pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คล้ายคลึงกับกรณีของระบบ FPTP ผู้ลงคะแนนจะต้องเลือกกาเพียงหนึ่งแบบเท่านั้น โดยลักษณะเฉพาะของบัตรลงคะแนนของ DMP นี้คือพรรคการเมืองสามารถส่งผู้สมัครเป็นคู่ได้ หากพรรคการเมืองใดส่งผู้สมัครเป็นคู่ คะแนนเสียงที่ออกโดยผู้ลงคะแนนนั้นจะถือว่าลงคะแนนให้กับผู้สมัครหลักก่อน โดยผู้สมัครรอง (ลำดับที่สอง) จะได้รับพิจารณาก็ต่อเมื่อผู้สมัครหลักสามารถชนะที่นั่งแรกในเขตนั้นได้ ในกรณีนี้ คะแนนเสียงที่พรรคการเมืองนี้ได้รับในเขตนั้นจะโอนให้แก่ผู้สมัครรองเป็นมูลค่าครึ่งหนึ่ง ซึ่งจะเป็นการเพิ่มโอกาสให้ผู้สมัครรองได้รับเลือกเช่นกัน แต่น้ำหนักเพียงครึ่งหนึ่งของคะแนนเสียงพรรคที่โอนมานั้นทำให้ยากที่พรรคการเมืองเดียวจะเอาชนะได้ทั้งสองที่นั่งพร้อมๆ กัน ในกรณีทั่วไปผู้สมัครหลักของสองพรรคการเมืองจะได้รับเลือกตั้งไป
คะแนนเสียงหนึ่งที่ลงให้กับผู้สมัครที่สังกัดพรรคการเมืองรายใดรายหนึ่ง (หรือทั้งคู่นั้น) สามารถส่งผลต่อการเลือกตั้งได้ในหลายมิติ ได้แก่:
คะแนนเสียงหนึ่งที่ลงให้แก่ผู้สมัครอิสระจะช่วยให้ผู้สมัครรายนี้ได้ที่นั่งในเขตนั้นๆ โดยผู้สมัครอิสระรายใดที่ได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดในเขตนั้น (คะแนนนำ) จะได้รับที่นั่งแรกไปซึ่งเหมือนกันกับกรณีผู้สมัครที่สังกัดพรรคการเมือง แต่แตกต่างกันตรงที่นั่งที่สองซึ่งผู้สมัครอิสระจะสามารถชนะที่นั่งที่สองได้หากผู้สมัครรายนั้นได้คะแนนนำเป็นลำดับที่สองในเขตเลือกตั้ง ในทางตรงกันข้าม ผู้สมัครที่สังกัดพรรคการเมืองที่ได้คะแนนในเขตเป็นอันดับสอง สาม สี่ หรือห้า อาจชนะหรืออาจไม่ชนะที่นั่งสองก็ได้ โดยขึ้นอยู่กับคะแนนเสียงส่วนของผู้สมัครรายนั้น และคะแนนเสียงของพรรคจากคะแนนนิยมจากทั้งภูมิภาค
Dual-member proportional representation
วัคซีนแอสตร้าเซนเนก้า
โรงเรียนปายวิทยาคาร
โรงเรียนปายวิทยาคาร (อังกฤษ : Pai Wittayakarn ชื่อย่อ: ปว.) เป็นโรงเรียน ประเภทโรงเรียนรัฐบาล ในพื้นที่ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ประเทศไทย สถาปนา และเปิดการเรียนการสอนวันแรก วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 โดยปัจุบัน อัมพวาร อิตุพร เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน
โรงเรียนปายวิทยาคาร ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2510 โดยมี จรุง ภู่ประเสริฐ นายอำเภอปาย และมนัส ทองพันธุ์ กระทรวงศึกษาธิการอำเภอปาย มีความประสงค์จะขยายการศึกษาของอำเภอให้ถึงระดับมัธยมศึกษา เนื่องจากนักเรียนชั้นประถมศึกษาที่จบแล้วจำนวนมากไม่มีโอกาสศึกษาต่อ เพราะขาดแคลนทุนทรัพย์ที่จะเดินทางไปศึกษาต่อที่ไกล ๆ ได้ ในที่สุดก็ได้ร่วมกันระดมทุนและปลูกสร้างอาคารเรียนชั่วคราวขึ้น 1 หลัง รวมเป็นเงิน 13,977 บาท ต่อมากรมสามัญศึกษาได้อนุมัติให้เปิดสอนระดับ ม.ศ. 1 จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียนชาย 12 คน นักเรียนหญิง 23 คน โดยเริ่มทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 โดยมี บุญส่ง บุญเฉลย รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ (หรือที่เรียกกันว่า ผู้อำนวยการโรงเรียน) ณ ขนาดนั้น
โรงเรียนปายวิทยาคาร ถือเป็นโรงเรียนเก่าแก่ในอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ก็ว่าได้ เพราะสถาปนา และเปิดในการเรียนการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2510
สภานักเรียน.
