pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สรรคที 8 อนฺตะปุรวิลาป – การพิลาปรำพันของพระสนมฝ่ายใน กล่าวถึงนายฉันทกะฝืนใจเดินทางกลับสู่นครโดยใช้เวลาถึง 8 วัน ชาวเมืองทราบว่านายฉันทกะกลับมาโดยไม่มีพระกุมารจึงดุด่าว่านายฉันทกะ ในพระราชวังพระนางยโศธราทรงพิลาปรำพันถึงพระสวามี พระนางเคาตมีก็ทรงกันแสงปานจะสิ้นพระทัย หญิงทั้งหลายก็กอดกันร้องไห้ พระนางยโศธราทรงกันแสงและล้มฟุบลงกับพื้น ฝ่ายพระราชาเสด็จออกมาเห็นเหตุการณ์ก็ทรงกำสรวลจนถึงแก่วิสัญญีภาพ เมื่อทรงฟื้นขึ้นก็ทรงพร่ำเพ้อเหมือนคนเสียสติ พระราชครูและปุโรหิตจึงทูลอาสาออกติดตามพระกุมาร
สรรคที่ 9 กุมารานฺเวษณ – การติดตามค้นหาพระกุมาร กล่าวถึงพระราชครูและปุโรหิตเร่งเดินทางไปจนถึงอาศรมของฤษีภารควะและเข้าไปสอบถาม เมื่อรู้ว่าพระกุมารเสด็จมุ่งหน้าไปยังอาศรมของพระมุนีอราฑะจึงออกติดตามไปทันที ทั้งสองตามทันพระกุมารที่โคนต้นไม้แห่งหนึ่งได้กราบทูลให้ทราทราบข่าวในพระราชวัง พระกุมารตรัสว่าที่ทรงออกผนวชเพราะกลัวชรา พยาธิ และมรณะและจะแสวงหาทางหลุดพ้นเพื่อช่วยเหลือชาวโลกให้ได้ พระราชครูและปุโรหิตได้ทูลชักชวนพระกุมารกลับ แต่พระกุมารทรงปฏิเสธ เมื่อเห็นว่าไม่สำเร็จทั้งสองจึงอำลากลับสู่เมืองโดยได้แต่งตั้งจารบุรุษไว้คอยสืบเส้นทางที่พระกุมารเสด็จไป
สรรคที่10 เศฺรณฺยาภิคมน – การเข้าเผ้าของพระเจ้าเศรณยะ กล่าวถึงพระกุมารเสด็จข้าแม่น้ำคงคาผ่านเข้าสู่เมืองราชคฤห์ที่มีภูเขาทั้งห้าแวดล้อม ชาวเมืองตื่นตะลึงบในความงามของพระองค์จึงพากันชุมนุมตามเฝ้าดู พระเจ้าเศรณยะทอดพระเนตรเห็นคนชุมนุมกันจากเบื้องบนปราสาทจึงตรัสถามจนทราบสาเหตุ พระองค์จึงเสด็จไปเฝ้าพระกุมารขนภูเขาปาณฑวะและทรงเชื้อเชิญให้อยู่ครองราชย์สมบัติครึ่งหนึ่ง แต่พระกุมารทรงปฏิเสธและไม่ทรงยินดี
สรรคที่ 11 กามวิครฺหณ – การขจัดความหลงใหลในกาม กล่าวถึงพระกุมารโพธิสัตว์ทรงปฏิเสธคำเชื้อเชิญของพระเจ้าเศรณยะ ทรงอธิบายให้เห็นโทษของกามและอานิสงส์ในการออกจากกามตลอดจนความปรารถนาโมกษะ พระเจ้าเศรณยะทรงซาบซึ้งพระทัยจึงขอให้พระองค์เสด็จมาโปรดเมื่อได้ตรัสรู้แล้ว พระกุมารโพธิสัตว์ทรงรับโดยดุษณีภาพแล้วเสด็จต่อไปยังอาศรมไวศวัมตระ ฝ่ายพระราชาก็เสด็จกลับสู่พระราชวัง
สรรคที่12 อรฑทรฺศน – ทรรศนะของพระมุนีอราฑะ กล่าวถึงพระกุมารโพธิสัตว์เสด็จถึงอาศรมของพระมุนีอราฑะและได้รับการต้อนรับอย่างดี พระมุนีอราฑะได้อธิบายทรรศนะของตนแก่พระกุมารโพธิสัตว์ พรองค์ทรงเห็นว่าไม่ใช่ทางตรัสรู้จึงหลึกไปสู่อาศรมขอพระมุนีอุทรกะ แต่แล้วก็ทรงปฏิเสธทรรศนะของพระมุนีอุทรกะอีก จากนั้นจึงเสด็จไปประทับที่ตำบลคยะ ณ ริมฝั่งแม่น้ำไนรัญชนา ทรงบำเพ็ญทุกกรกิริยาเป็นเวลา 6 ปี โดยมีปัญจวัคคีย์ฝากตัวเป็นศิษย์ เมื่อทรงเห็นว่าไม่ใช่ทางจึงเลิกเสีย ครั้งนั้นเทวดาดลใจนางนันทพลาธิดาหัวหน้าคนเลี้ยงโคให้นำข้าวปรายาสมาถวาย ปัญจวัคคีย์เห็นพระองค์เสวยพระกระยาหารจึงหนีจากพระองค์ จากนั้นพระองค์จึงเสด็จไปสู่โคนต้นอัศวัตถพฤกษ์ทรงรับหญาคาจากคนตัดหญ้าและปูลาดเป็นอาสนะประทับนั่งตั้งปณิธานมู่งสู่การตรัสรู้
สรรคที่ 13 มารวิชย – การชนะมาร กล่าวถึงพระกุมารโพธิสัตว์ทรงตั้งพระทัยแน่วแน่ที่จะตรัสรู้ ฝ่ายพญามารจึงพร้อมด้วยบุตรและธิดาเข้าไปรบกวนพระกุมารโพธิสัตว์ เมื่อพระองค์ไม่ทรงหวั่นไหวพญามารจึงยิงศรเข้าใส่ แต่ศรก็มิอาจทำร้ายพระองค์ได้ พญามารจึงนึกถึงกองทัพของตน เหล่าเสนามารจึงมาปรากฏตัว ขณะนั้นท้องฟ้ามืดสนิท การต่อสู้ระหว่างพญามารกันพระกุมารโพธิสัตว์เริ่มขึ้น เกิดแผ่นดินไหว มหาสมุทรสั่นสะเทือน งูใหญ่เห็นอปุสรรคก็ออกมาขู่ฟ่อ ๆ ทวยเทพก็ร้องไห้ฮือ ๆ เมื่อพญามารเคลื่อนทันเข้าโจมตีด้วยวิธีต่าง ๆ พระกุมารโพธิสัตว์ก็ไม่ทรงสะดุ้งกลัว ในที่สุดพญามารและเสนามารก็ล่าถอย ทัองฟ้าและพระจันทร์ก็สว่างสดใส ฝนโบกขรพรรษาที่มีกลิ่นหอมก็โปรยปรายลงมา
