pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยที่ formula_10 แทนความถี่ลาร์เมอร์ formula_11 แทนอัตราส่วนไจโรแมกเนติก อัตราส่วนใจโรแมกเนติกคำนวณจากตัวแปรต่อไปนี้คือ formula_12 แทนมวล formula_13 แทนประจุมูลฐาน formula_14 แทนขนาดของสนามแม่เหล็ก และ formula_15 เป็นตัวประกอบจี ซึ่งปกติอยู่ที่ 1 สำหรับอนุภาคเดี่ยว แต่จะเป็นค่าอื่นเมื่ออนุภาครวมตัวเป็นนิวเคลียส ค่าจีไม่สามารถคำนวณได้โดยตรง แต่สามารถวัดได้ ซึ่งสมบัติในข้อนี้เป็นส่วนสำคัญของสเปกโทรสโคปีด้วยวิธีการสั่นพ้องของนิวเคลียสโดยใช้สนามแม่เหล็ก (NMR spectroscopy)
การหมุนควงลาร์เมอร์แบบซับซ้อน.
สมการข้างต้นเป็นสมการความถี่ของการหมุนควงลาร์เมอร์แบบที่ใช้โดยทั่วไป ซึ่งยังไม่ได้คิดการหมุนควงโทมัส (Thomas precession) ซึ่งกำหนดตามสมการ
โดยที่ formula_17 เป็นตัวประกอบลอเรนซ์ (Lorentz factor) ซึ่งเป็นค่าที่คำนวณในสัมพัทธภาพพิเศษ Lorentz factor (ระวังสับสนกับอัตราส่วนไจโรแมกเนติก) มีข้อสังเกตอย่างหนึ่งคือ ถ้าค่า g = 2 แล้วความถี่ของการหมุนควงจะได้เป็น
สมการบาร์กมันน์-มิเชล-เทเลกดิ.
การหมุนควงลาร์เมอร์ของอิเล็กตรอนโดยสนามแม่เหล็กไฟฟ้าจากภายนอก อธิบายได้ตามสมการบาร์กมันน์-มิเชล-เทเลกดิ หรือสมการบีเอ็มที (Bargmann–Michel–Telegdi equation; BMT equation) ซึ่งเขียนได้ว่า
โดยที่ formula_20, formula_21, formula_12, and formula_23 แทนเวกเตอร์สี่มิติแทนโพลาไรเซชัน, ประจุ, มวล และโมเมนต์แม่เหล็ก formula_24 เป็นความเร็วสี่มิติของอิเล็กตรอน formula_25, formula_26, และ formula_27 แทนเทนเซอร์ขนาดของสนามแม่เหล็กไฟฟ้า ต่อไป จากสมการการเคลื่อนที่
ทำให้ได้ว่า พจน์แรกของด้านขวาสมการบีเอ็มที สามารถเขียนใหม่ได้เป็น formula_29โดยที่ formula_30 เป็นเวกเตอร์สี่มิติของความเร่ง อนึ่ง พจน์แรกด้านขวาสมการบีเอ็มที แสดงถึงปรากฎการณ์ขนส่งแฟร์มี-วอล์กเกอร์ (Fermi–Walker transport) ซึ่งทำให้เกิดการหมุนควงโทมัส ส่วนพจน์ที่สองแสดงถึงการหมุนควงลาร์เมอร์
หากสนามแม่เหล็กไฟฟ้าเป็นแบบสม่ำเสมอ (ขนาดเท่ากัน ทิศทางเดียวกันตลอด) หรือในกรณีที่ต้องการไม่คิดถึงผลของแรงจากความต่างศักย์ formula_31 การเคลื่อนที่แบบเลื่อนตำแหน่งของอนุภาคสามารถอธิบายได้โดยสมการ
จากนั้น สมการบีเอ็มทีสามารถเขียนได้เป็น
เลฟ ลันเดา และเอฟเกนี ลิฟชิตซ์ (Evgeny Lifshitz) ได้พยากรณ์การค้นพบการหมุนควงลาร์เมอร์ในสารเฟอร์โรแมกเนติก เมื่อปี พ.ศ. 2478 ซึ่ง 11 ปีต่อมาได้มีการทดลองเพื่อพิสูจน์ยืนยันข้อความดังกล่าว
ความถี่ลาร์มอร์เป็นสมบัติของนิวเคลียสซึ่งใช้ในการศึกษาการสร้างภาพด้วยการสั่นพ้องผ่านสนามแม่เหล็ก อิเล็กตรอนพาราแมกเนติกเรโซแนนซ์ และมิวออนสปินสเปกโทรสโคปี
ไก่พื้นเมือง
ไก่พื้นเมือง อาจหมายถึง
ไก่ชน
ไก่ชน หมายถึง ไก่สายพันธุ์พื้นเมือง ซึ่งไก่พื้นเมืองอาจมีการแบ่งเป็นประเภททั่วไปได้ 2 ลักษณะ คือ การเลี้ยงไว้เพื่อประกวดการต่อสู้ และความสวยงาม กับการเลี้ยงไว้เพื่อการฆ่าและบริโภคเนื้อเป็นอาหาร
ไก่ชน เป็นสัตว์เลี้ยงที่ผูกพันกับสังคมทุกชนชั้นมาแต่โบราณ ตามประวัติศาสตร์แม้ในราชสำนักในสมัยสุโขทัยก็มีการเลี้ยงไก่ชน ในวิถีชีวิตตามชนบท ไก่ชน ก็หมายถึงแหล่งอาหารของพวกเขาด้วยเช่นกัน ซึ่งเราพบเห็นได้จากการเลี้ยงได้ทั่วไปในวิถีชีวิตประจำวันของสังคมเกษตรกรรม แต่บางแห่งโดยเฉพาะชาวพุทธ เชื่อว่าเกมกีฬาชนไก่ เป็นกีฬาที่ทารุณ เช่นเดียวกับกีฬาชนวัว และการกัดปลาในกีฬาปลากัด
ถึงแม้เรื่องราวสำหรับไก่ชนของพระราชาจะยังไม่พบประวัติว่าได้รับพระราชทานยศฐาบรรดาศักดิ์เช่นเดียวกับช้างก็ตาม แต่ไก่ชนเป็นสัตว์เลี้ยงที่แสดงถึงศักดิ์ศรีที่ควรหวงแหน เพราะเรื่องราวในวรรณคดีไทยก็ปรากฏอยู่แล้วบ้าง และตำนานวีรกษัตริย์ในที่ต่าง ๆ ก็ปรากฏอยู่แล้วบ้าง และแม้แต่คัมภีร์ในทางศาสนาก็มีและพบเรื่องราวของไก่ชน ที่บอกถึงความนิยมของการประกวดการต่อสู้ของไก่พื้นเมืองสายพันธุ์ต่างๆ ในภูมิภาคต่าง ๆ แทบจะทั่วโลก ประเทศในแถบเอเชียที่นิยมเลี้ยงไก่ชนได้แก่ ไทย พม่า ลาว กัมพูชา มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และอินโดนีเซีย และแม้แต่ประเทศทางตะวันตก ก็เชื่อว่าอาจเป็นไปได้ที่ความนิยมเกมกีฬาไก่ชนตั้งแต่สมัยโรมันจนถึงปัจจุบัน มีความแพร่หลายและเป็นความนิยมที่มาจากประเทศอินเดีย ปัจจุบันการเลี้ยงไก่ชนแยกออกได้หลายประเภท ไม่ใช่เพราะไก่ชนเป็นวิถีชีวิตและส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เท่านั้น แต่ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ต่าง ๆ ตามความนิยม ได้ขยายการเลี้ยงไก่ชนเป็นอุตสาหกรรมการทำฟาร์มขนาดใหญ่ และมีการทำธุรกิจส่งออกด้วย เป็นต้น
