pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วันที่ 28 มีนาคม 2564 ที่หน้าทำเนียบรัฐบาล เจ้าหน้าที่ตำรวจสลายการชุมนุมหมู่บ้านทะลุฟ้า มีผู้ชุมนุมจำนวน 99 คนถูกควบคุมตัวไปที่สโมสรตำรวจ โดยกองทุนราษฎรประสงค์ต้องระดมเงินภายในคืนวันนั้นเพื่อวางประกันในวงเงินคนละ 20,000 บาท หรือ 1,980,000 บาทสำหรับทั้ง 99 คน ที่จะถูกนำตัวไปฝากขังที่ศาลแขวงดุสิตในวันรุ่งขึ้น ต่อมาในวันที่ 29 มีนาคม 2564 เวลา 6.46 น. กองทุนราษฎรประสงค์ได้ประกาศยอดเงินระดมทุนทางเพจเฟซบุ๊ก ว่าผลการระดมทุนทำให้ขณะนั้นยอดเงินในบัญชีมีสูงถึงกว่า 6 ล้านบาท เพียงพอสำหรับการวางประกันผู้ต้องหาทุกคน
วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2565 เกิดเหตุการณ์ระดมเงินครั้งใหญ่ครั้งที่สองของกองทุนราษฎรประสงค์ โดยมีประกาศระดมเงินทางเพจเฟซบุ๊กของกองทุนราษฎรประสงค์ว่าต้องใช้เงิน 2,800,000 บาทภายในหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า เพื่อวางประกันอานนท์ นำภา และพริษฐ์ ชิวารักษ์ และได้รับยอดเงินบริจาคกว่า 10 ล้านบาทภายใน 3 ชั่วโมง
การเรียกชื่อสารเคมีตามระบบ IUPAC
สถาบันมาตรฐานแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา
Trap music (hip hop)
อุทกภัยใหญ่ฮันชิน พ.ศ. 2471
อุทกภัยใหญ่ฮันชิน พ.ศ. 2471 หรือ น้ำท่วมใหญ่ฮันชิน  เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ถึง 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1938 เกิดจากฝนตกหนักซึ่งส่งผลให้เกิดดินถล่มและน้ำท่วมในหลายพื้นที่ของภูเขารกโก ส่งผลกระทบในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ตามรายงานของรัฐบาลญี่ปุ่นฝนตกหนักก่อให้เกิดน้ำท่วมฉับพลันและตะกอนไหล ซึ่งส่งผลกระทบในพื้นที่ภูเขาร็อกโกะ โคเบะ และนิชิโนมิยะ ทำให้มีผู้เสียชีวิต 715 คน
1938 Hanshin flood
ลูฮันสก์
ลูฮันสก์  หรือ ลูกันสค์  เดิมมีชื่อว่า โวโรชีลอฟกรัด (; ค.ศ. 1935–1958 และ ค.ศ. 1970–1990) เป็นเมืองทางตะวันออกของประเทศยูเครนใกล้กับชายแดนประเทศรัสเซีย ตั้งในภูมิภาคดอนบัสซึ่งเป็นกรณีพิพาทในปัจจุบัน ลูฮันสก์เป็นเมืองหลวงและศูนย์กลางการบริหารของสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ซึ่งได้รับการสถาปนาใน ค.ศ. 2014 โดยกลุ่มแบ่งแยกดินแดนที่สนับสนุนรัสเซีย ตัวเมืองลูฮันสก์และพื้นที่โดยรอบเป็นหนึ่งในสมรภูมิหลักในสงครามดอนบัส ลูฮันสก์เป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นลูฮันสก์จนกระทั่งถูกสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ยึดครอง ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 เมืองนี้มีประชากร 399,559 คน
ซูมือ
ซูมือ  เป็นเมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศยูเครนและเป็นเมืองหลักของแคว้นซูมือ นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตซูมือซึ่งอยู่ในแคว้นเดียวกัน ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 เมืองนี้มีประชากร 259,660 คน
เอ็นมิกซ์
เอ็นมิกซ์ (; เขียนด้วยตัวใหญ่ทั้งหมด; รู้จักก่อนหน้าในชื่อ เจวายพีเอ็น ) เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดย SQU4D ซึ่งเป็นแผนกหนึ่งของเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ วงประกอบด้วยสมาชิกหกคน ได้แก่ ลิลลี, แฮวอน, ซอลยุน, แพอี, จีอู และกยูจิน วงเปิดตัวเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ด้วยซิงเกิลอัลบั้ม "Ad Mare" เดิมวงมีเจ็ดคน จินนีออกจากวงเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2022
ชื่อกลุ่ม เอ็นมิกซ์ เป็นคำที่ประกอบด้วยตัวอักษร "N" ซึ่งหมายถึง ตอนนี้ ใหม่ ใกล้ และคำว่า "mix" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการรวมกันและความหลากหลาย โดยให้ความหมายว่า "การผสมผสานที่ดีที่สุดสำหรับยุคใหม่"
2021–ปัจจุบัน: แนะนำวง เปิดตัวดัวย "Ad Mare", "Entwurf" และจินนีออกจากวง.
เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2021 เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกาศว่าเกิร์ลกรุปวงใหม่จะเปิดตัวในเดือนกุมภาพันธ์ 2022 เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่อิดจี ในปี 2019 ตั้งแต่วันที่ 16 กรกฎาคมถึง 25 กรกฎาคม เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ได้เปิดให้สั่งจองล่วงหน้าสำหรับแพ็กเกจเปิดตัวของวงรุ่นลิมิเต็ดในชื่อ "Blind Package" ซึ่งรวมถึงอัลบั้มเปิดตัวของวงและเนื้อหาเกี่ยวกับอัลบั้ม สมาชิกถูกเปิดเผยผ่านวิดีโอเต้นและเพลงคัฟเวอร์ต่าง ๆ ตั้งแต่วันที่ 6 สิงหาคม ถึง 19 พฤศจิกายน (จินนี, จีอู, กยูจิน, ซอลยุน, แพอี, แฮวอน และลิลลี ตามลำดับ)
วันที่ 26 มกราคม 2022 เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ประกาศชื่อวงว่า เอ็นมิกซ์ (Nmixx) จากนั้นจึงเรียกอย่างไม่แน่นอนว่า เจวายพีเอ็น (JYPn) วันที่ 2 กุมภาพันธ์ มีการประกาศว่าวงจะเปิดตัวในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ด้วยการเปิดตัวของ "Ad Mare" วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2022 เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ประกาศว่างานโชว์เคสเปิดตัวของวงซึ่งเดิมกำหนดไว้สำหรับวันที่ 22 กุมภาพันธ์ จะถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 1 มีนาคม เนื่องจากแพอีมีผลตรวจโควิด-19 เป็นบวก
วันที่ 19 กันยายน 2022 เอ็นมิกซ์ได้ออกซิงเกิลอัลบั้มที่สอง "Entwurf" พร้อมกับซิงเกิลหลัก "Dice" กลุ่มได้ปล่อยซิงเกิลแรก "Intermixxion" และเพลงคริสต์มาสเพลงแรกในชื่อ "Funky Glitter Christmas" เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน
วันที่ 9 ธันวาคม 2022 เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่าจินนีออกจากเอ็นมิกซ์และยุติสัญญาของเธอเนื่องจากเหตุผลส่วนตัว และกลุ่มจะดำเนินต่อไปในฐานะกลุ่มที่มีสมาชิก 6 คน
Nmixx
แชร์นีฮิว
แชร์นีฮิว  หรือที่ยังรู้จักกันในนาม เชียร์นีกอฟ  และ ตแชร์ญีคุฟ  เป็นเมืองและเทศบาลในภาคเหนือของประเทศยูเครน ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นแชร์นีฮิวและเขตแชร์นีฮิวซึ่งอยู่ในแคว้นดังกล่าว ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 เมืองนี้มีประชากร 285,234 คน
แชร์นีฮิวตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแดสนา อยู่ห่างจากเคียฟไปทางตะวันออกเฉียงเหนือค่อนไปทางเหนือ
พื้นที่นี้มีท่าอากาศยานแชร์นีฮิวแชสตอวึตเซียรองรับการสัญจรทางอากาศ และในช่วงสงครามเย็นยังเป็นที่ตั้งของฐานทัพอากาศแชร์นีฮิว
มือกอลายิว
มือกอลายิว  เดิมชื่อ นีโคลาเยฟ  เป็นเมืองและเทศบาลทางตอนใต้ของประเทศยูเครนและเป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นมือกอลายิว มีประชากร 476,101 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
มือกอลายิวเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่สำคัญของประเทศยูเครน (ท่าเรือทะเล ท่าเรือพาณิชย์ ท่าเรือแม่น้ำ ชุมทางหลวงและชุมทางรถไฟ ท่าอากาศยาน) และอาจกล่าวได้ว่าเมืองนี้เป็นศูนย์กลางการต่อเรือหลักของทะเลดำ เพราะนอกจากอู่ต่อเรือสามแห่งในเมืองแล้ว มือกอลายิวยังมีศูนย์วิจัยหลายแห่งที่เชี่ยวชาญด้านการต่อเรือ เช่น ศูนย์วิจัยและออกแบบการต่อเรือแห่งรัฐ, ศูนย์ซอเรีย-มัชปรอแอกต์ และศูนย์อื่น ๆ
ผังเมืองที่เป็นระเบียบของมือกอลายิวสะท้อนให้เห็นว่ามีการวางแผนพัฒนาเมืองอย่างดีนับตั้งแต่การก่อตั้งเมือง ถนนสายหลักซึ่งรวมถึงถนนสายสามสายที่ทอดตัวในแนวตะวันออก-ตะวันตกมีความกว้างมากและมีต้นไม้เรียงราย พื้นที่ส่วนใหญ่ของมือกอลายิวประกอบด้วยสวนสาธารณะที่สวยงาม สวนแปแรมอฮีเป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่บนคาบสมุทรทางทิศเหนือของใจกลางเมืองมือกอลายิว บนฝั่งเหนือของแม่น้ำอินฮุล
Chernihiv
Chernigov
Mykolayiv
เคียร์ซอน
มากียิวกา
มากียิวกา  หรือ มาเคเยฟคา  เป็นเมืองอุตสาหกรรมในแคว้นดอแนตสก์ ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน ตั้งอยู่ห่างจากดอแนตสก์ (เมืองหลักของแคว้น) ประมาณ 15 กิโลเมตร (9.3 ไมล์) มากียิวกาเป็นศูนย์กลางด้านโลหการและการทำเหมืองถ่านหินชั้นนำของแอ่งดอแนตส์ โดยมีอุตสาหกรรมหนักและโรงผลิตถ่านโค้กสนับสนุนอุตสาหกรรมเหล็กกล้าและถ่านหินในท้องถิ่น แม้ว่าจะได้รับการรับรองจากประชาคมระหว่างประเทศว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน แต่ในทางพฤตินัยเมืองนี้อยู่ภายใต้การบริหารของสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์หลังจากถูกกองกำลังที่สนับสนุนรัสเซียเข้ายึดครองใน ค.ศ. 2014 มากียิวกามีประชากร 340,337 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
Makiyivka
Makeyevka
พิษรักรอยอดีต
พิษรักรอยอดีต (อังกฤษ: REVENGE FROM THE PAST) เป็นละครโทรทัศน์แนวโมเดิร์นดราม่า ที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2565 ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เขียนบทโทรทัศน์โดย ชวนนท์ สารพัฒน์ กำกับการแสดงโดย ธนวัจน์ ปัญญารินทร์ นำแสดงโดย มารี เบิร์นเนอร์,นรภัทร วิไลพันธุ์,น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์,พศุตม์ บานแย้ม และนักแสดงอื่นๆ อีกมากมาย ออกอากาศทางช่องวัน ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20:30 น. เริ่ม 21 มีนาคม พ.ศ.2565 นี้ และสามารถดูย้อนหลังได้ที่แอพลิเคชั่น iQIYI เป็นที่แรกเวลา 22:30 น.
