pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การเดินทางด้วยรถสาธารณะ มีรถประจำทางสาย 101 ป้ายสีแดง วิ่งเส้นถนนกาญจนาภิเษก ลงป้ายฝั่งตรงข้ามสมาคมชาวปักษ์ใต้ มีรถสองแถวแดงวิ่งบริการระหว่าง สมาคมชาวปักษ์ใต้–ตลาดน้ำลัดมะยม และมีสองแถวจากท่าเรือวังหลังศิริราช ป้ายเขียนว่าโรงเรียนโพธิสาร สมาคมชาวปักษ์ใต้
ทางรถยนต์จากถนนกาญจนาภิเษกเข้าถนนบางระมาดระยะประมาณ 1 กิโลเมตร จะถึงตลาดน้ำคลองลัดมะยม อีกเส้นทางจากถนนพุทธมณฑล สาย 1 เข้าถนนบางระมาด ตรงไปเรื่อย ๆ ประมาณ 1.5 กิโลเมตร
ตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง
ตลาดน้ำบางน้ำผึ้งเกิดขึ้นจากแนวคิดขององค์การบริหารส่วนตำบลบางน้ำผึ้งและประชาชนในท้องที่มีความเห็นพ้องต้องกันว่า ต้องการทำตลาดน้ำเพื่อจัดจำหน่ายผลผลิตทางการเกษตร จากความพยายามในการพัฒนาและแก้ไขปัญหาของชุมชนที่พบกับภาวะผลผลิตการเกษตรล้นตลาด ราคาตกต่ำ รายได้ลดลง ส่งผลให้เศรษฐกิจในชุมชนตกต่ำ สำเนาว์ รัศมิทัต นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางน้ำผึ้ง จึงมีแนวคิดในการจัดทำศูนย์จำหน่ายสินค้าเกษตร
เมื่อมีการนำแนวคิดนี้เข้าสู่ที่ประชุมประชาตำบล จากชาวบ้าน 11 หมู่บ้าน ก็ได้รับการตอบรับและขยายกรอบการดำเนินงานให้กว้างขึ้นเป็นลักษณะศูนย์จำหน่ายสินค้าของชุมชน ตลาดน้ำบางน้ำผึ้งจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 เปิดเป็นทางการเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2547
พื้นที่จำหน่ายสินค้าในตลาดน้ำบางน้ำผึ้งแบ่งออกเป็น 5 ส่วน ได้แก่ ร้านจำหน่ายสินค้าท้องถิ่น ร้านจำหน่ายสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์หรือโอท็อป เรือจำหน่ายสินค้า ร้านจำหน่ายผลไม้ที่มาจากนอกพื้นที่ และร้านจำหน่ายต้นไม้ นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมที่หลากหลายทั้งเรือนแรมขี่จักรยานชมธรรมชาติของชุมชน ล่องเรือชมหิ่งห้อย ดนตรีและศิลปะในสวน พายเรือในคลอง การนวดแผนไทย การทำขนมไทย และแหล่งเรียนรู้วิสาหกิจชุมชน การจำหน่ายสินค้าและกิจกรรมที่จัดทำขึ้นล้วนสะท้อนให้เห็นภูมิปัญญา วิถีชีวิตของท้องถิ่นและธรรมชาติ รวมถึงงานเทศกาลประเพณีต่าง ๆ ก็มีจัดขึ้นที่บริเวณตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง
ตลาดน้ำจำหน่ายผลิตภัณฑ์และอาหารที่มีชื่อเสียงของชุมชน เช่น แกงบอน ขนมครกหอยทอด ม้าฮ่อ ฝอยเงินทำจากไข่ขาว ผลผลิตของชาวบ้าน เช่น มะม่วง มะพร้าวอ่อน ชมพู่มะเหมี่ยว ไปจนถึงสินค้าโอท็อปจากทั่วสมุทรปราการทั้งอาหารทะเลแปรรูปจนถึงพืชสวนที่นำมาประดิษฐ์เป็นของแต่งบ้าน
การเดินทางไปตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง ทางรถสาธารณะมีรถยนต์สี่ล้อเล็กรับจ้าง (รถกะป๊อ) จากที่ว่าการอำเภอพระประแดง มายังตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง (ขากลับมีต้นสายอยู่ที่วัดบางน้ำผึ้งใน) หากเดินทางข้ามฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยามาจากท่าเรือวัดบางนานอก ข้ามฝากมายังวัดบางน้ำผึ้งนอก ต่อด้วยจักรยานยนต์รับจ้างมายังตลาดบางน้ำผึ้ง ส่วนเส้นทางรถส่วนตัวมายังตลาดบางน้ำผึ้งจากทางถนนเพชรหึงษ์ซึ่งเป็นถนนเส้นหลักในบางกะเจ้า ให้เลี้ยวตรงทางเข้าวัดบางน้ำผึ้งใน
จอร์แดน โอมอกเบฮิน
สนามกีฬาซานมาเมส
สนามกีฬาซานมาเมส (หรือรู้จักในชื่อ "นูเอโบซานมาเมส" หรือ "ซานมาเมสบาร์เรีย") เป็นสนามกีฬาฟุตบอลตั้งอยู่ที่ถนนราฟาเอล โมเรโน "ปิชิชิ" ในเมืองบิลบาโอ แคว้นประเทศบาสก์ ประเทศสเปน เปิดใช้เมื่อ 16 กันยายน ค.ศ. 2013 แทนที่ของสนามซานมาเมสเดิม เป็นสนามเหย้าของอัตเลติกเดบิลบาโอ มีความจุ 53,289 ที่นั่ง ซึ่งมีความจุมากที่สุดในแคว้นประเทศบาสก์ และเป็นลำดับที่ 8 ของประเทศสเปน
การวางแผนและการก่อสร้าง.
