pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หมู่เกาะฟรีเชียนเหนือซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของชายฝั่งรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ของเยอรมนีและทางตะวันตกเฉียงใต้ของชายฝั่งเดนมาร์ก มีเกาะสำคัญ คือ ซึลท์ เฟอร์ นอร์ดชตรันด์ เพลล์วอร์ม อัมรุม และเฮ็ลโกลันท์ซึ่งเป็นของเยอรมนี เกาะเรอเมอ ฟาเนอ และมานเดอซึ่งเป็นของเดนมาร์ก หมู่เกาะฟรีเชียนตะวันออกอยู่นอกฝั่งรัฐนีเดอร์ซัคเซินของเยอรมนี มีเกาะสำคัญคือ บอร์คุม ยูอิสต์ นอร์เดอนีย์ ลังเกอโอก ชปีเคอโรก และวังเกอโรเกอ ส่วนหมู่เกาะฟรีเชียนตะวันตก อยู่นอกฝั่งน่านน้ำวัดเดนซีและชายฝั่งทางตอนเหนือของเนเธอร์แลนด์ เกาะสำคัญคือ เทกเซล วลีลันด์ เทอร์สเกลลิง อามีลันด์ และสกีร์มอนนิโกก
พื้นที่ในหมู่เกาะฟรีเชียนส่วนใหญ่เป็นพื้นที่สงวน และเขตสงวนธรรมชาติระหว่างประเทศ ในความร่วมมือระหว่างเนเธอร์แลนด์ เยอรมนี และเดนมาร์ก
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 นักสำรวจทางทะเลของเนเธอร์แลนด์ตรวจพบซากเรืออัปปางในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ขณะสำรวจเรือคอนเทนเนอร์ MSC Zoe ที่สูญหายในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 โดยสำนักงานมรดกวัฒนธรรมแห่งชาติของฮอลแลนด์ระบุว่าเรือนี้สร้างขึ้นในช่วง ค.ศ. 1540 ที่เนเธอร์แลนด์สมัยจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 นักวิจัยยังพบจานทองแดงที่มีตราของตระกูลฟุกเกอร์และตัวคานไม้ที่มีความยาวประมาณ 30 เมตรในซากเรือด้วย
Frisian Islands
หมู่เกาะวัดเดน
Wadden Islands
มอส (แก้ความกำกวม)
มอส อาจหมายถึง
เดอะช็อค
เดอะช็อค (ภาษาอังกฤษ : THE SHOCK) เป็นรายการวิทยุในรูปแบบ รายการ ผี วิญญาณ เรื่องราวเล้นลับ โดยจะเปิดสายสดหน้าไมค์ ให้ผู้ฟังทางบ้าน มาเล่าถึงประสบการ์ณอันน่าตื่นเต้นสยองขวัญ โดย มี "ป๋อง" กพล ทองพลับ และทีมงาน ดำเนินรายการ.
ปัจจุบัน "เดอะช็อค" จัดรายการอยู่คลื่น Flex 104.5 ตั้งแต่เวลา 0:00 น.– 03.00น ทุกวัน จันทร์-ศุกร์
พ.ศ. 2535 รายการออกอากาศครั้งแรก ซึ่งอยู่ในบริษัท Media Plus ในรายการ
"Smile Radio" โดยใช้ชื่อช่วงว่า "Smile Shock"
พ.ศ. 2538 ได้ย้ายมาจัดในบริษัท Media of Media จำกัด (มหาชน) โดยได้เปลี่ยนชื่อคลื่นเป็น "Boom Radio" ใช้ชื่อช่วงว่า "90' Shock" (ไนท์ตี้ช็อค) ในช่วงนี้เอง ทางรายการได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก จึงได้มีรายการ TV รายการแรกชื่อว่า "ไนท์ช็อค" ทาง ททบ. 5 และได้มีผลงานทางภาพยนตร์เรื่อง "ไนน์ตี้ช็อค เตลิดเปิดโลง" อีกด้วย.
พ.ศ. 2540 รายการได้ย้ายมาจัดทางคลื่น Pirate Radio และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น
"The Shock" และปลายปี พ.ศ. 2540 ได้ย้ายมาจัดทางคลื่น Amazing Wave ใช้ชื่อรายการว่า "The Shock" เช่นเดิม
พ.ศ. 2541 ได้ย้ายคลื่นอีกครั้งมาจัดที่ X Radio และยังคงใช้ชื่อรายการว่า "The Shock" เหมือนเดิม และไม่นานหลังจากนั้น ทางรายการก็ได้ซื้อเวลาเพื่อจัดรายการเองอย่างเป็นทางการ และใช้ชื่อว่า "Shock FM" และในช่วงนี้เอง ทางทีมงานก็ได้มีส่วนร่วมเข้าไปเป็นฝ่ายข้อมูลให้กับรายการโทรทัศน์
"มิติลี้ลับ" ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และได้จัดตั้งบริษัทบุคคล "คนดีผีคุ้ม จำกัด"
พ.ศ. 2545 ทางรายการได้ย้ายสถานีมาจัดที่ ขส.ทบ. FM. 102 MHz. และในปีนี้ ทางรายการก็ได้ใช้ชื่อบริษัทใหม่เป็น บริษัท "The Shock 13 จำกัด"
พ.ศ. 2547 ได้ผลิตงานในรูปแบบ VCD "The Reality Shock 13 คนในบ้านผีสิง" และ "The Reality Shock 2 สยองต่างแดน"
ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก.
พ.ศ. 2549 ได้จัดทำภาพยนตร์เรื่อง "The Letter of Dead" (เขียนเป็น ส่งตาย) และในปีนี้เอง ทางรายการได้รับความไว้วางใจให้ดำเนินรายการวิทยุตามคลื่นต่างๆ ที่นอกเหนือจากรายการ The Shock ที่เป็นแนวสยองขวัญ โดยมีทีมงาน The Shock เป็นผู้ผลิตรายการ อาทิเช่น
- Active Radio FM. 99 MHz. ในช่วง "Sport Relax"
- Big FM (www.bigfm.fm) ในช่วง "แก๊งค์กัดมัน"
- ครอบครัวข่าว 3 FM. 106 MHz.ทุกวันอาทิตย์ รายการถามมาจัดไป ในช่วง 20:30–22:30 น.
