pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เจสซิกา แฮนนาห์ กลินน์ (; เกิด 20 ตุลาคม ค.ศ. 1989) หรือชื่อในการแสดงว่า เจสส์ กลินน์  เป็นนักร้อง และนักแต่งเพลงชาวอังกฤษเชื้อสายยิว เธอเริ่มต้นทำงานดนตรีจากการทำงานในบริษัทบริหารจัดการศิลปิน และได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินกับสังกัดแบล็กบัตเตอร์เรเคิดส์และแอตแลนติกเรเคิดส์ กลินน์มีชื่อเสียงหลังจากเป็นศิลปินรับเชิญในเพลง "แรเทอร์บี" ของคลีนแบนดิต เพลง "มายเลิฟ" ของรูต 94 และเพลง "นอตเลตทิงโก" ของไทนี เทมพาห์ ซึ่งทั้งสามเพลงขึ้นอับดับ 1 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร เช่นเดียวกับเพลงในอัลบั้มชุดแรกของเธอในปี ค.ศ. 2015 "ไอครายเวนไอลาฟ" ได้แก่ "โฮลด์มายแฮนด์" และ "โดนต์บีโซฮาร์ดออนยัวร์เซลฟ์" ทำให้กลินน์เป็นศิลปินหญิงเดี่ยวชาวอังกฤษคนที่สองหลังจากเชอรีล โคล ที่มีเพลงขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตในสหราชอาณาจักรถึงห้าเพลง ตัวอัลบั้มประสบความสำเร็จอย่างมากในสหราชอาณาจักร เปิดตัวที่อันดับ 1 บนชาร์ตอัลบั้ม นอกจากนี้กลินน์ยังทำงานเขียนเพลงให้กับศิลปินหลายคน
กลินน์ได้รับรางวัลแกรมมี ในสาขาบันทึกเสียงเพลงแดนซ์ยอดเยี่ยมแห่งปี จากผลงานเพลง "แรเทอร์บี" ที่เธอร้องร่วมกับคลีนแบนดิต และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลทั้งในยุโรปและนานาชาติในฐานะศิลปินเดี่ยวกับเพลง "โฮลด์มายแฮนด์" และศิลปินรับเชิญ
1989–2013: ชีวิตช่วงแรกและเริ่มต้นอาชีพนักร้อง.
เจสซิกา แฮนนาห์ กลินน์ เกิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1989 ที่โรงพยาบาลรอยัลฟรี ในหมู่บ้านแฮมป์สเตด และเติมโตที่มัสเวลล์ฮิลล์ ลอนดอนเหนือ เป็นบุตรสาวครอบครัวชาวยิว พ่อเป็นผู้แทนซื้อขายที่ดิน และแม่ทำงานในฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปิน กลินน์เข้าโรงเรียนอนุบาลที่สุเหร่ายิวในวูดไซด์พาร์ก และโรงเรียนประถมศึกษาที่โรดส์อเวนิว ก่อนจะเข้าโรงเรียนฟอร์ทิสเมียร์ในระดับมัธยมศึกษา ระหว่างนั้นเธอได้ออดิชันหลายเวทีการประกวดรวมทั้งรายการ"ดิเอ็กซ์แฟกเตอร์" ขณะอายุ 15 ปี แต่ไม่ผ่านเข้ารอบเนื่องจากเกิดการโต้แย้งกับโปรดิวเซอร์รายการ กลินน์สำเร็จการศึกษาในระดับเอเมื่ออายุ 18 ปี เธอเริ่มทำงานในร้านทำผม ร้านขายเสื้อผ้า และฟิตเนสตามคำแนะนำของพ่อและแม่ และเดินทางท่องเที่ยวกับเพื่อน จนกระทั่งกลินน์ได้งานในบริษัทบริหารจัดการศิลปิน ทำให้เธอได้เรียนรู้การทำงานและตัดสินใจเป็นนักร้อง โดยแต่งเพลงเกี่ยวกับประสบการณ์ชีวิตของตัวเอง และทำงานกับโปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลงเป็นระยะเวลาสี่ปี
กลินน์ได้ศึกษาและจบหลักสูตรพัฒนาศิลปินที่แอคเซสทูมิวสิก วิทยาลัยดนตรีในลอนดอนตะวันออก สถานที่ที่เธอพบกับจินจิน นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ และเบลสบีตส์ โปรดิวเซอร์เพลงชาติเดียวกัน ซึ่งต่อมาทั้งสามคนก็ได้ทำงานเพลงร่วมกัน จนปี ค.ศ. 2013 หนึ่งในงานเพลงของกลินน์และจินจินได้รับความสนใจจากค่ายเพลงแบล็กบัตเตอร์เรเคิดส์ กลินน์จึงได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินกับทางค่าย โจ กอสซา ผู้บริหารร่วมของค่ายกล่าวถึงกลินน์ว่า "เสียงของเธอทำให้ผมประหลาดใจ [...] มันมีความพิเศษในตัว และเธอสามารถพูดถึงสิ่งต่าง ๆ ในทุกวันในทางที่ดีเลิศ" และในเดือนสิงหาคม กลินน์ได้เซ็นสัญญากับสังกัตแอตแลนติกเรเคิดส์ เธอจึงออกจากงานบริหารตราสินค้าให้กับบริษัทเครื่องดื่มในเวลานั้น
2013–14: ประสบความสำเร็จ.
