pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โดยเพลงนี้ได้ผสมผสานแนวเพลงออร์เคสตรา ลงในแนวเพลงโพรเกรสซีฟร็อก เข้าด้วยกัน ซึ่งบันทึกเสียงบรรเลงมาจากเสียงดุรียางค์ของ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ส่วนภาพวิดีโอของ "ครึ่งหลับครึ่งตื่น" นั้นเผยแพร่เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2557 โดยเป็นการบันทึกภาพและเสียงจากการซ้อมใหญ่ คอนเสิร์ตปรากฏการณ์ ดัม-มะ-ชา-ติ ในปี พ.ศ. 2557 ที่สตูดิโอบ้านริก
เพลง "ครึ่งหลับครึ่งตื่น" ติดชาร์ตอันดับ 9 ใน 100 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2557
เตรียมตัวตาย
"เตรียมตัวตาย" เป็นเพลงจากอัลบั้มของวงบอดี้สแลม จากอัลบั้มชุดที่ 6 "dharmajāti (ดัม-มะ-ชา-ติ)"
เพลง "เตรียมตัวตาย" ประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองโดย อาทิวราห์ คงมาลัย (ตูน บอดี้สแลม) และเรียบเรียงโดย บอดี้สแลม, พูนศักดิ์ จตุระบุล (อ๊อฟ บิ๊กแอส) ออกจำหน่ายในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2557
ส่วนภาพวิดีโอของ "เตรียมตัวตาย" นั้นเผยแพร่เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 เวลา 20:00 น. โดยเป็นการบันทึกภาพและเสียงจากการซ้อมใหญ่ คอนเสิร์ตปรากฏการณ์ ดัม-มะ-ชา-ติ ในปี พ.ศ. 2557 ที่สตูดิโอบ้านริก
เนื้อหาของเพลงนี้ เกี่ยวกับต้องการสื่อให้ใครสักคนก็พอชีวิตตายให้มีความหมาย เพื่อคำว่ารักไม่ยิ่งใหญ่แค่เธอจำไว้เพียงพอ เป็นเรื่องปกติของคนเราที่ย่อมมีเกิดแก่เจ็บตาย แต่ว่าในระหว่างที่เราใช้ชีวิตอยู่ เราจะใช้ชีวิตอยู่เพื่ออะไร อยู่เพื่อทำอะไร ... เพื่อที่จะเตรียมตัวที่จะไม่อยู่แล้วอย่างมีคุณค่าที่สุด บางทีไม่จำเป็นต้องเป็นประโยชน์สำหรับคนหมู่มาก ทำเพื่อสังคม หรือประเทศชาติที่มันใหญ่โต เพียงแค่ชีวิตชีวิตนึง มีใครสักคนหนึ่งที่จำว่าเราเคยมีคุณค่า แล้วทำให้คนๆนั้นอย่างเต็มที่ ที่สุดแล้วก็น่าจะมีค่าพอสำหรับใครที่จะจดจำ แค่นี้ถือว่าเป็นการเตรียมตัวตายที่ดี
เพลง "เตรียมตัวตาย" ติดชาร์ตอันดับ 2 ใน 100 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2557 และติดชาร์ตอันดับ 2 ใน 5 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Top 5 ประจำวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2557 จากเว็บไซต์ Gmember
สำลี ไพบูลย์พันธ์
เลือดมังกร
เลือดมังกร เป็นละครโทรทัศน์ของทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (ออริจินัล) และทีวีดิจิตอล ช่อง 3 เอชดี ช่อง 33 โดยดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกัน "มาเฟียเลือดมังกร" มีทั้งหมด 5 เรื่อง ได้แก่ เสือ สิงห์ กระทิง แรด หงส์ เป็นบทประพันธ์โดย รพัด, ลิซ, ผักบุ้ง, ลิลลี่สีขาว, shanya (เรนนี่)
กล่าวถึงตัวละครหลักทั้ง 5 คนที่เป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟียคุมอำนาจอยู่ในเยาวราช โดยเล่าเรื่องถึงตัวละครหลักทั้ง 5 ที่ต้องฝ่าฝันอุปสรรคในการเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟีย และอุปสรรคของความรัก
นวนิยายดังกล่าวได้รับดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ ควบคุมการผลิตโดย บริษัท แอคอาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด ของ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง, ธัญญา วชิรบรรจง กำกับการแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง และ บัณฑิต ทองดี เริ่มออกอากาศวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2558
เรื่องราวความรักของ ภรพ หรือ เสือ และ วันวิสา ท่ามกลางความขัดแย้งและการหักหลังในวงการค้ารังนก ระหว่าง 4 ผู้ยิ่งใหญ่อันได้แก่ ไพศาล หรือ เถ้าแก่เซี้ยะ พ่อของภรพ เถ้าแก่บันลือ พ่อของวันวิสา เสี่ยเล้ง และ เถ้าแก่เฮ้ง
