pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผศ.ดร.จงรัก พลาศัย เคยได้รับคัดเลือกเป็นข้าราชการผลงานดีเด่นของจังหวัดชายแดนภาคใต้ สาขาการบริหารนโยบาย ประจำปี 2546 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้พระราชทานเกียรติบัตร ณ อาคารสิริกาญจนทักษิณ พระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2546 และได้รับคัดเลือกจากกระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็นผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา ประเภทส่งเสริมและอนุรักษ์วัฒนธรรม มรดกไทยทางพระพุทธศาสนา โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้พระราชทานรางวัลเสาเสมาธรรมจักรเนื่องในวันวิสาขบูชาโลก ประจำปี 2547
เครื่องบินทะเล
เครื่องบินทะเล หรือ เครื่องบินน้ำ  เป็นอากาศยานปีกตรึงที่สามารถนำเครื่องขึ้นและลงบนน้ำได้ เครื่องบินทะเลที่สามารถนำเครื่องขึ้นและลงในสนามบินได้ถือเป็นชนิดย่อยของเครื่องบินทะเลเรียกว่าอากาศยานสะเทินน้ำสะเทินบก (amphibian aircraft) เครื่องบินทะเลและอากาศยานสะเทินน้ำสะเทินบกยังแบ่งได้อีก 2 ชนิดตามลักษณะบนพื้นฐานของเทคโนโลยีคือ เครื่องบินทุ่นลอยน้ำ (floatplane) และ เรือบิน (flying boat) บางครั้งเครื่องบินทะเลก็เรียกว่า hydroplane
เครื่องบินทะเลสามารถแบ่งได้ออกเป็น 2 ชนิดคือ เครื่องบินทุ่นลอยน้ำ และ เรือบิน
คำว่า "seaplane" มักใช้แทน "floatplanes" ในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ แต่ในบทความนี้ทั้ง flying boats และ floatplanes ซึ่งเป็นชนิดของเครื่องบินทะเล ใช้ตามความนิยมแบบอเมริกา
อากาศยานสะเทินน้ำสะเทินบกสามารถนำเครื่องขึ้นและลงได้ทั้งบนทางวิ่งและในน้ำ เครื่องบินทะเลที่แท้จริงนั้นจะนำเครื่องขึ้นและลงได้ในน้ำเท่านั้น มีทั้ง เครื่องบินทุ่นลอยน้ำและเรือบินที่เป็นอากาศยานสะเทินน้ำสะเทินบก รวมทั้งยังมีลูกผสมด้วย ตัวอย่างเช่น เครื่องบินทุ่นลอยน้ำที่พับเก็บทุ่นได้ เครื่องบินทะเลสมัยใหม่มักเป็นอากาศเบา สะเทินน้ำสะเทินบก และเป็นแบบเครื่องบินทุ่นลอยน้ำ
จิกน้ำ
จิกน้ำ, จิกอินเดีย, จิกนา หรือ จิกมุจรินทร์ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Barringtonia acutangula" เป็นไม้ยืนต้นอยู่ในวงศ์ Lecythidaceae มีถิ่นกำเนิดตั้งแต่ประเทศอัฟกานิสถาน ไปทางตะวันออกจนถึงประเทศฟิลิปปินส์ และตอนเหนือของประเทศออสเตรเลีย แถบรัฐควีนส์แลนด์ โดยมักขึ้นใกล้ริมแหล่งน้ำ
จิกน้ำมีชื่อเรียกอื่น ๆ ตามภาษาถิ่นว่า "กระโดนทุ่ง" หรือ "กระโดนน้ำ" (อีสาน-หนองคาย), "ปุยสาย" หรือ "ตอง" (ภาคเหนือ) "กระโดนสร้อย" (พิษณุโลก) และ "ลำไพ่" (อุตรดิตถ์)
เป็นไม้ประเภทผลัดใบ สูง 5-15 เมตร ลำต้นเป็นปุ่มปม ปลายกิ่งลู่ลง ใบอ่อนเป็นสีน้ำตาล แดงเข้ม ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเวียนสลับถี่บริเวณปลายยอด เป็นรูปใบหอก หรือรูปไข่กลับ ปลายและโคนใบแหลม ขอบจักถี่ เวลามีดอกจะทิ้งใบเหลือเพียงใบอ่อนเป็นสีแดง สวยงามน่าชมมาก
ดอกออกเป็นช่อยาวที่ปลายยอด ห้อยลงเป็นระย้า ราว 30-40 เซนติเมตร มีกลีบเลี้ยง 4 กลีบ ติดทนอยู่จนเป็นผล กลีบดอกสั้น ปลายแยกเป็น 4 กลีบ หลุดร่วงง่าย เป็นสีแดง หรือ ชมพู เมื่อบานเต็มที่เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 เซนติเมตร มีเกสรตัวผู้เป็นฝอย ๆ สีชมพู หรือ สีแดง จำนวนมาก เวลามีดอกบานพร้อมกันจะดูแลสวยงามน่ารัก โดยเฉพาะช่วงมีดอกจะทิ้งใบมีแต่ยอดอ่อนเป็นสีแดงจัด ยิ่งเพิ่มความงดงามยิ่งขึ้น
ผลลักษณะกลมยาว มีเมล็ด ดอกออกระหว่างเดือนพฤศจิกายน-มีนาคม ในปีถัดไป
ยอดอ่อนและดอก ใช้รับประทานเป็นผักสดและผักจิ้มกับ น้ำพริก ลาบ, น้ำตก, แจ่ว และอาหารรสเผ็ดอื่นๆ กินกับขนมจีน รสชาติมันปนฝาด
เปลือกและต้นมีสรรพคุณใช้เบื่อปลา นอกจากนี้แล้วเนื้อไม้ยังใช้ทำไม้อัด ทำเครื่องเรือนและเป็นสมุนไพรแก้ระดูขาว ใบแก่ใช้ต้มน้ำดื่มแก้ท้องร่วง เมล็ดใช้ทำเป็นยาลมแก้อาการจุกเสียดและแก้ไอในเด็ก
สภาเศรษฐกิจโลก