แทนทาลัม (Ta)
แก้วสายใจ ไซยะสอน
แก้วสายใจ ไซยะสอน (11 กันยายน ค.ศ. 1958 – 4 เมษายน ค.ศ. 2021) เป็นภริยาของประธานประเทศลาวจูมมะลี ไซยะสอน และเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศลาว แก้วสายใจสมรสกับพลโทจูมมะลี ไซยะสอน เมื่อ พ.ศ. 2533 มีบุตร 2 คน
แก้วสายใจเสียชีวิตในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2564 จากการจมน้ำ ขณะเดินทางท่องเที่ยว ณ เขื่อนน้ำงึ่ม
ราอุล กัสโตร
ราอุล โมเดสโต กัสโตร รุซ (; เกิด 3 มิถุนายน พ.ศ. 2474) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐคิวบา หรือเป็นที่รู้จักกันในนาม ราอุล กัสโตร เป็นนักการเมืองลัทธิมากซ์-เลนินและนักปฏิวัติชาวคิวบา ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งประธานสภาแห่งรัฐคิวบา และประธานสภารัฐมนตรีคิวบาตั้งแต่ พ.ศ. 2551 ก่อนหน้านี้เขารักษาการอำนาจประธานาธิบดีตั้งแต่ พ.ศ. 2549 ถึง 2551 เขาเป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพคิวบา (กองทัพบก กองทัพเรือ และกองทัพอากาศ) และยังเป็นเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์คิวบาตั้งแต่ พ.ศ. 2554
ช้ามะขามป้อม
ช้ามะขามป้อม หรือแขนงพร้อย เป็นไม้ในสกุลมะขามป้อม วงศ์ Euphorbiaceae เป็นไม้พุ่มขึ้นตามซอกหิน เปลือกลำต้นแตกเป็นรอยเล็กๆ แตกกิ่งจำนวนมาก ใบประกอบแบบขนนก ออกดอกที่ซอกใบตามกิ่ง ผลกลม มีสามพู ออกดอกเดือนสิงหาคม – พฤศจิกายน เป็นพืชที่ทนต่อลมทะเลและไอเกลือ พบครั้งแรกที่ชายทะเลอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2455 โดย D.J. Collins ชาวอังกฤษ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ
Phyllanthus collinsiae
คู่ชีวิต (เพลงค็อกเทล)
"คู่ชีวิต" เป็นเพลงของค็อกเทล เป็นซิงเกิลลำดับที่ 5 จากอัลบั้ม "เดอะลอดส์ออฟมิสเซอรี" จากค่ายจีนี่เรคคอร์ดส ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประพันธ์คำร้อง-ทำนองโดย ปัณฑพล ประสารราชกิจ และเรียบเรียงโดยค็อกเทล เพลง "คู่ชีวิต" ได้นำมารวมเป็นเพลงลำดับที่ 5 ในอัลบั้มหลังจากแสดงเป็นครั้งแรกในงานแต่งงานของโอมเมื่อปี พ.ศ. 2555 เพลงนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรักที่มั่นคง เพลงนี้เป็นแนวดนตรีกึ่งอาร์แอนด์บี บัลลาด ออกจำหน่ายในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
เพลง คู่ชีวิต ติดชาร์ตอันดับสูงสุด 3 ใน 100 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 และติดชาร์ตอันดับ 5 ใน 5 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Top 5 ประจำวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 จากเว็บไซต์ Gmember
ถ่อนฝักตั้ง
ถ่อนฝักตั้ง เป็นพืชในสกุลถ่อน วงศ์ย่อย Mimosoideae เป็นไม้ยืนต้น ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ดอกช่อ ออกตามซอกใบ ผลเป็นฝักแบนมีติ่งที่ปลายฝัก แห้งแตก พบในภาคเหนือตอนบน พบครั้งแรกที่ดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่ โดย H.B.G. Garrett ชาวอังกฤษ เมื่อ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ
วิศวกรรมความปลอดภัยด้านอัคคีภัย
วิศวกรรมอัคคีภัย  เป็นการประยุกต์ใช้หลักการทางวิทยาศาสตร์และทางวิศวกรรมที่จะปกป้องคน, ทรัพย์สิน, และสภาพแวดล้อมจากผลกระทบที่เป็นอันตรายและการทำลายล้างของไฟและควัน. มันรวมถึง "วิศวกรรมการป้องกันอัคคีภัย" ที่มุ่งเน้นไปที่การตรวจหาประกายไฟ, การดับเพลิงและการบรรเทาอัคคีภัยและรวมถึง "วิศวกรรมความปลอดภัยจากอัคคีภัย" ที่มุ่งเน้นไปที่พฤติกรรมของมนุษย์และการรักษาสภาพแวดล้อมที่รักษาไว้ได้เพื่ออพยพออกจากไฟไหม้. ในสหรัฐอเมริกา, วิศวกรรมป้องกันอัคคีภัยมักจะถูกนำมาใช้รวมกับวิศวกรรมความปลอดภัยจากอัคคีภัย.
