pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คู่คนลุยเลอะ("湘南純愛組"!) ภาคปฐมบทหรือภาคต้นของ "GTO"("The Great Teacher Onizuka คุณครูพันธุ์หายาก") ชื่อภาษาญี่ปุ่น อ่านว่า "Shonan Junai Gumi"(หรือบางแห่งใช้ชื่อว่า "Young GTO") เขียนและวาดภาพโดย อาจารย์ "โทรุ ฟูจิซาวะ"(Toru Fujisawa)ถูกตีพิมพ์ ครั้งแรกเป็นภาษา"ญี่ปุ่น" โดยบริษัท "โคดันฉะ" เมือง"โตเกียว" ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปีพ.ศ.2534 ตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดย "บริษัทวิบูลย์กิจ พับลิชชิ่ง กรุ๊ป" มีความยาวทั้งสิ้น 31 เล่มจบ ความยาวประมาณ 6000 หน้ากระดาษ (บางแห่งให้ 32 เล่มจบ โดยรวมเอา "The Bad Company"เข้าไปด้วย)
ชะนีธรรมดา (สกุล)
สกุลชะนีธรรมดา เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานร จำพวกลิงไม่มีหางสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Hylobates" (/ไฮ-โล-บา-เตส/) ในวงศ์ชะนี (Hylobatidae)
ชะนีในสกุลนี้มีจำนวน 44 โครโมโซม บริเวณรอบ ๆ ใบหน้าจะมีขนสีขาวขึ้นเป็นวงกลมเหมือนวงแหวน ชะนีในสกุลนี้กระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคกลางและภาคใต้ของจีน จนถึงหลายประเทศในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ รวมถึงเกาะต่าง ๆ ในทะเล เดิมเคยถูกจัดให้เป็นเพียงสกุลเดียวในวงศ์นี้ ก่อนที่แยกออกไปเป็นสกุลต่าง ๆ ตามการศึกษาที่มีเพิ่มมากขึ้น (ข้อมูลบางแหล่งจัดให้มีเพียงสกุลเดียว)
สกุลชะนีธรรมดา
ชะนีมงกุฎ หรือ ชะนีเอี๊ยมดำ เป็นชะนีชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hylobates pileatus"
เดิมเคยถูกจัดเป็นชนิดย่อยของชะนีมือขาว ("H. lar") แต่มีพฤติกรรมและลักษณะบางอย่างต่างออกไป รวมถึงเสียงร้องด้วย โดยสีขนจะแตกต่างออกไปตามเพศและช่วงอายุ ตัวผู้ในช่วงวัยรุ่นจะมีสีขนเหลือง เมื่ออายุ 3-4 ปี จะเปลี่ยนเป็นสีดำทั่วตัวยกเว้นคิ้ว ถุงอัณฑะ หลังมือ หลังเท้า และวงรอบใบหน้า ส่วนตัวเมียมีสีขาวนวลเหมือนเดิม แต่ที่หน้าอกและบนหัวมีสีดำ แลดูคล้ายใส่เอี๊ยม หรือผ้ากันเปื้อน อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ
พบอาศัยอยู่ในแถบประเทศลาวและกัมพูชา ทางด้านทิศตะวันตกของแม่น้ำโขง สำหรับในประเทศไทยพบทางภาคตะวันออก เช่น จังหวัดสุรินทร์, บุรีรัมย์, ปราจีนบุรี, จันทบุรี, ตราด และในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่
มักอาศัยอยู่ในป่าดิบที่มียอดไม้สูงและรกชัฏ อาหารหลัก คือ ผลไม้, ใบไม้, แมลงและสัตว์เลื้อยคลาน ดื่มน้ำโดยใช้วิธีการเลียตามขนตัวเองและหาตามโพรงไม้ ออกลูกครั้งละ 1 ตัว เมื่อลูกชะนีอายุได้ 1 ปี จะเริ่มออกจากอกแม่ห้อยโหนไปมาด้วยตัวเอง ซึ่งต่างจากชะนีมือขาวที่จะเกาะอยู่กับอกแม่จนอายุได้ 2 ปี และเมื่อลูกอายุได้ 2-3 ปี แม่ชะนีมงกุฎจะเริ่มผสมพันธุ์อีกครั้ง ลูกชะนีโดยเฉพาะตัวผู้จะถูกขับไล่ออกจากฝูงเร็วกว่าตัวเมีย และจะอยู่ตามลำพังจนกระทั่งหาคู่ผสมพันธุ์ได้
ชะนีมงกุฎในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ มีการผสมข้ามพันธุ์กับชะนีมือขาว จนเกิดเป็นชะนีลูกผสมซึ่งมีลักษณะรูปร่างที่แตกต่างออกไป รวมถึงเสียงร้องด้วย อันเนื่องจากอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่นับเป็นสถานที่แห่งเดียวในโลก ที่มีชะนีทั้ง 2 ชนิดนี้อาศัยอยู่ในพื้นที่เดียวกัน
ชะนีเอี๊ยมดำ
ชะนีแก้มขาว (สกุล)
ชะนีแก้มขาว  เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานรสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Nomascus" (/โน-มาส-คัส/) จัดเป็นลิงไม่มีหาง ในวงศ์ชะนี (Hylobatidae)
เดิมสกุลนี้เคยถูกให้เป็นสกุลย่อยของสกุล "Hylobates" (ซึ่งบางข้อมูลจัดให้เป็นสกุลเดียวกัน) ต่อมามีการศึกษาเพิ่มเติมพบว่าชะนีสกุลนี้มีจำนวนโครโมโซม 52 ส่วนมากชะนีกลุ่มนี้จะมีขนสีดำและมีกระจุกขนสีดำที่กลางกระหม่อม แต่บางส่วนก็มีสีที่อ่อนลงไป พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ของจีน (มณฑลยูนาน และเกาะไหหลำ) จนถึงภาคเหนือและกลางของเวียดนาม และภาคเหนือของลาว
