pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การใช้เงาที่เข้มข้นของภาพประกาศกคิวเมียน (Cumaean) ทำให้ดูราวกับเป็นภาพนูนหรือยิ่งไปกว่านั้นที่ดูราวกับเป็นภาพสามมิติซึ่งผู้รักงานศิลปะหวังว่าจะได้พบในงานของศิลปินผู้แกะสลักรูปโมเสส นักวิจารณ์การปฏิสังขรณ์อ้างว่าการเขียนเช่นนั้นเป็นความตั้งใจเดิมของมีเกลันเจโล และจิตรกรรมเหล่านี้ที่เป็นสีสันสดใสที่เมื่อนำมาวางเคียงข้างกันทำให้เกิดผลเช่นที่ว่า แต่คุณสมบัติดังกล่าวนี้สูญหายไปจนเกือบหมดสิ้นกับการทำความสะอาดกันอย่างเอาจริงจังระหว่างการปฏิสังขรณ์ครั้งล่าสุดนี้
สิ่งที่สูญหายไปอีกอย่างหนึ่งคือ "การวาดบนปูนแห้ง" ของรายละเอียดทางสถาปัตยกรรมที่คมชัดเช่น หอยสคาลล็อพ, ลายลูกเอคอร์น หรือลายลูกปัดตกแต่งซึ่งมีเกลันเจโลอาจจะทิ้งไว้ให้ผู้ช่วยเป็นผู้วาดเมื่อตนเองย้ายไปเขียนช่วงอื่นของผนังต่อ นอกจากนั้นคุณภาพของการซ่อมรายละเอียดก็ต่างระดับกันมาก ในบางบริเวณเช่นบริเวณช่องของภาพเอเซเคียล รายละเอียดเป็นการเขียนบนปูนเปียกและไม่มีการซ่อมแซมแต่อย่างใด
การเปรียบเทียบระหว่างภาพในช่องสองช่องทำให้เห็นระดับความแตกต่างที่เกิดขึ้นหลังจากการปฏิสังขรณ์ ภาพทางด้านซ้ายใช้สีดำในการเน้นรายละเอียด เสื้อสีเขียวเน้นด้วยสีเหลืองและแต่งด้วยสีดำที่ทำให้เป็นเงาลึกขึ้น และในรายละเอียดทางสถาปัตยกรรมก็ทำให้เด่นขึ้นด้วยสีดำ สีตาของเด็กก็เป็นรายละเอียดของสีขาวตัดกับดำ รายละเอียดที่เห็นนี้ทำให้สันนิษฐานได้ว่าเป็นการเขียนเมื่อปูนยังเปียก ส่วนทางด้านขวาดูเหมือนภาพที่ยังเขียนไม่เสร็จ ก่อนหน้าที่จะได้รับการทำความสะอาดภาพนี้ก็มีการใช้สีดำในการสร้างเงาบนเสื้อผ้าและรายละเอียดทางสถาปัตยกรรม
ภาพแต่ละภาพตรงมุมสี่มุมเป็นหัวข้อที่มีพลังทางนาฏกรรมอันรุนแรง (violent) การลอกคาร์บอนแบล็คจากภาพเหล่านี้ออกทำให้ภาพเหล่านี้ลดความเป็นนาฏกรรมลงไปเป็นอันมาก โดยเฉพาะการสูญเสียของความลึกของภาพ "ความตายของฮามัน" ที่เดิมดูเหมือนว่าตัวแบบจะชะโงกออกมาจากฉากหลังที่มืด ที่กลายมาเพียงปรากฏอยู่หน้าภาพหลังจากการซ่อมแซม ความเป็นนาฏกรรมของภาพจึงสูญหายไปหมดสิ้นกับสีพาสเตลที่ใช้ที่ปรากฏในปัจจุบัน
ภัณฑารักษ์ฟาบริซิโอ มันชิเนลลิอ้างคำบรรยายจากบันทึกของนักดาราศาสตร์และนักท่องเที่ยวฝรั่งเศสจากคริสต์ศตวรรษที่ 18 เฌโรม ลาลองด์ที่กล่าวถึงสีของเพดานที่เมื่อมาถึงสมัยนั้นก็กลายเป็นสีเดียวที่ "ออกไปทางหม่นและเทา" ไปแล้ว มันชิเนลลิกล่าวถึงการปฏิสังขรณ์ว่าเป็นการทำให้เห็น "มีเกลันเจโลใหม่" ในฐานะผู้ใช้สี (colourist) และสีใหม่ที่เห็นทำให้ "ตัวแบบในภาพมีความหมายเพิ่มขึ้นตามตำแหน่งทางประวัติศาสตร์" และกล่าวต่อไปว่าผู้ชมเพดานผู้มีความซาบซึ้งมีความสำนึกอยู่เสมอถึงสีต่าง ๆ ที่เห็นที่แตกต่างไปจากสีที่เขียนไว้แต่เดิม ที่รวมทั้งสีชมพู, เขียวแอปเปิล, ส้ม, เหลือง และฟ้าอ่อนเดียวกับที่โดเมนนิโค เกอร์ลันเดาครูของมีเกลันเจโลใช้ ผู้เป็นจิตรกรผู้เชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังผู้มีความสามารถที่สุดคนหนึ่งของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
สีสดใสควรที่จะเป็นสิ่งที่ผู้ปฏิสังขรณ์หวังที่จะได้เห็นหลังจากการบูรณะเพราะสีต่าง ๆ ในกลุ่มสีที่ใช้ปรากฏในงานจิตรกรรมของจอตโต ดี บอนโดเน, มาซาชิโอ, มาโซลิโน ดา พานิคาเล, ฟราอันเจลิโค และเปียโร เดลลา ฟรานเชสกา และรวมทั้งโดเมนนิโค เกอร์ลันเดาเอง และจิตรกรผู้เขียนจิตรกรรมฝาผนังรุ่นต่อมาเช่นอันนิบาเล คารัคชี และ จิโอวานนิ บัตติสตา ติเอโปโล เหตุผลในการใช้กลุ่มนี้ก็เพราะรงควัตถุอื่น ๆ ใช้ในการเขียนจิตรกรรมฝาผนังไม่ได้เพราะมีปฏิกิริยาทางเคมีอย่างรุนแรงกับปูนเปียก และสีหนึ่งที่ไม่ได้ใช้เลยบนเพดาน แต่มาใช้บนผนังบนภาพ "การตัดสินครั้งสุดท้าย" บนผนังคือสีน้ำเงินเข้มสดที่ทำจากการบดหินลาพิส ลาซูไลที่เขียนเมื่อปูนแห้งแล้วพร้อมกับการปิดทองคำเปลวบนรัศมีหรือตกแต่งชายเสื้อ
