pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ฟรันซิสกึส "ฟรังก์" เดอ บูร์  เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์ เดอ บูร์ ใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพนักฟุตบอลอยู่กับสโมสรอายักซ์โดยเป็นแชมป์เอเรอดีวีซี 5 สมัย, เคเอ็นวีบี คัพ 2 สมัย, ยูฟ่าคัพ 1 สมัย และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 1 สมัย เขาใช้เวลาห้าปีต่อมากับสโมสรบาร์เซโลนาและคว้าแชมป์ลาลิกาในฤดูกาล 1998–99 ก่อนจะเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพหลังจากไปค้าแข้งเป็นระยะเวลาสั้น ๆ กับสโมสรกาลาตาซาไร, เรนเจอส์, อัรร็อยยาน และอัชชะมาล (ในประเทศกาตาร์)
หลังจากเกษียณตัวเองจากการเล่นฟุตบอลอาชีพ เดอ บูร์ ก็เข้าไปรับงานผู้จัดการทีมเยาวชนของอายักซ์ และไปเป็นผู้ช่วยของแบร์ต ฟัน มาร์ไวก์ ในการคุมทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการสโมสรอายักซ์และพาสโมสรคว้าแชมป์เอเรอดีวีซีในฤดูกาลแรกของเขา (2010–11) ใน ค.ศ. 2013 เดอ บูร์ ได้รับรางวัลรีนึส มีเคิลส์ สำหรับผู้จัดการสโมสรแห่งปีในเนเธอร์แลนด์หลังจากที่อายักซ์ครองแชมป์เอเรอดีวีซี 3 ปีติดต่อกัน อีกหนึ่งปีต่อมา เขากลายเป็นผู้จัดการสโมสรคนแรกที่นำทีมคว้าแชมป์เอเรอดีวีซี 4 ปีติดต่อกัน
ฟรังก์ เดอ บูร์ เป็นน้องชายฝาแฝดของโรนัลด์ เดอ บูร์ ทั้งสองเป็นเพื่อนร่วมทีมกันที่สโมสรอายักซ์, บาร์เซโลนา, เรนเจอส์, อัรร็อยยาน, อัชชะมาล และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
แฟรงค์ เดอ บัว
แฟรงค์ เดอ บัวร์
แฟรงค์ เด บัวร์
แฟรงก์ เดอ บัวร์
โรนัลด์ เดอ บัวร์
ช้างสุมาตรา
ช้างสุมาตรา  เป็นชนิดย่อยของช้างเอเชีย ("E. maximus") ชนิดหนึ่ง จัดเป็นช้างที่พบได้เฉพาะบนเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย เท่านั้น
ช้างสุมาตรา มีรูปร่างที่เล็กกว่าช้างเอเชียชนิดอื่น ๆ มีลำตัวสีเทาจางและมีรอยด่างน้อยกว่าช้างเอเชียชนิดอื่น โดยมีจุดสีชมพูเฉพาะบนใบหูเท่านั้น ช้างสุมาตราตัวเต็มวัยมีความสูงจากพื้นถึงไหล่วัดได้ 2-3.2 เมตร น้ำหนักระหว่าง 2,000-4,000 กิโลกรัม มักอาศัยอยู่ในพื้นที่ป่าและถิ่นที่อยู่ปกคลุมด้วยต้นไม้บางส่วน
ปัจจุบันช้างสุมาตราตกอยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต คาดว่ามีจำนวนประชากรทั้งหมดไม่เกิน 1,000 ตัว โดยสาเหตุสำคัญที่สุดของการสูญพันธุ์ คือ การไล่ล่าจากพรานป่าเพื่อเอาอวัยวะและงาไปขายในตลาดมืด ถือเป็นปัญหาที่ร้ายแรงที่สุดมากกว่าการสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย หรือโรคระบาดเสียอีก แม้ปัจจุบันจะมีการตั้งศูนย์อนุรักษ์ช้างสุมาตราขึ้นภายในอุทยานแห่งชาติเวย์แคมบัส แต่ทว่ารอบ ๆ ศูนย์อนุรักษ์ก็ยังคงมีปัญหาการไล่ล่าอยู่ ในระยะแรก ๆ ที่มีการตั้งศูนย์อนุรักษ์ขึ้นมา ก็ปรากฏมีพรานป่าแอบเข้ามาลักขโมยช้างออกไปฆ่าจนมีการปะทะกับเจ้าหน้าที่หลายครั้ง ได้รับความเสียหายทั้งสองฝ่าย จึงมีการคล้องโซ่ช้างไว้เพื่อให้ได้ยินเสียงในเวลากลางคืน มิได้เป็นไปเพื่อการล่ามหรือกักขังแต่อย่างใด
ปัจจุบันที่ศูนย์อนุรักษ์แห่งนี้มีจำนวนช้างสุมาตราเลี้ยงไว้ราว 80 เชือก เป็นช้างที่เชื่องต่อผู้เลี้ยงเหมือนช้างบ้าน ซึ่งภาวะเช่นนี้เสี่ยงอย่างมากต่อการสูญเสียพฤติกรรมตามธรรมชาติไป อีกทั้งในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ทางศูนย์ก็ยังได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้ามาเยี่ยมชมได้อีก เพื่อต้องการเงินนำไปเป็นค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดู, ศึกษา และอนุรักษ์ต่อยอดขึ้นไปในอนาคต แม้ช้างที่เลี้ยง ณ ที่นี่มีการขยายพันธุ์ได้ลูกช้างบางส่วนแล้วก็ตาม แต่การปล่อยคืนสู่ธรรมชาติยังมิอาจทำได้ เพราะปัญหาการไล่ล่าที่ยังคงมีอยู่
Elephas maximus sumatranus
Sumatran elephant
แอสแซสซิน ครีด
แอสแซสซิน ครีด 2
แอสแซสซิน ครีด 3
