pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ดังนั้น เหตุผลวิบัติโดยอัตราพื้นฐานหมายถึงความที่เราไม่ใช้อัตราพื้นฐานของเหตุการณ์ในการคำนวณความน่าจะเป็น
ในปี ค.ศ. 1993 มีอีกงานวิจัยหนึ่งที่ทดสอบเหตุผลวิบัตินี้อย่างชัดแจ้ง
ที่ให้ผู้ร่วมการทดลองประเมินอัตราพื้นฐานของคนที่มีนิสัยแต่ละอย่าง และความน่าจะเป็นที่คนหนึ่งที่มีนิสัยอย่างหนึ่ง จะมีนิสัยอีกอย่างหนึ่งด้วย
ยกตัวอย่างเช่น มีการให้ผู้ร่วมการทดลองประเมินว่า จากคน 100 คน จะมีกี่คนที่บอกว่า "ข้าพเจ้าเป็นคนเลือกทำสิ่งที่ถูกต้อง"
และถ้าบุคคลหนึ่งบอกอย่างนี้แล้ว ในจำนวนนั้น จะมีอีกกี่คนที่บอกว่ามีนิสัยอย่างอื่นอีกด้วย
นักวิจัยพบว่า ผู้ร่วมการทดลองสมมติว่า ความน่าจะเป็นกับความน่าจะเป็นผกผันมีค่าเท่ากัน
คือ P(เป็นคนเลือกทำสิ่งที่ถูกต้อง|เป็นคนอ่อนไหวง่าย) = P(เป็นคนอ่อนไหวง่าย|เป็นคนเลือกทำสิ่งที่ถูกต้อง)
แม้ว่าจะชัดเจนอยู่แล้วว่า ไม่สามารถที่จะเท่ากันได้จริง ๆ (ในการทดลองนี้ ผู้ร่วมการทดลองตอบคำถามทันทีต่อ ๆ กัน)
นักวิชาการท่านหนึ่งได้ยกตัวอย่างทางการแพทย์อย่างหนึ่งไว้
คือ แพทย์ได้ทำการทดสอบที่มีความแม่นยำในระดับ 99% แสดงว่าเรามีโรคอย่างหนึ่ง
แต่ว่า ความชุกของโรคอยู่ที่ 1/10,000
ดังนั้น โอกาสที่เรามีจะมีโรคนี้จริง ๆ มีเพียงแค่ 1% เพราะว่า กลุ่มประชากรทั้งหมดมีอัตราพื้นฐานของความไม่มีโรค มากกว่าความมีโรคมาก
ผลนี้ทำให้หลาย ๆ คนแแปลกใจ โดยมีเหตุจากเหตุผลวิบัติโดยอัตราพื้นฐาน เพราะว่า เราอาจจะไม่ได้ใช้อัตราการเกิดเหตุการณ์พื้นฐานในการประเมินค่าความน่าจะเป็น
มีงานวิจัยในปี ค.ศ. 1980 ที่แสดงว่า ความรู้สึกว่าข้อมูลนั้นเข้าประเด็นหรือไม่ มีความสำคัญอย่างยิ่งในปรากฏการณ์นี้ คือ อัตราพื้นฐานจะมีการใช้ในการประเมินถ้าเรารู้สึกว่า เป็นข้อมูลที่เข้าประเด็นเท่า ๆ กันกับข้อมูลอื่น ๆ
มีงานวิจัยที่สำรวจปรากฏการณ์นี้ในเด็ก เพื่อเพิ่มความเข้าใจว่า ฮิวริสติกที่ใช้ในการประเมินมีพัฒนาการอย่างไร
งานวิจัยหนึ่งต้องการที่จะทำความเข้าใจถึงพัฒนาการของฮิวริสติก
ว่ามีความแตกต่างกันหรือไม่ระหว่างการประเมินทางสังคม (social judgment) และการประเมินแบบอื่น ๆ
และว่า เด็กจะใช้อัตราพื้นฐานหรือไม่เมื่อไม่ได้ใช้ฮิวริสติกนี้
นักวิจัยพบว่า การใช้ฮิวริสติกนี้เป็นกลยุทธ์ทางความคิด ที่เกิดขึ้นตั้งแต่เด็ก ๆ และที่เกิดขึ้นอย่างคงเส้นคงวา
นักวิจัยพบว่า เด็ก ๆ จะใช้กลยุทธ์ต่าง ๆ ที่ไม่เหมือนกันแต่ละบุคคล เมื่อทำการประเมินทางสังคมในเบื้องต้น
และจะเริ่มใช้อัตราพื้นฐานมากขึ้นเมื่อโตขึ้น
แต่ก็จะใช้ฮิวริสติกนี้ในทางสังคมมากขึ้นเมื่อโตขึ้น
นักวิจัยพบว่า ในบรรดาเด็กที่สำรวจ อัตราพื้นฐานจะใช้ในการประเมินวัตถุมากกว่าการประเมินทางสังคม
ต่อมาในปี ค.ศ. 1995 มีงานวิจัยที่สำรวจว่า ฮิวริสติกนี้และ conjunction fallacy (เหตุผลวิบัติโดยประพจน์เชื่อม) มีความสัมพันธ์กับการเหมารวมของเด็กอย่างไร
ผลงานวิจัยสอดคล้องกับงานวิจัยที่ผ่านมา คือ เด็กจะใช้อัตราพื้นฐานในปัญหาที่มีข้อมูลที่ไม่มีลักษณะที่สามารถเหมารวม หรือว่าเมื่อเด็กโตขึ้น
นอกจากนั้นแล้ว นักวิจัยยังพบหลักฐานว่าเด็กก็มีเหตุผลวิบัติโดยประพจน์เชื่อมด้วย
และเมื่อเด็กโตขึ้น เด็กจะใช้ฮิวริสติกนี้ในปัญหาที่มีข้อมูลที่สามารถเหมารวม และดังนั้นจะทำการประเมินที่สอดคล้องกับการเหมารวมนั้น
เพราะฉะนั้น จึงมีหลักฐานที่แสดงว่า แม้เด็กก็ยังใช้ฮิวริสติกนี้ มีเหตุผลวิบัติโดยประพจน์เชื่อม และละเลยอัตราพื้นฐาน
มีงานวิจัยที่เสนอว่า การใช้หรือการมองข้ามอัตราพื้นฐาน มีอิทธิพลมาจากวิธีที่เสนอปัญหา
ซึ่งบอกเราว่า ฮิวริสติกนี้ไม่ใช่เป็น "ฮิวริสติกทั่วไป ใช้ได้ในทุกสถานการณ์"
แต่อาจจะมีองค์ประกอบต่าง ๆ หลายอย่าง
อัตราพื้นฐานมักจะมองข้ามบ่อยกว่าเมื่อข้อมูลที่เสนอไม่ปรากฏว่าเป็นเหตุ (คือดูเหมือนจะไม่เข้าประเด็น)
และมักจะใช้น้อยกว่า ถ้ามีข้อมูลอื่นที่ทำให้บุคคล/วัตถุนั้น แยกส่วนออกจากกลุ่ม
นอกจากนั้นแล้ว กลุ่มบุคคลมักจะมองข้ามอัตราพื้นฐานมากกว่าแต่ละบุคคล
การใช้อัตราพื้นฐานจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับสถานการณ์
งานวิจัยเกี่ยวกับการใช้อัตราพื้นฐานไม่ค่อยลงรอยกัน ทำให้นักวิชาการบางท่านเสนอว่า การสร้างแบบจำลองใหม่ (เพื่อที่จะนำแนวทางงานวิจัย) เป็นสิ่งที่จำเป็น
เหตุผลวิบัติโดยประพจน์เชื่อม (conjunction fallacy).
