pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ยุคแจกเคอไบต์  เป็นระยะเวลาในประวัติศาสตร์อังกฤษและสกอตแลนด์ช่วงเดียวกับการครองราชย์ของพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ และที่ 1 แห่งอังกฤษ ก่อนหน้ายุคเอลิซาเบธ (Elizabethan era) และตามด้วยยุคชาลส์ (Caroline era) ชื่อยุค "แจกเคอไบต์" นั้นมาจากชื่อขบวนการแจกเคอไบต์ (Jacobite) และมักใช้เรียกรูปแบบที่โดดเด่นของสถาปัตยกรรม ทัศนศิลป์ มัณฑศิลป์ และวรรณกรรมแบบแจกเคอไบต์ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงเวลานี้
Jacobean era
กึสโทร
กึสโทร  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์นในประเทศเยอรมนี กึสโทรเป็นเมืองหลวงของอำเภอกึสโทร
Gustrow
ชิเงมาซะ คาวากามิ
ชิเงมาซะ คาวากามิ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2482 ที่เมืองโคจิ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 12) แพ้ 2
คิม กีชาง
คิม กีชาง  นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 4) เสมอ 2 แพ้ 6
บรันสวิค-ลืนเนอบวร์ก
อาณาจักรดยุคแห่งบราวนชไวก์-ลืนเนอบวร์ก
ดยุคแห่งบราวนชไวก์-ลืนเนอบวร์ก
ดยุคแห่งบราวนชไวก์และลืนเนอบวร์ก
จ็อบ บรรจบ
ไฮน์ริช ยูลีอุส ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
ไฮน์ริช ยูลีอุส ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค (, ; 15 ตุลาคม ค.ศ. 1564 - 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1613) ไฮน์ริช ยูลีอุสเป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คและเจ้าชายแห่งวูลเฟนบืตเตลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1589 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1613 ในปี ค.ศ. 1576 ไฮน์ริช ยูลีอุสก็ได้รับตำแหน่งเป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัยเฮลมชเตดท์ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยโปรเตสแตนต์
Henry Julius, Duke of Brunswick-Lüneburg
เฮนรี จูเลียส ดยุคแห่งบรันสวิค-ลืนเนอบวร์ก
Henry Julius of Brunswick-Wolfenbüttel
ไฮน์ริช ยูเลียส ดยุคแห่งบราวนชไวก์-วูลเฟนบืตเตล
โรกูโร อิชิยามะ
โรกูโร อิชิยามะ  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2487 ที่จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 12) เสมอ 2 แพ้ 11
อากิโอะ มากิ
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2479 ที่โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 10 เสมอ 3 แพ้ 5
อัลเบร็คท์ที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
อัลเบร็คท์ที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค (, ; ค.ศ. 1236 - ค.ศ. 1279) อัลเบร็คท์ที่ 1เป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค ระหว่างปี ค.ศ. 1252 จนถึงปี ค.ศ. 1269 และเป็นเจ้าชายแห่งราชรัฐเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1269 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1279 อัลเบร็คท์เป็นบุตรคนที่สองของออทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คและเป็นดยุกคนแรกของดัชชีแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค เมื่อออทโทเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1252 อัลเบร็คท์ผู้เป็นบุตรคนโตที่สุดที่ยังคงมีชีวิตอยู่จึงได้รับอำนาจสืบครองดัชชีต่อมา
Albert I, Duke of Brunswick-Lüneburg
Albert I of Brunswick
อัลเบรชท์ที่ 1 แห่งบราวนชไวก์
เมอรานดา คอสโกรฟ
มิแรนดา เทย์เลอร์ คอสโกรฟ  เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักในบทเมแกน พาร์กเกอร์ ใน "Drake &amp; Josh" และในบทชื่อเดียวกับเรื่องคือ "iCarly" เธอมีผลงานการแสดงตั้งแต่อายุ 3 ปี โดยเฉพาะในส่วนของโฆษณาทางโทรทัศน์ คอสโกรฟมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2002 รับบทเป็นซัมเมอร์ แฮททาเวย์ในเรื่อง "School of Rock" คอสโกรฟมีรายได้ $180,000 ต่อตอนสำหรับในเรื่อง "iCarly" ทำให้เธอเป็นดาราเด็กบนโทรทัศน์ที่มีค่าตัวสูงที่สุดเป็นอันดับ 2 หลังจากที่ประสบความสำเร็จใน "iCarly" ก็มีผลงานอัลบั้มเพลงประกอบซีรีส์ ออกขายในเดือนมิถุนายน 2008 ที่เธอร้อง 4 เพลง คอสโกรฟมีผลงานอัลบั้มเดี่ยวเปิดตัวที่ชื่อ "Sparks Fly" ออกขายเมื่อ 27 เมษายน ค.ศ. 2010
