pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปีที่สร้าง “ฉากแท่นบูชาวิลทัน” ยังคงเป็นเรื่องที่ขัดแย้งกันอยู่มากในบรรดานักประวัติศาสตร์ศิลป์ หอศิลป์แห่งชาติใช้นโยบายที่เห็นพ้องกันอย่างกว้างๆ ว่าเป็นภาพที่เขียนขึ้นในช่วงห้าปีสุดท้ายของรัชสมัยของพระเจ้าริชาร์ด นอกจากนั้นก็มีการเสนอวันเขียนว่าอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1377 ถึงปี ค.ศ. 1413 พระเจ้าริชาร์ดประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1367 และในภาพชายที่คุกเข่าก็ดูเหมือนจะเป็นชายหนุ่มกว่าเมื่อมีพระชนม์ 28 พรรษาในปี ค.ศ. 1395 และมีผู้เสนอว่าเทวดาสิบเอ็ดองค์เป็นสัญลักษณ์ของปีแต่ละปีที่เสวยราชสมบัติที่เริ่มขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1377 เมื่อพระราชทานเหรียญ 11 เหรียญที่เรียกว่า เหรียญเทวดาแก่ “Our Lady of the Pew” ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ ฉะนั้นภาพเขียนนี้คงจะต้องเขียนราวสิบห้าปีหลังจากนั้นเพื่อการฉลองโอกาส อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าภาพเขียนอาจจะเป็นภาพการรับพระเจ้าริชาร์ดขึ้นสวรรค์หลังจากที่เสด็จสวรรคตไปแล้วในปี ค.ศ. 1399 แต่เมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์แวดล้อมในการที่ทรงถูกปลดจากการเป็นพระมหากษัตริย์แล้วก็ยากที่จะเชื่อได้ว่ามีผู้สั่งให้ทำงานชิ้นนี้ในรัชสมัยต่อมา จำนวนที่ไม่ลงตัวของเทวดาก็เป็นอีกปัญหาหนึ่งที่ยังหาคำตอบที่เป็นที่น่าพอใจไม่ได้ สิ่งที่น่าสังเกตอีกอย่างหนึ่งคือเลขสิบเอ็ดถือกันว่าเป็นเลขที่ไม่เป็นมงคลตามเลขสัญลักษณ์ที่เชื่อกันในยุคกลาง
ภาพนี้บ่งถึงความเชื่อของพระเจ้าริชาร์ดทั้งในปรัชญาเทวสิทธิ์ในการปกครองราชอาณาจักรและความศรัทธาของพระองค์ในคริสต์ศาสนา และความสำคัญในการที่ทรงมอบธงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชอาณาจักรแก่พระแม่มารี ซึ่งเป็นการสืบทอดธรรมเนียมที่อังกฤษเป็นที่รู้จักกันว่าเป็น “Our Lady's Dowry” และเชื่อกันว่าอยู่ภาพใต้การพิทักษ์ของพระองค์ อีกภาพหนึ่งที่สูญหายไปเป็นภาพพระเจ้าริชาร์ดและแอนน์ถวายลูกโลกที่เป็นสัญลักษณ์ของราชอาณาจักรอังกฤษแก่พระแม่มารี โดยมีคำจารึกว่า “นี่คือสินสอดแด่พระองค์ โอพระแม่มารี ขอให้พระองค์ทรงพิทักษ์ด้วยเถิด”
จิตรกร.
จิตรกรที่บางครั้งก็เรียกกันว่า “ปรมาจารย์แห่งวิลทัน” ไม่ทราบกันว่าเป็นผู้ใดหรือเกี่ยวข้องกับจิตรกรรมแผงอื่นใด งานที่มีลักษณะใกล้เคียงกันที่สุดมาจากหนังสือวิจิตรจากคริสต์ทศวรรษ 1410 ในช่วงนี้ผู้เขียนงานจิตรกรรมแผงซึ่งยังคงทำกันไม่มากนักมักจะมีพื้นฐานมาจากการเขียนหนังสือวิจิตร เวลาเขียนที่ตรงกับช่วงเวลาที่ศิลปะกอธิคนานาชาติมีความคล้ายคลึงกันหมดระหว่างราชสำนักต่างๆ ในยุโรปยิ่งทำให้ยากต่อการระบุจิตรกรยิ่งขึ้นไปอีก นอกจากนั้นก็ยังเป็นไปได้ว่าจิตรกรอาจจะเป็นชาวอังกฤษ แต่นอกไปจากภาพเหมือนของพระเจ้าริชาร์ดที่เวสต์มินสเตอร์แล้วก็มีงานเพียงไม่กี่ชิ้นที่จะใช้เปรียบเทียบได้ว่าเป็นลักษณะการเขียนของอังกฤษ
