pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ต่อมาหลวงสาครคชเขตต์เห็นว่าที่เรียนยังคับแคบ จึงดำริสร้างตัวโรงเรียนขึ้นใหม่แต่ยังไม่มีโอกาส ราวเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 กรมพระนครสวรรค์วรพินิจ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยขณะนั้นได้เสด็จ ออกมาตรวจราชการที่อำเภอบ้านโป่ง หลวงสาครคชเขตต์จึงกราบทูลขอเงินจัดสร้างโรงเรียนประจำอำเภอบ้านโป่ง พระองค์จึงประทานเงินให้ 300 บาท เป็นทุนเริ่มต้นในการจัดสร้างโรงเรียน ต่อมาได้รับเงินจากกระทรวงศึกษาธิการอีก 3,000 บาท และเรี่ยไรจากประชาชนได้อีก 1,172 บาท จึงเริ่มเตรียมการปลูกสร้างโรงเรียน แต่ยังไม่ทันได้ลงมือก่อสร้างหลวงสาครคชเขตต์ต้องย้ายไปรับราชการที่อื่น หลวงบุรินทรามาตย์ (พระบำรุงบุรีราช) มารับราชการเป็นนายอำเภอบ้านโป่งแทน ได้ดำเนินการเรี่ยไรต่อ ได้เงินรวมกับเงินเดิมเป็นเงิน 5,966 บาท จึงได้จ้างช่างปลูกสร้างโรงเรียนลงในที่ดินของอำเภอใกล้กับที่ว่าการอำเภอบ้านโป่ง เป็นเรือนทรงปั้นหยา 2 ชั้น หลังคามุงกระเบื้องซีเมนต์ ยาว 14 เมตร กว้าง 10 เมตร รวม 6 ห้องเรียน บรรจุนักเรียนได้ประมาณ 160 - 200 คน
ราวปี พ.ศ. 2478 ขุนบำรุงรัตนบุรีมาดำรงตำแหน่งนายอำเภอบ้านโป่ง ได้ขอความร่วมมือจากหลายฝ่าย โดยเฉพาะขุนพรหมดำรงศึกษากร(ศึกษาธิการอำเภอบ้านโป่ง)และคณะกรรมการอำเภอจนได้เงินมาจำนวน 12,478 บาทและได้งบจากกระทรวงศึกษาธิการอีก 5,000 บาท ทำการขอซื้อที่ดินจากญาติโยมของพระปลัดจิ๋ว พู่ทองเจ้าของที่ดินซึ่งมีที่ดินเหลืออยู่เป็นที่ 2 ไร่ 1 งาน อยู่ทางทิศตะวันออกของโรงเรียนหลังเดิม (โรงเรียนนินภูมิ) และในขณะเดียวกันนี้ได้ซื้อที่ดินทางด้านหลังของโรงเรียนเดิม (โรงเรียนนินภูมิ)ไว้เป็นเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน รวมเป็นเนื้อที่ทั้งหมด 12 ไร่ 300 ตารางวา ได้รื้อถอนเรือนของญาติโยมพระปลัดจิ๋ว พู่ทองที่อยู่ในเนื้อที่ของโรงเรียนไปปลูกสร้างเป็นการชดเชยให้ ในเนื้อที่ดินส่วนที่เหลือจากการขายให้โรงเรียนในที่ที่อยู่ติดกับเนื้อที่ของโรงเรียนทางด้านทิศใต้ ต่อจากนั้นก็ได้ดำเนินการปลูกสร้างโรงเรียนเป็นอาคารตึก 2 ชั้นมี 3 มุข ยาว 50 เมตร กว้าง 9.50 เมตร การก่อสร้างสิ้นเงินทั้งสิ้น 17,478 บาท [อาคาร ๒ ในบริเวณโรงเรียนปัจจุบัน (ปัจจุบันได้รื้อถอนเพื่อสร้างอาคารหอประชุมแล้ว)] สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2479 เปิดใช้เป็นสถานศึกษาตั้งแต่วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 เป็นต้นมา ในนามโรงเรียนประจำอำเภอบ้านโป่ง "รัตนราษฎร์บำรุง"
พระยาพหลพลพยุหเสนา นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้นได้เดินทางมาเป็นประธานในพิธีเปิดอาคารหลังนี้ และในปี พ.ศ. 2515 ได้รับอนุมัติให้เปิดชั้นเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จึงได้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า โรงเรียนรัตนราษฎร์บำรุง มาจนถึงปัจจุบัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ผู้อำนวยการอนันต์ บุญแต่งได้ขอบริจาคจากศิษย์เก่าและผู้มีจิตศรัทธา จัดซื้อที่ดินด้านหลังโรงเรียนเพิ่มเติมได้อีก 2 งาน 8 ตารางวา รวมเป็นเนื้อที่ทั้งหมด 13 ไร่ 1 งาน 8 ตารางวา
ลูกเขยตายแม่ยายทำศพ เป็นชื่อไม้ล้มลุกชนิด "Euphorbia cyathophora" Murr. ในวงศ์ Euphorbiaceae มีสรรพคุณเป็นยา ทั้งยารักษาโรคและยาเสพติด นอกจากนี้ ยังเป็นวัชพืชที่ทนสารกำจัดวัชพืช แต่สวยงาม จึงมักใช้ประดับถนนหนทาง
ลูกเขยตายแม่ยายทำศพยังมีชื่ออื่น ๆ อีก เช่น "ลูกเขยตายแม่ยายชักปรก", "หญ้ายาง", ตำรายาโบราณเรียก "พิษนาคราช", ชาวเหนือเรียก "หญ้าน้ำหมึก", ไทใหญ่ในจังหวัดแม่ฮ่องสอนเรียก "หญ้าหลังอึ่ง", และชาวสงขลาเรียก "ใบต่างดอก"
ชาวลาวเรียก "ดอกบานบา"
ส่วนชื่อชนิด "Euphorbia cyathophora" นั้น "Euphorbia heterophylla" หรือ "Poinsettia cyathophora" ก็ว่า
อนึ่ง ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษของลูกเขยตายแม่ยายทำศพ คือ fireplant, Mexican fireplant, painted euphorbia, desert poinsettia, wild poinsettia, fire on the mountain, paint leaf หรือ kaliko plant
