pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1814 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนพลพันเอก แต่เขาก็ถอยห่างจากตำแหน่งนั้นและอุทิศตัวในการทำบำเพ็ญประโยชน์ ในช่วงปี ค.ศ. 1820 เขาได้เป็นหัวหน้าทหารรักษาพระองค์ เขาอยู่ในตำแหน่ง 3 ปี ก็ถูกพระเจ้าเฟร์นันโดปลดออกจากตำแหน่ง
เขาอยู่ในชีวิตเกษียณอยู่นาน จนกระทั่งได้รับอวยยศจากสมเด็จพระราชินีมารีอา กริสตีนา ให้เป็นดยุคที่ 1 แห่งซาราโกซา เขาเริ่มเข้าสู่การเมืองในปี ค.ศ. 1836 จนกระทั่งเขาเสียชีวิต
จอห์น ซี. ไรลีย์
จอห์น คริสโตเฟอร์ ไรลีย์ (; เกิด 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2508) เป็นนักแสดง, นักแสดงตลก, นักเขียนบท, นักดนตรี และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน หลังจากภาพยนตร์ของเขาเปิดตัว "Casualties of War" (1989) เขาได้รับการเปิดเผยจากบทบาทสมทบของเขาใน "Days of Thunder" (1990), "What's Eating Gilbert Grape" (1993) และ "The River Wild" (1994) เขายังแสดงในภาพยนตร์ของ Paul Thomas Anderson เรื่อง "Hard Eight" (1996), "Boogie Nights" (1997) และ "Magnolia" (1999) รวมถึง "The Thin Red Line" (1998) ของ Terrence Malick สำหรับการแสดงใน "Chicago" (2002) ไรลีย์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมและรางวัลลูกโลกทองคำที่เกี่ยวข้อง เขาทำงานร่วมกับผู้กำกับ Martin Scorsese ทั้ง "Gangs of New York" (2002) และ "The Aviator" (2004)
เซธ กรีน
เซธ เบนจามิน กรีน (; ชื่อเกิด Seth Benjamin Gesshel-Green; 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน, นักพากย์, นักแสดงตลก, โปรดิวเซอร์, นักเขียนและผู้กำกับ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ร่วมสร้าง, ผู้อำนวยการสร้าง และให้เสียงพากย์บ่อยที่สุดใน "Robot Chicken" ของ Adult Swim และยังเคยกำกับ "Robot Chicken" "Star Wars" และ "DC Comics" เรื่องพิเศษอีกด้วย
ลอรา แฮดด็อก
ลอรา เจน แฮดด็อก (; เกิด 21 สิงหาคม พ.ศ. 2528) เป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ เธอเป็นที่รู้จักในการรับบทเป็น Kacie Carter ในเรื่อง "Honest", Lucrezia ใน "Da Vinci's Demons", Meredith Quill ใน "Guardians of the Galaxy" และภาคต่อ "Guardians of the Galaxy Vol. 2", Alison ใน "The Inbetweeners Movie' และ Viviane Wembly ใน ""
เกร็ก เฮนรี
เกร็ก ลี เฮนรี (; เกิด 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2495) เป็นนักแสดงตัวละครชาวอเมริกัน และนักดนตรีร็อค, บลูส์ และคันทรี
เขาเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากการแสดงในบท Dennis Rader ฆาตกรต่อเนื่องในภาพยนตร์ที่สร้างขึ้นสำหรับโทรทัศน์เรื่อง "The Hunt for the BTK Killer", และรับบท "heavies" ในภาพยนตร์หลายเรื่องเช่น "Payback" (1999) และ "Body Double" (1984) ของ Brian De Palma, ซึ่งเฮนรีได้ร่วมงานด้วยบ่อยครั้งในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โดยแสดงในภาพยนตร์หกเรื่องของเดอปัลมาจนถึงปัจจุบัน
ลี เพซ
ลี กรินเนอร์ เพซ (; เกิด 25 มีนาคม ค.ศ. 1979) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากการแสดงในบท Thranduil Elvenking ในภาพยนตร์ชุด เดอะฮอบบิท และ Joe MacMillan ในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "Halt and Catch Fire" ทางช่องเอเอ็มซี เพซยังปรากฏตัวในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลในบท Ronan the Accuser ซึ่งเป็นบทบาทที่เขาแสดงเป็นครั้งแรกใน "รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล" และต่อมาในภาพยนตร์ "กัปตัน มาร์เวล" เขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี จากการรับบทเป็นเน็ดในละครตลกทางช่อง เอบีซี เรื่อง "พุชชิงเดซีส์"
