pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงมากที่สุด คงจะหนีไม่พ้นกับเพลง "ความรักอยู่ไหน" ที่ ปอย ภัคพรได้ฝากเสียงใสๆ และถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้ม Meeting
ปี 2546 มาถึงอัลบั้มเฉพาะกิจชุดที่ 3 กับอัลบั้ม Meeting II : Meeting Again โดยขับร้องเพลง "ฝันข้างเดียว"
นอกจากจะมีงานเพลงที่ได้ปล่อยมาแล้วหลายอัลบั้ม ในสังกัดแกรมมี่ ปอย ภัครพร ยังมีผลงานเพลงประกอบละครโทรทัศน์อีกมากมาย เช่น เพลง "อุ่นใจ (เมื่อมีเธอ)" เพลงประกอบละคร คนของแผ่นดิน และเพลง "ขาดเธอขาดใจ" เพลงประกอบละคร นางฟ้าเดินดิน
ปลาบู่จักรพรรดิ์
"สำหรับปลาบู่จากที่เป็นปลากลับหัว ดูที่ ปลาบู่จาก"
ปลาบู่จักรพรรดิ์ หรือ ปลาบู่จาก หรือ ปลาบู่หิน  ปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายปลาบู่ทราย แต่มีส่วนหัวแหลมกว่า ลำตัวทรงกระบอก ด้านท้ายของลำตัวแบนด้านข้าง ปากกว้าง ดวงตากลมโต ครีบท้องมี 2 อัน ครีบท้องเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย ครีบหางปลายแหลม ลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อน ส่วนหลังสีคล้ำ ด้านข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำขนาดใหญ่จำนวน 4-5 แถบ ขอบเกล็ดมีสีคล้ำจึงแลดูเป็นลายคล้ายตาข่ายหรือร่างแห ครีบต่าง ๆ ใส
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 16-20 นิ้ว กระจายพันธุ์ในแถบน้ำกร่อยและน้ำจืดใกล้ชายฝั่งทะเลในแถบร้อนของทวีปเอเชียโดยทั่วไป ตั้งแต่ทะเลแดง จนถึงชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก ตลอดจนเอเชียใต้จนถึงตอนใต้ของจีนและออสเตรเลีย พบทั้งในชายฝั่งทะเลมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย (โดยในประเทศไทยมีรายงานพบที่แม่น้ำสาละวิน ซึ่งอยู่ห่างไกลจากทะเลนับเป็นพัน ๆ กิโลเมตรด้วย) เป็นปลาที่มีพฤติกรรมนอนนิ่ง ๆ กับพื้นตลอดทั้งวัน ส่วนมากจะอาศัยอยู่ในป่าชายเลน ในส่วนที่มีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น ที่เป็นพื้นทราย เพื่อซุ่มล่าอาหาร ซึ่งอาหารได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ มีพฤติกรรมการวางไข่ จะวางไข่ยึดติดกับวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ โดยพ่อปลาและแม่ปลาจะช่วยกันดูแลไข่จนฟักเป็นตัว
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเลี้ยงเติบโตได้เป็นอย่างในสภาพน้ำจืดสนิท และยังใช้บริโภคกันในบางท้องถิ่นอีกด้วย
Glossogobius giuris
Tank goby
ปอย ภัคพร
แวร์มายริงอราวน์ยัวร์เน็ค
อาร์ยูโลนซัมทูไนท์? (เพลง)
รถรางวอร์ซอ
รถรางวอร์ซอ  เป็นระบบขนส่งมวลชน ประเภทรถราง ในกรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ มีระยะทางรวม มีรถรางทั้งหมด 750 คัน เป็นระบบรถรางที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ มีจำนวน 25 เส้นทาง ในอดีตดำเนินการโดย องค์การขนส่งวอร์ซอ และตั้งแต่ ค.ศ. 1994 ดำเนินการโดย บริษัทรถรางวอร์ซอ
สถานีรถไฟกลางวอร์ซอ
สถานีรถไฟกลางวอร์ซอ  เป็นสถานีรถไฟหลักในกรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ ออกแบบโดยสถาปนิก Arseniusz Romanowicz เริ่มการก่อสร้างใน ค.ศ. 1972 และเปิดใช้งาน ค.ศ. 1975 เป็นสถานีรถไฟที่เป็นจุดเชื่อมต่อของรถไฟไปยังเมืองต่าง ๆ ของประเทศ มีจำนวน 4 ชานชาลา
สายวอร์ซอครอสซิตี
สายวอร์ซอครอสซิตี  เป็นสายรถไฟ ระยะทาง 7 กิโลเมตร ที่ตัดผ่านใจกลางกรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ เปิดให้บริการครั้งแรก ค.ศ. 1933 ติดตั้งระบบจ่ายไฟฟ้าครั้งแรก ค.ศ. 1936 ปรับเป็นทางคู่ใน ค.ศ. 1949 โดยช่วงกลางของสาย เป็นอุโมงค์ใต้ดิน ระยะทางในอุโมงค์ 2.31 กิโลเมตร
ธณรัฐ ปิ่นเวหา
ธณรัฐ ปิ่นเวหา หรือ โจ้ เกิดวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2524 นักร้องชาวไทย ที่มีผลงานทางค่ายอาร์.เอส. โปรโมชั่น เป็นหนึ่งในศิลปินอัลบั้ม World the International music album เพลงที่โด่งดังและเป็นที่รู้จักมาที่สุดคือ "จันทร์" และเพลง "บอกรักในใจ"