ระหว่างปี ค.ศ. 2013 โปรดิวเซอร์เพลงแนวดีปเฮาส์ รูต 94 ได้ทาบทามให้กลินน์ช่วยเขียนเนื้อเพลงใหม่จากเดโม และร้องเสียงหลักแก่เพลง "มายเลิฟ" ของเขา ซึ่งออกมาครั้งแรกในอัลบั้มรวมเพลง "แอนนี แมก พรีเซนตส์ 2013" ของแอนนี แมก ดีเจชาวไอร์แลนด์ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 กลินน์ถูกทาบทามอีกครั้งจาก คลีนแบนดิต วงดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกส์ ให้ร้องรับเชิญในเพลง "แรเทอร์บี" หลังจากที่พวกเขาได้ฟังเสียงของเธอในเพลง "มายเลิฟ" แจ็ก แพตเทอร์สัน สมาชิกในวง กล่าวว่า "ความละเอียดอ่อนอันแท้จริงของความรู้สึกอยู่ในเสียงของเธอ [...] คุณสามารถได้ยินความเปราะบางในตัวเธอ แต่ในเวลาเดียวกันมันเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง"
หลังจากเพลง "มายเลิฟ" และ "แรเทอร์บี" ถูกออกมาเป็นซิงเกิล ทั้งสองเพลงเปิดตัวที่อันดับ 1 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร โดยเพลง "แรเทอร์บี" ทำยอดขายเร็วที่สุดเป็นอันดับสามและมียอดสตรีมมิงสูงที่สุด ทำให้มียอดขายสูงที่สุดเป็นอันดับสองในสหราชอาณาจักร ประจำปี ค.ศ. 2014 ด้วยยอดขายทั้งหมด 1.29 ล้านหน่วย นอกจากนี้ยังขึ้นอันดับหนึ่งและห้าอันดับแรกบนชาร์ตซิงเกิลในยุโรปและเอเชีย รวมถึงขึ้นอันดับ 10 บนชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 กลินน์ได้รับรางวัลแกรมมีตัวแรกของเธอ ในสาขาบันทึกเสียงเพลงแดนซ์ยอดเยี่ยมแห่งปีจากเพลง "แรเทอร์บี" ร่วมกับคลีนแบนดิต และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบริตอะวอดส์ ในสาขาซิงเกิลบริติชยอดเยี่ยม เช่นเดียวกับเพลง "มายเลิฟ" และรางวัลบีบีซีมิวสิกอวอดส์ ในสาขาเพลงแห่งปี
2014–ปัจจุบัน: อัลบั้ม "ไอครายเวนไอลาฟ".
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 กลินน์ได้อัปโหลดมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลง "โฮม" เพลงแรกในฐานะศิลปินเดี่ยวที่ถูกเผยแพร่จากการทำงานร่วมกับจินจินและเบลสบีตส์ และในเดือนกรกฎาคม "ไรต์เฮียร์" ซิงเกิลแรกของเธอออกจำหน่าย เปิดตัวบนชาร์ตสหราชอาณาจักรและอีกหลายประเทศ ระหว่างกลางปีจนถึงปลายปี ค.ศ. 2014 กลินน์ทำการแสดงในหลายงานเทศการดนตรีที่สหราชอาณาจักร ได้แก่ แกลสตันบูรี, ซัมเมอร์ซีรีส์ทีตำหนักซัมเมอร์เซต, เบสติวัล, เลิฟบ็อกซ์, วีเฟสติวัล และไวร์เลสส์ และเริ่มแสดงทัวร์ทั่วสหราชอาณาจักรตั้งแต่เดือนตุลาคม เริ่มที่เมืองเชฟฟีลด์และสิ้นสุดที่อิเล็กทริกบริกซ์ตันในลอนดอน เธอยังร่วมเขียนเพลงกับไทนี เทมพาห์, ริตา โอรา, รูดิเมนทัล, ลิตเทิลมิกซ์, อิกกี อะเซเลีย และเอ็มพอยท์โอ และมีผลงานเพลงที่สองร่วมกับคลีนแบนดิตชื่อว่า "เรียลเลิฟ" ในฐานะศิลปินเจ้าของเพลงร่วม โดยเพลงออกจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน และเปิดตัวที่อันดับที่ 2 บนชาร์ต
