pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ที่เทศกาลภาพยนตร์กาน หลังลูคัสถ่ายทำภาพยนตร์ "THX 1138" เสร็จ ลูคัสได้ข้อตกลงในการพัฒนาภาพยนตร์สองเรื่องกับยูไนเต็ดอาร์ตติสต์ โดยสองเรื่องดังกล่าวคือ "อเมริกันกราฟฟิติ" และ ภาพยนตร์บันเทิงคดีแนวอวกาศยังไม่มีชื่อ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจาก "แฟลชกอร์ดอน" เขาพยายามซื้อสิทธิ์ในการสร้างภาพยนตร์ของ "แฟลชกอร์ดอน" แต่เขาไม่สามารถจ่ายได้ ลูคัสเล่าในภายหลัง:
ผู้กำกับ ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา ซึ่งไปกับลูคัสในความพยายามที่จะซื้อสิทธิ์ "แฟลชกอร์ดอน" คอปโปลาเล่าในปี ค.ศ. 1999 ว่า: "[จอร์จ] นั้นเศร้ามาก เพราะเขาเพึ่งกลับมาและพวกเขาไม่ต้องการขาย "แฟลชกอร์ดอน" ให้เขาและเขาพูดว่า 'ดี, ผมจะคิดค้นด้วยตัวผมเอง ลูคัสเดินทางไปยูไนเต็ดอาร์ตติสต์และแสดงบทภาพยนตร์เรื่อง "อเมริกันกราฟฟิติ" ให้พวกเขาดู ซึ่งก็ได้รับการปฏิเสธ ต่อมาภาพยนตร์ดังกล่าวได้รับความสนใจจากยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ ยูไนเต็ดอาร์ตติสต์ยังปฏิเสธแนวคิดภาพยนตร์บันเทิงคดีแนวอวกาศของลูคัส ซึ่งเขาได้เก็บแนวคิดนี้เข้ากรุไปในช่วงเวลานั้น หลังใช้เวลาสองปีในการถ่ายทำ "อเมริกันกราฟฟิติ" ลูคัสหันกลับมาสนใจภาพยนตร์บันเทิงคดีแนวอวกาศของเขาอีกครั้ง เขาได้รับแรงบันดาลใจจากการเมืองในยุคนั้น ต่อมาเขากล่าวว่า “มันเกี่ยวกับสงครามเวียดนามจริง ๆ และนั่นเป็นช่วงเวลาที่นิกสันพยายามจะเป็นประธานาธิบดีอีกสมัย [ที่สอง] ซึ่งผมกำลังคิดเชิงประวัติศาสตร์ว่าระบอบประชาธิปไตยกลายเป็นระบอบเผด็จการได้อย่างไร?”
ลูคัสเริ่มทำงานเขียนในเดือนมกราคม ค.ศ. 1973 "แปดชั่วโมงต่อวัน, ห้าวันต่อสัปดาห์", โดยการจดบันทึกเล็ก ๆ คิดค้นคำแปลก ๆ และกำหนดลักษณะนิสัยตัวละครถ้าเป็นไปได้ ลูคัสจะทิ้งสิ่งเหล่านี้จำนวนมากเมื่อถึงเวลาที่บทภาพยนตร์สุดท้ายถูกเขียน แต่เขาได้รวมชื่อและสถานที่หลายแห่งไว้ในบทภาพยนตร์สุดท้ายหรือภาคต่อของภาพยนตร์ เขาใช้ชื่อและแนวคิดเริ่มต้นเหล่านี้เพื่อรวบรวมสรุปย่อสองหน้าที่มีชื่อว่า "เจอร์นัลออฟเดอะวิลล์ส" ซึ่งเล่าเรื่องราวการฝึกฝนของ ซีเจ ธอร์ป ศิษย์ของเมซ วินดู ในตำนาน เพื่อกลายเป็น "เจได-เบนดู" คอมมานโดอวกาศ ลูคัสกังวลว่าเรื่องราวของเขาจะยากเกินกว่าจะเข้าใจ ลูคัสจึงเริ่มเขียนบทร่างจำนวน 13 หน้า เรียกว่า "เดอะสตาร์วอร์ส" เมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1973 ซึ่งมีเรื่องราวคล้ายคลึงกับภาพยนตร์เรื่อง "เดอะฮิดเดนฟอร์เทรสส์" ของคูโรซาวะ เมื่อปี ค.ศ. 1958
หลังยูไนเต็ดอาร์ตติสต์ปฏิเสธที่จะออกทุนสร้างภาพยนตร์ ลูคัสและผู้อำนวยการสร้าง แกรี เคิร์ตซ์ เสนอบทร่างภาพยนตร์ให้กับ ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ สตูดิโอที่เคยออกทุนสร้างให้กับภาพยนตร์เรื่อง "อเมริกันกราฟฟิติ" อย่างไรก็ตาม มันถูกปฏิเสธไม่ได้สร้างเพราะแนวคิดของภาพยนตร์นั้น "แปลกเล็กน้อย" และพวกเขากล่าวว่าลูคัสควรทำภาคต่อของ "อเมริกันกราฟฟิติ" มากกว่า วอลต์ดิสนีย์โปรดักชันส์ ก็ปฏิเสธภาพยนตร์เรื่องนี้เช่นกัน