ระยะแรกของการวางแผนงานเกิดขึ้นในในข่วงต้นปี ค.ศ. 2004 โดยมีสัญญาเริ่มต้นที่ลงนามในช่วงปลายปี ค.ศ. 2006 หลังจากได้รับอนุมัติให้ก่อสร้างในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2006 สนามกีฬาแห่งใหม่จะถูกสร้างขึ้นบนที่ดินของสนามเดิม และบนที่ดินของงานแสดงสินค้านานาชาติบิลบาโอ ที่ใช้งานมาจนถึงปี ค.ศ. 2003
ในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ในเวลา 12:00 นาที (GMT+1) พิธีวางศิลาฤกษ์เกิดขึ้นที่สนามซันมาเมสเดิม มีผู้เข้าร่วมงาน อาทิ เช่น ปัตชิ โลเปซ เลเอนดากาลิ แห่งแคว้นประเทศบาสก์, โฆเซ หลุยส์ บิลบาโอ ประธานสภาแคว้นประเทศบาสก์, อิญญากิ อัซกูนา นายกเทศมนตรีเมืองบิลบาโอ มาริโอ เฟร์นันเดซ ประธานธนาคารบิลบาโอบิซไกอากูชา, อังเฆล มาริอา บิยาร์ ประธานราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปน, และเฟร์นันโด การ์ซิอา มากูอา ประธานสโมสรอัตเลติกบิลบาโอ
ในพิธีการมีการแสดงเชิงสัญลักษณ์ ด้วยการส่งต่อเศษหญ้าและอิฐจากด้านหน้าที่ถูกรื้อถอนออกจากสนามเดิม ส่งต่อไปยังพื้นที่ก่อสร้างสนามใหม่ที่อยู่ติดกันด้วยห่วงโซ่มนุษย์ ซึ่งมีทั้งผู้เล่นที่มีชื่อเสียง เช่น โฆเซ อังเฆล อิริบาร์, ไอตอร์ ลาร์ราซาบัล, อังเดร์ อิตูร์รัสเป และ กิเก มูเนียอิน รวมทั้งสมาชิกของทีมเยาวชน ทีมหญิง ทีมสำรอง และแฟนบอลที่ลงทะเบียนที่อายุมากและอายุน้อยที่สุด
สนามถูกสร้างขึ้นในขณะที่ประเทศกำลังอยู่ในสภาวะเศรษฐกิจถดถอย โดยเฉพาะชาวบาสก์ โดยสนามมีได้ใช้เงินในการซื้อที่ดินและก่อสร้าง 211 ล้านยูโร (178 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง) โดย 52.6% ของทั้งหมดจ่ายโดยงบประมาณของรัฐ ซึ่งเป็นของรัฐบาลบาสก์ 50 ล้านยูโร สภาเมืองบิลบาโอ 11 ล้านยูโร และสภาจังหวัดบิสเกย์ 50 ล้านยูโร นอกจากนี้ยังเป็นเงินของอัตเลติกบิลบาโอ 50 ล้านยูโร และธนาคารกูชา 50 ล้านยูโร ภายใต้เงื่อนไขที่ว่าสนามกีฬาจะมีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการใช้งานสาธารณะ เช่น ศูนย์กีฬา มีความเชื่อว่า คณะกรรมาธิการยุโรป กำลังสืบสวนการใช้งบประมาณสาธารณะที่อาจไม่เหมาะสมในข้อตกลง ก่อนที่ปลายปี ค.ศ. 2013 ฆัวกิน อัลมูเนีย หนึ่งในกรรมาธิการคณะกรรมาธิการยุโรปในขณะนั้น (ซึ่งเป็นแฟนบอลของอัตเลติกบิลบาโอ) ยืนยันว่าจะไม่มีการดำเนินคดีดังกล่าว
เปิดตัวครั้งแรก.
ซันมาเมสสนามใหม่ได้เปิดตัวขึ้นเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2013 102 วันหลังจากการแข่งขันนัดสุดท้ายในสนามเดิม ในขณะนั้นความจุอย่างเป็นทางการของสนามที่เสร็จสมบูรณ์บางส่วนคือ 35,686 ที่นั่ง การแข่งขันนัดแรกเกิดขึ้นในเวลา 22:00 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลลาลิกา ฤดูกาล 2013-14 ระหว่างทีมเหย้าอัตเลติกบิลบาโอ พบกับเซลตาบิโก ซึ่งทีมเจ้าถิ่นชนะไปด้วยคะแนน 3–2 โดยมีผู้เข้าชมราว 33,000 คน ซึ่งก่อนเกมได้มีกัปตันในแต่ละกลุ่มอายุของสโมสร รวมถึงการ์โลส กูร์เปกี และโฆซู อูร์รูเตีย ประธานสโมสร ได้เข้าร่วมในการแสดงสั้นๆ พร้อมด้วยการเต้นรำแบบ "เอาเรสกู" แบบดั้งเดิม โดยผู้ทำประตูคนแรกในสนามแห่งนี้คือ ชาร์เลส กองหน้าจากเซลตา ขณะที่ผู้ทำประตูคนแรกของอัตเลติกคือ มิเกล ซันโฆเซ ไม่กี่หลังจากประตูแรกของเซลตาเกิดขึ้น
เสร็จสมบูรณ์.
การแข่งขันนัดแรกภายใต้สนามที่เสร็จสมบูรณ์ เกิดขึ้นใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบเพลย์-ออฟ พบกับ นาโปลี ในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2014 มีผู้ชม 49,017 คน ซึ่งอัตเลติกเอาชนะ 3–1 ทำให้ผ่านเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มได้สำเร็จ
การต่อเติมหลังคา.