ซิงเกิลที่สองของกลินน์ "โฮลด์มายแฮนด์" ออกมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 เปิดตัวบนชาร์ตอันดับ 1 เป็นเวลาสามสัปดาห์ โดยเป็นเพลงอันดับหนึ่งเพลงแรกในฐานะศิลปินเดี่ยว และเข้าชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 เป็นครั้งที่สอง ต่อมาในเดือนมิถุนายน เธอได้ร้องรับเชิญอีกครั้งในเพลง "นอตเลตทิงโก" ของแร็ปเปอร์ชาวอังกฤษ ไทนี เทมพาห์ เพลงเปิดตัวที่อันดับ 1 บนชาร์ต กลินน์ได้รับการผ่าตัดติ่งเนื้อออกจากเส้นเสียงของเธอกับแพทย์ผู้เคยให้การรักษากับแซม สมิธ ทำให้เธอต้องยกเลิกหลายการแสดงอย่างกะทันหัน เช่น แกลสตันบูรี ไอสล์ออฟไวท์ และการแสดงร่วมทัวร์ของจอห์น เลเจนด์ ซิงเกิลต่อมา "โดนต์บีโซฮาร์ดออนยัวร์เซลฟ์" ออกมาในเดือนสิงหาคม และทำอันดับ 1 บนชาร์ตได้ กลินน์จึงเป็นศิลปินหญิงเดี่ยวชาวอังกฤษคนที่สองที่มีเพลงขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตสหราชอาณาจักรทั้งหมดห้าเพลงหลังจากเชอรีล โคล และสัปดาห์ต่อมาเธอออกอัลบั้มเปิดตัวชื่อว่า "ไอครายเวนไอลาฟ" จากการทำงานร่วมกับจินจินและเบลสบีตส์ และโปรดิวเซอร์หลายคนอย่างนอติบอย น็อกซ์บราวน์ และสตาร์สมิธ อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 1 บนชาร์ตอัลบั้ม ทำยอดขายในสหราชอาณาจักรจำนวนมากจากการรับรองระดับทองคำขาว 3 ครั้งจากองค์กรตัวแทนอุตสาหกรรมสิ่งบันทึกเสียงอังกฤษ ส่วนบนชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 อัลบั้มเข้าใน 30 อันดับแรก ทัวร์คอนเสิร์ต เอนท์กอตฟาร์ทูโกทัวร์ ถูกจัดขึ้นเพื่อส่งเสริมอัลบั้ม
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 กลินน์ปรากฏตัวในรายการ"ดิเอ็กซ์แฟกเตอร์" ฤดูกาลที่ 12 ในฐานะกรรการรับเชิญของทีมเชอรีล โคล ช่วงบ้านของผู้ตัดสิน และในเดือนเดียวกันเธอเป็นผู้ดำเนินเรื่องภาพยนตร์สารคดีสั้นโดยนิตยสาร"ไวซ์" เรื่อง "เดอะบริตอินเวชัน" เกี่ยวกับความรุ่งเรืองของดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ (อีดีเอ็ม) และบริติชแดนซ์ในสหรัฐอเมริกา ในเดือนพฤศจิกายน กลินน์ออกเพลง "เทกมีโฮม" เป็นซิงเกิลสำหรับโครงการการกุศลของบีบีซี "ชิลเดรนอินนีด" ประจำปี ค.ศ. 2015 เพลงทำอันดับสูงสุดที่อันดับที่ 6 เป็นเพลงที่แปดของกลินน์ใน 10 อันดับแรกบนชาร์ตสหราชอาณาจักร และในเดือนธันวาคม กลินน์ได้ขึ้นแสดงที่จิงเกิลเบลล์บอล
ต้นปี ค.ศ. 2016 กลินน์ได้จัดทัวร์คอนเสิร์ต ไอครายเวนไอลาฟนทัวร์ เพื่อส่งเสริมอัลบั้มในอเมริกาเหนือและยุโรป ระหว่างนั้นกลินน์ออกซิงเกิล "เอนท์กอตฟาร์ทูโก" แต่ไม่ประสบความสำเร็จบนชาร์ต กลินน์ถูกเสนอเข้าชิงรางวัลบริตอะวอดส์ 3 สาขาร่วมถึงสาขาซิงเกิลบริติชแห่งปีจากเพลง "โฮลด์มายแฮนด์" และขึ้นแสดงเมดเลย์เพลงในอัลบั้ม "ไอครายเวนไอลาฟ" ในงาน กลินน์ปฏิเสธเป็นกรรมการในรายการ "เดอะวอยซ์" ของสหราชอาณาจักร เพราะเธอไม่ได้มีความสนใจในหน้าที่นั้น ครึ่งปีหลังเป็นต้นมา กลินน์มีการแสดงสดร่วมทัวร์ของรูดิเมนทัลในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ขึ้นแสดงในงานเทศการดนตรีแกลสตันบูรี และจัดทัวร์คอนเสิร์ตชื่อว่า เทกมีโฮมทัวร์ ในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ นอกจากนี้เธอยังร้องรับเชิญในเพลง "คิลเดอะไลตส์" ของดีเจคาสซิดี ประกอบซีรีส์อเมริกันเรื่อง"ไวนิล" และเพลง "ไอแคนฟีลอิต" ของดีเจเซิร์จวูด และร้องนำในเพลง "อิฟไอแคนต์แฮฟยู" กับแซเทอร์เดย์ไนต์ฟีเวอร์ สตูดิโออัลบั้มใหม่ของกลินน์ ได้ร่วมงานกับโทบี แกด สกริลเลกซ์ และปาร์ตีเน็กซ์ดอร์
งานดนตรี.
