pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เริ่มแรกเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2516 ได้จัดตั้งสภาตำบลต้นเปาขึ้น และประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งสุขาภิบาลต้นเปา อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ และจัดตั้งสุขาภิบาลต้นเปาตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 22 เมษายน 2528 สุขาภิบาลตำบลต้นเปา เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 และเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลต้นเปา อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นเทศบาลเมืองต้นเปา วันที่ 28 ตุลาคม 2553
เทศบาลเมืองต้นเปา ตั้งอยู่เลขที่ 987 หมู่ที่ 7 บ้านสันฮกฟ้า ตำบลต้นเปา อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ห่างจากจังหวัดเชียงใหม่ไปทางทิศตะวันออกตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1006 (เชียงใหม่ – สันกำแพง) เป็นระยะทางประมาณ 9 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 15.36 ตารางกิโลเมตร โดยเขตเทศบาลเมืองต้นเปาครอบคลุมพื้นที่ตำบลต้นเปาทั้งตำบล ประกอบด้วย 10 หมู่บ้านและมีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
เทศบาลเมืองต้นเปามีทั้งหมด 10 หมู่บ้าน
ปัจจุบัน ตำบลต้นเปามีประชากรทั้งหมด 18,294 คน แบ่งเป็น ชาย 8,402 คน หญิง 9,892 คน ข้อมูล ณ สิ้นปี 2561
เทศบาลเมืองบ้านไผ่
เทศบาลเมืองบ้านไผ่ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น แรกเริ่มก่อตั้งเป็นสุขาภิบาลบ้านไผ่ ต่อมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2524 ได้รับประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบลบ้านไผ่ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2548 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศให้เทศบาลตำบลบ้านไผ่ เปลี่ยนแปลงฐานะอีกครั้งเป็นเทศบาลเมืองบ้านไผ่ มีเขตรับผิดชอบ ได้แก่ ตำบลในเมือง ตำบลบ้านไผ่ และตำบลหนองน้ำใส ครอบคลุมพื้นที่ 17.60 ตารางกิโลเมตร
เทศบาลเมืองบ้านไผ่ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดขอนแก่น มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
เทศบาลเมืองบ้านไผ่ แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2498 เป็น สุขาภิบาลบ้านไผ่ โดยที่ขณะนั้นสุขาภิบาลตำบลบ้านไผ่ได้เจริญก้าวหน้าขึ้นเป็นลำดับ มีการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง การปกครอง การศึกษา และจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้นในอัตราที่สูงขึ้น การดำรงชีวิตและความเป็นอยู่ของประชากรที่ดีขึ้น ทำให้ประชาชนมีความพร้อมที่จะยกฐานะสุขาภิบาลของตนขึ้นเป็นเทศบาล เนื่องจากมีศักยภาพด้านต่าง ๆ ประกอบกับสุขาภิบาลบ้านไผ่มีรายได้สูงพอ ที่จะดำเนินการปกครองท้องถิ่นในรูปแบบของเทศบาลได้ ดังนั้น อำเภอบ้านไผ่ โดยนายฮึกหาญ โตมรศักดิ์ ตำแหน่งนายอำเภอบ้านไผ่ ในขณะนั้นได้ดำเนินการรวบรวมข้อมูล มติความต้องการของประชาชนที่ได้รับความเห็นชอบจากสภาจังหวัดขอนแก่นแล้ว รายงานเสนอกระทรวงมหาดไทยถึงความพร้อมที่จะยกฐานะสุขาภิบาลตำบลบ้านไผ่ขึ้นเป็นเทศบาล ซึ่งต่อมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2524 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะสุขาภิบาลตำบลบ้านไผ่และจัดเป็น "เทศบาลตำบลบ้านไผ่" อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ เล่มที่ 98 ตอนที่ 101 ลงวันที่ 24 มิถุนายน 2524 และเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2548 กระทรวงมหาดไทยได้ยกฐานะจากเทศบาลตำบล เป็นเทศบาลเมือง โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 13 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2546 ซึ่งมีพื้นที่รับผิดชอบภายในเขตเทศบาลรวม 17.60 ตารางกิโลเมตร
เทศบาลเมืองบ้านไผ่ แต่ก่อนได้อาศัยหอประชุมอำเภอหลังเก่าเป็นอาคารสำนักงานเทศบาล ซึ่งมีนายเจริญ ดีบุญมี ณ ชุมแพ (นายอำเภอบ้านไผ่) ขณะนั้นเป็นนายกเทศมนตรีคนแรก ต่อมาเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 เทศบาลเมืองบ้านไผ่ ได้ดำเนินการวางศิลาฤกษ์ ก่อสร้างอาคารสำนักงานเทศบาลเมืองบ้านไผ่หลังใหม่ โดยนายบุญช่วย ศรีสารคาม ผู้ว่าราชการจังหวัดขอนแก่น บนพื้นที่ดินเนื้อที่ 10 ไร่ 35 ตารางวา บนถนนเจนจบทิศ ห่างจากที่ว่าการอำเภอบ้านไผ่ ไปทางทิศเหนือประมาณ 1 กิโลเมตร ซึ่งได้ใช้เป็นสำนักงานเทศบาลเมืองบ้านไผ่ จนถึงปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2560 เทศบาลเมืองบ้านไผ่มีประชากรจำนวน 28,153 คน ประกอบด้วย ชาย 13,615 คน และหญิง 14,538 คน มีจำนวนบ้าน 12,213 หลังคาเรือน
เทศบาลเมืองบ้านไผ่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนใน 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลบ้านไผ่ (8.20 ตร.กม.) ตำบลในเมือง (8.20 ตร.กม.) และตำบลหนองน้ำใส (1.20 ตร.กม.)
