pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปัญหาที่พบในการจัดการแข่งขัน คือ เรื่องงบประมาณในการจัดการแข่งขัน ซึ่งคณะกรรมการบริหารกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยและศาสตราจารย์อรุณ สรเทศน์ อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เจ้าภาพในการจัดการแข่งขันได้เข้าพบจอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรี เพื่อของบประมาณสนับสนุน นายกรัฐมนตรีได้อนุมัติเงินจากรายได้ของกองสลากกินแบ่งรัฐบาลจำนวน 40,000 บาท เพื่อให้การสนับสนุนการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัย พร้อมทั้งแนะนำให้คณะกรรมการบริหารกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยขึ้นตรงกับองค์การส่งเสริมกีฬาแห่งประเทศไทย (การกีฬาแห่งประเทศไทยในปัจจุบัน) เพื่อจะได้จัดสรรงบประมาณสมทบการจัดการแข่งขันให้เป็นประจำทุกปี
พ.ศ. 2517 องค์การส่งเสริมกีฬามหาวิทยาลัยได้จัดตั้ง คณะกรรมการกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 และใช้ชื่อย่อว่า ก.ก.ม.ท. (THE UNIVERSITY SPORTS BOARD OF THAILAND หรือ U.S.B.T.) โดยให้อยู่ภายใต้การส่งเสริมของรัฐบาลและขึ้นตรงต่อองค์การส่งเสริมกีฬาแห่งประเทศไทย
ทหารเกณฑ์กิ้บก๊าบ
ทหารเกณฑ์กิ้บก๊าบ เป็นภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายเมื่อปี 2533 กำกับโดยประยูร วงษ์ชื่น นำแสดงโดยบิลลี่ โอแกน และสิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์
การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของบารัค โอบามา
ชาญชัย กายสิทธิ์
ชาญชัย กายสิทธิ์ (ชื่อเล่น : โก้) เป็นผู้ประกาศข่าวและผู้ดำเนินรายการชาวไทย ปัจจุบันจัดรายการ ตีข่าวเล่าใหญ่ ทางเจเคเอ็น 18
ชาญชัย กายสิทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2517 ที่จังหวัดตราด จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสุรศักดิ์มนตรี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (รุ่น 35) ในปี พ.ศ. 2551 ชาญชัย ได้เข้าศึกษาระดับปริญญาโท นิเทศศาสตร์จากมหาวิทยาลัยรังสิต ด้วยทุนของมหาวิทยาลัย
จุลศิลป์
จุลศิลป์  คือประเภทของศิลปะที่เน้นขนาดว่าเป็นขนาดเล็กที่รวมทั้งจิตรกรรม, งานพิมพ์, ประติมากรรม และ อื่นๆ สมาคมจุลศิลป์เช่นสหพันธจุลศิลป์โลก (World Federation of Miniaturists - WFM) ต่างก็ให้คำนิยามต่างกันไปแต่หลายองค์การกำหนดว่างานศิลปะที่ถือว่าเป็นจุลศิลป์ไม่ควรจะใหญ่กว่า 100 ตารางเซนติเมตร เสน่ห์ส่วนหนึ่งของจุลศิลป์คือขนาดที่สามารถถือไว้ในอุ้งมือได้
จุลศิลป์เป็นงานศิลปะที่ทำกันมากว่า 1000 ปี และเป็นงานสำหรับการสะสม (Collector items) ทั้งทำเนียบขาว และ พิพิธภัณฑ์สมิธโซเนียนศิลปะอเมริกัน ต่างก็มีงานสะสมจุลศิลป์ และพิพิธภัณฑ์เฉพาะทางก็มีเช่นพิพิธภัณฑ์จุลศิลป์แห่งสหรัฐอเมริกาในเท็กซัส
Miniature art
จุลจิตรกรรม
จุลจิตรกรรม อาจจะหมายถึง
จุลจิตรกรรมสำหรับหนังสือวิจิตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 348
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 348 สายอรัญประเทศ - นางรอง หรือ ถนนธนะวิถี เป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อระหว่างภาคตะวันออกกับภาคอีสานตอนใต้ เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรและ 4 ช่องจราจรในช่วงอำเภออรัญประเทศถึงอำเภอโคกสูง และอำเภอปะคำถึงอำเภอนางรอง มีจุดเริ่มต้นแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 (ถนนสุวรรณศร) บริเวณตัวอำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ผ่านอำเภอโคกสูง อำเภอตาพระยา ขึ้นเขาช่องตะโก เข้าสู่เขตจังหวัดบุรีรัมย์ที่อำเภอโนนดินแดง สิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 (ถนนเดชอุดม) ที่อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ ระยะทางประมาณ 141 กิโลเมตร อยู่ในความดูแลของแขวงทางหลวงสระแก้ว (วัฒนานคร) และแขวงทางหลวงบุรีรัมย์ สำนักงานทางหลวงที่ 10 นครราชสีมา
มรรคมีองค์ ๘
มรรค
Statuette
รูปปั้นขนาดจิ๋ว
