pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2563 เวลาประมาณ 12:20 น. ตามเวลายุโรปกลาง เกิดเหตุแผ่นดินไหวรุนแรงขนาด 6.4 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ มีจุดศูนย์กลางอยู่ห่างจากเมืองเปตรีญา ประเทศโครเอเชีย ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้เฉียงตะวันตกประมาณ 3 กิโลเมตร (1.8 ไมล์) สามารถรู้สึกแรงสั่นสะเทือนได้ทั่วทั้งภาคเหนือของโครเอเชีย เช่นเดียวกับในพื้นที่ส่วนใหญ่ของสโลวีเนีย ออสเตรีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เซอร์เบีย ฮังการี และแม้กระทั่งอิตาลี รายงานเบื้องต้นแสดงให้เห็นว่ามีอาคารหลายหลังพังถล่มในเปตรีญา ความรุนแรงสูงสุดที่รู้สึกได้อยู่ที่ประมาณ VIII ("สร้างความเสียหายอย่างหนัก") ถึง IX ("ทำลายล้าง") ตามมาตราความไหวสะเทือนยุโรป มีผู้เสียชีวิต 7 คน และผู้บาดเจ็บอีกอย่างน้อย 26 คน โดย 6 คนในจำนวนนี้มีอาการสาหัส ดาริงกอ ดุมบอวิช นายกเทศมนตรีเมืองเปตรีญา กล่าวว่าครึ่งหนึ่งของเมืองถูกทำลายจากเหตุแผ่นดินไหวครั้งนี้
ไวทยะ
ไวทยะ (สันสกฤต: เบงกอล: มลยาฬัม: ) หรือถอดรูปตรงกับภาษาไทยคำว่า เวทย์ หรือ แพทย์ เป็นคำภาษาสันสกฤตแปลว่า "แพทย์" นอกจากนี้ยังปรากฏคำนี้ใช้ในภาษาอินโด-อารยันอื่น ๆ เช่น ภาษาฮินดี โดยทั่วไปคำนี้ใช้ในประเทศอินเดียเพื่อเรียกบุคคลที่ปฏิบัติอายุรเวท ระบบการแพทย์พื้นถิ่นของอินเดีย ไวทยะอาวุโสหรือไวทยะระดับอาจารย์จะเรียกว่า "ไวทยราช" (Vaidyarāja; แพทยราช) เพื่อเป็นการแสดงความเคารพ ส่วนไวทยะที่สำเร็จการฝึกฝนและร่ำเรียนจากทุกตำราของอายุรเวทรวมถึงเชี่ยวชาญในการรักษาด้วยอายุรเวทจะเรียกว่า "ปรนาจารย์" (Pranaacharya) ราชสกุลในอินเดียบางตระกูลมักมีไวทยะประจำครอบครัว และเรียกว่าเป็น "ราชไวทยะ" (ราชแพทย์)
นามสกุล.
"ไวทยะ" ยังปรากฏใช้เป็นนามสกุลในแถบอินเดียเหนือและตะวันตก บุคคลที่มีชื่อเสียงที่มีนามสกุลนี้ เช่น จินตมัณ วินายก ไวทยะ, อรุณ ศรีธร ไวทยะ, ลักษมัณ ชคันนาถ ไวทยะ, นารายัณ ชคันนาถ ไวทยะ เป็นต้น
Vaidhya
Vaidya
สิงห์
สิงห์ เป็นคำยืมจากภาษาสันสกฤต แปลว่าสิงโต อาจหมายถึง
สิงห์ (นามสกุล)
สิงห์ (: ) เป็นคำนำหน้านาม, ชื่อกลาง หรือ นามสกุล อันมีความหมายว่า "สิงโต" ในภาษาสันสกฤต ถูกใช้เป็นคำนำหน้านามในนักรบ และได้บังคับให้ใช้ในชายชาวซิกข์ทุกคนโดยคุรุโควินทสิงห์จี อย่างไรก็ตามมีการนำไปใช้ในวรรณะและในวัฒนธรรมหรือขุมชนอื่น ๆ นอกเหนือจากซิกข์และปัญจาบมากมาย คำว่าสิงห์ในฐานะนามสกุลหรือชื่อกลาง ในปัจจุบันปรากฏใช้ในบุคคลทั่วโลกจากหลากหลายวัฒนธรรมและพื้นฐานความเชื่อ
ศัพทมูลและรูปแบบอื่น.
