pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ความยืดหยุ่นและเกรนละเอียดของเนิ้อไม้สกุลพอพิวลัส ทำให้เหมาะสำหรับการใช้งานหลายประเภทซึ่งกับไม้สกุลหลิว ชาวกรีกและชาวอิทรัสคันสร้างโล่จากพอปลาร์ และพลินีผู้อาวุโสยังกล่าวถึงต้นพอปลาร์เพื่อจุดประสงค์เดียวกันนี้ด้วย ต้นพอปลาร์ยังคงใช้ในการสร้างโล่ตลอดสมัยกลาง และได้รับการยอมรับในด้านความทนทานคล้ายกับไม้โอ๊ก แต่มีน้ำหนักเบากว่ามาก
ใบไม้และส่วนอื่น ๆ ของพืชสกุลพอปลาร์เป็นอาหารของสัตว์ ชั้นน้ำเลี้ยงใต้เปลือกไม้ชั้นนอก (กระพี้) นั้นมนุษย์สามารถกินได้ทั้งดิบและสุก
มีความสนใจในการใช้ต้นพอปลาร์เป็นพืชพลังงานสำหรับมวลชีวภาพ ในระบบสวนป่าพลังงานโดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ของอัตราส่วนพลังงานเข้าต่อพลังงานออกที่สูง ซึ่งมีศักยภาพในการลดคาร์บอนจำนวนมาก และการเติบโตอย่างรวดเร็ว
ในสหราชอาณาจักร ต้นพอปลาร์ (รวมทั้งพืชพลังงานอื่น ๆ เช่นต้นวิลโลว์) มักปลูกในระบบไม้โตเร็วหมุนเวียน เป็นเวลาสองถึงห้าปี (มีลำต้นเดี่ยวหรือหลายต้น) จากนั้นจึงเก็บเกี่ยวและเผา ผลผลิตของบางพันธุ์อาจสูงถึง 12 ตันอบแห้งต่อเฮกตาร์ต่อปี ในพื้นที่ที่ร้อนกว่าเช่น อิตาลี ต้นพอปลาร์สามารถผลิตมวลชีวภาพได้มากถึง 13.8, 16.4 ตันอบแห้งต่อเฮกตาร์ต่อปี (สำหรับรอบการตัดสองปีและสามปี) นอกจากนี้ยังแสดงความสมดุลของพลังงานในเชิงบวกและประสิทธิภาพพลังงานที่สูง
เชื้อเพลิง.
ใช้เป็นเชื้อเพลิงชีวภาพของการผลิตพลังงานชีวมวล ในสหรัฐนักวิทยาศาสตร์ได้ศึกษาการแปลงทางชีวเคมีจากพอปลาร์ให้เป็นน้ำตาลในการสังเคราะห์เอทานอลในการผลิตเป็นเชื้อเพลิงชีวภาพ โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาจากราคาที่ค่อนข้างถูกของไม้พอปลาร์เมื่อปลูกแบบไม้โตเร็ว (short rotation coppice; SRC) เพื่อใช้สำหรับเป็นเชื้อเพลิงชีวมวลสามารถทำได้ในเชิงเศรษฐกิจ แม้ว่าผลผลิตของการแปลงจากไม้โตเร็วเหล่านี้เป็นเชื้อเพลิงชีวภาพจะต่ำกว่าไม้ที่ปลูกให้โตแบบทั่วไปก็ตาม
นอกจากการแปลงทางชีวเคมีแล้ว ยังมีการศึกษาการแปลงทางเทอร์โมเคมี (เช่น ไพโรไลซิสแบบเร็ว) พบว่าพอปลาร์ปลูกแบบไม้โตเร็วสามารถให้พลังงานแบบกลับมาใช้ใหม่ได้สูงกว่าการแปลงทางชีวภาพ
พอปลาร์มีเนื้อไม้โดยทั่วไปจะมีสีขาวออกเหลืองเล็กน้อย เป็นไม้ที่ใช้กันมากที่สุดในอิตาลีสำหรับเป็นวัสดูในจิตรกรรมแผง ได้แก่ ภาพโมนาลิซาและภาพวาดในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลีตอนต้นที่มีชื่อเสียงที่สุดหลายชิ้น
เครื่องสายบางชนิดมีแผ่นหลังทำด้วยไม้พอปลาร์ชิ้นเดียว วิโอลาที่ทำในลักษณะนี้ได้รับการกล่าวว่า ให้มีโทนเสียงที่กังวานเป็นพิเศษ ในทำนองเดียวกันแม้ว่าโดยทั่วไปจะถือว่าพอปลาร์มีเนื้อไม้ที่มีคุณภาพน้อยกว่าไม้สปรูซซิตกาแบบดั้งเดิม แต่ในปัจจุบันไม้พอปลาร์เริ่มเป็นที่ต้องการของช่างทำฮาร์ปบางคนในฐานะที่เป็นทางเลือกที่ยั่งยืนในการทำเป็นไม้หน้า (sound board) และบางครั้งยังอาจให้คุณภาพเสียงที่เหนือกว่า ซึ่งบางครั้งอาจใช้แผ่นไม้อัดไม้เนื้อแข็งแบบอื่น ไปจนถึงฐานของพอปลาร์ที่ก้องกังวานทั้งด้วยเหตุผลด้านความสวยงามและควรปรับแต่งคุณสมบัติทางเสียงอย่างละเอียด
การจัดการที่ดิน.
ต้นพอปลาร์ดำ ("Populus nigra") มักใช้ปลูกเป็นแนวต้นไม้สำหรับกันลมในไร่นา เพื่อป้องกันการกร่อนดินโดยลม
การเกษตร.
ไม้ซุ่งจากต้นพอปลาร์เหมาะกับการใช้เป็นวัสดุเพาะของเห็ดหอม
การบำบัดโดยพืช.