รูปปั้นขนาดจิ๋ว  หรือรูปปั้นขนาดเล็ก (Statuette) หมายถึง รูปขนาดเล็กของมนุษย์, เทพเจ้า หรือ สัตว์ เป็นได้ทั้งสัจศิลป์ หรือ รูปเคารพ (icon) ขึ้นอยู่กับความชำนาญ/ความสามารถ หรือความตั้งใจของผู้สร้าง ในสมัยแรกทำจากหินหรือดินเหนียว แต่เมื่อมาถึงสมัยต่อมาก็อาจจะเป็นเซอรามิค, โลหะ, แก้ว, ไม้ หรือ พลาสติกก็ได้
รูปปั้นขนาดเล็กที่มีส่วนที่เคลื่อนไหวได้เช่นแขน หรือ ขามักจะเรียกว่าตุ๊กตา, หุ่นจัดท่า หรือ action figure; หรือ หุ่นยนต์ หรือ หุ่นกล (Automaton) ถ้าเคลื่อนไหวเองได้
จุลประติมากรรม หรือ จุลรูป บางครั้งก็ใช้ใน เกมกระดาน เช่น หมากรุกเป็นต้น
Figurine
ตำบลป่าแดด (อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย)
ลัทธิผสานจุดสี
ลัทธิผสานจุดสี  คือเทคนิคการเขียนจิตรกรรมที่ใช้จุดสีเล็ก ๆ ต่าง ๆ สีที่ผสานกันขึ้นมาเป็นภาพด้วยตา นอกจากการใช้การ "ผสานจุดสี" แล้วก็ยังมีงานกราฟิกที่เป็นภาพที่เกิดจากจุดที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ที่มาของลัทธิผสานจุดสีมาจากศิลปะรูปลักษณ์ (figurative art) ของการสร้างงานจิตรกรรมที่ไม่ใช่การสร้างศิลปะนามธรรม (abstract art) ของศิลปะการแสดงออก
เทคนิคที่ใช้ขึ้นอยู่กับความสามารถในการรับรู้ (perceptive ability) ของตาและความคิด (mind) ของผู้ชมในการผสานจุดสีให้เป็นกลุ่มสี ซึ่งเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับศิลปะวิภาคนิยม ซึ่งเป็นเทคนิคการเขียนอีกแนวหนึ่ง ลัทธิผสานจุดสีเป็นเทคนิคที่มีผู้ใช้อย่างจริงจังอยู่ไม่กี่คน แต่ที่เห็นได้ชัดคือในงานเขียนของฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา, ปอล ซีญัก และอองรี-เอ็ดมงด์ โครส คำว่า "pointillism" คิดขึ้นโดยนักวิพากษ์ศิลป์ราวปลายคริสต์ทศวรรษ 1880 เพื่อเยาะเย้ยงานเขียนของศิลปินกลุ่มนี้ แต่ในปัจจุบันเป็นการใช้ที่ต่างทัศนะจากเดิมโดยปราศจากการเย้ยหยัน
การสร้างงานผสานจุดสีตรงกันข้ามกับวิธีการเขียนภาพที่ใช้กันทั่วไปที่จะผสมรงค์วัตถุที่ต้องการจะใช้บนจานผสมสี โดยใช้สีที่ผสมสำเร็จที่ขายกันในตลาด การผสานจุดสีคล้ายกับกระบวนการพิมพ์สี่สี (CMYK) ที่ใช้ในการพิมพ์สีของแท่นพิมพ์ขนาดใหญ่ที่ใช้สี cyan (น้ำเงิน), magenta (แดง), yellow (เหลือง) และ key (ดำ) โทรทัศน์หรือจอคอมพิวเตอร์ก็ใช้เทคนิคการผสานจุดสีในการสร้างภาพแต่ใช้สีแดง, เขียว และน้ำเงิน (RGB) แทนที่
ถ้าแสงแดง, เขียว และ น้ำเงินผสมเข้าด้วยกัน ผลที่ออกมาก็จะใกล้เคียงกับแสงขาว สีสว่างที่เกิดจากการผสานจุดสีอาจจะเกิดจากการเลี่ยงการหักการผสม และ หรือ ผลที่ใกล้เคียงกับการได้มาจากการผสมสีประกอบโดยการใช้รงควัตถุ แต่เทคนิคการผสานจุดสีทำให้สูญเสียคุณลักษณะของฝีแปรงบนพื้นผิวภาพ (texture) ที่เกิดจากการใช้เทคนิคการเขียนภาพ
นอกจากจะใช้กับจิตรกรรมแล้วลัทธิผสานจุดสีก็ยังหมายถึงลักษณะงานคีตกรรมลักษณะหนึ่งของคริสต์ศตวรรษ 20 ที่ใช้โดยคีตกวีเช่นคีตกวีออสเตรียอันทอน เวแบร์น (ค.ศ. 1883 - ค.ศ. 1945)
Pointillist
ศิลปินผสานจุดสี
Pointillistic
แบรด เบิร์นส์
แบรด เบิร์นส์  เป็นตัวละครจากเกม"เวอร์ฌัวไฟท์เตอร์" ผลิตโดยบริษัทเซก้าของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวอิตาลี ปรากฏตัวครั้งแรกในเกม"เวอร์ฌัวไฟท์เตอร์ 4: อีโวลูชั่น" และมีบทบาทใน"เวอร์ฌัวไฟท์เตอร์ 5" ด้วยเช่นกัน
ในโลกของการต่อสู้ ได้มีรูปแบบการต่อสู้แบบใหม่ขึ้นมา และได้ปรากฏผู้มาใหม่ในการแข่งขันนามว่าแบรด เบิร์น ซึ่งเขาได้รับชัยชนะอย่างต่อเนื่อง ด้วยบุคลิคภาพที่ดูดี ส่งผลให้เป็นที่ชื่นชอบของสาวๆมากมาย ซึ่งเขามักท่องเที่ยวไปกับสาวเหล่านั้นหลังจากเสร็จสิ้นการแข่งอยู่เป็นประจำ จนถึงปัจจุบัน เขาก็ยังคงครองสเน่ห์ในสังเวียน แม้ว่าเขาจะมีลักษณะตรงข้ามกับสังคมที่ตนเองอาศัยอยู่ แต่เขาก็ยังคงออกพเนจรเพื่อค้นหาคู่ต่อสู้ผู้มีฝีมือที่เฉียบคมตลอดมา
แบรด เบิร์นส์ ประสบความสำเร็จในโลกของนักสู้
ลัทธิสังเคราะห์นิยม
ลัทธิเอ็กซเพรสชันนิสม์
อินเทอร์นอล เป็นชื่อของอดีตค่ายเพลงค่ายหนึ่งในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2533 โดย ดนุพล แก้วกาญจน์ ซึ่งก่อตั้งบริษัทขึ้นหลังจากการหมดสัญญากับ นิธิทัศน์ โปรโมชั่น โดยศิลปินในสังกัดมี ดนุพล แก้วกาญจน์, เฮนรี่ ปรีชาพานิช, อรวรรณ เย็นพูนสุข, ศิริพร อยู่ยอด, นนทิยา จิวบางป่า เป็นต้น แต่เนื่องจากบริษัทอินเทอร์นอลเป็นบริษัทขนาดเล็กจึงมีงบโปรโมตค่อนข้างน้อยทำให้บริษัทขาดทุนและปิดตัวลงไปในที่สุด และห้องบันทึกเสียงอินเทอร์นอลก็ได้ปิดตัวลงในระยะถัดมา