สาขาของวิศวกรรมอัคคีภัยจะรวมถึง, แต่ไม่ได้จำกัดเฉพาะ, :
วิศวกรป้องกันอัคคีภัยระบุความเสี่ยงและออกแบบการป้องกันที่ช่วยในการป้องกัน, การควบคุม, และการบรรเทาผลกระทบจากการเกิดเพลิงไหม้. วิศวกรไฟช่วยสถาปนิก, เจ้าของและนักพัฒนาอาคารในการประเมินความปลอดภัยในชีวิตและเป้าหมายการคุ้มครองทรัพย์สินของอาคาร. วิศวกรไฟยังถูกจ้างเป็นผู้สอบสวนไฟไหม้, รวมถึงกรณีขนาดใหญ่มากเช่นการวิเคราะห์การล่มสลายของศูนย์การค้าโลก. องค์การนาซ่าใช้วิศวกรไฟในโครงการอวกาศที่จะช่วยปรับปรุงความปลอดภัย. วิศวกรไฟยังถูกจ้างให้เป็นผู้ตรวจสอบบุคคลที่ 3 สำหรับโซลูชั่นทางวิศวกรรมไฟที่มีประสิทธิภาพเพื่อใช้สนับสนุนในการยื่นขออนุญาตต่อหน่วยงานกำกับดูแลอาคารในพื้นที่.
รากเหง้าของวิศวกรรมไฟกลับไปในสมัยกรุงโรมโบราณ, เมื่อจักรพรรดิเนโรสั่งให้เมืองที่จะสร้างขึ้นมาใหม่ใช้วิธีการป้องกันอัคคีภัยแบบพาสซีฟ, เช่นการแยกพื้นที่และวัสดุก่อสร้างที่ไม่ติดไฟ, หลังจากที่ไฟไหม้ภัยพิบัติครั้งยิ่งใหญ่ของกรุงโรม. สาขาของวิศวกรรมไฟโผล่ออกมาในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เป็นสาขาที่แตกต่างกัน, แยกออกจากวิศวกรรมโยธา, วิศวกรรมเครื่องกลและวิศวกรรมเคมี, ในการตอบสนองต่อปัญหาใหม่เกี่ยวกับไฟที่เกิดจากการปฏิวัติอุตสาหกรรม. วิศวกรการป้องกันอัคคีภัยของยุคนี้เกี่ยวข้องตัวเองกับวิธีการที่จะแบ่งเพื่อปกป้องโรงงานขนาดใหญ่, โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรงงานปั่นด้ายและโรงงานการผลิตอื่นๆ. แรงจูงใจอีกประการหนึ่งในการจัดองค๋กรของสาขาวิชานี้, การกำหนดแนวทางปฏิบัติและการดำเนินการวิจัยเพื่อสนับสนุนนวัตกรรม, เป็นการตอบสนองต่อมหาอัคคีภัยและไฟไหม้ในเขตที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่ที่กวาดหลายเมืองหลักในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 (ดูเมืองหรือพื้นที่ไฟไหม้). อุตสาหกรรมประกันภัยยังช่วยส่งเสริมความก้าวหน้าในวิชาชีพวิศวกรรมไฟและการพัฒนาระบบและอุปกรณ์การป้องกันอัคคีภัยอีกด้วย.
ในปี 1903 หลักสูตรปริญญาครั้งแรกของวิศวกรรมป้องกันอัคคีภัยได้ถูกจัดตั้งขึ้นโดยสถาบันเทคโนโลยีแห่ง Armour (ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันเทคโนโลยีแห่งอิลลินอยส์).
เมื่อเริ่มศตวรรษที่ 20, หลายภัยพิบัติด้านอัคคีภัย ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์อาคาร  ที่ดีกว่าในการปกป้องผู้คนและทรัพย์สินจากไฟไหม้. มันเป็นเพียงในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 เท่านั้นที่วิศวกรรมป้องกันอัคคีภัยกลายเป็นวิชาชีพวิศวกรรมที่ไม่เหมือนใคร. เหตุผลแรกสำหรับการเกิดขึ้นนี้คือการพัฒนาของ "องค์ความรู้" ที่เฉพาะเจาะจงกับอาชีพที่เกิดขึ้นหลังจากปี 1950. ปัจจัยอื่นๆที่เอื้อต่อการเจริญเติบโตของอาชีพนี้รวมถึงการเริ่มต้นของสถาบันวิศวกรไฟในปี 1918 ในสหราชอาณาจักร, และสมาคมวิศวกรป้องกันอัคคีภัยในปี 1950 ในประเทศสหรัฐอเมริกา, การเกิดขึ้นของวิศวกรที่ปรึกษาอิสระของการป้องกันอัคคีภัย, และประกาศใช้มาตรฐานวิศวกรรมสำหรับการป้องกันอัคคีภัย.
