pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฤดูกาล 2559 สโมสร ทำผลงานได้ดี โดยสามารถจบฤดูกาลปกติด้วยตำแหน่งชนะเลิศของโซนกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และได้เข้าไปเล่นรอบแชมเปี้ยนส์ ลีก เป็นครั้งที่สาม โดยในฤดูกาลนั้น สืบเนื่องจาก สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้มีมติให้ยุติการแข่งขันฟุตบอลทุกรายการภายในประเทศเพื่อถวายความไว้อาลัย จึงได้มีการจับสลากเพื่อหา 3 สโมสรที่ได้เลื่อนชั้นสู่ ดิวิชั่น 1 ฤดูกาล 2560 โดยผลการจับสลากเป็นสโมสร ที่ได้อันดับที่สาม ได้สิทธิ์เลื่อนชั้นไปแข่งขันได้สำเร็จ
"รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอน (2560 - ปัจจุบัน)"
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ถนนร่มเกล้า แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี จังหวัดพัทลุง เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลของมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยลีก 3 โซนกรุงเทพและปริมณฑล
สโมสรเคยสร้างผลงานคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ประจำปี 25565 โดยแพ้การดวลจุดโทษให้กับสโมสรกีฬาราชประชาในนัดชิงชนะเลิศ และได้เลื่อนชั้นขึ้นมาแข่งในระดับลีกอาชีพตั้งแต่ฤดูกาล 2565 เป็นต้นมา
ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน.
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิตก่อตั้งขึ้นจากทีมฟุตบอลของมหาวิทยาลัยที่เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลระดับอุดมศึกษาในรายการต่างๆ โดยในปี พ.ศ. 2546 ได้รางวัลรองชนะเลิศฟุตบอลยูลีก ต่อมาในปีพ.ศ. 2547 สามารถคว้ารางวัลชนะเลิศฟุตบอลยูลีกแบบแบ่งกลุ่มและชนะเลิศฟุตบอลยูลีกแบบน็อคเอ้าท์
หลังประสบความสำเร็จในการแข่งขันฟุตบอลระดับอุดมศึกษา สโมสรจึงได้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลในรายการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยเป็นครั้งแรก ในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. และได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. จากนั้นได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข.
โดยในการแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข 2550/51 สโมสรสามารถเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศได้สำเร็จ และแพ้ให้กับสโมสรกีฬาราชประชาในการดวลจุดโทษ หลังเสมอกันในช่วงเวลาปกติ 2–2 ทำให้ได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ และได้เลื่อนชั้นขึ้นไปแข่งขันในระดับลีกอาชีพเป็นครั้งแรก
หลังจากสร้างผลงานคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศ ในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ทำให้สโมสรได้เลื่อนชั้นขึ้นมาแข่งขันในระดับลีกอาชีพเป็นครั้งแรกในไทยลีกดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2551
โดยสโมสรลงแข่งขันในระดับลีกอาชีพเป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2551 ในการแข่งขันดิวิชัน 2 นัดที่แพ้ให้กับสโมสรฟุตบอลจังหวัดลพบุรี 0–1 และจบฤดูกาลแรกด้วยอันดับ 3 ของสาย B
ในฤดูกาล 2552 เป็นฤดูกาลแรกที่ลีกดิวิชัน 2 แบ่งการแข่งขันออกเป็นลีกภูมิภาค โดยสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิตถูกจัดให้อยู่ในโซนกรุงเทพและปริมณฑล และสามารถทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมจนมีลุ้นเข้าไปเล่นในรอบสุดท้าย แต่ก็ต้องพลาดหวังเมื่อทำได้เพียงแค่จบฤดูกาลด้วยอันดับ 2 ของโซนกรุงเทพและปริมณฑล
ต่อมาสโมสรมีผลงานตกต่ำลงไปโดยได้อันดับ 8 ในฤดูกาล 2553 และได้อันดับ 15 ซึ่งเป็นอันดับรองสุดท้ายในฤดูกาล 2554
ฤดูกาล 2555 สโมสรเริ่มพัฒนาผลงานขึ้นมา ก่อนจะจบฤดูกาลด้วยอันดับ 14 , อันดับ 7 ในฤดูกาล 2556 , อันดับ 11 ในฤดูกาล 2557 และอันดับ 5 ในฤดูกาล 2558
ฤดูกาล 2559 สโมสรย้ายมาแข่งขันในโซนกรุงเทพตะวันออก และสามารถคว้าอันดับ 4 ของโซนมาได้สำเร็จ ทำให้ได้เลื่อนชั้นขึ้นไปแข่งขันในระดับไทยลีก 3
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต เป็นสโมสร ฟุตบอล ซึ่งเป็นตัวแทนทีมฟุตบอลของมหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งกำลังอยู่ในไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนกรุงเทพและปริมณฑล
สโมสรเลื่อนชั้นเข้ามาทำการแข่งขันใน ดิวิชั่น 2 2552 โดยได้เลื่อนชั้นจากการแข่งขัน ฟุตบอลถ้วย ข 2551 ต่อมาโดยฝ่ายจัดการแข่งขัน ได้กำหนดให้สโมสร ทำการแข่งขันในโซนกรุงเทพมหานคร และ ปริมณฑล โดยในปีแรก สโมสรจบอันดับที่ 8 ของตาราง
ร่วมมือกับ เจดับบลิว กรุ๊ป.
ต่อมาใน ฤดูกาล 2553 ทางสโมสรได้ร่วมมือกับ สมาคมสโมสรเจดับบลิวกรุ๊ป ซึ่งในขณะนั้นลงทำการแข่งขันใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ในการร่วมกันบริหารสโมสรอาชีพ โดยได้มีการเปลื่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสร มหาวิทยาลัยรังสิต-เจดับบลิวกรุ๊ป เอฟซี โดยในปีนั้น สโมสรสามารถคว้าตำแหน่ง รองชนะเลิศ การแข่งขันใน โซนกรุงเทพมหานครและปริมณฑล และสามารถเลื่อนชั้น ไปทำการแข่งขันใน ดิวิชั่น 1 2554 จากการเพลย์ออฟ เลื่อนชั้น/ตกชั้น โดยได้มีความร่วมมือกันทั้งสองฝ่ายจนถึงปี 2556
กลับมาทำสโมสรเอง.
