pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
แม้ว่าความเที่ยงตรงต่อรูปร่างลักษณะของเอากุสตุสจะออกมาดูห่างเหินและแสดงสีหน้าสงบในลักษณะที่เป็นแบบอุดมคติ เช่นเดียวกันกับท่าตริภังค์ แต่ลักษณะเครื่องแต่งกายเป็นแบบเครื่องแต่งกายของแม่ทัพที่ถูกต้อง แต่ในขณะเดียวกันการที่เอากุสตุสมิได้สวมรองเท้าและการมีคิวปิดขี่โลมาเป็นฐานรับก็เป็นนัยยะถึงบรรพบุรุษที่เกี่ยวข้องกับเทพีวีนัสผู้เป็นแม่ของคิวปิดจากทางสายพ่อเลี้ยงจูเลียส ซีซาร์ อิทธิพลของลักษณะประติมากรรมแบบกรีกที่เห็นได้ชัดและสัญลักษณ์สำหรับประติมากรรมเหมือนอย่างเป็นทางการที่เมื่อใช้กับจักรพรรดิโรมันแล้วก็เป็นเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อโดยรัฐบาลซึ่งเป็นหัวใจของการรณรงค์ทางอุดมคติของเอากุสตุส ซึ่งหันเหมาจากรูปลักษณ์ในสมัยระบบสาธารณรัฐที่ความมีอาวุโสและความมีสติปัญญาถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของความมีบุคลิกอันเป็นที่น่าเคารพ ฉะนั้นประติมากรรมปรีมาปอร์ตาจึงเป็นงานประติมากรรมที่เป็นจุดเปลี่ยนแปลงแนวคิดของการสร้างรูปสัญลักษณ์ไปในทางตรงกันข้ามกับสมัยกรีก และสมัยเฮเลนนิสติค ซึ่งกลายมาเป็นสมัยที่ชื่นชมกับความเยาว์วัยและความแข็งแกร่งว่าเป็นคุณสมบัติของความเป็นผู้นำ การเลียนแบบวีรบุรุษ และ การชื่นชมวีรบุรุษเช่นอเล็กซานเดอร์มหาราช วัตถุประสงค์ทางการเมืองของประติมากรรมดังว่าเป็นที่เห็นได้ชัด เพื่อที่จะแสดงให้เห็นว่าจักรพรรดิเอากุสตุสเป็นผู้ที่มีความสามารถเหนือผู้ใด ที่เทียบได้กับวีรบุรุษที่ควรค่าแก่การยกฐานะให้อยู่บนภูเขาโอลิมปัสได้ และเป็นบุคคลที่เหมาะสมที่สุดที่จะเป็นผู้นำของโรม
พหุรงค์.
แทบจะเป็นที่แน่นอนว่าประติมากรรมออกัสตัดเดิมทาสีเป็นพหุรงค์ (polychrome) แต่รอยสีถ้ามีก็แทบจะไม่มีเหลือหรออยู่ให้เห็น วินเซนซ์ บริงค์มันน์แห่งมิวนิกพยายามค้นคว้าการใช้สีบนงานประติมากรรมโบราณในคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยใช้รังสีอัลตราไวโอเลตเพื่อที่จะพยายามหาร่องรอยสีบนประติมากรรม
รูปสัญลักษณ์.
ภาพเหมือน.
ทรงผมเป็นผมเส้นหนาและมีลักษณะเป็นผมม้าบนหน้าผาก จากทางซ้ายมีปอยผมสองปอยออกไปทางด้านหน้า และทางขวาสามปอย ซึ่งเป็นลักษณะทรงผมที่พบเป็นครั้งแรกบนประติมากรรมชิ้นนี้ ทรงผมนี้ใช้ในการเปรียบเทียบกับภาพเหมือนของเอากุสตุสบนเหรียญที่ทำให้สามารถบ่งเวลาที่สร้างหรือทำได้ ลักษณะทรงผมนี้ใช้ในการบ่งว่าเป็นประติมากรรมแบบปรีมาปอร์ตา แบบที่สองที่เป็นที่นิยมใช้ที่สุดในบรรดาสามแบบที่ใช้ ทรงผมแบบอื่น ๆ ของเอากุสตุสอาจจะพบบนแท่นเอากุสตุส (Ara Pacis Augustae) ประติมากรรมเต็มตัวของเอากุสตุสแบบปรีมาปอร์ตาอีกชิ้นหนึ่งก็ได้แก่เอากุสตุสเวียลาบิคานา ซึ่งเป็นภาพเอากุสตุสในบทของพอนติเฟ็กซ์แม็กซิมัสที่ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งกรุงโรม
ใบหน้าของประติมากรรมเป็นใบหน้าแบบอุดมคติเช่นเดียวกับประติมากรรมของโพลิคลิตัส ศิลปะได้รับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในสมัยการปกครองของเอากุสตุส การสร้างงานที่มีลักษณะเป็นสัจนิยมอย่างแท้จริงในสมัยสาธารณรัฐมาเปลี่ยนเป็นประติมากรรมที่มีอิทธิพลจากงานประติมากรรมของกรีก ที่จะเห็นได้จากงานประติมากรรมของจักรพรรดิหลายพระองค์ การสร้างงานแบบอุดมคติเป็นการรวบยอดคุณสมบัติต่าง ๆ ที่ผู้ที่มีความสามารถเหนือผู้ใดผู้ควรค่าต่อการปกครองจักรวรรดิควรจะมี ประติมากรรมเหมือนในสมัยแรกของเอากุสตุสจะออกมาในรูปแบบของการเป็นพระราชา แต่ในสมัยต่อมารูปลักษณ์นี้ก็ค่อยกลายมาเป็นลักษณะที่อ่อนลงในรูปแบบที่เรียกว่า “ความเป็นเอกในบรรดาผู้เสมอภาค” (Primus inter pares) ศีรษะและคอสร้างจากหินอ่อนที่แยกจากกันและนำมาต่อกับลำตัวภายหลัง
ภาพนูนบนเกราะหน้าอก.
