pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โปเกมอน โก  เป็นเกมพกพา อิงพิกัดภูมิศาสตร์ (location-based) ผสานกับเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม (augmented reality) เล่นฟรี บนสมาร์ตโฟนที่ต้องมีกล้องหลัง, มีระบบตรวจจับพิกัดตำแหน่งบนโลก (GPS), ตัวจับระดับการหมุน และจอสัมผัส พัฒนาโดยบริษัทไนแอนติก ออกจำหน่ายใน ค.ศ. 2016 บนระบบปฏิบัติการไอโอเอส และแอนดรอยด์ นอกจากเล่นบนมือถือแล้ว ยังสามารถใช้ร่วมกับอุปกรณ์สวมใส่ขนาดเล็กเรียกว่า โปเกมอนโกพลัส พัฒนาโดยนินเท็นโด ซึ่งเชื่อมต่อโดยใช้บลูทูธเพื่อแจ้งผู้ใช้ว่ามีโปเกมอนอยู่ใกล้ตัวผ่านแสงแอลอีดี และผ่านเสียงเตือนเบา ๆ เกมจะให้ผู้เล่นจับ ต่อสู้ ฝึกฝน และแลกเปลี่ยนโปเกมอนเสมือนจริงที่จะมีอยู่ทั่วโลก เกมจะไม่มีค่าใช้จ่าย แต่จะมีระบบสนับสนุนการซื้อขายในเกม
โปเกมอน โก มีต้นกำเนิดมาจากแนวคิดของเกมที่ซาโตรุ อิวาตะ จากนินเท็นโด และสึเนคาซึ อิชิฮาระ จากเดอะโปเกมอนคอมพานี คิดขึ้นมาใน ค.ศ. 2013 จนในปี ค.ศ. 2014 ได้มีการปรากฏในธีม April Fools ของกูเกิ้ลโดยใช้ธีมกูเกิลแมพโปเกมอนมาใช้ จนเมื่อปี ค.ศ. 2015 ในงานเปิดตัวเกมในวันที่ 10 กันยายน อิชิฮาระกล่าวกับอิวะตะ ซึ่งเสียชีวิตในสองเดือนก่อนหน้า อิชิฮาระและภรรยาเคยเล่นเกม อิงเกรส โปเกมอนชนิดต่าง ๆ จะอาศัยในบริเวณแตกต่างกันของโลก ตัวอย่างเช่น โปเกมอนรูปแบบน้ำจะอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำ จะมีกิจกรรมที่ผู้เล่นสามารถแลกเปลี่ยนโปเกมอนเพื่อสะสม อุปกรณ์รัดข้อมือที่เรียกว่า ปโปเกมอน โก พลัส" จะมาพร้อมกับเกม เพื่อให้เกม "เตือนผู้เล่น" ได้มากกว่าในเกมอิงเกรส โดยผอุปกรณ์จะสั่นเตือนผู้เล่นเมื่อมีโปเกมอนอยู่ใกล้ตัว ผู้เล่นสามารถกดปุ่มตามลำดับรหัสที่กำหนดให้เพื่อจับโปเกมอน และตรวจสอบที่เกมว่าจับได้ตัวอะไร การตัดสินใจสร้างโกพลัสแทนสมาร์ตวอตช์เพื่อเพิ่มยอดขายในหมู่ผู้เล่นที่มองว่าสมาร์ตวอตช์ราคาสูงเกินไป
โปเกมอนแต่ละตัวจะสามารถพบได้ในพื้นที่ที่แตกต่างกันไป เช่น โปเกมอนธาตุน้ำ จะสามารถพบได้ใกล้แหล่งน้ำ โดยโปเกมอน โก พลัสจะสามารถใช้งานได้สำหรับแอปพลิเคชันนี้ ซึ่งจะเพิ่มความสนุกให้กับเกมมากกว่าอิงเกรส โดยอุปกรณ์สามารถสั่นเตือนและแจ้งเตือนผ่านสัญญาณไฟกะพริบเมื่อผู้เล่นอยู่ใกล้กับโปเกมอน โดยผู้เล่นสามารถกดปุ่มเพื่อจับโปเกมอนได้ทันที และสามารถตรวจสอบในแอปพลิเคชันได้หลังจากการจับโปเกมอนแล้ว
ภูมิภาคที่ใช้งานได้.