การใช้สีที่แทบจะไม่ได้คาดกันของมีเกลันเจโลในการเขียนเงา การเขียนภาพประกาศกลิเบียน (Libyan) และประกาศกดาเนียล (Daniel) ที่อยู่ข้างเคียงกันเป็นตัวอย่างที่เห็นได้ชัด สีเหลืองบนเสื้อของประกาศกลิเบียนมีเกลันเจโลใช้สีเหลืองสดและค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเหลืองที่เข้มขึ้นจนกลายเป็นสีส้มอ่อน, ส้มแก่และเกือบจะเป็นสีแดงในบริเวณที่มีเงา ขณะที่เงาสีแดงเป็นสิ่งที่ไม่ค่อยได้พบในงานจิตรกรรมฝาผนัง การค่อย ๆ เปลี่ยนสีเป็นการแก้ปัญหาอย่างธรรมชาติ แต่บนเสื้อของแดเนียลไม่มีการเปลี่ยนสีที่ค่อยเป็นค่อยไป สีเหลืองของเสื้อคลุมกลายเป็นสีเขียวในทันทีที่อยู่ในเงา ขณะที่สีม่วงมีเงาเป็นสีแดงเข้ม การใช้สีผสมเช่นนี้เรียกว่า "การใช้สีเหลือบ" (iridescent) ซึ่งพบหลายแห่งบนเพดานรวมทั้งบนถุงน่องของชายหนุ่มในโค้งพระจันทร์ครึ่งซีก "มาธาน" ซึ่งเป็นสีเขียวอ่อนและม่วงแดง
ในบางกรณีการใช้สีผสมทำให้ดูฉูดฉาดน่าเกลียด (garish) โดยเฉพาะในกรณีของภาพประกาศกดาเนียล การเปรียบเทียบระหว่างภาพที่ยังไม่ได้บูรณะและที่บูรณะแล้วทำให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่ามีเกลันเจโลหันมาใช้คาร์บอนแบล็คภายหลังและการใช้เป็นการคิดล่วงหน้า สีแดงสดที่ใช้บนเสื้อคลุมของแดเนียลและลิเบียนไม่ทำให้เกิดแสงเงาที่มีประสิทธิภาพ ในกรณีทั้งสองนี้และกรณีอื่น ๆ ก็อาจจะเป็นเพราะสีที่เห็นเป็นสีที่ตั้งใจจะให้เป็นสีภายใต้ (underpainting) ที่ตั้งใจจะให้มองทะลุสีดำบาง ๆ และด้วยเงาลึกที่ใช้สีดำจัด ซึ่งยังคงเห็นได้จากภาพประกาศกคิวเมียน การใช้สีสดที่ตัดกันสำหรับสีภายใต้ไม่ใช่วิธีที่ใช้กันทั่วไปในการเขียนจิตรกรรมฝาผนังแต่เป็นวิธีที่นิยมกันในการเขียนทั้งจิตรกรรมสีน้ำมัน และจิตรกรรมสีฝุ่นเท็มเพอราเช่นที่เห็นบนเสื้อของภาพแดเนียลและลิเบียนที่เดิมเป็นสีที่ค่อย ๆ เปลี่ยนไปกับรอยพับของเสื้อผ้าและเงา แต่รายละเอียดเหล่านี้หายไปหลังจากการบูรณะ
ก่อนหน้าที่จะมีการปฏิสังขรณ์ก็เป็นที่ทราบกันอย่างไม่มีข้อสงสัยว่าเพดานเต็มไปด้วยสิ่งสกปรกที่หมักหมมมานาน แต่เมื่อได้ชมภาพเมื่อมีคราบสิ่งสกปรกต่าง ๆ ก่อนที่จะได้รับการปฏิสังขรณ์เบ็คและอาร์กิมเบาก็บรรยายว่า ยังเป็นภาพที่มีพลังที่แสดงให้เห็นทำให้รู้สึกถึงรูปทรงอันแน่นและเป็นรูปร่าง
จิตรกรและนักเขียนชีวประวัติจอร์โจ วาซารีในหนังสือ "ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น" บรรยายภาพโจนาห์ที่เห็นในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ว่า:
รูปใหญ่ของโจนาห์มีความสำคัญเป็นอันมากต่อองค์ประกอบของภาพทั้งหมดทั้งทางด้านจิตรกรรมและทางด้านคริสต์ศาสนปรัชญาเพราะภาพที่เป็นอุปมานิทัศน์ของการคืนชีพของพระเยซู ภาพโจนาห์เขียนภายในช่องที่แล่นขึ้นมาจากกำแพงแท่นบูชาที่รองรับเพดานโค้งและเอี้ยวตัวขณะที่ตามองไปยังพระเจ้า ลักษณะการวาดแบบลักษณะลวงตา (foreshortening) ที่บรรยายในงานเขียนของวาซารีว่ายังเป็นวิธีเขียนที่ใหม่ในขณะนั้น และมามีอิทธิพลต่อจิตรกรรุ่นต่อมาเป็นอันมาก การทำความสะอาดภาพนี้ทำให้ลบร่องรอยการใช้เงาดำที่เห็นทางด้านซ้ายสุดของภาพออกไปอย่างสิ้นเชิงที่เป็นผลทำให้ภาพขาดความมีพลังของภาพเดิม และลดคุณค่าทางความกินตาลงเป็นอันมาก การลบก็รวมไปถึงปลาด้านหลังของโจนาห์และรายละเอียดของกรอบสถาปัตยกรรมรอบภาพด้วย
การสูญเสียความลึกของภาพมิใช่เป็นเพียงประเด็นเดียวของนักวิจารณ์ติง สิ่งที่สำคัญของงานเขียนของมีเกลันเจโลในบรรดาสิ่งที่หายไปอีกอย่างหนึ่งคือการเขียนลูกตาดำ
ลูกตาของตัวแบบเป็นองค์ประกอบสำคัญของจิตรกรรมฝาผนังที่มีชื่อเสียง เช่นในภาพ "การสร้างอาดัม" ที่อาดัมทอดสายตาไปยังพระเจ้าและพระองค์ทอดพระเนตรตรงลงมายังอาดัม และภายในอ้อมพระกรที่ปกป้อง อีฟชายตาไปยังอาดัมผู้ที่จะมาเป็นสามีในอนาคตด้วยความชื่นชม มีเกลันเจโลเขียนการมองการชายตาที่สื่อความรู้สึกให้กับตัวแบบต่าง ๆ ที่เขียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ และส่วนใหญ่เป็นการเขียนขณะที่ปูนยังเปียกซึ่งทำให้รอดมาได้จากการปฏิสังขรณ์ แต่ดวงตาที่สื่อความรู้สึกของบางภาพก็สูญหายไป เบ้าตาของครอบครัวโซโรบาเบล (Zorobabel) ผู้เป็นข้าหลวงของยูดาห์ในโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกก็กลวงเช่นเดียวกับบุรุษในโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกอมินาดับ (Aminadab) แต่การลบลูกตาที่ทำให้ผู้ต่อต้านเดือดดาลมากที่สุดคือการลบลูกตาจากตัวแบบสีเขียวและขาวผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยมองออกมาจากโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกเจสสี (Jesse)
