pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
โทน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของสุวรรณฟิล์ม ที่สร้างเพื่อเปลี่ยนยุคหนัง 16 มม. สู่มาตรฐานโลก โดยให้ เปี๊ยก โปสเตอร์ เขียนบทหนังและกำกับการแสดงครั้งแรกในชีวิต ซึ่งสมัยนั้นเรียกว่า เป็นผู้กำกับรุ่นใหม่ของวงการ และเป็นภาพยนตร์ไทยที่ผู้สร้างตั้งใจจะหนีจากคำประณามที่ว่าหนังไทยน้ำเน่า โดยเป็นเรื่องราวชีวิตของหนุ่มกำพร้าอย่าง โทน ต้องพบเจออุปสรรคมาตลอด ตั้งแต่เป็นเด็กกำพร้าก้นกุฏิ โทนมุเรียนจนจบช่างยนต์ด้วยแรงส่งเสียจากหลวงตา แต่ด้วยชาติกำเนิดต้อยต่ำทำให้ช้ำรักอยู่ร่ำไป กระทั่งเข้ากรุงเทพฯมาหางานทำและได้เจอ แดง สาวสวยลูกคุณหนูที่จงเกลียดโทนตั้งแต่พบหน้า หากความดีก็เอาชนะใจเธอจนได้ ถึงอย่างนั้นอุปสรรคข้อใหญ่คือ อิทธิพล ผู้กว้างขวางแต่ใจโฉดที่หมายปองแดงพร้อมแผนร้ายเพื่อครอบครองเธอ
แม้ว่าเงินทุนสร้างจะบานปลายและถูกติงเรื่องการเลือก ไชยา สุริยัน มาเป็นพระเอกและยังนำดาราหน้าใหม่มาแสดง จนสายหนังไม่กล้าซื้อในช่วงแรก แต่ทีมงานสุวรรณฟิล์มก็ฝ่าฟันและทำภาพยนตร์ออกมาจนสำเร็จ เมื่อออกฉาย ปากต่อปาก บอกต่อในเรื่องความมีเหตุผลของบทหนัง และยังมีเพลงไพเราะ 7 เพลง มักจะมีเพลงประกอบแทบทุกเรื่อง ซึ่งขับร้องโดย สังข์ทอง สีใส และวงดิอิมพอสซิเบิ้ล เป็นแรงส่งช่วยให้หนังมีความสมบูรณ์มากขึ้น ภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2513 ที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมไทย สามารถทำรายได้สูงถึง 6 ล้านบาท เป็นอันดับ 2 รองจากหนังของรังสี ทัศนพยัคฆ์ เรื่อง "มนต์รักลูกทุ่ง" พลิกประวัติศาสตร์หนังไทยในยุคนั้น เรียกได้ว่าเป็นกระแสให้เกิดการสร้างภาพยนตร์ระบบ 35 มม.เพิ่มมากขึ้น
นอกจากนี้แล้ว เปี๊ยก โปสเตอร์กลายเป็นคลื่นลูกใหม่ลูกแรกของหนังไทยสมัยใหม่และกลายเป็นผู้สร้างหนังไทยที่มีบทบาทสำคัญที่สุดคนหนึ่งใน 2 ทศวรรษต่อมา แม้จะเป็นหนังเรื่องแรก แต่ก็ทำให้เปี๊ยก โปสเตอร์ ประสบความสำเร็จอย่างมาก จึงต้องตัดสินใจทิ้งพู่กันหันมาเอาดีทางการกำกับหนังและมีผลงานระดับคุณภาพที่รู้จักกันอีกหลายเรื่อง ปัจจุบันภาพยนตร์นี้มีจำหน่ายทั้งวีซีดีและดีวีดี โดยบริษัททริปเปิ้ลเอ็กซ์ฟิล์ม
อัลบั้มรวมเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องโทน โดยได้ศิลปินดังอย่าง ดิ อิมพอสซิเบิ้ล หลังจากที่ได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดวงดนตรีสตริงคอมโบชิงถ้วยพระราชทาน ในปี พ.ศ. 2512 และเริ่มเริ่มมีชื่อเสียง ทำให้เปี๊ยก โปสเตอร์ ผู้กำกับภาพยนตร์เลือกวงดิ อิมพอสซิเบิล ให้เป็นหนึ่งในผู้บรรเลงและขับร้องเพลงประกอบในภาพยนตร์ ร่วมกับสังข์ทอง สีใส และศิลปินอื่นๆมาบรรเลงและขับร้อง
อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ชุดนี้ มีความสำคัญกับวงการเพลงไทยคือเป็นอัลบั้มที่ถือเป็นการบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรกของวงดิ อิมพอสซิเบิ้ล ก่อนที่ทางวงจะได้ออกสตูดิโออัลบั้มของตนเองในเวลาต่อมา ความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้วงดิ อิมพอสซิเบิล โด่งดังจากการทำเพลงประกอบภาพยนตร์ โดยทางวงบันทึกเสียงเพื่อใช้ประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้รวมทั้งสิ้น 3 เพลง คือเพลง "ปิดเทอม" , "เริงรถไฟ" และเพลง "ชื่นรัก"
นอกจากนี้ยังมีเพลง "โทน" ที่เป็นเพลงนำของเรื่อง ขับร้องโดยสังข์ทอง สีใส ซึ่งเพลงนี้ทำให้สังข์ทอง สีใส แจ้งเกิดอย่างเต็มตัว ในฐานะหนึ่งในนักแสดงนำของเรื่องและนักร้อง โดยเพลงนี้ได้กลายมาเป็นหนึ่งในเพลงประจำตัวของสังข์ทอง ในเวลาต่อมา รวมถึงมีเพลง "ฟ้าต่ำแผ่นดินสูง" ที่ขับร้องโดย เกศิณี วงศ์ภักดี , "กระต่ายเพ้อ" โดย เสรีไทย บูรณะพันธ์
ดิแอคติ้งควีน ล้านฝันสนั่นจอ
