pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 1
การเลือกตั้งของประเทศไทยครั้งที่ 10
อินฟันเต
อินฟันเต  หรือ อิงฟังตึ  ถ้าเป็นสตรีเรียกว่า อินฟันตา  หรือ อิงฟังตา  เป็นอิสริยยศของเจ้าในราชอาณาจักรต่าง ๆ ซึ่งเป็นประเทศสเปนและโปรตุเกสในปัจจุบัน เช่น ราชอาณาจักรอารากอน ราชอาณาจักรกัสติยา ราชอาณาจักรนาวาร์ และราชอาณาจักรเลออน อินฟันเตโดยสายพระโลหิตคือเจ้าชั้นลูกหลวง ที่ไม่ใช่รัชทายาท นอกจากนี้ยังใช้กับเจ้าชั้นหลานหลวงที่สืบสายพระโลหิตจากฝ่ายพระบิดาด้วย พระชายาของอินฟันเตก็ได้รับอิสริยยศ "อินฟันตา" โดยการเสกสมรส แต่สวามีของพระราชธิดาจะไม่ได้รับอิสริยยศ "อินฟันเต" เมื่อเสกสมรสอย่างกรณีพระชายา
คำว่า "príncipe" (เจ้าชาย) และ "princesa" (เจ้าหญิง) ในสเปนและโปรตุเกสจะใช้กับรัชทายาทและพระชายาในองค์รัชทายาทเท่านั้น เช่น เจ้าชายเฟลีเป เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส และเจ้าหญิงเลตีเซีย เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส พระชายา ส่วนพระราชโอรสธิดานอกจากนี้ถือเป็นอันฟันเต/อินฟันตาทั้งสิ้น
คำว่า "infante" มีรากศัพท์มาจากคำในกลุ่มภาษาโรมานซ์ ซึ่งแปลว่า "ลูก" เมื่อใช้เป็นอิสริยยศจึงหมายถึงว่าเจ้าพระองค์นั้นเป็นพระราชบุตร อินฟันเต/อินฟันตาจึงมีหมายถึงเจ้าชาย/เจ้าหญิงในความหมายโดยทั่วไป
อินฟันตา
ดัชเชส
ซาร์นีคาไลที่ 2 แห่งรัสเซีย
&lt;parentid&gt;4879848&lt;/parentid&gt;
&lt;timestamp&gt;2015-01-24T21:00:32Z&lt;/timestamp&gt;
&lt;comment&gt;โรบอต: แก้หน้าเปลี่ยนทางซ้ำซ้อน → จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย&lt;/comment&gt;
กองทัพสาธารณรัฐอิสลามปากีสถาน
โรงเรียนวัดปากอ่าว
โรงเรียนวัดปากอ่าว (ญาณสาครวิทยาคาร) เป็นโรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดเพชรบุรี
ทีวีแชมป์เปี้ยน
มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตสงขลา
โรคลงราก
ลงราก
อหิวาต์
ประธานาธิบดีพม่า
ประธานาธิบดีสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า  เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลประเทศพม่า โดยมีประธานาธิบดีเป็นหัวหน้าคณะรัฐมนตรีพม่า ซึ่งเป็นฝ่ายบริหารของรัฐบาลพม่า ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือมหยิ่นซเว ซึ่งสันนิษฐานว่าทำหน้าที่รักษาการประธานาธิบดีในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 หลังจากรัฐประหาร ค.ศ. 2021
น้ำพุเฮรอน
น้ำพุเฮรอน  เป็นเครื่องกลชลศาสตร์ คิดค้นโดยเฮโรแห่งอเล็กซานเดรีย (Heron of Alexandria) ผู้เป็นนักประดิษฐ์ นักคณิตศาสตร์ และนักฟิสิกส์ชาวอียิปต์โบราณในศตวรรษที่ 1
เฮรอนได้ศึกษาเรื่องความดันอากาศและไอน้ำ อธิบายถึงเครื่องจักรไอน้ำเป็นครั้งแรก และประดิษฐ์ของเล่นที่สามารถพ่นน้ำได้หลายชิ้น หนึ่งในนั้นรู้จักกันในชื่อ น้ำพุของเฮรอน ในปัจจุบันรูปแบบต่าง ๆ ของน้ำพุเฮรอนถูกนำมาใช้เป็นอุปกรณ์สาธิตหลักการของชลศาสตร์ (hydraulics) และนิวเมติก (pneumatics) ในชั้นเรียนวิชาฟิสิกส์
น้ำพุเฮรอน สร้างขึ้นได้ดังต่อไปนี้:
กลไกของน้ำพุเฮรอน.
