pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในธรณีเคมีและธรณีฟิสิกส์นิวเคลียร์ นิวไคลด์ดึกดำบรรพ์  หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ไอโซโทปดึกดำบรรพ์ เป็นนิวไคลด์ที่พบบนโลกที่ยังคงสภาพเดิมนับตั้งแต่ก่อนที่โลกก่อตัวขึ้น นิวไคลด์ดึกดำบรรพ์นี้เป็นสิ่งที่เหลือตกค้างมาจากบิกแบง นิวไคลด์อื่นๆในเอกภพ และจากซูเปอร์โนวา ซึ่งเกิดขึ้นก่อนที่จะมีระบบสุริยะ พวกมันประกอบไปด้วยนิวไคลด์ที่เสถียรแล้ว และมีอายุที่ยาวนานนับตั้งแต่เนบิวลาดาวฤกษ์ยุคแรก ผ่านการก่อตัวของดาวเคราะห์ จนกระทั่งถึงปัจจุบัน มีนิวไคลด์ที่เสถียรแล้ว 288 ตัวที่เป็นที่รู้จัก
มีนิวไคลด์เสถียร 254 ตัว ซึ่งเป็นนิวไคลด์ดึกดำบรรพ์โดยแท้ และมีอีก 34 ตัวที่มีครึ่งชีวิตที่ยาวนานพอที่จะรอดมาจากการกำเนิดโลก นิวไลคด์ดึกดำบรรพ์ 34 ตัวนี้ แบ่งเป็นไอโซโทปของธาตุ 28 ธาตุ เป็นของแคดเมียม เทลลูเรียม นีโอดีเมียม และยูเรเนียม อย่างละ 2 ตัว (113Cd, 116Cd; 128Te, 130Te; 144Nd, 150Nd และ 235U, 238U) และซาแมเรียมมี 3 ตัว (146Sm 147Sm 148Sm)
รายชื่อจุดหมายปลายทางของสายการบินสิงคโปร์แอร์ไลน์
ท่าอากาศยานนานาชาติสรทาร วัลลภภาอี ปเฏล
ท่าอากาศยานนานาชาติสรทาร วัลลภภาอี ปเฏล (, SVPIA) เป็นท่าอากาศยานในพื้นที่นครอัห์มดาบาด ประเทศอินเดีย ห่างจากนครไปทางทิศเหนือประมาณ ตั้งชื่อตามรองนายกรัฐมนตรีคนแรกของอินเดีย (สรทาร วัลลภภาอี ปเฏล Sardar Vallabhbhai Patel) จัดว่าเป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นเป็นอันดับที่ 8 ของอินเดีย ด้วยจำนวนผู้โดยสาร 4.8 ล้านคนต่อปี (พ.ศ. 2557) เพิ่มขึ้นจากเดิม 5.38% อีกทั้งยังเป็นฐานการบินหลักของสายการบินต้นทุนต่ำ "สไปซ์เจ็ต" และเป็นฐานการบินรองของ แอร์อินเดีย, Blue Dart Aviation, GoAir และ Jet Airways
เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1937 และเปิดอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศในปี ค.ศ. 1992 ได้รับคัดเลือกให้เป็นท่าอากาศยานนานาชาติครั้งแรกวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2000
มีอาคารผู้โดยสาร 4 แห่ง ได้แก่ อาคารภายในประเทศ, อาคารระหว่างประเทศ, อาคารสำรอง และอาคารสินค้า มีที่จอดรถ 45 ที่ และมีสะพานเชื่อมระหว่างอาคารภายในประเทศ และอาคารระหว่างประเทศ อาคารใหม่ได้รับแรงบันดาลใจจากอาคารท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์
อาคารใหม่มีทางเลื่อน 500 เมตร เชื่อมต่อระหว่างอาคารเก่า 2 แห่ง
ทางวิ่ง.
มีทางวิ่งเดียว ยาว
สเปซเอ็กซ์
สเปซเอ็กซ์ ( – SpaceX) เป็นบริษัทเอกชนทางด้านธุรกิจการขนส่งทางอวกาศ ประเทศสหรัฐอเมริกา สำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองฮาวโทรน, รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2545 โดยมีเป้าหมายเพื่อลดค่าใช้จ่ายในการส่งจรวดสำหรับการตั้งอาณานิคมที่ดาวอังคารในอนาคต บริษัทนี้ได้พัฒนาจรวดขนส่ง 2 แบบ คือ ฟัลคอน 1 และ ฟัลคอน 9 โดยออกแบบโครงสร้างให้สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อีก และพัฒนายานอวกาศดรากอน สำหรับใช้กับจรวดแบบฟัลคอน 9 เพื่อส่งสินค้าสนับสนุนการปฏิบัติภารกิจบนสถานีอวกาศนานาชาติ และยานดรากอน 2สำหรับขนส่งนักบินอวกาศและนักท่องเที่ยวอวกาศ
ในปัจจุบัน สเปซเอ็กซ์ผลิตจรวดขนส่งอวกาศ 2 แบบด้วยกัน คือ จรวดแบบฟัลคอน 9 ซึ่งประสบความสำเร็จในเที่ยวบินแรก เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และจรวดแบบฟัลคอนเฮฟวี และสเปซเอ็กซ์ยังผลิตยานอวกาศแบบดรากอน ซึ่งเป็นยานอวกาศแบบปรับความดัน เพื่อใช้ส่งสินค้าไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ และยานอวกาศแบบ สเปซเอ็กซ์ดรากอน 2สำหรับขนส่งนักบินอวกาศและนักท่องเที่ยวอวกาศ
พระวรสารนอกสารบบ
วอลเลย์บอลชายทีมชาติจีน
วอลเลย์บอลชายทีมชาติจีน  เป็นตัวแทนของประเทศจีนในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร ทีมนี้เคยได้อันดับ 8 ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และอันดับ 5 ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ทีมวอลเลย์บอลประเทศชั้นนำในทวีปเอเชีย ได้แก่ อิหร่าน, จีน, เกาหลีใต้ และ ญี่ปุ่น
วอลเลย์บอลชายทีมชาติจีนไทเป
วอลเลย์บอลชายทีมชาติจีนไทเป  เป็นตัวแทนของประเทศไต้หวันในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสมาคมวอลเลย์บอลจีนไทเป
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเกาหลีเหนือ
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเกาหลีเหนือ  เป็นตัวแทนของประเทศเกาหลีเหนือในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร
วอลเลย์บอลชายทีมชาติสิงคโปร์
วอลเลย์บอลชายทีมชาติสิงคโปร์  เป็นตัวแทนของประเทศสิงคโปร์ในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร
ทางหลวงสายแพน-ฟิลิปปินส์
ทางหลวงสายแพน-ฟิลิปปินส์ หรือที่รู้จักในชื่อ Maharlika Highway (ทางหลวงชั้นสูง, อิสระ) เป็นโครงข่ายถนนและเรือข้ามฟากที่เชื่อมต่อระหว่างเกาะต่าง ๆ ได้แก่ เกาะลูซอน เกาะซามาร์ เกาะเลย์เต และเกาะมินดาเนา ของประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมหลักที่เปรียบเสมือนกระดูกสันหลังของประเทศ
ถนนเริ่มต้นทางทิศเหนือที่ Laoag, Ilocos Norte และสิ้นสุดทางทิศใต้ที่ซัมบวงกาซิตี มีระยะทางรวม และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายเอเชีย โดยกำหนดหมายเลขเป็นทางหลวงเอเชียสาย 26
การพัฒนาโครงข่าย.
