pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ช่วงที่เป็นองค์ประกันทรงวางพระองค์เป็นกลางระหว่างโชซอนและต้าชิง ทรงพยายามอย่างมากให้ต้าชิงเชื่อมั่นในพระองค์และโชซอนว่าจะไม่หักหลังต้าชิงเด็ดขาด ทรงปกป้องคิมซังฮอนที่ถูกกล่าวหาจากต้าชิงว่าเป็นผู้ริเริ่มคิดต่อต้านต้าชิง องค์ชายโซฮยอนได้รับการเรียนรู้ในด้านภาษามองโกลและยังช่วยต้าชิงพิชิตชายแดนทางด้านตะวันตกอีกด้วย
ค.ศ.1644 องค์ชายโซฮยอนประทับในปักกิ่งได้ 70 วันก็ต้องออกไปรบกับพวกต้าหมิงที่ยังคงสู้รบกับต้าชิง ทรงได้พบกับมิชชันนารีชาวเยอรมันชื่อ จอห์น อดัม และอดัมก็ได้พาพระองค์เข้าสู่ศาสนาคริสต์
พระเจ้าอินโจไม่พอพระทัยอย่างมากที่องค์ชายโซฮยอนไปยุ่งกับพวกอื่น และเมื่อกลับมาโชซ็อนในค.ศ.1645 พระเจ้าอินโจก็ต่อต้านและไม่เห็นด้วยที่องค์ชายโซฮยอนคิดที่จะปฏิรูปประเทศโดยใช้นิกายโรมันคาทอลิกและวิทยาการทางตะวันตก องค์ชายโซฮยอนสวรรคตอย่างกะทันหันหลังกลับโชซอนได้ไม่นาน นักประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่าถูกวางยาพิษเพราะพระศพหลังสวรรคตนั้นมีจุดดำทั่วพระวรกายและพระวรกายก็เน่าเปื่อยอย่างรวดเร็ว
หลังการสวรรคตขององค์ชายโซฮยอนพระเจ้าอินโจจัดการเรื่องพระศพของพระราชโอรสอย่างรวดเร็วและไม่สมพระเกียรติ พระเจ้าอินโจไม่เคยไปเยี่ยมพระสุสานขององค์ชายโซฮยอนแม้แต่ครั้งเดียวจนพระองค์สวรรคต และพระเจ้าอินโจยังสั่งประหารพระชายาขององค์ชายโซฮยอนในข้อหากบฏ พระสุสานขององค์ชายโซฮยอนอยู่ที่เมืองโกยาง จังหวัดคยองกี
คำสาปพิฆาต
ลาร์รี แฮคแมน
ลาร์รี มาร์ติน แฮคแมน  เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1931 เป็นนักแสดงภาพยนตร์และนักแสดงโทรทัศน์ที่รู้จักกันมากที่สุดในการเล่นน้ำมันบารอนหิน J. R. Ewing ในช่วงยุค 1980 ทางรายการละครโทรทัศน์ที่สำคัญ ดาลัส ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ด้วยวัย 81 ปีจากภาวะแทรกซ้อนของโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวอย่างเฉียบพลัน
อาสนวิหารลารอแชล
อาสนวิหารลารอแชล  หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญหลุยส์แห่งลารอแชล  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก และเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลลารอแชลและแซ็งต์ ตั้งอยู่ที่ในเขตเมืองลารอแชล จังหวัดชาร็องต์-มารีตีม ในแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญหลุยส์ (อดีตพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส)
สืบเนื่องจากการผนวกระหว่างมุขมณฑลลารอแชล (ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1648) และมุขมณฑลแซ็งต์ เมื่อปี ค.ศ. 1852 อาสนวิหารแห่งใหม่ ประจำมุขมณฑลใหม่นี้ก็ยังคงมิได้วางศิลาฤกษ์แต่อย่างใด จนกระทั่งเมื่อปี ค.ศ. 1742 เนื่องจากได้ประสบปัญหาด้านเงินทุนก่อสร้าง สถาปนิกผู้เป็นเจ้าของแบบ คือ ฌัก กาบรีแยล ถึงแก่กรรมลง โดยมีบุตรชายของเขา อ็องฌ์-ฌัก กาบรีแยล เป็นผู้รับช่วงดูแลการก่อสร้างต่อ ถึงแม่ว่าจะยังไม่เสร็จสมบูรณ์แต่อาสนวิหารลารอแชลได้มีการเสกเมื่อปี ค.ศ. 1784 ตัวอาสนวิหารเป็นสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก
บริเวณมุขโค้งของวิหาร มีหอระฆังเก่ายุคกลางแบบสถาปัตยกรรมกอทิก ที่เคยอยู่ติดกับโบสถ์นักบุญบาร์เตเลมีซึ่งสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1152 และต่อมาถูกทำลายลงในระหว่างสงครามศาสนาของฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1568 เหลือทิ้งไว้เพียงหอระฆัง ที่ในสมัยนั้นถือว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุด ต่อมายังได้ใช้หอระฆังนี้เป็นป้อมปืนใหญ่เพื่อต่อสู้กับกองทัพหลวงของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสที่มาบุกล้อมเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1627
อาสนวิหารลารอแชลพร้อมทั้งหอระฆังแห่งโบสถ์นักบุญบาร์เตเลมีได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2013
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 หรือ ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ 2013 เป็นการแข่งขันฟุตบอล ซึ่งจะเริ่มทำการแข่งขันในวันที่ 11 ถึง 21 ธันวาคม พ.ศ. 2556 โดยเป็นการจัดการแข่งขัน ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ ครั้งที่ 10 ซึ่งจัดการแข่งขันโดย สหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ หรือ ฟีฟ่า ซึ่งจะนำทีมที่ชนะเลิศจากแต่ละสมาพันธ์ทั่วโลกมาแข่งขันกัน โดยการแข่งขันในปีนี้ จัดที่ประเทศโมร็อกโก
มีประเทศที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพการแข่งขันนี้ ซึ่งการคัดเลือกนี้จะเป็นการคัดเลือกในฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 และ 2014 (จะใช้เจ้าภาพจัดการแข่งขันประเทศเดียวกัน):
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 ฟีฟ่า ได้กล่าวว่า อิหร่าน, แอฟริกาใต้ และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ได้ขอถอนตัว ทำให้เหลือโมร็อกโก เพียงประเทศเดียว ทำให้ฟีฟ่า ได้ยืนยันให้โมร็อกโกเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2554
สนามที่ใช้การแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 จะตั้งอยู่ในเมืองมาร์ราคิช และ อากาเดอร์
ทีมที่แข่งขัน.
