pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สุจิตต์ วงษ์เทศ ได้เสนอในบทความ "คนไทยไม่ได้มาจากไหน" ว่า คนไทยได้อาศัยอยู่ในดินแดนประเทศไทยปัจจุบันมาเป็นเวลาช้านานแล้ว โดยเกิดจากการรวมตัวกันของแคว้นต่าง ๆ เข้าด้วยกันจนเป็นประเทศเดียวกัน เนื่องจากวัฒนธรรมพื้นฐานที่คล้ายคลึงกัน และการที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมอินเดียเหมือนกัน โดยถือว่าคนที่พูดภาษาที่คล้ายคลีงกันเป็นบรรพบุรุษทางวัฒนธรรมอันก่อให้เกิดพัฒนาการมาเป็นคนไทยในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ประชาชนเหล่านี้ไม่ค่อยมีความรู้สึกในเรื่องเชื้อชาติ แต่เน้นไปทางแว่นแคว้นมากกว่า
แถบตอนกลางของจีน.
เป็นแนวคิดซึ่งเริ่มมาจาก ดร.วิลเลียม คลิฟตัน ดอดด์ ในหนังสือเรื่อง "The Thai Race: Elder Brother of the Chinese" (ชนชาติไทย: พี่ชายของชนชาติจีน) โดยเสนอว่าชนชาติไทเคยอยู่แถบลุ่มแม่น้ำหวงเหอ ต่อมา ชนชาติไทถูกชนชาติจีนมาปะทะจึงต้องถอยร่นไปในหลายทิศทาง ซึ่งส่วนมากได้ถอยไปยังแม่น้ำแยงซีและมณฑลยูนนานและตั้งอาณาจักรน่านเจ้า
แถบเทือกเขาอัลไต.
แนวคิดดังกล่าวมาจากงานเขียนเรื่อง "หลักไทย" ของขุนวิจิตรมาตรา กล่าวว่าเดิมชนชาติไทยเคยอาศัยอยู่แถบเทือกเขาอัลไตเมื่อประมาณ 6000 ปีที่แล้ว ต่อมา ได้อพยพลงมายังแม่น้ำหวงเหอ เรียกว่า "อาณาจักรไทยมุง" หรือ "อาณาจักรไทยเมือง" และได้อพยพลงมาอีกจนถึงลุ่มแม่น้ำแยงซี แต่ต่อมาได้เสียเมืองให้กับจีน จึงต้องอพยพลงมาทางใต้ต่อไป แนวคิดดังกล่าวไม่ค่อยได้รับการยอมรับจากนักประวัติศาสตร์ โดยได้มีผู้แสดงเหตุผลโต้แย้งหลายคน อย่างเช่น
แถบหมู่เกาะ.
จากการศึกษาความหนาแน่นของหมู่เลือดพิเศษซึ่งมักพบในคนไทย มีความหนาแน่นมาทางตอนใต้แล้วค่อยลดลงเมื่อขึ้นมาทางเหนือ ในปี พ.ศ. 2506 นายแพทย์สมศักดิ์ สุวรรณสมบูรณ์ จึงเสนอว่าชนชาติไทยอาจอพยพขึ้นไปทางเหนือ
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น  เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับที่ 9 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการศูนย์แพทยศาสตร์ (ศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ) มหาวิทยาลัยขอนแก่น เพื่อปรับปรุงและขยายการผลิตบุคลากรสาธารณสุขให้เป็นไปตามนโยบายและแนวทางการพัฒนาสาธารณสุขของรัฐ ที่กำลังเร่งให้บริการสาธารณสุขให้ถึงประชาชนทั่วไป และพัฒนาบุคลากรดูแลสาธารณสุขมูลฐานและคุณภาพชีวิตของประชาชนชาวชนบทในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
คณะสาธารณสุขได้เริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกในปี พ.ศ. 2523 จำนวน 30 คน ในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (สาธารณสุขศาสตร์) โดยรับนักศึกษาที่ผ่านการสอบคัดเลือกมาจาก 3 กลุ่ม คือ นักเรียนเรียนดีในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นักเรียนที่ทบวงมหาวิทยาลัยสอบคัดเลือก และเจ้าหน้าที่สาธารณสุขจากกระทรวงสาธารณสุข
สัญลักษณ์ประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คือ คทาคาดูซัซ
ดอกกาสะลองสีชมพู
วีรา ลินน์
เดม วีรา ลินน์, ดีบีอี (20 มีนาคม ค.ศ. 1917 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 2020; เดิมชื่อว่า วีรา มาร์กาเรต เวลช์) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวอังกฤษ ที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างยิ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตลอดช่วงสงครามเธอได้ตระเวนไปตามค่ายทหารต่างๆ เพื่อขับร้องเพลงกล่อมขวัญทหารฝ่ายสัมพันธมิตร ทั้งที่อียิปต์ อินเดีย และพม่า จนได้รับฉายาว่า "หวานใจของกองทัพ" (The Forces' Sweetheart) ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงของเธอ ได้แก่เพลง "We'll Meet Again" บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1939 เป็นเพลงปลอบขวัญทหารที่กำลังจะออกรบและคาดว่าจะไม่ได้กลับมาพบกับบุคลที่เป็นที่รัก และ "(There'll Be Bluebirds Over) The White Cliffs of Dover" บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1942 เป็นเพลงปลุกใจสำหรับนักบินเครื่องบินรบอังกฤษ ที่จะออกไปต่อสู้กับนักบินเยอรมนี