เกมโปเกมอน โกได้เปิดให้บริการในออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, สหรัฐอเมริกา, เยอรมนี, สหราชอาณาจักร, อิตาลี, สเปน, โปรตุเกส, ออสเตรีย, เบลเยียม, บัลแกเรีย, โครเอเชีย, ไซปรัส, เช็กเกีย, เดนมาร์ก, เอสโตเนีย, ฟินแลนด์, กรีซ, กรีนแลนด์, ฮังการี, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, ลัตเวีย, ลิทัวเนีย, ลักเซมเบิร์ก, มอลตา, เนเธอร์แลนด์, นอร์เวย์, โปแลนด์, โรมาเนีย, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สวีเดน, สวิตเซอร์แลนด์, แคนาดา, เปอร์โตริโก, ญี่ปุ่น, ฝรั่งเศส, ฮ่องกง, ภูมิภาคลาตินอเมริกา, ภูมิภาคแคริบเบียน, บรูไน, กัมพูชา, ฟิจิ, ไมโครนีเซีย, อินโดนีเซีย, ลาว, มาเลเซีย, ปาเลา, ปาปัวนิวกินี, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, หมู่เกาะโซโลมอน, ไต้หวัน, เวียดนาม และไทย
ออบีดุช
ออบีดุช  เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในภูมิภาคย่อยตะวันตก (Oeste Subregion) ของประเทศโปรตุเกส เฉพาะตัวเมืองมีจำนวนประชากรประมาณ 3,100 คน ในขณะที่เขตเทศบาลซึ่งกว้างกว่ามีจำนวนประชากร 11,772 คน ณ ปี ค.ศ. 2011 บนพื้นที่ 141.55 ตารางกิโลเมตร
พื้นที่ตัวเมืองออบีดุชตั้งอยู่บนยอดเนินเขา ล้อมรอบด้วยป้อมปราการ ด้วยเหตุที่เมืองนี้ยังคงรักษาสิ่งก่อสร้างตามสถาปัตยกรรมยุคกลางไว้ได้อย่างดี ถนน จัตุรัส กำแพงเมือง และปราสาทของเมืองจึงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่งในตอนกลางของประเทศ
ฟรีดริช โมส์
สเกลของโมส์
พลินิผู้อาวุโส
คอรันดัม
เส้นเมริเดียนที่ 170 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 170 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 170 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
มาตราของโมส
สหภาพฟุตบอลแคริบเบียน (อังกฤษ: Caribbean Football Union) หรือ ซีเอฟยู (CFU) คือองค์กรฟุตบอลประจำภูมิภาคแคริบเบียน เกิดจากการรวมตัวกันของสมาคมฟุตบอลในกลุ่มประเทศแถบทะเลแคริบเบียน รวมถึง 3 สมาคมฟุตบอลที่ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้อย่างกายอานา, ซูรินาม และ เฟรนช์เกียนา มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงคิงส์ตัน ประเทศจาเมกา
สหภาพฟุตบอลแคริบเบียนได้เริ่มก่อตั้งขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ.1978 และจัดการแข่งขันในระดับภูมิภาคโดยอยู่ภายใต้การควบคุมของคอนคาแคฟ ในปัจจุบันมีสมาชิก 31 สมาคมฟุตบอล โดยในจำนวนนี้มี 25 สมาคมฟุตบอลที่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า และมี 6 สมาคมฟุตบอลจากดินแดนอาณานิคมที่ยังไม่ได้เป็นสมาชิกของฟีฟ่า