ธณรัฐ ปิ่นเวหา (ชื่อเล่น: โจ้) เริ่มเข้าสู่วงการเพลงโดยเป็นศิลปินค่ายอาร์เอส โดยออกอัลบั้มที่เป็นโปรเจกต์พิเศษชื่อว่า "World The International Music Album" ในปี พ.ศ. 2545 ร่วมกับนักร้องหน้าใหม่ในสังกัดทั้ง 10 คน อาทิ ธณรัฐ ปิ่นเวหา, มนต์มนัส พลับทอง (ซอ The Sis), มนัญญา ลิ่มเสถียร (เบลล์ เกิร์ลลี่ เบอร์รี่), ภัทรนันท์ ดีรัศมี (แนนนี่ เกิร์ลลี่ เบอร์รี่), เก๋ วรรณิศา จิตรมงคลสุข, เอก เอกชัย, พัน ประพันธ์, โต ฉัตรชัย, นัน อนัน ศรีมหายัน, ฝน รัตภูมิ และ แซนดร้า แมฟโร ซึ่งธนรัฐ ได้รับคัดเลือกให้ร้องเพลง "จันทร์ (thailand)" และเป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับธนรัฐ เป็นอย่างมาก
ในปีเดียวกัน หลังจากที่ประสบความสำเร็จในเพลง "จันทร์" ธณรัฐก็ได้มีอัลบั้มเดี่ยวที่เป็นของตนเองในสังกัดอาร์เอส คืออัลบั้ม "Joe Thanarat" เปิดตัวด้วยเพลง "ดอกไม้" เพลง pop R&amp;B ฟังสบาย ที่มีกลิ่นไอของ hip-hop beat ต่อด้วยเพลง "บอกรักในใจ" เพลง ballad ที่มีโชว์เสียงร้องของโจ้ได้เต็มที่ เด่นที่เสียง piano และเพลง "อากาศ" เพลง pop r&amp;b
ในปี 2546 ธณรัฐได้มีอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 2 ชื่อว่า "Night Time ความหมายของค่ำคืน" เป็นการนำเพลงเก่าของศิลปินหญิงในค่าย มาร้องใหม่ในสไตล์ของ "โจ้-ธนรัฐ" เช่นเพลง "แค่วันนี้" ของ โมเม, เพลง "ไม่อยากให้ผ่านคืนนี้" ของวงเดอะซิส และเพลง "หว่านเมล็ดบนเม็ดทราย" ของ ปาน ธนพร
ในปีถัดมา ธณรัฐมาพร้อมกับอัลบั้มชุดที่ 3 ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดสุดท้าย ก่อนที่จะโบกมือลาไปทำอาชีพนักบิน ในอัลบั้มชุดนี้ใช้ชื่อชุดว่า "Fly with me" ในอัลบั้มชุดนี้ไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าไหร่ เพราะแรงโปรโมทน้อย แต่ก็มีเพลงที่เป็นที่รู้จักไม่น้อยคือเพลง "เธอลืมผู้ชายคนนี้ไปหรือยัง"
ปัจจุบัน ธนรัฐเป็นนักบินเครื่อง Airbus A330/340 ของการบินไทย โดยเหตุผลที่เลือกทำอาชีพนี้คือเป็นอาชีพที่ใฝ่ฝัน และได้มีโอกาสสอบชิงทุนเรียนเป็นนักบินของการบินไทย ในขณะที่กำลังทำงานเพลงอัลบั้มชุดที่ 3 ซึ่งในปัจจุบันอาชีพนักบินก็เป็นอาชีพหลักไปแล้ว
ปัจจุบัน ธนรัฐเป็นนักบินสายการบินไทยโอเรี่ยนไทย
อัลบั้ม World The International Music Album (พ.ศ. 2545).
ร่วมกับ แซนดร้า แมฟโร , เก๋ - วรรณิศา จิตรมงคลสุข , พัน - ประพันธ์ เพชรสุขสมวิไล , โต - ฉัตรชัย พินธุประภา , นัน - อนัน ศรีมหายัน และ ฝน - รัตภูมิ ปานคล้าย , ซอ - มนต์มนัส พลับทอง (ซอ The Sis) , เบลล์ - มนัญญา ลิ่มเสถียร (เบลล์ เกิร์ลลี่ เบอร์รี่) , เอก - เอกชัย ตอรบรัมย์ , แนนนี่ - ภัทรนันท์ ดีรัศมี (แนนนี่ เกิร์ลลี่ เบอร์รี่)
เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ (ฤดูกาลที่ 3)
เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ (ฤดูกาลที่ 3) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ประกวดร้องเพลงโดยทรู มิวสิก ผลิตรายการโดยบริษัท ใจอั้น ที่ซื้อลิขสิทธิ์รูปแบบรายการมาจากบริษัท ทาลพา ของเนเธอร์แลนด์ เจ้าของรายการเดอะวอยซ์ (The Voice) และเดอะวอยซ์ออฟฮอลแลนด์ (The Voice of Holland) โดยใช้โค้ชร้องเพลงและผู้คัดเลือกผู้เข้าประกวด 4 คน คือ เจนนิเฟอร์ คิ้ม สหรัถ สังคปรีชา โจอี้ บอย อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข โดยรูปแบบของเวทีในทุกๆ รอบในฤดูกาลนี้ใช้แม่แบบจาก The Voice สหรัฐอเมริกา ฤดูกาลที่ 6 นอกจากนี้ยังเป็นซีซั่นแรกที่มีการเปิดเผยสัดส่วนคะแนนโหวตของผู้เข้าแข่งขันหลังการประกาศผลในรอบถ่ายทอดสด
วันและเวลาสมัครเข้าร่วมการแข่งขันรายการ The Voice Thailand Season 3
สำหรับฤดูกาลที่ 2 เปิดรับสมัครตามภาคต่างๆ ของประเทศไทยและมีผู้สมัครเข้ามาคัดเลือกกันกว่า 8,000 คนโดยทืมงานทำการคัดเลือกก่อนที่จะถึงการ Blind Audition ซึ่งทีมงานทำการคัดเลือกคล้ายๆ กับการ Blind Audition เช่นกันและได้คัดเหลือแค่ 120 คนจาก 8,000 คนเข้าสู่รอบ Blind Audition โดยในรอบ Blind Audition ได้กำหนดไว้ให้โค้ชแต่ละทีมเลือกทีมละ 12 คน และมีกฏ Steal ซึ่งโค้ชแต่ละคนจะมีสิทธิ Steal ได้ ทีมละ 2 คน
สัปดาห์ที่ 1 ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2557
โชว์โค้ช - / (ควีน)
สัปดาห์ที่ 2 ออกอากาศเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2557
สัปดาห์ที่ 3 ออกอากาศเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2557 เวลา 16:15 น.- 18:00น.