หลังจากที่สโมสรฯ ตกชั้น และ ยุติความร่วมมือร่วมกับ เจ ดับบลิว กรุ๊ป แล้วนั้น ก็ได้กลับมาใช้ชื่อ สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยรังสิต เหมือนเดิม และทำการแข่งขัน ฟุตบอลดิวิชั่น 2 ในโซนกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ต่อมาในปี 2558 ได้มีความร่วมมือกับ สโมสรแอร์ฟอร์ซ เซ็นทรัล ในการพัฒนานักฟุตบอลเยาวชน โดยทางสโมสรแอร์ฟอร์ซฯ ได้ส่งนักฟุตบอล เข้ามาทำการแข่งขัน โดยเป็นไปในรูปแบบ "ทีมพันธมิตร" โดยมีนักฟุตบอลที่เป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเป็นแกนหลักของสโมสร
สโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู
สโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ-มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ หรือเรียกสั้นๆว่า ปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู เอฟซี เป็นสโมสรฟุตบอลซึ่งเป็นตัวแทนทีมฟุตบอลของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ ในปัจจุบันแข่งขันในไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนภาคเหนือ ฉายาของสโมสรปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู คือมังกรทอง ซึ่งเป็นการละเล่นที่มีชื่อเสียงของเมืองปากน้ำโพ (อ. เมืองนครสวรรค์)แต่มักถูกเข้าใจผิดว่ามีฉายาว่า "เด็กปากน้ำโพ" หรือ "สิงห์ปากน้ำโพ"ปากน้ำโพ-NSRU มีสีประจำสโมสรคือสีเขียว-เหลืองเป็นสีเดียวกับสีประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ และจากการที่ปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนระดับมหาวิทยาลัยจึงมีกลุ่มแฟนคลับไม่มากนัก นอกจากแฟนคลับของสโมสรแล้ว กลุ่ม "สิงโตแดง แฟนคลับ" ยังร่วมเป็นแฟนคลับของสโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู ด้วยในฤดูกาล 2555 สโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยูได้ย้ายจากโซนกรุงเทพฯและปริมณฑลมาแข่งขันในโซนภาคเหนือ แฟนคลับกลุ่มหนึ่งจึงได้แยกตัวออกไปสร้างกลุ่มแฟนคลับของสโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยูอย่างเป็นเอกเทศ
ปัจจุบันสโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยูยังเป็นสโมสรระดับกึ่งอาชีพ
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์เป็นสโมสรฟุตบอลที่ใช้นักแตะจากท้องถิ่นเป็นหลักโดยเฉพาะนักฟุตบอลที่เป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัย สโมสรเริ่มส่งทีมเข้าแข่งในรายการฟุตบอลถ้วยพระราชทาน และได้สิทธิ์เข้าแข่งขันฟุตบอลดิวิชั่น 2 ในโซนกรุงเทพฯและปริมณฑลจากการได้ตำแหน่งรองชนะเลิศฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข ในปี พ.ศ. 2551 ซึ่งถือว่าเป็นสโมสรจากต่างจังหวัดเพียงสโมสรเดียวในในโซนกรุงเทพฯและปริมณฑล
ในปี 2554 ได้เปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น ปากน้ำโพ-มหาวิทยาลัยราภัฏนครสวรรค์ และสโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู ในเวลาต่อมา ในฤดูกาลนี้เอง พิษณุ งามสงวน กองหน้าตัวเก่งของสโมสรได้เซ็นสัญญาย้ายจาสโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู สู่สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ด้วยค่าตัว 50,000 บาท ถือเป็นครั้งแรกของวงการฟุตบอลอาชีพในจังหวัดนครสวรรค์ที่มีการโอนย้ายแบบมีค่าตัว
ฤดูกาล 2012 (พ.ศ. 2555) สโมสรได้ย้ายมาทำการแข่งขันในโซนภาคเหนือ
ในฤดูกาล 2013 (พ.ศ. 2556) สโมสรได้ย้ายมาทำการแข่งขันในโซนกรุงเทพฯ และภาคกลาง
สี่แควดาร์บี้.
ตั้งแต่มีระบบลีกอาชีพใน พ.ศ. 2542 สโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู และสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครสวรรค์ ไม่เคยแข่งขันในลีกเดียวกันเลย จนกระทั่งในฤดูกาล 2555 สโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู ได้ย้ายเข้ามาแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 กลุ่มภาคเหนือ จึงทำให้เกิดการแข่งขันดาร์บี้แมทช์ขึ้นเป็นครั้งแรก ในวันที่ 4 มีนาคม 2555 โดยการแข่งขันนี้ยังไม่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ แต่ว่ามีการเรียกขานกันในหมู่แฟนคลับว่า "สี่แควดาร์บี้" แต่ก็มีอีกส่วนหนึ่งเรียกว่า เจ้าพระยาดาร์บี้ ด้วย ในฤดูกาล 2556 สโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยูย้ายไปแข่งขันในกรุงเทพฯ และภาคกลาง ดาร์บี้แมชท์ในการแข่งขันที่เป็นทางการจึงยุติลง
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ เป็นสโมสรฟุตบอลซึ่งเป็นตัวแทนทีมฟุตบอลของมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ปัจจุบันกำลังแข่งขันอยู่ในไทยลีก 3 โซนกรุงเทพและปริมณฑล
สโมสรได้ทำการจดทะเบียนสโมสรในปี พ.ศ. 2549 เพื่อส่งทีมเข้าร่วมแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง ประจำปี 2549 และเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค, เลื่อนชั้นไปเล่นฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข และเลื่อนชั้นไปเล่นฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ปี 2009 ภายในระยะเวลา 3 ปี ต่อมาในไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 สโมสรสามารถได้แชมป์ของโซนกรุงเทพและปริมณฑล ผ่านเข้าสู่รอบแชมเปียนส์ลีกและได้อันดับ 3 ทำให้ได้เลื่อนชั้นสู่ ไทยลีก 3 ใน ฤดูกาล 2562
สโมสรฟุตบอลเกร็กคู สายไหม ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลเกร็กคู สายไหม ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับ ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนกรุงเทพและปริมณฑล
สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2555 จากการที่กลุ่มลูกทัพฟ้าซึ่งส่วนใหญ่เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนจ่าอากาศได้เข้ามาเทคโอเวอร์กิจการของ "สโมสรฟุตบอลนิวธัญบุรี ยูไนเต็ด" หรือ "โรสเอเชีย" ในอดีต ก่อนจะเปลี่ยนแปลงชื่อสโมสรรวมถึงเปลี่ยนโลโก้เป็นแบบใหม่ และลงแข่งขันในชื่อ สโมสรฟุตบอลเกร็คคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี เป็นครั้งแรกในเลกที่ 2 ของฤดูกาล 2555
โรสเอเชีย ปทุมธานี.