การจัดการแข่งขันฟุตบอลในภูมิภาคที่จัดขึ้นโดยสหภาพฟุตบอลแคริบเบียนคือการแข่งขัน แคริบเบียน คัพ ที่เป็นการแข่งขันระดับทีมชาติ และ ซีเอฟยู คลับ แชมเปียนชิป ที่เป็นการแข่งขันระดับสโมสร โดยสโมสรที่ได้แชมป์ ,รองแชมป์ และอันดับ 3 ของรายการซีเอฟยู คลับ แชมเปียนชิป จะได้สิทธิแข่งขันในรายการ คอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีก
ในปี ค.ศ. 2011 สหภาพฟุตบอลแคริบเบียนตกเป็นข่าวดังไปทั่วโลกเมื่อเข้าไปมีส่วนเกี่ยวพันกับการทุจริตในการเลือกตั้งประธานฟีฟ่า โดยโมฮัมเหม็ด บิน ฮัมมัม ประธานสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียชาวกาตาร์ ที่เป็นหนึ่งในผู้สมัครชิงตำแหน่งในขณะนั้น ถูกกล่าวหาว่าติดสินบนสมาชิกในสหภาพฟุตบอลแคริบเบียน เพื่อให้ลงคะแนนสนับสนุนตนเป็นประธานฟีฟ่า ในการประชุมที่ประเทศตรินิแดดและโตเบโก ทำให้มีการสอบสวนและดำเนินคดีอาญาในเวลาต่อมา ผลจากคดีดังกล่าวทำให้บิน ฮัมมัม และ แจ็ค วอร์เนอร์ ประธานสหภาพฟุตบอลแคริบเบียนในขณะนั้นถูกฟีฟ่าแบนจากวงการฟุตบอลตลอดชีวิต
สหภาพฟุตบอลแคริบเบียน เริ่มก่อตั้งขึ้นจากการที่ "แพทริก เรย์มอนด์" นักฟุตบอลทีมชาติตรินิแดดและโตเบโก ได้หารือกับ "ฟิล วูสแนม" ที่เป็นหนึ่งในคณะกรรมการบริหารของ "นอร์ท อเมริกัน ซอกเกอร์ลีก (เอ็นเอเอสแอล) " โดยวูสแนมเป็นอดีตกองหน้าทีมชาติเวลส์ ที่เคยโด่งดังกับสโมสรเวสต์แฮม ยูไนเต็ดและแอสตันวิลลา และได้ใช้ชีวิตในช่วงท้ายของอาชีพนักฟุตบอลด้วยการเล่นให้กับสโมสรแอตแลนตา ชิฟส์ ในนอร์ท อเมริกัน ซอกเกอร์ลีก โดยหลังจากเลิกเล่นฟุตบอล วูสแนมได้เป็นหนึ่งในคณะกรรมการบริหารของเอ็นเอเอสแอล
แพทริก เรย์มอนด์ ได้หารือกับวูสแนม ในเรื่องของกรรมสิทธิ์และสิทธิประโยชน์ของทีมจากแถบแคริบเบียนใน เอ็นเอเอสแอล วูสแนมจึงมีความคิดในการก่อตั้ง คาริบเบียน โปรเฟสชันนัลลีก ที่เป็นการแข่งขันกันระหว่างทีมในภูมิภาคแคริบเบียน แยกต่างหากจาก เอ็นเอเอสแอล ประกอบกับ เซอร์ สแตน เราส์ อดีตประธานของฟีฟ่า มีข้อเสนอแนะให้มีองค์กรฟุตบอลที่ดูแลสิทธิประโยชน์ทางธุรกิจของทีมในแถบแคริบเบียน โดยให้เป็นองค์กรย่อยภายใต้การควบคุมของคอนคาแคฟ
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1977 แพทริก เรย์มอนด์ จึงได้เริ่มต้นประชาสัมพันธ์ถึงข้อมูลและก่อตั้งสหภาพฟุตบอลแคริบเบียน หรือ ซีเอฟยู ขึ้นที่กรุงพอร์ต-ออฟ-สเปน, สาธารณรัฐตรินิแดดและโตเบโก จนเป็นรูปธรรมแล้วเสร็จในเดือนมกราคม ค.ศ. 1978 ที่กรุงปอร์โตแปรงซ์, สาธารณรัฐเฮติ โดยมีฐานะเป็นองค์กรฟุตบอลในภูมิภาคแถบแคริบเบียน และเป็นองค์กรย่อยในคอนคาแคฟ
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 สหภาพฟุตบอลแคริบเบียน ได้ย้ายสำนักงานใหญ่จากตรินิแดดและโตเบโก ไปยังกรุงคิงส์ตัน, ประเทศจาเมกา
ดินแดนที่อาจเป็นสมาชิกในอนาคต.