นับตั้งแต่สนามเปิดใข้งาน แฟนบอลที่เข้ามาชมในสนามต่างไม่พอใจลักษณะของหลังคา ซึ่งไม่สามารถป้องกันทุกเก้าอี้ให้พ้นจากฝนที่ตกลงบ่อยครั้งในบิลบาโอได้ เมื่อจบฤดูกาล 2015–16 ตลอดทั้งช่วงปิดเทอมฤดูร้อนและตอนต้นของฤดูกาล 2016–17 การต่อเติมจึงเกิดขึ้นโดยมีมูลค่า 12.6 ล้านยูโร คาดว่าจะเพิ่มประสิทธิภาพในการทนต่อสภาพอากาศเปียกได้ร้อยละ 70 ในที่สุด เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 งานต่อเติมหลังคาก็แล้วเสร็จและสามารถใช้งานได้อย่างสมบูรณ์ในนัดที่เอาชนะ 1–0 ในการแข่งขันลาลิกา การขาดแสงแดดลงสู่สนามจากหลังคาถูกชดเชยด้วยโมดูลไฟส่องสว่างภายในซึ่งรักษาสภาพและการเติบโตของสนามหญ้า ซึ่งเป็นระบบที่ใช้ในสนามกีฬาแห่งอื่น ๆ ของสเปน
สหราชอาณาจักร (แก้ความกำกวม)
สหราชอาณาจักร อาจหมายถึง:
สฺวีโจว
สฺวีโจว (徐州) หรือในสมัยโบราณเรียกว่า เผิงเฉิง (彭城) เป็นเมืองใหญ่ในทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลเจียงซู สาธารณรัฐประชาชนจีน จากการสำรวจสำมะโนปี 2010 เมืองนี้มีประชากร 8,577,225 คน โดยอาศัยอยู่ในตัวเมือง 2,623,066 คน เป็นศูนย์กลางการคมนาคมของประเทศ และเป็นเมืองหน้าด่านที่สำคัญในภูมิภาคจีนตะวันออก สฺวีโจวเป็นเมืองศูนย์กลางของเขตเศรษฐกิจหฺวายไห่ (淮海经济区) และศูนย์กลางของเขตมหานครสฺวีโจว สฺวีโจวเป็นเมืองจุดเชื่อมต่อที่สำคัญของโครงการหนึ่งแถบหนึ่งเส้นทางของประเทศ และเป็นศูนย์กลางพลังงานใหม่ระดับนานาชาติ สฺวีโจวได้รับรางวัลชนะเลิศ เช่น เมืองพลเมืองดีแห่งชาติ (全国文明城市) และ Habitat Scroll of Honour award ของสหประชาชาติ
เมืองนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่มีชื่อเสียงระดับชาติ (国家历史文化名城) มาตั้งแต่ปี 1986 ในด้านวัตถุโบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกองทัพดินเผา สุสาน และประติมากรรมรูปนูนในสมัยราชวงศ์ฮั่น
สฺวีโจวเป็นเมืองหนึ่งในบรรดา 500 เมืองที่มีผลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์มากที่สุดในโลก จัดอันดับตาม Nature Index อีกทั้งเมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเหมืองแร่และเทคโนโลยีแห่งประเทศจีน ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยสำคัญระดับประเทศเพียงแห่งเดียวภายใต้โครงการ 211 ในนครสฺวีโจว และมหาวิทยาลัยวิจัยของรัฐที่สำคัญอื่น ๆ เช่น มหาวิทยาลัยครูเจียงซู วิทยาลัยการแพทย์สฺวีโจว และสถาบันเทคโนโลยีสฺวีโจว
เขตการปกครองในปัจจุบัน.
นครระดับจังหวัดสฺวีโจวแบ่งออกเป็น 10 เขตการปกครองระดับอำเภอ ได้แก่ 5 เขต, 2 นครระดับอำเภอ และ 2 อำเภอ และแบ่งย่อยอีกเป็น 161 เขตการปกครองระดับตำบล ได้แก่ 63 แขวง และ 98 เมือง
Zhongshan
เว็บ3
เว็บ3 (Web3) และมีการเรียกในชื่อ เว็บ 3.0 เป็นการเรียกแนวคิดของอินเทอร์เน็ตที่เน้นการทำงานแบบไม่รวมศูนย์บนพื้นฐานของเทคโนโลยีเพียร์-ทู-เพียร์ ตัวอย่างการใช้งานที่เห็นในปัจจุบันเช่นบล็อกเชน และการเงินแบบไม่รวมศูนย์ ชื่อเรียกของ เว็บ3 เรียกต่อมาจาก เว็บ 1.0 และ เว็บ 2.0 ที่กล่าวถึงยุคของอินเทอร์เน็ตที่มีการปรับเปลี่ยนการใช้งานตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
เว็บ 1.0 กล่าวถึงในช่วงปี 2534-2547 ที่เว็บไซต์เน้นการให้บริการข้อมูล ที่ข้อมูลถูกดึงมาจากไฟล์บนเซิร์ฟเวอร์แทนที่ข้อมูลจากฐานข้อมูล การแสดงผลจะเป็นแบบข้อมูลที่นิ่งไม่มีการเปลี่ยนแปลง เว็บ 2.0 อยู่บนพื้นฐานของการทำเว็บไซต์ในลักษณะของแพลตฟอร์ม โดยข้อมูลบนเว็บไซต์มีการปรับเปลี่ยนตลอดเวลา ข้อมูลส่วนใหญ่บนเว็บไซต์เกิดจากผู้ใช้งานที่เป็นผู้สร้างเนื้อหาทั้งในรูปแบบสื่อสังคมออนไลน์ บล็อก รูปภาพ วิดีโอ บริหารจัดการในรูปแบบของเว็บแอปพลิเคชัน เว็บ3 อยู่บนพื้นฐานการกระจายการบริหารจัดการข้อมูลบนพื้นฐานเทคโนโลยีบล็อกเชนซึ่งจะแตกต่างจาก เว็บ 2.0 ที่การบริหารจัดการข้อมูลอยู่ที่บริษัทที่ให้บริการแพลตฟอร์มต่างๆ
