pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในเวลาต่อมาพูนซึ่งขณะนั้นยังไม่มีนามสกุลใช้ ได้ผูกชื่อบิดาของตัวคือ นนท์ และชื่อปู่คือ เรือง มาตั้งเป็นนามสกุลเรืองนนท์ และตั้งคณะของตนเองขึ้นใช้ชื่อว่า "ละครชาตรีคณะนายพูน เรืองนนท์" ลูกหลานของสกุลเรืองนนท์ยังคงประกอบกิจเป็นนักแสดงละครชาตรี และอื่น ๆ ได้แก่ "คณะครูทองใบ เรืองนนท์" ของบัวสาย เรืองนนท์ "คณะกัญญาลูกแม่แพน" ของกัญญา ทิพโยสถ "คณะวันดีนาฏศิลป์" ของวันดี เรืองนนท์ "คณะครูพูน เรืองนนท์" ของสุภาภรณ์ ฤกษ์สะสาร และ "คณะละครรำกนกพร ทิพโยสถ" ของกนกพร ทิพโยสถ
ตำแหน่งบาทบริจาริกาและชื่อเสียง.
พูนรับเล่นละครกับคุณหญิงลิ้นจี่ ครั้นไปเปิดวิกที่อื่นก็ทำให้การแสดงคณะของพูนจึงขาดช่วงไป กอปรกับช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่เศรษฐกิจตกต่ำจนคนไม่อยากจ่ายเงินมาดูละคร พูนจึงเสนอให้คุณหญิงลิ้นจี่เลือกตัวละครที่ชอบไปแสดง คุณหญิงลิ้นจี่จึงเลือกแพนและชื้น (สมญา ชื้นตาหวาน) นำคณะไปเล่นละครแถบอรัญประเทศ และเข้าไปยังแถบเมืองพระตะบอง ชื่อเสียงของคณะละครดังไปถึงพระเนตรพระกรรณของพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ ทรงเรียกให้ไปเล่นละครในพนมเปญ ชื้นตาหวานผู้เป็นตัวพระเอกไม่กล้ารับแต่แพนตัวนางเอกรับปากและเข้าไปยังราชสำนักเขมร พระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์จึงให้แพนร่วมแสดงกับเหล่าพระสนม โดยแพนรับบทเป็น "บุษบา" ตอนไหว้พระ ต่อหน้าพระพักตร์ ผลก็คือพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ทรงพอพระราชหฤทัยยิ่ง ทรงรับนางสาวแพนเข้าเป็น เจ้าจอมสีสุวัตถิ์ อำไพพงศ์ และพระราชทานบรรดาศักดิ์ชั้น "หลวง" แก่นายพูนผู้บิดา
เรื่องราวดั่งนิยายของเธอได้รับเปิดเผยครั้งแรก จากการสืบเสาะของนักข่าวหนังสือพิมพ์กรุงเทพเดลิเมล์ที่ชื่อว่าประสุต (ไม่ปรากฏนามสกุล) ที่บังเอิญได้ยินบบทสนทนาจากกลุ่มสตรีที่ลงรถไฟที่สถานีหัวลำโพง ที่กำลังสนทนาว่าด้วยเรื่องมารดาของแพนเล่าให้ฟังระหว่างโดยสารรถไฟกลับมาจากแดนกัมพูชาโดยอ้างว่าบุตรสาวของนางจะได้รับการแต่งตั้งเป็นราชินีแห่งกัมพูชาซึ่งตอนนี้ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าจอมแล้ว หลังสัมภาษณ์นางแป้น ประสุตได้รายงานแก่แอนดริว เอ. ฟรีแมน  ผู้เป็นบรรณาธิการ นายฟรีแมนจึงตัดสินใจพาดหัวข่าวสำหรับหนังสือพิมพ์กรุงเทพเดลิเมล์ว่า "SIAMESE DANCER MAY BE CAMBODIA'S QUEEN" (นางละครชาวสยามอาจได้เป็นราชินีแห่งกัมพูชา) ทำให้เรื่องส่วนตัวของแพนโด่งดังมากในปี พ.ศ. 2470
หลังข่าวแพร่สะพัด ชีวิตรักของหญิงสามัญกับกษัตริย์กัมพูชาก็เป็นที่โจษขานในสังคมพระนคร นายฟรีแมนระบุไว้ว่า "บ้านของบิดามารดานางสาวแพนกลายเป็นศาลเจ้าสำหรับคนที่เชื่อในความมหัศจรรย์ พวกเขาถูกถ่ายรูป ถูกสัมภาษณ์ และได้รับการว่าจ้างให้ไปปรากฏตัวในงานแสดงต่าง ๆ" นางแป้นผู้มารดาได้กล่าวอย่างภาคภูมิว่า "ก่อนฉันเดินทางกลับมา [จากกัมพูชา] ทั้งสองคนกำลังมีความสุขมาก แพนได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเธอเป็นภรรยาที่ดีได้เท่า ๆ กับเป็นนางรำ" ทรงโปรดปรานเจ้าจอมแพนมากถึงขั้นมอบหมายให้เธอถือกุญแจหีบทรัพย์สินส่วนพระองค์ ดูแลเครื่องทรงเครื่องเสวย ทั้งยังดูแลกิจการฝ่ายใน และการที่เจ้าจอมแพนสามารถขัดพระทัยพระเจ้าอยู่หัวโดยการไว้ผมยาวจนกว่าจะถึงวันถวายพระเพลิงพระบรมศพพระราชบิดาซึ่งต้องโกนผมไว้ทุกข์ตามธรรมเนียมกัมพูชา
คืนสู่สามัญ.