พิษรักรอยอดีต เป็นโปรเจคละครที่รวมนักแสดงจากโปรเจค THE Next One การค้นหานักแสดงหน้าใหม่ของช่องวัน 31
เมื่อศาสตร์การฝังเข็ม ไม่ได้เป็นเพียงแค่ศาสตร์แห่งการรักษา แต่ยังถูกนำมาใช้ในการล้างแค้น ผิง (มารี เบรินเนอร์) หญิงสาวที่ถูกกระทำจากชายที่เธอรัก อย่าง เฟย (พศุตม์ บานแย้ม) และคนที่เธอนั้นไว้เนื้อเชื่อใจที่สุด อย่าง นิสา (น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์) ในความโชคร้ายนั้น ก็ยังมีเรื่องดีๆ สำหรับเธออยู่ เมื่อ โช (นรภัทร วิไลพันธุ์) เพื่อนที่โตมาพร้อมกันและพร้อมจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ความเจ็บปวดที่เธอนั้นได้รับ ทำให้ชีวิตของเธอเหมือนตายทั้งเป็น เมื่อความแค้นจากพิษรักในอดีตที่ฝังใจ เธอจึงกลับมาล้างแค้นกับทุกๆ คนที่ทำลายชีวิตของเธอในแบบที่ทุกคนไม่คาดคิด
โจเส็ง
หลันเป้ง
หลันเป้ง (เสียชีวิต ค.ศ. 196) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เห่า เหมิง  เป็นนายทหารใต้บังคับบัญชาของขุนศึกลิโป้ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน
ในบันทึกประวัติศาสตร์.
หลันเป้งเป็นชาวเมืองโห้ลาย ( "เหอเน่ยจวิ้น") ซึ่งปัจจุบันคือเมืองเจียวจั้ง มณฑลเหอหนาน วันหนึ่งในเดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม ค.ศ. 196 หลันเป้งก่อกบฏต่อลิโป้ในเมืองแห้ฝือ (下邳 "เซี่ยพี"; ปัจจุบันคืออำเภอนครพีโจว มณฑลเจียงซู) เมืองเอกของมณฑลชีจิ๋วเขตอำนาจของลิโป้ และนำคนเข้าโจมตีที่ว่าการของลิโป้ หลันเป้งไม่สามารถตีเข้าไปในอาคารได้ ลิโป้ไม่รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของกบฏ แต่เขาได้ยินเสียงโห่ร้องและจับสำเนียงของฝ่ายกบฏได้ว่ามาจากเมืองโห้ลาย เมื่อกบฏกำลังโจมตีลิโป้อยู่ในสภาพตัวเปล่าและผมยุ่งเหยิง ลิโป้และภรรยาหลบหนีไปโดยการปีนข้ามกำแพงแล้วหนีไปยังค่ายยของโกซุ่นผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งของลิโป้ ลิโป้บอกโกซุ่นถึงเรื่องสำเนียงเมืองโห้ลายที่เขาได้ยิน โกซุ่นจึงอนุมานได้ว่าผู้นำกบฏต้องเป็นหลันเป้ง โกซุ่นจึงนำกองกำลังยกไปยังที่ว่าการของลิโป้และต้อนพวกกบฏโดยยิงเกาทัณฑ์ไฟใส่
โจเสงผู้ใต้บังคับบัญชาของหลันเป้งปฏิเสธที่จะทรยศลิโป้จึงหันมาต่อต้านและเข้ารบกับหลันเป้ง ระหว่างการต่อสู้ หลันเป้งใช้หอกแทงโจเสงได้รับบาดเจ็บ แต่โจเสงก็ใช้ดาบตัดแขนข้างหนึ่งของหลันเป้งได้ จากนั้นโกซุ่นจึงปรากฏตัวเข้าโจมตีค่ายของหลันเป้งและตัดศีรษะหลันเป้งได้ ลิโป้ชื่นชมโจเสงที่ยังคงความภักดีต่อตนและมอบหมายให้โจเสงเป็นผู้ดูแลคนของหลันเป้ง
ในนิยาย"สามก๊ก".
ในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง"สามก๊ก"ที่ประพันธ์ในศตวรรษที่ 14 เมื่อลิโป้ถูกทัพของโจโฉล้อมไว้ในยุทธการที่แห้ฝือ ลิโป้ส่งหลันเป้งไปช่วยคุ้มกันเค้ากี๋ (許汜 "สฺวี่ ซื่ิอ") และอ๋องก้าย (王楷 "หวัง ไข่") ในการเดินทางไปขอกำลังเสริมจากอ้วนสุด ระหว่างเดินทางกลับ หลันเป้งถูกเตียวหุยซุ่มโจมตีและจับตัวมาได้ แล้วถูกโจโฉสั่งประหารชีวิต
เตียวเจ (ฮั่นตะวันออก)
Hao Meng
อิงเงอบอร์กแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค
เจ้าหญิงอิงเงอบอร์กแห่งเดนมาร์ก  (4 มกราคม ค.ศ. 1347 – 16 มิถุนายน ค.ศ. 1370) ทรงเป็นพระราชธิดาองค์รองในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับเฮลวิกแห่งชเลสวิช เจ้าหญิงได้ดำรงเป็นดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค แม้ว่าพระนางจะสิ้นพระชนม์ก่อนที่พระสวามีจะสืบตำแหน่งดยุก พระนางทรงได้เป็นหนึ่งในรัชทายาทที่มีสิทธิสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก และเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอิงเงอบอร์กทรงหมั้นกับไฮน์ริชแห่งเมคเลินบวร์ค โอรสในอัลเบร็คท์ที่ 2 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค หลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงมาร์เกรเธอ พระเชษฐภคินีในค.ศ. 1350 ซึ่งเคยหมั้นหมายกับบุตรชายของดยุก เจ้าหญิงทรงมีพระขนิษฐาอีกพระองค์หนึ่งชื่อ เจ้าหญิงมาร์เกรเธอ เหมือนกัน สนธิสัญญาการเสกสมรสระหว่างไฮน์ริชกับเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กได้ลงนามที่เมืองดอร์นบวร์ค วันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1350 เจ้าหญิงอิงเงอบอร์กและไฮน์ริชเสกสมรสกันใน ค.ศ. 1362 ทั้งสองมีโอรสธิดาดังนี้
เจ้าหญิงอิงเงอบอร์กทรงกลายเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิสืบราชบัลลังก์เดนมาร์กใน ค.ศ. 1363 หลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ ดยุกแห่งลอลันด์ พระเชษฐาซึ่งเป็นรัชทายาทฝ่ายชายเพียงพระองค์เดียว แต่ถึงกระนั้นเดนมาร์กเป็นระบอบราชาธิปไตยโดยเลือกตั้ง และเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กก็สิ้นพระชนม์ก่อนกษัตริย์วัลเดมาร์ พระราชบิดา และกษัตริย์เดนมาร์กก็เสด็จสวรรคต ค.ศ. 1375 โดยไม่ทรงสถาปนารัชทายาท การสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์กกลายเป็นที่ถกเถียง สภาฐานันดรเดนมาร์กประชุมกันที่โอเดนเซเพื่อเลือกพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ เหล่าขุนนางแตกแยกกันโดยฝ่ายหนึ่งเลือกอัลเบร็คท์แห่งเมคเลินบวร์ค โอรสองค์ใหญ่ในเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กกับไฮน์ริชแห่งเมคเลินบวร์ค โดยสืบวงศ์ผ่านทางปู่ของอัลเบร็คท์ คือ อัลเบร็คท์ที่ 2 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค กับอีกฝ่ายหนึ่งเลือกเจ้าชายโอลาฟ รัชทายาทแห่งนอร์เวย์และเป็นพระราชโอรสของเจ้าหญิงมาร์เกรเธอ สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์กับพระเจ้าโฮกุนที่ 6 แห่งนอร์เวย์ กับขุนนางอีกฝ่ายหนึ่งให้เลือกราชวงศ์ใหม่ สุดท้ายสภาฐานันดรก็ถูกจูงใจโดยเสน่ห์ ความนิยมและวาทศิลป์ของสมเด็จพระราชินีมาร์เกรเธอแห่งนอร์เวย์ และด้วยทรงเป็นพระราชธิดาองค์สุดท้ายของพระมหากษัตริย์พระองค์ก่อนที่ยังทรงดำรงพระชนม์ชีพอยู่ และเพิ่มความเป็นไปได้ในการรวมราชอาณาจักรกับนอร์เวย์และความรู้สึกต่อต้านชาวเยอรมัน ทำให้เจ้าชายโอลาฟทรงได้รับเลือกเป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กใน ค.ศ. 1376 โดยมีสมเด็จพระราชินีมาร์เกรเธอแห่งนอร์เวย์ เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ โดยน้องชายของพระสวามีในเจ้าหญิงอิงเงอบอร์ก คือ อัลเบร็คท์ที่ 3 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค ได้รับเลือกให้ครองราชบัลลังก์สวีเดน เนื่องจากชาวเดนมาร์กไม่ต้องการให้ชาวเยอรมันจากเมคเลินบวร์คปกครองสแกนดิเนเวีย
พระนัดดาของเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กคือ อีริคแห่งพอเมอเรเนีย ได้สืบราชบัลลังก์ตามสิทธิของสมเด็จยายและได้เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กในค.ศ. 1396 โดยพระนางมาร์เกรเธอ พระขนิษฐาของสมเด็จยาย เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ทำให้พระองค์กลายเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกของสหภาพคาลมาร์ระหว่างเดนมาร์ก นอร์เวย์และสวีเดน ทายาทคนสุดท้ายของเจ้าหญิงอิงเงอบอร์กคือ คริสตอฟแห่งบาวาเรียซึ่งสืบราชบัลลังก์สหภาพคาลมาร์ต่อจากกษัตริย์อีริค