สิงห์มาจากภาษาสันสกฤตคำว่า सिंह (IAST: "siṃha") ใช้ในความหมายแฝงสื่อถึง "วีรบุรุษ" หรือ "บุคคลผู้โดดเด่น"
คำว่าสิงห์ปรากฏในภาษาต่าง ๆ ทั่วโลก เช่น:
สิงห์ (ชื่อ)
เซวายากิกิซูเนะโนะเซ็งโกะซัง
แผนลับดับ &quot;ศัตรู&quot;
แผนลับดับ "ศัตรู"  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยลูสบอย และวาดภาพโดยอิโอริ ฟูรูยะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"โชเน็งกังกังรายเดือน" นิตยสารการ์ตูนแนว"โชเน็ง"ของสำนักพิมพ์สแควร์เอนิกซ์ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2559 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง")ุ ถึงเล่มที่ 10 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสดูดิโอบริดจ์ ออกอากาศระหว่างเดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563
ในอนาคตอันใกล้ สัตว์ประหลาดที่เรียกว่า "ศัตรูของมนุษยชาติ" เริ่มปรากฏตัว ด้วยเหตุนี้เหล่านักเรียนผู้มีพลังพิเศษจึงถูกส่งตัวมายังโรงเรียนบนเกาะร้างกลางทะเลเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการต่อสู้กับศัตรู ที่โรงเรียนแห่งนี้เหล่านักเรียนจะได้รับสิ่งอำนวยความสะดวกในการใช้ชีวิตจนกว่าจะจบการศึกษา และห้ามไม่ให้มีการติดต่อกับโลกภายนอก วันหนึ่งมีนักเรียนใหม่ชื่อฮิอิรางิ นานะมาที่โรงเรียน มีบุคลิกที่ร่าเริงและเป็นมิตรทำให้สนิทกับเพื่อนในชั้นเรียนได้อย่างรวดเร็ว แต่แท้จริงแล้วนานะเป็นมือสังหารผู้ไร้พลังพิเศษที่รัฐบาลส่งมาแทรกซึมเพื่อลอบสังหารผู้มีพลังพิเศษ ซึ่งรัฐบาลตีตราว่าเป็นศัตรูของมนุษยชาติอย่างแท้จริง
Indian Freedom Movement
เมนิงคาซัคสตานึม (2499)
ญะบัลฟัรวะอ์
ญะบัลฟัรวะอ์  เป็นภูเขาในประเทศซาอุดีอาระเบียที่ตั้งอยู่ใกล้บริเวณ 27° 50' 27" เหนือ 38° 06' 41" ตะวันออก ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของตัยมาอ์, ประเทศซาอุดีอาระเบีย สูงกว่าระดับน้ำทะเล
เอาฟ์เซ็ส
เอาฟ์เซ็ส ( บางครั้งสะกดเป็น ) เป็นเทศบาลในอำเภอไบร็อยท์ รัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี
เอาฟ์เซ็สตั้งอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์ฟรังโคเนียบน "บัวร์เกินชตราเซอ" ("ถนนสายปราสาท") และ "เบียร์ชตราเซอ" ("ถนนสายเบียร์") ของฟรังโคเนีย เป็นที่รู้จักจากขุนนางตระกูลเอาฟ์เซ็ส สมาชิกคนสำคัญของตระกูลได้แก่ โยพสท์ แบร์นฮาร์ท ฟ็อน เอาฟ์เซส ผู้ก่อตั้ง "เอาฟ์เซซีอานุม" ที่บัมแบร์ค, ฟรีดริชที่ 3 ฟ็อน เอาฟ์เซ็ส เจ้าชายมุขนายกแห่งบัมแบร์ค (ค.ศ. 1421–1431) และฮันส์ ฟ็อน อุนท์ ซู เอาฟ์เซ็ส ผู้ก่อตั้ง "แกร์มานิชเชิสนัทซีโอนาลมูเซอุม" (เดิมมีชื่อว่า "แกร์มานิชเชินมูเซอุมส์") ที่เนือร์นแบร์คใน ค.ศ. 1852
เฮลโลเวิลด์
รักแลกภพ
รักแลกภพ เป็นละครโทรทัศน์ไทย ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ และ เจ เอส แอล โกลบอล มีเดีย กำกับโดย ผอูน จันทรศิริ นำแสดงโดย ธนภัทร กาวิละ , วรรณรท สนธิไชย , อัญชสา มงคลสมัย , ภัณฑิลา วิน ปานสิริธนาโชติ , ศุภฤกษ์ บุณยานันท์ , ศรุต วิจิตรานนท์ , สโรชา วาทิตตพันธ์ , ทนงศักดิ์ ศุภการ , ปานเลขา ว่านม่วง , วิชัย จงประสิทธิ์พร , ไปรมา รัชตะ , พริมรตา เดชอุดม , จิราวัฒน์ วชิรศรัณย์ภัทร , ภัทรพล กันตพจน์ , ธีธัช จรรยาศิริกุล , ชิตณรงค์ วิเศษสมภาคย์
กมลวรรณ จันทร์ยิ้ม
กมลวรรณ จันทร์ยิ้ม (3 มกราคม พ.ศ. 2539 ) ชื่อเล่น แบม เป็นนักกีฬาเรือใบชาวไทย ชาวจังหวัดชลบุรี เธอจบการศึกษาจากวิทยาลัยนานาชาติ สาขาบริหารธุรกิจ กลุ่มวิชาการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยบูรพา รุ่นที่ 57 ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1
เธอเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่รีโอเดจาเนโรในประเภทเลเซอร์เรเดียลหญิง และเธอยังเป็นสาวไทยคนแรกที่ผ่านเข้ารอบการแข่งโอลิมปิกในกีฬาเรือใบ โดยแต้มเสียสุทธิ 298 คะแนน จบอันดับที่ 38 จากทั้งหมด 44 คน
กมลวรรณ จันทร์ยิ้ม เกิดที่อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี เธอเริ่มเล่นกีฬาเรือใบโดยมี พันจ่าเอกจุลพงษ์ จันทร์ยิ้ม ซึ่งเป็นพ่อและนักกีฬาเรือใบเก่าเป็นแรงบันดาลใจ โดยเธอมีลูกพี่ลูกน้องชื่อภูวิช จันทร์ยิ้ม ซึ่งเป็นนักกีฬาเรือใบเช่นเดียวกับลุงของเธอ เธอเริ่มเล่นครั้งแรกที่สัตหีบเมื่อตอนอายุ 8 ขวบ เริ่มเล่นให้กับทีมชาติไทยเมื่อ พ.ศ. 2554 และเล่นซีเกมส์ครั้งแรกในการแข่งขันซีเกมส์ครั้งที่ เมื่อ พ.ศ. 2558 โดยก่อนหน้านี้เธอเล่นให้กับทีมชาติไทยในระดับเยาวชนตอนเธออายุ 11 ปี เธอมีความใฝ่ฝันที่จะเข้าไปเล่นในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ทั้งๆที่ตอนแรกเธอไม่ชอบการเล่นเรือใบเลยด้วยซ้ำ แต่เมื่อเธอเล่นได้ดีขึ้นเธอจึงมีทัศนคติที่ดีตามไปด้วย เธอจึงมีความตั้งใจและเชื่อว่าไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ถ้าเราพยายามมากพอ
สุดยอดเลย สคูบี้-ดู!