ข้อเสนอว่าผู้ใดเป็นจิตรกรก็มาจาก “ทุกชาติที่เป็นไปได้” แต่ฝรั่งเศสดูเหมือนน่าจะเป็นไปได้ที่สุด หรืออาจจะเป็นอิตาลี และนักประวัติศาสตร์ศิลป์บางท่านก็เสนอว่าอาจจะเป็นจิตรกรชาวโบฮีเมีย ที่แอนน์แห่งโบฮีเมียพระมเหสีองค์แรกอาจจะทรงนำติดตัวมาก็เป็นได้ ความวิจิตรบรรจงในการเขียนภาพทำให้นักประวัติศาสตร์ศิลป์ส่วนใหญ่เชื่อกันว่าเขียนโดยจิตรกรที่มาจากทางตอนเหนือของฝรั่งเศส ภาพมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับงานเขียนต้นฉบับโดยพอลแห่งลิมบวร์ก แต่ก็เช่นเดียวกับภาพเหมือนของพระเจ้าริชาร์ดในแอบบีเวสต์มินสเตอร์ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับแนวเขียนของภาพที่เขียนที่ปรากสำหรับพระราชบิดาของแอนน์สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระเชษฐาสมเด็จพระเจ้าเวนสเลาสแห่งเยอรมนี
ภาพเขียนได้รับการบันทึกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1649 ในการสำรวจงานสะสมศิลปะของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 จากนั้นก็ตกไปเป็นของเอิร์ลแห่งเพมโบรคผู้เก็บไว้ที่คฤหาสน์วิลทัน ที่กลายมาเป็นชื่อภาพ ในปี ค.ศ. 1929 หอศิลป์แห่งชาติก็ซื้อจากเอิร์ลแห่งเพมโบรค
Wilton Diptych
บานพับภาพวิลทัน
Ww2
บิล วิเทอส์
วิลเลียม แฮร์ริสัน "บิล" วิเทอส์ จูเนียร์ (, 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1938 – 30 มีนาคม ค.ศ. 2020) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอเมริกัน มีผลงานในช่วงปี 1970 ถึง 1985 เป็นที่รู้จักในผลงานเพลงอย่าง "Lean on Me", "Ain't No Sunshine," "Use Me," "Just the Two of Us", "Lovely Day," และ "Grandma's Hands"
เมทาโลไธโอนีน
ศศินา วิมุตตานนท์
ศศินา วิมุตตานนท์ (นามสกุลเดิม สุทธิถวิล, เกิดวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2517) เป็นอดีตนักร้อง​ ผู้ประกาศข่าว และพิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวไทย
• ประถมศึกษา โรงเรียนสวนบัว
• มัธยมศึกษา โรงเรียน สายปัญญา (สอบเทียบได้ตอนม.5)
• บัณฑิตศึกษา (ปริญญาตรี) มหาวิทยาลัยกรุงเทพ คณะนิเทศศาสตร์ รุ่นที่ 21 เอกภาควิชาโฆษณา โทภาควิชาประชาสัมพันธ์ (รหัสนักศึกษา 134030126)
• ปี 2537 ฝึกงาน สร้างสรรค์งานโฆษณาและงานบริหารงานลูกค้า ที่บริษัทโฆษณา Dentsu Young &amp; Rubicam
• ปี 2538 - 2540 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีแล้ว เข้าบรรจุเป็นพนักงานของสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในตำแหน่ง ผู้สื่อข่าวและผู้ประกาศข่าว
• ปี 2538 - 2560 ผู้ประกาศข่าว สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในช่วงต่างๆ ดังนี้
1) ข่าวภาคค่ำ 19.45 -20.20 น. วันจันทร์ ,วันอังคาร และวันพุธ
2) สะเก็ดข่าว 20.10 น. วันพฤหัส และวันศุกร์
3) รายการ “สะเก็ดข่าววันหยุด” ในวันหยุดนักขัตฤกษ์
• ปี 2538 - 2560 งานพิธีกรต่างๆ (การประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิรส์ ,การประกวดนางสาวไทย, งานประกาศผลรางวัลภาพข่าวสื่อมวลชนยอดเยี่ยม ,รายการสกู้ป ,สารคดีสั้นต่างๆ ฯลฯ )
• ปี 2539 Presenter ให้กับผลิตภัณฑ์”สไปร์ท” ของบริษัท หาดทิพย์ จำกัด (มหาชน)
• ปี 2539 - 2541 Presenter ให้กับผลิตภัณฑ์ผงซักฟอก “แอทแทค” ของบริษัท คาโอ คอมเมอร์เชียล (ประเทศไทย) จำกัด
• ปี 2541- ปัจจุบัน กรรมการบริหาร และ Presenter ให้กับผลิตภัณฑ์นาฬิกาหลุยส์ มอเรส์ (Louis Morais) , ไซแอมสวิส (Siam Swiss) ,ผลิตภัณฑ์ดูแลและบำรุงผิวหน้าศศินา (Sasina Health &amp; Beauty) , LCA. ,Sasina Beauty &amp; Spa และ SASINA ในปัจจุบัน
• ปี 2539 - 2541 เขียนบทโทรทัศน์ และเป็นผู้ดำเนินรายการ “คนเด็ด” ทางช่อง 7 สี
• ปี 2543 - 2544 ผู้ดำเนินรายการวิทยุ “ผู้หญิงทำงาน” และรายการ “มุมมองธุรกิจ” ทางคลื่นวิทยุ Fm. 99.5 MHz.
