pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ริดดิค ลามอนท์ โบว์  เกิดวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1967 ที่บรุกลิน นครนิวยอร์ก เป็นนักมวยสากลระดับอาชีพชาวอเมริกัน เขาเป็นอดีตแชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวทสองสมัย โดยชนะรายการสมาคมมวยโลก, สภามวยโลก และสหพันธ์มวยนานาชาติเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1992 ส่งผลให้เขากลายเป็นแชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวทอย่างไร้ข้อกังขา โบว์หวนกลับมาครองแชมป์รุ่นเฮฟวี่เวทอีกเป็นสมัยที่สองใน ค.ศ. 1995 โดยเขาเป็นผู้ชนะรายการขององค์กรมวยโลก และอำลาวงการใน ค.ศ. 1996 แต่เขาก็กลับคืนสู่สังเวียนอีกใน ค.ศ. 2004 ปัจจุบัน เขาไม่ได้สร้างผลงานมวยสากลอีกเลยนับจากปี ค.ศ. 2008
โบว์กลายเป็นนักมวยสากลคนแรกที่เป็นฝ่ายชนะอีแวนเดอร์ โฮลีฟิลด์ ในรายการชิงแชมป์โลกเมื่อ ค.ศ. 1992 หลังจากนั้น เขาได้กลายเป็นนักมวยคนแรกที่สามารถชนะน็อคโฮลีฟิลด์เมื่อเขาชนะในรับเบอร์แมตช์ใน ค.ศ. 1995 สถิติการแข่งขันมวยสากลของโบว์คือชนะ 43 ครั้ง แพ้ 1 ครั้ง ไม่เคยเสมอ และรับการยุติการแข่ง 1 ครั้ง โดยเป็นการชนะน็อคมาถึง 33 ครั้ง เขาเป็นฝ่ายชนะคู่ชกมาแล้วทุกรายยกเว้นบัสเตอร์ แมธิส จูเนียร์ (การแข่งขันคู่นี้ได้สิ้นสุดลงเนื่องด้วยให้ยุติการแข่งขัน) โบว์ได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักมวยสากลรุ่นเฮฟวี่เวทที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลอันดับที่ 21 โดยเว็บไซต์ "บ็อกซิ่งซีน"
ในฐานะมือสมัครเล่น โบว์ได้รับรางวัลอันทรงเกียรติแชมป์นิวยอร์กโกลเดนโกลฟ ในท่ามกลางหลายการแข่งขัน (ใน ค.ศ. 1984 ขณะที่เขามีอายุได้ 17 ปีก็สามารถชนะน็อคคู่ชกที่มีชื่อว่า เจมส์ สมิธ โดยใช้เวลาเพียง 4 วินาที) รวมถึงชนะรางวัลเหรียญเงินในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 โดยเป็นฝ่ายแพ้ให้กับเลนน็อกซ์ ลูอิส
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 โบว์ได้ประกาศว่าเขาจะเปิดตัวในศึกมวยไทย โดยเขาได้รับการฝึกสอนจากครูแอร์ พันทิป กับครูจันในลาสเวกัส ตลอดจนได้รับการฝึกสอนจากก้องนภา วัชรวิทย์ (ก้องนภา ลูกทัพฟ้า) มาเป็นระยะเวลากว่าหนึ่งเดือน รวมถึงครองศักดิ์ ศักดิ์เกษม ซึ่งเป็นนักมวยไทยรุ่นใหญ่ที่เดินทางมาจากกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มาร่วมฝึกสอน
ในเบื้องต้น โบว์ได้รับการกำหนดให้พบกับคู่ชกชื่อ เลฟเกน โกโลวิน ในศึกมวยไทยซุปเปอร์ไฟท์ ซึ่งเตรียมจัดขึ้น ณ วันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 แต่แล้วก็เลื่อนออกไปเป็นวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2013
ลา พาโลมา
กระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ
กระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ  หรือ ท้องร่วงจากการติดเชื้อ  เป็นภาวะที่มีการอักเสบของอวัยวะในทางเดินอาหาร ได้แก่กระเพาะอาหารและลำไส้ ผู้ป่วยอาจมีอาการอุจจาระร่วง อาเจียน และปวดท้องได้ บางรายอาจมีไข้ อ่อนเพลีย และขาดน้ำร่วมด้วย ส่วนใหญ่เป็นอยู่ไม่เกิน 2 สัปดาห์ เรียกว่ากระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบเฉียบพลัน
สาเหตุส่วนใหญ่เกิดจากการติดเชื้อไวรัส และมีบางส่วนเกิดจากการติดเชื้ออื่น ๆ เช่น เชื้อแบคทีเรีย ปรสิต และเชื้อรา เด็กที่ป่วยภาวะนี้และมีอาการรุนแรงส่วนใหญ่จะเกิดจากการติดเชื้อไวรัสโรต้า ส่วนในผู้ใหญ่ที่พบบ่อยที่สุดคือไวรัสโนโรและเชื้อแบคทีเรียแคมไพโลแบกเตอร์ พฤติกรรมที่ทำให้โรคแพร่กระจายได้แก่ กินอาหารหรือดื่มน้ำที่ไม่สะอาด หรือสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ป่วย การรักษาส่วนใหญ่จะเหมือน ๆ กันไม่ว่าจะมีเชื้อใดเป็นสาเหตุ ดังนั้นโดยทั่วไปจะไม่นิยมส่งตรวจหาเชื้อ
การป้องกันทำได้โดยล้างมือด้วยสบู่ ดื่มน้ำสะอาด ให้ทารกกินนมแม่แทนนมชง และขับถ่ายให้ถูกสุขลักษณะ ในเด็กแนะนำให้ป้องกันการติดเชื้อไวรัสโรต้าด้วยวัคซีน การรักษาที่สำคัญคือการชดเชยสารน้ำ ในรายที่ป่วยเล็กน้อยหรือปานกลางสามารถทำได้ด้วยวิธีกินสารละลายชดเชยสารน้ำที่ผสมจากน้ำสะอาด เกลือแกง และน้ำตาล ทารกที่กินนมแม่แนะนำให้กินนมแม่ต่อไป ในรายที่ป่วยรุนแรงอาจจำเป็นต้องได้รับสารน้ำผ่านการให้ทางหลอดเลือดดำ หรืออาจให้ผ่านสายสวนกระเพาะอาหารทางจมูก ในเด็กแนะนำให้เสริมแร่ธาตุสังกะสี ส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องใช้ยาปฏิชีวนะ แต่ในเด็กเล็กที่มีไข้และมีอุจจาระเป็นมูกเลือดแนะนำให้ใช้ยาปฏิชีวนะร่วมในการรักษาด้วย
