pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ก่อนคริสต์ทศวรรษ 1970 ภารกิจหลักของกองทัพ คือ การยึดจีนแผ่นดินใหญ่คืนจากสาธารณรัฐประชาชนจีนที่เป็นคอมมิวนิสต์ผ่านโครงการความรุ่งโรจน์ของชาติ (Project National Glory) แต่ภารกิจสำคัญที่สุดของกองทัพปัจจุบัน คือ การป้องกันเกาะไต้หวัน เผิงหู จินเหมินและหมาจู่จากการบุกครองทางทหารที่เป็นไปได้ของกองทัพปลดปล่อยประชาชน ซึ่งถูกมองว่าเป็นภัยคุกคามที่เด่นสุดของสาธารณรัฐจีน ขณะที่ข้อพิพาทว่าด้วยสถานะทางการเมืองของไต้หวันยังดำเนินต่อไป
ในอดีตเมื่อตั้งสาธารณรัฐจีนกองทัพนั้นค่อนข้างแตกกระจายมีขุนศึกมากมายและรัฐบาลสาธารณรัฐจีนควบคุมโดยรัฐบาลเป่ยหยางในปักกิ่งและมีสงครามระหว่างขุนศึกตลอดเวลาประธานาธิบดีเปลี่ยนแปลงบ่อยมีความขัดแย้งในกองทัพหลังหยวนซื่อไข่ตาย ประเทศจีนแบ่งเป็นแคว้นเป็นก๊ก ไม่ได้รวมกันเป็นหนึ่งเดียวเมื่อ ซุนยัดเซนและเจียงไคเชคเมื่อเห็นว่าตราบใดที่ยังไม่มีกองทัพของพรรคก๊กมินตั๋งเองจีงไม่อาจทำให้จีนรวมกันได้ ในตอนนั้น รัฐบาลรัสเซียนำโดยเลนินยอมรับพรรคก๊กมินตั๋งเป็นผู้ปกครองจีนโดยชอบธรรม เลนินเสนอให้อาวุธและการฝึกการเงินให้และความช่วยเหลือแต่ต้องแลกมาซึ่งให้พรรคคอมมิวนิสต์จีนร่วม รัฐบาลกับพรรคก๊กมินตั๋งโรงเรียนทหารและการปกครองหวางผู่ ซึ่งนับเป็นผลิตผลแรกของความร่วมมือระหว่างซุนยัตเซ็นกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน
โรงเรียนทหารและการปกครองที่จัดตั้งขึ้น มีซุนยัตเซ็นเป็นผู้อำนวยการ และเจี่ยงจงเจิ้ง (蔣中正) หรือเจียงไคเช็ค เป็นครูใหญ่ ดร.ซุนได้วางจุดประสงค์ไว้ที่การ “สร้างกองกำลังปฏิวัติ เพื่อช่วยจีนให้พ้นวิกฤต” มีการจัดสอนการใช้อาวุธ สอนแนวความคิดลัทธิไตรราษฎร์ และแนวความคิดของลัทธิมาร์กซ์ โดยให้ความสำคัญทั้งหลักสูตรทางด้านการทหารและการปกครอง จนสามารถสร้างบุคลากรชั้นนำในประเทศในภายหลังได้เป็นจำนวนมาก โดยระหว่างปีค.ศ. 1924-1949 มีนักเรียนที่จบทั้งสิ้น 23 รุ่น เมื่อรวมนักเรียนที่จบออกมาจากโรงเรียน และสาขาแล้วมีมากถึง 230,000 คน
การจัดระเบียบเหล่าทัพ.
กองกำลังของสาธารณรัฐจีนถูกจัดระเบียบดังนี้ดังนี้
จังหวัดพัทลุงในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี 2550 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ในการหาเสียงโค้งสุดท้าย ป้ายหาเสียงของผู้สมัคร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งแบบเขตเลือกตั้ง และระบบบัญชีรายชื่อของพรรคเกือบทุกพรรคการเมือง ที่ติดตั้งบริเวณริมฟุตบาทบนถนนสายราเมศวร์ ตั้งแต่สี่แยกท่ามิหรำถึงตลาดเขตเทศบาลเมืองพัทลุง ปรากฏว่า ป้ายหาเสียงถูกมือดีใช้ของมีคมกรีด ฉีกขาด ทำลายเสียหายจำนวนมาก
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดพัทลุง
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองพัทลุง และอำเภอเขาชัยสน
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอควนขนุน อำเภอป่าพะยอม อำเภอศรีบรรพต และอำเภอศรีนครินทร์
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยอำเภอกงหรา อำเภอตะโหมด อำเภอป่าบอน อำเภอปากพะยูน และอำเภอบางแก้ว
ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน
บริษัท ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน ฟุสส์บัลล์ จำกัด  หรือรู้จักในชื่อ ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน, ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน หรือ เลเวอร์คูเซิน เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองเลเวอร์คูเซินในประเทศเยอรมนี ก่อตั้งเมื่อ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1904 มีสนามเหย้าคือ ไบอาเรนา มีความจุ 30,210 ที่นั่ง ปัจจุบันเล่นอยู่ในบุนเดิสลีกาและอยู่ภายใต้การคุมทีมของซามี ฮูเปีย โดยสโมสรแห่งนี้มีกีฬาหลายชนิดที่นอกเหนือจากฟุตบอล เช่น ยิมนาสติก, เทนนิส, บาสเกตบอล ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน นับเป็นสโมสรเดียวในเยอรมนี ที่ยังไม่เคยได้แชมป์ลีกในประเทศ แต่เคยได้แชมป์ยุโรปมาแล้ว
รายชื่อตัวละครในสามก๊ก
ทับศัพท์เวียดนาม
เหวียน ถิ มินห์ ธือ
พรรคปวงชนชาวไทย (พ.ศ. 2525)
ส่งสุข ภัคเกษม
ส่งสุข ภัคเกษม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ได้รับเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นสามีของนางผณินทรา ภัคเกษม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเช่นเดียวกัน เป็นอดีตประธานกรรมาธิการการเกษตรและสหกรณ์ ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 11
