pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี 1978 กระทรวงพลังงานสหรัฐเริ่มศึกษา Yucca Mountain, ภายในขอบเขตความปลอดภัยของ'สถานีทดสอบเนวาดา'ใน Nye County รัฐเนวาดา, เพื่อพิจารณาว่ามันจะมีความเหมาะสมสำหรับทำเป็นพื้นที่เก็บทางธรณีวิทยาระยะยาวสำหรับเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้วและกากกัมมันตรังสีระดับสูงหรือไม่. โครงการนี้ได้เผชิญหน้ากับการต่อต้านที่สำคัญและประสบปัญหาความล่าช้าเนื่องจากการดำเนินคดีโดย'หน่วยงานสำหรับโครงการนิวเคลียร์ของรัฐเนวาดา' (สำนักงานโครงการกากนิวเคลียร์) และอื่นๆ. รัฐบาลของโอบามาปฏิเสธที่จะให้ใช้สถานที่ในข้อเสนองบประมาณของรัฐบาลกลางสหรัฐอเมริกาปี 2009 ซึ่งตัดทิ้งการอุดหนุนทั้งหมดยกเว้นที่จำเป็นในการตอบคำถามจาก'คณะกรรมการกำกับดูแลนิวเคลียร์', "ในขณะที่ผู้บริหารกำลังปรับปรุงกลยุทธ์ใหม่ที่มีต่อการกำจัดกากนิวเคลียร์". ในวันที่ 5 มีนาคม 2009, รัฐมนตรีกระทรวงพลังงานของสหรัฐ นายสตีเว่น จือ ได้กล่าวต่อวุฒิสภาว่าสถานที่ตั้งที่ Yucca Mountain ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นตัวเลือกสำหรับการจัดเก็บขยะของเครื่องปฏิกรณ์อีกต่อไป.
ในเยอรมนี มีการอภิปรายทางการเมืองเกี่ยวกับการค้นหาพื้นที่เก็บขั้นสุดท้ายสำหรับกากกัมมันตรังสี, พร้อมกับการประท้วง, โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่บ้าน Gorleben ในพื้นที่ Wendland ซึ่งถูกมองว่าเหมาะสำหรับเป็นพื้นที่เก็บขั้นสุดท้ายจนถึงปี 1990 เนื่องจากตำแหน่งของมันอยู่ในที่ห่างไกล, อยู่ในมุมเศรษฐกิจที่ตกต่ำของเยอรมนีตะวันตก, ติดกับชายแดนกับอดีตเยอรมนีตะวันออกที่ถูกปิด. หลังจากรวมประเทศ, หมู่บ้านตอนนี้อยู่ใกล้กับศูนย์กลางของประเทศ, และขณะนี้ถูกใช้สำหรับการจัดเก็บชั่วคราวของกากนิวเคลียร์.
กระบวนการของการเลือกพื้นที่เก็บลึกสุดท้ายที่เหมาะสมขณะนี้อยู่ระหว่างดำเนินการในหลายประเทศที่คาดว่าพื้นที่แรกที่จะทดสอบระบบได้คือหลังจากปี 2010. สถานที่ในเมือง Onkalo ประเทศฟินแลนด์อยู่ไกลสุดถนนที่จะถูกใช้ดำเนินงาน, การฝังของเสียถูกกำหนดไว้ว่าจะเริ่มต้นในปี 2020 (การอนุมัติขั้นสุดท้ายยังคงหายไป). สวีเดนยังก้าวหน้าเป็นอย่างดีในการวางแผนสำหรับการกำจัดเชื้อเพลิงใช้แล้วโดยตรง, เพราะรัฐสภาได้ตัดสินใจแล้วว่าแผนการนี้มีความปลอดภัยที่ยอมรับได้โดยใช้เทคโนโลยี KBS-3.
สหราชอาณาจักรได้เดินไปตามเส้นทางปัจจุบันเพื่อการกำจัดทางธรณีวิทยาตั้งแต่โครงการ Defra White Paper ปี 2008, ที่มีชื่อว่าการจัดการด้านความปลอดภัยของกากกัมมันตรังสี . แตกต่างจากประเทศที่พัฒนาแล้วอื่นๆ, สหราชอาณาจักรได้วางหลักการของความสมัครใจอยู่เหนือความเหมาะสมทางธรณีวิทยา. ในการแสวงหาอาสาสมัครจากสภาท้องถิ่นสำหรับระยะที่ 1 ของกระบวนการ MRWS, มีเพียงเมือง Allerdale และเมืองโคปแลนด์ที่อยู่ภายในมณฑลคัมเบรีเท่านั้นที่ยอมเป็นอาสาสมัครโดยคณะกรรมการของพวกเขา. พื้นที่เดียวกันนี้ได้รับการตรวจสอบก่อนหน้านี้และถูกปฏิเสธไปในปี 1990. ขั้นที่ 2 ซึ่งเป็นขั้นตอนการคัดกรองความไม่เหมาะสมเบื้องต้นได้ดำเนินการโดย'การสำรวจทางธรณีวิทยาของอังกฤษ' (BGS) ในปี 2010. การสำรวจนี้ได้ตัดออกไปประมาณ 25% ของพื้นที่เนื่องจากการมีอยู่ของแร่ธาตุบางอย่างและชั้นหินอุ้มน้ำ. ยังมีการโต้เถียงบางอย่างเกี่ยวกับขั้นตอนนี้อันเนื่องมาจากข้อกล่าวหาที่ว่ากฏเกณฑ์การพิจารณาได้มีการเปลี่ยนแปลงระหว่างชุดร่างและชุดสุดท้ายของรายงานนี้, ทำให้พื้นที่ Solway Plain ถูกนำกลับมาพิจารณาใหม่, อย่างไรก็ตาม กฏเกณฑ์ได้ถูกตีพิมพ์อย่างชัดเจนใน 2008 Defra White Paper โดยมีชื่อว่า MRWS, 2 ปีก่อนที่จะถูกนำมาใช้
ในเดือนมิถุนายน 2012, นักธรณีวิทยาอิสระ, ที่ให้คำแนะนำกลุ่มหุ้นส่วน MRWS ในท้องถิ่น เวสต์คัมเบรี, ได้ให้ชื่อกลุ่มภูเขาหินสามแห่งว่าอาจจะเหมาะสำหรับเป็นที่กำจัดทางธรณีวิทยาของกากนิวเคลียร์. กลุ่มเหล่านี้คือ Mercia Mudstone Group rocks ที่อยู่ระหว่างกลุ่ม Silloth Abbeytown กับกลุ่ม Westnewton ในคัมเบรีเหนือ, และกลุ่ม Ennerdale และกลุ่ม Eskdale granites ไปทางใต้ซึ่งอยู่ภายในอุทยานแห่งชาติ Lake District
การตัดสินใจว่าจะดำเนินการในขั้นตอนต่อไปหรือไม่จะถึงกำหนดในเดือนมกราคม 2013, และจะต้องดำเนินการโดยที่ปรึกษา 7 คนเท่านั้น, ตั้งขึ้นเป็น'ผู้บริหารระดับสูงของ Allerdale และอีกเจ็ดคนจาก Copeland'. คณะมนตรีที่มีสมาชิกสิบคนของ'สภามณฑลคัมเบรี'มีสิทธ์ยับยั้งซึ่งสามารถป้องกันการต่อเนื่องในการค้นหา.