การเลือกตั้งสภานักเรียน.
เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 หน่วยเลือกตั้งสภานักเรียนโรงเรียนปายวิทยาคาร ได้ประกาศอย่างเป็นทางการในการเลือกตั้งสภานักเรียนโรงเรียนปายวิทยาคาร ประจำปีการศึกษา 2565 โดยผลคะแนนแต่ละพรรค มีดังนี้
การเสด็จพระราชดำเนิน (ครั้งล่าสุด).
สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ทรงเสด็จพระราชดำเนิน มายัง โรงเรียนปายวิทยาคาร ณ หอประชุมใหญ่พุทธรักษา ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานฟุตบอล และสิ่งของเกี่ยวกับการดำรงชีวิต ให้แก่นักเรียน บุคลากรการศึกษา และประชาชน
วัดอมรญาติสมาคม
วัดอมรญาติสมาคม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองมอญในตำบลท่านัด อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี
วัดอมรญาติสมาคมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2437 เดิมชื่อว่า วัดมอญ เนื่องจากคนไทยเชื้อสายมอญเป็นผู้สร้าง โดยนายเกาะ เจริญทรัพย์ ที่เป็นเสมียนของบริษัทฝรั่ง ท่านได้ไม้สักจากกรุงเทพมหานครมาเป็นจำนวนมาก เพื่อปลูกบ้าน และยุ้งข้าว จึงได้นำไม้ที่เหลือจำนวนหนึ่งมาสร้างวัด ครั้งแรกได้สร้างกุฏิ 1 หลัง อุโบสถสร้างด้วยไม้สักทั้งหลังยกเว้นหลังคาซึ่งมุงด้วยสังกะสี อุโบสถหลังดังกล่าวยังปรากฏอยู่ทุกวันนี้ เมื่อสร้างวัดเสร็จจึงได้อาราธนาหลวงพ่อน้อย จากวัดคงคาราม ตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก หลวงพ่อน้อยพัฒนาวัดนี้เรื่อยมา โดยสร้างเสาหงส์คู่ไว้หน้าวัด เจดีย์แบบชเวดากองแต่สร้างไม่เสร็จ ปัจจุบันยังปรากฏรากฐานเจดีย์
หลวงพ่อเฟื่อง ธมฺมปาโล เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 2 มีการก่อสร้างกุฏิเพิ่มขึ้นอีก พร้อมทั้งศาลาการเปรียญขนาดใหญ่ และโรงเรียนประชาบาลอมรวิทยาคาร แบบเรือนไม้ 2 ชั้น 9 ห้องเรียน พร้อมทั้งได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดอมรญาติสมาคม" เมื่อ พ.ศ. 2501 ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ปูด้วยหินอ่อน ประตูหน้าต่างฝังมุก ภายในประดิษฐาน "หลวงพ่อพระศรีโสพิศ" พระพุทธรูปสมัยอยุธยา เนื้อศิลาแลง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2505
วัดถ้ำน้ำ
วัดถ้ำน้ำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนางแก้ว อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี บริเวณวัดมีเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่
วัดถ้ำน้ำตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
วัดถ้ำน้ำเป็นสถานที่ท่องเที่ยว มีถ้ำน้ำซึ่งมีน้ำอยู่ในถ้ำเกือบเต็มพื้นที่ทั้งหมด เป็นน้ำที่ไหลมาจาก ลำคลองที่ติดกับวัดและไหลออกไปอีกทางหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า "ปล่องน้ำ" ในน้ำมีพันธุ์ปลาน้ำจืดจำนวนมากอาศัยอยู่ ส่วนใหญ่ในช่วงหน้าน้ำจะมีประมาณน้ำที่สูงมาก ในช่วงหน้าแล้งน้ำจะลดลงไม่มาก มีการทำทางเดินที่ทางวัดสร้างขึ้นมาเป็นทางปูน สำหรับเดินชมหินงอกหินย้อนภายในถ้ำน้ำ และเข้ามานมัสการพระพุทธรูปภายในถ้ำน้ำ ภายนอกถ้ำเป็นก้อนชิ้นเดียวตันทั้งก้อน หินภายในถ้ำเป็นหินแกรนิตซึ่งมีโพรงอากาศเป็นรอยหลุมอยู่ในเนื้อหิน และมีเสาสินที่เกิดนี้ขนาดใหญ่มาก
วัดอ่างทองวรวิหาร
วัดอ่างทองวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง อยู่ข้างศาลากลางจังหวัดอ่างทอง หรือตรงข้ามโรงเรียนอนุบาลวัดอ่างทอง
กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 เดิมเป็นวัดราษฎร์ 2 วัด คือวัดโพธิ์ทองและวัดโพธิ์เงิน ต่อมา พ.ศ. 2443 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จทางชลมารคได้ทอดพระเนตรเห็นวัดทั้งสองนี้จึงมีพระราชดำริให้รวมเป็นวัดเดียวกัน พระราชทานนามว่า "วัดอ่างทอง"