คอสโกรฟเกิดที่ ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย เธอเป็นลูกสาวของทอม คอสโกรฟ และคริส เคซีย์ เธอได้กล่าวว่ามีเชื้อสายอังกฤษ,ไอริชและฝรั่งเศส เมื่อเธอตอนอายุได้ 3 ปี เธอสามารถร้องเพลงและเต้น คอสโกรฟใฝ่ฝันอยากเป็นนักแสดงและนักร้อง นอกจากนี้เธอชื่นชอบปีนเขา, ทำอาหาร, ร้องเพลง, เต้นโคฟเวอร์ อีกด้วย
คอสโกรฟเริ่มมีผลงานแรกคือในบท ลาน่า แลงก์ ในวัยเด็ก จากซีรีย์ซุปเปอร์ฮีโร่ สมอลล์วิลล์ เธอได้เดบิวท์ผลงานแรกเป็นภาพยนตร์คือ School of Rock ในบท ซัมเมอร์ แฮททาเวย์ คู่กับ แจ็ก แบล็ก นักแสดงตลกและนักดนตรีชื่นดัง เธอประสบความเร็ตจากบท เมแกน ปาร์กเกอร์ จากซีรีย์โทรทัศน์ นิคคาโลเดียน เรื่อง เดรกและจอช ซีรีย์สำหรับวัยรุ่นและ คาร์ลี เชย์ จาก ไอคาร์ลี ที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ นิคคาโลเดียน เช่นเดียวกัน ทำให้เธอมีชื่อเสียงมาก
ฮวน เอร์เรรา
ฮวน ฮัวนิโต เอร์เรรา  นักมวยสากลชาวโคลอมเบีย เกิดเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่ประเทศโคลอมเบีย สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 26 (น็อก 15) เสมอ 2 แพ้ 7
มิรานดา คอสโกรฟ
อัลเบิร์ตที่ 1 ดยุคแห่งบรันสวิค-ลืนเนอบวร์ก
ยานี มัลเฮนโด
ยานีน มัลเฮนโด (Yani Malhendo) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 5) เสมอ 2 แพ้ 9
มัลเฮนโดขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2533 ชนะ อีโปเอ็ง ที่ อินโดนีเซีย จกนั้นขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 1 ก่อนจะหยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2538 โดยขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF ชนะน็อค วันวิน จ.เจริญ ยก 11 ที่อินโดนีเซีย แต่พอมาป้องกันแชมป์หนแรก ก็มาเสียแชมป์ให้เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลที่สุพรรณบุรี หลังจากนั้น มัลเฮนโดมาชกนอกรอบในไทย เมื่อ พ.ศ. 2539 แพ้คะแนนเอกภพ ผลเจริญ และสมศักดิ์ สิงห์ชัชวาลย์ ก่อนจะชกชนะน็อค ยอดดอย สิงห์ชัชวาลย์ ยก 3 เมื่อ พ.ศ. 2540 จึงได้ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2540 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ไม่ได้แชมป์
หลังจากนั้น มัลเฮนโดขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC ชนะน็อค ฮิปโป กาลา ยก 3 ที่ จาการ์ตา เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ได้ครองแชมป์ และยังชกนอกรอบ ชนะคะแนนพรชัย ศิษย์พระพรหมที่อินโดนีเซียด้วย แต่หลังจากนั้น การชกของมัลเฮนโดก็ตกต่ำลง ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนแฮงกี วูวุนกัน ไปเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2544 แม้จะชกแก้มือกับวูวุนกันอีก ก็แพ้อีก หลังจากที่มาชกนอกรอบ แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัยเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2545 มัลเฮนโดก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
ยานีน เบลเอนโด
อ็อทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
ออทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค (, ; ค.ศ. 1204 - 9 มิถุนายน ค.ศ. 1252) ออทโทที่ 1 เป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คคนแรกระหว่างปี ค.ศ. 1235 จนกระทั่งเสียชีวิต ค.ศ. 1252 ออทโทได้รับสมญาว่า "Otto the Child" เพื่อให้ต่างจากพระปิตุลาสมเด็จพระจักรพรรดิออทโทที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
Otto I, Duke of Brunswick-Lüneburg
Otto the Child
Otto the Child, Duke of Brunswick-Lüneburg
ออตโตเดอะไชล์ด ดยุคแห่งบราวนชไวก์-ลืนเนอบวร์ก
เนลสัน พูริสมา
เนลสัน พูริสมา  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 3) เสมอ 1 แพ้ 10
พูริสมาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2528 แพ้คะแนน โรแลนโด โปรตาซิโอ ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง มีทั้งแพ้และชนะ จน 24 มีนาคม พ.ศ. 2533 จึงได้ชิงแชมป์เงารุ่นสตรอเวทที่ไทย แต่แพ้คะแนน อัศวิน ศ.ดุสิต ไม่ได้แชมป์ พูริสมาขึ้นชกอีกหลายครั้ง แต่ก็แพ้เป็นส่วนใหญ่ หลังที่ขึ้นชกแพ้คะแนนลีโอ รามิเรซ เมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 พูริสมาก็แขวนนวมไป
