pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
การใช้เงินไซซีในประเทศจีนเริ่มปรากฏหลักฐานการใช้ในสมัยราชวงศ์ฮั่น (Han Dynasty) ซึ่งมีเงินไซซีที่ทำด้วยโลหะเงินและทองคำสำหรับใช้ในการค้าขายรายใหญ่ๆ โดยเงินไซซีทองคำจะใช้เป็นรางวัลบำเหน็จความชอบในราชการด้วย สำหรับการซื้อขายรายย่อยๆ จะใช้เงินเหรียญที่ชาวตะวันตกเรียกว่า cash coin ซึ่งส่วนใหญ่ทำด้วยทองเหลืองและทองแดงลักษณะเป็นเหรียญกลมแบน มีรูตรงกลางสำหรับห้อยกับเชือกเป็นพวงเพื่อสะดวกในการพกพา
สมัยราชวงศ์มองโกล
ในสมัยราชวงศ์มองโกล (Mangol Dynasty) ประมาณปี พ.ศ. ๑๘๒๓-๑๙๑๑ เงินไซซีและธนบัตรกลายเป็นเงินตราที่สำคัญที่สุดของประเทศจีน ซึ่งในขณะนั้นไม่นิยมใช้เงินเหรียญ เห็นได้จากการที่นักสำรวจชาวตะวันตก คือ มาร์โคโปโล ได้เดินทางไปประเทศจีนในช่วงนั้นได้บันทึกเรื่องราวการใช้ธนบัตรและเงินไซซีโดยมิได้กล่าวถึงเงิน cash coin เลย
ปลายราชวงศ์หมิง จนถึง ต้นราชวงศ์ชิง
ในปลายราชวงศ์หมิง (Ming Dynasty) เรื่อยมาจนถึงต้นราชวงศ์ชิง (Qing Dynasty) คือ ในราวพุทธศตวรรษที่ ๒๓ ถึงต้นคริสศตวรรษที่ ๒๕ การค้าขายกับต่างชาติขยายตัวและเจริญมากขึ้น โดยเฉพาะการค้าขายไหมกับประเทศญี่ปุ่นและประเทศในทวีปอเมริกาและยุโรป ทำให้มีการนำเข้าโลหะเงินเป็นจำนวนมาก ประกอบกับเงินเหรียญไม่เพียงพอกับการขยายตัวทางการค้า รัฐบาลจีนจึงอนุญาตให้พ่อค้าและธนาคารในแต่ละท้องถิ่นเป็นผู้ผลิตเงินไซซีและธนบัตรของตนออกใช้เองในรูปลักษณะต่างๆ กัน เงินไซซีที่ออกโดยพ่อค้าและธนาคารส่วนใหญ่ทำด้วยเนื้อเงินบริสุทธิ์และจะประทับตราชื่อพ่อค้าและธนาคารที่ออกเงิน สถานที่ที่ผลิตเงิน วันเดือนปี น้ำหนัก และเนื้อเงิน รวมทั้งอาจมีข้อความอื่นๆ เช่น “โชคดี” และ “อายุยืน” เป็นต้น ซึ่งประชาชนจะนิยมใช้ธนบัตรและเงินไซซีที่ออกโดยพ่อค้าและนายธนาคารที่ตนเชื่อถือมากกว่าเงินเหรียญที่ออกโดยรัฐบาล โดยพ่อค้าและธนาคารจะเป็นผู้ทดสอบน้ำหนักและความบริสุทธิ์ของเนื้อเงินของเงินไซซี ให้ได้มาตรฐานตามที่ตนกำหนดไว้
สมัยหลังกบฏไท้ผิง
หลังจากเกิดกบฏไท้ผิง (Taiping rebellion) ขึ้นในประเทศจีน เมื่อประมาณ พ.ศ. ๒๓๙๔-๒๔๐๔ ชาวตะวันตกได้เพิ่มความสนใจที่จะทำการค้ากับประเทศจีนมากขึ้นถึงขนาดผลิตเหรียญดอลล่าร์เงินเพื่อใช้ในการค้าขายกับประเทศจีน และบีบบังคับให้รัฐบาลจีนผลิตเหรียญกษาปณ์แบบมาตรฐานตะวันตกออกใช้ และเนื่องจากรัฐบาลกลางของประเทศจีนในขณะนั้นยังไม่มั่นคงและแข็งแกร่ง ทำให้มณฑลต่างๆ ในประเทศจีนต่างก็ตั้งโรงกษาปณ์และผลิตเหรียญเงินดอลล่าร์และเงินเซนต์ขึ้นใช้เอง โดยมีขนาดและมาตรฐานของเหรียญแตกต่างกันไปในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ ๒๐ ประเทศจีนซึ่งมีเงินตราหลักที่ใช้ในประเทศอยู่ ๓ ชนิด คือ เหรียญกษาปณ์แบบตะวันตก ธนบัตร และเงินไซซีที่ออกโดยพ่อค้าและธนาคาร และเงินเหรียญ cash coin เงินเหรียญดั้งเดิมที่ใช้ติดต่อกันมาช้านาน
สมัยหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง
เงินไซซีและธนบัตรที่ออกโดยพ่อค้าเริ่มเสื่อมความนิยมลงเมื่อประเทศจีนเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นแบบสาธารณรัฐในปี พ.ศ. ๒๔๕๗ และได้ออกเหรียญดอลล่าร์จีนหรือที่เรียกว่า เงินหยวน (yuan) ออกใช้ ซึ่งได้รับการยอมรับจากประชาชนเป็นอย่างดี ในปี พ.ศ. ๒๔๗๘ รัฐบาลจีนได้ประกาศเลิกใช้เงินไซซีไปในที่สุด
สำนักทรัพย์สินมีค่าของแผ่นดิน กรมธนารักษ์
e-museum
ปลาการ์ตูนแดง
ปลาการ์ตูนแดง หรือ ปลาการ์ตูนแก้มหนาม  เป็นปลาน้ำเค็มขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Premnas biaculeatus" จัดอยู่ในวงศ์ปลาสลิดหิน (Pomacentridae) วงศ์ย่อยปลาการ์ตูน (Amphiprioninae) จัดเป็นปลาการ์ตูนเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Premnas" ซึ่งแตกต่างไปจากปลาการ์ตูนชนิดอื่น ๆ ที่อยู่ในสกุล "Amphiprion"
สิ่งที่ทำให้ปลาการ์ตูนแดงมีความแตกต่างจากปลาการ์ตูนชนิดอื่น ๆ คือ บริเวณแก้มหรือแผ่นปิดเหงือกมีหนามยื่นออกมาจากตรงกลาง อยู่เหนือริมฝีปากเล็กน้อยขึ้นไปจนถึงบริเวณใต้ดวงตา ซึ่งสามารถสังเกตได้ด้วยตาเปล่า