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถซึ่งสร้างขึ้นใหม่ระหว่าง พ.ศ. 2499–2500 แทนอุโบสถหลังเดิมที่สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2445 พระอุโบสถหลังใหม่เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน พระเจดีย์ทรงระฆังแปดเหลี่ยมประดับกระจกสี บรรจุพระบรมสารีริกธาตุประดิษฐานอยู่บริเวณพระอุโบสถ หมู่กุฏิทรงไทย หอระฆังคู่อยู่หน้ากุฏิไม้สักทรงไทย และอาคารโรงเรียนปริยัติธรรมสโมสร เป็นสถาปัตยกรรมประยุกต์แบบตะวันตกทรงปั้นหยา ก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2461 โดยพระโพธิวงศาจารย์ (แผ้ว)
ปูชนียวัตถุ คือ พระประธานในพระอุโบสถสร้างด้วยก่ออิฐถือปูน เป็นพระปางมารวิชัย สร้างมาคู่กับวัดมาแต่แรก มีลักษณะที่ไม่ถูกสัดส่วน เอนไปทางตะวันตกเฉียงเหนือจนใกล้โค่น ภายหลังชาวบ้านได้ร่วมกันหล่อพระประธานขึ้นใหม่ด้วยโลหะเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 1.42 เมตร สูง 2.00 เมตร แต่ภายหลังที่หล่อพระประธานองค์ใหม่เสร็จ พระประธานองค์เก่ากลับตั้งตรงขึ้นได้อย่างน่าอัศจรรย์ ตั้งตรงได้ดิ่งกับฉัตรที่เหนือพระเศียรพอดี ประชาชนต่างพาเลื่อมใสมากยิ่งขึ้น จนทำการปฏิสังขรณ์ขึ้นอีก โดยทำแท่นให้แข็งแรงและลงรักปิดทองจนเป็นที่เรียบร้อย ส่วนพระประธานองค์ใหม่ ได้นำขึ้นประดิษฐานไว้ตอนหน้าพระองค์เดิม
เพลงชาติสาธารณรัฐอัฟกานิสถาน
เพลงชาติสาธารณรัฐอัฟกานิสถาน เป็นเพลงชาติอัฟกานิสถานที่สาม ซึ่งประพันธ์โดยอับดุล รออูฟ เบนาวา และเสียงดนตรีประพันธ์โดยอับดุล เฆาะฟูร เบรชนา โดยถูกใช้งานใน ค.ศ. 1973 จนเลิกใช้งานใน ค.ศ. 1978
สาลี่พลิมัท
แพร์พลิมัท หรือ สาลี่พลิมัท  เป็นสาลี่ป่าหายาก ในวงศ์กุหลาบ ได้ชื่อมาจากเมืองพลิมัทในเดวอน ที่ถูกพบในปี พ.ศ. 2413 สาลี่พลิมัทเป็นหนึ่งในต้นไม้พื้นถิ่นของอังกฤษที่ได้รับทุนในการฟื้นฟูพันธุ์ภายใต้ "โครงการฟื้นฟูพันธุ์ธรรมชาติของอังกฤษ" เป็นไม้ต้นขนาดเล็กที่ขึ้นตามพุ่มไม้หรือตามริมป่า สาลี่พลิมัทอาจจัดอยู่เป็นชนิดย่อยของ "Pyrus pyraster" (สาลี่ป่ายุโรป) หรือเป็นชนิดที่แยกต่างหาก ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้ที่หายากที่สุดในสหราชอาณาจักรและได้รับการคุ้มครองภายใต้ประเภทที่ 8 ตาม"พระราชบัญญัติสัตว์ป่าและชนบท" และเมล็ดพันธุ์ของสาลี่พลิมัทได้รับการฝากไว้ที่ธนาคารเมล็ดพันธุ์มิลเลนเนียมของคิว
ความสามารถในการให้ผลและเมล็ดขึ้นอยู่กับสภาพอากาศที่เอื้ออำนวย ออกดอกตั้งแต่เดือนเมษายนถึงพฤษภาคม ดอกกะเทยและผสมเกสรโดยแมลง กลิ่นของดอกบานจาง ๆ คล้ายกลิ่นกุ้งเน่า หรือ ผ้าที่ไม่แห้ง ซึ่งดึงดูดแมลงวันเป็นหลัก รวมถึงแมลงบางชนิดที่ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นเน่า เช่น แมลงวันซานจา ("Bibio marci")
พบได้ทั่วไปในบริตตานี โปรตุเกสตอนเหนือ และกาลิเซีย ซึ่งเกิดขึ้นที่ชายขอบป่าบนดินที่เป็นกรด
แพร์พลิมัธมีการกระจายพันธุ์ในภูมิชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและพบได้ในยุโรปตะวันตกเช่นฝรั่งเศส (โดยเฉพาะในบริตตานี) สเปน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกาลิเซีย) โปรตุเกส และมีอยู่เล็กน้อยในสหราชอาณาจักร (ในเดวอนและคอร์นวอลล์) ซึ่งปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็นพืชนำเข้าแต่โบราณ
มักพบสาลี่พลิมัทเติบโตขึ้นในพุ่มไม้ทึบและป่าเปิด ที่มีสภาพอากาศหนาวเย็นในที่ราบลุ่มและเนินเขา
ประชากรในอังกฤษ.
