pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มันเป็นเรื่องยากที่จะจัดทำค่าใช้จ่ายทางเศรษฐกิจโดยรวมของภัยพิบัติ ตามที่นาย Mikhail Gorbachev สหภาพโซเวียตใช้เงิน 18 ล้านรูเบิล (เทียบเท่ากับ US$ 18 พันล้านในเวลานั้น) ในการเก็บกักและลบล้างการปนเปื้อน แทบล้มละลาย ในเบลารุสค่าใช้จ่ายทั้งหมดกว่า 30 ปีอยู่ที่ประมาณ US$ 235 พันล้าน (เงินดอลลาร์ในปี 2005) ค่าใช้จ่ายต่อเนื่องเป็นที่รู้จักกันดีในรายงานปี 2003-2005 ของพวกเขา เชียร์โนบีลฟอรั่มกล่าวว่าระหว่าง 5% ถึง 7% ของรัฐบาลที่จ่ายในยูเครนยังคงเกี่ยวข้องกับเชียร์โนบีล ในขณะที่ในเบลารุส มากกว่า $ 13 พันล้านคิดว่าน่าจะได้ใช้จ่ายไประหว่างปี 1991 ถึงปี 2003 ที่มี 22% ของงบประมาณของชาติเป็นการจ่ายเกี่ยวข้องกับเชียร์โนบีลในปี 1991 และลดลง 6% ในปี 2002 ค่าใช้จ่ายในปัจจุบันจำนวนมากจะเกี่ยวข้องกับการชำระเงินให้กับผลประโยชน์ทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับเชียร์โนบีลให้กับประมาณ 7 ล้านคนทั่วทั้ง 3 ประเทศ
ผลกระทบทางเศรษฐกิจที่สำคัญเป็นช่วงเวลานั้นก็คือการรื้อถอน 784,320 เฮกแตร์ (1,938,100 ไร่) ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมและ 694,200 เฮกแตร์ (1,715,000 ไร่) ของป่าจากการผลิต ในขณะที่จำนวนมากของพื้นที่เหล่านี้ถูกคืนกลับไปใช้ใหม่ ค่าใช้จ่ายในการผลิตทางการเกษตรได้เพิ่มขึ้นเนื่องจากความต้องการสำหรับเทคนิคการเพาะปลูก ปุ๋ยและสารเติมแต่งที่พิเศษ
ในทางการเมือง อุบัติเหตุได้ให้ความสำคัญที่ยิ่งใหญ่กับนโยบายใหม่ของโซเวียต - Glasnost และช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดอย่างปลอมระหว่างโซเวียต-สหรัฐในตอนท้ายของสงครามเย็น ผ่านความร่วมมือด้านชีววิทยาศาสตร์ ภัยพิบัติได้กลายเป็นปัจจัยสำคัญในท้ายที่สุดของการสลายตัวของสหภาพโซเวียตในปี 1991 และมีอิทธิพลที่สำคัญในการปรับรูปร่างยุโรปตะวันออกใหม่
ทั้งยูเครนและเบลารุสในเดือนแรก ๆ ของการเป็นอิสระ ได้ลดเกณฑ์รังสีทางกฎหมายจากระดับเกณฑ์ของสหภาพโซเวียตที่สูงก่อนหน้านี้ (จาก 35 rems ตลอดชีพภายใต้สหภาพโซเวียตลงมาที่ 7 rems ตลอดชีพในยูเครนและ 0.1 rems ต่อปีในเบลารุส) เกณฑ์ใหม่นี้ต้องมีการขยายดินแดนที่เคยถูกพิจารณาว่ามีการปนเปื้อน ในยูเครนกว่า 500,000 คนถูกอพยพเข้าไปตั้งถิ่นฐานในขณะนี้ หลายคนได้กลายเป็นผู้สมัครเพื่อรับสวัสดิการทางการแพทย์และอื่น ๆ ยูเครนยังคงเก็บรักษาเครื่องปฏิกรณ์ที่ถูกทำลายเพื่อที่จะจ้างแรงงานในขนาดที่ใหญ่มากเพื่อให้เวลาของการสัมผ้สแต่ละครั้งต่ำลง คนงานเหล่านี้จำนวนมากได้ลงทะเบียนนับตั้งแต่พิการและสมัครเข้ารับสวัสดิการ ในยูเครนภัยพิบัติเชียร์โนบีลเป็นไอคอนของขบวนการชาตินิยม มีสัญลักษณ์ว่าทุกสิ่งผิดเพราะสหภาพโซเวียต และสวัสดิการกลายเป็นแพลตฟอร์มที่สำคัญสำหรับการชนะต่อการไม่เป็นเมืองขึ้น ยูเครนได้พัฒนาระบบสวัสดิการขนาดใหญ่และเป็นภาระตั้งแต่นั้นและมันได้กลายเป็นเสียหายและไร้ประสิทธิภาพมากขึ้น มันได้นำเสนอข้อเรียกร้องด้านสวัสดิการเพิ่มขึ้นอย่างมากตั้งแต่ปี 1991 โดยการสาธิตของความถูกต้องทางศีลธรรมของตัวมันเอง และโดยเป็นข้อถกเถียงสำหรับความต้องการความช่วยเหลือจากต่างประเทศ เบลารุสในทางตรงกันข้ามจะอ่อนแอทางการเมืองเมื่อมันได้รับเอกราช และมองไปที่มอสโกสำหรับคำแนะนำ ในหลาย ๆ เสันทาง มันได้กลับไปที่นโยบายของสหภาพโซเวียตเก่าเกี่ยวกับความลับและการปฏิเสธ
