pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คณะกรรมการสามารถเลือกบุคคลที่เหมาะสมคนใดก็ได้ แต่ไม่มีสิทธิ์เลือกตัวเอง ผู้ที่ถูกเสนอชื่อจะต้องเป็นบุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่หากผู้ที่ได้รับรางวัลเสียชีวิตหลังการประกาศชื่อ จะมีการมอบรางวัลให้ในภายหลัง ผลการตัดสินจะมาจากสถาบันการศึกษาวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์แห่งนอร์เวย์ ภายใต้การแนะนำจากคณะกรรมการรางวัลอาเบล ซึ่งมีทั้งชาวนอร์เวย์และชาติอื่นๆ รวมอยู่ด้วย
แมลงเต่าทอง
ปอสา
ปอสา หรือ ปอกระสา  เป็นพืชในวงศ์ Moraceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง เปลือกต้นสีน้ำตาล ใบเดี่ยว แผ่นใบสากมือเล็กน้อย ดอกแยกเพศแยกต้น ดอกตัวผู้เป็นช่อหางกระรอก ดอกตัวเมียเป็นช่อกระจุกแน่น ผลกลม สีแดงอมส้ม ภายในมีเมล็ดสีแดง ยาง ราก ใบ และเปลือกลำต้น ผู้ที่แพ้เมื่อรับประทานเข้าไปทำให้ท้องร่วง
เปลือกลำต้นใช้ทำกระดาษเรียกกระดาษสา เส้นใยจากเปลือกใช้ทำผ้าตาปาซึ่งใช้ในฟิจิ ตองงา ซามัว และตาฮีตีเปลือกและผลใช้เป็นยาในปากีสถาน สารสกัดด้วยเอทานอลจากพืชอบแห้งมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ไทโรซิเนสและต้านอนุมูลอิสระ
จังหวัดเถื่อเทียนเว้
เถื่อเทียนเว้ หรือ เถื่อเทียนเฮว้  เป็นจังหวัดในภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางเหนือของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของประเทศ มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับจังหวัดกว๋างจิ ทางทิศใต้ติดกับเขตเทศบาลนครดานังและจังหวัดกว๋างนาม ทางทิศตะวันตกติดกับประเทศลาว และทางทิศตะวันออกติดกับทะเลตะวันออก เป็นจังหวัดที่ชายฝั่งทะเลยาว 128 กิโลเมตร มีพื้นที่ทะเลสาบน้ำเค็มชายฝั่ง 22,000 เฮกตาร์ และมีพื้นที่ป่ามากกว่า 200,000 เฮกตาร์ ในเมืองเว้มีหมู่วัดและสุสานจักรพรรดิที่กว้างขวาง
จังหวัดเถื่อเทียนเว้แบ่งออกเป็น 9 อำเภอ:
Broussonetia papyrifera
บุหงาเกาะช้าง
บุหงาเกาะช้างหรือบุหงาเถา เป็นพืชใน วงศ์ Annonaceae เป็นไม้พุ่มรอเลื้อย ใบเดี่ยว ด้านบนของใบหยาบกร้าน ด้านล่างมีนวลสีขาวเกาะฉาบอยู่ ดอกเดี่ยว มีกลีบ 6 กลีบ เรียงสองชั้น กลีบชั้นในประกบเป็นทรงสามเหลี่ยมแหลม กลิ่นหอมแรง ผลกลุ่ม ผลย่อยเป็นรูปรี ออกดอกเดือนมีนาคม – เมษายน ใช้เป็นไม้ประดับ พบครั้งแรกที่เกาะช้าง จังหวัดตราด โดย A. Marcan ชาวอังกฤษ ลักษณะใกล้เคียงกับบุหงาเซิง
บุหงาเกาะช้างหรือบุหงาเถา เป็นไม้เถาเนื้อแข็งเลื้อยได้ไกล 4-6 เมตร มีเปลือกเรียบสีน้ำตาลอมเทา มีช่องอากาศสีขาวตามกิ่งบิดเวียนไปตามยาว เนื้อไม้เหนียว ใบรูปขอบขนานแกมรูปหอก กว้าง 5-6 ซม. ยาว 15-18 ซม. โคนใบมน ปลายใบเรียวแหลม ขอบใบเรียบ สีเขียวเข้มเป็นมัน ใบด้านล่างสีเขียวอมขาว มีเส้นกลางใบและเส้นแขนงใบนูนเด่น
Frisodielsia discolor
ยุทธการเทอแนมกรีน
ชนเผ่าผู้มีวัฒนธรรมทั้งห้า
รางวัลวูล์ฟ
รางวัลวูล์ฟ  เป็นรางวัลที่จัดตั้งโดยมูลนิธิวูล์ฟ มีการมอบรางวัลครั้งแรกในปี ค.ศ. 1978 เพื่อนักวิทยาศาสตร์และศิลปินที่ "มีผลงานที่เป็นประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติ โดยไม่จำกัดเชื้อชาติ เผ่าพันธุ์ สีผิว ศาสนา เพศ และมุมมองทางการเมือง"
รางวัลวูล์ฟมีการมอบที่อาคารรัฐสภาเนสเซ็ท (Knesset Building) ประเทศอิสราเอล โดยมูลนิธิวูล์ฟ ที่ก่อตั้งโดยนักประดิษฐ์และเอกอัครราชทูตคิวบา ดร. ริคาร์โด วูล์ฟ (1887–1981) ประกอบด้วย 6 สาขา คือ เกษตรกรรม, เคมี, คณิตศาสตร์, การแพทย์, ฟิสิกส์ และศิลปะ (หมุนเวียนทุกปี ระหว่างจิตรกรรม, ดนตรี, สถาปัตยกรรม และประติมากรรม) ผู้ที่ได้รับรางวัลจะได้โล่ประกาศเกียรติคุณและเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ
รางวัลวูล์ฟเป็นรางวัลที่มีเกียรติสูงส่งเป็นรองแค่รางวัลโนเบลเท่านั้น ในสาขาฟิสิกส์ ถือว่าเป็นใบเบิกทางไปสู่การได้รับรางวัลโนเบลในภายหลัง ช่วงปี 1978-2010 มีผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบล 14 คนที่ได้รับรางวัลวูล์ฟร่วมด้วย นอกจากนี้ รางวัลวูล์ฟยังถูกยกย่องให้เป็น "รางวัลโนเบล" ในสาขาต่างๆ ที่รางวัลโนเบลไม่มีอีกด้วย เช่น สาขาคณิตศาสตร์ ก็เป็นหนึ่งในรางวัลที่ถูกเรียกว่าเป็น "รางวัลโนเบลสาขาคณิตศาสตร์" เช่นเดียวกับสาขาเกษตรกรรม ที่ถูกเรียกให้เป็น "รางวัลโนเบลสาขาเกษตรกรรม" เช่นกัน
ทุกสาขายกเว้นสาขาศิลปะ มีการมอบรางวัลครั้งแรกในปี 1978 ในขณะที่สาขาศิลปะมีการมอบรางวัลครั้งแรกในปี 1981
สงครามปฏิวัติอเมริกัน
สงครามกลางเมืองอเมริกัน
พิบัติภัยโภปาล
กีฬาเฟสปิก 1999
กีฬาเฟสปิกเกมส์ 1999 การแข่งขันกีฬาเฟสปิก ครั้งที่ 7 จัดขึ้นที่ กรุงเทพมหานคร และ จังหวัดปทุมธานี ราชอาณาจักรไทย ระหว่างวันที่ 10 - 16 มกราคม พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999)
ความเสมอภาคเป็นหนึ่งเดียวในโลก.
"ความเสมอภาคเป็นหนึ่งเดียวในโลก" หรือ "Equality in One World" คำขวัญประจำการแข่งขันกีฬาเฟสปิกกมส์ ครั้งที่ 7 เป็นวลีที่สะท้อนให้เห็นถึงเจตนารมณ์อันบริสุทธิ์ของคณะกรรมการจัดการแข่งขัน ที่สนับสนุนและส่งเสริม "ปรัชญาของการแข่งขันกีฬา" อย่างชัดเจนที่สุด หัวใจของปรัชญากีฬา คือ การรู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย รู้รักสามัคคี มีน้ำใจ ซึ่งล้วนเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดภาพรวมของมิตรภาพ ซึ่งจะไม่มีอุปสรรคใดๆ มาขวางกั้นไม่ว่าจะเป็น เชื้อชาติ ศาสนา ภาษา ขนบธรรมเนียมประเพณีที่ต่างกัน และ ควมบกพร่องทางร่างกาย เมื่อทุกคนเข้าสู่เฟสปิกเกมส์ ครั้งที่ 7 ทุกคนจะถูกหล่อหลอมให้เข้าสู่แนวร่วมเดียวกัน เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในที่สุด
สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการของการแข่งขันเฟสปิกเกมส์ ครั้งที่ 7 มีสัญลักษณ์เป็นรูป คนพิการนั่งบนรถเข็นภายใต้หลังคาทรงไทย พร้อมด้วยสี 5 สี อันได้แก่ แดง เหลือง ฟ้า เขียว และดำ อันแสดงออกถึงความหมายดังนี้
พิธีเปิด - ปิดการแข่งขัน.
พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์ ครั้งที่ 7 จัดขึ้นในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2542 ณ สนามกีฬามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต โดยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร (พระยศในขณะนั้น) เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เป็นองค์ประธานในพิธี ในการนี้ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา และ หม่อมเจ้าสิริวัณวรี มหิดล โดยเสด็จด้วย
การแสดงพิธีเปิด.
ในการแสดงพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์ ครั้งที่ 7 ได้สานต่อแนวคิดจาก คำขวัญของการแข่งขันคือ "ความเสมอภาค เป็นหนึ่งเดียวในโลก" ซึ่งหมายถึงบนโลกนี้มีทั้งผู้พิการและคนที่ร่างการแข็งแรงรวมกัน และหากร่วมกันยินดีให้กับความเสมอภาค ก็จะช่วยสร้างสรรค์ให้โลกนี้ดีขึ้นได้ โดยประสานแนวคิด ความเสมอภาค เข้ากับ วัฒนธรรมไทย ผ่านรูปแบบของ ภาพ, เสียง และ ภาษาที่ต้องการจะสื่อสารให้คนทุกชาติและคนพิการเข้าใจเป็นหนึ่งเดียวกัน ผ่านการแสดงทั้งหมด 5 องก์ คือ
พิธีปิดการแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์ ครั้งที่ 7 จัดขึ้นในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2542 ณ ราชมังคลากีฬาสถาน โดยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร(พระยศในขณะนั้น) เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ เป็นองค์ประธานในพิธี ในการนี้ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา และ หม่อมเจ้าสิริวัณวรี มหิดล(พระยศในขณะนั้น) โดยเสด็จด้วย
การแสดงพิธีปิด.
ในการแสดงพิธีปิดการแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์ ครั้งที่ 7 ธีมสำคัญในส่วนนี้คือ "การส่งต่อความเสมอภาคอันเป็นหนึ่งเดียวในโลกนี้ให้เป็นนิรันดร์" ผ่านมหกรรมการแสดงแสง สี เสียง ทั้งหมด 5 องก์ คือ
เฟสปิกเกมส์ในครั้งนี้ บรรจุชนิดกีฬาทั้งหมด 17 ประเภท
แมวไทย (สีสวาด) กำลังถือคบเพลิง นั่งอยู่บนรถเข็นในลักษณะเคลื่อนที่
อัลเฟรโด เคราส์
งูปาล์ม
งูปาล์ม หรือ งูเขียวปาล์ม หรือ งูปาล์มแดง  เป็นงูพิษชนิดหนึ่ง ในจำพวกงูเขียวหางไหม้
งูปาล์ม เป็นงูเขียวหางไหม้ขนาดเล็ก ยาวประมาณ 35 เซนติเมตร มีสีและลวดลายปะปนกันหลายสี มีสีพื้นสีเขียว สีน้ำตาล และสีน้ำตาลอมแดง มีจุดประสีขาว ส่วนท้องสีน้ำตาลม่วง มีสิ่งที่ทำให้แตกต่างจากงูเขียวหางไหม้ชนิดอื่น คือ มีเกล็ดจมูกเชิดงอนขึ้น เกล็ดบนตาแหลมสูงทำให้แลดูเด่นชัด ไม่เหมือนงูเขียวหางไหม้ชนิดอื่น ๆ ซึ่งในครั้งแรกเข้าใจว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงของสีลวดลายหรือเป็นความแตกต่างระหว่างเพศของตัวผู้และตัวเมียของงูที่พบในเขตประเทศมาเลเซียและไม่พบในประเทศไทย แต่เมื่อนำมาเลี้ยงดูและศึกษาแล้วพบว่ามีลักษณะเช่นนี้เหมือนกันทั้งตัวผู้และตัวเมีย
งูปาล์ม เดิมเคยเชื่อว่าเป็นงูถิ่นเดียวที่พบได้เฉพาะในภาคใต้ของไทย พบครั้งแรกโดยเกาะพาดอยู่กลางป่าหวาย ที่อำเภอท่าฉางเขตติดต่อกับจังหวัดนครศรีธรรมราช จึงได้ชื่อว่า "งูปาล์ม" และได้ให้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Trimeresurus wiroti" เพื่อเป็นเกียรติให้แก่ น.อ.(พิเศษ) วิโรจน์ นุตพันธุ์ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวไทย แต่แท้จริงแล้ว งูปาล์มพบได้ทั่วไปตั้งแต่ภาคใต้ของไทยไปจนถึงมาเลเซียตะวันออกและอินโดนีเซีย โดยตัวอย่างต้นแบบแรกพบที่เกาะชวา โดยที่ไม่มีชนิดย่อย
งูเขียวปาล์ม
งูปาล์มแดง
Trimeresurus puniceus
Trimeresurus wiroti
โอรีโอ้
จังหวัดของประเทศเวียดนาม
ประเทศเวียดนาม แบ่งเขตการปกครองระดับบนสุดออกเป็น 58 จังหวัด  และ 5 เทศบาลนคร ซึ่งเทศบาลนครอยู่ในระดับเดียวกับจังหวัด
จังหวัดต่าง ๆ จะแบ่งออกเป็นอำเภอ  นครภายใต้จังหวัด  และเมืองระดับอำเภอ  ซึ่งจะแบ่งออกเป็นเมืองระดับตำบล  หรือตำบล
ส่วนเทศบาลนครจะแบ่งออกเป็นเขต  และอำเภอ โดยแต่ละเขตจะแบ่งออกเป็นแขวง  แต่ละอำเภอจะแบ่งออกเป็นเมืองระดับตำบลหรือตำบล
รายชื่อและสถิติ.
&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;
รัฐบาลเวียดนามมักจะจัดกลุ่มจังหวัดต่าง ๆ โดยออกเป็น 8 ภาค การแบ่งภูมิภาคเช่นนี้ไม่ได้ถูกใช้เสมอไปและบางครั้งอาจพบการแบ่งกลุ่มจังหวัดแบบอื่นอีก ภาคทั้งแปดภาคได้แก่
ชุมทางหาดใหญ่ (ภาพยนตร์)
ชุมทางหาดใหญ่ หรือชื่ออื่น หนึ่งต่อเจ็ด ตอนใหม่ เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2509 ในระบบถ่ายทำฟิล์ม 16 มม., สี เป็นผลงานกำกับของ ส.อาสนจินดา เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ชุด "หนึ่งต่อเจ็ด" นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, ไอดา หลิน, ปรียา รุ่งเรือง, ทักษิณ แจ่มผล, รุจน์ รณภพ และ ส.อาสนจินดา รับบทเป็น จ่าดับ จำเปาะ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ไปถ่ายทำถึงอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ตลอดทั้งเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2509 ที่โรงภาพยนตร์ควีนส์
ภาพยนตร์เรื่องนี้เดิมฟิล์มต้นฉบับได้หายสาบสูญไปนานถึง 48 ปี แต่ต่อมาได้มีการค้นพบฟิล์มต้นฉบับของภาพยนตร์เรื่องนี้ที่วัดบ้านดง ตำบลพญาแมน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ มีความยาวทั้งหมด 73 นาที จึงได้นำกลับมาฉายใหม่อีกครั้งและให้เสียงพากย์ใหม่โดย บัญชา เหมะบุตร, เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง, อรนุช ลาดพันนา, โฆษิต ดอกคำใต้, หนูแดง, อริชัย คำกองแก้ว, รัชนี คำกองแก้ว และโรสลาวัลณ์ ฉายที่โรงภาพยนตร์ศรีศาลายา เพื่อเป็นการรำลึกถึงมิตร ชัยบัญชา
