pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในสังคมไทยนั้น ปัญหาซึ่งกลายเป็นรากเหง้าแห่งปัญหาทั้งปวงคือ การที่ผู้รับมอบอำนาจไปทำหน้าที่เป็นตัวแทน ไม่ได้ทำหน้าที่ทั้งในมิติที่มีผลประโยชน์แห่งชาติร่วมกันเป็นหนึ่งเดียว (trustee) และมิติที่สะท้อนความต้องการของผู้เลือกตั้ง (delegate) ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการขาดกลไกให้ประชาชนเข้าถึงข้อมูลการทำหน้าที่ของตัวแทน ไม่ว่าจะเป็นการออกกฎหมาย เข้าประชุมสภา หรือตรวจสอบรัฐบาล ในสังคมไทย ประชาชนน้อยคนและน้อยครั้งที่ใช้สิทธิเลือกตั้งเพื่อลงโทษและควบคุมตัวแทนของตน ทำให้การแข่งขันเพื่อรักษาผลประโยชน์ของประชาชนไม่สมบูรณ์ และนำไปสู่ภาวะ “ไม่จำเป็นต้องใช้ความพยายาม” (failure of effort) ของตัวแทนไทย ประเด็นเรื่องเจ้าของอำนาจและผู้รับมอบอำนาจในระบบรัฐสภาไม่ใช่เป็นเพียงความสัมพันธ์ระหว่างประชาชนและตัวแทนเท่านั้น แต่ยังครอบคลุมถึงความสัมพันธ์เชิงอำนาจระหว่างฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติ ในระบอบประชาธิปไตยระบบรัฐสภาที่ประชาชนเลือกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเลือกนายกรัฐมนตรี จากนั้นนายกรัฐมนตรีจึงแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีอีกชั้นหนึ่ง ทำให้สมาชิกรัฐสภามีฐานะเป็นเจ้าของอำนาจ (principal) ลำดับที่สองที่ได้ยินยอมส่งทอดอำนาจบริหารไปยังนายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรี ฝ่ายหลังจึงอยู่ในฐานะผู้รับมอบอำนาจ (agent) จากรัฐสภา ซึ่งเป็นที่มาของหลักการที่ฝ่ายบริหารต้องรับผิดชอบต่อ (accountable to) ฝ่ายนิติบัญญัติ (สิริพรรณ, 2552: 403-452)
รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม
รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม  เป็นระบบรถไฟฟ้าชานเมืองขนาดใหญ่ในประเทศมาเลเซีย ดำเนินการโดยเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู (เคทีเอ็ม) เปิดใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1995 ช่วยในการขนส่งระหว่างกัวลาลัมเปอร์กับเขตชานเมืองในหุบเขากลัง ในภายหลังได้ขยายบริการรถไฟชานเมืองไปยังส่วนอื่นๆของประเทศมาเลเซียเช่นการเปิดตัว รถไฟชานเมืองส่วนเหนือรถไฟทุกขบวนเป็นรถไฟฟ้า และติดตั้งระบบปรับอากาศ ทุกสถานีจะมีจุดจอดแล้วจร
รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม เป็นหน่วยงามที่ทำกำไรได้มากที่สุดในกลุ่มเคทีเอ็ม โดยทำกำไรมากถึง 84.63 ล้านริงกิตในปี ค.ศ. 2006 สูงกว่ารถไฟระหว่างเมืองซึ่งทำกำไรได้เพียง 70.94 ล้านริงกิตในปีเดียวกัน สถิติข้อมูลปี ค.ศ. 2008 จากกระทรวงคมนาคมมาเลเซีย มีจำนวนผู้โดยสาร 36.557 ล้านคนต่อปี
ส่วนกลาง.
รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม มีระยะทางรวม โครงข่ายของรถไฟขานเมืองในส่วนกลางนั้นส่วนใหญ่ครอบคลุมหุบเขากลังจำนวนสถานีทั้งหมด 53 สถานี จำนวนสองสายวิ่งตัดกัน ได้แก่ สายพอร์ตกลัง และสายเซอเริมบัน อีกทั้งยังมีสายย่อยอีกสายหนึ่ง คือ สายราวัง-ตันจุงมาลิม ซึ่งเปิดใช้งานในเดือนเมษายน ค.ศ. 2007.
สถานีเปลี่ยนเส้นทางซึ่งเชื่อมต่อระหว่างสองสาย มีอยู่ 4 สถานี ได้แก่ เคแอลเซ็นทรัล, กัวลาลัมเปอร์, ธนาคารเนอการา และปุตรา ส่วนผู้โดยสารที่เดินทางจากสถานีระหว่างราวัง-ตันจุงมาลิม ต้องเปลี่ยนขบวนรถไฟที่สถานีราวัง บัตรโดยสารรถไฟสามารถซื้อได้ตามเครื่องจำหน่ายบัตรโดยสารในแต่ละสถานี
สายสกายพาร์คลิงก์ (KL เซ็นตรัล - เทอร์มินัลสกายพาร์ค) คือรถไฟด่วนพิเศษสำหรับผู้โดยสารที่ต้องการเดินทางไปสนามบินสุบังโดยเฉพาะ เพื่อการประหยัดเวลาในการเดินทางรถไฟจะหยุดสถานีระหว่างทางเพียงสถานีเดียวคือ สถานีสุบัง จายา รถไฟสายสกายพาร์คลิงก์ถือเป็นรถไฟเชื่อมสนามบินสายที่ 2 ของมาเลเซีย
สถานีรถไฟบางแห่งยังมีศูนย์การค้าอีกด้วย เช่น สถานีมิดเวลเลย์ ซึ่งเปิดในปี ค.ศ. 2004 ตั้งอยู่ถัดจากมิดเวลเลย์เมกะมอลล์, สถานีซูบังจายา ตั้งอยู่ใกล้ห้างซูบังพาเหรดและคาร์ฟูร์, สถานีเซอดัง ตั้งอยู่ใกล้ห้างเดอะมิเนส
ผู้โดยสารที่ต้องการเดินทางไปยังท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ สามารถนั่งรถไฟชานเมืองไปลงที่สถานีนีไล และเปลี่ยนไปใช้รถโดยสารท่าอากาศยาน หรือลงที่เคแอลเซ็นทรัล และเปลี่ยนไปใช้รถไฟฟ้าเคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรสก็ได้ การเปลี่ยนเส้นทางไปยังรถไฟเร็วกัวลาลัมเปอร์ สามารถนั่งรถไฟชานเมืองลงที่ สถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน (สายอัมปัง) และเคแอลเซ็นทรัล (สายเกอลานาจายา) ได้
เนื่องจากจำนวนผู้โดยสารที่หนาแน่นในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน เคทีเอ็มจึงได้หาวิธีการบรรเทาความหนาแน่น โดยใช้ระบบต่อคิวแบบใหม่เพื่อให้ผู้โดยสารทราบเวลารถไฟมาถึง สีประจำสายจะถูกลงสีไว้บริเวณพื้น หรือตัวขบวน ระบบนี้เริ่มใช้ครั้งแรกวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2008 โดยเริ่มใช้ที่เคแอลเซ็นทรัลเป็นที่แรก นอกจากนี้ยังได้เพิ่มบริการรถไฟด่วนระหว่างสถานีสุไหงบูโลห์-กาจัง และกัวลาลัมเปอร์-ชาห์อลัมอีกด้วย
ส่วนเหนือ.
