pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
คอนเนอร์ไม่ใช่เป้าหมายหนึ่งเดียว ในบัญชีรายชื่อที่ต้องกำจัดทิ้ง ของสกายเน็ต แต่ยังมีสัตวแพทย์สาวที่ชื่อ เคต บรูว์สเตอร์ (แคลร์ เดนส์) ที่จะต้องได้เห็นอดีตอันแสนไกล และปัจจุบันที่กำลังสดใสของเธอ ต้องมาปะทะกับอนาคตที่คาดเดาไม่ถึง... ยกเว้นแต่เธอจะสามารถรอดพ้นจากเงื้อมมือของ T-X ผู้ไร้เทียมทาน เมื่อคอนเนอร์และเคตรู้ตัวว่า วันพิพากษากำลังมุ่งหน้าเข้าหาเขาและเธอ และเหลือเวลาเพียงสามชั่วโมงเท่านั้น ระหว่างพวกเขากับจุดจบของโลก ความหวังเดียวที่จะรอดชีวิตไปได้ ก็คือการจำลองหุ่นไซบอร์กมือสังหาร T-850 (อาร์โนลด์ ชวาสเซเนเกอร์) อดีตหุ่นสังหารตัวต้นแบบ สุดลึกลับของคอนเนอร์ ที่บัดนี้ได้กลายเป็นหุ่นมือสังหารที่ตกรุ่นไปแล้ว แต่ทั้งหมดจะต้องเอาชนะ T-X สุดยอดนวัตกรรมเทคโนโลยีตัวใหม่ที่เหนือกว่า และเพื่อหาวิธีป้องกันวันพิพากษา... หรือเผชิญหน้ากับหายนะ ของความศิวิลัยซ์ที่พวกเรารู้จัก
ดุสิต รังคสิริ
ดุสิต รังคสิริ (4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ 7 สมัย
นายดุสิต รังคสิริ เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 เป็นบุตรของนายสถิตย์ กับ คุณหญิงบัวเขียว รังคสิริ (ธิดาพ่อเจ้าเผือก แม่เจ้าสุคันธา ไชยประวัติ) สืบเชื้อสายมาจากเจ้าผู้ครองนครแพร่ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยยูทาห์ สมรสกับนางดาราพรรณ รังคสิริ มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ พันตำรวจเอกวัลลิพผล รังคศิริ, นางอุบลพรรณ สมบูรณ์ศิริ และ นางสาวดุสิดารา รังคสิริ
ดุสิต ประกอบอาชีพนักธุรกิจ ด้านสัมปทานไม้หมอนรถไฟ และไม้สำหรับสร้างสะพานรถไฟ และธุรกิจตัวแทนจำหน่ายน้ำมันสามทหาร (การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย ในปัจจุบัน) ในนาม ห้างหุ้นส่วนจำกัดดุสิตพาณิชย์
ดุสิต เคยเป็นสมาชิกสภาจังหวัด ใน พ.ศ. 2518 ถึง พ.ศ. 2522 ต่อมาลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 สังกัดพรรครวมไทย และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2538 รวม 7 สมัย
ดุสิต ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อ พ.ศ. 2531 ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
ดุสิต รังคสิริ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 7 สมัย คือ
ดุสิต รังคสิริ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 สิริอายุรวม 79 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
ภาษาเชก-วอง
ภาษาเชก-วอง (Cheq Wong language) หรือภาษาเชวองมีผู้พูดประมาณ 660 คน (พ.ศ. 2546) ทางใต้ของรัฐปาหัง ประเทศมาเลเซีย จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาอัสลี ผู้พูดภาษานี้กำลังเพิ่มขึ้น
สมบูรณ์ จีระมะกร
นายสมบูรณ์ จีระมะกร (7 กันยายน พ.ศ. 2471 – 20 กันยายน พ.ศ. 2562) อดีตกรรมการที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมและ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 3 สมัย
นายสมบูรณ์ จีระมะกร เกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2471 เป็นบุตรของขุนอักษรสิทธิวินัย กับ นางทองมา จีระมะกร สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จาก โรงเรียนโยธินบูรณะ
สมบูรณ์ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2529 รวม 3 สมัย มีบทบาทในการประสานงบประมาณสนับสนุนการจัดตั้งศาลจังหวัดสีคิ้ว โรงพยาบาลสีคิ้ว 50 เตียง โรงพยาบาลสูงเนิน 30 เตียงและตั้งบริษัท เงินทุนขนาดกลางและขนาดย่อม ของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม
สมบูรณ์ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อ พ.ศ. 2529 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
สมบูรณ์ จีระมะกร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
นายสมบูรณ์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2562 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2562 ณ วัดใหญ่สีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
สุชาติ แก้วนาโพธิ์
นายสุชาติ แก้วนาโพธิ์ (เกิด 23 มิถุนายน พ.ศ. 2488) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร 6 สมัย
สุชาติ แก้วนาโพธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของนายปาน กับนางหึด แก้วนาโพธิ์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ด้านบริหารการศึกษา จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี และ ปริญญาโท สาขาบริหาร จาก สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
สุชาติรับราชการในตำแหน่งครู ที่โรงเรียนวัดถ้ำเขาล้าน ใน พ.ศ. 2507 ต่อมา ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ ที่ โรงเรียนบ้านหนองปลา ใน พ.ศ. 2509 ถึง พ.ศ. 2529
สุชาติ ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 6 ครั้ง
สุชาติ แก้วนาโพธิ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 6 สมัย คือ
ขดลวดแม่เหล็กไฟฟ้า
ขดลวดแม่เหล็กไฟฟ้า หรือ  เป็นตัวนำไฟฟ้าอย่างหนึ่งเช่น ลวดในรูปของขดลวด, รูปเกลียวก้นหอยหรือเกลียวสปริง ขดลวดแม่เหล็กไฟฟ้าถูกใช้ในวิศวกรรมไฟฟ้า, ในการใช้งานที่กระแสไฟฟ้าจะมีปฏิสัมพันธ์กับสนามแม่เหล็ก, ในอุปกรณ์เช่นตัวเหนี่ยวนำ, แม่เหล็กไฟฟ้า, หม้อแปลง, และขดลวดเซ็นเซอร์ เป็นได้ทั้งกระแสไฟฟ้าจะถูกส่งผ่านลวดของคอยล์เพื่อสร้างสนามแม่เหล็ก หรือตรงกันข้าม สนามแม่เหล็กภายนอกที่แปรตามเวลาพาดผ่านด้านในของขดลวดสร้าง EMF(แรงดัน)ในตัวนำ
กระแสไหลในตัวนำใดๆจะสร้างสนามแม่เหล็กวงกลมรอบตัวนำตามกฎของแอมแปร์ ประโยชน์ของการใช้รูปทรงแบบขดม้วนก็คือมันจะเพิ่ม ความแรงของสนามแม่เหล็กที่เกิดจากกระแส สนามแม่เหล็กที่เกิดจากแต่ละรอบที่แยกจากกันของลวดตัวนำทั้งหมดผ่านศูนย์กลางของขดลวดและซ้อนกัน เพื่อสร้างสนามที่แข็งแกร่งที่นั่น จำนวนรอบของขดลวดยิ่งมาก สนามที่ถูกสร้างขึ้นก็ยิ่งแรง ในทางกลับกัน การเปลี่ยนแปลงของฟลักซ์แม่เหล็กภายนอกทำให้เกิดแรงดันไฟฟ้าในตัวนำตามกฎการเหนี่ยวนำของฟาราเดย์ แรงดันไฟฟ้า ที่ถูกเหนี่ยวนำสามารถทำให้เพิ่มขึ้นได้โดยพันลวดให้เป็นขดเพราะเส้นสนามจะตัดเส้นลวดหลายครั้ง
มีขดลวดหลายประเภทที่ใช้ในอุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์
ลวดและแทป.
ลวดหรือตัวนำที่สร้างเป็นคอยล์ถูกเรียกว่า"ขดลวด" หลุมตรงกลางของขดลวดเรียกว่าพื้นที่แกนหรือแกนหมุนแม่เหล็ก แต่ละวงลูปที่พันเรียกว่า"รอบ" ในขดลวดที่ลวดสัมผัสกัน ลวดต้องถูกทำให้เป็นฉนวนโดยการเคลือบด้วยสารที่ไม่นำไฟฟ้า เช่น พลาสติกหรือสีเคลือบผิวหน้า เพื่อป้องกันกระแสไหลข้ามระหว่างรอบของลวด ขดลวดมักจะถูกห่อรอบ"คอยล์ฟอร์ม"ที่ทำจากพลาสติกหรือวัสดุอื่นเพื่อยึดให้อยู่กับที่ ปลายของลวดจะถูกนำออกมาและติดอยู่กับวงจรภายนอก ขดลวดอาจมีการเชื่อมต่อไฟฟ้าเพิ่มเติมตามความยาวของมัน จุดแยกเหล่านี้จะเรียกว่า "แทป" ขดลวดที่มีแทปเพียงจุดเดียวตรงกลางของความยาวของมันเรียกว่า center-tap คอยล์สามารถมีมากกว่าหนึ่งขดลวด, เป็นฉนวนแยกจากกัน ถ้ามีสองขดหรือมากกว่ารอบแกนหมุนแม่เหล็กทั่วไป ลวดจะกล่าวว่าเป็น"คู่เหนี่ยวนำ"หรือ"คู่แม่เหล็ก" กระแสที่แปรตามเวลาที่ไหลในขดลวดจะสร้างสนามแม่เหล็กที่แปรตามเวลาที่พาดผ่านขดลวดอื่น ซึ่ง จะทำให้เกิดแรงดันไฟฟ้าที่แปรตามเวลาในขอลวดอื่นนั้น คอยล์นี้เรียกว่า "หม้อแปลง"
แกนแม่เหล็ก.