หลังการเกิดอุบัติเหตุ มีหลายคำถามเกี่ยวกับอนาคตของโรงงานและชะตากรรมของมันในที่สุด งานทั้งหมดบนเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์หมายเลข 5 และ 6 ที่ยังไม่เสร็จถูกระงับสามปีต่อมา อย่างไรก็ตามปัญหาที่โรงงานเชียร์โนบีลไม่ได้จบลงพร้อมกับภัยพิบัติในเครื่องปฏิกรณ์หมายเลข 4 เครื่องปฏิกรณ์ที่เสียหายถูกปิดผนึกและ 200 ลูกบาศก์เมตร (260 ลูกบาศ์กหลา) ของคอนกรีตถูกวางอยู่ระหว่างสถานที่เกิดภัยพิบัติและอาคารการดำเนินงาน งานนี้ได้รับการจัดการโดย Grigoriy Mihaylovich Naginskiy รองหัวหน้าวิศวกรของการติดตั้งและผู้อำนวยการก่อสร้าง-90 รัฐบาลยูเครนยังคงยอมให้สามเครื่องปฏิกรณ์ที่เหลือทำงานเพราะปัญหาการขาดแคลนพลังงานในประเทศ
บทความหลัก: โรงไฟฟ้​​านิวเคลียร์เชียร์โนบีล รื้อถอน
ในปี 1991 เกิดไฟไหม้ในอาคารกังหันของเครื่องปฏิกรณ์ที่ 2 ต่อมาเจ้าหน้าที่ประกาศว่าเครื่องปฏิกรณ์ได้รับความเสียหายเกินกว่าจะซ่อมแชมและถูกทำให้เป็นออฟไลน์ เครื่องปฏิกรณ์ 1 ถูกรื้อถอนในเดือนพฤศจิกายนปี 1996 โดยเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงระหว่างรัฐบาลยูเครนและองค์กรระหว่างประเทศเช่น IAEA เพื่อสิ้นสุดการดำเนินงานที่โรงงาน ในวันที่ 15 ธันวาคม 2000 ประธานาธิบดีในเวลานั้น Leonid Kuchma ปิดเครื่องปฏิกรณ์ที่ 3 ด้วยตัวเองในพิธีปิดโรงไฟฟ้าทั้งหมดอย่างเป็นทางการ
การจัดการกับกากกัมมันตรังสี.
การบรรจุของเครื่องปฏิกรณ์.
เครื่องปฏิกรณ์เชียร์โนบีลขณะนี้ถูกปิดล้อมอยู่ในโลงศพคอนกรีตขนาดใหญ่ ซึ่งถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อให้สามารถดำเนินงานอย่างต่อเนื่องของเครื่องปฏิกรณ์อื่น ๆ ที่โรงไฟฟ้า
ตัวเก็บที่ปลอดภัยใหม่จะต้องถูกสร้างขึ้นภายในสิ้นปี 2005 อย่างไรก็ตาม มันมีปัญหาเนื่องจากความล่าช้าอย่างต่อเนื่องและ ณ ปี 2010 เมื่อการก่อสร้างเริ่มได้ในที่สุด มันคาดว่าจะแล้วเสร็จในปี 2013 มันถูกเลื่อนออกไปอีกครั้งไปที่ปี 2016 ซึ่งเป็นตอนปลายของอายุการใช้งาน 30 ปีของโลงศพ โครงสร้างจะถูกสร้างขึ้นติดกับโรงเก็บเดิมและจะถูกเลื่อนให้เข้าที่โดยราง มันจะเป็นโลหะโค้งสูง 105 เมตร (344 ฟุต) และทอดยาว 257 เมตร (843 ฟุต) เพื่อให้ครอบคลุมทั้งหน่วยที่ 4 และโครงสร้างอื่นที่สร้างขึ้นอย่างเร่งรีบในปี 1986 'กองทุนโรงเก็บเชียร์โนบีล' ถูกตั้งขึ้นในปี 1997 ได้รับ €810 ล้านจากผู้บริจาคและโครงการระหว่างประเทศเพื่อให้ครอบคลุมโครงการนี​​้และงานก่อนหน้า กองทุนนี้และ 'บัญชีความปลอดภัยนิวเคลียร์' ยังถูกใช้ในการรื้อถอนเชียร์โนบีลอีกด้วย ทั้งสองกองทุนมีการจัดการโดยธนาคารยุโรปเพื่อการบูรณะและพัฒนา (EBRD)
ในปี 2002 คนงานยูเครนประมาณ 15,000 คนยังคงทำงานในโซนการยกเว้น ทำการบำรุงรักษาโรงงานและปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องกับการบรรจุและการวิจัยอื่น ๆ และมักจะอยู่ในสภาพที่อันตราย นักวิทยาศาสตร์ยูเครนทำงานเต็มกำลังภายในโลงศพ แต่บุคคลภายนอกจะยากที่จะได้รับอนุญาตให้เข้าไป ในปี 2006 ทีมงาน '60 นาที' ของออสเตรเลีย นำโดยนักข่าว ริชาร์ด Carleton และผู้ผลิต สตีเฟ่น Rice ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในโลงศพเป็นเวลา 15 นาทีและถ่ายเป็นภาพยนตร์ภายในห้องควบคุม
เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2013 ส่วนหลังคาพื้นที่ 600 m2 (6,500 ตารางฟุต) ของอาคารกังหันที่อยู่ติดกับโลงศพได้ทรุดตัวลงมา ตอนแรกมีการสันนิษฐานว่าหลังคาทรุดตัวลงเพราะน้ำหนักของหิมะบนนั้น อย่างไรก็ตามปริมาณของหิมะไม่ได้มีอะไรพิเศษ และรายงานของคณะกรรมการแสวงหาข้อเท็จจริงของยูเครนสรุปว่าชิ้นส่วนที่ทรุดตัวลงมาของอาคารกังหันเป็นผลมาจากงานซ่อมแซมที่ไม่เป็นระเบียบและความเก่าแก่ของโครงสร้าง รายงานกล่าวถึงความเป็นไปได้ที่ว่าส่วนซ่อมแซมของอาคารกังหันเพิ่มแรงเครียดขนาดใหญ่บนโครงสร้างรวมมากกว่าที่คาดไว้ และคานรองรับหลังคาได้รับความเสียหายจากการกัดกร่อนและการเชื่อมที่ไม่เรียบร้อย ผู้เชี่ยวชาญหลายคน อย่างเช่น Valentin Kupny อดีตรองผู้อำนวยการโรงไฟฟ้​​านิวเคลียร์ ได้เตือนว่ากลุ่มอาคารอยู่บนปากเหวของการล่มสลาย ปล่อยให้อาคารอยู่ในสภาพที่อันตรายมาก โครงสร้างเสริมแรงที่ถูกนำเสนอในปี 2005 ถูกยกเลิกโดยเจ้าหน้าที่ระดับสูง หลังจากเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ระดับกัมมันตภาพรังสีเพิ่มขึ้นไปที่ 19 becquerels ต่อลูกบาศก์เมตรของอากาศ หรือ 12 เท่าของค่าปกติ รายงานสันนิษฐานว่าสารกัมมันตรังสีจากภายในโครงสร้างแพร่กระจายไปยังสภาพแวดล้อมหลังจากหลังคาทรุดตัวลง คนงานทั้งหมด 225 คนที่ถูกจ้างโดยเชียร์โนบีลและบริษัทฝรั่งเศสที่กำลังสร้างโรงเก็บใหม่ถูกอพยพไม่นานหลังจากการถล่ม อ้างถึงผู้จัดการของกลุ่มอาคาร ระดับรังสีโดยรอบโรงงานอยู่ในระดับปกติ (ระหว่างวันที่ 5 และ 6 μSv/ชม) และไม่ควรมีผลต่อสุขภาพของคนงาน อ้างถึง Kupny สถานการณ์ได้รับการประเมินต่ำเกินไปโดยผู้จัดการกลุ่มอาคารนิวเคลียร์เชียร์โนบีลและข้อมูลต่างๆก็ถูกเก็บไว้เป็นความลับ
การจัดการกับวัสดุและกากกัมมันตรังสี.
ณ ปี 2006 เชื้อเพลิงบางส่วนยังคงอยู่ในเครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่ 1 ถึง 3 ส่วนใหญ่ในบ่อเชื้อเพลิงใช้แล้ว  ของแต่ละหน่วย เช่นเดียวกับวัสดุบางอย่างในบ่อสถานที่จัดเก็บเชื้อเพลิงใช้แล้วระหว่างกาล  ขนาดเล็ก
ในปี 1999 มีการเซ็นสัญญาเพื่อก่อสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกในการจัดการกากกัมมันตรังสีในการจัดเก็บ 25,000 ส่วนประกอบเชื้อเพลิงใช้แล้วจากหน่วยที่ 1-3 และของเสียจากการดำเนินงานอื่น ๆ รวมทั้งวัสดุจากการรื้อถอนหน่วย 1-3 (ซึ่งจะเป็นครั้งแรกที่หน่วย RBMK ถูกปลดประจำการ ) สัญญาจะรวมถึงสิ่งอำนวยความสะดวกในการประมวลที่สามารถตัดส่วนประกอบเชื้อเพลิง RBMK และบรรจุวัสดุในถังซึ่งจะถูกเติมเต็มด้วยก๊าซเฉื่อยและทำการปิดด้วยการเชื่อม
ถังเหล่านั้นจะถูกเคลื่อนย้ายไปยังห้องใต้ดินแห้ง ซึ่งเป็นสถานที่ที่ภาชนะบรรจุเชื้อเพลิงจะถูกปิดล้อมนานถึง 100 ปี สถานที่เพื่อความสะดวกนี้สามารถบำบัดถังเชื้อเพลิงได้ 2500 ถังต่อปี และสถานที่นี้จะเป็นครั้งแรกของชนิดของมันสำหรับเชื้อเพลิงของ RBMK อย่างไรก็ตามหลังจากส่วนสำคัญของโครงสร้างอาคารจัดเก็บถูกสร้างขึน ข้อบกพร่องทางเทคนิคในแนวคิดก็โผล่ออกมา และสัญญาได้ยกเลิกในปี 2007 สถานที่จัดเก็บเชื้อเพลิงใชัแล้วระหว่างกาล (ISF-2) ตอนนี้จะถูกสร้างให้แล้วเสร็จโดยคนอื่น ๆ ในช่วงกลางปี​​ 2013
สัญญาอีกอันหนึ่งได้ถูกเซ็นสำหรับโรงบำบัดกากกัมมันตรังสีที่ของเหลว เพื่อจัดการกับกากของเหลวระดับต่ำและระดับกลางประมาณ 35,000 ลูกบาศก์เมตรที่จุดผลิต กากเหล่านี้จะต้องมีการทำให้เป็นของแข็งและนำไปฝังในที่สุดพร้อมกับขยะแข็งในไซต์งาน
ในเดือนมกราคมปี 2008 รัฐบาลยูเครนประกาศแผนการรื้อถอน 4 ระยะที่รวมเอากิจกรรมกำจัดของเสียดังกล่าวกับการดำเนินไปสู่การชำระล้างไซต์
วัสดุที่ประกอบด้วยเชื้อเพลิง (FCMs).