The Acting Queen ล้านฝันสนั่นจอ เป็นรายการเรียลลิตี้แนวใหม่กับการค้นหานักแสดงหญิงรายการแรกในเมืองไทย “มาช่า วัฒนพานิช” กับบทบาทการเป็นผู้ดำเนินรายการแบบเต็มตัวเป็นครั้งแรก ที่ควงคู่มากับ “มารุต สาโรวาท” ในฐานะแอ็คติ้งโค้ชมือฉมังของเมืองไทย และ “กิติกร เพ็ญโรจน์” เจ้าของไอเดียเก๋ เอ็กเซ็กคูทีฟ โปรดิวเซอร์ของรายการ ที่มารับหน้าที่เป็นคอมเมนเตเตอร์
รายการ ดิแอ็คติ้งควีน ล้านฝันสนั่นจอ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 21 นาฬิกา 30 นาที ถึง 22 นาฬิกา 30 นาทีโดยประมาณ ทางช่อง 9 เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 12 คน ที่ได้ถูกคัดเลือกมา จากการออดิชัน จะได้มาแข่งขันในรายการ ในแต่ละสัปดาห์ จะมีโจทย์จาก 10 ผู้กำกับ ให้ผู้แข่งขันได้มาแสดง ใครที่แสดงไม่ดีในแต่ละสัปดาห์ก็จะได้ออกจากการแข่งขัน โดยมี มาช่า วัฒนพานิช , มารุต สาโรวาท ,กิติกร เพ็ญโรจน์ และ ผู้กำกับในโจทย์นั้น
ในรายการก็จะแบ่งออกเป็น 3 ช่วง คือ
1.^http://actingqueen.mthai.com/
แมลงอุตสาหกรรม
แมลงอุตสาหกรรม หมายถึง แมลงที่ในช่วงของการดำเนินชีวิต มีการสร้างผลผลิตซึ่งมนุษย์สามมารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ แมลงในกลุ่มนี้ประกอบด้วยแมลงหลายชนิดด้วยกัน เช่น ไหม ผึ้ง แมลงครั่ง รวมทั้งแมลงที่ถูกนำมาเป็นอาหารด้วย
ไหม.
ไหมที่เลี้ยงกันอยู่ในปัจจุบัน มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า "Bombyx mori L." ตัวเต็มวัยเป็นผีเสื้อกลางคืนในวงศ์ Bombycidae โดยแมลงในวงศ์นี้ในระยะตัวหนอนจะกินใบหม่อน "(Morus sp.)" ซึ่งเป็นไม้ยืนต้นจำพวกไม้พุ่มในวงศ์ Moraceae ในระยะดักแด้ตัวหนอนจะพ่นเส้นใยห่อหุ้มตัวในขณะที่พัฒนาเป็นตัวเต็มวัย ซึ่งใยที่ห้อหุ้มตัวนี้ มีองค์ประกอบคือ sericin 25% และ fibroin 75% โดยที่มนุษย์สามารถนำเอาเส้นใยไหมนี้มาใช้ในการทอเป็นผืนผ้าที่ให้ความเงางามไหมที่เลี้ยงกันอยู่ในประเทศไทยมีอยู่ 3 ประเภท คือ
ผลิตภัณฑ์จากไหม.
เส้นไหม คือเส้นใยธรรมชาติที่ได้จากการดึงเส้นใยหลายๆ รังรวมกันเป็นเส้นเดียวกัน ที่เรียกว่า การสาวไหม ซึ่งกระบวนการสาวไหมทำให้เส้นใยที่มาจากแต่ละรังพันกันเป็นเกลียวและมีการยึดเกาะยึดซึ่งกันและกันมีความเหนียวทนทาน เนื้อกระชับแน่น
ผึ้ง.
ผึ้ง (honey bees) ผึ้งเป็นแมลงในวงศ์ Apidae ผึ้งที่สามารถเปลี่ยนรูปน้ำหวานจากดอกไม้ (nectar) มาเป็นน้ำผึ้ง(honey)ได้นั้นอยู่ใน genus."Apis"ซึ่งมีหลาย species แต่ที่นิยมนำมาเลี้ยงในหีบคือ ผึ้งพันธุ์ "(Apis mellifrea)" ซึ่งเป็นผึ้งพันทางยุโรป และ แอฟริกา ปัจจุบันเริ่มมีการนำเอาผึ้งโพรง "(Apis cerana)"ซึ่งเป็นพันธุ์พื้นเมืองของเอเชียมาเลี้ยงในหีบบาง
การเลี้ยงผึ้ง.
การเลี้ยงผึ้ง คือการนำเอาผึ้งเข้าไปวางในแหล่งที่มีดอกไม้บาน มีน้ำหวานและเกสรในปริมาณมาก โดยพืชควรจะมีดอกหนาแน่น และบานติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน การเลี้ยงผึ้งนั้นมีวิธีการจัดการให้เหมาะสมกับวัตถุประสงค์การเลี้ง คือ
ผลิตภัณฑ์จากผึ้ง.
น้ำผึ้ง คือของเหลวรสหวาน ซึ้งผึ้งผลิตขึ้นมาจากน้ำหวานจองดอกไม้หรือจากส่วนใดส่วนหนึ่งของต้นไม้ แล้วกลับมาสะสมมในรังผึ้ง ทำการบ่งจนของเหลวมีการเปลียนแปลงทางกายภาพและเคมี ลักษณะของน้ำผึ้งที่ดีควรมีความหนืด มีกลิ่นหอมของน้ำผึ้งและดอกไม้ ตามแหล่งที่ได้มา ไม่มีฟองอันเกิดจากการบูด ไม่มีไขผึ้งหรือเศษตัวผึ้งปะปน ใส มีสีเหลืองอ่อนๆจนมีสีน้ำตาล
แมลงครั่ง.
แมลงครั่ง เป็นแมลงขนาดเล็กอยู่ในวงศ์ Kerridae มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า "Laccifer lacca" แมลงครั่งจะดูดกินน้ำเลี้ยงจากพืชอาหารแล้วปล่อยยางหรือชัน (resin) ออกมาห่อหุ้มตัวเองไว้จนมิด ครั่งตัวเมียมีรูปร่างเป็นถุงไม่มีขา รังมีลักษณะกลม ส่วนตัวผู้จะมีทั้งมีปีกและไม่มีปีก รังมีลักษณะยาว ตัวผู้จะคลานจากรังมาผสมพันธุ์กับตัวเมียเมื่อได้รับการผสมพันธุ์จะวางไข่ในรัง
การเลี้ยงครั่ง.
