pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2533 ถึงฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2534 (3 ครั้งแรก) "ควิซเซะไกวะ โชว์บายโชไบ!!" เป็นเกมโชว์ถามตอบปัญหา (ควิซโชว์) เพียงอย่างเดียว โดยใช้ชื่อตอนว่า "ชิงะสึวะ นิงกิบังงุมิเดะ โชว์บายโชไบ!!" (4月は人気番組でSHOW by ショーバイ!!) และ "อะกิวะ นิงกิบังงุมิเดะ โชว์บายโชไบ!!" (秋は人気番組でSHOW by ショーバイ!!) จากนั้นฤดูใบไม้ร่วง พ.ศ. 2534 จึงเริ่มมีวาไรตีโชว์เพิ่มเข้ามาในรายการ ไม่ได้มีเพียงแค่ "โชว์บายโชไบ!!" ด้วยเหตุดังกล่าวทำให้รายการนี้ถึงจะมี "ควิซ" ในช่วงของรายการแต่ก็ไม่เรียกว่าควิซโชว์ เช่น "เซะไกมะรุมิเอะ! เซะไกโนะซีเอ็มควิซ" (世界まる見え!世界のCMクイズ), "โทะกุโฮโอนิกุ ยนตะกุควิซ" (特ホウ王国 4択クイズ), "โยะรุโมะฮิปปะเระควิซ! ซะบิกะระฮิปปะเระ!!" (夜もヒッパレ・クイズ!サビからヒッパレ!!) เป็นต้น
วันที่ออกอากาศของรายการตรงกับวันพุธและใช้ชื่อตอนที่มีคำว่า "โชว์บายโชไบ!!" ทุกครั้งเรื่อยมาจนถึงฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2538 ครั้งถัดมาคือ ฤดูใบไม้ร่วง พ.ศ. 2538 เปลี่ยนไปออกอากาศวันพฤหัสบดีแทนและใช้ชื่อตอนที่มีคำว่า "มาจิคัล" (マジカル) เพียงอย่างเดียวเป็นต้นมา อย่างไรก็ตามฤดูใบไม้ร่วง พ.ศ. 2542 ซึ่งเป็นครั้งสุดท้ายก็กลับมาฉายวันพุธอีก ซึ่งก็ไม่ได้ใช้ "มาจิคัล" ในชื่อตอน
ไรส์อะเกนสต์
ไรส์อะเกนสต์ เป็นกลุ่มเพลงพังก์ร็อก ชาวอเมริกันจากชิคาโก, รัฐอิลลินอย ตั้งขึ้นเดือนธันวาคมปี 1999 โดยมีศิลปินคนปัจจุบันได้แก่ ทิม แมคอิลเรธ (นักร้องนำและทำนองกีตาร์), โจ พรินซิพ (กีตาร์เบสและนักร้องสนับสนุน), บรานดอน บาร์เนส (กลองและเคาะ) และแซช แบลร์ (กีตาร์นำและนักร้องสนับสนุน)
การทำให้เกิดผล
การทำให้เกิดผล  คือขั้นตอนต่อจากกระบวนการคิด,​ การวางแผน,​ การสร้างแบบจำลอง หรือการคิดขั้นตอนวิธี โดยประยุกต์สิ่งเหลานี้เพื่อการใช้งานจริง
ทางวิทยาการคอมพิวเตอร์.
ในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ การทำให้เกิดผลคือการประยุกต์ขั้นตอนวิธีให้กลายเป็นโปรแกรม โดยอาศัยกระบวนการเขียนโปรแกรม
อิมพลีเมนต์
การอิมพลีเมนต์
กรณีพิพาทเปดราบรังกา
กรณีพิพาทเปดราบรังกาเป็นกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตระหว่างประเทศสิงคโปร์และประเทศมาเลเซียเหนือเกาะเล็กหลายเกาะ ณ ปากทางเข้าทิศตะวันออกของช่องแคบสิงคโปร์ อันประกอบด้วยเปดราบรังกา (Pedra Branca) หรือเดิมมาเลเซียเรียก ปูเลาบาตูปูเตะฮ์ (Pulau Batu Puteh) และปัจจุบันเรียก บาตูปูเตะฮ์ (Batu Puteh), มิดเดิลร็อกส์ (Middle Rocks) และเซาท์เลดจ์ (South Ledge) กรณีพิพาทเริ่มต้นในปี 1979 และส่วนใหญ่ระงับโดยศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ (ICJ) ในปี 2008 ซึ่งวินิจฉัยว่าเปดราบรังกาเป็นของสิงคโปร์ และมิดเดิลร็อกส์เป็นของมาเลเซีย
ต้นปี 1980 สิงคโปร์ยื่นคำประท้วงอย่างเป็นทางการต่อมาเลเซียโดยสนองต่อแผนที่ซึ่งมาเลเซียจัดพิมพ์ในปี 1979 โดยอ้างสิทธิเหนือเปดราบรังกา ในปี 1989 สิงคโปร์เสนอให้ยื่นข้อพิพาทต่อ ICJ มาเลเซียตกลงในปี 1994 ก่อนหน้านั้นในปี 1993 สิงคโปร์ยังอ้างสิทธิ์เหนือเกาะเล็กใกล้เคียงมิดเดิลร็อกส์และเซาท์เลดจ์ด้วย ในปี 1998 สองประเทศตกลงในข้อความของความตกลงพิเศษซึ่งมีความจำเป็นต่อการส่งข้อพิพาทไปยัง ICJ มีการลงนามความตกลงพิเศษในเดือนกุมภาพันธ์ 2003 และ ICJ ได้รับแจ้งความความตกลงฯ อย่างเป็นทางการในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน มีการจัดการไต่สวน ณ ICJ เป็นเวลาสามสัปดาห์ในเดือนพฤศจิกายน 2007
