pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในประเทศไทยไม้กฤษณาเป็นสินค้าต้องห้ามของประชาชนทั่วไปเพราะมีกฎหมายให้ค้าขายได้เฉพาะกษัตริย์มาตั้งแต่โบราณ ต้นกรุงศรีอยุธยา ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ไม้กฤษณาถูกใช้เป็นเครื่องราชบรรณาการและเป็นสินค้าไปเมืองจีน
สรรพคุณของกฤษณาแพร่กระจายไปถึงคาบสมุทรอาหรับในตะวันออกกลาง อาณาจักรกรีก โรมัน อียิปต์โบราณ ผลผลิตจากต้นกฤษณามีเฉพาะในเอเชียบางส่วน เช่น อินเดีย จีน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น พม่า ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ ลาว กัมพูชา เวียดนาม เท่านั้น
ประเทศไทยเป็นประเทศแรกที่สามารถส่งผลผลิตและผลิตภัณฑ์ไม้กฤษณาออกไปจำหน่ายทั่วโลกอย่างถูกต้องตามกฎหมายและตามอนุสัญญาไซเตส และได้ขึ้นทะเบียนไม้ที่ปลูกกับไซเตสไว้ครั้งแรกจำนวน 7,404,452 ต้น ปัจจุบันมีการปลูกทั่วประเทศประมาณ 15 ล้านต้น และไม่เพียงพอกับตลาดที่เพิ่มขึ้นในปัจจุบัน
ความหลากชนิดของพรรณไม้สกุลกฤษณา.
ไม้ในสกุลกฤษณามีลำต้นขนาดปานกลาง แต่ถ้ามีอายุมากจะมีลำต้นขนาดใหญ่เป็นไม้เนื้อค่อนข้างอ่อน แต่เมื่ออายุมากแล้ว จะมีลักษณะเนื้อไม้ค่อนข้างแข็ง สีเหลืองมีลายสวยงาม เปลือกลอกง่าย ลำต้นตรง สีค่อนข้างแดงผิวเป็นเม็ดตุ่มเล็ก ๆ สีแดง-ดำ เทา เขียวอ่อน เป็นไม้โตเร็ว
ปัจจุบันสกุลกฤษณามีพรรณไม้ทั้งหมด 16 ชนิด ตามข้อกำหนดการประชุมกฤษณาโลกครั้งที่ 1 ประเทศเวียดนาม ตามรายละเอียดดังต่อไปนี้
ชนิดพรรณไม้สกุลกฤษณาชนิดพื้นเมืองในประเทศไทยมี 5 ชนิด คือ
การใช้ประโยชน์ของไม้กฤษณา.
"สารกฤษณา" มีชื่อทางการค้าหลายชื่อ ได้แก่ agarwood (ยุโรป), aloeswood (สิงคโปร์), eaglewood (สหรัฐอเมริกา),gaharu (อินโดนีเชีย), oudh (อาหรับ), tram (เวียดนาม), jinko (ญี่ปุ่น), chen xiang (จีน) เป็นต้น ปัจจุบันนอกจากชิ้นไม้กฤษณาและน้ำมันกฤษณาที่เป็นสินค้าหลักในตลาดแล้วยังได้มีการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากกฤษณาให้มีความหลากหลายขึ้น เพื่อให้สามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้าให้ได้มากกลุ่มขึ้น โดยผลิตภัณฑ์จากกฤษณาที่เป็นสินค้าวางจำหน่ายอยู่ในท้องตลาด ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นตลาดในแถบเอเชีย เช่น ไทย ญี่ปุ่น สิงคโปร์ จากการสำรวจของ Phillips (2003) สามารถจำแนกได้ดังนี้
เพราะเป็นกฤษณาที่ได้จากต้นไม้ที่เกิดในธรรมชาติเท่านั้น และมาจากต้นไม้มีอายุมาก ซึ่งมีการสะสมกฤษณามาเป็นเวลานานหลายปีส่วนใหญ่ท่อนกฤษณาลักษณะนี้อาจจะเห็นปรากฏอยู่ในวัด หรือคฤหาสน์ของเศรษฐีเพื่อเป็นสิ่งแสดงความร่ำรวยมั่งคั่งของผู้เป็นเจ้าของ
เท่ง โหน่ง จีวรบิน
เท่ง โหน่ง จีวรบิน เป็นภาพยนตร์ไทย เดิมชื่อ "พระเท่งนักเลงโหน่ง" เริ่มออกฉายวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 อำนวยการผลิตโดยสหมงคลฟิล์ม ผู้กำกับการแสดงโดย เท่ง เถิดเทิง , สมิทธิ์ ทิมสวัสดิ์ แสดงนำร่วมกับ โหน่ง ชะชะช่า ภาพยนตร์ทำรายได้ 65.32 ล้านบาท
เมื่อโชคชะตาชวนศรัทธามาร่วมกันผ่าวิกฤตกับสถานการณ์ที่พร้อมพลิกและผันอยู่หลายตลบ ทำให้ พระเท่ง ที่หลบลี้หนีความวุ่นวายไปจำศีลภาวนาอยู่ที่ต่างประเทศหลายปีน่าจะได้มีโอกาสกลับมาจำวัดที่ประเทศไทยอย่างสะดวกโยธินซะที ถ้าตั๋วเครื่องบินโดยสารไม่ดันเต็มไปเสียก่อน เฉกเช่นกับที่ เสี่ยโหน่ง พ่อค้าอัญมณีเศรษฐีผู้มั่งคั่งและมากล้นไปด้วยอิทธิพลไม่บังเอิญมาติดต่อธุรกิจที่นี่พอดี ถึงเป็นผู้มีอิทธิพลแต่ก็ยังมีกุศลจิตจึงตัดสินใจนิมนต์พระเท่งให้โดยสารเครื่องบินแบบเช่าเหมาลำเดินทางกลับมาพร้อมกัน จึงเป็นจุดเริ่มต้นอันนำไปสู่การเดินทางผจญภัยฝ่าสารพัดวิบากกรรมที่ครั้งหนึ่งจะเกิดขึ้นในชีวิตของคนที่เกิดมาเป็น “พระ” และอีกคนที่เกิดมาเป็น “เสี่ย”