ส่งสุข เกิดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2476 ที่ย่านถนนเจริญประเทศ ตำบลช้างคลาน อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายจันทร์ กับนางเลียบ ภัคเกษม บิดามีอาชีพค้าไม้ มีพี่น้อง 3 คน แต่บิดามารดาเสียชีวิตตั้งแต่ส่งสุขยังเด็ก จึงอยู่ในความดูแลของป้า และอาศัยอยู่ที่อำเภอจอมทอง นายส่งสุข สมรสกับนางผณินทรา ภัคเกษม มีบุตรสาว 1 คน
ส่งสุข เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย และโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย จากนั้นได้ย้ายเข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพมหานคร ที่วิทยาลัยพระนคร
เขามีส่วนในการทำลายขบวนการนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา โดยโจมตีนักศึกษาผ่านสถานีวิทยุยานเกราะ
ส่งสุข ภัคเกษม ประกอบอาชีพนักหนังสือพิมพ์หลังจากที่จบการศึกษา เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ข่าวสยาม ต่อมาได้หันมาทำงานด้านสื่อสารมวลชน ทำรายการโทรทัศน์ที่สถานีโทรทัศน์ช่อง 8 ลำปาง ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 จึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคประชาธิปัตย์ โดยการชักชวนของนายไกรสร ตันติพงศ์ เพื่อนสนิทเมื่อครั้งทำงานหนังสือพิมพ์แผ่นดินไทย และได้รับเลือกตั้งต่อมาอีกในปี พ.ศ. 2519 สมัยที่ 3 พ.ศ. 2529 และสมัยที่ 4-5 ในปี พ.ศ. 2535
ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย มีบทบาทสำคัญในพรรคดังกล่าว จนกระทั่งได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคในปีถัดมา
นอกจากงานการเมือง งานสื่อมวลชนแล้ว นายส่งสุข ภัคเกษม ยังมีผลงานในการแต่งเพลง อาทิ เพลงต๋าเหินลา ซึ่งขับร้องโดย อบเชย เวียงพิงค์
ส่งสุข เสียชีวิตเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ขณะมีอายุ 65 ปี
คำ กาไวย์
คำ กาไวย์ หรือ พ่อครูคำ (25 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 - 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557) ศิลปินแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2535 สาขาศิลปะการแสดง (การแสดงพื้นบ้าน) เป็นศิลปินพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงและผลงานโดดเด่น โดยเฉพาะการแสดงกลองสะบัดชัย
พ่อครูคำ กาไวย์ เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ที่อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ มีบุตรธิดา 4 คน
พ่อครูคำ จบการศึกษาชั้นประถม แต่เนื่องจากมีความสนใจในการแสดงพื้นบ้าน และมีความสามารถในการตีกลองสะบัดชัย ซึ่งเป็นศิลปะพื้นบ้านล้านนา และได้มีโอกาสเข้าประกวดแข่งขันศิลปะพื้นบ้าน เมื่อปี พ.ศ. 2504 และได้รับรางวัลชนะเลิศ ทำให้เป็นที่รู้จักของคนทั่วไป
พ่อครูคำ ได้คิดค้นและประดิษฐ์ชุดการแสดงจำนวนมาก และผลงานที่โดดเด่นคือ การคิดค้นท่ารำ ร่วมกับอาจารย์ของวิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่
ในปี พ.ศ. 2557 พ่อครูคำ กาไวย์ ได้มีอาการป่วยคือโรคมะเร็งและเข้าทำการรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ ตั้งแต่เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2557 และเสียชีวิตในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ที่บ้านเกิดในตำบลน้ำแพร่ อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ สิริอายุได้ 79 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2557 ณ สุสานบ้านแพะขวาง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่
พรรคเสรีธรรม
เสือฝ้าย
เสือฝ้าย มีชื่อจริงว่า นายฝ้าย เพ็ชนะ (มีนาคม พ.ศ. 2430 - 25 เมษายน พ.ศ. 2490) เป็นจอมโจรชื่อดังในแถบภาคกลางหลังยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ร่วมสมัยกับเสือดำ, เสือใบ, เสือหวัด และเสือมเหศวร ได้รับสมญาว่า "พ่อเสือ" บ้าง "จอมพลเสือฝ้าย" บ้าง "ครูฝ้าย" บ้าง
"เสือฝ้าย" เกิดที่ตำบลเดิมบาง อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ในปี พ.ศ. 2430 บิดาชื่อ นายสว่าง มารดาชื่อ นางครี นามสกุล เพ็ชนะ เป็นลูกชาวนา บุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 8 คน ได้การรับเลือกเป็นผู้ใหญ่บ้าน ช่วงวัย 20 ต้นๆ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นหัวหน้าขบวนการเสรีไทยที่สุพรรณบุรีปะทะกับกองทัพญี่ปุ่น จนได้รับฉายาว่า "จอมพลฝ้าย" เคยบวชเรียนแล้วสึกออกมาเป็นผู้ใหญ่บ้าน บ้านท่าใหญ่ หมู่ 7 ตำบลเดิมบาง อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ถูกพิพากษาให้เป็นบุคคลอันตรายต่อชุมชนและรัฐ ฐานกระทำความผิดร้ายแรงในข้อหาพาผู้ร้ายหลบหนี เพราะถูกใส่ร้าย โดยหลานเขย ซึ่งมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตำรวจ ต้องโทษทุกข์ทรมานแปดปีในสถานกักขัง ซึ่งมีสภาพทรุดโทรม จากความผิดที่ไม่ได้ก่อ เจ้าตัวจึงปวารณาไว้ว่า "เมื่อรัฐเล่นตลกกับข้า ข้าก็จะสร้างเสียงหัวเราะให้พวกมัน!"
