pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
และเชื่อกันว่าผู้ที่เป็นม้าทรง (กี่ต๋อง) ของพระจีนได้ เป็นผู้มีบุญที่เทพเจ้าเลือกแล้ว แม้จะอยู่ไกลเพียงใด แต่อาการของคนจะเป็นม้าทรงจะออกมาเอง ชีวิต ของคนที่เป็นม้าทรงจะเกี่ยวข้องกับศาลเจ้าไปโดยปริยาย ม้าทรงแต่ละคนจะต้องมีพี่เลี้ยงอย่าน้อยสองถึงสามคน คือคนดูแลในเรื่องต่าง ๆ เช่น การใส่ต้อ การนำไปทำพิธีต่าง ๆ ถืออาวุธหรือสิ่งของ และม้าทรงจะต้องถือศีลกินเจ ไปทำความสะอาดศาลเจ้า เวลาศาลเจ้ามีงานวันเกิด (แซยิด) เทพเจ้าต่าง ๆ ก็ต้องเข้าร่วมงานไม่จำเป็นต้องไปประทับทรงแค่เข้ารวมในงานก็พอ และที่สำคัญม้าทรงมีหน้าที่เป็นตัวแทนของเทพเจ้าในการช่วยเหลือมนุษย์ เช่น คนป่วย คนมีเคราะห์ คนที่มีปัญหาทางจิตใจ ชีวิต ครอบครัว โดยรวมการเข้าทรงของ พระจีน จะมาช่วยขจัดปัดเป่าทุกข์ร้อน รักษาโรคภัยไข้เจ็บ บันดาลความเจริญรุ่งเรืองในการประกอบอาชีพ และอำนวยความเป็นสิริมงคลให้แก่ผู้ที่เคารพเลื่อมใส
การแสดงอิทธิฤทธิ์ของพระจีน เมื่อพระจีนเข้าทรงแล้ว บางครั้งจะคว้าอาวุธ คู่มือ มีทั้งดาบจีน ง้าว ขวาน มีด เหล็กแหลม ลูกตุ้มเหล็ก เป็นต้น ออกมาร่ายรำ ฟาดฟัน ทิ่มแทงร่างกายตนเอง เช่น แก้ม ลิ้น แขน หน้าอก หลัง สีข้าง ตัดลิ้นออกมาเขียนยันต์เขียนฮู้ให้ผู้เคารพเลื่อมใสเก็บไว้เป็นสิริมงคล การกระทำของพระจีนม้าทรงจะไม่รู้สึกตัวไม่มีความเจ็บปวดซึ่งหลังจากพระ จีนออกจากการเข้าทรงแล้ว ร่างม้าทรงจะมีร่องรอยบาดแผลอยู่เพียงเล็กน้อย ซึ่งจะหายไปเองโดยใช้ยันต์ปิดไว้ ร่องรอยที่แก้มก็เพียงเอาเถ้าขี้ธูปอุดรูไว้ก็จะหายสนิท
การรับปรึกษาแก่ผู้เลื่อมใส โดยผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือจะเล่าเรื่องของตนซึ่งพระจีนก็จะให้คำปรึกษา แนะนำ ชี้แนะวิธีปฏิบัติตามแก่กรณี ระหว่างทำพิธี จะมีการประโคม "ตัวก้อ" กลองใหญ่ "กิมก้อ" กลองเล็ก และโกก้อ "กลอง แห่ขบวน" และจุดประทัดอึกทึกเร้าใจอยู่ตลอดเวลา การออกจากร่างม้าทรง เมื่อเสร็จภารกิจ หรือตามเวลาอันสมควร พระจีนก็จะออกจากร่างม้าทรง โดยมีพี่เลี้ยงคอยช่วยเหลือ
เรือลาดตระเวนชั้นทาคาโอะ
เรือลาดตระเวนชั้นทาคาโอะ  เป็นเรือลาดตระเวนหนักสี่ลำของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJN) ซึ่งเปิดตัวระหว่างเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1930 ถึงเมษายน ค.ศ. 1931 ซึ่งทั้งหมดได้ใช้ต่อสู้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
โลปามุทรา
พระแม่โลปามุทรา  เป็นเทพธิดาในศาสนาฮินดู พระนางคือเทพธิดาแห่งน้ำที่รักษาแม่น้ำกาเวรีและเป็นภรรยาแห่งพระฤๅษีอคัสตยะ นามอื่นของพระนามที่เป็นที่รู้จักเช่น เกาศิทากี (Kaushitaki) และ วรปทา (Varaprada)
โยชิโนริ โอซูมิ
โยชิโนริ โอซูมิ  เป็นนักชีววิทยาสาขาเซลล์และอาจารย์ชาวญี่ปุ่น ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี 2016 จากการศึกษากลไกการกินตัวเองของเซลล์ (Autophagy) อันเป็นเป็นกลไกที่ทำลายและรีไซเคิลของเสียระดับเซลล์ภายในร่างกาย กลไกนี้จะทำงานเมื่อมนุษย์ทำการอดอาหารเป็นเวลาระยะเวลาหนึ่งแล้วแต่บุคคล ซึ่งทำให้ความเสี่ยงต่อโรคภัยลดลง
โอซูมิเกิดเมื่อปี 1945 ที่นครฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตร์บัณฑิตเมื่อปี 1967 และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิตเมื่อปี 1974 จากมหาวิทยาลัยโตเกียว จากนั้นทำงานวิจัยที่มหาวิทยาลัยร็อกเกอะเฟลเลอร์ นครนิวยอร์ก ระหว่างปี 1974–77 จากนั้น เขาเกินทางกลับญี่ปุ่นในปี 1977 แล้วทำงานที่มหาวิทยาลัยโตเกียวในฐานะนักวิจัย เขาได้รับแต่งตั้งเป็นอาจารย์ในปี 1986 และได้ตำแหน่งรองศาสตราจารย์ในปี 1988 ต่อมาเขาย้ายไปทำงานที่สถาบันชีววิทยาพื้นฐานแห่งชาติ และได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์
โยชิโนริ โอซูมิ เป็นชาวญี่ปุ่นคนที่ยี่สิบห้าที่ได้รับรางวัลโนเบล
เดวีดานู
