pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สมเด็จพระจักรพรรดิโลแธร์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ชาร์ลพระเศียรล้าน
สมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
Aya Hirano
ยุคพาลีโอจีน
ยุคพาลีโอจีน (Paleogene) เป็นยุคหนึ่งทางธรณีกาลของโลก อยู่ระหว่าง 66 ± 0.3 ถึง 23 ± 0.05 ล้านปีมาแล้ว และเป็นยุคแรกของมหายุคซีโนโซอิก ยุคนี้กินเวลาประมาณ 42 ล้านปี เป็นยุคที่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดเล็ก มีรูปแบบเรียบง่ายได้วิวัฒนาการเป็นสัตว์ขนาดใหญ่ที่ซับซ้อน หลังเหตุการณ์การสูญพันธุ์ในยุคครีเทเชียส-เทอร์เชียรีในปลายยุคครีเทเชียส นกมีการวิวัฒนาการสู่รูปแบบในปัจจุบันในยุคนี้เช่นกัน
ยุคพาลีโอจีนแบ่งเป็น 3 สมัย คือ สมัยพาลีโอซีน,สมัยอีโอซีน,สมัยโอลิโกซีน
Paleogene
ซิมโฟนีหมายเลข 9 (มาห์เลอร์)
ซิมโฟนีหมายเลข 9 ผลงานประพันธ์ของกุสตาฟ มาห์เลอร์ เป็นซิมโฟนีชิ้นสุดท้ายที่มาห์เลอร์ประพันธ์เสร็จสมบูรณ์ เขียนขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1909-1910 ผลงานชิ้นนี้มักถูกระบุว่าอยู่ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ ตามโทนเสียงในมูฟเมนต์ที่หนึ่ง แม้ว่าจะจบมูฟเมนต์สุดท้ายในบันไดเสียง ดี แฟลต เมเจอร์ ก็ตาม
ซิมโฟนีบทนี้ มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 75 ถึง 85 นาที แบ่งออกเป็นสี่มูฟเมนต์ ได้แก่
มาห์เลอร์ไม่มีโอกาสได้มีส่วนร่วมในการแสดงรอบปฐมทัศน์ซิมโฟนีบทนี้เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1912 ที่กรุงเวียนนา เนื่องจากเสียชีวิตเสียก่อน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911
เพชรรัตน์ สีแก้ว รองนางสาวไทย อันดับที่ 1 ปี พ.ศ. 2532 และรองอันดับที่ 4 มิสเอเชียแปซิฟิก ปี พ.ศ. 2532 หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจการเป็นนางงามแล้ว ได้เข้าสู่วงการบันเทิงไทย โดยการเป็นนักแสดงและนางแบบ มีผลงานละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เดินแบบ ถ่ายแบบโฆษณา และถ่ายแบบนิตยสาร ผลงานส่วนใหญ่อยู่ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2533-พ.ศ. 2538 มีเพื่อนสนิทคือ เฮเลน ปทุมรัตน์ วรมาลี มิสไทยแลนด์เวิลด์ ปี ค.ศ.1989
เพชรรัตน์ เป็นลูกครึ่งไทย-สหรัฐอเมริกา มารดาเป็นชาวจังหวัดศรีสะเกษ บิดาเป็นชาวสหรัฐอเมริกา เธอเกิดที่จังหวัดศรีสะเกษ จากนั้นบิดาและมารดาได้ย้ายครอบครัวจากประเทศไทยไปยังนครลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2531 ขณะกำลังศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายได้เข้าประกวดธิดาโดม แอล.เอ. ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีโดยสมาคมธรรมศาสตร์ในพระบรมราชูปถัมภ์ ประจำนครลอสแอนเจลิส ในการประกวดครั้งดังกล่าวได้รับตำแหน่งธิดาโดม แอล.เอ โดยมี ปทุมรัตน์ วรมาลี ได้รับตำแหน่งรองธิดาโดม แอล.เอ. ปีเดียวกัน
หลังจากได้รับตำแหน่งธิดาโดม แอล.เอ ในปี ค.ศ.1988 ในปีถัดมา ได้เดินทางกลับมาประเทศไทยเพื่อร่วมการประกวดนางสาวไทยประจำปี พ.ศ. 2532 ได้รับตำแหน่งรองนางสาวไทยอันดับ 1 พร้อมทั้งได้รับสิทธิ์เป็นตัวแทนสาวไทยเข้าร่วมการประกวดมิสเอเชียแปซิฟิก ปี 1989 ที่ ฮ่องกง โดยได้รับตำแหน่งรองอันดับ 4
จากนั้น ได้เข้าสู่วงการบันเทิงในประเทศไทยด้วยการแสดงละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ ตลอดจนเป็นนางแบบ อยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะเดินทางกลับสหรัฐอเมริกา เพื่อศึกษาต่อจนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ปัจจุบันสมรสกับนักธุรกิจชาวอินเดีย มีบุตรจำนวน 2 คน ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในประเทศอินเดียและสหรัฐอเมริกา โดยเดินทางกลับมาประเทศไทยเป็นระยะๆ
Symphony No. 9 (Mahler)
ยัง หาญทะเล
ยัง หาญทะเล เป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงในยุคมวยคาดเชือก เขาเป็นลูกศิษย์ และเป็นทหารคนสำคัญของกรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ นอกจากนี้ ยัง หาญทะเล ยังเป็นเพื่อนร่วมวงการกับทับ จำเกาะ ผู้เป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน ซึ่งยัง หาญทะเล เคยประลองฝีมือกับนักมวยจีน และทำให้อีกฝ่ายถึงแก่ความตายไปสองราย
ยัง หาญทะเล เป็นชาวโคราช ซึ่งเป็นศิษย์ของพระเหมสมาหาร ต่อมา เขาได้เดินทางไปชกมวยที่กรุงเทพพร้อมกับหมื่นชงัดเชิงชก, ทับ จำเกาะ, ตู้ ไทยประเสริฐ และพูน ศักดา