ข้อมูล ค.ศ. 2015 พบว่าทั่วโลกมีผู้ป่วยกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบราว 2 พันล้านคน เสียชีวิตประมาณ 1.3 ล้านคน กลุ่มประชากรที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดคือเด็กและคนที่อาศัยอยู่ในประเทศกำลังพัฒนา โดยข้อมูล ค.ศ. 2011 มีเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปี ป่วยจากภาวะนี้ราว 1.7 พันล้านคน และเสียชีวิตประมาณ 7 แสนคน เด็กอายุไม่เกิน 2 ปีในประเทศพัฒนาแล้วจะป่วยจากภาวะนี้ประมาณปีละ 6 ครั้ง หรือมากกว่า ในผู้ใหญ่จะพบภาวะนี้ได้น้อยลง ส่วนหนึ่งเพราะภูมิคุ้มกันพัฒนาแล้ว ชื่อภาษาอังกฤษของภาวะนี้ชื่อหนึ่งคือ stomach flu ("ไข้หวัดใหญ่ที่กระเพาะอาหาร") ซึ่งเป็นการเรียกชื่อที่ไม่ตรงกับสาเหตุของโรค ภาวะนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับโรคไข้หวัดใหญ่แต่อย่างใด
ผู้ป่วยกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบส่วนใหญ่จะทั้งอาการอาเจียนและถ่ายเหลว แต่อาจมีเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้ อาจปวดท้องร่วมด้วยได้ ส่วนใหญ่จะเริ่มมีอาการหลังได้รับเชื้อมาเป็นเวลา 12–72 ชั่วโมง หากเป็นจากการติดเชื้อไวรัสจะหายได้เองในเวลาประมาณ 1 สัปดาห์ อาการอื่นที่อาจพบได้ในผู้ป่วยที่ติดเชื้อไวรัสเช่น มีไข้ อ่อนเพลีย ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ เป็นต้น หากอุจจาระมีเลือดปนอาจเป็นจากการติดเชื้อแบคทีเรียมากกว่าจะเป็นจากไวรัส การติดเชื้อแบคทีเรียบางชนิดอาจทำให้มีอาการปวดท้องต่อเนื่องได้หลายสัปดาห์
เด็กที่ป่วยจากการติดเชื้อไวรัสโรต้ามักหายได้เองภายใน 3–8 วัน อย่างไรก็ดีเด็กในประเทศยากจนอาจมีความยากลำบากในการเข้าถึงการรักษาสำหรับกรณีที่เป็นรุนแรง ซึ่งอาจทำให้มีภาวะถ่ายเหลวเรื้อรังตามมาได้ ภาวะแทรกซ้อนที่พบได้บ่อยคือการขาดน้ำ หากผู้ป่วยเด็กขาดน้ำรุนแรงอาจทำให้มีผิวหนังแข็งจับตั้งแล้วคืนตัวได้ช้า เรียกว่าภาวะสูญเสียความยืดหยุ่นของผิวหนัง (poor skin turgor) และอาจมีความเร็วเลือดไหลกลับคืนหลอดเลือดฝอยช้าลง (prolonged capillary refill) ได้ด้วย รายที่ขาดน้ำรุนแรงมากอาจมีอาการหายใจลำบากเพิ่มได้อีก ในพื้นที่ที่สุขลักษณะไม่ดีและขาดแคลนสารอาหารอาจทำให้มีผู้ป่วยติดเชื้อซ้ำได้บ่อย ซึ่งทำให้เกิดภาวะไม่เจริญเติบโตและสติปัญญาบกพร่องตามมาได้
ผู้ป่วยกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบจากเชื้อแบคทีเรียแคมไพโลแบกเตอร์ประมาณ 1% จะมีข้ออักเสบแบบปฏิกิริยาตามมาในภายหลัง และ 0.1% จะเกิดกลุ่มอาการกิลแลงบาร์เร รายที่ติดเชื้ออีโคไลสายพันธุ์ที่สร้างสารพิษชิกา หรือติดเชื้อชิเกลลา อาจเกิดภาวะเม็ดเลือดแดงแตกยูรีเมีย (HUS) ตามมาได้ ผู้ป่วยที่มี HUS จะมีเกล็ดเลือดต่ำ ไตวาย และเลือดจางจากเม็ดเลือดแดงแตก ภาวะนี้มีโอกาสเกิดในเด็กมากกว่าในผู้ใหญ่ นอกจากนี้แล้วการติดเชื้อไวรัสบางชนิดอาจทำให้เกิดโรคลมชักแบบไม่รุนแรงในทารกได้ด้วย
กระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบส่วนใหญ่เกิดจากการติดเชื้อไวรัส (โดยเฉพาะไวรัสโรต้า) และแบคทีเรีย เช่น อี. โคไล และ แคมไพโลแบกเตอร์ อย่างไรก็ดียังอาจเกิดจากการติดเชื้ออื่น ๆ ได้ เช่น ปรสิต และเชื้อรา เป็นต้น นอกจากนี้ยังอาจเกิดจากสาเหตุอื่นที่ไม่ใช่การติดเชื้อได้ แต่พบได้น้อยกว่ามาก เด็กมีโอกาสป่วยมากกว่าผู้ใหญ่เนื่องจากระบบภูมิคุ้มกันยังพัฒนาไม่สมบูรณ์ และยังไม่สามารถปฏิบัติตนตามหลักสุขอนามัยได้ เด็กที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ขาดแคลนน้ำดื่มน้ำใช้จะมีโอกาสป่วยสูงขึ้นไปอีก
เป็นที่ทราบกันว่าการติดเชื้อไวรัสโรตา, ไวรัสโนโร, ไวรัสอะดีโน และไวรัสแอสโตร เป็นสาเหตุที่ก่อให้เกิดโรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบจากไวรัส ไวรัสโรตาเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดในเด็ก และมีอัตราใกล้เคียงกันทั้งในประเทศที่พัฒนาแล้วและกำลังพัฒนา ไวรัสโรตาทำให้เกิดอาการท้องร่วงติดเชื้อประมาณ 70% ในกลุ่มอายุเด็ก แต่เป็นสาเหตุที่พบได้น้อยกว่าในผู้ใหญ่จากการมีภูมิคุ้มกันแบบรับมา ไวรัสโนโรเป็นสาเหตุประมาณ 18% ของผู้ป่วยทุกกรณี กล่าวโดยทั่วไป โรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบจากเชื้อไวรัสเป็นสาเหตุถึง 21–40% ของกรณีผู้ป่วยโรคท้องร่วงติดเชื้อในประเทศที่พัฒนาแล้ว
