pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คำร้อง/ทำนอง อ.ศิลาแลง อาจสาลี เรียบเรียงโดย อ.ศิลาแลง อาจสาลี จากค่าย แกรมมมี่โกลด์
คำร้อง/ทำนอง ต้า สราวุฒิ เรียบเรียงโดย อัครรินทร์ เกตุมณี
คำร้อง/ทำนอง ยุทธนา ศรีอาจ-เกรียงไกร ธรณี เรียบเรียงโดย พีระศักดิ์ ทัศนะวรานนท์
คำร้อง/ทำนอง ครูสลา คุณวุฒิ เรียบเรียง ธีระพงษ์ ศักดิ์แก้ว
เพลงลูกทุ่งยอดนิยม.
คำร้อง/ทำนอง อ.วสุ ห้าวหาญ เรียบเรียงโดย อ.ศิลาแลง อาจสาลี จากค่าย แกรมมี่โกลด์
คำร้อง/ทำนอง สัญญาลักษณ์ ดอนศรี เรียบเรียงโดย สรพงษ์ เตนากุล จากค่าย ท็อปไลท์ฯ
คำร้อง/ทำนอง บุญล้อม คู่กะสังข์ เรียบเรียงโดย สรพงษ์ เตนากุล จากค่าย ท็อปไลท์
นักร้องลูกทุ่งชายยอดเยี่ยม.
เนื้อร้อง/ทำนอง เชิงศร นครเจริญ เรียบเรียงโดย อัครวัฒน์ โชติอมรพันธุ์ จากค่าย อาร์สยาม
คำร้อง/ทำนองเชิงศร นครเจิรญ, เรียบเรียงโดย อัครวัฒน์ โชติอมรพันธิ์ จากค่าย อาร์สยาม
คำร้อง/ทำนอง ชวรรณวิทย์ ยิ่งยศเสนีย์ เรียบเรียงโดย อัครรินทร์ เกตุมณี จากค่าย อาร์สยาม
คำร้อง/ทำนอง วิชัย มีศรี เรียบเรียงโดย กิตติศักดิ์ สายน้ำทิพย์ จากค่าย โฟร์เอส (ไทยแลนด์)
นักร้องลูกทุ่งหญิงยอดเยี่ยม.
คำร้อง/ทำนอง ช.รวมใจ เรียบเรียงโดย หลานคนธรรพ์ จากค่าย ชัวร์ออดิโอ
คำร้อง/ทำนองโดย อ.ศิลาแลง อาจสาลี เรียบเรียงโดย อ.ศิลาแลง อาจสาลี จากค่าย แกรมมี่โกลด์
คำร้อง/ทำนอง ลักษณา อิสสระยางกูร เรียบเรียงโดย ทีเอ็น อ่อนวรรณะ จากค่าย รถไฟดนตรี
คำร้อง/ทำนอง สุรชัย พรพิมานแมน-ชรินนร์ วรากุลนุเคราะห์ เรียบเรียงโดย สงกรานต์ พิมานธานี จากค่ายภุมรินทร์ เรคคอร์ด
คำร้อง/ทำนอง เชิงศร นครเจริญ เรียบเรียงโดย อัครวัฒน์ โชติอมรพันธุ์
คำร้อง/ทำนอง ปาน ประกาศิต-กรวลี สีขาว เรียบเรียงโดย ญา วงกล้วย
คำร้อง/ทำนอง ณัฐภพ พรหมสุนทรสกุล เรียบเรียงโดย กีตาร์ไทย
คำร้อง/ทำนอง อ.ศิลาแลง อาจสาลี เรียบเรียงโดย อ.ศิลาแลง อาจสาลี
ตำบลโป่งน้ำร้อน (อำเภอคลองลาน)
โป่งน้ำร้อน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอคลองลาน จังหวัดกำแพงเพชร มีพื้นที่ทั้งหมด 296 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 185,000 ไร่ ทั้งพื้นที่ของตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโป่งน้ำร้อน
ระหว่างปี พ.ศ. 2420 - พ.ศ. 2430 เมื่อประมาณ 120 ปีเศษ ได้ปรากฏหลักฐานว่าสองฝั่งของลำคลองสวนหมาก ซึ่งไหลผ่านหมู่บ้านโป่งน้ำร้อนในปัจจุบัน ตั้งแต่เหนือหมู่บ้านโป่งน้ำร้อนขึ้นไปจนสุดเขตของป่าไม้สัก ได้มีการทำไม้สักออกไปก่อนหน้านี้แล้ว โดยมีหลักฐานตอไม้สักที่ถูกโค่นลง เหลือปรากฏให้เห็นการทำไม้สักในบริเวณนี้ นอกจาก “พะโป้” แล้วไม่ปรากฏว่าใครเข้ามาทำไม้เลย ซึ่ง “พะโป้” เป็นคนเชื้อชาติกะเหรี่ยง แต่มาได้ภรรยาเป็นคนไทย มีบุตรธิดา ซึ่งล่วงลับไปแล้วล้วนมีอายุเกิน 100 ปี ทั้งสิ้น
ขณะที่กล่าวถึงนี้โป่งน้ำร้อน ยังไม่มีผู้คนมาตั้งรกรากอยู่เลย คนรุ่นแรกเป็นคนงานตัดไม้สักให้ “พะโป้” เมื่อหมดการทำไม้แล้วเห็นเป็นพื้นที่พอจะมาตั้งครอบครัวทำมาหากินได้ ก็ทยอยกันมาจับจองทำไร่ หาของป่าออกไปจำหน่ายยังตำบลคลองสวนหมาก (คือนครชุมในปัจจุบัน)
ที่มาของชื่อบ้านโป่งน้ำร้อน เกิดจากธรรมชาติ คือเหนือหมู่บ้านขึ้นไปประมาณ 1,200 ม. มีโป่งขนาดใหญ่ (โป่ง คือ ดินเค็มที่มีสัตว์นานาชนิดลงมากินดินโป่ง) ซึ่งบริเวณนี้เป็นที่ล่าสัตว์ป่าของพรานสมัยก่อน มีน้ำไหลซึมออกมานน้ำที่ไหลออกมาแรกๆ ก็ร้อนจัดสามารถต้มไข่สุกได้ ต่อมาก็ค่อย ๆ เย็นลง แต่น้ำยังอุ่นอยู่ ขณะเดินผ่าน ปัจจุบันยังได้กลิ่นกำมะถัน (สุพรรณถัน) ในฤดูหนาวจะมีหมอกควันลอยขึ้นให้เห็น ชาวชุมชนที่มาตั้งบ้านเรือนจึงเรียกว่า “บ้านโป่งน้ำร้อน”
ช่วงระยะเวลาที่กล่าวมานี้ โป่งน้ำร้อนยังไม่มีผู้คนมาตั้งรกรากทำมาหากินด้วยเหตุผล 2 ประการ คือ
1. จำนวนพลเมืองยังมีน้อย ที่ทำมาหากินบริเวณใกล้เคียงยังมีมากไม่ถึงกับแย่งกันครอบครอง
2. สองฝั่งลำครองสวนหมากลึกเข้ามาทางต้นคลอง เป็นที่เล่าลือกันว่า เป็นดงไข้มาเลเรียใครผ่านไปมา ถ้าเจ็บป่วยมักจะไม่รอด ผู้คนจึงกลัวกันมากไม่กล้าผ่าน (เป็นเหตุสำคัญที่สุด)