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 "สโมสรฟุตบอลโรสเอเชีย" ได้ก่อตั้งขึ้นมาจากศูนย์ฝึกฟุตบอลระดับเยาวชนของ ศุภชัย ศรีลาชัย และเริ่มส่งทีมลงแข่งขันเป็นครั้งแรกในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2552 โซนภาคกลางและตะวันออก ในชื่อ สโมสรฟุตบอลโรสเอเชีย ปทุมธานี ใช้สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ คลอง 6 เป็นสนามเหย้า โดยศุภชัย ศรีลาชัย รับหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนด้วยตนเอง
โรสเอเชีย ปทุมธานี มีโอกาสลงเล่นในถ้วยเอฟเอคัพ เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2552 ในเอฟเอคัพ 2552 รอบคัดเลือก ที่แพ้ให้กับสโมสรสมุทรปราการ เอฟซี 1-2 และจบฤดูกาลแรกด้วยอันดับสุดท้ายในดิวิชัน 2 โซนภาคกลางและตะวันออก
โรสเอเชีย ยูไนเต็ด ธัญบุรี.
ในฤดูกาล 2553 สโมสรได้ย้ายมาแข่งขันในโซนกรุงเทพและปริมณฑล และเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น "โรสเอเชีย ยูไนเต็ด ธัญบุรี" แต่ผลงานในลีกยังคงย่ำแย่และจบฤดูกาลด้วยอันดับสุดท้ายในโซนกรุงเทพและปริมณฑล
ธัญบุรี อาร์เอ ยูไนเต็ด และ นิวธัญบุรี ยูไนเต็ด.
ในฤดูกาล 2554 สโมสรเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "ธัญบุรี อาร์เอ ยูไนเต็ด" และมีผลงานดีที่สุดนับตั้งแต่ก่อตั้งสโมสรโดยจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 12 จาก 16 สโมสรในโซนกรุงเทพและปริมณฑล
ฤดูกาล 2555 สโมสรได้ย้ายมาแข่งขันในโซนภาคกลางและตะวันออก และเปลี่ยนชื่อสโมสรอีกครั้งเป็น "นิวธัญบุรี ยูไนเต็ด"
การเทคโอเวอร์.
ในเลกที่ 2 ของฤดูกาล 2555 สโมสรได้ถูกเทคโอเวอร์โดยกลุ่มลูกทัพฟ้าซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักเรียนโรงเรียนจ่าอากาศรุ่น 35 และได้ยื่นเรื่องต่อคณะกรรมการจัดการแข่งขันอีกครั้งเพื่อขอเปลี่ยนโลโก้และชื่อสโมสรเป็น เกร็กคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี ก่อนจะได้รับอนุมัติในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 และจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 14
เกร็กคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี.
ในฤดูกาล 2556 ภายหลังจากเทคโอเวอร์สโมสรนิวธัญบุรี ยูไนเต็ด พร้อมทั้งเปลี่ยนโลโก้และชื่อสโมสรไปเมื่อฤดูกาลกาลก่อนแล้ว ต่อมาสโมสรได้เปลี่ยนสนามเหย้ามาเป็นสนามกีฬาธูปะเตมีย์ อำเภอลำลูกกา ร่วมกับสโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด และเปลี่ยนผู้ฝึกสอนมาเป็น "ร.ต.วรวิทย์ ถาวรวัน" โดยนับเป็นผู้ฝึกสอนรายแรกของสโมสรที่ก่อตั้งขึ้นใหม่นี้ โดยสโมสรลงแข่งขันในโซนภาคกลางและตะวันตก และจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 3
เกร็กคู สายไหม ยูไนเต็ด.