ในเดือนมกราคม 2013, สภามณฑลคัมเบรีได้ใช้อำนาจยับยั้งและปฏิเสธข้อเสนอของรัฐบาลกลางสหราชอาณาจักรที่จะเริ่มต้นการทำงานใน'พื้นที่เก็บกากนิวเคลียร์เครื่องปฏิกรณ์การผลิต'ใกล้อุทยานแห่งชาติ Lake District. "สำหรับชุมชนเจ้าของบ้านใดๆ, จะมีแพคเกจผลประโยชน์ชุมชนที่สำคัญและมีมูลค่าหลายร้อยล้านปอนด์" เอ็ด ดาวี่ จากกระทรวงพลังงานกล่าว แต่ไม่น้อยกว่านั้น, หน่วยงานการบริหารและการปกครองท้องถิ่นที่ได้รับการเลือกตั้งได้โหวต 7-3 คัดค้านการวิจัยต่อเนื่อง, หลังจากการรับฟังหลักฐานจากนักธรณีวิทยาอิสระว่า"ชั้นร้าวของมณฑลเป็นไปไม่ได้ที่จะมอบความไว้วางใจให้กับวัสดุที่เป็นอันตรายและความเสี่ยงที่ยาวนานนับพันปีเช่นนั้น".
จักรพรรดิหงหวู่
จักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้ฮง
จักรพรรดิหวงไถจี๋
ส้มหูก
ส้มหูก หรือส้มโหลก เป็นพืชในสกุลเดียวกับมะไฟ ผลคล้ายมะไฟ ผลมีรสเปรี้ยวจัด เปลือกหนา รับประทานได้
จักรพรรดิหวังไถจี๋
จักรพรรดิหฺวังไถจี๋
หฺวังไถจี๋
Baccaurea lanceolata
Hong Taiji
จักรพรรดิถังเสวียนจง
Emperor Xuanzong of Tang
หยางกุ้ยเฟย
เอียกุยฮุย
Yang Guifei
หวังเจาจวิน
หวัง เจาจวิน
สี่หญิงงามแห่งแผ่นดินจีน
Four Beauties
ดรัม
ดรัม ( สัญลักษณ์: ʒ อักษรย่อ: dr) เป็นหน่วยมวลและปริมาตรของกรีกโบราณ เคยใช้ในหลายประเทศ อาทิ สหราชอาณาจักร, สหภาพโซเวียต แต่ปัจจุบันพบได้เป็นบางครั้งเฉพาะในสหรัฐอเมริกา
Wang Zhaojun
เครื่องราชบรรณาการ
เครื่องราชบรรณาการ หรือ เครื่องปัณณาการ หมายถึงสิ่งของที่ผู้มีสภาพด้อยกว่านำไปฝากผู้อื่น เพื่อความรู้สึกที่ดีต่อกัน ในความหมายทางประวัติศาสตร์ของไทย หมายถึง สิ่งที่พระมหากษัตริย์หรือผู้ปกครองหรือเจ้าประเทศราช จัดส่งไปถวายแด่พระมหากษัตริย์อีกเมืองหนึ่งเพื่อแสดงไมตรีต่อกัน เช่น สมเด็จพระนารายณ์มหาราช จัดให้เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) เป็นราชทูตเชิญเครื่องราชบรรณาการไปเจริญทางพระราชไมตรีกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นต้น
อีกนัยหนึ่งเครื่องราชบรรณาการ คือ สัญลักษณ์แสดงความสวามิภักดิ์ของผู้เป็นข้าขอบเขตขัณฑสีมาต่อกษัตริย์แห่งแผ่นดินแม่ ในพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 แสดงให้เห็นว่าเมืองประเทศราช จะต้องส่งเครื่องราชบรรณาการเพื่อแสดงความสวามิภักดิ์ต่อเมืองใหญ่ทุก ๆ 3 ปี นอกจากต้นไม้เงินต้นไม้ทอง ก็ไม่พบบันทึกอื่นใดกล่าวถึงเครื่องราชบรรณาการ จนถึง พ.ศ. 2430 จึงได้พบข้อความใน ราชกิจจานุเบกษา กล่าวถึงเมืองประเทศราชลงมาเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทถวายเครื่องราชบรรณาการ เป็นต้นไม้เงินต้นไม้ทอง ทองคำ เงิน งาช้าง หมอนสามเหลี่ยม เสื่อทองขาว
ประเพณีการถวายเครื่องราชบรรณาการจากหัวเมืองประเทศราชงวดสุดท้าย เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2446 และปี พ.ศ. 2447 โดยหัวเมืองประเทศราช ได้ถวายเครื่องราชบรรณาการ ได้แก่
จากนั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ได้ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ยกเลิกธรรมเนียมการถวายต้นไม้เงินต้นไม้ทองและเครื่องราชบรรณาการตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์
องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ (, ย่อ: PLO; ) เป็นองค์การซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 2507 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างรัฐปาเลสไตน์เอกราช กว่า 100 รัฐรับรององค์การฯ เป็น "ผู้แทนโดยชอบแต่ผู้เดียวของชาวปาเลสไตน์" ซึ่งองค์การฯ มีความสัมพันธ์ทางทูตด้วย และได้รับสถานภาพผู้สังเกตการณ์ที่สหประชาชาติตั้งแต่ปี 2517 สหประชาชาติและอิสราเอลมองว่าองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์เป็นองค์การก่อการร้ายกระทั่งการประชุมมาดริดในปี 2534 ในปี 2536 องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์รับรองสิทธิดำรงอยู่อย่างสันติ (right to exist in peace) ของอิสราเอล ยอมรับข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 242 และ338 และปฏิเสธ "ความรุนแรงและการก่อการร้าย" อิสราเอลสนองโดยรับรองอย่างเป็นทางการว่าองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์เป็นผู้แทนชาวปาเลสไตน์
