pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อดีตเป็นสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น เขตอำเภอหนองเรือ และรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น ตามลำดับ พ.ศ. 2548 ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคมหาชน พ่ายให้กับนายสมศักดิ์ คุณเงิน จากพรรคไทยรักไทย ต่อมาในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2550 ย้ายเข้ามาลงสมัครกับพรรคพลังประชาชน และได้คะแนนมาเป็นอันดับที่ 1 ของเขต (มี ส.ส. ได้ 3 คน พรรคพลังประชาชนยกทีม) ซึ่งทำให้นายสุวิทย์ คุณกิตติ จากพรรคเพื่อแผ่นดิน สอบตกยกทีม หลังจากนั้น พ.ศ. 2554, พ.ศ. 2562 ลงสมัครและได้รับการเลือกตั้งในนามพรรคเพื่อไทย
นวัธ เตาะเจริญสุข ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
งานในวงการมวย.
ในวงการมวยไทย นวัธได้เข้าซื้อกิจการ บจก.แม็กซ์มวยไทย จากนายนริศ ว่องประเสริฐการ มาบริหารโดยให้บุตรชาย (นายอาสิระ เตาะเจริญสุข) ดำรงตำแหน่งประธานบริษัท โดยได้สร้างสนามมวยแม็กซ์มวยไทยสเตเดียมขึ้นที่ ถนนสุขุมวิทพัทยา 42 อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี และจัดรายการชกมวยไทยในรูปแบบมวยไทย 3 ยก จนได้รับความนิยมจากผู้ชมและนักท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงเป็นสนามแรกที่จัดมวยถ่ายทอดสด 7 วันต่อสัปดาห์
นวัธ เตาะเจริญสุข เป็นผู้ต้องหาในคดีจ้างวานฆ่านายสุชาติ โคตรทุม อดีตปลัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น เสียชีวิตที่หน้าบ้านพัก เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ซึ่งศาลจังหวัดขอนแก่น พิพากษาประหารชีวิต และไม่อนุญาตให้ประกันตัวเพื่อต่อสู้คดีในชั้นอุทธรณ์ ส่งผลให้เขาพ้นสมาชิกภาพ ส.ส. ทันที ต่อมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2563 ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ให้ประหารชีวิตนายนวัธ และให้ชดใช้ค่าปลงศพ 300,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5
แต่ศาลฎีกา พิพากษาเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2564 แก้โทษอาญาลดโทษให้ 1 ใน 3 ให้จำคุกตลอดชีวิต ส่วนแพ่งให้จำเลยรับผิดชอบชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ร่วมนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย
นวัธ เตาะเจริญสุข เคยได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุด คือ
หันซิ่น
เซี่ยวเหอ
สะพานเปี่ยมพงษ์สานต์
สะพานเปี่ยมพงษ์สานต์ เป็นสะพานคอนกรีตทันสมัยที่สุดในสมัยก่อน เป็นสะพานที่สร้างข้ามแม่น้ำระยองใกล้ ๆ กับสะพานไม้ รถยนต์สามารถแล่นไปมาได้ ทำให้การคมนาคมระหว่างตัวจังหวัด และหมู่บ้านปากน้ำระยองสะดวกขึ้น สะพานนี้เริ่มสร้างประมาณ พ.ศ. 2495 - 2497 ผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการสร้างสะพานนี้ก็คือ นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ ในขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรจังหวัดระยองด้วย เพื่อเป็นเกียรติแก่ นายเสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์ จึงตั้งชื่อสะพานนี้ว่า "สะพานเปี่ยมพงศ์สานต์"
ฮั่วกวง
เว่ยชิง
เหิงเจิ้น
จางเจี่ยนจือ
หลี่ฝู่กั่ว
บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด
หวัง หลั่ง
ดีด้า
กัว เชิ่ง
เจี่ยน ชั่ว
อู่ ฝู
ภาษากะดู
ภาษากะดู  หรือภาษากะโด มีผู้พูดในพม่าทั้งหมด 37,000 คน (พ.ศ. 2550) ในมัณฑะเลย์และรัฐยะไข่ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขาจิงผ่อ-กอนยัก-โบโด สาขาย่อยจิงผ่อ-ลูอิช ส่วนใหญ่พูดภาษาพม่าได้ด้วย เขียนด้วยอักษรละตินและอักษรพอลลาร์ด แม้ว ภาษานี้เป็นคนละภาษากับภาษากะตูที่เป็นภาษากลุ่มมอญ-เขมร
ภาษากังเต
ภาษากังเต (Gangte language) มีผู้พูดในอินเดีย 15,100 คน (พ.ศ. 2544) ในรัฐมณีปุระ รัฐเมฆาลัย รัฐอัสสัม มีผู้พูดในพม่าแต่ไม่ทราบจำนวน จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน ใกล้เคียงกับภาษาชีนสำเนียงทาโด แตกต่างจากภาษาไปเต และภาษาซัวเพียงเล็กน้อย ผู้พดภาษานี้จะพูดภาษามณีปุระและภาษาอังกฤษได้ด้วย เขียนด้วยอักษรละติน มีวารสารและหนังสือพิมพ์ที่ตีพิมพ์ด้วยภาษากังเต
อิม ซาฮง
อิม ซา-ฮง (,1445- 2 กันยายน 1506) เป็นนักวิชาการชาวเกาหลีและเป็นสมาชิกของราชวงศ์โชซอน เขาเป็นเสนาบดีที่ใกล้ชิดของ ย็อนซันกุน
ลิมซาฮง เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1445 ในรัชกาล พระเจ้าเซโจ เขาเริ่มเข้ารับราชการเมื่อใดไม่ทราบแต่สันนิษฐานว่าน่าจะเข้ารับราชการในรัชกาลพระเจ้าเซโจและรับราชการมาเรื่อยแต่ไม่ค่อยมีบทบาทพอถึงรัชกาลพระเจ้ายอนซันเขากลับมีบทบาทขึ้นมาอีกครั้ง
ต้นเหตุของกลียุค.
