pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ก่อนที่ต่อมาจะยุบองค์การบริหารส่วนตำบลหนองสีดา รวมเข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลหนองหัวโพ ในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547 เนื่องจากกระทรวงมหาดไทยดำเนินการประกาศยุบรวมสภาตำบลทั้งหมดและองค์การบริหารส่วนตำบลใดที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองพันคน โดยให้รวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลอื่น หรือหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นที่มีเขตติดต่อกันภายในเขตอำเภอเดียวกัน
พื้นที่ตำบลหนองสีดาประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 6 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 996 คน แบ่งเป็นชาย 470 คน หญิง 526 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 8 ในอำเภอหนองแซง
บ็อบบี แคนนาเวล
ไมเคิล พีนา
แอบบี ไรเดอร์ ฟอร์ทสัน
เดวิด แดชมัลเชน
ไมกง มาร์เกวซ
ก็อดฟาเธอร์
ซามูเอล โรซา กอนกัลเวส
โครีย์ สโตลล์
เคอร์รี คอนดอน
โฆเซ เด พาลาฟ็อก
คริส โอดอวด์
คริสโตเฟอร์ เอคเคิลสตัน
อลิซ คริจ
เครื่องอิสริยาภรณ์เจ้าชายเฮนรี
ชัก พาลอนิก
วัดโตนด (ตำบลวัดชลอ)
วัดโตนด (ตำบลบางกร่าง)
นกมุ่นรกหน้าผากสีน้ำตาล
นกมุ่นรกหน้าผากสีน้ำตาล หรือ นกมุ่นรกหน้าผากสีน้ำตาลแดง  เป็น นกชนิดหนึ่งในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) พบใน ภูฏาน จีน อินเดีย ลาว เมียนมา และ เวียดนาม มีถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติในป่าดิบเขาในเขตร้อนชื้นหรือเขตกึ่งร้อน เป็นนกประจำถิ่นของประเทศไทยที่พบเห็นได้ยาก
นกมุ่นรกหน้าผากสีน้ำตาล เป็นนกใน ในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) ของลำดับนกเกาะคอน (Passeriformes) ซึ่งมี 4 ชนิดย่อยที่เป็นที่ยอมรับ ดังนี้
ลำตัวด้านบนน้ำตาลแกมแดง คอขาวนวล ลำตัวด้านล่างสีน้ำตาลอ่อน
ในประเทศไทย ถิ่นอาศัยในพื้นที่ภาคเหนือตอนล่าง ในป่าดิบเขา ชายป่า ที่มีความสูง 1,600-2,100 เมตร อยู่ในสถานะพบได้ยากและมีรายงานการพบที่ยอดเขาโมโกจู อุทยานแห่งชาติแม่วงก์ จังหวัดกำแพงเพชร และยอดเขาขะเจอลา เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง จังหวัดตาก
รายงานที่พบในประเทศไทย
โอเก ลุนเดไบรก์
โอเก ลุนเดไบรก์ (; 14 ธันวาคม ค.ศ. 1888 – 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1939) เป็นนักกีฬายิงปืนชาวสวีเดนที่ได้รับรางวัลสองเหรียญทองและหนึ่งเหรียญเงินในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
ลุนเดไบรก์เป็นนายทหารและผู้จัดการป่าไม้ ซึ่งเป็นสมาชิกของสำนักกิจการป่าไม้แห่งรัฐในโคลเทินในช่วงโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 เขาเกษียณก่อนกำหนดและกลับไปบ้านเกิดที่เมืองเยฟเล ซึ่งเขาเสียชีวิตด้วยวัย 50 ปี
Åke Lundeberg
วัดเวียงด้ง
วัดเวียงด้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 11 บ้านเวียงด้ง ตำบลน้ำแพร่ อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 76 ตารางวา
วัดเวียงด้งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2012 โดยเจ้าหมื่นด้งนคร ท่านได้ให้บริวารของพระองค์สร้างวัดขึ้นในค่ายทหารของพระองค์ ทรงให้สร้างอุโบสถ วิหาร และเจดีย์ ตามประวัติวัดเล่าว่า ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2013 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร บริเวณวัดได้กลายเป็นสมรภูมิระหว่างเจ้าถิ่นกับผู้รุกรานเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2345 ทำให้วัดอยู่ในสภาพทรุดโทรม พระอุโบสถและพระวิหารพังทลายลงสิ้น ยังเหลือเพียงแต่พระเจดีย์องค์เดียว ต่อมาใน พ.ศ. 2476 ครูบาศรีวิชัยได้มาทำการบูรณะวิหารและเจดีย์ใหม่
พระบรมธาตุเจดีย์วัดเวียงด้งประดิษฐานบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ภายในวัดยังมีอนุสาวรีย์พ่อขุนหมื่นด้งนคร
วัดอมราวราราม
วัดอมราวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองถนน เขตสายไหม กรุงเทพมหานคร มีที่ดินสร้างวัด 10 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวา
วัดอมราวรารามได้รับอนุญาตจัดตั้งให้เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือ ศรีสมร อินทรสิงห์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2537 วัดแห่งนี้ส่งเสริมการปฏิบัติธรรมกรรมฐาน บรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน ให้ทุนการศึกษาและสาธารณสงเคราะห์ทั่วไป
อาคารเสนาสนะที่สำคัญคือ สถูปจำลองทรงพุทธคยา 3 สถูป ภายในประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์จำลองและพระพุทธรูปที่งดงามอีกหลายองค์ สร้างด้วยงบประมาณ 17 ล้านบาทเศษ ประชาชนโดยทั่วไปนิยมมานั่งสมาธิและประกอบพิธีทางศาสนา