พระสาสนโสภณ
พระศาสนโศภน
ไซออนนิสต์
สมัชชาสหประชาชาติ
กษัตริย์เดวิด
โชเนนไต (วงดนตรีญี่ปุ่น)
โชเนนไต  เป็นวงบอยแบนด์จากประเทศญี่ปุ่น ภายใต้สังกัด จอห์นนีแอนด์อะโซชีเอท โดยโชเนนไตเปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1985
เมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2020 มีการประกาศถอนสมาชิก 2 คน ได้แก่ "คาซูกิโยะ นิชิกิโอริ" และ "คัตซึฮิเดะ อูเอกูซะ" ออกจากโชเนนไต ตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม ผ่านทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของจอห์นนีแอนด์อะโซชีเอท
เส้นทางในวงการบันเทิงของสมาชิกทั้งสามของวง Shonentai เริ่มขึ้นจากการที่พวกเขาต่างเข้าเป็นสมาชิกของบริษัท Johnny's ในช่วงต้นยุค 80
โดยในฐานะศิลปินฝึกหัด Kazukiyo Nishikiori Katsuhide Uekusa และ Noriyuki Higashiyama ได้รับการวางตัวจากบริษัท Johnny's ให้ร่วมกันเป็นสมาชิก
ของวงบอยแบนด์กลุ่มใหม่ในชื่อวง Shonentai โดยหลังจากผ่านการฝึกฝนทั้งการแสดง การร้องเพลง และ การเต้นรำ รวมถึงผ่านงานแสดงมาอย่างหลากหลาย
ตั้งแต่ในช่วงปี พ.ศ. 2524
Hephaestion
Shonentai
เอ็มเพ 18
เบิร์กมันน์ เอ็มเพ 18 (MP18.1) ผลิตโดย ธีโอดอร์ เบิร์กมันน์ "Abteilung Waffenbau" เป็นปืนกลมือชนิดแรกของโลกที่ใช้ในสงคราม. เข้าประจำการเป็นอาวุธของกองทัพบกเมื่อ ค.ศ. 1918 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ทั้งนี้เอ็มเพ 18ได้มีการผลิตขึ้นจนถึง ค.ศ. 1920 โดยได้มีการออกแบบให้มีความกระชับ และ ใช้งานสะดวกซึ่งเป็นที่นิยมในช่วงปี ค.ศ. 1920 และ ค.ศ. 1960
อานุภาพการยิงที่รุนแรงของอาวุธชนิดนี้ทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตร ได้บัญญัติข้อห้ามทำการผลิตอาวุธและยุทธภัณฑ์ในเยอรมนีตามสนธิสัญญาแวร์ซาย ซึ่งรวมถึงปืนกลมือทุกชนิดของเยอรมนี
เบิร์กมันน์ เอ็มพี18
MP 18
เฮคเลอร์แอนด์คอช เอ็มพี5
Heckler &amp; Koch MP5
มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 17
มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 17 (MH17/MAS17) เป็นเที่ยวบินพาณิชย์ของมาเลเซียแอร์ไลน์ซึ่งออกเดินทางจากกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ไปยังกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 เที่ยวบินซึ่งบินด้วยเครื่องบินโบอิง 777 ตก ใกล้กับฮราโบฟ จังหวัดโดเนตสค์ ประเทศยูเครน ห่างจากชายแดนยูเครน/รัสเซียประมาณ 40 กิโลเมตร ผู้โดยสาร 283 คนและลูกเรือ 15 คนบนเครื่องเสียชีวิตทั้งหมด
การตกเกิดขึ้นในบริเวณที่เกิดการปะทะกันท่ามกลางการก่อการกำเริบดอนบาสส์ โดยขณะที่เครื่องกำลังร่วงสู่พื้นดิน เกิดเพลิงไหม้ที่ปีกด้านขวา ทั้งนี้จากข้อมูลของสำนักข่าวกรองกลางสหรัฐ ยืนยันอ้างว่าเครื่องบินถูกยิงตกโดยขีปนาวุธ แต่ไม่สามารถระบุที่มาของขีปนาวุธได้
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยของยูเครน กล่าวว่าเครื่องบินถูกยิงตกที่ระยะความสูง จากเครื่องยิงจรวดพื้นดินสู่อากาศ "บัค" เปโตร โปโรเชนโก ประธานาธิบดียูเครน กล่าวว่าเหตุการณ์นี้เป็น "การก่อการร้าย" กบฏแบ่งแยกดินแดนนิยมรัสเซียสนองโดยกล่าวหารัฐบาลยูเครนว่าเป็นผู้ยิงเครื่องบินตก หน่วยข่าวกรองของยูเครนอ้างว่าได้ดักฟังโทรศัพท์พบว่ากลุ่มนิยมรัสเซียมีการกล่าวถึงการที่เพิ่งจะยิงเครื่องบินพลเรือนตก
21 กรกฎาคม ฝ่ายความมั่นคงของรัสเซียอ้างว่าก่อน MH17 จะถูกยิง เรดาห์ของรัสเซียได้ตรวจพบเครื่องบินรบ ของยูเครน บินห่างจาก MH17 ที่ระดับความสูงใกล้เคียงกัน โดยมีระยะห่างจาก MH17 ราว 3-5 กิโลเมตร และต่อมาอ้างว่าประเทศยูเครนรับผิดชอบเนื่องจากจุดตกเกิดในน่านฟ้ายูเครน มีหลายทฤษฎีเกี่ยวกับการตกปรากฏในสื่อรัสเซีย และจนถึงเดือนกันยายน 2559 รัฐบาลรัสเซียยังปฏิเสธความรับผิดชอบ
