pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มีรายงานว่าการสร้างเวทีใหม่นี้ "ทำให้เกิดความสับสน" ต่อสภายุโรป โดยโฆษกของสภาระบุว่า "ในด้านสิทธิมนุษยชน ประชาธิปไตย และหลักนิติธรรม ซึ่งประชาคมยุโรปมีอยู่แล้ว นั่นคือสภายุโรป" คุณลักษณะของเวทีใหม่นี้คือ ประเทศรัสเซียและเบลารุสถูกกีดกันการเข้าร่วมโดยเจตนา แต่นั่นไม่ได้อธิบายความจำเป็นในทันทีสำหรับหน่วยงานอื่น รัสเซียไม่ได้เป็นสมาชิกของสภายุโรปอีกต่อไป และมีเพียงเบลารุสเท่านั้นที่มีส่วนร่วมเพียงบางส่วนในฐานะที่ไม่ใช่สมาชิก
เซียร์เกย์ ซูโรวิคีน
เซียร์เกย์ วลาดิมีโรวิช ซูโรวีคีน  เป็นพลเอกอาวุโสของกองทัพรัสเซีย ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพอวกาศรัสเซีย เขาเคยเป็นผู้รับผิดชอบการจัดตั้งกรมบัญชาการใหญ่สารวัตรทหาร หน่วยงานใหม่สังกัดกระทรวงกลาโหม และเคยเป็นผู้บัญชาการมณฑลทหารตะวันออกระหว่างปี 2013 ถึง 2017 และเป็นผู้บัญชาการกลุ่มทัพใต้ในการรุกรานยูเครน ค.ศ. 2022 ซึ่งในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการใหญ่ของเขตสงครามยูเครน
สงครามหมู (แก้ความกํากวม)
บเยิร์น อันเดรเซิน
ลู้ก เบรซีย์
ลู้ก เบรซีย์ (; เกิด 26 เมษายน พ.ศ. 2532) เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย เขามีชื่อเสียงจากผลงานในภาพยนตร์เช่น "มอนติคาร์โล", "จีไอโจ สงครามระห่ำแค้นคอบร้าทมิฬ", "เดอะโนเวมเบอรืแมน", "พอยท์เบรก", และ "แฮกซอว์ริดจ์" และสำหรับละครโทรทัศน์อย่างเรื่อง "โฮมแอนด์อะเวย์" ซึ่งเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกทางหน้าจอ
เบรซีย์เริ่มต้นอาชีพการแสดงด้วยการปรากฏตัวในละครโทรทัศน์เรื่อง "โฮมแอนด์อะเวย์" ของออสเตรเลีย การเริ่มต้นของเขาเกิดขึ้นหลังจากได้รับเชิญให้ไปออดิชั่น เขารับบทเป็น เทรย์ ปาล์เมอร์ ในซีรีส์เรื่องนี้ในปี ค.ศ. 2009 นอกจากนี้เขายังเล่นเป็น อารอน ดีน ในหลายตอนของเรื่อง "แดนซ์อะคาเอมี" ซีซั่นแรกซึ่งออกอากาศในออสเตรเลียในปี ค.ศ. 2010 บทบาทในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาคือใน "มอนติคาร์โล" ซึ่งถ่ายทำในยุโรปในค.ศ. 2010 และออกในปีต่อถัดไป ในปี ค.ศ. 2012 เขาย้ายไปอเมริกาเพื่อทำงานด้านการแสดงต่อไป
หลังจากย้ายมา เขาเล่นเป็น คอบร้าคอมมานเดอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง "จีไอโจ สงครามระห่ำแค้นคอบร้าทมิฬ" (2013) แทนที่ โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์ จาก สงครามพิฆาตคอบร้าทมิฬ|ภาพยนตร์ในภาคแรก]] ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 เขาเซ็นสัญญารับบทนักแสดงนำชายในละครนำทางเรื่อง "เวสต์ไซด์" ผลิตโดยแมคจี และพัฒนาโดย อิลีน ไชเก้น สำหรับบริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน แต่บทไม่ได้พัฒนาเป็นซีรีส์ จากนั้นเขาก็มีบทบาทนำในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2014 เรื่อง "เดอะโนเวมเบอรืแมน" และ "เดอะเบสต์ออฟมี" ใน ค.ศ. 2015 เบรซีย์ได้แสดงในเรื่อง "พอยท์เบรก" ในฐานะเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ จอห์นนี่ ยูทาห์ ในภาพยนตร์ที่สร้างใหม่จากเรื่องเดิมในปี ค.ศ. 1991
Luke Bracey
จอห์น วิค (ตัวละคร)
จอห์น วิค  เป็นตัวละครที่สร้างขึ้นโดย ดีเร็ก โคลสตาด และเป็นตัวเอกของภาพยนตร์แอ็คชั่นระทึกขวัญแนวนีโอ-นัวร์ ที่รับบทโดย คีอานู รีฟส์ จอห์นเป็นนักฆ่าในตำนานที่เกษียณตัวเองไปจนกระทั่งมีแก๊งค์บุกเข้ามาในบ้าน ขโมยรถของเขา และฆ่าลูกสุนัขที่เฮเลนภรรยาผู้ล่วงลับของเขามอบให้เขา สิ่งนี้ทำให้เขาอยู่บนเส้นทางแห่งการแก้แค้น กลับสู่โลกอาชญากรใต้ดินและในที่สุดก็ขัดแย้งกับองค์กรนักฆ่าระดับนานาชาติซึ่งเขาเคยเป็นส่วนหนึ่ง
John Wick (character)
100 เมตรในโอลิมปิก
การแข่งขันกีฬากรีฑา 100 เมตรในโอลิมปิกฤดูร้อน ได้รับการจัดแข่งขันตั้งแต่การแข่งขันกีฬาหลายประเภทครั้งแรก รายการ 100 เมตรชายได้เข้าร่วมโปรแกรมกรีฑาโอลิมปิกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2439 โดย 100 เมตรถือเป็นหนึ่งในรายการเกียรติยศสุงสุดของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและเป็นหนึ่งในการแข่งขันที่มีความนิยมมากที่สุดในโอลิมปิก โดยเป็นการแข่งขัน 100 เมตรที่มีชื่อเสียงที่สุดในระดับชั้นนำและเป็นการแข่งขันวิ่งระยะสั้นที่สุดในกีฬาโอลิมปิก ซึ่งเป็นตำแหน่งที่จัดในทุกๆ รุ่น ยกเว้นช่วงสั้นๆ ระหว่างปี 1900 ถึง 1904 เมื่อมีการแข่งขัน 60 เมตรชาย