ในวัยเยาว์กลินน์ได้รับอิทธิพลของดนตรีตอนเธออายุประมาณ 10 ปี หลังจากพ่อของเธอเปิดเพลงจากอัลบั้มของอีวา แคสซิดี "ซองเบิร์ด" ซึ่งเธอรู้สึกสัมผัสถึงอารมณ์ของเพลงได้ เธอจึงหลงรักในดนตรีเป็นอย่างมาก โดยเฉาะเพลงของมารายห์ แครี วิตนีย์ ฮิวสตัน และอารีธา แฟรงคลิน โดยเพลง "ฮีโร" ของแครีนั้น เป็นแรงผลักดันให้เธอร้องเพลงนี้ในการแสดงความสามารถครั้งแรกที่โรงเรียนมัธยมศึกษาของเธอ นอกจากนี้เธอยังชื่นชอบผลงานของทิมบาแลนด์และจัสติน ทิมเบอร์เลกด้วย กลินน์ตัดสินใจทำงานอาชีพดนตรี เพราะเธอได้รับแรงบันดาลใจหลักมาจากเอมี ไวน์เฮาส์ หลังจากฟังอัลบั้ม "แฟรงก์" กลินน์กล่าวว่า "พวกเราเหมือนพี่น้องกัน [มีเชื้อสายยิวเหมือนกัน] ถ้าเธอ [ไวน์เฮาส์] ทำงานดนตรีได้ ฉันก็ทำได้ เธอคือต้นแบบของการทำด้วยตัวเอง" หลังจากกลินน์เป็นศิลปินแล้ว เธอก็ได้รับแรงผลักดันในการเริ่มเขียนเพลงจากอิทธิพลจากอัลบั้ม "เดอะมิสเซดูเคชันออฟลอรีนฮิลล์" ของลอรีน ฮิลล์ กลินน์ยังยกย่องแฟรงก์ โอเชียน เป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจหลักในการทำงาน โดยเธอให้เหตุผลว่าโอเชียนมีแนวทางการทำเพลงให้ออกมามีเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยเพลงของโอเชียนเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจร่วมกับเพลงของพรินซ์และเมวิส สเตเปิลส์ ระหว่างกลินน์ทำอัลบั้ม "ไอครายเวนไอลาฟ"
กลินน์กล่าวถึงแซม คุก, เดสทินีส์ไชลด์, มารายห์ แครี, วิตนีย์ ฮิวสตัน, อารีธา แฟรงคลิน และเอตตา เจมส์ ว่าเป็นแรงบันดาลใจในรูปแบบการร้องเพลงของเธอ เช่นเดียวกับ เคนดริก ลามาร์, เจย์-ซี, แฟรงก์ โอเชียน และเอ็มมิเน็ม ในรูปแบบการแร็ป กลินน์ยังมีศิลปินคนอื่น ๆ ที่เป็นแรงบันดาลใจให้แก่เธอ ได้แก่ บียอนเซ่ แมรี เจ. ไบลจ์ และอินเดีย อารี
แนวดนตรีและรูปแบบเพลง.
แนวเพลงของกลินน์เป็นแนวเฮาส์ ผสมกับแนวคลาสสิกและการร้องแบบโซลเป็นแนว "เฮาส์เปี่ยมพลัง" (powerhouse) อย่างในเพลง "มายเลิฟ" และ "แรเทอร์บี" ต่างจากอัลบั้ม "ไอครายเวนไอลาฟ" ที่ผสมแนวอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ อาร์แอนด์บี และกอสเปล ซึ่งแอนดี กิลล์ จากหนังสือพิมพ์"ดิอินดีเพ็นเดนต์" นับถือ "กระบวนการสร้างและแนวเพลง" (regards both methods and themes) แต่เฮเซล คิลส์ จากนิตยสาร"สปิน" ให้ความเห็นว่า "เป็นผลงานที่ไม่ใช่แนวของเธอ" (songs that aren’t even hers) เนื้อหาในอัลบั้มเกี่ยวกับการคิดบวกกับตัวเอง และเปลี่ยนจากความเสียใจให้เป็นความหวัง ตรงตามจุดประสงค์ของกลินน์ที่ต้องการให้อัลบั้มแสดงออกมาในเชิงบวก มอรา จอห์นสัน จากหนังสือพิมพ์"เดอะบอสตันโกลบ" กล่าวว่า "เสียงร้องแสดงถึงความน่าเกรงขาม" (formidable pipes) ถึงแม้ว่า "เนื้อเพลงแสดงถึงความปวดร้าว" ก็ตาม (a lyric with vulnerability) องค์ประกอบส่วนใหญ่ในอัลบั้มประกอบไปด้วยโน๊ตที่เล่นวนไปมา แทมโบรีน เสียงปรมมือ และเสียงพื้นหลังที่ร้องระหว่าง "โอ้" และ "อาเมน"
กลินน์มีช่วงเสียงร้องต่ำแบบคอนทราลโต หลายนักวิจารณ์มีความเห็นตรงกันว่าเสียงของเธอนั้นมีทั้งความหนักแน่น ทรงพลัง และอ่อนโยน นิตยสาร"โรลลิงสโตน" ระบุว่า เสียงของกลินน์สามารถแสดงได้ "ทุกช่วงอารมณ์" (emotional gamut) เสียงร้องของเธอจึงถูกเปรียบเทียบกับเอมี ไวน์เฮาส์และเทย์เลอร์ เดย์น นิตยสาร"บิลบอร์ด"ให้คำวิจารณ์เชิงบวกสำหรับการแสดงสดในไอครายเวนไอลาฟทัวร์ โดยเปรียบเป็น "ยาวิเศษแสนไพเราะเหมาะแก่แก้วหู" (a downright delightful eardrum elixir) และชื่นชมทั้งเทคนิคเสียงแหบและหนักแน่น
เส้นเมริเดียนที่ 103 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 103 องศาตะวันออก คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจาก ขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก, ทวีปเอเชีย, มหาสมุทรอินเดีย, มหาสมุทรใต้, และทวีปแอนตาร์กติกาเข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 103 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 77 องศาตะวันตก
สมณะ
สมณะ ( ศฺรมณ; ) แปลว่า ผู้สงบ ผู้แสวงหา นักพรต เป็นขบวนการศาสนาแบบอินเดียสมัยโบราณที่คู่ขนานไปกับศาสนาพราหมณ์ และเป็นต้นกำเนิดของศาสนาเชน ศาสนาพุทธ รวมถึงลัทธิอาชีวกและลัทธิจารวาก
พัฒนาการทางศาสนาที่สำคัญที่เกิดจากขบวนการสมณะ ได้แก่ การฝึกโยคะ สังสารวัฏ และโมกษะ ซึ่งยังแพร่หลายในศาสนาแบบอินเดียจวบจนปัจจุบัน
ขบวนการสมณะมีแนวความเชื่อและปฏิบัติแตกต่างกัน เช่น บางกลุ่มเชื่อเรื่องอัตตา แต่บางกลุ่มเชื่อเรื่องอนัตตา บางกลุ่มเชื่อเรื่องกรรมเก่า แต่บางกลุ่มเชื่อเรื่องเจตจำนงเสรี บางกลุ่มนุ่งผ้ากาสาวพัสตร์ แต่บางกลุ่มเปลือยกาย บางกลุ่มเน้นหลักอหิงสามากถึงขั้นถือมังสวิรัติ แต่บางกลุ่มเห็นว่ากินเนื้อได้