หลังสิ้นสุดสงคราม เธอยังมีผลงานขับร้องเพลงตลอดมา โดยในปี ค.ศ. 2009 เธอได้ออกผลงานพิเศษเนื่องในโอกาสครบรอบ 70 ปีที่อังกฤษประกาศสงครามกับเยอรมนี อัลบั้ม "We'll Meet Again: The Very Best of Vera Lynn" นี้ติดอันดับหนึ่งในประเทศอังกฤษ ทำให้เธอเป็นศิลปินที่อายุมากที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ ที่มีผลงานติดอันดับหนึ่งในชาร์ต ด้วยวัย 92 ปี
ผลงานเพลง We'll Meet Again ปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยม เช่น ในภาพยนตร์เรื่อง "Dr. Strangelove" ของสแตนลีย์ คูบริกในฉากสงครามนิวเคลียร์ตอนท้ายเรื่อง และในผลงานเพลงโดยโรเจอร์ วอเทอร์ส ในอัลบั้ม "The Wall" ปี 1979 ของพิงก์ ฟลอยด์ กล่าวถึงเธอในเพลงชื่อ "Vera"
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 สายคลองแงะ–จุดผ่านแดนถาวรสุไหงโก-ลก (เขตแดนไทย/มาเลเซีย) หรือที่เรียกกันในช่วงจังหวัดปัตตานีถึงนราธิวาสว่า ถนนเพชรเกษมสายปัตตานี–นราธิวาส หรือ ถนนเกาหลี หรือ บาตะฮ์กอลี ในภาษามลายูปัตตานี เป็นทางหลวงแผ่นดินที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดสงขลา จังหวัดปัตตานี และจังหวัดนราธิวาส มีระยะทางตลอดทั้งสาย 263.779 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 มีจุดเริ่มต้นบนถนนกาญจนวณิชย์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4) ที่บ้านคลองแงะ ตำบลพังลา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา เส้นทางมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ในช่วงแรกเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ผ่านอำเภอนาทวี อำเภอเทพา เข้าเขตจังหวัดปัตตานีที่อำเภอโคกโพธิ์ แล้วมุ่งขึ้นเหนือไปยังอำเภอหนองจิก ซึ่งหลังจากนี้ เส้นทางได้ขยายเป็น 4 ช่องจราจร และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 18 แล้วมุ่งไปทางตะวันออกเข้าอำเภอเมืองปัตตานี อำเภอยะหริ่ง ต่อจากนั้นก็มุ่งไปทางทิศใต้เข้าเขตอำเภอปะนาเระ อำเภอสายบุรี แล้วเข้าสู่จังหวัดนราธิวาสที่อำเภอบาเจาะ ผ่านอำเภอยี่งอ อำเภอเมืองนราธิวาส อำเภอตากใบ และอำเภอสุไหงโก-ลก แล้วสิ้นสุดที่จุดผ่านแดนถาวรสุไหงโก-ลก บริเวณชายแดนมาเลเซีย-ไทย ที่ตำบลสุไหงโก-ลก เชื่อมต่อกับทางหลวงสหพันธ์มาเลเซียหมายเลข 3 ที่เมืองรันเตาปันจัง รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย
ก่อนที่จะมีการกำหนดหมายเลขทางหลวง ถนนในช่วงปัตตานี-นราธิวาสมีชื่อว่า ทางหลวงแผ่นดินสายปัตตานี–นราธิวาส ต่อมาได้รับการขนานนามว่า ถนนรามโกมุท เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่หลวงปริญญาโยควิบูลย์ (ชม-อุบล รามโกมุท) นายช่างควบคุมการสร้าง
ในสมัยก่อนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ในช่วงบ้านคลองแงะ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ถึงบ้านดอนยาง อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี เป็นเส้นทางสายหลักในการเดินทางระหว่างจังหวัดสงขลาสู่จังหวัดปัตตานี แต่เมื่อมีการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 ขึ้น ทำให้รถที่สัญจรไปมาได้หันไปใช้เส้นทางนี้แทน เนื่องจากช่วยย่นเวลาและระยะทางได้ดีกว่า และยังเป็นทางหลวงขนาด 4 ช่องจราจร ขณะที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ช่วงคลองแงะ–ดอนยาง เป็นทางหลวงขนาด 2 ช่องจราจร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 เคยมีจุดสิ้นสุดอยู่ที่ตัวเมืองนราธิวาส มีระยะทางในตอนนั้นประมาณ 198 กิโลเมตร ต่อมาได้มีการรวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4084 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4057 เข้าเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายนี้ด้วย เพื่อเชื่อมต่อกับจุดผ่านแดนที่สุไหงโก-ลก
กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เป็นหน่วยงานระดับกรม ในสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ก่อตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545