แชมป์โอลิมปิกคนแรกคือ โธมัส เบิร์ก ในประเภทผู้ชายและ 32 ปีต่อมา เบ็ตตี้ โรบินสัน ชนะในประเภทผู้หญิง สถิติการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสำหรับการแข่งขันคือ 9.63 วินาที โดย ยูเซน โบลต์ ในปี ค.ศ. 2012 และ 10.61 วินาที โดย เอเลน ทอมป์สัน-เฮอร์ราห์ ในปี ค.ศ. 2021 สถิติโลกของรายการนี้เท่ากันหรือถูกทำลายระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกถึง 7 ครั้งในประเภทชายและ 12 ครั้งในประเภทหญิง
เจ้าชายนะโอะฮิโตะ
ลิงแม็กแคก
เขตเท็นรีว
เขตเท็นรีว  เป็นหนึ่งในเจ็ดเขตของนครฮามามัตสึ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฮามามัตสึ พื้นที่ส่วนใหญ่ปกคลุมไปด้วยป่าไม้
เขตเท็นรีวก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2007 เดิมประกอบด้วยเทศบาล 5 แห่ง ได้แก่ นครเท็นรีว เมืองซากูมะ เมืองฮารูโนะ เมืองมิซากูโบะ และหมู่บ้านทัตสึยามะ ซึ่งได้ผนวกเข้ากับนครฮามามัตสึเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2005
เขตเท็นรีวมีพื้นที่ 943.84 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็นเขตที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาเขตทั้งเจ็ดของฮามามัตสึ ใน ค.ศ. 2009 มีประชากรจำนวน 34,936 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 28.9 คนต่อตารางกิโลเมตร เขตเท็นรีวมีพื้นที่ป่าหนาแน่น จึงมีการทำอุตสาหกรรมป่าไม้ ซึ่งเป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมหลักของฮามามัตสึ นอกจากนี้ ยังมีเขื่อนหลายแห่งที่ต้นน้ำของแม่น้ำเท็นรีว ซึ่งผลิตพลังงานไฟฟ้าพลังน้ำให้แก่โครงข่ายไฟฟ้าของบริษัทชูบุเด็นเรียวกุ
เขตเท็นริวมีภูมิอากาศร้อนและชื้นในฤดูร้อน และฤดูหนาวที่ค่อนข้างอบอุ่น (เขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในเขตเท็นริวอยู่ที่ ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ
เขตเท็นรีวมีรถไฟให้บริการ ได้แก่ สายอีดะของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง 13 สถานี, รถไฟเท็นรีวฮามานาโกะ สายเท็นรีวฮามานาโกะ 3 สถานี และทางรถไฟเอ็นชู 1 สถานี
คริส สมอลส์
คริสเตียน สมอลส์ (เกิด พ.ศ. 2531 หรือ 2532) เป็นนักจัดตั้งสหภาพแรงงานชาวอเมริกันผู้เป็นที่รู้จักในบทบาทผู้นำการจัดตั้งของคนงานแอมะซอน (Amazon worker organization) ที่โบโรฮ์เกาะสแตเทน นครนิวยอร์ก เขาดำรงตำแหน่งประธานและเป็นผู้ก่อตั้งสหภาพแรงงานแอมะซอน (Amazon Labor Union ตัวย่อ ALU) นับแต่ พ.ศ. 2564 เป็นต้นมา
สมอลส์เติบโตในรัฐนิวเจอร์ซีย์ และได้ประกอบอาชีพในสายแร็ปเปอร์ โดยได้ออกเดินสายกับมีก มิลล์ (Meek Mill) อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะล้มเลิกไปเพื่อเลี้ยงดูลูกของเขา โดยได้เข้าทำงานในอุตสาหกรรมบริการและคลังสินค้า และเข้าทำงานกับแอมะซอนใน พ.ศ. 2558
ในวันที่ 30 เดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 สมอลส์ได้จัดการประท้วงเดินออกจากงานที่คลังสินค้าบนเกาะสแตเทนที่เขาทำงานอยู่ กล่าวคือโกดังแอมะซอนหมายเลข JFK8 เนื่องจากมาตรการความปลอดภัยเกี่ยวกับการสัมผัสเชื้อโควิด-19 ซึ่งเขากล่าวว่าไม่เพียงพอ ในวันเดียวกันเองเขาถูกเลิกจ้าง โดยเหตุผลของบริษัทอ้างว่าเป็นเพราะการละเมิดมาตรการเว้นระยะห่างทางสังคมของบริษัทระหว่างระยะเวลากักตัวที่กำหนดไว้แบบคงได้รับค่าจ้างอยู่ สมอลส์ได้สัมผัสเชื้อมาตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2563 แต่ไม่ได้รับแจ้งหรือถูกให้กักตัวจนกระทั่งวันที่ 28 มีนาคม หลังจากเมื่อระยะฟักตัวของโรคได้สิ้นสุดลงแล้ว เจ้าหน้าที่รัฐหลายคนได้วิพากษ์วิจารณ์บริษัทและเรียกร้องให้มีการสอบสวนการเลิกจ้าง สมอลส์และรัฐนิวยอร์กยังได้ฟ้องร้องบริษัทแอมะซอนอันเนื่องจากการเลิกจ้างที่ผิดกฎหมายครั้งนี้
