pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
เป็นเรื่องราวของหนุ่มน้อยไวกิ้งนาม ฮิคคัพ ผู้อาศัยอยู่บนเกาะเบิร์ค ที่ซึ่งการสู้รบปรบมือกับมังกรเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต มุมมองหัวก้าวหน้าและอารมณ์ขันแบบจิกกัดของเขาทำให้เขาไม่เป็นที่ชื่นชอบของคนทั้งเผ่าหรือแม้แต่ตัวหัวหน้าเผ่า…สโต๊ยค์ เดอะ วาสต์ ที่บังเอิญเป็นพ่อของฮิคคัพเองเสียด้วย เมื่อฮิคคัพต้องร่วมฝึกมังกรกับหนุ่มสาวชาวไวกิ้งคนอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงแอสทริด, สนอทเลาท, ฟิชเลก, และฝาแฝดรัฟนัท และทัฟนัท เขาก็มองว่ามันเป็นโอกาสที่จะพิสูจน์ว่าตัวเขาก็มีคุณสมบัติในการเป็นนักรบเช่นกัน แต่เมื่อเขาได้พบ และได้ผูกมิตร กับมังกรบาดเจ็บ โลกของเขาก็พลิกตารปัตร และสิ่งที่เริ่มต้นเป็นโอกาสในการพิสูจน์ตัวเองเพียงหนึ่งเดียวของฮิคคัพก็เปลี่ยนกลายเป็นโอกาสที่จะสร้างอนาคตใหม่ให้กับคนทั้งเผ่าไปในที่สุด
เดือน บุนนาค
ศาสตราจารย์ เดือน บุนนาค ราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ รองประธานสภาผู้แทนราษฎร ผู้ร่วมก่อตั้ง เลขาธิการ และรักษาการผู้ประศาสน์การมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง คณบดีคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี และคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หัวหน้าพรรคสหชีพ มีผลงานที่สำคัญระหว่างปี พ.ศ. 2485-2490 คือ ช่วยแก้ประกาศสงครามให้กลายเป็นโมฆะ
ศาสตราจารย์ เดือน บุนนาค หรือที่รู้จักกันในนาม ศาสตราจารย์ ดร.เดือน บุนนาค เกิดในตระกูลขุนนาง เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2448 ปีมะเส็ง บริเวณบ้านถนนสินค้า พระนคร เป็นบุตรพระยาประเสนชิตศรีพิลัย (ดัด บุนนาค) กับคุณหญิงทรัพย์ บุนนาค (สกุลเดิม จุลดุลย์) นับเป็นลำดับชั้นที่ 6 ของตระกูลบุนนาค
ด้านครอบครัวสมรสกับ คุณหญิงเยาวมาลย์ ธิดาพระยาอนุรักษ์โกษา (ประเวศ อมาตยกุล) และคุณหญิงแถม มีบุตรธิดา 4 คน คือ เดือนฉาย ธัลดล ดนุช และรัฐฎา
เสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 โดยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ ศ.สัญญา ธรรมศักดิ์ ประธานองคมนตรี เป็นผู้แทนพระองค์ ไปในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เริ่มต้นการศึกษาในปี พ.ศ. 2454 ที่โรงเรียนวัดราชบูรณะ จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2455 และจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ใน พ.ศ. 2459
พ.ศ. 2465 ได้ไปศึกษาต่อทีโรงเรียนลีเซ (Lycée) ณ เมืองเกรอนอบล์ ประเทศฝรั่งเศส และสามารถสอบ Equivalence de Baccalauréat ได้ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2468
จากนั้น ได้เข้าศึกษา ณ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกรอนอบล์ ได้ปริญญา Licencié en droit “Très bien” เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2471
ต่อมาย้ายมาเรียนต่อที่ ณ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยปารีส จนได้รับ Diplôme d'Études Supérieures de droit privé และ Diplôme ď'Études Supérieures de l'Économie Politique ใน พ.ศ. 2472 และได้รับปริญญาเอก (Docteur en droit) จากมหาวิทยาลัยปารีส ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2473
เริ่มต้นฝึกราชการเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 ณ ศาลฎีกา กระทรวงยุติธรรม และได้เป็นผู้พิพากษาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474
เมื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้ร่วมจัดระเบียบราชการบริหารจากสมบูรณาญาสิทธิราช มาเป็นประชาธิปไตย โดยได้โอนจากกระทรวงยุติธรรมไปดำรงตำแหน่งเลขานุการ กรมร่าง
กฎหมายคณะรัฐมนตรี จนในที่สุดได้เป็นเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2477
เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2488 ได้ลาออกจากเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา และได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น รัฐมนตรีที่ไม่ได้ประจำกระทรวง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ รองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีหลายท่าน ได้แก่ จอมพล ป. พิบูลสงคราม พันตรีควง อภัยวงศ์ นายทวี บุณยเกตุ นายปรีดี พนมยงค์ และพลเรือตรีถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์
เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและเลขาธิการมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง เคยรักษาการในตำแหน่งผู้ประศาสน์การมหาวิทยาลัย และเมื่อมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ปิดตลาดวิชา ได้เป็นคณบดีคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี และคณบดีของคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คนแรก นอกจากนี้ยังเป็นเป็นอาจารย์พิเศษ สอนวิชาความรู้เบื้องต้นของกฎหมาย และกฎหมายฝรั่งเศส และ ได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์วิสามัญอีกด้วย
ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภท 2 ตั้งแต่วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2478 จนถึงวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 และได้เป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2489 เคยเป็นกรรมาธิการวิสามัญ เพื่อพิจารณาสังคายนารัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2475 และทำการร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2489 นอกจากนี้ยังได้รับแต่งตั้งเป็นพฤฒสภาในปี พ.ศ. 2489
บัญญัติ จันทน์เสนะ
นายกองเอกบัญญัติ จันทน์เสนะ สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ รองประธานกรรมการคณะกรรมการที่ปรึกษาการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ประธานมูลนิธิสวนประวัติศาสตร์ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และผู้แทนคณะรัฐมนตรี
ในคณะกรรมาธิการวิสามัญกิจการสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และอดีตผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.)