ระหว่างที่เป็นเสือ.
วิธีการปล้นของฝ้าย เจตจำนงนั้นผิดกับโจรทั่วไป กล่าวคือ เสือฝ้าย กับพรรคพวกมิได้ชิงทรัพย์เพื่อยังชีพ โดยประทังให้ปัจจัยสี่ไม่ขาดแคลน เสือฝ้าย จงใจเล่นงานบรรดาเศรษฐี ผู้มีอำนาจในท้องถิ่นนั้น ๆ โดยเฉพาะพวกแปดเปื้อนมลทิน กลิ่นคาวฉาวโฉ่ ประเภทฉ้อโกง ขูดรีด และอาศัยอำนาจในการทำให้ตัวเองร่ำรวย นี่คือเป้าหมายของ เสือฝ้าย ด้วยเหตุนี้ คนยากหรือผู้ขัดสนทรัพย์สินศฤงคาร จึงรอดพ้นเงื้อมมือเสือฝ้าย หนำซ้ำ ยังจะได้ ‘ทรัพย์’ อันเป็นผลพลอยได้อีกต่างหาก การกระทำของ เสือฝ้าย เช่นนี้เอง ชาวบ้านถิ่นสุพรรณต่างพร้อมใจเป็นปราการด่านแรก เพื่อป้องกันเสือฝ้าย อาทิ การบิดเบือนข้อมูลหรือให้การเท็จกับตำรวจ ให้ข้อมูลเสือฝ้ายเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวของทางการ สำหรับชาวบ้านเสือฝ้าย เปรียบเหมือนเป็นญาติในครอบครัวเดียวกัน
กลุ่มเสือฝ้ายเป็นชุมโจรที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โจรเมืองไทย เพราะมีสมุนโจรรวมกันไม่ต่ำกว่า 100 ถึง 200 คน เทียบกับชุมโจรอื่นในยุคนั้นจะมีโจรเพียง 10 กว่าคนเท่านั้น ชุมโจรเสือฝ้ายตกเป็นข่าวหน้าหนึ่งในหนังสือพิมพ์สมัยนั้นอยู่บ่อยครั้ง
ภายหลังเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2490 เสือฝ้ายได้ช่วยเหลือทางการในการปราบปรามชุมโจรอื่น ๆ และเข้ามอบตัวในที่สุด แต่แล้วในระหว่างทางที่เสือฝ้ายถูกควบคุมตัวไปกรุงเทพฯ จะเกิดเหตุอะไรขึ้นไม่ทราบ เสือฝ้ายได้ถูกนายร้อยตำรวจเอกยอดยิ่ง สุวรรณาคร ควบคุมตัวกระทำวิสามัญฆาตกรรมที่บ้านบางกะโพ้น ตำบลศาลเจ้าโรงทอง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง
วิชิตา โสณกุล
โรคคุดทะราด
คุดทะราด  เป็นโรคติดต่อเรื้อรัง มีอาการเป็นแผลตามผิวหนัง พบได้ทั่วร่างกาย เป็น ๆ หาย ๆ เกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่มีชื่อว่า "Treponema pallidum pertenue" ระยะฟักตัวนานประมาณ 2 สัปดาห์ถึง 3 เดือน
ภายหลังจากที่เชื้อโรคเข้าสู่ร่างกายทางบาดแผลแล้วประมาณ 3-6 สัปดาห์ จะเกิดโรคระยะแรกคือ มีตุ่มนูนคล้ายหูดที่ผิวหนัง ตุ่มนี้เรียกว่า ตุ่มแม่ (mother yaw) ต่อมาอีกหลายสัปดาห์หรือหลายเดือน ตุ่มนี้จะค่อย ๆ มีขนาดใหญ่ขึ้นเป็นตุ่มนูนแดง หรือเป็นแผล หรือโตคล้ายดอกกะหล่ำปลี ต่อมน้ำเหลืองซึ่งอยู่ในบริเวณใกล้แผลอาจจะอักเสบและบวมโต ในระยะแรกผู้ป่วยบางคนอาจมีอาการไข้ แผลคุดทะราดจะพบได้ทั่วร่างกาย มีตุ่มนูนและผิวหนังหนาขึ้น พบที่ฝ่ามือและฝ่าเท้า ทำให้เกิดอาการเจ็บปวดมากจนเดินหรือทำงานไม่ได้ ผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการรักษาส่วนใหญ่จะหายเองได้ในระยะแรก มีประมาณร้อยละ 10 ที่ไม่หายและเข้าสู่ระยะหลังของโรค มีการทำลายของผิวหนังและกระดูก ทำให้เกิดความพิการ โรคคุดทะราดทั้งระยะแรกและระยะหลังอาจหายเอง และอาจกลับเป็นใหม่ได้
เชื้อโรคคุดทะราด จะพบอยู่ตามบาดแผลที่ผิวหนัง หรืออยู่ที่เยื่อบุช่องปากและจมูกติดต่อได้โดยการสัมผัสกับน้ำเหลือง น้ำหนองที่บาดแผลคุดทะราดโดยตรง หรือติดจากของใช้ที่แปดเปื้อนเชื้อหรืออาจติดโดยแมลงนำเชื้อโรคมาเข้าสู่ร่างกายทางรอยถลอกหรือบาดแผล ผู้ป่วยที่มีบาดแผลเป็น ๆ หาย ๆ จะแพร่เชื้ออยู่ได้นานหลายปี การป้องกันและควบคุมโรคทำได้โดยให้การศึกษาแก่ประชาชน ให้คำแนะนำเกี่ยวกับอนามัยส่วนบุคคล มีการเฝ้าระวังโรคอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งให้การรักษาผู้ป่วยและผู้ที่สัมผัสโรค
จังหวัดฉะเชิงเทราในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี 2550 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ดร.วิทยา จิตรมาศ ผู้อำนวยการการเลือกตั้งประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา เปิดเผยถึงการรับสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ที่ศาลากลางจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยตั้งแต่วันเปิดรับสมัครจนถึงวันสุดท้ายของการรับสมัคร ระหว่างวันที่ 24-28 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 มีผู้สมัคร ส.ส.แบบแบ่งเขตเลือกตั้ง จำนวน 18 คน 8 พรรค แยกเป็นผู้สมัครชาย จำนวน15 คน ผู้สมัครหญิง จำนวน 3 คน
ภายหลังจากการเลือกตั้งเสร็จสิ้น นางฐิติมา ฉายแสง ผู้สมัคร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฉะเชิงเทรา เขต 1 พร้อมด้วย นายวุฒิพงศ์ ฉายแสง ผู้สมัคร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฉะเชิงเทรา เขต 4 พรรคเพื่อไทย เดินทางไปยื่นหนังสือต่อคณะกรรมการการเลือกตั้ง เพิ่มเติม เพื่อคัดค้านผลการเลือกตั้งที่ผ่านมา ภายหลังจากประชาชนร้องเรียนว่า มีการทำผิดกฎหมายเลือกตั้ง และมีการซื้อสิทธิ์ขายเสียงจำนวนมาก ซึ่งตนมีหลักฐานประกอบ ทั้งเอกสารและเทปเสียง โดยมีแผ่นซีดีที่ระบุการทุจริตการเลือกตั้ง รวมทั้ง ยังมีหลักฐานที่เป็นเสียงของผู้สมัครในจังหวัดฉะเชิงเทรา
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา และอำเภอบางคล้า (เฉพาะตำบลสาวชะโงก ตำบลบางสวน ตำบลเสม็ดเหนือ และตำบลเสม็ดใต้)
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอบางน้ำเปรี้ยว อำเภอคลองเขื่อน อำเภอราชสาส์น อำเภอบางคล้า (ยกเว้นตำบลสาวชะโงก ตำบลบางสวน ตำบลเสม็ดเหนือ และตำบลเสม็ดใต้) และอำเภอพนมสารคาม (เฉพาะตำบลหนองยาว ตำบลเมืองเก่า และตำบลหนองแหน)
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยอำเภอท่าตะเกียบ อำเภอสนามชัยเขต และอำเภอพนมสารคาม (ยกเว้นตำบลหนองยาว ตำบลเมืองเก่า และตำบลหนองแหน)
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบไปด้วย อำเภอบ้านโพธิ์ อำเภอบางปะกง และอำเภอแปลงยาว
อามัตสึมิกะโบชิ
ไรจิง
ไรจิน  หรือ เทพอัสนี เป็นเทพเจ้าแห่งสายฟ้าและสายฝนของลัทธิชินโต ในประเทศญี่ปุ่น ชื่อของเขามาจากคำสองคำ คือ "ไร" (雷 ‘ฟ้าคะนอง’) และ "ชิง" (神, ‘เทพ’ หรือ 'คะมิ')
ไรจิงมักปรากฏกายในรูปปีศาจที่ตีกลองเพื่อบันดาลให้ฟ้าร้อง โดยมีสัญลักษณ์ "โทะโมะเอะ" วาดบนกลอง ทั้งนี้ ไรจิงยังเป็นที่รู้จักในนามอื่นๆ ดังนี้
ตำนานของพุทธศาสนา นิกายมหายาน ได้กล่าวไว้ว่า ฟูจิงและไรจิง เดิมเป็นมารที่มุ่งทำลายดินแดนแห่งพระพุทธ จึงถูกกองทัพสวรรค์จับกุม และจึงเปลี่ยนมารับใช้พุทธศาสนา
นอกจากนี้ไรจิงได้ถูกกล่าวไว้ว่า เป็นผู้ที่ทำลายกองทัพจักรวรรดิมองโกลของกุบไลข่าน ที่พยายามรุกรานญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1274 โดยการบันดาลพายุ "คะมิกะเซะ" เข้าสู่ชายฝั่งฮะกะตะ ที่ตั้งของกองทัพมองโกล เป็นผลให้กองเรือของจักรวรรดิมองโกลและพันธมิตรอัปปางลงเกือบทั้งหมด ทหารมองโกลและพันธมิตรล้มตายอย่างมหาศาล กองเรือที่เหลือรอดเพียงน้อยนิดจึงถอนทัพกลับสู่ชายฝั่งเกาหลี
ไรจิน
เบนไซเทน
ริวจิน
ปลาแบล็คบาร์เรดฮุก
ปลาแบล็คบาร์เรดฮุก  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิลเวอร์ดอลลาร์ ในวงศ์ปลาปิรันยา (Serrasalmidae)
จัดเป็นปลากลุ่มซิลเวอร์ดอลลาร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีรูปร่างแบนข้างมาก มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับปลาปิรันยาหรือปลาเปคู ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า และอยู่ในวงศ์เดียวกัน แต่ปลาแบล็คบาร์เรดฮุกมีขนาดเล็กกว่า มีลำตัวสีเงินแวววาวตลอดทั้งตัว มีจุดเด่น คือ มีแถบสีดำขนาดใหญ่ที่ด้านข้างลำตัวข้างละขีดบริเวณกลางลำตัว และมีครีบต่าง ๆ ยาวได้มากกว่า มีส่วนปลายของครีบก้นยาวงอนเหมือนตะขอและเป็นสีแดง อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำแอมะซอน, แม่น้ำโอรีโนโก ในประเทศบราซิล, เวเนซุเอลา, เปรู และซูรินาม