พระแม่ดานู  เป็นเทพธิดาในศาสนาฮินดูแบบบาหลี พระนางคือเทพธิดาแห่งน้ำที่รักษาน้ำและทะเลสาบของศาสนาฮินดูแบบบาหลี
นางสวาหะ
รายพระนามเทวดาประจำดวงจันทร์
มัตสึไดระ ฮิโรตาดะ
มัตสึไดระ ฮิโรตาดะ  เป็นขุนนางผู้ครองปราสาทโอกาซากิ แคว้นมิกาวะ ในช่วงยุคเซ็งโงกุ เป็นที่รู้จักในฐานะบิดาของโทกูงาวะ อิเอยาซุ ผู้ก่อตั้งและโชกุนคนแรกของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะแห่งประเทศญี่ปุ่น
รปปงงิคลาส
Roppongi Class
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว  เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในจังหวัดจันทบุรี มีพื้นที่ครอบคลุมเขาสอยดาวใต้ และเขาสอยดาวเหนือ ที่เป็นจุดสูงสุดสองแห่งในเทือกเขาจันทบุรี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาคาร์ดามอมซึ่งเป็นเทือกเขาหลักที่ตั้งอยู่ในประเทศกัมพูชา
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว ตั้งขึ้นเป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2515 มีเนื้อที่ประมาณ 744.96 ตารางกิโลเมตร หรือ 465,602 ไร่ ภูมิประเทศส่วนใหญ่ประกอบด้วยภูเขา โดยในปี 2550 เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาวถูกประกาศให้เป็น "พื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์นก" (Important Bird Areas: IBAs) ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีความสำคัญระดับนานาชาติในการอนุรักษ์นก
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว เป็นเพียง IBA แห่งเดียวในประเทศไทยที่พบ นกกระทาดงจันทบูรณ์ (Chestnut-headed partridge) ซึ่งเป็นสัตว์ในกลุ่ม A2 คือกลุ่มที่มีการแพร่กระจายที่จำกัด (Restricted-range species) รวมถึงเป็นที่อยู่อาศัยของนกที่มีความสำคัญต่อการอนุรักษ์อีกหลายสายพันธุ์ ประกอบไปด้วย ไก่ฟ้าพญาลอ ("Lophura diardi"), นกกก ("Buceros bicornis"), นกคัคคูเหยี่ยวเล็ก ("Hierococcyx vagans") ซึ่งที่กล่าวมานี้อยู่ในสถานะใกล้ถูกคุกคามในระดับโลก นอกจากนี้ยังมีนกที่มีสีสันสวยงามอย่าง นกแต้วแล้วใหญ่หัวสีน้ำเงิน (Blue-rumped Pittas) ซึ่งมีสถานะใกล้สูญพันธุ์ในประเทศไทย พบอาศัยอยู่เพียงที่นี่เท่านั้นเช่นกัน นอกจากนี้ยังพบนกอีกกว่า 128 ชนิดในพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว อาทิ นกแก๊ก ไก่ป่า นกกระทาดง นกขุนทอง นกพญาปากกว้าง และนกอพยพต่าง ๆ
ในส่วนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว พบหลากหลายชนิดเช่นกัน อาทิ ช้างป่า เก้ง หมูหริ่ง ชะมด อีเห็น แมวป่า ลิงกัง ลิงลม พญากระรอกดำ รวมไปถึงสัตว์ที่อยู่ในสถานะถูกคุกคามในระดับโลก ประกอบไปด้วย ช้างเอเชีย ("Elephas maximus indicus"), เสือโคร่ง ("Panthera tigris"), เสือไฟ ("Catopuma temminckii") และกระทิง ("Bos gaurus") ก็ถูกพบที่นี่เช่นกัน สำหรับสัตว์ประเภทลิงนั้น ชะนีมงกุฎ ("Hylobates pileatus") ถือเป็นสัตว์อีกชนิดที่โดดเล่นสำหรับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว
สำหรับสัตว์เลื้อยคลานที่พบในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว ประกอบไปด้ย ตัวเงินตัวทอง ตะกวด งูเหลือม งูหลาม งูจงอาง งูเขียวหางไหม้ เต่หวาย ตะกอง กิ้งก่าหนามเขา สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก อาทิ กบอกหนาม (สัตว์ประจำถิ่น) กบอ๋อง อึ่ง เขียด ปาดอีกหลายชนิด
ทรัพยากรป่าไม้.
การเดินทางมาท่องเที่ยวเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว หากเดินทางจากตัวจังหวัดจันทบุรีจะอยู่ห่างจากอำเภอเมืองจันทบุรีประมาณ 70 กิโลเมตร เดินทางมาตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 317 มุ่งหน้าจังหวัดสระแก้ว โดยเลี้ยวซ้ายที่กิโลเมตรที่ 22 ก่อนถึงตลาดปะตง และเดินทางเข้ามาอีก 4 กิโลเมตร จะถึงที่ทำการสำนักงานเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว
น้ำตกเขาสอยดาว.
