pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ไบเอิร์นมิวนิก ได้เข้าร่วมในรายการนี้จากการชนะเลิศ บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2020–21 โดยเกิดขึ้นหลังจากแอร์เบ ไลพ์ซิซ พ่ายแพ้ต่อดอร์ทมุนด์ 3–2 ในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 นับเป็นการได้ลงเล่นในเดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ ครั้งที่ 14 โดยชนะเลิศได้ 8 ครั้ง
ขณะที่ดอร์ทมุนด์ ได้ลงเล่นในรายการนี้จากการชนะเลิศ เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2020–21 โดยพวกเขาสามารถเอาชนะแอร์เบ ไลพ์ซิชในรอบชิงชนะเลิศ 1–4 ในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 นับเป็นการได้ลงเล่นในเดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ ครั้งที่ 11 โดยชนะเลิศได้ 6 ครั้ง
จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ
วัดวรเชษฐาราม (ในเกาะ)
อัลอิสมุลอะอ์ซ็อม
อัลอิสมุลอะอ์ซ็อม (, แปลตรงตัว: "ชื่อที่ยิ่งใหญ่ที่สุด") หรือ "อิสมุลลอฮุอักบัร"  ในศาสนาอิสลามได้อิงถึงพระนามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอัลลอฮ์ ที่รู้เพียงแต่บรรดาศาสนทูตเท่านั้น
ฮะดีษเกี่ยวกับอิสมุลอะอ์ซ็อม.
พระนามบางส่วนมีความหมายทั่วไปและสามารถใช้แทนชื่ออื่น ๆ ได้ "... ตราบเท่าที่ไม่มีพระนามใดสูงส่งยิ่งกว่าพระนามนั้น และถูกเรียกเป็น อิสมุลอะอ์ซ็อม หรืออิสมุลลอฮุอักบัร" (จริงอยู่ที่อิสมุลลอฮุอักบัรสามารถใช้กับความหมายอื่นได้ด้วย)
มีคนเชื่อว่า อิสมุลอะอ์ซ็อมมีผลต่อการให้พร (ดุอาอ์) อย่างมาก รายงานจากฮะดีษ ใครก็ตามที่ใช้คำนี้ขอต่ออัลลอฮ์ ดุอาอ์ของเขาหรือเธอจะถูกตอบรับ
วันสากลยุติความเกลียดกลัวคนรักร่วมเพศ คนข้ามเพศ และคนรักสองเพศ
วันสากลยุติความเกลียดกลัวคนรักร่วมเพศ คนข้ามเพศ และคนรักสองเพศ  ตรงกับวันที่ 17 พฤษภาคม มีเป้าหมายเพื่อจัดกิจกรรมในระดับนานาชาติเพื่อสร้างความตระหนักต่อการละเมิดสิทธิของกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ และเสริมสร้างความเข้าใจและรณรงค์ซึ่งสิทธิดังกล่าวในพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ในปี 2016 มีประเทศต่าง ๆ ที่จัดกิจกรรมรวม 132 ประเทศ
วันที่ 17 พฤษภาคม ถูกเลือกเนื่องจากเป็นวันถอดถอนการรักร่วมเพศออกจากบัญชีการจำแนกโรคสากลขององค์การอนามัยโลกในปี 1990 และเริ่มต้นโดยลุยส์-จอร์จิส ทิน (Louis-Georges Tin) ผู้ก่อตั้งวันวันสากลยุติความเกลียดกลัวคนรักร่วมเพศ คนข้ามเพศ และคนรักสองเพศ
ประเทศไทยโดยกรุงเทพมหานคร (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น)และยูเนสโก ประเทศไทย ยอมรับและจัดงานเป็นประจำที่หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานครที่เขตปทุมวัน
วันสากลยุติความเกลียดกลัวคนรักเพศเดียวกัน คนข้ามเพศ และคนรักสองเพศ
ฟรี (โซลอีทเตอร์)
วัคซีนสำหรับโควิด-19
1947–1949 Palestine war
เจ้าชายจอร์จแห่งฮาโนเวอร์
มาเฟลดา ฟอน เฮ็สเซิน
ณิชาภัทร ฉัตรชัยพลรัตน์
ณิชาภัทร ฉัตรชัยพลรัตน์ (เกิด 17 กันยายน 2538) ชื่อเล่น แพรวา เป็นนักแสดงและนักร้องหญิงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากบทบาท ขนมปัง ในซีรีส์ "ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น" และ โบโย่ ใน "เฟรนด์โซน เอาให้ชัด"
ณิชาภัทรเกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2538 ที่จังหวัดขอนแก่น เธอเข้าร่วมออดิชันในโครงการ Hormones The Next Gen เข้ารอบ 12 คนสุดท้าย และได้เป็น 1 ใน 5 คนสุดท้าย เธอเปิดตัวในฐานะนักแสดง "ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น" ฤดูกาลที่ 2 ด้วยบท ขนมปัง เมื่อปี พ.ศ. 2557 ในปีเดียวกัน เธอได้ร่วมแสดงในซีรีส์เรื่อง "เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน" ในตอน "อจินไตย" รับบท ปาล์ม ปารดี
ใน พ.ศ. 2558 เธอกลับมารับบทขนมปังใน "ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น ฤดูกาลที่ 3" นอกจากนี้เธอยังรับเชิญเป็นคุณหญิงย่าตอนวัยสาว ในละครเรื่อง "น้ำตากามเทพ" และเป็นนักแสดงหลักในละครเรื่อง "Lovey Dovey แผนร้ายนายเจ้าเล่ห์"
"รักติดไซเรน" เพลงที่เธอและพาริส อินทรโกมาลย์สุตร้อง เป็นหนึ่งในเพลงประกอบละครเรื่อง "My Ambulance รักฉุดใจนายฉุกเฉิน" ได้รับยกย่องเป็น "หนึ่งในสองเพลงไทยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใน พ.ศ. 2562" และได้เข้าร่วมงาน "One Love Asia" ซึ่งเป็นงานระดมทุนของยูนิเซฟสำหรับผู้ได้รับผลกระทบจากโรคโควิด-19 ในเอเชีย
วันอาทิตย์ที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 เฟซบุ๊กของนาดาวบางกอกประกาศว่า ณิชาภัทรได้ออกจากนาดาวบางกอกและนาดาวมิวสิก เพื่อรับงานในฐานะนักแสดงอิสระ
เหตุการณ์ระบาดทั่วของโควิด-19
แท็กอาร์เอฟไอดี
ลูกโซ่ความเย็น
ลูกโซ่ความเย็น  หรือ โซ่เย็น เป็นห่วงโซ่อุปทานคือระบบการเคลื่อนย้ายสินค้าที่ต้องควบคุมอุณหภูมิติดต่อกันเป็นลูกโซ่
จุดประสงค์ก็เพื่อยืดและรักษาอายุคุณภาพของสินค้าต่างๆ เช่น ผักผลไม้สด
อาหารทะเล อาหารแช่แข็ง สารเคมี และเภสัชภัณฑ์
การมีที่เก็บซึ่งเย็นพออาจจำเป็นอย่างยิ่งเพื่อป้องกันอาหารเสียทั้งโดยคุณภาพและโดยปริมาณ
ชาวแอฟริกัน-อเมริกัน เฟร็ดเดอริก โจนส์เป็นผู้ประดิษฐ์ตู้เย็นกลที่ช่วยรักษาความเย็นได้เป็นครั้งแรก และได้ก่อตั้งบริษัทเทอร์โมคิง (Thermo King) ร่วมกับนักลงทุนชาวอเมริกัน โจเซฟ นิวเมอโร
โจนส์ได้ออกแบบตู้เย็น (แบบ air-cooling คือใช้อากาศทำให้เย็น) ที่สามารถบรรทุกบนรถแล้วใช้ขนส่งอาหารสดอันเสียได้
โดยได้สิทธิบัตรในปี1940
เทคโนโลยีเยี่ยงนี้ได้ใช้มาตลอดตั้งแต่ โดยมักใช้รักษาสภาพเนื้อหรือเซลล์สัตว์
โดยเฉพาะในเหตุการณ์ระบาดทั่วของโควิด-19 ซึ่งจำเป็นต้องฉีดวัคซีน จึงทำให้ระบบนี้สำคัญเป็นอย่างยิ่ง
โซ่เย็นเป็นเรื่องสามัญในอุตสาหกรรมอาหารและยา แต่ก็ยังใช้ส่งสารเคมีด้วย
ผักผลไม้.
รวมทั้งคุณภาพอากาศ (เช่น ระดับคาร์บอนไดออกไซด์ ออกซิเจน ความชื้น เป็นต้น)
โซ่เย็นใช้เพื่อขนส่งวัคซีนไปยังสถานพยาบาลไกลๆ ในภูมิอากาศร้อนที่อาจมีระบบการขนส่งที่ไม่ดี
ระบบที่ติดขัดเนื่องจากสงครามอาจมีผลเสียหายดังที่พบในเหตุการณ์ระบาดของโรคฝีดาษในฟิลิปปินส์ช่วงสงครามระหว่างสเปนกับสหรัฐ (ค.ศ. 1898) เพราะวัคซีนที่แจกจำหน่ายไม่มีประสิทธิผลเนื่องจากควบคุมอุณหภูมิไม่ได้ในระหว่างการขนส่ง
วัคซีนต้องมีโซ่เย็นในระดับต่างๆ
รวมทั้งโซ่เย็นอุณหภูมิต่ำเป็นพิเศษ (ultralow, deep freeze) สำหรับวัคซีนที่ต้องแช่แข็งที่อุณหภูมิ
วัคซีนและวัคซีนโควิด-19 ของต้องส่งแช่แข็งในระดับนี้ โดยเหมือนกับวัคซีนสัตว์บางชนิด เช่น ที่ให้แก่ไก่
ยังมีโซ่เย็นที่อุณหภูมิ วัคซีนโรคอีสุกอีใสและวัคซีนงูสวัดต้องแช่แข็งในระดับนี้
ยังมีโซ่เย็นใน องศาสเซลเซียส วัคซีนไข้หวัดใหญ่โดยมากต้องแช่เย็นในระดับนี้
ในช่วงการระบาดทั่วของ วัคซีนที่พัฒนาขึ้นต้องใช้ตู้แช่แข็งและการขนส่งที่เย็นถึง
ซึ่งเป็นปัญหาในการแจกจ่ายวัคซีนของไฟเซอร์
ประเมินว่ามีประเทศเพียง 25-30 ประเทศทั่วโลกที่มีโครงสร้างพื้นฐานจำเป็นในการขนส่งวัคซีนที่อุณหภูมิระดับนี้
ความสมเหตุผล.