สิงคโปร์โต้แย้งว่าเปดราบรังกาเป็นดินแดนที่ไม่มีเจ้าของ และไม่มีหลักฐานว่าเกาะเคยอยู่ภายใต้อธิปไตยของรัฐสุลต่านยะโฮร์ หากว่าศาลฯ ไม่ยอมรับข้อโต้แย้งนี้ สิงคโปร์ต่อสู้ว่าอธิปไตยเหนือเกาะได้ส่งมอบให้แก่สิงคโปร์เนื่องจากสิงคโปร์และเจ้าอาณานิคมคือสหราชอาณาจักรใช้อำนาจหน้าที่ตามกฎหมายอย่างต่อเนื่องเหนือเกาะ การกระทำรวมถึงการเลือกเปดราบรังกาเป็นที่ตั้งประภาคารฮอร์สเบิร์ก (Horsburgh) และการก่อสร้างประภาคาร การกำหนดให้ข้าราชการมาเลเซียที่ประสงค์เยี่ยมเกาะต้องขอใบอนุญาต การติดตั้งสถานีถ่ายทอดสัญญาณทหารบนเกาะ และการศึกษาโอกาสการถมดินรอบเกาะ มาเลเซียยังคงเงียบเมื่อเผชิญกับกิจกรรมเหล่านี้ นอกจากนี้ มาเลเซียยังยืนยันในจดหมายปี 1953 ว่ายะโฮร์ไม่ได้อ้างความเป็นเจ้าของเกาะ และจัดพิมพ์รายงานและแผนที่ทางการถือว่าเปดราบรังกาเป็นดินแดนของสิงคโปร์ มิดเดิลร็อกส์และเซาท์เลดจ์ควรถือเป็นเขตสังกัดของเปดราบรังกา
ข้อต่อสู้คดีของมาเลเซียมีว่ายะโฮร์ตั้งชื่อเดิมแก่เปดราบรังกา มิดเดิลร็อกส์และเซาท์เลดจ์ ยะโฮร์มิได้ยกเปดราบรังกาให้แก่สหราชอาณาจักร เพียงแต่อนุญาตให้สร้างและบำรุงรักษาประภาคารบนเกาะเท่านั้น การกระทำของสหราชอาณาจักรและสิงคโปร์เกี่ยวกับประภาคารฮอร์สเบิร์กและน่านน้ำโดยรอบเกาะมิใช่การกระทำขององค์อธิปัตย์ของเกาะ ยิ่งไปกว่านั้น จดหมายปี 1953 ไม่ได้รับอนุญาต และรายงานและแผนที่ทางการที่ออกในจดหมายดังกล่าวไม่เกี่ยวข้องหรือไม่มีข้อสรุป
วันที่ 23 พฤษภาคม 2008 ศาลฯ วินิจฉัยว่าเปดราบรังกาอยู่ในอธิปไตยของสิงคโปร์ ส่วนมิดเดิลร็อกส์เป็นของมาเลเซีย สำหรับเซาท์เลดจ์นั้น ศาลฯ สังเกตว่าเกาะอยู่ในน่านน้ำอาณาเขตที่ดูทับซ้อนกันโดยเกิดจากมาเลเซียแผ่นดินใหญ่ เปดราบรังกาและมิดเดิลร็อกส์ เนื่องจากเกาะดังกล่าวมองเห็นได้เฉพาะเมื่อน้ำลงต่ำเท่านั้น เกาะจึงเป็นของรัฐซึ่งเป็นเจ้าของน่านน้ำอาณาเขตบริเวณนั้น มาเลเซียและสิงคโปร์ตั้งคณะกรรมการเทคนิคร่วมเพื่อปักปันเขตแดนทางทะเลในพื้นที่โดยรอบเปดราบรังกาและมิดเดิลร็กอส์ และเพื่อตัดสินความเป็นเจ้าของเซาท์เลดจ์
พื้นที่พิพาท.
บริเวณพิพาทนี้ประกอบด้วยสามส่วน ได้แก่
ข้อกล่าวอ้าง.
ข้อกล่าวอ้างของมาเลเซียในคดีนี้คือเปดราบรังกาเคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิยะโฮร์ จึงต้องเป็นของมาเลเซีย สิงคโปร์เพียงแต่เข้าไปก่อสร้างและรักษาประภาคาร ส่วนสิงคโปร์อ้างว่าการเข้าไปสร้างประภาคารของอังกฤษนั้นได้รับความยินยอมจากรัฐยะโฮร์ และสิงคโปร์ได้สืบทอดสิทธินั้นมาจากอังกฤษ
ประเด็นสำคัญในการพิพากษาของศาลโลกนั้น เห็นว่าสนธิสัญญา พ.ศ. 2367 กำหนดให้เปดราบรังกาอยู่ในเขตของอังกฤษ ต่อมาในจดหมายตอบโต้ระหว่างรัฐมนตรีอาณานิคมแห่งสิงคโปร์กับสุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์เมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2496 ว่าเปดราบรังกาอยู่ในอาณาเขตของฝ่ายใด รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของรัฐยะโฮร์ตอบกลับเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2496 ว่ายะโฮร์ไม่ได้อ้างสิทธิเหนือเปดราบรังกา หลังจากนั้น พฤติการณ์ของมาเลเซียได้แสดงให้เห็นว่ายอมรับอธิปไตยเหนือเปดราบรังกา เช่น มาเลเซียขออนุญาตสิงคโปร์เข้าไปสำรวจน่านน้ำในเปดราบรังกา และในราว พ.ศ. 2513 สิงคโปร์ประกาศถมทะเลรอบเกาะ ได้มีประกาศให้บริษัทเอกชนเข้ามาประมูลอย่างเปิดเผย มาเลเซียมิได้ประท้วง นอกจากนั้น แผนที่ที่ตีพิมพ์ในมาเลเซียระหว่าง พ.ศ. 2505 – 2518 ยอมรับว่าเปดราบรังกาอยู่ในสิงคโปร์ จึงตัดสินว่าเปดราบรังกาเป็นของสิงคโปร์
ปฏิกิริยาของคู่กรณี.