น้ำตกเขาสอยดาว อยู่ภายในพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว มีจำนวน 16 ชั้น เหมาะกับการชมผีเสื้อและศึกษาพรรณไม้ เนื่องจากมีพื้นที่ที่มีความหลากหลาย ทั้งป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง รวมถึงมีต้นไม้ยักษ์ หรือต้นพระเจ้าห้าพระองค์ อยู่ทางขวาของน้ำตกห่างไปประมาณ 200 เมตรจากน้ำตกชั้นแรก ลำต้นมีขนาดใหญ่ประมาณ 20 คนโอบ
การเยี่ยมชมน้ำตก นักท่องเที่ยวสามารถเดินเท้าขึ้นไปชมได้ถึงชั้นที่ 9 ระยะทางประมาณ 2.5 กิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง ส่วนชั้นที่ 10 - 16 จะต้องมีเจ้าหน้าที่นำทางขึ้นไป ระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง
การเดินทางมายังน้ำตกเขาสอยดาว ตัวน้ำตกห่างจากที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาวประมาณ 4 กิโลเมตร เปิดให้เข้าชมเวลา 09.00 - 16.00 น.
ศูนย์ศึกษาธรรมชาติและสัตว์ป่าเขาสอยดาว.
ศูนย์ศึกษาธรรมชาติและสัตว์ป่าเขาสอยดาว อยู่ภายในพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว สังกัดอยู่กับส่วนอนุรักษ์สัตว์ป่า สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่อนุรักษ์ที่ 2 (ศรีราชา) จัดตั้งขึ้นเพื่อเผยแพร่และให้ความรู้เกี่ยวกับการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้และสัตว์ป่า ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2533 ในชื่อ ศูนย์ศึกษาธรรมชาติสัตว์ป่าทรายขาว และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในปี พ.ศ. 2556 โดยกิจกรรมของศูนย์ศึกษาธรรมชาติและสัตว์ป่าเขาสอยดาวประกอบไปด้วย กิจกรรมค่ายเยาวชนอนุรักษ์ธรรมชาติ การดูนก การศึกษาค้นคว้าวิจัย และการเดินป่าเพื่อศึกษาธรรมชาติ
การเดินทางมายังศูนย์ศึกษาธรรมชาติและสัตว์ป่าเขาสอยดาว อยู่ห่างจากที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาวประมาณ 500 เมตร เปิดทำการทุกวัน ไม้เว้นวันหยุดนักขัตฤกษ์ ตั้งแต่เวลา 08.30 - 17.00 น.
สโมสรฟุตบอลกาญจนบุรี ซิตี้
สโมสรฟุตบอลกาญจนบุรี ซิตี้ เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดกาญจนบุรี ปัจจุบันเล่นในไทยลีก 3
แคมโซดา
แคมโซดา  เป็นแพลตฟอร์มหนึ่งสำหรับถ่ายทอดสดเว็บแคม
แคมโซดาเริ่มดำเนินการโดยดารอน ลุนดีน (Daron Lundeen) ใน พ.ศ. 2557 แพลตฟอร์มนี้เป็นสถานที่สำหรับถ่ายทอดสื่อสด (livestream) ทั้งเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่และที่ไม่ใช่ แคมโซดาเป็นแพลตฟอร์มแรกที่ให้บริการถ่ายทอดสดความเป็นจริงเสมือนแบบ 360 องศา และมีบริการจัดหาผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องกับความจริงเสมือน เทคโนโลยีหน้าจอสัมผัส เซ็กส์ทอยแบบอินเตอร์แอคทีฟและผลิตภัณฑ์ที่ควบคุมด้วยบิทคอยน์และอีเธอเรียม
Rosmah Mansor
Rosmah binti Mansor
Patrice Émery Lumumba
Patrice Emery Lumumba
Patrice E. Lumumba
Patrice Hemery Lumumba
พลังดอกไม้ (ภาพถ่าย)
พลังดอกไม้  เป็นชื่อของภาพถ่ายโดย เบอร์นี บอสตัน ช่างภาพชาวอเมริกัน ถ่ายให้กับหนังสือพิมพ์ "เดอะวอชิงตันสตาร์" ที่ปัจจุบันเลิกกิจการไปแล้ว ภาพนี้ถ่ายเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1967 ระหว่างการเดินขบวนมาร์ชออนเดอะเพนตากอน ซึ่งจัดโดยคณะกรรมการเคลื่อนตัวแห่งชาติเพื่อยุติสงครามในเวียดนาม โดยภาพแสดงให้เห็นว่า ผู้ประท้วง จอร์จ แฮร์ริส กำลังวางดอกคาร์เนชั่น เข้าไปในบาร์เรลของปืนไรเฟิล เอ็ม-14 ที่ถือโดยเจ้าหน้าที่จากกองพันตำรวจกองทัพที่ 503 (503rd Military Police Battalion)