วิศวกรไฟ, ก็เหมือนกับเพื่อนร่วมอาชีพของพวกเขาในสาขาวิศวกรรมและสาขาวิชาวิทยาศาสตร์อื่นๆ, เข้าหลักสูตรอย่างเป็นทางการของการศึกษาและการพัฒนาอาชีพต่อเนื่องเพื่อที่จะได้รับและรักษาความชำนาญพิเศษของพวกเขา. การศึกษานี้มักจะรวมถึงการศึกษาขั้นพื้นฐานในวิชาคณิตศาสตร์, ฟิสิกส์, เคมี, และเทคนิคการเขียน. การศึกษาวิชาชีพวิศวกรรมมุ่งเน้นให้นักเรียนในการแสวงหาความชำนาญในวัสดุศาสตร์, สถิตศาสตร์, พลศาสตร์, อุณหพลศาสตร์, พลศาสตร์ของไหล, การถ่ายเทความร้อน, เศรษฐศาสตร์วิศวกรรม, จริยธรรม, ระบบในงานวิศวกรรม, ความน่าเชื่อถือทางวิศวกรรม, และจิตวิทยาสิ่งแวดล้อม. การศึกษาในการเผาไหม้, การประเมินความเสี่ยงที่น่าจะเป็นหรือการบริหารความเสี่ยง, การออกแบบระบบดับเพลิง, การประยุกต์ใช้และการตีความหมายแบบจำลองของกฎเกณฑ์อาคาร, และการวัดและการจำลองปรากฏการณ์ไฟไหม้เพื่อให้จบหลักสูตรส่วนใหญ่.
นิวซีแลนด์เป็นหนึ่งในประเทศแรกๆในโลกที่จะแนะนำวิธีการประเมินตามการปฏิบัติงาน  ให้กับกฏเกณฑ์อาคารของพวกเขาในเรื่องความปลอดภัยจากอัคคีภัย. เรื่องนี้เกิดขึ้นด้วยการแนะนำของพระราชบัญญัติอาคารปี 1991 ของพวกเขา. ศาสตราจารย์ Andy Buchanan แห่ง University of Canterbury ได้จัดตั้งบัณฑิตศึกษาครั้งแรกและเป็นหลักสูตรเดียวเท่านั้นที่มีอยู่ในนิวซีแลนด์, ในขณะนั้น, ในด้านวิศวกรรมความปลอดภัยจากอัคคีภัยในปี 1995. ผู้สมัครหลักสูตรนี้ต้องมีวุฒิการศึกษาขั้นต่ำปริญญาตรีในสาขาวิศวกรรมหรือการศึกษาระดับปริญญาตรีในรายการที่จำกัดของหลักสูตรวิทยาศาสตร์. ศิษย์เก่าที่โดดเด่นจาก University of Canterbury รวมถึง, แต่ไม่จำกัดเฉพาะ, Sir Ernest Rutherford, Robert (Bob) Park, Roy Kerr, Michael P. Collins, John Britten และอื่นๆอีกมากมาย. ปริญญาโทในสาขาวิศวกรรมไฟจาก University of Canterbury ได้รับการยอมรับภายใต้ Washington Accord.
การปฏิบัติงานของการออกแบบระบบหัวฉีดน้ำดับเพลิงขั้นสุดท้ายและการคำนวณไฮโดรลิคจะดำเนินการโดยทั่วไปโดยช่างเทคนิคการออกแบบที่มักจะมีการศึกษาภายในบริษัทที่มีสัญญาต่อกันทั่วอเมริกาเหนือ, โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเตรียมความพร้อมนักออกแบบสำหรับประกาศนียบัตรโดยการทดสอบโดยสมาคมเช่น NICET (สถาบันแห่งชาติเพื่อรับรองเทคโนโลยีวิศวกรรม). การรับรองโดย NICET เป็นที่นิยมใช้เป็นหลักฐานในการพิสูจน์ขีดความสามารถเพื่อรับใบอนุญาตในการออกแบบและติดตั้งระบบป้องกันอัคคีภัย.
ในประเทศออสเตรเลีย, มหาวิทยาลัยวิกตอเรียในเมลเบิร์นเสนอหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาด้านความปลอดภัยจากอัคคีภัยในอาคารและวิศวกรรมความเสี่ยงเช่นเดียวกับมหาวิทยาลัย Western Sydney. ศูนย์เพื่อความปลอดภัยสิ่งแวดล้อมและวิศวกรรมความเสี่ยง(CESARE) เป็นหน่วยงานวิจัยภายใต้มหาวิทยาลัยวิกตอเรียและมีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการวิจัยและการทดสอบพฤติกรรมของไฟ.
การลงทะเบียนมืออาชีพ.
วิศวกรป้องกันอัคคีภัยที่มีคุณสมบัติและมีประสบการณ์ที่เหมาะสมอาจมีสิทธิ์ได้ลงทะเบียนเป็นวิศวกรมืออาชีพ (PE). การรับรู้ของวิศวกรรมป้องกันอัคคีภัยว่าเป็นสาขาที่แยกออกมาจะแตกต่างกันไปในแต่ละรัฐในประเทศสหรัฐอเมริกา. NCEES รับรู้ว่าวิศวกรรมป้องกันอัคคีภัยเป็นสาขาที่ออกมาและเสนอเรื่องการสอบ PE. การทดสอบนี้ได้รับการปรับปรุงล่าสุดสำหรับการสอบเดือนตุลาคม 2012 และรวมหัวข้อที่สำคัญดังต่อไปนี้ (ร้อยละบ่งชี้น้ำหนักโดยประมาณของหัวข้อ):
ไม่กี่ประเทศนอกสหรัฐอเมริกากำกับดูแลการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมป้องกันอัคคีภัยว่าเป็นสาขาหนึ่ง, แม้ว่าพวกเขาอาจจำกัดการใช้ตำนำหน้าว่า "วิศวกร" ในการเชื่อมโยงกับการประกอบวิชาชีพของมัน.
