pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
พระยาอุดมพงศ์เพ็ญสวัสดิ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย (ผู้แทนราษฎรชั่วคราว พ.ศ. 2475) ขณะมีอายุได้ 59 ปี ซึ่งถือว่าเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรก ทั้งที่มิได้เป็นหนึ่งในคณะผู้ร่วมเปลี่ยนแปลงการปกครอง ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีไม่ได้ประจำกระทรวง ในรัฐบาลของพระยามโนปกรณนิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์) เมื่อ พ.ศ. 2476 และต่อมาจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)
รีฟเวอร์ ซิตี้ แรนซัม
สถานีรถไฟโจโฮร์บะฮ์รูเซ็นตรัล
สถานีรถไฟโจโฮร์บะฮ์รูเซ็นตรัล (, JB Sentral) เป็นสถานีรถไฟตั้งอยู่ใจกลางของเมืองโจโฮร์บะฮ์รู ประเทศมาเลเซีย เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เพื่อใช้งานแทนที่สถานีรถไฟโจโฮร์บะฮ์รูซึ่งอยู่ห่างไปประมาณ 200 เมตรทางทิศใต้ สถานีรถไฟแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้กับอาคารสุลต่านอิซกันดาร์ และศูนย์การค้าต่าง ๆ
สถานีรถไฟโจโฮร์บะฮ์รูเซ็นตรัลมีขบวนรถไฟระหว่างเมืองวิ่งให้บริการ 7 ขบวนต่อวัน โดยมีขบวนรถไฟวิ่งจากสถานีรถไฟบัตเตอร์เวิร์ท, สถานีรถไฟเกอมัซ, สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์, สถานีรถไฟกัวลาลีปิซ, สถานีรถไฟตุมปัต ผ่านสถานีรถไฟโจโฮร์บะฮ์รูเซ็นตรัล และไปสิ้นสุดที่จุดผ่านรถไฟวุดแลนด์ ประเทศสิงคโปร์
นอกจากนี้ สถานีรถไฟโจโฮร์บะฮ์รูเซ็นตรัลยังทำหน้าที่เสมือนจุดผ่านแดนมาเลเซีย–สิงคโปร์ และมีแผนที่จะพัฒนาสถานีรถไฟโจโฮร์บะฮ์รูเซ็นตรัลให้เป็นสถานีขนส่งหลักของเมืองอีกด้วย
ท่าอากาศยานนานาชาติลังกาวี
ท่าอากาศยานนานาชาติลังกาวี  เป็นท่าอากาศยานนานาชาติบนเกาะลังกาวี รัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองปาดังมัตซิราต ระยะเวลาที่ใช้ในการเดินทางระหว่างท่าอากาศยานนานาชาติลังกาวี–ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ประมาณ 1 ชั่วโมง
ท่าอากาศยานนานาชาติลังกาวี นับว่าเป็นสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งบนเกาะลังกาวี เพราะมักถูกใช้เป็นสถานที่จัดงานนิทรรศการเรือ การบินและอวกาศนานาชาติ
สถิติปี ค.ศ. 2009 มีผู้โดยสารมาใช้บริการ 1,539,271 คน จำนวนเที่ยวบิน 39,815 เที่ยว
วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ในงานนิทรรศการ ระหว่างการแสดงฝูงบิน มีนายทหารอากาศคนหนึ่ง ได้กระโดดลงมาและจมน้ำตาย คาดว่าเกี่ยวข้องกับการก่อการร้าย
ต่อมาในปี ค.ศ. 2014 ภายหลังจากที่มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 370 หายสาปสูญ มีการสันนิษฐานว่าเครื่องบินได้มุ่งหน้ามาที่เกาะแห่งนี้ แทนที่จะมุ่งหน้าไปยังท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง
แอ ม่วงดี
แอ ม่วงดี หรือนายอิสมาแอล เกิดที่ อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา ได้เข้ามาเรียนหนังสือในพระนครที่โรงเรียนอันยุมันอิสลาม และหัดมวยไทยกับครูซัน มหานาค เขาขึ้นชกแบบคาดเชือกเป็นครั้งแรกเมื่อ 6 มกราคม พ.ศ. 2466 ชนะน็อค แฉล้ม เสาวคนธ์ ยก 2 ที่สนามมวยสวนเจ้าเชตุ จากนั้น ได้ชกกับนักมวยที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น ชนะ ซิว อบเพชร ชกกับ สุวรรณ นิวาศวัต 3 ครั้ง แพ้ 2 เสมอ 1 เสมอกับเนียม ชัยชมพู ชนะน็อค สิน สาระเทียน ยก 2
ต่อมา พระยาคทาธรบดีสีหบาลเมือง นายสนามเวทีสวนสนุก ได้สนับสนุนให้แอไปชกที่มลายูและสิงคโปร์ ซึ่งแอได้ไปเรียนวิชารำมวยจากครูมวยชาวชวาจนกลายเป็นนักมวยไทยที่ไหว้ครูได้งามมากผู้หนึ่ง ขึ้นชกแบบฟรีสไตล์กับฮัจญีโมฮัมหมัด ราซัด แชมป์สีลัตจากไทรบุรีซึ่งแอเป็นฝ่ายชนะ เขาได้นำกระจับโลหะแบบที่นักมวยในสิงคโปร์ใช้มาใช้ในไทยเป็นคนแรก และได้ชักชวนแบตตลิง กิลโมร์มาชกมวยในไทยด้วย