โรนัลดี กาปูคู
โรนัลดี กาปูคู (Ronaldi Kapughu) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดที่ ตาลวด ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 11 ครั้ง ชนะ 4 เสมอ 1 แพ้ 6
กาปูคูขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ชนะคะแนนบะห์ดี อาฆาซี ที่จาการ์ตา เขาหยุดชกไปสามปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2545 ต่อมา กาปูคูขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 เสมอกับอันเดรียน จอห์น ไม่ได้แชมป์ การ์ปูคูขึ้นชิงแชมป์รุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2547 คราวนี้เขาเป็นฝ่ายชนะคะแนน คริสเตียน ซัวเด ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น กาปูคูเดินทางมาชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่รเฟเธอร์เวทเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ปรากฏว่ากาปูคูเป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมไปแค่ยก 2 เท่านั้น และเมื่อกลับไปที่อินโดนีเซีย ขึ้นชกป้องกันแชมป์อินโดนีเซียเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2548 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ออร์ลันโด ซิโตฮัง เสียแชมป์ไปอีก จากนั้น การชกของกาปูคูก็ตกต่ำลง เขาไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนนนักมวยเจ้าถิ่น จากนั้นขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน อเล็กซานเดอร์ บายาวา จากนั้นก้แขวนนวมไป
ภาษากลุ่มเคียบชาก
การห้ามออกนอกเคหสถาน
มาร์ก แอนโทนี (นักร้อง)
มาร์ก แอนโทนี  เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1968 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักแสดงและโปรดิวเซอร์ จากข้อมูลของหนังสือกินเนสบุ๊ก แอนโทนีเป็นศิลปินแนวทรอปิคอลซัลซาที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล เขาได้รับรางวัลแกรมมี 5 ครั้ง และมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลก เขามีเพลงฮิตละตินซัลซาและบัลลาดมากมาย แอนโทนีแสดงเดี่ยวซัลซาครั้งแรกที่เมดิสันสแควร์การ์เดน ซึ่งขายตั๋วได้หมดทุกที่นั่ง แอนโทนีได้รับรางวัล Congressional Hispanic Caucus Institute ในปี 2009 เขาได้รับรางวัลความสำเร็จสูงสุด
พระราชอาคันตุกะในพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี
ซอโรโพไซดอน
ซอโรโพไซดอน  มีชื่อมาจาก "เทพโพไซดอน" ของกรีก เป็นไดโนเสาร์ในสกุล ซอโรพอด ขนาดใหญ่ ถูกขุดพบในทวีปอเมริกาเหนือในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐโอคลาโฮมาของสหรัฐอเมริกา ถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ.1994 อาศัยอยู่ในยุค ครีเตเชียสเมื่อประมาณ 110 ล้านปีที่แล้ว
การวิเคราะห์ของนักนิเวศวิทยาบรรพกาล (Paleoecological) ระบุว่า ซอโรโพไซดอน อาศัยอยู่บนชายฝั่งของอ่าวเม็กซิโกในปากแม่น้ำ เช่น เดียวกับ ซอโรพอดอื่นอย่าง แบรกคิโอซอรัส เป็นสัตว์ซึ่งกินพืชเป็นอาหาร คอมีลักษณะคล้ายกับสัตว์กินพืชในยุคปัจจุบันอย่างยีราฟ
กระดูกสันหลังถูกพบในชนบทของโอคลาโฮมา ไม่ไกลจากเท็กซัส วัดอายุฟอสซิล ได้ประมาณ 110 ล้านปี ซึ่งอยู่ใน ช่วงยุคครีเทเชียส
กระดูกสันหลังคอที่สี่ถูกพบใน Antlers Formation ที่เมือง ฮโทคาเค้าตี้ อยู่ในรัฐโอคลาโฮมา โดย ดร.Richard Cifelli และทีมจากพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติโอคลาโฮมา
" "มันน่าอัศจรรย์อย่างแท้จริง สัตว์ใหญ่ที่สุดที่เคยเดินดิน" " เป็นคำพูดโดย Richard Cifelli จากการค้นพบของ ซอโรโพไซดอน
ข่าวประชาสัมพันธ์ในปี 1999 ทันทีรวบรวมมาสนใจสื่อต่างประเทศที่นำไปสู่ข่าว (ถูกต้อง) หลายรายงาน"ไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุดที่เคยพบ! ในขณะที่มันเป็นความจริงที่ ซอโรโพไซดอน น่าจะเป็นไดโนเสาร์ที่เรารู้จักที่สูงที่สุด"