อาร์กิมเบากล่าวว่า:
ริชาร์ด เซอร์รินในบทความชื่อ "ความหลอกลวงและความผิด, โบสถ์น้อยซิสทีนของโบสถ์น้อยซิสทีนของจานลุยจิ โคลาลุชชิ อภิปรายรอบสอง" กล่าวว่า:
คาร์โล เพียตราเจลิอดีตผู้อำนวยการของพิพิธภัณฑ์วาติกันกล่าวถึงการปฏิสังขรณ์ว่า: "เหมือนกับเป็นการเปิดหน้าต่างในห้องที่มืด และเห็นห้องสว่างขึ้นเพราะแสงที่สาดเข้ามา" คำบรรยายของคาร์โล เพียตราเจลิพ้องกับคบรรยายของวาซาริในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่บรรยายเพดานของโบสถ์น้อยซิสทีนว่า:
เพียตราเจลิเขียนในคำนำในหนังสือ "โบสถ์น้อยซิสทีน" ที่เขียนหลังจากการปฏิสังขรณ์ของโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกแต่ก่อนหน้าการปฏิสังขรณ์บนเพดานสรรเสริญผู้มีความกล้าหาญในการดำเนินการปฏิสังขรณ์และไม่เพียงแต่จะกล่าวขอบคุณผู้มาเยี่ยมชมการปฏิสังขรณ์แต่ยังกับผู้ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อโครงการด้วย เพียตราเจลิกล่าวว่าผู้ที่เป็นปฏิปักษ์มีส่วนในการทำให้ผู้ดำเนินการปฏิสังขรณ์ต้องบันทึกงานที่ทำอย่างละเอียดละออเพื่อให้เป็นหลักฐานสำหรับผู้มีความสนใจในโครงการทั้งปัจจุบันและในอนาคต
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เบรกกิ้งพอยท์
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เบรกกิ้งพอยท์ เป็นรายการมวยปล้ำของ WWE จัดเมื่อวันที่ 13 กันยายน ปี 2009 ที่ มอนทรีออล,รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา
ปลาข้างตะเภาลายโค้ง
ปลาข้างตะเภาลายโค้ง  ปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Terapon jarbua" ในวงศ์ Terapontidae เป็นปลาที่หากินบริเวณชายฝั่งทะเลที่เป็นน้ำกร่อย และบริเวณป่าชายเลน สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดได้ ลำตัวค่อนข้างสั้นปากเล็ก ลำตัวสีขาวเงิน และมีแถบสีดำพาดตามลำตัว 3 แถบ ซึ่งแถบนั้นจะโค้งต่ำลงตอนกลาง เป็นปลาที่มีความว่องไวปราดเปรียวและนิยมอยู่เป็นฝูง
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทะเลแดง, ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, ซามัว, ทางตอนใต้ของจีนไปจนถึงออสเตรเลีย ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 36 เซนติเมตร
มีความสามารถพิเศษคือ สามารถเปล่งเสียงได้ จึงได้อีกชื่อหนึ่งว่า "ปลาออดแอด" หรือ "ปลาครีดคราด" หรือ "ปลามโหรี" หรือ "ปลาข้างลาย"
เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันเฉพาะท้องถิ่น ด้วยความที่เป็นปลาขนาดเล็ก และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ที่มีชื่อเรียกในวงการปลาสวยงามว่า "ปลามงกุฎ"
แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010)
แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ที่ มินนีแอโพลิส รัฐมินนิโซตา โดยมีแมทช์การปล้ำปะทะกันทั้ง 2 ค่าย ระหว่าง รอว์ และ สแมคดาวน์ ในแมทช์แทคทีม 14 คน แบบคัดออก ทีมไหนถูกกำจัดออกไปหมดก่อนทีมนั้นเป็นฝ่ายแพ้ และยังมีแมตช์ชิงแชมป์ต่างๆ ได้แก่ แชมป์ WWE, แชมป์โลกเฮฟวี่เวท, แชมป์ดีวาส์ และแชมป์แทกทีม WWE
ด้านของ แดเนียล ไบรอัน และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ซึ่ง แดเนียล ไบรอัน เจ้าของ แชมป์ยูเอส ได้ท้า ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ เจ้าของ แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เจอกัน ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) และ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ก็รับคำท่า ด้านของ เวด บาร์เร็ตต์ และ จอห์น ซีนา ซึ่งในศึก เฮลล์อินเอเซลล์ (2010) เวด บาร์เร็ตต์ ได้เจอกับ จอห์น ซีนา โดยถ้า จอห์น ซีนา ชนะ เดอะเน็กซัส ต้องแตกทีมกันไปแต่ถ้า เวด บาร์เร็ตต์ ชนะ จอห์น ซีนา จะต้องเข้ากลุ่มเดอะเน็กซัส ในระหว่างการปล้ำ ก็ถูก ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และ ฮัสกี้ แฮร์ริส จากรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที รูกี้ ซีซั่น 2 เข้ามาก่อกวนการปล้ำ และเล่นงาน จอห์น ซีนา ทำให้ เวด บาร์เร็ตต์ เป็นฝ่ายเอาชนะ จอห์น ซีนา มาได้ และทำให้ จอห์น ซีนา ต้องเข้ามาร่วมเป็นสมาชิกของกลุ่มเดอะเน็กซัส ไปในที่สุด หลังจากนั้นในศึกรอว์ ที่ผ่านมาได้มีการคัดเลือกนักมวยปล้ำในแมทช์แบทเทิลรอยัล 20 คน เพื่อหาผู้ท่าชิงอันดับ 1 ที่จะไปชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส ผลปรากฏว่า เวด บาร์เร็ตต์ ชนะและเป็นผู้ท่าชิงอันดับ 1 ที่จะไปชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส ชิงแชมป์ WWE โดยมี จอห์น ซีนา ยืนอยู่ข้างเวที
