pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ค.ศ. 1278, รูดอล์ฟที่ 1, กษัตริย์เยอรมนีมีชัยต่อออตโตการ์และเข้าปกครองออสเตรีย ในค.ศ. 1282 พระองค์พระราชทานดัชชีแห่งออสเตรียและสตีเรียแก่พระโอรสทั้งหลาย อันเป็นการรักษาเพื่อราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ออสเตรียกลายเป็น 1 ในดินแดนที่ยังคงอยู่ภายใต้ราชวงศ์ฮับส์บูร์กเป็นเวลากว่า 600 ปี, เป็นการตั้งแศูนย์กลางของราชาธิปไตยฮับส์บูร์กและออสเตรียในปัจจุบัน
อาชดยุคแห่งออสเตรีย.
รูดอล์ฟปลอมแปลงประกาศ The Privilegium Maius, ในค.ศ.1359 ซึ่งเป็นการพยายามยกตำแหน่งดยุกแห่งออสเตรียเป็น "อาร์ชดยุค" ตำแหน่งนี้ถูกใช้บ่อยโดยดยุคคนอื่น ๆ แต่มิได้รับการรับรองจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กระทั่งรัชกาลจักรพรรดิฟรีดริชที่ 5 ซึ่งมีการรับรองประกาศดังกล่าวใน ค.ศ. 1453.
พระอนุชาทั้ง 2 ของ ดยุครูดอล์ฟสืบราชสมบัติต่อมาโดยปกครองร่วมกัน
แบ่งการปกครอง.
ดินแดนถูกแบ่งตาม สนธิสัญญานอยบูร์ก ค.ศ. 1379 ระหว่างราชสกุลอัลเบอร์ไทน์กับราชสกุลเลโอโปลดิเนีย
"ราชสกุลอัลเบอร์ไทน์" ได้รับดัชชีแห่งออสเตรีย, ภายหลังเป็นออสเตรียล่าง (คนละที่กับออสเตรียล่างในปัจจุบัน)
หลังลาดิสเลาส์สิ้นพระชนม์ ดินแดนส่วนนี้จึงตกแก่ "ราชสกุลเลโอโปลดิเนีย":
"ราชสกุลเลโอโปลดิเนีย" ได้รับดัชชีแห่งสตีเรีย, คารินเทียและคาร์นิโอลา, เคานตีแห่งไทรอล และ ออสเตรียส่วนนอก:
ค.ศ. 1406 ทายาทราชสกุลเลโอโปลดิเนียแบ่งดินอดนเป็นอีก 2 ส่วน:
สายเลโอโปลดิเนียผู้พี่ได้รับดัชชีแห่งสตีเรีย, คารินเทียและคาร์นิโอลาเรียกรวม ๆ ว่า ออสเตรียส่วนใน
ทั้งสองอยู่ภายใต้การปกครองร่วมกับ
สายไทโรเรียนผู้น้องอันจะรวมกับออสเตรียส่วนนอกในเวลาต่อมา ดินแดนส่วนต่อมาถูกเรียกว่า ออสเตรียบน (อย่าสับสนกับออสเตรียบนในปัจจุบัน)
กลับมารวมอีกรอบ.
ดินแดนต่าง ๆ ในออสเตรียกลับมารวมอีกครั้งในค.ศ. 1493
แบ่งแยกอีกรอบ.
ค.ศ. 1564 ดินแดนออสเตรียถูกแบ่งอีกครั้งให้กับเหล่าพระราชโอรสในอาชดยุคเฟอร์ดินานด์
ออสเตรียบนและล่าง (Austria proper) ถูกส่งต่อไปยังพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ แม็กซิมิเลียน:
ไทรอลและออสเตรียไกล ถูกส่งต่อไปยังพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 เฟอร์ดินานด์
ออสเตรียใน ("Inner-Österreich")(สตีเรีย, คารินเทีย และคาร์นิโอลา) ตกทอดไปยังสายของ พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 คาร์ล
รวมอีกครั้งและแบ่งแยกอีกครั้ง.
ดินแดนออสเตรียถูกรวมอีกครั้งโดยมรดกในค.ศ. 1620 ภายใต้เฟอร์ดินานด์ที่ 3 (ดูเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์), แต่ในค.ศ. 1623 5 ปีในสงครามสามสิบปี เฟอร์ดินานด์แบ่งดินแดนอีกครั้งเมื่อทรงแต่งตั้งพระอนุชาลุทโพลด์ซึ่งเคยเป็นผู้ว่าการออสเตรียบนเป็นอาร์ชดยุคของดินแดนเหล่านี้
ออสเตรียล่างและออสเตรียใน ยังคงอยู่กับสายอาวุโส (เฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์):
ออสเตรียบน ผ่านไปยัง "สายไทโรเลียนผู้อ่อนอาวุโส":
ดินแดนออสเตรียได้กลับมารวมกันอีกครั้งใน 1665 ภายใต้:
ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก-ลอแรน.
ราชวงศ์ออสเตรียสายตรงสิ้นสุดลงในค.ศ. 1780 พร้อมกับการสิ้นพระชนม์ของพระนางมาเรีย เทเรซา ตามมาด้วยการรวมกันของราชวงศ์ฮับส์บูร์กกับราชสกุลโวเดอมองต์แห่งราชวงศ์ลอแรนในรัชกาลโจเซฟที่ 2 ผู้ซึ่งสถาปนาราชวงศ์ฮับส์บูร์ก-ลอแรน (Habsburg-Lothringen)
จักรพรรดิออสเตรีย.
