pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลเนียซาลามิสฟามากุสตา หรือ สโมสรฟุตบอลเนียซาลามีนาฟามากุสตา  เป็นสโมสรกีฬาฟุตบอลระดับอาชีพ ซึ่งตั้งอยู่ ณ แอมมอชอสโตส (นอกจากนี้ยังรู้จักกันในชื่อของโรมันคือ ฟามากุสตา) ประเทศไซปรัส ซึ่งเป็นสโมสรของผู้ลี้ภัยตั้งแต่เหตุการณ์ตุรกีบุกไซปรัสใน ค.ศ. 1974 เมื่อประเทศตุรกียึดตอนเหนือของเกาะได้แล้ว ทางสโมสรก็ตั้งอยู่ในลาร์นากาเป็นการชั่วคราว
ความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดของทีมเนียซาลามีนา คือการชนะการแข่งขันไซปรัสคัพและไซปรัสเอฟเอชีลด์ (ซูเปอร์คัพ) ในปี ค.ศ. 1990 ความสำเร็จสูงสุดของทีมนี้คือการได้อันดับสามในการแข่งขันไซปรีออตเฟิสต์ดิวิชัน ในช่วงห้าปีแรก (ค.ศ. 1948–1953) ทีมนี้ได้เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์สหพันธ์ฟุตบอลสมัครเล่นไซปรัส และในปี ค.ศ. 1953 สโมสรแห่งนี้ได้เข้าร่วมสมาคมฟุตบอลไซปรัส (ซีเอฟเอ) โดยได้เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์สมาคมและการแข่งขันชิงถ้วยรางวัลอย่างสม่ำเสมอ ทีมนี้ได้เข้าแข่งขันไซปรีออตเฟิสต์ดิวิชันมากว่า 50 ฤดูกาล โดยได้อยู่ในอันดับเจ็ดของลำดับชั้นดังกล่าว
ทีมนี้ได้เข้าร่วมแข่งขันในยุโรปสมัยแรกในปี ค.ศ. 1990 ในการแข่งขันยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ และเข้าแข่งขันยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ 1995, 1997 และ 2000 ทีมนี้เป็นส่วนหนึ่งของสโมสรกีฬาเนียซาลามีนาฟามากุสตาซึ่งได้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1948 โดยทางสโมสรต้นกำเนิดยังได้ครอบคลุมถึงทีมวอลเลย์บอลชาย
ในช่วงปีแรก.
เมื่อสโมสรเนียซาลามีนาฟามากุสตาได้รับการก่อตั้งขึ้น ประเทศกรีซได้เข้าสู่ช่วงสงครามกลางเมือง ระหว่างกลุ่มฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวา สถานการณ์ในประเทศกรีซได้ส่งผลกระทบต่อประเทศไซปรัส ทั้งทางด้านการเมืองและสังคม; นักกีฬาส่วนใหญ่ยังได้มีส่วนร่วมในทางการเมือง ในช่งเวลาดังกล่าว ทางฟามากุสตามีสโมสรกีฬาอยู่สองสโมสร ซึ่งได้แก่ สมาคมยิมนาสติกเอวาโกรัส หรือ จีเอสอี  และสโมสรฟุตบอลอนอร์โธซิสฟามากุสตา โดยสมาคมยิมนาสติกเอวาโกรัส มีนักกีฬาฝ่ายซ้ายที่มากด้วยความสามารถอยู่ในบัญชีรายชื่อเป็นจำนวนมาก รวมถึงสโมสรฟุตบอลอนอร์โธซิสฟามากุสตาก็มีผู้เล่นอยู่ฝ่ายซ้ายเช่นกัน แต่กระนั้น ก็ได้เริ่มมีการจำกัดนักกีฬาฝ่ายซ้าย ทั้งในส่วนของสมาคมยิมนาสติกเอวาโกรัสและส่วนของสโมสรฟุตบอลอนอร์โธซิสฟามากุสตา ภายใต้อิทธิพลของการเมืองฝ่ายขวา ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1947 กลุ่มจากฟามากุสตา (ประกอบด้วยฝ่ายซ้าย, เหล่าสมาชิกและไม่ใช่สมาชิกของจีเอสอี รวมถึงสโมสรฟุตบอลอนอร์โธซิสฟามากุสตา) ได้ลงมติให้มีห้องพักสำหรับสโมสรกีฬาอื่นในเมือง เนื่องจากข้อจำกัดที่มีอยู่ พวกเขามองเห็นภาพของสโมสรที่จะดึงดูดความสนใจให้ทุกคนในฟามากุสตา โดยไม่คำนึงถึงความสัมพันธ์ทางการเมือง
เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948 ได้มีการตัดสินใจที่จะก่อตั้งสโมสร และสโมสรกีฬาเนียซาลามีนาฟามากุสตาได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1948 ในฐานะที่เป็นสโมสรกีฬาฝ่ายซ้ายแห่งแรกในประเทศไซปรัส โดยหลังจากที่สโมสรได้รับการก่อตั้ง ประชาชนจำนวนมากแสดงความปรารถนาที่จะเข้าร่วม อย่างไรก็ตาม ในส่วนของฟุตบอลกลับค่อนข้างอ่อนแอ
การอาเจียนร้ายแรงเหตุตั้งครรภ์
การอาเจียนร้ายแรงเหตุตั้งครรภ์  เป็นภาวะแทรกซ้อนของการตั้งครรภ์ มีลักษณะ คือ คลื่นไส้อาเจียนและขาดน้ำแบบหายยาก มีประมาณว่ากระทบต่อหญิงตั้งครรภ์ 0.5–2.0% อาจให้เกิดทุพโภชนาการและภาวะแทรกซ้อนร้ายแรงอื่น เช่น การเสียดุลของไหลและอิเล็กโทรไลต์ ตามมาได้
การอาเจียนร้ายแรงถือว่าเป็นภาวะแทรกซ้อนของการตั้งครรภ์ที่พบน้อย แต่เนื่องจากอาการคลื่นไส้อาเจียนระหว่างการตั้งครรภ์อยู่บนสเปกตรัม (spectrum) จึงมักแยกภาวะนี้ได้ยากจากอาการคลื่นไส้อาเจียนที่พบได้บ่อยกว่าระหว่างการตั้งครรภ์ที่เรียก อาการแพ้ท้อง (morning sickness)