มีลักษณะลำตัวแบนกว้าง มีโครงสร้างที่ค่อนข้างใหญ่กว่าปลาการ์ตูนชนิดอื่น ๆ โดยเฉพาะปลาเพศเมียที่โดยปกติจะมีขนาดใหญ่กว่าเพศผู้อยู่แล้ว และมีสีที่คล้ำกว่า ครีบอกมีขนาดใหญ่ ลำตัวมีสีแดงก่ำ บริเวณแผ่นปิดเหงือก กึ่งกลางลำตัว และโคนหาง มีแถบสีขาวพาด สีของปลาการ์ตูนแดงค่อนข้างหลากหลาย ในปลาขนาดเล็กจะมีตั้งแต่สีแดงสดจนถึงแดงก่ำ และจะค่อย ๆ เข้มขึ้นจนปลาเจริญเติบโตเต็มที่ ขณะที่บางตัวในขนาดเล็กจะมีแต้มสีดำบริเวณตามครีบต่าง ๆ และจะจางหายไปเมื่อปลาโตขึ้น
จัดเป็นปลาการ์ตูนที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง โดยมีความยาวเต็มที่ประมาณ 17 เซนติเมตร มีอุปนิสัยก้าวร้าวห่วงถิ่นค่อนข้างมาก
พบแพร่กระจายพันธุ์ในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิกจนถึงเกาะไต้หวัน เช่น เกาะสุมาตราในอินโดนีเซีย และเกรต แบร์ริเออร์ รีฟ ในออสเตรเลีย เป็นต้น โดยจะอาศัยอยู่กับดอกไม้ทะเลชนิด "Entacmaea quadricolor" เพียงชนิดเดียวเท่านั้น
ซึ่งปลาการ์ตูนแดงในเริ่มแรกที่มีการค้นพบและทำการอนุกรมวิธาน ถูกเข้าใจว่าเป็นปลาในวงศ์เดียวกับปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae) โดยถูกจับได้ในปี ค.ศ. 1790 ที่อินดีสตะวันออก ซึ่งก็คือ ประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบัน หลังจากนั้นเมื่อมีการศึกษาเพิ่มเติมขึ้น ก็ถูกเปลี่ยนไปใช้สกุลใหม่และชื่อชนิดใหม่ไปมา จนกระทั่งมาใช้ชื่อสกุลอย่างในปัจจุบัน เมื่อปี ค.ศ. 1817 และชื่อเก่าก็กลายเป็นชื่อพ้องหรือยกเลิกใช้ไป
นอกจากนี้แล้ว ปลาการ์ตูนแดงที่อาศัยอยู่บริเวณเกาะสุมาตรา จะมีอยู่กลุ่มหนึ่ง ที่มีลายสีเหลืองเจือด้วยสีฟ้าอ่อนแทนด้วยแถบสีขาว และแถบสีเหลืองนี้จะไม่จางหายไปเมื่อปลาที่พบในแหล่งอื่น ตรงกันข้าม เมื่อปลามีอายุมากขึ้นแถบดังกล่าวจะมีสีเข้มขึ้นด้วย ซึ่งปลาในลักษณะนี้ถูกเรียกกันในแวดวงปลาสวยงามว่า "ปลาการ์ตูนทอง" ซึ่งในปี ค.ศ. 1904 ปลาการ์ตูนทองเคยถูกแยกออกเป็นชนิดใหม่ในชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Premnas epigrammata" ด้วย
นอกจากนี้แล้วในธรรมชาติ ยังพบปลาการ์ตูนบางตัวที่คาดว่าเป็นลูกผสมระหว่างปลาการ์ตูนแดงกับปลาการ์ตูนมะเขือเทศ ("Amphiprion frenatus") ด้วยในบริเวณทะเลฟิลิปปิน โดยมีสีสันเหมือนปลาการ์ตูนแดงทุกประการ แต่มีครีบต่าง ๆ สั้นกว่ารวมถึงหนามบริเวณแก้มด้วย
อนึ่ง ปลาการ์ตูนแดงในตู้เลี้ยงจะมีพฤติกรรมที่แตกต่างจากธรรมชาติ คือ ยอมรับดอกไม้ทะเลได้มากชนิดขึ้น เช่น "Macrodactyla doreensis", "Heteractis malu", "H. magnifica", "Crytodendrum adhaesivum" แต่กระนั้นก็ขึ้นอยู่กับนิสัยปลาแต่ละตัวด้วย
ปลาการ์ตูนแก้มหนาม
เทศบาลตำบลทางพูน
เทศบาลตำบลทางพูน ตั้งอยู่ในอำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครศรีธรรมราช ระยะทางจากอำเภอ 10 กม. พื้นที่ทั้งหมด จำนวน 25,625 ไร่ หรือประมาณ 41.004 ตารางกิโลเมตร
ตำบลทางพูน เดิมมาจากคำว่า " ทองพูน " โดยสภาพเดิมเป็นพื้นที่ชายทะเล ทรายได้สาดมากองเนินทราย เมื่อมองจากทะเลไกล ๆ แสงสว่างจะสาดต้องเม็ดทรายมองเห็นเป็นสีทอง ทำให้เห็นเสมือน ทองพูน อยู่จำนวนมาก ผู้สัญจรผ่านไปมาจึงเรียกพื้นที่นี้ว่า " ทองพูน " ต่อมาคนจึงเรียกเพี้ยนเป็น ทางพูน ปัจจุบันตามความเป็นมา เนื่องจากสมัยรัชกาลที่ 5 ได้เสด็จประพาสตามหัวเมือง เพื่อเยี่ยมเยือนราษฎร ได้เสด็จผ่านตำบลทางพูน โดยในการเสด็จแต่ละครั้งจะมี ทหารรวมพลมาเป็นขบวน สมัยก่อนเรียก "ทางพล" ต่อมาแปลงเป็น "ทางพูน" องค์การบริหารส่วนตำบลทางพูน โดยกระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ตามมาตรา 40 และ มาตรา 41 แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและ เทศบาล พ.ศ. 2537 ครั้งที่ 2 จำนวน 2,143 แห่งโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 113 ตอนที่ 9 ง ลงวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 โดยให้มีการเลือกตั้งสมาชิก ในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2539 ต่อมาได้มีการยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลทางพูน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 โดยได้กำหนดให้มีการเลือกตั้ง นายกเทศมนตรีและ สมาชิกสภาเทศบาล ในวันที่ 31 สิงหาคม 2551