ลูคัสกล่าวว่า "ผมเป็นคนนอกของฮอลลีวูดมาโดยตลอด พวกเขาคิดว่าผมทำแต่หนังแปลก ๆ" เคิร์ตซ์กล่าวว่า ลู วอสเซอร์แมน หัวหน้าสตูดิโอ "ไม่ได้นึกถึงนิยายวิทยาศาสตร์มากนักในเวลานั้น, ไม่คิดว่ามันจะมีอนาคตมากนักกับผู้ชมกลุ่มนั้น" เคิร์ตซ์กล่าวว่า "นิยายวิทยาศาสตร์ไม่เป็นที่นิยมในช่วงกลางยุค 70 ... สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องปกติคือผู้บริหารสตูดิโอกำลังมองหาสิ่งที่ได้รับความนิยมเมื่อปีที่แล้ว, แทนที่จะพยายามมองไปข้างหน้ากับสิ่งที่อาจได้รับความนิยมในปีหน้า" ลูคัสอธิบายในปี ค.ศ. 1977 เกี่ยวกับภาพยนตร์ว่าไม่ใช่ "เรื่องในอนาคต" และ มันเป็นเรื่อง "แฟนตาซีที่ใกล้เคียงกับ พี่น้องตระกูลกริมม์ มากกว่าที่จะเป็น " เขาเสริม: "เหตุผลหลักของผมในการสร้างภาพยนตร์คือต้องการให้ชีวิตแฟนตาซีที่ซื่อสัตย์และบริสุทธิ์แก่คนหนุ่มสาว ในแบบที่รุ่นของผมเคยมี เรามีภาพยนตร์แนวตะวันตก, แนวโจรสลัด, ทุกแนวที่ยอดเยี่ยม ตอนนี้พวกเขามี "เดอะซิกซ์มิลเลียนดอลลาร์แมน" และ "โคจัก" แล้วความรัก, การผจญภัยและความสนุกที่เคยอยู่ในภาพยนตร์ทุกเรื่องที่สร้างนั้นอยู่ที่ไหน?" เคิร์ตซ์กล่าวว่า "ถึงแม้ว่า "สตาร์ วอร์ส" จะไม่ใช่ [นิยายวิทยาศาสตร์ปัจจุบันในเวลานั้น] เลย, แต่ก็ถูกจัดให้อยู่ในแนวนั้น"
นอกจากนี้ยังมีความกังวลเกี่ยวกับทุนสร้างของโครงการที่อาจจะสูง ลูคัสและเคิร์ตซ์กล่าวในการนำเสนอโครงการของภาพยนตร์ว่า "ทุนต่ำ, แนวเดียวกับ โรเจอร์ คอร์แมน, และทุนสร้างจะไม่สูงไปมากกว่า—อืม, แต่เดิมเราเสนอประมาณ 8 ล้าน, สุดท้ายก็สูงขึ้นไปถึงประมาณ 10 ล้าน, ตัวเลขทั้งสองถือเป็นทุนสร้างที่ต่ำมากสำหรับมาตรฐานของฮอลลีวูดในขณะนั้น" หลังดีสนีย์ปฏิเสธโครงการดังกล่าว ลูคัสและเคิร์ตซ์ยืนกรานในการหาสตูดิโอเพื่อมาสนับสนุนภาพยนตร์เพราะ "คนอื่นได้อ่านมันแล้วก็พูดว่า 'ใช่, มันอาจเป็นความคิดที่ดี ลูคัสโน้มน้าว แอลัน แลดด์ จูเนียร์ ประธานของทเวนตีเซนจูรีฟอกซ์ และในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1973 ลูคัสได้ตกลงเซ็นสัญญาเพื่อเขียนบทและกำกับภาพยนตร์ ถึงแม้ว่าแลดด์จะไม่เข้าใจด้านเทคนิคของโครงการ เขาเชื่อว่าลูคัสนั้นมีความสามารถ ต่อมา ลูคัสกล่าวว่าแลดด์ "ลงทุนในตัวผม, เขาไม่ได้ลงทุนในภาพยนตร์" ลูคัสได้รับเงินจำนวน 150,000 ดอลลาร์สหรัฐจากสัญญาดังกล่าว การตอบรับที่ดีของ "อเมริกันกราฟฟิติ" ทำให้ลูคัสขอเจรจาสัญญาใหม่ของเขากับแลดด์และขอสิทธิ์ในการสร้างภาพยนตร์ภาคต่อในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1973 สำหรับลูคัส สัญญาใหม่นี้ปกป้องเรื่องราวที่ไม่ได้เขียนของ "สตาร์ วอร์ส" และกำไรส่วนใหญ่จากการขายสินค้า
การฉายและการวางจำหน่าย.
"สตาร์ วอร์ส" ในช่วงแรกนั้นฉายในโรงภาพยนตร์ไม่กี่แห่ง จนกระทั่งได้มีการฉายในวงกว้างมากขึ้น จนกลายเป็นภาพยนตร์บ็อกซ์บลัสเตอร์และกลายเป็นความสำเร็จที่เป็นประวัติการณ์ของทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ ต่อมาได้การฉายใหม่และวางจำหน่ายโฮมวิดีโอ
การฉายใหม่ในโรงภาพยนตร์.
การเพิ่มชื่อตอน.
ข้อความ "เอพพิโซด 4 (Episode IV)" และ "ความหวังใหม่ (A New Hope)" ปรากฏครั้งแรกบนหน้าปกหนังสือของบทภาพยนตร์ "ดิอาร์ตออฟสตาร์ วอร์ส" เมื่อปี ค.ศ. 1979 และมีการเพิ่มข้อความนี้ลงในข้อความคลานเปิดเรื่องในการฉายใหม่ แหล่งข้อมูลอย่างเป็นทางการระบุว่าการเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นในการฉายใหม่ในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1981
มีการเพิ่มชื่อตอนในข้อความคลานเปิดเรื่องใน "สตาร์ วอร์ส 2" ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1980 โดยระบุว่าเป็น "เอพพิโซด 5" ลูคัสเคยกล่าวว่า ""สตาร์ วอร์ส" เป็นเรื่องราวลำดับที่สี่ในมหากาพย์และมันควรถูกเรียกว่า "สตาร์ วอร์ส, เอพพิโซด 4: ความหวังใหม่"" แต่เขาตัดระบบตัวเลขออกไปเพื่อไม่ให้ผู้ชมสับสน
การฉายในประเทศไทย.
