pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เมื่อกลับมาจากสหรัฐอเมริกา ธีรัตถ์ได้เริ่มงานกับสถานีโทรทัศน์ไอทีวีในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2539 โดยเริ่มทำหน้าที่ตั้งแต่เป็นผู้สื่อข่าวเศรษฐกิจ และผู้ดำเนินรายการเศรษฐกิจ คือ "สายตรงเศรษฐกิจ" "เส้นทางนักลงทุน" และ"พิชิตธุรกิจ" ร่วมกับ สร้อยฟ้า โอสุคนธ์ทิพย์ จิรายุ ห่วงทรัพย์ กรุณา บัวคำศรี วิศาล ดิลกวณิช, ต่อมาขึ้นเป็นผู้ประกาศข่าวภาคหลัก และผู้อำนวยการผลิต (Producer) ในหลายรายการ อาทิ ข่าวเช้าสุดสัปดาห์ อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งเปลี่ยนเป็นสถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี เขาก็ยังเป็นผู้ประกาศ"ข่าวค่ำ" และหน้าที่เดิมจากยุคก่อนหน้า จนกระทั่งทีไอทีวียุติการออกอากาศ เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2551 ระหว่างนั้น เขารับงานเป็นอาจารย์พิเศษ ให้กับคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระหว่างปี พ.ศ. 2539 จนถึงปี พ.ศ. 2548 ไปพร้อมกันด้วย
ต่อมา ธีรัตถ์เข้ารับตำแหน่งผู้ช่วยผู้อำนวยการ สำนักโทรทัศน์ องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย (ส.ส.ท.) โดยช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เขารับหน้าที่เป็นผู้ดำเนินรายการ "ร่วมคิด ร่วมสร้าง ไทยพีบีเอส" ก่อนจะเข้าเป็นบรรณาธิการบริหาร และผู้ประกาศ"ข่าวเที่ยง" และ "ข่าวค่ำ"ของสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ตั้งแต่เริ่มต้นออกอากาศ เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน จนถึงสิ้นสุดปี พ.ศ. 2552 เขาจึงลาออกมารับงานพิธีกร ให้กับรายการ"Money Wake Up" ทางสถานีโทรทัศน์เพื่อเศรษฐกิจและการเงิน (Money Channel) อยู่ประมาณ 3 เดือน พร้อมๆ กับเริ่มทำงานให้กับสถานีโทรทัศน์ผ่านระบบดาวเทียมวอยซ์ทีวี ตั้งแต่ราวกลางเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 โดยดำรงตำแหน่งบรรณาธิการข่าว และพิธีกรข่าวในรายการเศรษฐกิจ "แคชโฟลว, มาร์เก็ตเพลส, วอยซ์มาร์เก็ต" ตามลำดับ ในรายการสนทนาเชิงวิเคราะห์เหตุการณ์ปัจจุบัน "อินเทลลิเจนซ์" และรายการวิเคราะห์ข่าวภาคเช้า "เวคอัปไทยแลนด์" ต่อมาบริษัท วอยซ์ทีวี จำกัด ปรับเปลี่ยนโครงสร้างการบริหารงานใหม่ โดยมอบหมายให้เขารับตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่ายอินเทอร์เน็ตและรายการไลฟ์สไตล์ (Internet and Lifestyle Manager) ซึ่งกำกับดูแลทางออนไลน์และสื่อใหม่ และหัวหน้าฝ่ายอำนวยการผลิต (Head of Production) ซึ่งกำกับดูแลภาพรวมของการผลิตรายการต่างๆ รวมทั้งยังเป็นพิธีกรข่าวตามเดิม
นับจากต้นปี พ.ศ. 2555 ธีรัตถ์เข้าเป็นผู้ดำเนินรายการ "รัฐบาลยิ่งลักษณ์พบประชาชน" ซึ่งออกอากาศในทุกวันเสาร์ เวลา 08:00-09:00 น. ผ่านทางเครือข่ายสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย และเครือข่ายสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ทั่วประเทศ และเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 เขาลาออกจากทุกตำแหน่งในวอยซ์ทีวี ก่อนจะเข้ารับตำแหน่งโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่วันที่ 21 พฤษภาคม และลาออกจากตำแหน่งโฆษกรัฐบาล ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557
หลังจากนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ประกาศยุบสภาในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ธีรัตถ์ยังคงปฏิบัติหน้าที่ต่อจนลาออกจากราชการเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2557 เพื่อกลับไปทำงานที่สถานีโทรทัศน์วอยซ์ทีวีที่เพิ่งประมูลใบอนุญาตประกอบกิจการโทรทัศน์ดิจิตอลภาคพื้นดิน โดยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายรายการและสื่อดิจิตอล ตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยเข้าร่วมดำเนินรายการต่างๆ เช่น วอยซ์นิวส์ เวคอัปนิวส์ วอยซ์อินไซท์ และทูไนท์ไทยแลนด์ ก่อนจะยุติบทบาทลงหลังจากวอยซ์ทีวีปรับโครงสร้างองค์กรในปลายปี พ.ศ. 2560 แต่ได้กลับมาดำเนินรายการทูไนท์ไทยแลนด์อีกครั้ง ภายหลังจากการปรับโครงสร้างอีกครั้งในช่วงปี พ.ศ. 2561