สภาเศรษฐกิจโลก (; WEF) เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ซึ่งจัดการประชุมขึ้นทุกปีที่เมืองดาวอส ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2514 โดย เคลาส์ มาร์ติน ชวับ (Klaus Martin Schwab) เป็นอาจารย์ใน มหาวิทยาลัยเจนีวา เดิมชื่อ สภายุโรป เปลี่ยนเป็น สภาเศรษฐกิจโลก เมื่อปี พ.ศ. 2530
พระวายุ
จิก
จิก  เป็นชื่อสามัญในภาษาไทยที่ใช้เรียกต้นไม้ในสกุล "Barringtonia" ในวงศ์ Lecythidaceae
มีลักษณะโดยร่วมเป็นไม้ยืนต้น ขึ้นในที่พื้นที่ชุ่มน้ำ ดอกมีสีขาว เกสรเพศผู้สีแดงหรือสีชมพู มักออกเป็นช่อยาวห้อยเป็นระย้า มีทั้งหมด 10 ชนิด ได้แก่
Barringtonia
ราชวงศ์อลองพญา
เรือพิฆาตคาซูมิ
คาซูมิ (, "ละอองเกสรดอกไม้") เป็นเรือพิฆาตชั้นอาซาชิโอะ (Asashio) ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1945 คาซูมิ ได้คุ้มกันเรือประจัญบานยามาโตะ จากทะเลใน (อยู่ระหว่างเกาะฮนชู เกาะชิโกกุ และเกาะคีวชู) เพื่อเข้าปฏิบัติการเท็งโงโจมตีกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรที่จังหวัดโอกินาวะ เรือคาซูมิอับปางในวันที่ 7 เมษายนจากการโจมตีของเครื่องบินของกองกำลังเฉพาะกิจที่ 58 เรือพิฆาตฟูยุตสึกิได้เข้าช่วยเหลือผู้รอดชีวิตและจมเรือด้วยการยิงตอร์ปิโด 2 ลูกห่างออกไป 275 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองนางาซากิ (Nagasaki)  °E﻿ / 30.46; 128.92)
ปลาตะพาก เป็นปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ในสกุล "Hypsibarbus" (/ฮีป-ซี-บาร์-บัส/) จัดเป็นปลาขนาดกลางในวงศ์นี้ มีรูปร่างลักษณะทั่วไปคล้ายปลาตะเพียนในสกุล "Barbonymus" ซึ่งอยู่วงศ์เดียวกัน แต่ปลาตะพากจะมีลำตัวที่ยาวกว่า และขนาดจะใหญ่ได้มากกว่า แพร่กระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์และทางตอนใต้ของประเทศจีน พบอาศัยในแม่น้ำสายใหญ่รวมถึงลำธารน้ำตกบนภูเขาหรือป่าดิบชื้น
โดยมีขนาดลำตัวประมาณ 60-80 เซนติเมตร มีทั้งหมด 11 ชนิด (สูญพันธุ์ไปแล้ว 1 ชนิด ดูในตาราง) โดยมีชนิดที่รู้จักกันดีที่สุดคือ ปลาตะพากเหลือง ("H. wetmorei") โดยปลาในสกุลนี้ถูกแยกออกมาจากสกุล "Puntius" ในปี ค.ศ. 1996 โดยวอลเตอร์ เรนโบธ โดยมีลักษณะสำคัญที่แตกต่างจากปลาในสกุลอื่น คือ มีก้านครีบเดี่ยวของครีบหลังมีขอบจักเป็นฟันเลื่อย ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน ใต้คางมีร่องแยกระหว่างขากรรไกรล่างและคาง ฐานครีบก้นยาวคิดเป็นร้อยละ 60 ของความยาวหัว ขอบเกล็ดแต่ละเกล็ดมีลายสีดำติดต่อกันเป็นร่างแห
ปลาตะพากมีชื่อเรียกรวมกันแบบอื่นอีก อาทิ "ปลากระพาก" (ประพาสไทรโยค), "ปลาปากหนวด", "ปลาปีก" (ภาษาอีสาน), "ปลาปากคำ" หรือ "ปลาสะป๊าก" (ภาษาเหนือ) เป็นต้น
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์ "Hypsibarbus" มาจากภาษากรีกโบราณคำว่า "ὕψι" (ฮิปซี) และ "barbus" (บาร์บัส) ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้ทั่วไปของปลาในวงศ์ปลาตะเพียน โดยมีความหมายถึง สันฐานที่มีความแบนข้าง
โรงเรียนปราสาทวิทยาคม
โรงเรียนปราสาทวิทยาคม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา
โรงเรียนปราสาทวิทยาคม ก่อตั้งขึ้นเมื่อ วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 โดยชาวบ้านปราสาท ร่วมกับนายสะอาด นาคาเริงฤทธฺ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมด่านขุนทด ได้สำรวจการตั้งโรงเรียน และได้มีนายล้าน เมยขุนทด มอบที่ดินเป็นสถานที่ก่อตั้ง
ปลาปากหนวด
"สำหรับปลาปากหนวดชนิดอื่นดูที่: Hypsibarbus pierrei"
ปลาปากหนวด หรือ ปลาปีกแดง ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hypsibarbus vernayi" ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างและขนาดใกล้เคียงปลาตะพากเหลือง ("H. wetmorei") แต่ต่างกันตรงที่ครีบก้นไม่ยาวถึงโคนหางเหมือนปลาตะพากเหลือง ครีบและหางเป็นสีแดงเข้มหรือสีส้ม และถิ่นที่อยู่พบในภาคอีสาน, ภาคเหนือ และภาคกลางแถบ จังหวัดเพชรบุรี, ราชบุรี พบน้อยกว่าปลาตะพากเหลือง คือพบเป็นบางฤดูกาลเท่านั้น