นายบัญญัติ จันทน์เสนะ เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2487 ที่ตำบลตะเครียะ อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนวัดเกษตรชลธี ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา ต่อมาได้เข้าศึกษาระดับปริญญาตรีที่วิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน และจบปริญญาโท ด้านรัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ด้านชีวีตครอบครัว สมรสกับนางวรรณา จันทน์เสนะ (บุตรสาวกำนันวร ทวีรัตน์) มีบุตร 1 คน
นายบัญญัติ จันทน์เสนะ เริ่มรับราชการในสังกัดกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ในตำแหน่ง วิทยากรโท เมื่อปี พ.ศ. 2513 เป็นปลัดอำเภอนาทวี ในปี พ.ศ. 2514 จากนั้นจึงได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นจ่าจังหวัดสงขลา และเป็นนายอำเภอในปี พ.ศ. 2521 เคยดำรงตำแหน่งนายอำเภอ 3 อำเภอ คือ อำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล อำเภอรัตภูมิ และอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา และได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดจังหวัดสงขลา ในปี พ.ศ. 2531
ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดพัทลุง และจังหวัดสงขลา ในปี พ.ศ. 2534 จนได้รับตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดยะลา วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2534 ได้รับพระราชทานยศ นายกองเอก
ในปี พ.ศ. 2536 และจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดสงขลา ในปี พ.ศ. 2537 และพ.ศ. 2538 ตามลำดับ ซึ่งผลงานการบริหารราชการในพื้นที่จังหวัดภาคใต้เป็นที่ประจักษ์ จนกระทั่งได้รับตำแหน่งรองปลัดกระทรวงมหาดไทย และผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) ในปี พ.ศ. 2543 และเป็นอธิบดีกรมที่ดิน ในปี พ.ศ. 2545 จนเกษียณอายุราชการ
นายบัญญัติ จันทน์เสนะ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ในการจัดตั้งรัฐบาลหลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 นายบัญญัติ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ภายหลังการรัฐประหารอีกครั้งในประเทศไทย
ปรีดี เกษมทรัพย์
ศาสตราจารย์ ปรีดี เกษมทรัพย์ นักกฎหมายผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายแพ่ง และนิติปรัชญา อดีตสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อดีตผู้ก่อตั้งและอดีตอธิการวิทยสถานแห่งวัฒนธรรมตะวันออก อดีตรองประธานสหพันธ์คีตาอาศรมแห่งโลก และอดีตประธานคีตาอาศรมแห่งประเทศไทย
ท่านอาจารย์ปรีดีถือว่าเป็นปรมาจารย์ในแวดวงนิติศาสตร์ เป็นผู้คิดค้นทฤษฎีกฎหมายสามชั้น และผู้ริเริ่มให้บรรยายวิชากฎหมายแพ่ง นิติปรัชญา ประวัติศาสตร์กฎหมายไทย และหลักวิชาชีพนักกฎหมาย ขึ้นในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นแห่งแรกของประเทศ
ปรีดี เกษมทรัพย์ เคยเป็นประธานกิตติมศักดิ์มูลนิธิปรีดี เกษมทรัพย์ ที่ลูกศิษย์ลูกหาร่วมกันจัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นมูลนิธิเพื่อให้การสนับสนุนด้านวิชานิติศาตร์ในประเทศไทย
ปรีดี เกษมทรัพย์ เกิดเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 ในครอบครัวคนจีนแต้จิ๋ว ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรนายกิมฮง และนางบัวทอง เกษมทรัพย์ สมรสกับนางอังคณา เกษมทรัพย์ (สกุลเดิม:ไตรวิทยาคุณ) มีบุตร 4 คน ได้แก่ นายบรรณ นายปัญญ์ น.พ.ดร.วิชช์ และนายวัตร เกษมทรัพย์
การศึกษาชั้นต้น ปรีดีได้เดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศจีนตั้งแต่อายุ 7-12 ปี ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ที่เมืองแต้จิ๋ว หลังจากนั้นกลับมาศึกษาต่อจนจบชั้น ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 จากโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย และโรงเรียนอัสสัมชัญ ตามลำดับ