สาลี่พลิมัทได้รับชื่อภาษาอังกฤษจากพื้นที่ที่พบครั้งแรกในพลิมัทในปี พ.ศ. 2414 โดยนักธรรมชาติวิทยาในท้องถิ่น ที.อาร์.อาร์เชอร์ บริกส์
ในสหราชอาณาจักร พืชชนิดนี้หายากมากและพบเฉพาะในสองพื้นที่ – พลิมัทและทรูโร ความหลากหลายทางพันธุกรรมของสปีชีส์ในสหราชอาณาจักรนั้นต่ำมาก โดยที่ประชากรสองกลุ่มที่กระจัดกระจายอย่างกว้างขวางนั้นมีความเหมือนกันทางพันธุกรรม ซึ่งบ่งชี้ว่าประชากรกลุ่มหนึ่งถูกสร้างขึ้นจากการโคลนที่นำมาจากอีกกลุ่มหนึ่ง (ด้วยการปักชำหรือตอนกิ่ง)
อย่างไรก็ตามการขาดความหลากหลายทางพันธุกรรมนี้เป็นภัยคุกคามต่อประชากร เนื่องจากยากต่อการแพร่พันธุ์ด้วยเมล็ด (เมล็ดลีบ) ปัจจุบันมีความพยายามอนุรักษ์ประชากรโดยการจัดการพันธุ์ในสวนพฤกษศาสตร์ เพื่อทำให้เกิดการกลายพันธุ์และการแปรผันของตัวอย่างพันธุ์ที่ปลูก การอนุรักษ์สายพันธุ์สาลี่พลิมัทนี้เกี่ยวข้องกับการเพิ่มความหลากหลายทางพันธุกรรม โดยหลีกเลี่ยงการผสมกับวัสดุทางพันธุกรรมพืชจากส่วนอื่น ๆ ของยุโรปแผ่นดินใหญ่ และเพื่อต้องการให้เกิดการกลายพันธุ์เพียงเพื่อให้สายพันธุ์ในสหราชอาณาจักรเองมีึความสามารถในการผสมพันธุ์ได้เองมากขึ้น (ต้นสาลี่เป็นพืชที่เป็นหมัน (self-sterile) ในตัวเอง ต้นที่เกิดจากการโคลนไม่สามารถผสมพันธุ์ได้ง่าย กับต้นที่เกิดจากการโคลนต้นอื่น ๆ )
นักพฤกษศาสตร์ที่สวนคิว ในโครงการการอนุรักษ์ได้สรุปว่า สาลี่พลิมัทน่าจะถูกนำเข้ามาจากบริตตานีเพื่อเป็นพืชไม้พุ่มสำหรับปลูกเป็นแนวรั้วเมื่อหลายร้อยปีก่อน
อาเรปา
อาเรปา  เป็นของกินชนิดหนึ่งที่ทำจากแป้งโดข้าวโพดปิ้ง จี่ หรือทอด มีต้นกำเนิดมาจากตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ในสมัยก่อนโคลัมบัสและมีความโดดเด่นในตำรับอาหารของโคลอมเบียและเวเนซุเอลาเป็นหลัก แต่ยังปรากฏในตำรับอาหารของโบลิเวียและประเทศอื่น ๆ ด้วย
อาเรปาเป็นอาหารที่นิยมกินกันในชีวิตประจำวันในประเทศดังกล่าว โดยอาจกินเปล่า ๆ หรือผ่าครึ่ง (แบบไม่ตลอด) เพื่อใส่ไส้เข้าไปอย่างแซนด์วิช เช่น เนยแข็งขูด กัวฆาดา (ลิ่มน้ำนม) เนื้อวัว เนื้อไก่ อาโวคาโด หรือ "เดียบลิโต" (แฮมและเนื้อหมูบดสำหรับทาขนมปัง) ขนาดของอาเรปา พันธุ์ข้าวโพดที่ใช้ และส่วนผสมที่เพิ่มเข้ามานั้นแตกต่างกันไปตามสูตร อาเรปามีลักษณะคล้ายกับกอร์ดิตาของเม็กซิโก ปูปูซาของเอลซัลวาดอร์ ตอร์ติยาเดมาอิซของเอกวาดอร์ และตอร์ติยาหรือชังกาของปานามา
เอมปานาดา
เอมปานาดา (กาลิเซียและ) คืออาหารชนิดหนึ่งที่ทำจากแป้งพายห่อไส้ที่ปรุงรสไว้ ปิดริมแป้ง แล้วนำไปอบหรือทอด ไส้ของเอมปานาดาอาจประกอบด้วยเนื้อสัตว์ ปลาทูน่า ไข่ต้ม เนยแข็ง มะเขือเทศ ข้าวโพด หรือส่วนผสมอื่น ๆ
ที่มาของเอมปานาดายังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่คาดกันว่าน่าจะมาจากแคว้นกาลิเซียซึ่งเป็นภูมิภาคทางตะวันตกเฉียงเหนือของสเปน โดยชื่ออาหารนี้มีที่มาจากกริยา ในภาษากาลิเซีย ซึ่งแปลว่า "ห่อด้วยขนมปัง" หรือ "ชุบเกล็ดขนมปัง" ตำราอาหาร "ยิบราดัลก็อก" ซึ่งตีพิมพ์เป็นภาษากาตาลาใน ค.ศ. 1520 กล่าวถึงเอมปานาดาที่ใส่ไส้อาหารทะเลในตำรับอาหารกาตาลา อิตาลี ฝรั่งเศส และอาหรับ ในปัจจุบันสามารถพบเอมปานาดาได้ทั่วไปในวัฒนธรรมยุโรปใต้ ลาตินอเมริกา และฟิลิปปินส์
ตามัล
ตามัล  เป็นอาหารมีโซอเมริกาดั้งเดิมชนิดหนึ่ง ทำจากมาซา (แป้งโดที่ทำจากเมล็ดข้าวโพดแช่น้ำปูนใส) นึ่งในใบข้าวโพดหรือตองกล้วย โดยสามารถแกะเอาใบห่อทิ้งก่อนกินหรือใช้เป็นที่รองขณะกินก็ได้ อาจสอดไส้เนื้อสัตว์ เนยแข็ง ผลไม้ ผัก พริกที่ปรุงรสแล้ว หรืออื่น ๆ ตามต้องการ