แอสแซสซิน ครีด โร้ก
แอสแซสซิน ครีด ยูนิตี
แอสแซสซิน ครีด (วิดีโอเกม)
จังหวัดนามดิ่ญ
นามดิ่ญ  เป็นจังหวัดหนึ่งที่ตั้งอยู่ในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดงของประเทศเวียดนาม
ไมโครมิเตอร์
ไมโครมิเตอร์  หรือไมโครมิเตอร์สกรูเกจ เป็นเครื่องมือวัดละเอียดชนิดหนึ่ง นิยมใช้ในการวัดความกว้างยาวหรือหนาของวัตถุที่มีขนาดเล็กและต้องการความละเอียด เช่นเดียวกับคาลิเปอร์ ไมโครมิเตอร์มีได้หลายลักษณะตามแต่ความต้องการใช้วัดของผู้ใช้งาน โดยมากมักเป็นปากกา หนีบวัตถุ มีสกรูขันที่ปรับตั้งความกว้างไว้ดีแล้ว นอกจากนี้ยังมีไมโครมิเตอร์ภายใน และไมโครมิเตอร์วัดความลึกอีกด้วย
การใช้งานไมโครมิเตอร์ ทำได้โดยการปรับก้ามปูวัดให้เป็นไปตามขนาดของวัตถุที่ต้องการวัด จากนั้นจึงอ่านตัวเลขบนมาตรวัดหลัก ต่อด้วยตัวเลขบนมาตรวัดรองซึ่งจะแสดงความละเอียดในหลักทศนิยม
ไมโครมิเตอร์นอกเหนือจากใช้วัดวัตถุแล้ว ยังสามารถนำไปใช้วัดขนาดปรากฏของวัตถุท้องฟ้า ซึ่งวิลเลียม กาสคอยน์ (William Gascoigne) เป็นผู้คิดค้นในปี พ.ศ. 2181
ไมโครมิเตอร์ถูกประดิษฐ์ครั้งแรกโดยวิลเลียม กาสคอยน์ นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ โดยดัดแปลงมาตรวัดเวอร์เนียร์ที่ทำได้เพียงขยับตามความกว้างยาวของวัตถุ ให้สามารถวัดได้ละเอียดโดยการหมุน ในครั้งนั้นไมโครมิเตอร์ถูกใช้สำหรับวัดระยะทางเชิงมุมระหว่างดาวและขนาดปรากฏของวัตถุท้องฟ้า ต่อมาเฮนรี มอดสลีย์ (Henry Maudsley) วิศวกรชาวอังกฤษได้ประดิษฐ์ไมโครมิเตอร์ตั้งโต๊ะ (bench micrometer) ซึ่งเป็นเครื่องมือรุ่นแรกที่ใช้วัดได้ผลละเอียดดีมาก จนเขาได้สมญานามว่า "รัฐมนตรียุติธรรม" (the Lord Chancellor) ในปี พ.ศ. 2387 โจเซฟ วิตเวิร์ท (Joseph Whitworth) ได้เปิดเผยการออกแบบไมโครมิเตอร์ชนิดตั้งโต๊ะของเขาที่ดัดแปลงมาจากของมอดสลีย์ ในเอกสารกล่าวไว้ว่า "ไมโครมิเตอร์สร้างบนฐานเหล็กหล่อที่ทำแข็งแรง ทั้งสองด้านของฐานมีทรงกระบอกเหล็กขัดมันซึ่งสามารถขยับได้โดยการหมุนสกรู ปลายของกระบอกเหล็กส่วนที่ใช้วัดทำเป็นรูปครึ่งทรงกลม ที่สกรูมีเฟืองขัดไว้ซึ่งจะขยับทีละหนึ่งในพันนิ้ว"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2391 ฌ็อง โลร็อง ปาลเม (Jean Laurent Palmer) ชาวกรุงปารีส คิดค้นไมโครมิเตอร์ชนิดมือถือ โดยย่อส่วนของไมโครมิเตอร์ที่ฝั่งอังกฤษได้คิดค้นขึ้น ด้วยเหตุนี้ชื่อปาลเมจึงได้เป็นชื่อเครื่องมือไมโครมิเตอร์ในฝรั่งเศส นอกเหนือจากที่เรียกกันทั่วไปว่า มิกรอแม็ทร์ (micromètre) เครื่องมือที่คิดค้นใหม่นี้ถูกนำไปผลิตขายเชิงพาณิชย์โดยบริษัทบราวน์แอนด์ชาร์ป (Brown &amp; Sharpe) ในปี พ.ศ. 2410 นับแต่นั้นมาไมโครมิเตอร์ได้รับการพัฒนาปรับปรุงมาโดยลำดับ การปรับปรุงที่สำคัญหนึ่งในนั้นได้แก่ การเพิ่มความเที่ยงของการวัด โดยเอ็ดเวิร์ด มอร์ลีย์ (Edward Morley) นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน ซึ่งได้ปรับปรุงเครื่องมือนี้เมื่อปี พ.ศ. 2431
ปัจจุบันไมโครมิเตอร์มีการพัฒนาออกเป็นหลายชนิดเพื่อให้สามารถวัดวัตถุในลักษณะต่าง ๆ ตามความสะดวก จากภาพ มีไมโครมิเตอร์ทั้งหมดสามชนิดได้แก่
นอกจากนี้ยังมีไมโครมิเตอร์แบบอื่นอีกหลายชนิด ซึ่งก็ล้วนแต่ดัดแปลงจากไมโครมิเตอร์ทั้งสามแบบตามที่กล่าวมาแล้ว ตัวอย่างเช่น ไมโครมิเตอร์วัดความหนาผนังท่อ ก็อาจปรับให้ส่วนนิ่งของปากกาเป็นทรงกลมโค้งสอดรับกับตัวท่อ หรือหากต้องการวัดความลึกของร่อง หัววัดอาจทำเป็นทรงเข็มแหลม เป็นต้น
โดยทั่วไปไมโครมิเตอร์มีสองส่วน ได้แก่ สเกลหลัก อยู่ติดกับปากกา บอกถึงระยะอย่างคร่าว ซึ่งจะต้องไปประกอบกับค่าที่อ่านได้จากสเกลหมุน ไมโครมิเตอร์ทำงานโดยใช้หลักของสกรูเปลี่ยนระยะ (differential screw) ซึ่งประกอบด้วยสกรูสองชุดต่างขนาดเชื่อมติดกันในลักษณะที่เมื่อสกรูอันหนึ่งขยับ อีกอันต้องขยับตาม เมื่อสกรูส่วนที่ติดปากกาหมุน ก็จะทำให้สกรูอีกอันขยับตาม สกรูส่วนที่ติดปากกามักมีขนาดเล็ก ส่วนที่ติดสเกลมักมีขนาดใหญ่ ทำให้สามารถขยายระยะทางตามเกลียวของสกรูอันเล็กให้ไกลขึ้น เพื่อวัตถุประสงค์ในการวัดความยาวได้
