pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก พระมเหสีพระองค์ที่สองในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1896 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน มีพระนามเดิมว่า นิมตาจ คานุม เป็นธิดาของนายทัดเฟล โมลูก อัยรุมลู โดยนามสกุลอัยรุมลูซึ่งเป็นนามสกุลเดิมของพระองค์สามารถสะกดเป็น "Ayrumlu, Eyrumlu" และ "Ayromloo" และตระกูลนี้เป็นตระกูลของชาวอิหร่านเชื้อสายอาเซอร์ไบจาน พระองค์จึงสืบเชื้อสายชาวอาเซอรีด้วย ภายหลังจากการเสกสมรสกับพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี พระภัสดา พระองค์จึงเปลี่ยนพระนามใหม่ซึ่งมีความหมายว่า มงกุฎของราชันย์ (Crown of the King)
พระองค์เป็นพระราชินีอิหร่านพระองค์แรกที่ออกมาปรากฏตัวแก่สายตาของเหล่าพสกนิกร รวมไปถึงการปฏิบัติพระราชกรณียกิจต่อประชาชนภายนอก และพระองค์ยังมีบทบาทสำคัญในเรื่องของการยกเลิกการใช้ผ้าคลุมศีรษะของสตรีมุสลิม (ฮิญาบ) ในช่วงตลอดรัชกาลของพระภัสดาของพระองค์ ในช่วงฤดูหนาวปี ค.ศ. 1934 พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวีทรงต้องการแสดงให้เห็นการแต่งกายของสมเด็จพระราชินี และพระราชธิดาทั้งสองพระองค์ ในงานพระราชทานปริญญาบัตรวิทยาลัยครูเตหะราน โดยแต่งกายในฉลองพระองค์อย่างชาวยุโรปโดยปราศจากผ้าคลุมศีรษะ และถือเป็นครั้งแรกที่สมเด็จพระราชินีแห่งอิหร่านเปิดเผยพระองค์เองสู่สายตาประชาชน ภายหลังพระเจ้าชาห์ได้นำพระฉายาลักษณ์สมเด็จพระราชินี และพระราชธิดาลงข่าวโดยปราศจากผ้าคลุมศีรษะ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาการใช้ผ้าคลุมศีรษะจึงได้ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ และต่อมาภายหลังพระสวามีของพระองค์ พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี ได้สละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1941 พระโอรสของพระองค์จึงได้ครองราชย์สมบัติต่อในนาม ชาห์โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
พระราชโอรส-ธิดา.
สมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก และพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี ทรงมีมีพระราชโอรส-ธิดาร่วมกัน 4 พระองค์ โดยเป็นพระราชโอรส 2 พระองค์ และพระราชธิดาอีก 2 พระองค์ อันได้แก่
สมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1982 เมืองอากาปุลโก ประเทศเม็กซิโก ด้วยพระอาการโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว (ลูคีเมีย) โดยพระองค์เสด็จสวรรคตก่อนการครอบรอบวันเสด็จพระราชสมภพปีที่ 86 พรรษาของพระองค์เพียง 7 วัน สิริพระชนมายุได้ 85 พรรษา
ปลาสเตอร์เจียนไซบีเรีย
ปลาสเตอร์เจียนไซบีเรีย (อังกฤษ: Siberian sturgeon) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Acipenser baerii" ในวงศ์ Acipenseridae มีรูปร่างเหมือนปลาสเตอร์เจียนทั่วไป มีจะงอยปากขาว มีหนวด 4 เส้น ที่หน้าปากด้านหลังมีสีน้ำตาลเทาจนถึงดำ สีท้องมีสีขาวจนถึงเหลือง พบในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ในลุ่มแม่น้ำของไซบีเรีย ในรัสเซีย, คาซัคสถาน และจีน
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 200 เซนติเมตร น้ำหนักกว่า 100 กิโลกรัม สามารถมีอายุยืนได้ถึง 60 ปี
มีชนิดย่อยทั้งหมด 2 ชนิด คือ "A. b. baicalensis" พบในทะเลสาบไบคาล (มีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า สเตอร์เจียนไบคาล) และ "A. b. stenorrhynchus"
ปลาสเตอร์เจียนไซบีเรีย นับเป็นปลาสเตอร์เจียนชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมจับเพื่อการพาณิชย์เพื่อการบริโภคมาก โดยนิยมรับประทาน ไข่ปลาคาเวียร์ และนำไข่ปลาคาเวียร์นี้ไปทำเป็นเครื่องสำอาง สำหรับในประเทศไทย ปลาสเตอร์เจียนชนิดนี้มีการทดลองเลี้ยงในโครงการบ้านเล็กในป่าใหญ่ดอยคำ อันเป็นโครงการในพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่อำเภอเวียงแหง ที่หน่วยวิจัยประมงบนพื้นที่สูงดอยอินทนนท์ อำเภอจอมทอง และศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืดเชียงใหม่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งผลการทดลองเป็นไปได้อย่างดี