ขณะที่เรื่องราวของแพน เรืองนนท์ กำลังเป็นที่พูดถึงนั้น มงซิเออร์ ชาล็อง  กงสุลฝรั่งเศสประจำกรุงสยามได้โทรศัพท์ไปยังบรรณาธิการหนังสือพิมพ์กรุงเทพเดลิเมล์ และชี้แจงแก่นายฟรีแมนว่า "เรื่องที่คุณลงตีพิมพ์เกี่ยวกับกษัตริย์มุนีวงศ์มันผิดทั้งหมด" และ "ผมกำลังจะส่งแถลงการณ์ที่เราร่างไปให้คุณ และมงซิเออร์เรโย  ต้องการให้คุณตีพิมพ์แถลงการณ์นี้ตามที่เราเขียน นับจากนี้เราต้องขอร้องให้คุณหยุดเขียนเรื่องพระองค์กับเด็กสาวคนนี้" เมื่อบรรณาธิการถามถึงเหตุผล กงสุลก็ตอบว่า "เพราะทั้งหมดมันเป็นเรื่องไร้สาระ" ทั้งนี้ทางหนังสือพิมพ์กรุงเทพเดลิเมล์ได้ตีพิมพ์แถลงการณ์ดังกล่าว แต่ตัดถ้อยคำที่ว่า "เรา [กรุงเทพเดลิเมล์] เสียใจอย่างยิ่งที่ทำให้สาธารณชนเข้าใจผิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์นี้" ออก และยังส่งนักข่าวคอยติดตามความเคลื่อนไหวของบิดาเจ้าจอมแพน
แต่สถานกงสุลฝรั่งเศสในพระนครก็ไม่สิ้นความลดละ โดยออกแถลงการณ์ฉบับที่สอง ความว่า "กษัตริย์สีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ แห่งกัมพูชา ทรงไม่พอพระทัยและปฏิเสธข้อมูลที่คลาดเคลื่อนและไร้สาระจากการให้สัมภาษณ์ของบิดานางสาวแพน จึงทรงบัญชาให้ส่งตัวนางสาวแพนกลับกรุงเทพฯ โดยทันที" ซึ่งกัมพูชาได้บอกกับพูนและแพนว่า "หากอยู่ไปจะเกิดอันตรายได้" แต่เมื่อแพนกลับถึงพระนครในวันรุ่งขึ้น เธอปฏิเสธเรื่องที่ว่ากษัตริย์กัมพูชาส่งเธอกลับ โดยอ้างว่าเธอเพียงมาเยี่ยมน้องชายที่ป่วยเท่านั้น "พระองค์ไม่ต้องการให้ฉันออกมา พระองค์ทรงยินยอมก็ต่อเมื่อฉันสัญญาว่าจะมาไม่กี่วันและจะรีบกลับไปหาพระองค์ ฉันยังเป็นชายาพระองค์อยู่" ซึ่งกรุงเทพเดลิเมล์ได้นำคำพูดดังกล่าวมาเป็นพาดหัว
ทางกงสุลฝรั่งเศสก็ทำการโต้ตอบหนังสือพิมพ์กรุงเทพเดลิเมล์ทันที ด้วยการส่งแถลงการณ์ไปยังหนังสือพิมพ์ภาคภาษาอังกฤษอีกสองฉบับคือ สยามออบเซิร์ฟเวอร์  และเดอะบางกอกไทมส์  แต่ไม่ส่งมายังกรุงเทพเดลิเมล์ โดยเนื้อหาที่ตีพิมพ์ระบุว่า "เราได้รับแจ้งจากสถานกงสุลฝรั่งเศสว่านางสาวแพนได้ถูกขับออกจากกัมพูชาในฐานะบุคคลที่ไม่พึงปรารถนา และเธอจะไม่ได้รับอนุญาตให้กลับมาที่กรุงพนมเปญอีก"
ทั้งนี้ไม่มีผู้ใดทราบว่าเหตุผลกลใดฝรั่งเศสจึงเดือดร้อนที่เจ้านายกัมพูชาจะมีนักนางสนมเพิ่มขึ้น ทั้ง ๆ ที่นางสาวแพนก็เป็นเพียงหญิงสามัญนางหนึ่ง และไม่มีบทบาททางการเมืองอย่างใด นอกจากนี้ทางสถานกงสุลฝรั่งเศสได้ขอความร่วมมือจากรัฐบาลสยามช่วยปิดข่าวอีกด้วย ก่อนข่าวนางสาวแพนจะจางหายไปจากหน้าหนังสือพิมพ์ทุกฉบับ มีประชาชนกลุ่มหนึ่งส่งจดหมายไปยังบรรณาธิการกรุงเทพเดลิเมล์ แสดงความขุ่นเคืองฝรั่งเศส ว่าควรขอโทษนางสาวแพน ที่กล่าวหาว่าเธอ "ไม่เป็นที่พึงประสงค์" ของราชสำนักกัมพูชา
กลับสู่โลกแห่งละคร.
