pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
รายนามสโมสรชนะเลิศ.
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลถ้วยน้อย" (2459-2504) และ "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข." (2505-2539) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับสองของประเทศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. (2540-2549).
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข." (2540-2549) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับสามของประเทศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. (2550-2558).
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข." (2550-2558) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับสี่ของประเทศ
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้
รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2
รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2  เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่สร้างตามชื่อซูเปอร์ฮีโร่ของหนังสือการ์ตูน มาร์เวลคอมิกส์ ผลิตโดย มาร์เวล สตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดย วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์
เป็นภาคต่อของภาพยนตร์ รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล เมื่อปี ค.ศ. 2014 และเป็นภาพยนตร์ชุดที่สิบห้าของ จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ภาพยนตร์เขียนและกำกับโดยกำกับโดยเจมส์ กันน์ อำนวยการสร้างโดยเควิน ไฟกี นำแสดงโดยคริส แพร็ตต์, โซอี ซัลดานา, เดฟ บาทิสตา, วิน ดีเซล,แบรดลีย์ คูเปอร์ , ไมเคิล รูกเกอร์, คาเรน กิลแลน , ปอม เกลม็องตีแย็ฟ, เอลิซาเบธ เดบิคกี , คริส ซัลลิแวน , ฌอน กันน์ , ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน และ เคิร์ต รัสเซลล์ ภาพยนตร์กำหนดฉายในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 ในระบบ 3 มิติ และระบบไอแม็กซ์
ดิโอลด์แมนแอนด์เดอะซี(ภาพยนต์ปี พ.ศ. 2542)
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก.
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก.  หรือชื่อเดิม ถ้วยใหญ่ "(เปลี่ยนชื่อในปี พ.ศ. 2505)" เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานระดับชั้นที่ 1 ของประเทศไทย โดยจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี พ.ศ. 2459 พร้อมกับ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. หรือ "ถ้วยน้อย" โดย สโมสรกรมมหรสพ ได้ตำแหน่งชนะเลิศในรายการนี้เป็นสโมสรแรก
ต่อมาได้มีการเปลื่ยนแปลงรูปแบบการแข่งขัน ในปี พ.ศ. 2539 เมื่อ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ได้มีการจัดการแข่งขัน ไทยลีก ขึ้น ทำให้มีการปรับปรุงให้เป็นการแข่งขันในรูปแบบซูเปอร์คัพ โดยเป็นการแข่งขันระหว่าง สโมสรชนะเลิศของลีก กับ สโมสรชนะเลิศ ไทยเอฟเอคัพ (ต่อมา เมื่อมีการว่างเว้นการแข่งขัน เอฟเอ คัพ ในปี 2545 จึงได้นำสโมสรรองชนะเลิศของลีกมาทำการแข่งขันแทน จนถึงปี 2552)
ต่อมาในปี 2560 ได้มีการยกเลิก การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. โดยแปรสภาพเป็นการแข่งขัน ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ ซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกับการแข่งขัน ถ้วย ก. เหมือนเช่นที่ผ่านมา
ต่อมา ในปี 2505 ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ได้ขอพระราชทานถ้วยพระราชทานเพิ่มเติม คือ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. และ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. ทำให้ต้องมีการเปลี่ยนชื่อ ฟุตบอลถ้วยใหญ่ และ ฟุตบอลถ้วยน้อย เป็น "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก." และ "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข." โดยยึดหลักตามแบบ ฟุตบอลลีกของประเทศอังกฤษในขณะนั้น
ต่อมาในปี 2539 เมื่อ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ มีการปรับปรุงการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสร ให้มีความเป็นมืออาชีพ จึงได้มีการแข่งขัน ไทยแลนด์ลีก ขึ้น โดยได้ยก การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. เป็นการแข่งขันในรูปแบบซูเปอร์คัพ โดยจะนำ สโมสรชนะเลิศของลีก กับ สโมสรชนะเลิศ ไทยเอฟเอคัพ มาทำการแข่งขันแบบนัดเดียวรู้ผล ในสนามที่เป็นกลางแทน (รูปแบบเดียวกับ เอฟเอ คอมมูนิตี ชีลด์ ของอังกฤษ) จนกระทั่งในปี 2545 จึงได้มีการนำสโมสรรองชนะเลิศของลีก มาทำการแข่งขัน โดยจะจัดขึ้นก่อนหน้า การแข่งขันลีก ประมาณ 1 สัปดาห์
กระทั่งในปี 2553 ที่ได้กลับมาจัดการแข่งขัน ไทยเอฟเอคัพ จึงมีการปรับปรุงอีกครั้ง ให้เป็นการแข่งขันก่อนเปิดฤดูกาล ระหว่างสโมสรชนะเลิศ ไทยพรีเมียร์ลีก แข่งขันกับ สโมสรชนะเลิศ ไทยเอฟเอคัพ หรือถ้าหากสโมสรชนะเลิศทั้ง 2 รายการเป็นสโมสรเดียวกัน ก็จะแข่งกับสโมสรรองชนะเลิศของไทยพรีเมียร์ลีกแทน ด้านการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. , ค. และ ง. จะเป็นเป็นการแข่งขันประจำฤดูกาล ในระดับชั้นรองลงมาของ โซนกรุงเทพฯ ตามลำดับ โดยสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน ถ้วยพระราชทานประเภท ข. จะได้เลื่อนชั้นไปแข่งขัน ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 โซนกรุงเทพฯ ในฤดูกาลถัดไป
ในปี 2559 สมาคมฯ ได้ทำการยุบการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข., ค. และ ง. โดยรวมกันเป็น ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 3 ต่อมา ทางสมาคมฯ ได้โอน ถ้วยพระราชทานประเภท ก. ไปเป็นถ้วยสำหรับสโมสรชนะเลิศ ไทยลีก ถ้วยพระราชทานประเภท ข. เป็นถ้วยสำหรับสโมสรชนะเลิศ ดิวิชั่น 1 ถ้วยรางวัลพระราชทานประเภท ค. เป็นถ้วยสำหรับสโมสรชนะเลิศ ดิวิชั่น 2 และ ถ้วยรางวัลพระราชทานประเภท ง. เป็นถ้วยสำหรับแชมป์ ดิวิชั่น 3 ทำให้การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน สิ้นสุดลง แต่รูปแบบการแข่งขันยังคงเดิม แต่ได้มีการเปลี่ยนชื่อการแข่งขัน และ ถ้วยรางวัล ในนามการแข่งขัน ไทยแลนด์ แชมเปียนส์คัพ โดยเริ่มตันจัดในปี 2560 เป็นต้นไป
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลถ้วยใหญ่" (2459-2504) และ "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก." (2505-2538) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรสูงสุดของประเทศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. (2539-2559).