ไมโครมิเตอร์ทำงานโดยใช้หลักการของสกรู ซึ่งเป็นเครื่องมือกลอย่างง่ายที่ย่อระยะทางยาวไว้บนตัวเกลียวของสกรู การขันสกรูให้ขยับออกหรือเข้าเพียงระยะทางสั้น ๆ ย่อมหมายถึงระยะทางบนเกลียวได้เคลื่อนที่ไปมาก ระยะทางที่เคลื่อนได้บนเกลียวนี้ สามารถนำไปขยายให้เป็นค่าความยาวที่อ่านได้โดยอาศัยหลักการของสกรูเปลี่ยนระยะ (differential screw) ซึ่งเป็นสกรูสองชุดเชื่อมต่อกันแน่นด้วยตัวยึด เมื่อสกรูตัวแรกเลื่อน สกรูตัวหลังจะเลื่อนด้วยระยะทางเท่ากับสกรูตัวแรก แต่อาจมีระยะทางตามเกลียวสูงหรือต่ำกว่าก็ได้ โดยมากมักจะให้สกรูตัวแรก คือตัวที่ต่อกับปากกามีขนาดเล็กกว่าสกรูตัวหลังที่ต่อกับมาตรวัด
ไมโครมิเตอร์บางชนิดต่อสกรูวัดเข้ากับตัวต้านทานปรับค่าได้ ซึ่งความต้านทานที่ได้สามารถนำไปคำนวณเป็นความกว้างของวัตถุด้วยวงจรอิเล็กทรอนิกส์
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2000
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 2000 เป็นครั้งที่ 11 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายประจำปีระดับนานาชาติ มีทั้งหมด 12 ประเทศ ระหว่างวันที่ 26 พฤษภาคม – 16 กรกฎาคม รอบชิงชนะเลิศจะถูกจัดขึ้นในรอตเทอร์ดาม, ประเทศเนเธอร์แลนด์
วัดกำแพงใต้
วัดกำแพงใต้ เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านสิงห์ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ตั้งมาประมาณ 200 ปี เป็นวัดที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศูนย์กลางของชาวพุทธในบริเวณตำบลบ้านสิงห์
ตั้งเมื่อ 2127 เดิม จากหลักฐานหนังสือรับรองสภาพวัดโดยสำนักพุทธจังหวัดราชบุรี ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2127 " สร้างในสมัยใดไม่ปรากฎชัด วัดกแพงใต้ได้รับการบูรณะและพัฒนามาโดยตลอด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2497
มีเจ้าอาวาสนับแต่ก่อตั้งวัดมาจำนวน 5 รูป(ที่พบหลักฐาน)
คาลิเปอร์
คาลิเปอร์  หรือก้ามปู เป็นเครื่องมือวัดสำหรับใช้วัดความกว้างระหว่างสองด้านของวัตถุ เช่น ความหนาของแผ่นเหล็ก ความกว้างของนอตสกรู ฯลฯ ในอดีตพัฒนามาจากคีมที่มีด้านหนึ่งสำหรับหนีบวัตถุ อีกด้านเป็นมาตรวัด คาลิเปอร์มีใช้มากในวงการออกแบบวิศวกรรมตลอดจนการวัดอย่างอื่น
คาลิเปอร์มีได้หลายรูปแบบตามหลักการทำงานและการนำไปใช้งาน เช่น แวร์นีเยคาลิปเปอร์ (หรือ เวอร์เนียร์คาลิปเปอร์) ไมโครมิเตอร์ คาลิเปอร์แบบเข็ม คาลิเปอร์แบบดิจิทัล ฯลฯ
คาลิเปอร์สมัยแรก ๆ ถูกค้นพบในซากเรือกรีกโบราณ ใกล้เกาะจิลิโอ (Giglio) นอกฝั่งประเทศอิตาลี ซึ่งมีอายุราว 1 ศตวรรษก่อนพุทธศักราช คาลิเปอร์สมัยนั้นเป็นเพียงคีมทำด้วยไม้ธรรมดาเท่านั้น ต่อมาคาลิเปอร์ได้แพร่หลายไปยังชาวโรมัน ในฐานะเครื่องมือเพื่อความสะดวกในการวัดอีกด้วย ต่อมาในปี พ.ศ. 552 สมัยราชวงศ์ซิน ชาวจีนโบราณได้คิดค้นคาลิเปอร์ทำด้วยสำริดขึ้น บนคาลิเปอร์ดังกล่าวจารึกว่า ทำขึ้นในวันกุ้ยอิ้ว (癸酉) ซึ่งเป็นวันแรมหนึ่งค่ำ เดือนเจียง ปีที่หนึ่ง ยุคสื่อเจี้ยนกั๋ว (始建国) คาลิเปอร์ที่ชาวจีนสร้างนี้เป็นต้นแบบของคาลิเปอร์ที่ใช้ในปัจจุบัน ซึ่งปรับปรุงโดยโจเซฟ บราวน์ (Joseph Brown) ชาวอเมริกัน ในปี พ.ศ. 2394 มีใช้แพร่หลายในหมู่ช่างกล
คาลิเปอร์แบบต่าง ๆ.
คาลิเปอร์ภายใน.
คาลิเปอร์ภายใน ใช้สำหรับวัดความกว้างยาวภายในของวัตถุ มักมีสปริงเป็นตัวช่วยให้ขาทั้งสองของคาลิเปอร์ถ่างออกจากกันได้สะดวก จากภาพ คาลิเปอร์อันบนใช้การถ่างด้วยมือให้ตรงกับขนาดของวัตถุ ส่วนอันล่างใช้สกรูเป็นตัวช่วยต้านไม่ให้คาลิเปอร์ที่มีสปริงอยู่แล้วดีดกว้างเกินกว่าขนาดวัตถุ
คาลิเปอร์ภายนอก.
คาลิเปอร์ภายนอก ใช้สำหรับวัดขนาดวัตถุจากภายนอก ตัวคาลิเปอร์ทำจากเหล็กที่มีคาร์บอนเป็นส่วนผสมสูง
คาลิเปอร์แบ่งส่วน หรือวงเวียน.