ฤทัย กล่อมน้อย หรือ สมฤทัย กล่อมน้อย เกิดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2510 เป็นนักแสดง ผู้ประกาศข่าว ผู้ประกาศรายการโทรทัศน์ ชาวไทยเชื้อสายจีนแต้จิ๋ว มีคุณพ่อชื่อสัมฤทธิ์ คุณแม่ชื่อสมถวิล กล่อมน้อย มีพี่น้องทั้งหมด 4 คนโดยเธอเป็นคนโต เธอศึกษาระดับมัธยมต้นที่โรงเรียนแสงหิรัญ จากนั้นศึกษาระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนวชิรธรรมสาธิต
เธอก้าวสู่วงการบันเทิงจากการชักชวนของโมเดลลิง เมื่อเธอเดินเล่นกับเพื่อน โฆษณาชิ้นแรกของเธอ คือ ยาสีฟันใกล้ชิด โดยแสดงคู่กับคุณอรุณโรจน์ เลี่ยมทอง จากนั้นก็มีผลงานโฆษณาอื่นตามมาไม่ว่าจะเป็น เครื่องสำอางเอวอน ยาสระผมคาโอเอสเซนเชียล เครื่องแพคลิ่งรุ่นแรกในไทย
จากนั้นเธอได้รับการติดต่อจากทางช่อง 7 เพื่อมาลองทดสอบหน้ากล้องเป็นผู้ประกาศรายการ และเมื่อได้ก็ทำงานเป็นผู้ประกาศรายการในช่วงเข้ารายการเย็นก่อนตั้งแต่เวลา 4 โมงถึง 1 ทุ่ม ต่อมายังได้งานพิธีกรอย่างรายการ "เพลินใจกับเพลง" จัดคู่กับศักดิ์สิทธิ์ ทวีกุล ต่อมาได้รับงานแสดงละครโทรทัศน์ เริ่มเล่นในบทรับเชิญในละครสั้นเรื่อง "ความรักของเท่าทุน"และ "เหตุเกิดที่สน." และมาประสบความสำเร็จกับละครเรื่องยาวเรื่องแรกคือ "อยู่เพื่อรัก" นำแสดงโดยพิม วัฒนพานิชและลิขิต เอกมงคล จากนั้นประสบความสำเร็จกับละครเรื่อง "บัวแล้งน้ำ" จากนั้นเธอจึงเล่นบท อุษา ในละครดังเรื่อง "สุสานคนเป็น" แสดงร่วมกับ ชไมพร จตุรภุชและอภิรดี ภวภูตานนท์ เธอได้แสดงละครอีกหลายเรื่อง
เช่น "นางทิพย์", "ด้วยเนื้อนาบุญ", "รัตนโกสินทร์", "นวลนางข้างเขียง", "ลูกตาลลอยแก้ว", "ผ้าทอง"
เธอได้รับรางวัลเมขลา ในสาขาผู้แสดงประกอบหญิงดีเด่น ปี พ.ศ. 2532 จากละครเรื่อง "อยู่เพื่อรัก" และได้อีกครั้งในสาขาเดียวกันกับ ละครเรื่อง "สุสานคนเป็น"
ปัจจุบันนี้เธอจบการศึกษาระดับปริญญาโท คณะวารสารศาสตร์สื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ช่วยธุรกิจขายทองของครอบครัว และยังได้กลับมาเล่นละครโทรทัศน์อีกครั้งกับทางช่อง 7 ในเรื่อง "รักแท้แก้ได้"
นอกจากนี้ ในช่วงปี พ.ศ. 2537-2545 ยังทำหน้าที่ผู้ประกาศข่าวในช่วงข่าวภาคค่ำของช่อง 7 คู่กับจรณชัย ศัลยพงษ์, เอกชัย นพจินดา, ศุภรัตน์ นาคบุญนำ, นิลาวัณย์ พาณิชย์รุ่งเรือง
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 14
เรซเซิลมาเนีย ครั้งที่ 14 จัดในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1998 ณ ทีดีการ์เดน บอสตัน ,แมชซาชูเซส สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 19,028 คน และในเรสเซิลเมเนียครั้งนี้ ถือเป็นสักลักษณ์แห่งการก้าวเข้าสู่ยุค Attitude อย่างเป็นทางการ
ออรันดา
ออรันดา  เป็นสายพันธุ์ของปลาทองชนิดหนึ่งที่เกิดจากการนำปลาทองสายพันธุ์ริวกิ้น และสายพันธุ์หัวสิงห์มาผสมกัน จัดเป็นปลาทองอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างมาก และมีประวัติสายพันธุ์ที่ยาวนาน
ออรันดา มีชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า "ออรันดา ชิชิงะชิระ" (オランダシシガシラ) ซึ่งแปลได้ว่า "ปลาทองหัวสิงห์ดัตช์" ออรันดาเกิดขึ้นโดยชาวญี่ปุ่นเป็นผู้เพาะพันธุ์สำเร็จขึ้นเป็นชาติแรก สันนิษฐานว่าเกิดขึ้นในราวศตวรรษที่ 18 และแพร่หลายในต้นศตวรรษที่ 19 ออรันดาเป็นปลาทองที่มีลำตัวค่อนข้างยาว ส่วนหน้าไม่แหลมเหมือนปลาทองริวกิ้น มีจุดเด่น คือ ครีบทุกครีบค่อนข้างยาว หางอ่อนช้อยเป็นพวงยาว มีความพริ้วไหวงดงามเมื่อเมื่อสะบัดว่ายน้ำ
