pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โรงเรียนเทย์โคคุ (帝国学園) เป็นทีมที่ไรมงลงแข่งในรอบรองชนะเลิศของโฮลี่โรดระดับเขต ซึ่งเดิมทีโรงเรียนเทย์โคคุจะลงแข่งกับทีมโรงเรียนไคโอ ในบล็อก B แต่ได้ถูกสลับเปลี่ยนทีมจากคำสั่งของอิชิโดะ มีข่าวลือว่าฟิฟธ์เซ็กเตอร์ได้ควบคุมทีมมาแต่ความจริงแล้วเป็นการหลอกตาให้องค์กรซึ่งเบื้องหลังจริงๆ นั่นก็คือได้สร้างองค์กรปฏิวัติฟุตบอลชื่อ เรสซิแทนซ์
ในภาคหนังสือการ์ตูนชื่อทีมมีชื่อว่า ทีม T (チームT) ซึ่งผู้เล่นทั้งหมดมาจากฟิฟธ์เซ็กเตอร์
ในภาคกาแล็กซี่เทย์โคคุได้เป็นทีมที่แข่งในรอบกระชับมิตรของทีมชาติญี่ปุ่นอินาสึมะเจแปนรุ่นใหม่ ซึ่งสมาชิกในทีมได้งุนงงกับฝีมือของผู้เล่นในทีม ยกเว้นเท็นมะ, ชินโด, สึรุงิ
เรซิสแทนซ์.
เรซิสแทนซ์ เป็นชื่อกลุ่มต่อต้านฟิฟธ์เช็กเตอร์ที่คุกคามกีฬาฟุตบอลในช่วงเวลา 10 ปีและเป็นหนึ่งในกลุ่มที่คัดเลือกเป็นผู้นำแห่งวงการฟุตบอลของโฮลี่โรด โดยอาศัยในฐานลับของโรงเรียนเทย์โคคุ
โรงเรียนไคโอ.
โรงเรียนไคโอ (海王学園) เป็นทีมที่ไรมงลงแข่งในรอบชิงชนะเลิศของโฮลีโรดระดับเขต อาคารในโรงเรียนได้รับการสร้างขึ้นในบริเวณใกล้เคียงท่าเรือ
เป็นทีมโรงเรียนที่ว่ากันว่าเป็นทีมตัวเก็งที่มีแนวโน้มว่าจะชนะในการแข่งขันต่างๆ และผู้เล่นในทีมทั้งหมดเป็นซี้ดของฟิฟธ์เซ็กเตอร์และมีเป็นผู้ใช้ร่างอวตารเกือบทั้งหมดแต่ความจริงแล้วมีเพียงแค่บางคนที่สามารถใช้ร่างอวตารได้
โรงเรียนมัธยมต้นกัซซันคุนิมิทสึ.
โรงเรียนมัธยมต้นกัซซันคุนิมิทสึ (月山国光中学校) เป็นทีมแรกที่ไรมงลงแข่งในโฮลี่โรดรอบระดับประเทศและเป็นทีมที่แกร่งที่สุดของโฮลี่โรดในอันดับที่ 8 เมื่อปีที่แล้ว โดยลักษณะการเล่นของทีม เป็นการเคลื่อนไหวที่คล้ายกับกองทัพทหาร
โรงเรียนมัธยมต้นฮาคุเรน.
โรงเรียนมัธยมต้นฮาคุเรน (白恋中学校) เป็นทีมที่ไรมงลงแข่งครั้งที่ 2 ในการแข่งขันโฮลี่โรดระดับประเทศ เมื่อ 10 ปีก่อนเป็นโรงเรียนที่เล่นฟุตบอลด้อยมาก แต่ได้พัฒนาการแข็งแกร่งยิ่งขึ้นจนกลายมาเป็นทีมฟุตบอลที่แกร่งสุดของเขตฮอกไกโด
โรงเรียนมัธยมต้นคิโดคาวะเซย์ชู.
โรงเรียนมัธยมต้นคิโดคาวะเซย์ชู (木戸川清修中学校) เป็นทีมที่ 3 ที่ไรมงลงแข่งในการแข่งขันโฮลี่โรดระดับประเทศ เมื่อปีที่แล้วเป็นทีมที่ชนะเลิศในการแข่งขันโฮลี่โรดระหว่างไรมง แต่ในการแข่งขันครั้งนี้สมาชิกเริ่มมีความคิดเห็นที่แตกต่างเนื่องจาก การมาของไรมงที่ต้องการปฏิวัติฟุตบอลให้กลับมาปกติ ทำให้สมาชิกในทีมเกิดความขัดแย้ง
โรงเรียนเก็นเอย์.
โรงเรียนเก็นเอย์ (幻影学園) เป็นทีมที่ไรมงลงแข่งในรอบรองชนะเลิศ เป็นทีมที่ขึ้นชื่อว่าเป็นทีมที่มีกลยุทธ์แบบลึกลับแบบมายากล
โรงเรียนอาราคุโมะ.
โรงเรียนอาราคุโมะ (新雲学園) เป็นทีมที่ไรมงลงแข่งในรอบรองชนะเลิศ เป็นทีมที่ขึ้นชื่อว่าเป็นทีมที่มีผู้เล่นสมบูรณ์แบบและเป็นทีมที่อยู่ในกลุ่มตัวเต็งที่จะเป็นผู้ชนะในการแข่งขันของโฮลี่โรด
โรงเรียนมัธยมต้นเซย์โดซัน.
โรงเรียนมัธยมต้นเซย์โดซัน (聖堂山中学校) เป็นทีมที่ไรมงลงแข่งในการแข่งขันโฮลี่โรดรอบชิงชนะเลิศระดับประเทศ โดยมีโค้ชคืออิชิโดะ ชูจิ หรือ โกเอ็นจิ ชูยะ เป็นทีมที่ขึ้นชื่อว่าเป็น ผู้เล่นทั้งหมดเป็นเอซสไตรเกอร์ เนื่องจากมีฝีมือการรุกที่สูงมาก จากการแข่งขันรอบรองชนะเลิศในบล็อก B ระหว่างทีมโรงเรียนเซ็นบายามะ ด้วยคะแนน 16 - 0 และถูกเรียกว่าเป็นการแข่งขันที่ลำเอียง
อาคิโซระชาเลนเจอร์ส.