คำนำหน้า "วิศวกรไฟ" และ "วิศวกรความปลอดภัยจากอัคคีภัย" มีแนวโน้มที่จะเป็นที่โปรดปรานนอกประเทศสหรัฐอเมริกา, โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศสหราชอาณาจักรและเครือจักรภพที่ได้รับอิทธิพลจากบริการไฟของอังกฤษ. 'สถาบันวิศวกรไฟ'เป็นองค์กรระหว่างประเทศหนึ่งที่มีคุณสมบัติหลายๆด้านของการฝึกอบรมและคุณสมบัติของวิศวกรไฟ.
Albizia garrettii
สกุลถ่อน
สกุลถ่อน หรือAlbizia เป็นสกุลของพืชที่มีสมาชิก 150 สปีชีส์ เป็นกลุ่มของพืชโตเร็วในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน อยู่ในวงศ์ย่อย Mimosoideae วงศ์ Fabaceae การกระจายพันธุ์ส่วนใหญ่พบในโลกเก่า บางสปีชีส์เป็นวัชพืช
Albizia
ริษยา (เพลงค็อกเทล)
พรรคคอมมิวนิสต์คิวบา
พรรคคอมมิวนิสต์คิวบา  เป็นพรรคการเมืองเดียวที่ได้รับอนุญาตให้ปกครองในสาธารณรัฐคิวบา แต่ยังอนุญาตให้มีพรรคการเมืองอื่น พรรคเป็นพรรคคอมมิวนิสต์แบบมากซ์-เลนิน ตามรัฐธรรมนูญคิวบาพรรคจะทำหน้าที่เป็น "ผู้นำของสังคมและของรัฐ" เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 เลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์คิวบา คือ มิเกล ดิอัซ-กาเนล
บุกรอ
บุกรอ เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ Araceae มีหัวอยู่ใต้ดิน ช่วงฤดูแล้งจะแห้งโทรมและแตกขึ้นมาใหม่ในฤดูฝน ก้านใบเป็นลำสูง มีเลนติเซลเป็นจุดนูนกระจาย ใบเดี่ยวแผ่กางออกขอบใบหยักเว้าเป็นแฉก ช่อดอกสีขาวแทงขึ้นมาจากพื้นดิน ดอกเมื่อบานมีกลิ่นแรง ติดเมล็ดจำนวนมาก ออกดอกช่วงกรกฎาคม – กันยายน พบตามเขาหินปูนในภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พบครั้งแรกในประเทศไทยที่จังหวัดสระบุรี เมื่อ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2466 โดยหมอคาร์ ชาวไอริช ชื่อสปีชีส์ตั้งตามจังหวัดสระบุรี
Amorphophallus saraburiensis
บุกหูช้าง
บุกหูช้าง เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ Araceae มีหัวอยู่ใต้ดิน แห้งโทรมในฤดูแล้งและแตกใบใหม่ในฤดูฝน ก้านใบเป็นลำสูง มีเลนติเซลเป็นจุดนูนกระจาย ใบแผ่กางออก ช่อดอกสีขาว มีก้านยาว ดอกบานมีกลิ่นแรง ติดเมล็ดจำนวนมาก ออกดอกช่วงกรกฎาคม – กันยายน กระจายพันธุ์ตามเขาหินปูน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคกลาง พบครั้งแรกที่จังหวัดนครราชสีมา โดยนายพุด ไพรสุรินทร์ เมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2473 ชื่อสปีชีส์ตั้งตามโคราชซึ่งเป็นอีกชื่อหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
Amorphophallus koratensis
เธอทำให้ฉันเสียใจ
"เธอทำให้ฉันเสียใจ" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีแนวร็อกค็อกเทล จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 "เท็นเทาซันด์เทียส์" (พ.ศ. 2554) จากค่ายจีนี่เรคคอร์ดส ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประพันธ์คำร้อง-แต่งทำนองโดย ปัณฑพล ประสารราชกิจ และเรียบเรียงโดย ชวรัตน์ หรรษคุณาฒัย, อายุ จารุบูรณะ และปัณฑพล ประสารราชกิจ ออกจำหน่ายในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2554
เพลง เธอทำให้ฉันเสียใจ ติดอันดับสูงสุดที่ 7 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 40 สถานี
สำนักงานพิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (องค์การมหาชน)
สำนักงานพิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (องค์การมหาชน) เป็นหน่วยงานของรัฐ ประเภทองค์การมหาชน ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 เป็น "พิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว" สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 ได้รับการยกฐานะเป็นองค์การมหาชน
ในปี พ.ศ. 2539 สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้จัดตั้ง "พิพิธภัณฑ์การเกษตรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว" โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสมหามงคลพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงครองสิริราชสมบัติครบรอบ 50 ปี โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์การก่อสร้างอาคารพิพิธภัณฑ์ เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 และพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานในพิธีเปิด เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2545
ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้ดำเนินการจัดตั้งสำนักงานพิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (องค์การมหาชน) โดยการตราพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักงานพิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2552 โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552
สำนักงานพิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว (องค์การมหาชน) จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์หลักในการเผยแพร่พระเกียรติคุณและพระอัจฉริยภาพของพระมหากษัตริย์ไทยกับความสัมพันธ์ในด้านการเกษตรตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ตลอดจนเป็นศูนย์กลางในการขับเคลื่อนปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงที่เกี่ยวกับการเกษตร
พิพิธภัณฑ์เกษตรเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เปิดให้บริการวันอังคาร ถึงวันอาทิตย์
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 3
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 3 เป็นฤดูกาลที่ 3 ของ เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ที่ต้องการค้นหาสุดยอดนางแบบ เพื่อทำงานในวงการนางแบบ ในระดับมืออาชีพ โดยผู้ที่เข้าแข่งขัน จะต้องมีเชื้อสายของเอเชียเท่านั้น โดยส่วนมากจะมากจากเอเชียตะวันออกและเอเชียใต้ ซึ่งในฤดูกาลนี้จะถ่ายทำรายการ ใน ประเทศสิงคโปร์ เริ่มออกอากาศวันที่ 25 มีนาคม 2558 เป็นวันแรก
ซึ่งผู้ชนะในฤดูกาลนี้ คือ อายู กานี จาก ประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งผู้ชนะในฤดูกาลนี้จะได้รับรถยนต์ ซูบารุ เอ็กซ์วี เอสทีไอ หนึ่งคัน, ถ่ายภาพแฟชั่นเซ็ทและขึ้นหน้าปกให้กับ นิตยสาร ฮาร์เปอร์บาซาร์ สิงคโปร์, เป็นพรีเซนเตอร์ให้กับแคมเปญจน์ ผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผม "เทรเซมเม่" 2015 และเซ็นสัญญานางแบบกับเอเจนซี่ สตอร์ม โมเดล แมเนจเมนท์ ที่ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
การรับสมัครมีทั้งหมด 3 ประเทศ, ตามรายการข้างล่าง:
ตอนที่ 1 : The Girl in a Spin.
ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดได้เดินทางมาถึงบ้านพักในประเทศสิงคโปร์ และได้สำรวจทั่วบริเวณ ทาห์เลีย และเคียน่า ได้มาถึงในภายหลัง แต่ละคนได้แนะนำตัวเองให้ทุกคนได้รู้จัก หลังจากนั้นพวกเธอได้รับจดหมายฉบับแรกจาก จอร์จิน่า ทุกคนได้เดินทางไปพบกับ จอร์จิน่า และโจอี้ จอร์จิน่า ได้กล่าวต้อนรับพวกเธอเข้าสู่การแข่งขัน ถัดจากนั้นพวกเธอได้เดินแบบขั้นพื้นฐานให้ จอร์จิน่า และโจอี้ได้ดู หลังจากทุกคนได้เดินแบบกันเสร็จหมดแล้วจอร์จิน่าได้บอกว่าจะมีการเดินแบบแข่งขันชิงรางวัลในวันพรุ่งนี้ หลังจากที่พวกเธอได้กลับมาถึงบ้านพักกันแล้วก็ได้มีการฝึกเดินแบบกันอีกครั้ง
ในวันรุ่งขึ้นผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดได้เดินทางไปพบกับ จอร์จิน่า และโจอี้อีกครั้ง โดยมี มารีน่า แฟร์แฟ็กซ์ เป็นแขกรับเชิญพิเศษ โจอี้ ได้บอกกับสาวๆว่าพวกเธอต้องเดินแบบโดยที่ต้องใส่รองเท้าส้นสูงอย่างมากและเดินแบบเข้าไปอยู่ในแท่นหมุนที่อยู่ตรงหน้าให้ตัวค่อยๆหมุนและเดินกลับมา สาวๆบางคนประสบปัญหากับการทรงตัวเล็กน้อยเมื่อยืนอยู่ตรงแท่นหมุน ในขณะที่ บาร์บาร่า เดินแบบได้อย่างน่าประทับใจ เธอจึงเป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ไป ซึ่งรางวัลที่เธอได้รับคือ ซื้อเสื้อผ้าออนไลน์จาก ซาโลรา จอร์จิน่า ได้กล่าวปิดท้ายว่าจะมีการถ่ายภาพครั้งแรกในวันพรุ่งนี้
วันถัดมาสาวๆได้เดินทางมาถึงสตูดิโอถ่ายภาพและได้พบกับ โจอี้ โจอี้ได้บอกกับสาวๆทุกคนว่าจะได้ถ่ายแบบชุดว่ายน้ำ และโจอี้ได้แนะนำ ไมค์ โรเซนธอล และ เค็นเน็ธ โกห์ ให้สาวๆได้รู้จัก โดยทุกคนจะมีเวลาถ่ายภาพทั้งหมด 5 นาที บาร์บาร่า, โมนิก้า, ทาห์เลีย, และอแมนด้า ได้รับคำชมในขณะถ่ายภาพในความหลากหลายในการโพสท์ท่า ในขณะที่ ลอร์เร็ตต้า ขาดความหลากหลายในการถ่ายภาพ เมลิสซ่า และชารีตา ต้องใช้ความพยายามอย่างหนักในการโพสท์ท่าและแสดงสีหน้าให้สื่อกับกล้อง เซลีน ประสบปัญหาในการถ่ายภาพเนื่องจากใส่รองเท้าส้นสูงจนเธอต้องถอดรองเท้าออก เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก พนักงานส่งของจาก ซาโลรา ก็ได้มาส่งของที่ บาร์บาร่า ได้เลือกเอาไว้ และสาวๆในบ้านก็ร้องรำทำเพลงกันอย่างสนุกสนาน ส่วน เซลีน และชารีตา ได้แยกตัวออกมาอยู่ตามลำพัง
ในห้องตัดสิน บาร์บาร่า, โมนิก้า, อแมนด้า, ทาห์เลีย และกานี่ได้รับคำชมจากคณะกรรมการเป็นอย่างมาก ชารีตา ได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบว่าใบหน้าในภาพถ่ายดูเศร้าทั้งๆที่ตาสวย เคียน่า ถูกเค็นเน็ธติว่าในหน้าเธอดูไม่เป็นนางแบบ ในขณะที่ เซลีน ถูกวิจารณ์อย่างหนักถึงความล้มเหลวในการโพสท์ท่าและการแสดงสีหน้าที่ดูว่างเปล่า เมื่อถึงช่วงเวลาตัดสิน อแมนด้า ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก ส่วน เซลีน และชารีตา ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย สุดท้ายแล้ว จอร์จิน่า ได้ให้โอกาส เซลีน แก้ตัวอีกครั้ง ชารีตา จึงถูกคัดออกและต้องกลับบ้านเป็นคนแรก
ตอนที่ 2 : The Girl With K-POP Fever.