รสนิยมทางเพศของเพซได้เป็นจุดสนใจของสาธารณชนจากทางที่เอียน แม็กเคลเลนซึ่งเป็นนักแสดงร่วมกับเขาในภาพยนตร์เรื่องเดอะฮอบบิทได้เผลอออกมาเปิดเผยว่าเขาเป็นเกย์ในปี 2012 ต่อมาในปี 2018 เพซได้ออกมาเปิดเผยประสบการณ์เกี่ยวกับการเป็นนักแสดงในฐานะเกย์ผ่านบทสัมภาษณ์ของเดอะนิวยอร์กไทมส์ ในปี 2022 เขาได้ออกมาเปิดเผยว่าเขาได้แต่งงานกับแมทธิว โฟลีย์, ผู้บริหารของทอม บราวน์
ปีเตอร์ เซราฟิโนวิซ
ปีเตอร์ ไซมอน เซราฟิโนวิซ (; ; เกิด 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักแสดง, นักแสดงตลก, ผู้กำกับ และผู้เขียนบทชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาทผู้พากย์เสียงของ Darth Maul ใน "" (1999), Pete ใน "Shaun of the Dead" (2004) และ Garthan Saal ใน "Guardians of the Galaxy" (2014) เขายังเคยปรากฏตัวในซีรีส์ตลกของอังกฤษและอเมริกันหลายเรื่อง เขาแสดงเป็น titular character ในซีรีส์ไลฟ์แอ็กชันของ "The Tick" ปี ค.ศ. 2016 และได้รับความสนใจจากวิดีโอเสียดสีทางการเมืองซึ่งเขาให้เสียง โดนัลด์ ทรัมป์ในเวอร์ชันต่าง ๆ รวมถึง Cockney, sassy, และ posh เขายังเคยกำกับมิวสิกวิดีโอสำหรับการแสดงเช่น Hot Chip และ Kitchen Gun
ลินดา คาร์เดลลินี
ลินดา เอ็ดนา คาร์เดลลินี (; เกิด 25 มิถุนายน พ.ศ. 2518) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวอเมริกัน ในโทรทัศน์เธอเป็นที่รู้จักจากบทบาทนำในละครวัยรุ่นเรื่อง "Freaks and Geeks" (2542–2543) ละครทางการแพทย์ "ER" (2546–09) ละครระทึกขวัญ "Bloodline" (2558–17) และ tragicomedy เรื่อง "Dead to Me" ( 2019- ปัจจุบัน) ซึ่งเรื่องนี้ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง Primetime Emmy Award สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในซีรีส์ตลก เธอยังเป็นแขกรับเชิญในละครย้อนยุคเรื่อง "Mad Men" (2013–15) ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัล Primetime Emmy Award ผลงานเสียงของเธอรวมถึงซีรีส์การ์ตูนเรื่อง "Scooby-Doo! Mystery Incorporated" (2010–13), "Regular Show" (2012–15), "Gravity Falls" (2012–16) และ "Sanjay and Craig" (2013–16)
คลอเดีย คิม
คิม ซู-ฮย็อน (, Kim Soo-hyun; เกิด 25 มกราคม พ.ศ. 2528) หรือที่รู้จักกันในชื่อ คลอเดีย คิม  เป็นนักแสดงและนางแบบชาวเกาหลี เธอเปิดตัวในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เมื่อเธอแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง "Queen of the Game"
คิมเกิดที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เธอใช้เวลาหกปีในวัยเด็กของเธอในสหรัฐ ก่อนที่จะกลับมาที่เกาหลีใต้ ความฝันของเธอในโรงเรียนมัธยมต้นคือการเป็นทนายความระหว่างประเทศ และในโรงเรียนมัธยมปลายเธอหวังที่จะเป็นผู้ประกาศข่าวทางโทรทัศน์ เธอได้รับแรงบันดาลใจจากการดู Karuna Shinsho ผู้ประกาศข่าวพาดหัวข่าวของ CNN ในเอเชีย เธอสำเร็จการศึกษาในต่างประเทศเพื่อสานต่อความฝันในการเป็นผู้ประกาศข่าวและเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยสตรีอีฮวาในสาขาวิชาเอกการศึกษานานาชาติ (DIS) ในขณะที่ลงทะเบียน เธอทำงานเป็นนักข่าวและผู้ประกาศข่าวในหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษของโรงเรียนเป็นเวลาสามปี ชื่อ "Ewha Voice" เธอยังทำงานเป็นนักข่าวฝึกหัดของ Korea Times และ Arirang TV ด้วย
นอกจากนี้ความสนใจในดนตรี ภาพยนตร์ และความบันเทิงอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องทำให้เธอสมัครเข้าร่วมการประกวด Super Model
เอมิยูมิ ซูเปอร์สตาร์แสบยกกำลังสอง
เอมิยูมิ ซูเปอร์สตาร์แสบยกกำลังสอง  เป็นการ์ตูนแอนิเมชันของสหรัฐอเมริกา สร้างโดยแซม รีจิสเตอร์สำหรับการ์ตูนเน็ตเวิร์ค ผลิตโดยเรเนเกดแอนิเมชันและการ์ตูนเน็ตเวิร์คสตูดิโอส์
แมวคาลิโก