คย็องจู
คย็องจู  เป็นเมืองใหญ่ที่มีความสำคัญในประเทศเกาหลีใต้ มีประชากรประมาณ 269,343 คนและมีความสำคัญในประวัติศาสตร์เกาหลีอย่างมาก เนื่องจากเคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรซิลลาและอาณาจักรรวมซิลลา
สุนทรียนิยม
ลัทธิสุนทรียนิยม  คือขบวนการทางปรัชญาของยุโรปของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เน้นคุณค่าทางความงามที่เหนือกว่าหัวใจของความมีจริยธรรมหรือสังคมที่เกี่ยวข้องกับวรรณกรรม, วิจิตรศิลป์, the ศิลปะตกแต่ง และการออกแบบภายใน โดยทั่วไปแล้วลัทธิสุนทรียนิยมเป็นความคิที่ใกล้เคียงกับแนวโน้มของปรัชญาลัทธิสัญลักษณ์นิยม หรือ ขบวนการเริงรมณ์ (Decadent movement) ของฝรั่งเศส หรือ ลัทธิเริงรมณ์ (Decadentismo) ในอิตาลี และอาจจะถือว่าเป็นสาขาเดียวกับขบวนการเดียวกันในอังกฤษ ขบวนความคิดนี้เป็นการกระบวนการคิดที่เป็นปฏิกิริยาต่อคุณค่าทางปรัชญาของสมัยวิคตอเรียที่มีรากฐานมาจากสมัยโรแมนติคสมัยหลัง ซึ่งก็เท่ากับว่าเป็นแนวคิดที่เป็นที่มาของลัทธิสมัยใหม่นิยม ลัทธิสุนทรียนิยมเริ่มขึ้นในตอนปลายของสมัยวิคตอเรียตั้งแต่ราว ค.ศ. 1868 ถึงปี ค.ศ. 1901 และโดยทั่วไปแล้วก็ถือว่ามาสิ้นสุดลงเมื่อมีการพิจารณาคดีของออสคาร์ ไวล์ดในปี ค.ศ. 1895
Aestheticism
Aesthetic movement
ขบวนการสุนทรียนิยม
Aesthete
Irrationalism
Aesthetes
ตั๊ก ลีลา
ศิลปะจัดวาง
ศิลปะจัดวาง หรือ ศิลปะติดตั้ง  หมายถึงประเภทของงานศิลปะที่มีที่ตั้งเฉพาะจุด, เป็นงานสามมิติ ที่ออกแบบเพื่อที่จะแปรสภาพการรับรู้ของสิ่งแวดล้อม (perception of a space)
โดยทั่วไปแล้ว “ศิลปะจัดวาง” จะหมายถึงศิลปะภายในตัวสิ่งก่อสร้าง ถ้าตั้งอยู่ภายนอกก็มักจะเรียกว่า “ศิลปะภูมิทัศน์” (Land art) และศิลปะสองประเภทนี้คาบเกี่ยวกัน ศิลปะจัดวางอาจจะเป็นได้ทั้งศิลปะที่ติดตั้งอย่างถาวรหรือเพียงชั่วคราวก็ได้ ศิลปะจัดวางได้รับการติดตั้งในการแสดงงานนิทรรศการศิลปะ เช่นในพิพิธภัณฑ์หรือหอศิลป์ หรือในบริเวณทั้งที่เป็นของส่วนบุคคลและของสาธารณชน ประเภทของงานก็ครอบคลุมตั้งแต่การใช้วัสดุที่พบโดยทั่วไป ที่มักจะเลือกสรรจากวัสดุที่ทำให้มีความกระทบอารมณ์ รวมไปถึงวัตถุสมัยใหม่เช่นวิดีโอ, เสียง, การแสดง, ความเสมือนจริงแบบดื่มด่ำ (Immersive virtual reality) และอินเทอร์เน็ต ศิลปะจัดวางหลายชิ้นเป็นศิลปะเฉพาะที่ (Site-Specific Art) ซึ่งหมายความว่าเป็นงานที่ออกแบบให้ติดตั้งตรงตำแหน่งหรือสถานที่ที่สร้างงานศิลปะโดยเฉพาะเท่านั้น
ศิลปะติดตั้ง
Installation artist
Art installation
Art installations
ซามูไรพ่อลูกอ่อน
ซามูไรพ่อลูกอ่อน  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่แต่งโดยคะซุโอะ โคะอิเคะ และโกะเซะคิ โคะจิมะ เป็นเรื่องราวในยุคเอะโดะเกี่ยวกับ "โองะมิ อิตโตะ" ซามูไรเพชฌฆาตประจำตัวโชกุน ที่กลายเป็นซามูไรพเนจรไปพร้อมกับ "ไดโกโร" ลูกชายวัยแบเบาะ
ซามูไรพ่อลูกอ่อนตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารมังงะรายสัปดาห์สำหรับผู้ใหญ่ ระหว่าง พ.ศ. 2513 ถึง พ.ศ. 2519 ตีพิมพ์รวมเล่มจำนวน 28 เล่ม และได้รับการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์โดยโตโฮ จำนวน 6 ภาค ฉายตั้งแต่ พ.ศ. 2515 ถึง พ.ศ. 2517 นำแสดงโดย โทมิซาบุโร วากายามา รับบทเป็นอิตโต กำกับโดยเค็นจิ มิซูมิ (ภาค 1-3 และ 5), บูอิจิ ซะอิโตะ (ภาค 4) และโยชิยูกิ คุโรดะ (ภาค 6) นอกจากนี้ ยังนำมาสร้างภาพยนตร์ฉบับล้อเลียน ในปี พ.ศ. 2522 นำแสดงโดยฮิเดกิ ทาคาฮาชิ (โดยโทมิซาบุโร วากายามา ที่เดิมเป็นพระเอก กลับมารับบทเป็นตัวร้าย เร็ทสึโด) และในปี พ.ศ. 2535 นำแสดงโดยทามุระ มาซาคาสุ
ซามูไรพ่อลูกอ่อนได้รับการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์อีกหลายครั้ง ครั้งแรกจำนวน 3 ฤดูกาลระหว่าง พ.ศ. 2516 ถึง พ.ศ. 2518 รวมทั้งสิ้น 78 ตอน ตอนละ 45 นาที นำแสดงโดยคินโนซูเกะ โยโรซูยา ครั้งที่สองช่วงกลางทศวรรษ 1980 นำแสดงโดยคินโนซูเกะ โยโรซูยา และครั้งที่สามระหว่าง พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2547 นำแสดงโดยคินยะ คิตะโอะจิ