โดยทำการเพาะฟักจากไข่ปลาที่นำเข้ามาจากรัสเซีย เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 พบว่ามีอัตรารอดสูงถึงร้อยละ 90 เพราะเป็นสถานที่ ๆ มีอากาศหนาวเย็น โดยปลาจะเติบโตได้ดีในอุณหภูมิไม่เกิน 20 องศาเซลเซียส และพบว่าปลาที่จะให้ไข่ ต้องมีความสมบูรณ์และเติบโตจนกระทั่งอายุได้ 10 ปี โดยจะให้ไข่เพียงร้อยละ 15 ของน้ำหนักตัว มีระยะเวลาห่างของการให้ไข่แต่ละครั้ง 2 ปี
การแปล
การแปล เป็นการถ่ายทอดความหมายของข้อความในภาษาหนึ่ง ๆ ที่ใช้สื่อสาร ไปเป็นอีกภาษาหนึ่ง โดยข้อความที่ถ่ายทอดเป็นภาษาอื่นแล้วจะมีใจความเหมือนกับข้อความในภาษาต้นฉบับ ผู้ทำหน้าที่แปลภาษา เรียกว่า ผู้แปล ส่วนผู้แปลภาษาโดยการฟังภาษาหนึ่งแล้วแปลเป็นคำพูดอีกภาษาหนึ่งในทันที เรียกว่า ล่าม
การแปลภาษานั้นอาจทำด้วยบุคคล หรืออาจใช้เครื่อง (machine) เช่น แปลด้วยคอมพิวเตอร์ หรือแปลด้วยเว็บไซต์ มีกูเกิลแปลภาษาเป็นต้น แต่ก็ยังไม่ดีเท่าบุคคลแปล
ในทางวิทยาการคอมพิวเตอร์ การแปลชุดคำสั่งจากภาษาคอมพิวเตอร์ภาษาหนึ่งไปยังอีกภาษาหนึ่ง โดยเนื้อหาของโปรแกรมทั้งสองเหมือนกัน เรียกว่า การแปลโปรแกรม (compile)
การแปลภาษาอาจมีประโยชน์เชิงพัฒนาการต่อภาษาเป้าหมาย แม้ว่าผู้แปลย่อมเพิ่มความเสี่ยงต่อการนำคำศัพท์ ไวยากรณ์ หรือ วากยสัมพันธ์ของภาษาต้นทาง (ภาษาที่กำลังแปล) ไปผสมกับภาษาเป้าหมายโดยไม่ได้ตั้งใจ
แต่ผลของความไม่ได้ตั้งใจนี้อาจเป็นการพัฒนาภาษาเป้าหมายไปในตัว เพราะบางครั้งอาจทำให้ภาษาเป้าหมายมีคำแปลแบบตรงตัว (calque) และคำยืมหลายคำที่มีประโยชน์ต่อภาษาเป้าหมาย โดยอาจกลายเป็นคำที่มีการใช้บ่อยในภาษาเป้าหมาย
นักแปล รวมทั้งนักแปลโบราณผู้แปลเอกสารศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ เช่น คัมภีร์โบราณ อาจได้มีบทบาทในการช่วยพัฒนาภาษาเป้าหมายให้สมบูรณ์แบบมากขึ้น
นักแปล
ปิงปิง เตปูรา
ปิงปิง เตปูรา (Pingping Tepura) หรือ คริสโตเฟอร์ เตปูรา นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ที่เมือง อิลลิกัน มิซามิสตะวันออก ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 4) เสมอ 5 แพ้ 11
กัง คึมยอง
กัง คึมยอง  นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่เมืองยุงอัน ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 13 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 3) แพ้ 3
ลิธัวเนีย
นา จี-โฮ
นา จี-โฮ  นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 4 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 1) แพ้ 2
มาร์เต็น กาซังเก
มาร์เต็น กาซังเก ( Marten Kasangke) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 6 ครั้ง ชนะ 3 แพ้ 3
สถิติการชกครั้งแรกของคาร์ซังเกที่บันทึกใน Boxrec.com คือขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2529 แพ้น็อค ประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 11 ที่ อินโดนีเซีย จากนั้นขึ้นชกชนะอีกสองครั้ง แล้วจึงชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ้นเฟเธอร์เวทเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2531 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค โนเซ ลักมัน ยก 9 ไม่ได้แชมป์ คาร์ซังเกขึ้นชกชนะอีกครั้ง ก่อนจะชิงแชมป์อินโดนีเซียกับลักมันเป็นการมืออีกครั้ง เมื่อ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคอีกในยกที่ 5 จึงแขวนนวมไป
ลูกเป็ดขี้เหร่
ลูกเป็ดขี้เหร่  เป็นนิทานเรื่องสั้นของฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1843 เป็นภาษาเดนมาร์ก ในหนังสือชื่อ "Nye Eventyr. Første Bind. Første Samling. 1844" เนื้อเรื่องกล่าวถึงลูกเป็ดตัวหนึ่งที่มีหน้าตาขี้ริ้วแตกต่างจากเพื่อนๆ จนถูกรังเกียจและกีดกันออกจากฝูง เมื่อลูกเป็ดโตขึ้นจึงพบว่าตัวเองไม่ใช่เป็ด แต่เป็นหงส์สีขาว ที่มีรูปร่างงดงามกว่าใครๆ
