pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
Manchester City EDS
ถนนเลี่ยงเมืองชะอำ
พัก จี-ซ็อง
พัก จี-ซ็อง  เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเกาหลีใต้และทีมชาติเกาหลีใตั เขาโด่งดังขึ้นมาในฐานะผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และเป็นกัปตันทีมชาติเกาหลีใต้ ปาร์คเป็นนักเตะเกาหลีใต้คนแรกที่ได้เป็นกัปตันทีมในพรีเมียร์ลีกของอังกฤษ เป็นผู้เล่นที่ประสบความสำเร็จคนแรกของเอเซีย และ เป็นผู้เล่นคนแรกของเอเซียที่ลงเล่นรายการยูฟ่าแชมป์เปี้ยนลึกนัดชิงชนะเลิศ ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาให้กับสโมสรฟุตบอลช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ ในเคลีก
เนมาญา วีดิช
เนมาญา วีดิช  เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1981 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเซอร์เบีย เคยเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก ประเทศอังกฤษ เล่นตำแหน่งกองหลัง วีดิชเริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุเพียง 6 ปี โดยเมื่ออายุได้ 12 ปี ได้เข้าร่วมสโมสรสลอบอดาอูชีตเซ ชีวิตในวัยเด็กของวีดิชเติบโตมาท่ามกลางสงคราม ในช่วงที่ยูโกสลาเวียล่มสลายและแบ่งออกเป็นหลายประเทศ
เรดสตาร์เบลเกรดและสปาร์ตัคมอสโก.
หลังจากวีดิชเซ็นสัญญากับสโมสรสลอบอดาอูชีตเซได้ปีครึ่ง เรดสตาร์เบลเกรด (เซอร์เวนาซเวซดา) สโมสรชื่อดังของเซอร์เบียจึงได้จับเซ็นสัญญารับเข้าสู่ระบบเยาวชน วีดิชเริ่มต้นการเป็นนักเตะชุดใหญ่ในฤดูกาลที่ถูกยืมตัวไปสปาร์ตักซูบอตีตซา (Spartak Subotica) ทีมดังใน Super Liga ของเซอร์เบียในปี 2000 หลังจากสิ้นสุดสัญญายืมตัวแล้ว วีดิชกลับมาเล่นให้กับเรดสตาร์เบลเกรดอีกครั้ง และการกลับมาครั้งนี้ทำให้เขาได้ลงเล่นอย่างสม่ำเสมอภายใต้การทำทีมของซอรัน ฟีลีพอวิช (Zoran Filipović) โดยคว้าแชมป์ Yugoslav Cup ในปี 2001–02
วีดิชได้รับปลอกแขนกัปตันทีมอย่างรวดเร็วและยังเป็นกัปตันที่ยังอายุน้อยอีกด้วย และหลังจากได้รับตำแหน่งกัปตันได้ 3 ปี เขาลงเล่นไป 67 เกม และยิงได้ถึง 12 ประตู ถือเป็นสถิติที่ดีมากสำหรับนักเตะที่อยู่ในตำแหน่งกองหลัง ชีวิตการค้าแข้งของวีดิชกับเรดสตาร์เบลเกรดสิ้นสุดลงด้วยการคว้าดับเบิลแชมป์ คือแชมป์ลีกของประเทศ (Serbia and Montenegro League) และแชมป์บอลถ้วย (Serbia and Montenegro Cup) เพราะในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2004 หลังจากคว้าดับเบิลแชมป์ดังกล่าว วีดิชถูกซื้อตัวไปยังพรีเมียร์ลีกรัสเซียกับทีมสปาร์ตัคมอสโก (Spartak Moscow) โดยไม่เปิดเผยค่าตัว แต่ยังคงเป็นที่กล่าวขานว่า วีดิชคือกองหลังที่ค่าตัวแพงที่สุดในประวัติศาสตร์ของพรีเมียร์ลีกรัสเซีย
ฤดูกาล 2005-2006.
หลังจากเล่นในลีกรัสเซียกับสปาร์ตัคมอสโกได้เพียงแค่ 2 ปี ในวันที่ 25 ธันวาคม 2005 วีดิชได้เซ็นสัญญากับสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัวประมาณ 7 ล้านปอนด์ แต่กว่าจะได้เดินทางเข้าสู่สโมสร ก็ล่วงเวลาไปกว่าครึ่งปีเนื่องจากติดใบอนุญาตทำงานโดยวันที่ 5 มกราคม ปี 2006 วีดิชจึงได้ย้ายเข้าร่วมสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดอย่างสมบูรณ์ หากจะรวมระยะเวลาทั้งหมดซึ่งที่ทางสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้ให้ความสนใจในตัวเขาตั้งแต่การให้แมวมองออกไปดูฟอร์มนักเตะจนถึงได้เซ็นสัญญาเข้าร่วมทีมนั้น กินเวลากว่า 2 ปีครึ่ง
การการซื้อขายนั้นแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดปาดหน้าฟีโอเรนตีนาเพื่อซิววีดิชมายืนแผงหลัง ทั้ง ๆ ที่ สโมสรต้นสังกัดขณะนั้นกับฟิออเรนตินาได้ตกลงค่าตัวกันเรียบร้อยแล้ว ว่ากันว่าที่ฟีโอเรนตีนาต้องพลาดการเซ็นต์สัญญาครั้งนี้เพราะว่าโควต้านักเตะนอกสหภาพยุโรปเต็มพอดียูไนเต็ดจึงปาดหน้าคว้าตัวกองหลังคนเหล็กมาได้สำเร็จ
วีดิชได้เสื้อหมายเลข 15 และได้ลงเล่นนักแรกกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2006 ในฐานะตัวสำรอง โดยถูกเปลี่ยนตัวลงไปแทนรืด ฟัน นิสเติลโรย ช่วงใกล้หมดเวลาในเกมที่เอาชนะแบล็คเบิร์น โรเวอร์สไปได้ 2-1 ใน League Cup รอบ semi-final นัดที่สอง แชมป์รายการแรกของวีดิชคือ League Cup ที่ต้นสังกัดเอาชนะ Wigan Athletic ไปได้อย่างท่วมท้น 4-0 ในปี 2006 โดยได้ลงเล่นในนาทีที่ 83
ฤดูกาล 2006–07.