ภาพยนตร์ซีรีส์ฉบับที่นำแสดงโดยคินโนซูเกะ โยโรซูยา เคยมาฉายในประเทศไทยทางช่อง 7 ไอบีซี และไอทีวี
"โองะมิ อิตโตะ" ซามูไรที่ได้รับมอบหมายให้เป็นเพชฌฆาต มีศักดิ์และอำนาจทำการแทนตัวโชกุนตระกูลโทะกุงะวะ โองะมิ อิตโตะได้รับมอบหมายให้กวาดล้างสามตระกูลที่เป็นปฏิปักษ์ต่อโชกุน ทำให้ถูกอาฆาตพยาบาท โดยเฉพาะจาก "ยาเงียว เร็ทสึโด" แห่งตระกูลยาเงียว
โองะมิ อิตโตะถูกหักหลัง ถูกปลดจากตำแหน่งและตั้งข้อหากบฏ ภรรยาและลูกน้องถูกฆ่าตาย มีเพียงลูกชายวัยขวบเศษ "โองะมิ ไดโกโร" ที่รอดชีวิต โองะมิ อิตโตะกลายเป็นซามูไรรับจ้าง ออกร่อนเร่เดินทางไปพร้อมกับลูกน้อยที่นั่งในรถเข็น โดยถูกตามล่าจากศัตรู ตลอดการเดินทาง
Kozure Ōkami
โลน วูล์ฟ แอนด์ คับ
Kozure Okami
ปาเลสไตน์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐปาเลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศปากีสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
รัฐสุลต่านโอมานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐไนเจอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐนิการากัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
รัฐกาตาร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐโปรตุเกสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศเปรูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐปารากวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศปานามาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศปาปัวนิวกีนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐซิมบับเวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐแซมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐเยเมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐวานูอาตูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สาธารณรัฐอุซเบกิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
กุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์
Neo-Gothic
ฟื้นฟูกอธิค
เพกา
เพกา  เป็นพืชในวงศ์แคหางค่าง มีชื่อท้องถิ่นอื่น ๆ ดังนี้: ดอก๊ะ ด๊อกก๊ะ ดุแก (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) เบโด (มาเลเซีย-นราธิวาส) มะลิดไม้ มะลิ้นไม้ (เหนือ) ลิ้นฟ้า หมากลิ้นฟ้า บ่าลิ้นไม้ (เลย) เพกาเป็นต้นไม้ที่มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมในอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมทั้งประเทศไทย โดยพบขึ้นอยู่ตามธรรมชาติในป่าเบญจพรรณและป่าชื้นทั่วไป
แม้เพกาจะขึ้นอยู่ในหลายประเทศ แต่ดูเหมือนจะมีแต่ชาวไทยเท่านั้นที่นำเพกามากินเป็นผัก เพกาเป็นผักที่อยู่ในหมวดดอกฝัก
ลักษณะพืชทางพฤกษศาสตร์.
ใบ ใบประกอบแบบขนนก 3 ชั้นปลายคี่ ใบย่อยเรียงตัวตรงข้าม เส้นใบแบบตาข่าย โดยสีของผิวใบด้านบนเข้มกว่าผิวใบด้านล่าง
ดอก ดอกช่อแบบกระจะ ก้านช่อดอกยาว สมบูรณ์เพศ สมมาตรด้านข้างกลีบเลี้ยง 5 กลีบ เชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วยติดคงทนจนเป็นผล กลีบดอก 5 กลีบ เชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง ปลายกลีบแยกเป็นรูปปากเปิด ส่วนที่อยู่บนมี 2 กลีบ เนื้อกลีบพับย่น สีแดงเลือดหมู เกสรเพศผู้มี 5 อัน โดยมี 1 อันเป็นหมันซึ่งก้านชูอับเรณูจะสั้น ส่วนอีก 4 อัน เป็นแบบ 2 คู่ยาวไม่เท่ากัน ติดบนหลอดกลีบดอกด้านใน อับเรณูติดกับก้านชูอับเรณูแบบถ่าง เกสรเพศเมียมี 1 อัน รังไข่เหนือวงกลีบ กานเรียงพลาเซนตาเป็นแบบพลาเซนตารอบแกนร่วม
ผล เป็นฝักแบนขนาดใหญ่ รูปดาบ ปลายฝักแหลม ตรงกลางขอบมีรอยโป่งเล็กน้อย คล้ายฝักหางนกยูงฝรั่ง มักออกห้อยระย้าอยู่เหนือเรือนยอด เมื่อฝักแก่ รอบข้างของฝักจะปริแตก ปล่อยเมล็ดที่อยู่ข้างในฝักจำนวนมากมาย ล่องลอยไปตามลม
เมล็ด ลักษณะแบนสีน้ำตาลอ่อน ทั้งสองด้านมีเยื่อบางใส สีขาว โปร่งแสงคล้ายปีก ช่วยให้ล่องลอยไปตามกระแสลมได้ไกล ๆ เกิดการแพร่พันธุ์ไปทั่วทุกบริเวณโดยรอบ
ส่วนที่รับประทานเป็นผัก.
