pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระราชวังซึ่งเป็นที่ตั้งของการเก็บรวบรวมส่วนใหญ่ ถูกทำลายด้วยเหตุไฟไหม้ในคืนวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2018 อาคารนี้ถูกเรียกว่า "อาคารที่ไม่มีทางหนีไฟ" โดยนักวิจารณ์ ซึ่งได้ให้เหตุผลว่าไฟไหม้นั้นคาดเดาได้และสามารถป้องกันได้ เหตุไฟไหม้ดังกล่าวเริ่มขึ้นที่ระบบปรับอากาศของหอประชุมชั้นล่าง หนึ่งในสามอุปกรณ์นี้ไม่มีสายดินภายนอก ไม่มีสะพานไฟสำหรับแต่ละตัว และลวดไม่มีฉนวนเมื่อสัมผัสกับโลหะ หลังเกิดเพลิงไหม้ สถานที่ปรักหักพังได้รับการปฏิบัติเสมือนโบราณสถาน และอยู่ระหว่างความพยายามในการบูรณะโดยมีหลังคาโลหะครอบคลุมพื้นที่ 5,000 ตร.ม. รวมทั้งเศษซาก
ใน ค.ศ. 2019 ได้มีการค้นพบอดีตสิ่งของราชวงศ์มากกว่า 30,000 ชิ้นระหว่างงานโบราณคดีที่สวนสัตว์รีโอเดจาเนโรที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกิงตาดาโบอาวิสตา ในบรรดาสิ่งที่ค้นพบมีหลายอย่าง เช่น เศษเครื่องถ้วยชาม, ถ้วย, จาน, เครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร, ฮอร์สชูส์ และแม้กระทั่งกระดุม รวมถึงเข็มกลัดประดับที่มีตราแผ่นดินของจักรพรรดิจากเสื้อผ้าของทหาร โดยสิ่งของเหล่านั้นถูกมอบให้แก่พิพิธภัณฑ์ หลังจากถูกทำลายด้วยเหตุไฟไหม้ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติได้รับเงินบริจาคเป็นจำนวนเงิน 1.1 ล้านเรอัลบราซิลในเจ็ดเดือนสู่ความพยายามสร้างใหม่ ซึ่งความช่วยเหลือทางการเงินได้คาดหวังจากอิทธิพลระหว่างประเทศมากกว่าจากประชากรบราซิลในประเทศ
วัดบางแก้ว (จังหวัดนครสวรรค์)
วัดบางแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์ มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 20 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จํานวน 3 แปลง เนื้อที่ 87 ไร่ 2 งาน 95 ตารางวา
วัดบางแก้วสร้างเมื่อ พ.ศ. 2414 มีนามตามชื่อบ้าน โดยมีนายให้และนางกล้วย บริจาคที่ดินเนื้อที่ประมาณ 15 ไร่ ในการสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2444 ต่อมาได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ พร้อมได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่ ได้รับพระราชทานครั้งหลังวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2455 มีโรงเรียนประภมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในวัดด้วย
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีพระประธาน คือ พระพุทธสุโขทัยศากยมุนี สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง เป็นอาคารไม้ 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 หลัง วิหาร กว้าง 5 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ฌาปนสถาน 1 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง
วัดโพธิ์บางคล้า
วัดโพธิ์บางคล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคล้า อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่บนเนื้อที่ประมาณ 31 ไร่ วัดมีค้างคาวแม่ไก่ป่าฝนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ค้างคาวเหล่านี้อาศัยอยู่ในวัดมาเป็นเวลานานแล้ว ไม่มีผู้บันทึกไว้ชัดเจน เท่าที่ทราบก็ตั้งแต่เมื่อสมัยพระครูสุตาลงกตเป็นเจ้าอาวาส ระหว่าง พ.ศ. 2473–2509 ซึ่งท่านเป็นพระที่มีเมตตาธรรมต่อสัตว์ทั้งหลาย
วัดโพธิ์บางคล้าสร้างขึ้นในระหว่างปี พ.ศ. 2310–2325 สมัยพระเจ้าตากสินมหาราช และคาดว่าเคยเป็นที่พักทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เมื่อครั้งยกทัพไปต่อสู้กับพม่า ที่บริเวณปากน้ำโจ้โล้ (ห่างจากวัด 1 กิโลเมตร) เมื่อราวปี พ.ศ. 2309 จากคำบอกเล่า เดิมมีกุฎิไม้ใต้ถุนสูง หลังคามุงจาก อยู่ใกล้กับท่าน้ำแม่น้ำบางปะกงและต้นโพธิ์ใหญ่ มีโบสถ์คล้ายเก๋งจีน หลังคาซ้อน 2 ชั้น มุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย ช่อฟ้าเป็นรูปหัวมังกร ผนังก่ออิฐฉาบปูนขาวผสมน้ำอ้อย ล้อมรอบด้วยใบเสมา ปัจจุบันทางวัดได้รื้อถอนโบสถ์และกุฏิไม้แล้ว