ในอดีตภารกิจด้านป่าไม้ ได้แก่ งานปลูกบำรุงป่า งานวนวัฒนวิจัย งานอุทยานแห่งชาติ งานด้านสัตว์ป่า งานต้นน้ำ และงานด้านป้องกันปราบปรามและไฟป่า ขึ้นตรงกับกรมป่าไม้ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (เดิมสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์) ต่อมาได้มีการเสนอให้แยกงานที่เกี่ยวกับป่าเศรษฐกิจและงานด้านอนุรักษ์และการคุ้มครองป่าไม้ออกจากกัน โดยให้งานทางด้านป่าเศรษฐกิจอยู่กับกรมป่าไม้ ส่วนงานด้านอนุรักษ์และการคุ้มครอง ให้ไปตั้งเป็นกรมขึ้นมาใหม่ และให้สังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นกระทรวงใหม่
ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกา เล่มที่ 119 ตอนที่ 99ก. ลงวันที่ 2 ตุลาคม 2545 ให้จัดตั้งกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ในสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2561 อธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช มีคำสั่งให้ปิด อ่าวมาหยา เป็นเวลา 3 เดือน
กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ดำเนินกิจภารกิจเกี่ยวกับการอนุรักษ์ ส่งเสริมและฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชในเขตพื้นที่ป่าเพื่อการอนุรักษ์ โดยการควบคุม ป้องกันพื้นที่ป่าอนุรักษ์เดิมที่มีอยู่ และพื้นที่ป่าเสื่อมโทรมให้กลับสมบูรณ์ด้วยกลยุทธ์การส่งเสริม กระตุ้น และปลุก
จิตสำนึกให้ชุมชนมีความหวงแหนและการมีส่วนร่วมในการดูแลทรัพยากรท้องถิ่น เพื่อเป็นการรักษาสมดุลของระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อม ตลอดจนความหลากหลายทางชีวภาพ สำหรับเป็นแหล่งต้นน้ำลำธาร แหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า แหล่งอาหาร แหล่งนันทนาการและการท่องเที่ยวทางธรรมชาติของประชาชน
ประยูร ยมเยี่ยม
ประยูร ยมเยี่ยม เป็นศิลปินเพลงพื้นบ้านที่มีความเชี่ยวชาญเพลงลำตัด ในนาม "ลำตัดแม่ประยูร" เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ที่จังหวัดนนทบุรี จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดสาลวัน จังหวัดนครปฐม
เข้าสู่อาชีพแสดงลำตัดเมื่ออายุได้ 13 ปี เพราะคุณตาของประยูรมองเห็นแววจึงสนับสนุน และเริ่มออกแสดงลำตัดเป็นครั้งแรกขณะมีอายุ 15 ปี จากนั้นได้เข้าร่วมกับคณะแม่จำรูญ ซึ่งเป็นคณะลำตัดที่มีชื่อเสียงมากในสมัยนั้น จนได้พบกับ “หวังเต๊ะ” จึงได้ร่วมประชันลำตัดกันบ่อยๆ และกลายเป็นคู่ประชันลำตัดยอดนิยมมายาวนาน จนได้แต่งงานและมีบุตร แล้วหย่าขาดจากกัน แต่ก็ยังคงแสดงร่วมกันตลอดมา นอกจากนี้ แม่ประยูรยังสามารถแสดงเพลงพื้นบ้านได้อีกหลายประเภท เช่น เพลงเกี่ยวข้าว เพลงฉ่อย เพลงอีแซว เพลงเรือ เพลงขอทาน เป็นต้น
แม่ประยูรเป็นผู้ริเริ่มนำการแสดงลำตัดมาจัดทำเป็นเทปคาสเซ็ท และวิดีโอเทป ออกจำหน่าย เคยออกเทปเพลงแปลงร่วมกับ บุญธรรม พระประโทน เป็นแขกรับเชิญให้กับ ธงไชย แมคอินไตย์ ในคอนเสิร์ต "แบบ เบิร์ด เบิร์ด" ตอน แบบเบิร์ด เบิร์ด อีกแบบ ในปี พ.ศ. 2530 และตอน ความสุข ความทรงจำ ไม่มีที่สิ้นสุด ในปี พ.ศ. 2534 สามารถนำการแสดงลำตัดไปเผยแพร่ในต่างประเทศ และเป็นสื่อประชาสัมพันธ์ในการช่วยเหลือสังคมและประเทศชาติ เพื่อสื่อความหมายให้ผู้ฟังได้รับข้อมูลข่าวสารที่ทันต่อเหตุการณ์ด้วยรูปแบบความบันเทิงอย่างสนุกสนานและแยบคาย โดยมีความมุ่งมั่นที่จะเผยแพร่และรักษาเพลงพื้นบ้านของไทยเอาไว้ เพื่อถ่ายทอดศาสตร์และศิลป์ให้แก่รุ่นหลานรวมทั้งนิสิตนักศึกษา จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน-ลำตัด) ประจำปี พ.ศ. 2537
แม่ประยูร ยมเยี่ยม ถึงแก่กรรมด้วยโรคหัวใจกำเริบ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มีอายุได้ 77 ปี
แม่ประยูร
แม่ประยูร ยมเยี่ยม