กระดูกสันหลังที่ยาวมากด้วยชิ้นที่ใหญ่ที่สุดมีความยาวรวม 1.4 เมตร (4.6 ฟุต) ทำให้ซอโรโพไซดอนน่าจมีะคอยาวที่สุดในบันทึก ซอโรพอด การตรวจสอบกระดูกคอพวกเขาพบว่าภายในกระดูกเต็มไปด้วย honeycombed ซึ่งเป็น เซลล์อากาศขนาดเล็ก ที่พบได้ในกระดูกไก่หรือนกซึ่งทำให้คอเบาและง่ายต่อการยก เช่นกันกับซี่โครงวัดที่ยาวที่สุด วัดได้ 3.42 เมตร (11.2 ฟุต)
ประมาณการขนาดของ ซอโรโพไซดอน ความยาวของคอเป็นประมาณ 11.25 - 12 เมตร (37-39 ฟุต) เทียบกับความยาวคอของตัวอย่างที่พบ 9 เมตร (30 ฟุต) ซึ่งยังไม่สมบูรณ์ด้วยสัดส่วนที่เหลืออยู่ ความสูงประมาณ 17 เมตร (56 ฟุต) เหนือพื้นดินซึ่งเทียบเท่ากับอาคารสูงหกชั้น ซึ่งเปรียบเทียบกับยีราฟในปัจจุบัน ด้วยตัวสั้นและคอยาวมาก ความสูงถึงไหล่ ประมาณ 6-7 เมตร (20-23ฟุต) ความยาวทั้งหมด ประมาณ 28 เมตร (92 ฟุต) ถึง 35 เมตร (115 ฟุต)
มวลของ ซอโรโพไซดอน ประมาณ 60-90 ตัน ในขณะที่กระดูกสันหลังของ ซอโรโพไซดอน ซึ่งยาวกว่า ยีราฟฟาไททั่น และอาจมีร่างกายใหญ่กว่า ยีราฟฟาไททั่น เมื่อเทียบขนาดของลำคอ ยีราฟฟาไททั่นอาจมีน้ำหนักระหว่าง 36-40 ตัน ซึ่งน้อยกว่า ซอโรโพไซดอน
ราชอาณาจักรร่วมประมุข
Sauropoda
เดนมาร์ก–นอร์เวย์
เดนมาร์ก-นอร์เวย์ (, , ) เป็นรัฐร่วมประมุขที่เกิดจากการรวมตัวระหว่างประเทศเดนมาร์กและนอร์เวย์ และรวมทั้งดินแดนอิสระไอซ์แลนด์ของนอร์เวย์ หลังจากการล่มสลายของสหภาพคาลมาร์แล้ว สองราชอาณาจักรก็ทำการตกลงรวมกันเป็นราชอาณาจักรร่วมประมุขใหม่ในปี ค.ศ. 1536 และรุ่งเรืองมาจนถึง ค.ศ. 1814
บางครั้งคำว่า "ราชอาณาจักรเดนมาร์ก" ก็จะหมายถึงทั้งสองอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1536 จนถึง ค.ศ. 1814 เพราะอำนาจทางการเมืองและทางการเศรษฐกิจมีศูนย์กลางอยู่ที่โคเปนเฮเกนในเดนมาร์ก คำนี้ครอบคลุมส่วนที่เป็น "ราชอาณาจักร" โอลเดนบูร์กของปี ค.ศ. 1460 แต่ไม่รวมส่วนที่เป็น "ดัชชี" แห่งชเลสวิช และ ฮ็อลชไตน์ ภาษาราชการมีสองภาษา ภาษาเดนมาร์ก และ ภาษาเยอรมัน และมีอยู่ช่วงหนึ่งที่มีทั้งสภาเดนมาร์กและสภาเยอรมัน
เดนมาร์ก และ นอร์เวย์ยุติการมีประมุขร่วมกันในปี ค.ศ. 1814 ไอซ์แลนด์ที่ตามกฎหมายแล้วเป็นอาณานิคมของเดนมาร์กกลายมาเป็นประเทศอิสระต่อมา
Denmark–Norway
ราชอาณาจักรเดนมาร์กและนอร์เวย์
เดนมาร์ก-นอร์เวย์
Denmark and Norway
การอ่านออกเขียนได้
แองไคโลซอรัส
แองไคโลซอรัส หรือ แองคิโลซอรัส  เป็นไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุดในสกุล แองคิโลซอร์  อาศัยอยู่ในยุคครีเตเชียส ในทวีปอเมริกาเหนือ โครงกระดูกของ แองไคโลซอรัส ที่ค้นพบยังไม่สมบูรณ์ แองไคโลซอรัส เป็นไดโนเสาร์ที่มีลักษณะในแบบสกุล แองคิโลซอร์ที่มีน้ำหนักตัวหนักมีเกราะแข็งหุ้มทั่วทั้งตัวมันอึดมาก และมีลูกตุ้มขนาดใหญ่(ลักษณะคล้ายกับรังผึ้ง)สำหรับไว้ป้องกันตัวจากนักล่าในยุคนั้นอย่าง ไทรันโนซอรัส
นักวิทยาศาสตร์ได้ให้ความยาวของ แองไคโลซอรัส ประมาณ6.25 (20ฟุต) - 9เมตร (30 ฟุต) ความสูงถึงสะโพก1.7 เมตร (5.5 ฟุต) มีน้ำหนักตัว 6 ตัน มีรูปร่างลำตัวที่กว้างมาก ขาหลังยาวกว่าขาหน้า มีกระดูกยื่นออกมาจากร่างกายเป็นเกราะป้องกันตัวชั้นดี กินพืชเป็นอาหาร มีฟันขนาดเล็กไว้สำหรับบดเคี้ยวพืช ปากมีลักษณะคล้ายนกแก้ว
ลูกตุ้มขนาดใหญ่.
ลูกตุ้มขนาดใหญ่ของ แองไคโลซอรัส เป็นส่วนกระดูกที่ยื่นออกมาจากหาง โดยมีกระดูกสันหลังส่วนบริเวณหางข้อที่เจ็ดรองรับน้ำหนักทั้งหมด มีเส้นเอ็นหนาติดกับกระดูกสันหลังส่วนหาง เส้นเอ็นเหล่านี้คล้ายกับกระดูกและไม่ยืดหยุ่นมากให้กำลังได้ดีที่จะส่งไปถึงปลายหาง จากการศึกษาพบว่าลูกบิดหางขนาดใหญ่ ของมันส่งผมกระทบร้ายแรงต่อกระดูกของไดโนเสาร์กินเนื้อที่จู่โจมมันอย่างนักล่าขนาดใหญ่เช่น ไทรันโนซอรัส ให้กระดูกหักได้ ทราบว่าหางที่ใช้ในการป้องกัน ต่อสู้
สมองไหล  หรือ การสูญเสียคนชั้นมันสมอง เป็นการอพยพออกจากประเทศขนานใหญ่ของบุคคลซึ่งมีทักษะหรือความรู้เฉพาะด้าน; ส่วนใหญ่เกิดขึ้นเพราะความขัดแย้ง การขาดโอกาส ความไร้เสถียรภาพทางการเมือง หรือความเสี่ยงด้านสุขภาพ "สมองไหล" มักได้รับพิจารณาว่าเป็นมูลค่าทางเศรษฐกิจ เนื่องจากผู้อพยพมักจะนำบางส่วนของการฝึกซึ่งได้รับการสนับสนุนของรัฐบาลไปด้วย คู่ขนานกับการโยกย้ายทุน ซึ่งหมายถึงการเคลื่อนไหวในแนวเดียวกันของทุนทางการเงิน สมองไหลมักเกี่ยวข้องกับการลดทักษะการทำงานของผู้อพยพในประเทศจุดหมายของพวกเขา ในขณะที่ประเทศซึ่งอพยพออกนั้นสูญเสียประสบการณ์ของผู้มีทักษะ