เรื่องลูกเป็ดขี้เหร่นี้เป็นผลงานแต่งของฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน โดยนำมาจากประสบการณ์ส่วนตัวของเขาเอง ไม่ได้ดัดแปลงมาจากเรื่องแต่งของผู้อื่นเหมือนเรื่องอื่นๆ และเป็นนิทานเรื่องหนึ่งของเขาที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ถูกนำไปถ่ายทอดเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันโดยวอลต์ ดิสนีย์ ในปี 1931 และ 1939 ในปี 2006 ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องยาว เรื่อง "The Ugly Duckling and Me!" (ชื่อไทย ลูกเป็ดขี้เหร่อั๊กลี่กะพ่อหนูผีแรทโซ่)
ภาษาลิซานา เดนี
ภาษาลิซานา เดนี (Lishana Deni) เป็นภาษาอราเมอิกสมัยใหม่ของชาวยิว จุดเริ่มต้นของภาษาอยู่ที่เมืองซาโคและบริเวณใกล้เคียงในอิรัก ปัจจุบันผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในเยรูซาเลม ภาษานี้เขียนด้วยอักษรฮีบรู
ภาษานี้เข้าใจกันได้กับสำเนียงของชาวยิวอื่นๆได้น้อย แต่เข้าใจกันได้กับภาษาอราเมอิกใหม่สำเนียงของชาวคริสต์ในบริเวณนั้นๆโดยยเฉพาะภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดียแต่เข้าใจกันได้กับภาษาอราเมอิกใหม่อัสซีเรียได้น้อย บางครั้งเรียกภาษานี้ว่าภาษาตาร์คุม เพราะใช้ในการแปลไบเบิลจากภาษาฮีบรูไปเป็นภาษาอราเมอิกซึ่งเรียกว่าคาร์คุม
ความสับสนวุ่นวายช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และการก่อตั้งรัฐอิสราเอลทำให้ชาวยิวในเคอร์ดิสถานอพยพไปสู่เยรูซาเลม ภาษาลิซานา เดนีในหมู่คนรุ่นใหม่ถูกแทนที่ด้วยภาษาฮีบรู เหลือผู้พูดภาษานี้อยู่ราว 8,000 คน ทั้งหมดอายุมากกว่า 50 ปี จัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย
สนามกีฬามารากานัง
สนามกีฬามารากานัง  หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สนามกีฬานักหนังสือพิมพ์มารีอู ฟิลยู  เป็นสนามฟุตบอลในเมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ถือเป็นหนึ่งในสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยชื่อของสนามนั้นมาจากชื่อย่านมารากานังที่อยู่โดยรอบ สนามมารากานังเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอล 4 สโมสร ได้แก่ ฟลาเม็งกู (Flamengo), บอตาโฟกู (Botafogo), ฟลูมีเนงซี (Fluminense) และวัสกู ดา กามา (Vasco da Gama)
เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1948 เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1950 เพื่อใช้ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1950 โดยใช้ในพิธีเปิดและปิด (โดยนัดเปิดสนามมีผู้เข้าชมมากถึง 199,854 คน นับว่ามากที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีการบันทึกสถิติมา) โดยมีความจุเริ่มต้น 200,000 คน แต่ภายหลังได้ลดลงเนื่องจากการปรับปรุงให้มีการติดตั้งที่นั่ง โดยปัจจุบันมีความจุ 73,916 ที่นั่ง เนื่องจากมีเหตุการณ์อัฒจรรย์ถล่มเมื่อปี ค.ศ. 1992 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 3 คน และถ้ารวมที่ยืนด้วยจะจุได้ 103,022 คน
มารากานังเป็นสนามหนึ่งในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 และในรอบรอบชิงชนะเลิศ และเป็นสนามในการแข่งขันฟุตบอลรอบชิงชนะเลิศในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 และเป็นสถานที่จัดพิธีเปิดและปิดโอลิมปิกครั้งเดียวกันนี้
รายละเอียดสนามกีฬา
แจ็กกับต้นถั่ววิเศษ
"แจ็กกับต้นถั่ววิเศษ"  เป็นเทพนิยายอังกฤษ ปรากฏครั้งแรกเมื่อปี 1734 ในชื่อ "เดอะสตอรีออฟแจ็กสปริกกินส์แอนด์ดิเอนแชนเต็ดบีนส์" (The Story of Jack Spriggins and the Enchanted Bean; "เรื่องราวของแจ็ก สปริกกินส์ กับต้นถั่วมนตรา") ต่อมาในปี 1807 เบนจามิน ทาบาร์ต (Benjamin Tabart) ดัดแปลงเป็นนิยายสอนศีลธรรมชื่อ "เดอะฮิสตอรีออฟแจ็กแอนด์เดอะบีน-สตอล์ก" (The History of Jack and the Bean-Stalk; "ความเป็นไปของแจ็กกับต้นถั่ว") แล้วมาได้รับความนิยมเมื่อเฮนรี โคล (Henry Cole) ดัดแปลงแล้วลงไว้ในหนังสือชุด "เดอะโฮมเทรเชอรี" (The Home Treasury; สมบัติประจำบ้าน) เมื่อปี 1842 ภายหลัง โจเซฟ จาค็อบส์ (Joseph Jacobs) เขียนใหม่แล้วลงไว้ในหนังสือชุด "อิงลิชแฟรีเทลส์" (English Fairy Tales; "เทพปกรณัมอังกฤษ") เมื่อปี 1890 ฉบับของจาค็อบส์นั้นเป็นที่เผยแพร่มากที่สุดในปัจจุบัน และเชื่อกันว่า มีเนื้อหาใกล้เคียงกับเรื่องเล่าขานดั้งเดิมมากกว่าฉบับของทาบาร์ต เพราะฉบับจาค็อบส์ไม่เน้นศีลธรรมเหมือนฉบับทาบาร์ต