เป็นปลาที่กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์น้ำ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
Myleus schomburgkii
ปลาเรดฮุก
ปลาเรดฮุก  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิลเวอร์ดอลลาร์ ในวงศ์ปลาปิรันยา (Serrasalmidae)
จัดเป็นปลาซิลเวอร์ดอลลาร์ชนิดหนึ่ง มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับปลาปิรันยาหรือปลาเปคู ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า แต่มีลำตัวสีเงินแวววาว ในขณะที่ยังเป็นปลาวัยอ่อนจะมีจุดสีแดงกระจายไปทั่วตัว ครีบต่าง ๆ มีสีเหลืองอมส้มหรือสีเหลืองและมีความยาวกว่า โดยเฉพาะครีบก้นที่มีปลายครีบงอนงอเหมือนตะขอและมีสีแดงสดขลิบดำ อันเป็นที่มาของชื่อเรียก ตัวผู้มีครีบยาวกว่าตัวเมีย
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 39 เซนติเมตร อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์น้ำขนาดเล็ก กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในแม่น้ำสายหลัก ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำแอมะซอน, แม่น้ำโอรีโนโก ในเอกวาดอร์, เปรู, เวเนซุเอลา, โคลอมเบีย, กายอานา, ซูรินาม, เฟรนช์เกียนา และบราซิล
เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยมีการรวบรวมจากแหล่งน้ำธรรมชาติส่งออกไปขายทั่วโลก
Myleus rubripinnis
สถานีหลักสี่
สถานีหลักสี่ เป็นสถานีรถไฟฟ้าที่ตั้งอยู่ในบริเวณสี่แยกหลักสี่ หรือจุดตัดถนนแจ้งวัฒนะ (บางกรวย-กรุงเทพ) ถนนกำแพงเพชร 6 และถนนวิภาวดี-รังสิต ในพื้นที่ แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร เป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยา และ รถไฟฟ้าสายสีชมพู
สถานีรถไฟทางไกล สถานีหลักสี่.
สถานีรถไฟหลักสี่ ตั้งอยู่ที่แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟย่านชานเมือง
สถานีรถไฟฟ้าชานเมือง สถานีหลักสี่.
สถานีหลักสี่ (; รหัสสถานี: RN06) เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยายกระดับเหนือถนนกำแพงเพชร 6 ในพื้นที่แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564
ถนนกำแพงเพชร 6 บริเวณด้านหน้าศูนย์การค้าไอทีสแควร์ หลักสี่ ในพื้นที่แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
สถานีรถไฟฟ้าสายสีชมพู สถานีหลักสี่.
สถานีหลักสี่ (; รหัสสถานี: PK14) เป็นสถานีรถไฟยกระตับในเส้นทาง รถไฟฟ้าสายสีชมพู
ถนนแจ้งวัฒนะ ด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของแยกหลักสี่ บริเวณปากซอยแจ้งวัฒนะ 8 ในพื้นที่แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
ภาวะตกเลือด
มานะ ประเสริฐวงศ์
มานะ ประเสริฐวงศ์ หรือ อ้วน ไมโคร เกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2507 เกิดที่ระยอง เคยเป็นนักร้องก่อนอยู่วงไมโคร เมื่อปี พ.ศ. 2525 จนถึง พ.ศ. 2526 มี 2 อัลบั้ม หลังจากนั้นก็มาอยู่วงไมโคร พอวงไมโครได้ยุบวงเมื่อ ปี พ.ศ. 2541 มานะก็หันมาเป่าฟลุตในเพลงของ ดิอิมพอสซิเบิล , ชรินทร์ นันทนาคร , สุเทพ วงศ์กำแหง และ เล่นแบคอัพกีต้าร์ในอัลบั้มลงเอย พี่น้องร้องเพลงอัสนี วสันต์ ปี พ.ศ. 2543 และ ยินยอม พี่น้องร้องเพลงอัสนี วสันต์ในปี พ.ศ. 2545 ก่อนที่วงไมโครและอำพลจะกลับมารวมตัวอีกครั้ง
อัลบั้มแรก ข้าคอยอยู่ (ปี พ.ศ. 2525).
1. รักอยู่แห่งหนใด
2. ฝากรักไว้
3. วิญญาณ
4. แสนดี
5. เจ็บช้ำใจ
6. ข้าคอยอยู่
7. เหตุไฉนเธอจึงโกรธ
8. รำคาญฤทัย
9. เธอน่าน้อยใจ
10. โศกาอาลัย
อัลบั้มที่ 2 ทรวงอก (ปี พ.ศ. 2526).