ทรงกลด ลูกชายคนเดียวของเจ้าสัวตง มหาเศรษฐีเจ้าของเซียงกงย่านเยาวราช ผู้มีพร้อมทุกสิ่งทุกอย่าง แต่สิ่งที่ขาดไปคือความรักและความอบอุ่นทางใจ ตงไล่เขากับวรดีผู้เป็นแม่ไปจากชีวิต ทรงกลดจึงไม่ลงรอยกับพ่อเท่าไรนัก เจ้าสัวตงแต่งงานอีกครั้งกับ เหมยลี่ หญิงสาวคราวลูกยิ่งทำให้เขากลายเป็นส่วนเกินของครอบครัวแต่แล้วหัวใจที่หยาบกระด้างของเขาก็กลับอ่อนละมุนลงเมื่อได้พบกับอาจู สาวน้อยที่ก้าวเข้ามาสมัครงานในตำแหน่งเลขานุการส่วนตัวที่ช่วยเติมเต็มสิ่งที่เขาขาดหายมาทั้งชีวิต
“ธาม ธราธร” ลูกชายบุญธรรมของเฉินอี่เสียง เดินทางกลับมาเมืองไทยเพื่อรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งกระทิง และเพื่อมาดูแลธุรกิจของ “ตั้งเช็งเอี๊ยง” และ “หลิวเจียหลิน” พ่อแม่ผู้ให้กำเนิด รวมทั้ง น้องชายฝาแฝด “ชลธี” ซึ่งทั้งหมดถูกยิงและเผาให้ตายทั้งเป็นเมื่อ 7 ปีที่แล้ว เขาจึงไม่ได้กลับมาเพื่อสานต่อธุรกิจครอบครัวอย่างเดียว แต่เพื่อจุดประสงค์หลักคือลากตัวคนผิด ซึ่งก็คือเสี่ยเล้ง มาขอขมาและสารภาพบาปต่อหน้าสุสานของครอบครัวตระกูลเช็ง
หงส์ ลูกสาวคนเล็กของเถ้าแก่สุง หัวหน้าแก๊งหงส์ดำ และเจ้าของคณะงิ้วเฟิ่งหวง คณะงิ้วเก่าแก่ของเยาวราช ซึ่งเป็นที่นับหน้าถือตาของชาวจีนในแถบเยาวราชเนื่องจากเป็นคนใจคอกว้างขวาง จนได้รับตำแหน่งนายกสมคมเลือดมังกร เถ้าแก่สุงมีพี่น้องร่วมสาบานเฮียไช้ และเฮียเต็ก ทั้งสามร่วมดื่มน้ำสาบานว่าเป็นพี่น้องกันในนามของแก๊งสามวิหค คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ซินแสง้วงทำนายดวงชะตาบอกว่าเป็นนัยว่าดวงชะตาหงส์เป็นต้นเหตุทำให้คน3คนพบกับจุดจบแต่ก็จะเป็นใหญ่ประดุจหงส์ที่อยู่เหนือพญามังกร เถ้าแก่สุงตีความว่าหงส์เป็นตัวซวยเพราะเกิดมาก็เป็นสาเหตุทำให้ดวงตาภรรยาร่วมทุกข์ร่วมสุขของเขาต้องตาย
เจ้าหญิงโนะริโกะแห่งทะกะมะโดะ
สเร็มบัน
คลองสำเหร่
อับดุลลอห์ อาหมัด บาดาวี
ไลอาร์เกม
ไลอาร์เกม คือละครโทรทัศน์ของประเทศญี่ปุ่น สร้างมาจากหนังสือการ์ตูนในชื่อเดียวกัน กำกับโดยฮิโระอะคิ มะสึยะมะ ฉายเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2550 นำแสดงโดยเอะริกะ โทะดะแสดงเป็นคันซะคิ นาโอะ และโชะตะ มัตสึดะแสดงเป็นอะคิยะมะ ชินิจิ ซีซันแรกของ LIAR GAME มีทั้งหมด 11 ตอน
สมเด็จพระราชาธิบดี ตนกู ซัยยิด ซีรอจุดดีน
ดาวินซี โค้ด
รูปแบบการปกครอง
เคนนี่ จี
อับดุลลาห์ อาห์มัด บาดาวี
ลูกสำรอง
ตามพรลิงค์
ภาษาสุนุวาร์
ภาษาสุนุวาร์ ( ; เป็นภาษาในกลุ่มภาษากีรันตี ใช้พูดในประเทศเนปาลโดยชาวสุนุวาร์ หรือ Kõits (कोँइच, Koinch และ Koincha มีการสะกดคำที่แตกต่างกัน) ภาษานี้ค้นพบครั้งแรกในโครงการหิมาลัย มีชื่อเรียกต่างกัน เช่น โกอีจโล, (Kõits-Lo, कोँइचलो) ซูนูวารี, (Sunuwari) กีรติ-โกอีจ, (किराँती-कोँइच),มุขียา (मुखिया, Mukhiya) ปัจจุบันเขียนด้วยอักษรเทวนาครี ส่วนระบบการเขียนแบบเดิมที่เรียกเชนติฉา ใช้น้อยลงตั้งแต่ พ.ศ. 2473
รีจิสเตอร์
เอธิลแอลกอฮอล์
สุลต่านอะฮ์มัด ตาจุดดิน ฮาลิม ชะฮ์ที่ 2
สุลต่านอะฮ์มัด ตาจุดดิน ฮาลิม ชะฮ์ที่ 2 (เอกสารไทยเรียก สุลต่านอะหมัดตายุดินฮาเลมซะ) บรรดาศักดิ์ไทย เจ้าพระยาไทรบุรีปะแงรัน หรือ ปะแงหรัน เป็นสุลต่านองค์ที่ 21 แห่งรัฐเกอดะฮ์ พระองค์ครองราชย์ระหว่าง1791-1843 ครองราชย์ได้ 26 ปี ในสมัยพระองค์สยามได้บุกยึดรัฐเกอดะฮ์ ชาวอาหรับเองก็จะช่วยสุลต่านเจรจากับสยาม ค.ศ. 1942 สยามจึงคืนเกอดะฮ์ให้เป็นของพระองค์ พระองค์เป็นบุตรของสุลต่านอับดุลเลาะห์ มูคาร์ราม ชาห์ พระองค์ก่อตั้งรัฐปะลิสอีกด้วย
ป้ากะปู่
ป้ากะปู่ สตูดิโออัลบั้มเต็มชุดที่ 3 ของ วงเพื่อน ออกวางแผงเมื่อปี 2529 กับ นิธิทัศน์ โปรโมชั่น
โดยอัลบั้มชุดนี้มีเพลงดังได้แก่ ป้ากะปู่,เย้ว...เย้ว,เพียงเอ่ยคำลา,ว้าเหว่,แก้วตา, ลมๆแล้งๆ,พ่อจ๋าแม่จ๋า,แม่คุณเอ๋ย เป็นต้น