ประกอบด้วยชุมชนต่าง ๆ จำนวน 26 ชุมชน จำนวนครัวเรือน 10,830 ครัวเรือน โดยมีชุมชนกกแดงเป็นชุมชนใหญ่ที่สุดมีพื้นที่ 1.64 ตารางกิโลเมตรหรือร้อยละ 9.32 ของชุมชนทั้งหมด และมีชุมชนบ้านไผ่เก่ามีขนาดใหญ่เป็นลำดับที่ 2 มีพื้นที่ 1.57 ตารางกิโลเมตรหรือร้อยละ 8.92 ของชุมชนทั้งหมด และมีชุมชนตลาด 1,2,3 มีขนาดเล็กสุดมีพื้นที่ 0.13 ตารางกิโลเมตรหรือร้อยละ 0.74 ของชุมชนทั้งหมด ดังต่อไปนี้
เทศบาลเมืองมหาสารคาม
มหาสารคาม เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม ได้รับยกฐานะมาจากเทศบาลตำบลมหาสารคาม มีเขตรับผิดชอบ ได้แก่ ตำบลตลาดทั้งตำบล
ท้องถิ่นเทศบาลเมืองมหาสารคาม ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลเมืองมหาสารคาม เมื่อวันศุกร์ที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 มีคณะเทศมนตรีชุดแรก เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2480 โดยนายบุญช่วย อัตถากร เป็นนายกเทศมนตรี สำนักงานเทศบาลเมืองมหาสารคาม ระยะเริ่มแรกได้อาศัยสถานที่สโมสรเสือป่า เป็นที่ทำการของ สำนักงานเทศบาลเมืองมหาสารคาม จนถึง พ.ศ. 2483 จึงย้ายไปอยู่สุขศาลา อำเภอเมืองมหาสารคาม เป็นเวลา 5 ปีเศษ แล้วย้ายสำนักงานมาอยู่ชั้นบนตึกแถว 2 ชั้น (ปัจจุบันคือบริเวณตลาดสด ) จนถึง พ.ศ. 2501 จึงย้ายมาอยู่อาคารหลังใหม่ และต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ได้ย้ายสำนักงานไปสร้างในที่ดินซึ่งมีผู้อุทิศให้ จำนวน 10 ไร่ เป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้น ดังในปัจจุบันนี้
เทศบาลเมืองมหาสารคาม เป็นศูนย์กลางทุกด้านของมหาสารคาม
เทศบาลเมืองมหาสารคามมีส่วนราชการ ดังนี้
จากภาพเรียงชุมชนต่าง ๆ ตามเลขในภาพแผนที่ดังนี้
เขตที่ 1
เทศบาลเมืองมหาสารคาม เป็นศูนย์กลางการศึกษาของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเมือง "“ตักสิลานคร”" เนื่องจากเป็นที่รวมของสถานศึกษาในระบบโรงเรียนทุกระดับ ตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษาจนถึงระดับอุดมศึกษา เป็นจังหวัดที่มีสถานศึกษาเกือบทุกสังกัดกระจายอยู่ในจังหวัด โดยในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม สามารถจำแนกตามระบบการศึกษาและสังกัดได้ดังนี้
ทัดดาวบุษยา
ทัดดาวบุษยา และ ทัดดาว - ยอดขวัญ เป็นบทประพันธ์ของ ชอุ่ม ปัญจพรรค์ เคยพิมพ์รวมเล่มมาแล้วหลายครั้ง เช่น สำนักพิมพ์ผดุงศึกษา ฯลฯ เป็นเรื่องราวของทัดดาว หญิงสาวที่โตมาโดยที่แม่พร่ำสอนให้เธอเกลียดพ่อ และทุกคนในบ้านบุษยา ชะตาชีวิตของเธอหักเหเมื่อแม่ของเธอติดหนีการพนันทำให้เธอต้องแต่งงานกับชายรุ่นราวคราวพ่อ เรื่องวุ่นวายจึงเกิดขึ้นเมื่อทัดดาวหนีการแต่งงาน ทัดดาวรู้ความจริงว่าพ่อของเธอเสียชีวิตเธอจึงตั้งใจจะไปทวงสิทธิ์อันชอบธรรมของเธอคืนในบ้านบุษยาเธอต้องเดินทางไปกับเจ้ายอดขวัญผู้ชายที่เธอเกลียดและตราหน้าเธอเป็นผู้หญิงชั้นต่ำ จากความเกลียดกลายเป็นความผูกพัน จากความผูกพันกลายเปลี่ยนเป็นความรักในที่สุด
ทัดดาวบุษยา ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แล้วหลายครั้ง โดยครั้งแรก ในรูปแบบภาพยนตร์นำแสดงโดย เกศริน ปัทมวรรณ กับ ฤทธี นฤบาล ออกฉายเมื่อปี 2503 นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์อีกครั้งในปี 2524 นำแสดงโดย เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ กับ จตุพล ภูอภิรมย์ และต่อมาถูกนำมาสร้างเป็นละครครั้งแรก ในปี 2519 ทางช่อง 9 (ภิญโญ ทองเจือ กับ กรรณิกา ธรรมเกษร) ในปี 2530 ทางช่อง 5 (ยุรนันท์ ภมรมนตรี กับ อาภาพร กรทิพย์) ในปี 2540 ทางช่อง 7 (เอกรัตน์ สารสุข กับ สุวนันท์ คงยิ่ง) ในปี 2547 ทางช่อง 5 (ณัฐพล เดชะปัญญา กับ มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล) ในปี 2553 ทางช่อง 3 (ทฤษฎี สหวงษ์ กับ วรกาญจน์ โรจนวัชร)
ทัดดาวบุษยา ฉบับภาพยนตร์ในปี 2503 สร้างโดย นพรัตน์ภาพยนตร์ กำกับโดย รัตน์ เศรษฐภักดี นำแสดงโดย เกศริน ปัทมวรรณ, ฤทธี นฤบาล, ทม วิศวชาติ, ประภาพรรณ นาคทอง ฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 ฉายที่โรงภาพยนตร์คาเธ่ย์
นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์อีกครั้งในปี 2524 กำกับการแสดงโดย ไพโรจน์ ช่างแก้ว สร้างโดย ไพโรจน์โปรดักชั่น อำนวยการสร้างโดย ตรีนุช ทิมเจริญ นำแสดงโดย เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์, จตุพล ภูอภิรมย์, ธิติมา สังขพิทักษ์, ไกรสร แสงอนันต์, ตรีนุช ทิมเจริญ, เมตตา รุ่งรัตน์ ฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2524 ที่โรงภาพยนตร์แอมบาสเดอร์-ดาดา-พลาซาร์-แกรนด์-พาราไดซ์-จันทิมา
ฉบับละครโทรทัศน์ ถูกทำเป็นละครครั้งแรกในปี พ.ศ. 2519 แสดงโดย ภิญโญ ทองเจือ และ กรรณิการ์ ธรรมเกษร ออกอากาศทางช่อง 9 ได้รับความนิยมอย่างมาก ต่อมาในปี พ.ศ. 2527 และ ยุรนันท์ ภมรมนตรี, อาภาพร กรทิพย์, ดิลก ทองวัฒนา, นาถยา แดงบุหงา, ปาริฉัตร สัชฌุกร, เปียทิพย์ คุ้มวงศ์ ผลิตโดย รัชฟิล์มทีวี ออกอากาศทางช่อง 5
ในปี พ.ศ. 2540 นำแสดงโดย เอกรัตน์ สารสุข, สุวนันท์ คงยิ่ง เป็นเวอร์ชันที่โด่งดังในเรตติ้ง 32 เป็นละครเรตติ้งสูงสุดตลอดกาลอันดับ 5 ออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ ออกอากาศทางช่อง 7 บทโทรทัศน์โดย ศัลยา กำกับการแสดงโดย วีระชัย รุ่งเรือง ผลิตโดย ดาราวิดีโอ และต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ได้ออกอากาศทางช่อง 5 อีกครั้ง แสดงโดย ณัฐพล เดชะปัญญา กับ มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล ผลิตโดย เรด ดราม่า (อาร์เอส)
ต่อมาล่าสุด ในปี พ.ศ. 2553 ได้นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ครั้งที่ 5 นำแสดงโดย ทฤษฎี สหวงษ์, วรกาญจน์ โรจนวัชร, ธนกฤต พานิชวิทย์, คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ ผลิตโดย เวฟ มีเดีย โปรดักชั่น จำกัด บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา กำกับโดย ผอูน จันทรศิริ
เทศบาลเมืองมุกดาหาร
เทศบาลเมืองมุกดาหาร เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร ได้รับยกฐานะมาจากเทศบาลตำบลมุกดาหาร มีเขตรับผิดชอบ ได้แก่ ตำบลศรีบุญเรืองทั้งตำบล และ บางส่วนของตำบลมุกดาหาร
ในปี พ.ศ. 2450 ได้มีการปรับปรุงการปกครองในมณฑลอุดร เป็นจังหวัด จึงถูกยุบลงเป็น อำเภอมุกดาหาร ขึ้นตรงกับ จังหวัดนครพนม และในปี พ.ศ. 2525 จึงได้มีพระราชบัญญัติ จัดตั้งจังหวัดมุกดาหารขึ้น เพื่อป้องกันปัญหาการบุกรุก และขยายอิทธิพล ของระบบสังคมนิยม ของค่าสังคมนิยมในลาว ซึ่งได้เปลี่ยนการ ปกครองจาก ระบบประชาธิปไตย เป็นสังคมนิยม ตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2518 ทำให้ชุมชนสุขาภิบาลมุกดาหาร ได้รับการยกฐานะ เป็นเทศบาลเมือง ตามการจัดตั้ง จังหวัดมุกดาหาร เมื่อวันที่ 21 เมษายน 2526 (ประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 100 หน้า 63 ลงวันที่ 21 เมษายน 2526) นายกเทศมนตรีคนแรก คือ นายนิรันดร์ ยิ่งอรุณธรรม เข้าดำรงตำแหน่ง เมื่อวันที่ 21 เมษายน 2526
เทศบาลเมืองมุกดาหารมีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียง ดังนี้
เทศบาลเมืองมุกดาหารได้ครอบคลุมพื้นที่ 2 ตำบลของอำเภอเมืองมุกดาหาร (ตามกฎหมายลักษณะการปกครองท้องที่) ได้แก่ ตำบลศรีบุญเรือง รวมทั้งตำบลมุกดาหารบางส่วน รวมเนื้อที่ปัจจุบัน 35.55 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 34 ชุมชน ดังนี้
ปลาฉลามครีบขาว
ปลาฉลามครีบขาว  เป็นปลาฉลามชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาฉลามครีบดำ (Carcharhinidae)
จัดเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Triaenodon"
มีรูปร่างโดยทั่วไปคล้ายกับปลาฉลามในวงศ์เดียวกันนี้ รูปร่างเพรียวยาว แต่มีส่วนหัวที่แบนราบกว่า ตาโต มีจุดเด่นอยู่ที่ปลายครีบมีแต้มสีขาวที่ครีบหลังและครีบหาง
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1.6 เมตร น้ำหนักราว 18 กิโลกรัม ถือเป็นปลาฉลามขนาดเล็ก มีพฤติกรรมชอบอยู่ลำพังตัวเดียว หรือบางครั้งจะพบได้เป็นฝูง โดยอาจพบได้มากกว่า 30-40 ตัว โดยมากมักจะอาศัยและหากินบริเวณพื้นน้ำในเวลากลางคืน ในช่วงกลางวันจะพักผ่อน อาหารโดยมาก ได้แก่ กุ้ง, หอย, ปู, หมึกยักษ์ และปลาขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ โดยปลาฉลามครีบขาวมีความพิเศษต่างจากปลาจำพวกอื่น ๆ คือ การที่มีส่วนหัวที่แบนราบและลำตัวที่เพรียวยาวคล้ายปลาไหล ทำให้สามารถซอกซอนไปในโขดหินหรือแนวปะการังเพื่อหาอาหารได้ ออกลูกเป็นตัว ครั้งละ 3-5 ตัว ตั้งท้องราว 1 ปี มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 25 ปี เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 5 ปี
พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย จนถึงเกรตแบร์ริเออร์รีฟ ในน่านน้ำไทยจะพบได้ที่บริเวณหมู่เกาะสิมิลัน
จัดเป็นปลาฉลามที่ไม่มีอันตรายต่อมนุษย์ และครีบสามารถนำไปทำเป็นหูฉลามได้เหมือนกับปลาฉลามชนิดอื่น ๆ
Triaenodon obesus
Carcharias obesus
Triaenodon apicalis
เดวิด มอยส์
เดวิด วิลเลียม มอยส์ (; เกิด 25 เมษายน ค.ศ. 1963) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวสกอตแลนด์ ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมเวสต์แฮมยูไนเต็ด สโมสรในพรีเมียร์ลีก เขายังเคยเป็นผู้จัดการทีมให้แก่หลายสโมสรในอังกฤษ ได้แก่ เพรสตันนอร์ทเอนด์, เอฟเวอร์ตัน, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และ ซันเดอร์แลนด์ และยังเคยเป็นผู้จัดการทีมเรอัลโซซิเอดัด ในลาลิกา ประเทศสเปน มอยส์ได้รับรางวัลผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมของสมาคมผู้จัดการทีมแห่งลีกอังกฤษ "(LMA Manager of the Year)" 3 สมัยใน ค.ศ. 2003, 2005 และ 2009 และยังมีสถานะเป็นหนึ่งในคณะกรรมการฝ่ายบริหารของสมาคมดังกล่าวในปัจจุบัน
มอยส์ลงเล่นในฐานะนักฟุตบอลอาชีพกว่า 540 นัดในตำแหน่งกองหลังตัวกลาง โดยเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรเซลติกในสกอตแลนด์ซึ่งเขาชนะเลิศการแข่งขันสกอตติชพรีเมียร์ชิปในฤดูกาล 1981–82 ก่อนจะย้ายไปเล่นกับอีกหลายสโมสร ได้แก่ เคมบริดจ์ ยูไนเต็ด, บริสตอลซิตี, ชรูว์สบรีทาวน์, ดันเฟิร์มลิน แอธเลติก และเล่นให้กับเพรสตันนอร์ทเอนด์เป็นสโมสรสุดท้ายก่อนจะประกาศเลิกอาชีพและผันตัวมาเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่สโมสร และพาทีมชนะเลิศการแข่งขันสกายเบ็ตลีกทูได้ในฤดูกาล 1999–2000 และเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศการแข่งขันเพลย์ออฟของอีเอฟแอลลีกวันได้ในฤดูกาลถัดมา
อาชีพผู้จัดการทีมของมอยส์เริ่มเป็นที่จับตามองมากขึ้น เมื่อเขาเข้ารับตำแหน่งต่อจาก วอลเตอร์ สมิธ ผู้จัดการทีมเอฟเวอร์ตันในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2002 และสามารถพาทีมจบในอันดับ 4 ของพรีเมียร์ลีกได้ในฤดูกาล 2004–05 ซึ่งเป็นอันดับที่ดีที่สุดของสโมสรนับตั้งแต่ ค.ศ. 1988 ทำให้ได้สิทธิ์แข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกในฤดูกาลต่อมาซึ่งเป็นการเข้าร่วมครั้งแรกนับตั้งแต่ฤดูกาล 1970–71 ก่อนจะพาทีมคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศถ้วยเอฟเอคัพในฤดูกาล 2008–09 ซึ่งเป็นผลงานที่ดีที่สุดนับตั้งแต่สโมสรชนะเลิศรายการดังกล่าวครั้งล่าสุดใน ค.ศ. 1995 มอยส์มักจะพาเอฟเวอร์ตันรักษาอันดับต้น ๆ ในลีกได้อย่างมั่นคงโดยมักจะจบในอันดับ 5 ถึงอันดับ 8 เป็นส่วนมากตลอดระยะเวลา 11 ฤดูกาลที่เขาอยู่กับทีม และในช่วงที่เขาลาออกจากสโมสร เขาถือเป็นผู้จัดการทีมที่คุมทีมในพรีเมียร์ลีกยาวนานที่สุดเป็นอันดับสามต่อจาก อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน และ อาร์แซน แวงแกร์
มอยส์เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดต่อจาก อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 โดยเฟอร์กูสันเป็นผู้เลือกมอยส์ให้มารับตำแหน่งต่อจากเขาด้วยตัวเอง อย่างไรก็ตาม มอยส์ถูกปลดออกจากตำแหน่งในเดือนมีนาคมปีถัดมาจากผลงานอันย่ำแย่ซึ่งยูไนเต็ดตกไปอยู่อันดับ 7 ของตาราง และหมดสิทธิ์ทำอันดับเพื่อแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกอย่างเป็นทางการ ต่อมา มอยส์ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้จัดการทีม เรอัลโซซิเอดัด ในลาลิกา ใน ค.ศ. 2014 แต่ก็ถูกปลดในหนึ่งปีหลังจากนั้น ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 เขาเข้ารับตำแหน่งต่อจาก แซม อัลลาร์ไดซ์ เพื่อคุมทีมซันเดอร์แลนด์ ก่อนจะลาออกเมื่อจบฤดูกาล 2016–17 เนื่องจากสโมสรตกชั้นสู่อีเอฟแอลแชมเปียนชิป และเขาได้รับตำแหน่งผู้จัดการทีมเวสต์แฮมยูไนเต็ดในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 และพาทีมรอดพ้นการตกชั้นขึ้นมาจบอันดับ 13 ในลีก แต่ไม่ได้รับการต่อสัญญาเมื่อจบฤดูกาล อย่างไรก็ตาม มอยส์ได้กลับมารับตำแหน่งเป็นผู้จัดการทีมเวสต์แฮมอีกครั้งในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 ภายหลังจากสโมสรทำการปลดมานูเอล เปเลกรินิ
เปรสตันนอร์ธเอนด์ และเอฟเวอร์ตัน.