สวีตพรีเคียว♪
สวีตพรีเคียว♪ (Suite Precure♪) เป็น อนิเมะ ในซีรีส์ของ พริตตี้เคียว ลำดับที่ 8 ผลิตโดย Toei Animation
กาลครั้งหนึ่งที่เมเจอร์แลนด์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งดนตรีได้มีคอนเสิร์ตเพื่อที่จะเล่นเมโลดี้แห่งความสุขให้แก่ชาวเมือง ซึ่งจัดขึ้นโดยราชินีแห่งเมเจอร์แลนด์ อะโฟรดิเต้และเธอได้กำหนดให้ภูติแห่งการร้องเพลงที่มีลักษณะคล้ายแมวอย่างฮามี่เป็นดีวาสำหรับการร้องเมโลดี้แห่งความสุขครั้งนี้แต่ทว่าได้มีการบุกรุกจากไมเนอร์แลนด์อย่างกะทันหัน โดยเมฟิสต์ได้เข้ามาในคอนเสิร์ตเพื่อที่จะปั่นป่วนชาวเมืองด้วยการเปลี่ยนสกอร์ทั้งหมดให้กลายเป็นเมโลดี้แห่งความโศกเศร้า ซึ่งร้องโดยดีวาที่ชื่อว่าเซเรน ซึ่งเธอเคยเป็นดีวาของเมเจอร์แลนด์มาก่อนแต่ยังไม่ทราบว่า ทำไมเธอถึงได้ไปร่วมมือกับไมเนอร์แลนด์ เธอเริ่มร้องเมโลดี้ที่ถูกปรับเปลี่ยน ซึ่งทำให้ทุกคนที่เข้าชมคอนเสิร์ตครั้งนี้มีจิตใจโศกเศร้าและทรมานมาก อะโฟรดิเต้จึงได้รวบรวมตัวโน้ตในตำนานทั้งหมดที่อยู่ในสกอร์แล้วขอให้เหล่าตัวโน้ตจงไปซ่อนตัวในสถานที่ต่างๆ ของโลกมนุษย์ เมฟิสต์ไม่ยอมแพ้จึงได้ส่งเซเรนและ 3 สหายไมเนอร์ไปตามหาตัวโน้ต ในขณะเดียวกันอะโฟรดิเต้ได้ส่งฮามี่และแฟรี่โทนไปตามหานักรบในตำนานพริตตี้เคียวเพื่อที่จะให้เหล่านักรบช่วยรวบรวมตัวโน้ตเพื่อปกป้องโลกมนุษย์และเมเจอร์แลนด์จากไมเนอร์แลนด์ให้ได้
เคียวเมโลดี้ (Cure Melody) / ซูเปอร์เคียวเมโลดี้ (Super Cure Melody) / เครสเชนโดเคียวเมโลดี้ (Crescendo Cure Melody) / โฮโจ ฮิบิกิ (Hojo Hibiki)
"จงดีดสะบัดท่วงทำนองอันเกรี้ยวกราด เคียวเมโลดี้!"
สีประจำตัว : "สีชมพู" , "สีขาว"
"Precure Passionato Harmony!"
"Precure Passionato Harmony Crescendo!"
"Precure Suite Harmony Kick!"
"Precure Music Rondo!"
"Precure Miracle Heart Arpeggio!"
"Precure Music Rondo Super Quartet!"
"Precure Harmony Shot!"
"Precure Suite Session Ensemble!"
"Precure Suite Session Ensemble Crescendo!"
"Precure Suite Session Ensemble Crescendo Finale!"
เคียวริธึ่ม (Cure Rhythm) / ซูเปอร์เคียวริธึ่ม (Super Cure Rhythm) / เครสเชนโดเคียวริธึ่ม (Crescendo Cure Rhythm) / มินามิโนะ คานาเดะ (Minamino Kanade)
"จงดีดสะบัดท่วงทำนองอันงามสง่า เคียวริธึ่ม!"
สีประจำตัว : "สีขาว" , "สีชมพู"
"Precure Fantastic Piacere!"
เคียวบีท (Cure Beat) / เครสเชนโดเคียวบีท (Crescendo Cure Beat) / คุโรคาวะ เอเลน (Kurokawa Ellen) / เซเรน (Siren)
"จงดีดสะบัดท่วงทำนองแห่งจิตวิญญาณ เคียวบีท!"
สีประจำตัว : "สีดำ/สีม่วง/สีเทา Siren and Ellen" , "สีน้ำเงิน Cure Beat"
"Precure Heartful Beat Rock!"
"Beat Barrier!"
"Beat Sonic!"
เคียวมิวส์ (Cure Muse) / เครสเชนโดเคียวมิวส์ (Crescendo Cure Muse) / ชิราเบะ อาโกะ (Shirabe Ako)
"จงดีดสะบัดท่วงทำนองแห่งเทพธิดา เคียวมิวส์!"
สีประจำตัว : "สีดำ Masked Form" , "สีชมพู" , "สีเหลือง"
"Precure Shining Circle!"
"Precure Sparkling Shower!"