• ปี 2545 - 2547 พิธีกรรายการ “ครบเครื่องเรื่องผู้หญิง” ทางช่อง 7 สี
• ปี 2546 – 2547 คณะกรรมการตัดสินรางวัล“งามอย่างไทย” เวทีการประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส
• ปี 2548 – 2560 ผู้บรรยาย โทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย ในพิธีจุดเทียนชัยถวายพระพร งาน 5 ธันวามหาราช ปี 2548 , วันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 5 ธันวาคม 2549 ,วันเฉลิมพระชนมพรรษา สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนารถ 12 สิงหาคม 2551 , งานพระราชพิธี พระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ 14-19 พฤศจิกายน 2551 ,งานพระราชพิธีจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ ประจำปี 2552 , พิธีจุดเทียนชัยถวายพระพร พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 5 ธันวาคม 2553 ณ บริเวณศาลฎีกา ,ถ่ายทอดสด พระราชินีเสด็จเป็นองค์ประธานในพิธีเททองหล่อพระกริ่งกรุงเทพมหานคร 5 ตุลาคม 2554 ,งานสโมสรสันนิบาติเนื่องในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ณ ทำเนียบรัฐบาล 7ธันวาคม 2554 ,งานวันลูกเสือแห่งชาติ เป็นต้น)
• ปี 2549 คณะกรรมการคัดเลือกผู้เข้าประกวด “มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส” รอบ 44 คน
• ปี 2549 Presenter ให้กับผลิตภัณฑ์น้ำยาล้างจาน “ซันไลต์”
• ปี 2549 พิธีกรให้งานจับรางวัลผู้โชคดีจากซองผลิตภัณฑ์ “ยำยำ จัมโบ้” ออกอากาศหลังสะเก็ดข่าว จำนวน 13 ครั้ง
• ปี 2550 มีผลงานเพลง อัลบั้ม “ขอจงทรงพระเจริญ” เพื่อนำรายได้สมทบทุนมูลนิธิชัยพัฒนา (จำนวน 1 ล้านบาทถ้วน) และเพื่อการสาธารณะกุศล
• ปี 2551 มีผลงานเพลง อัลบั้ม “Love Mom &amp; Dad” ส่งเสริมความรัก กตัญญูต่อผู้มีพระคุณ และสร้างความรัก ความสามัคคีต่อกันในสังคม
• ปี 2552 – ปัจจุบัน กรรมการบริหาร บริษัท ดรีมทีม ประเทศไทย จำกัด (มหาชน) และ ประธานโครงการ Sasina Beauty &amp; Spa เพื่อสร้างโอกาสแห่งความสวยและความรวยอย่างยั่งยืน ด้วยผลิตภัณฑ์, บริการ ,การอบรม และการส่งเสริมการขายอย่างมืออาชีพ ภายใต้การบริหารงานของทีมงานบริษัท ดรีมทีม ประเทศไทย จำกัด (มหาชน) (www.dreamteamthailand.com) และ บริษัท มหัศจรรย์แห่งบุญ จำกัด (www.sasinabeauty.com)
• ปี 2552 คณะกรรมการคัดเลือกผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
• ปี 2552 งานเขียนคอลัมน์ “วันเยาว์” ใช้นามแฝง “ต้นอ้อ” เพื่อถ่ายทอดประสบการณ์วัยเยาว์ดีๆมีแง่คิด จากบุคคลที่มีชื่อเสียง เป็นแบบอย่างที่ดีแก่เยาวชน ในหนังสือพิมพ์บ้านเมืองและหนังสือพิมพ์สยามรัฐ เป็นประจำทุกวันศุกร์
• ปี 2556 คณะกรรมการรอบตัดสิน การประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013
• ปี 2557 คณะกรรมการคัดเลือกผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
• วิทยากรถ่ายทอดประสบการณ์เกี่ยวกับ งานข่าวในยุคทีวีดิจิทัล , การใช้ภาษาไทย ,บุคลิกภาพ
• ผลงานเพลงประกอบละคร , ผลงานเพลงเพื่อประกอบการสอนศีลธรรม
• ผลงานพากย์ภาพยนตร์ XXX Return of Xander Cage (2017) และ Ghost in the Shell
• ผลงานเพลง บุญก้าวไม่ทันบาปกรรม
ในด้านชีวิตครอบครัว ศศินาสมรส กับ สุวิทย์ วิมุตตานนท์ นักธุรกิจเจ้าของบริษัทธุรกิจขายตรงแบบหลายชั้น เวิลด์คลาสไลฟ์ เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2540
เธอมีลูกชายเพียงคนเดียว นั่นคือ นายพอเพียง วิมุตตานนท์ ( ปี)
1. “นางงามผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น” จากการประกวดนางสาวไทยในปี 2538
2. “ศิษย์เก่าดีเด่น” มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ปี 2538
3. “ผู้ประกาศข่าวหญิงดีเด่น”จากงานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ทองคำครั้งที่ 14 ปี 2538
4. ได้รับเกียรติจากนิตยสารกุลสตรี คัดเลือกโดยผู้อ่านและคณะกรรมการ ให้เป็น 1 ใน 9 กุลสตรีแห่งปี 2542
5. รางวัลพระราชทานรางวัลเทพทอง “บุคคลดีเด่นด้านวิทยุโทรทัศน์ ประจำปี พศ. 2541,2542,2543” จากสมาคมนักวิทยุและโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
6. “รางวัลผู้ประกาศข่าวหญิงยอดเยี่ยม” จากงานประกาศผลรางวัล “ TOP AWARDS 2001” ครั้งที่ 2 ปี 2544
