pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ใน HTTP/0.9 และ 1.0 การเชื่อมต่อจะถูกปิดทุกครั้งหลังจากการการร้องขอและการตอบรับจบไป ดังนั้นในรุ่น HTTP/1.1 จึงมีการแนะนำกลไกเพื่อให้การเชื่อมต่อยังคงอยู่ ซึ่งจะทำให้การเชื่อมต่อเพียงครั้งเดียวสามารถใช้ซ้ำได้อีกเรื่อย ๆ มากกว่าหนึ่งครั้ง การเชื่อมต่อแบบคงอยู่เช่นนั้นช่วยลดโอกาสของการเกิดความล่าช้า (lag) เพราะว่าเครื่องลูกข่ายไม่จำเป็นต้องต่อรองการเชื่อมต่อทีซีพีใหม่อีกครั้ง หลังจากข้อความร้องขอแรกได้ถูกส่งไปแล้ว
HTTP/1.1 ได้มีการจัดแบนด์วิดท์ให้ดียิ่งขึ้นไปกว่ารุ่น 1.0 ยกตัวอย่างเช่น HTTP/1.1 มีการแนะนำการเข้ารหัสขนส่งเป็นชิ้นส่วน (chunked transfer encoding) เพื่อทำให้เนื้อหาบนการเชื่อมต่อแบบคงอยู่ส่งถ่ายเป็นกระแสข้อมูลได้ (streaming) แทนที่จะเก็บลงในที่พักข้อมูล (buffer) การทำงานแบบสายท่อของเอชทีทีพี (HTTP pipelining) ก็เป็นอีกเทคนิคหนึ่งที่ช่วยลดความล่าช้าลงได้อย่างมาก ซึ่งทำให้เครื่องลูกข่ายสามารถส่งข้อความร้องขอได้หลายข้อความ ก่อนที่จะได้รับข้อความตอบรับของอันแรก อีกพัฒนาการหนึ่งคือการบริการเป็นไบต์ (byte serving) ซึ่งจะทำให้เครื่องแม่ข่ายส่งถ่ายข้อมูลมาเพียงแค่ส่วนหนึ่งจากทรัพยากรทั้งอัน ในช่วงตำแหน่งที่เครื่องลูกข่ายต้องการ
สถานะวาระของเอชทีทีพี.
เอชทีทีพีเป็นโพรโทคอลที่ไม่มีการระบุสถานะ ข้อดีของโพรโทคอลแบบนี้คือเครื่องแม่ข่ายไม่จำเป็นต้องดึงสารสนเทศอื่นมาจากผู้ใช้ในระหว่างการร้องขอ แต่สิ่งนี้ทำให้ผู้พัฒนาเว็บต้องใช้วิธีการอื่นเพื่อรักษาสถานะของผู้ใช้ ตัวอย่างเช่น ผู้ใช้ที่ต้องการปรับแต่งเนื้อหาเว็บไซต์ เว็บแอปพลิเคชันจะต้องบันทึกติดตามกระบวนการต่าง ๆ ของผู้ใช้เป็นหน้าต่อหน้า หรือการล็อกอินเข้าสู่ระบบ ซึ่งจำเป็นต้องทราบว่าผู้ใช้นั้นอยู่ในสถานะล็อกอินหรือไม่ จึงจะส่งข้อความตอบรับได้อย่างเหมาะสม วิธีการที่เป็นปกติสำหรับปัญหานี้คือการรับและส่งคุกกี้ และวิธีการอื่นคื่อการสร้างตัวแปรวาระ (session) ทางฝั่งเครื่องแม่ข่าย หรือใช้ตัวแปรซ่อนผ่านทางหน้าแบบฟอร์ม หรือใช้พารามิเตอร์ที่เข้ารหัสแบบตัวชี้แหล่งในอินเทอร์เน็ต (เช่น /index.php?session_id=some_unique_session_code)
นิตยสาร
นิตยสาร  คือสิ่งพิมพ์รายคาบที่ออกเป็นระยะสำหรับผู้อ่านทั่วไป มีเนื้อหาหลากหลาย มุ่งทั้งให้ความรู้และความบันเทิง ความรู้มักเป็นไปในลักษณะที่ให้ความรอบรู้ มีการหารายได้จากการโฆษณาและวางขายทั่วไป ผู้อ่านสามารถบอกรับเป็นสมาชิกได้
คำว่า "นิตยสาร" มาจากรากศัพท์ คือ นิตย (สม่ำเสมอ) และสาร (เนื้อหา) คำว่า "นิตยสาร" โดยทั่วไปอาจมีความหมายคาบเกี่ยวกับคำว่า วารสาร ซึ่งออกตามกำหนดเวลาที่แน่นอนเช่นกัน แต่ในทางบรรณารักษศาสตร์ ปัจจุบัน เมื่อมีการใช้อินเทอร์เน็ต ทำให้มีนิตยสารในอินเทอร์เน็ต ซึ่งมิใช่สิ่งพิมพ์ แต่ก็ยังเรียกกันว่า "นิตยสาร"
เป็นที่น่าสังเกตว่า นิตยสารบางชื่อ ไม่ได้ใช้คำว่า นิตยสาร แต่ก็น่าจะจัดเป็นนิตยสารได้ เช่น "อนุสาร อ.ส.ท." ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ขณะที่สิ่งพิมพ์บางชนิด มีความก่ำกึ่ง ระหว่างหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ และนิตยสารรายสัปดาห์ เช่น มติชนรายสัปดาห์ สยามรัฐรายสัปดาห์ เนชั่นรายสัปดาห์ เป็นต้น ทั้งนี้ก็เพราะเนื้อหาในเล่ม มีทั้งข่าว วิเคราะห์ข่าว และบันเทิง ในสัดส่วนที่พอ ๆ กัน โดยทั่วไปนิตยสารมักจะมีลักษณะผ่อนคลาย เล่าเรื่อง ไม่นิยมเขียนในลักษณะตำรา เว้นแต่ละแทรกอยู่เป็นบางส่วนของเล่ม