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 สายหาดใหญ่–มะพร้าวต้นเดียว เป็นทางหลวงแผ่นดินสายประธานที่สำคัญสายหนึ่งในภาคใต้ตอนล่าง และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 18 โดยทางหลวงสายนี้เป็นทางหลวงเส้นใหม่ที่ตัดขึ้นเพื่อย่นระยะทางจากจังหวัดสงขลาไปยังจังหวัดปัตตานี แทนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 โดยเป็นทางหลวงขนาด 4 ช่องจราจรตลอดสาย รวมระยะทาง 94.952 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมจังหวัดสงขลากับจังหวัดปัตตานี โดยมีจุดเริ่มต้นที่บ้านคลองหวะ ในเขตเทศบาลเมืองคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เส้นทางมี 4 ช่องจราจร มุ่งหน้าไปทางตะวันออก ผ่านอำเภอนาหม่อม อำเภอจะนะ อำเภอเทพา เข้าสู่จังหวัดปัตตานีที่อำเภอหนองจิก แล้วตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 มุ่งต่อไปและสิ้นสุดยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 418 อยู่ในเขตจังหวัดสงขลา 74.397 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดปัตตานี 19.405 กิโลเมตร
แต่เดิมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 เคยมีจุดเริ่มต้นที่สี่แยกคูหา อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา โดยถนนเพชรเกษมย้ายแนวไปทับซ้อนกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 406 และแยกซ้ายไปอำเภอหาดใหญ่ที่สามแยกท่าชะมวง ปัจจุบันสายทางนี้ถูกกำหนดให้เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4287 ส่วนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ย้ายมาใช้แนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 ช่วงสี่แยกคูหาถึงสี่แยกคลองหวะ อำเภอหาดใหญ่แทน ทำให้ทางหลวงหมายเลข 43 ในปัจจุบันเริ่มต้นที่สี่แยกคลองหวะและสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 418 ที่วงเวียนมะพร้าวต้นเดียว และจะมีส่วนต่อขยายไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ที่อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี
สมประสงค์ สิงหวนวัฒน์ หรือ ตั้ม สมประสงค์ เกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2506 เป็นนักร้องชายชาวไทย ที่คร่ำหวอดในวงการเพลงมาอย่างยาวนาน มีชื่อเสียงจากเพลง "ช่างไม่รู้เลย" ในอัลบั้มเดี่ยว
ตั้ม สมประสงค์ เข้าสู่วงการบันเทิง โดยเริ่มจากการเล่นดนตรีตามไนท์คลับต่างๆ เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวง "ฮอต ทรู ทร้อต" กับ วันชาติ เหล่างาม ซึ่งเป็นวงดนตรีที่เล่นแบ็คอัพให้กับนักร้องต่างๆ บนเวทีรายการโลกดนตรี จากนั้นจึงเข้ามาเป็นนักร้องนำวง "เดอะ เซ้นท์" จนเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก ต่อมาในปี พ.ศ. 2528 ได้เป็นนักร้องเพลงคู่ในอัลบั้ม "18 กะรัต" และมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง เคหาสน์ดาว และ 18 กะรัต ซึ่งกำกับโดย ศุภักษร อีกทั้งยังได้แสดงละครโทรทัศน์เรื่อง กิ่งมัลลิกา, บัวแล้งน้ำ และ กนกลายโบตั๋น ทางช่อง 7 สี
ในปี พ.ศ. 2531 ตั้มกลับมาทำงานเพลงอีกครั้งในฐานะศิลปินเดี่ยวสังกัดแกรมมี่ โดยออกอัลบั้ม 3 ชุด คือ "แหวกฟ้าคว้าดาว", "ผู้ชายธนู"(2533) และ "แด่..คนแบกรัก"(2536) มีเพลงที่โด่งดังมาจนกระทั่งปัจจุบัน เช่น แหวกฟ้าคว้าดาว, ที่เก่าที่ฉันยืน, ช่างไม่รู้เลย, ทนได้ทุกที, ต้องดีกว่าเก่า, พูดไม่ออก, หัวใจว่างเปล่า ฯลฯ โดยเพลง "ช่างไม่รู้เลย" มีการนำไปขับร้องใหม่เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่อง เพื่อนสนิท โดย บอย พีซเมคเกอร์
ชีวิตสมรส เคยคบหาดูใจกับ สุนิตย์ นภาศรี ซึ่งเคยทำงานร่วมกันในอัลบั้ม 18 กะรัต จนถึงกับมีอัลบั้มเพลงคู่ทั้งชุดในชื่อ "ล้อมใจด้วยรัก"(2529) จากนั้นได้สมรสกับ บุญจิรา สุวรรณจินดา แต่ทั้งคู่ต้องแยกทางกัน
ปัจจุบัน ตั้มยังคงรับงานร้องเพลงอยู่ โดยเป็นหนึ่งในกลุ่มศิลปินรับเชิญอัลบั้มชุด "บีมายเกสต์" ของ เบญจพล เชยอรุณ ทั้ง 4 ชุด
ในชุดที่ 1-2 ยังไม่มีตั้ม สมประสงค์ แต่ตั้ม เข้าร่วมวง ในชุดที่ 3 ของวง THE SAINT เดอะ เซ้นท์
สมาชิก
นำวงษ์ หงษ์วิไล -ร้องนำ
สมมาตร สิงห์ศิริ -กีต้าร์
นพดล ศิริณรงค์ -กีต้าร์
ปราโมทย์ ศุทธาเวศ -เบส
ทรงวุฒิ กิจพจน์ -คีย์บอร์ด
จิรศักดิ์ นาคทับ -แซกโซโฟน
แสงเทียน ไกรสำราญ -ทรัมเป็ต
มานิต รุ่งเรืองจิต -กลอง
โอฬาร คำประสิทธิ์ -กลอง
"เดอะ เซ้นท์ ชุด เพลงรักนักบุญ (พ.ศ. 2525) (ค่ายนิธิทัศน์-ออนป้า)"
"เดอะ เซ้นท์ ชุด เรียนเป็นหลัก (พ.ศ. 2526)
"เดอะ เซ้นท์ ชุด ภาพบาดตา (พ.ศ. 2527)
สมาชิกในชุดนี้
ประเสริฐ เนตรายน -ทรัมเป็ต
