pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
น่าเสียดายอย่างยิ่งที่ตั้งแต่หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ประชวรลงในพ.ศ. 2547 ทำให้ท่านไม่สามารถวาดภาพได้เหมือนเดิม โดยก่อนประชวรได้ปรารภว่ามีประสงค์จะรวบรวมผลงานทั้งหมดของท่านไว้ด้วยกัน โดยจะสร้างเป็นแกลเลอรีที่เชิงเขาบริเวณตำหนักของท่านที่ Annot เพื่อให้ผู้ที่สนใจได้มาเยี่ยมชม และเป็นแหล่งส่งเสริมการศึกษาด้านศิลปะต่อไป เมื่อประชวรจึงมีประสงค์ให้หม่อมราชวงศ์ชิษณุสรร สวัสดิวัตน์ ภราดรผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของท่านทางพระบิดา ที่ได้ถวายการดูแลท่านอยู่ จัดตั้งมูลนิธิหม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร เพื่อดำเนินการต่อไปตามที่ท่านประสงค์ โดยเริ่มจัดแสดงนิทรรศการครั้งแรกในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2553 ซึ่งได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในการเสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานเปิดนิทรรศการดังกล่าว ซึ่งทางมูลนิธิยังคงจัดแสดงต่อมาจนถึงปัจจุบันเป็นครั้งคราวในโอกาสที่เหมาะสม
ภายหลังสิ้นชีพิตักษัย ในปี พ.ศ. 2559 กระทรวงวัฒนธรรมได้ประกาศยกย่องเชิดชูพระเกียรติ หม่อมเจ้าหญิงมารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็น "บูรพศิลปิน สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ สาขาทัศนศิลป์" โดยมีการเชิดชูเกียรติศิลปินผู้ล่วงลับ ซึ่งมีคุณูปการต่องานด้านศิลปวัฒนธรรมของชาติอันเป็นที่ประจักษ์ต่อสังคม ควรค่าแก่การเคารพยกย่องซึ่งอนุชนรุ่นต่อมาได้พัฒนาและสืบทอดให้เจริญก้าวหน้ามาจนปัจจุบัน ซึ่งในโอกาสดังกล่าวสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า โปรดกระหม่อมพระราชทานชื่อสำหรับศิลปินผู้ล่วงลับว่า “บูรพศิลปิน”
ปลายชนม์ชีพ.
หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์เริ่มประชวรด้วยพระโรคอัมพาตครึ่งซีกราวปี พ.ศ. 2547 ก่อนจะถึงชีพิตักษัยด้วยพระอาการสงบ ในตำหนัก Vellara เมือง Annot ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 สิริชันษา 82 ปี ในการนี้สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โปรดให้ผู้แทนพระองค์เชิญช่อดอกไม้ส่วนพระองค์มาพระราชทานยังพิธีศพที่พระประยูรญาติได้จัดขึ้น จากนั้นได้ถวายเพลิงศพอย่างเรียบง่าย ณ สุสาน Crématorium de Nice-Côte d’Azur แห่งเมือง Colomars ใกล้กับเมืองนิส ประเทศฝรั่งเศสในวันที่ 11 กรกฎาคมของปีเดียวกัน ก่อนจะอัญเชิญอัฐิและอังคารนิวัติสู่ประเทศไทย โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้อัญเชิญอัฐิและอังคารส่วนหนึ่งไปบรรจุไว้ที่อนุสาวรีย์สุขุมาลย์นฤมิตร ในสุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร และอีกส่วนหนึ่งพระประยูรญาติได้อัญเชิญไปลอย ณ ทะเลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อันเป็นจังหวัดซึ่งบ้านบ่อจืด พระตำหนักส่วนพระองค์ในอดีตของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต ตั้งอยู่ ซึ่งท่านหญิงเคยประทับและทรงใช้ชีวิตที่นั่นเมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์ ทรงผูกพันและถือว่าสถานที่ดังกล่าวเปรียบเหมือนบ้านหลังสุดท้ายของท่านในประเทศไทยก่อนจะทรงย้ายไปประทับยังประเทศฝรั่งเศสถาวรตลอดชนม์ชีพ
ทั้งนี้ หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์นับเป็นหม่อมเจ้าเพียงองค์เดียวของราชสกุลบริพัตร เนื่องจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต พระบิดาของท่านหญิงเป็นพระโอรสพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ที่ดำรงพระอิสริยยศ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ซึ่งในพระบรมราชโองการสถาปนาพระอิสริยยศดังกล่าว ได้ระบุไว้ว่า หากมีพระบุตรให้พระบุตรเป็นหม่อมเจ้า
ยุทธพิชัย ชาญเลขา เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 เป็นนักแสดง นักร้อง นักกีฬาเทควันโด และนักการเมืองชาวไทย