วัดคลองมอญ
วัดคลองมอญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองกระออม ตำบลบ้านคลองสวน อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 55 ตารางวา วัดได้แบ่งที่ดินส่วนหนึ่งจำนวน 6 ไร่ ให้ทางราชการ
นางจำนง โพธิ์แจ้ง และนายสาย พ่วงสกุล บริจาคที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ในปี พ.ศ. 2505 กรมการศาสนาในขณะนั้นได้รับหนังสือขออนุญาตตั้งวัดจากนายสาย และอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ในด้านการศึกษา ทางวัดได้เริ่มเปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2503 นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนประชาบาลของทางราชการตั้งอยู่ในที่ดินวัดอีกด้วย
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ สร้าง พ.ศ. 2520 ศาลาการเปรียญ สร้าง พ.ศ. 2504 ส่วนปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถคือ หลวงพ่อโตและมีหลวงพ่อโสธรจำลอง
วัดหัวคู้
วัดหัวคู้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดหัวคู้ ตำบลศีรษะจรเข้น้อย อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 56 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม มีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยมอยู่ตรงสามแยกคลองหนองงูเห่ากับคลองจรเข้น้อย
เชื่อกันว่าสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้ยกพลมาตั้งกองทัพที่วัดหัวคุ้งหรือวัดหัวคู้ในปัจจุบัน ปัจจุบันมีการสร้างตำหนักไว้กราบไหว้บูชา
วัดหัวคู้สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2409 ชาวบ้านเรียกว่า วัดคู้ หรือ วัดศีรษะคู้ ได้รับการบูรณะตั้งแต่ พ.ศ. 2520 เป็นต้นมา ในยุคของเจ้าอาวาสนามว่า พระครูไพศาลพัฒนโสภณ และวัดได้ใช้นามใหม่เป็น วัดคู้วราราม เมื่อ พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2442 ได้รับครั้งหลังเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2485
ในด้านการศึกษา ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2476 ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ศูนย์เด็กก่อนเกณฑ์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 สร้างห้องสมุดโรงเรียนวัดหัวคู้ สถานีอนามัยวัดหัวคู้ ศูนย์พระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2534 ศูนย์พุทธมามกะตั้งเมื่อ พ.ศ. 2541
อุโบสถหลังเก่ากว้าง 8 เมตร ยาว 30 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 วิหารของหลวงพ่อเขียว ภายในประดิษฐานหลวงพ่อเขียวสุขพุทโธภควา หน้าตักกว้าง 9.19 เมตร สูง 13 เมตร ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2520 อุโบสถหลังใหม่กว้าง 10 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2539 เจดีย์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาฟังธรรม ฌาปนสถาน ศาลาบำเพ็ญกุศลศพ 3 หลัง
วัดหัวคู้มีการจัดงานประเพณี ได้แก่ ประเพณีห่มผ้าหลวงพ่อเขียวซึ่งจะจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในช่วงวันมาฆบูชา
ไวรัสโควิด
เชื้อโรคโควิด
เชื้อโควิด
วัดประดู่ (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดประดู่เป็นวัดโบราณ สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ราว พ.ศ. 2320 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสต้นทางชลมารคมายังวัดประดู่เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2477 และเสวยพระกระยาหารเช้าที่วัด ต่อมาใน พ.ศ. 2543 ได้มีการจัดตั้ง "พิพิธภัณฑ์เครื่องราชศรัทธา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5" ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น 5 หลังคาแฝด ปิดทองฝาสกลทั้งหลัง
พิพิธภัณฑ์เครื่องราชศรัทธา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้เก็บรักษาเครื่องราชศรัทธาต่าง ๆ เช่น พระแท่นบรรทม ตาลปัตรนามาภิไธยย่อ จปร. และตาลปัตรนารายณ์ทรงครุฑพร้อมปอกหลังสำหรับคลุม ตู้เล็กและตู้ทึบ ปิ่นโต บาตรพร้อมฝาบาตรไม้ฝังมุกตัวย่อ สพปมจ. กี่ใส่ยาฉุน ถาดใส่ของ ตะเกียงเจ้าพายุ นาฬิกาปารีส เป็นต้น นอกจากนี้ในวัดมี "ศาลาเก๋งเรือพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5" สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2541 ลักษณะเป็นทรงไทยชั้นเดียว ใช้เป็นสถานที่เก็บรักษาเก๋งเรือพระราชทาน เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2447