อาการแพ้ท้อง
อาการแพ้ท้อง  เป็นความไม่สบายของการตั้งครรภ์ที่เกิดในหญิงตั้งครรภ์เกินครึ่ง อาจมีอาการในช่วงเช้าและลดลงเมื่อเวลาผ่านไป แต่จะเกิดขึ้นในช่วงใดของวันก็ได้ สำหรับหญิงส่วนใหญ่ ภาวะนี้สิ้นสุดในราวสัปดาห์ที่ 12 ของการตั้งครรภ์
อาการคลื่นไส้นี้สัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของระดับเอสโตรเจน รูปแบบคล้ายกันนี้ยังพบในหญิงบางคนที่ใช้การคุมกำเนิดด้วยฮอร์โมนหรือการบำบัดทดแทนฮอร์โมน อาการคลื่นไส้อาจเป็นได้เล็กน้อยหรือชักนำให้เกิดการอาเจียนจริง ๆ ได้ แต่ไม่รุนแรงให้เกิดความผิดปกติทางเมแทบอลิก ในผู้ที่มีอาการรุนแรง การอาเจียนอาจเป็นสาเหตุให้ขาดน้ำ น้ำหนักลด มีค่าพีเอชในเลือดสูง และมีระดับโพแทสเซียมในเลือดต่ำ ภาวะนี้ เรียก การอาเจียนร้ายแรงเหตุตั้งครรภ์ (hyperemesis gravidarum) และเกิดในประมาณ 1% ของการตั้งครรภ์ทั้งหมด อาการคลื่นไส้อาเจียนอาจเป็นอาการแสดงแรก ๆ ของการคั้งครรภ์และปกติเริ่มประมาณสัปดาห์ที่ 6 ของการตั้งครรภ์ (นับอายุครรภ์ตั้งแต่ 14 วันก่อนการเริ่มตั้งท้อง)
สถานีรถไฟจาการ์ตาโกตา
สถานีรถไฟจาการ์ตาโกตา (, ตัวย่อ: JAKK) หรือชื่อเดิม "บาตาฟียาเซยด์" ("ปัตตาเวียใต้") เป็นสถานีรถไฟปลายทางในเขตเมืองเก่าของจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย สถานีรถไฟแห่งนี้รู้จักกันดีในชื่อ สถานีเบโอส ซึ่งย่อมาจากชื่อ "บาตาฟียัสเคอ โอสเตอร์ สโปร์เวค มาตสคาไป" หรือบริษัทรถไฟปัตตาเวียตะวันออก
สถานีรถไฟจาการ์ตาโกตาทำหน้าที่เป็นสถานีรถไฟแห่งหลักของจาการ์ตาร่วมกับสถานีรถไฟกัมบีร์ สถานีรถไฟจาตีเนอการา และสถานีรถไฟปาซาร์เซอเน็น รองรับรถไฟระหว่างเมืองบนเกาะชวา และรถไฟฟ้าชานเมืองอีก 3 สาย
สถานีรถไฟจาการ์ตาโกตาสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1887 โดยบริษัทรถไฟปัตตาเวียตะวันออก ("โบส") ซึ่งเป็นบริษัทเอกชน เมื่อสร้างเสร็จจึงได้รับการตั้งชื่อว่า "สถานีรถไฟปัตตาเวียใต้" เพื่อแยกความกำกวมจาก "สถานีรถไฟปัตตาเวียเหนือ" ต่อมาได้รับดำเนินงานโดยบริษัทเอกชนอีกแห่งหนึ่ง และย้ายตัวสถานีไปตั้งอยู่ด้านหลังศาลาว่าการหลังเก่า ต่อมาบริษัทสตาตส์สโปร์เวเคินได้เข้ามาดำเนินงานสถานีรถไฟปัตตาเวียใต้ใน ค.ศ. 1898 และสถานีรถไฟปัตตาเวียเหนือใน ค.ศ. 1913 ตามลำดับ
สถานีรถไฟปัตตาเวียใต้ปิดทำการชั่วคราวใน ค.ศ. 1923 และได้สร้างอาคารใหม่ขึ้นในช่วง ค.ศ. 1926–1929 โดยให้สถานีรถไฟปัตตาเวียเหนือรับรองขบวนรถไฟแทน อาคารสถานีใหม่ได้รับการออกแบบใน ค.ศ. 1927–1928 โดยสถาปนิกอัสเซิลแบคส์, ไคเซิลส์ และแฮ็ส จากบริษัทไอยาในปัตตาเวีย ระหว่างการสร้างใหม่ ได้ใช้วัสดุคอนกรีตจากบริษัทคอนกรีตดัตช์ ตัวอาคารสถานีแห่งใหม่ มีทางรถไฟ 12 ทาง ซึ่งกำหนดให้เป็นเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างปัตตาเวียกับท่าเรือเบยเตินซอร์คและท่าเรือเมอรักซึ่งมีเรือข้ามฟากไปยังเกาะสุมาตรา ทำพิธีเปิดอาคารใหม่ในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1929 ส่วนสถานีรถไฟปัตตาเวียฝั่งเหนือได้ถูกยกเลิกและรื้อทิ้งเรียบร้อยแล้ว
ตัวอาคารสถานี.
อาคารสถานีรถไฟจาการ์ตาโกตาออกแบบโดยฟรันส์ โยฮัน เลาเรินส์ ไคเซิลส์ สถาปนิกชาวดัตช์ (เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1882) เป็นการนำสถาปัตยกรรมแบบอลังการศิลป์ตะวันตก มาผนวกรวมกับสถาปัตยกรรมท้องถิ่น
สถานีรถไฟจาการ์ตาโกตาเป็นอาคาร 2 ชั้น ล้อมรอบด้วยถนน 3 สาย มีทางเข้าสถานีหลักด้านหน้า 1 ทาง และด้านข้างอีก 2 ทาง ทางเข้าและโถงอาคารมีหลังคารูปโค้ง โปร่งโล่ง ถ่ายเทอากาศได้สะดวก ผนังด้านในฉาบด้ายเซรามิกหยาบสีน้ำตาล ส่วนผนังด้านนอกฉาบด้วยปูนปลาสเตอร์สีเขียวเหลือง พื้นสถานีเป็นไม้สีเทาและเหลือง ส่วนพื้นชานชาลาเป็นไม้สักเหลือง สถานีรถไฟจาการ์ตาโกตามีชานชาลาทั้งหมด 6 แห่ง รองรับทางรถไฟทั้งหมด 12 ทาง
ขบวนรถที่ให้บริการ.