บทความหลัก: Corium (เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์)
ตามการประมาณการอย่างเป็นทางการ ประมาณ 95% ของเชื้อเพลิงในเครื่องปฏิกรณ์ 4 ในเวลาที่เกิดอุบัติเหตุ (ประมาณ 180 เมตริกตัน) ยังคงอยู่ภายในโรงเก็บ ที่มีกัมมันตภาพรังสีรวมเกือบ 18 ล้านคูรี (670 PBq) วัสดุกัมมันตรังสีประกอบด้วยชิ้นส่วนแกนกลาง ฝุ่นและ "วัสดุที่ประกอบด้วยเชื้อเพลิง"  ที่มีลักษณะเหมือนลาวา หรือที่เรียกว่า "corium" ที่ไหลไปทั่วอาคารปฏิกรณ์ที่พังเสียหายก่อนที่จะแข็งตัวอยู่ในรูปแบบเซรามิก
มีลาวาสามชนิดที่แตกต่างกันที่พบในห้องใต้ดินของอาคารเครื่องปฏิกรณ์ ได้แก่ลาวาสีดำ, สีน้ำตาล, และลาวาเซรามิกรูพรุน วัสดุลาวาเป็นแก้วซิลิเกตที่มีวัสดุอื่น ๆ ผสมอยู่ภายใน ลาวารูพรุนเป็นลาวาสีน้ำตาลที่หยดลงในน้ำและถูกทำให้เย็นลงอย่างรวดเร็ว
มันก็ไม่มีความชัดเจนว่าอีกนานเท่าไรที่รูปแบบเซรามิกจะสามารถชะลอการปลดปล่อยกัมมันตภาพรังสี จากปี 1997 ถึงปี 2002 สิ่งตีพิมพ์ที่ออกมาอย่างต่อเนื่องได้แนะนำว่าการฉายรังสีด้วยตัวเองของลาวาจะแปลงทั้งหมด 1,200 ตันให้เป็นฝุ่นขนาดหนึ่งในล้านเมตรและฟุ้งกระจายได้ภายในไม่กี่สัปดาห์ แต่มีรายงานว่าการสลายตัวของลาวามีแนวโน้มที่จะเป็นกระบวนการที่ช้าและค่อยเป็นค่อยไปมากกว่าอย่างฉับพลันและรวดเร็ว เอกสารเดียวกันระบุว่าการสูญเสียของยูเรเนียมจากเครื่องปฏิกรณ์ที่อับปางเป็นเพียง 10 กิโลกรัม (22 ปอนด์) ต่อปี อัตราที่ต่ำของการฉุดรั้งยูเรเนียมแนะนำว่าลาวานี้มีลักษณะที่ต้านทานต่อสภาพแวดล้อม เอกสารยังระบุอีกด้วยว่าเมื่อโรงเก็บได้รับการปรับปรุง อัตราการฉุดรั้งของลาวาจะลดลง
บางส่วนของพื้นผิวของการไหลของลาวาได้เริ่มต้นที่จะแสดงให้เห็นถึงแร่ธาตุยูเรเนียมใหม่ ๆ เช่น Na4(UO2)(CO3)3 และ uranyl carbonate อย่างไรก็ตาม ระดับของกัมมันตภาพรังสีเป็นเช่นว่าในช่วง 100 ปี การฉายรังสีด้วยตนเองของลาวา (2×1016 α สลายตัวต่อกรัมและ 2 ถึง 5×105 Gy ของ β หรือ γ) จะตกลงในระยะสั้นของระดับที่จำเป็นเพื่อเปลี่ยนคุณสมบัติของแก้ว (1018 α สลายตัวต่อกรัม และ 108 ถึง 109 Gy ของ β หรือ γ) นอกจากนี้อัตราการละลายของลาวาในน้ำจะต่ำมาก (10−7 กรัม·ซม−2·วัน−1) ที่แนะนำว่าลาวาไม่น่าที่จะละลายในน้ำ
เขตยกเว้น.
บทความหลัก: เขตยกเว้นเชียร์โนบีล
พื้นที่ที่แต่เดิมขยายออกไป 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) ในทุกทิศทางจากโรงไฟฟ้าถูกเรียกอย่างเป็นทางการว่า "โซนของการแยก"  ซึ่งไม่มีใครอยู่เป็นส่วนใหญ่ ยกเว้นประมาณ 300 คนที่ปฏิเสธที่จะออกจากพื้นที่ พื้นที่นี้ส่วนใหญ่ได้ถูกเปลี่ยนกลับไปเป็นป่า และได้ถูกบุกรุกโดยสัตว์ป่าเพราะขาดการแข่งขันกับมนุษย์สำหรับพื้นที่และทรัพยากร แม้กระทั่งทุกวันนี้ ระดับรังสีมีสูงซะจนกระทั่งคนงานที่รับผิดชอบในการสร้างโลงศพได้รับอนุญาตให้ทำงานแค่ห้าชั่วโมงต่อวันเท่านั้นเป็นเวลาหนึ่งเดือนก่อนที่จะพักได้ 15 วัน เจ้าหน้าที่ยูเครนประเมินว่าพื้นที่นี้จะไม่ปลอดภัยต่อชีวิตมนุษย์ไปอีก 20,000 ปี
ในปี 2011 ยูเครนได้เปิดโซนที่ถูกปิดผนึกรอบ ๆ เครื่องปฏิกรณ์เชียร์โนบีลให้กับนักท่องเที่ยวที่ต้องการที่จะเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นในปี 1986
ไฟป่า.
ถ้าป่าที่ถูกปนเปื้อนด้วยสารกัมมันตรังสีถูกไฟใหม้ ไฟจะแพร่กระจายสารกัมมันตรังสีให้ออกไปไกลมากขึ้นโดยไปกับควัน
โครงการกู้คืน.
กองทุนโรงเก็บเชียร์โนบีล.
บทความหลัก: Chernobyl Shelter Fund และ Chernobyl New Safe Confinement
กองทุนโรงเก็บเชียร์โนบีลได้ก่อตั้งขึ้นในปี 1997 ที่ประชุมสุดยอด G8 ครั้งที่ 23 ที่เดนเวอร์ เพื่อเป็นเงินทุนการดำเนินงานตามแผนการสร้างโรงเก็บ (SIP) แผนนี้เรียกร้องให้มีการเปลี่ยนสถานที่ให้อยู่ในสภาพที่ปลอดภัยทางระบบนิเวศโดยใช้วิธีการรักษาเสถียรภาพของโลงศพหลังการก่อสร้างอาคารเก็บที่ปลอดภัยใหม่  ในขณะที่การประมาณการค่าใช้จ่ายเดิมของ SIP อยู่ที่ USD 768 ล้าน การประมาณการในปี 2006 จะอยู่ที่ USD 1.2 พันล้าน SIP จะถูกจัดการโดยบริษัทร่วมทุนของ Bechtel Battelle และไฟฟ้าฝรั่งเศส และออกแบบตามแนวความคิดสำหรับ NSC ที่ประกอบด้วยซุ้มประตูเคลื่อนที่ โดยสร้างให้ไกลจากโรงเก็บเพื่อหลีกเลี่ยงรังสีที่สูง ที่จะตกลงไปในโลงศพ NSC คาดว่าจะแล้วเสร็จในปี 2015 และจะเป็นโครงสร้างที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา
ขนาด:
โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ.
โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติในปี 2003 ได้เปิดตัวโครงการเฉพาะที่เรียกว่าโครงการการกู้คืนและพัฒนาเชียร์โนบีล (CRDP) เพื่อกู้คืนพื้นที่ได้รับผลกระทบ โปรแกรมถูกริเริ่มขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 2002 ตามคำแนะนำในรายงานเกี่ยวกับผลกระทบที่ตามมากับมนุษย์เนื่องจากอุบัติเหตุนิวเคลียร์เชียร์โนบีล เป้าหมายหลักของกิจกรรมของ CRDP ก็คือการสนับสนุนรัฐบาลของประเทศยูเครนในการบรรเทาผลกระทบทางสังคม เศรษฐกิจ และระบบนิเวศระยะยาวของภัยพิบัติเชียร์โนบีล. CRDP ทำงานอยู่ในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดจากเชียร์โนบีลในยูเครน 4 แห่ง ได้แก่ Kyivska, Zhytomyrska, Chernihivska และ Rivnenska
โครงการระหว่างประเทศเกี่ยวกับผลกระทบต่อสุขภาพของเชียร์โนบีลอุบัติเหตุ
โครงการระหว่างประเทศเกี่ยวกับผลกระทบต่อสุขภาพของอุบัติเหตุเชียร์โนบีล (IPEHCA) ถูกจัดตั้งขึ้นและได้รับ US$ 20 ล้าน ส่วนใหญ่มาจากประเทศญี่ปุ่น ในความหวังของการค้นพบสาเหตุหลักของปัญหาสุขภาพอันเนื่องมาจากรังสี 131I เงินทุนเหล่านี้ถูกแบ่งให้กับยูเครน เบลารุสและรัสเซีย ทั้งสามประเทศที่ได้รับผลกระทบหลัก สำหรับการสืบสวนต่อไปของผลกระทบต่อสุขภาพ เนื่องจากมีการคอร์รับชั่นอย่างมีนัยสำคัญในประเทศอดีตสหภาพโซเวียต ส่วนใหญ่ของการช่วยเหลือจากต่างประเทศได้ถูกส่งไปยังรัสเซียและไม่มีผลลัพธ์ด้านบวกจากเงินจำนวนนี้มีการแสดงออกให้เห็น
ที่ระลึก.
"The Front Veranda" (1986), พิมพ์หินโดยซูซาน โดโรธี White ในหอศิลป์แห่งชาติของออสเตรเลีย เป็นตัวอย่างของการรับรู้ทั่วโลกของเหตุการณ์ "น้ำหนัก"  "ภาพยนตร์สำหรับเชียร์โนบีล" ได้รับการนำเสนอวโดย Seventh Art ในปี 2006 เพื่อรำลึกถึงภัยพิบัติผ่านทางบทกวีและบัญชีมือแรก ฟิล์มนำเสนอสารคดีเรื่องสั้นที่ดีที่สุดที่เทศกาลภาพยนตร์ Cinequest เช่นเดียวกับรางวัล "คะแนนที่ดีที่สุด" ที่โรดไอแลนด์ พร้อมกับการคัดกรองที่ Tate Modern
Chernobyl Way เป็นการวิ่งแรลลี่ประจำปีในวันที่ 26 เมษายนโดยฝ่ายค้านในเบลารุสเพื่อเป็นความทรงจำของภัยพิบัติที่เชียร์โนบีล
บทความหลัก: ผลกระทบทางวัฒนธรรมของภัยพิบัติเชียร์โนบีลและการอภิปรายพลังงานนิวเคลียร์
อุบัติเหตุที่เชียร์โนบีลดึงดูดความสนใจเป็นอันมาก เพราะความไม่ไว้วางใจของผู้คนจำนวนมาก (ทั้งภายในและภายนอกสหภาพโซเวียต) ที่มีต่อหน่วยงานของสหภาพโซเวียต การอภิปรายจำนวนมากเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เชียร์โนบีลจึงเกิดขึ้นใน'โลกที่หนึ่ง'ในช่วงวันแรก ๆ ของเหตุการณ์ เพราะข้อมูลที่รวบรวมได้มีข้อบกพร่องขึ้นอยู่กับภาพที่ถ่ายจากอวกาศ มีความเข้าใจว่าปฏิกรณ์หน่วยที่สามก็ได้รับความเสียหายจากอุบัติเหตุเช่นกัน
ผู้สื่อข่าวก็ไม่ไว้วางใจพวกมืออาชีพ (เช่นโฆษกจาก NRPB ของสหราชอาณาจักร) และในทางเดียวกันก็สนับสนุนให้ประชาชนไม่ไว้วางใจพวกนั้นด้วย
ในอิตาลี อุบัติเหตุเชียร์โนบีลได้สะท้อนให้เห็นในผลของการลงประชามติเกี่ยวกับพลังงานนิวเคลียร์เมื่อปี 1987 อันเป็นผลมาจากประชามติ อิตาลีเริ่มลดการใช้โรงไฟฟ้​​านิวเคลียร์ในปี 1988 เป็นการตัดสินใจหันหลังกลับอย่างมีประสิทธิภาพในปี 2008 การลงประชามติในปี 2011 ได้ตอกย้ำการคัดค้านอย่างแข็งแกร่งของชาวอิตาเลียนสำหรับพลังงานนิวเคลียร์ นี่เองที่เป็นการล้มเลิกการตัดสินใจของรัฐบาลในปี 2008