พิพิธภัณฑ์อีกแห่งในวัดคือ "พิพิธภัณฑ์สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก" สร้างใน พ.ศ. 2548 ลักษณะเป็นทรงไทย 2 ชั้น 4 หลังคาแฝด ชั้นบนเป็นไม้สักทอง ฝาปะกน สร้างขึ้นเพื่อเป็นการรำลึกถึงสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร เมื่อครั้งเสด็จทรงเยี่ยมวัดประดู่เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2548 สถานที่อีกแห่งหนึ่งที่สำคัญในวัดประดู่ก็คือ "ศูนย์สาธิตศิลปะการทำหัวโขนและเศียรครู (หอศิลป์)" สร้างเมื่อ พ.ศ. 2548 เป็นหอศิลป์แสดงขั้นตอนการทำและการฝึกทำหัวโขนและเศียรครู
พระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังอยู่ตรงกลางด้านหลังพระประธาน เป็นภาพเขียนต้นพระศรีมหาโพธิ์โดยมีองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระประธานในพระอุโบสถตรัสรู้พร้อมอัครสาวกเบื้องซ้ายและขวา บริเวณด้านข้างหน้าต่างทั้งซ้ายและขวามีเทวดาหุ่นปั้นมากมายแสดงความยินดี พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปโบราณสมัยอยุธยา ศิลปะแบบล้านช้าง ชาวบ้านเรียกว่าพระพุทธเจ้าใหญ่หรือพระพุทธชินสีห์บารมีแสน
ด้านนอกอุโบสถคือ ศาลาการเปรียญ มีภาพวาดบนผนังเพดานแบบดั้งเดิมสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยซึ่งวาดด้วยสีฝุ่นดินสอพอง เช่น ภาพชุมนุมเทวดา ภาพหนุมานแผลงฤทธิ์เหินเวหา ภาพฤๅษี ภาพคนธรรพ์ ภาพหัวล้านชนกัน และภาพพุทธประวัติ ด้านหลังอุโบสถเป็นศาลาข้างน้ำ
วัดต้นไทรย์
วัดต้นไทรย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองพระโขนง ในแขวงอ่อนนุช เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูนิสิตธีรวัฒน์ (วัฒนชัย อภิวณฺโณ)
วัดต้นไทรย์สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2327 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2529
อาคารเสนาสนะของวัดได้แก่ อุโบสถ ภายในประดิษฐาน "หลวงพ่อแดง" ซึ่งเป็นพระประธาน และมีพระอุปคุตมหาเถระปางจกบาตร วัดมีศาลาบุญบัญชา นอกจากนี้ภายในวัดยังมีปูชนียวัตถุ ได้แก่ องค์เจ้าแม่กวนอิม ศาลเจ้าแม่ตะเคียน และพระบรมสารีริกธาตุพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและสาวกประดิษฐานอยู่ในเจดีย์แก้ว
งานกิจกรรมที่สำคัญของวัด ได้แก่ งานบุญประจำปีเทศน์มหาชาติในเดือนมีนาคม งานวันอาสาฬหบูชา และเทศกาลเข้าพรรษา งานทักษิณาอดีตเจ้าอาวาสในเดือนกันยายน
นกจู๋เต้นเขาหินปูน
นกจู๋เต้นเขาหินปูน  เป็นนกในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) พบใน ประเทศจีน ลาว เมียนมา ไทย และ เวียดนาม ถิ่นอาศัยตามธรรมชาติของนกจู๋เต้นเขาหินปูน มีความเฉพาะเจาะจงคือพบได้เฉพาะในป่าดิบชื้นกึ่งเขตร้อนและเขตร้อน บนภูเขาหินปูนเท่านั้น
ชื่อนกจู๋เต้น น่าจะมาจากคำผสมในภาษาไทยวนล้านนา ᨶ᩠ᨠᩫᨧᩩᨲᩮ᩠ᨶ᩶ (นกจุเต้น ซึ่งออกเสียงว่า นก-จุ๋-เต้น) หมายถึง นกกระโดดไปทุกที่
นกจู๋เต้นเขาหินปูน ("Gypsophila crispifrons") มี 3 ชนิดย่อย
นกจู๋เต้นเขาหินปูน มีสีน้ำตาลเทาตลอดหัว ลำตัว และหาง มีลำคอเป็นริ้วขาวดำสลับกัน และคิ้วซีด ใต้ตาช่วงคออาจมีแต้มสีส้มแดงเล็กน้อย ตลอดแนวจากหน้าผากถึงหลังเป็นเส้นขนมีแกนที่มีสีน้ำตาลอ่อนคล้ายเป็นจุด ๆ ดูเผิน ๆ คล้ายกับนกจู๋เต้นหางสั้น (Streaked Wren Babbler)
ประชากรนกจู๋เต้นเขาหินปูนในภาคเหนือของประเทศไทย มีความแตกต่างของปริมาณริ้วสีขาวที่ใบหน้าและลำคอ
พบได้เฉพาะในป่าเขาหินปูนเท่านั้น ในที่ราบถึงระดับความสูงจากน้ำทะเล 915 เมตร
นกจู๋เต้นเขาหินปูน เป็นนกเพียงชนิดเดียวในประเทศไทยที่มีความเฉพาะเจาะจงต่อถิ่นอาศัยแบบเขาหินปูน ประชากรของมันจึงลดลงจากการที่ถิ่นอาศัยถูกทำลาย เนื่องจากยังคงมีการสัมปทานระเบิดเขาหินปูนเพื่อผลิตปูนซีเมนต์ เป็นเหตุให้นกที่มีการกระจายพันธุ์แคบอย่าง นกจู๋เต้นเขาหินปูนชนิดย่อยสระบุรี (Rufous Limestone Babbler - "Gypsophila crispifrons calcicola)" นั้นถูกจัดเป็นชนิดที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ในบัญชีแดงของ IUCN (VU) ในเขตเขาหินปูนของประเทศไทยนอกจากนกจู๋เต้นเขาหินปูนสระบุรีแล้ว ยังมีสัตว์ขนาดเล็กอีกหลายชนิดโดยเฉพาะสัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์ถิ่นเดียว คือ อาศัยอยู่เฉพาะตามเขาหินปูน และถูกคุกคามจากสัมปทานเขาหินปูนเช่นเดียวกัน
ป่าเขาหินปูนที่พอจะเหลืออยู่ตามวัดต่าง ๆ ที่พอจะเป็นแหล่งอาศัยของนกจู๋เต้นและสัตว์อื่น ๆ ได้อาศัย แต่ด้วยค่านิยมในการปล่อยสัตว์เลี้ยงในบริเวณวัด สัตว์ปล่อยเหล่านี้เป็นภัยคุกคามที่ค่อนข้างร้ายแรงโดยเฉพาะแมวจรจัดต่อนกและสัตว์ป่าขนาดเล็ก ซึ่งในต่างประเทศที่มีการเก็บข้อมูลพบว่าสัตว์ท้องถิ่นถูกล่าจนเหลือจำนวนน้อยลงมากโดยแมวที่เลี้ยงแบบปล่อยนั่นเอง
แบรนดอน โอนีล
แบรนดอน โอนีล (; เกิดวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวออสเตรเลียที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับเพิร์ทกลอรี ในเอลีก
เพิร์ทกลอรี.
