ วัลเดมาร์ที่ 3 ดยุกแห่งชเลสวิก (ค.ศ. 1238-1257) ถูกจับตัวเรียกค่าไถ่โดยอาร์กบิชอปแห่งโคโลญ และดังนั้นพระอนุชาของกษัตริย์คือ เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ ได้ประกอบพิธีราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ในวันคริสต์มาสปีค.ศ. 1252 ณ มหาวิหารลุนด์
หลังจากการสวรรคตของกษัตริย์อเบล สมเด็จพระพันปีหลวงเม็ชทิลท์ได้เข้าถือครองเป็นนางชีในคอนแวนต์ แต่หลังจากนั้นทรงสละทางศาสนาเพื่อเสกสมรสกับขุนนางสวีเดนคือ บีร์เยอ ยาร์ล ในปีค.ศ. 1261 บีร์เยอเคยเป็นศัตรูของกษัตริย์อเบล และไม่นานก่อนกษัตริย์สวรรคต บีร์เยอสร้างความพยาบาทอันยาวนานทางการทหารต่อต้านพระองค์ และทุกอย่างยุติลงเมื่อกษัตริย์สวรรคต