1. ทรวงอก
2. ยิ้มกันเถอะ
3. รักเอย
4. คนพิเศษ
5. ยามราตรีนั้นมีเธอ
6. เดินอยู่ในสายน้ำ
7. จันทร์
8. ดวงฤทัยลับลอย
9. กรรมหรือเวร
10. หวาน
ซัมบัล
ซัมบัล (อินโดนีเซียและ ส่วนมลายูถิ่นสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ เรียก ซามา) เป็นอาหารที่ปรุงจากพริก มีลักษณะคล้ายน้ำพริกในอาหารไทย เป็นที่นิยมในประเทศอินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ และภาคใต้ของฟิลิปปินส์ และศรีลังกา รวมทั้งในเนเธอร์แลนด์และซูรินามซึ่งได้รับอิทธิพลจากอาหารชวา ทำได้ทั้งจากพริกขี้หนูและพริกอื่น ๆ บางชนิดมีรสเผ็ดมาก ซัมบัลเป็นคำที่มีรากศัพท์มาจากคำในภาษาชวาว่า "ซัมเบ็ล" ซึ่งยืมมาใช้ในภาษามาเลเซียและภาษาอินโดนีเซีย
ชนิดของพริกที่ใช้.
พริกที่ใช้ปรุงซัมบัลมีหลากหลายชนิด ได้แก่
ซัมบัลแบบอินโดนีเซีย.
มีซัมบัลที่หลากหลายในอินโดนีเซียมากกว่า 300ชนิด ต่อไปนี้ เป็นตัวอย่างของซัมบัลที่มีชื่อเสียงได้แก่
ซัมบัลแบบมาเลเซีย.
ซัมบัลพื้นฐานของมาเลเซียคือ "ซัมบัลเบอลาจัน" โดยนำพริกสดมาบดรวมกับกะปิจากกุ้ง ("เบอลาจัน") ในครกหิน เติมน้ำตาล และน้ำมะนาว อาจปรุงรสเปรี้ยวด้วยมะเขือเทศบด มะม่วงเปรี้ยว หรือผลไม้ที่มีรสเปรี้ยวอื่น ๆ กินกับแตงกวา ข้าว ถ้าเป็นตำรับของชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนจะนำกะปิไปผัดกับพริก ซัมบัลอื่นๆได้แก่
อาหารที่ปรุงด้วยซัมบัล.
ซัมบัลยังใช้เป็นส่วนประกอบของอาหารหลายชนิด ซึ่งจะมีคำว่าซัมบัลในชื่ออาหารด้วย เช่น
พระพุทธตรีโลกเชษฐ์
พระพุทธตรีโลกเชษฐ์ เป็นพระพุทธรูปสมัยรัตนโกสินทร์ ปางมารวิชัย วัสดุโลหะ หน้าตักกว้าง 3 วา 17 นิ้ว สูง 4 วา 18 นิ้ว ปัจจุบัน ประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถ วัดสุทัศนเทพวราราม พระอุโบสถเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2377 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้พระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษา ต่อมาคือ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) เป็นแม่กองงาน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิทักษ์เทเวศร์เป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างเป็นพระอุโบสถที่มี ความยาวที่สุดในประเทศไทย ผนังภายในเขียนภาพจิตรกรรมฝีมือช่างสมัยรัชกาลที่ 3
เมื่อสถาปนาพระอารามแล้ว พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดวงจักร กรมหมื่นณรงค์หริรักษ์ สร้างพระพุทธประธาน เป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่สุดในบรรดาที่สร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ โปรดอัญเชิญพระศรีศาสดาซึ่งอยู่บนฐานเดิมไปยังวัดบวรนิเวศวิหารราชวรวิหาร แล้วอัญเชิญพระพุทธรูปหล่อใหม่ขึ้นประดิษฐานแทน รัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถวายพระนามว่า "พระพุทธตรีโลกเชษฐ์" และ พ.ศ. 2407 โปรดสร้างพระอสีติมหาสาวกจำนวน 80 องค์ สร้างด้วยปูนปั้นลงสี นั่งพนมมือฟังพระ บรมพุทโธวาทเบื้องพระพักตร์องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
เจง เฮง
เจง เฮง (Cheng Heng) เป็นนักการเมืองชาวกัมพูชาเกิดเมื่อ 11 มกราคม พ.ศ. 2452 ที่จังหวัดตาแก้ว เป็นชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน ในครอบครัวที่เป็นชนชั้นกลาง เคยเป็นประมุขของประเทศระหว่าง พ.ศ. 2513 – 2514
เจง เฮงเริ่มจากเป็นนักธุรกิจและเจ้าของที่ดิน เริ่มเล่นการเมืองในระบอบสังคมของพระนโรดม สีหนุ เมื่อ พ.ศ. 2501 และเป็นเลขาธิการแห่งรัฐด้านเกษตรกรรมเมื่อ พ.ศ. 2504 – 2505 ได้เป็น ส.ส.พรรคสังคมสำหรับตาคเมา ใน พ.ศ. 2505 แต่พ่ายแพ้ให้กับแก้ว ซานใน พ.ศ. 2509 ได้เป็น ส.ส. อีกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2510 ในพนมเปญ และได้เป็นประธานสมัชชาแห่งชาติใน พ.ศ. 2513 หลังเหตุการณ์รัฐประหาร พ.ศ. 2513 เมื่อ ลน นล นายกรัฐมนตรีและพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะ รองนายกรัฐมนตรีได้ล้มล้างอำนาจของสีหนุ เฮงได้เป็นประมุขรัฐจนกระทั่งมีการเลือกตั้ง ซึ่งเป็นตำแหน่งโดยพิธีการ เพราะอำนาจส่วนใหญ่อยู่ในมือของลน นลตามที่มีการประกาศภาวะฉุกเฉิน พระนโรดม สีหนุที่อยู่ระหว่างการลี้ภัยได้ประณามว่าเขาเป็นหุ่นเชิดที่ไร้ความสำคัญ