โอนีลเกิดที่เพิร์ทในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย เขาเซ็นสัญญาเยาวชนกับสโมสรเพิร์ทกลอรีในเอลีกเมื่อ ค.ศ. 2010 และเซ็นสัญญาใหม่ใน ค.ศ. 2011 เขาลงเล่นระดับอาชีพครั้งแรกในการแข่งขันเอลีก ฤดูกาล 2011–12 เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2012 ที่พบกับโกลด์โคสต์ยูไนเต็ดที่สนามกีฬาโรบีนา
วันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 มีรายงานว่าเขาเซ็นสัญญาสองปีกับเพิร์ทกลอรี
ซิดนีย์.
วันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 โอนีลเซ็นสัญญาสองปีกับซิดนีย์
โอนีลทำประตูแรกในเอลีกในซิดนีย์ดาร์บีเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2016 ด้วยการปั่นฟรีคิกจากนอกกรอบเขตโทษข้ามกำแพงเสียบสามเหลี่ยมขวาเข้าประตูได้ ต่อมาเขาทำประตูที่สองของฤดูกาล ด้วยการยิงฟรีคิกเช่นกัน ในนัดที่พบกับเมลเบิร์นซิตีเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017
ผลงานอันยอดเยี่ยมทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นตัวหลักของสโมสร ซิดนีย์ประกาศขยายสัญญาโอนีลไปอีกสองปีเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2016
วันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2017 โอนีลทำประตูที่สามให้กับซิดนีย์ในนัดเยือนเพิร์ทกลอรี ด้วยการยิงจากนอกกรอบเขตโทษ ช่วยให้ต้นสังกัดบุกเอาชนะ 3–0 รั้งพื้นที่พรีเมียร์ได้สำเร็จ
โปฮังสตีลเลอส์.
วันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2020 มีการรายงานว่าโปฮังสตีลเลอส์ในเคลีก 1 บรรลุข้อตกลงในการคว้าตัวโอนีลจากซิดนีย์ ด้วยค่าตัวโดยประมาณ 250,000 ถึง 300,000 ดอลลาร์ออสเตรเลีย และเซ็นสัญญา 2 ปี
วันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2020 โอนีลเซ็นสัญญากับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในไทยลีก ต่อมาในวันที่ 26 ธันวาคม เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสร ช่วยให้บุรีรัมย์บุกเอาชนะชลบุรีที่ชลบุรีสเตเดียม 2–0
เขาลงเล่นให้กับทีมชาติออสเตรเลียครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2019 ในฐานะตัวจริงในนัดที่พบกับเกาหลีใต้
ซิดนีย์
เทอร์รี โนทารี
เทอร์รี โนทารี (; เกิด 14 สิงหาคม พ.ศ. 2511) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ประสานงานการแสดงผาดโผน/คู่ และโค้ชด้านการเคลื่อนไหว โนทารีส่วนใหญ่แสดงเป็นสิ่งมีชีวิตและสัตว์สำหรับอุตสาหกรรมภาพยนตร์และโทรทัศน์ และเป็นที่รู้จักจากการแสดงโมชั่นแคปเจอร์ในภาพยนตร์เช่น "Avatar", "The Adventures of Tintin: Secrets of the Unicorn", ซีรีส์รีบูต "Planet of the Apes" และภาพยนตร์ไตรภาค "The Hobbit" ในปี ค.ศ. 2018 โนทารีรับบทเป็น Cull Obsidian ในภาพยนตร์ของมาร์เวลสตูดิโอส์เรื่อง ' และ '
เอมมา เฟอร์มันน์
เอมมา เฟอร์มันน์ (; เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2544) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน ที่รู้จักกันดีจากการแสดงในบทบาท Finnegan O'Neil ใน "The Magic of Belle Isle" (2012), Espn Friedman ใน "Blended" และ Cassie Lang ใน "" (2019)
Emma Fuhrmann
ฟลอเรนซ์ คาซัมบา
ฟลอเรนซ์ คาซัมบา (; เกิด 26 ตุลาคม พ.ศ. 2519) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน ที่เกิดในยูกันดา นอกเหนือจากการแสดงในภาพยนตร์เยอรมันและดัตช์แล้ว เธอยังเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากการรับบท Ayo ใน ', "แบล็ค แพนเธอร์" และ ' นอกจากนี้เธอยังรับบทวุฒิสมาชิก Acantha ใน "วันเดอร์ วูแมน", Shenzi ใน "The Lion King" และแม่มดชั่วร้ายแห่งตะวันออกในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของ NBC เรื่อง "Emerald City"