ในระหว่างยื่นฟ้องคดีต่อศาลโลก คู่กรณีทั้งสองประเทศได้โจมตีกันอย่างรุนแรง แม้แต่ความคิดเห็นของประชาชนบนเว็บไซต์ก็มีทั้งกระแสชาตินิยมล้วน ๆ จนถึงโต้ตอบด้วยหลักกฎหมายอย่างมีเหตุมีผล เมื่อศาลโลกมีคำตัดสินออกมา ฝ่ายมาเลเซียยอมรับความพ่ายแพ้เป็นอย่างดี ในขณะที่ประชาชนมาเลเซียมีความผิดหวังและโจมตีการทำงานของฝ่ายกฎหมายของมาเลเซีย
อย่างไรก็ตาม แม้ว่ามิดเดิลร็อกส์จะเป็นของมาเลเซีย แต่รัฐบาลมาเลเซียยังไม่อนุญาตให้ชาวมาเลเซียเดินทางเข้าไป เพราะต้องเจรจากับสิงคโปร์เกี่ยวกับปัญหาน่านน้ำรอบเกาะ และมาเลเซียได้เปลี่ยนชื่อเรียกเปดราบรังกาในภาษามลายูเหลือเพียงบาตูปูเตะฮ์เท่านั้น
The Designer ฝันตามคิด ชีวิตมีดีไซน์
The Designer ฝันตามคิด ชีวิตมีดีไซน์ เป็นรายการเรียลลิตี้ค้นหาดีไซน์เนอร์รุ่นใหม่โดยภายใต้โครงการของกระทรวงพาณิชย์ ในรูปแบบเรียลิตี้โชว์ผ่านทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์เป็นเวลา 8 สัปดาห์ ซึ่งจะเริ่มออกอากาศสัปดาห์ละครั้ง โดยแต่ละสัปดาห์จะมีโจทย์ให้ออกแบบคอลเล็คชั่นเสื้อผ้าต่างๆ ในฤดูกาลที่ 2 ใช้ชื่อว่า "The Designer Season 2 แรงบันดาลใจจากแม่แห่งแผ่นดิน‎"
โดยผู้เข้าแข่งขันแบ่งเป็น 2 ทีม ได้แก่
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพฯ (จตุจักร)
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคที่มีโครงสร้างปรับสมดุลเองได้
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคที่มีโครงสร้างปรับสมดุลเองได้  คือต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคที่สามารถรักษาความสูง (จำนวนชั้นที่อยู่ต่ำกว่าราก) ของตนให้เตี้ยอยู่ตลอดเวลา เพื่อทำให้การค้นหาข้อมูล การใส่ข้อมูล การลบข้อมูลในต้นไม้ทำได้อย่างมีประสิทธิภาพอยู่เสมอ แม้จะมีต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคที่มีโครงสร้างปรับสมดุลเองได้บางแบบ เช่นต้นไม้สเปลย์ ซึ่งไม่ได้ปรับให้ต้นไม้เตี้ยตลอดเวลาแต่ประสิทธิภาพเมื่อวิเคราะห์แบบถัวเฉลี่ยได้ประสิทธิภาพเท่ากัน
โครงสร้างข้อมูลที่นิยมในการอิมพลีเมนต์ต้นไม้ลักษณะนี้ยกตัวอย่างเช่น ต้นไม้เอวีแอล, ต้นไม้แดงดำ, ต้นไม้สเปลย์ เป็นต้น
การดำเนิการกับต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคส่วนใหญ่ไม่ว่าจะเป็นการค้นหาข้อมูล การใส่ข้อมูล การลบข้อมูล ประสิทธิภาพของการดำเนินการนั้นล้วนขั้นอยู่กับความสูงของต้นไม้ ดังนั้นการรักษาให้ต้นไม้นั้นมีประสิทธิภาพในการดำเนินการดี นั่นคือการลดความสูงของต้นไม้ลงเท่าที่จะทำได้ โดยต้นไม้ทวิภาคที่มีความสูง h จะมีปมได้ไม่เกิน 20+21+···+2h = 2h+1-1 ปม หากต้นไม้มี n ปม และมีความสูง h จะได้ว่า:
ดังนั้น :
นั่นคือ อย่างน้อยที่สุดความสูงของต้นไม้ทวิภาคที่มี n ปม คือ ฟังก์ชันพื้นของ log2 (n)
แต่หากไม่มีการปรับสมดุลของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคแล้ว จะมีบางกรณีที่ทำให้ความสูงของต้นไม้มีค่าเท่ากับจำนวนปม ยกตัวอย่างเช่นหากใส่ข้อมูลที่ผ่านการเรียงลำดับเข้าไปในต้นไม้แล้ว ลักษณะของต้นไม้จะดูเหมือนกับรายการโยงที่มี n ปมเสียมากกว่า ในเชิงเปรียบเทียบหาก n = 1,000,000 ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคที่ไม่ได้ปรับสมดุลอาจมีความสูงถึง 1,000,000 เปรียบเทียบกับต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคที่ปรับสมดุลเพื่อลดความสูงแล้วนั้นจะมีความสูงไม่เกิน formula_3
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคที่มีโครงสร้างปรับสมดุลเองได้มีประโยชน์อย่างมากสำหรับโครงสร้างข้อมูลที่ต้องการเรียงลำดับอยู่ตลอดเวลา (เมื่อใส่ข้อมูลใหม่เข้าไปก็สามารถใส่ได้อย่างรวดเร็ว) ตัวอย่างเช่นแถวคอยลำดับความสำคัญ หรือนำมาใช้เป็นแถวลำดับแบบจับคู่หรือพจนานุกรม โดยใส่แต่ละคู่ (คีย์-ข้อมูล) ลงไปในต้นไม้แล้วเรียงลำดับตามค่าคีย์ ดังที่ได้กล่าวมาจะเห็นได้ว่าลักษณะคุณประโยชน์ของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคที่มีโครงสร้างปรับสมดุลเองได้นั้นจะคล้ายคลึงกับตารางแฮช
เถ้าแก่น้อย Cooking Academy ตอน ขนมหวานนานาชาติ