- Yes Radio ในช่วง "กรี๊ดกร๊าด...ตามแผ่น"
- รายการโทรทัศน์ ทาง Cable TV ชื่อรายการว่า "Live Shock" (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น ช่อง มิติ 4)
พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา ได้จัดทำหนังสือต่างๆ มากมาย เช่น "ล้อมวงคุยเรื่องผี กับ DJ. ป๋อง" เป็นต้น และในปี พ.ศ. 2552 ทางทีมงานยังได้รับความไว้วางใจให้ร่วมทำงานกับบริษัทในเครือ Sony Music ในการจัดทำ VCD ท้าทายความสยองขวัญ อีกครั้งในชื่อว่า "666 Realigy Shock" และยังมี
"MP3 เรื่องเล่าสยองขวัญ" อีกมากมายอย่างต่อเนื่อง.
พ.ศ. 2553 - ทางรายการได้ย้ายสถานีในการจัดรายการอีกครั้ง โดยย้ายมาจัดที่ FM 101 R.R.ONE เรดิโอ รีพอร์ต วัน โดยใช้ชื่อรายการเหมือนเดิมคือ "The Shock FM" ซึ่งจัดทุกวันจันทร์ - อาทิตย์ ช่วงเวลา 00.00 - 03.00 น.
พ.ศ. 2565 -ปัจจุบัน ทางรายการได้ย้ายสถานีในการจัดรายการอีกครั้ง โดยย้ายมาจัดที่ Flex 104.5 โดยใช้ชื่อรายการเหมือนเดิมคือ "The Shock FM" ซึ่งจัดทุกวันจันทร์-ศุกร์ ช่วงเวลา 00:00 - 03:00 น.
เจ้าฟ้าหญิงแอนน์ พระวรราชกุมารี
เจ้าหญิงแมรี พระวรราชกุมารีและเคานท์เตสแห่งแฮร์วูด
เจ้าฟ้าหญิงมาร์กาเร็ต เคานท์เตสแห่งสโนว์ดอน
เจ้าฟ้าชายจอร์จ ดยุคแห่งเคนท์
เจ้าฟ้าชายเฮนรี ดยุคแห่งกลอสเตอร์
เจ้าฟ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์
เจ้าฟ้าชายริชาร์ด ดยุคแห่งกลอสเตอร์
สงครามจีน–พม่า
สงครามจีน–พม่า  หรือ การบุกพม่าของราชวงศ์ชิง หรือ การทัพพม่าแห่งราชวงศ์ชิง  เป็นการสงครามระหว่างราชวงศ์ชิงของจีน กับราชวงศ์โก้นบองของพม่า กินเวลา 4 ปี ระหว่าง พ.ศ. 2308–2312 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลงและพระเจ้ามังระ
เหตุแห่งสงครามมาจากความขัดแย้งระหว่างพม่ากับจีนในเรื่องหัวเมืองไทใหญ่ ซึ่งกองทัพพม่าได้ยกเข้าดินแดนไทใหญ่และรุกคืบไปเรื่อยๆ ทำให้พวกเจ้าฟ้าไทใหญ่ได้ไปขอความช่วยเหลือจากจีน ซึ่งทั้งสองมีพรมแดนติดต่อกันระหว่างจีนกับพม่าทางมณฑลยูนนานในปัจจุบัน ซึ่งเคยมีปัญหามาก่อนตั้งแต่ยุคพระเจ้าบุเรงนองแห่งราชวงศ์ตองอู โดยในครั้งนี้ราชวงศ์ชิงซึ่งปกครองโดยจักรพรรดิเฉียนหลง ได้ส่งกองทหารจากแปดกองธงอันเกรียงไกรเข้าทำลายพม่าแต่ก็ต้องผิดหวังทุกครั้ง โดยในระหว่างสงคราม หลิวเจ้าแม่ทัพกองธงเขียว (บุกครั้งที่ 1) หยางอิงจวี่แห่งกองธงเขียว (บุกครั้งที่ 2) รวมถึงพระนัดดาหมิงรุ่ยแห่งกองธงเหลือง (ขึ้นตรงต่อฮ่องเต้) ขุนพลเอกแห่งราชวงศ์ชิงผู้พิชิตมองโกลและเติร์ก (บุกครั้งที่ 3) ต้องฆ่าตัวตายหนีความอัปยศเพราะความพ่ายแพ้ โดยในการบุกครั้งที่ 4 จักรพรรดิเฉียนหลงได้เรียกเสนาบดีระดับสูงให้มารวมตัวกันครั้งใหญ่ที่สุดในยุคของพระองค์ ประกอบด้วยองค์มนตรีฟู่เหิงแห่งกองธงเหลืองขลิบซึ่งเป็นลุงของหมิงรุ่ยผู้มีประสบการณ์ในการรบกับมองโกลมาแล้วอย่างโชกโชน พร้อมด้วยเสนาบดีอีกหลายนายเช่น เสนาบดีกรมกลาโหมอากุ้ยแห่งกองธงขาว(ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นบิดาบุญธรรมของจักรพรรดิเจี่ยชิ่งเช่นเดียวกับฟู่เหิง) แม่ทัพใหญ่อาหลีกุ่น รวมทั้งเอ้อหนิงสมุหเทศาภิบาลมณฑลยูนนานและกุ้ยโจว (ภายหลังได้รับแต่งตั้งเป็นเสนาบดีกรมกลาโหม) ให้เตรียมการบุกพม่าเป็นครั้งที่ 4 และทำพิธีส่งกองทัพนี้อย่างยิ่งใหญ่โดยจักพรรดิเฉียนหลงเป็นประธานในพิธี กองทัพนี้ประกอบไปด้วยกำลังพลจากทั้งแปดกองธงและกองธงเขียว ในครั้งนี้กองทัพต้าชิงสามารถรุกเข้าไปในดินแดนของพม่าได้ลึกพอสมควร แต่กองทัพของเนเมียวสีหบดีก็กลับมาได้ทัน สงครามเป็นไปอย่างดุเดือดสุดท้ายกองทัพพม่าสามารถล้อมกองทัพต้าชิงเอาไว้ได้ แต่อะแซหวุ่นกี้ได้ตัดสินใจยุติสงครามที่เปล่าประโยชน์ครั้งนี้ลง ด้วยการบีบให้กองทัพต้าชิงซึ่งติดอยู่ในวงล้อมตัดสินใจเจรจา