ระหว่างฤดูกาล 2006-07 วีดิชได้ลงเล่นเป็นตัวจริงอย่างสม่ำเสมอโดยครึ่งฤดูกาลแรกได้ลงเล่นถึง 25 เกม โดยจับคู่เล่นกับริโอ เฟอร์ดินานด์ ในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ค และได้กลายเป็นคู่เซ็นเตอร์แบ็คที่ว่ากันว่าแข็งแกร่งที่สุดในยุโรปในขณะนั้น ฤดูกาลนั้นจบลงด้วยการที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เป็นแชมป์พรีเมียร์ลีก
วีดิชยิงประตูแรกในวันที่ 14 ตุลาคม 2006 นัดที่พบกับวีกันแอทเลติกในนัดที่เอาชนะไปได้ 1–3 ขณะที่ประตูต่อมาเขายิงได้ในนัดที่พบกับพอร์ตสมัทโดยยิงประตูขึ้นนำ 3–0 ในวันที่ 4 พฤศจิกายน 2006 และถือเป็นประตูแรกที่ยิงได้ใน United's Old Trafford วีดิชยิงประตูแรกในรายการถ้วยยุโรป (EUFA Champions League) ในนัดที่ชนะไบฟีกา 3-1 วันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นเกมสุดท้ายของรอบแบ่งกลุ่ม โดยโหม่งประตูสุดสวยตีเสมอให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดต้องชนะเท่านั้นจึงจะผ่านเข้ารอบ 16 ทีม) หลังจากโดนนำไปก่อน ทำให้ต้นสังกัดเดินหน้าบุกและยิงได้อีก 2 ประตู กรุยทางเข้าสู่รอบต่อไปได้ หลังจากเกมนั้น ผู้จัดการทีมไบฟีกาได้ออกมายกย่องประตูนั้นว่า เป็นประตูที่สุดสวยและทำให้ทีมของเขาต้องผิดหวังกับผลการแข่งขัน
ในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 วีดิชจรดปากกาต่อสัญญากับต้นสังกัดไปอีก 5 ปี ทำให้เขามีพันธะผูกพันกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดไปจนถึงปี ค.ศ. 2012 สิ้นฤดูกาล เขาก็ได้พาต้นสังกัดคว้าดับเบิลแชมป์ คือแชมป์ลีกเป็นสมัยที่สองติดต่อกัน และแชมป์ยุโรป ซึ่งเป็นการคว้าแชมป์ยุโรปครั้งแรกในชีวิตของเขา (เอาชนะเชลซีในการดวลจุดโทษ) นอกจากนี้วีดิชยังติดทีมยอดเยี่ยมยุโรปในปีนั้นอีกด้วย ปีนั้นจึงถือเป็นปีทองของเนมาญา วีดิช อย่างแท้จริง
ประกาศแขวนสตั้ด.
หลังปราการหลังชาวเซอร์เบียได้รับอาการบาดเจ็บรบกวน และได้ยกเลิกสัญญากับ อินเตอร์มิลาน เจ้าตัวจึงตัดสินใจแขวนสตั้ดด้วยวัย 34 ปี
ไมเคิล แคร์ริก
ไมเคิล แคร์ริก (; เกิด 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1981) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษในตำแหน่งกองกลาง
ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับมิดเดิลส์เบรอ ในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป
แคร์ริกเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเป็นสโมสรสุดท้าย ก่อนที่จะเข้าร่วมเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้กับสโมสรนี้ในเวลาต่อมา และทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมรักษาการของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหลังจากที่โอเล่ กุนนา โซชาแยกทางกับสโมสร
อาชีพค้าแข้ง.