น้ำพุเฮรอนไม่ได้เป็นเครื่องจักรนิรันดร์ ถ้าหัวฉีดของพวยแคบ น้ำพุอาจจะพุ่งออกมาเป็นเวลาหลายนาที แต่ในที่สุดก็มาหยุดลง น้ำที่ออกมาจากท่ออาจจะไปได้สูงกว่าระดับในภาชนะบรรจุใด ๆ แต่การไหลสุทธิของน้ำลดลง แต่ถ้าทำให้ปริมาตรของภาชนะของแหล่งจ่ายลมและแหล่งจ่ายน้ำพุ ให้มีขนาดใหญ่กว่าปริมาตรของอ่าง ที่มีอัตราการไหลของน้ำจากหัวฉีดของพวยน้ำพุอย่างต่อเนื่อง น้ำพุจะสามารถทำงานได้สำหรับช่วงเวลาที่ยาวนานมากขึ้น
กลไกของมันอาจดูเหมือนขัดแย้งกันน้อยกว่าถ้าพิจารณาว่าเป็นกาลักน้ำ (siphon) แต่ด้วยโค้งด้านบนของท่อที่ถูกเอาออกและความดันอากาศระหว่างสองภาชนะบรรจุที่ต่ำกว่าการให้ความดันที่เป็นบวกที่จะยกน้ำให้เหนือกว่าโค้ง อุปกรณ์นี้เป็นที่รู้จักกันคือกาลักน้ำเฮรอน (Heron's siphon)
พลังงานศักย์โน้มถ่วงของน้ำซึ่งไหลลงมาเป็นทางยาวจากอ่างลงสู่ภาชนะที่ต่ำกว่าจะถูกถ่ายโอนโดยท่อแรงดันลม (เฉพาะอากาศจะถูกเคลื่อนย้ายขึ้นไปในขั้นตอนนี้) ที่จะผลักดันน้ำจากภาชนะที่บรรจุน้ำที่อยู่ส่วนบนให้เป็นพวยน้ำพุระยะทางสั้น ๆ เหนืออ่าง
น้ำพุจะสามารถพุ่ง (เกือบ) เป็นลำสูงเหนือภาชนะด้านบนเป็นน้ำตกและจะไหลผ่านท่อลงมาจากอ่างลงสู่ภาชนะสำหรับจ่ายลมที่อยู่ต่ำกว่าได้นั้น เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด ให้วางภาชนะบรรจุน้ำให้อยู่ชิดข้างใต้อ่างที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้และวางภาชนะจ่ายลมให้อยู่ต่ำกว่าลงไปเป็นทางยาวอยู่เบื้องล่างของภาชนะทั้งสองให้มากที่สุด
ทันทีที่ระดับน้ำในภาชนะบรรจุแหล่งจ่ายน้ำพุด้านบนได้ลดต่ำลงจนท่อส่งน้ำพุไม่สามารถสัมผัสกับระดับพื้นผิวของน้ำได้ น้ำพุก็จะหยุดลง เพื่อที่จะทำให้น้ำพุเกิดขึ้นอีก ภาชนะจ่ายลมจะต้องทำให้ปราศจากน้ำก่อน และภาชนะบรรจุแหล่งจ่ายน้ำพุกับอ่างใส่น้ำจะต้องถูกเติมน้ำให้เต็มอีกครั้ง การขับดันน้ำให้เคลื่อนที่ไปนั้นจะทำให้ได้พลังงานที่ต้องการออกมา
ปรากฏการณ์ทางธรณีวิทยา.
เป็นไปได้ว่าไกเซอร์จะทำงานผ่านกลไกแบบนี้ แต่มีความแตกต่างตรงที่การพุ่งขึ้นของน้ำที่พื้นผิวนั้นจะเกิดขึ้นแบบไม่ต่อเนื่อง
ว่านพระฉิม
ว่านพระฉิม  หรือ "แผ่นดินเย็น, บัวสันโดษ" เป็นพืชมีดอกในวงศ์กล้วยไม้ ใบบาง เกลี้ยง เป็นรูปหัวใจหรือเกือบกลม บางชนิดมีจุดประสีม่วงเป็นแถวกลางใบ ดอกช่อ ก้านตรง ดอกในช่ออยู่ห่างกัน พบกระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก และ ออสเตรเลีย ออกดอกช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคม
แผ่นดินเย็น
Murashige and Skoog medium
อาหารสังเคราะห์ Murashige and Skoog  หรือ (MSO หรือ MS0 "(MS-zero)") เป็นอาหารที่ใช้เลี้ยงเนื้อเยื่อพืชในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ คิดค้นขึ้นโดย Toshio Murashige และ Folke K. Skoog ใน พ.ศ. 2505 ระหว่างการศึกษาเพื่อหาสารควบคุมการเจริญเติบโตของพืชชนิดใหม่ เป็นอาหารทั่วไปที่ใช้ในการเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช
มีเกลันเจโล อันโตนีโอนี
มีเกลันเจโล อันโตนีโอนี  (29 กันยายน 1912 – 30 กรกฎาคม 2007) ผู้กำกับภาพยนตร์, คนเขียนบทภาพยนตร์ ,นักตัดต่อภาพยนตร์ และนักเขียนเรื่องสั้นชาวอิตาลี เป็นที่รู้จักในวงการภาพยนตร์โลกจากไตรภาค ความแปลกแยกของผู้คนในโลกสมัยใหม่ (Alienation Trilogy) อันประกอบด้วย L'Avventura (1960), La Notte (1961), and Eclipse (1962) อันโตนิโอนี่ ได้ให้นิยามใหม่กับการเล่าเรื่องของภาพยนตร์ ซึ่งท้าทายขนบเดิมๆ ที่มีการสร้างอารมณ์ดราม่า ความสมจริง และการเล่าเรื่องแบบเป็นเหตุเป็นผล แต่งานของอันโตนิโอนี่ มักเต็มไปด้วย "เหตุการณ์ที่เป็นปริศนา ความลึกลับ และอารมณ์อันซับซ้อน" โดยหลีกเลี่ยงการแสดงแบบเป็นเหตุเป็นผล แต่จะเน้นความสำคัญไปที่ภาพและการจัดองค์ประกอบ มากกว่าการสร้างตัวละคร หรือการเล่าเรื่องราว ซึ่งภาพยนตร์ของเขา ได้ทำให้เกิดความเป็นไปได้ใหม่ๆ ขึ้นในวงการภาพยนตร์โลก
ตลอดชีวิตการทำงาน อันโตนิโอนี ได้รับรางวัลมากมาย เช่น รางวัลปาล์มทองคำ เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ จากภาพยนตร์เรื่อง Blowup, รางวัลสิงโตทองคำ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส จากภาพยนตร์เรื่อง Red Desert,
รางวัลหมีทองคำ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน จากภาพยนตร์เรื่อง La Notte เป็นต้น