คำว่า "brain drain" ประดิษฐ์ขึ้นโดยราชสมาคมเพื่อธิบายถึงการอพยพ "นักวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญทางเทคโนโลยี" จากทวีปยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่สองไปยังทวีปอเมริกาเหนือ ปรากฏการณ์ตรงกันข้าม คือ "การได้คนชั้นมันสมอง" ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อมีการอพยพเข้ามาขนานใหญ่ของบุคคลที่มีคุณวุติทางเทคนิค ตามทฤษฎีแล้ว ภาวะ "สมองไหล" สามารถยุติได้ด้วยการให้โอกาสทางอาชีพแก่บุคคลผู้มีความชำนาญและให้โอกาสในการพิสูจน์ความสามารถของตนเอง
สมองไหลเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั่วไปในประเทศกำลังพัฒนา อย่างเช่น อดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา กลุ่มประเทศหมู่เกาะในแคริบเบียน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศซึ่งมีเศรษฐกิจที่วางแผนมาจากศูนย์กลาง อย่างเช่น ในอดีตเยอรมนีตะวันออกและสหภาพโซเวียต ที่ซึ่งทักษะทางการค้าไม่ได้รับผลตอบแทนทางการเงิน
การสูญเสียคนชั้นมันสมอง
สไมโลดอน
สไมโลดอน  หรือ เสือเขี้ยวดาบ จัดอยู่ในเผ่า Smilodontini ในวงศ์ย่อย Machairodontinae ของวงศ์เสือและแมว (Felidae) สไมโลดอนเป็นสัตว์ตระกูลแมวที่มีเขี้ยวยาวที่สุดในโลก เมื่อกัดเข้าไปที่คอเหยื่อ จะทำให้เหยื่อมีโอกาสตายสูง แต่อย่างไรก็ตามสไมโลดอนก็ยังมีขนาดที่เล็กกว่านักล่าตระกูลแมวใหญ่ทั่วไปเนื่องจากมันมีขนาดเท่ากันกับแมวในปัจจุบัน แต่ขนาดที่เล็กก็ยังทำให้มันวิ่งได้เร็วและคล่องแคล่วว่องไวเหมือนกับสิงโตอเมริกา (Panthera atrox) หลังจากการสูญพันธุ์ของไดโนเสาร์และโลกเข้าสู่ยุคของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ก็ได้มีสัตว์นักล่าสายพันธุ์ต่าง ๆ ปรากฏขึ้นมามากมาย โดยเสือเขี้ยวดาบถือเป็นหนึ่งในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมนักล่าที่โดดเด่นและอันตรายที่สุดชนิดหนึ่งที่เคยอยู่บนโลกใบนี้
เขี้ยวคู่บนที่งอกยาวออกจนพ้นริมฝีปากจะยื่นยาวและแบนเรียบโค้งไปทางด้านหลังคล้ายกับใบกริช เขี้ยวที่ยาวนี้ช่วยให้พวกมันสามารถจัดการกับสัตว์กินพืชหนังหนาในตระกูลเดียวกับแรดและหมู ซึ่งเริ่มกระจายพันธุ์กว้างขวางในสมัยไมโอซีน
ทวีปอเมริกาเหนือและกระจายพันธุ์เข้าสู่อเมริกาใต้หลังการเกิดขึ้นของแผ่นดินที่เชื่อมสองทวีปเข้าด้วยกันในสมัยไพลสโตซีนตอนกลาง โดยสไมโลดอนมีช่วงขาค่อนข้างสั้น แข็งแรง เขี้ยวยาวกว่า 25 ซม. และอาจมีน้ำหนักตัวเกือบ 200 กิโลกรัม ลักษณะโครงสร้างร่างกายที่หนาและบึกบึน บ่งบอกว่าไม่ใช่นักล่าที่รวดเร็วมากนัก นักบรรพชีวินวิทยาเชื่อว่า สไมโลดอนน่าจะล่าเหยื่อขนาดใหญ่ที่หนังหนาและเคลื่อนไหวช้า อย่างพวกมาสโตดอน ไบซันยักษ์ สลอธยักษ์ แมมมอธโคลอมเบีย รวมทั้งมาครอคีเนียที่ดูคล้ายอูฐผสมกับสมเสร็จ และทอคโซดอนซึ่งมีรูปร่างหน้าตาและขนาดใกล้เคียงกับฮิปโปโปเตมัส เป็นอาหาร
เสือเขี้ยวดาบสืบเชื้อสายมาจาก โปรไอลูรัส (Proailurus) สัตว์ตระกูลแมวชนิดแรกของโลกที่มีวิวัฒนาการขึ้นเมื่อ 30 ล้านปีก่อน ในสมัยโอลิโกซีน โดยพวกเสือเขี้ยวดาบได้แยกสายวิวัฒนาการของพวกมันเมื่อราว 15 ล้านปีก่อน ในสมัยไมโอซีนตอนกลาง สายพันธุ์เกี่ยวเนื่องต่าง ๆ ในอเมริกามีหลากหลายสายพันธุ์เช่น โฮโมเทอเรียม สิงโตอเมริกา เสือซิคิมิต้า เสือชีตาห์อเมริกา ในปัจจุบันสายพันธุ์ที่ใกล้ชิดมากที่สุดอาจเป็นเสือลายเมฆ (Neofelis) หรือสิงโตแอฟริกา
ดีเอ็นเอที่รักษาไว้อยู่ที่ระดับ 3/5 สัตว์ที่อุ้มบุญได้น่าจะเป็นสิงโต ความเหมาะสมในการอุ้มบุญ 3/5 หรือเหมาะสมพอประมาณ
Sophia of Hanover
เอลิซาเบธ สจวต สมเด็จพระราชินีแห่งโบฮีเมีย
เอลิซาเบธ สจวต  เป็นเจ้าหญิงอังกฤษซึ่งเสกสมรสกับฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต ต่อมาพระสวามีได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งโบฮีเมีย ทำให้พระนางได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโบฮีเมีย อย่างไรก็ตาม พระสวามีครองราชบัลลังก์โบฮีเมียได้เพียงปีเท่านั้น ทำให้พระนางได้รับสมญาว่า ราชินีฤดูหนาว จากการที่ได้ขึ้นเป็นราชินีและพ้นจากตำแหน่งในฤดูหนาว
พระนางเป็นพระธิดาองค์ใหญ่ในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 กษัตริย์แห่งอังกฤษ, สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ กับแอนน์แห่งเดนมาร์ก พระนางยังเป็นพระอัยยิกา (ยาย) ของพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ อีกด้วย