ลูกเขยตายแม่ยายทำศพเป็นไม้ล้มลุก มีลำต้นตั้งตรง อาจสูงได้ตั้งแต่หนึ่งเมตรถึงหกเมตร และมียางสีขาวขุ่นทั้งลำ ยางนั้นเป็นพิษ ทำให้ผิวหนังอักเสบ (dermatitis) และก่อแอนาฟิแล็กซิส (anaphylaxis) ได้
ใบนั้นเดี่ยว เป็นรูปรี หรือรูปแถบดังใบหอก กว้างราวหนึ่งถึงห้าเซนติเมตร ยาวได้ตั้งแต่ห้าถึงยี่สิบเซนติเมตร และเรียงเวียน ด้านบนสีเขียว และด้านล่างสีเขียวอ่อน ผิวใบมีขน และก้านใบก็มีขน
ขณะที่ดอกออกแต่ในฤดูฝน เป็นช่อที่แต่ละยอด โดยแยกเพศแต่ก็รวมกันอยู่ในช่อหนึ่ง ๆ นั้น ดอกเมียมีสัณฐานกลม ส่วนดอกผู้อยู่เคียงดอกเมียและมีเกสรสีเหลือง ดอกแต่ละช่อมีใบกระจุกรองรับ
ผลของลูกเขยตายแม่ยายทำศพมีลักษณะกลม เมื่อแห้งจะแตกกลางเป็นพูสามพู
ลูกเขยตายแม่ยายทำศพเป็นพืชประจำถิ่นในประเทศเม็กซิโก แต่อาจแพร่มาจากดินแดนแถวรัฐแคลิฟอร์เนียไปจนถึงทางตะวันออกของรัฐเท็กซัสหรือถึงอเมริกากลาง และแพร่เป็นอันมากในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในประเทศอินเดียและประเทศไทย ซึ่งน่าจะแพร่มานมนานถึงขนาดที่ปรากฏอยู่ในตำรายาไทยโบราณด้วย
ลูกเขยตายแม่ยายทำศพขึ้นได้ตามดินสวนทั่วไป และรุกรานพืชอื่น โดยจะดำรงอยู่เพียงหนึ่งปี
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ว่า ลูกเขยตายแม่ยายทำศพใช้ทำยาได้ แต่ไม่ได้ระบุว่ายาอะไร ตำรายาไทยโบราณว่า เปลือกลำต้นมีรสร้อน ใช้รักษาฝี ทั้งฝีภายนอก และฝีภายใน, รักษาพิษนาคราช และช่วยขับน้ำนมได้ แต่ฐานข้อมูลสมุนไพรไทยว่า ส่วนที่ใช้คือ ราก มิใช่เปลือกลำต้น ขณะที่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีกลางแห่งปารานา (Federal Technological University of Paraná) ประเทศบราซิล ว่า ใบยังใช้ทำยาเสพติดอย่างใบกัญชาหรือใบกระท่อมได้ด้วย
นอกจากเป็นยา ทั้งยารักษาโรคและยาเสพติดแล้ว เพราะสีสันอันโดดเด่น หลาย ๆ เมืองจึงใช้ลูกเขยตายแม่ยายทำศพประดับหนทางเป็นทิวแถวเสมอ
อนึ่ง ลูกเขยตายแม่ยายทำศพทนสารกำจัดวัชพืช
ลูกเขยตายแม่ยายชักปรก
หญ้ายาง
ใบต่างดอก
Euphorbia cyathophora Murr.
Euphorbia cyathophora
เขยตาย
เขยตายหรือกระรอกน้ำ เป็นไม้พุ่มขนาดเล็กในวงศ์ Rutaceae ลำต้นเรียบ สีน้ำตาลแดง ใบประกอบแบบขนนก ใบสีเขียวเข้มหลังใบสีอ่อนกว่า ดอกช่อ กลีบเลี้ยงสีเขียวเชื่อมติดกัน กลีบดอกสีขาว เกสรตัวผู้เป็นแท่งอยู่กลางดอก ผลเดี่ยวกลม ปลายแหลม ผลอ่อนสีเขียว ผลสุกผิวเต่งเป็นมันกลม สีชมพูฉ่ำน้ำ รสหวาน มีเมล็ดเดียว รากใช้รักษาแผลอักเสบ ยางในทุกส่วนของลำต้นทำให้อาเจียน เพ้อคลั่งและเสียชีวิตได้
ชมชื่น
ส้มชื่น
พิษนาคราช
วันบุรุษสากล
วันบุรุษสากล เป็นเหตุการณ์สากลประจำปีซึ่งตรงกับวันที่ 19 พฤศจิกายน เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2542 ในตรินิแดดและโตเบโก วันดังกล่าวและงานพบการสนับสนุนจากปัจเจกบุคคลและกลุ่มบุคคลทั้งหลายในออสเตรเลีย แคริบเบียน อเมริกาเหนือ เอเชีย ยุโรป แอฟริกาและสหประชาชาติ
จุดประสงค์ของการจัดวันบุรุษสากล รวมถึง การมุ่งสนใจสุขภาพของบุรุษและเด็กชาย พัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างเพศ ส่งเสริมความเท่าเทียมทางเพศ และเน้นแบบอย่างบุรุษเชิงบวก วันดังกล่าวเป็นโอกาสเพื่อเน้นถึงการเลือกปฏิบัติต่อบุรุษและเด็กชาย และเฉลิมฉลองความคืบหน้าและการมีส่วนร่วม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการมีส่วนร่วมต่อสังคม ครอบครัว การสมรส และการดูแลเด็ก
วันบุรุษสากลจัดขึ้นในมากกว่า 60 ประเทศทั่วโลก และการสนับสนุนระดับโลกสำหรับวันนี้ก็มีอยู่กว้างขวาง
นง
ปีสากลแห่งป่าไม้
พ.ศ. 2554 เป็นปีที่สหประชาชาติประกาศให้เป็นปีสากลแห่งป่าไม้ เพื่อสร้างความตระหนักและเสริมการจัดการ การอนุรักษ์และการพัฒนาป่าไม้ทุกประเภทอย่างยั่งยืนเพื่อประโยชน์แห่งชนรุ่นปัจจุบันและชนรุ่นหลัง