การเลี้ยงครั่งคือการนำท่อนพันธุ์ครั่งไปผูกไว้บนต้นไม้ที่เหมาะสมเพื่อให้ครั่งตัวอ่อนเพิ่มปริมาณรังครั่ง
แมลงที่เป็นอาหาร.
ในประเทศไทยการกินแมลงพบได้ทุกส่วนของประเทศ โดยเฉพาะภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้มีการกินแมลงกันมานาน ด้วยวิถีชีวิตของทั้งสองภาคต้องอาศัยพึ่งพาป่าและธรรมชาติ การดำรงชีวตประจำวันจะอาศัยของจากในป่าไม่ว่าเป็นไม้ที่ใช้การสร้างบ้านเรือน อาหารที่เป็นผักรวมทั้งแมลงเป็นวัฒนธรรมชาวบ้านแบบหนึ่งของชาวเหนือและชาวอีสาน โดยวัฒนธรรมนี้เกิดจากภูมิปัญญาท้องถิ่นที่มีการค้นพบว่าแมลงชนิดใดที่สามารถนำมากินได้และมีวิธีการปรุงในรูปแบบใดจึงจะมีรสชาติที่ดี เช่น แมลงกินูน, แมลงดานา, มดแดงและไข่มดแดง ดักแด้ไหม แมลงกุดจี่, แมลงเม่า,จักจั่น และแมลงตับเต่า เป็นต้น
พระธรรมนูญ
คำสำคัญว่า "พระธรรมนูญ" อาจหมายถึง
The acting queen
พาวเวอร์เรนเจอร์ ซามูไร
พาวเวอร์เรนเจอร์ ซามูไร (อังกฤษ:Power Rangers Samurai) เป็นภาพยนตร์ซีรีส์ชุดที่ 19 ของ พาวเวอร์เรนเจอร์ ได้ซื้อลิขสิทธิ์มาจาก ชินเคนเจอร์ โดย Saban Capital Group ออกฉายทาง นิคเคโลเดียน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011
วรัญญา เจริญพรสิริสุข
วงศ์หอยขม
หอยขม หรือภาษาในบางท้องถิ่นเรีอกว่า หอยจุ๊บ หรือหอยดูด เป็นที่รู้จักกันดีและมีขายในตลาดทั่วไป เป็นหอยฝาเดียวที่พบเฉพาะในแหล่งน้ำจืดเท่านั้น นิยมนำมาทำอาหาร เช่น แกงคั่วหอยขม แกงอ่อมหอยขม และอื่น ๆ อีกมากมาย โดยส่วนมากจะพบจากแหล่งธรรมชาติ โดยชาวบ้านในท้องที่เก็บมาขาย หรือพบบริเวณบ่อเลี้ยงปลา ซึ่งเป็นผลพลอยได้สำหรับเจ้าของบ่อเลี้ยงปลา แต่ในปัจจุบันมีการทำฟาร์มเพื่อการเพาะเลี้ยงหอยขมในกระชังโดยเฉพาะ หอยขมเป็นสัตว์ที่มีความอดทนต่อสภาพแวดล้อม เลี้ยงง่าย เจริญเติบโตเร็ว และขยายพันธุ์เร็ว
ชีววิทยาของหอยขม.
หอยขม มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Pond snail, Marsh snail, River snail มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Viviparidae ในประเทศไทยพบว่ามีความหลากหลายของหอยในวงศ์หอยขมมากพอสมควร เช่น ชนิด "Filopaludina martensi"
ลักษณะภายนอก.
หอยขมเป็นหอยในกลุ่มหอยฝาเดียว มีเปลือกเป็นรูปกรวยรูปไข่ ลักษณะเป็นเกลียวเวียนขวาเรียวขึ้นไปถึงยอดปลายแหลม หอยขมแต่ละชนิดจะมีความหนาของเปลือก ความสูง ความโค้งและร่องลึกที่ผิวเปลือกที่แตกต่างกันไป เกลียววงยอดสุดมีขนาดเล็กเรียกว่า apex เป็นวงที่เกิดก่อนวงอื่น ถัดลงมา 2 วง เรียกว่า spire วงล่างสุดเรียกว่า body whorl บริเวณนี้มีช่องเปิดขนาดใหญ่ให้ส่วนหัวและส่วนเท้ายื่นออกมาได้ เรียกว่า aperture ขอบในของช่องเปิดเรียกว่า inner lip ขอบนอกของช่องเปิดเรียกว่า outer lip แกนกลางของเปลือกเป็นท่อกลวงบิดโค้งเป็นเกลียวเรียกว่า columella มีช่องเปิด umbellicus ส่วนของฝาปิดเปลือกเป็นแผ่นบาง ๆ เรียกว่า operculum มีลายรูปวงรีอยู่ตรงกลางฝาปิดเป็นวงการแสดงการเจริญเติบโต สีของเปลือกขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัย เปลือกหอยขมแบ่งออกเป็น 3 ชั้น คือ ชั้น Periostracum เป็นชั้นนอกสุดประกอบด้วยสารอินทรีย์พวกโปรตีน cochiolin ชั้น Prismatic อยู่ชั้นกลางของเปลือก มีความหนาและแข็ง ส่วนใหญ่ประกอบด้วยหินปูน และชั้นในสุดคือ Nacreous ประกอบด้วยสารอินทรีย์จำพวกโปรตีนลักษณะเป็นสีมุขมันวาว ซึ่งเป็นสารประกอบ calcite ในรูปผลึกหินปูน
ลักษณะภายใน.