หลังจากถูกเลิกจ้าง สมอลส์ได้ก่อตั้งกลุ่มนักกิจกรรมคนทำงานขึ้นมา นามว่า "The Congress of Essential Workers" (สภาของคนทำงานจำเป็น) ซึ่งภายหลังในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2564 ได้สนับสนุนการจัดตั้งสหภาพ ALU ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2565 คลังสินค้า JFK8 ได้ลงคะแนนเสียงเห็นชอบการก่อตั้งสหภาพโดยมีตัวแทนเป็นสหภาพ ALU ต่อมาเขาไได้รับขนามนามเป็นหนึ่งในบุคคลทรงอิทธิพลที่สุดแห่งปี พ.ศ. 2565 โดยนิตยสารไทม์
สมอลส์เกิดและเติบโตที่แฮกเคนแซก รัฐนิวเจอร์ซีย์ (Hackensack, New Jersey) โดยมีมารดาเลี้ยงเดี่ยวซึ่งทำงานเป็นนักจัดการที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง สมัยวัยรุ่น เขาเริ่มเข้าทำงานที่ต่าง ๆ และเล่นบาสเกตบอล อเมริกันฟุตบอล และกีฬาลู่และลานที่ โรงเรียนมัธยมแฮกเคนแซก (Hackensack High School) เขาคาดหวังว่าจะได้เข้าเล่นในสมาคมบาสเกตบอลแห่งชาติ จนเมื่อเขาถูกชนแล้วหนีขณะที่ทำงานเป็นผู้ดูแลรถ
สมอลส์ได้เข้าศึกษาในวิทยาลัยชุมชน (community college) แห่งหนึ่ง ที่รัฐฟลอริดา แต่หลังจากเรียนได้หนึ่งภาคเรียนก็คิดถึงบ้าน จึงกลับนิวยอร์กเพื่อไปศึกษาวิศวกรรมเสียงที่สถาบันวิจัยเสียง (Institute of Audio Research) แต่เขาลาออกเพราะเขาคิดว่ามันเป็น "hot shit" และเริ่มแต่งเพลงในฐานะแร็ปเปอร์ โดยได้ออกเดินสายกับมีก มิลล์ (Meek Mill) อยู่ครู่หนึ่ง ต่อมาเขาได้ล้มเลิกประกอบอาชีพนักดนตรีไปเพื่อเลี้ยงดูลูกของเขา โดยเข้าทำงานหลายที่ ซึ่งรวมถึงวอลมาร์ต โฮมดีโพ (Home Depot) และสนามกีฬาเมตไลฟ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2555 จนถึง 2558 เขาบอกว่าในปัจจุบันเพื่อนของเขาพูดถึงตัวเขาว่า "ฉันว่าเสียงของนายถูกกำหนดมาไว้สำหรับอย่างอื่น" สมอลส์ยังได้ทำงานเป็นคนงานคลังสินค้าที่เฟดเอกซ์และทาร์เก็ต (Target Corporation) ด้วย
แอมะซอน.
พ.ศ. 2558–2563.
สมอลส์ได้เข้าทำงานที่แอมะซอนใน พ.ศ. 2558 ในอาชีพคนหยิบสินค้า (processing) ที่รัฐนิวเจอร์ซีย์ เขาถูกย้ายไปที่คลังสินค้าในรัฐคอนเนทิคัตเป็นเวลาสั้น ที่นั่นเขาถูกไล่ออกและได้รับเข้าทำงานอีกครั้งหลังยื่นอุทธรณ์ไป เขาถูกย้ายไปที่คลังสินค้าบนเกาะสแตเทน (JFK8) ตอนที่เพิ่งเปิดใน พ.ศ. 2561 และทำงานที่นั่นเป็นผู้ช่วยผู้จัดการ สมอลส์กล่าวว่าเขาถูกย้ายไปเพราะมีสมรรถภาพในการทำงานที่ดี แต่เขายื่นสมัครตำแหน่งการจัดการไปกว่า 49 ครั้งตลอดการทำงาน แต่ไม่เคยถูกเลือกให้เลื่อนตำแหน่งเลย ซึ่งเขาเชื่อว่าเป็นภาพสะท้อนของการเลือกปฏิบัติบนฐานของเชื้อชาติอย่างเป็นระบบที่เขาสังเกตพบภายในบริษัท สมอลส์กล่าวว่าเขาเคยชอบทำงานที่บริษัทอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง จนกระทั้งเขาเริ่มมองเห็นสิ่งที่เขาอ้างว่าเป็นปัญหา "ในระบบระดับลึก" ภายในบริษัท เขาอ้างว่าแอมะซอนมีปัญหากับมาตรการความปลอดภัย โดยอ้างอิงอัตราการบาดเจ็บ การเหยียดอายุ การเหยียดเพศ การเหยียดเชื้อชาติ และการเลือกปฏิบัติต่อผู้ดูแล แอมะซอนกล่าวว่า "เราไม่ทนต่อการเลือกปฏิบัติหรือการคุกคามในทุกรูปแบบ" และว่าพวกเขากำลังพยายามลดอัตราการบาดเจ็บให้น้อยลง และว่าพวกเขานั้น "ต้องการให้ [ลูกจ้าง] มีสุขภาพที่ดีและปลอดภัย"
สมอลส์ได้ติดต่อทั้งนักการเมืองท้องถิ่น บุคคลาการด้านสุขภาพ และแผนกบริหารทรัพยากรมนุษย์ของแอมะซอน หลังจากที่เพื่อนร่วมงานที่ป่วยหนักคนหนึ่งได้รับอนุญาตให้มาทำงานได้ทั้งที่มีอาการและกำลังรอผลตรวจโควิด-19 อยู่ เขากล่าวว่าแผนกทรัพยากรมนุษย์ไม่ได้ดำเนินการใด ๆ เลย สมอลส์และเดอร์ริก พาลเมอร์ (Derrick Palmer) คนงานที่ JFK8 อีกคนหนึ่ง ได้จัดการประท้วงเดินออกจากงาน (strike action) ในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2563 เพื่อประท้วงมาตรการความปลอดภัยรับมือการระบาดทั่วของโควิด-19ของแอมะซอน และเรียกร้องให้บริษัทปิดคลังสินค้า JFK8 ไว้ชั่วคราว เขาคัดค้านการไม่มีการเว้นระยะห่างทางสังคมและการป้องกันส่วนตัวของบริษัท และกล่าวหาว่าได้ล้มเหลวในการเปิดเผยการป่วยโรคโควิด-19 ของคนงานต่อพนักงาน สมอลส์สัมผัสกับกรณีที่ยืนยันแล้วในวันที่ 11 มีนาคม dischargeพ.ศ. 2563 แต่ไม่ได้รับแจ้งจนกระทั่งวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2563 ซึ่งกระตุ้นให้เขาไปยื่นคำร้องต่อกระทรวงสาธารณสุขรัฐนิวยอร์ก (New York State Department of Health)