อาคิโซระชาเลนเจอร์ส (秋空チャレンジャーズ) เป็นทีมฟุตบอลที่ทีก่อตั้งโดยผู้อยู่อาศัยในหอพักโคงาราชิ โดยมีคิโนะ อากิเป็นโค้ชของทีม
บุคคลยุคอนาคต.
โครโนสตอร์ม.
ชื่อเดิมมีชื่อว่า เท็นมาส (テンマーズ) และได้เปลี่ยนชื่อว่าทีมไรมงแทน โดยมีเท็นมะและสมาชิกแต่ละคนเข้าร่วมเดินทางไปมิติเวลาเพื่อตามหาพลังสุดยอดผู้เล่นทั้ง 11 ในการแข่งขันแร็กนาร็อกรอบสุดท้ายได้ใช้ชื่อว่า โครโนสตอร์ม (クロノストーム) โดยมีผู้เล่นที่เป็นผู้ครอบครองสุดยอดผู้เล่นทั้ง 11
เอลโดราโด.
โพรโทคอล โอเมกา.
โพรโทคอล โอเมกา (プロトコル・オメガ) เป็นทีมที่เอลโดราโดส่งมาเพื่อทำหน้าที่ในการลบล้างประวัติศาสตร์ต่างๆที่เกี่ยวข้องกับฟุตบอลทั้งหมด โดยทีมนี้ถูกจัดการรูปแบบหลายเวอร์ชันด้วยกันรวมถึงทีมย่อยโดยมีกัปตันและสมาชิกทีมในแต่ละกลุ่ม
เพอร์เฟคท์ คัสเคค.
เพอร์เฟคท์ คัสเคค (パーフェクト・カスケイド) เป็นทีมใหม่ของเอลโดราโด ก่อตั้งโดย ซาคามาคิ โทกุโร่ โดยผู้เล่นทั้งหมดเป็นหุ่นยนต์แอนดรอยด์ที่คล้ายมนุษย์และมีพลังที่แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไป มีเป้าหมายเพื่อโค่นเท็นมะและสมาชิกทีมไรมงโดยเฉพาะ นอกจากนี้ยังมีความสามารถเปลี่ยนรูปแบบเป็น ไฮเปอร์ไดฟ์โหมด ซึ่งเป็นร่างที่เพิ่มพลังของเพอร์เฟคท์ คัสเคด
ชานาร์ค โดเมน.
ชานาร์ค โดเมน (ザナーク・ドメイン) เป็นทีมที่ซานาร์คก่อตั้งขึ้นมา หลังจากที่โพรโตคอล โอเมกา พ่ายแพ้ไป โดยทีมนี้ไม่ได้เป็นทีมของเอลโดราโด แต่ซานาร์คได้ต่อรองกับโทโดโดยได้ก่อตั้งทีมและรวบรวมสมาชิกเข้ามาในทีม
เฟย์ด้า.
เฟย์ด้า (フェーダ) เป็นชื่อองค์กรที่มีสมาชิกเป็นเด็กที่มีพันธุกรรม เซคันค์สเตจ ชิลเดรน (セカンドステージ・チルドレン) ซึ่งทำให้มีความสามารถสร้างพลังจิตและพลังพิเศษภายในตัว แต่ด้วยมีพลังจากยีนพันธุกรรม SSC ทำให้มีข้อเสียคือผู้ที่มียีนพันธุกรรม SSC จะเสียชีวิตเมื่ออายุครบ 20 ปี เป็นศัตรูของเอลโดราโดเนื่องจากว่าได้ทำลายบ้านเมืองด้วยพลังจิตรวมถึงใช้กีฬาฟุตบอลเป็นเครื่องมือในการทำลายล้าง
ซัน.
เล่นตำแหน่งกองกลาง เสื้อหมายเลข 9
บุคคลในยุคอดีต.
ยุคเซ็นโกคุ.
ชิโระชิคะกุมิ.
ชิโระชิคะกุมิ (白鹿組, กลุ่มกวางขาว) เป็นกลุ่มที่อิมากาวะจ้างวานขึ้นมา ทำหน้าที่ลักพาตัวเด็กๆ ในแคว้นโอวาริเพื่อขายให้ซามูไรชั้นสูงฝึกเพื่อเป็นทหาร ไว้ใช้ในยามสงคราม ซึ่งกำลังเกิดขึ้นที่พระมหานครเกียวโต และถูกเบนิกิคุ (เบต้า) ใช้มายด์คอนโทรลโหมดควบคุมจิตใจสมาชิกให้ทำในสิ่งที่ตนเองต้องการ และได้มาเป็นโค้ชให้ทีมชิโรชิคะในศึกชิงตัวเด็กหนุ่มในยุค ค.ศ. 1554 คืน
อินาสึมะเจแปนรุ่นใหม่.
อินาสึมะเจแปนรุ่นใหม่ (新生イナズマジャパン) เป็นทีมที่แข่งขันรอบกระชับมิตระหว่างทีมอินาสึมะเลเจนด์เจแปน โดยมีทีมจากโครโนสตอร์มเข้าร่วมทีมด้วย ในเกมอินาสึมะอิเลฟเวน GO กาแล็กซี่ ได้ใช้ชื่อทีมนี้ว่า อินาสึมะอนาเธอร์เจแปน (イナズマアナザージャパン)
อินาสึมะเลเจนด์เจแปน.
ท่าไม้ตาย - ลาสท์ เดธโซน (ラスト・デスゾーン)
ฟุตบอลฟรอนเทียร์อินเตอร์เนชันแนล วิชั่น 2 (FFIV2).
ตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่น "อินาสึมะเจแปน / เอิร์ธอิเลฟเวน".
ตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่นที่ลงแข่งขัน FFIV2 สมาชิกที่ได้ถูกเลือกคือเท็นมะ, สึรุงิ และชินโด ส่วนผู้เล่นคนอื่นในทีมกลับไม่ได้มีประสบการณ์การเล่นฟุตบอล ในช่วงแรกถูกจัดว่าเป็นทีมที่ยอดแย่มากเนื่องจากสมาชิกส่วนใหญ่ล้วนไม่เคยเล่นฟุตบอลเลย แต่ก็ได้ถูกฝึกซ้อมมาเพื่อพัฒนาในการแข่งขันนัดต่างๆ ภายหลังจากที่ชนะการแข่ง FFIV2 รอบโซนเอเชีย ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นทีม เอิร์ธอิเลฟเวน แทนหลังจากเผยว่าจะลงแข่งขันแกรนด์ เซเลสต้ากาแล็กซี่ รวมทั้งผู้เล่นในทีมทั้งหมดเป็นผู้ที่ถูกเลือกจากพลังแฝงอสูรในร่างกาย
เรซิสแทนซ์เจแปน.
เรซิสแทนซ์เจแปน (レジスタンスジャパン) เป็นทีมตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่นอีกทีม เข้ามาท้าแข่งกับอินาสึมะเจแปนของคุโรอิวะ ซึ่งการท้าแข่งครั้งนี้เป็นการแข่งทดสอบให้กับสมาชิกอินาสึมะเจแปน
ตัวแทนทีมชาติเกาหลี "ไฟเออร์ดราก้อน".
ไฟเออร์ดราก้อน (ファイアードラゴン) เป็นทีมที่แข่งขันใน FFIV2 รอบคัดเลือกโซนเอเชีย หลังจากการแข่งขันสิ้นสุดลง ร่างกายได้สลายกลายเป็นของเหลวสีเขียวและหายไป ตัวจริงเป็นมนุษย์ต่างดาวที่ปลอมตัวเข้ามา
ตัวแทนทีมชาติออสเตรเลีย "บิ๊กเวฟส์".
บิ๊กเวฟส์ (ビッグウェイブス) เป็นทีมที่ 2 ที่ลงแข่งขันใน FFIV2 รอบคัดเลือกโซนเอเชีย ตัวจริงเป็นมนุษย์ต่างดาวที่ปลอมตัวเข้ามา
ตัวแทนทีมชาติซาอุดีอาระเบีย "แชมชีร์".
แชมชีร์ (シャムシール) เป็นทีมที่ 3 ที่แข่งขัน FFIV2 รอบก่อนรองชนะเลิศโซนเอเชีย มีสมญานามว่าเป็น สิงโตแห่งอาระเบีย (アラビアの獅子) ตัวจริงเป็นมนุษย์ต่างดาวที่ปลอมตัวเข้ามา
ตัวแทนทีมชาติไทย "มัคไทเกอร์".
มัคไทเกอร์ (マッハタイガー) เป็นทีมที่ 4 ที่ลงแข่งขัน FFIV2 รอบรองชนะเลิศของโซนเอเชีย ในการแข่งขันรอบคัดเลือกได้ชนะทีมชาติการ์ตาร์ เดเซิร์ทไลออน ด้วยคะแนน 5 - 0 ตัวจริงเป็นมนุษย์ต่างดาวที่ปลอมตัวเข้ามา
ตัวแทนทีมชาติอุซเบกิสถาน "สตอร์มวูล์ฟ".
สตอร์มวูล์ฟ (ストームウルフ) เป็นทีมที่ลงแข่งใน FFIV2 รอบชิงชนะเลิศในโซนเอเชีย หลังจากที่แข่งสิ้นสุดลงได้เผยว่าเป็นมนุษย์ต่างดาวที่มีลักษณะคล้ายมนุษย์ต่างดาวสีเทา ในเกมสามารถแข่งกับทีมรูปร่างเดิมโดยชื่อทีมมีชื่อว่า อินไซด์ซิลเวอร์ (インサイドシルバー)
กลุ่มบุคคลจาก 188 ล้านปีแสง.
แซนด์เรียส.
แซนด์เรียส (サンドリアス) เป็นทีมแรกที่แข่งขันในการแข่งขันแกรนเซเลสต้า กาแล็กซี่ พิกัดในทางช้างเผือกคือ 5867 3071 เป็นดาวที่เต็มไปด้วยทะเลทรายและมีพื้นผิวส่วนใหญ่ปกคลุมไปด้วยทะเลทรายในสภาพแวดล้อมที่รุนแรงที่ลมพัดตลอดเวลา และด้วยสภาพแวดล้อมของดาวทำให้แรงโน้มถ่วงแรงน้อยกว่าโลกและทำให้ลูกฟุตบอลไม่ลอยลงมา
ซาซานาลา.
ซาซานาลา (サザナーラ) เป็นทีมที่ 2 ที่ลงแข่งในการแข่งขันแกรนด์เซเลสต้า กาแล็กซี่ พิกัดในทางช้างเผือกคือ 5867 3071 เป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ในเมืองจากน้ำ แรงโน้มถ่วงของดาวเคราะห์นี้หนักกว่าโลกจนไม่สามารถใช้ลูปพาสได้ ในส่วนประชากรมีความสามารถพิเศษคือสามารถอ่านใจผู้อื่นและสามารถมองเห็น อาซูล ที่เป็นสัญลักษณ์รูปหัวใจภายในร่างกาย และด้วยการอ่านใจทำให้เผยจิตใจด้านมืดมาทั้งหมดออกมาได้ นอกจากนี้ประชากรหญิงในดาวมีบทบาทหลักมากที่สุด ต่างจากประชากรชาย
การ์ดอน.
การ์ดอน (ガードン) เป็นทีมที่ 3 ที่ลงแข่งขันแกรนด์ เซเลสต้ากาแล็กซี่ เป็นดาวเคราะห์ที่เต็มไปด้วยความร้อนจากภูเขาไฟ ประชากรมีรูปร่างคล้ายนก แต่มีความขัดแย้งการแบ่งเขตทั้งชนเผ่าตะวันออกและชนเผ่าตะวันตกโดยพื้นที่ฝั่งชนเผ่าตะวันตกจะมีเครื่องจักรแต่ประชากรไม่มีปีก ส่วนประชากรเผ่าตะวันออกเป็นชนเผ่าดั้งเดิมของดาวการ์ดอนและอาศัยอยู่ในภูเขาไฟ ผู้เล่นของการ์ดอนอิเลฟเวนมาจากชนเผ่าตะวันตก ส่วนแรงโน้มถ่วงของดาวการ์ดอนหนักกว่าโลกเล็กน้อย สนามมีลมร้อนเข้ามาพัดและไม่มีการออกนอกสนาม
ลาโทนีค.
