pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผ่าเหวนรก  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยอากิฮิโตะ สึกูชิ เผยแพร่ออนไลน์ใน "Web Comic Gamma" ของสำนักพิมพทาเกโชโบะตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 10 เรื่องราวเกี่ยวเด็กหญิงกำพร้าชื่อริโค่ ผู้ได้พบและเป็นเพื่อนกับหุ่นยนต์ที่มีรูปร่างมนุษย์ชื่อเร็ก ทั้งคู่ร่วมกันลงไปใน "อะบิส" ลึกลงไปใต้ผิวโลกเพื่อตามแม่
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงโดยสตูดิโอ Kinema Citrus ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2560 ภาพยนตร์ภาคต่อเข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565
ตำบลเกาะหมาก (อำเภอเกาะกูด)
เกาะหมาก เป็น 1 ใน 2 ตำบลของอำเภอเกาะกูด จังหวัดตราด เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สำคัญของจังหวัดตราด ชื่อเกาะหมากได้มาจากคำพ้องเสียงของคำว่า "หมากป่า" ซึ่งเป็นพันธุ์ไม้ชนิดหนึ่งในอดีตที่มีอยู่เป็นจำนวนมากบนเกาะ มีลักษณะเป็นพื้นที่หมู่เกาะมีทั้งหมด 18 เกาะซึ่งทั้งหมดอยู่ในเขตของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง ปัจจุบันรวมกับหมู่เกาะกูดมีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตราด มีเกาะหลักคือ เกาะหมาก
ตำบลเกาะหมากมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดข้างเคียง ดังนี้
เกาะหมากมีความเกี่ยวโยงกับเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ของชาติไทย เนื่องด้วยตั้งอยู่ในทะเลตราดฝั่งอ่าวไทย ครั้งหนึ่งในยุคล่าอาณานิคม ฝรั่งเศสพยายามที่จะเข้ามายึดดินแดนประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2436 ตรงกับรัชสมัยของรัชกาลที่ 5 ฝรั่งเศสได้เข้ามายึดเมืองจันทบุรีและเมืองต่าง ๆ ทางฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ต่อมาใน พ.ศ. 2446 (ร.ศ. 122) ไทยได้เสียดินแดนให้แก่ฝรั่งเศสเนื่องจากการตกลงทำสนธิสัญญากับฝรั่งเศส ทำให้ไทยจำต้องยกดินแดนตั้งแต่อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี ไปจนถึงเกาะหมาก เกาะกูด และเมืองปัจจันตคีรีเขตร เพื่อแลกเปลี่ยนกับการถอนกองทหารออกจากจันทบุรี และใน พ.ศ. 2449 รัชกาลที่ 5 ทรงตัดสินพระทัยยอมยกดินแดนพระตะบอง เสียมราฐ และศรีโสภณ เพื่อแลกเอาจังหวัดตราดและหมู่เกาะต่าง ๆ คืนมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2449
ต่อมาได้มีการใช้พระราชบัญญัติการปกครองท้องที่ พ.ศ. 2440 (ร.ศ. 116) คือจัดตั้งอำเภอ ตำบล กับหมู่บ้านขึ้น ที่ทำงานของรัฐบาลในอำเภอเรียกว่า "ที่ว่าการอำเภอ" ซึ่งมีผลทำให้เกาะช้าง เกาะกูด หมู่เกาะบริเวณข้างเคียง และหมู่บ้านแหลมงอบ (ฝั่งแผ่นดินใหญ่) จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอเกาะช้าง ใน พ.ศ. 2447 (ร.ศ. 123) และเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอแหลมงอบ เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2482 ขณะนั้นเกาะหมากขึ้นการปกครองกับตำบลเกาะช้าง ในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 ได้แยกท้องที่หมู่ 8–11 ของตำบลเกาะช้าง ตั้งขึ้นเป็นตำบลเกาะหมาก ต่อมาใน พ.ศ. 2523 ท้องที่หมู่ที่ 3 บ้านคลองหินดำ, หมู่ที่ 4 บ้านอ่าวใหญ่–อ่าวสลัด และหมู่ที่ 5 บ้านคลองเจ้า ของตำบลเกาะหมาก ได้แยกไปตั้งเป็นตำบลเกาะกูด เกาะหมากจึงเหลือพื้นที่เพียง 2 หมู่บ้าน
ตัวเกาะหมากมีระยะห่างจากอำเภอคลองใหญ่ 40 กิโลเมตร ประชาชนชาวเกาะหมากมีความยากลำบากในการเดินทางไปติดต่อราชการ ประกอบกับเกาะหมากอยู่ใกล้ดินแดนประเทศกัมพูชาด้านเกาะกงมากกว่าฝั่งไทย ทางราชการจึงมีนโยบายเพื่อความมั่นคงและอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน โดยได้ยกฐานะเกาะหมากและเกาะข้างเคียงขึ้นเป็น "กิ่งอำเภอเกาะกูด" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2533 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน ต่อมาได้ยกฐานะจากกิ่งอำเภอเกาะกูดเป็น "อำเภอเกาะกูด" ตามราชกิจจานุเบกษาเล่ม 124 ตอนที่ 46ก ลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน ตามโครงการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ตำบลเกาะหมากจึงกลายเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเกาะกูดจนถึงปัจจุบัน
ตำบลเกาะหมากแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 2 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่ตำบลเกาะหมากมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะหมาก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะหมากทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลเกาะหมากที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเกาะหมากในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลที่มีประชากรน้อยที่สุดในประเทศไทย
องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะหมากเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลที่จัดตั้งรูปแบบพิเศษ เนื่องจากมีเงื่อนไขของจำนวนประชากรไม่ถึงเกณฑ์ (2,000 คนขึ้นไป)ซึ่งปกติจะทำให้ต้องยุบเข้ากับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นใกล้เคียง แต่ขณะนั้นสภาตำบลเกาะหมากมีรายได้โดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ล่วงมาแล้วติดต่อกันสามปีเฉลี่ยไม่ต่ำกว่าปีละหนึ่งแสนห้าหมื่นบาท กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลเกาะหมากอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้
พื้นที่ตำบลเกาะหมากประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 2 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 544 คน แบ่งเป็นชาย 269 คน หญิง 275 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีประชากรน้อยที่สุดในอำเภอเกาะกูดและจังหวัดตราด
ตำบลเกาะหมากมีเกาะหลักคือเกาะหมาก ซึ่งเป็นเกาะขนาดใหญ่อันดับสามของจังหวัดตราด รองลงมาจากเกาะช้างและเกาะกูด มีเนื้อที่ประมาณ 12.398 ตารางกิโลเมตร และเกาะเล็ก ๆ อีก 17 เกาะ ซึ่งอยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง ทุกเกาะมีพื้นที่รวม 17.833 ตารางกิโลเมตร
ตำบลเกาะหมาก (จังหวัดตราด)
พลานัมออสทราเล
พลานัม ออสตราเล
ไทรบ์ ไนน์
มาจิกาโดะ มาโซกุ
คลองบ้านไทร
คลองบ้านไทร เป็นคลองในเขตทวีวัฒนาและเขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร ทางด้านตะวันออกเชื่อมต่อกับคลองบางระมาดที่ไปเชื่อมกับคลองชักพระในเขตตลิ่งชัน ปัจจุบันคลองบ้านไทรเป็นคลองที่ช่วยระบายน้ำเป็นหลัก ในเขตทวีวัฒนามีความยาว 2,740 เมตร กว้าง 6–8 เมตร ในเขตตลิ่งชันมีความยาว 5,800 เมตร กว้าง 5–25 เมตร
บริเวณสองฝั่งคลองบ้านไทร ในอดีตเป็นบ้านสวนริมคลอง ถัดเข้าไปด้านในเป็นทุ่งนา ชาวบ้านในย่านนี้ประกอบอาชีพทำนา ใช้เส้นทางคมนาคมทางน้ำเป็นหลัก ประชาชนในย่านนี้มีประเพณีที่ยึดถือปฏิบัติมายาวนานคือประเพณีสารทเดือนสิบที่นิยมทำบุญกันด้วยกระยาสารท ราว พ.ศ. 2480 ย่านคลองบ้านไทรมีตระกูลหนึ่งคือ ตระกูลสุขล้อม เป็นผู้นำในการกวนกระยาสารทในย่านนี้
บริเวณจุดบรรจบของคลองบางระมาดและคลองบ้านไทร เป็นที่ตั้งของ "เกาะศาลเจ้า" ศาลนี้มีมานับตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จากหลักฐานการตั้งถิ่นฐานของชุมชนวัดจำปาในจารึกของวัดระบุว่า ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปฏิสังขรณ์วัดหลายวัดในเขตตลิ่งชันโดยเฉพาะทรงอุปถัมภ์วัดจำปา มีการพระราชทานที่สวนแปลงหนึ่งเป็นการกัลปนา อีกทั้งพระราชทานผลไม้จากต่างประเทศในเวลานั้นมาช่วยงานฉลองวัดจำปา ปัจจุบันชุมชนวัดจำปาตั้งอยู่หมู่ที่ 5 แขวงบางระมาด เขตตลิ่งชัน อยู่ริมคลองบางระมาดและคลองบ้านไทร
วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองบ้านไทร ได้แก่ วัดมณฑป วัดสมรโกฏิ วัดกระจัง วัดทอง วัดจำปา และวัดมะกอก
ราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์
ราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์ เป็นราชวงศ์ที่ไม่ค่อยทราบข้อมูลจากหลักฐานและเป็นช่วงเวลาที่มีการขึ้นครองราชย์อย่างรวดเร็ว เนื่องจากรัชสมัยฟาโรห์แต่ละพระองค์นั้นค่อยข้างสั้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 22 ก่อนคริสตกาล ซึ่งอาจมีที่ศูนย์กลางอำนาจอยู่ในบริเวณเมมฟิส ราชวงศ์ที่แปดมีอิทธิพลขึ้นในช่วงเวลาที่เรียกว่าจุดสิ้นสุดของสมัยราชอาณาจักรเก่าหรือจุดเริ่มต้นของสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง โดยพระราชอำนาจของฟาโรห์กำลังเสื่อมลง ในขณะที่ผู้ว่าการท้องถิ่นหรือผู้ปกครองท้องถิ่นกลับมีความสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ จนทำให้รัฐอียิปต์ก็กลายเป็นรัฐระบบศักดินาอย่างสมบูรณ์ ถึงแม้ว่าจะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างฟาโรห์แห่งเมมฟิสและผู้ปกครองท้องถิ่นที่มีอำนาจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคอปโตส แต่ในที่สุดแล้วราชวงศ์ที่แปดถูกโค่นล้มอำนาจ โดยผู้ปกครองท้องถิ่นเฮราคลีโอโพลิสและผู้สถาปนาราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์ขึ้น ราชวงศ์ที่แปดในบางครั้งถูกรวมกับราชวงศ์ที่เจ็ดที่ขึ้นปกครองก่อนหน้านี้ เนื่องจากไม่มีหลักฐานทางโบราณคดีเกี่ยวกับราชวงศ์ที่เจ็ดแห่งอียิปต์ ซึ่งอาจจะเป็นราชวงศ์ที่ถูกสมมติขึ้นมา
นักไอยคุปต์วิทยาพิจารณาว่า ราชวงศ์ที่แปดขึ้นมาปกครองอียิปต์เป็นระยะเวลาประมาณ 20–45 ปี และมีการเสนอช่วงเวลาหลายช่วงต่างกัน เช่น ระหว่าง 2190–2165 ปีก่อนคริสตกาล, ระหว่าง 2181–2160 ปีก่อนคริสตกาล, ระหว่าง 2191–2145 ปีก่อนคริสตกาล, และระหว่าง 2150– 2118 ปีก่อนคริสตกาล
ทางประวัติศาตร์.