มีให้บริการทั้งรถไฟระหว่างเมืองและรถไฟฟ้าชานเมือง
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 22
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 22 (หนุ่มหล่อ &amp; สาวสวย 3) เป็นฤดูกาลที่ 22 ของอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล โดยในฤดูกาลนี้ จะเป็นครั้งที่ 3 ของรายการ ทีมีผู้เข้าแข่งขันเป็นผู้ชาย ร่วมเข้าแข่งขันในรายการด้วย อีกทั้งรายการยังได้ทำการเปิดรับสมัคร ผู้เข้าแข่งขันที่มีรูปร่างเล็ก ซึ่งต่างจากฤดูกาลที่ผ่านมา ที่มีข้อจำกัดในเรื่องของ ความสูง ซึ่งฤดูกาลนี้จะเริ่ม ออกอากาศในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2558 โดยคณะกรรมการยังคงประกอบไปด้วย ไทรา แบงส์, เคลลี่ ครูโทน, เจ.อเล็กซานเดอร์ และ ผู้กำกับการถ่ายภาพ ยู ไซ เช่นเคย และแตกต่างจาก 3ฤดูกาลที่ผ่านมา ในฤดูกาลนี้ จะตัดสินเพียงแค่คะแนนจากคณะกรรมการทั้งสาม และคะแนนจากการแข่งขันชิงรางวัลเท่านั้น โดยจะยกเลิกการใช้ผลโหวตจากผู้ชมทางบ้าน
และในฤดูกาลนี้ ยังเป็นครั้งแรกของประวัติศาสตร์รายการ ที่มีผู้เข้าแข่งขันที่เป็นคน หูหนวก คือ ไนล์ ดิมาร์โค่ อายุ 25 ปี จาก วอชิงตัน ดี.ซี. ซึ่งเขาเป็นผู้ที่ผู้ชนะในฤดูกาลนี้ โดยรางวัลที่เขาจะได้รับ คือ เซ็นสัญญากับเอเจนซี่ NEXT Model Management, ถ่ายภาพแฟชั่นเซ็ตลง Nylon Magazine และมีรางวัลใหม่จาก แบรนด์ Zappos.com โดยผู้ชนะจะได้ เซ็นสัญญา 100,000 เหรียญสหรัฐ และเป็นตัวแทนให้กับ Zappos Couture's 2016
ในรอบ 7 คน สุดท้ายของฤดูกาลนี้ จะได้ไปแข่งขันกันต่อที่ ลาสเวกัส และกลับมาที่ ลอสแอนเจลิส อีกครั้งในรอบ 6 คนสุดท้าย
The Guys and Girls Make It to Hollywood.
"ออกอากาศ 5 สิงหาคม 2558"
ผู้เข้ารอบ 31คนสุดท้าย ได้ถูกพาขึ้น รถโดยสารประจำทาง แบบ 2ชั้น เพื่อถ่ายภาพในชุดว่ายน้ำ ที่กำกับการถ่ายภาพ โดย ยู ไซ ขณะที่เดินทางไปบนถนน ฮอลลีวูด ใน ลอสแอนเจลิส หลังจากนั้น พวกเขาจึงได้พบกับ คณะกรรมการ และได้ถูกจับคู่เพื่อเดินแบบบนรันเวย์ ต่อหน้า แฟนๆและผู้ชมจำนวนมาก
ต่อมา ผู้เข้าแข่งขันจะได้รับการสัมภาษณ์แบบตัวต่อตัว กับคณะกรรมการ รวมถึง การวิจารณ์ภาพถ่ายเป็นรายบุคคลอีกด้วย หลังจากนั้น พวกเขาจึงได้เดินทางมายัง บ้านพัก ในฤดูกาลนี้ และพบกับ มิสเจ และ ยู ไซ ที่กล่าวว่า ในสระว่ายน้ำโฟม จะมีลูกบอลชายหาด ที่มีชื่อของผู้เข้ารอบ 22คนสุดท้ายในนั้น หลังจากการค้นหา เสร็จสิ้น ผู้เข้าแข่งขัน เก้าคน จึงถูกคัดออกจากการแข่งขัน
The Girl Who Walks Away.