นักศึกษาปริญญาตรีกลุ่มหนึ่งได้รับคำพรรณนาถึงหญิงสมมุติชื่อลินดา ซึ่งสมมุติให้คล้ายกับผู้เข้าร่วมกิจกรรมขบวนการเพื่อสิทธิของสตรี
แล้วก็ให้นักศึกษาประเมินความน่าจะเป็นของลินดาว่า (ก) เป็นผู้เข้าร่วมกิจกรรมขบวนการเพื่อสิทธิของสตรี (ข) เป็นพนักงานรับฝากถอนเงินในธนาคาร และ (ก และ ข) เป็นพนักงานรับฝากถอนเงินในธนาคาร"และ"เป็นผู้เข้าร่วมกิจกรรมขบวนการเพื่อสิทธิของสตรี
ทฤษฎีความน่าจะเป็นกำหนดว่า ความน่าจะเป็นที่จะเป็นทั้ง ก และ ข (คือการเชื่อมเชิงตรรกศาสตร์ของเซต 2 เซต) ต้องน้อยกว่าหรือเท่ากับความน่าจะเป็นของ ก หรือ ข ทั้งสอง
คือ ประพจน์ที่เชื่อมกันจะไม่สามารถมีความน่าจะเป็นสูงกว่าประพจน์แต่ละตัว
แต่ว่า ผู้ร่วมการทดลองกับประเมินประพจน์เชื่อม คือเป็นทั้ง ก และ ข ว่ามีโอกาสสูงกว่าเป็น ข (พนักงานรับฝากถอนเงินในธนาคาร) อย่างเดียว
งานวิจัยงานหนึ่งเสนอว่า ความผิดพลาดจากประพจน์เชื่อมอาจจะมีอิทธิพลทางภาษาที่ละเอียดบางอย่าง เช่นการใช้คำที่ไม่ชัดเจน หรือว่าการเข้าใจความหมายของคำว่า "ความน่าจะเป็น"
นักวิจัยงานนั้นเสนอว่า ทั้งการใช้ตรรกะและการใช้ภาษาอาจมีความสัมพันธ์กับความผิดพลาด และควรที่จะมีการศึกษาองค์ประกอบเหล่านี้เพิ่มยิ่งขึ้น
เหตุผลวิบัติโดยประพจน์เลือก (disjunction fallacy).
ในทฤษฎีความน่าจะเป็น ประพจน์เลือกของเหตุการณ์สองเหตุการณ์ จะมีความน่าจะเป็นอย่างน้อยเท่ากับความน่าจะเป็นของเหตุการณ์แต่ละอย่าง ๆ
ยกตัวอย่างเช่น การมีฟิสิกส์หรือชีววิทยาเป็นวิชาเอก มีความน่าจะเป็นอย่างน้อยเท่ากับการมีฟิสิกส์เป็นวิชาเอกอย่างเดียว ถ้าไม่มากกว่า
ในงานวิจัยหนึ่ง ถ้าคำพรรณนาถึงนิสัยบุคคล (ข้อมูล) ดูเหมือนจะเป็นตัวแทนของผู้มีวิชาเอกเป็นฟิสิกส์ (เช่น ใช้อุปกรณ์ป้องกันกระเป๋าเสื้อ ซึ่งเป็นอุปกรณ์นิยมของนักศึกษาในบางสาขาวิชาในยุคหนึ่ง) มากกว่าของผู้มีชีววิทยาเป็นวิชาเอก
ผู้ร่วมการทดลองจะประเมินว่า คนนี้มีโอกาสที่จะมีฟิสิกส์เป็นวิชาเอกมากกว่ามีวิทยาศาสตร์ธรรมชาติเป็นวิชาเอก (แต่วิทยาศาสตร์ธรรมชาติรวมเอาฟิสิกส์เข้าด้วย) คือถ้ามีคำถามสองคำถามว่า "คนนี้มีความน่าจะเป็นที่จะมีฟิสิกส์เป็นวิชาเอกเท่าไร" และว่า "คนนี้มีความน่าจะเป็นที่จะมีวิทยาศาสตร์ธรรมชาติอย่างหนึ่งเป็นวิชาเอกเท่าไร" ความน่าจะเป็นที่ให้สำหรับคำตอบที่สองควรจะมากกว่าหรือเท่ากันกับคำตอบที่หนึ่ง เพราะว่า คำถามที่สองเป็นคำถามความน่าจะเป็นของประพจน์เลือก ซึ่งรวมการมีฟิสิกส์เป็นวิชาเอกเข้าด้วย
งานวิจัยปี ค.ศ. 1993 แสดงหลักฐานว่า ฮิวริสติกนี้อาจเป็นเหตุของเหตุผลวิบัติโดยประพจน์เลือก
คือ นักวิจัยพบว่า ผู้ร่วมการทดลองประเมินว่า คนที่มีความเป็นตัวแทนของผู้มีสถิติศาสตร์เป็นวิชาเอก (เช่น ฉลาดมาก เข้าการแข่งขันคิดเลข) ระดับสูง มีโอกาสที่จะมีสถิติศาสตร์เป็นวิชาเอกมากกว่ามีสังคมศาสตร์เป็นวิชาเอก (ซึ่งรวมสถิติศาสตร์เข้าไว้ด้วย) แต่จะไม่คิดว่า คนนี้มีโอกาสที่จะมีภาษาฮีบรูเป็นวิชาเอก สูงกว่ามีมนุษย์ศาสตร์เป็นวิชาเอก (ซึ่งรวมภาษาฮีบรูไว้ด้วย)