จอห์น กานี
โบนิสิลี จอห์น กานี (; เกิด 30 สิงหาคม พ.ศ. 2486) เป็นนักแสดง, นักเขียน, ผู้กำกับ และนักเขียนบทละครชาวแอฟริกาใต้ เป็นที่รู้จักจากการรับบท T'Chaka ในภาพยนตร์จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล เรื่อง "" (2016) และ "แบล็ค แพนเธอร์" (2018), Rafiki ใน การสร้างของ "The Lion King" (2019) และผู้พัน Ulenga ฉบับรีเมคปี 2019 ในภาพยนตร์เรื่อง "Murder Mystery" ของเน็ตฟลิกซ์ (2019)
อตันด์วา กานี
อตันด์วา กานี (; เกิด 6 มิถุนายน พ.ศ. 2527 ) เป็นนักแสดงชาวแอฟริกาใต้ และเป็นบุตรชายของ จอห์น กานี นักแสดงรุ่นเก๋าชาวแอฟริกาใต้
กานีเกิดที่เมืองพอร์ตเอลิซาเบท ประเทศแอฟริกาใต้ เขาได้สัมผัสกับวงการบันเทิงตั้งแต่อายุยังน้อย โดยสังเกตและเรียนรู้จากบิดาของเขา ผู้ซึ่งศึกษาบทภาพยนตร์สำหรับบทบาทการแสดงของตัวเอง และพาลูกชายไปแสดงละครด้วย ประสบการณ์เหล่านี้ส่งผลให้เขาเดินตามรอยเท้าพ่อ เขาได้รับการศึกษาที่มหาวิทยาลัย University of Witwatersrand (Wits) ซึ่งเขาศึกษาการแสดงละคร และเข้าร่วมในโปรดักชันของโรงเรียน เขาจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2551 โดยได้รับปริญญาเกียรตินิยมด้านการแสดงละคร ในปี พ.ศ. 2562 กานีสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทสาขาการแสดงที่ Tisch School of the Arts ของมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
ฮัจญ์ญะฮ์
ฮัจญ์ญะฮ์  เป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าการฮัจญ์ญะฮ์, ประเทศเยเมน โดยอยู่ห่างจากซานาไปทางตะวันตกเฉียงเหนือไป 127 กิโลเมตร มีระดับความสูง 1,800 เมตร ณ ค.ศ. 2003 ตัวเมืองมีประชากร 53,887 คน
วัน-รีลเลอร์ / แอ็กต์โฟร์
วัน-รีลเลอร์ / แอ็กต์โฟร์ เป็นอีพีลำดับที่ 4 โดยกลุ่มศิลปินชาวเกาหลีใต้-ญี่ปุ่นไอซ์วัน เปิดตัววันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2563 โดยอ็อฟเดอะเรคคอร์ด อัลบั้มแบ่งเป็น 3 รูปแบบ คือ "Scene #1", "Scene #2" และ "Scene #3" ประกอบด้วย 6 เพลง และมีเพลงพาโนรามา (Panorama) เป็นเพลงหลัก
ในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายนมีการประกาศว่าพวกเธอจะคัมแบ็กก่อนสิ้นปีนี้ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน มีการยืนยันว่าวงจะปล่อยอีพีชุดที่ 4 "วัน-รีลเลอร์ / แอ็กต์โฟร์ (One-reeler / Act IV)" ในวันที่ 7 ธันวาคม ภาพถ่ายทีเซอร์ของกลุ่มและภาพถ่ายแต่ละคน เริ่มเผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 23 พฤศจิกายนเป็นต้นไป โดยแสดงแนวคิดที่แตกต่างกันสามเรื่อง ได้แก่ 'The Colour of Youth', 'Becoming One' และ 'Stay Bold' ทีเซอร์มิวสิกวิดีโอตัวแรกถูกปล่อยออกมาในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมาในวันที่ 2 ธันวาคม โดยมีการเปิดตัวไฮไลท์เมดเลย์ในวันถัดไป ทีเซอร์มิวสิกวิดีโอตัวที่สองของพวกเธอถูกปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม
แฮนค็อกพาร์ค (ลอสแอนเจลิส)
แฮนค็อกพาร์ค เป็นย่านหนึ่งในพื้นที่ วิลเชียร์ (Wilshire) ของลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ได้รับการพัฒนาในปีช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1920 ซึ่งมีความโดดเด่นของสถาปัตยกรรมในพื้นที่โดยรอบ ภายในย่านนี้ยังประกอบด้วยพื้นที่อนุรักษ์ชุมชนประวัติศาสตร์แฮนคอคพาร์ค ( Historic Preservation Overlay Zone - HPOZ)