คาลิเปอร์แบ่งส่วน (divider caliper) หรือคาลิเปอร์วงเวียน นิยมใช้ในการกำหนดตำแหน่งต่าง ๆ ในงานช่างโลหะ ปลายของคาลิเปอร์นิยมทำให้แหลมและแข็ง สามารถใช้กำหนดจุดตำแหน่งและวาดวงกลมบนแผ่นโลหะเพื่อเตรียมตัดเป็นรูปโค้งหรือวงกลมต่อไปตามต้องการ นอกจากนี้ยังนิยมใช้ในการวัดระยะทางระหว่างจุดสองจุดบนแผนที่หรือกราฟคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (EMG) อีกด้วย
คาลิเปอร์ขางอ.
คาลิเปอร์ขางอ (Oddleg caliper) หรือคาลิเปอร์กะเทย (hermarphrodite calipers) เป็นคาลิเปอร์ที่มีลักษณะทั่วไปคล้าย ๆ กับคาลิเปอร์แบ่งส่วน แตกต่างกันตรงที่ขาหนึ่งของคาลิเปอร์จะหักงอไป ซึ่งขาที่หักนั้นใช้สำหรับทาบบนขอบชิ้นงานที่ต้องการวัด ส่วนอีกขาหนึ่งใช้วัดระยะจากจุดอ้างอิง จากภาพ คาลิเปอร์อันบนมีขาส่วนงอขนาดเล็กมาก ส่วนคาลิเปอร์อันล่างมีขางอใหญ่ ทำให้ต้องมีขาตรงที่เปลี่ยนใหม่ได้เมื่อสึกหรอ
แวร์นีเยคาลิเปอร์ หรือเวอร์เนียร์คาลิเปอร์.
แวร์นีเยคาลิเปอร์ หรือเวอร์เนียร์คาลิเปอร์ (Vernier caliper) หรือเวอร์เนียร์ เป็นคาลิเปอร์ชนิดที่ดัดแปลงจากคาลิเปอร์ทั้งสามชนิดที่กล่าวมาแล้ว คือ เป็นก้ามปูที่ข้างหนึ่งติดไม้บรรทัดยาว อีกข้างติดไม้บรรทัดอันเล็กที่เลื่อนได้ ไม้บรรทัดทั้งสองมีขีดวัดที่เยื้องกันตามที่กำหนด การวัดใช้วิธีถ่างเวอร์เนียร์ออกแล้วปรับให้ตรงกับขนาดสิ่งที่ต้องการวัด ลงสลักยึด แล้วจึงอ่านค่า โดยดูว่า เส้นบนไม้บรรทัดรองเส้นใดตรงกับเส้นที่อยู่บนไม้บรรทัดหลัก ให้ถือเส้นนั้นเป็นทศนิยมตัวท้ายสุดที่จะนำมาต่อกับค่าที่วัดได้จากไม้บรรทัดหลัก
เวอร์เนียร์ที่มีจำหน่ายตามท้องตลาดมักจะมีทั้งมาตราเมตริกและมาตราอังกฤษไว้ด้วยกันเพื่อความสะดวก ในทางอุตสาหกรรมเวอร์เนียร์มักกำหนดความละเอียดไว้ที่ 0.01 mm หรือหนึ่งในพันนิ้ว
เวอร์เนียร์คาลิเปอร์แบบเข็ม.
คาลิเปอร์แบบเข็ม (dial caliper)พัฒนามาจากเวอร์เนียร์ โดยเปลี่ยนแปลงจากไม้บรรทัดสองอันเลื่อนได้ เป็นเฟืองตรง (pinion) และเฟืองสะพาน (rack) เมื่อขยับคาลิเปอร์ เฟืองสะพานซึ่งเป็นแท่งตรงมีเขี้ยวจะเลื่อน ส่งผลให้เฟืองตรงที่ขัดอยู่หมุนกลไกที่อยู่บนหน้าปัด โดยมากมักกำหนดให้ครบรอบถ้าเลื่อนเฟืองสะพานไปได้หนึ่งนิ้ว หนึ่งในสิบนิ้ว หรือหนึ่งมิลลิเมตร จากความจริงดังกล่าวทำให้เมื่อจะอ่านคาลิเปอร์หน้าปัด จะต้องนำค่าที่อยู่บนไม้บรรทัดหลักมารวมกับค่าที่เข็มชี้บนหน้าปัดด้วย
คาลิเปอร์แบบดิจิทัล.
คาลิเปอร์แบบดิจิทัล (digital caliper) เป็นคาลิเปอร์ที่ดัดแปลงจากเวอร์เนียร์ โดยให้ไม้บรรทัดหลักมีแถบขนาดเล็กมากจารึกไว้ตามช่วงความยาวต่าง ๆ ซึ่งจะถูกอ่านโดยตัวเข้ารหัสเชิงเส้น (linear encoder) ซึ่งจะอ่านค่าออกมาเป็นความยาว คาลิเปอร์แบบดิจิทัลมีข้อดีคือ ใช้งานง่ายเพียงวัดและอ่านค่า รวมไปถึงเปลี่ยนหน่วยได้ด้วย คาลิเปอร์แบบดิจิทัลบางรุ่นสามารถต่อเข้ากับเครื่องบันทึกหรือคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลได้ ส่วนข้อเสียที่เห็นได้ชัดคือ คาลิเปอร์แบบดิจิทัลต้องใช้เซลล์ไฟฟ้าที่มีอายุยาวนานมาก เช่น เซลล์เงิน แทนที่จะใช้เซลล์อัลคาไลน์ เพราะตัวคาลิเปอร์เองยังคงกินไฟแม้จะได้กดปุ่มปิดแล้วก็ตาม ในคาลิเปอร์บางรุ่นไฟฟ้าที่ใช้อาจมากถึง 20 ไมโครแอมแปร์
คาลิเปอร์ดิจัทัลโดยทั่วไปมีความยาว 150 mm ทำจากเหล็กกล้าไร้สนิม มีความละเอียด 0.01 mm และความแม่น 0.02 mm คาลิเปอร์บางอันอาจทำให้ยาวได้ถึง 8 นิ้ว หรือ 12 นิ้ว แต่ก็ทำให้ความแม่นลดลงไปที่ 0.001 นิ้ว (0.03 mm)
ไมโครมิเตอร์.