ค.ศ. 1804 ฟรานซ์ที่ 1 สถาปนาตำแหน่งใหม่ จักรพรรดิแห่งออสเตรียแต่ยังคงพระยศอาร์ชดยุคแห่งออสเตรียไว้ ค.ศ. 1806 จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์สลายตัวลง
สมาคมการค้าเสรีแห่งละตินอเมริกา
แต้ฮวย
แต้ฮวย แต้ฮั้งฮวย ชาญี่ปุ่น หรือ ชากุหลาบแดง  เป็นหนึ่งในชนิดพรรณไม้ที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดของสกุลชา ("Camellia") ในวงศ์ชา (Theaceae) พันธุ์ป่าพบได้ในจีนแผ่นดินใหญ่ (มณฑลชานตงและภาคตะวันออกของมณฑลเจ้อเจียง) ไต้หวัน เกาหลีใต้ และภาคใต้ของญี่ปุ่น โดยเติบโตในป่าที่ระดับความสูงประมาณ 300–1,100 เมตร พันธุ์ปลูกมีหลายพันธุ์ซึ่งมีสีและลักษณะของดอกแตกต่างกันไป
แต้ฮวยเป็นไม้พุ่มมีดอก โดยทั่วไปสูง 1.5–6 เมตร แต่บางครั้งสูงได้ถึง 11 เมตร กิ่งอ่อนมีสีน้ำตาลอมม่วงซึ่งจะกลายเป็นสีน้ำตาลอมเทาเมื่อแก่ขึ้น ใบมีลักษณะคล้ายแผ่นหนัง เรียงสลับ มีสีเขียวสดด้านบนและสีเขียวซีดด้านล่าง โดยทั่วไปยาว 5–11 เซนติเมตร และกว้าง 2.5–6 เซนติเมตร โคนใบสอบ ขอบใบเป็นจักฟันเลื่อยถี่ และปลายใบค่อนข้างแหลม พันธุ์ป่าออกดอกในเดือนมกราคมถึงมีนาคม ดอกปรากฏค่อนไปทางปลายกิ่งและมีก้านดอกสั้นมาก เป็นดอกเดี่ยวหรือออกเป็นคู่ มีกลีบซ้อนกัน 6–7 กลีบ (พันธุ์ปลูกมักมีกลีบดอกมากกว่า) แต่ละกลีบยาว 3–4.5 เซนติเมตร และกว้าง 1.5–2.5 เซนติเมตร มีสีแดงเลือดนก ชมพู หรือสีขาว ผลเป็นทรงค่อนข้างกลม แบ่งเป็นสามช่อง แต่ละช่องมีเมล็ดสีน้ำตาลขนาดใหญ่ 1–2 เมล็ด มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1–2 เซนติเมตร พันธุ์ป่าติดผลในเดือนกันยายนถึงตุลาคม
ใบของแต้ฮวยอุดมไปด้วยสารกลุ่มเทอร์พีนอยด์อย่างลูพีออลและสเกวลีนซึ่งมีฤทธิ์ต้านการอักเสบ
น็อย-อุล์ม
น็อย-อุล์ม  เป็นเมืองในรัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี มีประชากรราวห้าหมื่นคน เมืองน็อย-อุล์มตั้งอยู่ติดกับเมืองอุล์ม มีแม่น้ำดานูบเป็นพรมแดนทางธรรมชาติระหว่างสองเมือง เดิมทีสองเมืองนี้เป็นเมืองเดียวกัน และอยู่ใต้อธิปไตยของราชอาณาจักรไบเอิร์น ต่อมาใน ค.ศ. 1810 มีการโอนเมืองบนชายฝั่งตะวันตกไปอยู่ในอธิปไตยของราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค ทำให้เมืองบนฝั่งตะวันออกกลายเป็นเมืองน็อย-อุล์ม
เพลย์อิงวิทไฟร์ (เพลงแบล็กพิงก์)
นกเปลือกไม้  เป็นนกขนาดเล็กที่ไต่หากินตามแนวดิ่งของเปลือกลำต้นของต้นไม้ใหญ่ ในป่าดิบเขาและป่าเบญจพรรณ มีปากเรียวแหลมยาวและโค้ง ลำตัวสีน้ำตาลลาย หางยาวแข็งช่วยในการค้ำยันต้นไม้ขณะไต่ นกเปลือกไม้ ("C. manipurensis") แยกเป็นชนิดใหม่ออกจากนกเปลือกไม้สิกขิม ("C. discolor") จากสีโทนส้มที่โดดเด่นที่คางและก้น รวมทั้งเสียงร้องที่ลากยาวกว่า และยังเป็นชนิดเดียวในวงศ์นกเปลือกไม้ (Certhioidea) ที่ถูกจัดให้เป็นนกประจำถิ่นของประเทศไทย มีถิ่นอาศัยทางตอนเหนือของไทยที่ติดกับลาวและพม่า ได้แก่ที่ตาก แม่ฮ่องสอน และน่าน
นกเปลือกไม้ ได้รับการอธิบายแยกชนิดพันธุ์ใหม่ออกจากนกเปลือกไม้สิกขิม ("C. discolor") เมื่อปี ค.ศ. 1881 โดยอัลลัน ออคตาเวียน ฮูม (Allan Octavian Hume) นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษที่ทำงานในอินเดีย จากความแตกต่างของสี เสียงร้อง ระดับความสูงของถิ่นอาศัย และได้รับการยืนยันจากการตรวจทางพันธุกรรม
ชื่อสามัญ "Hume's" ได้รับการตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ อัลลัน ออคตาเวียน ฮูม อีกด้วย แต่โดยทั่วไปในหลายภาษาเรียก "นกเปลือกไม้มณีปุระ" (Manipur treecreeper) จากถิ่นกำเนิด (type locality) ในมณีปุระ หรือเรียก "นกเปลือกไม้พม่า" (Burmese treecreeper) ในบางครั้ง
วงศ์นกเปลือกไม้มี 2 สกุลคือ สกุล "Salpornis" มี 2 ชนิดแต่ไม่พบในประเทศไทย และ สกุล "Certhia" มี 9 ชนิดซึ่งกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟโฟร-ยูเรเชีย (โลกเก่า) โดยเฉพาะในแถบเทือกเขาหิมาลัยและเทือกเขาใกล้เคียง (มีเพียงชนิดเดียวที่พบในอเมริกาคือ "Certhia americana") โดยในวงศ์นกเปลือกไม้มีชนิดเดียวที่พบในประเทศไทย คือ "Certhia manipurensis"