มิตร ชัยบัญชา รับบทเป็น พ.ต.ต. ทนนัก เสนาประจักษ์ ผู้ปลอมตัวมายังหาดใหญ่เพื่อสืบคดีของจอมโจร มะเซ็งกะ ที่ถูกกล่าวหาว่ายิงตำรวจตาย และไปอาศัยอยู่กับ ลีกิมซัว หัวหน้าผู้ก่อการร้ายไร้ชาติ แต่ทันทีที่ทนนักไปถึง เขากลับถูกลูกน้องของลีกิมซัวจับตัว จึงต้องแสร้งเป็นบ้า เหตุการณ์บานปลายจน จ่าดับ จำเปาะ กับเหล่า 7 ประจัญบาน ต้องออกโรงมาช่วยปราบปรามเหล่าร้าย
รายนามผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าวช่อง 7HD
รายนามผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าว ช่อง 7HD เรียงชื่อตามลำดับอักษร
ซานตามาเรีย (รัฐฮิวกรังจีดูซูว)
ซานตามาเรีย  เป็นนครและเทศบาล ตอนกลางของรัฐฮิวกรังจีดูซูว รัฐทางใต้สุดของประเทศบราซิล ในปี ค.ศ. 2007 มีประชากร 263,403 คน มีพื้นที่ 1,823 ตร.กม. (704 ตร.ไมล์)
Santa Maria, Rio Grande do Sul
เนื้องอกของนิวโรเอ็กโตเดิร์มดั้งเดิม
เนื้องอกของนิวโรเอ็กโตเดอร์มอลดั้งเดิม  เป็นเนื้องอกร้ายของเซลล์สันประสาท พบได้น้อย ส่วนใหญ่พบในเด็กหรือผู้ที่อายุไม่กิน 25 ปี อัตรารอดชีวิตที่ 5 ปี อยู่ที่ 53%
ชื่อของเนื้องอกนี้มาจากการที่เซลล์ส่วนใหญ่ของเนื้องอกมาจากนิวโรเอ็กโตเดิร์มซึ่งไม่ได้พัฒนาและเปลี่ยนสภาพไปเป็นเซลล์ประสาทปกติ จึงมีลักษณะเป็นเซลล์ "ดั้งเดิม" (primitive)
PNET
พีเน็ต
พีเน็ท
ซัลเซตต์
เกาะซัลเซตต์ (Salsete) เป็นเกาะในรัฐมหาราษฏระ นอกชายฝั่งทิศตะวันตกของประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในเกาะที่มีความหนาแน่นของประชากรมากที่สุดในโลก โดยมีประชากรราว 15.1 ล้านคน โดยมีเนื้อที่เพียง 619 กม² ชาวมราฐายึดเกาะนี้จากชาวโปรตุเกสใน ค.ศ. 1739 ต่อมาอังกฤษได้เข้ายึดครองใน ค.ศ. 1774
Salsette Island
Salsette
กีฬาเฟสปิก 2006
กีฬาเฟสปิกเกมส์ 2006 การแข่งขันกีฬาเฟสปิก ครั้งที่ 9 จัดขึ้นที่ กัวลาลัมเปอร์ มาเลเซีย ระหว่างวันที่ 25 พฤศจิกายน - 1 ธันวาคม พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) จำนวนนักกีฬา 3,641 คน จาก 46 ประเทศ การแข่งขันเฟสปิกเกมส์ครั้งนี้ จัดขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อการแข่งขันจากกีฬาเฟสปิกเป็นกีฬาเอเชียนพาราเกมส์ ให้สอดคล้องกับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ เอเชียนพาราเกมส์ 2010 จัดขึ้นที่ กวางโจว สาธารณรัฐประชาชนจีน ยังเป็นการเริ่มนับครั้งที่หนึ่งใหม่อีกด้วย.
พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์ ครั้งที่ 9 จัดขึ้นในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ณ สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลีล โดยสมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู ซัยยิด ซีรอญุดดีน และ สมเด็จพระราชินีตวนกู เฟาซิอาห์ บินตี อัลมาร์ฮูม เติงกู อับดุล รอชีด เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานในพิธีเปิด
กีฬาเฟสปิกเกมส์ในครั้งนี้ บรรจุชนิดกีฬาทั้งหมด 17 ประเภท
ประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุดในการแข่งขันกีฬาเฟสปิกเกมส์ 2006 ดังนี้
มารือ (เติร์กเมนิสถาน)
มารือ  เป็นเมืองหลวงของจังหวัดมารี ประเทศเติร์กเมนิสถาน ตั้งอยู่ที่จุดพิกัด ตั้งอยู่ในโอเอซิส ในทะเลทรายการากุม บนฝั่งแม่น้ำมูร์กาบ ในปี ค.ศ. 2009 มีประชากร 123,000 คน
เดิมที่เป็นที่อยู่อาศัยของชนพื้นเมืองมารู เป็นเมืองสำคัญของราชอาณาจักรเก่าแก่หลายสมัย ตกอยู่ใต้การปกครองของชาวอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่ 7-9 ต่อมาเป็นศูนย์กลางการศึกษาศาสนาอิสลาม ตกอยู่ใต้การปกครองของพวกเติร์กในคริสต์ศตวรรษที่ 11 และถูกพวกมองโกลบุกทำลายใน ค.ศ. 1221 รัสเซียได้เข้ายึดครองใน ค.ศ. 1884
Mary, Turkmenistan
ปลายอนหลังเขียว
การากุม
ทะเลทรายการากุม (เติร์กเมน: "Garagum", รัสเซีย: "Каракумы", คาซัค: 'Қарақұм') ในภาษาเตอร์กิก ชื่อทะเลทรายมีความหมายว่า ทะเลทรายดำ เป็นทะเลทรายในเอเชียกลาง ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของทะเลอารัล มีเนื้อที่ประมาณ 350,000 กม² ครอบคลุมพื้นที่ 70% ของประเทศเติร์กเมนิสถาน มีประชากรอยู่อาศัยบางตา มีค่าเฉลี่ย 1 คนต่อพื้นที่ 6.5 กม² และมีฝนตกน้อย ค่าเฉลี่ย 70 ถึง 150 มม.