ฮามี่ (Hummy)
ภูติแห่งเมเจอร์แลนด์ มีลักษณะคล้ายกับแมวขนสีขาว มีความสามารถในการร้องเพลงเมโลดี้แห่งความสุข เดินทางมายังโลกมนุษย์เพื่อตามหาและรวบรวมตัวโน้ตในตำนานและคอยเป็นที่ปรึกษาให้กับพริตตี้เคียว เมื่ออยู่บนโลกมนุษย์ ฮามี่จะสามารถสื่อสารกับแมวบนโลกมนุษย์ได้
แฟรี่โทน (Fairy Tone)
เหล่าผู้ช่วยภูติที่ติดตามมาพร้อมกับฮามี่ในการตามหาตัวโน้ตในตำนาน สามารถแปรสภาพเป็นพลังในการแปลงร่างหรือพลังในการโจมตีให้กับพริตตี้เคียวและรวมไปถึงการเก็บตัวโน้ตที่ถูกแปรสภาพเป็นเมเจอร์โทน
โดรี่ (Dory)
แฟรี่โทนสีชมพู ทำให้ฮิบิกิแปลงร่างเป็นเคียวเมโลดี้และทำให้เคียวเมโลดี้ใช้มิราเคิลเบลล์เทียร์เบลล์โหมดได้ มักพูดว่า "โดโด"
เรรี่ (Rery)
สีประจำตัว : "สีขาว"
แฟรี่โทนสีขาว ทำให้คานาเดะแปลงร่างเป็นเคียวริธึ่มและทำให้เคียวริธึ่มใช้ฟานทาสติคเบลล์เทียร์เบลล์โหมดได้ มักพูดว่า "เรเร"
มีรี่ (Miry)
สีประจำตัว : "สีส้ม"
แฟรี่โทนสีส้ม ทำให้เคียวเมโลดี้ใช้มิราเคิลเบลล์เทียร์สติ๊กโหมดและเบลล์โหมดได้ มักพูดว่า "มีมี"
ฟารี่ (Fary)
สีประจำตัว : "สีเหลือง"
แฟรี่โทนสีเหลือง ทำให้เคียวริธึ่มใช้ฟานทาสติคเบลล์เทียร์สติ๊กโหมดและเบลล์โหมดได้ มักพูดว่า "ฟาฟา"
ซอลรี่ (Sory)
สีประจำตัว : "สีเขียว"
แฟรี่โทนสีเขียว ทำให้เคียวบีทใช้โซลร็อดได้ มักพูดว่า "ซอลซอล"
ลารี่ (Lary)
สีประจำตัว : "สีฟ้า"
แฟรี่โทนสีฟ้า ทำให้เอเลนแปลงร่างเป็นเคียวบีทและทำให้เคียวบีทใช้ร็อดโหมดได้ มักพูดว่า "ลาลา"
ทีรี่ (Tiry)
แฟรี่โทนสีน้ำเงิน ทำให้เคียวมิวส์ใช้ท่าไม้ตายได้ มักพูดว่า "ทีที"
โดโดรี่ (Dodory)
สีประจำตัว : "สีม่วง"
แฟรี่โทนสีม่วง ทำให้อาโกะแปลงร่างเป็นเคียวมิวส์ได้ มักพูดว่า "โดโด" เช่นเดียวกับโดรี่
เครสเชนโดโทน (Crescendo Tone)
สีประจำตัว : "สีทอง" , "สีชมพู"
แฟรี่โทนสีทองที่เพิ่มพลังให้กับพริตตี้เคียว
โฮโจ ดัน (Hojo Dan)
คุณพ่อของฮิบิกิ
โฮโจ มาเรีย (Hojo Maria)
คุณแม่ของฮิบิกิ
มินามิโนะ โซสึเกะ (Minamino Sotsuke)
คุณพ่อของคานาเดะ
มินามิโนะ มิโซระ (Minamino Misora)
คุณแม่ของคานาเดะ
มินามิโนะ โซตะ (Minamino Souta)
น้องชายของคานาเดะ
ชิราเบะ โอโตคิจิ (Shirabe Otokichi)
คุณตาของอาโกะ เป็นช่างซ่อมกลไกในเมือง มักจะเคลิบเคลิ้มเมื่อเอ่ยถึงหลานสาวของตนเอง ความจริงแล้วโอโตคิจิคืออดีตกษัตริย์แห่งเมเจอร์แลนด์ที่ได้สละราชบัลลังค์และใช้ชีวิตอันสงบสุขบนโลกมนุษย์ เมื่อเขารับรู้ถึงอันตรายของเมเจอร์แลนด์ เมื่อครั้งที่เมฟิสต์ถูกความมืดครอบงำ เขาจึงพาอาโกะมายังโลกมนุษย์เพื่อหลบหนี
อะโฟรดิเต้ (Aphrodite)
ราชินีแห่งเมเจอร์แลนด์และเป็นคุณแม่ของอาโกะ
ฮิงาชิยามะ เซย์กะ (Higashiyama Seika)
ประธานชมรมขนมหวานของคานาเดะ ได้รับฉายาว่า "ราชินีแห่งขนมหวาน"
นิชิจิมะ วะอง (Nishijima Waon)
เพื่อนในชมรมฟุตบอลของฮิบิกิ
มาซามุเนะ โอจิ (Masamune Ouji)
รุ่นพี่สุดหล่อสมาชิกชมรมดนตรี ดังในหมู่สาวๆ มาก
เคียวโมดูลล์ (Cure Module)
มิราเคิลเบลล์เทียร์ (Miracle Belltier)
ฟานทาสติคเบลล์เทียร์ (Fantastic Belltier)
เลิฟกีต้าร์ร็อด (Love Guitar Rod)
ฮีลลิ่งเชสต์ (Healing Chest)
ไมเนอร์แลนด์.
เมฟิสต์ (Mephisto)
บัสดรัม (Bassdrum)
บาริโทน (Baritone)
ฟรอเซ็ต (Falsetto)
นอยส์ (Noise)
เนกะโทน (Negatone)
"La La La Suite Precure"
"La La La Suite Precure (Unlimited Version)"
"Wonderful Powerful Music!!"
"Hope Rainbow"
เอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์
เอเชียนอินดอร์และมาร์เชียลอาตส์เกมส์  เป็นการแข่งขันกีฬาในร่มและศิลปะการป้องกันตัว โดยการควบคุมของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย จะจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี เกิดจากการรวมการแข่งขันกีฬาเอเชียนอินดอร์เกมส์ เข้ากับการแข่งขันเอเชียนมาร์เชียลอาตส์เกมส์ โดยเอเชียนยูธเกมส์ครั้งหลังสุด จัดขึ้นที่เมืองอาชกาบัต ของประเทศเติร์กเมนิสถาน ระหว่างวันที่ 17 กันยายน - 27 กันยายน พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017)
กล้วยป่า
กล้วยป่า เป็นกล้วยชนิดหนึ่งซึ่งมีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นต้นตระกูลของกล้วยที่รับประทานได้ในปัจจุบัน ร่วมกับกล้วยตานี ("Musa balbisiana") ถูกเพาะปลูกโดยมนุษย์ครั้งแรกเมื่อ 8,000 ปีก่อน เป็นพืชชนิดแรกที่มนุษย์นำมาปลูกเลี้ยง
กล้วยป่ามีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกดังนี้: กล้วยไข่ (กลาง,เหนือ) กล้วยเถื่อน (ใต้) กล้วยเถื่อนน้ำมัน (ใต้) กล้วยลิง (อุตรดิตถ์) กล้วยหม่น (เชียงใหม่) และปิซังอูตัน (มลายู ปัตตานี)
ขมิ้นชัน
กระบาก
กระบาก  เป็นไม้ยืนต้นสูง 5–25 เมตร เปลือกขรุขระสีเทา ตามกิ่งมีช่องอากาศเป็นจุด ๆ ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก รูปไข่แกมรูปหอกปลายใบแหลม ขอบใบหยักเว้าหรือหยักกลม ๆ เรียบ โคนใบกลม มีต่อมขนอยู่ตรงมุมระหว่างเส้นกลางใบและเส้นใบ ออกดอกเป็นช่อขนาดใหญ่ตั้งตรง กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นท่อเล็ก ๆ ปลายแยกออกเป็น 5 กลีบ ขนาดไม่เท่ากัน เกสรเพศผู้มี 4 อัน ยาว 2 อัน สั้น 2 อัน ติดอยู่บนกลีบใกล้ปลายที่แยกออก ผลเป็นฝัก เมล็ดมีปีก ในประเทศไทยพบในป่าเบญจพรรณทางภาคตะวันตกเฉียงใต้
กระบาก ตะบาก (ลำปาง), กระบากขาว (ชลบุรี, ชุมพร, ระนอง), กระบากโคก (ตรัง), กระบากช่อ กระบากด้าง กระบากดำ (ชุมพร), กระบากแดง (ชุมพร, ระนอง), ชอวาตาผ่อ (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี), บาก (ชุมพร), ประดิก (เขมร-สุรินทร์), พนอง (จันทบุรี, ตราด), หมีดังว่า (กะเหรี่ยง-ลำปาง)
กระบากเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดยโสธร (ส่วนต้นไม้ประจำจังหวัดคือยางนา)
ขึ้นอยู่ตามป่าดิบชื้น ป่าดิบแล้ง และป่าเบญจพรรณชื้นที่มีการถ่ายเทน้ำได้ดีทั่วไป ที่สูงจากยกระดับน้ำทะเล 10 - 400 เมตร มีมากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออก และภาคใต้
สภาพที่เหมาะสมในการปลูก.
