pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2555 ฤทธิเดชเข้าแข่งขันคู่เอกศึกมวยไทย 7 สี โดยได้พบกับฟ้าสั่ง ส.ตะวันรุ่ง ซึ่งในการแข่งขันครั้งนี้ ฤทธิเดชเป็นฝ่ายชนะน็อกยก 2 วันที่ 27 เมษายน ฤทธิเดชเข้าแข่งขันคู่เอกนำรายการศึกแสงมรกต ที่เวทีมวยลุมพินี โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนนพรสวรรค์ ลูกพระบาท วันที่ 31 กรกฎาคม ฤทธิเดชได้รับเลือกเข้าร่วมแข่งขันรายการศึกพุ่มพันธุ์ม่วงการกุศล ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้พบกับคู่ชกอย่างเพชรพนมรุ้ง ว.สังข์ประไพ ซึ่งฤทธิเดชเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ครั้งหนึ่ง วิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์เคยมีแผนที่จะให้ฤทธิเดชเข้าแข่งขันรายการศึกลุมพินีแชมเปี้ยนเกริกไกร ในวันที่ 8 มิถุนายน โดยกำหนดให้ชกกับทอง ปุ๋ยดีนายดี แต่เนื่องด้วยฤทธิเดชไม่พร้อมชก อีกทั้งทองเองก็เข้าบวช ทางวิรัตน์ซึ่งเป็นผู้จัดจึงตัดสินใจให้เพชรบุญชู เอฟ.เอ.กรุ๊ป กับน้องโอ๋ ไก่ย่างห้าดาว เข้าชกแทน วันที่ 7 กันยายน ฤทธิเดชเข้าแข่งขันศึกลุมพินีแชมเปี้ยนเกริกไกร ที่เวทีมวยลุมพินี และเป็นฝ่ายชนะคะแนนพลังทิพย์ น.ศรีผึ้ง วันที่ 9 ตุลาคม ฤทธิเดชเข้าแข่งขันคู่รองรายการศึกเพชรยินดี ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้พบกับยอดขุนพล ศิษย์มนต์ชัย วันที่ 6 พฤศจิกายน ฤทธิเดชเข้าแข่งขันคู่เอกรายการศึกเกียรติเพชรการกุศล ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้พบกับโพธิ์แก้ว ฝนจางชลบุรี ซึ่งทั้งคู่ไม่เคยชกกันมาก่อน จากการแข่งขันครั้งดังกล่าว ฤทธิเดขเป็นฝ่ายแพ้คะแนน
วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ฤทธิเดชเป็นหนึ่งในนักมวยไทยผู้เข้าแข่งขันศึกวันสถาปนา 67 ปี เวทีราชดำเนิน โดยได้พบกับคู่ชกอย่างซุปเปอร์แบงค์ ม.รัตนบัณฑิต จากการแข่งขันครั้งดังกล่าว ฤทธิเดชเป็นฝ่ายแพ้คะแนน
ฤทธิเดช ท.เทพสุทิน
ขุนทวยหาญพิทักษ์
เหล็ง ศรีจันทร์
ความผิดปกติทางความประพฤติ
ความผิดปกติทางความประพฤติ  เป็นความผิดปกติทางจิตที่วินิจฉัยในวัยเด็กที่มีลักษณะเป็นรูปแบบพฤติกรรมเกิดซ้ำและต่อเนื่อง ที่สิทธิพื้นฐานของผู้อื่นหรือจารีตที่เหมาะสมกับวัยถูกละเมิด พฤติกรรมเหล่านี้มักเรียกว่า "พฤติกรรมต่อต้านสังคม" อันที่จริง ความผิดปกตินี้มักถูกมองว่าเป็นอาการตั้งต้นของโรคบุคลิกภาพผิดปกติแบบต่อต้านสังคม
ก๋วยจั๊บ
เบียลารุส
อภิญญา ศิริชนะ
อภิญญา ศิริชนะ นักจัดรายการวิทยุ และผู้ประกาศข่าวสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด
Anthracoceros malayanus
Anorrhinus galeritus
ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ไพรม์
ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ไพร์ม  หรือในชื่อเรื่องภาษาไทยอย่างเป็นทางการว่า สงครามจักรกลพิฆาต เป็นการ์ตูนชุดจบในตอนที่สร้างจากเค้าโครงเรื่องโดย ฮาสโบร ออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ก สหรัฐอเมริกา สร้างโดย ฮาสโบร สตูดิโอ และ ดาร์บี้ ป๊อป โปรดักชั่นส์ จัดทำแอนิเมชันโดย โพลีกอน พิคเจอร์ส ประพันธ์ดนตรีประกอบโดย ไบรอัน ไทเลอร์ , แมทธิว มาร์จสัน และกำกับเสียงโดย ซูซาน บลู เริ่มออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 และออกอากาศตอนจบไปเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2556
ภายหลังจากที่การ์ตูนเน็ตเวิร์กได้ออกอากาศตอนจบของฤดูกาลที่ 3 ไปไม่นานนัก ในวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ก็ได้มีการออกอากาศการ์ตูนทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ไพร์ม ตอนพิเศษ โดยสร้างขึ้นในรูปแบบภาพยนตร์ความยาวประมาณ 1 ชั่วโมง โดยใช้ชื่อเรื่องว่า ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ไพร์ม : อภิมหาสงครามจักรกลล้างเผ่าพันธุ์ ฟื้นชีพกองทัพพรีเดคอนส์ (Transformers Prime : Beast Hunters - Predacons Rising) ซึ่งถือเป็นบทสรุปของการ์ตูนทรานส์ฟอร์มเมอร์สภาคนี้
ในประเทศไทย โมเดิร์นไนน์ทีวี ได้นำการ์ตูนชุด ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ไพร์ม ทั้งสามฤดูกาล (ยกเว้นตอนจบที่เป็นภาพยนตร์ความยาว 1 ชั่วโมง) มาออกอากาศในช่วงของ เอ็มคอต คิดส์ เริ่มตอนแรกวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 และออกอากาศตอนจบเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2559 ภายหลังได้มีการออกอากาศซ้ำอีกครั้งทางช่อง เอ็มคอตแฟมมิลี