รถไฟชานเมืองส่วนเหนือ ให้บริการระหว่างสถานีกูรุน ใน เกดาห์ สถานีบัตเตอร์เวิร์ธ ใน ปีนัง สถานีเกมัตติ้ง ใน เปรัก
เส้นทางถูกเปลี่ยนมาสองครั้ง ในปัจจุบันมีสองสาย คือ
โดยผู้โดยสารสามารถเปลี่ยนสายได้ที่สถานีบูกิต เมเตอร์แจม
สถานีรถไฟชานเมืองของเคทีเอ็ม มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย และยังมีชานชาลาที่สูง เพื่อให้สามารถขึ้น-ลงรถไฟได้สะดวก สถานีรถไฟยุคแรก ๆ ได้แก่ กัวลาลัมเปอร์, กลัง, พอร์ตกลัง และเซอเริมบัน ได้รับการปรับปรุงและพัฒนายกระดับเป็นสถานีรถไฟฟ้าชานเมือง จากเดิมที่เป็นอาคารไม้ ได้สร้างใหม่เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ยกเว้นแต่สถานีเซนทัล ที่ยังคงรักษาเค้าโครงเดิมของสถานีไว้อยู่
สถานีรถไฟฟ้า แบ่งตามขนาดได้ 2 ประเภท ดังนี้
ชานชาลาของสถานีรถไฟยุคแรก ๆ จะเป็นชานชาลาอิฐเคลือบเพชร แต่ในสถานีรถไฟยุคปัจจุบันจะเป็นชานชาลาปูน เคลือบกระเบื้องมีแถบสี
นี่คือรายชื่อสถานีรถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม
รถไฟชานเมืองรุ่นแรก ๆ ใช้รถไฟฟ้า 3 คันต่อขบวนทำการ ถือเป็นระบบรถไฟฟ้าแห่งแรกของเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู รถไฟฟ้ารับกระแสไฟฟ้าโดยใช้ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว ใน 1 ขบวน จะมีคันที่มีห้องขับ 2 คัน (หัว-ท้าย) และคันที่ไม่มีห้องขับ 1-3 คัน ใช้ระบบประตูเปิด-ปิดอัตโนมัติ
รถไฟฟ้าในรุ่น "8x" จะมีลายสีเหลือง, น้ำเงิน, เทา โดยสีเทาได้มาจากสีของรถจักรและรถโดยสารของเคทีเอ็ม ในบางคันจะมีโฆษณาติดข้างรถด้วย
รถไฟฟ้ารุ่นเริ่มแรกของเคทีเอ็ม ได้แก่
สถิติปี ค.ศ. 2010 มีรถไฟฟ้าที่ใช้การได้ 53 จาก 62 คัน แต่ในปัจจุบัน รถไฟฟ้าอีก 9 คันได้ทำการซ่อมแซมเรียบร้อยแล้ว
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 ได้มีการนำเข้ารถไฟฟ้ารุ่น 92 EMU จำนวน 38 คัน ซึ่งผลิตโดยบริษัทซูโจว นำมาพ่วงเป็น 6 คันต่อขบวน
การขยายเส้นทางและสถานี.
ในช่วงปี ค.ศ. 2000-2010 ได้มีการทยอยเปิดใช้งานสถานีดังต่อไปนี้
สายชายฝั่งทะเลตะวันตก (ประเทศมาเลเซีย)
สายชายฝั่งทะเลตะวันตก  เป็นสายรถไฟในประเทศมาเลเซีย ดำเนินการโดยเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู (เคทีเอ็ม) เริ่มต้นจากสถานีรถไฟปาดังเบซาร์ ตำบลปาดังเบซาร์ บนพรมแดนไทย–มาเลเซีย รัฐปะลิส ไปสิ้นสุดปลายทางที่จุดผ่านรถไฟวุดแลนด์ ประเทศสิงคโปร์ ส่วนชื่อ "สายชายฝั่งทะเลตะวันตก" ได้มากจากการที่ทางรถไฟตัดผ่านรัฐต่าง ๆ ริมชายฝั่งทะเลตะวันตกของมาเลเซีย สถานีรถไฟหลักที่สำคัญ ได้แก่ สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ในกัวลาลัมเปอร์, สถานีรถไฟบัตเตอร์เวอร์ธในรัฐปีนัง และสถานีรถไฟเกมัส รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ซึ่งสามารถเชื่อมต่อกับรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออกได้
ทางรถไฟสายนี้ เปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1885
พระวักกลิ
พระวักกลิ เป็นพระอรหันต์สาวกองค์หนึ่งของพระโคตมพุทธเจ้า ทรงยกย่องท่านเป็นเอตทัคคะในฝ่ายสัทธาธิมุต (ผู้พ้นจากกิเลสได้ด้วยศรัทธา)
ประวัติของพระวักกลิในพระไตรปิฎกและอรรถกถา มีข้อมูลแตกต่างกัน ดังนี้
ประวัติตามพระไตรปิฎก.
