pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด  เป็นนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในเทศบาลเมืองมาบตาพุด จังหวัดระยอง ประเทศไทย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตเศรษฐกิจชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกของประเทศไทย โดยเป็นนิคมอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดของประเทศและเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมปิโตรเคมีที่ใหญ่เป็นอันดับแปดของโลก นิคมอุตสาหกรรมนี้เปิดดำเนินการใน พ.ศ. 2533 และบริหารงานโดยการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจในสังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม
ใน พ.ศ. 2550 ชุมชน 11 ชุมชนในเขตมาบตาพุดได้ยื่นฟ้องคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (สวล.) โดยกล่าวหาว่าคณะกรรมการกำหนดมาบตาพุดและบริเวณใกล้เคียงเป็นเขตควบคุมมลพิษอย่างไม่เหมาะสม องค์การชุมชนได้ยื่นฟ้องต่อคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติและกระทรวงอื่น ๆ ของไทยอีกแปดแห่ง คดีนี้บริหารจัดการโดยเครือข่ายประชาชนภาคตะวันออก โดยเน้นไปที่ความล้มเหลวในการปฏิบัติตามขั้นตอนที่กำหนด รวมถึงการประเมินผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมและสุขภาพ ก่อนที่จะออกใบอนุญาตให้แก่โครงการอุตสาหกรรมใหม่ 76 โครงการ กระทั่งใน พ.ศ. 2552 ศาลปกครองสูงสุดได้พิพากษาระงับการพัฒนาโครงการ 65 โครงการในนิคมฯ มูลค่าประมาณ 8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เนื่องจากการประเมินผลกระทบด้านสุขภาพไม่เพียงพอ และอนุญาตให้ 11 โครงการดำเนินการต่อไป แต่แล้วในที่สุด 74 โครงการจาก 76 โครงการที่โต้แย้งได้รับอนุญาตให้ดำเนินการต่อ
Map Ta Phut Industrial Estate
โกยัมปุตตูร
โกยัมปุตตูร , คออิมบาทอร์  หรือ โกไว  เป็นนครหนึ่งในรัฐทมิฬนาฑู ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโนยยาล ล้อมรอบด้วยเทือกเขาฆาฏตะวันตก โกยัมปุตตูรเป็นเมืองใหญ่สุดอันดับสองของรัฐทมิฬนาฑู รองจากเจนไน และใหญ่ที่สุดอันดับที่ 16 ในอินเดีย นครอยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารเทศบาลโกยัมปุตตูร และเป็นที่ตั้งสำนักงานอำเภอโกยัมปุตตูร เมืองโกยัมปุตตูรเป็นศูนย์กลางทางอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของอินเดียใต้จนได้รับการขนานนามว่าเป็น "แมนเชสเตอร์อินเดียใต้" รวมถึงเป็นเมืองอันดับเจ็ดของประเทศตามดัชนีความง่ายในการอยู่อาศัย ปี 2020 (Ease of Living index 2020)
สารทไทย
วัดรัตนตรัย
วัดรัตนตรัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 2 งาน อาณาเขตทิศเหนือจดชุมชนพระนครคีรี ทิศใต้จดวัดสระบัว ทิศตะวันออกจดทางสาธารณะ ทิศตะวันตกจดเชิงเขาวัง (พระนครคีรี) เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอธิการหวั่น จิรวฑฺโฒ (คุณนุ)
วัดรัตนตรัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2330 ได้พระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2380
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.50 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2380 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 6 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง วิหาร กว้าง 7.50 เมตร ยาว 10 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2399 โดยหน้าบันทำเป็นรูปพานรัฐธรรมนูญที่มีแสงส่องออกมา โดยมีเครื่องหมายอุณาโลมอยู่ด้านบนและบนคัมภีร์มีการระบุปี พ.ศ. 2482 และศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
วัดท่านางหอม
วัดท่านางหอม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลน้ำน้อย อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ 93 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 20 ไร่ 80 ตารางวา
วัดท่านางหอมตั้งวัดวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2210 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2323 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาประมาณ พ.ศ. 2325 ทางวัดได้ให้ราชการสร้างโรงเรียนในที่ดินวัด คือ โรงเรียนวัดท่านางหอม (อุดมสาธุกิจอุปถัมภ์) เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2474 แรกเริ่มใช้ศาลาการเปรียญในการเรียน
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 โครงหลังคาทำด้วยไม้ มุงกระเบื้องดินเผา หน้าบันเป็นรูปพญาครุฑและช้างเอราวัณล้อมรอบด้วยลายไทย พื้นอุโบสถปูหินอ่อนมีลวดลาย ล้อมรอบด้วยกำแพงทำด้วยดินเผาเคลือบสีเขียว มีรูปยักษ์ยืนหน้าอุโบสถ ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 โครงสร้างหลังคามุงกระเบื้องเคลือบสี หน้าบันเป็นลายเทพนม กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารไม้ ศาลาวัดมีหน้าบันรูปเทวดาเทินพานรัฐธรรมนูญ เป็นงานปูนปั้นฝีมือช่างท้องถิ่น ล้อมรอบด้วยลายพันธุ์พฤกษา มีจารึกระบุปีว่า "2480 ปีฉลู"