นกเปลือกไม้เป็นนกป่าขนาดเล็ก ลำตัวยาวประมาณ 14 ซม. น้ำหนัก 9-11 กรัม ปากเรียวแหลม ค่อนข้างยาวและโค้งลงเล็กน้อย ใช้สำหรับชอนไชจับแมลงออกจากเปลือกไม้ แถบหน้าน้ำตาลดำ มีคิ้วน้ำตาลเทาอ่อน ขนลำตัวด้านบนน้ำตาลมีลายดำและน้ำตาลอ่อน หางน้ำตาลแดงค่อนข้างยาว มีขนหางแข็งคล้ายนกหัวขวาน ใช้ในการค้ำยันต้นไม้ ลำตัวด้านล่างสีขาวหม่น หรือเทาอ่อน คอและก้นมีสีน้ำตาลแกมส้ม ซึ่งเป็นลักษณะทางกายภาพเด่นที่ทำให้แยกออกจาก นกเปลือกไม้สิกขิม (Sikkim Treecreeper) ที่มีสีมอ ๆ
เป็นนกที่ไต่หาตัวอ่อนแมลงกินตามแนวดิ่งของเปลือกลำต้นของต้นไม้ใหญ่ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "นกเปลือกไม้" ในภาษาไทย และ "Treecreeper" หรือนักไต่ต้นไม้ในภาษาอังกฤษ อาจพบเป็นฝูงเป็นครั้งคราวในช่วงฤดูผสมพันธุ์ มักร้องเสียง "ชิว - จิ๊ด" (เสียงกลาง - สูง) ซ้ำ ๆ เป็นจังหวะลากยาว และช้ากว่าของนกเปลือกไม้สิกขิม
การแพร่กระจายพันธุ์และนิเวศวิทยา.
นกเปลือกไม้อาศัยในบริเวณตีนเขาไปจนถึงภูมิภาคภูเขาสูงและกึ่งหุบเขา ในป่าดิบเขาและป่าเบญจพรรณที่ความสูง 1,300 เมตรขึ้นไป ซึ่งค่าเฉลี่ยช่วงความสูงต่ำกว่านกเปลือกไม้สิกขิม เขตการแพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ทางตะวันตกสุดคือ ตอนใต้ของแม่น้ำพรหมบุตร ในช่วงรัฐอัสสัม รัฐมณีปุระ รัฐมิโซรัม นาคาแลนด์ ไปจนถึงมณฑลยูนนานของจีน ลาว ไทย และสุดทางตะวันออกในตอนใต้ของเวียดนาม
นกเปลือกไม้มีขนาดช่วงกระจายพันธุ์ที่กว้าง ทำให้ไม่เข้าข่ายเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ (Vulnerable species - VU) แม้ว่าแนวโน้มจำนวนประชากรจะลดลง นกเปลือกไม้จึงได้รับการประเมินว่ามีความกังวลน้อยที่สุด
พบไต่หากินในแนวตั้งตามลำต้นของต้นไม้ใหญ่ในป่าดิบและป่าเบญจพรรณ ที่ความสูง 1,300 เมตรขึ้นไป มีรายงานการพบบนเทือกเขาสูงในป่าตะวันตก จังหวัดตาก และอุทยานแห่งชาติดอยภูคา จังหวัดน่าน ดอยลางและดอยอินทนนท์ จังหวัดเชียงใหม่
เจียหยาง
เจียหยาง  ในภาษาจีนกลาง หรือ เก๊กเอี๊ย ในภาษาแต้จิ๋ว เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคเฉาชั่นซึ่งผู้คนที่นี่จะพูดภาษาแต้จิ๋วแตกต่างจากผู้คนในบริเวณใกล้เคียงที่พูดภาษาเยว่ (หรือภาษากวางตุ้ง) เจียหยางมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในฐานะเป็นเมืองเกิดของชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมากที่อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เจียหยางมีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับซัวเถา ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับแต้จิ๋ว ทิศเหนือติดกับเหมย์โจว ทิศตะวันตกติดกับชั่นเหว่ย์ และทิศใต้ติดกับทะเลจีนใต้
เจียหยางมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด แบ่งเขตการปกครองออกเป็นระดับอำเภอจำนวน 5 แห่ง แบ่งเป็น 2 เขต, 1 นครระดับอำเภอ (บริหารงานในนามของจังหวัด), และ 2 อำเภอ
เขตการปกครองเหล่านี้แบ่งย่อยลงไปอีกออกเป็นระดับตำบลจำนวน 100 แห่ง แบ่งเป็น 69 เมือง, 10 ตำบล และ 21 แขวง
การปลูกข้าวและอุตสาหกรรมสิ่งทอมีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของเก๊กเอี๊ย
ท่าอากาศยานเก๊กเอี๊ยแต้ซัวแห่งใหม่เป็นสนามบินที่ใหญ่เป็นอันดับสามในมณฑลกวางตุ้ง รองจากท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน และท่าอากาศยานนานาชาติเชินเจิ้นเป่าอัน โดยแทนที่ท่าอากาศยานชั่นโถวไว่ชา เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2011
เจียหยางตั้งอยู่บนเส้นทางรถไฟกว่างโจว–เหมย์โจว–ซัวเถา
ภาษาแต้จิ๋วเป็นภาษาที่พูดกันเป็นส่วนใหญ่ในภูมิภาคนี้ อย่างไรก็ตามก็มีผู้พูดภาษาแคะอยู่อย่างจำกัดในหมู่ชาวแคะในอำเภอเก๊กไซ
พบว่าชาวเจียหยางจำนวนมากอพยพไปต่างประเทศในช่วงทศวรรษที่ 1930 ทั้งปนตียานักและเกอตาปังในอินโดนีเซีย, โจโฮร์บะฮ์รูในมาเลเซีย, สิงคโปร์, กัมพูชา และไทย ต่างก็มีชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมากที่มาจากเจียหยาง
รัฐบาลกลางจีนอนุมัติให้เจียงหยางมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัดในปี 1991
วัดวิศิษฏ์บุญญาวาส