ในวันเดียวกันกับการประท้วง สมอลส์ถูกแอมะซอนไล่ออก เจย์ คาร์นีย์ (Jay Carney) รองประธาน (vice president) ฝ่ายนโยบายและสื่อมวลชนของบริษัท อดีตโฆษกทำเนียบขาว ได้กล่าวในทวิตเตอร์ว่าสมอลส์ได้ละเมิดนโยบายเว้นระยะห่างทางสังคมของบริษัท และเขาถูกให้กักตัวเป็นระยะเวลา 14 วันโดยยังได้รับค่าจ้างอยู่หลังจากสัมผัสกับผู้ที่ตรวจพบเชื้อโควิด-19 ตอนที่เขาจัดการประท้วงเดินออก แต่การกักตัวจบลงแล้วในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2563 หากทางบริษัทได้เริ่มให้ทำในระยะฟักตัวของเชื้อที่สมอลส์ได้สัมผัส
เลทิชา เจมส์ (Letitia James) อัยการสูงสุดรัฐนิวยอร์ก (Attorney General of New York) ได้กล่าวหาแอมะซอนว่าไล่ออกสมอลส์อย่างผิดกฎหมาย และต่อมาสั่งให้มีการไต่สวนในเรื่องนี้ หลังจากการสอบสวนเบื้องต้นได้เปิดเผยว่ามี "ภาวะชะงักงัน" (chilling effect) ที่เกิดจากการไล่ออก การสอบสวนของเจมส์ได้พบว่าบริษัทได้เลิกจ้างสมอลส์โดยผิดกฎหมาย และได้ยื่นฟ้องให้มีคำสั่งห้าม (injunction) ซึ่งจะบังคับให้แอมะซอนต้องจ้างสมอลส์กลับเข้าทำงานต่อ
นายกเทศมนตรีนครนิวยอร์ก (Mayor of New York City) บิล ดิ บลาซิโอ (Bill de Blasio) และสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐเบอร์นี แซนเดอร์ส ได้กล่าวถึงการเลิกจ้างครั้งนี้ว่า "น่าอับอาย" ดิ บลาซิโอได้สั่งการให้กรรมการสิทธิมนุษยชนของเมืองเข้าสืบสวนการไล่สมอลส์ออก และเจมส์ได้เรียกร้องให้คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์แห่งชาติ (National Labor Relations Board) เข้าสืบสวนการไล่ออกด้วย สมาชิกวุฒิสภาเก้าคน ซึ่งรวมถึงเอลิซาเบธ วอร์เรน (Elizabeth Warren) ได้ส่งจดหมายไปที่บริษัทและเรียกร้องขอข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเลิกจ้างสมอลส์ และการไล่ผู้เปิดโปงคนอื่นอีกสามคนออกด้วย ผู้นำสหภาพแรงงานที่โด่งดังที่สุดในสหรัฐได้ส่งจดหมายไปยังเจฟฟ์ เบโซส ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัทแอมะซอน โดยเรียกร้องให้ฟื้นสัญญาจ้างของสมอลส์ ทิม เบรย์ (Tim Bray) อดีตรองประธานฝ่ายแอมะซอนเว็บเซอร์วิสซิส (Amazon Web Services) ได้ลาออกเพราะการไล่ออกครั้งนี้ โดยอ้างอิงในบล็อกโพสต์ว่า "ผมแน่ใจว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญที่ทุก ๆ คนเป็นคนผิวสี เป็นผู้หญิง หรือทั้งสอง ใช่ไหม?"
ในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2563 บันทึกของการประชุมรายวันกับเบโซสหลุดออกมายังนิตยสารไวซ์ ซึ่งกล่าวถึงสมอลส์ว่า "ไม่ฉลาดหรือพูดไม่ชัดเจน" บันทึกนี้มาจากเดวิด ซาโพลสกี ที่ปรึกษาทั่วไปของแอมะซอน ซึ่งได้เสนอต่อไปว่าการทำให้สมอลส์เป็น "หน้าตาของขบวนการจัดตั้ง/สหภาพทั้งหมด" เป็นการประชาสัมพันธ์ที่ดี และ "เสนอว่า" ทำไมความประพฤติของสมอลส์นั้น "ผิดศีลธรรม ยอมรับไม่ได้ และอาจจะผิดกฎหมาย" สมอลส์กล่าวถึงความเห็นเหล่านั้นว่า "เหยียดเชื้อชาติอย่างแน่นอน" ซาโพลสกีได้ปฏิเสธว่าในตอนที่เขากล่าวข้อความเหล่านั้นเขาไม่รู้ว่าสมอลส์เป็นคนดำ และได้เผยแพร่แถลงการณ์ออกมาว่าเขา "ผิดหวังและรู้สึกแย่" ที่คนงานแอมะซอนจะ "ทำตัวเป็นอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยของ [คนงานแอมะซอน] คนอื่น ๆ" อเล็กซานเดรีย โอคาซีโอ-คอร์เทซ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐได้กล่าวว่า "ความพยายามของแอมะซอนที่จะใส่ร้ายป้ายสีคริส สมอลส์ คนงานโกดังของตัวเอง ว่า 'ไม่ฉลาดหรือพูดไม่ชัดเจน' เป็นการรณรงค์ประชาสัมพันธ์ที่เหยียดเชื้อชาติและชนชั้น" สมอลส์ได้กล่าวว่าบริษัทนั้นสนใจกับการลบประชาสัมพันธ์ที่ไม่ดีมากกว่าการปกป้องคนงานของตัวเองและครอบครัวของพวกเขา แอมะซอนได้ใช้เงินไปมากกว่า 4 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อตอบสนองต่อความพยายามในการจัดตั้งสหภาพของคนงาน
พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน.