มีการแบ่งลำตัวออกเป็น 3 ส่วน คือ ส่วนหัว ส่วนก้อนอวัยวะภายในเรียกว่า visceral mass และส่วนของเท้า
ส่วนหัว มีหนวด 1 คู่ สามารถยืดหดได้ ติดกับโคนหวดหนวดมีตาสีดำ 1 คู่อยู่บนก้านตา ปากมีลักษณะคล้ายท่อกลวงหรืองวงอยู่ตรงกลางระหว่างหนวด เรียกว่า siphon
ส่วนก้อนอวัยวะ เป็นส่วนที่รวมอวัยวะไว้เป็นก้อน ขดเป็นเกลียวตามรูปของเปลือก อวัยวะภายในประกอบไปด้วยต่อมน้ำลาย หัวใจ เหงือก หลอดอาหาร กระเพาะอาหาร ลำไส้ เป็นต้น
ส่วนเท้า กล้ามเนื้อเท้าจะยึดติดกับฝาปิดเปลือก กล้ามเนื้อเท้าเป็นแผ่นแบน ๆ กว้าง ๆ จะเคลื่อนที่ในลักษณะเป็นคลื่นแบบตัวหนอน การทำงานของกล้ามเนื้อเท้าจะทำงานไล่จากส่วนหน้าไปยังส่วนท้ายติดต่อกัน เวลาหอยขมเคลื่อนที่ไปจะยื่นส่วนหัว ส่วนเท้า และ siphon ออกมาจากเปลือก
หอยขมมีปาก ระบบทางเดินอาหารเริ่มจากปาก อาหารที่ลอยอยู่ในน้ำ เช่น แพลงก์ตอนเล็ก ๆ สามารถถูกดูดเข้าไปในช่องใต้ปากได้ นอกจากนี้ภายในปากก็จะมี redula ซึ่งมีลักษณะแข็งทำหน้าที่คล้ายเป็นฟันใช้ขูดแทะอาหารที่ติดอยู่กับวัสดุ เช่น ตะไคร่น้ำ ภายในช่องปากมีท่อเปิดจากต่อมน้ำลาย ต่อจากช่องปากคือหลอดอาหาร กระเพาะอาหาร ลำไส้ และทวาร ตามลำดับ อาหารของหอยขมได้แก่ ตะไคร่น้ำ พืชน้ำ แพลงก์ตอน และอินทรีย์สารที่เน่าเปื่อย
การหายใจ.
หอยขมหายใจด้วยเหงือก เหงือกจะอยู่ในช่อง mantle cavity โดยน้ำจะไหลผ่านช่องนี้ไปทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนก๊าซระหว่างน้ำกับเส้นเลือดบริเวณเหงือก
หอยขมมีอวัยวะเพศทั้งเพศผู้และเพศเมียอยู่ในตัวเดียวกัน สามารถผสมตัวเองหรือผสมข้ามโดยการมาประกบกันได้ และการผสมพันธุ์ได้ด้วยตัวของมันเองจะทำได้เมื่ออายุได้ 60 วัน หอยขมออกลูกเป็นตัวครั้งละ
ประมาณ 40-50 ตัว ลูกหอยขมที่ออกมาใหม่ ๆ จะมีวุ้นหุ้มอยู่ แม่หอยขมจะใช้หนวดแทงวุ้นจนแตกเพื่อให้ลูกหอยหลุดออกจากวุ้น ลูกหอยขมสามารถเคลื่อนไหวได้ทันทีเมื่อออกจากตัวแม่ ระยะที่จะพบเห็นชุกชุมอยู่ในช่วงเดือนธันวาคม-พฤษภาคม มีอายุขัยตั้งแต่ 3-11 ปี
หอยขมมักอาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำจืดธรรมชาติทั่วไป เช่น คู หนอง คลอง บึง และในนาข้าว ที่เป็นพื้นดินหรือโคลน ที่ระดับน้ำตั้งแต่ 10 ซม. ถึง 2 ม. โดยใช้เท้ายึดเกาะอยู่ตามวัตถุต่าง ๆ เช่น เสา สะพาน ตอไม้ พันธุ์ไม้น้ำ หรือจมอยู่ในโคลน หอยขมมักอยู่ในน้ำที่ไม่ไหลแรงนักหรือเป็นน้ำนิ่งในที่ร่ม มีการแพร่กระจายไปทั่วทุกภูมิภาคของประเทศไทย สามารถพบได้ทั่วไปในทุกจังหวัด และมีการแพร่กระจายทั่วไปในประเทศใกล้เคียง เช่น พม่า ลาว เวียดนาม และกัมพูชา รวมถึงในจีน และ ญี่ปุ่น และแอฟริกา
พยาธิจากหอยขม.
ในธรรมชาติหอยเป็นสัตว์ที่เป็นพาหะในการนำพยาธิมาสู่ผู้บริโถคในห่วงโซ่อาหาร เนื่องจากวงจรชีวิตของพยาธิในระยะตัวอ่อนจะเข้ามาฝังตัวในหอย โดยเฉพาะในหอยน้ำจืด สำหรับในหอยขมมีชนิดพยาธิที่ตรวจพบดังต่อไปนี้
- "Echinostoma malayanum"
- "Echinostoma revolutum"
- "Echinostoma ilocanum"
- "Angiostrongylus cantonensis"
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  เป็นหนึ่งในสามคณะแรกของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เริ่มเปิดการเรียนการสอนวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2507 ซึ่งเป็นการสอนวันแรกของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปัจจุบันดำเนินการจัดการเรียนการสอน และการวิจัย โดยจัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก
การรับนักศึกษาเข้าศึกษาต่อ.
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มีการรับนักศึกษาผ่านทาง 3 ช่องทาง ประกอบด้วย
ปัจจุบันใช้หลักสูตรที่ปรับปรุงในปีการศึกษา 2548 - 2549 ตามแต่ละสาขาวิชา โดยคาดว่าปีการศึกษา 2554 จะมีการใช้หลักสูตรใหม่ โดยเพิ่มกระบวนการเรียนรู้ผ่านกิจกรรม การเพิ่มรายวิชาสหกิจศึกษา และหลักสูตรสำหรับนักศึกษาปรีชาชาญ (Honor Program)
หลักสูตรปริญญาโท.
หลักสูตรระดับปริญญาโทที่เปิดสอนในคณะวิทยาศาสตร์ มี 2 แผน เป็นหลักสูตร 2 ปี ใช้เวลาศึกษาไม่เกิน 5 ปี จำนวนหน่วยกิตรวมไม่น้อยกว่า 36 หน่วยกิต ดังนี้
หลักสูตรปริญญาเอก.