แจ็กกับต้นถั่ววิเศษนี้เป็นเรื่องยอดนิยมที่สุดในบรรดานิทานเรื่องแจ็กทั้งหลายซึ่งประกอบด้วยตัวละครชื่อเดียวกันและมีลักษณะคล้ายคลึงกัน
อู๋ นวพล
หนุ่มดัชชี่
สาวดัชชี่
ศตวรรษ ดุลยวิจิตร เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2512 เป็นนักแสดงชาวไทย มีบ้านเกิดอยู่ที่อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน จบการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ เข้าวงการโดยการประกวดโดมอนแมน ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ เข้าสู่วงการแสดง กับละครเรื่องแรกในบทรับเชิญในละคร "ปริศนาของเวตาล" มีผลงานสร้างชื่อคือละครเรื่อง "ตำรับรัก"
ชีวิตส่วนตัวเคยอยู่กินกับนักแสดงสาว กัญญารัตน์ บ่อสันเทียะ มีบุตรชายด้วยกันทั้งหมด 2 คน แต่ต่อมาได้เลิกรากัน การได้แสดง ละครโทรทัศน์เรื่อง "ฟ้าใหม่" ทางช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2547 ในบท เจ้าฟ้าเอกทัศน์ ได้รับการกล่าวขานว่าแสดงได้สมบทบาท และหลังจากนั้นก็มักจะได้รับบทเป็นตัวประกอบกับตัวร้ายจนถึงปัจจุบันนี้
ปัจจุบัน อยู่กินภรรยาคนปัจจุบัน โรสณานี เศรษฐสิริน ทั้งคู่มีลูกชาย-หญิงด้วยกันอย่างละคน
สถาพร นาควิไลโรจน์
สถาพร นาควิไลโรจน์ มีชื่อเล่นว่า ถา เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2508 ที่จังหวัดชลบุรี เป็นนักแสดงชาวไทย ศึกษาในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสิงห์สมุทร และจบการศึกษาปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
เป็นโดมอนแมนคนแรกของประเทศไทย (ปี ค.ศ. 1986) หลังจากนั้นได้ถ่ายแบบลงนิตยสารหลายฉบับ จนมาได้มีผลงานการแสดงเรื่องแรกจาก ภาพยนตร์เรื่อง "มันเป็นอย่างนี้ได้ยังไง" แสดงร่วมกับรัชนี ศิระเลิศ มีผลงานแสดงละครหลายเรื่องอย่าง อย่างละคร "ปัญญาชนก้นครัว", "ช่อปาริชาต", "สี่แผ่นดิน", "นาคราช", "ในฝัน", "มายา", "แชมม์ชีวิต", "วงศาคณาญาติ", "ปราบพยศ", "โก๋ตี๋กี๋หมวย", "ดงดอกเหมย", "อีพริ้งคนเริงเมือง", "เรือนนพเก้า", "ขมิ้นกับปูน", และ "คลื่นชีวิต" เป็นต้น
นอกจากนี้แล้วยังเป็นนักร้อง ออกผลงานอัลบั้มกับค่ายเอสพี ศุภมิตร มีผลงานอัลบั้มที่ชื่อ "ต่อไปนี้" และ "ได้เสีย" นอกจากนั้นยังเป็นผู้จัดละครและผู้กำกับละคร เรื่องแรกคือ เรื่อง "ตราบใดที่หัวใจยังเต้น"
เพ็ญพิสุทธิ์ เลิศรัตนชัย เป็นที่รู้จักในชื่อ เพ็ญ พิสุทธิ์ (เกิด 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507) เป็นนักแสดงชาวไทย
เพ็ญพิสุทธิ์ เป็นบุตรของพันเอก ฉลาด และนาง ฉวีวรรณ คงสมุทร มีพี่น้อง 3 คน เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่นและมีงานโฆษณาหลายชิ้น ก่อนเข้าสู่วงการภาพยนตร์ มีผลงานเรื่องแรกคือ ซึมน้อยหน่อยกะล่อนมากหน่อย พร้อมทั้งร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ชื่อ "ตัดใจไม่ลง" ซึ่งได้รับความนิยมในสมัยนั้น ต่อด้วยภาพยนตร์เรื่อง ปลื้ม ซึ่งเป็นภาคสอง และยังมีผลงานเรื่องอื่นๆ อีกมากมาย ต่อมาได้พลิกบทบาทจากนางเอกใสๆ เป็นบทดราม่าในภาพยนตร์เรื่อง "เหยื่อ" ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลตุ๊กตาทองสมทบหญิง แต่พ่ายให้อภิรดี ภวภูตานนท์ จาก "ภุมรีสีทอง"
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับวินิจ เลิศรัตนชัย และมีลูกสาวสองคนเป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทยชื่อสายลับ เลิศรัตนชัย และเสียงซอ เลิศรัตนชัย
พาเมลา แอนเดอร์สัน