ในประเทศเยอรมนี อุบัติเหตุเชียร์โนบีลได้นำไปสู่​​การก่อตั้งกระทรวงสิ่งแวดล้อมของรัฐบาลกลาง หลังจากที่หลายรัฐบาลท้องถิ่นได้ก่อตั้งตำแหน่งดังกล่าวเรียบร้อยแล้ว รัฐมนตรีว่าการกระทรวงได้รับอำนาจดูแลความปลอดภัยของเครื่องปฏิกรณ์อีกด้วย ซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคนปัจจุบันยังคงยึดถือในปี 2015 เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นยังได้รับเครดิตกับการเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับความเคลื่อนไหวต่อต้านนิวเคลียร์อีกด้วย ซึ่งถึงจุดสูงสุดในการตัดสินใจที่จะยุติการใช้พลังงานนิวเคลียร์ที่ได้วางแผนไว้โดยรัฐบาล Schröder ระหว่างปี 1998-2005
ผู้หญิงบานฉ่ำ
ผู้หญิงบานฉ่ำ  เป็นภาพยนตร์อเมริกัน​ แนวโรแมนติกคอเมดี กำกับการแสดงโดยแกร์รี มาร์แชล เขียนบทภาพยนตร์โดย เจ.เอฟ. ลอว์ตัน นำแสดงโดยริชาร์ด เกียร์, จูเลีย โรเบิตส์ และเอกตอร์ เอลิซอนโด สร้างโดยทัชสโตนพิกเจอส์ซึ่งเป็นหนึ่งในค่ายหนังของเดอะวอลต์ดิสนีย์​และเผยแพร่จัดจำหน่ายโดยบัวนา วิสตา พิกเจอส์ ออกฉายในโรงภาพยนตร์ครั้งแรกวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1990
ภาพยนตร์เรื่องนี้ เจ.เอฟ. ลอว์ตัน ผู้เขียนบทได้รับแรงบันดาลใจมาจากชีวิตที่น่าเศร้าของโสเภณีที่เดินเตร็ดเตร่​ในเบเวอร์ลีฮิลส์​ ลอสแอนเจลิส​ ​จึงได้เขียนบทภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเกี่ยวกับด้านมืดของโสเภณีในลอสแอนเจลิส ซึ่งมีทั้งเรื่องของยาเสพติด และความรักที่ยากจะสมหวัง แต่ทางค่ายหนังต้องการให้ปรับเปลี่ยนบทรวมถึงเนื้อหาบางส่วนเนื่องจากบทเดิมนั้นนางเอกมีพฤติกรรมติดโคเคนและมีตอนจบที่เศร้าจนเกินไป จึงได้มีการปรับเปลี่ยนบทให้เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติกคอเมดี​และได้รับงบประมาณในการสร้างมากขึ้น
ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากหลังออกฉายเมื่อได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกมากมายและสามารถทำเงินได้มากถึง 464 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินได้สูงสุดมากเป็นอันดับที่ 3 ในปี ค.ศ.1990 เป็นรองเพียงแค่ภาพยนตร์เรื่อง "​Ghost - วิญญาณ ความรัก ความรู้สึก​"​ และ "​Home Alone -​โดดเดี่ยวผู้น่ารัก"​ นอกจากนี้บ็อกซ์ออฟฟิศโมโจยังจัดให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็น​ภาพยนตร์แนวโรแมนติกคอมเมดีอันดับ 1 ที่ทำรายได้มากที่สุดในบรรดาภาพยนตร์ประเภทเดียวกัน
จากความสำเร็จดังกล่าว ทำให้จูเลีย โรเบิตส์ ที่ก่อนหน้านี้เป็นนักแสดงวัยรุ่นที่ยังไม่มีชื่อเสียงมากนักได้รับรางวัลลูกโลกทองคำจากบทบาทนี้ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม​ ส่วนผู้เขียนบท เจ.เอฟ. ลอว์ตัน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกาและรางวัลแบฟตาของสหราชอาณาจักร​ นอกจากนี้ภาพยนตร์ยังเป็นผลทำให้เกิดภาพยนตร์แนวโรแมนติกคอเมดีคล้ายๆ กันหลายเรื่อง รวมถึงเรื่อง "​Runaway Bride - ​สาวกลัวฝน อลวนทุกวิวาห์"​ ที่เป็นการกลับมาเจอกันอีกครั้งของเกียร์และโรเบิตส์ ภายใต้การกำกับของผู้กำกับคนเดิม แกร์รี มาร์แชล อีกทั้งอัลบั้มรวมเพลงประกอบภาพยนตร์​เรื่องนี้ยังถือเป็นอัลบั้มรวมเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทางยอดขายอีกด้วย โดยเพลง "​It Must Have Been Love" ของวงร็อกเซ็ตต์​ ที่บรรเลงไว้ในปี ค.ศ. 1987 เป็นหนึ่งในเพลงที่ถูกนำมาใช้ในภาพยนตร์ โดยเดิมทีเพลงดังกล่าวเป็นที่รู้จักแค่ในประเทศสวีเดน แต่จากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 1 บิลบอร์ดฮอต 100​ ในเดือนมิถุนายน ปี 1990 และเมื่อสิ้นปีเพลงนี้ถูกจัดให้เป็นเพลงฮิตอันดับ 2 ของปี 1990 ในบิลบอร์ด​ รองจากเพลง"​Hold On​"​ของวงวิลสันฟิลลิปส์​ และได้รับการรับรองระดับทองคำจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา​