ไมโครมิเตอร์เป็นคาลิเปอร์ชนิดหนึ่งที่ดัดแปลงจากปากกา โดยต่อส่วนที่เคลื่อนที่ของปากกาเข้ากับสกรูเปลี่ยนระยะ (differential screw) ซึ่งช่วยทำให้สามารถขยายระยะที่ปากกาหมุนให้อ่านออกเป็นความยาวได้ละเอียดดียิ่งขึ้น
ชีวอุตุนิยมวิทยา
ชีวอุตุนิยมวิทยา  เป็นสหวิทยาการของวิทยาศาสตร์ที่ศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างชีวมณฑลและบรรยากาศของโลก ในมาตราส่วนของเวลาตามฤดูกาลหรือสั้นกว่านั้น (โดยมีความขัดแย้งกับชีวภูมิอากาศวิทยา)
ตัวอย่างของกระบวนการที่เกี่ยวข้อง.
อุบัติการณ์ลมฟ้าอากาศมีผลต่อกระบวนการทางชีวภาพในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ เช่น เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นเหนือขอบฟ้าในตอนเช้า ระดับของแสงจะเพียงพอสำหรับกระบวนการการสังเคราะห์ด้วยแสงที่เกิดขึ้นในใบพืช ในภายหลัง ในระหว่างวัน อุณหภูมิอากาศและความชื้นอาจทำให้เกิดการปิดบางส่วนหรือทั้งหมดของปากใบ การตอบสนองโดยทั่วไปของพืชหลายชนิดจะจำกัดการสูญเสียน้ำจากการคายน้ำ มากกว่าโดยปกติแล้ว การค่อย ๆ ปรากฎขึ้นของตัวแปรทางอุตุนิยมวิทยาในแต่ละวันจะควบคุมวงจรนาฬิกาชีวภาพของพืชและสัตว์เหมือนกัน
สิ่งมีชีวิต เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งเหล่านี้ จะสามารถส่งผลกระทบต่อรูปแบบของสภาพอากาศร่วมกันได้ โดยอัตราการคายระเหยของป่า หรือพื้นที่ปลูกพืชขนาดใหญ่ที่สำคัญ ก่อให้เกิดการปลดปล่อยของไอน้ำในบรรยากาศ โดยในท้องถิ่นนั้น จะมีกระบวนการที่ค่อนข้างรวดเร็วและต่อเนื่อง ซึ่งอาจจะมีส่วนสำคัญในการคงอยู่ของหยาดน้ำฟ้าในบริเวณที่กำหนด และอีกตัวอย่างหนึ่ง การเหี่ยวแห้งของพืชเป็นผลในการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนในการกระจายมุมใบ และด้วยประการฉะนี้ จึงมีการปรับเปลี่ยนอัตราการสะท้อน, การส่งผ่าน และการดูดซึมของแสงพลังงานแสงอาทิตย์ในพืชเหล่านี้ ส่วนในทางกลับกัน การเปลี่ยนแปลงของอัตราส่วนรังสีสะท้อนของระบบนิเวศเช่นเดียวกับความสำคัญของความร้อนสัมผัสและความร้อนแฝงจำเพาะจากการนำและการพาจากพื้นผิวสู่ชั้นบรรยากาศ ยกตัวอย่างเช่นในสมุทรศาสตร์ ได้มีการพิจารณาถึงการปล่อยไดเมทิลซัลไฟด์โดยกิจกรรมทางชีวภาพในน้ำทะเล และส่งผลกระทบต่อละอองลอยในชั้นบรรยากาศ
ชีวอุตุนิยมวิทยาของมนุษย์.
วิธีการและการวัดแบบดั้งเดิมที่ใช้ในชีวอุตุนิยมวิทยาไม่ได้แตกต่างกันเมื่อนำไปใช้กับการศึกษาเกี่ยวกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างร่างกายมนุษย์และชั้นบรรยากาศ แต่บางแง่มุมหรือการใช้งาน อาจจะได้รับการสำรวจอย่างกว้างขวางมากขึ้น เช่น ความหนาวเหน็บบนเนื้อหนังมนุษย์ได้รับการตรวจสอบเพื่อกำหนดช่วงระยะเวลาของแต่ละบุคคลตามอุณหภูมิที่กำหนดและสภาพของลม อีกตัวอย่างหนึ่งที่สำคัญ เกี่ยวข้องกับการศึกษาของสารก่อภูมิแพ้ในอากาศ (เช่น ละอองเรณู และละอองลอย) และผลกระทบที่มีต่อแต่ละบุคคล: โดยสภาพลมฟ้าอากาศสามารถสนับสนุนหรือขัดขวางการปล่อยตัว เช่นเดียวกับการเคลื่อนย้ายและการสะสมของสารก่อภูมิแพ้เหล่านี้ ที่ซึ่งบางครั้งส่งผลกระทบต่อความเป็นอยู่ของผู้คนอย่างรุนแรง
จตุรมิตรสามัคคี ครั้งที่ 27
การแข่งขันฟุตบอลจตุรมิตรสามัคคี ครั้งที่ 27 เป็นการแข่งขันฟุตบอลประเพณี มีโรงเรียนอัสสัมชัญ รับหน้าที่เป็นเจ้าภาพ แข่งขันระหว่างวันที่ 15 พฤศจิกายน ถึง 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ที่สนามศุภชลาศัย ในสนามกีฬาแห่งชาติ แข่งขันครึ่งละ 45 นาทีทุกคู่
จังหวัดบิ่ญเฟื้อก
บิ่ญเฟื้อก  เป็นจังหวัดของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ อยู่ติดกับทางเหนือของนครโฮจิมินห์ มีพรมแดนติดกับประเทศกัมพูชา
จังหวัดบิ่ญเฟื้อกแบ่งออกเป็น 7 อำเภอ
อดีต คือคำที่ใช้ระบุเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นก่อนจุดเวลาจุดหนึ่ง อดีตตรงข้ามและกำหนดได้จากปัจจุบันและอนาคต แนวคิดของอดีตแผลงมาจากสมัยนิยมที่มนุษย์นักสังเกตได้รู้จักกับเวลา และเข้าถึงผ่านความจำและการระลึกได้ นอกจากนี้ มนุษย์ได้บันทึกเหตุการณ์ในอดีตไว้ตั้งแต่มีภาษาเขียนเกิดขึ้น
อดีตเป็นจุดประสงค์ในศาสตร์ต่าง ๆ เช่น ประวัติศาสตร์ โบราณคดี ดาราศาสตร์โบราณคดี วิทยาการลำดับเวลา ธรณีวิทยา ธรณีวิทยาเชิงประวัติ ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ กฎหมาย ภววิทยา บรรพชีวินวิทยา พฤกษศาสตร์บรรพชีวิน พฤกษศาสตร์โบราณคดี ธรณีวิทยาบรรพชีวิน ภูมิอากาศวิทยาบรรพชีวิน และจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ
รางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1 เป็นรางวัลที่นิตยสารแฮมเบอร์เกอร์ ในเครือบริษัทเดย์อาฟเตอร์เดย์จำกัด พิจารณามอบให้กับผู้ที่สร้างสรรค์ผลงานด้านวงการบันเทิงในรอบปีพ.ศ. 2545 ซึ่งเป็นการจัดทำขึ้นเป็นครั้งแรก โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้กำลังใจแก่ผู้สร้างสรรค์ผลงาน เป็นกระจกสะท้อนภาพรวม และยกระดับมาตรฐานของวงการบันเทิงไทย
หมวดหมู่และหลักเกณฑ์การพิจารณา.
รางวัลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1 แบ่งผลงานด้านวงการบันเทิงออกเป็น 4 หมวด ประกอบด้วย ภาพยนตร์ ดนตรี โทรทัศน์ และละครเวที และมีสาขารางวัลในแต่ละหมวดรวมทั้งสิ้น 26 รางวัล โดยมีหลักเกณฑ์คัดเลือกผลงานที่มีวาระในการออกฉาย ออกจำหน่าย ออกอากาศ และเปิดทำการแสดงระหว่างวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ถึง 15 ธันวาคม พ.ศ. 2545 โดยทำการคัดเลือกผลงานในแต่ละสาขาให้เหลือ 3 ตัวแทนผู้เข้าชิงรางวัลโดยกองบรรณาธิการ จากนั้นจึงเชิญผู้ทรงคุณวุฒิในแต่ละสาขามาพิจารณาคัดเลือกผลงานชนะเลิศ และให้ทรรศนะ โดยใช้เกณฑ์การให้คะแนนพิจารณาด้านคุณภาพของผลงานเป็นอันดับแรก ด้านความคิดสร้างสรรค์เป็นอันดับที่สอง และด้านความสำเร็จกับความนิยมเป็นอันดับสุดท้าย โดยมีรายชื่อหมวด สาขารางวัล ผู้ชนะรางวัล และผู้เข้าชิงดังต่อไปนี้
เขตบริหารพิเศษมาเก๊า
ปัจจุบัน คือเวลาที่เหตุการณ์เป็นที่รับรู้โดยตรงและเป็นครั้งแรก ต่างจากการระลึกได้ (รับรู้มากกว่าหนึ่งครั้ง) หรือ การคาดหวัง (การคาดการณ์, สมมุติฐาน, ความไม่แน่นอน) ปัจจุบันเป็นช่วงเวลาระหว่างอดีตและอนาคต และอาจแปรเปลี่ยนไปจากชั่วขณะ ไปจนถึงหนึ่งวัน หรือนานกว่านั้น ในการหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี "ปัจจุบัน" ระบุด้วยปีก่อน ค.ศ. 1950
ปัจจุบัน บางครั้งแทนด้วยระนาบเกินระนาบหนึ่งในปริภูมิ-เวลา เรียกง่าย ๆ ว่า "ขณะนี้" (now) แม้ว่าฟิสิกส์สมัยใหม่สาธิตว่าผู้สังเกตการณ์ไม่สามารถกำหนดระนาบเกินราบหนึ่งให้เด่นชัดในการเคลื่อนที่แบบสัมพัทธ์ได้ ปัจจุบันอาจถือว่าเป็นระยะเวลาชนิดหนึ่ง
ผักหนอก
ผักหนอก  เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ Araliaceae ลำต้นทอดเลื้อยตามพื้นดิน ใบรูปไข่แกมรูปสามเหลี่ยม ดอกเป็นดอกช่อ ผลเป็นรูปไต พบในจังหวัดเชียงใหม่และเชียงราย พบครั้งแรกที่ดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ โดยหมอคาร์ ชาวไอริช ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย ชื่ออื่น: ผักหนอกเขา, ผักหนอกดอย (เชียงใหม่), บัวบกเขา (นครศรีธรรมราช), ผักแว่นเขา (ตราด), ผักหนอกช้าง (ภาคเหนือ), กะเซดอมีเดาะ (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน), ผักหนอกป่า (เงี้ยว แม่ฮ่องสอน)
เป็นไม้ล้มลุก มีอายุได้หลายปี มีความสูงได้ประมาณ 15–40 เซนติเมตร ลำต้นมีลักษณะฉ่ำน้ำ เกลี้ยงหรือมีขนเล็กน้อย แตกไหลไปตามพื้นดิน กิ่งชูตั้งขึ้น พบได้ในเขตร้อนของเอเชีย, จีน, ญี่ปุ่น จนถึงออสเตรเลีย ในประเทศไทยพบได้ทุกภาค มักขึ้นตามที่ชื้นแฉะ และตามชายป่า จนถึงระดับความสูงประมาณ 2,000 เมตร จากระดับน้ำทะเล
ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ ลักษณะเป็นรูปไข่กว้าง ส่วนใหญ่มีด้านกว้างมากกว่าด้านยาว โคนใบเป็นรูปหัวใจตื้น ๆ ขอบใบหยักมนประมาณ 5–7 หยัก หรือเป็นเหลี่ยมเล็กน้อย โดยมีขนาดกว้างประมาณ 3–9 เซนติเมตร มีเส้นแขนงใบออกจากโคน 7–9 เส้น ส่วนมากมีขนสั้นนุ่มตามเส้นแขนงของใบทั้งสองด้าน ก้านใบยาวได้ถึง 17 เซนติเมตร มีขนยาวขึ้นปกคลุม
ดอกออกเป็นกระจุกตามซอกใบ มีหลายช่อ ก้านช่อส่วนมากมีความยาวไม่เกิน 2 เซนติเมตร หรือยาวกว่าเล็กน้อย แต่ส่วนมากจะสั้นกว่าก้านใบ ช่อดอกเป็นแบบซี่ร่ม มีดอกจำนวนมาก ขนาดเล็ก ก้านดอกสั้นมาก ยาวได้ประมาณ 2 มิลลิเมตร มีใบประดับ กลีบดอกเป็นสีขาวหรือขาวแกมเขียว หรือมีแต้มสีม่วงแดง กลีบดอกมี 5 กลีบ ลักษณะของกลีบเป็นรูปขอบขนาน มีขนาดยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร ปลายแหลม
ผลเป็นผลแห้งและแตกได้แยกเป็น 2 ซีก ผลมีขนาดเล็ก เกลี้ยง สีเขียวเข้มถึงน้ำตาลแดง ลักษณะเป็นรูปโล่หรือรูปกลมแป้น ๆ มีขนาดกว้างประมาณ 1.5–1.8 มิลลิเมตร ยาวประมาณ 1–1.3 มิลลิเมตร
การใช้ทางการแพทย์พื้นบ้าน.