อากาศยานทหารยูเครนจำนวนหนึ่งถูกยิงตกเหนือดินแดนที่กบฏควบคุมทั้งก่อนหลังหลังเหตุ MH17 ดังกล่าว ทันทีหลังเครื่องตก ปรากฏโพสต์ในโปรเฟล์สื่อสังคมวีคอนตักเต (VKontakte) ของพันเอกอีกอร์ เกอร์คินแห่งรัสเซีย ผู้นำทหารอาสาสมัครแบ่งแยกดินแดนดอนบัสส์ อ้างความรับผิดชอบการยิงเครื่องบินลำเลียงทหารของยูเครนชนิดเอเอ็น-26 ของยูเครนใกล้กับโทเรซ (Torez) ต่อมาวันเดียวกันโพสต์ดังกล่าวถูกลบออก แล้วหลังจากนั้นกลุ่มแบ่งแยกดินแดนปฏิเสธการยิงเครื่องบินใด ๆ ปลายเดือนกรกฎาคม 2557 มีการเผยแพร่การดักจับการสื่อสาร ซึ่งอ้างว่าได้ยินฝ่ายแบ่งแยกดินแดนกำลังถกกับเรื่องเครื่องบินที่ถูกยิงตก วิดีทัศน์จากจุดตกที่กบฏบันทึกเองและนิวส์คอร์พออสเตรเลียได้มา แสดงภาพทหารกบฏคนแรกไปถึงจุดตก ทีแรกพวกเขาสันนิษฐานว่าเครื่องบินที่ถูกยิงตกเป็นเครือ่งบินทหาร แต่ตกใจเมื่อรู้ว่าเป็นเครื่องบินโดยสารพลเรือน
ระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2557 ถึงพฤษภาคม 2559 กลุ่มสืบสวนในสหราชอาณาจักร เบลลิงแคตออกข้อสรุปหลายอย่าง โดยอาศัยการตรวจสอบภาพถ่ายในสื่อสังคมและสารสนเทศโอเพนซอร์ซอื่น เบลลิงแคตกล่าวว่าเครื่องปล่อยจรวดที่ใช้ยิงเครื่องบินเป็นบุค 332 ของกองพลน้อยจรวดต่อสู้อากาศยานที่ 53 ของรัสเซียซึ่งตั้งอยู่ในคูสค์ ประเทศรัสเซีย ซึ่งมีการขนย้ายจากโดเนตสก์ไป Snizhne และถูกฝ่ายแบ่งแยกดินแดนในยูเครนควบคุมวันเดียวกับเหตุดังกล่าว
ในเดือนกรกฎาคม 2558 ประเทศมาเลเซียเสนอให้คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติตั้งคณะตุลาการระหว่างประเทศเพื่อดำเนินคดีกับผู้รับผิดชอบเหตุยิงเครื่องบินตก ข้อมติได้เสียงข้างมากในคณะมนตรีฯ แต่ประเทศรัสเซียใช้อำนาจยับยั้ง
ความรับผิดชอบสำหรับการสอบสวนถูกมอบหมายให้กับคณะกรรมการความปลอดภัยดัตช์ (DSB) และทีมสอบสวนร่วม (JIT) โดยมีเนเธอร์แลนด์เป็นหัวหน้า ซึ่งสรุปว่าอากาศยานถูกขีปนาวุธพื้นสู่อากาศบัคที่ยิงจากดินแดนที่กลุ่มแบ่งแยกดินแดนนิยมรัสเซียในยูเครนยิง ตามข้อมูลของ JIT บัคคันดังกล่าวมาจากกองพลน้อยขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานที่ 53 ของสหพันธรัฐรัสเซีย และมีการขนส่งจากประเทศรัสเซียในวันที่อากาศยานตก ยิงจากสนามในเขตควบคุมของกบฏแล้วกลับสู่ประเทศรัสเซียในภายหลัง จากข้อสรุปดังกล่าว รัฐบาลเนเธอร์แลนด์และออสเตรเลียถือว่ารัสเซียต้องรับผิดชอบต่อการวางกำลังบัคคันดังกล่าวและกำลังใช้ช่องทางกฎหมายในเดือนพฤษภาคม 2561 รัฐบาลรัสเซียปฏิเสธส่วนรู้เห็นในการยิงเครื่องบินตก และคำบอกเล่าสาเหตุการตกนั้นเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ การกล่าวถึงในสื่อรัสเซียก็แตกต่างจากในประเทศอื่น ทั้งนี้ รัสเซียถือว่ารัฐบาลยูเครนมีความผิดฐานอนุญาตให้เที่ยวบินพลเรือนบินในเขตสงคราม
Pacific Aviation Museum Pearl Harbor
Bipolar cell of the retina
เซลล์ประสาทสองขั้วในเรตินา
เซลล์ประสาทสองขั้วของเรตินา
สารกระตุ้นประสาท
ชาวลัตเวีย
Ventral fusiform cortex
เหตุผลวิบัตินอกแบบ
หลักฐานโดยเรื่องเล่า
คำว่า หลักฐานโดยเรื่องเล่า  หมายถึงหลักฐานที่ได้มาจากเรื่องที่เล่าสู่กันฟัง
เนื่องจากว่า มีตัวอย่างเพียงเล็กน้อย จึงมีโอกาสมากที่หลักฐานนั้นจะเชื่อถือไม่ได้เพราะอาจมีการเลือกเอาหลักฐาน หรือว่า หลักฐานนั้นไม่เป็นตัวแทนที่ดีของกรณีทั่ว ๆ ไปในเรื่องนั้น ๆ
มีการพิจารณาว่าหลักฐานโดยเรื่องเล่าไม่ใช่เป็นตัวสนับสนุนข้ออ้างที่ดี จะรับได้ก็ในกรณีที่ไม่มีหลักฐานที่ดีกว่านั้นแล้วเท่านั้น
ไม่ว่าเรื่องเล่านั้นจะซื่อสัตย์ตรงความจริงมากแค่ไหน
หลักฐานอย่างนี้มักจะใช้เทียบกับหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ (scientific evidence) เช่นเมื่อกล่าวถึงวิธีการรักษาต่าง ๆ ในการแพทย์ที่อ้างอิงหลักฐาน (evidence-based medicine) คือหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ต้องเป็นไปตามกระบวนการระเบียบแบบแผนของวิทยาศาสตร์
แต่หลักฐานโดยเรื่องเล่าบางอย่างไม่จัดว่าเป็นหลักฐานทางวิทยาศาสตร์เพราะไม่สามารถพิสูจน์ได้ด้วยวิธีทางวิทยาศาสตร์
การใช้หลักฐานโดยเรื่องเล่าอย่างผิด ๆ เป็นเหตุผลวิบัติอรูปนัย (informal fallacy) อย่างหนึ่ง
ที่เป็นการอ้างหลักฐานเป็นต้นว่า "มีคน ๆ หนึ่งที่..." "มีกรณี ๆ หนึ่งที่..."