ในฤดูกาล 2561 สโมสรฟุตบอลเกร็กคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอลเกร็กคู สายไหม ยูไนเต็ด พร้อมทั้งเปลี่ยนโลโก้ใหม่แล้ว ต่อมาสโมสรได้เปลี่ยนสนามเหย้ามาอยู่ที่ เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร
สโมสรฟุตบอลไทยซัมมิทสมุทรปราการ
เดาซิ่ง
วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์
วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์ ( ตัวย่อ NEJM) เป็นวารสารการแพทย์ภาษาอังกฤษ ตีพิมพ์โดยสมาคมการแพทย์รัฐแมสซาชูเซตส์ (Massachusetts Medical Society)
เป็นวารสารที่ทบทวนโดยผู้รู้เสมอกันที่มีเกียรติที่สุดฉบับหนึ่งของโลก
และที่ตีพิมพ์ต่อเนื่องกันมายาวนานมากที่สุด
ในประเทศไทย เว็บไซต์ของวารสารเปิดให้อ่านฟรีเป็นบางเนื้อหา
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2354 นพ.ชาวบอสตันสองคน (John Collins Warren และ James Jackson) ยื่นหนังสือชี้ชวนเพื่อจัดตั้ง "วารสารการแพทย์ ศัลยกรรม และวิทยาศาสตร์สาขาเคียงข้างของนิวอิงแลนด์ (New England Journal of Medicine and Surgery and Collateral Branches of Science)" โดยเป็นวารสารการแพทย์และปรัชญา
ต่อมา วารสารโดยชื่อที่ว่าก็พิมพ์เป็นครั้งแรกในเดือนมกราคม 2355
โดยเป็นวารสารพิมพ์ทุก ๆ 3 เดือน
ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ 2371 วารสารได้ซื้อวารสารการแพทย์อีกวารสารหนึ่งชื่อว่า "Boston Medical Intelligencer" ที่เริ่มพิมพ์ตั้งแต่ปี 2366 แล้วรวมวารสารทั้งสองภายใต้ชื่อ "Boston Medical and Surgical Journal" โดยพิมพ์เป็นรายสัปดาห์
ในปี 2464 สมาคมการแพทย์รัฐแมสซาชูเซตส์ซื้อวารสารเป็นราคา 1 ดอลลาร์สหรัฐ
แล้วเปลี่ยนชื่อวารสารเป็น "วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์ (New England Journal of Medicine)" ต่อมาในปี 2471
บทความที่เด่น.
บทความเด่นจากประวัติวารสารรวมทั้ง
ในวันที่ 25 เมษายน 2539 วารสารประกาศว่ามีเว็บไซต์ใหม่ ที่พิมพ์เป็นประจำอาทิตย์บทคัดย่อของงานวิจัยต่าง ๆ และข้อความเต็มสำหรับบทบรรณาธิการ กรณีคนไข้ และจดหมายส่งถึงบรรณาธิการ
นี่เป็นครั้งแรกที่วารสารใช้อินเทอร์เน็ตเป็นสื่อในการตีพิมพ์หลังจากที่ดำเนินการมาแล้ว 184 ปี
อีกสองปีต่อมา ระบบออนไลน์ก็เริ่มรวมบทความเต็มทั้งหมดที่มี
หลังจากนั้น วารสารก็ได้เพิ่มสื่อต่าง ๆ ดังต่อไปนี้คือ
วารสารได้รับ "George Polk Awards" ในปี 2520 โดยองค์กรที่ให้กล่าวว่า เป็นการให้กับ "สิ่งตีพิมพ์ที่จะได้ความสนใจและเกียรติคุณอย่างมหาศาลในทศวรรษต่อ ๆ ไป"
วารสารปกติมีปัจจัยกระทบสูงสุดของวารสารอายุรศาสตร์
เช่นที่ 55.873 ในปี 2557
ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ 1 ในบรรดาวารสาร 153 วารสารในหมวดหมู่ "การแพทย์ทั่วไปและอายุรศาสตร์"
และเป็นวารสารเดียวในหมวดหมู่ที่มีปัจจัยสูงกว่า 50
โดยเปรียบเทียบกับวารสารตำแหน่งที่ 2 และ 3 (คือ "เดอะแลนเซ็ต" และ "JAMA") ที่มีปัจจัยกระทบที่ 45.217 และ 35.289 ตามลำดับ
นโยบายห้ามพิมพ์ที่อื่นมาก่อน.
วารสารบังคับให้บทความที่จะพิมพ์ไม่เคยพิมพ์หรือเผยแพร่ในที่อื่นมาก่อน ซึ่งช่วยรักษาความดั้งเดิมของบทความ เป็นกฎที่กล่าวถึงเป็นครั้งแรกในปี 2512
ซึ่งต่อมาวารสารการแพทย์และวิทยาศาสตร์อื่น ๆ จึงเริ่มใช้กฎเดียวกันนี้ด้วย
ข้อโต้แย้งเรื่องยา Vioxx.
ต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 วารสารเกี่ยวข้องกับข้อโต้เถียงเรื่องปัญหางานวิจัยของยา Vioxx (ชื่อสามัญ Rofecoxib)
คือ มีงานศึกษาที่พิมพ์ในวารสารในเดือนพฤศจิกายน 2543 โดยรับการสนับสนุนจากบริษัทที่ผลิตยาเมอร์ค ที่แสดงว่ามีกรณีกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดสูงขึ้นในคนไข้ที่ใช้ยา แต่นักวิจัยตีความว่า เป็นผลการป้องกันโรคหัวใจของยาที่ใช้ในกลุ่มควบคุม ไม่ใช่ผลที่เกิดจากยา Vioxx
ตามอดีตบรรณาธิการของวารสารการแพทย์ "BMJ" มีการบอกความสงสัยเรื่องความถูกต้องของงานศึกษากับบรรณาธิการของ "NEJM" ไม่เกินเดือนสิงหาคม 2544
และในปีนั้น ทั้งองค์การอาหารและยาสหรัฐและวารสาร "JAMA" ต่างก็ตั้งข้อสงสัยถึงความสมเหตุสมผลของการตีความข้อมูลที่พิมพ์ใน "NEJM"
ต่อมาในเดือนกันยายน 2547 บ.เมอร์ค จึงได้ถอนยาออกจากตลาด
แล้วในเดือนธันวาคม 2548 วารสารจึงได้พิมพ์นิพจน์แสดงความเป็นห่วงเกี่ยวกับงานศึกษาดั้งเดิม หลังจากที่พบว่า ผู้เขียนรู้ถึงอาการไม่พึงประสงค์ (adverse event) มากกว่าที่เปิดเผยเมื่อตีพิมพ์งานศึกษา
โดยนิพจน์แสดงว่า "จนกระทั่งปลายเดือนพฤศจิกายน 2548 เราเชื่อว่าอาการเหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงหลัง ๆ ที่ผู้เขียนไม่รู้ท่วงทันพอที่จะรวมเข้าในบทความที่พิมพ์ในวารสารวันที่ 23 พฤศจิกายน 2543 แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า จากหนังสือบันทึกช่วยจำวันที่ 5 กรกฎาคม 2543 ที่ได้โดยหมายศาลในคดี Vioxx และเปิดเผยให้แก่วารสาร ผู้เขียนอย่างน้อยสองท่านรู้ถึงเหตุการณ์กล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดอีก 3 กรณีอย่างน้อย 2 อาทิตย์ก่อนที่ผู้เขียนจะส่งบทความแก้ไข 2 รุ่นแรก และสี่เดือนครึ่งก่อนที่บทความจะตีพิมพ์"
ในช่วงเวลา 5 ปีระหว่างการตีพิมพ์บทความดั้งเดิมกับการตีพิมพ์นิพจน์แสดงความเป็นห่วง มีการประเมินว่า บ.เมอร์คจ่าย "NEJM" มากถึง 836,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 36 ล้านบาท) เพื่อพิมพ์เพิ่มบทความดั้งเดิมเพื่อใช้โปรโหมตยา
และต่อมาวารสารก็ถูกตำหนิอย่างเป็นสาธารณะเรื่องการตอบสนองต่อปัญหางานวิจัย ในบทความบรรณาธิการต่าง ๆ รวมทั้งในวารสารการแพทย์ "BMJ"
และ "Journal of the Royal Society of Medicine"
โดยปี 2550 บ.เมอร์คได้ตั้งงบประมาณค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการฟ้องร้องในศาลเรื่องยา Vioxx เป็นมูลค่า 970 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 29,429 ล้านบาท) และได้ตั้งกองทุนมีมูลค่า 4,850 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 147,149 ล้านบาท) เพื่อสะสางคดีข้อเรียกร้องเอาทรัพย์โดยคนอเมริกัน
นโยบายให้เข้าถึงได้ฟรี.