วัดวิศิษฎ์บุญญาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร
วัดวิศิษฎ์บุญญาวาสสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2522 มีหลวงพ่อเวียน เขมโก และคุณแม่หวิง ภู่นาค ได้ถวายที่ดินเพื่อสร้างวัดจำนวน 12 ไร่ 1 งาน 60 ตารางวา โดยมี เจ้าประคุณสมเด็จพระธีรญาณมุนี อดีตเจ้าอาวาสวัดปทุมคงคา เจ้าคณะภาค 1 เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ นายสมัคร สุนทรเวช เป็นประธานฝ่ายฆราวาส ในการรับถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการยกฐานเป็นวัดในพระพุทธศาสนาเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2525 วัดได้พัฒนามาตามลำดับ โดยมีหลวงพ่อเวียน เขมโก และคณะผู้มีจิตศรัทธาได้ร่วมกันก่อสร้างพัฒนา มีการสร้างศาลาทำบุญขึ้น 1 หลัง กุฏิสงฆ์เรือนไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล เขื่อนคอนกรีตเสริมเหล็กที่ติดกับคลองด้านทิศตะวันตก รวมถึงถมดินปรับปรุงพื้นที่บางส่วนบริเวณวัด
หลังจากหลวงพ่อเวียน เขมโก ได้มรณภาพลงด้วยโรคหัวใจล้มเหลว คณะสงฆ์ คณะกรรมการวัดวิศิษฏ์บุญญาวาส ได้อาราธนาพระปลัดวัชรินทร์ อัคควโร สมัยที่ดำรงตำแหน่งเป็นรองเจ้าอาวาสวัดตะล่อม เขตภาษีเจริญ ให้มาปกครองดูแลวัด จนได้แต่งตั้งพระปลัดวัชรินทร์ อัคควโร มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดวิศิษฏ์บุญญาวาส เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2537 เป็นต้นมา
บรรยากาศในบริเวณวัด มีความสงบร่มรื่น มีกุฏิสงฆ์ เป็นตึกไม้สร้างไว้เป็นหมู่แถวอย่างมีระเบียบ
วัดวิศิษฎ์บุญญาวาส
วัดอุทัยธรรมาราม (กรุงเทพมหานคร)
วัดอุทัยธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงลำปลาทิว เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร
วัดอุทัยธรรมารามเป็นวัดลำดับที่ 13 ในเขตลาดกระบัง ประวัติการสร้างวัด นายอุทัยและนางทองดี หุ่นอยู่ ถวายที่ดินจำนวน 8 ไร่ เพื่อสร้างวัด ประชาชนในพื้นที่ได้ช่วยกันสร้างสำนักสงฆ์ให้ชื่อว่า สำนักสงฆ์สารีบุตร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดที่ถูกต้องตามกฏหมายเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2538 ผู้ขออนุญาตให้สร้างวัดคือ นายอุทัย หุ่นอยู่ โดยใช้นามวัดว่า "วัดอุทัยธรรมาราม" โดยมีพระครูสถิตปัญญาพิมล เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก และมีพระสมุห์ คงศักฐิ์ ปณฺฑิโต เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550
พื้นที่ภูมิประเทศบริเวณโดยรอบวัด เป็นที่ราบลุ่ม ประชากรมีอาชีพกสิกรรม ทำนา เลี้ยงปลา อาณาเขตมีพื้นที่ก่อสร้างเสนาสนะ จำนวน 8 ไร่
วัดอุดมธรรมวิมุตติ
วัดอุดมธรรมวิมุตติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร
วัดอุดมธรรมวิมุตติ เดิมมีชื่อว่า วัดอุดมธรรมโปษะกฤษณะวราราม ก่อตั้งขึ้นด้วยศรัทธาของศาสตราจารย์นายแพทย์อุดม โปษะกฤษณะ ถวายที่ดินจำนวน 3 ไร่ 2 งาน แด่พระราชพิพัฒนาทร (ถาวร จิตฺตถาวโร) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร เมื่อ พ.ศ. 2534 จึงได้นามวัดเดิมตามผู้ถวายที่ดิน วัดได้มีการพัฒนาปรับปรุงพื้นที่และสร้างเสนาสนะตามลำดับ เพื่อให้เป็นสถานที่สัปปายะในการปฏิบัติธรรมของพระสงฆ์ เป็นที่บำเพ็ญกุศลของประชาชนทั่วไป ปัจจุบันมีพระครูสังฆวิชัย (ชัยวัฒน์) เป็นประธานสงฆ์ดูแลประจำ อีกทั้งบรรดาทายาทของศาสตราจารย์นายแพทย์อุดม โปษะกฤษณะได้พร้อมใจกันจัดกฐินสามัคคีเพื่อทอดถวายเพื่อซื้อที่ดินเพิ่มเติมให้ครบ 6 ไร่ นายอภิราม โปษะกฤษณะได้ขออนุญาตสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2563 โดยใช้นามวัดว่า "วัดอุดมธรรมวิมุตติ" อันมีความหมายว่า "วัดที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยธรรมของการหลุดพ้น"
วัดเจ็ดโคก
วัดเจ็ดโคก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ 60 ตารางวา