สภาของคนทำงานจำเป็น.
หลังจากถูกแอมะซอนเลิกจ้างใน พ.ศ. 2563 สมอลส์ได้ก่อตั้งสภาของคนทำงานจำเป็น (The Congress of Essential Workers; TCOEW) กลุ่มของนักกิจกรรมแรงงาน ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 สมอลส์และ TCOEW ได้ร่วมวางแผนการนัดหยุดงานวันเมย์เดย์ที่แอมะซอน ทาร์เก็ต วอลมาร์ต และบริษัทขนาดใหญ่อื่น ๆ ในหลายแห่งทั่วประเทศ ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ทางกลุ่มได้จัดการประท้วงวันไพรม์เดย์ (Amazon Prime) โดยมีผู้คนประมาณ 100 คนเดินขบวนจากอุทยานอนุสรณ์วิลล์ รอเจอส์ (Will Rogers Memorial Park) ไปยังคฤหาสน์ (mansion) มูลค่า 165 ล้านดอลลาร์สหรัฐของเบโซสที่เบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เพื่อเรียกร้องขึ้นค่าจ้างเพิ่ม 2 ดอลลาร์สหรัฐต่อชั่วโมง
สหภาพแรงงานแอมะซอน.
ในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2564 สมอลส์ได้ก่อตั้งสหภาพแรงงานแอมะซอน (ALU) ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยกลุ่มนักกิจกรรมแรงงานของเขา TCOEW เขากล่าวไว้ว่าการจัดตั้งสหภาพนั้นเป็นสิ่งสำคัญต่อความมั่นคงในการงานอาชีพ ค่าจ้างประทังชีพ การลาแบบมีค่าจ้าง และการลาป่วย สมอลส์กล่าวว่าผู้จัดตั้งสองคนซึ่งเป็นลูกจ้างปัจจุบันของแอมะซอนอาศัยอยู่ในรถของตัวเอง โฆษกของแอมะซอนคนหนึ่งได้กล่าวว่าสหภาพนั้นจะมาขัดขวางการต่อรองของลูกจ้าง สมอลส์ยังกล่าวต่อว่าทางบริษัทมีการสอดส่องล่วงล้ำคนงานเพื่อเฝ้าสังเกตเวลาของพวกเขาเพื่อประเมินประสิทธิภาพและกำหนดเวลาพักของพวกเขา ซึ่งเป็นแรงจูงใจหนึ่งให้จัดตั้งสหภาพ โดยกล่าวว่า "ใครอยากโดนสอดส่องทั้งวันบ้าง? นี่ไม่ใช่เรือนจำ นี่คืองาน" แอมะซอนกล่าวว่าพวกเขา "ไม่กำหนดเป้าหมายประสิทธิภาพที่ไม่มีเหตุผล" แต่บริษัทได้จ่ายค่าปรับให้กับกระทรวงแรงงานและอุตสาหกรรมรัฐวอชิงตัน (Washington State Department of Labor and Industries; L&amp;I) สำหรับ "ระบบการเฝ้าสังเกตและวินัย" ซึ่งมีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับความผิดปกติของระบบโครงกระดูกและกล้ามเนื้อ (musculoskeletal disorder) ในที่ทำงาน ทางบริษัทคัดค้านผลการวินิจฉัยของกระทรวง
สมอลส์ตั้งกระโจมตามสถานีขนส่งสาธารณะใกล้กับโกดัง JFK8 เพื่อล่ารายชื่อสำหรับคะแนนเสียงให้อำนาจสหภาพ พร้อมป้ายซึ่งเขียนไว้ว่า "ลงชื่อใบให้อำนาจที่นี่" เขากล่าวหาบริษัทว่าได้ทำการปราบสหภาพ (union busting) โดยการแปะป้ายต่อต้านสหภาพไว้ในสุขา การส่งข้อความต่อต้านสหภาพให้แก่คนงาน การสอดส่องคนงานที่ทำการจัดตั้ง และการจัดการประชุมภาคบังคับด้วย "ความเท็จ" ต่อต้านสหภาพ อาทิ การลงชื่อใบให้อำนาจคือ "การละทิ้งสิทธิในการพูดแทนตัวเอง" สมอลส์ยังได้กล่าวหาอีกว่าแอมะซอนได้มีการเตือนคนงานของตนถึงค่าบำรุงสหภาพที่แพง และการก่อกวนและการข่มขู่ลูกจ้าง
ในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2565 สหภาพแรงงานแอมะซอนได้ประกาศว่าพวกเขาได้รับรายชื่อมากพอที่จะยื่นคำร้องให้มีการลงคะแนนเสียงต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์แห่งชาติ สมอลส์ได้ประกาศข่าวนี้ลงบนทวิตเตอร์ของเขา การลงคะแนนเสียงเกิดขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับการลงคะแนนเสียงสหภาพที่คลังสินค้าแอมะซอนอีกที่หนึ่งในเบสเซเมอร์ รัฐแอละแบมา (Bessemer, Alabama) ซึ่งนำโดยคนงานเจนนิเฟอร์ เบตส์ (Jennifer Bates)
การลงคะแนนเสียงสหภาพที่หนุนโดยสหภาพแรงงานแอมะซอนอีกที่หนึ่งถูกประกาศออกมาในวันที่ 2 มีนาคม 2565 ที่คลังสินค้าบนเกาะสแตเทนหมายเลข LDJ5 คนงานที่คลังสินค้าลงคะแนนเสียงไม่เห็นชอบกับการจดตั้งสหภาพในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2565 คนงานที่โกดัง JFK8 ได้ลงคะแนนเสียงเห็นชอบการจัดตั้งสหภาพ 2,654 ต่อ 2,131 คะแนน สมอลส์บอกกับฝูงชนว่า "เราได้ทำทุกอย่างที่ต้องทำเพื่อเชื่อมโยงกับคนงานเหล่านี้" และ "ผมหวังว่าตอนนี้ทุก ๆ คนจะหันมาสนใจเพราะหลายคนเคยลังเลกับพวกเรา"
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 สมอลส์ได้เข้าพบประธานาธิบดีสหรัฐโจ ไบเดน ที่ทำเนียบขาว ไบเดนกล่าวกับเขาว่า "ผมชอบคุณ คุณเป็นตัวปัญหาในแบบของผม" และ "อย่าหยุดเลย"
สมอลส์และพาลเมอร์ได้รับขนามนามเป็นสองในหนึ่งร้อยบุคคลทรงอิทธิพลที่สุดแห่งปี พ.ศ. 2565 โดยนิตยาสาร"ไทม์"
กระบวนพิจารณาตามกฎหมาย.