"เวลาทั้งหมดเป็น เวลายูโรเปียนตะวันตก ."
ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ 2013
ลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์
ลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์  คือรางวัลเกียรติยศสำหรับนักกีฬาทั่วโลกที่จะมีการมอบรางวัลให้เป็นประจำทุกปี ซึ่งเริ่มต้นมีการมอบรางวัลมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 ซึ่งรางวัลเป็นของมูลนิธิลอรีอุสสปอร์ตฟอร์กูด โดยแบ่งการมอบรางวัลทั้งหมด 9 สาขาในปัจจุบัน
โดยในปี ค.ศ. 2013 มีงานประกาศรางวัลลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์ 2013 จัดขึ้นที่นครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2013 ตามเวลาท้องถิ่นของประเทศบราซิล
ลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์ได้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1999 โดย เดมเลอร์ อาเก กับริชมง ซึ่งรางวัลมีชื่อแรกว่า "รางวัลกีฬาโลกลอริอุส" และได้เริ่มประกาศผลรางวัลและมอบรางวัลในปี ค.ศ. 2000
กระบวนการการพิจารณาผู้ที่ได้รับรางวัลมี 2 ขั้นตอน โดยขั้นตอนแรกจะให้คณะกรรมการสรรหาซึ่งประกอบด้วยสื่อมวลชน มาร่วมกันลงคะแนนเลือกผู้สมควรได้รับรางวัลในสาขาต่าง ๆ ขึ้นมาก่อนอย่างละ 6 คน และต่อมาในขั้นตอนสุดท้ายคณะกรรมของสถาบันรางวัลกีฬาโลกลอริอุส ลงคะแนนลับเพื่อเลือกผู้ได้รับรางวัล
คณะกรรการในการพิจารณา.
การพิจารณาคัดเลือกผู้ที่ได้รับรางวัลจะแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ ส่วนแรกจะคัดเลือกโดยสื่อมวลชน คัดเลือดผู้ที่ได้รับรางวัล 5 สาขา ได้แก่ นักกีฬาชายยอดเยี่ยมแห่งปี, นักกีฬาหญิงยอดเยี่ยมแห่งปี, ทีมกีฬายอดเยี่ยมแห่งปี, นักกีฬาที่มีพัฒนาการยอดเยี่ยมแห่งปี และนักกีฬาคัมแบ็กยอดเยี่ยมแห่งปี ส่วนที่สองคณะกรรมการสถาบันที่ประกอบด้วยผู้ชำนาญการคัดเลือกสาขาเดียว คือ นักกีฬาพิการยอดเยี่ยมแห่งปี และส่วนสุดท้ายผู้ก่อตั้งรางวัลดังกล่าวร่วมกับทางสถาบันสงวนสิทธิ์เป็นผู้คัดเลือกเอง ได้แก่ นักกีฬาประสบความสำเร็จสูงสุดมากเป็นพิเศษแห่งปี และบุคคลที่ทุ่มเทให้กับวงการกีฬาตลอดทั้งชีวิตแห่งปี
สาขารางวัล.
สาขารางวัลในปัจจุบัน.
การมอบรางวัลมีการมอบรางวัลตามสาขาทั้งหมด 9 สาขาในปัจจุบัน ได้แก่
พระเจ้าโจวอี้
พระเจ้าโจวอี้  เป็นกษัตริย์องค์ที่เจ็ดของจีนในราชวงศ์โจว ครองราชย์ในช่วงระหว่าง 899–892 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 899–873 ปีก่อนคริสตกาล โดยประมาณตามประวัติศาสตร์โบราณของจีนเคมบริดจ์
ลอริอุส เวิลด์ สปอร์ตส์ อวอร์ดส์
ลอริอุส เวิลด์ สปอร์ตส์ อวอร์ดส์ 2013
ลอริอุสเวิลด์สปอร์ตส์อวอร์ดส์ 2013
ลอริอุสเวิลด์สปอรตส์อะวอดส์
ลอริอุสเวิลด์สปอรตส์อะวอดส์ 2013
หนี่ว์วา
ยวี่เหยียน
ยวี่เหยียน  เกิด ณ กรุงปักกิ่ง เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1918 เป็นอดีตพระประมุขราชสกุลอ้ายซินเจว๋หลัว ต่อจากจักรพรรดิผู่อี๋ โดยสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิเต้ากวง รัชกาลที่ 6 แห่งราชวงศ์ชิง และมีศักดิ์เป็นญาติกับจักรพรรดิผู่อี๋ จักรพรรดิต้าชิงพระองค์สุดท้าย ยวี่เหยียนยังอ้างสิทธิในราชบัลลังก์จักรพรรดิจีน เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1999 ขณะอายุได้ 80 ปี
ปัจจุบันเขาให้เหิง เจิ้น หลานของเขา เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งประมุขแห่งราชวงศ์ชิงและตำแหน่งผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์องค์พระจักรพรรดิจีนองค์ปัจจุบัน
เจ้าชายยู่หยาน
กีฬากอล์ฟในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
"กอล์ฟ" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
มิสเอ