ใน วักกลิเถราปทาน ระบุว่า พระวักกลิกำเนิดในวรรณะพราหมณ์ที่กรุงสาวัตถี แคว้นโกศล มารดาของท่านถูกปีศาจรังควาญ จึงนำท่านมาถวายแทบพระบาทพระพุทธเจ้าตั้งแต่ยังท่านเป็นทารก พระองค์ทรงเมตตารับไว้(แล้วส่งคืนแก่มารดา)จำเดิมแต่นั้นมาท่านก็ได้ชื่อว่าเป็นผู้ถูกรักษาโดยพระพุทธเจ้า จึงเป็นผู้พ้นจากความป่วยไข้ทุกอย่างอยู่โดยสุขสำราญ เมื่ออายุได้ 7 ปี จึงได้บวช ในภายหลังท่านได้ติดตามพระพุทธเจ้า ถ้าไม่เห็นพระองค์แม้เพียงครู่เดียวก็จะกระวนกระวายใจ พระพุทธเจ้าเห็นว่าพระวักกลิยังยึดติดรูปจึงตรัสกับพระวักกลิว่า
ท่านเสียใจที่ถูกพระพุทธเจ้าตำหนิจึงได้ขึ้นไปสู่ยอดเขาคิชฌกูฏ พระพุทธเจ้าทรงทราบ จึงไปที่เขาลูกนั้นแล้วตรัสเรียกพระวักกลิ ท่านดีใจรีบวิ่งลงจากเขาไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า พระผู้มีพระภาคทรงแสดงพระธรรมเทศนา คือความเกิดขึ้นและความเสื่อมไปแห่งขันธ์ทั้งหลาย ท่านรู้ธรรมนั้นทั่วถึงแล้ว จึงได้บรรลุอรหัต ครั้งนั้นพระพุทธเจ้า ทรงประกาศในท่ามกลางสงฆ์ว่า ท่านเป็นผู้เลิศกว่าภิกษุทั้งหลายฝ่ายสัทธาธิมุติ
ใน วักกลิสูตร ระบุว่า พระวักกลิอาพาธด้วยโรคลม ท่านรู้ว่าใกล้จะมรณภาพ จึงให้ผู้อุปัฏฐากหามท่านไปวิหารกาฬสิลา ข้างภูเขาอิสิคิลิ พระพุทธเจ้าทรงทราบจึงฝากพระธรรมเทศนาเรื่องความเกิดและความเสื่อมของขันธ์ 5 ให้พระภิกษุนำไปแสดงแก่ท่าน หลักจากที่พระภิกษุหลีกไปแล้วพระวักกลิได้นำศาตรามาเชือดคอตัวเองตายในที่นั้น พระพุทธเจ้าทรงทราบจึงได้เสด็จไปพร้อมด้วยภิกษุหลายรูป ขณะนั้นมีควันตลบคลุ้งไปทั่วทุกทิศ พระพุทธเจ้าตรัสกับเหล่าพระภิกษุว่าควันนั้นคือมารที่แปลงมาตามหาวิญญาณของพระวักกลิ แต่หาไม่พบเพราะพระวักกลิดับขันธ์ถึงนิพพานแล้ว ใน อรรถกถาวักกลิสูตร อธิบายว่า พระวักกลิได้รับทุกขเวทนาจากการเชือดคอตนเอง จึงได้ระลึกถึงกรรมฐาน ยังวิปัสสนาให้เกิดขึ้นบรรลุเป็นพระอรหันต์แล้วนิพพานในขณะนั้น
ประวัติตามมโนรถปูรณีและธัมมปทัฏฐกถา.
ในมโนรถปูรณีและธัมมปทัฏฐกถาระบุว่า พระวักกลิเป็นพราหมณ์ชาวสาวัตถี ได้เล่าเรียนจนจบพระเวท ต่อมาได้เห็นพระพุทธเจ้าแล้วพึงพอใจในพระพุทธสรีระ จึงออกบวชตามเสด็จไปทุกแห่ง เฝ้ายืนดูพระองค์อยู่ตลอด เมื่อพระพุทธเจ้าเห็นว่าถึงเวลาที่ญาณของท่านแก่กล้าแล้ว จึงตรัสกับท่านว่า
แต่พระวักกลิยังคงไม่ละพฤติกรรมเดิม จนใกล้เข้าพรรษา พระพุทธเจ้าจึงทรงขับท่านเสียจากสำนัก พระวักกลิเสียใจมาก จึงขึ้นไปบนเขาคิชฌกูฏตั้งใจจะฆ่าตัวตาย พระพุทธเจ้าจึงไปปรากฏพระกายที่นั้น แล้วตรัสเตือนสติท่านว่า "ภิกษุผู้มากด้วยความปราโมทย์ เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา จะพึงบรรลุบทอันสงบที่ระงับสังขาร เป็นความสุข" พระวักกลิจึงบรรลุอรหันต์พร้อมด้วยปฏิสัมภิทา แล้วเหาะลงมากราบพระพุทธเจ้า
ต่อมาพระพุทธเจ้าได้ประกาศท่ามกลางอริยสงฆ์ ยกย่องพระวักกลิว่าเป็นยอดของภิกษุผู้น้อมใจไปด้วยศรัทธา
อดีตชาติ.