สถานีรถไฟโอโมเตะซันโด
สถานีรถไฟโอโมเตะซันโด  เป็นสถานีรถไฟของโตเกียวเมโทร (รถไฟใต้ดิน) ในย่านโอโมเตะซันโด กับถนนอาโอยามะ เขตมินาโตะ โตเกียว
สถานีโอะโมะเตะซันโด
สกุลโรจนกุล
อิจิฮาระ (ชิบะ)
อิจิฮาระ  เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 368.20 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากรในปี ค.ศ. 2010 ทั้งสิ้น 279,031 คน
Bring Your Own Device (BYOD) (แปลตามอักษร: "นำอุปกรณ์ของคุณมาเอง") อธิบายถึงแนวโน้มทางเทคโนโลยี ที่พนักงานนำอุปกรณ์พกพาของตัวเองมาที่ที่ทำงาน และใช้อุปกรณ์ดังกล่าวเพื่อใช้ทรัพยากรที่มีการควบคุมการเข้าถึงของบริษัท เช่น อีเมล ไฟล์เซิร์ฟเวอร์ และฐานข้อมูล
บางคนใช้คำว่า Bring Your Own Technology (BYOT) เนื่องจากมันมีความหมายกว้างกว่า ไม่จำกัดอยู่เฉพาะฮาร์ดแวร์เท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงซอฟต์แวร์บนอุปกรณ์ด้วย (เช่น เว็บเบราว์เซอร์, โปรแกรมเล่นสื่อ, แอนตี้ไวรัส, โปรแกรมประมวลคำ)
BYOD มีความสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ ในโลกธุรกิจที่ประมาณ 90% ของพนักงาน ใช้อุปกรณ์ของตัวเองอยู่แล้วในที่ทำงาน (แม้จะใช้อย่างจำกัดก็ตาม)
ส่วนใหญ่แล้ว ธุรกิจต่าง ๆ ไม่สามารถห้ามแนวโน้มดังกล่าวได้ บางคนเชื่อว่า BYOD อาจช่วยให้พนักงานมีผลิตภาพมากขึ้น
หากปล่อยไว้โดยไม่บริหารจัดการ วิธีปฏิบัติดังกล่าวอาจนำไปสู่การรั่วไหลของข้อมูล ตัวอย่างเช่น ถ้าพนักงานคนหนึ่งใช้สมาร์ตโฟนของเขาเพื่อเข้าถึงเครือข่ายของบริษัท และต่อมาทำโทรศัพท์ดังกล่าวหาย ข้อมูลที่เป็นความลับของบริษัทที่เก็บอยู่ในโทรศัพท์ดังกล่าว ก็อาจจะถูกอ่านได้โดยคนที่ไม่อาจไว้ใจได้
ประเด็นปัญหาที่ใหญ่ที่สุดประการหนึ่ง ซึ่งตัดสินใจได้ยากในการบริหารจัดการ BYOD ก็คือการติดตามและควบคุมการเข้าถึงเครือข่ายของบริษัทและเครือข่ายส่วนตัว
อูเมดะสกาย
อูเมดะสกาย  เป็นตึกระฟ้าในย่านอูเมดะ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ออกแบบโดย ฮิโรชิ ฮาระ ดำเนินการก่อสร้างโดยทาเกนากะ แล้วเสร็จในปี 1993 มีความสูงทั้งสิ้น 40 ชั้น 173 เมตร เป็นอันดับที่ 12 ของนครโอซากะ ถือเป็นอาคารที่เป็นสัญลักษณ์สำคัญแห่งหนึ่งของนครโอซากะ
ที่ประชุมว่าด้วยธรรมาภิบาลด้านอินเทอร์เน็ต
ที่ประชุมว่าด้วยธรรมาภิบาลด้านอินเทอร์เน็ต  หรือ ไอจีเอฟ (IGF) เป็นการประชุมที่ผู้มีส่วนได้เสียหลายฝ่ายเข้าร่วม (multi-stakeholder forum) เพื่อการสนทนาเรื่องนโยบายการปกครองหรือการกำกับดูแลอินเทอร์เน็ต ซึ่งเลขาธิการสหประชาชาติประกาศจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อเดือนกรกฎาคม 2549 และจัดให้มีการประชุมเป็นครั้งในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน 2549
ไอจีเอฟนำผู้มีส่วนได้เสียทุกฝ่ายเข้าร่วมในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ไม่ว่าจะเป็นตัวแทนจากรัฐบาล ภาคธุรกิจ หรือประชาสังคม รวมทั้งชุมชนเทคนิคและชุมชนวิชาการ โดยทุกฝ่ายมีฐานะเท่าเทียมกันในกระบวนการที่เปิดกว้างและไม่กีดกัน
กิจกรรมในที่ประชุมไอจีเอฟ จะมีทั้งเวิร์กช็อป เวทีแลกเปลี่ยนแนวปฏิบัติที่ดีที่สุด เวทีแลกเปลี่ยนแบบเปิด และการพบปะของกลุ่ม "Dynamic Coalitions" ซึ่งทำงานร่วมกันในประเด็นเฉพาะ (เช่นเรื่องเพศสภาวะ ความปลอดภัยของเยาวชน เสรีภาพในการแสดงออก ปัญหาสแปม)
ประเด็นใหญ่หรือประเด็นแกนของเวิร์กช็อปและเวทีต่างๆ ในที่ประชุมคือ ความเปิดกว้าง (openness), ความมั่นคง (security), ความหลากหลาย (diversity), การเข้าถึง (access), และทรัพยากรจำเป็นสำหรับอินเทอร์เน็ต (critical Internet resources)
ตัวอย่างองค์กรที่เข้าร่วมเช่น Internet Society, ICANN, องค์กรดูแลชื่อโดเมนของประเทศต่างๆ, องค์กรผู้บริโภค, ยูนิเซฟ, ยูเนสโก, ผู้รายงานพิเศษด้านสิทธิฯของสหประชาชาติ, ตัวแทนจากหน่วยงานรัฐบาล, ไอทียู, องค์กรกำกับกิจการโทรคมนาคม, นักเคลื่อนไหว, บริษัทความมั่นคงด้านคอมพิวเตอร์, บริษัทผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต, กลุ่มผู้สนับสนุนเสรีภาพด้านอินเทอร์เน็ต, องค์กรพัฒนาเอกชนด้านการศึกษาและไอซีที
เป็ดแมนดาริน (; ; พินอิน: Yuānyāng; ; ; ) เป็นนกชนิดหนึ่ง จำพวกเป็ด อยู่ในวงศ์นกเป็ดน้ำ (Anatidae)