มิสเอ  เป็นวงดนตรีหญิงล้วนสัญชาติจีนและเกาหลีในสาธารณรัฐเกาหลีใต้ ซึ่งเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ก่อตั้งขึ้น และเอคิวเอนเตอร์เทนเมนต์กำกับดูแล ประกอบด้วย เฟย์ เจีย มินและ ซูจี เจียและมินออกจากกลุ่มในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2016 และเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ตามลำดับก่อนที่จะแยกวงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2017
สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส (; ; ; ; พระนามเดิม ฮอร์เฮ มาริโอ เบร์โกกลิโอ; ประสูติ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1936) เป็นประมุขแห่งพระศาสนจักรคาทอลิกและประมุขแห่งนครรัฐวาติกันตั้งแต่ ค.ศ. 2013 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์แรกจากคณะเยสุอิต เป็นพระองค์แรกที่มาจากทวีปอเมริกาใต้ เป็นพระองค์แรกที่มาจากซีกโลกใต้ และเป็นพระองค์แรกที่มาจากนอกทวีปยุโรป ตั้งแต่สมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 3 ซึ่งเป็นชาวซีเรีย ผู้ซึ่งครองราชย์ในคริสต์ศตวรรษที่ 8
สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสประสูติในกรุงบัวโนสไอเรส เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ทรงมีพี่น้อง 5 คน พระชนกเป็นคนงานทางรถไฟ พระองค์ทรงได้รับปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเคมี จากมหาวิทยาลัยบัวโนสไอเรส และทรงเข้าศึกษาที่เซมินารีในย่านบียาเดโบโต พระองค์ได้เป็นปฏิญาณตนเป็นนักบวชคณะเยสุอิตเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2501 และทรงได้รับใบรับรองด้านสาขาวิชาปรัชญา จาก Colegio Máximo San José ต่อมาพระองค์ได้ทรงงานสอนวิชาวรรณกรรมและจิตวิทยาที่ Colegio de la Inmaculada และ Colegio del Salvador
ในปี พ.ศ. 2510 ทรงจบการศึกษา แล้วรับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2512 ทรงทำงานสอนที่มหาวิทยาลัย Facultades de Filosofía y Teología de San Miguel จนดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ทางเทววิทยา
ช่วง พ.ศ. 2516 - 2522 ทรงดำรงตำแหน่งอธิการเจ้าคณะแขวงคณะเยสุอิตในประเทศอาร์เจนตินา แล้วย้ายไปเป็นอธิการเซมินารีซานมีเกลจนถึงปี พ.ศ. 2529
บาทหลวงฮอร์เฮ เบร์โกกลิโอ ได้รับการอภิเษกเป็นมุขนายกผู้ช่วยแห่งบัวโนสไอเรสและมุขนายกเกียรตินามแห่งเอากา (Auca) และได้สืบตำแหน่งเป็นอาร์ชบิชอปแห่งบัวโนสไอเรสแทนในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541
ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัล โดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ได้ปฏิบัติหน้าที่ในหลายหน่วยงานในสภาปกครองโรมัน ได้แก่
การดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปา.
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ทรงสละตำแหน่งเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 และได้เปิดทางให้มีการเลือกพระสันตะปาปาองค์ใหม่ จึงได้มีการจัดการประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปา โดยกำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2556 หลังจากการลงคะแนนเสียงครั้งที่ 5 โดยพระคาร์ดินัลผู้มีสิทธิ์ออกเสียงจำนวน 115 ท่าน ผลปรากฏว่าพระคาร์ดินัลฮอร์เฮ เบร์โกกลิโอ อาร์ชบิชอปแห่งบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ได้รับเลือก และทรงเลือกพระนาม "Franciscus" ซึ่งหมายถึงนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี นับเป็นพระสันตะปาปาพระองค์แรกจากทวีปอเมริกาและคณะเยสุอิต
ในวันที่ทรงได้รับเลือกตั้ง สันตะสำนักประกาศว่าพระนามอย่างเป็นทางการของพระองค์คือ "ฟรานซิส" ไม่ใช่ "ฟรานซิสที่ 1" พระองค์จะมีพระนามว่าฟรานซิสที่ 1 ก็ต่อเมื่อในอนาคตมีสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสที่ 2
การเสด็จเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการ.
เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2562 ณ ห้องประชุมชั้น 11 อาคารรวมจิตเพียรธรรม โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ สภาประมุขแห่งบาทหลวงโรมันคาทอลิกแห่งประเทศไทย นำโดยพระคาร์ดินัล ฟรังซิสเซเวียร์ เกรียงศักดิ์ โกวิทวาณิช ประธานสภาประมุขบาทหลวงโรมันคาทอลิกประเทศไทย และอาร์ชบิชอปพอล ชาง อิน-นัม เอกอัครสมณทูตวาติกันประจำประเทศไทย ได้ออกแถลงการ เรื่องสมเด็จพระสันตปาปาฟรานซิส จะเสด็จเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการตามคำเชิญของรัฐบาลไทย ในโอกาสฉลอง 350 ปี มิสซังสยาม
สมเด็จพระสันตปาปาฟรานซิส เสด็จถึง ณ ท่าอากาศยานดอนเมือง วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 เวลา 12.30 น. ด้วยสายการบินอาลีตาเลีย (สายการบินประจำชาติอิตาลี) ได้รับการต้อนรับจากคณะพระสังฆราชทั้ง 11 สังฆมณฑล ทรงทำภารกิจหลายประการในประเทศไทย อาทิ เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 เสด็จฯ เข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน เสด็จฯ เข้าเฝ้าสมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก ณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร และเสด็จฯ ทรงประกอบพิธีมิสซา ณ สนามกีฬาแห่งชาติ เป็นต้น จนถึงวันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 เสด็จออกจากประเทศไทย ด้วยสายการบินไทย เพื่อเสด็จต่อไปยังประเทศญี่ปุ่น
ศาสนจักรคาทอลิกในประเทศไทยนิยมสะกดว่า ฟรังซิส
ออกเสียงตามตัวอักษรแบบภาษาสเปนในลาตินอเมริกา : "ฮอร์เฮ มาริโอ เบร์โกกลิโอ", ออกเสียงดั้งเดิมแบบภาษาอิตาลี: "จอร์เจ มารีโอ แบร์กอลโย"
นิโคล เชอร์ซิงเกอร์
รายพระนามสมเด็จพระสันตะปาปา
แดน อิโนซานโต้
รายชื่อเมืองในประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดา
รายชื่อนครในประเทศอาร์เจนตินา
รายชื่อเมืองในประเทศอาร์เจนตินา
กีฬากาบัดดีในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
"กาบัดดี้" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
ปลาปักเป้าอเมซอน
กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – กาบัดดี้
กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – กอล์ฟ
นัชชา บุตรศรี (ชื่อเกิด : ศศมล บุตรศรี / ชื่อเล่น:ปู) ก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงโดยเริ่มจากการถ่ายโฆษณายาสระผมรีจอยส์, นางเอกมิวสิกวิดีโอ, พิธีกร และเป็นตัวแทนคนแรกของประเทศไทย ที่ได้เป็นวีเจ ทางเอ็มทีวีเอเชีย ออกอากาศ 5 ประเทศ ได้แก่ ญี่ปุ่น อินโดนีเซีย มาเลเซีย ไต้หวัน และฮ่องกง จึงไม่ต้องห่วงเลยว่า ภาษาอังกฤษของเธอจะดีแค่ไหน
เธอเริ่มโลดแล่นบนจอเงินครั้งแรกกับภาพยนตร์แอ็คชั่นต่างชาติ “Final Combat” (ปี 2003) รับบทเป็นน้องสาวของนางเอก (ซอนย่า คูลลิ่ง) ประกบ โทนี่ ไวท์ กำกับโดย Menahem Golan และ “Beautiful Boxer” (ปี 2003) (– Beautiful Boxer ได้รับเลือกให้เข้าฉายในสาขา Panorama ของเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลินครั้งที่ 54 ปี 2004) ในบทพี่สาวของตุ้ม
ซึ่งในเรื่องนี้เธอต้องสวมบทบาทเป็นผู้หญิงสูงวัย ประกบคู่เป็นคนรักของ สรพงษ์ ชาตรี ด้านผลงานละครก็มี เบญจา คีตา ความรัก ในปี 2546 รับบทเป็น มินตรา คู่กับ อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร และ ละครเรื่อง อุบัติเหตุ รับบทเป็น แกมกาญจน์
รักไม่เก๊ จัดเต็มหัวใจ
รักไม่เก๊ จัดเต็มหัวใจ (ฮันกึล:개인의 취향, แกอินอึย ชวีฮยาง) เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติกคอมเมดี้ สร้างมาจากนวนิยายเรื่อง Personal Preference ที่เขียนโดย อี แซอิน (이새인) ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ MBC กำกับการแสดงโดยโน จงชัน และซน ฮยองซอก ละครเรื่องนี้ได้รับความนิยมและโด่งดังมากเรื่องหนึ่ง และในเวลาต่อมาได้ออกอากาศในไต้หวัน สิงคโปร์ ฮ่องกง ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ และประเทศไทย สำหรับประเทศไทยฉายทุกวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 09.15 น. ทางช่อง 7 สี ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 5 มีนาคม ถึงวันเสาร์ที่ 9 เมษายน 2554
พัค แกอิน อาศัยอยู่ในซังโกแจ ซึ่งเป็นบ้านเกาหลีโบราณเก่าแก่ (ฮันอก) เธอได้พบกับชอน จินโฮ สถาปนิกหนุ่มหล่อในระหว่างการเดินทาง และเรื่องยุ่งๆ ของทั้งคู่ก็เริ่มต้นขึ้น ฮัน ชางรยอล แฟนเก่าของแกอิน กลับไปแต่งงานกับคิม อินฮเย เพื่อนรักของเธอ ทำให้แกอินเสียใจมาก และชางรยอลก็กลายมาเป็นคู่แข่งของจินโฮในเรื่องงานออกแบบ
จินโฮจำเป็นต้องมาเช่าซังโกแจที่แกอินอาศัยอยู่ เพื่อออกแบบแกลเลอรี่ในสไตล์เกาหลีแบบร่วมสมัยแข่งกับสถาปนิกอื่นๆ รวมทั้งชางรยอล โดยที่แกอินเข้าใจไปเองว่าจินโฮเป็นเกย์ เพราะนิสัยที่ต่างกันสุดขั้ว ทำให้ทั้งคู่ไม่ค่อยจะลงรอยกันนัก แต่นานวันเข้าความแตกต่างกลับกลายเป็นความสนิทสนม พวกเขาทั้งคู่เริ่มแน่ใจหัวใจตัวเอง แล้ววันหนึ่งแกอินก็รู้ว่าจินโฮไม่ใช่เกย์ ส่วนชางรยอลกับอินฮเยก็แยกทางกัน พวกเขาเข้ามาพัวพันทำให้ชีวิตของแกอินและจินโฮยุ่งวุ่นวายขึ้นไปอีก
เรื่องราวความลับในอดีตทั้งของแกอินและซังโกแจหลังนี้ค่อยๆ ถูกเปิดเผยออกมา พร้อมๆ กับความรักของหญิงสาวและชายหนุ่มที่มีให้กันและกัน
ซูซูกิ เอพีวี
ซูซูกิ เอพีวี  เป็นรถยนต์เอนกประสงค์ขนาดเล็กมาก (Mini MPV) ที่ผลิตโดย ซูซูกิ ในปี พ.ศ. 2547 เป็นรถยนต์ที่สร้างขึ้นจากพื้นฐานของซูซูกิ แครี่ โดยออกแบบที่ประเทศญี่ปุ่น และผลิตที่ประเทศอินโดนีเซีย โดยบริษัท PT Indomobil Suzuki International มีเครื่องยนต์ 1.5 และ 1.6 ลิตร 92 แรงม้า เกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ระยะฐานล้อ 2,625 มม. ยาว 4,155 มม. กว้าง 1,655 มม. และสูง 1,840 มม. น้ำหนักของรถ 1,270 กก.
ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้มีการปรับโฉม Minorchange ขึ้น โดยปรับหน้าตาเล็กน้อย ส่วนรายละเอียดเครื่องยนต์นั้นไม่เปลี่ยนแปลง ในบางประเทศจะใช้ชื่อหลังไมเนอร์เชนจ์ว่า ซูซูกิ เอพีวี อารีนา เช่น อินโดนีเซีย เป็นต้น
ปัจจุบัน เอพีวียังมีการทำตลาดอยู่ในประเทศออสเตรเลีย ,อัลจีเรีย ,อารูบา ,โบลีเวีย ,ชิลี ,โดมินิกัน ,มาเลเซีย ,สิงคโปร์ ,บรูไน ,ปากีสถาน ,ฟิลิปปินส์และไทย ส่วนในอินโดนีเซียจะนำรุ่นใหม่มาทำตลาด คือ ซูซูกิ เออร์ติกา
ในประเทศไทย เอพีวีเปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยเป็นรถนำเข้ามาจากประเทศอินโดนีเซีย เป็นรุ่น 1.6 ลิตร เกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และไมเนอร์เชนจ์เมื่อปี พ.ศ. 2551
สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสที่ 1
Miss a
รายชื่อเทศบาลในประเทศอาร์มีเนีย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4151
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4151 สายแยกทางหลวงหมายเลข 408 (บ่อล้อ) - บรรจบทางหลวงหมายเลข 4038 (ลำทับ) เป็นเส้นทางที่เชื่อมกัน 3 จังหวัด ระหว่างนครศรีธรรมราช-ตรังนครศรีธรรมราช-จังหวัดกระบี่ เส้นทางนี้เป็นเส้นทางโดยไม่ต้องผ่านอำเภอทุ่งสง มีความยาวประมาณ 99 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดนครศรีธรรมราชประมาณ 45 กิโลเมตร#ช่วงที่ 1# อยู่ในจังหวัดตรังประมาณ 13 กิโลเมตร จังหวัดนครศรีธรรมราชประมาณ 31 กิโลเมตร#ช่วงที่ 2# อยู่ในอยู่ในจังหวัดกระบี่ประมาณ 10 กิโลเมตร
รายชื่อนครในประเทศออสเตรเลีย
รายชื่อเมืองในประเทศออสเตรเลีย แบ่งตามรัฐ
จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี
รายชื่อนครและเมืองในประเทศออสเตรีย
กุยเซ็ปเป กวาร์นิเอรี
รายชื่อนครในประเทศอาเซอร์ไบจาน
รายชื่อเมืองในประเทศอาเซอร์ไบจาน
อิศรา อนันตทัศน์
สำรอง อนันตทัศน์
อีวา เปรอง
รายชื่อนครในประเทศบาฮามาส
รายชื่อนครในประเทศบาห์เรน
นี่คือ รายชื่อเมืองในประเทศบาห์เรน
คะซุกะอิ
รายชื่อนครและเมืองในประเทศบังกลาเทศ
รายชื่อนคร เมือง และหมู่บ้านในประเทศบาร์เบโดส
รายชื่อนครและเมืองในประเทศเบลารุส
รายชื่อนครในประเทศเบลเยียม
รายชื่อเมืองในประเทศเบลเยี่ยม
Bulletin board system
แอนดี รูบิน
แอนดรูว์ อี. รูบิน เป็นผู้ร่วมคิดค้นและประธานบริษัท แดนเจอร์ และ แอนดรอยด์ โดยเป็นรองประธานในแผนก โมบายล์แอนด์ดิจิทัลคอนเทนต์ ในบริษัทกูเกิล จนถึง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2556ซึ่งเขาเป็นผู้คิดค้น ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ซึ่งเป็น ระบบปฏิบัติการโอเพนซอร์ซ สำหรับสมาร์ตโฟน รูบินเป็นเจ้าของสิทธิบัตร 4 ใบ สำหรับสิ่งที่เขาคิดค้น ซึ่งเชื่อว่ามีมูลค่าประมาณ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2556 ได้รับการยืนยันจาก แลร์รี เพจ ในบล็อกของเขาที่บอกว่า แอนดี รูบิน จะย้ายออกจากแผนกในส่วนของแอนดรอยด์ ไปอยู่กับโครงการใหม่ของกูเกิล ส่วนตำแหน่งของเขาจะถูกแทนที่โดย ซันดาร์ พิชัย ซึ่งเป็นหัวหน้าแผนกกูเกิลโครม
รูบินเป็นชาวยิวอเมริกัน ซึ่งเขาเติบโตในนิวยอร์ก เป็นลูกของนักจิตวิทยาที่ก่อตั้งบริษัทขึ้นมาเอง และพ่อของเขาก็ทำงานเกี่ยวกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ด้วย รูบินสามารถสร้างกระดานข่าวอิเล็กทรอนิกส์ ได้ด้วยตนเองขณะที่ยังเด็ก
สิทธิบัตร.