เถ้าแก่น้อย Cooking Academy ตอน ขนมหวานนานาชาติ เป็นเกมเกี่ยวกับการทำอาหารและการสอนพื้นฐานคณิตศาสตร์ พัฒนาและจำหน่ายโดยวิสต้า บิสซิเนส โดยเป็นเกมแรกของเกมชุดเถ้าแก่น้อยที่สามารถแสดงคะแนนการทำขนมบนเฟซบุ๊กได้ และเป็นเกมที่เกี่ยวกับการทำขนมหวานนานาชาติหลากหลายชนิด เช่น เค้ก ตีรามีซู ทองหยอด ไทยากิ เป็นต้ โดยสามารถเลือกทำได้ทั้งขนมเอเชียและยุโรป และสามารถนำขนมไปขายในร้านขายขนมได้อีกด้วย
การทำขนมจะแบ่งเป็น 2 แบบ คือแบบ Free Mode และแบบ Product Mode โดยมีขนมในเกมที่ให้ฝึกทำทั้งหมด 20 รายการ ทั้งขนมหวานเอเชียและขนมหวานยุโรป
การทำขนมแบบ Free Mode.
การทำขนมแบบ Free Mode เป็นโหมดสำหรับผู้ที่ฝึกหัดทำขนม โดยจะไม่เสียค่าใช้จ่ายในการทำขนม และมีการอธิบายวิธีทำแต่ละขั้นตอนด้วย แต่ขนมที่ทำออกมาได้จะไม่สามารถนำไปขายในร้านขนมได้
การทำขนมแบบ Product Mode.
การทำขนมแบบ Product Mode เหมาะสำหรับผู้ที่มั่นใจแล้วว่าจะทำขนมออกไปขายในร้านขนม การทำขนมเพื่อขายในร้านจะต้องเสียค่าทำขนม ลดหลั่นกันไปตามความยากง่ายของขนม ยกเว้นขนมชนิดแรก ซึ่งไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย คือถั่วแดงกวนน้ำแข็งไส และบราวนี ขนมที่ทำได้จะแบ่งออกเป็น 4 ระดับ คือ ดีมาก ดี พอใช้ และต้องฝึกฝนใหม่ ถ้าทำขนมได้ระดับที่ 4 ขนมจะไม่สามารถนำไปขายในร้านได้
ร้านค้า.
เป็นสถานที่สำหรับขายขนมที่เราทำออกมาขาย โดยจะแสดงเฉพาะขนมที่ทำสำหรับขายเท่านั้น ต้องเข้าไปเปิดร้านเท่านั้นจึงจะมีลูกค้ามาซื้อขนม รายได้จากการขนมจะขึ้นกับจำนวนขนมในร้าน หากมีขนมขายในร้านมาก รายได้ก็จะยิ่งมากขึ้น สามารถนำรายได้จากการขายขนมไปซื้อเฟอร์นิเจอร์เพื่อประดับตกแต่งร้านได้
การแต่งตัว.
ในเกม Cooking Academy สามารถที่จะให้ผู้เล่นเลือกว่าต้องการเล่นเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงได้ โดยสามารถสับเปลี่ยนตัวละครได้ รวมถึงสามารถนำรายได้จากการขายขนมมาซื้อเสื้อผ้าเครื่องประดับต่าง ๆ ได้
ดัชเชสเอลิซาเบธแห่งวืร์ทเต็มเบิร์ก
สมเด็จพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งเวือร์ทเทมแบร์ก
ปฏิจสมุปบาท
หน่วยรบกินิว
ลำดับการสืบสันตติวงศ์ราชบัลลังก์อิมพีเรียลออสเตรีย-ฮังการี
ลำดับการสืบสันตติวงศ์แห่งราชบัลลังก์สวีเดน
ดิสมีนส์วอร์ (เพลงนิกเคลแบ็ก)
ดิสมีนส์วอร์ เป็นซิงเกิลที่ 3 ของวงดนตรีร็อกชาวแคนาดาในอัลบั้มสตูดิโอส์ที่ 7 ของนิกเคลแบ็ก คือ เฮียแอนด์นาวน์ โดยออกจำหน่ายในซิงเกิลวิทยุในประเทศเยอรมนี เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 และออกจำหน่ายในซิงเกิลวิทยุในประเทศสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 หลังภาพวิดีโอถูกโพสต์ใน นิกเคลแบ็กทีวี บนยูทูบ มิวสิกวิดีโอนี้ถูกช็อดสำหรับซิงเกิล นอกจากนั้นยังใช้เป็นเพลงธีมอย่างเป็นทางการกับศึกดับเบิลยูดับเบิลยูอี อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012)
This Means War (Nickelback song)
ประดิษฐ์ ปัญจวีณิน
ศาสตราจารย์คลินิก นายแพทย์ ประดิษฐ์ ปัญจวีณิน ผู้อำนวยการโรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ และเป็นแพทย์ประจำพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่ได้รับไว้วางพระราชหฤทัยมากที่สุดคนหนึ่ง โดยทรงโปรดเกล้าฯ เป็นผู้ถวายงานในการเข็นพระเก้าอี้เลื่อน
ศ.นพ.ประดิษฐ์ ปัญจวีณิน เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2499 เป็นชาวพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ สมรสกับนางวริยา ปัญจวีณิน มีบุตร-ธิดา 2 คน คือนางสาวปัทมน และนายปริย ปัญจวีณิน
ศ.นพ.ประดิษฐ์ ปัญจวีณิน จบการศึกษา ม.ศ.3 จากโรงเรียนแสงอรุณ ส่วนระดับมัธยมปลายเรียนสายวิทยาศาสตร์ที่โรงเรียนปทุมคงคา และเข้าเรียนคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ครั้งยังเป็นคณะเรียนรวมทั้งวิทยาศาสตร์ ทันตแพทย์ เภสัช และแพทย์ ก่อนจะแยกเรียนคณะแพทย์ในปีที่ 2 สำเร็จแพทยศาสตร์บัณฑิต (รุ่น 85)