รูปสัญลักษณ์ที่ใช้มักจะเปรียบเทียบกับรูปสัญลักษณ์ที่ใช้ใน “เพลงสดุดีคาร์เมน” (Carmen Saeculare) โดยโฮราซ และฉลองโอกาสที่เอากุสตุสก่อตั้ง “สันติภาพโรมัน” (Pax Romana) เกราะหน้าอกเป็นงานภาพนูนที่มีจุลรูปของการนำธงประจำกองทหารโรมันที่เสียให้กับพาร์เธียกลับคืนมาโดยมาร์ค แอนโทนีราวสี่สิบปีก่อนคริสต์ศักราช และ โดยคราสซัสในปี 53 ก่อนคริสต์ศักราชที่เป็นผลมาจากความสามารถทางการทูตของเอากุสตุส
จุลรูปตรงกลางเกราะหน้าอกตามการตีความหมายโดยทั่วไปเป็นภาพพระมหากษัตริย์พาร์เธียพระราชทานธงของคราสซัสคืนให้แก่ทหารโรมันสวมเกราะ (อาจจะเป็นมาร์ส อุลทอร์) ภาพนี้เป็นหัวข้อที่นิยมกันในการสร้างเสริมชื่อเสียงของเอากุสตุสเพราะเป็นการแสดงความสำเร็จครั้งใหญ่ทางด้านการต่างประเทศของเอากุสตุส และเป็นสิ่งที่จำเป็นจะต้องเน้น เพราะเอากุสตุสใช้การเจรจาทางทูตแทนการเข้าสงครามกับพาร์เธียซึ่งมีอำนาจทางการทหารที่เหนือกว่า ทางด้านซ้ายและขวาเป็นภาพสตรีนั่งเศร้า จุลรูปทางด้านหนึ่งเป็นบุคคลาธิษฐานของชาวตะวันออกที่ถูกบังคับให้ส่งบรรณาการให้แก่โรม และอีกด้านหนึ่งเป็นดาบที่เป็นบุคคลาธิษฐานของชาวเมืองขึ้นของโรม (เคลต์) จากตอนบนตามเข็มนาฬิกา:
แต่ก็ไม่มีจุลรูปใดที่ไม่ได้รับการคัดค้าน เทพทั้งหมดอาจจะเป็นสัญลักษณ์ของความต่อเนื่องและความคงเส้นคงวาของเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเช่นเดียวกับการขึ้นการตกของพระอาทิตย์หรือพระจันทร์ที่เกิดขึ้นทุกวันโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง ฉะนั้นความสำเร็จของชาวโรมันจึงเป็นสิ่งที่แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่เกิดจากการช่วยเหลือของเทพ นอกจากนั้นความสำเร็จต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นก็มีความเกี่ยวข้องกับเอากุสตุสผู้ที่สวมเกราะด้วย บุคคลสำคัญคนเดียวบนเกราะที่ไม่ได้เป็นเทพคือพระมหากษัตริย์พาร์เธียน ซึ่งเป็นนัยยะว่าสิ่งอื่น ๆ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามความประสงค์ของเทพเบื้องบน หรือ สิ่งที่เทพเบื้องบนมีความเห็นด้วย
ฐานะความเป็นเทพ.
เมื่อยังมีชีวิตอยู่เอากุสตุสไม่ต้องการที่จะแสดงตัวเป็นเทพ (ซึ่งไม่เหมือนจักรพรรดิองค์ต่อมาที่พยายามทำตนเป็นเทพ) แต่ประติมากรรมชิ้นนี้มีนัยยะหลายอย่างที่บ่งถึง “ความเป็นเทพ” (divine nature) ของเอากุสตุส เอากุสตุสที่ไม่สวมรองเท้าบ่งว่าเป็นวีรบุรุษและอาจจะเป็นเทพ และ อาจจะเป็นการสร้างรายละเอียดทางด้านการพลเรือนในภาพที่ไม่เช่นนั้นก็จะเป็นภาพเกี่ยวกับทหารอย่างเต็มที่ การไม่สวมรองเท้าเดิมใช้กับงานที่เป็นภาพของเทพเท่านั้น แต่ก็อาจจะเป็นการนัยยะว่าเป็นงานประติมากรรมที่สร้างขึ้นหลังจากการเสียชีวิตของเอากุสตุสที่เป็นงานก็อปปีของประติมากรรมชิ้นเดิมในเมือง ที่เอากุสตุสอาจจะสวมรองเท้า
คิวปิด (ลูกของวีนัส) ที่เท้าของเอากุสตุส (ขี่โลมา) เป็นการอ้างอิงของทั้งเอากุสตุสและบิดาเลี้ยงจูเลียส ซีซาร์ว่าตระกูลจูเลียนสืบเชื้อสายมาจากเทพีวีนัส - การอ้างอิงว่าสืบเชื้อสายมาจากเทพโดยไม่ได้อ้างอิงว่ามีฐานะเป็นเทพซึ่งเป็นที่ยอมรับกันในกรีซแต่ยังไม่เป็นที่ยอมรับกันในโรม
ประติมากรรมแบบ “เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา” กลายมาเป็นลักษณะที่เป็นที่นิยมกันมากของเอากุสตุส งานก็อปปีเต็มตัว และ ครึ่งตัว แบบต่าง ๆ ก็ทำกันทั่วไปในจักรวรรดิจนกระทั่งเมื่อเอากุสตุสเสียชีวิต แต่ไม่มีงานชิ้นใดที่แสดงภาพเอากุสตุสเมื่อมีอายุมากขึ้นซึ่งเป็นการสนับสนุนทฤษฎีของการสรรเสริญผู้มีความหนุ่มแน่นว่าเป็นผู้มีความสามารถ
Augustus of Prima Porta
ศรีไศล วรานนท์ สุชาตวุฒิ
ปภัสรา เตชะไพบูลย์ (สกุลเดิม ชุตานุพงษ์) ชื่อเล่น กบ เป็นนางงาม นักแสดงและพิธีกรชาวไทย ได้รับตำแหน่งมิสไทยแลนด์เวิลด์ 1988 เป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดมิสเวิลด์ 1988 ที่ ประเทศอังกฤษ
