pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อัคนัส อิบน์ ชะรีก อัษษะกีฟี กับบนูซุฮ์เราะฮ์เข้าร่วมกับฝ่ายมักกะฮ์ในการรบ แต่เนื่องจากเขาเชื่อว่าคาราวานปลอดภัยแล้ว เขาจึงไม่เข้าร่วมกับพวกกุเรชในตอนที่ฉลองที่บัดร์ เขากลับไปพร้อมกับบนูซุฮ์เราะฮ์ ดังนั้นเผ่าที่ไปสู้รบจึงเหลือแค่สองเผ่า
บัดร์, ประเทศซาอุดีอาระเบีย
แม่น้ำยมุนา (บังกลาเทศ)
สถานีโทรทัศน์แห่งชาติกัมพูชา
ผู้บัญชาการใหญ่ตะวันตก
ฟุงก์ (สื่อแบบส่งต่อเนื่อง)
ฟุงก์  เป็นบริการวีดิทัศน์ตามคำขอของประเทศเยอรมันที่ดำเนินการแพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะโดยอาแอร์เด (ARD) กับทเซทเดเอฟ (ZDF) หัวหน้าของเว็บท่าคือสมาชิกอาแอร์เดของซืดเวสทรุนฟุงก์ (Südwestrundfunk; SWR) ทางฟุงก์ได้แนะนำตนเองเป็นเครือข่ายเนื้อหาที่มีจุดมุ่งหมายต่อบุคคลที่มีอายุระหว่าง 14 ถึง 29 ปี
เยาวลักษณ์ หลวงหม่อง เป็นนักแสดงชาวไทย
เยาวลักษณ์ หลวงหม่อ หรือ การ์ตูน เกิดวันเสาร์ที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2527 เป็นนักแสดงสาวสังกัด บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด
ก้าวแรกวงการบันเทิง ของการ์ตูน เยาวลักษณ์ หลวงหม่อ มาจากการประกวดโครงการเจ๊ดันให้เป็นดาว ทำให้มีผลงานการแสดงในมิวสิควิดีโอเพลง เรื่องมหัศจรรย์ ของวงโซฟา และได้รับเชิญในบทปัทมา เพือนนางเอกในภาพยนตร์เรื่อง ในปี พ.ศ. 2548 จากนั้นค่ายบริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด ได้ดึงตัวมารับบทของจุลจิรา นางแบบสาวสวยเปรี้ยว ในเรื่องอมฤตาลัย พ.ศ. 2549 และบทบาทนางร้ายเต็มตัวครั้งแรกในละครเรื่อง ต่างฟ้าตะวันเดียว (พ.ศ. 2549) ในบทของ แสงดาว สาวเปรี้ยวแต่งตัวเซ็กซี่ และเอาแต่ใจตัวเอง เธอจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้หัวใจของฮูโต๋รับบทโดยเจษฎาภรณ์ ผลดี และทำให้มีผลงานในบทบาทนางร้ายตามมา ในละครเรื่อง แรมพิศวาส รับบท เจิม รวมถึงบทบาท นางแบบสาวชาวญี่ปุ่น ซึ่งเบื้องหลังเป็นนักฆ่าสาวในละคร พยัคฆ์สาวแซบอีหลี และรับเชิญในละคร ระบำดวงดาว (พ.ศ. 2553)
เทศบาลเมืองคลองแห
คลองแห เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองแหในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอหาดใหญ่ประมาณ 10 กิโลเมตร เดิมถูกจัดตั้งขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลใน พ.ศ. 2538 ต่อมาได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2546 และยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2550 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 39,379 คน
สภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่มสลับเนินสวนยางพารา มีคลองสองสายคือ คลองแหและคลองอู่ตะเภา ศาสนสถานที่สำคัญในเขตเทศบาลได้แก่ วัดอัมพวัน วัดคลองแห และมัสยิดกลางจังหวัดสงขลา การขนส่งมีถนนสายสำคัญคือ ถนนคลองแห–คูเต่า ซึ่งผ่านสำนักงานเทศบาล และถนนลพบุรีราเมศวร์ โดยถนนทั้งสองสายตัดกันที่แยกคลองแห
เทศบาลเมืองทุ่งตำเสา
ทุ่งตำเสา เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งตำเสาในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เดิมมีฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล และได้ยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2554 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 16,800 คน เทศบาลเมืองทุ่งตำเสาเป็นที่ตั้งของน้ำตกโตนเรือและน้ำตกโตนงาช้างในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าโตนงาช้าง
ทุ่งตำเสาในอดีตเคยเป็นพื้นที่ภายใต้เขตอิทธิพลของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยในช่วงสงครามเย็น และเป็นพื้นที่ที่มีแหล่งแร่วุลแฟรมมากเป็นอันดับต้น ๆ ของภาคใต้ จนชาวบ้านได้ขุดอุโมงค์บ้านวังพาขึ้นเพื่อขุดหาและร่อนแร่
การขนส่งในเขตเทศบาลมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4287 ซึ่งเชื่อมต่อกับเทศบาลนครหาดใหญ่ นอกจากนี้ ท่าอากาศยานหาดใหญ่ ยังมีพื้นที่บางส่วนอยู่ในเขตเทศบาลนี้ด้วย
สิทธิวินายกมนเทียร (มุมไบ)
ศรีสิทธิวินายกคณปติมนเทียร  เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่บูชาพระพิฆเนศ ตั้งอยู่ในประภาเทวี (Prabhadevi), มุมไบ, รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย มนเทียรนี้สร้างโดยลักษมัน วิฐู (Laxman Vithu) และ Deubai Patil เมื่อ 19 พฤศภาคม 1801 ศรีสิทธิวินายกมนเทียรเป็นหนึ่งในมนเทียรที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศอินเดีย ภายในมนเทียรมีมณฑปขนาดเล็กที่ซึ่งประดิษฐานพระสิทธิวินายก (Siddhi Vinayak) คือ "พระคเณศผู้ประทานความสำเร็จดังประสงค์" ("Ganesha who grants your wish") ประตูไม้เข้าไปภายในครรภคฤห์นั้นแกะสลักเป็นภาพของอัษฏวินายก หรือพระคเณศทั้งแปดองค์แห่งรัฐมหาราษฏระ ศิขรด้านในเคลือบด้วยทองคำ และตรงกลางประดิษฐานพระพิฆเนศ
มนเทียรนี้มีชื่อเสียงมาก เพราะทั้งนักการเมืองและดาราบอลลีวูดต่างหลั่งไหลเข้ามาขอพรที่มนเทียรนี้มากมาย นอกเหนือจากชาวอินเดียแล้ว เมื่อปี 2016 ระหว่างการเดินทางเยี่ยมประเทศอินเดียของซีอีโอบริษัทแอปเปิล ทิม คุก ยังได้เริ่มต้นการเดินทางด้วยการเข้าพิธีสวดบูชาพระพิฆเนศยามเช้าที่มนเทียรนี้
ข้อพิพาท.