ขดลวดแม่เหล็กไฟฟ้าเป็นจำนวนมากมีแกนเป็นแม่เหล็ก, หรือชิ้นส่วนของวัสดุ ferromagnetic เช่นเหล็ก ในใจกลางของมันเพื่อเพิ่มสนามแม่เหล็ก กระแสผ่านขดลวดจะทำให้วัสดุนั้นเป็นแม่เหล็กและสนาม แม่เหล็กที่เกิดจากวัสดุนั้นจะผสมไปกับสนามแม่เหล็กที่ผลิตโดยขดลวด ขดลวดนี้จะถูกเรียกว่า คอยล์แกน ferromagnetic หรือ คอยล์แกนเหล็ก แกน ferromagnetic สามารถเพิ่มสนามแม่เหล็กของขดลวดได้หลายร้อยหรือหลายพันเท่ามากกว่าถ้ามันไม่มีแกน คอยล์แกนเฟอร์ไรต์เป็นความหลากหลายของคอยล์ที่มีแกนกลางทำจากเฟอร์ไรต์ซึ่งเป็นสารประกอบเซรามิก ferrimagnetic ขดลวดเฟอร์ไรท์มีความสูญเสียต่ำที่ความถี่สูง
คอยล์ที่ไม่มีแกน ferromagnetic เรียกว่าคอยล์แกนอากาศ ซึ่งรวมถึงคอยล์ที่พันบนพลาสติกหรือรูปแบบที่ไม่ใช่สารแม่เหล็กอื่นๆ, เช่นเดียวกับคอยล์ที่จริงๆแล้วมีช่องอากาศอยู่ภายในขดลวดของมัน
ชนิดของขดลวด.
ขดลวดสามารถถูกจำแนกตามความถี่ของกระแสไฟฟ้าที่มันถูกออกแบบมาเพื่อทำงานด้วย ได้แก่:
ขดลวดก็สามารถถูกจำแนกตามฟังก์ชั่นของมัน ได้แก่
ขดลวดแม่เหล็กไฟฟ้า.
บทความหลัก: แม่เหล็กไฟฟ้า
ขดลวดแม่เหล็กไฟฟ้าเป็นขดลวดที่สร้างสนามแม่เหล็กสำหรับงานภายนอกบางอย่าง, มักจะใช้กับกลไกเพื่อบังคับให้ทำอะไรบางอย่าง ประเภทที่ค่อนข้างชัดเจนได้แก่
ตัวเหนี่ยวนำ.
บทความหลัก: ตัวเหนี่ยวนำ
ตัวเหนี่ยวนำหรือ reactor มีขดลวดที่สร้างสนามแม่เหล็กซึ่งจะปฏิสัมพันธ์กับขดลวดตัวมันเองที่ เหนี่ยวนำเกิด back EMF ซึ่งต่อต้านกับการเปลี่ยนแปลงของกระแสในขดลวด ตัวเหนี่ยวนำถูกใช้เป็นส่วนหนึ่งของวงจรไฟฟ้าในการจัดเก็บพลังงานชั่วคราวหรือต่อต้านการเปลี่ยนแปลงกระแส มีไม่กี่ประเภทดังนี้
หม้อแปลง.
บทความหลัก: หม้อแปลงไฟฟ้า
หม้อแปลงไฟฟ้าเป็นอุปกรณ์ที่มีขดลวดสองชุดหรือมากกว่า เป็นชุดแบบคู่(หรือเป็นช่วงๆในส่วนของชุดขดลวดใหญ่ชุดเดียว) กระแสที่แปรตามเวลาในขดลวดหนึ่ง (เรียกว่าขดปฐมภูมิ) จะสร้างสนามแม่เหล็กซึ่งจะเหนี่ยวนำให้เกิดแรงดันไฟฟ้าในขดลวดอีกขดหนึ่ง (เรียกว่าขอทุติยภูมิ) มีไม่กี่ประเภทดังนี้
ขดลวด transducer.
ขดลวดเหล่านี้เป็นใช้ในการแปลสนามแม่เหล็กที่แปรตามเวลาให้เป็นสัญญาณไฟฟ้าหรือแปลกลับกัน ไม่กี่ประเภทดังนี้
นอกจากนี้ยังมีประเภทของขดลวดที่ไม่เข้ากลุ่มกับประเภทข้างบนนี้
ผลของความถี่.