มอยส์เคยเป็นทั้งผู้จัดการทีม และผู้เล่นของเปรสตันนอร์ธเอนด์ ในฤดูกาล 1998-99 ก่อนจะประกาศยุติการเล่นฟุตบอล เมื่อจบฤดูกาลดังกล่าว และพาทีมชนะเลิศการแข่งขันลีกทูได้ในฤดูกาล 1999–2000 และเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเพลย์ออฟของอีเอฟแอลลีกวันได้ในฤดูกาลถัดมา
มอยส์มีชื่อเสียงเมื่อเป็นผู้จัดการทีมเอฟเวอร์ตัน เป็นระยะเวลานานถึง 11 ปี มีผลงานโดดเด่นที่สุดคือการพาทีมเข้าไปเล่นรอบตัดเลือกยูฟ่าแชมเปียส์ลีก และเข้ารอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพได้หนึ่งครั้ง รวมถึงพาทีมจบในอันดับกลางตารางได้อย่างต่อเนื่อง มอยส์เป็นผู้จัดการทีมที่ขึ้นชื่อในด้านการวางระบบทีมและการสร้างรากฐานสโมสรในระยะยาว แม้จะไม่ประสบความสำเร็จมากมายในแง่ของจำนวนถ้วยรางวัล แต่เขามีส่วนสำคัญในการพัฒนาศักยภาพนักเตะในทีมโดยเฉพาะผู้เล่นเยาวชน เขาลาออกมาเป็นผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 โดยเข้าแทนที่เซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ซึ่งประกาศยุติการทำหน้าที่เมื่อจบฤดูกาล 2012-13 ในวันพุธที่ 8 พฤษภาคม ปีเดียวกัน หลังจากเป็นผู้จัดการทีมมานานถึง 26 ปีครึ่ง ทั้งนี้ มอยส์ได้รับการจัดอันดับให้เป็น 1 ใน 3 ของผู้จัดการทีมชาวสกอตซึ่งทำผลงานได้ดีที่สุดในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ รองจากเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน และเคนนี แดลกลีช
แม้จะเริ่มต้นได้ดีด้วยการชนะเลิศเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ด้วยการชนะวีแกนแอทเลติก 2–0 ทว่าหลังจากนั้น แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดภายใต้การคุมทีมของมอยส์กลับทำผลงานได้ย่ำแย่ โดยเปิดฤดูกาลมา 6 นัดแรก แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเก็บคะแนนไปได้เพียง 7 คะแนน และอันดับตกไปอยู่ที่ 12 เป็นสถิติที่แย่ที่สุดในรอบ 24 ปีของสโมสร โดยจากข้อมูลทางสถิติระบุว่า ในช่วงเวลาที่มอยส์คุมทีมเพียงครึ่งฤดูกาล เขาเสียคะแนนไปมากกว่าส่วนที่เซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสันเคยเสียจากทั้งฤดูกาล รวมถึงการบุกไปแพ้สองคู่ปรับสำคัญอย่างลิเวอร์พูล 0–1 และแพ้แมนเชสเตอร์ซิตีอย่างยับเยิน 1–4 รวมถึงการแพ้ในบ้านต่อเวสต์บรอมมิชอัลเบียน 1–2 ซึ่งเป็นการแพ้คาบ้านต่อเวสต์บรอมมิชเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1978 มอยส์เซ็นสัญญากับอดีตลูกทีมที่เอฟเวอร์ตัน ได้แก่ มารวน แฟลายนี ในวันสุดท้ายของตลาดซื้อขายในเดือนกันยายนด้วยราคา 27.5 ล้านปอนด์
ผลงานของยูไนเต็ดยังคงย่ำแย่ต่อเนื่อง ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 มอยส์พาทีมแพ้คาบ้านสองนัดรวดต่อเอฟเวอร์ตันและนิวคาสเซิล ซึ่งเป็นการแพ้ในบ้านต่อเอฟเวอร์ตันเป็นครั้งแรกในรอบ 21 ปี และแพ้ในบ้านต่อนิวคาสเซิลเป็นครั้งแรกในรอบ 41 ปี รวมถึงเป็นการแพ้ในบ้านสองนัดติดต่อกันครั้งแรกนับตั้งแต่ฤดูกาล 2001–02 ส่งผลให้ยูไนเต็ดตกไปอยู่อันดับ 9 ของตารางหลังจากลงเล่นไป 15 นัด ตามหลังทีมอันดับหนึ่งอย่างอาร์เซนอลถึง 13 คะแนน ตามด้วยการตกรอบเอฟเอคัพในเดือนมกราคมปีต่อมาโดยแพ้คาบ้านต่อสวอนซี 1–2 ซึ่งเป็นการแพ้คาบ้านต่อสวอนซีครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร และยังตกรอบรองชนะเลิศลีกคัพจากการแพ้จุดโทษซันเดอร์แลนด์ และมีผลงานย่ำแย่อีกมากมาย เช่น การแพ้คาบ้านทั้งสองนัดต่อคู่อริลิเวอร์พูลและแมนเชสเตอร์ซิตี 0–3, การแพ้ในลีกต่อสโตกซิตีเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ และยังตกรอบก่อนรองชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกแม้จะเซ็นสัญญากับผู้เล่นฝีเท้าดีอย่าง ฆวน มาตา เข้ามาเสริมทีมเพิ่มในเดือนมกราคมด้วยค่าตัวถึง 37.1 ล้านปอนด์