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ พระเพลากว้าง 2 เมตร สูง 3 เมตร ปางมารวิชัย พระสารีบุตร และพระโมคคัลลาน์ ขนาดสูง 1 เมตร พระพุทธรูปในศาลาการเปรียญพระเพลากว้าง 1 เมตร ปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 โดยคณะนางสมบูรณ์ ประธานราษฎร์นิกร นางสงวน รัตนประการ และนางพูนสุข ปรีชาพานิช เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยสัมฤทธิ์ และมีเจดีย์สูง 4 เมตร ก่ออิฐถือปูน บรรจุอัฐอดีตเจ้าอาวาส
วัดร่มโพธิ์ทอง (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดร่มโพธิ์ทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีสำราญ อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 2 งาน 28 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 33 ตารางวา
วัดร่มโพธิ์ทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 เดิมชื่อ วัดหนองโพธิ์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดร่มโพธิ์ทอง" ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8.59 เมตร ยาว 24.59 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีจิตรกรรมฝาผนัง กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 7 หลัง วิหาร กว้าง 12 เมตร ยาว 14.50 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แแก่ พระประธานประจำอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 และพระพุทธชินราชจำลอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ประดิษฐานอยู่ในวิหาร
ตำบลซูแซเนกอร์บี
ซูแซเนกอร์บี  เป็นตำบลในอำเภอซูแซน เทศมณฑลอีเซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 79 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 11,022 คนใน 1,906 ครัวเรือน
อำเภอซูแซน
อำเภอซูแซน  เป็นอำเภอในเทศมณฑลอีเซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 16,539 คนใน 2,871 ครัวเรือน อำเภอนี้ไม่มีเมืองแม้แต่แห่งเดียว และแบ่งออกเป็น 2 ตำบลคือตำบลซูแซเนกอร์บีและตำบลซูแซเนแชร์ฆี
Susan-e Gharbi Rural District
Susan District
ซีเรียสเบคอน
ซีเรียสเบคอน (SERIOUS BACON) เป็นวงดนตรีดูโอ้แนวป็อปภายใต้สังกัดบ็อกซ์ มิวสิคในเครือมิวซิกมูฟ ประกอบด้วยสมาชิกคือ เปมิกา จิระนารักษ์ (เค้ก) และสองเมือง ไชยฤทธิ์ (เมือง) โดยทั้งสองมีหน้าที่อยู่ในฝ่ายเพลงของละครนิเทศจุฬาฯ ทำให้พวกเขาได้พบกันและก่อตั้งวงขึ้นในเวลาต่อมา ซีเรียสเบคอนเป็นที่รู้จักผ่านการคัฟเวอร์เพลงต่าง ๆ ลงในช่องยูทูบและจากเพลงของวงเอง เช่น "พี่ๆ ตัดแว่นให้หน่อย" และ"ไม่อยากฟัง"
ประกอบด้วยสมาชิก 2 คนต่อไปนี้
แรกเริ่มสมาชิกทั้งสอง เค้ก-เปมิกา และเมือง-สองเมือง ศึกษาในคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยในเวลานั้นเค้กเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 3 ในขณะที่เมืองเป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ทั้งสองรู้จักกันผ่านการทำงานละครนิเทศจุฬาฯ โดยทำหน้าที่ในฝ่ายเพลงละคร อย่างไรก็ตามในเวลานั้นยังไม่ได้มีการจัดตั้งวงขึ้นมา จนกระทั่งเค้กต้องมาเล่นดนตรีที่ร้านแห่งหนึ่ง แต่เธอไม่สามารถหามือกีตาร์ได้ เลยชักชวนเมืองให้มาเป็นมือกีตาร์ในการเล่นดนตรีครั้งนี้ ประกอบกับในขณะนั้นพวกเขาคิดว่าทางร้านต้องการชื่อวงของตนซึ่งในขณะนั้นยังไม่ได้คิดตั้งชื่อวง เค้กที่เคยได้แนวคิดการตั้งชื่อจากเพื่อนของตนที่ว่าให้นำคำคุณศัพท์มารวมกับคำนามซึ่งค่อนข้างที่จะไม่เข้ากัน เลยทำให้ได้เป็นชื่อ "ซีเรียสเบคอน'" ซึ่งเป็นการนำคำคุณศัพท์ ‘serious’ (จริงจัง) มารวมกับคำนาม ‘bacon’
หลังจากช่วงเวลาดังกล่าว พวกเขาตกลงกันว่าจะลองมาทำคัฟเวอร์เพลงลงในยูทูบ เนื่องมาจากเค้กทำคัฟเวอร์เพลงลงในยูทูบเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงทำให้เกิดเป็นการคัฟเวอร์เพลง "พอเถอะ x รถคันเก่า" ในนามซีเรียสเบคอนเป็นครั้งแรก ต่อมาหลังจากที่พวกเขาเป็นที่รู้จักผ่านการคัฟเวอร์ต่าง ๆ จึงมีทีมงานของค่ายเพลงบ็อกซ์ มิวสิคติดต่อเข้ามาเพื่อให้เข้ามาพูดคุยกับค่าย เมื่อพวกเขาไปยังค่ายก็ได้เจอกับพล วงแคลช (คชภัค ผลธนโชติ) และตัฐ-พงษ์ฉัตร มุสิเกตุ ซึ่งเป็นผู้จัดการโปรโมเตอร์ (promoter manager) ทำให้พวกเขาได้เข้ามาทดลองการทำงานและตัดสินใจเข้าร่วมกับค่ายบ็อกซ์ มิวสิคในเวลาต่อมา ซีเรียสเบคอนได้ทำงานร่วมกับค่ายเป็นครั้งแรกในโปรเจกต์ BOXX FROM HOME โดยการคัฟเวอร์เพลง "วังวน" ของวันวัน (ONEONE) และปล่อยเพลงแรกเป็นของตัวเองคือ "พี่ๆ ตัดแว่นให้หน่อย"