ทะเลทรายการากุม
รายนามผู้ประกาศข่าวช่อง 7 สี
บิสกิต
บิสกิต (, /ˈbɪskɪt/) เป็นคำที่ใช้เรียกขนมอบชนิดต่าง ๆ โดยทั่วไปจะเป็นผลิตภัณฑ์อาหารที่ทำจากแป้งประกอบอาหาร คำดังกล่าวใช้กับผลิตภัณฑ์สองชนิดที่ไม่เหมือนกันในอเมริกาเหนือ เครือจักรภพแห่งประชาชาติ และยุโรป
แป้งประกอบอาหาร
แป้งประกอบอาหาร เป็นผงแป้งที่ทำจากธัญพืชบด ถั่วบด หรือเมล็ดพืชหรือรากชนิดอื่น ๆ (อย่างเช่น มันสำปะหลัง) แป้งประกอบอาหารเป็นส่วนประกอบหลักของขนมปัง ซึ่งถือเป็นอาหารหลักในหลายวัฒนธรรม ทำให้การมีแป้งประกอบอาหารเพียงพอมีส่วนให้เป็นเศรษฐกิจหลักและเป็นประเด็นทางการเมืองหลายครั้งตลอดมา แป้งสาลีเป็นส่วนประกอบอาหารชนิดหนึ่งที่สำคัญที่สุดในวัฒนธรรมยุโรป อเมริกาเหนือ ตะวันออกกลาง อินเดีย และแอฟริกาเหนือ และเป็นตัวกำหนดส่วนประกอบอาหารในขนมปังและขนมอบ ในรูปแบบตามแต่ละวัฒนธรรม
ขณะที่แป้งสาลีถือว่าเป็นแป้งที่พบได้ทั่วไป ข้าวโพดถือว่าสำคัญต่ออาหารพื้นเมืองของชาวเมโสอเมริกันตั้งแต่ยุคโบราณ และยังคงเป็นอาหารหลักในทวีปอเมริกา แป้งข้าวไรย์เป็นส่วนประกอบสำคัญของขนมปังในยุโรปกลาง และสามารถใช้ข้าวในแป้งประกอบอาหารได้ แต่ไม่เป็นที่นิยมนัก
อย่าซื้อสินค้ารัสเซีย!
"อย่าซื้อสินค้ารัสเซีย!"  หรือ "คว่ำบาตรสินค้ารัสเซีย!"  เป็นการรณรงค์ต่อต้านไม่รุนแรงเพื่อคว่ำบาตรการค้าของประเทศรัสเซียในยูเครน การประท้วงดังกล่าวเริ่มเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2556 เป็นปฏิกิริยาต่อการห้ามสินค้าต่อยูเครนของรัสเซีย จัดระเบียบโดย Vidsich บนสื่อสังคม การรณรงค์นี้ขยายเป็นการแจกจ่ายใบปลิว โปสเตอร์และสติกเกอร์อย่างกว้างขวางในกว่า 45 นครและเมือง หลังซาลงไปในช่วงเริ่มการเดินขบวนยูโรไมดานในเดือนพฤศจิกายน 2556 มีการรื้อฟื้นใหม่ในวันที่ 2 มีนาคม 2557 ระหว่างวิกฤตการณ์ไครเมียและการแทรกแซงทางทหารในยูเครนของรัสเซีย
การอบ
การอบ เป็นการทำอาหารที่ใช้การพาความร้อนในเตาอบ บนเถ้าถ่าน หรือบนหินร้อน มากกว่าใช้การแผ่รังสีความร้อน อาหารที่อบที่พบได้มากที่สุดคือขนมปัง แต่ก็ยังพบได้ในอาหารชนิดอื่น ความร้อนจะค่อย ๆ ส่งผ่าน "จากผิวของเค้ก คุกกี้ และขนมปัง เข้าสู่ตรงกลาง ขณะที่ความร้อนวิ่งผ่าน มันจะแปลงส่วนผสมระหว่างนมและไข่ และแป้งขนมปัง ให้กลายเป็นอาหารอบแล้วที่มีเปลือกขนมปังแห้งและตรงกลางนุ่ม" การอบอาจทำรวมกับการปิ้งเพื่อทำบาร์บีคิว การอบมีส่วนเกี่ยวข้องกับการทำบาร์บีคิวเพราะแนวคิดของเตาก่อสร้างคล้ายกับการรมควัน
ด้วยเหตุผลทางสังคมและบทบาทในครอบครัว การอบนั้น ผู้หญิงตามที่อยู่อาศัยจะทำเพื่อบริโภค และคนที่ทำขนมเบเกอรี่และภัตตาคารก็ทำเพื่อบริโภคเช่นกัน เมื่อการผลิตกลายเป็นอุตสาหกรรม การอบเกิดขึ้นได้ด้วยเครื่องจักรในโรงงานขนาดใหญ่ ศิลปะการอบเป็นทักษะพื้นฐานและมีความสำคัญต่อโภชนาการ เนื่องจากอาหารอบ โดยเฉพาะขนมปัง เป็นอาหารสำคัญแต่พบได้ทั่วไป ทั้งจากมุมมองทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรม
เปโดร อาดิเก จูเนียร์
เปโดร อาดิเก จูเนียร์ (Pedro Adigue Jr.) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2486 สถิติการชก 64 ครั้ง ชนะ 36 (น็อค 15) เสมอ 7 แพ้ 21
อาดิเก จูเนียร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 เสมอกับ รอด โดลิกอน ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ ฟิลิปปินส์ จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวตเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2506 แพ้คะแนน คาร์ล เปนาโลซา ไม่ได้แชมป์ อาดิเกยังชกชนะต่อเนื่องอีกหลายครั้ง รวมทั้งไปชกชนะคะแนน ทาเกเตรุ โยชิโมโตะ ที่ ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2507 และชกชนะคะแนน สมเกียรติ เกียรติเมืองยม ที่ฟิลิปปินส์ อาดิเกได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวตเมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ชนะน็อค เปนาโลซา