กระบวนการขนส่งแบบโซ่เย็นเป็นส่วนเพิ่มของมาตรฐานการผลิตแบบ GMP ซึ่งยาและผลิตภัณฑ์ทางชีวภาพทั้งหมดควรต้องใช้ โดยองค์กรของรัฐต่างๆ จะเป็นผู้ควบคุม
ดังนั้น ระบบเช่นนี้จึงต้องตรวจสอบความสมเหตุผลให้แน่ใจว่าไม่มีผลลบต่อความปลอดภัย ประสิทธิศักย์ หรือคุณภาพของยา
มาตรฐานของ GMP กำหนดว่า ทั้งหมดที่อาจมีผลต่อความปลอดภัย ประสิทธิศักย์ หรือคุณภาพของยาต้องมีหลักฐานยืนยันเป็นเอกสารว่า ได้ทำตามขั้นตอนและได้ผลลัพธ์ตามที่กำหนด
โซ่เย็นอาจบริหารด้วยระบบบริหารคุณภาพ (quality management system, QMS)
โดยอุปกรณ์บันทึกข้อมูลอุณหภูมิ (temperature data logger) และสามารถใช้ช่วยตรวสอบประวัติอุณหภูมิของรถบรรทุกและคลังสินค้าเป็นต้น
รวมทั้งประวัติอุณหภูมิของผลิตภัณฑ์ที่กำลังส่ง
โดยยังช่วยกำหนดอายุคุณภาพสินค้า (shelf life) ที่เหลือได้อีกด้วย
วัดปากลัด (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดปากลัด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองเขิน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันมีพระครูวิรัชสมุทรคุณ (สมบุญ เขมธมฺโม) เป็นเจ้าอาวาสและท่านยังดำรงตำแหน่งเจ้าคณะตำบลลาดใหญ่ เขต 1 เป็นที่ปรึกษาเจ้าคณะตำบลลาดใหญ่ เขต 1
วัดปากลัด หรือ วัดลัดด่าน จดทะเบียนเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2409 ผู้สร้างวัดนี้ชื่อ ปู่วรรณ และนางสาวเผือก ได้อุทิศที่ดินจำนวน 30 ไร่ ให้สร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2414 และได้นิมนต์หลวงปู่เอี่ยม เถวโร มาครองวัดเพื่อเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดอีกด้วย สิ่งสำคัญของวัด ได้แก่ พระปรานในอุโบสถ เป็นพระปูนปั้นปางสมาธิ และพระปูนปั้นประทับยืนอยู่ในอุโบสถอีก 2 องค์
หลวงปู่เอี่ยม วัดปากลัด เป็นเกจิอาจารย์ วัตถุมงคลของหลวงปู่เอี่ยม เช่น พระสมเด็จเนื้อดินเผาหลังยันต์ พระสังกัจจายน์เนื้อดิน พระกลีบบัวหลวง ตะกรุดมหาระงับ และเหรียญหลวงปู่เอี่ยม เป็นต้น
Cold chain
โซ่เย็น
ระบบลูกโซ่ความเย็น
ระบบโซ่เย็น
พระธาตุยาคู
พระธาตุยาคู เป็นโบราณสถานทางตอนเหนือของเมืองฟ้าแดดสงยาง คาดว่าสร้างราวสมัยทวารวดีช่วงพุทธศตวรรษที่ 12–16
โบราณสถานประกอบไปด้วยพระธาตุ เป็นศาสนสถานเนื่องในศาสนาพุทธในสมัยทวารวดี โดยลักษณะฐานอิฐสี่เหลี่ยมยกเก็จมีบันไดทางขึ้นทั้งสี่ด้าน ก่อด้วยอิฐขนาดใหญ่แบบอิฐที่พบในโบราณสถานสมัยทวารวดี ไม่สอปูน ด้านบนเป็นฐานแปดเหลี่ยม เป็นเจดีย์แบบสมัยอยุธยาซ้อนทับและมีหลักฐานว่าบูรณะใหม่ในสมัยรัตนโกสินทร์ รวมความสูงปัจจุบันสูง 15 เมตร มีขนาดกว้าง 16 เมตร
ลักษณะของพระธาตุยาคูจากการขุดแต่งของกรมศิลปากรพบว่า กํอนที่จะเป็นองค์สถูปเจดีย์ ได้พบฐานเดิมซึ่งลึกลงไปจากสถานสถูปเจดีย์ในปัจจุบันอีกชั้นหนึ่ง กํอด้วยอิฐมีผังคล้ายรูปกากบาท แตํมีการยํอมุม ที่ตรงปลายของแตํละด้านที่ยื่นออกไปมีความสูงจากพื้นลํางขึ้นมาประมาณ 1 เมตร เศษ ตํอจากนั้นจึงเป็นฐานที่บูรณะขึ้นใหมํจากลักษณะที่เป็นกองอิฐธรรมดาตามรอยเดิมในลักษณะของฐานเขียง ผังแปดเหลี่ยมซ้อนกันสามชั้น และอีกชั้นที่สี่มีความสูงมากกวําทุกชั้นแตํทําสํวนบนสอบเข้าเล็กน้อย จากนั้นทําตอนบนเหนือขึ้นไปผายออกเล็กน้อย ทําส่วนบนสอบเข้าหาจุดศูนย์กลางโดยการกํออิฐลดหลั่นเป็นขั้นบันไดขึ้นไปตอนบน แล้วจึงเป็นองค์ระฆังแปดเหลี่ยม ทรงอวบอ้วนสอบเข้าตอนปลายเล็กน้อยจากองค์ระฆังขึ้นไปชํารุดแตํถูกบูรณะขึ้นใหม่
จากการขุดค้นทางโบราณคดี ทำให้กำหนดอายุพระธาตุยาคูไว้ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12–16 ฐานของเจดีย์ขุดพบใบเสมาสลักเป็นภาพเล่าเรื่องเกี่ยวกับพุทธประวัติปักไว้ที่ฐาน โดยมีเสมาหินทรายแผ่นหนึ่ง พบระหว่างการขุดแต่งองค์พระธาตุห่างไป 11 เมตร ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ โดยอยู่ในลักษณะที่คว่ำหน้าหันส่วยอดของปลายใบเสมาเข้าสู่องค์เจดีย์ ในความลึกจากระดับดินเดิมประมาณ 30 เซนติเมตร จากการศึกษาลักษณะประติมาณวิทยาของภาพสลัก แปลความได้ว่าเป็นภาพสลักเล่าเรื่องมโหสถชาดก กำหนดอายุได้ประมาณพุทธศตวรรษที่ 14–15 เช่นเดียวกับการกำหนดอายุของใบเสมาที่เมืองฟ้าแดดสงยาง
พระธาตุยาคูตั้งอยู่ภายในพื้นที่หมู่ 7 บ้านเสมา ตำบลหนองแปน อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์