สภาพดินทุกชนิด กลางแจ้ง ต้องการน้ำและความชื้นปานกลาง
ระย่อมน้อย
ระย่อมน้อย เป็นพืชพื้นบ้านภาคใต้และมีสรรพคุณทางยาหลายประการ ระย่อมน้อยมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Rauvolfia serpentina" Benth. ex Kurz หรือชื่ออื่น ๆ ได้แก่ ปลายข้าวสาร (กระบี่) ระย่อมน้อย กะย่อม (ใต้) ย่อมตีนหมา เข็มแดง (เหนือ) คลาน ตูมคลาน มะโอ่งที สะมอดู (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) กอเหม่ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)
ระย่อมน้อยเป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก สูง 30-70 เซนติเมตร มียางสีขาว ใบเป็นใบรูปหอกใหญ่ ปลายโตแหลม โคนสอบเรียบแหลม ขอบใบเรียบพริ้วเล็กน้อย ผิวเป็นร่องตามแนวเส้นใบ เรียบมันสีเขียวเข้ม กว้าง 4-8 เซนติเมตร ยาว 7-20 เซนติเมตร ดอกออกเป็นกระจุกที่ปลายกิ่งคล้ายปะการัง โคนดอกเป็นหลอดสีชมพู ปลายดอกสีขาว มีกระเปาะเล็ก ๆ ตรงกลางหลอด ก้านดอกสีเขียว ผลเป็นผลกลมสีเขียว สุกจะเป็นสีดำ ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ดสามารถเก็บเมล็ดและขยายพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี
ยอดอ่อน ดอกอ่อน ผลอ่อนนำไปทำแกงเลียง แกงส้ม ทางยาระย่อมน้อยใช้แก้พิษกาฬ แก้ป้างเพื่อดีและโลหิต ระงับประสาท แก้จุกเสียด บำรุงน้ำนม บดเป็นผง ปั้นเม็ดหรือคั่วให้กรอบ ชงต้มน้ำรับประทาน ช่วยย่อยอาหาร แก้นอนไม่หลับ แก้ปวดศีรษะเนื่องจากความดันโลหิตสูง ช่วยเจริญอาหาร ขับพยาธิ ขับระดู แก้บิด ขับปัสสาวะ
รากสดเป็นยารักษาหิด รากแห้งเป็นยาลดความดันโลหิตสูง เป็นยากล่อมประสาททำให้ง่วงนอนและอยากอาหาร ดอกแก้โรคตาแดง น้ำจากใบใช้รักษาโรคตามัว เปลือกแก้พิษไข้ กระพี้บำรุงโลหิต
"Rauvolfia serpentina" ถูกเรียกกันว่า รากงูอินเดีย (Indian Snakeroot) หรือ "Sarpagandha" มีสารเคมีที่ออกฤทธิ์ทางชีวภาพ ได้แก่ ajmaline, aricine, corynanthine, rauwolscine lankanescine deserpidine, rescinnamine, reserpine, reserpiline, isoreserpine, isoreserpiline, serpentinine และ yohimbine
ต้นกระบาก
ต้นบอนสี
เจ้า ลี่
เจ้า ลี่  (เมษายน พ.ศ. 2498 - ปัจจุบัน) เกิดที่มณฑลเหอเป่ย์ ประเทศจีน เคยเป็นประธานของสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี ในช่วงปี พ.ศ. 2552 - พ.ศ. 2554
การดำรงตำแหน่ง.