ในปี 2557 คำว่า "เว็บ3" (Web3) ถูกเรียกโดย วิตาลิก บูเตอริน ผู้ก่อตั้งอีเธอร์เรียมและ กาวิน วูดผู้ก่อตั้งโพลคาดอต กล่าวถึงเว็บไซต์เน้นในเรื่องของการใช้อินเทอร์เน็ตแบบไม่รวมศูนย์ ที่เป็นที่นิยมจากการใช้งานของคริปโทเคอร์เรนซี เว็บ3 แตกต่างจาก เว็บ 3.0 ที่นิยามโดย ทิม เบอร์เนิร์ส-ลี ในแนวคิดเรื่องซีแมนติกเว็บ ที่ทำให้เข้าใจผิดกันได้ง่ายจากนิยามของเว็บ3 และเว็บ 3.0
ทางด่วนจีนหมายเลข 8511 (ทางด่วนคุนหมิง - บ่อหาน)
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งซาวอย
โรงพยาบาลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์  เป็นโรงพยาบาลที่ตั้งอยู่ในอำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย เป็นโรงพยาบาลทหารที่ดำเนินการโดยกรมแพทย์ทหารเรือ กองทัพเรือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับกำลังพลของกองทัพเรือไทย แต่ยังให้บริการสำหรับประชาชนทั่วไปเช่นกัน โรงพยาบาลนี้มีศูนย์การศึกษาทางการแพทย์โครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบทที่จัดอบรมนักศึกษาแพทย์ให้แก่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา โดยเป็นโรงพยาบาลในเครือของวิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า
โรงพยาบาลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ได้ได้สร้างขึ้นตามการเพิ่มขึ้นของการใช้งานของโรงพยาบาลอาภากรเกียรติวงศ์ ฐานทัพเรือสัตหีบ, การเพิ่มกำลังพลทหารเรือ และการพัฒนาท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภาที่อยู่ใกล้เคียง รวมถึงพื้นที่อุตสาหกรรม เช่น มาบตาพุด หร้อมกันนี้ ได้ตรงกับ "งานเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ" และด้วยเหตุนี้ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ จึงเสด็จและวางศิลาฤกษ์โรงพยาบาลแห่งนี้เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งการก่อสร้างได้เสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538
Queen Sirikit Naval Hospital
ปรัชญาเทคโนโลยี
ปรัชญาเทคโนโลยี เป็นปรัชญาสาขาย่อยที่ศึกษาธรรมชาติของเทคโนโลยีและผลกระทบของเทคโนโลยีที่มีต่อสังคม
การอภิปรายเชิงปรัชญาของคำถามเกี่ยวกับเทคโนโลยี (ชาวกรีกโบราณ เรียกว่า "techne" ) ย้อนกลับไปในยุคแรกของปรัชญาตะวันตก วลี "ปรัชญาของเทคโนโลยี" นำมาใช้ครั้งแรกในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 โดย Ernst Kapp นักปรัชญาและนักภูมิศาสตร์ชาวเยอรมันซึ่งตีพิมพ์หนังสือชื่อ "Grundlinien einer Philosophie der Technik"
ปรัชญากรีก.
คำว่า 'เทคโนโลยี' ของตะวันตกมาจากคำภาษากรีกว่า "techne" (τέχνη) (ความรู้ด้านศิลปะหรืองานฝีมือ) และมุมมองทางปรัชญาเกี่ยวกับเทคโนโลยีสามารถสืบย้อนไปถึงรากเหง้าของปรัชญาตะวันตก ชาวกรีกโบราณมีมุมมองเกี่ยวกับเทคโนโลยีว่า ""เทคโนโลยี" คือ การเกิดขึ้นโดยเป็นการเลียนแบบธรรมชาติ" (เช่น การทอผ้าที่พัฒนามาจากการดูแมงมุม) นักปรัชญาชาวกรีก เช่น Heraclitus และ Democritus รับรองแนวคิดนี้ ในวิชาฟิสิกส์ของอริสโตเติล เห็นด้วยว่าเทคโนโลยีมักเป็นการลอกเลียน แต่ก็แย้งว่า "เทคโนโลยี" สามารถก้าวข้ามธรรมชาติและเติมเต็ม "สิ่งที่ธรรมชาติไม่สามารถทำให้สำเร็จได้" อริสโตเติลยังโต้แย้งว่าธรรมชาติ "(physis)" และความรู้ด้านงานฝีมือ"(Techne)" มีความแตกต่างกันทางภววิทยา เพราะสิ่งที่เป็นธรรมชาติมีหลักการภายในตัวมันเองซึ่งเป็นไปตามรุ่นและการเคลื่อนไหวเช่นเดียวกับสาเหตุสุดท้ายทางเทววิทยา (teleological) ในขณะที่ "Techne" เป็นรูปจากสาเหตุภายนอกและนอก"เทลอส" (เป้าหมายหรือจุดสิ้นสุด) ซึ่งรูปร่างมัน สิ่งที่เป็นธรรมชาติพยายามดิ้นรนเพื่อจุดจบและการผลิตซ้ำได้เอง ในขณะที่ "เทคโนโลยี" ไม่เป็นเช่นนั้น ใน บทสนทนา Timaeus ของ Plato โลกถูกพรรณนาว่าเป็นงานของช่างฝีมืออันศักดิ์สิทธิ์ (Demiurge) ผู้ซึ่งสร้างโลกตามรูปแบบนิรันดร์ ในขณะที่ช่างฝีมือสร้างสิ่งต่างๆ โดยใช้พิมพ์เขียว นอกจากนี้ เพลโตยังโต้แย้งในกฎว่า สิ่งที่ช่างทำ คือ การเลียนแบบช่างฝีมือระดับเทพคนนี้
ยุคกลางถึงศตวรรษที่ 19.