เทพบุตรแวมไพร์
เทพบุตรแวมไพร์  เป็นละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี 2015 ที่นำแสดงโดย อัน แจ-ฮย็อน, จี จิน-ฮี, คู ฮเย-ซ็อน และ ซน ซู-ฮย็อน ออกอากาศทางสถานี KBS2 ตั้งแต่วันที่ 16 กุมภาพันธ์ ถึง 21 เมษายน ค.ศ. 2015 ในวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 22:00 น. จำนวน 20 ตอน
ซึ่ง อัน แจ-ฮย็อน และ คู ฮเย-ซ็อน ได้พบรักกันในกองถ่ายละครซีรีส์ก่อนจะมีการประกาศเปิดเผยข่าวนี้ในวันที่ 11 มีนาคม ปี ค.ศ. 2016 และได้ทำการจดทะเบียนสมรสในอีก 2 เดือนถัดมา
พัก จี-ซัง (อัน แจ-ฮย็อน) เป็นแพทย์ที่เชี่ยวชาญด้านการผ่าตัดในโรงพยาบาลวิจัยมะเร็งที่ดีที่สุดในประเทศ เขายังเป็นแวมไพร์ แม้จะดูเย็นชาและไร้ความรู้สึก แต่ จี-ซัง ก็ปกปิดหัวใจที่เจ็บปวดของเขาเอาไว้ภายใน และโหยหาความใกล้ชิดกับผู้คน เขาเชื่อมั่นอย่างยิ่งในความศักดิ์สิทธิ์ของชีวิตมนุษย์ และระงับความกระหายเลือดของเขาเพื่อรักษาและช่วยชีวิตผู้ป่วย เพื่อนร่วมงานของเขาคือ ยู ริตา (คู ฮเย-ซ็อน) หญิงสาวที่เข้าโรงเรียนแพทย์เมื่ออายุ 17 ปี และเป็นหลานสาวของประธานกลุ่มแชโบล ซึ่งเป็นเจ้าของโรงพยาบาล ริต้ามีความสามารถสูงแต่เย่อหยิ่ง จี-ซัง พบว่าตัวเองตกหลุมรักเธอ นอกจากนี้ เขาได้พบกับ อี แจ-อุก (จี จิน-ฮี) ผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่ได้รับความไว้วางใจจากทุกคนด้วยท่าทางที่อ่อนโยนของเขา แต่กลับซ่อนเร้นความทะเยอทะยานที่เป็นอันตราย
น้ำท่วมโกเบ
Ingeborg of Denmark, Duchess of Mecklenburg
อามะ-โนะ-อิวาโตะ
อามะ-โนะ-อิวาโตะ  เป็นถ้ำในเทพปกรณัมญี่ปุ่น จากความที่ปรากฏใน"โคจิกิ"และ"นิฮนโชกิ" พฤติกรรมสร้างความเดือดร้อนของเทพซูซาโนโอะ เทพแห่งพายุของญี่ปุ่น ทำให้เทพีอามาเตราซุพี่สาวของเทพซูซาโนโอะหนีไปซ่อนตัวในถ้ำอามะ-โนะ-อิวาโตะ แผ่นดินจึงตกอยู่ในความมืด
เพื่อจะนำเทพีอามาเตราซุออกมาจากถ้ำ เทพอีกองค์ที่ชื่อว่ายาโอะ-โยโนซุ-โนะ-คามิได้จัดงานเลี้ยงด้านนอกถ้ำตามคำแนะนำของเทพโอโมอิกาเนะ เทพธิดาอาเมะ-โนะ-อูซูเมะ-โนะ-มิโกโตะแสดงการร่ายรำสร้างเสียงหัวเราะ เทพีอามาเตราซุสงสัยเรื่องการสังสรรค์ด้านนอกจึงมองออกมาจากทางเข้าถ้ำ แล้วตะลึงกับเงาสะท้อนของตนเองในกระจกยาตะ โนะ คางามิ ซึ่งเทพองค์อื่นๆ สร้างขึ้นและแขวนไว้หน้าถ้ำ แล้วยืนนิ่งไป เทพอาเมะ-โนะ-ทาจิคาราโอะ จึงออกแรงเปิดถ้ำและโลกก็กลับมาสว่างไสวอีกครั้ง เมื่อเทพีอามาเตราซุก้าวออกจากถ้ำ จึงมีการปิดตราศักดิ์สิทธิ์ก็ไว้หน้าถ้ำเพื่อไม่ให้เทพีอามาเตราซุกลับเข้าไปซ่อนตัวอีก
ฮิงาชิฮงงุ.
ศาลเจ้าหลักชื่อฮิงาชิฮงงุ และหอสักการะชื่อนิชิฮงงุ (หอตะวันตก) หันหน้าเข้าหากันจากสองฝากของช่องเขาแม่น้ำอิวาโตะ ถ้ำอามะ-โนะ-อิวาโตะเป็นสถานที่สักการะในเทศกาลและเป็นถ้ำหินที่อยู่อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำอิวาโตะจากนิชิฮงงุ สามารถมองเห็นถ้ำได้จากนิชิฮงงุหลังจากเข้าร่วมพิธีกรรมของลัทธิชินโตเพื่อการชำระให้บริสุทธิ์ แต่ไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพทุกรูปแบบ
บริเวณนี้มีต้นไม้และต้นไม้เก่าแก่เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีต้นแปะก๊วยโบราณและต้นโองาตามาโนกิ ("Magnolia compressa)" ที่หายาก ซึ่งถือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในประเทศญี่ปุ่นมาตั้งแต่สมัยโบราณ
การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย พ.ศ. 2565
รัสเซียรุกรานยูเครนเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 เป็นการยกระดับความรุนแรงของสงครามรัสเซีย–ยูเครน ซึ่งเริ่มต้นตั้งแต่ พ.ศ. 2557 การรุกรานทำให้เกิดวิกฤตผู้ลี้ภัยครั้งใหญ่ที่สุดของยุโรปนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง โดยมีชาวยูเครน 6.9 ล้านคนเดินทางออกนอกประเทศ และหนึ่งในสามกลายเป็นประชากรพลัดถิ่น ขณะเดียวกันรัสเซียเผชิญกับการอพยพออกนอกประเทศครั้งใหญ่สุดนับแต่การปฏิวัติเดือนตุลาคมในปี 2460 และยังทำให้เกิดภาวะขาดแคลนอาหารทั่วโลก