ลาโทนีค (ラトニーク) เป็นทีมที่ 4 ที่ลงแข่งในแกรนด์เซเลสต้า กาแล็กซ๊ ในรอบรองชนะเลิศ เป็นดาวที่เต็มไปด้วยป่าเขียวขจีและมีวิวัฒนาการสูงกว่าแมลงทั่วไปในโลกหลายเท่า ในดาวดวงนี้เป็นมิตรกับทุกคน ด้านประชากรมาจากแมลงต่างๆ ที่วิวัฒนาการอีกขั้นหนึ่ง แต่ว่าประชากรของดาวลาโทนีคมีอายุสั้นเพียงแค่ 1 เดือน และด้วยเหตุนี้การตายของชาวดาวลาโทนีคกลายเป็นสิ่งที่ปกติ ต่างจากดาวอื่นๆ ในส่วนสภาพแวดล้อมและแรงโน้มถ่วงของดาวเคราะห์ ลูกบอลมีน้ำหนักเบามากและกระเด็นได้ง่าย
คูโรอิชิ
คูโรอิชิ  เป็นนครในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น นครนี้มีประชากรประมาณ 32,900 คนใน 13818 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 150 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่นครทั้งหมดคือ
คูโรอิชิตั้งอยู่กึ่งกลางค่อนไปกลางตะวันตกของจังหวัดอาโอโมริ ทางตะวันออกติดกับเทือกเขาฮักโกดะ ชายแดนบางส่วนของนครติดกับอุทยานธรรมชาติประจำจังหวัดคูโรอิชิ อนเซ็นเกียว
นครนี้มีสภาพอากาศชื้นโดยมีฤดูร้อนที่สั้นและมีฤดูหนาวที่ยาวนานและมีหิมะตกหนัก (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคูโรอิชิคือ 9.6 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยรายปีคือ 1343 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกมากที่สุด อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 23.3 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ -2.9 องศาเซลเซียส
จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น ประชากรในคูโรอิชิยังคงที่มาเป็นเวลา 40 ปี
บริษัทรถไฟโคนัน - สายโคนัน
รายพระนามกษัตริย์อิตาลี
เดอะ ไลออนคิง
โตเกียวเมโทรสายกินซะ
โตเกียวเมโทรสายกินซะ  หรือ สาย 3 กินซะ  เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินสายหนึ่งของบริษัทโตเกียวเมโทร ในเมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีความยาวทั้งสิ้น 14.3 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่เขตชิบูยะ เขตมินาโตะ เขตชิโยดะ และเขตไทโต
สัญลักษณ์ของโตเกียวเมโทรสายกินซะที่ปรากฏบนแผนที่หรือป้ายบอกทางจะใช้สีส้ม และตัวอักษรภาษาอังกฤษ "G"
สายกินซะเริ่มต้นเมื่อนักธุรกิจนามว่าโนะริสึงุ ฮะยะกะวะ ได้เดินทางไปกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1914 ได้เห็นกิจการรถไฟใต้ดินลอนดอน จึงเกิดความคิดว่าโตเกียวจะต้องมีรถไฟใต้ดินเป็นของตัวเอง เขาจึงก่อตั้งบริษัทรถไฟใต้ดินโตเกียว  ขึ้นในปี ค.ศ. 1920 และเริ่มก่อสร้างในอีก 5 ปีต่อมา
เส้นทางระหว่างอุเอะโนะและอะซะกุซะได้ก่อสร้างแล้วเสร็จในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1927 ซึ่งถือเป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินสายแรกในซีกโลกตะวันออก ทันทีที่เปิดให้บริการได้รับความนิยมจากผู้โดยสารมาก เพราะสามารถลดระยะเวลาในการรอรถไฟจาก 2 ชั่วโมง เหลือเพียงแค่ 5 นาที
ต่อมาในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1930 ได้ขยายเส้นทางออกไปอีก 1.7 กิโลเมตร จนถึงสถานีมันเซบะชิ ซึ่งต่อมาสถานีนี้ถูกยกเลิกในอีก 1 ปีต่อมา เมื่อขยายเส้นทางออกไปอีก 500 เมตร จนถึงสถานีคันดะ การก่อสร้างชะงักลงช่วงหนึ่งในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจตกต่ำ แต่สุดท้ายสามารถขยายเส้นทางได้จนถึงสถานีชิมบะชิตามแผนการที่วางไว้
ในปี 1938 บริษัทรถเร็วโตเกียวซึ่งต่อมาคือบริษัทโตคิว ได้ก่อสร้างเส้นทางรถไฟใต้ดินจากสถานีชิบุยะถึงสถานีโทะระโนะมอน และขยายจนไปเชื่อมต่อกับสถานีชินบะชิในปี ค.ศ. 1939 ทำให้เส้นทางทั้งสองสายเชื่อมต่อกันสำเร็จ และสุดท้ายจึงมีการควบรวมบริษัททั้งสองเป็นองค์การรถไฟเทโต (TRTA) ในปี ค.ศ. 1941
ในปี ค.ศ. 1953 เส้นทางสายนี้จึงเปลี่ยนชื่อนี้เป็นสายกินซะ เพื่อแยกออกจากสายมะรุโนะอุชิซึ่งสร้างขึ้นภายหลังจากการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจภายหลังสงคราม ทำให้สายกินซะมีจำนวนผู้ใช้บริการมากขึ้น ในทศวรรษที่ 1980 จึงมีการก่อสร้างเส้นทางสายฮันโซมอนเพื่อแบ่งเบาผู้โดยสารจากสายกินซะ
ในปี ค.ศ. 2009 จากการสำรวจของเทศบาลนครโตเกียว พบว่าเส้นทางสายกินซะมีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 7 ของเส้นทางรถไฟใต้ดินในโตเกียว