เนื้อเรื่องในฤดูกาลที่ 1 จะกล่าวถึงช่วงเวลาที่โลกมนุษย์อยู่ในสภาวะปกติมานานเป็นเวลาสามปี จนกระทั่งวันหนึ่ง คลิฟฟ์จัมเปอร์ หุ่นยนต์ฝ่ายออโต้บอท พลาดท่าถูก สตาร์สครีม ฆ่าตาย สงครามครั้งใหม่ที่เริ่มก่อตัวนั้นก็เป็นเหตุให้มีวัยรุ่นทั้งสามคนเข้ามาเกี่ยวข้องกับออโต้บอทโดยไม่ได้ตั้งใจ อาทิ แจ็ค ดาร์บี้ หนุ่มน้อยวัย 16 ผู้มีนิสัยเคร่งขรึมอยู่ตลอดเวลา , มิโกะ นาคาได สาวจอมแก่น และ ราฟาเอล เอสกิวัล หรือ ราฟ เอสกิวัล เด็กน้อยวัย 12 ปีซึ่งมีความสามารถพิเศษด้านการแฮ็คระบบคอมพิวเตอร์ได้ ขณะเดียวกัน เมกะทรอน ได้กลับออกมาจากดินแดนอีกมิติหนึ่ง เพื่อหาทางล้างแค้น ออพติมัส ไพรม์ และเหล่าออโต้บอท ด้วยการคิดค้นและดัดแปลงพลังงาน อีเนอร์จอนด้านมืด (Dark Energon) แต่ภายหลังเมกะทรอนต้องจบชีวิตอันเนื่องมาจากสะพานเชื่อมอวกาศเกิดระเบิด หากแต่เหตุสุดวิสัยมักเกิดขึ้นได้ทุกเวลาเมื่อเมกะทรอนฟื้นคืนชีพขึ้นมาด้วยพลังงานด้านมืดที่เขาคอยคิดค้นนี่เอง อีกด้านหนึ่ง มีองค์กรลับองค์กรหนึ่งนามว่า เม็ก (MECH) มีหัวหน้านามว่า ไซลาส เขาคิดการใหญ่หวังจะสร้างกองทัพหุ่นยนต์ และทั้งฝ่ายออโต้บอทส์และดีเซปติคอนเองก็เคยตกเป็นเหยื่อขององค์กรนี้ ในช่วงท้ายฤดูกาล ยูนิครอน ได้คืนชีพขึ้นมาตามกฎของธรรมชาติและคิดจะทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง ทำให้เหล่าออโต้บอทและเมกะทรอนต้องร่วมมือกันชั่วคราวเพื่อกำจัดยูนิครอน แต่ไม่มีอาวุธใด ๆ ที่จะสามารถโค่นยูนิครอนได้ ออพติมัสจึงจำต้องสละแมททริกซ์แห่งจิตผู้นำ (Matrix of Leadership) เพื่อทำลายยูนิครอนจนสำเร็จ แต่ผลจากการใช้พลังนี้ก็ทำให้ออพติมัสสูญเสียความทรงจำในปัจจุบัน เหลือเพียงความทรงจำในอดีต นั่นคือ ตอนที่ออพติมัสยังเป็นเพียงหุ่นยนต์ระดับแรงงาน ชื่อ โอไรออน แพคส์
ในฤดูกาลที่ 1 เริ่มออกอากาศในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นประเทศแรก เริ่มตอนแรกวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 จบวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2554 จำนวนตอนในฤดูกาลที่ 1 มี 26 ตอน
ในฤดูกาลนี้จะกล่าวถึงเรื่องราวในระหว่างที่ออพติมัสความจำเสื่อม แต่สุดท้าย อาร์ซีและแจ็ค ดาร์บี้ ไปนำเอากุญแจ เวกเตอร์ ซิกมาร์ มาฟื้นฟูความทรงจำในยุคปัจจุบันออพติมัสให้กลับมาได้สำเร็จ ฝ่ายองค์กรเม็กและไซลาสก็ยังไม่ยอมเลิกรา หาทางกำจัดเหล่าหุ่นยนต์จนสุดกำลังแต่สุดท้ายไซลาสก็ทำไม่สำเร็จ ในช่วงกลางเรื่องถึงท้ายเรื่องจะเป็นเรื่องราวของการตามหาอาวุธพิเศษที่ อัลฟาไทรออน ทิ้งไว้ในโลกมนุษย์ โดยอาวุธเหล่านั้นมีชื่อว่า ไออาคอน (Iacon) แต่สุดท้าย เมกะทรอนจับสัญญาณฐานทัพของออพติมัส ไพรม์ ได้ จึงเข้าตีฐานทัพของออโต้บอทส์แตกพ่าย
ในฤดูกาลที่ 2 เริ่มออกอากาศในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นประเทศแรก เริ่มตอนแรกวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 จบวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 จำนวนตอนในฤดูกาลที่ 2 มี 26 ตอน
หลังจากฐานทัพถูกตีแตก เหล่าออโต้บอททั้งหมดทั้งมวลจึงกระจายไปตามสถานที่ต่าง ๆ จนกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง และยังได้ อัลตราแม็กนัส รองผู้บัญชาการรายสำคัญ มาร่วมเสริมทัพอีกด้วย ในฤดูกาลนี้ ได้มีการปรับเปลี่ยนร่างกายของออพติมัส ไพรม์ ให้ยิ่งใหญ่และดีขึ้นกว่าเดิม อันเนื่องมาจากการสัมผัสกับค้อนขนาดยักษ์ที่สร้างโดย โซลัส ไพรม์ ในตอนจบของฤดูกาลนี้ เหล่าออโต้บอทส์เข้ายึดยานบินดีเซปติคอนส์ไว้ได้ ส่วนเมกะทรอนถูกบัมเบิลบีฆ่าตาย จนเมื่อเมกะทรอนได้คืนชีพอีกครั้ง เมกะทรอนก็พบว่าตัวเขาต้องกลายเป็นผู้ที่อยู่ใต้อำนาจของยูนิครอน จนเมกะทรอนสำนึกผิดและรู้ซึ้งว่าการถูกกดขี่อย่างเต็มรูปแบบนั้นเป็นอย่างไร เมื่อเขาออกจากร่างยูนิครอนได้ด้วยความช่วยเหลือของออพติมัส เมกะทรอนจึงตัดสินใจหนีออกไปอยู่ในดินแดนอื่นและไม่กลับมาราวีออโต้บอทส์อีก
ในฤดูกาลที่ 3 ได้มีการขยายชื่อเรื่องออกไปจากเดิม โดยใช้ชื่อว่า ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ไพร์ม : บีสท์ ฮันเตอร์ส (Transformers Prime : Beast Hunters) โดยประเทศสิงคโปร์ ได้ออกอากาศเป็นประเทศแรก โดยเริ่มตอนแรกวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2556 ขณะที่สหรัฐอเมริกาเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2556 จบวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2556 จำนวนตอนในฤดูกาลที่ 3 มี 14 ตอน (รวมตอนที่เป็นภาพยนตร์ความยาว 1 ชั่วโมง อีก 1 ตอน)
รายนามนักพากย์ในทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ไพร์ม.