"ออกอากาศ 12 สิงหาคม 2558"
ผู้เข้าแข่งขัน 22คนสุดท้าย ได้เข้ามาในบ้านพักในฤดูกาลนี้ และพบกับ ดรูว สก๊อต และ โจนาธาน สก็อต คู่แฝดที่เป็นพิธีกรรายการเรียลลิตี้ชื่อดัง พร็อพเพอร์ตี้ บราเธอร์ ซึ่งทั้งสองได้เผยว่า พวกเขาได้มีส่วนร่วมในการออกแบบ บ้านพัก หลังนี้ ร่วมกันกับไทร่า หลังจากที่ทุกคนต่างจับจองที่นอนกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ยู ไซ และมิส เจ จึงได้เข้ามาพบกับพวกเขาอีกครั้ง เพื่อแจ้งให้ทราบว่า จะมีการแข่งขันชิงรางวัลครั้งแรก โดยจะเป็นการแข่งขันโพสท่า โดยสุ่มจับโจทย์ กันทีละคู่ โดยผู้ที่ชนะจนเหลือคนสุดท้าย จะได้เข้าพักในห้องไทร่าสวีท ซึ่งในรอบสุดท้ายของการตัดสิน เป็น มาเม่ และ เอวา ซึ่งสุดท้ายแล้ว มาเม่ เป็นผู้ชนะการแข่งขันในครั้งนี้ ต่อมา ในช่วงกลางคืน ฮาดาซซ่า ได้เรียกทุกคนประชุม เพื่อบอกกล่าวในสิ่งที่เธอไม่ต้องการให้คนอื่นๆทำ รวมถึงสิ่งที่เธอไม่ชอบด้วย ซึ่งทำให้ทุกคน ต่างรู้สึกสับสนกับการกระทำของเธอ โดยเฉพาะ เลซีย์ ที่รู้สึกไม่พอใจกับกระทำของ ฮาดาซซ่า เป็นอย่างมาก
วันต่อมา พวกเขาได้เดินทางมายัง ยูนิเวอร์แซล ซิตี้ วอล์ค เพื่อถ่ายภาพกัน โดยแต่ละคนจะได้ถือป้ายที่มี แฮชแท็ก ตามด้วยชื่อของตัวเอง เพื่อใช้สำหรับในการโปรโมตซีซั่นนี้อย่างเป็นทางการ อเล็กซ่า รู้สึกว่าตัวเองยังไม่พร้อม สำหรับการอยู่ร่วมกับคนอื่นภายในบ้าน เธอจึงตัดสินใจถอนตัวออกจากการแข่งขัน ในการถ่ายภาพ พวกเขาส่วนใหญ่ทำออกมาได้ดี ในขณะที่ เดวิน ถูก ยู ไซ วิจารณ์อย่างรุนแรง เขาจึงรู้สึกเสียใจ และร้องให้ออกมาหลังจากถ่ายภาพเสร็จ เมื่อกลับไปถึงบ้านพัก จึงเกิดการโต้เถียงกันระหว่าง เดวิน และเบโย่ เนื่องจาก เบโย่ คิดว่า เดวิน เสแสร้ง และไม่ควรอยู่ในการแข่งขันอีกต่อไป ในขณะเดียวกัน ที่ห้องตัดสิน คณะกรรมการก็ได้พิจารณาจากรูปถ่ายของแต่ละคน ว่าใครเหมาะสมที่จะได้เข้าสู่รอบ 14คนสุดท้าย
เช้าวันต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาที่อู่ต่อเรือ และพบกับ มิสเจ และ อเล็กซิส บอร์เจส จาก เน็กซ์ โมเดล แมเนจเมนท์ โดยทั้งสองได้แจ้งให้พวกเขาทราบว่า ก่อนที่จะประกาศว่าใครจะได้เข้ารอบ 14คนสุดท้าย พวกเขาจะต้องเดินแบบบนตู้คอนเทนเนอร์ ในความสูงระดับตึก 4ชั้น โดยใช้สลิงในการลอยตัว เพื่อข้ามไปยังฝั่งตรงข้าม ซึ่งรายการได้ตัดจบก่อนที่เริ่มการเดินแบบ
The Guy Who Gets Shipped Out.
ต่อจากสัปดาห์ที่แล้ว พวกเขาทั้งหมดจะต้องเดินแบบกันบนรันเวย์ที่ลอยอยู่กลางอากาศ โดยใช้สลิงผูกตัว ซึ่งผู้ที่เดินผ่านทางขาด และลอยตัวมาจนถึงฝั่งตรงข้ามได้ คือผู้ที่ผ่านเข้ารอบ 14คนสุดท้าย และผู้ที่ไม่ผ่านเข้ารอบจะถูกดึงตัวลงไปด้านล่าง โดยพวกเขาจะได้สวมเสื้อผ้าที่ออกแบบโดย เอริค โรเซตตี้ และรองเท้า จากแบรนด์ของ มิสเจ.อเล็กซานเดอร์ ในการเดินแบบ มาเม่, เลซีย์ ทำออกมาได้ดี ในขณะที่ เดวิน รู้สึกกังวล และตื่นตระหนก ว่าจะไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย ซึ่งหลังจากที่ได้ผู้เข้ารอบ 14คนสุดท้ายแล้ว พวกเขาจึงได้พบกับไทร่า และมุ่งหน้ากลับสู่บ้านพัก
ต่อมา พวกเขาจะได้ถ่ายภาพกันครั้งแรก โดยแต่ละคนจะถูกจับคู่กัน และแต่ละคู่นั่น จะต้องใส่เพียงชุดชั้นใน และต้องถูกมัดติดกับสิ่งของต่างๆ โดยจะต้องแสดงความรัก ความใคร่ และความเกรี้ยวกราด ดังนี้
ซึ่งก่อนแต่งหน้าทำผม ไทร่าได้เข้ามาสาธิตความแตกต่าง ในการโพสท่าคอที่ยอดเยี่ยม และยอดแย่ ให้กับพวกเขา สำหรับในการถ่ายภาพนั้น เดวิน, จัสติน, เลซีย์, เอวา, ไมกี้และ มาเม่ ทำออกมาได้ดี แต่ ฮาดาสซ่า, สเตฟาโน่ และเดลานี่ ต้องพยายามอย่างหนัก ในขณะที่ คอร์ทนีย์ รู้สึกกดดันกับการแข่งขัน มากจนเกินไป ทำให้เธอต้องนอนพักชั่วคราว
ในห้องตัดสิน การตัดสินในฤดูกาลนี้จะใช้เพียงคะแนนจากคณะกรรมการ และจากการแข่งขันชิงรางวัลเท่านั้น ภาพของ เบโย่, แอชลีย์, เดวิน, เลซีย์, เอวา, ไมกี้ และจัสติน ทำให้กรรมการประทับใจเป็นอย่างมาก ในขณะที่ ฮาดาสซ่า ถูกตำหนิว่าขาดความพยายามในการเรียนรู้คำแนะนำของไทร่า และคอร์ทนีย์ ถูกวิจารณ์ว่าไม่หันหน้าเข้าหาแสง ดัสติน ขาดพลังงานบนใบหน้า และไนล์ ขาดความเซ็กซี่ร้อนแรงในรูปภาพ เดลานี่ ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจาก โพสท่าช่วงเอวถึงขา แข็งทื่อในระหว่างการถ่ายภาพ ร่วมกับสเตฟาโน่ ที่ไม่โดดเด่น และเหมือนตัวประกอบในภาพถ่าย สุดท้ายแล้ว เมื่อรวมคะแนนออกมา ผลปรากฏว่า เดลานี่ เป็นคนแรกที่ต้องถูกส่งกลับบ้าน
The Girl Who Has a Close Shave.