ตำบลซูแซเนแชร์ฆี
ซูแซเนแชร์ฆี  เป็นตำบลในอำเภอซูแซน เทศมณฑลอีเซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 29 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 5,517 คนใน 965 ครัวเรือน
Susan-e Sharqi Rural District
เจ้าหญิงมารีอา ลูอีเซอ แห่งฮันโนเฟอร์
เจ้าหญิงมารีอา ลูอีเซอ แห่งฮันโนเฟอร์  ประสูติเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1879 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายแอ็นสท์ เอากุสท์ มกุฎราชกุมารแห่งฮันโนเฟอร์ และ เจ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์ก (พ.ศ. 2396-2476) เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งฮันโนเฟอร์ ทางพระบิดา และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก และ จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก) พระญาติชั้นที่ 1 ใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร และ จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ผ่านทางพระมารดา
เจ้าหญิงมารีอา ลูอีเซอ แห่งฮันโนเฟอร์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1900 รับพระราชทานพระอิสริยยศ มาเกรวีนแห่งบาเดิน พระชายา มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงมารีอา ลูอีเซอ แห่งฮันโนเฟอร์ เป็นพระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ใน เออร์เนสต์ ออกุสตุส ดยุกแห่งบรันสวิก พระบิดาใน สมเด็จพระราชินีฟรีแดรีกีแห่งกรีซ ผู้เป็นพระราชชนนีใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน
SERIOUS BACON
Serious Bacon
เทศมณฑลอีเซ
อีเซ  เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน โดยมีอีเซเป็นเมืองหลัก จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 193,510 คนใน 36,123 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 3 อำเภอคืออำเภอกลาง, อำเภอซูแซน และอำเภอเดฮ์เดซ และมีเมืองเพียง 2 เมืองคืออีเซและเดฮ์เดซ
ประธานาธิบดีเกาหลี
ประธานาธิบดีเกาหลี  สามารถหมายถึง
ประธานาธิบดีเกาหลี (แก้ความกำกวม)
นายกรัฐมนตรีเกาหลี
นายกรัฐมนตรีเกาหลี อาจหมายถึง
กิตาบุชชิฟาอ์
กิตาบุชชิฟาอ์  เป็นสารานุกรมวิทยาศาสตร์และปรัชญาที่เขียนโดยอิบน์ ซีนา (แอวิเซนนา) จากเปอร์เซียสมัยกลาง ใกล้กับบูฆอรอที่มาวะรออันนะฮร์ เขาน่าจะเริ่มเรียบเรียงหนังสือใน ค.ศ. 1014 แล้วทำเสร็จช่วง ค.ศ. 1020 และตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1027
หนังสือนี้แบ่งออกเป็น 4 ส่วนคือตรรกศาสตร์, วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ, คณิตศาสตร์ (จตุรศิลปศาสตร์ของเลขคณิต, เรขาคณิต, ดาราศาสตร์ และดนตรี) และอภิปรัชญา โดยมีอิทธิพลของนักปรัชญากรีกเช่นแอริสตอเติล นักคิดชาวกรีกอย่างทอเลมี และนักวิทยาศาสตร์และนักปรัชญาชาวเปอร์เซีย/มุสลิมยุคแรกอย่างอัลคินดี, อัลฟารอบี และอัลบีรูนี
กอลเอเยแอบบอซอบอด (เทศมณฑลโฆนดอบ)
กอลเอเยแอบบอซอบอด  เป็นหมู่บ้านในตำบลแซงเซฟีด อำเภอแกเรชอย เทศมณฑลโฆนดอบ จังหวัดแมร์แคซี ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 274 คนใน 57 ครัวเรือน
เจ้าหญิงมารี ลูอีสแห่งฮันโนเฟอร์
Princess Marie Louise of Hanover
President of Korea
The Book of Healing
Kitāb al-Shifā
Qaleh-ye Abbasabad, Khondab
นิวฟรานซ์
โกนจุก
พิธีการไว้จุกและโกนจุก เป็นประเพณีโบราณที่ปรากฏในกัมพูชา ไทย ลาว และพม่า ที่เริ่มต้นจากการไว้จุกจนกระทั่งถึงพิธีโกนจุก มีทั้งพิธีหลวงซึ่งเรียกว่า "พระราชพิธีโสกันต์" และพิธีราษฎร์ ซึ่งพิธีหลวงสิ้นสุดในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวในพระราชพิธีโสกันต์พระองค์เจ้าอินทุรัตนาเมื่อ พ.ศ. 2474 นับเป็นองค์สุดท้ายของประเทศไทย ปัจจุบันมีประเพณีราษฎร์ในประเทศไทยที่เทวสถานโบสถ์พราหมณ์ กรุงเทพมหานคร อันเป็นพิธีหลังเสร็จพิธีตรียัมปวาย ยังมีพิธีโกนจุกเพื่อสิริมงคลเช่นที่วัดพิกุลทอง จังหวัดนนทบุรี พิธีกรรมโกนจุกเรียกเป็นภาษาเขมรว่า "กอร์เซาะกำป็อด"
โดยเมื่อเด็กอายุครบ 1 เดือนจะมี "พิธีโกนผมไฟ" ทำขึ้นเพื่อให้เกิดความมั่นใจว่าทารกนั้นได้รอดพ้นจากอันตรายแล้วจึงรับเข้าเป็นสมาชิกในตระกูล ด้วยเหตุนี้จึงมี "การทำขวัญเดือนและโกนผมไฟ" โดยจะโกนผมเด็กทั้งศีรษะ และต่อไปเด็กก็จะไว้จุก และต้องคอยโกนส่วนอื่นของศีรษะให้เกลี้ยง ส่วนที่เป็นจุกอยู่กลางศีรษะก็จะเกล้าและปักปิ่นและถอนไรจุกโดยรอบ พิธีโกนจุกจะทำในวัยเด็กก่อนวัยรุ่น สืบเนื่องจากพระอิศวรโกนพระเกศาพระพิฆเนศวร พระโอรส เมื่อชันษา 11 ปี บนยอดเขาพนมไกรลาส ดังนั้นในพิธีหลวงจะมีปะรำพิธีที่ทำพิธีประพรมน้ำพระพุทธมนต์ สำหรับเจ้านายในพิธีโสกันต์จึงสร้างบนยอดเขาจำลอง สมมติว่าเป็นพนมไกรลาส
พิธี.