ต่อไปนี้จะเป็นรายนามนักพากย์ทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศที่ได้พากย์ตัวละครในการ์ตูนชุดนี้ ทั้งในฉบับการ์ตูนเน็ตเวิร์ก (ประเทศไทยและต่างประเทศ) , ทีมพากย์เสียงไทย หรือ ทีไอจีเอ (TIGA) และ ทีมพากย์จากช่อง เอ็มคอตแฟมมิลี่ (MCOT Family)
ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส ไพร์ม ใน TFwiki
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาการอแล็งเฌียง
ประมุขแห่งรัฐซามัว
โอเลอาโอโอเลมาโล หรือ หัวหน้ารัฐบาล  เป็นประมุขแห่งรัฐของซามัว ตำแหน่งนี้มีระบุไว้ในส่วนที่ 3 ของรัฐธรรมนูญซามัว ค.ศ. 1960 ในช่วงที่รัฐธรรมนูญผ่านความเห็นชอบ มีการคาดการณ์ไว้ว่าผู้ดำรงตำแหน่งประมุขของรัฐจะถูกเลือกจากประมุขสูงสุดของราชสกุลทั้งสี่ อย่างไรก็ตามไม่มีการกำหนดเนื้อหาส่วนนี้ไว้ในรัฐธรรมนูญ ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่าซามัวเป็นประเทศสาธารณรัฐ มากกว่าที่จะเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ สำนักเลขาธิการด้านสื่อของรัฐบาลอธิบายตำแหน่งนี้ว่าเป็นลักษณะของ "ประธานาธิบดีทางพิธีการ" ผู้ดำรงตำแหน่งจะมีอิสริยยศที่ "ไฮเนส" ในฐานะที่เป็นหนึ่งในประมุขสูงสุดของแต่ละราชวงศ์
คณะผู้รักษาการแทนทำหน้าที่เป็นรองประมุขแห่งรัฐ และจะทำหน้าที่แทนประมุขแห่งรัฐหากไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้
ประมุขแห่งรัฐพระองค์ปัจจุบันคือวาอาเลโตอา ซูอาลาอูวีที่ 2 ผู้ซึ่งได้รับเลือกให้เป็นโอเลอาโอโอเลมาโลเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 โดยมีวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี
เมื่อซามัวได้รับเอกราชในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1962 สองในสี่ประมุขสูงสุด ("ตามาอาอาอีงา") ได้แก่มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2 และตูปัว ตามาเซเซ เมอาโอเล ซึ่งมาจากราชวงศ์มาลีเอตัวและตูปัว ตามาเซเซตามลำดับ โดยทั้งสองพระองค์ได้รับตำแหน่งประมุขแห่งรัฐตลอดชีพตามความรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1960 ทั้งสองพระองค์เป็นที่รู้จักในฐานะ "โออาโอโอเลมาโล" และโดยส่วนพระองค์ในฐานะ "โอเลอาโอโอเลมาโล" เมอาโอเลสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1963 ทำให้ตำแหน่งนี้ถูกครองโดยตานุมาฟิลิที่ 2 ตราบจนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ในตำแหน่งเมื่อ ค.ศ. 2007 พระชนมายุ 94 พรรษา ผู้ดำรงตำแหน่งต่อมาได้แก่ตูปัว ตามาเซเซ เอฟี ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี 2 สมัย และเป็นพระโอรสองค์ใหญ่ของตูปัว ตามาเซเซ เมอาโอเล พระองค์ได้รับเลือกจากรัฐสภาซามัวโดยมีวาระ 5 ปี เริ่มตั้งแต่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2007 และอีกวาระหนึ่งในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 เป็นเวลา 5 ปี ประมุขแห่งรัฐพระองค์ที่ 4 และองค์ปัจจุบันได้แแก่ ตูอิมาเลอาลีอีฟาโน วาอาเลโตอา เอตี ซูอาลาอูวีที่ 2 เหลนของผู้นำขบวนการเมาคือตูอิมาเลอาลีอีฟาโน ฟาอาโอโลอีอี และหลานชายของตูอิมาเลอาลีอีฟาโน ซูอาตีปาตีปาที่ 2 ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งคณะผู้รักษาการแทนชุดแรก โดยได้รับเลือกจากรัฐสภาซามัวในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ให้ดำรงตำแหน่งต่อจากตูฟูงา เอฟี ในช่วงที่วาระของตูฟูงา เอฟีกำลังหมดลง
รัฐธรรมนูญซามัวมาตรา 18 กำหนดคุณสมบัติของประมุขแห่งรัฐ ดังนี้