สิทธิวินายกมนเทียรได้รับเงินบริจาคปีละราว 100 - 150 ล้านรูปีอินเดีย ทำให้มนเทียรนี้เป็นศาสนสถานที่มีเงินในครอบครอง (trust) ร่ำรวยที่สุดในนครมุมไบ ในปี 2004 สำนักงานทรัพย์สินสิทธิวินายกคณปติมนเทียร (Siddhivinayak Ganpati Temple Trust) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่บริหารมนเทียร ถูกกล่าวหาว่าได้ใช้เงินบริจาคไปในทางที่ไม่เหมาะสม ศาลสูงบอมเบย์ได้มอบหมายให้ผู้พิพากษาเกษียณ วี.พี. ติปนิส (V P Tipnis) เป็นผู้ตรวจสอบเงินบริจาคของมนเทียร คณะกรรมการตรวจสอบได้รายงาน่า "ส่วนที่น่าตกใจที่สุดคือไม่มีวิธีการหรือหลักการที่ใช้ในหน่วยงานเฉพาะ เกณฑ์เดียวที่ใช่ในการคัดเลือกนั้นมาจากการแนะนำของคนที่ไว้ใจหรือจากการเมือง ซึ่งมักมาจากพรรคการเมืองที่กุมอำนาจอยู่"
ในปี 2006 ศาลสูงบอมเบย์ได้กำกับให้รัฐบาลรัฐมหาราษฏระมอบหมายให้สำนักทรัพย์สินและผู้ยื่นฟ้อง (เกวัล เสมลนี - Keval Semlani) เตรียม "แนวทางนำเสนอ" ("suggestive guidelines") สำหรับการบริหารทรัพย์สินของมนเทียร
Siddhivinayak Temple, Mumbai
สิทธิวินายกมนเทียร มุมไบ
ลี ฮอดสัน
ลี เจมส์ สตีเฟน ฮอดสัน (เกิดวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลอาชีพผู้เล่นให้กับเซนต์มิร์เรนในสกอตติชพรีเมียร์ชิป โดยยืมตัวจากจิลลิงงัมในลีกวัน
ฮอดสันเป็นนักฟุตบอลในตำแหน่งกองหลัง ส่วนมากเขาจะเล่นในตำแหน่งแบ็กขวา แต่ก็มีบางครั้งที่สลับไปเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายหรือวิงแบ็ก เขาเริ่มต้นอาชีพโดยได้ลงเล่นให้กับวอตฟอร์ดครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009 ในนัดที่พบกับดาร์บีเคาน์ตี ก่อนที่เขาจะได้ลงเล่นในหลายนัดในฤดูกาล 2009–10 และได้รับสัญญาสามปีจากสโมสร
ฮอดสันเกิดในอังกฤษ แต่สามารถเลือกเล่นให้กับนอร์เทิร์นไอร์แลนด์ได้เพราะมีเชื้อสายจากย่าของเขา เขาได้เล่นให้กับทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์รุ่นอายุไม่เกิน 19 และ 2 ปี ก่อนที่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2010 นั้นเอง เขาจะถูกเรียกติดทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรก
มิลตันคีนส์ดอนส์
Lee Hodson
ไมเคิล โอนีลล์
ไมเคิล แอนดรูว์ มาร์ติน โอนีลล์ (เกิดวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไอร์แลนด์เหนือ ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมของสโตกซิตีในแชมเปียนชิป
โอนีลล์เริ่มต้นเล่นฟุตบอลอาชีพกับสโมสรท้องถิ่นอย่างโคลเรน ก่อนที่จะย้ายไปเล่นให้แก่หลายสโมสรในอังกฤษ สกอตแลนด์ และสหรัฐ เขาเคยเล่นให้แก่ทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ 31 นัด ยิงได้ 4 ประตู
