pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เป็นปลาที่พบได้ในทะเล, น้ำกร่อย และน้ำจืด ปกติจะฝังตัวอยู่ใต้พื้นทรายหรือโคลน พบกระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิกตั้งแต่ ฟิลิปปิน, ทะเลแดง, อ่าวไทย, ทะเลอันดามัน, ทะเลจีนใต้, คาบสมุทรมลายู, อ่าวเบงกอล และพบได้จรดถึงชายฝั่งแอฟริกา ในประเทศไทยพบได้หลายชนิด อาทิ ปลายอดม่วงเกล็ดใหญ่ ("C. macrolepidotus") พบในน้ำจืด 2 ชนิด คือ ปลายอดม่วงเกล็ดถี่ ("C. microlepis") และปลายอดม่วงลาย ("C. feldmanni")
ปัจจุบันจำแนกออกได้ 67 ชนิด
Cynoglossus
เทมาเส็กโฮลดิ้งส์
กลุ่มดาวจระเข้
ปานตะวัน และ ปานวาด ธิเย็นใจ
ดรีมเวิร์คแอนิเมชั่น
อานิตา บุรี
อินทรีหัวขาว
อินทรีหัวขาว หรือ อินทรีหัวล้าน  เป็นนกอินทรีชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในจำพวกอินทรีทะเล มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Haliaeetus leucocephalus"
เป็นนกขนาดใหญ่ มีจุดเด่น คือ ขนส่วนหัวจนถึงลำคอเป็นสีขาว ตัดกับสีขนลำตัวและปีกซึ่งเป็นสีดำ และปลายหางสีขาว ขณะที่กรงเล็บ รวมทั้งจะงอยปากเป็นสีเหลือง
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 70-102 เซนติเมตร (28-40 นิ้ว) ความยาวปีกเมื่อกางปีก 1.8-2.3 เมตร (5.9-7.5 ฟุต) และมีน้ำหนักประมาณ 2.5 ถึง 7 กิโลกรัม (9-12 ปอนด์) ขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ประมาณร้อยละ 25 สามารถบินได้เร็วประมาณ 48 กิโลเมตร/ชั่วโมง และมีสายตาที่สามารถมองได้ไกลประมาณ 1 ไมล์ (1.6 กิโลเมตร)
จัดเป็นนกที่มีความสวยงามและสง่างามมากชนิดหนึ่ง มีถิ่นกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือตลอดไปจนถึงเม็กซิโกตอนเหนือ และทะเลแคริบเบียน มักอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำหรือชายทะเล เพราะกินปลาเป็นอาหารหลัก
มีอายุขัยโดยเฉลี่ยประมาณ 25-30 ปี ในขณะที่ยังเป็นนกวัยอ่อนจนถึง 5 ขวบ ขนบริเวณหัวและปลายหางจะยังเป็นสีน้ำตาล ไม่เปลี่ยนไปเป็นสีขาว อินทรีหัวขาวมีพฤติกรรมการเกี้ยวพาราสีกันค่อนข้างโลดโผน โดยนกทั้งคู่จะใช้กรงเล็บเกาะเกี่ยวกันกลางอากาศ แล้วทิ้งตัวดิ่งลงสู่พื้นดิน แต่เมื่อใกล้จะถึงพื้น ก็จะผละแยกออกจากกัน ซึ่งพฤติกรรมเช่นนี้เป็นไปเพื่อต้องการทดสอบความแข็งแกร่งของคู่ของตน ซึ่งจะทำให้ได้ลูกนกที่เกิดมาใหม่นั้นเป็นนกที่แข็งแรง อีกทั้งยังเป็นคู่ที่จับคู่กันตลอดชีวิตอีกด้วย เว้นแต่ตัวใดตัวหนึ่งตายไปเสียก่อน จึงจะหาคู่ใหม่
อินทรีหัวขาวถือเป็นสัญลักษณ์ของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยปรากฏในตราประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และอีกหลายหน่วยงานราชการในประเทศ
อินทรีหัวขาว เป็นนกที่ได้รับการคุ้มครองในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 หลังจากอินทรีหัวขาวใน 48 รัฐ เหลือเพียง 417 รังเท่านั้น ต่อมาสถานการณ์เริ่มดีขึ้นในปี ค.ศ. 1963 เมื่อจำนวนรังเพิ่มขึ้นเป็น 7,066 รัง สาเหตุที่จำนวนอินทรีหัวขาวลดลง เนื่องจากการใช้ดีดีที และการทำลายแหล่งเพาะพันธุ์ จนกระทั่งในต้นปี ค.ศ. 2006 มีแนวคิดจะถอดถอนชื่อออกจากบัญชีสัตว์สงวนแห่งชาติ และต่อมาในปี ค.ศ. 2012 ก็ได้มีการอนุญาตให้ล่าได้เพื่อการประกอบพิธีทางศาสนาของอินเดียนแดง เพราะถึงแม้ว่าจะมีการถอนชื่อแล้วในปี ค.ศ. 2007 แต่ทว่าก็ยังมีกฎหมายฉบับอื่นให้การคุ้มครองอยู่
อินทรีหัวล้าน
เมอร์คิวรี-แอตลาส 6
เมอร์คิวรี-แอตลาส 6 (MA-6) เป็นภารกิจเที่ยวบินอวกาศที่มีมนุษย์บังคับดำเนินการโดย นาซา องค์การอวกาศของสหรัฐอเมริกา ภารกิจนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเมอร์คิวรี และเป็นความพยายามที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกของนาซาในการนำนักบินอวกาศขึ้นสู่วงโคจร ภารกิจ MA-6 มีขึ้นเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 ภารกิจนี้ได้โคจรรอบโลกสามรอบ โดยมีจอห์น เกล็นน์เป็นคนขับ ผู้ซึ่งกลายมาเป็นชาวอเมริกันคนแรกที่โคจรรอบโลก เหตุการณ์นี้ได้ชื่อว่าเป็นหลักไมล์สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (IEEE Milestone) ใน ค.ศ. 2011