ยุทธพิชัย จบมัธยมศึกษาจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) จบอุดมศึกษาจากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเป็นตัวประกอบและนายแบบ เริ่มเป็นที่รู้จักจากงานแสดงโฆษณาเนสกาแฟ ต่อมามีผลงานการแสดงภาพยนตร์และละคร โดยมักจะรับบทนำและบทร้าย นอกจากนั้นยังเคยออกผลงานอัลบั้มเพลงชุด "นายตัวดี" สังกัดแกรมมี่
ด้านชีวิตส่วนตัว เคยสมรสกับจริญญา หาญณรงค์ อดีตรองนางสาวไทยปี 2532 มีบุตรด้วยกัน 3 คน แต่ต่อมามีคดีฟ้องร้องข้อหาทำร้ายร่างกายและทำให้เสียทรัพย์ต่อนางจริญญา
ยุทธพิชัยยังเป็นที่รู้จักดีจากการเป็นนักเทควันโดที่มีชื่อเสียง มีโรงเรียนสอนเทควันโดของตนเอง ชื่อเล่น "โดโด้" มาจากการเล่นเทควันโดจนเรียกติดปากมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เดิมชื่อเล่นว่า เอ๋ มีน้องสาวคือ แอม วรรณเลขา หรือ ณัฎฐา ชาญเลขา
ในปี พ.ศ. 2565 โดโด้ได้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตวัฒนา ในนามกลุ่มรักษ์กรุงเทพของ พล.ต.อ.อัศวิน ขวัญเมือง และได้คะแนนเป็นลำดับที่ 5
โดโด้ ยุทธพิชัย
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เป็นคณะที่เปิดสอนทางด้านวิชาการทางกฎหมายแห่งแรกของภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยจัดการศึกษาในระดับปริญญานิติศาสตรบัณฑิต และจัดตั้งขึ้นเพื่อให้ประชาชนในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้มีโอกาสในการศึกษาทางด้านกฎหมายได้อย่างรอบด้านและหลักสูตรได้รับการรับรองเรียบร้อยแล้วจากเนติบัณฑิตยสภา และสภาทนายความ
ปีการศึกษา 2547 มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้เปิดสอนสาขานิติศาสตร์ขึ้นภายใต้การดำเนินงานของโครงการจัดตั้งคณะนิติศาสตร์ โดยเริ่มเปิดภาคการศึกษาครั้งแรกในวันที่ 31 พฤษภาคม 2547 (ซึ่งต่อมาได้กำหนดให้เป็นวันสถาปนาคณะนิติศาสตร์) ต่อมาได้เปิดสอนสาขารัฐศาสตร์เพิ่มขึ้นด้วยจึงเปลี่ยนชื่อเป็นโครงการจัดตั้งคณะนิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ และได้รับอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ให้จัดตั้งเป็นคณะนิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2548
ปีการศึกษา 2549 สาขารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ได้แยกออกไปจัดตั้งเป็นคณะรัฐศาสตร์ คณะจึงได้ใช้ชื่อเป็นคณะนิติศาสตร์ ดังเช่นเป็นอยู่ในปัจจุบัน
ปัจจุบันนี้คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้แบ่งหมวดวิชาการศึกษาออกเป็น 5 หมวดวิชา ดังต่อไปนี้
ทำเนียบคณบดีคณะนิติศาสตร์.
รายนามคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี มีดังนี้
คิระ☆พิกะ
นางงามจักรวาล 2011
นางงามจักรวาล 2011  เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 60 จัดขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2554 (ตามเวลาในประเทศไทย) ณ เครดิคาร์ด ฮอลล์ เซาเปาลู ประเทศบราซิล มีผู้เข้าประกวด 89 ประเทศ โดย ฆิเมนา นาบาร์เรเต นางงามจักรวาล 2010 จากประเทศเม็กซิโก มอบมงกุฎให้แก่ ไลลา ลอปึช จากประเทศแองโกลา ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล 2011 โดยเป็นนางงามจักรวาลคนแรกจากแองโกลา และคนที่สี่จากทวีปแอฟริกาที่ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาล หลังจากแอฟริกาใต้ในปี ค.ศ. 1978 นามิเบียในปี ค.ศ. 1992 และบอตสวานาในปี ค.ศ. 1999
ผู้เข้าประกวด 89 คน ต่อไปนี้
โออิจิ
โออิจิ (; ค.ศ. 1547 – 14 มิถุนายน ค.ศ. 1583) เป็นบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์หญิงในยุคเซ็งโงกุตอนปลาย เธอเป็นที่รู้จักจากการเป็นแม่ของลูกสาวสามคนที่กลายเป็นบุคคลสำคัญในภายหลัง ได้แก่ – โยโดะ โดโนะ, โอฮัตสึ และโอเอโยะ โออิจิเป็นน้องสาวของโอดะ โนบูนางะ และเป็นพี่/น้องสะใภ้ของโนฮิเมะ ลูกสาวของไซโต โดซัง เธอสืบเชื้อสายจากตระกูลไทระและฟูจิวาระ
โออิจิเป็นลูกสาวของโอดะ โนบูฮิดะ และน้องสาวของโนบูนางะ แม่ของเธอเป็นสนมไม่ทราบนามที่ให้กำเนิดพี่น้องของเธอหลายคน ชื่ออื่นของเธอได้แก่อิจิฮิเมะ (市姫), โอดานิโนะคาตะ (小谷の方) และฮิเดโกะ (秀子)