ตามัลมีต้นกำเนิดในมีโซอเมริกาตั้งแต่ 8,000 ถึง 5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช การทำตามัลน่าจะแพร่กระจายจากวัฒนธรรมพื้นเพดั้งเดิมในเม็กซิโกและกัวเตมาลาไปยังส่วนอื่นของลาตินอเมริกา นักโบราณคดีคาร์ล เทาเบอ, วิลเลียม แซเทิร์น และเดวิด สจวร์ต เห็นว่าตามัลอาจมีอายุย้อนไปถึง ค.ศ. 100 พวกเขาพบภาพอาหารชนิดนี้ในจิตรกรรมฝาผนังที่แหล่งโบราณคดีซานบาร์โตโลในจังหวัดเปเตนของกัวเตมาลา
เช่นเดียวกับในอารยธรรมโอลเมกและทอลเทกที่เจริญรุ่งเรืองมาก่อนหน้า ตามัลในอารยธรรมแอซเทกและมายาถือเป็นอาหารที่พกพาได้สะดวกทั้งในการออกล่าสัตว์ การเดินทางไกล หรือการส่งเสบียงเลี้ยงกองทัพของตน ในสมัยนั้นตามัลยังถือเป็นอาหารศักดิ์สิทธิ์ในฐานะอาหารของเหล่าเทพ ชาวแอซเทก, มายา, โอลเมก และทอลเทกต่างถือว่าตนเองเป็น "คนของข้าวโพด" ดังนั้นตามัลจึงมีบทบาทสำคัญในพิธีกรรมและเทศกาลต่าง ๆ ของพวกเขา
Tamal
ชิลิกอนการ์เน
ชิลิกอนการ์เน  เป็นสตูรสเผ็ดที่มีพริก (บางครั้งอยู่ในรูปของพริกป่น) เนื้อสัตว์ (มักใช้เนื้อวัว) มะเขือเทศ และถั่วแดงเป็นส่วนประกอบ เครื่องปรุงรสอื่น ๆ อาจรวมถึงกระเทียม หัวหอม และยี่หร่า อาหารชนิดนี้มีต้นกำเนิดในภาคเหนือของเม็กซิโกหรือภาคใต้ของรัฐเท็กซัสในสหรัฐ
รสนิยมตามท้องถิ่นและส่วนบุคคลทำให้มีการใช้เนื้อสัตว์ ส่วนผสม และอัตราส่วนที่แตกต่างกัน และสูตรที่หลากหลายส่งผลให้เกิดการโต้เถียงกันในหมู่ผู้ที่ชื่นชอบชิลิกอนการ์เน บางคนยืนกรานว่าคำ "ชิลิ" ("พริก") ใช้ได้กับสูตรพื้นฐานที่ไม่ใส่ถั่วและมะเขือเทศเท่านั้น ชิลิกอนการ์เนเป็นอาหารชนิดหนึ่งที่พบได้ในการแข่งขันทำอาหาร และอาจใช้เป็นเครื่องเคียง เครื่องตกแต่ง หรือส่วนผสมในอาหารอื่น ๆ อย่างซุปหรือซัลซาเป็นต้น
Chili con carne
ฟาฆิตา
ฟาฆิตา  ในตำรับอาหารเท็กซ์-เม็กซ์หมายถึง เนื้อสัตว์ที่นำไปย่างจากนั้นผัดกับพริกหวานและหัวหอม มักเสิร์ฟบนแผ่นตอร์ติยาแป้งข้าวโพดหรือแป้งสาลี ศัพท์นี้แต่เดิมใช้เรียกเนื้อชายพื้นท้อง (skirt steak) ซึ่งเป็นส่วนของเนื้อวัวที่ใช้ทำอาหารชนิดนี้ในช่วงแรก เนื้อสัตว์ที่นิยมใช้คือเนื้อไก่และเนื้อวัวส่วนอื่น ๆ หรืออาจใช้ผักแทนเนื้อสัตว์ ในร้านอาหารทั่วไปมักปรุงเนื้อสัตว์กับหัวหอมและพริกหวานโดยมีเครื่องปรุงรสยอดนิยมคือผักกาดหั่นฝอย, ครีมเปรี้ยว, กัวกาโมเล, ซัลซา, ปิโกเดกาโย, เนยแข็งขูด, ถั่วบด และมะเขือเทศหั่นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า
นาโชส
นาโชส  เป็นอาหารประจำภูมิภาค จากตอนเหนือของประเทศเม็กซิโก ประกอบด้วยทอร์ทียาชิปหรือโตโตโปราดด้วยเนยแข็งที่อุ่นให้ละลาย (หรือซอสที่มีเนยแข็งเป็นส่วนผสมหลัก) มักเสิร์ฟเป็นอาหารว่างหรืออาหารเรียกน้ำย่อย รูปแบบที่พิถีพิถันยิ่งขึ้นจะใส่ส่วนผสมอื่นเพิ่มเติมและอาจเพียงพอที่จะกินเป็นอาหารจานหลัก
อิกนาซิโอ "เอลนาโช" อานายา เป็นผู้คิดค้นอาหารชนิดนี้ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในรัฐโกอาวีลาเมื่อ ค.ศ. 1940 สูตรในครั้งนั้นประกอบด้วยทอร์ทียาชิป ราดด้วยเนยแข็งโคลบีที่อุ่นให้ละลายและพริกฆาลาเปญโญซอย
ทอร์ทียาชิป
ทอร์ทียาชิป  หรือ ชิปเดตอร์ติยา  เป็นของขบเคี้ยวชนิดหนึ่ง ทำจากแผ่นแป้งตอร์ติยาข้าวโพดที่ตัดเป็นสามเหลี่ยมแล้วนำไปทอดหรืออบ แป้งตอร์ติยาข้าวโพดได้จากการนำเมล็ดข้าวโพดบ่มในน้ำปูนใส แล้วผสมกับน้ำมันพืช เกลือ และน้ำ แม้จะมีการผลิตทอร์ทียาชิปในเชิงพาณิชย์เป็นครั้งแรกในลอสแอนเจลิสในปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 แต่ทอร์ทียาชิปก็เติบโตมาจากตำรับอาหารเม็กซิโกซึ่งยังมีอาหารในรูปแบบใกล้เคียงที่รู้จักกันดีอย่างโตโตโปและโตสตาดา