ในปี 1504 ลิมซาฮงได้ร่วมมือกับ ชินซูกึน ราชเลขาของพระเจ้ายอนซันทูลยุยงให้พระเจ้ายอนซันประหารชีวิตขุนนางและจัดการกับเชื้อพระวงศ์รวมถึงผู้ที่ตายไปแล้วในข้อหาใส่ร้าย พระมเหสีแจฮย็อน พระพันปีหลวงของพระองค์จนสิ้นพระชนม์ทำให้ในช่วงปี 1504-05 มีขุนนางถูกประหารจำนวนมากทำให้ในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1505 ปาร์ควอนจง และเหล่าขุนนางที่เหลือได้ก่อการโค่นราชบัลลังก์ขึ้นซึ่งภายหลังเหตุการณ์นี้ได้ถูกเรียกว่า รัฐประหารพระเจ้าจุงจง หรือ รัฐประหารปีพยองยิน
หลังจากเหตุการณ์สงบลงพระเจ้ายอนซันถูกปลดออกจากราชบัลลังก์และถูกเนรเทศไป เกาะคังฮวา ก่อนจะสวรรคตในปี 1506 ส่วนชินซูกึนถูกสังหารในวันเกิดเหตุส่วนลิมซาฮงได้ถูกเนรเทศและถูกประทานยาพิษจนสิ้นใจในปี 1506 ขณะอายุได้ 61 ปี
ลิมซาฮง
ภาษางาลา
ภาษางาลา (Nga La) มีผู้พูดทั้งหมด 60,000 คน พบในพม่า 40,000 คน (พ.ศ. 2543) พบในอินเดีย 20,000 คน (พ.ศ. 2543) ในรัฐไมโซรัม จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน เขียนด้วยอักษรละติน ผู้พูดภาษานี้ในอินเดียและพม่าจะเข้าใจกันได้ยาก
ภาษามลายูเนอเกอรีเซิมบีลัน
ภาษามลายูเนอเกอรีเซิมบีลัน (; มีอีกชื่อว่า "บาซอนอกอฆี" หรือ "บาซอนิซมีลัน") เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนที่มีผู้พูดในรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน และอำเภออาโลร์กาจะฮ์ รัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย ผู้พูดภาษานี้เป็นลูกหลานผู้ตั้งถิ่นฐานชาวมีนังกาเบาจากเกาะสุมาตราที่อพยพเข้าเนอเกอรีเซิมบีลันมาเร็วสุดตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 ส่วนใหญ่ถือเป็นภาษาย่อยของภาษามีนังกาเบา อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาคำศัพท์และการออกเสียง ระบุให้ภาษานี้มีความใกล้ชิดกับภาษามลายูมาตรฐานมากกว่ามีนังกาเบา
ฌ็อง ดูว์ฌาร์แด็ง
ฌ็อง แอดมง ดูว์ฌาร์แด็ง  เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1972 เป็นนักแสดง และดาราตลก ชาวฝรั่งเศส เป็นที่รู้จักในบทบาทผลงานกำกับของมีแชล อาซานาวีซียุส ในภาพยนตร์เงียบปี ค.ศ. 2011 เรื่อง "The Artist" ที่เขาได้รับรางวัลนักแสดงนำจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองกาน
ชิเกมาซา คาวากามิ
ชิน โอกาตะ
ชิโร ยาชิโร
รายชื่อสงครามในประเทศไทย
รายชื่อสงครามในประเทศไทย มีดังต่อไปนี้
สมัยธนบุรี.
วีอาร์โซ
วีอาร์โซ  คือรายการวาไรตี้ที่ผลิตโดย บริษัท วีอาร์โซ โปรตักชั่น จำกัด ซึ่งมีเนื้อหาหลักคือการสัมภาษณ์ความเห็นของคนดูดี 100 คน ในแต่ละหัวข้อที่แตกต่างกันไปในแต่ละตอน ออกอากาศครั้งแรกบนยูทูบ ต่อมาได้เพิ่มการออกอากาศทางช่องเวรี่ ทีวี ทรูวิชั่นส์ 85 ชื่อวีอาร์โซ มาจากคำภาษาอังกฤษว่า "We Are So" มีความหมายว่า "พวกเราเยอะ" นอกจากนี้ยังได้ขยายตลาดไปทำแบรนด์เสื้อยืดและผลิตภัณฑ์อื่นๆ เช่น สายรัดข้อมือที่ใช้ชื่อว่า VRZO Wristband อีกด้วย
สุรบถ หลีกภัยได้รวมตัวกับกลุ่มเพื่อนอีก 4-5 คน เปิดตัวครั้งแรกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 ในช่วงแรกรายการมีพิธีกร คือ ชัญญ่า ทามาดะ หม่อมราชวงศ์แม้นนฤมาส ยุคล และสุรบถ แนวคิดเกิดมาจากสุรบถที่ใช้งานเฟซบุ๊กที่ได้คำถามจากวัยรุ่นในแฟนเพจ ที่ได้ตั้งกระทู้ปัญหาของตนในเว็บบอร์ด แต่สุรบถคิดว่าข้อแนะนำในเว็บบอร์ดก็แนะนำไปในทางที่ผิด จึงเกิดแนวคิดรายการที่จะแนะนำวัยรุ่นขึ้นมา แต่อย่างไรก็ตาม ไม่ได้ต้องการให้รายการไปในทางที่เคร่งเครียด เหมือนอย่างรายการข่าวหรือแบบสำรวจตามมหาวิทยาลัย แต่ทำรายการให้สนุกสนาน โดยมีบทสัมภาษณ์จากคนที่ดูดีและบุคคลมีชื่อเสียง โดยมีตอนแรกคือรูปลับ มาจากคำถามมาจาก ปัญหาเรื่องรูปหลุด ที่เด็กวัยรุ่นชอบถ่ายรูปกับแฟนแล้วรูปหลุดลงอินเทอร์เน็ตโดยรายการที่ดูสบาย ๆ มีความเห็นที่สนุกสนาน แต่เดิมมีให้ดูเฉพาะในยูทูบ ต่อมาทางช่องเวรี่ ทีวี ได้ติดต่อมาฉายทางทรูวิชั่นส์
เนื้อหารายการและการผลิต.
