pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-ดราม่า ผลิตโดย บริษัท บีอีซี-เทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) โดยผู้จัด ดิว-ปิ่นกมล มาลีนนท์ จากบทประพันธ์ของ วรรณวรรธน์ บทโทรทัศน์โดย พฤกษ์ เอมะรุจิ , เพียงไพฑูรย์ สาตราวาหะ กำกับการแสดงโดย บุ๋ม-รัญญา ศิยานนท์ นำแสดงโดยพระเอก เกรท-วรินทร ปัญหกาญจน์ โคจรมาพบกันอีกครั้งกับ แมท-ภีรนีย์ คงไทย ร่วมด้วย ก้อย-รัชวิน วงศ์วิริยะ ควงคู่กับ อาเล็ก-ธีรเดช เมธาวรายุทธ และนักแสดงมากฝีมืออีกคับคั่ง ออกอากาศทุกคืนวันศุกร์ เวลา 20.00 - 20.15 น. และรับชมต่อเนื่องในเวลา 20.55 - 23.00 น. (เนื่องจากเวลา 20.15 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทุกช่องออกอากาศรายการจากคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) "คืนความสุข ให้คนในชาติ") และวันเสาร์–อาทิตย์ เวลา 20.20 - 22.50 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3 เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2558–25 กันยายน พ.ศ. 2558 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (ออริจินัล) และทีวีดิจิตอล ช่อง 3 เอชดี ช่อง 33
เฮนเบน
เฮนเบน เป็นพืชในวงศ์ Solanaceae พบตามที่รกร้างในยุโรป มีหลากหลายสายพันธุ์ เป็นพืชล้มลุกเเละพืชชนิดหนึ่งที่มีกลิ่นเหม็น ลำต้นหยาบเหนียว มีขน ดอกสีเหลืองอ่อน ฐานมีสีม่วงเล็กน้อย กลีบใบหุ้มดอกเเละวงกลีบดอกเป็นรูประฆัง เกสรตัวผู้มีสีม่วงเข้ม รังไข่มีลักษณะคล้ายวงรี ผลเป็นแคบซูลมีกลีบเลี้ยงคล้ายกระดาษหุ้ม มีฤทธิ์หลอนประสาท ทำให้เซื่องซึม หากรับประทานเมล็ดเข้าไปจะได้รับพิษเเละเกิดอาการต่างๆ เช่น หน้าเเดง กระวนกระวาย หัวเราะเเละร้องไห้ไม่หยุด เกิดอาการหลอน ในรายที่อาการหนักจะหลับใน สลบหรือเสียชีวิต
บรูมคะแนรี
บรูมคะแนรี  เป็นพืชในวงศ์ Fabaceae เป็นไม้พุ่มไม่ผลัดใบขนาดเล็ก ดอกช่อสีเหลืองสด ฝักมีขน ถิ่นกำเนิดที่หมู่เกาะคะแนรี ใช้เป็นไม้ประดับ พบในรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศเม็กซิโก มีผู้นำมาปลูกในทวีปยุโรปและกระจายพันธุ์ถึงประเทศสเปน มีสารไซติซีนที่ทำให้เกิดอาการประสาทหลอนอย่างอ่อน
Genista canariensis
ว่านหงส์เหิร
ว่านหงส์เหิร เป็นพืชในวงศ์ Coriariaceae เป็นไม้พุ่ม ลำต้นสูงชะลูด มีใบสลับระนาบเดียวบนกิ่งสั้นๆที่เกิดในแนวข้าง ดอกช่อขนาดเล็ก ผลสีม่วงเข้ม ฉ่ำน้ำ มีถิ่นกำเนิดในเทือกเขาแอนดีส ประเทศเอกวาดอร์ มีสารออกฤทธิ์หลายชนิด เช่น เซสคิวเทอร์พีน ซูโคตูตีน ทำให้เกิดอาการประสาทหลอน รู้สึกเหมือนจะบินไปในอากาศได้คล้ายนก พืชนี้มักจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นบลูเบอร์รี แต่ผลของพืชชนิดมีพิษ
Coriaria thymifolia
ฟ็อลคส์วาเกินอาเรนา
ฟ็อลคส์วาเกินอาเรนา  เป็นสนามฟุตบอลแห่งหนึ่งในเมืองว็อลฟส์บวร์ค รัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของสโมสรเฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค ซึ่งลงเล่นในรายการบุนเดิสลีกาของเยอรมนี สนามแห่งนี้ก่อสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 และเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2002 มีความจุ 30,000 คน ชื่อของสนามแห่งนี้มีที่มาจากบริษัทโฟล์กสวาเกน ซึ่งเป็นทั้งผู้สนับสนุนหลักของสโมสรว็อลฟส์บวร์คและสนามฟุตบอล ฟ็อลคส์วาเกินอาเรนาถูกใช้แทนที่สนามเฟาเอ็ฟเอ็ล-ชตาดีอ็อนอัมเอ็ลส์เทอร์เวค  ซึ่งมีความจุ 17,600 คน ซึ่งเป็นสนามเหย้าเดิมของสโมสร
Volkswagen Arena
บรูมคานารี
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 3
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 3 เป็นรายการเรียลลิตีโชว์ค้นหานักออกแบบแฟชั่นของสหรัฐอเมริกา ในฤดูกาลที่ 3 นี้ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ทางช่องบราโว่ ในฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 15 คน และได้นางแบบชื่อดัง ไฮดี คลูม รับหน้าที่เป็นพิธีกรและกรรมการตัดสินในฤดูกาลนี้ ร่วมกับ ไมเคิล คอร์ส นักออกแบบแฟชั่นชื่อดัง และ นีน่า การ์เซีย บรรณาธิการนิตยสาร แอล (Elle) โดยมี ทิม กันน์ มาเป็นที่ปรึกษาคอยให้คำแนะนำกับผู้เข้าแข่งขันอีกด้วย
ตอนที่ 0: Road to Runway Season 3.
ในตอนที่ 0 นี้ ได้เริ่มต้นฤดูกาลที่ 3 ด้วยการออดิชั่นหาผู้เข้าแข่งขัน จากเหล่าดีไซเนอร์มากความสามารถร่วมพันคน ผ่านการสัมภาษณ์และคัดเลือกจาก ทิม กันน์ และเหล่าแฟชั่นดีไซเนอร์ รวมไปถึงผู้เข้าแข่งขันในฤดูกาลที่ผ่านมา จนได้ 15 ดีไซเนอร์ที่ผ่านการคัดเลือกเข้าสู่โปรเจกต์รันเวย์ ในฤดูกาลที่ 3
ตอนที่ 1: Wall to Wall Fashion.
ในตอนแรกของฤดูกาลนี้ 15 ดีไซเนอร์ที่ผ่านการคัดเลือกได้เดินทางมายัง แอตลาส อพาร์ตเมนท์ ในนิวยอร์ก ซึ่งเป็นที่พักของดีไซเนอร์ทุกคน จากนั้นทั้งหมดได้ขึ้นไปพบกับ ไฮดี คลูม และ ทิม กันน์ บนดาดฟ้าของอพาร์ตเมนท์ ซึ่งได้แจ้งโจทย์แรกให้ดีไซเนอร์ทุกคนทราบ นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดโดยให้ใช้แค่เพียงวัสดุที่หาได้ในอพาร์ตเมนท์เท่านั้น และชุดที่ทำออกมาจะต้องบ่งบอกความเป็นตัวตนของทุกคนในฐานะดีไซเนอร์ด้วย ดีไซเนอร์ทุกคนได้รับกล่องอุปกรณ์คนละ 1 กล่อง และมีเวลา 15 นาทีในการค้นหาวัสดุใส่ภายในถุงที่กำหนดไว้เท่านั้น จากนั้นทุกคนจึงเดินทางมายัง โรงเรียนออกแบบพาร์สัน ซึ่งเป็นสถานที่สำหรับใช้ทำงาน ดีไซเนอร์ทุกคนมีเวลา 2 วันในการสร้างสรรค์ชุดให้เสร็จ และดีไซเนอร์ที่ชนะในโจทย์นี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในโจทย์ต่อไป
ตอนที่ 2: Fit for a Queen.
ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่ทั้ง 14 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดราตรีให้กับ ทาร่า คอนเนอร์ มิสยูเอสเอ 2006 โดยในโจทย์นี้ดีไซเนอร์จะต้องทำงานร่วมกันเป็นทีม ทีมละ 2 คน ซึ่งแต่ละทีมจะได้รับเงินทีมละ 300 ดอลลาร์ในการหาซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 2 วันสำหรับโจทย์นี้ในการทำชุดให้เสร็จ ดีไซเนอร์ที่ชนะในโจทย์นี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในโจทย์ต่อไป และทาร่าจะใส่ชุดราตรีของผู้ชนะเข้าประกวดบนเวทีนางงามจักรวาล 2006 รอบตัดสิน ที่จะจัดขึ้นณ.ประเทศสหรัฐอเมริกาในเดือนกรกฎาคมที่กำลังจะถึงนี้ด้วย
ตอนที่ 3: Designer's Best Friend.
ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่ทั้ง 13 คน ได้รับคำใบ้ถึงโจทย์ครั้งนี้จากไฮดี ว่าเป็น "หนึ่งในแอกเซสเซอรีที่เป็นที่นิยมของชาวอเมริกา" จากนั้นในวันต่อมาดีไซเนอร์ทั้งหมดจึงได้รับข้อความให้เดินทางไปยังสวนสาธารณะ เมื่อไปถึงดีไซเนอร์ทุกคนก็ได้พบกับทิมพร้อมกับสุนัขทั้ง 13 ตัว ทิมจึงได้เฉลยว่า สำหรับโจทย์ในครั้งนี้นั่นก็คือ การให้สร้างสรรค์ชุดโดยให้มีแรงบันดาลใจจากสุนัขออกมาเป็นเรื่องราว และให้ออกแบบชุดของสุนัขด้วย โดยทิมได้ให้ดีไซเนอร์เลือกสุนัขคนละ 1 ตัว จากนั้นเมื่อกลับไปยังโรงเรียนออกแบบ ทิมมีเวลาให้ดีไซเนอร์ได้ออกแบบคนละ 30 นาที ก่อนที่จะพาดีไซเนอร์ทั้งหมดออกไปซื้อวัสดุมาทำชุด ดีไซเนอร์ได้รับเงินคนละ 150 ดอลลาร์ และมีเวลา 2 วันสำหรับโจทย์นี้ในการทำชุดให้เสร็จ ดีไซเนอร์ที่ชนะการแข่งขันในโจทย์นี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในโจทย์ต่อไป
ตอนที่ 4: Reap What You Sew.
ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่ทั้ง 12 คน ได้พบกับ เมห์เมต แทงโกเรน ผู้อำนวยการฝ่ายเสื้อผ้ากีฬาของแบรนด์ เมซี่ ซึ่งได้มาแจ้งโจทย์ครั้งนี้ นั่นก็คือการสร้างสรรค์ชุด 3 ชิ้น ให้กับแบรนด์ INC ในเครือเมซี่ โดยในโจทย์นี้ดีไซเนอร์จะต้องทำงานร่วมกันเป็นทีม ทีมละ 3 คน ซึ่งแต่ละทีมจะได้รับเงินทีมละ 100 ดอลลาร์ในการหาซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 2 วันสำหรับโจทย์นี้ในการทำชุดให้เสร็จ ชุดของดีไซเนอร์ที่ชนะในโจทย์นี้จะถูกนำไปผลิตและวางขายจริงในห้างเมซี่
เหตุการณ์สำคัญในตอนนี้นั่นคือการถูกตัดสิทธิ์ของคีธ หนึ่งในผู้เข้าแข่งขัน เนื่องจากมีการพบว่าคีธนั้นได้นำเอาหนังสือคู่มือแฟชั่นเข้ามาในการแข่งขัน ซึ่งถือว่าผิดกฏของรายการ คีธจึงนับเป็นดีไซเนอร์คนแรกในประวัติศาสตร์ของรายการที่ถูกตัดสิทธิ์ออกจากการแข่งขัน และหลังจากที่คีธถูกตัดสิทธิ์ออกจากการแข่งขันแล้ว ทำให้ทีมของคีธซึ่งตนเองเป็นหัวหน้าทีม เหลือเพียงลูกทีม 2 คน คือเอลลิสันและเจฟฟรีย์เท่านั้น
ตอนที่ 5: Iconic Statement.
ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่ทั้ง 10 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดที่ดูทันสมัย โดยให้มีแรงบันดาลใจมาจากแฟชั่นไอคอนในยุคเก่า ซึ่งในโจทย์นี้นางแบบที่เหลืออยู่จะได้รับสิทธิ์ให้เลือกดีไซเนอร์ที่ต้องการจะร่วมงานด้วยได้ (ปกติดีไซเนอร์จะเป็นฝ่ายเลือกนางแบบ) แต่เนื่องจากมีนางแบบเหลืออยู่ 12 คน กับดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่ 10 คน ทำให้ต้องใช้วิธีสุ่มจับชื่อนางแบบเพื่อเลือกดีไซเนอร์ หากชื่อของนางแบบคนไหนไม่ถูกจับขึ้นมาก็จะต้องออกจากการแข่งขันไป นอกจากนี้นางแบบยังได้สิทธิ์ในการที่จะเลือกแฟชั่นไอคอนที่เป็นแรงบันดาลใจด้วยตัวเอง ดีไซเนอร์จะได้รับเงินคนละ 150 ดอลลาร์ในการหาซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ ดีไซเนอร์และนางแบบที่ชนะการแข่งขันในโจทย์นี้จะได้ถ่ายแฟชั่นโฆษณาของผลิตภัณฑ์เทรซาเม่ลงในนิตยสารแอล
ตอนที่ 6: Waste Not, Want Not.
ในตอนนี้ ทิมได้พาดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่ทั้ง 9 คน ออกไปยังสถานที่แห่งหนึ่งโดยที่ดีไซเนอร์ไม่ทราบมาก่อน เมื่อมาถึงก็พบว่าเป็นโกดังเก็บขยะและวัสดุรีไซเคิล ทิมจึงได้แจ้งโจทย์ในครั้งนี้ให้ดีไซเนอร์ทุกคนทราบ นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดจากวัสดุรีไซเคิลที่อยู่ภายในโกดังนี้ โดยทิมมีเวลาให้ดีไซเนอร์ทุกคน 30 นาที ในการเก็บรวบรวมวัสดุรีไซเคิลที่จะนำไปใช้ทั้งหมดใส่ในถังที่เตรียมไว้ให้ จากนั้นเมื่อกลับมาทิมได้พาดีไซเนอร์ไปยังร้านขายอุปกรณ์และเครื่องมือ เพื่อซื้ออุปกรณ์สำหรับใช้ทำชุดในครั้งนี้ ดีไซเนอร์ได้รับเงินคนละ 25 ดอลลาร์ และมีเวลา 1 วันในสำหรับโจทย์นี้การทำชุดให้เสร็จ ดีไซเนอร์ที่ชนะการแข่งขันในโจทย์นี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในโจทย์ต่อไป
ตอนที่ 7: Everyday Woman.
ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่ทั้ง 8 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดให้กับลูกค้าที่เป็น "Everyday Woman" หรือผู้หญิงธรรมดาที่สามารถพบเห็นได้ในทุกๆวัน ซึ่งก็คือแม่และพี่สาว/น้องสาวของดีไซเนอร์นั่นเอง แต่ดีไซเนอร์จะต้องเลือกลูกค้าที่ไม่ใช่แม่หรือพี่สาว/น้องสาวของตัวเอง ดีไซเนอร์ทุกคนจะได้รับเงินคนละ 150 ดอลลาร์ในการหาซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 1 วันสำหรับโจทย์นี้ในการทำชุดให้เสร็จ ในโจทย์นี้ไม่มีสิทธิคุ้มกันให้กับผู้ชนะ
ตอนที่ 8: High Flying Fashion.
ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่ทั้ง 7 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดสำหรับนักเดินทางที่ต้องมีความเป็นแฟชั่นและดูทันสมัย ซึ่งในครั้งนี้ดีไซเนอร์จะต้องออกแบบชุดให้กับตัวเอง โดยดีไซเนอร์จะได้รับเงินคนละ 75 ดอลลาร์ และมีเวลา 1 วันสำหรับโจทย์นี้ในการทำชุดให้เสร็จ เมื่อมาถึงวันตัดสินขณะที่กำลังจะต้องคัดดีไซเนอร์ออกจากการแข่งขันนั้น ไฮดีก็ได้แจ้งให้ดีไซเนอร์ทุกคนทราบว่าพวกเขาจะได้กลายเป็นนักเดินทางจริงๆ โดยดีไซเนอร์ทุกคนจะได้เดินทางไปยังกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อไปถึงที่ปารีส ดีไซเนอร์ทุกคนได้เดินทางไปยังโรงเรียนพาร์สัน ปารีส ซึ่งเป็นสถานที่ที่จะใช้ทำงานที่ประเทศฝรั่งเศส และได้พบกับ แคทเธอรีน มาลานดรีโน ดีไซเนอร์ชื่อดังชาวฝรั่งเศส ซึ่งทิมได้แจ้งกับดีไซเนอร์ทุกคนว่าแคทเธอรีนจะร่วมเป็นกรรมการตัดสินในโจทย์นี้ด้วย ซึ่งจะมีเพียง 6 คนเท่านั้นที่จะได้ผ่านเข้ารอบ อีกหนึ่งคนจะถูกคัดออกและบินกลับสหรัฐอเมริกาทันที โดยดีไซเนอร์ทุกคนจะต้องเดินแบบให้แคทเธอรีนตัดสินณ.เวลานั้นเลย ผู้ชนะในโจทย์นี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในโจทย์ต่อไป
ตอนที่ 9: Couture du Jour.
ในตอนนี้ หลังจากที่แองเจลาได้ถูกคัดออกไป ทิมและแคทเธอรีนก็ได้แจ้งโจทย์สำหรับการแข่งขันต่อไปทันที โดยในโจทย์นี้ดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่ทั้ง 6 คน จะต้องสร้างสรรค์ชุดราตรีในแบบแฟชั่นชั้นสูงหรือโอตกูตูร์ (Haute couture) ดีไซเนอร์จะได้รับเงินคนละ 300 ยูโร (หรือประมาณ 375 ดอลลาร์) และมีเวลา 2 วันสำหรับโจทย์นี้ในการทำชุดให้เสร็จ เมื่อถึงวันตัดสินดีไซเนอร์และนางแบบได้เดินทางล่องเรือสำราญกับแคทเธอรีน และได้ทำการเดินแบบรวมถึงให้คะแนนกันบนเรือ แต่คะแนนของแคทเธอรีนนั้นจะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของการตัดสิน เพราะเมื่อดีไซเนอร์เดินทางกลับมายังนิวยอร์ก กรรมการหลักจะร่วมตัดสินด้วย ในโจทย์นี้ไม่มีสิทธิคุ้มกันให้กับผู้ชนะ
ตอนที่ 10: Black and White.
ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่ทั้ง 5 คนได้ไปงานปาร์ตี้ที่จัดขึ้นโดย ลอรีอัล ปารีส จากนั้นทุกคนก็ได้พบกับไฮดีที่จะมาแจ้งโจทย์ของการแข่งขันในครั้งนี้ แต่ก่อนที่จะแจ้งโจทย์นั้นไฮดีได้พาแขกพิเศษมาด้วย ซึ่งก็คือวินเซนต์กับแองเจลา สองดีไซเนอร์ที่ถูกคัดออกไปแล้ว ทำให้ดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่แปลกใจเป็นอย่างมาก จากนั้นไฮดีจึงได้แจ้งให้ดีไซเนอร์ทุกคนทราบโจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้ นั่นคือการให้สร้างสรรค์ชุดคอกเทลสำหรับไปงานปาร์ตี้ โดยให้ใช้แค่ผ้าสีขาวและสีดำเท่านั้น ซึ่งวินเซนต์และแองเจลาได้รับสิทธิ์ให้กลับเข้ามาแข่งขันในโจทย์นี้ เนื่องจากทั้งสองคนเป็นดีไซเนอร์ที่เคยชนะโจทย์ประจำสัปดาห์มาก่อนจึงได้รับสิทธิพิเศษ (ยกเว้นคีธที่ถูกตัดสิทธิ์จากการแข่งขันทำให้ไม่ได้รับสิทธิพิเศษนี้) อย่างไรก็ตามในโจทย์นี้จะต้องมีผู้ที่ถูกคัดออก 3 คนด้วยกัน โดยสำหรับวินเซนต์และแองเจลาหากต้องการที่จะอยู่ต่อในการแข่งขันจะต้องชนะโจทย์นี้เท่านั้น ดีไซเนอร์ทุกคนจะได้รับเงินคนละ 100 ดอลลาร์ในการหาซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 1 วันสำหรับโจทย์นี้ในการทำชุดให้เสร็จ ในโจทย์นี้ไม่มีสิทธิคุ้มกันให้กับผู้ชนะ
ตอนที่ 11: What the ELLE?
ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่ทั้ง 4 คน ได้เดินทางไปยังตึกสำนักงานของนิตยสารแอล ที่นั่นดีไซเนอร์ทุกคนได้พบกับ นีน่า การ์เซีย บรรณาธิการนิตยสารแอล และหนึ่งในคณะกรรมการตัดสิน ซึ่งนีน่าได้เป็นผู้มอบโจทย์การแข่งขันในครั้งนี้ให้กับดีไซเนอร์ นั่นคือการออกแบบชุดที่บ่งบอกมุมมองและสไตล์ของตัวเองในฐานะดีไซเนอร์ โดยดีไซเนอร์ทุกคนจะได้รับเงินคนละ 250 ดอลลาร์ ในการหาซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 2 วันสำหรับโจทย์นี้ในการทำชุดให้เสร็จ ซึ่งหลังจากที่ทำชุดเสร็จแล้ว ดีไซเนอร์จะต้องพานางแบบไปถ่ายรูปในสถานที่ต่างๆ เพื่ออธิบายดีไซน์ของชุดออกมาเป็นเรื่องราวผ่านรูปถ่าย และจะต้องให้คำจำกัดความ 3 คำที่บ่งบอกถึงชุดที่ได้ทำออกมาด้วย ผู้ชนะในโจทย์ครั้งนี้จะได้ถ่ายแฟชั่นลงในนิตยสารแอล คอลัมน์ "First Look" ร่วมกับนางแบบ ในโจทย์นี้ไม่มีสิทธิคุ้มกันให้กับผู้ชนะ
ในตอนนี้เป็นตอนพิเศษที่ได้เชิญดีไซเนอร์ทั้ง 11 คนที่ถูกคัดออกไปแล้วกลับมาอีกครั้งเพื่อพูดคุยถึงเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นตลอดทั้งฤดูกาลนี้ รวมถึงดีไซเนอร์ที่ผ่านเข้ารอบ 4 คนสุดท้าย ที่กำลังจะได้แสดงผลงานคอลเลคชั่นของตนเองในการแข่งขันรอบตัดสินที่จะจัดขึ้นที่นิวยอร์กแฟชั่นวีค ในตอนท้ายได้มีการมอบเงินรางวัล 10,000 ดอลลาร์ให้กับดีไซเนอร์ที่ได้รับรางวัลขวัญใจผู้ชม (Fan Favorite)
ตอนที่ 13: Finale - Part 1.
ในตอนนี้ ดีไซเนอร์ที่เหลืออยู่ทั้ง 4 คน ได้รับโจทย์ของการแข่งขันสุดท้าย นั่นคือการสร้างสรรค์คอลเลคชั่นของตนเอง ที่จะนำไปแสดงโชว์บนรันเวย์ในนิวยอร์กแฟชั่นวีคที่กำลังจะมาถึง โดยในคอลเลคชั่นนั้นจะต้องประกอบไปด้วยชุดทั้งหมด 12 ชุด ดีไซเนอร์ทุกคนจะได้รับเงินทุนคนละ 8,000 ดอลลาร์ และมีเวลา 2 เดือนในการทำคอลเลคชั่นนี้ให้เสร็จ ซึ่งดีไซเนอร์ทุกคนได้รับสิทธิ์ให้กลับไปทำงานที่บ้านหรือที่พักของตนเอง ในช่วง 2 เดือนระหว่างที่ดีไซเนอร์กำลังออกแบบคอลเลคชั่นของตนเองอยู่นั้น ทิมก็ได้ไปเยี่ยมรวมถึงให้คำปรึกษาแก่ดีไซเนอร์ทุกคนถึงที่พักของแต่ละคน ดีไซเนอร์ทุกคนกลับมายังนิวยอร์กก่อนวันจริง 1 อาทิตย์เพื่อทำคอลเลคชั่นให้เสร็จสมบูรณ์
ตอนที่ 14: Finale - Part 2.
ในตอนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ ดีไซเนอร์ที่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายทั้ง 4 คน ได้แสดงผลงานคอลเลคชั่นของตนเองที่นิวยอร์กแฟชั่นวีค ต่อหน้าคณะกรรมการรวมถึงผู้ชมคนอื่นๆ
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 2015
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2015 เป็นครั้งที่ 28 ของ ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา, อิตาเลียนฟุตบอลซูเปอร์คัพ. นัดนี้จะลงเล่นในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2015 ที่ สนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ ใน เซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน. กับยูเวนตุสชนะทั้งสองรายการทั้งแชมป์ เซเรียอา ฤดูกาล 2014–15 และ โคปป้า อิตาเลีย ฤดูกาล 2014–15, เกมนี้เป็นการลงสนามระหว่าง ยูเวนตุส และ รองแชมป์ โคปป้า อิตาเลีย ฤดูกาล 2014–15 ลาซีโอ. ยูเวนตุดชนะเกมนี้ไปด้วยสกอร์ 2–0.
ยูเวนตุสทำสถิติลงสนามเป็นครั้งที่ 11 และได้รับชัยชนะในถ้วยนี้เป็นสถิติครั้งที่เจ็ดจากการลงสนามสี่ครั้งในซูแปร์โกปปา ที่มีการบันทึกสถิติทั้งหมดของพวกเขาแบ่งออกเป็นชนะเจ็ดครั้งและแพ้สี่ครั้ง. ลาซีโอทำสถิติลงสนามเป็นครั้งที่ 6 และครั้งแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 ที่มีการบันทึกสถิติทั้งหมดของพวกเขาโดยแบ่งเป็นชนะสามครั้งและแพ้สองครั้ง. สองทีม ทั้งสองทีมเคยพบกันมาแล้วสองครั้ง (1998, 2013), แต่ชนะกันทีมละครั้ง. นี่ถือเป็นครั้งที่ห้าของทีมรองแชมป์โคปป้า อิตาเลียได้ลงสนาม, และไม่มีทีมไหนที่ชนะเลิศถ้วยนี้ในฐานะตัวแทนทีมรองแชมป์.
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 2014
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2014 เป็นครั้งที่ 27 ของซูเปร์โกปปาอีตาเลียนา อิตาเลียนฟุตบอลซูเปอร์คัพ ลงเล่นเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ที่ สนามกีฬาจาสซิม บิน ฮาหมัด ในกรุง โดฮา, ประเทศกาตาร์. เป็นการจัดขึ้นระหว่าง แชมป์ เซเรียอา ฤดูกาล 2013–14 ยูเวนตุส และ ทีมชนะเลิศ ของโกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2013–14, นาโปลี เกมนี้ตามกำหนดคร่าวๆ จะต้อลงเล่นในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2014 แต่เนื่องจากการมีส่วนร่วมของทีมนาโปลีใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2014–15 รอบเพลย์ออฟ, ทางทีมก็ถามว่าเกมนี้จะถูกเลื่อนไปแข่งขันในช่วงพักเบรกฤดูหนาวของเซเรียอา นาโปลีกลายเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะด้วยผลการแข่งขัน 6–5 ใน การดวลลูกโทษตัดสิน หลังจากจบเกมเสมอกันที่สกอร์ 2–2, เพื่อที่ไปรับรางวัลถ้วยที่สองในทัวร์นาเมนต์
สโมสรฟุตบอลพอร์ทสมัท
โรงพยาบาลนครปฐม เป็นโรงพยาบาลศูนย์ของส่วนภูมิภาคของกระทรวงสาธารณสุข ตั้งอยู่เลขที่ 196 ถนนเทศา ตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม แต่เดิมเป็นโรงพยาบาลในสังกัดกรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข เปิดให้บริการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2495 เป็นโรงพยาบาลศูนย์ระดับตติยภูมิ ขนาด 722 เตียง
แต่เดิมโรงพยาบาลนครปฐม ตั้งอยู่บนถนนหลังพระ ตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม เป็นย่านชุมชนที่มีความหนาแน่น มีเนื้อที่ประมาณ 13 ไร่เศษ เป็นทรัพย์สินส่วนของ เทศบาลเมืองนครปฐม อาคารบริการมีเพียง ตึกอำนวยการชั้นเดียว 1 หลัง เรือนผู้ป่วยสามัญ และตึกสงฆ์อาพาธ 3 หลัง
ในปี 2505 นายพล วงศาโรจน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐม นายมานิตย์ พงษ์ไพบูลย์ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลนครปฐม แลข้าราชการ พ่อค้า ประชาชน ร่วมกันวางโครงการย้ายโรงพยาบาล ไปยังสถานที่ๆ เหมาะสมกว่า ด้วยการสนับสนุนจากเงินงบประมาณของรัฐ เงินบริจาคสมทบจากภาคเอกชนและประชาชนทั่วไป จำนวน 7,245,899.50 บาท
ต่อมาในปี 2506-2509 ได้ดำเนินการก่อสร้าง โรงพยาบาลแห่งใหม่ บริเวณหน้าโรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย ซึ่งแต่เดิมเป็นที่ราชพัสดุในความดูแลของกระทรวงศึกษาธิการ จนแล้วเสร็จในวันที่ 11 มีนาคม 2509 ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี จอมพลถนอม กิตติขจร ได้ทำพิธีเปิดโรงพยาบาลแห่งนี้
เครเฟ็ลท์
เครเฟ็ลท์  เป็นเมืองหนึ่งในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี มีฐานะเป็นเมืองอิสระ ("kreisfreie Stadt") ตามการบริหารเขตปกครองของเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศและของรัฐ ปัจจุบันมีประชากรราว 222,000 คน เมืองใหญ่แห่งอื่นที่ตั้งอยู่ใกล้เคียงได้แก่ ดืสบูร์ก (ประชากร 486,000 คน) ห่างออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือราว 16 กิโลเมตร ดึสเซลดอร์ฟ (ประชากร 598,000 คน) ห่างออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ราว 18 กิโลเมตร และเมินเชนกลัดบัค (ประชากร 255,000 คน) ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ราว 20 กิโลเมตร
เครเฟ็ลท์เป็นส่วนหนึ่งของ "เขตปริมณฑลไรน์-รูห์ร" ซึ่งมีประชากรทั้งหมดราว 9.9 ล้านคน มีอาณาเขตติดต่อกับรูห์รเกอบีท ("Ruhrgebiet") ซึ่งเป็นเขตชุมชนเมืองที่ประกอบด้วยเมืองหลายแห่งเชื่อมต่อกันขนาดใหญ่ที่สุดในเยอรมนี เครเฟ็ลท์มีฉายาว่า "เมืองแห่งไหมและกำมะหยี่" เนื่องจากเคยเป็นแหล่งผลิตไหมในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18–19 ชื่อเดิมของเมืองคือ "Crefeld" (อ่านว่าเครเฟ็ลท์เช่นเดียวกัน) จนกระทั่งเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "Krefeld" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1929 เป็นต้นมา
เครเฟ็ลท์ตั้งอยู่บนที่ราบนีเดอร์ไรน์ ("Niederrheinisches Tiefland") ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเยอรมนี แม่น้ำไรน์ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองชั้นในไปทางทิศตะวันออกราว 7 กิโลเมตร บริเวณที่ติดแม่น้ำอยู่ในเขตลินน์ (Linn) ซึ่งยังอยู่ในเขตการปกครองของเครเฟ็ลท์ แม่น้ำไรน์ไหลผ่านเครเฟ็ลท์ด้วยความยาวทั้งสิ้น 6.2 กิโลเมตร ความกว้างอยู่ระหว่าง 320–400 เมตร เครเฟ็ลท์มีพื้นที่ทั้งสิ้น 137.78 ตารางกิโลเมตร ส่วนที่กว้างที่สุดระหว่างทิศเหนือ-ใต้ยาว 12 กิโลเมตร ระหว่างทิศตะวันออก-ตะวันตกยาว 13.1 กิโลเมตร พื้นที่ใจกลางเมืองมีความสูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 39 เมตร จุดที่สูงที่สุดได้แก่ อินราเทอร์แบร์ก ("Inrather Berg") สูง 87 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง เป็นภูเขาที่สร้างจากซากปรักหักพังของเมืองตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง คาพุสิเนอร์แบร์ก ("Kapuzinerberg") สูง 77 เมตร ซึ่งเคยเป็นแหล่งทิ้งขยะจากครัวเรือน และ ฮึลเซอร์แบร์ก ("Hülser Berg") สูง 63 เมตร
ภูมิอากาศของเครเฟ็ลท์เป็นแบบอากาศชายฝั่งทะเล ซึ่งได้รับอิทธิพลจากมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โดยอากาศไม่หนาวหรือร้อนเกินไป ฤดูหนาวมีหิมะตกน้อย ฤดูร้อนไม่ร้อนมากและเป็นฤดูที่มีปริมาณน้ำฝนสูงสุดของปี โดยปริมาณหยาดน้ำฟ้าเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 760 มิลลิเมตร อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ระหว่าง 10.6 °C และ 11.1 °C
เมืองเครเฟ็ลท์แบ่งการปกครองออกเป็น 9 เขต ("Stadtbezirk") ได้แก่ "Stadtmitte, West, Nord, Hüls, Süd, Fischeln, Oppum-Linn, Ost" และ "Uerdingen" แต่ละเขตประกอบด้วยสภาผู้แทนเขตและนายกเทศมนตรีเขต ซึ่งสมาชิกสภาได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนในเขตนั้น ๆ นอกจากนี้เมืองเครเฟ็ลท์ยังสามารถแบ่งเขตดังกล่าวออกเป็นเขตย่อย ("Stadtteil") ได้อีก 19 เขต ได้แก่
เครเฟ็ลท์มีเมืองพี่น้อง ดังนี้
กายวิภาคศาสตร์พื้นผิว
กายวิภาคศาสตร์พื้นผิว คือการศึกษาลักษณะภายนอกของร่างกาย เป็นการศึกษาโครงสร้างทางกายวิภาคจากตาเปล่าโดยไม่ผ่านการชำแหละ การวิภาคศาสตร์พื้นผิวเป็นสาขาหนึ่งของวิชามหกายวิภาคศาสตร์ เช่นเดียวกับการส่องกล้อง (endoscopic anatomy) และกายวิภาคศาสตร์เชิงภาพรังสี (radiologic anatomy) วิชากายวิภาคศาสตร์พื้นผิวของมนุษย์นั้น คือการศึกษาความสัมพันธ์ของโครงสร้างภายนอกและโครงสร้างภายในของร่างกายของร่างกาย กล่าวคือใช้ลักษณะโครงสร้างภายนอกเป็นจุดอ้างอิงเพื่อบ่งบอกตำแหน่งของโครงสร้างภายใน ทั้งในท่าปกติและระหว่างการเคลื่อนไหว
ดาร์บีแมนเชสเตอร์
ดาร์บีแมนเชสเตอร์  เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างแมนเชสเตอร์ซิตีกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
"สถิติล่าสุดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2022"
ยิงประตูสูงสุด
เนชันนัลลีก
เนชันนัลลีก  หรือในอดีตคือ ลีกคอนเฟอเรนซ์พรีเมียร์ หรือ บลูสแควร์พรีเมียร์ (ปัจจุบันมีชื่อในการแข่งขันตามผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการว่า แวนอะรามาเนชันนัลลีก) คือการแข่งขันฟุตบอลในระดับสูงที่สุดของระบบฟุตบอลกึ่งอาชีพในอังกฤษ และถูกจัดให้เป็นลีกที่อยู่ลำดับ 5 ของระบบลีกอังกฤษทั้งหมด โดยผู้ชนะจะได้เลื่อนชั้นสู่ฟุตบอลลีกทู ซึ่งเป็นลีกระดับล่างสุดในระบบฟุตบอลลีก หรือลีกระดับอาชีพ
ในอดีตลีกคอนเฟอเรนซ์ พรีเมียร์ จัดเป็นลีกของสโมสรฟุตบอลกึ่งอาชีพ โดยมีการผสมผสานทั้งสโมสรอาชีพเก่าแก่ที่ตกชั้นลงมาจากลีกทู และสโมสรสมัครเล่นที่เลื่อนชั้นขึ้นมาจากลีกระดับล่าง ในฤดูกาล 2015–16 ได้มีการเปลี่ยนชื่อลีกเป็น "เนชันนัลลีก" โดยมีผู้สนับสนุนหลักคือบริษัทแวนอะรามา ผู้ประกอบธุรกิจรถยนต์อเนกประสงค์ (รถแวน) ในสหราชอาณาจักร
ประวัติลีก.
อลิอันซ์ พรีเมียร์ลีก.
เนชันนัลลีก ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1979 ในชื่อ อลิอันซ์พรีเมียร์ลีก และจัดการแข่งขันอย่างเป็นทางการครั้งแรกในฤดูกาล1979–80 และถือเป็นครั้งแรกที่มีการจัดแข่งขันอย่างเต็มรูปแบบ สำหรับการแข่งขันในระดับที่ต่ำกว่าลีกอาชีพ การหาสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันนั้นมาจากสโมสรในนอร์ธเทิร์น พรีเมียร์ลีก และเซาท์เทิร์นลีก โดยสโมสรที่ชนะเลิศในฤดูกาลแรกคือสโมสรฟุตบอลอัลทริงแฮม
การจัดการแข่งขันอลิอันซ์ พรีเมียร์ลีก ส่งผลให้เกิดการพัฒนาวงการฟุตบอลในระดับล่าง และยกระดับฐานะทางการเงินของสโมสรเล็กๆในอังกฤษอย่างเป็นรูปธรรม โดยในฤดูกาล 1984–85 มีผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรกคือบริษัท โกลา ผู้ผลิตอุปกรณ์กีฬา ทำให้มีการตั้งชื่อการแข่งขันตามผู้สนับสนุนหลักว่า "โกลา ลีก"
ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์.
ฤดูกาล 1986–87 ได้มีการเปลี่ยนชื่อลีกเป็น ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ และมีชื่อในการแข่งขันตามผู้สนับสนุนรายใหม่ว่า "จีเอ็ม วูซ์ฮอลล์ คอนเฟอเรนซ์" โดยในฤดูกาลนี้ฟุตบอลลีกของอังกฤษ ได้ยอมรับให้มีการเลื่อนชั้นและตกชั้น ระหว่างสโมสรที่ชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ และสโมสรที่ได้อันดับสุดท้ายในระดับดิวิชัน 4 (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นฟุตบอลลีกทู) โดยสโมสรแรกที่ได้เลื่อนชั้นสู่ลีกอาชีพจากการชนะเลิศในฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ คือ "สโมสรฟุตบอลสการ์โบโร" และสโมสรแรกที่ตกชั้นจากลีกอาชีพลงมาคือ "สโมสรฟุตบอลลินคอล์น ซิตี"
ฤดูกาล 1999–2000 ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ ได้มีผู้สนับสนุนรายใหม่คือบริษัท เนชันไวด์ และใช้ชื่อในการแข่งขันว่า "เนชันไวด์ คอนเฟอเรนซ์"
ตั้งแต่ฤดูกาล 2002–2003 เป็นต้นมาฟุตบอล คอนเฟอเรนซ์ ได้รับการเพิ่มสโมสรที่จะได้รับการเลื่อนชั้นเป็น 2 สโมสร จากเดิมเฉพาะสโมสรที่ชนะเลิศ เป็นสโมสรที่ชนะเลิศ และผู้ชนะในรอบเพลย์ออฟ ที่แข่งกันระหว่างสโมสรที่ได้อันดับ 2 – อันดับ 5 ทั้งนี้มีข้อแม้ว่าสโมสรในฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ที่จะเลื่อนชั้นได้จะต้องมีสนามเหย้าที่ได้มาตรฐานในระดับอาชีพเท่านั้น
บลูสแควร์ พรีเมียร์.
ฤดูกาล 2006–2007 ลีกได้ผู้สนับสนุนรายใหม่ ที่มาแทนบริษัทเนชันไวด์ จึงเปลี่ยนชื่อลีกเป็นบลูสแควร์ พรีเมียร์ และใช้ชื่อนี้จนจบฤดูกาล 2013–2014
เนชันนัลลีก.
หลังจากบริษัทสคริล ได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนต่อจากบลูสแควร์ ได้เพียงแค่ฤดูกาลเดียว ก็ได้บริษัทแวนอะรามา มาเป็นผู้สนับสนุนหลักรายใหม่อย่างเป็นทางการในฤดูกาล 2015–2016 และเปลี่ยนชื่อลีกเป็นเนชันนัลลีก
สโมสรที่ชนะเลิศ.
ต่อมาในการแข่งขันฟุตบอลลีกทูฤดูกาล 2006–07 สโมสรบอสตัน ยูไนเต็ด ได้ถูกควบคุมทางการเงิน ทำให้สมาคมฟุตบอลอังกฤษลงโทษตัด 10 คะแนนและถูกปรับตกชั้นถึง 2 ดิวิชัน จากฟุตบอลลีกทู สู่ลีก "คอนเฟอเรนซ์ นอร์ท" เมื่อจบฤดูกาล และถูกปรับตกชั้นอีกครั้ง ลงสู่ลีกสมัครเล่น "นอร์ทเทิร์น พรีเมียร์ลีก" หลังจบฤดูกาล 2008–09
นานาเซะ นิชิโนะ
นานาเซะ นิชิโนะ (; เกิด 25 พฤษภาคม 2537, ในจังหวัดโอซากะ) เป็นนักร้องไอดอลญี่ปุ่น, นักแสดง, นางแบบ และพิธีกรโทรทัศน์ เธอเป็นอดีตนักร้องสมาชิกของวงไอดอลญี่ปุ่น โนกิซากะ46 เธอมีบทบาททางโทรทัศน์และภาพยนตร์ เป็นอะซะฮิ โทะจิมะ ในเรื่อง "Asahinagu" และเป็นไอ อามาโนะ ในเรื่อง "Denei Shojo: Video Girl Ai (2018)" เธอเป็นส่วนร่วมรายการวาไรตี้โชว์ "Lion no Goo Touch" ช่อง Fuji TV
ในปี 2011 เธอคัดเลือกโนกิซากะ46และได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 36 คน สมาชิกรุ่นแรกต่อมาเธอได้รับเลือกเป็นหนึ่งในสมาชิกเลือกสำหรับการเปิดตัวของพวกเขาเพลง Guruguru Cartain ปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2012 ในวันที่ 8 พฤศจิกายน 2012 เธอเปิดตัวเป็นนางแบบพร้อมกับไม ชิระอิชิที่เป็นสมาชิกของโนกิซากะ46ด้วย
เธอเข้ามามีตำแหน่งเซ็นเตอร์เป็นครั้งแรกใน โนกิซากะ46 ซิงเกิ้ลที่ 8 กิซุอิตะระคะตะโอะโมะอิ ของพวกเขา ซึ่งได้รับการปล่อยตัวในวันที่ 2 เมษายน 2014 เธอได้เป็นเซ็นเตอร์ 2 ซิงเกิ้ลต่อกัน ก่อนที่จะสูญเสียตำแหน่งที่ เธอได้กลับมาที่ตำแหน่งเซ็นเตอร์ ในซิงเกิ้ลที่ 11 ของวง อิโนะชิ วะ อุสึกุชิ ซึ่งได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2015และปัจจุบัน เธอได้เป็น เซ็นเตอร์ทั้งหมด 7 ครั้งเยอะที่สุดในวง โดยแบ่งเป็น เซ็นเตอร์เดี่ยว 4 ซิงเกิ้ล และ W center 3 ซิงเกิ้ล
เธอปรากฏตัวในนิตยสารแฟชั่น non-no เป็นนางแบบพิเศษที่เริ่มต้นด้วยปัญหามิถุนายน 2015 ในเดือนกรกฎาคมปี 2015 เธอจะได้เล่นบทบาทแสดงนำในละครโนกิซากะ ฮะสึโมะริ เบะมาซุ
พีดีเอ็นไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์
พีดีเอ็นไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์ (PDN Thailand Man Of The Year) เป็นการประกวดความงามชายในประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2556 ซึ่งผู้ชนะการประกวดจะต้องเป็นตัวแทนของประเทศเข้าร่วมการประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล
พีดีเอ็นไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์ 2013.
พีดีเอ็นไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์ 2013 การประกวดรอบตัดสินจัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2556 ณ ฟลาวาเรสเตอร์รองท์แอนด์บาร์, โรงแรมดรีม, กรุงเทพมหานคร โดยผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ คุณากร วงศ์พยัคฆ์ ซึ่งจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล 2013 แต่ไม่สามารถเข้าร่วมประกวดได้ วรภพ คล้ายสังข์ จึงเป็นการประกวดเพื่อค้นหาตัวแทนไปประกวด มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล 2013 ที่ประเทศ อินโดนีเซีย
ที่ผ่านรอบคัดเลือกเข้าสู่รอบ 17 คนสุดท้ายของการประกวดพีดีเอ็นไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์ 2013 มีรายชื่อดังต่อไปนี้:
ประวัติสโมสรแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด (ค.ศ. 1969–86)
ประวัติสโมสรแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด (ค.ศ. 1945–1969)
สถานีคอมเพล็กซ์ดิจิทัลคาซัน
สถานีคอมเพล็กซ์ดิจิทัลคาซัน  เป็นสถานีรถไฟฟ้าสายคย็องบู, รถไฟใต้ดินโซล สาย 1 และรถไฟใต้ดินโซล สาย 7 ชื่อเดิมคือสถานีคารีบง
Sunflowers of Inferno
โอลิเวอร์ ไซกส์