ยัง หาญทะเล เป็นเพื่อนของทับ จำเกาะ ซึ่งเป็นนักมวยไทยคาดเชือกร่วมวงการ ที่ได้รับการอุปการะจากกรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ไปฝึกมวยที่วังเปรมประชากรจนมีชื่อเสียงเช่นเดียวกัน
ครั้งหนึ่ง เมื่อทับ จำเกาะ เดินทางกลับภูมิลำเนาเดิมของตน ได้มีการเรียกร้องให้ยัง หาญทะเล แข่งมวยไทย โดยพระยานนทิเสนสุเรนทรภักดีได้ทำการปรึกษากับข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ และเพื่อนที่เป็นพ่อค้าในสังกัดกรมท่าซ้าย กระทั่งยัง หาญทะเล มีโอกาสประลองมวยกับจอมยุทธชาวจีน นามว่า จิ๊ฉ่าง ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นนักมวยจีนชาวฮ่องกงที่มีฝีมือเก่งกาจ (บางแห่งกล่าวว่าเขาเป็นชาวจีนกวางตุ้งในประเทศไทย) โดยเป็นครูมวยจีนอยู่แถวสำเพ็ง ซึ่งทั้งคู่แข่งขันกันใน วันมังกรสู้เสือ โดยในการแข่งขันครั้งนี้ มีวงปี่กลองของหมื่นสมัครเสียงประจิต ทำหน้าที่บรรเลงดนตรี และยัง หาญทะเล เป็นฝ่ายชนะ
ส่วนการแข่งขันระหว่าง ยัง หาญทะเล กับนิยม ทองชิตร ที่กระทรวงธรรมการ (หรือกระทรวงศึกษาธิการในปัจจุบัน) ที่ได้จัดขึ้น ผลปรากฏว่ายัง หาญทะเล เป็นฝ่ายแพ้ นอกจากนี้ เขายังเคยแข่งกับนักมวยจีน ชื่อ ไล่ หู ที่สนามโรงเรียนสวนกุหลาบ เมื่อ พ.ศ. 2465
อนึ่ง มีตำนานกล่าวถึงเหตุการณ์ที่กรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ได้นำผ้าเจียดจากอาจารย์ศุข วัดมะขามเฒ่า มาแจกให้แก่ทหารเรือ และทรงให้ทำการทดลองอาคมในการลงไปแหวกว่ายน้ำทะเลท่ามกลางฝูงปลาฉลาม แต่ไม่มีใครกล้าเสี่ยง ยกเว้นยัง หาญทะเล ที่รับอาสาทดลอง เขากระโดดจากเรือลงสู่ทะเล และสามารถยืนบนผิวน้ำทะเลท่ามกลางฝูงปลาฉลาม ได้โดยมิได้รับอันตรายใด ๆ ท่ามกลางสายตาของเหล่าทหารเรือมาแล้วครั้งหนึ่ง
ท่าคุมมวยของยัง หาญทะเล เป็นหนึ่งในท่าคุมมวยยุคคาดเชือกที่ได้รับการกล่าวขานสืบมา โดยครั้งหนึ่งอาจารย์เขตร ศรียาภัย ผู้เป็นปรมาจารย์มวยไทย ได้กล่าวถึงท่าคุมมวยที่มีชื่อเสียงของยัง หาญทะเล เมื่อครั้งที่แข่งกับฮกหลิม ทวีสิทธิ์ ว่า ใช้สองแขนไขว้ถึงระดับยอดคาง เลื่อนลงคุมลิ้นปี่และราวอก ย่อเข่าแล้วเขย่งปลายเท้าขึ้นลงตามแบบฉบับของมวยนครราชสีมา
ปฏิญญาร่วมจีน-อังกฤษ
ปฏิญญาร่วมจีน-อังกฤษ หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ปฏิญญาร่วมของรัฐบาลสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือและรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนว่าด้วยปัญหาฮ่องกง ลงนามโดยนายกรัฐมนตรีจ้าว จื่อหยางและมาร์กาเรต แทตเชอร์ แห่งรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนและสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2527 ในกรุงปักกิ่ง
ปฏิญญาดังกล่าวมีผลใช้บังคับด้วยการแลกเปลี่ยนตราสารให้สัตยาบันเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 และจดทะเบียนจากทั้งจีนและอังกฤษที่สหประชาชาติเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2528 ในปฏิญญาร่วม รัฐบาลจีนแถลงว่า จีนได้ตัดสินใจคงการใช้อธิปไตยเหนือฮ่องกง (รวมทั้งเกาะฮ่องกง เกาลูน และดินแดนใหม่) ซึ่งมีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 และรัฐบาลอังกฤษแถลงว่า จะส่งมอบฮ่องกงคืนให้แก่จีนโดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 รัฐบาลจีนยังได้แถลงนโยบายพื้นฐานเกี่ยวกับฮ่องกงในตราสารด้วย
ตามหลัก "หนึ่งประเทศ สองระบบ" ที่ตกลงกันระหว่างอังกฤษกับจีน เขตบริหารพิเศษฮ่องกงจะไม่ใช่ระบบสังคมนิยมของจีน และระบบทุนนิยมแต่เดิมและวิถีชีวิตของฮ่องกงจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงเป็นเวลา 50 ปี จนถึง พ.ศ. 2590 ปฏิญญาร่วมยังกำหนดให้นโยบายพื้นฐานควรระบุไว้ในกฎหมายพื้นฐานฮ่องกง และระบบสังคมนิยมและนโยบายสังคมนิยมไม่ควรใช้ในเขตบริหารพิเศษฮ่องกง
หนึ่งประเทศ สองระบบ
หนึ่งประเทศ สองระบบ (จีนตัวย่อ: 一国两制, จีนตัวเต็ม: 一國兩制, พินอิน: yì guó liǎng zhì, , ) เป็นแนวคิดซึ่งริเริ่มเสนอโดย เติ้ง เสี่ยวผิง ผู้นำสูงสุดของสาธารณรัฐประชาชนจีนขณะนั้น เพื่อการรวมประเทศจีนระหว่างต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาเสนอว่าจะมีเพียงจีนเดียว แต่เขตจีนอิสระ เช่น ฮ่องกง มาเก๊าและไต้หวัน สามารถมีระบบเศรษฐกิจและการเมืองแบบทุนนิยมได้ ขณะที่ส่วนที่เหลือของจีนใช้ระบบสังคมนิยม ภายใต้ข้อเสนอนี้ แต่ละเขตสามารถคงมีระบบการเมือง กฎหมาย เศรษฐกิจและการเงินของตนได้ รวมทั้งความตกลงด้านพาณิชย์และวัฒนธรรมกับต่างประเทศ และจะมี "สิทธิบางอย่าง" ในการระหว่างประเทศ ไต้หวันสามารถคงมีกำลังทหารของตนได้ และเป็นการหลีกเลี่ยงการรับรองไต้หวันว่าเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐจีน
พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เป็นเดือนที่ 11 ของปี พ.ศ. 2554 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
ซิมโฟนีหมายเลข 8 (มาห์เลอร์)
ซิมโฟนีหมายเลข 8 ในบันไดเสียง อี แฟลต เมเจอร์ ผลงานของกุสตาฟ มาห์เลอร์ เป็นงานประพันธ์ดนตรีสำหรับการร้องประสานเสียงประกอบดนตรีจากวงออร์เคสตรา เป็นหนึ่งในงานดนตรีคลาสสิกระดับใหญ่ที่ต้องใช้กลุ่มเครื่องดนตรี และนักร้องประสานเสียงจำนวนมากที่สุด จนบางครั้งมีผู้เรียกซิมโฟนีบทนี้ว่า "ซิมโฟนีของคนนับพัน" (Symphony of a Thousand, หมายความว่า ต้องใช้นักดนตรีและนักร้องประสานเสียงถึงหนึ่งพันคนในการแสดง) โดยตัวมาห์เลอร์เองก็ไม่ได้โต้แย้งใดๆ ที่มีคนเรียกซิมโฟนีบทนี้เช่นนั้น
มาห์เลอร์ประพันธ์ซิมโฟนีบทนี้ในช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1906 ขณะพำนักอยู่ที่เมือง Maiernigg ทางตอนใต้ของออสเตรีย และประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง นับตั้งแต่การแสดงรอบปฐมทัศน์ที่โรงละคร Neue Musik-Festhalle มิวนิก เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1910 ซึ่งมาห์เลอร์เป็นผู้อำนวยเพลงด้วยตนเอง มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 85 นาที
ซิมโฟนีบทนี้ มาห์เลอร์ใช้รูปแบบแตกต่างไปจากซิมโฟนีทั่วไปที่แบ่งออกเป็น 4 มูฟเมนต์ โดยได้แบ่งออกเป็น 2 ภาค ภาคแรกมาห์เลอร์นำบทร้องมาจาก บทเพลงฮิมน์เก่าแก่ต้นฉบับภาษาละติน ชื่อ "Veni creator spiritus" (Come creator Spirit) ผลงานของราบานุส เมาริอุส บาทหลวงชาวแฟรงก์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ส่วนภาคสองมาห์เลอร์นำมาจากท่อนจบของบทละครภาษาเยอรมัน เรื่อง "เฟาสต์" ของโยฮันน์ วอล์ฟกัง ฟอน เกอเทอ ตอนที่ดวงวิญญาณของเฟาตุส หลุดพ้นจากอำนาจของปิศาจเมฟิสโตฟิลีส
คิม จองอุน
สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล
สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล เป็นละครเวทีความยาว 2 องก์ โดยซีเนริโอ ดัดแปลงจากบทประพันธ์เรื่อง"สี่แผ่นดิน" ของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช จัดแสดงที่ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2554 เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง 100 ปี ชาตกาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช และเป็นส่วนหนึ่งของผลงานเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 กำกับการแสดงโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ
รอบการจัดแสดง เดิมกำหนดไว้ทั้งสิ้น 67 รอบ ตั้งแต่วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ถึง 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 แต่เนื่องจากสถานการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 ทำให้ต้องเลื่อนการแสดงจากเป็นตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ถึง 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 โดยมีรอบพิเศษงานกาลาแชริตี สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินทรงเป็นประธานในการทอดพระเนตร เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2555
หลังจากได้รับการตอบรับอย่างสูงในด้านยอดผู้ชม ทางทีมงานจึงได้มีการตัดสินใจเพิ่มรอบการแสดงจนครบ 100 รอบ ให้ตรงกับ 100 ปี ชาตกาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช โดยรอบสุดท้ายมีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2555 ถือว่าเป็นละครเวทีที่มีการแสดงต่อเนื่องด้วยจำนวนรอบมากที่สุดที่เอ็กแซ็กท์เคยสร้างมา
ในปี พ.ศ. 2557 ทางซีเนริโอ ได้นำกลับมาจัดแสดงที่เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์อีกครั้ง เพราะเข้ากับสถานการณ์บ้านเมือง พร้อมเปลี่ยนนักแสดงใหม่เพื่อต้องการความแปลกใหม่ เปิดแสดงระหว่างวันที่ 17 กรกฎาคม ถึง 24 สิงหาคม พ.ศ. 2557 รวม 50 รอบ
และในปี 2560 ทางซีเนริโอ ได้นำกลับมาแสดงใหม่ในช่วงเดือนสิงหาคม เริ่มแสดง วันที่ 8 สิงหาคม ถึง 10 ธันวาคม 2560 รวม 63 รอบ โดยไม่รวมรอบกาล่า (พักการแสดงตั้งแต่วันที่ 9 ตุลาคม - 10 พฤศจิกายน 2560 เพื่อแสดงความความอาลัย ในงานพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ (พระราชอิสริยยศในขณะนั้น) เสด็จแทนพระองค์ทอดพระเนตรละครเวที "สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล" รอบปฐมทัศน์ เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2560
ทีมงานเบื้องหลัง.