ในการทำงานสุรบถรับหน้าที่อำนวยการผลิต ปรีโรจน์ เกษมสานต์ รับหน้าที่เป็นผู้กำกับศิลป์ และ อิสระ ฮาตะ, ดิษพงศ์ สำราญมาก,ฯลฯ รับหน้าที่เป็นผู้ตัดต่อ โดยทั้งปรีดิ์โรจน์และอิสระก็มีส่วนออกหน้ากล้องเช่นกัน มี ทชณิตร เธียรทณัท เป็นช่างกล้อง และมี ธชา คงคาเขตร เป็นผู้กำกับ มีสุรบถและมัลลิกา เป็นผู้สัมภาษณ์ผู้คน ทีมงานล้วนแต่ไม่มีใครศึกษาจบในสาขานิเทศศาสตร์ โดยมีทีมงานหาหนุ่มสาวที่ดูดี 100 คน มาสัมภาษณ์ ในช่วงแรกมีความยากลำบากในการหาคนมาสัมภาษณ์ เพราะยังเป็นรายการที่ไม่มีคนรู้จัก โดยมีสถานที่ถ่ายทำเช่น สยามสแควร์ สยามพารากอน ทองหล่อ เทอร์มินัล 21 เซ็นทรัลเวิลด์ หรือในบางตอนที่เป็นตอนพิเศษถ่ายทำที่พัทยา เชียงใหม่ และจันทบุรี
หัวข้อในการสัมภาษณ์นั้น เลือกประเด็นที่เป็นที่พูดถึงในสังคม 100 คน ในบางหัวข้อสัมภาษณ์แต่ผู้ชายหรือผู้หญิงล้วน ในบางหัวข้อสัมภาษณ์ทั้งชายและหญิงคละกันไป อย่างเช่นหัวข้อ ที่ถามผู้ชายเกี่ยวกับเรื่องการสวมใส่เครื่องแบบนักศึกษาที่แน่นคับของนักศึกษาหญิง หรือในตอนที่ 15 สัมภาษณ์กะเทยและเกย์ ที่พัทยา
ช่วงอื่นของรายการ เช่น สาระมีอยู่จริง , อิสระ ฮาตะ , วันเบาๆ ของ Ruby เป็นช่วงของมัลลิกา หลีกภัย(สกุลเดิม จงวัฒนา) , ป.ปลื้ม เป็นช่วงที่สุรบถ หลีกภัย จะไปนิมนต์ท่าน ว.วชิรเมธีมาเข้าร่วมรายการ , Georgie's Heavy day เป็นช่วงของ ปรีดิ์โรจน์ เกษมสันต์ , จิ๋วจิ๋ว เอาจริง เป็นช่วงของ สิปโปทัย ฉันทะสิริวัฒน์ มีพี่ปลื้มเป็นไอดอล แต่ไม่ได้ชอบ , ไอ้ควาย 3 ตัว , ช่วงทำดี และนิทานสอนใจ เป็นช่วงที่สุรบถ หลีกภัย จะมานำเสนอแง่คิดต่างๆในสังคมปัจจุบัน ในรูปแบบของนิทาน
รวมถึงในเทปแรก ๆ มีช่วงที่มีบุคคลมีชื่อเสียงมาแสดงความเห็นประเด็นนั้น เรียก เซเลบริเชียล ผู้มาร่วมแสดงความเห็น เช่น ประกาศิต โบสุวรรณ, โก๊ะตี๋ อารามบอย, ปาณิสรา พิมพ์ปรุ เป็นต้น
นอกเหนือไปจากการสัมภาษณ์บุคคลที่ดูดี 100 คนแล้ว เอกลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของรายการคือการขอให้ผู้ถูกสัมภาษณ์พูดอะไรก็ได้เกี่ยวกับประเด็นที่ถูกถามภายใน 3 พยางค์ จนทำให้วลี "ขอสามคำ" เป็นที่นิยมมาก โดยเฉพาะในกลุ่มสังคมออนไลน์ วิธีการนี้ถูกใช้ครั้งแรกในตอนที่ 4 ของรายการ ในหัวข้อการสวมใส่เครื่องแบบนักศึกษาที่แน่นคับของนักศึกษาหญิง ซึ่งผู้ถูกสัมภาษณ์ที่ถูกขอความเห็น 3 พยางค์เป็นคนแรกในรายการคือ วิญญู วงศ์สุรวัฒน์ พิธีกรที่โด่งดังจากรายการออนไลน์
กระแสตอบรับส่วนใหญ่ ไปในทางบวก มีส่วนน้อยที่ไม่ชอบด้วยเหตุผลที่ว่า งี่เง่าและคิดว่าไม่มีสาระ อีกคำวิจารณ์ที่ไม่ชอบรายการคือการใช้ภาษาที่หยาบคาย
โดยในปัจจุบัน VRZO ได้รับการตอบรับจากทางยูทูบ รายการได้รับยอดผู้ชมทั้งหมด 1,000,000,000 ครั้ง ยอดผู้ชมนี้รวมจากแชนแนลของวีอาร์โซทั้งสองช่อง ทั้งช่องที่ถูกแฮ็กและช่องที่เปิดใหม่มีชื่อว่า VRZOchannel
โดยปัจจุบันวีอาร์โซ เป็นช่องยูทูบที่มีผู้ติดตามเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศไทย รองจาก บี้ เดอะสกา ที่มีผู้ติดตาม 4 ล้าน 9 แสน คน โดยวีอาร์โซ มีผู้ติดตาม 4 ล้าน กว่าคน ในยูทูบ
VRZO
กุยโด ดา เซียนา
โดเม็นนิโค แซมเปียริ
ฟรานเชสโค โซลิเมนา
ผาสุก พงษ์ไพจิตร
ศาสตราจารย์ ผาสุก พงษ์ไพจิตร เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เป็น ราชบัณฑิต นักเศรษฐศาสตร์ชาวไทย เป็นอาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514 จนถึงปัจจุบัน
ผาสุก พงษ์ไพจิตร จบการศึกษาเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยโมนาช ประเทศออสเตรเลีย และได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ
เคยได้รับการรับเชิญไปสอนยังมหาวิทยาลัยจอห์นฮอปกินส์ สหรัฐอเมริกา ในปี 2554