สงครามสิ้นสุดลงด้วยการเจรจาและบรรลุสนธิสัญญาก้องโตน โดยยึดเอาแนวเขตพรมแดนเดิม โดยทั้งสองฝ่ายต่างอ้างชัยชนะในสงครามครั้งนี้ และสงครามครั้งนี้ยังทำให้พระเกียรติยศของพระเจ้ามังระเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด หลังจากก่อนหน้านี้กองทัพของพระองค์ก็สามารถพิชิตอยุธยาได้ในเวลาไล่เลี่ยกัน รวมถึงอะแซหวุ่นกี้แม่ทัพฝ่ายพม่าเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมา ก่อนที่จะมีบทบาทสำคัญต่อมาอีกหลายครั้งในภายหลังทั้งทางด้านการเมืองและการศึกสงคราม
เจ้าฟ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์
เจ้าฟ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุคแห่งเคนต์
หมู่เกาะแชเนิล
หมู่เกาะแชเนิล  เป็นหมู่เกาะบริติชในช่องแคบอังกฤษตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งทางใต้ของสหราชอาณาจักรและภาคเหนือของฝรั่งเศส มีประชากรทั้งหมดประมาณ คนใน มีการท่องเที่ยวเป็นอุตสาหกรรมหลัก
มีข้อมูลว่าหมู่เกาะแชเนิลเป็น 1 ใน 50 ประเทศที่องค์การเพื่อความโปร่งใสระหว่างประเทศกล่าวหาว่าเป็นสวรรค์ของนักเลี่ยงภาษี
เบเวอร์ลี ฮิลส์
ดยุคแห่งเคมบริดจ์
ทางาโจ
ทางาโจ  เป็นเมืองในจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น ชื่อของเมืองได้มาจากชื่อปราสาททางะ ซึ่งในอดีตบริเวณดังกล่าวเป็นที่ตั้งเมืองหลวงของจังหวัดมัตสึในอดีต
ทางาโจในปัจจุบันสถาปนาขึ้นเมื่อ วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 19364 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 63,256 คน ในปี ค.ศ. 2010
พิชิตพงศ์ เฉยฉิว
ส.ค.ส. สวีทตี้
ส.ค.ส. สวีทตี้ คือ ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2554 กำกับโดย ฤกษ์ชัย พวงเพ็ชร์ นำแสดงโดย วรเวช ดานุวงศ์, คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์, อารักษ์ อมรศุภศิริ, อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา, โก๊ะตี๋ อารามบอย, อภิญญา สกุลเจริญสุข, ธนกฤต พานิชวิทย์, โทนี่ รากแก่น, รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์, กวี ตันจรารักษ์ และ ณัฐฐาวีรนุช ทองมี ภาพยนตร์ทำรายได้ 83 ล้านบาท
เรื่องราววุ่นๆของ ตั๊ด (วรเวช ดานุวงศ์) ชายหนุ่มบ้ากีฬาฟุตบอล ผู้มีชีวิตเป็นวงกลม ใช้ชีวิตซ้ำซากจำเจ ทำให้แฟนสาว มาแต (อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา) ที่คบกันมานานเริ่มเบื่อจนต้องบอกเลิกกันไป
แต่ก็ไม่รู้ทำไมเพื่อนสาวของแฟนเก่า ง้อ (คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์) ผู้หญิงที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อคนที่ตัวเองรัก จนลืมนึกถึงเรื่องตัวเอง ที่แอบหลงรักตั๊ดมานานจนสารภาพรัก เจ้าตัวก็ตอบรับในทันที
แต่เรื่องราวยังไม่จบ เมื่อง้อถูกมองว่าแย่งแฟนเพื่อน เป็นได้แค่เงาของมาแต ส่วนมาแต สาวลูกคุณหนู ออกตัวแรง พกความมั่นใจมาอย่างเต็มพิกัด ที่เพิ่งจะบอกเลิกกับแฟนหนุ่มมามาดๆ
พอเจอหนุ่มที่คิดว่าใช่ที่สุดในชีวิต ก็ไม่รีรอเดินหน้าจีบอย่างเต็มที่ แต่ทางด้านชายหนุ่ม แทน (อารักษ์ อมรศุภศิริ) ผู้ที่พยายามทำให้ตัวเองดูเท่ เพื่อจะได้มีคนมารัก แต่พอถึงเวลาจริงๆ กลับไม่แน่ใจ
กลัวความรักที่เกิดขึ้น หลังอาน (โก๊ะตี๋ อารามบอย) ผู้ที่ให้ความรักกับผู้หญิงแค่ 2 คนบนโลกเท่านั้น คนแรกเป็นผู้หญิงที่หลังอานเลือกไม่ได้นั่นก็คือคุณแม่ ส่วนอีกคนหลังอานขอเป็นคนเลือกเอง
จนได้พบกับ ฟ้า (อภิญญา สกุลเจริญสุข) ผู้หญิงที่ไม่ใส่ใจเรื่องรูปร่างหน้าตา แต่ขอเพียงใครสักคนที่รักตัวเองจริงก็พอ แต่ความรักของหลังอานอาจไม่ราบรื่น เพราะ คุณแม่กับแฟนสาวเข้ากันไม่ได้
กลุ่มเพื่อนซี้ที่ไม่รู้ว่าตัวเองรักใครกันแน่ เมื่อ 2 หนุ่ม อุ่น (โทนี่ รากแก่น) และเจ็ท (ธนกฤต พานิชวิทย์) ต้องมารับหน้าที่ปรึกษาหัวใจกับ เง็ก (รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์) สาวปากแข็งทีไม่ยอมรับหัวใจ