แฮนคอคพาร์ค ได้รับการพัฒนาในปีช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1920 โดยครอบครัว Hancock จากผลกำไรที่ได้รับจากการขุดเจาะน้ำมันในพื้นที่"ไร่ลาเบรอา" (Rancho La Brea) พื้นที่ดังกล่าวเป็นชื่อของ George Allan Hancock นักพัฒนาผู้ใจบุญซึ่งแบ่งพื้นที่ในปีช่วง ค.ศ. 1920 แฮนค็อกเกิดและเติบโตในบ้าน (ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่พิพิธภัณฑ์บ่อน้ำมันลาเบรอา) และได้รับมรดก จากพันตรีเฮนรีแฮนค็อก พ่อของเขาได้ซื้อมาจาก"ไร่ลาเบรอา"ซึ่งเป็นทรัพย์สินของของครอบครัวโฮเซ จอร์ชา โรชา
กลุ่มนักกิจกรรมของแฮนค็อกพาร์คมีส่วนสำคัญในการผ่านคำสั่งห้ามของรัฐสภาในปี 1986 ในการขุดอุโมงค์ผ่านพื้นที่ใกล้เคียง คำสั่งห้ามซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกสภาคองเกรส เฮนรี แว็กซ์แมน เพื่อป้องกันไม่ให้ รถไฟใต้ดินสายสีแดง ถูกสร้างไปตาม ถนนวิลเชอร์ (Wilshire Boulevard) ซึ่งเลียบตามแนวของแฮนคอคพาร์ค
ชุมชนแฮนคอคพาร์ค ล้อมรอบด้วยถนนวิลเชียร์ในด้านทิศใต้ ถนนเมลโรส (Melrose Avenue) ในด้านทิศเหนือ และตัดด้วยถนนไฮแลนด์ (Highland Avenue) ในฝั่งตะวันตก โดยในโครงการการทำแผนที่เมืองลอสแอนเจลิส (Mapping L.A.) ของลอสแอนเจลิสไทมส์ ซึ่งระบุพื้นที่อย่างชัดเจนซึ่งรวมละแวกใกล้เคียงทั้งหมดในการแบ่งพื้นที่สำหรับการสำรวจสำมะโนประชากร โดยระบุให้แฮนค็อกพาร์คขนาบข้างด้วย ชุมชนที่อยู่ใกล้เคียงคือ ฮอลลีวูด ในทางตะวันออกเฉียงเหนือของแฮนคอคพาร์ค เมลโรส ในทางตะวันตกเฉียงเหนือ และทางทิศตะวันตกติดกับชุมชนลาเบรอา - แฮนคอค (La Brea-Hancock) ซึ่งครอบคลุมพิพิธภัณฑ์บ่อน้ำมันลาเบรอา และติดกับบรูคไซด์ (Brookside) ในด้านตะวันตกเฉียงใต้, ฟรีมอนต์เพลส (Fremont Place) ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้, ลาชมอนต์ (Larchmont) และจตุรัสวินเซอร์ (Windsor Square) ทางทิศตะวันออก และแฟร์แฟกซ์ ในทางทิศตะวันตก
พื้นที่ภายในยังประกอบด้วยสนามกอล์ฟ Wilshire Country Club
พื้นที่อนุรักษ์ชุมชนประวัติศาสตร์.
พื้นที่อนุรักษ์ชุมชนประวัติศาสตร์แฮนคอคพาร์ค (HPOZ) ได้รับการรับรองโดยสภาเทศบาลเมือง ในปีพ.ศ. 2551 พื้นที่นี้คือ "โดยทั่วไปมีขอบเขตโดยเมลโรสอเวนิวทางทิศเหนือ, ไฮแลนด์อเวนิวทางตะวันตก, รอสมอร์อเวนิวทางตะวันออกและบริเวณด้านหลังของคุณสมบัติเชิงพาณิชย์ตามวิลเชอร์บูเลอวาร์ดทางทิศใต้"
เพชรวรรต วัฒนพงศศิริกุล
เพชรวรรต วัฒนพงศ์ศิริกุล เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อชาติ เป็นแกนนำกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อชาติ และที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
เพชรวรรต เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2500 ที่อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน จบการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต (การพัฒนาสังคม) และศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (การพัฒนาสังคม) จากมหาวิทยาลัยนเรศวร อีกทั้งสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต (การบริหารจัดการสาธารณะ) จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต)
เพชรวรรต ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน แทนนายอนุสรณ์ วงศ์วรรณ ที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง ในสังกัดพรรคเพื่อไทย ได้คะแนน 93,522 คะแนน เป็นลำดับ 2 รองจาก ขยัน วิพรหมชัย จากพรรคประชาธิปัตย์
ต่อมาได้ร่วมงานกับพรรคเพื่อชาติ เป็นรองหัวหน้าพรรค และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
กลุ่มรักเชียงใหม่ 51.