สมเด็จพระจักรพรรดินีเอโช พระพันปีหลวง
วัชราจารย์
มัสยิดนูรุ้ลอิสลาม (สุเหร่าเขียว) مسجد نورالإســلام
รัฐและดินแดนสหพันธ์ของประเทศมาเลเซีย
รัฐและดินแดนสหพันธ์ของประเทศมาเลเซีย เป็นการแบ่งเขตการปกครองของประเทศมาเลเซีย ซึ่งเป็นประเทศสหพันธรัฐ ประกอบไปด้วยรัฐ ("Negeri") 13 แห่ง และดินแดนสหพันธ์ ("Wilayah Persekutuan") 3 แห่ง
สนธิสัญญาไวทังกิ
ทีโอดอร์ สเวดแบร์ก
คอร์คอนเทนส์มีเดีย
เทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล
เทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล เกิดเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2450 เป็นบุตรคนใหญ่ของจางวางทั่ว พาทยโกศลและนางปลั่ง นามเดิมว่านก ต่อมาเมื่ออายุ 10 ปี สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต หรือทูลกระหม่อมบริพัตรฯประทานนามให้ว่า "เทวาประสิทธิ์" ตามชื่อเพลงเพลงหนึ่ง เทวาประสิทธิ์ได้สมรสกับนางสาวยุพา โอชกะ เมื่อ พ.ศ. 2474 มีบุตรชายเพียงคนเดียวคือนายอุทัย พาทยโกศล
เทวาประสิทธิ์ได้หัดเรียนดนตรีไทยจากหลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล) ผู้เป็นปู่และจากจางวางทั่วผู้บิดานับตั้งแต่ขั้นพื้นฐาน จนกระทั่งท่านสามารถบรรเลงเครื่องปี่พาทย์ได้ดีตั้งแต่อายุ ได้ 8 ปี จากนั้นท่านได้ไปเรียนดนตรีกับ ทูลกระหม่อมบริพัตรฯ ตั้งแต่ยังเด็ก ได้ไปเรียนเป่าปี่ในกับพระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์) จนกระทั่งเชี่ยวชาญในการเป่าปี่
ในปี พ.ศ. 2466 เทวาประสิทธิ์ขณะที่มีอายุ 15 ปี ได้เข้าร่วมประชันวงปี่พาทย์ที่วังบางขุนพรหม และเดี่ยวปี่ได้รางวัลชนะเลิศ ส่วนในทางซอสามสายนั้นท่านได้รับประทานซอคู่พระหัตถ์ซึ่งเสียงดีมากมาคันหนึ่ง เรียกกันว่า ซอทวนนาค และยังได้เรียนกับพระยาอมาตยพงศ์ธรรมพิศาล (ประสงค์ อมาตยกุล) เมื่ออายุได้ 20 ปี ได้เข้ารับราชการทหาร อยู่ในกองแตรวงมหาดเล็กรักษาพระองค์ ทำหน้าที่เขียนโน้ตสากล หลังจากนั้นเป็นนักดนตรีอยู่กับวงพิณพาทย์วังบางขุนพรหมของทูลกระหม่อมบริพัตรฯ และวงพิณพาทย์ของจางวางทั่ว ท่านได้ควบคุมวงปี่พาทย์ต่อจากบิดาของท่าน ซึ่งรู้จักกันในนามว่า วงพาทยโกศล หรือวงฝั่งขะโน้น
เทวาประสิทธิ์ ได้ถ่ายทอดวิชาดนตรีให้สถาบันการศึกษาหลายแห่ง เช่น โรงเรียนการช่างสตรีโชติเวช โรงเรียนสตรีมหาพฤฒาราม โรงเรียนสตรีวิทยา โรงเรียนศึกษานารี คณะแทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล วิทยาลัยครูบ้านสมเด็จ วิทยาลัยเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ท่านเคยช่วยราชการในด้านการบรรยายพิเศษ และปรับวงดนตรีให้แก่กองทัพบกและกรมตำรวจ นอกจากนั้น ท่านได้เคยถวายสอนซอสามสายแด่ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าอุบลรัตนราชกัญญาฯ ได้ถวายสอนซอด้วงและซออู้แด่ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งพระอิสริยศักดิ์เป็นสมเด็จพระเจ้าลูกเธอและแด่สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ฯ
เพลงที่เทวาประสิทธิ์แต่งไว้มีไม่มากนัก เช่น
ท่านถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2516
สุมิตรา สุจริตกุล
สุมิตรา สุจริตกุล เป็นนางข้าหลวงในรัชกาลที่ 6 และเป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2450 ที่บ้านบนฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาระหว่างวัดระฆังกับโรงพยาบาลศิริราช ปัจจุบันคือ บริษัทเรือของคุณหญิงสุภัทรา สิงหลกะ ผู้เป็นน้องสาว เป็นบุตรของพระยาราชมนตรี (สง่า สิงหลกะ) กับเจ้าบุญปั่น สิงหลกะ เมื่ออายุได้ 9 ปี เข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ ได้เริ่มเรียนเปียโนเพลงฝรั่งจากมาดามมากาเร็ต เมื่ออายุได้ 13 ปี ได้ไปเรียนเปียโนเพลงไทยจากเจ้าบัวชุ่ม ณ เชียงใหม่ ต่อมา บิดาได้พามาถวายตัวต่อรัชกาลที่ ๖ และอยู่ในพระอุปถัมภ์ของพระสุจริตสุดา ขณะอายุได้ 16 ปี ได้เริ่มเล่นเปียโนถวายพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวตั้งแต่นั้นมา พระสุจริตสุดา ได้หาครูมาสอนเพิ่มเติมให้หลายคน คือ พระยาสาครสงคราม (สุริเยศ อมาตยกุล) หลวงชาญเชิงระนาด พระสรรเพลงสรวง (บัว กมลวาทิน) และจางวางทั่ว พาทยโกศล
หลังจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสร็จสวรรคต ท่านยังอยู่ในพระอุปการะของพระสุจริตสุดา จน พ.ศ. 2469 ได้ตั้งวงดนตรีหญิงชื่อ วงดนตรีนารีศรีสุมิตร ได้อัดแผ่นเสียงเพลงพระราชนิพนธ์ใน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้แก่ เพลงตับในเรื่องวิวาห์พระสมุทร คือ เพลงโยนดาบ จีนหน้าเรือ สามเส้า ปี่แก้วน้อย ตะนาวแปลง เพลงจากเรื่องพระยาราชวังสัน คือ เพลงพระอาทิตย์ชิงดวง และเพลงพญาโศก และเป็นครั้งแรกที่มีการบันทึกแผ่นเสียงเพลงพญาโศกด้วยการเดี่ยวเปียโน เมื่อ พ.ศ. 2470
สุมิตราได้สมรสกับ นายสุทัศน์ สุจริตกุล มหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวและเป็นที่ นายฉันหุ้มแพร ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล มีบุตรธิดาด้วยกันรวม ๗ คน เมื่อสามีถึงแก่กรรมแล้ว ท่านต้องสอนเปียโน เลี้ยงลูกมาตั้งแต่บัดนั้น ขายที่ดินส่งลูกเรียนหนังสือ ซื้อเปียโนด้วยเงินผ่อน จนมีไว้ในบ้านถึง 3 เครื่อง ตั้งแยกกันไว้ 3 ห้องมีศิษย์มาเรียนพร้อมกัน 3 คน ท่านก็วิ่งรอกสอน 3 ห้องพร้อมกัน ได้เงินค่าสอนชั่วโมงละ 30 บาท สอน 3 ชั่วโมง ได้เงิน 90 บาท แต่ต้องเสีย 100 บาท ให้ลูกสาวไปเรียนเปียโนกับฝรั่งที่มาสอนให้เพียงชั่วโมงเดียว ด้วยความหวังว่าลูกของท่านจะได้เป็นนักเปียโนที่ดีกว่ามารดา และท่านก็ได้สมใจของท่าน ลูกของท่านสำเร็จการศึกษาทั้งภายในและนอกประเทศและทุกคนประสบความสำเร็จในชีวิตครอบครัว
คุณสุมิตรา อยู่กับบุตรีคนสุดท้องชื่อ อาจารย์ชวลิดา เครือสิงห์( สุจริตกุล) หรือครูหมู ซึ่งเป็นครูสอนเปียโนอยู่ที่ โรงเรียนดนตรีสยามกลการได้ถ่ายทอดความสามารถจากมารดามาไว้อย่างครบครัน ท่านเคยได้รับพระราชทานเงินเลี้ยงชีพจากสมเด็จพระครีนครินทราบรมราชชนนี และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ท่านถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2529 รวมอายุได้ 79 ปี
* http://sirindhornmusiclibrary.mahidol.ac.th/musiclibrary/index.php?ac=hall_of_fame/hall_of_fame_dataperson&amp;id=67&amp;languages=th#001
โตโยต้า ลีกคัพ 2559
ฟุตบอลไทยลีกคัพ "โตโยต้า ลีกคัพ 2559" เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยอาชีพของประเทศไทย ลำดับรองลงมาจากฟุตบอลช้าง เอฟเอคัพ ภายใต้การจัดการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ร่วมมือกับ บริษัทไทยพรีเมียร์ลีก และ การกีฬาแห่งประเทศไทย โดยมี บริษัทโตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย(จำกัด) เป็นผู้ให้การสนับสนุนหลัก
เริ่มการแข่งขันรอบเพลย์ออฟตั้งแต่วันที่ 6-7 กุมภาพันธ์ ไปจนถึงรอบชิงชนะเลิศ ที่ สนามศุภชลาศัย เงินรางวัลทีมแชมป์ 5 ล้านบาท
สโมสรที่คว้าแชมป์โตโยต้า ลีกคัพ 2559 จะได้ลงเล่นในโตโยต้า พรีเมียร์คัพ 2016 ซึ่งจะพบกับสโมสรจากประเทศญี่ปุ่น และแม่โขงคลับแชมเปียนชิพ 2016 พบกับตัวแทนสโมสรในแถบลุ่มแม่น้ำโขง
ทำการจับสลากวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2559
ทำการจับสลากวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2559
ทำการจับสลากวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2559
ทำการจับสลากวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2559
ทำการจับสลากวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
ทำการจับสลากวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2559
การแข่งขันรอบเพลย์ออฟจะเล่นในภูมิภาคของสโมสรจากลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 โดยแบ่งออกเป็น 8 โซนภูมิภาค
จับสลากประกบคู่การแข่งขัน (1 เมษายน 2559) โตโยต้า ลีกคัพ ประจำฤดูกาล 2016 รอบ 64 ทีม (แข่งขันระบบน็อคเอาท์)
จับสลากประกบคู่การแข่งขัน (22 เมษายน 2559) โตโยต้า ลีกคัพ ประจำฤดูกาล 2016 รอบ 32 ทีม (แข่งขันระบบน็อคเอาท์) ณ โรงแรมดิ เอเมอรัลด์
จับสลากประกบคู่การแข่งขัน (10 มิถุนายน 2559) โตโยต้า ลีกคัพ ประจำฤดูกาล 2016 รอบ 16 ทีม (แข่งขันระบบน็อคเอาท์) ณ ห้องแกรนด์ พาโนรามา (ชั้น 14) โรงแรมดิเอมเมอรัลด์
จับสลากประกบคู่การแข่งขัน (8 กรกฎาคม 2559) โตโยต้า ลีกคัพ ประจำฤดูกาล 2016 รอบ 8 ทีม (แข่งขันระบบน็อคเอาท์)
จับสลากประกบคู่การแข่งขัน (11 สิงหาคม 2559) โตโยต้า ลีกคัพ ประจำฤดูกาล 2016 รอบรองชนะเลิศ (แข่งขันระบบ 2 นัด เหย้า-เยือน)
"รวมผลสองนัด บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ชนะ 3–1"
"รวมผลสองนัด เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ชนะ 3–2"
โตโยต้า ลีกคัพ ประจำฤดูกาล 2016 รอบชิงชนะเลิศ
ครัสเตเชียน
ปุตราจายา
มิสทัวร์ลิซึมอินเตอร์เนชั่นแนล
เคแอลไอเอ แทรนสิต
เปอร์ดานาปุตรา
มัสยิดปุตรา
สายซูไงบูโละฮ์-เซอดัง-ปุตราจายา
สายซูไงบูโละฮ์-เซอดัง-ปูตราจายา
เส้นขนานที่ 80 องศาใต้