โอนีลล์เริ่มต้นอาชีพผู้จัดการทีมฟุตบอลกับสโมสรเบรชินในช่วงปี 2006–2008 ต่อมาเขาย้ายไปคุมแชมรอกโรเวอส์ ซึ่งเขาช่วยให้ทีมชนะเลิศลีกสองสมัยและเซตันตาคัพหนึ่งสมัย เขารับตำแหน่งเป็นผู้จัดการทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ใน ค.ศ. 2011 และคุมทีมผ่านรอบคัดเลือกจนได้ไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 โอนีลล์ได้เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมของสโตกซิตี
จินตามณีมนเทียร (เถอูร์)
จินตมณีมนเทียรแห่งเถอูร์  เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่บูชาพระพิฆเนศ ตั้งอยู่ในเถอูร์ (थेऊर; Theur) 25 กิโลเมตรจากเมืองปูเน ที่นี่เป็นหนึ่งในแปดมนเทียรของอัษฏวินายก เทวสถานพระคเณศทั้งแปดแห่งอันโด่งดังของรัฐมหาราษฏระ
ตำนานของมนเทียรระบุถึงที่มาของการที่พระพิฆเนศทรงได้รับอัญมณีศักดิ์สิทธิ์ที่ช่วยอำนวยอวยพรได้ที่เรียกว่าจินตมณี (Cintamani) เพื่อใช้อวยพรแด่ผู้ที่สักการะพระองค์ มาจากฤาษีกปิล (Kapila) จากพระเจ้าคณะ หรือ คุณะ (Gana or Guna; गुण) กษัตริย์ผู้โลภ มนเทียรนี้มีความสัมพันธ์กับสันตะแห่งคาณปัตยะนามว่า โมรยา โคสาวี (Morya Gosavi) ถึงแม้จะเชื่อว่ามนเทียรตั้งอยู่โดยไม่มีจุดเริ่มต้น แต่อาคารของมนเทียรในปัจจุบันเชื่อว่าสร้างขึ้นโดยโมรยา โคสาวี หรือโดยลูกหลานของท่าน จินมณีมนเทียรได้รับการทำนุบำรุงอย่างดีโดยกษัตริย์เปษว (Peshwa) โดยเฉพาะพระเจ้ามธวเราที่หนึ่ง (Madhavrao I; 1745–1772) ผู้ทรงทำนุบำรุงและสร้างโครงสร้างต่าง ๆ ในมนเทียร
เถอูร์ (Theur) ตั้งอยู่ในแขวง (ตลุกะ; taluka) หาเวลีตลุกะ (Haveli taluka) ของอำเภอปูเน ใกล้กับจุดที่แม่น้ำภิมา (Bhima) กับแม่น้ำมูลมุถ (Mula-Mutha) มาบรรจบกัน
เถอูร์นั้นเป็นมนเทียรลำดับที่ห้าจากแปดมนเทียรตามอัษฏวินายกยาตรา (การจาริกแสวงบุญตามอัษฏวินายกทั้งแปดแห่ง) แต่ผู้จาริกแสวงบุญนิยมเดินทางมาสักการะมนเทียรนี้เป็นลำดับที่สองถัดจากที่โมรคาว (Morgaon) เนื่องจากเป็นเส้นทางที่เดินทางได้สะดวกกว่า
ในคัมภีร์"มุทคลปุราณะ" (Mudgala Purana) ระบุว่า พระเจ้าคณะ, คุณะ หรือ คนสุระ (Gana or Guna or Ganasura) เป็นบุตรของพระเจ้าอภิชิต (Abhijit) และพระนางคุณวตี (Gunavati) พระเจ้าคุณะเป็นกษัตริย์ที่แข็งแกร่งแต่หัวร้อน และเป็นกษัตริย์นักรบ พระองค์บูชาพระศิวะ พระบิดาของพระคเณศ พระศิวะจึงเมตตาประทานให้พระเจ้าคุณะได้ปกครองสามโลก สวรรค์ โลกมนุษย์ และโลกบาดาล และได้ให้ประกาศิตว่าพระเจ้าคณะจะไม่สามารถถูกสังหารได้ ครั้งหนึ่งพระคณะและบริวารได้เดินทางไปถึงอาศรมของฤาษีกปิล (Kapila) ผู้ครอบครองอัญมณีศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถประสาทคำขอได้ "จินตมณี" ฤาษีกปิลต้อนรับพระเจ้าคณะและบริวารด้วยอาหารเลิศรสซึ่งสร้างขึ้นดวยพลังของจินตมณี ด้วยความโลภที่อยากครอบครองจินตมณี แต่ฤาษีกปิลปฏิเสธ พระเจ้าคณะได้ยึดอัญมณีนั้นมาจากฤาษี ฤาษีกปิลผู้ศรัทธาในพระพิฆเนศจึงสวดภาวนาให้พระคเณศทรงช่วยนำอัญมณีนั้นกลับมา พระพิฆเนศและกองทัพองพระองค์ปรากฏในฝันของพระเจ้าคณะ ที่ซึ่งในฝันนั้นมีทหารนายหนึ่งได้ตัดศีรษะของพระเจ้าคณะ พระเจ้าคณะทรงตื่นขึ้นและกรีฑาทัพตรงไปยังอาศรมของฤาษีกปิล โดยมีเป้าหมายเพื่อจะสังหารฤาษีเสีย พระเจ้าอภิชิตผู้เป็นบิดาทรงพยายามห้ามปรามและแนะนำให้คืนจินตมณีกลับไปแก่ฤาษี แต่พระเจ้าคณะทรงไม่เชื่อฟังและเข้าทำลายอาศรมของฤาษีกปิล พระพิฆเนศเสด็จลงมาสังหารพระเจ้าคณะโดยการตัดศีรษะ และพระนางสิทธิ ศักติของพระคเณศเป็นผู้ทรงเนรมิตกองทักกว่าพันคนเข้ากำจัดกองทัพของพระเจ้าคณะ หลังจากนั้นพระคเณศทรงนำจินตมณีคืนให้แก่ฤาษีกปิล แต่ฤาษีเลือกที่จะถวายจินตมณีนั้นให้กับพระคเณศแทน
ชื่อ "เถอูร์" (Theur) นั้นมาจากภาษาสันสกฤต "สถาวร" ("Sthavar"; स्थावर) แปลว่ามั่นคง ในอีกตำนานหนึ่งเล่าว่าพระพรหมได้ทรงทำสมาธิที่นี่ และจิตอันไม่ได้พักผ่อนของพระองค์ได้ "สถาวร" ที่นี่ด้วยพระพรจากพระคเณศ เนื่องจากพระคเณศได้ทรงช่วยให้พระพรหมหลุดพ้นจาก "จินตะ" (ความกังวล) ของพระองค์ จึงเป็นที่เรียกขานว่า "จินตมณี" ในอีกตำนานหนึ่งเล่าว่าพระอินทร์ได้บูชาขอพรพระคเณศภายใต้ต้น Kadamba ให้พระองค์หลุดพ้นจากคำสาปของเคาตมะมหาฤษี (Gautama Maharishi) ที่นี่จึงเป็นที่รู้จักในชื่อ Kadamaba นคร แปลว่าเมืองแห่งต้น Kadamba
Chintamani Temple, Theur
Michael O'Neill (footballer)
จินตมณีมนเทียร เถอูร์
ศาสตร์แห่งอาหารการกินเชิงโมเลกุล
หน่วยอังกฤษ
Imperial system
เลณยาทรี
เลณยาทรี (, Leṇyādri; Lenyadri) หรือบางครั้งเรียกว่า ถ้ำคเณศเลณ (Ganesa Lena), คเณศปหร์ (Ganesh Pahar) หรือ ถ้ำสุเลมาน (Suleman Caves) เป็นหมู่ถ้ำเจาะหินกว่า 30 แห่งในศาสนาพุทธ ตั้งอยู่ 5 กิโลเมตรทางเหนือของชุนนร (Junnar) ในอำเภอปูเน รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ถ้ำอื่น ๆ ที่รายล้อมเมืองชุนนรได้แก่ถ้ำมนโมที (Manmodi Caves), ถ้ำศิวเนรี (Shivneri Caves) และ ถ้ำตุลชา (Tulja Caves)
ถ้ำหมายเลข 7 ดั้งเดิมแล้วเป็นเป็นวิหารในศาสนาพุทธได้กลายเป็นโบสถ์พราหมณ์ที่บูชาพระพิฆเนศ และเป็นหนึ่งในแปดโบสถ์พระคเณศอันยิ่งใหญ่ อัษฏวินายก ถ้ำจำนวน 26 ถ้ำมีการระบุตัวเลข เรียงจากตะวันออกไปตะวันตก โดยที่ทุกถ้ำหันหน้าออกไปทางทิศใต้ ถ้ำหมายเลข 6 และ 14 เป็น"เจดียคฤห์" (chaitya-griha - ที่ประกอบพิธีกรรม) ส่วนที่เหลือเป็นวิหาร (vihara - กุฏิสงฆ์)
"เลณยาทรี" (Lenyadri) แปลตรงตัวว่า "ถ้ำเขา" ("mountain cave") มาจากภาษามราฐี คำว่า 'เลณ' ('Lena') แปลว่าถ้ำ และ 'อทรี' ('Adri') ในภาษาสันสกฤต แปลว่า "เขา" หรือ "หิน" พบชื่อของเลณยาทรีอยู่ในทั้งคัมภีร์คเณศปุราณะและสถลปุราณะ (Sthala Purana) ในลักษณะเกี่ยวข้องกับตำนานของพระคเณศ It is also called "Jeernapur" and "Lekhan parvat" ("Lekhan mountain").
ในอดีตเขานี้มีชื่อว่า "คเณศปหร" "(Ganesh Pahar)" ("เขาพระคเณศ") ในจารึกโบราณเรียกที่นี่ว่า "กปิจิต (กปิจิตต)" "(Kapichita (Kapichitta))" ชื่ออื่น ๆ ของถ้ำเช่น "คเณศเลณ" "(Ganesh Lena)" หรือถ้ำพระคเณศ
ถ้ำหมายเลข 7.