แคร์ริก เริ่มต้นเล่นฟุตบอลให้กับสโมสรวอลล์เซนด์บอยส์คลับซึ่งเป็นสโมสรที่เคยสร้างนักเตะอย่างแอลัน เชียเรอร์ และปีเตอร์ เบียร์ดสลีย์ ก่อนที่จะเริ่มต้นการเล่นฟุตบอลอาชีพกับสถาบันเยาวชนอันเลื่องชื่อของเวสต์แฮมในปี ค.ศ. 1998 แคร์ริกลงเล่นร่วมกับโจ โคล ได้อย่างโดดเด่นในเกมที่เอาชนะคอเวนทรีซิตีไปอย่างถล่มทลาย 9-0 ในนัดชิงชนะเลิศ เอฟเอยูทคัพ ในปี ค.ศ. 1999 โดยแคร์ริกทำได้ 2 ประตูในนัดนี้
ในฤดูกาล 1999-2000 แคร์ริกถูกยืมตัวไปอยู่กับสวินดอนทาวน์ ฤดูกาลต่อมาเขาถูกยืมตัวอีกครั้งคราวนี้ไปอยู่กับเบอร์มิงแฮมซิตี ผลงานอันยอดเยี่ยมของเขาในการเล่นให้กับเบอร์มิงแฮมในฤดูกาล 2000-2001 ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้ท้าชิงรางวัลนักเตะดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพ แม้ว่าสุดท้ายแล้วเขาต้องพ่ายแพ้ให้กับสตีเวน เจอร์ราร์ด ของลิเวอร์พูล
แคร์ริก ใช้เวลาส่วนมากในฤดูกาล 2002-2003 พักรักษาตัวจากอาการบาดเจ็บก่อนที่เวสต์แฮม จะต้องตกชั้นไปเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล แทนที่จะย้ายออกจากทีมตามเพื่อนร่วมทีมอย่างโจ โคล, เฟรดี คานูเต และเจอร์เมน ดิโฟ แต่แคร์ริกยังคงอยู่กับเวสต์แฮม ในฤดูกาลแรกที่ลงไปเล่นในดิวิชัน 1 ซึ่งพวกเขาพลาดการได้เลื่อนชั้นกลับคืนสู่พรีเมียร์ชิปไปเพียงนิดเดียวในนัดชิงชนะเลิศของการเพลย์ออฟ แต่แคร์ริกต้องการกลับไปเล่นในพรีเมียร์ชิพจึงย้ายไปร่วมทีมทอตนัมฮอตสเปอร์ในปี ค.ศ. 2004 ด้วยค่าตัว 2.75 ล้านปอนด์
นับตั้งแต่นั้น แคร์ริกก็ฉายแววโดดเด่นอย่างชัดเจน ทักษะการจ่ายบอลและไหวพริบในการเล่นของเขาทำให้เขาเป็นกองกลางที่มีคุณค่ายิ่ง ภายใต้การฝึกสอนของเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน และสตาฟโค้ชทีมชุดใหญ่ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด พรสวรรค์ของเขาสามารถพัฒนาต่อไปได้อีก
แคร์ริกลงเล่นในทีมชาติอังกฤษชุดอายุต่ำกว่า 21 ปีไป 14 ครั้ง และได้รับโอกาสติดทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2001 ด้วยวัย 19 ปีโดยเป็นตัวสำรองในช่วงพักครึ่งในเกมที่ชนะทีมชาติเม็กซิโก 4-0 ที่สนามไพรด์พาร์กของดาร์บีเคาน์ตี เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติอังกฤษชุดฟุตบอลโลก 2006 และแสดงให้เห็นว่าเขาสามารถลงเล่นในระดับสูงสุดได้ด้วยการเล่นอย่างใจเย็นในเกมที่ชนะทีมชาติเอกวาดอร์ ซึ่งเขาได้รับหน้าที่เป็นตัวคุมจังหวะเกม
ที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เขาได้สืบทอดเสื้อหมายเลข 16 ต่อจากรอย คีน เขามีรูปแบบการเล่นที่แตกต่างไปจากอดีตกัปตันทีมปีศาจแดง แต่ความคล่องตัว การจ่ายบอล และความสามารถในการครองบอลทำให้เขาเป็นนักเตะคนสำคัญคนหนึ่งในแผงกองกลางของเซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน
หลังจากเลิกเป็นนักเตะ แคร์ริกกลายเป็นหนึ่งในทีมผู้ฝึกสอนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ร่วมกับ คีแรน แม็กเคนนา ภายใต้การคุมทีมของโชเซ มูรีนโย เขาทำงานร่วมกับมูรีนโยจนถึง 18 ธันวาคม 2018 หลังจากมูรีนโยโดนสโมสรปลดจากตำแหน่งผู้จัดการทีม ต่อมาเขาได้มาร่วมงานกับอูเลอ กึนนาร์ ซูลชาร์ ตั้งแต่ในช่วงที่เหลือของฤดูกาล 2018/19 และตลอดทั้งฤดูกาล 2019/20 และ 2020/21 จนกระทั่งทางสโมสรได้แถลงว่า ซูลชาร์ ได้สิ้นสุดบทบาทการเป็นผู้จัดการทีม เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021
และเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2021 แคร์ริกได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมรักษาการ โดยเขาเริ่มงานในการคุมทีมในการแข่งยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแบ่งกลุ่มพบกับ บิยาร์เรอัล ซึ่งแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเป็นฝ่ายชนะไปด้วยประตูจาก คริสเตียโน โรนัลโด และ เจดอน แซนโช ทำให้ทีมผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ตามด้วยเสมอกับเชลซี 1-1 ประตู ในฟุตบอลพรีเมียร์ลีกเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2021 และชัยชนะเหนืออาร์เซนอล 3-2 ประตูในการคุมทีมเป็นนัดสุดท้ายเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 2021 ในการคุมทีมของแคร์ริกนั้นนำทีมชนะ 2 นัดและเสมออีก 1 นัดจาก 3 นัดที่ได้คุมทีม
ไมเคิล แคร์ริก เกิดที่เมืองวอลล์เซนด์ (Wallsend) และมีพี่ชายหนึ่งคน ปัจจุบันแคร์ริกได้แต่งงานกับลีซา รัฟเฮด (Lisa Roughead) ในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2007 และมีลูก 2 คน โดยลูกสาวคนโตชื่อลูอีส (Louise) และลูกชายชื่อเจซีย์ (Jacey)
แม้จะเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แต่แคร์ริกมีทีมที่ชื่นชอบเป็นการส่วนตัวคือนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
พลเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา
นรคีส ทัตต์
นรคีส ทัตต์ (, "นูรกัส") เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2472 เป็นอดีตนักแสดงชื่อดังของบอลลีวูด ผลงานภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ธรณีกรรแสง นรคีสเป็นภรรยาของสุนีล ทัตต์ และมีบุตรด้วยกัน 3 คน ได้แก่ สัญชัย ทัตต์, อันชู และปรียา ทัตต์ นรคีสเสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งตับอ่อน เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ขณะมีอายุได้ 51 ปี
ชยา พัจจัน
ชยา ภาทุรี พัจจัน (; ; เกิด 9 เมษายน พ.ศ. 2491) เป็นนักแสดงของบอลลีวูด ผลงานภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงของเธอ คือ โชเล่ย์, ฟ้ามิอาจกั้นรัก, ปาฏิหาริย์วิญญาณรักเหนือโลก และกัล โฮ นา โฮ โอ้รักสุดชีวิต ชยา พัจจัน เป็นภรรยาของ อมิตาภ พัจจัน และ เป็นมารดาของ อภิเษก พัจจัน อาชีพทางการเมือง ของ ชยา พัจจัน ได้รับการเลือกตั้งเป็น ส.ส. ของพรรคสมาสวาตี ปราตี เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี พ.ศ. 2553
โทชิยะ ชิโนฮาระ
โทชิยะ ชิโนฮาระ (; 29 ตุลาคม ค.ศ. 1959 — ) เป็นผู้กำกับหนังการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
ปี 1980 เข้าทำงานในบริษัท TMS Entertainment, Ltd.