ตัวเอง ด้วยความที่ทั้ง 3 สนิทกันมากเลยจนมองข้ามความรักไป ฟิน (กวี ตันจรารักษ์) หนุ่มที่จริงจังกับการใช้ชีวิตทุกเรื่อง ต้องมาติดแง็กรักษาตัวอยู่โรงพยาบาลด้วยโรคหัวใจ กับคุณหมอสาวสุดเปรี้ยว
ที่นิสัยต่างกันคนละขั้วอย่าง ดี้ (ณัฐฐาวีรนุช ทองมี) ที่ทำให้เป็นจุดเริ่มต้นของความรัก
สายสี่เล็ก น.ศรีผึ้ง
สายสี่เล็ก น.ศรีผึ้ง เกิดวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2523 เป็นนักมวยไทยชาวไทยที่เข้าร่วมแข่งขันในระดับนานาชาติ ซึ่งหนึ่งในการแข่งขันครั้งสำคัญที่ได้รับการกล่าวขาน คือการแข่งขัน ณ วันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ในรายการ เค-วัน เวิลด์จีพี ที่จัดขึ้น ณ กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน โดยได้พบกับ คิม ยองฮุน ซึ่งเป็นนักมวยชาวเกาหลีใต้ที่มีร่างกายสูงใหญ่กว่าเขามาก โดยสายสี่เล็กเป็นฝ่ายพ่ายแพ้คะแนน และผู้ชมชาวเกาหลีเองก็ต่างแสดงความรู้สึกเสียดายที่เขาเป็นฝ่ายแพ้ ทั้งนี้ รูปแบบการต่อสู้หลักของสายสี่เล็กคือมวยไทย และเขามีส่วนสูงที่ 175 ซม. กับน้ำหนักที่ 83 กก. ซึ่งถือว่ามีขนาดค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบกับรุ่นเฮฟวี่เวท
วันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 สายสี่เล็กเข้าแข่งขันศึกมวยไทยวอริเออร์ส ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยพาบิลเลียน ปรินซิเปอร์ ที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน โดยใช้ชื่อ สายสี่เล็ก ศิษย์ซุปเปอร์แมน เข้าแข่งในรุ่น 78 กก. ที่ซึ่งเขาเป็นฝ่ายเสมอยูเซฟ ฮาจิ จากประเทศสเปน
วันสารทเดือนสิบ
ถ้ำเขาช้างหาย
ถ้ำเขาช้างหาย ตั้งอยู่ใน ตำบลนาหมื่นศรี อำเภอนาโยง จังหวัดตรัง
ถ้ำเขาช้างหายอยู่ภายใต้เขาหินปูนเล็กๆ เรียกว่า เขาช้างหาย เป็นภูเขาโดเดี่ยวกลางที่ราบลุ่ม ภายในมีโถงถ้ำเล็กใหญ่อยู่ประมาณ 6 ห้อง มีหินงอกหินย้อยที่ยังมีความสมบูรณ์อยู่มาก บางส่วนยังคงก่อตัวอยู่ ภายในถ้ำได้รับการปรับปรุงทางเดิน จัดแต่งแสงไฟใว้ให้สำหรับผู้มาเที่ยวถ้ำ ชื่อถ้ำเหล่านี้มีตำนานเล่าว่า เมื่อขบวนช้างของเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชไปร่วมงานก่อสร้างพระบรมธาตุเจดีย์ เดินทางมาถึงบริเวณเขาลูกนี้ แม่ช้างเชือกหนึ่งเกิดเจ็บท้องจะคลอดลูก ขบวนจึงหยุดพักรอที่เชิงภู แม่ช้างคลอดลูกเป็นพลายตัวงาม และวิ่งเล่นซุกซนตามประสาลูกช้าง จนแตกตื่นไปทั้งกระบวน ลูกช้างจึงวิ่งเตลิดเข้าไปในถ้ำ หมอควาญจุดไต้เข้าไปตามหาแต่ก็ไม่พบเจอ เนื่องจากภายในถ้ำมีพื้นที่ต่างระดับกัน อีกทั้งหินงอก หินย้อยจำนวนมาก ก็เป็นม่านพรางเอาไว้ ลูกช้างจึงหายเข้าไปในถ้ำ จึงเรียก ถ้ำช้างหายตั้งแต่นั้นมา
สิ่งน่าสนใจ.
การเที่ยวชมถ้ำช้างหายต้องเดินไปตามทางวนรอบระยะทางประมาณ 300-400 ม. ที่จัดทำไว้อย่างดี ระหว่างทางมีทางแยกเข้าโถงถ้ำต่างๆ แต่ไม่มีป้ายชื่อ มีทั้งหมด 6 ถ้ำ
ถ้ำเขาช้างหาย.
เป็นโถงถ้ำที่ใหญ่ที่สุด ติดไฟส่องสว่าง มีลำธารเล็กๆ ไหลผ่าน แต่ไม่สามารถนั่งเรือลอดได้ มีหินงอก หินย้อยที่สวยงาม บางแห่งลดหลั่นเป็นชั้นๆ มีลักษณธคล้ายช้างสีทอง
ถ้ำเพกา.
อยู่ถัดจากเขาช้างหาย ปากถ้ำอยู่สูงจากพื้น ประมาณ 15 ม. กว้าง 1 ม. จากนั้นทางเดินจะลอดต่ำลึกลงไปจนถึงโถงถ้ำกว้างประมาณ 7 ม. ภายในมีชั้นหินงอกหินย้อยลดหลั่นเป็นชั้นๆ และมีหินปูนที่ก่อตัวคล้ายปะการัง เป็นผลึกใส ซึ่งไม่พบในถ้ำอื่น นอกจากนี้ยังมีหินที่มีลวดลายสวยงามคล้ายลายไม้ ลึกเข้าไปยังมีโถงถ้ำและลำธารเล็กๆ น้ำใสสะอาดไหลไปสู่ถ้ำลม
ถ้ำลม.
ถัดจากถ้ำเพกาประมาณ 50 ม. ปากถ้ำเสมอพื้นราบกว้าง 1.5 ม. เมื่อลอดผ่านเข้าไปด้านในจะพบลำธารใต้ดินที่ไหลมาจากถ้ำเพกา ภายในถ้ำลมมีกระแสลมเย็นพัดออกสู่ปากถ้ำตลอดเวลา แต่ตอนนี้ได้ถูกปิดไปแล้ว
ถ้ำทรายทอง.