ในประเทศไทย ตัวเอกของเรื่องคือวิเวียน วอร์ด ที่นำแสดงโดยจูเลีย โรเบิตส์​ ให้เสียงพากย์ภาษาไทยโดย กรณิการ์ ประภัสภักดี และเอ็ดเวิร์ด ลูอีส ที่นำแสดงโดยริชาร์ด เกียร์​ ให้เสียงพากย์ภาษาไทยโดย จักรกฤษณ์ หาญวิชัย จากความโด่งดังของภาพยนตร์เรื่องผู้หญิงบานฉ่ำ ทำให้คนไทยเริ่มรู้จักจูเลีย โรเบิตส์ จากภาพยนตร์เรื่องนี้ ส่งผลให้ภาพยนตร์เรื่องต่อๆมาของจูเลีย โรเบิตส์ ที่ฉายในประเทศไทยจึงมักจะมีชื่อในภาษาไทยที่มีคำว่า "​บานฉ่ำ"​ อยู่เสมอๆ เช่น "​Dying Young -​ หากหัวใจจะไม่บานฉ่ำ"​ , "​Notting Hill - รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์​"​ , "​Larry Crowne -​ รักกันไว้หัวใจบานฉ่ำ"​ ฯ
มีเรื่องราวเกี่ยวกับ วิเวียน วาร์ด ที่ได้รับการจ้างจากเศรษฐีที่ชื่อ เอ็ดเวิร์ด ลูอิส เพื่อเข้างานสังคม และทั้งคู่พัฒนาความสัมพันธ์
อัลบั้มรวมเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องผู้หญิงบานฉ่ำ จัดเป็นอัลบั้มรวมเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทางยอดขายอย่างมาก และทำให้เพลงดังในอดีตอย่างเพลง Oh,Pretty Woman ของรอย ออร์บิสัน​ กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง รวมถึงทำให้เพลงที่ในอดีตเป็นที่รู้จักแค่ในประเทศอย่าง "​It Must Have Been Love" ของวงร็อกเซ็ตต์​ กลับมาเป็นที่นิยมอย่างมากจนสามารถขึ้นถึงอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100 ​และเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก
นอกจากนี้ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังใช้เพลงของศิลปินที่มีชื่อเสียงรายอื่นๆผสมผสานประกอบเนื้อเรื่องอย่างลงตัว เช่นเพลง "​Show Me Your Soul"​ ของเรด ฮอต ชิลี เพปเปอส์, "​Wild Women Do"​ ของนาตาลี โคล​ โดยอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา
สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี เป็นส่วนราชการ ระดับกรม ในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี มี ภารกิจเกี่ยวกับการปฏิบัติราชการด้านการเมือง ด้านวิชาการ ด้านเลขานุการ ตลอดจนการบริหารราชการของนายกรัฐมนตรี รองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี รวมทั้งข้าราชการการเมืองในสำนักเพื่อให้การปฏิบัติงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล
สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ก่อตั้งนับตั้งแต่ การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ที่คณะราษฎรได้มีประกาศประธานคณะกรรมการราษฎรเพื่อยุบเลิกกรม
ราชเลขาธิการและได้มีการออกพระราชบัญญัติว่าด้วยธรรมนูญราชการฝ่ายพลเรือน พ.ศ. 2476 ก่อตั้งสำนักงานรัฐมนตรีขึ้นในกระทรวงต่างๆ เพื่อสนับสนุนการบริหารราชการแผ่นดินโดยเฉพาะงานทางการเมืองภารกิจในระบอบประชาธิปไตย ซึ่งสำนักงานเลขานุการนายกรัฐมนตรีที่ทำหน้าที่สำนักงานรัฐมนตรีของนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น มีส่วนราชการในสังกัดเพียง 2 แผนก คือ แผนกการเมือง และแผนกตรวจสอบเรื่องราวและความเห็น (ปัจจุบัน คือ กองประสานงานการเมือง และกองงานนายกรัฐมนตรี ของสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี) และต่อมาได้เพิ่มบทบาทมากขึ้นและเปลี่ยนชื่อเป็น สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี กระทั่งปี พ.ศ. 2502 ได้มีการแยกหน่วยงานที่ทำหน้าที่เลขานุการนายกรัฐมนตรีออกเป็น 2 หน่วยงาน คือ สำนักทำเนียบนายกรัฐมนตรี และสำนักบริหารของนายกรัฐมนตรี แต่ในปี พ.ศ. 2508 จึงได้ยุบรวมสำนักบริหารของนายกรัฐมนตรี เข้ารวมกับสำนักทำเนียบนายกรัฐมนตรี และได้เปลี่ยนชื่อเป็น สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2517 จนถึงปัจจุบัน
เลขาธิการนายกรัฐมนตรี.