หลังการพิชิตแคว้นมิโนะของโนบูนางะใน ค.ศ. 1567 เพื่อผนึกความเป็นพันธมิตรระหว่างโนบูนางะกับขุนศึกอาไซ นางามาซะ โนบูนางะจึงจัดงานแต่งงานระหว่างโออิจิ ซึ่งตอนนั้นอายุ 20 ปี กับนางามาซะ จากนั้นโออิจิจึงได้ให้กำเนิดบุตรกับนางามาซะ โดยมีลูกชายหนึ่งคน (มันจูมารุ) กับลูกสาวสามคน – โยโดะ-โดโนะ, โอฮัตสึ และโอเอโยะ ทั้งสองตระกูลอยู่ด้วยกันอย่างสงบจนกระทั่งสามปีต่อมา ความสัมพันธ์จึงแย่ลง ทำให้นางามาซะทรยศต่อโนบูนางะ
ในฤดูร้อน ค.ศ. 1570 นางามาซะได้ล้มเลิกพันธมิตรกับโอดะและร่วมมือกับตระกูลอาซากูระในยุทธการที่อาเนงาวะ มีเรื่องเล่าว่าโออิจิได้ส่งกระสอบถั่วไปให้พี่ชายซึ่งผูกกับไม้ทั้ง 2 ข้างเป็นรหัสลับในการเตือนให้พี่ชายระวังตัวจากการโจมตีของทั้ง 2 ทัพคืออาไซและอาซากูระ โนบูนางะเข้าใจในความหมายและสั่งให้ทัพถอยหนีและจู่โจมในเวลาต่อมา
การต่อสู้ดำเนินไปเรื่อยๆเป็นเวลา 3 ปีจนกระทั่งกองทัพอาซากูระและทัพของผู้ต่อต้านโอดะถูกปราบราบคาบ โออิจิอาศัยอยู่กับนางามาซะในปราสาทโอตานิตลอดช่วงสงคราม โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ขุนนางที่โนบูนางะไว้ใจ ได้วางกำลังล้อมปราสาทแน่นหนา ระหว่างที่ปราสาทถูกล้อม โนบูนางะได้ส่งคำขอไปยังนางามาซะให้ส่งตัวโออิจิคืนมาก่อนจะโจมตีครั้งสุดท้าย นางามาซะเห็นด้วยจึงส่งโออิจิพร้อมด้วยธิดา 3 คนสู่กองทัพโอดะ เมื่อไม่มีความหวังต่อชัยชนะ นางามาซะจึงทำการเซ็ปปูกุ
โออิจิและธิดาของเธอได้อาศัยอยู่ในตระกูลโอดะเป็นเวลา 10 ปี จนกระทั่งโนบูนางะถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 1582 บุตรและขุนนางของเขาแตกแยกเป็น 2 ฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายของชิบาตะ คัตสึอิเอะ และฝ่ายของโทโยโตมิ ฮิเดโยะชิ โอดะ โนบูตากะ บุตรชายคนที่ 3 ของโนบูนางะ ได้จัดเตรียมให้โออิจิซึ่งเป็นน้าสมรสกับคัตสึอิเอะเพื่อรับรองความปลอดภัยในตำแหน่งภายในตระกูลโอดะ แต่ใน ค.ศ. 1583 กองทัพของคัตสึอิเอะถูกปราบโดยทัพของฮิเดโยะชิในการต่อสู้ที่ชิซูงาตาเกะ คัตสึอิเอะได้ถอยทัพเข้าปราสาทคิตะโนะโช กองทัพฮิเดโยชิจึงล้อมปราสาท คัตสึอิเอะได้ร้องขอให้โออิจิหนีไปพร้อมธิดาทั้ง 3 เพื่อให้ปลอดภัยจากฮิเดโยชิ แต่นางปฏิเสธจึงส่งธิดาทั้ง 3 หนีไป ส่วนนางจะยอมตายในปราสาท ในที่สุดคัตสึอิเอะและโออิจิได้เสียชีวิตภายในปราสาทที่มีเพลิงใหม้โหมกระหน่ำ
ลูกสาวที่ฮิเดโยชิกับโยโดะ-โดโนะ (มีอีกชื่อว่าชาจะ) กลายเป็นหนึ่งในสนมและแม่ในทายาทของฮิเดโยชิ
ลูกสาวของโออิจิ.
ลูกสาวของโออิจิทุกคนล้วนเป็นบุคคลที่มีความสำคัญในประวัติศาสตร์
โยโดะ โดโนะ ลูกสาวคนโตที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด นางได้เป็นสนมในฮิเดโยชิ ผู้ซึ่งเป็นคนสังหารมารดาของนางและบิดาเลี้ยง นางเป็นที่รู้จักในชื่อโยโดะ-โดโนะหรือโยโดงิมิ นางมีบุตรสองคนกับฮิเดโยชิซึ่งเป็นรัชทายาทคือ โทโยโตมิ ฮิเดโยริ หลังจากนั้นโยโดะ-โดโนะและฮิเดโยะริได้เสียชีวิตในการปิดล้อมที่โอซากะเมื่อ ค.ศ. 1615
ลูกสาวคนที่ 2 คือ โอฮัตสึ เธอได้สมรสกับเคียวโงกุ ทากัตสึงุ คนในตระกูลขุนนางตระกูลหนึ่งที่เคยรับใช้ตระกูลอาไซ ตระกูลเคียวโงกุได้สนับสนุนโทกูงาวะ อิเอยาซุหลังจากการเสียชีวิตของฮิเดโยชิ ซึ่งถือว่าเป็นตัวกลางระหว่างฝ่ายอิเอยัตสึและโยโดะ-โดโนะผู้เป็นพี่สาว ความพยายามยุติความขัดแย้งระหว่างโยโดะ-โดโนะและอิเอยัตสึของโอฮัตสึนั้นสูญเปล่า และหลังจากฮิเดโยริและโยโดะ-โดโนะเสียชีวิตในการปิดล้อมโอซากา นางได้รับเลี้ยงธิดาของฮิเดโยริที่ต้องกำพร้า
ธิดาคนสุดท้องคือ โอเอโยะ (มีอีกชื่อว่า โอโง) ได้สมรสกับโทกูงาะวะ ฮิเดตาดะ รัชทายาทของอิเอยัคสึ และเป็นโชกุนลำดับที่ 2 ของเอโดะ ทั้งคู่มีบตรธิดามากมายรวมทั้งโชกุนคนที่ 3 คือโทกูงาวะ อิเอมิตสึและโทกูงาวะ มาซาโกะ ผู้เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิโก-มิซุโนะ พระธิดาของมาซาโกะได้เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีเมอิโชได้สถาปนาโออิจิผู้เป็นสมเด็จพระปัยยิกาฝ่ายพระมารดา (ยายทวด) ขึ้นดำรงพระอิศริยยศเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีหลังจากโออิจิเสียชีวิตนานแล้ว