ทารา สิงห์
ทารา สิงห์  เกิดเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 เป็นนักแสดงชื่อดังของบอลลีวู้ด ผลงานที่โดดเด่น คือ ศึกสวรรค์มหัศจรรย์ทะลุฟ้า มหากาพย์รามกียรติ์ ภาค 1 มหากาพย์รามเกียรติ์ ภาค 2 ศึกเทวดา กัล โฮ นา โฮ โอ้รักสุดชีวิต นอกจากนี้ ทารา สิงห์ ก็ยังเคยเป็นนักมวยปล้ำชื่อดังของอินเดีย ก่อนที่จะเข้าวงการแสดงในปี พ.ศ. 2547 ทารา สิงห์ ได้รับเลือกเป็น ส.ส. เมืองมุมไบ ร่วมกับธรรมเมนทร
Ján Mucha
ไมเคิ่ล คาร์ริค
ชุมพร เทพพิทักษ์ (5 กรกฎาคม พ.ศ. 2482 − 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2560) ชื่อเล่น เดียร์ นักแสดงชาวไทยและอดีตผู้กำกับภาพยนตร์ มีชื่อจริงว่า คมสันต์ เทพพิทักษ์
เกิดที่จังหวัดชุมพรเมื่อปี พ.ศ. 2482 จบการศึกษาจากโรงเรียนวัดขันเงินและโรงเรียนศรียาภัย เดินทางเข้าสู่กรุงเทพมหานคร เพื่อศึกษาต่อที่โรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวาย โดยพักอาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกับ พล.ต.ท.วรรณรัตน์ คชรักษ์ (อดีตผู้บัญชาการตำรวจนครบาล และ ส.ส.บัญชีรายชื่อพรรคประชาธิปัตย์ พ.ศ. 2544) ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้อง แต่ขณะที่เรียนเมื่ออายุได้ 17 ปี ต้องโทษจำคุกในคดีฆาตกรรมด้วยอาวุธปืน และรับสารภาพ จึงถูกลดโทษเหลือ 25 ปี จากนั้นได้รับการลดหย่อนโทษเรื่อยมา จนได้รับอิสรภาพในที่สุด ในระหว่างต้องโทษ อยู่ห้องขังเดียวกับ แคล้ว ธนิกุล
เข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกด้วยการเป็นนักแสดงบทร้ายแทน ประจวบ ฤกษ์ยามดี นักแสดงบทตัวร้ายที่ไม่สบาย ด้วยความที่หน้าตาคล้ายกัน จากการชักชวนของ ปริญญา ทัศนียกุล และ ลือชัย นฤนาท ในเรื่อง "คมแสนคม" ในปี พ.ศ. 2507 ตามด้วยบทตัวร้ายมาโดยตลอด
ในปี พ.ศ. 2511 มีผลงานละครโทรทัศน์ทางช่อง 4 บางขุนพรหม, ช่อง 5 และช่อง 7 ในยุคแพร่ภาพระบบขาวดำ ด้วยการพลิกบทบาทมารับบทเป็นพระเอกบ้าง ซึ่งก็ได้รับการวิจารณ์ในตอนต้นว่า คนดูจะรับได้หรือไม่กับการที่ผู้ร้ายในแบบภาพยนตร์ใหญ่ มารับบทพระเอกในแบบละครโทรทัศน์ ซึ่งก็ได้รับบทพระเอกแนวลูกทุ่งหรือแอ็คชั่น และถือว่าประสบความสำเร็จพอสมควร
ต่อมาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ มีผลงานมากมาย อาทิ "ถุยชีวิต" (พ.ศ. 2521), "นักสู้ภูธร" ในปีเดียวกัน, "ขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก" (พ.ศ. 2522) และที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือ "แหกค่ายนรกเดียนเบียนฟู" ในปี พ.ศ. 2520 ซึ่งได้รับรางวัลตุ๊กตาทองสาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลอื่น ๆ รวมทั้งหมด 5 รางวัล และยังคงมีผลงานออกมาเป็นระยะๆ เช่น "บางระจัน" (พ.ศ. 2543),โหมโรง(พ.ศ. 2547), "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๒ ประกาศอิสรภาพ" (พ.ศ. 2550), "รักสยามเท่าฟ้า" (พ.ศ. 2551), "2022 สึนามิ วันโลกสังหาร" (พ.ศ. 2552) ผลงานละครโทรทัศน์ได้แก่ "สุสานคนเป็น" (พ.ศ. 2545) "ธิดาวานร 2" (พ.ศ. 2552) และ "เงาพราย" (พ.ศ. 2554) ผลงานละครเรื่องสุดท้ายคือเรื่อง ขุนกระทิง และผลงานภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายคือเรื่อง ขุนพันธ์ (พ.ศ. 2559)
ชุมพรมีอาการป่วยด้วยโรคเส้นเลือดในสมองตีบตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา และได้เสียชีวิตลงอย่างสงบ เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ศรราม เทพพิทักษ์ ผู้เป็นลูกชายได้ทันดูใจจนวินาทีสุดท้าย มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ณ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ มยุรี เทพพิทักษ์ (นามสกุลเดิม-ศรีสินธุ์อุไร) มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 4 คน ซึ่งหนึ่งในจำนวนนั้นเป็นนักร้องและนักแสดงที่มีชื่อเสียง คือ ศรราม เทพพิทักษ์