ดนตรีประกอบการแสดง ประพันธ์โดย สราวุธ เลิศปัญญานุช คำร้องโดย วิเชียร ตันติพิมลพันธ์ บทละครโดย ชยากร สุทินศักดิ์, พิมพ์มาดา พัฒนอลงกรณ์, วรรณถวิล สุขน้อย, พิมสิรินทร์ พงษ์วานิชสุข และ พฤกษ์ เอมะรุจิ มีเพลงเอกของการแสดง คือเพลง "ในหลวงของแผ่นดิน" ขับร้องโดย ณัฐนิช รัตนเสรีเกียรติ (พลอย วัยเด็ก)
อาการเมาอันเนื่องมาจากยานพาหนะ
สมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
การหายตัวไปของสึซึมิยะ ฮารุฮิ
การหายตัวไปของสึซึมิยะ ฮารุฮิ  เป็นอนิเมะอิงนิยายชื่อเดียวกัน ซึ่งเป็นเล่มที่สี่ในไลต์โนเวลชุด "สึซึมิยะ ฮารุฮิ" ของนางารุ ทานิงาวะ
อนิเมะนี้ผลิตโดยเกียวโตแอนิเมชัน โดยทัตสึยะ อิชิฮาระและยาซูฮิโระ ทาเกโมโตะ ร่วมกันกำกับ มีความยาวหนึ่งร้อยหกสิบสี่นาที (เกือบสามชั่วโมง) ซึ่งเท่ากับอนิเมะโทรทัศน์เจ็ดตอนรวมกัน และสำนักพิมพ์คาโดกาวะ (Kadokawa Shoten) นำออกฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2553 แล้วทำเป็นดีวีดีและบลูเรย์ขายตั้งแต่วันที่ 18 ธันวาคม ปีนั้น ส่วนในทวีปอเมริกาเหนือ บันไดเอนเตอร์เทนเมนต์ (Bandai Entertainment) ได้รับอนุญาตให้เผยแพร่ ในสหราชอาณาจักร มังงะเอนเตอร์เทนเมนต์ (Manga Entertainment) เผยแพร่ และในประเทศไทย โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ เผยแพร่
อนิเมะ "การหายตัวไปของสึซึมิยะ ฮารุฮิ" ขึ้นชื่อว่า ไม่มีแนวเรื่องแนวหนึ่งแนวใดเป็นการจำเพาะ เพราะมีทั้งตลก วีรคติ วิทยาศาสตร์ ลึกลับ จินตนิมิต เสี้ยวชีวิต และละคร โดยดำเนินเรื่องสืบจากอนิเมะโทรทัศน์ชุด "เรียกเธอว่าพระเจ้า สึซึมิยะ ฮารุฮิ (The Melancholy of Haruhi Suzumiya) " ซึ่งมียี่สิบแปดตอนและสร้างจากนิยายเล่มที่หนึ่ง สอง สาม และห้าจากไลต์โนเวลชุดเดียวกัน และอนิเมะนี้มีสถานะเป็นตอนที่ยี่สิบเก้าต่อกันนั้น
เรื่องราวเกิดระหว่างวันที่ 16 ธันวาคม ถึง 24 ธันวาคม ปีเดียวกัน ซึ่งเป็นเวลาหนึ่งเดือนหลังจากงานวัฒนธรรมตามตอนสุดท้ายของอนิเมะโทรทัศน์ "เรียกเธอว่าพระเจ้า สึซึมิยะ ฮารุฮิ" สิ้นสุดลง ในวันที่ 16 ธันวาคมนั้น หน่วย SOS (SOS Brigade) ของฮารุฮิ สึซึมิยะตกลงจะกินเลี้ยงหม้อไฟกันที่ห้องของหน่วยในวันที่ 24 ธันวาคม เนื่องในวันคริสตสมภพ แม้ว่าโรงเรียนห้ามก่อประกายไฟในอาคารก็ตาม
เช้าวันที่ 18 ธันวาคม เคียวน์มาถึงโรงเรียน และพบว่าทุกสิ่งเปลี่ยนไป เพราะฮารุฮิ, อิซึกิ โคอิซึมิ และเพื่อนบางห้องสาบสูญไปพร้อมกัน, ฝ่ายมิคุรุ อาซาฮินะ หญิงสาวนักเดินทางข้ามเวลาซึ่งเป็นรุ่นพี่มัธยมศึกษาปีที่ 5 และคนที่เขาหลงรัก กลับจำเขามิได้ และเดินทางข้ามเวลาไม่เป็นอีกต่อไป, ส่วนนางาโตะ ยูกิ แอนดรอยด์ที่มนุษย์ต่างดาวสร้างขึ้น กลับกลายเป็นมนุษย์จริง ๆ และมีอารมณ์ความรู้สึกดังมนุษย์ทั่วไปขึ้นมา, ขณะที่เรียวโกะ อาซากุระ แอนดรอยด์ที่เป็นเพื่อนร่วมห้องของเขาและถึงแก่ความตายไปแล้ว กลับฟื้นชีพและกลายเป็นมนุษย์ปรกติเช่นกัน, และชามิเซน แมวที่ฮาริฮุเคยบันดาลให้พูดจาได้อย่างมนุษย์ ก็กลับไปเป็นแมวธรรมดาดังเดิม นอกจากนี้ ยังปรากฏว่า นอกจากเขาแล้ว ไม่มีใครในโรงเรียนที่รู้จักฮารุฮิและหน่วย SOS เลย เคียวน์พบเค้าเงื่อนเดียว คือ ข้อความที่ยูกิเขียนลงบนที่คั่นหนังสือแล้วเสียบทิ้งไว้ก่อนเกิดความเปลี่ยนแปลงว่า ภายในกำหนดสองวัน ให้เขารวบรวม "กุญแจ" มาไขโปรแกรมโปรแกรมหนึ่งซึ่งยูกิสร้างทิ้งเอาไว้