ผู้คนกลุ่มแรกที่เข้ามา สันนิษฐานว่าเป็นคนงานลูกจ้างตัดฟันไม้ของพะโป้ซึ่งจะมีกะเหรี่ยงติดตามมากับพะโป้แล้วยังมีคนงานมาจากเวียงจันทน์ ล้านช้าง และชาวอีสาน เมื่อหมดระยะเวลาทำไม้หรือไม่ได้เป็นคนงานแล้ว ก็คิดจับจองที่ทำกินซึ่งอุดมสมบูรณ์กว่าทางภาคอีสานของไทยมาก
บ้านโป่งน้ำร้อนอยู่ในเขตการปกครองของตำบลนาบ่อคำ อำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร ระยะแรกมีคนมาอยู่ไม่มากนัก เมื่อหมดสัมปทานทำไม้ของพะโป้ในราว พ.ศ. 2470 บริษัทป่าไม้ล่ำซำ ซึ่งเป็นของคนเชื้อชาติจีน ได้สัมปทานมาทำไม้สัก ได้มาตั้งที่พักคนงานและพักเสบียงอาหาร ซึ่งเป็นที่ตั้งวัดโป่งน้ำร้อนใต้ในปัจจุบันนี้ ขณะนั้นมีคนมาตั้งบ้านเรือนอยู่ไม่เกิน 10 หลังคาเรือน บริเวณที่ตั้งพักคนงาน ยังเป็นที่ปล่อยให้ช้างหากินตามธรรมชาติ
ผู้ที่มาตั้งฐานชุดแรก สันนิษฐานว่าจะเป็นคนงานภาคอีสานและลาวเวียงจันทน์ ซึ่งเป็นคนงานของพะโป้ เมื่อหมดงานหรือหมดสัญญา เห็นว่าบริเวณนี้พอที่จะทำไร่ทำนาได้และเห็นว่าทั้งสองฝั่งของคลองสวนหมากเป็นป่าสมบูรณ์ พอจะล่าสัตว์และหาของป่าขายได้ จึงพากันมาตั้งหลักฐาน พอดีมีบริษัทล่ำซำมาบุกเบิกทำป่าไม้สักขึ้นอีก จึงพากันมาเป็นลูกจ้างคนงานของบริษัท ผู้คนก็มากขึ้น ชาวบ้านทางนครชุมก็มาทำการค้าขาย ตั้งบ้านเรือนจนเป็นชุมชนใหญ่พอสมควร การปกครองจึงตั้งเป็นหมู่ที่ 5 ของตำบลนาบ่อคำ อำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร ผู้ใหญ่คนแรกชื่อ นายสา เพ็งศรี เป็นชาวเวียงจันทน์
เมื่อชุมชนแห่งนี้มีผู้คนมากขึ้น ที่ทิ้งไม่ได้คือ ศาสนกิจ ชาวบ้านจึงช่วยกันจัดหาสถานที่ทำเป็นที่พักสงฆ์ เพื่อบำเพ็ญกุศลกันเป็นครั้งคราว เช่นวันสงกรานต์ และนิมนต์พระมาเทศน์เรื่อง พระเวสสันดรชาดก ในวันเพ็ญเดือน 12 ชาวบ้านจึงช่วยกันสร้างที่พัก มีกุฏิสงฆ์ 1 หลัง 2 ห้อง และมีศาลาตองตึง (ตองพวง) 1 หลัง บนที่ดินของนายอู๊ด นางตุ๊ บุจันทร์ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ที่ตั้งประปา หมู่ที่ 1 ปัจจุบัน
เมื่อมีความเจริญมากขึ้น ทางราชการได้ยกฐานะ หมู่บ้านโป่งน้ำร้อนขึ้นเป็นตำบลโป่งน้ำร้อน ขึ้นกับอำเภอเมือง ต่อมาในปี 2521 ตำบลโป่งน้ำร้อนได้มาขึ้นกับเขตการปกครองของ กิ่งอำเภอคลองลาน ในปี 2522 กิ่งอำเภอคลองลานจึงได้ยกฐานะเป็นอำเภอคลองลาน ตำบลโป่งน้ำร้อน มีกำนันตำบลคนแรกคือ นายคง เพ็งศรี
ด้านการศึกษา เมื่อมีผู้คนมาอยู่มากขึ้น มีชาวนครชุมไปมาค้าขายและมาตั้งบ้านเรือน ต่อมามีชาวนครชุมคนหนึ่ง ชื่อนายทำ อุทาหรณ์ ได้พาครอบครัวมาอยู่และใช้บ้านเปิดเป็นที่สอนเด็กโดยรับจ้างสอนคนละ 1 สลึงต่อเดือน อยู่ได้ระยะหนึ่งก็อพยพกลับนครชุม การรับจ้างสอนเด็กก็เป็นอันยุติลง ต่อมาได้มี นายตื้อ ใจดี ชาวอุ้มผาง มาอยู่โป่งน้ำร้อน ทำการรับจ้างสอนอีก ประมาณปี พ.ศ. 2476 นายชง มิสิกะพงษ์ ศึกษาธิการอำเภอเมืองกำแพงเพชร ได้มาตรวจ
สภาพประชากรที่โป่งน้ำร้อน ได้พบเห็นนายตื้อ ใจดี รับจ้างสอนเด็กจึงทาบทามให้เป็นครู เมื่อสำรวจจำนวนเด็กได้พอสมควรแล้ว จึงมอบหมายให้ นายตื้อ ใจดี เป็นครูคนแรก โดยใช้ศาลากลางบ้านเป็นสถานที่ศึกษา (ศาลากลางบ้านปัจจุบันอยู่บริเวณใกล้ ๆ ที่ตั้งประปาหมู่ที่ 1 ซึ่งเป็นที่ของนายอู๊ด กับนางตุ๊ และได้ยกให้วัด)
เมื่อบริษัทล่ำซำมาทำไม้สัก ได้มีเอกชนเข้าไปทำไม้กระยาเลย เช่น ไม้ตะแบก กะพง กระท้อน ทางฝั่งขวาของคลองสวนหมาก (ปัจจุบันคือบ้านเพชรนิยม – บ้านสุขสำราญ) ก็ไปรับจ้างชาวบ้านตากนำเกวียนมาชักลากไม้ พวกนี้ก็พาครอบครัวมาจับจองที่ทำกิน (กลุ่มผู้ใหญ่ตัน ม่านมูล จากบ้านฉลอมท้องฟ้า จังหวัดตาก) พร้อมกับกลุ่มพ่อหนานเทพ มูลทรัพย์ ได้พาครอบครัวมาจากจังหวัดลำปาง มาฝึกสอนลูกช้างให้บริษัทล่ำซำ คนจากจังหวัดตาก แพร่ ลำปาง ลำพูน ก็อพยพลงมาอยู่หลายครอบครัว ชาวนครชุมเคยมีอาชีพตักน้ำมันยาง ทำไต้ หาหวายโป่ง ก็พาญาติพี่น้อง เพื่อนฝูงมาทำอาชีพที่ถนัด ตั้งแต่บ้านหนองปิ้งไก่ ท่าเสากระโดง ท่ากะบาก จนถึงบ้านโป่งน้ำร้อน