ในวักกลิเถราปทาน พระวักกลิได้เล่าเรื่องบุพกรรมของตนเองว่า ในสมัยพระปทุมุตรพุทธเจ้าเมื่อ 100,000 กัปที่แล้ว พระวักกลิได้เกิดเป็นพราหมณ์ในเมืองหงสวดี ได้ยินพระพุทธเจ้าพระองค์นั้นตรัสยกย่องพระสาวกชื่อวักกลิว่าเป็นผู้มุ่งมั่นด้วยศรัทธา มีปัญญาดี มีความอาลัยในการดูพระพุทธเจ้ายิ่งกว่าผู้ใด ท่านได้ฟังแล้วเกิดความยินดี จึงจัดภัตตาหารถวายพระพุทธเจ้าและพระสาวกตลอด 7 วันและถวายจีวรผืนใหม่ จากนั้นได้กราบทูลขอพรให้ตนเองได้เป็นผู้เลิศกว่าภิกษุทั้งหลายที่เป็นสัทธิมุต พระปทุมุตรพุทธเจ้าจึงพยากรณ์ว่าในอีก 100,000 กัปข้างหน้า ท่านจะเกิดในสกุลวักกลิ ได้เป็นสาวกของพระโคตมพุทธเจ้า และจะทรงยกย่องท่านเป็นผู้เลิศกว่าภิกษุทั้งหลายผู้สัทธาธิมุต หลังจากภพนั้นแล้วท่านได้เกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์
สายชายฝั่งทะเลตะวันออก (ประเทศมาเลเซีย)
สายชายฝั่งทะเลตะวันออก  เป็นสายรถไฟในประเทศมาเลเซีย ดำเนินการโดยเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู (เคทีเอ็ม) เริ่มต้นทางจากสถานีรถไฟเกมัส ในรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน (ชุมทางระหว่างสายชายฝั่งตะวันตกกับสายชายฝั่งตะวันออก) ไปสิ้นสุดปลายทางที่สถานีรถไฟตุมปัต ในรัฐกลันตัน ส่วนชื่อ "สายชายฝั่งทะเลตะวันออก" ได้มากจากการที่ทางรถไฟตัดผ่านรัฐต่าง ๆ ริมชายฝั่งทะเลตะวันออกของมาเลเซีย ได้แก่ รัฐปาหัง และรัฐกลันตัน แนวเส้นทางส่วนใหญ่จะลัดเลาะไปตามป่าเขา จนได้ฉายาว่า รถไฟป่าดงดิบ
อนึ่ง ระบบรถไฟและโครงสร้างพื้นฐานของสายชายฝั่งทะเลตะวันออก ยังไม่ทันสมัยเท่ากับสายชายฝั่งทะเลตะวันตกมากนัก สายนี้ยังคงมีรถไฟธรรมดาวิ่งให้บริการอยู่
กฤติกา ซิงห์
บูเตีย
บูเตีย  เป็นพืชในวงศ์ปาล์ม (Arecaceae) มีถิ่นกำเนิดในอุรุกวัย อาร์เจนตินาและบราซิล นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ
บูเตียเป็นปาล์มต้นเดี่ยว สูงได้ถึง 10 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 30-40 เซนติเมตร ใบรูปขนนก ทางใบยาว 2-3 เมตร คอต้นและใบย่อยมีสีเขียวอมน้ำเงิน ก้านใบยาว 1 เมตร ขอบก้านใบมีหนามแข็ง ช่อดอกแยกเพศอยู่ร่วมต้น ออกระหว่างกาบใบ ยาว 1.5 เมตร ผลกลมรี ขนาด 2 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีส้ม รับประทานได้ โดยจะมีรสชาติเหมือนแอปเปิลผสมกับกล้วย ทานได้ทั้งแบบสดและแบบแปรรูปเป็นแยมหรือเยลลี
ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด
"ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด"  เป็นเพลงของวงดนตรีแนวออลเทอร์นาทิฟร็อก ของมารูนไฟฟ์ เพลงเขียนโดยนักร้องนำ แอดัม เลอวีน จากอัลบั้มแรก "ซองส์อะเบาต์เจน" (2002) เพลงแสดงถึงความเครียด เนื่องจากเขียนขึ้นอย่างรวดเร็วภายใต้สถานการณ์ลำบาก เพลงเล่าเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ครั้งเก่าของเลอวีน "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์ ซึ่งยกย่องการทำดนตรีของเพลง เพลงออกจำหน่ายเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2002 เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม"ซองส์อะเบาต์เจน"
เพลงขึ้นอันหกในนิตยสาร"แอร์เพลย์มอนิเตอร์" เพลงเข้าชาร์ตฮอตโมเดิร์นร็อกแทร็กส์ที่อันดับ 31 และ"บิลบอร์ด"ฮอต 100 ที่อันดับ 18 ในต่างประเทศ ซิงเกิลติดชาร์ตอันดับ 13 ในสหราชอาณาจักร "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ยังเข้าชาร์ตในเนเธอร์แลนด์ สวีเดน ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ ด้วย เพลงยังถูกบรรจุในอีพี "1.22.03.อะคูสติก" ในฉบับอะคูสติก และฉบับแสดงสดในอัลบั้ม "ไลฟ์–ฟรายเดย์เดอะเธอร์ทีนธ์"
"ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ใช้เป็นเพลงประกอบในซีรีส์"วันทรีฮิลล์" "อีอาร์" "เบิดส์ออฟเพรย์" และ"มายด์ฮันเตอส์" ด้วย