ในระดับอุดมศึกษา เข้าเรียนมหาวิทยาลัยเอ้หมึงแห่งชาติ (National University of Amoy) สาธารณรัฐประชาชนจีน ในวิชาอักษรศาสตร์และปรัชญาจีน แต่เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครองประเทศจีน ทำให้ต้องเดินทางกลับประเทศไทย และมาศึกษาต่อที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบนิติศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมดี) จากนั้นเดินทางไปศึกษาต่อนิติศาสตรมหาบัณฑิต ที่มหาวิทยาลัยทูเลน สหรัฐอเมริกา โดยทุน Fulbright Smith-Mundt Scholarship และนิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต ณ มหาวิทยาลัยแห่งกรุงบอนน์ (Universität Bonn) ประเทศเยอรมนี โดยทุน Humboldt Fellowship และทุนรัฐบาลไทย ทำวิทยานิพนธ์ในหัวข้อ "Das thailändische eheliche Güterrecht" ("สิทธิในทรัพย์สินของคู่สมรสไทย") เมื่อ พ.ศ. 2510
นอกจากนี้ยังเป็นเนติบัณฑิตไทย และมีประกาศนียบัตรครูสอนภาษาจีน ของกระทรวงศึกษาธิการ กับทั้งยังได้รับนิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ปรีดี เริ่มรับราชการเมื่อ พ.ศ. 2496 ในยศนายร้อยตำรวจโทในประจำกองการต่างประเทศและแถลงข่าว กรมตำรวจ จากนั้นเข้าเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้พิพากษาในศาลระดับชั้นต่าง ๆ ตั้งแต่ พ.ศ. 2498 จนถึง พ.ศ. 2517 ได้ออกจากตำแหน่งผู้พิพากษามารับหน้าที่เป็นอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนเกษียณอายุราชการ และยังคงเป็นอาจารย์พิเศษในคณะดังกล่าว โดยบรรยายวิชากฎหมายแพ่ง นิติปรัชญา ประวัติศาสตร์กฎหมายไทย และหลักวิชาชีพนักกฎหมาย เป็นต้น
เขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
ทั้งนี้ปรีดี เกษมทรัพย์ จัดได้ว่าเป็นปรมาจารย์ในแวดวงนิติศาสตร์ เป็นผู้คิดค้นทฤษฎีกฎหมายสามชั้น และผู้ริเริ่มให้บรรยายวิชากฎหมายแพ่ง นิติปรัชญา ประวัติศาสตร์กฎหมายไทย และหลักวิชาชีพนักกฎหมาย ขึ้นในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นแห่งแรกของประเทศ
ขณะอยู่ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะนิติศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2519 อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2521 และประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาคณะนิติศาสตร์ พ.ศ. 2518-2532
ในปี 2549 ได้ก่อตั้ง "วิทยาลัยนิติรัฐศาสตร์" ขึ้นใน มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด ซึ่งเปิดสอน 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต และ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต และยังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการวิทยาลัยนิติรัฐศาสตร์ ต่อมาใน ปี 2558 ปรับโครงสร้างเป็น "คณะนิติรัฐศาสตร์" เปิดสอน 3 หลักสูตร คือ หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต และ หลักสูตรรัฐศาสตรบัณฑิต
นอกจากนี้ยังเป็นอาจารย์พิเศษในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร สถาบันจิตวิทยาความมั่นคง และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย
ในทางการเมืองปรีดี เกษมทรัพย์ เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ (สภาสนามม้า) พ.ศ. 2516 สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2516-2518 กรรมการพิจารณาร่างรัฐธรรมนูญของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2516-2517 และกรรมการในคณะกรรมการปกครองของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2516-2518
ก่อนเกษียณอายุ ท่านเป็นผู้ก่อตั้งและอธิการวิทยสถานแห่งวัฒนธรรมตะวันออก (Oriental Culture Academy) ประธานกรรมการอาศรมวัฒนธรรมไทย - ภารต รองประธานสหพันธ์คีตาอาศรมแห่งโลก ประธานคีตาอาศรมแห่งประเทศไทย อุปนายกสภามหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ กรรมการสภามหาวิทยาลัยมหามงกุฎราชวิทยาลัย ประธานกรรมการกิตติมศักดิ์คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาทางนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรรมการในคณะกรรมการว่าด้วยการปฏิบัติราชการเพื่อประชาชนของหน่วยงานของรัฐ (ปปร.) และประธานกรรมการพิจารณาคำร้องเรียนการปฏิบัติราชการเพื่อประชาชนของหน่วยงานของรัฐ
วิทยานิพนธ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ที่อยู่ในที่ปรึกษาของ ศ.ดร.ปรีดี เกษมทรัพย์.