สรรคที่ 14 พุทฺธตฺวรปฺราปฺติ – การบรรลุความเป็นพระพุทธเจ้า กล่าวถึงพระกุมารโพธิสัตว์ทรงเข้าฌานมุ่งสู่การตรัสรู้ เมื่อพระองค์บรรลุพระสัพพัญญูตญาณ โลกสั่นสะเทือน ชาวโลกต่างก็มีความสุข เทวดาก็สาธุการ พระองค์ประทับนั่งเสวยวิมุตติสุขอยู่ 7 วัน ทรงเห็นว่าพระธรรมลึกซึ้งยากที่จะเข้าใจจึงดำริที่จะไม่สั่งสอน พระอินทร์และพระพรหมจึงมาทูลของอาราธนา ต่อมาพระองค์ทรงดำริที่จะไปโปรดพระมุนีอราฑะและอุทรกะแต่ทั้งสองเสียชีวิตไปก่อนจึงทรงระลึกถึงปัญจวัคคีย์ จากนั้นจึงเสด็จดำเนินไปยังแคว้นกาศี
สรรคที่ 15 การประกาศพระธรรมจักร กล่าวถึงพระพุทธองค์เสด็จไปยังแคว้นกาศีเพื่อโปรดปัญจวัคคีย์ ฝ่ายปัญจวัคคีย์เมื่อเห็นพระองค์เสด็จมาแต่ไกล ได้ตกลงกันว่าจะไม่ถวายการต้อนรับ แต่แล้วก็ลืมข้อตกลงที่ทำกันไว้ ทุกคนต่างลุกขึ้นต้อนรับพระองค์ พระพุทธองค์ตรัสว่าพระองค์ตรัสรู้แล้ว จากนั้นจึงทรงแสดงอริยมรรคมีองค์แปดและอริยสัจสี่ ในจำนวนนั้นเกาณฑินยะได้ดวงตาเห็นธรรม ยักษ์ที่อาศัยอยู่บนพื้นปฐพีจึงป่าวประกาศข่าว เมื่อวงล้อแห่งธรรมหมุนไปในไตรโลก เทวดาทั้งหลายก็เปล่งเสียงสาธุการ
สรรค 16 ธารศรัทธาแห่งพุทธสาวก กล่าวถึงพระพุทธองค์ทรงเทศนาโปรดอัศวชิตและโปรดยศกุลบุตรพร้อมด้วยสหาย 54 คนจนบรรลุพระอรหัตผลแล้วจึงทรงส่งไปประกาศพระศาสนาในที่ต่าง ๆ ส่วนพระองค์เสด็จไปโปรดฤษีกาศยปะ 3 พี่น้องพร้อมด้วยบริวารที่ตำบลคยะจนบรรลุอรหัตผลทั้งหมด จากนั้นจึงเสด็จไปโปรดพระเจ้าเศรณยะพิมพิสาร พระราชาเสด็จมาเฝ้าพร้อมด้วยบริวาร ชาวเมืองเห็นพระกาศยปะ 3 พี่น้องอยู่กับพระพุทธองค์ก็แปลกใจ พระพุทธองค์จึงโปรดให้พระเอารุวิลวะกาศยปะแสดงปาฏิหาริย์ พระกาศยปะเหาะขึ้นสู่ท้องฟ้าแสดงฤทธิ์ด้วยการยืน เดิน นั่ง นอน ในอากาศ พ่นน้ำและไฟออกมาพร้อมกัน จากนั้นจึงลงมาถวายบังคมและประกาศว่าตนเป็นศาย์ของพระพุทธองค์ เมื่อดินถูกเตรียมไว้ดีแล้วพระพุทธองค์จึงเทศนาโปรดพระราชาและบริวารจนได้ดวงตาเห็นธรรม
สรรค 17 การบรรพชาของมหาสาวก กล่าวถึงพระเจ้าเศรณยะพิมพิสารทรงถวายพระเวณุวันเป็นพระอารามแห่งแรกแด่พระพุทธองค์ พระอัศวชิตเข้าไปบิณฑบาตในเมืองราชคฤห์ อุปติษยะเห็นพระอัศวชิตเดินสำรวมน่าเลื่อมใสจึงติดตามไปเพื่อสนทนาธรรม พระอัศวชิตกล่าวสั้น ๆ ว่า ผลทุกอย่างเกิดแต่เหตุ เมื่อเหตุดับผลก็ดับ อุปติษยะได้ฟังก็เกิดดวงตาเห็นธรรมละทิ้งลัทธิเดิมของตนและนำความไปบอกเมาทคลโคตรผู้เป็นสหายจนได้ดวงตาเห็นธรรมเช่นกัน จากนั้นจึงชวนกันไปเฝ้าพระพุทธองค์เพื่อขอบวช ภายหลังทั้งสองได้เป็นอัครสาวกของพระพุทธองค์ ต่อมาพราหมณ์กาศยปะได้ละทิ้งทรัพย์และภรรยาออกแสวงหาความหลุดพ้นได้มาพบพระพุทธองค์ที่เจดีย์พหุปุตรกะจึงน้อมตนเข้าไปเฝ้า พระพุทธองค์ทรงเทศนาโปรดจนบรรลุอรหัตผล ครั้งนั้นพระพุทธองค์ประทับอยู่ท่ามกลางพระสาวกทั้ง 3 ดุจพระจันทร์เพ็ญลอยอยู่ท่ามกลางดาวฤกษ์ 3 ดวงในเดือนชเยษฐา (เดือน7)
สรรคที่ 18 การโปรดเศรษฐีอนาถปิณฑิทะ กล่าวถึงเศรษฐีสุทัตตะเดินทางจากแคว้นโกศลไปค้าขายที่เมืองราชคฤห์และได้ไปเฝ้าพระพุทธองค์ในเวลากลางคืน พระพุทธองค์ทรงเทศนาโปรดจนเศรษฐีได้บรรลุโสดาปัตติผล ปรับเปลี่ยนแนวคิดจากความเชื่อเดิม ๆ โดยเฉพาะประกฤติและปุรุษ เศรษฐีมีศรัทธาปรารถนาจะสร้างพระวิหารถวายที่เมืองศราวัสตีจึงทูลอาราธนาให้พระองค์เสด็จไปโปรด ต่อมาเศรษฐีเดินทางกลับไปเมืองศราวัสตีพร้อมด้วยพระอุปติษยะเพื่อสร้างพระวิหารเมื่อได้ไปถึงได้ขอซึ้ออุทยานจากพระราชกุมารเชตะโดยนำทรัพย์มาปูลาดจนเต็มอุทยาน พระกุมารเชตะทรงเลื่อมใสในศรัทธาของเศรษฐีจึงอุทิศป่าทั้งหมดถวายพระพุทธองค์ด้วย เศรษฐีสร้างพระเชตะวันวิหาร โดยมีพระอุปติษยะควบคุมการก่อสร้างจนพระวิหารแล้วเสร็จในเวลาอันรวดเร็ว