ในช่วงเริ่มต้นของสงครามรัสเซีย-ยูเครนใน พ.ศ. 2557 รัสเซียได้ผนวกดินแดนไครเมีย และกลุ่มแบ่งแยกดินแดนที่ได้รับการสนับสนุนจากรัสเซียเข้ายึดพื้นที่บางส่วนของภูมิภาคดอนบัส ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของยูเครน ทำให้เกิดสงครามระดับภูมิภาคที่นั่น ใน พ.ศ. 2564 รัสเซียได้เริ่มต้นสร้างกองทัพขนาดใหญ่ตามแนวชายแดนที่มีพรมแดนติดกับยูเครน ซึ่งรวบรวมทหารได้ถึง 190,000 นาย พร้อมกับยุทโธปกรณ์ ในการออกอากาศก่อนการรุกรานไม่นาน วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ได้สนับสนุนการเรียกร้องดินแดนคืน, ตั้งคำถามเกี่ยวกับสิทธิในการมีสถานะเป็นมลรัฐของยูเครน และกล่าวหาอย่างผิด ๆ ว่ายูเครนถูกปกครองโดยนีโอนาซีซึ่งข่มเหงชนกลุ่มน้อยชาวรัสเซีย ปูตินยังกล่าวอีกว่าองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ (เนโท) เป็นภัยคุกคามต่อความมั่นคงของรัสเซีย โดยการขยายไปทางตะวันออกตั้งแต่ช่วงต้นพุทธทศวรรษ 2543 ซึ่งเนโทโต้แย้ง รัสเซียเรียกร้องให้เนโทยุติการขยายตัวและกีดกันยูเครนจากการเข้าร่วมเป็นพันธมิตรอย่างถาวร สหรัฐและประเทศอื่น ๆ กล่าวหาว่ารัสเซียวางแผนโจมตีหรือรุกรานยูเครน ซึ่งเจ้าหน้าที่รัสเซียปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนถึงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 รัสเซียได้รับรองสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ซึ่งเป็นสองรัฐที่ประกาศตนเองในดอนบัสที่ควบคุมโดยกลุ่มแบ่งแยกดินแดนที่สนับสนุนรัสเซีย วันรุ่งขึ้น สภาสหพันธรัฐรัสเซียอนุญาตให้ใช้กำลังทหารในต่างประเทศ และกองทหารรัสเซียได้เข้าไปยังดินแดนทั้งสองอย่างเปิดเผย การรุกรานเริ่มขึ้นในเช้าวันที่ 24 กุมภาพันธ์ เมื่อปูตินประกาศ "ปฏิบัติการทางทหารพิเศษ" เพื่อ "ลบล้างอิทธิพลของนาซีออกจาก" ยูเครน ไม่กี่นาทีต่อมา ขีปนาวุธและการโจมตีทางอากาศได้โจมตีทั่วยูเครน รวมทั้งเคียฟ เมืองหลวง ตามมาด้วยการโจมตีภาคพื้นดินขนาดใหญ่จากหลายทิศทาง วอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ประธานาธิบดียูเครน ตอบสนองโดยการประกาศใช้กฎอัยการศึกและการระดมพลทั่วไปของพลเมืองยูเครนชายทั้งหมดที่มีอายุระหว่าง 18 ถึง 60 ปี ซึ่งถูกห้ามไม่ให้ออกนอกประเทศ
ในช่วงแรกของการรุกราน การโจมตีของรัสเซียได้เริ่มต้นขึ้นที่แนวรบด้านเหนือจากเบลารุสไปยังเคียฟ, แนวรบด้านตะวันออกเฉียงเหนือไปที่คาร์กิว, แนวรบด้านใต้จากไครเมีย และแนวรบด้านตะวันออกเฉียงใต้จากเมืองลูฮันสก์และดอแนตสก์ ช่วงเดือนมีนาคม การรุกของรัสเซียไปยังเคียฟหยุดชะงัก ท่ามกลางความสูญเสียและการต่อต้านอย่างแข็งแกร่งของยูเครน กองทหารรัสเซียก็ถอยทัพจากแคว้นเคียฟ ภายในวันที่ 3 เมษายน เมื่อวันที่ 8 เมษายน รัสเซียประกาศว่ากำลังของตนในยูเครนตอนใต้และตะวันออกจะอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของนายพลอะเลคซันดร์ ดวอร์นีคอฟ และหน่วยบางหน่วยที่ถอนตัวออกจากยูเครนตอนเหนือก็ถูกส่งไปยังดอนบัสอีกครั้ง เมื่อวันที่ 19 เมษายน รัสเซียได้เริ่มการโจมตีครั้งใหม่ในบริเวณแนวรบยาว 500 กิโลเมตร ซึ่งทอดยาวจากคาร์กิวไปยังดอแนตสก์และลูฮันสก์ ด้วยการโจมตีด้วยขีปนาวุธพร้อมกันที่มุ่งเป้าไปที่ทางตอนเหนือของเคียฟและเมืองลวิวในทางตะวันตกของยูเครน เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม กองกำลังรัสเซียที่อยู่ใกล้เมืองคาร์กิวได้ถอนกำลังออกหลังจากการโจมตีตอบโต้ของยูเครน เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม มารีอูปอลถูกกองทหารรัสเซียยึดหลังจากการล้อมโรงงานเหล็กอาซอว์สตัลเป็นเวลานาน วันที่ 19 เมษายน รัสเซียเปิดฉากการโจมตีรอบใหม่ในภูมิภาคดอนบัส โดยแคว้นลูฮันสก์ถูกยึดทั้งหมดในวันที่ 3 กรกฎาคม กองกำลังรัสเซียยังคงทิ้งระเบิดใส่เป้าหมายทางทหารและพลเรือนที่อยู่ห่างจากแนวหน้า กองกำลังรัสเซียเปิดฉากการรุกโต้ตอบในภาคใต้เมื่อเดือนสิงหาคม และในภาคตะวันออกในเดือนกันยายน
การรุกรานได้รับการประณามอย่างกว้างขวางจากนานาชาติว่าเป็นการกระทำที่ก้าวร้าว สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้มีมติที่เรียกร้องให้รัสเซียถอนกำลังทั้งหมด ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศสั่งให้รัสเซียระงับปฏิบัติการทางทหารและสภายุโรปขับไล่รัสเซีย หลายประเทศกำหนดมาตรการคว่ำบาตรใหม่ ซึ่งส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจของรัสเซียและทั่วโลก และให้ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมและการทหารแก่ยูเครน การประท้วงเกิดขึ้นทั่วโลก; ผู้ที่อยู่ในรัสเซียถูกจับกุมเป็นจำนวนมากและมีการเซ็นเซอร์สื่อ, รวมถึงการห้ามใช้คำว่า "สงคราม" และ "การรุกราน" บริษัทหลายแห่งถอนผลิตภัณฑ์และบริการของตนออกจากรัสเซียและเบลารุส และสื่อที่ได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐของรัสเซียถูกห้ามไม่ให้ออกอากาศและนำออกจากแพลตฟอร์มออนไลน์ ศาลอาญาระหว่างประเทศเปิดการสอบสวนอาชญากรรมสงครามที่เกิดขึ้นในยูเครนตั้งแต่การปฏิวัติศักดิ์ศรีใน พ.ศ. 2556–2557 ไปจนถึงอาชญากรรมสงครามในการรุกราน พ.ศ. 2565
ยุคหลังสหภาพโซเวียต.
หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต เมื่อปี 2534 ยูเครนและรัสเซียก็ยังคงมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดต่อกัน โดยยูเครนยินยอมที่จะปลดอาวุธนิวเคลียร์ในประเทศและยอมรับรายงานกรุงบูดาเปสต์เรื่องการประกันความมั่นคง ภายใต้เงื่อนไขว่ารัสเซีย สหรัฐ และสหราชอาณาจักรจะต้องไม่ใช้กำลังเพื่อละเมิดดินแดนหรืออธิปไตยของยูเครน ในปี 2542 รัสเซียเป็นผู้ลงนามกฎบัตรความมั่นคงยุโรป ซึ่งยืนยันว่าชาติยุโรปมีอิสระในการเลือกหรือเปลี่ยนการจัดการด้านความมั่นคงของตนเองได้ ประเทศยุโรปตะวันออกรวม 14 ประเทศเข้าร่วมกับเนโทซึ่งมีเหตุผลบางส่วนมาจากภัยคุกคามด้านความมั่นคงส่วนภูมิภาคจากรัสเซีย ไม่ว่าจะเป็นวิกฤตรัฐธรรมนูญรัสเซียปี 2536 สงครามในอับฮาเซียหรือสงครามเชเชนครั้งที่ 1 ผู้นำรัสเซียอ้างว่าการรับสมาชิกเพิ่มของเนโทเป็นการละเมิดการรับประกันอย่างไม่เป็นทางการว่าเนโทจะไม่ขยายตัวมาทางตะวันออก
ต่อมาใน พ.ศ. 2551 วลาดีมีร์ ปูติน ออกมาเรียกร้องต่อต้านไม่ให้ยูเครนเข้าร่วมองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ หรือเนโท เหตุการณ์นี้ทำให้มีนักวิเคราะห์มองว่า รัสเซียต้องการที่จะฟื้นฟูลัทธิเบรจเนฟ ซึ่งจำกัดอธิปไตยของยูเครนไว้ไม่ให้เหนือกว่าชาติอื่น ๆ ในกลุ่มกติกาสัญญาวอร์ซอ เมื่อครั้งที่ยูเครนยังอยู่ใต้อำนาจของสหภาพโซเวียต
การปฏิวัติยูเครน.
ในปี 2556 เกิดการประท้วงยูโรไมดาน ทำให้วิกตอร์ ยานูกอวึช ประธานาธิบดีของยูเครนในขณะนั้น เซ็นสัญญากับฝ่ายค้าน เพื่อจัดเลือกตั้งใหม่ ยานูกอวึชหลบหนีออกจากกรุงเคียฟก่อนที่จะถูกถอดถอนเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 แต่ยังคงมีผู้นำจากบริเวณยูเครนตะวันออกที่ให้ความเคารพในตัวเขาอยู่ ทำให้เกิดความขัดแย้งนิยมรัสเซีย ตามมาด้วยการผนวกไครเมียของประเทศรัสเซีย และนำไปสู่การจัดตั้งสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และลูฮันสก์ที่บริเวณดอนบัส
เหตุการณ์ก่อนเกิดสงคราม.
ความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้น (มีนาคม พ.ศ. 2564 – กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565).
นับตั้งแต่เดือนมีนาคมจนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 รัสเซียเริ่มเสริมกำลังทหารครั้งใหญ่ใกล้กับพรมแดนรัสเซีย–ยูเครน ซึ่งตามมาด้วยการเสริมกำลังทหารครั้งที่สองระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ทั้งในรัสเซียและเบลารุส ระหว่างการเสริมกำลังเหล่านี้ รัฐบาลรัสเซียได้ออกมาปฏิเสธหลายครั้งว่ามีแผนที่จะรุกรานหรือโจมตียูเครน บรรดาผู้ที่ออกมาปฏิเสธเรื่องดังกล่าวรวมถึงดมีตรี เปสคอฟ โฆษกรัฐบาล ในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564, เซียร์เกย์ เรียบคอฟ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2564, อะนาโตลี อันโตนอฟ เอกอัครราชทูตรัสเซียประจำสหรัฐ ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 และ อะเลคซันดร์ ซเมเยฟสกี เอกอัครราชทูตรัสเซียประจำเช็กเกีย ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
นีโคไล ปาตรูเชฟ หัวหน้าที่ปรึกษาด้านความมั่นคงแห่งชาติของประธานาธิบดีปูติน ซึ่งเชื่อว่าฝ่ายตะวันตกทำสงครามกับรัสเซียมาเป็นเวลาหลายปีโดยที่ไม่ได้ประกาศสงคราม เป็นบุคคลสำคัญที่อยู่เบื้องหลังของยุทธศาสตร์ความมั่นคงแห่งชาติฉบับปรับปรุงของรัสเซียซึ่งได้รับการเผยแพร่ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 โดยได้ระบุไว้ว่า รัสเซียอาจใช้ "วิธีการขั้นรุนแรง" เพื่อ "ขัดขวางหรือป้องกันการกระทำที่ไม่เป็นมิตรที่คุกคามอธิปไตยและบูรณภาพแห่งดินแดนสหพันธรัฐรัสเซีย"
ในช่วงต้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 หลังจากที่รัสเซียออกมาปฏิเสธเรื่องดังกล่าว สหรัฐได้เผยแพร่ข่าวกรองเกี่ยวกับแผนการรุกรานของรัสเซีย ซึ่งรวมไปถึงภาพถ่ายทางดาวเทียมที่แสดงถึงกองกำลังและยุทโธปกรณ์ของรัสเซียที่อยู่ใกล้กับพรมแดนรัสเซีย–ยูเครน หน่วยข่าวกรองรายงานว่ามีการจัดทำรายชื่อสถานที่และบุคคลสำคัญที่จะถูกสังหารหรือถูกตัดรอนกำลังเมื่อมีการรุกราน สหรัฐยังคงเผยแพร่รายงานที่คาดการณ์ถึงแผนการรุกรานยูเครนได้อย่างถูกต้องแม่นยำ
สถานการณ์.
