pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
บทความของ เหอ เจิ้น "ว่าด้วยปัญหาในการปลดแอกผู้หญิง" (On the Question of Women’s Liberation) ใน ค.ศ. 1907 ได้ชี้ให้เห็นถึงข้อเท็จจริงอย่างชัดเจนเกี่ยวกับการสมรสในประเทศจีนและในโลกตะวันตก เธอได้กล่าวเป็นอย่างแรกว่าผู้หญิงตะวันตกนั้นมีเสรีภาพที่จะหย่าร้าง ได้รับการศึกษา และคงอยู่เป็นโสดได้ เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงในโลกตะวันตกนั้นมีอิสระ แต่เธอนิยามว่าอิสระแบบนี้คืออิสระทางกาย และเป็นการปลดแอกที่ไม่แท้จริง เธอเน้นย้ำว่าการที่ผู้หญิงจีนเลียนแบบและการที่คตินิยมสิทธิสตรีในจีนเดินตามรอยเท้าฝั่งตะวันตกนั้นเป็นสิ่งที่ผิด เธอกล่าวว่า "ฉันไม่ต้องการให้ผู้หญิงได้รับเพียงเสรีภาพเทียม หรือความเท่าเทียมที่ไม่จริง ฉันต้องการให้ผู้หญิงได้เสรีภาพที่แท้จริง และความเท่าเทียมที่แท้จริง"
งานเขียนคตินิยมสิทธิสตรีของเธอส่วนใหญ่ถูกเขียนขึ้นขณะที่เธอและคู่สมรสอาศัยอยู่ในประเทศญี่ปุ่น และอิทธิพลของแนวคิดนี้ของเธอต่อชุมชนนักคตินิยมสิทธิสตรีชาวจีนในช่วงแรกนั้นไม่แน่ชัด แต่แนวคิดของเธอนั้นส่งอิทธพลต่อขบวนการ 4 พฤษภาคม โดยถูกหยิบยกมาเป็นพิเศษโดยนักคอมมิวนิสต์หญิง เธอมีอิทธิพลที่มีนัยสำคัญต่อพัฒนาการของอนาธิปไตยท่ามการนักวิชาการชาวจีน อนาธิปไตยถูกบันทึกและนำเสนอต่อนักเรียนนานาชาติชาวจีนในโตเกียวผ่านงานแปลภาษาญี่ปุ่นของงานเขียนอนาธิปไตยจากตะวันตก นักเรียนชาวจีนในญี่ปุ่นรับมันมาเป็นทางออกของปัญหาในจีนในเวลานั้นและพยายามหาคำตอบว่าจีนจะเป็นอย่างไรหลังการปฏิวัติซินไฮ่ เจิ้นก็เป็นหนึ่งในนักวิชาการหลายคนที่พัฒนาอนาธิปไตยในความเข้าใจของตัวเอง งานของเธอ เช่นบทความในวารสารของเธอชื่อ "เทียนอี่ป้าว" ส่งอิทธิพลต่อพัฒนาการของอนาธิปไตยในจีน "เทียนอี่ป้าว" ยังเป็นแหล่งที่เผยแพร่งานแปลภาษาจีนของแถลงการณ์พรรคคอมมิวนิสต์เป็นที่แรก สามีของเธอสนับสนุนอุดมการณ์นี้เช่นกัน แม้จะมีความใกล้ชิดกับขุนศึกคนสำคัญในจีน
ความเรียง "ว่าด้วยปัญหาในการปลดแอกผู้หญิง" ซึ่งปรากฏในวารสาร "เทียนอี่" ใน ค.ศ. 1907 เปิดโดยกล่าวว่า
"ว่าด้วยปัญหาเกี่ยวกับแรงงานของผู้หญิง" (On The Question Of Women's Labor) ซึ่งถูกเผยแพร่ใน "เทียนอี่" เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1907 ตามรอยการใช้ประโยชน์จากแรงงานของผู้หญิงว่าเริ่มต้นจากระบบบ่อนา (well field system) ในจีนโบราณ และประณามโศกนาฏกรรมเช่นการค้าประเวณี การฆ่าทารกหญิง การอยู่กินด้วยกันโดยไม่ได้สมรสในยุคสมัยนี้ "การปฏิวัติทางเศรษฐกิจกับการปฏิวัติของผู้หญิง" (Economic Revolution And Women's Revolution) และ "ว่าด้วยการล้างแค้นของผู้หญิง" (On The Revenge Of Women) ถามผู้หญิงในประเทศว่า: "คุณเคยนึกถึงรึเปล่าว่าผู้ชายเป็นศัตรูของพวกเรา" "ว่าด้วยคตินิยมต่อต้านแสนยนิยมแบบสตรีนิยม" (On Feminist Antimilitarism) and "คำแถลงอุดมการณ์คตินิยมสิทธิสตรี" (The Feminist Manifesto) ก็มีการกล่าวหาอำนาจทางสังคมของผู้ชายที่ทรงพลัง