สรรค 19 การโปรดพระพุทธบิดาและพระโอรส กล่าวถึงพระพุทธองค์เสด็จจากเมืองราชคฤห์ไปยังเมืองกปิลวาสตุโดยมีพระภิกษุ 1000 รูปตามเสด็จ พระองค์ทรงแสดงธรรมโปรดพระพุทธบิดาจนทรงเลื่อมใส มหาชนและพระกุมารที่ศรัทธาต่างพากันออกผนวชตามมากมาย เช่น อานันทะ อนิรุทธะ เทวทัตตะ เป็นต้น ครั้งนั้นอุทายีและอุบาลีก็ออกบวชตามด้วย พระเจ้าศุทโธทนทรงสละราชสมบัติให้พระอนุชาปกครองและประทับอยู่ในพระราชวังอย่างราชฤษี ฝ่ายพระพุทธองค์ก็ได้เสด็จไปประทับที่ป่านยโครธะ
สรรคที่20 การรับพระวิหารเชตะวัน กล่าวถึงพระพุทธองค์ทรงโปรดชาวเมืองกปิลวาสตุแล้วได้เสด็จไปยังเมืองศราวัสตีของพระเจ้าปเสนชิตพร้อมด้วยพระสงฆ์หมู่ใหญ่ ครั้นเสด็จถึงเศรษฐีสุทัตตะได้ถวายพระเชตะวันวิหารเป็นที่ประทับ พระเจ้าประเสนชิตเสด็จไปเฝ้าสนทนาธรรม ณ พระเชตะวันวิหาร ทรงแสดงธรรมโปรดพระราชาจนเลื่อมใสอย่างมาก ฝ่ายเดียรถีย์ขาดลาภสักการะเพราะพระราชาหันมานับถือพระพุทธองค์จึงท้าทายให้แสดงปาฏิหาริย์ พระองค์ทรงแสดงปาฏิหาริย์ปราบเจ้าลัทธิทั้งหลายแล้วได้เสด็จไปโปรดพระพุทธมารดาและประทับจำพรรษาบนสวรรค์ คั้นออกพรรษาแล้วจึงเสด็จลงจากเทวโลกที่เมืองสังกาศยะ
สรรคที่ 21 สายธารแห่งการบรรพชา กล่าวถึงพระพุทธองค์เสด็จโปรดประชาชน เช่น ทรงโปรดชโยติษกะและหมอชีวกที่กรุงราชคฤห์ ทรงโปรดพระเจ้าอชาตศัตรูที่ชีวกัมวัน และทรงโปรดบุคคลต่าง ๆ ในสถานที่ต่าง ๆ มากมาย พระเทวทัตเห็นความยิ่งใหญ่ของพระพุทธองค์ก็บังเกิดความริษยาจึงคิดทำร้ายพระพุทธองค์ โดยการกลิ้งหินที่เขาคฤธรกูฏและปล่อยช้างตกมันเพื่อทำร้ายพระพุทธองค์ แต่ก็มิอาจทำร้ายพระองค์ได้ พระเจ้าอชาตศัตรูจึงบังเกิดความเสือมใสในพระพุทธองค์เป็นอย่างยิ่ง ครั้งนั้นพระเกียรติยศของพระพุทธองค์ได้แผ่ขจรขจายไปทั่วทุกทิศ ส่วนพระเทวทัตมีแต่ความอับเฉา
สรรคที่ 22 การเสด็จเยือนอัมรปาลีวัน กล่าวถึงพระพุทธองค์เสด็จจากเมืองราชคฤห์ไปยังเมืองปาฏลิบุตรประทับที่เจดีย์ปาฏลิ ที่แห่งนั้นเสนาบดีวรษการะสร้างป้อมปราการเพื่อป้องกันการรุกรานของชาวลิจฉวี พระพุทธองค์ทอดพระเนตรเห็นทวยเทพนำทรัพย์สมบัติมาเก็บไว้จึงพยากรณ์ว่าเมืองนี้จะโด่งดังในอนาคต เมื่อเสด็จต่อไปจนถึงฝั่งแม่น้ำคงคาพระพุทธองค์ได้ทรงนำหมู่ภิกษุเหาะข้ามแม่น้ำคงคา จากนั้นจึงเสด็จต่อไปยังหมู่บ้านกุฏิและหมู่บ้านนาทีกะแสดงธรรมแล้วเสด็จต่อไปยังเมืองไวศาลีโดยประทับที่อัมรปาลีวัน และทรงเทศนาโปรดนางอัมราลีที่มาเฝ้าจนได้ดวงตาเห็นธรรม
สรรคที่ 23 การปลงพระชนมายุสังขาร กล่าวถึงกษัตริย์ลิจฉวีนำโดยพระเจ้าสิงหะเสด็จมาฟังธรรมที่อัมรปาลีวันและอาราธนาพระพุทธองค์เพื่อรับอาหารบิณฑบาตในวันรุ่งขึ้น แต่เมื่อรู้ว่านางอัมรปาลีได้อาราธนาพระองค์ไว้ก่อนแล้วจึงขุ่นเคืองพระทัยเล็ยน้อยแต่ก็ระงับได้ด้วยหลักพุทธธรรม วันรุ่งขึ้นทรงรับบิณฑบาตจากนางอัมรปาลีแล้วเสด็จต่อไปยังหมู่บ้านเวณุมตี ทรงประทับจำพรรษาที่นั่นแล้วเสด็จกลับมาที่เมืองไวศาลีอีกครั้งโดยประทับที่สระมรกฏะ ขณะนั้นพญามารได้มาทูลอารธนาให้เข้าสู่นิรวาณ พระพุทธองค์ตรัสว่าอีกสาม 3 จะเข้าสู่นิรวาณ พญามารจึงอันตรธานไป ขณะนั้นแผ่นดินได้สั่นสะเทือนและเกิดความโกลาหลทั่วทุกทิศ