ชะนีดำใหญ่
Symphalangus syndactylus
Symphalangus
ฌ็อง-บาติสต์ เดอ ลา ซาล
นักบุญฌ็อง-บาติสต์ เดอ ลา ซาล (; 30 เมษายน ค.ศ. 1651 – 7 เมษายน ค.ศ. 1719) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวฝรั่งเศส ผู้ก่อตั้งคณะภราดาลาซาล ซึ่งเป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่มีบทบาทสำคัญในด้านการจัดการศึกษาแก่เยาวชน ท่านได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1900 และได้รับยกย่องว่าเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ครูอาจารย์
เดอ ลา ซาล เกิดในตระกูลขุนนาง ที่เมืองแร็งส์ แคว้นช็องปาญาร์แดน ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1651 เป็นบุตรคนโตสุดในบรรดาพี่น้องทั้งหมดสิบคน ได้รับศีลโกนเมื่ออายุ 11 ปี และได้เป็นแคนอนประจำอาสนวิหารแม่พระแห่งแร็งส์เมื่อายุได้ 15 ปี ศึกษาจนจบปริญญาเอกสาขาวิชาเทววิทยา แล้วรับศีลอนุกรมขั้นบาทหลวงเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1678 ขณะมีอายุได้ 26 ปี
เดอ ลา ซาล ได้อุทิศตนทำงานด้านการศึกษาอย่างจริงจังเพื่อช่วยเหลือเด็กยากจนในประเทศฝรั่งเศสสมัยนั้นให้มีการศึกษา จึงรวมกลุ่มชายที่มีความกระตือรือร้นจะทำงานด้านการศึกษาตั้งเป็นคณะภราดาลาซาลซึ่งเป็นคณะนักบวชที่เน้นงานสอนเด็กเหล่านั้นโดยเฉพาะ สมาชิกของคณะมีเฉพาะภราดา นับเป็นคณะนักบวชฆราวาสคณะแรกที่เน้นงานสอน และยังเป็นต้นแบบให้คณะนักบวชอื่น ๆ ที่เน้นการสอนที่เกิดขึ้นภายหลังด้วย ท่านยังริเริ่มให้ใช้ภาษาท้องถิ่นในการเรียนการสอนแทนการใช้ภาษาละตินที่ทำมาแต่เดิม เป็นผู้บุกเบิกการอบรมวิชาชีพครู ได้ก่อตั้งวิทยาลัยครูที่เมืองแร็งส์ ปารีส และแซ็ง-เดอนี และตั้งโรงเรียนขึ้นอีกหลายแห่งในฝรั่งเศส สอนในระดับชั้นประถมศึกษา มัธยมศึกษา อาชีวศึกษา
ฌ็อง-บาติสต์ เดอ ลา ซาล ถึงแก่มรณกรรมที่แซ็ง-ยง เมืองรูอ็อง ประเทศฝรั่งเศส ในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1719 (ซึ่งเป็นวันศุกร์ประเสริฐประจำปีนั้น) ขณะมีอายุย่าง 68 ปี เรลิกของท่านถูกเก็บรักษาไว้ที่ศูนย์กลางคณะภราดาลาซาล กรุงโรม ประเทศอิตาลี
บาทหลวงฌ็อง-บาติสต์ เดอ ลา ซาล ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1888 ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1900 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 นอกจากนี้สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 ยังยกย่องให้ท่านเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ครูอาจารย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950
ตัวกรองคาลมาน
ตัวกรองคาลมาน  เป็นที่รู้จักกันว่าคือการประมาณค่าของสมการกำลังสองเชิงเส้น ( หรือ LQE ) เป็นขั้นตอนวิธีแบบเวียนบังเกิดในการประมาณตัวแปรสถานะของระบบพลวัต โดยการประมาณตัวแปรสถานะของระบบพลวัตนี้อาจจะประยุกต์ใช้ในกรณีที่ต้องการประมาณตัวแปรสถานะที่ถูกสัญญาณรบกวนหรือเกิดจากข้อจำกัดในการตรวจวัดตัวแปรสถานะนั้นๆ หรือในบางกรณีก็ใช้ร่วมกับข้อมูลของตัวแปรสถานะที่ได้รับมาจากเซ็นเซอร์ซึ่งทำให้ข้อมูลของตัวแปรสถานะมีความแม่นยำมากขึ้นกว่าการเลือกใช้ข้อมูลจากเซ็นเซอร์เพียงอย่างเดียว
ตัวกรองคาลมานถูกนำเสนอครั้งแรกโดย รูดอล์ฟ อีมิว คาลมาน ในปี ค.ศ. 1960 ซึ่งแนวความคิดของคาลมานเกี่ยวกับตัวกรองคาลมานนี้ถูกตั้งข้อสงสัยเป็นอย่างมากในช่วงเริ่มต้นแต่อย่างไรก็ดี คาลมานประสบความสำเร้จในการนำแนวผลงานชิ้นนี้ของเขาให้ได้รับการยอมรับจากการได้พบกับ สแตนลี่ เอฟ. ชมิคท์ (Stanley F. Schmidt) แห่งศูนย์วิจัยแอมส์ ของนาซ่า ในช่วงทศวรรษที่ 1960 จนในที่สุดตัวกรองคาลมานได้ถูกนำไปใช้ในการควบคุมและกรองสัญญาณของยานอวกาศในโครงการอะพอลโล และหลังจากนั้นก็ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายเรื่อยมา
วีวาเชลาฟ มาลาเฟียฟ
วีวาเชลาฟ อเล็คซานโดรวิช มาลาเฟียฟ (; เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1979 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวรัสเซีย เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก ตำแหน่งผู้รักษาประตู และทีมชาติรัสเซีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003