พระพิมพ์มีทั้งสมบูรณ์และแตกหักชำรุด พระพิมพ์ดินเผาในพื้นที่พระธาตุยาคู เรียกว่า กรุฟ้าแดดสงยางสมัยทวารวดี ซึ่งมีหลายพิมพ์ด้วยกันคือ พิมพ์ใหญ่ พิมพ์กลาง พิมพ์เล็กพิมพ์กลีบบัว (หลังกุ้ง) พิมพ์ปกโพธิ์ และพิมพ์พระแผง แต่พระพิมพ์ที่ได้รับความนิยมสูงสุดของพระกรุฟ้าแดดสงยางคือ พิมพ์ใหญ่นิยม องค์พระมีขนาดกว้าง 5 นิ้ว สูง 7 นิ้ว
ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ชาวบ้านผู้สูงอายุกล่าวถึงเมืองโบราณบริเวณที่ตั้งพระธาตุยาคูว่า เดิมพื้นที่บริเวณนี้เป็นที่รกร้างปรากฏมีซากเจดีย์และแผ่นหินรูปใบเสมาอยู่มากมาย ชาวบ้านเห็นเป็นทำเลดี จึงได้มีชาวบ้านกลุ่มหนึ่งอพยพออกมาจากเมืองกมลาไสย มาตั้งบ้านเรือนและจับจองที่ทำไร่นา และเรียกหมู่บ้านตัวเองว่าบ้านบักก้อม ซึ่งเรียกตามชื่อเสือโคร่งหางด้วนที่พบบริเวณป่าใกล้หมู่บ้าน
การอพยพมาตั้งบ้านเรือนมีพระภิกษุอันเป็นที่เคารพนับถือของชาวบ้านตามมาและตั้งสำนักสงฆ์และกลายเป็นวัดประจำหมู่บ้าน ภิกษุรูปนี้ชาวบ้านเรียกว่า ยาคูง่อม เมื่อภิกษุรูปนี้มรณภาพลง ชาวบ้านจึงทำศาลใส่อัฐิไว้ในบริเวณบ้านบักก้อม ภายหลังหมู่บ้านแห่งนี้ได้ชื่อใหม่ว่า "บ้านเสมา”"บริเวณที่ตั้งศาลเป็นวัดประจำหมู่บ้าน ชื่อว่า วัดโพธิชัยเสมาราม ต่อมา เมื่อชาวบ้านยุคใหม่เห็นว่ามีซากเจดีย์ขนาดใหญ่สมบูรณ์กว่าที่อื่น ชาวบ้านจึงคิดว่าเป็นที่บรรจุอัฐิของภิกษุยาคูง่อม จึงเรียกเจดีย์แห่งนี้ว่า พระธาตุยาคู จวบจนปัจจุบัน
อย่างไรก็ตาม กรมศิลปากรได้ขุดแต่งและบูรณะเจดีย์องค์นี้ในช่วงปี พ.ศ. 2510–2522 ผลจากการขุดค้นทางโบราณคดีที่พระธาตุยาคู ทราบว่าพระธาตุยาคูมีมาแล้วตั้งแต่สมัยทวารวดี อายุประมาณพุทธศตวรรษที่ 12–16 ขัดแย้งกับความเชื่อของชาวบ้านในปัจจุบันเกี่ยวกับการบรรจุอัฐิของพระภิกษุที่ชาวบ้านนับถือในช่วงที่เพิ่งตั้งหมู่บ้านซึ่งเป็นช่วงเวลาไม่นานมานี้ ประกอบกับผลการขุดพบใบเสมาสลักภาพเล่าเรื่องในพุทธศาสนาปักไว้ที่ฐานพระธาตุ ดังนั้น พระธาตุยาคูคงไม่ใช่เจดีย์ที่บรรจุอัฐิธาตุของพระเถระดังความเชื่อของชาวบ้านในปัจจุบัน ส่วนคำเรียก "พระธาตุยาคู" เป็นคำเรียกต่อกันมาจนกระทั่งทางกรมศิลปากรเข้ามาบูรณปฏิสังขรณ์จึงเรียกตามชาวบ้านด้วย
พระธาตุยาคู ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545
กรมข่าวทหารบก
กรมข่าวทหารบก (; อักษรย่อ: ขว.ทบ.) เป็นหน่วยทหารส่วนบัญชาการ (ฝ่ายเสนาธิการ) ของกองทัพบกไทย ซึ่งมีหน้าที่ในการดำเนินงานด้านการข่าว, ช่าวลับ, ข่าวกรองทางทหาร, การรักษาความปลอดภัย, การทูตฝ่ายทหารบก รวมถึงควบคุมการแจกจ่ายแผนที่ทหาร
หลังจากสงครามมหาเอเชียบูรพาสิ้นสุดลง กองทัพบกไทยได้รับการปรับปรุงตามแบบกองทัพบกสหรัฐให้ทันสมัย โดยยกแผนกทั้ง 4 ของกรมเสนาธิการทหารบกขึ้นเป็นระดับกรม ซึ่งแผนกที่ 2 ได้รับการตั้งเป็น "กรมข่าวทหารบก" ตั้งแต่วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2475 โดยมีที่ตั้งอยู่ ณ ศาลาว่าการกระทรวงกลาโหม
ทั้งนี้ กรมข่าวทหารบกมีเจ้ากรมข่าวทหารบกเป็นผู้บังคับบัญชา ซึ่งมีบทบาทในการสั่งการ ดูแลวินัยนายทหารในสังกัด รวมถึงมีข้าราชการทหารชั้นสูงจากกรมข่าวทหารบกที่ได้รับการคัดเลือกเข้าศึกษา ณ วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร โดยมีเจ้ากรมข่าวทหารบกคนปัจจุบัน คือ พลโท เทอดศักดิ์ ดำขำ ส่วนรองเจ้ากรมข่าวทหารบกคนปัจจุบัน คือ พลตรี ดิเรก บงการ
วัดผลาหาร
วัดผลาหาร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองหก อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันพระสมุห์ จเร อคฺคปญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดผลาหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2456 โดยมีขุนหาญทรชน บริจาคที่ดินให้สร้างวัด เนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน ชาวบ้านเรียกกันว่า วัดขุนหาญทรชน ตามนามผู้บริจาคที่ดินและดำเนินการสร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อประมาณ พ.ศ. 2459 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนปริยัติธรรมแผนกธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2470 นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล สอนระดับประถมศึกษาในที่ดินวัด
อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ 2500 ภายในมีพระประธาน หน้าตักกว้าง 1 เมตร กุฏิสงฆ์ 10 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 15 เมตร ยาว 15 เมตร และศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2512