ทั้งต้นใช้ผสมกับเปลือกต้นมะกอก, หูเสือทั้งต้น, สะระแหน่ทั้งต้น, ฮางคาวทั้งต้น, รากหญ้าคา และตาอ้อยดำ นำมาแช่กับน้ำหรือต้มกับน้ำดื่มเป็นยาเย็น แก้ไข้ชักในเด็ก, ใช้ทั้งต้นต้มกับน้ำดื่มทำให้ชุ่มคอ, ตำพอกแก้ช้ำใน ใบใช้ตำประคบแก้ไข้
ตำรายาพื้นบ้านล้านนาใช้ทั้งต้นต้มกับไก่และเนื้อในเมล็ดท้อนึ่ง แก้อาการบวมจากโรคไต, ชาวอาข่าใช้ทั้งต้น ตำพอกหรือคั้นเอาน้ำทารักษาแผลสด แผลถลอก และใช้เป็นยาห้ามเลือด
Hydrocotyle siamica
เวกกิงเดอะฟอลเลน
เวกกิงเดอะฟอลเลน  เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของวงดนตรีเฮฟวีเมทัลชาวอเมริกัน อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2546 โดยโฮปเลสเรเคิดส์ อัลบั้มนี้มีการบันทึกเสียงร้องที่ชัดเจนขึ้นกว่าอัลบั้มเปิดตัวของวงที่ผ่านมาอย่าง "ซาวน์ดิงเดอะเซเวนท์ทรัมเปต"
มะลิสยาม
มะลิสยามหรือมะลิเมาหรือเสี้ยวดิน เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Oleaceae ออกดอกที่ปลายยอด มี 1-3 ดอก กลิ่นหอมแรง ผลกลม สุกแล้วเป็นสีแดง เป็นไม้ถิ่นเดียวของไทย กระจายพันธุ์ตามเขาหินปูนและป่าผลัดใบในภาคกลางและภาคตะวันตก พบครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 ที่อำเภอแม่ทา จังหวัดลำพูน ใช้เป็นไม้ประดับ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
Jasminum siamensis
มะลินก
มะลินกหรือเขี้ยวงู ไส้ไก่ต้น มะลิฟ้า แส้วน้อย subsp. "Sootepense" เป็นไม้เถาเนื้อแข็งในวงศ์ Oleaceae ยอดอ่อนมีขนสั้นๆ ใบเดี่ยว ดอกเป็นดอกช่อ ดอกสีขาว กลิ่นหอมแรง ผลกลม สุกแล้วเป็นสีดำ ออกดอกเดือนมิถุนายน – กรกฎาคม พบครั้งแรกที่ดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่ ชาวไอริช ชื่อสปีชีส์ย่อยตั้งตามดอยสุเทพ
Jasminum elongatum subsp. Sootepense
พิพิธภัณฑ์อำเภอบ้านกรวด
ตังเซียม
ตังเซียม (ภาษาจีนแต้จิ๋ว) หรือตานเซิน (ภาษาจีนกลาง;) เป็นพืชอายุหลายปีในสกุล "Salvia" และเป็นพืชที่ใช้รากเป็นยาในตำรายาจีน เป็นพืชท้องถิ่นในจีนและญี่ปุ่น รากเปลือกนอกสีน้ำตาล หยาบเป็นรอยย่น ใช้เป็นยากระตุ้นการไหลเวียนเลือด ใช้รักษาฝี
ตานเซิน มีสรรพคุณเกี่ยวกับโรคเลือดหลายๆ ด้านในทางศาสตร์แพทย์จีน จนได้รับฉายาว่า “ยาตัวเดียว สรรพคุณเหมือนยา 4 ตัว คือ ตำรับยา ชื่ออู้ทัง (四物汤) ทั้งตำรับซึ่งมีตัวยา 4 ตัวเลยทีเดียว”  กล่าวคือ ตำรับยา ซื่ออู้ทัง (四物汤) เป็นตำรับคลาสสิก เกี่ยวกับบำรุงเลือด และการปรับระบบเลือด ซึ่งครอบคลุมเรื่องของการบำรุงเลือด, สร้างเลือด, ขับเคลื่อนเลือด, สลายก้อนเลือด, ระงับอาการปวด (จากการอุดตันของเลือด) ตัวยาสำคัญของยาตำรับนี้คือ ตังกุย (当归), สูตี้ (.熟地.), ไป๋สาว (白芍), ชวนทรวง (川芎)
ตานเซิน (丹参) ตัวเดียว มีสรรพคุณครอบคลุมทุกด้าน ตามตำรับยา ซื่ออู้ทัง ทุกประการ ในทางคลินิก จึงกล่าวถึงสรรพคุณหลักๆ ในการรักษาไว้ 4 ประการ
เรื่องราวของ “ตานเซิน” เล่ากันว่า ริมทะเลตงไห่ มีชาวประมงนายหนึ่งชื่อ อาหมิง แต่การที่เขาต้องกำพร้าบิดาตั้งแต่เด็ก จึงต้องอาศัยมารดาเป็นผู้เลี้ยงดูมาตลอด เมื่อโตขึ้น และด้วยฝีมือในการว่ายน้ำที่เป็นเลิศ เทคนิคการจับปลาที่ยอดเยี่ยม ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของเขาไม่อัตคัดคัดสน