อยู่ต่อจากถ้ำลม ปากถ้ำสูงจากพื้นประมาณ 4 ม. กว้าง 1 ม. สูง 3 ม. ภายในเป็นโถง มีหินงอกหินย้อยที่อ่อนช้อย ขาวสะอาดสวยงาม หินย้อยบางส่วนเป็นสีเหลืองทอง ลึกเข้าไปประมาณ 50 ม. มีทางเดินลอดไปยังลำธารที่ไหลมา จากถ้ำลม มีปลาพลวงอาศัยอยู่
ถ้ำโอ่ง.
ปากถ้ำห่างจากถ้ำทรายทองประมาณ 200 ม. อยู่สูงจากพื้นราบ 80 ม. ต้องไต่บันไดไม้ไผ่ลงไป ลักษณะเป็นโพรงลึก ค่อนข้างแคบและทึบ
ถ้ำแม่เฒ่าคล้าย.
ได้ชื่อจากแม่เฒ่าที่มาอาศัยอยู่ในถ้ำแห่งนี้ฤดูทำนา เมื่อ 70 ปีก่อน ถ้ำแม่คล้ายอยู่ด้านในสุดของถ้ำเขาช้างหาย ถายในมีหินย้อยลดหลั่นเป็นเชิงชั้นสวยงามชั้นหนึ่ง
การเดินทางไปยังถ้ำเขาช้างหายเป็นถนน รพช. ลาดยาง สลับลูกรัง คดเคี้ยวไปตามที่นา ของ ตำบลนาหมื่นศรี อำเภอนาโยง มองเห็นทิวเขาบรรทัดอยู่ลิบๆ มีทัศนียภาพที่สวยงามมาก โดยสามารถใช้ยานพาหนะได้ดังนี้
รถยนต์ส่วนตัว.
จากกลุ่มทอผ้านาหมื่นศรี เลี้ยวซ้ายตามถนน รพช. บ้านควนสวรรค์-นาโยงเหนือ ระยะทาง 600 ม. ผ่านวัดควนสวรรค์เป็นสามแยก เลี้ยวซ้ายตามถนน รพช. ไป ต.นาโยงเหนือ ประมาณ 2.5 กม. ถ้ำเขาช้างหายอยู่ขวามือ
นั่งรถสายตรัง-เขาช่องลงรถที่ตลาดนาโยงและต่อด้วยรถมอเตอร์ไซด์รับจ้าง
ก็อดเบลสอาวโฮมแลนด์กานา
วาเลนไทน์ สวีทตี้
วาเลนไทน์ สวีทตี้ คือ ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 กำกับโดย ฤกษ์ชัย พวงเพ็ชร์ นำแสดงโดย กวี ตันจรารักษ์, ณัฐฐาวีรนุช ทองมี, ธนกฤต พานิชวิทย์, โทนี่ รากแก่น, รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์, โก๊ะตี๋ อารามบอย, อภิญญา สกุลเจริญสุข, อารักษ์ อมรศุภศิริ, อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา, วรเวช ดานุวงศ์ และ คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์ ภาพยนตร์ทำรายได้ 59 ล้านบาท
คูริฮาระ
คูริฮาระ  เป็นเมืองในจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 จากการควบรวม 9 เมือง และ 5 หมู่บ้าน ตั้งขึ้นเป็นเมืองใหม่ มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 804.93 ตารางกิโลเมตร ประชากร 77,012 คน
ซิมพาทีฟอร์เดอะเดวิล
ซิมพาทีฟอร์เดอะเดวิล  เป็นเพลงของเดอะโรลลิงสโตนส์ แต่งโดยมิก แจ็กเกอร์ เป็นเพลงแทร็กที่ 1 ของอัลบัม "Beggars Banquet" ที่วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1968 นิตยสารโรลลิงสโตนได้จัดให้เพลงนี้อยู่ในอันดับที่ 32 ของ 500 เพลงยอดเยี่ยมตลอดกาล จากการจัดอันดับในปี 2004
เพลงนี้ระบุว่าแต่งโดย แจ็กเกอร์/ริชาร์ด แต่ในภายหลังแจ็กเกอร์ได้ให้สัมภาษณ์นิตยสารโรลลิงสโตนระบุว่า เขาเป็นผู้แต่งเพลงนี้เป็นส่วนใหญ่ โดยได้แรงบันดาลใจมาจากบทกวีลัทธิสัญลักษณ์นิยมของชาร์ลส์ โบเดอแลร์ (Charles Baudelaire) และจากนวนิยายเรื่อง "The Master and Margarita" ของมิคาอิล บูลกาคอฟ (Mikhail Bulgakov)
มีคำร้องที่กล่าวพาดพิงถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ เช่น การพิพากษาและการสิ้นพระชนม์ของพระเยซู, สงครามศาสนาในยุโรป, การปฏิวัติรัสเซียและการสังหารหมู่ราชวงศ์โรมานอฟ รวมไปถึงการลอบสังหารพี่น้องเคนเนดี
เพลงนี้ขับร้องโดยมิก แจ็กเกอร์ มีจุดเด่นที่เสียงกลองคองกาในจังหวะแซมบา ล้อไปกับการบรรเลงเปียโน กีตาร์เบส มาราคัส สลับกับเสียงคอรัส "WOO WOOS" โดยสมาชิกในวงตลอดทั้งเพลง
เนื้อเพลงบรรยายทัศนะของบุคคลที่หนึ่งผ่านมุมมองของลูซิเฟอร์ ยิ่งทำให้ภาพลักษณ์ของวงแย่ลงจากที่ถูกโจมตีมาก่อนหน้า จากเพลง "Let's Spend the Night Together" ว่าส่งเสริมเรื่องผิดศีลธรรม และจากอัลบัมก่อนหน้า คือ "Their Satanic Majesties Request" ว่าส่งเสริมลัทธิบูชาซาตาน และยิ่งถูกโจมตีว่าทางวงส่งเสริมความรุนแรงในหมู่วัยรุ่น หลังเกิดเหตุประท้วงการเหยียดผิว และเกิดจลาจลหลายครั้งในสหรัฐอเมริกาในปี 1968 หลังอัลบัม "Beggars Banquet" นี้วางจำหน่าย
ในระหว่างการบันทึกเสียงอัลบัม "Beggars Banquet" นั้น ฌอง-ลุค โกดาร์ด ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศสได้ถ่ายทำภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับการทำงานของวงเดอะโรลลิงสโตน เดิมใช้ชื่อภาพยนตร์ว่า "One on One" ต่อมาได้เปลี่ยนไปใช้ชื่อภาพยนตร์ตามชื่อเพลง ว่า "Sympathy for the Devil"