นิตยสารสำหรับคนอ่านเฉพาะกลุ่มฉบับแรกของโลกตีพิมพ์ในกรุงลอนดอนเมื่อ พ.ศ. 2274 (สมัยพระเจ้าท้ายสระ) ชื่อ "นิตยสารสุภาพบุรุษ" (The Gentleman's Magazine) เลิกกิจการไปเมื่อ พ.ศ. 2450
นิตยสารสำหรับผู้บริโภคฉบับแรกของโลกคือ "นิตยสารสกอต" (The Scots Magazine) ตีพิมพ์ในสกอตแลนด์เมื่อปี พ.ศ. 2282 ซึ่งตรงกับสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ และยังคงตีพิมพ์อยู่จนถึงในปัจจุบัน
องค์ประกอบของนิตยสารอาจมีความแตกต่างกันได้เป็นอย่างมาก องค์ประกอบหลัก เช่น วาระการออก รูปแบบ เป้าหมายกลุ่มผู้อ่านมีความผันแปรหาความตายตัวไม่ได้ นิตยสารบางฉบับจะเจาะเรื่องที่น่าสนใจเฉพาะ เช่น เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง ยานพาหนะ งานอดิเรก หรือการเมือง รวมทั้งแนวศิลปะ บันเทิง แฟชั่น รถยนต์ ท่องเที่ยวระยะการออกจึงมีตั้งแต่รายสัปดาห์ รายปักษ์ รายเดือน รายสองเดือน ราย 3 เดือน (quarterly) ราย 6 เดือนไปจนถึงรายปี
ปกตินิตยสารจะมีวันที่ปรากฏบนปกซึ่งมักล่าจากวันที่วางตลาด นิตยสารเกือบทั้งหมดจะวางจำหน่ายตามร้านและแผงขายหนังสือทั่วประเทศ ผู้บอกรับเป็นสมาชิกจะได้รับนิตยสารทางไปรษณีย์
นิตยสารส่วนใหญ่ตีพิมพ์ในจำนวนที่มากและพยายามทำให้ต้นทุนการพิมพ์ต่ำเพื่อให้มีราคาขายต่ำ นิตยสารบางประเภทที่มีต้นทุนการพิมพ์สูงมักอาศัยการลงโฆษณามาช่วยลดราคาขายให้ต่ำลง
นิตยสารทุกเล่ม จะต้องขออนุญาตจัดพิมพ์จากทางราชการ และได้รับหมายเลขสากลประจำนิตยสาร เรียกว่า ISSN (International Standard Serial Number) ซึ่งนิตยสารจะตีพิมพ์ไว้ในส่วนที่เห็นชัดของเล่ม เช่น ปกหน้า สารบัญ สันปก หรือปกหลัง
มิตร สมานันท์
บรรณารักษศาสตร์และวิทยาการสารสนเทศ
โคโนฮะมารุ
อำเภอพระยืน
พระยืน เป็นอำเภอขนาดกลางแห่งหนึ่งในจังหวัดขอนแก่น
อำเภอตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
อำเภอพระยืนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอพระยืนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
อาชีพรองที่สำคัญ มีโรงงานทำเสื่อพลาสติก ประชาชนบางส่วนที่ว่างจากอาชีพทำนาแล้วจะเร่ขายเสื่อทั่วประเทศ, ทำไร่มันสำปะหลัง
อ.พระยืน
อ.ชุมแพ
ไฟฟ้าเคมี
ไฟฟ้าเคมี  เป็นศาสตร์ของปฏิกิริยาที่ผิวหน้าสัมผัสของ วัสดุตัวนำอิเล็กโทรนิก (conductor material) ซึ่งเป็นอิเล็กโทรด (electrode) ที่อาจเป็นโลหะ หรือสารกึ่งตัวนำอย่างกราไฟต์ (graphite) และไอออนิกคอนดักเตอร์อิเล็กโตรไลต์ (electrolyte) ถ้าปฏิกิริยาเคมี (chemical reaction) เกิดจาก แรงดันไฟฟ้า (voltage) ภายนอกหรือถ้าแรงดันไฟฟ้าเกิดจากปฏิกิริยาเคมี ดังเช่นไฟฟ้าในแบตเตอรี่ (Battery) อย่างนีเราเรียกว่าปฏิกิริยาเคมีไฟฟ้าโดยทั่วไปวิชาเคมีไฟฟ้า จะเกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาออกซิเดชัน (oxidation) และปฏิกิริยารีดักชัน (reduction) และทิศทางของประจุไฟฟ้า (charge transfer) จากโมเลกุลหนึ่งไปยังที่อื่นจะไม่ถือว่าเป็นเนื้อหาในเคมีมินิ