หลังจากจบการศึกษาระดับแพทยศาสตร์บัณฑิต (รุ่น 85) จากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดลแล้ว ได้ไปเป็นแพทย์ใช้ทุนที่โรงพยาบาลโนนสมบูรณ์ (ขอนแก่น) และสถาบันราชประชาสมาสัย (พระประแดง) ต่อมาเข้าฝึกอบรมในระดับแพทย์ประจำบ้านอายุรศาสตร์ และแพทย์ประจำบ้านต่อยอดสาขาอายุรศาสตร์โรคหัวใจตามลำดับที่คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล จนสำเร็จการฝึกอบรมในปีพ.ศ. 2534 จึงได้เข้ารับราชการในตำแหน่งอาจารย์ สังกัดสาขาวิชาหทัยวิทยา ภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล
จากนั้นได้ไปฝึกอบรมเพิ่มเติมในสาขาเฉพาะทางการทำหัตถการปฏิบัติสายสวนโรคหัวใจและหลอดเลือด ณ Green Lane Hospital ประเทศนิวซีแลนด์ เมื่อกลับมาจากการฝึกอบรมต่างประเทศแล้ว ได้ทำหน้าที่ทั้งในด้านการเรียนการสอน งานบริการ และงานวิจัยที่คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล
การรับราชการและตำแหน่งบริหาร.
ศ.นพ.ประดิษฐ์ ปัญจวีณิน เริ่มเข้ารับราชการในตำแหน่งอาจารย์ประจำสาขาหทัยวิทยา ภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อ พ.ศ. 2533 — พ.ศ. 2534, เลขานุการคณะกรรมการการศึกษาหลังปริญญา ภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล เมื่อ พ.ศ. 2537 — พ.ศ. 2539, ประธานกลุ่มผู้ประสานงานคุณภาพ ภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล เมื่อ พ.ศ. 2542 — พ.ศ. 2543, กรรมการ และเลขานุการคณะกรรมการบริหาร สำนักงานศูนย์โรคหัวใจสมเด็จพระบรมราชินีนาถ คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล เมื่อ พ.ศ. 2543 — พ.ศ. 2544, รองหัวหน้าสาขาหทัยวิทยา ภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล เมื่อ พ.ศ. 2543 — พ.ศ. 2547, รองหัวหน้าสำนักงานศูนย์โรคหัวใจฯ ฝ่ายงานบริการและงานวิจัย เมื่อ พ.ศ. 2544 — พ.ศ. 2550, หัวหน้าสาขาหทัยวิทยา ภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล เมื่อ พ.ศ. 2547 – ปัจจุบัน, ประธานกองทุนพัฒนาระบบงานหัวใจและหลอดเลือด (The Heart by Siriraj) เมื่อ พ.ศ. 2547 – ปัจจุบัน คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล, หัวหน้าสำนักงานศูนย์โรคหัวใจสมเด็จพระบรมราชินีนาถ คณะแพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล เมื่อ พ.ศ. 2550 — พ.ศ. 2555
ศ.นพ.ประดิษฐ์ ปัญจวีณิน เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์คนแรก และเป็นแพทย์ประจำพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ที่ได้รับไว้วางพระราชหฤทัยมากที่สุดคนหนึ่ง โดยทรงโปรดเกล้าฯ เป็นผู้ถวายงานในการเข็นพระเก้าอี้เลื่อน
ศ.นพ.ประดิษฐ์ ปัญจวีณิน ได้รับรางวัลจากหน่วยงานต่างๆ ดังนี้
โสภณ รัตนากร
ศาสตราจารย์พิเศษ โสภณ รัตนากร (25 เมษายน พ.ศ. 2474 – 30 กันยายน พ.ศ. 2561) อดีตประธานศาลฎีกา คนที่ 26 อดีตประธานกรรมการกฤษฎีกา (คณะที่ 11,กฎหมายกระบวนการยุติธรรมทางแพ่งและอาญา) อดีตปลัดกระทรวงยุติธรรม อดีตที่ปรึกษาในศาลฎีกา
ศาสตราจารย์พิเศษโสภณ รัตนากร เกิดเมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2474 ภูมิลำเนาเดิม ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร เป็นบุตรของนายกิมเฮงและนางเนย ท่านสำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนประชาบาล ปากน้ำชุมพร, ชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนพุทธนิคม อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี, ชั้นเตรียมอุดมศึกษาจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา, ระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์พ.ศ. 2495(รุ่นแรก) และเนติบัณฑิตไทย พ.ศ. 2497 ปริญญา LL.B. พ.ศ. 2509 จากราชวิทยาลัยแห่งลอนดอน (King's College London) สหราชอาณาจักร สำเร็จการศึกษา Barrister-at-Law (เนติบัณฑิตอังกฤษ) จากสำนักเกรย์สอิน (Gray's Inn) กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ พ.ศ. 2510 ประกาศนียบัตรหลักสูตรสงครามจิตวิทยาจากโรงเรียนสงครามจิตวิทยา พ.ศ. 2512 และปริญญาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร พ.ศ. 2521
ศาสตราจารย์พิเศษ โสภณ รัตนากร ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2561 สิริอายุ 87 ปี
การรับราชการในศาลยุติธรรม.