ที่สุดในโลก
บทความนี้รวบรวมสถิติที่สุดในโลกในเรื่องต่าง ๆ
โจเซฟ เกิบเบิลส์
วัดสำนัก
วัดสำนัก ตั้งอยู่หมู่ 7 บ้านสำนัก ตำบลวังทองแดง อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีประวัติการสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2478
วัดสำนักตั้งเมื่อ พ.ศ. 2478 เดิ่มเรียกชื่อว่า "วัดราชสำนัก" ตั้งตามชื่อหมู่บ้าน มีประวัติการสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2478 โดยนายม้วน ภักดีเป็นมอบถวายที่ดินให้เป็นผู้จัดสร้าง
จายา บาจัน
นากิส ดัท
ม่าจ้อโป๋
ม่าจ้อโป๋ หรือ ม่าโจ้ว หรือ ไฮตังม่า ( "มาจู่") เป็นเทวีแห่งทะเลตามคติศาสนาชาวบ้านจีน ที่ได้รับความเคารพในหมู่ชาวฮกเกี้ยน ชาวแต้จิ๋ว และชาวจีนโพ้นทะเล ที่ประกอบอาชีพประมงและเดินเรือ
มาจ้อโป๋ เป็นเทพที่ได้รับการสักการะในช่วงต้นศตวรรษที่ 10 ในช่วงราชวงศ์ซ่ง ปัจจุบันการนับถือมาจ้อโป๋มีอยู่ทั่วทุกมุมโลก โดยมีศาลเจ้ามาจ้อโป๋มากถึง 3,000 แห่ง และถือว่าเป็นเทพที่ได้รับการนับถือมากที่สุดของไต้หวันอีกด้วย โดยถือว่าเป็นความเชื่อหรือศาสนาพื้นถิ่นของไต้หวัน มีการก่อตั้งเป็นสมาคมขึ้นมา โดยผู้ที่เคารพนับถือจะมีพิธีกรรมเดินทางแสวงบุญด้วยเท้า ตั้งแต่เวลากลางดึก พร้อมกับขบวนแห่เทวรูปของมาจ้อโป๋ไปตามสถานที่ต่าง ๆ เป็นระยะเวลานานถึง 9 วัน เชื่อกันว่าเมื่อขบวนแห่ของมาจ้อโป๋ผ่านมาถึงที่ไหน ผู้ที่อาศัยอยู่ที่นั่นจะได้รับความสงบสุข ความสามัคคีในครอบครัว ตลอดจนความสำเร็จในชีวิต และในพิธีกรรมนี้ยังมีการจัดเลี้ยงอาหารไปตลอดทางอีกด้วย
ในประเทศไทย ม่าจ้อโป๋ มักจะถูกเข้าใจผิดในหมู่ชาวไทยว่าคือเจ้าแม่ทับทิม ซึ่งความจริงแล้วเจ้าแม่ทับทิมแท้คือจุ้ยบ้วยเนี้ย (水尾聖娘) เทวีอีกองค์หนึ่งที่ถือว่าเป็นเทพแห่งท้องทะเลหรือการเดินเรือเช่นเดียวกัน โดยจุ้ยบ้วยเนี้ยจะเป็นที่นับถือของชาวไหหลำ ในขณะที่ม่าจ้อโป๋จะเป็นที่นับถือของชาวฮกเกี้ยน และชาวแต้จิ๋ว ซึ่งในอดีตยุคที่ยังมีการค้าขายกันระหว่างไทยกับจีนด้วยเรือสำเภา ชาวไหหลำจะเดินทางมาถึงประเทศไทยในช่วงต้นปี คือ ราวเดือนมกราคม เนื่องจากเกาะไหหลำนั้นมีทำเลที่ตั้งอยู่ใกล้ประเทศไทยกว่า และจะทำการสักการะบูชาจุ้ยบ้วยเนี้ย เมื่อชาวฮกเกี้ยนและแต้จิ๋วเดินทางมาถึงจะอยู่ในราวปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงต้นเดือนมีนาคม เนื่องจากมณฑลกวางตุ้งและฮกเกี้ยนตั้งอยู่ในแผ่นดินใหญ่ซึ่งไกลกว่า และก็ทำการสักการะม่าจ้อโป๋ด้วยเช่นกัน จึงทำให้เกิดความสับสนระหว่างเทพีทั้งสอง อีกทั้งเครื่องประดับยังใกล้เคียงกันอีกด้วย คือ เป็นเครื่องทรงสีแดง ทั้งนี้เกิดจากฝีมือช่างที่เกิดในประเทศไทย
พอล แบเรอร์
วิลเลียม อัลวิน มูดดี (William Alvin Moody) (10 เมษายน ค.ศ. 1954 – 5 มีนาคม ค.ศ. 2013) เป็นผู้จัดการนักมวยปล้ำชาวอเมริกันที่ทำงานกับ WWE ในชื่อ พอล แบเรอร์ (Paul Bearer) และ เพอร์ซีวัล พริงเกิล ที่ 3 (Percival Pringle III) เป็นเจ้าของกระปุกสถิตวิญญาณที่เขาถืออยู่ตลอดเวลา และเป็นผู้จัดการของ ดิอันเดอร์เทเกอร์ และ เคน ปัจจุบันได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2014
มูดดีเกิดใน Mobile, Alabama เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1954 เขาเข้าเรียนที่ วิทยาลัยแซนแอนโทนีโอ และมหาวิทยาลัยเซาต์อลาบามา
ในวงการมวยปล้ำ.