เจ้า ลี่ เคยเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำการฝ่ายประชาสัมพันธ์ของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ของจีน
ออลสไปซ์
ออลสไปซ์  เป็นเครื่องเทศ ทำจากผลอ่อนของต้น "Pimenta dioica" นำมาตากแห้ง มีถิ่นกำเนิด แถบแคริบเบียน เม็กซิโกตอนใต้ และอเมริกากลาง ซึ่งปัจจุบันมีการปลูกในเขตร้อนหลายส่วนของโลก ชื่อ "ออลสไปซ์" ได้รับการตั้งโดยชาวอังกฤษใน ค.ศ. 1621 เนื่องจากคิดว่ามันมีรสชาติของอบเชย จันทน์เทศ และกานพลู
"ออลสไปซ์" ถูกเรียกในประเทศจาไมกาว่า พิเมนโต  และยังถือได้ว่าเป็นส่วนประกอบสำคัญในอาหารแถบแคริเบียน. นอกจากนี้ "ออลสไปซ์" มักนิยมถูกใช้ประกอบการทำผงปรุงเนื้อหมักจาไมกา  (ไม้ของต้นออลสไปส์ถูกนำไปใช้รมควันเนื้อหมักจาไมกา) ปรุงซอส moles ในแถบเม็กซิโก ใช้ประกอบการดอง และปรุงลงในไส้กรอก
โรเบิร์ต อัมสเตอร์ดัม
โรเบิร์ต อัมสเตอร์ดัม เกิดในปี พ.ศ. 2499 ที่ ไวต์เพลนส์ รัฐนิวยอร์ก และได้ย้ายไปที่ ออตตาวา ประเทศแคนาดา จึงได้เติบโตเป็นพลเมืองของประเทศแคนาดา
ทนายความที่มีความสามารถในการใช้ศัพท์ด้านรัฐศาสตร์ เป็นผู้ก่อตั้งสำนักกฎหมาย Amsterdam &amp; Peroff ที่มีสำนักงานในสามประเทศได้แก่ เมืองโทรอนโต ประเทศแคนาดา รัฐวอชิงตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ประวัติอย่างเป็นทางการของ โรเบิร์ต อัมสเตอร์ดัม การทำงานมีประวัติโดดเด่นของการให้บริการลูกค้าในกรณีสิทธิมนุษยชน, ข้อพิพาทผู้ที่ถือหุ้น, การปรับโครงสร้างองค์กร, การฉ้อโกงสินทรัพย์, ปัญหาด้านกฎระเบียบ และภาษี. นอกจากนี้เขายังเป็น ที่ปรึกษาความเสี่ยงทางการเมือง และให้คำปรึกษาเชิงกลยุทธ์หลายบริษัท
ฟองท้องถิ่น
ฟองท้องถิ่น  คือห้วงอวกาศที่ค่อนข้างโปร่งรูปร่างคล้ายนาฬิกาทรายอยู่ในสสารระหว่างดาว กินเนื้อที่กว้างประมาณ 300 ปีแสง และมีความหนาแน่นของไฮโดรเจนไม่มีสี 0.05 อะตอม/ซม.3 หรือประมาณหนึ่งในสิบของความหนาแน่นของมวลสารระหว่างดาว (0.5 อะตอม/ซม.3) และครึ่งหนึ่งของเมฆระหว่างดาวท้องถิ่น (0.1 อะตอม/ซม.3) ก๊าซกระจายร้อนในฟองท้องถิ่นเปล่งรังสีเอกซ์ออกมา
ในฟองท้องถิ่นนี้เต็มไปด้วยพลาสมาอุณหภูมิสูงซึ่งเชื่อว่าน่าจะเป็นส่วนที่หลงเหลืออยู่จากการระเบิดซูเปอร์โนวาที่เกิดขึ้นเมื่อ 2 ล้านถึง 4 ล้านปีมาแล้ว ซึ่งอาจเป็นเจมินจา หรือแหล่งกำเนิดรังสีแกมมาคนคู่ เป็นพัลซาร์ที่อยู่ 250 พาร์เซ็กจากดวงอาทิตย์ในกลุ่มดาวคนคู่
ระบบสุริยะเคลื่อนตัวอยู่ในบริเวณที่เป็นฟองท้องถิ่นมาแล้วประมาณ 5-10 ล้านปี ตำแหน่งปัจจุบันของระบบสุริยะอยู่ในเมฆระหว่างดาวท้องถิ่น ซึ่งเป็นย่านเล็กๆ ในฟองท้องถิ่นที่มีความหนาแน่นมากกว่าส่วนอื่น เมฆระหว่างดาวท้องถิ่นนี้ก่อตัวขึ้นในบริเวณที่ฟองท้องถิ่นกับฟองลูป I บรรจบกัน ก๊าซในเมฆระหว่างดาวท้องถิ่นมีความหนาแน่นประมาณ 0.1 อะตอม/ซม.3
รูปร่างของฟองท้องถิ่นไม่ใช่ทรงกลม แต่ดูเหมือนจะแคบลงในระนาบดาราจักร เป็นทรงค่อนข้างรี หรือรูปไข่ และอาจขยายตัวออกทางด้านบนและด้านล่างของระนาบดาราจักร ทำให้มีรูปร่างคล้ายนาฬิกาทราย มันเข้าชิดกับฟองอื่นๆ ที่มีความหนาแน่นของมวลสารระหว่างดาวน้อยกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟองลูป I ซึ่งเกิดขึ้นจากลมดาวฤกษ์และซูเปอร์โนวาในชุมนุมดาวแมงป่อง-คนครึ่งม้า ซึ่งอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ 500 ปีแสง ภายในฟองลูป I มีดาวแอนทาเรส (แอลฟาแมงป่อง) นอกจากฟองลูป I แล้วยังมีฟองลูป II และฟองลูป III ที่อยู่ติดกับฟองท้องถิ่นด้วย
จีนไทเปในเอเชียนบีชเกมส์ 2010
เหตุการณ์สวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร
ทางหลวงหมายเลข 4
ทางหลวงหมายเลข 41
ประเทศเกาหลีใต้ในเอเชียนบีชเกมส์ 2008