ด้านหน้าวัดจะมีวิหารเก่าแก่ ทรงจัตุรมุขสมัยอยุธยาตอนปลาย หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดเต่า และมีการซ่อมแซมหลังคาอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2485 และต่อมาหลังคาเกิดพังทลายลง ทำให้ต้องสร้างหลังคาขึ้นใหม่แทนของเดิม เมื่อ พ.ศ. 2541 มีหน้าต่างหนึ่งช่อง มีประตูสองช่องเหนือขอบประตูสองด้าน ประดับด้วยถ้วยชามสังคโลกเรียงกันเป็นรูปทรงกลม หน้าจั่วเป็นพื้นเรียบ กระเบื้องชายหลังคาเชื่อมด้วยปูน และมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยทำด้วยปูน ประดิษฐานไว้โดยรอบจำนวน 8 องค์ ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์
เคาน์ตีฟลานเดอร์ส
ทองดี มนิสสาร
ทองดี มนิสสาร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 4 สมัย เป็นอดีตประธานคณะกรรมาธิการการแรงงานในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 สังกัดพรรคเพื่อไทย ได้รับเลือกตั้งและดำรงตำแหน่ง ส.ส. ในระหว่างปี 2544 - 2556 เขาเคยได้รับโล่ดีเด่นผู้ไม่เคยขาด-ลา ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร
ทองดี มนิสสาร เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 จบการศึกษาประกาศวิชาการปกครองท้องที่ (ปปท.) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ปริญญาตรีรัฐศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับ นางลมัย มนิสสาร มีบุตรธิดาด้วยกัน 5 คน
ทองดี มนิสสาร อดีตเป็นกำนันตำบลโพนงาม อำเภอหนองหาน และเป็นประธานชมรมกำนัน-ผู้ใหญ่บ้านอำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี ก่อนจะเข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานีครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
ในปี 2550 เขาย้ายสังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นประธานคณะกรรมาธิการการแรงงานในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ในสภาผู้แทนราษฎร นายทองดีเคยทำงานเป็นผู้ช่วยเลขานุการกรรมาธิการการแรงงาน กรรมาธิการวิสามัญงบประมาณเพิ่มเติม พ.ศ. 2547 กรรมาธิการวิสามัญกฎหมายองค์การบริหารส่วนตำบล กรรมาธิการวิสามัญกฎหมายรถยนต์ กรรมาธิการวิสามัญ พ.ร.บ. 2475 ลักษณะปกครองท้องถิ่น พ.ศ. 2541
นายทองดี เป็นสมาชิกในกลุ่มวังน้ำยม ในพรรคไทยรักไทย
ทองดี มนิสสาร เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2557 รวมอายุ 68 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2557 ณ วัดศรีสมพร หมู่ที่ 10 บ้านดอนยางเดี่ยว ตำบลโพนงาม อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี
อาร์ทัวส์
วัดสระน้ำส้ม
วัดสระน้ำส้ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม วัดนี้เป็นสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งผู้ศรัทธา เชื่อว่ามีความผูกพันข้องเกี่ยวกับพญานาค
วัดสระน้ำส้มเป็นวัดโบราณเก่าแก่ ไม่รู้ว่าใครเป็นผู้สร้างเอาไว้ จนเมื่อปี พ.ศ. 2532 นายสุทธิ นาคสมภพ คหบดีใจบุญ บุตร ธิดาและญาติพี่น้อง ร่วมกันถวายที่ดินให้บูรณะวัดและรับอุปถัมภ์วัด โดยนิมนต์ หลวงพ่อสมชาย ฐิตธัมโม จากวัดอุดมคงคาคีรีเขต อำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่น มาจำพรรษา
ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 หลวงพ่อสมชาย ได้ปลีกวิเวกปฏิบัติธรรมในป่าเขาแถบจังหวัดเพชรบูรณ์ พระปฐมคณาจารย์ เจ้าคณะจังหวัดนครปฐม-สุพรรณบุรี (ธรรมยุติ) ได้มีคำสั่งให้ พระครูปุญญาภินันท์ (หลวงพ่อบุญมี เตชปุญโญ) ไปเป็นเจ้าอาวาสแทน กระทั่งปี พ.ศ. 2543 คณะกรรมการวัดและชาวบ้านขออนุญาตปฏิสังขรณ์วัดและก่อสร้างถาวรวัตถุเพิ่มเติม เมื่อพระครูปุญญาภินันท์ มรณภาพเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2553 คณะสงฆ์จึงแต่งตั้ง พระอธิการวันชัย ปภัสสโร เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมาจนปัจจุบัน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
เนเธอร์แลนด์ของฮาพส์บวร์ค