หลักสูตรระดับปริญญาเอกที่เปิดสอนในคณะวิทยาศาสตร์มี 2 แบบ ได้แก่
นอกจากนี้หลักสูตรอาจกำหนดให้เรียนกระบวนวิชาเพิ่มเติมได้โดยไม่นับหน่วยกิต
ปัจจุบัน คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่มีภาควิชาทั้งสิ้น 8 ภาควิชา ดังต่อไปนี้
โดยสำหรับสำนักงานคณะวิทยาศาสตร์ ตั้งอยู่ที่ชั้น 2 อาคาร 40 ปี คณะวิทยาศาสตร์ โดยสำนักงานคณะวิทยาศาสตร์ได้แบ่งส่วนงานไว้ดังนี้
การบริการวิชาการแก่ชุมชน.
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ให้บริการวิทยาศาสตร์แก่ชุมชนในหลายๆ โครงการ อาทิเช่น
กิจกรรมสำหรับนักศึกษา.
สำหรับคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มีกิจกรรมสำหรับนักศึกษาให้เลือกสรรอย่างหลากหลาย ภายใต้การดูแลของสโมสรนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (สนว.) ซึ่งการบริหารงานปัจจุบัน ดำเนินการตามตามระเบียบการบริหารงานสโมสรนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พุทธศักราช 2551 โดยสโมสรนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ตั้งอยู่ที่ชั้น 1 อาคาร 40 ปีคณะวิทยาศาสตร์
กิจกรรมนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์.
กิจกรรมเหล่านี้เป็นกิจกรรมของคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ บางกิจกรรมเข้าร่วมกับสโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (สมช.)
ทั้งนี้นักศึกษาสามารถสังกัดชมรมในสังกัด สนว. ซึ่งแบ่งเป็น 2 ส่วนคือ ชมรมเสริมหลักสูตร และชมรมกีฬา ประกอบด้วย
รายนามคณบดีคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งคณะวิทยาศาสตร์พร้อมกับมหาวิทยาลัยเชียงใหม่จนถึงปัจจุบัน เรียงลำดับจากอดีตจนถึงปัจจุบัน ดังนี้
บอร์นดิสเวย์ (สตูดิโออัลบั้ม)
กากกัมมันตรังสี
กากกัมมันตรังสี  เป็นของเสียที่ประกอบด้วยสารกัมมันตรังสี กากกัมมันตรังสีมักจะเป็น'ผลพลอยได้'ของการผลิตไฟฟ้าจากพลังงานนิวเคลียร์และการใช้งานอื่นๆจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชันหรือเทคโนโลยีนิวเคลียร์ เช่นการวิจัยนิวเคลียร์และการแพทย์นิวเคลียร์ กากกัมมันตรังสีเป็นอันตรายต่อสิ่งที่มีชีวิตและสิ่งแวดล้อม และถูกกำกับดูแลโดยหน่วยงานภาครัฐในการที่จะปกป้องสุขภาพของมนุษย์และสิ่งแวดล้อม
ปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชันเกิดขึ้นเมื่ออนุภาคนิวตรอนไปกระทบกับนิวเคลียสของยูเรเนียมในสภาวะที่เหมาะสม ทำให้นิวเคลียสของยูเรเนียมแตกออกเป็นธาตุใหม่สองชนิดที่เป็นธาตุกัมมันตรังสีพร้อมทั้งให้พลังงานและนิวตรอนที่เกิดขึ้นใหม่ด้วย ธาตุใหม่สองชนิดที่เกิดจากการแตกตัวของยูเรเนียมนี้เองเรียกว่า กากกัมมันตรังสี ซึ่งจะติดอยู่ในเม็ดเชื้อเพลิง
ยูเรเนียมที่ใช้เป็นเชื้อเพลิงในโรงไฟฟ้านิวเคลียร์จะถูกอัดเป็นเม็ดเซรามิก บรรจุเรียงตัวกันภายในแท่งเชื้อเพลิง จากนั้นจึงนำไปใช้งานในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ กากกัมมันตรังสีจากปฏิกิริยาการแตกตัวของยูเรเนียมที่เกิดอย่างต่อเนื่องเป็นลูกโซ่ภายในเครื่องปฏิกรณ์จะถูกกักเก็บอย่างมิดชิดภายในเม็ดเชื้อเพลิงที่มีปลอกแท่งเชื้อเพลิงห่อหุ้มอีกชั้นหนึ่ง ภายหลังการใช้งานแท่งเชื้อเพลิงไประยะหนึ่งจะมีกากกัมมันตรังสีเกิดสะสมขึ้นในเม็ดเชื้อเพลิงเป็นจำนวนมาก ทำให้ประสิทธิภาพของปฏิกิริยาลูกโซ่ลดลงจึงจำเป็นต้องมีการสับเปลี่ยนนำแท่งเชื้อเพลิงใช้แล้ว  ออกมาและเติมแท่งเชื้อเพลิงใหม่เข้าไปเพื่อให้ปฏิกิริยาดำเนินต่อไปได้
นอกจากนี้ระหว่างการเดินเครื่องโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ยังมีกากกัมมันตรังสีบางประเภทปะปนในน้ำระบายความร้อนและอุปกรณ์ภายในเครื่องปฏิกรณ์ จากการดูดจับอนุภาคนิวตรอน ด้วยเหตุนี้ทำให้ผู้ผลิตไฟฟ้ามีภาระรับผิดชอบในการจัดการกับกากกัมมันตรังสีที่เกิดขึ้น เพื่อป้องกันมิให้สารกัมมันตรังสีรั่วไหลออกสู่ภายนอกโรงไฟฟ้า ส่งผลกระทบต่อมนุษย์ และสิ่งแวดล้อม
กัมมันตภาพรังสีสามารถสูญสลายตามธรรมชาติไปตามกาลเวลา ดังนั้นกากกัมมันตรังสีจะต้องมีการแยกและถูกคุมขังในสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อการกำจัดที่เหมาะสมเป็นระยะเวลานานเพียงพอจนกว่ามันจะไม่ทำให้เกิดอันตรายร้ายแรงอีกต่อไป ระยะเวลาของการเก็บกากของเสียจะขึ้นอยู่กับประเภทของของเสียและประเภทของไอโซโทปกัมมันตรังสี มันอาจมีระยะเวลาไม่กี่วันสำหรับไอโซโทปที่อายุสั้นมากๆจนถึงหลายล้านปีสำหรับเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้ว วิธีการที่สำคัญในปัจจุบันในการจัดการกับกากกัมมันตรังสีคือการแยกและจัดเก็บสำหรับของเสียอายุสั้น การกำจัดโดยการฝังตื้นใกล้พื้นผิวโลกสำหรับของเสียระดับต่ำและระดับกลางบางส่วน และการฝังศพลึกหรือการแบ่งส่วน/การแปลงสภาพ  สำหรับของเสียในระดับสูง
บทสรุปของปริมาณกากกัมมันตรังสีและแนวทางการจัดการสำหรับประเทศที่พัฒนาแล้วส่วนใหญ่จะมีการนำเสนอและทบทวนเป็นระยะๆซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ 'อนุสัญญาร่วมว่าด้วยความปลอดภัยของระบบการบริหารจัดการเชื้อเพลิงใช้แล้วและความปลอดภัยของการจัดการของเสียกัมมันตรังสี'  ของสำนักงานพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ
แหล่งที่มาของของเสีย.