"โฟโน" เป็นผู้เลือกประมุขแห่งรัฐ มีวาระการดำรงตำแหน่ง 5 ปี และสามารถได้รับการเลือกตั้งต่อได้ ข้อยกเว้นจากกรณีนี้คือมาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2 และเมอาโอเล ผู้ซึ่งได้รับการยกเว้นจากวาระ 5 ปีดังกล่าว ตามความในรัฐธรรมนูญมาตรา 19 รัฐธรรมนูญมิได้กำหนดจำนวนวาระในฐานะประมุขแห่งรัฐ แต่เป็นที่เข้าใจกันว่าตำแหน่งจะสลับสับเปลี่ยนกันระหว่างราชตระกูล ("ตามาไองา") ทั้งสี่ ผู้ที่ได้รับเลือกล่าสุดมาจากราชตระกูลตูอีมาเลอาลีอีโฟโน นอกจากสามตระกูลดังกล่าวข้างต้น อีกราชตระกูลหนึ่งคือมาตาอาฟา
การออกจากตำแหน่งประมุขของรัฐมีสาเหตุดังนี้
ตำแหน่งดังกล่าวมีสถานะเป็นประมุขแห่งรัฐทางพิธีการ ขณะที่อำนาจที่แท้จริงอยู่ที่นายกรัฐมนตรี ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากประมุขแห่งรัฐตามคำแนะนำของ"โฟโน" ขณะที่ประมุขแห่งรัฐมิได้มีบทบาทในรัฐบาล แต่เขาสามารถยุบ "โฟโน" ได้ และพระราชบัญญัติจากรัฐสภาจะเป็นกฎหมายไม่ได้หากไม่ได้รับความเห็นชอบจากประมุขแห่งรัฐ นอกจากนี้ประมุขแห่งรัฐมีอำนาจในการให้อภัยโทษอีกด้วย
จนถึงปัจจุบัน มีการเลือกตั้งประมุขแห่งรัฐทั้งสิ้น 3 ครั้ง ครั้งแรกเกิดขึ้นในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ที่"โฟโน"เลือกตูฟูงา เอฟี ด้วยคะแนนเสียงเป็นเอกฉันท์ 49 เสียง ครั้งที่สองเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เมื่อเอฟีได้รับการเสนอชื่อจากตูอีลาเอปา ไอโอโน ไซเลเล มาลีเอเลงาโออี นายกรัฐมนตรีและปาลูซาลูเอ ฟาอาโปที่ 2 ผู้นำฝ่ายค้าน ครั้งที่สามเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ซึ่งในครั้งนี้วาอาเลโตอา ซูอาลาอูวีที่ 2 ได้รับเลือก
รายพระนามพระประมุขแห่งซามัว
รายพระนามประมุขแห่งรัฐซามัว
Bushy-crested Hornbill
ยุคโลหะ
ยุคโลหะ  เป็นยุคที่อยู่ในช่วงยุคก่อนประวัติศาสตร์ เกิดขึ้นเมื่อประมาณ 5,000 − 900 ปีก่อนพุทธศักราช ยุคที่มนุษย์รู้จักนำเอาแร่โลหะมาจากธรรมชาตินำมาใช้เพื่อประโยชน์ เช่น ทองแดง, สำริด และเหล็ก นำมาหล่อหรือขึ้นเป็นมีด, หอก และดาบ เพื่อใช้ในการล่าสัตว์ หรือมาประกอบเป็นเครื่องมือ เครื่องใช้ และเครื่องประดับ มนุษย์สมัยนี้พัฒนาการเป็นอยู่อาศัยและการเกษตรกรรมให้ดียิ่งขึ้น เช่น การสร้างบ้านให้ใต้ถุนบ้านสูง มีความเชื่อในเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ โดยยุคโลหะ แบ่งออกเป็น 3 ยุคย่อยคือ ยุคทองแดงปนหิน ยุคสำริด และยุคเหล็ก
จุดเริ่มต้นของยุคโลหะ.
ยุคโลหะเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 5,000 - 6,000 ปีก่อนพุทธศักราช แต่หลักฐานทางประวัติศาสตร์เท่าที่พบในขณะนี้ ยังไม่สามารถนำมายืนยันแน่ชัดว่ายุคโลหะเริ่มที่ใด แต่สันนิษฐานว่า ยุคโลหะเริ่มในเอเชียตอนกลาง บริเวณประเทศอียิปต์ มนุษย์ได้เริ่มเรียนรู้เรื่องของโลหะวิทยาเกี่ยวกับการถลุง, การหล่อ และการขึ้นรูปโลหะ โดยส่วนมากจะเป็น ทองแดง ต่อมาประมาณ 3,500 ปีก่อนพุทธศักราช มนุษย์หันมาใช้สำริด โดยใช้ทำอาวุธ, เสื้อเกราะ, ภาชนะต่าง ๆ, ของใช้ และเครื่องประดับ แม้ในยุคต่อมาได้มีการใช้เหล็กเป็นโลหะหลักก็ตาม แต่สำริดยังเป็นโลหะที่มีความสำคัญต่ออุตสาหกรรมจนถึงปัจจุบัน และต่อมาประมาณ 900 ปีก่อนพุทธศักราช ชาวฮิตไทต์ ซึ่งเป็นกลุ่มชนที่มีอำนาจในเอเชียไมเนอร์ บริเวณตอนใต้ของทะเลดำ ได้พบวิธีถลุงเหล็กจากแร่เหล็ก หลังจากนั้นความรู้เกี่ยวกับการถลุงเหล็กได้กระจายไป ยังประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรป จนเกิดอุตสาหกรรมการถลุงเหล็กขึ้น เนื่องจากเหล็กมีคุณสมบัติหลายอย่างดีกว่าสำริด เช่น แข็งกว่า ใช้ทำอาวุธทุกชนิดที่มีอำนาจการทำลายเหนือกว่า มนุษยจึงหันมาใช้เหล็กทำเครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ โดยเฉพาะเครื่องมือในงานช่าง และที่นิยมมากที่สุดคือ ใช้ทำอาวุธ เช่น ดาบ หอก อุตสาหกรรมเหล็กได้พัฒนาไปถึงการทำเหล็กกล้า ซึ่งมีคุณสมบัติดีกว่าเหล็กธรรมดา เพราะนอกจากจะแข็งและเหนียวกว่าแล้ว ยังสามารถเพิ่มความแข็งโดยการอบชุบได้ดี
ยุคโลหะในประเทศไทย.
ยุคโลหะในประเทศไทยเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 3,000 – 5,000 ปีที่ผ่านมา โดยมนุษย์ในสมัยนั้นมีการนำโลหะสำริด ทองคำ และเหล็ก มาหล่อและตีขึ้นรูปเป็นเครื่องใช้ต่าง ๆ ได้เท่าหรือดีกว่ามนุษย์ยุคเดียวกันในส่วนอื่นของโลก ซึ่งมีการค้นพบหลักฐานทางประวัติศาสตร์หลายที่ เช่น พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ บ้านเก่า และแหล่งโบราณคดีบ้านเชียง โดยนักโบราณคดีจะพบโครงกระดูกมนุษย์และเครื่องมือ เครื่องใช้ต่าง ๆ โดยเฉพาะที่แหล่งโบราณคดีบ้านเชียงที่เกิดปัญหาว่า ขุดค้นพบเครื่องมือ เครื่องใช้ ซึ่งตัดสินว่าเป็นของมนุษย์ยุคโลหะตอนปลาย แต่เมื่อได้ส่งหลักฐานทางประวัติศาสตร์ไปพิสูจน์อายุ โดยวิธีเทอโมลูเนสเซ็นส์ (thermoluminescence) แล้วปรากฏผลว่าหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ขุดได้จากระดับความลึก 70-80 เซนติเมตรจากผิวดิน มีอายุประมาณ 5,554–460 ปีมาแล้ว และอีกชิ้นส่วนได้จากระดับความลึก 120 เซนติเมตร มีอายุประมาณ 5,574–175 ปีมาแล้ว นักโบราณคดีบางท่าน จึงสรุปว่ามนุษย์ผู้เป็นเจ้าของวัฒนธรรมบ้านเชียงนั้นได้สร้างสรรค์วัฒนธรรมเหล่านี้ไว้เมื่อประมาณ 5,000–7,000 ปีมาแล้ว
นอกจากนี้ในภาคใต้ของประเทศไทยพบร่องรอยการอยู่อาศัยของมนุษย์สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ตั้งแต่ยุคหินต่อเนื่องมาจนถึงยุคโลหะ สำหรับในจังหวัดชุมพรพบร่องรอยของมนุษย์ยุคหินใหม่ ในแถบภูเขาหินปูนทางทิศตะวันตกของจังหวัด ในยุคโลหะพบว่ามีการตั้งถิ่นฐานอย่างถาวรที่ชุมชนโบราณเขาสามแก้ว ซึ่งเป็นแหล่งโบราณคดีที่สำคัญในสมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ พบหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับโลหะ เช่น เครื่องมือโลหะ หุ่นจำลองสำริดรูปคนและสัตว์ และกลองมโหระทึก เป็นต้น ชุมชนโบราณเขาสามแก้วมีลักษณะเป็นเมืองท่าค้าขาย พบหลักฐานการติดต่อกับจีน เวียดนาม และอินเดีย ซึ่งกลุ่มพ่อค้าต่างชาติเหล่านี้อาจเป็นผู้นำวิธีการผลิตโลหะมาเผยแพร่ให้กับคนพื้นเมือง
Berenicornis comatus
Berenicornis
Aceros comatus
Anorrhinus austeni
Ptilolaemus austeni
Anorrhinus tickelli
Buceros rhinoceros
บาร์ตูลูเมว ดีอัช
บาร์ตูลูเมว ดีอัช (; ประมาณ 1451 – 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1500) ขุนนางแห่งราชสำนักโปรตุเกส เป็นนักสำรวจชาวโปรตุเกส เขาแล่นเรือไปถึงแหลมใต้สุดของแอฟริกาในปี ค.ศ. 1488 เป็นชาวยุโรปคนแรกที่ทราบว่าทำสำเร็จ แล้วได้ตั้งชื่อว่า "แหลมพายุ"
บาร์ตูลูเมว ดีอัชเป็นอัศวินแห่งราชสำนัก และต้นหนเรือรบเซากริชตอเวา (นักบุญคริสโตเฟอร์) พระเจ้าจอห์นที่ 2 แห่งโปรตุเกสทรงแต่งตั้งให้เขานำคณะสำรวจแล่นรอบใต้สุดของทวีปแอฟริกาด้วยหวังจะพบเส้นทางการค้าสู่อินเดีย เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1487 เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1488 เขาแล่นเรืออ้อมแหลมกู๊ดโฮป และแล่นเรือต่อไปทางตะวันออก และเข้าเขตน่านน้ำที่ปัจจุบันคืออ่าวมอสเซล
การทุ่มตลาด
การทุ่มตลาด  ในทางเศรษฐศาสตร์ คือการกำหนดราคาเพื่อขจัดคู่แข่งขันรูปแบบหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทการค้าระหว่างประเทศ การทุ่มตลาดเกิดขึ้นเมื่อผู้ผลิตส่งผลิตภัณฑ์ออกไปยังอีกประเทศหนึ่งที่ราคาต่ำกว่าราคาที่ตั้งในตลาดในประเทศ หรือในปริมาณที่ไม่สามารถอธิบายได้ในการแข่งขันตลาดตามปกติ
นิยามทางเทคนิคมาตรฐานของการทุ่มตลาด คือ การที่กำหนดราคาสินค้าชนิดหนึ่งในตลาดต่างประเทศต่ำกว่าราคาสินค้าชนิดเดียวกันที่ตั้งในตลาดในประเทศเพื่อการบริโภคของผู้ส่งออก มักเรียกว่า ขายน้อยกว่า "มูลค่าปกติ" ในการค้าระดับเดียวกันในทางการค้าปกติ ภายใต้ความตกลงองค์การการค้าโลก การทุ่มตลาดถูกประณาม (แต่ไม่ถูกห้าม) หากกระทำหรือคุกคามจะก่อความเสียหายอย่างสำคัญต่ออุตสาหกรรมในประเทศในประเทศผู้นำเข้า
คำว่า การทุ่มตลาด มีความหมายโดยนัยเชิงลบ เพาะผู้สนับสนุนตลาดแข่งขันมองการทุ่มตลาดว่าเป็นลัทธิคุ้มครองรูปแบบหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้น ผู้สนับสนุนกรรมกรและผู้ใช้แรงงานเชื่อว่า การปกป้องธุรกิจจากพฤติกรรมการขจัดการแข่งขัน เช่น การทุ่มตลาด ช่วยบรรเทาผลร้ายแรงบางประการของพฤติการณ์เช่นนั้นระหว่างเศรษฐกิจที่ขั้นการพัฒนาต่าง ๆ กัน
เส้นทางสายกษัตริย์
ทุ่มตลาด
ผางกงโฉ
ทะเลสาบผางกงโฉ (Pangong Tso) เป็นทะเลสาบปิดในเทือกเขาหิมาลัย อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 4,350 ม. (14,270 ฟุต) มีความยาว 134 กม. (83 ไมล์) ในแนวยาวข้ามเขตแดนระหว่างประเทศอินเดียและเขตการปกครองตนเองทิเบต มีความกว้างแคบสุด 5 กม. (3.1 ไมล์) มีพื้นที่รวม 604 ตร.กม.