พิธีโกนจุกของเด็กไทยในสมัยโบราณส่วนใหญ่นิยมไว้จุกกัน สำหรับเด็กผู้หญิงจะโกนจุกเมื่ออายุประมาณ 11 ปี เด็กผู้ชายเมื่ออายุประมาณ 13–15 ปี พิธีมงคลโกนจุกมักจัดกัน 2 วัน แล้วนิมนต์พระสงฆ์เพื่อมาสวดมนต์เย็นในวันสุกดิบและฉันเช้าในวันงาน อุปกรณ์ที่ใช้ได้แก่ โต๊ะหมู่บูชาพร้อมเครื่องสักการะ โต๊ะสำหรับวางพานมงคล พานใส่ใบบัว มีดโกนและกรรไกร พานล้างหน้าและพานรองเกี้ยว สายสิญจน์ ด้ายผูกข้อมือ แป้งเจิม แหวนนพเก้า ใบมะตูม ชุดถวายของพระ ไทยธรรม ภัตตาหาร เครื่องดื่มถวายพระและเลี้ยงแขกในงาน
เวลาเย็นในวันสุกดิบ พระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์โดยเจ้าภาพนำเด็กไปไว้ที่บ้านญาติ โกนผมรอบจุกของเด็กแล้วแห่มาจนถึงบ้านของตนเอง เข้ามานั่งสวดมนต์โดยสวมมงคลลงยังผมจุกของเด็กแล้วเอาสายสิญจน์ มาคล้องศีรษะเด็ก จากนั้นหมอทำขวัญทำพิธีสู่ขวัญเด็ก หลังเสร็จพิธีพิณพาทย์ประโคม ลั่นฆ้องและโห่ร้องเอาชัย จากนั้นให้เด็กเปลี่ยนชุดแต่งกายเป็นธรรมดา เป็นอันเสร็จพิธีวันแรก ในช่วงกลางคืนอาจมีมหรสพสมโภช และกินเลี้ยงฉลองกัน
เช้าวันที่สองมีการเลี้ยงพระ เด็กนุ่งขาวห่มขาว แบ่งผมจุกเด็กออกเป็น 3 ปอย นำสายสิญจน์ผูกปลายผมกับแหวนนพเก้าและใบมะตูมทั้งสามปอย ปอยละ 1 วง เอาใบเงินใบทองแซมไว้ที่ผม และเอาหญ้าแพรกขมวดเป็นแหวนหัวพิรอดสวมครอบจุกไว้ จากนั้นนำเด็กออกจากพิธี ชาวบ้านที่มาร่วมงานร่วมกันทำบุญตักบาตร นำอาหารถวายพระ เมื่อพระฉันเสร็จและได้เวลาฤกษ์ก็ลั่นฆ้องชัย เจ้าภาพของเด็กเชิญประธานมาตัดจุก พราหมณ์ส่งสังข์ให้รดน้ำศีรษะเด็กและส่งกรรไกรตัดผมออกจุกหนึ่ง แล้วเอา มีดเงิน ทอง นาก โกนเล่มละ 3 ที พอเป็นพิธี แล้วเชิญแขกตัดอีก 2 ปอย จากนั้นมอบให้ช่างโกนผมจนเสร็จ นำเด็กไปยังที่นั่งเบญจารดน้ำ แขกจะทะยอยมาให้พรเด็ก เสร็จแล้วทัดใบมะตูมที่หูขวา จากนั้นนำเด็กไปเปลี่ยนชุดให้ทันก่อนพระฉันเพลเสร็จ เด็กถวายเครื่องไทยธรรมแด่พระสงฆ์ เป็นอันจบพิธี ส่วนผมที่โกนจะนำไปใส่กระทงลอยน้ำอธิษฐานขอความก้าวหน้า
พิธีโกนจุก
รัฐซาลซ์บูร์ก
ซาลซ์บูร์ก
รัฐบูร์เกนลันด์
รัฐโฟราร์ลแบร์ก
กราซ
ลินซ์
รัฐอัพเพินท์เซลล์อินเนอร์โรเดิน
รัฐออบวัลเดิน
รัฐชวีซ
ชตุทท์การ์ท
รัฐอัพเพินท์เซลล์เอาส์เซอร์โรเดิน
รัฐโลเวอร์ออสเตรีย
รัฐอัปเปอร์ออสเตรีย
ท่าอากาศยานชตุทท์การ์ท
เฟาเอ็ฟเบ ชตุทท์การ์ท
รัฐอัจมาน
รัฐอันโซอาเตกี
รัฐบารีนัส
เบรเกนซ์
รัฐตรูฮีโย
รัฐโบลีวาร์
รัฐตาชีรา
รัฐมีรันดา
รัฐเมรีดา
กือราเซา
ประเทศเซาท์ซูดาน
ประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย
ประเทศแอนติกาและบาร์บูดา
ประเทศเกรเนดา
การลงประชามติแยกเซาท์ซูดานเป็นเอกราช พ.ศ. 2554
ประเทศไมโครนีเซีย
สโกเปีย
ฟูนะฟูตี
ประเทศเอสวาตีนี
ไปรอา
นูอากชอต
มาปูโต
ประเทศลิกเตนสไตน์
มณฑลส่านซี
รัฐควิเบก
นครควิเบก
ฮาวานา
เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 เจ้าผู้ครองลิกเตนสไตน์
อาซุนซีออน
เจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2 เจ้าผู้ครองลิกเตนสไตน์
ประเทศเซาตูเมและปรินซีปี
เจ้าหญิงมารีแห่งลิกเตนสไตน์
เซาตูเม
ปารามารีโบ
บราซีเลีย
เจ้าชายอาล็อยส์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งลิกเตนสไตน์
ซานเตียโก