กากกัมมันตรังสีมีที่มาจากหลายแหล่ง ส่วนใหญ่มาจากวัฏจักรเชื้อเพลิงนิวเคลียร์และจากการนำกลับไปเข้ากระบวนการใหม่ ของอาวุธนิวเคลียร์ แหล่งอื่นๆได้แก่ ของเสียจากการแพทย์และอุตสาหกรรมเช่นเดียวกับสารกัมมันตรังสีที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ที่ถูกทำให้เข้มข้นโดยผ่านกระบวนการผลิตหรือการบริโภคถ่านหิน น้ำมันและแก๊ส และแร่ธาตุบางอย่างตามที่กล่าวไว้ด้านล่าง
วัฏจักรเชื้อเพลิงนิวเคลียร์.
บทความหลัก: วัฏจักรเชื้อเพลิงนิวเคลียร์และเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้ว
ปลายส่วนหน้า.
ของเสียจากส่วนหน้าของวัฏจักรเชื้อเพลิงนิวเคลียร์โดยปกติจะเป็นการปล่อยรังสีอัลฟา  จากการสกัดยูเรเนียมซึ่งมักจะประกอบด้วยเรเดียมและผลิตภัณฑ์ที่เกิดจากการสลายตัวของมัน
ยูเรเนียมไดออกไซด์ (UO2) เข้มข้นจากการทำเหมืองแร่มีกัมมันตรังสีไม่มาก - เพียงพันเท่าหรือมากกว่าของปริมาณกัมมันตรังสีจากหินแกรนิตที่ใช้ในการก่อสร้าง มันถูกกลั่นจาก yellowcake (U3O8) แล้วถูกแปลงให้เป็นแก๊สยูเรเนียม hexafluoride (UF6) ในขณะที่เป็นแก๊ส จะผ่านกระบวนการเสริมสมรรถนะเพื่อเพิ่มเนื้อแร่ของ U-235 จาก 0.7% เป็นประมาณ 4.4% (LEU) จากนั้น มันจะถูกเปลี่ยนให้เป็นออกไซด์เซรามิกแข็ง (UO2) สำหรับประกอบขึ้นเป็นองค์ประกอบเชื้อเพลิงเครื่องปฏิกรณ์
ผลพลอยได้หลักจากการเสริมสมรรถนะจะเป็นยูเรเนียมหมดสภาพ  โดยเฉพาะอย่างยิ่งไอโซโทป U-238 ที่มีเนื้อแร่ U-235 ที่ ~ 0.3% มันจะถูกเก็บไว้ อาจอยู่ในรูปของ UF6 หรือเป็น U3O8 บางตัวจะถูกใช้งานในที่ซึ่งความหนาแน่นสูงมากของมันทำให้มันมีค่าเช่นทำกระสุนต่อต้านรถถัง แม้กระทั่งเคยถูกทำเป็นกระดูกงูเรือใบอย่างน้อยครั้งหนึ่ง. นอกจากนี้ มันยังถูกนำไปใช้กับพลูโตเนียมสำหรับการทำเชื้อเพลิงออกไซด์ผสม  และเพื่อเจือจาง หรือกลั่นยูเรเนียมสมรรถนะสูงจากการสะสมอาวุธให้ต่ำลง  ซึ่งปัจจุบันถูกเปลี่ยนมาเป็นเชื้อเพลิงในเครื่องปฏิกรณ์
ปลายส่วนหลัง.