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก." (2539-2559) ในการแข่งขันฟุตบอลระบบซูเปอร์คัพ
บิฮีมอท
บิฮีมอท  เป็นวงแบล็คเคนเดทเมทัล จากกดัญสก์, โปแลนด์ วงก่อตั้งในปี 1991 ปัจจุบันวงประกอบด้วยอาดัม ดาร์สกี (Adam Darski) หรือ "เนอร์กัล" (Nergal) ร้องนำและมือกีตาร์หลัก ซบิกีเนียบ โพมินสกี (Zbigniew Promiński) หรือ "อินแฟร์โน" (Inferno) มือกลอง โทมัส โวรบลิวสกี (Tomasz Wróblewski) หรือ "โอไรออน" (Orion) มือเบสและร้องประสานเสียง และแพทริก ซติเบอร์ (Patryk Sztyber) หรือ "เซท" (Seth) มือกีตาร์ บิฮีมอทถือเป็นวงที่ริเริ่มแนวดนตรีเอกซ์ตรีมที่สำคัญที่สุดวงหนึ่งของดนตรีใต้ดินของโปแลนด์
ในช่วงปลายปี 1990 วงเล่นเพลงในแนวแบล็กเมทัลด้วยเนื้อหาเกี่ยวข้องกับผู้ที่ไม่มีศาสนา แต่ต่อมาก็เปลี่ยนมาเล่นแบล็กผสมกับเดทเมทัล ที่เรียกว่า "แบล็คเคนเดทเมทัล" เนื้อเพลงของวงมักแต่งเนื้อหาเกี่ยวข้องกับการไขความลับและลัทธิเทอลีมา (Thelema) ซึ่งส่วนมากแต่งโดยอาดัม ดาร์สกีและอาซาเรวิชซ์ (Krzysztof Azarewicz) ในปี 1999 ได้ออกอัลบั้ม "ซาตานิกา" ซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนแนวไปเป็นเดทเมทัล แต่ก็ยังคงมีกลิ่นอายของแบล็กอยู่ด้วย ด้วยสไตล์ของเสียงร้องต่ำที่คำรามออกอย่างเข้มข้นของเนอร์กัล ที่นอกจากเขาจะเป็นสมาชิกวงแล้ว เขายังเคยเป็นอดีตโค้ชของเดอะวอยซ์โปแลนด์อีกด้วย บิฮีมอธ ได้เซนต์สัญญาค่ายเมทัลหลายค่าย แต่เนอร์กัลก็เคยกล่าวว่า เขาไม่ชอบการมีค่ายเพลง
ชื่อ Behemoth มาจากเบเฮโมท สัตว์อสูรซึ่งถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิลฉบับของโยบ บิฮีมอท ถือเป็นวงใต้ดินแนวเพลงเดทเมทัลไม่กี่วงที่สามารถติดชาร์ทในหลายประเทศ โดยเฉพาะในโปแลนด์ที่สามารถเปิดตัวอัลบั้มด้วยอันดับ 1 บนชาร์ทของโปแลนด์ (ZPAV) อย่างอัลบั้ม Evangelion (2009) และอัลบั้มล่าสุด The Satanist (2014)
ช้าง เอฟเอคัพ 2559
การแข่งขันฟุตบอล ช้าง เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2559 เป็นการแข่งขันไทยเอฟเอคัพ ฤดูกาลที่ 21 โดยจัดการแข่งขันแบบแพ้คัดออก โดยการแข่งขันรายการนี้จัดขึ้นโดย สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งทีมที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์เป็นตัวแทนจากไทยในการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือก รอบเพลย์ออฟ รอบที่ 2 รวมไปถึง การแข่งขันชิงถ้วยพระราชทาน ก. กับทีมแชมป์โตโยต้า ไทยลีก ต่อไป
รอบสาม (32 ทีมสุดท้าย).
พิธีการจับสลากแบ่งสายสำหรับรอบ 32 ทีมสุดท้ายมีขึ้นเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2559 ที่ผ่านมา ณ โรงแรมดิเอมเมอรัลด์ รัชดา กรุงเทพฯ
รอบสี่ (รอบ 16 ทีมสุดท้าย).
พิธีการจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้ายจะมีขึ้นในวันพฤหัสบดีที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
รอบห้า (รอบ 8 ทีมสุดท้าย).
พิธีการจับสลากสำหรับรอบ 8 ทีมสุดท้ายจะมีขึ้นในวันพฤหัสบดีที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2559
พิธีการจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศจะมีขึ้นในวันพฤหัสบดีที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 และสืบเนื่องจากวันที่ 14 และ 17 ตุลาคม 2559 ตามที่ได้มีคำสั่งจากสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยได้ถือว่าทั้งสี่ทีมที่อยู่ในรอบรองชนะเลิศครองแชมป์ร่วมกัน โดย ชลบุรี เอฟซี ขอสละสิทธิ์ในการจับสลากไป เอเอฟซี แชมเปียนส์ ลีก ต่อไป
บี. เอช. ลิดเดลล์ ฮาร์ต
ร้อยเอก เซอร์แบซิล เฮนรี ลิดเดลล์ ฮาร์ต (; 31 ตุลาคม ค.ศ. 1895 - 29 มกราคม ค.ศ. 1970) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ร้อยเอก บี. เอช. ลิดเดลล์ ฮาร์ต  เป็นทหาร นักประวัติศาสตร์การทหาร และนักทฤษฎีการทหารชาวอังกฤษ มักได้รับการยกย่องว่ามีอิทธิพลอย่างมากในการพัฒนาการรบยานเกราะ แต่การวิจัยล่าสุดนั้นได้ทำให้มีการตั้งข้อสงสัยว่าเขาอาจมีอิทธิพลต่อกองทัพเยอรมันในช่วงไม่กี่ปีก่อนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ด้วย
ไทยลีก ฤดูกาล 2559
ไทยลีก 2559 (เป็นที่รู้จักกันในชื่อ โตโยต้าไทยลีก ตามชื่อของผู้สนับสนุนหลัก) โดยเป็นจัดขึ้นเป็นฤดูกาลที่ 20 ของการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีกนับตั้งแต่ก่อตั้งมาในปี พ.ศ. 2539 ซึ่งฤดูกาลนี้จะมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันเป็น 18 ทีม โดยกำหนดเริ่มเปิดฤดูกาลทำการแข่งขันพร้อมกันในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 แต่ทาง พล.ต.อ. สมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง นายกสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้ประกาศเลื่อนการแข่งขันนัดเปิดฤดูกาลออกไปเป็นวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2559
ปีนี้ถือเป็นครั้งแรกที่ไทยลีกแข่งไม่จบฤดูกาล หลังจากสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ประกาศยุติการแข่งขันในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2559 หลังจากมีการแข่งขันไปแล้ว 31 เกม เพื่อถวายความอาลัยแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
โดยได้มีการทบทวนการประกาศอีกครั้ง เนื่องจาก พล.ท. สรรเสริญ แก้วกำเนิด ได้ระบุว่าการแข่งขันกีฬานั้นสามารถจัดการแข่งขันต่อได้ จึงได้เรียกตัวแทนของสโมสรเข้าประชุมอีกครั้งเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ตามมติในที่ประชุมได้ลงมติให้หยุดการแข่งขันในฤดูกาลนี้ 17 ต่อ 1 เสียง และอีกหนึ่งมติคือการเพิ่มสโมสรแข่งขันในฤดูกาลหน้าเป็น 20 สโมสร โดยมีมติ 6 ต่อ 9 เสียง ส่วนอีก 3 เสียงนั้นไม่ออกความคิดเห็น ให้ไปตามมติที่ประชุม จึงทำให้ไม่มีการเพิ่มสโมสรแข่งขันในฤดูกาลหน้า
เมื่อการแข่งขันถูกยุติลง จึงทำให้เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด เป็นชนะเลิศในฤดูกาลนี้ และส่งผลให้ชัยนาท ฮอร์นบิล และอาร์มี่ ยูไนเต็ด ตกชั้นตามมติที่ประชุมให้ยึดตารางคะแนนในเกมการแข่งขันนัดที่ 31
มีสโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 18 สโมสร ประกอบด้วย 15 สโมสรจากฤดูกาล 2558 และอีก 3 สโมสรที่เลื่อนชั้นมาจากไทยลีกดิวิชัน 1 2558
โดยมี 2 ทีมตกชั้น การท่าเรือ และ ทีโอที ไปเล่น ไทยลีกดิวิชัน 1 2559 (สระบุรีได้ขอถอนทีมออกจากการแข่งขัน ส่งผลให้ บีอีซี เทโรศาสน ได้เล่นในฤดูกาลนี้แทน)
3 ทีมที่ดีที่สุดจาก ไทยลีกดิวิชัน 1 2558 ทีมรองชนะเลิศ พัทยา ยูไนเต็ด, อันดับที่สาม สุโขทัย, และ อันดับที่สี่ บีบีซียู (ทีมชนะเลิศ เพื่อนตำรวจ ไม่ผ่านคุณสมบัติคลับไลนเซนซิ่งของไทยลีก ส่งผลให้ ทีมอันดับที่สี่ บีบีซียู ได่เล่นในฤดูกาลนี้แทน)
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค.