ใน "ว่าด้วยคตินิยมต่อต้านแสนยนิยมแบบสตรีนิยม" ซึ่งเผยแพร่เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1907 เจิ้นกล่าวถึงความสำคัญของการประท้วงของผู้หญิงเพื่อต่อต้านแสนยนิยม (militarism) เธอใช้กระแสต่อต้านแสนยนิยมในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในยุโรปตอนใต้ และตัวอย่างของการปฏิวัติที่ไม่มีการต่อต้านแสนยนิยม เพื่อผลักดันแนวคิดนี้ เธอกล่าวว่าหากทหารมีอาวุธมาก การปฏิวัติก็จะยากเกินไป เพราะจะถูกล้มโดยกองทัพ เธอยังได้กล่าว "หากเราพิจารณาอดีต เราพบว่าพลทหารไม่มีประโยชน์ทำอะไรนอกจากข่มขืน ลักพาตัว ปล้น และฆาตกรรม" เพื่อหาเหตุผลว่าการต่อต้านแสนยนิยมนั้นเป็นประโยชน์กับทุกคน เพราะทหารเป็นต้นเหตุของความชั่วร้ายหลัก ๆ ในประเทศจีน ในความเรียงนี้เจิ้นอิงบทกวีของนักดนตรี ซัวเอี๋ยม เพื่อแสดงให้เห็นถึงการฆาตกรรมผู้หญิงโดยผู้รุกราน หลายครั้งผู้หญิงเหล่านี้ปลิดชีพตนเอง และหากสามารถหนีจากชะตากรรมนี้ได้ ก็มักต้องเสียลูกของเธอไป คร่ำครวญถึงสามีเธอ และต้องทนทุกข์จากครอบครัวที่ล่มสลาย มากไปกว่านั้น ชะตากรรมของผู้ถูกจับกุมนั้นเป็นสิ่งที่ชาวจีนหลายคนหลีกเลี่ยงไม่ได้และไม่จำกัดขอบเขตของตน ผู้หญิงทุกคนมีโอกาสต้องประสบไม่ว่าอยู่ในชนชั้นทางสังคมหรือสายสกุลใด เจิ้นเชื่อมโยงแสนยนิยมกับการค้าประเวณี เพราะผู้หญิงต้องเสียลูกและสามีไปโดยไม่ได้รับการชดใช้เท่าที่ควร ซึ่งนี่ปล่อยให้พวกเขาต้องเผชิญกับความยากลำบากที่จะหาเลี้ยงชีพตัวเอง นำไปสู่การประกอบอาชีพค้าประเวณี เจิ้นยังกล่าวถึงโศกนาฏกรรมที่ผู้หญิงต้องพบเจอเมื่อครอบครัวถูกทำให้แตกแยกและกลับมาหากันใหม่ผ่านความสูญเสีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งใช้บทกวีเพื่อแสดงให้เห็นถึงอารมณ์ความรู้สึกของนักเขียนชาวจีนที่ต้องพบเจอสิ่งเหล่านี้
ใน "คำแถลงอุดมการณ์คตินิยมสิทธิสตรี" ซึ่งเผยแพร่ใน ค.ศ. 1907 เช่นกัน เจิ้นพูดถึงสถาบันของการสมรสว่าเป็นแหล่งรากของความไม่เท่าเทียมระหว่างชายและหญิงแหล่งหลักแหล่งหนึ่ง เธอกล่าวว่าการสมรสเป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งของผู้ชาย ยิ่งมีภรรยามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งได้รับความเคาระมากเท่านั้น นี่ส่งเสริมให้ผู้ชายสมรสแล้วมีภรรยานอกสมรสอีกมากมาย เจิ้นยังได้กล่าวถึงความไม่ท่าเทียมระหว่าง "ภรรยา" และ "สามี" ในขณะที่ผู้ชายสามารถสมรสกับหญิงได้หลายคน ผู้หญิงถูกคาดหวังโดยสังคมให้มีสามีเพียงคนเดียวเท่านั้น: "เมื่อผู้หญิงกลายเป็นภรรยาของผู้ชายคนหนึ่ง เธอจะเป็นเช่นนั้นตลอดชีวิต" นี่ทำให้เกิดแนวคิดที่ผู้หญิงต้องตามสามีของเธอ เพราะพวกเธอจะไม่สมบูรณ์หากไม่มีพวกเขา และสร้างมายาคติว่าสามีของเธอคือสวรรค์ของเธอ เพื่อเริ่มการปลดแอกเพื่อความเท่าเทียมของชายและหญิง ทั้งสองควรมุ่งมั่นในการสมรสคู่ครองคนเดียว ผู้หญิงไม่ควรเปลี่ยนนามสกุลตามสามี และบุพการีจำต้องให้คุณค่ากับลูกชายและลูกสายอย่างเท่าเทียมกัน ลูกของพวกเขาควรจะได้รับการเลี้ยงดูโดยไม่มีการเลือกปฏิบัติ และหากคู่รักคู่หนึ่งนั้นเกิดความยุ่งยากขึ้น พวกเขาควรจะสามารถแยกทางกันได้ ผู้ที่จะสมรสใหม่จำต้องสมรสกับคนที่เคยสมรสมาแล้วเท่านั้น การสมรสครั้งแรกควรถูกจำกัดไว้กับคนที่ยังไม่ได้สมรส เธอต้องการขจัดซ่องโสเภณีและช่วยเหลือโสเภณีเหล่านั้น
เจิ้นได้ตอบโต้คำค้านที่อาจมีต่อข้อเสนอของเธอ:
"เทียนอี่ป้าว": วารสารอนาธิปไตย.