ต่อมา ลน นลได้ใช้วิกฤติการณ์ทางการเมืองปลดเฮงออกจากประมุขรัฐ และขึ้นเป็นประมุขรัฐเองใน พ.ศ. 2515 ใน พ.ศ. 2516 หลังจากที่สหรัฐกดดันลน นลให้มีความร่วมมือทางการเมืองที่กว้างขึ้น เฮงได้เป็นรองประธานของสภาการเมืองสูงสุดที่จัดตั้งขึ้นเพื่อบริหารประเทศ แต่ลน นลก็ยังพยายามรวบอำนาจในการบริหารอยู่
ใน พ.ศ. 2518 เมื่อเขมรแดงเข้าล้อมพนมเปญ เฮงเป็นหนึ่งในชื่อที่ถูกประกาศว่าเป็นคนทรยศ 7 คน (ที่เหลือคือ ลน นล, อิน ตัม, พระสีสุวัตถิ์ สิริมตะ, ลอง โบเรต, ซ็อสแตน เฟร์นันเดซ และเซิน หง็อก ถั่ญ) ซึ่งจะถูกประหารทันทีที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้รับชัยชนะ เฮงออกจากประเทศเมื่อ 1 เมษายน โดยเดินทางไปปารีส จากนั้น เข้าร่วมกับกลุ่มของซอน ซาน หลังการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพปารีส เมื่อ พ.ศ. 2534 เฮงกลับสู่กัมพูชา เล่นการเมืองโดยจัดตั้งพรรคแนวร่วมสาธารณรัฐแต่ไม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536 เขาเสียชีวิตเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2539
สถานีหอสมุดแห่งชาติ
การรุกรานญี่ปุ่นของมองโกล
การรุกรานญี่ปุ่นของมองโกล  เป็นเหตุการณ์ที่กองทัพของจักรวรรดิมองโกล อันประกอบด้วยทหารมองโกล ทหารจีน และทหารเกาหลี เข้ารุกรานญี่ปุ่นสองครั้ง ในปีค.ศ. 1274 และ 1281
ขณะนั้น จักรวรรดิมองโกลขณะนั้นปกครองดินแดนมากกว่าครึ่งของทวีปเอเชีย และบางส่วนของทวีปยุโรป เป็นชาติมหาอำนาจที่เป็นที่หวั่นเกรงของทุกอาณาจักร ได้นำพาเกาหลีภายใต้ราชวงศ์โครยอ ซึ่งยอมสวามิภักดิ์ต่อมองโกลมาเป็นแนวร่วมในการรุกรานญี่ปุ่น
แม้มองโกลจะมีกำลังทหารที่เหนือกว่าญี่ปุ่นมหาศาล แต่การรุกรานทั้งสองครั้งประสบความล้มเหลวอย่างยับเยินอันเนื่องมาจากภัยธรรมชาติที่ร้ายแรง การสูญเสียไพร่พลและทรัพยากรมหาศาลจากการรุกรานทั้งสองครั้ง เป็นการนำมาซึ่งการเสื่อมถอยของจักรวรรดิมองโกล
ภายหลังการแผ่ขยายอาณาเขตของมองโกลอย่างรวดเร็วในปี ค.ศ. 1231-1259 พระเจ้าโคจงแห่งโครยอทรงตระหนักว่า มันยากเย็นนักที่จะต่อต้านมองโกลที่มีกำลังทหารอย่างมหาศาล และการต่อต้านมองโกลนั้นก็อาจจะนำมาซึ่งผลที่ร้ายแรง ดังนั้น เกาหลีจึงได้ยินยอมเป็นประเทศราชของจักรวรรดิมองโกล ในปี ค.ศ. 1258 จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1270 เมื่อมองโกลสามารถยึดครองเกาหลีได้อย่างสมบูรณ์ กุบไล ข่าน จึงได้สถาปนาราชวงศ์หยวนแห่ง จักรวรรดิมองโกลขึ้นอย่างสมบูรณ์
ญี่ปุ่นในขณะนั้นปกครองโดย "ชิกเก็ง" (ผู้สำเร็จราชการแทนโชกุน) ที่มาจากตระกูลโฮโจ ซึ่งเป็นตระกูลที่กุมอำนาจบริหารประเทศมาตั้งแต่ ค.ศ. 1203 ในนามของโชกุนแห่งรัฐบาลโชกุนคามากูระ ซึ่งขณะนั้นมีโชกุนคือ เจ้าชายโคเรยาซุ
การทูต.
ในปี ค.ศ. 1266 กุบไลข่านส่งคณะทูตไปยังญี่ปุ่น โดยมีผู้รับสาส์นคือโฮโจ โทกิมูเนะ ผู้สำเร็จราชการแทนโชกุน (มีการถวายต่อราชสาส์นไปยังพระราชวังหลวงเกียวโตเช่นกัน) โดยมีเนื้อความในราชสาสน์ว่า:
ผู้สำเร็จราชการโทกิมูเนะได้นำเรื่องนี้ปรึกษาหารือและพิจารณาอย่างรอบคอบ เขาตัดสินใจที่จะไม่ให้คำตอบใดกลับไป ฝ่ายมองโกลไม่ลดละความพยายาม ได้ส่งคณะทูตชุดที่สองมาญี่ปุ่นในปี 1268 และก็คว้าน้ำเหลวเหมือนครั้งแรก ต่อมาทางมองโกลได้ส่งราชทูตอีก 4 ครั้ง (มีนาคม 1269, กันยายน 1269, กันยายน 1271, พฤษภาคม 1272) พร้อมผู้ติดตามจากโครยอ การมาเยือนแต่ละครั้งก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นบก ทางราชสำนักในเกียวโตมีคำแนะนำมาถึงโทกิมูเนะให้ยอมรับข้อเสนอของโครยอ เนื่องจากราชสำนักในเกียวโตเกรงแสนยานุภาพของมองโกล โทกิมูเนะยังคงทำเช่นเดิมคือไม่ตอบกลับใด ๆ ในขณะเดียวกันก็สั่งการขุนนางและกลุ่มซามูไรในเกาะคีวชู ซึ่งอยู่ใกล้กับโครยอมากที่สุดให้เตรียมรับมือภัยสงครามที่อาจมาถึง
การรุกรานครั้งแรก.