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค.  ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานระดับชั้นที่ 3 ของประเทศไทย โดยจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี พ.ศ. 2505 พร้อมกับ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. โดยเป็นการจัดการแข่งขันที่มีลักษณะเป็นขั้นๆ ตามแบบฟุตบอลลีกของประเทศอังกฤษในขณะนั้น โดย สโมสรพลศึกษา ได้ตำแหน่งชนะเลิศในรายการนี้เป็นสโมสรแรก
ต่อมาเมื่อมีการ จัดการแข่งขัน ไทยแลนด์ลีก ในปี 2539 และ ไทยลีกดิวิชั่น 1 ในปี 2540 ทำให้ระดับชั้นของการแข่งขันถอยลงเป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับกึ่งสมัครเล่น
สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้มีดำริ ที่จะต้องการพัฒนาการแข่งขันฟุตบอลสโมสร ในขณะนั้น จากเดิมที่มีเพียง ฟุตบอลถ้วยใหญ่ และ ฟุตบอลถ้วยน้อย ให้เป็นระบบดิวิชั่น เหมือนประเทศอังกฤษ โดย พล.ต.ท.ต่อศักดิ์ ยมนาค นายกสมาคมฯ ในขณะนั้น ได้ทำหนังสือถึง สำนักราชเลขาธิการ ขอพระราชทานถ้วยรางวัลสำหรับสโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันเพิ่มเติม
ต่อมา ในปี 2505 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานถ้วยรางวัล ก็คือ ถ้วยพระราชทานประเภท ค. และ ถ้วยพระราชทานประเภท ง. ทำให้การแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรของไทยในขณะนั้น เพิ่มเป็น 4 ระดับขั้น และ เกิดการเปลื่ยนชื่อ การแข่งขันฟุตบอลถ้วยใหญ่เป็น "ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก." และ ถ้วยน้อยเป็น "ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ข." โดยได้มีการเริ่มต้นการแข่งขัน ในการแข่งขันประจำปี 2505
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. (2505-2538).
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค." (2505-2538) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับสามของประเทศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. (2539-2547).
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข." (2539-2548) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับสี่ของประเทศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. (2548-2558).
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข." (2548-2558) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับห้าของประเทศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง.
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง.  เป็นฟุตบอลฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานระดับชั้นที่ 4 ของประเทศไทย โดยจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี พ.ศ. 2505 พร้อมกับ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. โดยเป็นการจัดการแข่งขันที่มีลักษณะเป็นขั้นๆ ตามแบบฟุตบอลลีกของประเทศอังกฤษในขณะนั้น โดย สโมสรรถไฟ และ สโมสรพลานามัย ได้ตำแหน่งชนะเลิศในรายการนี้ร่วมกันเป็นสโมสรแรก
ต่อมา ในปี 2505 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานถ้วยรางวัล ก็คือ ถ้วยพระราชทานประเภท ค. และ ถ้วยพระราชทานประเภท ง. ทำให้การแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรของไทยในขณะนั้น เพิ่มเป็น 4 ระดับขั้น และ เกิดการเปลื่ยนชื่อ การแข่งขันฟุตบอลถ้วยใหญ่เป็น "ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก." และ ถ้วยน้อยเป็น "ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ข." โดยได้มีการเริ่มต้นการแข่งขัน ในการแข่งขันประจำปี 2505
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. (2505-2538).
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง." (2505-2538) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับสี่ของประเทศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. (2539-2547).