หลังจากจบชุดนี้สมาชิกในวงได้แก่ พนัส,สมชาย,ฟาโรห์ และ ดนัย ได้ขอลาออกจากวงไปทำให้ทางวงต้องหาสมาชิกเข้ามาเสริมในตำแหน่งที่ขาด
การบริหารประเทศ
ระบบบริการเว็บ
สุลต่านอับดุลเลาะห์ มูคาร์ราม ชาห์
สุลต่านอับดุลเลาะห์ มูคาร์ราม ชาห์ พระองค์เป็นสุลต่านองค์ที่ 20 แห่งรัฐเกอดะฮ์ พระองค์มีภรรยาทั้งหมด 7 พระองค์ พระองค์ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1778–1797 บิดาของพระองค์ชื่อสุลต่านมูฮัมหมัด จีวา ไซนัล อาบีดินที่ 2
มีลูกชาย10 องค์
ข้อมูลจากคอมพิวเตอร์
ความพอเพียง
อาหรับเอมิเรตส์
ศรีมหาโพธิ์
สุลต่านมูฮัมหมัด จีวา ไซนัล อาดิลีนที่ 2
สุลต่านมูฮัมหมัด จีวา ไซนัล อาดิลีนที่ 2 เป็นสุลต่านองค์ที่ 19 แห่งรัฐเกอดะฮ์ พระองค์ก่อตั้งเมืองอลอร์สตาร์ พระองค์ครองราชย์ 68 ปี ยาวนานที่สุดในบรรดาสุลต่านมาเลเซีย นอกจากนี้พระองค์ยังซ่อมพระราชวังที่ถูกโจมตีโดยชาวบูกิส พระองค์เป็นบุตรของสุลต่านอับดุลเลาะห์ มุดซัม ชาห์
ประวัติ คือเรื่องราวว่าด้วยความเป็นไปของคน สถานที่ หรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง อาจหมายถึง
สุลต่านฮะมัด ทาจุดดิน ฮาลิม ชาห์ที่ 1
สุลต่านฮะม้ด ทาจุดดิน ฮาลิม ชาห์ที่ 1 เป็นสุลต่านแห่งรัฐเกอดะฮ์องค์ที่ 18 ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1706–1709 พระบิดาของพระองค์ชื่อสุลต่านอับดุลเลาะห์ มุดซัม ชาห์
โทมัส บัค
โทมัส บัค  เป็นประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลคนที่ 9 อดีตนักกีฬาฟันดาบชาวเยอรมันที่ร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ได้รับเลือกเป็นประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2556 ในการประชุมสามัญคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 125 ณ ประเทศอาร์เจนตินา
ทุเรียนแขก
อับดุล ราห์มาน
การประสานเสียง
ออลอะเบาต์แดตเบส
"ออลอะเบาต์แดตเบส"  เป็นเพลงของเมแกน เทรนเนอร์ นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน บรรจุอยู่ในอัลบั้ม "ไทเทิล" ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ผ่านค่ายเพลงอีพิกเรเคิดส์ในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลด เนื้อเพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับการมีทัศนคติที่ดีและยอมรับในรูปร่างที่ตนมี ซึ่งเนื้อเพลงทั้งหมดแต่งโดยเทรเนอร์และเควิน คาดิช มิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ได้ปล่อยให้ชมครั้งแรกผ่านทางเว็บไซต์อะโดลาทอร์ ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2014 กำกับโดย ฟาตีมา โรบินสัน โดยมิวสิกวิดีโอได้รับความนิยมอย่างมากในด้านไวรอลวิดีโอ
เพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" ได้รับเสียงวิจาร์ณในด้านบวกในเรื่องของจังหวะเพลง เนื้อเพลง และความหมายของมัน เพลงประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์โดยติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และที่ 8 ในชารต์ประจำปีค.ศ. 2014 ในสหรัฐอเมริกา พร้อมกับติดที่ 1 ในชาร์ตออสเตรเลีย, แคนาดา, เดนมาร์ก, นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร พร้อมทั้งติดท็อป 10 บนชาร์ตอีกหลายประเทศ ทั้งนี้เพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" ถือเป็นเพลงแรกของเทรนเนอร์ที่ประสบความสำเร็จบนชาร์ตเพลง เพลงยังทำยอดขายในสหรัฐอเมริกากว่า 4.6 ล้านหน่วย โดยได้รับการรับรองโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา ในระดับแพลทินัม (6 แผ่นเสียงทองคำขาว) นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีในสาขาบันทึกเสียงแห่งปีและสาขาเพลงแห่งปี และเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลพีเพิลส์ช้อยส์อะวอดส์ในสาขาเพลงยอดนิยม
เบื้องหลังการทำงาน.
เพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" เริ่มต้นเขียนในช่วงระหว่างที่เทรนเนอร์เป็นนักแต่งเพลงและอยู่ในทริปแต่งเพลงที่ลอสแอนเจลิสหนึ่งสัปดาห์เพื่อเขียนเพลงให้ศิลปินคนอื่น เธอพบกับเควิน คาดิช โปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน และชักชวนเขาเขียนเพลง คาดิชบอกว่าตอนนั้นเหมือนกับวันนัดบอด พวกเขารู้สึกเหมือนมีพลังในการเขียน ทั้งสองเริ่มต้นโดยที่คาดิชทำจังหวะ และเทรนเนอร์แร็ปเนื้อเพลงท่อนแรกว่า "ชัดเจนแล้วนะว่าฉันไม่ได้ผอมแห้ง" (It's pretty clear I ain't no size 2.) ทำให้ทั้งสองได้ไอเดียในการแต่งเพลงให้คนหันมารักตัวเอง และเทรนเนอร์เสนอให้เพลงเกี่ยวกับเรื่องบั้นท้ายและหุ่นหนาบางด้วย ซึ่งเธอได้แรงบันดาลใจจากขนาดที่แตกต่างกันระหว่างส่วนบนและส่วนล่างของกีตาร์เบส พร้อมกับการที่เธอเคยประสบกับการต่อสู้ต่อภาพลักษณ์ทางร่างกายในช่วงวัยรุ่น ซึ่งคาดิชเห็นด้วยกับเธอเพราะเขาเคยประสบปัญหาคล้ายกับเธอ นอกจากนี้เทรนเนอร์ต้องการที่จะวิพากษ์วิจารณ์ในการใช้โปรแกรมอะโดบี โฟโตชอป หลังจากที่เธอเห็นภาพนางแบบได้รับการแก้ไขในรายการ"ดิเอลเลนดีเจนเนอเรสโชว์" และวิจารณ์ต่ออุตสาหกรรมแฟชั่นที่ได้สร้างมาตรฐานของความงามที่ไม่สามารถเข้าถึงได้ ทั้งสองใช้เวลาในการแต่งเพลงทั้งหมด 40 นาที คาดิชเสนอชื่อเพลงในตอนแรกว่า "All Bass, No Treble" ซึ่งขณะนั้นเทรนเนอร์กำลังพูดว่า "I’m all about that Mexican food!" ทำให้ทั้งคู่ได้ท่อนฮุคว่า "ฉันน่ะคือเบส ไม่ใช่เทรเบิล" (I'm all about that bass, no treble) ทั้งสองได้นำสไตล์เพลง 1950 และดูวอป มาใช้กับเพลงนี้เพราะเทรนเนอร์เห็นว่าเป็นแนวเพลงที่ติดหูง่าย คาดิชปรับปรุงให้เป็นจังหวะทันสมัยและเทรนเนอร์ร้องแบบฟรีสไตล์ในท่อนแรก โดยเธอต้องการมี่จะเขียนเพลงซึ่งให้ความรู้สึกเหมือนกับเพลง "โลลี่ป๊อป" ของเดอะ คอร์เดทส์ และเธอยังได้รับแรงบันดาลใจเพิ่มเติมจากเพลง "จัสต์เดอะเวย์ยูอาร์" ของบรูโน มาร์ส
หลังจากเทรนเนอร์และคาดิชเขียนเพลงเสร็จ พวกเขากังวลเกี่ยวกับโอกาสเชิงพาณิชย์ จึงได้เสนอให้ต่อหลายค่ายเพลงและศิลปิน เช่น บียอนเซ่ และอะเดล โดยทางค่ายเพลงนั้นชอบ แต่บอกว่าเพลงไม่ได้อยู่ในกระแสหลัก และให้ทำใหม่อีกครั้งเพราะเพลงไม่ใช่แนวป็อปตามสมัยและไม่ได้ใช้ซินธิไซเซอร์และออโต้ทูนในเพลง และเพลงมีคอรัสที่ใหญ่ไป ซึ่งเทรนเนอร์และคาดิชไม่ยอมรับคำแนะนำเหล่านี้ ทำให้เทรนเนอร์ตกลงที่จะร้องเพลงนี้เองตามข้อเสนะแนะของคาดิช เทรนเนอร์ได้บันทึกเสียงเดโมของเพลงนี้ และต่อมาเธอได้พบกับพอล ปอนติอุส นักคัดสรรและพัฒนาศิลปินทางค่ายเพลงอีพิกเรเคิดส์ เธอได้ร้องเพลงนี้ให้เขาฟัง หนึ่งสัปดาห์ถัดมาเขาได้ชักชวนเธอมาร้องให้แอล.เอ. เรด ประธานกรรมการและซีอีโอจากค่ายเพลงเดียวกัน ซึ่งเธอได้ร้องให้เรดฟังพร้อมกับเล่นอูกูเลเล ด้วยความตื่นเต้นในใจเธอ หลังจากนั้นเธอได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงอีพิกเรเคิดส์ และเรดได้ตัดสินใจตัดเพลงนี้โดยเหมือนกับเดโมแต่ทำการมารเตอร์ริ่ง (audio mastering) เข้าไปด้วย
เพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" บันทึกเสียงที่แคร์เรจเฮาส์สตูดิโอ ในโนเลนส์วิลล์ รัฐเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา บันทึกโดยคาดิช ซึ่งเขายังได้ผสมเสียง ออกแบบเสียง และวิศวกรรมเสียงเพลง ทำนองเพลงประกอบด้วยกีตาร์ไฟฟ้า เบส และกลองชุด เล่นโดยคาดิช และเปียโน, แบริโทน, แซกโซโฟน และแฮมมอนด์ออร์แกน เล่นโดยดาวิด บารอน เทรเนอร์ยังได้เพิ่มเสียงปรบมือและจังหวะเคาะเพิ่มเติ่มลงไปในเพลงด้วย ตัวเพลงได้รับการขึ้นมาสเตอร์โดยเดฟ คูช ที่เดอะมาสเตอริ่งพาเลส ในนครนิวยอร์ก, รัฐนิวยอร์ก
เพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" เป็นเพลงบับเบิ้ลกัมป็อปและดูวอป เขียนในสัดส่วน 4/4 ในเครื่องหมายกำหนดจังหวะ (time signature) ด้วยกุญแจของเอเมเจอร์ในจังหวะซีเต็ม (common time) กับค่าเทมโป 132 เฮิร์ตซ์ต่อ 1 จังหวะ เพลงตามทางเดินคอร์ด (chord progression) โดยคอร์ด A–Bm–E–A ส่วนเสียงร้องของเทรนเนอร์นั้นอยู่ตั้งแต่โน้ต E3 ถึง C♯5 ในสไตล์เรโทรช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 นักวิจารณ์ได้จำแนกแนวเพลงของเพลงนี้ได้หลาย ๆ แนวประกอบไปด้วย อาร์แอนด์บี, ฮิปฮอป, ทรอปิคอล คันทรี และร็อกแอนด์โรล ซึ่งเทรนเนอร์ยังได้นำแนวแคริบเบียนเร้กเก้มาใช้รวมกับเสียงแบ็กกราวน์และใช้เทคนิคในการแร็ป ตลอดทั้งช่วงพรีคอรัสและท่อนฮุคนั้นเป็นสไตล์โซล-ป็อปและกรู๊ฟ ในช่วงก่อนคริสต์ทศวรรษ 1960 รวมกับสแคทแทมโป (scatting tempo) จังหวะชวนส่ายสะโพก (shimmying melody) โดยในท่อนคอรัสนั้นเทรนเนอร์ร้องเนื้อเพลงคอรัสวนไปเรื่อย ๆ และมีเสียงแอดลิบในท่อนเอาท์โทรพร้อมกับเสียงเทรนเนอร์ที่ต่ำลงก่อนที่มีเสียงสะท้อนคำว่า "bass, bass, bass" จนจบท่อนคอรัส เสียงร้องในเพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" ได้รับการเปรียบเทียบกับวงประสานเสียงหญิงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และนักร้องวินเทจในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ได้แก่ เบ็ตตี เอเวอเรตต์, ดอริส เดย์, เอดีย์ กอร์เม และโรสแมรี คลูนีย์ และมีการกล่าวว่าทำนองเพลงนั้นเหมือนกับเพลง "แฮปปี้โมด" ของวงเกาหลีใต้ โคโยเต้
เนื้อหาของเพลงนั้นเปรียบเทียบได้กับเพลง "บิวติฟูล์" ของคริสตินา อากีเลรา ในรูปแบบที่ทันสมัยขึ้น ส่วนนักวิจาร์ณนั้นเปรียบเทียบให้เหมือนกับเพลงของอากีเลรา "เอนต์โนอัธเธอร์แมน" เนื้อหายังเกี่ยวกับทัศนคติต่อร่างกายในเชิงบวกซึ่งคล้ายกับเพลง "ทราย" ของโคลบี คาเลต์ และเพลง "ยูแอนด์ไอ (โนบอดี้อินเดอะเวิลด์)" ของจอห์น เลเจนด์ ตัวเพลงสื่อให้เห็นถึงทัศนคติที่มองว่ารูปร่างผอมได้รับการตีค่าสูงเกินไปในสังคม และส่งเสริมให้ยอมรับต่อรูปร่างและหุ่นต่าง ๆ ที่มีทั้งชายและหญิง จากเนื้อเพลงว่า "ทุก ๆ ตารางนิ้วของคุณนั้นดูดีตั้งแต่หัวจรดเท้า / ชัดเจนแล้วนะว่าฉันไม่ได้ผอมแห้ง แต่ฉันก็สามารถส่ายก้นอย่างที่ฉันควรจะทำ" (Every inch of you is perfect from the bottom to the top / It's pretty clear I ain't no size 2, but I can shake it, shake it like I'm supposed to do) ในท่อน "ฉันจะนำบั้นท้ายเธอกลับมา" (I'm bringing booty back) เปรียบเทียบได้กับเพลง "เซ็กซีแบ็ก" ของจัสติน ทิมเบอร์เลก โดยความหมายแฝงของเพลงทั้งหมดนั้นมีความใกล้เคียงกับหลายเพลง เช่น เพลง "วีอาร์ฮูวีอาร์" ของเคชา, เพลง "ฟักกิงเพอร์เฟกต์" ของพิงก์, เพลง "เบรฟ" ของซารา บาเรลเลส และเพลง "เบลอเร็ดไลน์" ของโรบิน ธิก เป็นต้น นอกจากนี้เพลงยังมีเนื้อหาเกี่ยวกับบั้นท้ายของผู้หญิงซึ่งเปรียบเทียบได้กับเพลง "เบบี้กอตแบ็ก" ของเซอร์มิกซ์อะลอต, เพลง "อนาคอนดา" ของนิกกี มินาจ และเพลง "บูทตี้" ของเจนนิเฟอร์ โลเปซ
หลังจากเพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" ปล่อยออกมา ตัวเพลงได้รับเสียงวิจารณ์อย่างมากในด้านบวก โดยได้รับการยกย่องว่า "(กำลังเป็น)เพลงแห่งหน้าร้อน" (making a run for song of the summer) และเป็น "เพลงดูจริงจังแต่ฟังสบาย" (enthusiastically affable song) นักวิจารณ์จากเว็บไซต์อะโดลาทอร์ บรรยายไว้ว่า "ตัวมิวสิกวิดีโอนั้นน่ารัก ส่วนเพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" ผสมผสานไปด้วยแนวเพลงสไตล์คันทรี, ป็อป และร็อกแอนด์โรลสมัยก่อน พร้อมกับเสียงร้องอันเป็นเอกลักษณ์ ที่จะมาทำให้วิทยุ EDM ติดเพลงนี้" พอล เกรน จากเว็บไซต์ยาฮู! มองว่าเพลงนี้เป็น "หนึ่งในเพลงที่มีความหมายแฝงดีที่สุดในช่วงเวลาไม่นานมานี้" นักเขียนจาก"เดอะ การ์เดียน" คาร์โรไลน์ ซัลลิแวน กล่าวว่า "เพลงอื่น ๆ ได้รับประโยชน์จากการเปลี่ยนแปลงต่อความคิดในการโฆษณาสื่อว่าบั้นท้ายที่เซ็กซี่ต้องมีขนาดเล็ก... ในทางตรงกันข้าม เพลงของเทรนเนอร์ที่มีกลิ่นของการประสบความสำเร็จอย่างยากลำบากกับการขาดความเชื่อมั่นในตนเอง" และบีโจไล ชาห์ จากสำนักเดียวกันระบุว่าเพลงนี้มีเนื้อเพลง "จดจำได้ในทันที" (instantly-memorable) และ "ทำให้เสพติด" (addictive) ต่อเบสไลน์ เขามีความเห็นว่าเพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" เป็นเพลงที่แปลกใหม่ อีแวน ซอว์เดย์ แห่งนิตยสารออนไลน์ "ป็อปแมทเทอส์" แสดงความเห็นว่า "เนื้อเพลงนั้นแสดงถึงบุคลิกภาพของเทรเนอร์" และได้เขียนว่ามันเป็น "หนึ่งในเพลงที่สนุกที่สุด" ในปี 2014 และอีริค แอนสท์ แห่งหนังสือพิมพ์ "มิลวอกีเจอร์แนลเซนติเนล" กล่าวว่าเพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" สามารถ "จับใจได้ทั้งจักรวาล" (universally catchy) และ "พร้อมเต้นได้อย่างไม่อายใคร" (shamelessly dance-ready) ขณะที่แกรี ทรัส แห่งนิตยสาร "บิลบอร์ด" รู้สึกว่าเพลงนี้แตกต่างจาก "ทุก ๆ เพลงในวิทยุเพลงป็อป" ในเวลานั้น และฮิวจ์ แมคอินไตย์ นักเขียนจากนิตยสาร "ฟอบส์" อธิบายว่ามันเป็นเพลงที่ "ติดหูแบบเมามัน" (insanely catchy) "รักมันได้ง่าย" (easy-to-love) และ "อบอุ่นใจ" (heartwarming) เขาได้เขียนในบทความว่า "เพลงนี้ฟังดูเหมือนบางอย่างที่คุณควรเปิดให้เด็ก ๆ ของคุณฟัง... มันมีเนื้อเพลงทางเลือกเล็กน้อยที่แสดงให้เห็นว่าเทรนเนอร์ไม่ใช่เด็ก ๆ "
เพลงถูกวิจารณ์และตีความว่าต่อต้านรูปร่างผอมและสื่อให้เป็นเรื่องน่าอับอาย จากการที่เทรนเนอร์ใช้คำว่า "skinny bitches" และสื่อถึงการต่อต้านกลุ่มสตรีนิยม เพราะในเนื้อหานั้นบอกให้ผู้หญิงจำนนต่อสายตาของผู้ชายจากท่อน "แม่บอกฉันว่าอย่าไปกังวลกับเรื่องหุ่นของตัวเอง / เธอบอกอีกว่าผู้ชายชอบบั้นท้ายใหญ่ ๆ ให้นอนกอด" (Yeah, my mama she told me don’t worry about your size / She says, ‘Boys like a little more booty to hold at night.) จอน คาร์แมนิก แห่ง "เดอะนิวยอร์กไทมส์" เรียกเพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" เป็น "ความทะเล้นแปลก ๆ ยอดนิยม" (cheeky novelty hit) และกล่าวว่า ""ฉันจะนำบั้นท้ายเธอกลับมา" (I'm bringing booty back) เธอร้องมันถึงแม้ว่าส่วนนั้นอาจจะเป็นไม้กระดานแล้ว รับประกันต่อเธอเลยว่าตรงนั้นจะไม่เคยไปไหนเลย" นักเขียนจากนิตยสารออนไลน์ "สเลต" ให้ความคิดเห็นว่าเทมโปและทำนองในท่อน "ทุก ๆ ตารางนิ้วของคุณนั้นดูดีตั้งแต่หัวจรดเท้า" (Every inch of you is perfect from the bottom to the top) ทำให้เขารู้สึก "จดจำได้ง่ายดาย" (effortlessly memorable) เขาเคยไปชมการทำงานของคาดิชในเพลงนี้และรู้สึกว่าคาดิชได้สร้างทำนองเพลงที่ละเอียดละอ่อนในสไตล์วินเทจแบบผู้หญิงผิวขาว โซลอิตาโล-ลาติน และเลียนแบบเสียงเพลงอย่างชำนาญจากเพลง "คัมออน-อะมายเฮาส์" ของ โรสแมรี คลูนีย์ และเพลง "เบลมอิตออนเดอะบอสซาโนวา" ของ เอดีย์ กอร์เม อย่างไรก็ตามเขาได้วิจารณ์การใช้คำว่า "เทรเบิล" (treble) ในเพลงเชิงอุปมา และกล่าวว่า "แค่หวังว่าการใช้คำในทางที่ผิดของเทรนเนอร์จะไม่ทำลายความหมายของคำในรุ่นต่อ ๆ ไป" ส่วนนิตยสาร "ไทม์" ได้จัดให้เพลง "ออลอะเบาต์แดตเบส" อยู่ที่อันดับที่ 5 ในการจัดอันดับ "เพลงที่แย่ที่สุดในปี 2014" โดยให้เหตตุผลเพราะเพลงใช้คำว่า "skinny bitches" และจำกัดความของการคิดดีต่อรูปร่างเหมือนกับบางอย่างที่อุปโลกน์ขึ้นมาเพื่อจะให้ผู้ชายชอบ
รายชื่อผู้มีส่วนร่วมทำเพลงจาก "ไทเทิล"
งานไม่มีลิขสิทธิ์
LIAR GAME (ละครโทรทัศน์)
อนุสรณ์สถานลินคอล์น
อนุสรณ์สถานลินคอล์น  เป็นอนุสาวรีย์แห่งชาติอเมริกาสร้างเพื่อเป็นเกียรติแก่อับราฮัม ลินคอล์น ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 16 ตั้งอยู่ปลายตะวันตกของเนชันแนลฮอลในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ตรงข้ามอนุสาวรีย์วอชิงตัน เฮนรี เบคอนเป็นสถาปนิก ผู้ออกแบบอนุสาวรีย์หลัก "อับราฮัม ลินคอล์น"ปี 1920 คือ ดาเนียล เชสเตอร์ เฟรนช์ รูปปั้นลินคอล์นแกะสลักโดยพี่น้องปิกกีริลลี และจิตรกรผนังภายใน คือ ฌูเล เกแรง (Jules Guerin) มีการอุทิศใน ค.ศ. 1922 เป็นอนุสาวรีย์แห่งหนึ่งที่สร้างเพื่อให้เกียรติแก่ประธานาธิบดีสหรัฐ เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญตลอดมาและตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 เป็นศูนย์กลางสัญรูปที่มุ่งสนใจความสัมพันธ์ระหว่างเชื้อชาติ