ดังนั้น เมื่อบุคคลเป้าหมายมีความเป็นตัวแทนในระดับสูงกับประเภทนั้น ๆ เท่านั้น ที่ประเภทนั้นจะรับการประเมินว่า มีความน่าจะเป็นสูงกว่าประเภทใหญ่ที่รวมเอาประเภทนั้นเข้าไว้ด้วย
การประเมินที่ผิดผลาดเหล่านี้ ดำรงอยู่แม้ว่าผู้ร่วมการทดลองจะเสียเงินจริง ๆ เมื่อทายค่าความน่าจะเป็นผิดพลาด
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศชิลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศเช็กโกสโลวาเกียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศเกาหลีใต้ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ราชรัฐลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศสเปนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
ยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูหนาว 1948
แคว้นนังนัง
มหาวิหารเคอนิชส์แบร์ค
อาสนวิหารเคอนิชส์แบร์ค (, , ) เป็นอาสนวิหารศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซียที่ตั้งอยู่ที่เมืองคาลีนินกราด (เดิมคือเคอนิชส์แบร์ค) บนเกาะเพรเกิล (เพรโกลยา) ในสหพันธรัฐรัสเซีย หรือเรียกว่าคไนพ์ฮอฟในภาษาเยอรมัน
คริสต์ศตวรรษที่ 14 จนถึงสงครามโลกครั้งที่สอง.
มหาวิหารเคอนิชส์แบร์คสร้างขึ้นแทนที่มหาวิหารเดิมที่มีขนาดเล็กกว่าหลังจากที่โยฮันน์ คลาเรอ บิชอปแห่งซัมลันด์ในรัสเซียมีความประสงค์ที่จะสร้างโบสถ์ที่มีขนาดใหญ่ขึ้น ต่อมาอาสนวิหารเดิมที่มีขนาดเล็กกว่าที่ตั้งอยู่ที่บริเวณเมืองเก่าของเคอนิชส์แบร์คก็ถูกรื้อ และ นำเอาวัสดุมาสร้างอาสนวิหารใหม่
การก่อสร้างอาสานวิหารเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1333 บริเวณเนื้อที่ที่สร้างเป็นดินเลนฉะนั้นจึงต้องมีการตอกด้วยเสาเข็มที่ทำด้วยไม้โอ้คเป็นจำนวนร้อย ๆ ต้นก่อนที่จะเริ่มการก่อสร้างได้ หลังจากเวลาเพียงเกือบ 50 ปี ส่วนใหญ่ของมหาวิหารก็สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1380 แต่งานจิตรกรรมฝาผนังภายในทำต่อมาจนกระทั่งปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14
บริเวณร้องเพลงสวดตกแต่งด้วยจิตรกรรมฝาผนังจากคริสต์ศตวรรษที่ 14 และ 15 งานสลักไม้เป็นแบบปลายสมัยกอทิกและงานอนุสรณ์แบบเรอเนสซองซ์แกะสลักโดยคอร์เนเลียส โฟลริส เดอ วเรียนดท์ในปี ค.ศ. 1570
เดิมอาสนวิหารเมีหอยอดแหลมสองหอทางเหนือและใต้ทางด้านหน้า แต่ในปี ค.ศ. 1544 หอทั้งสองถูกเพลิงไหม้เสียหาย หอใต้ได้รับการสร้างใหม่แต่หอเหนือสร้างแทนด้วยหลังคาจั่วอย่างง่ายๆ ในปี ค.ศ. 1640 ก็ได้สร้างนาฬิกาภายใต้จั่วที่สร้างใหม่ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1650 ก็ได้ตั้งหอสมุดขึ้นภายใต้จั่วที่มาจากห้องสมุดวอลเล็นโรดท์ที่อุทิศให้โบสถ์โดยมาร์ติน ฟอน วอลเล็นโรดท์ การติดตั้งออร์แกนทำในปี ค.ศ. 1695 และต่อมาใน19 ก็ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์
เมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1523 โยฮันน์ ไบรสมันน์ทำการเทศนาแบบลูเทอรันขึ้นเป็นครั้งแรก และตั้งแต่บัดนั้นมาจนถึง ค.ศ. 1945 มหาวิหารก็กลายเป็นมหาวิหารโปรเตสแตนต์.
ในปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944 เรือบินทั้งระเบิดของบริติชก็ทำการทิ้งระเบิดที่เคอนิชส์แบร์คอยู่สองคืน คืนแรกในคืนวันที่ 26/27 สิงหาคมส่วนใหญ่ไม่ลงในตัวเมือง แต่คืนที่สองในวันที่ 29/30 สิงหาคมทำลายบริเวณตัวเมืองเก่าของเคอนิชส์แบร์ค (รวมทั้งคไนพ์ฮอฟ) รวมทั้งมหาวิหาร ผู้คนและส่วนใหญ่ที่เป็นเด็กราวร้อยคนที่หนีเข้ามาหลบภัยอยู่ในโบสถ์ภายใต้หอแหลมเสียชีวิตไปกับระเบิด
หลังสงครามแล้วมหาวิหารก็ยังคงอยู่ในสภาพที่เป็นโครงสร้างที่ถูกเพลิงไหม้ และคไนพ์ฮอฟก็ทำเป็นอุทยานโดยไม่มีสิ่งก่อสร้างอื่นใด ก่อนสงครามคไนพ์ฮอฟมีตึกจำนวนหลายตึกๆ หลังหนึ่งเป็นตึกมหาวิทยาลัยอัลเบอร์ตินาหลังแรก ที่อิมมานูเอิล คานท์ทำการสอน ซึ่งเป็นตึกที่ตั้งอยู่ติดกับด้านตะวันออกของมหาวิหาร
ไม่นานหลังจากคาลีนินกราดเปิดให้ชาวต่างประเทศเข้าได้เมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 การก่อสร้างมหาวิหารใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้นหอยอดแหลมได้รับการติดตั้งใหม่โดยใช้เฮลิคอปเตอร์ในปี ค.ศ. 1994 ในปี ค.ศ. 1995 ก็ได้มีการติดตั้งนาฬิการใหม่ที่มีระฆังสี่ใบ (1,180 กิโลกรัม, 700 กิโลกรัม, 500 กิโลกรัม และ 200 กิโลกรัม) ที่หล่อขึ้นในปี ค.ศ. 1995 นาฬิกาตีทุกสิบห้านาที เมื่อครบชั่วโมงก็จะเล่นโน้ตตัวแรกซิมโฟนีหมายเลขหมายเลข 5 โดยลุดวิจ ฟาน เบโทเฟิน ตามด้วยระฆังเสียงเดียวตีบอกจำนวนชั่วโมง ระหว่างปี ค.ศ. 1996 ถึงปี ค.ศ. 1998 ก็ได้มีการปูหลังคา และ สร้างหน้าต่างประดับกระจกสีใหม่
ปัญหาหนึ่งที่เกิดขึ้นระหว่างการบูรณปฏิสังขรณ์คือการทรุดตัวของพื้นดินภายใต้มหาวิหารที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันมา แม้ในขณะที่ยังอยู่ในความครอบครองของเยอรมนี ที่เริ่มเห็นได้ชัดขึ้น
ในปัจจุบันมหาวิหารมีโบสถ์น้อยสองแห่ง แห่งหนึ่งสำหรับลูเทอแรน อีกชาเปลหนึ่งสำหรับรัสเซียออร์โธด็อกซ์ และพิพิธภัณฑ์ ที่ตั้งของชาเปลของลูเทอรันเป็นที่ที่มีผู้เสียชีวิตระหว่างการทั้งระเบิดในปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944 นอกจากนั้นแล้วมหาวิหารก็ยังใช้สำหรับการแสดงคอนเสิร์ตด้วย
Kant's Tomb.
อนุสรณ์ของนักปรัชญาอิมมานูเอิล คานท์ “นายช่างแห่งเคอนิชส์แบร์ค” ในปัจจุบันเป็นมอโซเลียมตั้งติดกับทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของมหาวิหาร มอโซเลียมสร้างโดยสถาปนิกฟรีดริช ลาห์รส เสร็จในปี ค.ศ. 1924 ทันเวลาครบรอบสองร้อยปีของการเกิดของคานท์ เดิมร่างของคานท์ฝังอยู่ภายในมหาวิหาร แต่ในปี ค.ศ. 1880 ร่างของคานท์ก็ถูกย้ายออกไปภายนอกไปตั้งไว้ในชาเปลแบบฟื้นฟูกอธิคติดกับทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของมหาวิหาร แต่เมื่อเวลาผ่านไปชาเปลก็อยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมและในที่สุดก็ต้องถูกรื้อทิ้งเพื่อสร้างใหม่เป็นมอโซเลียม
Königsberg Cathedral
Königsberger Dom
Hermitage Palace
พระราชวังเฮอร์มิทาจ
วัดอัมพวัน (จังหวัดลพบุรี)
วัดอัมพวัน เป็นวัดในตำบลบางขันหมาก อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
วัดอัมพวัน ตั้งอยู่เลขที่ 91 หมู่ 1 ตำบลบางขันหมาก อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุตินิกาย สร้างขึ้นในราวพุทธศักราช 2415 ได้รับพระราชทานวิสุง คามสีมาเมื่อปีพุทธศักราช 2420 ตามตำนานกล่าว กันว่ากรมช้างในพระราชวังนารายณ์ราชนิเวศน์ ได้ให้ควาญช้างนำช้าง ไปเลี้ยงยังป่าละเมาะใกล้คลองตาสา หรือวัดกลาง ในปัจจุบัน พื้นที่วัดตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรีทางด้านทิศเหนือ และแวดล้อมด้วยหมู่บ้านชาวมอญมาแต่อดีต สันนิษฐานว่าเป็นชาวมอญที่สืบเชื้อสายกันมา ตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา สืบเนื่องจากที่ชาวมอญจากเมืองมอญอพยพตามสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเข้ามา หลังประกาศเอกราช ณ เมืองแครง โดยมีพระมหาเถรคันฉ่องเป็นผู้ช่วยเหลือ ครั้งนั้นสมเด็จพระนเรศวรได้ปูนบำเหน็จแก่ขุนนางและพระสงฆ์มอญขนานใหญ่ ส่วนที่เกี่ยวข้องกับชุมชนมอญบางขันหมาก จังหวัดลพบุรีนั้น น่าจะเห็นเด่นชัดในสมัยสมเด็จพระนารายณ์ ที่สร้างพระราชวังพระนารายณ์ราชนิเวศน์ที่ลพบุรี คงได้เกณฑ์ชาวมอญส่วนหนึ่งมาก่อเตาเผาอิฐสร้างพระราชวัง และอาราธนาพระสงฆ์มอญมาด้วย และยังสร้างวัด “ตองปุ” ให้พระสงฆ์มอญจำพรรษา นอกจากชื่อวัดอัมพวันแล้ว ยังมีชาวบ้านเรียกขานชื่อวัดไปต่าง ๆ กันอีกหลายชื่อ ได้แก่ “วัดค้างคาว” ด้วยเหตุที่สมัย ก่อนนั้นในเขตวัดอัมพวันมีค้างคาวแม่ไก่มาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก
ชื่อที่เคยใช้เรียก.