ป่าไม้เป็นส่วนสำคัญในการพัฒนาอย่างยั่งยืนระดับโลก ตามการประเมินของธนาคารโลก พลโลกมากกว่า 1,600 ล้านคนอาศัยป่าในการดำรงชีพ และราว 300 ล้านคนอาศัยอยู่ในป่า อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ป่าไม้เป็นแหล่งการเติบโตทางเศรษฐกิจและการจ้างงาน โดยมูลค่าผลิตภัณฑ์ป่าไม้โลกที่ค้าขายกันในระดับระหว่างประเทศประเมินไว้ที่ 327,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติประเมินว่า โลกเสียพื้นที่ป่าไม้ 130,000 กม.2 ทุกปี จากการตัดไม้ทำลายป่า การเปลี่ยนป่าไม้เป็นพื้นที่การเกษตร, การตัดไม้อย่างไม่บันยะบันยัง, การปฏิบัติการจัดการที่ดินอย่างไม่สมเหตุสมผล และการตั้งถิ่นฐานมนุษย์เป็นสาเหตุทั่วไปที่สุดสำหรับการสูญเสียพื้นที่ป่าไม้
ตามข้อมูลของธนาคารโลก การตัดไม้ทำลายป่าเป็นเหตุให้ปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกมากถึง 20% ซึ่งมีส่วนทำให้เกิดปรากฏการณ์โลกร้อน องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติประเมินว่าป่าไม้และดินป่าไม้ของโลกกักเก็บคาร์บอนมากกว่าหนึ่งล้านล้านตัน สองเท่าของปริมาณที่พบในบรรยากาศ ธนาคารโลกประเมินว่าป่าไม้เป็นที่อยู่อาศัยของสปีชีส์ราวสองในสามของโลกทั้งใบ และการตัดไม้ทำลายป่าฝนเขตร้อนปิดอาจเป็นเหตุให้สูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพถึง 100 สปีชีส์ต่อวัน
ตามข้อมูลของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) และพันธมิตรระดับโลกว่าด้วยการฟื้นฟูภูมิทัศน์ป่าไม้ "ทั่วโลกมีพื้นที่ป่าไม้ที่สูญเสียหรือคุณภาพเลวลงมากกว่าหนึ่งพันล้านเฮกตาร์ที่สามารถฟื้นฟูได้"
ป่าฝน
เฮติ วิลากอสดาช้าก
เฮติ วิลากอสดาช้าก  หรือ HVG เป็นนิตยสารฮังการีรายสัปดาห์ ที่นำเสนอเนื้อหาทางเศรษฐกิจ และการเมือง โดยมีสำนักบรรณาธิการอยู่ที่กรุงบูดาเปสต์ ซึ่งบทความบางส่วนได้เสนอในแบบออนไลน์และในภาษาอังกฤษ
นิตยสารนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1979 โดยมีรูปแบบใกล้เคียงกับ "ดิ อีโคโนมิสต์" ทั้งทางรูปแบบและเนื้อหา นิตยสารดังกล่าวเป็นสื่อที่สำคัญมากในช่วงการเปลี่ยนแปลงการปกครองในการนำเสนอแนวความคิดใหม่กับขอบเขตความท้าทาย นิตยสารนี้ภูมิใจนำเสนอยอดจำหน่าย 140,000 ฉบับต่อสัปดาห์ กับจำนวนผู้อ่านกว่า 500,000 ราย และได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนิตยสารข่าวชั้นนำของประเทศ
ปีสากลแห่งเคมี
ปีสากลแห่งเคมี 2011 เป็นการระลึกถึงความก้าวหน้าในวิชาเคมี และการมีส่วนต่อมนุษยชาติ การรับรองวิชาเคมีนี้สหประชาชาติทำให้เป็นทางการในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 งานสำหรับปีซึ่งได้รับการประสานงานโดยสหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ และองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ
ข้อมติสหประชาชาติกำหนดปีสากลแห่งเคมี พ.ศ. 2554 ได้รับการเสนอโดย เอธิโอเปีย และได้รับการสนับสนุนร่วมจาก 23 ชาติ เหตุผลสนับสนุนคือ วิชาเคมีมีส่วนอย่างสำคัญต่อการบรรลุเป้าหมายของทศวรรษการศึกษาการพัฒนาอย่างยั่งยืนสหประชาชาติ พ.ศ. 2548-2557
ธีมของปีสากลแห่งเคมี คือ "เคมี - ชีวิตของเรา อนาคตของเรา" และมุ่งเน้น "การบรรลุผลสำเร็จของวิชาเคมีและการมีส่วนต่อการเป็นอยู่ที่ดีของมนุษยชาติ" ปีดังกล่าวมีเป้าหมายเพื่อสร้างความตระหนักถึงวิชาเคมีในหมู่สาธารณชน และดึงดูดคนรุ่นใหม่เข้าสู่สาขานี้ ตลอดจนเน้นบทบาทของวิชาเคมีในการแก้ไขปัญหาระดับโลก
ปีสากลแห่งเคมีมีรายการงานทั้งหมดในหน้าเว็บไซต์ งานที่มีกำหนดไว้มีทั้งการสัมมนา การประชุมใหญ่ การพบปะ งานแสดง นิทรรศการ การจัดแสดง การเปิดใหญ่ การเล็กเชอร์ การประชุม การอภิปรายเปิด การประชุมเชิงปฏิบัติการ การเฉลิมฉลอง การแสดง นิทรรศการศิลปะและการตอบปัญหา
พิธีปิดปีสากลแห่งเคมีจะจัดขึ้นในกรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2554
พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ
พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ สื่อสารมวลชนด้านยานยนต์ ผู้เชี่ยวชาญด้านรถยนต์ จนได้รับการขนานนามว่าเป็นอาจารย์หรือครู (กูรู)และสื่อมวลชนนิยมเรียกว่า น้าเดช
พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ เกิดวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2497 จบการศึกษาจากวิทยาลัยครูเชียงใหม่ (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่) ครอบครัวมีอาชีพประกอบธุรกิจโรงสีข้าว ซึ่งกิจการโรงสีข้าวมักจะมีรถบรรทุกสำหรับขนข้าว จึงมีส่วนทำให้รู้จักเรื่องราวเกี่ยวกับรถ ในด้านการศึกษา พัฒนเดชเลือกเรียนสาขาช่างไฟฟ้าในช่วงที่เรียนอยู่ วิทยาลัยเทคนิค ภาคพายัพ จังหวัดเชียงใหม่ แม้ในใจจะชอบรถยนต์แต่ด้วยความกลัวเรื่องสกปรกจึงไม่ได้เลือกเรียนช่างยนต์
อีกปัจจัยที่มีส่วนให้สนใจเรื่องรถคือพี่ชาย ซึ่งเป็นคนเล่นรถ ทั้งซื้อมาขายไป หรือลงทำการแข่งขันรถ สอนให้ขับรถ ในสมัยนั้นพัฒนเดชแทบไม่มีความรู้เกี่ยวกับเครื่องยนต์เลย วันหนึ่งเห็นเพื่อนถอดหัวลูกสูบรถจักรยานยนต์มาทำความสะอาดจึงถอดของตัวเองบ้างแต่ไม่ออกและงัดจนกระทั่งโซ่ราวลิ้นของเครื่องยนต์ได้รับความเสียหาย ทั้งนี้เพราะว่าเครื่องยนต์เป็นแบบ 4 จังหวะ แตกต่างจากของเพื่อนซึ่งเป็น 2 จังหวะทำให้ถอดง่าย เป็นเหตุให้ต้องพยายามหาความรู้ให้ตนเองด้วยการหาหนังสือมาอ่าน
ในช่วงวัยรุ่นได้มีโอกาสใกล้ชิดกับข้าราชการใกล้บ้านที่ชอบขับรถเข้าป่า และได้ช่วยเขาจัดเตรียมรถก่อนการเดินทาง บางครั้งได้มีโอกาสขับรถด้วย นอกจากนี้ยังชอบติดรถของกิจการครอบครัวไปในต่างจังหวัด ทั้งภาคเหนือ ภาคใต้ ภาคอีสาน แต่ไม่ได้มีใจเรียนรู้ธุรกิจ เพียงแต่อยากขับรถ
บางช่วงได้มีโอกาสติดตามทีมแข่งขันรถยนต์ของ ปรีดา จุลมณฑล ซึ่งเป็นนักแข่งขันรถที่มีชื่อเสียงในขณะนั้น แต่ไม่ได้เป็นทีมช่าง แต่จะถูกเรียกใช้งานเมื่อช่างไม่สามารถแก้ไขได้ เช่น หม้อน้ำรั่วกลางคัน ซ่อมไม่ได้ แต่จำเป็นจะต้องทำการแข่งขันต่อ พัฒนเดชแก้ไขแบบชั่วคราวได้โดยการเอาคีมหนีบที่จุดรั่วทำให้สามารถทำการแข่งขันต่อไปได้
พัฒนเดชกล่าวว่า มุมมองทางด้านรถยนต์ของตัวเองนั้นค่อนข้างโบราณกว่าสื่อมวลชนคนอื่น และให้ฉายาตัวเองว่า ช่างเอาตัวรอด ประสบการณ์เกิดจากการเรียนรู้ด้วยตนเอง
กรรมการบริหาร ราชยานยนต์สมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ วาระการดำรงตำแหน่งปี พ.ศ. 2553 ถึง พ.ศ. 2555
เวอร์โก้ อัศมิฐา
เวอร์โก อัศมิฐาเป็นตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า The lost canvas เจ้านรกฮาเดสในฐานะโกลด์เซนต์ประจำราศีกันย์และผู้ดูแลปราสาทหญิงพรหมจรรย์ มีลักษณะท่าทางสูงส่งและจริยวัตรงดงามเหมือนนักบวชในพุทธศาสนา คล้ายกับเวอร์โก้ ชากะในภาคปกติ
เวอร์โก้ อัศมิฐา ปรากฏตัวครั้งแรกในยมโลกที่น้ำตกโลหิตระหว่างที่เพกาซัส เท็มมะและพวกกำลังมุ่งหน้าไปที่ต้นไม้มรณะ อัศมิฐาได้ใช้พลังคอสโมสกะกดการเคลื่อนไหวของยาโตะและยุสุริฮะแล้วกล่าวหาอาธีน่าว่าเป็นเทพีผู้โฉดเขลาและปราศจากความชอบธรรม แต่เมื่อเท็มมะแย้งว่า เป็นเซนต์แท้ๆ แต่กลับว่าร้ายอาธีน่า อัศมิฐาจึงพิสูจน์ความชอบธรรมของเท็มมะโดยการสู้กับเท็มมะ แต่เท็มมะไม่สามารถทำอันตรายใดๆแก่อัศมิฐาได้เลย และโดนท่า"แสงธรรมอำไพ"ของอัศมิฐาจนสูญเสียประสาทสัมผัสทั้งหมดและเห็นภาพลวงตาว่า อัศมิฐาสังหารซาชา จึงระเบิดพลังคอสโมแล้วโจมตีใส่อัศมิฐาเป็นผลสำเร็จ แต่กลับโจมตีโดนต้นไม้มรณะแทนและทำให้ต้นไม้มรณะออกผลเป็นครั้งสุดท้าย หลังจากนั้น อัศมิฐาจึงได้บอกกับเท็มมะว่าให้นำผลของต้นไม้มรณะไปเป็นจำนวน108ผลแล้วหายตัวไป หลังจากนั้น อัศมิฐาได้ไปที่จามิล เพื่อสร้างลูกประคำที่ยับยั้งความเป็นอมตะของเสป็กเตอร์ และบอกกับเท็มมะว่า การนำพลังของต้นไม้มรณะมาใช้ จำเป็นต้องใช้พลังคอสโมมหาศาลเหนือกว่าเซเว่นเซนส์ แล้วขึ้นไปนั่งสมาธิเพื่อเร่งพลังคอสโม และเมื่อพลังคอสโมขึ้นถึงจุดสูงสุด อัศมิฐาก็ได้ทัศนสัมผัสคืนและบอกเท็มมะว่าฝากดูแลองค์อาธีน่าด้วย แล้วสลายไป แต่หลังจากนั้นอัศมิฐาก็ปรากฏตัวอีกครั้งในเกาะคาน่อนและบอกกับเดฟเทรอสว่า ให้สู้แทนตนเอง
เปียโนคอนแชร์โตหมายเลข 1 (ไชคอฟสกี)
เปียโนคอนแชร์โตหมายเลข 1 ในบันไดเสียง บี-แฟลต ไมเนอร์ โอปุสที่ 23  ผลงานประพันธ์ของปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ซึ่งแต่งขึ้นระหว่างเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1874 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1875 เป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของไชคอฟสกี และเป็นเปียโนคอนแชร์โตชิ้นหนึ่งที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุด
เดิมไชคอฟสกีตั้งใจแต่งผลงานชิ้นนี้ให้นิโคไล รูบินสไตน์ นักเปียโนชาวรัสเซียที่เป็นเพื่อนสนิท โดยดัดแปลงมาจากทำนองเพลงที่นักดนตรีตาบอดเล่นขอทานในตลาด ใกล้เมืองเคียฟที่ไชคอฟสกีอาศัยอยู่ แต่เมื่อรูบินสไตน์ได้ฟังผลงานในครั้งแรก กลับไม่ชื่นชอบ แสดงอาการเฉยเมย และปฏิเสธที่จะเป็นผู้บรรเลงในรอบปฐมทัศน์ สร้างความผิดหวังให้กับไชคอฟสกีเป็นอย่างมาก ต่อมาไชคอฟสกีได้แก้ไขท่วงทำนองใหม่ในปี ค.ศ. 1879 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1888
หลังจากผิดหวังจากรูบินสไตน์ ไชคอฟสกีได้ติดต่อกับฮานส์ ฟอน บือโลว์ วาทยกรและนักเปียโนชาวเยอรมัน ให้เป็นผู้บรรเลงรอบปฐมทัศน์แทน ขณะนั้นบือโลว์กำลังเตรียมออกตระเวนแสดงในสหรัฐอเมริกา การแสดงรอบปฐมทัศน์ของเปียโนคอนแชร์โตชิ้นนี้ จึงจัดแสดงที่บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1875 โดยบือโลว์เป็นนักแสดงเดี่ยวเปียโน ท้ายที่สุดแล้ว ไชคอฟสกีจึงได้อุทิศผลงานชิ้นนี้ให้กับบือโลว์
คอนแชร์โตบทนี้ ประกอบด้วย 3 มูฟเมนต์
แชนซ์โนะจุมบัง
แชนซ์โนะจุมบัง  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 19 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต ออกจำหน่ายวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2553
ในช่วงท้ายของคอนเสิร์ต AKB48 ที่สนามกีฬาในร่มแห่งชาติโยโยงิในเดือนกรกฎาคม ได้มีการประกาศว่าเซ็นบัตสึสำหรับซิงเกิลลำดับที่ 19 จะค้นหาจากการแข่งขันเป่ายิงฉุบระหว่างสมาชิก AKB48 ทั้งหมด และสมาชิกทีมเคนคิวเซย์ 4 คน 16 คนสุดท้ายที่ยังอยู่ในการแข่งขันได้จะเป็นเซ็นบัตสึสำหรับซิงเกิลลำดับที่ 19 และนอกจากนี้สมาชิก 12 คนสุดท้ายจะมาเป็นมีเดียเซ็นบัตสึแล้วผู้ชนะจะได้รับตำแหน่งเซ็นเตอร์ของซิงเกิล และเนื่องด้วยการประกาศ Graduated ของสมาชิก AKB48 ทีม K อย่าง โอโนะ เอเรนะ ทำให้การแข่งขันครั้งนี้จึงเหลือผู้ร่วมแข่งขันทั้งหมด 51 คน และการแข่นขันครั้งนี้ถูกจัดขึ้นในวันที่ 21 กันยายนที่สนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น และผู้ชนะได้แก่ อุชิดะ มายูมิ ซึ่งจะกลายมาเป็นเซ็นเตอร์ของซิงเกิลนี้
ซิงเกิลนี้สามารถจำหน่ายได้ 471,242 แผ่นในวันแรกที่วางจำหน่ายทำให้ขึ้นอันดับ 1 Oricon Daily Chart และจำหน่ายได้อีก 54,780 แผ่นในวันที่ 2 ทำให้ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลลำดับที่ 6 ที่เป็นอันดับ 1 ของ Oricon Daily Chart ของ AKB48 และซิงเกิลนี้ยังได้รับการยืนยันระดับ Triple Platinum จาก RIAJ
บริสตอล
บริสตอล เป็นเมืองที่อยู่ในทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ โดยมีประชากรในเขตตัวเมืองประมาณ 433,100 คนกับประชากรในแถบชานเมืองอยู่ 1,070,000 คน เป็นเมืองที่ประชากรมากที่สุดในอันดับ 6 ของอังกฤษและอันดับ 8 ของสหราชอาณาจักร โดยเมืองบริสตอลเป็นหนึ่งในเมืองหลักของอังกฤษตะวันตกเฉียงใต้
ใน ค.ศ. 1155 เมืองบริสตอลได้รับพระบรมราชานุญาต และใน ค.ศ. 1373 ได้สถานะเป็นเทศมณฑล
ชื่อของเมืองบริสตอลเป็นภาษาอังกฤษเก่า หมายถึง "ที่ซึ่งมีตะพาน" เมืองนี้เคยเป็นเมืองท่ามากว่า 800 ปีแต่ตอนนี้เรือมีขนาดใหญ่กว่าเมื่อก่อนจึงย้ายเมืองท่าไปที่เมืองแอวันมอทแทน
บริสตอล ในอดีตเป็นเมืองศูนย์กลางการค้าทาส ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเมืองนี้ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง แต่ปัจจุปันได้มีโรงงานมากมายมาตั้งอยู่ที่เมืองนี้ และเครื่องบินโดยสารความเร็วเหนือเสียงคองคอร์ดก็ได้สร้างที่เมืองนี้
บริสตอลเป็นเมืองแรก ๆ ที่เริ่มสถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่น้องและเมืองแฝดหลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองแฝดของบริสตอลได้แก่:
นครบริสตอล
ดาดทับทิม
ประทัดฟิลิปปินส์
สายใยอาหาร