ในสมัยจักรวรรดิโรมันและยุคโบราณตอนปลาย Vitruvius ได้สร้างสรรค์ผลงานเชิงปฏิบัติ เช่น "De Architectura" (ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช) และ "De Re Metallica" ของ Agricola (1556) นักปรัชญาวิชาการในยุคกลางโดยทั่วไปยึดถือเอาทัศนะดั้งเดิมของเทคโนโลยีว่าเป็นการเลียนแบบธรรมชาติ ในช่วงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ฟรานซิส เบคอน ได้กลายเป็นหนึ่งในนักเขียนสมัยใหม่คนแรกๆ ที่ไตร่ตรองถึงผลกระทบของเทคโนโลยีที่มีต่อสังคม ในงานยูโทเปียของเขา "New Atlantis" (1627) เบคอนได้นำเสนอโลกทัศน์ในแง่ดีที่ในหน่วยงานของเขา (บ้านของซาโลมอน) ใช้ปรัชญาธรรมชาติและเทคโนโลยีธรรมชาติเพื่อขยายอำนาจของมนุษย์เหนือธรรมชาติ - เพื่อความเจริญของสังคมผ่านการทำงานที่ช่วยปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ เป้าหมายของรากฐานสมมตินี้คือ "...ความรู้เกี่ยวกับสาเหตุ และการเคลื่อนไหวอย่างลับๆ ของสิ่งต่างๆ และการขยายขอบเขตของอาณาจักรมนุษย์ ไปสู่ผลของทุกสิ่งที่เป็นไปได้"
ยุคศตวรรษที่ 19.
Ernst Kapp นักปรัชญาและนักภูมิศาสตร์ชาวเยอรมัน ประจำอยู่ที่รัฐเท็กซัส เขาได้ตีพิมพ์หนังสือพื้นฐาน "Grundlinien einer Philosophie der Technik" ในปี 1877 Kapp ได้รับแรงบันดาลใจอย่างลึกซึ้งจากปรัชญาของ Hegel และถือเป็นเทคนิคในการฉายภาพอวัยวะของมนุษย์ ในบริบทของยุโรป Kapp ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นผู้ก่อตั้งปรัชญาเทคโนโลยี
ยุคศตวรรษที่ 20 ถึงปัจจุบัน.
นักปรัชญาที่มีชื่อเสียงในยุคต้นศตวรรษที่ 20 ห้าคนที่กล่าวถึงผลกระทบของเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่มีต่อมนุษยชาติโดยตรง ได้แก่ John Dewey, Martin Heidegger, Herbert Marcuse, Günther Anders และ Hannah Arendt พวกเขาทั้งหมดมองว่าเทคโนโลยีเป็นศูนย์กลางของชีวิตสมัยใหม่ แม้ว่า Heidegger, Anders, Arendt และ Marcuse จะมีความคลุมเครือและมีแนวคิดวิพากษ์ต่อเทคโนโลยีมากกว่าดิวอี้ ปัญหาสำหรับไฮเดกเกอร์คือธรรมชาติที่ซ่อนเร้นของแก่นแท้ของเทคโนโลยี นั่นคือ "Gestell (เกสเทล" หรือ "เอนเฟรมิง" ซึ่งเขาเรียกว่าอันตรายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับมนุษย์ และด้วยเหตุนี้จึงมีความเป็นไปได้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด งานหลักของไฮเดกเกอร์เกี่ยวกับเทคโนโลยีมีอยู่ใน "คำถามเกี่ยวกับเทคโนโลยี"
นักปรัชญาร่วมสมัยที่มีความสนใจในเทคโนโลยี ได้แก่ Jean Baudrillard, Albert Borgmann, Andrew Feenberg, Langdon Winner, Donna Haraway, Avital Ronell, Brian Holmes, Don Ihde, Bruno Latour, Paul Levinson, Ernesto Mayz Vallenilla, Carl Mitcham, Leo Marx, Gilbert Simondon, Lewis Mumford, Jacques Ellul, Bernard Stiegler, Paul Virilio, Günter Ropohl, Nicole C. Karafyllis, Richard Sennett, , George Grant และ Yuk Hui
แม้ว่าผลงานชิ้นเอกที่สำคัญจำนวนหนึ่งได้รับการตีพิมพ์ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 แต่ Paul Durbin ได้ระบุหนังสือสองเล่มที่ตีพิมพ์ในช่วงเปลี่ยนศตวรรษว่าเป็นเครื่องหมายของการพัฒนาปรัชญาเทคโนโลยีในฐานะสาขาย่อยทางวิชาการที่มีข้อความตามบัญญัติบัญญัติ สิ่งเหล่านี้คือ "Technology and the Good Life" (2000) แก้ไขโดย Eric Higgs, Andrew Light และ David Strong และ "American Philosophy of Technology" (2001) โดย Hans Achterhuis ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา วารสาร "" (วารสารของ Society for Philosophy and Technology จัดพิมพ์โดย Philosophy Documentation Center ) และ "Philosophy &amp; Technology" (Springer) เผยแพร่เฉพาะผลงานด้านปรัชญาเทคโนโลยี นักปรัชญาเทคโนโลยีสะท้อนให้เห็นในวงกว้างและทำงานในพื้นที่ และรวมถึงความสนใจในหัวข้อที่หลากหลายของวิศวกรรมธรณีวิทยา (Geoengineering) ข้อมูลในอินเทอร์เน็ตและความเป็นส่วนตัว ความเข้าใจของเราเกี่ยวกับทางผ่านอินเทอร์เน็ต หน้าที่ทางเทคโนโลยี และญาณวิทยาของเทคโนโลยี จริยศาสตร์ทางคอมพิวเตอร์ เทคโนโลยีชีวภาพ และความหมายโดยนัย รวมไปถึงความเหนือกว่าทางพื้นที่ และจริยศาสตร์เชิงเทคโนโลยีอย่างกว้างขวาง