วงศ์มะพลับ
วงศ์มะพลับ หรือ Ebenaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกในอันดับ Ericales ซึ่งสมาชิกได้แก่ ตะโก มะพลับ มะเกลือ มีสมาชิกประมาณ 768 สปีชีส์ ทั้งไม้ยืนต้นและไม้พุ่ม
ส่วนใหญ่เป็นไม้ไม่ผลัดใบ กระจายพันธุ์ในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน พืชในวงศ์นี้ที่มีเนื้อไม้สามารถเจริญในบริเวณดินเสียหรือเป็นกรดโดยอยู่ร่วมกับไมคอร์ไรซา หลายสปีชีส์ในสกุลมะพลับ ("Diospyros") เป็นที่มาของ ebony wood ไม่ได้เป็นพืชที่รับประทานผลได้ทุกสปีชีส์
สกุลในวงศ์มะพลับได้แก่:
อยู่คนเดียว (เพลงธงไชย แมคอินไตย์)
อยู่คนเดียว เป็นเพลงของ เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ และเป็นซิงเกิลแรกในปี พ.ศ. 2554 จากอัลบั้ม "อาสาสนุก" ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย หมู Muzu และเรียบเรียงโดย หมู Muzu กับเรืองฤทธิ์ เอกะหิตานนท์ ผลิตออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2553
เนื้อหาของเพลง อยู่คนเดียว ต้องการสื่อถึงทุกคนที่กำลังอยู่คนเดียว ที่ต้องมีอาการเหงา เศร้า ซึม จะไม่มีอาการเหล่านี้อีกต่อไป เพราะพี่เบิร์ดจะมาชักชวนทุกคนที่กำลังอยู่คนเดียวให้มาอยู่ด้วยกัน จะได้ไม่ต้องทนเหงาอยู่คนเดียวอีกต่อไป
อยู่คนเดียวกับตอนเย็นเย็น และก็ไม่เห็นว่าจะต้องมีใครใครมาเคียงข้าง
อยู่ลำพังกับความอ้างว้าง นั่งมองดูแสงรำไรของดวงตะวันจนลับไป
เหม่อมองจันทร์ที่ลอยขึ้นมา ดึกดื่นอย่างนี้แล้วเพื่อนที่มีที่ดีที่สุดคือหมอนข้าง
อยู่เหงาเหงาอย่างคนที่ปล่อยวาง ก็อยู่อย่างนี้จนชิน
• ไอ้คนไม่รู้ก็คอยจะถามทำไมไม่หาใคร สักคน เข้าใจ และรักจริง
ก็ทุกคน ดูแสนดี ดูจริงใจ ก็ยินดีที่ได้เจอ แต่ no no no no no no wo wo
•• ก็เพราะเวลาฉันรักรักจริง มันมาไม่นิ่งเหมือนตอนเธอมาทิ้งไป
คนมันรักมาก มันก็เลยเสียดาย มันปวดใจจะบอกใครก็ไม่ช่วย
เพราะรักเองเจ็บเอง ก็อยู่อย่างคนไม่มีแฟน
จะหาใครมาแทน ก็กลัวว่าเขาจะมาซ้ำ
ก็เดี๋ยวนี้คนน่ะใจดำ เลยคบกันเที่ยวแบบขำขำ
ก็เจ็บประจำ ก็เลยต้องอยู่คนเดียว
มิวสิกวิดีโอนี้ กำกับและดูแลการผลิตโดย ดล ผดุงวิเชียร โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องราวที่เบิร์ดตื่นขึ้นมาแล้วทำโน่นทำนี่ตามประสาคนอยู่คนเดียว และสุดท้ายด้วยความเหงา จึงชักชวนคนที่อยู่คนเดียวมาอยู่ด้วยกัน มีปาร์ตี้ ร้องเพลง เล่นกีตาร์กัน
เพลง ได้อันดับ 1 ของ 20 อันดับเพลงที่ถูกโหลดมากที่สุดประจำสัปดาห์ จากการจัดอันดับของเว็บไซต์ gmember.com ของวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010
ทูมัชโซมัชเวรีมัช
"ทูมัชโซมัชเวรีมัช" เป็นเพลงของธงไชย แมคอินไตย์ และเป็นซิงเกิลที่ 3 ในปี พ.ศ. 2554 จากอัลบั้ม "อาสาสนุก" ประพันธ์คำร้องโดย โจอี้ บอย ทำนองและผู้เรียบเรียงโดย ธนา ลวสุต
ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2555 ได้มีการซื้อลิขสิทธิ์จากค่ายเพลงในประเทศญี่ปุ่น และแปลงเนื้อเพลงเป็นภาษาญี่ปุ่นขับร้องใหม่โดยวงเกิร์ลกรุ๊ปชื่อวง Berryz Koubou
เรามา Sing
เรามา Sing เป็นเพลงของ เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ และเป็นซิงเกิลที่ 2 ในปี พ.ศ. 2554 จากอัลบั้ม "อาสาสนุก" ประพันธ์เนื้อร้องโดย มุขเอก จงมั่นคง ทำนองโดย สุดสรร วงศ์สมุทร และเรียงเรียงโดย สุดสรร วงศ์สมุทร, ธนเดช ผาสุขธรรม
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ เผยแพร่ครั้งแรกในยูทูบวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2554
ในปี พ.ศ. 2555 เพลงต้นฉบับของไทย เพลง "เรามา Sing" ได้มีการนำเพลงไปคัฟเวอร์เวอร์ชันญี่ปุ่นโดยศิลปินญี่ปุ่นวง Berryz Kobo
เพลง เรามา Sing ได้อันดับสูงสุดที่ 20 จากการจัดอันดับของเว็บไซต์ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประจำวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ในชาร์ต จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จีเมมเบอร์ ท็อป 20 ชาร์ต จากเว็บไซต์ Gmember
ในปี พ.ศ. 2555 เพลงต้นฉบับของไทย เพลง "เรามา Sing" จากอัลบั้ม "อาสาสนุก" สามารถขึ้นอันดับ 1 จากการดาวโหลดผ่านทาง iTunes Japan ภายหลังจากศิลปินญี่ปุ่นวง Berryz Kobo นำไปคัฟเวอร์เวอร์ชันญี่ปุ่น