"เทียนอี่ป้าว" ถูกเผยแพร่เป็นครั้งแรกที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1907 และมักถูกถือว่าเป็นวารสารอนาธิปไตยฉบับแรกที่เป็นภาษาจีน เจิ้นและสามีของเธอ นักอนาธิปไตยและนักกิจกรรมชาวจีน หลิว ชือเผย์ ร่วมกันจัดพิมพ์วารสารนี้ เจิ้นและนักอนาธิปไตยหลายคนได้เผยแพร่บทความซึ่งท้าทายค่านิยมในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เธอยังได้เป็นบรรณาธิการของวารสาร วารสารฉบับนี้ต่อต้านรัฐบาล และได้รับอิทธิพลมากจากคำถามเกี่ยวกับผู้หญิงและหน้าที่ของพวกเขาในสังคม หัวข้ออื่นก็ถูกพูดถึงโดยเฉพาะที่เป็นการสนับสนุนให้เกิดการปฏิวัติ เจิ้นมักถูกมองว่าส่งเสริมมูลวิวัตินิยมซึ่งเกิดขึ้นหลังการตีพิมพ์ เพราะงานเขียนของเธอถูกมองว่าเป็นแบบสุดโต่ง เธอยังเป็นนักเขียนคตินิยมสิทธิสตรีไม่กี่คนในเวลานั้นที่เขียนจากมุมมองของผู้หญิง ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 นักเขียนคตินิยมสิทธิสตรีหลายคนในสังคมจีนเป็นผู้ชาย ซึ่งทำให้มุมมองของเจิ้นนั้นสุดโต่งกว่า เพราะเธอสนับสนุนการปฏิรูปผ่านการล้มล้างรัฐบาลและระบบทุนนิยมอย่างสิ้นเชิง ตลอกหลายมี เจิ้นเผยแพร่บทความลงใน "เทียนอี่ป้าว" น้อยลงเรื่อย ๆ แต่ในบทความเหล่านี้ นอกจากความเรียงของเธอเองแล้ว ยังมีคำบรรยายบางอันที่เชื่อได้ว่าถูกเขียนในนามของเจิ้น ภายใต้การนำและสำนักพิมพ์ของเจิ้น วารสารมุ่งเน้นเกี่ยวกับประเด็นแนวคตินิยมสิทธิสตรีเป็นหลัก แต่หลังจากเจิ้นเขียนน้อยลงไป วารสารก็เริ่มหันไปหาอนาธิปไตยมากขึ้น
แม้เจิ้นจะพยายามสร้างสมดุลระหว่างอนาธิปไตยและคตินิยมสิทธิสตรี สุดท้ายวารสารกลายมาเน้นอนาธิปไตย นี่ยังแสดงถึงการเปลี่ยนแปลงโดยรวมของสังคมจีน ซึ่งในตอนแรกพูดคุยถึงหน้าที่ของผู้หญิงในสังคม แต่ไม่นานก็หันมาสนใจในอนาธิปไตยและสถาบันการปกครองมากขึ้น และการป้องกันไม่ให้เอเชียตกหลุมตัวแบบทุนนิยมอย่างตะวันตก
อนุสัญญาอิสตันบูล
อนุสัญญาอิสตันบูล  หรือในฉบับเต็มเรียกว่า อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามความรุนแรงต่อสตรีและความรุนแรงในครอบครัวแห่งสภายุโรป  เป็นสนธิสัญญาด้านสิทธิมนุษยชนของสภายุโรปว่าด้วยความรุนแรงต่อสตรีและความรุนแรงในครอบครัว โดยเปิดให้ลงนามเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ที่เมืองอิสตันบูล ประเทศตุรกี อนุสัญญานี้มีจุดมุ่งหมายในการป้องกันความรุนแรง การคุ้มครองดูแลผู้เสียหาย และยุติการอภัยโทษผู้กระทำความผิด เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2555 ประเทศตุรกีเป็นประเทศแรกที่ให้สัตยาบันตามอนุสัญญา และถัดมาอีก 34 ประเทศ ในตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 ถึง 2564 ดังนี้ แอลเบเนีย อันดอร์รา ออสเตรีย เบลเยียม บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โครเอเชีย ไซปรัส เดนมาร์ก เอสโตเนีย ฟินแลนด์ ฝรั่งเศส จอร์เจีย เยอรมนี กรีซ ไอซ์แลนด์ ไอร์แลนด์ อิตาลี ลิกเตนสไตน์ ลักเซมเบิร์ก มอลตา มอลโดวา โมนาโก มอนเตเนโกร เนเธอร์แลนด์ มาซิโดเนียเหนือ นอร์เวย์ โปแลนด์ โปรตุเกส โรมาเนีย ซานมารีโน เซอร์เบีย สโลวีเนีย สเปน สวีเดน และสวิตเซอร์แลนด์ ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 มีการลงนามโดย 45 ประเทศ รวมถึงสหภาพยุโรป โดยอนุสัญญามีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2557 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2564 ตุรกีเป็นประเทศแรกและประเทศเดียวที่ถอนตัวจากอนุสัญญาเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2564 อนุสัญญาดังกล่าวยุติการบังคับใช้ในตุรกีในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2564
สภายุโรปได้ริเริ่มดำเนินโครงการต่าง ๆ เพื่อส่งเสริมการคุ้มครองสตรีจากความรุนแรงตั้งแต่ทศวรรษ 1990 โดยจะเห็นผลอย่างชัดเจนในการใช้ข้อเสนอแนะแห่งสภายุโรปที่ 5 (2545) ของคณะกรรมการรัฐมนตรีประจำประเทศสมาชิกว่าด้วยการคุ้มครองสตรีจากความรุนแรง และการรณรงค์เพื่อขจัดความรุนแรงต่อตรี รวมถึงความรุนแรงในครอบครัวทั่วทวีปยุโรปในระหว่างปี พ.ศ. 2549 ถึง พ.ศ. 2551 ทางฝั่งสมัชชารัฐสภาแห่งสภายุโรปได้แสดงจุดยืนทางการเมืองในการต่อต้านความรุนแรงต่อสตรีทุกรูปแบบ รวมถึงได้ใช้ข้อมติและข้อเสนอแนะจำนวนหนึ่งเพื่อเรียกร้องให้มีมาตรฐานที่มีผลผูกพันทางกฎหมายในการป้องกัน ปกป้อง และดำเนินคดีในรูปแบบที่เกี่ยวข้องกับความรุนแรงทางเพศ