ระหว่างครุ่นคิดถึงเงื่อนงำนั้น เคียวน์ได้ทำความรู้จักกับยูกิที่เป็นมนุษย์มากขึ้น และพบว่า บัดนี้ ยูกิชอบเขาเป็นอันมาก จนวันที่ 20 ธันวาคม เคียวน์ทราบจากทานิงุจิ เพื่อนร่วมห้อง ว่า เพื่อนที่หายตัวไปนั้น ที่จริงเป็นนักเรียนอยู่โรงเรียนมัธยมอื่นตลอดเวลา เคียวน์จึงตามไปและพบฮารุฮิกับอิซึกิ ทว่า ทั้งคู่จดจำเขามิได้ ที่สุด เคียวน์บอกเธอว่า เขาคือ "จอห์น สมิธ" (John Smith, ชื่อที่เขาคิดขึ้นมาเล่น ๆ แล้วบอกฮารุฮิ ครั้งที่เขาย้อนเวลาไปสู่ช่วงเทศกาลทะนะบะตะเมื่อสามปีก่อน เพื่อช่วยฮารุฮิในวัยมัธยมต้นเขียนพื้นสนามโรงเรียนเป็นข้อความถึงเจ้าหญิงทอผ้า) เนื่องจากเรื่องดังกล่าวเป็นความทรงจำเดียวที่ฮารุฮิมีอยู่เกี่ยวกับโลกเดิม เธอจึงเชื่อเขาและร่วมมือด้วย ฮารุฮิช่วยเขาตามหาและรวบรวมสมาชิกของหน่วย SOS ได้เป็นผลสำเร็จ สมาชิกทุกคนประชุม ณ ห้องของหน่วย ปรากฏว่า โปรแกรมข้างต้นมีอำนาจย้อนวันเวลา และกุญแจสำคัญสำหรับไขโปรแกรมก็คือ การที่พวกเขาทั้งหลายได้อยู่พร้อมหน้ากัน
เพื่อให้สรรพสิ่งกลับเป็นดังเดิม เคียวน์กดปุ่มให้โปรแกรมทำงาน โปรแกรมนั้นนำพาเขาย้อนกลับไปสู่เทศกาลทะนะบะตะเมื่อสามปีก่อนดังกล่าว ณ ที่นั้น เขาได้พบมิคุรุในวัยสาวที่เดินทางมาจากโลกอนาคตเพื่อรอคอยช่วยเหลือเขา ทั้งในการที่เขาจะได้ช่วยฮารุฮิวัยเด็กเขียนพื้นสนามโรงเรียน และที่เขาจะได้ฟื้นฟูโลก แต่ก่อนถึงเวลาสมควร มิคุรุกับเคียวน์ได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกันในค่ำคืนนั้นให้มากที่สุด และมิคุรุซบบ่าเขาหลับไปใต้แสงดาว เมื่อตื่นขึ้นแล้วทั้งคู่ก็พากันไปหายูกิซึ่งในเวลานั้นอยู่ในวัยมัธยมต้นเช่นเดียวกับฮารุฮิ ยูกิมอบโปรแกรมล้างความเปลี่ยนแปลงให้แก่เคียวน์ โปรแกรมดังกล่าวบรรจุในปืนกระบอกหนึ่ง และจำต้องยิงใส่บุคคลผู้ยังให้เกิดความเปลี่ยนแปลงนั้น
ครั้นแล้ว เคียวน์และมิคุรุวัยสาวก็เดินทางกลับมายังวันที่ 18 ธันวาคม ของโลกปัจจุบัน เพื่อยิงปืนเช่นว่าใส่ตัวต้นเหตุ ซึ่งก็คือ ยูกินั้นเอง ยูกิอาศัยความสามารถพิเศษของฮารุฮิเปลี่ยนแปลงความทรงจำของคนทั้งปวง ด้วยหวังว่าจะทำให้ทุกคนเป็นสุขขึ้นเมื่อมีชีวิตอันราบเรียบราวกับไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กันมาก่อน แต่งดเว้นเคียวน์ไว้คนหนึ่ง เพื่อให้เขาเลือกระหว่าง โลกเดิมที่สับสนอลหม่าน กับโลกใหม่ที่เธอเปลี่ยนให้ เคียวน์ไต่สวนตนเองอยู่เป็นนาน ที่สุดก็เห็นว่า โลกเดิมซึ่งมีฮารุฮิที่ดื้อรั้นซุกซนไม่เกรงกลัวใครนั้นมีชีวิตชีวาและเป็นสุขยิ่งกว่า
แต่ก่อนที่เขาและมิคุรุจะได้ยิงปืนใส่ยูกิ เขาก็ถูกเรียวโกะโผเข้าแทงจนบาดเจ็บสาหัสด้วยสำคัญว่าเขาจะทำร้ายยูกิ อย่างไรก็ดี ตัวเขาเอง, มิคุรุวัยเด็ก และยูกิเดินทางจากอนาคตกลับมา ณ เวลานั้นเพื่อจัดการเรื่องราวต่อได้อย่างทันท่วงที โดยยูกิจากอนาคตประมือด้วยเรียวโกะ รักษาเคียวน์ที่นอนเจ็บอยู่บนพื้น แล้วคว้าปืนไปยิงยูกิแทนเคียวน์ ส่วนมิคุรุวัยสาวนั้นสะกดให้มิคุรุวัยเด็กหมดสติไปเพื่อป้องกันมิให้เธอทราบเรื่องเกี่ยวกับตนเองในวัยสาวอันจะยังให้ประวัติศาสตร์เสียสมดุลและเพื่อรักษาความลับราชการตามหน้าที่
เมื่อเคียวน์ตื่นขึ้น เขาพบว่าโลกกลับเป็นปรกติแล้ว โดยที่คนอื่น ๆ จะได้มีความทรงจำเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงของโลกแม้สักน้อยก็หาไม่ อิซึกิซึ่งนั่งปอกผลไม้อยู่ข้างเตียงแจ้งแก่เคียวน์ว่า ในวันที่ 18 ธันวาคม ระหว่างที่สมาชิกหน่วย SOS พากันไปซื้อข้าวของ เพื่อเตรียมเลี้ยงหม้อไฟในวันที่ 24 ธันวาคม และจัดงานเลี้ยงให้เด็ก ๆ ในวันที่ 25 ธันวาคมนั้น เคียวน์ตกบันไดหัวฟาดพื้นสลบไสลไปสามวัน เคียวน์ยังพบด้วยว่า ฮารุฮินอนเฝ้าเขาอยู่ข้างเตียงไม่ห่างตลอดสามวันนั้น ไม่กี่วันต่อมา เคียวน์ก็ออกจากโรงพยาบาล และมีชีวิตประจำวันดังเดิม
วันที่ 24 ธันวาคม เมื่อเลิกเรียน เคียวน์มุ่งหน้าไปยังห้องของหน่วย SOS เขาหยุดอยู่เบื้องหน้าประตูเมื่อได้กลิ่นหอมโชยมาจากข้างใน ซึ่งหมายความว่า ฮารุฮิและคนอื่น ๆ ตั้งหม้อไฟกันแล้ว เขาเดินเข้าไปพร้อมรอยยิ้มเปี่ยมสุขบนใบหน้า