ปภัสรา เตชะไพบูลย์ เดิมชื่อ ทวีพร หุ่นศิลป์ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็นปภัสรา ชุตานุพงษ์เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2512 เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้อง 7 คน เป็นชาย 5 คน หญิง 2 คน มีภูมิลำเนา อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ปภัสราใช้ชีวิตคู่กับ นายพรเทพ เตชะไพบูลย์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม มีธิดา 1 คน ชื่อนางสาวดิสรยา เตชะไพบูลย์ หรือเหนือ ด้านการศึกษา ศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียนเทพลีลา ปัจจุบันจบปริญญาเอก สาขาพุทธศาสตร์จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ปภัสราเปิดบริษัท เค เอ เอ็น เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ และเป็นผู้จัดละครทางช่อง 3 เรื่องแรกคือ "สายใจ" และเปิดบริษัท ปานปภัส ร่วมกับปานเลขา ว่านม่วง ผลิตรายการทางช่อง 3 ชื่อ "ช่อง 3 ยามเช้า"
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครบริษัท ปภัสรา โปรดักชั่น จำกัด
ภูมิคุ้มกันหมู่
ภูมิคุ้มกันหมู่  เป็นการป้องกันโรคติดเชื้อรูปแบบหนึ่ง ซึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อสัดส่วนของประชากรที่มีภูมิคุ้มกันต่อโรคติดต่อโรคหนึ่งๆ ไม่ว่าจะเป็นภูมิคุ้มกันที่มาจากการเคยติดโรคหรือจากการได้รับวัคซีนก็ตาม เพิ่มขึ้นจนถึงระดับหนึ่ง เป็นผลให้ประชากรส่วนที่ยังไม่มีภูมิคุ้มกันต่อโรคติดต่อโรคนั้นๆ มีโอกาสต่ำที่จะติดโรค เสมือนว่าได้มีภูมิคุ้มกันไปด้วย เนื่องจากคนที่มีภูมิคุ้มกันนั้นมีโอกาสต่ำที่จะติดโรค และมีโอกาสต่ำที่จะส่งต่อโรคไปยังคนอื่น จึงเป็นการตัดตอนห่วงโซ่ของการติดต่อ ทำให้การแพร่ระบาดของโรคยุติลงหรือช้าลง ยิ่งในประชากรมีสัดส่วนของคนที่มีภูมิคุ้มกันมากขึ้นเท่าไร โอกาสที่คนที่ยังไม่มีภูมิคุ้มกันจะได้เจอกับผู้ป่วยก็จะยิ่งน้อยลงเท่านั้น ภาวะที่เกิดภูมิคุ้มกันหมู่จึงไม่ได้หมายภาวะที่ประชากรทุกคนมีภูมิคุ้มกันแล้วแต่อย่างใด
การเกิดภูมิคุ้มกันของคนคนหนึ่งอาจเกิดจากการเคยติดโรคมาก่อนแล้วหายจากโรคนั้น หรืออาจเป็นภูมิคุ้มกันที่ได้รับการเสริมขึ้น เช่น จากการรับวัคซีน คนบางคนไม่สามารถจะสร้างภูมิคุ้มกันของตัวเองขึ้นได้จากโรคบางอย่าง เช่น โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง หรือผู้ป่วยโรคมะเร็ง คนกลุ่มนี้มีความจำเป็นอย่างมากที่จะต้องอาศัยผลของภูมิคุ้มกันหมู่ในประชากรที่อาศัย เพื่อลดโอกาสการติดเชื้อโรคเหล่านี้
วัดกัทลีพนาราม
วัดกัทลีพนาราม เป็นวัดที่ตั้งอยู่เลขที่ 65 หมู่ 4 ตำบลบ้านกล้วย อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี
วัดกัทลีพนาราม (วัดบ้านกล้วย) อยู่ห่างจากตลาดอำเภอบ้านหมี่ ประมาณ 2 กิโลเมตร เดิมชื่อว่า วัดบ้านกล้วย ต่อมาเปลี่ยนเชื่อเป็น '"วัดกัทลีพนาราม"' สร้างขึ้นปี พ.ศ. 2360 มีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 16 ตารางวา เป็นวัดสำคัญของชุมชนชาวไทยพวน สิ่งที่น่าสนใจ ของวัดนี้คือ พระอุโบสถขนาดใหญ่แบบจตุรมุขที่สวยงาม มีวิหารเก่าแก่หลังเล็กและเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองรูปทรง งดงามมาก ศาลาการเปรียญมีลวดลายฉลุไม้ตกแต่งสวยงาม ภายในมีธรรมาสน์เก่าประดับเครื่องพุทธบูชาแบบของ ชาวไทยพวนคือ "ธงแว่น"
วันที่ 25 กรกฎาคม 2512 เวลาเช้า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณเสด็จพระราชดำเนินไปทรงยก ช่อฟ้าพระอุโบสถวัดกัทลีพนาราม (วัดบ้านกล้วย) อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบรี
ประเพณีที่สำคัญ.
นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์รวมประเพณีและวัฒนธรรมอันดีงามของชาวไทยพวนบ้านหมี่ที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน วัดกัทลีพนาราม (วัดบ้านกล้วย) ตำบลบ้านกล้วย อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี จึงได้จัดประเพณีกำฟ้าขึ้นเพื่อเป็นการอนุรักษ์ส่งเสริมประเพณีอันดีงามของท้องถิ่น รวมถึงเป็นการฟื้นฟูและเผยแพร่ประเพณีของชาวไทยพวน และเพื่อเป็นการแสดงความรักความสามัคคีของชาวบ้านในพื้นที่ ตลอดจนเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวในท้องถิ่น
ภายในงานมีกิจกรรมที่น่าสนใจ อาทิ ใส่บาตรข้าวจี่ ข้าวหลาม อาหารคาวหวาน , พิธีบายศรีสู่ขวัญข้าวการแสดงชุดแห่ข้าวพันก้อนประเพณีเส่อกระจาด เซิ้งโป๊ นางด้ง เซิ้งฟัดข้าว , การแข่งขันกีฬาพื้นบ้าน , มีการออกร้านผ้าทอพื้นเมืองอีกด้วย
การเดินทางของพาย พาเทล
การเดินทางของพาย พาเทล  เป็นนวนิยายผจญภัยแนวแฟนตาซีของ ยานน์ มาร์เทล ผู้เขียนได้รับแรงบันดาลใจจากเพื่อนในวัยเด็กคนหนึ่งซึ่งเคยเดินทางผจญภัยในอินเดีย ตัวเอกของเรื่องนี้ พิสซีน "พาย" โมลิตอร์ พาเทล เด็กชายชาวอินเดียจากเมืองพอนดิเชอร์รี ได้สำรวจประเด็นทางจิตวิญญาณตั้งแต่ในวัยเยาว์ เขามีชีวิตรอดจากเหตุการณ์เรือล่ม โดยอยู่ในเรือชูชีพเป็นเวลา 227 วัน กับเสือโคร่งเบงกอลชื่อ ริชาร์ด ปาร์คเกอร์ ในน่านน้ำมหาสมุทรแปซิฟิก
นวนิยายตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในแคนาดาในปีเดือนกันยายน พ.ศ. 2544 และได้รับรางวัลแมนบุคเคอร์ของสหราชอาณาจักรในปีถัดมา
นวนิยายเริ่มต้นด้วยหมายเหตุของผู้เขียนซึ่งอธิบายถึงการเดินทางไปอินเดีย ซึ่งที่อินเดียนี้เองที่เขาได้พบกับชายคนหนึ่งชื่อ ฟรานซิส อะดิรุบาสามี ในร้านกาแฟแห่งหนึ่งในเมืองพอนดิเชอร์รี ผู้เขียนกล่าวกับชายคนนั้นว่า เขาต้องการแรงบันดาลใจ ชายคนนั้นตอบกลับมาว่า "ฉันมีเรื่องเล่าจะเล่า ฟังแล้วคุณจะมีศรัทธาในพระเจ้านะ" แล้วเขาก็อ้างถึง พิสซีน โมลิตอร์ พาเทล ซึ่งเป็นผู้ดำเนินเรื่องตั้งแต่ภาคแรกเป็นต้นไป
ในบทแรก พายเล่าเกี่ยวกับครอบครัวของเขา ซึ่งประกอบด้วย พ่อ แม่ และพี่ชายชื่อระวี พ่อเป็นเจ้าของสวนสัตว์พอนดิเชอร์รี แม่เป็นนักอ่านตัวยง และมักแนะนำเขาให้อ่านวรรณกรรมต่าง ๆ ซึ่งทำให้พายได้เรียนรู้แนวความคิดจากสำนักต่าง ๆ โรงเรียนที่พายเข้าเรียนเต็มไปด้วยบรรดาครูที่น่าทึ่ง โดยเฉพาะครูกุมาร ครูสอนวิชาชีววิทยาซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้กับพาย
ชื่อของพาย (พิสซีน โมลิตอร์, Piscine Molitor) ได้มากจากชื่อของสระว่ายน้ำที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในฝรั่งเศส พ่อแม่ของพายเป็นเพื่อนกับฟรานซิส อะดิรุบาสามี (คนที่ผู้เขียนอ้างถึงในหมายเหตุของผู้เขียน) ซึ่งเป็นนักว่ายน้ำระดับโลกและชอบพูดถึงสระพิสซีน โมลิตอร์ ต่อมาพายเป็นคนเปลี่ยนชื่อตัวเอง เนื่องจากเขามักจะโดยเพื่อน ๆ ที่โรงเรียนเรียกว่า Pissing (เป็นศัพท์สแลงในภาษาอังกฤษ แปลว่า 'ปัสสาวะ') ที่ออกเสียงคล้ายกัน เมื่อพายย้ายโรงเรียน ก็ได้แนะนำตัวเองด้วยชื่อใหม่ว่า พาย
พายเติบโตมาในครอบครัวฮินดู ต่อมาได้เรียนรู้เกี่ยวกับคาทอลิกเมื่ออายุสิบสี่จากบาทหลวงชื่อคุณพ่อมาร์ติน ต่อมาเขาได้รู้จักกับกุมาร (คนละคนกับครูสอนชีววิทยา) ซึ่งเป็นมุสลิมคนหนึ่ง และได้เรียนรู้เกี่ยวกับอิสลาม ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาได้ปฏิตามหลักของทั้งสามศาสนาอย่างเปิดเผย เมื่อครูสอนศาสนาทั้งสามมาพบกับพ่อ แม่ และพายโดยบังเอิญพร้อมกัน พายจึงถูกบังคับให้เลือกศาสนาใดศาสนาหนึ่งเพียงศาสนาเดียว แต่พายเองก็ไม่สามารถตัดสินใจได้
เมื่อพายอายุได้ 16 ปี พ่อได้ตัดสินใจที่จะปิดสวนสัตว์แล้วย้ายไปอยู่ที่โทรอนโต เนื่องจากสถานการณ์ทางการเมืองในอินเดียสมัยอินทิรา คานธีไม่ค่อยแน่นอนนัก พ่อได้ขายสัตว์ส่วนใหญ่ในสวนสัตว์ให้กับสวนสัตว์หลายแห่งในสหรัฐ และได้เดินทางข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกไปพร้อมกับบรรดาสัตว์ด้วยเรือสินค้าชื่อ ซิมซัม แต่เรือก็จมลงขณะกำลังแล่นอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก
วงกต (แก้ความกำกวม)
วงกต อาจจะหมายถึง
Labyrinth (disambiguation)