วารสารให้เข้าถึงบทความได้ฟรีแต่ถ่วงเวลา คือหลังจาก 6 เดือนที่พิมพ์บทความ และให้เข้าถึงบทความย้อนหลังได้ถึงปี 2533
แต่การถ่วงเวลาไม่มีสำหรับประเทศที่ประชากรมีรายได้ต่ำที่สุด ซึ่งสามารถเข้าถึงบทความทุกเนื้อหาได้ฟรีเมื่อใช้เป็นส่วนบุคคล แต่ไม่รวมประเทศไทยในปี 2559
วารสารยังมีพอดแคสต์ 2 รายการ รายการแรกเป็นการสัมภาษณ์แพทย์และนักวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสาร และรายการที่สองเป็นการสรุปเนื้อความของวารสารแต่ละฉบับ
สื่อรายการอื่น ๆ รวมทั้ง Continuing Medical Education (การศึกษาแพทย์ต่อเนื่อง), Videos in Clinical Medicine (วิดีโอในการแพทย์คลินิก) ที่ฉายวิธีการทางการแพทย์, และ Image Challenge (ภาพปริศนา) ที่เปลี่ยนทุกอาทิตย์
Nejm
New england journal of medicine
New England Journal of Medicine
ยืมใช้สิ้นเปลือง  คือ สัญญายืม  ซึ่งบุคคลฝ่ายหนึ่ง เรียก "ผู้ให้ยืม"  โอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินชนิดใช้ไปสิ้นไปนั้นเป็นปริมาณมีกำหนดให้ไปแก่บุคคลอีกฝ่าย เรียก "ผู้ยืม"  และผู้ยืมตกลงว่าจะคืนทรัพย์สินเป็นประเภท ชนิด และปริมาณเช่นเดียวกันให้แทนทรัพย์สินซึ่งให้ยืมนั้น
ยืมใช้สิ้นเปลืองเป็นหนึ่งในสองประเภทของสัญญายืม คู่กับ "ยืมใช้คงรูป"
ยืมใช้สิ้นเปลือง  เป็นสัญญายืมประหนึ่งซึ่งกฎหมายส่วนใหญ่วางนิยามไว้ สำหรับประเทศไทย ป.พ.พ. ม.650 ให้นิยามว่า คือ "...สัญญาซึ่งผู้ให้ยืมโอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินชนิดใช้ไปสิ้นไปนั้นเป็นปริมาณมีกำหนดให้ไปแก่ผู้ยืม และผู้ยืมตกลงว่าจะคืนทรัพย์สินเป็นประเภท ชนิด และปริมาณเช่นเดียวกันให้แทนทรัพย์สินซึ่งให้ยืมนั้น" ด้วยบทบัญญัตินี้ คู่สัญญายืมจึงมีสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเรียก "ผู้ให้ยืม"  อีกฝ่ายเรียก "ผู้ยืม"  โดยทั้งสองฝ่ายจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลก็ได้ ซึ่งหากเป็นนิติบุคคลก็ทำการผ่านผู้แทนของตนหรือตัวแทนผู้รับมอบอำนาจ
ด้วยบทบัญญัติ ป.พ.พ. ม.650 วัตถุประสงค์ของสัญญายืมใช้สิ้นเปลือง คือ การที่ผู้ให้ยืมให้ผู้ยืมยืมทรัพย์สินของตนเป็นจำนวนตามที่ตกลงกัน โดยโอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้นให้ผู้ยืมด้วย ส่งผลให้ผู้ยืมกลายเป็นเจ้าของทรัพย์สินนั้นแทน และผู้ยืมจะได้คืนทรัพย์ประเภท ชนิด และปริมาณเดียวกับที่ยืมไปนั้นให้แก่ผู้ให้ยืม กล่าวคือ มิใช่คืนทรัพย์สินอันเดียวกับที่ยืมไป แต่คืนทรัพย์สินอย่างเดียวกับที่ยืมไป เช่น ยืมน้ำตาลทรายขาวไปหนึ่งกิโลกรัม เมื่อคืนให้คืนทรัพย์สินประเภทเดียวกัน คือ เป็นน้ำตาลเหมือนกัน, ชนิดเดียวกัน คือ เป็นน้ำตาลทรายขาวเหมือนกัน และปริมาณเดียวกัน คือ เป็นน้ำตาลทรายขาวหนึ่งกิโลกรัมดุจกัน แต่ไม่ใช่คืนน้ำตาลทรายกลุ่มที่ยืมไปนั้น เพราะใช้สอยไปแล้วจะหาของเดิมที่ไหนคืนให้ได้
ในเมื่อมีวัตถุประสงค์เป็นการโอนกรรมสิทธิ์ ในเวลาส่งมอบทรัพย์สินให้ผู้ยืม ผู้ให้ยืมต้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้นด้วย ซึ่งต่างจากสัญญายืมใช้คงรูปโดยสิ้นเชิง