ศาสตราจารย์พิเศษโสภณ รัตนากร เริ่มรับราชการ ที่กองสหกรณ์ผู้ผลิต กรมสหกรณ์พาณิชย์ กระทรวงเกษตราธิการเมื่อพ.ศ. 2495 และโอนมาสังกัดกระทรวงยุติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2500 รับราชการในตำแหน่งต่าง ๆ ดังนี้ ผู้ช่วยผู้พิพากษา ผู้พิพากษาประจำกระทรวง ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลประจำกระทรวง ผู้พิพากษาศาลแขวงอุดรธานี ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลนครศรีธรรมราช ผู้พิพากษาประจำกระทรวง ช่วยทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลประจำกระทรวง ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช เลขานุการศาลฎีกา ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ ผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา รองปลัดกระทรวงยุติธรรม เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2521 ปลัดกระทรวงยุติธรรมในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา รองประธานศาลฎีกา อธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ ประธานศาลฎีกา กรรมการตุลาการ ปัจจุบัน ท่านดำรงตำแหน่งเป็นที่ปรึกษาในศาลฎีกา นอกจากนี้ ท่านยังได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกา ตั้งแต่ พ.ศ. 2531 ถึงปัจจุบัน และดำรงตำแหน่งประธานกรรมการกฤษฎีกา (คณะที่ 11,กฎหมายกระบวนการยุติธรรมทางแพ่งและอาญา)
ได้รับโปรดเกล้าฯให้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์พิเศษมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ศาสตราจารย์พิเศษ โสภณ รัตนากรอุทิศตนให้แก่วงการวิชาชีพกฎหมาย เป็นผู้ที่ได้ใช้ความรู้ความสามารถ ปฏิบัติหน้าที่เป็นประโยชน์ยิ่งแก่สังคมส่วนรวมและประเทศชาติจึงได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
เกาะบูเว
เกาะบูเว  เป็นเกาะอาณานิคมของประเทศนอร์เวย์ และเป็นเกาะที่ไกลที่สุดในโลก ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้ที่จุดพิกัด โดยเกาะนี้เป็นเกาะที่ห่างที่สุดในโลก เพราะห่างจากแหลมกู๊ดโฮปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 1,600 กิโลเมตร (1,000 ไมล์) และห่างจากแอนตาร์กติกาทางทิศใต้ 1,600 กิโลเมตร (994 ไมล์) เกาะมีพื้นที่ 49 ตร.กม. โดยร้อยละ 93 ของเกาะปกคลุมด้วยธารน้ำแข็ง
เกาะบูเวถูกค้นพบครั้งแรกในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1739 โดย ฌอง-บาติสต์ ชาร์ลส์ บูเว เดอ โลเซน ซึ่งเขาทำการบันทึกพิกัดของเกาะที่คลาดเคลื่อนไปทำให้ไม่มีใครพบเห็นเกาะแห่งนี้อีกเลยจนกระทั่งปี ค.ศ. 1808 มันจึงถูกค้นพบอีกครั้งโดย เจมส์ ลินด์ซีย์ และครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกที่เกาะแห่งนี้มีมนุษย์ลงไปเหยียบย่าง ในปี ค.ศ. 1898 และประเทศนอร์เวย์ปกครองเกาะบูเวในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1927 ตามพระราชกฤษฎีกาเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1930 แต่เกาะถูกประเทศอังกฤษอ้างความเป็นเจ้าของ ในปี ค.ศ. 1927 แล้วประเทศนอร์เวย์ก็อ้างความเป็นเจ้าของเกาะแห่งนี้และอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนควีนมอดแลนด์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานีวิจัยของดินแดน จนเกิดความขัดแย้งกับประเทศอังกฤษ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1930 เกาะแห่งนี้ถึงได้รับเอกราชจากประเทศอังกฤษ
เกาะบูเวเป็นเกาะภูเขาไฟโดยมีหิมะและธารน้ำแข็งปกคลุมอยู่โดยมีพืชและสัตว์บางชนิดอาศัยอยู่ เช่น ไลเคน, นกเพนกวิน และแมวน้ำ
เกาะบูเวต
มอนเฟอร์รัต
พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน (พ.ศ. 2555)
พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน (ชื่อรหัสสากล: 1207, ชื่อรหัสJTWC: 08W, ชื่อPAGASA: เอนเทง) เป็นพายุหมุนเขตร้อนลูกที่ 8 ของปี พ.ศ. 2555 "ขนุน" เป็นชื่อผลไม้ในภาษาไทย
เกาะบราช
บราช (, ; ภาษาถิ่น: ) เป็นเกาะในทะเลเอเดรียติก นอกชายฝั่งแดลเมเชีย ของประเทศโครเอเชีย มีพื้นที่ 396 ตารางกิโลเมตร ทำให้เป็นเกาะใหญ่ที่สุดในแดลเมเชีย และเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 3 ในทะเลเอเดรียติก เกาะมีประชากร 14,436 คน
Brač
รัชตะ รัชตะนาวิน
ศาสตราจารย์ นายแพทย์ รัชตะ รัชตะนาวิน (13 สิงหาคม 2493 - ) นักการเมือง แพทย์ และ นักวิชาการชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และอดีต ประธานกรรมการควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เป็น กรรมการสภาผู้ทรงคุณวุฒิในสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติในรัฐบาล ประยุทธ์ จันทร์โอชา และอดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล
รัชตะ รัชตะนาวิน จบการศึกษาจาก Fellow of the American College of Endocrinology, Fellow in Endocrinology, University of Massachusetts Medical School, U.S.A., อนุมัติบัตรผู้เชี่ยวชาญสาขาต่อมไร้ท่อและเมตาบอลิสม์ จากราชวิทยาลัยอายุรแพทย์ฯ, วุฒิบัตรผู้เชี่ยวชาญสาขาอายุรศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยมหิดล และแพทยสภา, อนุมัติบัตรสาขาเวชศาสตร์ครอบครัว จากแพทยสภา, ประกาศนียบัตรชั้นสูงสาขาอายุรศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยมหิดล, แพทยศาสตร์บัณฑิต จากคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล และวิทยาศาสตร์บัณฑิตสาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์ จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล รัชตะ รัชตะนาวิน สมรสแล้วกับ รศ.พญ.ณัฏฐา รัชตะนาวิน
ตำแหน่งที่สำคัญในอดีต.