ความเป็นมาของปลาปากหนวด เริ่มจาก อาเธอร์ เอส. เวอร์เนย์ นักมีนวิทยาชาวอังกฤษได้เก็บตัวอย่างปลาปากหนวดได้ 2 ตัว จากอำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก จึงได้ส่งตัวอย่างให้ จอห์น ร็อกโบโรห์ นอร์แมน เพื่อตรวจสอบว่าเป็นปลาชนิดใหม่หรือไม่ ปรากฏว่าเป็นปลาชนิดใหม่ นอร์แมนจึงตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติให้แก่เวอร์เนย์
ปลาปากหนวดมีลำตัวที่แบนข้าง หัวค่อนข้างเล็ก มีหนวดยาว 2 คู่ มีเกล็ดตามลำตัวประมาณ 26-28 แถว เกล็ดรอบคอดหาง 12 แถว ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายเป็นซี่แข็งและขอบจักเป็นฟันเลื่อย ตัวมีสีขาวเงินเจือเหลือง ขอบเกล็ดบนหลังแต่ละเกล็ดมีลายสีดำติดต่อกันเป็นร่างแห
ปลาปากหนวด หรือ ปลาปีกแดง ในช่วงวันขึ้น 14 ค่ำ หรือ 15 ค่ำ ในเดือนมีนาคม ของทุกปี ในแม่น้ำมาง ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำน่าน ในตำบลภูฟ้า อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน จะมีปรากฏการณ์ที่ปลาปากหนวดนับหมื่นหรือแสนตัวว่ายทวนน้ำขึ้นไปผสมพันธุ์และวางไข่ตามลำน้ำและโขดหิน ซึ่งปลาจะมากองรวมกัน ชาวบ้านเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า "ปลากอง" ซึ่งจะเกิดขึ้นเพียง 2 วันนี้เท่านั้น และก่อนที่จะเกิดปรากฏการณ์นี้ จะมีสิ่งบอกเหตุ คือ ท้องฟ้ามืดครึ้ม อากาศเย็นกว่าปกติ และนกเค้าแมวส่งเสียงร้อง เมื่อผสมพันธุ์และวางไข่เสร็จแล้ว จะกลับไปอาศัยอยู่ยังที่เดิม หรือบางตัวก็ตายลงตามอายุขัย
ปลาจาด
ปลาจาด เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Poropuntius" (/พอร์-โอ-พุน-ชัส/)
ความเป็นมาของปลาในสกุลนี้เริ่มจากแม็กซ์ วีลเฮม คาร์ล เวบเบอร์ และลีฟาน เฟอดินานด์ เดอ โบฟอร์ต ได้ตั้งสกุล "Lissocheilus" (ปัจจุบันถูกยกเลิกไปแล้ว) ขึ้นในปี ค.ศ. 1916 เพื่อใช้กับปลาในวงศ์ปลาตะเพียนที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยอธิบายว่า
ต่อมาในปี ค.ศ. 1919 มะสึมิสึ โอชิมะ นักมีนวิทยาชาวญี่ปุ่น ได้พบว่าปลาบางส่วนของสกุล "Lissocheilus" มีริมฝีปากล่างแยกออกมาเป็น 3 ส่วน ส่วนกลางเป็นแผ่นหนังใหญ่ ทำให้มีปัญหาในการจำแนกชนิด จึงได้ตั้งสกุล "Acrossocheilus" ขึ้น (ซึ่งปัจจุบันสกุลนี้ใช้ระบุปลาที่พบในประเทศเวียดนามและจีนตอนใต้ เป็นหลัก) โดยจำแนกปลาที่อยู่ในสกุล "Lissocheilus" เดิมที่มีลักษณะของริมฝีปากล่างตามที่กล่าวมาให้อยู่ในสกุลนี้
ต่อมา ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ ได้ตั้งสกุล "Poropuntius" นี้ขึ้น ในปี ค.ศ. 1931 โดยแยกออกจากสกุล "Lissocheilus" ซึ่งครีบหลังมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายเป็นหนามแข็งและขอบจักเป็นฟันเลื่อย ชื่อสกุล "Lissocheilus" ต้องถูกยกเลิก เพราะพบว่าตั้งซ้ำซ้อนกับสกุลของหอยที่เป็นซากฟอสซิลซึ่งมีผู้ตั้งไว้ในปี ค.ศ. 1882 ดังนั้น จึงต้องหันกลับไปพิจารณาระหว่างสกุล "Poropuntius" กับสกุล "Acrossocheilus" ก็พบว่าลักษณะทางอนุกรมวิธานของสกุล "Poropuntius" นั้นเด่นกว่าสกุล "Acrossocheilus" ในปี ค.ศ. 1996 วอลเตอร์ เรนโบธ เสนอให้ใช้สกุล "Poropuntius" กับปลาที่แมลคัม อาร์เธอร์ สมิธ อนุกรมวิธานไว้ในปี ค.ศ. 1945 คือ ปลาจาดบ้านถ้ำ ("P. bantamensis") และปลาเขยา ("P. deauratus") ที่เดิมเคยใช้ชื่อสกุล "Acrossocheilus" เปลี่ยนมาใช้ชื่อสกุลนี้
แต่อย่างไรก็ดี ยังมีความสับสนอย่างมากในการใช้ชื่อสกุลของสกุลนี้ เรนโบธจึงเสนอขึ้นมาในปี ค.ศ. 1985 ให้ใช้สกุล "Neolissocheilus" ขึ้น ซึ่งปัจจุบันนี้ใช้ในกลุ่มปลาพลวง
อย่างไรก็ตาม สกุล "Poropuntius" นี้ มีความคล้ายคลึงกับสกุล "Hypsibarbus" ซึ่งเป็นสกุลที่เรนโบธตั้งขึ้นเองในปี ค.ศ. 1996 ซึ่งเป็นสกุลของกลุ่มปลาตะพากอยู่ โดยในบางชนิด คือ ปลาตะพากส้ม ("H. malcomi") หรือปลาปากหนวด ("H. vernayi") ในบางครั้งก็ใช้ชื่อพ้องสกุล "Poropuntius" เหมือนกัน อีกทั้งชื่อสามัญก็ยังเป็นชื่อเดียวกัน แต่ขนาดโดยทั่วไปของปลาสกุล "Poropuntius" มีขนาดเล็กกว่าปลาสกุล "Hypsibarbus"
เรือพิฆาตฟุยุซุกิ
ฟุยุซุกิ เป็นเรือพิฆาตชั้นอะกิซุกิ (Akizuki) ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ชื่อมีความหมายว่า "จันทร์ฤดูหนาว"
ในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1944 ขณะทำการคุ้มกันเรือลาดตระเวนเบา โอโยะโดะ จากเมืองโยะโกะซุกะ (Yokosuka) ไปทะเลใน (อยู่ระหว่าง เกาะฮนชู เกาะชิโกะกุ และ เกาะคีวชู) เรือโดนยิงด้วยตอร์ปิโดที่หัวเรือโดยเรือดำน้ำ ยูเอสเอส ทรีปัง (USS Trepang) เรือได้แล่นกลับอู่คุเระเพื่อทำการซ่อมแซม
ในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1945 เรือได้แล่นเกยตื้นบนสันดอนทรายใกล้กับเมืองโออิตะ (Ōita) ระหว่างการฝึกซ้อมในทะเลใน
ในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1945 "ฟุยุซุกิ" ได้แล่นชนทุ่นระเบิดที่เขตโมะจิ (Moji) เกาะคีวชู ท้ายเรือเสียหายหนัก เรือจึงไม่ได้รับการซ่อมแซม
ปลาตะเพียนสาละวิน
ปลาตะเพียนสาละวิน หรือ ปลาตะพากสาละวิน ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hypsibarbus salweenensis" ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) เป็นปลาตะพากชนิดหนึ่ง มีขนาดความยาวประมาณ 20–40 เซนติเมตรเท่านั้น จัดเป็นปลาที่เล็กกว่าปลาตะพากชนิดอื่น มีลักษณะคือ ครีบหลังยกสูงตอนปลายมีสีดำ มีก้านครีบแข็งที่อันที่ 2 หยักที่ขอบด้านท้าย ครีบก้นสูงและมีฐานครีบสั้น เกล็ดไม่มีสีเหลืองหรือสีส้มหรือสีแดงเช่นปลาตะพากชนิดอื่น ๆ และมีรูปร่างที่ยาวกว่าปลาตะพากชนิดอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด มีพฤติกรรมที่ไม่ทราบแน่นอนและพบเฉพาะลุ่มน้ำสาละวินในภาคตะวันตกของไทยที่ติดกับชายแดนพม่าเท่านั้น
Hypsibarbus
ปลาตะพากสาละวิน
เรือพิฆาตซุซุสึกิ
ซุซุสึกิ เป็นเรือพิฆาตชั้นอะกิซุกิ (Akizuki) ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ชื่อมีความหมายว่า "จันทร์กระจ่าง (ในฤดูใบไม้ร่วง)"
ธันยนันท์ พิพัฒน์ไชยศิริ
มาอามาดู ดียารา
มาอามาดู ดียารา  เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักฟุตบอลชาวมาลี เล่นตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรฟุตบอลโมนาโก และเป็นกัปตันฟุตบอลทีมชาติมาลี
เคราร์ด ปีเก
อันเดรส อิเนสตา
โบยาน เกร์กิช
ฮาเบียร์ มาสเคราโน
ตีอาโก มอตตา
ตีอาโก มอตตา  เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลีที่เกิดในประเทศบราซิล ปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนในลีคเซเรียอา ให้กับสเปเซีย
กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJN) (: ชินจิไต: "" หรือ "นิปปง ไคงุง") เป็นกองทัพเรือแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1869 จนถึง ค.ศ. 1947 เมื่อถูกยุบตามรัฐธรรมนูญแห่งประเทศญี่ปุ่นที่จะสละการใช้กองกำลังเป็นวิธีของการยุติข้อขัดแย้งระหว่างประเทศ กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลแห่งญี่ปุ่น (JMSDF) จึงได้มีการจัดตั้งหลังจากการสลายของ IJN
ในปี ค.ศ. 1920 กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นมีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามในโลก รองก็เพียงแต่กองทัพเรือสหราชอาณาจักรและกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา กองทัพเรือได้รับการสนับสนุนจากกองกำลังพิเศษทางอากาศแห่งกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นสำหรับอากาศยานและปฏิบัติการโจมตีทางอากาศจากกองเรือ กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นเป็นคู่ต่อสู้หลักของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก
ต้นกำเนิดของกองทัพเรือญี่ปุ่นสามารถสืบย้อนไปถึงตอนต้นของการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในทวีปเอเชีย เริ่มต้นในตอนต้นของยุคกลางและไปถึงจุดสูงสุดในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16-17 ในช่วงเวลาของการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกับมหาอำนาจในทวีปยุโรปในระหว่างยุคแห่งการสำรวจ ผ่านไปสองศตวรรษแห่งความซบเซาระหว่างนโยบายสันโดษภายในใต้โชกุนแห่งยุคเอะโดะ กองทัพเรือญี่ปุ่นถูกเปรียบเทียบกับเมื่อในอดีตเมื่อประเทศถูกบังคับให้เปิดการค้าโดยการแทรกแซงของอเมริกาในปี ค.ศ. 1854 เหตุการณ์นี้นำไปสู่การปฏิรูปสมัยเมจิ ประกอบกับการกลับมาสืบเชื้อสายจักรพรรดิ์ในยุคใหม่ที่เรืองรองและการปรับให้สู่อุตสาหกรรม กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นจึงเกิดขึ้น บางช่วงเวลาก็มีการสู้รบบ้างเช่นใน สงครามจีน-ญี่ปุ่นและสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น และท้ายสุดโดนทำลายล้างเกือบทั้งหมดโดยกองทัพเรือสหรัฐ (USN) ในช่วงใกล้สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง
จักรพรรดินาวีญี่ปุ่น
อักษรญี่ปุ่นตัวใหม่
ร่องรอยทางดิจิทัล
ร่องรอยทางดิจิทัล  คือ ร่องรอยกิจกรรม การกระทำ การมีส่วนร่วม และการสื่อสารดิจิทัลผ่านการใช้งานอินเทอร์เน็ตหรืออุปกรณ์ดิจิทัล ร่องรอยทางดิจิทัลสามารถแบ่งเป็นการทำเองหรือถูกกระทำ แบบแรกประกอบด้วยกิจกรรมการท่องเว็บของผู้ใช้และข้อมูลที่เก็บไว้ในคุกกี้ ส่วนแบบที่สองผู้ใช้มักเผยแพร่โดยเจตนาเพื่อแบ่งปันข้อมูลบนเว็บไซต์หรือสื่อสังคม ในขณะที่ร่องรอยทางดิจิทัลมักมีความหมายถึงบุคคล คำนี้ยังใช้เรียกธุรกิจ องค์กร หรือบริษัทได้ด้วย
การใช้งานร่องรอยทางดิจิทัลมีผลที่ตามมาทั้งในแง่ดีและแง่ร้าย ในด้านหนึ่งถือเป็นประเด็นในปัญหาความเป็นส่วนตัว เช่น ถ้าบุคคลหนึ่งไม่อนุญาต คนแปลกหน้าก็สามารถรวบรวมข้อมูลบุคคลหนึ่งด้วยการใช้เสิร์ชเอนจินเพียงอย่างเดียวเท่านั้น บริษัทสามารถผลิตโฆษณาจำเพาะตามประวัติการค้นหาของบุคคล ในอีกด้านหนึ่ง ผู้อื่นสามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากการรายได้ตามร่องรอยทางดิจิทัลในฐานะอินฟลูเอนเซอร์สื่อสังคม นอกจากนี้ นายจ้างใช้ร่องรอยทางดิจิทัลของผู้สมัครรับเลือกตั้งเพื่อตรวจสอบออนไลน์และประเมินความเหมาะสมเนื่องจากลดต้นทุนและการเข้าถึง โดยผู้สมัครรับเลือกตั้งที่มีร่องรอยทางดิจิทัลในทางที่ดีมักได้รับประโยชน์กว่า เนื่องจากการใช้เทคโนโลยีแพร่หลายมากขึ้น แม้แต่เด็ก ๆ ก็สร้างร่องรอยทางดิจิทัลมากขึ้นพร้อมทั้งผลบวกและลบที่อาจเกิดขึ้น เช่น การรับเข้าเรียนในวิทยาลัย เนื่องจากเป็นเรื่องยากที่จะไม่มีร่องรอยทางดิจิทัล จึงเป็นประโยชน์สูงสุดแก่คน ๆ หนึ่งในการสร้างสิ่งที่เป็นบวก
ปลาช่อนบาร์กา
ปลาช่อนบาร์กา  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Channa barca" ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) มีความยาวเต็มที่ประมาณ 90 เซนติเมตร เป็นปลาที่มีสีสันสวยงามมาก โดยมีสีเขียวและเหลืองประกอบกับจุดสีดำและแดงกระจายทั่วบริเวณส่วนหัว, ลำตัว และครีบ ส่วนหัวมีขนาดโตและปากกว้างมาก จนได้ชื่อว่าเป็นปลาช่อนที่มีความสวยงามที่สุดในโลก
มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่ในแม่น้ำพรหมบุตรและแม่น้ำคงคาในรัฐอัสสัมและรัฐเบงกอลตะวันตก ในประเทศอินเดีย และบางส่วนของบังกลาเทศเท่านั้น
ปลาช่อนบาร์กา เป็นที่รู้จักครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1822 โดย ฟรานซิส บูชาแนน แฮมิลตัน ซึ่งเป็นนายแพทย์และนักชีววิทยาประจำกองทัพจักรวรรดิอังกฤษที่ปกครองอินเดียอยู่ ได้ศึกษาธรรมชาติในรัฐเบงกอลและได้ค้นพบปลาน้ำจืดชนิดใหม่ ๆ ได้ถึง 100 ชนิด หนึ่งในนั้นคือ ปลาช่อนชนิดนี้ พร้อมกับได้เขียนภาพประกอบไว้ โดยได้ตีพิมพ์ในหนังสือชื่อ "An account of the fishes found in the river Ganges and its branches" โดยบรรยายไว้เกี่ยวกับปลาช่อนบาร์กาว่า ความยาวเต็มที่ได้ถึง 90 เซนติเมตร และทำรังโดยขุดรูขึ้นบริเวณริมฝั่งโผล่และเฉพาะส่วนหัวออกมาเพื่อหาอาหาร เพศของปลาชนิดนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับสีแต่ขึ้นอยู่กับรูปร่างครีบปลาลำตัว แต่ในปลาตัวผู้นั้นจะมีครีบหลัง ครีบอก ครีบก้นที่ใหญ่กว่าตัวเมียและลำตัวผอมยาวอย่างเห็นได้ชัดแต่ตัวเมียนั้นมีครีบที่เล็กกว่าอย่างเห็นได้ชัด และในตัวเมียมีลำตัวมีลักษณะข้อนข้างป้อมสั้นกว่าตัวผู้ส่วนเรื่องสีของปลาชนิดนี้ก็จะขึ้นอยู่กับค่าน้ำสภาพแวดล้อม และอื่นๆ