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ.2007 เขตชุมชนแซ็ง-บาร์เตเลมี ได้มีสภาพเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส ทำให้สมาคมฟุตบอลแซ็ง-บาร์เตเลมี อาจเข้าร่วมเป็นสมาชิกของสหภาพฟุตบอลแคริบเบียนได้ โดยมีสถานะเทียบเท่ากับอาณานิคมโพ้นทะเลอย่างเกาะเซนต์มาร์ติน (แซ็ง-มาร์แต็ง)
ภายหลังจากที่ดินแดนเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสถูกยุบไปในปี ค.ศ.2010 ทำให้ทบวงการเมืองอย่างซาบาและซินต์เอิสตาซียึส สามารถเข้าร่วมเป็นสมาชิกได้ โดยมีฐานะทางการปกครองเทียบเท่ากับโบแนเรอ
ข้อมูลล่าสุด กันยายน 2562
ระบบห้องสมุดรัฐสภา
ฮวัง ฮเย-ซุก
ฮวัง ฮเย-ซุก  เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
ในปี ค.ศ. 1972 เธอเป็นส่วนหนึ่งในการพาทีมชาติเกาหลีเหนือเข้ารับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เธอได้ลงเล่นทั้ง 5 แมตช์
ชัง อก-ริม
ชัง อก-ริม  เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1948 เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
ในปี ค.ศ. 1972 เธอเป็นส่วนหนึ่งในการพาทีมทีมชาติเกาหลีเหนือเข้ารับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เธอได้ลงเล่น 1 แมตช์
ช็อง อก-จิน
ช็อง อก-จิน  เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
ในปี ค.ศ. 1972 เธอเป็นส่วนหนึ่งในการพาทีมทีมชาติเกาหลีเหนือเข้ารับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เธอได้ลงเล่น 4 แมตช์
คัง อก-ซุน
คัง อก-ซุน  เกิดวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1946 เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
ในปี ค.ศ. 1972 เธอเป็นส่วนหนึ่งในการพาทีมชาติเกาหลีเหนือเข้ารับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เธอได้ลงเล่น 5 แมตช์
คิม มย็อง-ซุก
คิม มย็อง-ซุก  เกิดวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1947 เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
คิม ซู-แด
คิม ซู-แด  เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
คิม ย็อน-จา
คิม ย็อน-จา  เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
ในปี ค.ศ. 1972 เธอเป็นส่วนหนึ่งในการพาทีมทีมชาติเกาหลีเหนือเข้ารับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เธอได้ลงเล่นทั้ง 5 แมตช์
คิม จุง-บก
คิม จุง-บก  เกิดวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
แพ็ก มย็อง-ซุก
แพ็ก มย็อง-ซุก  เกิดเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954 เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
กึนเทอร์ ไมเออร์
กึนเทอร์ ไมเออร์  เกิดเมื่อ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 ที่เนือร์นแบร์ก รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนีตะวันตก ติดทีมชาติเยอรมนีตะวันตกเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสองครั้ง โดยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2511 ในรุ่นไลต์มิดเดิลเวต รอบแรก ชนะ โอโนริโอ บอร์เกซ จากชิลี เมื่อ 14 ตุลาคม รอบสอง ชนะ สตีเวน ทีกา จากเคนยา เมื่อ 20 ตุลาคม รอบ 8 คนสุดท้าย ชนะ เดวิด แจ็กสัน จากสหรัฐ เมื่อ 23 ตุลาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้ โบริส ลากูติน จากสหภาพโซเวียต เมื่อ 24 ตุลาคม ได้เหรียญทองแดง
ไมเออร์ติดทีมชาติเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 ในรุ่นเวลเตอร์เวต รอบแรกได้บาย รอบสอง ชนะ เจฟฟ์ แรกเลย์ จากนิวซีแลนด์ รอบสาม ชนะ ระเบียบ แสงนวล จากไทยเมื่อ 1 กันยายน รอบ 8 คนสุดท้าย แพ้ เอมิลิโอ กอร์เรอา จากคิวบาเมื่อ 6 กันยายน ตกรอบ ไม่ได้เหรียญรางวัล
เส้นเมริเดียนที่ 160 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 160 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 160 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 20 องศาตะวันตก
ในแอนตาร์กติกา เส้นเมริเดียนนี้มีความหมายเป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างดินแดนแอนตาร์กติกาของออสเตรเลียกับรอสส์ดีเพนเดนซี