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง." (2539-2547) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับห้าของประเทศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. (2548-2558).
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน "ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง." (2548-2558) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับหกของประเทศ
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า เอฟซี
เจ้าชายออสการ์ ดยุกแห่งสกอเน
เจ้าชายออสการ์ คาร์ล โอลอฟ ดยุกแห่งสกอเน (; ประสูติ: 2 มีนาคม พ.ศ. 2559) เป็นพระราชโอรสในเจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน กับเจ้าชายดาเนียล ดยุกแห่งเวสเตร์เยิตลันด์ และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ กับสมเด็จพระราชินีซิลเวีย พระองค์อยู่ในลำดับที่สามแห่งการสืบราชบัลลังก์สวีเดนต่อจากพระชนนี และเจ้าหญิงเอสแตล ดัชเชสแห่งเอิสเตร์เยิตลันด์ พระภคินี
วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2558 สำนักพระราชวังสวีเดนได้ออกแถลงการณ์ว่ามกุฎราชกุมารีทรงพระครรภ์พระราชบุตรพระองค์ที่สองและจะประสูติภายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559
เจ้าชายออสการ์ประสูติเมื่อเวลา 20.28 น. ของวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2559 ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยคาโรลินสกา กรุงสต็อกโฮล์ม เมื่อแรกประสูติพระองค์มีน้ำหนัก 3.655 กิโลกรัม และมีความยาวพระวรกาย 52 เซนติเมตร ส่วนพระนามได้รับพระราชทานจากพระอัยกาฝ่ายพระชนนี หลังจากมีพระประสูติกาลราชสำนักได้มีการยิงสลุตถวายสดุดีจำนวน 21 นัด
ส่วนพระอิสริยยศ "ดยุกแห่งสกอเน" เป็นตำแหน่งเจ้าทางตอนใต้ของประเทศในอดีตซึ่งเป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษว่า สกาเนีย (Scania) มียุพราชสองพระองค์ที่ดำรงพระยศนี้ก่อนขึ้นครองราชสมบัติคือ พระเจ้าคาร์ลที่ 15 และสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน
ออสติน แอรีส์
แดเนียล เฮลี โซลเวิลด์ จูเนียร์ (Daniel Healy Solwold Jr.; 15 เมษายน ค.ศ. 1978) เป็นที่รู้จักดีภายใต้ชื่อ ออสติน แอรีส์ (Austin Aries) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่ปล้ำให้กับหลายสมาคมไม่ว่าจะเป็น ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE), โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) และริงออฟออเนอร์ (ROH) ใน TNA เขาได้แชมป์ TNA X Division Championship 6สมัย กับสมัยแรกของเขาเป็นเวลานาน 301 วันและยังคงเป็นที่ยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ของการแข่งขันชิงแชมป์ TNA World Heavyweight Championship TNA World Tag Team Championship และแชมป์ทริปเปิลคราวน์ คนที่5 ของ TNA นอกจากนี้ยังเป็นแชมป์ ROH World Championship ของ ROH และได้แชมป์ของสมาคมอื่นๆมากมาย
Austin Aries
สงคราม ค.ศ. 1812
สงคราม ค.ศ. 1812 เป็นความขัดแย้งทางทหารกินเวลาสองปีครึ่ง สู้รบกันระหว่างสหรัฐอเมริกาฝ่ายหนึ่งกับสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ อาณานิคมอเมริกาเหนือและพันธมิตรอินเดียนอเมริกาเหนืออีกฝ่ายหนึ่ง นักประวัติศาสตร์ในสหรัฐและแคนาดามองว่าความขัดแย้งนี้เป็นสงคราม แต่นักประวัติศาสตร์ชาวยุโรปบางทีมองว่าเป็นเขตสงครามย่อมของสงครามนโปเลียน เนื่องจากปัญหาที่เกี่ยวข้องกับสงครามนั้น (โดยเฉพาะระบบภาคพื้นทวีป) เมื่อสงครามยุติใน ค.ศ. 1815 ปัญหาส่วนใหญ่ระงับแล้วและไม่มีการเปลี่ยนแปลงเขตแดน
สหรัฐประกาศสงครามเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1812 ด้วยหลายสาเหตุ ซึ่งรวมการจำกัดการค้าซึ่งมาจากสงครามกับฝรั่งเศสของบริเตน การเกณฑ์กะลาสีวาณิชย์อเมริกันถึง 10,000 คนเข้าราชนาวี การสนับสนุนเผ่าอเมริกันพื้นเมืองที่ต่อสู้กับผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอเมริกันที่ชายแดนของบริเตน ความเจ็บแค้นจากการลบหลู่เกียรติของชาติระหว่างเหตุการณ์เชซาพีก–เลพเพิร์ด และผลประโยชน์ของอเมริกันที่เป็นไปได้ในการผนวกดินแดนของบริเตน เป้าหมายสงครามหลักของบริเตน คือ ป้องกันอาณานิคมอเมริกาเหนือของตน แม้ยังหวังด้วยว่าจะตั้งรัฐกันชนอินเดียนที่เป็นกลางในมิดเวสต์