พอปลาร์เป็นหนึ่งในพืชที่เหมาะสมสำหรับเทคโนโลยีการบำบัดโดยพืช โดยเฉพาะในการใช้ในเป้าหมายการบำบัดมลพิษหลายประเภท ได้แก่ จุลธาตุ (TEs) ในดินและกากตะกอนน้ำเสีย, โพลีคลอริเนตเต็ดไบฟีนิล (สารพีซีบี), ไตรคลอโรเอทิลีน (TCE), โพลีไซคลิกอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (PAH)
บทกวีภาษาอังกฤษที่มีชื่อเสียงสองชิ้น คร่ำครวญถึงการตัดต้นพอปลาร์ คือ "สวนพอปลาร์" ("The Poplar Field") ของวิลเลียม คาวเพอร์ (William Cowper) และ "พอปลาร์ที่บินซีย์" ("Binsey Poplars") ของเจอราร์ด แมนลีย์ ฮอปกินส์ (Gerard Manley Hopkins) ในปี 1879
ในเพลง ""ผลไม้ประหลาด" ("Strange Fruit") ของบิลลี ฮอลลิเดย์ (Billie Holiday) ในท่อน "ร่างสีดำแกว่งไปมาในสายลมใต้/ผลไม้ประหลาดที่ห้อยลงมาจากต้นพอปลาร์..."
มิไฮ เอมิเนสคู (Mihai Eminescu) ค้นหาแรงบันดาลใจในผลงานบทกวี "ณ ตรงที่ต้นพอปลาร์โดดเดี่ยวเติบโต"" ("Down Where the Lonely Poplars Grow") หนึ่งในสถานที่เหล่านั้นคือ"ตรอกพอปลาร์ประหลาด" ในเมืองแยชประเทศโรมาเนีย ต่อมาในปี 1973 ต้นพอปลาร์ขาว 15 ต้นที่เหลือรอด (มีอายุระหว่าง 233 ถึง 371 ปี) ได้รับการประกาศให้เป็นอนุสรณ์สถานทางธรรมชาติ
ชัมปุเกจุวรรรโกยิล ติรุวไนโกวิล
ชัมปุเกจุวรรรโกยิล ติรุวไนโกวิล  เป็นโบสถ์พราหมณ์ (โกยิล) บูชาพระศิวะในติรุจิรปัลลี รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย โดยตั้งอยู่บนเกาะศรีรังคัม ซึ่งเป็นเกาะเดียวกับที่ตั้งของรังคนาถสวามีโกยิลที่โด่งดัง ติรุวไนกัลเป็นหนึ่งห้าโบสถ์พระศิวะสำคัญของทมิฬนาฑู ที่เรียกรวมกันว่าปัญจภูตสถลม) ซึ่งแทนมหาภูต หรือธาตุอันยิ่งใหญ่ห้าประการ โดยโบสถ์นี้แทนธาตุน้ำ ซึ่งในภาษาทมิฬเรียกว่า "นีร" ("neer") ภายในเขตบูชาของโบสถ์มีธารน้ำใต้ดินไหลอบู่ และแม้จะพยายามปั๊มน้ำออกเท่าใด ภายในก็จะเต็มไปด้วยน้ำตลอดเวลา
ผนังกำแพงด้านนอกของโบสถ์มีขนาดมหึมา และล้อมอาณาเขตของมณฑลที่ห้าของโบสถ์ เรีกยว่า วิภูติปราการ ("Vibudi Prakara") ซึ่งยาวราวหนึ่งไมล์กว่า และสูงกว่า 25 ฟุต ตำนานว่ากันว่าพระศิวะทรงช่วยก่อสร้างผนังกำแพงนี้ขึ้น มณฑลที่สี่ประกอบดเวยโถงขนาด 2436 คูณ 1493 ฟุต ซึ่งมีเสาอยู่ในโถงถึง 796 เสา และสระน้ำ ส่วนมณฑลที่สามเป็นพื้นที่ปิดภายใน มีขนาด 745 คูณ 197 ฟุต ล้อมรอบด้วยกำแพงสูง 30 ฟุต ประกอบด้วยโคปุรัมสองหอ สูงหอละ 73 และ 100 ฟุต, มี "thoppu" (สวน) มะพร้าว และสระน้ำขนาดเล็ก มณฑลที่สองมีศาลขนาดเล็กมากมาย มีโคปรุมัสงู 65 ฟุตหนึ่งหอ และมีขนาดของมณฑลที่ 306 คูณ 197 ฟุต และในมณฑลในสุดเป็นที่ตั้งของครรภคฤหัม มณฑลมีขนาด 126 ฟุต คูณ 123 ฟุต
ในมณฑลที่สามซึ่งมีสวนมะพร้าวนั้น เป็นจุดที่รูปเคารพจากศรีรังคัมจะถูกนำมาประดิษฐานในศาสนิกชนของลัทธิไวษณวะมาเคารพปีละครั้ง นอกจากนี้ เนื่องจากโบสถ์นี้สร้างขึ้นเพื่อเคารพรูปของเทวี Akilandeswari บุชาพระศิวะ นักบวช ('Archakar') จะแต่งกายเป็นสตรีและเดินทางไปประกอบพิธีบูชาองค์พระศิวะทุกวันตอนเที่ยง
Jambukeswarar Temple, Thiruvanaikaval
ก็บอกว่าขอแค่ค่าเฉลี่ยไงล่ะคะ!