Pangong Tso
ทะเลสาบผางกงโฉ
เคอเซิลออร์ดา
เคอเซิลออร์ดา (/, ; ) ในอดีตมีชื่อว่า คซิล-ออร์ดา , อัค-เมเชต , เปรอฟสค์  และ ฟอร์ต-เปรอฟสกีย์  เป็นเมืองในประเทศคาซัคสถานและเมืองหลักของแคว้นเคอเซิลออร์ดา มีประชากร 242,462 คน (สำมะโน ค.ศ. 2020) ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำซีร์ดายา ทางตอนกลางค่อนไปทางใต้ของประเทศ ประชากรในเมืองรวมกับในหมู่บ้านใกล้เคียงมีจำนวน 312,861 คน (สำมะโน ค.ศ. 2020)
เคอเซิลออร์ดามีภูมิอากาศทะเลทรายแบบเย็น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "BWk") ตลอดทั้งปีมีหยาดน้ำฟ้าในบริเวณนี้ต่ำ โดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อน ในฤดูหนาวมีหิมะแต่ค่อนข้างน้อย อุณหภูมิต่ำสุดเท่าที่บันทึกอยู่ที่ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969 และอุณหภูมิสูงสุดอยู่ที่ บันทึกในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1975 ต่อมาอุณหภูมิสูงสุดทำสถิติใหม่ที่ ซึ่งบันทึกได้ในวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2021
เคอเซิลออร์ดาเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
Kyzylorda
คีซิลออร์ดา
Qyzylorda
คซิลออร์ดา
ซาวน์การ์ด
รัฐริโอเนโกร
ริโอเนโกร  เป็นรัฐในประเทศอาร์เจนตินา ทางตอนเหนือสุดของภูมิภาคปาตาโกเนีย มีรัฐเพื่อนบ้าน เริ่มจากทิศเหนือหมุนตามเข็มนาฬิกา ได้แก่ รัฐชูบุต รัฐเนวเกน รัฐเมนโดซา รัฐลาปัมปา และรัฐบัวโนสไอเรส ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออก มีเมืองหลวงคือเมืองบิเอดมา
จังหวัดมีซีโอเนส (อาร์เจนตินา)
อนุวัฒน์ นิวาตวงศ์
อนุวัฒน์ นิวาตวงศ์ (เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2509) ชื่อเล่น ปู เป็นนักแสดงชายชาวไทย มีผลงานละครมาแล้วต่างๆ หลายเรื่อง สมรสกับขวัญฤดี กลมกล่อม มีบุตรสาว 1 คน ชื่อ นัดดาภรณ์ นิวาตวงศ์ เขามีพื้นฐานมาจากครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก แต่ส่วนตัวได้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ
ปาตาโกเนีย
ปาตาโกเนีย (Patagonia) เป็นภูมิภาคที่ตั้งอยู่ปลายใต้สุดของทวีปอเมริกาใต้ ครอบคลุมพื้นที่ในประเทศอาร์เจนตินาและชิลี ประกอบด้วยบริเวณทางใต้ของเทือกเขาแอนดีส ไปถึงทางตะวันตกเฉียงใต้ จนถึงมหาสมุทรแปซิฟิก และส่วนตะวันออกของเทือกเขา ไปถึงหุบเขาตามแม่น้ำโคโลราโด ไปทางใต้จนถึงเมืองการ์เมนเดปาตาโกเนส บริเวณมหาสมุทรแอตแลนติก ส่วนทางตะวันตกรวมถึงเมืองบัลดีเบียไปจนถึงกลุ่มเกาะเตียร์ราเดลฟวยโก
คำว่า ปาตาโกเนีย มาจากคำว่า ปาตากอน ("patagón") ใช้โดยเฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน ในปี ค.ศ. 1520 เพื่ออธิบายถึงคนพื้นเมือง ในความหมายของคณะเดินทาง ที่มีลักษณะตัวใหญ่ เชื่อว่า ชาวปาตากอน หรือ เตอวยล์เช มีความสูงเฉลี่ย 180 ซม. (~5′11″) เมื่อเทียบกับชาวยุโรปขณะนั้นที่มีความสูง 155 ซม. (~5′1″)
ในอาร์เจนตินา ครอบคลุมพื้นที่ในจังหวัดเนวเกน จังหวัดรีโอเนโกร จังหวัดชูบุต จังหวัดซานตากรุซ รวมถึงกลุ่มเกาะเตียร์ราเดลฟวยโก และทางใต้สุดของจังหวัดบัวโนสไอเรส (ปาตาโกเนส) นอกจากนั้นยังรวมถึงจังหวัดลาปัมปา
ในชิลี ครอบคลุมบริเวณ บัลดีเบีย ยันกีอวย แคว้นไอย์เซน และแคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ตีกาชีเลนา รวมถึงฝั่งตะวันตกของเตียร์ราเดลฟวยโก และแหลมฮอร์น และจังหวัดปาเลนา ในแคว้นโลสลาโกส
ตัวชี้วัดของไมเออร์ส-บริกส์