เลขาธิการนายกรัฐมนตรี และรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง เป็นข้าราชการการเมือง และรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร และผู้ช่วยเลขาธิการนายกรัฐมนตรี เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ ปัจจุบันมี พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค เป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ฝ่ายการเมือง มีจำนวนเท่ากับจำนวนรองนายกรัฐมนตรี บวกสาม
Everest Vietnam
ทัชสโตนพิกเจอส์
ทัชสโตนพิกเจอส์  เป็นค่ายหนังที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2527 เป็น 1 ในค่ายหนังของเดอะวอลต์ดิสนีย์ ทำหน้าที่สร้างและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาในแนวรุนแรงกว่าภาพยนตร์ที่ออกภายใต้วอลต์ดิสนีย์พิกเจอส์ หรือ เป็นภาพยนตร์ที่ไม่ใช่แนวภาพยนตร์ครอบครัว เช่น Air Force One (ผ่านาทีวิกฤติกู้โลก) พ.ศ. 2540, Con Air (ปฏิบัติการแหกนรกยึดฟ้า) พ.ศ. 2540, Face/Off (สลับหน้าล่าล้างนรก) พ.ศ. 2540, Armageddon (อาร์มาเก็ดดอน วันโลกาวินาศ) พ.ศ. 2541, Gone In 60 Seconds (60 วิ รหัสโจรกรรมอันตราย) พ.ศ. 2543, Pearl Harbor (เพิร์ล ฮาร์เบอร์) พ.ศ. 2544, Reign of Fire (กองทัพมังกรเพลิงถล่มโลก) พ.ศ. 2545 และ Déjà Vu (เดจา วู ภารกิจเดือดทะลุเวลา) พ.ศ. 2549 เพราะภาพยนตร์ที่สร้างโดยดิสนีย์เป็นภาพยนตร์แนวเด็ก ครอบครัว หรือ การผจญภัยที่มีเนื้อหาไม่รุนแรง เท่านั้น ในช่วงปี พ.ศ. 2523 ความนิยมในภาพยนตร์แนวครอบครัวของเดอะวอลต์ดิสนีย์เริ่มลดลงเดอะวอลต์ดิสนีย์จึงต้องมีการปรับกลุยทธ์การตลาดเพื่อเอาใจแฟนภาพยนตร์มากขึ้น จึงเป็นที่มาของการจัดตั้งทัชสโตนพิกเจอส์
พวกเขายังทำงานร่วมกับหลายสตูดิโอ อาทิเช่น คาราวานพิกเจอส์, ซัมมิตเอนเตอร์เทนเมนต์, เจอร์รีบรัคไฮเมอร์ฟิล์มส, ไอค่อนโพรดักชันส์, อิแมจินเอนเตอร์เทนเมนต์, แมนเดวิลล์ฟิล์มส และ สปายกลาสเอนเตอร์, โฟกัสฟีตเจอส์
ทัชสโตนพิกเจอร์ส
ทัชสโตน พิกเจอร์ส
ทัชสโตน พิคเจอร์ส
Touchstone Films
สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี มีภารกิจรับผิดชอบเกี่ยวกับการประชุมและการให้บริการคณะรัฐมนตรีทั้งคณะ เช่น การดำเนินการประชุมคณะรัฐมนตรี การแจ้งมติคณะรัฐมนตรี การติดต่อกับรัฐสภาในเรื่องอันไม่อยู่ในอำนาจหน้าที่ของกระทรวงใดไปปฏิบัติ อาทิ การขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ การตราพระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร การเปิดและปิดสมัยประชุมของรัฐสภา
สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทะบวง กรม พุทธศักราช 2476 เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2476 มีฐานะเป็นกรมภายในสำนักนายกรัฐมนตรี มีชื่อว่า "กรมเลขาธิการคณะรัฐมนตรี"
นอกจากนั้นแล้วยังมีหน่วยงานที่จัดตั้งในรูปแบบของหน่วยบริการรูปแบบพิเศษ คือ สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา
แนมโค
ไรอัน ซีเครสท์
คีชา แคสเซิล-ฮิวส์
คีชา แคสเซิล-ฮิวส์  เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1990 เป็นนักแสดงชาวนิวซีแลนด์ มีชื่อเสียงจากบทบาท ไพคี "ไพ" แอพิรานา ในภาพยนตร์ปี 2002 เรื่อง "Whale Rider" เธอแสดงในบทนี้เมื่ออายุ 11 ปีและทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหลายรายการ รวมถึงในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ ถือเป็นนักแสดงหญิงที่อายุน้อยที่สุดที่เคยได้รับการเสนอเข้าชิงในสาขานี้ และเธอได้รับรางวัลสมาคมวิจารณ์ภาพยนตร์ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ในปี 2004
หลังจากนั้นเธอมีผลงานในภาพยนตร์หลายเรื่องอย่าง "Hey, Hey, It's Esther Blueburger" (2008), New Zealand tele-movie "Piece of my Heart" (2009) และบทเล็กๆ ใน "" (2005) เธอรับบทเด่นเป็นพระแม่มารี ใน "The Nativity Story" (2006)
แคสเซิล-ฮิวส์เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ.1990 ในเมืองดอนนีบรู๊ก ทางตะวันตกของออสเตรเลีย แม่ของเธอชื่อ เดสเร ฮิวส์ เป็นชาวเมารี และพ่อของเธอชื่อ ทิม แคสเซิลเป็นชาวอังกฤษ-ออสเตรเลีย พ่อแม่ของเธอนั้นไม่ได้แต่งงานกัน หลังจากที่แคสเซิล-ฮิวส์อายุได้ 18 เดือน ครอบครัวของเธอย้ายไปอยู่ที่นิวซีแลนด์
แคสเซิล-ฮิวส์มีน้องชาย 3 คนและน้องสาว 1 คน ปัจจุบันเธออายุอยู่ที่ปาปากูรา อังแลนด์และยังเป็นนักเรียนที่โรงเรียนประถมไวอูกู โรงเรียนไบลีย์โรด วิทยาลัยวันทรีฮิลและวิทยาลัยโรสฮิล เมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ.2007 เธอได้ให้กำเนิดลูกสาว ชื่อ เฟลิซิตี้ อามอร์ ซึ่งในขณะนั้นเธออายุเพียง 17 ปี และแฟนของเธอในตอนนั้นอายุ 20 ปี ชื่อแบรดลีย์ ฮูลล์ ซึ่งทั้งสองคบหากันมาตั้งแต่แคสเซิล-ฮิวส์อายุเพียง 14 ปี
ก่อนที่เธอจะได้มารับบทในภาพยนตร์เรื่อง "Whale Rider" (2002) ผู้กำกับและเจ้าหน้าที่เดินทางมาที่โรงเรียนประถมของเธอใน Mt Wellington, นิวซีแลนด์ และใช้เวลาไม่นานในการเรลือกเด็กจำนวนร้อยคนเพื่อมารับบทไพคี พวกเขาเลือกแคสเซิล-ฮิวส์ เพราะว่าเธอสามารถเล่นได้อย่างยอดเยี่ยม เธอเคยให้สัมภาษณ์กับเจย์ เลโนว่า เธอไม่รู้ว่าต้องว่ายน้ำยังไงเมื่อต้องมารับบทในภาพยนตร์เรื่อง Whale Rider (2002)