ธาตุเคมีที่เกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาเคมี (chemical reaction) ไฟฟ้าจะขึ้นกับจำนวนอิเล็กตรอน (electron) ที่มันจะรับหรือจะให้ซึ่งเรียกว่า"ออกซิเดชั่นสเตต" (oxidation state) ในสถานะที่เป็นกลาง (neutral state) ออกซิเดชั่นสเตตจะเท่ากับ 0 ถ้าอะตอมใดอะตอมหนึ่งเป็นผู้ให้อิเล็กตรอนในปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นออกซิเดชั่นสเตตของมันจะเพิ่มขึ้นและถ้าธาตุใดรับอิเล็กตรอนออกซิเดชั่นสเตตของมันจะลดลง ดังตัวอย่างเมื่อโซเดียมทำปฏิกิริยากับคลอรีนโซเดียมจะให้อิเล็กตรอน 1 ตัวแล้วมันจะมีออกซิเดชั่นสเตตเป็น +1 ส่วนคลอรีนรับอิเล็กตรอนไป 1 ตัวจะมีค่าออกซิเดชั่นสเตตลดลงเป็น -1 ออกซิเดชั่นสเตตจะเป็น 0 ในปฏิกิริยาเคมีที่ประจุ + และ - หักล้างกันพอดี และแรงดึงดูดไอออนต่างชนิดกันระหว่างของโซเดียมและคลอรีนเรียกว่าไอออนิกบอนด์ (ionic bond) การสูญเสียอิเล็กตรอนของธาตุเคมีเราเรียกว่าออกซิเดชั่น (oxidation) และการได้รับอิเล็กตรอนเราเรียกว่ารีดักชั่น (reduction) เพื่อให้จำง่ายเรามีเทคนิคช่วยจำ (mnemonic) ที่นิยมกันมากดังนี้ดังนี้
สสารที่สูญเสียอิเล็กตรอนจะเรียกว่ารีดิวซิ่งเอเจนต์หรือรีดักแตนท์และถ้าสสารที่รับอิเล็กตรอนจะเรียกว่าออกซิไดซิ่งเอเจนต์หรือออกซิแดนท์ ในปฏิกิริยาเคมีออกซิไดซิ่งเอเจนต์จะถูกลดประจุไฟฟ้าหรือถูกรีดิวซ์เสมอและรีดิวซิ่งเอเจนต์จะถูกออกซิไดซ์เสมอ การเพิ่มออกซิเจน สูญเสียไฮโดรเจน และเพิ่มตัวเลขออกซิเดชั่น ปฏิกิริยาเคมีนี้จะเรียกออกซิเดชั่น และในทางตรงกันข้ามเรียกว่ารีดักชั่น และปฏิกิริยาเคมีที่มีทั้งออกซิเดชั่นและรีดักชั่นจะเรียกปฏิกิริยานี้ว่ารีดอกซ์ (redox) เป็นเรื่องธรรมดาที่เมื่อสสารหนึ่งเสียอิเล็กตรอนสสารอีกตัวก็จะเป็นผู้รับมัน ในปฏิกิริยาเคมีที่ต้องการออกซิแดนท์ ออกซิเจนคือออกซิแดนท์ แต่ออกซิแดนท์ไม่จำเป็นต้องเป็นออกซิเจน ฟลูออรีนก็เป็นตัวออกซิแดนท์ที่ดีและแรงกว่าออกซิเจนด้วยเนื่องจากมันมีอิเล็กโตรเนกาติวิตี (electronegativity) สูงกว่าออกซิเจน
ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นเอง.
ปฏิกิริยาเคมีไฟฟ้าที่เกิดขึ้นเอง (spontaneous) สามารถใช้เป็นแหล่งกำเนิดไฟฟ้าได้เช่นในเซลล์เคมีไฟฟ้า (electrochemical cell) หรือ แบตเตอรี่ (battery) และ เซลล์เชื้อเพลิง (fuel cell) ตัวอย่างในเซลล์เชื้อเพลิง ก๊าซออกซิเจน (O2) และไฮโดรเจน (H2) จะรวมตัวกันเกิดเป็นน้ำ (H2O) ความร้อนและพลังงานไฟฟ้า (electrical energy) ในทางกลับกันอิเล็กโตรไลสิส (electrolysis) ของน้ำเกิดเป็นก๊าซออกซิเจนและไฮโดรเจนเกิดขึ้นเองไม่ได้
(non-spontaneous electrochemical reactions) ต้องใช้แรงดันไฟฟ้า (voltage) ช่วย
หลักการของเซลล์เคมีไฟฟ้า.
หลักการของเซลล์เคมีไฟฟ้า คือ การเปลี่ยนจากพลังงานเคมีเป็นพลังงานไฟฟ้า โดยนำขั้วไฟฟ้า คือ ทองแดง และแผ่นสังกะสีจุ่มในสารซัลฟิวริกเจือจาง ขั้วไฟฟ้าทั้งสองจะทำปฏิกิริยากับสารละลายแล้วเกิดการแตกตัว โดยสังกะสีจะแตกตัวให้อิเล็กตรอนมากกว่าทองแดง ทำให้อิเล็กตรอนเคลื่อนที่จากขั้วสังกะสีไปสู่ขั้วทองแดง ขั้วสังกะสีจะเป็นขั้วไฟฟ้าลบและมีศักย์ไฟต่ำ ส่วนขั้วทองแดงจะเป็นขั้วไฟฟ้าบวกและมีศักย์ไฟฟ้าสูง ดังนั้นจะทำให้มีกระแสอิเล็กตรอนเคลื่อนที่จากขั้วสังกะสีไปสู่ขั้วทองแดง จึงเกิดกระแสไฟฟ้า
การดัดแปลงขั้วไฟฟ้า.