สายกินซะใช้ขบวนรถ 01 ซีรีส์ 6 ตู้โดยสาร จำนวน 38 ขบวน มีความเร็วสูงสุด 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ตู้โดยสารมีความยาว 16 เมตร กว้าง 2.6 เมตร ประตูด้านละ 3 บาน ทั้งสายกินซะและสายมะรุโนะอุชิสายรางสแตนดาร์ดเกจ (1,435 มม.) จ่ายไฟขนาด 600 โวลต์ กระแสตรงโดยรางที่สาม ในขณะทีเส้นทางสายอื่นใช้รางขนาดแคบ (1,067 มม.) ใช้ไฟขนาด 1,500 โวลต์ จ่ายไฟด้านบนตัวรถ
ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 2012 มีแผนจะเปลี่ยนไปใช้รถไฟ 1000 ซีรีส์ เป็นครั้งแรก
เตียวเมา
เตียวเมา (;) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กมีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ เป็นเจ้าเมืองตันลิว ครั้งระดมพลกองกำลังพันธมิตรปราบตั๋งโต๊ะ เตียวเมาก็ได้ส่งกองกำลังไปร่วมรบด้วย แต่เดิมเตียวเมานั้นเป็นเพื่อนสนิทกับโจโฉ แต่เมื่อครั้งโจโฉยกทัพบุกตีแคว้นชีจิ๋วของโตเกี๋ยม ตันก๋งก็แอบติดต่อชักชวนเตียวเมาให้ร่วมมือกับลิโป้ช่วยกันบุกตียึดแคว้นกุนจิ๋วของโจโฉเสีย โจโฉทราบข่าวก็ยกทัพกลับมายึดแคว้นกุนจิ๋วคืน ทั้งยังตีเมืองตันลิวของเตียวเมาแตกด้วย ทัพเตียวเมาแตกพ่ายจะหนีไปพึ่งอ้วนสุด แต่สุดท้ายก็โดนลูกน้องสังหารตายระหว่างทาง
อุทกภัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พ.ศ. 2554
อุทกภัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พ.ศ. 2554 เกิดขึ้นในฤดูมรสุม พ.ศ. 2554 โดยเกิดอุทกภัยครั้งใหญ่เป็นประวัติการณ์ในประเทศไทย กัมพูชา มาเลเซีย และน้ำท่วมใหญ่ในเวียดนาม เช่นเดียวกับลาว ส่วนประเทศฟิลิปปินส์ถูกไต้ฝุ่นเนสาดและไต้ฝุ่นนาลแกพัดถล่มในเดือนกันยายนในเวลาไล่เลี่ยกัน
อะมีคัส แคร์โรว์
อะเล็กโต แคร์โรว์
ฟีเรนซี
คุกอัซคาบัน
เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งกรีซ
เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งกรีซ ( ประสูติ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2511) พระธิดาในเจ้าฟ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก กับมารีนา กาเรลลา ด้วยเหตุที่พระบิดาและพระมารดาเป็นการสมรสแบบต่างฐานันดร ดังนั้นพระองค์จึงถูกตัดสิทธิในการสืบราชบัลลังก์กรีซซึ่งรวมไปถึงผู้สืบเชื้อสายด้วยและพระอิสริยยศเป็นเพียง เจ้าหญิงแห่งกรีซ ไม่ถูกยกเป็น "Royal Highness" ไม่มีสร้อยพระนาม เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นเชื้อสายขั้นต้นพระราชวงศ์กรีซ
เจ้าหญิงอเล็กซันดรา ได้เสกสมรสกับนายนิโคลัส มีร์ซายันตซ์ เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ที่เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 2 คน ได้แก่
วงศ์งูโบอา
วงศ์งูโบอา หรือ วงศ์งูเหลือมโบอา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Boidae; ) เป็นวงศ์ของงูที่ไม่มีพิษขนาดใหญ่วงศ์หนึ่ง มีรูปร่างคล้ายกับงูในวงศ์งูเหลือม (Pythonidae) จึงมักสร้างความสับสนให้อยู่เสมอ
มีลักษณะโดยรวม คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและมีฟัน ช่องเปิดตาอยู่ตรงรอยต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัล กระดูกซูปราออคซิพิทัลมีสันใหญ่ ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์ มีกระดูกระยางค์ขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดและเป็นแท่งขนาดเล็กที่มองเห็นได้ทางช่องเปิดทวารร่วม และมีกระดูกเชิงกรานขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อ ปอดข้างซ้ายค่อนข้างเจริญ มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างเจริญเท่ากัน
งูในวงศ์นี้ มีทั้งหมด 12 สกุล แบ่งออกได้เป็น 5 วงศ์ย่อย มีทั้งสิ้น 49 ชนิด
กระจายพันธุ์ไปในหลายพื้นที่รอบโลก ทั้ง ทวีปเอเชีย, ทวีปอเมริกาเหนือ ทวีปแอฟริกา, ทวีปอเมริกาใต้ ยุโรปและทวีปโอเชียเนีย เป็นต้น ไม่พบในไทยแต่จะมีงูกลุ่มงูเหลือมกับงูหลามแต่พวกมันไม่ได้อยู่ใกล้ชิดทางพันธุกรรมกับงูโบอาเพราะงูโบอาออกลูกเป็นตัวแต่งูเหลือมงูหลามออกลูกเป็นไข่