ยอดและดอกอ่อนสีเหลืองอ่อนเกสรแดงนั้น มีรสขมอ่อนๆ คล้ายใบยอ นำมาลวก ต้ม หรือเคี่ยวหัวกะทิข้นๆ ราดไปบนยอดดอกอ่อน ใช้เป็นผักจิ้มกับน้ำพริก หรือนำมาผัดใส่กุ้งก็อร่อย นำมายำใส่กระเทียมเจียวก็มีรสชาติเยี่ยม
ฝักอ่อน ที่อายุไม่เกิน 1 เดือน ขนาดไม่ใหญ่มากนัก ต้องใช้เล็บมือจิกลงไปได้ จิ้มกินกับน้ำพริก นำฝักอ่อนที่ได้มาเผาไฟแรงๆ จนเปลือกพองไหม้ทั่ว ขูดลอกเอาส่วนดำที่ผิวออกให้หมด จะได้ส่วนในที่มีกลิ่นหอม หั่นเป็นชิ้นตามขวางหนา นำมาปรุงเป็นอาหารทั้งนำมาเป็นผักจิ้มน้ำพริก เป็นเครื่องเคียงลาบ ก้อย ใช้ทอดกินกับไข่ ใส่แกง คั่ว ยำ ผัดกับหมู หรือทำแกงอ่อมปลาดุกใส่ฝักเพกาแทนใบยอ
ชาวกะเหรี่ยงนำเปลือกต้น สับให้ละเอียดใส่ลาบ ทำให้มีรสขม
ในยอดอ่อน 100 กรัม พบว่าให้พลังงาน 101 กิโลแคลอรี โปรตีน 6.4 กรัม ไขมัน 2.6 กรัม คาร์โบไฮเดรต 13.0 กรัม วิตามินบี1 0.18 มิลลิกรัม วิตามินบี2 0.69 มิลลิกรัมและวิตามินบี3 2.4 มิลลิกรัม นอกนั้นเป็นเถ้าและน้ำ
ฝักอ่อนเพกา100 กรัม มีวิตามินซีสูงมาก ถึง484 มิลลิกรัม วิตามินเอ 8.3 กรัม มีประโยชน์ช่วยป้องกันมิให้เซลล์ร่างกายแก่เร็วเกินไป ปกป้องอนุมูลอิสระมิให้เกิดขึ้นในร่างกาย อันเป็นผลทำให้เกิดเป็นโรคมะเร็งได้ หากรับประทานร่วมกับอาหารที่มีวิตามินอีสูง ๆ เช่น รำข้าวในข้าวกล้อง ช่วยเสริมฤทธิ์ในการป้องกันการเกิดอนุมูลอิสระในร่างกายได้อย่างสมบูรณ์อีกด้วย
ชาวกะเหรียงใช้เปลือกต้นย้อมผ้าให้สีเขียวสรรพคุณตามตำรายาไทย พบว่ามีการใช้เพกาตั้งแต่เปลือกต้น ราก ฝัก ใบ และเมล็ด จัดเป็น "เพกาทั้ง 5" ใช้รากเป็นยาบำรุงธาตุ แก้บิด ท้องร่วง เมล็ดเป็นยาระบาย
เปลือกต้น มีรสฝาด เย็น ขมเล็กน้อย มีสรรพคุณเป็นยาฝาดสมาน ขับลมในลำไส้ แก้โรคบิด ท้องร่วง บำรุงโลหิต ขับน้ำเหลืองเสีย
บางแห่ง ผู้เฒ่าผู้แก่จะเอาเปลือกต้นมาต้มน้ำให้แม่ลูกอ่อนดื่ม ช่วยขับน้ำคาวปลา ให้มดลูกเข้าอู่เร็วขึ้น ดับพิษโลหิต และบำรุงโลหิต
การใช้รักษาฝี – นำเปลือกต้นฝนทารอบ ๆ บริเวณฝี ช่วยลดความปวดฝีได้
การใช้รักษาอาการบวม ฟกช้ำ อักเสบ - นำเปลือกต้นฝนกับน้ำปูนใสทาลดอาการบวม ฟกช้ำ อักเสบ
ราก มีรสฝาดขมเล็กน้อย ใช้เป็นยาบำรุงธาตุ เรียกน้ำย่อย เจริญอาหาร รักษาโรคท้องร่วง บิด
หากนำมาฝนกับน้ำปูนใสทาแผลที่อักเสบ ฟกช้ำ บวม จะช่วยให้หายไปในระยะเวลาอันสั้น
ฝักอ่อน นิยมรับประทานเป็นผัก ช่วยบำรุงธาตุ ขับเสมหะ บรรเทาอาการไอ ช่วยให้ร่างกายอบอุ่น
ใบ ต้มน้ำดื่ม แก้ปวดท้อง ขับลม บรรเทาอาการปวดไข้ และยังช่วยให้เจริญอาหาร
เมล็ด สามารถใช้เป็นยาถ่าย ยาระบาย แก้ไอ ขับเสมหะ
ยาพอกแก้โรคฝี เอา เปลือกเพกา ฝนกับน้ำสะอาด ผสมกับเมล็ดต้อยติ่ง ทาหรือพอก ดับพิษฝี
แก้โรคงูสวัด ใช้รากต้นหมูหมุน (พืชตระกูลสาวน้อยปะแป้ง) เปลือกคูณ เปลือกต้นเพกา ฝนใส่น้ำทา
ยาพอกแก้โรคฝี เอาเมล็ดต้อยติ่ง ผสมกับน้ำเปลือกเพกา ฝนทา หรือพอกดับพิษฝี
ยาแก้พิษหมาบ้ากัด เอาใบกระทุ้งหมาบ้า ลนไฟปิดปากแผล หรือเอาเปลือกเพกา ตำพอกแผล
ยาแก้ลูกอัณฑะลง (ไส้เลื่อน) ใช้รากเขยตาย เปลือกเพกา หญ้าตีนนก ทั้งหมดตำให้ละเอียด ละลายน้ำข้าวเช็ด ใช้ขนไก่ชุบพาด ทาลูกอัณฑะ ทาขึ้น (อย่าทาลง)
ยาแก้เบาหวาน ใช้ใบไข่เน่า เปลือกต้นไข่เน่า ใบเลี่ยน รากหญ้าคา บอระเพ็ด แก่นลั่นทม เปลือกเพกา รวม 7 อย่าง หนักอย่างละ 2 บาท มาต้มรับประทานครั้งละ 1 แก้วกาแฟ ก่อนอาหาร เช้า - เย็น
สรรพคุณทางวิทยาศาสตร์การแพทย์.