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 160 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 150 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 150 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 150 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 30 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดนเส้นเมริเดียนที่ 150 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 140 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 140 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 140 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 40 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 140 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
โยเนซาวะ
เมืองโยเนซาวะ  เป็นเมืองในจังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงทางด้านอาหาร โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์แอปเปิล เนื้อ และปลาคาร์ป นอกจากนี้ยังมีคูเมืองปราสาทอันเคยเป็นฐานที่ตั้งของตระกูลอูเอซูงิ
สุนทรา พิชัย
ศุนทระ ปิจไช
สุริยน ไรวา
ร้อยตำรวจโทสุริยน ไรวา (??? พ.ศ. 2459 - 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516) นักธุรกิจชาวไทย และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส 2 สมัย
ร้อยตำรวจโทสุริยน ไรวา เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2459 เป็นบุตรของบิดาชาวจีน กับ นางบุญรอด สำเร็จการศึกษาธรรมศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง เมื่อ พ.ศ. 2482
ร้อยตำรวจโทสุริยน ไรวา เสียชีวิต เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 สิริอายุรวม 57 ปี
หลังจบการศึกษา ร้อยตำรวจโทสุริยนเข้าทำงานที่แผนกคดีเบ็ดเตล็ดประจำโรงพักกลาง (ปัจจุบันคือ สถานีตำรวจนครบาลพลับพลาไชย) ต่อมาได้เดินทางไปรับราชการที่จังหวัดนครสวรรค์ และ จังหวัดนราธิวาส ตามลำดับ ก่อนที่จะลาออกจากราชการ เพื่อมาทำธุรกิจส่วนตัว ใน พ.ศ. 2489
ร้อยตำรวจโทสุริยน ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาสครั้งแรกเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2489 และได้รับเลือกตั้งรวม 2 สมัย
ร้อยตำรวจโทสุริยน ไรวา ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
เจนสุดา ปานโต
ราเชนทร์ ประสาท
ราเชนทร์ ปรสาท
เส้นเมริเดียนที่ 130 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 130 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสเตรเลีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 130 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 50 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 130 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เมริเดียนที่ 100 ตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 120 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 120 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรอินเดีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 120 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 60 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 120 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
กึนเทร์ ไมเออร์
โรคพยาธิแส้ม้า
Trichuriasis หรือ โรคพยาธิแส้ม้า เป็นโรคติดเชื้อที่เกิดจากพยาธิที่ชื่อว่า "" (พยาธิแส้ม้า) หากพยาธิมีเพียงไม่กี่ตัว ก็มักจะไม่มีอาการใด ๆ ส่วนผู้ที่ติดเชื้อพยาธิจำนวนมาก อาจมีอาการปวดท้อง, อ่อนเพลียและท้องร่วง บางครั้งในผู้ที่ท้องร่วงรุนแรงอาจถ่ายเป็นมูกเลือดได้ เด็กที่ติดเชื้อพยาธิอาจมีความเสื่อมถอยทางสติปัญญาและพัฒนาการทางกายภาพ การสูญเสียเลือดอาจก่อให้เกิดระดับเซลล์เม็ดเลือดแดงต่ำ