สมประสงค์ สิงหวนวัฒน์ -ร้องนำ
"รวมศิลปินออนป้า+เสียงทอง
ชุด เพลงรักคู่โลก (พ.ศ. 2527)
เพลง "สอิ้งรัก" ตั้ม สมประสงค์ - อัจจิมา ทีฆะวาทิน
เพลง "เชื่อรัก" ตั้ม สมประสงค์ - สาธิยา ศิลาเกษ
เพลง "สัญญารัก" ตั้ม สมประสงค์ - เกษรา สุดประเสริฐ
"18 กะรัต ชุดที่ 1 (พ.ศ. 2527)
เพลง "ใครเจ๋งกว่ากัน"
เพลง "ไว้รอวันนั้น" (ร้องคู่กับ แหม่ม - พัชรี จันทร์สว่าง
"18 กะรัต ชุดที่ 2 (พ.ศ. 2528)
เพลง "หนีไม่พ้น" (ตั้ม &amp; แหม่ม)
"18 กะรัต ชุดที่ 3 (พ.ศ. 2529)
เพลง "ใจประสานใจ" (รวมศิลปิน)
เพลง "ไปละเพื่อน" (ตั้ม , สายชล &amp; จิ๊บ - จิรนุช กาญจนเรขา)
เพลง "ซีดไปตามกัน" (ตั้ม , สุเทพ ประยูรพิทักษ์ , กำธร ศรวิจิตร &amp; แมว - สุชาดา)
เพลง "ท่าดีทีเหลว" (ตั้ม &amp; แหม่ม)
"ตั้ม สมประสงค์ + สุนิตย์ นภาศรี ชุด ล้อมใจด้วยรัก (พ.ศ. 2529)
"ตั้ม ชุด แหวกฟ้า คว้าดาว (พ.ศ. 2531) (ค่ายแกรมมี่)
"ตั้ม ชุด ผู้ชายธนู (พ.ศ. 2533)
"ตั้ม ชุด แด่...คนแบกรัก (พ.ศ. 2536)
"เพลงประกอบละคร "คู่ชื่นชุลมุน" กับ นันทนา บุญหลง
"ตั้ม ชุด T in white (ค่ายบีเอ็มจี)
"บีมายเกสต์ ชุดที่ 1 (พ.ศ. 2549) (ค่ายต่าล้าลา)
เพลง "เข้าใจสักที" และเพลง "เฉลยตอนจบ" (ตั้ม)
"บีมายเกสต์ ชุด Again (พ.ศ. 2550)
เพลง "ฉันยังอยู่" (รวมศิลปิน)
เพลง "อ้อนวอน" และเพลง "เหมือนเดิม" (ตั้ม)
"บีมายเกสต์ ชุด Singaholic (พ.ศ. 2551)
เพลง "Singaholic" (รวมศิลปิน)
เพลง "อย่าไล่ฉันเลย" (รวมศิลปินชาย)
เพลง "เสมอต้นเสมอปลาย" (ตั้ม)
"บีมายเกสต์ ชุด Most Wanted (พ.ศ. 2553)
เพลง "ไม่เป็นไร" (ตั้ม)
เพลง "อย่าบังคับ" (เจสัน ยัง &amp; ตั้ม)
"Hurt Actually Concert กับ มาลีวัลย์ เจมีน่า
"ไม่เสียดายที่ได้รักเธอ เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "บ้านฉัน..ตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้)" กับ มาลีวัลย์ เจมีน่า
"กำลังใจให้สายัณห์ (พ.ศ. 2556)"
เพลง "ผู้เสียสละ" (ตั้ม)
ประเทศไทยในเอเชียนเกมส์
ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ตั้งแต่ครั้งแรกที่เอเชี่ยนเกมส์จัดขึ้นใน เอเชียนเกมส์ 1951 ณ กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย โดยเข้าร่วมการแข่งขันทุกครั้ง ซึ่งไทยได้รับเหรียญรางวัลครั้งแรก ในการแข่งขันครั้งที่ 3 เอเชียนเกมส์ 1958 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และได้รับเหรียญทองครั้งแรก ในการแข่งขันครั้งที่ 4 เอเชียนเกมส์ 1962 ณ กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย
เคลเมน พอททรานัว
เคลเมน พอททรานัว (; 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 — ) เกิดในเมืองคาสเทรส ประเทศฝรั่งเศส) เคลเมน พอททรานัว เป็นนักกีฬารักบี้สหภาพฝรั่งเศส เขาเคยเข้าแข่งขันกีฬารักบี้เวิลด์คัพปี 2003 และปี 2007
เคลเมนเคยถ่ายปฏิทินของ Dieux du stade ปี 2003,2004,2005 และ 2008
กองบัญชาการกองอาสารักษาดินแดน
ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ ชื่อเล่น โตโน่ (เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2529) เกิดที่จังหวัดขอนแก่น เป็นนักร้อง นักแสดง และนักฟุตบอลชาวไทย เป็นที่รู้จักจากการแข่งขันรายการเดอะสตาร์ 6 ปัจจุบันเป็นนักฟุตบอล ในตำแหน่งกองกลางให้กับอยุธยา ยูไนเต็ด ในไทยลีก 2
เกิดที่อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น แรกเกิดเป็นคนตัวเล็ก เหลือง ร่างกายไม่แข็งแรงนัก เดิมแม่ตั้งชื่อเล่นว่าเอ แต่เนื่องจากพ่อชกมวยใช้ชื่อว่าหมูโตโน่ จึงตั้งชื่อเล่นให้ภาคินว่า "โตโน่" เดิมมีชื่อจริงว่า ตะวัน คำวิลัยศักดิ์ ภายหลังคุณพ่อเสียชีวิต จึงเปลี่ยนชื่อเป็นภาคิน (ชื่อภาษาจีน: 潮惲; "เจ้าหยุน" สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน จังหวัดขอนแก่น และระดับปริญญาตรีด้านธุรกิจการบิน จาก มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์หัวหิน ภาคินเป็นบุตรคนโต มีน้องสาว 1 คน ชื่อ แสงระวี คำวิลัยศักดิ์ (ต้องตา)
ภาคินเข้าพิธีหมั้นกับ ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์ (ชื่อเล่น แตงโม) ซึ่งเป็นนักแสดง โดยเขาได้เข้ารีตโปรเตสแตนต์ตามเธอตั้งแต่ปี 2556 จนเลิกรากันในปี 2558 และเปลี่ยนกลับมานับถือศาสนาพุทธตามเดิม