ในบทสัมภาษณ์กับเอ็มทีวีนิวส์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2002 เมื่อนักร้องนำวงมารูนไฟฟ์ แอดัม เลอวีน ถูกถามเกี่ยวกับเบื้องหลังการทำเพลง "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" เขายอมรับว่าเพลงพูดถึงความท้อแท้ของวงที่มีต่อสังกัดเอแอนด์เอ็มอ็อกโทนเรเคิดส์ ในระหว่างทำอัลบั้ม"ซองส์อะเบาต์เจน" วงคิดกันว่าพวกเขาทำงานเพลงมากพอที่จะจำหน่ายได้แล้ว แต่ทางค่ายบอกเขาให้เขียนเพลงต่อไป เลอวีนได้เขียนเพลงภายใต้ความท้อแท้และความกดดันดังกล่าว "เพลงนั้นออกมาจากความต้องการที่จะขว้างอะไรบางอย่าง มันเป็นชั่วโมงที่ 11 แล้ว และค่ายต้องการเพลงอีก มันเป็นฟางเส้นสุดท้ายแล้ว ผมโมโห ผมอยากทำอัลบั้ม และค่ายกดดันผมมาก แต่ผมดีใจที่เขาทำเช่นนั้น"
"ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" เล่าเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเลอวีนกับผู้หญิงชื่อ เจน ซึ่งเลอวีนกล่าวว่าเป็น "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ของอัลบั้มนี้ แม็กเคนซี วิลสัน จากออลมิวสิก พูดถึงเพลงว่า "การจัดการอารมณ์ที่เต็มไปด้วยความรู้สึก" (soulful disposition) เมแกน บาร์ด จาก"เดอะเดลีแคมปัส" พูดถึงซิงเกิลว่ามี "กีตาร์ริฟแบบหยาบ ๆ ที่มีจังหวะเร็วขึ้นเรื่อย ๆ และเสียงร้องทรงพลัง" ของเลอวีน บาร์ดชี้ว่าเนื้อหาในเพลงเกี่ยวกับ "การฟื้นฟูจากการอกหัก" แองกัส เบตี จาก"เดอะไทมส์" เปรียบเทียบเสียงดนตรีของ "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ว่า "มีลักษณะแบบเซพเพลิน" (Zeppelin-esque)
เพลงได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์เพลง ในบทวิจารณ์อัลบั้มจากนิตยสาร"โรลลิงสโตน" นักวิจารณ์ คริสเตียน ฮอร์ด เรียกเพลง "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ว่าเป็น "ซิงเกิลที่แข็งแรง" (a strong single) ซี. สเปนเซอร์ เบกส์ จาก"ดิอ็อบเซิร์ฟเวอร์" เขียนว่า "ซิงเกิลทั้งสองซิงเกิล ['ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด' และ 'ดิสเลิฟ'] เป็นเพลงที่เป็นที่นิยมที่สุดในอัลบั้ม แสดงให้เห็นเสียงดนตรีของมารูนไฟฟ์ ที่มีจังหวะเร็ว ชัดเจน และรื่นหู" แซม เบเรสกี จากหนังสือพิมพ์"เดลีโลโบ" ซึ่งรู้สึกกระตือรือร้นต่ออัลบั้มน้อยกว่า ชื่นชมเพลง "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ของมารูนไฟฟ์ โดยกล่าวว่า "เพลงฟังสนุกดี มีมุมมองของนักร้องแนวร็อกที่เต็มไปด้วยอารมณ์และสุขุมเยือกเย็นอย่างเทรน จอห์น เมเยอร์ หรือแม้แต่สตีวี วันเดอร์ ตัวน้อย ๆ หรือจามิโรไคว เพลงมีเสียงดนตรีร็อกผสมกับอาร์แอนด์บี และคาดเดาได้ง่ายว่าจะถูกเปิดทางวิทยุ"
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2003 เลอวีน กล่าวกับ"ยูเอสเอทูเดย์" เกี่ยวกับความสำเร็จของเพลงว่า "ผมไม่ได้รักหรือเกลียดเพลงนี้ และผมไม่ได้สนใจว่ามันจะอยู่ในอัลบั้มนี้หรือไม่ เรามีเพลงป็อปหลายเพลงที่เราบันทึกไว้ และความคิดคือเริ่มทำสิ่งที่แตกต่างออกไป ทำไมเพลงป็อปอีกเพลงหนึ่งถึงต้องมาจากวงดนตรีป็อปอีกวงหนึ่งด้วย" ในปีต่อมา วงออกอีพีชื่อ "1.22.03.อะคูสติก" (2004) ซึ่งมีเพลง "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ในฉบับอะคูสติก ใน ค.ศ. 2005 มารูนไฟฟ์ออกอัลบั้มการแสดงสด "ไลฟ์–ฟรายเดย์เดอะเธอร์ทีนธ์" ซึ่งมีเพลงนี้ในฉบับการแสดงสดด้วย
มารูนไฟฟ์ออกเพลง "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2002 เป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มแรก ซิงเกิลติดชาร์ตในนิตยสาร"แอร์เพลย์มอร์นิเตอร์"ที่อันดับที่ 6 เพลงขึ้นอันดับที่ 18 บนชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 และปรากฏในชาร์ตฮอตโมเดิร์นร็อกแทร็กส์ของบิลบอร์ดที่อันดับ 31 ใน ค.ศ. 2002 ด้วย ขณะที่ยังเป็นซิงเกิลอิสระก่อนจะเข้าคลื่นวิทยุเชิงพาณิชย์ใน ค.ศ. 2003-04 มีเพลงนี้กับเพลง "ดิสเลิฟ" เท่านั้นที่ถูกเปิดในคลื่นวิทยุแนวออลเทอร์นาทีฟร็อก ขณะที่ซิงเกิลอื่น ๆ ของวงถูกเปิดเฉพาะในคลื่นเพลงป็อป และคลื่นเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัยเท่านั้น เนื่องจากมองว่ามารูนไฟฟ์เป็นวงดนตรีป็อปร็อก ไม่ใช่วงดนตรีออลเทอร์นาทีฟ ในต่างประเทศ "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ปรากฏในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2004 ที่อันดับ 13 เพลงอยู่ในชาร์ตนาน 7 สัปดาห์ ซิงเกิลยังติดชาร์ตในประเทศเนเธอร์แลนด์ สวีเดน ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ด้วย