คเณศมนเทียรตั้งอยู่ในถ้ำหมายเลข 7 ซึ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาการเจาะถ้ำรอบ ๆ ชุนนร (Junnar) ตั้งอยู่ที่ความสูงประมาณ จากพื้นดิน ดั้งเดิมแล้วที่นี่เป็นวิหารในศาสนาพุทธ ที่ซึ่งสงฆ์ใช้อยู่อาศัยและทำสมาธิ โถงมีความยาวราม กว้าง และสูง มีหน้าต่างอยู่ 2 บาน บานละข้างของทางเข้า ปัจจุบันโถงนี้ใช้เป็นสภามณฑป (sabha-mandapa - โถงรวมตัว) ของมนเทียร ("assembly hall") ทางเข้ามนเทียรเข้าถึงได้ผ่านบันได 283 ขั้น บันไดเหล่านี้เชื่อว่าเป็นตัวแทนถึงความสุขทางราคะ ที่ซึ่งพระคเณศสามารถพ้นผ่านมาได้
พระพิฆเนศที่ประดิษฐานที่นี่เรียกว่า "คีรีชาตมัช"  แปลว่า "เกิด (ชาตะ) แก่ภูเขา (คีรี)" ("mountain-born") หรือ "อาตมัชแห่งคีรีชา" ("Atmaja of Girija") พระบุตรแห่งพระปารวตี ผู้ซึ่งทรงเป็นพระธิดาของหิมวาน (Himavan) บุคลาธิสถานของเทือกเขาหิมาลัย เช่นเดียวกันกับอัษฏวินายกแห่งอื่น ๆ ทั้งแปดแห่ง พระคเณศแห่งคีรีชาตมัชนั้นเชื่อว่าเป็น สวยัมภู (svayambhu) คือหินที่เกิดขึ้นเป็นรูปลักษณะของพระคเณศเองตามธรรมชาติ
Lenyadri
ดินแดนอเมริกันซามัวในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ดินแดนอเมริกันซามัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอเมริกันซามัวเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 12 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ดินแดนอเมริกันซามัวไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
หมู่เกาะคุกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศหมู่เกาะคุก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะคุกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศหมู่เกาะคุกไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศฟีจีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศฟีจี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฟีจีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฟีจีไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ดินแดนกวมของสหรัฐในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ดินแดนกวมของสหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกวมเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ดินแดนกวมของสหรัฐอเมริกาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ประเทศคิริบาสในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศคิริบาส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคิริบาสเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศคิริบาสไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ภิรมย์ พลวิเศษ
ภิรมย์ พลวิเศษ (7 สิงหาคม 2508 - 15 พฤษภาคม 2563) อดีตนักการเมืองชาวไทย อดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา พรรคพลังประชาชน และ พรรคภูมิใจไทย และอดีตเลขานุการ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
นายภิรมย์ พลวิเศษ เกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ที่ อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนาง อรทัย พลวิเศษ มีบุตร 4 คนคือ
นายภิรมย์เสียชีวิตจากภาวะติดเชื้อในกระแสโลหิตภายหลังจากผ่าตัดส้นเท้าเมื่อช่วงบ่ายวันศุกร์ที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 ที่ โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา สิริรวมอายุได้ 54 ปี
นายภิรมย์จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ปก.ศ.สูง) จากวิทยาลัยครูนครราชสีมาและระดับปริญญาตรีบริหารการศึกษา จากวิทยาลัยครูนครราชสีมาเช่นเดียวกัน จากนั้นสอบเข้ารับราชการครูได้เมื่อปี พ.ศ. 2529 ที่อำเภอประทาย ซึ่งเป็นอำเภอบ้านเกิด ก่อนลาออกจากราชการครูมาทำงานการเมืองแบบเต็มตัว โดยตำแหน่งสุดท้ายทางราชการคือตำแหน่งหัวหน้าการประถมศึกษา อำเภอลำทะเมนชัย จังหวัดนครราชสีมา
ภายหลังจากลาออกจากราชการนายภิรมย์ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 5 จังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันอาทิตย์ที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคพลังประชาชนและได้รับเลือกตั้งในปีนั้นโดยสามารถเอาชนะนาย วัชรา ณ วังขนาย เจ้าของตำแหน่งจาก พรรครวมชาติพัฒนา ไปได้ แต่หลังจากที่พรรคพลังประชาชนถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคในปี พ.ศ. 2551 นายภิรมย์จึงย้ายมาสังกัดพรรคภูมิใจไทย
จากนั้นในปี พ.ศ. 2561 นายภิรมย์พร้อมด้วยนางอรทัยผู้เป็นภรรยาได้ย้ายมาสังกัด พรรคพลังประชารัฐ โดยนายภิรมย์ถือเป็นหนึ่งในแกนนำกลุ่มสามมิตรทำหน้าที่ชักชวนบรรดา อดีต ส.ส. นักการเมืองท้องถิ่น ให้ย้ายมาสังกัดพรรคพลังประชารัฐ ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 นายภิรมย์ได้ขยับขึ้นไปอยู่ในบัญชีรายชื่อลำดับที่ 24 พร้อมกับส่งนางอรทัยลงสมัครในเขต 5 แทนนายภิรมย์
หลังการเลือกตั้งนายภิรมย์ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (นาย สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ) เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2562