เธอเป็นตัวละครที่เล่นได้ในซีรีส์เกม"ซามูไรวอริเออส์" เดิมทีมีเค็นดามะเป็นอาวุธ ภายหลังเปลี่ยนเป็นห่วงใบมีด 4 ใบที่คล้องเข้าด้วยกัน และยังปรากฏใน "โปเกมอน คอนเควสต์" (Pokémon + Nobunaga's Ambition ในประเทศญี่ปุ่น) ที่มีโปเกมอนคู่หูเป็นพูรินและพูกูริน
สถานีโทรทัศน์ทาจิกิสถาน
สถานีโทรทัศน์ทาจิกิสถาน (Телевизиони Тоҷикистон, เดิมรู้จักกันในชื่อ Шабакаи Якум; Shabakai Yakum) เป็นสถานีโทรทัศน์ประจำชาติของประเทศทาจิกิสถานในทวีปเอเชียกลาง สถานีโทรทัศน์ทาจิกิสถานมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองดูชานเบ เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2502
สถานีโทรทัศน์ทาจิกิสถานก่อตัวขึ้นในปี พ.ศ. 2502 รายการแรกที่ออกอากาศทางสถานีออกอากาศในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2502 รายการแรกประกอบด้วยรายการข่าวสองภาษา (ทาจิกิสถาน/รัสเซีย) ตามด้วยภาพยนตร์:Light in the Mountains ผู้ประกาศคนแรกโดย Rafuat Abdusalomov
เริ่มออกอากาศ 24 ชั่วโมงในปี พ.ศ. 2555 ตารางเวลาออกอากาศของช่องส่วนใหญ่ประกอบด้วยเนื้อหารายการท้องถิ่น และภายนอก (โดยเฉพาะภาพยนตร์ต่างประเทศ) ออกอากาศเป็นภาษาทาจิก
ในเดือนมิถุนายน 2559 มีการใช้ชื่อปัจจุบันของช่อง ในนาม Tojikiston
กระจายเสียงและแพร่ภาพ ดำเนินการทั่วอาณาเขตของทาจิกิสถานในคลื่นเมตร ในประเทศอื่น ๆ ช่องโทรทัศน์สามารถรับชมได้ผ่านเคเบิลทีวีและอินเทอร์เน็ต ช่องนี้โดยรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐทาจิกิสถาน และหน่วยงานของรัฐบาล ในนาม "สถานีโทรทัศน์โทรทัศน์ทาจิกิสถาน"
ยานมาริเนอร์ 10
พีทีวี นิวส์
พีทีวี นิวส์ PTV News (ชื่อเดิมคือ PTV World) เป็นสถานีข่าวตลอด 24 ชั่วโมง จากประเทศปากีสถาน เป็นข่าวภาคภาษาอังกฤษและภาษาอุรดูโดยเฉพาะกลุ่มชาวปากีสถาน จะมีรายการข่าวภาคภาษาอังกฤษ อากรับ/Sindhi/Gujrati/Pashto/Kashmiri
ตั้งแต่เป็นปี พ.ศ. 2550 PTV News รู้จักกันในชื่อ PTV World News
ตรันซ์ตูจุฮ์
ตรันซ์ตูจุฮ์  หรือเดิมรู้จักกันในชื่อ ช่อง7 อินโดนีเซีย (TV7) เป็นสถานีโทรทัศน์เชิงพาณิชย์ สถานีประจำการที่ใจกลางเมืองกรุงจาการ์ตา ได้ร่วมกับ กรามีเดียกรูป (Gramedia Group) และ ตรันซ์ เตเฟ (Trans TV) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 ธันวามคม พ.ศ. 2544 ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ได้เปลี่ยนช่องอย่างเป็นการคือ ตรันซ์ตูจุฮ์ (Trans 7) จากเดิมคือช่อง 7 สาเหตุมาจาก ได้โอนกิจการกึ่งหนึ่งจากตรันซ์ คอร์ป (Trans Corp) โดยเฉพาะเจ้าของบริษัทคือ ตรันซ์ เตเฟ (Trans TV) โดยมีคำขวัญที่ว่า Semakin Beragam Semakin Menarik" ("หลากหลาย เพิ่มพูน หลายหลายความสนใจ")
ในปี พ.ศ. 2546 ทางสถานีได้ถ่ายทอดข่าวจากสถานีโทรทัศน์อัลญะซีเราะฮ์ ในระหว่างการโจมตีในอิรัก
Trans7 ก่อตั้งขึ้นในฐานะเป็น TV7 โดยได้รับใบอนุญาตจากกรมการค้าและอุตสาหกรรมในจาการ์ตาส่วนกลาง หมายเลข 809 / BH.09.05 / III / 2000 โดยมี คอมปาส กรามีเดีย (Kompas Gramedia) เป็นเจ้าของหุ้น 88% เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2544 TV7 ถูกตีพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษาฉบับที่ 8687 เป็นของ PT Duta Visual Nusantara Tivi Tujuh โดยสัญลักษณ์คือตัวอักษร "JO" ซึ่งย่อมาจาก Jakob Oetama เจ้าของ Kompas Gramedia โลโกยังมีพื้นฐานมาจากโลโก Circle 7 ที่ บริษัท American Broadcasting ใช้สำหรับสถานี O&amp;O ในอเมริกาเหนือ
เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2549 CT Corp ทางบริษัท Trans Corp ได้รับอนุญาตให้ซื้อหุ้น PT Duta Visual Nusantara Tivi Tujuh 49% พร้อมกับการเปิดตัวอีกครั้งในวันที่ 15 ธันวาคม 2549 วันนี้ถูกกำหนดให้เป็นวันก่อตั้งสถานีโทรทัศน์ตรันซ์ตูจุฮ์ ปัจจุบันกรรมการผู้จัดการของตรันซ์ตูจุฮ์ คือ Atiek Nur Wahyuni เมื่อสถานีนั้นมีชื่อว่า TV7 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ Wisma Dharmala Sakti Floor 21 Jend Sudirman Street Lot 32 จาการ์ตา 10220 นับตั้งแต่การซื้อกิจการอย่างเป็นทางการของ TV7 โดย Trans Corp, TV7 เริ่มทำการแบ่งพื้นที่สำนักงานกับ Trans TV
ประเภทรายการ.