เนื่องจากรัฐบาลในสมัยนั้นต้องการปกป้องอุตสาหกรรมภาพยนตร์ภายในประเทศ ด้วยการขึ้นภาษีฟิล์มภาพยนตร์ต่างประเทศมากเกินกว่าปกติ ทำให้มีการลักลอบฟิล์มเข้ามาฉาย โดยเปลี่ยนชื่อภาพยนตร์เป็นชื่อภาษาอังกฤษว่า "The War of The World" (ชื่อเดียวกับภาพยนตร์เมื่อปี ค.ศ. 1953) และชื่อภาษาไทยว่า "สงครามชิงจ้าวโลก" จนกระทั่งได้มีการฉายอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1979 ในชื่อ "สตาร์ วอร์ส"
"สตาร์ วอร์ส" ยังคงเป็นหนึ่งภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จในด้านการเงินมากที่สุดตลอดกาล ภาพยนตร์เปิดตัวในวันพุธในโรงภาพยนตร์ 32 แห่ง ก่อนจะขยายเพิ่มเป็น 43 แห่งในวันศุกร์และทำเงิน 2,556,418 ดอลลาร์สหรัฐในหกวันแรกจนถึงวันหยุดสุดสัปดาห์ของวันแห่งการรำลึก (ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเทียบกับค่าเงินดอลลาร์ในปี ค.ศ. ) ต่อมาก็ค่อย ๆ เพิ่มโรงฉายมากขึ้น โดยทำเงิน 7 ล้านดอลลาร์สหรัฐในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์หลังมีการฉายในวงกว้างมากขึ้น (ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเทียบกับค่าเงินดอลลาร์ในปี ค.ศ. ) "สตาร์ วอร์ส" ทำเงินแซง "จอว์ส" เป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในอเมริกาเหนือ หลังฉายแค่หกเดือน จนในที่สุดภาพยนตร์ก็ทำเงินในประเทศมากกว่า 220 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในระหว่างการฉายครั้งแรก (ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเทียบกับค่าเงินดอลลาร์ในปี ค.ศ. ) "สตาร์ วอร์ส" เข้าสู่การฉายทั่วโลกในช่วงปลายปี ค.ศ. 1978 และเมื่อรวมกับเงินที่ทำได้จากในประเทศและทั่วโลก ภาพยนตร์ทำเงินทั้งหมด 410 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (1.699 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเทียบกับค่าเงินดอลลาร์ในปี ค.ศ. 2018)
เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 ในขณะที่ภาพยนตร์ยังคงฉายอยู่ในโรงภาพยนตร์ 38 แห่งในสหรัฐ ภาพยนตร์ได้ขยายการฉายในโรงภาพยนตร์เป็น 1,744 แห่งทั่วประเทศเพื่อสรุปการอิ่มตัวของภาพยนตร์และสร้างสถิติใหม่ของการฉายในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ของสหรัฐที่ 10,202,726 ดอลลาร์สหรัฐ ยอดรวมของภาพยนตร์ก่อนการขยายโรงฉายฯ คือ 221,280,994 ดอลลาร์สหรัฐ การขยายทำเงินเพิ่มเติมที่ 43,774,911 ดอลลาร์สหรัฐ รวมกันแล้วเท่ากับ 265,055,905 ดอลลาร์สหรัฐ การฉายใหม่ในปี ค.ศ. 1979 (22,455,262 ดอลลาร์สหรัฐ), 1981 (17,247,363 ดอลลาร์สหรัฐ), และ 1982 (17,981,612 ดอลลาร์สหรัฐ) รวมกันแล้วภาพยนตร์ทำเงินในสหรัฐและแคนาดาที่ 323 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และรวมกับเงินที่ทำได้จากทั่วโลก ภาพยนตร์ทำเงินที่ 530 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด จนกระทั่ง "อี.ที. เพื่อนรัก" ทำลายสถิติในปี ค.ศ. 1983
สตาร์ วอร์ส 3 ชัยชนะของเจได
สตาร์วอร์ส 3 ชัยชนะของเจได  หรือรู้จักในชื่อ สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 6 การกลับมาของเจได  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวมหากาพย์บันเทิงคดีอวกาศ ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1983 กำกับโดย ริชาร์ด มาร์ควานด์ เขียนบทโดย ลอว์เรนซ์ แคสแดนและจอร์จ ลูคัส จากเนื้อเรื่องโดยลูคัส และเขายังทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหาร สร้างโดยลูคัสฟิล์ม เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สามของแฟรนไชส์และใน "สตาร์ วอร์ส" ไตรภาคเดิม ภาคต่อของ "สตาร์วอร์ส 2" (1980) และเป็นตอนที่หกใน "มหากาพย์สกายวอล์คเกอร์" และเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ใช้เทคโนโลยี THX ภาพยนตร์ดำเนินหลังเหตุการณ์ใน "สตาร์วอร์ส 2" หนึ่งปี นักแสดงประกอบด้วย มาร์ค ฮามิลล์, แฮร์ริสัน ฟอร์ด, แคร์รี ฟิชเชอร์, บิลลี ดี วิลเลียมส์, แอนโทนี แดเนียลส์, เดวิด พราวส์, เคนนี เบเกอร์, ปีเตอร์ เมย์ฮิวและแฟรงค์ ออซ