ไวรัสโนโรเป็นสาเหตุสำคัญของโรคกระเพาะและลำไส้อักเสบในผู้ใหญ่ในสหรัฐซึ่งคิดเป็นประมาณ 90% ของการระบาดของไวรัสก่อโรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ โรคระบาดเฉพาะถิ่นเหล่านี้มักเกิดขึ้นเมื่อกลุ่มคนที่ใช้เวลาอยู่ร่วมกันเช่น บนเรือสำราญ ในโรงพยาบาล หรือในร้านอาหาร ผู้คนอาจยังคงติดเชื้อแม้หลังจากอาการท้องร่วงสิ้นสุดลงแล้ว และไวรัสโนโรเป็นสาเหตุประมาณ 10% ในผู้ป่วยเด็ก
ในบางประเทศ "Campylobacter jejuni" เป็นสาเหตุหลักของโรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบจากแบคทีเรีย โดยครึ่งหนึ่งของผู้ป่วยกรณีเหล่านี้เกี่ยวข้องกับการสัมผัสกับสัตว์ปีก แบคทีเรียเป็นสาเหตุประมาณ 15% ของกรณีผู้ป่วยเด็กทั้งหมด โดยชนิดของแบคทีเรียที่พบมากที่สุดคือสายพันธุ์ของ "Escherichia coli", "Salmonella", "Shigella" และ "Campylobacter" หากอาหารปนเปื้อนแบคทีเรียและยังคงอยู่ที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลาหลายชั่วโมง แบคทีเรียจะทวีคูณจำนวนซึ่งเพิ่มความเสี่ยงของการติดเชื้อในผู้ที่รับประทานอาหารนั้น อาหารที่มักเกี่ยวข้องกับการเจ็บป่วยได้แก่ เนื้อสัตว์ สัตว์ปีก อาหารทะเล และไข่ดิบหรือปรุงไม่สุก, ถั่วงอกดิบ, นมไม่พาสเจอร์ไรส์และชีสเนื้ออ่อน, น้ำผักและผลไม้ ในประเทศกำลังพัฒนา โดยเฉพาะในภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮาราและเอเชีย การติดเชื้ออหิวาตกโรคเป็นสาเหตุทั่วไปของโรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ โดยมักติดต่อจากน้ำหรืออาหารที่ปนเปื้อน
แบคทีเรียก่อชีวพิษ "Clostridium difficile" เป็นสาเหตุสำคัญของอาการท้องร่วงที่เกิดขึ้นบ่อยขึ้นในผู้สูงอายุ ทารกสามารถเป็นพาหะของแบคทีเรียเหล่านี้ได้โดยไม่แสดงอาการใด ๆ โดยเป็นสาเหตุของอาการท้องร่วงในผู้ที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลและมักเกี่ยวข้องกับการใช้ยาปฏิชีวนะ โรคท้องร่วงจากการติดเชื้อ "Staphylococcus aureus" อาจเกิดขึ้นในผู้ที่ใช้ยาปฏิชีวนะ "อาการท้องร่วงของนักเดินทาง" ซึ่งเกิดเฉียบพลันมักจะเป็นการติดเชื้อแบคทีเรียก่อโรคกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ ในขณะที่อาการเรื้อรังมักเกิดจากการติดเชื้อปรสิต ยายับยั้งการหลั่งกรดอาจเพิ่มความเสี่ยงของการติดเชื้ออย่างมีนัยสำคัญหลังจากได้รับเชื้อหลายชนิด รวมทั้งเชื้อ "Clostridium difficile", "Salmonella" และ "Campylobacter" ความเสี่ยงในผู้ที่ใช้ยาชนิดยับยั้งการขับโปรตอนมีมากกว่าสารต้านตัวรับเอช 2
มีปรสิตอื่น ๆ ที่ทำให้เกิดกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบได้หลายชนิด ที่พบบ่อยที่สุดคือจิอาร์เดีย แลมเบลีย ชนิดอื่น ๆ ที่พบได้ เช่น อี. ฮิสโตไลติกา และคริปโตสปอริเดียม เป็นต้น นับรวม ๆ แล้วพบเป็นสาเหตุได้ถึง 10% ของผู้ป่วยเด็กที่มีกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ ชนิดที่เกิดจากจิอาร์เดียพบได้บ่อยในประเทศกำลังพัฒนา แต่ก็สามารถพบได้เกือบทุกที่ โดยเฉพาะในคนที่เดินทางไปยังพื้นที่ระบาด เด็กในศูนย์เลี้ยงเด็ก ชายที่มีเพศสัมพันธ์กับชาย และหลังเกิดภัยพิบัติ
การแพร่เชื้ออาจเกิดขึ้นจากการดื่มน้ำที่ปนเปื้อนหรือเมื่อผู้คนแบ่งปันสิ่งของส่วนตัว คุณภาพน้ำโดยทั่วไปจะแย่ลงในฤดูฝนและมีการระบาดเพิ่มมากขึ้นในช่วงเวลานี้ ในเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นการติดเชื้อจะพบได้บ่อยในฤดูหนาว การป้อนนมทารกด้วยขวดที่ผ่านการฆ่าเชื้ออย่างไม่เหมาะสมเป็นสาเหตุสำคัญทั่วโลก อัตราการแพร่เชื้อยังสัมพันธ์กับสุขอนามัยที่ไม่ดี (โดยเฉพาะในเด็ก) ในครัวเรือนที่มีสมาชิกจำนวนมาก และในผู้ที่มีภาวะโภชนาการไม่ดี ผู้ใหญ่ที่พัฒนาภูมิคุ้มกันแล้วยังอาจเป็นพาหะของเชื้อบางชนิดโดยไม่แสดงอาการ ดังนั้นจึงอาจกลายเป็นรังโรคตามธรรมชาติ ในขณะที่เชื้อบางชนิด (เช่นแบคทีเรียสกุล "Shigella") ก่อโรคในไพรเมตเท่านั้น เชื้ออื่น ๆ (เช่นปรสิตสกุล "Giardia") อาจก่อให้เกิดโรคในสัตว์หลายชนิด
สาเหตุอื่น.