หลังจากที่ผู้เข้าแข่งขันที่เหลือกลับมาถึงบ้านพัก พวกเธอก็ได้อ่านโน้ตที่ชารีตาเขียนเอาไว้ อแมนด้าดีใจที่เธอทำผลงานในสัปดาห์นี้ได้ดี ในขณะที่เซลีนยังรู้สึกแย่กับผลงานของเธอ ทาห์เลียและกานีได้พูดถึงการแสดงออกอันแข็งกร้าวของเคียน่าที่ได้ทำระหว่างการพูดคุย
เช้าวันรุ่งขึ้น จอร์จิน่าและอเล็กซ์ได้ไปหาสาวๆที่บ้านพัก จอร์จิน่าบอกกับทุกคนว่ามีเวลาสองนาทีที่ต้องแต่งตัวให้ดูดีที่สุด หลังจากที่พวกเธอแต่งตัวแต่งตัวเสร็จแล้ว จอร์จิน่าและอเล็กซ์ได้วิจารณ์และวิเคราะห์การแต่งตัวของแต่ละคน ก่อนที่จอร์จิน่าจะยุติการสนทนาเธอบอกว่าโจอี้กำลังรอสาวๆเพื่อเริ่มการแข่งขันประจำสัปดาห์อยู่ เมื่อสาวๆทั้งหลายไปถึงห้องเรียนเต้นรำตามที่นัดหมายแล้ว โจอี้ได้แนะนำ วิล เซบิน นักออกแบบท่าเต้นให้ทุกคนได้รู้จัก วิลได้บอกว่าพวกเธอจะได้เต้นคัฟเวอร์เคป็อป หลังจากนั้นสาวๆก็ได้เริ่มฝึกเต้นกันโดยมีวิลเป็นผู้ดูแลและให้คำแนะนำอย่างใกล้ชิด เมื่อทุกคนได้กลับมาถึงบ้านพักแล้ว ในเวลาไม่นานพวกเธอก็ได้รับจดหมายจากจอร์จิน่า ทุกคนยกเว้นเคียน่าได้ช่วยกันทำอาหาร จัดโต๊ะ และทานข้าวด้วยกัน หลังจากที่ทุกคนทานข้าวเสร็จแล้วกานี่ได้พูดถึงเคียน่าให้สาวๆที่อยู่ในวงสนทนาให้ฟังว่าทุกครั้งที่ทุกคนได้อิ่มจากการทานอาหารที่กานี่ได้ลงมือทำเอง เคียน่าไม่เคยที่จะแตะต้องอาหารของเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เช้าวันถัดมา สาวๆทุกคนได้ลงเรือไปพร้อมกับโจอี้, วิล และ ฮา ซาง เบก แฟชั่นดีไซเนอร์ เพื่อไปเต้นคัฟเวอร์เคป็อปที่ย่านคลาล์คคีล์โดยใช้เพลง Oppa! You Are Mine ของตาฮิติ เกิร์ลกรุ๊ปเกาหลีในการเต้นคัฟเวอร์ครั้งนี้ เมื่อการเต้นได้สิ้นสุดลง โจอี้บอกว่าการแข่งขันประจำสัปดาห์นี้มีผู้ชนะสามคน ซึงเอมี่ เมลิสซ่า และฟรานเชสก้าเป็นผู้ชนะในครั้งนี้ ซึ่งผู้ชนะจะได้เลือกลูกทีมสองคนในการถ่ายภาพประจำสัปดาห์ ซึ่งเอมี่ได้เลือกบาร์บาร่าและลอร์เร็ตต้าอยู่ในทีม เมลิสซ่าได้เลือกเซลีนและกานี่อยู่ในทีมของเธอ และฟรานเชสก้าได้เลือกโมนิก้าและอแมนด้าอยู่ในทีม ส่วนเคียน่า เคบี รานิและทาห์เลียที่ไม่ได้ถูกเลือกโจอี้ได้ให้พวกเธอที่เหลือรวมกลุ่มโดยอัตโนมัติ หลังจากที่ทุกคนได้กลับมาถึงบ้านพักแล้ว พวกเธอก็ได้รับจดหมายจากจอร์จิน่าอีกครั้ง ซึ่งเป็น VTR จากตาฮิติที่ได้กล่าวทักทายผู้เข้าแข่งขันทุกคน พอถึงช่วงค่ำทาห์เลียและเคียน่าได้เกิดการกระทบกระทั่งกันขึ้น เคียน่าได้อธิบายบางสิ่งให้สาวๆที่อยู่ในวงสนทนาให้ฟังว่าเธอรุกรานบางคนที่นี่เพื่อให้เธอรู้สึกเข้มแข็งขึ้น ซึ่งสาวๆที่นั่งฟังอยู่ไม่อยากจะเข้าใจในสิ่งที่เธออธิบายเพราะพวกเธอไม่ได้มาเพื่อต่อสู้กับใครทั้งนั้น
รุ่งขึ้นของอีกวัน ผู้เข้าแข่งขันทุกคนได้ไปถึงที่หมายซึ่งพวกเธอต้องถ่ายภาพประจำสัปดาห์โดยมีโจอี้, ไมค์ และซาง เบก รอพวกเธออยู่แล้ว หลังจากนั้นพวกเธอก็ได้แต่งหน้าทำผมและแต่งตัวเพื่อเริ่มการถ่ายภาพโดยได้แบ่งกลุ่มออกทั้งหมด 4 กลุ่มตามที่ได้แบ่งไว้ก่อนล่วงหน้าในการแข่งขันประจำสัปดาห์ ซึ่งแต่ละกลุ่มมีชื่อกลุ่ม สไตล์และสมาชิกในกลุ่มดังนี้