แต่จริง ๆ แล้ว เหตุผลโดยเรื่องเล่าที่กล่าวนั้นอาจจะไม่เป็นตัวแทนที่ดีของเรื่องในประเด็นนั้น ๆ
และเนื่องจากว่ามนุษย์มีความเอนเอียงทางประชานเช่นความเอนเอียงเพื่อยืนยัน (confirmation bias) จึงหมายความว่า จะจำเรื่องบอกเล่าที่เด่น ๆ หรือที่ยืนยันความคิดฝ่ายตนได้ดีกว่า
การจะกำหนดว่า เรื่องบอกเล่านั้นเป็นเรื่องที่ทั่วไปในประเด็นนั้นต้องอาศัยหลักฐานโดยสถิติ
ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับคดีความ นักจิตวิทยาได้พบว่า มนุษย์มักจะระลึกถึงตัวอย่างที่เด่นได้ดีกว่าตัวอย่างที่ทั่ว ๆ ไป
ในรูปแบบของหลักฐานโดยเรื่องบอกเล่าทุกอย่าง ความน่าเชื่อถือได้โดยเป็นการประเมินแบบเป็นกลาง ๆ เป็นที่น่าสงสัย
ซึ่งเป็นผลของวิธีการที่ไม่มีแบบแผนในการเก็บข้อมูล การบันทึกข้อมูล การแสดงข้อมูล หรือว่า ทั้งสามอย่างผสมผเสกัน
หลักฐานชื่อนี้บ่อยครั้งใช้กล่าวถึงสถานการณ์ที่ไม่มีการบันทึกข้อมูลที่ดี
จนกระทั่งว่าต้องอาศัยความน่าเชื่อถือของผู้แสดงหลักฐานนั้น ๆ
ในโครงการจำแนกประเภทสารอันตรายของสหประชาชาติ หลักฐานโดยการบอกเล่าเรียกว่า ประสบการณ์มนุษย์ (human experience)
สารสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นแบบบริสุทธิ์ล้วนหรือแบบผสม แม้ว่าจะไม่เข้ากับหลักเกณฑ์เพื่อการรวมเข้าในประเภท 9 อย่าง
แต่ถ้ายังมีหลักฐานโดยการบอกเล่าที่แสดงว่าสินค้านั้นมีพิษต่อมนุษย์ สัตว์ หรือสิ่งแวดล้อม ก็จะรวมสินค้านั้นในประเภทที่เหมาะสมด้วย
ทางวิทยาศาสตร์.
ทางวิทยาศาสตร์ คำนิยามเกี่ยวกับหลักฐานโดยการบอกเล่ารวมทั้ง
หลักฐานโดยเรื่องเล่ามีการประเมินด้วยมาตรฐานที่ไม่เหมือนกัน
ยกตัวอย่างเช่น ในการแพทย์ หลักฐานโดยเรื่องเล่าที่ตีพิมพ์โดยผู้สังเกตการณ์ผู้เชี่ยวชาญเช่นหมอนั้น เรียกว่า case report ซึ่งต้องผ่านการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญในสาขาเดียวกัน (peer review)
แม้ว่าหลักฐานเช่นนี้จะไม่เป็นข้อยุติ แต่บางครั้งก็จะได้รับการพิจารณาว่า เป็นการเชื้อเชิญเพื่อการศึกษาที่เข้มข้นยิ่งขึ้นไปในประเด็นนั้น ๆ
ยกตัวอย่างเช่น มีงานวิจัยหนึ่งที่พบว่า มีรายงานการแพทย์โดยเรื่องเล่า 35 กรณีจาก 47 กรณีเกี่ยวกับผลข้างเคียงของยา ที่ภายหลังได้รับการยืนยันว่าถูกต้อง
หลักฐานโดยการบอกเล่าพิจารณากันว่าเป็นหลักฐานที่ไม่น่าเชื่อถือที่สุดในบรรดาหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมด
ซึ่งตรงกันข้ามกับ "หลักฐานทางวิทยาศาสตร์" (scientific evidence)
คือนักวิจัยอาจใช้หลักฐานโดยการบอกเล่าในการเสนอสมมติฐานใหม่ แต่จะไม่ใช้เป็นหลักฐานในการยืนยันสมมติฐานนั้น
ตรรกะที่ผิดพลาด.