เป็ดแมนดาริน มีสีสวยมาก โดยเฉพาะในตัวผู้ จนได้ชื่อว่าเป็นนกชนิดหนึ่งที่มีความสวยงามที่สุดในโลก เป็นนกที่จัดอยู่ในประเภทขนาดกลาง มีความยาวลำตัวเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 48 เซนติเมตร ในฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้จะมีสีฉูดฉาดหลายสี ซึ่งแต่ละสีตัดกันเห็นเด่นชัดสวยงามมาก โดยหน้าผากและหัวเป็นสีทองแดง, สีม่วง และเขียวเหลือบเป็นมันเงา และมีขนปีกสีส้มขนาดใหญ่ดูคล้ายเป็นแผงข้างละเส้นงามสะดุดตา และจะสวยงามในฤดูผสมพันธุ์เท่านั้น ขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดตัวย่อมลงมาและสีสันไม่ฉูดฉาดเท่า
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ตามหนองบึง และลำห้วยที่มีต้นไม้ขึ้นปกคลุม เพื่ออาศัยเป็นที่หลบซ่อนตัว และจะชอบเกาะอยู่ตามกิ่งไม้ โดยอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ตามแหล่งน้ำ โดยกินพืชน้ำชนิดต่าง ๆ รวมถึงสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร
พอสิ้นฤดูหนาวเมื่อพ้นฤดูผสมพันธุ์แล้ว ตัวผู้จะผลัดขนจนดูคล้ายตัวเมีย ซึ่งจะมีลายขีดสีขาวบริเวณท้องและลายขีดสีดำที่โคนปาก เป็ดแมนดาริน วางไข่ครั้งละ 9-12 ฟอง ไข่มีสีเนื้อเป็นมัน ระยะเวลาฟักไข่นาน 28-30 วัน โดยที่ตัวเมียจะเป็นผู้ฟัก
กระจายพันธุ์อยู่ในภาคตะวันออกของประเทศจีนแถบลุ่มแม่น้ำอุสซูรี ไปจนถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออก ได้แก่ ไต้หวัน, ญี่ปุ่น และเกาหลี รวมถึงบางส่วนในทวีปยุโรปด้วย
เป็ดแมนดาริน เป็นนกที่จับคู่เพียงตัวเดียวตลอดชีวิต ดังนั้นจึงเป็นสัญลักษณ์ของความรักแท้ จนปรากฏเป็นนิทานพื้นบ้านเรื่องต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก และยังเป็นสัตว์แห่งความเป็นสิริมงคลตามความเชื่อของชาวจีนอีกด้วย
โดยปกติแล้ว เป็ดแมนดาริน ไม่ใช่นกประจำถิ่นของประเทศไทย ในประเทศไทยจะพบก็เพียงเป็นนกอพยพหนีหนาว แต่ก็พบได้น้อยมาก ในแถบภาคเหนือและภาคกลางบางพื้นที่ ด้วยความสวยงาม เป็ดแมนดาริน จึงมักถูกจับเป็นสัตว์เลี้ยง ซึ่งในกฎหมายไทย เป็ดแมนดารินเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535
บทตั้งการจับมือ
ในทฤษฎีกราฟ บทตั้งการจับมือกล่าวไว้ว่า สำหรับกราฟไม่ระบุทิศทางจำกัดใด ๆ จะมีจุดยอดที่มีระดับขั้น (ดีกรี) คี่เป็นจำนวนคู่เสมอ อาจกล่าวให้เห็นเป็นรูปธรรมได้ว่าในงานเลี้ยงที่มีการจับมือกันนั้น จะมีคนเป็นจำนวนคู่คนที่จับมือคนอื่นคี่ครั้งเสมอ
สูตรผลรวมระดับขั้น เป็นสูตรที่เป็นพื้นฐานของบทตั้งการจับมือ กล่าวไว้ว่า
สำหรับกราฟที่มีเซตจุดยอด "V" และเซตเส้นเชื่อม "E" หรือก็คือ ผลรวมของระดับขั้นของจุดยอดทั้งหมด จะเท่ากับจำนวนสองเท่าของจำนวนเส้นเชื่อม เลออนฮาร์ด ออยเลอร์ได้พิสูจน์ว่าทั้ง"บทตั้งการจับมือ"และ"สูตรผลรวมระดับขั้น"เป็นจริงใน พ.ศ. 2279 ภายในผลงานเกี่ยวกับสะพานทั้งเจ็ดแห่งเมืองเคอนิกส์แบร์กซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของทฤษฎีกราฟนั่นเอง
ออยเลอร์ได้พิสูจน์บทตั้งการจับมือโดยนับจำนวนของคู่ลำดับ ("v", "e") โดยที่ "e" แทนด้วยเส้นเชื่อม และ "v" แทนด้วยจุดยอดที่เป็นปลายของเส้นเชื่อมนั้น เนื่องจากเส้นเชื่อมมีปลายสองด้านจึงนับรวมได้ทั้งหมด 2|"E"| นอกจากนี้ ระดับชั้นของจุดยอดก็คือจำนวนของเส้นเชื่อมที่มีปลายข้างหนึ่งที่จุดยอดนั้น ดังนั้นผลรวมของระดับขั้นก็คือจำนวนของคู่ลำดับ ("v", "e") ซึ่งก็คือ 2|"E"| ด้วย
นอกจากนี้ เนื่องจากระดับขั้นของจุดยอดเป็นจำนวนเต็ม และค่า 2|"E"| เป็นจำนวนเต็มคู่
หากมีจุดยอดที่มีระดับขั้นคี่เป็นจำนวนคี่จะทำให้สมการไม่เป็นจริงเนื่องจากด้านซ้ายสมการเป็นจำนวนเต็มคี่ ส่วนด้านขวาสมการเป็นจำนวนเต็มคู่ ดังนั้นจึงได้ว่าจุดยอดที่มีระดับขั้น คี่จะมีเป็นจำนวนคู่เสมอ
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 16
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 16 (24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 - 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534) เป็นของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 357 คน โดยมาจากการเลือกตั้งแบบรวมเขตและแบ่งเขต จากการเลือกตั้งไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