เส้นขนานที่ 80 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 80 องศาใต้ของเส้นศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอนตาร์กติกาและ ชั้นน้ำแข็งแอนตาร์ติก
เส้นขนานที่ 65 องศาใต้
เส้นขนานที่ 65 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 65 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรใต้และ ทวีปแอนตาร์กติกา
รอบโลก.
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 65° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นขนานที่ 66 องศาใต้
เส้นขนานที่ 66 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 66 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรใต้และทวีปแอนตาร์กติกา
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 66° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
Hemerocallis flava
เส้นเมริเดียนที่ 31 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 31 องศาตะวันตก  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 31 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 149 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 31 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 32 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 32 องศาตะวันตก คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรใต้ กรีนแลนด์และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 32 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 148 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 32 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอสวาตินี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อสถานที่ 1 แห่งในประเทศเอสวาตินีเพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลก
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศเอสวาตินีมีสถานที่ที่ได้รับการขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
เส้นเมริเดียนที่ 33 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 33 องศาตะวันตก คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรใต้ กรีนแลนด์และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 33 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 147 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 33 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 34 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 34 องศาตะวันตก คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรใต้ กรีนแลนด์และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 34 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 146 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 34 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
พรหมวิหารธรรม
ลิมบา โนอาสตรา
มาสค์ไรเดอร์หมายเลข 1 ไอ้มดแดงอาละวาด
มาสค์ไรเดอร์หมายเลข 1 ไอ้มดแดงอาละวาด  เป็นภาพยนตร์ฉลองครบรอบ 45 ปี ของ มาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์
เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อ 45 ปีก่อน ชายผู้หนึ่งถูกดัดแปลงเป็นมนุษย์ดัดแปลงด้วยน้ำมือของช็อกเกอร์องค์กรลับชั่วร้าย นับแต่นั้นมาเขาก็ต่อสู้มาตลอดเพื่อปกป้องอิสรภาพของมนุษย์ ชื่อของเขาก็คือ ฮอนโก ทาเคชิ มาสค์ไรเดอร์คนแรกที่กำเนิดขึ้นมาบนโลกนี้ เวลาได้ล่วงเลยมาหลายปี ทาเคชิที่ต่อสู้กับความชั่วร้ายตามที่ต่าง ๆ บนโลกโดยไม่มีใครรู้ ก็กลับบ้านเกิดอย่างเร่งด่วนเมื่อเขารู้ว่านักเรียนสาวม.ปลาย คนหนึ่งตกอยู่ในอันตราย เพราะถูกช็อกเกอร์หมายตาไว้ “ทาจิบานะ มายุ” ตัวตนของเธอจำเป็นต่อการฟื้นคืนชีพของทูตนรก-อดีตผู้นำสูงสุดขององค์กรช็อกเกอร์ ทาเคชิค้นหาสาเหตุที่มายุถูกหมายตา และได้พบกับมาสค์ไรเดอร์โกสต์ เทนคูจิ ทาเครุและพรรคพวกของเขา มายุได้พบกับทาเคชิอีกครั้งหลังไม่เจอกันมา 3 ปี และค่อย ๆ เริ่มเปิดใจเหมือนเมื่อครั้งอดีตทีละนิด แต่ว่าร่างกายของทาเคชิที่ผ่านการใช้งานมาอย่างหนักมาก ใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว อีกด้านหนึ่ง อุลก้า, อีกุร่า, บัฟฟาล 3 คนที่ทรยศต่อช็อกเกอร์ได้ตั้งองค์กรใหม่ขึ้นมาชื่อว่า “โนว่าช็อกเกอร์” และเริ่มดำเนินแผนการอันน่าสะพรึงด้วยการจะยึดครองประเทศญี่ปุ่น อันตรายที่มีต่อมายุ และวิกฤตอันใหญ่หลวงของญี่ปุ่น นักรบในตำนาน ฮอนโก ทาเคชิ จะ “แปลงร่าง” เพื่อสานต่อชีวิต, ความรัก ไปสู่อนาคต
ตัวละครเฉพาะที่ปรากฏตัว.