สรรคที่ 24 พระมหากรุณาต่อกษัตริย์ลิจฉวี กล่าวถึงพระอานันทะเห็นแผ่นดินไหวก็เกิดอาการขนลุกชูชันจึงทูลถามถึงสาเหตุ พระพุทธองค์จึงตรัสให้ทราบและทรงปลอบใจพระอานันทะ ขณะนั้นกษัตริย์ลิจฉวีพากันมาเฝ้า พระองค์ทรงทราบความคิดของกษัตริย์ลิจฉวีจึงตรัสปลอบพระทัยและเมื่อจะเสด็จจากเมืองไวศาลีพระองค์จึงรับสั่งให้กษัตริย์เหล่านั้นกลับ กษัตริย์ลิจฉวีกลับสู่พระราชวังด้วยอาการโศกเศร้า
สรรคที่ 25 ระหว่างวิถีสู่นิรวาณ กล่าวถึงเมืองไวศาลีมีความเศร้าหมองครอบคลุมไปทั้งเมือง พระพุทธองค์ทอดพระเนตรเมืองไวศาสีเป็นครั้งสุดท้าย จากนั้นจึงเสด็จสู่โภคนครและตรัสให้พระสาวกทั้งหลายยึดมั่นในพระธรรมวินัย ทรงรับอาหารบิณฑบาตครั้งสุดท้ายจากนายจุนทะแล้วเสด็จต่ไปยังเมืองกุศินคร เสด็จข้ามแม่น้ำอิราวดี ทรงสนานด้วยน้ำในแม่น้ำหิรัญยวดี และเสด็จไปยังป่าสาละ ทรงรับสั่งให้พระอานันทะจัดเตรียมที่บรรทมระหว่างต้นสาละคู่เพื่อจะเข้าสู่นิรวาณในปัจฉิมยาม พระอานันทะเศร้าโศกมีน้ำตาปิดกั้นดวงตาตลอดเวลา เมื่อพระพุทธองค์ทรงบรรทมบนพระแท่นความเงียบสงบก็เข้ามาเยือน ทรงรับสั่งให้พระอานันทะไปแจ้งข่าวแก่เจ้ามัลละ เมื่อเจ้ามัลละมาเฝ้าจึงตรัสปลอบด้วยพระธรรมเทศนา จากนั้นเจ้ามัลละก็เสด็จกลับเข้าสู่เมืองด้วยความทุกข์และสิ้นหวัง
สรรคที่ 26 มหาปรินิวาณ กล่าวถึงสุภัทรปริพาชกมาขอเข้าเฝ้าแต่พระอานันทะห้ามไว้พระพุทธองค์จึงทรงอนุญาตให้เข้าเฝ้าและแสดงธรรมโปรดจนบรรลุอรหัตผล สุภัทระปรารถนาจะเข้าสู่นิรวาณก่อนพระพุทธองค์จึงหมอบราบลงกับพื้นและนอนแน่นิ่งไปเหมือนกับงู พระพุทธองค์จึงให้ประกอบพิธีเผาศพของสภัทระ เมื่อผ่านปฐมยามทรงแสดงธรรมโปรดภิกษุและตรัสปัจฉิมโอวาทว่าด้วยความไม่ประมาท แล้วเข้าปฐมฌานไปจนถึงสมาบัติ 9 (สมาบัติ9* มีรูปฌาน 4 อรูปฌาน 5 สัญญาเวทยิตนิโรธ1) จากนั้นจึงเข้าสมาบัติย้อนกลับโยปฏิโลมไปถึงปฐมฌาน ออกจากปฐมฌานแล้วเข้าฌานต่อไปอีกจนถึงจุตตถฌานครั้นออกจากจตุตถฌานจึงเข้าสู่มหาปรินิวาณ ขณะนั้นมีเหตุอัศจรรย์เกิดขึ้นมากมาย ทั้งแผ่นดินไหว ฟ้าผ่า พายุพัด ทวยเทพต่างเศร้าโศก ฝ่ายพญามารและเสนามารต่างพากันลิงโลดดีใจ เมื่อสิ้นสุดพระศากยมุนีโลกจึงเศร้าหมองไปทุกหย่อมหญ้า
สรรคที่ 27 สดุดีพระนิรวาณ กล่าวถึงทวยเทพต่างสดุดีพระนิรวาณ ฝ่ายอนิรุทธะเห็นโลกถูกตัดขาดจากแสงสว่างจึงพรรณนาความเลวร้ายของสังสารวัฏ เจ้ามัลละพร้อมกันออกมาจากเมืองทั้งน้ำตาและได้อัญเชิญพระพุทธสรีระไปวางบนพระแท่นงาช้างแล้วบูชาด้วยมาลัยและประพรมน้ำหอมชั้นดี จากนั้นเคลื่อนพระบรมศพผ่านเข้ากลางเมืองแล้วออกทางประตูนาคะ ข้ามแม่น้ำหิรัณยวดี แล้วอัญเชิญขึ้นประดิษฐานบนพระจิตกาธานซึ่งก่อด้วยไม้หอมชนิดต่าง ๆ ใกล้กับเจดีย์มกุฏะ เมื่อได้เวลาถวายพระเพลิงจิตกาธานกลัลไม่ลุกไหม้ เพราะแรงอธิษฐานของพระกาศยปะซึ่งกำลังเดินทางมา ครั้นพระกาศยปะเดินทางมาถึงพระเพลิงก็ลูกไหม้ขึ้นเอง พระเพลิงเผาไหม้พระบรมศพเหลือเพียงพระบรมสารีริกธาตุ เจ้ามัลละชำระล้างให้สะอาดแล้วได้บรรจุลงในพรชนะทองคำและสวดบทสรรเสริญ จากนั้นจึงสร้างปะรำเป็นที่ประดิษฐานเพื่อบูชาสักการะ
สรรคที่ 28 การแจกพระบรมสารีริกธาตุ กล่าวถึงราชทูตจากนครทั้ง 7 ส่งทูตมาขอแบ่งพระบรมสารีริกธาตุ แต่เจ้ามัลละไม่ยอม กษัตริย์ทั้ง 7 จึงกรีฑาทัพมาเพื่อแย่งชิงพระบรมสารีริกธาตุ พราหมณ์โทรณะได้ออกมาหย่าศึกจึงไม่มีการสู้รบกัน ครั้งนั้นพระบรมสารีริกธาตุถูกแบ่งออกเป็น 8 ส่วน พราหมณ์โทรณะเก็บภาชนะแจกพระธาตุไว้ ส่วนพระสรีรังคารที่แหลือชาวปสละเก็บไว้บูชา ดังนั้นครั้งแรกจึงมีสถูปทั้งหมด 8 องค์ รวมสถูปที่พราหมณ์โทรณะสร้างและสถูปบรรจุพระสรีรังคารจึงเป็นสถูป 10 องค์ ครั้นเมื่อพระเจ้าอโศกทรงหันมานับถือพระพุทธศาสนาพระองค์ทรงรวบรวมพระบรมสารีริกธาตุมาจากสถูป 7 องค์แล้วแบ่งไปบรรจุในสถูป 84000 องค์ที่สร้างขึ้นใหม่ทั่วชมพูทวีป