แอนดรูว์ รูบิน ได้จดสิทธิบัตรประเทศสหรัฐอเมริกา 4 ใบ ดังนี้ :
Andy Rubin
สถานีรถไฟเอโนชิมะ
สถานีรถไฟเอโนชิมะ  เป็นสถานีรถไฟบนเส้นทางสายเอโนชิมะ ของรถไฟฟ้าเอโนชิมะ ตั้งอยู่ที่เมืองฟูจิซาวะ จังหวัดคานางาวะ ห่างจากสถานีปลายทางฟูจิซาวะ 3.3 กิโลเมตร
เปิดใช้บริการครั้งแรกในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1902 ในชื่อสถานีรถไฟคาตาเซะ  และเปลี่ยนชื่อเป็นอย่างปัจจุบันในปี ค.ศ. 1929 ตัวอาคารสถานีในปัจจุบันเป็นอาคารที่สร้างขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1999
สถานีรถไฟเอโนชิมะ ประกอบไปด้วยชานชาลาด้านข้างสองฝั่งตรงข้ามกัน กับรางรถไฟระดับผิวดิน
โอดาเตะ
โอดาเตะ  เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น สถาปนาเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1951 มีจำนวนประชากร 77,703 คน ในปี ค.ศ. 2011
โอดาเตะตั้งอยู่ในเขตภูเขาทางตอนเหนือของจังหวัดอากิตะ ทางทิศตะวันออกติดกับเทือกเขาโออุทางทิศเหนือติดกับจังหวัดอาโอโมริ เมืองนี้มีภูมิศาสตร์เป็นแอ่งถูกล้อมรอบด้วยภูเขาทุกด้าน พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองถูกปกคลุมไปด้วยป่าเนื่องจากที่ตั้งของเมืองมีหิมะตกหนักในฤดูหนาว
ประชากรของโอดาเตะสูงสุดในช่วงทศวรรษที่ 1950 และลดลงตั้งแต่นั้นมา ตามข้อมูลสํามะโนประชากรญี่ปุ่น
รายชื่อเมืองในประเทศอาร์เมเนีย
รายชื่อเมืองในประเทศออสเตรเลีย
รายชื่อเมืองในประเทศออสเตรีย
รายชื่อเมืองในประเทศบาฮามาส
รายชื่อเมืองในประเทศบาห์เรน
รายชื่อเมืองในประเทศบาร์เบโดส
รายชื่อเมืองในประเทศบังกลาเทศ
รายชื่อเมืองในประเทศเบลเยียม
รายชื่อเมืองในประเทศเบลารุส
ข้อพิพาทบอร์เนียวเหนือ
[[ไฟล์:North Borneo Dispute territory.PNG|thumb|
[[หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตมาเลเซีย]]
[[หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตฟิลิปปินส์]]
[[หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้]]
[[หมวดหมู่:อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติเดียวกัน]]
[[หมวดหมู่:รัฐซาบะฮ์]]
เขตของประเทศเบลีซ
เบลีซแบ่งการปกครองเป็น 6 เขต ดังนี้
อำเภอในเบลีซ
โกสตาเดลโซล
โกสตาเดลโซล (; "ชายฝั่งแดดจัด" หรือ "ชายฝั่งพระอาทิตย์") เป็นภูมิภาคในแคว้นอันดาลูซิอา ทางตอนใต้ของประเทศสเปน ประกอบด้วยเมืองทางชายหาดรอบชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในจังหวัดมาลากา ตั้งอยู่ระหว่างโกสตาเดลาลุซกับโกสตาโตรปิกัล เดิมเป็นสถานที่ตกปลาเล็ก ๆ แต่หลังจากนั้นได้เปลี่ยนแปลงไปในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยได้กลายเป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวจากทั่วโลก
เมืองที่สำคัญได้แก่ นครมาลากา และเมืองเล็ก ๆ อย่างตอร์เรโมลิโนส, เบนัลมาเดนา, ฟูเองฆิโรลา, มิฆัส, มาร์เบยา, ซานเปโดรเดอัลกันตารา, เอสเตโปนา, มานิลบา, กาซาเรส, ริงกอนเดลาบิกโตเรีย, เบเลซ-มาลากา, เนร์ฆา, ฟริฆิเลียนา และตอร์รอกซ์
โกสตาเดลโซลเป็นภูมิภาคที่ต้อนรับนักท่องเที่ยวมากกว่าล้านคนต่อปี โดยมากมักจะเดินทางจากสนามบินมาลากา และมุ่งหน้าไปยังสถานพักตากอากาศริมชายหาด ตั้งแต่มานิบาทางตะวันตก ไปจนถึงเนร์ฆาทางฝั่งตะวันออก
รายชื่อนครในประเทศเบนิน
รายชื่อนครในเบนิน
มีเทนไฮเดรต
รายชื่อนครในประเทศภูฏาน
ความตกลงการสงบศึกเกาหลี