รายการที่ที่ออกอากาศส่วนใหญ่จะเป็นรายการ บันเทิง และ การเรียนรู้ นอกจากนั้นแล้วจมีการถ่ายสอดการแข่งขันกีฬาพุตบอลกัลโช่ ซิเรีย อา (อิตาลี)
หม่อมเจ้าหญิงมารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร
พุซซีแคต ดอลส์
พุซซีแคตดอลส์
ตรันซ์ เตเฟ
ตรันซ์ เตเฟ  ชื่อเต็ม Televisi Transformasi TRANS Indonesia (ชื่อเต็มของภาษาไทย คือ "สถานีโทรทัศน์ประชาสัมพันธ์อินโดนีเซีย") เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งชาติประจำการอยู่ที่กรุงจาการ์ตาใต้ เจ้าของสถานีโทรทัศน์โดย Chairul Tanjung ออกอากาศครั้งแรก วันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2001 เหมือนสถานีโทรทัศน์เชิงพาณิชย์ แสดงข่าว ภาพยนตร์ ละคร ปกิณกะบันเทิง เกมตอบคำถามและรายการสำหรับเด็ก
รายการทางช่อง ตรันซ์ เตเฟ ประกอบไปด้วยรายการปกิณกะบันเทิง อย่าง เช่น เอ็กซตร้าแวนกานซ่า (Extravaganza) the Dorce Show (ดำเนินรายการโดย Dorce Gamalama) และ Indonesian versions of Thank God You're Here (Akhirnya Datang Juga) และ The Gong Show (เดอะ ก๊อง โชว์) รายการศาสนา ภาพยนตร์ บันเทิง ละคร และ ข่าวทั่วไป
กลุ่มอาการหายใจเร็วกว่าปกติ
กลุ่มอาการหายใจเร็วกว่าปกติ  คือความผิดปกติในระบบทางเดินหายใจ ที่มีพื้นฐานมาจากความผิดปกติทางกายภาพหรือทางจิตวิทยา มีความเกี่ยวข้องกับการหายใจลึกและถี่เกินไป (หายใจเร็วกว่าปกติ) กลุ่มอาการหายใจเร็วกว่าปกติอาจแสดงในลักษณะอาการปวดหน้าอก รู้สึกชาที่ปลายนิ้วหรือริมฝีปาก และอาจเกิดอาการร่วมกับอาการกลัว (Panic attack)
ผู้ที่มีการป่วยมักจะรู้สึกเหมือนตัวเองได้รับอากาศไม่เพียงพอ แต่ในความเป็นจริงแล้ว พวกเขามีปริมาณออกซิเจนในเลือดแดงระดับปกติ และมีคาร์บอนไดออกไซด์น้อยเกินไป ทั้งนี้แม้ในเลือดจะมีระดับออกซิเจนปกติ แต่การที่มีคาร์บอนไดออกไซด์น้อยจะทำให้กลไกการนำออกซิเจนไปเลี้ยงเนื้อเยื่อนั้นทำงานได้แย่ลง ซึ่งเป็นผลจากการเกิดหลอดเลือดหดตัวที่เป็นผลจากระดับคาร์บอนไดออกไซด์ที่ต่ำ และการยับยั้งปฏิกิริยาของโบหร์
กลุ่มอาการหายใจเร็วกว่าปกติเกิดจากปัจจัยทางจิตใจและผลที่เกิดตามมา โดยไม่มีสาเหตุทางกาย ทั้งนี้กลุ่มอาการนี้ไม่ใช่สาเหตุเดียวของอาการหายใจเร็วกว่าปกติ ซึ่งสาเหตุอื่นๆ ของอาการที่คล้ายคลึงกันนี้มีหลายอย่าง เช่น การติดเชื้อ การเสียเลือด โรคหัวใจ เคมีในเลือดผิดปกติ เลือดไปเลี้ยงสมองไม่พอ และระบบประสาทมีความไวเกินปกติ เป็นต้น
ผู้ป่วยโรคแพนิกและโรคกลัวที่ชุมชนจำนวนมากจะมีอาการของกลุ่มอาการหายใจเร็วกว่าปกติ แต่ผู้ป่วยกลุ่มอาการหายใจเร็วกว่าปกติส่วนใหญ่ไม่มีโรคเหล่านี้
ฟ่ง ไสหยก
ฟ่ง ไสหยก  หรือ ปึง ซีเง็ก (ตามสำเนียงแต้จิ๋ว) หรือ ฟาง ซื่ออี้ (ตามสำเนียงจีนกลาง) เป็นวีรบุรุษมวยกังฟูอีกคนหนึ่งที่ระบือชื่อของจีน เป็นตำนานเล่าขานจวบจนปัจจุบันเช่นเดียวกับ หง ซีกวน (洪熙官) หรือ อั้ง อีกัว และ โอว ฮู้ยเคียง ผู้เป็นศิษย์ร่วมสำนักเส้าหลิน หากแต่เรื่องราวของฟ่ง ไสหยก นั้นเชื่อว่าเป็นเพียงเรื่องแต่ง
ซึ่งทั้ง ฟ่ง ไสหยก, หง ซีกวน และ โอว ฮุ้ยเคียง นั้น บางครั้งจะถูกเรียกว่า 3 พยัคฆ์เส้าหลิน เช่นเดียวกับ 10 พยัคฆ์เส้าหลิน (廣東十虎)
ซึ่งเรื่องราวทั้ง 3 คนนี้นั้นปรากฏในนิยายกำลังภายใน เรื่อง "เฉียนหลงประพาสกังหนำ" ซึ่งเป็นเรื่องราวของฮ่องเต้เฉียนหลงเมื่อครั้งประพาสภาคใต้ของจีน พร้อมกับได้กำจัดผู้ต่อต้านชาวฮั่นไปทั้งหมด ด้วยการส่งยอดฝีมือจากบู๊ตึ้งและง้อไบ๊ให้มาร่วมกำจัดศิษย์ของสำนักเส้าหลิน