ยานอวกาศเมอร์คิวรี ชื่อ เฟรนชิป 7 ถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรโดยยานปล่อยแอตลาส แอลวี-3บี จากฐานปล่อยที่ 14 ที่แหลมคานาเวรัล รัฐฟลอริดา หลังเที่ยวบินนาน 4 ชั่วโมง 56 นาที ยานอวกาศดังกล่าวได้กลับเข้าสู่บรรยากาศของโลก ลงในมหาสมุทรแปซิฟิก
เฟรนด์ชิป 7
ทารา ลิพินสกี
ทารา คริสเตน ลิพินสกี (; เกิด 10 มิถุนายน ค.ศ. 1982) เป็นนักสเกตลีลาชาวอเมริกัน ด้วยวัย 15 ปี เธอได้เหรียญทองในการแข่งขันสเกตลีลาหญิงเดี่ยวในโอลิมปิกฤดูหนาว 1998 ลิพินสกียังเป็นผู้ได้เหรียญทองเดี่ยวที่อายุน้อยที่สุดในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว เธอยังเป็นแชมป์โลก 1997, แชมป์กรังปรีซ์สเกตลีลารอบชิงชนะเลิศ (Grand Prix of Figure Skating Final) สองสมัย (ค.ศ. 1997-1998) และแชมป์สหรัฐ 1997
คลิกเรดิโอ
บริษัท Click Radio จำกัด เป็นบริษัทคลื่นวิทยุ หรือ คลิกวีอาร์วัน ก่อตั้งโดยโดยกลุ่มบุคคลที่เคยร่วมงานที่กับ บริษัท BNT [Broadcasting Network Thailand] ปัจจุบันผู้บริหารบริษัท Click Radio คือ หัทยา วงษ์กระจ่าง ก่อตั้งเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ปัจจุบัน บริษัท Click Radio จำกัด บริหารคลื่นวิทยุ เก็ท 102.5 และ 103.5 เอฟเอ็ม วัน
เจ้าราชบุตร แก้วเมืองพรวน ณ ลำปาง
ชูชาติ หนูด้วง
โก้ คาราบาว
ศยาพร สิงห์ทอง
น้อง คาราบาว
Diodon
ปลาปักเป้าหนามทุเรียน  เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาปักเป้า (Tetraodontiformes) ในวงศ์ปลาปักเป้าฟัน 2 ซี่ (Diodontidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Diodon" (/ได-โอ-ดอน/)
ปลาปักเป้าหนามทุเรียนนั้น มีรูปร่างคล้ายปลาปักเป้าทั่วไป แต่มีรูปร่างเพรียวยาว หนังหยาบหนา และมีหนามแข็งชี้ไปข้างท้ายลำตัวตลอดทั้งตัว ซึ่งหนามนี้จะตั้งแข็งตรงเมื่อพองตัวกลมคล้ายลูกบอล เพื่อใช้ในการป้องตัวตัวเองจากนักล่าขนาดใหญ่กว่าในธรรมชาติ เช่น ปลาฉลาม ครีบหางเป็นทรงกลม มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร
มีลักษณะเด่น คือ มีฟันที่แหลมคมจำนวน 2 ซี่ภายในช่องปากใช้สำหรับขบกัดสัตว์มีเปลือกต่าง ๆ เป็นอาหาร เช่น กุ้ง, ปู, หอยฝาเดี่ยว หรือหอยสองฝา เป็นต้น
ปลาปักเป้าหนามทุเรียนมีลักษณะแตกต่างไปจากปลาปักเป้าสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน คือ ลักษณะของหนามบนลำตัว
มีทั้งหมด 5 ชนิด (ดูในเนื้อหา) กระจายพันธุ์ไปในทะเลและมหาสมุทรต่าง ๆ ทั่วโลก เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามตามบ้านหรือในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และนิยมนำมาสตัฟฟ์เป็นเครื่องประดับโดยเฉพาะเมื่อยามพองตัว แต่ถือเป็นปลาที่มีอันตราย หากได้รับประทานเข้าไป เนื่องจากมีสารพิษชนิด เตโตรโดท็อกซิน และซิกัวเตราอย่างรุนแรง
ภาพยนตร์สั้น
ภาพยนตร์สั้น หรือ หนังสั้น (, หรือเรียกสั้น ๆ ว่า Short) เป็นประเภทของภาพยนตร์อย่างหนึ่งที่เหมือนกับภาพยนตร์ทั่วไป ที่เล่าเรื่องด้วยภาพและเสียงเฉกเช่นภาพยนตร์ความยาวปกติ เพียงแต่ว่าเป็นการเล่าเรื่องประเด็นสั้น ๆ หรือประเด็นเดียวให้ได้ใจความ มาตรฐานของภาพยนตร์สั้น คือ มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 40 นาที
สำหรับในประเทศไทย ภาพยนตร์สั้นเรื่องแรกเกิดขึ้นในสมัยของรัชกาลที่ 5 เมื่อครั้งเสด็จประพาสยุโรป ความยาว 1 นาทีโดยช่างภาพของบริษัทลูมิแอร์ (Lumiere) ของฝรั่งเศส ผู้ผลิตและพัฒนากล้องถ่ายภาพยนตร์สำคัญรายหนึ่งของโลก
ปัจจุบัน ภาพยนตร์สั้นได้รับความสนใจและตื่นตัวอย่างมาก มีผู้สร้าง ผู้ผลิตหลายรายมากขึ้น และในการแจกรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 80 ในปี ค.ศ. 2012 ที่เป็นการแจกรางวัลให้แก่ภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2011 ก็เป็นครั้งแรกด้วยที่มีการแจกรางวัลให้แก่ภาพยนตร์ประเภทนี้ด้วย โดยแบ่งออกเป็น 2 รางวัล คือ ภาพยนตร์สั้น (Live Action) และแอนิเมชั่นสั้น (Animated)
หนังสั้น
พระแม่มารีแห่งแกรนด์ดยุค (ราฟาเอล)