ทางหลวงนี้ได้ถูกเสนอขึ้นมาในปี ค.ศ. 1965 และสร้างขึ้นภายใต้การกำกับดูแลของเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ประธานาธิบดีคนที่ 10 ของฟิลิปปินส์ ผู้วางแผนของรัฐบาลเชื่อว่าทางหลวงพิเศษและโครงข่ายถนนที่เชื่อมต่อกันจะกระตุ้นให้เกิดการผลิตทางการเกษตร โดยการลดค่าใช้จ่ายในการขนส่ง ส่งเสริมการพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจที่อยู่นอกใจกลางเมืองอย่างกรุงมะนิลา และขยายการผลิตภาคอุตสาหกรรมทั้งตลาดในประเทศและต่างประเทศ การก่อสร้างได้รับการสนับสนุนโดยการกู้เงินจากสถาบันช่วยเหลือจากต่างประเทศ ซึ่งรวมถึงธนาคารโลกด้วย
ทางหลวงสายนี้ได้ทำการฟื้นฟูและปรับปรุงในปี ค.ศ. 1997 ด้วยความช่วยเหลือจากรัฐบาลญี่ปุ่น และขนานนามว่า ถนนมิตรภาพฟิลิปปินส์-ญี่ปุ่น ต่อมาในปี ค.ศ. 1998 กระทรวงการท่องเที่ยวได้ออกแบบแนวเส้นทาง 35 ส่วน ให้เป็น "ทางหลวงชมวิว" ด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกที่พัฒนาสำหรับนักเดินทางและนักท่องเที่ยว
เมืองอากาศอำนวย
หนุมานนั่งแท่น
หนุมานนั่งแท่น (, ชื่อวิทยาศาสตร์: "Jatropha podagrica") เป็นไม้ประดับในวงศ์ยางพารา (Euphorbiaceae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกากลาง
หนุมานนั่งแท่นเป็นไม้พุ่ม สูงประมาณ 2.5 เมตร ลำต้นพองที่โคน ใบรูปไข่กว้างถึงรูปไข่กลับ ก้านใบยาว 10-20 เซนติเมตร ดอกแยกเพศออกเป็นช่อกึ่งช่อเชิงหลั่น ยาวถึง 26 เซนติเมตร แกนช่อดอกยาวถึง 20 เซนติเมตร ดอกเพศผู้ กลีบเลี้ยงรูปไข่กว้าง กลีบดอกรูปไข่กว้าง ฐานรองดอกรูปโถ เกสรเพศผู้ยาว 6-8.5 มิลลิเมตร ก้านชูเกสรเชื่อมกันที่โคน ดอกเพศเมีย กลีบเลี้ยงรูปรี ผลรูปรี มีลักษณะสามพู เส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5 เซนติเมตร ปลายมน แตกทั้งแนวตั้งและแนวนอน เมล็ดรูปรี
ทุกส่วนของหนุมานนั่งแท่น โดยเฉพาะน้ำยางและเมล็ด มีสารออกฤทธิ์คล้ายท็อกซาลบูมิน (toxalbumin) ที่พบในละหุ่ง, สารกลุ่มฟอร์บอล (phorbol) ที่พบในสลอดและสบู่ดำ และสารแอลคาลอยด์กลุ่มไกลโคไซด์ หากสัมผัสถูกน้ำยาง จะเกิดอาการแพ้ บวมแดงแสบร้อน หากรับประทานเมล็ดเข้าไป จะทำให้เกิดอาการปวดหัว คลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย กล้ามเนื้อชักกระตุก หายใจเร็ว การเต้นของหัวใจผิดปกติ ความดันโลหิตต่ำ
ข้ามสีทันดร
ข้ามสีทันดร เป็นนวนิยายที่แต่งโดย กฤษณา อโศกสิน ซึ่งเป็นนามปากกาของสุกัญญา ชลศึกษ์ ข้ามสีทันดรได้รับรางวัลหนังสือดีเด่นในปี พ.ศ. 2540 ข้ามสีทันดรเป็นนวนิยายที่มีเรื่องราวสะท้อนปัญหาครอบครัวที่เป็นอุทาหรณ์ให้สังคมได้ตระหนักถึงโทษพิษภัยของยาเสพติด ผูกแต่งเรียงร้อยเรื่องราวขึ้นมาในรูปนวนิยาย โดยนำการท่องเที่ยวแอฟริกาใต้มาประกอบเป็นฉากในเรื่องซึ่งสอดรับกันอย่างสมเหตุสมผลคล้องจองกันเป็นอันดี
ข้ามสีทันดรสร้างเป็นละครโทรทัศน์ถึง 2 ครั้งด้วยกัน ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2542 เขียนบทโทรทัศน์โดย ศัลยา สุขะนิวัตติ์ กำกับการแสดงโดย สุชาติ ทับแป้น ละครเรื่องนี้ถือเป็นการเล่นละครโทรทัศน์ครั้งแรกของ ธีรภัทร์ สัจจกุล ในบทบาทสุดท้าทาย ประกบคู่กับนางเอก สุวนันท์ คงยิ่ง ร่วมด้วย จักรกฤษณ์ คชรัตน์, ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี, ดวงดาว จารุจินดา, ดวงตา ตุงคะมณี, วันชัย เผ่าวิบูลย์, พอเจตน์ แก่นเพชร ออกอากาศปี พ.ศ. 2542 ทางช่อง 7
และนำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2561 โดย บริษัท จันทร์ 25 จำกัด มอบทีมผลิต เพ็ญพุธ เขียนบทโทรทัศน์โดย กู๊ดโฮป กำกับการแสดงโดย อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร แล้วเป็นการพลิกบทบาทครั้งสำคัญของ ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ, พชร จิราธิวัฒน์, ศิรินทร์ ปรีดียานนท์, ร่วมด้วย เพ็ญพักตร์ ศิริกุล, นพพล โกมารชุน, อริศรา วงษ์ชาลี, ธนากร โปษยานนท์ และนักแสดงมากฝีมืออีกคับคั่ง ในเวอร์ชั่นครั้งนี้ได้ยกกองไปถ่ายทำไกลถึง แอฟริกาใต้ ตามเนื้อหาบทประพันธ์ ออกอากาศทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เริ่ม 21 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ทาง ช่อง 3
ยุพรา เพื่อนสนิทของ เดือนสิบ เห็นเธอเป็นทุกข์เรื่อง ดวล น้องชาย อีกทั้งปัญหาชีวิตมากมายรู้สึกสงสารอยากช่วยผ่อนคลาย จึงชวนเดือนสิบไปเที่ยว แอฟริกา กับคณะทัวร์ ที่มี ชีวาตม์ เป็นหัวหน้าคณะ ระหว่างเดินทางทุกคนในทัวร์ต่างตื่นเต้นกับการส่องสัตว์ ป่า นานาชนิด และ มหาสมุทรแอฟริกา จะมีเพียงแต่ เที่ยงวัน ชายหนุ่มซึ่งมีอดีตเคยติดเฮโรอีนมาเป็นเวลานาน 10 ปี เพียงคนเดียวที่มีทีท่าไม่แยแสต่อสิ่งที่พบเห็น ทำให้ นางสวาท ผู้เป็นแม่เฝ้าคอยดูด้วยความห่วงใยมากเกินปกติ จนเป็นที่ผิดสังเกตของเดือนสิบและทุกคน โดยเฉพาะ นางรื่นเริง ที่มักคอยจ้องจับผิดสองแม่ลูก เพราะนางรู้อดีตของเที่ยงวัน
ในระหว่างการเดินทางชีวาตม์ทำตัวเป็นหัวหน้าคณะที่ดี คอยดูแลลูกทัวร์ทุกคน โดยเฉพาะนางสวาทและเที่ยงวันที่มักจะแยกตัวไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร เที่ยงวันรู้สึกอึดอัดกับสายตาแปลก ๆ ของบางคนในคณะทัวร์ แต่ก็พยายามทำใจยอมรับสภาพความเป็นจริง เขาเริ่มสังเกตและทำความคุ้นเคยกับเดือนสิบ และหันมาเอาใจใส่มารดาที่คอยเฝ้าตามตัวเขาด้วยความห่วงใย ครั้งแรกเที่ยงวันรู้สึกหวาดระแวงเดือนสิบ เพราะคิดว่าเดือนสิบเป็นเหมือนคนอื่น ๆ ที่อยากรู้เรื่องการติดยาของเขา แต่เมื่อเห็นความร่าเริงสดใสและความเป็นกันเองของเดือนสิบและยุพรา เที่ยงวันรู้สึกสบายใจและคลายความอึดอัดลง แต่ในบางครั้งเที่ยงวันก็สังเกตเห็นว่าเดือนสิบมีนัยน์ตาที่เลื่อนลอย เคว้งคว้างเหมือนมีเรื่องอยู่ในใจ ยุพราพยายามบอกให้เดือนสิบลืมปัญหาที่บ้านและความกังวลในเรื่องของลำธารคนรักไปก่อน
ข้ามสีทันดร ละครโทรทัศน์
ทางหลวงสายแพน-บอร์เนียว
ทางหลวงสายแพน-บอร์เนียว  หรือที่รู้จักในชื่อ ทางหลวงทรานส์-บอร์เนียว เป็นโครงข่ายถนนในเกาะบอร์เนียว เชื่อมต่อระหว่าง 2 รัฐของมาเลเซีย ได้แก่ รัฐซาบะฮ์และรัฐซาราวัก เข้ากับประเทศบรูไน ทางหลวงสายนี้ได้กำหนดหมายเลขเป็นทางหลวงเอเชียสาย 150 และทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 1 ในรัฐซาราวัก ส่วนในรัฐซาบะฮ์กำหนดให้เป็นทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 1, 13 และ 22 ทางหลวงสายนี้ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของโครงการระหว่างรัฐบาลทั้งสอง ตั้งแต่สมัยการก่อตั้งสหพันธรัฐมาเลเซียในปี ค.ศ. 1963 ซึ่งประกอบด้วยแหลมมลายู รัฐซาบะฮ์ รัฐซาราวัก และสิงคโปร์ การขาดแคลนโครงข่ายถนนในรัฐซาราวักเป็นเหตุหลักที่ต้องทำการก่อสร้าง ซึ่งแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1997 ทำให้รถยนต์สามารถเดินทางจากกูจิงไปยังโกตากีนาบาลูได้ อย่างไรก็ตามรัฐบาลก็ต้องยังสร้างเส้นทางใหม่เพื่อเชื่อมต่อพื้นที่ชนบทในรัฐซาราวัก