พระองค์ไม่ได้นำพระบรมสารีริกธาตุมาจากสถูปองค์ที่ 8 ซึ่งอยู่ในเมืองรามปุระเพราะมีพวกนาคเผ้ารักษาไว้อย่างดี พระองค์มีพระราชศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างแรงกล้าและทรงปฏิบัติบำเพ็ญธรรมจนได้บรรลุโสดาบัน ตอนท้ายของสรรคนี้ผู้รจนากล่าวถึงอานิสงส์ของการบูชาพระบรมสารีริกธาตุและการทำใจให้บริสุทธิ์และกล่าวว่าที่ท่านรจนามหากาพย์พุทธจริตขึ้นมิใช่ต้องการจะอวดความรู้หรือความชำนาญเชิงกวี แต่ต้องการแสดงหลักพุทธธรรมให้แพร่หลายเพื่อประโยชน์สุขของชาวโลกยิ่ง ๆ ขึ้นไป
คุณค่าทางศาสนา.
นอกจาก มหากาพย์พุทธจริต จะมีความสละสลวยงดงามในทางกวีพจน์ และมีการบรรยายพุทธประวัติด้วยถ้อยคำสละสลวย จนเกิดความรู้สึกซาบซึ้ง ยังแฝงหลักธรรมคำสอนทางพุทธศาสนาได้มากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่สรรค ที่ 14 เป็นต้นมา ซึ่งเป็นช่วงที่ทรงบรรลุอนุตรสัมมาสัมโพธิยาณและทำการโปรดสัตว์โลกแล้ว ผู้รจนาได้เลือกสรรถ้อยคำอยน่างชาญฉลาด ในการบรรยายหลักธรรม และโน้มน้าวให้ผู้สดับ/อ่าน ได้เกิดความศรัทธาปสาทะในสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ให้เกิดความยำเกรงในอกุศลกรรมทั้งปวง และเร่งเร้าให้สัตว์โลกทั้งหลายได้หันมาปฏิบัติกุศลกรรม เพื่อยังให้ตนได้หลุดพ้นจากอบายภูมิ จนถึงพระนิพพานในปั้นปลาย
ในสรรคที่ 13 ผู้รจนาได้บรรยายพระดำริของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หลังจากทรงใช้พระญาณอันล้ำลึก ทอดพระเนตรเห็นการจุติและการอุบัติของสัตว์โลกทั้งหลาย ทั้งที่ทำกรรมไม่ดีและที่ทำกรรมดี ดังนี้
สุขัง สยาท อิติ ยัต กรรมะ กฤตัมง ทุห์ขะนิวฤฺตตะเย ผะลัมง ตัสเยทัม อวะไศวร์ ทุห์ขัม เอโวปะภุชยะเต
17 "กรรม(ชั่ว)ใดที่พวกเขาทำลงไปเพื่อขจัดทุกข์ ด้วยเข้าใจว่ามันเป็นสุข พวกเขาจะต้องได้รับทุกข์ซึ่งเป็นผลแห่งกรรม(ชั่ว)นั้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่พ้น"
สุขารถัง อศุภัง กฤตวา ยา เอเต พฤศทุห์ขตาห์ อาสวาทะห์ สะ กิม เอเตษาง กะโรติ สุขัม อัณว์ อปิ
18 "สัตว์เหล่านั้นทำกรรมชั่วเพื่อหวังจะได้ความสุขจึงต้องรับทุกข์อย่างแสนสาหัส (ดังนั้น) ความสนุกเพลิดเพลินของพวกเขาจะสร้างความสุขแม้เพียงเล็กน้อยได้อย่างไร"
หะสัทภีร์ ยัต กฤตัง กรรมะ กะลุษัง กะลุษาตมะภิห์ เอตัต ปะริณะเต กาเล โกรศัทภีร์ อนุภูยาเต
19 "คนที่มีจิตใจหยาบช้าทำกรรมชั่วอันใดลงไปพร้อมกับเสียงหัวเราะ ครั้นเมื่อกาลเวลาสุกงอมเต็มที่ เขาย่อมได้รับผลของกรรมนั้นพร้อมกับเสียงร้องไห้"
ในสรรค ที่ 15 ว่าด้วการประกาศพระธรรมจักร กวีได้พรรณนาถึงเหตุการณ์ขณะที่ทรงแสดงพระธัมมจักกัปปวัตนสูตร อันเป็นพระธรรมเทศนาแรกแก่พระปัญจวัคคีย์ โดยทรงแจกแจงถึงหนทางที่จะนำไปสู่การหลุดพ้นที่แท้จริง ดังนี้
44 "เพราะทำลายกิเลสทั้งหลายได้ สาเหตุแห่งการเวียนว่ายตายเกิดจึงดับไป และเพราะขจัดกรรมคือการกระทำได้ ทุกข์จึงหมดไป เพราะว่าสรรพสิ่งย่อมเกิดขึ้นเพราะอาศัยบารมี และเพราะสิ่งนั้นดับไปสรรพสิ่งจึงดับไปด้วย"
45 "จงรู้ว่าการดับทุกข์ (นิโรธ) คือสภาวะที่ไม่มีชาติ ชรา มรณะ ดิน น้ำ อากาศ หรือลมไม่มีเบื้องต้น ไม่มีที่สิ้นสุด เป็นสิ่งที่ประเสริฐ ใคร ๆ ขโมยไม่ได้ เป็นความสุข และไม่มีการเปลี่ยนแปลง"
46 "อริยมรรคนี้ประกอบด้วยองค์แปด นอกจากอริยมรรคนี้แล้วไม่มีทางอื่นที่จะเป็นไปเพื่อการบรรลุความพ้นทุกข์(อริคม)มนุษย์เดินวนเวียนอยู่ในทางที่หลากหลายเป็นนิตย์ก็เพราะยังไม่เห็นอริยมรรคนี้"
47 "ดังนั้นในอริยสัจ4นี้จึงกล่าวสรุปได้ว่า ทุกข์เป็นสิ่งที่ต้องกำหนดรู้ สมุทัยเป็นสิ่งที่ต้องละ นิโรธเป็นสิ่งที่ต้องเข้าใจชัด มรรคเป็นสิ่งที่ต้องทำให้มีขึ้น"