ขดลวดความถี่สูงทำงานที่หลายสิบหลายร้อยกิโลเฮิร์ตซ์มักจะมีลวดที่ทำจากลวดฝอยถัก Litz เพื่อลด skin effect และการสูญเสียผลใกล้ชิด. หม้อแปลงขนาดใหญ่ใช้ลวดทองแดงฝอยหลายเกลียวเช่นกันเนื่องจากแม้จะใช้ความถี่พลังงานต่ำ การกระจายไม่สม่ำเสมอของกระแสก็ยังมีอยู่ในขดลวดกระแสสูง. แต่ละเส้นของลวดฝอยเป็นฉนวนซึ่งกันและกัน และในเกลียวถักจะถูกจัดเรียงเพื่อให้บางจุดในขดลวดหรือตลอดทั้งเส้นขดลวด มีความสัมพันธ์ที่แตกต่างกัน ทำให้เกิดความสมคุลย์ในการสับเปลี่ยนการไหลของกระแสในเส้นลวดฝอยแต่ละเส้น ซึ่งจะช่วยลดการสูญเสียกระแสไหลวนในตัวขดลวดเอง เส้นลวดฝอยตีเกลียวนี้ยังมีความยืดหยุ่นมากกว่าตัวนำที่เป็นของแข็งในขนาดที่ใกล้เคียงกันและง่ายต่อการผลิตอีกด้วย
ลวดจากขดลวดเหนี่ยวนำสัญญาณลดการรั่วไหลและความจุจรจัดในการปรับปรุงการตอบสนองความถี่สูง ขดลวดจะถูกแบ่งออกเป็นส่วนและส่วนเหล่านี้ในการสลับกันระหว่างส่วนของขดลวดอื่นนน ๆ
เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์
นางสาวเฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ หรือ "เจ๊หยอย" (เกิด 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2506) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต 2 สมัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรระบบสัดส่วน และเป็นอดีตนายกเทศมนตรีเมืองป่าตอง
เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายเหิน กับนางปราณี เก็บทรัพย์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง และ ปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
เฉลิมลักษณ์ เริ่มต้นสู่งานการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาเทศบาลตำบลป่าตอง และดำรงเทศมนตรีเทศบาลตำบลป่าตอง ตามลำดับ ต่อมา ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมารวม 3 ครั้ง
ปี พ.ศ. 2554 ได้ย้ายตนเองมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 52 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ปี 2557 เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองป่าตอง ในปี 2565 เฉลิมลักษณ์ ได้ย้ายไปร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย
เฉลิมลักษณ์ เก็บทรัพย์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
มหาวชิราลงกรณ
มหาวชิราลงกรณ อาจหมายถึง
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (อังกฤษ : Faculty of Science and Technology , Rajamangala University of Technology Thanyaburi) เป็นคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ก่อตั้งเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2538
นโยบายและวิสัยทัศน์.
วิสัยทัศน์ (Vision).
“เป็นคณะชั้นนำหนึ่งในห้ากลุ่มพัฒนาเทคโนโลยีและส่งเสริมการสร้างนวัตกรรมที่พัฒนาเทคโนโลยีและนวัตกรรมที่มีคุณค่าสู่สังคมและประเทศ”
ปรัชญา (Philosophy).
“นวัตกรรมสร้างชาติ บัณฑิตคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีพัฒนาและสร้างนวัตกรรม”
ปณิธาน (Determination).
“มุ่งมั่นจัดการศึกษาและวิจัยในการผลิตบัณฑิตนนักปฏิบัติมืออาชีพและนักนวัตกร ที่ทรงคุณค่าต่อเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม เพื่อการพัฒนาประเทศอย่างยั่งยืน”
เอกลักษณ์ (Uniqueness).
“คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนักปฏิบัติ พัฒนา นวัตรกร และสร้างสรรค์นวัตกรรม”
อัตลักษณ์ (Identity).
“นักปฏิบัติมืออาชีพ นักคิด นักสร้างสรรค์นวัตกรรม”
พันธกิจ (Mission).
1. ผลิตบัณฑิตนักปฏิบัติมืออาชีพที่สามารถพัฒนาเทคโนโลยีและนวัตกรรม
2. ผลิตผลงานวิจัยและสร้างสรรค์เทคโนโลยีและนวัตกรรมเพื่อการพัฒนาประเทศ
3. บริการวิชาการที่ตอบสนองต่อความต้องการเป็นที่ยอมรับและสร้างความเข้มแข็งให้ชุมชนและสังคมอย่างยั่งยืน
ค่านิยมองค์กร (Core values).
สร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชนและสังคม (S = Strength)
ด้วยการสร้างเครือข่ายความร่วมมือกับหน่วยงานทั้งในและต่างประเทศ (C= Collaboration)
เพื่อสร้างนวัตกรรม (I = Innovation)
ที่ขับเคลื่อนด้วยเทคโนโลยี (T = Technology)
วัฒนธรรมองค์กร (Organization Working Culture).