สไนเปอร์
ภูเก็ต (ภาพยนตร์)
ภูเก็ต  เป็นภาพยนตร์สั้นจากการกำกับและเขียนบทโดย อาทิตย์ อัสสรัตน์ นำแสดงโดย สรพงษ์ ชาตรี, อิม ซู-จ็อง
จิน (อิม ซูจอง) เป็นดาราสาวชื่อดังของเกาหลี เธอเบื่อหน่ายกับชื่อเสียงและมายาภาพในวงการบันเทิง จึงเดินทางมาพักผ่อนยังจังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย ที่นั่น เธอได้พบกับ พงษ์ (สรพงษ์ ชาตรี) คนขับรถลีมูซีนของโรงแรม วัยกลางคน ซึ่งได้พาเธอไปรู้จักกับภูเก็ตในแง่มุมที่ต่างออกไป พร้อมกับมิตรภาพอันงดงามของคนต่างเพศ ต่างวัย และต่างวัฒนธรรม ของทั้งคู่ก็บังเกิดและพัฒนาขึ้น
"ภูเก็ต" เป็นภาพยนตร์สั้นจากการกำกับและเขียนบทของอาทิตย์ อัสสรัตน์ ซึ่งประสบความสำเร็จก่อนหน้านั้นจาก "Wonderful Town" ภาพยนตร์อิสระ ในปี พ.ศ. 2551 โดยได้ผลิตขึ้นมาจากโครงการ Director’s screen project ซึ่งเป็นโครงการที่นำเอาภาพยนตร์สั้นหรือภาพยนตร์อิสระจากหลายผู้กำกับได้ฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไปเหมือนเช่นภาพยนตร์ในเชิงพาณิชย์ทั่วไป
อาทิตย์ อัสสรัตน์ ผู้กำกับได้เปิดเผยว่า เหตุที่เลือกสรพงษ์ ชาตรี มารับบทแสดงนำในเรื่องนี้คู่กับนักแสดงสาวชาวเกาหลี เพราะ สรพงษ์ถือเป็นไอค่อนของวงการภาพยนตร์ไทยในยุคที่ได้รับความนิยม เช่น ทศวรรษที่ 70 ซึ่งในเรื่องนี้ได้รับบทเป็นคนสามัญธรรมดา ๆ อีกครั้ง เหมือนเช่นบทบาทที่สร้างชื่อเสียงขึ้นมา อย่าง ชาวนา หรือคนขับรถแท็กซี่ ขณะที่ อิม ซูจอง นักแสดงสาวชาวเกาหลี ในตอนแรกยังมิได้กำหนดว่า นางเอกจะต้องเป็นคนชาติใด แต่ที่เลือกเป็นเกาหลี เพราะกระแสของวัฒนธรรมร่วมสมัยเกาหลีกำลังได้รับความนิยมในไทย
ภาพยนตร์ได้ออกฉายที่โรงภาพยนตร์ เอส เอฟ เวิลด์ ซีเนม่า ชั้น 7 ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ โดยฉายในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2553 เป็นวันแรก โดยหลังภาพยนตร์จบ ตัวผู้กำกับจะร่วมพูดคุยและตอบคำถามจากผู้ชมด้วยตนเอง และแพร่ภาพออกอากาศทางช่องบลูสกาย ซึ่งเป็นโทรทัศน์ดาวเทียม ในคืนวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 เวลา 20.30 น. ซึ่งตรงกับวันวาเลนไทน์ของปีนั้น
มหาวิทยาลัยคย็องอุน
มหาวิทยาลัยคย็องอุน  เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองคูมี จังหวัดคย็องซังเหนือ ประเทศเกาหลีใต้
เดือนมีนาคม ค.ศ. 1997 ได้ทำพิธีการเปิดมหาวิทยาลัยในชื่อ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีฮันกุก จากนั้น ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1998 นักเรียนทุนของกองทัพพร้อมด้วยคณะกรรมการนักเรียนนายร้อยทหารบกได้ร่วมลงนามเปลี่ยนชื่อมหาวิทยาลัยใหม่เป็นมหาวิทยาลัยคย็องอุน และในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1999 ได้เปิดภาควิชาทัศนะจักษุ และภาควิชาสวัสดิการสำหรับเด็ก ก่อนที่จะเปิดภาควิชาอุตสาหกรรมและสารสนเทศขึ้นใน ค.ศ. 2000 รวมถึงคณะศิลปศาสตร์ได้รับประเมินผลในระดับเป็นเลิศ ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2001
เดือนมีนาคม ค.ศ. 2002 ได้มีการจัดตั้งศูนย์ฝึกธุรกิจจากฝ่ายบริหารธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลาง และใน ค.ศ. 2006 ได้เปิดบัณฑิตวิทยาลัยแผนกสวัสดิการสังคม
อาณาจักรสังฆราชแห่งฮิลเดสไฮม์
เขตมุขนายกผู้ครองนครเอาก์สบูร์ก
อาณาจักรสมเด็จพระสังฆราชแห่งบัมแบร์ก
เขตมุขนายกผู้ครองนครลีเยช
เขตมุขนายกบริกเซิน
อาณาจักรสังฆราชแห่งสเปเยอร์
อาณาจักรดยุคแห่งบรันสวิค
วงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างซ้าย
วงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างซ้าย  เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาซีกเดียว (Pleuronectiformes) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Bothidae (/โบ-ทิ-ดี/)