การก่อสร้างทางหลวงทั้งหมดที่ประมาณการไว้ในส่วนของประเทศมาเลเซียมีระยะทาง แต่ ณ ปี ค.ศ. 2002 ก่อสร้างแล้วเสร็จไป คิดเป็นร้อยละ 95.2 ทางหลวงช่วงเตอนม–ซีปีตัง ซึ่งแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2006 เป็นช่วงที่ก่อสร้างไปแล้วล่าสุดของทางหลวงสายนี้ ส่วนการก่อสร้างในช่วงสุดท้ายจากกาลาบากันถึงเซอปูลุตคาดว่าจะเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2008 ดังนั้นจึงคาดกันว่าทางหลวงสายแพน-บอร์เนียวตลอดทั้งสายจะเสร็จสมบูรณ์ภายใต้แผนเศรษฐกิจมาเลเซียที่ 9 ส่วนทางหลวงสายแพน-บอร์เนียวในประเทศอินโดนีเซียมีชื่อว่า "ทางหลวงสายทรานส์-กาลีมันตัน" ซึ่งเริ่มต้นทางทางตะวันตกที่เมืองปนตีอานักถึงเมืองเตเบดู
ทางหลวงเอเชียสาย 142
ทางหลวงเอเชียสาย 142  เป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย ถึงแม้ว่าถนนสายนี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายเอเชีย แต่ก็ไม่มีการติดตั้งป้าย AH142 ในป้ายบอกทางของทางหลวงมาเลเซีย ผ่านทางหลวงต่าง ๆ ได้แก่ เอ็มอีซีไฮเวย์ (MEC Highway) (ทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 222), ทางหลวง ตน ราซะก์ (ทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 12), และทางหลวงมาเลเซียหมายเลข 1
ทางหลวงเอเชียสาย 143
ทางหลวงเอเชียสาย 143  เป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย เป็นทางหลวงในประเทศสิงคโปร์ และเชื่อมต่อไปยังรัฐยะโฮร์ ประเทศมาเลเซีย เริ่มต้นจากฝั่งตะวันออกของสิงคโปร์ผ่านมายังตอนใต้แล้วขึ้นไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านสะพานข้ามฝั่งไปยังรัฐยะโฮร์ เข้าทางพิเศษของมาเลเซีย (E3) ซึ่งเป็นเส้นทางที่ 2 ที่เชื่อมต่อไปยังสิงคโปร์ (ส่วนเส้นทางที่ 1 อยู่ฝั่งตะวันออก) และสิ้นสุดที่เมือง Senai
รัฐนิดวัลเดิน
รัฐนิดวัลเดิน  เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ มีประชากร 40,287 คน (ค.ศ. 2007) โดยประชากร 4,046 คน (หรือราว 10%) เป็นชาวต่างชาติ เมืองหลวงของรัฐคือชตันส์
โทพีกา (รัฐแคนซัส)
มอนต์พีเลียร์ (รัฐเวอร์มอนต์)
มอนต์พีเลียร์  เป็นเมืองหลวงของรัฐเวอร์มอนต์ สหรัฐอเมริกา มีประชากร 7,855 คน (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองหลวงของรัฐที่มีประชากรน้อยที่สุดในสหรัฐอเมริกา เมืองมีวิทยาลัยวิจิตรศิลป์เวอร์มอนต์ (Vermont College of Fine Arts) และสถาบันอาหารนิวอิงแลนด์ (New England Culinary Institute)
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2015
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2015 เป็นการแข่งขันชิงแชมป์สโมสรโลกครั้งที่ 9 จัดขึ้น ณ ซูริก, สวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 6–10 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
กีฬาฟุตบอลในซีเกมส์ 2015
การแข่งขันฟุตบอลในกีฬาซีเกมส์ 2015 ครั้งที่ 28 จัดขึ้นที่สนามกีฬาแห่งชาติสิงคโปร์, สนามฟุตบอล จาลัน เบซาร์, สนามฟุตบอล ไป่ฉาน, สิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 29 พฤษภาคม ถึง 15 มิถุนายน 2558 การมอบเหรียญรางวัลจะมีขึ้นสำหรับการแข่งขันประเภททีมชาย
ผลการแข่งขัน ปรากฏว่า ไทย เป็นผู้ครองเหรียญทอง โดยในรอบชิงชนะเลิศ เอาชนะ พม่า ไปได้ 3-0 ประตู นับเป็นเหรียญทองครั้งที่ 15 จากการเข้าชิงทั้งหมด 19 ครั้ง และสามารถทำประตูคู่แข่งได้ถึง 24 ประตู โดยเสียไปแค่ประตูเดียวเท่านั้น
สนามฟุตบอลสามสนามที่จะใช้เป็นแมตช์เจ้าภาพการแข่งขันฟุตบอล:
การจับสลากแบ่งสายมีขึ้นเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2558.