หลักฐานโดยการบอกเล่าพิจารณาว่าไม่เป็นวิทยาศาสตร์หรือเป็นวิทยาศาสตร์เทียม (pseudoscience)
เพราะว่าความเอนเอียงทางประชาน (cognitive bias) ของมนุษย์อาจจะมีอิทธิพลต่อการรวบรวมและการแสดงหลักฐานนั้น ๆ
ยกตัวอย่างเช่น บุคคลที่ยืนยันว่าตนได้พบกับอมนุษย์เหนือธรรมชาติหรือมนุษย์ต่างดาวอาจจะเล่าเรื่องที่ละเอียดชัดเจน แต่ว่าเป็นเรื่องที่ไม่สามารถพิสูจน์ว่าผิดพลาดได้
เป็นปรากฏการณ์ที่อาจเกิดขึ้นแม้กับชนกลุ่มใหญ่เพราะตรงกับความเชื่อของตน
นอกจากนั้นแล้ว หลักฐานโดยเรื่องบอกเล่ามักจะตีความหมายกันผิดโดยผ่าน availability heuristic ซึ่งเป็นวิธีการคิดที่อาศัยเรื่องที่นึกถึงได้ง่ายที่สุด ซึ่งนำไปสู่การประเมินความแพร่หลายของเรื่อง ๆ หนึ่งสูงเกินไป
คือ ถ้าสามารถเชื่อมเหตุ ๆ หนึ่งกับผลที่เกิดขึ้นได้อย่างง่าย ๆ เรามักจะประเมินว่าเหตุนั้นทำให้เกิดผลนั้นในระดับที่สูงเกินไป
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่องเล่าที่มีรายละเอียดชัดเจน ประกอบด้วยอารมณ์ความรู้สึกสูง ดูเหมือนว่ามีความน่าเป็นไปได้ในระดับที่สูงขึ้น เราจึงให้น้ำหนักในเรื่องนั้นสูงขึ้น
และอีกประเด็นหนึ่งที่เกี่ยวข้องกันก็คือ มันเป็นไปไม่ได้ที่จะตรวจสอบเรื่องบอกเล่าทุก ๆ เรื่อง คือไม่สามารถตรวจสอบเรื่องที่บางคนประสบแต่ไม่ได้พูดถึง
วิธีที่เรื่องบอกเล่ากลายเป็นหลักฐานที่ไม่น่าเชื่อถือก็โดยผ่านการคิดหาเหตุผลที่ผิดพลาดเช่นเหตุผลวิบัติโดย "Post hoc ergo propter hoc"
ซึ่งเป็นความโน้มเอียงของมนุษย์ที่จะเหมาเอาว่า ถ้าเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นหลังจากอีกเหตุการณ์หนึ่ง เหตุการณ์แรกนั้นต้องเป็นเหตุที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ที่สอง (เช่นบนพระบนเจ้าว่า ให้สอบได้ แล้วเกิดสอบได้ ดังนั้น พระหรือเจ้าเป็นผู้บันดาลให้สอบได้)
เหตุผลวิบัติอีกอย่างหนึ่งก็คือการหาเหตุผลเชิงอุปนัย (inductive reasoning)
ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเรื่องเล่าเรื่องหนึ่งนำไปสู่บทสรุปที่ต้องการแทนที่บทสรุปที่มีเหตุผล ก็จะเป็นเหตุผลวิบัติโดยการวางนัยทั่วไปที่ผิดพลาดหรือเร็วเกินไป
ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นเรื่องบอกเล่าที่ใช้เป็นหลักฐานของบทสรุปที่ต้องการ
เรื่องบอกเล่าเช่นนี้ไม่ได้เป็นตัวพิสูจน์อะไรสักอย่าง
ในกรณีที่องค์ประกอบบางอย่างมีอิทธิผลต่อผลที่เกิดขึ้น แต่ไม่ได้เป็นตัวกำหนดผลอย่างสิ้นเชิง กรณีเฉพาะ ๆ ที่เลือกมาไม่ได้เป็นตัวพิสูจน์อะไร
ยกตัวอย่างเช่น "ปู่ของผมสูบบุหรี่ 40 ม้วนต่อวันจนกระทั่งถึงวันตายที่อายุ 90 ปี"
และ "ส่วนพี่สาวของผมไม่เคยอยู่ใกล้ใครที่สูบบุหรี่แต่กลับเสียชีวิตไปเพราะมะเร็งปอด"
เรื่องบอกเล่าบ่อยครั้งชี้กรณีพิเศษ แทนที่จะชี้กรณีทั่ว ๆ ไป
คือ "เรื่องบอกเล่าจะไม่ค่อยสำเร็จประโยชน์เพราะว่าอาจจะแสดงผลที่ไม่ทั่วไป"
คือ โดยทั่ว ๆ ไปแล้ว สหสัมพันธ์โดยสถิติระหว่างเหตุการณ์สองอย่างไม่ได้ชี้ว่าเหตุการณ์ไหนเป็นเหตุของเหตุการณ์ไหน
เช่น งานวิจัยหนึ่งพบว่า การดูโทรทัศน์มีสหสัมพันธ์ระดับสูงกับการบริโภคน้ำตาล
แต่นี่ไม่ได้เป็นเครื่องพิสูจน์ว่า การดูโทรทัศน์ทำให้บริโภคน้ำตาลมาก หรือแม้แต่ทางตรงกันข้าม
ในการแพทย์ ยังต้องมีการตรวจดูว่าหลักฐานแบบบอกเล่าเช่นนั้นเป็นผลของปรากฏการณ์ยาหลอกหรือไม่อีกด้วย
คือมีหลักฐานที่ชัดเจนว่า ความคาดหมายหรือความหวังของคนไข้หรือของหมอสามารถมีผลต่อการรักษาได้จริง ๆ
การวิจัยเชิงทดลองทางคลินิกแบบปิดสองทาง (double-blind) ให้ยาโดยสุ่ม (randomized) โดยมีกลุ่มควบคุมที่ใช้ยาหลอกเท่านั้น
ที่สามารถจะยืนยันสมมติฐานเกี่ยวกับประสิทธิภาพการรักษาโดยไม่มีผลจากความต้องการหรือความคาดหวัง
โดยเปรียบเทียบกันแล้ว ในวิทยาศาสตร์และตรรกศาสตร์ กำลังของคำอธิบายขึ้นอยู่กับว่าสามารถตรวจสอบได้หรือไม่
ว่ามีเหตุดังที่ว่าจริง ๆ
และสามารถตรวจสอบได้โดยเป็นกลางโดยวิธีที่นักวิจัยอื่น ๆ เห็นด้วยว่าเป็นวิธีการตรวจสอบที่สมควร
ที่สามารถตรวจสอบได้ด้วยโดยคนอื่น ๆ
โดยกฎหมายแล้ว การให้การของพยานเป็นหลักฐานอย่างหนึ่ง
ซึ่งกฎหมายก็มีวิธีที่จะเช็คดูพยานว่าน่าเชื่อถือหรือไม่
กระบวนการตามกฎหมายเพื่อที่จะสืบหาและตรวจสอบหลักฐานมีแบบแผน
คำให้การของพยานบางพวกอาจจะจัดอยู่ในหลักฐานโดยเรื่องบอกเล่า เช่นเรื่องราวจากบุคคลต่าง ๆ ที่ประสบการก่อกวน (harassment) ที่พบในคดีฟ้องร้องในนามกลุ่มบุคคล (เช่นฟ้องศาลเรื่องบริษัทมีนโยบายที่มีผลให้เกิดการก่อกวนทางเพศต่อพนักงานของบริษัท)
ถึงอย่างนั้น การให้การของพยานก็ยังสามารถประเมินความน่าเชื่อถือได้
ตัวอย่างของวิธีตรวจสอบและประเมินหลักฐานจากพยานรวมทั้งการซักถาม หลักฐานจากพยานที่ให้การคล้อยตามกัน เอกสาร วีดิโอ และหลักฐานทางนิติเวชศาสตร์อื่น ๆ
ถ้าศาลไม่มีวิธีในการตรวจสอบและประเมินคำให้การของพยานคนหนึ่ง ๆ
เช่นไม่มีคำให้การอื่นที่เข้ากันหรือยืนยันกัน
ศาลก็อาจจะตัดสินว่าหลักฐานมีผลจำกัดหรือไม่มีน้ำหนักในการตัดสินคดี
หลักฐานวิทยาศาสตร์โดยเป็นหลักฐานทางนิติ.