รัชตะ รัชตะนาวิน เคยทำหน้าที่ในตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาอายุรศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล (พ.ศ. 2542 – 2547), อนุกรรมการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับการควบคุมอันตรายในการใช้ยา สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา กระทรวงสาธารณสุข (พ.ศ. 2538 – 2542), ประธานวิชาการราชวิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งประเทศไทย (พ.ศ. 2547 – 2548), กรรมการบริหารราชวิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งประเทศไทย (พ.ศ. 2543 – 2547), อุปนายกสมาคมต่อมไร้ท่อแห่งประเทศไทย (พ.ศ. 2545 – 2547) และประธานวิชาการ สมาคมต่อมไร้ท่อแห่งประเทศไทย (พ.ศ. 2535 – 2543)และเคยได้รับรางวัลนักวิทยาศาสตร์ดีเด่น ประจำปี 2548 ในสาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์ จากมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในพระบรมราชูปถัมภ์ คู่กับ บุญส่ง องค์พิพัฒนกุล
ตำแหน่งหน้าที่ในปัจจุบัน.
รัชตะ รัชตะนาวิน ได้ทำหน้าที่ในตำแหน่งคณบดีคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล, กรรมการ scientific advisory committee มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลในพระบรมราชูปถัมภ์ และกรรมการในคณะกรรมการควบคุมโรคขาดสารไอโอดีนแห่งชาติ
รัชตะ รัชตะนาวิน ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2555
ได้รับเลือกให้เป็นประธานที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย (ทปอ.) ประจำปี 2557
ในปี 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ วันที่ 31 สิงหาคม 2557 รับตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขในรัฐบาลประยุทธ์ จันทร์โอชา
วันที่ 17 กันยายน 2557 ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยมหิดลมีมติให้เขาเลือกระหว่างตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขหรืออธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดลอย่างใดอย่างหนึ่ง โดยก่อนหน้านี้มีกรรมการสภามหาวิทยาลัย 2 คนที่ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรี คือ ยงยุทธ์ ยุทธวงศ์ และ กฤษณพงศ์ กีรติกร ซึ่งทั้งคู่ลาออกจากตำแหน่งกรรมการสภามหาวิทยาลัยแล้ว
วันที่ 20 กันยายน 2557 เขาแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท จำนวน 7 ราย และ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการควบคุมยาเสพติดให้โทษ จำนวน 7 ราย
วันที่ 15 ตุลาคม 2557 รัชตะ รัชตะนาวินได้ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล ทั้งนี้ให้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม 2557 เป็นต้นไป และที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยมหิดลได้มอบหมายให้ สุวรรณา เรืองกาญจนเศรษฐ์ รองอธิการบดี ปฏิบัติหน้าที่แทนอธิการบดี พร้อมกันนี้ ที่ประชุมได้แต่งตั้ง ประเวศ วะสี กรรมการสภามหาวิทยาลัยมหิดล เป็นประธานคณะกรรมการสรรหาอธิการบดีคนใหม่ ซึ่งจะต้องดำเนินการสรรหาและเสนอชื่อต่อสภามหาวิทยาลัยภายในวันที่ 17 ธันวาคม 2557 จำนวน 3 คน เพื่อให้สภาคัดเลือก เพื่อนำรายชื่อโปรดเกล้าฯ ต่อไป
วันที่ 30 ตุลาคม 2557 เขาแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการยา จำนวน 9 ราย
วันที่ 5 พฤศจิกายน 2557 แต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการเครื่องสำอาง จำนวน 6 ราย
รัชตะได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดตระกูลต่างๆ ดังนี้
ไฮดาไกว
ไฮดาไกว  หรือ หมู่เกาะควีนชาร์ลอตต์  เป็นกลุ่มเกาะทางชายฝั่งตอนเหนือของรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา มีช่องแคบเฮเคตคั่นระหว่างหมู่เกาะนี้กับแผ่นดินใหญ่ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวเฮย์ดา ไฮดาไกวประกอบด้วยเกาะสำคัญสองเกาะคือ เกาะแกรมทางทิศเหนือ และเกาะมอร์สบีทางทิศใต้ และมีเกาะเล็ก ๆ อีก 150 เกาะ มีพื้นที่รวม 10,180 ตร.กม. (3,931 ตร.ไมล์) เกาะสำคัญอื่นเช่น เกาะลังการา เกาะลูอีส เกาะไลเอลล์ เกาะเบอร์นาบี และหมู่เกาะคังฮิต