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์การแพทย์พบว่า สารสกัดฟลาโวนอยด์ที่ได้จากเปลือกต้นเพกา มีฤทธิ์ช่วยลดการอักเสบ การแพ้ (anti-inflammatory and anti-allergic) ทั้งมีฤทธิ์ยับยั้งการบีบตัวของกล้ามเนื้อเรียบของหนูตะเภาในหลอดทดลอง
สารลาพาคอล(lapacol) ที่สกัดได้จากรากเพกา มีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์5-ไลพอกซีจีเนส (5-lipoxygenase) ที่ทำให้เกิดการอักเสบ
นอกจากนี้การรับประทานฝักเพกาหรือยอดอ่อนยังสามารถช่วยลดคอเรสเตอรอลในกระแสเลือดได้
ในงานสาธารณสุขมูลฐาน เมล็ดเพกาเป็นหนึ่งในสมุนไพรที่กำหนดเพื่อใช้บรรเทาอาการไอ ขับเสมหะ โดยนำเมล็ดแก่ ประมาณครึ่งกำมือถึงหนึ่งกำมือ (1.5-3.0 กรัม) ใส่ในหม้อ เติมน้ำ 300 มิลลิลิตร ต้มไฟอ่อน ๆ พอเดือดประมาณ 1 ชั่วโมง ดื่มครั้งละ 1 แก้ว วันละ 3 ครั้ง จนอาการไอดีขึ้น ซึ่งเมล็ดเพกาในภาษาแต้จิ๋วเรียกว่า "โชยเตียจั้ว" หรือ "บักหู่เตี้ยบ" (อักษรจีน: 木蝴蝶; "กระดาษบางนับพัน", "ผีเสื้อไม้") ใช้เป็นส่วนผสมในจับเลี้ยง โดยใช้เมล็ดที่แห้งแล้วจะมีความบางเหมือนกระดาษสีขาวเหมือนปีกผีเสื้อ
ทีกษาภูมิ
ทีกษาภูมิเป็นสถานที่จาริกแสวงบุญที่สำคัญแห่งหนึ่งในพระพุทธศาสนาตั้งอยู่ที่ นาคปุระ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย
"ทีกษา" มีความหมายว่าการยอมรับในศาสนา ส่วนคำว่า"ภูมิ"แปลว่าแผ่นดิน ดังนั้นทีกษาภูมิจึงมีความหมายว่า"ดินแดนของผู้ที่ยอมรับพระพุทธศาสนา"
วิหารและต้นพระศรีมหาโพธิ์.
ด้านหน้าทางขวาของเจดีย์เป็นที่ตั้งของวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ และเป็นที่พักของพระภิกษุ นอกจากนี้ยังมีต้นพระศรีมหาโพธิ์ ซึ่งท่านAnand Kausalyayanนำหน่อมาจากเมืองAnuradhapura ประเทศศรีลังกา
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ หรือบางครั้งก็เรียกสั้นๆ ว่า ฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ หรือ เรอแนซ็องส์ใหม่  คือลักษณะสถาปัตยกรรมที่รวมลักษณะต่างๆ ของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ไม่เชิงกรีก (ดูบทความ สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีก) หรือ กอธิค (ดูบทความ สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค) แต่เป็นสถาปัตยกรรมที่ได้รับแรงบันดาลใจจากสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิกอิตาลีต่างๆ ตามความหมายอย่างกว้างๆ ของสถาปนิกและนักวิพากษ์ “สถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์” ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 มิได้ใช้แต่เพียงสถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์ที่เริ่มขึ้นในฟลอเรนซ์และตอนกลางของอิตาลีของต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่เป็นเครื่องมือในการแสดงออกของลัทธิมนุษยนิยม แต่ยังรวมไปถึงลักษณะสถาปัตยกรรมที่มารู้จักกันว่าแมนเนอริสม์ และ บาโรก นอกจากนั้นลักษณะของตนเองก็ยังปฏิบัติกันอย่างแพร่หลายในคริสต์ศตวรรษที่ 19: “เรอแนซ็องส์ใหม่” ตามความหมายของผู้ร่วมสมัยจึงหมายถึงสิ่งก่อสร้างที่เป็น “แบบอิตาลี” (Italianate) หรือสิ่งก่อสร้างที่มีลักษณะบาโรกฝรั่งเศสเข้าไปผสม (สถาปัตยกรรมจักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง)
ลักษณะอันเป็นที่ต่างกันของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ในบริเวณต่างๆ ของยุโรป โดยเฉพาะในฝรั่งเศสและอิตาลีเป็นการเพิ่มอุปสรรคในการบ่งลักษณะของสถาปัตยกรรมที่เรียกว่าสถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ยิ่งขึ้นไปอีก ที่จะเห็นได้จากคฤหาสน์วอลลาทันฮอลล์ในอังกฤษ วังพิตติในอิตาลี, พระราชวังชองบอร์ดในฝรั่งเศส และ วังฟาเซต์ในรัสเซีย — ซี่งต่างก็จัดอยู่ในกลุ่ม “สถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์” — ที่ต่างก็มีลักษณะภายนอกที่แตกต่างกันออกไปแม้ว่าจะจัดว่าเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่อยู่ในกลุ่มเดียวกันก็ตาม