สุดยอดเลย สคูบี้-ดู!  เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของสหรัฐอเมริกา ผลิตโดยWarner Bros. Animation เป็นการ์ตูนกลับชาติที่สิบสองของ สกูบี้-ดูจากฮันนา-บาร์เบอรา
ชินิ-เอะ
ชินิ-เอะ ( แปลว่า "ภาพพิมพ์ที่ระลึก" บางครั้งเรียกเป็น "ภาพแห่งความตาย" หรือ "ภาพผู้เสียชีวิต") เป็นภาพพิมพ์บล็อกไม้ญี่ปุ่น ในรูปแบบ "ภาพอูกิโยะ" ตั้งแต่สมัยเอโดะ (ค.ศ. 1603–1867) จนถึงต้นศตวรรษที่ 20
เมื่อนักแสดงคาบูกิเสียชีวิต ก็จะมีการเผยแพร่ภาพ "ชินิ-เอะ" พร้อมกับกลอนอำลาและชื่อหลังเสียชีวิต
ศิลปินอูกิโยะ มักเป็นผู้วาดภาพผู้เสียชีวิต เพื่อยกย่องเพื่อนร่วมงานหรืออาจารย์ที่เสียชีวิตไปแล้ว
เอาฟ์เซส
ไชพส์
ไชพส์  เป็นเมืองในอำเภอไชพส์ รัฐโลว์เออร์ออสเตรีย ประเทศออสเตรีย เป็นเมืองแรกในออสเตรียที่มีไฟถนนที่ใช้พลังงานไฟฟ้าใน ค.ศ. 1886
วัดหอมเกร็ด
วัดหอมเกร็ด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำนครชัยศรี ในหมู่ที่ 4 บ้านหัวไทร ตำบลหอมเกร็ด อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม
วัดหอมเกร็ดเป็นวัดเก่าในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จากหลักฐานเอกสารเก่าของวัดได้แก่ โฉนดที่ดินของวัดได้จดทะเบียนเมื่อปี ร.ศ. 125 ตรงกับปี พ.ศ. 2449 และจากหลักฐานโบราณสถานและโบราณวัตถุที่มีอยู่ในวัด จากหนังสือ "ประวัติวัดหอมเกร็ด" ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าอยู่หัว มีพระธุดงค์รูปหนึ่งเดินทางมาจากมณฑลราชบุรี มีนามว่า หลวงพ่อรุ่ง มาปักกลดอยู่ในบริเวณหมู่ที่ 3 ตำบลหอมเกร็ดปัจจุบัน ชาวบ้านต่างเลื่อมใสจึงได้สร้างวัดและนิมนต์ท่านเป็นเจ้าอาวาส เรียกว่า "วัดไร่" หรือ "วัดบ้านไร่" ต่อมาวัดเกิดความแห้งแล้งและกันดาร ประชาชนจึงได้นิมนต์หลวงพ่อรุ่งมาจำพรรษาอยู่ในที่แห่งใหม่อันเป็นที่ตั้งของวัดหอมเกร็ดในปัจจุบัน
วัดหอมเกร็ดประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ปัจจุบันมีพระครูจารุวัฒนคุณ (เพ้ง จารุวณฺโณ) เป็นเจ้าอาวาสวัด
พระอุโบสถมีหลวงพ่อโตเป็นพระประธาน ชาวบ้านนิยมมาขอพรจากหลวงพ่อและมาแก้บนกับหลวงพ่อด้วยขนุนหาบและประทัด เดิมวัดมีเจดีย์มอญ แต่ปัจจุบันได้รับการบูรณะใหม่โดยการสร้างพระเจดีย์ทรงพระปฐมเจดีย์ขนาดย่อครอบไว้ โดยยังคงตำแหน่งเดิมไว้ไม่ได้ขยับย้ายที่ตั้ง
อาคารหอปริยัติธรรมเป็นอาคารขนาดใหญ่ 2 ชั้น ยาวประมาณ 10 ช่วงเสา หลังคาสร้างแบบอาคารยุโรป ทรงจั่วธรรมดา ไม่มีชายคากันสาด มุงกระเบื้องปูน ฝาผนังไม้สักลักษณะสภาพทรุดโทรม ศาลาการเปรียญยกสูงเป็นที่ปฏิบัติธรรมและสวดมนต์ของผู้ปฏิบัติทุกวันอาทิตย์และทำบุญในวันสำคัญต่าง ๆ
ไชบบ์ส
วัดชัยมงคล (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดชัยมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
วัดชัยมงคลสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 1893 สมัยกรุงสุโขทัยตอนปลายต่อกับสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น จากหลักฐานที่กรมศิลปากรสำรวจและขึ้นทะเบียนโบราณวัตถุของวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาถือว่าได้รับพระราชทานมาแต่เดิมประมาณ พ.ศ. 1893 จัดเป็นวัดแห่งแรกในชุมชนคลองปากน้ำ เดิมชาวเมืองเรียก วัดมอญ โบสถ์ของวัดไม่ได้หันหน้าไปทางทิศตะวันออกอย่างวัดไทยทั่วไป แต่จะหันโบสถ์ไปทางทิศเหนืออันเป็นที่ตั้งของเมืองหงสาวดี ต่อมาได้กลายเป็นวัดร้างเป็นเวลานานจึงขาดการบันทึกประวัติความเป็นมาที่ต่อเนื่อง
ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง วัดเป็นสถานที่ตั้งของฐานบัญชาการญี่ปุ่น หลังจากที่กองทหารญี่ปุ่นขึ้นที่บางปู มีการสร้างศาลานาวิกโยธินไว้เป็นที่ระลึก ต่อมาได้ถูกย้ายไปสร้างเป็นศาลาพักร้อนมุงสังกะสี วัดยังเคยเป็นลานประหารชีวิตในช่วงที่ยังเป็นวัดร้าง ต่อมาวัดได้รับการพัฒนาในสมัยที่พระมงคลสุนทร (ผล) เป็นเจ้าอาวาส ท่านมีความเชี่ยวชาญทางสมถวิปัสสนา มีวัตถุมงคลที่มีเมตตามหานิยมสูง คือ พระกริ่งชัยมงคลและเหรียญพระชัยมงคล จนในปี พ.ศ. 2477 ได้เปลี่ยนชื่อจากวัดมอญมาเป็น "วัดชัยมงคล"