ภาพถ่ายนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลพูลิตเซอร์ในปี ค.ศ. 1967
คณะกรรมการเคลื่อนตัวแห่งชาติเพื่อยุติสงครามในเวียดนาม ได้จัดมาร์ชออนเดอะเพนตากอน ในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1967 ขณะที่ผู้ประท้วงต่อต้านสงครามกำลังเข้าใกล้บริเวณเดอะเพนตากอน ได้มีเจ้าหน้าที่จากกองพันตำรวจกองทัพ ที่ 503 (503rd Military Police Battalion) ออกมาเผชิญหน้า และกันผู้ชุมนุมไว้ เจ้าหน้าที่ได้ประทับปืนโดยหันปากปลายกระบอกไปยังมวลชนผู้ประท้วง และแปรแถวเป็นรูปครึ่งวงกลม กันไม่ให้ผู้ประท้วงปีนขึ้นไปบนบันไดของเพนตากอนได้ ช่างภาพประจำหนังสือพิมพ์ "เดอะวอชิงตันสตาร์" เบอร์นี บอสตัน ได้รับมอบหมายจากบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ให้ถ่ายภาพการประท้วง บอสตันนั่งประจำอยู่ที่ผนังตรงทางเข้าห้างสรรพสินค้า ซึ่งช่วยให้เขาเห็นเหตุการณ์ค่อย ๆ คลี่คลายต่อหน้า ในบทสัมภาษณ์ปี ค.ศ. 2005 เขาระบุว่า "ขณะที่ผมเห็นทะเลแห่งผู้ประท้วง ผมนึกแล้วว่าจะต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นแน่ ผมเห็นกองทัพกรีฑาเข้าไปในทะเลแห่งผู้ประท้วง และผมก็พร้อมเลย" ชายหนุ่มคนหนึ่งโผล่ออกมาจากฝูงชนผู้ประท้วง และเริ่มวางดอกคาร์เนชั่นลงในบาร์เรลของปืนไรเฟิลทีละกระบอก บอสตันจับภาพขณะที่ชายหนุ่มคนนั้นกำลังวางดอกคาร์เนชั่นดอกหนึ่งได้ ซึ่งต่อมากลายมาเป็นภาพถ่ายขึ้นชื่อของตัวเขา
หลังบอสตันแสดงภาพถ่ายดังกล่าวให้กับบรรณาธิการของ "The Washington Star" ดู "บรรณาธิการไม่แม้แต่จะเห็นความสำคัญ [ของภาพนี้]" และภาพนี้ถูกตีพิมพ์ลงในหน้าลึก ๆ ของหนังสือพิมพ์ ภาพนี้ไม่ได้รับความสนใจมากนัก จนกระทั่งบอสตันส่งภาพนี้เข้าประกวดในงานประกวดถ่ายภาพงานหนึ่ง แล้วชนะ
ผู้ประท้วงในภาพ.
เป็นที่เข้าใจกันทั่วไปว่า ชายหนุ่มในภาพ คือ จอร์จ เอ็ดเกอร์ลี แฮร์ริส ที่ 3 (George Edgerly Harris III) นักแสดงวัย 18 ปีจากนิวยอร์ก ผู้ย้ายไปอาศัยในซานฟรานซิสโกในปี ค.ศ. 1967 แฮร์ริสมีชื่อในการแสดงว่า ไฮบิสคัส และยังเป็นผู้ร่วมก่อตั้งเดอะค็อกเก็ตติส ซึ่งเป็นกองแดร็ก "ธีมเกย์, ไซคาเดลิก และแฟลมบอยเยนต์" แฮร์ริสเสียชีวิตในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ในข่วงต้นการระบาดของเอดส์
พอล แครสเนอร์ เขียนในบทความเมื่อปี ค.ศ. 2008 ให้กับฮัฟฟิงตันโพสต์ระบุว่า ชายหนุ่มในภาพคือ "ซูเปอร์โจเอล" หรือ โจเอล ทอร์นาบีน (Joel "Super-Joel" Tornabene) ผู้นำเยาวชนต้านวัฒนธรรมของพรรคเยาวชนสากล ซึ่งอาศัยอยู่ในเบิร์กลีย์ ในคริสต์ทศวรรษ 1960 ทอร์นาบีนเสียชีวิตในเม็กซิโกเมื่อปี ค.ศ. 1993
ความสำคัญเชิงสัญลักษณ์.
ขบวนการพลังดอกไม้ เริ่มต้นขึ้นในเบิร์กลีย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ในฐานะการประท้วงเชิงสัญลักษณ์ ต่อตัานสงครามเวียดนาม ขบวนการมีจุดมุ่งหมายที่จะใช้วัตถุที่ไร้ความรุนแรง เช่น ของเล่น, ธง, ของหวาน และดนตรี เพื่อแสดงว่าขบวนการสันติภาพนี้ไม่มีความโกรธ ไม่มีความรุนแรง และเคลื่อนไหวเพื่อต้านกับขบวนการรถมอเตอร์ไซค์ของเฮลส์แองเจิลส์ที่สนับสนุนสงคราม
ความสำคัญเชิงวัฒนธรรม.