พอล แบเรอร์ หรือชื่อจริง วิลเลียม อัลวิน "บิล" มูดดี เริ่มเข้ามาสู่วงการมวยปล้ำตั้งแต่สมัยเป็นวัยรุ่นโดยการเป็นช่างกล้องข้างเวที หลังเรียนจบเขาได้รับราชการทหาร และมักจะขึ้นปล้ำที่ค่ายอิสระในระหว่างเป็นทหารตลอด 4 ปี หลังจากนั้นในปี 1979 เขาได้เริ่มเป็นผู้จัดการให้กับนักมวยปล้ำโดยใช้ชื่อ เพอร์ซีวอล "เพอร์ซี" พริงเกิล, ที่ 3 ในค่ายมวยปล้ำอิสระทางตะวันออกเฉียงใต้ แต่เมื่อลูกชายเขาถือกำเนิดขึ้น เขาจึงออกจากวงมวยปล้ำหันมาทำธุรกิจของตัวเอง นั่นคือการจัดงานศพรวมไปถึงทุกๆ อย่างที่อยู่ในวงการธุรกิจเกี่ยวกับเรื่องความตาย
ก่อนที่พอลจะเข้ามาใน WWE เขาได้กลับไปเป็นผู้จัดการให้กับนักมวยปล้ำอีกครั้งที่สมาคม FCW WCCW และ USWA ตามลำดับ มีนักมวยปล้ำหลายคนมากที่มีพอลในคาแรคเตอร์ของพริงเกิลเป็นผู้จัดการให้ แต่คงไม่มีนักมวยปล้ำคนไหน ที่โดดเด่น และเป็นที่ตรึงตาตรึงใจแฟนๆ มวยปล้ำเท่ากับบุรุษที่มีชื่อว่า ดิอันเดอร์เทเกอร์ อีกแล้ว
พอลเข้าสู่สมาคม WWE ในช่วงทศรรษที่ 90 จากการพูดถึงของ ริก รูด ไปเข้าหูของ วินซ์ แม็กแมน โดยวินซ์ได้ใช้การที่พอลมีธุรกิจเกี่ยวกับเรื่องศพ ซึ่งเป็นธุรกิจในชีวิตจริงของพอลมาใช้ในวงการมวยปล้ำ โดยทางวินซ์ให้พอลมาเป็นผู้จัดการให้กับนักมวยปล้ำที่มีกิมมิคลึกลับ น่ากลัวอยู่ที่ชื่ออันเดอร์เทเกอร์
พอลปรากฏตัวครั้งแรกต่อสาธรณะชนเมื่อต้นปี 1991 จากการแนะนำของ บราเธอร์ เลิฟ มีกิมมิคทีลึกลับไม่แพ้ตัวอันเดอร์เทเกอร์ มีกระปุกสถิตวิญญาณอยู่ข้างกายอยู่กับอันเดอร์เทเกอร์ มาตลอด 6 ปี จนหักหลังอันเดอร์เทเกอร์โดยไปอยู่กับ แมนไคด์ จากนั้นก็เริ่มเรื่องราวระหว่างอันเดอร์เทเกอร์กับตัวเขา โดยมีเรื่องใหม่เข้ามา นั่นคือน้องชายของอันเดอร์เทเกอร์ ที่ชื่อว่า เคน
เมื่อเคนเข้ามาสู่วงการมวยปล้ำเกิดเป็นศึกสายเลือดระหว่างพี่กับน้องพอลก็ไปอยู่ข้างเคน แต่พอเวาล่วงเลยไปก็กลับมาอยู่กับอันเดอร์เทเกอร์ อีกครั้งและสร้างกระทรวงแห่งความมืด หรือ Ministry of Darkness ขึ้นมาเพื่ออที่จะยึดครองสมาคม ก่อนที่กลายเป็น Coperate Ministry และแยกจากกันไปในที่สุด
พอลกลับมาอีกครั้งในช่วงปี 2000 โดยมาเป็นผู้จัดการของเคน แต่ก็หมดบทบาทในช่วงหลังศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 16 เขาจึงผันมาทำงานเบื้องหลังแทนจนสัญญาหมดในปี 2002 และไม่ต่อสัญญาแต่อย่างใด ย้ายไป TNA ช่วงนั้นๆโดยใช้กิมมิค เพอร์ซี พริงเกิล ที่ 3 ซึ่งเป็นกิมมิคดั้งเดิมของเขาเอง
พอลได้กลับมาอีกครั้งในปี 2003 และได้เปิดตัวการกลับมาเป็นผู้จัดการของอันเดอร์เทเกอร์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20 ปีถัดมา ถือเป็นการเปลี่ยนกิมมิคของอันเดอร์เทเกอร์ จาก Big Evil มาเป็น The Phenom เหมือนเดิมด้วย เรียกได้ว่าการกลับมารวมกันครั้งนี้สุดแสนจะยิ่งใหญ่ อลังการงานสร้างเอามากๆเลย ทว่าสุดท้ายก็เป็นอันเดอร์เทเกอร์ที่เป็นคนจัดการพอลฝังโบกกับคอนกรีตในศึก เดอะเกรทอเมริกันแบช ปี 2004 ในปีนั้นเองพอลก็มาทำงานเป็นเบื้อหลังให้กับทางสมาคมต่อไปก่อนที่จะสิ้นสุดสัญญาลงในปี 2005
ในปี 2010 พอลได้กลับเข้าสู่สมาคมอีกครั้ง โดยกลับมาเป็นผู้จัดการให้กับอันเดอร์เทเกอร์ที่มีปัญหาอยู่กับเคน แต่ไม่นานก็หักหลังไปอยู่กับเคน และได้มีบทบาทร่วมกับ เอดจ์ จนสุดท้ายถูกเอดจ์เล่นงานหัวทิ่มลงพื้นซีเมนต์ข้างล่าง
หลังจากนั้นอีก 2 ปีพอลได้ปรากฏตัวอีกครั้งแบบสั้นๆ ในเรื่องระหว่าง แรนดี ออร์ตัน กับเคน โดยถูกจับยัดอยู่ในห้องแช่แข็งก่อนที่เคนจะช่วยเหลือออกมา โดยทำทีเป็นช่วย แต่สุดท้ายเคนก็จับเข้าไปใหม่ถือเป็นการสิ้นสุดเรื่องราวและเป็นการปรากฏตัวครั้งสุดท้ายในสมาคม WWE จนกระทั่งพอลได้เสียชีวิตลงอย่างกะทันหันด้วยโรคประจำตัวหลายอย่าง เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2013 ขณะที่มีอายุได้ 58 ปี ต่อมาพอลได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE ในปี 2014
สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน
สตีฟ ออสติน (Steve Austin) เดิมชื่อ สตีเวน เจมส์ แอนเดอร์สัน (Steven James Anderson) ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น สตีเวน เจมส์ วิลเลียม (Steven James Williams) เกิด 18 ธันวาคม ค.ศ. 1964 เป็นนักแสดงและนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักกันอย่างดีในสังเวียนมวยปล้ำมีชื่อว่า สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน (Stone Cold Steve Austin) ปล้ำให้กับหลายสมาคม ได้แก่ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) เอ็กซ์ตรีม แชมเปี้ยนชิพ เรสต์ลิง (ECW) และ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) ในปี 2009 ออสตินได้ขึ้นรับรางวัล หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ออสติน เกิดในเมืองเล็กๆชื่อ Edna ในรัฐเท็กซัส เป็นที่นิยมของสาวๆในโรงเรียนมาตั้งแต่สมัยเป็นหนุ่ม จนได้รับตำแหน่ง มิสเตอร์ คาว์บอย ในปี 1983 หรือที่เรียกอีกอย่างว่า "คิง" ในงานเลี้ยงอำลารุ่น และยังได้ทุนอเมริกันฟุตบอลไปศึกษาต่อใน Wharton County Junior College อีกด้วย หลังจากนั้นก็ได้ทุนย้ายไปเรียนที่ University of North Texas โดยเขาเล่นในตำแหน่ง defensive end และหันมาสนใจทางด้านมวยปล้ำจึงสมัครเข้าไปเรียนในโรงเรียนของ คริส อดัมส์
ในปี 1989 นั้น ออสติน ปล้ำครั้งแรกและเอาชนะ Frogman Lablanc โดย ออสติน ใช้ชื่อจริงของเขาในการปล้ำว่า สตีฟ วิลเลียม แต่เนื่องจากชื่อนี้ " ดร. เดท " สตีฟ วิลเลียม นั้นได้ใช้อยู่ก่อนแล้ว เขาจึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น ออสติน ออสติน และ คริส อดัมส์ ได้จับคู่กับเขาปล้ำใน USWA แต่อยู่ได้ไม่นาน ออสติน ก็หักหลัง เขาปล้ำเจอกับ อดัมส์ หลายครั้ง ต่อมา ออสติน ได้นำ Jeannie Clarke อดีตภรรยาของ อดัมส์ มาเป็นผู้ติดตาม ทำให้ อดัมส์ ต้องนำ โทนี่ ภรรยาคนปัจจุบันออกมา และนำไปสู่การปล้ำแทคทีมคู่ผสม ออสติน ยังได้จ้าง Percy Pringle (พอล แบเรอร์) มาเป็นผู้จัดการให้เขาด้วย
หลังจากนั้น ออสตินออกมาปล้ำที่ Texas Wrestling Federation และจับคู่กับ ร็อด พรีช ได้เข็มขัดแท็กทีมของ TWF ในเดือนพฤศจิกายน 1990 เขาครองเข็มขัดจนกระทั่งสมาคมปิดตัวลงในเดือนพฤษภาคม 1991 เขาและ Jeannie ย้ายไปยัง Tennessee กลับไปยังสมาคม USWA เขาชนะ เจฟฟ์ จาเรตต์ ได้เข็มขัด Southern แต่หลังจากนั้นก็โดนปลดเพราะ ออสติน เอาขาพาดเชือกขณะกด สองอาทิตย์ถัดมา ออสตินแพ้ให้กับจาเรตต์ ในทัวร์นาเมนต์หาผู้ครองเข็มขัดคนใหม่ สามเดือนต่อมาเขาก็ย้ายไป WCW
ออสติน มาใน WCW เขามีผู้ติดตามคนใหม่ชื่อ Vivacious Veronica และได้สมยานามว่า "Stunning" แต่อยู่ได้ไม่นาน เขาก็นำตัว Jeannie มาเป็นผู้ติดตามเหมือนเคย ไม่นาน 3 มิถุนายน 1991 ออสติน ก็เอาชนะ Bobby Eaton ได้เข็มขัด แชมป์TV มาครอง หลังจากนั้นเขาก็เริ่มมีปัญหากับ ดัสติน โรดส์ ออสติน เกือบได้ แชมป์ยูเอส แต่ไปแพ้ให้กับ สติง ในทัวร์นาเมนต์ชิงเข็มขัดในรอบชิง
ออสติน แยกทางกับ Jeannie หลังจากที่ Paul E. Dangerously ซื้อสัญญาของ ออสติน และนำ ออสติน ไปอยู่ในกลุ่ม Dangerous Alliance ซึ่งตอนนั้นมี อาร์น แอนเดอร์สัน, Rick Rude, Larry Zbyzsko, Bobby Eaton และ Madusa Austin เขายังคงป้องกันเข็มขัดไว้ได้จากผู้ท้าชิงอย่าง Ron Simmons (Faarooq), ดัสติน โรดส์, Scott Steiner และ Van Hammer แต่ในที่สุด ปลายเดือนเมษายน 1992 เขาก็เสียเข็มขัดให้ Barry Windham เขาชิงเข็มขัดกลับคืนมาได้ ในวันที่ 23 พฤษภาคม 1992 โดยเอาชนะ Windham ได้ ในศึก WrestleWar ออสติน เป็นส่วนหนึ่งใน War Games Match และเขาได้สู้กับ ดัสติน โรดส์ อย่างดุเดือด