อ่างอิงรายงานการศึกษาและการสำรวจระดับชาติเผยให้เห็นถึงความสำคัญของปัญหานี้ในยุโรป การรณรงค์นี้แสดงให้เห็นถึงการโต้ตอบถึงปัญหาความรุนแรงต่อสรีและครอบครัวของรัฐต่าง ๆ ในทวีปยุโรป ดังนั้นการรณรงค์นี้จึงเป็นการแสดงออกถึงความต้องการในความปลอดภัย มาตรฐานทางกฎหมายที่สอดคล้องกัน เพื่อให้สามารถยืนยันได้ว่าเหยื่อจะได้รับประโยชน์จากการคุ้มครองในระดับเดียวกันในทุกที่ในยุโรป ทางรัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรมของสภาประเทศสมาชิกยุโรป จึงเริ่มหารือถึงความจำเป็นในการเพิ่มการคุ้มครองจากความรุนแรงในครอบครัว
เพื่อการนั้น สภายุโรปจึงได้ตัดสินใจว่าจำเป็นต้องกำหนดมาตรฐานที่ครอบคลุมเพื่อป้องกันและต่อสู้กับความรุนแรงต่อสตรีและความรุนแรงในครอบครัว ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการรัฐมนตรีได้จัดตั้งกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ โดยมอบหมายให้จัดทำร่างอนุสัญญาในด้านนี้ ผ่านไปเพียงสองปี กลุ่ม CAHVIO (Ad Hoc Committee on Preventing and Combating Violence against Women and Domestic Violence, คณะกรรมการเฉพาะกิจเพื่อป้องกันและต่อสู้กับความรุนแรงต่อสตรีและความรุนแรงในครอบครัว) ได้ร่างข้อความขึ้นมา และได้เสนอในการประชุมระหว่าง สหราชอาณาจักร อิตาลี รัสเซีย และสันตะสำนัก ในการประชุมมีการแก้ไขหลายประการเพื่อจำกัดข้อกำหนดบางอย่างเอาไว้ จึงทำให้ถูกวิพากษ์วิจารณ์จากแอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ท้ายที่สุด ร่างสุดท้ายของการประชุมถูกจัดทำขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553
การนำมาใช้ การลงนาม การให้สัตยาบัน และการเลิกใช้.
กระบวนการทั่วไป.
ร่างอนุสัญญาได้รับการรับรองโดยรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงยุโรปเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2554 ในการประชุมครั้งที่ 1111 และเปิดให้ลงนามเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 เนื่องในการประชุมคณะรัฐมนตรีสมัยที่ 121 ณ อิสตันบูล โดยมีผลบังคับใช้หลังจากการให้สัตยาบัน 10 ครั้ง โดย 8 ประเทศต้องเป็นรัฐสมาชิกของสภายุโรป ในการประชุมเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 มีการลงนามโดย 39 รัฐ ตามด้วยการให้สัตยาบันของสมาชิกสภายุโรป 8 รัฐ ได้แก่ แอลเบเนีย ออสเตรีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา อิตาลี มอนเตเนโกร โปรตุเกส เซอร์เบีย และตุรกี ต่อมาในปีนั้น อันดอร์รา เดนมาร์ก ฝรั่งเศส มอลตา โมนาโก สเปน และสวีเดนก็ได้ให้สัตยาบันตามมา ถัดมาในปี พ.ศ. 2558 มีการให้สัตยาบันโดยฟินแลนด์ เนเธอร์แลนด์ โปแลนด์ และสโลวีเนีย ในปี พ.ศ. 2559 โดยเบลเยียม ซานมารีโน และโรมาเนีย ในปี พ.ศ. 2560 โดยไซปรัส เอสโตเนีย จอร์เจีย เยอรมนี นอร์เวย์ และสวิตเซอร์แลนด์ ในปี พ.ศ. 2561 โดยโครเอเชีย กรีซ ไอซ์แลนด์ ลักเซมเบิร์กและสาธารณรัฐมาซิโดเนีย และในปี พ.ศ. 2562 โดยสาธารณรัฐไอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2560 Věra Jourová แห่งกรรมาธิการความเท่าเทียมทางเพศแห่งยุโรป เป็นผู้การลงนามในอนุสัญญาอิสตันบูลในนามของสหภาพยุโรป รัฐใด ๆ ก็ตามที่ได้ให้สัตยาบันตามอนุสัญญามีข้อผูกพันทางกฎหมายตามบทบัญญัติให้มีผลใช้บังคับใช้ในประเทศของตัวเอง
อนุสัญญาสามารถเพิกถอนได้ โดยให้แจ้งเลขาธิการแห่งสภายุโรป (ตามมาตรา 80) และให้มีผลบังคับใช้สามเดือนหลังจากการประกาศ
จอร์ดิน ไฮทิมา
จอร์ดิน พาเมลา ไฮทิมา (, ; เกิด 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักฟุตบอลหญิงชาวแคนาดา ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง สโมสรในดีวีซียงเอิงเฟมีนีน และทีมชาติแคนาดา
ไฮทิมามีความสัมพันธ์กับอัลฟอนโซ เดวีส์ นักฟุตบอลชายชาวแคนาดาซึ่งลงเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับไบเอิร์นมิวนิก มาตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2017
ไฮทิมา ลงเล่นในระดับเยาวชนครั้งแรกให้กับแคนาดา ในระดับอายุไม่เกิน 15 ปี ในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2014 ซึ่งพวกเธอเอาชนะปวยร์โตรีโก 5–0 ใน ฟุตบอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์คอนคาแคฟรุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี ที่หมู่เกาะเคย์แมน ในนัดชิงชนะเลิศทีมของเธอต้องพบกับเฮติ โดยเสมอกันในเวลาปกติ 1–1 ทำให้ต้องดวลลูกโทษตัดสิน โดย ไฮทิมา ได้รับโอกาสยิงเป็นคนที่ 4 และเป็นคนสุดท้ายทำให้แคนาดาชนะในช่วงการดวลลูกโทษ 4–1 ไฮทิมา ลงเล่นให้กับทีมอายุไม่เกิน 17 ปี ในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2016 ในรายการคอนคาแคฟวิมินส์แชมเปียนชิป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี นัดที่เอาชนะกัวเตลามา 3–0 