เมื่อกลับมาเมืองไทยอีกครั้ง แอขึ้นชกที่เวทีสวนสนุกอีกหลายครั้งทั้งมวยไทยและมวยสากล โดยสังกัดคณะกิลโมร์ โดยชกมวยสากลแพ้น็อค ศิริ อ่องสุนทร ชกมวยไทย แพ้คะแนน วิชาญ ราชวัตร ชนะคะแนน บุญ สีมา แสวง ทองเจิม และชนะน็อค ชุบ ราชวัตร เมื่ออายุมากขึ้น แอได้แขวนนวม หันไปฝึกสอนนักมวยรุ่นใหม่ โดยตั้งคณะม่วงดีขึ้น ต่อมา ใน พ.ศ. 2489 แอ ม่วงดี ร่วมกับบัว วัดอิ่ม แนบ นิ่มรัตน์ เกิด แสงจันทร์ พูน พระขรรค์ชัย และมูล สังข์วิฑูรย์ขอขึ้นชกมวยคาดเชือกถวายในงานพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล แต่ไม่ได้มีการจัดแต่อย่างใด ต่อมา แอล้มป่วยเป็นอัมพาตนานถึง 3 ปี ก่อนจะเสียชีวิตเมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ที่ฉะเชิงเทรา
น้ำพริกข่า
น้ำพริกข่า เป็นอาหารที่นิยมในภาคเหนือ กินกับเนื้อควายนึ่งหรือรกควายนึ่ง นิยมทำเมื่อล้มวัวหรือควาย เครื่องปรุงประกอบด้วย พริกแห้ง ข่าแก่ กระเทียม ตะไคร้ มะแขว่น เกลือ นิยมใช้แต่ข่าแก่ ไม่ใช้ข่าอ่อนเพราะกลิ่นรสร้อนแรงกว่า และเมื่อทิ้งไว้ ไม่มีรสเปรี้ยว ถ้าจะเก็บไว้รับประทานนานๆ จะคั่วให้แห้งก่อนเก็บ นอกจากนั้น ยังนิยมรับประทานกับหัวหมูนึ่ง และผักต้มเช่น หน่อไม้ เห็ดนางฟ้า
ฟุตบอลในซีเกมส์ 2015 – รอบแพ้คัดออก
เพลงประจำสาธารณรัฐเชชเนีย
เหงียน ต๊วน ฮึง
เหงียน ต๊วน ฮึง  เกิดวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1978 ที่ฮานอย เขาเป็นนักร้องชาวเวียดนามระดับซูเปอร์สตาร์ ซึ่งมีผลงานเพลงกว่า 20 อัลบัม และมีผู้ติดตามกว่า 5 แสนคน นอกจากนี้ เขาเป็นหนึ่งในกรรมการรายการประกวดร้องเพลงที่มีชื่อเสียงอย่างเดอะวอยซ์
เขายังเป็นผู้ให้คำสัญญาที่จะโกนผม หากฟุตบอลทีมชาติเวียดนามเป็นฝ่ายแพ้ฟุตบอลทีมชาติไทยในการแข่งขันฟุตบอลในซีเกมส์ 2015
เหงียน ต๊วน ฮึง แต่งงานกับแฟนสาวที่ฮานอยเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2014
เจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง
เจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง เป็นราชบุตรองค์โต ในเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 13 องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์
เจ้าบุญสารเสวตร์ ณ ลำปาง เกิดในปี พ.ศ. 2449 เป็นโอรสองค์โตในเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต กับหม่อมเมฆ ณ ลำปาง
เจ้าบุญสารเสวตร์ ได้รับการศึกษาที่โรงเรียนมหาดเล็กหลวงเชียงใหม่ และระดับปริญญาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด แต่ยังมิทันได้รับปริญญาก็ต้องออกจากการศึกษา เนื่องจากเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ถึงแก่พิราลัย ในปี พ.ศ. 2465 จึงต้องเดินทางกลับมาจัดการเกี่ยวกับพิธีศพ
ภายหลังการถึงแก่พิราลัยของเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต ในปี พ.ศ. 2465 เจ้าบุญสารเสวตร์ จึงได้รับหน้าที่เป็นผู้ดำเนินกิจการอุตสาหกรรมป่าไม้ของเจ้าบิดาต่อเนื่องมา จนกระทั่งได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 โปรดเกล้าฯ ให้เข้ารับราชการในกรมทางหลวง ภายใต้การบังคับบัญชาของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน โดยได้รับมอบหมายให้เป็นผู้สร้างทางหลวงสายแพร่-น่าน
เหงียน ตวน ฮุง
จอห์น บราโว่ หรือ วิชาญ มีสม นักแสดงชายชาวไทยที่นอกจากจะรับบทดาวร้ายในละครและภาพยนตร์ ทั่วไปแล้ว ยังมีฝีเท้าในวงการฟุตบอล โดย เคยได้รับตำแหน่งปราการหลังจอมบู๊ ที่เคยร่วมทีมสโมสรสินธนา เมื่อปี 2541 มาแล้ว จากนั้นก็หันไปเดินสายเตะบอลดารากับทีม "แมงปอล้อคลื่น" ทีม ออลสตาร์ และ ทีมสตาร์ไรเดอร์
ต้นใบเงิน
โยะนินโชงิ
โยะนินโชงิ  เป็นสายพันธุ์หมากรุกญี่ปุ่นสี่คน เกมนี้อาจจะเล่นด้วยชุดโยะนินโชงิโดยเฉพาะ หรือสองชุดตามมาตรฐานหมากรุกญี่ปุ่นก็ได้ และจะทำการเล่นบนกระดานขนาดมาตรฐาน
กติกาของเกม.
เป้าหมายของเกมคือการจับขุนฝ่ายตรงข้ามของคุณเป็นรายบุคคลหรือร่วมมือกับผู้เล่นอื่นอีกหนึ่งหรือสองคน โดยมีการแข่งขันอย่างรวดเร็วได้เป็นเรื่องธรรมดา
อุปกรณ์เกม.