การประเมินตัวชี้วัดของไมเออร์ส-บริกส์  เป็นแบบสอบถามทางจิตวิทยาที่ออกแบบมาเพื่อวัดความโน้มเอียงทางจิตว่าบุคคลรับรู้โลกและตัดสินใจอย่างไร ความโน้มเอียงเหล่านี้ได้จากทฤษฎีการจัดกลุ่มที่เสนอโดยคาร์ล กุสทัฟ ยุง และตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือ "ประเภททางจิตวิทยา" ("Psychological Types") ของเขาในปี 1921 ยุงตั้งทฤษฎีว่า มีการทำหน้าที่ทางจิตวิทยาหลักสี่อย่างที่เราได้รับประสบการณ์จากโลก ได้แก่ การสัมผัส การรู้เอง การรู้สึกและการคิด ซึ่งการทำหน้าที่หนึ่งในสี่อย่างนี้จะโดดเด่นเป็นส่วนใหญ่
ผู้พัฒนาการประเมินบุคลิกภาพดั้งเดิม คือ แคทเธอริน คุก บริกส์ และบุตรี อิซาเบล บริกส์ ไมเออร์ส ทั้งสองได้ศึกษางานของคาร์ล ยุงอย่างกว้างขวาง และหันความสนใจในพฤติกรรมของมนุษย์มาเป็นอุทิศให้แก่การเปลี่ยนทฤษฎีประเภททางจิตวิทยามาใช้ภาคปฏิบัติ ทั้งสองเริ่มสร้างตัวชี้วัดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเชื่อว่าความรู้ความโน้มเอียงทางบุคลิกภาพจะช่วยหญิงที่เข้าสู่กำลังแรงงานอุตสาหกรรมเป็นครั้งแรกระบุประเภทอาชีพยามสงครามที่จะ "สบายและมีประสิทธิภาพที่สุด" แบบสอบถามเริ่มต้นได้เติบโตเป็นตัวชี้วัดของไมเออร์ส-บริกส์ ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1962 MBTI เน้นประชากรปกติและให้ความสำคัญต่อคุณค่าของความแตกต่างที่เกิดตามธรรมชาติ โรเบิร์ต แคปแลน และเดนนิส แซกคุสโซ เชื่อว่า "ข้อสันนิษฐานเบื้องหลังของ MBTI คือ เราต่างมีความโน้มเอียงเฉพาะในทางที่เราวิเคราะห์ประสบการณ์ของเรา และความโน้มเอียงเหล่านี้ที่เป็นฐานแห่งความสนใจ ความต้องการ ค่านิยมและแรงจูงใจของเรา"
บัส
คาร์ล ยุง
คาร์ล กุสทัฟ ยุง (; 26 กรกฎาคม 1875 – 6 มิถุนายน 1961) เป็นนักจิตบำบัดและจิตแพทย์ชาวสวิส ผู้ก่อตั้งสำนักจิตวิทยาวิเคราะห์ ยุงเสนอและพัฒนามโนทัศน์บุคลิกภาพแบบแสดงตัวและเก็บตัว แม่แบบ (Archetype) และจิตไร้สำนึกร่วม (Collective Unconscious) ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อจิตเวชศาสตร์และศาสนา วรรณกรรม และสาขาที่เกี่ยวข้อง
ยุงสร้างมโนทัศน์ทางจิตวิทยาอันเป็นที่รู้จักกันกว้างขวางที่สุด รวมทั้งต้นแบบ จิตไร้สำนึกร่วม ปม (complex) และประสบการณ์เหตุการณ์ซ้อน (Synchronicity) ตัวชี้วัดของไมเออร์ส-บริกส์ (MBTI) เครื่องมือจิตวิทยาที่ได้รับความนิยมมากในการทำความเข้าใจบุคลิกภาพแบบต่างๆก็พัฒนามาจากทฤษฎีของยุง อันที่จริงยุงกล่าวว่าทุกคนมีแนวโน้มจะเป็นทั้งคนเก็บตัว (Introvert) และแสดงตัว (Extrovert) ส่วนหน้าที่การทำงานของจิตต่างๆคือ การคิด, ความรู้สึก, ผัสสาการ และ ญาณหยั่งรู้ และมนุษย์เราควรพัฒนาตนโดยการใช้หน้าที่ทางจิตเหล่านั้นให้ครบและสมดุล เพื่อจะได้มีชีวิตที่สมบูรณ์ทั่วถ้วน ยุงเล่าว่าการพัฒนาบุคลิกภาพเพียงด้านเดียว เช่น ตีกรอบบุคลิกภาพตัวเองให้เข้ากับแม่แบบบุคลิกภาพแบบใดแบบหนึ่งมากเกินไป อาจจะเป็นหัวโขนทางหน้าที่การงานที่เราใส่ อาจเป็นกรอบผู้มีคุณธรรมตามหลักจารีตจนทำให้มีทัศนคติขาวดำสุดโต่งไปด้านเดียว หรือแม้แต่การใช้หน้าที่การทำงานบางอย่างของจิตมากจนเกินไป ทำให้บุคลิกภาพขาดความสมดุล คนที่ใช้ชีวิตด้วยทัศนคติสุดโต่งด้านเดียวมามาก ถึงเวลาหนึ่งจะรู้สึกว่าชีวิตตัวเองกลวงเปล่า อึดอัดคับข้อง มีอะไรขาดหายไม่สมบูรณ์ ทว่ายุงสามารถใช้การวิเคราะห์ทางจิต เพื่อให้บุคคลนั้นตระหนักรู้ได้ว่าเขาละเลยบุคลิกภาพด้านไหนของตนไป ซึ่งการวิเคราะห์นี้สามารถทำได้ผ่านทั้ง Active Imagination หรือผ่านการทำความเข้าใจความฝัน ความฝันนั้นก็เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งที่จะทำให้มนุษย์สามารถเข้าถึงข้อมูลในจิตไร้สำนึกของตนได้ ใน Approaching the Unconscious ยุงกล่าวว่า "มนุษย์ไม่อาจเข้าใจอะไรหลายอย่างได้อย่างสมบูรณ์ จึงต้องใช้สัญลักษณ์ ทว่าการใช้สัญลักษณ์แบบรู้เนื้อรู้ตัวเป็นแค่ด้านหนึ่งของจิต จริงๆแล้วจิตมนุษย์สามารถสร้างสัญลักษณ์โดยไร้สำนึกและฉับพลัน ในรูปแบบของความฝัน"