ฟีลิปส์บืร์ค
คิงเอ็ดเวิร์ดพ็อยนต์
วาลิสและฟูตูนา
เจ้าชายคาร์ล อัลเฟรทแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายนิคโคเลาส์แห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายคาร์ล อัลเฟรทแห่งลีชเทินชไตน์
นีวเว
เจ้าชายค็อนสตันทีนแห่งลิกเตนสไตน์
กูชิง
เจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟแห่งลิกเตนสไตน์ (2505-2534)
วิกตอเรีย (รัฐบริติชโคลัมเบีย)
วิกตอเรีย (เซเชลส์)
สาธารณรัฐคาราไช-เชียร์เคสส์
รัฐคอนเนตทิคัต
เจ้าชายฟิลลิพแห่งลิกเตนสไตน์
รัฐนิวแฮมป์เชียร์
เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายโยเซ็ฟ เว็นท์เซิลแห่งลิกเตนสไตน์
รัฐอากรี
รัฐอาลาโกอัส
เจ้าชายโยเซ็ฟ-เอมานูเอ็ลแห่งลิกเตนสไตน์
รัฐอามาโซนัส (บราซิล)
รัฐเอสปีรีตูซานตู
รัฐโกยาส
รัฐมารันเยา
เจ้าชายเลโอพ็อลท์แห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าชายเว็นท์เซิสเลาส์แห่งลิกเตนสไตน์
รัฐมาตูโกรสซู
รัฐมาตูโกรสซูดูซูล
เจ้าชายไฮน์ริช ฮาร์ทไนท์แห่งลิกเตนสไตน์
รัฐมีนัสเชไรส์
รัฐเปร์นัมบูกู
เจ้าชายอาล็อยส์แห่งลิกเตนสไตน์
รัฐรีอูกรันดีดูซูล
รัฐรีอูกรันดีดูนอร์ตี
รัฐรอนโดเนีย
รัฐโรไรมา
รัฐซานตากาตารีนา
รัฐเซร์ชีปี
รัฐโตกันชีนส์
รีอูบรังกู
มาเซโอ
มาเนาส์
เซาลูอีส (รัฐมารันเยา)
เบโลโอรีซอนชี
เบเลง
เจ้าผู้ครองลิกเตนสไตน์
โจเอาเปสโซอา
โปร์ตูอาเลกรี
บัววีสตา (รัฐโรไรมา)
โฟลเรียนอโปลิส
ปาลมัส
ราชรัฐลิกเตนสไตน์
รัฐชีวาวา
รัฐโกอาวีลา
รัฐโกลีมา
รัฐกวานาคัวโต
รัฐอีดัลโก
รัฐเมฮีโก
รัฐมิโชอากัง
รัฐซีนาโลอา
รัฐตาเมาลีปัส
ตุซตลากูตีเอร์เรซ
เมฆิกาลิ
อากวัสกาเลียนเตส (เมือง)
รัฐอากวัสกาเลียนเตส
เอ็ดมันตัน
วินนิเพ็ก
ทอร์สเฮาน์
วิลนีอุส
เจ้าหญิงโนราแห่งลิกเตนสไตน์
ฮูฮอต
เจ้าหญิงมารีแห่งลิกเตนสไตน์ (ประสูติ ค.ศ. 1959)
เจ้าหญิงโซฟี เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งลิกเตนสไตน์
ฮ่าค่า
เจ้าหญิงมารีอา-พีอาแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าหญิงมารีอา-อัสทริดแห่งลิกเตนสไตน์
ปิแอร์ (รัฐเซาท์ดาโคตา)
เจ้าหญิงมาเรีย-อนันเซียตาแห่งลิกเตนสไตน์
ประเทศวานูอาตู
เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าหญิงทัทยานาแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าหญิงอิซาเบลล์แห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าหญิงมาร์กาเรตาแห่งลิกเตนสไตน์
กวานาคัวโต
กวาดาลาฮารา (ประเทศเม็กซิโก)
เคาน์เตสจอร์จจีนา ฟอน วิลเซค
เจ้าหญิงแองเจลาแห่งลิกเตนสไตน์
ลีชเทินชไตน์
กองทัพสาธารณรัฐนอร์ทมาซิโดเนีย
ชาน (ประเทศลิกเตนสไตน์)
กองทัพอากาศนอร์ทมาซิโดเนีย
พืชพันธุ์ในประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย
สัตว์ป่าในประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย
ประธานาธิบดีนอร์ทมาซิโดเนีย
รายพระนามเจ้าชายแห่งลิกเตนสไตน์
สถาปัตยกรรมนอร์ทมาซิโดเนีย
ตราแผ่นดินของนอร์ทมาซิโดเนีย
ฟุตบอลในประเทศลิกเตนสไตน์
ฟุตบอลทีมชาติลิกเตนสไตน์
สมาคมฟุตบอลลิกเตนสไตน์
สหพันธ์ฟุตบอลนอร์ทมาซิโดเนีย
ฟุตบอลทีมชาตินอร์ทมาซิโดเนีย
ฟุตบอลในประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย
ลีชเทินชไตน์ฟุตบอลคัพ
ประเทศลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ประเทศลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018
ประเทศลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
เจ้าหญิงอิซาเบ็ลเลอแห่งลีชเทินชไตน์
โทเคอเลา
ชาวพอลินีเซีย
รัฐฟูไจราห์
ชาร์จาห์
รัฐราสอัลไคมาห์
รัฐอุมม์อัลไกไวน์
สาธารณรัฐบูเรียตียา
สาธารณรัฐคัลมืยคียา
จังหวัดฮีลากังอากูซัน
จังหวัดตีโมกอากูซัน
อีกาลูอิต
จังหวัดฮีลากังคามารีเนส
ควิเบก
จังหวัดคันลูรังดาเบา
จังหวัดคันลูรังเนโกรส
จังหวัดคันลูรังมีซามิส
จังหวัดเคโซน
จังหวัดฮีลากังซูรีเกา
จังหวัดตีโมกซูรีเกา
จังหวัดฮีลากังซัมบวงกา
จังหวัดตีโมกซัมบวงกา
จังหวัดนูเวบาเอซีฮา
จังหวัดคันลูรังมินโดโร
จังหวัดนูเวบาบิซคายา
จังหวัดลาอูนีโยน
จังหวัดฮีลากังลาเนา
จังหวัดซีลางังมินโดโร
จังหวัดตีโมกลาเนา
จังหวัดฮีลากังอีโลโคส
จังหวัดตีโมกอีโลโคส
จังหวัดฮีลากังดาเบา
จังหวัดอันตีเค
จังหวัดซีลางังดาเบา
จังหวัดคาบีเต
จังหวัดตีโมกดาเบา
จังหวัดซีคีฮอร์
จังหวัดมารินดูเค
จังหวัดดาเบาเดโอโร
จังหวัดซีลางังมีซามิส
นิคมญี่ปุ่นในประเทศไมโครนีเซีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไมโครนีเซีย
ธงชาติไมโครนีเซีย
ไมโครนีเชีย
ไมโครนีเซีย (ภูมิภาค)
จังหวัดตีโมกคามารีเนส
นิคมญี่ปุ่นในภูมิภาคไมโครนีเซีย
จังหวัดซีลางังเนโกรส
สหพันธรัฐไมโครนีเชีย
ภูมิภาคไมโครนีเชีย
ลาซา
ธงชาติวานูอาตู
ราชรัฐลิกเตนสไตน์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ธงชาติเกรเนดา
รายชื่อเมืองในประเทศแอนติกาและบาร์บูดา
ธงชาติแอนติกาและบาร์บูดา
อิฏานคร
อิฏานคร  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของรัฐอรุณาจัลประเทศ ในประเทศอินเดีย มีประชากรราวหกหมื่นคน
บาร์บูดา
ธงชาติลิกเตนสไตน์
ตราแผ่นดินของลิกเตนสไตน์
อครตลา
บังคาลอร์
เซาตูเมและปรินซีปีของโปรตุเกส
ธงชาติเซาตูเมและปรินซีปี
รัฐโอริศา
สาธารณรัฐบัชคอร์โตสถาน
สาธารณรัฐดาเกสถาน
สาธารณรัฐตาตาร์สถาน
เขตปกครองตนเองฮันตี-มันซี–ยูกรา
ดินแดนปรีมอร์สกี
ปูดูเชร์รี
รัฐนวยโวเลออง
รัฐกวารีโก
รัฐนวยวาเอสปาร์ตา
เมาะลำเลิง
เมาะลำไย
ซิตเว
ซันฮวนเดโลสมอร์โรส
รัฐชาน
คาซาน
ซึคตึฟคาร์
จังหวัดฌูรา
รัฐชาร์จาห์
รัฐทรูเชียล
วิศาขาปัตนัม
คองคอร์ด (รัฐนิวแฮมป์เชียร์)
วิศาขาปัฏนัม
Huizhou
Jieyang
กาซูมาร์ตซู
กาซูมาร์ตซู ( (; แปลตรงตัวว่า 'ชีสเน่า') หรือชื่ออื่น กาซูมาร์ซู , กาซูโมดเด , กาซูกุนดีดู  และ กาซูฟราซีกู  เป็นชีสซาร์ดิญญาผลิตจากนมแกะ ซึ่งภายในมีส่วนประกอบของหนอนแมลงวัน ส่วน กัสจูเมร์ซู  ซึ่งมีลักษณะคล้ายกัน มีผลิตเช่นกันในแถบกอร์ซีกาใต้ เช่น ที่ซาร์เตเน
กาซูมาร์ตซูเป็นการต่อยอดมาจากเปอกอรีโน โดยข้ามเกินการหมักไปเป็นการย่อยสลาย ซึ่งเกิดจากการย่อยอาหารของตัวอ่อนแมลงวันชีสในแฟมิลี Piophilidae ในการผลิตชีส ตัวอ่อนหนอนแมลงวันจะถูกผสมเข้าในชีส เพื่อให้เกิดการหมักและการสลายไขในระดับที่มากกว่าการทำชีสทั่วไป เนื้อสัมผัสของชีสมีความนุ่ม และมีของเหลว (เรียกว่า แปลว่า "น้ำตา") ไหลหยดออกมา ตัวอ่อนหนอนแมลงวันเหล่านี้มีลักษณะตัวขาวโปร่งแสง ขนาดความยาวประมาณ 8 มิลลิเมตร
การรับประทาน.