ผาสุก มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้เขียนรายงานการวิจัยและหนังสือหลายฉบับเกี่ยวกับการทุจริตในประเทศไทย โดยได้ทุนศาสตราจารย์วิจัยดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2552 จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) กับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับตำแหน่งเป็นเมธีวิจัยอาวุโสประจำ สกว. ประจำปี พ.ศ. 2550 และพ.ศ. 2554 และได้รับตำแหน่งทางวิชาการเป็นศาสตราภิชาน แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นอกจากนี้ยังเป็นผู้เขียนหนังสือและตำราอีกจำนวนมาก เช่น ประวัติศาสตร์ไทยร่วมสมัย ซึ่งมีทั้งฉบับภาษาไทยและฉบับภาษาอังกฤษ
ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ศาสตราจารย์ผาสุกดำรงตำแหน่ง ราชบัณฑิต ประเภทวิชาสังคมศาสตร์ สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ สำนักวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง
โอมิคุจิ
โอมิกุจิ
อับดุล ราซัค
กองทัพประชาชนเกาหลี (เกาหลี: 조선인민군 , ฮันจา: 朝鮮人民軍) เป็นกำลังทหารของประเทศเกาหลีเหนือ คิม จ็อง-อึนเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพประชาชนเกาหลีและประธานคณะกรรมาธิการป้องกันประเทศ กองทัพประชาชนเกาหลีประกอบด้วยห้าเหล่าทัพ กองทัพบก กองทัพเรือ กองทัพอากาศ กำลังจรวดยุทธศาสตร์และกองกำลังปฏิบัติการพิเศษ นอกจากนี้ กองกำลังแดงพิทักษ์กรรมกร-ชาวนาก็อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของกองทัพบก
เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2488 สำนักงานใหญ่ของกองทัพที่ 25 ในเปียงยางสั่งให้ยุบกองกำลังติดอาวุธทั้งหมดในภาคเหนือของคาบสมุทรเกาหลีและในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2488 กองกำลังรักษาความปลอดภัยได้จัดตั้งกองกำลังเกาหลีจากกองทัพโซเวียตโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ชาวเกาหลี ซึ่งกลายเป็นถิ่นพำนักของกองทัพประชาชนเกาหลี ในอีกทางหนึ่ง มีการจัดตั้งหน่วยรักษาความปลอดภัยทางรถไฟแยกต่างหากซึ่งรับผิดชอบการรักษาความปลอดภัยทางรถไฟก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2489 นอกจากนี้ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 สถาบันเปียงยาง (จัดระเบียบใหม่เป็นโรงเรียนนายร้อยทหารบกที่ 2 ของกองทัพประชาชนในเดือนมกราคม พ.ศ. 2492) และโรงเรียนเจ้าหน้าที่ความมั่นคงกลางในเดือนมิถุนายน (จัดใหม่เป็นสถาบันการทหารที่ 1 ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2491) เพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับอุดมการณ์ทางการเมืองทางทหาร และเลี้ยงดูนายทหารในสนามทหาร ก่อตั้ง และจัดตั้งสถาบันการศึกษาทางการทหาร เช่น
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2489 กองพันฝึกอบรมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยได้ก่อตั้งขึ้นในกรุงเปียงยางเพื่อบูรณาการและชี้นำกองกำลังรักษาความปลอดภัยที่ขยายออกไป และในวันเดียวกันนั้นก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นกองบัญชาการกองทัพบกประชาชนทั่วไปของกองทัพบก ช็อย ยองกย็อน ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดคนแรก และ คิม เช็ก ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้บัญชาการ เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 หน่วยงานความมั่นคงแห่งชาติได้ก่อตั้งขึ้นและในที่สุดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 เจ็ดเดือนก่อนการจัดตั้งรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีได้มีการจัดตั้งกองทัพประชาชนเกาหลีขึ้น