อยู่มาวันหนึ่ง มารดาของอาหมิงรู้สึกปวดแน่นหน้าอก ระยะแรกก็ไม่ใส่ใจ ต่อมาอาการกำเริบรุนแรงขึ้น อาการปวดเหมือนกับเข็มแทงบริเวณหน้าอก ต้องนอนนิ่งอยู่บนเตียง มีเหงื่อกาฬออก แทบหมดสติ อาหมิงพยายามหาหมอ เจียดยาหลายตำรับให้มารดารับประทาน เปลี่ยนไปหายหมอ หลายตำรับ อาการคุณแม่ไม่ดีขึ้นเลย ต่อมา อาหมิงได้ข่าวล้ำลือว่า ที่เกาะกุ่ยโฉวเต่า(鬼愁岛) มีสมุนไพร ดอกสีม่วง รากสีม่วงแดง ที่สามารถรักษาโรคของมารดาได้ แต่น้อยคนที่เข้าไปที่เกาะนี้ จะรอดชีวิตกลับมาได้ เพราะมีสัตว์ร้ายและสิ่งอันตรายมากมาย แต่ด้วยความตั้งใจแน่วแน่และหัวใจที่ซื่อสัตว์มั่นคงต่อมารดาผู้บังเกิดเกล้า เขาตัดสินใจเดินทางไปยังเกาะมรณะ โดยไหว้วานเพื่อนบ้านให้ช่วยดูแลมารดาของเขา เขาเดินทางฝ่าฟันอุปสรรค แทบเอาชีวิตไม่รอด แต่ด้วยจิตใจที่แน่วแน่ และความสามารถส่วนตัว ในที่สุดเขาก็ไปถึงสมุนไพรวิเศษตัวนั้น หลังจากนำรากของสมุนไพรมาต้มน้ำให้กิน อาการของมารดาก็ดีวันดีคืน จนหายเป็นปกติ เนื่องจากสมุนไพรต้นนี้ไม่มีชื่อ ผู้คนจึงขนานนามโดยการตกผลึกความคิดจากจิตใจที่มุ่งมั่นและซื่อตรงแน่วแน่ของอาหมิง ตั้งชื่อสมุนไพรตัวนี้ว่า “ตานซิน” (丹心) หรือ “จิตภักดีซื่อตรง” ต่อมา เสียงเพี้ยนเป็น “ตานเซิน” (丹参)
การวิเคราะห์ด้วยเครื่องโครมาโทกราฟฟีของเหลวสมรรถนะสูง (HPLC) พบว่าตานเซินมี Tanshinone IIA 0.1-0.4%, Cryptotanshinone 0.04-0.46%, 0.03-0.15% , , Salvianolic acid A และ Salvianolic B
อาหารข้างถนน
อาหารข้างถนน คืออาหารพร้อมรับประทานหรือเครื่องดื่มที่ขายข้างถนนหรือสถานที่สาธารณะต่าง ๆ เช่น ตลาด หรือ งานออกร้าน มักจะมาจากซุ้มขายอาหาร รถเข็นอาหาร หรือรถบรรทุกอาหาร ขณะที่อาหารข้างถนนจะมีเฉพาะท้องถิ่น มักจะมีแพร่หลายตามบริเวณที่เป็นต้นกำเนิด อาหารข้างถนนส่วนใหญ่ยังแบ่งเป็นอาหารที่รับประทานด้วยนิ้วมือและอาหารจานด่วน และราคาถูกกว่าอาหารในภัตตาคาร จากการศึกษาขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ เมื่อปี ค.ศ. 2007 ประชาชน 2.5 พันล้านคนรับประทานอาหารข้างถนนทุกวัน
ทุกวันนี้ คนอาจจะซื้ออาหารข้างถนนด้วยเหตุผลบางประการ เช่น เพื่อได้อาหารที่ราคาสมเหตุสมผลและรสชาติในสภาพแวดล้อมที่เป็นมิตร เพื่อลองอาหารพื้นเมืองของแต่ละชนชาติ และเพราะความรู้สึกโหยหา
จากหลักฐานการบันทึกทางประวัติศาสตร์พบว่ามีการขายปลาทอดข้างถนนในสมัยกรีกโบราณ หลักฐานจากการขุดค้นทางโบราณคดีของปอมเปอีพบว่ามีการขายอาหารข้างถนนอยู่เป็นจำนวนมากด้วยเช่นกัน
ซิตีออฟอีวิล
ซิตีออฟอีวิล  เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2548 โดยวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์ ร่วมกันกับโปรดิวเซอร์ แอนดริว เมอร์ดอก "ซิตีออฟอีวิล" มีความเป็นฮาร์ดร็อก และคลาสสิกเฮฟวีเมทัลมากขึ้น มากกว่าสตูดิโออัลบั้มสองชุดที่ผ่านมาของอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ชื่ออัลบั้มนี้มาจากเนื้อเพลงในเพลง "บีสต์แอนด์เดอะฮาร์ลอต" ซึ่งเป็นเพลงลำดับแรกของอัลบั้ม
เพลงทั้งหมดแต่งโดย อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
มิเรอส์ (เพลงจัสติน ทิมเบอร์เลก)
มิเรอส์  เป็นเพลงที่บันทึกเสียงโดย นักร้องชาวอเมริกัน จัสติน ทิมเบอร์เลก สำหรับสตูดิโออัลบั้มที่ 3 "เดอะทเวนตีทเวนตีเอกซ์พีเรียนซ์" ในปี ค.ศ. 2013 ช่วงแรกในปี 2009 ติดตามได้รับแรงบันดาลใจจากปู่ย่าตายายของเขา เป็นงานแต่งงานแปดนาทีที่ยาวนานรูปแบบใหม่ ด้วยจังหวะเพลงป๊อป และ R&amp;B กลาง ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับคนที่มีคนรักเป็น "มาถึงการก่อให้เกิด" ว่าเธอเป็นของเขา "อีกครึ่งหนึ่ง" ทิมเบอร์เลก ได้เขียนและผลิตร่วมกับ Timothy "Timbaland" Mosley และ Jerome "J-Roc" Harmon เขียนเพิ่มเติมโดย James Fauntleroy