สภาชุดนี้สิ้นสุดสมาชิกภาพลง เนื่องจากการยึดอำนาจจากการปกครองแผ่นดินของคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534
ประธานสภาผู้แทนราษฎร ปัญจะ เกสรทอง
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง ธนา เมตตาริกานนท์
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สอง ไสว พัฒโน
คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เริ่มเปิดทำการเรียนการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2517 ในชื่อ คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและวิทยาศาสตร์ ปัจจุบัน คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี มีการเรียนการสอนตั้งแต่ในระดับปริญญาตรี โท และเอก ตามลำดับ
พ.ศ. 2508 ก่อตั้งในชื่อ "คณะวิชาฝึกหัดครูเทคนิคชั้นสูง วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี
พ.ศ. 2513 เปลี่ยนชื่อเป็น ภาควิชาครุศาสตร์ วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี
พ.ศ. 2517 ได้ยกฐานะเป็น คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า วิทยาเขตธนบุรี
พ.ศ. 2533 ได้ปรับชื่อเป็น คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
พ.ศ. 2547 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
โดย เรียงลำดับการจัดตั้ง ภาควิชา ดังนี้
พ.ศ. 2517 - 2526 มีภาควิชาเดียว คิอ ภาควิชาครุศาสตร์อุตสาหกรรม คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและวิทยาศาสตร์
คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เป็นคณะที่จัดการศึกษาด้านครุศาสตร์อุตสาหกรรมในประเทศไทย เปิดสอนนักศึกษาหลักสูตรระดับ ปริญญาตรี 8 หลักสูตร ปริญญาโท 7 หลักสูตร และ ปริญญาเอก 1 หลักสูตร รวม 16 หลักสูตร
หลักสูตร 4 ปี
หลักสูตร 5 ปี (ขอใบรับรอง กค ได้)
ระดับปริญญาโท.
หลักสูตร 2 ปี (เรียนเสาร์/อาทิตย์ และภาคค่ำ)
ระดับปริญญาเอก.
หลักสูตร 3 ปี (หลักสูตรปกติ)
เปิดสอน.
เปิดสอนหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรม (ค.อ.บ.) หลักสูตร 5 ปี
ใน 4 สาขาวิชา (รับนศ.ปวช. และ ม.6) ดังนี้
เปิดสอนหลักสูตรเทคโนโลยีอุตสาหกรรม (ทล.บ.) หลักสูตร 4 ปี
เปิดทำการศึกษาในปีการศึกษา2553 เป็นรุ่นแรกโดยจุดประสงค์เพื่อผลิตช่างเทคนิคชั้นสูงเข้าสู่ตลาดอุตสาหกรรมตามคำเรียกร้องของโรงงานอุตสาหกรรมต่างๆ เปิดรับนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาระดับปวช.และม.6 แบ่งออกเป็น 4 สาขาวิชา
ความแตกต่างระหว่างหลักสูตรเทคโนโลยีอุตสาหกรรม และ หลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรม คือเวลาในการศึกษาตามหลักสูตร และรายวิชาที่ศึกษา คอ.บ. รายวิชาจะเน้นไปที่การสอน แต่ ทล.บ.จะไม่มีวิชาที่เกี่ยวกับการสอน แต่จะเน้นหนักไปทางวิชาชีพ
โดยปัจจุบันภาควิชาฯ กำลังจะมีอายุครบ 30 ปี (ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563) และได้เปิดสอนหลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต (ทล.บ.) หลักสูตร 4 ปี
เปิดสอนหลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต (วท.บ.) หลักสูตร 4 ปี
ใน 2 สาขาวิชา ดังนี้
เปิดสอนหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) หลักสูตร 4 ปี ดังนี้
นอกจากนี้ คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยียังได้จัดทำ
เปิดสอนหลักสูตรศิลปบัณฑิต (ศล.บ.) หลักสูตร 4 ปีใน 1 สาขาวิชา ดังนี้
โครงการปริญญาเอกร่วม หลักสูตรนวัตกรรมการเรียนรู้ทางเทคโนโลยี หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต
สาขาวิชานวัตกรรมการเรียนรู้ทางเทคโนโลยี
ชื่อปริญญา: ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (นวัตกรรมการเรียนรู้ทางเทคโนโลยี)
ปร.ด. (นวัตกรรมการเรียนรู้ทางเทคโนโลยี) โดยเป็นหลักสูตรของคณะฯ โดยภาควิชาต่างๆ ร่วมกัน โดยมี รศ.จริยา เหนียนเฉลย เป็นประธานหลักสูตรคนปัจจุบัน
วัดปากอ่าวบางตะบูน
วัดปากอ่าวบางตะบูน หรือ วัดปากอ่าว เป็นวัดราษฏร์แห่งหนึ่งในจังหวัดเพชรบุรี สร้างขึ้นด้วยความร่วมมือร่วมใจของชาวบ้านผู้มีจิตศรัทธาในพระพุทธศาสนา อยู่บริเวณปากอ่าวแม่น้ำบางตะบูน ปลายสุดของแม่น้ำเพชรบุรี ทำให้อุดมไปด้วยทรัพยากรทางทะเลและพันธุ์ไม้ชายเลนมากมาย จึงทำให้วัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญเชิงอนุรักษ์ป่าชายเลน
ตำแหน่งที่ตั้งวัด.