หลักฐานจากสมัยราชอาณาจักรใหม่.
หลักฐานทางประวัติศาสตร์สองชิ้นที่สามารถสืบอายุไปได้ถึงสมัยราชอาณาจักรใหม่ที่ปรากฏพระนามชองฟาโรห์จากราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์ หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดในสองชิ้นและหลักฐานทางประวัติศาสตร์หลักในราชวงศ์ที่แปด คือ บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส ซึ่งบันทึกขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์เซติที่ 1 โดยปรากฏพระนามในรายการที่ 40 ถึง 56 ของบันทึกพระนามฯ ซึ่งบันทึกไว้ระหว่างช่วงเวลาระหว่างจุดสิ้นสุดราชวงศ์ที่หกของสมัยราชอาณาจักรเก่าและจุดเริ่มต้นราชวงศ์ที่สิบเอ็ดของสมัยราชอาณาจักรกลาง นอกจากนี้ พระนามฟาโรห์เหล่านี้แตกต่างจากที่ทราบกันในราชวงศ์ที่เก้าและราชวงศ์ที่สิบ ซึ่งไม่มีพระนามใดปรากฏอยู่ในบันทึกพระนามแห่งอไบดอส ด้วยเหตุนี้ พระนามในรายการที่ 40 ถึง 56 ของรบันทึกจึงถูกกำหนดให้อยู่ในราชวงศ์ที่เจ็ดและแปด
หลักฐานจากสมัยราชอาณาจักรใหม่ชิ้นอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ที่แปด คือ บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ซึ่งบันทึกขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์รามเสสที่ 2 ได้คัดลอกมาจากหลักฐานก่อนหน้านี้ ซึ่งตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ตได้แสดงให้เห็น บันทึกดังกล่าวมีร่องรอยความเสียหายที่มากและอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ นอกจากนี้ บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินยังได้รับความเสียหายอย่างหนัก จนไม่สามารถอ่านได้โดยง่าย ปรากฏพระนามทั้งหมดสามพระนามอยู่บนเศษบันทึกปาปิรุส ซึ่งอาจจะระบุถึงฟาโรห์จากราชวงศ์ที่แปด พระนามเหล่านั้นเป็นของฟาโรห์เนทเจอร์คาเร ซิพทาห์ อีกพระนามหนึ่งที่ไม่สามารถอ่านได้ และพระนามสุดท้ายเป็นของฟาโรห์กาคาเร ไอบิ พระนามฟาโรห์ในรายการที่ห้าสิบสามบนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส ดูเหมือนว่าจะมีช่องว่างสำหรับพระนามอีกสอง หรือสาม พระนามก่อนถึงจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ตามที่บันทึกไว้ในบันทึกพระนามฯ ซึ่งชี้ให้เห็นว่าส่วนที่เสียหายไปของบันทึกพระนามแห่งตูรินอาจจะบันทึกพระนามฟาโรห์ ซึ่งปรากฏในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอสในรายการที่ห้าสิบเอ็ดถึงห้าสิบห้า เนื่องจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้เว้นพระนามของฟาโรห์เก้าพระองค์แรก โดย ดับเบิลยู. ซี. เฮย์ส คิดเห็นว่า มันสมเหตุสมผลที่ชาวอียิปต์อาจแบ่งราชวงศ์ที่เจ็ดและแปดออกจากกัน ณ จุดนี้
หลักฐานจากสมัยราชวงศ์ทอเลมี.
นักบวชชาวอียิปต์นามว่า มาเนโท ได้บันทึกประวัติศาสตร์ของอียิปต์ในช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาลที่เรียกว่า "แอจิปเทียกา (Aegyptiaca)" แต่งานเขียนของเขากลับสูญหายไป และมีเพียงงานเขียนที่เขียนขึ้นในภายหลังของนักเขียนสามคนเท่านั้นที่ได้อ้างอิงมาจากงานเขียนของมาเนโท และน่าเสียดายที่หลักฐานทั้งสามชิ้นนี้กลับนำมาศึกษานั้นได้ยากมาก ตัวอย่างเช่น มักจะเขียนขัดแย้งกันเอง เช่นเดียวกับกรณีของนักประวัติศาสตร์โบราณสองคนนามว่า เซกตัส จูเลียส แอฟริกานัส และยูเซเบียสแห่งซีซาเรีย ซึ่งเป็นที่อ้างอิงงานเขียนแอจิปเทียกาที่บันทึกเกี่ยวกับราชวงศ์ที่เจ็ดและแปด โดยแอฟริกานัสได้บันทึกว่าราชวงศ์ที่เจ็ดประกอบด้วยฟาโรห์ 70 พระองค์ที่ขึ้นมาปกครองในช่วงระยะเวลา 70 วัน ณ เมมฟิส และราชวงศ์ที่แปดประกอบด้วยฟาโรห์จำนวน 27 พระองค์ที่รวมเวลาการครองราชย์เป็นเวลา 146 ปี อย่างไรก็ตามยูเซเบียสได้บันทึกว่าในช่วงราชวงศ์ที่เจ็ดมีฟาโรห์ห้าพระองค์ที่ขึ้นมาปกครองในช่วงระยะเวลามากกว่า 75 วัน และราชวงศ์ที่แปดประกอบด้วยฟาโรห์ห้าพระองค์ที่รวมเวลาปกครองเป็นเวลา 100 ปี ส่วนที่ว่าฟาโรห์ 70 พระองค์ที่ปกครองในช่วงระยะเวลาเจ็ดสิบวัน ถูกพิจารณาว่าเป็นฉบับที่ถูกต้องที่เกี่ยวกับราชวงศ์ที่เจ็ดของมาเนโท แต่ไม่น่าจะใช่บันทึกที่เป็นข้อเท็จจริงของประวัติศาสตร์ แต่ส่วนนี้ถูกตีความว่า ฟาโรห์ในสมัยนี้ปกครองในระยะเวลาที่สั้นอย่างยิ่ง และการใช้จำนวนฟาโรห์ 70 พระองค์นั้นอาจจะเป็นการเล่นสำนวนในข้อเท็จจริงที่ว่านี่คือราชวงศ์ที่เจ็ดของมาเนโท เนื่องจากมาเนโทไม่ได้ให้หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่แท้จริงในช่วงเวลานี้ และไม่ปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีที่เกี่ยวข้องราชวงศ์ที่เจ็ด นักไอยคุปต์วิทยาหลายคนจึงโต้เถียงว่าราชวงศ์ที่เจ็ดเป็นราชวงศ์ที่สมมติขึ้นมา ซึ่งเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ที่แปด และในปัจจุบันเห็นพ้องต้องกันอย่างกว้างขวางว่า การคาดการณ์ของมาเนโทที่เกี่ยวข้องระยะเวลานั้นเป็นการคาดการณ์ที่เกินความเป็นจริงที่ไปสูงอย่างมาก
หลักฐานชั้นต้นร่วมสมัย.
หลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญของฟาโรห์จากราชวงศ์ที่แปด คือ บันทึกพระราชโองการที่ค้นพบในคอปโตส ซึ่งระบุพระนามของฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ หลักฐานเบื้องต้นเพิ่มเติมของฟาโรห์ในช่วงต้นราชวงศ์มาจากสุสานในซัคคารา โดยเฉพาะพีระมิดแห่งกาคาเร ไอบิในซัคคารา นอกจากนั้น ยังมีจารึกของราชวงศ์ที่พบในวาดิ ฮัมมามัตและอียิปต์บน รวมถึงจารึกที่ไม่ใช่ของราชวงศ์จากอียิปต์บนด้วยเช่นกัน
การสิ้นสุดสมัยราชอาณาจักรเก่าและการตกสู่ความโกลาหล.
ตามแบบแผน ราชวงศ์ที่แปดได้ถูกจัดให้เป็นราชวงศ์แรกของสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง เนื่องจากลักษณะรัชสมัยที่ค่อนข้างสั้นของฟาโรห์ตลอดจนหลักฐานชั้นต้นร่วมสมัยที่กระจัดกระจาย ซึ่งบ่งบอกถึงความเสื่อมโทรมของราชอาณาจักรจนไปนำสู่ความโกลาหล การพิจารณาหลักฐานทางโบราณคดีใหม่เมื่อเร็ว ๆ นี้ได้แสดงให้เห็น ความต่อเนื่องอย่างมากระหว่างราชวงศ์ที่หกและราชวงศ์ที่แปด ดังนั้น ฮราช์ต ปาปาเซียน นักไอยคุปต์วิทยาได้เสนอความเห็นว่า ควรมองว่าราชวงศ์ที่แปดเป็นช่วงสุดท้ายของสมัยราชอาณาจักรเก่าแทนที่จะเป็นราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์
เนื่องจากมีฟาโรห์ในราชวงศ์ที่แปดทั้งห้าพระองค์ใช้พระนามครองราชย์บัลลังก์ “เนเฟอร์คาเร” ของฟาโรห์เปปิที่ 2 เนเฟอร์คาเร ชี้ให้เห็นว่าฟาโรห์เหล่านั้นอาจจะเป็นสืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์ ซึ่งกำลังพยายามยึดอำนาจบางอย่าง พระราชโองการบางส่วนของฟาโรห์สี่พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่แปดได้ถูกบันทึกไว้ในบันทึกพระราชโองการที่ส่งไปยังเชไมย์ ซึ่งเป็นราชมนตรีในช่วงเวลาดังกล่าว ถึงแม้ว่าจะมีเพียงฟาโรห์กาคาเร ไอบีเท่านั้นที่เกี่ยวข้องกับสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ได้ แต่ใด ๆ ก็ตาม พีระมิดของพระองค์ถูกพบที่ซักคาราใกล้กับพีระมิดแห่งเปปิที่ 2 และมีบันทึกพีระมิดจารึกอยู่บนผนังเช่นเดียวกันกับพีระมิดในสมัยก่อนหน้า
ไม่ว่าจะปรากฏฟาโรห์กี่พระองค์จริง ๆ ก็ตาม จะเห็นแน่ชัดได้ว่าในช่วงเวลาดังกล่าว อำนาจส่วนกลางของราชอาณาจักรกำลังล่มสลาย ฟาโรห์หลายพระองค์ในราชวงศ์ตั้งอยู่ในเมมฟิสดูเหมือนจะพึ่งพิงอำนาจของบรรดาผู้ปกครองท้องถิ่นในคอปโตส ซึ่งพระองค์ได้พระทานตำแหน่งและเกียรติยศให้ แต่ในที่สุดแล้ว ราชวงศ์ที่แปดก็ถูกโค่นล้มอำนาจ โดยผู้ปกครองที่มีอำนาจที่อยู่ในเฮราคลีโอโพลิส แมกนา
รายพระนามผู้ปกครอง.