ในบางกรณี หลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่นำเสนอต่อศาลต้องครบองค์ประกอบเพื่อจะใช้เป็นหลักฐานในศาล
ยกตัวอย่างเช่น ในประเทศสหรัฐอเมริกา คำให้การของผู้เชี่ยวชาญในสาขาต้องได้มาตรฐาน Daubert standard
ซึ่งบ่งว่า หลักฐานที่ผู้เชี่ยวชาญให้ต้องผ่านกระบวนการที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่ว ๆ ไปของกลุ่มนักวิทยาศาสตร์
ในบางกรณี หลักฐานโดยเรื่องบอกเล่าอาจจะครบองค์ในการให้การแบบนี้
เช่น case report ที่ยืนยันหรือปฏิเสธหลักฐานอื่น ๆ
ศ. แอลต์แมนและแบลนด์เสนอว่า case report หรือข้อมูลที่ไม่ลงตัวกับสถิติทั่ว ๆ ไป ไม่สามารถที่จะตัดสินว่าไม่มีน้ำหนักโดยสิ้นเชิง คือ
หลักฐานแบบบอกสืบกัน
หลักฐานโดยบอกเล่า
หลักฐานโดยเรื่องบอกเล่า
Post hoc ergo propter hoc (จากภาษาละตินแปลว่า "เกิดหลังจากสิ่งนี้ ดังนั้น จึงเกิดเพราะสิ่งนี้") เป็นเหตุผลวิบัติเชิงตรรกะ (logical fallacy) ที่ชี้เหตุอย่างไม่น่าเชื่อถือ โดยกล่าวว่า
"เนื่องจากเหตุการณ์ ข "ติดตาม" เหตุการณ์ ก ดังนั้น ข จึงเกิดขึ้นเพราะ ก"
่บ่อยครั้งเรียกสั้น ๆ ว่า post hoc
และต่างจากเหตุผลวิบัติแบบ "cum hoc ergo propter hoc" (จากภาษาละตินแปลว่า เกิดขึ้นกับสิ่งนี้ ดังนั้น จึงเกิดขึ้นเพราะสิ่งนี้) ซึ่งจัดเป็นเหตุผลวิบัติเพราะว่า "การมีสหสัมพันธ์ไม่ได้ชี้ว่าอะไรเป็นเหตุ"
และเป็นเหตุการณ์ที่สองสิ่งเกิดขึ้นพร้อม ๆ กัน หรือว่าลำดับที่เกิดขึ้นไม่มีนัยสำคัญหรือไม่ชัดเจน
post hoc เป็นความผิดพลาดที่เกิดขึ้นได้ง่ายเพราะว่า ลำดับการเกิดขึ้นเป็นองค์ประกอบหนึ่งในการชี้เหตุ
นี้เป็นเหตุผลวิบัติเพราะว่ามีการสรุปโดยอาศัยลำดับการเกิดขึ้นของเหตุการณ์"เท่านั้น"
โดยที่ไม่ได้ใส่ใจในองค์ประกอบอื่น ๆ ที่อาจจะปฏิเสธความเป็นเหตุผลนั้น
post hoc สามารถกล่าวได้ตามแบบนี้
แต่ถ้าเหตุการณ์ ข เป็นสิ่งที่ไม่น่าพึงใจ รูปแบบนี้อาจกล่าวโดยกลับกันได้ว่า ถ้าหลีกเลี่ยง ก ได้ ข ก็จะไม่เกิดขึ้น
"ผมอดคิดไม่ได้ว่า คุณก่อปัญหานี้
(เพราะ) เราไม่เคยมีปัญหาอะไร ๆ กับเตาทำความร้อนจนกระทั่งคุณย้ายเข้ามาอยู่ในอะพาร์ตเมนต์นี้"
คือผู้จัดการของอาคารที่อยู่นี้ ไม่ได้แสดงเหตุผลอื่นนอกจากลำดับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับการย้ายเข้ามาอยู่ของผู้เช่า
แล้วเข้าไปสรุปว่า การย้ายเข้ามาอยู่ของผู้เช่าเป็นเหตุเกิดของความเสียหายของเตาทำความร้อน
ในตอน "Fortune (ฟอจูน)" ของซีซัน 10 ในละครชุดสมอลล์วิลล์
คุณหมอแฮมิลตัน เมื่อกำลังถูกทรมานโดยอะโมส ฟอจูนเพื่อเค้นถามข้อมูล ได้กล่าวถึงเหตุผลวิบัตินี้แล้วอธิบายความหมาย
Post hoc
เหตุผลวิบัติโดยลำดับเหตุการณ์
ปารีส-แบร็สต์-ปารีส
ปารีส-แบร็สต์-ปารีส  เป็นกิจกรรมการขี่จักรยานทางไกลระยะทาง 1,200 กิโลเมตรในประเทศฝรั่งเศส เส้นทางจากปารีส ไปยังแบร็สต์ เมืองชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดฟีนิสแตร์ แคว้นเบรอตาญ แล้วกลับไปสิ้นสุดที่ปารีส เริ่มจัดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1891 จัดเป็นกิจกรรมการขี่จักรยานรายการหนึ่งที่เก่าแก่ที่สุด ที่ยังคงจัดอยู่จนถึงปัจจุบัน
กิจกรรมนี้ในระยะแรกถือเป็นการจัดการแข่งขัน มีการประกาศผลผู้ชนะ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1931 ได้มีการจัดกิจกรรมจักรยานทางไกลของนักกีฬาสมัครเล่น ออแดกซ์ โดยสหภาพออแดกซ์แห่งฝรั่งเศส  และเบรอแว โดยชมรมออแดกซ์แห่งปารีส  ควบคู่กันไป กิจกรรมของสหภาพออแดกซ์แห่งฝรั่งเศส และชมรมออแดกซ์แห่งปารีส จัดทุก 4 ปีต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน ส่วนรายการแข่งขันสำหรับนักกีฬาอาชีพได้ยกเลิกไปหลังการแข่งขันครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1951