พระอุโบสถกว้าง 7.5 เมตร ยาว 25.15 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 15.2 เมตร ยาว 36.5 เมตร กุฏิสงฆ์ มณฑป อาคารเรียนพระปริยัติธรรม หอระฆัง ฌาปนสถาน ส่วนปูชนียวัตถุมีพระประธานในพระอุโบสถ พระพุทธบาทจำลองประดิษฐานในมณฑป และเจดีย์ด้านหน้าอุโบสถ 3 องค์
ฮิหิโฟ
คีช (ประเทศอิหร่าน)
คีช  เป็นเมืองชายฝั่งทางตอนใต้ของประเทศอิหร่าน อยู่ห่างจากเมืองหลักแบนแดร์แอบบอสไปทางตะวันตกประมาณ 230 กิโลเมตร ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2549 มีประชากร 20,667 คนจาก 6,163 ครอบครัว เมืองนี้ตั้งอยู่บนเกาะคีช ซึ่งเป็นเขตพิเศษของประเทศอิหร่าน มีท่าอากาศยานนานาชาติคีชอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง
จังหวัดระยองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง พ.ศ. 2550 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2549 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
คะแนนรวมเฉพาะจังหวัดระยอง.
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน จังหวัดระยอง
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอบ้านฉาง อำเภอนิคมพัฒนา และอำเภอเมืองระยอง (ยกเว้นตำบลสำนักทอง และตำบลกะเฉด)
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแกลง อำเภอเขาชะเมา อำเภอวังจันทร์ อำเภอปลวกแดง อำเภอบ้านค่าย และอำเภอเมืองระยอง (เฉพาะตำบลสำนักทอง และตำบลกะเฉด)
มาลาเอกูลา
มาลาเอกูลา  (จตุรัสแดง) เป็นชื่อเรียกสุสานหลวงกลางกรุงนูกูอาโลฟาในราชอาณาจักรตองงา ประเทศทางตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก สถานที่แห่งนี้เป็นที่ฝังพระบรมศพของพระมหากษัตริย์ตองงาและพระบรมวงศานุวงศ์ที่ใกล้ชิด (พระราชชายา, พระราชสวามี, พระราชบุตร) ส่วนพระบรมวงศานุวงศ์ที่สืบสายห่างออกไปจากสายหลัก เช่น พระภาดา พระภคินี พระชามาดา เป็นต้น จะได้รับการฝังพระบรมศพในบริเวณอื่น พระมหากษัตริย์ในอดีต เช่น ตูอีโตงา จะได้รับการฝังพระบรมศพในลางีที่เมืองมูอา
มาลาเอกูลาตั้งอยู่ทางตอนใต้ของพระราชวังในระยะทางที่ไม่ไกลนักไปตามฮาลาตูอิ ("ถนนกษัตริย์") ถนนกษัตริย์เป็นชื่ออย่างเป็นทางการของถนนเส้นนี้ และจากชื่อก็สื่อถึงว่าเป็นถนนเส้นสุดท้ายที่พระมหากษัตริย์ตองงาทุกพระองค์ได้เดินทางในรัชสมัยของแต่ละพระองค์ เพื่อมุ่งสู่สุสานของพระองค์ที่มาลาเอกูลา ถนนแห่งนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อฮาลาไปนี ("ถนนไพน์") เนื่องจากว่ามีการปลูกต้นสนฉัตร (ต้นไม้หลวงของตองงา) โดยชาวยุโรปตามแนวถนน แต่ปัจจุบันไม่มีปรากฎแล้ว เนื่องจากรากหยั่งลึกถึงน้ำเค็มใต้ดิน สุสานแห่งนี้ได้รับการสถานาเมื่อพระมหากษัตริย์ตองงายุคใหม่พระองค์แรก (พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1) สวรรคต หลุมฝังพระศพของพระองค์ตั้งอยู่ใจกลางของทุ่ง ซึ่งสามารถมองเห็นได้จากบริเวณพระราชวังไปตามฮาลาตูอิ
ศัพท์คำว่า "มาลาเอ" มีความหมายในภาษาตองงาว่า (หมู่บ้าน)-สีเขียว, สวน, สนามเด็กเล่นและอื่น ๆ แต่ยังเป็นคำราชาศัพท์ของคำว่า "สุสาน" อีกด้วย ส่วน "กูลา" มีความหมายว่า "สีแดง" ที่มาของชื่อเช่นนี้เป็นการระลึกถึงเทศกาลที่มีชื่อเสียงคือ "กาโตอางากูลา"  หรือเทศกาลแดงที่จัดขึ้น ณ ที่แห่งนี้เมื่อ ค.ศ. 1885 เทศกาลดังกล่าวเป็นการระดมเงินทุนสำหรับวิทยาลัยตองงา (ซึ่งมีสีประจำสถาบันเป็นสีชาด เปิดทำการใน ค.ศ. 1882) และในวันนั้นทุกคนต่างสวมชุดสีแดง
การบุกครองอิรัก ค.ศ. 2003
อะลี ฮาติม อัสซุลัยมาน
อะลี ฮาติม อับดุรร็อซซาก อะลี อัสซุลัยมาน อัลอัสซาฟี อัดดุลัยมี (; ; ค.ศ. 1971–) เป็นชีคซุนนีในเขตผู้ว่าการอัลอันบาร์ เขาเป็นอดีตเอมีร์ของเผ่าดุลัยม์ ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งโดยอับดุรร็อซซาก ฮาติม อับดุรร็อซซาก อะลี อัสซุลัยมาน อัลอัสซาฟี อัดดุลัยมี ผู้เป็นน้องชายของเขา
อัสซุลัยมานเกิดที่แบกแดดในปี ค.ศ. 1971 พ่อของเขาชื่ออับดุรร็อซซาก เป็นเอมีร์ของเผ่าดุลัยม์ ซึ่งเป็นหนึ่งในเผ่าอาหรับที่ใหญ่ที่สุดในอิรัก ส่วนปู่ของเขาคือ อะลี อัสซุลัยมาน เป็นผู้นำสมาพันธ์ระหว่างการก่อตั้งอิรัก โดยสมาชิกส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในเขตผู้ว่าการอัลอันบาร์เป็นหลัก
สงครามอิรัก.