รวมทั้งสิ้น 11 ฉบับ
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยรามคำแหง กระทรวงศึกษาธิการ โดยจัดตั้งขึ้นพร้อมกับมหาวิทยาลัยรามคำแหงอาศัยข้อบังคับและพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง มีบทบาทสำคัญเกี่ยวกับการเมืองการปกครองของประเทศไทยในอดีตและต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน ได้ตอบสนองความต้องการของคนในสังคมด้วยการเปิดโอกาสทางการศึกษาเพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้อย่างมีคุณธรรมเพื่อนำความรู้ที่ได้ไปใช้ในการพัฒนาประเทศให้เจริญก้าวหน้าต่อไป ปัจจุบันคงเปิดดำเนินการและมีพัฒนาการอย่างต่อเนื่องเพื่อให้เกิดผลตอบรับที่ดีและการปรับตัวเพื่อเข้าสู่ประชาคมอาเซียน
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการจัดตั้งมหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2514 โดยมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหงตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 88 ตอน 24 ลงวันที่ 2 มีนาคม 2514 โดยใช้อาคารสถานที่จัดนิทรรศการของงานแสดงสินค้านานาชาติ ตำบลหัวหมาก เป็นสถานที่ตั้งของมหาวิทยาลัยชั่วคราว และมหาวิทยาลัยอนุมัติให้ใช้อาคารกลางน้ำ (ปัจจุบันได้รับการปรับปรุงเป็นที่ทำการสภาอาจารย์) ให้เป็นสถานที่ทำการของคณะนิติศาสตร์ ต่อมารัฐบาลอนุมัติให้สถานที่ตั้งชั่วคราวเป็นสถานที่ตั้งถาวรของมหาวิทยาลัย คณะนิติศาสตร์จึงได้รับอนุมัติให้สร้างอาคารที่ทำการถาวร คือ อาคาร LOB (Law Office Building) ปัจจุบัน คือ อาคารคณะนิติศาสตร์ และต่อมาได้รับงบประมาณเพิ่มเติมทางคณะจึงได้ทำการสร้างอาคารอีกหลัง คือ อาคาร LOB 2 (Law Office Building) ปัจจุบันอาคารนี้ตั้งอยู่เคียงข้างกับอาคารคณะนิติศาสตร์เดิม
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ได้จัดการศึกษาโดยแบบการศึกษาเปิดแบบตลาดวิชา ให้โอกาสและความเสมอภาคทางการศึกษาแก่ทุกคนที่ใฝ่หาความรู้ จนถึงปัจจุบันเป็นเวลากว่า 30 ปีแล้ว โดยมีผู้สมัครเข้าเป็นนักศึกษาหลายแสนคนและได้ผลิตบัณฑิตนิติศาสตร์ออกไปรับใช้สังคมแล้วมากมาย บัณฑิตเหล่านี้ได้กระจายอยู่ตามหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งในภาครัฐและเอกชน ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ยอมรับทั้งในด้านคุณภาพและความสามารถในการปฏิบัติงาน ที่มีหน้าที่ความรับผิดชอบ ได้สร้างชื่อเสียงเกียรติคุณแก่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหงด้วยดีเสมอมา
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ได้มีการจัดแบ่งส่วนราชการและการจัดการบริหารงานภายในองค์กร ดังนี้
ปัจจุบันคณะนิติศาสตร์มีคณาจารย์ทั้งสิ้น 66 คน แบ่งตามตำแหน่งทางวิชาการดังต่อไปนี้
รายนามคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหงตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จัดการศึกษาโดยใช้แบบการศึกษาเปิดแบบตลาดวิชา ให้โอกาสและความเสมอภาคทางการศึกษาแก่ทุกคนที่ใฝ่หาความรู้ เปิดทำการเรียนการสอนใน 4 หลักสูตร อนุปริญญา 1 หลักสูตร และหลักสูตรปริญญาอีก 3 หลักสูตร ดังต่อไปนี้
การบรรยาย.
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ได้วางแนวทางในการเรียนการสอนให้เหมาะสมกับการเป็นมหาวิทยาลัยตลาดวิชา โดยการบรรยายในชั้นเรียนนั้น จะไม่มีการบังคับให้เข้าชั้นเรียนแต่ประการใด และแบ่งการบรรยายเป็น 2 SECTION ในวิชาที่เป็นวิชาบังคับ โดยที่นักศึกษาจะเข้า SECTION ใดก็ได้ ตามที่ตนสะดวก อีกทั้งนักศึกษาที่ไม่สะดวกเข้าเรียนก็สามารถศึกษาทางไกล โดยศึกษาผ่านการดูถ่ายทอดสดการบรรยาย(RU Cyber Class Room) วิดีโอคำบรรยายย้อนหลัง(RU Course On Demand) หรืออ่านจากตำราเรียนของมหาวิทยาลัยก็ได้
ฌักแห่งมอแล