มิวสิกวิดีโอเพลง "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" กำกับโดยมาร์ก เวบบ์ ซึ่งต่อมาได้ทำงานกับวงในวิดีโอเพลง "กูดไนต์กูดไนต์" ด้วย วิดีโอเผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2002
วิดีโอมุ่งความสนใจที่วงมารูนไฟฟ์กำลังเล่นเพลงในบ้านหรือโรงงานที่มีไฟสลัว ตลอดเนื้อเรื่องในวิดีโอ สิ่งของต่าง ๆ เช่น ลูกดอกบนกระดานลูกดอก เทียนไข รูปภาพ หรือแม้แต่สมาชิกในวงและเครื่องดนตรีของพวกเขาถูกแสดงแบบเลือนหายและปรากฏ (fade in and out) เมื่อเขามาถึงสุดทางเดิน เขาเผชิญหน้ากับกำแพงที่ส่องแสงไฟขนาดเล็กออกมา และจากนั้นเขาเหวี่ยงกีตาร์ไว้ข้างหลัง และเอามือตบกำแพง จากนั้นกล้องก็ตัดไปยังฉากที่วงกำลังเล่นดนตรีอย่างไว และไฟก็ริบหรี่ลงทันใด
จริยธรรมทางธุรกิจ
จริยธรรมทางธุรกิจ (Business Ethics) เป็นรูปแบบของการปรับใช้หลักจริยธรรม (ethics) กับการบริหารงานและการประกอบกิจกรรมทางธุรกิจ กล่าวคือเมื่อการดำเนินธุรกิจเพื่อเป้าหมายสูงสุดคือการแสวงหากำไร การประกอบการดังกล่าวมักต้องประสบกับคำถามทางจริยธรรม เช่น ปัญหาเรื่องค่าแรง ปัญหาสิ่งแวดล้อม เป็นต้น ทำให้องค์กรธุรกิจต้องมีการประเมินว่าจะตัดสินใจอย่างไรระหว่างต้นทุนและค่าใช้จ่ายอื่นๆ หรือกล่าวว่าธุรกิจจะต้องคำนึงถึงปัจจัยแวดล้อมอื่นนอกจากการแสวงหากำไรและรับผิดชอบต่อผลสะเทือน (impact) ที่เกิดมาจากการตัดสินใจนั้น จริยธรรมทางธุรกิจจึงเป็นการนำเรื่องของคุณค่าเชิงปทัสถาน (normative value) เข้าไปพิจารณาร่วมกับการตัดสินใจทางธุรกิจที่เน้นการแสวงหากำไร (Kurian, 2011: 521-524)
จริยธรรม (ethics) หมายถึง หลักการหรือความสำคัญในการตัดสินใจว่าสิ่งใดถูกหรือผิดบนฐานของคุณธรรมบางประการ (morality) อันเกิดขึ้นจากความสัมพันธ์ของคนในสังคม หรือกล่าวได้ว่าความสัมพันธ์ทางสังคมจะกำหนดรูปแบบของคุณธรรมที่เป็นมาตรฐานคอยชี้วัดว่าสิ่งใดถูกหรือผิด เมื่อคำว่าจริยธรรมมาอยู่กับคำว่า “ธุรกิจ” ทำให้การประกอบธุรกิจในการแสวงหากำไรต้องคำนึงถึงคุณธรรมบางอย่างที่บอกว่าสิ่งใดถูกและสิ่งใดผิด จริยธรรมทางธุรกิจจึงเป็นอีกมาตรฐานหนึ่งที่ภาคเอกชนต้องคำนึงถึง โดยนายเดวิด แพคการ์ด (David Packard) ผู้ก่อตั้ง ฮิวเวตต์ แพคการ์ด (Hewlett-Packard) บริษัทคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีชื่อดัง ได้กล่าวไว้ว่า
“"…ใช่ การแสวงหากำไรเป็นสิ่งสำคัญพื้นฐานที่เราต้องทำ กำไรเป็นตัวชี้วัดความสำเร็จและการเจริญเติบโตขององค์กร แต่มันไม่ใช่สิ่งที่สำคัญมากที่สุดในความเป็นจริงแล้วการเป็นผู้ชนะทางธุรกิจจะถูกตัดสินใจจากสายตาของลูกค้าและสิ่งที่ทำให้คุณภูมิใจ มันเป็นตรรกะที่สมเหตุสมผล ถ้าเราสามารถจัดหาสิ่งที่ลูกค้าพอใจมาได้ เราก็จะสามารถได้กำไร...”" (U.S. Department of Commerce, 2004: 4)
นอกจากนี้ นักเขียนทางเศรษฐศาสตร์เสรีนิยมชื่อดังอย่างมิลตัน ฟรายด์แมน (Milton Friedman) ได้กล่าวไว้ว่า
"“…บริษัทต้องรับผิดชอบต่อลูกจ้างโดยตรง และความรับผิดชอบ (ของผู้บริหาร) โดยทั่วไปแล้วจะเป็นการทำเงินให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะสามารถกระทำได้ ขณะเดียวกันพวกเขาก็ต้องทำให้สอดคล้องกับกติกาทางสังคมด้วย ทั้งในด้านของกฎหมายและธรรมเนียมปฏิบัติเชิงจริยธรรม …”" (Friedman, 1970)
ในโลกตะวันตก จริยธรรมทางธุรกิจถูกให้ความสำคัญมากยิ่งขึ้นพร้อมกับแนวคิดเรื่องความรับผิดชอบทางสังคมของบรรษัท (corporate social responsibility) ตัวอย่างเช่น มีการจัดทำนิตยสารออนไลน์ Business Ethics เพื่อติดตามการทำงานของภาคธุรกิจในเรื่องของจริยธรรม ธรรมาภิบาล ความรับผิดชอบของบริษัท และความรับผิดชอบต่อสังคมอันเนื่องมาจากการลงทุน โดยนิตยสารดังกล่าวมีเป้าหมายสำคัญคือการส่งเสริมจริยธรรมในการปฏิบัติงานทางธุรกิจ และสนับสนุนการเติบโตของชุมชนผู้ปฏิบัติงานอย่างมืออาชีพและการลงทุนอย่างมีความรับผิดชอบ
จริยธรรมทางธุรกิจ เป็นแนวคิดที่สำคัญมากในสังคมปัจจุบันในการสร้างบรรทัดฐานใหม่ให้กับองค์กรธุรกิจ เพื่อให้ต้องหาสมดุลระหว่างผลกำไรและความรับผิดชอบต่อสังคม จริยธรรมทางธุรกิจเป็นมาตรการคอยกำกับการดำเนินธุรกิจของภาคเอกชนที่จะบอกว่าสิ่งใดถูกหรือสิ่งใดผิด ความเหมาะสม ของการแสวงหาผลประโยชน์อยู่ที่ใด นอกจากนี้ จริยธรรมทางธุรกิจทำให้การแสวงหากำไรจากการประกอบกิจการสามารถเป็นสิ่งที่ยอมรับได้จากสังคมและกลุ่มทางสังคมอื่นๆ เพราะประเมินแล้วว่าเป็นการแสวงหากำไรที่สมเหตุสมผล ไม่เกินพอดี หรือสร้างปัญหาให้แก่สภาพแวดล้อมและชุมชนในระยะยาว