วัดเจ็ดโคกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2532 ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2543 โดยมีหลวงพ่อสุด ยโสธโร เป็นผู้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัดและตั้งวัด ที่มาของชื่อวัดมาจากการที่วัดมีเรือสำเภามาล่ม 7 ลำ และได้สร้างศาลไว้ 7 ที่ จึงเรียกว่า "เจ็ดโคก" ปัจจุบันก็มีศาลนั้นอยู่ที่เดิมจนถึงทุกวันนี้ ปัจจุบันมีพระอธิการสุข ยโสธโร เป็นเจ้าอาวาสนับตั้งแต่ พ.ศ. 2543
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ หอสวดมนต์กว้าง 20 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 15 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยไม้ อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาหอฉัน และกุฏิรับรองอาคันตุกะ
วัดเกริน
วัดเกริน [เกฺริน] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 1 บ้านเกริน ตำบลบางกะดี อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
วัดเกรินตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2468 แต่หากพิจารณาลักษณะอุโบสถสภาพก่อนการปฏิสังขรณ์ซึ่งเป็นแบบมหาอุดและพระประธานที่ประดิษฐานอยู่ภายใน พออนุมานได้ว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย อุโบสถปัจจุบันได้รับการปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2547 เนื่องจากชำรุดทรุดโทรมมาก ทางวัดจึงกะเทาะปูนเก่าออก แต่ยังคงโครงสร้างและฐานรากเดิมไว้ ใต้ฐานอุโบสถมีท่อนซุงไม้สักเรียงรายรองรับอยู่ ซึ่งเป็นวิธีการสร้างอาคารบนพื้นที่ลุ่มน้ำท่วมถึง ส่วนพระประธานในอุโบสถเดิมปรากฏรอยคมเลื่อยปาดพระศอไปครึ่งหนึ่ง ทางวัดจึงบูรณะและปิดทองใหม่ทั้งองค์ หลังจากปฏิสังขรณ์อุโบสถแล้วเสร็จ ช่างหนุ่มสาวซึ่งเป็นอดีตนักศึกษาวิทยาลัยเพาะช่างได้เขียนจิตรกรรมเรื่องพุทธประวัติไว้บนผนังภายในโดยรอบ
ศาลาการเปรียญซึ่งเดิมตั้งอยู่กลางลานวัด เป็นอาคารไม้โถงยกพื้นสูง แต่ตัวอาคารอยู่ในสภาพทรุดโทรมมาก ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2548 โดยตัดเสาส่วนที่ผุแล้วดีดขึ้นโดยย้ายมาตั้งที่ด้านข้างของลานวัด ยังมีกุฏิซึ่งเดิมสร้างเป็นแบบหมู่เรือนไทยภาคกลางตามประเพณีนิยม กุฏิของท่านพระครูนั้นแยกออกไปต่างหาก เคยพบซากของฐานเจดีย์หลายองค์บรรจุอัฐิเมื่อครั้งปรับพื้นที่ก่อสร้างกุฏิ ต่อมาได้ย้ายอัฐิเหล่านั้นไปบรรจุไว้ใต้ฐานพระประธานในศาลาการเปรียญ
จัสติน สเวน
จัสติน สเวน  เป็นนักแสดงชาวอเมริกันซึ่งมีชื่อเสียงจากการรับบทนักสืบ มาร์ก เบลเลย์ ในซีรีส์เรื่อง "ลู้ก เคจ".ของเน็ตฟลิกซ์
สเวนเกิดนอกเมืองบอสตันในเมือง Stoneham รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐ สเวนเติบโตในรัฐนิวแฮมป์เชียร์ก่อนที่เขาจะกลับไปบอสตันเพื่อเข้าเรียนที่วิทยาลัยอีเมอร์สัน
คามิกัตสึ
คามิกัตสึ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอคัตสึอูระ จังหวัดโทกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ วันที่ 1 กันยายน 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 1,344 คน ความหนาแน่นประชากร 12.3 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 109.63 ตารางกิโลเมตร
คามิกัตสึเป็นเมือง "ขยะเป็นศูนย์" (zero waste) โดยขยะในครัวเรือนทั้งหมดถูกแยกออกเป็น 45 ประเภทและส่งไปรีไซเคิล การสำรวจในปี 2008 พบว่าผู้อยู่อาศัยร้อยละ 40 ยังคงไม่พอใจเกี่ยวกับนโยบายที่กำหนดให้ต้องล้างขยะ แต่ทางเมืองยังคงดำเนินนโยบายนี้ เนื่องจากมีราคาถูกกว่าและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากกว่าการเผาขยะ เมืองนี้รีไซเคิลขยะประมาณร้อยละ 80 และตั้งเป้าหมายที่จะเป็นเมืองขยะเป็นศูนย์โดยสมบูรณ์ภายในปี 2020
วัดอินทร์
วัดอินทร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองบางใหญ่ ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
วัดอินทร์สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2253 ชุมชนวัดอินทร์สมัยโบราณเป็นชุมชนขนาดใหญ่ เนื่องจากมีวัดในบริเวณแถบนี้หลายวัด แต่ละวัดเป็นวัดขนาดใหญ่และมีเสนาสนะงดงามแทบทุกวัด แสดงให้เห็นถึงฐานะความเป็นอยู่ที่มั่นคงของคนโบราณ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2537
ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปเป็นพระประธานปางมารวิชัย สร้างด้วยหินทรายแดง ฐานชุกชีอ่อนโค้งท้องสำเภา ตกแต่งด้วยผ้าพิมพ์และลายปูนปั้นที่สูงค่ายิ่ง เป็นฝีมือช่างสมัยอยุธยาตอนปลาย ร่องรอยการลงรักปิดทองประดับกระจกแสดงให้เห็นถึงฝีมือช่างชั้นสูง อุโบสถหลังเก่าและวิหารเป็นอาคารเครื่องก่อทั้ง 2 หลัง เดิมหลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผากาบกล้วย ไม่เคลือบสีด้านหน้าด้านหลัง มีหลังคาซ้อน 2 ตอน หน้าบันเรียบไม่มีลวดลายเหมือนกันทั้ง 2 หลัง อุโบสถมีประตูเข้า 1 ประตู ส่วนวิหารนั้นเป็นรูปทรงแปดเหลี่ยม
วัดอินทร์มีพระเกจิอาจารย์ชื่อดัง ท่านได้สร้างตะกรุดอินทรบารมี โดยมอบปัจจัยทั้งหมดให้เป็นค่าบูรณปฏิสังขรณ์วัดและค่าก่อสร้างศาลาปฏิบัติธรรม และเนื่องจากเป็นวัดที่มีความสำคัญและมีบรรยากาศร่มรื่นอยู่ริมคลองบางใหญ่ จึงได้รับการจัดให้อยู่ในกำหนดการไหว้พระ 9 วัดของจังหวัดนนทบุรี
วัดป่าเรไร (จังหวัดนนทบุรี)
วัดป่าเรไร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านบางศรีเมือง ตำบลบางศรีเมือง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ทั้งหมด 45 ไร่
วัดป่าเรไรเดิมมีนามว่า วัดป่า คงจะเรียกขานกันตามสภาพวัดที่อยู่ในป่า สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ในสมัยกรุงศรีอยุธยา กาลเวลาผ่านไปวัดขาดการทำนุบำรุงจึงกลายเป็นวัดร้าง ประมาณ 100 ปีต่อมาได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และยกฐานะวัดร้างขึ้นเป็นวัดที่มีพระสงฆ์เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2515 โดยให้มีนามวัดใหม่ว่า "วัดป่าเรไร" และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523
อาคารเสนาสนะสำคัญประกอบด้วยอุโบสถ ลักษณะทรงไทย กว้าง 90 เมตร ยาว 24 ตารางเมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 17.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 และกุฏิสงฆ์ ส่วนมากเป็นอาคารไม้และครึ่งตึกใต้ถุนโปร่ง ส่วนปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถปางสมาธิ พระโมคคัลลานะ และพระสารีบุตร นอกจากนี้ยังมีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ได้แก่ พระประธานศาลาปางมารวิชัย พระโมคคัลลานะ พระสารีบุตร หอสวดมนต์มีพระพุทธรูปปางมารวิชัยและปางสมาธิ พระยืนปางห้ามญาติ และพระปางสมาธิ (ที่พบก่อนบูรณะวัด)
เจเน็ต แมคเทียร์
เจเน็ต แมคเทียร์, โอบีอี​ (; ; เกิด 5 สิงหาคม พ.ศ. 2504) เป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ​ มีผลงานทั้งในวงการภาพยนตร์, ละครโทรทัศน์ และละครเวที โดยเธอได้รับรางวัลทางการแสดงมากมายโดยในปี ค.ศ. 1997 เธอได้รับรางวัลโทนี ​สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในละครเวที จากการแสดงในละครบรอดเวย์​เรื่อง A Doll's House โดยเธอประสบความสำเร็จในวงการภาพยนตร์จากการแสดงนำในเรื่อง "Tumbleweeds" (1999)​ ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลก รวมทั้งได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมและเข้าชิงรางวัลอินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์ สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมประเภทบทนำ ต่อมาเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นสมัยที่ 2 ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง "Albert Nobbs -​ บุรุษลวงหัวใจ" (2014)​
Justin Swain
เจด วู
เจด อู (; เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2496) เป็นนักแสดงหญิง, นักเขียนบทละคร, ผู้อำนวยการสร้าง, ผู้กำกับ, บรรณาธิการและผู้ประสบความสำเร็จด้านศิลปะ ชาวอเมริกันเชื้อสายจีนซึ่งเกิดที่ญี่ปุ่น เธอเป็นหลานสาวของนักแสดงและผู้กำกับชาวจีนที่มีชื่อเสียงโด่งดัง หยวนหลง หวัง ซึ่งมีผลงานในฮ่องกง, จีนและไต้หวัน ตลอดระยะเวลาการทำงานของเธอวูได้ทำงานให้กับซีรีส์ดราม่าตอนกลางวันช่องเอบีซีเรื่อง "General Hospital" และ "One Life to Live" ในขณะเดียวกันเธอได้ทำงานเป็นนักเขียนของดิสนีย์ด้วย เธอเคยเขียนบทและกำกับภาพยนตร์สารคดีหลายเรื่องที่ฉายในตลาด IFP, เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเอเชียนอเมริกัน, การประชุมผู้ผลิตซันแดนซ์และหอจดหมายเหตุภาพยนตร์ Anthology ในนครนิวยอร์ก ในฐานะนักเขียนเธอยังเคยแสดงบทละครของตัวเองในงานนอกสถานที่และสถานที่ต่างๆที่มีชื่อเสียงเช่น Santa Clara Experimental Theatre Festival และ La Jolla Studio Stage เพื่อพิสูจน์ตัวเองว่ามีความสามารถหลายด้านวูยังดำรงตำแหน่งผู้บริจาคทุนระดับชาติให้กับผู้ร่วมอภิปรายทางศิลปะสภาแห่งรัฐนิวยอร์กด้านศิลปะ, ผู้ให้การสนับสนุนศิลปินรายบุคคลและยังดำรงตำแหน่งคณะกรรมการตัดสินรางวัลเอ็มมีระดับนานาชาติอีกด้วย