เพชรวรรต วัฒนพงศ์ศิริกุล เป็นแกนนำกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 ซึ่งเป็นกลุ่มที่สนับสนุนกิจกรรมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ และเขามีบทบาทในการชุมนุมหลายครั้ง อาทิ การสื่อสารผ่านรายการวิทยุชุมชน 92.5 เมกกะเฮิรตซ์ สถานีวิทยุชุมชนของกลุ่มรักเชียงใหม่ 51
สวนสาธารณะแฮนค็อก
สวนสาธารณะแฮนค็อก  เป็นสวนสาธารณะของเมืองในชุมชนมิราเคิลไมล์ (Miracle Mile) ของย่านวิลเชียร์ ในลอสแองเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย
จุดดึงดูดของสวนสาธารณะแฮนค็อก ซึ่งเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในลอสแองเจลิส ได้แก่ บ่อน้ำมันดินลาเบรอา (La Brea Tar Pits) พิพิธภัณฑ์การสำรวจจอร์จ ซี เพจ (George C. Page Museum of La Brea Discoveries) ที่อยู่ติดกัน ซึ่งจัดแสดงฟอสซิลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมก่อนประวัติศาสตร์ จากยุคน้ำแข็ง ที่พบในหลุมน้ำมันดินเหล่านั้น และพิพิธภัณฑ์ศิลปะเทศมณฑลลอสแองเจลิส (LACMA) ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งทางฝั่งตะวันตกของอเมริกา
ลักษณะทางภูมิศาสตร์.
สวนสาธารณะแฮนค็อกมีพื้นที่เปิดโล่งในเมืองและพื้นที่ภูมิทัศน์สำหรับการเดิน การปิกนิก และพักผ่อนหย่อนใจอื่น ๆ ตั้งอยู่บนถนนวิลเชียร์ และทางตะวันออกของถนนแฟร์แฟกซ์ สวนสาธารณะแฮนค็อกทอดข้ามเขตกลางเมืองและพิพิธภัณฑ์ 2 แห่ง และสวนสาธารณะแฮนค็อกไม่ได้รวมอยู่ในย่านชุมชนแฮนค็อกพาร์ค ที่อยู่ห่างออกไปประมาณ ในทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
สวนสาธารณะแห่งนี้เป็นที่ตั้งของ บ่อน้ำมันดินลาเบรอา พิพิธภัณฑ์การสำรวจจอร์จ ซี เพจซึ่งดูแลโดยพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ ณ เทศมณฑลลอสแอนเจลิส (Natural History Museum of Los Angeles County) และพิพิธภัณฑ์ศิลปะเทศมณฑลลอสแอนเจลิส (LACMA) และสวนประติมากรรม
สวนสาธารณะแฮนค็อก (Hancock Park) ถูกสร้างขึ้นในปีพ. ศ. 2467 เมื่อ George Allan Hancock บริจาคพื้นที่ 23 เอเคอร์ของไร่แฮนค็อก (Hancock Ranch) ให้กับ County of Los Angeles โดยมีเงื่อนไขว่าอุทยานจะได้รับการอนุรักษ์และจัดแสดงฟอสซิลอย่างเหมาะสม
สวนแห่งนี้ได้รับการตั้งชื่อตามผู้บริจาค George Hancock ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกอุตสาหกรรมปิโตรเลียมของแคลิฟอร์เนีย ที่ตระหนักถึงความสำคัญทางวิทยาศาสตร์ของฟอสซิลที่พบในแหล่งบ่อน้ำมันดิน เขาได้รับมรดก"ไร่ลาเบรอา"ที่มีเนื้อที่ 3,000 เอเคอร์ในปีพ.ศ. 2426 ซึ่งครอบคลุมกลุ่มบ่อน้ำมันลาเบรอา และได้พบกระดูกสัตว์เมื่อขุดหาน้ำมันในบ่อเหล่านี้่
จนกระทั่งในปีพ. ศ. 2418 กระดูกที่พบในคราบยางมะตอยธรรมชาติถือเป็นแหล่งรวมซากดึกดำบรรพ์ที่สำคัญของประเทศ โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมพื้นเมืองโบราณในภูมิภาค ในปีนั้นเอง วิลเลียม เดนตัน (นักวิทยาศาสตร์) ได้ตีพิมพ์บทความที่กล่าวถึงการค้นพบซากสัตว์ที่ได้สูญพันธุ์ ที่"ไร่ลาเบรอา"เป็นครั้งแรก
จนกระทั่งปีพ. ศ. 2444 ซากดึกดำบรรพ์จากพื้นที่นี้ได้รับการศึกษาอย่างละเอียดโดย "วิลเลียม วอร์เรน ออร์คัตต์" นักธรณีวิทยาคนสำคัญของลอสแองเจลิสและผู้บุกเบิกการทำปิโตรเลียม โดยตรวจซากดึกดำบรรพ์ที่เขาสำรวจเก็บด้วยตนเอง ออร์คัตต์ได้รวบรวมซากดึกดำบรรพ์ต่าง ๆ ได้แก่ กระดูกของเสือเขี้ยวดาบ หมาป่าโลกันต์ สลอธยักษ์ และซากดึกดำบรรพ์อื่น ๆ จากแหล่งโบราณคดีบ่อน้ำมันลาเบรอา ทำให้ชุมชนวิทยาศาสตร์หันมาสนใจคุณค่าของบ่อน้ำมันดินลาเบรอา (La Brea Tarpits) เพื่อการทำความเข้าใจสัตว์และพืชในยุค Pleistocene ตอนปลายของอเมริกาเหนือ ในท้ายสุด ออร์คัตต์ได้บริจาคซากดึกดำบรรพ์ที่เขาสะสมให้กับ John Campbell Merriam จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย
อุทยานแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของแคลิฟอร์เนียหมายเลข 170 บ่อน้ำมันลาเบรอายังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น สถานที่สำคัญทางธรรมชาติแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา
เครื่องหมายสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของแคลิฟอร์เนีย.