ปลาช่อนบาร์กา จัดไว้เป็นหนึ่งในปลาช่อนที่หายากที่สุดในโลก จากคุณสมบัติทั้งหมดดังกล่าว ทำให้เป็นปลาสวยงามที่มีราคาแพงมากชนิดหนึ่ง และสำหรับในประเทศไทยเป็นปลาที่มีการนำเข้ามาจำหน่ายเพียงแค่ไม่กี่ตัว และเคยมีการหลอกขายโดยเอาปลาช่อนชนิดอื่นมาขายกันแล้วในชื่อต่าง ๆ รวมทั้งเคยสับสนกับปลาช่อนชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกันด้วย พฤติกรรมในที่เลี้ยงเป็นปลาที่มีดุร้ายก้าวร้าวมาก ไม่สามารถเลี้ยงรวมกันโดยเฉพาะตัวผู้หลาย ๆ ตัวได้เลย เพราะจะกัดกันทันทีแม้กระทั่งเพิ่งเทจากถุงลงตู้กระจก แต่การเลี้ยงรวมกับตัวเมียสามารถกระทำได้อย่างง่ายดาย
เป็นปลาที่สามารถเลี้ยงในห้องที่เปิดเครื่องปรับอากาศได้ตลอด 24 ชั่วโมง เพราะอาศัยอยู่ในที่ ๆ มีอุณหภูมิระหว่าง 10-24 องศาเซลเซียส มีพฤติกรรมการกินอาหารเพียงแค่ แมลง หรือกุ้งฝอย หรือเนื้อกุ้งชิ้นเท่านั้น โดยไม่กินปลาเหยื่อหรือลูกปลาขนาดเล็กเลย
ไอเลิฟกามิกาเซ่.คอม
ดิจิตอล ฟุตปริ้น
แวนซ์ แอร์เชอร์
คามุย ยอดนินจา
คามุย ยอดนินจา  ; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่แต่งโดยซันเปย์ ชิระโตะ (เป็นนามปากกาของ โนโบรุ โอกาโมโตะ) เป็นการ์ตูนอิงประวัติศาสตร์ในยุคเอะโดะเกี่ยวกับนินจาเชื้อสายไอนุชื่อ "คามุอิ" ที่เบื่อหน่ายการฆ่าฟันกัน จึงหนีออกจากสำนักเพื่อหลบไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่กลับถูกเจ้าสำนักส่งเหล่านินจาออกตามล่า ในข้อหาทรยศต่อสำนัก นอกจากนี้ยังมีเนื้อหาวิพากษ์ระบบศักดินาของญี่ปุ่นก่อนยุคเอะโดะ
มังงะต้นฉบับตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โชงะกุกังระหว่างปี ค.ศ. 1964 ถึง 1971 มังงะเรื่องนี้รับความนิยมจนมีภาคขยาย และภาคต่ออีก 2 เรื่อง คือ "Kamui Gaiden" (ระหว่างปี 1965 ถึง 1967) และ "Kamuiden Dai 2 Bu" (ระหว่างปี 1982 ถึง 1986) และเป็นมังงะเรื่องแรกๆ ที่ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1987 ใช้ชื่อว่า "The Legend of Kamui" และก่อให้เกิดกระแสนิยมการ์ตูนญี่ปุ่นในสหรัฐอเมริกา
ในปี ค.ศ. 1969 เรื่องนี้ถูกนำมาสร้างเป็นอะนิเมะจำนวน 26 ตอน ความยาวตอนละ 22 นาที ออกฉายทางฟูจิทีวี และนำมาสร้างใหม่เป็นภาพยนตร์ที่ใช้คนแสดง ชื่อ "Kamui Gaiden" ในปี ค.ศ. 2009
Ilovekamikaze.com
WWE Bragging Rights
รายชื่อผลงานเพลงของคัตตุน
ผลงานเพลงของวงบอยแบนด์ญี่ปุ่น KAT-TUN
สิงโต (แก้ความกำกวม)
สิงโต อาจหมายถึง
สะหวัดวิไล พิมมะสอน
สะหวัดวิไล พิมมะสอน  เกิดวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1987 เป็นนักกีฬาเทควันโดชาวลาว เขาได้รับเหรียญทองแดงอย่างที่ไม่คาดคิดมาก่อนในรุ่นไลท์เวทชาย (-72 กก.) ในการแข่งขันรายการเอเชียนเทควันโดแชมเปียนชิป 2008 โดยการล้มซอง มยองซอบ ซึ่งเป็นนักกีฬาเจ้าของเหรียญโอลิมปิกสองสมัย จากเกาหลีใต้ได้ในยกแรก
เขาเคยได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2005 ที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ และได้รับเหรียญอีกครั้งจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2007 ที่โคราช ประเทศไทย และในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2009 ที่กรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว สะหวัดวิไลได้ชิงแชมป์กับปฏิวัติ ทองสลับ ซึ่งเป็นนักเทควันโดจากประเทศไทย แม้ว่าเขาจะได้รับกำลังใจจากกองเชียร์ภายในประเทศ แต่ในท้ายที่สุดเขาก็ได้แพ้ต่อนักกีฬาจากประเทศไทย และเขาได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันในครั้งนั้น นอกจากกีฬาเทควันโดแล้ว สะหวัดวิไลยังเล่นกีฬาบาสเก็ตบอลในท้องถิ่นที่เขาอาศัยอยู่
กรมหม่อนไหม
กรมหม่อนไหม เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2552 เพื่อการอนุรักษ์ส่งเสริมการวิจัย และพัฒนาในเรื่องของหม่อนไหม
กรมหม่อนไหม เดิมเรียกว่า "กรมช่างไหม" ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2446 โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งในอดีตให้ความสำคัญเรื่องไหมเป็นอย่างมาก แต่ในระยะต่อมาได้มีการยุบกรมดังกล่าวเข้ารวมเป็นกอง ในสังกัดกรมกสิกรรม จนกระทั่งเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ตามพระราชดำริของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ จึงได้มีการยกฐานะสถาบันหม่อนไหมแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในขณะนั้นสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จัดตั้งเป็น "กรมหม่อนไหม" ขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการอนุรักษ์ ส่งเสริมการวิจัยและพัฒนาในเรื่องของหม่อนไหมและเส้นใยต่างๆ