แมวคาลิโก  เป็นแมวบ้านชนิดใดก็ตามที่มีขนสามสี โดยทั่วไป แมวคาลิโกมักถูกเชื่อว่าต้องมีสีขาวอยู่ 25% ถึง 75% ของตัว พร้อมทั้งมีลวดลายสีดำและสีส้ม (บางครั้งอาจเป็นลายสีครีมหรือเทา) อย่างไรก็ตาม แมวคาลิโกสามารถมีสีใดก็ได้ แต่ต้องมีสามสีในลวดลายของมัน ลักษณะขนสามสีเกิดกับแมวเพศเมียแทบทั้งสิ้น เว้นเสียจะเกิดเงื่อนไขทางพันธุกรรมที่หาได้ยากบางอย่าง แมวคาลิโกอาจมีข้อสับสนกับแมวเปรอะ (แมวสีกระดองเต่า, tortoiseshell) ที่มีลายกะดำกะด่างสีดำ/ส้ม หรือสีเทา/ครีม โดยมีแต้มสีขาวจำนวนน้อยมาก อย่างไรก็ตาม นอกพื้นที่อเมริกาเหนือ ลวดลายแบบคาลิโกมักถูกเรียกว่า"ลายกระดองเต่ากับสีขาว" (tortoiseshell and white) ในรัฐควิเบกของแคนาดา พวกมันถูกเรียกว่า "chatte d'Espagne" (คำฝรั่งเศสสำหรับเรียกแมวสเปน(ตัวเมีย)) ชื่ออื่นนอกเหนือจากนี้มีทั้ง แมวลายเสือ, แมวสามสี, มิเกะเนโกะ (三毛猫) (ศัพท์ญี่ปุ่นสำหรับเรียกแมวสามสี) และ "lapjeskat" (ศัพท์ดัตช์สำหรับแมวลายแต้ม) แมวคาลิโกที่มีสีจางถูกเรียกว่า "calimanco หรือ clouded tiger" บางครั้งอาจพบว่าแมวมีลวดลายคาลิโกพร้อมกับมีลายแบบแท็บบีด้วย เรียกแมวที่มีลวดลายเช่นนี้ว่าคาลิบี (caliby)
เนื่องจากการกำหนดทางพันธุกรรมของสีขนแมวคาลิโกเชื่อมโยงกับโครโมโซม X แมวคาลิโกเกือบจะเป็นเพศเมียแทบจะทั้งหมด โดยสีหนึ่งขึ้นกับโครโมโซม X ที่ได้รับจากฝ่ายแม่ และอีกขึ้นกับโครโมโซม X จากฝ่ายพ่อ กรณีส่วนใหญ่ ตัวผู้จะมีขนเพียงสีเดียวเท่านั้น (เช่นสีดำ) เนื่องจากมีโครโมโซม X เพียงแท่งเดียว แมวคาลิโกตัวผู้อาจเกิดขึ้นได้เมื่อแมวตัวนั้นมีโครโมโซม X สองแท่ง (กลุ่มอาการไคลน์เฟลเตอร์ กล่าวคือมีชุดโครโซม XXY ซึ่งมักจะเป็นหมัน) หรือเกิดขึ้นเมื่อแมวตัวนั้นเป็นคิเมียราซึ่งมีเซลล์ร่างกายสองแบบที่แตกต่างกัน หรือกรณีที่พบได้ไม่บ่อยคือ เซลล์ผิวหนังของลูกแมวที่กำลังเจริญเติบโตเกิดการกลายพันธุ์ขึ้นเอง
แมวคาลิโกบางตัวอาจมีสีโดยรวมอ่อนกว่าเมื่อเทียบกับแมวตัวอื่น เรียกว่าคาลิโกสีจาง (diluted calico) ซึ่งพบได้บ่อยในหมู่แมวคาลิโก โดยแตกต่างจากคาลิโกปกติด้วยการมีสีเทา (อาจเรียกได้อีกอย่างว่าสีน้ำเงิน), สีครีม และสีทอง แทนที่จะเป็นสีดำ, แดง และน้ำตาลบนพื้นขาวตามปกติ
รูปแบบขนคาลิโกไม่ได้นิยามถึงแมวสายพันธุ์ใด ๆ แต่เกิดขึ้นโดยบังเอิญในแมวซึ่งมีการแสดงออกของสีขนที่หลากหลาย ดังนั้นรูปแบบสีขนที่เกิดขึ้นจึงไม่มีภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ที่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม การมีอยู่ของแต้มแบบคาคาลิโกได้รับการศึกษาในระดับหนึ่งโดย Neil Todd ในการศึกษาเส้นทางการอพยพของแมวบ้านไปตามเส้นทางการค้าในยุโรปและแอฟริกาเหนือ สัดส่วนของยีนกลายพันธุ์ที่ให้ขนสีส้มที่พบในแมวคาลิโกสามารถตามสืบไปได้ถึงเมืองท่าริมทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในกรีซ, ฝรั่งเศส, สเปนและอิตาลี จนพบว่ามีต้นกำเนิดจากอียิปต์ แมวคาลิโกได้กลายมาเป็นแมวประจำรัฐแมรีแลนด์ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2001 ซึ่งได้รับเลือกในตำแหน่งดังกล่าวเนื่องจากรูปแบบขนสีขาว ดำ และส้มของมัน มีความคล้ายคลึงกับที่ปรากฏในนกขมิ้นบัลติมอร์ (นกประจำรัฐ) และผีเสื้อลายตารางหมากรุกบัลติมอร์ (แมลงประจำรัฐ)
พันธุศาสตร์.
ในแง่ของพันธุศาสตร์ แมวคาลิโกเทียบเท่ากับแมวสีเปรอะในทุก ๆ ด้าน นอกจากที่ว่าพวกมันมียีนสำหรับแต้มสีขาว ในทางตรงกันข้ามกับแมวเปรอะซึ่งไม่มีจุดสีขาวบนตัว มักจะมีแต้มสีขนาดเล็ก หรือกระทั่งผสมกันในลักษณะคล้ายเกลือกับพริกไทย (salt-and-pepper sprinkling) ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงผลของพันธุกรรมที่มีต่อความเร็วสัมพัทธ์ในการเคลื่อนย้ายเซลล์เมลาโนไซต์และการปิดการทำงานของโครโมโซม X ในเอมบริโอ
การศึกษาอย่างจริงจังเกี่ยวกับแมวผ้าดิบดูเหมือนจะเริ่มขึ้นเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1948 เมื่อเมอร์รีย์ บาร์ (Murray Barr) และนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาของเขา อี.จี. เบอร์แทรม (E.G. Bertram) สังเกตเห็นก้อนสีเข้มลักษณะคล้ายน่องไก่ในนิวเคลียสของเซลล์ประสาทแมวเพศเมีย แต่ไม่พบในแมวเพศผู้ ก้อนสีทึบดังกล่าวเป็นที่รู้จักในชื่อบาร์บอดี (Barr body) ในปี 1959 นักชีววิทยาเซลล์ Susumu Ohno ระบุว่าบาร์บอดีคือโครโมโซม X ในปี 1961 Mary Lyon เสนอแนวของการปิดการทำงานโครโมโซม X (X-inactivation) ซึ่งหนึ่งในโครโมโซม X ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหยุดการทำงาน โดยเธอสังเกตจากรูปแบบของสีขนในหนู