พาเมลา เดนิส แอนเดอร์สัน (; เกิดวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2510) นางแบบและนักแสดงชาวแคนาดา-อเมริกัน เป็นอดีตนางแบบหน้ากลางของนิตยสารเพลย์บอย ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ 2533 มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากบทบาทการแสดงในซีรีส์ "Baywatch" (2535–2540), "Home Improvement" (2534–2536) และ "V.I.P." (2541–2545)
พาเมลา แอนเดอร์สันเกิดที่รัฐบริติชโคลัมเบีย มีเชื้อสายฟินแลนด์และรัสเซีย เธอได้รับสัญชาติอเมริกันหลังจากการสมรสกับทอมมี ลี มือกลองสมาชิกผู้ก่อตั้งวงดนตรีฮาร์ดร็อก มอตลีย์ครู ต่อมาต่อได้แต่งงานใหม่กับคิด ร็อก แร็ปเปอร์ชาวอเมริกันและหย่าร้างใน พ.ศ. 2550
ปัจจุบันเธอมีลูกชายด้วยกัน 2 คน คือ แบรนดอน ทอมัส แจ็กเกอร์ (เกิดเมื่อ พ.ศ. 2539) และดีแลน เจมส์ แจ็กเกอร์ (เกิดเมื่อ พ.ศ. 2540) และอาศัยอยู่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา กับลูก ๆ ทั้ง 2 คน
ฌานิศ ใหญ่เสมอ
เตวีแซงก์มงด์
ภัสสร เหลียวรักวงศ์ (สกุลเดิม: บุณยเกียรติ; เกิด 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512) ชื่อเล่น ฮันนี่ เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย ประกวดนางสาวไทยปี พ.ศ. 2531 เข้ารอบ 10 คนสุดท้ายได้รางวัลขวัญใจช่างภาพและนางสาวไทยปีนั้นคือภรณ์ทิพย์ นาคหิรัญกนก ซึ่งต่อมาได้เป็นนางงามจักรวาล 1988และได้เป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวด[[นางงามนานาชาติ] ปี 1988 ตกรอบแรก ได้รางวัลขวัญใจช่างภาพ ที่ [[ประเทศญี่ปุ่น]]
สู่การเป็นนักแสดงภาพยนตร์และละครหลายเรื่อง แต่งานที่โด่งดังสุดขีด ทำให้ชาวบ้านเรียกฮันนี่ได้สนิทปาก ก็เห็นจะเป็นงานเพลงชุดแรกในชีวิตในมาดนางเสือสาว ที่ตั้งชื่ออัลบั้มยืดยาวมากกว่าอัลบั้มเพลงยุคนั้น "ดวงตาข้างขวาของฉันคล้ายเป็นเนื้อเยื่อพิเศษ" ภายใต้สังกัด "คีตาเรคคอร์ด" แม้ว่าประสบการณ์การเป็นนักร้องยังอยู่ในระดับที่ยังไม่ถึงที่สุด แต่ตัวเพลงต่างๆ ก็สามารถวางภาพลักษณ์ของเธอได้ดีสมน้ำสมเนื้อไม่น่าเกลียด แต่ที่ยิ่งรักและยิ่งเกลียดที่สุดก็คือ การแสดงคอนเสิร์ตครั้งใหญ่ของเธอ ที่ชาวบ้านเรียกว่า "คอนเสิร์ตเรทอาร์" จนเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์จากหลายๆ ฝ่าย ถึงขั้นมีการจัดอภิปรายและเสวนาเกี่ยวกับความแรงของเธอตามสถาบันชั้นนำต่างๆ เรียกว่าเธอสมเป็นเสือปืนไวจริงๆ ความแรงของงานเพ
ลงชุดแรกที่ขายดีมาก บวกกับกระแส จนมีต้องเพิ่มปกพิเศษ "ไม่อยากจะบอกว่าดวงตาข้างซ้ายของฉันก็มีเนื้อเยื่อพิเศษ" ตามออกมาด้วยการเอาบทเพลง "เสือ" มารีมิกซ์ดนตรีใหม่ให้คึกคักกว่าเดิม โดยมียอดขายชุดแรกรวมทั้งหมด 8.9 แสนชุด ฮันนี่ประสบความสำเร็จสูงสุดในช่วงสั้น ๆ และเธอทิ้งงานเพลงชุดที่ 2 ที่จะต่อยอดให้เธอกลายเป็นซุปเปอร์สตาร์ ซึ่งทางทีมงานได้เตรียมชื่ออัลบั้มไว้แล้วว่า "น้ำผึ้งร้อนดั่งไฟ ใครโดนมันหลอมละลายทันที" และได้บันทึกเสียงเพลง "จูบสุดท้าย" ที่เป็นซิงเกิ้ลแรกเอาไวเรียบร้อย แต่ฮันนี่ทิ้งทุกอย่าง เพื่อไปใช้ชีวิตครอบครัว และต่อมาในปี 2539 ฮันนี่กกลับมาร้องเพลงอีกครั้งในชุด "ไม่กัดหรอก" โดยภาพลักษณ์ยังยึดคอนเซปท์เดิม แต่ด้วยวัยที่เพิ่มขึ้นจึงสวนทางกับภาพเซ็กซี่ในแบบเก่า จึงทำให้เธอต้องถอยหลัง และกลับไปตั้งหลักกับงานแสดงเป็นงานหลัก
ด้านบทบาทการแสดง เริ่มแสดงละครโทรทัศน์เรื่อง [[ช่อปาริชาต]] ทาง[[ช่อง 7 สี]] และแสดงภาพยนตร์เรื่อง [[นักเลง]] และ [[แม่เบี้ย]] ในปี [[พ.ศ. 2532]] จนได้รับ[[รางวัลตุ๊กตาทอง]] 2 ตัวในปีเดียวกันคือ สาขาผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากเรื่อง แม่เบี้ย และรางวัลดาวรุ่งหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่อง นักเลง
ฮันนี่จบจากเซ็นต์โยเซฟแล้วเข้าเรียนต่อที่พระนครธุรกิจ ก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยหลากหลายบทบาททั้งแสดงภาพยนตร์ และถ่ายแบบ ในภาพลักษณ์ที่เน้นความเซ็กซี่ ชีวิตส่วนตัวสมรสกับ[[ธีรพงษ์ เหลียวรักวงศ์]] ช่างภาพนู้ด มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ [[อินทัช เหลียวรักวงศ์]] ปัจจุบันได้เป็นนักแสดงแล้ว จากนั้นหายจากวงการไปพักใหญ่ จนกลับมาแสดงละครให้กับช่องต่าง ๆ อีกครั้ง โดยในปี 2550 ได้รับรางวัล ok!award : sexy foever จากนิตยสาร ok!