มีสาเหตุอื่น ๆ อีกหลายอย่างที่ทำให้เกิดการอักเสบของทางเดินอาหารได้โดยไม่ได้เกิดจากการติดเชื้อ ที่พบบ่อย เช่น ยาบางชนิด (เช่น ยาต้านอักเสบชนิดไม่ใช่สเตียรอยด์), อาหารบางชนิด เช่น นมที่มีแลกโตส (ในผู้ที่มีความไม่ทนต่อแลกโตส), และ กลูเตน (ในผู้ป่วยโรคซีลีแอก) โรคโครห์นก็เป็นอีกโรคที่ทำให้ผู้ป่วยมีลำไส้อักเสบโดยไม่ต้องมีการติดเชื้อ และอาจเป็นได้รุนแรง บางครั้งอาจมีการอักเสบจากการได้รับสารพิษ ซึ่งพิษที่ทำให้มีอาการคลื่นไส้ อาเจียน ถ่ายเหลว โรคอื่น ๆ เช่น การเป็นพิษจากซิกัวเทอรา เกิดจากการกินปลาที่สะสมสารพิษเอาไว้, การเป็นพิษจากสครอมบอยด์ เกิดจากการกินปลาบางชนิดที่เน่าเสีย, การเป็นพิษจากเตโตรโดท็อกซิน จากการกินปลาปักเป้า และ การเป็นพิษจากโบทูลินัม จากการกินอาหารกระป๋องที่เก็บไม่ดี เป็นต้น
ในสหรัฐพบว่าอัตราการเข้าใช้บริหารที่ห้องฉุกเฉินจากภาวะกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบที่ไม่ได้เกิดจากการติดเชื้อใน ค.ศ. 2011 ลดลงจาก ค.ศ. 2006 ประมาณ 30% โดยในบรรดาโรคที่นำผู้ป่วยมารับบริการที่ห้องฉุกเฉินบ่อยที่สุด 20 อันดับแรก จำนวนผู้ป่วยกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบที่ไม่ได้เกิดจากการติดเชื้อลดลงเป็นสัดส่วนมากที่สุด
ส่วนใหญ่แล้ววินิจฉัยโดยดูจากอาการและอาการแสดงทางคลินิก การตรวจหาสาเหตุที่ชัดเจนของภาวะนี้มักไม่จำเป็น เนื่องจากไม่เปลี่ยนแปลงแนวทางการรักษา
กรณีที่ควรตรวจเพิ่มเติมด้วยการตรวจอุจจาระด้วยการเพาะเชื้อ ได้แก่ กรณีที่ถ่ายเป็นเลือด, กรณีที่อาจเกิดจากอาหารเป็นพิษ และกรณีที่เดินทางกลับมาจากประเทศกำลังพัฒนา นอกจากนี้อาจควรทำในเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปี, ผู้สูงอายุ, และผู้มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง นอกจากนี้ยังอาจตรวจเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการเฝ้าระวังโรค ผู้ป่วยที่เป็นทารกและเด็กเล็กประมาณ 10% อาจมีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำร่วมด้วย จึงแนะนำให้ตรวจระดับกลูโคสในเลือดในผู้ป่วยกลุ่มนี้ ในรายที่มีภาวะขาดน้ำรุนแรงอาจต้องตรวจอีเล็กโตรลัยต์ในเลือดและตรวจการทำงานของไตร่วมด้วย
ผู้ป่วยกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบส่วนใหญ่หายได้เองและไม่จำเป็นต้องได้รับการรักษาทางการแพทย์ การรักษาที่จะได้ประโยชน์ที่สุดสำหรับผู้ป่วยส่วนใหญ่ซึ่งมีภาวะขาดน้ำระดับเล็กน้อยถึงปานกลางคือการชดเชยน้ำด้วยการกินสารละลายเกลือแร่ ในเด็กเล็กบางรายที่อาจขาดน้ำจากการอาเจียนอาจได้ประโยชน์จากการใช้ยาต้านการอาเจียนสักหนึ่งครั้ง เช่น เมโทโคลปราไมด์ หรือ ออนแดนซีตรอน เป็นต้น ไฮออสซีนบิวทิลโบรไมด์อาจช่วยบรรเทาอาการปวดท้องได้
ปงเนิฟ
ปงเนิฟ  แปลตรงตัวว่า "สะพานใหม่" ซึ่งมีความหมายตรงกันข้าม เพราะเป็นสะพานข้ามแม่น้ำแซนที่เก่าแก่ที่สุดในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยถูกตั้งชื่อเพื่อแสดงให้เห็นความแตกต่างกับสะพานแบบเก่าที่มักจะมีบ้านพักอาศัยอยู่ริมสองข้างของราวสะพานในสมัยนั้น
ปงต์เนิฟเป็นสะพานโค้งพาดผ่านแม่น้ำแซน ตั้งอยู่ด้านตะวันตกของอีลเดอลาซีเตซึ่งเป็นเกาะกลางแม่น้ำแซนที่มีอยู่ตั้งแต่ยุคกลาง ตัวสะพานแบ่งออกเป็น 2 ช่วง โดยช่วงแรกประกอบด้วยฐานโค้งจำนวน 5 ฐานเชื่อมฝั่งซ้ายของแม่น้ำกับอีลเดอลาซีเต และช่วงที่สองประกอบด้วยฐานโค้งจำนวน 7 ฐาน เชื่อมจากเกาะไปยังฝั่งขวาของแม่น้ำ การก่อสร้างสะพานในยุคนั้นทำให้มีการสะสมของดินตะกอนแม่น้ำ ทำให้เกาะมีขนาดยาวขึ้นดั่งในปัจจุบัน ส่วนปลายที่แหลมที่สุดของอีลเดอลาซีเตเป็นที่ตั้งของจัตุรัสแวร์-กาล็อง ซึ่งเป็นสวนสาธารณะตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแด่พระเจ้าอ็องรีที่ 4 โดยในปัจจุบันได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