ปลาลิ้นหมาในวงศ์นี้ มีรูปร่างคล้ายปลาลิ้นหมาในวงศ์ปลาลิ้นหมา (Soleidae) และวงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างขวา (Pleuronectidae) แต่ว่าปลาในวงศ์นี้ เมื่อโตขึ้นมา ตาทั้งคู่จะอยู่ทางซีกซ้ายของหัว เหมือนปลาในวงศ์ปลาลิ้นเสือ (Paralichthyidae) และวงศ์ปลายอดม่วง (Cynoglossidae) มีแกนครีบ ครีบหลังเริ่มที่เหนือบริเวณตา ครีบหลังและครีบทวาร แยกจากครีบหาง ขณะที่พื้นลำตัวส่วนมากเป็นสีน้ำตาลและส่วนมากมีจุดประสีเข้ม เป็นวงกลมคล้ายวงแหวนดูเด่น
ปัจจุบันมีการอนุกรมวิธานแบ่งไว้ทั้งหมด 20 สกุล (ดูในตาราง) พบประมาณ 158 ชนิด
และพบได้เฉพาะในทะเลและมหาสมุทรเท่านั้น พบได้ทั้งในเขตร้อน, เขตอบอุ่น และเขตหนาว จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญ
Bothidae
วงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างขวา
วงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างขวา หรือ วงศ์ปลาแฮลิบัต  เป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาซีกเดียว (Pleuronectiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Pleuronectidae
ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในทะเล มีบางชนิดเท่านั้นที่อาศัยอยู่ในน้ำกร่อย และชนิดที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดจะหาได้ยากมาก แพร่กระจายในมหาสมุทรอาร์กติก, แอตแลนติก, อินเดีย และแปซิฟิก ตาทั้งสองข้างโดยปกติอยู่ด้านขวา ครีบไม่มีก้านครีบ ครีบหลังและครีบทวารยาวและต่อเนื่องกัน โดยที่ครีบหลังจะยาวเลยส่วนหัวไป ถุงลมที่ช่วยในการว่ายน้ำจะหายไปเมื่อปลาโตขึ้น เม็ดสีด้านที่หงายขึ้นจะสามารถปรับเปลี่ยนผิวหนังให้เข้ากับสภาพพื้นใต้น้ำได้ดี
ปลาในวงศ์นี้จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในอันดับนี้ เป็นปลาที่มักพบอาศัยในน้ำลึก อาจจะพบได้ลึกถึง 2,000 เมตร (6,600 ฟุต) พบทั้งหมดประมาณ 101 ชนิด ใน 41 สกุล 8 วงศ์ย่อย (ดูในตาราง-ขณะที่บางข้อมูลจะแบ่งเพียงแค่ 5) โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ปลาแอตแลนติกแฮลิบัต ("Hippoglossus hippoglossus") ที่ใหญ่ได้กว่าถึง 2-4.7 เมตร
โดยคำว่า Pleuronectidae ที่ใช้เป็นชื่อวงศ์นั้น มาจากภาษากรีก คำว่า πλευρά (pleura) หมายถึง "ด้านข้าง" และ νηκτόν (nekton) หมายถึง "ว่ายน้ำ"
Pleuronectidae
วงศ์ปลาแฮลิบัต
วงศ์ปลาลิ้นเสือ
วงศ์ปลาลิ้นเสือ หรือ วงศ์ปลาลิ้นหมาฟันใหญ่ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Paralichthyidae)
เป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาซีกเดียว (Pleuronectiformes) พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแอตแลนติก, อินเดีย และแปซิฟิก ส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ในทะเล ชนิดที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดหาได้ยากมาก ลำตัวด้านขวาจะราบไปกับพื้นน้ำ ตาทั้งสองข้างอยู่ด้านซ้ายของลำตัวบริเวณส่วนหัวเหมือนกับวงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างซ้าย (Bothidae) ลักษณะเด่น คือ ไม่มีก้านครีบบริเวณครีบอกและครีบเชิงกราน ฐานครีบเชิงกรานจะสั้นและเกือบจะสมมาตร โดยมากจะพบได้ในเขตอบอุ่นหรือเขตร้อน มีความสำคัญทางเศรษฐกิจและตกปลาในเชิงการกีฬา อาทิ ปลาแฮลิบัตญี่ปุ่น ("Paralichthys olivaceus") ขณะที่ในน่านน้ำไทย มีหลายชนิด ชนิดที่พบได้บ่อยที่สุด คือ ปลาลิ้นเสือ ("Pseudorhombus arsius")
ปัจจุบัน มีการจำแนกไว้ทั้งหมด 14 สกุล (ดูในตาราง) 115 ชนิด โดยที่คำว่า Paralichthyidae ที่ใช้เป็นชื่อวงศ์นั้น มาจากภาษากรีก "paralia" หมายถึง "ด้านข้างทะเล", "coast" บวกกับภาษากรีกคำว่า "ichthys" หมายถึง "ปลา"
14 สกุล
Paralichthyidae
การฟื้นฟูสมัยเมจิ
วงศ์ปลาลิ้นหมาฟันใหญ่
เมอิจิ
Emperor Meiji of Japan
ฮิจิคะทะ โทะชิโซ
สาธารณรัฐเอะโสะ
การคืนสู่ราชบัลลังก์ของพระเจ้าเมจิ
สนามกีฬาสแตมฟอร์ดบริดจ์
สแตมฟอร์ดบริดจ์  เป็นสนามฟุตบอลของ สโมสรฟุตบอลเชลซี ตั้งอยู่ที่ ฟูลัม ลอนดอน ก่อตั้งเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1876 และเปิดใช้สนามอย่างเป็นทางการในอีกปีคือ 20 เมษายน ค.ศ. 1877 โดยสถาปนิกชื่อ อาชิบัลด์ ลีตช์ เป็นคนออกแบบรูปแบบสนาม มีพื้นที่ 103 x 67 ม. เป็นพื้นสนามหญ้า
โครงการสนามใหม่.