โดยตัวอย่างงูในวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ งูอนาคอนดา คือ งูที่อยู่ในสกุล "Eunectes" ที่อยู่ในวงศ์ย่อย Boinae ซึ่งโตเต็มที่ยาวได้ถึง 11.5 เมตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนิด "Eunectes murinus" หรือ งูอนาคอนดาเขียว ที่เป็นงูที่มีน้ำหนักตัวมากที่สุดในโลกอีกด้วย โดยอาจมีน้ำหนักได้ถึง 250 กิโลกรัม พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในป่าดิบชื้นของลุ่มแม่น้ำอเมซอน ทวีปอเมริกาใต้
โบอา (งู)
วงศ์งูเหลือมโบอา
วงศ์ย่อยงูโบอา
วงศ์ย่อยงูโบอา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Boinae; ) เป็นวงศ์ย่อยของงูไม่มีพิษในวงศ์ Boidae
มีลักษณะโดยรวม คือ กระดูกพรีฟรอนทัลชิ้นซ้ายและขวามีขอบด้านในอยู่ชิดกันหรือแตะกัน มีแอ่งรับคลื่นความร้อนอินฟราเรดกระจายอยู่รอบขอบปากบนและล่าง
เป็นงูที่มีขนาดใหญ่ ขนาดเล็กที่สุด คือ ชนิด "Candoia aspera" ที่มีขนาดความยาว 60-90 เซนติเมตร และใหญ่ที่สุด คือ "Eunectes murinus" หรืองูอนาคอนดาเขียว ที่ยาวได้ถึง 11.5 เมตร น้ำหนักกว่า 250 กิโลกรัม
แต่ว่าในยุคก่อนประวัติศาสตร์มีงูในวงศ์ย่อยนี้อยู่ชนิดหนึ่ง คือ ไททันโอโบอา แซร์อาโฮนเอนซิส ("Titanoboa cerrejonensis") ซึ่งได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว มีความยาวได้ถึง 13 หรือ 15 เมตร และอาจมีน้ำหนักได้มากถึง 2 ตัน ซึ่งนับว่าใหญ่และหนักกว่างูอนาคอนดาที่พบได้ในยุคปัจจุบันนี้มาก ค้นพบครั้งแรกเป็นซากดึกดำบรรพ์ในประเทศโคลอมเบีย เมื่อปี ค.ศ. 2007
มีทั้งหมด 28 ชนิด 5 สกุล โดยแพร่ขยายพันธุ์ด้วยการออกลูกเป็นตัวทั้งสิ้น จำนวนลูกที่คลอดแต่ละครั้งจะแตกต่างออกไปตามแต่ละสกุลและชนิด โดยสกุล "Cadoia" ซึ่งเป็นสกุลที่มีขนาดเล็กจะตกลูกครั้งละ 5-6 ตัว แต่ในขณะที่สกุล "Eunectes" หรือที่รู้จักดีในชื่อ งูอนาคอนดา ซึ่งมีขนาดใหญ่จะตกลูกได้ถึงครั้งละ 40 ตัวหรือมากกว่านั้น หรือสกุล "Boa" ที่ตกลูกได้ถึงครั้งละ 60-70 ตัว
เป็นงูที่ล่าเหยื่อได้แก่ นกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมด้วยการใช้การรับรู้จากอินฟราเรดจากตัวเหยื่อด้วยการเข้ารัดเหมือนงูในวงศ์ Pythonidae
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปอเมริกาใต้, เกาะมาดากัสการ์ และหมู่เกาะต่าง ๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้
Boinae
งูอนาคอนดา
งูอนาคอนดา  หรือ งูโบอาน้ำ  เป็นชื่อสามัญและสกุลของงูขนาดใหญ่ 4 ชนิดที่อยู่ในวงศ์ย่อย Boinae ในวงศ์ใหญ่ Boidae ใช้ชื่อสกุลว่า "Eunectes"
อาศัยอยู่ในหนอง บึง และแม่น้ำในป่าดิบชื้นในทวีปอเมริกาใต้และเกาะตรินิแดด
โดยที่คำว่า "Eunectes" มาจากภาษากรีกคำว่า "Eυνήκτης" หมายถึง "ว่ายน้ำได้ดี"
ลักษณะทั่วไปและพฤติกรรม.
โดยรวมแล้วงูอนาคอนดาที่มีหัวขนาดใหญ่และลำคอหนา ตาและรูจมูกอยู่ที่ส่วนบนของหัว ทำให้สามารถหายใจและมองเห็นเหยื่อในขณะที่อยู่ใต้น้ำได้ ฆ่าเหยื่อโดยใช้ลำตัวบีบรัด เป็นงูที่ไม่มีพิษ แต่ยังมีฟันและขากรรไกรที่แข็งแรงที่ใช้กัดเหยื่อ โดยจะคาบเหยื่อแล้วลากลงไปในน้ำเพื่อให้เหยื่อจมน้ำตาย
ด้วยความที่มีน้ำหนักมากทำให้เมื่ออยู่บนบกงูอนาคอนดาจะเคลื่อนไหวได้ช้าและงุ่มง่ามมาก แต่จะเคลื่อนไหวได้ดีและรวดเร็วผิดกับรูปร่างเมื่ออยู่ในน้ำ ในบางครั้งอาจลอยตัวนิ่ง ๆ อยู่บนผิวน้ำปล่อยให้กระแสน้ำพัดไป
โดยปกติแล้ว จะกินสัตว์จำพวกหนูขนาดใหญ่ เช่น คาปรีบารา รวมถึงสัตว์ขนาดใหญ่อย่างอื่น เช่น สมเสร็จ, กวาง, หมูป่า, ปลา, เต่า, นก, แกะ, สุนัข และสัตว์เลื้อยคลานในน้ำอย่าง จระเข้ไคแมน ส่วนตัวที่ยังไม่โตเต็มที่จะกินหนูขนาดเล็ก, ลูกไก่, กบ และปลา โดยการใช้อวัยวะรับรู้คลื่นความร้อนหรืออินฟราเรดที่เป็นแอ่งบริเวณหน้าผากตรวจจับ โดยสัญชาตญาณแล้ว เมื่องูอนาคอนดาพบมนุษย์จะหนีไป การตายของมนุษย์ที่เกิดจากงูอนาคอนดาจึงเกิดขึ้นได้ยาก แม้จะเป็นงูขนาดใหญ่และอยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร แต่กระนั้นงูอนาคอนดาขนาดเล็กหรือตัวที่อ่อนแอหรือบาดเจ็บก็จะตกเป็นเหยื่อของสัตว์กินเนื้ออย่างอื่นได้ง่าย เช่น เสือจากัวร์, จระเข้ไคแมน, งูอนาคอนดาด้วยกัน หรือ ปลาปิรันยา
งูอนาคอนดาทุกชนิดขยายพันธุ์ด้วยการออกลูกเป็นตัว ครั้งละประมาณ 20-40 ตัว หรือมากกว่านั้น เป็นงูที่นิยมเลี้ยงกันในสวนสัตว์เพื่อการศึกษา และเลี้ยงเพื่อความเพลิดเพลินส่วนตัว
ด้วยความที่งูอนาคอนดาเป็นงูขนาดใหญ่ ทำให้แลดูน่าสะพรึงกลัว ชาวพื้นเมืองอเมริกาใต้จึงให้ความนับถือดุจเทพเจ้า เช่น ชาวแอซเท็ก ให้ความนับถือเทพที่ชื่อว่า "เก็ตซัลโกอาตล์" ที่มีรูปลักษณ์เป็นงูขนาดใหญ่ เป็นเทพเจ้าที่สร้างโลกและมนุษย์ให้เกิดขึ้นมาจากเถ้ากระดูก