Jade Wu
รีเบกกา เดอ มอร์เนย์
รีเบกกา เดอ มอร์เนย์ (; ชื่อเกิด รีเบกกา เจน เพอร์ช(Rebecca Jane Pearch); เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2502) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน บทบาทในภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงให้เธอเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2526 เมื่อเธอแสดงเป็น ลาน่า ในเรื่อง "ริสกีบิสิเนส" เธอเป็นที่รู้จักจากการแสดงเป็น Debby Huston ในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะสลักเกอร์สไวฟ์" ของ นีล ไซมอน เดอ มอร์เนย์ ยังเป็นที่รู้จักจากการแสดงในเรื่อง "รันอะเวย์เทรน" (1985), "เดอะทริปทูบาวน์ติฟูล" (1985), "แบกดราฟท์" (1991), และ "เดอะแฮนด์แดตร็อคส์เดอะเครเดิล" (1992)
เจ. อาร์. รามิเรซ
เจ. อาร์. รามิเรซ  เป็นนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายคิวบา เขามีชื่อเสียงจากบทบาทของนักสืบ จาเร็ด วาสเกซ ในซีรีส์ช่อง NBC เรื่อง "แมนิเฟสต์" ก่อนหน้านี้เขาแสดงในละครชุดปกติรับบทเป็นจูลิโอในซีรีส์ช่อง Starz เรื่อง "พาวเวอร์" และแสดงเป็น Oscar Arocho ในซีรีส์ "เจสสิกา โจนส์" ของ เน็ตฟลิกซ์/มาร์เวลสตูดิโอส์ รามิเรซยังแสดงเป็น Ted Grant / Wildcat ในบทบาทประจำในฤดูกาลที่สามของเรื่อง "แอร์โรว์"
J. R. Ramirez
เทอร์รี เฉิน
เทอร์รี เฉิน (; เกิด 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ชาวแคนาดา
เฉินเกิดกับพ่อแม่เชื้อสายจีนที่มาจากไต้หวัน (พ่อ) และจีนแผ่นดินใหญ่ (แม่) ในเอ็ดมันตัน รัฐแอลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา หลังจากการศึกษาที่โรงเรียนในเอ็ดมันตันและแวนคูเวอร์ บริติชโคลัมเบีย เขาเข้าเรียนที่วิทยาลัยในคาลการีและศึกษาที่มหาวิทยาลัยคาลการี
Terry Chen
เลอาห์ กิบสัน
เลอาห์ ไดแอน กิบสัน (; เกิด 3 มกราคม พ.ศ. 2528) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ชาวแคนาดา
ในปี พ.ศ. 2550 กิบสันเริ่มอาชีพการแสดงในโทรทัศน์โดยปรากฏตัวในเรื่อง "ไซก์", ในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "Second Sight" และในมินิซีรีส์ "ตินแมน". นอกจากนี้เธอยังแสดงเป็น เพเนโลเป ในเรื่อง "" (2008) อีกด้วย บทบาทนำครั้งแรกของกิบสันในภาพยนตร์ ได้แก่ รับบท เอมี ซิงเกอร์ในเรื่อง "The Devil's Ground" (2009), ซึ่งรับบทภายในหกเดือนหลังจากเซ็นสัญญาเป็นตัวแทน ในปีเดียวกันนั้นเธอได้รับบทเป็นนักแสดงสมทบในบท แฟนสาวของ Silhouette ในเรื่อง "วอชเมน" ผลงานของ แซ็ก สไนเดอร์, รวมถึงบทบาทในเรื่อง "Happy to Be Here" (2009). ด้วย
แอนนาเบลลา โชรา
แอนนาเบลลา กลอเรีย ฟิโลมีนา โชรา (; เกิด 29 มีนาคม พ.ศ. 2503) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน ผลงานภาพยนตร์ของเธอ ได้แก่ "ทรูเลิฟ" (2532), "แคดิลแล็กแมน" (2533), "จังเกิลฟีเวอร์" (2534), "เดอะแฮนด์แดตร็อกส์เดอะเครเดิล" (2535), "ดิอะดิกชัน" (2538), "คอปแลนด์" (2540), และ "วอตดรีมส์เมย์คัม" (2541) เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Primetime Emmy สาขานักแสดงรับเชิญยอดเยี่ยมในภาพยนตร์ชีวิตจากการรับบทกลอเรีย ทริลโล ในเรื่อง "เดอะโซปราโนส์"
กาเบรียล เดนนิส
กาเบรียล เดนนิส  เป็นนักแสดงและนักแสดงตลกชาวอเมริกัน ส่วนใหญ่เป็นที่รู้จักจากผลงานในละครเคเบิลทีวี ("เดอะเกม", "บลูเมาเทนสเตต", "ดิอันเดอร์กราวน์") เดนนิสแสดงในละครการแพทย์ของช่องฟ็อกซ์ เรื่อง "โรสวู้ด" แสดงร่วมกับ Morris Chestnut ในปี ค.ศ. 2018 เธอเริ่มแสดงเป็น ทิลดา จอห์นสันในซีรีส์จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเรื่อง "ลู้ก เคจ" (2018)