แมวคาลิโกเป็นเพศเมียแทบจะทั้งสิ้น เนื่องจากโลคัสของยีนที่กำหนดขนสีส้มอยู่บนโครโมโซม X เมื่อละทิ้งการมีอยู่ของอิทธิพลอื่น ๆ เช่น การยับยั้งการสร้างสีซึ่งเป็นสาเหตุของการมีขนสีขาว (ไม่มีสี) จะได้ว่ารูปแบบอัลลีลของโลคัสดังกล่าวกำหนดเพียงว่าเป็นขนสีส้มหรือไม่เท่านั้น แมวตัวเมียล้วนเป็นดั่งเช่นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีรกอื่น ๆ คือมีโครโมโซม X สองแท่ง ในทางกลับกัน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีรกตัวผู้มีโครโมโซม X และ Y อย่างละแท่ง โดยโครโมโซม Y ไม่มีโลคัสใดสำหรับยีนขนสีส้ม จึงไม่มีโอกาสที่แมวเพศผู้ที่มีโครโมโซม XY จะมีทั้งยีนขนสีส้มและยีนที่ไม่ให้สีส้มพร้อมกันได้ กล่าวคือ การมีโครโมโซม XX จะทำให้เกิดลักษณะสีเปรอะหรือคาลิโกขึ้นได้
มีข้อยกเว้นประการหนึ่งคือ อาจพบกรณีการแบ่งเซลล์ที่ผิดพลาดอาจทำให้โครโมโซม X ส่วนเกินเหลืออยู่ในเซลล์สืบพันธุ์เซลล์ใดเซลล์หนึ่งที่สร้างแมวตัวผู้ จากนั้นโครโมโซม X ส่วนเกินจะถูกทำซ้ำในเซลล์ร่างกายแต่ละเซลล์ของมัน เป็นภาวะที่แสดงการมีโครโมโซม XXY หรือกลุ่มอาการไคลน์เฟลเตอร์ รูปแบบการรวมโครโมโซมเช่นนี้สามารถสร้างลักษณะแต้มสีแบบเปรอะหรือแบบคาลิโกในแมวเพศผู้ ในทำนองเดียวกันกับการที่คู่โครโมโซม XX สร้างลักษณะดังกล่าวในแมวเพศเมีย
ประมาณหนึ่งในสามพันของแมวคาลิโกตัวหรือสีเปรอะตัวผู้เป็นหมัน เนื่องจากความผิดปกติของโครโมโซม และนักปรับปรุงพันธุ์สัตว์มักปฏิเสธที่จะนำแมวตัวผู้ที่มีลักษณะขนเช่นนี้มาเป็นพ่อพันธุ์ เพราะพวกมันมักมีร่างกายที่ไม่แข็งแรงและความสามารถในการสืบพันธุ์ต่ำ แม้ว่าจะมีกรณีหายากซึ่งแมวคาลิโกตัวผู้มีสุขภาพดีและสามารถสืบพันธุ์ได้ ผู้ลงทะเบียนพันธุ์แมว (cat registry) ก็มักที่จะไม่ยอมรับแมวดังกล่าวเป็นสัตว์สำหรับส่งประกวด
ดังที่ Sue Hubble ระบุไว้ในหนังสือของเธอ "Shrinking the Cat: Genetic Engineering Before We Knew About Genes"
การกลายพันธุ์ที่ทำให้แมวตัวผู้มีขนสีขิง และตัวมีมีขนสีขิง, สีกระดองเต่า, หรือคาลิโกได้ให้ผลเป็นแผนที่บ่งบอกข้อมูลจำเพาะบางอย่าง ยีนกลายพันธุ์ที่ให้สีส้มพบเพียงบนโครโมโซม X (หรือโครโมโซมเพศเมีย) เช่นเดียวกับมนุษย์ แมวตัวเมียมีโครโมโซมเพศที่เป็นคู่กัน นั่นคือ XX และแมวตัวผู้มีโครโมโซมเพศเป็น XY ดังนั้น แมวตัวเมียจึงสามารถมียีนกลายพันธุ์ที่ให้ขนสีส้มบนโครโมโซม X แท่งหนึ่ง และยีนสำหรับขนสีดำบนโครโมโซมบนโครโมโซมอีกคู่ ยีนสำหรับลายสลับสี (piebald gene) อยู่บนโครโมโซมอีกแท่งที่แต่งออกไป หากมีการแสดงออก, ยีนนี้เข้ารหัสสำหรับสีขาว (ไม่มีสี) และข่มเหนืออัลลีลใด ๆ ที่เข้ารหัสสำหรับยีนที่ให้สี (อย่างเช่นสีส้มหรือดำ) ทำให้เกิดแต้มสีขาวในแมวคาลิโก หากว่านี่เป็นประเด็นแล้ว ยีนจำนวนหนึ่งที่ยกมานี้จะถูกแสดงออกบนลายอันเป็นด่างดวงในแมวสีเปรอะหรือแมวจำพวกคาลิโก แต่ในตัวผู้ ด้วยการที่มีโครโมโซม X เพียงแท่งเดียว จึงมีเพียงยีนเดียวสำหรับให้สีขน มันอาจมีสีขิง หรือไม่เป็นสีขิงก็ได้ (แม้ว่าจะมียีนดัดแปรบางยีนมาเพิ่มสีขาวไว้ตรงนั้นตรงนี้บ้างก็ตาม) เว้นเสียแต่ว่ามันมีความผิดปกติของโครโมโซม มันก็ไม่อาจเป็นแมวคาลิโกได้
ในปัจจุบัน เป็นการยากที่จะจำลองรูปแบบของสีขนในแมวคาลิโกด้วยการโคลนนิง Penelope Tsernoglou ได้เขียนไว้ว่า "นี่เป็นผลของประกฏการณ์ที่เรียกว่า x-linked inactivation ซึ่งเกี่ยวข้องกับการปิดการทำงานอย่างสุ่มของโครโมโซมคู่ใดคู่หนึ่ง เนื่องจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตัวเมียมีโครโมโซม X สองแท่ง ผู้ใดก็ตามอาจประหลาดใจว่าปรากฏการณ์นี้จะส่งผลกระทบอย่างกว้างขวางยิ่งขึ้นสำหรับการโคลนนิงในอนาคต"
นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ว่า แมวคาลิโกให้ข้อค้นพบเกี่ยวกับความแตกต่างทางสรีรวิทยาระหว่างสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพศผู้และเพศเมียอีกด้วย
คติชน.