เนเธอร์แลนด์ของฮาพส์บวร์ค (, ; ) ซึ่งในภาษาละตินเรียกถึงว่า เบลจิกา (Belgica) เป็นกลุ่มดินแดนในศักดินาสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่มีบริเวณอยู่ในกลุ่มประเทศต่ำ ซึ่งปกครองโดยจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ภายใต้อำนาจของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค โดยเริ่มนับตั้งแต่ปีที่ผู้ปกครองคนสุดท้ายจากราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ คือ มารีแห่งบูร์กอญ ซึ่งเป็นพระมเหสีในจักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 สิ้นพระชนม์ลงเมื่อ ค.ศ. 1482 ต่อมาพระราชนัดดา จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ผู้ซึ่งประสูติในเนเธอร์แลนด์ของฮาพส์บวร์คได้แต่งตั้งบรัสเซลส์เป็นหนึ่งในเมืองหลวง
ต่อมาได้กลายเป็นกลุ่มสิบเจ็ดมณฑลในปีค.ศ. 1549 และต่อมาได้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คสายสเปน ตั้งแต่ปีค.ศ. 1556 ซึ่งถูกเรียกว่าเนเธอร์แลนด์ของสเปน ตั้งแต่บัดนั้น ต่อมาในปีค.ศ. 1581 ได้เกิดการปฏิวัติดัตช์ขึ้นเพื่อแยกดินแดนในกลุ่มรัฐทั้งเจ็ดเป็นอิสระเพื่อจัดตั้งสาธารณรัฐดัตช์ ซึ่งทำให้ดินแดนส่วนที่เหลือในเนเธอร์แลนด์ใต้ที่ยังอยู่ภายใต้การปกครองของสเปนนั้นได้กลายเป็นเนเธอร์แลนด์ของออสเตรียในปีค.ศ. 1714 อันเป็นผลของสนธิสัญญาราสตัทท์ (Treaty of Rastatt)
การปกครองโดยราชวงศ์ฮาพส์บวร์คสิ้นสุดลงในการผนวกดินแดนภายหลังการจัดตั้งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เมื่อปีค.ศ. 1795
เนเธอร์แลนด์ของฮาพส์บวร์คกินอาณาเขตทั้งหมดของกลุ่มประเทศต่ำ (ในเนเธอร์แลนด์ เบลเยียม และลักเซมเบิร์กในปัจจุบัน) และจังหวัดนอร์ และปาดกาแลเกือบทั้งหมดในฝรั่งเศสปัจจุบัน ตั้งแต่ปีค.ศ. 1482 จนถึงค.ศ. 1581
โดยภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยมีผู้ปกครองคือฟีลิปเลอบง ดยุกแห่งบูร์กอญระหว่างปีค.ศ. 1419-1467 จังหวัดต่างๆ ในเนเธอร์แลนด์ก็เริ่มเติบโตไปด้วยกัน ถึงแม้ว่าอดีตจะเคยอยู่ภายใต้การปกครองของทั้งอาณาจักรฝรั่งเศส และอีกส่วนภายใต้การปกครองของจักรวรรดิ ดินแดนที่เป็นรัฐบริวาร ได้แก่ ฟลานเดอร์ส อาร์ตัว และเมเคอเลิน นามูร์ ฮอลแลนด์ เซลันด์ และแอโน บราบันต์ ลิมบวร์ก และลักเซมเบิร์ก ได้ถูกปกครองแบบรัฐร่วมประมุขโดยมีกษัตริย์จากราชวงศ์วาลัว-บูร์กอญ และสภาผู้แทนราษฎร โดยมีศูนย์กลางอำนาจของราชวงศ์บูร์กอญอยู่ที่ดัชชีบราบันต์อันเป็นสถานที่ตั้งของราชสำนักในกรุงบรัสเซลส์
โอรสของดยุกฟีลิปเลอบง ชาร์ลผู้อาจหาญ (ดยุกแห่งบูร์กอญ ระหว่างปีค.ศ. 1467-1477) ยังสามารถผนวกดินแดนเกลเดอรส์ และซุทเฟิน มาครองได้และยังคาดหวังฐานันดรศักดิ์และบรรดาศักดิ์จากจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 ผ่านการเสกสมรสกับพระธิดา แต่ก็ล้มเหลวจึงทำให้เขาได้เริ่มก่อสงครามบูร์กอญขึ้น และสิ้นชีพลงในยุทธการน็องซี
รูเนะ สึกิชิโระ
รูเนะ สึกิชิโระ (; ; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 – ) เป็นนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่นในสังกัดที-เพาเวอส์
งานอดิเรกของเธอคือการชอปปิง
รูเนะ สึกิชิโระ ได้รับการเปิดตัววิดีโอสำหรับผู้ใหญ่จากค่ายเพรสทิจในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 และตั้งแต่ ค.ศ. 2012 เธอได้เป็นนักแสดงหญิงซึ่งผูกขาดสำหรับค่ายมูดีซ์
ระฆังพระเจ้าแสรกแมง
ระฆังพระเจ้าแสรกแมง  หรือรู้จักในอีกชื่อ ระฆังมหาติสัททะฆัณฏา ระฆังขนาดใหญ่ตั้งอยู่ที่ เจดีย์ชเวดากอง ได้รับการสร้างถวายปี พ.ศ. 2384 โดย พระเจ้าแสรกแมง แห่ง ราชวงศ์โก้นบอง ชื่ออย่างเป็นทางการในภาษาบาลีของระฆังใบนี้คือ มหาติสัททะฆัณฏา ซึ่งแปลว่า ระฆังเสียงเพราะ
ในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2384 (ขึ้น 10 ค่ำ เดือนตะดี้นจุ มรันมศักราช/จุลศักราช 1203) พระเจ้าแสรกแมง มีพระบัญชาให้สร้างระฆังชื่อ มหาติสัททะฆัณฏา ขนาด 42 ตัน และชุบทอง 20 กิโลกรัมจากเจดีย์ชเวดากองที่ย่างกุ้ง พระเจ้าแสรกแมงโปรดเกล้าฯ ให้เสนาบดีสองคน มหาสีตู และมหาสิงคะ เป็นผู้ควบคุมการหล่อ ซึ่งเริ่มในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2385 (ขึ้น 10 ค่ำ เดือนดะโบ่-ดแว มรันมศักราช/จุลศักราช 1203)
สถานะปัจจุบัน.