เป็นที่ลุ่มน้ำท่วมขังพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าพรุ สภาพป่าเสื่อมโทรมดินเปรี้ยวปลูกพืชไม่ค่อยได้ผล มีบางส่วนเป็นเนินทรายยาวตลอดตามถนน สายนคร - สงขลา
เทศบาลตำบลทางพูน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกขอตัวเมืองนครศรีธรรมราช
เทศบาลตำบลทางพูนประกอบด้วยชุมชน 7 ชุมชน
การเชื่อมอาร์ก
การเชื่อมอาร์ค (Arc welding) เป็นการเชื่อมโลหะชนิดหนึ่งที่ใช้ไฟฟ้าเป็นแหล่งกำเนิดเพื่อใช้สร้างอาร์คไฟฟ้าระหว่างลวดเชื่อมและฐานโลหะ แหล่งพลังงานสามารถเป็นได้ทั้งไฟฟ้ากระแสตรง (DC) หรือ ไฟฟ้ากระแสสลับ (AC) และใช้ได้ทั้งแบบขั้วเชื่อมและลวดเชื่อม การเชื่อมชนิดนี้ต้องใส่อุปกรณ์ป้องกันแก๊ส ไอระเหย และขี้เชื่อม
Free Art License เป็นสัญญาอนุญาตแบบกอปปีเลฟต์ ถูกก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2543 สัญญาอนุญาตนี้ที่อนุญาตให้สิทธิที่จะได้อย่างเสรี สามารถคัดลอก แจกจ่าย และดัดแปลงผลงานสร้างสรรค์โดยไม่ต้องอนุญาต
ตลาดหุ้นอาเซียน
เทศบาลตำบลพรหมโลก
เทศบาลตำบลพรหมโลก มีพื้นที่ 12.92 ตารางกิโลเมตร รวมพื้นที่ หมู่ที่ 1,2 (ทั้งหมด) 3,4,5,8 (บางส่วน) ของตำบลพรหมโลก และหมู่ที่ 1,2 (ทั้งหมด) 3,4 (บางส่วน) ของตำบลบ้านเกาะ อำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช
พรหมโลก เป็นชื่อตำบลขึ้นอยู่กับอำเภอเมือง ซึ่งในท้องที่นี้มีเทือกเขานครศรีธรรมราช (เทือกเขาหลวง) ทอดผ่านและมีน้ำตกอยู่หลายแห่ง โดยหนึ่งในจำนวนนี้คือ น้ำตกพรหมโลก โดยไม่ทราบแน่ชัดว่าผู้ใดเป็นผู้ตั้งชื่อ ซึ่งมีความหมายว่า เป็นน้ำตกในโลกแห่งพรหม เมื่อมีการกำหนดเขตการปกครองท้องที่ เมื่อ พ.ศ. 2462 ทางราชการจึงได้เอาชื่อน้ำตกมาเป็นชื่อตำบล เรียกว่า ตำบลพรหมโลก และต่อมาในวันที่ 9 สิงหาคม 2517 ได้จัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น โดยอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนที่มาติดต่อราชการ จึงได้รวมตำบลพรหมโลก ตำบลบ้านเกาะ และตำบลอินคีรี เข้าเป็น กิ่งอำเภอพรหมคีรี โดยใช้อาคารศาลาการเปรียญวัดพรหมโลก เป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอเป็นการชั่วคราว ซึ่งอยู่ในท้องที่ ตำบลพรหมโลก และได้ยกฐานะเป็น อำเภอพรหมคีรี ขึ้นในวันที่ 13 กรกฎาคม 2524 ต่อมาได้ประกาศจัดตั้งเป็นสุขาภิบาล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2531 ตามประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 105 ตอนที่ 107 ลงวันที่ 7 กรกฎาคม 2531 มีพื้นที่ 12.92 ตารางกิโลเมตร รวมพื้นที่ หมู่ที่ 1,2 (ทั้งหมด) 3,4 (บางส่วน) ของตำบลบ้านเกาะ ก่อนยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ตามประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 โดยมีพื้นที่ในความรับผิดชอบทั้งสิ้น 12.92 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากรในปัจจุบัน (ณ เดือนเมษายน 2551) จำนวน 6,599 คน แยกเป็นเพศชาย 3,259 คน เพศหญิง 3340 คน จำนวนครัวเรือน 1,987 ครัวเรือน
เทศบาลตำบลพรหมโลก มีลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่มและที่ราบเชิงเขา มีคลองไหลผ่านในพื้นที่ของเทศบาลจำนวน 2 สาย ได้แก่ คลองปลายอวน และคลองนอกท่า ซึ่งมีต้นแหล่งน้ำจากเทือกเขาหลวง เทศบาลตำบลพรหมโลกตั้งอยู่ห่างจากฝั่งทะเลทางด้านอ่าวไทย ทางทิศตะวันออก ประมาณ 40 กิโลเมตร เนื่องจากจังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ใกล้เคียงกับเส้นศูนย์สูตรและคาบสมุทร ซึ่งมีเทือกเขานครศรีธรรมราช อยู่ในเขตภูมิอากาศแบบมรสุมเมืองร้อน ภูมิอากาศในเขตเทศบาลจึงมี 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน กล่าวคือ ฤดูร้อน อยู่ในระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน อากาศค่อนข้างร้อนตลอดฤดูกาล ส่วนฤดูฝน แบ่งออกเป็น 2 ช่วง คือ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ถึงเดือนตุลาคม ซึ่งได้รับอิทธิพลจากมรสุมตะวันตกเฉียงใต้และตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ถึงเดือนมกราคม ได้รับอิทธิพลจากมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ อันเป็นช่วงที่ฝนตกหนาแน่น