อนิเมะ "เรียกเธอว่าพระเจ้า สึซึมิยะ ฮารุฮิ" ฉายทางโทรทัศน์ญี่ปุ่นจบไปเมื่อปี 2549 ครั้นปี 2552 ก็นำออกฉายซ้ำอีกพร้อมตอนที่ไม่เคยฉายมาก่อน เมื่อจบตอนสุดท้าย ได้มีการขึ้นโฆษณาทำนองว่า ตอนต่อไป ซึ่งก็คือ "การหายตัวไปของสึซึมิยะ ฮารุฮิ" นั้นจะสร้างเป็นอนิเมะฉายทางโรงภาพยนตร์ วางกำหนดว่าจะเริ่มแต่วันที่ 6 กุมภาพันธ์ ปีถัดมา อนึ่ง ในเดือนธันวาคม 2552 ยังมีการเผยแพร่ทางเว็บไซต์ซึ่งวีดิทัศน์ประชาสัมพันธ์ความยาวหนึ่งนาทีด้วย
อนิเมะนี้ใช้เพลงหลักอยู่สองเพลง เป็นเพลงเปิดหนึ่ง เพลงปิดหนึ่ง เพลงเปิด คือ "โบเก็นเดโชะเดโชะ?" (; "เป็นการผจญภัยใช่ไหมล่ะ ใช่ไหม?) อายะ ฮิราโนะ ซึ่งพากย์เป็น ฮารุฮิ สึซึมิยะ ขับร้อง และเป็นเพลงเดียวกับที่ใช้เปิดอนิเมะ "เรียกเธอว่าพระเจ้า สึซึมิยะ ฮารุฮิ" ส่วนเพลงปิด คือ "ยาซาชีโบเกียกุ" (; "ลืมเลือนไปด้วยใจอ่อนโยน") มิโนริ ชิฮาระ ซึ่งพากย์เป็น ยุกิ นางาโตะ ขับร้อง และเพลงปิดนี้ยังทำเป็นซิงเกิลขายตั้งแต่วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2553 ด้วย
ส่วนอัลบัมเพลงประกอบอนิเมะนั้น ประกอบด้วยซีดีสองแผ่น เพลงทั้งหมดสามสิบเพลง และขายตั้งแต่วันที่ 27 มกราคม 2553
การเผยแพร่และการตอบรับ.
หนึ่งสัปดาห์ให้หลังเริ่มฉายเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2553 ณ โรงภาพยนตร์ยี่สิบสี่แห่งในประเทศญี่ปุ่น "การหายตัวไปของสึซึมิยะ ฮารุฮิ" ก็ติดอันดับหนึ่งในสิบภาพยนตร์ทำเงินมากที่สุดในประเทศ โดยสัปดาห์นั้นสร้างรายได้ราวสองร้อยล้านเยน
ต่อมา อนิเมะนี้ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในการประกาศผลรางวัลแอนิเมชันโคเบะ (Animation Kobe Awards) ประจำปี 2553 และมิโนริ ชิฮาระ ยังได้รับรางวัลขับร้องยอดเยี่ยมสำหรับเพลง "ยะซะชี โบเกียะกุ" ณ การประกาศผลรางวัลเซยู (Seiyu Awards) ครั้งที่ห้า ประจำปีเดียวกันด้วย
อนิเมะเรื่องนี้ทำเป็นบลูเรย์และดีวีดีทั้งแบบปรกติและแบบพิเศษขายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2553 ในสัปดาห์แรก แบบบลูเรย์ก็ขายได้มากกว่าเจ็ดหมื่นเจ็ดพันแผ่น เป็นอันดับหนึ่งตามผังออริคอน (Oricon) และในเวลาเดียวกัน แบบดีวีดีนั้นขายได้หนึ่งหมื่นเก้าพันหกร้อยหกสิบเจ็ดแผ่น ติดอันดับสี่ตามผังเดียวกัน
โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ซึ่งเป็นตัวแทนผู้ถือลิขสิทธิ์อนิเมะ "สึซึมิยะ ฮารุฮิ" ในประเทศไทย ได้นำอนิเมะนี้เข้ามาฉายในราชอาณาจักรเพียงวันเดียว คือ วันที่ 6 พฤศจิกายน 2554 สองรอบ คือ รอบสิบสี่นาฬิกา และรอบสิบเจ็ดนาฬิกา ณ โรงภาพยนตร์ลิโด้ สยามสแควร์ กรุงเทพมหานคร แห่งเดียว ท่ามกลางอุทกภัยใหญ่ในปีนั้น โดยไม่พากย์ไทย แต่บรรยายไทยแทน
มีรายงานว่า แม้สถานการณ์อุทกภัยจะรุนแรง แต่ก็มีผู้เข้าชมเป็นอันมาก สามารถขายตั๋วได้หมดในวันเดียว และในการฉายดังกล่าว โรส มีเดียฯ ยังจัดประมูลสินค้าเกี่ยวกับอนิเมะ เป็นต้นว่า ดีวีดีฉบับพิเศษ สมุดภาพ หมอน ปลอกหมอน และอื่น ๆ เพื่อนำรายได้บริจาคให้มูลนิธิชัยพัฒนาไปช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยด้วย
ต่อมา ได้จัดพากย์ไทยและทำเป็นสื่อบันเทิงสำหรับบ้านในรูปแบบวีซีดีและดีวีดีขายตั้งแต่เดือนมกราคม 2555 เฉพาะดีวีดีนั้นมีสองแบบ คือ แบบพิเศษ แถมปลอกหมอน สมุดภาพ และไปรษณียบัตรฮารุฮิ แบบหนึ่ง กับแบบธรรมดา มีเฉพาะตัวดีวีดี อีกแบบหนึ่ง