โดยทั่วไปทอร์ทียาชิปจะทำมาจากข้าวโพดสีเหลือง แต่อาจทำจากข้าวโพดสีขาว สีน้ำเงิน หรือสีแดงได้เช่นกัน ในการทำทอร์ทียาชิปสำหรับจิ้มซอสต่าง ๆ มักใส่เกลือเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นอกเหนือจากนั้นอาจแต่งกลิ่นรสทอร์ทียาชิปด้วยรสชาติที่หลากหลาย
ตอร์ติยาข้าวโพด
ในอเมริกาเหนือ ตอร์ติยาข้าวโพด  หรือที่มักเรียกสั้น ๆ ว่า ตอร์ติยา  คือขนมปังแผ่นบางชนิดหนึ่งที่ไม่ใส่สารช่วยให้ขึ้นฟู โดยใช้แป้งที่ได้จากเมล็ดข้าวโพดแห้งบ่มในน้ำปูนใส ผสมกับเกลือ น้ำ และบางครั้งน้ำมันพืช ในเม็กซิโกมีแป้งข้าวโพดสามสีสำหรับทำตอร์ติยา ได้แก่ ข้าวโพดขาว ข้าวโพดเหลือง และข้าวโพดน้ำเงิน (หรือข้าวโพดดำ)
ขนมปังที่คล้ายคลึงกันจากอเมริกาใต้ที่เรียกว่าอาเรปา (ทำจากข้าวโพดบดโดยตรง ไม่ใช่จากข้าวโพดบ่มน้ำปูนใส และโดยทั่วไปมีความหนากว่าตอร์ติยามาก) มีอยู่ก่อนที่ชาวยุโรปจะเดินทางมาถึงทวีปอเมริกา และถูกชาวสเปนเรียกว่า "ตอร์ติยา" เนื่องจากมีหน้าตาคล้ายคลึงกับเค้กไร้สารช่วยให้ฟูและไข่เจียวสเปนดั้งเดิม (แต่เดิมไม่มีมันฝรั่งซึ่งมีถิ่นกำเนิดในอเมริกาใต้) ชาวแอซเทกและกลุ่มชนอื่น ๆ ที่พูดภาษานาวัตล์เรียกตอร์ติยาว่า ตลัชกัลลี  และอาหารเหล่านี้ได้กลายเป็นรูปลักษณ์ต้นแบบของตอร์ติยาในปัจจุบัน
เมล็ดข้าวโพดตามธรรมชาติมีหลายสีขึ้นอยู่กับพันธุ์ปลูก ตั้งแต่สีขาวซีด สีเหลือง ไปจนถึงสีแดงและสีม่วงอมน้ำเงิน ในทำนองเดียวกัน ข้าวโพดบดหยาบและตอร์ติยาที่ทำจากข้าวโพดบดหยาบอาจมีสีใกล้เคียงกัน อย่างไรก็ตาม แผ่นตอร์ติยาสีขาวและสีเหลืองนั้นพบได้บ่อยที่สุด
Corn tortilla
ตอร์ติยา (แก้ความกำกวม)
ในภาษาสเปนแบบลาตินอเมริกา คำ ตอร์ติยา  หมายถึงขนมปังแผ่นบางและนุ่มชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งข้าวโพดหรือแป้งสาลี
ในภาษาสเปนแบบยุโรป คำ "ตอร์ติยา" หมายถึงไข่เจียว โดยเฉพาะไข่เจียวสเปน
"ตอร์ติยา" ยังอาจหมายถึง:
ชิงงง
นิกายชิงงง  เป็นนิกายหนึ่งของศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่นสายวัชรยาน ที่มีต้นกำเนิดในประเทศอินเดีย ต่อมาพระภิกษุชาวอินเดีย เช่น พระวัชรโพธิ พระอโมฆวัชระ ได้นำจากมาเผยแผ่ในประเทศจีนตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง และพระคูไกชาวญี่ปุ่นนำมาเผยแผ่ในประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก
คำว่า ชิงงง เขียนด้วยอักษรจีนเป็น 真言 ("zhēnyán"),ซึ่งเป็นการถอดเสียงคำว่า มันตระ ในภาษาสันสกฤต
ความสัมพันธ์กับวัชรยาน.
เมื่อพุทธศาสนาสายคุยหยานเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น ในประเทศอินเดียคุยหยานก็ยังอยู่ในระยะเริ่มแรกเช่นกัน จึงยังไม่มีคำว่า วัชรยาน ใช้เป็นชื่อสายในขณะนั้น แต่เรียกว่า มนตรยาน เป็นหลัก ศาสตราจารย์พอล วิลเลียมส์ มีความเห็นว่าควรเรียกพุทธศาสนาสายคุยหยานระยะแรกว่า "มนตรยาน" จะถูกต้องเหมาะสมกว่า
มิเกล โอยาร์ซาบัล
มิเกล โอยาร์ซาบัล อูการ์เต (; เกิด 21 เมษายน ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งปีกหรือกองหน้าให้แก่เรอัลโซซิเอดัดในลาลิกาและทีมชาติสเปน
โอยาร์ซาบัลลงเล่นให้แก่ทีมชาติสเปนชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2016 เขาเป็นตัวแทนของประเทศในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
โอยาร์ซาบัลเคยเล่นให้แก่ทีมชาติสเปนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี, 19 ปี และ 21 ปี วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เขาในวัย 19 ปีถูกเรียกติดทีมชาติชุดใหญ่ในเกมกระชับมิตรที่พบกับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ซึ่งในนัดนั้น เขาได้ลงเล่นแทนที่โนลิโต (ซึ่งทำประตูได้) ประมาณนาทีที่ 60 ช่วยให้ทีมเอาชนะไปได้ 3–1