หลังจากการบุกครองอิรัก ค.ศ. 2003 อัสซุลัยมานได้เข้าร่วมในการก่อความไม่สงบในอิรัก ชนเผ่าของเขาเป็นศูนย์กลางของการต่อต้าน/การก่อความไม่สงบต่อกองกำลังสหรัฐและกองกำลังของรัฐบาลชีอะฮ์ในอิรัก เนื่องจากการทิ้งระเบิดที่อัลฟัลลูญะฮ์และการกำหนดเป้าหมายถึงซุนนีในแบกแดด อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2006 เขาและชนเผ่าติดอาวุธหันมาต่อต้านอัลกออิดะฮ์ เนื่องจากมักใช้ความรุนแรงโดยไม่เลือกปฏิบัติ รวมทั้งข้อเท็จจริงที่ว่าอัลกออิดะฮ์ไม่ได้ให้ความเคารพต่อชีคของอัลอันบาร์มากพอ อัสซุลัยมานเข้าร่วมขบวนการบุตรแห่งอิรัก แม้ว่าเขาจะดูถูกชีคอับดุสซัตตาร อะบู รีชะฮ์ ซึ่งเป็นผู้นำของตน เนื่องจากชนเผ่าอะบูรีชะฮ์มีขนาดเล็ก
อัสซุลัยมานได้ก่อตั้งพรรคการเมืองชื่อแนวร่วมผู้ปกป้องให้รอดพ้นภัยแห่งชาติอิรักในปี ค.ศ. 2008 ซึ่งดำเนินงานในฐานะส่วนหนึ่งของรัฐแห่งรัฐบาลผสมของนายกรัฐมนตรี นูรี อัลมะลิกี แต่ความขัดแย้งได้ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว หลังจากการจับกุมชาย 10 คนจากเผ่าของเขาในอัรรัฏบะฮ์ โดยตำรวจกัรบะลาอ์ ในการตอบสนองต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น อัสซุลัยมานขู่ว่าจะออกคำสั่งรัฐอันบาร์ อัสซุลัยมานได้ก่อตั้งพรรคอื่น (บาริคอิรัก) อย่างไรก็ตาม พรรคการเมืองของเขาถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 2014
หลังจากการถอนทหารสหรัฐ กองกำลังของรัฐบาลชีอะฮ์ก็เริ่มจับกุมพลเรือนดุลัยม์และสังหารพวกเขาในอันบาร์ อัสซุลัยมาน, น้องชายของเขา ชีคอับดุรร็อซซาก และชีคคนอื่น ๆ ของชนเผ่า ได้จัดตั้งการเดินขบวนประจำสัปดาห์ที่เมืองเราะมะฎีในจัตุรัสแห่งเกียรติยศและศักดิ์ศรีเป็นเวลาหนึ่งปี โดยเรียกร้องให้ปล่อยตัวผู้ถูกคุมขังชาวซุนนีและถอนกองทัพออกจากเมืองในอันบาร์ ซึ่งรัฐบาลได้ตอบโต้ด้วยการสังหารอะลี อัลอัลวานีย์ และจับกุมน้องชายของเขา อะห์มัด อัลอัลวานีย์ ที่เป็นผู้แทนราษฎรซุนนีจากเผ่าเผ่าดุลัยม์ (ตระกูลแอลโบแอลูน) เป็นผลให้ชาวดุลัยม์กลับไปสู่การก่อความไม่สงบที่นำโดยอัสซุลัยมาน
การต่อต้านรัฐบาล ค.ศ. 2013–2014.