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดย FUNA วาดภาพประกอบโดยอิตสึกิ อากาตะ เริ่มตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เอิร์ทสตาร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ในปี พ.ศ. 2559 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร ซีรีส์มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยเนโกะ มินต์ เริ่มตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอ โปรเจกต์นัมเบอร์ไนน์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2562
วัดขุ่ม
วัดขุ่ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขุนยวม อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน 85 ตารางวา
หนังสือ "ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่ม 9" ระบุว่าวัดขุ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2367 แต่ตามประวัติวัดแจ้งว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2334 โดยมีแม่เฒ่าจองยอด ร่วมกับศรัทธาชาวบ้านได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างขึ้น ชาวบ้านได้เรียกติดปากว่า วัดจองขุ่ม ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2442 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุและเสนาสนะภายในวัดเนื่องจากวัดมีสถาพทรุด โดยเฉพาะศาลาการเปรียญ เสา พื้น และหลังคา โดยมี พ่อจองจันละ แม่จองนุ อุ๊เมืองนาย ซึ่งเป็นคหบดีในสมัยนั้น และเป็นบุตรของแม่เฒ่าจองยอด เป็นประธานร่วมกับคณะศรัทธาชาวบ้าน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2556
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ ศาลาจำศีล อุโบสถกลางน้ำ สถูปและปูชนียวัตถุที่สำคัญมี หีบธรรมโบราณประดับกระจก ศิลปะพม่า พระพุทธรูปไม้แกะโบราณ ธรรมมาสฝังทับทิม ศิลปะพม่าและอื่น ๆ (กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนไว้แล้ว) ในอดีตวัดขุ่มมีพระพุทธรูปมากมายจำนวนนับร้อยองค์ เป็นพระพุทธรูปไม้แกะสลักศิลปะพม่า แต่ปัจจุบันเหลือเพียง 10 กว่าองค์
ศาลเจ้าโทโก
ศาลเจ้าโทโก  เป็นศาลเจ้าที่ตั้งอยู่ในย่านฮาราจูกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ถูกสร้างขึ้นในปี 1940 สร้างเพื่ออุทิศให้แด่ เก็นซุย (หรือ จอมพล-พลเรือเอก) มาร์ควิส โทโก เฮฮาจิโร หลังจากที่เขาเสียชีวิตได้ไม่นาน ต่อมาในการทิ้งระเบิดโตเกียวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ศาลเจ้าถูกระเบิดทำลาย อย่างไรก็ตามตัวศาลเจ้าก็ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ในปี 1964
ในศาลเจ้า มาร์ควิส โทโก เฮฮาจิโร ได้ถูกยกย่องดั่งเทพเจ้าชินโตองค์หนึ่ง
มีพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กและร้านหนังสือกเกี่ยวกับ มาร์ควิส โทโก เฮฮาจิโร ตั้งอยู่ในบริเวณรอบ ๆ โดยศาลเจ้านั้น ตั้งอยู่ใกล้ทางแยกของถนนทาเกชิตะและถนนเมจิ และยังสามารถนั่งมาลงสถานีรถไฟฮาราจูกุได้เช่นกัน
ร่างของเก็นซุยถูกถูกฝังไว้ที่สุสานทามะในโตเกียว อ้างอิงจากเดอะเทลิกราฟ ในปี 2005 ศาลเจ้าโทโกได้ครอบครองธงศึกดั้งเดิมของ พลเรือเอก โทโก ไว้ ซึ่งก่อนหน้านั้น อังกฤษเป็นผู้ครอบครองธงไว้ตั้งแต่ปี 1911
ศาลเจ้าอื่น.
ดังเช่น พลเอก โนกิ มาเรซุเกะ ผู้ที่ถูกนำชื่อไปตั้งเป็นชื่อศาลเจ้าอย่าง ศาลเจ้าโนกิ ทั่วประเทศญี่ปุ่น ศาลเจ้าโทโกก็มีอยู่หลากหลายแห่งเช่นกัน เช่น ในเมืองซึยาซากิ จังหวัดฟูกูโอกะ ที่ซึ่ง มาร์ควิส โทโก ไปสู้รบในยุทธนาวีที่ช่องแคบสึชิมะและได้รับชัยชนะกลับมา เป็นต้น
นครโคเบะ
โฮชิ
สะมาริตัน
สะมาริตัน (; ฮีบรูสะมาริตัน: ࠔࠠࠌࠝࠓࠩࠉࠌ, "", ; ; ) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ศาสนาที่มีกำเนิดจากวงศ์วานอิสราเอลโบราณ ชาวสะมาริตันเป็นคนพื้นถิ่นลิแวนต์และนับถือศาสนาสะมาริตัน ซึ่งเป็นศาสนาอับราฮัมหนึ่งที่ใกล้เคียงศาสนายูดาห์
ธรรมเนียมสะมาริตันยืนยันว่าพวกตนสืบเชื้อสายจากเผ่าเอฟราอิมและเผ่ามนัสเสห์ซึ่งเป็นเผ่าอิสราเอลทางเหนือที่ไม่ถูกเนรเทศโดยจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่หลังการทำลายราชอาณาจักรอิสราเอล พวกเขาถือว่าศาสนาสะมาริตันเป็นศาสนาของวงศ์วานอิสราเอลที่แท้จริงและเชื่อว่าศาสนายูดาห์ถูกปรับเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ชาวสะมาริตันนับถือภูเขาเกริซิมใกล้เมืองนาบลัสและเชเคมเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ต่างจากชาวยิวที่นับถือเนินพระวิหารในเยรูซาเลม ชาวสะมาริตันกล่าวว่าความแตกแยกระหว่างศาสนาสะมาริตันกับศาสนายูดาห์เกิดจากอีไลละทิ้งพลับพลาที่ภูเขาเกริซิมไปสร้างพลับพลาของตนอีกแห่งที่ไชโลห์