ใน พ.ศ. 2553 โตโน่ได้เข้าประกวดร้องเพลงในรายการเดอะสตาร์ 6 ผ่านเข้ารอบ 8 คนสุดท้าย ได้หมายเลข 6 และได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 และเป็น 1 ใน 3 คนของแก๊งอสรพิษซึ่งเกิดจากการรวมตัวกันในช่วงแข่งขันรายการเดอะสตาร์และยังคงคบหาสนิทสนมกันจนมาถึงปัจจุบัน อันประกอบไปด้วย นภัทร อินทร์ใจเอื้อ และ เรืองฤทธิ์ ศิริพานิช
ภาคินได้ย้ายมาร่วมทีมสโมสรฟุตบอลราชบุรี มิตรผล อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2564 โดยเขาจะสวมเสื้อหมายเลข 96 ทางสโมสรได้ส่งชื่อเขาเข้าร่วมการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021 ในกลุ่ม G ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพรวมถึงลงแข่งขันในไทยลีก ฤดูกาล 2564–65
ภาคิน ได้ลงเล่นเป็นตัวจริงครั้งแรกในไทยลีก ฤดูกาล 2564–65 นัดสุดท้ายของฤดูกาล เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 โดยเป็นการแข่งขันระหว่างราชบุรี มิตรผลพบกับขอนแก่น ยูไนเต็ด
บริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:GSTEL) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2538 โดย ดร.สมศักดิ์ ลีสวัสดิ์ตระกูล มีหน้าที่ผลิตเหล็กร้อนในประเทศแทนที่จะนำเข้าประเทศ โดยสามารถผลิตเหล็กได้ 3.4 ล้านตันต่อปี สำนักงานอยู่ 88 อาคารเอส.เอส.พี ชั้น 18 ถนนสีลม แขวงสุรวงศ์ เขตบางรัก กรุงเทพฯ และมีโรงงานตั้งอยู่ที่เอส เอส พี อินดัสทรี พาร์ค หมู่ 5 ตำบลหนองระลอก อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง
ผลิตภัณฑ์หลักของจี สตีล คือ เหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดม้วน แต่ผลิตภัณฑ์อื่นๆมี เหล็กแผ่นรีดเย็น เหล็กชุบสังกะสี เหล็กท่อเหล็กโครง
บริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน) เป็นโรงงานผลิตเหล็กแผ่นรีดร้อนเพียงรายเดียวในประเทศ ที่ได้รับการเชิญให้เข้าร่วมโครงการ GERIAP ตั้งแต่ปี 2546 ถึง 2548 โดยทาง UNEP ได้มอบหมายให้สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย (วว.) พิจารณาคัดเลือกจากกลุ่มอุตสาหกรรมเหล็กและเหล็กกล้าในประเทศไทย
โรงเรียนอำนาจเจริญ
โรงเรียนอำนาจเจริญ  เป็นโรงเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษา และเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดอำนาจเจริญโดยพฤตินัยหลังจากการจัดตั้งจังหวัดอำนาจเจริญเมื่อปี พ.ศ. 2536 เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ของสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่มัธยมศึกษา เขต 29 (อุบลราชธานี - อำนาจเจริญ) กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ อำเภอเมืองอำนาจเจริญ จังหวัดอำนาจเจริญ นอกจากนี้ โรงเรียนอำนาจเจริญ ยังเป็น 1 ในโรงเรียนมาตรฐานสากล (World Class Standard School : WCSS) อีกด้วย
โรงเรียนอำนาจเจริญ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2494 ตามหนังสือของจังหวัดที่ 5858/2494 เปิดทำการสอนระดับ ม.1 จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียน 40 คน เปิดทำการสอนที่โรงเรียนบุ่งชาญวิทยา ปัจจุบันคือ โรงเรียนอนุบาลอำนาจเจริญ อำเภอเมืองอำนาจเจริญ จังหวัดอำนาจเจริญ มีครูทำการสอนเพียง 1 คน คือ นายเปลี่ยน อุปริวงศ์
ปี พ.ศ. 2495 โรงเรียนอำนาจเจริญ ได้ย้ายจากโรงเรียนบุ่งชาญวิทยาไปทำการสอนที่วัดสำราญนิเวศ อำเภอเมืองอำนาจเจริญ จังหวัดอำนาจเจริญ และในปี พ.ศ. 2497 ได้ย้ายกลับไปทำการสอนที่โรงเรียนบุ่งชาญวิทยาตามเดิม ปี พ.ศ. 2500 ได้ย้ายจากโรงเรียนบุ่งชาญวิทยาไปเปิดทำการสอนที่โรงเรียนอำนาจเจริญ ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงเรียนอำนาจเจริญในปัจจุบัน โรงเรียนอำนาจเจริญ มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 67 ไร่ 1 งาน 63 ตารางวา ตั้งอยู่ เลขที่ 277 หมู่ที่ 13 ถนนชยางกูร ต.บุ่ง อ.เมืองอำนาจเจริญ จ. อำนาจเจริญ 37000 โดยมี โรงเรียนอำนาจเจริญพิทยาคม หรือ โรงเรียนอำนาจเจริญ 2 เป็นโรงเรียนในเครือข่ายสาขาแรก
การพัฒนาของโรงเรียน.