เทศบาลตำบลพรหมโลก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกขอตัวเมืองนครศรีธรรมราช
เทศบาลตำบลพรหมโลกประกอบด้วยชุมชน 13 ชุมชน
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลพรหมโลก มีทั้งหมด 3 วัด คือ
เทศบาลตำบลนาบอน
เทศบาลตำบลนาบอน ตั้งอยู่ในอำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 75 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 4 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนหมู่บ้านทั้งหมดในเขตพื้นที่รับผิดชอบ 3 หมู่บ้าน 956 หลังคาเรือน
เทศบาลตำบลนาบอนเปลี่ยนแปลงมาจากองค์การบริหารส่วนตำบลนาบอน จัดตั้งขึ้นจากประกาศองค์การบริหารส่วนตำบล จำนวน 2,143 แห่ง ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับทั่วไปเล่มที่ 113 ตอนที่ 9 ง วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 โดยเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล ในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2539 ความเป็นมาของท้องที่ตำบลนาบอน มีปรากฏตามทำเนียบข้าราชการเมืองนครศรีธรรมราช ครั้งรัชกาลที่ 2 ว่า ในแผ่นดินพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เคยเป็นแขวง หรือที่เรียกว่า "ที่นาบอน" มีนายที่ชื่อขุนโจมธานี รองนายที่ชื่อขุนศักดิ์ ซึ่งอยู่ในความปกครองของเมืองนครศรีธรรมราช ครั้นต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2440 ได้มีการจัดการปกครองแบบใหม่ แขวงนาบอนได้ตั้งขึ้นมาเป็นตำบลนาบอน ซึ่งอยู่ในเขตการปกครองอำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราชปัจจุบันตำบลนาบอนได้อยู่ในเขตการปกครองอำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช
เทศบาลตำบลนาบอน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกขอตัวเมืองนครศรีธรรมราช
สภาพภูมิประเทศ สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่สูงสลับกับที่ราบบางแห่งสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 40-50 เมตร สภาพดินส่วนใหญ่เป็นดินร่วนปนทราย เหมาะแก่การทำสวน
สภาพภูมิอากาศ มีลักษณะเป็นร้อนชื้น ฝนตกชุกตลอดปี แบ่งออกเป็น 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนธันวาคม ถึงเดือนพฤษภาคม และ ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคม ถึงกลางเดือนธันวาคม
เทศบาลตำบลนาบอนแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 3 ชุมชน ได้แก่
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลนาบอน มีทั้งหมด 6 วัด คือ
การเรียงลำดับภายนอก
การเรียงลำดับภายนอก  หรือขั้นตอนวิธีผสานหลายเส้นทาง (k-way Merge Algorithm) เป็นการแก้ปัญหาโดยใช้หลักการแก้ที่เรียกว่า การแบ่งแยกและเอาชนะ (Divide &amp; Conquer) โดยขั้นตอนนี้ใช้เพื่อเรียงลำดับข้อมูลที่รับมาจากน้อยไปมาก โดยสมมติว่าข้อมูลที่รับเข้ามาเป็นรายการที่มีสมาชิก n ตัว หากเราเรียงลำดับแบบปกติคือไล่จับคู่ทีละคู่ เพื่อเปรียบเทียบว่าตัวใดน้อยกว่า แล้วเรียงลำดับจนครบทุกคู่ จะมีประสิทธิภาพเชิงเวลาคือ O(n2) ซึ่งถือว่าค่อนข้างมากเลยทีเดียว เราสามารถลดเวลาที่ใช้ได้โดยเราจะแบ่งข้อมูลออกเป็น k รายการ โดยแต่ละรายการจะมีจำนวนข้อมูลเท่า ๆ กัน คือ ⌊n / k⌋ ซึ่งหากแบ่งเท่า ๆ กันไม่ได้ อาจจะมีบางรายการมีจำนวนข้อมูลเป็น ⌊n / k⌋ + 1 จากนั้นทำการเรียงลำดับข้อมูลทั้ง k รายการ แล้วนำกลับมาผสานกันกลายเป็นรายการเดียวที่มีการเรียงลำดับเรียบร้อย
การอธิบายขั้นตอน.
หลังจากทำการเรียงลำดับข้อมูลทั้ง k รายการแล้ว เรามีอัลกอริธึมสำหรับผสานข้อมูลทั้ง k รายการเป็นรายการเดียวอยู่ 3 แบบ
รหัสเทียมและประสิทธิภาพเชิงเวลา.
ผสานโดยการค้นหาแบบเชิงเส้น.
ต้องใช้เวลาในการวนจนครบข้อมูลทุกตัวจึงเสียเวลา n รอบ โดยแต่ละรอบต้องวนเปรียบเทียบค่าน้อยที่สุดของแต่ละรายการเพื่อหาค่าน้อยที่สุดมาใส่รายการคำตอบ เนื่องจากมีทั้งหมด k รายการ เวลาที่มากที่สุดในการวนตรวจสอบจึงเป็น k รอบ
→ ประสิทธิภาพเชิงเวลาของวิธีนี้จึงเป็น O(nk)
ผสานโดยการใช้ฮีป.