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 และต้นศตวรรษที่ 21 นักปรัชญาบางคน เช่น Alexander R. Galloway, Eugene Thacker และ McKenzie Wark ได้โต้แย้งกันในหนังสือ "Excommunication" พวกเขาได้อ้างว่าความก้าวหน้าและความแพร่หลายของเทคโนโลยีดิจิทัลเปลี่ยนปรัชญาเทคโนโลยีให้กลายเป็น 'ปรัชญาแรก' รูปแบบใหม่ ยกตัวอย่างเช่น การวิเคราะห์การเขียนและคำพูดในบทสนทนาของเพลโต อย่างเช่น "The Phaedrus", Galloway et al. พวกเขาเสนอว่าแทนที่จะพิจารณาเทคโนโลยีเป็นรองจากภววิทยา จะต้องเข้าใจความเป็นไปได้ของเทคโนโลยีก่อนที่จะเข้าใจความเป็นไปได้ของปรัชญาเทคโนโลยี ถือว่า : "ทุกสิ่งที่มีอยู่ มีอยู่ให้ฉันนำเสนอและเป็นตัวแทน เพื่อไกล่เกลี่ยและแก้ไข เพื่อสื่อสารและแปล? มีสถานการณ์ที่เป็นสื่อกลางซึ่งความนอกรีต การเนรเทศ หรือการเนรเทศดำเนินไปในวันนั้น ไม่ใช่การซ้ำซ้อน การมีส่วนร่วม หรือการรวมกลุ่ม มีข้อความบางประเภทที่ระบุว่า 'จะไม่มีข้อความอีกต่อไป' ดังนั้นสำหรับการสื่อสารทุกครั้งจะมีการคว่ำบาตรที่มีความสัมพันธ์กัน"
มีบทสะท้อนเพิ่มเติมโดยเน้นที่ปรัชญาวิศวกรรมซึ่งเป็นสาขาย่อยของปรัชญาเทคโนโลยี Ibo van de Poel และ David E. Goldberg แก้ไขหนังสือ "ปรัชญาและวิศวกรรม: วาระเกิดใหม่" (2010) พวกเขามีบทความวิจัยจำนวนหนึ่งที่เน้นการออกแบบ ญาณวิทยา ภววิทยา และจริยศาสตร์ในวิศวกรรม
เทคโนโลยีและความเป็นกลาง.
นิยัตินิยมทางเทคโนโลยีเป็นแนวคิดที่ว่า "คุณสมบัติของเทคโนโลยี [กำหนด] การใช้งานและบทบาทของสังคมที่ก้าวหน้า ซึ่งเป็นการปรับตัวให้เข้ากับ [และได้รับประโยชน์จาก] การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี" มุมมองทางเลือกจะเป็นตัวกำหนดทางสังคมซึ่งมองว่าสังคมมีข้อบกพร่องสำหรับ "การพัฒนาและการใช้งาน" ของเทคโนโลยี Lelia Green ใช้การสังหารหมู่ด้วยปืนเมื่อเร็วๆ นี้ เช่น การสังหารหมู่ที่พอร์ตอาร์เธอร์ และการสังหารหมู่ที่ Dunblane เพื่อเลือกการแสดงปัจจัยที่กำหนดคำจำกัดความของเทคโนโลยีและ นิยัตินิยมทางสังคม ตามข้อมูลของ Green เทคโนโลยีสามารถคิดได้ว่าเป็นเอกลักษณ์ที่เป็นกลางก็ต่อเมื่อบริบททางสังคมวัฒนธรรมและปัญหาที่หมุนเวียนอยู่ล้อมรอบเทคโนโลยีโดยเฉพาะนั้นจะถูกลบออก เราจะเห็นได้ว่ามีความสัมพันธ์ของกลุ่มสังคมและอำนาจที่ได้ครอบครองเทคโนโลยี ตำแหน่งที่เข้ากันได้ระหว่างสองตำแหน่งนี้คือจุดยืนเชิงปฏิสัมพันธ์เกี่ยวกับเทคโนโลยีที่เสนอโดย Batya Friedman ซึ่งระบุว่ากองกำลังทางสังคมและเทคโนโลยีร่วมกันสร้างและเปลี่ยนแปลงซึ่งกันและกัน
G8511 Kunming–Mohan Expressway
เหงียน ทุก ถวี่ เตียน
เหงียน ทุก ถวี่ เตียน (อักษรเวียดนามตัวเต็ม: 阮束垂仙, อักษรเวียดนามสมัยใหม่: Nguyễn Thúc Thùy Tiên (มักทับศัพท์ผิดว่า เหงียน ตุ๊ก ถวี่ เถียน); เกิดวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2541) เป็นนางแบบและนางงามชาวเวียดนาม ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์เวียดนาม 2021 และเป็นตัวแทนประเทศเวียดนามในการประกวดเวทีมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 ณ ประเทศประเทศไทย โดยเธอเป็นผู้ชนะเลิศคนที่ 9 ของการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
เหงียน ทุก ถวี่ เตียนเกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ที่นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม เธอเรียนที่คณะภาษาฝรั่งเศสที่มหาวิทยาลัยสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์