ในปี ค.ศ. 1550 พระเจ้าอ็องรีที่ 2 มีพระราชประสงค์ให้สร้างสะพานในบริเวณนี้ เนื่องจากสะพานน็อทร์-ดามที่ใช้ในขณะนั้นมีความหนาแน่นเกินไป แต่โครงการก็ได้ยกเลิกไปเนื่องจากค่าก่อสร้างมีราคาสูงเกินไปในขณะนั้น
ต่อมาในปี ค.ศ. 1577 พระเจ้าอ็องรีที่ 3 จึงมีพระราชดำรัสให้สร้าง โดยสะพานได้วางศิลาฤกษ์ในปี ค.ศ. 1578 ซึ่งฐานรากของตีนสะพานทั้ง 4 ฐานได้สำเร็จในเวลาเพียง 1 ปี หลังจากเริ่มก่อสร้าง และต่อมาในปี ค.ศ. 1579 ได้มีความพยายามเปลี่ยนรูปแบบให้ตีนสะพานมีขนาดยาวขึ้น เพื่อขยายพื้นที่บนสะพานเพื่อรองรับการสร้างบ้านเรือน (ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นในที่สุด) ซึ่งใช้เวลาก่อสร้างถึง 9 ปี เนื่องจากติดช่วงสงครามศาสนา (ช่วง ค.ศ. 1588 - 1599) การก่อสร้างจึงหยุดชะงักลง จนกระทั่งเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 1607 ในรัชสมัยของพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ทรงเป็นผู้เสด็จพระราชดำเนินเปิดสะพาน
สะพานถูกสร้างด้วยเทคโนโลยีแบบโรมันในสมัยนั้น โดยรับน้ำหนักด้วยฐานเสาโค้งเป็นช่วงสั้น ๆ จำนวนหลายๆฐาน ปงต์เนิฟ เป็นสะพานแห่งแรกในปารีสที่ไม่ได้สร้างบ้านริมสองฝั่งของราวสะพาน และยังมีการปูถนนเพื่อป้องกันโคลน อีกทั้งยังมีป้อมขนาดเล็กทั้งสองด้าน เรียงรายเป็นช่วง ๆ เพื่อใช้เป็นที่หลีกทางของผู้ใช้ถนนยามที่มีรถม้าผ่าน โดยพระเจ้าอ็องรีที่ 4 มีรับสั่งให้งดสร้างบ้านบนสะพานเนื่องจากจะบดบังทัศนียภาพของพระราชวังลูฟวร์ซึ่งพระองค์ได้มีส่วนสำคัญในการปรับปรุงเพิ่มเติมอีกมาก
ตัวสะพานได้ผ่านการใช้งานอย่างโชกโชนตั้งแต่เปิดใช้ เนื่องจากเป็นสะพานที่กว้างที่สุดในปารีสในช่วงระยะเวลาอันยาวนาน สะพานได้ถูกซ่อมและปรับปรุงหลายครั้ง รวมถึงการสร้างเสาฐานทั้ง 7 ฐานขึ้นใหม่ และลดระดับความสูงของตัวสะพานโดยเปลี่ยนจากช่องโค้งทรงกลม เป็นทรงรูปไข่ (ในช่วงปี ค.ศ. 1848-1855) รวมถึงการแกะสลักตกแต่งขอบสะพาน รวมทั้งขอบบัวเชิงสะพานให้สวยงามเหมือนเดิมอยู่ตลอดเวลา ต่อมาในปี ค.ศ. 1885 เสาสะพานเสาหนึ่งได้พังทลายลงเป็นเหตุให้ต้องมีการปรับปรุงเสริมสร้างความแข็งแรงขึ้นใหม่ โดยได้เสริมความแข็งแรงของฐานรากของเสาแล้วสร้างใหม่ตามแบบเดิม
ต่อมาได้มีการปรับปรุงตัวสะพานครั้งใหญ่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1994 และเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 2007 เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 400 ปีของสะพาน
พระบรมรูป.
ในปี ค.ศ. 1614 ได้มีการสร้างพระบรมรูปทรงม้าของพระเจ้าอ็องรีที่ 4 หล่อจากสำริด ตามพระราชเสาวนีย์พระราชินีและผู้สำเร็จราชการในสมัยนั้น คือมารี เดอ เมดีซิส สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ตั้งอยู่บริเวณอีลเดอลาซีเตที่เชื่อมระหว่างสองส่วนของสะพานเข้าด้วยกัน ซึ่งสำเร็จในปี ค.ศ. 1618 และต่อมาได้ถูกทำลายลงในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1792 และถูกสร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1818
ซูซูกิ เอสคูโด้
ซูซูกิ เอสคูโด้  เป็นรถยนต์เอนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก (Compact SUV) ที่ผลิตโดยซูซูกิ เริ่มการผลิตในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2531 และมีชื่อในการทำตลาดในแต่ละประเทศแตกต่างกันไป เช่น เอสคูโด้ ,แกรนด์ เอสคูโด้ ,วิทาร่า และแกรนด์ วิทาร่า สำหรับตลาดญี่ปุ่น จะใช้ชื่อในการขายว่า Escudo และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น Grand Escudo แต่ในตลาดส่งออกรวมถึงในประเทศไทยจะใช้ชื่อว่า Vitara และต่อมาได้เปลี่ยนเป็น Grand Vitara ซึ่งใช้ชื่อนี้มาตั้งแต่รุ่นที่ 2 จนถึงรุ่นปัจจุบัน เป็นรถประเภท Compact SUV (หรือบางครั้งอาจเรียกว่า Urban SUV) รุ่นแรกของโลกที่ผลิตออกจำหน่ายจริง และมีการประกอบในประเทศญี่ปุ่น ,อินโดนีเซีย ,อิหร่าน ,แคนาดา ,สเปน ,ฟิลิปปินส์ ,เอกวาดอร์และอาร์เจนตินา เป็นต้น
รุ่นที่ 1 ET/TA (พ.ศ. 2531-2549).