ในการถ่ายภาพ เอมี่, ลอร์เร็ตต้า และบาร์บาร่า ขาดโฟกัสในการถ่ายภาพร่วมกัน เมลิสซ่า, กานี่ และเซลีน ได้รับคำชมว่าทุกคนสามารถทำงานร่วมกันออกมาได้ดี ฟรานเชสก้า, โมนิก้า และอแมนด้า ได้รับคำชมในการโพสท่า แต่ถูกตำหนิว่า การแสดงออกทางสีหน้าดูว่างเปล่า ในขณะที่กลุ่มของ ทาห์เลีย, เคบี, รานี่ และเคียน่า ได้รับคำวิจารณ์หลายอย่างที่แตกต่างกันไป เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก สาวๆจึงได้ร่วมฉลองวันเกิดให้กับ เซลีน
ในห้องตัดสิน เอมี่, ลอร์เร็ตต้า และบาร์บาร่า ถูกตำหนิว่าทำออกมาได้ไม่ดีในการถ่ายภาพกลุ่ม โดย เอมี่ ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่า ในภาพเธอดูขี้เกียจ และโพสท่าไม่ดีเท่าที่ควร ลอร์เร็ตต้า ถ่ายภาพออกมาไม่เชื่อมโยงระหว่างใบหน้ากับร่างกาย ในขณะที่ บาร์บาร่า ล้มเหลวในภาพถ่ายเป็นอย่างมาก ฟรานเชสก้า, โมนิก้า และอแมนด้า ได้รับคำชมในภาพกลุ่ม แต่เมื่อดูเป็นรายบุคคล มีเพียง ฟรานเชสก้า เท่านั้นที่ทำออกมาได้ดี ส่วน อแมนด้า เธอทำผลงานได้แย่ลงเมื่อเทียบกับครั้งที่แล้วเพราะเธอกระพริบตาตลอดเวลาในการถ่ายภาพ กลุ่มของเมลิสซ่า, กานี่ และเซลีน ได้รับคำชมอย่างมากในภาพถ่ายของพวกเธอ และกลุ่มสุดท้าย ทาห์เลีย, เคบี, รานี่ และเคียน่า ได้รับคำวิจารณ์หลายอย่างแตกต่างกัน แต่ เคียน่า ถูกตำหนิมากที่สุดว่า ท่าโพสของเธอดูอ่อนแอ และไม่หนักแน่น เมื่อถึงช่วงเวลาตัดสิน จอร์จิน่าได้เรียก เซลีน, กานี่ และเมลิสซ่า ออกมายืนตรงหน้าเธอ เนื่องจากกลุ่มของเธอทั้งสามคนทำผลงานได้ดีที่สุด ในขณะที่ เอมี่, อแมนด้า และเคียน่าต้องตกเป็นสามคนสุดท้าย ซึ่งพวกเธอทั้งสามคนเป็นคนที่ทำผลงานได้แย่ที่สุดในกลุ่มของตัวเอง และแล้ว จอร์จิน่าได้ให้โอกาส เอมี่ และอแมนด้า ได้แข่งขันต่อ นั่นหมายความว่า เคียน่าถูกคัดออกและต้องกลับบ้านไป ก่อนที่เธอจะออกจากบ้านพักไป เคียน่าได้เห็นเค้กวันเกิดของเธอวางไว้บนโต๊ะทานข้าว แต่เป็นที่น่าเสียดายที่เคียน่าไม่ได้อยู่ต่อในการฉลองวันเกิดของเธอและต้องออกจากบ้านพักไปก่อนที่สาวๆที่เหลือจะเดินทางกลับมา ซึ่งเคียน่าได้ตัดเค้กออกมากินหนึ่งชิ้นก่อนกลับบ้าน
ตอนที่ 3 : The Girl Who Dreads a Makeover.
หลังจากกลับมาถึงบ้านพัก สาวๆได้สังเกตเห็นว่ามีเค้กที่ถูกหั่นทิ้งไว้เพื่อที่จะใช้ฉลองวันเกิดให้กับ เคียน่า วางอยู่บนโต๊ะ ในขณะที่ เอมี่ และ อแมนด้า รู้สึกโล่งใจที่ปลอดภัยจากการตกเป็นสามคนสุดท้าย แต่ก็รู้สึกเศร้าที่ เคียน่า ต้องถูกส่งกลับบ้าน สาวๆจึงจุดเทียนร่วมอวยพรวันเกิดให้กับเคียน่าและกินเค้กทั้งหมดร่วมกันโดยที่เคียน่าไม่ได้อยู่ในบ้านแล้ว
เช้าวันต่อมา สาวๆได้รับถุงของขวัญจาก เทรเซมเม่ ซึ่งมีแชมพู ครีมนวดผม สเปรย์ใส่ผม เครื่องประดับผม และไดร์เป่าผมอยู่ในนั้น จากนั้น จึงได้รับจดหมายจาก จอร์จิน่า ว่าพวกเธอทั้งหมดจะต้องได้รับการแปลงโฉม เมื่อสาวๆเดินทางมาถึงร้านทำผม พวกเธอได้พบกับ โจอี้, จอร์จิน่า และสไตลิสต์มืออาชีพจาก เทรเซมเม่ ลอร์ด รามอส โดยมีการพูดคุยสั้นๆเกี่ยวกับการแปลงโฉม อาทิเช่น บาร์บาร่า ถูกหลอกจากจอร์จิน่า ว่าเธอจะต้องถูกโกนผม จนทำให้บาร์บาร่าเสียใจถึงกับร้องไห้ออกมา แต่จริงๆเพียงแค่ตัดผมให้สั้นลงเท่านั้น เมลิสซ่า จะถูกตัดผมสั้นทรงภูติน้อย ทาห์เลีย จะได้ตัดผมบ๊อบและย้อมสีสตรอเบอร์รี่บลอนด์ และเอมี่ จะได้รับการตัดเพิ่มหน้าม้า ซึ่งสาวๆส่วนใหญ่ต่างพอใจกับการแปลงโฉมของตนเอง