เหตุที่ได้ชื่อว่า "ออรันดา" สันนิษฐานว่า ชาวโปรตุเกสที่เดินทางมาค้าขายยังประเทศญี่ปุ่นอาจจะเอาลักษณะทรงผมที่ไว้ยาวแล้วมวนเป็นลอนหรือฟูประกอบกับเครื่องแต่งกายของขุนนางชาวดัตช์ มาตั้งเป็นชื่อสายพันธุ์ (ทำนองเดียวกับปลากัดจีนของไทย) แต่ก็มีบางข้อมูลกล่าวว่าประเทศฮอลแลนด์ หรือ ฮอลันดา เป็นประเทศแรกที่เพาะพันธุ์ขึ้นสำเร็จ ซึ่งมีการนำเข้าปลาทองสายพันธุ์ต่าง ๆ ไปเลี้ยงในทวีปยุโรปตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 16
สำหรับในประเทศไทย ปลาทองเริ่มเข้ามาในช่วงอาณาจักรกรุงรัตนโกสินทร์ ออรันดาก็อาจเป็นหนึ่งในนั้น แต่เริ่มมีการเพาะขยายพันธุ์อย่างจริงจังเมื่อราว พ.ศ. 2500
การจัดแบ่งโครงสร้าง.
ออรันดาอาจแบ่งออกได้เป็น 3 แบบ ตามลักษณะโครงสร้าง คือ
และยังอาจแบ่งออรันดาออกเป็นสายพันธุ์ย่อย ๆ ได้อีกตามลักษณะของหัวและสี เช่น ออรันดาปักกิ่ง, ออรันดาเรดแคป (ตันโจ), ออรันโดอาร์ปาเช, ออรันดาดำ, ออรันดาห้าสี และออรันดาเกล็ดข้าวโพด ที่เกล็ดทั้งลำตัวจะเป็นสีส้มและมีขอบเกล็ดเป็นสีขาว นับเป็นสายพันธุ์ใหม่ที่เพาะขึ้นมาได้ เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว ปัจจุบันยังมีออรันดาสายพันธุ์ใหม่ ๆ เกิดขึ้น เช่น ออรันดาสั้น ที่มีลำตัวป้อมสั้นเหมือนปลาทองริวกิ้น แต่ทว่ามีครีบและหางเบ่งบาน โดยเกิดจากการพัฒนาปลาโดยคัดเก็บปลาทองออรันดาที่หลุดเป็นทรงป้อมสั้นกว่าตัวอื่นในครอกมาไขว้พัฒนา จนกลายเป็นอีกสายพันธุ์หนึ่ง
โดยทั่วไป ออรันดาต้องมีรูปร่างลักษณะความกว้างของลำตัว (มองจากด้านข้าง) ต้องไม่น้อยกว่า 2/3 เท่าของความยาวลำตัว ครีบหลังตั้งตรงไม่หัก หรือโค้งงอ ครีบต่าง ๆ เป็นครีบคู่ ส่วนครีบทวารจะเป็นครีบเดี่ยวหรือครีบคู่ก็ได้ แต่ต้องไม่บิดงอผิดรูปทรง หางควรมีความยาวไม่น้อยไปกว่า 3/4 เท่าของความยาวลำตัว หางไม่หักคดงอหรือพับ ปลายหางเป็นสี่แฉกแยกออกจากกัน แต่หากเป็นออรันดาสั้น หรือออรันดาปักกิ่ง เนื้อใบหางค่อนข้างจะบางเพราะเป็นปลาที่เพาะเอาจำนวน ไม่ได้เน้นในเชิงการพัฒนามากนัก
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 13
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 13 จัดในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ.1997 ณ โรสมอน ฮอริซัน โรสมอน อิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนาม 18,197 คน
ยุทธนา แสนเสน่ห์ เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2507 เป็นนายแบบ นักแสดง ชาวกรุงเทพฯ โดยกำเนิด เป็นบุตรชายคนเดียวของคุณพ่อ คุณแม่ที่รับราชการ
เขาก้าวสู่วงการบันเทิงขณะศึกษาอยู่ที่พาณิชย์ พระนคร โดยได้เริ่มถ่ายลงนิตยสารมากมาย และก้าวสู่วงการภาพยนตร์แม้ว่าจะเคยปฏิเสธการติดต่อมาหลายครั้ง เพราะขณะนั้นยังเรียนหนังสืออยู่ เมื่อใกล้เรียนจบจึงมีเวลามากขึ้น แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "วันแห่งความรัก" แสดงคู่กับ ใหม่ สิริวิมล, สรยุทธ คณาณุรักษ์, โจ เสมอใจ และ อนันต์ บุนนาค จากนั้นแสดง "ก้อโอเคนะ" แสดงคู่กับ นาถยา แดงบุหงา, กว่าดอกรักจะบาน แสดงคู่กับ เพ็ญ พิสุทธิ์
เขาทำงานร่วมกับต่างชาติ โดยครั้งแรกถ่าย โฆษณานาฬิกา เสื้อผ้าที่ฝรั่งเศส และต่อมาถ่ายกับนิตยสาร "เพลย์เกิร์ล" ราวปี พ.ศ. 2527 แต่ไม่ได้รับเลือกลง ยุทธออกจากวงการไปทำธุรกิจซื้อขายรถมือสองอยู่ 1 ปี ก่อนกลับมาถ่ายแบบอีกครั้ง
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 12
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 12 จัดในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ.1996 ณ ฮอนด้า เซ็นเตอร์ แอนเดอร์แฮม แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 18,853 คน
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 11
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 11 จัดในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ.1995 ณ เอ็กเอล เซ็นเตอร์ ฮาร์ดฟอร์ด คอนเน็ตติคัด สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 20,276 คน
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 10