[[หมวดหมู่:นักร้องไทย]]
[[หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดคีตา]]
[[หมวดหมู่:นางงามไทย]]
ฮันนี่ ภัสสร
จักรพรรณ อาบครบุรี
สาระแนสิบล้อ
สาระแนสิบล้อ เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2553 จัดจำหน่ายโดย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล กำกับโดยนฤบดี เวชกรรม นำแสดงโดย มาริโอ้ เมาเร่อ, นาคร ศิลาชัย, เกียรติศักดิ์ อุดมนาค, เจริญพร อ่อนละม้าย, เริงฤทธิ์ แมคอินทอช, อารยา เอ ฮาร์เก็ต, พัทธ์ธีรา ศรุติพงศโภคิน ภาพยนตร์เรื่องนี้แตกต่างจาก "สาระแน ห้าวเป้ง!!" คือภาพยนตร์เรื่องนี้มีบทหนังเป็นหนังทั่วไป เป็นแนวตลก ภาพยนตร์ทำรายได้ 76 ล้านบาท
ในด้านคำวิจารณ์ อภินันท์ บุญเรืองพะเนา จากผู้จัดการออนไลน์ มองว่า อาจเป็นได้ทั้ง “ความมั่วที่รื่นรมย์” และ “ความมั่วที่เหลวไหล” ขึ้นอยู่กับอัตวิสัยของแต่ละคน
เช ไอ้สิบล้อ พร้อม อู๊ด , แอ๊ด แฝดนรก เด็กรถคู่กัดสุดแสบอาสาเปลี่ยน เอก หลานแท้ๆ ตามคำขอของครูสมชายพี่ชายแท้ๆของเช ที่กลัวว่าลูกชายของตนจะกลายเป็นตุ๊ด และแล้วก็ได้เดินทางเพื่อให้เอกเป็นแมนอย่างเต็มตัว ก็เริ่มต้นขึ้นโดยมีผู้ร่วมเดินทางอย่าง ดาว นางฟ้าหน้าสวยซึ่งเป็นรักแท้ของน้าเช สารพัดบททดสอบของเอกที่น้าเช และแฝดนรกเตรียมไว้ ตั้งแต่เรื่องบู๊ ลุย เสี่ยง ไปจนถึงการจีบหญิงโดยมีรักแรกของเอกคือ บีบี สาวเซเว่นที่เอกตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น การผจญภัยที่ไม่ได้เป็นไปตามแผนต่างกระหน่ำใส่แก๊งค์สิบล้อพร้อมเหล่าเพื่อนร่วมทางที่ยกกันมาเพียบตั้งแต่ ตำรวจทางหลวง ไปจนถึงแมงดาคุมซ่องอย่าง ไอ้หรั่ง รวมถึงคู่แค้น โจทย์เก่าของบรรดาคนขับรถสิบล้อที่พร้อมเอาคืนอยู่ตลอดสองข้างทางบนถนนซูเปอร์ไฮเวย์ แต่ในระหว่างการเดินทางก็เจอผีตลอดทาง เช่น ผีเด็กแวน, ผีโรงแรม, ผีศาลพระภูมิ เป็นต้น ต่อมา เอกได้เจอกับบีบีอีกครั้งและนัดไว้ในงานวันลอยกระทง แต่บีบีเป็นเด็กที่เชชนตาย และได้ชนแม่บีบีด้วย บีบีได้กลายเป็นผีแล้วไปสิงรถสิบล้อของเช เหมือนกับทรานส์ฟอร์เมอร์ส แต่หลวงพี่บี้มาบอกความจริงว่าหลวงพี่ได้เป็นคนขับชนเองแต่แม่บีบีไม่ได้ตาย แต่ก็ตรอมใจตายที่ลูกจากไป แล้วบีบีก็ได้ไปสู่สุคติอย่างสงบ ต่อมา เชก็โดนไอ้หรั่งกับดาวรวมหัวหลอก จนหนีไปได้ แต่สุดท้ายเอกก็กลายเป็นแมนอย่างเต็มตัวนะจะบอกให้และที่พวกเชและเอกอู๊ดแอ๊ดเจอผีเพราะว่าเชไปยิงศาลพระภูมิจนเจอผีตลอด
งานเปิดตัวหนัง.
ท่ามกลางกระแสความอึมครึมที่เต็มไปด้วยความสับสนของบ้านเมือง ที่ยังไม่มีวี่แววจะคลี่คลาย คงไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการสงบจิตใจ ทำตัวให้เย็นลงด้วยการหันหน้ามาลดความขัดแย้ง แล้วสร้างรอยยิ้มให้แก่กัน งานนี้เหล่าแก๊งค์สาระแน เปิ้ล-หอย และโก๊ะตี๋ เลยต้อง "บวกความฮาฝ่าม็อบ ตลกกลบร้อน" จากการบันทึกเทปรายการ ฮาจะเกร็ง สตูดิโอกันตนามุ่งหน้าสู่โรงแรมสยามซิตี้ด้วยความเร็วติดเทอร์โบ เพราะทาง ฟูจิฟิล์ม ประเทศไทย จัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จให้กับทาง สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล และ ลักษ์ฟิล์ม
เบี้องหลังงานสร้าง.
เหล่านักแสดงทีมงานที่อุตสาห์สร้างสรรค์หนังไทยสุดฮาแห่งปีอย่าง สาระแนสิบล้อ เพื่อสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กับพี่น้องชาวไทย แต่ถึงจะต้องเจอกระแสม็อบการเมืองเข้ายังจัง แต่ก็ยังอุตส่าห์กวาดรายได้ 70 ล้าน ลงทุนโดย สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ พร้อมคู่พระนางหนุ่มสาว มาริโอ้ เมาเร่อ, พัทธ์ธีรา ศรุติพงศ์โภคิน ผู้กำกับ นฤบดี เวชกรรม ผู้ควบคุมดูแลในส่วนเทคนิคพิเศษรถสิบล้อ ทศพร พูลนารถ และผู้อยู่เบื้องหลังขึ้นรับรับโล่ห์ฟูจิโทรฟี่จาก กานต์สิรี จุฑามาศ ผู้จัดการฝ่ายผลิตภัณฑ์ฟิล์มภาพยนตร์ ฟูจิฟิล์ม