จักรวรรดิกาแลกติก ภายใต้การนำของจักรพรรดิผู้โหดเหี้ยม ได้สร้างดาวมรณะดวงที่สองขึ้น เพื่อกำจัดเหล่าพันธมิตรกบฏให้หมดสิ้น เมื่อจักรพรรดิเดินทางมาตรวจดูการก่อสร้างขั้นตอนสุดท้ายด้วยตัวเอง เหล่าพันธมิตรกบฏจึงวางแผนโจมตีดาวมรณะเต็มกำลังเพื่อยับยั้งการก่อสร้างและสังหารจักรพรรดิและคืนเสรีภาพกลับสู่กาแลกซี ขณะเดียวกัน ลุค สกายวอล์คเกอร์ ซึ่งเป็นอัศวินเจไดแล้ว พยายามโน้มน้าวให้ ดาร์ธ เวเดอร์ ผู้เป็นพ่อของเขา กลับคืนสู่ด้านสว่างของพลัง
สตีเวน สปีลเบิร์ก, เดวิด ลินจ์และเดวิด โครเนนเบิร์ก เคยได้รับพิจารณาให้เป็นผู้กำกับโครงการ ก่อนที่จะเซ็นสัญญาให้มาร์ควานด์เป็นผู้กำกับ ทีมสร้างอาศัยสตอรีบอร์ดของลูคัสในช่วงก่อนการสร้าง ขณะที่กำลังเขียนบทถ่ายทำ ลูคัส, แคสแดน, มาร์ควานด์และผู้อำนวยการสร้าง ฮาเวิร์ด คาแซนเจียน ใช้เวลาสองสัปดาห์ในการประชุมเรื่องแนวคิดในการสร้างภาพยนตร์ ตารางงานของคาแซนเจียนทำให้ต้องมีการถ่ายทำก่อนกำหนดไม่กี่สัปดาห์ ทำให้ อินดัสเทียลไลต์แอนด์แมจิก มีเวลาทำงานให้กับเทคนิคพิเศษของภาพยนตร์มากขึ้นในช่วงหลังการสร้าง มีการถ่ายทำที่อังกฤษ, แคลิฟอร์เนียและแอริโซนา ตั้งแต่เดือนมกราคมถึง การถ่ายทำมีการเก็บเป็นความลับอย่างเข้มงวด
ภาพยนตร์ฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 ได้รับการตอบรับที่ดี ภาพยนตร์ทำเงิน 374 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากการฉายครั้งแรก กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในปี ค.ศ. 1983 มีการฉายใหม่หลายครั้งและมีการปรับปรุงภาพยนตร์เรื่อยมาอีกหลายทศวรรษ จนทำให้ภาพยนตร์ทำเงินทั้งหมด 475 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก
อัศวินเจได ลุค สกายวอล์คเกอร์ ได้เดินทางกลับทาทูอีนดาวบ้านเกิดเพื่อช่วยฮัน โซโลจากเงื้อมมือจอมโจรวายร้ายแจบบา เดอะ ฮัทท์ เจ้าหญิงเลอาได้นำฮันออกมาจาก คาร์บอนไนต์ได้ แต่โชคร้ายกลับถูกแจบบาจับตัวไว้ เมื่อลุคมาต่อรองให้ปล่อยตัวพวกฮันแต่ก็โดนแจบบาใช้เล่ห์กลจับไว้อีกคน และถูกนำตัวไปประหารชีวิต
สถานการณ์กลับผลิกผันเมื่อลุคที่ได้รับกระบี่แสงที่ซ่อนอยู่ในหุ่น อาร์ทูดีทู ได้แสดงพลังที่แท้จริงของเจไดทำให้เขาทำลายพวกของแจบบาลงและช่วยเหลือฮันและเพื่อน ๆ ออกมาได้สำเร็จ ลุคแยกตัวไปหาโยดาเพื่อฝึกให้สำเร็จ แต่โยดาก็ได้บอกว่าเขาสำเร็จวิชาแล้ว รวมทั้งบอกความจริงเกี่ยวกับสกายวอล์คเกอร์อีกคน ก่อนที่เขาจะจากไป ทำให้ลุครู้จากจิตใต้สำนึกของเขาว่าว่าสกายวอล์คเกอร์อีกคนก็คือเลอา ซึ่งแท้จริงแล้วคือน้องสาวฝาแฝดของเขานั่นเอง
ฝ่ายฮันที่ไปรวมกับกองกำลังกบฏที่รออยู่ จึงได้รู้ถึงการสร้างดาวมรณะดวงที่สอง และรู้ว่าองค์จักรพรรดิจะเสด็จไปดูการก่อสร้าง ด้วยตัวเอง ฝ่ายกบฏจึงถือเอาโอกาสนี้จัดการกับดาวมรณะและ จักรพรรดิไปพร้อม ๆ กันแต่ปัญหาคือดาวมรณะมีเกราะป้องกันที่สร้างโดย เครื่องกำเนิดพลังงาน บนดวงจันทร์เอนดอร์ พวกฮัน และลุคที่เดินทางมาสมทบจึงอาสาไปทำลายมันลง โดยได้ขโมยยานขนส่งของฝ่ายจักรวรรดิ ลอบเข้าไปในดวงจันทร์เอนดอร์ แต่ดาร์ธ เวเดอร์ ก็ได้รู้ถึงการกลับมาของลุคและบอกกับจักรรพรรดิว่าจะเป็นคนไปนำตัวลุคมาเอง
ฝ่ายฮันและเลอาเมื่อติดกับของฝ่ายจักรวรรดิจนเกือบเสียที แต่ก็ได้อีว็อคหรือพวกหมีแคระ ชนเผ่าพื้นเมืองบนดวงจันทร์ช่วยเหลือจึงสามารถทำลายเครื่องกำเนิดพลังงานได้ ส่วนลุคก็แยกไปเผชิญหน้ากับดาร์ธ เวเดอร์เพียงลำพังเพื่อกล่อมเขาให้กลับสู่ด้านดีลุคต่อสู้จนชนะเขาตัดมือขวาของเวเดอร์ขาด แต่ไม่ยอมกำจัดเวเดอร์ซึ่งเป็นพ่อของตน จักรรพรรดิ เห็นว่าลุคไม่ยอมตกอยู่ใต้อำนาจของด้านมืด จึงหมายจะสังหารลุคโดยใช้พลังสายฟ้าซึ่งเป็นอาวุธสำคัญของพวกซิธ