คดีระหว่างสมอลส์กับบริษัทแอมะซอน.
ในวันที่ 12 พฤศจิกายน 2020 สมอลส์ได้ฟ้องคดีแบบกลุ่ม (Class action) ต่อแอมะซอนโดยกล่าวหาว่าบริษัทได้ละเมิดกฎหมายสหรัฐและรัฐด้วยการทำให้คนงานคลังสินค้าตกอยู่ในความเสี่ยงระหว่างการระบาดทั่วและการเลิกจ้างเขา หนึ่งในทนายความของสมอลส์ ไมเคิล ซัสมันน์ (Michael Sussmann) ได้อ้างถึงการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติเป็นหนึ่งในมูลฟ้อง ในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2565 มีการอนุมัติคำขอให้ยกฟ้องที่แอมะซอนยื่น และในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2565 สมอลส์ได้ยื่นหนังสืออุทธรณ์
คดีระหว่างรัฐนิวยอร์กกับบริษัทแอมะซอน.
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เลทิชา เจมส์ อัยการสูงสุดรัฐนิวยอร์ก ได้ฟ้องคดีแอมะซอนโดยกล่าวหาว่ามีการจัดเตรียมความระมัดระวังความปลอดภัยที่ไม่เพียงพอและการตอบโต้ต่อลูกจ้างที่ร้องทุกข์ ซึ่งรวมถึงสมอลส์ เจมส์พยายามให้มีการเปลี่ยนแปลงในนโยบายและการอบรบของแอมะซอน รวมทั้งการชดเชยทางการเงินให้แก่สมอลส์ และโอกาสให้เขากลับเข้าทำงานที่แอมะซอน
สมอลส์มีชีวิตสมรสมานานกว่าเจ็ดปี และมีบุตรสามคน เป็นแฝดคู่หนึ่ง เขามักสวมเสื้อผ้าสตรีทแวร์ (streetwear) ในรูปแบบวัฒนธรรมฮิปฮอป และกล่าวว่าคำวิจารณ์รูปลักษณ์ของเขานั้น "ดลใจให้ผมแต่งตัวในแบบที่ผมทำต่อไป เพราะผมอยากให้พวกคุณเข้าใจว่าผมดูเป็นอย่างไรนั้นไม่เกี่ยว" และ "ถึงแม้ว่าผมจะลงสมัครเป็นประธานาธิบดี ผมก็จะเป็นแบบนี้แหละ ... ผมจะเดินเข้าทำเนียบขาวด้วยจอร์แดนหนึ่งคู่เพราะนี่คือคนในแบบที่ผมเป็น"
สมอลส์มีความเคลื่อนไหวบนทวิตเตอร์ ที่ ๆ เขาลงเกี่ยวกับ ALU และประเด็นการจัดตั้งแรงงานอื่น ๆ
เมโมเรียล (สมาคม)
ชิงช้าสวรรค์ 2022 (รายการโทรทัศน์)
การเรียนรู้ตามอัธยาศัย
การเรียนรู้ตามอัธยาศัย  มีลักษณะเฉพาะคือมีการวางแผนและการจัดการในระดับต่ำในด้านบริบทการเรียนรู้, การสนับสนุนการเรียนรู้, เวลาในการเรียนรู้ และวัตถุประสงค์ในการเรียนรู้ ซึ่งต่างจากการเรียนรู้ในระบบ, การเรียนรู้นอกระบบ เนื่องจากการเรียนรู้ตามอัธยาศัยไม่มีการกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ แต่ดูจากความตั้งใจที่จะกระทำจากมุมมองของผู้เรียน เช่น การแก้ปัญหา วิธีการโดยทั่วไปของการเรียนรู้ตามอัธยาศัย เช่น การลองผิดลองถูกหรือการเรียนรู้จากการกระทำ, การแสดงตัวอย่าง, การให้ข้อมูลป้อนกลับในเชิงแก้ไขและการสะท้อนคิด การเรียนรู้ตามอัธยาศัยเป็นปรากฏการณ์ต่อเนื่องของการเรียนรู้ผ่านการมีส่วนร่วมหรือการเรียนรู้ผ่านการสร้างความรู้ ซึ่งต่างจากมุมมองดั้งเดิมของการเรียนรู้ที่มีครูเป็นศูนย์กลางผ่านการได้รับความรู้ ประมาณการว่าร้อยละ 70–90 ของการเรียนรู้ของผู้ใหญ่เกิดขึ้นในแบบตามอัธยาศัยและนอกสถาบันการศึกษา
ฟูมิเอะ
ฟูมิเอะ ( "เหยียบบนภาพ") คือการให้ผู้ต้องสงสัยว่าเป็นคริสตังลับเหยียบย่ำภาพเหมือนของพระเยซูหรือพระนางมารีย์ เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์ ซึ่งเป็นเรื่องผิดกฎหมายในรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ หากมีคนไม่ยอมเหยียบภาพเหมือนดังกล่าวพวกเขาจะถูกทรมานหรือร้ายกว่านั้นคือถูกฆ่าทิ้ง