สิ่งก่อสร้างนี้อยู่ในรูปเทวสถานกรีกดอริก และมีประติมากรรมอับราฮัม ลินคอล์นนั่งขนาดใหญ่และรอยจารึกสุนทรพจน์ขึ้นชื่อสองครั้งของลินคอล์น ได้แก่ "คำปราศรัยเก็ตตีสเบิร์ก"และ"คำปราศรัยพิธีเข้ารับตำแหน่งครั้งที่สอง"ของเขา อนุสรณ์สถานนี้เป็นจุดที่มีสุนทรพจน์ที่มีชื่อเสียงหลายครั้ง ซึ่งมีสุนทรพจน์ "ผมมีฝัน" ของมาร์ติน ลูเทอร์ คิง เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1963 ระหว่างการชุมนุมเมื่อสิ้นการเดินขบวนไปวอชิงตันเพื่ออาชีพและเสรีภาพ (March on Washington for Jobs and Freedom)
เช่นเดียวกับอนุสาวรีย์อื่นในเนชันแนลมอล ซึ่งมีอนุสรณ์ทหารผ่านศึกเวียดนาม อนุสรณ์ทหารผ่านศึกสงครามเกาหลี และอนุสรณ์สงครามโลกครั้งที่สองแห่งชาติ อนุสรณ์นี้บริหารโดย กรมอุทยานแห่งชาติ (National Park Service) ภายใต้กลุ่มเนชันแนลมอลและอุทยานอนุสรณ์ มีการขึ้นบัญชีในทะเบียนสถานประวติศาสตร์แห่งชาติเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1966 เปิดแก่สาธารณะ 24 ชั่วโมงต่อวัน ใน ค.ศ. 2007 สถาบันสถาปนิกอเมริกาจัดอยู่ในอันดับที่เจ็ดบนรายการสถาปัตยกรรมยอดนิยมของอเมริกา นับแต่ ค.ศ. 2010 มีประชาชนเยี่ยมอนุสรณ์ประมาณ 6 ล้านคนต่อปี
เคาะข่าวสุดสัปดาห์
ลิเนีย
ลิเนีย (Linea) (ภาษาละตินแปลว่า 'เส้น') เป็นคำศัพท์ที่ใช้ในทางธรณีวิทยาดาวเคราะห์ (Planetary geology) หมายถึงลวดลายทางยาวใดๆบนพื้นผิวของดาวเคราะห์หรือดาวบริวาร ลิเนียมีอยู่เป็นจำนวนมากบน ดาวศุกร์ และ ดวงจันทร์ยูโรปา
ไลฟ์อินเท็กซัส
ไลฟ์อินเท็กซัส  เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดชุดแรก และเป็นวิดีโออัลบั้มชุดที่สามของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ออกจำหน่ายเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ประกอบไปด้วยเพลงจากสตูดิโออัลบั้ม "ไฮบริดทีโอรี" และ"เมทีโอรา" ตลอดจนเพลงจากรีมิกซ์อัลบั้มชุดแรกของวง "รีแอนิเมชัน" โดยอัลบั้ม"ไลฟ์อินเท็กซัส"ได้ติดอันดับที่ 23 ใน"บิลบอร์ด" 200 เวอร์ชันออดิโอจะมีเพียง 12 แทร็กจากทั้งหมด 17 แทร็ก ในช่วงท้ายของเพลง "A Place For My Head" เชสเตอร์ได้ทุ่มกีตาร์ของแบรด และโจ ฮาห์น ได้โยนชิ้นส่วนของอุปกรณ์ของเขาลงบนพื้นเวทีในช่วงท้ายของคอนเสิร์ต วิดีโอที่เป็นแบบรวมภาพของ"ไลฟ์อินเท็กซัส"ได้เป็นมิวสิกวิดีโออย่างไม่เป็นทางการในหลายๆ เพลงของลิงคินพาร์ก
ซีดี.
กระทรวงการต่างประเทศและเครือจักรภพ
กระทรวงการต่างประเทศและเครือจักรภพ (, ย่อ: FCO) เป็นกระทรวงหนึ่งของรัฐบาลสหราชอาณาจักร รับผิดชอบต่อการคุ้มครองและส่งเสริมผลประโยชน์ของสหราชอาณาจักรทั่วโลก ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2511 โดยการรวมกระทรวงการต่างประเทศกับกระทรวงเครือจักรภพ ผู้บริหารสูงสุดของกระทรวงมีชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการว่า "รัฐมนตรีในสมเด็จฯฝ่ายราชการต่างประเทศและเครือจักรภพ (รัฐมนตรีการต่างประเทศ)" ซึ่งถือเป็นหนึ่งในสี่อำมาตย์นายก
ปลัดกระทรวงการต่างประเทศ (Permanent Under-Secretary of State for Foreign Affairs) ซึ่งเป็นข้าราชการประจำ จัดการกระทรวงแบบวันต่อวัน และยังเป็นหัวหน้าฝ่ายการทูตในสมเด็จฯ (Head of the His Majesty's Diplomatic Service)
กระทรวงการต่างประเทศสหราชอาณาจักร
กัญญ์กุลณัช ปัญญากิตตินันท์
กัญญ์กุลณัช ปัญญากิตตินันท์ (ชื่อเล่น น้ำ; เกิด 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537) เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวไทย ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 3 จากรายการ "ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 11" รหัสประจำตัวในรายการ คือ V11
น้ำเกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2537 เดิมชื่อ อรุณพร ฐิติปัญญาวุฒิ ภายหลังเปลี่ยนเป็น กุลณัช ฐิติปัญญาวุฒิ และชื่อปัจจุบันคือ กัญญ์กุลณัช ปัญญากิตตินันท์ เป็นบุตรสาวคนโตในพี่น้องสองคน สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสุรนารีวิทยา และเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่ คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หลังจากจบปีที่ 1 น้ำได้ยื่นสอบอีกครั้งและเข้าศึกษาใน คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ค่ายเพลง True Fantasia
ALIZ Band.