เนื่องจากยังขาดหลักฐานที่เกี่ยวข้องราชวงศ์ที่เจ็ดแห่งอียิปต์ ฟาโรห์ทั้งหมดที่บันทึกในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส ซึ่งบันทึกต่อจากพระนามฟาโรห์เมอร์เอนเร เนมติเอมซาฟที่ 2 และบันทึกก่อนหน้าพระนามฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 ซึ่งเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์ ลำดับฟาโรห์ตามเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท:
ฮราช์ต ปาปาเซียน นักไอยคุปต์วิทยา เชื่อว่าการตีความใหม่ดังกล่าวนั้นให้น้ำหนักกับงานเขียนของมาเนโทมากเกินไป ตามคำกล่าวที่ว่าราชวงศ์ที่เจ็ดนั้นเป็นเรื่องสมมติขึ้นโดยพื้นฐานแล้วและเป็นอุปมาของความโกลาหล ปาปาเซียนได้เสนอความคิดว่า ฟาโรห์พระองค์แรกสุดของราชวงศ์น่าจะเป็นผู้ขึ้นมาปกครองโดยทันทีจากฟาโรห์เปปิที่ 2 และควรจะมาจากราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์ ในขณะที่ผู้ที่ขึ้นมาปกครองต่อจากนั้นจะเป็นราชวงศ์ที่เจ็ดที่มีรัชสมัยที่สั้น จากนั้นราชวงศ์ที่แปดจะเริ่มต้นด้วยฟาโรห์กาคาเร ไอบิที่มีหลักฐานรับรองอย่างดี:
นอกจากนี้ การระบุตัวตน ตำแหน่งตามลำดับเวลา และระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของผู้ปกครองต่อไปนี้มีความคลุมเครืออย่างมากคือ วัดจ์คาเร, คูอิเกอร์, คูอิ และไอย์ทเจนู
รักสลับโลก
รักสลับโลก  เป็นละครชุดในปี พ.ศ. 2565 นำแสดงโดย จิตรพล โพธิวิหค (จิมมี่) และ ทวินันท์ อนุกูลประเสริฐ (ซี) สร้างจากนิยายเรื่อง "Vice Versa รักสลับโลก" โดยนักเขียนนามปากกาว่า JittiRain
กำกับการแสดงโดย ณัฐพงศ์ มงคลสวัสดิ์ (เอ็กซ์) อำนวยการผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี เปิดตัวครั้งแรกในงาน GMMTV 2022:BORDERLESS ในวันที่ 1 ธันวาคม ปีพ.ศ. 2564 ออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และทางยูทูบ ช่องของจีเอ็มเอ็มทีวี ทุกวันเสาร์ เวลา 20:30 น.
เรื่องราวของ"ทะเล" (ทวินันท์ อนุกูลประเสริฐ) หนุ่มวัยรุ่นที่รักในเรื่องราวของสี พึ่งได้งานผู้ปรับแต่งสีหรือ Colorist และได้ออกไปฉลองกับเพื่อนๆที่ทะเลแต่ด้วยอาการมึนเมาจึงทำให้เขาเกิดจมน้ำ เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งกลับพบว่าได้มาอยู่ในอีกโลกหนึ่งที่ไม่คุ้นชินและมาอยู่ในร่างของ"เทสส์" (ภวัต จิตต์สว่างดี) ลูกชายเจ้าของบริษัทผลิตภาพยนตร์ชื่อดัง ในตอนที่เขากำลังสับสนอยู่นั้นก็ได้รับความช่วยเหลือจาก"ภูวดล" (ลลนา ก้องธรนินทร์) พยาบาลที่สลับโลกมาเหมือนเขาและได้ให้ความช่วยเหลือต่างๆกับทะเล พร้อมทั้งบอกวิธีในการกลับโลกเดิม นั้นคือการตามหาคนที่เป็นกุญแจนำทาง ทะเลออกตามหาคนนั้นๆจนได้พบกับ"ทัน" (กรภัทร์ เกิดพันธุ์) เพื่อนสมัยเรียนของเทสส์และนักเขียนบทภาพยนตร์ แต่ทันนั้นกลับเอาแต่หนีเทสส์ จนวันหนึ่งทันกลับแปลกไปจากเดิมและทะเลก็ได้รู้ความจริงว่าคนๆนั้นไม่ใช่ทันคนเดิมแต่เป็น"ปืน" (จิตรพล โพธิวิหค)ที่มาจากโลกเดียวกันกับทะเลแต่ปืนนั้นเลือกที่จะไม่บอกชื่อจริงๆไป ทั้งคู่ต้องมาใช้ชีวิตร่วมกันในโลกที่คุ้นตาแต่ไม่คุ้นชินเกิดเรื่องราวต่างๆทั้งมิตรภาพและความรัก รวมถึงการออกตามหากุญแจนำทางเพื่อกลับสู่โลกเดิม
ในตารางด้านล่างนี้ตัวเลขหมายถึงเรตติงที่สูงที่สุดของรายการและตัวเลขหมายถึงเรตติงที่ต่ำที่สุดของรายการ
ฟาโรห์วัดจ์คาเร
วัดจ์คาเร เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์ ซึ่งครองราชย์ราว 2150 ปีก่อนคริสตกาลในสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง พระองค์ถูกมองว่าเป็นบุคคลที่คลุมเครืออย่างมากในประวัติศาสตร์อียิปต์
ฟาโรห์วัดจ์คาเรมีกล่าวถึงเพียงครั้งเดียวในจารึกหินปูนหรือที่รู้จักกันในชื่อว่า บันทึกพระราชโองการแห่งคอปโตส อาร์ (อยู่ที่พิพิธภัณฑ์ไคโร; obj. JE 41894) ซึ่งว่ากันว่าสร้างขึ้นโดยพระองค์เอง ซึ่งบันทึกรายการบทลงโทษสำหรับทุกคนที่กล้าทำลายหรือปล้นวิหารที่อุทิศให้กับเทพมินแห่งคอปโตส อย่างไรก็ตามจากมุมมองทางโบราณคดี ไม่ทราบอะไรเกี่ยวกับฟาโรห์พระองค์นี้อีกเลย และการมีอยู่ของพระองค์ยังถูกตั้งคำถามโดยนักวิชาการบางคน เพราะพระองค์ไม่ได้รับการกล่าวถึงในบัทึกพระนามกษัตริย์ที่บันทึกขึ้นในช่วงรามเสสใด ๆ