เอลิซาเบธแห่งโบฮีเมีย
Elizabeth, Queen of Bohemia
เอลิซาเบธ สมเด็จพระราชินีแห่งโบฮีเมีย
กำเนิดนักรบมังกรกู้แผ่นดิน
อภิมหาสงครามแค้น
ปราสาทครอนบอร์
ครอนบอร์  ตั้งอยู่ใกล้เมืองเฮลซิงเงอร์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของเซแลนด์ในเดนมาร์ก ซึ่งเป็นจุดที่แคบที่สุดของเออเรซุนด์ ซึ่งเป็นอ่าวระหว่างเดนมาร์กและสวีเดน ตรงจุดนี้อ่าวมีความกว้างเพียง 4 กิโลเมตร ซึ่งทำให้เป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญของการรักษาป้อมในตำแหน่งที่สามารถควบคุมการเดินเรือในบริเวณทะเลบอลติก ปราสาทโครนบอร์กเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นสำคัญของปราสาทแบบสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในทางตอนเหนือของยุโรป ซึ่งทำให้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000
โครนบอร์ก
อินิโก โจนส์
อินิโก โจนส์ (; 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1573 - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1652) ถือกันว่าเป็นสถาปนิกคนสำคัญคนแรกของสถาปัตยกรรมสหราชอาณาจักรสมัยใหม่ และเป็นสถาปนิกคนแรกที่นำสถาปัตยกรรมแบบอิตาลีเข้ามายังอังกฤษ งานชิ้นสำคัญๆ ของโจนส์เป็นตึกโดดเช่นคฤหาสน์รับรอง, ไวท์ฮอลล์ และโคเวนต์การ์เดน ที่กลายมาเป็นแบบอย่างของการพัฒนาในบริเวณเวสต์เอ็นด์ นอกจากนั้นโจนส์ก็ยังมีบทบาทสำคัญในการออกแบบเวทีในฐานะนักออกแบบฉากละครสำหรับ งานสวมหน้ากากเป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่ตามพระราชประสงค์จากราชสำนัก และอีกหลายชิ้นเป็นงานที่ทำร่วมกับเบ็น จอนสัน
ดิแอนนิมอลส์
จอห์น เบาว์ริ่ง
เดวิด เกฟเฟน
เดวิด ลอว์เรนซ์ เกฟเฟน  เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 เป็นผู้อำนวยการสร้างเพลง โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ละครเวที นักการกุศลสังคม เกฟเฟนเป็นผู้ก่อตั้งแอสไซลัมเรเคิดส์ ในปี ค.ศ. 1970 (ที่ต่อมาขายให้กับวอร์เนอร์มิวสิกกรุป ซึ่งรวมเข้ากับอีเลกทราเรเคิดส์ ในปี 1972 เป็นค่าย อีเลกทรา/แอสไซลัมเรเคิดส์) และเกฟเฟนเรเคิดส์ ในปี 1980 และบทบาทของเขาต่อมาคือ เป็น 1 ใน 3 ผู้ก่อตั้งดรีมเวิร์กเอสเคจี หรือดรีมเวิร์กส ในปี 1994
David Geffen
เกรียงอาจ สุวรรณภักดี
เกรียงอาจ สุวรรณภักดี  เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง "ใครว่าข้าไม่เก่ง" (KOKO TEKKENDEN TOUGH) ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 155 ซึ่งเขียนโดย "เท็ตสึยะ ซารุวาตาริ"
เกรียงอาจ สุวรรณภักดี เป็นนักมวยไทยตั้งแต่อายุ 10 ขวบจากภาคอีสานของไทย เขาเคยแข่งมวยกับเพื่อนนักมวยไทยคนหนึ่งจากคลองเตย ผลการแข่งในครั้งนั้น เกรียงอาจเป็นฝ่ายชนะ เพื่อนนักมวยจากคลองเตยจึงได้มอบพระเครื่อง ซึ่งมีชื่อเรียกว่า "พระร่วง" แก่เกรียงอาจ ก่อนที่เพื่อนจากคลองเตยคนนี้ตัดสินใจใช้มีดตัดขาของตนทิ้งเพื่อละเส้นทางนักมวยเพื่อไปเป็นขอทาน เนื่องจากในสมัยนั้นหากหมดโอกาสแข่งขันแล้วก็ไม่สามารถหารายได้ด้วยวิธีอื่นได้อีกเลย เหตุการณ์ในครั้งนั้นสร้างความสะเทือนใจแก่เกรียงอาจเป็นอย่างมาก
เมื่อเกรียงอาจเติบโตขึ้น เขาได้เดินทางมายังประเทศญี่ปุ่น แล้วปราบนักสู้ชาวญี่ปุ่นไปหลายราย ไม่ว่าจะเป็น โอมุมะ รวมทั้งศิษย์สำนักคาราเต้ เทซึชิน, โทงุ อากิระ นักมวยคิกบอกซิ่ง และอาริคาวะ โคเก็น เจ้าสำนักเทซึชิน ทำให้ "คีโบ" (มิยาซาว่า คิอิจิ) ประจักษ์ในฝีมือ และมีความปรารถนาที่จะดวลฝีมือกับเกรียงอาจบ้าง คีโบจึงเริ่มฝึกวิชามวยไทยอย่างจริงจังเพื่อรอวันประลองฝีมือกับเกรียงอาจ เมื่อได้เผชิญฝีมือกันแล้วทำให้คีโบประจักษ์ว่ามวยไทย เป็นศิลปะการต่อสู้ที่มีทักษะท่ายืนที่ดีที่สุด ทั้งคู่เคยปะทะกันอย่างดุเดือดหลายครั้ง และการปะทะกันในครั้งหลังส่งผลให้คีโบถึงกับหมดสติ ก่อนที่พ่อของคีโบจะเข้ามาห้ามเอาไว้ได้ทัน พ่อของคีโบนำพระเครื่องมามอบให้แก่เกรียงอาจ เมื่อเกรียงอาจเห็นเช่นนั้นแล้วจึงมีอาการสงบลง ในภายหลังเกรียงอาจกับคีโบได้เป็นเพื่อนกัน ก่อนที่จะให้คำมั่นสัญญาว่าจะพบกันอีกในโอกาสต่อไป
การปรากฏตัวในสื่ออื่น.