ฌักแห่งมอแล (; ; c. 1240/1250 – มีนาคม ค.ศ. 1314) เป็นผู้นำคนที่ 23 และคนสุดท้ายของอัศวินเทมพลาร์ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 20 เมษายน ค.ศ. 1292 จนกระทั่งภาคีถูกยุบโดยคำสั่งของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 5 ในปี ค.ศ. 1312 ชีวิตของเขาเป็นที่ทราบน้อยมากยกเว้นปีสุดท้ายที่เขาเป็นผู้นำเทมพลาร์ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้นำคนสุดท้ายของเทมพลาร์ร่วมกับผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรก อูกแห่งปาแย็ง (1070–1136) เป้าหมายของฌักแห่งมอแลในฐานะผู้นำคือปฏิรูปภาคีและแก้ไขสถานะการณ์ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในช่วงที่ตกต่ำของสงครามครูเสด การสนับสนุนสงครามครูเสดทางยุโรปมีแต่จะลดน้อยลง และมีแรงกดดันอื่นที่พยายามสลายภาคีและยึดเอาทรัพย์สินของเทมพลาร์มาเป็นของตน พระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นหนี้เทมพลาร์จำนวนมากได้สั่งจับกุมมอแลและอัศวินเทมพลาร์ชาวฝรั่งเศสคนอื่นๆในปี ค.ศ. 1307 และทรมานให้สารภาพผิดในข้อหาเท็จ เมื่อมอแลกลับคำรับสารภาพในภายหลัง พระเจ้าฟิลิปจึงสั่งประหารโดยการเผาทั้งเป็นบนเกาะกลางแม่น้ำแซนในปารีสในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1314 เป็นการยุติภาคีเทมพลาร์ที่มีอายุหลายศตวรรษและผู้นำคนสุดท้าย ส่งให้ฌักแห่งมอแลกลายเป็นตำนาน
พลิกวิกฤต ขีดชะตาโลก
พลิกวิกฤต ขีดชะตาโลก หรือ วิกฤตการณ์ เผ่าพันธุ์มนุษย์  เป็นภาพยนตร์ไซไฟ-ดิสโทเปีย ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2006 เขียนบท กำกับ และตัดต่อโดยอัลฟอนโซ กัวรอน ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวสเปน ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อ "The Children of Men" ของพี. ดี. เจมส์ ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1992 กล่าวถึงสังคมมนุษย์ในอนาคตว่าจะเป็นอย่างไร หากมนุษย์ไม่สามารถสืบพันธุ์ได้
ภาพยนตร์นำแสดงโดยไคลฟ์ โอเวน, จูลีแอนน์ มัวร์, ไมเคิล เคน และแคลร์-โฮป แอชทีย์ นักแสดงหน้าใหม่ชาวอังกฤษเชื้อสายกานา บทภาพยนตร์เขียนโดยทีมงานของกัวรอน ซึ่งรวมไคลฟ์ โอเวน นักแสดงนำอยู่ในทีมงานเขียนบทด้วย
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 3 สาขา จากบทภาพยนตร์ดัดแปลง, การกำกับภาพ และการตัดต่อ ได้รับรางวัลบาฟตา 2 รางวัล และรางวัลแซทเทิร์น สาขาภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ยอดเยี่ยม
บทของ คี เป็นตัวละครที่ทีมงานผู้เขียนบทเพิ่มเติมขึ้นมาจากในนวนิยาย มีผู้วิพากษ์วิจารณ์ว่าเรื่องราวตอนที่ ทีโอและคี อุ้มเด็กทารกกำลังร้องไห้ ท่ามกลางกองทหารกำลังรบกันอยู่ และฉากอื่นๆ เป็นสัญลักษณ์อ้างอิงถึงคัมภีร์ไบเบิล เปรียบเทียบคนทั้งคู่เหมือนนักบุญโยเซฟกับพระแม่มารี รวมไปถึงการเลือกวันเข้าฉายในสหรัฐอเมริกา ตรงกับวันคริสต์มาส
ภาพยนตร์กล่าวถึงเหตุการณ์อนาคตในปี ค.ศ. 2027 มนุษยชาติกำลังประสบความลำบากเนื่องจากความเสื่อมทรามทั้งในด้านสังคม สิ่งแวดล้อม การเมืองการปกครอง รัฐบาลของประเทศต่างๆ ล้วนล่มสลาย และตกอยู่ในภาวะสงครามกลางเมืองและการก่อการร้าย มีเพียงประเทศเดียวที่ยังคงอยู่ คือ ประเทศอังกฤษ ที่อยู่ในสถานะรัฐตำรวจ กลายเป็นจุดมุ่งหมายเดียวที่ผู้อพยพทั่วโลกลี้ภัยเข้ามา แต่เหล่าผู้อพยพกลับได้รับการปฏิบัติอย่างเข้มงวด สามารถฆ่าทิ้งได้โดยไม่เห็นคุณค่า รัฐบาลนี้ถูกต่อต้านโดนกลุ่มกบฏที่เรียกตัวเองว่า ฟิช ที่พยายามปลุกระดมประชาชนให้ลุกขึ้นปฏิวัติ
สืบเนื่องจากมลภาวะ ทำให้หญิงมีครรภ์ทุกคนพากันแท้งลูก และไม่มีทารกเกิดใหม่มาเป็นเวลา 18 ปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 จนเกิดความกังวลว่ามนุษยชาติจะถึงที่สิ้นสุด ทีโอ (รับบทโดย ไคลฟ์ โอเวน) อดีตนักรณรงค์เพื่อสิ่งแวดล้อม ได้รับการติดต่อจาก จูเลียน (รับบทโดย จูเลียน มัวร์) อดีตภรรยาที่แยกทางกันตั้งแต่ปี 2008 หลังจากลูกชายของทั้งคู่ ชื่อ ไดแลน เสียชีวิตเนื่องจากการระบาดของไข้หวัดใหญ่ ให้ช่วยพา คี (รับบทโดย แคลร์-โฮป แอชทีย์) เด็กสาวแอฟริกันที่เข้าเมืองโดยผิดกฎหมาย หลบหนีออกนอกอังกฤษ