รักองค์กร ร่วมคิด ร่วมทำ ร่วมพัฒนาสู่สากล
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เดิมชื่อ คณะวิทยาศาสตร์ ได้ก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ใช้ชื่อ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล โดยได้จัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์ขึ้นที่ศูนย์กลางสถาบันเทคโนโลยี ราชมงคลเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2538 โดย รองศาสตราจารย์ ธรรมนูญ ฤทธิมณี อธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลในขณะนั้น ซึ่งได้เห็นความสำคัญของการพัฒนาทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อันเป็นฐานความรู้ในการศึกษาทุกสาขาวิชาชีพ และเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอีกทั้งในขณะนั้นประเทศกำลังขาดแคลนบุคลากรทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างมาก ดังนั้นการจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล จึงสอดคล้องตามความจำเป็นเร่งด่วนของประเทศและเป็นไปตามนโยบายของรัฐบาลที่ต้องการผลิตบุคลากรด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ให้เพียงพอต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้มีการเปลี่ยนแปลงระบบการจัดการศึกษา จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี และได้มีการเปลี่ยนชื่อจาก คณะวิทยาศาสตร์ เป็น คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานนามอาคารของคณะฯ ว่า “อาคารเฉลิมพระเกียรติ ๖ รอบ พระชนมพรรษา” และได้รับ พระมหากรุณาธิคุณ ให้อัญเชิญตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคล เฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ (5 ธันวาคม 2542) มาประดิษฐานประดับอาคารฯ นอกจากนี้คณะฯ ยังได้รับพระมหากรุณาธิคุณ จากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมฉายาลักษณ์ทรงฉลองพระองค์เครื่องแบบเต็มยศ ทรงฉลองพระองค์ครุยมหาจักรีบรมราชวงศ์ มาประดิษฐาน ณ อาคารเฉลิมพระเกียรติ ๖ รอบ พระชนมพรรษา คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เพื่อเป็นสิริมงคลแก่อาจารย์ นักศึกษา และบุคคลทั่วไป นับเป็นพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้น อันหาที่สุดมิได้
รายนามคณบดีคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน มีดังนี้
ในสวนขวัญ
ในสวนขวัญ เป็นบทประพันธ์ของ ดวงตะวัน โดยทาง ทีวีซีน นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2557 ออกอากาศทุกวันศุกร์–อาทิตย์ เวลา 20:15–22:45 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์, ราศรี บาเล็นซิเอก้า กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล เริ่มตอนแรกวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2557 – 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
&lt;br&gt;ผลิตโดย : ทีวีซีน
&lt;br&gt; บทประพันธ์ : ดวงตะวัน
&lt;br&gt; บทโทรทัศน์ : กษิดินทร์ แสงวงศ์, ภควดี แสงเพชร
&lt;br&gt;กำกับการแสดง : ผิน เกรียงไกรสกุล
&lt;br&gt;ออกอากาศทาง ช่อง 3
&lt;br&gt;เริ่มตอนแรก : 5 มกราคม พ.ศ. 2557 – 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
Perna viridis
ป้ายหยุดรถไฟการเคหะ กม.19
ที่หยุดรถไฟทุ่งสองห้อง
Tegillarca granosa
อุดม แดงโกเมน
นายอุดม แดงโกเมน (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2467-1 มกราคม พ.ศ. 2566) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา
นายอุดม แดงโกเมน เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2467 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 สมรสกับนางกัญญา แดงโกเมน
อดีตเป็นข้าราชการ อุดมลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2512 แต่ได้รับเลือกตั้ง ใน พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเพียงครั้งเดียว
อุดม แดงโกเมน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาสมัยเดียว คือ
Anadara inaequivalvis
ซูเปอร์โนวา (วงดนตรีเกาหลี)