นายภิรมย์ พลวิเศษ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัยคือ
1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดนครราชสีมา สังกัด พรรคพลังประชาชน → พรรคภูมิใจไทย
โอลิมเปีย โบนาปาร์ต เจ้าหญิงนโปเลียน
โอลิมเปีย โบนาปาร์ต เจ้าหญิงนโปเลียน  (พระนามเดิม:เคาน์เตสโอลิมเปีย ฟอน อัน ซู อโค-ซินเนอร์แบร์ค) ประสูติเมื่อวันที่ 4 มกราคม 2531 เป็นพระธิดาใน อาร์ชดัชเชสมาเรีย เบียทริซแห่งออสเตรีย กับ เคานต์ลิบราด ฟอน อัน ซู อโค-ซินเนอร์แบร์ค พระบิดาของพระองค์เป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้าลุดวิจที่ 3 แห่งบาวาเรีย ในขณะที่พระมารดานั้น ทรงเป็นเจ้านายชั้นสูงจากออสเตรีย โดยเป็นพระนัดดาใน อาร์ชดยุกโรแบร์ตแห่งออสเตรีย-เอสเต และ อาร์ชดัชเชสมาร์เกรีตาแห่งออสเตรีย-เอสเต ทั้งยังทรงเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าฟ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์คดยุคแห่งออสเตรีย-เอสต์ พระประมุขแห่งราชวงศ์ออสเตรีย-เอสเต พระองค์ปัจจุบัน
เคาน์เตสโอลิมเปีย ฟอน อัน ซู อโค-ซินเนอร์แบร์ค ทรงจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยเยล ปริญญาโทวิทยาศาสตร์การเมือง และได้พบกับ ฌ็อง-คริสต็อฟ เจ้าชายนโปเลียน พระสวามีในอนาคตในช่วงปิดเทอมที่ปารีส ก่อนจะทรงหมั้นกันในเดือนพฤษภาคม 2562 ซึ่งพระธำมรงค์นั้น ทรงทำมาจากเพชรยอดมงกุฎของ เออเฌนี เดอ มอนตีโค ก่อนจะเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ในปีเดียวกัน โดยมีสมาชิกพระราชวงศ์เสด็จพระราชดำเนิน/เสด็จร่วมงานมกามาย อาทิ แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าหญิงสเตฟานี แกรนด์ดัชเชสรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าหญิงแคลร์แห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าหญิงมาเรีย ลอราแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต เจ้าชายเปาโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ เจ้าหญิงมาเรีย-โอลิมเปียแห่งกรีซและเดนมาร์ก เจ้าชายคริสทีอันแห่งฮันโนเฟอร์ (ประสูติ ค.ศ. 1985) เจ้าหญิงเบียทริซแห่งยอร์ก
ลางโกช
ลางโกช  คือ แป้งแผ่นทอดในน้ำมัน เป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของประเทศฮังการี อาจปรุงรสด้วยวัตถุดิบอื่น ๆ เช่น ครีมเปรี้ยว, ชีส, หอมหัวใหญ่ ฯลฯ เพื่อความอร่อย
คำว่า "ลาง"  มาจากศัพท์ภาษาฮังการีที่แปลว่า "เปลวไฟ"
ในพจนานุกรมภาษาฮังการีที่เก่าแก่ที่สุด ชื่อ "แบ็สแตร์แซ"  ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้กล่าวถึงที่มาของแป้งทอดแบบแผ่นของชาวโรมัน มีชื่อว่า "panis focacius" (คำนี้กลายเป็นรากศัพท์ของคำว่าแป้งทอดแผ่น ในภาษาอิตาลี) ในจักรวรรดิโรมันโบราณ "panis focacius" หรือแป้งทอดแบบแผ่น จะถูกปรุงให้สุกโดยการนำไปอบในขี้เถ้าของเตาไฟ แต่แป้งทอดแผ่นในปัจจุบันของชาวฮังการีจะปรุงให้สุกด้วยการทอดในน้ำมัน (deep fry)
แป้งทอดแผ่นที่มีชื่อเรียกว่า "ลาลังกา" ("lalanga") มีอยู่ในตำรับอาหารของจักรวรรดิไบแซนไทน์และจักรวรรดิออตโตมัน ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ แป้งทอดถือเป็นอาหารว่าง แต่ในจักรวรรดิออตโตมัน แป้งทอดถือเป็นของหวานเมื่อรับประทานกับน้ำผึ้งและถือเป็นอาหารคาวหวานเมื่อรับประทานกับชีสเปรี้ยว ทุกวันนี้ ลาลังกายังมีรับประทานกันทั่วไปในตุรกี รวมถึงในกรีซ (โดยเฉพาะในเพโลพอนนีส) เรียกว่า "ลาลาเกีย"
แป้งลางโกชทำจากน้ำ/นม, แป้ง, ยีสต์ และเกลือ แล้วนวดส่วนผสมด้วยมือหรือเครื่องนวด เมื่อยีสต์เริ่มเผาผลาญคาร์โบไฮเดรตในแป้ง คาร์บอนไดออกไซด์จะถูกปล่อยออกมา ซึ่งจะทำให้แป้งเพิ่มขึ้น ทำให้เกิดฟองอากาศในลางโกช โดยทั่วไปแป้งลางโกชจะเหมือนกับแป้งพิซซ่า แต่นำแป้งไปทอดในน้ำมันแทนการอบ การเพิ่มครีมโยเกิร์ตหรือมันฝรั่งบดลงในแป้งเป็นทางเลือกหนึ่งที่เป็นที่นิยมอย่างมาก ซึ่งเราเรียกลางโกชที่ผสมมันฝรั่งว่า "ลางโกชมันบด"  ลางโกชนิยมรับประทานอุ่น ๆ ราดด้วยครีมและชีสขูดหรือลิพเทาเออร์  บางสูตรอาจใส่แฮม ไส้กรอก หรือที่พบเห็นได้มากที่สุดคือ การถูหน้าลางโกชด้วยกระเทียมหรือเนยกระเทียม หรือราดน้ำกระเทียม ส่วนผสมอื่น ๆ อาจเป็นเห็ด เนยแข็งควาร์ก มะเขือม่วง กะหล่ำปลี คีเฟอร์ (kefir) ไข่เจียว น้ำตาล หรือ แยม
ลางโกชเป็นอาหารที่นิยมรับประทานตลอดทั้งปี เนื่องจากเป็นอาหารราคาไม่แพงและเรียบง่ายมักมีร้านขายลางโกชรอบ ๆ สถานีรถโดยสารประจำทาง งานแสดงสินค้า และงานเทศกาลทั่วยุโรปตะวันออก มีการจำหน่ายลางโกชในร้านอาหารฟาสต์ฟูดมากมายหลายแห่ง ไม่เพียงแต่ในฮังการี แต่ขายในออสเตรียด้วย โดยเฉพาะในกรุงเวียนนาเมืองหลวง ลางโกชเป็นอาหารจานด่วนที่เป็นที่นิยมในงานแสดงสินค้าและในสวนสนุกเช่น สวนสนุกพราเทอร์
ในเรื่องของภาษาที่ใช้เรียกลางโกชนั้น ในประเทศเช็กเกีย สโลวาเกีย และโครเอเชียเรียกว่า ในเซอร์เบียเรียกว่า หรือ ในสโลวีเนียเรียกว่า ในบัลแกเรียเป็นที่รู้จักกันในชื่อ นอกจากนี้ยังเป็นที่นิยมในโรมาเนีย (โดยเฉพาะในทรานซิลเวเนียซึ่งเคยเป็นเขตแดนของฮังการีในสมัยจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี) เรียกว่า และยังเป็นที่นิยมอย่างมากในโปแลนด์ รู้จักกันในชื่อ และในสหราชอาณาจักร เรียกอาหารชนิดนี้ว่า หรือ ("ขนมปังทอดฮังการี")
อาหารที่คล้ายกัน.