ใน พ.ศ. 2560 เหงียน ทุก ถวี่ เตียนได้เข้าร่วมการประกวดนางงามเวียดนามใต้และกลายเป็นรองชนะเลิศอันดับ 1 ใน พ.ศ. 2561 เธอได้เข้าแข่งขันนางงามเวียดนามและเข้ารอบ 5 คนสุดท้าย และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นตัวแทนของประเทศเวียดนามในการประกวดนางงามนานาชาติ 2018 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ต่อมาถวี่ เตียนได้รับแต่งตั้งให้เป็นมิสแกรนด์เวียดนาม 2021 เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2564 และได้สวมมงกุฎอย่างเป็นทางการในวันที่ 16 พฤศจิกายน และในคืนวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ถวี่ เตียนได้ชนะการแข่งขันและครองตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2021 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เธอเป็นนางงามจากเวียดนามคนแรกที่สามารถคว้ามงกุฎการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
เหงวียน ทุก ถวี่เตียน
เหงวียน ตุ๊ก ถวี่ เถียน
วัชระ สุขชุม
เมืองเวทมนตร์ คนมหัศจรรย์
ยูอิชิ นะกะมะรุ
หมี่กรอบ
หมี่กรอบ เป็นอาหารไทยที่ทำจากเส้นหมี่และซอสที่มีรสหวานเป็นหลัก แต่สามารถปรับสมดุลด้วยรสเปรี้ยว ซึ่งโดยปกติจะใช้มะนาว รสเปรี้ยวที่เด่นชัดในจานนี้มักมาจากเปลือกของสกุลส้มของไทยที่เรียกว่าส้มซ่า
หมี่กรอบมีตำนานเล่าขานว่า เมื่อสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จเยี่ยมราษฎรโดยเรือบริเวณตลาดพลู และได้กลิ่นเส้นหมี่ที่ชาวจีนผัดในครั้งนั้นชื่อ จีนหลี จึงทรงแวะที่ท่าน้ำตลาดพลูเพื่อเสวยหมี่กรอบ และทรงชมว่าอร่อย ทำให้จานนี้ได้รับชื่ออื่นว่า "หมี่กรอบ ร.5"
มีร้านหมี่กรอบที่มีชื่อเสียงอยู่สองร้านในกรุงเทพมหานคร ได้แก่ ตลาดพลูฝั่งธนบุรี และฝั่งพระนครบริเวณใกล้เสาชิงช้าและศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร โดยทั้งสองร้านเป็นสูตรเก่าที่มีในสมัยรัชกาลที่ 5
รถบรรทุกตำรวจ
รถบรรทุกตำรวจ  ตามหลักการ เป็นพาหนะเครื่องยนต์ขนาดใหญ่ (ดูเพิ่มเติม รถบรรทุก) นำไปใช้ในงานตำรวจและการปฏิบัติงานด้านบังคับใช้กฏหมาย
รถกระบะตำรวจจะนำไปใช้เพื่อหลายวัตถุประสงค์ รุ่นขับเคลื่อนสี่ล้ออาจใช้สำหรับการลาดตระเวนในพื้นที่นอกถนน อาทิ ภูเขา ป่าไม้ พื้นที่น้ำท่วม ชายฝั่ง และชายหาด ซึ่งรถตำรวจรุ่นบรรทุกขนาดเล็กหรือขนาดกลางมักมีปัญหาการหลบหลีก และสามารถใช้ในการเคลื่อนพลทีมสวาท (SWAT) และมักมีอุปกรณ์เสริมเพื่อใช้ในการคุมขังและขนส่งผู้ต้องสงสัยจำนวนเล็กน้อย
รถบรรทุกตำรวจต่อเติมส่วนมากจะใช้ในการเครื่อนย้ายเฮลิคอปเตอร์ตำรวจหรือรถขนส่งบุคคลหุ้มเกราะ และยังใช้สำหรับการทำลายล้างวัตถุระเบิดอีกด้วย
ตำบลแฮแซนลู
แฮแซนลู  เป็นตำบลในอำเภอโมแฮมแมดยอร์ เทศมณฑลแนแฆเด จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 20 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 5,184 คนใน 1,165 ครัวเรือน
Hasanlu Rural District
สถานีบางกะปิ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 รอบชิงชนะเลิศ
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 รอบชิงชนะเลิศ
อัตเลติโกเดมาดริดในฤดูกาล 2021–22
ฤดูกาล 2021–22 เป็นฤดูกาลที่ 115 ของ อัตเลติโกเดมาดริด และเป็นฤดูกาลที่ 20 ติดต่อกันใน ลาลิกา ลีกสูงสุดของ ฟุตบอลสเปน อัตเลติโกเข้าร่วมการแข่งขันใน ลาลิกา, โกปาเดลเรย์ และ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก.
ผู้เล่นชุดแรก.
โปรแกรมการแข่งขันลีกจะประกาศไว้เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2021.
การจับสลากรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2021.
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้ายจะจัดขึ้นในวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2021.
การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022.