ที่มาของสถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์โดยทั่วไปแล้วก็กล่าวกันว่าริเริ่มขึ้นโดยฟีลิปโป บรูเนลเลสกี (ค.ศ. 1377 - ค.ศ. 1446) บรูเนลเลสกีและสถาปนิกร่วมสมัยต้องการที่สร้างผลงานทางสถาปัตยกรรมที่มีระบบที่เป็นผลให้เกิดลักษณะสถาปัตยกรรมที่เน้นลักษณะความเป็นสมมาตรและความได้สัดส่วน ขบวนการนี้พัฒนาขึ้นมาจากการสังเกตธรรมชาติโดยเฉพาะจากการสังเกตลักษณะกายวิภาคของมนุษย์
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์พัฒนาขึ้นมาจากไม่แต่จากลักษณะรูปทรงของการก่อสร้างสถาปัตยกรรมแบบอิตาลีเดิม แต่ยังรวมทั้งรูปทรงของสถาปัตยกรรมเรอแนซ็องส์ที่มาพัฒนาขึ้นในฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ด้วย ระหว่างปีแรกๆ ของคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมื่อฝรั่งเศสไปทำสงครามอยู่ทางตอนเหนือของอิตาลีก็ได้นำไม่แต่สมบัติศิลปะเรอแนซ็องส์เป็นของที่ยึดได้ติดตัวกลับมายังฝรั่งเศสเท่านั้นแต่ยังได้นำลักษณะรูปแบบทางด้านความคิดกลับมาด้วย ในบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์ก็ได้มีการก่อสร้างวังและคฤหาสน์กันขึ้นอย่างมากมายโดยสร้างเป็นแบบกอธิคฝรั่งเศสแต่ตกแต่งด้วยรายละเอียดเช่นจั่ว, ซุ้มโค้ง, เสาตื้นเป็นแบบเรอแนซ็องส์อิตาลี
ในอังกฤษเรอแนซ็องส์มักจะออกมาในรูปของจตุรัสใหญ่, ที่อยู่อาศัยทรงสูงเช่นคฤหาสน์ลองลีต สิ่งก่อสร้างดังว่ามักจะมีหอสูงสองข้างที่เป็นนัยยะถึงหอสำหรับป้อมที่ใช้ในการป้องกันข้าศึกในยุคกลาง ที่เห็นได้ชัดในการก่อสร้างคฤหาสน์แฮทฟิลด์ที่สร้างระหว่าง ค.ศ. 1607 ถึง ค.ศ. 1611 ที่ประกอบด้วยลูกเล่นระหว่างหอยุคกลางกับโดมใหญ่แบบอิตาลี การก่อสร้างลักษณะนี้ทำให้สิ่งก่อสร้างสมัยต้นยุคฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ของอังกฤษมีบรรยากาศของ “ปราสาท” ที่แตกต่างไปจากสิ่งก่อสร้างในสมัยเดียวกันในยุโรป ซึ่งเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่เพิ่มความสับสนกับลักษณะฟื้นฟูกอธิค
เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ลักษณะเรอแนซ็องส์ก็กลายเป็นสถาปัตยกรรมสมัยนิยม ลักษณะรูปทรงที่วิวัฒนการขึ้นมาก็ไม่แต่จะเป็นรูปลักษณ์ของทรงดั้งเดิมตามแต่สถานที่ที่ก่อสร้าง แต่ยังเป็นลักษณะผสานกับลักษณะต่างๆ ก่อนหน้านั้นตามแต่ทัศนคติหรือความคิดของสถาปนิกหรือผู้ว่าจ้างในชั่วขณะที่ออกแบบ แทนที่จะเป็นไปตามที่ตั้งและวัฒนธรรม ถ้าปัจจัยดังว่ายังไม่ทำให้เป็นที่สับสนพอ สถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ใหม่ก็ยังมักจะยืมองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมจากสมัยแมนเนอริสม์เข้ามาอีก และในหลายกรณีก็อาจจะนำเอาลักษณะบาโรกเข้ามาผสมผเสด้วย แมนเนอริสม์และบาโรกเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่มีลักษณะตรงกันข้ามกัน แมนเนอริสม์แท้ก็เช่นพาลัซโซเตในอิตาลี และบาโรกแท้ก็ได้แก่วังเวิร์ทซบวร์กในเยอรมนี
ฉะนั้นเรอแนซ็องส์อิตาลี, ฝรั่งเศส และเฟล็มมิชผสมกับลักษณะสถาปัตยกรรมของสมัยต่อมาทำให้เป็นการยากที่จะระบุลักษณะตระกูลสถาปัตยกรรมของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะในการแยกระหว่างสถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์กับสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิคของฝรั่งเศสเพราะลักษณะสถาปัตยกรรมทั้งสองลักษณะต่างก็เป็นที่นิยมกันอย่างกว้างขวางในคริสต์ศตวรรษที่ 19
Renaissance Revival architecture
ฟื้นฟูเรอเนซองส์
เสภา
Neo-renaissance
เรอเนซองส์ใหม่
Neorenaissance
Renaissance Revival
เรอเนซองส์อิตาลี
นิติสัมพันธ์
นิติสัมพันธ์  คือ สัญญาหรือข้อตกลงต่างๆที่มีผลในทางกฎหมาย เช่น ความเกี่ยวพันระหว่างทนายความกับลูกความ หรือระหว่างคู่สัญญา เป็นต้น
วังฟาร์เนเซ (โรม)
วังฟาร์เนเซ หรือ พาลัซโซฟาร์เนเซ  เป็นวังที่ตั้งอยู่ในกรุงโรมในประเทศอิตาลีที่สร้างในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสถานทูตฝรั่งเศสประจำประเทศอิตาลี