โสภาพรรณ วิรุฬหมาศ หรือ เชอร์รี่ เป็น นักแสดง นางงาม มีชื่อเสียงจากการเป็น มิสโกลบอินเตอร์เนชั่นแนลไทยแลนด์ 2013
เชอร์รี่เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2531 เป็นคนกรุงเทพฯ เชอร์รี่เข้าวงการบันเทิงจากการประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013 โดยได้รับตำแหน่งมิสโกลบอินเตอร์เนชั่นแนลไทยแลนด์ 2013
เชอร์รี่จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะศิลปศาสตร์ วิชาเอกการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
กำลังศึกษาระดับปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
ฟัลคอน 9
ฟัลคอน 9  เป็นชื่อตระกูลพาหนะขนส่งทางอวกาศที่ออกแบบและสร้างโดยสเปซเอ็กซ์ ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองฮาวทอร์น, แคลิฟอร์เนีย ตระกูลจรวดนี้ประกอบด้วยฟัลคอน 9 v1.0 และฟัลคอน 9 v1.1 ฟัลคอน 9 1.2 และ ฟัลคอน 9 block 5ทั้งสองส่วนของจรวด ขับดันโดยเครื่องยนต์จรวดที่ใช้ออกซิเจนเหลว และน้ำมันก๊าดแบบ RP-1 เป็นเชื้อเพลิง ฟัลคอน 9 รุ่นปัจจุบัน มีระวางบรรทุก 13,150 กิโลกรัมขึ้นสู่วงโคจรต่ำของโลก และ 4,850 กิโลกรัมขึ้นสู่วงโคจรค้างฟ้า จรวดทั้ง 3 แบบ มีประสิทธิภาพอยู่ในระดับกลางของระบบขนส่งอวกาศ
จรวดฟัลคอน 9 และยานดรากอนชนะข้อเสนอภารกิจขนส่งสัมภาระขึ้น/ลงจากสถานีอวกาศนานาชาติ ในชื่อภารกิจ Commercial Resupply Services (CRS) ภายใต้โครงการ Commercial Orbital Transportation Services (COTS) ของนาซา และได้เริ่มเที่ยวบินแรกของภารกิจดังกล่าวเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 จรวดฟัลคอนรุ่นแรก (v1.0) ทำการบินได้เพียง 5 เที่ยวบินเท่านั้น ก่อนจะปลดระวางไปเมื่อปี พ.ศ. 2556
โดยสเปซเอ็กซ์ใช้ฟัลคอน 9 v1.1 แทนรุ่นเดิม เริ่มทำการบินทดสอบในเดือนกันยายน พ.ศ. 2556 และจะใช้รูปแบบของรุ่น 1.1 นี้เป็นหลักในการพัฒนาพาหนะขนส่งทางอวกาศ ชื่อ ฟัลคอน เฮฟวี นอกจากนี้จรวดฟัลคอนยังสามารถขนส่งมนุษย์ไปยังสถานีอวกาศนานาชาติในสัญญา Commercial Crew Transportation Capability อีกด้วย และ สเปซเอ็กซ์ใช้ฟอลคอน 9 FT แทน
ทางพิเศษสายฮาร์บิน–ถงเจียง
ทางพิเศษสายฮาร์บิน–ถงเจียง  โดยปกติมักเรียกว่า "ทางพิเศษฮาถง"  เป็นทางพิเศษที่เชื่อมต่อระหว่างเมืองฮาร์บิน มณฑลเฮย์หลงเจียง ประเทศจีน กับเมืองถงเจียง เจียมู่ซือ มณฑลเฮย์หลงเจียง แต่ในช่วงจากจังหวัดจี๋เสียนถึงถงเจียงยังไม่แล้วเสร็จ นอกจากนี้ ทางพิเศษสายนี้ยังเป็นทางหลวงสายเอเชีย กำหนดหมายเลขเป็น ทางหลวงเอเชียสาย 33 (AH33)
ทางพิเศษสายนี้เป็นทางพิเศษสายรองของทางพิเศษสายสุยเฟินเหอ–หม่านโจวหลี่ (G10) โดยทางพิเศษสายฮาร์บิน–ถงเจียงเริ่มต้นที่ทางพิเศษสายสุยเฟินเหอ–หม่านโจวหลี่ ที่เมืองฮาร์บิน ผ่านเมือง เจียมู่ซือ ชวังยาชาน และสิ้นสุดที่เมืองถงเจียง
ทางหลวงเอเชียสาย 34
ทางหลวงเอเชียสาย 34 (AH34) เป็นถนนในแนวตะวันออก–ตะวันตกในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย มีระยะทาง 1,033 กิโลเมตร (6,450 ไมล์) จากเมืองเหลียนหยุนก่าง ประเทศจีน ผ่าน 4 มณฑล ได้แก่ มณฑลเจียงซู มณฑลอานฮุย มณฑลเหอหนาน มณฑลฉ่านซี และสิ้นสุดที่ทางหลวงเอเชียสาย 5 ในเมืองซีอาน มณฑลฉ่านซี
น้องใหม่ เมืองชุมแพ
น้องใหม่ เมืองชุมแพ มีชื่อจริงว่า กมลพร ศศิพิมณ ชื่อเล่น : นิด เกิดเมื่อวันจันทร์ ที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2513 ที่บ้านหนองไผ่ อ.ชุมแพ จังหวัดขอนแก่นเป็นนักร้องลูกทุ่งหมอลำ มีผลงานอัลบั้มชุดแรกชื่อ นางเอกหมอลำช้ำรัก ตามด้วยอัลบั้มชุดที่ 2 จีบหนุ่มเขมร สาวน้ำพองร้องไห้ และอัลบั้มชุดที่ 3 นางสาวหล่วง แก้วใบเก่า ผัวเขาผู้บ่าวข่อย แฟนเขาคือเป้าหมาย ผัวป๋าขาเด้า