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 10 จัดในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ.1994 ณ เมดิสัน สแควร์ การ์เดน นิวยอร์กซิตี้,นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 18,065 คน
โชคชัย เจริญสุข เกิดเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 เป็นนักแสดง และ นักร้องชาวไทย
โชคชัยเกิดที่กรุงเทพ เป็นลูกชายคนโต มีน้องสาวอีก 2 คน เมื่ออายุได้ 3 ปี ย้ายไปอยู่ที่จังหวัดชัยนาท อาศัยอยู่กับคุณป้า คุณตาและคุณยาย ใช้ชีวิตต่อสู้ด้วยตัวเอง ทำงานเลี้ยงตัวเองมาตั้งแต่ยังเด็ก เขามักช่วยคุณป้าทำงานร้านอาหารที่กรุงเทพฯ โดยเข้ามากรุงเทพเย็นวันศุกร์ และกลับชัยนาทเย็นวันอาทิตย์ นอกจากนั้นเขายังทำงานหาเงินอื่นอย่างเช่น ขายหนังสือพิมพ์ เครื่องดื่ม ยาดม ลุกอม ที่ขนส่งหมอชิตเก่า เขาทำงานมาโดยตลอดโดยเข้ามากรุงเทพทำงานในวันวันหยุดเสาร์อาทิตย์ หลังจากจบชั้น ม.3 ได้เรียนต่อที่กรุงเทพฯ จบการศึกษาระดับ ปวช. ในสาขาช่างไฟฟ้า จากเทคโนโลยีกรุงเทพ
หลังจากนั้นเริ่มทำงานเต็มเวลา เริ่มจากเป็นช่างเครื่องเย็น ช่างประจำโรงแรม เซลล์ขายของ จนเข้าสู่วงการบันเทิงจากการทำงานเป็นพนักงานในหน้าที่บันทึกเทปและเสียงของบริษัทกันตนา โดยเริ่มแสดงในละครสั้นและละครต่าง ๆ ของบริษัท เช่น ละครสั้นรู้จักชีวิต (ภายหลังเปลี่ยนชื่อ เป็นบ้านนี้ไม่มีปัญหา) ยังเป็นพิธีกรภาคสนามในรายการ "มนุษย์เจ้าปัญหา"
และ "โลกนี้สิพิสดาร" แต่เริ่มเป็นที่รู้จักจากการเป็นนายแบบโฆษณา เช่น โฆษณา เซเว่น-อีเลฟเว่น สีซุปเปอร์โค้ท ฟิลม์สีฟูจิเอ็กซ์ตร้า ห้างเมอรรี่คิงส์ สุราวีคเอนส์
จากนั้นโด่งดังจากบท ฤกษ์ดี ในละครเรื่อง "อรุณสวัสดิ์" ที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2535 หลังจากนั้นมีละครตามมาเล่น "จะไม่มีช่องว่างระหว่างเรา" ยังได้ร่วมแสดงภาพยนตร์อย่าง "เกิดอีกทีต้องมีเธอ" นำแสดงโดยทัช ณ ตะกั่วทุ่ง และกุลสตรี ศิริพงษ์ปรีดา ในปี พ.ศ. 2538
เขายังเป็นนักร้องในค่ายอาร์เอส ออกอัลบั้มชุด "โชค" ในปี พ.ศ. 2537 มีเพลงดังอย่าง "หนีร้อน", "ข้างเดียว", "เข็ด" และ "ฆ่าเวลา" ยังร้องเพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง "เหมือนคนละฟากฟ้า" นำแสดงโดยวิลลี่ แมคอินทอชและจินตหรา สุขพัฒน์ นอกเหนือจากนั้น โชค ได้มีส่วนร่วมในการร้องเพลง RS Unplugged ในเพลง ไฟตกน้ำ ซึ่งต้นฉบับ ร้องโดย "ไฮแจ็ค" อีกด้วย
ปัจจุบันมีครอบครัว อยู่กับภรรยาและลูกเปิดร้านอาหารที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ชื่อร้านเถ้าแก่ลาว เขากลับทำงานเพลงร่วมกับศิลปินอีกหลายคนในอัลบั้ม "เดอะ สมอลล์ ดรีม โปรเจกต์"
เรสเซิลเมเนีย X
พิทยา ณ ระนอง เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นบุตรของนายเอ ณ ระนอง เป็นหนุ่มแพรว 1990 มีผลงานแสดงละครโด่งดังจากเรื่อง "วังน้ำวน", "ศีรษะมาร", "รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า", "ดอกโศก", "รักลอยลม " เคยสมรสกับวิภาวี เจริญปุระและขวัญภิรมย์ หลิน ที่ลงเอยด้วยการหย่ามาตลอด ปัจจุบันใช้ชีวิตคู่กับสตรีที่ชื่อเล่นว่าซาร่า เขามีบุตรที่เกิดจากการสมรสครั้งก่อนได้แก่ มหาสมุทร ณ ระนอง, มัจฉา ณ ระนอง และสัญชัย ณ ระนอง และมีบุตรชายที่เกิดกับอดีตนักแสดง ขวัญภิรมย์ ​หลิน อีก 1 คน ชื่อ น้องต่อ
พิทยาเคยเปิดธุรกิจสอนศิลปะอยู่แถวแจ้งวัฒนะ และทำงานบริษัททัวร์แห่งหนึ่งที่จังหวัดเชียงใหม่
สะใภ้ (นวนิยาย)
สะใภ้ คือชื่อ นวนิยายไทย ที่แต่งเรื่องโดยคุณนันทนา วีระชน โดยเป็นบทประพันธ์สะท้อนสังคมของชีวิตครอบครัวในปัจจุบัน ว่าด้วยปัญหาชีวิตระหว่าง แม่ผัว กับ ลูกสะใภ้ จึงถูกนำมาทำเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์อยู่หลายครั้ง โดยใช้ชื่อแตกต่างกัน เดิมมีชื่อเรื่องว่า "สะใภ้ทาส"
สะใภ้ กล่าวถึงในสังคมไทยทุกยุคทุกสมัย คำว่า แม่ผัวลูกสะใภ้ บางครอบครัวเปรียบเหมือนดั่งขมิ้นกับปูน นวนิยายเรื่องนี้เป็นเรื่อราวของศรี ลูกสะใภ้ที่โดนแม่ผัวโขกสับต่างๆนานา จนล้มป่วยและเสียชีวิตลง จนกระทั่งภาวิณี หรือ เภา น้องสาวของศรีต้องจำใจมาเป็นสะใภ้แทนพี่สาว เพื่อทวงสิทธิการเป็นลูกสะใภ้และปกป้องหลานของเธอ จนเหตุการณ์ต่างๆ ผ่านเข้ามามากมาย ทำให้ทั้งสองเข้าใจกันในที่สุด
การสร้างในรูปแบบต่างๆ.