ระฆังตั้งอยู่ในศาลาทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเจดีย์
Rune Tsukishiro
ขันข่าวเช้าตรู่ เสาร์-อาทิตย์
รายพระนามพระมหากษัตริย์แคนาดา
รายพระนามพระมหากษัตริย์ที่ปกครองแคนาดาในฐานะอาณานิคมของฝรั่งเศสและอังกฤษ เครือจักรภพแห่งแคนาดาและในที่สุดก็เป็นรัฐที่มีอำนาจอธิปไตยในปัจจุบัน
ผู้ปกครองแคนาดา.
มงกุฎแคนาดา (1931–ปัจจุบัน).
ค.ศ. 1931 มงกุฎแคนาดากลายเป็นอิสระจากอังกฤษเนื่องจากธรรมนูญเวสต์มินิสเตอร์ 1931
หยาง จื่อฉยง
สหรัฐเบลเยียม
สหรัฐเบลเยียม (, or "") เป็นสมาพันธ์สาธารณรัฐในเนเธอร์แลนด์ใต้ (เบลเยียมและลักเซมเบิร์กในปัจจุบัน) ซึ่งก่อตั้งขึ้นภายหลังจากการปฏิวัติบราบันต์ ซึ่งเป็นประเทศได้ในระยะเวลาอันสั้นตั้งแต่มกราคมจนถึงธันวาคม ค.ศ. 1790 อันเนื่องมาจากการล้มเหลวต่อการแข็งข้อกับจักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2
สหรัฐเบลเยียมปกครองด้วยระบบสาธารณรัฐแบบสมาพันธ์รัฐประกอบไปด้วยมณฑลทั้งแปดซึ่งในแต่ละมณฑลล้วนมีรัฐบาลปกครองตนเองอันเป็นอิสระต่อกัน โดยมีสภาคองเกรส  เป็นรัฐบาลกลาง ซึ่งตั้งอยู่ที่กรุงบรัสเซลส์ โดยมีผู้แทนของแต่ละมณฑลเป็นองค์ประกอบ ในมณฑลทั้งแปดจะถูกแบ่งเป็นเขตเล็กๆ จำนวน 11 เขต ได้แก่
พระราชมงคลวัชราจารย์ (พัฒน์ ปุญฺญกาโม)
พระราชมงคลวัชราจารย์ หรือ หลวงปู่พัฒน์ ปุญฺญกาโม (เกิด 12 พฤษภาคม 2465) พระเกจิอาจารย์ชาวจังหวัดนครสวรรค์ ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดนครสวรรค์ และ เจ้าอาวาสวัดธารทหาร หรือวัดห้วยด้วน อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์
พระราชมงคลวัชราจารย์ หรือ หลวงปู่พัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 ที่บ้านสระทะเล ตำบลย่านมัทรี อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ โยมบิดาชื่อพ่อพุฒ โยมมารดาชื่อแม่แก้ว ก้อนจันเทศ ท่านได้เข้ารับการอุปสมบทเมื่อ พ.ศ. 2489 ณ วัดสระทะเล โดยมี พระธรรมไตรโลกาจารย์ หรือ หลวงปู่ยอด วัดเขาแก้ว เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงปู่กัน วัดเขาแก้ว เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และ พระอธิการชั๊ว วัดสระทะเล เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า "ปุญฺญกาโม"
หลวงปู่พัฒน์ได้รับสืบทอดวิชาจากหลวงปู่เทศ วัดสระทะเล ซึ่งเป็นทวดผ่านทาง หลวงปู่เดิม วัดหนองโพ หลวงปู่อิน วัดหางน้ำสาคร หลวงปู่หมึก วัดสระทะเล ซึ่งหลวงปู่พัฒน์ มีศักดิ์เป็นหลาน และหลวงปู่โหมด วัดโคกเดื่อ ต่อมาจึงได้ไปเรียนวิชาทางเมตตามหานิยมกับ หลวงปู่ชุบ วัดพระบรมธาตุทุ่งยั้ง จังหวัดอุตรดิตถ์ และได้เป็นเจ้าอาวาสที่วัดพระบรมธาตุทุ่งยั้งนานถึง 6 ปี ก่อนกลับมาจำพรรษาที่ วัดสระทะเล ซึ่งเป็นวัดบ้านเกิดของท่าน
ต่อมาโยมบิดามารดาของหลวงปู่พัฒน์ ได้ย้ายไปประกอบอาชีพเกษตรกรรมที่บ้านห้วยด้วน หรือบ้านธารทหาร และนายผล กำนันตำบลธารทหารในขณะนั้น จึงได้พาบิดามารดาไปอาราธนาให้ท่านมาจำพรรษาและพัฒนาวัดห้วยด้วนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 จนถึงปัจจุบัน
โดยท่านได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดธารทหาร และได้รับพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ที่ราชทินนาม พระครูนิวิฐปุญญากร กระทั่งปี พ.ศ. 2526 ท่านได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าคณะตำบลธารทหาร ต่อมาในการประชุมมหาเถรสมาคม ครั้งที่ 20/2545 เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2545 มติที่ 310/2545 ที่ประชุมมีมติแต่งตั้งให้ พระครูนิวิฐปุญญากร เป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะตำบลธารทหารจนถึงปัจจุบัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2564 ท่านได้รับพระราชทานพัดรองที่ระลึกงานบรมราชาภิเษก และได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ เลื่อนสมณศักดิ์ให้เป็นพระราชาคณะชั้นราชเป็นกรณีพิเศษที่ราชทินนาม "พระราชมงคลวัชราจารย์"