ในคติชนของหลายวัฒนธรรม เชื่อกันว่าแมวที่มีสีนี้จะนำความโชคดีมาให้ ในเยอรมนี คำสำหรับเรียกแมวคาลิโกคือ "Glückskatze" ซึ่งแปลว่า "แมวนำโชค" ในสหรัฐอเมริกาบางครั้งเรียกว่า "แมวเงิน" (money cat) แมวคาลิโกยังเป็นแมวประจำรัฐแมรีแลนด์ของสหรัฐอเมริกา ในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้า ยูจีน ฟิลด์ได้ตีพิมพ์ "เดอะดูเอล" ซึ่งเป็นบทกวีสำหรับเด็กที่รู้จักกันในชื่อ "The Gingham Dog and the Calico Cat" ในญี่ปุ่น รูปปั้นมาเนกิเนโกะเป็นตัวแทนของแมวคาลิโกที่นำความโชคดีมาให้ และกะลาสีเรือญี่ปุ่นมักมีแมวประจำเรือเป็นแมวคาลิโกเพื่อกันความเคราะห์ร้ายในทะเล
เดอะ ลูนีทูนส์ โชว์
แมวสามสี
แธงก์ยูเน็กซ์
แธงก์ยูเน็กซ์  เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ห้าของนักร้องอเมริกัน อารีอานา กรานเด มีกำหนดวันจำหน่ายวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2019 โดยรีพับลิกเรเคิดส์ ซึ่งปล่อยออกมาหกเดือนหลังจากอัลบั้มสตูดิโอสวีตเตนเนอร์ (2018) โดยสร้างจากการต่อสู้กับปัญหาชีวิตส่วนตัวของกรานเดและการเสียชีวิตของอดีตแฟนหนุ่มแม็ก มิลเลอร์ และเรื่องราวการเลิกราคู่หมั้น พีท เดวิดสัน ประกอบไปด้วยโปรดิวเซอร์ทอมมี บราวน์, แมกซ์ มาร์ติน, อิลยา และป็อบ วานเซล
แอนส์ รูเซล
แอนส์ ออสการ์ รูเซล (; 3 ธันวาคม ค.ศ. 1881 – 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1953) เป็นนักกีฬายิงปืนชาวสวีเดนที่เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908
ในปี ค.ศ. 1908 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งยิงเป้ากวางวิ่ง แบบซิงเกิลชอต ประเภททีม
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 เขายังเข้าร่วมในรายการต่อไปนี้:
Ernst Rosell
โจเซ เดอ พาลาฟ็อก
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2563
การเลือกตั้งนายกองค์บริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2563 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ประกอบไปด้วยการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 ที่นั่ง และการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด 42 ที่นั่ง โดยแบ่งออกเป็นจำนวน 42 เขตเลือกตั้ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดได้เขตละ 1 คน
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด.
มีผู้สมัครรับเลือกตั้ง 6 คน ดังนี้
หมายเลข 1 : นายพิชัย เลิศพงศ์อดิศร.
หมายเลข 2 : นายบุญเลิศ บูรณุปกรณ์.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ 2 สมัย (พ.ศ. 2551 - 2563) และอดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลนครเชียงใหม่ ลงสมัครในนามกลุ่มเชียงใหม่คุณธรรม และได้รับการสนับสนุนจาก จตุพร พรหมพันธุ์ แกนนำ นปช. จบการศึกษาบริหารธุรกิจบัณฑิต และรัฐศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมายเลข 3 : นายวินิจ จินใจ.
สมาชิกพรรคก้าวไกล ลงสมัครในนามกลุ่มเชียงใหม่ก้าวใหม่
หมายเลข 4 : นายบดินทร์ กินาวงศ์.
ลงสมัครในนามกลุ่มประชารัฐเชียงใหม่ อดีตสมาชิกสภาจังหวัดเชียงราย อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) จังหวัดเชียงใหม่ เขต 8 ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ จบการศึกษารัฐศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมายเลข 5 : นายวสันต์ วัชวงษ์.
ผู้สมัครอิสระ อดีตผู้สมัคร ส.ส.เชียงใหม่ พรรคความหวังใหม่
หมายเลข 6 : นายเฉลิมศักดิ์ สุรนันท์.
ผู้สมัครอิสระ อดีตผู้อำนวยการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานเชียงใหม่ และอดีตเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ (บุญเลิศ บูรณุปกรณ์)
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ เป็นสำนักความคิดเศรษฐกิจการเมืองลัทธิอื่น รากฐานของสำนักดังกล่าวสืบย้อนไปได้ถึงการวิพากษ์เศรษฐกิจการเมืองคลาสสิกในงานวิจัยของคาร์ล มาคส์และฟรีดริช เอ็งเงิลส์ เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ประกอบด้วยทฤษฎีต่าง ๆ จำนวนมาก และในหลายกรณีใช้การวิเคราะห์แบบมากซ์เพื่อประกอบหรือส่งเสริมแนวเข้าสู่การศึกษาแนวอื่น ทั้งนี้พึงทราบว่าบุคคลไม่จำเป็นต้องเป็นนักลัทธิมากซ์ในทางการเมืองจึงจะเป็นนักเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ สองคำนี้จึงไม่ใช่คำไวพจน์
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ให้ความสนใจกับการวิเคราะห์วิกฤตในทุนนิยม บทบาทและการกระจายของผลผลิตส่วนเกินและมูลค่าส่วนเกินในระบบเศรษฐกิจต่าง ๆ สภาพและจุดกำเนิดของมูลค่าทางเศรษฐกิจ ผลกระทบของชนชั้นและการต่อสู้ของชนชั้นในเรื่องกระบวนการทางเศรษฐกิจและการเมือง และกระบวนการวิวัฒนาการทางเศรษฐกิจ
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแวดวงวิชาการ มีความแตกต่างจากอุดมการณ์การเมืองลัทธิมากซ์ ตลดจนแง่มุมเชิงบรรทัดฐานของความคิดแบบลัทธิมากซ์ โดยมีมุมมองว่าแนวเข้าสู่การศึกษาดั้งเดิมของมากซ์ในการทำความเข้าใจเศรษฐศาสตร์และการพัฒนาเศรษฐกิจเป็นเอกเทศเชิงภูมิปัญญาจากการสนับสนุนสังคมนิยมปฏิวัติของมากซ์ นักเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์มิได้ยึดถืองานของมากซ์และนักลัทธิมากซ์ที่มีชื่อเสียงอื่นเท่านั้น แต่ยังยกมาจากแหล่งข้อมูลที่ไม่ใช่นักลัทธิมากซ์อื่นด้วย
แม้ว่าสำนักมากซ์ถือว่าเป็นลัทธิอื่น แต่ความคิดที่มาจากเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์มีส่วนช่วยให้เกิดความเข้าใจกระแสหลักของเศรษฐกิจโลก มโนทัศน์บางอย่างพัฒนาขึ้นในเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับการสะสมทุนและวงจรเศรษฐกิจ ซึ่งเหมาะสมสำหรับใช้ในระบบทุนนิยม (เช่น ความคิดเรื่องการทำลายล้างอย่างสร้างสรรค์ของโจเซฟ ชุมเปเตอร์)
ปฏิกิริยาของมากซ์ต่อเศรษฐศาสตร์คลาสสิก.