แต่ว่าดาร์ธ เวเดอร์ ซึ่งทนเห็นลูกชายตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้ จึงคิดได้และได้กลับมาเป็นอนาคิน สกายวอล์คเกอร์เข้าช่วยเหลือลูกชาย โดยทำลายจักรพรรดิด้วยมือของเขาเอง เขายกร่างของจักรพรรดิขึ้น พลังสายฟ้าจึงหันพุ่งมายังอนาคินเขาทุ่มจักรพรรดิลงไปในช่องอากาศ เขากล่าวขอบคุณลุคที่ช่วยให้เขากลับสู่ด้านสว่างได้สำเร็จ อนาคินให้ลุคถอดหน้ากากสีดำของเขาออก เขาได้มองหน้าลูกชายด้วยตาตนเองเป็นครั้งแรก และครั้งสุดท้าย บัดนี้คำทำนายโบราณของเจไดได้เป็นจริงแล้ว อนาคิน ผู้ถูกเลือก ผู้สังหารซิธ และนำสมดุลกลับคืนสู่พลัง ได้กลับมาแล้ว
ส่วนฝ่ายกบฏก็สามารถเข้าไปทำลายดาวมรณะ รวมทั้งโค่นล้มจักรวรรดิได้สำเร็จจึงได้เฉลิมฉลองในชัยชนะอย่างยิ่งใหญ่ที่สามารถนำความสงบสุขกลับคืนสู่จักรวาลได้อีกครั้ง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ เดิมใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "Revenge of the Jedi" แต่จอร์จ ลูคัส ตัดสินใจเปลี่ยนชื่อเป็น "Return of the Jedi" ไม่กี่วันก่อนออกฉาย ด้วยเหตุผลว่า เจได ไม่ "แก้แค้น" ใคร การเปลี่ยนชื่อภาพยนตร์ก่อนออกฉายอย่างกะทันทัน ทำให้ผู้จัดจัดหน่ายต้องสูญเสียอุปกรณ์ประชาสัมพันธ์ที่จัดเตรียมไว้แล้วเป็นจำนวนมาก
"การกลับมาของเจได"ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 ซึ่งเดิมเคยมีการกำหนดไว้เป็นวันที่ 27 พฤษภาคม แต่ถูกเลื่อนมาเพื่อให้เป็นวันเดียวกันกับวันออกฉายของภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส"ภาคแรกเมื่อปี ค.ศ. 1977
ค.ศ. 1997 ซึ่งเป็นปีครบรอบ 20 ปีของการออกฉายของภาพยนตร์"สตาร์ วอร์ส"ภาคแรก จอร์จ ลูคัสได้ผลิต"สตาร์ วอร์ส ไตรภาค ฉบับพิเศษ"ออกฉายในเวลาไล่เลี่ยกันทั้ง 3 ภาค โดย"การกลับมาของเจได"ฉบับพิเศษออกฉายเมื่อ 14 มีนาคม ค.ศ. 1997 โดยมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงจากฉบับเดิม ได้แก่ ฉากวงดนตรีมนุษย์ต่างดาวร้องเพลงในวังของแจบบาที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ การเพิ่มจงอยปากของหนอนทรายซาร์แลกก์ การเปลี่ยนดนตรีประกอบในฉากจบเรื่อง และฉากเฉลิมฉลองการล่มสลายของจักรวรรดิบนดาวเคราะห์ต่างๆ ในตอนจบ ลูคัสให้สัมภาษณ์ว่าภาพยนตร์เรือ่งนี้มีฉากที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงน้อยกว่าภาคอื่นๆ เนื่องจากเป็นภาคที่เดินเรื่องด้วยอารมณ์โดดเด่นกว่าภาคอื่นๆ
การเปลี่ยนชื่อเรื่อง.
ใบปิดแรก (teaser) ของภาพยนตร์เรื่องนี้ ระบุชื่อเรื่องไว้ว่า "Revenge of the Jedi" (การแก้แค้นของเจได) ต่อมาเดือนธันวาคม ค.ศ. 1982 ลูคัสตัดสินใจใหม่ว่า "Revenge" (การแก้แค้น) เป็นคำที่ไม่เหมาะสม เนื่องจากเจไดไม่ควรจะผูกใจแค้น หรือแสวงหาการแก้แค้น จึงได้เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "Return of the Jedi" ซึ่งกว่าตัดสินใจได้ ใบปิดที่มีชื่อเรื่องว่า "Revenge" (วาดโดยดรูว์ สตรูซาน) ก็ได้รับการผลิต และเผยแพร่ไปแล้วหลายพันใบ บริษัทลูคัสฟิล์มยุติการผลิตใบปิดดังกล่าวทันที มีเหลืออีกราว 6,800 ใบ ก็ถูกขายให้กับสมาชิกแฟนคลับ"สตาร์ วอร์ส" ในราคาใบละ 9.50 ดอลลาร์สหรัฐ
ต่อมาในปี ค.ศ. 2005 "" ก็ออกฉาย ชื่อภาค (Revenge of the Sith) จึงมีนัยเกี่ยวโยงกับชื่อภาค "Revenge of the Jedi" ที่ถูกยกเลิกไปนั่นเอง
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลเกียรติยศออสการ์ (รางวัลนี้จะมีการมอบต่อเมื่อมีภาพยนตร์ที่ดีที่สุดจริง ๆ เท่านั้น ไม่ใช่มอบทุกปีเหมือนรางวัลสาขาอื่น ๆ ปีใดไม่มีภาพยนตร์เรื่องใดที่คุณภาพถึง จะไม่มีการมอบรางวัลนี้) จากเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม
Arnold, Alan. "Once Upon a Galaxy: A Journal of Making the Empire Strikes Back". Sphere Books, London. 1980. .