"ฟูมิเอะ" ถูกใช้ครั้งแรกหลังเกิดการข่มเหงผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์ในนางาซากิเมื่อ ค.ศ. 1629 ประชาชนทุกคนไม่ว่าจะเป็นสามัญชน ซามูไร หรือแม้แต่พระภิกษุ ก็ต้องร่วมกิจกรรมนี้ โดยวัตถุที่ถูกเหยียบจะเรียกว่า "เอะอิตะ" หรือ "อิตะเอะ" ส่วนการเหยียบจะเรียกว่า "เอะฟูมิ" โดยรัฐบาลญี่ปุ่นใช้วิธีนี้เพื่อพิสูจน์ศรัทธา เพราะเป็นภาพของพระเยซูหรือภาพของแม่พระ ผู้ที่ต้องสงสัยว่านับถือศาสนาคริสต์จะต้องเหยียบย่ำภาพเหมือนดังกล่าว แต่หากว่าผู้ต้องสงสัยนั้นไม่ยอมเหยียบหรือไม่เต็มใจที่จะเหยียบ ก็จะถูกระบุว่าเป็นคริสต์ศาสนิกชนทันที และจะถูกส่งไปเมืองนางาซากิ รัฐบาลญี่ปุ่นมีเป้าประสงค์ให้พวกเขาเลิกศรัทธาในศาสนาคริสต์ หากชาวคริสต์คนใดปฏิเสธที่จะเปลี่ยนศาสนาก็จะถูกทรมาน หลายคนถูกประหาร โดยเฉพาะการประหารชีวิตด้วยการโยนลงบ่อน้ำพุร้อนบนเขาอุนเซ็งในนางาซากิ
ฟูมิเอะถูกยกเลิกเมื่อคราวญี่ปุ่นเปิดประเทศรับชาวต่างชาติเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1856 แต่ยังมีการบังคับใช้ในบางท้องที่ กระทั่งศาสนาคริสต์ได้รับการคุ้มครองในรัชสมัยเมจิ ฟูมิเอะจึงถูกยกเลิกอย่างถาวร ชาวคริสตังลับหลายคนต้องยอมทำพิธีฟูมิเอะ หลังการเปิดประเทศและการอนุญาตให้นับถือศาสนาคริสต์ได้โดยไม่ผิดกฎหมาย มีคริสตังลับอาศัยอยู่ราว 20,000 คนในนางาซากิ ซึ่งลดลงจากเดิมที่มีมากถึง 500,000 คน ศาสตราจารย์มาร์ก มุลลินส์ แห่งมหาวิทยาลัยออกแลนด์ระบุว่า "ในแง่นโยบาย [ฟูมิเอะ] มีประสิทธิภาพ"
โดยทั่วไป "ฟูมิเอะ" ทำจากสัมฤทธิ์ มีบ้างที่ทำจากหินทาสี และบ้างก็เป็นภาพแกะจากไม้ ปัจจุบันมีฟูมิเอะหลงเหลืออยู่ค่อนข้างน้อย เพราะส่วนใหญ่ถูกทิ้ง หรือนำไปหลอมเพื่อใช้ประโยชน์อื่น สถาบันสมิธโซเนียนได้จัดนิทรรศการรอบโลก : โปรตุเกสและโลกในศตวรรษที่ 16 และ 17 (Encompassing the Globe: Portugal and the World in the 16th and 17th Centuries) เมื่อ ค.ศ. 2007 โดยได้จัดแสดงแผ่นฟูมิเอะไว้ด้วย
ทัศนะ.
นักศาสนศาสตร์ อธิบายว่า การทำฟูมิเอะนั้นสื่อถึงความรักและการให้อภัยของพระเยซูคริสต์
ศาสตราจารย์ไซมอน ฮิลล์ แห่งมหาวิทยาลัยคาทอลิกจุนชิง นางาซากิ อธิบายว่าหากคริสต์ศาสนิกชนเลือกที่จะต่อต้านไม่เหยียบฟูมิเอะ ศาสนาคริสต์ก็คงหายไปจากประเทศญี่ปุ่นแล้ว โดยกล่าวไว้ว่า "...เพราะมีบางคนที่กล้าที่จะเหยียบฟูมิเอะ...ทำให้ศาสนาคริสต์ยังคงดำรงอยู่ในประเทศญี่ปุ่น"
Ixodidae
Ixodidae เป็นวงศ์ของเห็บแข็ง (hard tick) ซึ่งเป็นหนึ่งในสามวงศ์ของเห็บ ประกอบด้วยสมาชิกกว่า 700 สปีชีส์ เห็บในวงศ์นี้มีแผ่นสคูเทลลัม (scutellum) ที่หลัง ซึ่งเห็บวงศ์ Argasidae (เห็บอ่อน) ไม่มี เห็บแข็งเป็นปรสิตภายนอกของโฮสต์หลายสปีชีส์ บางชนิดเป็นพาหะนำเชื้อก่อโรคในมนุษย์
เห็บในวงศ์นี้ต่างจากเห็บในวงศ์ Argasidae เนื่องจากมีสคูเทลลัม ระยะตัวกลางวัย (nymph) และตัวเต็มวัยมีคาปิตูลัม (capitulum/gnathosoma) ซึ่งประกอบเป็นส่วนปากของเห็บ ชี้มาทางด้านหน้าของลำตัว แต่เห็บในวงศ์ Argasidae มีคาปิตูลัมซ่อนอยู่ใต้ลำตัว
นอกจากนี้เห็บในวงศ์ Ixodidae ยังยังแตกต่างในด้านวงจรชีวิต โดยจะเกาะติดบนตัวโฮสต์และกัดโดยที่โฮสต์มักไม่รู้สึกตัว และจะดูดเลือดไปเรื่อยๆ จนกว่าจะอ้วนพี (engorged) และพร้อมเปลี่ยนตำแหน่งบนผิวหนังของโฮสต์ กระบวนการนี้อาจกินเวลาหลายวันหรือหลายสัปดาห์ บางชนิดหลุดจากตัวโฮสต์เพื่อไปลอกคราบในที่ปลอดภัย บางชนิดยังคงเกาะอยู่บนโอสต์ตัวเดิมและจะหลุดจากโฮสต์เมื่อพร้อมวางไข่
ประกอบด้วย 702 สปีชีส์ใน 17 สกุล รายชื่อสกุลมีดังต่อไปนี้:
ความสำคัญทางการแพทย์.