วัดสุสาน เคยถูกใช้เรียกวัดอัมพวันอยู่ในสมัยหนึ่ง ด้วยเหตุที่ในยุคหนึ่งวัดอัมพวันปลูกสร้างกุฏิสงฆ์แยกออกเป็น 2 หลังอย่างชัดเจน เพราะอยู่ห่างไกลกันมีป่ารกทึบคั่นกลาง จึงดูเหมือนแยกกันเป็น 2 วัด คือ วัดนอก ริมแม่น้ำลพบุรี และ วัดใน อยู่ลึกเข้ามาจากริมแม่น้ำติดป่าช้า เนื่องจากสมัยนั้น วัดอัมพวันปกครองโดยหลวงปู่ทอกรัก เจ้าอาวาส และยังมี อาจารย์แจะ ซึ่งมีพรรษาใกล้เคียงกับหลวงปู่ทอกรัก วิสัยของอาจารย์แจะท่านชอบสันโดษ จึงปลีกวิเวกไปปลูกกุฏิอยู่ข้างป่าช้า ต่อมาภายหลังมีพระสงฆ์ย้ายไปอยู่กับท่านเพิ่มขึ้น
วัดสุด ก็เป็นอีกชื่อหนึ่งที่หมายถึงวัดอัมพวัน ด้วยเหตุที่ชุมชนมอญบางขันหมากมีชาวมอญอาศัยกันอยู่อย่างหนา แน่น ประกอบกับชาวมอญเป็นผู้ที่มีจิตเป็นกุศลยึดมั่นในพระพุทธศาสนาอย่างแรงกล้า นิยมสร้างวัดไว้ในบวรพุทธศาสนา และใช้เป็นสถานที่ทำพิธีกรรมทางศาสนา เป็นที่ศึกษาเล่าเรียนของบุตรหลานชาวมอญบางขันหมากจึงได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้น ในชุมชนถึง 4 แห่งด้วยกัน คือ วัดโพธิ์ระหัต วัดกลาง วัดอัพวัน และวัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ซึ่งวัดอัมพวันอยู่ใต้สุดของตำบลบางขันหมากใต้ ติดกับตำบลพรหมมาสตร์ ชาวบ้านจึงนิยมเรียกวัดอัมพวันตามสำเนียงมอญว่า “เภี่ยฮะโม” ส่วนในภาษา ไทยเรียกว่า “วัดสุด” ตามภูมิประเทศนั่นเอง
ถาวรวัตถุภายในวัด.
อุโบสถวัดอัมพวันยังคงสภาพเดิมของอุโบสถที่สร้างขึ้นในรุ่นแรกๆ ของวัดมอญในชุมชนมอญบ้านบางขันหมากแห่งนี้ได้ดีที่สุด ลักษณะของอุโบสถวัดอัมพวันเป็นอุโบสถขนาดเล็ก ก่ออิฐถือปูน ฐานยกพื้นสูงจากพื้นดินเล็กน้อยเป็นฐานบัว หน้าบันเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว กรอบหน้าบันหยักเป็นรูปสามเหลี่ยมฟันปลา ไม่มีลวดลายแบบง่ายๆ ตัวอาคารก่อด้วยผนังทึบทั้ง 4 ช่อง มีประตูทางเข้าด้านหน้า 2 ประตู ไม่มีการประดับเช่นกัน แต่มีบันไดนาคปูนปั้นที่ประตูทางขึ้น หลังคาทรงจั่วมีชั้นลด 2 ชั้นมุงด้วยกระเบื้องเกล็ดประดับด้วยช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ มีกำแพงแก้วเตี้ยๆ ส่วนซุ้มประตูทางเข้ากำแพงแก้วด้านข้างคงเป็นซุ้มประตูแบบเดิม คือเป็นซุ้มประตูขนาดเล็กล้อมรอบและมีซุ้มประตูทางเข้าที่ด้านหน้า 1 ประตู และด้านซ้ายมืออีก 1 ประตู ซุ้มประตูทางที่กำแพงแก้วด้านหน้าคงจะทำขึ้นใหม่ในคราวหลัง แต่เมื่อได้ทำการบูรณะซ่อมแซมอุโบสถในราวปี พ.ศ. 2493 จึงได้เปลี่ยนใบเสมาไม้เป็นเสมาปูนปั้นตามแบบที่นิยมทั่วไป ปัจจุบันมีเสมาไม้สักของวัดอัมพวันเหลืออยู่เพียงชิ้นเดียวเท่านั้น
ศาลาการเปรียญ.
ศาลาการเปรียญวัดอัมพวันสร้างขึ้นในราวปีพุทธศักราช 2466 รูปทรงคล้ายกับศาลาการเปรียญเครื่องไม้ ที่นิยมสร้างขึ้นตามวัดที่เห็นได้ทั่วไปในภาคกลาง เป็นศาลาการเปรียญเครื่องไม้ขนาด 13 ห้อง เป็นศาลาแบบโล่งไม่มีฝา ยกพื้นสูง หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ด เป็นศาลาที่สร้างด้วยเครื่องไม้ทั้งหลังแม้แต่ช่อฟ้า ใบมะกา หางหงษ์ และหน้าบันก็ทำด้วยเครื่องไม้ทั้งสิ้นมีบันไดก่ออิฐถือปูนเป็นทางขึ้นที่ด้านหลังและด้านข้าง
กิจกรรมที่สำคัญ.