7. “หนึ่งใน ๔๐ เพชรน้ำเอก” ในวาระครบรอบ ๔๐ปีแห่งการก่อตั้งมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ธันวาคม ๒๕๔๕
8. “พิธีกรดีเด่น จากรายการครบเครื่องเรื่องผู้หญิง” จากงานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ทองคำครั้งที่ 18 ปี 2546
9. รางวัลเกียรติยศ “ศิลปะการพูดดีเด่นและสร้างสรรค์สังคม สาขา ผู้ประกาศข่าวรายการโทรทัศน์” จากมูลนิธิสถาบันการพูดแบบการทูต ในโอกาสครบรอบ ๓๓ ปีการก่อตั้งมูลนิธิ ปี ๒๕๔๙
10. รับมอบโล่ใบประกาศเกียรติคุณ “หม่อมงามจิตต์ บุรฉัตร” ประเภท “ ผู้ประกาศ ผู้จัดรายการ วิทยุ-โทรทัศน์ ผู้มีผลงานดีเด่นในการบำเพ็ญประโยชน์แก่สังคม ” ประจำปี 2550
11. รางวัลโทรทัศน์ทองคำ “ผู้บรรยายงานพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ” ปี 2551
12. รับประทานโล่เกียรติคุณ “ลูกที่มีความกตัญญูกตเวทีอย่างสูงต่อแม่” ประจำปี 2552 ในโอกาสวันแม่แห่งชาติปี 2552 จากสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
13. 1 ใน 5 ผู้เข้ารอบชิงรางวัล”นาฏราช” ประเภท “ผู้ประกาศข่าว” ประจำปี 2552
14. ปี 2554 กระทรวงวัฒนธรรม แต่งตั้งให้เป็นทูตวัฒนธรรม ด้านการพูด และรับมอบโล่เกียรติยศจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในโครงการรณรงค์ปฏิบัติบูชา “สัมมาวาจา” ร่วมกับทูตวัฒนธรรมอื่นๆอีก 8 ท่าน
15. ปี 2555 ได้รับคัดเลือกเป็น “ศิษย์เก่าดีเด่น” เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
16. ได้รับธรรมบัตรจากเสถียรธรรมสถาน เชิดชูเกียรติให้เป็นหนึ่งในบุคคลผู้ปลุกหัวใจสังคมด้วยหัวใจโพธิสัตว์ ในปี 2556 รางวัล “ตาราอวอร์ด”
17. รางวัล”พิธีกรข่าวหญิงเมขลามหานิยม” ประจำปี 2555 ครั้งที่ 25 จากสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย
18. 1 ใน 178 ท่าน (รูป/คน) จาก 27 ประเทศทั่วโลก ที่ได้รับคัดเลือกให้ได้รับรางวัลผู้นำพุทธโลก ครั้งที่ 1 (ปี 2014) จาก The World Buddhist Outstanding Leader Award
19. รับพระราชทานรางวัล”เทพทอง”ครั้งที่ 15 ประจำปีพ.ศ. 2556 ประเภท บุคคลดีเด่นด้านวิทยุโทรทัศน์ จากสมาคมนักวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
20. รับพระราชทานรางวัล “เทพทอง”ครั้งที่ 15 ประจำปีพ.ศ. 2556 ประเภท บุคคลดีเด่นด้านวิทยุโทรทัศน์ ในฐานะ “นักวิทยุโทรทัศน์ดีเด่น” จากสมาคมนักวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ พลอากาศเอกกำธน สินธวานนท์ องคมนตรี เป็นผู้แทนพระองค์ มอบรางวัลเทพทอง ณ ศาลาสหทัยสมาคม ในพระบรมมหาราชวัง เมื่อวันอังคารที่ 11 มีนาคม 2557
21. สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช มอบโล่รางวัล “แม่ดีเด่นผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา” ในงาน Merit for Mom ทำบุญเพื่อแม่ ครั้งที่4 ณ วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร วันที่ 15 สิงหาคม 2558
22. “Hole in One” หลุม4 พาร์3 สนามกอล์ฟ Springfield Royal Country Club เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 2558
23. 1 ใน 5 ผู้เข้ารอบชิงรางวัล “ผู้ประกาศข่าวหญิงที่สุดแห่งปี 2016” DaraDailyTheGreatAwards ครั้งที่ 6 ประจำปี 2559
กรณีวัดพระธรรมกาย.
"ศศินา วิมุตตานนท์" ถูกกล่าวถึงอย่างมากในกรณีวัดพระธรรมกาย เมื่อเธอ ได้เป็นผู้สวมชุด"มหาลดาปสาธน์" ของทางวัด และทำให้ผู้ที่ไม่ศรัทธาวัด มองว่าเป็นเรื่องที่งมงายและโง่เขลา
ซึ่งจากกรณีที่มีการเผยแพร่ภาพ หญิงสาวสวมใส่ชุดทองคำประดับประดาคล้ายรูปนกยูง ในงานทอดกฐินวัดพระธรรมกาย มีการระบุมูลค่า และที่มาของการสวมใส่ชุดดังกล่าวผ่านทาง www.dmc.tv โดยมีสาระสำคัญดังนี้
ชุดมหาลดาปสาธน์
หญิงที่ทำบุญถวายผ้าไตรจีวร เช่น ทอดกฐิน ทอดผ้าป่า เมื่ออานิสงส์ส่งเต็มที่ ย่อมได้เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ดังตัวอย่างของนางวิสาขามหาอุบาสิกาในครั้งพุทธกาล
เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ เป็นเครื่องประดับรูปนกยูง ที่มีนกยูงสถิตอยู่บนศีรษะ เหมือนยืนรำแพนและมีขนปีกทิ้งลงมาคลุมไปจนถึงหลังเท้า ประกอบด้วยเพชร 4 ทะนาน แก้วมุกดา 11 ทะนาน แก้วประพาฬ 20 ทะนาน แก้วมณี 33 ทะนาน ใช้เงินแทนด้าย ลูกดุมทำด้วยทอง มีมูลค่าถึง 90 ล้านกหาปณะ คิดเป็นมูลค่าเงินในปัจจุบันเทียบเท่าหลายพันล้านบาท โดยผู้ที่จะใช้เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ซึ่งมีน้ำหนักมากนี้ได้ นอกจากจะต้องมีทรัพย์มากแล้ว ยังต้องมีบุญด้วย เหมือนนางวิสาขาที่มีกำลังเท่ากับช้าง 5 เชือก
ด้วยเหตุนี้ทางวัดพระธรรมกายจึงได้สร้างเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์จำลอง เพื่อสาธิตให้ประชาชนได้เห็นอานิสงส์การถวายผ้าไตรจีวรในวันทอดกฐิน เป็นพุทธศิลป์ที่งดงาม โดยทางวัดพระธรรมกายจะกำหนดให้ญาติโยมที่มาวัดใส่ชุดสีขาวเหมือนๆกัน เพื่อความเรียบง่ายไม่ประดับประดาหรือแต่งมาอวดกัน เสมอภาคเหมือนกันทุกฐานะชนชั้นซึ่งทำมาตั้งแต่สร้างวัด ส่วนเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ไม่ใช่ชุดที่จะใส่มาวัด แต่สาธิตให้ญาติโยมได้เห็นเพื่อเป็นกำลังใจในการทำความดี และเมื่ออ่านเจอเรื่องราวของเครื่องประดับนี้ในคัมภีร์อรรถกถาธรรมบทจะได้นึกภาพออกโดยง่าย
ล่าสุด อ้อ ศศินา วิมุตตานนท์ ผู้ประกาศข่าวสาว ก็ได้ออกมาแสดงความคิดเห็นผ่านทางเฟซบุ๊ก Sasina Wimuttanon ระบุว่า "(ไม่ได้ว่าใคร อย่าร้อนตัวนะคะ พูดตามความเป็นจริง) "คนบุญในตัวไม่พอ ไม่ได้ดู ไม่เข้าใจหรอก ทำไมเราจึงรักและศรัทธาในวิถีของวัดพระธรรมกาย... บุญ ใครทำใครได้ "บาป" ก็เช่นกันค่ะ"
นอกจากนี้ยังมีการแสดงความคิดเห็นตอบกลับผู้ที่เข้ามาคอมเมนต์ในสเตตัสดังกล่าวด้วยว่า ตนรู้สึกเจ็บปวดที่เห็นคนทำความดีมาทั้งชีวิตถูกกล่าวหา ถูกจาบจ้วงโจมตีให้ร้าย เธอเข้าวัดมาตั้งแต่เด็ก ๆ เห็นแล้วว่าทั้งพระ ทั้งวัด ทั้งสาธุชนชาวพุทธ เป็นตรงข้ามกับที่คนทั่วไปเข้าใจอย่างสิ้นเชิง พร้อมลงท้ายว่า "อคติ มีอานุภาพร้ายกาจ ที่สุด"
ซึ่งก็มีทั้งผู้ที่เห็นต่าง และ เห็นด้วย เข้ามาแสดงความคิดเห็นกันมากมาย
• ความชอบ : สนใจในเรื่องเกี่ยวกับ ธุรกิจ ,เทคโนโลยี ,กีฬา ,สุขภาพและความงาม ,อาหาร
,การถ่ายภาพและตกแต่งภาพ และการท่องเที่ยว
• ความสามารถพิเศษ : ร้องเพลง ,ว่ายน้ำ ,เทนนิส ,กอล์ฟ
• งานอดิเรก : ตกแต่งภาพถ่าย , ทำขนม ,อ่านหนังสือ ,จัดบ้าน
มอธแมน
มอธแมน หรือ มอธแมนแห่งพอยต์เพลสเซนต์ หรือ เบิร์ดแมน (อังกฤษ: Mothman, The Mothman
of Point Pleasant, Birdman) เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับที่มีผู้อ้างว่าพบเห็นที่เมืองพอยต์เพลสเซนต์ ในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966 ถึงวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1967 โดยมอธแมนนั้นแปลว่า "มนุษย์ผีเสื้อกลางคืน" อ้างอิงตามลักษณะของผู้ที่อ้างว่าพบเห็น
มอธแมนกล่าวว่ารูปร่างคล้ายมนุษย์ที่มีความสูงกว่า 6 ฟุต มีตาสีแดงสว่างไสวในความมืด มีปีกขนาดใหญ่ 2 ปีก มีคอสั้นมาก ศีรษะใหญ่ มอธแมนบินโฉบไปมาในหลายสถานที่บริเวณนั้นเพียง 2–3 วัน แต่จากนั้นมาก็ได้มีผู้ที่อ้างว่าพบเห็นมอธแมนนับกว่า 100 ราย โดยเฉพาะพื้นที่ป่าสงวนที่เรียกว่า "พื้นที่ทีเอ็นที" (TNT area) ซึ่งอยู่นอกตัวเมือง ซึ่งเคยเป็นโรงงานผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์แห่งชาติในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง และมีทฤษฎีสมคบคิดว่ามอธแมนอาจจะเกี่ยวข้องกับจานบินและมนุษย์ต่างดาวด้วย รวมถึงมีผู้อ้างว่าพบเห็นชายในชุดดำด้วย เนื่องจากที่พอยต์เพลสเซนต์มีรายงานการพบจานบินอยู่บ่อยครั้งในช่วงเวลานั้น
นอกจากนี้แล้ว ยังเชื่อว่า มอธแมนปรากฏตัวคล้ายกับจะมาเตือนถึงภัยพิบัติที่จะมาถึงล่วงหน้า คล้ายกับร็อด (Rods) เนื่องจากในตอนเย็นของวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1967 สะพานซิลเวอร์ ซึ่งเป็นสะพานเหล็กความยาว 700 ฟุต ที่เชื่อมต่อระหว่างพอยต์เพลสเซนต์ กับรัฐโอไฮโอ พังถล่มลงมาในขณะที่แบกรับการจราจรคับคั่งเอาไว้ ภัยพิบัติดังกล่าวทำให้ มีผู้เสียชีวิต 46 คนและสร้างความเสียหายให้รถจำนวนมากที่สัญจรอยู่ ชาวเมืองโทษว่ามอธแมนเป็นตัวการทำให้เกิดเหตุร้ายครั้งนี้ และหลังจากนั้นก็ไม่มีใครพบเห็นมอธแมนอีกเลย จนกระทั่งอีกหลายปีต่อมา