เริ่มต้น สัปดาห์นี้ เดวิน ได้สิทธิ์เข้าพักในห้องไทร่า สวีท เนื่องจากเขาได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในครั้งก่อน โดยเขาจะได้รับคำแนะนำเพิ่มเติมพิเศษจากวิดีโอ ที่ส่งตรงจากไทร่าด้วย ซึ่งเขายังได้เผยด้วยว่า แอชลีย์, ไมกี้ และตัวเขา เป็นกลุ่มที่สนิทกันที่สุดในบ้าน และไมกี้กับแอชลีย์ กำลังเริ่มสร้างความสัมพันธ์กัน
วันต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาพบกับ ยู ไซ ซึ่งเขาได้แนะนำให้รู้จักกับ อดีตทหารผ่านศึกที่มีชื่อเสียงอย่าง อเล็กซ์ มินสกี้ และ เมลิสซ่า สต็อคเวลล์ โดยทั้งสองได้สูบเสียขาไปในระหว่างการทำสงคราม และการถ่ายภาพในครั้งนี้ พวกเขาจะได้ถ่ายภาพร่วมกัน ในแบบแฟชั่นชั้นสูง โดยจะได้ โจ ซี ซึ่งเป็นแฟชั่นกูรูชื่อดัง มาช่วยกำกับการถ่ายภาพด้วย ในการถ่ายภาพ คอร์ทนีย์, เบโย่,จัสติน, มาเม่, ไมกี้, แอชลีย์, ไนล์, เลซีย์ และเอวา ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ ในขณะที่ เดวิน ถูก ตำหนิอย่างหนักว่า ไม่ฟังคำแนะนำจาก ยู ไซ ดัสติน ดูหลงทางตลอดการถ่ายภาพ รวมถึง สเตฟาโน่ และ ฮาดาสซ่า ที่ต้องพยายามอย่างหนักในการถ่ายภาพเช่นเดียวกัน
ต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาที่ร้าน คริสตอฟ ซาลอน เพื่อการแปลงโฉม โดยพวกเขาส่วนใหญ่ต่างพอใจกับการแปลงโฉมที่ได้รับ มีเพียง ฮาดาสซ่า ที่รู้สึกไม่พอใจกับการที่จะต้องถูกโกนผมออกครึ่งหัว เนื่องจากเธอคิดว่าไม่ใช่ตัวตนของเธอเลย เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก ได้เกิดการโต้เถียงขึ้นระหว่าง มาเม่ และสเตฟาโน่ ในการต่อคิวเข้าใช้ห้องสารภาพความในใจ
ในห้องตัดสิน ภาพของ เอวา, จัสติน, ไมกี้ และไนล์ ทำให้กรรมการประทับใจเป็นอย่างมาก ในขณะที่ แอชลีย์, เลซีย์, เบโย่, เดวิน, มาเม่ และคอร์ทนีย์ ต่างได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันออกไป ดัสติน ถูกตำหนิว่า การกระโดดของเขาไม่สื่ออะไรเลยในภาพ และสเตฟาโน่ ได้รับคำวิจารณ์กลางๆในภาพถ่าย แต่ถูกวิจารณ์ในเรื่องของบุคลิกว่าดูเข้าถึงยาก และดูมีโลกส่วนตัวสูง ทำให้เขาตกเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้งกับ ฮาดาสซ่า ที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่า ไม่พอใจกับการแปลงโฉม รวมถึงภาพของเธอ ยังออกมาแย่ และไม่เป็นที่พอใจของคณะกรรมการ เมื่อผลคะแนนรวมเสร็จ ปรากฏว่า สเตฟาโน่ เป็นผู้ที่ต้องถูกคัดออกจากการแข่งขัน
The Guy Who Gets a Hickey.
ในสัปดาห์นี้ เอวา ได้เข้าพักในห้องไทร่าสวีท เนื่องจากถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในครั้งก่อน ซึ่งในการตัดสินครั้งก่อนนั้น เดวิน ได้เปิดเผยว่า ไมกี้และแอชลีย์ กับ มาเม่และจัสติน กำลังสร้างความสัมพันธ์กัน ซึ่งทำให้ คอร์ทนีย์ รู้สึกเสียใจ เนื่องจากเธอแอบชอบไมกี้ มาตั้งแต่เริ่มการแข่งขัน ต่อมา ในช่วงกลางดึก ได้เกิดเรื่องราวขึ้นระหว่าง เบโย่ และ ไมกี้ เนื่องจากไมกี้ ได้ไปนอนบนเตียงร่วมกับ แอชลีย์ ซึ่งเตียงของเธอนั้น ติดอยู่กับ เบโย่ พวกเขาจึงได้โต้เถียงกันอย่างรุนแรง ซึ่งเกือบจะเกิดการทำร้ายร่างกายกัน
วันต่อมา พวกเขาได้เดินทางพบกับ ยู ไซ และ แอนโธนี่ เดอ ลา โรซ่า เอเจนซี่หน้าใหม่ จาก เน็กซ์ โมเดล แมเนจเมนท์ เพื่อแข่งขันในการถ่ายภาพคอมการ์ดสำหรับนายแบบ และนางแบบ โดยพวกเขาจะได้มีส่วนร่วมในการตกแต่งภาพให้ดูดีกว่าต้นฉบับ เพื่อลบจุดบกพร่องของตัวเอง ซึ่งจะได้ถ่ายภาพจากกล้องของโทรศัพท์มือถือ ออปโป้ ในการถ่ายภาพ ไมกี้ ได้ลบรอยสักออกหมด เบโย่ ได้แต่งภาพโดยการเพิ่มกล้ามที่แขน ฮาดาสซ่า ลบปาน และลดขนาดหน้าอก และเลซีย์ เพิ่มความยาวของขา ซึ่งผู้ที่ทำการถ่ายภาพและแต่งภาพได้เหมาะสมที่สุด คือ ไมกี้ โดยเขาจะได้รับประทานอาหารมื้อค่ำในภัตตาคารสุดหรู ซึ่งเขาได้เลือก เดวิน ให้ไปร่วมรับประทานด้วย ต่อมา เมื่อไมกี้และเดวินกลับมาถึงบ้านพัก พวกเขาได้วิจารณ์ภาพของเอวา ที่ถูกเรียกชื่อครั้งก่อน คอร์ทนีย์จึงได้นำเรื่องนี้ไปบอกกับเอวา เอวาจึงได้ไปถามไมกี้ จึงได้เกิดการโต้เถียงกันอีกครั้ง เนื่องจากพวกเขาส่วนใหญ่ในบ้านคิดว่า คอร์ทนีย์ ชอบสร้างเรื่องวุ่นวายให้กับในบ้าน เธอจึงได้เข้าไปหลบและร้องให้อยู่ในห้องน้ำ ไนล์ จึงได้เข้าไปปลอบใจเธอ