ประเทศเกาหลีใต้ ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนบีชเกมส์ 2008 ระหว่างวันที่ 18 ตุลาคม ถึง 26 ตุลาคม ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย โดยหลังจากจบการแข่งขัน เกาหลีใต้สามารถคว้าเหรียญทองมาได้มากเป็นอันดับที่ 4 คือ 4 เหรียญทอง 7 เหรียญเงิน และ 10 เหรียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 21 เหรียญ
ทางหลวงหมายเลข 44
ทางหลวงหมายเลข 42
ทางหลวงหมายเลข 43
ทางหลวงหมายเลข 401
ทางหลวงหมายเลข 402
ทางหลวงหมายเลข 403
ทางหลวงหมายเลข 404
เคอร์ติส เดวีส์
เคอร์ติส ยูจีน เดวีส์  เกิดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษเชื้อสายเซียร์ราลีโอน เล่นในตำแหน่งกองหลังตัวกลาง ปัจจุบันเขาเล่นให้กับดาร์บี เคาน์ตี ในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป
เคอร์ติส เดวีส์ เริ่มต้นค้าแข้งกับสโมสรฟุตบอลลูตันทาวน์ และย้ายไปเล่นในระดับพรีเมียร์ลีกให้กับหลายสโมสร ทั้งเวสต์บรอมมิช อัลเบียน, แอสตันวิลลา, เบอร์มิงแฮมซิตี และฮัลล์ ซิตี
การมีคู่ครองคนเดียว
เบรมส์ชตราลุง
เบรมส์ชตราลุง (; ; แปลได้ว่า "รังสีหยุด" หรือ "รังสีหน่วง") เกิดจากบีตาที่มีพลังงานสูงเคลื่อนที่เข้าใกล้นิวเคลียสของอะตอม จึงทำให้เกิดอันตรกิริยาทางไฟฟ้าขึ้นมาจะส่งผลให้บีตานั้นมีพลังงานลดลง แล้วทำให้การเคลื่อนที่นั้นเกิดการหักเหไป พลังงานส่วนที่ลดลงมีได้หลายค่าขึ้นอยู่กับว่าอิเล็กตรอนที่เคลื่อนที่เข้าใกล้นิวเคลียสได้มากหรือน้อยและสูญเสียพลังงานมากน้อยเพียงใด เบรมส์ชตราลุงมีสเปกตรัมที่ต่อเนื่อง โดยมีค่าสูงสุดเท่ากับพลังงานของอิเล็กตรอน เช่นอิเล็กตรอนมีพลังงานจลน์ 60 keV ทำให้เกิดเบรมส์ชตราลุง ซึ่งมีพลังงานตั้งแต่ 0 ถึง 60 keV เป็นต้น จะถูกปลดปล่อยออกมาในรูปของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า เรียกว่า “เบรมส์ชตราลุง (Bremsstrahlung)” ซึ่งประกอบไปด้วยโฟตอนที่มีพลังงานต่อเนื่องอยู่ในช่วงพลังงานของรังสีเอ็กซ์และมีพลังงานสูงสุดเท่ากับพลังงานของอนุภาคบีตา ความเข้มของเบรมส์ชตราลุงแปรผกผันกำลังสองของมวลอนุภาคที่เข้าชน ด้วยเหตุนี้ อนุภาคหนักที่มีประจุจึงมักไม่เกิดเบรมส์ชตราลุง
พลังงานที่สูญเสียเนื่องจากเบรมส์ชตราลุง / พลังงานที่สูญเสียเนื่องจากการแตกตัวเป็นไอออน = EZ / 800
เบรมส์ชตราลุงเกิดขึ้นได้ดี เมื่อมีพลังงานบีตาสูงและในสสารที่มีเลขเชิงอะตอมสูง เช่น อนุภาคบีตาพลังงาน 10 MeV ทำอันตรกิริยาตะกั่ว (Z=82) กระบวนการเบรมส์ชตราลุงและการแตกตัวเป็นไอออนจะเกิดขึ้นในสัดส่วนที่เท่าๆกัน แต่ถ้าสสารที่ถูกชนเป็นออกซิเจน (Z=8) อนุภาคบีตาต้องมีพลังงานถึง 100 MeVกระบวนการทั้งสองจึงจะเกิดขึ้นในสัดส่วนที่เท่า ๆ กันเช่นเดิม
เมื่อเปรียบเทียบสัดส่วนของพลังงานจากบีตาที่เปลี่ยนไปเป็นเบรมส์ชตราลุง เมื่อบีตามีพลังงาน 2 Mev เข้าชนอะลูมิเนียมและตะกั่วพบว่า
แสดงว่า พลังงานบีตา 0.016 หรือ 16% เปลี่ยนเป็นเบรมส์ชตราลุง
ตะกั่ว
Z=82จากสมการผลรังสี
แสดงว่า พลังงานบีตา 0.09 หรือ 9% เปลี่ยนเป็นเบรมส์ชตราลุง
จะเห็นได้ว่า พลังงานของบีตาที่เปลี่ยนไปเป็นเบรมส์ชตราลุงมีสูงสุดถึง 9% เมื่อชนกับตะกั่ว ดังนั้นในการป้ปงกันการเกิดเบรมส์ชตราลุง จำเป็นต้องใช้วัสดุกั้นที่มีเลขเชิงมวลต่ำ แต่หากต้องการกำบังเบรมส์สตราลุง ต้องใช้วัสดุที่มีเลขเชิงมวลต่ำ
บอนสี
บอนสี  เป็นสายพันธุ์ในสกุลบอนจากลาตินอเมริกา มักถูกปลูกเป็นต้นไม้ประดับ เนื่องจากใบขนาดใหญ่รูปหัวใจหรือรูปหอกที่มีสีเขียว ขาว ชมพู หรือแดงที่โดดเด่น บอนสีมีมากกว่าร้อยสายพันธุ์ ทุกส่วนของบอนสีมีพิษ และเป็นสายพันธุ์ที่มีการแพร่กระจายและสร้างปัญหาในตรินิแดดและโตเบโก, กวม, ไมโครนีเซีย, ปาเลา, รัฐฮาวาย และฟิลิปปินส์ โดยสามารถพบได้ในเขตร้อนส่วนใหญ่ของโลกรวมทั้งทวีปแอฟริกา อนุทวีปอินเดีย และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ความเชื่อเกี่ยวกับบอนสี.