ศิลปินที่เคยนำเพลงนี้มาบันทึกเสียงใหม่ เช่น กันส์แอนด์โรสเซส (ปี 1994), ออซซี ออสบอร์น (ปี 2005) ศิลปินที่เคยนำเพลงนี้มาร้องในการแสดงสด เช่น เพิร์ลแจม ยูทู บองโจวี
เคเซ็นนูมะ
เคเซ็นนูมะ  เป็นเมืองในจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือสุดของจังหวัดมิยางิ มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 333.37 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากร 73,403 คน
ทางด้านทิศตะวันออกติดกับอ่าวฮิโรตะและอ่าวเคเซ็นนูมะ มหาสมุทรแปซิฟิก
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองถูกทำลายจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
เมืองโอะกะยะมะ
การทิ้งระเบิดที่เดรสเดินในสงครามโลกครั้งที่สอง
การทิ้งระเบิดเดรสเดิน เป็นการโจมตีทิ้งระเบิดของฝ่ายบริติชและอเมริกันต่อเมืองเดรสเดิน เมืองหลวงของรัฐแซกโซนีของเยอรมนี ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในการตีโฉบฉวยสี่ครั้งระหว่างวันที่ 13 และ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 เครื่องบินทิ้งระเบิดหนัก 722 ลำของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร(RAF) และ 527 ลำของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ(USAAF) ซึ่งได้ทิ้งระเบิดแรงสูงมากกว่า 3,900 ตันและอุปกรณ์ในการก่อให้เกิดเพลิงไหม้ในตัวเมือง การทิ้งระเบิดครั้งนี้ก่อให้เกิดพายุเพลิง ทำลายมากกว่า 1,600 เอเคอร์(6.5 ตารางกิโลเมตร)ของส่วนกลางเมือง มีประชากรที่เสียชีวิตลงจำนวนประมาณ 22,700 คนถึง 25,000 คน ถึงแม้ว่าจะมีการอ้างอิงถึงตัวเลขเสียชีวิตจำนวนมากขึ้น การตีโฉบฉวยของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐได้เพิ่มเติมอีกครั้ง จำนวนสองครั้ง เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม มุ่งเป้าหมายไปที่ลานจอดรถไฟของเมืองและการตีโฉบฉวยขนาดเล็กครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ 17 เมษายน มุ่งเป้าหมายไปที่เขตอุตสาหกรรม
โฆษณาชวนเชื่อของเยอรมันได้กล่าวออกมาทันทีว่าภายหลังจากการโจมตีและการอภิปรายหลังสงคราม ว่าการโจมตีนั้นมีเหตุสมควรหรือไม่นั้นที่ทำให้การทิ้งระเบิดกลายเป็นหนึ่งในเหตุผลทางศีลธรรม กรณีที่โด่งดัง(causes célèbres)ในสงคราม ปี ค.ศ. 1953 กองทัพอากาศสหรัฐได้รายงานปกป้องปฏิบัติการว่า การทิ้งระเบิดที่สมเหตุต่อเป้าหมายทางยุทธศาสตร์ ซึ่งพวกเขาได้สังเกตเห็นว่า เป็นศูนย์กลางการขนส่งทางรถไฟและการสื่อสาร์ที่สำคัญ ที่ตั้งโรงงาน 110 แห่ง และคนงาน 50,000 คนที่สนับสนุนในความพยายามทำสงครามของเยอรมัน นักวิจัยหลายคนได้อ้างว่าไม่ใช่โครงสร้างพื้นฐานคมนาคมทั้งหมด เช่น สะพาน เป็นเป้าหมาย และไม่ได้มีพื้นที่เขตอุตสาหกรรมที่กว้างขวางบนนอกใจกลางเมือง มีการวิจารณ์ต่อการทิ้งระบิดครั้งนี้ได้รับการยืนยันว่าเดรสเดิน เป็นสถานที่สำคัญทางวัฒนธรรม ในขณะที่ได้มองข้ามความสำคัญทางยุทธศาสตร์และอ้างว่าการโจมตีดังกล่าวเป็นการทิ้งระเบิดลงบนพื้นดินแบบไม่เจาะจงและไม่สอดคล้องกับผลประโยชน์ทางทหาร แม้ว่าจะไม่ได้รับการสนับสนุนโดยมาตรฐานทางกฎหมายใดๆ ในขณะที่เดรสเดินได้รับการปกป้องและตั้งเป็นศูนย์กลางการขนส่งทางทหารที่สำคัญและเป็นที่ตั้งของโรงงานอุตสาหกรรมสงครามหลายแห่ง บางครั้งได้อ้างว่าการตีโฉบฉวยครั้งนี้คือการก่ออาชญากรรมสงคราม บางครั้ง, ส่วนใหญ่ในกลุ่มเยอรมันฝ่ายขวาจัด ได้เรียกว่าการทิ้งระเบิดครั้งนี้ว่าเป็นการสังหารหมู่ เรียกว่า "การทิ้งระเบิดฮอโลคอสต์ที่เดรสเดิน"
รูปแบบจำนวนมากในยอดผู้เสียชีวิตที่ได้มีการอ้างอิงได้ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 รัฐบาลเยอรมันได้ออกคำสั่งให้สื่อมวลชนเผยแพร่จำนวนผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวน 200,000 คน จากการตีโฉบฉวยเดรสเดิน และผู้เสียชีวิตจำนวนสูงสุดถึง 50,000 คนได้ถูกกล่างอ้างถึง ผู้มีอำนาจเมืองในช่วงเวลานั้นได้ประเมินผู้ที่ตกเป็นเหยื่อถึง 25,000 คนซึ่งเป็นตัวเลขที่สนับสนุนในการสืบสวนภายหลัง รวมทั้งการศึกษาในปี ค.ศ. 2010 ที่ได้รับมอบหมายจากสภาเทศบาลเมือง หนึ่งในนักเขียนหลักที่รับผิดชอบจากการเขียนจำนวนตัวเลขที่สูงเกินจริงได้ถูกเผยแพร่ในตะวันตกคือผู้ปฏิเสธฮอโลคอสต์ เดวิด ไอวิง ซึ่งได้ประกาศในภายหลัง เมื่อเขาได้ค้นพบว่าเอกสารที่เขาทำงานมานั้นได้ถูกปลอมแปลงขึ้นมาและจำนวนแท้จริงนั้นรองรับจำนวน 25,000 คน