คู่ปรับเก่าในยกที่ 7 เขาป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวตที่ว่าง ชนะคะแนน บู ยองกัง เมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2509 และป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 5 ครั้ง จากนั้น ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวต WBC ที่ว่างเมื่อ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2511 ชนะคะแนน อดอลฟ์ พรุต ที่ ฟิลิปปินส์ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2513 เขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนน บรูโน อาร์การี ที่ อิตาลีเสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์ อาดิเกยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง จนได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวตที่ว่างเมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ชนะคะแนน หัวไทร ศิษย์บุญเลิศ ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็แพ้คะแนน ลี ชางกิล ที่เกาหลีใต้เมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2516 เสียแชมป์ไป หลังจากเสียแชมป์ อาดิเกเริ่มชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวตเมื่อ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ทำได้เพียงเสมอกับ เฟล เปดรานซา จากนั้น ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวตที่ ญี่ปุ่นเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 แพ้คะแนน เรียว โซริมาชิ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวตอีก 2 ครั้งใน พ.ศ. 2519 ก็ทำได้เพียงเสมอและแพ้คะแนน กิเดออน โตโยกอน เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2520 แพ้น็อค อัลเบอร์โต ครูซ ยก 5 จากนั้นก็แขวนนวมไป
กองทัพยะไข่
กองทัพยะไข่  เป็นองค์กรกบฏของชาวพุทธยะไข่ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2551 องค์กรนี้ได้สู้รบร่วมกับกองทัพเอกราชกะชีนในความขัดแย้งระหว่างพม่ากับกะชีน กลุ่มนี้กล่าวอ้างว่ามีสมาชิก 400–500 คนในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2555 และมีฐานที่มั่นในยะไข่ ทางตะวันตกของพม่า ผู้นำของกองทัพคือ ตะวัน มรัต ไนง์ โญ ตะวัน ออง ผู้นำอันดับสองของกองทัพกล่าวว่า วัตถุประสง์ของกองทัพคือเพื่อปกป้องชาวยะไข่ สร้างสันติภาพ ความยุติธรรม เสรีภาพ และการพัฒนา
ลาเวนเดอร์สามัญ
ลาเวนเดอร์สามัญ, ลาเวนเดอร์อังกฤษ, ลาเวนเดอร์แท้, ลาเวนเดอร์ใบแคบ หรือลาเวนเดอร์  เป็นพืชดอกในวงศ์ Lamiaceae เป็นพืชประจำถิ่นในเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตก หลัก ๆ ในเทือกเขาพิเรนีสและเทือกเขาอื่นทางเหนือของประเทศสเปน
เป็นไม้พุ่มมีกลิ่นแรง โตได้สูง 1 ถึง 2 เมตร ไม่ผลัดใบ ใบยาว 2–6 เซนติเมตร และกว้าง 4–6 เซนติเมตร ดอกสีชมพู-ม่วง (สีลาเวนเดอร์) ออกที่ช่อเชิงลดยาว 2–8 เซนติเมตรที่ปลายสุดของลำต้นเรียวไม่มีใบยาว 10–30 เซนติเมตร
มักปลูกลาเวนเดอร์สามัญเป็นไม้ประดับ ได้รับความนิยมจากดอกสีสวยงาม กลิ่นหอมและทนแล้งได้ เติบโตไม่ดีในดินชื้นต่อเนื่อง ค่อนข้างทนได้ดีต่ออุณหภูมิต่ำ ทนต่อดินกรดแต่ชอบดินกลางถึงด่าง ในบางภาวะอาจมีอายุสั้น
Lavandula
เค็นตะ โคบายาชิ
เค็นตะ โคบายาชิ เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวญี่ปุ่นที่สังกัดNJPWในชื่อ เค็นตะ (KENTA) อดีตเคยเซ็นสัญญากับWWEในชื่อ ฮิเดโอะ อิตามิ (Hideo Itami) อดีตสังกัด Pro Wrestling Noah, อดีตแชมป์ Global Honored Crown (GHC) Heavyweight Champion 1สมัย, GHC Junior Heavyweight 3 สมัย และ GHC Tag Team Champion 1สมัย ผู้ชนะเลิศในทัวร์นาเมนต์ Global League 2012 และ Global Tag League 2013 เขาเป็นอดีตนักมวยสมัครเล่น สไตล์การต่อสู้ของเขาจะขึ้นอยู่กับการเตะที่แข็งแกร่งและการลุย