มังกีย์ ฮีโร
แฮมป์เดนพาร์ก
แฮมป์เดนพาร์ก (หรือเรียกการง่ายๆว่า แฮมป์เดน) เป็นสนามฟุตบอล ตั้งอยู่ที่ เมาท์ ฟรอริดา เมืองกลาสโกว์ ประเทศสก็อตแลนด์ มีความจุทั้งหมด 52,063 ที่นั่ง เปิดใช้สนามอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 1903 และ ได้รับการปรับปรุงในด้านเก้าอี้ที่นั่งในปี ค.ศ. 1999 สนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของ ฟุตบอลทีมชาติสก็อตแลนด์ และ สโมสรฟุตบอลควีนสพาร์ก สโมสรฟุตบอลในสก็อตแลนด์ สนามแห่งนี้ยังเคยเป็นที่ใช้ในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศของ สก็อตติช คัพ และ สก็อตติชลีกคัพ มาแล้วหลายปี สนามแห่งนี้ยังเคยเป็นสถานที่จัดการแข่งขันของ ยูฟ่า ทั้ง ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในปี 2002 และ ยูฟ่าคัพ ในปี 2007 รอบชิงชนะเลิศอีกด้วย
ธันเดอร์บอลล์
ยอดพยัคฆ์ราชินี
เพชรพยัคฆราช
เพชฌฆาตปืนทอง
พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก
พยัคฆ์ร้ายเหนือเมฆ
เจาะดวงตาเพชฌฆาต
เพชฌฆาตปลาหมึกยักษ์
พยัคฆ์ร้ายพญายม
พยัคฆ์สะบัดลาย
รหัสสังหาร
พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย
พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก
ควีนวิกทอเรียบิลดิง
ควีนวิกทอเรียบิลดิง  เป็นอาคารที่สร้างในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ออกแบบโดยจอร์จ มักเร ในเขตศูนย์กลางธุรกิจของเมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย โดยเป็นอาคารสถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ ที่ถูกสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1893-1898 มีความกว้างของตัวอาคาร 30 เมตร และความยาว 190 เมตร ตัวอาคารมีถนนล้อมรอบทั้ง 4 ด้าน คือ , , York Street และ Druitt Street อาคารหลังนี้ได้รับการออกแบบให้เป็นศูนย์การค้าในช่วงแรก และต่อมาถูกใช้งานอย่างหลากหลายจนกระทั่งได้รับการบูรณะให้มีการใช้งานดังเดิมในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20
พระบรมราชินยานุสาวรีย์สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย.
บริเวณทิศใต้ของควีนวิกทอเรียบิลดิง คือ ลานครบรอบสองร้อยปี (Bicentennial Plaza) ด้านหน้าศาลาว่าการนครซิดนีย์ ตรงข้าม Druitt Street จะพบพระบรมราชินยานุสาวรีย์ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่สร้างเป็นฐานหินสี่เหลี่ยมสีเทาสว่าง โดยเป็นงานแกะสลักของประติมากรจอห์น ฮิวส์ พระบรมราชินยานุสาวรีย์แห่งนี้เคยตั้งอยู่ด้านนอกสภานิติบัญญัติของประเทศไอร์แลนด์ ต่อมารัฐบาลไอร์แลนด์ได้มอบพระบรมราชินยานุสาวรีย์แห่งนี้สู่ประชาชนชาวซิดนีย์ และทางการได้นำมาวางบนที่ตั้งปัจจุบันใน ค.ศ. 1987
โมบาระ
โมบาระ  เป็นเมืองในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 100.01 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2012 มีจำนวนประชากร 91,439 คน
โมบาระตั้งอยู่ด้านในแผ่นดินของคาบสมุทรโบโซ มีความสูงของพื้นทางทิศตะวันตกและจะลาดไปทางทิศตะวันออก ได้รับอิทธิพลจากกระแสน้ำคูโรชิโอะ ในมหาสมุทรแปซิฟิก ทำให้มีสภาพอากาศแบบมหาสมุทร อากาศร้อนชื้นในฤดูร้อน และอากาศเย็นในฤดูหนาว
ตีอาโก คุนญา
สังเคราะห์ด้วยแสง
พรรคราษฎร (พ.ศ. 2544)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ
จังหวัดสมุทรปราการ มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 7 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 7 คน จากทั้งหมด 350 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดสมุทรปราการมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ นายเขียน กาญจนพันธุ์
กริฟ ริส