นับแต่นั้น แพนก็เก็บตัวอยู่ในบ้านของบิดา แม้นมีวิกต่าง ๆ มาเสนอค่าตัวสูงถึง 300 บาทให้เธอไปปรากฏตัว ซึ่งขณะนั้น 300 บาทถือว่าเทียบเท่ารายได้ต่อปีของเธอ แม้แต่คณะละครต่างชาติที่จัดแสดงอยู่ในมะนิลาได้ชี้ชวนให้เธอไปแสดงที่สหรัฐอเมริกาแต่เธอก็ปฏิเสธไปทั้งหมด เธอให้เหตุผลว่า "ฉันไม่ใช่นางละครอีกต่อไปแล้ว ฉันเป็นชายาพระเจ้าแผ่นดินกัมพูชา" และเธอมิอาจเข้าใจได้เลยว่าพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์นั้นมิได้กุมอำนาจสูงสุดในกัมพูชา หากแต่เป็นเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสระดับสูงที่ทางการส่งมาประจำที่พนมเปญ
สุดท้ายเธอก็กลับไปเป็นนางละครในคณะของมารดาตามเดิม และรับงานเป็นนักแสดงนำในภาพยนตร์ชวนหัวเรื่อง "ใครเปนบ้า" (2471) ร่วมกับพูน เรืองนนท์ หลวงภรตกรรมโกศล (มงคล สุมนนัฏ) จรวย วีระเวีย ลีละชาติ และอบ บุญติด หลังจากนั้นอีกสองปีเธอก็สมรสใหม่กับสัมชัย ทิพโยสถ ซึ่งเป็นนักแสดงลิเก มีบุตรด้วยกัน 9 คน โดยบุตรสาวคนหนึ่งชื่อกัญญา ทิพโยสถ หรือ แมว สืบทอดอาชีพนางละครเช่นแพน และพยายามฟื้นฟูการแสดงละครชาตรีให้กลับมาเป็นที่รู้จักอีกครั้ง
แพน เรืองนนท์ เสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2522 สิริอายุได้ 65 ปี
แผ่นศิลาพระโอวาท หรือ แผ่นศิลาพระบัญญัติ  ในคัมภีร์ไบเบิล หมายถึง แผ่น​พระ‍โอ‌วาท​สอง​แผ่น เป็น​แผ่น​ศิลา​จา‌รึก​ด้วย​นิ้ว‍พระ‍หัตถ์​ของ​พระ‍เจ้า ซึ่งพระยาห์เวห์ได้ประทานให้กับโมเสสบนภูเขาซีนาย มีบันทึกอยู่ในหนังสืออพยพ บทที่ 31 ข้อ 18
ตามที่ได้บันทึกในคัมภีร์ไบเบิล แผ่นพระโอวาททั้งสองแผ่นเป็น​พระ‍ราช‌กิจ​ของ​พระ‍เจ้า และ​อักษร​ที่​จา‌รึก​นั้น​เป็น​ลาย​พระ‍หัตถ์​ของ​พระ‍เจ้า เมื่อโมเสสกลับลงมาจากภูเขาซีนาย ท่านเห็นโคและคนเต้นรำ ท่านจึงมีโทสะขึ้นจึงโยนแผ่นศิลาในมือทิ้งตกแตกที่เชิงภูเขานั้นเอง ต่อมาในภายหลังพระเจ้าได้ประทานแผ่นพระโอวาทให้ใหม่ และเก็บรักษาไว้ในหีบแห่งพันธสัญญา
เนื้อหาในแผ่นศิลาพระโอวาท.
เนื้อหาในแผ่นศิลาพระโอวาท จารึกพระบัญญัติสิบประการไว้ ดังนี้
ตระกูลภาษายูราลิก
ถ้อย‍คำ​แห่ง​พันธ‌สัญญา
ถ้อย‍คำ​แห่ง​พันธ‌สัญญา หรือ คำ​แห่ง​พันธ‌สัญญา  เป็นพระบัญญัติสิบประการ ซึ่งพระยาห์เวห์ได้รื้อฟื้นพันธสัญญาที่ได้สัญญาไว้กับวงศ์วานอิสราเอล พระองค์ได้ย้ำเตือนถึงกฏของพันธสัญญา โดยพระองค์ได้วางแนวทางในการปฏิบัติไว้ให้กับชาวอิสราเอล โดยพระสัญญานี้เป็นพระสัญญาอันเป็นนิรันดร์และเป็นพระราชกิจของพระองค์ที่มีต่อพงศ์พันธุ์อิสราเอลสืบไป มีบันทึกในคัมภีร์ไบเบิล หนังสืออพยพ บทที่ 34 ข้อที่ 10-28
ถ้อย‍คำ​แห่ง​พันธ‌สัญญา.
ถ้อย‍คำ​แห่ง​พันธ‌สัญญา คือบัญญัติ 10 ประการ ซึ่งพระเจ้าได้รื้อฟื้นพันธสัญญาใหม่อีกครั้ง
สมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซีมีเลียนที่ 1 แห่งเม็กซิโก
เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เป็นนิยามแง่การตลาดที่อ้างถึงสินค้าและบริการ, กฎหมาย, แนวทาง และนโยบายที่สร้างความเจ็บปวดให้ลดน้อยลงมากที่สุด หรือไม่เป็นอันตรายต่อระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อม หลายบริษัทใช้คำที่ไม่ชัดเจนเหล่านี้เพื่อส่งเสริมสินค้าและบริการ บางครั้งก็มีการเพิ่มเติม การรับรองเฉพาะเจาะจงมากขึ้น ดังเช่น ฉลากสิ่งแวดล้อม เพื่อใช้เป็นศัพท์หรือภาษาที่นุ่มนวลโดยทั่วไปที่อ้างถึงความสามารถด้านการฟอกเขียว
องค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน จึงได้มีการพัฒนามาตรฐาน ISO 14020 และ ISO 14024 เพื่อสร้างหลักการและวิธีการในฉลากสิ่งแวดล้อม รวมถึงการประกาศที่ออกใบรับรองและฉลากสิ่งแวดล้อมที่ควรปฏิบัติตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มาตรฐานเหล่านี้เกี่ยวข้องกับการหลีกเลี่ยงการขัดกันแห่งผลประโยชน์ ซึ่งเป็นการใช้กระแสเสียงระเบียบวิธีทางวิทยาศาสตร์ และเป็นที่ยอมรับในขั้นตอนการทดสอบ รวมถึงการเปิดกว้างและความโปร่งใส ในการตั้งค่ามาตรฐาน
โฮกูริกุชิงกันเซ็ง
โฮะกุริกุชิงกันเซ็ง  เป็นเส้นทางรถไฟความเร็วสูงชิงกันเซ็งของญี่ปุ่น ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR ตะวันออก) และบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR ตะวันตก) เชื่อมต่อรถไฟความเร็วสูงสายอื่นจากมหานครโตเกียว ให้สามารถเดินทางได้ถึงเมืองคะนะซะวะ ช่วงแรกของเส้นทางตั้งแต่ทะกะซะกิถึงเปิดเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ในชื่อว่า นะงะโนะชิงกันเซ็ง
โตเกียวเมโทรสายโตไซ
โตเกียวเมโทรสายฮันโซมอน
วอลเลย์บอลชายทีมชาติออสเตรีย
วอลเลย์บอลชายทีมชาติออสเตรีย  เป็นตัวแทนของประเทศออสเตรียในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมวอลเลย์บอลออสเตรีย โดยเข้าร่วมเป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศในปี ค.ศ. 1953
ตามกี่
ตามกี่  เป็นเมืองหลักของจังหวัดกว๋างนาม ในภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม
ฟุตบอลโลกหญิง 2015 กลุ่มดี
ฟุตบอลโลกหญิง 2015 กลุ่มดี ประกอบด้วย , , และ . การแข่งขันจะเริ่มต้นระหว่างวันที่ 8–16 มิถุนายน 2558.