โดยการพบเห็นมอธแมนครั้งแรกเกิดเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966 ชาย 5 คนที่กำลังขุดหลุมฝังศพที่สุสานใกล้เมืองเคลนเดนิน เวสต์เวอร์จิเนีย พวกเขาอ้างว่าเห็นอะไรบางอย่างรูปร่างคล้ายมนุษย์บินโฉบจากต้นไม้ในระดับเหนือศีรษะของพวกเขา นี่เป็นครั้งแรกของการพบเห็นสิ่งที่ต่อมาเรียกกันว่า มอธแมน ต่อมาในวันคืนที่ 15 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน คู่รักหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่กำลังขับรถไปบนเส้นทางของถนนในพอยต์เพลสเซนต์ ทั้งคู่ก็ได้เจอกับสิ่งลึกลับบางอย่างขนาดใหญ่ข้างทาง และพวกเขานำเรื่องนี้ไปแจ้งกับตำรวจ และมันได้ปรากฏเป็นข่าว ถัดจากนั้นเพียงไม่กี่วัน หญิงสาวท้องถิ่น เฟย์ เดวิตต์ พร้อมกับพี่ชายได้ออกตามหาสิ่งนี้ ในตอนแรกเธอเชื่อว่ามันอาจเป็นคนที่ใส่ชุดสัตว์ประหลาดเพื่อหลอกคนอื่นให้ตกใจเล่น เนื่องจากในขณะนั้นอยู่ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงซึ่งตรงกบเทศกาลฮาโลวีน ขณะที่พี่ชายของเธอกำลังขับรถอยู่นั้น เขาก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างตามมา และบอกกับเธอว่าอย่าหันไปมองด้านซ้าย แต่เมื่อเธอมองไป ก็เห็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ไล่ตามรถของทั้งคู่มา พวกเขาขับรถหนีไปจนกระทั่งเจอทางตัน สัตว์ประหลาดตัวนี้ก็ได้กระโดดขึ้นมาบนฝากระโปรงด้านหน้ารถ ตาของมันเป็นสีแดงก่ำมันมองทั้งเธอและพี่ชายสลับกันไป ก่อนจะกระโดดขึ้นไปเกาะยังยอดตึกที่มีความสูงถึง 5 ชั้น ณ ตอนนี้เดวิตต์ไม่เชื่อแล้วว่า มันเป็นคนใส่ชุดสัตว์ประหลาด พี่ชายของเธอลงจากรถและปาหินใส่มัน มันกระโดดหลบก่อนจะสยายปีกออกทั้งสองข้างและบินหายไปในความมืด ถัดจากนั้นไม่กี่วัน ทอม อูรี ชายท้องถิ่นคนหนึ่งก็เล่าว่าพบเห็นมอธแมนบินผ่านรถของเขาในเวลากลางวัน เขาบอกว่าตัวของมันมีขนสีน้ำตาลด้วย
มอธแมน มีรายงานการพบเห็นอีกครั้งเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ก่อนที่สะพานข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปี I-35W จะถล่มลงมาในวันที่ 1 สิงหาคม ปีเดียวกัน มีผู้เสียชีวิต 13 ราย ในชั่วโมงเร่งด่วน
การพบเห็นมอธแมนครั้งสุดท้าย เกิดขึ้นเมื่อคืนวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2009 จอห์น ไฮปส์ บุรุษพยาบาลพร้อมกับภรรยา ได้ขับรถไปในถนนสายหนึ่งก่อนถึงสะพานในพอยต์เพลสเซนต์ และทั้งคู่ก็เห็นอะไรบางอย่างสีดำข้างถนน ทีแรกเขาคิดว่าคงเป็นกวางหรือสุนัขจรจัดที่ได้รับบาดเจ็บ เมื่อรถของทั้งคู่เข้าใกล้ มันกลับไม่หนี แต่ได้ลุกขึ้น เมื่อนั้นไฮปส์เห็นว่ามันสูงได้ถึง 6.7–6.10 ฟุต และมันมีดวงตาสีแดงก่ำ และกางปีกข้างซ้ายออกซึ่งกว้างได้ถึง 15 ฟุต จากนั้นมันได้กระโดดหนีไป การปรากฏตัวของมันทำให้ภรรยาของเขากรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว มีผู้เชื่อว่าพวกเขาอาจเห็นภาพหลอนหรือเป็นอาการทางจิต แต่ไฮปส์ยืนยันว่าไม่ใช่เพราะว่าทั้งเขาและภรรยาต่างก็เป็นพยาบาลในแผนกจิตเวชทั้งคู่ จึงรู้จักและคุ้นเคยกับอาการทางจิตเป็นอย่างดี
เรื่องของมอธแมนกลายเป็นที่รู้จักกว้างขวางมากขึ้น เมื่อนักเขียนคนหนึ่งชื่อ จอห์น คีล ได้เดินทางมายังพอยต์เพลสเซนต์ เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับมอธแมน เขาได้แต่งหนังสือชื่อ "The Mothman Prophecies" ขึ้นในปี ค.ศ. 1975 ซึ่งหนังสือเล่มนี้กลายเป็นหนังสือที่ขายดีเล่มหนึ่ง ต่อมาทางฮอลลีวู้ดก็ได้สร้างภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับมอธแมนขึ้นด้วยในปี ค.ศ. 2002 ในชื่อเดียวกัน (ในชื่อภาษาไทยใช้ชื่อว่า "ลางหลอน ทูตมรณะ") โดยบทภาพยนตร์ดัดแปลงมาจากหนังสือเล่มนี้ นำแสดงโดย ริชาร์ด เกียร์ และลอร่า ลินนีย์ กำกับการแสดงโดย มาร์ก เพลลิงตัน โดยริชาร์ด เกียร์ รับบทเป็น จอห์น ไคลน์ (ดัดแปลงชื่อจาก จอห์น คีล)
นอกจากนี้แล้วยังถูกกล่าวถึง ในปี ค.ศ. 2009 สารคดีของดิสคัฟเวอรี่ แชนนอลชุด "Lost Tapes" (ในประเทศไทยออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ในกลางปีเดียวกัน) รวมถึงในสารคดีชุด "The Unexplained Files" ในปี ค.ศ. 2013–14 ทางช่องเดียวกัน (ในประเทศไทยออกอากาศทางพีพีทีวีในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018) เป็นต้น
ไกล์