ผู้เล่นสี่คนบนกระดานหมากรุกญี่ปุ่นขนาดมาตรฐาน 9×9 ช่อง ซึ่งเป็นสีดำโดยทั่วไปในชุดโยะนินโชงิ ผู้เล่นแต่ละคนจะมีตัวเดินหมากรุกญี่ปุ่นแบบมาตรฐาน 9 ชิ้น ได้แก่:
ผลิตภัณฑ์โยะนินโชงิ.
นอกเหนือจากชุดเกม ยังมีผลิตภัณฑ์อื่นอยู่ไม่กี่รายการ ได้แก่:
4 นินโชงิ
เรือแคนูในซีเกมส์ 2013
บริษัท โมโน เน็กซ์ จำกัด (มหาชน) (; ชื่อเดิม: บริษัท โมโน เทคโนโลยี จำกัด (มหาชน) ; ชื่อย่อ: MONO) หรือรู้จักกันในนาม “โมโน กรุ๊ป”  เป็นบริษัทแม่ ซึ่งเป็นผู้นำในการสร้างสรรค์การให้บริการข้อมูลและความบันเทิงแบบครบวงจร  ก่อตั้งขึ้นโดย พิชญ์ โพธารามิก เพื่อดำเนินธุรกิจสื่อการให้บริการข้อมูล และความบันเทิง ได้แก่ ธุรกิจบริการเสริมบนโทรศัพท์เคลื่อนที่ ธุรกิจสื่ออินเทอร์เน็ต ธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์ ธุรกิจสื่อทีวี ธุรกิจสื่อวิทยุ ธุรกิจเพลง และธุรกิจภาพยนตร์ มีสำนักงานเดิมตั้งอยู่ที่อาคารจัสมิน ชั้น 16 เลขที่ 200 หมู่ 4 ถนนแจ้งวัฒนะ ตำบลปากเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 11120 เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ (mai) เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2556 และย้ายหลักทรัพย์เข้าตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย (SET) เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2558
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 บริษัท โมโน บรอดคาซท์ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อย ได้เข้าร่วมการประมูลทีวีดิจิทัล และได้รับใบอนุญาตให้ใช้คลื่นความถี่สำหรับการให้บริการโทรทัศน์ในระบบดิจิทัล ประเภทบริการทางธุรกิจระดับชาติ ในหมวดหมู่ทั่วไป ความละเอียดมาตรฐาน (SD) และดำเนินการออกอากาศในนามสถานีโทรทัศน์ MONO29 โดยเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากจุดยืน "หนังดี ซีรีส์ดัง" จากต่างประเทศที่ทำให้ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ และทำให้บริษัทแม่และบริษัทอื่น ๆ ในเครือในรับความสนใจไปด้วย
ในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2563 ทางบริษัทได้ประกาศเตรียมเปลี่ยนชื่อบริษัท จากบริษัท โมโน เทคโนโลยี จำกัด (มหาชน) เป็น บริษัท โมโน เน็กซ์ จำกัด (มหาชน) โดยได้มีการเสนอวาระดังกล่าวเข้าที่ประชุมคณะกรรมการบริษัท เพื่อนำเข้าที่ประชุมผู้ถือหุ้นในวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2563 เพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะของธุรกิจที่แท้จริงขององค์กรในปัจจุบันที่มีความเชี่ยวชาญในด้านบันเทิง ภาพยนตร์ และซีรีส์ ทั้งไทยและต่างประเทศ และในสัปดาห์ต่อมาได้มีการย้ายอาคารสำนักงานจากอาคารจัสมิน ไปยัง โมโน 29 สตูดิโอ (ปัจจุบันมีชื่อว่า อาคารสำนักงานโมโน เน็กซ์) เลขที่ 29/9 หมู่ที่ 4 ถนนชัยพฤกษ์ ตำบลบางพลับ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 11120 และได้ปรับเปลี่ยนการทำงาน มาเป็นในรูปแบบสำนักงานเคลื่อนที่ ซึ่งทางบริษัทฯ มีการเตรียมการไว้ประมาณ 1-2 ปีแล้ว เพียงแต่รอจังหวะที่เหมาะสม ร่วมทั้งปรับรูปแบบธุรกิจบริษัท เน้นธุรกิจที่มีศักยภาพทำกำไรต่อไป ได้แก่ Mono29 MonoMax และยุติธุรกิจบางส่วนที่ไม่ทำกำไรเพื่อลดต้นทุนให้สามารถทำธุรกิจต่อไปได้ดีผ่านวิกฤติต่างๆ ธุรกิจที่ยุติไปได้แก่ เช่น สิ่งพิมพ์ เพลง ผลิตภาพยนตร์​(ในชื่อ ที โมเมนต์)​และบาสเก็ตบอล
และในวันที่ 21 สิงหาคม ปีเดียวกัน ได้มีการประกาศชื่อบริษัทใหม่ คือ บริษัท โมโน เน็กซ์ จำกัด (มหาชน) โดยไม่ได้เปลี่ยนแปลงชื่อย่อ มีผลเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ปีเดียวกัน
ข้อมูล ณ วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 (แสดงเพียง 5 อันดับแรก)
โทรเลขซิมแมร์มันน์