ในสัญญานี้ เมื่อเกิดภัยใด ๆ แก่ทรัพย์สินที่ยืม ผู้ยืมจะเรียกผู้ให้ยืมให้รับผิดมิได้ เพราะกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินนั้นโอนมาสู่ผู้ยืมแล้ว และสัญญายืมมิใช่สัญญาต่างตอบแทน ไม่ก่อหน้าที่และความรับผิดแก่ผู้ให้ยืมเลย เช่น ยืมไก่ฟ้าสองตัวไปฆ่าทำอาหาร และตกลงจะคืนไก่ฟ้าอย่างเดียวกันให้ หลังจากผู้ให้ยืมส่งมอบไก่ฟ้าให้แล้ว ผู้ยืมก็เป็นเจ้าของไก่ฟ้าคนใหม่ทันที แต่ผู้ยืมเก็บไก่ฟ้าไม่ดี บินหนีจากเล้าไปได้ในคืนหนึ่งก่อนใช้สอย ผู้ยืมจึงซื้อไก่ย่างมารับประทานแทน ครั้นถึงกำหนดคืน ผู้ยืมจะไม่คืนโดยอ้างว่าไก่ฟ้าหนีไปหมดโดยยังไม่ทันใช้สอยเลยมิได้ เพราะเขาได้กรรมสิทธิ์ในไก่ฟ้านั้นมาแล้ว ทรัพย์สินของผู้ใดเป็นอะไรไปก็เป็นคราวเคราะห์ของผู้นั้นเอง ดังนั้น ผู้ยืมต้องหาไก่ฟ้าอย่างเดียวกับที่ยืมมาคืนแก่ผู้ให้ยืมตามสัญญา
แม้สัญญายืมมิใช่สัญญาต่างตอบแทน แต่ในสัญญายืมใช้สิ้นเปลืองอาจมีค่าตอบแทนการให้ยืมได้ เช่น ให้ยืมเงิน แล้วคิดดอกเบี้ยด้วย มิใช่สัญญาปลอดการตอบแทนโดยสิ้นเชิง
วัตถุแห่งสัญญายืมใช้สิ้นเปลืองจะเป็นทรัพย์สินประเภทใดก็ได้ แต่เมื่อใช้สอยแล้วต้องเสียภาวะ เสื่อมสลาย หรือสิ้นเปลืองหมดไปไปในทันใดหรือในที่สุด เช่น ข้าวสาร อาหารแห้ง เงิน ทองคำ หมูเห็ดเป็ดไก่ รวมถึงหุ้น เป็นต้น ซึ่ง ป.พ.พ. ม.102 และ ม.103 ที่ปัจจุบันยกเลิกแล้วกำหนดวัตถุแห่งสัญญายืมใช้คงรูป คือ สังกมทรัพย์  และ โภคยทรัพย์
อย่างไรก็ดี ทรัพย์สินข้างต้นอาจเป็นวัตถุแห่งสัญญายืมใช้คงรูปก็ได้ เมื่อพิจารณาจากวัตถุประสงค์ในการยืมเป็นรายกรณี เช่น ยืมข้าวสารเพียงเพื่อไปใส่พานตั้งประกอบพิธี ใช้เสร็จก็คืนข้าวสารกลุ่มเดิมนั้น หรือเมื่อคู่สัญญาตกลงกันให้นำของเดิมมาคืน
ทรัพย์สินหนึ่งอย่างอาจเป็นวัตถุของสัญญายืมทั้งยืมใช้คงรูปและยืมใช้สิ้นเปลืองได้ในโอกาสเดียวกัน เช่น ยืมรถยนต์ไปขับ โดยตกลงกันว่าเมื่อคืนรถจะเติมน้ำมันรถคืนให้เต็มถังดังเดิมด้วย รถจึงเป็นวัตถุของการยืมใช้คงรูป ส่วนน้ำมันรถเป็นวัตถุของการยืมใช้สิ้นเปลือง
ในประเทศฝรั่งเศส กฎหมายกำหนดว่า วัตถุของสัญญายืมใช้สิ้นเปลือง คือ สิ่งที่ใช้แล้วหมดไป และหาสิ่งอื่นมาทดแทนกันได้โดยไม่แตกต่างกัน ดังนั้น สิ่งที่มีเอกลักษณ์จำเพาะเป็นของตน เช่น สุนัขดัลเมเชียนตัวหนึ่งมีหูดำข้างเดียว ส่วนตัวอื่น ๆ ดำทั้งสองข้าง ไม่อาจยืมใช้สิ้นเปลืองกันได้ แต่ยืมใช้คงรูปได้ ซึ่งกฎหมายไทยไม่ได้จำกัดเช่นนี้
สัญญายืมใช้สิ้นเปลืองเมื่อบริบูรณ์แล้ว ไม่ก่อหน้าที่แก่ผู้ให้ยืมให้ต้องรับผิดเพราะความชำรุดบกพร่องใด ๆ ที่เกิดต่อทรัพย์สินอันให้ยืม เว้นแต่เขารู้ดีอยู่แล้วว่ามีความชำรุดบกพร่องในทรัพย์สินแล้วให้ยืมไปโดยไม่บอกกล่าวผู้ยืม อันเป็นผลให้ผู้ยืมไม่อาจใช้สอยทรัพย์สินนั้นได้ด้วยดี ผู้ให้ยืมอาจต้องรับผิดตามบทบัญญัติทั่วไปว่าด้วยสัญญา และเมื่อมีบททั่วไปแล้ว กฎหมายไทยจึงมิได้วางหลักเฉพาะไว้ใน ป.พ.พ. เกี่ยวกับการเรียกร้องให้รับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้นเช่นสัญญายืมใช้คงรูปที่วางอายุความไว้เฉพาะ