ซูเปอร์โนวา  หรือ โชชินซอง ในภาษาเกาหลี (ฮันกึล: 초신성; ฮันจา: 超新星) เป็นบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ ประกอบด้วยสมาชิก 6 หนุ่มที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ได้แก่ จอง ยุน-ฮัก (หัวหน้าวง), คิม ซอง-เจ, คิม กวาง-ซู, ซง จี-ฮยอก, ปาร์ก กอน-อิล และยุน ซอง-โม ผ่านการปลุกปั้นและฝึกฝนจากผู้มีชื่อเสียงแถวหน้าของอุตสาหกรรมเพลงเกาหลี ที่สร้างสรรค์ผลงานจนเกิดศิลปินชั้นเยี่ยมประดับวงการเพลงแดนกิมจิ อันได้แก่ คิม จง-ชาน, คิม วาน-ซอน, ยุน ซาง, คิม มิน-อู, โจ ซอง-โม รวมไปถึง SG Wannabe, Seeya, FT Island และศิลปินคุณภาพอีกมากมาย
ซูเปอร์โนวา ได้ชื่อว่าเป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ไม่โด่งดังมากในประเทศ แต่กลับมีผลงานและชื่อเสียงที่ประเทศญี่ปุ่นมากกว่า โดยเดินทางมาโชว์เคสครั้งแรกในประเทศไทยในกลางปี พ.ศ. 2551 ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 ได้เดินทางมาประเทศไทยอีกครั้ง ร่วมกับที-อารา และได้ให้สัมภาษณ์สถานีวิทยุ รวมถึงร่วมบันทึกเทปรายการสาระแนโชว์ ทางช่อง 5
ลา โบริงเกญา
ลา โบริงเกญา  เป็นเพลงชาติของปวยร์โตรีโก ในฐานะเครือรัฐในพิทักษ์ของสหรัฐอเมริกา. ตั้งแต่ ค.ศ. 1952, ภายหลังจากการเลือกตั้งผู้ว่าการเครือรัฐปวยร์โตรีโกครั้งแรก, ลุยส์ มูโญซ มาร์ริน, ได้ออกรัฐบัญญัติ #2 เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม, ค.ศ. 1952 ได้มีการบัญญัติให้เพลง "ลา โบริงเกญา" เป็นเพลงชาติปวยร์โตรีโกอย่างเป็นทางการ. ในส่วนของบทร้อง การ์โลส โรเมโร บาเซลโร ผู้ว่าการในขณะนั้น ได้รับรองไว้ในรัฐบัญญัติ และ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม, ค.ศ. 1977, รัฐบัญญัติ #123. ที่มาของชื่อมาจาก ติโนเป็นชนพื้นเมืองที่อาศัยในปวยร์โตรีโกมีชื่อว่า "Borinkén" หรือ "Borinquén"
เรียบเรียงทำนองโดย เฟลิกซ์ อัสโตรล อาร์เตส เมื่อ ค.ศ. 1867 เป็นการผสมทำนองระหว่างดนตรีพื้นเมืองของ ฮาบาเนรา ดานซา, ผสมกับ บทร้องโรแมนติค ต่อมาจึงได้มีการค้นพบหลักฐานใหม่ โดย ฟรานซิส รามิเรส ซึ่งเป็นชาวเมืองซาน เฆร์มัน, เป็นผู้เรียบเรียงทำนอง
เมื่อ ค.ศ. 1860, โดยใช้นามแฝงว่า "La Almojábana". ในปีค.ศ. 1868, รอลา โรดิเกวซ เด ติโอ เป็นผู้ประพันธ์บทร้องระหว่างการปฏิวัติปวยร์โตรีโก โดยขอยืมทำนองเพลงที่เรียบเรียงโดย รามิเรส/อัสโตรล อาร์เตส. ระหว่างนั้นหน่วยความมั่นคงของอาณานิคมสเปนได้สืบหาตัวผู้ที่ประพันธ์เพลงดังกล่าว โดยรามิเรสได้ถามอัสโตรล อาร์เตส เกี่ยวกับทำนองเพลงที่มีความคล้ายคลึงกับดนตรีพื้นเมืองของกาตาลุญญา.
ภายหลังสหรัฐได้สิทธิ์ปกครองดินแดนภายหลังการปฏิวัติ, บทร้องของรอลา โรดิเกวซ เด ติโอ ได้รับความนิยมในระยะเวลาต่อมา ; เนื้อร้องของมานูเอล เฟร์นันเดส ฆุนโกส จึงได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1903. ในส่วนของทำนองเพลงชาติ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการในยุคเครือรัฐเมื่อ ค.ศ. 1952 โดย ผู้ว่าการเครือรัฐ ลุยส์ มูโญซ มาร์ริน ส่วนของบทร้อง ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1977 โดย การ์โลส โรเมโร บาเซลโร.
ทำนองเพลงชาติ มีลักษณะเป็นเพลงช้า, โดยไม่รวมทำนองเพลงแบบ "paseo". ต่อมารัฐบาลชุดใหม่ของรามอน โกลลลาโด ได้มีการแก้ไขทำนองเพลงสำหรับใช้ในพิธีทางทหาร เมื่อ ค.ศ. 1952. ลุยส์ มิรันดา ในฐานะผู้อำนวยเพลงของวงดุริยางค์กรมทหารราบที่ 65แห่งปวยร์โตรีโก, ได้มีการปรับแก้ไขทำนอง เมื่อ มีนาคม ค.ศ. 1922. รัฐบัญญัติ #123 ค.ศ. 1977 ได้ประกาศใช้เนื้อร้องใหม่, แต่ไม่ได้กำหนดการดัดแปลงทำนองเพลง.
อังคณา สุระเรืองชัย
ดีใจ ดีดีดี
ดีใจ ดีดีดี (ชื่อเดิม : นิลุบล อมรวิทวัส, นิลุบล ตรีเพชร / ศิริมา / พรทวี / กิตติมา/กุหลาบ สีชมพู) ชื่อเล่น ผัดไท เกิดเมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2510 เธอเป็นที่รู้จักกันในการถ่ายโฆษณา นักแสดงละครเวที พิธีกร และนักแสดง ละครโทรทัศน์ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นพิธีกรรายการ ระเบิดเถิดเทิง อลหม่าน จานเด็ด และอื่น ๆ ด้านละคร อาทิ ละคร ห้าวเล็กเล็ก, พรพรหมอลเวง, ศิลามณี และอีกมากมาย เธอจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี และศึกษาต่อระดับปริญญาตรี ในคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