เมอร์ปาติ นูซันตารา เที่ยวบินที่ 8968
อำเภอโกตาบารู
อุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
อุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร  เป็นสวนสาธารณะระดับย่านในกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่บนพื้นที่เขตพระราชฐานที่ถูกเรียกว่า "901 แลนด์" จำนวน 297 ไร่ บริเวณหัวมุมสามแยกนางเลิ้ง ล้อมรอบด้วยถนนสวรรคโลก ถนนศรีอยุธยา ถนนพระรามที่ 5 และถนนพิษณุโลก ทางทิศใต้ของพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต ในพื้นที่แขวงสวนจิตรลดา เขตดุสิต ซึ่งเป็นที่ตั้งเดิมของสนามม้านางเลิ้งที่หมดสัญญากับสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ไปเมื่อปี พ.ศ. 2561 โดยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานพื้นที่ดังกล่าวให้สร้างเป็นสวนสาธารณะ ตามพระราชประสงค์ที่จะเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง รวมถึงเพื่อให้ประชาชนได้ใช้ประโยชน์ และเป็นแหล่งเรียนรู้โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริให้ประชาชนได้เข้าไปศึกษา ผ่านองค์ความรู้เรื่องน้ำและป่า โดยมีจุดหลักคือพระบรมราชานุสาวรีย์ซึ่งประดิษฐานกลางอุทยาน คาดว่าโครงการจะแล้วเสร็จภายในปี พ.ศ. 2567 แต่ในส่วนของพระบรมราชานุสาวรีย์นั้นได้มีพิธีเปิดไปก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2565
พื้นที่ของอุทยานเฉลิมพระเกียรติฯ นั้น เดิมเป็นที่ตั้งของราชตฤณมัยสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ หรือสนามม้านางเลิ้ง ซึ่งเดิมให้บริการการแข่งม้าสำหรับคนไทย และกิจการที่เกี่ยวข้องกับม้า แต่ต่อมามีปัญหาเรื่องการพนันและการกำหนดผลการแข่งขันขึ้น หลังจากสนามม้าแห่งนี้หมดสัญญาเช่ากับสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์เมื่อปี พ.ศ. 2561 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเล็งเห็นว่าการพนันจะส่งผลเสียต่อวงกว้าง ทำให้ปัญหาเกิดขึ้นอีกมาก ซึ่งอาจกระทบไปถึงครอบครัวของผู้เล่น และทรงให้ความสำคัญกับปัญหาสิ่งแวดล้อมและการพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชน จึงพระราชทานพื้นที่ดังกล่าว ซึ่งเป็นเขตพระราชฐาน และต่อมาถูกเรียกว่า "901 แลนด์" ให้เป็นสวนสาธารณะ และแหล่งเรียนรู้ให้ประชาชนได้เข้าไปศึกษาโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ โดยเฉพาะเรื่องน้ำ และป่า เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
อุทยานเฉลิมพระเกียรติฯ เริ่มมีการออกแบบและพัฒนาแบบตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 และเริ่มการก่อสร้างในปี พ.ศ. 2564 โดยที่ผู้บัญชาการตำรวจนครบาลได้ออกข้อบังคับว่าด้วยการจำกัดความเร็วและห้ามใช้เสียงในบริเวณโดยรอบเขตพระราชฐาน 901 แลนด์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของอุทยานเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม สำนักพระราชวังเผยแพร่วีดิทัศน์อุทยานเฉลิมพระเกียรติฯ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน และคาดว่าการก่อสร้างจะเสร็จสมบูรณ์ภายในปี พ.ศ. 2567
อุทยานเฉลิมพระเกียรติฯ มีพื้นที่ทั้งหมด 279 ไร่ ล้อมรอบด้วยถนนทั้ง 4 ด้าน ดังนี้
อุทยานเฉลิมพระเกียรติฯ ถูกออกแบบภูมิสถาปัตย์ตามแบบอย่างโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ตามพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงตั้งพระราชหฤทัยเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง แสดงให้เห็นถึงความผูกพัน และความจงรักภักดีที่ประชาชนมีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ โดยมีการประยุกต์ใช้องค์ความรู้เรื่องน้ำ และป่า ตามแนวพระราชดำริของทั้ง 2 พระองค์ ด้วยแนวคิดหลักคือ "น้ำคือชีวิต จากนภา ผ่านภูผา สู่นที" สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของมนุษย์กับธรรมชาติ เสริมสร้างคุณภาพชีวิตของประชาชนทั้งด้านร่างกายและจิตใจ รวมถึงใช้เป็นแก้มลิงเก็บน้ำในช่วงฤดูฝน เป็นสถานที่ศึกษาเรื่องสิ่งแวดล้อมของเด็ก เยาวชน และประชาชนทั่วไป และทรงอุทิศให้เป็นสวนสาธารณะแห่งใหม่ เพื่อให้เกิดประโยชน์แก่ประชาชน โดยมีพื้นที่หลักที่มีความเกี่ยวข้องกับพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ดังนี้
นอกจากนี้ การออกแบบอุทยานเฉลิมพระเกียรติฯ ยังมีการประยุกต์ใช้แนวคิดของสวนสมัยใหม่ (Modern Park) เพื่อให้ประชาชนใช้ประโยชน์ได้อย่างทั่วถึง โดยเฉพาะการส่งเสริมคุณภาพชีวิตของประชาชนด้วยการออกกำลังกาย ตามพระบรมราโชบายของพระองค์ เช่น ทางจักรยาน, ทางวิ่ง ซึ่งสามารถเชื่อมต่อด้วยกันได้, ลานกิจกรรมสำหรับเล่นสเกตบอร์ด บาสเกตบอล เซปักตะกร้อ รวมถึงการออกกำลังกายสำหรับบุคคลวัยกลางคนและผู้สูงอายุ เช่น โยคะ นอกจากนี้ยังมีอุปกรณ์ออกกำลังกายอื่น ๆ รวมถึงพื้นที่ริมน้ำ และสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ ที่รองรับการใช้งานของประชาชนได้ทุกรูปแบบ
พระบรมราชานุสาวรีย์.