อนาคตสโมสรได้เสนอยื่นเรื่องขอซื้อที่ดินบริเวณโรงไฟฟ้าเก่าแบทเทอร์ซี ที่มีพื้นที่ขนาด 39 เอเคอร์ ย่านชานกรุงลอนดอน เพื่อเดินหน้าโครงการก่อสร้างสนามเหย่าแห่งใหม่ โดยจะมาปรับแต่งให้กลายเป็นสังเวียนแข้งขนาดใหญ่รองรับแฟนบอลได้กว่า 60,000 ที่นั่ง
สมเด็จพระจักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ
สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ
สมเด็จพระจักรพรรดิไทโช
สมเด็จพระจักรพรรดิเมจิ
สมเด็จพระจักรพรรดิโคเม
สมเด็จพระจักรพรรดิโคโตะกุ
การคืนสู่ราชบัลลังก์ของสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิ
สแตมฟอร์ด บริดจ์(สนาม)
เจแปนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 123
เจแปนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 123 เป็นเที่ยวบินภายในประเทศของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์ ใช้เครื่องบินรุ่นโบอิง 747-146SR ทะเบียนอากาศยาน เส้นทางจากท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวสู่ท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ (อิตามิ)
ภายหลังขึ้นบินได้เพียง 12 นาที จึงเกิดการระเบิดขึ้นบริเวณท้ายเครื่องทำให้แพนหางดิ่งฉีกขาดเสียการควบคุมเครื่อง อีก 32 นาทีต่อมา จึงประสบอุบัติเหตุตกบริเวณหุบเขาอตสึตากะ ใกล้กับภูเขาทากามางาฮาระ ในจังหวัดกุมมะ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1985 มีผู้โดยสารเสียชีวิต 505 คน ลูกเรือ 15 คน รวมผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 520 คน และมีผู้รอดชีวิต 4 คน ซึ่งหนึ่งในผู้เสียชีวิตในครั้งนี้คือ คีว ซากาโมโตะ นักร้องชื่อดังเจ้าของเพลงสุกี้ยากี้
นับเป็นเหตุการณ์อุบัติเหตุทางการบินที่มีจำนวนผู้เสียชีวิตในอากาศยานลำเดียวที่มากที่สุดในโลก และเป็นอุบัติเหตุทางการบินที่มีผู้เสียชีวิตเป็นอันดับที่ 2 ของโลก รองจากภัยพิบัติท่าอากาศยานเตเนริเฟ
อากาศยานที่เกิดเหตุรุ่นโบอิง 747-100SR ทะเบียนหมายเลข JA8119 ขึ้นบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1974 ก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุมีชั่วโมงการบินที่ 25,030 ชั่วโมง และ 18,835 รอบบิน (รอบการขึ้นบินและลงจอด)
เที่ยวบินที่ 123 ออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (ฮาเนดะ) ที่รันเวย์ 16L เวลา 18.12 น. เพื่อเดินทางสู่ท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ (อิตามิ) หลังจากทะยานขึ้นฟ้าไปได้ 12 นาที ที่ความสูง 7,200 ฟิต บริเวณเหนืออ่าวซางามิ ได้เกิดเหตุระเบิดขึ้นบริเวณบริเวณด้านท้ายลำตัวเครื่อง ทำให้ระบบไฮดรอลิกในการควบคุมเครื่องมีปัญหา การระเบิดที่บริเวณดังกล่าวคือบริเวณแผงกั้นปรับความดันอากาศท้าย (Rear Pressure Bulkhead) ฉีกขาด ทำให้เครื่องสูญเสียความดันอย่างรุนแรง นอกจากนี้จากแรงระเบิดทำให้แพนหางดิ่งฉีกขาดหลุดลอยไปทำให้ไม่สามารถควบคุมเครื่องเลี้ยวซ้ายขวาได้ ซึ่งมีผู้สามารถบันทึกภาพแพนหางเครื่องที่ฉีกขาดไว้ได้จากพื้นดิน
กัปตันจึงตัดสินใจบังคับเครื่องกลับสู่ชายฝั่ง และพยายามวิทยุขอความช่วยเหลือไปที่หอบังคับการบินโตเกียวเพื่อขออนุญาตนำเครื่องกลับไปร่อนลงฉุกเฉินที่โตเกียว และขอความช่วยเหลือไปที่ฐานทัพอากาศอเมริกาที่โยโกตะซึ่งอยู่ใกล้เส้นทางการบินมากที่สุด
เนื่องจากต้องรีบนำเครื่องกลับไปที่โตเกียวให้ได้อย่างเร็วที่สุด กัปตันพยายามตีวงเลี้ยวกับไปที่โตเกียวหลายครั้ง แต่ก็เป็นไปด้วยความยากลำบาก จนในที่สุดเครื่องก็เสียการทรงตัว เพดานการบินลดลง กัปตันพยายามเชิดหัวขึ้นและกางแฟลปแต่ไม่เป็นผล จนกระทั่งเครื่องบินกระแทกกับภูเขาบริเวณหุบเขาอตสึตากะ
รวมระยะเวลานับตั้งแต่การระเบิดจนเครื่องตกทั้งสิ้น 32 นาที ผู้โดยสารบนเครื่องต่างมีเวลาในการบันทึกข้อความสั่งเสียถึงครอบครัว ซึ่งหน่วยกู้ภัยมาพบเห็นภายหลัง ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์ภายในศูนย์ยกระดับความปลอดภัยของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์ ท่าอากาศยานโตเกียว (ฮาเนดะ)
จากรายงานของคณะกรรมการสอบสวนอุบัติเหตุทางอากาศของญี่ปุ่น ได้สรุปสาเหตุไว้ดังนี้
ผลของอุบัติเหตุ.