เกาะครีท
ดอลเมน
ดอลเมน (, Welsh: anta, Hünengrab, Hunebed, Goindol และ portal dolmen) เป็นที่เก็บศพก่อนประวัติศาสตร์ ( tomb) ชนิดหนึ่งที่มีลักษณะเป็นห้องเดียว ที่มักจะสร้างด้วยการตั้งหินสามก้อนหรือกว่านั้นรองรับแผ่นหินแบบที่ตั้งตามแนวราบเหมือนโต๊ะ ดอลเมนสร้างกันมาตั้งแต่สมัยยุคหินใหม่ราว 4000 ถึง 3000 ก่อนคริสต์ศักราช และมักจะคลุมด้วยดินหรือกรวดจนมีลักษณะเป็นเนินทิวมิวลัส  เมื่อเวลาผ่านไปดินหรือหินก็หลุดร่วงหรือกร่อนไปทำให้เหลือแต่โครงสร้างที่เป็นหินที่ยังคงตั้งอยู่
Portal dolmen
Hunebed
Portal tomb
นอยเซตส์
นอยเซตส์ ( หรือในบางครั้งเขียนว่า NOISEttes) เป็นวงอินดี้ร็อกจากลอนดอน ประกอบด้วยสมาชิกคือ ชินไก โชนิวา (นักร้อง มือเบส) แดน สมิธ (กีตาร์) และ เจมี มอร์ริสัน (กลอง) วงประสบความสำเร็จในด้านยอดขายในระดับชาติจากการเป็นที่รู้จักในผลงานซิงเกิ้ลที่ 2 จากอัลบั้มที่ 2 ที่ชื่อ "Don't Upset the Rhythm (Go Baby Go)" ที่สามารถติดอันดับ 2 ของยูเคซิงเกิ้ลส์ชาร์ต ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี 2009
กอสซิป (วงดนตรี)
กอสซิป  วงดนตรีอินดี้ร็อกอเมริกัน 3 ชิ้น ที่มีหัวหน้าวงคือเบธ ดิตโต, มือกีตาร์ เบรซ เพน และมือกลองแฮนนาห์ บิลลี วงไม่เป็นที่รู้จัก จนพวกเขาประสบความสำเร็จกับผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ชุด "Standing in the Way of Control"
มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก
มาร์ก เอลเลียต ซักเคอร์เบิร์ก  เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 ที่ ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ เฟซบุ๊ก เขาร่วมก่อตั้งเฟซบุ๊กร่วมกับเพื่อนอีก 4 คน ขณะกำลังศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ต่อมา "นิตยสารไทม์" ได้ให้เขาเป็นบุคคลแห่งปี ค.ศ. 2010
ที่โรงเรียนอาร์ดสลีย์ไฮสคูล เขาได้มีความสามารถด้านการศึกษาคลาสสิก ก่อนที่เขาจะย้ายไปเรียนระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนฟิลิปส์เอกเซกเตอร์อคาเดมี ที่นี่ซักเคอร์เบิร์กได้รับรางวัลทางวิทยาศาสตร์ (คณิตศาสตร์ ดาราศาสตร์ และฟิสิกส์) และศึกษาด้านศิลปะคลาสสิก เขายังเรียนภาษาต่างประเทศ โดยเขาสามารถอ่าน ภาษาฝรั่งเศส ภาษาฮิบรู ภาษาละติน และภาษากรีกโบราณ เขายังเป็นกัปตันทีมฟันดาบ
ในงานสังสรรค์ในช่วงชั้นปีที่ 2 ซักเคอร์เบิร์กพบกับพริสซิลลา ชาน ที่ต่อมาเป็นเพื่อนหญิงของเขา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 ชานซึ่งศึกษาแพทย์ ได้ย้ายมาอยู่บ้านเช่าของซักเคอร์เบิร์กในแพโลอัลโต
ซักเคอร์เบิร์กสามารถมองเห็นสีฟ้าได้ดีที่สุด เพราะเขาเป็นโรคตาบอดสีซึ่งมองสีแดงและสีเขียวได้ไม่ชัดเจน นอกจากนี้สีฟ้ายังเป็นสีหลักในเว็บไซต์เฟซบุ๊กอีกด้วย
พัฒนาซอฟต์แวร์.
ซักเคอร์เบิร์ก ได้ใช้คอมพิวเตอร์ในการเขียนซอฟต์แวร์ ตั้งแต่ยังเป็นเด็กในชั้นประถมปลาย พ่อเขาสอนให้ใช้โปรแกรมพื้นฐานของอาตาริในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 และต่อมายังจ้างนักพัฒนาซอฟต์แวร์ ที่ชื่อ เดวิด นิวแมน มาสอนเป็นการส่วนตัว นิวแมนเรียกเขาว่า "เด็กอัจฉริยะ" และกล่าวต่อว่า "ยากที่จะล้ำหน้าเกินเขา" ซักเกอร์เบิร์กยังเรียนคอร์สที่วิทยาลัยเมอร์ซี ใกล้กับบ้านของเขาขณะที่เรียนระดับไฮสคูลอยู่ เขามีความสนุกกับการพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เครื่องมือด้านการสื่อสารและเกม ตัวอย่างเช่น มีโปรแกรมหนึ่ง ซึ่งพ่อของเขาที่เป็นทันตแพทย์ เขาสร้างโปรแกรมที่ชื่อ "ซักเน็ต" ที่จะให้คอมพิวเตอร์สามารถสื่อสารได้ระหว่างบ้านกับสำนักงานทันตแพทย์ โดยใช้ระบบปิงหากัน ถือว่าเป็นเมสเซนเจอร์รุ่นดึกดำบรรพ์ของเอโอแอล ซึ่งออกมาภายหลัง
ในช่วงระหว่างเรียนไฮสคูล ภายใต้การทำงานกับบริษัท อินเทลลิเจนต์มีเดียกรุ๊ป เขาได้สร้างโปรแกรมเล่นดนตรีที่เรียกว่า ไซแนปส์มีเดียเพลเยอร์ (Synapse Media Player) ใช้ปัญญาประดิษฐ์เรียนรู้พฤติกรรมการฟังเพลงของผู้ใช้ โดยได้โพสต์ลงที่ สแลชด็อต ได้รับคะแนน 3 เต็ม 5 จาก พีซีแม็กกาซีน ไมโครซอฟท์และเอโอแอลพยายามจะซื้อไซแนมป์และรับซักเคอร์เบิร์กเข้าทำงาน แต่เขาเลือกที่จะสมัครเรียนที่ฮาร์วาร์ดในเดือนกันยายน ค.ศ. 2002
ฮาร์วาร์ด.