ข้อมูลทุกตัวต้องถูกนำมาใส่ในฮีปจึงเสียเวลาทั้งหมด n รอบ โดยแต่ละรอบเมื่อมีการดึงค่ารากออกไปใส่ในรายการคำตอบ แล้วแทนที่ค่าของรากนั้นด้วยค่าที่น้อยกว่าเป็นอันดับรองลงมาจากรายการเดียวกับที่ค่ารากนั้นอยู่ ทำให้ต้องเสียเวลาในการปรับฮีปเป็นเวลาอย่างมาก log k
→ ประสิทธิภาพเชิงเวลาของวิธีนี้จึงเป็น O(n log k)
ผสานโดยใช้หลักการแบ่งแยกและเอาชนะ.
จากรหัสเทียมจะเห็นได้ว่าข้อมูลจะถูกแบ่งเป็นครึ่ง ๆ ไปเรื่อย ๆ จนกว่าข้อมูลที่พิจารณาจะเป็นกรณีเล็กที่สุดเท่าที่กำหนดนั่นก็คือรายการเดียว แล้วค่อยผสานกลับขึ้นมาจนกลายเป็นรายการที่มีขนาดเท่าจำนวนข้อมูล ประสิทธิภาพเชิงเวลาสามารถหาได้จากการใช้ต้นไม้แสดงภาระจริง
พิสูจน์ความถูกต้อง.
หากค่าที่น้อยที่สุดของข้อมูลแต่ละรายการเป็น min1 , min2 , min3 , … , mink ค่าที่น้อยที่สุดของค่าเหล่านี้ย่อมเป็นค่าที่น้อยที่สุดของข้อมูลด้วย
จากหลักการนี้ ทั้งวิธี ผสานโดยการค้นหาแบบเชิงเส้น และ ผสานโดยการใช้ฮีป ใช้หลักการแบบเดียวกัน คือหาค่าที่น้อยที่สุดจากค่าที่น้อยสุดของทั้ง k รายการมาเติมลงในรายการคำตอบเรื่อย ๆ ดังนั้นรายการคำตอบจะถูกเติมเรื่อย ๆ จากน้อยไปมากจนครบข้อมูลทุกตัว
ส่วนวิธี ผสานโดยใช้หลักการแบ่งแยกและเอาชนะ ใช้หลักการผสานและเรียงลำดับไปด้วย จากข้อมูลย่อย ๆ ไปจนเท่าขนาดข้อมูลจริง ทำให้ได้ผลเหมือนการเรียงลำดับทีเดียวทั้งหมดเลย แต่จะใช้เวลาน้อยกว่า
ตัวอย่างการประยุกต์ใช้งาน.
จากตัวอย่างจะเห็นได้ว่าขั้นตอนวิธีผสานหลายเส้นทางสามารถใช้ในการผสานข้อมูลให้เรียงลำดับข้อมูลได้ ซึ่งเราสามารถกำหนดได้ว่าจะเรียงจากน้อยไปมาก หรือมากไปน้อย โดยเราสามารถนำสิ่งนี้ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้โดยที่หลักการยังคงเป็นแบบเดิม
เช่น ในการเรียงลำดับของข้อมูลของสินค้าต่าง ๆ ในคลังเก็บสินค้า เราสามารถเรียงได้หลายแบบ
จะเห็นได้ว่าวิธีการผสานหลายเส้นทางจะมีส่วนช่วยลดเวลาในส่วนของการเรียงลำดับได้มากทีเดียว
ขั้นตอนวิธีของเฮิร์ชเบิร์ก
ขั้นตอนวิธีของเฮิร์ชเบิร์ก เป็นขั้นตอนวิธีสำหรับการเปรียบเทียบของสายอักขระ มีชื่อมาจากผู้คิดค้น แดน เฮิร์ชเบิร์ก (Dan Hirschberg) ซึ่งขั้นตอนวิธีนี้เป็นขั้นตอนวิธีการเขียนโปรแกรมแบบพลวัต (Dynamic programming algorithm) ที่ถูกออกแบบมาเพื่อแก้ปัญหาลำดับย่อยร่วมยาวสุด (Longest common subsequence) โดยขั้นตอนวิธีนี้จะแก้ปัญหาการเปรียบเทียบสายอักขระโดยใช้ปริภูมิเชิงเส้น (Linear space) เพื่อหาระยะทางที่ถูกแก้ไขของราเวนสตีน (Levenshtein edit distance) ของสายอักขระ 2 สายที่เปรียบเทียบกันรวมทั้งหาการเรียงตัวของสายอักขระทั้งสองด้วย
สำหรับสายอักขระ 2 สายคือ "s1", "s2" ซึ่งเป็นสายอักขระย่อยของสายอักขระที่ประกอบด้วยตัวอักษรเท่านั้น โดยสายอักขระย่อยไม่จำเป็นต้องติดกัน เช่น ee ese และ es เป็นสายอักขระย่อยของ “predecessor” และ “descendant” (ee สามารถเป็นสายอักขระย่อยได้ “predecessor”)
การเชื่อมต่อระหว่างลำดับย่อยร่วมยาวสุด (Longest common subsequence (lcs)) และระยะทางที่ถูกแก้ไข (edit distance) สามารถแสดงในรูปสมการได้ดังนี้ d("s1","s2")=|"s1"|+|"s2"|-2lcs("s1","s2") ซึ่ง d("s1","s2") คือระยะทางที่ถูกแก้ไขของราเวนสตีน (Levenshtein edit distance) ที่จะหาต้นทุนที่น้อยที่สุดในการแปลงสายอักขระหนึ่งไปเป็นอีกสายอักขระหนึ่ง โดยมีทั้งการแทรก การแทนที่ การลบ หรือ การกระทำที่ไม่มีผล เป็นต้น
ขั้นตอนวิธีของเฮิร์ชเบิร์กสามารถอธิบายการทำงานได้หลายวิธี เช่น ใช้ขั้นตอนวิธีแวงเกอร์ – ฟิชเชอร์ (Wanger – Fisher algorithm) ในการมาใช้สร้างขั้นตอนวิธีของเฮิร์ชเบิร์กแต่ในที่นี้เราจะอธิบายขั้นตอนวิธีของเฮิร์ชเบิร์ก โดยใช้การแบ่งแยกและเอาชนะ (divide and conquer) ของขั้นตอนวิธีของนีดเดิ้ลแมน – วันช์ (Needleman – Wunsch algorithm) โดยปกติแล้วขั้นตอนวิธีของเฮิร์ชเบิร์กนิยมใช้ในทางการคำนวณชีววิทยาเพื่อเปรียบเทียบของเหมือนของการเรียงตัวของ DNA และ โปรตีน
ข้อมูลขั้นตอนวิธี.