กรมหม่อนไหม แบ่งการบริหารออกเป็นหน่วยงานในส่วนกลาง 4 สำนัก 2 กลุ่ม หน่วยงานที่ตั้งอยู่ในส่วนภูมิภาคประกอบด้วยสำนักงานหม่อนไหมเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ 5 สำนัก และ ศูนย์หม่อนไหมเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ 21 ศูนย์ ทั่วประเทศ ได้แก่
ตรานกยูงพระราชทาน.
ตรานกยูงพระราชทาน เป็นเครื่องหมายรับรองผลิตภัณฑ์ผ้าไหมไทย ซึ่งสถาบันวิจัยหม่อนไหม (ชื่อเดิมของกรมหม่อนไหม ขณะนั้นสังกัดกรมวิชาการเกษตร) ร่วมกับคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรมทรัพย์สินทางปัญญา กระทรวงพาณิชย์ และมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชีนีนาถ ได้ร่วมกันสัมมนาจนได้มาซึ่งข้อบังคับว่าด้วยการใช้เครื่องหมายรับรองดังกล่าว
สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญลักษณ์นกยูงไทย ให้เป็นเครื่องหมายรับรองคุณภาพผ้าไหมไทย 4 ชนิด ประกอบด้วย นกยูงสีทอง นกยูงสีเงิน นกยูงสีน้ำเงิน และนกยูงสีเขียว
ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิพ
วีรวัลย์ โพธิ์งาม
เจ้าหญิงมณีไลย มกุฎราชกุมารีแห่งลาว
เจ้าหญิงมณีไลย มกุฎราชกุมารีแห่งลาว ( ມກຸຖຣາຊກຸມາຣີ) หรือ เจ้ามะนีไล สว่าง (ประสูติ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2484 —) หรือที่ชาวหลวงพระบางรู้จักในชื่อ "เจ้าป้า" พระวรชายาในสมเด็จเจ้าฟ้าชายวงศ์สว่าง องค์มกุฎราชกุมาร พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนา พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรลาว
เจ้าหญิงมณีไลย ประสูติเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ณ เมืองหลวงพระบาง ประเทศลาว มีพระนามเดิมว่า มณีไลย ปัญญา เป็นพระธิดาในองค์เสด็จเจ้าฟ้าชายคำพรรณปัญญา กับหม่อมชาวเมืองปากลายไม่ปรากฏนาม โดยพระชนกของพระองค์เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวงศ์ กับหม่อมคำหล้า เจ้าหญิงมณีไลยทรงสำเร็จการศึกษาขั้นต้นจากโรงเรียนประถมหลวงพระบาง และโรงเรียนลิเซปาวี ในนครหลวงพระบาง และได้ศึกษาต่อยังประเทศอังกฤษ
เจ้าหญิงมณีไลยได้อภิเษกสมรสกับสมเด็จเจ้าฟ้าชายวงศ์สว่าง องค์มกุฎราชกุมาร พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนา กับพระอัครมเหสีคำผูย เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2505 มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 7 พระองค์ เป็นพระโอรส 5 พระองค์ และพระธิดา 2 พระองค์ ได้แก่
ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 พระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนาทรงสละราชบัลลังก์ ก่อนการสถาปนาสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว 1 อาทิตย์ โดยฝ่ายปะเทดลาวได้ทำการรัฐประหารยึดอำนาจและเปลี่ยนแปลงการปกครองเหล่าพระราชวงศ์ทรงถูกส่งไปจองจำที่ค่ายสัมมนาในแขวงหัวพัน ทางภาคเหนือของประเทศ ภายในค่ายสัมมนาคือค่ายกักกันสร้างความยากลำบากสำหรับเหล่าพระราชวงศ์ จนกระทั่งสมเด็จเจ้าฟ้าชายวงศ์สว่าง องค์มกุฎราชกุมาร พระภัสดาของพระองค์ได้เสด็จสวรรคตลงเสียก่อนที่ศูนย์สัมมนาหมายเลข 5 เมืองเวียงไซ แขวงหัวพัน ในช่วงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2524 ต่อมาพระนางคำผูยก็สิ้นพระชนม์ในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2524 สิริพระชนมายุ 69 พรรษา ภายในค่ายสัมมนาที่หมู่บ้านสบฮาว ขณะที่พระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนา เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2521 หรือ พ.ศ. 2527 ไม่แจ้งชัดนัก แต่ประชาชนบางส่วนเชื่อว่าสิ้นพระชนม์เนื่องจากการขาดสารอาหาร ส่วนพระองค์เองก็ทรงตกระกำลำบากอยู่ในสภาวะที่เรียกว่า "ซิ่นขาดคาขา" แต่พระองค์ก็รอดพ้นเหตุการณ์ดังกล่าวมาได้
เหตุการณ์หลังการเปลี่ยนแปลง.