ค่ายเพลง Muzik Move Records
จังหวัดกว๋างนาม
กว๋างนาม  เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศเวียดนาม เป็นที่ราบตามแนวชายฝั่ง ทางตะวันตกติดกับประเทศลาว ในจังหวัดกว๋างนามนี้มีแหล่งท่องเที่ยวสำคัญชื่อเมืองฮอยอันซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมเมื่อ พ.ศ. 2542
วิทยาลัยราชพฤกษ์
ความพยายามลอบสังหารเรแกน
สุลต่านอับดุลเลาะห์ มุดซัม ชาห์ แห่งรัฐเกอดะฮ์
สุลต่านอับดุลเลาะห์ มุดซัม ชาห์ แห่งรัฐเกอดะฮ์ พระองค์เป็นสุลต่านองค์ที่ 17 แห่งรัฐเกอดะฮ์พระองค์ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1698–1706 ครองราชย์ได้ 8 ปี
ซรีเดวา
ซรีเดวา  เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรศรีวิชัยในราชวงศ์ไศเลนทร์ที่เคยส่งทูตไปประเทศจีนใน ค.ศ. 1028 ในพระราชพงศาวดารประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ซ่ง ("Sòng Shǐ") บันทึกพระนามของพระองค์เป็น "Shih-li Tieh-hua" ซึ่งน่าจะไม่ใช่พระนามตำแหน่งเต็มของพระองค์ ใน ค.ศ. 1025 ราเชนทระที่ 1 แห่งราชวงศ์โจฬะได้โจมตีดินแดนหลายแห่งของอาณาจักรศรีวิชัย ทำให้พระองค์ปกครองได้ไม่นาน โดยฝ่ายตรงข้ามได้จับกุมซังรามา วิจายาตุงกาวาร์มันแห่งศรีวิชัยที่ยอมแพ้แล้ว การโจมตีของโจฬะไม่ได้มาพร้อมกับการครอบครองดินแดนของอาณาจักรศรีวิชัย
หลังจากการโจมตี อำนาจของอาณาจักรศรีวิชัยในสุมาตราน่าจะได้รับการฟื้นฟู อย่างไรก็ตาม บริเวณนี้ได้ทำสัญญาสงบศึกกับอาณาจักรกาฮูรีปันที่อ้างอำนาจเหนือเกาะชวาทั้งหมด ไอร์ลังกา กษัตริย์ดาฮูรีปัน น่าจะอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอาณาจักรศรีวิชัยใน ค.ศ. 1030 เพื่อสร้างความแข็งแกร่งต่อความมุ่งมั่นเพื่อสันติภาพ
ในรัชสมัยของซรีเดวา ศาสนาพุทธแบบมหายานเป็นที่นิยมในอาณาจักรศรีวิชัยอย่างมาก ซึ่งมีที่มาจากหลักฐานการค้นพบรูปปั้นโลกนาถ (โลเกศวร โพธิสัตว์) ที่ตานาปูลี ซึ่งปั้นขึ้นใน ค.ศ. 1024 และจดหมายจากอติศะ พระเนปาลที่เยี่ยมชมอาณาจักรศรีวิชัยในช่วง ค.ศ. 1011-23
แพ้ใจ
"แพ้ใจ" เป็นซิงเกิลของใหม่ เจริญปุระ ในปี พ.ศ. 2541 ในอัลบั้ม "Mai แผลงฤทธิ์" (2541) ประพันธ์เนื้อร้องโดย สีห์ ธาราสด (นิติพงษ์ ห่อนาค) แต่งทำนองโดย สุวัธชัย สุทธิรัตน์ และเรียบเรียงโดย โกมล บุญเพียรผล, BRUNO BRUGNANO
เพลง แพ้ใจ ออกจำหน่ายในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ประสบความสำเร็จอย่างมาก ทำให้ได้คว้ารางวัลพระภิฆเนศทอง พระราชทาน ในปี พ.ศ. 2541 สาขาเพลงไทยสากลหญิงยอดเยี่ยม และเป็น 1 ในเพลงจากอัลบั้มที่โด่งดังจนเป็นเพลงประจำตัวและส่งให้ใหม่กลับมายืนในฐานะนักร้องหญิงแถวหน้าอีกครั้งในปี พ.ศ. 2541
เวอร์ชันลุลา.
ในปี พ.ศ. 2547 เพลงแพ้ใจถูกขับร้องใหม่โดย ลุลา ออกจำหน่ายในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 โดยเพลงนี้ถูกรวมในอัลบั้ม Replay 1-2
เวอร์ชันวงโปเตโต้.
ในปี พ.ศ. 2554 เพลงแพ้ใจถูกขับร้องใหม่โดยวงโปเตโต้ เรียบเรียงใหม่โดย พิเชฐ ทรัพย์เจริญ ออกจำหน่ายในวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยเป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง "คู่แค้นแสนรัก" ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ในปี พ.ศ. 2554 เพลงแพ้ใจถูกขับร้องใหม่โดยวงเคลียร์ เรียบเรียงใหม่โดย KLEAR, ดนัย ธงสินธุศักดิ์ ออกจำหน่ายในวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยเป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง "คู่แค้นแสนรัก" ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
เหตุจลาจลย่างกุ้ง พ.ศ. 2473
เหตุจลาจลย่างกุ้ง เป็นความรุนแรงระหว่างเชื้อชาติระหว่างแรงงานชาวพม่าและอินเดีย เกิดเหตุขึ้นครั้งแรกเมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 แล้วจึงแพร่กระจายไปยังบริเวณที่มีชาวอินเดียอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายร้อยคน และบาดเจ็บร่วมพันคน ต่อมา เกิดเหตุจลาจลในเรือนจำในวันที่ 24 มิถุนายน ระหว่าง เจ้าหน้าที่เรือนจำชาวอินเดียและผู้ต้องขังชาวพม่า และในเดือนธันวาคมปีเดียวกันนั้นก็เกิดกบฏสยาซาน