ครั้งหนึ่ง ได้มีการนำเกรียงอาจ ไปเป็นตัวละครประกอบในเกมสล็อต แมชชีน ที่ประเทศญี่ปุ่น
เกรียงอาจเป็นนักมวยไทยที่สามารถเอาชนะ มิยาซาว่า คิอิจิ (คีโบ) ตัวเอกของเรื่องได้ และได้รับการกล่าวว่าเป็นนักมวยไทยอันดับหนึ่งของเรื่อง
บาร์โทโลมิว
พระราชวังพลาเซนเชีย
พระราชวังพลาเซนเชีย  เป็นพระราชวังของพระราชวงศ์อังกฤษที่สร้างโดยฮัมฟรีย์ ดยุคแห่งกลอสเตอร์ในปี ค.ศ. 1447 ที่กรีนิชบนฝั่งแม่น้ำเทมส์ทางใต้ของลอนดอน พระราชวังถูกรื้อทิ้งในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และสร้างแทนที่ด้วยโรงพยาบาลกรีนิช (ปัจจุบันคือราชวิทยาลัยราชนาวีเดิม) เมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17
ฮัมฟรีย์ ดยุคแห่งกลอสเตอร์เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 และสร้างวังโดยตั้งชื่อว่า "เบลลาคอร์ต" (Bella Court) ในปี ค.ศ. 1447 ต่อมาเมื่อหลังจากกลายเป็นผู้ไม่ได้รับการโปรดปรานโดยพระราชินีพระองค์ใหม่มาร์กาเร็ตแห่งอองชู ฮัมฟรีย์ก็ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต่อแผ่นดิน และเสียชีวิตในคุก วิลเลียม เชคสเปียร์กล่าวว่าฮัมฟรีย์ถูกฆาตกรรม จากนั้นพระราชินีมาร์กาเร็ตก็ทรงยึดเบลลาคอร์ตและตั้งชื่อใหม่ว่า "พระราชวังพลาเซนเชีย" หรือบางครั้งก็สะกดเป็น "Palace of Pleasaunce"
พระราชวังพลาเซนเชียกลายมาเป็นพระราชฐานที่ประทับหลักต่อมาอีกสองร้อยปี และเป็นที่ประสูติของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ในปี ค.ศ. 1491 และมีบทบาทอันสำคัญในรัชสมัยของพระองค์ หลังจากการเสกสมรสกับแคเธอรีนแห่งอารากอนแล้วพลาเซนเชียก็เป็นที่ประสูติของแมรี ทิวดอร์ผู้ต่อมาครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 ในเดือนกุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 1516 หลังจากการเสกสมรสเป็นครั้งที่สองกับแอนน์ โบลีน พลาเซนเชียก็เป็นที่ประสูติของเอลิซาเบธ ทิวดอร์ผู้ต่อมาครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ในเดือนกันยายนปี ค.ศ. 1533 ต่อมาพระองค์ก็ทรงเสกสมรสกับแอนน์แห่งคลีฟส์ที่พลาเซนเชียในปี ค.ศ. 1540 1540 ต้นไม้ในอุทยานต้นหนึ่งกรีนิชเรียกก้นว่าต้นโอคพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่กล่าวกันว่าเป็นที่ที่ใช้ในการทรงพระสำราญเมื่อยังทรงพระเยาว์
ทั้งเจ้าหญิงแมรี และเจ้าหญิงเอลิซาเบธใช้เวลาเจริญพระชันษาขึ้นมาที่พระราชวังพลาเซนเชียเป็นเวลาหลายปีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่เมื่อมาถึงรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 and สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ก็ได้มีการสร้างตำหนักพระราชินีทางด้านใต้ของพระราชวัง เมื่อมาถึงช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษพระราชวังพลาเซนเชียก็ตกอยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรม ระหว่างนั้นก็ใช้เป็นโรงงานทำบิสคิต และ ที่จำขังนักโทษสงครามอยู่ระยะหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1660 สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ทรงตัดสินพระทัยสร้างพระราชวังใหม่ขึ้นแทนที่ โดยทรงจ้างจอห์น เวบบ์ให้เป็นสถาปนิกในการสร้างพระราชฐานขึ้นใหม่ แต่ส่วนเดียวที่สร้างเสร็จคือทางปีกตะวันออกของในที่ที่ปัจจุบันคือลานพระเจ้าชาร์ลส์ แต่ก็มิได้เคยทรงใช้เป็นที่ประทับ ส่วนที่เหลือส่วนใหญ่ถูกรื้อถอน และ ทิ้งว่างอยู่จนกระทั่งเมื่อมาก่อสร้างโรงพยาบาลกรีนิชที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1694
กลุ่มสิ่งก่อสร้างของโรงพยาบาลกรีนิชกลายมาเป็นราชวิทยาลัยราชนาวีกรีนิชในปี ค.ศ. 1873 เมื่อวิทยาลัยราชนาวีย้ายมาจากพอร์ทสมัธ ในปัจจุบันกลุ่มสิ่งก่อสร้างเป็นมหาวิทยาลัยกรีนิช และ วิทยาลัยดนตรีทรินิตี