เซนทริโอล
ในชีววิทยาเซลล์ เซนทริโอล  เป็นออร์แกเนลล์ทรงกระบอกที่มีองค์ประกอบหลักเป็นโปรตีนที่เรียกว่าทูบิวลิน พบในเซลล์ยูแคริโอตส่วนใหญ่ คู่ของเซนทริโอลที่อยู่ติดกันประกอบขึ้นเป็นโครงสร้างที่เรียกว่าเซนโทรโซม และถูกล้อมรอบด้วยมวลสารกระจุกตัวที่มีระเบียบสูง เรียกว่าเพอริเซนทริโอลาร์เมทีเรียล (pericentriolar material) ทั้งเซนทริโอลและเพอริเซนทริโอลาร์เมทีเรียลประกอบกันเป็นเซนโทรโซม (centrosome)
ยูแคริโอตบางชนิดอาจไม่พบเซนทริโอล เช่น พืชตระกูลสน (pinophyta), พืชดอก (angiosperms), และเห็ดราส่วนใหญ่ ในพืชพบเพียงกลุ่มแคโรไฟต์ ไบรโอไฟต์ พืชมีท่อลำเลียงที่ไร้เมล็ด ปรง และแปะก๊วย
โดยปกติเซนทริโอลประกอบขึ้นจากไมโครทิวบูลสั้น ๆ สามท่อติดกัน (triplet) จำนวนเก้าชุด จัดเรียงเป็นทรงกระบอก บางสิ่งมีชีวิตอาจมีการเบี่ยงเบนไปจากนี้ เช่น ปูและเอ็มบริโอของ "Drosophila melanogaster" ที่มีท่อแบบคู่ (doublet) เก้าชุด และสเปิร์มกับเอ็มบริโอระยะแรก ๆ ของ "Caenorhabditis elegans" ที่มีท่อเดี่ยว (singlet) จำนวนเก้าท่อ นอกจากนี้ยังพบโปรตีนเช่นเซนทริน ซีเนกซิน และเทกทิน
หน้าที่หลักของเซนทริโอลคือสร้างซิเลียในระยะอินเทอร์เฟส สร้างแอสเทอร์และสปินเดิลระหว่างการแบ่งเซลล์
Edouard Van Beneden เป็นผู้สังเกตพบเซนโทรโซม (ซึ่งประกอบด้วยเซนทริโอลสองอันตั้งฉากกัน) เป็นคนแรกในปี ค.ศ. 1883 ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1895 Theodor Boveri ตั้งชื่อออร์แกเนลล์ดังกล่าวว่า "centrosome" สำหรับรูปแบบการจำลองตัวเองของเซนทริโอลถูกค้นพบโดย Étienne de Harven และ Joseph G. Gall เมื่อประมาณปี ค.ศ. 1950 โดยทั้งสองต่างคนต่างค้นพบ
บทบาทในการแบ่งเซลล์.
เซนทริโอลมีส่วนเกี่ยวข้องกับการจัดระเบียบไมโทติกสปินเดิลและขั้นตอนสุดท้ายของการแบ่งเซลล์ ก่อนหน้านี้เคยเชื่อกันว่าเซนทริโอลเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการก่อตัวของไมโทติกสปินเดิลในสัตว์ อย่างไรก็ตาม มีการทดลองในช่วงหลังที่แสดงให้เห็นว่าเซลล์ทีถูกนำเซนทริโอลออกด้วยการฉายแสงเลเซอร์จะยังสามารถดำเนินผ่านระยะ G1 ของอินเทอร์เฟสไปได้ ก่อนที่เซนทริโอลจะถูกสังเคราะห์ขึ้นมาทดแทน นอกเหนือไปจากนี้ ในหนอนตัวอ่อนของแมลงวันกลายพันธุ์ที่ไม่มีเซนทริโอลก็ยังสามารถเจริญเติบโตได้เป็นปกติจนถึงระยะดักแด้ ถึงแม้ว่าตัวเต็มวัยซึ่งขาดแฟลเจลลาและซิเลียจะตายหลังจากฟักออกมาไม่นานก็ตาม เซนทริโอลยังสามารถจำลองตัวเองได้ระหว่างกระบวนการแบ่งเซลล์
การจัดระเบียบภายในเซลล์.
เซนทริโอลเป็นส่วนประกอบสำคัญของเซนโทรโซม ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับการจัดระเบียบไมโครทิวบูลในไซโทพลาซึม โดยตำแหน่งของเซนทริโอลจะเป็นตัวกำหนดตำแหน่งของนิวเคลียส และยังมีบทบาทสำคัญในการจัดเรียงพื้นที่ภายในเซลล์
บทบาทในการสืบพันธุ์.
เซนทริโอลของสเปิร์มมีหน้าที่สำคัญสองประการ ได้แก่ (1) สร้างแฟลเจลลัม อันทำให้เกิดการเคลื่อนที่ของสเปิร์ม และ (2) ช่วยในการพัฒนาของเอมบริโอหลังจากการปฏิสนธิ โดยสเปิร์มเป็นตัวให้เซนทริโอลที่จะสร้างเซนโทรโซมและระบบไมโครทิวบูลของไซโกต
การสร้างซิเลีย.
ในแฟลเจลเลตและซิลิเอต ตำแหน่งของแฟลเจลลาและซิเลียถูกกำหนดโดยเซนทริโอลแม่ ที่ต่อมาจะกลายเป็นเบซัลบอดี การที่เซลล์หนึ่งไม่สามารถใช้เซนทริโอลเพื่อสร้างแฟลเจลลาและซิเลียที่สามารถทำงานได้ มีความเชื่อมโยงกับโรคทางพันธุกรรมและทางพัฒนาการจำนวนหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การที่เซนทริโอลไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้อย่างปกติก่อนการประกอบซิเลียมีความเชื่อมโยงกับกลุ่มอาการเมคเคล-กรูเบอร์
การเจริญเติบโตของสัตว์.