ออสติน ได้มามีเรื่องกับ ริคกี้ สตีมโบ๊ต หลังจากที่ Paul E. Dangerously ช่วยเขาไว้หลายครั้ง WCW จึงสั่งให้จับ Paul E. ใส่กรงไว้ในการปล้ำที่ Clash of Champions XX 2 กันยายน 1992 ออสติน จึงแพ้ให้กับ สตีมโบ๊ต หลังจากที่ Paul E. Dangerously ย้ายออกจาก WCW จึงทำให้กลุ่ม Dangerous Alliance แยกทางกัน ออสติน เป็นฝ่ายจับกด Barry Windham ได้แต่เวลาหมดเสียก่อนจึงเสมอกันไป หลังจากนั้นไม่นาน
ต้นปี 1993 ออสติน ก็มาปล้ำในนามแทคทีม Hollywood Blonds โดยจับคู่กับ ไบรอัน พิลล์แมน วันที่ 2 มีนาคม 1993 เขาได้เข็มขัดแทคทีมมาครองเป็นสมัยแรก หลังจากเอาชนะ ริกกี้ สตีมโบ๊ต และ เชน ด๊อกลาส ต่อมา The Blonds ก็เอาชนะ สตีมโบ๊ต และ ด๊อกลาส ได้อีกใน Slamboree หลังจากนั้น The Blonds ก็ออกมาล้อเลียน ริก แฟลร์ โดยสร้างโชว์ที่ชื่อ Flair for the Old โดยมี พิลล์แมน รับบทเป็น แฟลร์ และ ออสติน เล่นเป็น อาร์น แอนเดอร์สัน โดยออกมายืนเป็นรูปปั้น จึงนำไปสู่การปล้ำกับ แฟลร์ และ อาร์น ก็ยังคงป้องกันเข็มขัดไว้ได้ 18 สิงหาคม 1993 The Blonds มาเสียเข็มขัดให้ อาร์น แอนเดอร์สัน และ พอล โรม่า หลังจากที่ พิลล์แมน บาดเจ็บ จึงให้ ลอร์ด สตีเว่น รีกัล มาปล้ำแทน ในศึก Clash of Champions
ช่วงที่ พิลล์แมน ได้รับบาดเจ็บ ออสติน หันมาปล้ำเดี่ยวอีกครั้ง โดยคราวนี้มี Colonel Parker มาเป็นผู้จัดการให้ ออสติน ได้ขึ้นปล้ำกับ ดัสติน โรดส์ ชิงแชมป์ยูเอส ในศึก Halloween Havoc และ ออสติน เป็นฝ่ายกด ดัสติน แต่เนื่องจากใช้เชือกช่วย จึงต้องปล้ำกันต่อไป ขณะที่ ออสติน กำลังเถียงกรรมการอยู่ เขาโดนลวบกดและแพ้ไป ออสติน โกรธจัดจึงเล่นงาน ดัสติน และเอาเข็มขัดไป และเขาเอาชนะ พิลล์แมน ได้ใน Clash of the Champions XXV จึงได้โอกาสเจอกับ ดัสติน อีกครั้ง ในศึก Starrcade 1993 โดยเจอกันในแบบใครกดได้สองครั้งก่อนชนะ ออสติน ได้คะแนนแรกหลังจาก ดัสติน เหวี่ยง ออสติน ข้ามเชือกซึ่งผิดกติกา คะแนนที่สอง ออสติน เป็นฝ่ายกด ดัสติน ทำให้ ออสติน ได้ครอง แชมป์ยูเอส ไปในที่สุด ในศึก SuperBrawl IV ออสติน จะต้องเจอกับ ไบรอัน พิลล์แมน โดย ออสติน จับคู่กับ ริก รู๊ด และ พอล ออร์นดอรฟฟ์ เจอกับทีมของ สติง, ดัสติน โรดส์ และ พิลล์แมน ในกรงเหล็ก และ พิลล์แมน ก็แก้แค้นได้ โดยจับกด ออสติน และช่วยให้ทีมชนะไปในที่สุด ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 19 ออสติน ได้ปล้ำในแมตช์สุดท้าย แต่ก็พ่ายแพ้ให้กับ เดอะ ร็อก ในปี 2009 สโตน โคลด์ ได้ขึ้นรับรางวัล Hall of Fame Class of 2009
ในปี 2011 สโตน โคลด์ ได้เป็นกรรมการพิเศษในแมตท์ระหว่าง เจอร์รี ลอว์เลอร์ พบกับ ไมเคิล โคล ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 และในวันที่ 4 เมษายน 2011 ในศึกรอว์ นั้น สโตน โคลด์ ได้ทำการต่อสู้หลังจากโดนท้าทายจาก เดอะมิซ โดย สโตน โคลด์ ก็ไม่ทำให้แฟนๆผิดหวังในการโชวสไตล์การปล้ำจนทำให้ อเล็กซ์ ไรลีย์ คู่หูของ เดอะ มิซ ต้องจดจำไปอีกนาน และท้ายที่สุดยังได้เป็น Host ของรายการเรียลลิตี้ของ WWE รายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทัฟ อีนัฟ และในปี 2011 นี้ ออสติน ยังบอกถึงความเป็นไปได้ที่เขาจะกลับมาปล้ำ ซึ่งบอกกลับสื่อว่าเขาสามารถปล้ำ Full Time ได้อีก 2 ปีเป็นอย่างน้อย และถ้าได้กลับมาครั้งนี้เขาเองก็อยากเปิดศึกกับนักมวยปล้ำรุ่นน้องอย่าง ซีเอ็ม พังก์