เห็บแข็งหลายชนิดมีความสำคัญทางการแพทย์เนื่องจากเป็นพาหะของโรคที่เกิดจากแบคทีเรีย โปรโตซัว และไวรัส เช่น "Rickettsia" และ "Borrelia" น้ำลายของเห็บเพศเมียเป็นพิษและทำให้เกิดอาการอ่อนแรงแบบเป็นจากปลายมาหาต้น (ascending paralysis) ในสัตว์และมนุษย์ เรียกว่า อัมพาตจากเห็บ (tick paralysis) เห็บที่มักเป็นสาเหตุของอัมพาตจากเห็บได้แก่ "Dermacentor andersoni, Dermacentor occidentalis, Dermacentor variabilis," และ "Ixodes holocyclus"
โรคอื่นที่นำโดยเห็บมีดังเช่น โรคไลม์ โรคติดเชื้อบาบีเซีย โรคติดเชื้อเออร์ลิเชีย โรคติดเชื้ออนาพลาสมา ไข้กระต่าย
Ixodid
เห็บแข็ง
วงศ์เห็บแข็ง
สโกเน
เซอเดร์มันลันด์
นือยาแอลว์สบอร์ย
ไฟร์ทรัก (วิดีโอเกม)
ไฟร์ทรัก  เป็นเกมอาร์เคดขาวดำ ค.ศ. 1978 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทอาตาริ, อิงค์. ตามที่เว็บไซต์"เกมส์เรดาร์"เผย เกมนี้เป็นวิดีโอเกมแรกสุดที่มีการเล่นเกมแบบร่วมมือที่ผู้เล่นสองคนต้องทำงานร่วมกัน "ไฟร์ทรัก"สร้างขึ้นจากเทคโนโลยีการเลื่อนฉากแบบหลายทิศทางที่สร้างขึ้นสำหรับเกม"ซูเปอร์บัก"ของบริษัทอาตาริที่เปิดตัวเมื่อปีก่อน
ส่วนเวอร์ชันผู้เล่นเดี่ยวได้รับการเปิดตัวในฐานะสโมกีย์ โจ และภายในเหมือนกับเกม"ไฟร์ทรัก" ทั้งสองเกมได้รับการตั้งโปรแกรมโดยฮาวเวิร์ด เดลแมน อนึ่ง "ไฟร์ทรัก"ได้รับการจัดจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นโดยบริษัทนัมโค
ผู้เล่นต้องร่วมมือกันขับรถบรรทุกฝ่าการจราจรให้ไกลที่สุดโดยไม่ชน แม้ว่าเกมนี้จะสามารถเล่นได้โดยใช้ผู้เล่นคนเดียว แต่เกมนี้ออกแบบมาสำหรับสองคนเป็นหลัก ผู้เล่นด้านหน้าควบคุมหัวลากของรถบรรทุกโดยนั่งลง, ควบคุมแก๊ส และเบรก ขณะที่ผู้เล่นด้านหลังยืน และบังคับคัดท้ายสำหรับล้อหลัง, ควบคุมการแกว่งของเทรลเลอร์ ส่วนตัวตู้เกมมีเสียงระฆังและแตรให้ผู้เล่นเช่นกัน แม้ว่าสิ่งเหล่านี้จะไม่มีประโยชน์ในเกมจริงก็ตาม
ในสหรัฐ นิตยสาร"รีเพลย์"ระบุว่า"สโมกีย์ โจ" เป็นเกมอาร์เคดที่ทำรายได้สูงสุดอันดับเก้าเมื่อ ค.ศ. 1978 และเกม"ไฟร์ทรัก"ดั้งเดิมเป็นเกมที่ทำรายได้สูงสุดอันดับที่ 12 ของปีดังกล่าว
Fire Truck (video game)
สมเด็จพระราชาธิบดีลีโอโพลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม
ประธานคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน
Chris Smalls
รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี
คริสเตียน สมอลส์
Christian Smalls
คาเมนไรเดอร์ BLACK (ตัวละคร)
คาเมนไรเดอร์ BLACK (คาเมนไรเดอร์แบล็ค)  เป็นมาสค์ไรเดอร์จากเรื่อง คาเมนไรเดอร์ BLACK หนึ่งในผลงานของมาสค์ไรเดอร์ซีรีส์
คาเมนไรเดอร์แบล็ค.
ร่างแปลงของมินามิ โคทาโร่ หลังได้รับการผ่าตัดร่างกายเป็น ราชันย์แห่งศตวรรษ สุดยอดนักรบร่างสีดำ ผู้ถือครองศิลา คิงสโตน แห่งดวงอาทิตย์ เป็นขุมพลังหลัก ลักษณะดั้งเดิมเป็น มนุษย์ตั๊กแตน หลังสวมทับด้วยผิวหนังเสริมความแข็งแกร่ง รีพลัสฟอร์ม จะกลายร่างเป็นแบล๊ค โดยในการแปลงร่างของโคทาโร่ จะปรากฎรูปทรงดั้งเดิมให้เห็นชั่วขณะหนึ่ง มีสมรรถภาพร่างกายเหนือกว่ามนุษย์ปกติ และด้วยลักษณะพิเศษของตั๊กแตน จึงมีกำลังขาที่แข็งแกร่ง ส่งผลให้มีพลังกระโดดที่ยอดเยี่ยม ท่าไม้ตายหลักคือ ไรเดอร์พั๊นช์ และ ไรเดอร์คิก มีอีกนามหนึ่งคือ แบล็คซัน
คาเมนไรเดอร์แบล็ค อาร์เอ็กซ์.
ร่างแปลงใหม่ของโคทาโร่ เกิดจากการได้อาบแสงจากดวงอาทิตย์ และรังสีคอสมิคในอวกาศ ส่งไปยังเข็มขัดคิงสโตนที่ถูกทำลายระบบแปลงร่างไป ตอนนั้นเอง คิงสโตนก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลง ทำให้คาเมนไรเดอร์แบล็ค ได้รับพลังใหม่จนพัฒนาร่างกลายเป็น คาเมนไรเดอร์แบล็ค อาร์เอ็กซ์ ซึ่งใช้พลังงานจากแสงอาทิตย์เป็นหลัก มีฉายานามว่า บุตรแห่งสุริยัน (太陽の子) และ เจ้าชายแห่งแสงสว่าง (光の王子)
โรโบไรเดอร์.