"พลังดอกไม้" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลพูลิตเซอร์ ในปี ค.ศ. 1967
ภาพนี้ยังส่งผลและมีอิทธิพลต่อขบวนการต้านสงครามในคริสต์ทศวรรษ 1960 และเป็นภาพที่เป็นตัวแทนว่า การข่าวผ่านภาพ (photojournalism) สามารถช่วยขบวนการนี้ได้อย่างไร
ในปี ค.ศ. 1993 สมาคมช่างภาพข่าวแห่งชาติมอบรางวัลเกียรติยศสูงสุดแก่บอสตัน ซึ่งคือ Joseph A. Sprague Memorial Award
"พลังดอกไม้" ยังคงสถานะภาพที่เป็นดั่งภาพเอกลักษณ์ประจำคริสต์ทศวรรษ 1960
Flower Power (photograph)
เหตุกราดยิงในออสโล พ.ศ. 2565
ในวันที่ 25 มิถุนายน 2022 มีผู้เสียชีวิตสองราย บาดเจ็บ 21 คน ในเหตุกราดยิงหมู่ในสถานที่ต่าง ๆ สามจุดในเมืองออสโล ประเทศนอร์เวย์ ตำรวจเข้าใจว่าการกราดยิงพุ่งเป้าไปที่งานออสโลไพรด์ ซึ่งเป็นกิจกรรมแอลจีบีทีไพรด์ จัดโดยองค์การนอร์เวย์เพื่อความหลากหลายทางเสพและเพศสภาพ สาขาออสโล ตำรวจจับกุมชายชาวอิหร่าน ชื่อ ซาเนียร์ มาตาปูร์ (Zaniar Matapour) และถูกจับกุมด้วยฐานฆาตกรรม, พยายามฆ่า และก่อการร้าย ตำรวจจัดการกับเหตุกราดยิงนี้ในฐานะการก่อการร้ายอิสลาม ถือเป็นเหตุกราดยิงหมู่ครั้งแรกในนอร์เวย์นับตั้งแต่เหตุยิงกันที่อูเตอยาเมื่อปี 2011
2022 Oslo shootings
LGBT pride
ท้าวจตุรพักตร์
เล่ยจู
เสียนถานฉาน
บริษัท ไทยประกันชีวิต จำกัด (มหาชน)
Thai Life Insurance
TLI
ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน
ขอต้อนรับสู่ห้องเรียนนิยม (เฉพาะ) ยอดคน  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยโชโงะ คินุงาสะ และวาดภาพประกอบโดยโทโมเสะชุนซาคุ ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยยูยุ อิจิโนะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอมิกอไลฟ์รายเดือน"ของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2559 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Lerche ออกอากาศฤดูกาลแรกในปี พ.ศ. 2560 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 และฤดูกาลที่ 3 จะออกอากาศในปี พ.ศ. 2566
โกะโจ ซาโตรุ
โกะโจ ซาโตรุ  เป็นตัวละครจากมังงะเรื่อง "มหาเวทย์ผนึกมาร" ผลงานของเกเงะ อากูตามิ ปรากฏตัวครั้งแรกในซีรีส์มังงะเรื่องสั้นของอากูตามิเรื่อง "โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว" ในฐานะอาจารย์ของโรงเรียนไสยเวทผู้ฝึกสอนเด็กหนุ่มต้องสาป อคคตสึ ยูตะ ซีรีส์เรื่องนี้ได้กลายเป็นภาคพรีเควลของ"มหาเวทย์ผนึกมาร"ในชื่อเรื่องว่า "" ใน"มหาเวทย์ผนึกมาร" โกะโจได้รับบทบาทเดิมจากซีรีส์ก่อน โดยครั้งนี้เป็นมาเป็นอาจารย์ของนักเรียนชื่ออิตาโดริ ยูจิ นักเรียนผู้ต้องสาปเช่นเดียวกัน และต้องการช่วยเหลือยูจิให้แข็งแกร่งขึ้นมา ในขณะที่ปกป้องตัวละครอื่น ๆ ในซีรีส์ด้วย
เกเงะ อากูตามิสร้างตัวละครโกะโจขึ้นมาให้เป็นตัวละครที่แข็งแกร่งแต่น่ารักและเอาใจใส่นักเรียนของตน ในรูปแบบอนิเมะดัดแปลงโดยสตูดิโอ MAPPA โกะโจให้เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่นโดยยูอิจิ นากามูระ ส่วนเสียงพากย์ภาษาไทยให้เสียงโดยอภิชิต ลิขิตลิ้มปรีชา
เกาะแตน
เกาะแตน หรือ เกาะกระเต็น ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลตลิ่งงาม อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี อยู่ทางตอนใต้ของเกาะสมุย เกาะแตนมีรูปทรงสามเหลี่ยมยอดแหลมหรือคล้ายรูปเจดีย์ เกาะมีความกว้าง 3 กิโลเมตร ยาว 4.5 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 7.5 กิโลเมตร
ฝั่งตะวันออกเป็นชายหาดยาวขนานกับแนวปะการังชายฝั่ง เรียกว่า "อ่าวออก" ฝั่งตะวันตกเป็นอ่าวปิด มีป่าชายเลนและหาดหิน เรียกว่า "อ่าวตก" มีแนวปะการังและชายฝั่งที่ค่อนข้างสมบูรณ์ เกาะแตนไม่มีสุนัขอยู่อาศัยเนื่องจากเป็นบริเวณที่มีคลื่นเสียงและสนามแม่เหล็ก ซึ่งรบกวนการได้ยินของสุนัข บ้างก็ว่าเป็นเพราะเป็นเกาะศักดิ์สิทธิ์หรือเทพารักษ์ไม่ต้องการสุนัข มีภูเขา 3 ลูก คือเขาเคี่ยม ทางตอนใต้มียอดสูงสุด 218 เมตร จากระดับน้ำทะเล ด้านบนของจุดชมวิวเป็นที่ประดิษฐานองค์พระพุทธรูปทันใจ องค์ใหญ่ ลักษณะของพืชพรรณมีความแตกต่างตามสภาพพื้นที่ ได้แก่ป่าดิบแล้ง ป่าดิบแล้งแคระ ป่าชายเลน และป่าชายหาด