ตำบลหลุมเข้า
หลุมเข้า เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของตัวอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 14.5 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดประมาณ 10.9 กิโลเมตร
ตำบลหลุมเข้ามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ตำบลหลุมเข้าเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี เป็นตำบลเก่าแก่ในจังหวัดอุทัยธานี และปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับการให้ใช้ชื่อ "ตำบลหลุมเข้า" ในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2464 เป็นรายชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอหนองขาหย่าง
เล่ากันว่า เมื่อปลายปี พ.ศ. 2110 พม่าได้ยกทัพผ่านเข้ามาในเขตจังหวัดอุทัยธานี ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ตามช่องทางที่พม่ายกทัพผ่าน จะทิ้งข้าวของเพื่อหนีเอาชีวิตรอด และชุดหลุมฝังไว้ รวมทั้งข้าวเปลือก ข้าวสาร เพื่อจะกลับมาเอาหลังบ้านเมืองสงบ เนื่องจากมีการขุดหลุมฝังข้าวไว้มาก ชาวบ้านจึงเรียกบริเวณดังกล่าวว่า "หลุมเข้า" คำว่า "เข้า" ในยุคนั้นหมายความถึงคำว่า "ข้าว" ด้วย
ตำบลหลุมเข้าประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งหมด 7 หมู่บ้าน ได้แก่
ปัจจุบันตำบลหลุมเข้าทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหลุมเข้าซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหลุมเข้า ก่อนที่ต่อมาจะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหลุมเข้าในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2542
วัคซีนโรคฝีดาษ
วัคซีนฝีดาษ
วัคซีนอีสุกอีใส
การเก็บวัคซีน
การเก็บวัคซีน เป็นเรื่องเกี่ยวกับการเก็บและการจัดการวัคซีนอย่างถูกต้องเริ่มจากโรงงานผลิตไปจนถึงการให้วัคซีนแก่ผู้รับ
มาตรฐานโดยทั่วไปเป็นที่การเก็บและการขนส่งวัคซีนจะรักษาไว้ให้อยู่ในอุณหภูมิ
ซึ่งใช้กับวัคซีนมนุษย์เกือบทั้งหมดทั้งในประเทศพัฒนาแล้ว (เช่นสหรัฐ) และในประเทศรายได้ปานกลาง (เช่นประเทศไทย) จนถึงรายได้ต่ำ
มีวัคซีนที่ยกเว้นบ้าง เช่น วัคซีนโรคฝีดาษ วัคซีนโรคอีสุกอีใส วัคซีนงูสวัด และวัคซีนรวมบางชนิดสำหรับโรคหัด คางทูม และหัดเยอรมัน ซึ่งต้องส่งในอุณหภูมิ
วัคซีนโควิด-19 บางชนิดเช่น วัคซีนของไฟเซอร์
ต้องส่งและเก็บแช่แข็ง
ซึ่งเป็นปัญหาในการใช้วัคซีนนี้ในเหตุการณ์ระบาดทั่วของโควิด-19
อนึ่ง วัคซีนโรคอีโบลา คือ Ervebo ก็ต้องขนส่งในอุณหภูมิดังกล่าวนี้เช่นกัน
เก็บวัคซีน
Vaccine storage
ตำบลดงขวาง (อำเภอหนองขาหย่าง)
ดงขวาง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 10 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดอุทัยธานีประมาณ 23.4 กิโลเมตร
ตำบลดงขวางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ตำบลดงขวางเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี เป็นตำบลเก่าแก่ในจังหวัดอุทัยธานี และปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับการให้ใช้ชื่อ "ตำบลดงขวาง" ในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2464 เป็นรายชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอหนองขาหย่าง
"ดงขวาง" ที่ใช้ชื่อนี้เพราะสมัยก่อนเป็นพื้นที่ติดกับป่าดงดิบ และพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มที่อุดมสมบูรณ์ ซึ่งสันนิษฐานว่า ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ดั้งเดิมย้ายมาจากบ้านเก่าเขากระจิว เขตจังหวัดกาญจนบุรี โดยการนำของแม่เฒ่าจีน คำจีนศรี
ตำบลดงขวางประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งหมด 6 หมู่บ้าน ได้แก่
ตำบลดงขวางทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลดงขวางซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดงขวาง ก่อนที่ต่อมาจะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดงขวางในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2542
พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส
พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส (พระนามเดิม: สตาญิสวัฟ อันตอญี ปอญาตอฟสกี 17 มกราคม ค.ศ. 1732–12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1798) หรือทรงเป็นที่รู้จักในพระนามภาษาละตินที่ทรงได้รับหลังเสด็จขึ้นครองราชย์ว่า พระเจ้าสตานีสลุสที่ 2 เอากุสตุส ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปแลนด์ และ แกรนด์ดยุกแห่งลิทัวเนีย ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1764 จนถึง ค.ศ. 1795 และพระมหากษัตริย์รัชกาลสุดท้ายแห่งเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย
พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 ทรงมีพื้นเพมาจากตระกูลขุนนางผู้มีฐานะ ใน ค.ศ. 1755 ขณะมีพระชนม์มายุ 22 พรรษา พระองค์ทรงได้ดำรงตำแหน่งนักการทูตประจำราชสำนักรัสเซีย และทรงมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับแกรนด์ดัชเชสเยกาเจรีนา (ต่อมาคือจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 แห่งรัสเซีย) ด้วยการสนับสนุนอย่างลับ ๆ จากพระนาง พระองค์จึงได้รับเลือก ให้เป็นพระมหากษัตริย์โปแลนด์ ภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าออกัสตัสที่ 3 โดยรัฐสภาในเดือนกันยายน ค.ศ. 1764พระองค์ทรงกระทำสิ่งที่เหนือความคาดหมาย กล่าวคือคือทรงพยายามปฏิรูปและเสริมสร้างความมั่นคงให้กับเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียที่มีดินแดนกว้างใหญ่แต่อ่อนแอ ความพยายามของพระองค์ก่อให้เกิดการต่อต้านจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างปรัสเซีย รัสเซีย และออสเตรีย ซึ่งพยายามคงความอ่อนแอของเครือจักรภพเอาไว้ พระองค์ยังต้องเผชิญการต่อต้านภายในประเทศจากพวกอนุรักษนิยม ซึ่งเห็นว่าการปฏิรูปของพระองค์เป็นภัยคุกคามต่อสิทธิเสรีภาพที่มีมาแต่ครั้งโบราณและเอกสิทธิ์ ของพวกเขาที่ได้มาตั้งแต่หลายศตวรรษก่อน
ช่วงต้นรัชกาลของพระองค์เป็นที่จดจำจากวิกฤตการณ์สงครามสมาพันธ์บาร์ (ค.ศ. 1768–1772) ซึ่งนำไปสู่การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1772) ในช่วงหลังของการครองราชย์สภาเซยม์ใหญ่ (ค.ศ. 1788–1792) ได้กระทำการปฏิรูปหลายประการ รวมไปถึงรัฐธรรมนูญ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1791 การปฏิรูปเหล่านี้ถูกยกเลิกโดยสมาพันธ์ทาร์กอวิตสกาและสงครามกับรัสเซียใน ค.ศ. 1792 อันนำไปสู่การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สอง (ค.ศ. 1793) การลุกฮือกอชชุชกอ (ค.ศ. 1794) และการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สาม (ค.ศ. 1795) ถือเป็นจุดจบของเครือจักรภพ พระองค์จึงตัดสินพระทัยสละราชสมบัติในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1795 และใช้เวลาบั่นปลายพระชนม์ชีพในฐานะผู้ถูกจองจำที่พระราชวังหินอ่อนในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
พระองค์ทรงเป็นผู้มีภาพลักษณ์เป็นที่ถกเถียงกันในประวัติศาสตร์โปแลนด์ นัยหนึ่งก็ทรงถูกวิจารณ์จากการที่พระองค์ล้มเหลวในการต่อต้านและหยุดยั้งการแบ่งโปแลนด์ ซึ่งทำให้รัฐโปแลนด์ล่มสลายลง ในอีกด้านหนึ่ง พระองค์ก็ทรงเป็นที่จดจำในฐานะผู้อุปถัมภ์ศิลปะและวิทยาศาสตร์ อีกทั้งยังทรงเป็นผู้วางรากฐานคณะกรรมาธิการการศึกษาแห่งชาติ ซึ่งถือเป็นกระทรวงศึกษาธิการแห่งแรกของโลก และทรงสนับสนุนการสร้างสถาปัตยกรรมที่สำคัญหลายแห่ง
ตำบลหนองไผ่ (อำเภอหนองขาหย่าง)
หนองไผ่ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวอำเภอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 4.6 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดประมาณ 19.2 กิโลเมตร
ตำบลหนองไผ่มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ตำบลหนองไผ่เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี เป็นตำบลเก่าแก่ในจังหวัดอุทัยธานี และปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับการให้ใช้ชื่อ "ตำบลหนองไผ่" ในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2464 เป็นรายชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอหนองขาหย่าง
ตำบลหนองไผ่เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองขาหย่างที่ได้จัดตั้งมาเป็นเวลานาน ซึ่งแต่โบราณมีเจดีย์สมัยทวารวดี สร้างอยู่กลางสระน้ำ 50 ไร่ ปัจจุบันมีนกเป็ดน้ำอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ต่อมามีผู้คนอพยพมาตั้งบ้านเรือนเพิ่มมากขึ้นจนทุกวันนี้