ใน รอบ 16 ทีมสุดท้าย:
เตรตายุค
เตรตายุค (อักษรเทวนาครี: त्रेता युग)หรือไตรดายุค คือหนึ่งในช่วงเวลาในสี่ช่วงเวลาของการเปลี่ยนแปลงของโลก ซึ่งอธิบายไว้ในคัมภีร์ฮินดู โดยมียุคอื่นอีกได้แก่ สัตยยุค ทวาปรยุค และ กลียุค ซึ่งทั้ง 4 ยุครวมกันเรียกว่ามหายุค มีระยะเวลา ๓,๖๐๐ ปีเทวดา หรือ1,296,000 ปีโลกมนุษย์ ซึ่งถือเป็นยุคเงิน
ลักษณะของเตรตายุค.
ลักษณะผู้คน.
คนจะสูง 14 ศอก มีอายุอยู่ได้ถึง 10,000 ปี
ความสัมพันธ์ผู้คน.
คุณภาพชีวิตนั้น คนจะอยู่ในความดีสามส่วน มีความไม่ดีหนึ่งส่วน
ไม่มีการประกอบพิธีกรรม มนุษย์ปฏิบัติธรรมเพื่อหวังอานิสงส์จากการปฏิบัติธรรมนั้น
ดีและเลวในอัตราเดียวกัน
สถานีชินโอซะกะ
สถานีฮะกะตะ
เกลาดีโอ มาร์กีซีโอ
เกลาดีโอ มาร์กีซีโอ  เกิดเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1986 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี เคยเล่นให้กับยูเวนตุสในเซเรียอา และทีมชาติอิตาลี ในตำแหน่งกองกลาง
ชเต็ฟฟัน ลิชท์ชไตเนอร์
ชเต็ฟฟัน ลิชท์ชไตเนอร์ (; เกิด 16 มกราคม ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสวิสในตำแหน่งปีกขวา สโมสรล่าสุดที่เขาเล่นคือเอ็ฟเซ เอาคส์บวร์ค เขาเคยเล่นให้กับทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 2006 ถึง 2019 ลงเล่นทั้งสิ้น 108 นัด ยิงได้ 8 ประตู นับเป็นผู้เล่นที่ลงเล่นให้กับทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์มากเป็นอันดับที่สาม โดยเขาเป็นตัวแทนของชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปสองครั้งและฟุตบอลโลกสามครั้ง เขาเคยได้รับรางวัลนักฟุตบอลสวิสยอดเยี่ยมแห่งปีใน ค.ศ. 2015
รองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา
เอ็นจีซี 2207 และไอซี 2163
เอ็นจีซี 2207 และไอซี 2163  เป็นดาราจักรชนิดก้นหอยคู่ชนกันอีกประมาณ 80 ล้านปีแสง อยู่ในกลุ่มดาวสุนัขใหญ่ ดาราจักรทั้งสองถูกค้นพบโดย จอห์น เฮอร์เชล ในปี 1835
ถนนสีคิ้ว-เชียงคาน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 สายทางต่างระดับสีคิ้ว–เชียงคาน เป็นทางหลวงแผ่นดินแนวเหนือ-ใต้ในทางตะวันตกของภาคอีสาน ที่เชื่อมต่อระหว่างภาคอีสานตอนใต้กับภาคอีสานตอนบน เป็นทางหลวงสำคัญในหลาย ๆ จังหวัด ได้แก่ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดขอนแก่น และจังหวัดเลย มีระยะทางตลอดทั้งสาย 382.228 กิโลเมตร
ทางหลวงสายนี้มีจุดเริ่มต้นทางทิศใต้ บนถนนมิตรภาพ ที่ทางแยกต่างระดับสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ผ่านอำเภอด่านขุนทด เข้าเขตจังหวัดชัยภูมิ โดยผ่านอำเภอจัตุรัส อำเภอเมืองชัยภูมิ อำเภอคอนสวรรค์ อำเภอแก้งคร้อ อำเภอภูเขียว เข้าเขตจังหวัดขอนแก่น โดยผ่านอำเภอชุมแพ โดยใช้เส้นทางร่วมกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 และเข้าเขตจังหวัดเลย โดยผ่านอำเภอภูกระดึง อำเภอหนองหิน อำเภอวังสะพุง อำเภอเมืองเลย และสิ้นสุดบนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 211 ที่อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย รวมระยะทางทั้งสิ้นประมาณ 382 กิโลเมตร
ถนนสายนี้อยู่ในการควบคุมดูแลของ สำนักทางหลวงที่ 8 (นครราชสีมา), สำนักทางหลวงที่ 5 (ขอนแก่น) และสำนักทางหลวงที่ 6 (เพชรบูรณ์) เป็นทางหลวงขนาด 2 ช่องจราจร (ช่วงบ้านโนนหันถึง อ.วังสะพุง) และ 4 ช่องจราจร (ช่วงอ.สีคิ้ว - ชัยภูมิ - อ.ชุมแพ และอ.วังสะพุง - อ.เชียงคาน)
ศุภกิจ บัวงาม
หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์
หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ (เกิด 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508) หรือนามปากกาที่รู้จักกัน คือ ปิ่นโตเถาเล็ก เป็นผู้เชี่ยวชาญในการทำอาหารและเป็นกรรมการในรายการมาสเตอร์เชฟไทยแลนด์ทุกซีซั่น และยังเป็นกรรมการในรายการมาสเตอร์เชฟจูเนียร์ไทยแลนด์ และศึกค้นหาเชฟกระทะเหล็กอีกด้วย และเป็นนัดดา (หลานปู่) ในหม่อมเจ้าเฉลิมศรีสวัสดิวัตน์ สวัสดิวัตน์ พระโอรสองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์
หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ หรือชื่อเล่น คุณอิงค์ เกิดวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 เป็นบุตรชายของ หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ กับนางโรจนา สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา มีพี่ชายต่างมารดาซึ่งเป็นที่รู้จัก คือ หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ หรือนามปากกา คือ คุณหมึกแดง เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
หม่อมหลวงภาสันต์สำเร็จการศึกษามัธยมศึกษาจากโรงเรียนจิตรลดา, ระดับปริญญาตรี สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) และระดับปริญญาโท หลักสูตรบริหารธุรกิจ สาขาการเงินและการลงทุน จากมหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน
หลังจากกลับมายังประเทศไทย และในปี พ.ศ. 2534 เริ่มทำงานในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายบัญชีและการเงิน บริษัท ประกิต แอนด์ แอสโซซิเอทส์ จำกัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 - 2536 ได้ร่วมงานกับ บริษัท พรอคเตอร์ แอนด์แกมเบิล ประเทศไทย จำกัด (พีแอนด์จี) ดูแลการวิจัยและวิเคราะห์การตลาดให้กับสินค้าวิสเปอร์และผ้าอ้อมแพมเพอร์ส จากนั้นได้ทำงานที่บริษัท คลอสเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด ผู้จัดจำหน่ายเบียร์คลอสเตอร์ ในปี พ.ศ. 2536 - 2543 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2538 จะก้าวขึ้นเป็นผู้จัดการทั่วไปและรองกรรมการผู้จัดการ บริษัท ธรณีพิพัฒน์ จำกัด ผู้ผลิตน้ำแร่ออรา
หม่อมหลวงภาสันต์ได้รับอิทธิพลด้านอาหารจากบิดาตั้งแต่สมัยเด็ก ซึ่งในช่วงแรกเขาชอบการค้าขาย แต่บิดาต้องการให้เขาเป็นแพทย์ เขาจึงเลือกเส้นทางตรงกลาง โดยศึกษาในคณะดังกล่าว ที่เกี่ยวกับการถนอม แปรรูป และควบคุมคุณภาพอาหาร ทำให้ได้ทั้งการค้าขายและการชิมในเวลาเดียวกัน ซึ่งการชิมอาหารนั้นก็เป็นสิ่งที่เขาชอบเช่นกัน เนื่องจากในสมัยเด็ก บิดามักจะพาเขาไปกินอาหารหลากหลายรูปแบบและหลากหลายสัญชาติ ซึ่งบิดามักจะบอกเสมอว่าวันนี้หิ้วปิ่นโตเถาเล็กไปด้วย จึงเป็นที่มาของการตั้งฉายาให้เขาว่า "ปิ่นโตเถาเล็ก" ที่ต่อมากลายเป็นนามปากกาในหนังสือของเขา ส่วนเวลาต่อมาเขาเองก็ได้ศึกษาเรื่องราวเกี่ยวกับอาหารเพิ่มเติมเป็นจำนวนมาก
ชีวิตครอบครัวสมรสกับนางศิริยา สวัสดิวัตน์ (ศิริยา ต.สุวรรณ) มีธิดา 2 คน คือ น.ส.อรดา สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (ออง) และ น.ส.ภิรดา สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (ตินต้า)
อาสนวิหารตูร์
อาสนวิหารตูร์  เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญกาเซียงแห่งตูร์  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งของมุขนายก ประจำมุขมณฑลตูร์ ตั้งอยู่ที่เมืองตูร์ จังหวัดแอ็งเดรลัวร์ แคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้นักบุญกาเซียงแห่งตูร์ อดีตมุขนายกผู้ก่อตั้งมุขมณฑลตูร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 3
อาสนวิหารแห่งตูร์ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862
อาสนวิหารสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1170 ถึง ค.ศ. 1547 ในขณะนั้นตั้งอยู่ระหว่างปลายสะพานทิศใต้จากที่ข้ามแคว้นลัวร์มุ่งหน้าจากปารีสไปยังทิศตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส อาสนวิหารหลังนี้สร้างบนฐานเดิมของวิหารเก่าแบบโรมาเนสก์ โดยเริ่มจากบริเวณแขนกางเขนฝั่งทิศใต้และหอทั้งสองเมื่อ ค.ศ. 1170 บริเวณร้องเพลงสวดสร้างเมื่อ ค.ศ. 1236 ถึง ค.ศ. 1279 โดยเอเตียน เดอ มงตาญ ส่วนที่ใช้เวลาการก่อสร้างยาวนานที่สุดคือบริเวณกลางโบสถ์ ซึ่งสถาปนิกซีมง ดูว์ มอง ได้สร้างส่วนแขนกางเขนและตามด้วยบริเวณกลางโบสถ์ซึ่งประกอบด้วยหกช่วงเพดาน บริเวณทางเดินข้างและ]]ชาเปล]]สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดยบริเวณกลางโบสถ์สองช่วงแรกนั้นใกล้เคียงกับของวิหารหลังเดิมซึ่งสร้างในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในที่สุดบริเวณกลางโบสถ์ก็เสร็จสิ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยทีมสถาปนิกฌ็อง เดอ ดามาร์แต็ง, ฌ็อง ปาแป็ง และฌ็อง ดูว์ร็อง ด้วยเงินทุนจากพระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส และดยุคฌ็องที่ 5 แห่งเบรอตาญ