แต่เดิมสะมาริตันเป็นชุมชนขนาดใหญ่ แต่ประชากรลดลงอย่างมากหลังจักรวรรดิไบแซนไทน์ปราบปรามกบฏสะมาริตันระหว่างค.ศ. 484–572 ประชากรสะมาริตันยิ่งลดลงเมื่อมีการบังคับเปลี่ยนศาสนาคริสต์ในสมัยไบแซนไทน์และศาสนาอิสลามช่วงการพิชิตลิแวนต์ของมุสลิม เบนยามินแห่งตูเดลา นักเดินทางชาวยิวสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 บันทึกว่ามีชาวสะมาริตันหลงเหลือประมาณ 1,900 คนในปาเลสไตน์และซีเรีย ในปี ค.ศ. 2021 จำนวนประชากรสะมาริตันอยู่ที่ 840 คน แบ่งเป็นผู้อาศัยในหมู่บ้านคีร์ยาตลูซาในเวสต์แบงก์กับชุมชนสะมาริตันในเมืองโฮโลน นอกจากนี้ยังมีชาวสะมาริตันจำนวนหนึ่งในบราซิล ซิซิลีและอื่น ๆ ผู้นำศาสนาสะมาริตันคือมหาปุโรหิตสะมาริตัน ศาสนาสะมาริตันใช้ภาษาฮีบรูซามาริทันและภาษาอราเมอิกซามาริทันที่เขียนด้วยอักษรซามาริทันในพิธีกรรม ขณะที่ชาวสะมาริตันในคีร์ยาตลูซาพูดภาษาอาหรับเลอวานต์ใต้ ส่วนในโฮโลนพูดภาษาฮีบรูอิสราเอล
มีการเปลี่ยนศาสนาระหว่างยูดาห์กับสะมาริตันเป็นครั้งคราวในอิสราเอล ซึ่งส่วนใหญ่มาจากการสมรสต่างศาสนา ศาสนายูดาห์รับบีซึ่งเป็นศาสนายูดาห์กระแสหลักในอิสราเอลถือว่าศาสนาสะมาริตันเป็นนิกายหนึ่งของศาสนายูดาห์ ขณะที่องค์การรับบีสูงสุดอิสราเอลกำหนดให้ชาวสะมาริตันต้องเปลี่ยนมานับถือศาสนายูดาห์จึงจะได้รับการยอมรับเป็นชาวยิวตามหลักฮาลอกา วรรณกรรมรับบีปฏิเสธชาวสะมาริตันนอกจากพวกเขาจะละทิ้งความเชื่อว่าภูเขาเกริซิมเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของวงศ์วานอิสราเอล ชาวสะมาริตันที่ถือสัญชาติอิสราเอลในโฮโลนเข้ารับราชการทหารในกองกำลังป้องกันอิสราเอล ด้านชาวสะมาริตันในคีร์ยาตลูซาที่ถือสัญชาติอิสราเอลและปาเลสไตน์ได้รับการยกเว้นการรับราชการทหาร
Far-left politics
เบน เดวิส (นักฟุตบอล)
เบน เดวิส
เบน เดวิส อาจหมายถึง
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยนานะ มิโกชิบะ และวาดภาพประกอบโดยริโกะ โคริเอะ เดิมเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันชะ ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือโคดันชะราโนบะบุงโกะตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 ปัจจุบันจำหน่ายถึงเล่มที่ 5
มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยโนริฮิโตะ ซาซากิ เริ่มเผยแพร่ทางเว็บไซต์และแอปพลิเคชัน"แมกกาซีนพ็อกเก็ต"ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 9 เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสดูดิโอคลาวด์ฮาตส์ มีกำหนดออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566
นิโก วิเลียมส์
นิโกลัส "นิโก" วิเลียมส์ อาร์ตูเอร์ (; เกิด 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งปีก ให้กับอัตเลติกบิลบาโอ สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
วีเลียมส์ เข้าร่วมทีมเยาวชนของอัตเลติกบิลบาโอ ในปี ค.ศ. 2013 โดยย้ายมาจากเซอา โอซาซูนา สโมสรในบ้านเกิด เขาได้ลงเล่นระดับอาชีพครั้งแรกกับเซเด บัสโกเนีย ซึ่งเป็นทีมสำรองของอัตเลติกในระดับที่สอง ในเตร์เซราดิบิซิออน ฤดูกาล 2019–20 โดยได้ลงเล่นเพียงนัดเดียวซึ่งแพ้ต่อปอร์ตูกาเลเต 1–0 ในรอบเพลย์-ออฟเลื่อนชั้น
ในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 วีเลียมส์ ได้ถูกเลื่อนขั้นสู่ทีมอัตเลติกบิลบาโอเบ ทีมสำรองระดับแรกในเซกุนดาดิบิซิออนเบ โดยได้ลงเล่นนัดแรกในนัดเปิดฤดูกาล 2020–21 ในวันที่ 18 ตุลาคม ซึ่งเสมอกับอาเรนัส 1–1 เขาทำประตูแรกได้ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ในนัดที่เอาชนะปอร์ตูกาเลเต 2–3 นับเป็นประตูแรกในระดับอาชีพของเขา
วีเลียมส์ ได้ลงเล่นนัดแรกให้กับอัตเลติกบิลบาโอชุดใหญ่ครั้งแรกในวันที่ 28 เมษายน ปีถัดมา ในลาลิกานัดที่เสมอกับเรอัลบายาโดลิด 2—2 ที่ซานมาเมส หลังถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนฆอน มอร์กิโย ในช่วงก่อนเริ่มครึ่งเวลาหลัง ในอีก 10 นาทีถัดมา อิญญากิ พี่ชายของเขายังถูกเปลี่ยนตัวลงมาลงมาเล่นพร้อมกัน ทำให้กลายเป็นคู่พี่น้องที่ลงเล่นให้กับอัตเลติกพร้อมกันคู่แรกนับตั้งแต่ที่ฆูลิโอ และปัตชิ ซาลินัสลงเล่นในปี ค.ศ. 1986
ในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2022 วีเลียมส์ ทำประตูแรกให้กับทีมได้ และยังทำได้สองประตูในนัดที่เอาชนะอัตเลติโกมันชาเรอัล 2–0 ในโกปาเดลเรย์ ในอีกเจ็ดวันถัดมา ในซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2022 เขาทำประตูขึ้นนำอัตเลติโกมาดริด 2–1 ในนาทีที่ 81 ซึ่งผลจบลงด้วยคะแนนนี้ทำให้สโมสรของเขาผ่านเข้าสู่นัดชิงชนะเลิศ ที่รียาด โดยอัตเลติกพ่ายแพ้เรอัลมาดริด 0–2 ซึ่งเขาถูกเปลี่ยนตัวลงสนามในนาทีที่ 46
วีเลียมส์ เป็นตัวแทนให้กับสเปนครั้งแรก ในรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ในปี ค.ศ. 2020 โดยเขาทำสองประตูในสองนัด เขาถูกเรียกติดรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 และได้ลงเล่นกับทีมรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ในเดือนกันยายน ปีเดียวกัน
โซนิคฟรอนเทียรส์
โซนิคฟรอนเทียรส์  เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มแอ็คชั่นผจญภัย พัฒนาโดยโซนิคทีม และจัดจำหน่ายโดยเซกา โดยเป็นเกมในชุดเกม "โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก" เกมจะให้ผู้เล่นสวมบทบาทเป็น โซนิค เดอะ เฮดจ์ฮ็อก ออกสำรวจหมู่เกาะสตาร์ฟอลอันลึกลับ ค้นหามรกตหายนะทั้ง 7 เพื่อช่วยเหลือพวกพ้องที่ถูกขังในมิติปริศนาชื่อว่า "ไซเบอร์สเปซ" "ฟรอนเทียรส์" ได้หยิบนำเอาเกมเพลย์ตามฉบับแพลตฟอร์มของโซนิค ที่จะได้วิ่งเก็บวงแหวนและไถลไปกับราง มาผนวกเข้ากับโอเพน โซน หรือพื้นที่โลกเปิดครั้งแรกของซีรีส์ ผู้เล่นจะได้แก้ปริศนาและเอาชนะความท้าทายเพื่อเก็บวัตถุสำคัญ ต่อสู้กับศัตรูใหม่ที่น่าเกรงขาม และเหล่ายักษาที่น่าสะพรึง
การเริ่มต้นเกมเริ่มหลังจากผลตอบรับที่ผสมของ "โซนิคฟอร์ซ" ในปี 2017 หัวหน้าของโซนิคทีม ทาคาชิ อิซึกะ ต้องการให้ "ฟรอนเทียรส์" กลายเป็นแนวทางใหม่ของซีรีส์ หลังจากที่ "โซนิคแอดเวนเจอร์" ได้ทำไว้ในปี 1998 โดยทีมงานได้มุ่งพัฒนาไปการออกแบบและนำเอาความสามารถของโซนิคที่มีมาประยุกต์ใช้ให้เข้ากับพื้นที่โลกเปิด ตัวเกมวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นินเท็นโด สวิตช์ เพลย์สเตชัน 4 เพลย์สเตชัน 5 เอกซ์บอกซ์วัน และ เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
"ฟรอนเทียรส์" ได้รับกระแสวิจารณ์ในแง่ผสมกันจากนักวิจารณ์ บางส่วนชื่นชมใน การสร้างโลกเปิด ดนตรีประกอบ และเนื้อเรื่องที่เข้มข้น แต่ถูกวิจารณ์จากรูปแบบการเล่นที่ซ้ำซากและจำเจ ในขณะที่กระแสวิจารณ์จากแฟนเกมเป็นไปในแง่บวก ด้วยรูปแบบการเล่นที่สนุกและเป็นแนวทางใหม่ที่น่าสนใจของชุดเกม ตัวเกมประสบความสำเร็จทางพาณิชย์ด้วยยอดขายกว่า 2.5 ล้านชุดทุกแพลตฟอร์ม รวมถึงมียอดผู้เล่นในสตรีมเปิดตัวเยอะที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยในเวลาเพียงหนึ่งเดือน กลายเป็นเกมโซนิคที่ขายดีและเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ในสองทศวรรษของชุดเกม และเตรียมอัพเดทเนื้อหาเสริมเพิ่มเติมฟรีในปี 2023
หลังจากจับสัญญาณของมรกตหายนะได้ โซนิค เดอะ เฮดจ์ฮ็อก, ไมลส์ "เทลส์" พราวเวอร์ และ เอมี่ โรส ได้เดินทางด้วย ทอร์นาโด เครื่องบินของเทลส์ เข้าใกล้พื้นที่ของหมู่เกาะสตาร์ฟอล แต่ถูกดูดเข้าไปในรูหนอนปริศนา มีเพียงโซนิคเท่านั้นที่รอดออกมาติดอยู่ในหมู่เกาะที่ปราศจากสิ่งมีชีวิตใด ๆ กระทั่งเขาได้ยินเสียงหญิงปริศนาจากบนฟ้าที่บอกว่าเขาเป็นกุญแจสำคัญที่จะปลดปล่อยวิญญาณที่ถูกจองจำบนเกาะให้เป็นอิสระ และสั่งให้โซนิคออกเดินทางสำรวจเกาะเพื่อตามหามรกตหายนะทั้ง 7 เพื่อช่วยเหลือผองเพื่อนที่ถูกขังไว้ในมิติปริศนาที่เรียกว่า "ไซเบอร์สเปซ" ในระหว่างทาง เขาได้พบกับอุปสรรคที่ยากเกินจะรับมือ เมื่อ เซจ เด็กสาวปริศนาได้ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าและสั่งให้โซนิคออกไปจากเกาะ ก่อนจะใช้พลังของเธอสั่งให้เกาะถูกปลุกพลังของสิ่งมีชีวิตเข้าโจมตีโซนิค โซนิคได้รับความสามารถใหม่อย่าง "ไซลูป" ที่ช่วยเขาในการไขปริศนาในหมู่เกาะโบราณที่ซุกซ่อนวิทยาการก้าวล้ำเกินจินตนาการ เขาเริ่มสงสัยว่า นี่อาจไม่ใช่ฝีมือของศัตรูตลอดกาล ด็อกเตอร์เอกแมน อย่างที่เข้าใจ แต่เป็นพรมแดนใหม่แห่งนี้ที่กำลังจะกลายเป็นที่ยึดมั่นสุดท้ายก่อนที่จุดจบจะมาถึง ศัตรูที่ชี้ชะตาโลกทั้งใบได้
โซนิคฟรอนเทียร์
โซนิคฟรอนเทียร์ส
ธราธร จันทรวรกาญจน์