ป้ายสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของแคลิฟอร์เนียหมายเลข 170 ณ แหล่งโบราณคดีบ่อน้ำมันดินลาเบรอา เขียนอธิบายดังนี้
แพร์-อูโลฟ อาร์วิดซอน
แพร์-อูโลฟ อาร์วิดซอน (; 18 ธันวาคม ค.ศ. 1864 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 1947) เป็นนักกีฬายิงปืนชาวสวีเดนที่เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 และ 1912 จากทั้งหมดแปดรายการ เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งไรเฟิลยิงช้า ประเภททีมปี ค.ศ. 1908 และเหรียญทองในปี ค.ศ. 1912 ในการแข่งยิงเป้ากวางวิ่ง แบบซิงเกิลชอต 100 ม.
คอง (วันพีซ)
นินจาครูเซเดอส์
นินจาครูเซเดอส์  เป็นเกมแอ็กชันแบบเลื่อนด้านข้างที่เปิดตัวโดยแซมมีสำหรับระบบแฟมิคอมใน ค.ศ. 1990 ซึ่งผู้เล่นควบคุมหนึ่งในสองนินจาที่ได้รับมอบหมายให้ขัดขวางการรุกรานของเอเลียน โดยเกมนี้ได้รับการเปรียบเทียบกับซีรีส์ "นินจาริวเคนเดน"ของเทคโม
"นินจาครูเซเดอส์"เป็นเกมแอ็กชันแบบเลื่อนด้านข้างที่สามารถเล่นได้โดยผู้เล่นสูงสุดสองคนพร้อมกัน เกมนี้มีอาวุธสี่อย่างที่ผู้เล่นสามารถหยิบและใช้ได้ในระหว่างเกม ได้แก่ ดาวกระจาย, คูซาริงามะ, โบ และดาบ อาวุธแต่ละชนิดมีรูปแบบที่เป็นเอกลักษณ์และความสามารถในการแปลงร่าง ดาวกระจายให้ความสามารถในการแปลงร่างเป็นเสือ ซึ่งเร็วที่สุดและกระโดดได้สูงสุด แต่มีระยะโจมตีสั้นที่สุด; คูซาริงามะให้ความสามารถในการแปลงร่างเป็นแมงป่องทะเล ซึ่งสามารถว่ายน้ำได้ดีกว่าร่างอื่น ๆ แต่เคลื่อนที่ได้ช้ามากบนบก; โบให้ความสามารถในการแปลงร่างเป็นเหยี่ยว ซึ่งมีความสามารถในการบินเหนือทุกสิ่ง แต่ไม่สามารถโจมตีได้เลย; และสุดท้ายคือดาบที่ให้ความสามารถในการแปลงร่างเป็นมังกร ซึ่งสามารถบินได้อยู่ยงคงกระพัน และสังหารทุกอย่างในการโจมตีครั้งเดียว แต่ผู้เล่นสามารถใช้ความสามารถนี้ได้เพียงครั้งเดียวและในระยะเวลาที่จำกัดเท่านั้น ส่วนดาบเองก็ไม่ค่อยปรากฏในเกม
ในอนาคตอันใกล้ กองกำลังของผู้รุกรานจากต่างดาวกำลังสร้างความหายนะให้กับโลกจากอวกาศนอกโลกที่ไกลที่สุด ภัยคุกคามใหม่นี้แข็งแกร่งกว่าการป้องกันที่ทรงพลังที่สุดของพวกเรา และพิสูจน์แล้วว่าไม่สามารถหยุดยั้งได้ ในประเทศญี่ปุ่น นักรบนินจาผู้กล้าหาญได้ลุกขึ้นจากเงามืดเพื่อต่อสู้กับผู้รุกรานจากต่างดาว แต่ในที่สุด ก็ถูกขับไล่ไสส่งออกไปในขณะที่ภัยคุกคามเข้าควบคุมบ้านเกิดของพวกเขา นินจาบางส่วนหลบหนีออกจากญี่ปุ่นและกระจัดกระจายไปยังดินแดนห่างไกลทั่วโลก แต่ความปรารถนาของพวกเขาคือจะยึดคืนดินแดนของพวกเขา และบดขยี้ความบ้าคลั่งของศัตรู โดยมีการตัดสินใจว่านินจาสองคน ซึ่งคือทาลอนและเบลด ที่จะถูกส่งไปทำลายความชั่วร้าย
วิชาญ เกิดวิชัย
นายแพทย์วิชาญ เกิดวิชัย คณบดีวิทยาลัยการแพทย์แผนตะวันออก มหาวิทยาลัยรังสิต
นายแพทย์วิชาญ เกิดวิชัย เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 ที่บ้านย่านซื่อ ตำบลบ้านช้าง อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของนายบุญธรรม กับนางลออ เกิดวิชัย มีพี่น้อง 8 คน คือ