ดาเดอบาโตราโนโกร์
ดาเดอบาโตราโนโกร์ แปลว่า นี่คือบ้านของผู้กล้า  เป็นอะนาชีด ในภาษาปาทาน เป็นเพลงอะแคปเปลลา ซึ่งหมายความว่าไม่มีเครื่องดนตรี เนื่องจากเครื่องดนตรีถือเป็นฮะรอม (ต้องห้ามทางศาสนาหรือผิดกฎหมาย) โดยนักวิชาการอิสลามหลายคน
รัฐอิสลามแห่งอัฟกานิสถาน (อัฟกานิสถานภายใต้การปกครองของตอลิบาน) มีกฎหมายที่เป็นทางการได้ระบุธงและตราสัญลักษณ์ของตน อย่างไรก็ตามไม่ได้ระบุเพลงสรรเสริญอะนาชีด นี้มักใช้ในการเปิดหลักฐานการออกอากาศโดย Da Shariat Zhagh ("เสียงจากชาเรีย") สถานีวิทยุอย่างเป็นทางการของตอลิบานตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1990 เมื่อกลุ่มได้ควบคุมอาณาเขตส่วนใหญ่ของอัฟกานิสถาน วิดีโอที่เผยแพร่โดยคณะกรรมาธิการกิจการวัฒนธรรมของกลุ่มตอลิบาน นอกจากนี้ยังใช้ในพิธีการอย่างเป็นทางการ เช่น ในปี ค.ศ. 2013 เมื่อรัฐอิสลามเอมิเรตเปิดสำนักงานทางการเมืองในโดฮา ประเทศกาตาร์ เพลงนี้ถูกนำไปเล่นในระหว่างพิธีชักธง ด้วยเหตุนี้ จึงถือเป็นเพลงชาติโดยพฤตินัยของอิสลามเอมิเรตแห่งอัฟกานิสถานและตอลิบาน
การบันทึกเสียงที่ใช้บ่อยที่สุดสำหรับเพลงนี้ประกอบด้วยเป็นเสียงของ Mullah Faqir Muhammad Darwesh ซึ่งเป็นกลุ่ม Taliban munshid (นักร้องอะนาชีด) ที่ได้รับความนิยม
สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8
แมนซอร์
คฤศตศักราช
ประเทศจาเมกาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศจาเมกา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศจาเมกาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศคีร์กีซสถานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศคีร์กีซสถาน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศคีร์กีซสถานได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
ประเทศลิเบียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศลิเบีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศลิเบียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศลิทัวเนียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศลิทัวเนีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศลิทัวเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 24 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา
ประเทศลักเซมเบิร์กในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศลักเซมเบิร์ก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศลักเซมเบิร์กได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศมาเลเซียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศมาเลเซีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศมาเลเซียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 29 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 9 ชนิดกีฬา
ประเทศเม็กซิโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศเม็กซิโก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเม็กซิโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 31 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 29 ชนิดกีฬา
จำนวนดังนี้
ประเทศมองโกเลียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศมอนเตเนโกรในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศมอนเตเนโกร จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศมอนเตเนโกรได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศโมร็อกโกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศโมร็อกโก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศโมร็อกโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 25 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
ประเทศนามิเบียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศนามิเบีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศนามิเบียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศเนปาลในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศเนปาล จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเนปาลได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศเนเธอร์แลนด์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเนเธอร์แลนด์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 74 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 12 ชนิดกีฬา
ประเทศนิวซีแลนด์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศนิวซีแลนด์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศนิวซีแลนด์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 45 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 7 ชนิดกีฬา
ประเทศไนจีเรียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศไนจีเรีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศไนจีเรียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 22 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา
ซุรูเดมิลลี
ซุรูเดมิลลี หรือแปลได้ว่า ป้อมปราการอิสลาม หัวใจแห่งเอเชีย  ถูกใช้เป็นเพลงชาติของรัฐอิสลามอัฟกานิสถานระหว่าง ค.ศ. 1992 ถึง 1999 และใน ค.ศ. 2002 ถึง 2006
ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถานภายใต้การปกครองของกลุ่มตาลีบันซึ่งยึดครองอาณาเขตส่วนใหญ่ของประเทศอัฟกานิสถานและปกครองจนถึงปลายปี ค.ศ.2001 ได้ออกกฎหมายห้ามมีการเล่นดนตรีทั่วดินแดนที่กลุ่มตาลิบันยึดครองไว้ได้ ทำให้ประเทศอัฟกานิสถานส่วนใหญ่ไม่มีเพลงชาติในช่วงเวลานั้น แต่ก็มีการถือเพลงดะเดอะบาโตะราโนะโกร์เป็นเพลงชาติเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถานโดยพฤตินัย จนกระทั่งปลายปี ค.ศ.2001 เมื่อสหรัฐอเมริกาและชาติพันธมิตรบุกอัฟกานิสถาน เนื่องมาจากเหตุการณ์ 9/11 และทำการโค่นล้มอำนาจรัฐบาลของเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน ทำให้เพลงนี้ถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งจนถึงปี ค.ศ.2006 จากนั้นจึงใช้เพลงมิลลีซุรูดเป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน
ประเทศนอร์ทมาซิโดเนียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศนอร์ทมาซิโดเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ผลดังนี้
ประเทศนอร์เวย์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศนอร์เวย์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศนอร์เวย์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 15 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 7 ชนิดกีฬา
ประเทศปากีสถานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศเปรูในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศฟิลิปปินส์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศฟิลิปปินส์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศฟิลิปปินส์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
ทิโมธี ชาลาเมต์