การศึกษาเริ่มตั้งแต่ นายตื้อ ใจดี ได้รับการแต่งตั้งเป็นครูใหญ่ ใช้ศาลากลางบ้านเป็นโรงเรียน มีครูใหญ่หมุนเวียนมาหลายคน จนศาลาที่ใช้ทำการสอนเริ่มผุพัง ชำรุดทรุดโทรม ประมาณ ปี พ.ศ. 2492 นายแก้ว มูลทรัพย์ กำนันตำบลโป่งน้ำร้อน เห็นว่าที่ของบริษัทล่ำซำว่างเปล่า จึงได้ไปขอใช้สถานที่ เมื่อได้รับอนุญาตแล้วก็ปรึกษาชาวบ้าน ช่วยกันย้ายโรงเรียนไปอยู่ที่บริเวณวัดโป่งน้ำร้อนใต้
ต่อมานายจำนง เทพหัสดิน เป็นนายอำเภอเมือง มาตรวจราชการที่โรงเรียนซึ่งย้าย มาอยู่อาคารชั่วคราวได้ 2 – 3 ปี จึงแนะนำให้นายละมูล ญาติกา ซึ่งเป็นครูใหญ่ ของบประมาณมาก่อสร้างอาคารถาวรในวัดเป็นครั้งแรก อาคารยังไม่ทันแล้วเสร็จ นายละมูล ญาติกา ก็ได้เสียชีวิตลงในปี พ.ศ. 2503 ต่อมานายหยู ย่อมไธสงค์ เป็นครูใหญ่เห็นว่าสถานที่คับแคบ ได้ปรึกษากับนายหน่อแก้ว แม่นยำ กำนันตำบลโป่งน้ำร้อน จึงได้หาสถานที่แห่งใหม่ ซึ่งตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างหมู่ที่ 1 และหมู่ที่ 2 เพื่อความสะดวกในการเดินทางมาโรงเรียนของนักเรียนทั้ง 2 หมู่บ้าน และได้เปิดทำการสอนในปี พ.ศ. 2510 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน
ทำเนียบรายนามผู้ดำรงตำแหน่งกำนันตำบลโป่งน้ำร้อน
ตำบลโป่งน้ำร้อนแบ่งเขตการปกครองเป็น 10 หมู่บ้าน ดังนี้
ฮวาง จินยี
เซเลน่า โกเมซ
อาณาจักรซิลลา
บรูก ชิลส์
ความดันโลหิตต่ำ
ความดันโลหิตต่ำ  ในทางสรีรวิทยาและแพทยศาสตร์ คือ ภาวะที่มีความดันเลือดต่ำโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลอดเลือดแดงของระบบไหลเวียนโลหิต ความดันเลือด คือ แรงที่เลือดผลักผนังหลอดเลือดแดงเมื่อหัวใจสูบฉีดเลือด มักถือว่าความดันโลหิตต่ำ หมายถึง มีความดันช่วงหัวใจบีบต่ำกว่า 90 มิลลิเมตรปรอท หรือความดันช่วงหัวใจคลายต่ำกว่า 60 มิลลิเมตรปรอท อย่างไรก็ดี ในทางปฏิบัติ การพิจารณาว่าความดันเลือดต่ำหรือไม่นั้นดูจากอาการแสดงที่สังเกตได้เป็นหลัก
ยอดเขาข่ากาโบราซี
นกเงือกดิน
นกเงือกดิน  เป็นนกเงือกในวงศ์ Bucorvidae และมีสกุลเดียวคือ "Bucorvus" เป็นนกเงือกที่ใช้ชีวิตบนพื้นดินเป็นหลัก พบในทวีปแอฟริกา ในภูมิภาคแอฟริกาใต้สะฮารา ตั้งแต่ภาคตะวันออกของเซเนกัล ถึงเอธิโอเปีย และตอนใต้และตอนตะวันออกของทวีปแอฟริกา
เป็นนกเงือกที่มีขนาดใหญ่ ตัวขนาดเท่าไก่งวง มีนิ้วตีนสั้นทู่จึงไม่เหมาะแก่การใช้ชีวิตหรือหากินบนต้นไม้ หากินและใช้ชีวิตบนพื้นดินเป็นหลัก มีจะงอยปากใหญ่ ขาค่อนข้างยาวกว่านกเงือกจำพวกอื่น รวมถึงมีอายุขัยโดยเฉลี่ยสูงกว่านกชนิดอื่นด้วย ลำตัวสีดำ มีถุงใต้คอสีแดงหรือสีฟ้าเป็นจุดเด่น
กินเนื้อสัตว์เป็นอาหารหลัก เช่น แมลง, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ แม้กระทั่งนกขนาดเล็ก รวมถึงบางครั้งอาจจับกระต่ายหรือเต่าบกขนาดเล็กเป็นอาหารได้ด้วย กินพืชเช่น เมล็ดพืชต่าง ๆ บ้างเป็นครั้งคราว
สกุลนกเงือกดิน ("Bucorvus") ได้รับการขึ้นทะเบียนแต่เดิมเป็นสกุลย่อย โดยเรอเน เลซง (René Lesson) นักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศสในปี 1830 โดยมีนกเงือกดินเหนือ ("Bucorvus abyssinicus") เป็นชนิดต้นแบบ ชื่อสามัญ (ชื่อสกุล "Bucorvus") ของนกเงือกดิน ดัดแปลงมาจากชื่อสกุล "Buceros" ที่กาโรลุส ลินเนียส นำมาใช้ในปี 1758 สำหรับสกุลนกเงือกเอเชียขนาดใหญ่ รวมกับ "corvus" ซึ่งเป็นคำภาษาละตินหมายถึง "นกกา"
การศึกษาสายวิวัฒนาการระดับโมเลกุลที่ตีพิมพ์ในปี 2013 พบว่าสกุล "Bucorvus" เป็นญาติของนกเงือกที่เหลือในอีกวงศ์หนึ่งคือ Bucerotidae
สกุลนกเงือกดิน ("Bucorvus") แบ่งออกเป็น 2 ชนิด
และที่สูญพันธุ์ไปแล้ว คือ "Bucorvus brailloni" พบเป็นฟอสซิลที่โมรอกโก ในยุคไมโอซีนตอนกลาง นับเป็นนกเงือกดินที่พบกระจายพันธุ์อยู่ทางตอนเหนือของทวีปมากที่สุด
Bucorvinae
Bucorvus
นกเงือกพื้นดิน
Ground hornbill
Bucorvidae
รถไฟฟ้าเขตเมืองซานฮวน
รถไฟใต้ดินโทรอนโต
สกุลกระต่า่ยป่าลายเสือ
Striped rabbit
รายชื่อผลงานเพลงของวงโฟร์มินิต