ในช่วงที่เขาเรียนอยู่ที่ฮาร์วาร์ด เขามีกิตติศัพท์ด้านความอัจฉริยะในการเขียนโปรแกรมแล้ว เขาศึกษาด้าน วิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์และจิตวิทยา และเป็นสมาชิก อัลฟาเอปซิลอนไพ สมาคมยิวในมหาวิทยาลัย พอเรียนชั้นปีที่ 2 เขาสร้างโปรแกรมจากห้องพักของเขาที่ชื่อ "คอร์สแมตช์" ที่ให้ผู้ใช้สามารถตัดสินใจเรื่องการเลือกเรียนวิชา จากการตัดสินใจของนักเรียนคนอื่น และยังช่วยให้พวกเขาร่วมก่อกลุ่มการเรียน ต่อจากนั้นไม่นาน เขาสร้างโปรแกรมที่แตกต่างกันออกไป เรียกว่า "เฟซแมช" ที่ให้ผู้ใช้เลือกหน้าผู้ใช้ที่หน้าตาดีที่สุดในบรรดารูปที่ให้มา เพื่อนร่วมห้องของเขาเวลานั้นที่ชื่อ อารี ฮาซิต กล่าวว่า "เขาสร้างเว็บไซต์นี้เพื่อความสนุก"
"เรามีหนังสือ ที่เรียกว่า เฟซบุ๊กส์ ที่รวบรวมรายชื่อและภาพของทุกคนที่อยู่ในหอพัก ในตอนแรกเขาสร้างเว็บไซต์ที่ วางรูป 2 รูป หรือรูปของผู้ชาย 2 คน และผู้หญิง 2 คน ผู้เยี่ยมเยือนเว็บไซต์จะเลือกว่า ใครร้อนแรงกว่ากัน และรวบรวมจัดอันดับเป็นผลโหวต"
เว็บไซต์เปิดในช่วงวันหยุด แต่พอถึงเช้าวันจันทร์ เว็บไซต์ก็ถูกปิดโดยมหาวิทยาลัย เว็บไซต์ได้รับความนิยมในช่วงเวลาอันสั้น จนทำให้เซิร์ฟเวอร์ของฮาร์วาร์ดล่ม นักศึกษาจะถูกห้ามใช้เข้าเว็บไซต์ นอกจากนั้นมีนักศึกษาหลายคนร้องเรียนเรื่องภาพที่ใช้ไม่ได้รับอนุญาต เขาออกขอโทษต่อสาธารณะ หนังสือพิมพ์นักเรียนจะพาดหัวเกี่ยวกับเว็บไซต์ของเขาว่า "ไม่เหมาะสม"
อย่างไรก็ตาม นักเรียนก็ได้เรียกร้องให้มหาวิทยาลัยพัฒนาเว็บไซต์ที่ให้ข้อมูล รายชื่อ รวมถึงรูป ในส่วนหนึ่งของเครือข่ายมหาวิทยาลัย ฮาซิตเพื่อนร่วมห้องเขากล่าวว่า "มาร์กได้ยินคำร้องเหล่านี้และตัดสินใจว่า ถ้ามหาวิทยาลัยจะไม่ทำอะไรเลยก็ตาม เขาก็จะสร้างเว็บไซต์ที่ดีกว่าที่มหาวิทยาลัยจะทำ"
เฟซบุ๊ก.
ก่อตั้งและเป้าหมาย.
ซักเคอร์เบิร์กได้เปิดตัวเฟซบุ๊ก จากในห้องพักของเขาในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 แรงบันดาลใจแรก ๆ ของเฟซบุ๊กอาจมาจากที่โรงเรียนฟิลิปส์เอกเซกเตอร์อคาเดมี ที่เขาเรียนจบปี ค.ศ. 2002 โดยที่เผยในเว็บไซต์ของเขาคือ สารบัญรูปนักศึกษาของเขา ที่นักศึกษาหมายถึง "เดอะเฟซบุ๊ก" มีสารบัญภาพ ที่มีภาพนักศึกษาทำกิจกรรมในหลาย ๆ โรงเรียน โดยนักศึกษาสามารถเข้ามาให้ข้อมูล อย่างเช่น ชั้นปีที่ศึกษา เพื่อนใกล้ชิด หมายเลขโทรศัพท์
โดยในขณะนั้น เฟซบุ๊ก เริ่มต้นเพียงแค่ "Harvard thing" จนกระทั่งซักเคอร์เบิร์กตัดสินใจที่จะกระจายไปสู่มหาวิทยาลัยอื่น ๆได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมห้อง ดัสติน มอสโควิตซ์ โดยเริ่มจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด มหาวิทยาลัยดาร์ตมัธ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก มหาวิทยาลัยคอร์เนล มหาวิทยาลัยบราวน์ และมหาวิทยาลัยเยล จากนั้นก็เข้าสู่โรงเรียนอื่น ที่มีความสัมพันธ์กับมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ซักเคอร์เบิร์กได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองแพโลอัลโต รัฐแคลิฟอร์เนีย กับมอสโควิตซ์และเพื่อนบางส่วน พวกเขาดัดแปลงบ้านเช่าเป็นสำนักงาน ในฤดูร้อนนั้น ซักเคอร์เบิร์กได้พบกับปีเตอร์ ทีล ที่ได้ให้ทุนกับบริษัท พวกเขาเริ่มก่อตั้งบริษัทแรกในกลางปี 2004 พวกเขาได้ปฏิเสธการเสนอขายเฟซบุ๊กกับบริษัทใหญ่ ๆ โดยในบทสัมภาษณ์ในปี 2007 ซักเคอร์เบิร์กอธิบายไว้ว่า
เขาพูดในนิตยสารไวร์ ในปี 2010 ว่า "สิ่งที่ผมใส่ใจมากเกี่ยวกับภารกิจนี้ ก็คือทำให้โลกเปิดกว้างขึ้น" ก่อนหน้านั้นในเดือนเมษายน 2009 ซักเคอร์เบิร์กได้สอบถามคำแนะนำจากผู้บริหารระดับสูงด้านการเงินของเน็ตสเคป ปีเตอร์ เคอร์รี เกี่ยวกับยุทธวิธีสำหรับเฟซบุ๊ก
เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ซักเคอร์เบิร์กรายงานว่า บริษัทมีผู้ใช้ 500 ล้านบัญชีรายชื่อ และเมื่อถามว่า เฟซบุ๊ก จะสามารถทำเงิน หรือสร้างปรากฏการณ์เพิ่มขึ้น เขาอธิบายว่า:
ผมคิดว่า เราสามารถ... ถ้าคุณดูว่าโฆษณาที่มีในแต่ละหน้ากินไปขนาดไหน เมื่อเปรียบเทียบกับการค้นหาข้อมูล ของเรามีน้อยกว่าร้อยละ 10 ต่อหน้าและยอดการค้นหาปกติจะมีโฆษณาราวร้อยละ 20 ... นี่เป็นสิ่งง่ายที่ทุกคนจะทำ แต่เราไม่ใช่อย่างนั้น เราทำเงินให้พอที่เราจะดำเนินงานได้ เติบโตในอัตราที่เราต้องการ
ในปี 2010 สตีเฟน เลวี ผู้แต่งหนังสือเรื่อง "" ในปี ค.ศ. 1984 ได้เขียนเกี่ยวกับซักเคอร์เบิร์กไว้ว่า "เห็นชัดว่าเขาคิดว่าตัวเองเป็น"แฮ็กเกอร์" ซักเคอร์เบิร์กพูดว่า "มันโอเคที่จะสร้างสิ่งใหม่...ทำให้มันดียิ่งขึ้น"เฟซบุ๊กเริ่มให้มี" "งานแฮ็กคาธอน" ในทุก ๆ 6 ถึง 8 อาทิตย์ เปิดโอกาส 1 คืนให้ร่วมคิดและจบโครงการ 1 โครง โดยบริษัทให้จัดหาเพลง อาหารและเบียร์ สำหรับงานแฮกคาธอน และจะมีเจ้าหน้าที่ของเฟซบุ๊ก รวมถึงซักเคอร์เบิร์ก เข้าร่วมด้วย "แนวคิดคือคุณสามารถสร้างบางสิ่งให้ดีได้ใน 1 คืน" ซักเคอร์เบิร์กบอกเลวี "และเป็นบุคลิกของเฟซบุ๊กในปัจจุบัน...ซึ่งก็คือนิสัยส่วนตัวของผมด้วย"
ในปี นิตยสาร "วานิตีแฟร์" ได้ให้ซักเคอร์เบิร์กติดอันดับ 1 ในปี 2010 ของรายชื่อ "100 อันดับ บุคคลที่มีอิทธิพลที่สุดในยุคข้อมูล" ในปี 2010 ยังติดอันดับ 16 ของการสำรวจประจำปีของ นิวสเตตส์เม็น ในหัวข้อ "บุคคลที่มีอิทธิพลมากที่สุดในโลก 50 อันดับ"
การพูดถึงในสื่อ.
เดอะโซเชียลเน็ตเวิร์ก.
ภาพยนตร์ที่สร้างมาจากชีวิตจริงของซักเคอร์เบิร์ก ในปีเริ่มก่อตั้งเฟซบุ๊กเรื่อง "The Social Network" ออกฉายเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2010 นำแสดงโดยเจสซี ไอเซนเบิร์ก แสดงเป็นซักเคอร์เบิร์ หลังจากที่ชีวิตเขาปรากฏบนจอภาพยนตร์ เขาตอบรับว่า "ผมหวังว่าจะไม่มีใครสร้างหนังเกี่ยวกับผมขณะที่ผมยังมีชีวิตอยู่" และเมื่อบทภาพยนตร์หลุดมาทางอินเทอร์เน็ต และนักแสดงนำไม่ใช่ตัวซักเคอร์เบิร์กในด้านบวก เขาก็ออกมาพูดว่า เขาต้องการให้เสนอตัวเขาในแบบ "คนดี"
ภาพยนตร์ "The Social Network" ซึ่งอิงมาจากหนังสือเรื่อง "The Accidental Billionaires" โดยเบน เมซริช ซึ่งมีการประชาสัมพันธ์ไว้ว่า "สนุก น่าสนใจ มาก" มากกว่าการเป็น "รายงาน" ผู้เขียนบทภาพยนตร์ แอรอน ซอร์คิน บอกกับนิตยสารนิวยอร์กว่า "ผมไม่ต้องการความถูกต้องแม่นยำ ผมต้องการเล่าเรื่อง" จากบทในหนังของซอร์คิน ที่บรรยายว่าซักเคอร์เบิร์กสร้างเฟซบุ๊กขึ้นมาเพราะต้องการยกระดับชื่อเสียงของตนเพราะไม่สามารถเข้าไฟนอลคลับของฮาร์วาร์ด อย่างไรก็ตามซักเคอร์เบิร์กเล่าให้กับ "The New Yorker" ว่าเขาไม่เคยมีความสนใจที่จะเข้าไฟนอลคลับ
ซักเคอร์เบิร์กในพากย์เสียงเป็นตัวเขาเองในตอนของ "The Simpsons" ชื่อตอน "Loan-a Lisa" ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2010 เป็นตอนเกี่ยวกับลิซา ซิมป์สันและเพื่อของเธอที่ชื่อเนลสันได้พบกับซักเคอร์เบิร์กที่งานชุมนุมนักธุรกิจ ซักเคอร์เบิร์กบอกกับลิซาว่า เขาไม่ต้องการเรียนจบจากมหาวิทยาลัยเพื่อประสบความสำเร็จแบบรีบเร่ง อย่าง บิล เกตส์ และริชาร์ด แบรนสัน เป็นต้น
ในวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2010 รายการ "Saturday Night Live" ได้ล้อเลียนซักเคอร์เบิร์กและเฟซบุ๊ก โดยแอนดี แซมเบิร์กแสดงเป็นซักเคอร์เบิร์ก ซึ่งซักเคอร์เบิร์กเขียนลงในเฟซบุ๊กของตัวเขาเองเกี่ยวกับตอนนี้ว่า "ผมเป็นแฟนตัวจริงของแอนดี แซมเบิร์ก และผมคิดว่ามันสนุก"
กวาซา
กัวซ่า (Guasa) เป็นการบำบัดแบบแผนโบราณของจีนที่ตกทอดมาตั้งแต่โบราณที่มีมายาวนานหลายพันปี สามารถใช้รักษาโรคได้โดยการนำแผ่นกัวซ่ามาขูดนวดตามร่างกายตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า จะช่วยกระตุ้นให้เลือดหมุนเวียนได้ดีขึ้น ซึ่งเป็นการกระตุ้นระบบเมตาบอลิซึ่มของร่ายกาย