ซูซูกิ เอสคูโด้ รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือนพฤษภาคมปี พ.ศ. 2531 โดยมีตัวถังเอสยูวี 2 ประตูและเอสยูวี 4 ประตู และคอนเวอร์เทเบิล 2 ประตู มีเครื่องยนต์ขนาด 1.0 ,1.3 ,1.6 ,1.8 และ 2.0 ลิตร เป็นเครื่องยนต์เบนซินทั้งหมด โดยยังไม่มีเครื่องยนต์ดีเซลให้เลือกแต่อย่างใด รุ่นนี้มีเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และมีเกียร์อัตโนมัติ 3 และ 4 สปีด
เอสคูโด้เวอร์ชันไทยเริ่มทำตลาดโดยใช้ชื่อว่า ซูซูกิ วิทาร่า  เป็นรถที่มาถูกที่ถูกเวลาเนื่องจากในขณะนั้นกระแสของรถ SUV และรถ Off-Road กำลังบูม ความที่ราคาไม่แพงมากนักเหมือนรถ SUV ขนาดใหญ่กว่าในสมัยนั้นเช่น Pajero Land Cruiser หรือ Trooper แต่มีออพชันมากมายเหมือนรถขนาดกลางในสมัยนั้น เป็นรถที่สามารถตอบโจทย์ผู้บริโภคในขณะนั้นได้ดีทั้งในด้านความเล็ก เบา คล่อง และประหยัดน้ำมัน เป็นข้อดีของ Caribian มาปรับปรุงให้อยู่ในบอดี้ที่ใหญ่ขึ้น เครื่องยนต์ที่ทางซูซูกิ มอเตอร์ ประเทศไทยนำเข้ามาขายจะเป็นรุ่น 1.6 ลิตร G16 (นำเข้าจากญี่ปุ่น) ใช้เกียร์ธรรมดา 5 สปีด (718,800.-บาท)และอัตโนมัติ 4 สปีด (738,800.-บาท) และมีตัวถังเอสยูวี 3 ประตู โดยเปิดตัวก่อนรุ่น 5 ประตู ช่วงล่างของ Vitara จะเป็นแบบช่วงล่างหน้าอิสระปีกนก 2 ชั้นพร้อมคอยล์สปริง แม้ด้านหลังจะเป็นคานแข็ง แต่ก็เป็นแบบคอยล์สปริงเช่นกัน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2540 ทางซูซูกิ มอเตอร์ ประเทศไทยได้นำรุ่น 2.0 ลิตร V6 รุ่น H20A ขุมพลัง 140 แรงม้ามาเปิดตัว แม้ในสมัยนั้นจะมีคู่แข่งซึ่งเป็นรถจากเกาหลีใต้นั่นก็คือ Kia Sportage แต่ในด้านความทนทานสมบุกสมบันนั้น Suzuki ได้รับการยอมรับว่าเล็กแต่แจ๋วจริง ถือได้ว่าเป็น Compact SUV ที่พร้อมลุยจริงและไม่ใช่ Soft-Roader SUV แบบที่เห็นกันในปัจจุบัน ในสมัยนั้น Suzuki Motor Thailand กำลังเน้นการขาย Suzuki Caribian เป็นหลัก ในขณะนั้นรถยนต์ของซูซูกิในไทยมีเพียง 3 รุ่นคือ Swift Caribian และ Vitara เป็นรถประกอบในประเทศเพียง 2 รุ่นคือ Caribian และ Swift 1.3 ลิตร Sedan ในขณะนั้นถือเป็นที่น่าแปลกใจสำหรับวงการยานยนต์ในยุค No Internet มากเพราะไม่มีใครคิดว่า Vitara จะมาขายในไทย รถรุ่นนี้ได้รับความนิยม และประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากโดยเฉพาะผู้ที่หัดขับรถใหม่ๆ โดยเฉพาะในรุ่น 3 ประตู เป็นรถยนต์ซูซูกิอีกรุ่นที่ขายดีในเมืองไทย แต่จะมีปัญหาอยู่นิดหน่อยคือตำแหน่งเบาะนั่งกับพวงมาลัย ที่ปรับอย่างไรก็ไม่เข้ากับสรีระของคนขายาว และราคาอะไหล่ที่แพง โดยเฉพาะราคาของชุดระบบขับเคลื่อนสี่ล้อที่ค่อนข้างจะแพง และต้องสั่งจากศูนย์บริการของ Suzuki โดยตรง ขายไปได้เรื่อยๆ จนกระทั่งมีรุ่นใหม่คือ Grand Vitara มาเปิดตัวในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งก็คือรุ่นที่ 2 นั่นเอง
รุ่นที่ 2 FT/GT (พ.ศ. 2542-2548).