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผลงานเพลงของ โฟร์มินิต (4minute) วงดนตรีหญิงล้วนสัญชาติเกาหลีใต้
รถไฟใต้ดินไทน์แอนด์แวร์
รถไฟใต้ดินไทน์แอนด์แวร์  หรือ "เมโทร" เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในอังกฤษตะวันออกเฉียงเหนือ ให้บริการในเขตไทน์แอนด์แวร์ เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1980 มีผู้โดยสาร 40 ล้านคนต่อวัน ระยะทาง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ใหญ่เป็นอันดับที่สามของอังกฤษ รองจาก รถไฟใต้ดินลอนดอน และ รถไฟใต้ดินกลาสโกว์ ดำเนินการโดย DB Regio Tyne &amp; Wear Ltd
ปัจจุบันมี 2 เส้นทาง ได้แก่ สายสีเขียว วิ่งระหว่างท่าอากาศยานนิวคาสเซิล และ South Hylton กับสายสีเหลือง วิ่งระว่างสถานี St James และ South Shields
รถไฟใต้ดินบัลปาราอีโซ
รถไฟใต้ดินบัลปาราอิโซ  หรือ เมร์บัล  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองบัลปาราอิโซ ประเทศชิลี และเชื่อมต่อไปยังเมืองบีญาเดลมาร์, กิลปวย, บียาอาเลมานา และลีมาเชที่อยู่ข้างเคียงด้วย ปัจจุบันมีหนึ่งเส้นทาง ระยะทาง จำนวน 20 สถานี ดำเนินการโดยบริษัท รถไฟใต้ดินแคว้นบัลปาราอิโซ จำกัด (มหาชน)  ซึ่งเป็นบริษัทสาขาของบริษัทการรถไฟแห่งรัฐ  ทำพิธีเปิดในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 และเปิดให้บริการในวันถัดไป ผู้โดยสาร 17.2 ล้านคนต่อปี
รถไฟใต้ดินวอร์ซอ
รถไฟใต้ดินวอร์ซอ  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงวอร์ซอ และเป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งแรกและแห่งเดียวในประเทศโปแลนด์ มีเพียงเส้นทางเดียว เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1995
Black panther
กาบา มา จี
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน
รถไฟใต้ดินวอชิงตัน, เมโทร หรือ เมโทรเรล เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าขนาดใหญ่ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เมืองหลวงของสหรัฐอเมริกา ดำเนินการโดยการขนส่งเขตนครหลวงวอชิงตัน (Washington Metropolitan Area Transit Authority, WMATA) ในปัจจุบันมีจำนวนห้าเส้นทาง 86 สถานี ระยะทาง 106.3 ไมล์ (171.1 กิโลเมตร) รถไฟใต้ดินวอชิงตัน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่มีผู้โดยสารหนาแน่นเป็นอันดับที่สองของประเทศรองจาก[[รถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก]] มีจำนวนเที่ยว 215.3 ล้านเที่ยวต่อปี (พ.ศ. 2551) ในเดือนมิถุนายน 2551 มีจำนวนผู้โดยสาร 19,729,641 เที่ยวต่อวัน
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 รถไฟใต้ดินวอชิงตันประกาศปรับปรุงชานชาลายี่สิบสถานีครอบคลุมทุกสายทางยกเว้นสายสีเงิน เส้นทางสายสีฟ้าและสีเหลืองทางทิศใต้ของ[[ท่าอากาศยานแห่งชาติวอชิงตัน โรนัลด์ เรแกน]] จะปิดให้บริการตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2562 ซึ่งจะเป็นการปิดเส้นทางที่นานที่สุดในประวัติศาสตร์ของเมโทร สถานีอื่นเพิ่มเติมจะได้รับการซ่อมแซมระหว่างปี พ.ศ. 2562 ถึง 2564 แต่สายทางที่ผ่านสถานีจะไม่ถูกปิดอย่างสมบูรณ์ โครงการมีงบประมาณค่าใช้จ่าย 300 ถึง 400 ล้านเหรียญและเป็นโครงการขนาดใหญ่ครั้งแรกของรถไฟไต้ดินวอชิงตันนับตั้งแต่เริ่มการก่อสร้าง
[[ไฟล์:Washington DC Metro Map (To Scale).svg|thumb|290px|alt=An actual map with correct distances and geographic placement illustrates how all lines intersect and have many stations in the downtown area, and extend with more widely spaced stations far out into the neighboring areas.|แผนที่เส้นทางตามภูมิศาสตร์]]
[[หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินวอชิงตัน| ]]
[[หมวดหมู่:รถไฟฟ้าใต้ดินในสหรัฐ|วอชิงตัน]]
พระเจดีย์มุเตา
รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น
รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน เปิดให้บริการในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่ 5 ในจีน ต่อจาก รถไฟใต้ดินปักกิ่ง รถไฟใต้ดินเทียนจิน เซี่ยงไฮ้เมโทร และ รถไฟใต้ดินกว่างโจว ปัจจุบันมีจำนวน 3 เส้นทาง 62 สถานี ระยะทาง ผู้โดยสาร 653,000 - 800,000 คนต่อวัน
ตระกูลไทระ
ตระกูลไทระ เป็นตระกูลซามูไรที่ยิ่งใหญ่ทรงอำนาจอิทธิพลมากที่สุดตระกูลหนึ่งในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
ตระกูลไทระสันนิษฐานว่าสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิพระองค์หนึ่งพระนามว่า จักรพรรดิคันมู ในปี พ.ศ. 1368 ซึ่งตระกูลไทระนี้มีผู้ปกครองมาอีกหลายชั่วคนจนถึงยุคของ ไทระ โนะ คิโยโมริ ซึ่งปกครองตระกูลช่วงปี 1153-1183 ในยุคของคิโยโมริ สามารถผลักดันชนชั้นซามูไรให้ขึ้นปกครองญี่ปุ่นและมีอำนาจเหนือราชสำนักและพระจักรพรรดิได้สำเร็จ
แต่หลังจากที่คิโยโมริถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 1726 เขาก็ได้ทิ้งภาระการปกครองให้กับ ไทระ โนะ มูเนโมริ บุตรชายผู้ไร้ความสามารถให้ผจญกับกองทัพของ ตระกูลมินาโมโตะ ซึ่งนำโดย มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ บุตรชายของโยชิโตโมะผู้เป็นทั้งศัตรูและเพื่อนรักของคิโยโมริ ใน ยุทธการเกนเปย์ ปรากฏว่าตระกูลไทระเป็นฝ่ายพ่ายแพ้และล่มสลายลงในปี พ.ศ. 1728 เพียง 2 ปีหลังการอสัญกรรมของคิโยโมริ
หลังจากยุทธการเก็มเปแล้ว โยริโตโมะก็ได้เป็น โชกุนคนแรกของญี่ปุ่น
รถจี๊ปนีย์
รถจี๊ปนีย์  เป็นประเภทหนึ่งของขนส่งมวลชนในประเทศฟิลิปปินส์ รถจี๊ปนีย์เป็นรถโดยสารประเภทเดียวกันกับรถแท็กซี่หรือรถสองแถว เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของฟิลิปปินส์
คำว่า "จี๊ปนีย์" เกิดจากการสมาสคำศัพท์ในภาษาอังกฤษ คือ "จี๊ป" (jeep) กับ "นีย์" (knee) ที่หมายถึง "หัวเข่า" เนื่องจากรถจี๊ปนีย์ในสมัยก่อนจะมีผู้โดยสารนั่งกันแออัด จนหัวเข่าชนหัวเข่า
รถจี๊ปนีย์ กำเนิดมาจากการที่ทหารอเมริกันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ได้ยึดเอาฟิลิปปินส์เป็นฐานที่มั่นและชัยภูมิในมหาสมุทรแปซิฟิก เมื่อสงครามยุติลงในปี ค.ศ. 1945 ก็ได้ทิ้งรถจี๊ปซึ่งเป็นพาหนะสำคัญที่ใช้ไว้เป็นจำนวนมาก จึงมีผู้นำมาดัดแปลงเป็นรถโดยสาร
รถจี๊ปนีย์ มีลักษณะคล้ายรถสองแถวในประเทศไทย แต่มีความยาวกว่า และถูกนำมาต่อเดิมด้วยสีสันลวดลายฉูดฉาดอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะประจำตัวที่ไม่เหมือนใคร รวมถึงลวดลายที่เกี่ยวข้องกับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาธอลิค อันเป็นศาสนาประจำชาติของฟิลิปปินส์ด้วย
ค่าโดยสารรถจี๊ปนีย์ในปัจจุบันในกรุงมะนิลา เริ่มต้นที่ 4 กิโลเมตรแรก 8 เปโซ และกิโลเมตรต่อไปครึ่งเปโซ การขึ้น-ลงรถจี๊ปนีย์ไม่มีป้ายที่แน่นอนตายตัวเหมือนป้ายรถโดยสารประจำทาง ผู้โดยสารต้องการจะขึ้นหรือลงตรงไหนก็ได้ ซึ่งผู้ขับต้องมีทักษะเฉพาะในการขับและจดจำค่าโดยสารของผู้โดยสารแต่ละคนเป็นอย่างดี รถจี๊ปนีย์เป็นที่นิยมโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ เหมือนกับรถตุ๊กตุ๊กในประเทศไทย
จี๊ปนีย์
พระศากยวิสุทธิวงศ์ (อนิลมาน ธมฺมสากิโย)
ลี ดงอุก
ลี มินโฮ
Lee Min-ho (actor born 1987)
คิม ฮยอนจุง
Kim Hyun-joong
คิม ซองกยู
Kim Sung-kyu
คิม ซิฮู
Kim Shi-hoo
ผลงานเพลงของมิสเอ
ต่อไปนี้รายชื่อผลงานเพลงของวง มิสเอ (miss A)วงดนตรีหญิงล้วนสัญชาติเกาหลีใต้
มาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก
นักบุญมาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก  เป็นนักพรตหญิงโรมันคาทอลิกชาวฝรั่งเศส ผู้ส่งเสริมการอุทิศต่อพระหฤทัยของพระเยซู
มาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1647 ที่ดัชชีเบอร์กันดี ราชอาณาจักรฝรั่งเศส เป็นบุตรสาวของโกลด อาลาก็อก กับนางฟีลีแบร์ต ลาแม็ง เมื่อโตขึ้นครอบครัวของเธอส่งเธอเข้าเรียนที่โรงเรียนของคณะกลาริส เธอนอนป่วยด้วยไข้รูมาติกเป็นเวลานานถึง 5 ปี จึงหายป่วยเมื่อายุได้ 15 ปี มาร์เกอริตตัดสินใจไม่แต่งงานและอุทิศตนต่อศีลศักดิ์สิทธิ์ ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1671 มาร์เกอริตตัดสินใจเข้าคณะแม่พระเสด็จเยี่ยม และได้ปฏิญาณตนเป็นนักบวชหญิงในวันที่ 6 พฤศจิกายน ปีต่อมา
วันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1673 พระเยซูได้มาประจักษ์ต่อภคินีมาร์เกอริตเป็นครั้งแรก และยังเสด็จมาต่อเนื่องนานถึงปีครึ่ง ในช่วงนี้พระเยซูตรัสกับภคินีมาร์เกอริตว่าพระองค์ได้เลือกท่านเป็นผู้เผยแพร่การอุทิศตนต่อพระหฤทัยของพระเยซู กำหนดให้รับศีลมหาสนิททุกวันศุกร์ต้นเดือนและมีการสมโภชพระหฤทัยของพระเยซูหลังเทศกาลเพนเทคอสต์ แม้อธิการิณีและบาทหลวงผู้ทำหน้าที่อภัยบาปประจำอารามจะเชื่อภคินีมาร์เกอริต แต่สมาชิกคนอื่น ๆ ในอารามยังไม่ยอมรับเรื่องนี้ การต่อต้านภายในอารามสิ้นสุดลงเมื่อภคินีมาร์เกอริตได้รับแต่งตั้งเป็นนวกาจารย์ในสมัยของอธิการิณีคนถัดมา อารามได้จัดการฉลองพระหฤทัยของพระเยซูขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1686 และสองปีต่อมามีการสร้างโบสถ์น้อยพระหฤทัยขึ้นที่เมืองปาแร-เลอ-มอนียาล
ภคินีมาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก ถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1690 สิริอายุได้ 43 ปี
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1824 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 12 ได้สถาปนาภคินีมาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก เป็นผู้น่าเคารพ ต่อมาได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1864 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 และในที่สุดจึงได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 15 ในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1920 วันฉลองนักบุญอาลาก็อกตรงกับวันมรณกรรมของท่าน คือวันที่ 17 ตุลาคม ต่อมาเลื่อนเป็นวันที่ 16 ตุลาคม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1969 เป็นต้นมา
คนพลังไฟ
คนพลังไฟ  หรือ จอห์นนี่ สตอร์ม  เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนของมาร์เวลคอมิกส์ เป็นหนึ่งในสมาชิกแฟนแทสติกโฟร์ สร้างสรรค์โดยนักเขียน สแตน ลี และจิตรกร แจ็ค ไคร์บี ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเดอะแฟนแทสติกโฟร์ ฉบับที่ 1 (พฤศจิกายน 1961)
ฮิวแมนทอร์ช ได้รับพลังหลังจากถูกถูกรังสีคอสมิกในการไปเที่ยวบินอวกาศ เขาสามารถดูดกลืนร่างทั้งร่างในเปลวเพลิงของเขาได้ ,สามารถบินได้ ,สามารถดูดกลืนไฟเป็นพิษเป็นภัยเข้าไปในร่างกายของเขาเองได้ และสามารถควบคุมไฟใด ๆ ที่ใกล้เคียงโดยแรงที่แท้จริงของจะทำได้ ,"ไฟมา!" เป็นเป็นวลีติดปากของเขาซึ่งฮิวแมนทอร์ชโดยปกติจะตะโกนเมื่อใช้งานผลเปลวไฟของเขาเต็มร่างกาย
เขาเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดในกลุ่ม เขาเป็นคนใจร้อนและไตร่ตรองให้รอบคอบมีพี่สาวชื่อ ซูซาน สตอร์ม และเป็นพี่เขยของรีด ริชาร์ดส และมีเพื่อนของเขา เบน กริมม์
ในตัวละครฮิวแมนทอร์ช ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ที่รับบทโดย คริส อีแวนส์ ในปี 2005 สี่พลังคนกายสิทธิ์ และปี 2007 และ ไมเคิล บี. จอร์แดน ในปี 2015 แฟนมาสติกโฟร์
ศรีโสภณ
ศรีโสภณ (, , ) เป็นเมืองหลักของจังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา และยังเป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 2 ของประเทศกัมพูชา เมืองศรีโสภณเดิมเรียกว่า บ้านท่าสวาย เพราะตั้งชุมชนอยู่ริมแม่น้ำสวาย ต่อมาถูกยกให้มีฐานะขึ้นเป็น เมืองศรีโสภณ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ จ.ศ. 1212 ตรงกับ พ.ศ. 2393–2394 เดิมขึ้นกับมณฑลบูรพา จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และตกอยู่ภายใต้ความปกครองของฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2450
รถไฟใต้ดินซีอาน