ดูเพิ่มเติม: การนำกลับไปเข้ากระบวนการนิวเคลียร์ใหม่
ปลายส่วนหลังของวัฏจักรเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ ส่วนใหญ่เป็นแท่งเชื้อเพลิงใช้แล้ว ประกอบด้วย ผลผลิตจากฟิชชัน  ที่ปล่อยรังสีบีตาและแกมมา และ actinides ทั้งหลายที่ปล่อยอนุภาคแอลฟา เช่นยูเรเนียม-234 เนปทูเนียม-237 พลูโตเนียม-238 และอเมอริเซียม-241 และแม้แต่ตัวปล่อยนิวตรอนบางอย่างเช่นแคลิฟอร์เนียม (Cf) ไอโซโทปเหล่านี้จะเกิดขึ้นในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์
มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องแยกแยะกระบวนการ  ของยูเรเนียมที่จะทำเป็นเชื้อเพลิงออกจากการนำกลับไปเข้ากระบวนการใหม่  ของเชื้อเพลิงใช้แล้ว เชื้อเพลิงใช้แล้วประกอบด้วยผลผลิตจากฟิชชันที่มีกัมมันตรังสีสูง (ดูของเสียระดับสูงด้านล่าง) ผลผลิตเหล่านี้จำนวนมากจะเป็นตัวดูดซับนิวตรอนที่เรียกว่า'neutron poison'ในบริบทนี้ นิวตรอนพอยซันเหล่านี้ในที่สุดจะสะสมจนถึงระดับที่พวกมันดูดซับนิวตรอนจำนวนมากซะจนทำให้ปฏิกิริยาลูกโซ่หยุด แม้ว่าแท่งควบคุม (ตัวดูดซับ)จะถูกดึงออกจนหมดแล้วก็ตาม ณ จุดนั้น เชื้อเพลิงในเครื่องปฏิกรณ์จะต้องถูกเปลี่ยนด้วยเชื้อเพลิงใหม่สด แม้ว่าจะยังคงมีปริมาณของยูเรเนียม-235 และพลูโทเนียมเหลืออยู่อีกมาก ในสหรัฐอเมริกา เชื้อเพลิงที่ใช้แล้วนี้จะถูกเก็บไว้ ในขณะที่ในบางประเทศเช่นรัสเซีย สหราชอาณาจักรฝรั่งเศส ญี่ปุ่นและอินเดีย เชื้อเพลิงนี้จะมีการนำกลับไปเข้ากระบวนการใหม่เพื่อลบล้างผลผลิตจากฟิชชั่นออก แล้วนำเชื้อเพลิงนั้นกลับมาใช้ใหม่ การนำกลับไปเข้ากระบวนการใหม่นี้เกี่ยวข้องกับการจัดการสารกัมมันตรังสีสูง และผลิตภัณฑ์ที่ถุกแยกออกจากเชื้อเพลิงจะมีรูปแบบของเสียที่เข้มข้นในระดับสูงเหมือนกับสารเคมีที่ใช้ในกระบวนการทั่วไป ในขณะที่ประเทศเหล่านี้ทำการนำกลับไปเข้ากระบวนการใหม่ของเชื้อเพลิงโดยรีไซเคิลพลูโตเนียมเพียงรอบเดียว อินเดียเป็นประเทศเดียวที่รู้กันว่ามีการวางแผนที่จะรีไซเคิลพลูโตเนียมหลายรอบ
องค์ประกอบเชื้อเพลิงและกัมมันตภาพรังสีในระยะยาว.
ดูเพิ่มเติม: เชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้วและของเสียระดับสูง
กากกัมมันตรังสีอายุยืนจากปลายด้านหลังของวัฏจักรเชื้อเพลิงมีความเกี่ยวข้องโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีการออกแบบวางแผนการจัดการของเสียที่สมบูรณ์สำหรับเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้ว. เมื่อมองไปที่การสลายกัมมันตรังสีในระยะยาว, actinides ใน SNF มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญเนื่องจากครึ่งชีวิตของพวกมันที่ยาวอย่างมีลักษณะสำคัญเป็นพิเศษ. ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ใช้เป็นเชื้อเพลิง, องค์ประกอบ actinide ใน SNF ก็จะแตกต่างกัน
ตัวอย่างของผลกระทบนี้คือการใช้เชื้อเพลิงนิวเคลียร์ที่มีทอเรียม. Th-232 เป็นวัสดุที่อุดมสมบูรณ์ที่สามารถรับปฏิกิริยาการจับนิวตรอนและการสลายกัมมันตรังสีที่ให้บีตาลบสองตัว , เป็นผลในการผลิต U-233 ที่ทำฟิชชั่นได้. SNF ของวัฏจักรที่มีทอเรียมจะประกอบด้วย U-233. การสลายกัมมันตรังสีของมันจะมีผลอย่างมากต่อเส้นโค้งกิจกรรมระยะยาวของ SNF ประมาณ 1 ล้านปี. การเปรียบเทียบของกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับ U-233 สำหรับชนิดที่แตกต่างกันของ SNF สามอย่างสามารถมองเห็นในภาพด้านบนขวา
เชื้อเพลิงที่ถูกเผาเป็นทอเรียมที่มีพลูโตเนียมเกรดเครื่องปฏิกรณ์, ทอเรียมที่มีพลูโตเนียมเกรดอาวุธ และเชื้อเพลิงออกไซด์ผสม. สำหรับ RGPu และ WGPu, ปริมาณเริ่มต้นของ U-233 จะมีเวลาการสลายตัวประมาณ 1 ล้านปี. สิ่งนี้มีผลในโค้งกิจกรรมทั้งหมดของเชื้อเพลิงสามชนิด. การขาดหายของ U-233 และผลิตภัณฑ์ลูกของมันในเชื้อเพลิง MOX ส่งผลในกิจกรรมที่ต่ำกว่าในภูมิภาค 3 ของรูปด้านล่างขวา, ในขณะที่สำหรับ RGPu และ WGPu โค้งจะยังคงสูงขึ้นเนื่องจากการปรากฏตัวของ U-233 ที่ไม่ได้สลายตัวอย่างเต็มที่
การใช้เชื้อเพลิงในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ที่แตกต่างกันส่งผลให้องค์ประกอบ SNF แตกต่างกัน, กับเส้นโค้งกิจกรรมที่แตกต่างกัน
ความกังวลเรื่องการขยายการใช้งาน.
ดูเพิ่มเติม: การขยายการใช้งานนิวเคลียร์  และพลูโตเนียมเกรดเครื่องปฏิกรณ์
เนื่องจากยูเรเนียมและพลูโตเนียมเป็นวัสดุที่ใช้สร้างอาวุธนิวเคลียร์ จึงมีความกังวลเรื่องการขยายการใช้งาน. ปกติ(ในเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้ว), พลูโตเนียมจะเป็นเกรดเครื่องปฏิกรณ์. นอกเหนือจากพลูโตเนียม-239, ซึ่งเหมาะสำหรับการสร้างอาวุธนิวเคลียร์เป็นอย่างมาก, ก็ประกอบด้วยปริมาณที่ไม่พึงประสงค์ของสารปนเปื้อนจำนวนมาก เช่น พลูโตเนียม-240, พลูโตเนียม-241, และพลูโตเนียม-238. ไอโซโทปเหล่านี้เป็นเรื่องยากมากอย่างยิ่งที่จะแยก, และต้องใช้วิธีการที่แพงมากในการสกัดวัสดุฟิชชั่นที่มีอยู่ (เช่นยูเรเนียมสมรรถนะสูงหรือพลูโตเนียมที่ใช้เฉพาะเครื่องปฏิกรณ์การผลิต).