โดยทั่วไปโรคนี้แพร่กระจายโดยการกินอาหารหรือดื่มน้ำที่มีไข่พยาธิปนปนอยู่ ซึ่งอาจเกิดจากการไม่ได้ล้างหรือปรุงผักที่มีไข่พยาธิปนเปื้อนอย่างถูกสุขลักษณะ โดยมากไข่พยาธิเหล่านี้มักปะปนอยู่ในดินบริเวณที่มีคนการถ่ายอุจจาระนอกส้วม และบริเวณที่มีการนำอุจจาระคนที่ไม่ได้รับการฆ่าเชื้อมาใช้ทำเป็นปุ๋ย ไข่พยาธิมีที่มาจากอุจจาระของผู้ที่มีพยาธิ เด็กเล็กที่เล่นกับดินดังกล่าวและใส่มือในปากมักจะติดพยาธิได้ง่าย ตัวแก่ของพยาธิอาศัยอยู่ในลำไส้ลำไส้ใหญ่ และมักมีความยาวประมาณสี่เซนติเมตร การวินิจฉัยโรคพยาธิแส้ม้าทำได้โดยการตรวจไข่พยาธิในอุจจาระด้วยกล้องจุลทรรศน์ ไข่พยาธิมีรูปทรงคล้ายกระบอกสูบ
การป้องกันพยาธิทำได้โดยการปรุงอาหารให้ถูกสุขลักษณะ และการล้างมือก่อนทำอาหาร มาตรการป้องกันอื่น ๆ คือการพัฒนาสุขอนามัย เช่น การใช้ส้วมที่สะอาดและเหมาะสมสำหรับการใช้งาน และการดื่มน้ำสะอาด ในภูมิภาคของโลกที่พบการติดเชื้อได้ทั่วไป มักทำการรักษากลุ่มคนทั้งหมดในคราวเดียวกันและสม่ำเสมอเป็นประจำ การรักษาคือการให้ยาอัลเบนดาโซล (albendazole), มีเบนดาโซล (mebendazole) หรือ ไอเวอมิคทิน (ivermectin) เป็นเวลาสามวัน หลังจากการรักษาผู้ป่วยมักได้รับเชื้อพยาธิอีก
ข้อมูลทางพยาธิวิทยา.
ผู้ที่ติดเชื้อพยาธิแส้ม้าในทั่วโลกมีจำนวนประมาณ 600 ถึง 800 ล้านคน มักพบได้บ่อยในประเทศในเขตร้อนชื้น ในประเทศที่กำลังพัฒนา มักพบว่าผู้ที่ติดเชื้อพยาธิแส้ม้าจะติดเชื้อพยาธิปากขอ และพยาธิไส้เดือนด้วยเช่นกัน โรคนี้ส่งผลกระทบที่สำคัญทางเศรษฐกิจในหลายประเทศ การพัฒนาวัคซีนเพื่อต่อต้านโรคนี้อยู่ในระหว่างการดำเนินการ โรคพยาธิแส้ม้าถูกจัดว่าเป็นโรคเขตร้อนที่ถูกละเลย
Trichuriasis
พิตบูล (แรปเปอร์)
ไอจัสต์คานต์สต็อปเลิฟวิงยู
โรแนน คีทติง
รี ชุน-อก
รี ชุน-อก  เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
ในปี ค.ศ. 1972 เธอเป็นส่วนหนึ่งในการพาทีมทีมชาติเกาหลีเหนือเข้ารับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เธอได้ลงเล่น 3 แมตช์
รย็อม ชุน-จา
รย็อม ชุน-จา  เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเกาหลีเหนือ เธอเข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
วอลเลย์บอลชายทีมชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
วอลเลย์บอลชายทีมชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก  เป็นตัวแทนของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ รวมถึงนัดกระชับมิตร
วอลเลย์บอลชายทีมชาติอียิปต์
วอลเลย์บอลชายทีมชาติอียิปต์  เป็นตัวแทนของประเทศอียิปต์ ในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ รวมถึงนัดกระชับมิตร และเป็นหนึ่งในทีมชั้นนำของทวีปแอฟริกา
เซนต์เซย์ย่า โอเมกา
ทาเดอุช ไรช์ชไตน์
ทาเดอุช ไรช์ชไตน์ (; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1897 – 1 สิงหาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักเคมีชาวโปแลนด์/สวิส เกิดในครอบครัวชาวยิวที่เมืองววอตสวาแวก เป็นบุตรของกัสทาวา บร็อคมัน กับอีซือดอร์ ไรช์ชไตน์ เขาใช้ชีวิตวัยเด็กในเมืองเคียฟและเรียนหนังสือที่เมืองเยนา ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่เมืองซือริชและเข้าเรียนที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส ซือริช (ETH) หลังเรียนจบ ไรช์ชไตน์ทำงานเป็นอาจารย์และผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่นั่น ในปี ค.ศ. 1927 เขาแต่งงานกับเฮนเรียต หลุยส์ ควอลส์ ฟาน อุฟฟอร์ด ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน
ในปี ค.ศ. 1933 ไรช์ชไตน์คิดค้นวิธีสังเคราะห์วิตามินซีผ่านกระบวนการไรช์ชไตน์ (Reichstein process) ต่อมาในปี ค.ศ. 1950 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับเอ็ดเวิร์ด แคลวิน เคนดัลล์และฟิลิป โชวอลเตอร์ เฮนช์ จากผลงานการค้นพบฮอร์โมนคอร์ติโซน
ในช่วงบั้นปลาย ไรช์ชไตน์สนใจด้านพฤกษเคมี วิทยาเซลล์ของเฟิร์นและโครโมโซม ไรช์ชไตน์ตีพิมพ์บทความวิชาการกว่า 80 บทความในช่วง 30 ปีสุดท้ายของชีวิต เขาเสียชีวิตที่เมืองบาเซิลในปี ค.ศ. 1996 ด้วยวัย 99 ปี
เส้นเมริเดียนที่ 110 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 110 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 110 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 70 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 110 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนนี้ถูกใช้เป็นเส้นแบ่งเขตของแอ่งพายุหมุนเขตร้อนสองแอ่ง คือ ภูมิภาคออสเตรเลีย และพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้