ชาร์ล กูโน
ชาร์ล-ฟร็องซัว กูโน (; 18 มิถุนายน พ.ศ. 2361–18 ตุลาคม พ.ศ. 2436) เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศส
กูโนเข้ารับการศึกษาที่วิทยาลัยดนตรีแห่งกรุงปารีส และได้รับรางวัลโรมไพรซ์ในปี พ.ศ. 2380 (ค.ศ. 1837) ซึ่งเขาได้ถือโอกาสพำนักที่วิลลาเมดีชี ประเทศอิตาลี เพื่อศึกษาทางดนตรี โดยเฉพาะอย่างยิ่งดนตรีทางศาสนา
ในปี พ.ศ. 2402 (ค.ศ. 1859) อุปรากรเรื่อง "เฟาสท์" ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ของเขา ก็ได้ถูกนำออกแสดงที่โรงละคร "เตอัทร์-ลีริก" (Théâtre-lyrique) ซึ่งเป็นผลงานที่สร้างมาจากบทประพันธ์โศกนาฏกรรมของเกอเทอ เป็นเรื่องราวของหญิงสาวชื่อ "มาการิท" ที่ถูกล่อลวงโดยชายแก่ชื่อ "เฟาสท์" ผู้ซึ่งขายวิญญาณของตนให้แก่ "ซาตาน" ด้วยบทเพลงที่ยอดเยี่ยม รวมถึงบทร้องของ "เมฟิสโต" "เลอโวดอร์" (วัวทองคำ) และบทร้องของ "มาการิท" "แลร์เดอบีชู" (บทเพลงแห่งเพชรพลอย) บทร้องของ "แอร์เจ" ชื่อ"ลากัสตาฟีโอเร" และเพลงประสานเสียงของเหล่าทหารจากบัลเลต์ชื่อ "นุยเดอวาลเปอร์จี" ทำให้อุปรากรเรื่อง "เฟาสท์"ประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลาย ด้วยการเปิดการแสดงถึง 70 รอบในปีแรก และในปี พ.ศ. 2410 เขาก็ได้นำอุปรากรเรื่อง "โรมิโอกับจูเลียต" จากบทประพันธ์ของเชกสเปียร์ ออกแสดง ซึ่งมีบทร้องที่โด่งดัง ได้แก่เพลงวอลทซ์ของจูเลียต "เฌอเวอวีฟวร์" (ฉันอยากมีชีวิตอยู่) และบทร้องเสียงเทนเนอร์ ชื่อเพลง "ลามูร์ ลามูร์" (ความรัก ความรัก)
นอกจากกูโนจะมีชื่อเสียงจากอุปรากรแล้ว เขายังประพันธ์ซิมโฟนีอีกสองบท ชื่อว่า "เปอตีต์ซิมโฟนี" สำหรับเครื่องเป่า ๙ ชิ้น ในปี พ.ศ. 2428 (ค.ศ. 1885) และยังมีบทเพลงทางศาสนาอีกจำนวนหนึ่ง โดยมีบทเพลงอันเลื่องชื่อได้แก่ "อาเว มารีอา" ซึ่งดัดแปลงจากพรีลูดของบาค (BWV 846) และไม่ได้มุ่งให้ขับร้องในโบสถ์ ผลงานของกูโน ยังมีบทเพลงขับร้องจำนวนมาก และบทเพลงประกอบบทกวีของ อัลเฟรด เดอ มูสเสท หรือวิกตอร์ อูโก เป็นต้นว่าบทกวีชื่อ "เวนิส", "โอ้มาแบลเรอแบล" และ "เดิงเกอร์กีแอม"
ขานาง
ขานาง ( (Vent.) Benth.) เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดกลางถึงขนาดใหญ่มีความสูง 15 - 30 เมตร เปลือกต้นสีขาวนวล เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลนุ่ม ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่ ขอบใบหยักคล้ายฟันเลื่อย ออกดอกเป็นช่อตามง่ามใบและปลายกิ่ง ดอกขนาดเล็ก สีเหลืองอ่อน ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม-พฤษภาคม ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด การดูแลรักษา ขานางชอบดินที่มีหินปูนปนอยู่มาก น้ำและความชื้นปานกลาง
ขานางมีชื่อพื้นเมืองอื่น ขางนาง คะนาง (ภาคกลาง), ค่านางโคด (ระยอง), ช้างเผือกหลวง (เชียงใหม่), แซพลู้ (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี), ปะหง่าง (ราชบุรี), เปลือย (กาญจนบุรี), เปื๋อยคะนาง เปื๋อยนาง (อุตรดิตถ์), เปื๋อยค่างไห้ (ลำปาง), ลิงง้อ (นครราชสีมา) นอกจากนี้ยังเป็นต้นไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดกาญจนบุรี
อักษรโรมัน
อุณรุทร้อยเรื่อง
อุณรุทร้อยเรื่อง เป็นวรรณคดีขนาดสั้น แต่งในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ประพันธ์โดย คุณสุวรรณ เป็นวรรณคดีนิทานจักร ๆ วงศ์ ๆ ที่นำตัวละคร และเรื่องราวจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ มาประมวลไว้ด้วยกันมากกว่าร้อยชื่อ
อุณรุทร้อยเรื่องเป็นกลอนบทละครที่แต่งด้วยอารมณ์ขัน ไม่ได้ตั้งใจที่จะใช้แต่งละครจริง ๆ กวีได้นำตัวละครร้อยกว่าชื่อจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ มาร้อยโยงเป็นเรื่องเดียวกัน โดยใช้สำนวนภาษาที่ไพเราะ เป็นที่รู้จักและท่องจำกันอย่างแพร่หลายในยุคที่แต่งนั้น ทว่าเวลาที่แต่งเรื่องไม่ปรากฏหลักฐาน แต่เชื่อกันว่าน่าจะแต่งในสมัยรัชกาลที่ 4 ช่วงต้นรัชกาล
เหตุที่เรียกวรรณคดีเรื่องนี้ ว่า อุณรุทร้อยเรื่อง เพราะวรรณคดีเรื่องนี้ขึ้นต้นด้วยตัวละครชื่อ อุณรุท และมีการเอ่ยถึงตัวละครจากวรรณคดีจำนวนมาก โดยมีตัวละครนับได้ 144 ตัว และมาจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ ถึง 51 เรื่อง โดยมากเป็นตัวละครจากเรื่องที่คุ้นเคยกันดีในเวลานั้น เช่น จากเรื่อง พระอภัยมณี รามเกียรติ์ อิเหนา ไกรทอง เป็นต้น
โฟบอส
โฟบอส  เป็น 1 ใน 2 ดาวบริวารของดาวอังคาร โดยเป็นดาวบริวารที่ใหญ่กว่าและอยู่ใกล้กับดาวอังคารมากกว่า โฟบอสตั้งชื่อตามโฟบอส ลูกชายของเทพเจ้าแอรีสหรือมาร์สของกรีกและโรมันตามลำดับ วงโคจรของโฟบอสนับว่าใกล้กับดาวเคราะห์มากที่สุดในบรรดาดาวบริวารทั้งหมดของระบบสุริยะ
โฟบอสได้รับการค้นพบโดยแอซัฟ ฮอลล์ (Asaph Hall) นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1877 โดยฮอลล์ยังเป็นผู้ค้นพบดาวบริวารอีกดวงของดาวอังคารคือดีมอสด้วย
ดีมอส
ดีมอส หรือ ไดมอส  เป็น 1 ใน 2 ดาวบริวารของดาวอังคาร โดยเป็นดาวบริวารที่เล็กกว่าและอยู่ไกลจากดาวอังคารมากกว่า ดีมอสตั้งชื่อตามดีมอสในเทพปกรณัมกรีกและโรมัน