พร้อมกันนี้ทางเสี่ยเจียงเองก็ได้มอบของที่ระลึกให้กับเหล่าพันธมิตร ผู้บริหารจากเครือโรงภาพยนตร์ และสายหนังทั่วประเทศที่มีส่วนสำคัญให้ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จ ก็เป็นอีกหนึ่งความสำเร็จที่น่าภาคภูมิใจของคนทำหนังไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งพูดได้ว่า สาระแนสิบล้อ เป็นอีกหนึ่งทางเลือกของคนไทยที่อยากหนีสภาพความตึงเครียดของบ้านเมือง และความขัดแย้ง ใช้เวลา ชั่วโมงครึ่งเรียกรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะที่ห่างหายกลับมาเบ่งบานกันอีกครั้งให้เหยียบร้อยล้านกันเลย
เริงฤทธิ์ แมคอินทอช
ภัสสร บุญยเกียรติ
สิวะ แตรสังข์ หรือ ศิวะ แตรสังข์ เป็นอดีตนักร้อง นักแสดงชาวไทยที่มีชื่อเสียงในอดีต เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2507 ที่อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง
มีผลงานในวงการบันเทิงครั้งแรกด้วยการออกอัลบั้มกับวงฟ้าใหม่ในปี พ.ศ. 2530 อัลบั้มนี้จะมีเพลงประกอบละครเรื่องทองเนื้อเก้า ต่อมาได้ร้องเพลง "กว่าจะรู้เดียงสา" ที่ประกอบละครโทรทัศน์ในชื่อเดียวกัน ซึ่งแสดงคู่กับมาช่า วัฒนพานิช ในปี พ.ศ. 2531 และมีผลงานอัลบั้มแรกที่โด่งดังคือ "ยังเงี้ยะ.. สิวะ"
หลังจากมีผลงานในวงการบันเทิงน้อยลง หลังจากไปโชว์ตัวร้องเพลงที่ประเทศญี่ปุ่นแล้ว ก็ได้สร่างซางานในวงการบันเทิงไปโดยปริยาย หลังจากนั้นได้ประกอบธุรกิจกับครอบครัว คือ การขายคอมพิวเตอร์ แต่หลังจากประสบปัญหาเศรษฐกิจ ก็ต้องปิดกิจการลง หันไปทำธุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับการพิมพ์โฆษณาจำพวก แผ่นพับ หรือโบชัว และป้ายบรรจุภัณฑ์ ปัจจุบันบวชเป็นพระภิกษุ โดยใช้ชื่อว่า พระสิวะ อาวุธปัญโญอภิชโย ได้บวชศึกษาพระธรรมที่ วัดถ้ำวัวแดง จ.ชัยภูมิ เป็นระยะเวลา 6 พรรษา และ วัดโคกพุทรา อ.โพธิ์ทอง จ.อ่างทอง ,
"สิวะ กับวง ฟ้าใหม่
"คนอย่างฉัน (พ.ศ. 2530)
"ยังเงี้ยะ... สิวะ (พ.ศ. 2530)"
"เรื่องมันเล็กน้อย (พ.ศ. 2531)"
"เช็คบิลซะ (พ.ศ. 2532)
ศิวะ แตรสังข์
ปลาแกง
ปลาแกง  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลานวลจันทร์น้ำจืด ("C. microlepis") และปลานวลจันทร์เทศ ("C. cirrhosus") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน มีส่วนท้องที่ป่องออก เกล็ดเล็กละเอียดมีสีเงินอมเทา ตาเล็ก ส่วนหัวมีขนาดเล็ก ปากเล็กหนาอยู่สุดปลายสุดของส่วนหัว ครีบหางเว้าลึก มีจุดกลมสีดำที่โคนครีบหาง
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 55 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศจีนจนถึงไต้หวัน และเวียดนาม, กัมพูชา, ลาวและประเทศไทย พบในภาคกลาง ภาคเหนือ และบางส่วนของภาคใต้
หากินโดยและเล็มตะไคร่น้ำและอินทรีย์สารตามพื้นท้องน้ำ โดยที่ปลาชนิดนี้นิยมรับประทานเป็นปลาเศรษฐกิจด้วยการรับประทานด้วยการปรุงสด เนื่องจากเนื้อมีรสชาติดี ในภาษาอีสานจะเรียกว่า "ปลาพอนดำ" และในภาษาเหนือจะเรียกว่า "ปลาลูกแกง" ส่วนในภาษาจีนเรียกว่า "ลิ่นฮื้อ" หรีอ "ตูลิ่นฮื้อ" (鲮)
คลองตัน
คลองตัน อาจหมายถึง
เค็นตาโร ยาบูกิ
เค็นตาโร ยาบูกิ (; เกิด 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523) เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เป็นผู้ที่คอยแนะนำ ทาเกชิ โอบาตะ ผู้วาดเรื่อง "เดธโน้ต" และ "ฮิคารุเซียนโกะ" (ปัจจุบันวาดภาพเรื่อง "วัยซนคนการ์ตูน")
เค็นตาโร ยาบูกิ เป็นที่รู้จักในผลงานเรื่อง "แบล็คแคท" ที่ลงพิมพ์ใน "โชเน็นจัมป์" มีทั้งหมด 20 เล่ม และมีลิขสิทธิ์ในไทยโดย สยามอินเตอร์คอมิกส์ เค็นตาโร ยาบูกิ วาดภาพเรื่อง "ทูเลิฟรู" ซึ่งแต่งเรื่องโดย ซาคิ ฮาเซมิ ลงใน "โชเน็นจัมป์" เช่นกัน มีทั้งหมด 18 เล่มจบ เค็นตาโร ยาบูกิ วาดเรื่อง "Mayoi Neko Overrun!" จากนิยายแต่งโดย โทโมฮิโระ มัทสึ ลงใน "จัมป์สแควร์"
2020 มีผลงานใหม่ ชื่อ Ayakashi Triangle ใน "โชเน็นจัมป์" เกี่ยวกับผู้สืบทอดวิชาปราบปีศาจ ที่เข้าปกป้องเพื่อนสมัยเด็กผู้มีพลังที่เหล่าวิญญาณต้องการ จนตัวเองโดนคำสาปกลายเป็นหญิง
มหาวัสตุ
มหาวัสตุอวทาน หรือ มหาวัสตุ ( "มหาวสฺตุ" หมายถึง เหตุการณ์ครั้งสำคัญ หรือ เรื่องที่ยิ่งใหญ่) เป็นคัมภีร์ที่มีความสำคัญสูงสุดคัมภีร์หนึ่งในพุทธศาสนาภาษาสันสกฤต มีข้อความระบุในนิทานคาถาว่า มหาวัสตุเป็นพระวินัยปิฎก ของนิกายโลโกตตรวาท (นิกายย่อยของสำนักมหาสังฆิกะ ซึ่งรุ่งเรืองในมัธยมประเทศของอินเดีย) แต่โดยสัดส่วนแล้ว มีเนื้อหาของคัมภีร์มีความเกี่ยวข้องกับพระวินัยที่เป็นเรื่องสิกขาบทของพระสงฆ์ไม่มากนัก ส่วนใหญ่จะเป็นงานประพันธ์ประเภทชาดกและอวทาน และยังสอดแทรกเรื่องเกี่ยวกับคติชนวิทยา ศีลธรรม และการเมืองการปกครอง เป็นต้น
คัมภีร์มหาวัสตุอวทานนี้แต่งขึ้นเมื่อใด ไม่ปรากฏการระบุไว้เป็นลายลักษณ์อักษร แต่คะเนจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ทำให้สันนิษฐานว่า น่าจะแต่งขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 8 และเพิ่มเติมอีกหลายครั้งจนถึงพุทธศตวรรษที่ 9 แต่ต้นฉบับเดิมของคัมภีร์คงจะสูญหายไปนานแล้ว เหลือแต่ฉบับที่พบในประเทศเนปาล เอมิล เซนาร์ต (Émile Senart) ผู้เชี่ยวชาญภาษาสันสกฤตชาวฝรั่งเศสได้ตรวจชำระ ทำเชิงอรรถ และจัดพิมพ์เป็น 3 เล่ม ระหว่าง พ.ศ. 2425 – 2440
ต่อมา เจ. เจ. โจนส์ (John James Jones) ผู้เชี่ยวชาญภาษาสันสกฤตชาวเวลส์ ได้นำฉบับที่เซนาร์ตตรวจชำระนั้นมาแปลจากภาษาสันสกฤต เป็นภาษาอังกฤษ แล้วตีพิมพ์ ระหว่าง พ.ศ. 2493 – 2499
ในฉบับภาษาไทยนั้น รศ.ดร.สำเนียง เลื่อมใส ได้แปลจากต้นฉบับภาษาสันสกฤต อักษรเทวนาครีซึ่งพิมพ์เผยแพร่ในอินเดีย ทั้ง 3 เล่ม และมูลนิธิสันสกฤตศึกษาในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้จัดพิมพ์มหาวัสตุอวทาน เล่ม 1 เมื่อ พ.ศ. 2553 มหาวัสตุอวทาน เล่ม 2 เมื่อ พ.ศ. 2557 และมหาวัสตุอวทาน เล่ม 3 เมื่อ พ.ศ. 2561 ตามลำดับ
ภาษาที่ใช้ในคัมภีร์มหาวัสตุอวทานนี้ เป็นภาษาสันสกฤตผสม (Hybrid Sanskrit) ซึ่งมีความแตกต่างจากภาษาสันสกฤตสมัยพระเวท และภาษาสันสกฤตแบบแผน โดยเป็นภาษาที่ใช้เฉพาะในการเขียนหลักธรรมและเรื่องราวทางพระพุทธศาสนานิกายต่าง ๆ ที่แตกแขนงมาจากสำนักมหาสังฆิกะ เช่น นิกายสรวาสติวาท นิกายโลโกตตรวาท เป็นต้น
การประพันธ์นั้น มีการพรรรณนาด้วยร้อยแก้วเป็นส่วนใหญ่ สลับด้วยคาถา ซึ่งเป็นร้อยกรองบ้าง
เนื้อหาโดยรวมของมหาวัสตุอวทานคือ ประวัติของพระพุทธเจ้า ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต โดยแบ่งเป็น 3 ส่วนอย่างชัดเจน คือ
ส่วนที่ 1 ว่าด้วยเหตุการณ์ในอดีตกาลอันไกลโพ้นของพระพุทธแจ้า และพระโพธิสัตว์ในสมัยพระพุทธเจ้าที่มีพระนามว่า ทีปังกร และพระพุทธเจ้าองค์อื่น ๆ อีกหลายพระองค์ มีฉากสวรรค์เล่าถึงพระโพธิสัตว์ขณะประทับบนสวรรค์ชั้นดุสิต และเสด็จลงสู่ครรภ์ของพระนางมายา
ส่วนที่ 2 ว่าด้วยการอุบัติของพระโพธิสัตว์ การอภิเษกสมรส การสละชีวิตทางโลก และเสด็จออกจากพระราชวัง เพื่อแสดงหาทางหลุดพ้น รวมทั้งการเผชิญหน้ากับพญามาร และตรัสรู้สัจธรรมอันสูงสุดภายใต้ร่มโพธิ์
ส่วนที่ 3 เนื้อหามีความสัมพันธ์กับคัมภีร์มหาวรรค ในพระวินัยปิฎกฉบับภาษาบาลี โดยเฉพาะเรื่องเหตุแห่งการบัญญัติพระวินัย และเรื่องการบรรพชาพระอัครสาวก การประกาศศาสนา
รูปแบบโดยรวมของคัมภีร์อาจแบ่งได้เป็น 4 กลุ่ม ดังนี้
กลุ่มที่ 1 พุทธประวัติและพุทธกิจ ตั้งแต่พระโพธิสัตว์เสด็จจากสวรรค์ชั้นดุสิตลงมาประสูติ เสด็จออกผนวช ตรัสรู้ และเผยแพร่พระศาสนา
กลุ่มที่ 2 ชาดก เป็นเรื่องในอดีตชาติของพระพุทธเจ้า
กลุ่มที่ 3 อวทาน เป็นเรื่องของพระสาวก และผู้เลื่อมใสต่อพระพุทธเจ้าทั้งในอดีตและปัจจุบัน
กลุ่มที่ 4 สูตรและไวยากรณ์ เป็นพระธรรมเทศนาที่แสดงแก่บุคคลต่าง ๆ รวมทั้งการอธิบายขยายความ
นิกายโลโกตรวาท
ภาษาสันสกฤตผสม
ภาษาสันสกฤตผสม (Hybrid Sanskrit) หรือ ภาษาสันสกฤตผสมในพุทธศาสนา (Buddhist Hybrid Sanskrit; BHS) เป็นภาษาที่พบในคัมภีร์พุทธศาสนาฝ่ายมหายาน มีลักษณะของภาษาสันสกฤตในรุ่นหลัง มีลำดับชั้นทางภาษาศาสตร์ถัดจากภาษาสันสกฤตแบบแผน จัดเป็นภาษาอินดิกยุคกลาง (Middle Indic language) คัมภีร์ที่แต่งด้วยภาษาสันสกฤตแบบผสมนี้ ได้แก่ ปรัชญาปารมิตา, และมหาวัสตุอวทาน
รักอมตะของชายท่องเวลา