เธอเริ่มเข้าวงการเมื่ออายุ 13 ปี จากการถ่ายงานโฆษณาผลิตภัณฑ์จอห์นสัน แสดงละครเรื่องแรก เรื่อง "เรือใบไม้" ของกันตนา และมีผลงานมาเรื่อยกับโฆษณาอีกหลาย ๆ ชิ้น ช่วงเรียนอยู่คณะนิเทศฯ ม.กรุงเทพ เธอเริ่มต้นการแสดงจากละครเวที "3 คน อลเวง" ตลกแนวใหม่ในรุ่นนั้น (ร่วมด้วย คุณก้อง ปิยะ คุณท็อป ดารณีนุช ฯลฯ) ซึ่งหลังจากนั้นทำให้เธอมีงานเข้ามาอย่างต่อเนื่องในวงการบันเทิง ไม่ว่าจะเป็น ละครโทรทัศน์ รายการหรือเกมส์โชว์ต่าง ๆ พิธีกร และละครเวที
ด้านชีวิตส่วนตัวในปัจจุบัน เธอสมรสแล้ว และมีธิดา 1 คน ศึกษาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้
เดิมเธอใช้ชื่อว่า นิลุบล อมรวิทวัส ที่มักมีปัญหาสะกดคำภาษาอังกฤษผิดบ่อย ๆ ยามเดินทางไปต่างประเทศ จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น ดีใจ ดีดีดี เพราะจดจำได้ง่ายและสามารถสร้างรอยยิ้มได้
สายสะดือพันคอทารก
สายสะดือพันคอทารกเกิดเมื่อสายสะดือพันคอทารกในครรภ์ครบรอบสามร้อยหกสิบองศา เกิดขึ้นบ่อยมาก โดยมีอัตราความชุกอยู่ที่ร้อยละ 6-37 เกือบครึ่งคลายออกเองก่อนคลอด
เท็นเยียรส์ไทม์
Nuchal cord
ตำนานกระสือ
ตำนานกระสือ (อังกฤษ:Demonic Beauty)เป็นภาพยนตร์ของค่าย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล กำกับภาพยนตร์โดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์
เพราะความสาวและสวยของตาราวตีทำให้เธอถูกคัดเลือกเป็นนางสนมของเจ้าเมืองด้วยความจำใจ แต่ด้วยความรักที่มีต่อ ฟ้าแจ้ง นักรบหนุ่ม ทำให้เธอต้องถูกจับประหารชีวิต
ก่อนวันประหาร แม่เฒ่ากาลา ผู้ลึกลับได้ถ่ายทอดพลังอมตะให้แก่โหลนของนาง จนทำให้แม้ถึงวันประหารร่างของนางตาราวตีจะถูกเผาผลาญไปกว่าครึ่งตัว แต่หัวกับไส้ของนางกลับลอยหนีหายลับไปพร้อมกับเงาสีน้ำเงินสว่างเรืองหลัง
จากเหตุการณ์ในวันนั้นหมู่บ้านที่เงียบสงบก็ไม่สุขสงบอีกต่อไป เมื่อจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวได้เริ่มขึ้น
นิลุบล อมรวิทวัส
เฉลียว วัชรพุกก์
เฉลียว วัชรพุกก์ (29 มกราคม พ.ศ. 2464 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (2 สมัย) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก
เฉลียว วัชรพุกก์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2464 เป็นบุตรของขุนวัชรพุกก์ศึกษากร (แปลก วัชรพุกก์) กับ นางบุญมี วัชรพุกก์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมรสกับสำรวย วัชรพุกก์ มีบุตร-ธิดา 6 คน
เฉลียว วัชรพุกก์ เสียชีวิตด้วยโรคไตวายเฉียบพลัน เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2546 สิริอายุ 82 ปี
เฉลียวเริ่มทำงานครั้งแรก ด้วยการเป็นนายช่างตรี ที่กองวางแผนและหมวดก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่ จังหวัดนครสวรรค์ และเจริญในหน้าที่การงานเรื่อยมา จนก้าวสู่ตำแหน่งอธิบดีกรมทางหลวง ในพ.ศ. 2512 จนถึงพ.ศ. 2522 จนเกษียณอายุราชการใน พ.ศ. 2524
เฉลียว เข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกวุฒิสภา เมื่อพ.ศ. 2513 และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
เฉลียว ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 ที่กรุงเทพมหานคร ซึ่งได้รับเลือกตั้ง และ พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดตาก โดยได้รับเลือกเช่นเดียวกัน รวม 2 สมัย
เฉลียว ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย เมื่อ พ.ศ. 2526 และ พ.ศ. 2529 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
เฉลียว วัชรพุกก์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
กาจัง
กาจัง ( ) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองกัวลาลัมเปอร์ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 20 กิโลเมตร ในตำบล (มูเก็ม) กาจัง ในเขตฮูลูลังกัต ( )
ภูมิศาสตร์และการพัฒนา.