ไกล์  เป็นตัวละครจากเกมสตรีทไฟท์เตอร์ ซึ่งเป็นนายทหารอากาศชาวสหรัฐ เขามีจุดมุ่งหมายที่จะโค่นองค์กรชาโดลู เพื่อล้างแค้นให้กับเพื่อนรักที่มีชื่อว่าแนช ไกล์ถือเป็นตัวละครที่มีทรงผมเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ซึ่งเกมเมอร์ชาวไทยมักเรียกกันว่าทรงลานบิน หรือทรงหัวไม้กวาด นอกจากนี้ จาง เซี๊ยะโหย่ว ยังเคยรับบทเป็นไกล์ ในภาพยนตร์ฮ่องกงเรื่องบันล็อก ผู้ชายทะลุเวลา (Futurecops) โดยมีชื่อเรียกว่า "หัวไม้กวาด" และฌอง-คล็อด แวน แดมม์ ก็ได้รับบทเป็นไกล์ ในภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่องสตรีทไฟท์เตอร์ มาแล้วครั้งหนึ่ง ไกล์มีท่าไม้ตายคือโซนิคบูม และซัมเมอร์ซอลท์คิก และมีซูเปอร์คอมโบ คือ ดับเบิ้ลซัมเมอร์ซอลท์
ไกล์ เป็นนายทหารประจำกองทัพอากาศ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับแนช ทั้งคู่ต่างตกลงที่จะใช้การต่อสู่ที่มีรูปแบบอันเป็นเอกลักษณ์ที่คล้ายกัน แต่ดูเหมือนว่าแนชจะมีความคล่องแคล่วกว่า ไกล์มีภรรยาชื่อจูเลีย และลูกสาวชื่อเอมี่ กล่าวกันว่าเอลิซ่าซึ่งเป็นภรรยาของเคนนั้น เป็นพี่น้องแท้ๆกับจูเลีย ทำให้ทั้งไกล์และเคนมีสถานะเป็นพี่เขยและน้องเขยต่อกัน อย่างไรก็ตาม เรื่องราวเหล่านี้ก็มักไม่ค่อยได้รับการเอ่ยถึง
ไกล์ได้รับเลือกเป็นเป็นตัวละครหลักในสตรีทไฟท์เตอร์ II ฉบับภาพยนตร์แอนิเมชันให้เสียงพากย์โดยมานาเสะ ทสึกายามะ ในฉบับออริจินอลภาษาญี่ปุ่น และพากย์โดยเคิร์ก ธอร์นตัน (ได้รับเครดิตในชื่อของโดนัลด์ ลี) ในฉบับภาษาอังกฤษ
ในช่วงต้นของการร่างแบบเกมสตรีทไฟท์เตอร์ II ได้มีการบันทึกว่าไกล์ควรได้รับการพัฒนาเป็นพิเศษเพื่อดึงดูดนักเล่นเกมชาวอเมริกัน ภาพลักษณ์ของเขาออกแบบมาเป็นที่น่าสนใจอย่างยิ่ง โดยมีลักษณะที่แตกต่างจากตัวละครชาวเอเชียหลายรายในซีรีส์สตรีทไฟท์เตอร์ กับดวงตาสีฟ้าอ่อน, โครงหน้าที่บึกบึน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผมทรงลานบินสีบลอนด์
ไกล์ยังเป็นตัวละครที่สร้างแรงบันดาลใจให้กับนักเล่นเกมในลิตเติลบิ๊กพลาเน็ต ซึ่งทางโซนี่ได้เปิดตัวในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2008 ด้วยเนื้อหาที่สามารถดาวน์โหลดได้สำหรับรายการนี้
ป้อมสนาม
ป้อมสนาม ( (ออกเสียง)) คือสิ่งก่อสร้างทางยุทธศาสตร์หรือตึกที่ออกแบบเพื่อการป้องกันตนเองในยามสงครามหรือใช้เป็นที่มั่น การสร้างระบบป้อมปราการเป็นการก่อสร้างที่เริ่มทำกันมาเป็นเวลาหลายพันปีในรูปแบบที่เริ่มตั้งแต่เพียงโครงสร้างง่ายๆ มาจนเป็นระบบที่สลับซับซ้อน เช่นในการสร้างป้อมดาวในยุคกลาง
ในภาษาอังกฤษ “Fortification” แผลงมาจากภาษาละติน “Fortis” ที่แปลว่า “แข็งแรง” และคำว่า “Facere” ที่แปลว่า “สร้าง”
ป้อมปราการ
Fortified
Field fortification
Military fortifications
Field fortifications
ป้อม
กำแพงป้องกัน
กำแพงป้องกัน  คือระบบป้อมปราการที่ใช้ในการป้องกันเมืองหรือชุมชนจากผู้รุกราน ตั้งแต่สมัยโบราณมาจนถึงสมัยปัจจุบันการสร้างกำแพงป้องกันมักจะสร้างล้อมรอบบริเวณชุมชนที่อยู่อาศัย โดยทั่วไปแล้วก็จะเรียกว่า กำแพงเมือง แต่ก็มีกำแพงที่ไม่ล้อมเมืองแต่จะยืดยาวเลยออกไปจากตัวเมืองเป็นอันมากที่ก็ยังถือว่าเป็นกำแพงป้องกัน เช่นกำแพงเมืองจีน, กำแพงเฮเดรียน หรือ กำแพงแห่งแอตแลนติก กำแพงเหล่านี้ใช้ในการป้องกันภูมิภาคหรือบ่งเขตแดนของอาณาจักร นอกจากวัตถุประสงค์โดยตรงในใช้ในการป้องกันจากข้าศึกศัตรูแล้วกำแพงป้องกันยังเป็นสัญลักษณ์ของฐานะและความเป็นอิสระของหมู่ชน หรือ เมือง หรือ ภูมิภาค ภายในกำแพงที่ล้อมเอาไว้
กำแพงป้องกันที่ยังคงเหลืออยู่มักจะเป็นกำแพงที่สร้างด้วยหิน และก็มีกำแพงที่สร้างด้วยอิฐ และ ไม้ที่ยังคงมีเหลืออยู่ให้เห็น การสร้างกำแพงก็ขึ้นอยู่กับภูมิลักษณ์ (topography) ของที่ตั้งและองค์ประกอบของพื้นที่ เช่นบริเวณริมฝั่งทะเล หรือ แม่น้ำ ซึ่งอาจจะเป็นองค์ประกอบที่ใช้เป็นส่วนหนึ่งของระบบป้องกันที่ผสานไปกับหรือเสริมกำแพงป้องกันได้อย่ามีประสิทธิภาพ
กำแพงอาจจะเข้าออกได้โดยการใช้ประตูเมืองที่มักจะเสริมด้วยหอ ในยุคกลางสิทธิของผู้ตั้งถิ่นฐานในการสร้างกำแพงป้องกันเป็นอภิสิทธิ์ที่มักจะต้องได้รับจากประมุขของราชอาณาจักรที่เรียกว่า “สิทธิในการสร้างกำแพงป้องกัน” (Right of crenellation) การสร้างกำแพงป้องกันวิวัฒนาการมาเป็นกำแพงอันใหญ่โต และมาพัฒนากันอย่างจริงจังในสมัยสงครามครูเสด และต่อมาในยุคของความรุ่งเรืองของนครรัฐในยุโรป