น้องใหม่ เมืองชุมแพ หรือชื่อเดิมว่า สมส่า จันกุดรัง ปัจจุบันเปลี่ยนเป็น สวัส ศศิพิมล มีบ้านเกิดอยู่ที่ อ.ชุมแพ จ.ขอนแก่น อาศัยอยู่กับพ่อแม่ที่มีอาชีพทำนา ด้วยความที่พ่อเป็นคนที่มีดนตรีในหัวใจ ชอบเป่าแคน ดีดพิณให้ลูก ๆ ฟังอยู่เสมอ ส่วนแม่ก็เคยเรียนลำกลอนมาก่อน ยายก็จะชอบลำให้ฟังเพื่อกล่อมจนหลานๆ หลับ ด้วยเหตุนี้เองพอเริ่มโตจึงรู้ว่าตัวเองชอบหมอลำ และชอบร้องเพลงเป็นชีวิตจิตใจ เวลาแม่พาไปทำนาด้วย ซึ่งต้องเดินเป็น 10 กิโลทุกวัน น้องใหม่ก็จะร้องเพลงตลอดทาง น้องใหม่จึงได้เรียนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่โรงเรียนหนองไผ่ใต้ ด้วยฐานะทางบ้านที่ยากจน ทำให้ต้องย้ายไปอยู่ อ.ภูเขียว เพื่อไปเลี้ยงลูกของน้า ซึ่งมีอาชีพเป็นครู ระหว่างที่เลี้ยงลูก น้าก็จะสอนหนังสือบ้าง แต่น้องใหม่ก็อยากเข้าเรียนจึงส่งตัวเองเรียนด้วยการหางานร้องเพลงตามวงหมอลำ มีงานที่ไหนก็จะไปขอเขาร้องเพลงตลอด จนจบชั้น ป.6 หลังจากอยู่กับน้าเป็นเวลา 3 ปีก็กลับมาอยู่ที่ชุมแพบ้านเกิด และตั้งใจสมัครเรียนต่อ แต่พ่อแม่และพี่ ๆ ไม่สนับสนุนเพราะฐานะยากจนมาก ทำให้น้องใหม่รู้สึกกดดันและเครียด ด้วยความตั้งใจจริง น้องใหม่ก็ไปสมัครเรียนจนได้ และหาเงินเองด้วยการสมัครเป็นนักร้องวงหมอลำคณะ " น้องใหม่ เมืองชุมแพ " นอกจากนี้ ยังสมัครเป็นนักร้องที่วงของโรงเรียนอีกด้วย น้องใหม่ดำเนินชีวิตนักร้องวงได้ 4 ปี ช่วงนั้นกำลังเรียนขึ้นชั้น ม.5 น้องใหม่ก็พบกับมรสุมชีวิตหลาย ๆ ด้าน ถึงกับต้องลาออกจากโรงเรียนกลางคัน และเข้ามาเป็นนางเอกคณะน้องใหม่แบบเต็มตัว ได้แสดงเป็นนางเอกเรื่องแรก ชื่อเรื่องว่า " ทิดคนพาล จารย์ร้ายนัก " ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นชีวิตนางเอกหมอลำของเธอนั่นเอง
จากนั้นน้องใหม่ก็พัฒนาตัวเองใช้ความคิดสร้างสรรค์และประสบการณ์ต่าง ๆ ที่ได้จากการอยู่วงหมอลำ ออกแบบชุดแดนเซอร์ รวมทั้งกำกับการแสดงหมอลำ ซึ่งตอนนั้นคณะน้องใหม่ เมืองชุมแพ เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักของชาวอีสาน ทางด้านครอบครัวหลังจากที่เห็นน้องใหม่ทำงานหนัก พบอุปสรรคมากมาย ก็เริ่มสงสารและหันมาคอยเป็นกำลังใจอยู่เคียงข้างเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้ รวมแล้วน้องใหม่ใช้ชีวิตการเป็นหมอลำทั้งสิ้น 19 ปี
จุดที่ทำให้เธอได้เข้ามาเป็นศิลปินนพพร ซิลเวอร์โกลด์ ก็คือ น้องใหม่ ติดตามรายการชุมทางเสียงทองมาโดยตลอด คิดอยากจะมีอัลบั้มเป็นของตัวเอง ฝันว่าสักวันหนึ่งจะได้มีโอกาสมากราบ อาโอ พนม นพพร จนกระทั่งลำเรื่องต่อกลอนเรื่อง หยาดน้ำตาเมียแต่ง เป็นเรื่องที่โด่งดังมีคนรู้จักมากขึ้น จึงเริ่มปรึกษากับหัวหน้าคณะว่าอยากจะลองมาสมัครนักร้องค่ายนพพร ฯ ตัดสินใจเดินทางมากรุงเทพฯเพื่อมาสมัครด้วยตัวเอง ผ่านขั้นตอนต่าง ๆ จนได้มาเป็นศิลปินนพพร ซิลเวอร์โกลด์ มีอัลบั้มชุดแรกชื่อว่า นางเอกหมอลำช้ำรัก ตามด้วยอัลบั้มชุดที่ 2 จีบหนุ่มเขมร และอัลบั้มชุดที่ 3 นางสาวหล่วง รวมถึงผลงานลำเรื่องต่อกลอนและวีซีดีตลกอีกหลายชุด และล่าสุดกับอัลบั้มใหม่ ผัวเขา ผู้บ่าวข้อย ที่น้องใหม่ เมืองชุมแพ ตั้งใจนำเสนอให้แฟนเพลงได้ติดตามฟังกัน
โยฮัน ว็อล์ฟกัง เดอเบอไรเนอร์
โยฮัน ว็อล์ฟกัง เดอเบอไรเนอร์ (; 13 ธันวาคม พ.ศ. 2323 – 24 มีนาคม พ.ศ. 2392) เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน ที่เป็นที่รู้จักในการคาดเดากฎพิริออดิกของธาตุเคมี
คาเมล อิบราฮิม
คาเมล ออร์แลนโด อิบราฮิม (; เกิด 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 —) เป็นผู้จัดรายการโทรทัศน์, นักแสดงชาย และ อดีตนายแบบ เขาเป็นผู้ชนะมิสเตอร์เวิลด์ 2010 ได้รับรางวัลที่จัดขึ้นในอินช็อน, เกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2010
ละหุ่ง
ละหุ่ง  เป็นพืชในวงศ์ยางพารา (Euphorbiaceae) และเป็นพืชชนิดเดียวในสกุล "Ricinus" มีถิ่นกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนและแอฟริกาตะวันออก
ละหุ่งเป็นไม้พุ่ม อาจสูงได้ถึง 6 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับกัน ขอบใบหยักเป็นแฉกแบบนิ้วมือ 5-12 แฉก เนื้อใบค่อนข้างบาง สีเขียว หรือสีเขียวแกมแดง หรือสีแดงเข้ม ก้านใบยาว 10-30 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อที่ยอดหรือตามปลายกิ่ง ช่อดอกตั้งตรง ดอกย่อยสีเขียวอมเหลืองหรือสีม่วงแดง แยกเพศแต่อยู่บนช่อเดียวกัน โดยดอกตัวผู้อยู่ส่วนบน ส่วนดอกตัวเมียอยู่ส่วนล่าง ผลรูปไข่มี 3 พู เมื่ออ่อนมีสีเขียวหรือสีเขียวแกมม่วง มีหนามอ่อน ๆ คลุม เมื่อแก่จะแห้งแตกได้ ภายในมีเมล็ด 1-3 เมล็ด