เมื่อเราทราบว่าอะไรเป็นสิ่งที่ละเลยไปจากบุคลิกภาพก็สามารถที่จะพัฒนาได้ เช่น อาจะใช้ "ความรู้สึก" มากกว่า "ความคิด" หรือใช้ "ความหยั่งรู้จากพลังงานทางจิตสู่โลกด้านใน (Introverted Intuition)" มากกว่าความรู้จาก "ประสาทสัมผัสจากโลกภายนอก (Extroverted Sensing)" เราก็สามารถจะพัฒนาด้านที่ละเลยให้เกิดความสมดุลและบริบูรณ์ขึ้น หรือถ้าเราใส่หัวโขนคุณธรรมมากไปจนมองเห็นแต่ด้านชั่วร้ายของคนอื่น เรียกอีกอย่างว่าฉายเงาของตน (project one's Shadow) ไปที่ผู้อื่น เราก็สามารถกลับมามองดูจิต เฉกเช่นการภาวนาให้เห็นอีกสภาวะที่เราไม่เคยรับรู้ในจิตตนมาก่อน ซึ่งจะทำให้เข้าใจตนเองได้อย่างสมบูรณ์ขึ้น เมื่อสิ่งที่ไม่เคยถูกรู้ ถูกรู้ ก็เรียกได้ว่า มันออกมาจากจิตไร้สำนึกสู่จิตสำนึกรู้แล้ว กระบวนการแบบนี้สามารถจะเกิดต่อเนื่องไปเรื่อยๆ บุคลิกภาพของเราจะได้จัดตำแหน่งศูนย์กลางใหม่เรื่อยๆ โดยมีการหลอมรวมเอาข้อมูลในจิตไร้สำนึกเข้ามาไว้ตรงกลาง เสมือนภาพวงมณฑลที่ผสานรวมขั้วตรงข้ามไว้ได้อย่างกลมกลืนและบริบูรณ์ เราอาจเรียกกระบวนการดังกล่าวว่า "การกลายเป็นปัจเจก" (Individuation) ซึ่งแน่นอนว่าเราย่อมพบกับความโดดเดี่ยวในกระบวนการ ยกตัวอย่างการวิวัฒน์บุคลิกภาพตัวเองในบริบทของสังคม จากเดิมเราอาจต้องทำตามแบบบุคลิกภาพตามคนอื่นในสังคมไปเรื่อย อะไรที่คนอื่นบอกว่าดีก็ต้องทำอย่างนั้นเพื่อให้เป็นที่ยอมรับ แน่นอนว่าจะมีหลายๆด้านที่เราต้องเก็บงำจนถึงขั้นลืมไปว่าเราก็มีสภาวะแบบนั้นเหมือนกัน เมื่อใดก็ตามเราเริ่มตระหนักในคุณลักษณะที่เราละเลยไป คนในสังคมอาจจะเริ่มมองว่าเราเป็นแกะดำ เพราะฉะนั้นมันเป็นกระบวนการที่อาจแยกเราจากฝูงชน และอาจพบความรู้สึกเดียวดายในเบื้องแรก ถ้าเปรียบกับการเดินทางของวีรบุคคลตามแนวคิดของ Joseph Campbell ซึ่งปรากฏใน A Hero with a Thousand Faces แล้วความโดดเดี่ยวนั้นปรากฏในช่วงแยกจากที่มั่นอันปลอดภัยของตนหรือ "Departure" นั่นเอง
ยุงมองว่าจิตใจของมนุษย์ "เลื่อมใสในศาสนาโดยธรรมชาติ" และทำให้ความเลื่อมใสในศาสนานี้เป็นความสนใจของการค้นพบของเขา ยุงเป็นหนึ่งในผู้มีส่วนในการวิเคราะห์และตีความสัญลักษณ์ความฝันร่วมสมัยที่รู้จักกันดีที่สุด
ผลงานส่วนใหญ่ในชีวิตของเขาอยู่ในสาขาการเล่นแร่แปรธาตุหรือรสายนเวท ปรัชญาตะวันออกและตะวันตก ดาราศาสตร์และสังคมวิทยา เช่นเดียวกับวรรณกรรมและศิลปะ ในส่วนของการเล่นแร่แปรธาตุนั้น โดยผิวเผินแล้วเราจะเห็นว่ามีความพยายามจะแปลงเหล็กให้กลายเป็นทอง (ภาษาลาตินเรียกทองว่า Aurum) และเป็นทองที่ไม่ธรรมดาด้วย ดั่งคำที่พวกเขากล่าวว่า "Aurum nostrum non est aurum vulgi" ด้วยว่าความมุ่งหมายที่ลึกลงไปของนักเล่นแร่แปรธาตุคือ พวกเขาพยายามทำสิ่งต่างๆนอกเหนือไปจากธาตุที่เอามาทดลอง ให้สมบูรณ์เท่าที่สารัตถะของสิ่งเหล่านั้นจะเป็นได้ นั่นหมายรวมถึงโลกภายในของมนุษย์ที่เชื่อมโยงอยู่กับสสาร เมื่อมีการกระทำบางอย่างต่อสสารในโลกภายนอก โลกภายในของนักเล่นแร่แปรธาตุก็ได้รับผลกระทบด้วย เสมือนว่าโลกภายในของพวกเขาถูกโปรเจกไปที่สสารภายนอก เพราะฉะนั้น เมื่อเกิดกระบวนการเปลี่ยนแปลงสสารไปสู่ธาตุบริสุทธิ์ จิตใจของนักเล่นแร่แปรธาตุก็เปลี่ยนด้วย พวกเขาใช้กระบวนการดังกล่าวเพื่อภาวนาจนเกิดการพัฒนาบุคลิกภาพภายในและเข้าถึงความบริบูรณ์ดั่งธาตุทองคำ ดังนั้นกระบวนการนี้จึงเหมือนกับกระบวนการกลายเป็นปัจเจกของยุง (Individuation)
กำเนิดชีวิตจากสิ่งไร้ชีวิต