โทรเลขซิมแมร์มันน์ ( หรือ หมายเหตุซิมแมร์มันน์ ) คือข้อเสนอทางการทูตระหว่างจักรวรรดิเยอรมันและเม็กซิโกในปี พ.ศ. 2460 ที่เสนอให้เม็กซิโกเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับเยอรมนีในกรณีที่สหรัฐอเมริกาเข้าร่วมกับฝ่ายไตรภาคี ซึ่งเป็นฝ่ายที่ต่อต้านเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ข้อเสนอดังกล่าวถูกดักจับและถอดรหัสโดยหน่วยสืบราชการลับของสหราชอาณาจักร เนื้อความของข้อเสนอที่ถูกเปิดเผยในเวลาต่อมาสร้างความไม่พอใจให้แก่สาธารณชนชาวอเมริกันเป็นอย่างมาก ประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสัน ตอบสนองด้วยการติดยุทโธปกรณ์สงครามแก่เรือพาณิชย์อเมริกันเพื่อเป็นการป้องกันเรือดำน้ำของเยอรมันหลังจากที่ถูกโจมตีบ่อยครั้ง และยังส่งผลให้สหรัฐอเมริกาประกาศสงครามต่อเยอรมนีในเดือนเมษายนของปีเดียวกัน
ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2460 ข้อเสนอดังกล่าวถูกส่งด้วยโทรเลขในรูปแบบของรหัสลับจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของจักรวรรดิเยอรมัน อาร์ทูร์ ซิมแมร์มันน์ (Arthur Zimmermann) ไปยังเอกอัครราชทูตเยอรมนีประจำเม็กซิโก ไฮน์ริช ฟอน เอคคาดท์ (Heinrich von Eckardt) ก่อนการกลับไปใช้ยุทโธบายการสู้รบด้วยเรือดำน้ำแบบไม่จำกัดขอบเขตอีกครั้งในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ซึ่งเยอรมนีสันนิษฐานว่าจะนำไปสู่ความขัดแย้งครั้งใหม่ ใจความของโทรเลขแนะนำเอกอัครราชทูตเอคคาดท์ว่าหากท่าทีของสหรัฐอเมริกาที่จะเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่งปรากฏเป็นที่ชัดแจ้งแล้ว ให้เอคคาดท์ทาบทามรัฐบาลเม็กซิโกด้วยข้อเสนอการเป็นพันธมิตรทางการทหารและรับเงินทุนสนับสนุนจากเยอรมนี อีกทั้งเยอรมนียังจะสนับสนุนให้เม็กซิโกทวงคืนรัฐเท็กซัสและดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือจากสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้เอคคาดท์ยังถูกแนะให้เร่งเร้าเม็กซิโกในการเป็นตัวกลางชี้ชวนญี่ปุ่นให้มาเป็นพันธมิตรกับเยอรมนีอีกด้วย อย่างไรก็ตาม เม็กซิโกที่ซึ่งด้อยกว่าสหรัฐอเมริกาอย่างมาก เพิกเฉยต่อข้อเสนอดังกล่าว และได้ปฏิเสธข้อเสนออย่างเป็นทางการเมื่อสหรัฐอเมริกาประกาศสงครามต่อเยอรมนีในเดือนเมษายนของปีเดียวกัน
โทรเลขซิมแมร์มันน์ถูกดักจับและถอดรหัสโดยนักวิทยาการรหัสลับ (cryptographers) แห่งห้อง 40 (Room 40) ของสหราชอาณาจักร มีใจความดังนี้
ต้นฉบับ:
คำแปล:
การตอบรับจากเม็กซิโก.
โทรเลขซิมแมร์มันคือส่วนหนึ่งของความพยายามจากเยอรมนีเพื่อหยุดยั้งการลำเลียงเสบียงและยุทโธปกรณ์อื่น ๆ ของฝ่ายไตรภาคี จุดมุ่งหมายหลักของโทรเลขก็คือทำให้รัฐบาลเม็กซิโกประกาศสงครามต่อสหรัฐอเมริกา ซึ่งจะเป็นการกีดกันกองกำลังของสหรัฐอเมริกาไม่ให้ไปยังสมรภูมิในยุโรปและชะลอการส่งออกยุทโธปกรณ์ลง ทั้งนี้กองบัญชาการทหารสูงสุดของเยอรมนีเชื่อว่าจะเป็นการเปิดโอกาสให้พวกเขาโยกกองกำลังจากแนวรบด้านตะวันออกมาต่อสู้กับอังกฤษและฝรั่งเศสในแนวรบด้านตะวันตก รวมถึงบีบเค้นสหราชอาณาจักรด้วยสงครามเรือดำน้ำแบบไม่จำกัดขอบเขต ก่อนที่สหรัฐอเมริกาจะฝึกฝนและส่งกำลังพลมายังยุโรปได้มากพอ
ประธานาธิบดีเม็กซิโก เวนุสเตียโน การันซา (Venustiano Carranza) มอบหมายให้กองบัญชาการทหารเป็นผู้ประเมินความเป็นไปได้ที่เม็กซิโกจะทวงคืนดินแดนจากสหรัฐอเมริกา โดยนายพลในกองทัพสรุปแนวคิดดังกล่าวว่าเป็นไปไม่ได้และไม่พึงปรารถนาด้วยเหตุผลดังนี้
รัฐบาลของการันซาจึงถูกยอมรับในทางนิตินัยจากสหรัฐอเมริกาในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2460 อันเป็นผลโดยตรงจากกรณีโทรเลขซิมแมร์มันและเพื่อดำรงความเป็นกลางของเม็กซิโกในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเอาไว้ ซึ่งหลังจากที่สหรัฐอเมริกาเข้าแทรกแซงเวราครูซด้วยกองกำลังทหารในปี พ.ศ. 2457 แล้ว ทำให้เม็กซิโกไม่เข้าร่วมกับสหรัฐอเมริกาในยุทธการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ดังนั้นจึงเป็นการทำให้แน่ใจว่านี่คือข้อตกลงที่ดีที่สุด แม้ว่าความเป็นกลางของเม็กซิโกจะเปิดโอกาสให้กิจการต่าง ๆ ของเยอรมันยังคงดำเนินไปได้ตามปกติ โดยเฉพาะในกรุงเม็กซิโกซิตี
การดักจับโดยสหราชอาณาจักร.