ในระหว่างการก่อสร้างอาสนวิหารหลังนี้ บริเวณกลางโบสถ์ได้ขยายยาวขึ้นไปทางทิศตะวันตกและถูกขนาบทางเข้าด้วยหอทั้งสองซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนตั้งอยู่นอกตัวเมืองเก่าตูร์ ทำให้สามารถมองเห็นแนวกำแพงเมืองเก่าได้จากบนหอฝั่งทิศเหนือ หอทั้งสองนั้นสร้างเสร็จช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ฝั่งทิศเหนือโดยปีแยร์ วาล็องส์ ในปี ค.ศ. 1507 และฝั่งทิศใต้โดยปีแยร์ กาดีเย ในปี ค.ศ. 1356 อาสนวิหารได้เปลี่ยนชื่อเพื่ออุทิศแด่นักบุญกาเซียงแห่งตูร์
บริเวณด้านหน้าของวิหารนั้นจะพบว่าบริเวณด้านล่างซึ่งมักจะเป็นที่ตั้งของรูปปั้นต่าง ๆ ได้ถูกทำลายลงโดยกองทัพฝ่ายโปรเตสแตนต์ในช่วงสงครามศาสนาฝรั่งเศส แต่อย่างไรก็ตาม ยังคงพบงานศิลปะและสถาปัตยกรรมที่จัดว่าสวยงามและละเอียดอ่อนอีกมากมายซึ่งเป็นหลักฐานมาถึงยุคปัจจุบัน
เนื่องจากการก่อสร้างของอาสนวิหารซึ่งกินเวลานานมาก โดยรวมแล้วถือว่าเป็นสถาปัตยกรรมทางคริสต์ศาสนาของประเทศฝรั่งเศสที่สวยงามและซับซ้อนที่สุดในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 16 อนึ่งบริเวณฐานเสาและครีบยันของหอทั้งสองสร้างในสมัยโรมาเนสก์ การตกแต่งรายละเอียดทั้งหมดเป็นแบบกอทิก และบริเวณยอดของหอทั้งสองนั้นเป็นแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาสมัยต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
สมการเชบีเชฟ
สมการเชบีเชฟ  คือสมการอนุพันธ์กำลังสองสามัญเชิงเส้น (second order linear Ordinary differential equation) ซึ่งมีรูปแบบดังนี้
โดย p ค่าคงที่จำนวนจริง สมการนี้ตั้งตามชื่อของนักคณิตศาสตร์ชาวรัสเซีย ฟับนูตี เชบีเชฟ
ผลตอบจะอยู่ในรูปของอนุกรมค่าที่ยกกำลัง (Power series):
โดยที่ค่าสัมประสิทธิ์ต้องสอดคล้องกับความสัมพันธ์เวียนเกิด (recurrence relation) ดังต่อไปนี้
จากการทดสอบด้วยอัตราส่วน  กับความสัมพันธ์เวียนเกิดข้างต้น จะพบว่าค่า ในอนุกรมดังกล่าวจะลู่เข้า (converge) ในช่วง formula_4
ความสัมพันธ์เวียนเกิดข้างต้นนี้เราสามารถกำหนดค่าเริ่มต้นสำหรับ formula_5 และ formula_6 ได้ ซึ่งทำให้ได้ผลตอบในปริภูมิสองมิติที่เป็นอิสระต่อกัน เช่นหากลองเลือกให้ formula_5 และ formula_6 มีค่าเป็น formula_9 และ formula_10
กรณี formula_5 = 1 ; formula_6 = 0 จะได้
กรณี formula_5 = 0 ; formula_6 = 1 จะได้
ซึ่งผลตอบในรูปแบบทั่วไปเกิดมาจากผลรวมเชิงเส้น (linear combination) ของสองผลตอบข้างต้นนี้
เมื่อ formula_17 เป็นจำนวนเต็มบวก ฟังก์ชันใดฟังก์ชันหนึ่งที่กล่าวมาข้างต้นจะมีลำดับที่จำกัด โดยที่ ฟังก์ชัน formula_18 จะมีพจน์ถึงแค่ formula_19 เมื่อ formula_17 เป็นจำนวนคู่ และในทางกลับกัน ฟังก์ชัน formula_21 จะมีพจน์ถึงแค่ formula_19 เมื่อ formula_17 เป็นจำนวนคี่ ซึ่งส่งผลให้ลำดับของอนุกรมผลตอบจะมีลำดับจำกัดอยู่แค่ลำดับ formula_17 และเป็นเพียงพหุคูณของ พหุนามเชบีเชฟ (Chebyshev polynomial) ลำดับ formula_17 เท่านั้นเอง ดังจะเขียนเป็นความสัมพันธ์ได้ดังนี้
โดยที่ formula_30 คือ พหุนามเชบีเชฟ ลำดับ formula_17
อนึ่ง เราสามารถหาผลตอบได้ในกรณีที่ formula_17 เป็นจำนวนเต็มลบได้เช่นกัน เพียงแต่ว่าผลตอบที่ได้นั้นจะซ้ำกับผลตอบในกรณีที่ formula_17 เป็นจำนวนเต็มบวก อันเนื่องมาจากสมการเชบีเชพนี้มีคุณสมบัติไม่ไม่แปรเปลี่ยน (invariant) ภายใต้การแทนค่าระหว่าง formula_17 และ formula_35 นั้นเอง
14 เฮอร์คิวลีส บี
14 เฮอร์คิวลีส บี  หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า 14 เฮอร์ บี  เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่อยู่ห่างจากโลกประมาณ 59 ปีแสง โคจรอยู่รอบดาวฤกษ์14 เฮอร์คิวลีส ที่มีมวลซึ่งแนวโน้มว่าจะทำให้โลกของดาวเคราะห์คล้ายดาวพฤหัสบดีประมาณขนาดเดียวกันเป็นดาวพฤหัสบดี แต่มีขนาดใหญ่
14 Herculis b
โทรทัศน์ในประเทศไทย