ในสมัยโบราณบอนสีเป็นไม้มงคลที่นิยมปลูกติดไว้ในบ้านพักอาศัยและจะทำให้บ้านที่ปลูกมีความสุขความเจริญเป็นสิริมงคลแก่บ้านพักอาศัยทำให้คนในบ้านมีความสุขกัน
บอนสีมีความสูงประมาณ 0.5 เมตร มีพุ่มกว้างประมาณ 1 เมตร มีลำต้นอยู่ใต้ดิน มีลักษณะเป็นหัว ผิวของลำต้นเป็นผิวเรียบและ ใบกว้างประมาณ 8-15 เซนติเมตร ยาวประมาณ 10-20 เซนติเมตร ลักษณะใบ สีสันสวยงาม และดอกมีเกสรเป็นแท่งยาวโผล่ออกมา ดอกมีสีขาวหรือสีชมพู รังไข่ใต้วงกลีบ มีกลิ่นฉุน
บอนสีมีถิ่นกำเนิดมาจากแถบทวีปอเมริกาใต้ และเริ่มเข้ามาในทวีปยุโรป อินเดีย และอินโดนีเซีย ตามลำดับแล้วเชื่อกันว่าบอนสีเข้ามาในประเทศไทยตอนสมัยสุโขทัยและ ในสมัยรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสยุโรป และได้ทรงนำบอนสีเข้ามาปลูกในประเทศไทยไว้หลายสายพันธุ์
บอนสีควรจะปลูกในที่ที่มีความชื้นและไม่มีแดดร้อนจัดและดินที่ใช้ปลูกควรจะเป็นดินร่วนและมีในดินมีอินทรีย์วัตถุผสมด้วยเช่นพวกซากใบไม้ที่ผุย่อยสลลาย นิยมใช้ใบจามจุรี, ใบมะขาม และควรใช้ปุ๋ยชีวภาพนั้นก็คือ ปุ๋ยคอกและไม่ควรเยอะเกินไปเพราะดินจะเค็มทำให้ดินเสื่อมและต้องรดน้ำทุกวันตอนเช้าและตอนเย็นและอย่านำกระถางไปตั้งในที่แดดร้อนจัดเพราะใบจะไหม้และต้นก็จะตาย
บอนสีนั้นควรทำการขยายพันธุ์ในฤดูฝน วิธีขยายพันธุ์นั้นมีถึง 4 วิธีคือ
1. แยกหน่อ โดยการแบ่งหน่อของต้นบอนสีที่โผล่มาจากโคนต้นแม่
2. ผ่าหัว ควรใช้หัวที่มี อายุไม่เกิน 1 ปี จะช่วยให้ต้นที่เกิดใหม่โตเร็วและแข็งแรง นำไปชำในทรายสะอาดหรืออิฐมอญทุบละเอียดหรือใช้ ขี้เถ้าแกลบที่ไม่มีความเป็นด่างก็ได้ รดด้วยสารป้องกันกำจัดเชื้อรา แล้วนำไปไว้ในที่ร่ม มีอากาศถ่ายเท มีความชื้น ประมาณ 1-2 สัปดาห์ บอนสีจะแตกหน่อและราก พอเริ่มผลิใบได้ ประมาณ1-2 ใบจึงย้ายไป ปลูกในกระถาง
3. ผสมเกสร โดยเตรียมต้นบอนสีที่จะนำมาเป็นต้นพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ไว้ เมื่อต้นบอนสีออกดอกและบานในช่วงเวลา ประมาณ19.00 - 20.00 น. ให้ทำการผสมเกสร ซึ่งดอกบอนสีจะผสมติดภายใน 1 สัปดาห์ และฝักจะแก่เต็มที่ภายใน 30 วัน สามารถนำเมล็ดไปเพาะได้
4. เพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อหรือปั่นตา ให้นำชิ้นส่วนเนื้อเยื่อเจริญของต้นบอนสีมาเลี้ยงในที่มีการควบคุมอุณหภูมิ ความชื้น แสงสว่าง จนเกิดเป็นกลุ่มเนื้อเยื่อและพัฒนาเป็นบอนสีต้นใหม่
การจำแนกตามลักษณะใบ.
ใบของบอนสีสามารถจำแนกได้ตามลักษณะใบได้ 5 ลักษณะคือ
1. บอนสีใบไทย
2. บอนสีใบกลม
3. บอนสีใบยาว
4. บอนสีใบกาบ
5. บอนสีใบไผ่
แสง.
บอนสีเป็นพืชที่ต้องการแสง เพื่อสร้างเม็ดสี แต่แสงจะต้องมีวัสดุมาพรางไว้ประมาณ 50 %
ประมาณ 18 - 24 °C
ความชื้น.
บอนสีชอบความร้อนชื้น ต้องการความชื้นสูง ถ้าอากาศแห้งแล้ง ควรฉีดพ่นน้ำให้ที่ใบบ่อยๆ
ต้องการน้ำมากไม่ถึงกับแฉะ ควรรดน้ำให้พอดีและสม่ำเสมอ
สูตรผสมดินปลูกบอนสีในกระถาง.
1. ดินร่วน 6 ส่วน
2. ทราย 4 ส่วน
3. ปุ๋ยคอก 1 ส่วน
4. ใบมะขามผุ 1 ส่วน
ปุ๋ย.
ใช้ปุ๋ยคอกละลายน้ำรด แต่อย่าให้เข้มข้นมาก เพราะจะทำให้สีไม่สวย
โรคและแมลง.
เชื้อรา "(Fungi)" เชื้อราเป็นเชื้อราที่สามารถเข้าทำลายเกือบทุกส่วนของพืชเชื้อจะแพร่กระจายไปได้ทั้งทางดินและน้ำ ส่วนของพืชที่เป็นโรคจากเชื้อราจะสามารถมองเห็นได้ชัดในพืชที่กกลังงอกหรือเล็กอยู่ โดยพืชจะมีอาการอ่อนแอและล้มลงอย่างรวดเร็ว ใบจะร่วง รากเน่าและส่วนที่อยู่เหนือดินขึ้นมาจะเป็นจุดลาย มีสีต่าง ๆ โดยเฉพาะสีน้ำตาลหรือสีเทา
เพลี้ยอ่อน "(Aphide)" เพลี้ยอ่อนจะทำลายใบ ลำต้น และดอก โดยการดูดน้ำหล่อเลี้ยงเซลล์ ส่วนที่ถูกทำลายจะบิดงอ ผิดรูปผิดร่างไป เพลี้ยอ่อนจะเพิ่มจำนวนมากขึ้นในสภาวะแวดล้อมที่อบอุ่น
การป้องกันโรคและแมลง.
ใช้ยากำจัดเชื้อราจำพวกแคปแทน "(captan)" หรือมาแนบ "(maneb)" รด ส่วนเพลี้ยอ่อนใช้ยามาลาไธออน "(malathion)" หรือไดอาซินอน "(diazinon)" ฉีดพ่นก็ได้
ชิมูระ ดันโซ
ดันโซ  ตัวละครจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
นินจาสังกัดหมู่บ้านโคโนฮะ กับหัวหน้าหน่วยราก และคือโฮคาเงะในช่วงเวลาสั้นๆ
เบื้องหลังตัวละคร.