นวนิยายเรื่อง "สะใภ้" ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งเดียว โดย พูนทรัพย์โปรดักชั่น กำกับการแสดงโดย วัฒนสิทธิ์ นำแสดงโดย สินจัย หงษ์ไทย, อภิชาติ หาลำเจียก, ลิขิต เอกมงคล, อภิรดี ภวภูตานนท์, ศรินทิพย์ ศิริวรรณ ฉายในปี พ.ศ. 2529
ในปี พ.ศ. 2534 ได้มีการสร้างเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรก โดย กิตติ อัครเศรณี ออกอากาศทางททบ. 5 ทุกคืนวันจันทร์ และวันอังคาร หลังรายการมาตามนัด โดยใช้ชื่อว่า "แม่ผัวมหาภัย กับ สะใภ้สารพัดพิษ" แต่ภายหลังทาง กบว. ได้สั่งให้ตัดชื่อเหลือเพียง "สะใภ้" ตามชื่อภาพยนตร์เดิม นำแสดงโดย ลีลาวดี วัชโรบล, บดินทร์ ดุ๊ก, อนันต์ บุนนาค, นิสา วงวัฒน์, ดวงตา ตุงคะมณี, ชลิต เฟื่องอารมย์, จามจุรี เชิดโฉม โดย นันทนา วีระชน ได้ร่วมเขียนบทโทรทัศน์ในนามปากกา "อัครกิตติ" ปรากฏว่าละครครั้งนี้ได้รับความนิยมอย่างมาก มีระยะเวลาออกอากาศนานถึง 5 เดือน
ปี พ.ศ. 2541 กิตติ อัครเศรณี นำเรื่องสะใภ้มาสร้างละครโทรทัศน์อีกครั้ง ในชื่อ "สะใภ้ปฏิวัติ" นำแสดงโดย วรุฒ วรธรรม, วฤณดา สมศิริ, ปิยะมาศ โมนยะกุล, ไพโรจน์ สังวริบุตร ออกอากาศทางช่อง 7 สี ทุกวันก่อนข่าวภาคค่ำ
ปี พ.ศ. 2552 ช่อง 7 สี ร่วมกับ ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น ได้นำเรื่องนี้มาสร้างโดยในชื่อว่า "สะใภ้ใจเด็ด" มาสร้าง นำแสดงโดย กรรณาภรณ์ พวงทอง, อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร, ดวงดาว จารุจินดา, มรกต กิตติสาระ และปี พ.ศ. 2557 ช่องจ๊ะทิงจาได้นำมาสร้างใหม่ โดยในชื่อว่า "แม่ผัวตัวร้าย สะใภ้ตัวแสบ" มาสร้างเป็นครั้งล่าสุด นำแสดงโดย กชกร ส่งแสงเติม, กรศรัณย์ ไตรศรีศิลป์, ปนัดดา โกมารทัต, ปลั๊ก สวีเดน
แม่ผัวมหาภัยกับสะใภ้สารพัดพิษ
เรสเซิลเมเนีย XIV
ปลาดุกลำพันภูเขา
ปลาดุกลำพันภูเขา  เป็นปลาหนัง ในวงศ์ Clariidae มีส่วนหัวเล็ก ลำตัวยาว ครีบหลังและครีบก้นยาวมาก อาจติดต่อกับครีบหางที่โคนครีบ มีหนวด 4 คู่ รอบปาก ตามีขนาดเล็ก ลำตัวสีน้ำตาลอมเขียวและมีจุดสีจางหรือสีเหลืองอ่อนเรียงเป็นบั้ง 10-12 บั้ง ด้านท้องสีจาง มีลักษณะใกล้เคียงกับปลาดุกลำพัน ("C. nieuhofii") ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ปลาดุกลำพันภูเขามีลำตัวที่สั้นกว่าและพบในแหล่งน้ำแถบภูเขาในภาคอีสานและภาคใต้ของประเทศไทยเท่านั้น โดยอาจพบได้ในประเทศมาเลเซีย หรือภาคตะวันออกของไทยด้วย ปัจจุบันพบน้อยมาก สถานภาพจึงไม่เป็นที่แน่ชัด
ข้อมูลปลาดุกลำพันภูเขาเพิ่มเติม
เรสเซิลเมเนีย XII
เรสเซิลเมเนีย 13
รายชื่อตอนในแฟรี่เทล (มังงะ)
แฟรี่เทลฉบับมังงะ ในประเทศญี่ปุ่นตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ เมื่อปี พ.ศ. 2549 และในรูปแบบรวมเล่ม ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์โคดันฉะ
ในประเทศไทยตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ KC.WEEKLY เมื่อปี พ.ศ. 2550 และในรูปแบบรวมเล่ม ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
ผู้เขียนญี่ปุ่น:ฮิโระ มาชิมะ (Hiro Mashima)
เรสเซิลเมเนีย XI
ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์ (เกิด 5 กันยายน พ.ศ. 2504) ชื่อเล่น บี๋ เป็นช่างภาพ นายแบบ นักแสดงลูกครึ่งไทย-อังกฤษ เป็นที่รู้จักในช่วงนิตยสาร หนุ่มสาว รุ่งเรืองตีพิมพ์ภาพถ่ายของนางแบบอาทิเช่น ต่าย เพ็ญพักตร์ และนางแบบชื่อดังหลายท่าน รวมถึงยังเป็นช่างภาพให้กับนิตยสาร Play boy และได้ร่วมงานกับ นาตาลี เกลโบวา (Natalie Glebova) นางงามสาวชื่อดังชาวแคนาดา ดีกรีนางงามจักรวาล ปี 2548 หรือ Miss Universe 2005