เมื่อสกัดเมล็ดละหุ่งโดยไม่ใช้ความร้อน (หากใช้ความร้อนจะได้โปรตีนที่มีพิษร้ายแรงคือ ไรซิน) จะได้น้ำมันละหุ่ง (castor oil) ที่มีสารสำคัญคือ กรดริซิโนเลอิก 85-95% ใช้รักษาโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง โรคพาร์คินสัน ข้ออักเสบ และแก้อาการผมร่วงได้ นอกจากนี้ น้ำมันละหุ่งยังใช้เป็นยาระบายอย่างอ่อน และใช้ในอุตสาหกรรมเคมีและรถยนต์อย่างแพร่หลาย
ฆวน การ์ซิอา โปสติโก
ฆวน การ์ซิอา โปสติโก (; เกิด 19 มกราคม ค.ศ. 1982 —) เป็นผู้เข้าแข่งขันประกวดจากเมืองมาลากา ประเทศสเปน เขาเป็นผู้ชนะมิสเตอร์เวิลด์ 2007 ได้รับรางวัลที่จัดขึ้นในเมืองซานย่า ประเทศจีน เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2007
วัดอิสาน
วัดอิสาน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2220 ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งกรุงศรีอยุธยา ปัจจุบันตั้งอยู่ ณ ถนนกุดั่น ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา นอกจากนั้นยังมีสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครราชสีมา แห่งที่ 22
ปี พ.ศ. 2220 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา วัดอิสานถูกสร้างขึ้นเมื่อโดยเป็นวัดที่สร้างพร้อม ๆ กับการสร้างเมืองนครราชสีมา โดยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โปรดฯ ให้โดยพระยายมราช หรือ สังข์ เป็นผู้สร้างโดยมีช่างชาวฝรั่งเศสเป็นผู้ช่วยออกแบบผังเมือง เมื่อสร้างผังเมืองเสร็จ จึงโปรดฯ ให้ประชาชน และคฤหบดีและขุนนาง ในครั้งได้ได้สร้างวัด 6 วัด คือ วัดพระนารายณ์มหาราช (วัดกลาง) วัดบูรพ์ วัดอิสาน วัดพายัพ วัดบึง และวัดสระแก้ว
วัดอิสาน เป็นวัดที่คหบดีและประชาชนร่วมกันสร้าง ความปราณีตในการก่อสร้างจึงน้อยกว่าวัดที่สร้างโดยขุนนาง (วัดกลางนคร วัดบึง และวัดสระแก้ว)
วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2240 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา
ปี พ.ศ. 2446 บูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งแรก ปูพื้นใหม่ และเปลี่ยนจากกระเบื้องหลังคาดินเผาเป็นกระเบื้องซิเมนต์
อุโบสถวัดอิสาน ขนาดกว้าง 11.28 เมตร ยาว 22.60 เมตร สูง 14 เมตร มีเสา 12 ต้น เป็นเสาแปดเหลี่ยม มีหัวบนหัวเสา หรือเรียกว่า เสามรรค 8 ฐานแอ่นโค้งทรงสำเภา หน้าบันและหลังคาได้ซ่อมใหม่ มีลวดลายแกะสลัก ภายในมีจิตรกรรมฝาผนัง ฐานเสมาคู่ และเสาหัวเม็ดที่กำแพง ตามแบบกรุงศรีอยุธยา ซึ่งในปัจจุบันวัดที่ยังคงโครงสร้างเดิมตั้งแต่สมัยอยุธยา ในจังหวัดนครราชสีมา เหลือเพียง 3 วัด อันได้แก่ วัดบึง วัดอิสาน และวัดหมื่นไวย (วัดหมื่นไวยตั้งอยู่นอกเมืองนครราชสีมา)
ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน พระพุทธรูปศิลปะเชียงแสน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2222 ชื่อว่า พระศรีรัตนปราติการส แปลว่า "พระแก้วมงคลผู้ให้ความปรารถนาสำเร็จยิ่งกว่าปรารถนา"
เจิ้ง จื้อเหว่ย
เจิ้ง ยฺหวี่กวง
เจิ้ง ยฺหวี่กวง หรือ เจฟฟรีย์ เจิ้ง ยฺหวี่ กวง (; ; 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 —) เป็นนายแบบชาวจีน และเป็นผู้ชนะการประกวดแมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล 2007 ที่คังว็อน, เกาหลี
เขาเกิดในต้าเหลียน, มณฑลเหลียวหนิง, ประเทศจีน และจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยควีนส์, รัฐออนแทรีโอ, ประเทศแคนาดา พ่อของเขาเป็นนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ และแม่ของเขาเป็นล่ามภาษาอังกฤษ จึงทำให้เขาพูดภาษาอังกฤษได้คล่อง
ก่อนหน้าที่จะเขาเป็นแมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล 2007 เขาเป็นนายแบบของไนกี้, อาดิดาส, ปีแยร์ การ์แดง, นาฬิกาเซนิต, ซารา, อัลเฟรด ดันฮิลล์ และแบรนด์ในประเทศและต่างประเทศ ในเดือนกุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 2007 เขาได้รับตำแหน่งแมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล 2007