แม้สัญญายืมใช้สิ้นเปลืองไม่ก่อหน้าที่และความรับผิดใด ๆ แก่ผู้ให้ยืม ทว่า ผู้ยืมย่อมมีหน้าที่และความรับผิดในสัญญานี้อย่างแน่นอนเพราะเหตุที่กฎหมายกำหนด ซึ่งตามกฎหมายไทยโดย ป.พ.พ. ม.651-652 ผู้ยืมมีหน้าที่ต้องออกค่าฤชาธรรมเนียมในการทำสัญญา ค่าส่งมอบและค่าส่งคืนทรัพย์สินที่ยืม ค่าบำรุงทรัพย์สินดังกล่าว และหน้าที่คืนทรัพย์สินที่ยืม ทั้งนี้ เพราะเมื่อผู้ยืมได้ประโยชน์จากทรัพย์สินที่ยืมแล้ว ก็ควรรับภาระออกค่าใช้จ่ายดังกล่าวไปด้วย เว้นแต่คู่สัญญาจะตกลงกันเป็นอื่น
เนื่องจากผู้ยืมใช้สิ้นเปลืองย่อมได้ไปซึ่งกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินที่ยืม เขาจึงไม่มีหน้าที่มากมายเช่นในสัญญายืมใช้คงรูป
เมื่อสัญญายืมใช้สิ้นเปลืองเกิดขึ้น กฎหมายไทยโดย ป.พ.พ. ม.651 กำหนดให้ผู้ยืมมีหน้าที่ออกค่าฤชาธรรมเนียมในการทำสัญญา ตลอดจนค่าส่งมอบและค่าส่งคืนทรัพย์สินที่ยืม
ค่าฤชาธรรมเนียม  นั้น ปรกติในการทำสัญญายืมใช้สิ้นเปลืองก็ไม่มีอยู่แล้ว ซึ่ง ผไทชิต เอกจริยกร ศาสตราจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่า "...ยังคิดไม่ออกว่า การยืมทรัพย์อะไรจึงต้องเสียค่าฤชาธรรมเนียมในการทำสัญญา แต่การบัญญัติกฎหมายต้องเขียนไว้ให้บริบูรณ์เท่าที่จะทำได้ จะมีที่ใช้หรือไม่เป็นเรื่องข้างหน้า"
ค่าส่งคืนทรัพย์สิน  คือ ค่าใช้จ่ายอันตรงกันข้ามกับค่าส่งมอบทรัพย์สิน กล่าวคือ ค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นเพราะผู้ยืมคืนทรัพย์สินให้แก่ผู้ให้ยืม
เมื่อสัญญายืมใช้คงรูปเกิดขึ้น กฎหมายไทยโดย ป.พ.พ. ม.652 กำหนดให้ผู้ยืมมีหน้าที่คืนทรัพย์สินให้แก่ผู้ให้ยืมตามกำหนดเวลาที่ตกลงกันไว้ เช่น ให้คืนภายในสองสัปดาห์นับแต่วันทำสัญญา หรือภายในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2553 หรือก่อนวันเข้าพรรษาประจำ พ.ศ. 2553 เป็นต้น
ถ้าไม่ได้กำหนด ผู้ให้ยืมมีสิทธิบอกกล่าวให้ผู้ยืมคืนภายในเวลาอันสมควรตามที่ตนกำหนดได้ โดยเวลาใดสมควรหรือไม่ย่อมต้องพิจารณาเป็นรายกรณีไป เหตุที่กฎหมายกำหนดให้บอกกล่าวก่อน ก็เพื่อให้ผู้ยืมมีเวลาไปจัดหาทรัพย์สินมาคืน ต่างจากสัญญายืมใช้คงรูปที่ทรัพย์สินนั้นมีตัวอยู่แล้ว เมื่อไม่กำหนดเวลาคืนไว้ จึงเรียกคืนเมื่อไรก็ได้ ทว่า คู่สัญญายืมใช้สิ้นเปลืองอาจตกลงกันให้ผู้ให้ยืมเรียกทรัพย์สินคืนเมื่อไรก็ได้ หรือตกลงกันว่า เมื่อผู้ยืมผิดสัญญา ให้ผู้ให้ยืมเรียกทรัพย์สินคืนได้ทันที ก็ย่อมได้
นอกจากเวลาข้างต้นแล้ว หากตกลงกำหนดสถานที่คืนทรัพย์สินกันไว้ด้วยก็ให้เป็นไปตามนั้น หากไม่ได้กำหนด ป.พ.พ. ม.324 ว่า "เมื่อมิได้มีแสดงเจตนาไว้โดยเฉพาะเจาะจงว่าจะพึงชำระหนี้ ณ สถานที่ใดไซร้ หากจะต้องส่งมอบทรัพย์เฉพาะสิ่ง ท่านว่าต้องส่งมอบกัน ณ สถานที่ซึ่งทรัพย์นั้นได้อยู่ในเวลาเมื่อก่อให้เกิดหนี้นั้น ส่วนการชำระหนี้โดยประการอื่น ท่านว่าต้องชำระ ณ สถานที่ซึ่งเป็นภูมิลำเนาปัจจุบันของเจ้าหนี้"
ทรัพย์สินที่คืนนั้น ไม่ใช่อันเดียวกับที่ยืม เนื่องจาก "ยืมใช้สิ้นเปลือง" ก็หมายความว่า ทรัพย์สินนั้นใช้ไปก็สิ้นเปลืองหมดไป จะหาไหนมาคืนได้อีก แต่ให้คืนทรัพย์สินประเภท ชนิด และปริมาณเดียวกันกับที่ยืมไป เช่น ยืมน้ำตาลทรายขาวไปหนึ่งกิโลกรัม เมื่อคืนให้คืนทรัพย์สินประเภทเดียวกัน คือ เป็นน้ำตาลเหมือนกัน, ชนิดเดียวกัน คือ เป็นน้ำตาลทรายขาวเหมือนกัน และปริมาณเดียวกัน คือ เป็นน้ำตาลทรายขาวหนึ่งกิโลกรัมดุจกัน แต่ไม่ใช่คืนน้ำตาลทรายกลุ่มที่ยืมไปนั้น