แป้งทอดลางโกชนั้นคล้ายกับขนมปังทอดชนิดหนึ่งของชนพื้นเมืองอเมริกา และคล้ายกับอาหารบัลแกเรียชื่อ เหมือนอาหารในเอเชียกลางชื่อ "shelpek" แป้งทอดอินเดียชื่อ "bhatoora" และ ในแคนาดา
ปาลิงกอ
ปาลิงกอ  เป็นบรั่นดีผลไม้แบบดั้งเดิมในยุโรปกลาง มีต้นกำเนิดในประเทศฮังการี คิดค้นในช่วงยุคกลาง เป็นที่รู้จักกันในหลายชื่อ ได้รับการคุ้มครองทางกฎหมายในฐานะสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ของสหภาพยุโรป (สินค้าจีไอ) มีเพียงผลไม้ที่มีการแปรรูปบรรจุขวดในฮังการีเท่านั้นที่จะได้เป็นสินค้าจีไอ และบรั่นดีเอพริคอตจากสี่จังหวัดของประเทศออสเตรียเท่านั้น ที่สามารถเรียกว่า "ปาลิงกอ" ในขณะที่ "โตตปาลิงกอ"  หมายถึงบรั่นดีคล้ายกันที่ทำมาจากข้าวสาลี "เตอร์เกยปาลิงกอ"  เป็นบรั่นดีจากกากองุ่นที่ได้รับการคุ้มครองแบบเดียวกับปาลิงกอ ปาลิงกอมักแปรรูปจากผลไม้ที่ปลูกในท้องถิ่น ที่นิยมที่สุดคือ พลัม เอพริคอต แอปเปิล ลูกแพร์ และเชอร์รี
ผลิตภัณฑ์ที่คล้ายกันมีอยู่ในประเทศเช็กเกีย โปแลนด์ และสโลวาเกีย เป็นที่รู้จักในชื่อ "pálenka" เช่นเดียวกับในโรมาเนีย ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ
สิทธิวินายกมนเทียร (สิทธเฏก)
สิทธิวินายกมนเทียร  แห่งสิทธเตก (Siddhatek) เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระพิฆเนศ มนเทียรนี้เป็นหนึ่งในอัษฏวินายก หรือมนเทียรแห่งพระคเณศ 8 แห่งที่ได้รับการเคารพบูชาสูงในรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย มนเทียรนี้เป็นแห่งเดียวในแปดแห่งที่ตั้งอยู่ในอำเภออะห์เมดนคร มนเทียรตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำทางเหนือของแม่น้ำภิมา (Bhima) ในสิทธเตก แขวง (ตลุกะ-taluka) กรชัต (Karjat taluka) ในอำเภออะห์เมดนคร (Ahmednagar district) สถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุดคือดาอุนทด์ (Daund) ห่างออกไป 19 กิโลเมตร มนเทียรนี้เข้าถึงได้จากหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อศิรปุระ (Shirapur) ในอำเภอปูเน บนฝั่งแม่น้ำทางใต้ แล้วจึงนั่งเรือหรือข้ามสะพานที่พึ่งสร้างใหม่ไปยังมนเทียร และยังมีเส้นทางอื่น ๆ ซึ่งอยู่ห่างออกไปจากมนเทียรอีก
มนเทียรนี้ตั้งอยู่บนเนินเขาเล็ก ๆ ล้อมรอบด้วยต้น Babul หนาแน่น อยู่ห่างไปราว 1 กิโลเมตรจากใจกลางหมู่บ้านสิทธเตก การประกอบพิธีจำสำเร็จได้ต้องเดินเวียนเทียน (ปรทักษิณา - pradakshina) รอบเนินเขานี้เจ็ดรอบ โดยที่ทางนั้นยังคงไม่ได้มีการทำถนนและอาจมีพุ่มไม้แหลม ๆ อยู่บนทางเดิน
ความสำคัญทางศาสนา.
ตามเส้นทางของอัษฏวินายกยาตรา สิทธเตกเป็นมนเทียรลำดับที่สองถัดจากโมรคาว (Morgaon) ซึ่งเป็นที่แรก แต่ผู้แสวงบุญมักเดินทางไปที่เถอูร์ (Theur) ถัดจากโมรคาวก่อนที่จะมายังสิทธเตกนี้ เนื่องจากเดินทางได้สะดวกกว่า.