สำหรับสังคมไทย จริยธรรมทางธุรกิจเป็นมาตรฐานในการประกอบกิจกรรมทางเศรษฐกิจ การผลิตสินค้า การบริโภค การบริหาร และการจัดจำหน่ายให้ได้รับผลตอบแทนตามสมควรและเป็นธรรมกับทุกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็น ผู้ขาย ผู้ผลิต ผู้ซื้อ และผู้บริโภค เพราะถือว่าทุกตัวแสดงที่เข้ามามีความสัมพันธ์ทางธุรกิจระหว่างกันจำเป็นต้องมีจริยธรรมในการปฏิบัติต่อกัน
ในทางปฏิบัติแล้ว เรื่องของจริยธรรมทางธุรกิจได้รับความสนใจหลังจากการเคลื่อนไหวใหญ่ของประชาชนในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ และการส่งเสริมจริยธรรมและธรรมาภิบาลในระบบเศรษฐกิจหลังจากเกิดวิกฤติเศรษฐกิจปี พ.ศ. 2540 เรื่องของความโปร่งใส การตรวจสอบได้ และความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรธุรกิจในภาคเอกชน แต่เหตุการณ์สำคัญที่ทำให้เรื่องของจริยธรรมทางธุรกิจถูกพูดถึงมากยิ่งขึ้นคือความสัมพันธ์ระหว่างนักธุรกิจกับการเมือง ไม่ว่าจะเป็นการเข้ามาแสดงบทบาททางการเมืองโดยตรงของนักธุรกิจ หรือการให้เงินอุดหนุนพรรคการเมืองเพื่อสร้างสายสัมพันธ์ และกดดันโดยอ้อมผ่านองค์กรต่างๆ จนทำให้เกิดข้อกังขาในเรื่องผลประโยชน์ทับซ้อน และการขัดกันเองในทางจริยธรรมทั้งทางธุรกิจและการเมือง เช่น การประมูลและล้มประมูล 4G การออกกฎหมายเอื้อต่อธุรกิจโทรคมนาคมและดาวเทียม และการปล่อยเงินกู้ให้กับรัฐบาลพม่า หรือการที่กลุ่มทุนขนาดใหญ่และบริษัทข้ามชาติจำนวนมากเปิดกิจการโมเดิร์นเทรดทุกมุมเมือง แข่งกับร้านขายของชำตามมุมถนนแบบดั้งเดิม ที่เรียกกันตามภาษาจีนว่าร้านโชห่วย ซึ่งทำให้ทุนขนาดเล็กหลายเจ้าต้องปิดกิจการไป เข้าลักษณะปลาใหญ่กินปลาเล็ก ปรากฏการณ์เหล่านี้ทำให้เกิดการตั้งคำถามถึงมาตรฐานทางจริยธรรมในการดำเนินธุรกิจ ทั้งที่กำกับโดยรัฐ และโดยกลุ่มทุนเอง
ในทางปฏิบัติพบปัญหาว่า สังคมไทยแทนที่จะกล่าวถึงจริยธรรมทางธุรกิจเพื่อยกระดับความรับผิดชอบของกลุ่มทุนต่อลูกจ้าง ต่อลูกค้า ต่อสังคม และสิ่งแวดล้อม กลับมีการใช้คำว่าจริยธรรมทางธุรกิจเพื่อเป็นเครื่องมือจัดการฝ่ายตรงข้าม ซึ่งผลคือทำให้จริยธรรมถูกลดค่าเป็นเพียงอาวุธที่ไม่ได้มีเนื้อหา (substantive) ปัญหานี้จึงต้องกลับมาพิจารณาจริยธรรมในฐานะหลักการว่าสิ่งใดถูกสิ่งใดผิด จริยธรรมทางธุรกิจจึงเป็นเรื่องของกระบวนการ (process) ไม่ใช่แค่เรื่องของผลลัพธ์ (consequential) หรือเครื่องมือ (instrument)
Robinson (โรบินสัน)
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี 1993
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี 1993  เป็นครั้งที่ 3 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่เมืองอิสตันบูล, ประเทศตุรกี ระหว่างวันที่ 11–19 กันยายน ค.ศ. 1993
พระยาโกมารกุลมนตรี (ชื่น โกมารกุล ณ นคร)
มหาอำมาตย์เอก พระยาโกมารกุลมนตรี (ชื่น โกมารกุล ณ นคร) (16 สิงหาคม พ.ศ. 2434 - 31 มกราคม พ.ศ. 2504) เป็นอดีตเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ ในรัฐบาลพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) มีศักดิ์เป็นหลานอาของเจ้าพระยาพลเทพ (เฉลิม โกมารกุล ณ นคร)
พระยาโกมารกุลมนตรี (ชื่น โกมารกุล ณ นคร) เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2434 เป็นบุตรของนายพลพ่าย (ชวน โกมารกุล ณ นคร) และคุณจวง บุนนาค จบการศึกษาชั้นต้นที่โรงเรียนสุขุมาลัย และที่โรงเรียนอุดมวิทยายน วัดอนงคาราม
พระยาโกมารกุลมนตรี ได้เข้าฝึกราชการในกรมตรวจและกรมสารบาญชี กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ต่อมาใน พ.ศ. 2452 ได้เป็นเสมียนในกรมตรวจและกรมสารบาญชี จากนั้นจึงได้เดินทางไปศึกษาต่อด้านวิชากฎหมายที่ประเทศอังกฤษจนจบการศึกษาและกลับเข้ามาเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2460 และได้รับราชการในตำแหน่งพนักงานอัยการ สังกัดกระทรวงยุติธรรม พ.ศ. 2462 โอนไปรับราชการในกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ในวันที่ 24 พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2469 พระยาโกมารกุลมนตรีได้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมบาญชีกลางแทน พระยาอนุรักษ์โกษา (ประเวศ อมาตยกุล) ที่ถึงแก่อนิจกรรมระหว่างดำรงตำแหน่งภายหลังที่ได้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมบาญชีกลางอยู่ประมาณ 3 ปี ก็ได้โปรดเกล้า ฯ ให้รั้งตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2472 ต่อมา 1 เมษายน พ.ศ. 2473 ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงพระคลังสมบัติ ถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2475 จึงได้กราบถวายบังคมลาออก