จัดโครงการสืบสานประเพณีไทยรามัญ บางขันหมาก ภายในงาน มีกิจกรรมชักพระรูปเหมือนหลวงปู่ทอกรัก สุวณณสาโร การแข่งขันเซปักตระกร้อ ประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง การแข่งขันเรือพื้นบ้านและ ประกวดเรือสวยงาม เป็นต้น
สมศักดิ์ ศรีวุฒิชาญ
สมศักดิ์ ศรีวุฒิชาญ เป็นประธานและกรรมการผู้อำนวยการ นสพ.ฐานเศรษฐกิจ เป็นชาวคลองแงะ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมปลาย จากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย (รุ่นมัธยมชาย) ก่อนจะเข้าต่อสู้ทำงานใน กทม. หลังจากที่คลุกคลีและสะสมประสบการณ์ในธุรกิจการโฆษณา หนังสือพิมพ์ ในปี พ.ศ. 2524 หรือ 12 ปี ก่อนได้ร่วมกับพี่ชาย นายสมเกียรติ ศรีวุฒิชาญ บุกเบิกก่อตั้งหนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจ
นายสมศักดิ์ได้เสียชีวิตลงเมื่อเวลาประมาณ 03.00 น. วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2546 ระหว่างที่เดินทางไปพักผ่อนที่ รร.เวล อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม โดยตัวนายสมศักดิ์ ซึ่งอายุ 57 ปี และมีโรคหัวใจประจำตัว ได้ล้มลงระหว่างลุกเข้าห้องน้ำ แต่เสียชีวิตลงระหว่างนำส่งโรงพยาบาลสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม โดยคณะแพทย์โรงพยาบาลลงความเห็นว่า กล้ามเนื้อหัวใจไม่ทำงาน เป็นเหตุให้หัวใจล้มเหลว
หมึกสายเลียนแบบ
หมึกสายเลียนแบบ หรือ หมึกสายพรางตัว  เป็นหมึกประเภทหมึกสายชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Thaumoctopus"
หมึกสายเลียนแบบ มีลักษณะคล้ายกับหมึกสายมหัศจรรย์ ("Wunderpus photogenicus") มาก ทั้งนี้เป็นไปเพราะการพรางตัวและเลียนแบบเพื่อป้องกันตัวจากสัตว์นักล่า เพราะหมึกสายมหัศจรรย์นั้นมีน้ำลายที่มีพิษ และเปลี่ยนสีตัวเองได้อย่างรวดเร็วมาก โดยหมึกสายเลียนแบบสามารถที่จะเลียนแบบสัตว์ทะเลต่าง ๆ ได้มากมาย ไม่ว่าจะเป็น งูสมิงทะเลปากเหลือง, ปลาลิ้นหมา, ไครนอยด์, กั้ง และสัตว์อื่น ๆ ได้อีกถึง 15 ชนิด ซึ่งจะไม่แค่เลียนแบบลักษณะรูปร่างภายนอกเท่านั้น แต่ยังที่จะปรับเปลี่ยนท่าทางการเคลื่อนไหวไปตามสัตว์ที่เลียนแบบด้วย เช่น เมื่อเลียนแบบไครนอยด์ ก็จะปล่อยตัวเองล่องลอยไปกับกระแสน้ำ หรือเลียนแบบปลาลิ้นหมา ก็จะห่อตัวลู่ไปกับพื้นทราย ในลักษณะการว่ายน้ำแบบเดียวกับปลาลิ้นหมา และยังอาจจะทำระยางค์แข็งยื่นออกมาคล้ายกับก้านครีบแข็งของปลาลิ้นหมาบางชนิด เช่น ปลาลิ้นหมานกกระตั้ว ซึ่งที่ก้านครีบอกมีพิษ ได้อีกด้วย
หมึกสายเลียนแบบมีลักษณะคล้ายกับหมึกสายมหัศจรรย์มาก เมื่อโตเต็มที่มีความยาวได้มากกว่า 60 เซนติเมตร (2 ฟุต) แต่จะแตกต่างจากหมึกสายมหัศจจรรย์ตรงที่มีสีที่เข้มกว่ามาก และมีลวดลายน้อยกว่า พบกระจายพันธุ์ตามพื้นทะเลที่บริเวณช่องแคบเลมเบห์ ทางตอนเหนือของเกาะซูลาเวซี ในอินโดนีเซีย ปกติจะเคลื่อนที่ด้วยการคืบคลานไปกับพื้นทรายใต้ทะเล เมื่อจะหากินหรือหลบซ่อนตัวจะฝังตัวเองลงใต้พื้นทราย โดยโผล่มาแค่ส่วนตาที่ยื่นออกมาจากส่วนหัว โดยมีประสาทรับรสและประสาทรับความรู้สึกที่ไวมากในหนวดแต่ละเส้น
หมึกสายเลียนแบบ ได้รับการค้นพบครั้งแรกในปี 1998 โดย มาร์ก นอร์แมน ช่างภาพใต้น้ำขณะที่กำลังดำน้ำอยู่ และได้รับคำบรรยายทางวิทยาศาสตร์ในปี 2005
เฟย์ อัศเวศน์ นักแสดงหญิงชาวไทยเชื้อสายเยอรมัน มีผลงานแสดงเพียงเรื่องเดียว คือเรื่อง ฝัน บ้า คาราโอเกะ (2540) เป็นผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของเป็นเอก รัตนเรือง ซึ่งเป็นเพื่อนชายของเธอในขณะนั้น จากการแสดงเรื่องนี้ ทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 7, รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิงครั้งที่ 6 และเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 29 ประจำปี 2540
เฟย์ อัศเวศน์ เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวนสามคนของนายสุทัศน์ อัศเวศน์ กับนางเอวา อัศเวศน์ เจ้าหน้าที่สถาบันเกอเธ่ประจำประเทศไทยเฟย์สมรสแล้ว มีบุตรสามคน และพำนักอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ ต่อมา พ.ศ. 2561 เฟย์และครอบครัวย้ายไปพำนักอยู่ประเทศเยอรมนี โดยให้เหตุผลว่ามีสวัสดิการที่ดีกว่า และเริ่มงานแปลนวนิยายเยอรมันเป็นภาษาไทยที่นั่น