สัปดาห์ที่ 4 ออกอากาศเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2557
สัปดาห์ที่ 5 ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2557
สัปดาห์ที่ 6 ออกอากาศเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2557
รอบ Battle Rounds ออกอากาศเมื่อวันที่ 19, 26 ตุลาคม 2, 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 โดยซีซั่นนี้ยังคงมีการ Steal เข้ามาเช่นเคย โค้ชแต่ละคนจะสามารถ Steal ลูกทีมที่แพ้ของทีมอื่นได้คนละ 2 ครั้ง ในกรณีที่มีโค้ชมากกว่า 1 คนต้องการ Steal ศิลปินสามารถเลือกได้ว่าต้องการอยู่กับโค้ชคนไหน การที่ Steal ลูกทีมอื่นนั้นได้ 2 คนนั้นแต่การกด Steal สามารถกดได้ไม่จำกัด ทั้งนี้จะไม่ถูกอธิบายหรือนำมาออกอากาศแต่อย่างใดเพื่อให้ได้ลูกทีมสุดท้ายหลังจบรอบ Battle แล้วเพียงทีมละ 8 คนเท่านั้น
รอบ Knockout Rounds ออกอากาศเมื่อวันที่ 16, 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 สำหรับรอบ Knockout Rounds จะทำการจับกลุ่ม 4 คนทั้งหมดทีมละ 2 กลุ่มบนเวทีเดียวกันโดยร้องคนละเพลงกันแล้วตัดเชือกคัดออกกัน ณ จุดนั้นเลย ต่างจาก Battle ที่จะสลับกันร้องในเพลงเดียวกัน อีกทั้งผู้เข้าแข่งขันจะต้องเป็นคนเลือกเพลงเอง ออกแบบการร้องเองทุกอย่าง โค้ชจะทำการชี้แนะให้เท่านั้น ซึ่งก็ต่างจากรอบ Battle ที่โค้ชจะเลือกเพลงและออกแบบการร้องให้
กำหนดการออกอากาศเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ในรอบ Live Playoff ทั้งหมดนี้โค้ชได้มีการให้คะแนนที่ 50% สำหรับสมาชิก 4 คนในทีม ซึ่งคิดรวมกับผลโหวตอีก 50% และเลื่อนเวลาออกอากาศเป็น 16:45 น. พร้อมเพิ่มเวลาออกอากาศเป็น 2 ชั่วโมง
กำหนดการออกอากาศเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ในรอบ Live Playoff ทั้งหมดนี้โค้ชได้มีการให้คะแนนที่ 50% สำหรับสมาชิก 4 คนในทีม ซึ่งคิดรวมกับผลโหวตอีก 50% และเลื่อนเวลาออกอากาศเป็น 12:30 น. พร้อมเพิ่มเวลาออกอากาศเป็น 2 ชั่วโมง
ออกอากาศเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ในรอง Final สุดท้ายนี้จะใช้ผลโหวต 100% โดยมีข้อกำหนดว่า 1 หมายเลขได้ 1 โหวตและ 1 ผู้เข้าแข่งขันเท่านั้น และเลื่อนเวลาออกอากาศเป็น 16:45 น. พร้อมเพิ่มเวลาออกอากาศเป็น 2 ชั่วโมง
ประภัสสร เสวิกุล
ประภัสสร เสวิกุล ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ พุทธศักราช 2554 (22 เมษายน พ.ศ. 2491 — 18 กันยายน พ.ศ. 2558) เป็นนักเขียนที่ได้รับความนิยมจากนักอ่านและเป็นที่ยอมรับในวงวรรณกรรมร่วมสมัยของไทยในช่วงเวลากว่า 40 ปี ท่านได้สร้างสรรค์ผลงานอันมีคุณค่าทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น บทกวี สารคดี จำนวนมาก ผลงานจำนวนไม่น้อยได้รับรางวัลในระดับชาติหลายเรื่อง ได้มีผู้นำไปสร้างสรรค์เป็นศิลปะแขนงอื่น คือ ละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์ อีกจำนวนหนึ่งได้รับการแปลเป็นภาษาต่างประเทศ
วรรณกรรมของนายประภัสสร เสวิกุล มิใช่เพียงให้ความบันเทิงใจแก่ผู้อ่าน แต่ให้ภาพสมจริงของสังคมและชีวิตมนุษย์ ผลงานที่สร้างขึ้นอย่างประณีต ผสมผสานข้อมูลกับจินตนาการอย่างเหมาะสม นำเสนอด้วยฝีมือการประพันธ์ และภาษาที่เลือกสรรแล้ว พร้อมทั้งให้ข้อคิดคติธรรมแก่ผู้อ่าน ได้แสดงให้เป็นที่ประจักษ์ว่าท่านเป็นนักเขียนที่มีอุดมคติและมีสำนึกความรับผิดชอบต่อนักอ่านและสังคม งานประพันธ์ทุกเรื่องของท่านจะฉายภาพให้ผู้อ่านได้เห็นคุณค่าของความเป็นมนุษย์ คุณธรรมและค่านิยมประการต่าง ๆ ได้แก่ ความเป็นผู้นำ มิตรภาพ การพึ่งตนเอง ความขยันหมั่นเพียร ความกล้า สู้ชีวิต ความอดออม ความเมตตา ความกตัญญู ความซื่อสัตย์ ความสามัคคี การเคารพเชื่อฟังผู้อาวุโส การหมั่นแสวงหาความรู้ ตลอดจนการเห็นคุณค่าของศิลปะและวัฒนธรรมของชาติ เพราะท่านเชื่อมั่นว่าด้านดีของมนุษย์และคุณลักษณะที่ดีของคนไทย จะเป็นพลังสำคัญที่จะธำรงรักษาสังคมและมนุษยชาติไว้