กริฟฟิด มาริดิต โบเวน ริส  เป็นนักดนตรีชาวเวลส์ ที่เป็นศิลปินเดี่ยว และเล่นดนตรีให้อีกหลากวงรวมทั้งวง ซุเปอร์เฟอร์รีแอนิมัลส์ ที่ได้อยู่ในกระแสหลักในยุค 1990 นอกจากนี้เขายังเข้างมีวงอิเล็กหรอป็อปเซ่น นีออน นีออน พร้อมด้วย บูม บีบ กับอัลบั้มของพวกเขา "Stainless Style" ถูกเสนอชื่อเข้าชิง รางวัลเมอร์คิวรี (Mercury Prize) ในปี 2008 และเขาได้รับรางวัล เวลส์มิวสิกไพรซ์ (Welsh Music Prize) ในปี 2011 ในอัลบั้ม "Hotel Shampoo"
Gruff Rhys
สกุลชิมแปนซี
สกุลชิมแปนซี  เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีวิวัฒนาการสูง ใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุด ในอันดับวานร เป็นลิงไม่มีหาง ใช้ชื่อสกุลว่า "Pan"
มีถิ่นที่อยู่ในแถบทวีปแอฟริกาตะวันออกและแอฟริกากลางระดับเส้นศูนย์สูตร ตัวผู้จะหนักราว 110 ปอนด์ มีส่วนสูงเฉลี่ย 5 ฟุต ส่วนตัวเมียหนักราว 88 ปอนด์และสูงเฉลี่ย 4 ฟุต สามารถปีนป่ายต้นไม้ได้เป็นอย่างดี แต่ชอบที่จะหากินและอาศัยอยู่บนพื้นดินมากกว่า ขนตามลำตัวสั้นสีน้ำตาลดำหรือเทาเข้ม แต่ที่มือและเท้าไม่มีขน รวมทั้งบริเวณใบหน้าและใบหู
มีลักษณะเด่น คือ ไม่มีดั้งจมูก ขากรรไกรค่อนข้างยื่นออกมา มีฟันกรามที่พัฒนาใช้การได้ดี มีปริมาตรสมองราว 400 ลูกบาศก์เซนติเมตร มีโครโมโซมจำนวน 24 คู่ และมีดีเอ็นเอร่วมกับมนุษย์ถึงร้อยละ 99.4 เนื่องจากมีบรรพบุรุษร่วมกันมา แต่ได้แยกวิวัฒนาการออกจากกันเมื่อราว 5-6 ล้านปีก่อน
มีพฤติกรรมกินพืชเป็นอาหารหลัก โดยปกติเป็นสัตว์ที่รักสงบ แต่ก็มีบางครั้งที่ตัวผู้จะมีพฤติกรรมดุร้าย มักยกพวกเข้าโจมตีกัน และยังมีพฤติกรรมล่าลิงชนิดอื่น ได้แก่ ลิงโลกเก่ากินเป็นอาหารอีกด้วย เป็นสัตว์ที่อยู่รวมกันเป็นครอบครัว มีความสัมพันธ์เป็นเครือญาติกัน โดยมีตัวผู้เป็นจ่าฝูง ออกลูกครั้งละเพียง 1 ตัว อายุขัยโดยเฉลี่ย 40 ปี เป็นสัตว์ที่มีความเฉลียวฉลาด มีการแสดงออกทางอารมณ์คล้ายคลึงและใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุด รวมทั้งกล้ามเนื้อและสรีระ ทั้งนี้เพราะระบบกล้ามเนื้อของมนุษย์และชิมแปนซีนั้นคล้ายกันมาก แต่ถึงอย่างนั้นเมื่อเปรียบเทียบกันต่อหน่วยน้ำหนักแล้ว ชิมแปนซีมีกล้ามเนื้อที่แข็งแรงกว่ามนุษย์ 2-3 เท่า โดยมีการศึกษาพบว่า ชิมแปนซีมีความทรงจำดีเสียยิ่งกว่ามนุษย์ที่เป็นผู้ใหญ่เสียอีก และจดจำคำศัพท์ของมนุษย์ได้ถึง 125 คำ
โดยนักวิทยาศาสตร์ที่ศึกษาด้านชิมแปนซี ที่มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับมากที่สุด คือ เจน กูดดอลล์ นักวานรวิทยาหญิงชาวอเมริกัน ที่เริ่มศึกษาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960 เริ่มต้นที่ประเทศอูกันดา
Panina
Oteage Lullaby
แบรด เดลสัน
แบรดฟอร์ด ฟิลิปป์ เดลสัน (เกิด 1 ธันวาคม ค.ศ. 1977) เป็นนักกีต้าร์ชาวอเมริกัน รู้จักกันดีในฐานะมือกีต้าร์และหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งของวง ลิงคินพาร์ก นอกจากนี้เขายังเป็นตัวแทนของแมชชีนช็อปเรคคอร์ดดิง
แบรด เดลสัน เข้าเรียนที่อากูรา ไฮสคูลกับไมค์ ชิโนดะ เพื่อนวัยเด็กและสมาชิกวงของเขา ระหว่างที่ยังอยู่ในชั้นมัธยมนั้นเขาได้เล่นให้กับหลายๆวง วงที่เป็นโดดเด่นที่สุดคือ รีเลทีฟ ดีกรี(Relative Degree) ซึ่งเป็นวงที่ทำให้เขาได้พบกับร็อบ บอร์ดอน จุดมุ่งหมายของรีเลทีฟ ดีกรีคือได้เล่นในโชว์สักครั้ง เมื่อบรรลุเป้าหมายแล้วก็ยุบวงไป
หลังจากที่สำเร็จการศึกษาในปีค.ศ. 1995 เดลสัน ชิโนดะ และบอร์ดอน ตั้งวงดนตรีชื่อว่าซีโร่ (Xero) ซึ่งนับเป็นจุดเริ่มต้นของลิงคินพาร์กในเวลาต่อมา
เดลสันเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส หรือ ยูซีแอลเอ ในปีค.ศ.1995 และเป็นเพื่อนร่วมห้องที่หอพักกับเดฟ ฟาร์เรลล์ถึงสามปี ภายหลังฟาร์เรลล์ ก็ได้เข้ามาเป็นสมาชิกวงลิงคินพาร์กเช่นกัน นอกจากนี้เขายังมีโอกาสได้ฝึกงานกับคนในวงการดนตรีและทำงานให้กับเจฟฟ์ บลูผู้ซึ่งได้แนะนำเชสเตอร์ เบนนิงตัน ให้กับลิงคินพาร์ก โดยภายหลังเบนนิงตันได้เข้ามาเป็นนักร้องนำของวง
หลังจากสำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งในปีค.ศ. 1999 เดลสันตัดสินใจไม่เข้าศึกษาต่อด้านกฎหมายเพื่อมาเริ่มอาชีพทางดนตรีกับลิงคินพาร์กอย่างจริงจัง
ลิงคินพาร์ก.