ความตกลงการสงบศึกเกาหลี เป็นความตกลงที่ลงนามโดย พลโท วิลเลียม แฮร์ริสัน จูเนียร์ แห่งกองทัพบกสหรัฐ ในนามของกองบัญชาการสหประชาชาติ และพลเอก นัม อิล แห่งเกาหลีเหนือ ในนามของกองทัพประชาชนเกาหลีเหนือและกองทัพอาสาประชาชนจีน เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2496 และได้รับการออกแบบมาเพื่อ "ประกันการยุติความเป็นศัตรูกันและการกระทำทั้งหมดของกองทัพในเกาหลีกระทั่งบรรลุการระงับข้อพิพาทอย่างสันติขั้นสุดท้าย" (final peaceful settlement) แต่จนถึงปัจจุบัน ยังไม่มีการบรรลุ "การระงับข้อพิพาทอย่างสันติขั้นสุดท้าย" การสงบศึกที่มีการลงนามนี้ฟื้นฟูพรมแดนระหว่างสองประเทศใกล้กับเส้นขนานที่ 38 สถาปนาเขตปลอดทหารเกาหลี และทำให้การหยุดยิงมีผลบังคับ และทำให้การส่งเชลยศึกกลับประเทศเดิมเสร็จสมบูรณ์
จนถึงกลางเดือนธันวาคม 2493 สหรัฐอเมริกาได้อภิปรายเงื่อนไขสำหรับความตกลงเพื่อยุติสงครามเกาหลีแล้ว ความตกลงที่ปรารถนาไว้ดังกล่าวจะยุติการสู้รบ ให้การรับรองการคืนสภาพเดิม และคุ้มครองความปลอดภัยในอนาคตของกองกำลังสหประชาชาติ สหรัฐอเมริกาตัดสินใจว่าจำเป็นต้องมีคณะกรรมาธิการการสงบศึกทหารซึ่งมีสมาชิกภาพร่วมซึ่งจะดูแลความตกลงทั้งหมด ทั้งสองฝ่ายจะต้องตกลงเพื่อ "ยุติการนำหน่วยหรือกำลังพลทางอากาศ ภาคพื้นหรือนาวิกเข้ามาเสริมกำลังในเกาหลี... และเพื่อยับยั้งการเพิ่มขึ้นของระดับยุทธภัณฑ์และยุทโธปกรณ์ที่มีอยู่ในเกาหลี" สหรัฐอเมริกายังปรารถนาจะสร้างเขตปลอดทหารที่มีความกว้างอย่างน้อย 20 ไมล์ ความตกลงจะหยิบยกประเด็นเชลยศึกซึ่งสหรัฐอเมริกาเชื่อว่าควรมีการแลกเปลี่ยนแบบหนึ่งต่อหนึ่ง
ขณะที่การสนทนาเรื่องความตกลงการสงบศึกที่เป็นไปได้แพร่ไปนั้น ในปลายเดือนพฤษภาคมและต้นเดือนมิถุนายน 2494 อี ซึงมัน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ คัดค้านการเจรจาสันติภาพ เขาเชื่อว่าสาธารณรัฐเกาหลีควรขยายกองทัพต่อไปเพื่อกรีธาไปจนถึงแม่น้ำยาลูและรวมชาติเป็นหนึ่งอย่างสมบูรณ์ สหประชาชาติไม่รับรองท่าทีของรี แต่แม้จะปราศจากการสนับสนุนจากสหประชาชาติ รีและรัฐบาลเกาหลีใต้เปิดฉากความพยายามขนานใหญ่เพื่อระดมสาธารณะต่อต้านการยุติการสู้รบที่ไม่ถึงแม่น้ำยาลู ข้าราชการสาธารณรัฐเกาหลีอื่น ๆ ก็สนับสนุนความทะเยอทะยานของรีและสมัชชาแห่งชาติผ่านข้อมติที่รับรองการสู้รบต่อไปเพื่อ "ประเทศที่มีเอกราชและรวมเป็นหนึ่ง" อย่างเป็นเอกฉันท์ อย่างไรก็ดี เมื่อถึงปลายเดือนมิถุนายน สมัชชาตัดสินใจสนับสนุนการเจรจาสงบศึก
เช่นเดียวกับอี ซึงมัน ผู้นำเกาหลีเหนือ คิม อิลซุงก็แสวงการรวมชาติอย่างสมบูรณ์เช่นกัน ฝ่ายเกาหลีเหนือตอบรับการเจรจาการสงบศึกช้า และกระทั่งวันที่ 27 มิถุนายน 2494 เพียง 17 วันก่อนเริ่มการเจรจาการสงบศึก ที่เกาหลีเหนือเปลี่ยนคำขวัญจาก "ขับไล่ข้าศึกลงทะเล" เป็น "ขับไล่ข้าศึกไปยังเส้นขนานที่ 38" เกาหลีเหนือถูกกดดันให้สนับสนุนการเจรจาสันติภาพโดยชาติพันธมิตร จีนและสหภาพโซเวียต ซึ่งการสนับสนุนจากชาติเหล่านี้ทำให้เกาหลีเหนือยังคงสู้รบต่อไปได้ ทำให้เกาหลีเหนือถูกบีบให้รับท่าทีสนับสนุนการสงบศึก
การสงบศึกที่ลงนามนี้สถาปนา "การยุติความเป็นศัตรูกันทั้งหมดในเกาหลีโดยกองทัพทั้งหมดอย่างสมบูรณ์" โดยมีผู้บัญชาการทั้งสองฝ่ายบังคับใช้ โดยหลัก คือ ทำให้การหยุดยิงสมบูรณ์มีผลบังคับ กระนั้น การสงบศึกนี้เป็นเพียงการหยุดยิง ไม่มีการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพ ซึ่งหมายความว่า สงครามเกาหลียังไม่สิ้นสุดอย่างเป็นทางการ