การดัดแปลงขั้วไฟฟ้า เป็นเทคนิคที่ใช้เพื่อช่วยในการวิเคราะห์ให้มีความเฉพาะเจาะจงต่อสารที่เราต้องการวิเคราะห์ โดยใช้สารเคมีต่าง ๆ เช่น ปรอท บิตมัส พลวง เป็นต้น
กันดั้ม (โมบิลสูท)
RX-78-2 กันดั้ม   เป็นโมบิลสูทตัวเอกของการ์ตูนญี่ปุ่น อนิเมะซีรีส์โมบิลสูทกันดั้ม ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
รูปแบบของกันดั้มนั้นนับเป็นลักษณะมาตรฐานของกันดั้มในภาคต่อๆมา กันดั้มมีรูปร่างเหมือนกับมนุษย์ เซนเซอร์ที่ส่วนหัวประกอบด้วยตาสองข้างและกล้องหลักที่อยู่ด้านบน ที่หน้าผากมีเสาอากาศซึ่งเรียกว่า"วีฟิน" (V-fin) ตำแหน่งของปากจะมีรอบบากสองรอยและส่วนคางมีชิ้นส่วนซึ่งดูคล้ายกับเคราหรือลิ้นสีแดง โทนสีของกันดั้มจะเป็นแบบไตรรงค์ โดยส่วนแขนขาและหัวจะเป็นสีขาว ส่วนลำตัวจะใช้สีน้ำเงินเป็นหลักแต่ส่วนท้องด้านข้างจะเป็นสีแดงและที่หน้าอกมีช่องระบายความร้อนกับส่วนที่ใกล้กับคอจะเป็นสีเหลือง มือสองข้างเป็นสีเทาและส่วนเท้าเป็นสีแดง
ในบทดั้งเดิมนั้นโยชิยูกิ โทมิโนะผู้กำกับและเขียนบทได้ระบุว่ากันดั้มมีสีขาวทั้งตัวเพื่อความสมจริง แต่ได้ถูกเปลี่ยนแปลงเพื่อให้ดูสะดุดตากว่าเดิม
กันดั้มเป็นซีรี่ RX-78 ซึ่งเป็นโมบิลสูทรุ่นที่สามที่พัฒนาในโปรเจกต์Vของสหพันธ์โลกเพื่อใช้ต่อสู้กับโมบิลสูทของอาณาจักรซีอ้อน กันดั้มเป็นโมบิลสูททื้เน้นที่การสู้รบในระยะประชิด ใช้โครงสร้างแบบระบบคอร์บล็อกซึ่งใช้ยานขับไล่ "FF-X7 คอร์ไฟเตอร์" เป็นห้องควบคุมและสามารถบินหนีออกมาได้ในยามคับขัน กันดั้มยังใช้เกราะโลหะผสมลูน่าไททาเนี่ยมซึ่งมีน้ำหนักเบาและทนทานยิ่งกว่าไททาเนี่ยมมาก บีมเซเบอร์ของกันดั้มสามารถยืดส่วนด้ามออกไปเพื่อใช้เป็นเหมือนทวนได้ อาวุธอื่นๆนอกจากนี้ก็มีไฮเปอร์บาซูก้า 360 มม.และลูกตุ้มสองแบบคือกันดั้มแฮมเมอร์ และไฮเปอร์แฮมเมอร์ซึ่งมีไอพ่นติดไว้เพื่อเพิ่มแรงกระแทก
มีการสร้างกันดั้มขึ้นมาทั้งหมดสามเครื่อง แต่มีเพียงเครื่องเดียวเท่านั้นที่รอดจากการโจมตีของหน่วยรบของซีอ้อนที่ไซด์ 7 ภายใต้การบัญชาการของชาร์ อัซนาเบิ้ล โดยที่พลเรือน อามุโร่ เรย์ ได้เป็นนักบินจากความสามารถในการบังคับกันดั้มในสถานการณ์ฉุกเฉิน ซึ่งในภายหลังนั้น ความสามารถของอามุโร่ได้พัฒนาขึ้นจนระบบของกันดั้มไม่สามารถตามการควบคุมของอามุโร่ได้ทัน สหพันธ์โลกจึงได้เสริมประสิทธิภาพของกันดั้มอีกขั้นโดยเสริม"แม็กเน็ตโค้ตติ้ง" ซึ่งเป็นการเสริมแม่เหล็กกับชิ้นส่วนต่างๆเพื่อลดการเสียดสีในขณะที่เคลื่อนไหว ทั้งยังติดตั้งระบบคอมพิวเตอร์แบบเรียนรู้ได้(Learning Computer)ซึ่งสามารถตามการควบคุมของอามุโร่ได้ในระดับหนึ่ง สหพันธ์โลกยังได้ใช้ข้อมูลของกันดั้มเป็นพื้นฐานในการพัฒนาโมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากแบบแรกนั่นคือ RGM-79 จิม
กันดั้มนับเป็นโมบิลสูทเครื่องเดียวที่มีผลต่อสงครามหนึ่งปีอย่างมากที่สุด ขณะที่ซีอ้อนทุ่มกำลังในการกำจัดกันดั้ม นำมาซึ่งการสูญเสียนักบินมือดีและยุทโธปกรณ์ไปอย่างมาก สหพันธ์โลกก็มีเวลาพอที่จะผลิตจิมเป็นจำนวนมากพอที่จะใช้เป็นกำลังหลักในการสู้รบได้ กันดั้มถูกทำลายในการต่อสู้กับ MSN-02 ซีอองก์ที่อบาโอกูในวันสุดท้ายของสงครามหนึ่งปี ซึ่งชื่อเสียงของกันดั้มนี้ทำให้โมบิลสูทที่พัฒนาขึ้นในภายหลังหลายๆรุ่นได้ใช้รูปแบบภายนอกและตั้งชื่อตามกันดั้ม
กันดั้มอเล็กซ์.
โมบิลสูทที่สร้างขึ้นมาสำหรับให้นิวไทป์ใช้งานโดยเฉพาะ โดยเสริมสมรรถนะของเครื่องให้สามารถตามการบังคับของนิวไทป์ได้ โดยมีจุดประสงค์ให้อามุโร่ เรย์ใช้แทนกันดั้มที่ไม่สามารถตอบสนองต่อการควบคุมได้เต็มที่ ชื่ออเล็กซ์ (ALEX) เป็นตัวย่อมาจาก Armor Layered EXamination
จุดแตกต่างจากกันดั้มก็คือ กันดั้มอเล็กซ์ใช้แม็กเน็ตโค้ตติ้งเสริมในส่วนต่างๆตั้งแต่แรก และเป็นโมบิลสูทเครื่องแรกที่ใช้ห้องนักบินแบบพาโนรามิคที่มองเห็นได้360องศารอบตัว ส่วนด้านอาวุธมีการติดตั้งปืนกลแก็ตลิ่ง90มม.ไว้ที่แขนทั้งสองข้างซึ่งใช้การได้ดีในระยะประชิด กันดั้มอเล็กซ์ยังมีเกราะโชแบมอาร์เมอร์ที่สามารถป้องกันการโจมตีที่รุนแรงได้ด้วย ซึ่งในสภาพนี้จะเรียกว่าRX-78NT-1FA ฟุลอาเมอร์กันดั้มอเล็กซ์
กันดั้มอเล็กซ์ถูกเบอร์นาร์ด ไวส์แมนแห่งหน่วยไซครอปส์ของซีอ้อนสละชีวิตเข้าโจมตีจนได้รับเสียหายอย่างหนัก ทั้งนี้เป็นเพราะนักบินทดสอบคือคริสติน่า แม็กเคนซีเป็นโอลด์ไทป์จึงไม่สามารถควบคุมกันดั้มอเล็กซ์ได้เต็มที่ เนื่องจากสงครามหนึ่งปีจบลงจึงไม่มีการซ่อมแซมกันดั้มอเล็กซ์และโครงการนี้ก็ถูกยกเลิกไป
กันดั้มอเล็กซ์เป็นโมบิลสูทตัวเอกของโอวีเอกันดั้ม 0080 ออกแบบโดยยูทากะ อิซุบุจิ
RX-78-1 กันดั้มรุ่นต้นแบบ.