เลขที่ 1 บ้านปากอ่าว หมู่ที่ 3 ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี
ลักษณะที่ตั้งวัดปากอ่าวบางตะบูน เป็นพื้นที่ราบลุ่มชายเลน ริมฝั่งแม่น้ำบางตะบูนบริเวณปากอ่าวฝั่งตะวันออกของแม่น้ำบางตะบูน
วัดปากอ่าวบางตะบูน เดิมมีชื่อเรียกว่า “วัดนอก” เนื่องจากบริเวณที่สร้างวัดดังกล่าวอยู่ปากอ่าวทะเลและอยู่ห่างจากวัดปากลัดซึ่งตั้งอยู่ไกลปากอ่าวมากกว่าและชาวบ้านในบริเวณใกล้เคียงเรียกว่า “วัดใน” ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2452 กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศตั้งวิสุงคามสีมาขึ้นและให้ใช้ชื่อว่า “วัดปากอ่าวบางตะบูน” เป็นต้นมา
“พระครูญาณสาคร (แฉ่ง สีลปญฺโญ)” ท่านได้เชิญชวนพุทธศาสนิกชน วงศาคณาญาติทั้งหลาย ผู้มีจิตศรัทธาในบวรบพุทธศาสนา ชาวบ้านบางตะบูนทั้งผู้มีทุนทรัพย์ และผู้มีกำลังกายเข้าร่วมกัน ก่อสร้างวัดขึ้นใหม่ราวปลายปี พ.ศ. 2449 ที่ริมฝั่งชายทะเลด้านตะวันออกของปากอ่าวบางตะบูน ซึ่งเดิมพื้นที่เป็นป่าชายเลนมีน้ำท่วมถึงชายป่า ท่านใช้เวลาในการปรับปรุ่งพื้นที่ ถมดิน ถมทราย และก่อสร้างศาสนสถานต่างๆ อาทิ พระอุโบสถ กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ และโรงเรียนวัดปากอ่าว เป็นต้น ท่านใช้เวลาในการก่อสร้างเป็นเวลาเกือบ 5 ปี จึงแล้วเสร็จจนกลายเป็นวัดใหญ่ถาวรมาจนถึงปัจจุบันนี้ และได้ขนานนามว่า “วัดปากอ่าวบางตะบูน” ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ในปี พ.ศ. 2450
หลักฐานการแต่งตั้ง.
เมื่อประมาณ พ.ศ. 2449 ได้เริ่มก่อสร้างเป็นสำนักสงฆ์ขึ้นมา หลังจากนั้นไม่นานก็ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2452 เนื้อที่กว้าง 32 เมตร ยาว 32 เมตร และได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเป็นพระอุโบสถ เมื่อ พ.ศ. 2452
ประวัติเจ้าอาวาส.
“พระครูญาณสาคร (แฉ่ง สีลปญฺโญ)” อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 1.
เกิดเมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2422 (ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 ปี เถาะ)อุปสมบทเมื่อวันอังคาร ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2442 เวลา 14.15 น. (ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 6 ปี กุน) มรณภาพเมื่อวันศุกร์ ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2506 เวลา 18.07 น. (ขึ้น 12 ค่ำ เดือน 2 ปี เถาะ)
พระครูโสภิตวัชรคุณ (มินทร์ สุดสาคร จิตฺตกาโร) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 2.
การสร้างและบูรณะพัฒนาวัดปากอ่าวฯ ของ "พระครูโสภิตวัชรคุณ (มินทร์ สุดสาคร จิตฺตกาโร)" ได้ดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์วัดปากอ่าวบางตะบูน ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ใช้งบในการก่อสร้างทั้งสิ้นเป็นเงิน 207,600 บาท (สองแสนเจ็ดพันหกร้อยบาทถ้วน)ได้ก่อสร้างปฏิสังขรณ์และพัฒนาวัดมีราชการ ดังต่อไปนี้
พระครูสิริวัชรสาคร (บุญส่ง ปิ่นเงิน อตฺตทีโป) เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน.