โทรทัศน์ในประเทศไทย ออกอากาศแบบภาคพื้นดินเป็นช่องทางหลัก โดยแพร่ภาพผ่านคลื่นวิทยุ ซึ่งระยะแรกที่ออกอากาศ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 เริ่มใช้ย่านความถี่สูงมาก (VHF) ซึ่งประกอบด้วยช่วงความถี่ต่ำ ช่องสัญญาณที่ 2-4 และช่วงความถี่สูง ช่องสัญญาณที่ 5-12 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2538 จึงเริ่มใช้ย่านความถี่สูงยิ่ง (UHF) คือช่องสัญญาณที่ 26-60 (ช่วงความถี่ต่ำคือช่องสัญญาณที่ 26-34 และช่วงความถี่สูงคือช่องสัญญาณที่ 35-60 ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 ได้มีการปรับเปลี่ยนให้ส่งสัญญาณระหว่างช่องสัญญาณที่ 21-48) ทั้งนี้ ตั้งแต่เริ่มออกอากาศจนถึง พ.ศ. 2517 แพร่ภาพในระบบแอนะล็อก เป็นภาพขาวดำ 525 เส้น 30 อัตราภาพ แบบเอ็นทีเอสซี ต่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510 จึงเริ่มนำระบบการส่งแพร่ภาพ 625 เส้น 25 อัตราภาพ แบบแพล เข้ามาใช้ในประเทศไทย และเริ่มออกอากาศด้วยภาพสีภายใต้ระบบดังกล่าวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513 นอกจากนี้ ยังมีบริการโทรทัศน์แห่งชาติ ภายใต้กำกับของกรมประชาสัมพันธ์ เริ่มจากส่วนภูมิภาคตั้งแต่ปี พ.ศ. 2502 และเริ่มดำเนินการในส่วนกลางตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 จนถึงปัจจุบัน จากนั้นก็เริ่มนำสัญญาณดิจิทัลเข้ามาใช้ในกระบวนการผลิตรายการและควบคุมการออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 และนำมาใช้กับกระบวนการแพร่ภาพผ่านอุปกรณ์รวมส่งสัญญาณตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 จนถึงปัจจุบัน ทำให้เริ่มมีการเปลี่ยนผ่านโดยการยุติการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 และเสร็จสิ้นเมื่อปี พ.ศ. 2563
ส่วนระบบการออกอากาศด้วยช่องทางอื่นที่ประเทศไทยนำมาใช้ ประกอบด้วย บริการกระจายสัญญาณแบบหลายจุดหลายช่อง (MMDS) ระหว่างปี พ.ศ. 2532 - 2556, ผ่านคลื่นไมโครเวฟ ระหว่างปี พ.ศ. 2532 - 2540, ผ่านสายเคเบิล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 - ปัจจุบัน, ผ่านดาวเทียม ทั้งระบบเคยูแบนด์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 - ปัจจุบัน และระบบซีแบนด์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 - ปัจจุบัน อนึ่ง ภาคเอกชนสามารถประกอบการธุรกิจโทรทัศน์ภายใต้การอนุมัติจากภาครัฐตามกฎหมาย โดยผ่านสายอากาศในส่วนภูมิภาคตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 และผ่านดาวเทียมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 จนถึงปัจจุบัน
ก่อนกำเนิด (2474-2475, 2492-2498).
ประเทศไทยรู้จักสิ่งที่เรียกว่า "Television" เป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2474 โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน เสนาบดีกระทรวงพาณิชย์และคมนาคมในขณะนั้น มีพระประสงค์ที่จะทรงจัดตั้งกิจการนี้ในประเทศไทยขึ้น โดยติดต่อกับบริษัทเอกชนรายหนึ่งของสหรัฐ เพื่อจัดหาและติดตั้งเครื่องส่งและอุปกรณ์เพื่อทดลองออกอากาศ และหากโครงการนี้เป็นที่พอพระทัยก็จะโปรดให้สั่งซื้อเพื่อเก็บเอาไว้ใช้ในงานราชการ แต่เนื่องจากมีการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 โครงการดังกล่าวจึงถูกยกเลิก (ซึ่งหากสำเร็จ ไทยอาจเป็นประเทศแรกในเอเชียที่มีโทรทัศน์) การรับส่งสัญญาณด้วย "ภาพ" ได้ถือกำเนิดขึ้นและเริ่มแพร่หลายในประเทศไทย ซึ่งถือเป็นพัฒนาการก้าวสำคัญของประเทศ ดังการขยายขอบเขตนิยามกฏหมายการสื่อสารภายใต้พระราชบัญญัติวิทยุสื่อสาร พ.ศ. 2478 ให้ครอบคลุมเรื่องโทรทัศน์ไว้ด้วยว่า "...“วิทยุสื่อสาร” หมายความว่า การส่ง การรับตัวหนังสือ เครื่องหมายสัญญาณ ภาพ เสียง และกำลังอื่นใดด้วยคลื่นแฮรฺตเซียน..." ผ่านไป 17 ปี เมื่อปี พ.ศ. 2492 สรรพสิริ วิรยศิริ ผู้สื่อข่าวต่างประเทศของกรมประชาสัมพันธ์ เขียนบทความเพื่อแนะนำ "วิทยุภาพ" เทคโนโลยีสื่อสารชนิดใหม่ของโลกให้ผู้อ่านรู้จัก ต่อมากรมประชาสัมพันธ์ส่งข้าราชการกลุ่มหนึ่งไปศึกษางานดังกล่าวที่สหราชอาณาจักรในราวปี พ.ศ. 2493 เมื่อเล็งเห็นประโยชน์มหาศาลต่อประเทศชาติ กรมประชาสัมพันธ์จึงนำเสนอ "โครงการจัดตั้งวิทยุโทรภาพ" ต่อจอมพลแปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นสื่อประชาสัมพันธ์รัฐบาลเมื่อปี พ.ศ. 2494 แต่เมื่อเรื่องเข้าสู่สภาผู้แทนราษฎร ส.ส. ส่วนมากกลับไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรง เนื่องจากเห็นว่าสิ้นเปลืองงบประมาณแผ่นดิน