งอบ
งอบ เป็นหมวกแบบดั้งเดิมที่ใช้ในประเทศไทยซึ่งมีการออกแบบที่ซับซ้อนกว่าหมวกทรงกรวยเอเชีย งอบได้จากการสานตอกไม้ไผ่ให้เป็นโครงแล้วกรุทับด้วยใบลาน ตรงกลางโครงด้านในมีรังสำหรับสวมหัวโดยสานเป็นตาโปร่ง ๆ ทำให้มีพื้นที่สำหรับการระบายอากาศ
ในปัจจุบัน ศูนย์กลางการผลิตงอบที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยเป็นสินค้าระดับหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ ที่ผลิตกันในหลายหมู่บ้าน งอบจากบางปะหันนำไปขายทั่วประเทศ อย่างไรก็ตาม ผู้คนใช้งอบน้อยลงเรื่อย ๆ เพราะเทคโนโลยีสมัยใหม่ได้เข้าไปแทนที่วิถีการเกษตรแบบดั้งเดิม
รูปทรงของงอบเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบศาลาไทยในงานเอ็กซ์โป 2015 ที่มิลาน
อำเภออัสซะวาดียะฮ์
อัสซะวาดียะฮ์  เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 26,763 คน
หลวงปู่เดิม
หลวงปู่ยอด
บูร์จอัลบาบัส
บูร์จอัลบาบัส  เป็นโครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยใกล้กับเมืองมูดูร์นู ประเทศตุรกี บ้านในโครงการได้รับการออกแบบเป็นคฤหาสน์ขนาดเล็ก
การก่อสร้างเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2557 การพัฒนาประสบความสำเร็จในช่วงแรก แต่สุดท้ายยอดขายไม่ถึงเป้าหมาย ทำให้บริษัทของผู้พัฒนาล้มละลาย ราคาน้ำมันตกต่ำและความไร้เสถียรภาพในตุรกีถูกอ้างถึงว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้ยอดขายไม่ดี ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2562 บ้านจำนวน 587 หลัง จากที่วางแผนไว้จำนวน 732 หลัง เริ่มสร้างแต่ยังไม่แล้วเสร็จ
บูร์จอัลบาบัสเป็นสถานที่ถ่ายทำมิวสิกวิดีโอของเพลง "ลูสคอนโทรล" โดยเมดูซา, เบ็กกี ฮิลล์ และกูดบอยส์ใน พ.ศ. 2562
และเหว่
และเหว่  หรือ มวยพม่า เป็นกีฬาต่อสู้แบบปะทะเต็มรูปแบบจากพม่าที่ใช้การโจมตีแบบยืนร่วมกับเทคนิคการกอดปล้ำที่หลากหลาย และเหว่ถือเป็นหนึ่งในศิลปะการต่อสู้ที่รุนแรงที่สุดในโลก เนื่องจากคู่ชกและเหว่จะชกกันแบบคาดเชือก ไม่สวมนวม ในขณะเดียวกันก็ได้รับอนุญาตให้โจมตีด้วยหมัด ศอก เข่า เท้า และหัว
การใช้หัวโขกถูกห้ามในกีฬาต่อสู้ส่วนใหญ่ แต่ถือเป็นอาวุธสำคัญอย่างหนึ่งของคู่ชกและเหว่ นี่เป็นเหตุผลที่และเหว่ยังได้รับฉายาว่าเป็น "ศาสตร์แห่งอาวุธทั้งเก้า" และถือว่าเป็นหนึ่งในศิลปะการต่อสู้ที่นองเลือดที่สุดในเขตอิทธิพลวัฒนธรรมอินเดีย
Lethwei
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและเครือจักรภพ
อนุสรณ์สถานสเตพานาแกร์ต
หมู่อนุสรณ์สถานสเตพานาแกร์ต (; , ) เป็นอนุสรณ์สถานในเมืองสเตพานาแกร์ตเมืองหลวง "ทางพฤตินัย" ของสาธารณรัฐอาร์มซัค และเป็นเมืองหนึ่ง "ทางนิตินัย" ของประเทศอาเซอร์ไบจาน
อนุสรณ์นี้สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงผู้อยู่อาศัย 22,000 คนในเขตปกครองตนเองนากอร์โน-คาราบัคในรัฐอาเซอร์ไบจานที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สอง จุดศูนย์กลางของอนุสรณ์อยู่ที่เสาโอเบลิสก์ความสูง จากปี 1945 ถึง 1990 อนุสรณ์อยู่ภายใต้การบริหารของคณะกรรมการภูมิภาคของอาเซอร์ไบจาน และนับตั้งแต่ปี 1991 ได้กลายมาเป็นของรัฐบาลสาธารณรัฐอาร์ทซัค
Stepanakert Memorial
Les Claypool
บักเก็ตเฮด
ไบรอัน แพทริก แคร์โรล  เป็นที่รู้จักในชื่อ บักเก็ตเฮด (Buckethead) เป็นดนตรี นักแต่งเพลงและนักดนตรีที่เล่นได้หลายชนิดชาวอเมริกัน เขามีความโดดเด่นในการเล่นกีตาร์ เพลงของเขาครอบคลุมตั้งแต่ โปรเกรสซิฟเมทัล ฟังก์, บลูส์, บลูกราส, แอมเบียนต์ และ ดนตรีอาว็อง-การ์ด เขาแสดงในฐานะศิลปินเดี่ยวเป็นหลัก เขาจะร่วมงานกับศิลปินมากมายเช่น บิล ลาสเวลล์, บูทซี คอลลินส์, เบอร์นี วอร์เรล, อิกกี พอป, เลส เคลย์พูล, เซิร์จ แทนเคียน, บิล โมสลีย์, ไมก์ แพตตัน, วิกโก มอร์เทนเซน, แดตวันกาย, เบสแนกเทอร์, และ สเก็ตติงพอลลี เขายังเป็นสมาชิกของ กันส์แอนด์โรสเซส ในระหว่างปี 2000 ถึง 2004