ระหว่างการเดินทาง รถของทีโอ จูเลียน คี ลูค (รับบทโดย ชิววีเทล เอจิโอฟอร์) และมีเรียม (รับบทโดย แพม เฟอร์ริส) ถูกโจมตีโดยฝูงชนที่บ้าคลั่ง จูเลียนถูกกระสุนปืนเสียชีวิต สี่คนที่เหลือถูกตามล่าโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจ และพากันไปหลบซ่อนในรังลับขององค์กรฟิช ทีโอได้ทราบว่าแท้ที่จริงจูเลียนเป็นหัวหน้าสาขาของฟิช และตั้งใจจะพาคี ซึ่งเป็นหญิงสาวคนแรกที่ตั้งครรภ์ในรอบ 18 ปี หลบหนีไปยังฐานลับกลางทะเลของ ฮิวแมนโปรเจก องค์กรวิจัยที่พยายามแก้ปัญหาการเป็นหมันของมนุษย์ และได้พบว่า ลูค ที่เป็นผู้นำรองจากจูเลียน เป็นผู้วางแผนการสังหารจูเลียน เพื่อเลื่อนเป็นผู้นำแทน และจะนำคีมาใช้ในการโฆษณาชวนเชื่อให้ประชาชนลุกฮือขึ้นโค่นล้มรัฐบาล
ระหว่างหลบหนีไปยังค่ายกักกัน คีคลอดทารกหญิงออกมา ขณะเดียวกันค่ายกักกันถูกโจมตีโดยหน่วยรบใต้ดินของฟิช ที่ทำสงครามกับทหารฝ่ายรัฐบาลอย่างหนัก ผู้คนพากันล้มตาย แต่เมื่อทารกหญิงส่งเสียงร้องไห้ออกมา กองกำลังทหารทั้งสองฝ่ายและประชาชนผู้เป็นเหยื่อสงคราม เมื่อได้ยินเสียงร้องของเธอต่างตกตะลึง หยุดยิงชั่วคราว และหลีกทางให้ทีโอ คี และทารกน้อยเดินจากไป ราวกับรับรู้ว่าเด็กน้อยคนนี้คือ อนาคตของมนุษยชาติ
คี ตั้งชื่อทารกน้อยว่า ไดแลน ตามชื่อลูกของทีโอและจูเลียนที่เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน
โรงเรียนสันติวิทยา (จังหวัดเชียงราย)
โรงเรียนสันติวิทยา ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
พ.ศ. 2509 รัฐบาลพม่าเปลี่ยนแปลงการปกครอง ซิสเตอร์คณะมารีอาบัมบีนา (แปลว่า พระนางมารีอาบังเกิด) จำนวน 3 ท่าน ได้ถูกส่งตัวออกนอกประเทศพม่า ในข้อหาเป็นชาวต่างชาติ ซิสเตอร์ทั้ง 3 ท่าน จึงมุ่งหน้าเข้าสู่ประเทศไทยทางด้านอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
มุขนายกลูเซียง แบร์นาร์ ลากอสต์ ประมุขมิสซังโรมันคาทอลิกเชียงใหม่ในขณะนั้นได้จัดซื้อที่ดินในเชียงรายเพื่อสร้างบ้านพักให้แก่คณะซิสเตอร์ และได้ส่งบาทหลวง คือ บาทหลวงอูร์บานีมาประจำ
ที่เชียงราย บาทหลวงอูร์บานี ได้สร้างโบสถ์ หอพักสถานฝึกอาชีพหญิงสาวยากจน และต่อมาในปี พ.ศ. 2512 ได้สร้างโรงเรียนเพื่อเป็นที่ให้การอบรมสั่งสอนแก่กุลบุตรธิดาชาวเชียงราย โดยตั้งชื่อโรงเรียนว่า "โรงเรียนสันติวิทยา"
พ.ศ. 2533 มุขนายกยอแซฟ สังวาลย์ ศุระสรางค์ ประมุขมิสซังเชียงใหม่องค์ก่อนได้ขอให้คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร มาช่วยดำเนินงานกิจการของโรงเรียนแทนซิสเตอร์คณะมารีอาบัมบีนาที่ย้ายไปแพร่ ธรรมในเขตอำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ภคินีคณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้ช่วยดำเนินกิจการโรงเรียน สันติวิทยามาจนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน บาทหลวงพงษ์ศักดิ์ นารินรักษ์ เป็นผู้รับใบอนุญาต และเซอร์แอนนี สนเจริญ เป็นผู้จัดการและผู้อำนวยการ จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยมุ่งเน้นด้านภาษาอังกฤษและการใช้เทคโนโลยี รวมทั้งมีการจัดกิจกรรมส่งเสริมและพัฒนาความรู้ ความถนัด ความสามารถด้านวิชาการ ควบคู่กับด้านคุณธรรม จริยธรรม ศิลปะและวัฒนธรรมไทยตามจุดมุ่งหมายของหลักสูตรการศึกษาของโรงเรียนดำเนินการตามนโยบายของกลุ่มโรงเรียนในเครือมิสซังเชียงใหม่ และโรงเรียนยังมีปรัชญาการศึกษาที่ชัดเจนว่า "จริยธรรมงามเด่น มุ่งเน้นการศึกษา คงค่าความเป็นไทย ก้าวไกลเทคโนโลยี" ซึ่งคณะบริหารได้ยึดเป็นแนวปฏิบัติในการบริหารโรงเรียนอย่างมีประสิทธิภาพ
จูโอ ไดเร็นคิ
จูโอ ไดเร็นคิ เป็นอดีตหัวหน้าหน่วยที่ 10 เป็นหัวหน้าหน่วยคนแรกของหน่วยที่ 10 ในสมัยนั้นเขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดใน 13 หน่วยพิทักษ์ และเป็นคนที่ใจดีมีคนนับถือ คำปลดปล่อย "จงกำเนิดใหม่" ดาบคือ โยโกสึกะเท็นโซ (ลำแสงนับหมื่น)ซึ่งเป็นดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาดาบฟันวิญญาณ ความสามารถ "สามารร่วมร่างกับวิถีผนึกแล้วกำเนิดเป็นดาบฟันวิญญาณเล่มใหม่" ชื่อของการปลดปล่อยสวัสดิกะของจูโอคือ "โยโกสึกะเท็นโซ โซเนเดะมารุชิน" (ลำแสงนับหมื่นได้ถือกำเนิดใหม่)
จูโอ ไดเร็นคิ อดีตหัวหน้าหน่วยที่ 10 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์
ลักษณะ/อุปนิสัย.