โนวาช็อคเกอร์.
โนวาช็อคเกอร์ คือกลุ่มช็อคเกอร์ที่แยกตัวออกมาเพื่อสร้างองค์กรใหม่ขึ้นมาโดยใช้นามเป็นบริษัท มีเป้าหมายในการยึดครองโลกด้วยระบบทุนนิยมและเศรษฐกิจ โดยใช้พลังงานโนวาในการสร้างความวุ่นวายที่ญี่ปุ่น
เส้นเมริเดียนที่ 36 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 36 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ มหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรใต้ และ ทวีปแอนตาร์กติกาไปยังขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 36 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 144 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 36 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
3 ทหารเสือสาว (ละคร)
เบลลาชาโอ
เบลลาชาโอ  เป็นเพลงของชาวอิตาลี ต้นฉบับระหว่างสงครามกลางเมืองอิตาลี เพลงนี้ได้ใช้กันทั่วโลกเพื่อเป็นสัญลักษณ์ในเรื่องเสรีภาพและการต่อต้าน
เพลงเบลลาชาโอ ใช้ร้องเพื่อต่อต้านลัทธิฟาสซิสต์ในประเทศอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 1943 และ 1945 เพลงเบลลาชาโอเป็นแนวดนตรีโฟล์ก
ฉบับภาษาต่างประเทศ.
เพลงเบลลาชาโอ ได้มีการนำทำนองไปแปลเป็นภาษาต่าง ๆ ได้แก่ ภาษากาตาลา, ภาษาจีน, ภาษาโครเอเซีย, ภาษาเดนมาร์ก, ภาษาอังกฤษ, ภาษาเอสเปรันโต, ภาษาฟินแลนด์, ภาษาเยอรมัน, ภาษาฮังการี, ภาษาญี่ปุ่น, ภาษาเปอร์เซียน, ภาษาเคิร์ด, ภาษานอร์เวย์, ภาษารัสเซีย, ภาษาเซอร์เบีย, ภาษาสโลวีเนีย, ภาษาสเปน, ภาษาตากาล็อก, ภาษาเตลูกู, ภาษาไทย, ภาษาทิเบต, ภาษาตุรกี, และภาษายูเครน
ฉบับในประเทศไทย.
สำหรับประเทศไทย วงไฟเย็น นำทำนองดนตรี มาใส่เนื้อเพลงภาษาไทยและเรียบเรียงดนตรีใหม่ โดยใช้ในกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ เพื่อต่อต้านกลุ่มที่มีความคิดแบบเผด็จการลัทธิฟาสซิสต์
เส้นเมริเดียนที่ 37 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 37 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ มหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรใต้ และทวีปแอนตาร์กติกา ไปยัง ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 37 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 143 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 37 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
จอร์จ ไมนอต
จอร์จ ริชาดส์ ไมนอต (; 2 ธันวาคม ค.ศ. 1885 – 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950) เป็นแพทย์และนักวิจัยชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองบอสตัน เป็นบุตรของเจมส์ แจ็กสัน ไมนอตและเอลิซาเบธ ไมนอต ไมนอตเรียนที่โรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด ก่อนจะทำงานที่ห้องปฏิบัติการที่โรงเรียนแพทย์จอห์นส ฮ็อปกินส์ ต่อมาไมนอตทำงานที่โรงพยาบาลแมสซาชูเซตส์และเริ่มศึกษาภาวะโลหิตจาง ในปี ค.ศ. 1915 ไมนอตแต่งงานกับแมเรียน ลินซี ไมนอต มีบุตรด้วยกัน 3 คน ต่อมาในปี ค.ศ. 1934 ไมนอตได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับจอร์จ วิปเปิลและวิลเลียม พี. เมอร์ฟี สำหรับการค้นพบวิธีรักษาภาวะโลหิตจาง ไมนอต วิปเปิลและเมอร์ฟีพบว่าภาวะโลหิตจางอย่างร้าย (pernicious anemia) เกิดจากการขาดวิตามินบี12 ซึ่งพบมากในตับ