การสงบศึกดังกล่าวยังสถาปนาเขตปลอดทหารเกาหลี ซึ่งทั้งสองชาติเกาหลีตัดสินให้เป็นเขตกันชนที่มีการป้องกันกว้าง 4.0 กิโลเมตร คณะกรรมาธิการตรวจตราชาติเป็นกลาง (NNSC) เป็นผู้ลาดตระเวนเขตดังกล่าว เขตปลอดทหารนี้เป็นไปตามแนวแคนซัสที่ซึ่งทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากันจริงขณะที่มีการลงนามการสงบศึก เขตปลอดทหารดังกล่าวเป็นพรมแดนระหว่างประเทศที่มีการป้องกันมากที่สุดในโลก
การสงบศึกนี้ยังสถาปนาการวางระเบียบเกี่ยวกับเชลยศึก ความตกลงดังกล่าวระบุว่า "ภายในหกสิบวันหลังความตกลงนี้มีผลบังคับใช้ ต่างฝ่ายต้องส่งเชลยศึกทั้งหมดในการคุมขังที่ยืนยันจะส่งตัวกลับประเทศเดิมไปยังฝ่ายที่เขาเป็นสมาชิก ณ เวลาที่ถูกจับ กลับประเทศเดิมโดยตรงเป็นกลุ่ม โดยไม่มีการขัดขวางใด ๆ" ท้ายสุด มีทหารเกาหลีเหนือหรือจีนกว่า 22,000 นายที่ปฏิเสธการส่งตัวกลับประเทศเดิม ในทางกลับกัน ทหารเกาหลีใต้ 327 นาย ทหารอเมริกัน 21 นาย และทหารอังกฤษ 1 นายปฏิเสธการส่งกลับประเทศเดิมเช่นกัน และยังคงอยู่ในเกาหลีเหนือหรือจีน
นอกเหนือไปจากการวางระเบียบอันเป็นที่ยอมรับซึ่งแสดงรายการข้างต้น การสงบศึกดังกล่าวยังให้การแนะนำแก่ "รัฐบาลของประเทศที่เกี่ยวข้องทั้งสองฝ่ายว่า ภายในสามเดือนหลังมีการลงนามความตกลงการสงบศึกนี้และมีผลบังคับ ให้จัดการประชุมทางการเมืองระดับสูงทั้งสองฝ่ายโดยผู้แทนที่ได้รับแต่งตั้งเพื่อระงับข้อพิพาทผ่านการเจรจาปัญหาการถอนกองกำลังต่างชาติทั้งหมดออกจากเกาหลี การระงับข้อพิพาทอย่างสันติต่อปัญหาเกาหลี ฯลฯ" แม้แต่ในปี หลายสิบปีให้หลังความตกลงการสงบศึกนี้ ประเด็นเหล่านี้ก็ยังไม่มีการระงับ เพราะยังไม่มีการระงับปัญหาเกาหลีอย่างสันติและทหารอเมริกันยังอยู่ในเกาหลีใต้
หลังมีการลงนามการสงบศึก มีการพิจารณาว่าสงครามเกาหลีสิ้นสุดลงแล้วแม้จะไม่มีสนธิสัญญาสันติภาพอย่างเป็นทางการก็ตาม แม้สงครามสามปี คาบสมุทรเกาหลียังคงเหมือนเดิมก่อนสงครามมาก โดยพรมแดนระหว่างประเทศอยู่ที่ตำแหน่งใกล้กัน สหรัฐอเมริกามองว่าสงครามครั้งนี้จบลงด้วยการเสมอ ขณะที่เกาหลีเหนือและจีนต่างอ้างว่าชนะสงคราม
การประกาศจะถอนตัวของเกาหลีเหนือ.
เกาหลีเหนือประกาศว่าจะไม่ผูกมัดตามการสงบศึกนี้อย่างน้อย 6 ครั้ง ในปี 2537 2539 2546 2549 2552 และ 2556
เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2552 เกาหลีเหนือประกาศว่า ไม่รู้สึกถูกผูกพันตามความตกลงการสงบศึกอีกต่อไป มีอุบัติการณ์รุนแรงสองครั้งแยกกันในปี 2553 การจมเรือโชนัน (สาเหตุยังพิพาทอยู่ แต่สงสัยว่าถูกเรือดำน้ำเกาหลีเหนือโจมตี) และการระดมยิงยอนพยองของเกาหลีเหนือ
ในเดือนมีนาคม 2556 เกาหลีเหนือประกาศอีกครั้งว่า จะฉีกสนธิสัญญาไม่รุกรานทั้งหมดกับเกาหลีใต้ ร่วมกับการขยายขอบเขตอย่างอื่น เช่น การปิดพรมแดนและการปิดสายด่วนระหว่างสองผู้นำเกาหลี เกาหลีเหนือแถลงว่า ตนมีสิทธิโจมตีด้วยนิวเคลียร์ก่อน โฆษกสหประชาชาติแถลงว่า สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติมีมติเห็นชอบความตกลงการสงบศึกดังกล่าว และไม่อาจถูกยกเลิกได้ฝ่ายเดียวโดยทั้งเกาหลีเหนือหรือเกาหลีใต้
การหารือยุติสงคราม.
นับแต่สงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง เกาหลีเหนือ-ใต้ โดยมีการประชุมสุดยอดผู้นำ 3 ครั้ง , ครั้งที่ 1 ; 13 – 15 มิถุนายน 2543 ในรัฐบาล คิม แด-จุง กับ คิม จ็อง-อิล จัดขึ้นที่ กรุงเปียงยาง , เกาหลีเหนือ โดยมีข้อตกลงเพื่อลดความตึงเครียดจากสมัยสงครามเย็นและเพิ่มความพยายามในการรวมชาติ เจรจาเปิดนิคมอุตสาหกรรมในเมืองแกซอง , ครั้งที่ 2 2 – 4 ตุลาคม 2550 ในรัฐบาล โน มู-ฮย็อน กับ คิม จ็อง-อิล จัดขึ้นที่ กรุงเปียงยาง , เกาหลีเหนือ โดยมีข้อตกลงให้คาบสมุทรเกาหลีปลอดอาวุธนิวเคลียร์ และทำข้อตกลงสันติภาพถาวรระหว่างกัน