ภายหลังอุบัติเหตุภาพลักษณ์ของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์ตกต่ำลงอย่างมาก ประชาชนเริ่มขาดความเชื่อมั่นในเรื่องความปลอดภัย จำนวนผู้โดยสารในเส้นทางภายในประเทศลดลงถึงหนึ่งในสาม หนึ่งเดือนต่อมาการเดินทางทางอากาศภายในประเทศลดลงถึง 25% ผู้โดยสารต่างย้ายไปใช้บริการของสายการบินออลนิปปอนแอร์เวย์ซึ่งเชื่อว่ามีความปลอดภัยมากกว่า
สายการบินต้องชำระค่าเสียหายแก่ครอบครัวผู้เสียชีวิตถึง 780 ล้านเยน ประธานสายการบินยาซูโมโตะ ทากางิประกาศลาออกเพื่อแสดงความรับผิดชอบ อีกทั้งผู้จัดการฝ่ายซ่อมบำรุงได้กระทำการอัตวินิบาตกรรมเพื่อชดใช้ความผิดเช่นเดียวกัน
ไลวอร์ มอร์ทิส
Yuuzhan vong
เหรียญกษาปณ์ในประเทศไทย
ธนบัตรในประเทศไทย
ดวงจันทร์ของดาวอังคาร
วงแหวนของดาวพฤหัสบดี
วงแหวนของดาวยูเรนัส
อะชาราด เฮตต์
วัดราษฎร์บูรณะ (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดราษฎร์บูรณะ ตั้งอยู่เลขที่ 43 บ้านบางปลา หมู่ที่ 2 ตำบลบางปลา อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
วัดราษฎร์บูรณะ สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2425 โดยมีนายจันทร์ จันทร เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด วัดนี้เดิมชื่อ วัดบางลาว ตามชื่อของตำบล โดยมีพระภิกษุรูปแรกซึ่งเป็นเจ้าอาวาสชื่อหลวงพ่อลาวซึ่งธุดงด์มาจากทางภาคภาคใต้ของประเทศไทย ต่อมาประชาชนได้ร่วมกันบูรณะ จึงเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดราษฎร์บูรณะ" ในปี พ.ศ. 2483 วัดราษฎร์บูรณะ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ครั้งแรกเมื่อวันแรม 3 ค่ำ เดือนอ้าย ปีชวด พ.ศ. 2431 ได้รับพระราชทานครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ในด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2499 และได้ให้ความอนุเคราะห์โรงเรียนประชาบาลที่อยู่ในวัดอีกด้วย นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างสถานีอนามัย และโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์ เปิดสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2521
ฟ้าวันใหม่
ฟ้าวันใหม่ เดิมชื่อ บลูสกายแชนแนล เป็นสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมในประเทศไทย ได้เริ่มต้นออกอากาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่.1.พฤศจิกายน.พ.ศ. 2554 เวลา.13.00.น
ฟ้าวันใหม่ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เวลา 13.00 น. โดยใช้ชื่อว่า บลูสกายแชนแนล
บลูสกายแชนแนล ก่อตั้งโดย เถกิง สมทรัพย์ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2554 โดยระยะแรกออกอากาศทางดาวเทียมระบบเคยูแบนด์ และจาน IPM ช่อง 42 ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2555 สถานีจึงเริ่มออกอากาศทางดาวเทียมระบบซีแบนด์ ไทยคม 5 โดยได้ร่วมมือกับสถานีโทรทัศน์เพื่อสุขภาพอายุยืน (AyuyuenTV) และแสดงชื่อช่อง BlueSky channel และ Ayuyuen ในเวลาต่อมา
ในช่วงแรกก่อตั้ง สถานีถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นสถานีโทรทัศน์ที่พรรคประชาธิปัตย์ตั้งขึ้นเพื่อใช้สื่อสารทางการเมือง โดยเฉพาะการให้ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรค จัดรายการในช่วงเช้า และการใช้โทนสีฟ้า ซึ่งเป็นสีประจำพรรคประชาธิปัตย์ และมีพิธีกรซึ่งเป็นคนที่ทำงานด้านสื่อสารกับพรรคประชาธิปัตย์ โดยบลูสกายแชนแนลทำการเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2555
ในช่วงการชุมนุมทางการเมืองในปี พ.ศ. 2556–2557 บลูสกายแชนแนลได้ติดตามถ่ายทอดการชุมนุมตลอด 24 ชั่วโมง ส่งผลให้เรตติ้งของสถานีพุ่งขึ้นสูงมากเป็นประวัติการณ์
บลูสกายแชนแนลกลับมาออกอากาศออกอากาศอีกครั้ง หลัง คสช. อนุญาตสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมทั้ง 12 สถานีกลับมาออกอากาศอีกครั้ง และบลูสกายแชนแนลได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ฟ้าวันใหม่ โดยเริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2557
รายชื่อผู้บริหารฟ้าวันใหม่.