ในปี ค.ศ. 2013 และ 2014 อัสซุลัยมานเป็นหัวหน้าคณะปฏิวัติชนเผ่าอันบาร์ ซึ่งเป็นกลุ่มต่อต้านรัฐบาลที่มีบทบาทในการปะทะอันบาร์ที่ยังดำเนินอยู่ ซึ่งแตกต่างจากกลุ่มอื่น ๆ บางกลุ่มที่เคลื่อนไหวต่อต้านรัฐบาล กองกำลังของอัสซุลัยมานไม่ได้สนับสนุนการโค่นล้มรัฐบาลอิรัก แต่กลับมีความทะเยอทะยานที่จะปกป้องอันบาร์จากสิ่งที่เห็นว่าเป็นการรุกรานจากรัฐบาลกลางอิรัก
อัสซุลัยมานมีส่วนร่วมในการรุกตอนเหนือของอิรัก ค.ศ. 2014 และเขาอ้างว่าไอซิลมีเพียง 5–7 เปอร์เซ็นต์ของกองกำลังต่อต้านรัฐบาล เขาอ้างว่านักรบส่วนใหญ่มาจากชนเผ่าซุนนีของอิรัก อัสซุลัยมานยังอ้างว่ากองกำลังของชนเผ่าเหล่านี้จะสามารถกำจัดไอซิลได้ ซึ่งเป็นรัฐบาลอิรักที่ดำเนินการโดยอัลมะลิกีเพื่อถอนกองกำลังของรัฐบาลออกจากอิรักทางเหนือและทางเหนือตอนกลาง อย่างไรก็ตาม อัสซุลัยมานอ้างว่ากองกำลังของชนเผ่าจะไม่ต่อสู้กับไอซิลจนกว่าอัลมะลิกีจะถูกปลดออกจากตำแหน่งและชาวซุนนีจะได้รับสิทธิ์
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2015 ระหว่างยุทธการที่เราะมะฎี ไอซิลได้เข้ายึดครองดินแดนของอัสซุลัยมานและบังคับให้เขาต้องล่าถอยไปยังเมืองอัรบีล ในเคอร์ดิสถานของอิรัก
สิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่
มาคาลอฟ เดรเยอร์
โจเซ่ โพล่า
เจราล เฟอร์นันเดส
ก็อด เซเรน่า
จูร่า เนคิส
วัลร็อต ซีคเคน
วูลฟ์ไฮม์
แดรคิวลอส ไฮเบเรี่ยน
สี่เทพแห่งอิชการ์
เชคอีซา บิน ซัลมัด อัลเคาะลีฟะฮ์
Isa ibn Ali Al Khalifa
องค์การบริหารส่วนตำบลไชยมนตรี
วัดเจดีย์สี่ห้อง
วัดเจดีย์สี่ห้อง เป็นโบราณสถานทางตอนใต้ของอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย คาดว่าสร้างราวพุทธศตวรรษที่ 20
โบราณสถานล้อมรอบด้วยคูน้ำ พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสันนิษฐานว่า "วัดเจดีย์สี่ห้องที่อยู่ห่างจากวัดเชตุพนไปทางทิศตะวันออก 2 เส้น (80 เมตร) นั้น อาจเป็นวัดเดียวกัน เนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กันและวัดเชตุพนไม่ปรากฏซากวิหารหรืออุโบสถ และวัดเจดีย์สี่ห้องอาจเป็นวัดที่สร้างขึ้นภายหลังวัดเชตุพนที่หมดความสำคัญลงแล้ว"
ศักดิ์ชัย สายสิงห์ ให้ข้อคิดเห็นว่า "วัดเจดีย์สี่ห้องเป็นคนละวัดกับวัดเชตุพนที่อยู่ติดกัน เนื่องจากทั้งวัดเชตุพนและวัดเจดีย์สี่ห้องต่างก็มีคูน้ำล้อมรอบ ซึ่งเป็นลักษณะหนึ่งของวัดสมัยสุโขทัยที่จะมีคูน้ำล้อมรอบเป็นขอบเขต ส่วนอุโบสถที่ตั้งยู่ทางทิศตะวันออกนั้นมีคูน้ำล้อมรอบต่างหาก อาจเป็นอุโบสถที่ใช้ร่วมกันระหว่างวัดเชตุพนกับวัดเจดีย์สี่ห้อง หรืออาจเป็นอุโบสถของวัดอื่นอีกวัดหนึ่งก็ได้ เพราะบริเวณรอบอุโบสถหลังนี้ถูกรบกวนโดยการปรับหน้าดินจากการทำเกษตรกรรมแล้ว"
เจดีย์ประธาน เป็นทรงระฆังกลมส่วนยอดของเจดีย์ได้พังทลายลง คงปรากฏส่วนปล้องไฉนตกอยู่ที่ฐานเจดีย์
ฐานเจดีย์ประธานมีภาพปูนปั้นประดับอยู่โดยรอบ ปั้นเป็นรูปบุคคล รูปบุรุษและสตรี สวมอาภรณ์และเครื่องประดับต่าง ๆ กัน ในมือถือภาชนะมีพันธุ์พฤกษางอกโผล่พ้นออกมาแสดงถึงความเจริญงอกงามและความอุดมสมบูรณ์ ภาชนะนี้เรียกว่า หม้อปูรณฆฏะ
รูปบุคคลที่กล่าวถึงนี้หากพิจารณาบริเวณศีรษะจะสังเกตเห็นร่องรอยนาคหลายเศียรแผ่พังพานอยู่ด้านหลัง จึงแปลความหมายได้ว่า คือ มนุษยนาค ซึ่งถือว่าเป็นเทพอยู่ในโลกบาดาลตามแบบอย่างคติที่นิยมในลังกา นอกจากนี้ ยังมีปูนปั้นรูปช้างและสิงห์ประดับอยู่ด้วย และมีพบที่สุทัยชัดเจนเพียงแห่งเดียว การประดับมนุษยนาคสลับกับการสิงห์ขี่ช้างแสดงให้เห็นถึงรูปแบบและคติการสร้างที่เป็นแบบพื้นบ้านแล้ว ดังนั้นวัดนี้จึงน่าจะอยู่ในสมัยสุโขทัยตอนปลาย
ฮะคิมแห่งบาห์เรน
แกลโลส์และแอนเดอร์สัน
รายชื่อตอนในทอมแอนด์เจอร์รี่เทลส์
รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2564
นี่คือ รายชื่อของผู้นำประเทศของประเทศต่าง ๆ ใน พ.ศ. 2564
อะลี ฮอเตม อัสสุไลมาน
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2564