ดีมอสและดาวบริวารอีกดวงคือโฟบอสได้รับการค้นพบโดยแอซัฟ ฮอลล์ (Asaph Hall) นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1877
ประเทศเยอรมนีตะวันออก
เยอรมนีตะวันออก  มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (, ; ) เป็นประเทศคอมมิวนิสต์ที่ดำรงอยู่ในช่วงปี 1949 ถึงปี 1990 โดยเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนเยอรมันที่ถูกปกครองโดยอดีตสหภาพโซเวียต หลังจากการยึดครองเยอรมนีของกองทัพโซเวียตสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีตะวันออกเป็นประเทศหนึ่งที่เข้าร่วมสนธิสัญญาวอร์ซอ ในช่วงสงครามเย็น โดยเยอรมนีตะวันออกได้นิยามตัวเองว่าเป็นรัฐสังคมนิยม "ของคนงานและชาวนา" และเขตที่ถูกยึดครอง ได้รับการปกครองโดยกองกำลังโซเวียตในตอนท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง เขตยึดครองโซเวียตตามข้อตกลงพ็อทซ์ดัมซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกติดกับแนว Oder-Neisse เขตยึดครองโซเวียตล้อมรอบเบอร์ลินตะวันตก แต่ไม่รวมถึง เป็นผลให้เบอร์ลินตะวันตกยังคงอยู่นอกเขตอำนาจของเยอรมนีตะวันออก
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนีก่อตั้งขึ้นในเขตโซเวียต ขณะที่สหพันธรัฐจัดตั้งขึ้นในสามเขตตะวันตก เยอรมนีตะวันออกเป็นรัฐบริวารของสหภาพโซเวียต เจ้าหน้าที่ยึดครองโซเวียตได้เริ่มถ่ายโอนความรับผิดชอบในการบริหารให้กับผู้นำคอมมิวนิสต์เยอรมันในปี 1948 และเริ่มมีบทบาทเป็นรัฐเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 1949 อย่างไรก็ตามกองทัพโซเวียตยังคงกำลังอยู่ในประเทศตลอดช่วงสงครามเย็น จนถึง 1989
เยอรมนีตะวันออกถูกปกครองโดยพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี แม้ว่าพรรคอื่น ๆ ในนามขององค์กรพันธมิตรแนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติเยอรมนี พรรคเอกภาพสังคมนิยมยังได้บังคับให้ทุกโรงเรียนต้องสอนแนวคิดลัทธิมากซ์ - เลนิน และภาษารัสเซีย
เศรษฐกิจมีการวางแผนจากส่วนกลางและเป็นของรัฐมากขึ้น ราคาที่อยู่อาศัยสินค้าพื้นฐานและบริการถูกกำหนดโดยนักวางแผนของรัฐบาลกลางมากกว่าการเพิ่มขึ้นและลดลงตามอุปสงค์และอุปทาน และได้รับเงินอุดหนุนอย่างมาก แม้ว่าเยอรมนีตะวันออกจะต้องจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามอย่างมหาศาลให้กับสหภาพโซเวียต แต่ก็กลายเป็นเศรษฐกิจที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในกลุ่มตะวันออก การอพยพไปทางเยอรมนีตะวันตกเป็นปัญหาสำคัญเนื่องจากผู้อพยพหลายคนเป็นเยาวชนที่มีการศึกษาดีทำให้เศรษฐกิจของประเทศอ่อนแอลง รัฐบาลเสริมสร้างพรมแดนด้านเยอรมนีตะวันตกและในปี 1961 รัฐบาลเยอรมนีตะวันออกได้สร้างกำแพงเบอร์ลินขึ้นมา หลายคนที่พยายามหลบหนีจะถูกสังหารโดยเจ้าหน้าที่ชายแดน หรือโดนกับดักหลุมพรางเช่นทุ่นระเบิดเป็นต้น
ในปี 1989 ปัญหาทางสังคม, เศรษฐกิจ และการเมืองที่มากขึ่นในเยอรมนีตะวันออกและต่างประเทศได้นำไปสู่การล่มสลายของกำแพงเบอร์ลินและการจัดตั้งรัฐบาลที่มุ่งมั่นในการเปิดเสรี ส่งผลให้เกิดการจัดการเลือกตั้งเสรีขึ้นเป็นครั้งแรกในเยอรมนีตะวันออกเมื่อวันที่ 18 มีนาคม 1990 นำไปสู่การเจรจาระหว่างเยอรมนีทั้งสองประเทศ และ ชาติมหาอำนาจอีกสี่ชาติที่เคยยึดครองเยอรมนีในอดีต จึงก่อให้เกิดการลงนามในข้อตกลงของ "สนธิสัญญาสองบวกสี่" (สนธิสัญญาว่าด้วยการตกลงขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับดินแดนเยอรมนี) ณ กรุงมอสโก สหภาพโซเวียต เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1990 โดยให้อำนาจอธิปไตยอย่างสมบูรณ์แก่ประเทศเยอรมนีที่รวมกันใหม่ และเยอรมนีได้รวมตัวกันอีกครั้งเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 1990 และกลายเป็นรัฐอธิปไตยอย่างเต็มที่อีกครั้ง ผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์คนสุดท้ายของเยอรมนีตะวันออกคือ เอก็อน เคร็นทซ์ ได้ถูกดำเนินคดีในข้อหาก่ออาชญากรรมในช่วงสงครามเย็นหลังเยอรมนีรวมประเทศ
ด้านภูมิศาสตร์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนีติดกับทะเลบอลติกไปทางทิศเหนือ สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ไปทางทิศตะวันออก, เชโกสโลวาเกียไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และเยอรมนีตะวันตกไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และตะวันตก ภายในเยอรมนีตะวันออกยังมีล้อมนอกรอบเขตโซเวียตของเบอร์ลินภายใต้การยึดครองของสัมพันธมิตร เรียกว่า เบอร์ลินตะวันออก ซึ่งได้กลายเป็นเมืองหลวงในทางพฤตินัย นอกจากนี้ยังมีล้อมรอบสามเขตที่ยึดครองโดยสหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร และฝรั่งเศสถูกเรียกว่า เบอร์ลินตะวันตก ทั้งสามเขตถูกครอบครองโดยประเทศตะวันตกถูกปิดผนึกออกจากส่วนที่เหลือของเยอรมนีตะวันออกโดยกำแพงเบอร์ลินจากการก่อสร้างในปี 1961 จนกระทั่งถูกทุบลงในปี 1989
ข้อตกลงการตั้งชื่อ.