ที่เซนต์จอร์เจส ในปีเดียวกัน ไฮทิมา ยังได้ลงเล่นในฟุตบอลโลกหญิงอายุไม่เกิน 17 ปี ในวันที่ 30 กันยายน เขาลงเล่นในนัดแรกของการแข่งขันและทำประตูได้ตั้งแต่ 3 นาทีแรก ช่วยให้ทีมเอาชนะ แคเมอรูน ที่ประเทศจอร์แดน อย่างไรก็ตาม ทีมของเธอตกรอบแบ่งกลุ่มของการแข่งขัน ในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ไฮทิมา ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ในนัดที่เอาชนะสหรัฐ 4–1 หลังจากทำประตูได้ในนัดที่แพ้ให้กับทีมชาติจีน 3–1 ในรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2017 ไอทิมา กลายเป็นชาวแคนาดาคนแรกที่ทำประตูให้กับทีมอายุไม่เกิน 17 ปี ทีมอายุไม่เกิน 20 ปี และทีมชาติชุดใหญ่ในปีปฏิทินเดียวกัน ในปี 2017 เธอได้รับการเสนอชื่อให้เป็น ผู้เล่นหญิงยอดเยี่ยมแห่งปีของแคนาดาในรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี สำหรับผลงานของเธอกับทีมอายุไม่เกิน 17 ปี, 20 ปี และทีมชุดใหญ่ตลอดทั้งปีในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2018 ไฮทิมา ถูกเรียกติดทีมชุดแข่งขัน คอนคาแคฟวิมินส์แชมเปียนชิป รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2018 ที่ตรินิแดดและโตเบโก ในนัดแรกของการแข่งขัน ไฮทิมา มำสองประตูช่วยให้ทีมเอาชนะคอสตาริกา 3–1 ในนัดที่สอง ไฮทิมา ทำแฮต-ทริกช่วยให้ทีมเอาชนะเจ้าภาพตรินิแดดและโตเบโก 4–1 ซึ่งทำให้แคนาดาเข้ารอบไปสู่รอบรองชนะเลิศ เธอลงเล่น 66 นาทีในนัดที่เอาชนะเฮติ 4–0 ซึ่งทำให้แคนาดาเป็นผู้ชนะเลิศของกลุ่ม ในรอบรองชนะเลิศกับ เม็กซิโก ไฮทิมา ได้ลงเล่นตลอดทั้งนัดโดยผลจบลงด้วยการเสมอกัน 1–1 ใน 120 นาที ทำให้ต้องดวลลูกโทษตัดสินซึ่ง ไฮทิมา ทำประตูพลาดเป็นคนสุดท้ายทำให้ทีมของเธอพลาดการไปชิงชนะเลิศ ก่อนที่พวกเธอจะแพ้ในนัดชิงที่สามต่อเฮติ 1–0 ทำให้ แคนาดา พลาดการไปแข่งขันชิงแชมป์โลก โดยสุดท้าย ไฮทิมา กลายเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของการแข่งชันด้วยจำนวน 5 ประตู และได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมยอดเยี่ยมประจำการแข่งขัน
ทีมชุดใหญ่.
เธอลงเล่นให้กับทีมชาติแคนาดาชุดใหญ่ เป็นครั้งแรกในวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2017 ในรอบชิงชนะเลิศ อัลกลัฟว์คัพ กับสเปน ทำให้เธอกลายเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดลำดับที่สามที่ลงเล่นให้กับแคนาดาชุดใหญ่ เธอทำประตูแรกให้กับแคนาดาชุดใหญ่ได้ในวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ในเกมเกมกระชับมิตร กับคอสตาริกา ที่บีเอ็มโอฟิลด์ ในโทรอนโต ทำให้เธอเป็นผู้ทำประตูที่อายุน้อยที่สุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์ของทีมชาติ ในไม่ถึง 1 นาทีถัดมาเขาสามารถทำประตูที่สองทำให้แคนาดาขึ้นนำห่าง 6–0 และผลจบลงด้วยคะแนนนี้ ทำให้เธอได้รับการเรียกติดทีมชาติอีกครั้ง เพื่อแข่งขันนัดกระชับมิตรสองนัดกับสหรัฐ ในวันที่ 9 และ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017
ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 เธอได้รับเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดแข่งขัน ฟุตบอบโลกหญิง 2019 ที่ฝรั่งเศส เธอได้ลงเล่นเพียงนัดเดียวในนัดที่เอาชนะนิวซีแลนด์ 2–0 ที่เกรอนอบล์ โดยทีมของเธอตกรอบในรอบ 16 ทีมสุดท้ายด้วยการแพ้ต่อสวีเดน 1–0
ในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2021 เบเวอร์ลี พรีสต์แมน ได้เรียก ไฮทิมา เป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติแคนาดาชุดแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่ประเทศญี่ปุ่น เขาได้ลงเล่น 4 จาก 6 นัดตลอดการแข่งขันรวมถึงนัดชิงชนะเลิศกับสวีเดน ที่สนามกีฬานานาชาติโยโกฮามะ ในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ช่วยให้ทีมคว้าเหรียญทองจากการชนะในช่วงการดวลลูกโทษ 3–2 หลังเสมอกันใน 120 นาที 1–1 โดย ไฮทิมา ถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทน คริสติน ซินแคลร์ ในนาทีที่ 86 แต่ไม่ได้เป็นผู้ร่วมดวลลูกโทษ
"รายการคะแนนและผลรวมประตูของแคนาดาจะขึ้นก่อน คอลัมน์ "คะแนน" จะระบุถึงคะแนนหลังจากประตูที่ไฮทิมาทำได้"
Lake Saroma
He Zhen (anarchist)
แท็กซี่ชำระแค้น
แท็กซี่ชำระแค้น  เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ นำแสดงโดย อี เจ-ฮุน, อีซม และ คิม อึย-ซ็อง สร้างจากเว็บตูนเรื่อง The Deluxe Taxi โดย คาร์ลอส และ อี แจ-จิน ออกอากาศทาง เอสบีเอส ทีวี ในวันศุกร์ที่ 9 เมษายน ปี ค.ศ. 2021 และออกอากาศทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 22:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จนถึงวันเสาร์ที่ 29 พฤษภาคม