บันดะอิเอนเตอร์เทนเมนต์ได้รับอนุญาตให้เผยแพร่ "การหายตัวไปของสึซึมิยะ ฮารุฮิ" ในทวีปอเมริกาเหนือ โดยบริษัทนี้ร่วมผลิตพากย์ภาษาอังกฤษกับแบ็งซูม! เอนเตอร์เทนเมนต์ (Bang Zoom! Entertainment) แล้วนำออกฉาย ณ นครซานฟรานซิสโกเป็นแห่งแรกตั้งแต่วันที่ 21 พฤษภาคม 2553 ครั้นแล้ว จึ่งฉายที่โรงภาพยนตร์เล็มลีส์ซันเซ็ต (Laemmle's Sunset theater) ในย่านฮอลลีวูดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ปีนั้น และท้องที่อื่น ๆ ตามมาโดยลำดับ ในการนี้ ยังได้นำออกฉายที่รัฐฮาวายเป็นส่วนหนึ่งของงานภาพยนตร์โดดเด่นจากเอเชีย (Spotlight Asia Films) เมื่อเดือนมิถุนายน 2553 ด้วย ขณะที่ในทวีปยุโรป อนิเมะนี้เปิดตัวเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 2553 ณ เทศกาลสก็อตแลนด์รักอนิเมะ (Scotland Loves Anime) ที่ประเทศสก็อตแลนด์
บลูเรย์และดีวีดีฉบับพากย์อังกฤษดังกล่าว ขายในทวีปอเมริกาเหนือตั้งแต่วันที่ 20 กันยายน 2554 ส่วนในสหรัฐราชอาณาจักร มังงะเอนเตอร์เทนเมนต์นำดีวีดีออกขายตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 และกำหนดขายบลูเรย์ตั้งแต่วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 สืบไป ขณะที่ในประเทศออสเตรเลียและประเทศนิวซีแลนด์ แม็ดแมนเอนเตอร์เทนเมนต์ (Madman Entertainment) ขายบลูเรย์และดีวีดีตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554
การหายตัวไปของ สึซึมิยะ ฮารุฮิ
Disappearance of Haruhi Suzumiya
The Vanishment of Haruhi Suzumiya
Vanishment of Haruhi Suzumiya
涼宮ハルヒの消失
หอสมุดแห่งชาติอิสราเอล
หอสมุดแห่งชาติของอิสราเอล (NLI; ; เดิมชื่อ หอสมุดแห่งชาติและมหาวิทยาลัยยิว (JNUL, ) เป็นหอสมุดแห่งชาติอิสราเอล มีหนังสือมากกว่า 5 ล้านเล่มและตั้งอยู่ในวิทยาเขต Givat Ram ของมหาวิทยาลัยฮิบรูเยรูซาเล็ม
ตำบลแม่เหียะ
สถาบันภาษาฮีบรู
สถาบันภาษาฮีบรู (; HaAkademya laLashon haIvrit) ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐบาลอิสราเอลในปี พ.ศ. 2496 เพื่อให้เป็น "สถาบันสูงสุดสำหรับให้ทุนศึกษาภาษาฮีบรู"
สถาบันการศึกษาภาษาฮิบรู
โนโดกะ
เคนยาคอมเมอร์เชียลแบงค์ (สโมสรกีฬา)
เคนยาคอมเมอร์เชียลแบงค์ (; อักษรย่อ: KCB) เป็นสโมสรกีฬาหลายชนิดของประเทศเคนยา ตั้งอยู่ในกรุงไนโรบี ทีมฟุตบอลของสโมสรนี้ได้เข้าแข่งขันในรายการเคนยาพรีเมียร์ลีกหลายปี
เคนยาคอมเมอร์เชียลแบงค์ ยังมีทีมรักบี้, วอลเลย์บอล และบาสเกตบอล ซึ่งล้วนต่างก็อยู่ในระดับชั้นนำของประเภทชายในเคนยา นอกจากนี้ ในส่วนของวอลเลย์บอลประเภททีมหญิง ก็เป็นหนึ่งในทีมที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในประเทศเคนยา
สโมสรกีฬา KCB มีสิ่งอำนวยความสะดวกเป็นของตัวเองใน รูอารากา กรุงไนโรบี โดยทีมรักบี้ KCB ใช้ที่แห่งนี้เป็นหน้าบ้านของพวกเขา ซึ่งสโมสรทั้งหมดนี้เป็นของเคนยาคอมเมอร์เชียลแบงค์
สโมสรฟุตบอลได้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1993 ใน ค.ศ. 1996 สโมสรนี้ชนะรายการไนโรบีโพรวินเชียลลีก และได้รับการสนับสนุนเข้าสู่รายการเนชั่นไวด์ลีก และสองปีถัดมาก็ชนะรายการเคนยันพรีเมียร์ลีก
สโมสรรักบี้ KCB.
ในส่วนของ KCB รักบี้ ได้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1989 ขึ้นตามที่ทีมเคนยันเบรเวอรีส์ ได้แยกย้ายไปในปีนั้น
ทีมวอลเลย์บอลของ KCB มีทั้งในส่วนของทีมชายและทีมหญิง ในรายการ 2007 FIVB วีเมนส์เวิลด์คัพ สี่ผู้เล่นของ KCB เล่นให้กับทีมชาติเคนยา
ในส่วนของ KCB บาสเกตบอล มีชื่อที่รู้จักกันใน "เคนยาคอมเมอร์เชียลแบงค์ไลอ้อนส์" (หรือ "KCB ไลอ้อนส์") ซึ่งทีมดังกล่าวได้ชนะการแข่งขันเคนยันบาสเกตบอลพรีเมียร์ลีก ใน ค.ศ. 2001 และ 2007 โดยสำหรับทีมหญิงเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "KBC ไลอ้อนเนส"
กีฬาอื่น.