Diospyros malabarica
Diospyros ebenum
Diospyros mollis
พลับยอดดำ
พลับยอดดำ เป็นไม้ยืนต้นในสกุลมะพลับ วงศ์ Ebenaceae เปลืกลำต้นสีดำ มีเลนติเซลเป็นขีดนูนชาวตามแนวตั้ง ใบรูปรี เส้นกลางใบด้านบนเป็นร่องลึก ใบหนา ออกดอกตามกิ่ง ผลรูปไข่ ออกดอกเดือนสิงหาคม – ตุลาคม กระจายพันธุ์ในภาคตะวันออกและภาคใต้ พบครั้งแรกที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี โดย D.J. Collins ชาวอังกฤษ ชื่อสปีชีส์ตั้งให้เป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ
เอบีบีกรุ๊ป
เอบีบี (ABB Limited) เป็นบริษัทข้ามชาติ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองซูริค ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีการปฏิบัติการในส่วนของหุ่นยนต์ ระบบไฟฟ้าและเทคโนโลยีระบบอัตโนมัติ เอบีบี เป็นหนึ่งในบริษัทวิศวกรรมและบริษัทที่มีเครือข่ายใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยมีสำนักงานในกว่า 100 ประเทศ ด้วยพนักงานประมาณ 150,000 คน
เอบีบี เกิดจากการรวมกิจการกันระหว่าง Allmänna Svenska Elektriska Aktiebolaget (ASEA) จากประเทศสวีเดน และ Brown, Boveri &amp; Cie (BBC) จากประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปี ค.ศ.1988 ประวัติของเอบีบีนับย้อนหลังไปถึงศตวรรษที่ 19 เมื่อบริษัทไฟฟ้าแห่งสวีเดน (ASEA) ถูกก่อตั้งขึ้นโดย ลุดวิก เฟรดโฮล์ม ในปี ค.ศ.1833 และ บริษัท บราว โบเวอรี ถูกก่อตั้งขึ้นในสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งมีผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับมอร์เตอร์ไฟฟ้าทั้งกระแสตรงและกระแสสลับ เครื่องกำเนิดไฟฟ้าและหม้อแปลงไฟฟ้า
เอบีบี เป็นผู้วางโครงข่ายไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดของโลก แกนหลักของธุรกิจคือระบบไฟฟ้ากำลังและเทคโนโลยีระบบอัตโนมัติ บริษัทแบ่งโครงสร้างเป็น 1 แผนกบริหารงานกลาง และ 5 แผนกจำแนกตามผลิตภัณฑ์ โดยเอบีบีเป็นหนึ่งในบริษัทขนาดใหญ่จำนวนไม่มากนักที่ประสบความสำเร็จจากการจัดโครงสร้างองค์กรแบบแมทริกซ์
แผนกบริหารงานกลาง.
แผนกบริหารงานกลางมีหน้าที่จัดการและควบคุมการปฏิบัติงานโดยรวมของบริษัท รวมถึงการจัดการสินทรัพย์และการลงทุน
Discrete Automation and Motion.
รับผิดชอบสินค้าและบริการสำหรับการผลิตในอุตสาหกรรม โดยมีผลิตภัณพ์ คือ มอเตอร์ไฟฟ้า, เครื่องกำเนิดไฟฟ้า, ตัวควบคุมมอเตอร์ไฟฟ้า, อิเล็กทรอนิกส์กำลัง, เครื่องกำเนิดไฟฟ้าจากพลังงานลม, ระบบผลิตไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์, เครื่องสำรองไฟฟ้าและหุ่นยนต์อุตสาหกรรม โดยในปี 2006 เอบีบี ได้ติดตั้งหุ่นยนต์ไปกว่า 200,000 ตัว
Low Voltage Products.
แผนกผลิตภัณฑ์แรงดันไฟฟ้าต่ำผลิตเซอร์กิตเบรกเกอร์สำหรับไฟฟ้าแรงดันต่ำ, สวิทช์, อุปกรณ์ควบคุม, ตู้ไฟฟ้าและระบบสายไฟฟ้า นอกจากนี้ยังรับผิดชอบการพัฒนา KNX systems ซึ่งเป็นระบบรวมการประสานงานและควบคุมภายในอาคาร โดยระบบนี้จะควบคุมระบบไฟฟ้า, ระบบการระบายอากาศ, ระบบความปลอดภัยและระบบการสื่อสาร
Power Products.
ผลิตภัณฑ์ไฟฟ้ากำลังเป็นส่วนประกอบสำคัญสำหรับระบบการส่งและจ่ายไฟฟ้า แผนกนี้ทำการผลิตหม้อแปลงไฟฟ้า, สวิทช์เกียร์, เซอร์กิตเบรกเกอร์, สายไฟฟ้า, อุปกรณ์แรงดันไฟฟ้าสูงและแรงดันไฟฟ้าปานกลาง แผนกผลิตภัณฑ์ไฟฟ้ากำลังยังแบ่งออกเป็น 3 หน่วยธุรกิจย่อย ได้แก่ ผลิตภัณฑ์แรงดันไฟฟ้าสูง, ผลิตภัณฑ์แรงดันไฟฟ้าต่ำ และหม้อแปลงไฟฟ้า
Power Systems.
แผนกระบบไฟฟ้ากำลังรับผิดชอบการบริการระบบเทิร์นคีย์สำหรับการส่งและกระจายไฟฟ้าในโครงข่ายและในโรงไฟฟ้า โดยผลิตภัณฑ์ที่สำคัญคือสถานีไฟฟ้าย่อยและระบบอัตโนมัติสำหรับสถานี นอกจากนี้ยังมีผลิตภัณฑ์ที่เป็นจุดเด่นคือ ระบบส่งไฟฟ้ากระแสสลับแบบยืดหุ่นได้ (flexible AC transmission systems), ระบบสายส่งกระแสตรงแรงดันสูง (high-voltage direct current) และระบบจัดการโครงข่าย ในด้านการผลิตไฟฟ้า แผนกระบบไฟฟ้ากำลังมีผลิตภัณฑ์สำหรับการควบคุมและการจ่ายไฟฟ้าในโรงไฟฟ้า แผนกนี้แบ่งออกเป็น 4 หน่วยธุรกิจย่อย ได้แก่ ระบบโครงข่ายไฟฟ้า, สถานีไฟฟ้าย่อย, การจัดการโครงข่าย และการผลิตไฟฟ้า
Process Automation.