ธราธร จันทรวรกาญจน์ (เกิด 28 กันยายน พ.ศ. 2541) เป็นนักแสดงชายชาวไทยในสังกัด GMMTV เริ่มเข้ามาสู่วงการบันเทิงและได้มีผลงานการแสดงเรื่องแรกในปี พ.ศ. 2563 กับละครเรื่องไฟสิ้นเชื้อ ต่อมาก็ได้มีผลงานการแสดงซีรีส์เรื่อง "ใครคืออองชองเต" ในปี พ.ศ. 2564
ธราธร เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2541 เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และปัจจุบันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จาก คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ธราธร เข้าสู่วงการบันเทิงโดยเป็นผู้เข้าประกวดรายการ Go On Girl &amp; Guy Star Search by Clean &amp; Clear ปี3 Train หน้าใส ให้เป็น idol และได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัด GMMTV
อินสตาแกรม - https://www.instagram.com/besevboom/
สคิลลา
คิมเบอร์ลี แอน เทียมศิริ
กุเดทามะ
กุเดทามะ  เป็นตัวละครการ์ตูนในปี พ.ศ. 2556 สร้างโดยบริษัทซานริโอ ประเทศญี่ปุ่น ตัวละครเป็นมานุษยรูปนิยมของไข่แดงผู้มีอุปนิสัยหลักคือขี้เกียจและเศร้าสร้อย ชื่อ "กุเดทามะ" มาจากคำภาษาญี่ปุ่น ที่มีความหมายว่า "ขี้เกียจ" และ ที่มีความหมายว่า "ไข่" กุเดทามะสร้างสรรค์โดย Amy นักออกแบบของซานริโอ ซึ่งมีชื่อจริงว่า
เดิมกลุ่มเป้าหมายเจาะตลาดวัยก่อนวัยรุ่น วัยรุ่น และผู้ใหญ่ที่เกี่ยวข้องความรู้สึกของกุเดทามะเกี่ยวกับความยากลำบากในการเอาตัวรอดในสังคมยุคปัจจุบัน ด้วยเหตุนี้กลุ่มเป้าหมายจึงขยายไปถึงคนรุ่นมิลเลนเนียลด้วย ในปี พ.ศ. 2562 กุเดทามะเป็นตัวละครที่ทำกำไรมากที่สุดเป็นอันดับสามของซานริโอ กุเดทามะปรากฏในซีรีส์แอนิเมชันช่วงเช้าทางช่องทีบีเอสของญี่ปุ่นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 ถึง พ.ศ. 2563 และปรากฏในซีรีส์ของเน็ตฟลิกซ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 มีการสร้างวิดีโอเกมและหนังสือการ์ตูนที่อิงจากตัวละครกุเดทามะ เครื่องบินและรถไฟได้รับการตกแต่งในธีมกุเดทามะ และร้านอาหารก็มีบริการเมนูไข่ในธีมกุเดทามะ ตัวละครยังได้ปรากฏบนสินค้าหลากหลายประเภท เช่น เครื่องแต่งกาย เครื่องเขียน และของเล่น
การสร้างสรรค์และประวัติ.
กุเดทามะถูกสร้างสรรค์ขึ้นในปี พ.ศ. 2556 โดย Amy หรือ นักออกแบบอายุ 26 ปี (ในเวลานั้น) ของซานริโอ การสร้างสรรค์กุเดทามะได้แรงบันดาลใจจากจากไข่ที่ Amy เตรียมจะใช้ทำอาหารเย็นหลังการทำงานตลอดทั้งวัน Amy เห็นว่าไข่แดงดูน่ารักเพราะท่าทางขี้เซาของมัน และรู้สึกว่าไข่แดงดูเหมือนคนรุ่นเยาว์ในยุคนี้ที่รู้สึกว่าชีวิตน่าเบื่อหน่าย เธอจึงออกแบบตัวละครไข่และสร้างบุคลิกให้ดึงดูดคนยุคมิลเลนเนียล
ในปี พ.ศ. 2556 กุเดทามะเข้าร่วมในการแข่งขันเกี่ยวกับอาหารที่จัดขึ้นโดยซานริโอ เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักออกแบบและทดสอบตัวละครใหม่ กุเดทามะได้อันดับสองในการแข่งขัน โดยผู้ชนะเลิศคือเนื้อปลาแซลมอนผู้ร่าเริงชื่อคิริมิจัง แม้ว่าในตอนแรกกุเดทามะจะได้รับความนิยมน้อยกว่าคิริมิจัง แต่ภายหลังก็มีแฟน ๆ เพิ่มขึ้นและขึ้นมามีมูลค่าทางการตลาดสูงกว่าตัวละครปลาแซลมอน
ซีรีส์อนิเมชั่น"กุเดทามะ"เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2557 ในรายการโทรทัศน์จของช่องทีบีเอสทีวีชื่อ ช่วงข่าวครอบครัวยามเช้า แต่ละตอนของซีรีส์"กุเดทามะ" มีความยาวเพียงประมาณหนึ่งนาที และในปี พ.ศ. 2560 ซีรีส์"กุเดทามะ"มีจำนวนตอนเกือบ 1,000 ตอน
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 บัญชีทวิตเตอร์ของกุเดทามะอย่างเป็นทางการโดยซานริโอมีผู้ติดตาม 1.029 ล้านคน ถือเป็นตัวละครที่มีผู้ติดตามมากที่สุดในบรรดาตัวละครซานริโอทั้งหมด. ในปี พ.ศ. 2562 กุเดทามะเป็นตัวละครที่ทำกำไรได้มากที่สุดเป็นอันดับสามของซานริโอ รองจากเฮลโลคิตตีและมายเมโลดี้
กุเดทามะเป็นไข่แดงของไข่ดิบที่มีสีเหลืองเข้ม มีหัวแต่ไม่มีคอ ลำตัวมีแขนขาแต่ไม่มีนิ้วมือหรือนิ้วเท้า ดวงตาถูกวาดเหมือนวงรีสองวง ท่าทางเฉื่อยชา มีปากมีลิ้นแต่ไม่มีฟันที่ชัดเจน อาหารโปรดคือโชยุและเป็นหนึ่งในไม่กี่อย่างที่ช่วยกระตุ้นกุเดทามะได้ มักเป็นปรากฏในท่านอนบนไข่ขาวที่ใช้ต่างเตียง และใช้เบคอนต่างผ้าห่ม นอกจากนี้ยังมีภาพอื่น ๆ อีกมากมายเกี่ยวกับกุเดทามะที่สอดคล้องกับวิธีการปรุงไข่แบบต่าง ๆ ตัวละครปรากฏเช่นไข่ที่ยังไม่ได้ปอกเปลือก ไข่คน ไข่ดาว ไข่ต้ม ไข่สไลซ์ แซนวิชสลัดไข่ ไข่เบเนดิกต์ คัสตาร์ด มายองเนส ไข่เยี่ยวม้า และขนมอบที่ทำจากไข่
คิโมะ-คาวาอี.