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2564 เป็นเหตุการณ์ในรอบวัฎจักรของการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในอดีตของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวลากยาวตลอด พ.ศ. 2564 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ฤดูกาลที่ชื่อแรกพายุตู้เจวียนพัฒนาเมื่อวันที่ 16 ของฤดูกาลพายุไต้ฝุ่นแรกชื่อ ซูรีแค สถานะพายุไต้ฝุ่นถึง 16 เมษายนมันก็กลายเป็นซูเปอร์ไต้ฝุ่นของปี ในวันถัดไปก็กลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดใน ปีพ.ศ.2564 ซูรีแคยังเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีพลังมากที่สุดเป็นประวัติการณ์ในซีกโลกเหนือในเดือนเมษายน พายุไต้ฝุ่นยีนฟ้าและราอี สร้างความเสียหายมากกว่าครึ่งในฤดูกาลนี้ รวมมูลค่ารวม 1.720 พันล้านดอลลาร์
และไต้ฝุ่นราอีทำผู้เสียชีวิตมากกว่าครึ่งของฤดูกาลและมากกว่าพายุลูกอื่นๆนี้อีกด้วย
มาตราไต้ฝุ่นแปซิฟิกตะวันตกJMA
ในระหว่างฤดูกาล หลายหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของแต่ละประเทศจะมีการคาดการณ์ของพายุหมุนเขตร้อน, พายุโซนร้อนและพายุไต้ฝุ่น ที่จะก่อตัวในช่วงฤดู และ/หรือ จะมีพายุกี่ลูกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศนั้น หลายหน่วยงานนี้ได้รวมไปถึงองค์กรความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) และสำนักสภาพอากาศกลางของไต้หวันด้วย
พายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นทางตะวันออกของเกาะไหหนานในวันที่ 7 กันยายน
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 26W.
เวลา 00:00 UTC วันที่ 22 ตุลาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นระบุว่ามีหย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นบริเวณนอกชายฝั่งด้านตะวันออกของเกาะมินดาเนา สองวันถัดมากรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับให้ระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ขณะที่ระบบอยู่บริเวณชายฝั่งจังหวัดปาลาวัน ประเทศฟิลิปปินส์ วันเดียวกันนั้น ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมเริ่มติดตามหย่อมความกดอากาศต่ำลูกเดียวกันนี้ และระบุสถานะว่ามีโอกาสในการก่อตัว[ไปเป็นพายุหมุน]ต่ำ ซึ่งต่อมาได้มีการปรับไปเป็นโอกาสระดับปานกลาง
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2564 คือ ตู้เจวียน จากชุดที่ 4 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้าย คือ ราอี จากชุดที่ 4 รวมมีชื่อถูกใช้ทั้งหมด 22 ชื่อ
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ เป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2025 (พ.ศ. 2568) ด้วย
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2564 ตารางนี้ยังมีภาพรวมของความรุนแรงของระบบ ระยะเวลา บริเวณที่มีผลกระทบกับแผ่นดิน และจำนวนความเสียหายหรือจำนวนผู้เสียชีวิตใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบพายุ
เขตการปกครองของประเทศญี่ปุ่น
การบริหารราชการของประเทศญี่ปุ่นโดยพื้นฐานแบ่งออกเป็นสามระดับ ได้แก่ ระดับชาติ ระดับจังหวัด และระดับเทศบาล ภายใต้การปกครองระดับชาติประกอบไปด้วยเขตการปกครองระดับจังหวัดจำนวน 47 แห่ง โดยมี 6 จังหวัดที่แบ่งออกเป็นกิ่งจังหวัดเพื่อประโยชน์ในการบริหารพื้นที่ขนาดใหญ่และหมู่เกาะที่ห่างไกล ส่วนระดับเทศบาล (นคร เมือง และหมู่บ้าน) เป็นการปกครองระดับล่างสุด นครที่มีประชากรมากที่สุด 20 อันดับแรกที่อยู่นอกมหานครโตเกียว เรียกว่า นครที่แต่งตั้งโดยข้อบัญญัติรัฐบาล ซึ่งจะแบ่งการปกครองย่อยออกเป็นเขต
เขตการปกครองระดับจังหวัด.
ระดับชั้นบนสุดของการแบ่งเขตการปกครอง คือ จังหวัด มีทั้งหมด 47 จังหวัด แบ่งเป็น จังหวัดธรรมดา  43 จังหวัด, จังหวัดนคร  2 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดโอซากะ และจังหวัดเกียวโต, มณฑล  1 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดฮกไกโด, และมหานคร  1 จังหวัด ได้แก่ โตเกียว ซึ่งแม้ว่าชื่อเรียกจะแตกต่างกัน แต่มีอำนาจหน้าที่เหมือนกัน
"เค็ง".
"จังหวัด"  เป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดที่มีมากที่สุด มีทั้งหมด 43 จังหวัด
"โทะ".
โตเกียวจัดว่าเป็น "มหานคร"  หลังจากที่มีการยุบนครโตเกียวในปี ค.ศ. 1943 โตเกียว-ฟุ (จังหวัดโตเกียว) ได้รับการยกฐานะเป็นโตเกียว-โตะ (มหานครโตเกียว) และเขตของนครโตเกียวเดิมได้รับการยกฐานะเป็นเขตพิเศษ ความหมายของตัวอักษรจีนที่รับมา คือ "เมืองหลวง"
"ฟุ".