นอกจากนี้ KCB ยังมีสโมสรหมากรุกสากลอีกด้วย
การหายตัวไปของฮารุฮิ สึซึมิยะ
ศึกหุ่นเหล็กกำปั้นถล่มปฐพี
ศึกหุ่นเหล็กกำปั้นถล่มปฐพี  เป็นภาพยนตร์แอ็คชันแนวนิยายวิทยาศาสตร์ นำแสดงโดยฮิวจ์ แจ็คแมน และกำกับโดยชอว์น เลวี ภาพยนตร์ชุดนี้อิงมาจาก "สตีล" ซึ่งเป็นเรื่องสั้น ค.ศ. 1956 ที่ประพันธ์โดยริชาร์ด แมเธสัน โดยเลวีได้จัดฉากภาพยนตร์เป็นงานแสดงประจำรัฐของอเมริกา และสิ่งที่อยู่ในสมัยเก่าของอเมริกา "ศึกหุ่นเหล็กกำปั้นถล่มปฐพี" ได้รับการพัฒนาหลายปีก่อนที่การผลิตได้เริ่มขึ้นในวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2010 การถ่ายทำภาพยนตร์ใช้รัฐมิชิแกนเป็นสถานที่หลักในการถ่ายทำ หุ่นแอนิเมทรอนิกส์ได้สร้างขึ้นสำหรับภาพยนตร์ และเทคโนโลยีโมชันแคปเจอร์ได้นำมาใช้ในช่วงที่หุ่นยนต์ต่อสู้กัน "ศึกหุ่นเหล็กกำปั้นถล่มปฐพี" ได้เปิดตัวสู่สาธารณชนที่ออสเตรเลียในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2011 และในสหรัฐอเมริกากับแคนาดาวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2011 โดยได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวก โดยภาพยนตร์ชุดนี้ได้เปิดตัวทั้งในโรงภาพยนตร์แบบธรรมดารวมถึงในแบบไอแม็กซ์
ชาร์ลี เคนตัน ซึ่งเป็นนักมวยตกอับ เนื่องด้วยถูกแย่งงานไปโดยหุ่นยนต์ 8 ฟุต ซึ่งเขาไม่มีโอกาสได้เข้าร่วมแข่งขันใด ๆ ชาร์ลีจึงจำต้องทำหน้าที่เป็นโปรโมเตอร์มวยหุ่นยนต์ระดับพื้น ๆ มาสู้กัน โดยเดินทางจากสังเวียนแห่งหนึ่งไปยังอีกสังเวียนหนึ่ง และแล้ว แม็กซ์ ซึ่งเป็นบุตรชายที่เคยเหินห่างจากเขาไปก็ได้กลับมาใช้ชีวิตกับเขาอีกครั้งโดยไม่ตั้งตัว ซึ่งสองพ่อลูกคู่นี้ ได้ร่วมกันซ่อมแซมหุ่นธรรมดาตัวหนึ่งให้กลายเป็นผู้ท้าชิงฝีมือเยี่ยม เพื่อเดิมพันในสังเวียนที่ไร้ความปรานี นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่ชาร์ลีจะได้หวนกลับสู่ความยิ่งใหญ่อีกครั้ง
การถ่ายทำภาพยนตร์เริ่มในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 และเสร็จสิ้นในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2010 สถานที่ในการถ่ายทำครอบคลุมพื้นที่โดยรอบของดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน และโดยทั่วทั้งรัฐ สำหรับฉากหุ่นยนต์ต่อสู้กัน ได้มีการใช้เทคโนโลยีโมชันแคปเจอร์ที่พัฒนาขึ้นสำหรับภาพยนตร์ "อวตาร" เข้ามาใช้ นอกจากนี้ยังมีชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด ซึ่งเป็นนักมวยสากลที่มีชื่อเสียงมาเป็นที่ปรึกษาในฉากต่อสู้ของภาพยนตร์ชุดนี้อีกด้วย
การตอบรับด้านคำวิจารณ์.
"ศึกหุ่นเหล็กกำปั้นถล่มปฐพี" ได้รับการตอบรับเชิงบวกจากนักวิจารณ์ เว็บไซต์รอตเทนโทเมโทส์ระบุว่า 58 เปอร์เซ็นต์จาก 192 นักวิจารณ์มอบความเห็นในเชิงบวก โดยมีคะแนนเฉลี่ยที่ 5.8 จาก 10 คะแนน ส่วนเว็บไซต์เมทาคริติก คิดค่าคะแนนเฉลี่ยจาก 100 ความเห็นของนักวิจารณ์หลัก โดยให้คะแนนภาพยนตร์ชุดนี้ที่ 56 คะแนน ซึ่งอิงจาก 34 ความเห็น ในขณะที่ผลสำรวจของซินีมาสกอร์รายงานเกรดที่ผู้ชมมอบให้อยู่ที่ A บวก จากเกรด A ถึง F
"ศึกหุ่นเหล็กกำปั้นถล่มปฐพี" ทำรายรับที่ 82,547,000 เหรียญในอเมริกาเหนือ และ 159,900,000 เหรียญในภูมิภาคอื่น ณ วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ซึ่งรวมทั้งหมดทั่วโลกได้ที่ 242,447,000 เหรียญ โดยคิดเป็นช่วงเปิดตัวทั่วโลกที่ 49.4 ล้านเหรียญ ในอเมริกาเหนือ ภาพยนตร์ชุดนี้อยู่ในอันดับสูงสุดของบ็อกซ์ออฟฟิศที่ 8.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐในวันเปิดตัว และ 27.3 ล้านเหรียญรวมช่วงสุดสัปดาห์เปิดตัว และมีการอ้างว่าทำยอดนำภาพยนตร์เรื่องใหม่ที่เปิดตัว ("การเมืองกินคน") รวมถึงเป็นฝ่ายครองส่วนแบ่งมากกว่า ภาพยนตร์ชุดนี้ได้ทำการเปิดตัวใน 11 ประเทศเป็นครั้งแรก ซึ่งรวมถึงบ้านเกิดที่ประเทศออสเตรเลียของฮิวจ์ แจ็คแมน
กูดเกิร์ลกอนด์แบด
สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7
จักรพรรดิมักซิมิเลียนที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์