นอกจากนี้แล้วยังมีเรื่องเล่าลือถึงงูอนาคอนดาขนาดยักษ์ ที่มีขนาดใหญ่กว่างูอนาคอนดาตามปกติ ซึ่งมีชื่อเรียกในภาษาสเปนว่า "cobra grande" แปลว่า "งูยักษ์" โดยในปี ค.ศ. 1906 พันเอกเพอร์ซี ฟาลเคตต์ ซึ่งเป็นนักสำรวจผู้เขียนแผนที่ป่าอเมซอนได้เขียนลงในบันทึกของเขาว่าเขามีหนังงูที่มีความยาว 62 ฟุต และกล่าวว่า เขาได้สังหารงูตัวนี้ด้วยปืนไรเฟิลด้วยกระสุนขนาด .44 ในกระดูกสันหลังของมัน ซึ่งมันโจมตีใส่เรือของคณะเขา เส้นผ่าศูนย์กลางของลำตัวมันเกินกว่า 12 นิ้ว และอาจจะใหญ่ได้มากกว่านี้ถ้าได้กินอาหารเข้าไป
นอกจากนี้แล้วยังมีความเชื่อของชนพื้นเมืองในป่าดิบชื้นของอเมซอนที่เรียกงูอนาคอนดาขนาดยักษ์ว่า "matatoro" แปลว่า "ตัวกินวัว" โดยมีความยาวกว่า 80 ฟุต
ซึ่งจากความเชื่อและเรื่องเล่าลือนี้ทำให้ในวัฒนธรรมร่วมสมัยเช่น ภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดได้สร้างเรื่องเกี่ยวกับงูอนาคอนดายักษ์มาในปี ค.ศ. 1997 คือ "Anaconda" ซึ่งนำแสดงโดย เจนนิเฟอร์ โลเปซ และจอน วอยต์ และได้มีภาคต่อมาอีกถึง 2 ภาค ในปีหลังจากนี้
Eunectes
วันตรุสจีน
หลุยส์ ซัวเรซ (นักฟุตบอลอุรุกวัย)
วันเฉลิมพระชนมพรรษา สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ
วันเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
งูเห่าหม้อ
งูเห่าไทย งูเห่าดง งูเห่าหม้อ หรือ งูเห่าปลวก  เป็นงูพิษร้ายแรงชนิดหนึ่ง จำพวกงูเห่า อยู่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae)
หัวมีลักษณะกลมเรียว หางเรียวยาว มีสีสันลำตัวต่าง ๆ ทั้ง สีดำ, เขียว หรือน้ำตาลเหลืองหรือน้ำตาลเข้ม รวมทั้งเป็นสีขาวนวลปลอดตลอดทั้งตัวด้วย​ งูเห่า​ไทย​มีดอกจันเป็นรูปตัว​ O โดยที่มิใช่เป็นงูเผือกเรียกว่า "งูเห่านวล" ("N. k." var. "suphanensis" Nutaphand, 1986) มีทั้งที่มีลายตามตัว และไม่มีลาย ไม่มีดอกจัน พบที่แถบจังหวัดสุพรรณบุรี
ตัวผู้หัวจะทู่ใหญ่ พังพานจะแผ่กว้างเป็นวงกลม ส่วนตัวเมียหัวจะหลิมปลายจมูกเรียว พังพานแคบกว่าตัวผู้ โดยงูเห่าชนิดนี้สามารถแผ่พังพานได้กว้างกว่างูเห่าชนิดอื่น ๆ และใกล้เคียงกับงูเห่าอินเดีย ("N. naja") ที่พบได้ในประเทศอินเดีย และเมื่อยกตัวชูคอแผ่พังพานได้สูงที่สุดประมาณ 1 ใน 3 ของความยาวลำตัว เกล็ดบนหัวมีขนาดใหญ่
งูเห่าไทยมีนิสัยดุร้าย มีพิษมีฤทธิ์ทำลายระบบประสาทที่รุนแรง และเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้ที่ถูกกัดเสียชีวิต พิษของงูเห่านับว่ามีความร้ายแรงมาก จัดเป็นงูเห่าที่มีขนาดใหญ่มากชนิดหนึ่ง โดยความยาวเฉลี่ยเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 100–180 เซนติเมตร โดยขนาดยาวที่สุดที่วัดได้ของสถานเสาวภา โดยสภากาชาดไทย คือ 225 เซนติเมตร
งูเห่าไทย พบกระจายพันธุ์อย่างชุกชุมในประเทศไทย โดยพบได้ทุกภาค พบชุกชุมโดยเฉพาะภาคกลาง ส่วนใหญ่ในภาคกลาง พบมากที่ กรุงเทพมหานคร สมุทรปราการ นนทบุรี ปทุมธานี นครปฐม อยุธยา นครนายก อ่างทอง สิงห์บุรี ลพบุรี สระบุรี นอกจากนี้แล้วยังพบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่อินเดีย, เนปาล, พม่า, จีน, เวียดนาม, กัมพูชา, ลาว ไปจนถึงแหลมมลายู ในประเทศไทยถือเป็นงูเห่าชนิดที่พบได้ชุกชุมมากที่สุด โดยมักในบริเวณที่ลุ่มค่อนข้างชื้น มักอาศัยอยู่ในจอมปลวก, ทุ่งนา หรือพบบนภูเขาที่ระดับความสูง 900 เมตรจากระดับน้ำทะเลและชุมชนป่าในเมือง ออกหากินในเวลาพลบค่ำโดยหากินตามพื้นดิน
ผสมพันธุ์ช่วงเดือนสิงหาคมถึงมกราคม วางไข่ครั้งละ 15–37 ฟอง ในช่วงเดือนตุลาคมถึงมีนาคม ระยะฟักไข่นาน 51–69 วัน (เฉลี่ย 60 วัน) เมื่อแรกเกิดมีน้ำหนัก 13.2–18.8 กรัม และความยาว 31.5–35.5 เซนติเมตร
กินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กเช่น หนู และ นก, กบ, เขียด และบางครั้งก็กินงูชนิดอื่นเป็นอาหาร
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงามแต่ผู้เลี้ยงต้องระวังเพาะงูเห่าชอบกัดคนเลี้ยง
Naja kaouthia
งูเห่าปลวก
งูเห่าดง
งูเห่าไทย
ตำบลท่างิ้ว (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