สงครามนี้รบกันในสามเขตสงคราม เขตสงครามแรก ในทะเล เรือรบและไพรวะเทียร์ (privateer) ต่างฝ่ายโจมตีเรือพาณิชย์ของอีกฝ่าย ขณะที่บริเตนปิดล้อมชายฝั่งแอตแลนติกของสหรัฐและตีโฉบฉวยขนาดใหญ่ในสงครามระยะหลัง เขตสงครามที่สอง มีการสู้รบทางบกและนาวิกตามชายแดนสหรัฐ–แคนาดา เขตสงครามที่สาม มียุทธการขนาดใหญ่ในภาคใต้ของสหรัฐอเมริกาและกัล์ฟโคสต์ เมื่อสงครามยุติ ทั้งสองฝ่ายลงนามและให้สัตยาบันสนธิสัญญาเกนต์ และตามสนธิสัญญา คืนดินแดนที่ถูกยึดครอง เชลยศึกและเรือที่ถูกยึด (แม้ไม่มีฝ่ายใดคืนเรือรของอีกฝ่ายเนื่องจากมักขึ้นระวางประจำการอีกครั้งเมื่อยึดได้) แก่เจ้าของก่อนสงครามและคืนความสัมพันธ์การค้าฉันท์มิตรโดยปราศจากข้อจำกัด
ฝ่ายบริเตนใช้ยุทธศาสตร์ตั้งรับเป็นหลักในจังหวัดอัปเปอร์และโลวเออร์แคนาดา เนื่องจากกองทัพบกและเรือส่วนใหญ่ติดพันในทวีปยุโรปโดยสู้รบในสงครามนโปเลียน ชัยช่วงต้นเหนือกองทัพสหรัฐที่นำอย่างเลว เช่น ในยุทธการที่ควีนสตันไฮตส์ (Battle of Queenston Heights) แสดงว่าการพิชิตแคนาดาจะพิสูจน์ว่ายากกว่าที่คาด กระนั้น สหรัฐยังสามารถชนะพันธมิตรอเมริกันพื้นเมืองของบริเตนได้อย่างร้ายแรง ยุติโอกาสของสมาพันธรัฐอินเดียนและรัฐอเมริกันพื้นเมืองเอกราชในมิดเวสต์โดยบริเตนให้การสนับสนุน กองทัพสหรัฐยังสามารถได้กำไรและคว้าชัยหลายครั้ง ณ ชายแดนแคนาดา เข้าควบคุมทะเลสาบอีรีใน ค.ศ. 1813 ยึดส่วนตะวันตกของอัปเปอร์แคนาดา ทว่า ความพยายามยึดมอนทรีออลขนาดใหญ่ของสหรัฐถูกขับไล่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1813 แม้ชัยสำคัญของสหรัฐที่ชิพเพวา (Chippawa) เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1814 สุดท้ายความพยายามจริงจังของสหรัฐในการพิชิตอัปเปอร์แคนาดาอย่างสมบูรณ์ต้องเลิกให้หลังยุทธการที่ลันดีส์เลน (Battle of Lundy's Lane) อันนองเลือดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1814 จากนั้น สหรัฐถอยไปประมาณ 30 กิโลเมตรจากลันดีส์เลนไปฟอร์ตอีรี ที่ซึ่งต้านทานการล้อมนานหลายเดือน สุดท้ายบริเตนถอนกำลัง แต่เมื่อฤดูหนาวย่างกราย ฝ่ายอเมริกันรื้อป้อมแล้วถอยข้ามไนแอการา
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1814 ด้วยความปราชัยของนโปเลียน ฝ่ายบริเตนเริ่มใช้ยุทธศาสตร์ที่ก้าวร้าวมากขึ้น โดยส่งกองทัพบุกครองขนาดใหญ่ขึ้นและเพิ่มการปิดล้อมทางทะเลให้แน่นหนาขึ้น ทว่า เมื่อสงครามนโปเลียนยุติในทวีปยุโรป รัฐบาลทั้งสองกระตือรือร้นที่จะคืนสู่สภาพปกติและการเจรจาสันติภาพเริ่มในเกนต์เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1814 ในดีปเซาท์ พลเอก แอนดรูว์ แจ็คสันทำลายความเข้มแข้งทางทหารของชาติมัสคีกี (ครีค) (Muscogee (Creek) Nation) ที่ยุทธการที่ฮอร์สชูเบนด์ (Battle of Horseshoe Bend) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1814 ฝ่ายบริเตนชนะยุทธการที่แฮมพ์เด็น (Battle of Hampden) ทำให้ได้ยึดครองรัฐเมนตะวันออก และชัยของบริเตนที่ยุทธการที่บลาเดนสเบิร์ก (Battle of Bladensburg) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1814 ทำให้ได้ยึดและเผาวอชิงตัน ดี.ซี. ทว่า กองทัพบริเตนถูกขับไล่ในความพยายามยึดบัลติมอร์และป้อมโบว์เยอร์ (Fort Bowyer) และระหว่างการบุกฟายาล (Fayal) ชัยของอเมริกาในเดือนกันยายน ค.ศ. 1814 ที่ยทธการที่แพลตต์สเบิร์ก (Battle of Plattsburgh) ขับไล่การบุกครองนิวยอร์กของบริเตน ซึ่งร่วมกับแรงกดดันจากพ่อค้าต่อรัฐบาลบริเตน ทำให้นักการทูตบริเตนที่เกนต์เลิกเรียกร้องรัฐกันชนพื้นเมืองเอกราชและการอ้างสิทธิ์ดินแดนที่เดิมรัฐบาลแสวง เนื่องจากเรือต้องใช้เวลาข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกหกสัปดาห์ ข่าวสนธิสัญญาสันติภาพจึงมาไม่ทันบริเตนเผชิญความปราชัยสำคัญที่นิวออร์ลีนส์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1815