ผู้เชี่ยวชาญด้านการกินของชาวซาร์ดิญญาเชื่อว่าชีสจะไม่ปลอดภัยต่อการบริโภคถ้าหนอนแมลงวันในชีสตาย ฉะนั้นจึงมีการบริโภคชีสในสถานะที่ยังคงมีหนอนแมลงวันตัวเป็น ๆ อยู่เท่านั้น ส่วนในกรณีที่นำไปแช่ตู้เย็นทำให้หนอนแมลงวันตายก็เป็นที่อนุโลมให้บริโภคได้ เมื่อการหมักชีสนานพอจะสามารถตัดเป็นแผ่น ๆ เพื่อทานบนขนมปังแบบซาร์ดิญญา ปาเนการาเซา และเสิร์ฟคู่ไวน์แดงที่มีฤทธิ์แรง เช่น กันโนเนา ชาวซาร์ดิญญาเชื่อกันว่ากาซูมาร์ตซูเป็นยากระตุ้นความกำหนัด ซึ่งมาจากการสังเกตพบว่าตัวอ่อนหนอนแมลงวันในชีสสามารถดีดตัวขึ้นไปได้สูงถึง 15 เซนติเมตรในอากาศหากถูกรบกวน ในการกินกาซูมาร์ซูในรูปแซนด์วิช (ประกบด้วยขนมปัง) จึงต้องใช้มือบีบกดกันไม่ให้หนอนเหล่านี้ดีดตัวออกมา ส่วนผู้ที่เลือกไม่ทานหนอนแมลงวันสามารถนำชีสไปใส่ในถุงกระดาษปิดสนิท หนอนแมลงวันในนั้นจะดิ้นขาดอากาศเป็นเสียง "แปะ แปะ" และเมื่อเสียงนี้เงียบลงก็หมายความว่าชีสสามารถกินได้เพราะหนอนแมลงวันตายหมดแล้ว
ข้อกังวลเรื่องสุขภาพ.
นักวิทยาศาสตร์อาหารบางส่วนระบุว่าหนอนแมลงวันสามารถทนทานกรดในกระเพาะอาหารและอาศัยอยู่ในบำไส้ต่อไปได้ นำไปสู่สภาวะที่เรียกว่าซูโดมัยเอียซิส (pseudomyiasis) ซึ่งเคยมีรายงานกรณีผู้ป่วยด้วยภาวะดังกล่าวจากหนอน "P. casei" แล้ว
ชีสกาซูมาร์ตซูเป็นสิ่งผิดกฎหมายและหากฝ่าฝืนอาจถูกปรับอย่างหนักเนื่องมาจากข้อกำหนดเกี่ยวกับอาหารและความปลอดภัยของสหภาพยุโรป ชาวซาร์ดิญญาบางส่วนจึงทำการผลิตและจำหน่ายผ่านตลาดมืดแทน ซึ่งราคาขายอาจสูงถึงมากกว่าสองเท่าจองชีสเปอกอรีโนที่น้ำหนักเท่ากัน ข้อมูลปี ค.ศ. 2019 ประมาณการณ์การลักลอบผลิตและจำหน่ายกาซูมาร์ตซูอยู่ที่ 100 ตัน มูลค่า 2–3 ล้านยูโร ต่อปี นอกจากนี้ชีสนี้ยังเป็นสิ่งผิดกฎหมายในสหรัฐเช่นกัน
วิธีการผลิตชีสกาซูมาร์ตซูแบบดั้งเดิมยังคงมีปรากฏในเอกสารทางการของรัฐบาลซาร์ดิญญา
ในปี ค.ศ. 2005 เคยมีความร่วมมือระหว่างผู้ผลิตชีสกับนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยซัสซารีเพื่อพัฒนาการผลิตชีสที่ได้มาตรฐานความปลอดภัยอาหาร โดยหวังว่าจะสามารถจำหน่ายชีสนี้โดยถูกต้องตามกฎหมายได้
Shanwei
Casu martzu
Casu marzu
Yangjiang
ฮาร์ตฟอร์ด
สปริงฟีลด์ (รัฐอิลลินอยส์)
ดิเคเทอร์ (รัฐอิลลินอยส์)
วอคีกัน (รัฐอิลลินอยส์)
รัฐซันลุยส์โปโตซี
Baoding
สโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
สันนิบาตฟุตบอลมาร์ตีนิก
ชีวาวา (พันธุ์สุนัข)
ซิวดัดวิกโตเรีย
รัฐบาเซิล-ชตัดท์
กองพลน้อยทหารราบยานเกราะที่ 1 (นอร์ทมาซิโดเนีย)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (นอร์ทมาซิโดเนีย)
เสนาธิการทหารนอร์ทมาซิโดเนีย
กองกำลังพิเศษนอร์ทมาซิโดเนีย
กองกำลังสำรองทางทหาร (นอร์ทมาซิโดเนีย)
สาธารณรัฐมาซิโดเนียเหนือ
กองทัพมาซิโดเนียเหนือ
คณะกรรมการโอลิมปิกนอร์ทมาซิโดเนีย
Ive (group)
ประเทศนอร์ทมาซิโดเนียในโอลิมปิก
ป้อมปราการสโกเปีย
หมู่เกาะแชนเนล
เซาตูเม (บราซิล)
เซาตูแม (รัฐปารานา)
อีตาปิรูนา
ปาสซูฟูนดู
เบชิม
รัฐยูกาตัง
เขตกูชิง
อำเภอกูชิง
รัฐบาเอีย
รัฐพรินซ์เอ็ดเวิร์ดไอแลนด์
Pilsner
Porter (beer)
กวาดาลาฮารา
Cognac (drink)
เซาตูแมอีปริงซีป
ขุมนรกอันบ้าคลั่ง