กัวซา เป็นภาษาจีน กัว แปลว่า ขูด , ซา แปลว่า อาการของพิษหรือโรค ซึ่งปรากฏบนผิวหนังเป็นรอยผื่นหรือจ้ำแดงๆ คล้ายเม็ดทราย ถ้ามีอาการมากจะปรากฏเป็นผื่นจ้ำสีม่วงช้ำ เพราะฉะนั้นการกัวซา หมายถึงการขูดเพื่อขับพิษออกมาทางผิวหนัง เป็นการเช็คสุภาพได้ ถ้า ซา ขึ้นตรงไหนแสดงว่าตรงนั้นกำลังจะบกพร่องหรือบกพร่องแล้วควรรีบได้รับการรักษา
แผ่นกัวซ่า เป็นอุปกรณ์ที่ทำมาจากธรรมชาติ เช่น ทำมาจากเขาควาย เป็นต้น
ตายโหง (ภาพยนตร์)
ตายโหง เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ มีกำหนดเข้าฉายวันพฤหัสบดีที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2553 จัดทำโดยพระนครฟิลม์ กำกับโดย พจน์ อานนท์, ธัญญ์วาริน สุขพิสิษฐ์, มานุสส วรสิงห์ และ ชาติชาย เกษนัส ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่นำข่าวหน้าหนึ่งที่เกี่ยวกับผีและความตาย 4 เรื่องมาทำเป็นภาพยนตร์ ประกอบด้วย ข่าวฆ่ากันตายในม่านรูด, ข่าวฆ่ายัดศพลงแท็งก์น้ำ, ข่าวผีโผล่ในคุกกองปราบ และข่าวอัคคีภัยในซานติก้าผับ
พจน์ อานนท์ ได้กล่าวเกี่ยวกับความประสงค์ในการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า สร้างขึ้นมาเพื่อเตือนเป็นอุทาหรณ์ว่าชีวิตมีค่า ไม่ควรมาตายอย่างผิดธรรมชาติ (ตายโหง) และอย่าประมาทในการใช้ชีวิต
และได้วางคติพจน์ว่า "ทุกชีวิตถูกลิขิตให้...ตายโหง" ภาพยนตร์ทำรายได้ 31 ล้านบาท
ลักษณะเนื่อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้นำเอาข่าวหน้าหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับเรื่องผีมาทำเป็นเนื้อเรื่อง และแบ่งออกเป็น 4 ตอน โดยมีตัวละครดำเนินบทบาทให้เนื้อเรื่องเชี่ยมโยงกัน โดยมีเนื้อเรื่องดังนี้
ท่ามกลางคืนหนึ่งของผับแห่งหนึ่งชื่อ SANTAKA ได้มีผู้คนเข้ามาและออกไปอย่างมากมาย ในขณะที่ ดาว (ผีขนุน) ได้หลอก(หลอน)ล่อผู้ชายให้มาพูดเคยเพื่อขโมยของมีค่าออกไป และหนึ่งในนั้น อาร์ม ก็เป็นหนึ่งในผู้ถูกขโมยของนั้นด้วย แต่เขาไม่รู้ตัว และเดินเข้าไปในผับเพื่อไปฉลองส่งท้ายปีกับ แป้ง ซึ่งเป็นแฟนสาวของเขา ต่อจากนี้ เนื้อเรื่อง จะเริ่มในตอน "ซานติฆ่า"
ตอนที่ 1 ซานติฆ่า.
ในการฉลองส่งท้ายปีที่ผับ SANTAKA นั้น เต็มไปด้วยความสนุกสนาน และมีการจุดพลุเพื่อเตรียมฉลองในงานส่งท้ายปี แต่ด้วยความประมาทของพนักงานในการเล่นไฟ จึงทำให้เกิดโศกนาฏกรรม นั่นก็คือ อัคคีภัย ทำให้ทุกคนหนีตายกันไป แต่ก็ต้องสังเวยชีวิตในกองไฟที่เผาสิ่งต่าง ๆ ไปกันจนหมดสิ้น
ในตอนนั้น อาร์มได้ไปพักที่ห้องพักแห่งหนึ่ง และเจอผีระหว่างอาบน้ำ แต่ปรากฏว่า เขาได้ฝันไป และดูข่าวก็พบว่า แป้งเสียชีวิตลงด้วยการถูกไฟคลอกตายที่ผับ อาร์มยังไม่เชื่อว่าแป้งเสียชีวิต จึงเกิดบันดาลโทสะ โวยวายที่งานศพของแป้งว่าเอาศพมาผิด ต่อมาแป้งก็โทรมาในอาการสำลักควัน เขาจึงกลับมาที่โรงแรม และพบว่า แป้งเป็นวิญญาณไปแล้ว และแสดงอาการถูกไฟเผาและหายไป ทำให้อาร์มเสียใจมาก และยิงตัวตาย
แต่ที่จริงแล้ว อาร์มก็ถูกไฟคลอกตายในตอนนั้น โดยที่มีแป้งกอดศพอาร์มด้วยความเสียใจและร้องไห้จนถูกไฟคลอกตายในที่สุด เมื่อทั้งรู้ตัวว่าตายแล้ว วิญญาณของทั้งสองก็ได้เจอกันอีกครั้งและแสดงความรักที่ความตายมิอาจพรากจากกันได้
ตอนที่ 2 คุกกองปราบ.
ที่คุกแห่งหนึ่ง ก้อง ถูกจับด้วยข้อหาค้ามียาเสพติดไว้ในครอบครองและถูกจำคุก ก่อนหน้านี้ ได้มีคนตายในคุกมาแล้ว และก้อง ผู้โชคร้ายก็ได้เข้าไปอยู่ในคุกนั้น อย่างไรก็ตาม ก็มีเพื่อนมาเยี่ยม และได้พูดคุยกันบ้าง
ในระหว่างที่ก้องอยู่ในคุก ก็เกิดเหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวหลายอย่าง โดยหลัก ๆ นั้น มีผู้ชายเสื้อแดงคนหนึ่งเข้ามาพูดคุยในบริเวณดังกล่าว ตอนนั้น ก้องหวาดกลัวมากจนเจอผีในคุกกองปราบ ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ มีพระมาพรมน้ำมนต์ให้แล้ว
สุดท้าย ก้องตัดสินใจ ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอในคุก และเสียชีวิตในที่สุด
ตอนที่ 3 ศพแท็งก์น้ำ.