จารึกในนิวเบียได้กล่าวถึงฟาโรห์ในยุคอดีดพระนามว่า "วัดจ์คาเร" และในปัจจุบันเชื่อกันว่าพระนามบนจารึกดังกล่าวคือ "เมนค์คาเร" ซึ่งเป็นพระนามครองราชบัลลังก์ของผู้ปกครองท้องถิ่นนามว่า เซเกอเซนิ จากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์
นักวิชาการ อย่างเช่น ฟารุก โกมาอา และวิลเลียม ซี. เฮย์ส ได้ระบุโดยเชื่อมโยงพระนามฮอรัส "ดเจเมด-อิบ-เทาอิ (Djemed-ib-taui)" กับฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร และพระนามฮอรัส "วัดจ์คาเร" กับฟาโรห์ที่คลุมเครือพระนามว่า "ฮอร์-คาบาว" และฮานส์มองว่า "วัดจ์คาเร" เป็นผู้ปกครองก่อนหน้าของ "ดเจเมด-อิบ-เทาอิ" และจัดให้ฟาโรห์ทั้งสองพระองค์อยู่ในราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์
ฟาโรห์คูอิเกอร์
คูอิเกอร์ เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณที่รู้จักกันเพียงทับหลังหินปูนที่มีคาร์ทูธของพระองค์เท่านั้นที่ค้นพบในอไบดอส โดยฟลินเดอร์ส เพทรีในช่วงต้นคริสตศตวรรษที่ 20 และปัจจุบันตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์โบราณคดีและมานุษยวิทยาแห่งมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย (อี 17316 เอ-บี ) ข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์มีความคลุมเครืออย่างยิ่ง เนื่องจากพระองค์ถูกจัดให้อยู่ไว้อย่างไม่แน่นอนในช่วงระหว่างกลางที่หนึ่งและช่วงระหว่างกลางที่สอง
การจัดระเบียบราชวงศ์.
หลังจากการค้นพบทับหลัง เพทรีเชื่อว่าพระนามของพระองค์คือ "อูอาเกอร์เร" แต่กลับมีข้อสงสัยเกี่ยวกับข้อมูลของพระองค์ และเพียงแค่จัดให้พระองค์อยู่ไว้ในช่วงระหว่างราชวงศ์ที่เจ็ดถึงราชวงศ์ที่สิบสี่แห่งอียิปต์ หลังจากนั้นไม่นาน แกสตัน มาสเปโรได้กล่าวถึงฟาโรห์ผู้ลึกลับในช่วงราชวงศ์ที่หกถึงราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์ แม็กซ์ เพียเปอร์ได้อ่านพระนามให้ถูกต้องมากขึ้นว่า "คูอิเกอร์" โดยอ้างว่าฟาโรห์พระองค์นี้น่าจะครองราชย์ระหว่างราชวงศ์ที่สิบสามและราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์ และลุดวิก บอร์ชาร์ดต์ก็ได้ข้อสรุปแบบเดียวกัน ในขณะที่ในปี ค.ศ. 1907 อองรี โกติเยร์ได้คล้อยตามมาสเปโรแทนและจัดพระองค์อีกครั้งให้อยู่ในช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง เมื่อไม่นานนี้ เดทเลฟ ฟรานเคอ นักไอยคุปต์วิทยาชาวเยอรมันได้เสนอความเก็นเกี่ยวกับ การมีอยู่ของราชวงศ์อไบดอส (ราชวงศ์ของผู้ปกครองท้องถิ่นที่อาจจะปกครองเขตปกครองอไบดอสในช่วงระหว่างกลางที่สองเป็นระยะเวลาสั้น ๆ) โดยเขาจัดให้ฟาโรห์คูอิเกอร์อยู่ในราชวงศ์อไบดอส และเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราทได้เสนอว่า พระองค์อยู่ในช่วงระหว่างกลางที่สองเช่นกัน ตามคำกล่าวอ้างดังกล่าวมาจากบล็อกจากอาคารในรัชสมัยฟาโรห์เซนุสเรตที่ 2 และถึงแม้ว่าเขาจะยืนยันว่าพระนามฮอรัส "เมรุต" เป็นของฟาโรห์คูอิเกอร์ ซึ่งอาจจะดูแปลกสำหรับช่วงเวลานั้น ส่วนพระนามฮอรัสดังกล่าวเป็นหัวข้อหลักสำหรับการแสดงที่มาของคิม รีฮอล์ตด้วย: เขาโต้แย้งว่าพระนาม "เมรุต" นั้นเรียบง่ายเกินไป เมื่อเทียบกับชื่พระนามฮอรัสจากช่วงระหว่างกลางที่สอง ซึ่งมักจะประกอบด้วยคำสองหรือสามคำที่แตกต่างกัน จากนั้น รีฮอล์ตได้เสนอความเห็นว่า ฟาโรห์คูอิเกอร์น่าจะอยู่ในระยะเวลาที่ไม่แน่ชัดในช่วงระหว่างกลางที่หนึ่ง
สแว็น โบตมัน
สแว็น โบตมัน (เกิด 12 มกราคม ค.ศ. 2000) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับสโมสรใน นิวคาสเซิลยูไนเต็ด เขาอยู่ในทีมชาติเนเธอร์แลนด์ระดับเยาวชนอายุต่ำกว่า 15 ถึง อายุไม่เกิน 21 ปี
อาเอฟเซ อายักซ์.
เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2018 โบตมันได้เปิดตัวในนามทีมชุดใหญ่ของ อาเอฟเซ อายักซ์ ในการแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตรกับ VVSB ซึ่งเป็นทีมสมัครเล่น เขาประเดิมสนามใน Eerste Divisie หรือ ดิวิชัน 2 ให้กับ ยอง อายักซ์ ซึ่งเป็นทีมสำรองของ อายักซ์ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ในเกมกับ Roda JC Kerkrade
ในฤดูกาล 2019-20 เขาได้ย้ายไปร่วมทีม เฮเรินเฟน ทีมในศึก เอเรอดีวีซี ด้วยสัญญายืมตัว
เมื่อวันศุกร์ที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 โบตมันเซ็นสัญญา 5 ปีกับสโมสรใน ลีกเอิง ลีล ข้อตกลงมีมูลค่าประมาณ 8 ถึง 9 ล้านยูโร
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด.
เมื่อวันอังคารที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2022 เขาเซ็นสัญญากับสโมสรในพรีเมียร์ลีก นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ด้วยข้อตกลงห้าปีโดยไม่เปิดเผยค่าตัว ซึ่งมีรายงานว่าอยู่ที่ประมาณ 37 ล้านยูโร
เขาถูกเรียกตัวติดทีมชาติเนเธอร์แลนด์ชุดใหญ่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020
คลองบางแวก
คลองบางแวก เป็นคลองที่เชื่อมโยงกับคลองอื่น ๆ เช่น คลองราชมนตรี คลองภาษีเจริญ และคลองบางกอกใหญ่ ในท้องที่เขตบางแคและเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ในเขตภาษีเจริญมีความยาว 4,000 เมตร กว้าง 6–10 เมตร ในเขตบางแคมีความยาว 6,500 กว้าง 6–10 เมตร เป็นเส้นทางรองรับน้ำฝนและเส้นทางระบายน้ำที่สำคัญ
เหตุที่ชื่อคลองบางแวก ในยุคสมัยนั้นการเข้าถึงพื้นที่ต้องใช้การสัญจรทางน้ำ การจะเข้าคลองบางแวกได้ต้องแหวกผักตบชวาที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก บริเวณคลองบางแวกมีการตั้งชุมชนมาตั้งแต่สมัยอยุธยา วัดบางแวกถือเป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดในย่านนี้ สร้างขึ้นในสมัยปลายกรุงศรีอยุธยา (ประมาณ พ.ศ. 2285) เดิมในบริเวณนี้เต็มไปด้วยพื้นที่นาและสวน เป็นเส้นทางที่คลาคล่ำไปด้วยเรือสินค้านานาชนิด พ่อค้าแม่ค้าจากบางช้าง ราชบุรี เป็นต้น ต่างนำผลผลิตของตนล่องเรือลงมาจำหน่ายแลกเปลี่ยนกัน
วัดที่ตั้งอยู่ริมคลองบางแวก ได้แก่ วัดบางแวก วัดนก วัดตะโน วัดโตนด วัดชัยฉิมพลี และวัดบุณยประดิษฐ์ซึ่งบริเวณหน้าวัดมีการปลูกต้นทองอุไรภายในสวนป่าปริศนาธรรม
ฟาโรห์คูอิ
คูอิ เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในสมัยต้นช่วงระหว่างกลางหนึ่ง พระองค์อาจอยู่ในราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์ ตามที่เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราทได้เสนอความเห็นที่ว่า เขาอาจจะเป็นผู้ปกครองระดับท้องถิ่นที่ตั้งตัวว่าเป็นฟาโรห์แทน
หลักฐานรับรอง.
ฟาโรห์คูอิไม่เป็นที่รู้จักจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์และหลักฐานยืนยันการมีอยู่ของเขาเพียงอย่างเดียว คือ จารึกบนบล็อกหินที่แสดงคาร์ทูชของพระองค์ ซึ่งตีพิมพ์ออกเผยแพร่ในปี ค.ศ. 1912 โดยอาห์เมด เบย์ กามัล นักไอยคุปต์วิทยา และได้ตีพิมพ์ซ้ำโดยเรย์มอนด์ ไวลล์ในเวลาต่อมา บล็อกหินนี้ถูกขุดขึ้นมาจากหลุมฝังศพมาสตาบาของแหล่งสุสานดาราใกล้กับมันฟาลุต แหล่งสุสานแห่งนี้มีความโดดเด่นจากโครงสร้างหลุมฝังพระศพขนาดมหึมา ซึ่งถูกให้สร้างโดยฟาโรห์พระองค์ที่คลุมเครือนี้ (หรือที่เรียกว่า พีระมิดแห่งคูอิ) โดยสันนิษฐานว่าบล็อกหินนี้มาจากวิหารฝังพระศพที่เกือบหายไป
ฟาโรห์หรือผู้ปกครองท้องถิ่น.