กาจังอยู่ห่างจากย่านธุรกิจใจกลางเมืองของกัวลาลัมเปอร์ประมาณครึ่งชั่วโมงโดยทางรถยนต์ โดยส่วนใหญ่จะผ่านถนนเชรัส (Jalan Cheras) และทางด่วนแกรนด์ซากา (Grand Saga) ทั้งสองเส้นทางเป็นส่วนหนึ่งของระบบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1
เมืองกาจังตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำลังกัต ล้อมรอบด้วยเมืองเชรัส, เซอเมอญิฮ์, บางี, ปูตราจายา และเซอร์ดัง (ตามเข็มนาฬิกา)
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา มีการพัฒนาเมืองขนาดเล็กจำนวนหนึ่งในกาจัง เช่น ทามันปริมาซาอุจานา และทามันกาจังปริดานา มีการพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์มูลค่าสูงเช่น Twin Palms, Country Heights, Jade Hills และ Prima Paramount
พื้นที่โดยรอบเมืองเหล่านี้สามารถเข้าถึงได้ผ่านทางด่วนซิลก์ (SILK)
เมืองกาจัง รวมถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตฮูลูลังกัต อยู่ภายใต้การบริหารโดยสภาเทศบาลกาจัง
การตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในกาจังเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1709 ต่อมาในปี ค.ศ. 1807 เมืองกาจังก่อตั้งขึ้นหลังเหตุการณ์สงครามกลัง (Klang War) เนื่องจากตั้งอยู่ใจกลางพื้นที่ จึงเป็นที่ตั้งของเมืองหลักของเขตฮูลูลังกัต
กาจัง พัฒนาเป็นเมืองสมัยใหม่โดยการใช้ที่ดินในการปลูกกาแฟที่เริ่มขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1890 หนึ่งในธุรกิจกาแฟที่มีชื่อเสียงคืออินซ์เคนเนท (Inch Kenneth) ซึ่งบริหารงานโดยพี่น้องคินเดอร์สลีย์ (Kindersley) ซึ่งเป็นกลุ่มแรกที่ปลูกยางพาราในเชิงพาณิชย์ในประเทศมาเลเซีย ธุรกิจอีกแห่งหนึ่งคือเปรังเบซาร์ (Perang Besar (Great War)) ซึ่งริเริ่มโดยอดีตนายทหารอังกฤษนำโดยพันเอกเฮนรี โก (Henry Gough) ซึ่งเป็นผู้บุกเบิกการขยายพันธุ์ต้นยางในประเทศด้วยเทคนิคการติดตา
กาจังได้รับสถานะเทศบาลเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1997 ก่อนหน้านี้เมืองอยู่ภายใต้เขตอำนาจของสภาเขตฮูลูลังกัต (Majlis Daerah Hulu Langat, MDHL)
มีประชากร 342,657 คน แบ่งเป็นชาวมลายูร้อยละ 60.4, ชาวจีนร้อยละ 19.3, ชาวอินเดียร้อยละ 9.7 อื่น ๆ อีกร้อยละ 10.6
เทคมีโฮม (อัลบั้มวันไดเรกชัน)
เทคมีโฮม  เป็นสตูดิโออัลบั้ม ที่ 2 ของวันไดเรกชัน วงบอยแบนด์ชาวอังกฤษ-ไอริช วางจำหน่ายเมื่อ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยโซนี่ มิวสิค เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ซึ่งเป็นอัลบั้มต่อยอดความสำเร็จจาก "อัปออลไนต์" ในปีก่อนหน้า โดยเทคมีโฮม ถูกเขียนโดยใช้นักแต่งเพลงเฉลี่ย 5 คน ต่อเพลง และบันทึกเสียงครั้งใหญ่ที่ประเทศสวีเดน ระหว่างปี พ.ศ. 2555 โดย ซาวาน โคเตชา, เรมี ยาคุบ และคาร์ล ฟาล์ก ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลง "วอตเมกส์ยูบิวตีฟูล" และ "วันธิงส์" ได้ใช้เวลา 6 เดือนในสต็อกโฮล์ม เพื่อสร้างทำนอง และเนื้อร้องของอัลบั้มนี้
เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม
เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย (พระนามเต็มเมื่อประสูติ: "เอลิซาเบธ กาบรีเอล วาเลรี มารี ดัชเชสแห่งบาวาเรีย") (ประสูติเมื่อ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1876 และสวรรคต 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965) พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม ทรงมีพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม พระองค์เป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม กับสมเด็จพระราชินีมารี-โจเซแห่งอิตาลี เป็นพระอัยยิกาฝ่ายพระชนกของสมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง และสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และพระอัยยิกาฝ่ายพระชนนีของ เจ้าชายวิตตอรีโอ เอมานูเอเล เจ้าชายแห่งเนเปิลส์
พระราชสมภพ ณ ปราสาทโพเซ็นฮอฟเฟ็น ราชอาณาจักรบาวาเรีย พระราชบิดาคือ ดยุกคาร์ล-ธีโอดอร์แห่งบาวาเรีย ประมุขฝ่ายชายแห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย ที่ทรงเป็นนักจักษุวิทยาที่มีชื่อเสียง พระองค์ถูกตั้งพระนามตามพระเชษฐภคินีของพระราชบิดา จักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย ฝ่ายพระราชมารดา คือ อินฟานตามาเรีย โจเซฟาแห่งโปรตุเกส พระราชธิดาของพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส
พระราชบิดาทรงมีพระปรีชาสามารถด้านศิลปะเป็นพิเศษ จึงทรงเลี้ยงดูพระองค์ให้อยู่ในแวดวงของศิลปะแขนงต่างๆ เช่น การวาดเขียน การดนตรี และศิลปะปูนปั้น และในขณะที่ยังทรงพระเยาว์นั้น ได้ตามเสด็จพระราชบิดาไปยังคลินิกที่ซึ่งพระราชมารดานั้นทำหน้าที่เป็นพยาบาล พระองค์ได้เห็นถึงสภาพความเป็นอยู่ของผู้คนที่บาดเจ็บต่างๆ ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่แปลกนักในฐานะของเจ้าหญิงที่จะได้สัมผัส