สถาปนิกอังกฤษบานิสเตอร์ เฟล็ทเชอร์กล่าวว่า “ฟาร์เนเซเป็นวังอิตาลีที่มีลักษณะสง่างามที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 16” ที่ออกแบบโดยอันโตนิโอ ดา ซานกาลโลผู้เยาว์ (ค.ศ. 1484-ค.ศ. 1546) ผู้เป็นผู้ช่วยคนหนึ่งของโดนาโต ดันเจโล บรามันเตในการออกแบบมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ การก่อสร้างวังฟาร์เนเซเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1515 หลังจากการเตรียมตัวอยู่สองปี เป็นงานที่จ้างโดยอเลสซานโดร ฟาร์เนเซผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1493 เมื่อมีอายุได้ 25 ปี ผู้ใช้ชีวิตราวกับเจ้า การก่อสร้างต้องมาหยุดชะงักลงระหว่างการตีกรุงโรมในปี ค.ศ. 1527
เมื่อคาร์ดินัลอเลสซานโดร ฟาร์เนเซได้รับเลือกให้เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ในปี ค.ศ. 1534 ขนาดของวังก็ได้รับการขยายให้ใหญ่โตขึ้นเป็นอันมาก พระองค์ทรงจ้างไมเคิล แอนเจโลให้ออกแบบชั้นที่สามใหม่โดยมีการตกแต่งด้วยบัวที่ลึกและออกแบบลานใหม่ไปด้วยในขณะเดียวกัน การก่อสร้างหลังปี ค.ศ. 1534 ไม่แต่จะสะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงทางฐานะของอเลสซานโดรเท่านั้นแต่เป็นการใช้สถาปัตยกรรมในการแสดงถึงอำนาจของตระกูลฟาร์เนเซไปด้วยในขณะเดียวกัน เช่นเดียวกับคฤหาสน์ฟาร์เนเซที่คาปราโรลา วังขนาดยักษ์และด้านหน้าเป็นสิ่งก่อสร้างที่เด่นอยู่หน้าจตุรัสฟาร์เนเซ
Palazzo Farnese, Rome
พาลัซโซฟาร์เนเซ, โรม
Palazzo Farnese
พาลัซโซฟาร์เนเซ
วังฟาร์เนเซ
Farnese Palace
คาออส;เฮด
เคออส;เฮด  เป็นวิดีโอเกมแนววิชวลโนเวลและต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นการ์ตูนญี่ปุ่น
นิชิโจ ทาคุมิเด็กหนุ่มโอตาคุที่วันๆคลุกอยู่กับฟิกเกอร์สาวสวยและเกมส์ไปวันๆ กระทั่งเกิดเหตุประหลาดขึ้นเมื่อชิบุย่าที่เข้าอาศัยอยู่นั่นเกิดคดีประหลาดขึ้นต่อเนื่องหลายคดี จนถูกเรีกว่าnew generation ซึ่งสื่อต่างๆก็โหมกระหน่ำข่าวเป็นการใหญ่ วันหนึ่งมีลิงก์ของ โชกุนเพื่อนคุยทางโลกไซเบอร์ของเขาส่งรูปเหตุฆาตกรรมที่กำลังจะเกิดขึ้น เป็นรูปชายถูกหมุดขนาดใหญ่ตอกไปทั่วร่าง ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาชีวิตของเขาก็ต้องไปพัวพันกับเรื่องเหนือธรรมชาติที่ยากจะคาด เดาเช่น ดีซอร์ด และพลังที่จะเปลี่ยนแปลงภาพลวงตาให้กลายเป็นความจริง
สาขาวิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
ฮาร์ตแคชพรีเคียว!
ฮาร์ตแคชพรีเคียว! (HeartCatch Precure!) เป็น อนิเมะ ในซีรีส์ของ พริตตี้เคียว ลำดับที่ 7 ผลิตโดย Toei Animation
ฮานาซากิ สึโบมิ นักเรียนชั้น ม.2 ที่ชอบดอกไม้และพืชพันธุ์ต่างๆ มาก ในวันหนึ่งเธอได้เห็นความฝันอันแสนประหลาดต้นไม้ใหญ่ที่ผลิดอกไม้อันงดงาม แต่จู่ๆ ดอกไม้ทั้งหมดได้ร่วงลงมาแล้วมีภูติบินออกมาจากที่นั่น หลายวันต่อมา เบื้องหน้าของสึโบมิที่ย้ายเข้ามาที่โรงเรียนเมียวโด เธอมองเห็นภูติที่พบในความฝันปรากฏตัวขึ้น ภูติตนนั้นได้พูดขอร้องกับสึโบมิว่า "จงเป็นนักรบในตำนานพริตตี้เคียว เพื่อปกป้องต้นไม้ใหญ่แห่งจิตใจด้วย จงทำให้ดอกไม้แห่งจิตใจของทุกคนผลิบานให้ได้" แต่สึโบมิปฏิเสธไปเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้แต่แล้วก็มีศัตรูปรากฏตัวขึ้นช่วงชิง "ดอกไม้แห่งจิตใจ" ของเพื่อนร่วมชั้นคนใหม่ คุรุมิ เอริกะ เพื่อปกป้องดอกไม้แห่งจิตใจของเอริกะ เธอจึงต้องเป็นพริตตี้เคียวเพื่อต่อสู้เท่านั้น
เคียวบลอสซัม (Cure Blossom) / ซูเปอร์เคียวบลอสซัม (Super Cure Blossom) / เรนโบว์เคียวบลอสซัม (Rainbow Cure Blossom) / ฮานาซากิ สึโบมิ (Hanasaki Tsubomi)
"บุปผาที่เบ่งบานบนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ เคียวบลอสซัม!"
สีประจำตัว : "สีชมพู"
"Precure Pink Forte Wave!"
"Precure Floral Power Fortissimo!"
"Precure Shining Fortissimo!"
"Blossom Butt Punch!"
"Blossom Shower!"
"Blossom Flower Storm!"
"Precure Double Shoot!"
"Precure Big Explosion!"
"Blossom Impact!"
"Blossom Double Impact!"
"Blossom Screw Punch!"
"Blossom Complete Punch!"
"Blossom Shoot!"