โทรเลขดังกล่าวถูกส่งไปยังสถานเอกอัครราชทูตเยอรมันในสหรัฐอเมริกาสำหรับการทวนสัญญาณและส่งซ้ำอีกรอบไปยังฟอน เอคคาดท์ ในเม็กซิโก เดิมทีมีกากล่าวอ้างว่าโทรเลขถูกส่งโดยผ่านสามเส้นทางได้แก่ การส่งผ่านสัญญาณวิทยุ การส่งผ่านสายโทรเลขทรานส์แอตแลนติกซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของรัฐบาลฝ่ายที่เป็นกลางในสงคราม (สหรัฐอเมริกาและสวีเดน) โดยมีไว้เพื่อการใช้งานด้านการทูตของตน แต่อย่างไรก็ตามเมื่อมีการเปิดเผยข้อเท็จจริงแล้ว พบว่าโทรเลขถูกส่งผ่านเพียงเส้นเดียวคือผ่านสถานเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาในกรุงเบอร์ลิน ก่อนจะส่งผ่านสายโทรเลขทางการทูตไปยังกรุงโคเปนฮาเกน จากนั้นจึงจะถูกส่งไปยังกรุงลอนดอนและต่อไปยังกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ผ่านสายโทรเลขทรานส์แอตแลนติก ข้อมูลเป็นของการส่งผ่านสามเส้นทางนี้ถูกเผยแพร่โดยเรจินัลด์ บลิงเคอร์ ฮอลล์ หัวหน้าหน่วยสืบราชการลับห้อง 40 เพื่อเป็นการปิดบังข้อเท็จจริงที่ว่าหน่วยงานของเขากำลังดักจับสัญญาณบนสายโทรเลขของสหรัฐอเมริกาอยู่
การส่งสัญญาณโดยตรงจากกรุงเบอร์ลินไปยังกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ในขณะนั้นไม่สามารถกระทำได้ เนื่องจากฝ่ายสหราชอาณาจักรได้ทำการตัดสายโทรเลขของเยอรมันในมหาสมุทรแอตแลนติก อย่างไรก็ตาม สหรัฐอเมริกาอนุญาตการให้เยอรมนีใช้งานสายโทรเลขทางการทูตของตนอย่างจำกัดไว้สำหรับการติดต่อสื่อสารกับสถานทูตของเยอรมนีในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
สายโทรเลขของสวีเดนวิ่งจากสวีเดน ส่วนสายโทรเลขของสหรัฐอเมริกาวิ่งจากสถานทูตในเดนมาร์ก อย่างไรก็ตาม สายโทรเลขทั้งสองเส้นที่วิ่งตรงสู่สหรัฐอเมริกาจำเป็นต้องผ่านสถานีทวนสัญญาณในพอร์ธเคอร์โน ใกล้กับแลนด์เอนด์ ซึ่งเป็นส่วนปลายสุดด้านทิศทะวันตกของเกาะบริเตนใหญ่ ณ สถานที่นี้เองที่สัญญาณถูกขยายและเพิ่มกำลังก่อนจะว่างผ่านสายโทรเลขทรานส์แอตแลนติกข้ามมหาสุมทรแอตแลนติก สัญญาณซึ่งถูกส่งผ่านสถานีในพอร์ธเคอร์โนถูกทำสำเนาและส่งให้แก่หน่วยสืบราชการลับของสหราชอาณาจักร โดยเฉพาะแก่นักถอดรหัสลับและนักวิเคราะห์แห่งห้อง 40 ใน "แอดมิแรลตี" (Admiralty) ซึ่งเป็นหน่วยงานหนึ่งของราชนาวีอังกฤษ&gt; ภายหลังจากที่สายโทรเลขถูกตัด กระทรวงการต่างประเทศเยอรมนีอุทธรณ์ต่อสหรัฐอเมริกาเพื่อขอใช้สายโทรเลขสำหรับการส่งข้อความทางการทูต ประธานาธิบดีวูดโร์ วิลสัน ตอบรับคำอุทธรณ์ดังกล่าว โดยเชื่อว่าความร่วมมือในครั้งนี้จะช่วยส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐอเมริกาและเยอรมนีให้ยั่งยืนต่อไป รวมทั้งช่วยให้ภารกิจทางการทูตระหว่างสองประเทศมีประสิทธิภาพมายิ่งขึ้น อันจะนำไปสู่เป้าหมายของประธานาธิบดีวิลสันในการเจรจาให้สงครามยุติลงในที่สุด ซึ่งการใช้สายโทรเลข ขั้นแรกเยอรมนีต้องส่งข้อความไปที่สถานทูตสหรัฐอมริกา ณ กรุงเบอร์ลิน จากนั้นข้อความจึงจะถูกถ่ายโอนไปยังเดนมาร์กและสู่สหรัฐอเมริกาโดยผู้ให้บริการโครงข่ายโทรเลขสัญชาติอเมริกัน อย่างไรก็ตาม สหรัฐกำหนดเงื่อนไขไว้หลายข้อ ข้อที่ชัดเจนที่สุดคือห้ามไม่ให้ส่งข้อความที่เป็นรหัสลับและข้อความต้องมีความหมายชัดเจน ทั้งนี้เยอรมนีเชื่อว่าสายโทรเลขของสหรัฐอเมริกามีความปลอดภัย จึงมีการใช้งานที่อยู่นอกเหนือเงื่อนไขข้อห้ามอยู่ด้วย
แน่นอนว่าข้อความในโทรเลขซิมแมร์มันน์ไม่ได้ถูกส่งให้สหรัฐอเมริกาในรูปแบบที่ชัดเจนและตรงไปตรงมา โดยทางเยอรมันได้โน้มน้าวให้เอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำกรุงเบอร์ลิน เจมส์ ดับเบิลยู. เจราร์ด ยอมรับโทรเลขดังกล่าวโดยเนื้อความเป็นรหัสซ้อนอยู่ และถูกส่งผ่านสายโทรเลขในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2460