วังฮ็อลชไตน์
วังฮ็อลชไตน์  เป็นจวนที่พักของอาร์ชบิชอปแห่งมึนเชินและไฟรซิงมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1818
ฟร็องซัว เดอ กูว์วิลสร้างคฤหาสน์ระหว่างปี ค.ศ. 1733 ถึง ค.ศ. 1737 สำหรับโซฟี คาโรลีเนอแห่งอิงเงนไฮม์ เคาน์เตสแห่งฮ็อลชไตน์ผู้เป็นพระสนมของจักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ การตกแต่งภายในทำโดยโยฮันน์ แบพทิสท์ ซิมเมอร์มันน์ วังฮ็อลชไตน์เป็นงานตกแต่งแบบศิลปะโรโกโกที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่งของมิวนิก
ระหว่างปี ค.ศ. 1977 ถึง ค.ศ. 1982 วังฮ็อลชไตน์ยังเป็นวังที่ประทับของพระคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์ ซึ่งต่อมาเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16
Palais Holnstein
นิสสัน เทียน่า
นิสสัน เทียน่า เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางของบริษัทนิสสัน (ในเว็บ aseancap.org ระบุเป็น Large Family Car ) เริ่มมีการผลิตครั้งแรกในปี พ.ศ. 2546 โดยมีชื่ออื่นในการส่งออกเช่น นิสสัน แม็กซิมา และ นิสสัน เซฟิโร่ (เป็นการยืมชื่อมาใช้ เซฟิโร่ตัวจริงเลิกผลิตไปแล้ว เทียน่า เป็นรุ่นต่อของเซฟิโร่ ส่วนแม็กซิมา เป็นรถนิสสันอีกรุ่นหนึ่ง ขายในสหรัฐอเมริกา) ในบางประเทศ นอกจากนี้ เทียน่ายังมีการใช้รูปแบบเดียวกับ นิสสัน อัลติม่า วางขายในทวีปอเมริกาเหนือและญี่ปุ่น
โฉมที่ 1 (พ.ศ. 2546-2551).
โฉมนี้ เป็นโฉมแรกของเทียน่า เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2546 ใช้รหัส J31 ในประเทศญี่ปุ่นขายในระหว่างปี พ.ศ. 2546-2551 แต่ในประเทศไทยขายในช่วงปี พ.ศ. 2547-2552 มีเครื่องยนต์ขนาด 2.0, 2.3, 2.5 และ 3.5 ลิตร(cvt) และมีเกียร์ 1 รูปแบบให้เลือกซื้อ คือ เกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด
มีตัวถังแบบเดียว คือ ซีดาน 4 ประตู โฉมนี้จัดว่าเป็นรถยนต์ขนาดกลาง (Mid-Size Car)
โฉมที่ 2 (พ.ศ. 2551-2556).
โฉมนี้ เป็นโฉมที่ 2 เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2551 แต่ในประเทศไทยเปิดตัวในปี พ.ศ. 2552 ใช้รหัสว่า J32 มีเครื่องยนต์ให้เลือก 3 ขนาด คือ 2.0, 2.5 และ 3.5 ลิตร โฉมนี้เป็นโฉมแรกที่มีการนำเกียร์ CVT 6 สปีด มาใช้กับเทียน่า โฉมนี้ทางนิสสันอยากให้ผู้โดยสารในรถมีความรู้สึกอบอุ่นเสมือนอยู่บ้าน
โฉมนี้มีตัวถังแบบเดียวเช่นเคย คือ ซีดาน 4 ประตู และมีการ Minorchange เมื่อปี พ.ศ. 2554
โฉมที่ 3 (พ.ศ. 2556-2563).
ในวันที่ 21 ตุลาคม 2556 บริษัท นิสสันมอร์เตอร์ ไทยแลนด์ จำกัด ประกาศเปิดตัว
รถยนต์นิสสัน เทียน่า เจเนอเรชันที่ 3 โดยมาพร้อมกับออปชั่น เช่น กล้องมองหลัง 360 องศา, ระบบนำทาง Navigation System, ระบบ Lane Departure Warning, ชุดเครื่องเสียง BOSE
มีให้เลือก 6 สี คือ สีน้ำเงิน ฟอล บลู (Fall Blue) ซึ่งเป็นสีใหม่ สีขาวมุก ไวท์ เพิร์ล
(White Pearl) สีดำ แบล็ก สตาร์ (Black Star) สีเงิน บริลเลียนท์ ซิลเวอร์ (Brilliant
Silver) สีน้ำตาล เกรย์ยิช บรอนซ์ (Grayish Bronze) และสีม่วงเทา ดีพ ไอริส เกรย์ (Deep Iris Gray)
ข้อมูลทางวิศวกรรม.
รุ่น 2.0 XE 2.0 XL และ 2.0 XL Navi ยังคงใช้เครื่องยนต์รหัส MR20DE บล็อก 4 สูบ
DOHC 16 วาล์ว 1,997 ซีซี กระบอกสูบ x ช่วงชัก 84.0 x 90.1 มิลลิเมตร กำลังอัด 10.0 : 1 หัวฉีด EGI กล่องสมองกล ECCS พร้อมระบบแปรผันวาล์ว CVTC 136 แรงม้า (PS) ที่ 5,600 รอบ/นาที แรงบิดสูงสุด 190 นิวตันเมตร (19.4 กก.-ม.) ที่ 4,400 รอบ/นาที เหมือนรุ่นก่อนหน้า
แต่รุ่น 2.5 XV และ 2.5 XV Navi ขุมพลัง VQ25DE บล็อกเดิมถูกเลิกใช้แล้วแทนที่ด้วยเครื่องยนต์ QR25DE บล็อก 4 สูบ DOHC 16 วาล์ว 2,488 ซีซี กระบอกสูบ x ช่วงชัก 89.0 x 100.0 มิลลิเมตร กำลังอัด 10.0 : 1 พร้อมระบบแปรผันวาล์ว CVTC
กำลังสูงสุดลดลงจาก 182 แรงม้า (PS) ที่ 6,000 รอบ/นาที เหลือ 173 แรงม้า (PS) ที่
6,000 รอบ/นาที แต่แรงบิดสูงสุด เพิ่มขึ้นเล็กน้อยจาก 228 นิวตันเมตร (23.2 กก.-ม.)