บักเก็ตเฮด สวมใส่ถังไก่เคเอฟซีบนหัวของเขา แล้วแปะคำว่า "FUNERAL" และหน้ากากสีขาวได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ "ฮาโลวีน: บทโหดอมตะ" ปี 1988มีอยู่ช่วงหนึ่งเขาเปลี่ยนเป็นถังสีขาวธรรมดาที่ไม่มีโลโก้ เคเอฟซีพร้อมกับไม่มีคำว่า funeral นอกจากนี้ยังรวมการใช้อุปกรณ์นันชากุ และการเต้นแบบหุ่นยนต์ในการแสดงบนเวทีของเขาด้วย
บักเก็ตเฮดถูกโหวตให้ติดอันดับ 8 ในนิตยสาร "GuitarOne" จาก "10 อันดับท็อปมือกีตาร์ที่เร็วที่สุดตลอดตาล" รวมทั้งมีชื่ออยู่ใน "มือกีตาร์ 25 คนที่แปลกที่สุดตลอดกาล" ของ "Guitar World" และรายชื่อ "มือกีตาร์ 50 คน ที่เร็วที่สุดตลอดกาล" บักเก็ตเฮด ทำเพลงประกอบภาพยนตร์ เช่น "ซอว์ เกมต่อตาย..ตัดเป็น 2", "กองทัพปิศาจถล่มโลกอังคาร", "ตุ้ยนุ้ยนินจาฮากลิ้ง", "มอร์ทัล คอมแบ็ท", "มอร์ทัล คอมแบ็ท 2 ศึกวันล้างโลก", "คนเหล็กทะลุมิติ", "ฟอลลิง", และมีส่วนร่วมในการอัดเสียงกีตาร์นำในแทร็ก "Firebird" ในอัลบัม
รัชพล ภู่โอบอ้อม
ตำบลหมกแถว
หมกแถว เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี เป็นตำบลที่มีอัตราการเพิ่มขึ้นของประชากรมากที่สุดของอำเภอ
ตำบลหมกแถว มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ตำบลหมกแถวเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี เป็นตำบลเก่าแก่ในจังหวัดอุทัยธานี และปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับการให้ใช้ชื่อ "ตำบลหมกแถว" ในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2464 เป็นรายชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอหนองขาหย่าง
ใน พ.ศ. 2483 ได้มีการปรับเปลี่ยนการปกครองตำบลให้เหมาะสม โดยได้ยุบตำบลหมกแถวไปรวมกับตำบลท่าโพ และใน พ.ศ. 2490 ก็ได้แยกพื้นที่หมู่ 5, 6 และ 7 ของตำบลท่าโพ จัดตั้งเป็นตำบลหมกแถวขึ้นอีกครั้ง
เนื่องจากมีประชาชนอพยพมาตั้งถิ่นฐานทำมาหากินบริเวณบ้านหมกแถว หมู่ที่ 1 ซึ่งบริเวณดังกล่าวจะมีต้นมะหมกหรือกระบกขึ้นมากมาย ประชาชนได้โค่นต้นมะหมกนำมาปลูกบ้านเรือนกันมาก อยู่เรียงรายเป็นแถว ๆ ดูเป็นระเบียบดี จึงเรียกชื่อตำบลว่าตำบลหมกแถวตามชื่อต้นมะหมกจนถึงปัจจุบัน
ตำบลหมกแถวประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งหมด 3 หมู่บ้าน ได้แก่
ปัจจุบันตำบลหมกแถวทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโพ เดิมอยู่ในเขตสภาตำบลหมกแถว แต่ต่อมาสภาตำบลถูกยุบรวมเข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโพ เนื่องจากกระทรวงมหาดไทยดำเนินการประกาศยุบรวมสภาตำบลทั้งหมดและองค์การบริหารส่วนตำบลใดที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองพันคน โดยให้รวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลอื่น หรือหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นที่มีเขตติดต่อกันภายในเขตอำเภอเดียวกัน
เสรี สาระนันท์
เสรี สาระนันท์ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร 4 สมัย เป็นอดีตประธานคณะกรรมาธิการแก้ไขปัญหาหนี้สินแห่งชาติในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 สังกัดพรรคเพื่อไทย ได้รับเลือกตั้งและดำรงตำแหน่ง ส.ส. ในระหว่างปี 2544 - 2556
เสรี สาระนันท์ เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 จบการศึกษาปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มีบุตรสาวเป็นนักการเมืองคือ สกุณา สาระนันท์ ส.ส.สกลนคร
เสรี สาระนันท์ เป็นอดีตข้าราชการครู ที่มีตำแหน่งสูงสุดเป็นหัวหน้าการประถมศึกษาอำเภอวานรนิวาส สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ (สปช.) ต่อมาเข้าสู่งานการเมืองก่อนเกษียณโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนครครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องอีกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