ตำบลหนองไผ่ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งหมด 9 หมู่บ้าน ได้แก่
ปัจจุบันตำบลหนองไผ่ทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่ซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหนองไผ่ ก่อนที่ต่อมาจะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2542
สตาญิสวัฟ เอากุสตุส ปอญาตอฟสกี
แวน เฮฟลิน
เอ็มเม็ต อีแวน เฮฟลิน จูเนียร์ (; 13 ธันวาคม ค.ศ. 1908 – 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "จอห์นนีอีเกอร์" (1942) และเป็นที่จดจำจากภาพยนตร์ตะวันตก "Shane" (1953), "" (1957) และ "Gunman's Walk" (1958).
เฮฟลินมีดวงดาวอยู่ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมสองดวงสำหรับวงการภาพยนตร์-โทรทัศน์ และมีชื่ออยู่ในหอเกียรติยศโอคลาโฮ ค.ศ. 1964
เฮฟลินเกิดในวอลเทอส์ รัฐโอคลาโฮมา เป็นบุตรชายของแฟนนี บลีกเกอร์ (สกุลเดิม ชิพเพย์) และ ดร. เอ็มเม็ต อีแวน เฮฟลิน เป็นทันตแพทย์ เขามีเชื้อสายไอริชและฝรั่งเศส เฮฟลินมีน้องสาวหนึ่งคนชื่อ ฟรานเซส เฮฟลิน มีอาชีพเป็นนักแสดงเช่นกัน (แต่งงานกับนักแต่งเพลง โซล คาแพลน) เฮฟลินเข้าเรียนที่โรงเรียนคลาสเซนไฮสกูลในโอคลาโฮมาซิตี มีข้อมูลบางแหล่งรายงานว่าลองบีชโพลีเทคนิคไฮสกูล ระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา จวบจนสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1932 และเป็นสมาชิกของสมาคมนักศึกษาชาย ฟายเดลตาทีตา (Phi Delta Theta) หลังจากนั้น จบการศึกษาระดับปริญญาโท ด้านการละคร จากมหาวิทยาลัยเยล
ภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์
ภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์ เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย อดีจเลขาธิการพรรคเพื่อชาติ และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน สังกัดพรรคภูมิใจไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
ภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์ เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2507 ที่ อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม จบการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาการศึกษา ปริญญาโทสาขาการจัดการระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยเซาท์อีสเทิร์น สหรัฐอเมริกา และปริญญาเอก สาขาการพัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยนิวพอร์ต ประเทศสหรัฐอเมริกา
ภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์ เข้าร่วมงานการเมืองครั้งแรกในปี 2544 ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ในนามพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาย้ายมาร่วมงานกับพรรคพลังประชาชน โดยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 3 ลำดับที่ 9 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเมื่อ สุขุมพงศ์ โง่นคำ ลาออก เขาจึงได้เลื่อนขึ้นมาเป็น ส.ส.แทน กระทั่งในปี 2551 ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้ยุบพรรคพลังประชาชน เขาจึงย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา เนื่องจากพื้นที่ทับซ้อนกับ ศุภชัย โพธิ์สุ แต่ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าทั้งศุภชัย และภูมิพัฒน์ แพ้ให้กับผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย
ในปี 2562 ภูมิพัฒน์ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรคเพื่อชาติ ในปี 2564
ภูมิพัฒน์ ถูกกล่าวถึงในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในปี 2563 ว่าอาจเป็นตัวเลือกหนึ่งที่พรรคเพื่อไทยจะสนับสนุนให้ลงสมัคร นายก อบจ.นครพนม แต่ท้ายที่สุดพรรคเพื่อไทยก็ให้การสนับสนุน นายสมชอบ นิติพจน์ อดีตนายก อบจ.นครพนม ลงสมัครแทน
ต่อมา ภูมิพัฒน์ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการวางตัวให้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต 1 ในอนาคต
ภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์ เป็นประธานกรรมการ บริษัท โนบิชา กรุ๊ป จำกัด หรือธุรกิจแฟรนไชส์ร้านชานมไข่มุกในชื่อ "โนบิชา" เนื่องจากภูมิพัฒน์เป็นผู้ที่ชื่นชอบดื่มชา จึงได้พัฒนาสูตรและต่อยอดเป็นธุรกิจร้านชาไข่มุกที่เป็นที่รู้จักกันดี โดยเครื่องหมายการค้าของโนบิชาซึ่งเป็นรูปเด็กผู้ชายใส่แว่นตา นำมาจากตัวนายภูมิพัฒน์เอง