กิจกรรมปารีส-แบร็สต์-ปารีส ในปัจจุบัน กำหนดให้ผู้เข้าร่วมต้องผ่านกิจกรรมร็องดอเนอร์ในภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วโลก ทั้งระยะ 200, 300, 400 และ 600 กิโลเมตรภายในหนึ่งปีนั้นมาก่อน นักกีฬาจะต้องขี่จักรยานเป็นระยะทาง 1,200 กิโลเมตร ภายในเวลา 90 ชั่วโมง และย้ายจุดเริ่มต้นและสิ้นสุดไปที่เมืองแซ็ง-ก็องแต็ง-อ็อง-อีฟว์ลีนทางตะวันออกเฉียงใต้ของปารีส
Paris-Brest-Paris
Paris–Brest–Paris
เซลล์ประสาทสองขั้ว
เซลล์ประสาทสองขั้ว (, bipolar neuron, bipolar nerve cell, ) เป็นเซลล์ประสาทที่มีส่วนยื่น (extension) ออกไปเป็นสองขั้ว
เป็นเซลล์ประสาทรับความรู้สึกมีหน้าที่พิเศษในการส่งข้อมูลจากประสาทสัมผัสต่าง ๆ
และเพราะเหตุนั้น จึงเป็นส่วนของวิถีประสาทรับความรู้สึกเกี่ยวกับการได้กลิ่น การเห็น การลิ้มรส การได้ยิน และประสาทเกี่ยวกับการทรงตัว
ตัวอย่างสามัญของเซลล์ประเภทนี้รวมทั้งเซลล์ประสาทสองขั้วในเรตินา, ปมประสาทของเส้นประสาท vestibulocochlear nerve,
และเซลล์มากมายที่ใช้ในการส่งสัญญาณที่ส่งจากระบบประสาทกลาง (efferent) เพื่อควบคุมกล้ามเนื้อ
ในเรตินา.
พบได้บ่อย ๆ ในเรตินา เซลล์ประสาทสองขั้วเป็นส่วนที่ขาดไม่ได้ในวิถีประสาททั้งแบบตรงและแบบอ้อม
ตำแหน่งเฉพาะของเซลล์ทำให้เซลล์สามารถทำหน้าที่เป็นส่วนของทางสัญญาณ
ทั้งที่เริ่มจากเซลล์รับแสงและทั้งก่อนที่จะไปถึง retinal ganglion cell
เซลล์ประสาทสองขั้วในเรตินามีการส่งสัญญาณที่ไม่เหมือนกับเซลล์อื่น ๆ ในเรตินา
คือ มีลานรับสัญญาณแบบจุดกลาง-ส่วนรอบ (center-surround)
และเซลล์หนึ่งจึงอาจจะเป็นแบบ off-center หรือ on-center
เซลล์ off-center จะมีความสัมพันธ์แบบเร้า (excitatory) กับไซแนปส์ที่เชื่อมกับเซลล์รับแสงและมีสภาพเป็น hyperpolarization เมื่อมีแสง
ส่วนเซลล์ on-center จะมีไซแนปส์แบบยับยั้ง (inhibitory) และดังนั้นจึงมีสภาพเป็น depolarization เมื่อมีแสง
ในเส้นประสาท Vestibular Nerve.
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีเซลล์ประสาทสองขั้วในเส้นประสาท vestibular nerve ที่มีหน้าที่การรับรู้โดยเฉพาะเกี่ยวกับการได้ยิน การทรงตัว และการตรวจจับการเคลื่อนไหว
ซึ่งโดยมากเป็นส่วนของ vestibular nerve ภายใน vestibular ganglion
โดยมีแอกซอนส่งไปที่ maculae ของ utricle และของ saccule และส่งไปที่ ampullae ของหลอดกึ่งวงกลม (semicircular canal)
ในปมประสาทของไขสันหลัง.
ยังมีเซลล์ประสาทสองขั้วในปมประสาทของไขสันหลัง (spinal ganglia) อีกด้วย เมื่อเซลล์อยู่ในสภาพเอ็มบริโอ
บางครั้งส่วนยื่น (extension หรือ process) ที่ออกมาจากเซลล์มาจากขั้วตรงกันข้ามกัน ดังนั้นเซลล์จึงมีรูปร่างคล้ายกระสวย
ส่วนในเซลล์อื่น ส่วนยื่นทั้งสองออกมาจากเซลล์ที่จุดเดียวกัน
ในบางกรณีที่ดูเหมือนจะมีใยประสาทสองเส้นเชื่อมอยู่กับเซลล์
แต่ใยประสาทเส้นหนึ่งจริง ๆ แล้วมาจากเซลล์ที่อยู่ติดกันและกำลังวิ่งผ่านไปเป็นสาขาเชื่อมกับ ganglion cell
หรือบางทีอาจจะเป็นใยประสาทของเซลล์นั้นเองที่พันรอบส่วนที่ยื่นออกมาเป็นเกลียว
Bipolar neuron
Neuron bipolare
Bipolar nerve cell
การเจริญเรตินาขึ้นมาทดแทน