กุเดทามะแตกต่างจากตัวละครที่น่ารักและมองโลกในแง่ดีอื่น ๆ ในวัฒนธรรมคาวาอีของญี่ปุ่น เนื่องจากกุเดทามะมีแง่มุมที่แย่จึงถูกจัดให้อยู่ในประเภทคิโมะ-คาวาอี (ซึ่งแปลว่า "น่ารักน่าขยะแขยง" หรือ "น่ารักน่าขนลุก") ความคิโมะ-คาวาอีของกุเดทามะแสดงออกผ่านความหดหู่ใจซึ่งทำให้มันบ่นเกี่ยวกับชีวิตที่ลำบากของมันอยู่ตลอดเวลา
การที่กุเดทามะพูดค้านสิ่งต่าง ๆ ต่อหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตทำให้กุเดทามะกลายเป็นที่นิยมอย่างไม่เคยมีมาก่อนในหมู่ชาวญี่ปุ่นที่น่าจะอดทนและขยันหมั่นเพียร มีผู้ให้ความเห็นว่าความนิยมของกุเดทามะสามารถตีความได้ว่าเป็นสัญญาณของความไม่สนใจต่องานของคนยุคมิลเลนเนียล และยังอาจจะถึงบ่งบอกถึงอาการของภาวะซึมเศร้า นักแปลชื่อ แมตต์ อัลต์แสดงความคิดเห็นว่า "มาสคอตเช่นกุเดทามะเป็นวิธีที่เหมาะในการแสดงตัวตนมากกว่าแค่พูดหรือพิมพ์แสดงอารมณ์ออกมา"
วัฒนธรรมอาหาร.
โดยทั่วไปแล้ว ไข่ในประเทศญี่ปุ่นมีเสียงสะท้อนทางสังคมที่หลากหลาย เอมิ นางาชิมะ ผู้ออกแบบกุเดทามะ กล่าวว่าต้นกำเนิดของตัวละครนี้มาจากอาหารเช้าของพนักงานชาวญี่ปุ่นคือ ทามาโงกาเกโงฮัง (ไข่ดิบราดบนข้าวขาว) เป็นที่ถกเถียงกันว่าไข่มีศักยภาพเชิงสัญลักษณ์และเชิงเปรียบเทียบมากมายในแง่ของพนักงานยุคมิลเลนเนียล จึงเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ตัวละครไข่ กุเดทามะเป็นเพียงไข่แดง ไม่ใช่ไข่ทั้งฟอง บ่งบอกถึงลักษณะการจ้างงานแบบเลือกสรรและการประเมินค่าแบบทุนนิยม ซึ่งเรียกร้องสิ่งที่ดีที่สุดจากผู้คนและทิ้งส่วนที่เหลือไป คนในสังคมปัจจุบันถูกประเมินค่าด้วยสิ่งที่พวกเขาสามารถอุทิศตนให้สังคมได้เฉกเช่นไข่ ดังนั้นกุเดทามะจึงแฝงเสียงสะท้อนทางสังคมและได้รับความนิยมอย่างสูง
ซีรีส์อนิเมชันขนาดสั้นของกุเดทามะออกอากาศทางช่องทีบีเอส (Tokyo Broadcasting System) ของญี่ปุ่นระหว่างปี พ.ศ. 2557 ถึง พ.ศ. 2563 ออกอากาศทุกวันโดยเป็นส่วนหนึ่งของรายการข่าวครอบครัวยามเช้า แต่ละตอนยังมีเกมที่ชื่อว่า "Gudetama Chance!" ซึ่งให้ผู้ชมใช้รีโมตคอนโทรลเพื่อชิงรางวัล แต่ละตอนและส่วนเกมจะใช้เวลาเพียงหนึ่งนาทีเท่านั้น ในปี พ.ศ. 2562 มีมากกว่า 1,200 ตอน
ซีรีส์เน็ตฟลิกซ์.
ซีรีส์โทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่องไลฟ์แอ็กชันผสมคอมพิวเตอร์แอนิเมชัน ชื่อเรื่องว่า กุเดทามะ ไข่ขี้เกียจผจญภัย  ผลิตโดยสตูดิโอโอแอลเอ็ม กำกับโดยโมโตนาริ ซากากิบาระ กำกับโดยโยอิจิ คาโต และแต่งดนตรีประกอบโดยโคจิ เอ็นโด ปล่อยฉายทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2565 มีทั้งหมด 10 ตอนเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของกุเดทามะและตัวละครลูกไก่ชื่อชากิปิโยะในการเดินทางข้ามประเทศญี่ปุ่นเพื่อตามหาแม่ ชุนซูเกะ ทาเกอูจิรับหน้าให้เสียงพากย์ตัวละครไข่ที่แตกต่างกัน 24 ตัวละครในซีรีส์รวมถึงกุเดทามะ ส่วนชากิปิโยะให้เสียงพากย์โดยเซรัง ฟูกูชิมะ เพลงประกอบซีรีส์ร้องโดยยูโกะ ฮาระจากวง Southern All Stars ในรูปแบบพากย์ไทย ตัวละครไข่ต่าง ๆ รวมถึงกุเดทามะให้เสียงพากย์โดยคมสรร รัตนากรบดี ชากิปิโยะให้เสียงพากย์โดยษฐารัตน์ ปี่ทอง
วงอัลเตอร์เนทีฟร็อก They Might Be Giants สร้างสรรค์เพลงที่ชื่อว่า "Gudetama's Busy Days".