ที่ 4,000 รอบ/นาที เป็น 234 นิวตันเมตร (23.8 กก.-ม.) ที่ 4,000 รอบ/นาที
เชื่อมกับระบบขับเคลื่อนล้อหน้า ด้วยเกียร์อัตโนมัติ อัตราทดแปรผัน XTRONIC CVT
เหมือนเดิม แต่เป็นเกียร์ลูกใหม่ ที่มีการปรับเปลี่ยนอัตราทดเกียร์ จาก 2.349 - 0.394 : 1
ให้กว้างขึ้นอีกเป็น 2.631 - 0.378 : 1 ส่วนเกียร์ถอยหลังมีอัตราทดอยู่ที่ 1.9601 : 1
นอกจากนี้ อัตราทดเฟืองสุดท้าย ของทั้ง 2 รุ่น ก็ยังไม่เหมือนกันอีกด้วย โดยรุ่น 2,000 ซีซี
ทดไว้ 5.694 : 1 ถือว่าทดเฟืองท้ายให้ยาวขึ้น แต่มาเล่นที่อัตราทดพูลเลย์เกียร์แทน ขณะที่รุ่น 2,500 ซีซี จะทดไว้ที่ 4.829 : 1
รุ่นปรับโฉม.
Nissan Teana รุ่นปรับโฉม เปิดตัวในประเทศไทยอย่างเป็นทางการ ล่าสุดวันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 นิสสัน มอเตอร์ ประเทศไทย ต่อคิวเปิดตัว Nissan Teana 2018 ใหม่ ซึ่งสำหรับการปรับโฉมแล้วนับว่าคนไทยต้องรอนานเหลือเกิน จน All-new Nissan Teana 2019 เปิดตัวในต่างประเทศไปแล้วด้วย บอกตามตรงว่าทำให้ความน่าตื่นเต้นนั้นลดลงไปเยอะทีเดียว นับตั้งแต่ Nissan Teana โฉมปัจจุบันถูกเปิดตัวเมื่อช่วงปลายปี 2013 หรือนับเป็นระยะเวลาเกือบ 5 ปี นิสสันประเทศไทย ก็เพิ่งมีการเตรียมคลอดโฉมไมเนอร์เชนจ์ในเดือนพฤศจิกายนที่จะถึงนี้ พร้อมกับปล่อยภาพทีเซอร์ที่เผยให้เห็นตัวถังรถสีแดงเป็นครั้งแรกอีกด้วย
ราคาจำหน่าย Nissan Teana 2019 ใหม่ ประกอบด้วย
รุ่น 2.0XE ราคา 1,339,000 บาท
รุ่น 2.0XL ราคา 1,426,000 บาท
รุ่น 2.0XL Navi ราคา 1,476,000 บาท
รุ่น 2.5XV Navi ราคา 1,674,000 บาท
โฉมที่ 4 (พ.ศ. 2563).
Nissan ประกาศเปิดตัว รถยนต์นิสสัน เทียน่า เจเนอเรชันที่ 4 ในรหัสตัวถัง L34 Nissan อเมริกาประกาศเปิดตัวพร้อมราคาอย่างเป็นทางการ ของ All-New Altima เจนเนอเรชั่นที่ 6.
สำหรับในประเทศไทยกลับมีข่าวแจ้งมาว่า นิสสัน มอเตอร์ ประเทศไทย “ยุติการทำตลาดรถ 3 รุ่น โดยรวมไปถึง X-Trail และ Sylphy อย่างเป็นทางการ ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน เป็นต้นไป” ที่ตอนนี้ นิสสันประเทศไทย ประกาศยุติการทำตลาดไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตามนโยบายของภูมิภาคเอเชีย ยอดขายที่เหลือตอนนี้จึงเป็นรถที่ค้างอยู่ในสต๊อกเท่านั้น
http://www.headlightmag.com/main/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=6737:All-New-Nissan-TEANA-Your-Masterpiece-ปลอดภัย-360-องศา-เปิดราคากระชากใจ-1,27-1-65-ล้านบาท&amp;catid=85:new-cars-in-thailand&amp;Itemid=163
http://www.headlightmag.com/main/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=6745:Exclusive-First-Impression-ทดลองขับ-Nissan-TEANA-L33-(MY2014)&amp;catid=65:d-segment-2000-3500-cc&amp;Itemid=75
นิสสัน เทียนา
ฮัสเซิลต์
ฮัสเซิลต์  เป็นเมืองหลวงของมณฑลลิมเบิร์ก ในประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 75,000 คน ฮัสเซิลต์มีแม่น้ำเดเมอร์และคลองอัลเบิร์ตพาดผ่าน มีถนนสายหลักคือทางหลวงยุโรป E313 (แอนต์เวิร์ป-ฮัสเซิลต์-ลีแยฌ) และมีทางรถไฟที่เชื่อมต่อฮัสเซิลต์กับเคงก์, ลีแยฌ, แอนต์เวิร์ป และบรัสเซลส์
กอบกิจ ทับทิม
กอบกิจ ทับทิม (ก้อ) เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2509 หรือที่รู้จักกันในชื่อ ก้อ 18 กะรัต
กอบกิจ ทับทิม หรือ ก้อ- กอบกิจ เป็น นักร้อง ชาว กรุงเทพมหานคร
เริ่มต้นเข้าสู่วงการเพลงด้วยการชักนำจากคุณอรรถสิทธิ์ (เฮียไฮ้) ผู้จัดการวง ดิ อินโนเซ้นท์ ในสมัยนั้น ให้มาออกอัลบั้มร้องเพลงร่วมกับวงฟองสบู่ โดยผลงานเพลงแรกที่ออกสู่ท้องตลาด คือ เพลงคู่ "หนุ่มเง้าสาวงอน" ในอัลบั้ม "พบดาว" โดยร้องคู่กับ นิภาวรรณ ทวีพรสวรรค์
หลังจากนั้นได้เข้ามาอยู่ในกลุ่มนักร้อง :18 กะรัต ของค่าย :นิธิทัศน์โปรโมชั่น