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้จะไม่มีการตกแต่งภาพใดๆทั้งสิ้น โดยพวกเขาจะได้สวมชุดแนวกีฬา และโพสท่าร่วมกับอุปกรณ์ฉากทรงเรขาคณิต เลซีย์, มาเม่ และเดวิน ทำออกมาได้ดี ในขณะที่ ดัสติน ประสบปัญหาอีกครั้งกับการโพสท่าและการแสดงออกทางสีหน้าให้ดูเข้มแข็ง และ คอร์ทนีย์ ที่ร่างกายเกิดอาการสั่นตลอดการถ่ายภาพ เนื่องจากเธอคิดมากในเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน
ในห้องตัดสิน กรรมการชื่นชอบภาพของ มาเม่, เดวิน,เอวา และเลซีย์ เป็นอย่างมาก ในขณะที่ ไนล์, จัสติน,แอชลีย์ และเบโย่ ได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันไป ไมกี้ ถ่ายภาพออกมาได้แข็งแกร่ง แต่โดยรวมแล้วไม่ออกจากจุดปลอดภัย และดูน่าเบื่อ คอร์ทนีย์ ถูกตำหนิในเรื่องบุคลิกที่ดูไม่เป็นนางแบบ ฮาดาสซ่า ถ่ายภาพออกมาจืดชืด และไร้ชีวิตชีวา ทำให้เธอตกเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง ร่วมกับ ดัสติน ที่ภาพถ่ายออกมาดูเตี้ย และดูมีความเป็นนักกีฬามากกว่านายแบบ ซึ่งเมื่อผลคะแนนรวมออกมาแล้ว ฮาดาสซ่า ได้ไปต่อในการแข่งขัน และดัสติน ต้องถูกส่งกลับบ้าน
The Girl Who Gets Possessed.
เมื่อกลับถึงบ้านพัก เลซีย์ รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกจากการตัดสินครั้งก่อน เธอจึงได้เลือก ไนล์ ให้เข้าพักในห้องไทร่าสวีทด้วย ในขณะที่ ไนล์ รู้สึกกังวลกับคำวิจารณ์ของกรรมการว่า เขาขาดบุคลิกที่ดูน่าสนใจ ทำให้การแสดงออกทางสีหน้าในภาพถ่ายออกมาน่าเบื่อ ขณะเดียวกัน เอวา ได้พูดคุยกับ เบโย่และคอร์ทนีย์ว่า ไม่อยากจะรับรู้ปัญหาเรื่องใดๆก็ตามที่เกิดขึ้นภายในบ้านอีก
ต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาพบกับ เคลลี่ ครูโทน และ วิทนีย์ ทอมป์สัน ผู้ชนะจาก ฤดูกาลที่10 เพื่อแข่งขันกันถ่ายภาพแคมเปญจน์โฆษณาสำหรับสาวอวบ ให้กับแบรนด์ Simply be โดยจะถูกแบ่งคู่ และธีมงานกันดังนี้
พวกเขาแต่ละคู่ต่างประสบปัญหาที่แตกต่างกันไปในการทำงาน และ ไนล์ คือผู้ที่ถูกเลือกให้เป็นผู้ชนะ โดยภาพของเขาที่ถ่ายร่วมกับ จัสติน จะได้ถูกนำไปลงในเว็บไซต์ของ Simply be.com เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก เอวา ได้รู้สึกกังวลเป็นอย่างมาก ที่ได้คะแนนต่ำสุดจากการแข่งขัน วันต่อมา พวกเขาได้ช่วยกันทำความสะอาดบ้าพัก ในขณะที่ ฮาดาสซ่า และเบโย่ ไม่ลุกขึ้นมาช่วยแม้แต่น้อย และได้เกิดเรื่องขึ้นอีกครั้ง เมื่อมาเม่ ต้องการใช้ห้องน้ำ ในขณะที่ ฮาดาสซ่า อาบน้ำอยู่ พวกเธอจึงได้โต้เถียงกันอย่างรุนแรง
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ พวกเขาจะต้องถูกห้อยตัวอยู่กลางอากาศ และถ่ายภาพกันในธีม ถูก วิญญาณ เข้าสิงร่าง โดยทุกคนจะได้สวม คอนแทคเลนส์ สีฟ้า ยกเว้น เบโย่ ที่ตาของเขาเป็นสีฟ้าอยู่แล้ว ในการถ่ายภาพ เลซีย์, ไนล์ และมาเม่ ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ ในขณะที่ เอวา, คอร์ทนีย์ และฮาดาสซ่า ต่างต้องดิ้นรน และพยายามอย่างหนัก เมื่อกลับถึงบ้านพัก จัสติน ได้พยายามที่จะทำให้ความตึงเครียดภายในบ้านลดลง จึงให้มาเม่ และฮาดาสซ่า พูกคุยถึงปัญหาที่เกิดขึ้น และทำให้เข้าใจตรงกันต่อหน้าทุกคนภายในบ้าน
ในห้องตัดสิน กรรมการชื่นชอบภาพถ่ายของ ไนล์, มาเม่ และเลซีย์เป็นอย่างมาก ฮาดาสซ่า ได้ร้องให้ออกมาต่อหน้าคณะกรรมการ เนื่องจากเธอคิดว่าทำได้ไม่ดีในการถ่ายภาพ แต่กรรมการกลับชอบภาพที่ออกมาดีที่สุดในห้องตัดสิน ในขณะที่ แอชลีย์, จัสติน, ไมกี้ และเดวิน ได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันไป เบโย่ ถูกวิจารณ์ในเรื่องของท่าโพสที่แปลกประหลาด และถูกล้อเลียนโดย มิสเจ ในขณะเดียวกัน เอวา ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย จากภาพถ่ายที่ทำให้กรรมการต้องผิดหวังซึ่งขัดกับศักยภาพที่โดดเด่นของเธอ รวมถึงการแต่งกายในห้องตัดสินที่ทำให้เธอดูแก่กว่าความเป็นจริง ร่วมกับ คอร์ทนีย์ ที่ไทร่า คิดว่า ความมั่นใจของเธอค่อยๆหายลงไปเรื่อยๆในแต่ละสัปดาห์ เมื่อผลคะแนนรวมออกมา ปรากฏว่า เอวา ต้องเป็นผู้ต้องที่ส่งกลับบ้าน
The Guy Who Acts a Fool.