จังหวัดโอซากะและจังหวัดเกียวโตจัดเป็น "จังหวัดนคร"  ความหมายของอักษรจีนที่รับมาหมายถึงเขตเมืองหลักที่มีความสำคัญระดับชาติในยุคกลางของจีน หรือหมายถึงเขตการปกครองย่อยของมณฑลในช่วงปลายของจีน
"โด".
จังหวัดฮกไกโดจัดเป็น "มณฑล"  เดิมคำนี้ใช้กับเขตการปกครองของญี่ปุ่นที่ประกอบไปด้วยหลาย ๆ แคว้น ตัวอักษรจีนตัวนี้ยังเป็นตัวอักษรที่ใช้ในประวัติศาสตร์จีนที่หมายถึงมณฑลอีกด้วย
เขตการปกครองระดับกิ่งจังหวัด.
เขตการปกครองระดับกิ่งจังหวัดมีเพียงสองประเภท ได้แก่ กิ่งจังหวัด และอำเภอ
กิ่งจังหวัด.
กิ่งจังหวัด  เป็นรูปแบบการปกครองท้องถิ่นประเภทหนึ่งที่มุ่งเน้นประเด็นท้องถิ่นในระดับต่ำกว่าจังหวัด It acts as part of the greater administration of the state and as part of a self-government system.
อำเภอ  เป็นหน่วยการปกครองที่ใช้ในระหว่างปี ค.ศ. 1878 และ 1921 มีฐานะเทียบเท่ากับอำเภอของประเทศจีนหรือเทศมณฑลของสหรัฐ ในคริสต์ทศวรรษ 1920 อำนาจหน้าที่ของอำเภอได้ถูกถ่ายโอนจากสำนักงานของอำเภอไปยังสำนักงานของเมืองและหมู่บ้านที่อยู่ในอำเภอนั้น ชื่อของอำเภอยังคงหลงเหลืออยู่ในการเขียนที่อยู่ทางไปรษณีย์สำหรับเมืองและหมู่บ้าน และบางครั้งก็ใช้อาณาเขตของอำเภอในการแบ่งเขตเลือกตั้ง แต่นอกนั้นไม่ได้มีหน้าที่อย่างเป็นทางการ ความหมายตัวอักษรจีนดั้งเดิมที่รับมาคือ อำเภอ (commandery) ในประวัติศาสตร์ของจีน
เขตการปกครองระดับเทศบาล.
นครแต่งตั้ง.
นครที่แต่งตั้งโดยข้อบัญญัติรัฐบาล  หรือ นครแต่งตั้ง  หรือ นครรัฐบัญญัติ  เป็นนครประเภทหนึ่งที่มีประชากรมากกว่า 500,000 คน และได้รับการจัดตั้งตามข้อบัญญัติของคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น ภายใต้มาตรา 252 หมวด 19 ของกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่น นครแต่งตั้งแบ่งการปกครองออกเป็นเขต
นครศูนย์กลาง.
นครศูนย์กลาง  เป็นนครที่มีประชากรมากกว่า 300,000 คน และมีพื้นที่มากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร แต่ก็อาจมีข้อยกเว้นพิเศษตามคำสั่งของคณะรัฐมนตรีสำหรับนครที่มีประชากรน้อยกว่า 300,000 คน แต่มากกว่า 200,000 คน นครศูนย์กลางถูกกำหนดขึ้นตามวรรคแรกของมาตรา 252 หมวด 22 ของกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่นของญี่ปุ่น
นครพิเศษ.
นครพิเศษ  เป็นนครที่มีประชากรอย่างน้อย 200,000 คน นครประเภทนี้จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่น มาตรา 252 วรรค 26
นคร  เป็นหน่วยการบริหารท้องถิ่นในญี่ปุ่นที่มีประชากรอย่างน้อย 50,000 คน ซึ่งอย่างน้อยร้อยละ 60 ของครัวเรือนต้องตั้งอยู่ในใจกลางพื้นที่เขตเมือง และอย่างน้อยร้อยละ 60 ของครัวเรือนทั้งหมดต้องทำงานในด้านการพาณิชย์ อุตสาหกรรม หรืออาชีพอื่น ๆ ในเมือง นครเป็นเขตการปกครองที่อยู่ในระดับเดียวกันกับเมือง  และหมู่บ้าน  แต่มีข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือ นครไม่ได้ขึ้นกับอำเภอ  นครได้รับการกำหนดโดยกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่นปี 1947 เช่นเดียวกับหน่วยการปกครองอื่น ๆ
เมือง  เป็นหน่วยการปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น เมืองเป็นเขตการปกครองที่ขึ้นกับอำเภอ
หมู่บ้าน  เป็นหน่วยการปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ขอบเขตของหมู่บ้านจะมีขนาดใหญ่กว่าขนาดที่แท้จริงของหมู่บ้าน หมู่บ้านเป็นเขตการปกครองที่ขึ้นกับอำเภอ
เขตพิเศษ.
เขตพิเศษ  เป็นเทศบาลจำนวน 23 แห่งที่รวมกันเป็นศูนย์กลางและส่วนที่มีประชากรมากที่สุดของมหานครโตเกียว ทั้งหมดนี้ เดิมเคยเป็นพื้นที่ของนครโตเกียว ก่อนที่จะถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1943 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของมหานครโตเกียว โครงสร้างของเขตพิเศษได้รับการจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่น และเป็นลักษณะเฉพาะที่ของมหานครโตเกียว
เขตการปกครองระดับต่ำกว่าเทศบาล.
เขต.
เขต  เป็นเขตการปกครองย่อยของนครขนาดใหญ่ของญี่ปุ่นที่มีฐานะเป็นนครที่แต่งตั้งโดยข้อบัญญัติรัฐบาล