เพื่อนรุ่นเดียวกับ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น (โฮคาเงะรุ่นที่ 3) แต่เห็นฮิรุเซ็นคือคู่แข่ง นิสัยหัวรุนแรง คอยกำจัดอุปสรรคไม่สนวิธีการ หวังเป็นโฮคาเงะ
วัยเด็ก ภูมิใจที่ปู่กับพ่อคือนินจา ที่ตายในสงคราม จึงอยากตายตามเท่านั้นสนิทกับฮิรุเซ็น วันนึงทำภารกิจร่วมทีมกับโฮคาเงะรุ่นที่ 2 จนถูกไล่ล่า จำเป็นต้องมีนกต่อ ให้ทีมหนีรอด ตนคิดอาสา แต่ไม่กล้าบอก ฮิรุเซ็นอาสาก่อน ตนจึงมีปากเสียงนิดหน่อย แต่สุดท้ายโฮคาเงะรุ่นที่ 2 อาสาเอง จึงต่อว่าตนผิดที่เลือกช้ากับขาดความสุขุม กับฝากฝังให้ฮิรุเซ็นคือโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ตนจึงแค้นใจ ไม่ชอบใจพวกที่เกี่ยวข้องกับฮิรุเซ็น หรือโฮคาเงะรุ่นที่ 1 กับ 2 นับแต่นั้น
ต่อมา หวังเป็นโฮคาเงะคนใหม่ จึงมาทำงานเบื้องหลัง อยู่หน่วยลับ ไต่เต้าจนเป็นใหญ่ รวบรวมเด็กกำพร้ามาสร้างหน่วยลับที่ทำงานขึ้นตรงต่อตนเท่านั้น คือ ราก
ตอนช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 แสงอุษาเริ่มขยายอำนาจเพื่อยุติสงครามจนราบรื่น ตนหลอกใช้ฮันโซให้แตกคอกับพวกยาฮิโกะ แต่ผลคือแสงอุษาผันตัวเป็นทหารรับจ้างกับอันตรายกว่าเดิม
ชักนำให้โอโรจิมารุทำวิจัยลับๆ ตนคือต้นเหตุจัดฉากให้คาบูโตะหลงผิด แต่โอโรจิมารุหักหลังพาคาบูโตะแยกตัวไป แต่โอโรจิมารุได้สร้างโคลนนิ่ง อุจิวะ ชิน ปลูกถ่ายแขนขวาของชินที่มีเนตรวงแหวน 10 ดวง กับฝังเซลล์คาถาไม้ของโฮคาเงะรุ่นที่ 1 ใส่ที่หัวไหล่ข้างขวา ตนจึงแกล้งเป็นคนแขนด้วนข้างนึงนับแต่นั้น
ตอน 9 หางบุกหมู่บ้าน ตนอ้างว่าตระกูลอุจิวะคือตัวการ กับข่มเหงไล่ไปอยู่ชายแดนหมู่บ้าน ทั้งที่ตระกูลอุจิวะไม่ผิด
พออุจิวะเตรียมก่อปฏิวัติ ตนชิงตาขวาของชิซุยมาใส่ตัว หลอกใช้อิทาจิฆ่าล้างตระกูลอุจิวะก่อนเรื่องเกิด แลกกับการที่ตนไม่ยุ่งเกี่ยวกับซาสึเกะ พออิทาจิทำงานเสร็จไปบอกโฮคาเงะรุ่นที่ 3 กับปกป้องซาสึเกะเพื่อกันตนอีกที รุ่นที่ 3 สั่งยุบรากตัดสิทธิการเมืองของตน
พอโอโรจิมารุถอนตัว ตนก็ติดต่อหากันแบบลับๆ เพื่อแบ่งปันข้อมูลกับหวังพลังใส่ตัวอีกที
พอรุ่นที่ 3 ตาย ตนหมดโทษกลับมาสร้างรากต่อ
ส่งซาอิแฝงเข้าทีม7 ให้ไปฆ่าซาสึเกะแต่ซาอิเลิกทำก่อน
ตอนเพนบุกถล่มโคโนฮะ ตนคอยตัดทางไม่ให้นารูโตะมาช่วยหมู่บ้าน แต่ล้มเหลว กับนำรากหลบหนีไปใต้ดิน พอจบศึกเพน ก็เสนอตนคือโฮคาเงะชั่วคราว โดยอ้างว่า ที่หมู่บ้านเกิดหายนะตลอด คือฝีมือของคนที่เกี่ยวข้องกับโฮคาเงะรุ่นที่ 3 (ที่จริงหายนะที่ผ่านมา คือ ตนแก้ปัญหาแบบผิดๆ เองล้วนๆ) จึงเป็นโฮคาเงะรุ่นที่6 ชั่วคราว พา 2 คนสนิทไปงานประชุม 5 คาเงะ ตนใช้เนตรชิซุยล้างสมองมิฟูเนะที่เป็นคนกลางเลือกให้ตนคือผู้นำ ทัพ 5 แคว้นก่อนเกิดสงคราม แต่ตนถูกแฉกลางงาน ซึ่งมิฟูเนะบอกอีกว่า ถ้าตนไม่ทำกับอดทนอีกหน่อย ยังไงตนก็ต้องได้อยู่แล้ว แต่ตนก็พูดสร้างอำนาจ โดยอ้างถึงสันติภาพ แต่พอแสงอุษาบุก พวกตนหนีจากโทบิ ลูกน้องโดนจับตัว ตนสู้โดยใช้อิซานางิกับคาถาไม้แพ้ซาสึเกะกับถูกฆ่า โดยก่อนตายพูดดูถูกอิทาจิกับตนทำตัวทุเรศ กับใช้วิชาผนึกหวังกำจัดซาสึเกะกับโทบิโดยเพ้อว่าที่ทำตนเพื่อโลกนินจา แต่ที่จริงตนทำเพื่อตัวเองล้วนๆ
ความวาว
ความวาว เป็นคำเรียกของปฏิกิริยาการสะท้อนแสงทุกรูปแบบของวัตถุที่มีการสะท้อนแสงได้ทั้งแบบบานพื้นผิวและภายในของวัตถุ โดยเป็นปฏิกิริยาระหว่างแสงกับผิวของผลึก ทั้งบนพื้นผิวและภายในผลึก ทั้งการหักเหจากผลึกและการสะท้อนภายในผลึกและภายนอกผลึก มีรากศัทพ์มาจากคำว่า "lux" ในภาษาลาติน ซึ่งมีความหมายว่า ความสว่าง และโดยทั่วไปมีความหมายว่าความสว่างไสว ความวาว
ประเภทความวาว.
วาวแบบเพชร.
วาวแบบเพชร (Adamantine lustre) จะพบได้มากใน กลุ่มของอัญมณีเช่น เพชร เนืองจากความหนาแน่นของผลึกมีสูงจึงสามารถสะท้อนออกจากผลึกได้มาก มีความโปร่งใสหรือโปร่งแสง มีดัชนีหักเหสูง ประมาณ 1.9 หรือมากกว่าจำนวนนี้ ตัวอย่างแร่ที่มีความวาว
วาวแบบด้าน.