ในปีค.ศ.1999 วงซีโร่ได้มีการเปลี่ยนตัวนักร้องนำจากมาร์ค เวคฟิลด์เป็นเชสเตอร์ เบนนิงตันและเปลี่ยนชื่อวงเป็นไฮบริด ธีโอรี่ (Hybrid Theory) หลังจากนั้นไม่นาน เดลสันและไมค์ ชิโนดะได้ผลิตไฮบริด ธีโอรี่ อีพี (Hybrid Theory (EP)) เผยแพร่ออกทางเว็บไซต์ต่างๆและได้ความนิยมตามมา หลังจากนั้นวงเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นลิงคินพาร์กและได้เซ็นสัญญากับ[[วอร์เนอร์บราเธอร์ส
ต่อมาในวันที่24 ตุลาคม ค.ศ.2000 ลิงคินพาร์กออกอัลบั้ม Hybrid Theory ที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม ต่อมาเดลสันได้ช่วยในการผลิตอัลบั้มรีมิกส์ชื่อ Reanimation ซึ่งออกในปีค.ศ.2002
หลังจาก Reanimation เดลสันมีบทบาทสำคัญในการผลิต Meteora (2003) สตูดิโออัลบั้มที่สองของลิงคินพาร์กซึ่งมีท่อนริฟฟ์กีต้าร์ที่หนักกว่าอัลบั้มแรก
ลิงคินพาร์กออกอัลบั้มที่สามชื่อว่า Minutes to Midnight ในวันที่15 พฤษภาคม ค.ศ.2007 ซึ่งอัลบั้มนี้ทางวงได้หลีกเลี่ยงออกจากแนว[[นูเมทัล]]ที่เคยเป็นมาในสองอัลบั้มก่อนและพัฒนาซาวน์เสียงใหม่ๆ สำหรับเดลสันแล้วเขาได้ทดลองกีต้าร์และแอมป์ที่แตกต่างกันและยังทำให้เขาได้เล่นท่อนโซโล่ด้วย ซึ่งสามารถได้ยินได้ในเพลง Shadow of the Day, What I’ve Done, In Pieces และ The Little Things Give You Away
นอกจากนี้เขายังได้ลองใช้[[อีโบว์]] (E-bow) จนเกิดเป็นเพลงชื่อ Ebow Idea ซึ่งภายหลังได้กลายมาเป็นเพลง No More Sorrow และเขายังเป็นคนเล่นเปียโนให้กับเพลง Hands Held High เวลาแสดงคอนเสิร์ตด้วย
ต่อมาในอัลบั้ม A Thousand Suns ซึ่งออกวันที่14 กันยายน ค.ศ.2010 เดลสันทำหน้าที่เล่นกลองคู่กับเบนนิงตันในเพลง When They Come For Me และเล่นคีย์บอร์ดในเพลง Waiting For the End เวลาแสดงคอนเสิร์ต
จนถึงอัลบั้มล่าสุด Living Things ซึ่งออกเมื่อ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ในตอนท้ายของ Until It Break เพลงลำดับที่สิบของอัลบั้ม เดลสันร้องท่อนเมโลดิก ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่เขาให้เสียงร้องในอัลบั้ม
เดลสันเป็น[[ยิว]] เขาแต่งงานกับเอลิซ่า โบเรน ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2003 ในงานแต่งงานตามประเพณีชาวยิวที่ Skirball Cultural Center ทั้งคู่มีลูกด้วยกันหนึ่งคนชื่อ โจนาห์ เทย์เลอร์ เดลสัน ในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2008
นอกเหนือจากลิงคินพาร์กแล้วเดลสันยังมีธุรกิจอีกหลายด้านร่วมกับพ่อของเขา ดอนน์ เดลสัน ทั้งคู่ร่วมก่อตั้ง BandMerch ซึ่งเกี่ยวกับการขายสินค้าของลิงคินพาร์กและวงอื่นๆ
ใน ปีค.ศ.1991 เขาเคยเป็นตัวประกอบในหนังเรื่อง Bill &amp; Ted’s Bogus Journey
เขาเคยเป็นพิธีกรให้กับ ยูซีแอลเอ มหาวิทยาลัยเก่าของเขาในพีธีมอบปริญญาบัตรของ UCLA College of Letters and Science ในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2009
งานการกุศล.
[[หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว]]
[[หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน]]
[[หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแคลิฟอร์เนีย]]
[[หมวดหมู่:นักกีตาร์]]
[[หมวดหมู่:สมาชิกของลิงคินพาร์ก]]
[[หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส]]
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี
จังหวัดปทุมธานี มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 6 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 6 คน จากทั้งหมด 350 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดปทุมธานีมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ นายทองกระจาย รัชตะวรรณ
พัก ซ็อง-ฮย็อน
พัก ซ็อง-ฮย็อน  เกิดวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1983 ที่คุนซัน จังหวัดช็อลลาเหนือ เป็นนักยิงธนูแชมป์โลกจากประเทศเกาหลีใต้ เธอเป็นผู้ครองสถิติโลกในระยะ 70 ม.ในรอบการแข่งยิงธนูที่ 72 ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์ และได้รับรางวัลเหรียญทองร่วมกับทีมของเธอทั้งในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และ 2008 ซึ่งเธอได้รับการบันทึกสถิติโลกในรอบ FITA ด้วยคะแนน 1,405 แต้ม
ประวัติและการแข่งขันระดับโลก.