ต่อมาในช่วงกลางปี พ.ศ. 2561 ผู้บริหารชุดเดิมซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งได้ลาออก จึงได้มีการเปลี่ยนตัวผู้บริหารชุดใหม่
รายการของสถานี (ในชื่อ ฟ้าวันใหม่).
จันทร์ - ศุกร์
เสาร์ - อาทิตย์
รายการที่ออกอากาศของสถานี (ในชื่อ ฟ้าวันใหม่).
ปี 2557 - ปัจจุบัน
รายการที่ออกอากาศจันทร์ - ศุกร์
รายการที่ออกอากาศวันเสาร์ - อาทิตย์
วันจันทร์ - อาทิตย์
ชาร์ลส์ โจว
สเวน ออสการ์ คูลเลนเดอร์
สเวน ออสการ์ คูลเลนเดอร์ หรือ สเวน โอ. คูลเลนเดอร์  เป็นนักมีนวิทยาและสัตววิทยาชาวสวีเดน เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1952 ที่เมืองสโคเลฟเท ประเทศสวีเดน จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอูเมียวและมหาวิทยาลัยสต็อกโฮล์ม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1984
ดร.คูลเลนเดอร์ เป็นนักสัตววิทยาที่ศึกษาค้นคว้าโดยเฉพาะและเชี่ยวชาญโดยเฉพาะเกี่ยวกับปลาในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) อาทิ สกุล "Apistogramma" และ"Cichlasoma" ปัจจุบันเป็นภัณฑารักษ์ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติวิทยาสวีเดน รับผิดชอบงานทางด้านมีนวิทยาและวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก
นอกจากนี้แล้วยังมีงานเขียนมากมายทั้งหนังสือ, บทความ และนิตยสาร อาทิ "A Revision of the South American Cichlid Genus Cichlasoma" ในปี ค.ศ. 1983, "Cichlid fishes of the Amazon River drainage of Peru" ในปี ค.ศ. 1986, "The Cichlids of Surinam" ในปี ค.ศ. 1989, "Tidskriften Akvariet" (Aquarium Times-ในภาษาอังกฤษ) เป็นต้น นอกจากนี้แล้วชื่อสามัญของปลาออสการ์ ("Astronotus ocellatus") ซึ่งนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ก็ตั้งตามชื่อกลางของเจ้าตัวด้วย
Sven Oscar Kullander
Sven O. Kullander
สเวน โอ. คูลเลนเดอร์
ซิมจอง
ซิมจอง (심정;1471-1531) มีฉายาว่า ฮาชอง เป็นขุนนาง, กวีและนักคิดในสมัย ราชวงศ์โชซอน
ซิมจองเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1471 เริ่มรับราชการในรัชสมัย พระเจ้ายอนซัน และเริ่มมีบทบาทในคราวโค่นราชบัลลังก์ พระเจ้ายอนซัน โดยเป็นขุนนางในสายของ ปาร์ควอนจง ผู้นำรัฐประหารเช่นเดียวกับ นัมคุน ต่อมาได้เป็นเจ้ากรมราชฑัณฑ์หลังจากนัมคุน เพื่อนสนิทซึ่งเป็นมหาเสนาบดี ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1527 ซิมจองจึงได้รักษาการในตำแหน่งมหาเสนาบดี
ซิมจองถูกประหารชีวิตเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1531 ขณะอายุได้ 60 ปีจากการที่ถูก คิมอันโล กราบทูลว่าซิมจองได้รับสินบนจากพ่อค้าและขุนนาง
หนังสือวิจิตร
นกฟินฟุต
นกฟินฟุต  เป็นนกชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Heliopais"
นกฟินฟุตจัดเป็นนกที่หากินในน้ำและอาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำ เช่น ป่าชายเลน, ป่าพรุ ด้วยเป็นนกที่จับสัตว์น้ำ, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ กินเป็นอาหาร
มีขนหนาแน่นสีน้ำตาล แลดูคล้ายเป็ด ปากแหลมสีเหลือง ส่วนหน้าสีดำคล้ายสวมหน้ากาก คอยาวเรียวเล็ก ขาสีเขียว นิ้วเท้ามีทั้งหมด 4 นิ้ว มีพังผืดเชื่อมติดกัน ปกติมักอาศัยเพียงตัวเดียว หรือเป็นคู่ นกตัวผู้กับตัวเมียคล้ายคลึงกัน แต่มีส่วนต่างกันที่สี โดยที่ตัวผู้จะมีสีที่เข้มกว่า ขณะที่ตัวเมียจะมีเส้นสีขาวผ่านจากใต้คอลงมาถึงหน้าด้านของลำคอ มีเส้นสีดำจากหลังตามาล้อมกรอบแถบสีขาว ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 52–54.5 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย
นกฟินฟุตเป็นนกที่มีถิ่นอาศัยในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ แต่โดยปกติแล้วไม่ใช่นกประจำถิ่นของไทย แต่จะอพยพผ่านเพื่อหากินและแพร่ขยายพันธุ์วางไข่เท่านั้น โดยจะพบในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ของภาคใต้ อาทิ เกาะตะรุเตา, ป่าพรุโต๊ะแดง, ทะเลบัน, ป่าชายเลนที่จังหวัดกระบี่ เป็นต้น และพบได้น้อยในพื้นที่ภาคกลาง
จัดเป็นนกที่หายากมากชนิดหนึ่ง โดยมีสถานะใน IUCN อยู่ในสถานะสิ่งมีชีวิตที่ใกล้การสูญพันธุ์ คาดว่าทั่วทั้งโลกมีจำนวนประชากรราว 2,500–9,900 ตัว
ขยายพันธุ์ในช่วงฤดูฝน วางไข่ในรังครั้งละ 5–7 ฟอง ไข่มีสีขาวเจือด้วยสีเขียวจาง ๆ มีจุดกลมเล็ก ๆ สีน้ำตาลกระจายไปทั่ว รังทำมาจากกิ่งไม้หรือเศษไม้ขัดกันในพื้นที่สูงจากพื้นราว 3 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 37 เซนติเมตร ลึกประมาณ 20 เซนติเมตร