ในอดีตเกาะแตนเป็นหมู่บ้านที่มีประชากรอยู่อาศัยประมาณ 100 ครัวเรือน ชาวบ้านประกอบอาชีพทำการเกษตร ปลูกมะพร้าวและพืชยืนต้น และทำอาชีพประมงพื้นบ้าน บางครอบครัวมีอาชีพค้าขายภายในชุมชน แต่เมื่อมีแมลงด้วงระบาดอย่างหนัก ทำให้มะพร้าวตายลงเกือบหมด ชาวบ้านส่วนใหญ่จึงได้อพยพไปประกอบอาชีพต่างถิ่น
ลีวาย สเตราส์
ลีวาย สเตราส์  ชื่อเกิดคือ เลิพ ชเตราส์  เป็นนักธุรกิจชาวเยอรมัน ซึ่งต่อมาอพยพและแปลงสัญชาติเป็นชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตกางเกงยีนส์สีน้ำเงินยี่ห้อลีวายในปี 1853 ที่นครซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา
ลีวายเกิดในครอบครัวชาวยิวอัชเกนัซที่เมืองบุทเทินไฮม์ ราชอาณาจักรบาวาเรีย ซึ่งขณะนั้นอยู่ในยุคสมาพันธรัฐเยอรมัน เมื่ออายุสิบแปดปี เขาเดินทางร่วมกับมารดาและพี่น้องสาวสองคนไปยังสหรัฐอเมริกา เพื่อไปอยู่กับลูอิสและโยฮัน สองพี่ชายคนโต ซึ่งประกอบกิจการจำหน่ายสินค้าแห้งอยู่ในนครนิวยอร์ก ลีวายช่วยกิจการครอบครัวโดยการเป็นพ่อค้าเร่ขายสินค้าของทางร้าน อาทิ กาน้ำ, ผ้าห่ม และสิ่งทอ
ต่อมา ฟันนีผู้เป็นน้องสาวของลีวาย อพยพไปยังรัฐมิสซูรีพร้อมกับสามีของหล่อน ในขณะที่ลีวายอพยพไปยังรัฐเคนทักกี และเป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าของร้านพี่ชาย และแล้วในปี 1853 ลีวายก็ได้สัญชาติอเมริกัน ต่อมาครอบครัวสเตราส์ตัดสินใจเปิดสาขาธุรกิจในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ลีวายอาสาตัวไปเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบสาขาดังกล่าว
ลีวายเดินทางถึงซานฟรานซิสโกในปี 1854 และจัดตั้งบริษัท Levi Strauss &amp; Co. ซึ่งนำเข้าสินค้ามากมายจากบริษัทพี่ชายในนครนิวยอร์ก และแล้วเขาก็เริ่มผลิตผ้าเต็นท์และผ้ายีนส์ขายเอง จนได้รู้จักกับลูกค้าชาวลัตเวียคนหนึ่งนามว่า เจคอบ ดับเบิลยู. เดวิด (Jacob W. Davis) ซึ่งเป็นผู้คิดค้นกางเกงเดนิมตอกหมุด ในที่สุด ทั้งสองตัดสินใจทำธุรกิจร่วมกันเพื่อผลิตกางเกงบลูยีนส์ในปี 1871
เรือลาดตระเวนชั้นเอตนา (ค.ศ. 1941)
เรือลาดตระเวนชั้นเอตนา เป็นเรือลาดตระเวนเบาสองลำที่สั่งซื้อจากอิตาลีสำหรับกองทัพเรือไทยในปี ค.ศ. 1938 และต่อมาได้ถูกโอนมาสู่กองทัพเรืออิตาลีหลังการปะทุของสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเรือยังไม่เสร็จสมบูรณ์และตัวเรือเกิดการชำรุดเสียหายหรือถูกทำลายจากสงคราม
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นกราฟเซ็พเพอลีน
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นกราฟเซ็พเพอลีน  เป็นชั้นของเรือบรรทุกเครื่องบินจำนวนสี่ลำของครีคส์มารีเนอ ตั้งชื่อตามเรือบรรทุกเครื่องบินกราฟเซ็พเพอลีน แต่การสร้างได้ถูกระงับจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง
ลีไว ชเตราส์
วิทยาธร ภัฏฏาจารย์
วิทยาธร ภัฏฏาจารย์ (; Vidyadhar Bhattacharya, 1693-1751) เป็นหัวหน้าสถาปนิกและผู้วางผังนครชัยปุระในรัฐราชสถาน วิทยาธรเป็นชาวเบงกาล เกิดที่เมืองไนหตี ที่ซึ่งปัจจุบันอยู่ในรัฐเบงกอลตะวันตก เขาเคยทำงานเป็นออดิตประจำรัฐอาเมร์ ก่อนที่จะได้รับเกียรติโดยมหาราชาสไว ชัย สิงห์ ที่สองในปี 1727 ให้ออกแบบสร้างนครชัยปุระ ผังนครชัยปุระที่วิทยาธรออกแบบใช้หลักการของศิลปศาสตร์ และ วาสตุศาสตร์
Vidyadhar Bhattacharya
นยินาตีวุ
นยินาตีวุ  หรือ นาคทีปยะ  เป็นเกาะเล็ก ๆ ที่มีชื่อเสียง ซึ่งตั้งอยู่นอกชายฝั่งของคาบสมุทรจัฟฟ์นาในจังหวัดเหนือของประเทศศรีลังกา ชื่อของเกาะหมายถึง ชนพื้นเมืองชาวนาคของลังกา
เกาะนี้เป็นที่ตั้งของเทวสถานฮินดู ของวัดนาคปูร์ศนิอัมมัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในหกสิบสี่ศักติปีฐที่สำคัญของนิกายศักติในศาสนาฮินดู และเป็นที่ตั้งของพุทธศาสนสถานคือ นาคทีปบุราณมหาวิหาร
โดยทั่วไปนักประวัติศาสตร์ทราบว่า เกาะนี้ถูกกล่าวถึงในวรรณกรรมภาษาทมิฬยุคสังคัมโบราณของทมิฬนาฑูอันมีชื่อเสียง เช่น "มณิเมกะไล" ซึ่งถูกกล่าวถึงในนามว่า เกาะมณิปัลลาวัม  และถูกกล่าวถึงในวรรณกรรมพุทธโบราณของศรีลังกาเช่น "มหาวงศ์" นอกจากนี้ ทอเลมี นักภูมิศาสตร์ชาวกรีก ซึ่งได้กล่าวถึงหมู่เกาะต่าง ๆ รอบคาบสมุทรจัฟฟ์นา และขนานนามว่า นาคทีปะ (Nagadiba) ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 1