เศรษฐศาสตร์ของมากซ์มีจุดตั้งต้นมาจากนักเศรษฐศาสตร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในยุคของเขา ได้แก่ นักเศรษฐศาสตร์คลาสสิกชาวบริติช อดัม สมิธ, ทอมัส โรเบิร์ต มาลธัส และ เดวิด ริคาร์โด
ใน "ความมั่งคั่งของประชาชาติ" (ค.ศ. 1776) สมิธให้เหตุผลว่าลักษณะสำคัญที่สุดของเศรษฐกิจแบบตลาดคืออนุญาตให้ความสามารถการผลิตเติบโตได้อย่างรวดเร็ว สมิธอ้างว่าตลาดที่กำลังเติบโตกระตุ้นให้เกิด "การแบ่งงานกันทำ" มากขึ้น (เช่น ธุรกิจ และ/หรือคนงานที่ทำหน้าที่เฉพาะ) และส่งผลให้เกิดผลิตภาพมากขึ้นตามลำดับ แม้ว่าโดยทั่วไปสมิธจะกล่าวถึงแรงงานเพียงเล็กน้อย แต่เขาก็สังเกตว่าการแบ่งงานกันทำเมื่อถึงจุดหนึ่งจะเป็นผลเสียต่อผู้ที่มีงานแคบลงเรื่อย ๆ เมื่อมีการแบ่งงานกันทำมากขึ้น สมิธยังยืนยันว่าเศรษฐกิจแบบปล่อยให้ทำไปจะแก้ไขมันเองได้ตามเวลา
มาร์กซ์เห็นด้วยกับสมิธโดยอ้างว่าผลลัพธ์ทางเศรษฐกิจที่เป็นประโยชน์ที่สำคัญของทุนนิยมคือการเติบโตของความสามารถผลิตภาพอย่างรวดเร็ว มากซ์ยังขยายความอย่างมากในความคิดว่ากรรมกรอาจได้รับโทษเมื่อทุนนิยมมีผลิตภาพมากขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น มากซ์ตั้งข้อสังเกตใน "ทฤษฎีมูลค่าส่วนเกิน" ว่า "เราเห็นความก้าวหน้ายิ่งใหญ่ที่อดัม สมิธกระทำเกินกว่าพวกฟิซิโอแครตในการวิเคราะห์มูลค่าส่วนเกินและทุน ในทัศนะของพวกเขา มีกรรมกรรูปธรรมประเภทเดียว—กรรมกรกสิกรรม—ที่สร้างมูลค่าส่วนเกิน ... แต่สำหรับอดัม สมิธ เป็นกรรมกรสังคมทั่วไป — ไม่ว่ามูลค่าการใช้งานสำแดงออกมาแบบใด — เฉพาะปริมาณของกรรมกรที่จำเป็นซึ่งก่อให้เกิดมูลค่า มูลค่าส่วนเกิน ไม่ว่าในรูปกำไร ค่าเช่า และดอกเบี้ยแบบทุติยภูมิ ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของแรงงานนี้ ซึ่งเจ้าของสภาพวัตถุของแรงงานโดยแลกเปลี่ยนกับกรรมกรมีชีวิต"
มาลธัสอ้างใน "เรียงความเรื่องหลักการประชากร" (ค.ศ. 1798) ว่าการเติบโตของประชากรเป็นสาเหตุหลักของค่าจ้างระดับยังชีพได้สำหรับแรงงานนั้นกระตุ้นให้มากซ์พัฒนาทฤษฎีการตัดสินค่าจ้างใหม่ ในขณะที่มาลธัสนำเสนอทฤษฎีการเติบโตของประชากรในอดีต มากซ์เสนอทฤษฎีประชากรที่เกินโดยสัมพัทธ์ในทุนนิยมมีแนวโน้มผลักดันค่าจ้างให้ไปสู่ระดับยังชีพได้ มากซ์มองว่าประชากรที่เกินโดยสัมพัทธ์นี้มาจากสาเหตุทางเศรษฐกิจ มิใช่สาเหตุทางชีววิทยา (ตามทฤษฎีของมาลธัส) ทฤษฎีประชากรส่วนเกินแบบเศรรษฐศาสตร์นี้มักได้ชื่อว่าเป็นทฤษฎีกรรมกรทัพหนุน (reserve army of labour) ของมากซ์
ริคาร์โดพัฒนาทฤษฎีการกระจายภายในระบบทุนนิยม นั่นคือทฤษฎีว่าผลผลิตของสังคมมีการกระจายไปยังชนชั้นในสังคมอย่างไร ทฤษฎีนี้แบบสมบูรณ์ที่สุดมีการนำเสนอใน "ว่าด้วยหลักการเศรษฐกิจการเมืองและการเก็บภาษีอากร" (ค.ศ. 1817) ตั้งอยู่บนทฤษฎีมูลค่าแรงงาน ซึ่งกล่าวว่า มูลค่าของวัตถุทุกชิ้นที่ผลิตขึ้นเท่ากับแรงงานที่ใส่ลงไปในวัตถุ และสมิธเองก็นำเสนอทฤษฎีมูลค่าแรงงาน แต่มีความเข้าใจอย่างไม่สมบูรณ์ สิ่งที่มีความโดดเด่นอีกอย่างหนึ่งในทฤษฎีเศรษฐกิจของริคาร์โดคือกำไรเป็นการหักลบจากผลผลิตของสังคม และค่าจ้างและกำไรมีความสัมพันธ์แบบผกผัน คือ กำไรที่เพิ่มขึ้นมาจากการลดค่าจ้าง มากซ์ยึดการวิเคราะห์เศรษฐกิจรูปนัยอย่างมากที่พบใน "ทุน" จากทฤษฎีของริคาร์โด
มากซ์ยังวิจารณ์ลักษณะสองประการของ "เศรษฐกิจกระฎุมพี" ซึ่งเขามองว่าเป็นปัจัจยหลักที่ขัดขวางการตระหนักอย่างสมบูรณ์ของอำนาจการผลิตของสังคม คือ การเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต และการดำเนินการเศรษฐกิจที่อ้างว่าไม่มีเหตุผล ซึ่งนำไปสู่ "การก่อความวุ่นวาย" และส่วนเกิน
ทฤษฎีของมากซ์.