ในวันต่อมา ณ ห้อง 40 ไนเจล เดอ เกรย์ สามารถถอดรหัสข้อความได้บางส่วน เนื่องจากก่อนหน้านี้ห้อง 40 สามารถเก็บกู้เอกสารรหัสลับของเยอรมันมาได้ ซึ่งรวมไปถึงเอกสารลับหลายเลข 13040 ที่เก็บกู้มาจากยุทธการเมโสโปเตเมีย และเอกสารลับทางราชนาวีหมายเลข 0075 ที่เก็บกู้มาได้จากซากเรือเอสเอ็มเอส มากเดอบูร์ก โดยฝ่ายรัสเซียก่อนที่จะส่งต่อมาให้สหราชอาณาจักร
แน่นอนว่าหากนำโทรเลขนี้ไปเผยแพร่จะทำให้สาธารณชนอเมริกันแปรเปลี่ยนทัศนคติไปต่อต้านฝ่ายเยอรมนี และหากส่งมอบโทรเลขให้แก่สหรัฐอเมริกาก็จะยิ่งเป็นการยืนยันว่าเรื่องดังกล่าวมีมูลความจริง แต่กระนั้นเอง ผู้บังคับบัญชาห้อง 40 วิลเลียม ฮอล์ รู้สึกไม่เต็มใจที่จะเปิดเผยโทรเลขดังกล่าว เพราะเท่ากับเป็นการป่าวประกาศว่าสหราชอาณาจักรสามารถถอดรหัสข้อความของเยอรมันได้แล้ว (ซึ่งอาจทำให้ฝ่ายเยอรมันไหวตัวทันและเปลี่ยนรูปแบบรหัสข้อความลับ) และว่าสหราชอาณาจักรกำลังดักฟังสายส่งโทรเลขของสหรัฐอเมริกาอยู่ วิลเลียม ฮอลล์จึงตัดสินใจรอต่อไปอีกสามสัปดาห์ ช่วงเวลานี้เองที่เดอ เกรย์ และวิลเลียม มอนโกเมอรี ทำการถอดรหัสโทรเลขทั้งฉบับจนเสร็จสิ้น ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ เยอรมนีประกาศใช้ยุทธการสู้รบด้วยเรือดำน้ำแบบไม่จำกัดขอบเขตอีกครั้งหนึ่ง จนนำไปสู่การตัดสัมพันธ์ทางการทูตของสหรัฐอเมริกากับเยอรมนีในวันที่ 3 กุมภาพันธ์
ฮอล์ส่งต่อโทรเลขไปยังกระทรวงการต่างประเทศในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ และยังคงเตือนว่าไม่ควรเผยแพร่โทรเลขดังกล่าวออกไป ในขณะเดียวกันนั้นก็กำลังมีการหารือว่าจะปิดบังเรื่องราวครั้งนี้อย่างไร จะอธิบายแก่ฝ่ายสหรัฐ ฯ อย่างไรว่าได้รหัสลับมาโดยไม่เป็นการยอมรับว่าทำการดักฟังสายโทรเลข และจะทำอย่างไรให้ฝ่ายเยอรมันไม่รู้ตัวว่ารหัสลับของตนถูกถอดออกแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น สหราชอาณาจักรเองขังต้องคิดหาทางโน้มน้าวให้ชาวอเมริกันเชื่อได้ว่าโทรเลขดังกล่าวไม่ได้ถูกปลอมแปลงขึ้นมา
ในประเด็นแรก สหราชอาณาจักรแก้ต่างว่าได้ชุดรหัสลับของโทรเลขมาจากสำนักโทรเลขพาณิชย์ของเม็กซิโก เนื่องจากสถานเอกอัครราชทูตเยอรมนีประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. จะต้องส่งโทรเลขผ่านสายส่งพาณิชย์ไปยังเม็กซิโกอีกครั้ง ดังนั้นสำนักโทรเลขพาณิชย์ของเม็กซิโกจึงมีข้อความที่ได้จากส่งในครั้งนี้อยู่ และสายลับของสหราชอาณาจักรในเม็กซิโก "นายเอช" (Mr. H) ได้ติดสินบนพนักงานในสำนักงานโทรเลขพาณิชย์จนได้สำเนาของข้อความดังกล่าวมา (เซอร์ โทมัส โฮห์เลอร์ เอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำเม็กซิโกขณะนั้น อ้างว่าไว้ในอัตชีวประวัติว่าตนคือ "นายเอช" หรืออย่างก็เกี่ยวข้องกับการดักจับโทรเลขซิมแมร์มันน์) ด้วยข้อแก้ต่างนี้สหราชอาณาจักรจึงสามารถเปิดเผยโทรเลขแก่สหรัฐอเมริกาได้โดยไม่ทำให้ขุ่นข้องใจกัน ส่วนประเด็นที่สอง สหราชอาณาจักรแก้ต่างว่าในการทวนสัญญาณโทรเลข ข้อความถูกเข้าเป็นหัสลับด้วยเอกสารลับหมายเลข 13040 ดังนั้นเมื่อถึงช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์ สหราชอาณจักรจึงได้ข้อความที่ถอดรหัสสำเร็จฉบับเต็มและสามารถเผยแพร่โทรเลขโดยไม่ทำให้เยอรมันล่วงรู้ว่าชุดรหัสลับล่าสุดของตนถูกถอดออกแล้ว แม้ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด ยังคงมีความเสี่ยงที่เยอรมนีจะตระหนักได้ว่าเอกสารลับหมายเลข 13040 ตกไปอยู่ในมือฝ่ายศัตรูและชุดรหัสลับถูกถอดออกแล้ว แต่เมื่อนำมาพิจารณาหักกลบกับผลผระโยชน์ที่จะได้จากการผลักดันสหรัฐอเมริกาเข้าร่วมในสงครามครั้งนี้ ก็คุ้มค่าพอที่จะเสี่ยงทำให้เยอรมนีไหวตัวทัน และเมื่อสำเนาของเอกสารลับหมายเลข 13040 ถูกเก็บไว้ในบันทึกข้อมูลของสำนักโทรเลขพาณิชย์สหรัฐ ฯ สหราชอาณาจักรจึงสามารถพิสูจน์ความจริงแท้ของข้อความแก่รัฐบาลสหรัฐอเมริกาได้ในที่สุด