ขั้นตอนวิธีของเฮิร์ชเบิร์กเป็นขั้นตอนวิธีที่ใช้ในการหาการจัดเรียงของลำดับสายอักขระที่ดีที่สุด สมมติว่าให้ "x" และ "y" เป็นสายอักขระซึ่ง "n" เป็นความยาวของสายอักขระ "x" และ "m" เป็นความยาวของสายอักขระ "y" เราสามารถใช้ขั้นตอนวิธีของนีดเดิ้ลแมน – วันช์ (Needleman – Wunsch algorithm) หาการจัดเรียงที่ดีที่สุดได้โดยใช้เวลา O("nm") และใช้เนื้อที่ O("nm") แต่หากเราใช้ขั้นตอนวิธีของเฮิร์ชเบิร์กซึ่งดีกว่าขั้นตอนวิธีของนีดเดิ้ลแมน – วันช์เราจะหาการจัดเรียงที่ดีที่สุดภายในเวลา O("nm") และใช้เนื้อที่เพียง O(min{"n","m"})
การคำนวณระยะทางที่ถูกแก้ไขของราเวนสตีนด้วยปริภูมิเชิงเส้น.
ระยะทางที่ถูกแก้ไข (Edit distance Edit("x","y")) คือ ต้นทุนที่น้อยที่สุดของการเปลี่ยนแปลงรูปจากสายอักขระหนึ่งเปลี่ยนเป็นอีกสายอักขระหนึ่ง ซึ่งโดยทั่วไปการเปลี่ยนแปลงสายอักขระจะมีดังนี้ การแทรก การแทนที่ การลบ และ การสลับตำแหน่ง เป็นต้น
โดยนิยามสัญลักษณ์ต่างๆดังนี้ Ins("a") คือ ต้นทุนในการแทรกสัญลักษณ์ "a" ลงสายอักขระ Sub("a","b") ต้นทุนครั้งของการแทนที่สัญลักษณ์ "a" ด้วยสัญลักษณ์ "b" ในสายอักขระ และ Del("a") ต้นทุนของการลบสัญลักษณ์ "a" ในสายอักขระซึ่งโดยทั่วไปแล้วต้นทุนของการเปลี่ยนแปลงต่างๆจะเป็นดังนี้ Ins("a") และ Del("a") ต้นทุนเท่ากับ 1 สำหรับทุกๆสัญลักษณ์ "a" ใดๆ รวมทั้ง Sub("a","a") เท่ากับ 0 และ Sub("a","b") เท่ากับ 1 ในกรณีที่สัญลักษณ์ "a" ไม่เท่ากับ "b"
ขั้นตอนวิธีของนีดเดิ้ลแมน – วันช์ (Needleman – Wunsch algorithm) จะคำนวณ Edit(Prefix["x","i"],Prefix["y","j"]) สำหรับทุกๆ "i" และ "j" ที่ซึ่ง Prefix["x","i"] หมายถึง คำนำหน้า(prefix) ของสายอักขระ "x" ที่ความยาว "i" ขั้นตอนวิธีนี้ต้องใช้เวลา O("nm") และใช้เนื้อที่ O("nm") โดย "n" เท่ากับความยาวของสายอักขระ "x" และ "m" เท่ากับความยาวของสายอักขระ "y"
การจัดการขั้นตอนวิธี.
เพื่อที่จะเข้าใจขั้นตอนวิธีของเฮิร์ชเบิร์กมันสำคัญมากที่จะต้องเข้าใจระยะทางที่ถูกแก้ไขสามารถคำนวณโดยใช้วิธีการปริภูมิเชิงเส้น (Linear space)
เราจะนิยามโปรแกรมย่อยไปข้างหน้า(Forward subprogram) ซึ่งคำนวณค่าของ Edit(Prefix["x","i"],Prefix["y","j"]) สำหรับทุกๆ "i" และ "j" คล้ายขั้นตอนวิธีของนีดเดิ้ลแมน – วันช์ และคืนค่า array{Edit("x",Prefix["y","j"])}0 ≤ "j" ≤ "m" อีกส่วนหนึ่งที่เราจะนิยามคือโปรแกรมย่อยถอยหลัง(Backward subprogram) ซึ่งคล้ายกับโปรแกรมย่อยไปข้างหน้าแต่จะทำโปรแกรมแบบพลวัติ (dynamic program) จะสลับทิศทางกัน โดยจะเริ่มจากซ้ายไปขวาและล่างขึ้นบนแทน ซึ่งโปรแกรมนี้จะคืนค่า array {Edit("x",Suffix["y","j"])}0 ≤ "j" ≤ "m" โดย Suffix["y","j"] คือ คำเสริมท้าย(suffix) ของสายอักขระ "y" ของความยาว "j"
โปรแกรมย่อยไปข้างหน้า (Forward subprogram) และโปรแกรมย่อยถอยหลัง (Backward subprogram) จะคำนวณค่าในเมทริกซ์(matrix) โดยใช้ค่าที่ถูกคำนวณไว้ก่อนหน้านี้ แต่จะบันทึกช่องว่างโดยการลบค่าที่ไม่จำเป็นต้องใช้อีกต่อไประหว่างการทำงานของโปรแกรมย่อย (subprogram) แต่น่าเสียดายที่บางครั้งค่าที่ถูกลบไปอาจจะต้องนำมาใช้ในการคำนวณทีหลัง ขั้นตอนวิธีของเฮิร์ชเบิร์กจะใช้เวลาในการทำงานเป็น 2 เท่าของขั้นตอนวิธีของนีดเดิ้ลแมน – วันช์ (Needleman-Wunsch algorithm) แต่ก็ยังถือว่าอยู่ในเวลา O("nm")
คำอธิบายระดับสูงของโปรแกรมย่อยไปข้างหน้า
คำอธิบายระดับสูงของโปรแกรมย่อยถอยหลัง
คำอธิบายระดับสูงของขั้นตอนวิธีเฮิร์ชเบิร์ก :
ตัวอย่างประยุกต์ใช้งาน.