เมื่อวันอังคารที่ 6 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 2021 เอสบีเอส ประกาศว่าซีซันที่สองอยู่ในระหว่างดำเนินการ ต่อมาในวันอังคารที่ 8 มีนาคม ปี ค.ศ. 2022 อีซม ซึ่งรับบทเป็น คัง ฮา-นา นางเอกของละครเรื่องนี้ได้ขอถอนตัวเนื่องจากตารางงานที่ไม่ตรงกัน
ซีซั่นที่สองมีกำหนดฉายในครึ่งปีแรกของปี 2023
คิม โด-กี (อี เจ-ฮุน) เป็นนายทหารที่จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยของเกาหลีซึ่งแม่ของเขาถูกฆ่าตายก่อนที่เขาจะกลับบ้าน ในระหว่างที่เธอทำอาหารต้อนรับลูกชายของเธอกลับบ้าน เนื่องจากเขาไม่สามารถแก้แค้นคนที่ฆ่าแม่ของเขาได้ ตอนนี้เขาทำงานเป็นคนขับแท็กซี่ให้กับบริษัท เขาได้ช่วยลูกค้าที่ถูกกระทำและช่วยพวกเขาแก้แค้น
อบีน่า อัปเพียห์
ตำรวจรัฐสภา
ตำรวจรัฐสภา  เป็นข้าราชการรัฐสภาสามัญ ตำแหน่ง "เจ้าหน้าที่ตำรวจรัฐสภา" สังกัดสำนักรักษาความปลอดภัย สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร มีหน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อยภายและรักษาความปลอดภัยต่อบุคคลและทรัพย์สินต่าง ๆ ในบริเวณรัฐสภา
ตำรวจรัฐสภานั้นเป็นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา มีอำนาจหน้าที่เช่นเดียวกับพนักงานฝ่ายปกครองหรือเจ้าหน้าที่ตำรวจ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาภายในบริเวณของรัฐสภา แต่ไม่ใช่ข้าราชการตำรวจที่ขึ้นตรงต่อสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2547 แต่อย่างใด
ตำรวจรัฐสภาในประเทศไทย เริ่มต้นมาจากภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อปี พ.ศ. 2475 โดยในปี พ.ศ. 2476 ได้มีประกาศแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติจัดตั้งกระทรวงและกรม พุทธศักราช 2476 ให้เพิ่ม กรมเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร เพื่อทำหน้าที่เป็นเลขาธิการให้กับสภาผู้แทนราษฎร และเปลี่ยนชื่อเป็น สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร หลังการประกาศใช้ พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พุทธศักราช 2476
จากนั้นตำรวจรัฐสภาได้ปรากฏขึ้นครั้งแรก ในพระราชกฤษฎีกาจัดวางระเบียบราชการในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร พุทธศักราช 2476 โดยเป็นส่วนหนึ่งของกองปฏิคม ในแผนกรักษาสถานที่และตำรวจสภา ในปี พ.ศ. 2491 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น แผนกตรวจรัฐสภา ต่อมาในปี พ.ศ. 2495 ได้มีการแบ่งส่วนราชการใหม่ ทำให้ตำรวจรัฐสภาย้ายไปอยู่ภายใต้กองกลาง ในชื่อแผนกตำรวจสภาผู้แทนราษฎร และ พ.ศ. 2503 ย้ายไปอยู่ในกองปฏิคมและสถานที่ในชื่อ แผนกตำรวจสภา
ในปี พ.ศ. 2541 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ฝ่ายรักษาความปลอดภัย อยู่ภายใต้กองสถานที่ และได้ยกขึ้นเป็นสำนักรักษาความปลอดภัย ตามประกาศคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายรัฐสภา เรื่อง การกำหนดหน้าที่ความรับผิดชอบของส่วนราชการในสังกัดสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2545
ตำรวจรัฐสภา มีอำนาจหน้าที่รักษาความปลอดภัย และดูแลความสงบเรียบร้อยภายในบริเวณรัฐสภา ทั้งการอารักขาบุคคลสำคัญ และการดูแลความปลอดภัยอาคารและสถานที่ สามารถตรวจค้น สืบสวนสอบสวนได้ภายในพื้นที่ของรัฐสภา เพื่อป้องกันการฝ่าฝืนระเบียบที่ส่งผลกระทบถึงความปลอดภัยโดยรวมภายในรัฐสภา และจะสามารถเข้าไปในบริเวณห้องประชุมสภาได้เมื่อได้รับคำสั่งจากประธานรัฐสภา เพื่อดำเนินการตามที่ประธานสภาได้ออกคำสั่ง อาทิ การเชิญตัวสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรออกจากห้องประชุมเนี่องจากขัดคำสั่งของประธานรัฐสภา การเข้าควบคุมสถานการณ์การขัดขวางการทำงานของประธานสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งหลายครั้งตำรวจรัฐสภาต้องปฏิบัติงานภายใต้ความกดดันที่สูงมาก
นอกจากนี้ตำรวจรัฐสภาจะมีอำนาจหน้าที่ในการอำนวยความสะดวกให้กับผู้มาติดต่อราชการ จัดการและควบคุมการจราจร รวมถึงการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยในบริเวณรัฐสภา และมีการฝึกอบรมเพื่อพัฒนาทักษะเพิ่มเติมอยู่เป็นประจำ อาทิ การควบคุมฝูงชน การเตรียมพร้อมเผชิญเหตุต่าง ๆ และในบางครั้งตำรวจรัฐสภาสามารถใช้อำนาจเต็มในการดูแลพื้นที่รัฐสภาเพียงหน่วยงานเดียว หรือร้องขอกำลังจากหน่วยงานอื่น ๆ เข้ามาเป็นผู้ช่วยเจ้าหน้าที่ตำรวจรัฐสภา ภายใต้ดุลยพินิจที่เหมาะสมกับสถานการณ์
ประเภทตำแหน่ง.