ประธานมนตรีอินเดีย
Albert Hall Museum
Amer Fort
Jal Mahal
Nahargarh Fort
Jaigarh Fort
หวามหัล
Jai Singh II
เอาแล้วไง ยัยแฟนเก่าดันเป็นลูกสาวแม่ใหม่
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น แนวรักตลก ที่เขียนโดยเคียวซูเกะ คามิชิโระ และวาดภาพประกอบโดยทากายากิ ซีรีส์เรื่องนี้เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์นวนิยายออนไลน์ Kakuyomu ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 ฉบับพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง โดยเป็นหนังสือในเครือคาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ เริ่มตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดย เร คูซากาเบะ เผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์ Niconico Seiga ในฐานะส่วนหนึ่งของแบรนด์ Dra Dra Sharp และ Dra Dra Flat ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565
สโมสรฟุตบอลกงไกรลาศ ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลกงไกรลาศ ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดสุโขทัย ปัจจุบันเล่นในไทยลีก 3 โซนภาคเหนือ
ชิมบาชิ
ชิมบาชิ  เป็นย่านธุรกิจการค้าหนึ่งในเขตมินาโตะ กรุงโตเกียว ใกล้กับย่านชิโอโดเมะ ในปี 1872 ชิมบาชิเป็นย่านที่ตั้งของสถานีรถไฟชิมบาชิ สถานีรถไฟต้นสายแห่งแรกของโตเกียว เส้นทางระหว่างชิมบาชิและโยโกฮามะ ทำให้ย่านชิมบาชิเป็นศูนย์กลางคมนาคมทางรถไฟที่สำคัญ และพัฒนาเป็นย่านธุรกิจการค้าที่สำคัญมาตั้งแต่อดีต จนกระทั่งมีการพัฒนาพื้นที่ย่านชิโอโดเมะขึ้นมาใหม่ในบริเวณใกล้เคียง
โหมกูณฑ์
โหมกูณฑ์  หรือ บางครั้งสะกดทับศัพท์ว่า พิธีโฮมัม เป็นพิธีกรรมบูชาในศาสนาฮินดู โดยพราหมณ์จะนำสิ่งของเครื่องบูชาต่าง ๆ เช่น ไม้ เครื่องหอม สมุนไพร ธัญพืช ดอกไม้ เนย น้ำผึ้ง น้ำมันเนย ข้าว ขนม ผลไม้ อัญมณี พวงมาลัย รวมถึงพัสตราภรณ์ เช่น ส่าหรี และโทรตี้ เป็นต้น ลงไปเผาในกองกูณฑ์ที่ลุกโชนด้วยไฟ ซึ่งถือเป็นการถวายเครื่องบูชาผ่านทางพระอัคนี (ไฟ) ไปสู่พระเป็นเจ้าองค์ที่ประกอบพิธีบูชา โดยแต่ละขั้นตอน พราหมณ์จะสาธยายพระเวท และมนตรากำกับไปด้วยตลอดทั้งพิธี
วัดท้าวอู่ทอง (จังหวัดปราจีนบุรี)
วัดท้าวอู่ทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกไม้ลาย อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี
ประวัติของวัดมีเรื่องเล่าสืบกันมาว่า วัดท้าวอู่ทองสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2000 โดยราษฏรที่อพยบหนีโรคอหิวาห์มาจากเมืองอู่ทอง โดยตายายคู่หนึ่ง ที่อพยพหนีโรคอหิวาห์มาจากเมืองอู่ทอง โดยนำเงินที่สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) พระราชทานทรัพย์มาให้จำนวนมาก ใช้ในการก่อสร้างวัดแห่งนี้ จึงตั้งชื่อตามพระนามของพระองค์ เพื่อเป็นการเทิดทูนและเฉลิมพระเกียรติ อย่างไรก็ดีข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1921 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2420
โบราณสถานที่สำคัญของวัดคือ มณฑปรูปทรงสี่เหลี่ยม ตัวอาคารเป็นคอนกรีต คล้ายศิลปตะวันตก ขนาดตัวอาคารวัดโดยรอบได้ 130 เมตร สูง 10 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2453 ภายในอาคารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ 4 องค์ (พระพุทธรูปทั้ง 4 องค์ ศิลปะอู่ทอง ทรงพระนามว่า พระกกุสันธพุทธเจ้า พระโกนาคมณพุทธเจ้า พระกัสสปพระพุทธเจ้า พระศรีศากยมุนีโคดมพุทธเจ้า) สูง 6–8 เมตร มีพุทธลักษณะงดงาม ประทับนั่งหันพระปฤษฎางค์ (ด้านหลัง) เข้าหากัน นอกจากนั้นวัดยังมีต้นตะเคียนทองที่ได้รับเลือกเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน มีอายุกว่า 600 ปี
สิทธิครอบครองและพกพาอาวุธ
สิทธิครอบครองและพกพาอาวุธ หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่า สิทธิพกพาอาวุธ เป็นสิทธิของบุคคลในการครอบครองอาวุธเพื่อพิทักษ์ชีวิต เสรีภาพและทรัพย์สิน ความมุ่งหมายของสิทธิปืนคือเพื่อป้องกันตน รวมทั้งเป็นหลักประกันต่อต้านทรราช ตลอดจนเพื่อกิจกรรมล่าสัตว์และการกีฬา มีประเทศที่รับรองสิทธิครอบครองและพกพาอาวุธ ได้แก่ เช็กเกีย กัวเตมาลา สวิตเซอร์แลนด์ ยูเครน สหรัฐ และเยเมน