วันที่ 12 กรกฎาคม 2014 ทาง WWE ได้ประกาศเซ็นสัญญาเค็นตะ หนึ่งในสตาร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น เข้ามาสู่ NXT ซึ่งการประกาศเกิดขึ้นระหว่างพิธีเซ็นสัญญาในเฮาส์โชว์ของ WWE ที่โอซากา ประเทศญี่ปุ่น โดยมีตำนานนักมวยปล้ำของ WWE อย่างฮัลค์ โฮแกน เป็นผู้ดำเนินพิธี
ด้วยสไตล์การปล้ำที่หนักหน่วงรุนแรงของเขา ทำให้เขาประสบความสำเร็จอย่างสวยงามในญี่ปุ่น และการเดินทางมายังสหรัฐอเมริกาครั้งนี้ เขาคาดหวังที่จะไปให้ถึงความสำเร็จอีกขั้นในระดับโลกกับ WWE
“เค็นตะคือสุดยอดนักมวยปล้ำที่ทำให้ผู้ชมต้องจับจ้องเมื่อเขาก้าวเท้าขึ้นสู่สังเวียน การเซ็นสัญญาเค็นตะเข้ามาของทาง WWE นั้นสะท้อนให้เห็นถึงความเพียรพยายามที่จะสร้างสรรค์สตาร์ที่หลากหลายอย่างต่อเนื่องเพื่อดึงดูดแฟนๆของเราทั่วโลก” ทริปเปิลเอช ประธาน COO ของ WWE กล่าว
“ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่จะเข้าไปสู่ NXT ของ WWE และหวังจะขัดเกลาทักษะฝีมือของผมด้วยผู้นำแห่งวงการกีฬาบันเทิงระดับโลก” เค็นตะกล่าว
ใน (11 กันยายน 2014) เค็นตะได้เปิดตัวครั้งแรกอย่างเป็นทางการ และก็ประกาศว่านับจากนี้ไปเขาจะใช้ชื่อ ฮิเดโอะ อิตามิ และเป้าหมายของเขาคือการเป็นแชมป์ NXT
วันที่ 27 มีนาคม 2015 ในงาน WrestleMania Axxess ฮิเดโอะได้ชนะทัวร์นาเมนต์และได้เข้ารว่มปล้ำแบทเทิลรอยัลชิงรางวัลอนุสรณ์สถานอ็องเดรเดอะไจแอนต์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31ก่อนเริ่มรายการ แต่ไม่ได้เป็นผู้ชนะ
วันที่ 21 พฤศจิกายน 2017 มีการประกาศว่าฮิเดโอะจะได้ขึ้นค่ายหลักโดยร่วมในลีกครุยเซอร์เวท "205 Live" ในเดือนมกราคม 2019 ฮิเดโอะได้ขอลาออกจาก WWE และได้เข้าร่วมสมาคมนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง (NJPW)
บวนมาถ็วต
บวนมาถ็วต  หรือบางครั้งเรียกว่า บานเมถ็วต  ในภาษาไทยและภาษาลาวเรียกว่า "บ้านแม่ทวด" เป็นเมืองหลักของจังหวัดดั๊กลักในที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม มีประชากรประมาณ 300,000 คน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคที่สูงตอนกลางเวียดนามและมีชื่อเสียงในฐานะ "เมืองหลวงของกาแฟ" ในระดับภูมิภาค
บวนมาถ็วตมีท่าอากาศยานบวนมาถ็วตรองรับการเดินทาง
เบนซ์ (แก้ความกำกวม)
เบนซ์ อาจหมายถึง
เฝิง คุน
เฝิง คุน  เกิดวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1978 ที่กรุงปักกิ่ง เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งมือเซต รวมถึงเคยเป็นกัปตันทีม โดยเธอได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าและมือเซตยอดเยี่ยมในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ที่ซึ่งทีมชาติจีนได้ชนะการแข่งขันวอลเลย์บอล
ช่วงปลายปี ค.ศ. 2014 ได้มีการประกาศถึงมงคลสมรสระหว่างเฝิง คุน กับเกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย โดยทั้งคู่จะเข้ารับพระราชทานน้ำสังข์จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในวันที่ 4 ธันวาคม ของปีดังกล่าว
โรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา
โรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา วัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร จังหวัดแพร่ โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา ต้นแบบในโครงการตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี
สังกัด มหาเถรสมาคม กองพุทธศาสนศึกษา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ที่ ๓๗
ก่อตั้งเมื่อปีพุทธศักราช ๒๕๐๐ ตั้งอยู่เลขที่ ๑๖ ถนนเจริญเมือง ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
ชื่อสถานศึกษา โรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา วัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร จังหวัดแพร่
ตั้งอยู่เลขที่ ๑๖ ถนนเจริญเมือง ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ รหัสไปรษณีย์ ๕๔๐๐๐