นอกจากการสร้างสรรค์ผลงานวรรณกรรมไว้เป็นสิ่งจรรโลงใจแก่ผู้อ่านแล้ว นายประภัสสร เสวิกุล ยังมีบทบาทสำคัญในการเชิดชูเกียรติและศักดิ์ศรีของนักเขียนรุ่นอาวุโส ส่งเสริมให้เกิดความสัมพันธ์ทางวรรณกรรมระหว่างประเทศไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน เสริมสร้างความแข็งแกร่งให้แก่วงการนักเขียนและวงวรรณกรรมร่วมสมัยของไทย รวมทั้งถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์ด้านการประพันธ์เพื่อสร้างนักเขียนรุ่นเยาว์ให้ก้าวไปสู่การเป็นนักเขียนอาชีพ
นายประภัสสร เสวิกุล เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2491 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ ร้อยโท รังษี และนางศจี เสวิกุล (สกุลเดิม สีมันตร) สมรสกับนางชุติมา เสวิกุล (สกุลเดิม วรฉัตร) มีบุตร 2 คน คือ นายชาครีย์นรทิพย์ เสวิกุล และนายวรุตม์ชัย เสวิกุล วันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2558 ในช่วงเวลา 02.00 น. นายประภัสสร เสวิกุล ถึงแก่อนิจกรรมในวัย 67 ปี จากอาการหัวใจล้มเหลว ที่บ้านพัก
การสร้างสรรค์ผลงานวรรณกรรม.
นายประภัสสร เสวิกุล เริ่มเขียนบทกวีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2505 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากบิดามารดาที่สอนให้ท่องจำโคลงโลกนิติ และลิลิตตะเลงพ่าย ตั้งแต่อายุ 3 - 4 ขวบ ทำให้จิตใจรักงานกวีนิพนธ์ และศิลปะการใช้ภาษาของกวีในอดีต จึงเริ่มหัดเขียนโคลงสี่สุภาพและกลอนแปด ผลงานกลอนแปดชิ้นแรกชื่อ "แม่จ๋า" ได้ลงพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2508 ในนิตยสารสามทหาร ซึ่งมีนายฉัชทิชย์ กระแสสินธุ์ เป็นบรรณาธิการ หลังจากนั้นก็เขียนส่งไปตามคอลัมน์กลอนในนิตยสารต่าง ๆ เช่น แม่บ้านการเรือน ศรีสัปดาห์ คุณหญิง ฯลฯ ต่อมานำเพลงสากลมาแปลเนื้อเพลงแล้วแต่งเป็นบทกลอน ลงพิมพ์ในหนังสือเพลง เช่น I.S. Song Hits, Current Songs และ Star Pics เป็นต้น บทกลอนเหล่านี้ได้เผยแพร่ออกอากาศในรายการเพลงทางสถานีวิทยุต่าง ๆ
หลังจากนายประภัสสร เสวิกุล ได้อ่านวรรณคดียิ่งใหญ่ระดับโลก วรรณคดีไทย และผลงานชั้นเยี่ยมของนักเขียนร่วมสมัยไทยเป็นจำนวนมาก เช่น หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช, มนัส จรรยงค์, มาลัย ชูพินิจ, ประมูล อุณหธูป, พนมเทียน และ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ในสยามรัฐสัปดาหวิจารณ์ ต่อมาเรื่องสั้นเรื่องแรก คือ "หอมกลิ่นดอกงิ้ว" ได้ลงพิมพ์ในหนังสือเฟื่องนคร ฉบับกันยายน นลิน เมื่อ พ.ศ. 2514 ในการเขียนเรื่องสั้นช่วงแรก ๆ ท่านได้รับอิทธิพลด้านสำนวนภาษาของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ แต่ในเวลาต่อมาก็เริ่มเปลี่ยนแปลง ทำให้สามารถสร้างผลงานที่มีความเป็นตัวของตัวเอง และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวขึ้นได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานเขียนที่สร้างสรรค์ขึ้นในช่วงรับราชการอยู่ที่สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงเวียงจันทน์ เรื่องสั้น "อีกวันหนึ่งของตรัน" ซึ่งมีความโดดเด่นทั้งรูปแบบและเนื้อหาได้รับรางวัลดีเด่น รางวัลอนุสรณ์ ว. ณ ประมวญมารค และต่อมาได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นจากสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ใน พ.ศ. 2521 อีกด้วย