ประวัติของ ฟ่ง ไสหยก ตามที่ปรากฏ เกิดที่มณฑลกวางตุ้ง เป็นบุตรชายของ ฟ่ง ตั๊ก (方德) คณบดีที่ร่ำรวย ส่วนมารดานั้นคือ เหมียว ชุ่ยฮัว เป็นบุตรสาวของจอมยุทธที่มีชื่อ ฟ่ง ไสหยกมีสายเลือดของชาวยุทธมาแต่กำเนิด และฝึกวิทยายุทธมาตั้งแต่อายุ 3 ขวบ เมื่ออายุได้ 14 ได้ประลองฝีมือเอาชนะศิษย์อันธพาลของสำนักบู๊ตึ้งได้ และสร้างวีรกรรมไว้มากมาย รวมถึงการต่อต้านราชวงศ์ชิงด้วย บางเรื่องเล่าว่า ฟ่ง ไสหยกได้เข้าร่วมกับสมาคมดอกไม้แดงด้วย จนในที่สุดทางราชสำนักชิงต้องส่งมือสังหารมาสังหาร ซึ่งกล่าวกันว่า คือ แม่ชีอู่เหมย ระหว่างเผาวัดเส้าหลิน จนถึงแก่ความตายด้วยวัยเพียง 24 ปี
เรื่องราวฟ่ง ไสหยก นั้น เชื่อกันว่าไม่มีตัวตนจริง เป็นเพียงบุคคลในอุดมคติเช่นเดียวกับ หง ซีกวน ซึ่งเป็นตำนานร่วมกัน แต่อย่างไรก็ดี เพลงหมัดมวยในแบบของฟ่ง ไสหยก นั้น คือ มวยสกุลหง และมวยหย่งซุน ก็กลายเป็นมรดกตกทอดมายังผู้ฝึกกังฟูในยุคถัดมา เช่น หวง เฟยหง และ ยิปมัน ซึ่งเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริง
โดยภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับฟ่ง ไสหยก เรื่องแรกนั้น คือ "Fong Sze Yu's Battle in the Boxing Ring" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1928 ส่วนในยุคปัจจุบันได้แก่ "Fong Sai-yuk" ในปี ค.ศ. 1993 นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย และจ้าว เหวินจั๋ว และในแบบซีรีส์ นำแสดงโดย จาง เหว่ยเจี้ยน
ปึง ซีเง็ก
เอ็กซ์โป 2010
งานเอ็กซ์โป 2010 หรือชื่อทางการ เอ็กซ์โป 2010 เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน  เป็นการแสดงนิทรรศการนานาชาติ (เวิลด์แฟร์) ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1 พฤษภาคม ถึง 31 ตุลาคม พ.ศ. 2553 (183 วัน) ที่นครเซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน
งานเซียงไฮ้เอ็กซ์โปเป็นงานจัดแสดงที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยกินพื้นที่ 5.28 ตารางกิโลเมตร
The World Exposition หรือ World Expo เป็นงานมหกรรมโลก ซึ่งเป็นงานแสดงถึงความสามารถและแสดงศักยภาพของการจัดงานการแสดงเอกลักษณของความสามารถของชาติตนเอง โดยจัดต่อเนื่องและหมุนเวียนประเทศเจ้าภาพภายในภาคีสมาชิก ภายใต้ลิขสิทธิ์การจัดงานซึ่งดูแลโดยสำนักงานมหกรรมโลก หรือ BIE ที่มีฐานะเป็นองค์กรระหว่างประเทศ โดยหน้าที่บริหารจัดการให้เกิดงานมหกรรมโลก โดยประเทศไทยได้เข้าร่วมงานมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2405 ก่อนจะเข้าเป็นภาคีสมาชิก BIE ในปี พ.ศ. 2536
นกปรอดหัวโขน หรือ นกปรอดหัวจุก หรือที่นิยมเรียกกันว่า นกกรงหัวจุก (อังกฤษ: Red-whiskered bulbul; พายัพ: นกปิ๊ดจะลิว; ) เป็นนกที่อยู่ในวงศ์นกปรอด (Pycnonotidae) ซึ่งอยู่ด้วยกันทั้งหมด 109 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบได้ 36 ชนิด
นกปรอดหัวโขนเป็นนกขนาดเล็ก ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร ที่มีสีสันสวยงามและเสียงร้องไพเราะ ที่แก้มและคอจนถึงหน้าอกจะมีสีขาวและมีสีแดงเป็นเส้นอยู่ข้างหูลงมาถึงหน้าอกเหมือนเป็นเส้นแบ่งขนสีขาวกับสีดำที่มีอยู่ทั่วทั้งตัวขนส่วนหัวจะร่วมกัน เป็นเหมือนหน่อตั้งอยู่บนหัวสูงขึ้นไปเหมือนหัวโขน อันเป็นที่มาของชื่อ ใต้ท้องมีขนสีขาว พบกระจายอยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงเอเชียตะวันออก
พบได้ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลาย ตั้งแต่ยอดเขาสูง ป่าที่ราบต่ำ จนถึงทุ่งหญ้า ชายป่า และเขตที่ใกล้กับชุมนุมมนุษย์
มีชนิดย่อยทั้งหมด 9 ชนิด ดังนี้
นกปรอดหัวโขน เป็นที่นิยมในแง่ที่เป็นสัตว์เลี้ยง ที่เลี้ยงเพื่อฟังเสียงร้องอันไพเราะ และเพื่อการแข่งขันเสียงร้อง เช่นเดียวกับนกเขาชวา ("Geopelia striata") โดยเฉพาะอย่างยิ่งในจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย โดยเฉพาะสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่ติดกับมาเลเซีย คือ นราธิวาส, ปัตตานี, ยะลา ซึ่งการเลี้ยงนกชนิดนี้เป็นเหมือนหนึ่งในวัฒนธรรมและวิถีการดำรงชีวิตของผู้คนที่นั่น นกปรอดหัวโขนหากได้รับการเลี้ยงดูอย่างถูกต้อง สามารถมีอายุยืนนานได้ถึง 11 ปี และนกตัวใดที่มีเสียงร้องไพเราะและได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดแข่งขัน อาจมีสนนราคาถึงหลักล้านบาท