สัญญายืมใช้สิ้นเปลืองเมื่อเกิดขึ้นแล้ว ย่อมระงับสิ้นลงเมื่อวัตถุประสงค์แห่งสัญญาได้บรรลุ คือ เมื่อผู้ยืมคืนทรัพย์สินให้แก่ผู้ให้ยืม ทว่า ในกรณีอื่น ๆ กฎหมายไทยมิได้บัญญัติเป็นการจำเพาะ จึงเป็นไปตามบทบัญญัติทั่วไปว่าด้วยความระงับแห่งสัญญาและหนี้
เมื่อผู้ให้ยืมเรียกทรัพย์สินคืน และผู้ยืมบิดพลิ้วไม่คืนตามหน้าที่ หากจะฟ้องเรียกทรัพย์สิน หรือเรียกให้ใช้ราคาทรัพย์สินนั้นแทน หรือเรียกค่าสินไหมทดแทนความเสียหายที่เกิด กฎหมายไทยมิได้กำหนดอายุความไว้เป็นพิเศษ จึงใช้อายุความตามบทบัญญัติทั่วไปใน ป.พ.พ. ม.193/30 ซึ่งว่า "อายุความนั้น ถ้าประมวลกฎหมายนี้หรือกฎหมายอื่นมิได้บัญญัติไว้โดยเฉพาะ ให้มีกำหนดสิบปี"
กู้ยืม.
กู้ยืม  เป็นสัญญายืมประเภทยืมใช้สิ้นเปลือง ซึ่งบุคคลฝ่ายหนึ่ง เรียก "ผู้ให้กู้ยืม"  โอนกรรมสิทธิ์ในเงินจำนวนหนึ่งให้แก่บุคคลอีกฝ่าย เรียก "ผู้กู้ยืม"  และผู้กู้ยืมตกลงว่าจะใช้เงินอันมีจำนวนเท่าที่กู้ยืม เรียก "เงินต้น"  ให้แก่ผู้ให้กู้ยืม
กฎหมายเดิมก่อนมี ป.พ.พ. จำแนกประเภทการยืมใช้สิ้นเปลืองที่มีเงินเป็นวัตถุแห่งสัญญานี้เป็นสองประเภท ประเภทหนึ่ง คือ "กู้" เป็นการยืมเงินโดยไม่เสียดอกเบี้ย และ "ยืม" เป็นการยืมเงินโดยเสียดอกเบี้ย ปัจจุบันรวมเป็นคำเดียวไม่ว่ามีดอกเบี้ยหรือไม่ก็ตาม
กู้ยืมแม้เป็นยืมใช้สิ้นเปลืองประเภทหนึ่ง แต่กฎหมายกำหนดบทบัญญัติเฉพาะไว้เป็นการพิเศษ
การยืมใช้สิ้นเปลือง
สัญญายืมใช้สิ้นเปลือง
เจ้าจายหลวง มังราย
เจ้าจายหลวง (พ.ศ. 2470 – 14 กันยายน พ.ศ. 2540) เป็นอดีตเจ้าผู้ครองเมืองเชียงตุง หรือเป็นที่รู้จักในนามเจ้าฟ้าเมืองเชียงตุง และเป็นพระโอรสในเจ้าฟ้ากองไท ภายหลังทรงถูกทางการพม่าควบคุมตัว ณ คุกอินเส่งจนสิ้นพระชนม์
เจ้าจายหลวงเป็นพระโอรสของเจ้าฟ้ากองไทกับพระนางจ่ายุ้นท์ มีพระพี่น้องห้าพระองค์ ขณะยังทรงพระเยาว์เจ้าฟ้ากองไทพระบิดาถูกลอบปลงพระชนม์ขณะครองบัลลังก์เชียงตุง ตำแหน่งจึงตกอยู่ที่เจ้าฟ้าพรหมลือพระปิตุลา พระองค์ทรงเข้ารับการศึกษาในสหราชอาณาจักร ก่อนเสด็จไปศึกษาต่อที่ประเทศออสเตรเลียช่วงปี พ.ศ. 2484-2490
เจ้าจายหลวงได้ขึ้นครองตำแหน่งเป็นเจ้าฟ้าเมืองเชียงตุงเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2490 และเสกสมรสกับเจ้านางจันแก้วมีพระบุตรด้วยกันสองพระองค์ แต่ในปี พ.ศ. 2502 ทรงสละตำแหน่งเจ้าฟ้าเชียงตุงตามข้อตกลงของพม่า และหลังการยึดอำนาจของนายพล เน วิน มื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2505 เหล่าเจ้าฟ้าไทใหญ่หลายพระองค์ถูกคุมตัว และบางพระองค์หายสาบสูญ ซึ่งเจ้าจายหลวงนั้นถูกควบคุมตัวยังเรือนจำอินเส่งในย่างกุ้งเป็นระยะเวลา 6 ปี ภายหลังได้ถูกปล่อยตัวออกมาแต่ทางการพม่ามิอนุญาตให้เจ้าจายหลวงกลับไปยังเชียงตุงอันเป็นมาตุภูมิอีกเลย จนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2540 และได้รับการถวายพระเพลิงพระศพที่ย่างกุ้งเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2540 ก่อนนำพระอัฐิมาบรรจุในกู่เจ้าฟ้าเชียงตุง
วันรำลึกถึงการล้างชาติพันธุ์โดยนาซี
C.M.B. พิพิธภัณฑ์พิศวง
อุทยานแห่งชาติศรีน่าน