หลังจากผ่านพ้นเหตุการณ์ต่าง ๆ แล้ว ทางการจึงได้มีการปล่อยตัวให้ทุกคนกลับมาใช้ชีวิตตามปกติที่เมืองหลวงพระบางแต่ก็มีผู้คอยสอดแนมทุกฝีก้าวอยู่เสมอ พระโอรสของพระองค์สองพระองค์ คือ เจ้าสุลิวงและเจ้าทันยะวง ได้หนีออกจากประเทศลาว โดยเจ้าสุลิวงทำทีเป็นแจ้งกับทางการว่า ไม่สบายต้องไปรักษาที่เวียงจันทน์ เจ้าหน้าที่ก็ยอม พอถึงเวียงจันทน์ก็ติดต่อบรรดาอดีตเจ้านายเก่าของลาวให้พระโอรสพาข้ามแม่น้ำโขง โดยการนั่งเรือออกจากเวียงจันทน์ในเวลาค่ำคืน ถึงฝั่งไทยหลังจากสอบสวนกันเรียบร้อยแล้วก็มีคนพาไปหลบซ่อนตัวในที่ปลอดภัยก่อนที่ส่งต่อไปยังฝรั่งเศส และเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ลาวคนปัจจุบัน
ในปัจจุบันเจ้าหญิงมณีไลยทรงดำเนินชีวิตเยี่ยงสามัญในบ้านหลังเล็กในเมืองหลวงพระบาง และชาวหลวงพระบางเองก็เรียกขานพระองค์ว่า "เจ้าป้า" ทรงมีร้านอาหาร คือ ร้านสกุณา ที่ตั้งอยู่ในเมืองหลวงพระบาง ทรงมีโอกาสพบปะพระโอรสธิดาได้ไม่บ่อยครั้งนัก เนื่องจากลูกหลานไปประทับต่างประเทศเสียส่วนใหญ่ ประกอบกับพระองค์ไม่สะดวกที่จะเดินทางออกจากลาว อย่างมากพระองค์ก็เสด็จมาพบแพทย์ของโรงพยาบาลในจังหวัดอุดรธานีเป็นครั้งคราวเท่านั้น
ขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง
ขวัญไทย ศิษย์หมอเส็ง เป็นนักมวยสากลชาวไทย เป็นอดีตแชมป์โลก WBA รุ่นมินิมัมเวท (105 ปอนด์) นับเป็นแชมป์โลกมวยสากลอาชีพคนที่ 39 ของไทย
ขวัญไทยมีชื่อจริงว่า เอกวิทย์ สงนุ้ย เกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ที่อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง โดยเป็นเด็กกำพร้า ไม่รู้จักทั้งพ่อและแม่ เข้าสู่วงการมวยโดยการติดตามชมมวยไทย และติดรถของคณะมวยกลับมายังค่าย เมื่อเจ้าของค่ายเห็นเข้าจึงได้รับเลี้ยงดู และให้ขึ้นชกโดยเริ่มจากมวยไทย ในชื่อ "ขวัญไทย ช.ณ พัทลุง"
จากนั้นได้ย้ายไปชกมวยสากลอาชีพอยู่กับสังกัดกาแล็คซี่บ็อกซิ่งโปรโมชั่นของ "แชแม้" นิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ ในแบบไม่มีค่าตัว ขึ้นชกครั้งแรกเมื่อปี 28 มิถุนายน พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน นครเหมือนสา จากนั้นขวัญไทยก็ทำสถิติชนะมาโดยตลอด ไม่มีแพ้ ไม่มีเสมอ จนกระทั่งได้ชิงแชมป์ในรุ่นมินิมั่มเวทของสมาคมมวยแห่งทวีปเอเชีย (PABA) ในปี พ.ศ. 2550 ด้วยการเอาชนะน็อก เพชร ศักดิ์รุ่งเรือง ยก 2 นักมวยชาวไทยด้วยกันเองที่หาดป่าตอง จังหวัดภูเก็ต
ขวัญไทยป้องกันแชมป์ของ PABA ไว้ได้ทั้งหมด 10 ครั้ง ก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์โลก WBA ที่ว่างในรุ่น 105 ปอนด์ ของสมาคมมวยโลก กับนักมวยชาวไทยรุ่นพี่ ปิ๊กมี่ ก่อเกียรติยิม ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 นับเป็นศึกสายเลือดของนักมวยไทยด้วยกันเองครั้งที่ 13 (หากนับเฉพาะสถาบันหลักจะเป็นครั้งที่ 12) ซึ่งขวัญไทยขึ้นชิงแชมป์ในฐานะเป็นรองแชมป์โลกอันดับที่ 1 และปิ๊กมี่เป็นรองแชมป์โลกอันดับที่ 2 การชกของทั้งคู่ดำเนินไปอย่างดุเดือดคตลอด 12 ยก ซึ่งขวัญไทยสามารถใช้ช่วงชกที่ยาวกว่าเอาชนะคะแนนปิ๊กมี่ไปได้ด้วยคะแนนไม่เป็นเอกฉันท์ คือ 116-112, 115-114 และ 114-115