กุบไลข่านทรงปรารถนาอย่างมากที่จะทำสงครามต่อญี่ปุ่นในช่วงต้นปี 1268 หลังจากได้ได้รับการปฏิเสธมาแล้วถึงสองครั้ง แต่ก็พบว่ามองโกลยังขาดแคลนทรัพยากรและงบประมาณที่เพียงพอต่อการจัดตั้งกองเรือรบในเวลานั้น จนกระทั่งภายหลังจากมองโกลดำเนินนโยบายกลืนชาติเกาหลีโดยการที่ราชธิดาของกุบไลข่านได้อภิเษกสมรสกับรัชทายาทแห่งโครยอ การต่อเรือและจัดตั้งกองเรือรบจึงเริ่มขึ้นในชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาหลี ในขณะเดียวกันมองโกลก็เรียกร้องให้ญี่ปุ่นยอมจำนนอยู่เนือง ๆ
ต่อมาในปี 1271 กุบไลข่านก็ได้สถาปนาราชวงศ์หยวน และในปี 1272 นั้นเอง พระเจ้าชุงยอลแห่งโครยอก็ได้ทูลกุบไลข่านว่า "พวกญี่ปุ่นยังไม่ทราบว่าโลกนั้นศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นการส่งทูตและทหารของเราไปยังญี่ปุ่น เรือรบและทหารต้องถูกเตรียมให้ดี หากทรงแต่งตั้งหม่อมฉันแล้วโซร้ พระองค์จักทรงประจักษ์ในแสนยานุภาพของหม่อมฉัน" ซึ่งตามประวัติศาสตร์ของหยวนก็ได้บันทึกไว้ว่า "พระเจ้ากรุงโครยอกราบทูลกุบไลข่านให้ทรงช่วยต่อเรือรบ 150 ลำเพื่อใช้พิชิตญี่ปุ่น"
ในที่สุด เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1274 กองเรือผสมของกองทัพจักรวรรดิมองโกล ด้วยดำลังทหารมองโกลและจีน 15,000 นายและทหารโครยอ 8,000 นาย พร้อมทั้งเรือรบขนาดใหญ่ 300 ลำและเรือรบขนาดรอง 400-500 ลำ และเข้าประชิดอ่าวฮากาตะบนเกาะคีวชู ทันทีที่ทัพมองโกลยกพลขึ้นบก ก็ถูกโจมตีจากทหารญี่ปุ่นและซามูไรราว 10,000 นายที่ตั้งทัพรออยู่ ญี่ปุ่นแม้จะมีประสบการณ์ในการจัดการกำกำลังพลขนาดใหญ่ (ระดมพลทั้งหมดของคีวชูเหนือ) แต่เนื่องจากมองโกลซึ่งครอบครองอาวุธชาวต่างชาติซึ่งรวมถึงอาวุธยุทโธปกรณ์ที่เหนือกว่า (อาทิ ระเบิดเซรามิก ธนูเจาะเกราะ) มองโกลจึงพิชิตกองทัพญี่ปุ่นง่ายดายในการต่อสู้ภาคพื้นดินที่อ่าวฮากาตะ ทั้งนี้มองโกลยังไม่สามารถรุกคืบต่อไปได้ ต้องรอกำลังเสริมอีกบางส่วน
และเมื่อกำลังเสริมมาถึงและกองทัพมองโกลเตรียมยกพลขึ้นฝั่ง ในตอนรุ่งสาง พายุไต้ฝุ่นที่มีความรุนแรงอย่างมหาศาลก็ได้มาถึง ณ ที่นั้น และได้พัดทำลายกองเรือมองโกลเสียหายไปอันมาก ทหารมองโกลต่างกระโดดหนีเอาชีวิตรอด ทหารจำนวนหลายพันจมน้ำเสียชีวิต ที่รอดชีวิตก็ว่ายน้ำหนีตายขึ้นฝั่งฮากาตะ แต่ก็ถูกกองทัพซามูไรสังหารเสียชีวิตและบางส่วนถูกจับเป็นเชลย อย่างไรก็ตาม เรือของญี่ปุ่นซึ่งมีขนาดเล็กกว่าและมีความคล่องตัวสูงซึ่งรอดจากพายุก็ได้ขึ้นโจมตีเรือรบมองโกลที่เหลือ
ภายหลังจากการรุกราน กองเรือพันธมิตรของมองโกลที่เหลืออยู่ก็กลับไปยังโครยอ และชาวญี่ปุ่นได้เทิดทูนว่าพายุลูกนั้นว่าเป็นพายุที่เทพเจ้าบันดาลมาปกป้องญี่ปุ่น และตั้งชื่อให้ว่า "คามิกาเซะ" (วายุเทพ)
ภายหลังการรุกรานครั้งแรก.
พัฒนาการของญี่ปุ่น.