Haida Gwaii
Queen Charlotte Islands
หมู่เกาะควีนชาร์ลอตต์
เกาะสปิตส์บาร์เกิน
สปิตส์บาร์เกิน  หรือเดิมชื่อ เว็สต์สปิตส์บาร์เกิน  เป็นเกาะใหญ่ที่สุดและเกาะเดียวที่มีคนอาศัยอยู่ในหมู่เกาะสฟาลบาร์ ประเทศนอร์เวย์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของหมู่เกาะ ติดกับมหาสมุทรอาร์กติก ทะเลนอร์วีเจียน และทะเลกรีนแลนด์ เกาะมีพื้นที่ 39,044 ตารางกิโลเมตร (15,075 ตารางไมล์) เป็นเกาะใหญ่ที่สุดของนอร์เวย์ และใหญ่เป็นอันดับ 36 ของโลก
เกาะนี้เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่พวกไวกิง แต่ได้รับการค้นพบในสมัยใหม่โดยวิลเลิม บาเรินตส์ นักเดินเรือชาวดัตช์ ใน ค.ศ. 1596 เกิดข้อพิพาทของชาติต่าง ๆ ในยุโรปหลายชาติเกี่ยวกับผลประโยชน์ของสิทธิการล่าปลาวาฬในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และสิทธิการทำเหมืองแร่ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ก่อนที่นอร์เวย์จะได้เข้าครอบครองอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1925
สปิตสเบอร์เกน
เกาะสปิตส์เบอร์เกน
เกาะสปิตสเบอร์เกน
4 เวสต้า
ตระกูลดาวเคราะห์น้อย
เบรากรุซ
เบรากรุซ  หรือชื่อทางการ เอรอยกาเบรากรุซ  เป็นเมืองท่าที่สำคัญและเทศบาลบริเวณอ่าวเม็กซิโกในรัฐเบรากรุซ ประเทศเม็กซิโก เมืองตั้งอยู่ตอนกลางของรัฐ เป็นหนึ่งในเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐ เมืองนี้เป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุด และเป็นเมืองท่าทางประวัติศาสตร์ที่โดดเด่นที่สุดตั้งแต่ยุคล่าอาณานิคม
นักสำรวจชาวสเปนชื่อ เอร์นัน กอร์เตส เดินทางถึงเม็กซิโกในปี ค.ศ. 1519 ได้เริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐาน เขาตั้งชื่อเมืองว่า บิยาริกาเดลาเบรากรุซ (Villa Rica de la Vera Cruz) เป็นเมืองที่สเปนตั้งถิ่นฐานเมืองแรกในแผ่นดินอเมริกา ในยุคล่าอาณานิคม มีการค้ารุ่งเรือง ในเวลานั้นร่ำรวยมากกว่าเมืองหลวงของประเทศ เม็กซิโกซิตี เสียอีก ในศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 มีการยึดครองเมืองจากฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกา การยึดครองครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1914
ปัจจุบันเมืองเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจ มีการผลิตเครื่องยนต์ ส่งออกและนำเข้าสินค้า โดยเฉพาะเกี่ยวกับอุตสาหกรรมรถยนต์
เวรากรูซ
เซบัสเตียน เฟทเทล
แม่น้ำโคลัมเบีย
แม่น้ำโคลัมเบีย  เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดบริเวณตะวันตกเฉียงเหนือฝั่งแปซิฟิกของอเมริกาเหนือ แม่น้ำไหลจากเทือกเขาร็อกกีในรัฐบริติชโคลัมเบียของแคนาดา ไหลไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ วกอ้อมทางตอนเหนือของภูเขาเซลเคิร์กแล้วลงไปทางใต้ ขยายกว้างเป็นทะเลสาบแอร์โรว์ จากนั้นไหลตัดเขตแดนรัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา โค้งไปทางตะวันตก ใกล้ ๆ เขตแดนรัฐออริกอน มีแควสายใหญ่ที่สุดมาบรรจบ คือแม่น้ำสเนก จากนั้นไหลไปทางตะวันตก เป็นเขตแดนด้านตะวันตกระหว่างรัฐวอชิงตันกับรัฐออริกอน ไปลงมหาสมุทรแปซิฟิก
แม่น้ำโคลัมเบียมีพื้นที่รับน้ำขนาดราวประเทศฝรั่งเศส ไหลผ่าน 7 รัฐของสหรัฐอเมริกาและ 1 รัฐของแคนาดา
รัฐเนอชาแตล
รัฐเนอชาแตล  เป็นรัฐในภาครอม็องดีทางตะวันตกของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาฝรั่งเศส จากข้อมูลปี ค.ศ. 2007 มีประชากร 169,782 คน โดยประชากร 39,654 คน (หรือ 23.4%) เป็นชาวต่างชาติ เมืองหลวงของรัฐคือเมืองเนอชาแตล
มีแควของแม่น้ำไรน์ไหลผ่านหลายสาย เป็นราชรัฐอิสระในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ตกอยู่ใต้การปกครองของฝรั่งเศสสลับกับปรัสเซียหลายครั้ง เข้าร่วมสมาพันธรัฐสวิสใน ค.ศ. 1815 โดยเป็นรัฐเดียวที่มีกษัตริย์ปกครอง แต่ล้มเลิกระบบกษัตริย์ใน ค.ศ. 1848
ลีมาซอล