สายใยอาหาร หรือวัฏจักรอาหาร บรรยายความสัมพันธ์แบบการกินกันในชุมชนนิเวศวิทยา นักนิเวศวิทยาสามารถรวบรวมรูปแบบชีวิตทุกชนิดอย่างกว้างขวางเป็นหนึ่งในสองหมวดหมู่ที่เรียกว่า ระดับหรือลำดับขั้นการกินอาหาร ได้แก่ 1) ออโตทรอพ และ 2) เฮเทโรทรอพ ในการบำรุงเลี้ยงร่างกาย การเจริญเติบโต การพัฒนา และเพื่อสืบพันธุ์ของตน พวกออโตทรอพผลิตอินทรีย์สารจากอนินทรีย์สาร รวมถึงทั้งแร่ธาตุและแก๊ส เช่น คาร์บอนไดออกไซด์ ปฏิกิริยาเคมีเหล่านี้ต้องอาศัยพลังงาน ซึ่งมาจากดวงอาทิตย์เป็นหลักและส่วนใหญ่โดยการสังเคราะห์ด้วยแสง แม้ปริมาณน้อยมากมาจากปล่องไฮโดรเทอร์มอลและน้ำพุร้อน มีการไล่ระหว่างระดับการกินอาหารตั้งแต่ออโตทรอพสมบูรณ์ซึ่งมีแหล่งคาร์บอนจากบรรยากาศเพียงแหล่งเดียว ไปจนถึงมิกโซทรอพ (เช่น พืชกินสัตว์) ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตออโตทรอพที่ได้รับอินทรีย์สารบางส่วนจากแหล่งอื่นนอกเหนือจากบรรยากาศ และเฮเทโรทรอพสมบูรณ์ซึ่งได้รับอินทรีย์สารโดยการกินออโตทรอพและเฮเทโรทรอพอื่น สายใยอาหารเป็นการแสดงหลากหลายวิธีการกินอย่างง่าย ซึ่งเชื่อมโยงระบบนิเวศเข้าด้วยกันเป็นระบบการแลกเปลี่ยนรวม มีความสัมพันธ์การกินกันหลายประเภทซึ่งสามารถแบ่งได้อย่างหยาบ ๆ เป็นการกินพืช กินสัตว์ กินซาก และภาวะปรสิต อินทรีย์สารบางอย่างที่กินโดยเฮเทโรทรอพ เช่น น้ำตาล ให้พลังงาน ออโตทรอพและเฮเทโรทรอพมีทุกขนาด ตั้งแต่ขนาดเล็กจนมองด้วยตาเปล่าไม่เห็นไปจนถึงหนักหลายตัน จากสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงินไปจนถึงต้นไม้ยักษ์ และจากไวรัสไปจนถึงวาฬสีน้ำเงิน
ชาลส์ เอลตันบุกเบิกแนวคิดของสายใยอาหาร ห่วงโซ่อาหาร และขนาดอาหารในหนังสือคลาสสิก "นิเวศวิทยาสัตว์" ใน ค.ศ. 1927 คำว่า "วัฏจักรอาหาร" ของเอลตันถูกแทนที่ด้วยคำว่า "สายใยอาหาร" ในหนังสือนิเวศวิทยาสมัยหลัง เอลตันแบ่งสปีชีส์ออกเป็นหมู่ทำหน้าที่ ซึ่งเป็นพื้นฐานสำหรับงานคลาสสิกและรากฐานสำคัญของเรย์มอนด์ ลินเดมัน ใน ค.ศ. 1942 ว่าด้วยไดนามิกส์ระดับการกิน ลินเดมันเน้นบทบาทสำคัญของสิ่งมีชีวิตผู้ย่อยสลายในระบบการจำแนกระดับการกิน ความคิดของสายใยอาหารนั้นมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ในงานเขียนของชาร์ลส์ ดาร์วิน และระบบคำศัพท์ของเขา ตลอดจนในการอ้างถึงพฤติกรรมการย่อยสลายของไส้เดือนดิน เขาพูดเกี่ยวกับ "การเคลื่อนไหวอย่างดำเนินไปของอนุภาคโลก" แม้ก่อนหน้านั้น ใน ค.ศ. 1768 จอห์น บรุคเนอร์ อธิบายธรรมชาติว่าเป็น "สายในชีวิตสืบเนื่องกันหนึ่งเดียว"
สายใยอาหารเป็นตัวแทนระบบนิเวศจริงที่จำกัด เพราะจำเป็นต้องจัดรวบรวมสปีชีส์ทั้งหลายเข้าเป็นสปีชีส์ตามลำดับการกิน ซึ่งเป็นหมู่ทำหน้าที่ของสปีชีส์ซึ่งมีผู้ล่าและเหยื่ออย่างเดียวกันในสายใยอาหาร นักนิเวศวิทยาใช้การทำให้เข้าใจง่ายนี้ในแบบจำลองเชิงปริมาณ หรือเชิงคณิตศาสตร์ ของไดมานิกส์ระดับการกิน ด้วยการใช้แบบจำลองเหล่านี้ นักนิเวศวิทยาสามารถวัดและทดสอบรูปแบบทั่วไปในโครงสร้างของเครือข่ายสายใยอาหารแท้จริงได้ นักนิเวศวิทยาได้ระบุคุณสมบัติไม่สุ่มในโครงสร้างภูมิลักษณ์ของสายใยอาหาร ตัวอย่างที่ตีพิมพ์ซึ่งใช้ในการวิเคราะห์อภิมานมีคุณภาพกับการละเลยหลากหลาย อย่างไรก็ดี จำนวนการศึกษาเชิงประจักษ์เกี่ยวกับสายใยชุมชนนั้นกำลังปรากฏขึ้น และการกระทำทางคณิตศาสตร์ต่อสายใยอาหารโดยใช้ทฤษฎีเครือข่ายมีรูปแบบพิสูจน์ได้ร่วมกันทั้งหมด ตัวอย่างเช่น กฎสเกลลิง ทำนายความสัมพันธ์ระหว่างทอพอโลยีของความเชื่อมโยงผู้ล่า-เหยื่อในสายใยอาหารและความอุดมของสปีชีส์
อินทรีย์สาร
อนินทรีย์สาร
คิดเล่นเห็นต่างกับคำผกา
คิดเล่นเห็นต่างกับคำผกา เป็นรายการโทรทัศน์ออกอากาศทางวอยซ์ ทีวี เดิมออกอากาศเฉพาะวันอาทิตย์ ปัจจุบันออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 21.30-22.00 น. โดยมีพิธีกรคือ คำ ผกา และ อรรถ บุนนาค เนื้อหาเป็นการหยิบยกปัญหาในสังคมมาวิเคราะห์เชิงลึก ทั้งในแง่มุมเชิงประวัติศาสตร์ สังคม วัฒนธรรม และมีการวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบระหว่างวัฒนธรรมไทยและต่างประเทศ ภายใต้แนวคิด "คิดเล่น-เห็นต่าง" ในช่วงท้ายของรายการจะมีการแนะนำหนังสือที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้างกับประเด็นประจำสัปดาห์นั้น
เนื้อหารายการ.