ในสหรัฐ ชัยระยะหลังเหนือกองทัพบริเตนที่กำลังบุกครองที่ยุทธการที่แพลตต์สเบิร์ก บัลติมอร์ (บันดาลใจให้เพลงชาติสหรัฐ "เดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์") และนิวออร์ลีนส์ผลิตความรู้สึกครึ้มใจเหนือ "สงครามประกาศอิสรภาพที่สอง" ต่อบริเตน สงครามยุติโดยประสบความสำเร็จสำหรับชาวอเมริกัน โดยชนะยุทธนาการสุดท้ายของสงครามและนำพา "ยุคแห่งความรู้สึกดี" ซึ่งความเกลียดพลพรรคแทบหายไปหมดเมื่อเผชิญกับชาตินิยมอเมริกันที่เสริมให้แข็งแกร่งขึ้น สงครามนี้ยังเป็นจุดพลิกผันสำคัญในการพัฒนากองทัพสหรัฐ สมรรถนะที่เลวของหน่วยทหารอาสาสมัครสหรัฐหลายหน่วย โดยเฉพาะระหว่างการบุกครองแคนาดาค.ศ. 1812–1813 และการป้องกันวอชิงตัน ค.ศ. 1814 ชวนให้รัฐบาลสหรัฐเห็นความจำเป็นต้องเปลี่ยนการพึ่งพาทหารอาสาสมัครดังสมัยปฏิวัติและมุ่งสร้างกองทัพประจำการอาชีพมากขึ้น สเปนเข้าร่วมการสู้รบในฟลอริดาแต่ไม่เป็นคู่สงครามอย่างเป็นทางการ กองทัพสเปนบางส่วนสู้โดยอยู่ฝ่ายบริเตนระหว่างการยึดครองเพนซาโคลา (Occupation of Pensacola) สหรัฐเข้าเป็นเจ้าของเขตโมบายล์ (Mobile District) ของสเปนเป็นการถาวร
ไข้หวัดใหญ่สเปน
การระบาดทั่วของไข้หวัดใหญ่ ค.ศ. 1918 (มกราคม ค.ศ. 1918 – ธันวาคม ค.ศ. 1920 หรือคำรู้จักว่าไข้หวัดใหญ่สเปน) เป็นการระบาดทั่วของไข้หวัดใหญ่ที่มีผู้เสียชีวิตมากผิดปกติ โดยเป็นโรคระบาดทั่วครั้งแรกจากสองครั้งที่เกี่ยวข้องกับไวรัสไข้หวัดใหญ่เอช1เอ็น1 มีผู้ได้รับผลกระทบ 500 ล้านคนทั่วโลก ซึ่งรวมหมู่เกาะแปซิฟิกห่างไกลและอาร์กติก ทำให้มีผู้เสียชีวิต 40 ล้านคน ทำให้เป็นภัยพิบัติธรรมชาติที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ
การระบาดของไข้หวัดใหญ่ส่วนมากทำให้เยาวชน ผู้สูงอายุและผู้ป่วยที่อ่อนแออยู่แล้วเสียชีวิตมากกว่ากลุ่มอื่น ในทางตรงข้าม การระบาดทั่ว ค.ศ. 1918 จะทำให้ผู้ใหญ่ตอนต้นที่เดิมสุขภาพดีเสียชีวิตมาก การวิจัยสมัยใหม่โดยใช้ไวรัสที่นำมาจากศพของผู้เสียชีวิตที่ถูกแช่แข็ง สรุปว่าไวรัสทำให้เสียชีวิตได้จากไซโทไคน์สตอร์ม (คือ ปฏิกิริยามากเกินของระบบภูมิคุ้มกันร่างกาย) ปฏิกิริยาภูมิคุ้มกันที่แข็งแรงของผู้ใหญ่ตอนต้นทำร้ายร่างกาย ขณะที่ระบบภูมิคุ้มกันที่อ่อนแอกว่าของเด็กและผู้ใหญ่วัยกลางคนทำให้มีผู้เสียชีวิตน้อยกว่าในกลุ่มเหล่านี้
ข้อมูลประวัติศาสตร์และวิทยาการระบาดไม่เพียงพอระบุแหล่งกำเนิดทางภูมิศาสตร์ของการระบาดทั่วนี้ การระบาดนี้เกี่ยวพันในการระบาดของเอ็นเซฟาไลติส ลีทาร์จิกา (encephalitis lethargica) ในคริสต์ทศวรรษ 1920
ถึงอย่างไรก็ตาม แม้จะมีชื่อไข้หวัดใหญ่สเปน แต่ข้อมูลทางประวัติศาสตร์และการระบาดวิทยาไม่สามารถระบุแหล่งกำเนิดทางภูมิศาสตร์ของไข้หวัดใหญ่สเปนได้ ที่มาของชื่อ "ไข้ใหญ่หวัดสเปน" เกิดจากการแพร่ระบาดของโรคระบาดจากฝรั่งเศสไปยังสเปนในเดือนพฤศจิกายน 1918 ในเวลานั้นสเปนไม่ได้เข้าร่วมสงครามยังคงเป็นกลางไว้ และไม่เคยมีการตรวจพิจารณาสื่อในช่วงสงคราม หนังสือพิมพ์จึงมีอิสระที่จะรายงานผลกระทบของโรคระบาด เช่น กษัตริย์อัลฟองโซที่สิบสามป่วยหนัก และเรื่องราวการระบาดอย่างกว้างขวาง ข่าวเหล่านี้สร้างความความเข้าใจผิดเกี่ยวกับสเปนโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเกิดผลกระทบอย่างรุนแรง
เกือบหนึ่งศตวรรษหลังจากไข้หวัดใหญ่สเปนระบาดในปี 1918–1920 องค์การอนามัยโลก (WHO) เรียกร้องให้นักวิทยาศาสตร์ หน่วยงานระดับชาติ และสื่อต่าง ๆ ปฏิบัติตามแนวปฏิบัติที่ดีในการตั้งชื่อโรคติดเชื้อในมนุษย์ชนิดใหม่ เพื่อลดผลกระทบเชิงลบต่อประเทศชาติ เศรษฐกิจ และผู้คน คำศัพท์สมัยใหม่ที่ใช้เรียกไวรัสนี้ ได้แก่ "การระบาดทั่วของโรคไข้หวัดใหญ่ปี 1918 (1918 influenza pandemic, 1918 flu pandemic)" หรือในรูปแบบต่าง ๆ
สมมติฐานเกี่ยวกับแหล่งที่มา.