การสร้างและบูรณะพัฒนาวัดปากอ่าวฯ ของ "พระครูสิริวัชรสาคร (บุญส่ง ปิ่นเงิน อตฺตทีโป)" ได้ดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์วัดปากอ่าวบางตะบูน ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ใช้งบในการก่อสร้างทั้งสิ้นเป็นเงิน ทั้งสิ้น 15,405,000 บาท (สิบห้าล้านสี่แสนห้าพันบาทถ้วน)ได้ก่อสร้างปฏิสังขรณ์และพัฒนาวัดมีราชการ ดังต่อไปนี้
ทางวัดปากอ่าวฯ จัดให้มีเทศการทำบุญ โดยการปิดทองหลวงพ่อสุโขทัย หลวงพ่อทอง พระพุทธบาทจำลอง และหลวงพ่อพระครูญาณสาคร เพื่อเป็นการเชิญชวนพุทธศาสนิกชนเข้าวัด ฟังธรรม
ทำบุญ และกิจกรรมสำคัญต่างๆ อันเกี่ยวกับศาสนา และการละเล่นพื้นบ้าน เพื่ออนุรักษ์ประเพณีอันดีงามของท้องถิ่น และระลึกถึงคุณงามความดีของบรรพบุรุษ และพระครูญาณสาครอดีตเจ้าอาวาสวัดปากอ่าว
ทางวัดปากอ่าวฯ จัดให้มีเทศการทำบุญ โดยการปิดทองและสรงน้ําพระหลวงพ่อสุโขทัย หลวงพ่อทอง พระพุทธบาทจำลอง หลวงพ่อพระครูญาณสาครอดีตเจ้าอาวาส และพระภิกษุสงฆ์ในวัด อีกทั้งยังมีการจัดให้รดน้ำดำหัวผู้สูงอายุ เพื่ออนุรักษ์ประเพณีอันดีงามของท้องถิ่น และระลึกถึงคุณงามความดีของบรรพบุรุษ
เล ซ้าง
เล ซ้าง (; ค.ศ. 1920 — 27 กันยายน ค.ศ. 2010 ) เป็นประธานแห่งสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้เวียดนามสาขาโววีนัม โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1960 จนถึงวันที่เขาเสียชีวิต
เล ซ้าง เป็นบุตรของ เล วัน เหี่ยน หรือที่รู้จักกันในนาม ดึ๊ก ควาน (ค.ศ. 1887–1959) และ เหงียน ถี่ หมุ่ย (ค.ศ. 1887–1993) เขามีอาการป่วยเมื่อครั้งเยาว์วัย ซึ่งเป็นการยากสำหรับเขาต่อการก้าวเดิน และแม่ของเขาก็ได้แนะนำให้เขาได้เรียนศิลปะป้องกันตัวเพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพที่ขาของเขา
ที่ฮานอย เขาได้เรียนวิชาโววีนัมที่โรงเรียนโววีนัมของ เหงียน ล็อค หลังจากนั้น เล ซ้าง ก็สามารถเป็นครูฝึกสอนร่วมกันกับ เหงียน ล็อค และได้พัฒนาศาสตร์แห่งโววีนัมเรื่อยมา
ค.ศ. 1954 เล ซ้าง พร้อมด้วย เหงียน ล็อค ได้เดินทางไปไซง่อนเพื่อเปิดการเรียนการสอนโววีนัม เขายังได้กระทำการเปิดโรงเรียนโววีนัมเพิ่มเติม และใน ค.ศ. 2007 เขาก็ยังคงทำการฝึกสอนนักเรียนที่ได้รับการจัดอันดับที่สูงขึ้น
ค.ศ. 1960 เหงียน ล็อก ได้ถ่ายทอดสถานะผู้นำแห่งโววีนัมให้แก่ เล ซ้าง
เล ซ้าง เกิดในฮานอย ประเทศเวียดนาม และเสียชีวิตในนครโฮจิมินห์
ชัมบาลา (ภาพยนตร์)
ชัมบาลา  เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555 กำกับโดยปัญจพงศ์ คงคาน้อย โดยเป็นเรื่องราวการเดินทางของพี่น้อง 2 คน ที่มีวิถีชีวิตแตกต่างกันสุดขั้ว ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา อุปนิสัยใจคอ รสนิยมรวมไปถึงทัศนคติและมุมมองของชีวิต ที่ออกเดินทางโดยมีจุดมุ่งหมายอยู่ที่ดินแดนที่ชื่อว่า ชัมบาลา โดยมีความรักเป็นแรงบันดาลใจสำคัญ เพียงทว่าในการเดินทางครั้งนี้ นอกเหนือจากที่ต้องเผชิญกับหลากหลายเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ท่ามกลางสภาพอากาศที่ไม่เป็นใจแล้ว ชีวิตของทั้งคู่กำลังจะเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล นำแสดงโดย อนันดา เอเวอริงแฮม ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ โอซา แวง นลินทิพย์ เพิ่มภัทรสกุล ธนากรณ์ คุ้มภัย และกำหนดเข้าฉายในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ภาพยนตร์ทำรายได้ 18,458,366 บาท
วุฒิ ชายหนุ่มสุดเซอร์ผู้ที่ยึดมั่นในความรักมากกว่าสิ่งใด และพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ น้ำ แฟนสาวผู้ที่ฝันว่าครั้งหนึ่งในชีวิต เธอจะเดินทางไปถึง ชัมบาลา ดินแดนที่ผู้คนเชื่อกันว่า เป็นประตูของโลกที่อยู่ในจุดที่ใกล้กับสวรรค์มากที่สุด แต่เมื่อร่างกายที่ไม่อำนวยเธอจึงยกความฝันนั้นให้แก่วุฒิ ไปเยือนชัมบาลาแทนเธอ วุฒิแบกความหวังของน้ำโดยหวังที่จะเติมเต็มความฝันครั้งสุดท้ายก่อนที่เธอจะจากโลกนี้ไป เดินทางสู่ชัมบาลา พร้อมกับ ทิน พี่ชายสุดกาก แถม ไม่กินเส้น ที่อาสาเดินทางไปเป็นเพื่อนถ่ายภาพ ช่วยเก็บหลักฐานการเยือนทิเบตของวุฒิ และ สักครั้งที่เขาทั้งคู่จะไปถึงชัมบาลา ทินเดินทางสู่ชัมบาลา พร้อมการแบกความหลังของความผิดหวังจาก เจน หญิงสาวที่เขารัก ฉากหน้าเขาเลือกที่จะเดินทางไปเยือนดินแดนแห่งนี้ เพียงเพื่อเป็นตัวป่วนน้องชาย แต่ส่วนลึกในใจ เขาไปเพื่อลืมบางอย่างในก้นบึ้งหัวใจของเขา
โมเลกุลเล็ก