ท่างิ้ว เป็นตำบลในท้องที่อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของตัวเมืองนครศรีธรรมราช ห่างจากที่ทำการอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชประมาณ 13 กิโลเมตร
เนื่องจากมีคลองขุนน้ำท่างิ้วไหลผ่านมาตั้งแต่สมัยก่อน การที่เรียกว่าขุนน้ำท่างิ้วก็เพราะว่ามีต้นน้ำเกิดขึ้นจากภูเขาบ้านท่างิ้วแถบบริเวณที่ผู้คนไปตั้งบ้านเรือนมีต้นงิ้ว
ลักษณะภูมิประเทศของตำบลท่างิ้ว มีพื้นที่ภูเขาทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกของตำบลโดยสามารถแบ่งพื้นที่ได้ดังนี้
ตำบลท่างิ้วตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครศรีธรรมราช มีอาณาเขตติดต่อดังนี้ (ติดต่อกับตำบลภายในจังหวัดนครศรีธรรมราชทุกทิศทาง)
ตำบลท่างิ้วแบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้าน คือ
ภัยธรรมชาติในประเทศไทย พ.ศ. 2554
บีชันฟรีส
บีชันฟรีส  หรือ บีชงฟรีเซ  เป็นสุนัขที่นิยมเลี้ยงกันมากในประเทศฝรั่งเศส แต่มีต้นกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน สืบเชื้อสายมาจากสุนัขพันธุ์วอเตอร์สแปเนียลในสมัยก่อน สุนัขพันธุ์นี้มีถึง 4 ชนิด คือ มอลทีส, บอละเนส, ฮาวานีส และเตเนรีเฟ มีนิสัยร่าเริงตลอดเวลา เป็นสุนัขที่ฉลาด สามารถฝึกได้ง่าย มีความเป็นมิตร และอดทนต่อสภาพแวดล้อม
บีชันฟรีสเป็นสุนัขขนาดเล็ก มีขนยาวปานกลาง ประมาณ 7-10 เซนติเมตร มีสีขาว ส่วนสูงประมาณ 25-30 เซนติเมตร น้ำหนัก 3-6 กิโลกรัม (7-13 ปอนด์) มีอายุระหว่าง 13-15 ปี
บีชันฟรีสเป็นสุนัขที่มีความร่าเริง คล่องแคล่ว ว่องไว ต้องการความเอาใจใส่จากเจ้าของ ชอบที่จะอยู่กับคน เหมาะสำหรับเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนเล่น เพราะสามารถนำไปด้วยได้ทุกที่ และเป็นสุนัขที่เหมาะที่จะเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนกับเด็ก ๆ เพราะเป็นสุนัขที่ชอบเล่นและมีพลังอย่างเหลือเฟือ การเลี้ยงควรมีเวลาว่างพาไปวิ่งเล่นในสวนที่มีขนาดกว้าง ๆ
ยุทธการที่ไลพ์ซิช
ยุทธการที่ไลพ์ซิช  ระหว่างวันที่ 16 ถึง 19 ตุลาคม ค.ศ. 1813 เป็นหนึ่งในยุทธการที่สำคัญในสงครามนโปเลียนซึ่งได้รับขนานนามว่า ยุทธการนานาชาติ  เนื่องจากมีชาติเข้าร่วมรบจำนวนมาก สงครามครั้งนี้เป็นการสู้รบกันระหว่าง กองกำลังผสมของรัสเซีย ปรัสเซีย ออสเตรีย และสวีเดน กับ ฝ่ายกองทัพผสมระหว่างฝรั่งเศส โปแลนด์ อิตาลี และสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ (Confederation of the Rhine) ภายใต้การนำของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ในสงครามครั้งนี้มีทหารเข้าร่วมมากกว่า 600,000 นาย ซึ่งนับเป็นสงครามครั้งใหญ่ที่สุดก่อนยุคสงครามโลกครั้งที่ 1 โดยช่วงต้นของสงครามฝ่าย พันธมิตรนโปเลียนเป็นฝ่ายได้เปรียบแต่ถูกกองทัพปรัสเซียโจมตีจากด้านหลังทำให้พ่ายแพ้ ผลของสงครามทำให้นโปเลียนถูกบีบบังคับให้กลับสู่ฝรั่งเศสและในปีถัดมาฝ่ายพันธมิตรรัสเซีย ปรัสเซีย ออสเตรีย และสวีเดน ได้รุกคืบสู่ฝรั่งเศส ทำให้นโปเลียนต้องยอมสละราชสมบัติและถูกเนรเทศไปสู่เกาะเอลบาในฤดูใบไม้ผลิของปีเดียวกัน
เทศบาลตำบลอ่าวขนอม
เทศบาลตำบลอ่าวขนอม เป็นเขตเทศบาลแห่งหนึ่งในเขตอำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลตะวันออก (อ่าวไทย) มีเนื้อที่ ประมาณ 140.63 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 86,451 ไร่ เป็นพื้นที่ทำการเกษตร จำนวน 61.75 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 37,773 ไร่ การประกอบอาชีพของราษฎรส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรม เช่น การทำสวนมะพร้าว สวนยางพารา ปาล์มน้ำมัน ทำนา และประมงชายฝั่ง ค้าขาย และรับจ้างทั่วไป และ ธุรกิจการท่องเที่ยว
ตำบลขนอมเดิมชื่อ "เมืองตระนอม" สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 1908 โดยเจ้าอินทราซึ่ง มีพระชายา ชื่อ เจ้าหญิงสนตรา (ธิดาของพระพนมวัง และพระนางเสดียงทอง) ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี ได้ทำการสำรวจเข้าอยู่ในทำเนียบการปกครองของกระทรวงมหาดไทย เป็นคำผวนซึ่งเรียกชื่อเพี้ยนว่า"ตำบลขนอม" ขึ้นกับอำเภอสิชล ต่อมาในปี 2450 ตำบลขนอม ได้ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอขนอม เมืองขนอมจึงกลายเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอขนอม ชื่อ "ตำบลขนอม"