ของเสียระดับสูงมักจะเต็มไปด้วยของผลผลิตจากฟิชชันที่มีกัมมันตรังสีสูง, ซึ่งส่วนใหญ่จะมีชีวิตค่อนข้างสั้น. เรื่องนี้เป็นความกังวลอย่างหนึ่งเพราะถ้าของเสียถูกเก็บไว้, บางทีในที่ฝังเก็บใต้ดิน, กว่าหลายปีที่ผลผลิตจากฟิชชั่นจะสลายตัวหมด, กัมมันตภาพรังสีของของเสียจะลดลงและทำให้ง่ายต่อการเข้าถึงพลูโตเนียม. สารปนเปื้อนที่ไม่พึงประสงค์ Pu-240 สลายตัวเร็วกว่า Pu-239, และนื่เองคุณภาพของวัสดุที่ใช้สร้างระเบิดเพิ่มขึ้นตามเวลา (แม้ว่าปริมาณของมันจะลดลงในช่วงเวลานั้นเช่นกัน). ดังนั้น เมื่อเวลาผ่านไป, พื้นที่จัดเก็บลึกใต้ดินนี้มีศักยภาพที่จะกลายเป็น "เหมืองแร่พลูโตเนียม", จากเหมืองนี้วัสดุสำหรับอาวุธนิวเคลียร์ก็จะสามารถหาซื้อได้โดยไม่ยาก. นักวิจารณ์ของความคิดอันหลังนี้ได้ชี้ให้เห็นว่าครึ่งชีวิตของ Pu-240 คือ 6,560 ปีและ Pu-239 คือ 24,110 ปี, และดังนั้นความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะของไอโซโทปหนึ่งกับอีกไอโซโทปหนึ่งในช่วงเวลาจะเกิดขึ้นกับครึ่งชีวิต 9,000 ปี (นั่นคือมันจะใช้เวลา 9000 ปีสำหรับเศษชิ้นส่วนของ Pu-240 ในหนึ่งตัวอย่างของไอโซโทปพลูโตเนียมผสม, เพื่อให้ลดลงครึ่งหนึ่งโดยธรรมชาติ--นี่คือแบบอย่างการเสริมสมรรถนะที่จำเป็นเพื่อเปลี่ยน Pu จากเกรดเครื่องปฏิกรณ์เป็นเกรดอาวุธ). ดังนั้น "การทำเหมืองแร่พลูโตเนียมเกรดอาวุธ" จะเป็นปัญหาในอนาคตอีกไกลมาก (&gt; 9,000 ปีนับจากนี้), ดังนั้นมันยังคงมีเวลาเหลืออีกมากสำหรับเทคโนโลยีที่จะก้าวหน้าเพื่อแก้ปัญหามัน.
Pu-239 สูญสลายไปเป็น U-235 ซึ่งเหมาะสำหรับทำเป็นอาวุธและมีครึ่งชีวิตที่ยาวมาก (ประมาณ 109 ปี) ดังนั้นพลูโตเนียมอาจจะสลายตัวและหลุดออกจากยูเรเนียม-235. อย่างไรก็ตาม เครื่องปฏิกรณ์ที่ทันสมัยจะมีสมรรถนะเพียงปานกลางด้วย U-235 เมื่อเทียบกับ U-238. ดังนั้น U-238 ยังคงทำหน้าที่เป็นตัวแปรสภาพไปจากธรรมชาติ สำหรับ U-235 ใดๆที่ผลิตโดยพลูโตเนียมที่สลายตัว
ทางออกหนึ่งในการแก้ไขปัญหานี้คือการรีไซเคิลพลูโตเนียมและใช้เป็นเชื้อเพลิงเช่น ในเครื่องปฏิกรณ์เร็ว. ในเครื่องปฏิกรณ์เร็วแบบ pyrometallurgical, พลูโตเนียมและยูเรเนียมที่แยกจากกันจะถูกปนเปื้อนด้วย actinides และจะไม่สามารถใช้สำหรับสร้างอาวุธนิวเคลียร์ได้
การรื้อถอนอาวุธนิวเคลียร์.
ของเสียจากการรื้อถอนอาวุธนิวเคลียร์ไม่น่าจะประกอบด้วยกิจกรรมเบต้าหรือแกมมามากไปกว่าทริเทียมและอะเมริเซียม. มันมีแนวโน้มที่จะประกอบด้วย actinides ที่ปล่อยรังสีแอลฟาเช่น Pu-239 ซึ่งเป็นวัสดุฟิชชั่นที่ใช้ในระเบิด, รวมทั้งวัสดุบางอย่างที่มีกิจกรรมที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้นเช่น Pu-238 หรือ Po
ในอดีต ตัวกระตุ้นนิวตรอนสำหรับระเบิดปรมาณูมักจะเป็นเบริลเลียมกับตัวปล่อยรังสีอัลฟากิจกรรมสูงเช่นพอโลเนียมและตัวเลือกของพอโลเนียมคือ Pu-238. สำหรับหลายเหตุผลของการรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ, รายละเอียดทั้งหลายของการออกแบบระเบิดที่ทันสมัย​​ปกติจะไม่เปิดเผยต่อสาธารณชน.
การออกแบบบางแบบอาจประกอบด้วยเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเทอร์โมอิเล็กทริกเรดิโอไอโซโทป โดยใช้ Pu-238 เพื่อให้เป็นแหล่งที่มาของพลังงานไฟฟ้าระยะยาวสำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในเครื่อง
มันอาจเป็นไปได้ว่าวัสดุฟืชชั่นของระเบิดเก่าที่ได้เวลาทำ refitting แล้วจะประกอบด้วยผลิตภัณฑ์สลายตัวของไอโซโทปพลูโตเนียมที่ใช้ภายในตัวมัน, สิ่งเหล่านี้มีแนวโน้มที่จะรวมถึง U-236 จากสิ่งสกปรกของ Pu-240, รวมทั้งบางส่วนของ U-235 จากการย่อยสลายของ Pu-239; เนื่องจากครึ่งชีวิตค่อนข้างยาวของไอโซโทป Pu เหล่านี้, ของเสียเหล่านี้จากการสลายกัมมันตรังสีของวัสดุหลักของระเบิดจะมีขนาดเล็กมาก, และในกรณีใดๆ, เป็นอันตรายน้อยกว่า (แม้ในแง่ของกัมมันตภาพรังสีธรรมดา) ของ Pu-239 เองมาก