รูปแบบดั้งเดิมของกันดั้มซึ่งใช้ทดสอบระบบพื้นฐานและอาวุธในอาณานิคมกลุ่มไซด์7 กันดั้มรุ่นต้นแบบถูกดัดแปลงเป็น RX-78-2 ทั้งหมดในภายหลัง กันดั้มรุ่นต้นแบบเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ"โมบิลสูทวาริเอชั่น" ออกแบบโดย"คุนิโอะ โอคาวาระ"
FA-78-1 ฟุลอาร์เมอร์กันดั้ม.
ในช่วงท้ายของสงครามหนึ่งปี สหพันธ์โลกได้พัฒนาเกราะเสริมพลังให้กันดั้ม เรียกว่าFull Strike Weapon System (FSWS) โดยเป็นเกราะที่จะปกคลุมทุกส่วนของกันดั้มและเพิ่มอาวุธหนักอย่างมิสไซล์หรือบีมแคนน่อนลำกล้องแฝด ซึ่งทำให้ฟุลอาเมอร์กันดั้มเป็นMSที่ทนทานและมีพลังทำลายสูง
ทว่า จากการคำนวณแล้วเกราะนี้จะหนักมาก เนื่องจากกันดั้มไม่ได้พัฒนาไว้ให้รองรับเกราะแบบนี้ น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นมาจะทำให้ความคล่องแคล่วของกันดั้มลดลงมาก ทั้งยังไม่สามารถใช้บีมเซเบอร์ได้ด้วย เกราะนี้จึงมีแค่ดีไซน์บนกระดาษเท่านั้น ไม่มีการสร้างจริง
ฟุลอาเมอร์กันดั้มเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ"โมบิลสูทวาริเอชั่น" ออกแบบโดย"คุนิโอะ โอคาวาระ"
FA-78-2 เฮฟวี่กันดั้ม.
โครงการFSWPนี้จึงพัฒนาต่อมาเป็นFA-78-2 เฮฟวี่กันดั้ม โดยเป็นMSที่สร้างขึ้นมาใหม่ มีอาวุธหลักคือ"เฮฟวี่ลันเชอร์" ที่รวมปืนกลแก็ตลิ่งและมิสไซล์ลันเชอร์สี่ลำกล้องไว้ด้วยกัน เฮฟวี่กันดั้มนั้นมีการสร้างขึ้นมาหนึ่งเครื่อง แต่เนื่องจากอามุโร่ เรย์นั้นทำลายMSของซีอ้อนได้เรื่อยๆ เฮฟวี่กันดั้มจึงเป็นส่วนเกินไป เพราะสิ่งที่เป็นปัญหาของกันดั้มไม่ใช่อาวุธด้อยประสิทธิภาพ แต่เป็นกันดั้มตอบสนองต่อการควบคุมของของอามุโร่ไม่ทันแล้วต่างหาก โครงการนี้จึงถูกยุติและสหพันธ์โลกก็หันไปพัฒนากันดั้มอเล็กซ์แทน อย่างไรก็ตาม มีรายงานว่าพันเอกแดน เบอร์เซิร์กได้ใช้เฮฟวี่กันดั้มในการบุกยึดฐานเพซุนได้ในช่วงหลังสงครามหนึ่งปี
เฮฟวี่กันดั้มเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ"MS-X" ออกแบบโดย"คุนิโอะ โอคาวาระ"
RX-78-3 กันดั้ม จี3.
โมบิลสูทที่สร้างจากชิ้นส่วนของ RX-78-2 สองเครื่องที่ถูกทำลายที่ไซด์ 7 และบรรทุกมากับยานชั้นเปกาซัส "ไวท์เบส" เมื่อไวท์เบสมาถึงศูนย์บัญชาการของสหพันธ์โลกที่จาโบร ชิ้นส่วนเหล่านี้ก็ถูกนำมาสร้างใหม่เป็น RX-78-3 กันดั้ม G3 เพื่อใช้เป็นยูนิตทดลองแม็กเน็ตโค้ตติ้ง ก่อนที่จะเอาไปเสริมให้กับกันดั้ม นอกจากโทนสีที่แตกต่างกันแล้วกันดั้ม G3ก็มีคุณสมบัติไม่ต่างจากกันดั้ม กันดั้ม G3 เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ"โมบิลสูทวาริเอชั่น" ออกแบบโดย"คุนิโอะ โอคาวาระ"
ในฉบับนิยายของโมบิลสูทกันดั้ม กันดั้ม จี3ได้เป็นโมบิลสูทตัวเอกของเรื่องหลังจากที่กันดั้มถูกทำลายไปแล้ว ซึ่งจี3ในฉบับนิยายจะมีเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากกว่าเดิม
RX-78-4 กันดั้ม จี04.
โมบิลสูทที่พัฒนาขึ้นมาเพื่อทดลองใช้งานเมก้าบีมลันเชอร์ซึ่งมีอานุภาพเทียบได้กับปืนใหญ่มหาอนุภาคของยานแม่ จึงมีเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังสูง RX-78-4 ยังสามารถติดตั้งบูสเตอร์เพื่อเพิ่มสมรรถนะสำหรับการต่อสู้ในอวกาศได้ เนื่องจากลงสู่สนามรบในช่วงท้ายของสงคราม จึงมีข้อมูลการใช้งานน้อย
กันดั้ม G04 นั้นได้ใช้เมก้าบีมลันเชอร์หยุดยั้งกองยานของซีอ้อนที่แกรนาดา ซึ่งแม้จะทำได้สำเร็จแต่เครื่องกำเนิดพลังงานก็โอเวอร์โหลดจนกันดั้มG04ระเบิดไปและลูซ คาสเซลซึ่งเป็นนักบินได้เสียชีวิต
กันดั้ม G04 เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ"โมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ " โดยใช้ชื่อว่า "RX-78-4 กันดั้มหมายเลข4" ออกแบบโดย"คุนิโอะ โอคาวาระ" ต่อมาได้รับการปรับปรุงรูปแบบเพื่อใช้ใน วิดีโอเกม "โมบิลสูทกันดั้มไกเดน: อุชุ, เซนโคะโนะฮะเตะนิ (機動戦士ガンダム外伝 宇宙、閃光の果てに…)" สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2ในปีพ.ศ. 2546 โดย ฮาจิเมะ คาโทกิ
RX-78-5 กันดั้ม จี05.