แนวสันเขามหาสมุทรไนน์ตีอีสท์ถูกตั้งชื่อตามเส้นเมริเดียนนี้
เส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 80 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 80 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 80 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 100 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 80 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 70 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 70 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 70 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 110 องศาตะวันตก
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เส้นเมริเดียนที่ 70 นี้ ได้รับการเสนอให้เป็นเส้นแบ่งสำหรับเอเซีย ระหว่างเขตอิทธิพลของนาซีเยอรมนี, จักรวรรดิญี่ปุ่น และฟาสซิสต์อิตาลี
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 70 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 60 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 60 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 60 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 120 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 60 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 50 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 50 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย มาดากัสการ์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 50 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 130 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 50 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
การหมุนควงของวงโคจร
ในกลศาสตร์ท้องฟ้า การหมุนควงของวงโคจร  เป็นการหมุนควงของวงโคจรของวัตถุท้องฟ้า โดยละเอียด มันเป็นการเคลื่อนที่แบบหมุนที่ขยับจุดปลายระยะทางวงโคจร ซึ่งเป็นจุดที่ใกล้และไกลที่สุดในวงโคจร การหมุนควงของวงโคจรเป็นอนุพันธ์ตัวแรกของระยะมุมจุดใกล้ศูนย์กลางที่สุด ซึ่งเป็นหนึ่งในหกองค์ประกอบของวงโคจร
เส้นเมริเดียนที่ 40 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 40 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 40 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 140 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 40 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 30 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 30 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือ ผ่านมหาสมุทรอาร์กติก, ทวีปยุโรป, ประเทศตุรกี, ทวีปแอฟริกา, มหาสมุทรอินเดีย,  มหาสมุทรใต้, และ ทวีปแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 30 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 150 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 30 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 20 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 20 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปยุโรป ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 20 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 160 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนนี้มีความหมาย คือ เป็นส่วนหนึ่งของเส้นแบ่งเขตแดนของนามิเบียกับบอตสวานาและแอฟริกาใต้ เป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติกกับมหาสมุทรอินเดีย และเป็นขีดจำกัดด้านตะวันออกของนิวสวาเบียในควีนมอดแลนด์, แอนตาร์กติกา