จุดมุ่งหมายหลักของ เอบีบี คือนำเสนอผลิตภัณฑ์ระบบสำหรับควบคุม, การเพิ่มประสิทธิภาพโรงงาน และแอพพลิเคชันอัตโนมัติที่จำเพาะเจาะจงสำหรับอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น ก๊าซและน้ำมัน, สารเคมีและยา, กระดาษ, เหล็กและเหมืองแร่, การเดินเรือ และเทอร์โบชาร์จเจอร์ แผนกนี้แบ่งออกเป็น 6 หน่วยธุรกิจย่อย ได้แก่ เทอร์โบชาร์จเจอร์, การเดินเรือ, เทคโนโลยีการควบคุม, ผลิตภัณฑ์การวัด และการแก้ปัญหาสำหรับอุตสาหกรรม
มะพลับเจ้าคุณ
มะพลับเจ้าคุณ เป็นไม้ยืนต้นในสกุลมะพลับ วงศ์ Ebenaceae เปลือกสีน้ำตาลแกมดำ ใบเดี่ยว แผ่นใบหนา มีขนนุ่มทั้งสองด้าน ดอกแยกเพศแยกต้น โคนกลีบดอกเป็นรูประฆัง กลีบเลี้ยงติดทนจนเป็นผล ออกดอกช่วงกุมภาพันธ์ – เมษายน กระจายพันธุ์ในแถบภาคเหนือ พบครั้งแรกในไทยเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2465 โดยหมอคาร์ ชาวไอริชที่ อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก ชื่อสปีชีส์ตั้งตามชื่อของพระยาวินิจวนันดร
สกุลมะพลับ
สกุลมะพลับ หรือ Diospyros เป็นสกุลที่มีสมาชิก 450–500 สปีชีส์ ซึ่งไม่ผลัดใบ มีทั้งไม้ยืนต้นและไม้พุ่ม ส่วนใหญ่เป็นพืชพื้นเมืองในเขตร้อน หลายสปีชีส์จะเป็นที่รู้จักในชื่อพลับ บางชนิดเนื้อไม้แข็ง คุณภาพดี บางชนิดผลรับประทานได้
Diospyros collinsiae
Diospyros winitii
Diospyros decandra
ลำบิดทะเล
ลำบิดทะเล var. "ferrea" เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Ebenaceae ชื่ออื่นๆคือ ลำบิด ไคร้มด ดำดง เปลือกต้นสีเทาเรียบ ใบเดี่ยว ผิวเรียบเป็นมัน ดอกแยกเพศแยกต้น ดอกตัวเมียเป็นดอกเดี่ยว สีขาว ดอกตัวผู้เป็นดอกช่อ ขนาดเล็กกว่าดอกตัวเมีย ผลเป็นผลเดี่ยว เมื่ออ่อนสีเขียว แก่แล้วเป็นสีเหลืองอมแดง ผิวเรียบ ภายในมีเมล็ดแข็ง
ในทางยา ลำต้นต้มน้ำดื่ม แก้ปวดเมื่อย ผลมีรสฝาดกินแก้แผลในปาก
Diospyros ferrea var. ferrea
สกายซิตี (ฉางชา)
สกายซิตี้ (จีน: 天空城市)  เป็นตึกที่สูงที่สุดในโลกตั้งอยู่ที่เมืองฉางชา มณฑลหูหนาน ประเทศจีน โดยตึกสกายซิติ้จะมีทั้งหมด 221 ชั้น มีระดับความสูงถึง 838 เมตร ซึ่งสูงกว่าตึกเบิร์จคาลิฟา 10 เมตร เมื่อสร้างเสร็จจะใช้เป็นพื้นที่สำหรับอยู่อาศัยร้อยละ 83 รองรับผู้เข้าอยู่อาศัยได้ถึง 31,400 คน ส่วนพื้นที่ที่เหลือจะใช้เป็นสำนักงาน โรงแรม โรงเรียน โรงพยาบาล ห้างขายของ และห้องอาหาร ส่วนการขึ้นลงอาคารจะใช้ลิฟต์ความเร็วสูงราว 104 ตัว โดยตึกถูกออกแบบสร้างโดยกลุ่มวิศวกรและสถาปนิกผู้ผ่านงานสร้างตึก เบิร์จคาลิฟา (Burj Khalifa) และเป็นบริษัท Broad Group ผู้ก่อสร้างเดียวกันกับการประกอบโรงแรม Ark Hotel สูง 30 ชั้น ในมณฑลหูหนานที่ใช้เวลาก่อสร้างเพียง 15 วัน
บริษัท บรอด ซัสเทนเนเบิล บิวดิ้ง คอร์ป บริษัทเจ้าของผลงาน Ark Hotel ของจีน ได้มีแผนงานโครงการ สกาย ซิตี้ ในเมืองฉางชา ริมแม่น้ำเซียงเจียง ในมณฑลหูหนาน ซึ่งตั้งเป้าให้เป็นอาคารสูงที่สุดโลก โดยจะใช้เวลาก่อสร้างเพียง 90 วัน หรือสร้างได้เฉลี่ยวันละ 5 ชั้น แต่ในภายหลังได้มีการปรับเลื่อนขยายระยะเวลาในการประกอบจากที่กำหนดไว้ 90 วัน (3 เดือน) ออกไปเป็น 7 เดือน ซึ่งนับว่าเป็นเวลาที่สั้นมากเมื่อเทียบการก่อสร้างตึกสูงแบบเดิม
ในการก่อสร้างสกายซิตีจะใช้เทคนิคก่อสร้างที่ใช้ชิ้นส่วนสำเร็จรูปมาประกอบ (พรีแฟบ-Prefabricated modular) เนื่องจากประหยัดเวลา ไม่ก่อให้เกิดมลพิษจากการก่อสร้าง และลดอัตราการบาดเจ็บหรืออุบัติเหตุของคนงาน เทคนิคแบบนี้จะช่วยลดระยะเวลาก่อสร้างได้มากเพราะไม่ต้องทำหรือก่อทีละชั้นก่อนจึงเริ่มชั้นถัดไป แต่สามารถทำชิ้นส่วนทุกชั้นพร้อมกัน โดยเตรียมจากโรงงานต่างๆในเวลาเดียวกัน และขนส่งมายังสถานที่ก่อสร้างเพื่อยกขึ้นประกอบทีละชั้นๆด้วยทาวเวอร์เครน แต่ความสำคัญอยู่ที่ชิ้นส่วนทุกชิ้นจะต้องมีการออกแบบมาอย่างดี และสร้างขึ้นจากการคำนวณที่ละเอียดแม่นยำก่อนที่จะแยกย้ายให้โรงงานต่างๆผลิตออกมาตรงตามแบบเพื่อนำมาประกอบในพื้นที่ก่อสร้างให้เสร็จภายในระยะเวลาที่กำหนด ซึ่งจะรวมเวลาของการตกแต่งภายในด้วย ประมาณการณ์ไว้ว่าจะใช้เหล็กราว 220,000 ตัน ในการสร้าง ตัวอาคารออกแบบมาให้ทนต่อแรงแผ่นดินไหวที่ 9.0 แมกนิจูด และทนไฟไหม้ได้นานกว่า 3 ชั่วโมง นอกจากนี้ตึกสกายซิตีจะใช้พลังงานเพียงแค่ 1 ใน 5 ของปริมาณการใช้พลังงานทั้งหมดที่ตึกทั่วไปใช้ อีกทั้งยังมีฉนวนกันความร้อนที่ออกแบบมาเป็นพิเศษ เพื่อช่วยลดความร้อนสะสมภายในตึกอีกด้วย ส่วนระบบเครื่องปรับอากาศนั้น คาดว่าจะใช้เงินลงทุนราว 1.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
กีฬาฟุตบอลในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
"ฟุตบอล"ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
เอบีบี
สกายซิตี้
แกรนด์ดยุกอดอล์ฟแห่งลักเซมเบิร์ก
แกรนด์ดยุกอดอล์ฟแห่งลักเซมเบิร์ก  (24 กรกฎาคม 1817 - 17 พฤศจิกายน 1905) เป็นแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กพระองค์แรกจากราชวงศ์นัสเซา-ไวล์บวร์ก
แกรนด์ดยุกอดอล์ฟ เป็นพระโอรสในดยุกวิลเลมแห่งนัสเซากับเจ้าหญิงหลุยส์แห่งแซ้กซ์-ฮิลด์เบิร์กเฮาเซนพระชายาพระองค์แรก พระองค์ได้ดำรงตำแหน่งดยุคแห่งนัสเซาในเดือนสิงหาคม 1839 หลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาของพระองค์ ใน ค.ศ. 1841 พระองค์สนับสนุนจักรวรรดิออสเตรียในสงครามออสโตร-ปรัสเซีย เมือ่ออสเตรียพ่ายแพ้ นัสเซาจึงถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซีย ทำให้พระองค์สูญเสียบัลลังก์นัสเซาเมื่อ 20 กันยายน ค.ศ. 1866
ต่อมาในปี ค.ศ. 1890 สมเด็จพระเจ้าวิลเลมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ พระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์และแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กเสด็จสวรรคต เจ้าหญิงวิลเฮลมินารัชทายาทเพียงพระองค์เดียวจึงได้ครองราชบัลลังก์เนเธอแลนด์ แต่เจ้าหญิงไม่สามารถสืบราชสมบัติลักเซมเบิร์กได้ตามกฎบัตรซาลลิค ทำให้ราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์กจึงตกอยู่ที่แกรนด์ดยุกอดอล์ฟตามข้อตกลงราชสกุลนัสเซา
แกรนด์ดยุกอดอล์ฟแห่งลักเซมเบิร์ก สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ที่เลนเจียส์ ขณะทรงมีพระชนมายุได้ 88 พรรษา แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์กพระโอรสของพระองค์จึงสืบราชสมบัติต่อจากพระองค์
อนึ่ง ทรงมีศักดิ์เป็นพระราชอัยกา (ตา) ใน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์
เหงียน มิง โจว
เหงวียน ขาย
ศาลเจ้าอิกูตะ
ศาลเจ้าอิกูตะ  เป็นศาลเจ้าในลัทธิชินโต ตั้งอยู่ที่เมืองโคเบะ ประเทศญี่ปุ่น ถือเป็นศาลเจ้าหนึ่งที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่น
ตามบันทึกนิฮงโชกิ ศาลเจ้าอิกูตะสร้างโดยจักรพรรดินีจิงงุ ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 เพื่อบูชาแด่เทพเจ้าคามิในความเชื่อของชาวญี่ปุ่น ในขณะเดียวกันเคยใช้เป็นสถานที่จัดงานต้อนรับเหล่านักรบกลับจากการรุกรานคาบสมุทรเกาหลี เป็นหนึ่งในสามศาลเจ้าที่สร้างขึ้นในเวลาใกล้เคียงกัน อีกสองแห่งได้แก่ ศาลเจ้าฮิโรตะ และศาลเจ้านางาตะ
เหงวียน ฮุย เถียบ
ฝ่าม ถิ หว่าย
ซวน กวิ่ง
Caranx mate
ปลาสีกุนครีบยาว
"สำหรับปลาผมนางสกุลอื่น ดูที่: ปลาผมนาง"
"สำหรับปลามงแซ่ชนิดอื่น ดูที่: ปลาจุยจินขาว"
ปลาสีกุนครีบยาว หรือ ปลามงแซ่ หรือ ปลาผมนาง  ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
มีรูปร่างป้อมสั้น ลำตัวแบนข้าง หัวโต หน้าสั้น สันหัวโค้งนูน นัยน์ตาโต ปากกว้างและเฉียงขึ้นเล็กน้อย คอดหางเล็กและสั้นมาก ครีบหลังมี 2 อัน อันแรกมีขนาดเล็กรูปสามเหลี่ยมอันที่สองยาวมีปลายครีบอ่อนบางอันยืดยาวออกเป็นเส้นเดียวประมาณ 7 อัน คล้ายปลาผมนาง ครีบก้นส่วนที่เป็นก้านครีบอ่อนมีลักษณะเช่นเดียวกับครีบหลังอันที่สอง และมีหนามแหลมสั้น ๆ 2 อัน อยู่หน้าครีบก้น ครีบหูเรียวเป็นรูปเคียว ครีบหางเป็นแฉกลึก มีเกล็ดแข็งอยู่บริเวณโคนหางพื้นลำตัวสีขาว มีสีเหลืองอ่อนตามแนวเส้นข้างตัว ขอบกระดูกกระพุ้งเหงือกมีแถบสีดำเล็ก ๆ อยู่ข้างละแถบ ครีบหางสีเหลืองจัด ครีบอื่น ๆ สีน้ำตาลจาง ๆ เป็นปลาที่กินสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 32 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก พบตั้งแต่แอฟริกาใต้จนถึงญี่ปุ่น และซามัว ด้านฝั่งตะวันออก ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน
เป็นปลาเศรษฐกิจที่ใช้เนื้อเป็นอาหาร
Carangoides hedlandensis
Caranx hedlandensis
Olistus hedlandensis
Olistus malabaricus
ปลาทูแขก
ปลาทูแขก  เป็นปลาทะเลสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Decapterus" (/ดี-แคป-เท-รัส/) จัดอยู่ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
มีรูปร่างเรียวยาว แต่ตัวกลมเนื้อหนาแน่น มีเกล็ดหนามแข็งที่โคนหางอันเป็นเอกลักษณะเฉพาะตัวของปลาในวงศ์ปลาหางแข็ง ดูเผิน ๆ คล้ายกับปลาลัง ("Rastrelliger kanagurta") หรือปลาทูปากจิ้งจก ("R. faughni") ที่อยู่ในวงศ์ปลาอินทรี (Scombridae)
เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ทั่วโลก เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญ แต่รับประทานสดจะไม่อร่อย จึงนิยมใช้ทำปลากระป๋องแทนปลาซาร์ดีนหรือปลาทู
แบ่งออกได้เป็น 11 ชนิด ดังนี้
Decapterus
Decapturus
ปลาโอวเซีย
ปลาสาบขนุน
ปลาญวน
ปลาซับขนุน
ปลากะมงตาโต
ราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย
ร็อบ กามัน
ร็อบ กามัน  เกิดวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1960 ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม เป็นทั้งนักมวยไทยและคิกบ็อกเซอร์อดีตแชมป์โลก 9 สมัยชาวดัตช์ โดยถือได้ว่าเป็นนักมวยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทุกสมัยที่ผ่านมา และได้รับการขนานนามว่า "มิสเตอร์โลว์คิก" เนื่องด้วยผลงานการเตะต่ำอันน่าสะพรึงกลัวของเขา
ทั้งนี้ ร็อบ กามัน เป็นชาวต่างชาติคนแรกที่เดินทางมาฝึกมวยไทย ณ ค่ายมวยศิษย์ยอดธง
ในช่วงแรกของเขา เขาได้เล่นให้แก่ทีมเยาวชนเอเอฟซีอาแจ็กซ์อัมสเตอร์ดัม ร็อบจัดได้ว่าเป็นผู้เล่นที่ดีคนหนึ่ง แต่เขาก็ไม่เคยชอบกีฬาแบบทีม และเมื่ออายุได้ 16 ปีเขาก็ได้เริ่มฝึกศิลปะการต่อสู้ โดยเริ่มจากปันจักสีลัตเป็นอย่างแรก ใน ค.ศ. 1978 เขาก็ได้เริ่มฝึกวิชามวยไทยที่เมจีโรยิมโดยยอน พลาส์
ใน ค.ศ. 1980 ร็อบได้กลายเป็นนักมวยคลาส-เอในประเทศเนเธอร์แลนด์ เขาสามารถชนะได้มากที่สุดโดยวิธีการน็อค จุดเปลี่ยนสำหรับเขาคือการต่อสู้กับ บลิงกี โรดรีเกซ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของเบนนี อูร์ควีเดซ โดยร็อบเป็นฝ่ายชนะเขาด้วยการเตะต่ำเข้าที่ขา และนั่นคือความก้าวหน้าที่ปรากฏในระดับสากลของเขา ตั้งแต่นั้นมา ร็อบก็เริ่มต่อสู้ ณ ประเทศไทย
การต่อสู้ในประเทศไทยครั้งแรกของเขาคือการเผชิญหน้ากับเด่นน้อยผู้เป็นแชมป์ระดับท้องถิ่น โดยร็อบเป็นฝ่ายชนะน็อค จากนั้น เขาก็ได้ทำการท้าชิงกับรักชาติ ส.ประสาทพร ผู้เป็นแชมป์ของประเทศไทยที่กรุงเทพมหานคร โดยร็อบเป็นฝ่ายแพ้การต่อสู้และได้รับบทเรียนหลายประการจากการพ่ายแพ้ในครั้งนั้น
บริเวณเดนลอว์
ปลาตะคองจุดเหลือง
"ระวังสับสนกับ: ปลาตะคองเหลือง"
ปลาตะคองจุดเหลือง  ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
มีรูปร่างแบนข้างและกว้างปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน ครีบหลังและครีบก้นมีปลายเรียวยาว ลำตัวมีสีเงินเทาหรือเงินอมเหลือง กลางลำตัวมีจุดสีเหลืองสดอันเป็นที่มาของชื่อ
มีขนาดโดยเฉลี่ย 20 เซนติเมตร แต่พบใหญ่ที่สุดได้ถึง 75 เซนติเมตร น้ำหนัก 6.6 กิโลกรัม เป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นฝูงตั้งแต่แนวปะการังแถบชายฝั่งจนถึงหิ้งไหล่ทวีปในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่โมซัมบิกและเซเชลส์ไปจนถึงฮาวายและหมู่เกาะเรบิยาฆิเฆโด ในน่านน้ำไทยสามารถพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน
เป็นปลาที่พบได้บ่อย กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำที่มีขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร จัดเป็นปลาเศรษฐกิจเหมือนกับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน
Carangoides orthogrammus
จิโอวานนี ปิซาโน
ปลาข้างเหลือง หรือ ปลาสีกุนข้างเหลือง  ปลาทะเลชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Selaroides"
มีรูปร่างค่อนข้างเรียวยาว ลักษณะคล้ายกับปลาทู แต่ปลาข้างเหลืองจะมีลักษณะเด่นที่แตกต่างจากปลาทูอย่างชัดเจนคือ ลำตัวจะมีแถบสีเหลืองเป็นแนวยาวจากหัวจนถึงโคนหาง ลำตัวแบนมีส่วนโค้งทางด้านหลังและด้านท้องเท่ากัน นัยน์ตาโต ปากเล็ก คอดหางเรียว ครีบหูยาวเรียวปลายแหลม
ครีบหลังมี 2 อัน ครีบหลังและครีบก้นยาว เส้นข้างตัวโค้งตามแนวสันหลังและเป็นเส้นตรงบริเวณตอนกลางครีบหลังอันที่สอง และมีจุดดำอยู่เหนือครีบหูตรงขอบแก้มด้านบน ความยาวตลอดลำตัวประมาณ 9-16 เซนติเมตร
เป็นปลาที่กินพืชและสัตว์ขนาดเล็กที่ล่องลอยในน้ำ อาศัยอยู่เป็นฝูง พบในทุกระดับของทะเลเขตร้อน แถบอินโด-แปซิฟิก ถึงอ่าวเปอร์เซียจนถึงภาคตะวันตกของวานูอาตูและนิวแคลิโดเนีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญ ใช้ในการบริโภค
นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อเรียก ๆ อื่น เช่น "ปลาข้างลวด" หรือ"ปลากิมซัว"
Selaroides leptolepis
Selaroides
ปลาข้างลวด
ปลากิมซัว
เพชร ซีพีเฟรชมาร์ท
เพชร ซีพีเฟรชมาร์ท หรือ เพชร ส.จิตรพัฒนา (เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ที่ อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด)
แอนโธนี เพ็ชร อำไพพิทักษ์วงศ์
ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น
ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น  เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทละครชุด ผลิตโดยจีทีเอชและนาดาวบางกอก สร้างเรื่องและเขียนบทโดยทรงยศ สุขมากอนันต์ โดยเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายของโรงเรียนนาดาวบางกอก ออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบดาวเทียมและสถานีโทรทัศน์ในระบบดิจิทัลในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
การผลิตและงานสร้าง.
ผู้บริหารจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ต้องการให้ทรงยศ สุขมากอนันต์ ผู้กำกับและโปรดิวเซอร์ ผลิตละครสำหรับออกอากาศทางช่องวันโดยเฉพาะ เขาใช้เวลาเตรียมตัวทำงานนานร่วมปี เนื้อเรื่องได้แรงบันดาลใจ มาจากประสบการณ์ในชีวิตจริงของย้งเมื่อครั้งศึกษาชั้นมัธยมต้นและปลาย ที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชาและโรงเรียนเซนต์คาเบรียลตามลำดับ ร่วมกับการสัมภาษณ์นักแสดง เพื่อเป็นข้อมูลประกอบในการเขียนบท และการพัฒนาบทบาทของแต่ละตัวละคร
โดยการถ่ายทำจริง ย้งเลือกสถานที่ถ่ายทำหลัก คือโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี แต่ใช้เทคนิคพิเศษ เปลี่ยนป้ายชื่อหลักหน้าโรงเรียน เป็นโรงเรียนนาดาวบางกอกแทน และเริ่มถ่ายทำจากฉากแรกสุด คือฉากที่เปิดตัว วิน (พีช) ต้า (กันต์) และหมอก (ไมเคิล) แบบในความคิดของดาว (ฝน) แต่เมื่อถ่ายทำเสร็จและตัดต่อเสร็จ แต่ถูกตัดทิ้งไป จากนั้นไม่นานก็ต้องยกกองไปถ่ายทำฉากจบที่งาน Big Mountain 2012 ที่เขาใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งการถ่ายทำฉากนั้นถือว่าเป็นการสร้างความลำบากใจให้นักแสดงและผู้กำกับพอสมควร เพราะเริ่มกองมาได้แค่สองอาทิตย์แต่ต้องมาถ่ายฉากจบเลย และสองการถ่ายทำที่ Big Mountain ในช่วงเช้าต้องให้แสตนด์อินเล่นเป็นต้าแทน เพราะกันต์ยังเล่นกีตาร์ไม่คล่อง และต้องถ่ายฉากนี้ในตอนกลางวัน เพราะไม่สามารถแทรกเข้าไปถ่ายช่วงกลางคืนได้ ส่วนการถ่ายทำตอนกลางคืนซึ่งเป็นเวลาที่เริ่มงานไปแล้วนั้น ผู้เข้าร่วมงานปกติไม่รู้ว่ามีการถ่ายละครซีรียส์ในงานนี้ด้วย จนทำให้เมื่อเห็นนักแสดงหลักของเรื่อง ก็ต่างกันพาเข้าไปขอลายเซ็น และขอถ่ายรูป ซึ่งก็ทำให้ต้องเทคและถ่ายใหม่ โดยมีเวลาที่จำกัดมาก เพราะคอนเสิร์ตไม่รอละคร ถ่ายผิดก็ต้องถ่ายใหม่ทันที จนในที่สุดกว่าจะได้ฉากจบในตอนที่ 13 ต้องใช้เวลาถ่ายกันนานพอสมควร