ประโยชน์สำคัญอันหนึ่งของขั้นตอนวิธีนี้ คือ การหาการลำดับเรียงตัวของสาย DNA และสายโปรตีน ซึ่งมันเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการคำนวณลำดับย่อยร่วมยาวสุด (Longest cummon subsequence) ระหว่างกลุ่มข้อมูล 2 กลุ่มที่แตกต่างกัน
ความเห็นส่วนตัวของคนเขียน.
ผู้ศึกษาขั้นตอนวิธีการของเฮิร์ชเบิร์ก เป็นขั้นตอนวิธีที่มีประโยชน์มากในการที่จะนำไปประยุกต์ใช้งาน เนื่องจากในโลกปัจจุบันเรามีข้อมูลจำนวนมากที่เป็นสายอักขระ ดังนั้นการที่เรามีขั้นตอนวิธีการที่ใช้เปรียบเทียบสายอักขระได้อย่างมีประสิทธิภาพ จะทำให้เราสามารถแก้ไขปัญหาหลายๆปัญหาที่เกี่ยวข้องกับสายอักขระได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วยเช่นกัน
แหล่งเอกสารอ้างอิง.
เอกสารการเรียนเรื่องการจัดเรียง
Hirschberg's algorithm
เทพิน เลี่ยมอยู่
"เทพิน เลี่ยมอยู่ (แซน)" หลายๆคนที่เป็นคอละครโทรทัศน์ในช่วงยุค 90 คงจะคุ้นกับชื่อเธอเป็นอย่างดี เพราะเธอคือเจ้าแม่เพลงละครในช่วงปีพ.ศ. 2539 เป็นต้นมา ผ่านการร้องเพลงประกอบละครโทรทัศน์ดังๆหลายเรื่อง ไม่ว่าจะเป็น ละครเรื่อง "รักเดียวของเจนจิรา" , "ทรายสีเพลิง" เป็นต้น
นอกจากนี้ยังเป็นไกด์หรือนักร้องคอรัส ให้กับศิลปินชื่อดังหลายๆคน อาทิ เช่น เบิร์ด ธงไชย , บัวชมพู ฟอร์ด , มาช่า วัฒนพานิช , ZAZA , นิโคล เทริโอ และ นัท มีเรีย
ในกลางเดือนพ.ศ. 2551 แซน เทพิน มีผลงานอัลบั้มเป็นของตนเอง หลังจากที่รอเวลาเป็น 10 ปีที่จะได้ออกอัลบั้มเดี่ยวเป็นของตนเอง ในชื่อ "Sand Ordinary" ซึ่งเป็น E.P. อัลบั้ม โดยออกกับค่ายเพลงใหม่ "Double Click Records (บริษัท ดับเบิล คลิก เรคคอร์ดส)"
ร้องไกด์ (ร้องต้นแบบให้ศิลปิน).
นัท มีเรีย, นิโคล, ซาซ่า, ฝน นภัส, ตอง ภัครมัย, บัวชมพู, น้องพลอย และ ซีแนม
Youtube ของ แซน เทพิน
นกเงือกหัวแรด  เป็นนกเงือกชนิดหนึ่งที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่
เป็นนกเงือกที่มีขนาดใหญ่ มีความยาวลำตัวประมาณ 120 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะแตกต่างกันเล็กน้อย โดยตัวเมียมีขนาดลำตัวเล็กกว่าตัวผู้เล็กน้อย มีโหนกบริเวณหูและตาซีดกว่าตัวผู้ นอกนั้นมีความคล้ายคลึงกันมาก ขนบนปีกและตัวสีดำไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก ท้องและหางมีสีขาวและมีแถบสีดำพาดตามขวางตรงใกล้ปลายหาง คล้ายกับนกกาฮัง มีจะงอยปากที่ยาวและมีโหนกบริเวณเหนือปากเป็นรูปโค้งขึ้นทางด้านบน ตรงโคนโหนกมีสีแดงบริเวณตอนหน้าของส่วนที่โค้งขึ้นทางด้านบนคล้ายนอก อันเป็นที่มาของชื่อสามัญทั้งในภาษาไทยและภาษาอังกฤษ
ถิ่นอาศัยและอาหาร.
พบในมาเลเซีย ส่วนในประเทศไทยพบเฉพาะทางภาคใต้ตอนล่าง ตั้งแต่จังหวัดสงขลาลงไป อาหารได้แก่ งู จิ้งเหลน กิ้งก่า ผลไม้ ลูกไม้ สัตว์เล็กๆ
พฤติกรรมและการสืบพันธุ์.
ชอบอาศัยอยู่ตามป่าดงดิบในระดับความสูงไม่เกิน 4,000 ฟุต หรือ 1,200 เมตร จากระดับน้ำทะเล มักเกาะบนกิ่งไม้สูง พฤติกรรมการผสมพันธุ์ของนกเงือกหัวแรดเหมือนกับนกเงือกอื่น ๆ โดยทำรังไข่อยู่ตามโพรงไม้ ตัวผู้จะเป็นฝ่ายหาอาหารมาเลี้ยงแม่นกและลูกนก และเมื่อลูกนกเจริญเติบโตขึ้นจนคับโพรง แม่นกจะเป็นฝ่ายพังโพรงออกมาก่อน เพื่อให้ลูกนกอยู่ได้อย่างสบายขึ้น และช่วยพ่อนกหาอาหารมาป้อนลูก ซึ่งพฤติกรรมการพังโพรงของแม่นกออกมาก่อนลูก จะพบได้เฉพาะนกเงือกขนาดใหญ่ คือ นกเงือกหัวแรด และนกกกเท่านั้น
สถานภาพปัจจุบัน.
ปัจจุบันมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 โดยสถานที่สามารถชมได้ในประเทศไทย คือ สวนสัตว์ดุสิต สวนสัตว์เปิดเขาเขียว สวนสัตว์นครราชสีมา สวนสัตว์สงขลา
ประเพณีบุญสารทเดือนสิบ
นกเงือกหัวหงอก  เป็นนกเงือกชนิดหนึ่ง และเป็นชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Berenicornis"
นกเงือกหัวหงอกมีขนาดความยาวลำตัวประมาณ 90 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะไม่เหมือนกัน ส่วนหัว คอ หน้าอก และปลายปีกของตัวผู้มีสีขาว ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก นอกนั้นมีสีดำ ส่วนตัวเมียมีคอและตัวสีดำ ปากมีขนาดใหญ่สีเทาดำและจะงอยปากยาว ทั้งตัวผู้และตัวเมียมีหงอนขนเป็นสีขาว
นกเงือกหัวหงอก ถือเป็นนกเงือกชนิดหนึ่งที่มีสายพันธุกรรมเก่าแก่ยาวนาน โดยจากการวิเคราะห์ทางดีเอ็นเอพบว่าเก่าแก่ถึง 47 ล้านปีก่อน
ถิ่นอาศัย, อาหาร.
พบในทวีปเอเชียแถบเกาะสุมาตรา บอร์เนียว มาเลเซีย เวียดนาม เทือกเขาตะนาวศรี สำหรับในประเทศไทยพบเฉพาะทางภาคใต้ และบางแห่งของภาคตะวันตก เช่นอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน อาหารได้แก่ สัตว์เลื้อยคลานที่มีขนาดเล็ก เช่น งู จิ้งเหลน กิ้งก่า รวมถึงผลไม้ชนิดต่าง ๆ ด้วย เช่น ผลไม้ ลูกไม้ นกเงือกหัวหงอกเป็นนกเงือกชนิดที่กินอาหารประเภทโปรตีนมากกว่าพืช และเคยล่าปลากินเป็นอาหารมาแล้วด้วย
พฤติกรรม, การสืบพันธุ์.
ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ชอบส่งเสียงร้องดังอยู่เสมอ อาศัยตามป่าดงดิบชื้น ตั้งแต่ระดับเชิงเขาจนกระทั่งความสูง 600 เมตรจากระดับน้ำทะเลหรือสูงกว่า พฤติกรรมการผสมพันธุ์ของนกเงือกหัวหงอก เป็นลักษณะเดียวกับนกเงือกชนิดอื่น โดยตลอดชีวิตจะไม่มีการเปลี่ยนคู่เลย ตัวเมียจะวางไข่ในโพรงไม้ ตัวผู้เป็นฝ่ายหาอาหารมาป้อนแม่นกและลูกนก
นกชนหิน  เป็นนกขนาดใหญ่ในวงศ์นกเงือก พบในประเทศไทย มาเลเซีย สุมาตรา และบอร์เนียว จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Rhinoplax" โหนกบนหัวมีน้ำหนักประมาณ 11% ของน้ำหนักตัว ใช้สำหรับต่อสู้แบบเอาหัวชนกันระหว่างตัวผู้ โหนกนี้ต่างจากของนกเงือกชนิดอื่น ๆ ตรงที่มีลักษณะทึบตันแทบทั้งชิ้น ชาวปูนันเชื่อว่านกชนหินตัวใหญ่เป็นผู้พิกษ์แม่น้ำที่แบ่งกั้นระหว่างความเป็นและความตาย
นกชนหิน ถือเป็นนกเงือกชนิดหนึ่งที่มีสายพันธุกรรมเก่าแก่ยาวนานถึง 45 ล้านปีมาแล้ว มีลักษณะเด่นกว่านกเงือกชนิดอื่นๆ ตรงที่สันบนปากมีขนาดใหญ่และหนาเนื้อในสีขาวตันคล้ายงาช้าง นกชนหินมีจะงอยปากที่ยาวและมีขนหางพิเศษคู่หนึ่ง ซึ่งจะงอกยาวเลยขนหางเส้นอื่นๆ ออกไปมากถึง 50 เซนติเมตร แลเห็นเด่นชัด นกตัวผู้มีขนาดลำตัวยาวจากปลายจะงอยปากถึงปลายขนหาง 127 เซนติเมตร ขนลำตัวสีน้ำตาลเข้ม ใต้ท้องสีขาว หางสีขาวมีแถบสีดำพาดขวาง และปลายปีกสีขาวเป็นแถบกว้างและไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก จะงอยปากตอนโคน และบนสันสีแดงคล้ำ ตอนปลายสีเหลืองเรื่อๆ บริเวณลำคอที่ไม่ขนในนกตัวผู้จะมีสีแดงคล้ำ ส่วนนกตัวเมียจะมีสีฟ้าซีดหรือสีฟ้า แต่นกวัยอ่อนเพศผู้ ลำคอจะมีสีแดงเรื่อๆ และนกเพศเมียหนังส่วนนี้จะเป็นสีม่วง นอกจากนี้สันบนจะงอยปากจะมีขนาดเล็กกว่า และขนหางยังเจริญไม่เต็มที่ มีลักษณะสั้นกว่านกโตเต็มวัย
อุปนิสัย.
ปกติจะหากินในระดับยอดไม้ กินผลไม้เป็นส่วนใหญ่ เช่น ลูกไทร บางครั้งพบว่ากินสัตว์อื่น ๆ เช่น กิ้งก่า กระรอก และนกอีกด้วย มักจะอยู่โดดเดี่ยวหรืออยู่เป็นคู่ ฤดูผสมพันธุ์เริ่มราวปลายเดือนมกราคมหรือต้นเดือนกุมภาพันธ์ ทำรังในต้นไม้สูง และใช้วัสดุปิดปากรังเช่นเดียวกับนกเงือกชนิดอื่นๆ โดยที่รังของนกชนหินจะไม่เหมือนกับนกเงือกชนิดอื่นๆ เพราะจะหารังเฉพาะที่อยู่บนตอไม้หรือเข้าได้ทางด้านบนเท่านั้น เพราะส่วนหัวที่ตันและหางที่ยาว อีกทั้งนกชนหินจะเลี้ยงลูกนานกว่านกเงือกชนิดอื่นๆ คือ 5 เดือน โดยที่แม่นกจะอยู่กับลูกในโพรงตลอดเวลา ไม่มีการพังโพรงออกมาก่อน