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 20 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 10 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 10 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปยุโรป ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 10 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 170 องศาตะวันตก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 10 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
นกนางนวลหัวดำ
นกนางนวลหัวดำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Chroicocephalus ridibundus") เป็นนกนางนวลขนาดเล็กที่กระจายพันธุ์อยู่ส่วนมากในยุโรปและบ้างในเอเชีย ตลอดจนชายฝั่งด้านตะวันออกของประเทศแคนาดา ประชากรส่วนใหญ่ของนกพันธุ์นี้เป็นนกอพยพ ซึ่งจะอพยพลงมาทางใต้ในฤดูหนาว แต่ก็มีบางส่วนที่ไปอาศัยอยู่ทางสุดตะวันตกของยุโรป และบางส่วนอพยพไปถึงทางชายฝั่งตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือในฤดูหนาว ไข่ของนกนางนวลหัวดำถือเป็นอาหารราคาแพงในสหราชอาณาจักร รับประทานโดยการต้มน้ำเดือด
มีขนาดตัวยาวประมาณ 38–44 เซนติเมตร และมีช่วงปีกกว้างราว 94–105 เซนติเมตร จะโตเต็มวัยเมื่อมีอายุได้ราว 2 ปี และมีอายุขัยตามธรรมชาติสูงสุดที่ 33 ปี ขณะบินจะสังเกตเห็นลายพาดสีขาวตลอดสันปีกได้ชัดเจน ตัวโตเต็มวัยจะมีสีน้ำตาลช็อกโกแลตในช่วงฤดูร้อน (ไม่ใช่สีดำ แม้ว่าเวลามองจากไกลๆแล้วจะเหมือนสีดำ) มีลำตัวสีขาวซีด มีจะงอยปากและขาเป็นสีแดง ขนบนหัวจะหลุดไปในช่วงฤดูหนาว ชอบอาศัยอยู่กันเป็นกลุ่มใกล้กับแหล่งน้ำเช่นเดียวกับนกนางนวลสายพันธุ์อื่นๆ
เส้นเมริเดียนที่ 10 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 10 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก มหาสมุทรแอตแลนติก ไอร์แลนด์ ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 10 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 170 องศาตะวันออก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 10 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 20 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 20 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ ไอซ์แลนด์ มหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
ในบางรูปแบบทางภูมิศาสตร์ เส้นนี้มักถูกใช้เป็นเส้นลองจิจูดที่ดีที่สุดซึ่งใช้แบ่งแยกทางประวัติศาสตร์ ระหว่างโลกเก่าของยูเรเชีย และแอฟริกา และโลกใหม่ของอเมริกา
เส้นเมริเดียนที่ 20 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 160 องศาตะวันออก
ในแอนตาร์กติกา เส้นเมริเดียนนี้หมายถึงเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรีกับควีนมอดแลนด์ และระหว่างเส้นขนานที่ 5 องศาเหนือและเส้นขนานที่ 60 องศาใต้ ถูกใช้เป็นเขตแดนด้านตะวันออกของเขตเสรีอาวุธนิวเคลียร์ละตินอเมริกัน
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 20 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ยศทหารกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน
ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารของกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน ตั้งแต่ ค.ศ. 1955
ยศทหารของกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน โดยอ้างอิงลำดับชั้นยศเหมือนกับกองทัพบก โดยเรียกคำนำหน้ายศว่า 空军 (คงจฺวิน) หมายถึง ทหารอากาศ
ชั้นยศทหารอากาศปัจจุบันเริ่มใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 1988 โดยอ้างอิงชั้นยศในยุค ค.ศ.1955 ถึง 1965 ยศพลอากาศเอกอาวุโส (คงจฺวินอีจี๋ช่างเจี้ยง) ถูกยกเลิกเมื่อ ค.ศ. 1994 แต่ชั้นยศนี้สงวนให้เฉพาะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม หรือ เสนาธิการกองทัพ.
ไตรเทอร์พีน
ไตรเทอร์พีน  เป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนที่ประกอบด้วยเทอร์พีน 3 หน่วยหรือไอโซพีน 6 หน่วย มีสูตรโมเลกุลคือ C30H48 ไตรเทอร์พีนมีโครงสร้างที่แตกต่างกันกว่า 200 แบบ โดยแบ่งได้ตามจำนวนวงแหวน ตัวอย่างในตาราง:
ไตรเทอร์พีนอยด์.
ไตรเทอร์พีนอยด์ (triterpenoid) เป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอนเช่นเดียวกับไตรเทอร์พีน แต่จับกับหมู่ฟังก์ชัน บางครั้งสองคำนี้ใช้แทนกันได้ ไตรเทอร์พีนอยด์เป็นสารที่มีคุณค่าทางเคมีและเภสัชวิทยา