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2492 กองพลที่ 166 ของกองทัพปลดแอกประชาชนจีน กองพลที่ 164 และกองพลอิสระที่ 15 ซึ่งประกอบด้วยอาวุธยุทโธปกรณ์ของสหภาพโซเวียตตั้งแต่ปี พ.ศ. 2490 จนถึงก่อนสงครามเกาหลี และกองทัพเกาหลีที่เป็นของกองทัพปลดแอกประชาชนได้เดินทางกลับเกาหลีและจัดตั้ง กองพลที่ 5, 6 และ 12 ของกองทัพประชาชนเกาหลี กำลังพลของกองทัพประชาชนเกาหลีเพิ่มขึ้นอย่างมาก ในหมู่ทหาร เขตรี หง-กวังในแมนจูเรีย ซึ่งเป็นที่พำนักของกองพลที่ 6 เขตที่ 1 ของกองทัพอาสาสมัครโชซอนเมื่อหน่วยฯก่อตั้งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2488 จากนั้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นพื้นที่ รี หง-กวังในแมนจูเรียตะวันออกเฉียงเหนือหลังจากผู้นำของราชวงศ์โชซอน รี หง-กวัง กลายเป็นกองอิสระที่ 166 ของกองทัพภาคสนามที่ 4 ของกองทัพปลดปล่อยแล้ว จัดเป็นกองพลที่ 6 ของกองทัพประชาชน
สงครามเกาหลี (สงครามปลดปล่อยปิตุภูมิ).
หลังจากการสถาปนารัฐบาลสาธารณรัฐเกาหลีเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2491 และการจัดตั้งระบอบการปกครองของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2491 การแบ่งแยกกลายเป็นความจริงขึ้นมาและการปะทะกันด้วยอาวุธอย่างต่อเนื่องต่อเนื่องตามแนวที่ ละติจูด 38°N จนถึงฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2493 สงครามท้องถิ่นระหว่างกองกำลังขนาดเล็กยังคงดำเนินต่อไปตามเส้นขนานที่ 38 และการต่อสู้กับกองโจรของพรรคพวกและกองกำลังปราบปรามยังคงดำเนินต่อไปในพื้นที่ภูเขาทางตอนใต้ เช่น ภูเขาจิริซาน เมื่อเวลาตีสี่ของวันอาทิตย์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2493 สงครามปะทุขึ้นเมื่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (DPRK) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียตบุกเกาหลีใต้ ในช่วงเริ่มต้นของสงคราม กองทัพประชาชนเกาหลีบุกโจมตีเกาหลีใต้ด้วยความประหลาดใจและกำลังทหารของกองทัพเกาหลีใต้อย่างท่วมท้น (ซึ่งกล่าวกันว่าสาเหตุหลักมาจากการขาดปืนใหญ่และรถถัง (สาเหตุของการก่อตั้งกรมปืนใหญ่)) กองทัพประชาชนเกาหลีดำเนินการบุกเกาหลีใต้ด้วยอำนาจอย่างท่วมท้นในเวลาอันสั้น หลังจากนั้น สงครามยืดเยื้อเนื่องจากการยกพลขึ้นบกของกองกำลังสหประชาชาติซึ่งมี 17 ประเทศเข้าร่วม
วันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 เป็นวันสถาปนากองทัพและเป็นที่ระลึกทุกปี แต่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 ไปแล้ว วันสถาปนาได้เปลี่ยนเป็นวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2475 เมื่อคิม อิลซุงอ้างว่าได้จัดตั้งกองกำลังต่อต้าน หน่วยรบแบบกองโจรญี่ปุ่นในจีนภายใต้ข้ออ้างของ “การเชื่อมต่อกับประเพณีการต่อสู้ของพรรคพวกต่อต้านญี่ปุ่น” เปลี่ยนไป จากนั้นเริ่มในปี พ.ศ. 2561 วันก่อตั้งได้เลื่อนกลับไปเป็นวันที่ 8 กุมภาพันธ์
ปัจจุบัน กองทัพประชาชนเกาหลีไม่สามารถฝึกได้อย่างถูกต้องเนื่องจากขาดน้ำมันและอาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆ เนื่องจากปัญหาทางเศรษฐกิจที่รุนแรง ส่งผลให้วินัยทหารหยุดชะงัก และการละทิ้งทหารและการปล้นสะดมของพลเรือนมีมากขึ้นเรื่อยๆ เจ้าหน้าที่ก็ยักยอกและใช้ทรัพยากรที่จัดหาให้ และบรรดาผู้นำทางการเมืองของกองทัพประชาชนเกาหลีใน พื้นที่ชายแดนให้เงินแก่ผู้แปรพักตร์ชาวเกาหลีเหนือกับเงินของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี ว่ากันว่า สถานการณ์เลวร้ายลงเนื่องจากการฉ้อโกง เช่น รับเงินสด(ธนบัตร)เกาหลี 5 ล้านวอน และปล่อยให้พวกเขาหลบหนี กองทหารส่วนหน้าสวมเครื่องแบบรอยด่าง
ตามที่ได้ประกาศผ่านการตรวจสอบของรัฐในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553 กองทัพประชาชนเกาหลียังมีขีดความสามารถในการทำสงครามอิเล็กทรอนิกส์อีกด้วย
เพลงประจำกองทัพ.