รถไฟใต้ดินซีอาน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครซีอาน มณฑลซานซี ประเทศจีน โดยเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2006 เปิดให้บริการใน ค.ศ. 2011 และวางแผนจะสร้างส่วนต่อขยายให้เสร็จภายใน ค.ศ. 2020 เมื่อสร้างเสร็จทั้งหมดแล้ว จะมีระยะทาง แต่ในปัจจุบันมี 2 เส้นทาง สายแรก คือ สาย 2 เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2011 สาย 1 เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2013
รถไฟใต้ดินเยคาเตรินบุร์ก
รถไฟใต้ดินเยคาเตรินบุร์ก  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองเยคาเตรินบุร์ก ประเทศรัสเซีย เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1991 มีระยะทาง จำนวน 9 สถานี
รถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะ
รถไฟใต้ดินเทศบาลโยโกฮามะ (横浜市営地下鉄) เป็นรถไฟฟ้าในเขตนครโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดย Yokohama City Transportation Bureau ปัจจุบันมีสองเส้นทาง
รถไฟฟ้าเซินเจิ้น
รถไฟฟ้าเทียนสิน
รถไฟฟ้าอู่ฮั่น
รถไฟฟ้าซีอาน
รถไฟฟ้าทบิลิซิ
รถไฟฟ้าเตหะราน
ไทเปเมโทร
โซเฟียเมโทร
ตูลูซเมโทร
ตูรินเมโทร
วอร์ซอเมโทร
เยกาเตอรินเบิร์กเมโทร
สตอกโฮล์มเมโทร
ไทน์แอนด์แวร์เมโทร
รถไฟฟ้าเกาะสแตเทน
วอชิงตันเมโทร
อาร์ทีเอ (รถไฟฟ้า)
เซาเปาลูเมโทร
เตเรซีนาเมโทร
บัลปาราอีโซเมโทร
รถไฟใต้ดินโตรอนโต
เดลีเมโทร
เอ็มทีอาร์ (รถไฟฟ้า)
รถไฟฟ้าฮานอย
รถไฟฟ้าฮานอย  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม เปิดวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564
เส้นทางที่กำลังก่อสร้างและวางแผนจะเปิดให้บริการ มีดังนี้:
รายชื่อนครในประเทศลาว
รถไฟฟ้านครโฮจิมินห์
รถไฟฟ้านครโฮจิมินห์  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่กำลังก่อสร้างในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม เปิดในปี พ.ศ. 2565
รถไฟใต้ดินโฮจิมินห์ซิตี
มาริต ลาร์เซน
มาริต เอลิซาเบท ลาร์เซน  หรือ มาริต ลาร์เซน  เป็นนักร้องแนวป๊อป, โฟล์คและ อคูสติค ชาวนอร์เวย์ เป็นหนึ่งในอดีตสมาชิกวง M2M วงดูโอที่มีเพื่อนร่วมวงอีกหนึ่งคน คือ Marion Raven ปัจจุบันเธอเป็นนักร้องในสังกัด EMI และ Sony Music นอกจากจะเป็นนักร้องแล้ว เธอยังมีความสามารถทางด้านดนตรีหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการ แต่งเพลง ร้องเพลง และสามารถเล่นดนตรีได้หลายชนิด เช่น กีตาร์, เปียโน, แมนโดลิน, ฮาร์โมนิกา เป็นต้น
หลังจากที่ M2M ได้ประกาศแยกวงอย่างเป็นทางการแล้ว มาริต ลาร์เซน ได้ออกอัลบั้มเดี่ยวไปแล้ว 5 อัลบั้ม แนวโฟล์ค-ป๊อป ซึ่งอัลบั้มทั้งห้า ถือว่าประสบความสำเร็จและได้รับการตอบรับอย่างดี จากประเทศแถบสแกนดิเนเวีย สำหรับซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จของเธอที่สุดนั้น คือ เพลง If a Song Could Get Me You ซึ่งประสบความสำเร็จทางด้านชาร์ตเพลงทั่วยุโรป
กล้องสลับลาย
กล้องสลับลาย หรือคาไลโดสโคป  คือกล้องรูปร่างทรงกระบอก ด้านในประกอบด้วยกระจกเงาหลายแผ่นหันหน้าเข้าหากัน ปลายด้านหนึ่งเจาะช่องไว้สำหรับมอง ปลายอีกด้านมีช่องแสงเข้าซึ่งบรรจุวัตถุต่างๆ เช่น ลูกปัด, กรวด, กระดาษ หรือเศษแก้วหลายสีเอาไว้
เมื่อนำกล้องส่องไปที่แหล่งกำเนิดแสง แสงจะผ่านวัตถุที่ใส่ไว้ และสะท้อนกระจกเงาด้านในกลับไปกลับมาหลายครั้ง เกิดเป็นลวดลายที่สวยงาม โดยลวดลายจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เมื่อเขย่ากล้อง
คาไลโดสโคป
กล้องคาไลโดสโคป
พระที่นั่งคูหาคฤหาสน์
พระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ ตั้งอยู่ ณ อุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด ปัจจุบันไม่เปิดให้คนเข้าชม
พระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ เป็นพระที่นั่งทรงจตุรมุข ออกแบบโดยพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าขจรจรัสวงษ์ กรมหมื่นปราบปรปักษ์ เป็นพระที่นั่งที่ตั้งอยู่ภายในถ้ำพระยานครภายในอุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอดโดยสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อเป็นที่ประทับเวลาเสด็จมาทอดพระเนตรอุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอดเป็นพระที่นั่งที่สร้างที่กรุงเทพมหานครแล้วส่งมาประกอบภายหลัง โดยมีพระยาชลยุทธโยธิน เป็นแม่กองในการก่อสร้าง โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินมายกช่อฟ้าด้วยพระองค์เอง โดยปัจจุบันพระที่นั่งองค์นี้ไม่เปิดให้เข้าชมแต่สามารถถ่ายรูปได้
พระที่นั่งคูหาคฤหาสน์ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2495
รถรางแอลเจียร์
รถรางแอลเจียร์ (In Arabic:ترامواي الجزائر العاصمة) เป็นเส้นทางรถรางในกรุงแอลเจียร์ ประเทศแอลจีเรีย เปิดให้บริการในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ระยะทาง จำนวน 28 จุดจอด ดำเนินการโดย ETUSA ปัจจุบันกำลังก่อสร้างส่วนต่อขยาย
รถรางมีผู้โดยสาร 150,000 - 185,000 คนต่อวัน จุคนได้ 6,800 คนต่อชั่วโมง และ 400 ต่อคัน ใช้รถรางรุ่น Alstom Citadis จำนวน 41 คัน
ความดันเลือดต่ำ
รัฐอารักขาปาเลสไตน์
รถรางกาซาบล็องกา
รถรางกาซาบล็องกา เป็นเส้นทางรถรางในเมืองกาซาบล็องกา ประเทศโมร็อกโก ระยะทาง 30 กิโลเมตร จำนวน 49 จุดจอด แผนผังเส้นทางเป็นรูปตัววาย (y) มีโครงการก่อสร้างในอนาคต เป็นเส้นทางรถรางแห่งที่สองในประเทศ แต่มีระยะทางมากที่สุดในประเทศ ใช้รถรุ่น Alstom 74 คัน
รถรางกงส์ต็องตีน
รถรางกงส์ต็องตีน เป็นเส้นทางรถรางในเมืองกงส์ต็องตีน ประเทศแอลจีเรีย เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ดำเนินการก่อสร้างโดยบริษัท Pizzarotti ของอิตาลี มีระยะทาง 9 กิโลเมตร 11 จุดจอด มีศูนย์ซ่อมบำรุงเนื้อที่ 65,000 ตารางเมตร รถราง 27 คัน
อาณานิคมช่องแคบ
ระบบขนส่งมวลชนแอตแลนตา
ระบบขนส่งมวลชนอาร์ทีเอ
รถไฟฟ้าตูนิส
รถไฟฟ้าตูนิส (หรือ รถไฟใต้ดินตูนิส, อาหรับ: المترو الخفيف لمدينة تونس, "al-metrū al-khafīf li-madīnat tūnis") เป็นเส้นทางรถไฟรางเบาในกรุงตูนิส ประเทศตูนิเซีย เป็นโครงข่ายรถไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ปัจจุบันมีจำนวน 6 เส้นทาง
ระยะทาง 32 กิโลเมตร 47 สถานี ปัจจุบันมี 6 เส้นทาง:
ระบบขนส่งมวลชนสิงคโปร์
ระบบขนส่งมวลชนเกาสง
รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
ธงปาเลสไตน์ในอาณัติ ค.ศ. 1920 จนถึง ค.ศ. 1948 ในทางพฤตินัย ธงชาติสหราชอาณาจักร หรือ ธงสหภาพ สำหรับใช้ในหน่วยราชการอย่างเป็นทางการ. แต่ทว่าธงเรือของรัฐอารักขา ได้มีการกำหนดใช้เป็นธงเรืออย่างเป็นทางการตั้งแต่ ค.ศ. 1927 โดย ธงเรือแดง สำหรับ กองเรือพาณิชยนาวี และ ใช้ในกิจกรรมบนเวทีนานาชาติ ส่วน ธงเรือน้ำเงิน สำหรับ เรือราชการที่สังกัดรัฐบาล, เรือช่วยรบ และ ใช้เป็นธงฉานหน้าหัวเรือรบของกองเรือรัฐอารักขา (มีคำว่า"Palestine" อยู่ภายในวงกลมสีขาว). ธงเรือดังกล่าวได้มีการใช้เป็นธงชาติบนแผ่นดินสำหรับบางหน่วยงาน และ ไม่รวมถึงชาวอาหรับ และ ชาวยิว ที่อาศัยในดินแดนรัฐอารักขา. (ธงเรือของสหราชอาณาจักร ในทางนิตินัย เช่นเดียวกับดินแดนอาณานิคมอื่นๆ เช่น แอฟริกา และ เอเชีย).
รถรางออราน
รถรางออราน (in ) เป็นเส้นทางรถรางในนครออราน ประเทศแอลจีเรีย ระยะทาง 18.7 กิโลเมตร 32 จุดจอด เปิดให้บริการในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ใช้รถรุ่น Alstom Citadis 30 คัน แต่ละคันยาว
รถรางราบัต-ซาเล
รถรางราบัต-ซาเล (ฝรั่งเศส: "Tramway de Rabat-Salé") เป็นเส้นทางรถรางในกรุงราบัต และซาเล ประเทศโมร็อกโก เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 มีจำนวน 2 เส้นทาง ระยะทาง 31 จุดจอด ดำเนินการโดย Veolia Transdev
เซี่ยงไฮ้เมโทร
ประวัติรุ่นของแอนดรอยด์
ประวัติรุ่นของแอนดรอยด์ เริ่มตั้งแต่การเผยแพร่รุ่นทดลองในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และได้มีการเปิดตัวแอนดรอยด์ 1.0 ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551 ภายใต้การพัฒนาอย่างต่อเนื่องของกูเกิล และ โอเพนแฮนด์เซตอัลไลแอนซ์ ซึ่งจะเห็นได้จากการอัปเดต ของระบบปฏิบัติการในช่วงแรก