การคุมทีมนัดสุดท้ายของมอยส์คือการแข่งขันพรีเมียร์ลีกวันที่ 20 เมษายน 2014 ซึ่งยูไนเต็ดบุกไปแพ้เอฟเวอร์ตัน 0–2 ซึ่งเป็นการแพ้เอฟเวอร์ตันทั้งเหย้า-เยือน ในลีกเป็นครั้งแรกในรอบ 44 ปี และในวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2014 บอร์ดบริหารของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดลงมติปลดมอยส์ออกจากตำแหน่ง โดยยูไนเต็ดอยู่ในอันดับที่ 7 ของตาราง และไม่ผ่านเข้าไปเล่นในรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรกในรอบ 19 ปี เนื่องจากเหลือการแข่งขันอีก 4 นัดเท่านั้น มอยส์ได้ทำหน้าที่เพียงแค่ 10 เดือนเท่านั้น ถือเป็นผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่มีระยะเวลาการคุมทีมน้อยที่สุดเป็นอันดับสามตลอดกาล และน้อยที่สุดในรอบ 82 ปี แม้เขาจะได้รับการสนับสนุนจากผู้เล่นตำนานของสโมสรอย่าง เดนิส ลอว์ และ เดวิด เบคแคม ให้ทำหน้าที่ต่อไป
สโมสรได้แต่งตั้งให้ไรอัน กิกส์ ทำหน้าที่เป็นทั้งผู้จัดการทีมและผู้เล่นเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะจบฤดูกาล โดยฝ่ายบริหารสโมสรจะจ่ายค่าชดเชยอายุสัญญาที่ยังคงเหลืออีก 5 ปี เป็นเงิน 10 ล้านปอนด์ เนื่องจากมอยส์เซ็นสัญญาไว้เป็นเวลา 6 ปี ซึ่งถือเป็นครั้งแรกในรอบ 28 ปีของสโมสร ที่บอร์ดบริหารลงมติปลดผู้จัดการทีมออกอย่างกะทันหันเช่นนี้ แต่เอาเข้าจริงแล้ว ทางสโมสรจะจ่ายค่าชดเชยให้เพียงแค่ 5 ล้านปอนด์เท่ากับแค่ปีเดียวเท่านั้น เนื่องจากในสัญญาระบุว่าหากทำทีมเข้าไปเล่นในรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกไม่ได้จะลาออก และมีการเปิดเผยอีกว่าเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน เป็นผู้แนะนำให้ผู้บริหารทีมปลดมอยส์ออก มีการวิจารณ์กันอย่างกว้างขวางว่าการแนะนำให้สโมสรแต่งตั้งมอยส์ ถือเป็นหนึ่งในความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุดของเฟอร์กูสัน มอยส์ถูกแทนที่โดย ลูวี ฟัน คาล ในฤดูกาลต่อมา
เรอัลโซเซียดัด.
มอยส์ว่างงานนานอยู่ถึง 10 เดือน ก่อนที่ในวันที่ 10 พฤศจิกายน ปีเดียวกันนั้น จะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมเรอัลโซเซียดัด ในลาลิกา ของสเปน ด้วยสัญญา 18 เดือน แทนที่ ฆาโคบาร์ อาร์ราเซเต ผู้จัดการคนเก่าที่ถูกปลดออกเนื่องจากทำผลงานได้แย่มาก โดยชนะไปเพียงครั้งเดียวเท่านั้น จากทั้งหมด 10 นัด ซึ่งในการทำหน้าที่นัดที่ 18 มอยส์สามารถทำให้เรอัลโซเซียดัด เอาชนะทีมใหญ่อย่างบาร์เซโลนา ไปได้ 1–0 ซึ่งมอยส์ได้นำพาทีมให้รอดพ้นจากการตกชั้นในฤดูกาลนี้ไปได้ ด้วยจบฤดูกาลที่อันดับ 12
แต่ในต้นเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ทางผู้บริหารทีมเรอัลโซเซียดัดตัดสินใจปลดเดวิด มอยส์ ออกจากตำแหน่ง เนื่องจากทำผลงานได้แย่ เมื่อทีมตกไปอยู่อันดับ 16 ซึ่งเป็นท้ายตารางคะแนน มีเพียง 9 คะแนน และผลงานในระยะหลัง 5 นัดหลังสุด ชนะเพียงนัดเดียว
ก่อนเปิดฤดูกาล 2016–17 มอยส์เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมซันเดอร์แลนด์ แทนที่ของแซม อัลลาร์ไดซ์ ที่ถูกสมาคมฟุตบอลอังกฤษ โยกไปคุมทีมชาติอังกฤษ โดยจบฤดูกาลในอันดับที่ 20 ถูกลดชั้นลงไปเล่นใน อีเอฟแอลแชมเปียนชิป และมอยส์ได้ลาออกภายหลังสิ้นสุดฤดูกาล 1 วัน
เวสต์แฮมยูไนเต็ด.
เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2017 ทางสโมสรเวสต์แฮมยูไนเต็ดได้ประกาศตั้งเดวิด มอยส์ เป็นผู้จัดการทีมด้วยสัญญา 6 เดือน เพื่อพาเวสต์แฮมยูไนเต็ดให้พ้นจากการตกชั้นใน ฤดูกาล 2017–18 โดยมอยส์สามารถช่วยให้เวสต์แฮมไม่ต้องตกชั้นโดยสิ้นสุดฤดูกาลในอันดับที่ 13 อย่างไรก็ตามเมื่อจบฤดูกาลทางสโมสรก็ไม่ต่อสัญญาทำให้มอยส์ต้องพ้นจากตำแหน่งผู้จัดการทีมไป
กลับมาเวสต์แฮมยูไนเต็ดอีกครั้ง.
ในวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2019 มอยส์กลับมารับตำแหน่งผู้จัดการทีมเวสต์แฮมอีกครั้งด้วยสัญญา 18 เดือน เข้ารับตำแหน่งต่อจาก มานูเอล เปเลกรินิ ซึ่งทำผลงานย่ำแย่โดยสโมสรตกไปอยู่อันดับ 17 ในขณะนั้น มีแต้มเหนือโซนตกชั้นเพียงแค่คะแนนเดียว เกมแรกของมอยส์คือการพาทีมชนะเอเอฟซี บอร์นมัธ 4–0 ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2020 และพาสโมสรรอดจากการตกชั้นได้โดยจบในอับดับ 16 เก็บไปได้ 33 คะแนน ซึ่งเป็นอันดับที่ต่ำที่สุดนับตั้งแต่ฤดูกาล 2010–11 ผลงานฤดูกาลแรกของมอยส์คือการพาทีมเก็บได้ 20 คะแนนจากการคุมทีม 19 นัด
ต่อมาในฤดูกาล 2020–21 มอยส์พาทีมเก็บไปได้ถึง 65 คะแนนเป็นสถิติใหม่ของสโมสรในการแข่งขันฟุตบอลลีก และจบในอับดับ 6 ได้สิทธิ์แข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก สโมสรชนะได้ถึง 19 นัดในลีก รวมถึงชนะเกมเยือนได้ 9 นัด ซึ่งทั้งสองความสำเร็จถือเป็นสองสถิติใหม่ของสโมสรเช่นกัน จากผลงานดังกล่าวทำให้กลุ่มกองเชียร์ของสโมสรได้ตั้งฉายาเขาว่า "'Moyesiah"' ต่อมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 มอยส์ได้รับการต่อสัญญาจากสโมสรออกไปอีกสามปี มอยส์คุมทีมครบ 1,000 นัดในฐานะผู้จัดการทีม ในวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 ในนัดที่เวสต์แฮมบุกไปเสมอกาแอร์เซ แค็งก์ 2–2 ในยูโรปาลีก
มาร์ติน โอนีลล์
มาร์ติน ฮิว ไมเคิล โอนีลล์  เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1952 ในเมืองคิลเร ไอร์แลนด์เหนือ โอนีลล์เป็นผู้จัดการทีมคนหนึ่งของสกอตแลนด์ที่เคยประสบความสำเร็จมาแล้วหลายครั้ง โดยเขาเคยนำเลสเตอร์ซิตีได้แชมป์ลีกคัพถึง 2 สมัย และโด่งดังมาก ๆ สมัยที่คุมเซลติก โดยในช่วงปี ค.ศ. 2001 โอนีลล์นำเซลติกคว้าแชมป์ 3 แชมป์ใน 1 ฤดูกาล ปัจจุบันโอนีลล์เป็นผู้จัดการทีมของสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์ โอนีลล์เป็นผู้จัดการทีมคนเดียวของซันเดอร์แลนด์ในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011-12 ที่พาทีมของเขาขึ้นชั้นจากทีมท้ายกลางตาราง (อันดับที่ 15) ขึ้นมาอยู่ในอันดับที่ 8 ในช่วงเวลาแค่ 1 เดือน ซึ่งผลนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011
รักฉบับใหม่หัวใจ 4 ดวง
รักฉบับใหม่หัวใจ 4 ดวง (เกาหลี: 꽃 보 다 남 자; อังกฤษ: Boys Over Flowers) เป็นละครโทรทัศน์ซีรีส์เกาหลีใต้นำแสดงโดย คู เฮซอน ลี มินโฮ คิม ฮย็อนจุง คิมบอม คิม จุน จาก T-Max และคิม โซอึน.ซีรีส์เรื่องนี้เริ่มฉายออกอากาศในเกาหลีเมื่อวันที่ 5 มกราคม 2009 ทางช่อง KBS2 และสิ้นสุดออกอากาศเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2009 รวมทั้งหมด 25 ตอน
Boys Over Flowers ได้ดัดแปลงมาจาก Hana Yori Dango (ญี่ปุ่น: 花より男子) ที่เขียนโดย โยโกะ คามิโอะ ซีรีส์ในใต้หวันได้แก่ Metero Garden, Metero Rain Kamio ได้มีการนำเนื้อเรื่องมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์และ Metero Garden II และ ในญี่ปุ่นได้แก่ Hana yori Dango, Hana yori Dango Returns และในเกาหลีได้แก่ Boys Over Flowers ซึ่งเป็นการ์ตูนยอดฮิตในญี่ปุ่น โดยหัวหน้ากลุ่ม F4 ในการ์ตูน คือ โดเมียวจิ แต่ในเวอร์ชันเกาหลีมีชื่อว่า “กู จุน พโย”
โรงเรียนชินฮวาเป็นโรงเรียนสำหรับคนที่มีฐานะและชนชั้นทางสังคมระดับสูง สมาชิกทั้ง 4 คนอันประกอบด้วย หัวหน้าชื่อ กู จุน พโย (Goo Jun Pyo) เป็นทายาทของ บริษัท ชินฮวากรุ๊ปที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก, ยุน จิ ฮู (Yoon Ji Hoo) เป็นหลานอดีตประธานาธิบดีเกาหลีใต้,โซ ยิ จอง (So Yi Jeong) เป็นนักปั้นดินเผาพรสวรรค์ที่เคยได้รับรางวัลจากยูเนสโกและวู บิน (woo Bin) ที่ครอบครัวประกอบธุรกิจรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่และมีสามสัมพันธ์เครือข่ายที่สำคัญกับองค์กรใต้ดินมาเฟีย ทั้ง 4 คนเป็นเพื่อนรักกันและคบหากันมานานตั้งแต่ครั้งยังเป็นเด็ก