มีชื่อว่า 조선인민군가 ("โชซ็อนอินมินกุนกา") ใช้เพื่อในการสวนสนาม
มานะ โลหะวณิชย์
มานะ โลหะวณิชย์ (เกิด 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2500) เป็นนักการเมืองและอดีตนายกเทศมนตรี อำเภอหนองบัวแดงคนแรก สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชัยภูมิ เขต 4 พรรคเพื่อไทย ประธานคณะกรรมาธิการการคุ้มครองผู้บริโภค สภาผู้แทนราษฎร ชุดปัจจุบัน
มานะ โลหะวณิชย์ เกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 เป็นบุตรของนายมนัส กับนางสุรัตน์ โลหะวณิชย์ มีพี่น้อง 4 คน สำเร็จการศึกษาครุศาสตรบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ และศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับนางนันทิยา มีบุตร 3 คน
มานะ โลหะวณิชย์เป็นอดีตเป็นนายอำเภอหนองบัวแดง นายอำเภอชุมแพ นายอำเภอกุดข้าวปุ้น ปลัดจังหวัดยโสธร ปลัดจังหวัดยะลา ปลัดจังหวัดชัยภูมิ รองผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ รองผู้ว่าราชการจังหวัดนครนายก ผู้ว่าราชการจังหวัดบึงกาฬ ผู้ว่าราชการจังหวัดลำปาง ผู้ว่าราชการจังหวัดขอนแก่น ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาหลายสมัย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง อาทิ พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคเสรีธรรม และ พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคมหาชน พ่ายให้กับนายอนุชา รักเจริญธรรม จากพรรคไทยรักไทย ทั้ง 2 ครั้ง กระทั่ง พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครในนามพรรคพลังประชาชน จึงได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคเพื่อไทย
มานะ โลหะวณิชย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 6 สมัย
2. 2529-2530 พรรคไทยรักไทย ชัยภูมิ
3. 2531-2532 พรรคไทยรักไทย ชัยภูมื
4. 2534-2540 พรรคเพื่อไทย ชัยภูมิ
อิวาตะ
อิวาตะ  เป็นนครในจังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 164.08 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 170,779 คน
อิวาตะเป็นเมืองที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทยามาฮ่ามอเตอร์ และสโมสรฟุตบอลจูบิโล อิวาตะ
อิวาตะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดชิซูโอกะ มีอาณาเขตติดกับแม่น้ำเท็นรีวทางทิศตะวันตก และมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศใต้
อุทยานเแห่งชาติฟุจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ
ปาริชาติ ชาลีเครือ
นางสาวปาริชาติ ชาลีเครือ (เกิด 11 มิถุนายน พ.ศ. 2499) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชัยภูมิ เขต 3 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคพลังประชาชน และล่าสุดในการเลือกตั้ง 2562 สังกัดพรรครักษ์ผืนป่าประเทศไทย (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคโอกาสไทย)
ปาริชาติ ชาลีเครือ เกิดเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของนายเริง และนางคำ ชาลีเครือ มีพี่น้อง 9 คน หนึ่งในนั้นคือ นายสุชน ชาลีเครือ อดีตประธานวุฒิสภา สำเร็จการศึกษาในระดับมัธยมฯจากโรงเรียนจันทร์หุ่นบำเพ็ญ เขตห้วยขวาง กทม. ก่อนจะจบการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง และพัฒนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการภาครัฐและเอกชน สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ มีสถานะโสด
นางสาวปาริชาติลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาหลายสมัย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง อาทิ พ.ศ. 2544 ลงสมัครในสังกัดพรรคไทยรักไทย พ่ายให้กับนายวุฒิชัย สงวนวงศ์ชัย จากพรรคชาติพัฒนา กระทั่งปี พ.ศ. 2550 ลงสมัครในนามพรรคพลังประชาชน และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และ พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย ได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 2
นอกจากนี้ นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 นางสาวปาริชาติยังเคยเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีหลายกระทรวง อาทิ กระทรวงมหาดไทย (นายวัฒนา อัศวเหม) กระทรวงอุตสาหกรรม (นายไพฑูรย์ แก้วทอง)
ในปี พ.ศ. 2561 จึงย้ายมาสังกัดพรรครักษ์ผืนป่าประเทศไทย และรับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรครักษ์ผืนป่าประเทศไทย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง หลังจากนั้นเธอจึงลาออกจากพรรครักษ์ผืนป่าประเทศไทย และรับตำแหน่งรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ ก่อนจะลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายก อบจ.ชัยภูมิ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ปาริชาติ ชาลีเครือ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
นิกายสาเกียปะ
นิกายญิงมาปะ
โรโรโนอา โซโล
สัญกรณ์ส่วนในหลายส่วน
ในทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ สัญกรณ์ส่วนในหลายส่วน  คือกลุ่มของหน่วยเทียมที่สร้างขึ้นเพื่ออธิบายค่าเล็กน้อยในปริมาณไร้มิติ อาทิ เศษส่วนโมล (mole fraction) หรือเศษส่วนมวล (mass fraction) เนื่องจากเศษส่วนเหล่านี้เป็นการวัดอัตราส่วนปริมาณต่อปริมาณ มันจึงเป็นจำนวนแท้จริงที่ไม่มีระบบการวัดมาเกี่ยวข้อง ตัวอย่างหน่วยที่ใช้โดยปกติเช่น ส่วนในล้านส่วน (ppm: พีพีเอ็ม), ส่วนในพันล้านส่วน (ppb: พีพีบี), ส่วนในล้านล้านส่วน (ppt: พีพีที), ส่วนในพันล้านล้านส่วน (ppq: พีพีคิว) เป็นต้น
คำเตือน.