การก่อสร้างท่อระบายน้ำเมื่อปลายปี ค.ศ. 2005 พบซากสิ่งก่อสร้างจากสมัยทิวดอร์ที่ไม่ทราบจุดประสงค์ เมื่อทำการขุดค้นทางโบราณคดีที่เสร็จในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 2006 พบชาเปลทิวดอร์และห้องศาสนภูษาที่ยังมีพื้นกระเบื้องดั้งเดิมอยู่ ห้องศาสนภูษาจึงเป็นห้องที่ไม่ได้ถูกทำลายไปพร้อมกับส่วนอื่นๆ ของพระราชวังและต่อมาได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็นห้องเหรัญญิกของโรงพยาบาลกรีนิช
Greenwich Palace
พระราชวังกรีนิช
เจ้าชายอีเล็คเตอร์
Crown of Saint Wenceslas
Gerrit von Honthorst
ฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต
ฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต หรือพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งโบฮีเมีย (, ; 26 สิงหาคม ค.ศ. 1596 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1632) เป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต และเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมีย ในพระนามว่า "พระเจ้าฟรีดริชที่ 1"  ระหว่างปี ค.ศ. 1619 ถึงปี ค.ศ. 1620 อันเป็นระยะเวลาอันสั้นที่ทำให้เรียกกันว่า "พระราชาแห่งเหมันต์"
พระเจ้าฟรีดริชเสด็จพระราชสมภพที่ตำหนักล่าสัตว์ใกล้อัมแบร์กที่โอเบอร์ฟัลทซ์ พระองค์เป็นพระโอรสและทายาทของฟรีดริชที่ 4 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนตและหลุยส์ ยูเลียนาแห่งนัสเซาพระราชธิดาของวิลเลียมที่ 1 แห่งออเรนจ์ และ ชาร์ลอตต์เดอบูร์บอง พระองค์ทรงเป็นผู้คงแก่เรียน รหัสยิก และผู้ถือลัทธิคาลวิน ต่อมาฟรีดริชสืบครองรัฐผู้คัดเลือกพาลาทิเนตเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกในปี ค.ศ. 1610 ฟรีดริชทรงเป็นผู้สร้าง "สวนพฤกษชาติพาเลไทน์" อันมีชื่อเสียงที่ไฮเดลแบร์ก
เฟรเดอริคที่ 5 เจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งพาเลไทน์
Frederick V of Bohemia
เฟรเดอริคที่ 5 แห่งโบฮีเมีย
Frederick V, Elector Palatine
คาร์ลที่ 1 ลุดวิจ ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต
คาร์ลที่ 1 ลุดวิจ เจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งพาเลไทน์ (, ; 22 ธันวาคม ค.ศ. 1617 - 28 สิงหาคม ค.ศ. 1680) คาร์ลที่ 1 ลุดวิจ ทรงเป็นเจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งอาณาจักรเลือกตั้งแห่งพาเลไทน์ คาร์ลเป็นพระโอรสองค์รองของฟรีดริชที่ 5 เจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งพาเลไทน์ และเอลิซาเบธ สจวตพระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ และ แอนน์แห่งเดนมาร์ก
ชาร์ลส์ที่ 1 หลุยส์ เจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งพาเลไทน์
Charles I Louis, Elector Palatine
Karl I Ludwig, Elector Palatine
จีซีซี
กงจักรปีศาจ
กงจักรปีศาจ  เป็นหนังสือสืบสวนการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล (รัชกาลที่ 8) แห่งสยาม เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษ-แอฟริกาใต้ที่ชื่อ เรย์นี ครูเกอร์ (Rayne Kruger)
เนื้อหาโดยสรุปของหนังสือ.
หนังสือแบ่งเป็น 4 หมวดหลัก ๆ แต่ละหมวดยังแบ่งเป็นบทย่อย ๆ หมวด "Before (ก่อน)" เป็นหมวดอารัมภบทก่อนไปถึงการการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล พูดถึงความเป็นไปของสยามและพื้นหลังของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
หมวดต่อไป “The Life and Death of Ananda (ชีวิตและความตายของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล)” มีทั้งสิ้น 10 บท เป็นพระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ตั้งแต่ทรงพระราชสมภพ ณ เมืองไฮเดลแบร์กในปี พ.ศ. 2468 จนถึงเสด็จสวรรคตด้วยทรงต้องพระแสงปืนอย่างลึกลับภายในพระบรมมหาราชวังในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 หมวดนี้จะพูดถึงบุคคลที่เกี่ยวข้องโดยรอบกับสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลและบุคคลที่กลายเป็นหัวข้อในการสืบสวนสาเหตุการเสด็จสวรรคต