หลังจากการตัดสินครั้งก่อน ไนล์ ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกจากภาพที่ดีที่สุด เขาจึงได้เข้าพักในห้องไทร่า สวีท และเขายังได้รับคำแนะนำจากไทร่าเพิ่มเติมอีกด้วย ต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาพบกับ เคลลี่ ครูโทน ซึ่งเธอได้แนะนำให้พวกเขารู้จักกับ ลอรี่ โอเพนเด็น ฝ่ายคัดเลือกนักแสดงจากช่อง CW โดยพวกเขาจะได้เลือกคู่กันเองเพื่อแสดงบทบาทจากนวนิยายของ วิลเลียม เชกสเปียร์ ซึ่งในการแสดงนั้น มาเม่และจัสติน ไม่สามารถถ่ายทอดเคมีที่ตรงกันให้ออกมาในการแสดงได้ เบโย่ ลืมบทพูด เขาจึงคิดบทพูดขึ้นมาเองใหม่ทั้งหมด สร้างความสับสนให้กับ ฮาดาสซ่า ที่จับคู่กับเขาเป็นอย่างมาก คู่ของไมกี้และคอร์ทนีย์ ไม่สามารถเชื่อมต่อการสนทนาให้เข้ากันได้ดีนัก เดวิน ถูกตำหนิอย่างหนักว่าดูไม่ตั้งใจ และหัวเราะออกมาในระหว่างการแสดง ซึ่งทำให้ แอชลีย์ ที่จับคู่กับเขา รู้สึกกังวล ในขณะที่ คู่ของไนล์และเลซีย์ ทำออกมาได้โดดเด่นมาก ซึ่งสุดท้ายแล้ว เลซีย์ เป็นผู้แสดงบทบาทออกมาได้ดีที่สุด เธอจึงจะได้รับโอกาสในการแสดงเป็นตัวละครประกอบให้กับช่อง CW
เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก แอชลีย์และเดวิน ได้รับคะแนนจากการแข่งขันต่ำที่สุด จึงสร้างความกังวลใจให้กับพวกเขาเป็นอย่างมาก ในขณะที่ไนล์ รู้สึกอึดอัดกับการที่เขาไม่สามารถรับฟังสิ่งที่คนอื่นพูดคุยกันได้ วันต่อมา บริททานี่ ซึ่งเป็นเพื่อนเก่าของไนล์สมัยเด็ก ได้เข้ามาหาเขาที่บ้านพัก โดยพวกเขาทุกคนจะได้ร่วมกันเรียนรู้การใช้ภาษามือ สำหรับการสื่อสารกับไนล์ โดย ได้ ราม่อน ซึ่งเป็นล่ามส่วนตัวของไนล์ มาเป็นผู้สอน
ต่อมา พวกเขาได้เดินทางมายังชายหาด เพื่อถ่ายโฆษณาแนวเซ็กซี่ให้กับ ผลิตภัณฑ์ระงับกลิ่นกาย "Boom Boom Boom" โดยจะต้องแสดงออกถึงความยั่วยวน มีเสน่ห์ และดึงดูดใจต่อคู่ของแต่ละคน ซึ่ง ยู ไซ ได้จับคู่พวกเขากันดังนี้
ในการถ่ายทำ เลซีย์,มาเม่, ไมกี้, จัสติน และเบโย่ ทำออกมาได้ดี ในขณะที่ ไนล์ ต้องใช้ภาษามือแทนบทพูด รวมถึง เดวิน และแอชลีย์ ที่ต้องพยายามอย่างหนักเช่นเดียวกัน
ในห้องตัดสิน กรรมการชอบการแสดงในโฆษณาของ เลซีย์ ,มาเม่,ไนล์ และเบโย่ มากที่สุด ในขณะที่ ไมกี้, ฮาดาสซ่า, และจัสติน ได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันไป คอร์ทนีย์ ถูกตำหนิว่าเคลื่อนไหวในโฆษณาเหมือนหุ่นยนต์ เดวิน ต้องตกเป็นสองคนสุดท้ายครั้งแรก เนื่องมาจากตอนแข่งขันการแสดง เขาไม่จริงจัง และทำเป็นเล่นๆรวมถึงการแสดงในโฆษณาไม่เป็นที่ถูกใจของคณะกรรมการ ร่วมกับ แอชลีย์ ที่ในโฆษณาทำออกมาได้กลางๆ ไม่ดี และไม่แย่ แต่ขาดพลังงานให้ออกมาดูน่าสนใจ ซึ่งผลคะแนนที่รวมเสร็จออกมา ทำให้ แอชลีย์ ต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน
The Girl Who Got All Dolled Up.