หลังจากเขียนเรื่องสั้นมาเป็นเวลา 11 ปี นายประภัสสร เสวิกุล ได้รับคำแนะนำจากคุณนิลวรรณ ปิ่นทอง บรรณาธิการนิตยสารสตรีสาร ให้ลองเขียนนวนิยายดูบ้าง นวนิยายเรื่องแรก คือเรื่อง "อำนาจ" ลงพิมพ์ในสตรีสาร เมื่อ พ.ศ. 2525 เมื่อพิมพ์รวมเล่มแล้ว นวนิยายเรื่องนี้ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดหนังสือดีเด่น ของคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ใน พ.ศ. 2526 หลังจากนั้น ท่านก็มีผลงานนวนิยายลงพิมพ์ในนิตยสารต่าง ๆ ติดต่อกันอย่างสม่ำเสมอมาจนถึงปัจจุบัน นวนิยายหลายเล่มพิมพ์ซ้ำหลายครั้ง เช่น เวลาในขวดแก้ว, ชี้ค, ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน, ลอดลายมังกร, อำนาจ และนวนิยายหลายเรื่องได้นำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เช่น ช่อปาริชาต, เวลาในขวดแก้ว, ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน, ขอให้รักเรานิรันดร, อำนาจ, ซิงตึ๊ง, บ้านก้านมะยม, สำเภาทอง, ลอดลายมังกร ฯลฯ
นายประภัสสร เสวิกุล มีความสามารถในการสร้างสรรค์ผลงานหลากหลายประเภท มีผลงานเรื่องสั้นกว่า 150 เรื่อง นวนิยายมากกว่า 60 เรื่อง กวีนิพนธ์กว่า 200 บท วรรณกรรมเยาวชน สารคดี บทละครเวที "ข้าวต้มชามแรก" (แสดงหน้าพระที่นั่ง สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในวาระ 100 ปี มูลนิธิป่อเตีกตึ๊ง) และบทละครโทรทัศน์อีกจำนวนหนึ่ง
กิจกรรมด้านวรรณกรรม.
นอกจากผลงานด้านการประพันธ์ นายประภัสสร เสวิกุล ยังอุทิศตนเพื่อกิจกรรมด้านวรรณกรรมมาโดยตลอด โดยดำรงตำแหน่งเลขาธิการสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย และได้รับเลือกเป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย 2 สมัยติดต่อกัน ได้สร้างผลงานอันเป็นประโยชน์มหาศาลแก่แวดวงนักเขียนไทย เช่น เป็นผู้ริเริ่มรางวัลนราธิป เพื่อเป็นการเชิดชูนักเขียนที่เป็นอัจฉริยบุคคลและบรรณาธิการอาวุโสซึ่งเป็นผลงานที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางอาทิ กุหลาบ สายประดิษฐ์ หรือ "ศรีบูรพา" ต่อองค์การยูเนสโกให้ได้รับการเชิดชูเกียรติคุณระดับโลกด้านวรรณกรรม และเฉลิมฉลองในวาระ 100 ปี แห่งชาตกาล ริเริ่มทำโครงการ 100 ปี 4 ยอดนักเขียนไทย คือ ศรีบูรพา, หม่อมเจ้าอากาศดำเกิง รพีพัฒน์, ดอกไม้สด และไม้ เมืองเดิม ริเริ่มโครงการวรรณกรรมสัมพันธ์กับกัมพูชา เวียดนาม และลาว ร่วมวางรากฐานรางวัล "อมตะอวอร์ด" สาขาวรรณกรรม ริเริ่มโครงการ "กล้าวรรณกรรม" ดำเนินการหาทุนสร้างที่ทำการถาวรสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ริเริ่มและดำเนินการจัดงาน 100 ปี เรื่องสั้นไทย และการจัดงานรำลึก 20 ปี แห่งมรณกรรมของมนัส จรรยงค์
นายประภัสสร เสวิกุล เคยเป็นกรรมการตัดสินการประกวดรางวัลระดับชาติ เช่น รางวัลซีไรต์ พานแว่นฟ้า เซเว่นบุ๊คส์อวอร์ด แว่นแก้ว ฯลฯ
รถไฟชานเมืองวอร์ซอ
รถไฟชานเมืองวอร์ซอ (WKD) เป็นเส้นทางรถไฟชานเมืองในกรุงวอร์ซอ เมืองหลวงของประเทศโปแลนด์ แบ่งเส้นทางออกเป็น 2 สายย่อย มีศูนย์ซ่อมบำรุงหลัก Grodzisk Mazowiecki ใช้รางมาตรฐาน รับกระแสไฟฟ้า 600 โวลต์ กระแสตรง จ่ายไฟฟ้าเหนือหัว รถไฟฟ้าแบ่งเป็น 3 คันต่อขบวน
Warszawska Kolej Dojazdowa
การขนส่งระบบรางในประเทศรัสเซีย
การขนส่งระบบรางในประเทศรัสเซีย เคยถูกเรียกว่าเป็น "ความเศรษฐกิจอันอัศจรรย์ในรัสเซีย" ระหว่างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19-21 ถ้านับตามระยะทางแล้ว รัสเซียถือว่ามีทางรถไฟยาวอันดับที่ 2 ของโลก รองจากสหรัฐอเมริกา ถ้านับในด้านการขนส่งสินค้า จะมีระยะทางเป็นอันดับที่ 3 รองจากสหรัฐอเมริกาและจีน
การรถไฟรัสเซีย