ด้วยเนื้อเรื่องที่ถูกแต่งขึ้นนี้ สหราชอาณาจักรจึงทำการกล่าวอ้างแก่สาธารณชนว่าสายลับของตนในเม็กซิโกสามารถล้วงเอาชุดข้อความที่ได้รับการถอดรหัสจากโทรเลขเป็นผลสำเร็จ และยังต้องส่งเอกสารลับหมายเลข 13040 ให้แก่รัฐบาลสหรัฐอเมริกาเพื่อที่จะได้ตรวจสอบข้อความที่ได้รับการถอดรหัสในเม็กซิโก เทียบกับชุดข้อความที่ถูกเก็บบันทึกไว้โดยสำนักโทรเลขพาณิชย์ด้วยตนเอง ถึงกระนั้นก็ตามฝ่ายสหรัฐ ฯ ก็ตกลงใจที่จะให้ความร่วมมือในเรื่องปกปิดในครั้งนี้ของฝ่ายสหราชอาณาจักร ด้านกระทรวงการต่างประเทศของเยอรมนีกลับเพิกเฉยว่ารหัสลับของตนอาจถูกถอดได้โดยฝ่ายศัตรู และส่งเอคคาดท์ไปตาล่าตัวผู้ทรยศ ณ สถานเอกอัครราชทูตในเม็กซิโกแทน (ฟอน เอคคาดท์ ตอบปฏิเสธข้อครหานี้อย่างฉุนเฉียว จนในที่สุดกระทรวงการต่างประเทศเยอรมนีจึงยอมรับว่าสถานเอกอัครราชทูตไม่มีส่วนรู้เห็นในเรื่องนี้)
การใช้งานของสหราชอาณาจักร.
ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ฮอลล์นำโทรเลขแสดงให้แก่เอ็ดเวิร์ด บอลล์ เลขานุการสถานเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำสหราชอาณาจักร ในทีแรก บอลล์รู้สึกกังขาและคิกว่าโทรเลขดังกล่าวเป็นของที่ถูกปลอมแปลงขึ้น แต่เมื่อเขาถูกโน้มนาวให้เชื่อได้ว่าเป็นของจริง บอลล์ก็รู้สึกโกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก ต่อมาในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ฮอลล์ส่งสำเนาให้แก่เอกอัครราชทูตวอลเตอร์ ไฮนส์ เพจ อย่างไม่เปิดเผย และในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ เอกอัครราชทูตเพจจึงเข้าพบกับรัฐมนตรีการต่างประเทศของสหราชอาณาจักร อาเธอร์ บัลโฟร์ และได้รับข้อความต้นฉบับที่ถูกเข้ารหัส พร้อมด้วยคำแปลรหัสฉบับภาษาเยอรมันและภาษาอังกฤษ จากนั้นเพจจึงรายงานเรื่องนี้โดยตรงต่อประธานาธบดีวิลสัน ซึ่งรวมถึงรายละเอียดที่จะต้องถูกตรวจสอบจากบันทึกของสำนักโทรเลขในสหรัฐอเมริกา ต่อมาประธานาธิบดีวิลสันจึงได้เผยแพร่ข้อความจากโทรเลขดักล่าวแก่สื่อมวลชนในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460
ผลกระทบในสหรัฐอเมริกา.
ในสหรัฐอเมริกาขณะนั้น ทัศนคติโดยรวมของสาธารณชนเป็นไปในทิศทางต่อต้านทั้งเม็กซิโกและเยอรมนี ในขณะที่เม็กซิโกเองก็มีทัศนคติต่อต้านสหรัฐอเมริกา ส่วนชาวเม็กซิโกฝ่ายเสรีนิยมมีทัศนคติต่อต้านฝรั่งเศส เป็นที่รู้กันทั่วไปว่าในขณะนั้นเองนายพลจอร์จ เจ. เพิร์ชชิง ของสหรัฐอเมริกา ได้ไล่ล่านักปฏิวัติชาวเม็กซิโกอย่างปันโช บียา ผู้ก่อการกำเริบตามแนวชายแกนหลายครั้ง ข่าวเรื่องโทรเลขดังกล่าวยังช่วยปลุกเร้าความตึงเครียดระหว่างสหรัฐอเมริกาและเม็กซิโกให้เพิ่มมากขึ้น
นอกจากนี้ยังมีทัศนคติต่อต้านสหราชอาณาจักรปรากฏอยู่อย่างแจ่มชัดในสหรัฐอเมริกาอีกด้วย โดยเฉพาะในกลุ่มชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมันและชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช ในขณะที่ชาวอเมริกันจำนวนมากปรารถนาที่จะหลีกเลี่ยงสงครามในยุโรป เมื่อสาธารณชนรับรู้ข่าวการโจรกรรมข้อความที่ถูกถอดรหัสในเม็กซิโก (ที่สหราชอาณาจักรแต่งขึ้น) เริ่มแรกพวกเขาส่วนมากเชื่อกันว่าเป็นโทรเลขที่ถูกปลอมแปลงขึ้นอย่างรอบคอบของหน่วยราชการลับสหราชอาณาจักร ความเชื่อนี้เองที่ได้รับการสนับสนุนจากนักการทูตเยอรมัน นักการทูตเม็กซิกัน นักพูดชีชวนฝ่ายเยอรมัน และชาวอเมริกันแถบชายฝั่งแปซิฟิก รวมไปถึงหนังสือพิมพ์อเมริกันบางฉบับอย่าง "เฮิร์สเพรสเอ็มไพร์" ความเชื่อแบบผิด ๆ นี้เอง ที่ทำให้รัฐบาลกลางของประธานาธิบดีวิลสันตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เนื่องจากหลักฐานที่สหราชอาณาจักรส่งให้สหรัฐอเมริกาในทางลับเป็นเครื่องยืนยันอย่างดีว่าโทรเลขฉบับดังกล่าวไม่ได้ถูกปลอมแปลงขึ้น แต่ก็ไม่สามารถเผยแพร่หลักฐานดังกล่าวแก่สาธารณชนได้ เพราะเท่ากับเป็นการเปิดโปงปฏิบัติการถอดรหัสลับของสหราชอาณาจักรให้ฝ่ายเยอรมันได้รับรู้