ชอบอ่านหนังสือการ์ตูน ขี้เล่น และเป็นกันเองกับสมาชิกในหน่วย แต่ถ้าเวลาต่อสู้หรือใครมาทำร้ายสมาชิกในหน่วยล่ะก็นิสัยจะเปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่งเลยที่เดียว คือจะฆ่าสิ่งที่ขวางหน้ายกเว้นสมาชิกในหน่วยเดียวกันแต่พอโกรธขึ้นมามักจะไม่มีใครเข้าไปยุ่งเพราะกลัวโดนลูกหลง เคารพ ยามาโมโตะ เก็นริวไซ ชิเงคุนิ อย่างพ่อ เพราะเป็นคนที่เก็บเขามาเลี้ยงโดยไม่รู้ว่าเขาเป็นลูกครึ่งยมทูตเละอารันคา
ในตอนที่ยามาโมโตะ เก็นริวไซ ชิเงคุนิเก็บเขามาเลี้ยงได้เจอเขาที่หน้าโรงเรียนยมทูตจึงเกิดความสงสารจึงเก็บมาเลี้ยงและสอนทุกอย่างให้กับเขา
วันเกิด / 2 กันยายน
สีผม / สีเหลืองทอง
สีตา / สีแดง
ส่วนสูง / 195 เซนติเมตร
น้ำหนัก / 41 กิโลกรัม (ผอมจังผอมเลยเกิน)
ดาบฟันวิญญาณ / โยโกสึกะเท็นโซ
คำปลดปล่อย /จงกำเนิดใหม่
บังไค / โยโกสึกะเท็นโซ โซเนเดะมารุชิน
ความชอบส่วนตัว / ฝึกให้สมาชิกในหน่วย
ความถนัดส่วนตัว / นอนหลับได้ทุกสถานที่เมื่ออยากหลับ
สิ่งที่ชอบ / นัทโตะ
สิ่งที่ไม่ชอบ / คนที่ไม่ยอมฟังใคร
การพักผ่อนสบายๆในวันหยุด /เที่ยวเมืองลุคอน
ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์
ได้ฆ่าอิจิมาร งินแล้วหายตัวไป หลังจากจบศึกปะทะไอเซ็นก็ได้โผล่ออกมาที่ที่ทำการหน่วยที่10
ดาบฟันวิญญาณ.
ขั้นต้น (ชิไค)
ชื่อ : โยโกสึกะเท็นโซ (ลำแสงนับหมื่น)
ท่วงทำนองวิญญาณ : "จงกำเนิดใหม่ "
ลักษณะ : กระจายกลายเป็นลำแสงเล็กๆรอบกลาย
รูปร่างที่แท้จริง : เป็นนักพรตหนุ่มหน้าตาดีที่คอยปกป้องผู้คนให้รอดพ้นจากอันตราย
ความสามารถ : รวมร่างกับวิถีผนึกและกำเนิดขึ้นมาเป็นดาบฟันวิญญาณเล่มใหม่โดยมีพลังของวิถีผนึกนั้นอยู่ เละสามารถรวมร่างกับวิถีผนึกได้ที่ละหลายๆชนิด
ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)
ชื่อ : โยโกสึกะเท็นโซ โซเนเดะมารุชิน (ลำแสงนับหมื่นได้ถือกำเนิดใหม่)
ลักษณะ :เป็นวงแหวนรอบเท้าและมือทั้งสองข้างและสามารถสร้างลำแสงมารวมร่างกับวิถีมารเท่าไหร่ก็ได้สามารถลอยได้และสร้างบาเรียปกกันอันตรายและสามารถสร้างบอลแสงไปล้อมรอบดาบฟันวิญญาณขั้น(ชิได)และ(บังไค)ของอีกฝ่ายและทำลายได้และสามารถนำแสงจากบอลแสงนั้นมาสร้างดาบฟันวิญญาณเล่มที่ถูกทำลายให้ถือกำเนิดใหม่ได้และสามารถสร้างดาบฟันวิญญาณที่ถูกทำลายโดยวิธีอื่นโดยต้องมีเศษชิ้นส่วนของดาบฟันวิญญาณนั้นจึงจะสามารถสร้างใหม่ได้โดยจะอัปเกรดดาบขึ้นด้วย
เห็ดนางฟ้า
เห็ดนางฟ้า หรือ เห็ดนางรมอินเดีย  เป็นเห็ดในตระกูลเห็ดนางรม มีผู้พบเห็นครั้งแรกที่เมืองชัมมู ประเทศอินเดีย
ในประเทศไทย กองวิจัยโรคพืช กรมวิชาการเกษตร ได้นำเชื้อเห็ดชนิดนี้มาจาก American Type Culture Collection เมื่อประมาณปี ค.ศ. 1977 ทดลองเพาะแล้วพบว่าเจริญเติบโตได้ดี นอกจากนี้ยังมีการนำเข้าเห็ดนางฟ้าอีกสายพันธุ์หนึ่งจากประเทศภูฏาน จึงเรียกว่าเห็ดนางรมภูฏาน ที่นิยมเพาะปลูกเพื่อการค้า