โมบิลสูทคู่แฝดของ RX-78-4 แม้ดูจากภายนอกจะแตกต่างกันแค่โทนสี แต่เนื่องจากกันดั้ม G05 ใช้ปืนกลแก็ตลิ่งขนาดใหญ่แทนเมก้าบีมไรเฟิลจึงมีเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังน้อยกว่า G04 RX-78-5 สามารถติดตั้งบูสเตอร์เพื่อเพิ่มสมรรถนะสำหรับการต่อสู้ในอวกาศได้เหมือน RX-78-4 กันดั้ม G05 และนักบิน ฟอร์ด รอมเฟลเลอได้ร่วมในภารกิจคุ้มครองนายกรัฐมนตรี ดาร์เซีย บาการอฟ แห่งสาธารณรัฐซีอ้อนซึ่งเป็นผู้ประกาศยอมแพ้ต่อสหพันธ์โลกจากกลุ่มที่ยังภักดีต่อตระกูลซาบี้
กันดั้ม G05 เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ"โมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ " โดยใช้ชื่อว่า "RX-78-5 กันดั้มหมายเลข5" ออกแบบโดย"คุนิโอะ โอคาวาระ" ต่อมาได้รับการปรับปรุงรูปแบบเพื่อใช้ในวิดีโอเกม "โมบิลสูทกันดั้มไกเดน: อุชุ, เซนโคะโนะฮะเตะนิ" โดย "ฮาจิเมะ คาโทกิ"
RX-78-6 มัดร็อกกันดั้ม.
โมบิลสูทที่สร้างขึ้นมาโดยรวมจุดเด่นของRX-77-2 กันแคนน่อนและ RX-78-2 กันดั้มเข้าด้วยกันและเสริมประสิทธิภาพด้วยเทคโนโลยีใหม่ มัดร็อกกันดั้มมีอาวุธหลักเป็นปืนใหญ่แฝดขนาด300มม. ซึ่งบีมเซเบอร์ก็เก็บไว้ข้างๆปืนใหญ่คู่นี้ ส่วนแขนติดตั้งเครื่องยิงลูกระเบิด และสามารถใช้งานปืนกลหรือบีมไรเฟิลเป็นอาวุธมือถือได้
มัดร็อกกันดั้มติดตั้งท่อขับดันไว้ทั่วตัวและระบบโฮเวอร์สำหรับลอยตัวเหนือพื้นที่ขาสองข้าง จึงมีความเร็วและความคล่องแคล่วสูงมาก ในทางทฤษฏีแล้วนับเป็นโมบิลสูทที่ทรงพลังที่สุดของสหพันธ์โลกในช่วงสงครามหนึ่งปี มัดร็อกกันดั้มได้ใช้งานครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน 0079 ในสภาพที่ไม่สมบูรณ์และพ่ายแพ้ต่อหน่วยมิดไนท์เฟนริลของซีอ้อน แต่ก็ได้รับการซ่อมแซมจนสมบูรณ์และเข้าร่วมในการยึดอเมริกาคืนจากซีอ้อน แต่ในที่สุดก็ถูกหน่วยมิดไนท์เฟนริลโจมตีจนไม่อาจซ่อมแซมได้อีกต่อไปในวันที่15 ธันวาคม UC0079
มัดร็อกกันดั้มเป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ"โมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ " โดยใช้ชื่อว่า "RX-78-6 กันดั้มหมายเลข6" ออกแบบโดย"คุนิโอะ โอคาวาระ" ต่อมาได้รับการปรับปรุงรูปแบบเพื่อใช้ในวิดีโอเกม "ซีโอนิคฟรอนท์ กันดั้ม0079 "สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2ในปีพ.ศ. 2544 โดย "ฮาจิเมะ คาโทกิ"
RX-78-7 กันดั้มหมายเลข 7.
โมบิลสูทที่สหพันธ์โลกพัฒนาขึ้นโดยเน้นการใช้งานในอวกาศและการใช้งานร่วมกับเกราะฟุลอาเมอร์ RX-78-7 มีเครื่องกำเนิดพลังงานที่มีกำลังมากอยู่แล้ว แต่ในเกราะฟุลอาเมอร์ยังมีเครื่องกำเนิดพลังงานเสริมอีกด้วย ส่วนโครงสร้างเป็นแบบเดียวกับของกันดั้มอเล็กซ์และมีแม็กเน็ตโค้ตติ้งกับห้องนักบินแบบพาโนรามิคมองได้รอบตัวเหมือนกัน
เมื่อสวมเกราะฟุลอาเมอร์เป็น "FA-78-3 ฟุลอาเมอร์กันดั้มหมายเลข 7" แล้วสมรรถนะของกันดั้มหมายเลข 7 ก็ไม่ได้ตกลงไปแม้แต่น้อย เพราะนอกจากเครื่องกำเนิดพลังงานแล้วเกราะนี้ยังมีถังเชื้อเพลิงเสริมอีกด้วย เกราะนี้เป็นแบบเน้นพลังทำลายจากอาวุธจำนวนมากที่เสริมเข้ามามากกว่าจะเน้นการป้องกัน
FA-78-3 ยังสามารถพัฒนามาอีกขั้นเป็น "HFA-78-3 เฮฟวี่ฟุลอาเมอร์กันดั้มหมายเลข 7" ซึ่งติดตั้งเมก้าบีมแคนน่อนที่มีเครื่องกำเนิดพลังงานและถังเชื้อเพลิงเสริมแยกต่างหากเพิ่มเข้าไปอีก ในสภาพนี้สมรรถนะของกันดั้มหมายเลข7ก็ยังไม่ลดลงไปแม้แต่น้อยในขณะที่มีพลังทำลายที่ไม่มีโมบิลสูทใดในช่วงสงครามหนึ่งปีเทียบได้ แต่เมื่อสงครามหนึ่งปียุติลง โครงการนี้ก็ถูกยกเลิกไปโดยที่กันดั้มหมายเลข7สร้างเสร็จไปแค่โครงสร้างพื้นฐานเท่านั้น
กันดั้มหมายเลข7เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ"โมบิลสูทคอลลเคชั่นของคุนิโอะ โอคาวาระ " ออกแบบโดย"คุนิโอะ โอคาวาระ"
RX-78XX กันดั้มพิกซี่.