ขุมนรกอันบ้าคลั่ง (Deep Insanity) เป็นโปรเจกต์สื่อผสมญี่ปุ่น สร้างโดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ ประกอบด้วยมังงะชื่อเรื่องว่า "Deep Insanity: Nirvana" ที่เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร"บิ๊กกังกังรายเดือน"ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563, เกมมือถือและเกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลชื่อเกมว่า "Deep Insanity: Asylum" ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2564 และซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอซิลเวอร์ลิงก์ชื่อเรื่องว่า "ขุมนรกอันบ้าคลั่ง-เด็กที่หลงทาง" (Deep Insanity: The Lost Child) ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564
Handan
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งฮันโนเฟอร์ (พ.ศ. 2425-2506)
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งฮันโนเฟอร์  ประสูติเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1882 เป็นพระธิดาในเจ้าชายแอ็นสท์ เอากุสท์ มกุฎราชกุมารแห่งฮันโนเฟอร์ และเจ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์ก (พ.ศ. 2396-2476) เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งฮันโนเฟอร์ ทางพระบิดา และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก และ จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก) พระญาติชั้นที่ 1 ใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร และ จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ผ่านทางพระมารดา
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เฟรเดอริก ฟรานซิสที่ 4 แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1904 รับพระราชทานพระอิสริยยศ แกรนด์ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน พระชายา มีพระบุตร คือ
ใน ค.ศ. 1913 เกิดเพลิงไหม้ที่ปราสาทชเวรินขณะที่พระสวามี พระองค์ รวมไปถึงแขกท่านอื่นๆปลอดภัย แต่กว่าที่ทั้ง 2 จะเสด็จออกมาได้จากกองเพลิง ก็ทุลักทุเล มีรายงานความเสียหายจำนวน 750,000 ดอลลาร์ ซึ่งผลงานศิลปะจำนวนนับไม่ถ้วน รวมถึงห้องสำคัญๆ ถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง รายงานบางฉบับตำหนิคนรับใช้ที่เป็นคนวางเพลิง แต่ถึงกระนั้น ศาลได้ตัสินว่า เกิดจากไฟฟ้าลัดวงจร
รายชื่อนครในประเทศจีน
ในระบบเขตการปกครองของสาธารณรัฐประชาชนจีน รวมทั้งฮ่องกงและมาเก๊า มีนครอยู่ด้วยกัน 3 ระดับ ได้แก่ ระดับมณฑล (ประกอบด้วยนครปกครองโดยตรงและเขตบริหารพิเศษ), นครระดับจังหวัด และนครระดับอำเภอ ณ เดือนมิถุนายน 2020 สาธารณรัฐประชาชนจีนมีนครทั้งหมด 687 แห่ง เป็นนครปกครองโดยตรง 4 แห่ง, เขตบริหารพิเศษ 2 แห่ง, นครระดับจังหวัด 293 แห่ง (ในจำนวนนี้มีนครระดับกิ่งมณฑล 15 แห่ง) และนครระดับอำเภอ 388 แห่ง (ในจำนวนนี้มีนครระดับกิ่งจังหวัด 38 แห่ง และนคร XPCC 10 แห่ง) รายชื่อต่อไปนี้จะไม่รวมนครในมณฑลไต้หวันและบางส่วนของมณฑลฝูเจี้ยนที่ยังมีข้อพิพาท (ดูที่ รายชื่อนครในไต้หวัน) เนื่องจากนครเหล่านี้ถูกควบคุมโดยสาธารณรัฐจีนและอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน ภายใต้นโยบายจีนเดียว
มีนคร 4 แห่งที่เป็นนครที่ปกครองโดยส่วนกลาง ซึ่งแต่ละแห่งจะมีทั้งพื้นที่เมืองที่หนาแน่น ชานเมือง และพื้นที่ชนบทขนาดใหญ่ ได้แก่ ฉงชิ่ง (28.84 ล้านคน), เซี่ยงไฮ้ (23.01 ล้านคน), ปักกิ่ง (19.61 ล้านคน) และเทียนจิน (12.93 ล้านคน)
จากการวิจัยในปี 2017 จากกลุ่มวิจัยเดโมกราเฟีย (Demographia research group) พบว่ามีนคร 102 แห่งที่ปกครองโดยสาธารณรัฐประชาชนจีนที่มีประชากรใน "พื้นที่เมือง" (urban area) มากกว่า 1 ล้านคน
Princess Alexandra of Hanover (born 1882)
เจ้าหญิงมารี ลูอีเซอแห่งฮันโนเฟอร์
ซูเปอร์เซนไทแบทเทิล ไดซ์โอ
กฤษณา อโศกสิน