การรถไฟรัสเซีย (JSC RZD; "Rossiyskie zheleznye dorogi (RZhD)") เป็นบริษัทรถไฟในประเทศรัสเซีย เป็นหนึ่งในบริษัทรางที่ใหญ่ที่สุดในโลก ก่อตั้งวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2003 ชื่อเต็มคือ "Open Joint Stock Company Russian Railways with headquarters in Moscow at Novaya Basmannaya str., 2." ประธานบริษัทชื่อว่า วลาดิเมียร์ ยากูนิน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2005
บริษัท ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน)  คือกลุ่มบริษัทดำเนินธุรกิจหลักในด้านการลงทุนการประกอบกิจการโรงแรม ภัตตาคาร อาหารและเครื่องดื่ม การจัดจำหน่ายและผลิตสินค้า โดยประกอบกิจการส่วนใหญ่ในประเทศไทย และประกอบกิจการในประเทศต่างๆ ได้แก่ ประเทศสิงคโปร์ มาเลเซีย จีน มัลดีฟส์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ศรีลังกา ออสเตรเลีย เป็นต้น บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2531
บริษัท ไมเนอร์ฯ มีโรงแรมและเซอร์วิสอพาร์ทเมนต์ภายใต้การบริหารงานทั้งสิ้น 82 แห่ง (ข้อมูลทั้งหมด ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557) โดยสามารถจำแนกธุรกิจโรงแรมได้ ดังนี้
ธุรกิจโรงแรม และอสังหาริมทรัพย์.
ธุรกิจโรงแรมที่เป็นเจ้าของ.
โรงแรมจำนวน 15 แห่งภายใต้แบรนด์ต่างๆ เหล่านี้ บริษัท ไมเนอร์ฯ ถือหุ้นในสัดส่วนเกินร้อยละ 50
ธุรกิจโรงแรม พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจอื่นๆ ทีเกี่ยวข้อง.
บริษัท ไมเนอร์ฯ ยังร่วมลงทุนในธุรกิจที่โรงแรม พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจอื่นๆ ทีเกี่ยวข้อง ดังนี้
ธุรกิจร้านอาหาร.
บริษัท ไมเนอร์ฯ ดำเนินธุรกิจอาหารผ่านบริษัทย่อย คือ เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป โดยประกอบธุรกิจในประเทศไทย มีร้านอาหารภายใต้การบริหารงานกว่า 1,100 สาขาทั่วโลก
ปัจจุบัน ไมเนอร์ฯ มีแบรนด์ร้านอาหารภายใต้การบริหาร เช่น
ธุรกิจจัดจำหน่าย.
บริษัท ไมเนอร์ฯ ยังดำเนินธุรกิจจัดจำหน่ายสินค้าและรับจ้างผลิตสินค้าผ่านบริษัท ไมเนอร์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) จัดจำหน่ายสินค้าต่างประเทศ ทั้งเสื้อผ้าแฟชั่น เครื่องสำอาง และเครื่องใช้ในครัวเรือนในประเทศไทย ผ่านช่องทางการขายทั้งค้าปลีก ขายส่ง และขายตรง
The Minor Food Group
บริษัท ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน)
สหรัฐอาหรับเอมิเร็ตส์
ธนาคารเกียรตินาคิน จำกัด (มหาชน)
ทานาคา
ปลาบู่หิน
ปลาบู่หิน เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งสกุล "Glossogobius" ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae)
พบกระจายพันธุ์ในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล ตั้งแต่ทวีปแอฟริกาจนถึงชายฝั่งแปซิฟิกตะวันตก
จำแนกออกได้เป็น 28 ชนิด
Glossogobius
ตำบลท่าเยี่ยม (อำเภอโชคชัย)
ท่าเยี่ยม เป็นตำบลแห่งหนึ่งใน อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดย เทศบาลตำบลท่าเยี่ยม ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอโชคชัยไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 12 กิโลเมตร
ตำบลท่าเยี่ยม แบ่งการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน คือ
เทศบาลตำบลจระเข้หิน
เทศบาลตำบลจระเข้หิน เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา
จำนวนประชากร ณ มกราคม พ.ศ. 2557 จำนวนทั้งสิ้น 6,197 คน
ซง แจ-ลิม
ซง แจ-ริม (; เกิด 18 กุมภาพันธ์ 2528) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้ ซงแจ-ลิมเริ่มต้นการเดินแบบในปี 2009 และยังเดินให้กับนักออกแบบหลายห้องเสื้อและยังถ่ายแบบให้กับนิตยสารหลายอย่างเช่น , , , , , , , และ .
ซง แจ-ลิมได้แสดงละครในปี 2009 และละครที่สร้างชื่อเสียงให้ซงคือ" The Moon That Embraces the Sun "(2012)และบทบาทนักฆ่าจากละครเรื่อง "" (2013).
เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล
เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา
เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดนครราชสีมาไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 70 กิโลเมตร ห่างจากอำเภอครบุรีประมาณ 18 กิโลเมตร
เทศบาลตำบลไทรโยง-ไชยวาล แบ่งชุมชนออกเป็นจำนวน 7 ชุมชน จำนวนครัวเรือน 916 ครัวเรือน
After School (band)
Kara (band)
อารอน เอคฮาร์ท
อารอน เอ็ดเวิร์ด เอคฮาร์ท (; เกิด 12 มีนาคม ค.ศ. 1968) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากการรับบท ฮาร์วีย์ เดนท์ อัยการของเมืองก็อทแธมใน "แบทแมน อัศวินรัตติกาล"
ตำบลอรพิมพ์
อรพิมพ์ เป็นตำบลหนึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลอรพิมพ์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอรพิมพ์ทั้งตำบล
ที่มาของชื่อ "อรพิมพ์" คนเก่าแก่เล่าว่า เดิมที่บ้านอรพิมพ์ (หมู่ที่ 1) มีสาวงามเป็นนางสนมของเจ้าเมืองขอม ชื่อว่า อรพิมพ์ ได้เดินทางไปมาระหว่างบ้านของสามี กับบ้านของพ่อแม่ ตนเองอยู่เสมอ วันหนึ่งขณะนางมีท้องอ่อน ๆ เกิดอาเจียน (ราก) บรเวณนั้นจึงได้ชื่อว่าบ้านนางราก ต่อมาเพี้ยนเป็น บ้านนาราก (หมู่ที่ 2, 3) ส่วนชื่อตำบลได้เรียกตามชื่อของนางสนมคนนั้น คือ ตำบลอรพิมพ์
ตำบลอรพิมพ์ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอครบุรีไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 5 กิโลเมตร ตำบลอรพิมพ์มีอาณาเขตติดต่อดังนี้ (ติดกับพื้นที่ในจังหวัดนครราชสีมาทุกทิศทาง)
ตำบลอรพิมพ์ แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ดังนี้
ระวี กิ่งคำวงศ์
ระวี กิ่งคำวงศ์ (เกิด 18 มกราคม พ.ศ. 2493) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร 4 สมัย และ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดมุกดาหาร
ระวี กิ่งคำวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2493 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ระวี ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหารครั้งแรก ใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2538 ก่อนที่จะได้รับเลือกเป็น สมาชิกวุฒิสภา จังหวัดมุกดาหาร ในปี พ.ศ. 2543
ระวี กิ่งคำวงศ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
ระวี กิ่งคำวงศ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามาแล้ว 1 สมัย คือ
เจ้าจอมมารดาเกศ ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดาเกศ (เกษ) ในรัชกาลที่ 4 เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร
เจ้าจอมมารดาเกศ ชื่อเดิม เกศ เศวตเศรณี เป็นธิดาของหลวงสุนทรโกษา (ขาว เศวตเศรณี) ต่อมาได้ถวายตัวเข้าเป็นฝ่ายในสนองพระเดชพระคุณเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ&lt;br&gt;พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภัศร
หลังพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตก็ยังพำนักอยู่ในพระบรมมหาราชวังจนถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 เมื่อท่านได้อายุ 96 ปี โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส ในวันที่ 28 ถึง 30 เมษายน พ.ศ. 2463 คราวเดียวกันกับศพเจ้าจอมมารดาจันทร์ ในรัชกาลที่ 5 และเจ้าจอมมารดาบัว ในรัชกาลที่ 5
จอห์น เอ. เอกิ้น
จอห์น เอ เอกิ้น  เป็นมิชชันนารีผู้เผยแผ่นิกายโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และเป็นหนึ่งในผู้บริหารคนแรกของโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ท่านเป็นบุคคลสำคัญของโรงเรียนอย่างมาก โดยในค.ศ. 2006 ทางโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ได้สร้างอาคารเรียนทันสมัยแห่งใหม่ เป็นอาคารเรียนสูง 16 ชั้น ทดแทนอาคารเดิม ซึ่งได้ตั้งชื่ออาคารนี้ว่า อาคารจอห์น เอ. เอกิ้น
จอห์น เอ เอกิ้น เกิดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1854 ที่มลรัฐเพนซิลวาเนีย ครอบครัว จอห์น อาศัยอยู่ในรัฐเพนซิลวาเนีย ซึ่งมีร้านขายของเล็ก ๆ เป็นกิจการของครอบครัว และเป็นครอบครัวที่เชื่อในพระเจ้า พ่อ และแม่เป็นผู้เชื่อที่เข้มแข็งในพระเจ้า และตั้งแต่เด็ก จอห์น ได้รับการอบรมสั่งสอนจากพ่อแม่ที่ให้อยู่ในทางของพระเจ้าและพ่อแม่ฝึกฝนให้จอห์นให้เข้มแข็งและรู้จักอดทนกับปัญหาและรู้จักช่วยเหลือและทำงานด้วยตัวเองมาตั้งแต่เด็กและมากกว่านั้นสิ่งที่พ่อแม่ของจอห์นเน้นอยู่เสมอทุกครั้งที่สอนคือเรื่องของความสัตย์ซื่อกับพระเจ้าฉะนั้นจอห์นเป็นคนที่สัตย์ซื่อกับพระเจ้าและชอบงานรับใช้มาตั้งแต่เด็ก ความฝันของจอห์นเวลานั้นอยากจะเป็นศิษยาภิบาล เหมือนกับศิษยาภิบาลที่โบสถ์ของเขา ฉะนั้นจอห์นมีหัวใจแห่งการรับใช้มาตั้งแต่เด็กและพระเจ้าทรงเรียกจอห์นในเวลานั้น โดยการใส่ภาระใจให้จอห์นอยากเป็นมิชชันนารี เวลานั้นจอห์นอยากออกไปเป็นมิชชันนารีและสนใจ เกี่ยวกับงานมิชชั่น