วัดบางปรงธรรมโชติการาม
วัดบางปรงธรรมโชติการาม หรือ วัดบางปรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพระ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ในการสร้างวัด จำนวน 26 ไร่ 60 ตารางวา วัดตั้งอยู่ริมคลองบางพระ (อยู่ทางฝั่งทิศตะวันตกของคลอง) ซึ่งจะไหลลงสู่แม่น้ำบางปะกงที่ตั้งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันออกของวัดประมาณ 2.8 กิโลเมตร
วัดบางปรงตั้งวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2450 ตรงกับพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2547 อย่างไรก็ตาม จากหลักฐานทางโบราณคดี ทำให้สันนิษฐานได้ว่า วัดบางปรงอาจสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น หลักฐานทางโบราณคดีในวัดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในปัจจุบันได้แก่ อุโบสถ (หลังเก่า) วัดบางปรงได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 119 ตอนพิเศษ 129ง วันที่ 26 ธันวาคม 2545 เรื่อง ขึ้นทะเบียนโบราณสถานและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถาน (โบราณสถานวัดบางปรง)
อุโบสถ (หลังเก่า) ปัจจุบันเป็นวิหาร หันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือสู่คลองบางพระ มีลักษณะเป็นอาคารทรงไทยก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่ มีพาไลโดยรอบ หลังคาอุโบสถเป็นทรงจั่วมุขลดมุงกระเบื้องดินเผาแบบเกล็ดปลา หน้าบันทั้งหน้าและหลังประดับลายเทพนม ล้อมรอบด้วยลายเครือเถา พื้นปิดกระจกสี (สีฟ้าหรือสีน้ำเงินเป็นหลัก) คอสองประดับด้วยปูนปั้นลายใบไม้ ที่ผนังสกัดหน้าด้านนอกทำเป็นซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย มีเสมาทำจากหินทรายสีแดงประดิษฐานอยู่ในซุ้มทรงกูบด้านหน้าซุ้มพระพุทธรูป ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปหลายองค์และรูปปั้นพระสงฆ์ (หลวงพ่อมี หลวงพ่ออุปัชฌาหมวดอยู่ หลวงพ่อเล็ก น้อยใจบุญ และพระวินัยสารเวที) มีพระประธาน คือ "หลวงพ่ออู่ทองศักดิ์สิทธิ์" เป็นพระพุทธรูปแบบศิลปะอู่ทอง เนื้อสำริด
วัดพระบรมธาตุ (จังหวัดชัยนาท)
วัดพระบรมธาตุ (จังหวัดตาก)
วัดพระบรมธาตุ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะตะเภา อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก นอกจากนี้ ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์วัดพระบรมธาตุ ซึ่งจัดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2544–2545 ภายในจัดแสดงและเก็บรักษาพระพุทธรูปไม้ หีบธรรม ตู้ธรรม ถ้วยชามสังคโลก อาวุธโบราณ เงินโบราณ เครื่องใช้โบราณ และวัตถุโบราณอื่น ๆ
วัดพระบรมธาตุ เดิมเป็นวัดร้าง ต่อมาราว พ.ศ. 2440 ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492
มีตำนานเกี่ยวข้องกับพระบรมธาตุ ตามตำนานพระเจ้าเลียบโลกในสมุดข่อยที่พบภายในวัดที่เขียนเป็นภาษาเหนือ กล่าวว่า สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จโปรดสัตว์ล่องมาตามลำน้ำปิง เสด็จมายังดอยมะหิยะกะหรือมะหิยังกะ ในเขตตัวเมืองตาก และตรัสกับพระอานนท์ว่าสถานที่นี้เป็นสถานที่สำราญ ร่มรื่น หากเราตถาคตปรินิพพานแล้วให้นำอัฐิและเกศากลับมายังดอยมะหิยังกะ ภายหลังจากสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าปรินิพพาน พระอานนท์ (บางตำนานกล่าวว่าเป็นพระสาวก 4 องค์) ได้นำเอาพระบรมสารีริกธาตุ กับพระเกศา 4 เส้น มาประดิษฐานยังดอยมะหิยังกะแห่งนี้ แล้วก่อเจดีย์รูปทรงสี่เหลี่ยมแล้ว นำพระบรมอัฐิบรรจุไว้ในพระเจดีย์ บางตำนานกล่าวว่าชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างเจดีย์คลุมหลุมที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
พระบรมธาตุสร้างเลียนแบบเจดีย์ชเวดากอง สันนิษฐานว่าสร้างครอบเจดีย์องค์เดิมไว้โดยพระครูพิทักษ์บรมธาตุ (หลวงพ่อทองอยู่) ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสปกครองวัดพระบรมธาตุตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475–2512 เจดีย์ปัจจุบันเป็นทรงแปดเหลี่ยมศิลปะล้านนา บุภายนอกด้วยทองดอกบวบ (ทองเหลืองผสมทองแดง) มีเจดีย์ขนาดเล็ก 16 องค์รายล้อม และมีซุ้มสำหรับประดิษฐานพระพุทธรูปอีก 12 องค์