จากนั้น บริษัท วิเชียรวิทยุและโทรภาพ จำกัด นำเครื่องส่งวิทยุโทรภาพ 1 เครื่อง มาทดลองแพร่ภาพการแสดงดนตรีของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ จากห้องส่งวิทยุกระจายเสียงของสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทยภายในกรมประชาสัมพันธ์ โดยถ่ายทอดสดไปยังเครื่องรับ 4 เครื่อง ภายในทำเนียบรัฐบาล, ใกล้กรมประชาสัมพันธ์ และโถงศาลาเฉลิมกรุงชั้นล่าง เพื่อให้คณะรัฐมนตรีและประชาชนรับชมเป็นครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 ในระยะนี้สื่อมวลชนต้องการนำเสนอถึง "Television" ดังกล่าวนี้ แต่ไม่แน่ใจชื่อเรียกในภาษาไทย จึงกราบทูลถามไปยังพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ อดีตนายกราชบัณฑิตยสถาน และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในขณะนั้น ด้วยเป็นศาสตราจารย์ทางอักษรศาสตร์ ให้ทรงวิเคราะห์ศัพท์ ก่อนจะทรงบัญญัติขึ้นเป็นคำว่า "วิทยุโทรทัศน์" และต่อมาประชาชนนิยมเรียกอย่างสังเขปว่า "โทรทัศน์"
โดยระหว่างเดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน ปีเดียวกัน รัฐมนตรีและข้าราชการของกรมประชาสัมพันธ์รวม 7 คน ระดมทุนด้วยการขายหุ้นต่อกรมประชาสัมพันธ์จำนวน 11 ล้านบาท เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ร่วมกับหน่วยงานภาครัฐอีก 8 แห่งที่สมทบให้อีก 9 ล้านบาท รวมเป็น 20 ล้านบาท จดทะเบียนจัดตั้ง "บริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด" ( ชื่อย่อ ท.ท.ท.) ขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ของปีดังกล่าว เพื่อรองรับกิจการโทรทัศน์ในประเทศไทย อนึ่ง ในปีเดียวกัน กระทรวงกลาโหมออกข้อบังคับว่าด้วยการมอบหมายงานแก่เจ้าหน้าที่กองทัพบก โดยกำหนดให้กรมการทหารสื่อสาร เพิ่มชื่อกองการกระจายเสียง เป็นกองการกระจายเสียงและโทรทัศน์ เพื่อรองรับการจัดตั้งแผนกกิจการวิทยุโทรทัศน์เป็นหน่วยขึ้นตรงประจำกอง
ทั้งนี้ในปี พ.ศ. 2496 กรมประชาสัมพันธ์ได้จัดซื้อเครื่องส่งโทรทัศน์เข้ามาสาธิตการแพร่ภาพเพื่อให้ประชาชนได้รับชมในโอกาสสำคัญ เช่น การแข่งขันมวยสากล งานวชิราวุธานุสรณ์ งานฉลองรัฐธรรมนูญ วันขึ้นปีใหม่ เป็นต้น และยังนำไปทดลองถ่ายทอดที่จังหวัดพิษณุโลก ภายในงานประจำปีของโรงพยาบาลพิษณุโลก และในปี พ.ศ. 2497 กองทัพบกได้กำหนดอัตรากำลังพลเฉพาะกิจในแผนกโทรทัศน์ 52 นาย เพื่อปฏิบัติงานโทรทัศน์ ผลิตและถ่ายทอดรายการโทรทัศน์ และเมื่อวันที่ 6 กันยายนปีเดียวกัน พลตำรวจเอกเผ่า ศรียานนท์ อธิบดีกรมตำรวจในขณะนั้น และประธานกรรมการ บจก.ไทยโทรทัศน์ คนแรก เป็นประธานพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารที่ทำการสถานีโทรทัศน์ของ บจก.ไทยโทรทัศน์ ภายในวังบางขุนพรหม ที่ทำการของธนาคารแห่งประเทศไทยในปัจจุบัน
โทรทัศน์ขาวดำระบบสหรัฐ (2498-2510).
โดยในระยะเวลาใกล้เคียงกันได้เริ่มทดลองส่งแพร่ภาพโทรทัศน์จากห้องส่งของสถานีวิทยุกระจายเสียง ท.ท.ท. ไปพลางก่อน โดยคณะรัฐมนตรีจัดสรรงบให้ บจก.ไทยโทรทัศน์ ดำเนินการเพื่อระดมทุนทรัพย์สำหรับบริหารงาน และเพื่อฝึกฝนบุคลากร พร้อมทั้งเตรียมงานส่วนอื่นไปด้วย จนกว่าอาคารที่ทำการพร้อมเครื่องส่งจะแล้วเสร็จ ระหว่างนั้น คณะรัฐมนตรีอนุมัติให้เลือกใช้ระบบแพร่ภาพเป็นขาวดำ 525 เส้น 30 อัตราภาพ ซึ่งใช้ในสหรัฐ โดยให้ บจก.ไทยโทรทัศน์ จัดซื้อเครื่องส่งขนาด 10 กิโลวัตต์ ของบริษัท เรดิโอ คอร์ปอเรชั่น ออฟ อเมริกา (Radio Corporation of America) หรือ อาร์.ซี.เอ. (RCA) มาใช้ออกอากาศและวางแผนดำเนินการแพร่ภาพ ผ่านคลื่นวิทยุย่านความถี่สูงมาก (Very High Frequency; VHF) ทางช่องสัญญาณที่ 4 ซึ่งเมื่อรวมกับชื่อสถานที่ตั้งสถานีดังกล่าวข้างต้น ผู้ชมจึงนิยมเรียกชื่อว่า "ช่อง 4 บางขุนพรหม" โดยเริ่มแพร่ภาพในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498 โดยมีจอมพล แปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น เป็นประธานเปิด "สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4" ( ชื่อย่อ: ไทย ที.วี. ชื่อรหัส: HS1-TV) ขึ้นเป็นแห่งแรกของประเทศไทย และเป็นช่อง​แรกบนภาคพื้นเอเชียแผ่นดินใหญ่ (Asia Continental)