พักเป็นตัวแทนของทีมชาติเกาหลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และอยู่ในอันดับที่ 1 ของประเภทบุคคลหญิง จากการยิงธนูรอบที่ 72 ด้วยคะแนน 682 แต้ม และได้รับการบันทึกให้เป็นสถิติโลก
ทั้งนี้ พักยังได้รับเหรียญทองในการแข่งขันประเภททีมหญิงด้วยเช่นกัน
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง พักผ่านรอบจัดอันดับด้วยคะแนนรวมที่ 673 แต้ม โดยนำมือวางอันดับสองอย่างยุน อกฮี อยู่หกแต้ม ซึ่งเธอเข้าสู่รอบน็อคเอาท์โดยได้พบกับคาดีจา อับบูดา ในคู่แรก ที่ซึ่งเธอเป็นฝ่ายชนะนักยิงธนูจากประเทศโมร็อกโกด้วยคะแนน 112-80 ส่วนในรอบที่สอง เธอเป็นฝ่ายชนะคู่แข่งที่แข็งแกร่งอย่างอันยา ฮิทซ์เลอร์ ด้วยคะแนน 112-107 และเธอยังเป็นฝ่ายชนะเอลปิดา โรแมนซี ที่คะแนน 115-103 ด้วยสถิติโอลิมปิกใหม่ในรอบที่สามก่อนที่จะเข้าสู่รอบควอเตอร์ไฟนอล ที่ซึ่งเธอไม่มีปัญหาในการเอาชนะนามิ ฮายากาวะ ด้วยคะแนน 112-103 ในรอบเซมิไฟนอลเธอได้พบกับนักยิงธนูที่แข็งแกร่งอย่างควอน อึนซิล ซึ่งเธอเป็นฝ่ายชนะด้วยคะแนน 109-106 ส่วนในรอบไฟนอลซึ่งเป็นการชิงชัยเหรียญทอง เธอได้พบกับคู่แข่งอย่างจาง จวนจวน ซึ่งทำคะแนนได้ 7 แต้มในการยิงครั้งที่สอง ในขณะที่พักทำคะแนนได้ไม่ต่ำกว่า 8 แต้ม แต่เมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน จางเป็นฝ่ายคว้าเหรียญทองจากผลการแข่ง 110-109
พักยังได้แข่งขันประเภททีมร่วมกับยุน อก-ฮี และจู ฮย็อน-จ็อง โดยสามารถทำคะแนนสูงสุดในรอบจัดอันดับที่คะแนนรวม 667 แต้มจากยุน และ 664 แต้มจากจู ส่งผลให้ทีมเกาหลีใต้อยู่ในอันดับหนึ่งเมื่อสิ้นสุดการแข่งรอบจัดอันดับ ซึ่งพวกเธอได้เข้าไปรอการแข่งขันรอบควอเตอร์ไฟนอลในเวลาต่อมา ที่ซึ่งพวกเธอมีชัยเหนือทีมอิตาลีด้วยคะแนน 231-217 และยังเป็นการทำสถิติโลกใหม่ ในรอบเซมิไฟนอลพวกเธอพบกับทีมฝรั่งเศสโดยทำได้ 213 แต้ม ในขณะที่ฝรั่งเศสทำได้ 184 แต้ม และยังคงรักษารูปแบบการเล่นจนถึงรอบไฟนอล ซึ่งได้พบกับคู่แข่งอย่างจีนที่สามารถทำคะแนนไว้ที่ 215 แต้ม แต่แล้วเกาหลีใต้ก็เป็นฝ่ายรับรางวัลเหรียญทองด้วยคะแนน 224 คะแนน
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 เธอได้แต่งงานกับพัก คย็อง-โม ซึ่งเป็นนักยิงธนูเจ้าของเหรียญโอลิมปิกหลังจากคบหากันราว 1 ปี
โพโรโระ เพนกวินป่วน ก๊วนขั้วโลก
โพโรโระ เพนกวินป่วน ก๊วนขั้วโลก  เป็นการ์ตูนแอนิเมชันคอมพิวเตอร์ เป็นผลงานของ ไอโคนิกเอนเตอร์เทนเมนท์, เอสเคบอร์ดแบนด์, โอคอนและอีบีเอส และยังถือเป็นผลผลิตแห่งความร่วมมือจาก Samchŏlli บริษัทผลิตแอนิเมชัน ที่ตั้งอยู่ในแคซ็อง เกาหลีเหนือด้วย โดยเริ่มสร้างแอนิเมชันเรื่องนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 และเริ่มออกอากาศในเกาหลีใต้ทางช่อง อีบีเอส ในปี พ.ศ. 2546
ในปัจจุบันแอนิเมชันเรื่องนี้ยังออกอากาศในหลายประเทศเช่น ออสเตรเลีย, ฝรั่งเศส, ไต้หวัน, อินเดีย, อิตาลี, เปอร์โตริโก, สิงคโปร์และเวียดนาม และยังออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ของ นอร์เวย์, ช่องบูมเมอแรงและการ์ตูนนิโต ของสหราชอาณาจักร และช่องดิสนีย์จูเนียร์เอเชีย
ในประเทศเกาหลีใต้ โพโรโระเป็นที่มีชื่อเสียงในกลุ่มเด็กวัยก่อนอนุบาลและเด็กทั่วไป และมีชื่อเล่นที่เรียกกันว่า "ท่านประธานโพโรโระ"  และในกลุ่มวัยรุ่นก็เรียกกันว่า "ศาสดาโพโรโระ"
แอนิเมชันเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยของโพโรโระและผองเพื่อนซึ่งอาศัยอยู่ในป่าหิมะแห่งป่าโพรง โพรง ซึ่งมักจะเผชิญกับความท้าทาย, บทเรียนต่างๆและเรื่องของศีลธรรมในแต่ละตอน
โช มิวสิก
โช มิวสิก (CHO Music) เป็นชื่อเรียกของธุรกิจเพลงส่วนกลางในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเคยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่แยกตัวออกมาในช่วงที่มีการปรับโครงสร้างธุรกิจเพลงในช่วงปี 2555-2556 แต่ต่อมาค่ายย่อยอื่นหลายๆ ค่ายได้ทยอยลดสถานะและยุบรวมเข้าด้วยกัน จึงได้มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายให้ชื่อ อาร์เอส มิวสิก เป็นชื่อกลางสำหรับหน่วยธุรกิจ และปัจจุบันก็ได้เปลี่ยนรูปแบบกลับมาเป็นค่ายเพลงหลักส่วนกลางตามเดิม
โช มิวสิก แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์