ปรากฏการบรรจุสิทธิดังกล่าวในรัฐธรรมนูญลายลักษณ์อักษรไม่บ่อยนัก ในปี ค.ศ. 1875 พบว่า ร้อยละ 17 ของรัฐธรรมนูญของประเทศต่าง ๆ มีสิทธิพกพาอาวุธ นับแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 สัดส่วนดังกล่าวลดลงเหลือน้อยกว่าร้อยละ 9 และลดลงอย่างต่อเนื่อง การศึกษาของทอม กินสเบิร์ก และคณะ พบว่า มีรัฐธรรมนูญเพียง 15 ฉบับ (ใน 9 ประเทศ) ที่ระบุสิทธิพกพาอาวุธอย่างชัดแจ้ง เกือบทั้งหมดเป็นรัฐธรรมนูญในลาตินอเมริกา และส่วนใหญ่มาจากคริสต์ศตวรรษที่ 19
Right to keep and bear arms
Right to bear arms
สิทธิพกพาอาวุธ
วัดคชศิลาวนาราม
วัดคชศิลาวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบาละ อำเภอกาบัง จังหวัดยะลา
วัดคชศิลาวนารามมีนายนุกูล และนางกานดา เศรษฐกุล เป็นผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด และผู้ก่อตั้งวัด คือ พระครูปลัดธวัธชัย ฉายา ญาณสุโข เจ้าอาวาสวัดปูแหล ตำบลบาโร๊ะ อำเภอยะหา จังหวัดยะลา และเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดคชศิลาวนาราม กระทรวงศึกษาธิการประกาศแต่งตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนานามว่า "วัดคชศิลาวนาราม" ประกาศ ณ วันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2550
แม้จะอยู่ภายใต้สังคมพหุวัฒนธรรมชายแดนใต้ ประชาชนในท้องที่ก็ยังร่วมกันบูรณะวัดดังเช่นในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ประชาชนพหุศาสนาร่วมกันทาสี ทำความสะอาดวัด
คดีระหว่างสมาคมปืนเล็กยาวและปืนสั้นรัฐนิวยอร์ก กับบรูเอน
คดีระหว่างสมาคมปืนเล็กยาวและปืนสั้นรัฐนิวยอร์ก กับบรูเอน , 597 U.S. ___ (2022), เป็นคำวินิจฉัยหลักหมุดของศาลสูงสุดสหรัฐที่เกี่ยวข้องกับการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 2 คดีมีเนื้อหาเกี่ยวกับความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของรัฐบัญญัติซัลลิแวนปี 1911 ซึ่งเป็นกฎหมายของรัฐนิวยอร์กที่กำหนดให้ผู้สมัครเอาใบอนุญาตพกพาปืนสั้นแบบปกปิดติดตัวโดยไม่มีข้อจำกัดจะต้องแสดง "เหตุอันเหมาะสม" หรือความจำเป็นพิเศษที่ต่างจากสาธารณชนทั่วไปจึงจะใช้ได้
ในคำวินิจฉัย 6–3 องค์คณะผู้พิพากษาฝ่ายข้างมากวินิจฉัยว่ากฎหมายดังกล่าวขัดต่อรัฐธรรมนูญ และวินิจฉัยว่าการพาพาปืนสั้นในที่สาธารณะเป็นสิทธิตามรัฐธรรมนูญภายใต้การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญครั้งที่ 2 การขึ้นทะเบียนอาวุธปืนของรัฐนั้นไม่เป็นการละเมิดสิทธินั้นตราบเท่าที่รัฐยังอยู่ในขอบเขตระบบ "shall-issue" คือทางการห้ามใช้ดุลยพินิจนอกเหนือจากข้อกำหนดตามกฎหมายในการออกใบอนุญาต ซึ่งจะทำให้งดออกใบอนุญาตได้เฉพาะกรณีไม่ผ่านการตรวจสอบภูมิหลังหรือที่คล้ายกัน
New York State Rifle &amp; Pistol Association, Inc. v. Bruen
NYSRPA v. Bruen
UHDTV
ตำบลพุนพิน
พุนพิน เป็นหนึ่งในสิบหกตำบลของอำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟชุมทางบ้านทุ่งโพธิ์ซึ่งเป็นทางแยกระหว่างทางรถไฟสายใต้กับทางรถไฟสายคีรีรัฐนิคมซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทางรถไฟสายสุราษฎร์ธานี–พังงา–ท่านุ่น และในอนาคตมีแผนจะขยายไปถึงท่านุ่น
ตำบลพุนพินมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
พื้นที่ตำบลพุนพินตั้งอยู่ริมแม่น้ำตาปีและแม่น้ำพุมดวง มีประวัติศาสตร์ยาวนาน สืบเนื่องกรณีสำนักศิลปากรที่ 12 นครศรีธรรมราช พบหลักฐานที่แหล่งโบราณคดีเขาศรีวิชัย อำเภอพุนพิน โดยเฉพาะจักรที่ทำจากโลหะสัมฤทธิ์และเครื่องถ้วยจีนสมัยราชวงศ์ถัง และเศษภาชนะดินเผาจากเปอร์เซีย สนับสนุนข้อสันนิษฐานว่าเป็นรัฐโบราณตามเอกสารจีนที่เรียกว่า "พันพัน" ถือเป็นเมืองท่าสำคัญทั้งการค้าและศาสนาที่รุ่งเรืองในอดีตเมื่อ 1,300 ปีก่อน เป็นที่มาของชื่ออำเภอในปัจจุบัน ซึ่งใช้ชื่อว่าอำเภอ "พุนพิน" ตั้งแต่แรกตั้ง ใน พ.ศ. 2463 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอ "ท่าข้าม" และใน พ.ศ. 2482 ได้กลับมาใช้ชื่ออำเภอ "พุนพิน" ดังเดิม เพื่อรักษาไว้ซึ่งชื่อประวัติศาสตร์แห่งท้องถิ่น อีกทั้งประชาชนในท้องที่คุ้นชินชื่อ "พุนพิน" มากกว่า