ซูซูกิ เอสคูโด้ รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตใน พ.ศ. 2542 ในรุ่นนี้มีการประกอบที่ประเทศญี่ปุ่นและแคนาดา รุ่นนี้เป็นรุ่นแรกที่มีเครื่องยนต์ดีเซลมาให้เลือกในรุ่น 2.0 ลิตร และยังมีเครื่องยนต์เบนซินให้เลือกในรุ่น 1.6 ,2.0 และ 2.5 ลิตร มีตัวถังเอสยูวี 3 ประตู เอสยูวี 5 ประตู และคอนเวอร์เทเบิล 3 ประตู ส่วนระบบเกียร์ยังคงเหมือนเดิม แต่ได้ยกเลิกการผลิตรุ่นเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด ซึ่งก็คือเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด
เอสคูโด้รุ่นที่ 2 เวอร์ชันไทยเปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2547 โดยเป็นรุ่นแรกที่ใช้ชื่อแกรนด์ วิทาร่า และยังพบเห็นได้ตามท้องถนน แม้ไม่มากเท่ารุ่นที่ 1
Grand Vitara XL-7.
สำหรับตลาดเมืองไทย Grand Vitara XL-7 ถูกสั่งเข้ามาขายโดย บริษัท สยามอินเตอร์เนชันแนล คอร์ปอเรชั่น จำกัด (Siam International Corporation Co.,ltd) ผลิตที่ โรงงาน Suzuki Hamamatsu นครฮามามัตสึ ผู้จำหน่ายรายดั้งเดิม ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนระหว่าง Suzuki ญี่ปุ่น กับกลุ่มสยามกลการ เมื่อช่วง ปลายปี 2002 ก่อนจะจดทะเบียนมาเป็น Suzuki Automobile (Thailand) Co.,ltd เมื่อ 21 พฤษภาคม 2003 (ยังคงเป็นบริษัทร่วมทุนเช่นเดิม) และกลายมาเป็น Suzuki Motor (Thailand) Co.,ltd เมื่อ 1 สิงหาคม 2011 จนถึงปัจจุบัน (ยุคที่ ญี่ปุ่นเข้ามาบริหารงานเอง)
เวอร์ชันไทย วางเครื่องยนต์ H27A เหมือนเวอร์ชันตลาดโลก แต่กำลังสูงสุด ลดลงมาเหลือ 172 แรงม้า (PS) ที่ 6,000 รอบ/นาที แรงบิดสูงสุด 231 นิวตันเมตร (23.53 กก.-ม.) ที่ 3,300 รอบ/นาที เชื่อมกับระบบขับเคลื่อน 4 ล้อ แบบ Part Time 4×4 มีเกียร์ Transfer แยกให้ มีทั้งรุ่นเกียร์ธรรมดา 5 จังหวะ (Top Speed 175 กิโลเมตร/ชั่วโมง) และอัตโนมัติ 4 จังหวะ (Top Speed 170 กิโลเมตร/ชั่วโมง) นอกนั้น งานวิศวกรรม ทั้งพวงมาลัย Rack &amp; Pinion พร้อม Power ช่วยผ่อนแรงแบบ Hydraulic ระบบกันสะเทือนหน้า MacPherson Strut ด้านหลังแบบ 5-Link Rigid คอยล์สปริง และระบบห้ามล้อ หน้าดิสก์เบรก หลังดรัมเบรก เหมือนเวอร์ชันส่งออกตลาดโลกทุกประการ
รุ่นที่ 3 JT (พ.ศ. 2548-พ.ศ. 2558).
ซูซูกิ เอสคูโด้ รุ่นที่ 3 เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2548 รุ่นนี้ยังมีการผลิตเครื่องยนต์ดีเซลอยู่ในรุ่น 1.9 ลิตร ส่วนเครื่องยนต์เบนซินยังมีการผลิตในรุ่น 1.6 ,2.0 ,2.4 ,2.7 และ 3.2 ลิตร รุ่นนี้ได้มีการยกเลิกผลิตรุ่นคอนเวอร์เทเบิล และมีตัวถังเอสยูวีเพียงอย่างเดียว รุ่น 3 และ 5 ประตู ยังมีการผลิตเกียร์ธรรมดา 5 สปีด เกียร์อัตโนมัติ 4 และ 5 สปีด มีการประกอบในประเทศญี่ปุ่น ,สเปน ,อิหร่าน ,อินโดนีเซียและเอกวาดอร์ ปัจจุบันได้มีการ Minorchange แล้ว ก่อนที่จะเตรียมเปลี่ยนโฉมในอนาคตอันใกล้นี้
ในประเทศไทย เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2551 มีการทำตลาดรุ่นนี้เฉพาะรุ่น 5 ประตู โดยยังไม่มีการปรับโฉมใดๆ ทั้งสิ้น
รุ่นที่ 4 JY (พ.ศ. 2558 - ปัจจุบัน).