มากซ์ใช้ทฤษฎีมูลค่าแรงงาน ซึ่งมองว่ามูลค่าของโภคภัณฑ์หนึ่ง ๆ เป็นเวลาทำงานอันจำเป็นทางสังคม (socially-necessary labour-time) ที่ลงทุนในโภคภัณฑ์นั้น ในแบบจำลองนี้ นักทุนนิยมไม่ได้จ่ายกรรมกรเต็มมูลค่าของโภคภัณฑ์ที่พวกเขาผลิต กลับตอบแทนกรรมกรสำหรับแรงงานที่จำเป็นเท่านั้น (คือ ค่าจ้างแรงงาน ซึ่งครอบคลุมเฉพาะวิถีการยังชีพที่จำเป็นเท่านั้น เพื่อรักษาให้เขาทำงานต่อไปในปัจจุบัน และกลุ่มครอบครัวของเขาทำงานต่อไปในอนาคต) แรงงงานที่จำเป็นเป็นเพียงเศษเสี้ยวเดียวของวันทำงานเต็มวัน นักทุนนิยมเก็บส่วนที่เหลือเพื่อให้ตนเอง เรียก "แรงงานส่วนเกิน"
มากซ์ตั้งทฤษฎีว่าช่องว่างระหว่างมูลค่าที่กรรมกรผลิตกับค่าจ้างที่ได้รับเป็นแรงงานที่ไม่ได้รับค่าจ้าง เรียกว่า มูลค่าส่วนเกิน ยิ่งไปกว่านั้นมากซ์ให้เหตุผลว่าตลาดมีแนวโน้มบดบังความสัมพันธ์ทางสังคมและกระบวนการผลิต ซึ่งเขาเรียกว่า การเกิดอารมณ์เพศจากโภคภัณฑ์ (commodity fetishism) บุคคลล้วนตระหนักดีถึงโภคภัณฑ์ แต่ปกติไม่คิดถึงความสัมพันธ์และแรงงานที่โภคภัณฑ์นั้นเป็นตัวแทน
การวิเคราะห์ของมาก์นำไปสู่การพิจารณาวิกฤตเศรษฐกิจ รอเบิร์ต ไฮบรอนเนอร์เขียนว่า "ความโน้มเอียงต่อวิกฤต—สิ่งที่เราจะเรียก วงจธุรกิจ—ไม่มีการรับรองว่าเป็นลักษณะติดตัวของทุนนิยมโดยนักเศรษฐศาสตร์คนอื่นในเวลาของมากซ์ แม้ว่าเหตุการณ์ในอนาคตระบุชัดเจนถึงพยากรณ์เศรษฐกิจบูมและตกต่ำต่อมา" ทฤษฎีวงจรเศรษฐกิจของมากซ์มีการก่อเป็นรูปร่างโดยริชาร์ด กูดวินใน "วงจรการเติบโต" (ค.ศ. 1967)
ในการระงับการขัดแย้งแบบกระฎุมพีระหว่างเจ้าของปัจจัยการผลิตและ "การกระทำทางสังคม" ของการผลิตเอง มากซ์เสนอให้สังคมเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต เพื่อขจัด "การก่อความวุ่นวาย" ของเศรษฐกิจทุนนิยม มากซ์ยังตั้มูลบท "การจัดการอย่างมีเหตุผล" ของเศรษฐกิจ ซึ่งจะเปลี่ยนกำลังตลาด "โกลาหล" ที่ขับเคลื่อนโดย "ผลรวมของความนิยมปัจเจก"
ระเบียบวิธี.