โมบิลสูทที่เน้นการต่อสู้ระยะประชิดตัว มีอาวุธเป็นปืนกล 90 มม., ปืนกลวัลแคนและมีดบีมคู่ กันดั้มพิกซี่มีความคล่องแคล่วสูงและน้ำหนักเบากว่า RX-78 ซีรีส์เครื่องอื่นๆ กันดั้มพิกซี่ยังมีระบบคอมพิวเตอร์ที่ช่วยพัฒนาประสิทธิภาพของเครื่องได้ตามข้อมูลการต่อสู้ที่เพิ่มขึ้น
มีข้อมูลการใช้งานของกันดั้มพิกซี่แค่เครื่องเดียว นั่นก็คือเครื่องของร้อยเอกบอร์ค คราย แห่งหน่วยขนส่งอัลบาทรอส ซึ่งเชื่อกันว่าโดนทำลายไปพร้อมกับ MS-08TX อีฟรีตของเฮนรี่ บูนแห่งหน่วยอิสระวูล์ฟการ์ของซีอ้อน แต่เนื่องจากผู้บัญชาการของฐานอัลบาทรอส นอคท์ กาดิช ได้หนีเอาตัวรอดหลังการโจมตีอย่างหนักของหน่วยวูล์ฟการ์โดยทิ้งบอร์คไว้คนเดียว ทำให้ไม่สามารถยืนยันได้ว่ากันดั้มพิกซี่ถูกทำลายจริงหรือไม่
กันดั้มพิกซี่ปรากฏตัวในวิดีโอเกม "โมบิลสูทกันดั้ม ครอสดิเมนชัน0079"สำหรับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม ออกแบบโดย"คุนิโอะ โอคาวาระ"
RX-78NT-X เนทิกซ์.
โมบิลสูทที่พัฒนาหลังสงครามหนึ่งปีโดยใช้พื้นฐานของกันดั้มอเล็กซ์เพื่อพัฒนาระบบไซคอมมิวที่ศึกษามาจากของซีอ้อน ด้านหลังมีอาวุธควบคุมระยะไกลขนาดใหญ่ซึ่งเรียกว่าบิทติดตั้งไว้ บิทของเนทิกซ์จะเป็นแบบควบคุมผ่านสายเคเบิล ในภายหลังเนทิกซ์ถูกย้ายไปทดสอบที่สถานีวิจัยมุราซาเมะและได้รับรหัสใหม่เป็น MRX-003 ชื่อเนทิกซ์เป็นการออกเสียงของอักษร NT-X
เนทิกซ์ปรากฏตัวในวิดีโอเกม "เอสดีกันดั้ม จีเจเนเรชัน สปิริทซ์"สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ออกแบบโดยคิมิโทชิ ยามาเนะ
สารนิเทศศาสตร์
พ.ศ. 2411
พุทธศักราช 2411 ตรงกับ
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายนามผู้นำประเทศ พ.ศ. 2411"
ค.ศ. 1868
10 พฤศจิกายน
วันที่ 10 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 314 ของปี (วันที่ 315 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 51 วันในปีนั้น
10 พ.ย.
อักษรสูง
11 พ.ย.
12 พฤศจิกายน
วันที่ 12 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 316 ของปี (วันที่ 317 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 49 วันในปีนั้น
12 พ.ย.
13 พฤศจิกายน
วันที่ 13 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 317 ของปี (วันที่ 318 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 48 วันในปีนั้น
วันแห่งความเมตตาโลก
"วันแห่งความเมตตาโลก" เริ่มต้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 พ.ย. 2541 โดยกลุ่มเอ็นจีโอที่มีชื่อว่า "ขบวนการส่งเสริมให้คนจิตใจดี มีเมตตาต่อกัน (World Kindness Movement)" ซึ่งในปีแรกนี้ "วันแห่งความเมตตาโลก" ได้รับการยอมรับให้เป็นวันพิเศษประจำปีในหลายประเทศ อาทิ แคนาดา ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย ไนจีเรีย และสหรัฐอาหรับเอมิเรต ก่อนหน้าที่ สิงคโปร์ จะรับวันนี้ไว้ในปฏิทินของประเทศในปี 2552 ตามด้วย อินเดีย และอินเดีย รวมถึงอีกหลายประเทศจากนั้น ทั้งหมดเกิดขึ้นด้วยวัตถุประสงค์เดียวกันว่า เพื่อส่งเสริมสนับสนุนให้ผู้คนมีเมตตาต่อกัน โดยมีวันที่ 13 พ.ย. เป็นดั่งการปักหมุดว่าเราจะทำดีมีเมตตาต่อผู้อื่นนับจากนั้นเป็นต้นไป
13 พ.ย.
14 พฤศจิกายน
วันที่ 14 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 318 ของปี (วันที่ 319 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 47 วันในปีนั้น
14 พ.ย.