การบุกครองแอลเบเนียของอิตาลี
การรุกรานแอลเบเนียของอิตาลี (7-12 เมษายน ค.ศ. 1939) เป็นการรบระยะสั้นระหว่างราชอาณาจักรอิตาลีกับราชอาณาจักรแอลเบเนีย ซึ่งสิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ของแอลเบเนีย ความขัดแย้งเป็นผลมาจากนโยบายขยายตัวของผู้เผด็จการอิตาลี มุสโสลินี แอลเบเนียถูกยึดครองอย่างรวดเร็วโดยกองกำลังอิตาลี พระเจ้าซ็อกที่ 1 ทรงถูกเนรเทศ และแอลเบเนียกลายเป็นรัฐในอารักขาของอิตาลีหลังจากสงคราม
แอลเบเนียมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์อย่างมากสำหรับราชอาณาจักรอิตาลี โดยที่นักยุทธศาสตร์มองว่า โวโรร่าและเกาะซาแซน ที่ทางเข้าอ่าวโวโรร่า จะเป็นประโยชน์แก่อิตาลีอย่างมากในการควบคุมทางเข้าทะเลเอเดรียติก นอกจากนี้ แอลเบเนียยังสามารถเป็นหัวหาดของอิตาลีในแถบบอลข่าน ก่อนหน้าสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อิตาลีและจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ได้ควบคุมการสร้างรัฐแอลเบเนียอิสระ เมื่อสงครามอุบัติขึ้น อิตาลีได้ทำลายโอกาสที่จะยึดครองส่วนใต้ของแอลเบเนีย เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้มันถูกยึดครองโดยออสเตรีย-ฮังการี แต่ความสำเร็จของออสเตรีย-ฮังการีก็ไม่ยืนยาว ปัญหาภายในหลังสงครามและการต่อต้านของแอลเบเนียที่ยุทธการโวโรร่าได้ทำให้อิตาลีต้องถอนตัวออกในปี ค.ศ. 1920
เมื่อมุสโสลินียึดอำนาจในอิตาลีเขาก็มีความสนใจต่อการยึดแอลเบเนีย อิตาลีเริ่มรุกของเศรษฐกิจในแอลเบเนีย 1925 เมื่อแอลเบเนียอิตาลีตกลงเพื่ออนุญาตให้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรแร่ของแอลเบเนียแก่อิตาลี ที่ตามด้วย สนธิสัญญาติรานาครั้งที่หนึ่ง ใน 1926 และ สนธิสัญญาติรานาครั้งที่สอง ในปี 1927 ภารกิจเร่งด่วนของอิตาลีและแอลเบเนียเข้าสู่พันธมิตรป้องกันรัฐบาลแอลเบเนีย เศรษฐกิจและมีการอุดหนุนโดยสินเชื่ออิตาลีกองทัพแอลเบเนียได้รับการฝึกอบรมโดยอาจารย์ทหารอิตาลีและชำระค่าการเป็นอาณานิคมอิตาลีเป็นกำลังใจ แม้จะมีอิทธิพลอิตาลีแข็งแกร่ง พระเจ้าซ็อกแห่งแอลเบเนียไม่ยอมให้ครบถ้วนเพื่อต้องการผลักดันฝ่ายอิตาลี ใน 1931 เขาเปิดเผยขึ้นเพื่อชาวอิตาเลียนที่ไม่ยอมต่ออายุสนธิสัญญาติรานาครั้งที่หนึ่ง แอลเบเนียหลังจากลงนามในสัญญาการค้ากับ ยูโกสลาเวีย และ สาธารณรัฐกรีซที่สอง ในปี 1934 มุสโสลินีพยายามทำการข่มขู่ชาวแอลเบเนีย โดยส่งกองเรือรบไปแอลเบเนีย
รายชื่อวิทยาเขตของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย
รายชื่อวิทยาเขตของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย ที่มีการจัดการเรียนการสอนและการบริหารงานในรูปแบบวิทยาเขตนอกจังหวัดที่ตั้ง " (ไม่นับรวมศูนย์จัดการศึกษานอกสถานที่ตั้ง ซึ่งใช้สถานของสถาบันอื่น) " การเรียกชื่อวิทยาเขตของสถานศึกษาแต่ละแห่งแตกต่างกัน แต่ฐานะเท่าเทียบกัน เช่น
ห้าอัครบุคคล (คีตกวี)