เนื่องจากทางรายการมีการหยิบยกประเด็นในสังคมที่ยังเป็นข้อถกเถียงกันอยู่มาก จึงมีบ่อยครั้งที่มีการหยิบยกเนื้อหาในรายการนี้ไปถกเถียงกันในสือกระแสหลักและสือออนไลน์อยู่บ่อยครั้ง ดังเช่นกรณีประเด็นของ จ้ะ คันหู และกรณีความไม่เหมาะในคำสอนของแม่ชีทศพรที่เปรียบเทียบอวัยวะเพศหญิงกับประตูเมืองและคำสอนแก้เคล็ดโดยแนะนำให้ลูกศิษย์ร่วมเพศกัน มีครั้งหนึ่งที่มีการวิพากย์วิจารณ์ เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา ทำให้ คำผกา ต้องออกมาขอโทษและงดออกอากาศถึง 5 สัปดาห์
บรรจุภัณฑ์ชนิดอ่อนขนาดใหญ่
บรรจุภัณฑ์ชนิดอ่อนขนาดใหญ่ หรือ บิ๊กแบ็ก หรือ บัลก์แบ็ก  เป็นบรรจุภัณฑ์มาตรฐานขนาดใหญ่สำหรับเก็บและขนส่งผลิตภัณฑ์แห้งที่ไหลได้ ตัวอย่างเช่น ทราย ปุ๋ย และพลาสติกเม็ดเล็ก ๆ
บิ๊กแบ็กพบทำจากพอลีเอทีลีนหรือพอลีโพรพีลีนสานหนามากที่สุด มีทั้งแบบเคลือบผิวและไม่เคลือบผิว มักมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 110 เซนติเมตร และมีความสูงหลายขนาดตั้งแต่ 100 ถึง 200 เซนติเมตร ปกติรับน้ำหนักได้ประมาณ 1,000 กิโลกรัม แต่บรรจุภัณฑ์ที่ใหญ่กว่าสามารถเก็บได้มากกว่านั้น บิ๊กแบ็กเฉลี่ยที่ทำขึ้นเพื่อขนส่งของหนักหนึ่งตันมีน้ำหนักระหว่าง 5-7 ปอนด์
บรรจุภัณฑ์ชนิดอ่อนขนาดใหญ่นิยามว่าเป็น intermediate bulk container ที่มีตัวทำมาจากเส้นใยยืดหยุ่น มีคุณสมบัติ ไม่สามารถถือได้ด้วยมือเมื่อบรรจุแล้ว, ตั้งใจใช้กับการขนส่งวัตถุแข็งในรูปผง เกล็ดหรือเม็ดเล็ก ๆ, ไม่ต้องการการบรรจุเพิ่มเติม, ออกแบบมาเพื่อให้ยกขึ้นโดยจับส่วนบนสุดโดยอุปกรณ์อย่าง lift loop หรือ strap
บิ๊กแบ็ก
Big bag
บัลก์แบ็ก
ทุพโภชนาการ
ทุพโภชนาการ  เป็นภาวะซึ่งเกิดขึ้นจากการรับประทานอาหารไม่สมดุลกัน โดยอาจมีสารอาหารบางอย่างได้รับไม่เพียงพอ เกิน หรือผิดสัดส่วน ผลอาจทำให้เกิดความผิดปกติทางโภชนาการต่าง ๆ ขึ้นอยู่กับว่าสารอาหารที่ได้รับนั้นขาดหรือเกิน
องค์การอนามัยโลกกล่าวถึงทุพโภชนาการว่าเป็นภัยคุกคามร้ายแรงที่สุดต่อสาธารณสุขของโลก การปรับปรุงสารอาหารถูกมองอย่างกว้างขวางว่าเป็นรูปแบบการช่วยเหลือที่มีประสิทธิภาพสูงสุด มาตรการฉุกเฉินมีทั้งการจัดสารอาหารรองที่ขาดโดยใช้ผงกระแจะ (sachet powder) เสริมอาหาร เช่น เนยถั่ว หรือผ่านผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโดยตรง แบบจำลองการบรรเทาทุพภิกขภัยได้มีการใช้เพิ่มขึ้นโดยกลุ่มช่วยเหลือ ที่เรียกร้องให้ส่งเงินหรือคูปองเงินสดแก่ผู้หิวโหยเพื่อจ่ายชาวนาท้องถิ่น แทนที่จะซื้ออาหารจากประเทศผู้บริจาค ซึ่งมักกำหนดโดยกฎหมาย เพราะจะเสียเงินไปกับค่าขนส่ง
มาตรการระยะยาวรวมถึงการลงทุนในเกษตรกรรมสมัยใหม่ในที่ซึ่งขาดแคลน เช่น ปุ๋ยและชลประทาน ซึ่งกำจัดความหิวโหยได้อย่างใหญ่หลวงในประเทศพัฒนาแล้ว อย่างไรก็ดี ธนาคารโลกตำหนิหน่วยงานของรัฐที่จำกัดชาวนาอย่างรุนแรง และการขยายการใช้ปุ๋ยถูกขัดขวางโดยกลุ่มสิ่งแวดล้อมบางกลุ่ม
อัตราการตาย.