จุกโรหิณี
จุกโรหิณี หรือ บวบลม ชื่อวิทยาศาสตร์ Dischidia major เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Asclepiadaceae อาศัยเกาะตามต้นไม้อื่น ต้นมีน้ำยางสีขาว ใบเดี่ยว ค่อนข้างกลม ก้านสั้นเป็นใบหนา อวบน้ำ ผิวใบทั้งสองด้านมีลักษณะโป่งเป็นถุงเพราะมีมดเข้าไปอาศัย และได้ธาตุอาหารจากของเสียของมด ดอกช่อ ดอกย่อยขนาดเล็กรูปโคม ผลเดี่ยวเป็นฝักเรียว มีขนเป็นพู่ที่ปลาย
Dischidia major
งวงช้างทะเล
งวงช้างทะเล หรือ "Heliotropium foertherianum" เป็นพืชในวงศ์ Boraginaceae เป็นไม้พุ่มลำต้นสีเทา แตกกิ่งจำนวนมาก ทรงพุ่มเป็นครึ่งวงกลม ใบเดี่ยว ออกแน่นที่ปลายกิ่ง ดอกช่อ ออกตามปลายกิ่ง ดอกขนาดเล็ก สีขาวอมเขียว ติดกับก้านช่อเพียงด้านเดียว ก้านดอกอวบน้ำ มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ผลเดี่ยวกลม ขนาดเล็ก สีเขียว มีฐานรองดอกหุ้มผลไว้ครึ่งหนึ่ง ผิวเรียบเป็นมัน
เนื้อไม้ใช้ทำเครื่องมือ และใช้เผาถ่าน ทำให้ถูกตัดออกไปจำนวนมาก ประเทศในแถบหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกใช้เป็นยาแก้พิษจากปลา ในใบมี rosmarinic acid ซึ่งมีสารที่มีฤทธิ์ยับยั้งไวรัส แบคทีเรียและต้านอนุมูลอิสระ
ซาโอริ ซาโกดะ
ซาโอริ ซาโกดะ (; เกิด: 18 ธันวาคม 1987) เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น เล่นลีกอาชีพให้แก่สโมสรโทเรย์แอร์โรส์
Heliotropium foertherianum
ซาโอริ ทากาฮาชิ
ซาโอริ ทากาฮาชิ (; เกิด: 9 ธันวาคม 1992) เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น เล่นลีกอาชีพให้กับสโมสรฮิตะชิรีวาเล เธอเล่นให้กับทีมชาติครั้งแรกในการแข่งขัน มอนเทร็กซ์ วอลเลย์ มาสเตอร์ เมื่อเดือนพฤษภาคม 2013
ริโฮะ โอตาเกะ
ริโฮะ โอตาเกะ  เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น เล่นลีกอาชีพให้กับสโมสรเด็นโซ่แอรีบีส์ พ่อของเขาชื่อ ไฮยูกิ โอตาเกะ ซึ่งเป็นอดีตนักวอลเลย์บอลชายทีมชาติญี่ปุ่นมาก่อน
19 ธันวาคม 2011 เด็นโซ่แอรีบีส์ได้เชิญเข้าร่วมเซ็นสัญญากับสโมสร
เธอเล่นให้กับทีมชาติครั้งแรกในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียนคัพ 2012
พ่อของเธอคือ ซึ่งเป็นอดีตนักวอลเลย์บอล และเธอมีน้องชาย 1 คน คือ ซึ่งเป็นนักวอลเลย์บอลชายทีมชาติญี่ปุ่น เช่นเดียวกัน
เจ๊ะอับดุลลาห์ หลังปูเต๊ะ
นายเจ๊ะอับดุลลาห์ หลังปูเต๊ะ (16 ตุลาคม พ.ศ. 2433 - 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529) อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสตูล 5 สมัย
นายเจ๊ะอับดุลลาห์ หลังปูเต๊ะ เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2433 เป็นบุตรของนายเจ๊ะมูฮำมัด สะอาด และ นางเจ๊ะรอมมะห์ หวันสู
เจ๊ะอับดุลลาห์ หลังปูเต๊ะ เสียชีวิตด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 สิริอายุรวม 96 ปี
เจ๊ะอับดุลลาห์ เริ่มรับราชการในตำแหน่งเสมียนศาล แขวงละงู เมื่อปี พ.ศ. 2448 แต่ขอลาออกเพื่อไปประกอบอาชีพค้าขายส่วนตัว ต่อมา พ.ศ. 2459 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษาด้านศาสนา ประจำอำเภอทุ่งหว้า และกิ่งอำเภอละงู จากนั้น พ.ศ. 2463 ได้เดินทางไปทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ที่ประเทศอินโดนีเซียและมลายู จนกระทั่งปี พ.ศ. 2469 พระยาสมันต์รัฐบุรินทร์ (ตุ๋ย บินอับดุลลาห์) ได้แต่งตั้งให้เป็นกอฎีทั่วไป ทำหน้าที่ด้านกฎหมายครอบครัวอิสลามล่วงมาปี และ พ.ศ. 2473 มีพระบรมราชโองการให้เป็นดาโต๊ะยุติธรรมประจำศาลจังหวัดสตูล