สำหรับเจ้าหน้าที่ตำรวจรัฐสภานั้น จะประดับเครื่องหมายยศคล้ายคลึงกับตำรวจทั่วไป แต่ปัจจุบันใช้ระบบยศตามมาตรฐานการกำหนดตำแหน่งของคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภา (ก.ร.) คล้ายคลึงกับระบบของข้าราชการพลเรือน ประกอบไปด้วย
ตำแหน่งประเภททั่วไป
ตำแหน่งประเภทวิชาการ
การประดับเครื่องหมายระดับ.
ประเภททั่วไป.
เจ้าหน้าที่ตำรวจรัฐสภาระดับปฏิบัติงาน
เจ้าหน้าที่ตำรวจรัฐสภาระดับชำนาญงาน ให้ใช้เครื่องหมายรูปพระมหามงกุฎมีรัศมีติดกับรูปดาว 8 แฉก ทำด้วยโลหะสีเงินติดกึ่งกลาง
ระดับอาวุโส
ระดับทักษะพิเศษ ให้ใช้เครื่องหมายรูปพระมหามงกุฎมีรัศมีติดกับรูปดาว 8 แฉก ทำด้วยโลหะสีเงิน ติดกึ่งกลางระหว่างพระมหามงกุฎและช่อชัยพฤกษ์
ประเภทวิชาการ.
ปัจจุบันกำลังอยู่ในช่วงปรับปรุงระเบียบเพื่อให้สอดคล้องกับตำแหน่ง เนื่องจากยังไม่มีระเบียบการประดับเครื่องหมายระดับรองรับที่ชัดเจน จึงใช้การเทียบเคียงกับตำแหน่งประเภททั่วไปเป็นการชั่วคราว
วัดนิกรรังสฤษฎิ์
วัดนิกรรังสฤษฎิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลย่านตาขาว อำเภอย่านตาขาว จังหวัดตรัง มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่หนึ่งงาน 54 ตารางวา
วัดนิกรรังสฤษฎิ์เดิมวัดนี้มีนามตามชื่อบ้านว่า วัดย่านตาขาว ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 โดยมีนางพัด ณ พัทลุง ภรรยาหลวงเกษตรสมบัติ เมืองปะเหลียน ในสมัยที่เมืองปะเหลียนยังขึ้นกับการปกครองเมืองพัทลุง โดยนางพัดได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัดประมาณ 50 ไร่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2471 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร วัดนี้ได้มีการพัฒนาสืบต่อมาโดยลำดับ จนได้รับการยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างจากกรมศาสนาเมื่อ พ.ศ. 2511 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2491 โรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์เปิดสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2510 รวมถึงยังมีโรงเรียนมัธยมสามัญของวัดเปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลจนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 และมีหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลตั้งอยู่ที่วัด
พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ อดีตนายกรัฐมนตรีได้มาประกอบพิธียกช่อฟ้าอุโบสถหลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2522 และสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณเสด็จมาที่วัดนี้เมื่อ พ.ศ. 2523
Song Yiren
ชาลส์ แม็กแมน และดาร์วิน จัดจ์
ชาลส์ แม็กแมน (; 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 – 29 เมษายน พ.ศ. 2518) และ ดาร์วิน ลี จัดจ์ (; 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 – 29 เมษายน พ.ศ. 2518)
เป็นนาวิกโยธินสังกัดกองพันนาวิกโยธินรักษาความปลอดภัย (เอ็มเอสจี) ประจำสถานทูตสหรัฐในกรุงไซ่ง่อน ประเทศเวียดนามใต้ พวกเขาถูกส่งมาที่เวียดนามใต้ ช่วงเดือนมีนาคมถึงเมษายน พ.ศ. 2518 ในช่วงท้ายสงครามเวียดนาม โดยทั้งสองถูกส่งให้มารักษาความปลอดภัย ณ สำนักงานผู้ช่วยทูตทหารของสหรัฐ (ดีเอโอ) ซึ่งตั้งอยู่ติดกับท่าอากาศยานเตินเซินเญิ้ต
ในช่วงก่อนที่ไซ่ง่อนใกล้จะแตก ข้าศึกฝ่ายคอมมิวนิสต์ซึ่งกำลังเข้าประชิดเมืองหลวง ได้ทำการโจมตีด้วยจรวดและปืนใหญ่จากฝ่ายข้าศึกมาที่สนามบินตลอดค่ำคืนจนถึงรุ่งเช้าของวันที่ 29 เมษายน ปรากฏว่าในช่วงเวลาประมาณสามนาฬิกาเศษ ได้มีจรวดขนาด 122 มม. ลูกหนึ่งของข้าศึกพุ่งมาตกใส่จุดรักษาการของทั้งสอง ทำให้นาวิกโยธินรักษาความปลอดภัยทั้งสองนายเสียชีวิตทันที