ไวลด์วันส์ (เพลง)
ไวลด์วันส์  เป็นเพลงซิงเกิลของนักแร็ปชาวอเมริกัน โฟล ไรเดอ โดยวางจำหน่ายเป็นอัลบั้มเดี่ยวที่สองเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ในสหรัฐอเมริกา
Wild Ones (song)
อภิรัฐมนตรีสภา
อภิรัฐมนตรีสภา  เป็นสภาที่ปรึกษาราชการที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งขึ้นโดยกระแสพระราชดำรัส ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะตั้งสภาคล้ายกับคณะรัฐมนตรี ที่ซึ่งเจ้าหน้าที่ที่สำคัญที่สุดของรัฐจะประชุมเพื่อตัดสินใจในการงานของรัฐ สภาได้รับการก่อตั้งเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468
ในตอนแรก สภาประกอบด้วยสมาชิก 5 พระองค์ ซึ่งล้วนเป็นเจ้านายแห่งราชวงศ์จักรี ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งเสนาบดีในรัชกาลที่ 5 และ 6 สมาชิกอภิรัฐมนตรีสภา ได้แก่
สภานี้มิใช่องค์กรเดียวของรัฐบาลในเวลานั้น หากแต่ยังมีสภากรรมการองคมนตรี (Privy Council) และเสนาบดีสภา (Council of Secretaries) อย่างไรก็ดี อภิรัฐมนตรีสภาถือว่าสำคัญสุด เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิตเป็นสมาชิกที่เด่นที่สุดของอภิรัฐมนตรีสภา เพราะเป็นรัชทายาทและเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
บทบาทหน้าที่ของอภิรัฐมนตรีสภา.
อภิรัฐมนตรีสภา เป็นสถาบันใหม่เทียบเท่าได้กับสภาที่ปรึกษาราชการแผ่นดินในรัชกาลที่ 5 ซึ่งได้ตั้งขึ้นภายหลังที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชย์ได้ 2 วัน (วันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468) มีหน้าที่เป็นสภาที่ปรึกษาชั้นสูงแก่พระมหากษัตริย์ ซึ่งให้คำปรึกษาเกี่ยวกับกิจการการเมืองการปกครองและนโยบายของประเทศ อภิรัฐมนตรีสภา มีการกำหนดการประชุมทุก ๆ วันศุกร์ สัปดาห์ละครั้ง โดยมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประธานในการประชุม เริ่มการประชุมครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 ณ พระที่นั่งบรมพิมาน อภิรัฐมนตรีสภา ได้ให้คำปรึกษาแนะนำในเรื่องที่เกี่ยวกับราชการแผ่นดินหลายเรื่องที่สำคัญ กล่าวคือ
รถอัดหิน
รถอัดหิน (ballast tamper/tamping machine, ย่อว่า อน.) เป็นยานยนต์รางประเภทรถบำรุงทาง มีหน้าที่ปรับระดับราง แนวรางให้อยู่ในพิกัดที่กำหนด พร้อมอัดหินรองทางให้แน่นขึ้น เพื่อเพิ่มความปลอดภัยในการเดินรถ ตลอดจนการเดินรถที่รวดเร็วและนิ่มนวล
ในอดีต การอัดหินรองทางทำได้โดยการใช้แรงงานคนคอยตบอัดหินรองทางด้วยเครื่องมือขนาดเล็ก แต่เนื่องจากในปัจจุบันมีการใช้หมอนคอนกรีตซึ่งหนักกว่าหมอนไม้มาก (ราว 200 กิโลกรัม) ก็จำเป็นที่จะต้องใช้เครื่องมือช่วย เช่นเครื่องอัดหินที่ติดกับแขนกลรถขุด หรือเครื่องอัดหินที่ติดกับรถบำรุงทางหนัก ซึ่งอย่างหลังนี้เรียกว่ารถอัดหิน หลักการที่สำคัญของรถอัดหินคือ รถอัดหินจะมีมือกลยกหมอนและรางให้ลอยขึ้นตามค่าที่กำหนดและดันไปทางซ้ายหรือขวาตามค่าที่ต้องการ จากนั้นจะมีก้านอัดที่จะแหย่ลงไปในหินรองทาง หรือหินโรยทาง ให้ปลายใบอัดต่ำกว่าหมอนตามที่กำหนดไว้ แล้วอัดหินรองทางส่วนที่อยู่ใต้หมอนให้แน่นโดยการสั่นสะเทือนและบีบอัดด้วยแรงบีบและระยะเวลาการทำงานที่เหมาะสม
การอัดหิน เป็นการปรับให้เหลี่ยมของหินรองทางรถไฟสามารถขบกันแน่นขึ้น และทนทานต่อแรงกระเทือนของขบวนรถที่วิ่งผ่าน
รายนามประมุขรัฐของกัมพูชา
สภาสูงสุดแห่งชาติกัมพูชา
สุประภาดา เกษมสันต์
จีริกัญญา โชติกเสถียร
รถไฟรางเดี่ยว
รถไฟรางเดี่ยว หรือ โมโนเรล  เป็นระบบขนส่งทางรางชนิดหนึ่ง ต่างจากระบบเดิมแทนที่จะมีราวเหล็กสองราวประกอบเป็นราง กลับมีลักษณะเป็นราวเหล็กเส้นเดียวให้รถวิ่งผ่าน คำว่า monorail มีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2440 โดยอ็อยเกิน ลังเงิน (Eugen Langen) วิศวกรชาวเยอรมัน โดยประสมคำว่า mono (เดี่ยว) และ rail (ราวเหล็กสำหรับประกอบรางรถไฟ) เข้าด้วยกัน
รถที่ใช้รางเดี่ยวจะวิ่งบนทางที่มีขนาดแคบกว่าตัวรถ โดยอาจมีครีบสำหรับกอดรัดให้ตัวรถติดกับทางไว้ก็ได้ นิยมใช้เป็นระบบขนส่งมวลชนขนาดกลาง จำนวนคนไม่มาก ต่างจากระบบรถรางหนัก (heavy rail) ซึ่งขนส่งคนได้ในปริมาณที่มากกว่า
ความแตกต่างจากระบบขนส่งรูปแบบอื่น.