เจ๊ะอับดุลลาห์ ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน เดือนมกราคม พ.ศ. 2489 และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง เดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 รวม 5 สมัย
เจ๊ะอับดุลลาห์ ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นรัฐมนตรีหลายกระทรวง ได้แก่ เป็นรัฐมนตรีไม่ประจำกระทรวง ในรัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เมื่อ พ.ศ. 2491 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายพจน์ สารสิน และในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร
เจ๊ะอับดุลลาห์ หลังปูเต๊ะ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
ทะเลสาบคุสชะโระ
Penalty shootout (association football)
พรรณวรินทร์ ศรีสวัสดิ์
สถานีครุใน
สายดีสนีย์แลนด์รีสอร์ต
สายดีสนีย์แลนด์รีสอร์ต เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟฟ้าเอ็มทีอาร์ เขตบริหารพิเศษฮ่องกง โดยมีสีประจำทางเส้นทางคือสีชมพู โดยตลอดเส้นทางมีเพียง 2 สถานี คือ สถานีซันนีเบย์ และ สถานีดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต โดยเชื่อมต่อกับสายตงหย่งที่สถานีซันนีเบย์
สายหม่าอานชาน
สายหม่าอานชาน เป็นเส้นทางของรถไฟฟ้าเอ็มทีอาร์ เขตบริหารพิเศษฮ่องกง ในอดีตเคยเป็นส่วนหนึ่งของสายอีสต์เรล ปัจจุบันมีสีประจำเส้นทางคือสีน้ำตาล
สายเจียงจวินอ้าว
สายเจียงจวินอ้าว เป็นเส้นทางของรถไฟฟ้าเอ็มทีอาร์ โดยแบ่งเป็น 2 สายย่อย ความถี่ในการให้บริการทุก ๆ 2.7 นาที สีประจำเส้นทางคือสีม่วง
โรคไลม์
โรคไลม์เป็นโรคติดเชื้อที่เกิดจากแบคทีเรียในจีนัส "Borrelia" อย่างน้อย 3 ชนิด โดยมี "Borrelia burgdorferi sensu stricto" เป็นเชื้อก่อโรคที่พบบ่อยในทวีปอเมริกาเหนือ และ "Borrelia afzelii" กับ "Borrelia garinii" เป็นเชื้อก่อโรคที่พบบ่อยในทวีปยุโรป โรคนี้ตั้งชื่อตามเมืองไลม์และโอลด์ไลม์ รัฐคอนเนกติคัต สหรัฐอเมริกา ซึ่งมีการตรวจพบโรคนี้เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1975 แม้จะเป็นที่รู้กันตั้งแต่ ค.ศ. 1978 ว่าโรคนี้ติดต่อโดยมีเห็บเป็นพาหะ แต่เชื้อก่อโรคที่แท้จริงก็ยังไม่มีใครหาพบจน ค.ศ. 1981 เมื่อ Willy Burgdorfer พบเชื้อ "B. burgdorferi"
โรคไลม์เป็นโรคติดต่อที่มีเห็บเป็นพาหะที่พบบ่อยที่สุดในซีกโลกเหนือ เชื้อ "Borrelia" จะติดต่อมายังมนุษย์ผ่านการถูกกัดโดยเห็บบางสปีชีส์ในจีนัส "Ixodes" ที่ติดเชื้อ อาการแรกเริ่มอาจไม่ชัดเจนเช่น ไข้ ปวดหัว อ่อนเพลีย ผู้ป่วย 70-80% จะมีผื่นขึ้นบริเวณที่ถูกกัดหลังจากที่ถูกกัดประมาณ 3-30 วัน (เฉลี่ย 7 วัน) และอาจมีลักษณะเฉพาะคือเป็นรูปเป้ายิงปืน (bull's eye erythema migrans) หรือไม่มีก็ได้ ผื่นนี้ส่วนใหญ่ไม่มีอาการใดๆ เพียงแต่อาจร้อนกว่าผิวหนังส่วนอื่น หรืออาจพบมีอาการเจ็บหรือคันได้แต่พบได้น้อย ผู้ป่วย 20-30% ไม่มีผื่น หากไม่ได้รักษาอาจเริ่มมีอาการเพิ่มที่ข้อต่อ หัวใจ และระบบประสาทส่วนกลาง ผู้ป่วยส่วนใหญ่รักษาหายขาดได้ด้วยยาปฏิชีวนะ โดยเฉพาะเมื่อได้รับการรักษาตั้งแต่ช่วงแรก หากการรักษาล่้าหรือไม่เหมาะสมอาจทำให้มีอาการรุนแรงได้มากขึ้น และอาจรักษาได้ยาก
โรคไลม์เรื้อรังและกลุ่มอาการหลังโรคไลม์.
ไม่มีคำว่า "โรคไลม์เรื้อรัง" ในบทความวิชาการทางการแพทย์ องค์กรทางการแพทย์ส่วนใหญ่ต่อต้านการให้ยาปฏิชีวนะต่อเนื่องระยะยาวในการรักษา "โรคไลม์เรื้อรัง"
คอนเนกติคัต
สายตงหย่ง
สายตงหย่ง เป็นเส้นทางของรถไฟฟ้าเอ็มทีอาร์ มีจำนวน 8 สถานี ใช้เวลาในการเดินทาง 27 นาที แนวเส้นทางจะขนานกับเส้นทางรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน สีประจำเส้นทางคือ สีส้ม.