มาร์กซ์ใช้วิภาษวิธีซึ่งเขารับมาจากงานของเกออร์ค วิลเฮล์ม ฟรีดริช เฮเกล วิภาษวิธีให้ความสนใจกับความสัมพันธ์และการเปลี่ยนแปลง และพยายามเลี่ยงการมองเอกภาพว่าประกอบด้วยวัตถุแยกจากกัน แต่ละวัตถุมีคุณลักษณะไม่อยู่นิ่งเสถียรโดยสภาพ องค์ประกอบหนึ่งของวิภาษวิธีคือภาวะนามธรรม; จากมวลข้อมูลหรือระบบที่ไม่มีการแยกแยะทซึ่งเข้าใจเกี่ยวกับทั้งหมดของอินทรีย์ บุคคลคิดหรือเรียกเป็นส่วน ๆ บุคคลยังอาจใช้วิธีเดียวกันกับความสัมพันธ์และกระบวนการเปลี่ยนแปลงด้วย การสร้างภาวะนามธรรมอาจเป็นแบบกว้างหรือแคบก็ได้ อาจสนใจนัยทั่วไปหรือนัยจำเพาะ และอาจประกอบขึ้นจากมุมมองต่าง ๆ ตัวอย่างเช่น การซื้อขายอาจคิดในเชิงทฤษฎีจากมุมมองของผู้ซื้อหรือผู้ขาย และอาจคิดในเชิงทฤษฎีการซื้อขายอย่างใดอย่างหนึ่งหรือการขายโดยรวม อีกองค์ประกอบหนึ่งคือการนิรนัยเชิงวิภาษวิธีของหมวดหมู่ มากซ์ใช้ความคิดของเฮเกล ซึ่งเป็นแบบ (form) สำหรับเศรษฐศาสตร์ เช่น แบบโภคภัณฑ์ แบบเงิน ฯลฯ จำเป็นต้องนิรนัยอย่างเป็นระบบแทนการถูกบีบกุมในทางออกไปข้างนอกอย่างที่นักเศรษฐศาสตร์กระฎุมพีทำ ทั้งนี้สอดคล้องกับบทวิพากษ์ปรัชญาอุตรวิสัยแบบคานต์ของเฮเกล
มาร์กซ์มองว่าประวัติศาสตร์ได้ผ่านมาหลายขั้นตอน รายละเอียดของการแบ่งยุคไม่ตรงกันอยู่บ้างในงานต่าง ๆ ของเขา แต่หลัก ๆ เป็นดังนี้ คอมมิวนิสต์ดึกดำบรรพ์ – สังคมทาส – ระบบเจ้าขุนมูลนาย – ทุนนิยม – สังคมนิยม – คอมมิวนิสต์ (โดยทุนนิยมเป็นขั้นปัจจุบัน และคอมมิวนิสต์เป็นอนาคต) มากซ์ใช้ความพยายามส่วนใหญ่กับการอธิบายทุนนิยม นักประวัติศาสตร์วางจุดเริ่มต้นของทุนนิยมไว้ระหว่าง ค.ศ. 1450 (ซอมบาร์ต) และระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 (ฮอบสบอร์น)
มากซ์นิยามโภคภัณฑ์เป็นผลิตภัณฑ์ของแรงงานมนุษย์ซึ่งผลิตสำหรับขายในตลาด และผลิตภัณฑ์หลายอย่างของแรงงานมนุษย์เป็นโภคภัณฑ์ มากซ์เริ่มต้นหนังสือ "ทุน" ด้วยการอภิปรายโภคภัณฑ์
โภคภัณฑ์.
มูลค่าของโภคภัณฑ์สามารถรับรู้ได้สองวิธีซึ่งมากซ์เรียกว่า มูลค่าการใช้สอย (use-value) และมูลค่า (value) มูลค่าการใช้สอยของโภคภัณฑ์คือประโยชน์สำหรับการบรรลุความมุ่งหมายในทางปฏิบัติ ตัวอย่างเช่น มูลค่าการใช้สอยของอาหารคือให้สารอาหารและให้รสชาติเพลิดเพลิน มูลค่าใช้สอยของค้อน คือใช้งัดตะปู
มากซ์ให้เหตุผลว่าหากมูลค่าเป็นคุณสมบัติร่วมของโภคภัณฑ์ทุกชนิดแล้ว เมื่อว่ามันจะมาจากสิ่งใด อะไรเป็นตัวกำหนด จะต้องเป็นสิ่งเดียวกันสำหรับโภคภัณฑ์ทุกอย่าง สิ่งที่เกี่ยวข้องอย่างเดียวในมุมมองของมากซ์คือ โภคภัณฑ์ทุกชนิดเกิดจากแรงงานมนุษย์ คือผลิตจากแรงงานมนุษย์
มากซ์สรุปว่ามูลค่าของโภคภัณฑ์เป็นเพียงปริมาณของแรงงานมนุษย์ที่จำเป็นในการผลิต ฉะนั้นมากซ์จึงรับทฤษฎีมูลค่าแรงงาน เช่นเดียวกับริคาร์โโและแม็กคัลล็อกก่อนหน้านี้ มากซ์สืบย้อนการมีอยู่ของทฤษฎีอย่างน้อยไปไกลถึงงานนิรนาม ความคิดบางตอนเกี่ยวกับดอกเบี้ยของเงินโดยรวม และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง "Publick Funds, &amp;c" ตีพิมพ์ในกรุงลอนดอนประมาณ ค.ศ. 1739 หรือ 1740
มากซ์วางข้อจำกัดบางประการต่อความสมเหตุสมผลของทฤษฎีมูลค่าของเขา เขากล่าวว่าในการทำให้ทฤษฎีเป็นจริงได้ โภคภัณฑ์จะต้องไม่ใช่สินค้าไร้ประโยชน์ และไม่ใช่ว่าปริมาณแ้จริงของแรงงานที่ใส่ลงไปในการผลิตโภคภัณฑ์ปัจเจกอย่างใดอย่างหนึ่งที่เป็นตัวตัดสินมูลค่าของมัน แต่เป็นปริมาณแรงงานที่คนงานที่มีพลังงานและความสามารถโดยเฉลี่ยทำงานด้วยความเข้มปานกลาง โดยใช้เทคนิคที่ใช้กันแพร่หลายในเวลานั้น จำเป็นต้องผลิต ถ้อยแถลงอย่างเป็นทางการของกฎคือ มูลค่าของโภคภัณฑ์เท่ากับค่าเฉลี่ยของเวลาทำงานอันจำเป็นทางสังคมที่จำเป็นสำหรับการผลิต
ข้อโต้เถียงของมากซ์มีว่าโภคภัณฑ์มีแนวโน้มแลกเปลี่ยนที่มูลค่า ณ ระดับความคิดเชิงทฤษฎีค่อนข้างทั่วไป นั่นคือ หากโภคภัณฑ์ A มีมูลค่า V แลกเปลี่ยนกับโภคภัณฑ์ B จะมีแนวโน้มในการถือว่าโภคภัณฑ์ B มีมูลค่า V ด้วยเช่นกัน แต่บางพฤติการณ์จะแตกต่างไปจากกฎนี้
เงิน.