เมื่อกลับถึงบ้านพัก เลซีย์ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกจาการตัดสินครั้งก่อน จึงได้เข้าพักในห้องไทร่าสวีทอีกครั้ง ทำให้ตอนนี้เธอกลายเป็นผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งที่สุดในบ้าน และในขณะที่ ไมกี้และเดวิน ยังรู้สึกเสียใจที่ แอชลีย์ ต้องถูกส่งกลับบ้านอยู่นั้น คอร์ทนีย์ ได้เปิดเผยว่าอยากจะเข้ากลุ่มของพวกเขา แทนที่ของแอชลีย์ เนื่องจากเธอยังคงชอบไมกี้อยู่ ในขณะเดียวกัน ฮาดาสซ่า ได้เปิดเผยว่า เธอและเบโย่ ที่เคยเป็นเพื่อนสนิทกันที่สุดในบ้าน แต่ตอนนี้เริ่มรู้สึกไม่เหมือนเดิม เพราะเธอรู้สึกว่า เบโย่ จริงจับกับการแข่งขันและชัยชนะมากเกินไป
วันต่อมา พวกเขาได้เดินทางไปยัง โรงเรียนมัธยมปลาย พาโนราม่า เพื่อแข่งขันถ่ายวิดีโอไวน์เป็นระยะเวลา หกวินาที ในหัวข้อของ S.T.E.M (ย่อมาจาก S=วิทยาศาสตร์, T=เทคโนโลยี, E=วิศวกรรมศาสตร์, M=คณิตศาสตร์) ซึ่งเป็นสายงานที่ทำเงินได้เยอะมาก และเพื่อเป็นการสร้างแรงบันดาลใจให้กับเด็กสาวรุ่นใหม่ โดยจะได้ บริททานี่ เฟอร์ลัน ผู้ที่มีคนติดตามมากถึง แปดล้านคน ในวิดีโอไวน์ มาเป็นที่ปรึกษา และผู้ที่ตัดสินคือ เด็กๆในห้องเรียน โดยพวกเขาจับฉลากได้ทีมกันดังนี้
ในการถ่ายวิดีโอ ทีมของ เลซีย์, ไนล์ และจัสติน คิดคอนเซปต์ออกมาได้ดี แต่ถูกวิจารณ์ว่าดูเป็นการโพสท่ามากเกินไป ทีมของเบโย่, คอร์ทนีย์ และเดวิน ประสบปัญหาอย่างหนัก ในการทำงานร่วมกันเป็นทีม ในขณะที่ ทีมของไมกี้, มาเม่ และฮาดาสซ่า สื่อออกมาในธีมได้ชัดเจนที่สุด พวกเขาจึงชนะการแข่งขันในครั้งนี้ เมื่อกลับถึงบ้านพัก ได้มีการจัดงานเพื่อฉลองวันเกิดให้กับ เดวิน ซึ่งเกิดสถานการณ์ที่น่าอึดอัดใจอีกครั้ง เมื่อเดวิน ใช้โทรศัพท์มือถือที่ไนล์ใช้ในการสื่อสารกับคนอื่นๆมาถ่ายรูป ทำให้ไนล์รู้สึกแย่ และเดินออกไปจากกลุ่ม ซึ่งภายหลัง พวกเขาได้กล่าวขอโทษไนล์ เกี่ยวกับเรื่องนี้
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ จะเป็นการสวมบทบาทเป็นตุ๊กตาที่มีชีวิต โดยได้แรงบันดาลใจมาจาก ภาพยนตร์เรื่อง "Life-Size" ที่ไทร่า เคยแสดง ร่วมกับ ลินด์ซีย์ โลเอิน ซึ่งไทร่า ได้บอกเทคนิคเกี่ยวกับการโพสท่า รวมถึงเลือกธีมตุ๊กตาที่แตกต่างกันให้กับพวกเขาดังนี้
ในการถ่ายภาพ ไนล์, เลซีย์, ฮาดาสซ่า,ไมกี้,มาเม่ และจัสติน ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ ในขณะที่ คอร์ทนีย์ ถูกตำหนิอย่างหนักว่า เข้าไม่ถึงโจทย์ และไม่เข้าใจกับความเป็นเจ้าแม่แฟชั่น รวมถึง เดวิน และเบโย่ ต่างก็ต้องพยายามอย่างหนักเช่นเดียวกัน
ในห้องตัดสิน ไทร่า ได้สร้างความตกตะลึงให้กับพวกเขา โดยกล่าวว่า ในสัปดาห์นี้จะต้องมีผู้ที่ถูกคัดออกถึงสองคน ซึ่ง กรรมการชื่นชอบภาพของ ไนล์ และจัสติน เป็นอย่างมาก ในชณะที่ เลซีย์ ทำให้กรรมการประทับใจกับภาพถ่ายที่งดงาม เธอจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกอีกครั้ง ฮาดาสซ่า,มาเม่ และไมกี้ ได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันออกไป ในขณะเดียวกัน ภาพถ่ายของคอร์ทนีย์ ทำให้กรรมการต้องผิดหวัง เนื่องจากการที่เธอไม่เข้าใจกับโจทย์ที่ได้รับ รวมถึงยังไม่มั่นใจในศักยภาพที่ตัวเองมี ทำให้เธอตกเป็นสามคนสุดท้าย ร่วมกับ เดวิน ที่ไทร่ากังวลว่า เขาจะมีพรสวรรค์เพียงแค่ด้านเดียวเท่านั้น และเบโย่ ที่ภาพถ่ายในครั้งนี้แย่ลงกว่าทุกครั้ง ซึ่งเมื่อผลคะแนนรวมออกมาปรากฏว่า คอร์ทนีย์ และเบโย่ ต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน
The Guy or Girl Who Came Back.
เมื่อพวกเขากลับถึงบ้านพัก เลซีย์ ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก จากภาพถ่ายที่ดีที่สุดในครั้งก่อน เธอจึงได้เข้าพักในห้องไทร่า สวีทอีกครั้ง สร้างความอิจฉาให้กับมาเม่เป็นอย่างมาก ในขณะที่ ฮาดาสซ่า รู้สึกเสียใจที่เบโย่ ไม่กล่าวคำอำลากับเธอเลย ก่อนที่เขาจะถูกส่งกลับบ้าน ต่อมา พวกเขาได้เดินทางมายัง เน็กซ์ โมเดล แมเนจเมนท์ และได้พบกับ อเล็กซิส บอร์เจส และ เคลลี่ ครูโทน ซึ่ง เคลลี่ ได้เรียกให้ ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปแล้ว เบโย่, คอร์ทนีย์, เอวา, แอชลีย์, ดัสติน, สเตฟาโน่ และเดลานี่ กลับมา เพื่อให้ทุกคนที่ยังอยู่ในการแข่งขันได้เลือกจับคู่กับตัวเอง โดยสิทธิ์ในการเลือกจะเรียงลำดับจากการเรียกชื่อในห้องตัดสินในสัปดาห์ก่อน และผู้ที่ได้เลือกก่อนคือ เลซีย์ เธอได้เลือก สเตฟาโน่ คู่กับเธอ จนกระทั่ง เดวิน และ เบโย่ ได้จับคู่กันเป็นคู่สุดท้ายเนื่องจากผู้แข่งแข่งขันทั้งหมดได้จับคู่กันหมดแล้ว ซึ่งผู้เข้าแข่งขันได้จับคู่กันดังต่อไปนี้
โดยทุกคนจะได้เป็นตัวแทนของ เน็กซ์ แข่งขันกันคัดตัวเพื่อจองงาน กับเหล่าดีไซน์เนอร์ทั้ง 4ที่ ดังนี้