ธีรพงศ์ เรียนจบด้านการถ่ายภาพศิลป์และศิลปะสาขางานปั้น จากมหาวิทยาลัยชื่อดังในประเทศอังกฤษจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเมื่อกลับมายังเมืองไทย จึงได้เริ่มทำงานด้านโฆษณาเป็นงานแรก ทำงานถ่ายภาพโฆษณา รับงานอิสระ และได้โดยเริ่มต้นอาชีพถ่ายภาพแบบนู้ด กับนิตยสารหนุ่มสาว (นิตยสารนู้ด) และนอกจากเป็นช่างภาพแล้วยังเป็นนายแบบสมัครเล่น นายแบบโฆษณา เช่น ฟิล์มสีฟูจิ
อีกทั้งธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์ ยังทำงานด้านการแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์อีกด้วย โดยธีรพงศ์ได้เริ่มแสดงหนังเรื่องแรกคือ "ล่าข้ามโลก" (2526)
ด้านชีวิตส่วนตัว ปัจจุบัน ธีรพงศ์สมรสกับอดีตนักร้องสาวเสียงใสชื่อดัง ภัสสร บุณยเกียรติ (ฮันนี่) และมีบุตรชายด้วยกัน 1 คน ชื่อ อินทัช เหลียวรักวงศ์ (อินดี้) ซึ่งปัจจุบันอินทัชได้เป็นนักแสดงอย่างเต็มตัวแล้ว
นอกจากนี้ธีรพงศ์ ยังมีผลงานแสดงชื่อดังอีกหลายเรื่อง อาทิ ในปี พ.ศ. 2553 ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่อง "ชั่วฟ้าดินสลาย" ซึ่งกำกับโดยหม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล
ปลาเพียวขุ่น
ปลาเพียวขุ่น  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) มีรูปร่างลักษณะคล้ายปลาก้างพระร่วง ("K. vitreolus") ที่อยู่ในวงศ์และสกุลเดียวกัน แต่ปลาเพียวขุ่นจะมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า มีลำตัวที่ขุ่นทึบกว่า และมีหนวดยาวกว่า ในประเทศไทย อาศัยอยู่เฉพาะป่าพรุโต๊ะแดงในจังหวัดนราธิวาสเท่านั้น ในต่างประเทศพบตามพรุคาบสมุทรมลายู โดยมีอุปนิสัยและพฤติกรรมคล้ายกับปลาก้างพระร่วง จึงได้มีอีกชื่อเรียกชื่อหนึ่งว่า "ปลาก้างพระร่วงป่าพรุ"
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกชนิดหนึ่ง
บี๋ ธีรพงศ์
ธีรพงษ์ เหลียวรักวงศ์
ต่าย เพ็ญพักตร์
วีระชัยศรีวณิก วรรณิกกุล
รอเฌ แบลโซ
การก่อตัวของดาวฤกษ์
การก่อตัวของดาวฤกษ์ คือกระบวนการที่ส่วนหนาแน่นมากๆ ในเมฆโมเลกุลเกิดการยุบตัวลงกลายเป็นลูกกลมพลาสมาเพื่อก่อตัวขึ้นเป็นดาวฤกษ์ ในฐานะสาขาหนึ่งในการศึกษาดาราศาสตร์ การก่อตัวของดาวฤกษ์ยังรวมไปถึงการศึกษาสสารระหว่างดาวและเมฆโมเลกุลยักษ์ ในฐานที่เป็นสื่อกลางในกระบวนการก่อตัวของดาว และการศึกษาวัตถุดาวฤกษ์อายุน้อยและการก่อตัวของดาวเคราะห์ด้วย ทฤษฎีการก่อตัวของดาวฤกษ์นอกจากศึกษาเกี่ยวกับการกำเนิดดาวฤกษ์เดี่ยวแล้ว ยังรวมไปถึงการศึกษาทางสถิติเกี่ยวกับดาวคู่และฟังก์ชันมวลตั้งต้น
แหล่งกำเนิดดาวฤกษ์.
เมฆระหว่างดาว.
ในดาราจักรชนิดก้นหอยเหมือนอย่างทางช้างเผือกนี้มีดาวฤกษ์ ซากดาวฤกษ์ สสารระหว่างดาว และฝุ่นมากมาย แก๊สส่วนที่เหลืออยู่โดยมากเป็นฮีเลียม ซึ่งในบรรดาสสารนี้มีองค์ประกอบเคมีล้วนไปด้วยธาตุหนัก ซึ่งถูกสร้างขึ้นจากดวงดาวหลังจากที่มันผ่านพ้นจุดจบในแถบลำดับหลัก ส่วนที่มีความหนาแน่นสูงกว่าส่วนอื่นๆ ในสสารระหว่างดาว จะรวมตัวกันเป็นกลุ่มเมฆ หรือ เนบิวลา อันเป็นบริเวณที่ดาวฤกษ์ก่อตัวขึ้น ส่วนดาราจักรชนิดรีจะสูญเสียส่วนประกอบที่เย็นภายในสสารระหว่างดาวไปเป็นเวลานานนับพันล้านปีแล้ว ทำให้ดาราจักรเหล่านั้นไม่อาจมีกลุ่มเมฆเนบิวลาได้นอกจากจะไปรวมตัวเข้ากับดาราจักรอื่น