ความแตกต่าง.
รถรางเดี่ยวแตกต่างจากรถรางและระบบรางเบา รางเดี่ยวสมัยใหม่มักจะมีการแบ่งพื้นที่จากช่องทางอื่นและคนเดินเท้าอย่างชัดเจน รางเดี่ยวสามารถเคลื่อนและรองรับได้ด้วยที่รองรับน้ำหนักเพียงส่วนเดียวแตกต่างจากระบบอื่น นอกจากนี้รางเดี่ยวยังไม่ต้องมีการรับไฟฟ้าจากเสาสาลี่อีกด้วย
รถไฟพลังแม่เหล็ก.
รถไฟพลังแม่เหล็กบางส่วนใช้ในรูปแบบรางเดี่ยวเช่น Transrapid และ Linimo แต่มีความแตกต่างจากรถรางเดี่ยวรูปแบบอื่นที่รถไฟพลังแม่เหล็กจะไม่มีการสัมผัสกับราวโดยตรง
ในปี พ.ศ. 2363 อีวาน เอลมานอฟ (Ivan Elmanov) นักประดิษฐ์ชาวรัสเซีย ได้คิดดัดแปลงรางรถไฟธรรมดาที่เคยมีราวเหล็กสองราวให้เหลือราวเหล็กเพียงเส้นเดียว ในเวลาต่อมา แนวคิดดังกล่าวได้รับการนำไปปรับใช้ที่อังกฤษในปีต่อมา โดยได้นำไปใช้ที่ท่าเรือเด็ตเฟิร์ด (Deptford Dockyard) กรุงลอนดอน และทางรถไฟสายเช็สซันต์ (Chesthunt) ซึ่งใช้สำหรับขนส่งหินจากเหมืองขุดหิน พร้อมไปกับการขนส่งคนโดยสารอีกด้วย ทางรถไฟสายเช็สซันต์ ถือเป็นทางรถไฟราวเดี่ยวสายแรกที่ขนส่งคนโดยสารสายแรกของโลก
ในยุคแรก ๆ ทางรถรางเดี่ยวเป็นราวเหล็กรูปปากแตรคู่สำหรับให้ครีบล้อเกาะ แทนระบบเดิมที่ให้ล้อวางบนราวเหล็กสองเส้น บางทีอาจนำตู้โดยสารลงไปแขวนไว้กับล้อที่ติดบนราว แล้วให้ไหลไปตามราวก็ได้ เช่นที่เมืองวุพเพอร์ทาล (Wuppertal) ประเทศเยอรมนี ในเวลาต่อมา รถรางเดี่ยวได้มีการพัฒนาให้มีล้อสองชุด ชุดหนึ่งทำหน้าที่ประคองตัวรถ อีกชุดทำหน้าที่ขับเคลื่อน รถรางเดี่ยวได้มีการใช้แพร่หลายมากขึ้นโดยลำดับ โดยในปี พ.ศ. 2499 ได้มีการทดสอบรถรางเดี่ยวที่เมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส ให้หลังจากนั้นก็มีการนำไปติดตั้งที่สวนสนุกดิสนีย์แลนด์ รวมไปถึงใช้เป็นระบบขนส่งมวลชนในกรุงโตเกียวอีกด้วย
ชนิดและลักษณะทางเทคนิค.
รถรางเดี่ยว สามารถจำแนกตามการจัดวางได้สองแบบคือแบบวางคร่อมราว (straddle-beam) กับแบบแขวนไว้กับราว (suspended)
รูปแบบรางเดี่ยวที่นิยมใช้มากที่สุดในทุกวันนี้คือแบบวางคร่อมราว ซึ่งล้อยางจะติดตั้งไว้ที่ด้านใต้ท้องรถและกะบังข้างตัวรถ เพื่อให้ตัวรถสามารถหนีบยึดไว้กับราวคอนกรีตที่มีความกว้างราว 0.6-0.9 เมตรได้ โดยรางเดี่ยวรูปแบบนี้เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายจากการนำไปใช้โดยบริษัทของเยอรมนีอย่างอัลเวก
สำหรับรถแบบแขวนไว้กับราว จะมีแคร่ล้อเหล็กซึ่งวิ่งบนราวเหล็ก ใต้แคร่จะแขวนตู้โดยสารไว้ ระบบดังกล่าวถูกบุกเบิกและนำไปใช้แพร่หลายโดยกลุ่มองค์กรเพื่อการศึกษาธุรกิจแห่งฝรั่งเศส (SAFEGE) และมีการใช้ที่เมืองแฝดบาร์เมินและเอ็ลเบอร์เฟ็ลท์ในหุบเขาวุพเพอร์ ประเทศเยอรมนี
รถรางเดี่ยวขับเคลื่อนด้วยกระแสไฟฟ้าที่ส่งผ่านรางที่สามหรือรางไฟ (third rail) แต่บางครั้งอาจใช้เครื่องยนต์ดีเซลขับเคลื่อน นอกจากนี้บางระบบในอดีตยังมีการใช้พลังงานในรูปแบบของรถจักรไอน้ำเช่น Lartigue Monorail
แรงแม่เหล็ก.