ศพของพวกเขาถูกนำไปเก็บไว้ในโรงพยาบาลมิชชันซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยาน และด้วยสถานการณ์ที่เกิดความโกลาหลสับสนอลหม่านในช่วงนั้น ทำให้ศพของนาวิกโยธินตกสำรวจจากความผิดพลาดของเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลที่เข้าใจว่าได้ส่งศพคืนกลับไปแล้ว เมื่อสงครามสงบลง ครอบครัวของนาวิกโยธินที่สูญหายนี้จึงได้ดำเนินการค้นหาร่างของลูก ๆ ของพวกเขาเพื่อนำกลับสหรัฐ โดยการติดต่อวุฒิสมาชิกเท็ด เคนนิดี ให้ช่วยเป็นผู้ดำเนินเรื่อง โดยประสานงานผ่านคณะอนุกรรมาธิการผู้ลี้ภัยของวุฒิสภาเพื่อเป็นตัวกลางไปเจรจากับรัฐมนตรีการต่างประเทศของรัฐบาลปฏิวัติเฉพาะกาลแห่งเวียดนามใต้ ในที่สุดการนำศพของนาวิกโยธินทั้งสองนายออกจากเวียดนามก็เป็นผลสำเร็จ ศพได้รับการเคลื่อนย้ายจากกรุงไซ่ง่อนมาพักไว้ที่ท่าอากาศยานดอนเมืองเพื่อส่งกลับสหรัฐในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519
วัดนางเหล้า
วัดนางเหล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชุมพล อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 18 ไร่ มีกำแพงวัดทั้ง 4 ด้านเป็นอาณาเขต ปัจจุบันมีพระครูธรรมกถาสุนทร (อิทธิกร) เป็นเจ้าอาวาส
วัดนางเหล้า หรือ วัดนางลาว สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2225 โดยมีอุบาสิกาชื่อนางลาว มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดินและสร้างวัด ต่อมาชาวบ้านเรียกชื่อเพี้ยนไปเป็นวัดนางเหล้า จากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2538 ได้มีการขออนุญาตต่อกรมการศาสนาขอเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า วัดลาวัณย์วราราม (มีความหมายว่าวัดมีความงามอันยอดเยี่ยม) แต่ยังไม่ได้รับการพิจารณาตามที่เสนอขอเปลี่ยนชื่อวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449
ด้านการศึกษา มีโรงเรียนการประถมศึกษาขึ้นในวัดตั้งแต่ พ.ศ. 2497 และได้ให้อุปการะตลอดมา
Charles McMahon and Darwin Judge
เทร์รี อิโต
เทรูโอะ อิโต (; เกิดวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1949 ที่สึกิจิ เขตชูโอ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น) รู้จักกันในชื่อ เทร์รี อิโต  เป็นผู้กำกับ ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ นักวิจารณ์ และนักเขียนชาวญี่ปุ่น ชื่อ "เทร์รี" มาจาก "เทรูโอะ" ชื่อของเขา ที่อยู่บรรพบุรุษของเขาอยู่ที่โยโกชิบาฮิการิ อำเภอซัมบุ จังหวัดชิบะ
ชีวาสรีกัล
ชีวาสรีกัล  เป็นสกอตวิสกี้ผสมที่ผลิตโดยชีวาสบราเทอส์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเพอร์น็อดริการ์ต กำเนิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1786 ในโรงกลั่นสตราธิสลา ณ เมืองคีธ มะรีย์ ในสแตรธสเปย์ อันเป็นโรงกลั่นที่เก่าแก่ที่สุดในที่ราบสูงสกอต (Scottish highlands)
ชีวาสรีกัล มียอดขายเติบโต 61% ระหว่าง ค.ศ. 2002 ถึง 2008 และขายทั่วโลกได้ 4.9 ล้านลิตรเมื่อ ค.ศ. 2012 และ 2013 แต่ลดลงเหลือ 4.4 ล้านลิตรใน ค.ศ. 2015 ชีวาสรีกัลอยู่ในอันดับ 4 ของวิสกี้ผสมที่ขายดีที่สุดในโลกตั้งแต่ ค.ศ. 2016
Jessi (musician)
ปรีติลตา วาฑเฑทาร
ปรีติลตา วาฑเฑทาร (อักษรโรมัน: Pritilata Waddedar, 5 พฤษภาคม 1911 – 24 กันยายน 1932) เป็นนักปฏิวัติชาตินิยมชาวเบงกอลที่มีอิทธิพลมากในการเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราชอินเดีย เธอจบการศึกษาในชิตตากอง และ ธากา เธอเข้าศึกษาที่วิทยาลัยเบทุนในโกลกาตา จบการศึกษาด้านปรัชญา และประกอบอาขีพเป็นครูในโรงเรียนแห่งหนึ่ง เธอได้รับการยกย่องว่าเป็น "ผู้สละชีพสตรีคนแรกของเบงกอล" (Bengal's first woman martyr)
ปรีติลตาเริ่มเข้าร่วมขบวนการปฏิวัติเรียกร้องเอกราชที่นำโดยสูรยะ เสน ปรีติลตาเป็นที่รู้จักจากนำกลุ่มนักปฏิวัติอีกสิบห้าคนในปี 1932 เข้าก่อการโจมตีปาหาฤตลียูโรเปียนคลับ (Pahartali European Club) มีผู้เสียชีวิตหนึ่งรายและบาดเจ็บสิบเอ็ดคน กลุ่มนักปฏิวัติพยายามจุดไฟเผาสโมสร แต่ถูกจับได้โดยตำรวจของเจ้าอาณานิคม ปรีติลตาทำการอัตวินิบาตกรรมด้วยไซยานายด์เพื่อหลบหนีการจับกุม
เหตุโจมตีปาหาฤตลียูโรเปียนคลับ ปี 1932.