แนวรบตอนเหนือ.
กองทัพรัสเซียมีความพยายามที่จะเข้ายึดครองเมืองเคียฟ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของยูเครน โดยการเคลื่อนทัพหลักเข้ามาจากทางประเทศเบลารุส บุกเข้ามาตามฝั่งตะวันตกของแม่น้ำนีเปอร์เพื่อเข้าปิดล้อมเคียฟ โดยมีทัพย่อยอีกสองทัพเคลื่อนเข้ามาจากฝั่งตะวันออกของแม่น้ำนีเปอร์เพื่อให้การสนับสนุน ได้แก่ กองทัพที่เมืองแชร์นีฮิวและกองทัพที่เมืองซูมือ เคลื่อนเข้ามาเพื่อช่วยปิดล้อมเคียฟจากฝั่งตะวันออก
ในวันแรกที่รัสเซียเริ่มรุกรานยูเครน รัสเซียสามารถยึดครองเชอร์โนบิลและปรือปิยัจซึ่งเป็นเมืองร้างได้สำเร็จ การเคลื่อนทัพของรัสเซียชะลอลงที่เมืองอีวันกิว ซึ่งตั้งอยู่ที่บริเวณชานเมืองเคียฟ รัสเซียพยายามที่จะยึดครองเคียฟให้ได้ในเวลาอันสั้น โดยทำการโจมตีสนามบินสองแห่งใกล้เคียฟ และส่งหน่วยรบพิเศษสเปซนาซเข้าไปแทรกซึมเคียฟ แต่ความพยายามดังกล่าวล้มเหลว นอกจากนี้ รัสเซียยังพยายามที่จะลอบสังหารประธานาธิบดียูเครนด้วย โดยส่งกองกำลังทหารรับจ้างและทหารจากเชชเนียเข้าไปปฏิบัติการ แต่ความพยายามดังกล่าวก็ล้มเหลวเช่นกัน โดยยูเครนอ้างว่ามีเจ้าหน้าที่ในหน่วยข่าวกรองของรัสเซียคอยให้ข้อมูลเกี่ยวกับปฏิบัติการดังกล่าว ทำให้ยูเครนสามารถขัดขวางแผนการได้สำเร็จ
แนวรบตะวันออกเฉียงเหนือ.
เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 กองทัพรัสเซียสามารถเคลื่อนเข้าแคว้นแชร์นีฮิวที่บริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือของยูเครนและปิดล้อมเมืองแชร์นีฮิวได้สำเร็จ ในวันถัดมา รัสเซียได้บุกเข้าเมืองกอนอตอป และสามารถยึดครองเมืองได้สำเร็จ
ในวันเดียวกัน มีการเคลื่อนทัพเข้าแคว้นซูมือ และหน่วยรบของรัสเซียได้เข้าโจมตีเมืองซูมือ ซึ่งอยู่ห่างจากพรมแดนรัสเซีย–ยูเครนแค่ 35 กิโลเมตร แต่การเคลื่อนทัพของรัสเซียในบริเวณนี้ก็หยุดลงเนื่องจากเกิดการสู้รบอย่างหนักในเมืองซูมือ แหล่งข่าวในประเทศยูเครนอ้างว่า ยานหุ้มเกราะของรัสเซียถูกทำลายมากกว่าหนึ่งร้อยคัน และมีทหารนับสิบนายถูกจับได้สำเร็จ ในวันเดียวกัน มีรายงานว่าเมืองออคตือร์กาก็ถูกโจมตีเช่นกัน และมีรายงานว่ากองทัพรัสเซียมีการใช้ระเบิดสุญญากาศเพื่อโจมตีเมือง
เมื่อวันที่ 4 มีนาคม นายเฟรเดอริก เคแกน นักวิชาการชาวอเมริกัน เขียนวิเคราะห์สถานการณ์ในยูเครนว่า การรุกรานยูเครนของรัสเซียที่เมืองซูมือ “ถือเป็นการรุกรานที่ประสบความสำเร็จและอันตรายมากที่สุดในความพยายามที่จะรุกรานเคียฟ” นายเฟรเดอริกยังให้ความเห็นว่า สภาพทางภูมิศาสตร์ของบริเวณนั้นทำให้กองทัพรัสเซียได้เปรียบ เพราะเป็นพื้นที่โล่ง เรียบ และมีประชากรไม่หนาแน่น กองทัพรัสเซียจึงสามารถเคลื่อนอาวุธและเครื่องจักรกลได้ง่าย ส่วนฝ่ายยูเครนจะหาตำแหน่งป้องกันการรุกรานได้ยาก
แนวรบตะวันออก.
ที่ภาคตะวันออกของยูเครน กองทัพรัสเซียพยายามเข้ายึดครองเมืองคาร์กิว ซึ่งอยู่ห่างจากพรมแดนแค่ 35 กิโลเมตร ในระหว่างการสู้รบ รถถังของรัสเซียต้องเจอกับการต่อต้านอย่างหนักจากยูเครน และเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ กองทัพรัสเซียก็ทำการยิงขีปนาวุธใส่เมืองคาร์กิว ทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายคน ที่ปรึกษาของประธานาธิบดียูเครนเรียกยุทธการครั้งนี้ว่า “สตาลินกราดแห่งศตวรรษที่ 21”