สังกัดมหาเถรสมาคม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
ทิศเหนือ ติดกับ ถนนเจริญเมืองโดยมีที่ทำการไปรษณีย์อำเภอเมืองแพร่ สำนักงานที่ดินอยู่ฝั่งตรงข้าม
ทิศใต้ ติดกับ โรงเรียนนารีรัตน์จังหวัดแพร่
ทิศตะวันตก ติดกับ ถนนคุ้มเดิม และมีสวนสุขภาพเฉลิมพระเกียรติ ร.๙
ทิศตะวันออก ติดกับ ตึกแถวร้านค้าพาณิชย์
โรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา จังหวัดแพร่ “ โรงเรียนธรรมราชวิทยา ” เริ่มก่อตั้งเมื่อปีพุทธศักราช ๒๕๐๐
โดยมี พระภัทรสารมุนี (สุจี กตสารมหาเถระ) (: พระมหาโพธิวงศาจารย์) เป็นผู้ก่อตั้ง
พระครูวิชิตวินัยการ เป็นผู้จัดการ
พระอินจันทร์ สีเหลือง เป็นครูใหญ่
จัดการเรียนการสอนทั้งแผนกธรรม และแผนกบาลี
แต่ต่อมากรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการมิให้นักเรียนที่จบชั้นสูงสุด สอบสมทบชั้นสุดประโยค (ป.๗ และ ม.ศ.๓)
ศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
โดยตั้งชื่อว่า “อาคารกมลสุโกศล” เป็นอาคารไม้ ๒ ชั้น จำนวน ๑๖ ห้องเรียน มีพระภิกษุและสามเณรเข้าศึกษาประมาณ ๕๐๐ - ๗๐๐ รูป และมีอาคารยาขอบเป็นที่ทำการ
และได้มีการเปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้น ป.๕ ถึง ม.ศ.๓ ควบคู่ไปกับการศึกษาผู้ใหญ่ระดับ ๔
คงเหลือแต่การเปิดการเรียนการสอนแบบพระปริยัติธรรม ระดับ ม.ศ.๑ ถึง ม.ศ.๓ (ปัจจุบัน : มัธยมศึกษาตอนต้น)
และพัฒนาโรงเรียนจนกระทั่งมีการบริหารจัดการที่เป็นแบบสากลทั่วไป คือกระจายอำนาจการบริหารจัดการ
ออกเป็น ๔ ฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายปกครอง ฝ่ายวิชาการ ฝ่ายงบประมาณและบุคคล และฝ่ายบริหารงานทั่วไป
เน้น ภาษาบาลี นักธรรม ภาษาอังกฤษ คอมพิวเตอร์ และ พระพุทธศาสนา
มีอาคารเรียนจำนวน ๒ หลังได้แก่
เป็นอาคาร ๕ ชั้น สร้างเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๘
ปัจจุบันใช้เป็นอาคารหลักในการจัดการเรียนการสอนเป็นหลัก
เป็นอาคาร ๔ ชั้น
ความภาคภูมิใจของสถานศึกษา.
อาทิเช่น
และในปีการศึกษา ๒๕๕๕ ยังได้รับการคัดเลือกให้เป็นโรงเรียนต้นแบบ ของโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษาในโครงการตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี
ศุภะ สุขะ ไจนะ
"ศุภะ สุขะ ไจนะ"  เป็นชื่อเพลงชาติ  ของรัฐบาลชั่วคราวแห่งอินเดียอิสระ ("Arzi Hukumat-e-Azad Hind" เรียกโดยย่อ "Azad Hind") เพลงนี้มีพื้นฐานมาจากบทกวี ชนะ คณะ มนะ ซึ่งเป็นบทกวีภาษาเบงกอลดัดแปลงเป็นภาษาสันสกฤต ผลงานของรพินทรนาถ ฐากูร หลังจากย้ายการเคลื่อนไหวจากเยอรมนีมาสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในปี ค.ศ. 1943 สุภาษ จันทระ โพส โดยความช่วยเหลือของมุมตัซ ฮุสเซ็น (Mumtaz Hussain) นักเขียนประจำสถานีวิทยุอินเดียอิสระ และพันเอกอะบิด ฮะซัน ซัฟฟรานี (Abid Hassan Saffrani) แห่งกองทัพแห่งชาติอินเดีย เขาได้เขียนเพลงชนะ คณะ มนะ ของฐากูรขึ้นใหม่เป็นภาษาฮินดูสตานี ในชื่อ "ศุภะ สุขะ ไจนะ" เพื่อใช้เป็นเพลงชาติ
เนตาชี (ฉายาของสุภาษ จันทระ โพส) ให้ความสำคัญกับบทเพลงไว้ในฐานะที่มาของพลังในในการเตรียมใจสู้จนถึงที่สุด เขาได้ลงมายังสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพแห่งชาติอินเดีย ณ อาคารคาเธย์บิลดิ้ง ในประเทศสิงคโปร์ และให้ร้อยเอกราม สิงห์ ฐากูร (Ram Singh Thakur) ประพันธ์ทำนองสำหรับใช้กับเพลงที่ได้แปลมาจากผลงานต้นฉบับภาษาเบงกอลของรพินทรนาถ ฐากูร โดยขอให้เขาแต่งเป็นทำนองมาร์ชซึ่งไม่ทำให้คนฟังแล้วหลับ แต่ปลุกคนที่หลับอยู่ให้ตื่นขึ้นมาแทน ต่อมาอินเดียได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1947 ในวันถัดมา ชวาหระลาล เนห์รู ได้ชักธงติรังคะขึ้นเหนื้อเชิงเทินป้อมแดงเมืองเดลลี และกล่าวคำปราศรัยต่อประชาชาติ ในโอกาสนี้ ร้อยเอกราม สิงห์ ฐากูร ได้รับเชิญให้เล่นทำนอง "เพลงชาติ" ("Qaumi Tarana") ของกองทัพแห่งชาติอินเดียพร้อมกับวงออร์เคสตร้าของเขาเป็นกรณีพิเศษ