ชื่ออย่างเป็นทางการว่า Deutsche Demokratische Republik (สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี) มักจะย่อด้วยคำว่า DDR ทั้งสองคำจะถูกใช้ในเยอรมนีตะวันออก ด้วยการใช้ที่เพิ่มมากขึ่นของรูปแบบย่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่เยอรมนีตะวันออกได้ถือว่าชาวเยอรมันตะวันตกและชาวเบอร์ลินตะวันตกเป็นชาวต่างชาติหลังการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับที่สองในปี ค.ศ. 1968 ชาวเยอรมันตะวันตกและรัฐบุรุษต่างได้หลีกเลี่ยงการใช้ชื่ออย่างเป็นทางการและใช้คำย่อ แทนที่จะใช้คำอื่นๆ เช่น ออสโซน (โซนตะวันออก) "Sowjetische Besatzungszone" (เขตการยึดครองของโซเวียต; มักจะย่อด้วยคำว่า SBZ) และ sogenannte DDR (หรือ "เรียกว่า GDR")
ศูนย์กลางอำนาจทางการเมืองในเบอร์ลินตะวันออกที่ถูกเรียกว่า Pankow (ที่นั่งของกองบัญชาการแห่งกองทัพโซเวียตในเยอรมนีตะวันออกที่ถูกเรียกว่า Karlshorst) เมื่อเวลาผ่านไป, อย่างไรก็ตาม, คำย่อว่า DDR ยังถูกใช้มากขึ้นเรื่อยๆโดยชาวเยอรมันตะวันตกและสื่อเยอรมันตะวันตก
คำว่า Westdeutschland (เยอรมนีตะวันตก) เมื่อถูกใช้โดยชาวเยอรมันตะวันตกที่เกือบตลอดที่อ้างอิงไปยังพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ของภูมิภาคเยอรมนีตะวันตก และไม่ใช่พื้นที่ภายในเขตแดนของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี อย่างไรก็ตาม, การใช้คำนี้ยังไม่ถูกเสมอไป จากตัวอย่างเช่น ชาวเบอร์ลินตะวันตกมักใช้คำว่า Westdeutschland เพื่อกล่าวถึงสหพันธ์สาธารณรัฐ ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง, Ostdeutschland (เยอรมนีตะวันออก) เป็นการใช้คำเพื่ออ้างอิงถึงดินแดนทั้งหมดทางตะวันออกของแม่น้ำเอ็ลเบอ (แม่น้ำเอ็ลเบอตะวันออก) เป็นผลสะท้อนให้เห็นในผลงานของนักสังคมนิยม มักซ์ เวเบอร์และนักทฤษฎีการเมือง คาร์ล ซมิตต์
การอธิบายถึงผลกระทบภายในของระบอบในเยอรมนีตะวันออก จากภาพรวมของประวัติศาสตร์เยอรมนีในระยะเวลาอันยาวนาน นักประวัติศาสตร์ เจอร์ฮาร์ด เอ. ริตเตอร์ (ค.ศ. 2002) ได้แย้งว่า รัฐเยอรมนีตะวันออกได้ถูกกำหนดโดยสองกองกำลังหลักคือ ฝ่ายคอมมิวนิสต์สายโซเวียตในมือข้างหนึ่งและขนบประเพณีเยอรมันได้ผ่านการคัดกรองผ่านประสบการณ์ระหว่างสงครามของคอมมิวนิสต์ในด้านอื่น ๆ มันได้ถูกจำกัดโดยตัวอย่างที่มีประสิทธิภาพของความเจริญรุ่งเรืองมากขึ้นของฝ่ายตะวันตก ซึ่งชาวเยอรมันตะวันออกได้เปรียบเทียบกับประเทศของตน การเปลี่ยนแปลงที่ได้กระทำโดยคอมมิวนสต์เป็นสิ่งที่เห็นได้ชัดมากที่สุดในการสิ้นสุดของทุนนิยมและการเปลี่ยนแปลงโรงงานอุตสาหกรรมและเกษตรกรรม ในยุทธภิวัตน์ของสังคม และในแรงผลักดันทางการเมืองของระบบการศึกษาและสื่อ ในทางกลับกัน มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ที่มีอิสระในด้านทางวิทยาศาสตร์ วิชาชีพวิศวกรรม คริสจักรนิกายโปรเตสแตนต์ และในวิถีชีวิตของชนชั้นกลางหลายคน นโยบายทางสังคม ได้กล่าวว่า Ritter กลายเป็นเครื่องมือสร้างความชอบธรรมที่สำคัญในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาและสังคมนิยมแบบผสมผสานและส่วนดั้งเดิมเกี่ยวกับความเท่าเทียม
การก่อตั้ง ปี ค.ศ. 1949.