การใช้ตัวย่อของหน่วย ppm (ppb, ppt, ฯลฯ) ขัดกับมาตรฐานทางเทคนิค ISO 80000-1:2009 ข้อกำหนด 6.5.5 ดังนั้นมันจึงไม่ถูกต้องทางเทคนิค การแสดงอัตราส่วนอนุภาคที่เหมาะสมในปริมาตรหรือมวลที่แน่นอน เพื่อให้เข้ากันได้กับมาตรฐานทางเทคนิคสำหรับใช้ในเอกสารทางเทคนิคเป็นอาทิ คือการแสดงอัตราส่วนด้วยกำลังของสิบ ต่อลูกบาศก์เมตรหรือต่อกิโลกรัมแล้วแต่กรณี
Ppm
Ppq
พีพีเอ็ม
พีพีบี
พีพีคิว
พีพีที
ส่วนในล้านส่วน
ส่วนในพันล้านส่วน
องค์การจัดการน้ำเสีย
องค์การจัดการน้ำเสีย  เป็นรัฐวิสาหกิจของไทย ก่อตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การจัดการน้ำเสีย พ.ศ. 2538 เพื่อจัดระบบบำบัดน้ำเสียรวม สำหรับการบำบัดน้ำเสียภายในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร จังหวัดนครปฐม จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดสมุทรสาคร เดิมอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม
ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 จึงได้โอนมาอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
ต่อมาในปี พ.ศ. 2561 จึงได้เปลี่ยนแปลงมาอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เพื่อให้สอดคล้องกับภารกิจในการบำบัดน้ำเสียของชุมชนซึ่งดำเนินการโดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
เขตพื้นที่จัดการน้ำเสีย.
องค์การจัดการน้ำเสีย ก่อตั้งขึ้นเพื่อจัดระบบบำบัดน้ำเสียรวม สำหรับการบำบัดน้ำเสียในพื้นที่ที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกา ได้แก่ กรุงเทพมหานคร จังหวัดนครปฐม จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดสมุทรสาคร ต่อมาคณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบ เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2542 ให้เพิ่มเติมพื้นที่เทศบาลตำบลแสนสุข จังหวัดชลบุรี พื้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา และพื้นที่จังหวัดอ่างทอง เป็นพื้นที่ในเขตจัดการน้ำเสีย
ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการกำหนดพื้นที่จัดการน้ำเสียเพิ่มเติมอีก 9 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองศรีราชา เทศบาลเมืองสกลนคร เทศบาลเมืองเพชรบุรี เทศบาลเมืองชุมแสง เทศบาลตำบลหัวหิน เทศบาลตำบลบ้านเพ เทศบาลตำบลป่าตอง เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ และเมืองพัทยา เป็นเขตจัดการน้ำเสีย
องค์การจัดการน้ำเสีย มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการจัดระบบบำบัดน้ำเสียรวม ในเขตพื้นที่จัดการน้ำเสียตามพระราชกฤษฎีกา และที่ประกาศเพิ่มเติม ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 องค์การจัดการน้ำเสีย ได้เริ่มต้นการให้บริการเชิงพาณิชย์เพื่อหารายได้เข้าสู่องค์กร ควบคู่กับการให้บริการเชิงสังคม เพื่อลดภาระด้านงบประมาณสนับสนุนจากภาครัฐ โดยมีการให้บริการเชิงพาณิชย์ 4 กิจการ คือ
เทศบาลตำบลแสนสุข
เทศบาลตำบลแสนสุข อาจหมายถึง
เทศบาลตำบลหัวหิน
เอลบิมโบ
เอลบิมโบ  เป็นเพลงดิสโกในจังหวะแทงโกของวงดนตรีฝรั่งเศส บิมโบเจ็ต วางจำหน่ายในฝรั่งเศสเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1974 ในสังกัดปาเต-มาร์โคนี เรเคิดส์ เพลงนี้ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลของฝรั่งเศส อันดับสิบในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และขึ้นถึงอันดับหนึ่งในสเปน อิตาลี เดนมาร์ก ตุรกี และเลบานอน ในปี 1975 ซิงเกิลมียอดจำหน่ายในฝรั่งเศส 1.3 ล้านแผ่น และกว่า 3 ล้านแผ่นทั่วโลก
บิมโบเจ็ต ดัดแปลงทำนองเพลง เอลบิมโบ มาจากทำนองเพลงชื่อ "Tanha Shudham Tanha" ผลงานในปี 1971 ของนักร้องชาวอัฟกานิสถานชื่อ อะห์มัด ซาฮีร์
หลังจากความสำเร็จของเพลงในฝรั่งเศส ก็ได้ถูกนำมาบันทึกเสียงอีกครั้ง โดยวง Le Grand Orchestre de Paul Mauriat ของพอล มอเรียต ในปี ค.ศ. 1974
เพลงนี้ยังเป็นที่จดจำจากการปรากฏในภาพยนตร์ตลกอเมริกันเรื่อง "โปลิศจิตไม่ว่าง" (Police Academy) ตั้งแต่ภาค 1 (ปี 1984) ถึงภาค 4 (ปี 1987) ติดต่อกัน 4 ภาคจากทั้งหมด 7 ภาค โดยอยู่ในฉากบาร์เกย์ ชื่อ "Blue Oyster Bar" เป็นผลงานบันทึกเสียงของ Jean Marc Dompierre นักดนตรีชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส
El Bimbo
อาณาจักรเพชรบุรี
โจนาทาน เอดเวิดส์ (นักกีฬา)
โจนาทาน เดวิด เอดเวิดส์, ซีบีอี  เกิดวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1966 ที่กรุงลอนดอน เป็นอดีตนักกีฬาเขย่งก้าวกระโดด เคยได้รับเหรียญทองโอลิมปิก กีฬาเครือจักรภพ ยูโรเปียนแชมเปียนชิป และเวิลด์แชมเปียนชิป ถือสถิติโลกมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 หลังจากเกษียณจากการเป็นนักกีฬา เอดเวิดส์ ทำงานเป็นผู้บรรยายและผู้ดำเนินรายการทางช่องบีบีซี
อากิยามะ มิโอะ
รูปลักษณ์และอุปนิสัย.