อย่างไรก็ตาม อาร์ทูร์ ซิมแมร์มันน์ กลับเป็นผู้คลายข้อสงสัยถึงความจริงแท้ของโทรเลขด้วยตนเอง ครั้งแรกในการแถลงข่าววันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2460 เขากล่าวต่อนักข่าวชาวอเมริกันว่า "ข้าพเจ้าไม่อาจปฏิเสธได้ว่ามันคือเรื่องจริง" จากนั้นในวันที่ 29 มีนาคม เขากล่าวสุทรพจน์ที่ยอมรับว่าโทรเลขฉบับนั้นเป็นของจริง ทั้งนี้ซิมแมร์มันน์คาดหวังว่าชาวอเมริกันจะเข้าใจแนวคิดของเยอรมนี ว่าเยอรมนีจะสนับสนุนเงินทุนแก่เม็กซิโกในเฉพาะกรณีที่สหรัฐอเมริกาประกาศเข้าร่วมสงครามเท่านั้น
ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460 ฝ่ายเยอรมันประกาศใช้การสู้รบด้วยเรือดำน้ำแบบไม่จำกัดขอบเขตต่อเรือทุกลำในมหาสมุทรแอตแลนติกที่ติดธงชาติอเมริกันไม่ว่าจะเป็นเรือโดยสารหรือเรือพาณิชย์ก็ตาม ทำให้ในเดือนนั้นเองมีเรือถูกจมสองลำ บริษัทเดินเรืออเมริกันส่วนมากต่างหวั่นเกรงภัยคุกคามดังกล่าว จึงทอดสมอเรือของตนไว้ตามท่าเรือต่าง ๆ ซึ่งกรณีเองเป็นส่วนหนึ่งของข้อเสนอโดยฝ่ายเยอรมันว่าจะ "ทำการปล่อยเรือดำน้ำสู้รบอันเหี้ยมโหดของตน" นั่นเอง และกรณีนี้เองส่งผลให้สาธารณชนเรียกร้องให้มีการตอบโต้ แต่ประธานาธิบดีวิลสันปฏิเสธที่จะส่งปืนกลและนาวิกโยธินไปประจำการตามเรือพาณิชย์ อย่างไรก็ตาม หลังจากที่มีการเผยแพร่โทรเลขซิมแมร์มันน์ ประธานาธิบดีวิลสันเรียกร้องให้มีการติดอาวุธเรือพาณิชย์ แต่ข้อเรียกร้องดังกล่าวถูกขัดขวางโดยฝ่ายต่อต้านสงครามในวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา
ความพยายามสนับสนุนสงครามครั้งก่อนหน้าของเยอรมัน.
เยอรมนีพยายามที่จะจุดชนวนสงครามระหว่างเม็กซิโกและสหรัฐอเมริกามานานแล้ว ซึ่งสงครามดังกล่าวจะช่วยกันกองกำลังของสหรัฐ ฯ ไม่ให้มายุ่งเกี่ยวกับสงครามในฝั่งยุโรป ขณะเดียวกันยังจะช่วยชะลอการส่งออกอาวุธยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ ที่สหรัฐ ฯ สนับสนุนแก่ฝ่ายสัมพันธมิตร เยอรมนียังเข้าไปเกี่ยวพันกับการสนับสนุนอาวุธ เงินทุน และคำแนะนำแก่เม็กซิโกหลากหลายครั้ง เช่นในเหตุการณ์อือพีรันกา (Ypiranga incident) ที่เรือกลไฟสัญชาติเยอรมัน "เอสเอส อือพีรันกา" ลำเลียงอาวุธสงครามส่งแก่รัฐบาลกลางเม็กซิโก ซึ่งขณะนั้นถูกคว่ำบาตรทางอาวุธจากสหรัฐอเมริกา และบทบาทของที่ปรึกษาชาวเยอรมันในสมรภูมิอัมโบสโนกาเลส พ.ศ. 2461 (Battle of Ambos Nogales) นอกจากนี้ยังมีกรณีที่เจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองราชนาวีเยอรมัน ฟรันซ์ ฟอน รินเทเลิน พยายามจุดชนวนสงครามระหว่างเม็กซิโกกับสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2458 ด้วยการสนับสนุนเงินจำนวน 12 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ฯ แก่วิกโตเรียโน อัวร์ตา และผู้ก่อวินาศกรรมชาวเยอรมัน โลทาร์ วิทซ์เคอ ซึ่งมีถิ่นพำนักอยู่ในเม็กซิโก ที่มีส่วนรับผิดชอบต่อเหตุการณ์คลังแสงระเบิดที่อู่ต่อเรือนายวิกโยธิบนเกาะมาเร บริเวณอ่าวซานฟรานซิสโก เดือนมีนาคม พ.ศ. 2460 และอาจรวมไปถึงเหตุระเบิด "แบล็กทอม" ในนิวเจอร์ซีย์ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2459 ทั้งนี้ความล้มเหลวของกองกำลังสหรัฐอเมริกาในการจับกุมตัวปันโช บียา ในปี พ.ศ. 2459 และความเคลื่อนไหวของประธานาธิบดีการันซาที่นิยมชมชอบเยอรมนี มีส่วนทำให้เยอรมีกล้าที่จะส่งโทรเลขซิมแมร์มันน์ไปยังเม็กซิโก