ในสาขาเภสัชวิทยาและชีวเคมี โมเลกุลเล็ก เป็นสารอินทรีย์มวลโมเลกุลต่ำ ซึ่งมิใช่พอลิเมอร์ตามนิยาม คำว่า โมเลกุลเล็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสาขาเภสัชวิทยา ปกติจำกัดใช้เฉพาะกับโมเลกุลซึ่งยึดเหนี่ยวด้วยสัมพรรคภาพสูงกับพอลิเมอร์ชีวภาพ เช่น โปรตีน กรดนิวคลีอิก หรือพอลิแซคคาไรด์ และยังเปลี่ยนกิจกรรมหรือหน้าที่ของพอลิเมอร์ชีวภาพ ขอบเขตมวลโมเลกุลขั้นสูงของโมเลกุลเล็กอยู่ที่ประมาณ 800 ดาลตัน ซึ่งทำให้โมเลกุลเล็กสามารถแพร่ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์ได้อย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะไปถึงจุดออกฤทธิ์ (site of action) ภายในเซลล์ได้ นอกเหนือจากนี้ การจำกัดมวลโมเลกุลนี้เป็นเงื่อนไขจำเป็นแต่ไม่เพียงพอแก่ชีวปริมาณออกฤทธิ์ (bioavailability) ทางปาก
โมเลกุลเล็กสามารถมีหน้าที่ทางชีววิทยาได้หลากหลาย โดยเป็นโมเลกุลส่งสัญญาณของเซลล์ เป็นเครื่องมือในชีววิทยาโมเลกุล เป็นยาในทางการแพทย์ เป็นสารฆ่าสัตว์รังควาน (pesticide) ในการเกษตร ฯลฯ สารประกอบเหล่านี้สามารถเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ (เช่น สารเมแทบอไลต์ทุติยภูมิ) หรือมนุษย์สังเคราะห์ขึ้น (เช่น ยาปฏิชีวนะ) และอาจมีผลที่เป็นประโยชน์ต่อโรค (เช่น ยา) หรือเป็นอันตราย (เช่น สารก่อวิรูป [tetragen] และสารก่อมะเร็ง) ก็ได้
พอลิเมอร์ชีวภาพ เช่น กรดนิวคลีอิก โปรตีนและพอลิแซคคาไรด์ (เช่น แป้งหรือเซลลูโลส) มิใช่โมเลกุลเล็ก แม้มอนอเมอร์องค์ประกอบของมัน คือ ไรโบหรือดีออกซีไรโบนิวคลีโอไทด์ กรดอะมิโนและมอนอแซคคาไรด์ ตามลำดับ มักถูกพิจารณาว่าเป็นก็ตาม โอลิโกเมอร์ขนาดเล็กมาก ๆ ยังมักถูกพิจารณาว่าเป็นโมเลกุลเล็ก เช่น ไดนิวคลีโอไทด์ เพปไทด์ อาทิ กลูตาไธโอนต้านอนุมูลอิสระ และไดแซคคาไรด์ เช่น ซูโครส
ประธานาธิบดีแห่งพม่า
สถานีรถไฟกินซะ  เป็นสถานีรถไฟโตเกียวเมโทร (รถไฟใต้ดิน) ในเขตชูโอ กรุงโตเกียว ตั้งอยู่ในย่านธุรกิจสำคัญอย่างกินซะ เป็นสถานีรถไฟใต้ดินที่คับคั่งเป็นอันดับที่สี่ของโตเกียวเมโทร รองจากสถานีอิเกบูกูโระ คิตะเซ็นจุ และโอเตมาจิ
แต่ละสายทางมีชานชาลาแบบเกาะที่ให้บริการสองราง โดยชานชาลาสายกินซะ และ สายมารูโนอูจิ ตั้งอยู่แยกกันในระดับชั้นใต้ดินชั้นที่ 2 (B2F) ในขณะที่ชานชาลาสายฮิบิยะ ตั้งอยู่ที่ชั้นใต้ดินชั้นที่ 3 (B3F)
สถานีกินซะ เปิดให้บริการสายกินซะเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2477 สายมารูโนอูจิ เริ่มดำเนินการที่สถานีกินซะในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 และชานชาลาสายฮิบิยะเปิดใช้งานเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2507
สถานีกินซะ
ซูเปอร์ไซย่า
ที่ประชุมอินเทอร์เน็ตภิบาล
Internet Governance Forum
พระครูญาณสาคร (แฉ่ง สีลปญฺโญ)
พระครูญาณสาคร (แฉ่ง สีลปญฺโญ) เป็นเจ้าคณะสงฆ์ตำบลบางตะบูน อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี ชื่อเดิมว่า แฉ่ง สำเภาเงิน เป็นพระเกจิเถราจารย์ที่เป็นที่เคารพนับถือที่มีชื่อเสียงรูปหนึ่งของ จังหวัดเพชรบุรี ร่วมสมัยกับพระเกจิอาจารย์ผู้มีชื่อเสียงในสมัยยุคก่อน พ.ศ. 2500 แล้ว ท่านยังได้ดำรงตนเป็นผู้สมถะ มักน้อยสันโดษ ไม่ปรารถนาลาภยศ
พระครูญาณสาคร เกิดเมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2422 (ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 ปี เถาะ) ที่ตำบลบางตะบูนออก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรนายเฉยและนางทับ มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกันรวม 9 คน ดังนี้
ฆราวาส.
“พระครูญาณสาคร” (หลวงพ่อแฉ่ง สำเภาเงิน สีลปญฺโญ)
ได้ศึกษาหนังสือไทย ณ วัดปากลัด ตำบลบางตะบูน อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี (สมัยก่อนยังไม่มีโรงเรียนจำต้องเรียนที่วัด) ต่อมาย้ายไปเรียนที่วัดทุ่ง (ทุ่งเฟื้อ) ตั้งอยู่คลองปลายสวนทุ่ง ตำบลบางครก อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี จนมีความรู้ในการอ่าน เขียน ภาษาไทย และภาษาขอมได้เป็นอย่างดีแล้ว ท่านจึงลาการศึกษาหนังสือจากวัดปากลัด เพื่อมาช่วยบิดามารดาทำงานช่วยเหลือครอบครัว จนกระทั่งอายุครบ 20 ปี ได้กราบลาบิดา มารดา เพื่ออุปสมบท เมื่อวันอังคาร ที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2442 เวลา 14.15 น. (ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 6 ปี กุน) ณ พัทธสีมาวัดปากลัด ตำบลบางตะบูน อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี (สมัยนั้นขึ้นอยู่กับอำเภอเขาย้อย)