ปัจจุบัน นกปรอดหัวโขน เป็นสัตว์ที่มีรายชื่ออยู่ในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง แต่มีความพยายามของผู้ที่นิยมเลี้ยงผลักดันให้เป็นสัตว์ที่เลี้ยงได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งประเด็นนี้มีทั้งผู้ที่เห็นและคัดค้านเนื่องจากจนถึงปัจจุบันนกปรอดหัวโขนที่เลี้ยงไว้เกือบทั้งหมดมาจากการจับจากธรรมชาติทั้งสิ้น ไม่ได้มาจากการเพาะเลี้ยงอย่างที่อ้างกัน ซึ่งการจับนกจากธรรมชาติเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้นกชนิดนี้สูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติในภาคใต้ของประเทศไทย
นกกรงหัวจุก
แมรี่ อึ้งรังษี
แมรี่ อึ้งรังษี (เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2518) มีชื่อเกิดว่า แมรี่ เจน โจนส์ (ภาษาอังกฤษ: Mary Jane Jones) เป็นนักร้องแจ๊สและป๊อปชาวอเมริกัน มีประสบการณ์การแสดงคอนเสิร์ตมากกว่า 300 ครั้งทั่วสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น ไทย และเกาหลีใต้ รวมทั้งการแสดงกับวงออร์เคสตร้าชั้นนำเช่น Charleston Symphony Orchestra, Seoul Philharmonic Orchestra, Bangkok Symphony Orchestra, Thailand Philharmonic Orchestra, International Orchestra of Italy ฯลฯ และกับ วงแจ๊สชั้นนำของอเมริกาอีกมากมาย
ในสหรัฐฯ แมรี่เคยเป็นนักร้องของวง Extempo ที่ได้รับรางวัล CARAs (Contemporary A Cappella Recording Awards) และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักร้องหญิงแห่งปี ก่อนหน้านั้น แมรี่ทำงานเป็นนักร้องในห้องอัดเสียงและนักแสดงทางโทรทัศน์ (TV actress) ซึ่งเธอได้สร้างผลงานระดับมืออาชีพไว้มากมาย และได้รับความนิยมอย่างสูงในโซล ประเทศเกาหลีใต้ ที่ซึ่งเธอใช้ชีวิตอยู่ 13 ปี
แมรี่ (ซึ่งพูดภาษาไทยได้คล่องแคล่ว) ได้สร้างผลงานเพลงไทยไว้หนึ่งอัลบั้ม โดยได้นำเพลงรักของบอย โกสิยพงษ์มาขับร้อง ร่วมกับวงออร์เคสตร้า International Orchestra of Italy ล่าสุดผลงานของเธอได้ถูกเลือกเป็นเพลงเอกของภาพยนตร์เรื่อง “ความสุขของกะทิ”
หง ซีกวน
หง ซีกวน หรือ อั้ง อีกัว (แต้จิ๋ว) (; ; พินอิน: Hóng Xīguān) วีรบุรุษมวยกังฟูผู้คิดค้นเพลงมวยสกุลหง หรือ หงฉวน (洪拳) และเป็นตำนานร่วมกับ ฟ่ง ไสหยก หรือ ปึง ซีเง็ก และ โอว ฮู้ยเคียง
ซึ่งทั้ง 3 ได้รับการขนามนามว่าเป็น 3 พยัคฆ์เส้าหลิน เช่นเดียวกับ 10 พยัคฆ์เส้าเหลิน (廣東十虎) นักสู้กังฟูอีกกลุ่มในเวลาต่อมา
หง ซีกวน เกิดที่มณฑลกวางตุ้ง จังหวัดแต้จิ๋ว เดิมมีชื่อว่า จิว (ไม่ปรากฏแซ่) อาชีพเดิมเคยเป็นคนขายใบชา ก่อนที่จะฝึกกังฟูกับวัดเส้าหลินกับหลวงจีนจื้อส้าน ร่วมกับ ฟ่ง ไสหยก และ โอว ฮู้ยเคียง โดยที่ หง ซีกวน เป็นแกนนำกลุ่มด้วยความที่เป็นคนอาวุโสและอุปนิสัยเยือกเย็นที่สุด เพื่อเข้าร่วมกับพรรคดอกไม้แดงทำการต่อต้านแมนจูที่กดขี่ชาวฮั่นโดยราชวงศ์ชิง
ซึ่งเรื่องราวของ 3 นั้นได้ถูกกล่าวถึงไว้ในนิยายกำลังภายในเรื่อง "เฉียนหลงประพาสกังหนำ" อันเป็นเรื่องราวของฮ่องเต้เฉียนหลงเมื่อครั้งเสด็จประพาสภาคใต้ของจีน พร้อมกับทรงส่งยอดฝีมือจากสำนักต่าง ๆ เช่น บู๊ตึ้งและง้อไบ๊ เพื่อกำจัดคนจากสำนักเส้าหลินที่ต่อต้านแมนจู ซึ่ง ฟ่ง ไสหยก เป็นคนแรกที่เสียชีวิต ก่อนจะตามด้วย โอว ฮู้ยเคียง ส่วน หง ซีกวน นั้นเป็นบุคคลสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่