ซูซูกิ เอสคูโด้ รุ่นที่ 4 เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2558 จนถึงปัจจุบัน
Suzuki Vitara ถึงเวลาบุกครั้งใหม่ เพื่อให้รับกับกระแสการขยายตัวของตลาด SUV ในยุโรป ทางซูซูกิจัดการเผยโฉมใหม่ของวีทาร่า SUV ขนาดซับคอมแพ็กต์รุ่นใหม่ออกสู่ตลาดแล้ว โดยจะรุกตลาดด้วยทางเลือกของตัวถังแบบเดียวคือ 5 ประตู พร้อมเครื่องยนต์เบนซินและเทอร์โบดีเซลที่มีความจุและแรงม้าเท่ากัน แต่ต่างกันที่แรงบิดสูงสุด ชื่อของวีทาราเป็นที่รู้จักของนักขับในตลาดมานานกว่า 26 ปีแล้วนับตั้งแต่ซูซูกิเปิดตัวรุ่นแรก ออกมาในปี 1988 โดยนอกจากชื่อวีทาร่าแล้วตลาดในบางประเทศยังรู้จัก SUV รุ่นนี้ในชื่อเอสคูโด้ (Escudo) อีกด้วย สำหรับรุ่นใหม่ถือเป็นเจนเนอเรชั่นที่ 4 และเข้ามาแทนที่รุ่นเดิมที่อยู่ในตลาดมานานตั้งแต่ปี 2005 สำหรับโมเดลเชนจ์ครั้งนี้เป็นการพัฒนาต่อยอดในแง่ของการออกแบบมาจากต้นแบบที่ชื่อ iV-4 ที่เปิดตัวมาตั้งแต่ปี 2013 และมีการปรับปรุงรายละเอียดรอบคันเพื่อให้เหมาะสมและสอดคล้องกับ การทำตลาดจริง ในรุ่นที่ทำตลาดเป็นแบบ 5 ประตูที่มีความยาว 4,175 มิลลิเมตร กว้าง 1,775 มิลลิเมตร สูง 1,610 มิลลิเมตร และระยะฐานล้อ 2,500 มิลลิเมตร ทางเลือกของเครื่องยนต์มี 2 แบบทั้งเบนซินและเทอร์โบดีเซล ที่มีความจุ จำนวนกระบอกสูบ และแรงม้าเท่ากันโดยบังเอิญ ที่ 4 สูบ 1,600 ซีซี 120 แรงม้า เพียงแต่ในรุ่นเบนซินจะมีแรงบิดสูงสุดอยู่ที่ 15.9 กก.-ม. และรุ่นเทอร์โบดีเซลอยู่ที่ 32.6 กก.-ม. เลือกส่งกำลังได้ทั้งแบบเกียร์อัตโนมัติ 6 จังหวะทั้งแบบธรรมดา และแบบที่มี Stick Shift สำหรับเลือกเปลี่ยนเกียร์ได้เอง และเกียร์ธรรมดา 5 จังหวะที่จะเป็นรุ่นหลักสำหรับทั้ง 2 เครื่องยนต์ นอกจากนั้นในส่วนของระบบขับเคลื่อนจะมาพร้อมกับระบบ ALLGRIP แบบขับเคลื่อน 4 ล้อที่สามารถเลือกโหมดการใช้งานได้ 4 รูปแบบ คือ Auto ที่จะมีการเปลี่ยนการกระจายแรงบิดจาก เครื่องยนต์สู่ล้อทั้ง 4 อย่างเหมาะสมกับสภาพเส้นทาง Sport เน้นการขับที่สปอร์ตบนเส้นทางที่คดเคี้ยว Snow เน้นการยึดเกาะมาเป็นพิเศษ โดยเฉพาะเมื่อต้องขับอยู่บนถนนที่เปียกลื่น และ Lock ซึ่งสามารถ ล็อกอัตราทดในการกระจายกำลังไปสู่ล้อขับเคลื่อนทั้ง 4 เพื่อประสิทธิภาพในการลุกวิบากที่ดีขึ้น ฐานการผลิตของวีทาร่าใหม่จะอยู่ที่โรงงานในฮังการี และจะเริ่มวางขายในช่วงปลายปีนี้ ส่วนตลาดอืนๆ จะเริ่มวางขายในปีหน้า ส่วนบ้านเรายังไม่มีความคืบหน้าใดๆ แม้ว่าวีทาร่าจะเป็น SUV ที่ขายดีไม่แพ้แคริบเบี้ยนก็ตาม
จักรพรรดินโปเลียนที่ 2
ราชวงศ์ออร์เลออง
หลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม
หลุยส์ อองตวน ดยุกแห่งอ็องกูแลม  หรือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 บางครั้งพระองค์ถือว่าเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสที่ถูกต้องตามกฎหมาย (พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์) หลังจากที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงลงพระปรมาภิไธยสืบราชสมบัติ และ 20 นาทีถัดมา พระองค์ทรงลงพระปรมาภิไธยสละราชสมบัติเช่นเดียวกัน ทำให้พระองค์กลายเป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์สั้นที่สุดในประวัติศาสตร์
กงซีแยร์เฌอรี
กงซีแยร์เฌอรี  หรืออีกชื่อหนึ่งว่า ปาแลเดอลาซีเต  เป็นอนุสรณ์สถานที่สำคัญในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนทิศตะวันตกของเกาะเมือง หรือเกาะอีลเดอลาซีเต ("Île de Cité") โดยตั้งอยู่ไม่ไกลจากมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส กงซีแยร์เฌอรีได้ถูกใช้เป็นพระราชวังหลวงของกษัตริย์ฝรั่งเศสในช่วงศตวรรษที่ 10 ถึงศตวรรษที่ 13 ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ตัวพระราชวังได้ถูกใช้เป็นเรือนจำเพื่อคุมขังนักโทษ เพื่อรอการประหารโดยกีโยติน ในปัจจุบันตัวอาคารเป็นพื้นที่หนึ่งของศาลฎีกา
บริเวณที่ตั้งของอีลเดอลาซีเต เคยเป็นที่ตั้งของพระราชวังของกษัตริย์ในราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง ซึ่งใช้เป็นที่พำนักในสมัยช่วงศตวรรษที่ 10 ถึง ศตวรรษที่ 14 พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ได้ทำการต่อเติมแซ็งต์-ชาแปล ("Sainte-Chapelle") ซึ่งสร้างในรูปแบบที่วิจิตรที่สุดในสมัยนั้น เพื่อใช้เป็นหอสวดมนต์หลวง และยังเป็นที่บรรจุมงกุฎหนามของพระเยซู ที่นำกลับมาจากสงครามครูเสด และต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 ได้ทำการขยายขอบกำแพงพระราชวังริมฝั่งแม่น้ำ รวมทั้งท้องพระโรงกลาง ("La Grande Salle") ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป และห้องด้านล่างท้องพระโรง "La Salle des Gens d'Armes" ที่ยังคงอยู่ในปัจจุบันมีความยาว 64 เมตร กว้าง 27.50 เมตร และสูง 8.50 เมตร ใช้เป็นที่จัดงานพระราชทานเลี้ยง การประชุมสภาขุนนาง ห้องตัดสินคดีความ และรับประทานอาหารสำหรับขุนนางกว่า 2,000 คน พร้อมทั้งเตาผิงขนาดใหญ่ 4 เตา และส่องสว่างโดยหน้าต่างมากมาย ซึ่งปัจจุบันหน้าต่างได้ถูกปิดไว้ และยังมีห้องมุขที่ต่อกับท้องพระโรงกลาง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ทางสถาปัตยกรรมยุคกลางในสมัยนั้น