ทฤษฎีของนักวิจัยหลายคนเชื่อว่ากองทหารสหราชอาณาจักรและโรงพยาบาลสนามในเมืองเอตาปล์ (Étaples) ในฝรั่งเศสเป็นจุดกำเนิดของไข้หวัดใหญ่สเปน ทีมนักวิจัยอังกฤษนำโดยจอห์น ออกซ์ฟอร์ด (John Oxford) นักวิทยาไวรัสได้ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1999 ในปลายปี ค.ศ. 1917 นักพยาธิวิทยากองทัพรายงานว่ามีโรคใหม่ที่มีอัตราการตายสูงซึ่งต่อมาพวกเขาได้ยืนยันว่าเป็นไข้หวัดใหญ่ ค่ายและโรงพยาบาลที่แออัดเป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับการแพร่กระจายของไวรัสระบบทางเดินหายใจ โรงพยาบาลรักษาผู้ได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีด้วยเคมีและจากการโจมตีอื่นๆในสงครามนับพันราย และมีทหารกว่า 100,000 คนผ่านค่ายทุกวัน นอกจากนี้ ยังเป็นบ้านของหมูและสัตว์ปีกซึ่งถูกซื้อเข้ามาเป็นประจำเพื่อเป็นเสบียงอาหารจากหมู่บ้านโดยรอบ ออกซ์ฟอร์ดและทีมของเขาตั้งสมมติฐานว่าไวรัสมีต้นกำเนิดจากนก เกิดการกลายพันธุ์และแพร่ไปยังสุกรที่อาศัยอยู่ใกล้กัน
รายงานที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2016 ในวารสารสมาคมการแพทย์จีน (Chinese Medical Association) พบหลักฐานว่า 1918 ไวรัส มีการแพร่กระจายในกองทัพยุโรปเป็นเวลาหลายเดือนและอาจเป็นปีก่อนที่จะมีการระบาดใหญ่ในปี ค.ศ. 1918
ประเทศสหรัฐอเมริกา.
ในปี ค.ศ. 2018 การศึกษาสไลด์เนื้อเยื่อและรายงานทางการแพทย์ที่นำโดยศาสตราจารย์ด้านชีววิทยาวิวัฒนาการ ไมเคิล โวโรเบย์ (Michael Worobey) พบว่ามีหลักฐานการเกิดโรคจากแคนซัส เนื่องจากมีผู้ป่วยและมีผู้เสียชีวิตน้อยเมื่อเทียบกับสถานการณ์ในนิวยอร์กซิตี้ในช่วงเวลาเดียวกัน จากการศึกษาผ่านวงศ์วานวิวัฒนาการยังพบหลักฐานว่าเชื้อไวรัสน่าจะมีต้นกำเนิดในอเมริกาเหนือแม้ว่าจะไม่ได้ข้อสรุป นอกจากนี้ ฮีแมกกูตินิน ไกลโคโปรตีน (haemagglutinin glycoproteins) ของไวรัสแสดงว่ามันเกิดและอยู่ไกลไปก่อนปี ค.ศ. 1918 และการศึกษาอื่น ๆ ชี้ให้เห็นว่าการรวมตัวของยีนส์ของไวรัส H1N1 มีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นราว ๆ ปี ค.ศ. 1915
หนึ่งในไม่กี่ภูมิภาคของโลกที่ดูเหมือนจะได้รับผลกระทบเพียงเล็กน้อยจากการระบาดของไข้หวัดใหญ่สเปนในปี ค.ศ. 1918 คือสาธารณรัฐจีน ซึ่งอาจจะมีไข้หวัดใหญ่ฤดูเล็กน้อยในปี ค.ศ. 1918 (แม้ว่าจะมีการโต้แย้งเนื่องจากขาดข้อมูลในช่วงยุคสมัยขุนศึกของจีน) ในการศึกษาหลายชิ้นมีเอกสารที่แสดงว่ามีผู้เสียชีวิตจากไข้หวัดใหญ่ในจีนค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับภูมิภาคอื่น ๆ ของโลก สิ่งนี้นำไปสู่การคาดการณ์ว่าไข้หวัดใหญ่ที่ระบาดในปี ค.ศ. 1918 มีต้นกำเนิดในประเทศจีน โดยความสัมพันธ์ระหว่างผู้ป่วยไข้หวัดใหญ่ฤดูที่น้อยและอัตราการตายจากไข้หวัดใหญ่ในประเทศจีนที่ต่ำในปี ค.ศ. 1918 อาจจะอธิบายได้ว่าประชากรชาวจีนมีระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะไวรัสไข้หวัดใหญ่แล้ว
ในปี ค.ศ. 1993 โคลด แฮนนาว (Claude Hannoun) ผู้เชี่ยวชาญชั้นนำเกี่ยวกับไข้หวัดใหญ่ 1918 สถาบันปาสเตอร์ ยืนยันว่าไวรัสรูปแรกน่าจะมาจากประเทศจีนจากนั้นก็กลายพันธุ์ในสหรัฐอเมริกาใกล้กับบอสตันและจากที่นั่นแพร่กระจายไปยังแบร็สต์ ฝรั่งเศส สมรภูมิยุโรป และทั่วโลกโดยมีทหารและลูกเรือฝ่ายสัมพันธมิตรเป็นผู้แพร่
ในปี ค.ศ. 2014 นักประวัติศาสตร์สังกัดมหาวิทยาลัยเมมโมเรียลแห่งนิวฟันด์แลนด์ (Memorial University of Newfoundland) ในเซนต์จอนส์ มาร์ค ฮัมฟรีส์ (Mark Humphries) โต้แย้งว่าการระดมกลุ่มผู้ใช้แรงงานชาวจีนราว 96,000 คน เพื่อทำงานเบื้องหลังแนวรบอังกฤษและฝรั่งเศสอาจเป็นแหล่งที่มาของการระบาด ตามข้อสรุปของเขาในบันทึกที่เพิ่งเปิดเผย เขาพบหลักฐานจดหมายเหตุที่แสดงว่าโรคทางเดินหายใจเกิดขึ้นในภาคเหนือของจีนในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1917 ถูกระบุในปีถัดไปโดยเจ้าหน้าที่สาธารณสุขจีนว่าเป็นไข้หวัดใหญ่สเปน