ในวัฒนธรรมร่วมสมัยบางอย่าง เช่น นวนิยาย หรือภาพยนตร์และซีรีส์ ได้กำหนดให้ หง ซีกวน เป็นตัวเอกในบรรดาคนทั้ง 3 และในบางเรื่องก็ให้ หง ซีกวนถูกฆ่าตายในที่สุด แต่ในบางเรื่อง หง ซีกวน ก็มิได้ตาย และในบางตำนานก็เชื่อว่า หง ซีกวนมีชีวิตยืนยาวนานถึง 182 ปี
อย่างไรก็ดี เมื่อเทียบกับ ฟ่ง ไสหยก แล้ว หง ซีกวน ถือว่าเป็นบุคคลที่มีความเป็นไปได้มากว่าที่จะมีตัวตนจริงมากกว่า แต่บางส่วนก็ถิอว่า หง ซีกวน เป็นเพียงบุคคลในอุดมคติ โดยเป็นบุคคลในบุคลาธิษฐานที่แต่งขึ้นมาเพื่อเสริมวีรกรรมของ หง ซิ่วฉวน (洪秀全) ผู้นำกบฏไท่ผิง ที่มีตัวตนจริงมากกว่า
ก้าวสู่ฝันวันหัวใจพบรัก
ก้าวสู่ฝันวันหัวใจพบรัก  เป็นภาพยนตร์สหรัฐอเมริกาในปี 2002 สร้างมาจากนิยายขายดีของนิโคลัส สปาร์คส ที่มีผลงานดังอย่าง Nights In Rodanthe, The Notebook และ Dear John (ฉบับหนังสือแปลโดยจิระนันท์ พิตรปรีชา) กำกับโดยอดัม แชงค์แมน (หนึ่งในกรรมการของรายการ So You Think You Can Dance) นำแสดงโดยเชน เวสต์ และ แมนดี้ มัวร์
แลนดอน รอลลิน คาร์เตอร์ (เชน เวสท์) คือนักเรียนชายเสน่ห์แรงวัย 17 ของโรงเรียนมัธยมปลายแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นสมาชิกของกลุ่มนักเลงประจำโรงเรียน ด้วยนิสัยชอบเล่นผาดโผนของกลุ่มของเขาทำให้นักเรียนชายคนหนึ่งต้องเข้าโรงพยาบาลด้วยอาการเฉียดตาย ทุกคนรอดพ้นจากคดีนี้ยกเว้นแลนดอนเพียงผู้เดียว อาจารย์ใหญ่ประจำโรงเรียนมีความเห็นให้แลนดอนได้รับบทลงโทษโดยการทำความสะอาดห้องวิทยาศาสตร์ทุกเย็น, สอนพิเศษให้เด็กไร้โอกาสในวันเสาร์ และร่วมแสดงละครของชมรมการละคร โดยสามกิจกรรมนี้ไม่มีสิ่งใดที่เขาต้องการแม้แต่เล็กน้อย เพราะในสายตาของเขามีแต่พวกตัวประหลาดเท่านั้นที่ชอบจะทำกิจกรรมเหล่านี้ แต่ทั้งสามอย่างนี้ทำให้เขาได้พบกับเจมี่ อลิซาเบธ ซัลลิแวน (แมนดี้ มัวร์) ลูกสาวของบาทหลวงประจำเมืองที่เป็นคนเก็บตัวและเรียบร้อยซึ่งพกคัมภีร์ไบเบิ้ลติดตัวประจำ จนทำให้ถูกคนอื่นมองว่าเฉิ่ม เชย และเหมือนกับตัวตลกในสายตาของคนอื่น โดยเฉพาะกลุ่มเพื่อนของแลนดอน วันหนึ่ง เพื่อนของเขาไม่ได้มารับแลนดอนไป เขาจึงขอติดรถของเจมี่ำไปด้วย เจมี่กล่าวกับแลนดอนว่าสิ่งที่เธออยากทำมี 42 อย่าง โดยเรียงตามลำดับไปเรื่อย ๆ เช่น การมีรอยสัก ยืนอยู่สองที่ในเวลาเดียวกัน เมื่อแลนดอนถามถึงอันดับแรก เจมี่เลือกที่จะปฏิเสธถึงคำตอบ คืนหนึ่ง แลนดอนที่ขับรถเล่นเห็นเจมี่เดินเข้าไปในสุสานด้วยท่าทีลับ ๆ ล่อ ๆ เขาจึงตามเธอไปด้วยความสงสัยและพบว่าเจมี่รักการดูดาวในนี้มาก เธอสร้างกล้องดูดาวตั้งแต่อายุสิบสอง และจะมาดูที่นี่ประจำ
ในชมรมการละครนั้น แลนดอนได้รับบทนำของเรื่องทั้งที่เขาไม่พอใจแต่จำต้องรับอย่างเลี่ยงไม่ได้ และเพื่อความไม่ต้องการเสียหน้า แลนดอนจึงไหว้วานขอความช่วยเหลือจากเจมี่ที่มีบทนำร่วมกัน โดยตกลงกันว่าแลนดอนจะไปซ้อมการแสดงที่บ้านของเธอทุกเย็น ส่วนเจมี่มีข้อแม้ว่าจะต้องไม่ตกหลุมรักเธอ แลนดอนจึงยอมรับข้อเสนออย่างง่ายดาย วันหนึ่ง กลุ่มเพื่อนของเขาสงสัยว่าแลนดอนกับเจมี่อาจจะคบกัน แลนดอนรู้สึกเป็นเรื่องหน้าอายจึงหักหน้าเจมี่ต่อหน้ากลุ่มเพื่อนของเขา เย็นวันนั้นแลนดอนจึงรู้สึกผิดและไปที่บ้านเจมี่เพื่อขออภัยและขอซ้อมการแสดงด้วย แต่เจมี่ำไม่ยินยอม แลนดอนจำต้องฝึกซ้อมการแสดงด้วยตนเองทุกวัน และเมื่อถึงวันแสดงจริง แลนดอนก็แสดงบทตัวเองได้ดีจนทุกคนคาดไม่ถึง ส่วนเจมี่ก็ปรากฏกายด้วยใบหน้าที่งดงามและท่าทางอันงามสง่า ต่างจากวันอื่นที่ไม่มีใครสนใจเธอ แลนดอนรู้สึกตะลึงกับความสามารถในการขับร้องเพลงของเจมี่ เมื่อการแสดงจบลงแลนดอนเผลอจูบเจมี่ต่อหน้าสายตาเพื่อน ๆ และผู้ปกครองของเธอ รวมถึงบาทหลวงเรเวอร์เร็นด์ (ปีเตอร์ โคโยท) ที่ไม่ยอมรับในตัวแลนดอน และเบลินด้า (ลอเรน เจอร์แมน) แฟนเก่าของเขาที่ยังมีเยื่อใยอยู่ด้วย