มีวิดีโอเกมญี่ปุ่นสองเกมเกี่ยวกับกุเดทามะบนเครื่องเล่นนินเท็นโด 3ดีเอส งจำหน่ายในปี พ.ศ. 2558 และ พ.ศ. 2559 และทามากตจิในธีมกุเดทามะในปี พ.ศ. 2560
"Gudetama Tap!" เป็นเกมมือถือที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2562 2019 เป็นเกมเล่นฆ่าเวลาหรือเกมสะสม เกมนี้เล่นง่ายแต่ใช้เวลารอนาน เกมนี้เกี่ยวกับการใช้สูตรอาหารต่าง ๆ ปรุงกุเดทามะประเภทต่าง ๆ เป็นหลัก สูตรอาหารที่ต้องใช้เวลารอนานหลายชั่วโมงสามารถปรุงกุเดทามะที่หายากได้ และผู้เล่นมีเป้าหมายที่จะรวบรวมกุเดทามะทุกชนิดเท่าที่จะทำได้
กิจกรรมธีม.
ในปี พ.ศ. 2562 เซ็นโตซาซึ่งเป็นเกาะนอกชายฝั่งแผ่นดินใหญ่ของสิงคโปร์ ได้รับตุ๊กตากุเดทามะเป่าลมมากกว่า 800 ตัว ซึ่งใช้ในการเฉลิมฉลอง Sentosa Funset ประจำปี
เดิมกุเดทามะมีกลุ่มเป้าหมายคือผู้ชมวัยก่อนวัยรุ่น แต่ภายหลังได้ขยายตลาดไปถึงคนรุ่นมิลเลนเนียลด้วย มีการส่งออกในหลายประเทศ เช่น จีน สิงคโปร์ สหราชอาณาจักร และเกาหลีใต้ ภายในสองปีหลังการเปิดตัวกุเดทามะ ซานริโกได้ส่งออกสินค้าในธีมกุเดทามะในประเทศญี่ปุ่นเกือบ 2,000 ชนิด ตั้งแต่ดินสอไปถึงกระเป๋าเดินทาง
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559 EVA Air ได้เปิดตัวเครื่องบินธีมของซานริโอใหม่ในธีมกุเดทามะ เป็นเครื่องบินแอร์บัส A321-200 ที่จุผู้โดยสารได้ 184 ที่นั่ง โดยแบ่งเป็นชั้นธุรกิจ 8 ที่นั่ง และชั้นประหยัด 176 ที่นั่ง บินระหว่างไต้หวันและโตเกียว หมอนและเก้าอี้วาดเป็นรูปกุเดทามะพร้อมแว่นกันแดดในมือ แสดงถึงบรรยากาศยามว่างของการเดินทาง
เครื่องสำอาง.
ในปี พ.ศ. 2559 แบรนด์เครื่องสำอนา่งเกาหลีชื่อ Holika Holika สร้างสรรค์ชุดเครื่องสำอางในธีมกุเดทามะ มีสินค้าทั้งหมด 11 รายการในชุด ซึ่งมีหน้าของกุเดทามะอยู่บนผลิตภัณฑ์ กุเดทามะและตัวละครของซานริโออื่น ๆ ยังได้ปรากฏบนผลิตภัณฑ์บำรุงผิวของ Creme Shop
มีร้านอาหารธีมกุเดทามะในประเทศญี่ปุ่น จีน สิงคโปร์ และในกรุงลอนดอน ร้านอาหารตกแต่งด้วยภาพกุเดทามะ บริการเมนูไข่ต่าง ๆ ที่มีใบหน้าของกุเดทามะให้กับลูกค้า ในปี พ.ศ. 2557 Village Vanguard Diner Lumine Machida ได้เปิดคาเฟ่ธีมกุเดทามะในเวลาจำกัด โดยบริการเค้ก เบอร์เกอร์ พุดดิ้ง และอื่น ๆ ตามธีม
ในปี พ.ศ. 2559 โชริวราเม็งได้สร้างรายการอาหารพิเศษจำกัดจำนวนที่ปรุงขึ้นเพื่อให้ดูเหมือนตัวละครจากซีรีส์กุเดทามะ ใบหน้าของกุเดทามะถูกวาดบนขนมปังเบอร์เกอร์และอาหารส่วนใหญ่มีไข่เป็นส่วนประกอบ
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 แบรนด์ Stayreal ของไต้หวันร่วมกับกุเดทามะ และออกรายการเสื้อยืด หมวกแก๊ป ถ้วย หน้ากาก และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ในจำนวนจำกัด
ในเดือนเมษายน พง.ศ. 2562 Stayreal ร่วมงานกับกุเดทามะเป็นครั้งที่สอง โดยเพิ่มแบรนด์ผู้หญิง Rockcoco ความร่วมมือเน้นที่หัวข้อ “Lazy is the new busy” (ความขี้เกียจคือความวุ่นใหม่)
ยูนิโคล่ร่วมกับซานริโอออกสินค้าอย่างเสื้อยืดกุเดทามะ
Anwar Carrots ออกสินค้าจากความร่วมมือของกุเดทามะ เช่น กระเป๋าคาดเอว หมวก และเสื้อเชิ้ต
ในปี พ.ศ. 2561 รถไฟเซบุสร้างรถไฟในธีมกุเดทามะ รถไฟขบวนนี้แล่นไปตามสายเซบุชินจูกุและสายเซบุไฮจิมะตั้งแต่กลางเดือนสิงหาคมถึงพฤศจิกายน จากนั้นจึงแล่นไปตามสายเซบุอิเกบูกูโระจนถึงสิ้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 รถไฟทั้งขบวนทาสีเหลือง โดยมีใบหน้าของกุเดทามะด้านหน้าและด้านหลัง ภายในรถไฟมีการติดตั้งกุเดทามะขนาดใหญ่ที่ด้านข้างของที่นั่งและเหนือชั้นวาง
เชอร์รีเมจิก ถ้า 30 ยังซิง! จะมีพลังวิเศษ
หัวใจรักพิทักษ์เธอ
วิวาห์ฟ้าแล่บ
สิเน่หาส่าหรี