การเรียงตัวที่เหมาะสมของซิเลียผ่านเซนทริโอลที่วางตัวเข้าหาด้านท้าย (posterior) ของเซลล์โหนด (node cell) ในเอ็มบริโอ เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการสร้างสมมาตรซ้าย-ขวาของการเจริญในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
การจำลองเซนทริโอล.
ก่อนการจำลองดีเอ็นเอ เซลล์ยังคงมีเซนทริโอลสองอัน อันที่สร้างก่อนเรียกว่าเซนทริโอลแม่ (mother centriole) และอันที่สร้างขึ้นภายหลังเรียกว่าเซนทริโอลลูก (daughter centriole) ระหว่างกระบวนการแบ่งเซลล์ เซนทริโอลใหม่จะเกิดขึ้นที่ปลายด้านใกล์ของทั้งเซนทริโอลแม่และเซนทริโอลลูก หลังจากผ่านกระบวนการจำลองแล้ว เซนทริโอลที่เกิดขึ้นใหม่สองอัน (ซึ่งขณะนี้เป็นเซนทริโอลลูกของเซนทริโอลสองอันก่อนหน้า) จะยังคงติดกันในลักษณะตั้งฉากจนถึงช่วงไมโทซิส ซึ่งที่ระยะนี้เซนทริโอลลูกและเซนทริโอลแม่จะถูกแยกออกจากกันด้วยเอนไซม์เซพาเรส (separase)
เซนทริโอลทั้งสองในเซนโทรโซมจะถูกผูกติดเข้าด้วยกัน เซนทริโอลแม่จะแผ่รยางค์ที่ปลายด้านไกลของแกนตามยาว และแนบติดกับเซนทริโอลลูกที่ปลายด้านใกล้ เซลล์ลูกที่เกิดขึ้นหลังจากกระบวนการแบ่งเซลล์จะได้รับเซนทริโอลหนึ่งคู่ เซนทริโอลเริ่มจำลองตัวเองเมื่อมีการจำลองดีเอ็นเอ
บรรพบุรุษร่วมสุดท้ายของยูแคริโอตทุกชนิดคือเซลล์ที่มีซิเลียและเซนทริโอล บางเชื้อสายของยูแคริโอต เช่น พืชบก ไม่มีเซนทริโอล ยกเว้นในเซลล์สืบพันธุ์เพศผู้ซึ่งเคลื่อนที่ได้ ในทุก ๆ เซลล์ของพืชตระกูลสนและพืชดอกปราศจากเซนทริโอลอย่างสิ้นเชิง อีกทั้งไม่มีเซลล์สืบพันธุ์ที่มีซิเลียหรือแฟลเจลลา กระนั้นก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าบรรพบุรุษร่วมดังกล่าวมีซิเลียหนึ่งหรือสองเส้น ยีนที่สำคัญเช่นเซนทรินส์ (centrins) อันจำเป็นสำหรับการเจริญของเซนทริโอล พบเฉพาะในยูแคริโอต ไม่พบในแบคทีเรียหรืออาร์เคีย
ศัพทมูลวิทยาและการสะกด.
คำว่า "centriole"  ประกอบขึ้นจากหน่วยคำ "centri-" และ "-ole" ให้ความหมายว่า "ชิ้นส่วนตรงกลางขนาดเล็ก" ซึ่งอธิบายถึงตำแหน่งตามปกติของเซนทริโอลใกล้ใจกลางเซลล์
เซนทริโอลนอกแบบแผน.
เซนทริโอลที่พบเป็นปกติประกอบด้วยไมโครทิวบูลสามท่อติดกัน (triplet) จำนวนเก้าชุด เรียงตัวกันแบบมีสมมาตรรัศมี จำนวนของเซนทริโอลอาจแตกต่างกันไป โดยมีได้ทั้งท่อไมโครทูบูลแบบคู่ (doublet) เก้าชุด (ใน "Drosophila melanogaster") หรือท่อเดี่ยว (singlet) ใน "C. elegans" เซนทริโอลนอกแบบแผนเป็นเซนทริโอลที่ไม่มีไมโครทิวบูล เช่นชนิดคล้ายพรอกซิมัลเซนทริโอล (Proximal Centriole-Like) ที่พบในสเปิร์มของ "D. melanogaster" หรือมีไมโครทิวบูลแต่ไม่มีสมมาตรรัศมี เช่นดิสทัลเซนทริโอลของสเปิร์มมนุษย์
สมจินต์ ธรรมทัต เป็นนักแสดงชาวไทย นักพากย์ ผู้กำกับการแสดง จบการศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลปธนบุรี และพานิชยการพระนคร เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการทำงานที่ บริษัทไทยโทรทัศน์ จำกัด หรือช่อง 4 บางขุนพรหม ยุคบุกเบิก มีหน้าที่ต่างๆ ตามได้รับมอบหมาย กับงานอัดเสียงผู้สมัครเข้าเป็นผู้ประกาศของบริษัท ต่อมาได้บรรจุเป็นพนักงานประจำฝ่ายจัดรายการ แผนกแผนผัง (แผนผังการออกอากาศ) ซึ่งมี จำนง รังสิกุล ผู้อำนวยการสถานี และ อาจินต์ ปัญจพรรค์ เป็นหัวหน้าฝ่ายและรองหัวหน้าตามลำดับ และเป็นเจ้าของผลงาน 3 รางวัล ได้แก่ ดาราทองพระราชทาน พ.ศ. 2509 ,รางวัลเมขลา พ.ศ. 2524 และ รางวัลโทรทัศน์ทองคำ พ.ศ. 2529
2473–2497: ปฐมวัย.
บุตรชายคนโตของ นายศรี และนางเตียง (แซ่ฉั่ว) ธรรมทัต มีน้องร่วมบิดามารดาอีกสามคน คือ นางสาวสมสอาด ธรรมทัต รับราชการครูสังกัดกรมอาชีวศึกษา ,นายสมถวิล ธรรมทัต รับราชการตำแหน่งผู้ประกาศข่าวกรมประชาสัมพันธ์ และ นางเพ็ญศรี (ธรรมทัต) วุฒิวัย