Gabrielle Dennis
มุสตาฟา ชากีร์
มุสตาฟา ชากีร์ (; เกิด 21 สิงหาคม พ.ศ. 2519) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงจากการรับบทเป็น บุชมาสเตอร์ ในเรื่อง "ลู้ก เคจของมาร์เวล"
ชากีร์เกิดที่รัฐนอร์ทแคโรไลนา ประเทศสหรัฐและเขาเติบโตในฮาร์เล็ม
เขาเข้าเรียนที่เดอะนิวสคูลและสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2544
ก่อนที่จะเป็นนักแสดงชากีร์เป็นช่างตัดผม
วัคซีนคอนจูเกต
วัคซีนคอนจูเกต  เป็นวัคซีนที่ผลิตโดยเชื่อมแอนติเจนที่ภูมิคุ้มกันของร่างกายตอบสนองได้ไม่ดี กับแอนติเจนที่ร่างกายตอบสนองอย่างมีกำลัง เป็นการเชื่อมด้วยพันธะโคเวเลนต์ แล้วทำให้ร่างกายสามารถตอบสนองต่อแอนติเจนอย่างแรกได้ดียิ่งขึ้น แอนติเจนอย่างแรกโดยมากเป็น ซึ่งนำมาเชื่อมกับแอนติเจนที่เป็นโปรตีน อย่างไรก็ดี ก็มีวัคซีนที่เชื่อมเพปไทด์กับโปรตีน หรือโปรตีนกับโปรตีนด้วยเหมือนกัน
วัคซีนสังยุค
Mustafa Shakir
กลุ่มอาการคลือเวอร์–บิวซี
กลุ่มอาการคลือเวอร์-บิวซี  เป็นกลุ่มอาการที่เกิดจากการได้รับบาดเจ็บทั้งสองฝั่งของสมองส่วนเมเดียลเทมเปอรอล (medial temporal lobe) ซึ่งรวมถึงอะมิกดะลอยด์นิวเคลียสด้วย กลุ่มอาการนี้อาจประกอบด้วยอาการแสดงคือการกินไม่หยุด, มีอารมณ์ทางเพศสูงผิดปกติ, การนำเอาสิ่งแปลก ๆ ยัดเข้าปาก, การไม่รับรู้ทางการมองเห็น และ ความหัวอ่อน
ชื่อของกลุ่มอาการตั้งตามไฮน์ริช คลือเวอร์ (Heinrich Klüver) และประสาทศัลยแพทย์ พอล บิวซี (Paul Bucy)
อาการที่มักพบในผู้ป่วยได้แก่
Klüver–Bucy syndrome
Klüver-Bucy syndrome
Kluver-Bucy syndrome
กีฬาบอบสเลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012 – หญิงคู่
กีฬาบอบสเลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012 – หญิงคู่ เป็นการแข่งขันกีฬาบอบสเลที่จัดขึ้นในเมืองอินส์บรุค ประเทศออสเตรีย แข่งขันระหว่างวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2012 โดยได้จัดขึ้นที่ Olympic Sliding Centre Innsbruck มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 16 คน จาก 6 ประเทศ
เริ่มแข่งขันเวลา 11.00 น.
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2030
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2030  หรือที่รู้จักอย่างเป็นทางการในชื่อ กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งที่ 5 (V Summer Youth Olympic Games)  จะเป็นการจัดการแข่งขันครั้งที่ 5 ของโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ซึ่งเป็นกีฬานานาชาติ, การศึกษา และเทศกาลวัฒนธรรมสำหรับเยาวชน ในเมืองที่กำหนดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC)
คริมินอล ไมน์ อ่านเกมอาชญากร
ผีดิบคลั่ง บัลลังก์เดือด
คิงดอม  เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ทางเว็บแนวระทึกขวัญสยองขวัญย้อนยุคทางการเมืองของเกาหลีใต้ของปี พ.ศ. 2562 เขียนโดย คิม อึน-ฮีและกำกับโดยคิมซอง-ฮุน เป็นละครเกาหลีต้นฉบับเรื่องแรกของเน็ตฟลิกซ์ ซึ่งฉายในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2562 ซีรีส์นี้ดัดแปลงมาจากซีรีส์เว็บคอมิกเรื่อง "The Kingdom of the Gods" ซึ่งประพันธ์โดย คิม อึน-ฮี และวาดโดย ยาง คยอง-อิล
Kingdom (South Korean TV series)
Ju Ji-hoon
Bae Doo-na
คิงดอม (ละครชุดทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้)
วินเชนโซ่ ทนายมาเฟีย
วินเชนโซ่ ทนายมาเฟีย  เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่นำแสดงโดย ซงจุงกิ, จอน ยอ-บินและโอก แทค-ยอน ออกอากาศทางช่อง tvN ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 และออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์เวลา 21:00 น.KST ตามเวลาเกาหลี แต่ละตอนเผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์ในเกาหลีใต้และในระดับสากลหลังจากออกอากาศทางโทรทัศน์
Ok Taec-yeon
Vincenzo (TV series)