ในปี 2550 เขาย้ายสังกัดพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ภายหลังการยุบพรรคพลังประชาชนมีข่าวว่าเขาะย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย แต่เจ้าตัวปฏิเสธ รวมทั้งยอมรับว่าได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพราะกระแสความนิยมในตัวของพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตรและในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ก็ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นประธานคณะกรรมาธิการแก้ไขปัญหาหนี้สินแห่งชาติในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ในปี 2562 นายเสรี ไม่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง แต่ยังมีส่วนในการสนับสนุนบุตรสาวและทำงานร่วมกับพรรคเพื่อไทย อาทิ ร่วมแถลงข่าวในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด
สมชัย อัศวชัยโสภณ
สมชัย อัศวชัยโสภณ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา 2 สมัย อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นอดีตประธานคณะกรรมาธิการกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุและผู้พิการในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 สังกัดพรรคเพื่อไทย
สมชัย อัศวชัยโสภณ หรือ เฮียเน้า เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2491 เขาสมรสกับกรชวัล อัศวชัยโสภณ
สมชัย อัศวชัยโสภณ จบการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต รัฐศาสตร์ (การปกครอง) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และศิลปศาสตรบัณฑิต จากสถาบันราชภัฏราชนครินทร์ รวมทั้งปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (นโยบายสาธารณะ) จากสถาบันราชภัฎสวนดุสิต
สมชัย อัศวชัยโสภณ เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทราครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคพลังประชาชน คู่กับ อิทธิ ศิริลัทธยากร แต่ได้รับคะแนนมาเป็นลำดับที่ 3 ได้ 49,940 คะแนน น้อยกว่าพิเชษฐ์ ตันเจริญ จากพรรคเพื่อแผ่นดิน และนายอิทธิ จากพรรคเดียวกัน ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ก็ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคเพื่อไทย และเอาชนะนายณัฐพล ตันเจริญ จากพรรคภูมิใจไทยไปได้ และเป็นประธานคณะกรรมาธิการกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุและผู้พิการในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
นายสมชัย เป็นนักการเมืองที่มีความใกล้ชิดกับยิ่งลักษณ์ ชินวัตร โดยเมื่อปี 2556 นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เคยเดินทางไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของนายสมชัยที่บ้านพักในอำเภอพนมสารคาม
มาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส
มาร์กุส ลิกินิอุส กรัสซุส (; 115 – 53 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นแม่ทัพและนักการเมืองชาวโรมันที่มีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงจากสาธารณรัฐโรมันมาเป็นจักรวรรดิโรมัน เขายังถูกเรียกว่า "คนรวยที่สุดในกรุงโรม"
กรัสซุสได้เริ่มต้นอาชีพสาธารณะในฐานะผู้บัญชาการทหารภายใต้บัญชาการของลูซิอุส คอร์นิลีอุส ซูลลา ในช่วงสงครามกลางเมืองของเขา ตามมาด้วยการถือสิทธิ์ในการเป็นเผด็จการของซูลลา กรัสซุสได้รวบรวมทรัพย์สินมหาศาลจากการเก็งกำไรที่ดิน กรัสซุลได้ก้าวขึ้นสู่การมีชื่อเสียงทางการเมือง ภายหลังจากที่เขาได้ปราบปรามกบฏทาสภายใต้การนำของสปาร์ตากุสจนได้รับชัยชนะ ได้ทำการแบ่งปันกันในการเป็นกงสุลกับปอมปีย์มหาบุรุษ คู่แข่งของเขา