กำแพงเมือง
City wall
Walled city
Fortified town
เมืองล้อมด้วยกำแพง
Fortified wall
Walled village
Walled town
Fortified city
แฮร์รี ฮูดินี
แฮร์รี ฮูดินี  อดีตนักมายากลชาวอเมริกันเชื้อสายฮังการี ผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง ฮูดินี เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1874 ในครอบครัวชาวยิว ที่กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี โดยมีชื่อเดิมว่า เอริช ไวลส์ (Erich Weisz) ขณะที่ตัวเขาเองสะกดจะชื่อว่า Ehrich Weiss แต่จากบทสัมภาษณ์ของฮูดินีเอง เขาอ้างว่าเขาเกิดที่เมืองแอปเปิลตัน รัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1874
เมื่ออายุได้ 4 ขวบ ครอบครัวของฮูดินีได้อพยพมาอยู่ที่สหรัฐอเมริกาด้วยเรือกลไฟ ขึ้นฝั่งเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1878 โดยตั้งรกรากที่เมืองแอปเปิลตัน รัฐวิสคอนซิน ก่อนจะย้ายไปปักหลักที่นิวยอร์กเนื่องจากถูกยึดที่ ฮูดินีในวัยเด็กทำงานแทบทุกอย่าง และยังเป็นนักวิ่งครอสคันทรี่ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศด้วย ฮูดินีเข้าสู่วงการกายกรรมและมายากลครั้งแรกเมื่ออายุได้ 10 ขวบ ด้วยการเล่นกายกรรมเหินเวหา จนตัวเขาเองตั้งฉายาให้ตัวเองว่า "เอริช เจ้าเวหา"
ในปี ค.ศ. 1894 ฮูดินี ได้เปลี่ยนชื่อตัวเองเป็นฮูดินีเมื่อเป็นนักมายากลอย่างเต็มตัวแล้ว โดยชื่อ แฮร์รี มาจากชื่อของ แฮร์รี เคลลาร์ นักมายากลชาวอเมริกัน และ ฮูดินี ดัดแปลงมาจากชื่อของ ฌอง ยูจีน โรแบร์-อูแดง นักมายากลชาวฝรั่งเศส โดยเพื่อนชาวฝรั่งเศสของเขาบอกว่า ถ้าเติมตัว I หลังคำว่า Houdin จะแปลว่า "เหมือนอูแดง" จึงกลายมาเป็น ฮูดินี
ในระยะแรก การแสดงของฮูดินีไม่ได้รับความนิยมมากนัก ด้านชีวิตครอบครัว เขาแต่งงานกับ วิลเฮมมีนา บีทรีซ เมื่อปี ค.ศ. 1893 หลังจากที่รู้จักกันมาได้เพียง 3 สัปดาห์เท่านั้น และหลังจากนั้นเธอก็กลายเป็นผู้ช่วยของฮูดินีในการแสดงบนเวที
กลของฮูดินี ที่ได้รับความนิยมและทำให้เขามีชื่อเสียงนั้น ก็คือ การเอาตัวเองให้หลุดรอดจากการพันธนาการต่าง ๆ เช่น โซ่ เชือก หรือกุญแจมือ ในบางครั้งยังเพิ่มเงื่อนไขความตื่นเต้นขึ้นอีก เช่น การนำตัวเองไปห้อยกับเครนที่ยกลอยอยู่ระหว่างตึก หรือ ล่ามโซ่ตัวเองในถังน้ำเหล็กที่ปิดฝามิดชิด เป็นต้น จนกระทั่งฮูดินีได้รับฉายาว่า "The Handcuff King" นอกจากนี้แล้วฮูดินียังได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่มีร่างกายแข็งแกร่ง โดยเขามักจะให้ผู้ชมชกที่หน้าท้องของเขา เพื่อแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อหน้าท้องตนเอง
จากการแสดงที่น่าตื่นเต้นเหล่านี้ ทำให้ฮูดินีมีชื่อเสียงโด่งดังและกลายเป็นนักแสดงคนหนึ่ง มีภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับเขามากมาย ซึ่งบางคนเชื่อว่ามันเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติ ซึ่งฮูดินีเองก็สนใจในเรื่องนี้เช่นกัน เขาได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับเรื่องเหนือธรรมชาติ รวมทั้งเคยจ้างคนทรงเพื่อติดต่อกับวิญญาณของแม่ตนเองที่เสียชีวิตไปแล้วด้วย
กระนั้น ฮูดินีเองก็เคยเปิดโปงเรื่องการทรงเจ้าเข้าผีเช่นนี้หลายต่อหลายครั้ง ในคนทรงหลายคนที่มีชื่อเสียง จนทำให้เขาตกเป็นเป้าของผู้ที่เชื่อเรื่องนี้หลายคน ซึ่งรวมถึงเซอร์อาร์เทอร์ โคนัน ดอยล์ นักเขียนชาวอังกฤษ เจ้าของบทประพันธ์เรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ อันโด่งดังด้วย เนื่องจากดอยล์เป็นบุคคลที่เชื่อในเรื่องนี้
ฮูดินีเสียชีวิตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1926 จากการแสดงที่เมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดา เมื่ออายุได้ 52 ปี จากอาการปวดในช่องท้องอย่างรุนแรง ซึ่งอาการนี้ได้เกิดขึ้นมา 2 วันก่อนหน้านี้แล้ว รวมทั้งมีไข้ขึ้น 2 องศาด้วย แต่ฮูดินีก็ไม่ยอมไปพบแพทย์ เขายังคงทำการแสดงอยู่ หลังการแสดงเขาถูกผู้ชมคนหนึ่ง ชกเข้าที่หน้าท้องอย่างรุนแรงแบบที่เขาชอบท้าให้ชกอยู่บ่อย ๆ โดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว