pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มัสยิดและหออะษานสร้างขึ้นโดย Arslan Khan ในปี 1121 โดยที่หออะษานสร้างเสร็จในปี 1127 อย่างไรก็ตาม มัสยิดวันศุกร์หลังเดิมถูกเจงกีส ข่าน ทำลายไปในปี 1220 เหลือไว้เพียงหออะษาน มัสยิดหลังใหม่สร้างขึ้นในปี 1515 ตามด้วยมัดเราะซะฮ์ในปี 1535 โดย Ubaydullah Khan
Po-i-Kalyan
มีนอราอีแกลอน
มีนอราอีแกลอน (; /; ) หรือ หออะษานแกลอน  เป็นหออะษานในปอยีแกลอน บูฆอรอ ประเทศอุซเบกิสถาน และเป็นหนึ่งในจุดสนใจสำคัญของเมือง
หอคอยนี้สร้างขึ้นในปี 1127 โดย Mohammad Arslan Khan ผู้ปกครองอาณาจักรข่านคาราคานิด เพื่อใช้งานเป็นหออะษาน หอคอยก่อขึ้นจากอิฐ มีความสูง 45.6 เมตร (48 เมตรหากรวมปลายยอด) และมีขนาดค่อย ๆ เล็กลงจากล่างขึ้นบนด้วยเส้นผ่าศูนย์กลาง 9 เมตรที่ฐาน, 6 เมตรที่ยอด ภายในหอมีบันไดเวียนขึ้นไปสู่ห้องโถงชั้นสูงสุดของหอคอย ในยามศึกสงคราม หอคอยนี้ยังสามารถใช้เป็นหอสังเกตการณ์ข้าศึกได้
เมื่อครั้งเจงกีส ข่าน กรีธาทัพมารบและทำลายล้างสิ่งก่อสร้างทั้งหมดในบูฆอรอจนราบ เจงกีส ข่าน สั่งให้ทหารเหลือหอคอยนี้ไว้ไม่ให้ทำลายเนื่องจากหอคอยนี้สร้างความประทับใจแก่เขาอย่างมาก ในท้องถิ่นเรียกขานหอคอยนี้ว่า "หอคอยแห่งความตาย" เนื่องจากมีการประหารชีวิตนักโทษโดยการโยนจากยอดหอคอยนี้มาจนถึงต้นศตวรรษที่ยี่สิบ ฟิตซ์รอย มาเคลน ผู้เดินทางมายังบูฆอรอในปี 1938 ระบุไว้ในบันทึก "Eastern Approaches" ว่า "เป็นเวลานับหลายศตวรรษก่อนปี 1870 และอีกครั้งในช่วงปีอันวุ่นวายระหว่างปี 1917–1920 ผู้คนถูกโยนลงจากชั้นบนสุดของหอคอยที่ตกแต่งอย่างประณีตนี้"
Kalan Minaret
เรียวอุงกากุ
เรียวอุงกากุ ( หรือที่ชาวท้องถิ่นนิยมเรียกว่า อาซากูซะจูนิไก เป็นตึกระฟ้าแบบตะวันตกแห่งแรกในประเทศญี่ปุ่นและอาคารแรกที่มีการติดตั้งใช้งานลิฟต์โดยสารในประเทศญี่ปุ่น อาคารตั้งอยู่ในย่านอาซากูซะ นครโตเกียว (ปัจจุบันคือเขตไทโต โตเกียว) สร้างเสร็จในปี 1890 และถูกรื้อถอนลงหลังชั้นบน ๆ ของอาคารถล่มลง รวมถึงโครงสร้างอาคารได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวใหญ่คันโตในปี 1923
อาคารเป็นผลงานออกแบบโดยวิสวกรชาวสก็อต ดับเบิลยู. เค. เบอร์ทันในปลายทศวรรษ 1880s ตึกมีความสูง สร้างขึ้นจากอิฐมอญประกอบโครงไม้ สถาปัตยกรรมแบบฟื้นฟูเรนเนสซองส์ อาคารทั้งสิบสองชั้นมีการติดตั้งระบบไฟฟ้า และมีลิฟต์โดยสารไฟฟ้าสองตัว ผลงานออกแบบของอิชิซูเกะ ฟูจิโอกะ ผู้ก่อตั้งบริษัทโตชิบา สามารถรองรับผู้โดยสารได้ครั้งละ 10 คน แต่เปิดให้บริการได้ครึ่งปีก็ต้องยกเลิกให้บริการเนื่องจากข้อกังวลเรื่องความปลอดภัย
ชั้นสองถึงเจ็ดใช้งานเป็นพื้นที่ค้าขาย ประกอบด้วยร้านค้าจำนวน 46 ร้าน, ชั้นแปดเป็นเลานจ์ และชั้นเก้าเป็นสถานที่จัดนิทรรศการศิลปะ ชั้นสิบจนถึงชั้นสิบสองเป็นชั้นหอคอยสำหรับมองดูทิวทัศน์ของโตเกียว และอาจมองเห็นถึงภูเขาไฟฟูจิ ความยิ่งใหญ่ของอาคารสามารถพบได้ในภาพถ่ายพิธีเปิดตัวอาคารที่เผยแพร่ในผลงานชิ้นเอกของโองาวะ คาซูมาซะ "Types of Japan, Celebrated Geysha of Tokyo in Collotype and From Photographic Negatives Taken by Him" ซึ่งเผยแพร่ในปี 1892
Ryōunkaku
กูฟีย์เทียม
กูฟีย์เทียม  หรือ กูเฟสก์ (; ลวดลายกูฟีย์) เป็นรูปแบบการตกแต่งที่ปรากฏใช้ในยุคกลางและเรนเนสซองส์ ประกอบด้วยการลอกเลียนแบบอักษรอาหรับกูฟีย์หรือบางครั้งเป็นอักษรอาหรับลายตวัดในบริบทที่ไม่เกี่ยวข้องกับอาหรับ หรือโดยทั่วไปใช้เรียกการเลียนแบบศิลปะอาหรับในศิลปะของยุโรป กูฟีย์เทียมสามารถพบได้เป็นพิเศษในศิลปะเรนเนสซองส์โดยเฉพาะในภาพเขียนที่แสดงแม่พระมารีย์พรหมจารีย์ กูฟีย์เทียมถือเป็นส่วนหนึ่งของอิทธิพลของศิลปะอิสลามต่อศิลปะตะวันตก
ตัวย่างของกูฟีย์เทียมในศิลปะตะวันตกส่วนใหญ่มาจากศตวรรษที่ 10-15 โดยมักปรากฏในรูปอักษรสิจิตรกูฟีย์เทียมตามบนแถบเพื่อตกแต่งในสถาปัตยกรรมของกรีกบิแซนทิน นับตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 11 ถึงกลางศตวรรษที่ 12 ไปจนถึงแถบประดับตกแต่งล้อมรอบวัตถุทางศาสนาในฝรั่งเศสและเยอรมนี และบนวงแหวนเหนือศีรษะกับกรอบของภาพในจิตรกรรมคริสเตียน
Pseudo-Kufic
ดิอิมพีเรียล มุมไบ
ไอโค
ไอโค  เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้-ผจญภัย พัฒนาโดยเจแปนสตูดิโอและทีมไอโค และจัดจำหน่ายโดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ วางจำหน่ายบนเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ในปี 2001 และปี 2002 ในภูมิภาคต่าง ๆ ตัวเกมได้รับการออกแบบและกำกับโดย Fumito Ueda ผู้ซึ่งต้องการสร้างเกมมินิมอลตามแนวคิด "เด็กหนุ่มพบหญิงสาว" เดิมทีตัวเกมถูกวางแผนพัฒนาสำหรับเพลย์สเตชัน "ไอโค" ใช้เวลาประมาณ 4 ปีในการพัฒนา ทีมงานใช้แนวทาง "การออกแบบลบออก" เพื่อลดองค์ประกอบของรูปแบบการเล่นที่รบกวนฉากและเรื่องราวของเกมเพื่อสร้างความดื่มด่ำในระดับสูง
"ไอโค" นำเสนอการออกแบบและองค์ประกอบทางเทคนิคหลายอย่าง รวมถึงเรื่องราวที่บอกเล่าด้วยบทสนทนาที่น้อยที่สุด ไฟส่องสว่าง และแอนิเมชันคีย์เฟรมที่มีอิทธิพลต่อเกมต่อ ๆ มา แม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ แต่ตัวเกมก็ได้รับการยกย่องจากผลงานศิลปะ รูปแบบการเล่นดั้งเดิม และองค์ประกอบของเนื้อเรื่อง และได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงถูกเสนอชื่อ "เกมแห่งปี" และรางวัลเกมดีเวลลอปเปอร์สชอยอวอร์ดส์สามรางวัล ถือเป็นความคลาสสิกเกินพิสัยที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และมักถูกนำมาอภิปรายเกี่ยวกับวิดีโอเกมในรูปแบบศิลปะ ตัวเกมมีอิทธิพลต่อวิดีโอเกมมากมายตั้งแต่เปิดตัว ตัวเกมได้ถูกวางจำหน่ายอีกครั้งในยุโรปในปี 2006 ร่วมกับเกม "แชโดว์ออฟเดอะโคลอสซัส" เกมที่สืบทอดจิตวิญญาณของเกม "ไอโค" ตัวเกมฉบับรีมาสเตอร์ความละเอียดสูงวางจำหน่ายพร้อมกับ เกม "แชโดว์ออฟเดอะโคลอสซัส" ในชื่อ "เดอะไอโคแอนด์แชโดว์ออฟเดอะโคลอสซัสคอลเลกชัน" ซึ่งวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 3 ในปี 2011
ศรีรังคปัฏฏณะ
ศรีรังคปัฏฏณะ (; Srirangapatna หรือ Shrirangapattana) หรือชื่อทับศัพท์ เซริงกาปาตาม (Seringapatam) ในสมัยบริติชราช) เป็นเมืองและเขตปกครองย่อยของอำเภอมาณฑยะ รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย ไม่ไกลจากนครไมสูรุ ศรีรังคปัฏฏณะเป็นที่ตั้งของโบราณสถานสำคัญจำนวนมาก ปัจจุบันนครเก่าของศรีรังคปัฏฏณะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก
ชื่อของเมืองมาจากรังคนาถสวามีเทวาลยัมซึ่งเป็นเทวาลัยศูนย์กลางของเมืองและเป็นเทวาลัยหลักของไวษณวะ เมืองศรีรังคปัฏฏณะจึงเป็นศูนย์กลางการจาริกแสวงบุญของศาสนิกชนนิกายไวษณวะในอินเดียใต้ เทวาลัยนี้สร้างขึ้นในสมัยจักรวรรดิคงคา ศรีรังคปัฏฏณะเป็นเมืองสำคัญในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิต่าง ๆ ในอินเดียใต้ และเป็นราชธานีของราชอาณาจักรไมสูรุภายใต้ปกครองของไฮเดอร์อะลี และ ตีปูสุลตาน
กุมบัซ (ศรีรังคปัฏฏณะ)
กุมบัซ (Gumbaz) ที่ศรีรังคปัฏฏณะเป็นที่ไว้ศพมุสลิม (มักบะรา) ล้อมรอบด้วยสวน เป็นที่ไว้ร่างของติปูสุลตาน, บิดา ไฮเดอร์อะลี และมารดา แรกเริ่มสร้างขึ้นโดยติปูสุลตานเพื่อใช้เป็นที่ไวเศพของบิดามารดาของเขา ภายหลังติปูสุลตานเสียชีวิตในปี 1799 ทางการอังกฤษเจ้าอาณานิคมให้นำร่างของเขามาไว้ที่นี่เช่นกัน
กุมบัซสร้างขึ้นในปี 1782-84 โดยห้อมล้อมด้วนสวนไซเปรสซึ่งมีการกล่าวไว้ว่าติปูเป็นผู้เก็บกรวบรวมพันธุ์ไซเปรสต่าง ๆ จากเปอร์เซีย, ออตโตมัน, คาบูล และ มอริเชียสของฝรั่งเศสมาปลูกไว้ที่นี่ ประตูแกะสลักบานเดิมของกุมบัซถูกถอดออกและนำไปจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียแอนด์อัลเบิร์ทในลอนดอน ประตูบานปัจจุบันทำมาจากไม้ตะโกประดับงาช้าง เป็นของขวัญที่มอบให้โดยลอร์ดดัลฮูซี
Gumbaz, Srirangapatna
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เตมือร์แห่งรัฐ
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เตมือร์แห่งรัฐ  เป็นพิพิธภัณฑ์ในทาชเคนต์ เมืองหลวงของประเทศอุซเบกิสถาน เปิดให้บริการในปี 1996 โดยมีเนื้อหาของพิพิธภัณฑ์อุทิศให้กับเรื่องราวของอะมีรเตมือร์ ขุนศึกในประวัติศาสตร์
ในปี 1991 อุซเบกิสถานได้รับเอกราช และเกิดกระแสในการรื้อฟื้นมรดกทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของชาติ รวมถึงบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์อย่างอะมีรเตมือร์ ขุนศึกและนักปฏิวัติผู้รวมอำนาจจักรวรรดิ ในสมัยของเขาถือเป็นยุคทองของจักรวรรดิเตมือร์
อดีตประธานาธิบดีอีสแลม แครีมอฟ สนับสนุนการเฉลิมฉลองเตมือร์โดยการเชื่อมโยงความสำเร็จของขุนศึกเตมือร์เข้ากับรูปแบบการปกครองของเขาเอง รวมถึงประกาศให้ปี 1996 เป็นปีแห่งอะมีรเตมือร์ และจัดงานเฉลิมฉลองครบรอบ 660 ปีของเตมือร์อย่างยิ่งใหญ่ทั่วประเทศ ซึ่งนำไปสู่การก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ซึ่งเกี่ยวกับเตมือร์และจักรวรรดิเตมือร์ขึ้นในย่านใจกลางเมืองหลวงทาชเคนต์
Amir Timur Museum
คิงดอมฮาตส์ III
คิงดอมฮาตส์ III  เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาทในปี 2019 ที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยสแควร์เอนิกซ์ สำหรับเพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์วัน และมีการพอร์ตลงไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในภายหลัง เป็นเกมลำดับที่สิบสองในซีรีส์ "คิงดอมฮาตส์" โดยเป็นบทสรุปของตำนานผู้แสวงหาความมืด หรือ "Dark Seeker Saga" ที่เริ่มต้นด้วยเกมต้นฉบับ ตัวเกมดำเนินเรื่องหลังจากเหตุการณ์ใน "" ซึ่งตัวเอกที่กลับมาคือโซระ ร่วมกับโดนัลด์ ดั๊ก, กูฟฟี่, คิงมิกกี้ และริคุ ในการค้นหาผู้พิทักษ์แห่งแสงทั้งเจ็ด ขณะที่พวกเขาพยายามขัดขวางแผนการของมาสเตอร์เซฮานอร์ท ซึ่งก่อกำเนิดหลังจากศัตรูในเกมหลักสองภาคแรก อันได้แก่ อันเซม ผู้แสวงหาความมืด และเซมนัส ถูกกำจัดตามลำดับ มาสเตอร์เซฮานอร์ทพยายามที่จะก่อสงครามคีย์เบลดครั้งที่สอง การเดินทางด้วยจุดประสงค์ดังกล่าวของกลุ่มตัวเอก ทำให้พวกเขาได้พบกับตัวละครและท่องไปในโลกที่สร้างจากการ์ตูนของดิสนีย์และพิกซาร์
แนวความคิดสำหรับการพัฒนาเกม "คิงดอมฮาตส์ III" เริ่มขึ้นในปี 2005 หลังจากเกม "คิงดอมฮาตส์ II" วางจำหน่ายในญี่ปุ่น และได้ประกาศการพัฒนาเกมในอีกแปดปีต่อมา หลังจากที่มีข่าวลือและการคาดเดาในช่วงหลายปีก่อนหน้านั้น ตัวเกมมีองค์ประกอบรูปแบบการเล่นที่คล้ายคลึงกับเกมหลักก่อนหน้า และขยายปาร์ตี้เป็นตัวละครทั้งหมด 5 ตัว นอกจากนี้ยังมีการโจมตีแบบใหม่ "Attraction Flow" ซึ่งได้แรงบันดาลใจมาจากเครื่องเล่นใน ดิสนีย์พาร์ก และรวมถึงมินิเกมที่ออกแบบโดยใช้แนวคิดจากการ์ตูนมิกกี้เมาส์สุดคลาสสิกของวอลต์ดิสนีย์โปรดักชัน ในรูปแบบของเกมจอภาพผลึกเหลวจากคริสต์ทศวรรษ 1980
"คิงดอมฮาตส์ III" วางจำหน่ายทั่วโลกในเดือนมกราคม 2019 และได้รับกระแสเชิงบวกจากนักวิจารณ์ ตัวเกมมียอดขายมากกว่าห้าล้านชุดภายในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย กลายเป็นทั้งเกมที่ขายเร็วที่สุดและขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของชุดเกม ส่วนเสริมเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้ของเกมชื่อ "คิงดอมฮาตส์ III รีมายด์" วางจำหน่ายในวันที่ 23 มกราคม 2020 สำหรับเพลย์สเตชัน 4 และในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2020 สำหรับเอกซ์บอกซ์วัน มีการพอร์ตลงไมโครซอฟท์ วินโดวส์ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 30 มีนาคม 2021 พร้อมกับเกมอื่น ๆ ทั้งหมดในแฟรนไชส์ มีการประกาศพอร์ตเกมลงเวอร์ชันคลาวด์สำหรับนินเท็นโด สวิตช์ของเกมพร้อมเนื้อหาดาวน์โหลด " รีมายด์" ในเดือนตุลาคม 2021
ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง
ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยฮิโระ มังงะได้รับการเผยแพร่ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์ "Tonari no Young Jump" ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 9 มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยโคลเวอร์เวิกส์ เรื่มออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565
"ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง" เขียนและวาดภาพประกอบโดยฮิโระ มังงะได้รับการเผยแพร่ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์ "Tonari no Young Jump" ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2559 มังงะเล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2560 โดยในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2564 มีการเปิดตัวเล่มที่ 9
มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยโคลเวอร์เวิกส์ โดยถูกประกาศในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2564 โดยที่ Miyuki Kuroki รับหน้าที่กำกับซีรีส์ ขณะที่ Rino Yamazaki รับหน้าที่เขียนบทและดูแลสคริปต์ของซีรีส์ ออกแบบตัวละครโดย Megumi Kouno Kana Utatane รับหน้าที่แต่งเพลงประกอบซีรีส์ โดยซีรีส์อนิเมะเริ่มออกอากาศในวันที่ 9 มกราคม ถึงวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2565
Akebi's Sailor Uniform
Akebi-chan no Sailor-fuku
พิพิธภัณฑ์อะมีร์ตีมูร์
ปออีแกลอน
แกลอนมีนอร์
ตีมูร์
ราชวงศ์ตีมูร์
ปาโบล กาบี
ปาโบล กาบิ
ตำบลแนซอร์
แนซอร์  เป็นตำบลในอำเภอแอร์แวนด์เคนอร์ เทศมณฑลออบอดอน จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 28 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 5,275 คนใน 1,067 ครัวเรือน
เชคูปุรา
เชคูปุรา (, คุรมุขี: ਸ਼ੇਖ਼ੂਪੁਰਾ; Shekhupura หรือ Sheikhupura) เป็นเมืองในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิชะฮันคีร์แห่งจักวรรดิโมกุลในปี ค.ศ. 1607 เชคูปุราเป็นเมือวที่มีประชากรมากสุดอันดับที่ 16 ของประเทศ และเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอชื่อเดียวกัน เชคูปุราเป็นเมืองอุตสาหกรรมและเป็นปริมณฑล (satellite town) ของนครลาฮอร์ ซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไป 38 กิโลมเตร
เดิมทีภูมิภาคโดยรอบของเชคูปุรามีชื่อเรียกว่า "วีรกครห์" (Virk Garh) หรือ "วีรกะ" (Virk) ซึ่งมาจากชาวจัต ชนเผ่าที่อาศัยดั้งเดิมในพื้นที่ หลังนรรเชคูปุราก่อตั้งขึ้นในปี 1607 โดยจักรวรรดิโมกุล จักรพรรดิชะฮันคีร์เป็นผู้ตั้งชื่อเมืองตามชื่อของตัวเอง ชื่อของเมืองปรากฏครั้งแรกในอัตชีวประวัติของชะฮันคีร์ "Tuzk-e-Jahangiri" ซึ่งเขาเรียกเมืองนี้ว่า "ชะฮันคีรปุระ" (Jehangir pura) ส่วนชื่อปัจจุบันของเมือง "เชคูปุรา" มาจากชื่อเล่นของชะฮันคีร์ซึ่งคือ "เชคู" (Shekhu) ซึ่งมารดาของชะฮันคีร์ (ภรรยาของจักรพรรดิอักบัร) เป็นผู้ตั้งให้
นิวคลีโอโปรตีน
นิวคลีโอโปรตีน  เป็นโปรตีนที่สังยุคอยู่กับกรดนิวคลีอิก (ดีเอ็นเอหรือ
เช่น , nucleosome และ nucleocapsid
ชะฮันคีร์
อักบัร
ฮันนี่ นิชาดา
ด.ญ. นิชาดา ดาแก้ว (ชื่อเล่น: ฮันนี่) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ฮันนี่ นิชาดา (9 มกราคม พ.ศ. 2549 - ปัจจุบัน) เป็นศิลปินน้อยตอนนั้นอายุเพียง 13 ปี เจ้าของเพลงที่มีชื่อเสียงจากยอดผู้ชมในยูทูบประมาณ 1 - 8 ล้านคน คือเพลง ซิมเบิ่ง และเพลงอื่นมากกว่า 10 เพลง
ชีวประวัติ.
ฮันนี่ นิชาดา เกิดเมื่อวันที่ 9 เดือน มกราคม พ.ศ. 2549 ที่ บ้านโนนสมบูรณ์ ตำบลลำห้วยหลัว อำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์ พ่อแม่ของเธอแยกทางกันตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก
ปัจจุบันกำลังศึกษาต่อที่โรงเรียนเมืองสมเด็จ อำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์
ชีวิตเริ่มเป็นนักร้อง.
ตอนนั้นฮันนี่เรียนอยู่ชั้นป.6 โรงเรียนบ้านโนนสมบูรณ์ ตำบลลำห้วยหลัว เมื่อปี 2562 ได้มีครูซึ่งเป็นครูคณะหมอลำซึ่งโด่งดังคณะหนึ่งให้เธอฝากอยู่ด้วยกัน อีกต่อมา ครูก็ได้รู้จักกับไพบูลย์ แสงเดือน ซึ่งมีศิษย์คือกระต่าย พรรณนิภา เจ้าของเพลงสันดานเก่า ที่มียอดดูในขณะนั้นประมาณ 10 ล้านคน และก็ได้ฝากไปอยู่กับไพบูลย์ ออกซิงเกิลคัฟเวอร์เพลงแรกคือ สันดานเก่า (ต้นฉบับ: กระต่าย พรรณนิภา) และเพลงเดี่ยวเพลงแรกคือ ขออนุญาตเข้าห้องน้ำ ร่วมกับกระต่าย พรรณนิภา เพราะเธอเป็นเงาเสียงกระต่าย พรรณนิภา จนทำให้ครูไพบูลย์และแฟนเพลงชื่นชมเป็นอย่างมาก
ต่อมาในวันที่ 15 เดือน มิถุนายน ปีเดียวกัน เธอได้เข้าร่วมรายการไมค์ทองคำ ซีซั่นที่ 8 ได้ร้องเพลง คำว่าฮักกัน มันเหี่ยถิ่มไส ของข้าวทิพย์ ธิดาดิน (ต้นฉบับ: มนต์แคน แก่นคูน) จนได้ผ่านจากกรรมกรทั้งสามไปเลย
ปัจจุบันเธอมีซิงเกิลเป็นของตัวเองอยู่อีกเพียบ อาทิ ซิมเบิ่ง น้องสิเลี้ยงขนม เอื้อยครับ ลบเบอร์ลบใจ ฯลฯ ซึ่งปัจจุบันมียอดผู้ชมพุ่งทะยานสู่ 10 ล้านวิวแล้ว
ดูเพิ่ม.
เทพประสิทธิ์ ศรีจันทร์
กระต่าย พรรณนิภา
ไพบูลย์ แสงเดือน
รายชื่อศิลปินสังกัดค่ายจ๊วดจ๊าด สตูดิโอ
จ๊วดจ๊าด สตูดิโอ
เชคุปุระ
Nucleoprotein
Nucleoproteins
การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2564
การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2564  หรือรู้จักในชื่อย่อ คอป 26 (COP26) เป็นการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศครั้งที่ 26 จัดขึ้นที่กลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 31 ตุลาคม ถึง 12 พฤศจิกายน 2021 ภายใต้การนำของอาล็อก ชาร์มา
การประชุมจัดขึ้นที่เอสอีซีเซนเตอร์ในกลาสโกว์ แผนเดิมตั้งใจจะจัดในเดือนพฤศจิกายน 2020 แต่ถูกเลื่อนอีกไปปีเต็มเนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19
การเจรจา.
การประชุมของผู้นำโลกมีขึ้นเมื่อวันที่ 1 ถึง 2 พฤศจิกายน
เป้าหมายสำคัญของผู้จัดการประชุมอยู่ที่การคุมไม่ให้อุณหภูมิโลกสูงเกิน 1.5 องศาเซลเซียส รวมถึงมีการพูดคุยเกี่ยวกับการลดและเลิกใช้ถ่านหิน รายงานของบีบีซีระบุตัวบุคคลที่อาจเป็นกุญแจสำคัญในการทำข้อตกลงได้แก่ เซี่ย เจินหัว, อายมาน ชาสลี, เชค ฮาซีนา และเตเรซา ริเบรา
ประเทศจีนระบุว่าจะปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์สูงสุดก่อนปี 2030 และจะกลายมาเป็นรัฐที่ปล่อยคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ภายในปี 2060
การตัดไม้ทำลายป่า.
ผู้นำมากกว่า 100 ประเทศซึ่งเป็นเจ้าของผืนป่ามากกว่า 85% ของโลก ได้บรรลุข้อตกลงหยุดการทำลายป่าภายในปี 2030 ที่น่าสนใจคือบรรดาผู้ลงนามเหล่านี้รวมถึงประเทศที่มีปัญหาการทำลายป่า เช่น บราซิล, แคนาดา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, สหรัฐ, จีน และอินโดนีเซีย
ถ่านหิน.
มีการตั้งข้อตกลงไว้ว่าประเทศแอฟริกาใต้จะได้รับทุนอุดหนุน 8.5 พันล้านดอลลาร์ เพื่อหยุดการพึ่งพาถ่านหินในประเทศ
มีเทน.
สหรัฐและหลายประเทศบรรลุข้อตกลงที่จะหยุดการปล่อยก๊าซมีเทน มากกว่า 80 ประเทศลงนามในคำปฏิญาณมีเทนโลก ยินยอมที่จะลดการปล่อยมีเทนลง 30% ภายในปี 2030 ผู้นำสหรัฐและรัฐยุโรประบุว่าการลดการปล่อยก๊าซมีเทนซึ่งเป็นก๊าซเรือนกระจกสำคัญนั้นจะมีส่วนสำคัญมากต่อการคุมอุณหภูมิโลกไม่ให้สูงเกิน 1.5 องศาเซลเซียส ประเทศที่ปฏิเสธข้อตกลงนี้ได้แก่ ออสเตรเลีย, ชิลี, รัสเซีย, อินเดีย, อิหร่าน และจีนเป็นต้น
COP26
อาณาจักรอินโด-กรีก
อาณาจักรอินโด-กรีก  หรือในประวัติศาสตร์เรียก อาณาจักรยวนะ (ยวนราชยะ) เป็นอาณาจักรกรีกสมัยเฮลเลนิสต์ที่ครอบคลุมพื้นที่หลายส่วนของประเทศอัฟกานิสถานและภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดียในปัจจุบัน อาณาจักรนี้ดำรงอยู่นาน 2 ศตวรรษ มีผู้ปกครองกว่า 30 องค์ และมีการผสานวัฒนธรรมกรีก-อินเดียทางด้านภาษา สัญลักษณ์ และแนวคิด ดังที่ปรากฏบนเหรียญและแหล่งขุดค้นโบราณคดี การหลอมรวมนี้ส่งผลต่อมาโดยเฉพาะอย่างยิ่งศิลปะพุทธแบบกรีก
อาณาจักรอินโด-กรีกก่อตั้งขึ้นเมื่อเดเมตริอุส กษัตริย์กรีก-แบกเตรียรุกรานอินเดียเมื่อ 200 ปีก่อนคริสตกาล ชาวกรีกในอนุทวีปอินเดียจึงแบ่งออกเป็นสองกลุ่มได้แก่ กลุ่มกรีก-แบกเตรียที่มีศูนย์กลางในแบกเตรีย (พรมแดนอัฟกานิสถาน–อุซเบกิสถานในปัจจุบัน) และกลุ่มอินโด-กรีกทางตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดีย ผู้ปกครองอินโด-กรีกที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ พระเจ้ามิลินท์ ซึ่งมีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองสาคละ (ปัจจุบันคือเมืองซิอัลโกต ประเทศปากีสถาน)
ทั้งนี้คำว่า "อาณาจักรอินโด-กรีก" หมายความกว้าง ๆ ถึงกลุ่มราชวงศ์ที่หลากหลายจำนวนหนึ่งซึ่งมีเมืองหลวงประจำภูมิภาคหลายแห่ง เช่น ตักศิลา สาคละ และปุษกลาวตี นอกจากนี้อาจมีศูนย์กลางอื่น ๆ ดังที่ทอเลมีบันทึกใน "จีออกราฟี" ถึงทีโอฟิลอส กษัตริย์อินโด-กรีกที่ปกครองอยู่ทางใต้ของอาณาจักรเป็นเวลาสั้น ๆ และอาจเคยเป็นเซแทร็ปอยู่ช่วงหนึ่ง
หลังการสวรรคตของพระเจ้ามิลินท์ อาณาจักรของพระองค์ก็แตกแยกและอิทธิพลอินโด-กรีกลดลงอย่างสำคัญ กลุ่มอินโด-กรีกล่มสลายในฐานะหน่วยการเมืองราวค.ศ. 10 เมื่อถูกชาวอินโด-ไซเทีย ชนร่อนเร่ในเอเชียกลางกลุ่มหนึ่งรุกราน แต่ยังคงมีชาวกรีกจำนวนหนึ่งอาศัยอยู่ในอนุทวีปอินเดียต่อมา เมื่ออาณาจักรอินโด-พาร์เธียและจักรวรรดิกุษาณะเข้ามาปกครอง
วัดสวนหงส์
วัดสวนหงส์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลาม้า อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี มีแม่น้ำวกอ้อมวัดถึง 3 ทิศ 3 ด้าน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 43 ไร่ 3 งาน 83 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจดแม่น้ำท่าจีน ทิศใต้ จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกและทิศตะวันตก จดแม่น้ำท่าจีน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 76 ตารางวา
วัดสวนหงส์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2408 ผู้สร้างวัดเป็นเศรษฐีโคกครามสองสามีภรรยา ชื่อ นายสวน กับนางหงส์ ในสมัยหลวงพ่อปลื้มมารับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสวนหงส์ ท่านได้ซ่อมแซมให้เจริญรุ่งเรืองขึ้นมา เมื่อท่านได้มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2545 สังขารยังไม่เน่าเปื่อย ทางวัดจึงได้นำสังขารของท่าน ใส่ไว้ในโลงแก้ว ให้ลูกศิษย์ลูกหาได้กราบไหว้ ด้านหน้าโลงแก้วมีหุ่นขี้ผึ้ง ปั้นเป็นรูปเหมือนของท่านด้วย
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 12.40 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 12.20 เมตร ยาว 18 เมตร เป็นอาคารไม้สักทอง 2 ชั้น ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 14 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือ และยังมีประเพณีแข่งขันเรือยาวชิงถ้วยพระราชทาน เป็นการแข่งขันเรือยาว เรือที่เข้าร่วมแข่งขันเป็นเรือยาวที่ชนะการแข่งขันจากสนามทั่วประเทศ จัดแข่งขันในสัปดาห์ที่สาม ของเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ณ แม่น้ำท่าจีน หน้าวัดสวนหงส์
การยึดครองเมืองซารันจ์
การยึดครองเมืองซารันจ์ อันเป็นเมืองหลวงของจังหวัดนิมรัซ ประเทศอัฟกานิสถาน เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ตามการรายงานของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น มีเพียงแต่กองอำนวยการความมั่นคงแห่งชาติ (NDS) และกองกำลังของเจ้าหน้าที่เท่านั้นปะทะกับตอลิบาน อย่างไรก็ดี ต่อมา กองกำลังของทางการอัฟกานิสถานต้องจำยอมแก่ตอลิบาน เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นร้องขอกำลังเสริมแต่ไม่มีการตอบรับ เมืองซารันจ์เป็นเมืองหลวงประจำจังหวัดในประเทศอัฟกานิสถานแห่งแรกที่ถูกยึดครองในช่วงการรุกของตอลิบาน ในปี พ.ศ. 2564 และเป็นเมืองหลวงแรกที่ถูกยึดครองตั้งแต่เมืองกุนดุซเมื่อปี พ.ศ. 2559
เหตุปะทะ.
มีการตั้งรับการโจมตีของตอลิบานแค่เพียงเล็กน้อยเมื่อกำลังตอลิบานมาถึงประมาณเวลา 14:00 นาฬิกา ของวันที่ 6 สิงหาคม การปะทะใช้ระยะเวลาสั้น โดยที่ไม่มีการสนับสนุนจากรัฐบาลอัฟกานิสถาน กองกำลังของรัฐบาลได้ปะทะเป็นเวลาสองถึงสามชั่วโมงก่อนจะล่าถอยกลับไปยังจุดหลักของอำเภอชาฮาร์บรือจักก์ไปทางทิศใต้ ซึ่งเป็นอำเภอสุดท้ายในจังหวัดที่อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลอัฟกานิสถาน การปะทะกระจุกตัวตรงบริเวณสำนักงานผู้ว่าการจังหวัด และสำนักงานตำรวจท้องที่ และสำนักงานหน่วยข่าวกรอง มีเพียงแค่กองอำนวยการความมั่นคงแห่งชาติ (NDS) และกองกำลังของเจ้าหน้าที่เท่านั้นปะทะกับตอลิบาน
หลังการยึดครอง ตอลิบานบุกเข้าไปในเรือนจำประจำจังหวัดและปล่อยตัวนักโทษจำนวน 350 คน ในที่นี้มีตอลิบานจำนวน 40 คน ผู้คนต่างอยู่ในที่พัก โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ทางการกลัวการปะทะซ้ำ โพสต์บนโซเชียลมีเดียแสดงให้เห็นการปล้นสะดมตามสถานที่ของทางการ ตามรายงานของเจ้าหน้าที่ทางการ ตอลิบานได้ออกค้นหาที่พำนักเจ้าหน้าที่ของรัฐ ประเทศอิหร่านปิดชายแดนเนื่องจากการปะทะอันนนำมาสู่การลี้ภัยของชาวอัฟกานิสถาน เจ้าหน้าที่ทหารหนีทัพเข้าไปในประเทศอิหร่านเพื่อหลบหนี
ตอลิบานยังคงบุกโจมตี โดยยึดเมืองชีร์เบอกานในวันรุ่งขึ้นหลังจากการปะทะอย่างดุเดือดตลอดหลายสัปดาห์ เมืองซารันจ์ถูกยึกครองภายในวันเดียวเพราะขาดการประสานงานกับรัฐบาลอัฟกานิสถานในคาบูล และนักธุรกิจนานาชาติในฐานะผู้มีอิทธิพลภายในท้องถิ่น
เลโอนอร์แห่งกัสติยา สมเด็จพระราชินีแห่งอารากอน
สมเด็จพระราชินีนาถเลโอนอร์ที่ 1 แห่งนาวาร์
พระเจ้านรธามังสอ
พระเจ้าฟรันซิสโกแห่งสเปน
อะซาน
วัดป่าสำราญนิวาส
วัดป่าสำราญนิวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลา อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 30 ไร่ บริเวณภายในอาณาเขตของวัดที่กว้างขวางมีต้นไม้ที่ร่มรื่นและมีป่าไม้ อาณาเขตทิศเหนือจดป่าและหมู่บ้าน ทิศใต้จดป่าและหมู่บ้าน ทิศตะวันออกจดป่า ทิศตะวันตกจดถนนสาธารณะ ปัจจุบันมีพระเรืองฤทธิ์ จิตตธัมโม เป็นเจ้าอาวาสวัด
วัดป่าสำราญนิวาส หรือ วัดสำราญนิวาส ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2497 โดยนายน้อย นิรันดรไชย เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย ศาลาการเปรียญ อุโบสถ วิหารโบราณ 1 หลัง โดยวิหารดังกล่าวเมื่อ พ.ศ. 2401 บูรณะครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2472 หอระฆัง และกุฏิ วัดเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมและวิปัสสนากรรมฐาน
ไลออนซิตี เซเลอร์ส
กระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง
กระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง  เป็นกระทรวงที่มีฐานะเป็นคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลญี่ปุ่น มีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลอุตสาหกรรมการเกษตร การป่าไม้ และการประมง อักษรย่อของกระทรวงฯ คือ MAFF
รัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นได้กำหนดให้มีการก่อตั้งกระทรวงเกษตรและพาณิชย์  ขึ้นในปี พ.ศ. 2424 โดยมี ทากิ ทาเตกิ เป็นรัฐมนตรีฯ
ในปี พ.ศ. 2468 กิจการการพาณิชย์ถูกแยกเป็นกระทรวงพาณิชย์  แทนและเปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงการเกษตรและป่าไม้  โดยมีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2446 ที่ได้ออกข้อกำหนดเกี่ยวกับเวลางานและความปลอดภัยของแรงงาน
และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2486 จนถึง 2488 เมื่อกระทรวงพาณิชย์ถูกยุบลงเนื่องจากการโอนอุตสาหกรรมมาเป็นของรัฐเพื่อช่วยให้ญี่ปุ่นสามารถชนะสงครามโลกครั้งที่สองกับฝ่ายสัมพันธมิตรได้ บางส่วนของกระทรวงฯ ก็กลับคืนสู่กระทรวงเกษตรและป่าไม้ ซึ่งนั่นทำให้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงเกษตรและพาณิชย์
ในปี พ.ศ. 2521 ได้มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นกระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมงเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงอำนาจหน้าที่ของกระทรวงที่ดีขึ้นและเป็นหลักประกันในการควบคุมกำกับดูแลวัตถุดิบอาหารที่ปลอดภัย และปกป้องผู้ผลิตและแรงงานในอุตสาหกรรมการผลิตอาหาร
อำนาจหน้าที่.
อำนาจหน้าที่หลักของกระทรวงฯ คือการตั้งมาตรฐานคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร กำกับดูแลตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ การซื้อขายอาหาร การการฟื้นสภาพที่ดินและโครงการการปรับปรุงบำรุงที่ดิน
Lepidocordia
Lepidocordia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เม็กซิโกตอนใต้ถึงบราซิลตอนเหนือ
Lepidoceras
Lepidoceras เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Santalaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือเปรูถึงชิลี
Lepidaria
Lepidaria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loranthaceae.
Lepechiniella
Lepechiniella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.
ถิ่นกำเนิดคือ อิหร่าน และตะวันตก หิมาลัย ถึง ซินเจียง (ในประเทศจีน) นอกจากนี้ยังพบในประเทศอัฟกานิสถาน คาซัคสถาน คีร์กิซสถาน ปากีสถาน ทาซิกิสถาน เติร์กเมนิสถาน และอุซเบกิสถาน
Lemurosicyos
Lemurosicyos เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lemurosicyos variegatus.
Lemeltonia
Lemeltonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Bromeliaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกากลางไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของเปรูและตรินิแดด พบในประเทศเบลีซ บราซิล โคลอมเบีย คอสตาริกา เอกวาดอร์ เฟรนช์เกียนา กัวเตมาลา กายอานา ฮอนดูรัส นิการากัว ปานามา เปรู ซูรินาเม ตรินิแดด-โตเบโก และเวเนซุเอลา
Leiothylax
Leiothylax เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae.
แคเมอรูนถึงแทนซาเนียและแองโกลา
Lehmanniella
Lehmanniella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.
มีถิ่นกำเนิดในโคลัมเบียและเปรู
Lecosia
Lecosia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae.
Lauterbachia
Lauterbachia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Monimiaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lauterbachia novoguineensis .
Lathrocasis
Lathrocasis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Polemoniaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lathrocasis tenerrima.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แคนาดาตะวันตกถึงตะวันตกตอนกลางของสหรัฐ
Lasiocaryum
Lasiocaryum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ หิมาลัย ถึงตอนกลางตอนใต้ของประเทศจีน
Lasiadenia
Lasiadenia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Thymelaeaceae.
ถิ่นกำเนิดคือโคลอมเบียถึงกายอานาและบราซิลตอนเหนือ
Lampayo
Lampayo เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Verbenaceae.
ถิ่นกำเนิดคือโบลิเวียถึงอาร์เจนติน่าตะวันตกเฉียงเหนือ
Lagoseriopsis
Lagoseriopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Asteraceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lagoseriopsis popovii.
ถิ่นกำเนิดของมันคือเอเชียกลาง
Lagenanthus
Lagenanthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lagenanthus princeps.
ถิ่นกำเนิดของมันคือโคลอมเบียถึงเวเนซุเอลา
Lagenantha
Lagenantha เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ โซมาเลียถึงเคนยา Socotra
Lacomucinaea
Lacomucinaea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Santalaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Lacomucinaea lineata.
Kuepferia
Kuepferia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.
มีถิ่นกำเนิดตั้งแต่ (ตะวันออกและตะวันตก) หิมาลัย ไปจนถึงตอนใต้ของจีนตอนกลาง นอกจากนี้ยังพบใน พม่า, เนปาล และ ทิเบต
Krukoviella
Krukoviella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Ochnaceae มันมีหนึ่งคำพ้องความหมายคือ "Planchonella" . มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Krukoviella disticha
ถิ่นกำเนิดคือเปรูและบราซิลตอนเหนือ
โมฮัมหมัดเรซ่า กูดารี
อวี๋เกิงหยิน
โทนี หยู
ป้อมเชคูปุรา