ด้วยการที่เป็นผู้อุปถัมภ์ทางการเมืองและการเงินของจูเลียส ซีซาร์ ซีซาร์ได้ร่วมมือกับกรัสซุสและปอมปีย์ในการเป็นพันธมิตรทางเมืองอย่างไม่เป็นทางการซึ่งเป็นที่รู้จักกันคือ คณะสามผู้นำที่หนึ่ง ทั้งสามคนต่างมีอำนาจครอบงำในระบบการเมืองของโรมัน แต่การเป็นพันธมิตรก็ดำรงอยู่ได้ไม่นาน เนื่องจากความมักใหญ่ใฝ่สูง อัตตา และความอิจฉาของทั้งสามคน ในขณะที่ซีซาร์และกรัสซุสเป็นพันธมิตรกันมาตลอดทั้งชีวิต กรัสซุสและปอมปีย์ต่างไม่ชอบหน้ากันและกัน และปอมปีย์เริ่มอิจฉาถึงความสำเร็จอันงดงามของซีซาร์ในสงครามกอลมากขึ้นเรื่อย ๆ พันธมิตรได้ถูกฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งที่การประชุมลุกกา ในปี 56 ก่อนคริสตกาล ภายหลังจากกรัสซุสและปอมปีย์ได้ร่วมมือกันอีกครั้งในการดำรงตำแหน่งกงสุส ภายหลังการดำรงตำแหน่งกงสุสครั้งที่สอง กรัสซุสได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการทหารในโรมันซีเรีย กรัสซุสได้ใช้ซีเรียเป็นฐานที่มั่นสำหรับการทัพทางทหารในการทำศึกกับจักรวรรดิพาร์เธีย ศัตรูจากตะวันออกที่มีมายาวนานของโรมัน การทัพของกรัสซุสได้ประสบความล้มเหลวอย่างรุนแรง ซึ่งจบลงด้วยความปราชัยและความตายในยุทธการที่กาเรห์
การตายของกรัสซุสทำให้ความเป็นพันธมิตรระหว่างซีซาร์และปอมปีย์ต้องขาดสะบั้นลงอย่างถาวร เนื่องจากอิทธิพลทางการเมืองและความมั่นคั่งของเขาเป็นตัวถ่วงดุลอำนาจของกลุ่มทหารที่ยิ่งใหญ่ทั้งสองฝ่าย ภายในเวลาสี่ปีหลังการตายของกรัสซุส ซีซาร์ได้ข้ามแม่น้ำรูบิคอนและเริ่มทำสงครามกลางเมืองกับปอมปีย์และฝ่ายออปติเมตส์
ซีเนเวิลด์กลาสโกว์
ซีเนเวิลด์กลาสโกว์เรนฟรีว์สตรีต  เป็นโรงภาพยนตร์ที่ตั้งอยู่บนถนนเรนฟรีว์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของย่านใจกลางเมืองกลาสโกว์ โรงภาพยนตร์แห่งนี้ตั้งอยู่ข้างสถานีขนส่งผู้โดยสารบูคานันและกลาสโกว์รอยัลคอนเสิร์ตฮอลล์ และอยู่ใกล้กับถนนซอจีฮอลล์และหอศิลป์บูคานัน ด้วยความสูง 62 เมตร หรือ 203 ฟุต ทำให้ซีเนเวิลด์กลาสโกว์เป็นโรงภาพยนตร์ที่มีความสูงมากที่สุดในโลก ณ ปัจจุบัน
ใน ค.ศ. 2003 ซีเนเวิลด์กลาสโกว์เป็นโรงภาพยนตร์ที่ขายบัตรได้มากที่สุดในสหราชอาณาจักร โดยมีลูกค้าถึง 1.8 ล้านคนในปีนั้น ซีเนเวิลด์กลาสโกว์มีโรงภาพยนตร์ 18 โรงในจำนวน 6 ชั้น และสามารถรองรับผู้ชมได้มากกว่า 4,300 คน ลักษณะเด่นของโรงภาพยนตร์คือม่านกระจกแก้วขนาดใหญ่ทางฝั่งตะวันออกและบันไดเลื่อนที่วางแนวตัดกันและประดับไฟนีออนสีฟ้าในตอนกลางคืน
โรงภาพยนตร์ก่อสร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมของเดอะกลาสโกว์อะพอลโล (1973–1985) ซึ่งแต่เดิมคือกรีนส์เพลย์เฮาส์ (1927–1973) อะพอลโลปิดตัวลงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1985 และถูกทำลายในเดือนกันยายน ค.ศ. 1987 โรงภาพยนตร์เปิดให้บริการในชื่อยูจีซี ซีเนมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2001 ต่อมาใน ค.ศ. 2005 โรงภาพยนตร์ได้เข้ามาอยู่ในเครือของซีเนเวิลด์หลังจากที่เจ้าของยูจีซีได้ขายกิจการโรงภาพยนตร์ทั้งหมดในสหราชอาณาจักร กรีนส์เพลย์เฮาส์ซึ่งเป็นโรงภาพยนตร์ดั้งเดิมที่ตั้งอยู่บนพื้นที่นี้ เคยทำสถิติเป็นโรงภาพยนตร์ที่มีจำนวนที่นั่งมากที่สุดในทวีปยุโรป (4,368 ที่นั่ง) และด้วยความสูงมากกว่า 60 เมตร (200 ฟุต) ทำให้กินเนสส์บุ๊คบันทึกว่าซีเนเวิลด์กลาสโกว์เป็นโรงภาพยนตร์ที่มีความสูงมากที่สุดในโลก อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่ภาพยนตร์ยังอยู่ระหว่างก่อสร้าง การออกแบบอาคารถูกวิพากย์วิจารณ์อย่างหนักจากสมาคมสถาปนิก โดยตัวอาคารถูกเรียกว่าเป็น "สิวหัวใหญ่แห่งปี" (Carbuncle of the Year) เนื่องด้วยตัวเลือกการออกแบบที่ย่ำแย่และขัดแย้งกับพื้นที่แวดล้อม
ซีเนเวิลด์กลาสโกว์และโรงภาพยนตร์อื่น ๆ ในสหราชอาณาจักรได้ปิดทำการชั่วคราวในช่วงฤดูหนาว ค.ศ. 2020–21 เนื่องด้วยการระบาดทั่วของโควิด-19 โดยมีกำหนดกลับมาเปิดทำการอีกครั้งในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021
วัดธรรมราษฎร์เจริญผล