โรงเรียนอำนาจเจริญ สามารถเรียงไทม์ไลน์การพัฒนาของโรงเรียน โดยแบ่งออกตามพุทธศักราชได้ดังนี้
ปีงบประมาณ 2533 โรงเรียนได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา ให้เปิดรับนักเรียนทั้งระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย ตามแผนการจัดชั้นเรียน10-8-8/10-8-12 รวม 56 ห้องเรียน นักเรียน 2,249 คน ครู –อาจารย์ 135 คน นักการภารโรง 14 คน ยาม 3 คน
การรับบุคคลเข้าศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย มีเกณฑ์คัดเลือกดังนี้
โรงเรียนอำนาจเจริญ ได้เปิดสอนตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น - มัธยมศึกษาตอนปลายโดยมีแผนการเรียนและหลักสูตรดังนี้
ในอดีตเคยมีห้องเรียนที่แบ่งเป็นห้องเรียนแผนการเรียนธุรกิจ - คอมพิวเตอร์ แต่ปัจจุบันได้ยกเลิกไปแล้ว เนื่องจากเนื้อหาที่เรียนไม่สอดคล้องกับแกนหลักสูตรที่กระทรวงศึกษาธิการกำหนด
โรงเรียนอำนาจเจริญ ได้มีการจัดตั้งคณะสี เพื่อดำเนินการในกีฬาสีและเสริมสร้างความสามัคคีในหมู่คณะ โดยโรงเรียนใช้วิธีแบ่งนักเรียนมัธยมตอนต้นที่เข้าใหม่ ด้วยการแบ่งเป็นห้อง ซึ่งนักเรียนทั้งหมดใน 1 ห้องจะสังกัดคณะสีเดียวกัน โดยจะเปลี่ยนคณะสีใหม่อีกครั้งเมื่อขึ้นมัธยมตอนปลาย โดยแต่เดิมมีทั้งหมด 5 คณะสี แต่ปัจจุบันได้ปรับเปลี่ยนใหม่ในปีการศึกษา พ.ศ 2564 โดยมีทั้งหมด 4 คณะสี อันประกอบด้วย
คณะสีในอดีต
สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร
Clément Poitrenaud
เรย์ พาร์กเกอร์ จูเนียร์
เรย์ เออร์สไกน์ พาร์เกอร์ จูเนียร์  เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1954 เป็นนักกีตาร์ นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ นักร้อง พาร์กเกอร์เป็นที่รู้จักที่สุดจากผลงานการแต่งเพลงและร้องในเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Ghostbusters" เขายังร่วมงานกับวงเรย์ดิโอ รวมถึงแบร์รี ไวต์ด้วย
ตำบลนาหว้า (อำเภอปทุมราชวงศา)
ตำบลนาหว้า เป็นตำบลในอำเภอปทุมราชวงศา จังหวัดอำนาจเจริญ อยู่ในการควบคุมของเทศบาลตำบลปทุมราชวงศาและองค์การบริหารส่วนตำบลนาหว้า ระยะห่างจากจังหวัดอำนาจเจริญ ประมาณ 32 กิโลเมตร
ตำบลนาหว้าแบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้าน มีประชากรทั้งหมด 4,627 คน ประมาณ 1,124 ครัวเรือน ดังนี้ (เฉพาะในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาหว้า)
http://www.thaitambon.com/tambon/ttambon.asp?ID=370303
ซานฮวนเดโลสโมร์โรส
ซานฮวนเดโลสโมร์โรส  เป็นเมืองหลวงของรัฐกวาริโกในประเทศเวเนซุเอลา เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บริเวณกลางของประเทศ มีอุณหภูมิตกอยู่ราว 24 ถึง 32 องศาเซลเซียส โอบล้อมไปด้วยภูเขา ซึ่งแตกต่างจากส่วนที่เหลือของรัฐที่เป็นที่ราบ
สิงโต เดอะ สตาร์
บี้ เดอะ สตาร์
ธงประจำพระองค์ เป็นธงประเภทหนึ่งของพระราชวงศ์ไทย ซึ่งประดับร่วมกับธงชาติไทยเพื่อถวายพระเกียรติแก่พระราชวงศ์ไทย ปรากฏใช้อยู่ทุกแห่งในประเทศไทย ต่างจากธงอีกประเภทหนึ่งซึ่งเรียกรวมกันตามกฎหมายธงในปัจจุบันว่า ธงพระอิสริยยศ อันเป็นธงที่ใช้ในพิธีการต่าง ๆ เป็นการพิเศษ และใช้ในสถานที่เฉพาะแห่ง
โดยหลักแล้ว ธงประจำพระองค์มีลักษณะเป็นธงสีพื้นตามวันพระราชสมภพหรือสีที่ตามพระประสงค์ของพระองค์นั้นๆ ประดับด้วยเครื่องหมายพระปรมาภิไธยย่อหรือพระนามาภิไธยย่อ ส่วนพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่น เช่น สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ก็มีธงประจำพระองค์ในลักษณะดังกล่าวเช่นเดียวกัน แต่มักมิได้พบเห็นบ่อยนัก นอกจากในงานพิธีซึ่งพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์นั้น ๆ เสด็จพระราชดำเนินไปเป็นองค์ประธาน ธงประจำพระองค์เหล่านี้ไม่เพียงแต่ใช้ประดับในพระราชพิธีและพิธีการต่าง ๆ ที่เป็นทางการเท่านั้น แต่ใช้อยู่ทั่วไปอย่างไม่เป็นทางการด้วย ประชาชนชาวไทยในทุกชนชั้นและทุกหนแห่งนิยมประดับธงดังกล่าวร่วมกับธงชาติไทย เพื่อถวายพระเกียรติและแสดงความจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ และพระบรมวงศานุวงศ์ ถือเป็นลักษณะเด่นอย่างหนึ่งที่ปรากฏในวัฒนธรรมไทย ธงเหล่านี้มีจำหน่ายตามร้านค้าขนาดเล็กและร้านเครื่องเขียนหรือร้านที่จำหน่ายธงโดยเฉพาะ โดยมีขนาดที่แตกต่างกันหลายขนาด และธงดังกล่าวนิยมพิมพ์รูปตราพระปรมาภิไธยหรือพระนามาภิไธยย่อลงบนธงเพียงด้านเดียว
ธงพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว.
ธงพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธงพื้นสีเหลือง อันเป็นสีประจำพระชนมวาร (เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันจันทร์ที่ ๒๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๙๕) กลางธงมีตราพระปรมาภิไธย ว.ป.ร. มีเลข ๑๐ ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎเปล่งรัศมี โดยรูปอักษร "ว" เป็นสีขาว (หมายถึง สีประจำพระชนมวารตามคติมหาทักษา) "ป" สีเหลือง (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพของพระบรมชนกนาถ) และ "ร" สีฟ้า (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันพระราชสมภพของพระบรมราชชนนี)
ธงสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง.
ธงสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เป็นธงสีฟ้า อันเป็นสีประจำพระชนมวาร (เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันศุกร์ที่ ๑๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๗๕) กลางธงประดับสัญลักษณ์พระนามาภิไธยย่อ ส.ก. ภายใต้พระมหามงกุฎ อักษรพระนามาภิไธยย่อ "ส" เป็นสีฟ้าเข้ม และ "ก" เป็นสีขาว ลักษณะดังกล่าวเป็นไปในทำนองเดียวกับธงพระปรมาภิไธยย่อ ภ.ป.ร. โดยปกติแล้วธงนี้ปรากฏอยู่ทั่วไปในช่วงเดือนสิงหาคม
สำหรับธงสัญลักษณ์ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง แบบง่าย จะใช้วิธีการพิมพ์ตราสัญลักษณ์ด้วยสีขาวสีเดียวลงบนผืนธงสีฟ้า
ธงสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี.
ธงสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เป็นธงสีม่วง อันเป็นสีประจำพระชนมวาร (เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันเสาร์ที่ ๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๑) กลางธงประดับสัญลักษณ์พระนามาภิไธยย่อ ส.ท. ภายใต้มงกุฎขัตติยราชนารี อักษรพระนามาภิไธยย่อ "ส" เป็นสีม่วง และ "ท" เป็นสีเหลือง (หมายถึง สีประจำวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพของพระราชสวามี) โดยปกติแล้วธงนี้ปรากฏอยู่ทั่วไปในช่วงเดือนมิถุนายน
ธงที่พ้นสมัยการใช้งาน.
ในทางปฏิบัติธงประจำพระองค์ที่พ้นสมัยการใช้งานนั้นเป็นได้หลายกรณี ได้แก่ พระมหากษัตริย์หรือพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์นั้นเสด็จสวรรคต สิ้นพระชนม์ หรือมีการได้รับการสถาปนาเลื่อนพระอิสริยยศ หรือทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ หรือทรงมีพระราชดำริให้ออกแบบธงใหม่ หรือทางรัฐบาลประกาศระยะเวลาในการประดับธงตราสัญลักษณ์นั้นๆ โดยส่วนมาจะเป็นธงในวาระพิเศษต่างๆ
ธงพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร.
ธงพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นธงพื้นสีเหลือง อันเป็นสีประจำพระชนมวาร (เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันจันทร์ที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๗๐) กลางธงมีตราสัญลักษณ์ประจำพระองค์ซึ่งปกติเป็นตราพระปรมาภิไธยย่อ ภ.ป.ร. ภายใต้อุณาโลมและพระมหาพิชัยมงกุฎเปล่งรัศมี โดยรูปอักษร "ภ" เป็นสีเหลืองทอง (หมายถึง สีประจำพระมหาจักรีบรมราชวงศ์) "ป" สีน้ำเงิน (หมายถึง สีประจำพระบรมราชอิสริยยศ พระมหากษัตริย์) และ "ร" สีขาว (หมายถึง สีประจำพระชนมวารตามคติมหาทักษา)
สำหรับธงสัญลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร แบบง่าย จะใช้วิธีการพิมพ์ตราสัญลักษณ์ด้วยสีแดงสีเดียวลงบนผืนธงสีเหลือง
http://library.rsu.ac.th/rsulj/images/rangsitlibj/rangsitlibj5_2chapter9.pdf
เดอะเดสทิเนชัน