มิโอะมีผมสีดำ ยาว และตรง ซึ่งไว้เป็นทรงเจ้าหญิง หรือฮิเมะคัต (Hime cut) เธอมีดวงตาสีเทาเข้มที่กลมโตกว่าตัวละครตัวอื่น ๆ สูงหนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตร หนักห้าสิบสี่กิโลกรัม และมีหน้าอกใหญ่กว่าไทนากะ ริทสึ (Ritsu Tainaka) และฮิราซาวะ ยุย (Yui Hirasawa) เพื่อนร่วมวงดนตรี
มิโอะเขินอายง่าย ไม่มั่นใจในตนเอง และไม่ชอบเรื่องน่ากลัวบรรดามี โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับภูตผี, เพรียง หรือเลือดตกยางออก หรือเมื่อถูกจ้อง ถูกตะโกนใส่ หรือถูกสัตว์เกาะ เธอมักถูกริทสึ ซึ่งเป็นเพื่อนกันมาแต่เด็ก และยามานากะ ซาวาโกะ (Sawako Yamanaka) อาจารย์ที่ปรึกษาชมรมเค-อง กระเซ้าเย้าแหย่ โดยเฉพาะด้วยการเล่าเรื่องผีให้ฟัง
มิโอะยังกลัวผู้คนและไม่ชอบเป็นจุดเด่น แต่เพราะมีรูปร่างอันสูง หน้าตาน่ารัก และทรงผมที่แปลกกว่าใครเพื่อน เธอจึงเป็นที่สังเกต และต่อมาก็ได้รับความนิยมเป็นอันมากในหมู่นักเรียนร่วมโรงเรียน ถึงขนาดมีการตั้งชมรมผู้คลั่งไคล้มิโอะขึ้น ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนมาก
อย่างไรก็ดี ในคราวจำเป็น มิโอะสามารถรวบรวมกำลังใจและความกล้าเข้าแก้ไขสถานการณ์ได้เสมอไป เช่น เมื่อยุยลืมเนื้อร้องเพลงกลางเวที เธอก็เข้าร้องแทนอย่างทันท่วงที นอกจากนี้ มิโอะเรียนเก่ง ขยัน เอาจริงเอาจังกับชีวิต มีผลการเรียนดีเยี่ยม และมีความสามารถด้านดนตรีเป็นเลิศ เธอเป็นที่พึ่งพาให้แก่ผู้อื่นได้ทั้งในเรื่องเรียนและเรื่องอื่น ริทสึและยุยจึงร้องขอให้เธอช่วยสอนหนังสือและสอนดนตรีให้เป็นครั้งคราว
มิโอะถนัดซ้าย และคลั่งไคล้เครื่องดนตรีที่ออกแบบมาเพื่อคนถนัดซ้ายโดยเฉพาะ ด้วยเห็นว่าหายากมิใช่น้อย อนึ่ง มิโอะยังชอบชมกีฬาไม่เลือกชนิดด้วย
จำเดิม มิโอะต้องการเข้าชมรมอักษรศาสตร์ (Literature Club) แต่ริทสึเกลี้ยกล่อมให้เข้าชมรมเค-อง เมื่อตั้งวงดนตรีของชมรมแล้ว มิโอะมีตำแหน่งเบส และร้องแทนยุยในบางโอกาส
ในมังงะปรากฏว่า มิโอะเล่นเฟนเดอร์พรีซิชันเบสลายลำแสงสุริยะสามสี (3-Color Sunburst Fender Precision Bass) ขณะที่ในอนิเมะ เธอเล่นเฟนเดอร์แจสเบส (Fender Jazz Bass), ใช้พิกการ์ดทรงกระดองเต่า (tortoiseshell pickguard) และใช้สายเบส ยี่ห้อดัดดาริโอ รุ่นอีเอกซ์แอลหนึ่งร้อยหกสิบเอ็ม ขนาดกลาง (D'Addario EXL160M medium) ยุยตั้งชื่อเบสของมิโอะให้ว่า "อิลิซะเบธ" (Elizabeth) ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่า "อิลิซะเบส"  อันเป็นการเล่นสำนวนกับคำว่า "เบส" ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่า "เบซุ"