ไม้ยมก
ไม้ยมก หรือ ยมกเป็นตัวอย่างหนึ่ง ที่ใช้ได้ในการเขียนภาษาไทย มีลักษณะคล้ายเลขไทย (๒) ที่หางชี้ลงล่าง แต่เดิมนั้นไม้ยมกกับเลข ๒ เขียนอย่างเดียวกัน ไม้ยมกใช้ได้ กำกับหลังคำที่ ข้อความ ต้องการอ่านซ้ำ เช่น "มาก ๆ" อ่านว่า "มากมาก"
การใช้ไม้ยมก.
วิธีใช้ไม้ยมก เมื่อประมวลจากการใช้ พอจะสรุปได้ดังนี้
การเขียนไม้ยมก.
"พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน" ทั้งฉบับ พ.ศ. 2525 และฉบับ พ.ศ. 2542 เขียนไม้ยมกโดยเว้นวรรคทั้งหน้าและหลังไม้ยมก เช่น "สิ่งที่เป็นเส้น ๆ หุ้มยวงขนุน" และ "ติด ๆ กัน"
หนังสือ "หลักเกณฑ์การใช้เครื่องหมายวรรคตอนและเครื่องหมายอื่น ๆ หลักเกณฑ์การเว้นวรรค หลักเกณฑ์การเขียนคำย่อ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน" ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 5 ระบุหลักเกณฑ์การเว้นวรรคไว้ว่า "ให้เว้นทั้งข้างหน้าและข้างหลังเครื่องหมายไปยาลใหญ่ ไม้ยมกหรือยมก เสมอภาคหรือเท่ากับ" หากแต่การเรียงพิมพ์ในเล่มกลับเว้นวรรคเฉพาะหลังไม้ยมก เช่น "หน่วยราชการต่างๆ เข้าร่วมประชุม" รวมทั้งชื่อหนังสือเอง ซึ่งชิดหน้า เว้นหลัง ("เครื่องหมายอื่นๆ") อย่างไรก็ตาม ใน "หลักเกณฑ์การใช้เครื่องหมายวรรคตอนฯ" ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 6 ได้กำหนดหลักเกณฑ์ว่าให้ "เว้นวรรคเล็กหน้าและหลังเครื่องหมายไปยาลใหญ่ ไม้ยมก เสมอภาคหรือเท่ากับ..." และการเรียงพิมพ์ในเล่มสอดคล้องกับหลักเกณฑ์ที่ระบุไว้ ตัวอย่างเช่น "วันหนึ่ง ๆ เขาทำอะไรบ้าง"
ปัจจุบันเราพบว่าสิ่งตีพิมพ์ต่าง ๆ รวมทั้งเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ในอินเทอร์เน็ต พิมพ์ไม้ยมกในลักษณะต่าง ๆ กัน ดังนี้
อนึ่ง ไม้ยมกไม่ใช่อักษร แต่มักจะจัดรวมไว้ในหมวดหมู่อักษรไทย เพื่อความสะดวกในการดูภาพรวมของอักษรและเครื่องหมายที่ใช้ในการเขียนหนังสือไทย
ไม้ยมกในภาษาอื่น.
ภาษาอื่นที่ใช้ไม้ยมกคือภาษาเขมร  และภาษาลาว  ใช้ซ้ำคำเหมือนกับภาษาไทย ภาษาจีน ก็มีการใช้เครื่องหมายซ้ำคำหลายชนิดเช่นกัน
15 พฤศจิกายน
วันที่ 15 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 319 ของปี (วันที่ 320 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 46 วันในปีนั้น
15 พ.ย.
แหลมแคนาเวอรัล
16 พฤศจิกายน
วันที่ 16 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 320 ของปี (วันที่ 321 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 45 วันในปีนั้น
16 พ.ย.
วันที่ 17 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 321 ของปี (วันที่ 322 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 44 วันในปีนั้น
17 พ.ย.
18 พฤศจิกายน
วันที่ 18 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 322 ของปี (วันที่ 323 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 43 วันในปีนั้น
18 พ.ย.
ไปยาลน้อย
ไปยาลน้อย หรือ เปยยาลน้อย (ฯ) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนอย่างหนึ่งในการเขียนภาษาไทย ใช้ในการย่อคำเพื่อให้เขียนสั้นลง โดยเขียนแต่ส่วนหน้า ละส่วนหลังเอาไว้ แล้วใส่ไปยาลน้อยไว้แทน ยังปรากฏที่มาที่ชัดเจนคือ
คำว่า "ไปยาล" มาจากคำว่า "เปยฺยาล" ในภาษาบาลี แปลว่า ย่อ
เครื่องหมายไปยาลน้อย นิยมใช้ใน 2 ลักษณะด้วยกัน คือ
นอกจากนี้อาจใช้ในกรณีอื่น ๆ เพื่อย่อคำให้สั้น แต่เมื่ออ่านหรือเขียนคำอ่าน ต้องอ่านคำเต็ม ห้ามเขียนหรืออ่านคำหน้าแล้วต่อด้วยฯ เช่นกรุง-เทพ-ละ กรุงเทพละเด็ดขาด
หมายเหตุ: ไปยาลน้อยไม่ใช่อักษร แต่มักจะจัดรวมไว้ในหมวดหมู่อักษรไทย เพื่อความสะดวกในการดูภาพรวมของอักษรและเครื่องหมายที่ใช้ในการเขียนหนังสือไทย
ไปยาลน้อยในภาษาอื่น.
ภาษาอื่นที่ใช้ไปยาลน้อยคือภาษาเขมร  การใช้ที่เหมือนกันคือใช้บอกวันขึ้นแรมทางจันทรคติ สำหรับการใช้เพื่อจบประโยค ดูที่ อังคั่น
อีกภาษาที่ใช้ไปยาลน้อยคือภาษาลาว (ຯ) ใช้เพื่อบอกในความและและอื่น ๆ ต่อไปเรื่อย ๆ
วันที่ 19 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 323 ของปี (วันที่ 324 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 42 วันในปีนั้น
19 พ.ย.
วันที่ 20 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 324 ของปี (วันที่ 325 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 41 วันในปีนั้น
20 พ.ย.
เคมีแสง
เคมีแสง  เป็นการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง แสง และ สารเคมี
เคมีการคำนวณ