สายเวสต์เรล
สายเวสต์เรล  เป็นเส้นทางของรถไฟฟ้าเอ็มทีอาร์ สีประจำเส้นทางคือสีม่วงแดง เคยรู้จักกันในชื่อ KCR West Rail  ปัจจุบันมีจำนวน 12 สถานี
การทัพบอร์เนียว พ.ศ. 2488
การทัพบอร์เนียว พ.ศ. 2488 เป็นยุทธการทางทหารที่สำคัญครั้งสุดท้ายของฝ่ายสัมพันธมิตรในในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เกิดขึ้นระหว่าง 1 พฤษภาคม – 21 กรกฎาคม กองพลออสเตรเลีย 1 ภายใต้การบังคับบัญชาของนายพลเลสลี มอร์เชดได้โจมตีกองทหารญี่ปุ่นที่ยึดครองเกาะ กองทัพเรือและกองทัพอากาศของฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งนำโดยกองเรือที่ 7 ของสหรัฐ และกองทัพอากาศที่ 13 ของสหรัฐมีบทบาทที่สำคัญในการทัพครั้งนี้ด้วย มีการตอบโต้จากกองทัพเรือและกองทัพบกของญี่ปุ่นทางใต้และทางตะวันออกของบอร์เนียว ที่นำโดยพลเรือโท มิชิอากิ คามาดะ และทางตะวันตกเฉียงเหนือโดยกองทัพบกที่ 37 นำโดยพลโท บาบะ มาซาโอะ
แผนการโจมตีของฝ่ายสัมพันธมิตรนี้เป็นที่รู้จักในชื่อยุทธการโอโบ เป้าหมายหลักคือเพื่อทำลายกองทัพญี่ปุ่น และยึดครองดินแดนต่อไปนี้คืนมาคือ ดัตช์อีสต์อินดีส ฟิลิปปินส์ภาคใต้ ซาราวัก และบริติชบอร์เนียว ซึ่งเป็นแหล่งที่มีน้ำมันดิบ
ในตอนแรก ฝ่ายสัมพันธมิตรได้วางแผนไว้เป็น 6 ขั้นตอนคือ ยุทธการโอโบ 1 โจมตีที่ตารากัน ยุทธการโอโบ 2 โจมตีบาลิกปาปัน ยุทธการโอโบ 3 โจมตีบันจาร์มาซิน ยุทธการโอโบ 4 โจมตีซูราบายาหรือปัตตาเวีย ยุทธการโอโบ 5 โจมตีดัตช์อีสต์อินดีสตะวันออก และยุทธการโอโบ 6 โจมตีบริติชบอร์เนียวหรือซาบะฮ์ ในท้ายที่สุด มีเฉพาะการโจมตีที่ตารากัน บาลิกปาปัน บริติชบอร์เนียวที่เกาะลาบวนและอ่าวบรูไนเท่านั้นที่เกิดขึ้น การโจมตีเริ่มจากยุทธการโอโบ 1 โดยการขึ้นบกที่เกาะเล็กๆของตารากัน ทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 จากนั้นตามมาด้วยยุทธการโอโบ 6 ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2488 โดยโจมตีเกาะลาบวนและชายฝั่งของบรูไน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของบอร์เนียว อีกสัปดาห์ต่อมา ออสเตรเลียเข้าโจมตีญี่ปุ่นที่เวสตัน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอ่าวบรูไน จากนั้นจึงตามมาด้วยยุทธการโอโบ 2 ในวันที่ 1 กรกฎาคมที่บาลิกปาปัน การรบเหล่านี้ถือเป็นยุทธการสุดท้ายระหว่างออสเตรเลียและญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่ 2
Anet
รถไฟฟ้าคุนหมิง สาย 1
รถไฟฟ้าคุนหมิง สาย 1  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครคุนหมิง มณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีระยะทาง จำนวน 12 สถานี เปิดให้บริการวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 สีประจำเส้นทางคือสีแดง
รถไฟฟ้าคุนหมิงสาย 1 เปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 6:00 น. ถึง 24:00 น. ความถี่แต่ละขบวนห่างกัน 8 นาที รถไฟฟ้าใช้ความเร็วได้สูงสุด 80 กิโลเมตร/ชั่วโมง การเดินทางจากสถานีต้นสายถึงสถานีปลายทางใช้เวลาประมาณ 34 นาที
รถไฟฟ้าคุนหมิง สาย 6
รถไฟฟ้าคุนหมิง สาย 6  หรือ แอร์พอร์ตเอ็กซ์เพรส  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครคุนหมิง มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ระยะทาง สีประจำเส้นทางคือ สีเทียล
เฟียสตาร์
เฟียสตาร์ (; ฮันกุล: 피에스타) เป็นเกิร์ลกรุ๊ปในแนวเค-ป๊อปและป๊อปแดนซ์ สังกัด Loen Entertainment เดบิวท์เปิดตัวในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ประกอบด้วยสมาชิก 6 คน ได้แก่ Jei (Leader),Linzy,Yezi,Cheska,Hyemi,Cao Lu ได้เปิดตัวอย่าเป็นทางการด้วย Single "Vista" ก่อนหน้านี้ได้เปิดตัวด้วยการร่วมร้องเพลงกับ IU ในเพลง Sea of Moonlight ในโปรเจกต์ Loen Tree‘s summer album และยังได้ร่วมงานกับ Tiger JK ในเพลง "Wicked" โดยเพลง "Vista" เป็นแนวเพลงสนุกสนานและได้นักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงอย่าง KZ, TEXU, Taebongi, Kim Yi Na มาร่วมแต่งเพลงให้ด้วยในมิวสิควีดีโอเพลง "Vista" ได้ Junsu แห่ง JYJ มาร่วมแสดงด้วย และยุบวงเมื่อเดือนพฤษภาคม 2018 เนื่องจากสมาชิกต่อสัญญากับต้นสังกัด
เชสก้าออกจากวงและการยุบวงของเฟียสตาร์.
สังกัดค่าย Fave Entertainment ได้ออกมาแถลงว่าเชสก้าหนึ่งในสมาชิกวงจึงตัดสินใจ ฟ้องยกเลิกสัญญากับค่าย ทำให้ Fiestar เหลือเพียง 5 คน ได้แก่ แจอี , ลินซี่ , ชาโอลู , เยซี่ และ ฮเยมี เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2018 ต้นสังกัดได้ประกาศยุติการวง หรือ ยุบวง เนื่องจาก 4 สมาชิกได้อก่ แจอี , ลินซี่ , เยซี่ และ ฮเยมี ที่จึงตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับค่าย และมีแค่เพียงชาโอลู สมาชิกชาวจีนคนเดียวได้ต่อสัญญากับค่าย ชาโอลูจึงตัดสินใจยุบวงในที่สุด
ใบเมี่ยง
ใบเมี่ยง, เมื่ยงลาว หรือ ละแพะ  เป็นอาหารพม่าและอาหารไทยภาคเหนือชนิดหนึ่งทำจากใบชา โดยนำใบชาไปนึ่ง นำมาม้วนและบรรจุลงตะกร้าไม้ไผ่ ปล่อยให้เกิดการหมัก จะได้ใบชาหมักหรือละแพะ ที่ทางภาคเหนือของไทยเรียก "ใบเมี่ยง" ส่วนภาคกลางเรียก "เมี่ยงลาว"
ต้นเมี่ยง.
ต้นเมี่ยงหรือต้นชาเป็นพืชพื้นเมืองในพม่า พบในบังกลาเทศ อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ ลาว และจีน พบทั้ง "Camellia sinensis" และ "Camellia assamica"และปลูกมาทางเขตหุบเขาในรัฐชานและนำซันในเขตของชาวปะหล่อง และยังปลูกในมัณฑะเลย์ เชียงตุง และรัฐชานตอนใต้ด้วย โดยเก็บใบในช่วงเมษายนและพฤษภาคมจนถึงตุลาคม
ละแพะในพม่า.