พ.ศ. 2476 ได้มีการก่อตั้งกระทรวงเศรษฐการ พระยาโกมารกุลมนตรีจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ ในรัฐบาลพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) จนกระทั่งพ.ศ. 2477 ได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง โดยอ้างเหตุผลว่าป่วย ไม่สามารถรับราชการได้เต็มที่
พระยาโกมารกุลมนตรี (ชื่น โกมารกุล ณ นคร) สมรสกับคุณหญิงโสภาพรรณ โกมารกุล ณ นคร เมื่อพ.ศ. 2461 มีบุตรธิดา 10 คน
พระยาโกมารกุลมนตรี (ชื่น โกมารกุล ณ นคร) ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2504 พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส 23 มีนาคม พ.ศ. 2504
จาง จื้อเหยา
จาง จื้อเหยา หรือ เคน จาง (; ชื่อภาษาอังกฤษ: Ken Chang) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไต้หวัน แต่เติบโตขึ้นมาในบราซิลตั้งแต่อายุ 3 ขวบเขากลับมายังไต้หวันเพื่อประกอบอาชีพด้านความบันเทิง แสดงตัวครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง "G.Y. 1997" Sir "และออกอัลบั้มแรกในปีพ. ศ. 2541 เขาได้แสดงในภาพยนตร์และซีรีส์ทางโทรทัศน์เป็นจำนวนมากตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ผลงานที่มีคือ ชอลิ้วเฮียง และมหัศจรรย์กระบี่เจ้าพิภพทางช่อง 1 เวิร์คพอยท์ทีวี
จาง จื่อเหยา
เอ็กโคแอนด์เดอะบันนีเมน
เอ็กโคแอนด์เดอะบันนีเมน  เป็นวงร็อกจากอังกฤษ ก่อตั้งในเมืองลิเวอร์พูลโดยนักร้องนำ เอียน แมคัลลอก นักกีตาร์ วิลล์ ซาร์เจนต์ มือเบส เลส แพตตินสัน พร้อมกับเล่นดรัมแมชชีน และพีต เดอ ฟรีทัส ได้เข้ามาเป็นมือกลองในปี 1980
ในปี 1980 พวกเขาได้เปิดตัวอัลบั้ม "Crocodiles" ซึ่งได้ขึ้นซาร์ตยูเคท็อป 20 อัลบั้มที่สอง "Heaven Up Here" (1981) ได้ขึ้นสู่อันดับ 10 ในยูเคอัลบั้มซาร์ต วงได้ประสบความสำเร็จในช่วงกลางยุค 1980 กับซิงเพลงฮิต "The Cutter" และอัลบั้ม, "Porcupine" (1983) ได้ขึ้นสู่อันดับ 2 ในสหราชอาณาจักร พวกเขาได้ปล่อยอัลบั้ม "Ocean Rain" (1984) ซึ่งยังประสบความสำเร็จด้วยการขึ้นสู่ยูเคซาร์ตและต่อมาได้มีซิงเกิลฮิต "The Killing Moon" "Silver" และ "Seven Seas" และสตูดิโออัลบั้ม "Echo &amp; the Bunnymen" (1987) ได้ออกจำหน่ายก่อนที่แมคัลลอกล่าออกจากวงไปเป็นศิลปินเดี่ยวในปี 1988
ในปี 1989 เดอ ฟรีทัส เสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถมอเตอร์ไซค์ และวงได้ร่วมตัวใหม่พร้อมกับสมาชิกใหม่ สมาชิกเดิมอย่างวิลล์ ซาร์เจนต์ และ เลส แพตตินสัน ได้ชวนโนเอล เบิร์ก เข้ามาเป็นนักร้องนำ เดมอน รีซ เป็นมือกลอง และ เจค บรอกแมน เป็นมือคีย์บอร์ด วงได้ออกอัลบั้มใหม่ "Reverberation" ในปี 1990 แต่ได้รับคำวิจารณ์ที่ไม่ดีและผลข้างเคียงทางการค้า จนทำให้แยกวง ในปี 1993
หลังจากนั้น แมคัลลอก และ ซาร์เจนต์ ได้ก่อตั้งวงใหม่ที่ชื่อ Electrafixion พร้อมกับแพตตินสันปี 1997 แล้วได้รวมตัวใหม่อีกครั้งในชื่อเอ็กโคแอนด์เดอะบันนีเมนกับเพลงที่ติดซาร์ตยูเคท็อป 10 "Nothing Lasts Forever" อัลบั้มใหม่ของวง "Evergreen" ได้รับการต้อนรับอย่างดีและประสบความสำเร็จจนขึ้นสู่เวทีการแสดงสด แม้ว่าแพตตินสันจะออกจากวงแล้วก็ตาม แมคัลลอก และ ซาร์เจนต์ ยังทำอัลบั้มใหม่อย่างต่อเนื่องรวมทั้งอัลบั้ม "What Are You Going to Do with Your Life?" (1999) "Flowers" (2001) "Siberia" (2005), "The Fountain" (2009) และ "Meteorites" (2014)
Echo &amp; the Bunnymen
ปลัดกระทรวงการคลัง
บุญมา วงศ์สวรรค์
บุญมา วงศ์สวรรค์ ราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์ เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ และอดีตปลัดกระทรวงการคลัง