หลังจากที่ได้รับตำแหน่งแมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล 2007 เขาได้รับเชิญให้ไปร่วมถ่ายทำภาพยนตร์ในประเทศจีนและฮ่องกง เขาเป็นชาวจีนคนแรกที่ได้รับรางวัลชนะเลิศแมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล
เจิ้ง จื้อเหว่ย์
ชุย เจี้ยนจุน
ฆวน การ์เซีย ปอร์ติโก
เนียอีริด
คะลิพโซ
โยฮันน์ โวลฟ์กัง เดอเบอไรเนอร์
เดอะเวิลด์ (กลุ่มเกาะ)
เดอะเวิลด์ หรือ เกาะเดอะเวิลด์ เป็นกลุ่มเกาะที่มนุษย์สร้างขึ้นของหมู่เกาะเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่สร้างขึ้นในรูปทรงแผนที่โลกอย่างหยาบ ๆ ซึ่งตั้งอยู่ในน่านน้ำของอ่าวเปอร์เซีย โดยอยู่นอกชายฝั่งของดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ กลุ่มเกาะเดอะเวิลด์มีองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นทรายขุดจากบริเวณชายฝั่งน้ำตื้นของดูไบ และเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาเกาะเทียมหลายแห่งในดูไบ ผู้พัฒนาเดอะเวิลด์คือนาคีลพร็อพเพอร์ตี และโครงการนี้มาจากความคิดสร้างสรรค์โดยเชคมุฮัมมัด บิน รอชิด อัลมักตูม ซึ่งเป็นผู้ปกครองแห่งนครดูไบ
การก่อสร้างของเกาะ 300 เกาะเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 2003 และหยุดลงเฉพาะช่วงวิกฤตการณ์การเงิน ค.ศ. 2008 เท่านั้น แม้ว่าร้อยละ 60 ของหมู่เกาะจะได้รับการขายไปยังผู้รับเหมาเอกชนให้กลับมาในปี ค.ศ. 2008 การพัฒนาของหมู่เกาะเหล่านี้ล้มเหลวในช่วงเริ่มต้น ณ ช่วงปลายปี ค.ศ. 2013 มีเพียงสองเกาะเท่านั้นที่ได้รับการพัฒนา ส่วนในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 ทางไคลน์ดีนสต์กรุ๊ปได้เปิดตัวโครงการ "หัวใจแห่งยุโรป"; โดยในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 เจเคพร็อพเพอร์ตี ซึ่งเป็นหนึ่งในแบรนด์ของไคลน์ดีนสต์กรุ๊ป ได้ประกาศในจดหมายข่าวรายเดือนของพวกเขาถึงโครงการว่าอยู่ในลักษณะที่"กำลังดี" การสร้างชุดแรกของหมู่เกาะเหล่านี้จะเป็นทวีปยุโรป, สวีเดน และเยอรมนี กับการพัฒนาที่ได้รับการนำโดยกลุ่มไคลน์ดีนสต์กรุ๊ป ซึ่งเป็นผู้พัฒนาสำหรับโครงการหัวใจแห่งยุโรป
เท็กแบ็คเดอะไนท์ (เพลง)
"เท็กแบ็คเดอะไนท์"  เป็นเพลงที่บันทึกเสียงโดย นักร้องชาวอเมริกัน จัสติน ทิมเบอร์เลก สำหรับสตูดิโออัลบั้มที่ 4 เดอะ 20/20 เอ็กซ์พีเรียนซ์ – 2 ออฟ 2 ในปี ค.ศ. 2013 ประพันธ์คำร้องและผลิตโดยทิมเบอร์เลก ทิโมธี "ทิมบาแลนด์" มอสลีย์ และ เจโรม "เจ-ร็อก" ฮาร์มอน เขียนเพิ่มเติมโดย เจมส์ ฟอนต์เลรอย ออกจำหน่ายให้ดาวน์โหลดในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2013
Take Back the Night (song)
ประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือ
ประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือ (Deliberative Democracy) เป็นรูปแบบหนึ่งของระบอบประชาธิปไตย โดยมีนัยหมายถึงกระบวนการทางประชาธิปไตยที่มีความเชื่อมั่นในพลังอำนาจจากการให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมในการตัดสินใจทางการเมืองมากยิ่งขึ้น โดยการปรึกษาหารือ ร่วมถกแถลงอภิปรายข้อปัญหาต่างๆ อย่างเป็นระบบ เพื่อโน้มน้าวพลเมืองคนอื่น และกลุ่มคนที่มีผลประโยชน์และความเห็นแตกต่างกันด้วยข้อมูลและเหตุผล อันจะนำไปสู่การแสวงหาทางออกที่เห็นพ้องต้องกัน หรือ ฉันทามติ ในการแก้ไขปัญหาสาธารณะ ตลอดจนการตัดสินใจทางการเมืองต่างๆ (Kurian, 2011: 385)
ในระบอบประชาธิปไตยแบบตัวแทนซึ่งเป็นหนึ่งในบรรดาการปกครองสมัยใหม่ที่ใช้กันอยู่ทั่วทุกมุมโลกในปัจจุบัน ทำให้กระบวนการเลือกตั้ง และการตัดสินใจโดยเสียงข้างมากได้กลายเป็นสิ่งที่จำเป็น และสำคัญประการแรกๆ ของการปกครองในระบอบประชาธิปไตยสมัยใหม่ แต่กระบวนการเลือกตั้งก็อาจไม่ใช่ปัจจัยที่เพียงพอเสียแล้วในการสร้างคุณค่าให้แก่ประชาธิปไตยแบบตัวแทน เพราะคุณภาพของประชาธิปไตยสมัยใหม่นั้นอยู่ที่การเคารพทั้งการตัดสินใจของเสียงข้างมาก ในขณะเดียวกันก็จะต้องธำรงไว้ซึ่งสิทธิเสรีภาพของเสียงข้างน้อย ด้วยเหตุนี้ แนวคิดประชาธิปไตยแบบปรึกษาหารือจึงเข้ามาตอบโจทย์จุดอ่อนของประชาธิปไตยเสียงข้างมาก และพยายามช่วยให้เราสามารถบรรลุคุณค่าของประชาธิปไตยทั้งสองมิติไปได้พร้อมๆ กัน