หลักจากนั้นก็กลับมาปักหลักถ่ายทำที่โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรีจนครบทุกฉากในโรงเรียน และบางฉากต้องเข้าไปยืมตัวนักเรียนของโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรีปกติ ให้เข้ามาเป็นตัวประกอบเสริมในเรื่องด้วย หลังจากถ่ายครบหมดแล้วจึงเดินทางไปยังจังหวัดสมุทรปราการเพื่อถ่ายฉากสุดท้าย คือฉากที่ไผ่ (ต่อ) ตัดสินใจบวชเป็นพระ ซึ่งใช้เวลาในการเซ็ตตัวต่อตั้งแต่เช้ามืดจนรุ่งเช้า และถ่ายทำกันแบบไม่พักให้จบในวันเดียวเช้ายันดึก ซึ่งก็ผ่านมาได้ด้วยดี
แต่หลังจากกระแสตอบรับค่อนข้างสูง และจีทีเอชมีแผนที่จะฉายฉากจบในโรงภาพยนตร์เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ สาขารัชโยธินนั้น ย้งต้องกลับมาตัดต่อตอนที่ 13 ใหม่ทั้งหมด โดยไม่มีโฆษณาคั่น และรันละครยาว 50 นาที ก่อนจะนำตัวมาสเตอร์มาให้ทางเมเจอร์ซีนีเพล็กซ์เพื่อนำไปติดตั้งและเทสระบบฉายต่อไป
หลังจากที่ฤดูกาลแรกมีความประสบความสำเร็จอย่างมาก จึงมีแผนจัดทำภาคต่อเป็นซีซั่นที่ 2 โดยจะเป็นเรื่องราวของนักเรียนกลุ่มเดิม ที่เลื่อนชั้นขึ้นไปในมัธยมศึกษาที่ 6 ผู้กำกับทรงยศ สุขมากอนันต์ ขึ้นมาเป็นโปรดิวเซอร์แทนวิชชพัชร์ โกจิ๋ว โดยมีเกรียงไกร วชิรธรรมพร หนึ่งในคณะผู้เขียนบท ขึ้นมาเป็นผู้กำกับการแสดงแทน โดยก่อนการเริ่มการถ่ายทำในซีซั่นที่ 2 นั้น ทีมงานผู้สร้างได้เปิดตัวโครงการ Hormones The Next Gen ขึ้นเพื่อค้นหานักแสดงหน้าใหม่เพื่อมารับบทสมทบในซีซั่นนี้ และเตรียมขึ้นเป็นนักแสดงหลักกลุ่มใหม่ในซีซั่นต่อๆไป โดยได้จำนวนนักแสดงกลุ่มใหม่ทั้งหมด 12 คน โดยใน 12 คนนี้ มี 5 คนที่ได้รับบทสมทบในซีซั่นที่ 2 ได้แก่ "แบงค์ - ธิติ", "แพรวา - ณิชาภัทร", "เจมส์ - ธีรดนย์", "ต้าเหนิง - กัญญาวีร์" และ "ฟรัง - นรีกุล"
และในปี 2558 ทางจีทีเอชและนาดาวบางกอกได้จัดทำภาคต่ออีกครั้ง ในชื่อว่า Hormones 3 The Final Season (ภาคจบของซีรีส์วัยรุ่นไตรภาคของ GTH) ซึ่งได้หยิบยกนักแสดงจาก Hormones The Next Gen ที่เหลือมาเป็นนักแสดงหลัก โดยมี "ฝน - ศนันธฉัตร", "เบลล์ - เขมิศรา" และ "ตน - ต้นหน" เป็นนักแสดงที่แสดงมาตั้งแต่ฤดูกาลแรกที่ยังคงมีบทบาทเด่นอยู่ ซีซั่นนี้มีความพิเศษคือจะเป็นซีซั่นสุดท้ายของซีรีส์ชุดนี้ ซึ่งกระบวนการผลิตของซีซั่นนี้ถือว่าเข้มข้นกว่า 2 ซีซั่นที่ผ่านมา เพราะเป็นซีซั่นที่ต้องสร้างตัวละครใหม่แทบทั้งหมด อีกทั้งนักแสดงทุกคนต้องผ่านการคัดเลือกอีกครั้งจากทีมงานคัดเลือกนักแสดง แม้ว่าบทจะถูกพัฒนามาจากตัวนักแสดงก็ตาม และทีมเขียนบทต้องใช้ระยะเวลานานกว่า 7 เดือนเพื่อพัฒนาบทให้มีความสมบูรณ์มากที่สุด
ฤดูกาลที่ 1 (2556).
ฤดูกาลที่ 2 (2557).
ฤดูกาลที่ 3 (2558).
ละครชุดเรื่องนี้ ออกฉายทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบดาวเทียม จีเอ็มเอ็มวัน ในเครือจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ โดยนำเสนอวิถีชีวิตของวัยรุ่น ตามความเป็นจริงอย่างตรงไปตรงมา และไม่มุ่งยัดเยียดจรรโลงความดีงามอย่างชัดเจน จนมีผู้เปรียบเทียบกับละครชุดจากต่างประเทศ อย่าง"สกินส์" ("Skins") ของอังกฤษ และ"แสบใสไฮโซ" ("Gossip Girl") ของอเมริกัน
สำหรับความนิยม ที่วัดจากจำนวนผู้ชมผ่านยูทูบ ในแต่ละตอนสูงกว่า 1 ล้านครั้ง และมีการกล่าวถึงในเครือข่ายสังคมอย่างมาก แม้จะมีเนื้อหาเจาะเฉพาะวัยรุ่น แต่โฆษณาที่นำเสนอระหว่างออกอากาศ กลับมีหลากหลายกลุ่มผลิตภัณฑ์ เช่นรถยนต์หรือสินค้าอุปโภคบริโภค ส่วนคำวิจารณ์ จากคอลัมน์ "หนังช่างคิด" โดยโอลด์บอย บางคูวัด ในมติชนออนไลน์ เขียนชื่นชมความกล้าของทรงยศ ที่เลือกประเด็นในการเล่า อย่างถึงอกถึงใจ