กึม จัน ดี (Geum Jan Di) เป็นเด็กหญิงบ้านๆที่ไม่ได้มีฐานะร่ำรวย ได้รับโอกาสเข้ามาเรียนในโรงเรียนชินฮวาเมื่อครั้งที่เธอช่วยชีวิตเด็กจากการคิดฆ่าตัวตายโดยกระโดดลงจากชั้นดาดฟ้า เธอจึงได้รับทุนการศึกษาจากท่านประธานบริษัทให้เรียนที่โรงเรียนชินฮวาเพื่อกลบกระแสข่าวในด้านไม่ดีนี้จากสาธารณะ เด็กนักเรียนในโรงเรียนต่างมีความคลั่งไคล้ใน F4 ยกเว้น กึมจันดี อย่างไรก็ตามเธอคิดว่า ยุน จิ ฮู (Yoon Ji Hoo) เป็นสมาชิกคนหนึ่งในกลุ่ม F4 ที่แตกต่างจากทั้งสามคน เมื่อกึมจันดีมีเรื่องกับ F4 เพื่อปกป้องเพื่อน (Oh Min Ji) ของเธอ เธอจึงกลายเป็นอริกับ กูจุนพโย ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา กึมจันดีถูก กูจุนพโย รังแกกลั่นแกล้งเธอตลอดมา แทบทุกครั้งที่เธอถูกรังแก จิ ฮู (Ji Hoo) ก็จะคอยปกป้องเธอเสมอ กู จุน พโย เป็นที่รังเกียจของกึมจันดี และจิ ฮู ( Ji Hoo) ก็คือผู้ช่วยชีวิตเธอโดยตลอด แต่แล้วเรื่องก็ดำเนินไปจนกึมจันดีค้นพบว่าหัวใจของเธออยู่กับ กู จุน พโย
กึมจันดี เธอเป็นลูกสาวของร้านซักแห้ง ในขณะที่เธอกำลังนำผ้าไปส่งที่โรงเรียนชินฮวา เธอช่วยนักเรียนที่ถูก F4 รังแกจากการฆ่าตัวตาย กึมจันดี เธอจึงได้รับทุนการศึกษาให้เข้าเรียนในโรงเรียนชินฮวา ในเวลานั้นเธอมักจะถูก กู จุน พโย รังแกเธอโดยตลอด
กู จุน พโย เป็นหัวหน้ากลุ่ม F4 (เป็นเด็กหนุ่มที่เด็กนักเรียนในโรงเรียนต่างนิยมและคลั่งไคล้) และเป็นทายาทผู้บริหารชินฮวา เขากลั่นแกล้งรังแกกึมจันดีโดยตลอด แต่หลังจากที่เธอยืนหยัดฮึดสู้กับวิธีการกลั่นแกล้งของเขา ลงท้ายเขาเองกลับตกหลุมรักเธอแทน
จี ฮู เป็นสมาชิกของ F4 และเป็นหลานชายของอดีตประธานาธิบดีเกาหลี ความสามารถทางดนตรีของเขาดึงดูดความสนใจกึมจันดี และช่วยเหลือกึมจันดีเสมอมา จิ ฮู กำพร้าพ่อแม่ตั่งแต่เด็กเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ซึ่งมีเขารอดชีวิตเพียงคนเดียว
อี จอง เรียกได้ว่าเป็นกลุ่มของ F4 ที่เป็นคนเจ้าชู้ในแบบฉบับคาสโนวาที่สุด เขาเป็นคนที่มีความชำนาญด้านเครื่องดินเผาและครอบครัวของเขาเป็นเจ้าของพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ในที่สุดเขาก็เปลี่ยนแปลงกับความเป็นคาสโนวาของเขาเมื่อตระหนักในความรักของ Chu Ga Eul (คิมโซอึล เป็นเพื่อนรักกันกับ กึมจันดี)
อู บิน เป็นสมาชิกกลุ่ม F4 ครอบครัวของเขาดำเนินธุรกิจทางด้านรับเหมาก่อสร้างขนาดใหญ่และมีเครือข่ายเชื่อมต่อที่สำคัญในการองค์กรใต้ดินมาเฟียด้วย
คา อึล เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของ กึมจันดี และทำงานร่วมกับเธอที่ร้านข้าวต้ม ในที่สุดเธอก็บอก โซ ยิ จอง ว่าเธอชอบเขา
นักแสดงได้รับความนิยมเป็นอย่างมากจนกระทั่งเกิดกระแสดาราเกาหลีทั่วเอเชียและนักแสดงกลายเป็นซุปเปอร์สตาร์ชั่วข้ามคืน หลังจากการจบลงของซีรีส์ นักแสดงต่างกลายเป็นผู้โฆษณาเชิงพาณิชย์ให้กับหลายบริษัท
ซีรีส์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างงดงามในหลายประเทศของเอเชียรวมทั้งประเทศไทย, ญี่ปุ่น, เวียดนาม, สิงคโปร์, เนปาล, ฟิลิปปินส์, อินเดียนรัฐตะวันออกเฉียงเหนือของสิกขิม, นาคาแลนด์, มิโซรัมและไต้หวัน
จิมมี แคลนตัน
จิมมี แคนตัน  เกิดเมื่อ 2 กันยายน ค.ศ. 1938 ที่เมืองบาตันรูช ในรัฐลุยส์เซียนา สหรัฐอเมริกา เขาตั้งวงดนตรีของตัวเองตั้งแต่สมัยยังเรียนอยู่ในชั้นมัธยม ในยุค ปี 1956 นั้นเขาคือไอดอลคนหนึ่งของชาวอเมริกัน สมัยเรียนไฮสคูลเขามีวง Rockets เป็นวงดนตรีคู่ใจ เคยเป็นดีเจที่ WHEX ใน Columbia, Pennsylvania ในช่วงปี 1972 และ 1976 และทศวรรษ 1970 มีชื่ออยู่ในทำเนียบของ The Museum of the Gulf Coast Hall of Fame และ The Louisiana Music Hall of Fame
ซีดีอี