มูรติของพระคเณศที่ประดิษฐานที่นี่ทรงมีงวงที่หันไปทางขวา ต่างจากเทวรูปทั่วไปวึ่งนิยมทำโดยให้งวงไปทางซ้าย เชื่อกันว่าพระคเณศที่ทรงมีงวงหัวไปทางขวาแบบนี้นั้นทรงกำลังอย่างมากและโปรดได้ยากกว่า ในบรรดาอัษฏวินายกทั้งแปด มีเพียงที่นี่ที่พระคเณศทรงหันงวงไปทางขวา ดั้งเดิมแล้วยึดถือว่าลักษณะที่ทรงมีงวงไปทางขวานี้เรัยกว่า “สิทธิวินายก” คือผู้ประทาน “สิทธิ” ("ความสำเร็จ, มีชัย", "พลังอำนาจเหนือธรรมชาติ") มนเทียรนี้จึงเรียกว่าเป็น “ชครุตเกษตร” "(jagrut kshetra)" ที่ซึ่งเทพประธานทรงมีพละกำลังสูงมากเป็นพิเศษ
Siddhivinayak Temple, Siddhatek
สิทธิวินายกมนเทียร สิทธเตก
สิทธิวินายกมนเทียร
สิทธิวินายกมนเทียร (Siddhivinayak temple) อาจหมายถึงมนเทียรของพระคเณศต่อไปนี้
พลลาเลศวร ปาลี
พลลาเลศวร (มราฐี: बल्लाळेश्वर; Ballaleshwar ตรงตัว: "จ้าวแห่งพลลาล": Ballal's Lord) เป็นโบสถ์พราหมณ์ของพระพิฆเนศ หนึ่งในอัษฏวินายกแปดแห่ง พลลาเลศวรตั้งอยู่ในหมู่บ้านปาลี (Pali) ห่างจากเมืองโรหะ (Roha) 28 กิโลเมตรในเขตไรคัท ตั้งอยู่ระหว่างป้อมสรัสคัท (Sarasgad) และแม่น้ำอัมบา (Amba)
ผู้ก่อสร้างคือโมเรศวร วิถถัล สินทกร (Moreshvar Vitthal Sindkar) หรือ ทิกเห (Dighe) ก่อสร้างมนเทียรนี้ขึ้นในปี 1640 เขาเป็นหนึ่งในผู้สร้างงานของศิวาจี มนเทียรหลังเดิมซึ่งสร้างไม้นั้นถูกรื้อและสร้างใหม่ด้วยหินในปี 1760 ออกแบบโดยศรี ฟัดนีส (Shri Fadnis) โดยสร้างออกมาในลักษณะของรูปอักษรคำว่า "ศรี" โดยการผสมปรอทและซีเมนต์ในการก่อสร้าง มนเทียรซึ่งหันหน้าไปทางตะวันออกนี้ออกแบบมาอย่างดีเพื่อให้แสงอาทิตย์ยามรุ่งอรุณส่องลงมาที่มูรติระหว่างการทำพิธีอารตีพอดี ระฆังหนึ่งของมนเทียรนั้นนำกลับมาโดย Chimaji Appa หลังทำศึกกับชาวโปรตุเกสใน Vasai และ Sasti ชนะ
มูรติ.
มูรติของพระคเณศนั้นประทับบนอาสน์หิน ตั้งโดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ด้านหลังที่ประทับเป็นฉากเงินแสดงภาพของพระสิทธิและพระฤทธิทรงโบกพัด นอกจากนี้พระเนตรและพระนาภีขององค์มูรตินั้นได้ฝังเพชรไว้ด้านใน
Ballaleshwar Pali
เขตมุมไบซิตี
มณฑลปูเณ
มณฑลปูเณ  หรือชื่อเดิม ภูมิภาคเทศ (Desh region) เป็นหนึ่งในมณฑล (administrative division) ของรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย อาณาเขตของมณฑลปูเนติดต่อกับมณฑลโกนกันทางตะวันตก, มณฑลนาศิกทางเหนือ, มณฑลออรังคาบาดทางตะวันออก และรัฐกรณาฏะทางใต้
ในมณฑลปูเนแบ่งการปกครองย่อยเป็น 6 อำเภอ (district) ได้แก่ โกลหปุระ, ปูเณ, สังคลี, สตร, โสลาปุระ
เขตนาคปุระ
เขตกานปุรนคร
เขตลัคเนา
เขตอลาหาบาด
วรทวินายก
วรทวินายก (มราฐี: वरदविनायक; Varadvinayak) เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระพิฆเนศ เป็นหนึ่งในมนเทียรทั้งแปดของอัษฏวินายกมนเทียร วรทวินายกมนเทียรตั้งอยู่ในหมู่บ้านมหธ (Mahad; महड) ในแขวง (ตลุกะ; taluka) ขาลปุระตลุกะ (Khalapur taluka) ในอำเภอไรคัท รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย มนเทียรนี้สร้างขึ้น (บูรณะ) โดยผู้พันแห่งเปศว (Peshwa) ชื่อ รามจี มหาเทว พิวัลกร (Ramji Mahadev Biwalkar) เมื่อปี 1725
มูรติประจำมนเทียรแห่งนี้เป็น "สวยัมภู" (swayambu) คือเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ มีผู้ไปพบอยู่ในทะเลสาบใกล้ ๆ เมื่อปี 1690 ส่วนมนเทียรนั้นสร้างขึ้นในปี 1725 โดย รามจี มหาเทว พิวัลกร มูรตินี้ประดิษฐานโดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออก และมีงวงของพระองค์หันไปทางซ้าย ตะเกียงน้ำมันของมนเทียรนี้เชื่อกันว่าจุดส่องสว่างมาตั้งแต่ 1892 โดยไม่เคยดับ
Varadvinayak
สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018