Heliopais personata
Heliopais
ตำนานแฝงคำสอน
จุลจิตรกรรมหนังสือวิจิตร
ราชรัฐเรเกนสบวร์ก
อาณาจักรดยุคแห่งชเลสวิก
นกเปล้าใหญ่ หรือ นกพิราบเขียวใหญ่  เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae)
มีรูปร่างลักษณะคล้ายนกในวงศ์นี้ส่วนใหญ่ จัดเป็นนกที่มีขนาดใหญ่ ปากหนาใหญ่สีขาวแกมเขียว หน้าสีเทา หนังรอบตาสีเหลือง ขนลำตัวเขียวแกมเทา มีแถบสีเหลืองที่ปีก ขนปีกสีดำ แข้งและตีนสีเหลือง นกเพศผู้ที่อกมีแถบสีส้มแกมน้ำตาลอ่อน ก้นและขนคลุมใต้โคนหางสีน้ำตาลเข้ม ในขณะที่นกเพศเมีย ที่อกมีแถบเหลือง ก้นและขนคลุมใต้โคนหางสีน้ำตาลอ่อน มีน้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 400 กรัม
จัดเป็นนกที่กระจายพันธุ์ในหลายประเทศในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ปัจจุบันเป็นนกที่อยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต เนื่องจากสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย ในประเทศไทยจะพบได้ในป่าดิบและป่าพรุ อาทิ ป่าพรุโต๊ะแดง และจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
Treron capellei
นกพิราบเขียวใหญ่
พิตสเบิร์ก
ไฮน์ริช แฮทซ์
ไฮน์ริช รูด็อล์ฟ แฮทซ์ (; 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2400 – 1 มกราคม พ.ศ. 2437) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน และเป็นคนแรกที่พิสูจน์ถึงการมีอยู่ของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า จากทฤษฎีของแมกซ์เวลล์ ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้าของแสง
แฮทซ์พิสูจน์ทฤษฎีโดยการพัฒนาเครื่องมือที่ใช้ส่งและรับคลื่นวิทยุโดยใช้การทดลอง นั่นให้เหตุผลถึงปรากฏการณ์แบบไร้สายอื่น ๆ ที่รู้จัก หน่วยวิทยาศาสตร์ของความถี่รอบต่อวินาทีได้รับการตั้งชื่อเป็น "เฮิรตซ์" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
ไฮน์ริช รูด็อล์ฟ แฮทซ์ เกิดที่เมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี บิดาชื่อ กุสทัฟ แฟร์ดีนันท์ แฮทซ์ (ชื่อเดิม ดาวิท กุสทัฟ แฮทซ์; พ.ศ. 2370–2457) เป็นนักเขียนและสมาชิกวุฒิสภา มารดาคือ อันนา เอลีซาเบ็ท เพ็ฟเฟอร์คอร์น
ระหว่างที่เรียนอยู่ที่โยฮันน็อยม์ในฮัมบวร์ค แฮทซ์ได้แสดงความสามารถด้านการเรียนวิทยาศาสตร์ได้ดีเทียบเท่ากับการเรียนภาษาอาหรับและภาษาสันสกฤต ได้เรียนวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมในเดรสเดิน มิวนิก และเบอร์ลิน ที่ที่ได้เรียนกับกุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ และแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์
ในปี พ.ศ. 2423 แฮทซ์ได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน และยังคงศึกษาต่อหลังจากสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกกับเฮล์มโฮลทซ์อยู่อีก 3 ปี ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของเขา
ในปี พ.ศ. 2426 แฮทซ์ก็เข้ามาอยู่ในตำแหน่งวิทยากรวิชาฟิสิกส์ทฤษฎีที่มหาวิทยาลัยแห่งคีล
ในปี พ.ศ. 2428 แฮทซ์กลายเป็นอาจารย์เต็มตัวที่มหาวิทยาลัยแห่งคาลส์รูเออ
ซะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า さ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 左 และคะตะกะนะเขียนว่า サ มีที่มาจากส่วนซ้ายบนของมันโยงะนะ 散 ออกเสียงว่า เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า
さ เป็นอักษรลำดับที่ 11 อยู่ระหว่าง こ (โคะ) กับ し (ชิ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ さ เป็นอักษรลำดับที่ 37 อยู่ระหว่าง あ (อะ) กับ き (คิ)
ฮิระงะนะ さ มีลำดับขีด 2 หรือ 3 ขีดดังนี้
คะตะกะนะ サ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าซะ และขึ้นต้นด้วยซะ มีดังนี้
サ
ざ
สะ
ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ภาคกลางและภาคตะวันออก 2555
ลีกภูมิภาค ภาคกลางและภาคตะวันออก ฤดูกาล 2555 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคกลางและภาคตะวันออก ประจำปี 2555 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 18 สโมสร จาก 15 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีในประเทศไทย พ.ศ. 2554
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พฤศจิกายน พ.ศ. 2554