และในที่สุดพระเจ้าก็เปิดทางให้จอห์นได้มีโอกาสออกไปรับใช้ แต่ครั้งนี้ไม่ได้ไปในฐานะมิชชันนารีแต่ไปในฐานะครู ซึ่งในช่วงเวลานั้นจอห์นได้สำเร็จการศึกษาพอดี จอห์นสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยวอชิงตันและเจฟเฟอ์สัน (Washington and Jefferson College) ในปี ค.ศ. 1879
จอห์นจึงตัดสินใจออกเดินทางเข้าสู่ราชอาณาจักรสยาม ในฐานะเป็นครูใน พ.ศ. 2423 (ค.ศ. 1880) และจอห์นก็เริ่มต้นทำงานในสยามโดยรับราชการเป็นครูสอนอยู่ที่โรงเรียนสวนอนันต์ หรือ King’s Collegeอยู่ 4ปี และในช่วงเวลานั้นจอห์นทนเห็นสภาพสังคมและสภาพจิตใจของคนในเวลานั้นไม่ไหว ซึ่งทำให้จอห์นเป็นห่วงสภาพจิตใจ จิตวิญญาณของพวกเขาอย่างมาก และอยากช่วยเหลือด้านสังคม ด้านจิตใจ และด้านจิตวิญญาณคนเหล่านี้ จอห์นตัดสินใจกลับสหรัฐเพื่อจะศึกษาต่อด้านศาสนาศาสตร์เพื่อจะสมัครเป็นมิชชั่น
และในที่สุดจอห์นก็ได้เดินทางกลับมาสยามอีกครั้งในฐานะมิชชันนารี และพร้อมกับ ภรรยาของเขาคือ มิสลอร่า โอล์มสเตด และการกลับมาครั้งนี้จอห์นและภรรยาได้นำการเปลี่ยนแปลงและการพัฒนามาสู่ชาวสยาม จอห์นได้เริ่มก่อตั้งโรงเรียนเพื่อให้คนยากไร้ได้มาศึกษา และสอนด้านศิลธรรม จริยธรรม เพื่อนำชาวสยามได้รับความรอดด้านจิตวิญญาณ โดยตั้งโรงเรียนคือโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
ในค.ศ.1888 (พ.ศ. 2431) ได้ก่อตั้งโรงเรียนบางกอกคริสเตียนไฮสคูล ที่ ตำบลกุฏีจีน ซึ่งภายหลังได้ไปรวมกับโรงเรียนที่ตั้งโดยศาสนาจารย์แมททูน เป็นโรงเรียนสำเหร่บอยสคูล และในค.ศ.1904 ย้ายโรงเรียนมาอยู่ที่ ถนนประมวญ และเมื่อค.ศ.1913 (พ.ศ. 2456) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
วงโปเตโต้
เจ้าจอมมารดาหรุ่น ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดาหรุ่น เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี
เจ้าจอมมารดาหรุ่น เป็นธิดาของพระยาอภัยพิพิธ (กระต่าย) กับ คุณหญิงอภัยพิพิธ (แจ่ม) ต่อมาเจ้าจอมมารดาหรุ่นได้ถวายตัวเข้าเป็นฝ่ายในสนองพระเดชพระคุณเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ให้ประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ&lt;br&gt;พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรุณวดี
หลังพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตก็ยังพำนักอยู่ในพระบรมมหาราชวังจนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อปี พ.ศ. 2472 อายุได้ 88 ปี
เจ้าจอมมารดาเพ็ง ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมมารดาเพ็ง (พ.ศ. 2386 — 28 กันยายน พ.ศ. 2432) หรือสมญาในการแสดงว่า หุ่นเมขลา เป็นนางละครและพระสนมเชื้อสายจีนในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติการพระราชธิดาหนึ่งพระองค์คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านงคราญอุดมดี
เจ้าจอมมารดาเพ็ง มีนามเดิมว่า หุ่น เกิดในปี พ.ศ. 2386 เป็นธิดาของหลวงราชภัตการ (จีนเอ็ง) เจ้ากรมเกาหลาจีน ครั้นเมื่อจำเริญวัยขึ้นก็ได้ถวายตัวเข้าเป็นนางละครในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จนมีชื่อเสียงในบทเมขลา ชาววังจึงให้สมญาเธอว่า "หุ่นเมขลา" ครั้นถวายตัวเป็นพระสนมแล้วจึงเปลี่ยนนามเป็น เพ็ง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตรัสเรียกเจ้าจอมมารดาเพ็งว่า "เมขลา" หรือ "เพ็งเมขลา"
เจ้าจอมมารดาเพ็งสนองพระเดชพระคุณประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านงคราญอุดมดี (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2405 — 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471)
เจ้าจอมมารดาเพ็งถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคฝีที่สีข้างที่ โรงพยาบาลศิริราช เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2432 สิริอายุ 46 ปี
ยากูมัง (วิดีโอเกม)
ยากูมัง  เป็นวิดีโอเกมไพ่นกกระจอก ค.ศ. 1989 ที่ได้รับการพัฒนาโดยอินเทลลิเจนต์ซิสเตม และได้รับการจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโดสำหรับระบบมือถือเกมบอยของตน วิดีโอเกมชุดนี้เป็นภาคก่อนหน้าวิดีโอเกมนินเท็นโด ดีเอส ที่ชื่อ"ยากูมัง ดีเอส"