ตามข้อมูลของ Jean Ziegler ผู้รายงานพิเศษแห่งสหประชาชาติด้านสิทธิในอาหารตั้งแต่ พ.ศ. 2543 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2551 อัตราการตายเนื่องจากทุพโภชนาการคิดเป็นสัดส่วน 58% ของการตายทั้งหมดใน พ.ศ. 2549 "ในโลกนี้ ประมาณ 62 ล้านคน เมื่อรวมสาเหตุการทายทุกอย่างด้วยกัน ตายในแต่ละปี หนึ่งในสิบสองคนทั่วโลกขาดอาหาร ใน พ.ศ. 2549 มากกว่า 36 ล้านคนเสียชีวิตด้วยความหิวโหยหรือโรคอันเนื่องมาจากการขาดสารอาหารรอง"
ตามข้อมูลขององค์การอนามัยโลก จนถึงขณะนี้ทุพโภชนาการเป็นสาเหตุใหญ่ที่สุดของการตายในเด็ก มากถึงครึ่งหนึ่งในกรณีทั้งหมด เด็กหกล้านคนเสียชีวิตด้วยความหิวโหยทุกปี น้ำหนักแรกคลอดต่ำและภาวะทารกโตช้าในครรภ์เป็นเหตุการเสียชีวิตของเด็ก 2.2 ล้านคนต่อปี การไม่มีการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่หรือการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ที่เลวทำให้เด็กเสียชีวิตอีก 1.4 ล้านคน ภาวะขาดแคลนอื่น ๆ เช่น การขาดวิตามินเอหรือสังกะสี ทำให้เด็กเสียชีวิต 1 ล้านคนต่อปี ทุพโภชนาการในช่วงหนึ่งถึงสองปีแรกจะเปลี่ยนแปลงย้อนกลับไม่ได้ เด็กที่ขาดอาหารจะโตขึ้นโดยมีสุขภาพเลวกว่าและมีสัมฤทธิ์ผลการศึกษาต่ำกว่า ลูกของเด็กเหล่านี้ก็มักมีแนวโน้มตัวเล็กกว่า ทุพโภชนาการก่อนหน้านี้เคยถูกมองว่าทำให้ปัญหาของโรคทรุดหนัก เช่น หัด ปอดบวม และท้องร่วง แต่ทุพโภชนาการเองก็อาจเป็นเหตุของโรคได้เช่นกัน และสามารถทำให้ถึงตายได้
ทางจิตวิทยา.
ทุพโภชนาการ ในรูปของการขาดไอโอดีน เป็น "สาเหตุที่ป้องกันได้ที่พบมากที่สุดของภาวะความบกพร่องด้านจิตใจทั่วโลก" แม้การขาดไอโอดีนปานกลาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสตรีมีครรภ์และทารก อาจทำให้ระดับสติปัญญา (ไอคิว) ลดลงได้ถึง 10 ถึง 15 จุด ซึ่งลิดศักยภาพการพัฒนาประเทศอย่างไม่อาจคำนวณได้ ผลกระทบที่มองเห็นได้ชัดเจนที่สุดและรุนแรงที่สุด คอพอก เครทินิซึมและสภาพแคระ มีผลต่อชนกลุ่มน้อยขนาดเล็ก โดยมักเกิดในหมู่บ้านภูเขา แต่ 16% ของประชากรโลกอย่างน้อยมีคอพอกอย่างอ่อนซึ่งเป็นภาวะที่ต่อมไทรอยด์ในคอขยายใหญ่
มะเร็ง.
ปัจจุบันมะเร็งพบได้ทั่วไปในประเทศกำลังพัฒนา ตามการศึกษาของสำนักงานเพื่อการวิจัยมะเร็งนานาชาติ "ในโลกกำลังพัฒนา มะเร็งตับ กระเพาะอาหารและหลอดอาหารพบได้มากกว่า โดยมักเชื่อมโยงกับการบริโภคอาหารแปรรูปที่มีสารก่อมะเร็ง เช่น อาหารรมควันหรือใส่เกลือ และการติดเชื้อปรสิตซึ่งโจมตีอวัยวะ" อัตรามะเร็งปอดเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในประเทศยากจนเพราะมีการใช้ยาสูบเพิ่มขึ้น สำหรับประเทศพัฒนาแล้ว "มีแนวโน้มจะเป็นมะเร็งที่เชื่อมโยงกับความร่ำรวยหรือ 'วิถีชีวิตตะวันตก' มะเร็งลำไส้ใหญ่ ไส้ตรง เต้านมและต่อมลูกหมาก ซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้จากความอ้วน การขาดการออกกำลังกาย อาหารและอายุ"
พระศพ
กริสเตียน ดากีโอ
กริสเตียน ดากีโอ (; 4 เมษายน ค.ศ. 1969 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018) เกิดที่เมืองการ์ปี เป็นทั้งนักมวยไทยและนักมวยสากลชาวอิตาลี
กริสเตียน ดากีโอ เริ่มฝึกมวยไทยตั้งแต่อายุ 20 ปี และได้กลายมาเป็นนักมวยไทยระดับอาชีพในปี ค.ศ. 1993 ต่อมา ในปี ค.ศ. 2000 เขาได้รับรางวัลแชมป์ยุโรปของมวยไทยโลก และรวมถึงปีถัดมา เขาเป็นที่ยอมรับในการต่อสู้จากการชนะที่เวทีมวยลุมพินีในกรุงเทพ นับเป็นชาวอิตาลีคนแรกที่ประสบความสำเร็จในเวทีนี้
ตั้งแต่ ค.ศ. 1996 เขาได้พำนักอยู่ที่ประเทศไทยเป็นการถาวรเพื่อสร้างผลงาน จากนั้นในปี ค.ศ. 2006 ก็ได้ทำการเปิดค่ายฝึกสอนมวยไทย ปีถัดมา เขาชนะรายการชิงแชมป์ของประเทศไทย และปี ค.ศ. 2010 ได้รับเข็มขัดผู้ชนะใน WMA กับอีกครั้งใน ค.ศ. 2011 ด้วยผลงานสามเหรียญทองแดงสำหรับทีมชาติอิตาลีในการชิงแชมป์ยุโรปสองรายการ (ที่ นครปาฟอส ประเทศไซปรัส กับ กรุงมอสโก ใน ประเทศรัสเซีย) รวมถึงรายการชิงแชมป์โลกที่แข่งขันในกาโอรเล
สถิติการแข่งขันระดับอาชีพของเขาคือ ชนะ 131 ครั้ง ใน 170 รายการ