ตามคาร์ทูชของฟาโรห์คูอิในจารึกจากแหล่งสุสานดารานั้น นักไอยคุปต์วิทยารวมถึงเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ได้เสนอว่า พระองค์เป็นฟาโรห์ในสมัยต้นช่วงระหว่างกลางครั้งที่หนึ่ง ซึ่งเป็นช่วงเวลาของราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์
แต่ในทางกลับกัน บาร์รี เคมป์ และโทบี วิลกินสัน นักไอยคุปต์วิทยาเชื่อว่า มีโอกาสมากกว่าที่คูอิจะเป็นเพียงขุนนาง ซึ่งเป็นผู้ปกครองระดับท้องถิ่น ได้ฉวยประโยชน์จากการเกิดสุญญากาศของอำนาจ หลังจากการล่มสลายของสมัยราชอาณาจักรเก่าและประกาศตัวเองว่า เป็นฟาโรห์ในลักษณะเดียวกันกับผู้ปกครองท้องถิ่นใกล้เคียงในช่วงระยะเวลาเดียวกันอย่างเฮราคลีโอโพลิส ซึ่งเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์
ฟาโรห์ไอย์ทเจนู
ไอย์ทเจนู (ผู้ที่มาอย่างโดดเด่น) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่งเมื่อประมาณ 2100 ปีก่อนคริสตกาล ไม่ค่อยทราบเกี่ยวกับพระองค์มากนัก เนื่องจากพระองค์มีหลักฐานทางอ้อมในนามของสตรีคนหนึ่งนามว่า ซาต-ไอย์ทเจนู (Zat-Iytjenu) แปลว่า "ธิดาแห่งไอย์ทเจนู" ในส่วนชื่อส่วนที่สองปรากฏพระนาม "ไอย์ทเจนู" ภายในชื่อของสตรีผู้นั้น ซึ่งเขียนอยู่วงคาร์ทูช และในช่วงเวลานั้นคาร์ทูชนั้นใช้สำหรับเขียนพระนามของฟาโรห์เท่านั้น ดังนั้นชื่อของนางจะต้องหมายถึงฟาโรห์ พระนามของพระองค์ซึ่งประกอบด้วยสองอส่วน คือ ไอย์ และ ทเจนู ซึ่งองค์ประกอบทั้งสองนั้นได้รับการยืนยันอย่างชัดเจนว่าเป็นชื่ออิสระ ตำแหน่งของพระองค์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่งยังคงเป็นการคาดการณ์อย่างสูง
ซาต-ไอย์ทเจนู เป็นที่ทราบมาจากประตูหลอกของนางเท่านั้น (อยู่ที่พิพิธภัณฑ์อียิปต์ ณ กรุงไคโร หมายเลข เจอี 59158) ที่ขุดค้นพบขึ้นที่ซัคคาราในช่วงประมาณปี ค.ศ. 1920 ถึง ค.ศ. 1922 โดยเซซิล มัลลาบาย เฟิร์ธ ซึ่งเฟิร์ธก็ไม่เคยเผยแพร่จารึกดังกล่าว อย่างไรก็ตาม อองรี โกธิเยร์ได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับพระนามของพระองค์ในปี ค.ศ. 1923 ประตูเท็จได้รับการตีพิมพ์อย่างสมบูรณ์ในปี ค.ศ.1963 โดยเฮนรี จอร์จ ฟิสเชอร์ ไม่ค่อยทราบข้อมูลเกี่ยวซาต-ไอย์ทเจนูมากนัก เธอมีตำแหน่ง"ผู้ประดับประดาแห่งกษัตริย์เพียงหนึ่งเดียว (sole ornament of the king)" และนักบวชสตรีแห่งเทพีฮาธอร์ ไม่ทราบความความสัมพันธ์ระหว่างนางกับไอย์ทเจนู และการใช้พระนามของเชื้อพระวงศ์มาเป็นส่วนหนึ่งของชื่อส่วนตัวมักพบเห็นได้ทั่วไปในเกือบทุกช่วงของประวัติศาสตร์อียิปต์โบราณ
แม่ตาวคลินิก
แม่ตาวคลินิก (; อักษรย่อ: MTC) หรือที่รู้จักกันในชื่อคลินิกของ พญ. ซินเธีย ที่ตั้งชื่อตามผู้ก่อตั้ง ซินเธีย หม่อง เป็นองค์การชุมชน (CBO) ซึ่งให้บริการด้านสุขภาพเบื้องต้นและการคุ้มครองชุมชนจากพม่า/เมียนมาร์ในภาคตะวันตกของประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2532 โดยตั้งอยู่ในเมืองชายแดนเทศบาลนครแม่สอด ที่ห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 500 กม. และรองรับประชากรได้ประมาณ 150,000 – 250,000 คน ที่อาศัยอยู่ในเขตภูเขาของพม่า และเมื่อเร็ว ๆ นี้ คือแรงงานข้ามชาติชาวพม่าที่เติบโตในประเทศไทย ซึ่งอาศัยอยู่ในและรอบ ๆ แม่สอด โดยแม่ตาวคลินิกให้คำปรึกษาเฉลี่ย 110,000 ครั้งต่อปี โดยในจำนวนนี้ 52 เปอร์เซ็นต์อาศัยอยู่ในประเทศไทย ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มีเอกสารและผู้พลัดถิ่นเนื่องจากความขัดแย้งทางอาวุธหรือ/และความยากจน และอีก 48 เปอร์เซ็นต์ได้ข้ามพรมแดนเพื่อขอรับบริการด้านสุขภาพ
ใน พ.ศ. 2531 ระหว่างการปกครองของรัฐบาลทหารของประเทศพม่าในการปราบปรามขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยอย่างรุนแรงซึ่งสิ้นสุดลงในการลุกฮือใน พ.ศ. 2531 (ดูการก่อการกำเริบ 8888) ซินเธีย หม่อง เป็นหนึ่งในชาวพม่าจำนวนมากที่หนีข้ามพรมแดนเข้ามายังประเทศไทย ซึ่งเธอได้ก่อตั้งสถานที่ชั่วคราวในแม่สอด เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของเพื่อนผู้ลี้ภัย โดยในปีนั้น ทางคลินิกได้ทำการรักษาไปประมาณ 2,000 คน คลินิกดังกล่าวได้เติบโตขึ้นเพื่อให้บริการด้านการดูแลสุขภาพ, บริการทางสังคม, การฝึกอบรม และโครงการขยายงาน ตลอดจนการคุ้มครองเด็กและการศึกษาด้านสุขภาพ ซึ่งใน พ.ศ. 2549 ทางคลินิกได้ให้รักษาไป 80,000 คน
ในฤดูร้อน พ.ศ. 2551 เมื่อประธานาธิบดี จอร์จ บุช มาเยือนประเทศไทย ลอรา ผู้เป็นภริยาของเขาได้ไปเยี่ยมคลินิกดังกล่าว และพูดถึงการสนับสนุนหม่อง รวมถึงงานของคลินิก
พญ. ซินเธีย หม่อง.