pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ในปี พ.ศ. 2519 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากนายกรัฐมนตรีลาออก และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีอีกสมัยหนึ่ง แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย
กระทั่งวันพุธที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 นายปรีชาได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นสมาชิก พรรคประชาธิปัตย์ ต่อนาย จุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์ หัวหน้าพรรคและได้ทำสำเนาหนังสือลาออกส่งให้ พันตำรวจเอก จรุงวิทย์ ภุมมา เลขาธิการ กกต. ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมืองด้วย โดยให้มีผลทันที กระทั่งในปี 2565 เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรครวมไทยสร้างชาติ โดยการนำของ พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค
วรงค์ เดชกิจวิกรม
นายแพทย์ วรงค์ เดชกิจวิกรม นักการเมืองชาวไทย อดีตแพทย์ และ​ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารพรรครวมพลังประชาชาติไทย แกนนำกลุ่มไทยภักดี และหัวหน้าพรรคไทยภักดี
วรงค์ เดชกิจวิกรม มีชื่อเล่นว่า "โก๋" เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 ที่อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร กรุงเทพมหานคร ระดับปริญญาตรี แพทยศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ระดับปริญญาโท สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (NIDA) และวุฒิบัตรแพทย์ผู้ชำนาญเฉพาะทาง สาขาสูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ซึ่งในขณะศึกษานั้น ได้รับเลือกให้เป็นนายกสโมสรนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (อ.มช.) อีกด้วย
ด้านชีวิตครอบครัว วรงค์ สมรสกับ สุวรี เดชกิจวิกรม (ชื่อเล่น: น้อง) โดยทั้งคู่คบหากันมาตั้งแต่สมัยเรียนระดับชั้นอุดมศึกษา มีบุตร-ธิดา 2 คน
วรงค์ เคยรับราชการเป็นนายแพทย์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข และเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลโซ่พิสัย อ.โซ่พิสัย จ.หนองคาย เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลพรเจริญ อ.พรเจริญ จ.หนองคาย เป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงพยาบาลพุทธชินราช จ.พิษณุโลก ต่อมาจึงได้ลาออกจากราชการเพื่อเข้าสู่งานการเมือง
วรงค์ เริ่มต้นงานการเมืองภายหลังลาออกจากราชการ โดยแรกเริ่มอยู่ในสังกัดพรรคไทยรักไทย (ทรท.) แต่ทว่าได้ลาออกจากพรรคไทยรักไทย เมื่อทางพรรคได้เปลี่ยนแปลงตัวผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก เมื่อปี พ.ศ. 2547 ดังนั้น เจ้าตัวจึงย้ายไปอยู่ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ (ปชป.) แทน และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2548 และได้รับเลือกตั้งอีกในปี พ.ศ. 2550 และ พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นรองโฆษกพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นรองประธานคณะกรรมาธิการสาธารณสุข สภาผู้แทนราษฎร เขามีบทบาทในการตรวจสอบการทำงานของรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ในเรื่องนโยบายจำนำข้าว และเป็นที่ยอมรับของฝ่ายค้านด้วยกัน
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
กระทั่งวันอังคารที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 วรงค์ได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ ต่อ จุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์โดยให้มีผลทันที และเตรียมแถลงชี้แจงเหตุผลการลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ในวันเสาร์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 โดยในวันเดียวกัน เขาได้สมัครเป็นสมาชิกพรรครวมพลังประชาชาติไทย (รปช.) แบบตลอดชีพ ต่อมาเขาได้จัดตั้งพรรคไทยภักดีประเทศไทย และทำหน้าที่หัวหน้าพรรค
มิฮิโระ
มิฮิโระ  หรือที่รู้จักกันในชื่อ มิฮิโระ ทานิงูจิ เป็นทั้งนางแบบ, นักร้อง, ผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ และเป็นผู้ชนะรางวัลนักแสดงภาพยนตร์เอวี
มิฮิโระ เกิดในจังหวัดนีงาตะ วันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1982 เธอเริ่มอาชีพนางแบบเปลือยระดับซอฟท์คอร์ในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2001 ในขณะที่วิดีโอของเธอ "ดรีม" (どりーむ) ได้รับการเปิดตัว ตามด้วยหนังสือภาพในชื่อเดียวกันคือ "ความฝัน" (夢) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2002
อัตชีวประวัติและการอำลาวงการ.
มิฮิโระได้เผยอัตชีวประวัติบันทึกในชื่อ "nude" โดยเล่าถึงชีวิตช่วงต้นของเธอและการเข้าสู่วงการเอวี หนังสือเล่มนี้ (ISBN 4062154498) ได้รับการเปิดตัวโดยสำนักพิมพ์โคดันชะเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2009
ในช่วงปีก่อนเธอได้ประกาศอำลาวงการเอวี โดยสองผลงานชุดสุดท้ายของเธอคือ "มิฮิโระแชนแนล" โดยสังกัดแมกซิ่งสตูดิโอ และการอำลาวงการของเธอในรูปแบบดิสก์ 2 แผ่นในชื่อ "มิฮิโระไฟนอล - สเปเชี่ยลเทคนิค" เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2010 โดยค่ายเอสวัน
พระพุทธเจดีย์ไพรบึง
พระพุทธเจดีย์ไพรบึง หรือที่ชาวไพรบึงโดยทั่วไปเรียกว่า พระธาตุไพรบึง ประดิษฐานอยู่ภายในวัดไพรบึง(วัดจำปาสุรภีย์) อำเภอไพรบึง จังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งตั้งอยู่ในเขตเทศบาลตำบลไพรบึงทางตอนเหนือ ใกล้กับสวนสาธารณะบึงนกเป็ดน้ำไพรบึง เป็นพระธาตุเจดีย์สำคัญของจังหวัดศรีสะเกษ มีขนาดสูงใหญ่ ความสูงจากฐานถึงยอดฉัตร ประมาณ 60 เมตร สร้างขึ้นตามรูปแบบศิลปะอินเดีย แบบเจดีย์พุทธคยา ส่วนยอดฉัตรด้านบนสุดของพระเจดีย์เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งอัญเชิญมาจากประเทศอินเดีย พระพุทธเจดีย์องค์นี้จึงถือเป็นมรดกทางพุทธศาสนา อันเป็นปูชนียสถานที่เคารพสักการะมากที่สุดแห่งหนึ่งของชาวจังหวัดศรีสะเกษและจังหวัดใกล้เคียง อนึ่ง วัดไพรบึง เป็นวัดเก่าแก่ที่มีอายุตั้งแต่ พ.ศ.2100
พระพุทธเจดีย์ไพรบึง ได้รับการริเริ่มใน พ.ศ.2521 โดยนายอำเภอไพรบึงในขณะนั้น (นายบุญตา หาญวงศ์) ซึ่งได้รับการปรารภจากพุทธศาสนิกชนท่านหนึ่งว่าจะอุทิศพระบรมสารีริกธาตุจากประเทศอินเดียประดิษฐานไว้เป็นที่สักการบูชาแก่ชาวอำเภอไพรบึง โดยมีเงื่อนไขว่าชาวอำเภอไพรบึงต้องสร้างพระเจดีย์ที่มีขนาดสูงกว่ายอดไม้ อำเภอไพรบึงจึงได้หารือกับข้าราชการ กำนัน-ผู้ใหญ่บ้าน และนิมนต์พระภิกษุ สามเณรของอำเภอไพรบึง มีมติเห็นพ้องให้ดำเนินการก่อสร้างพระเจดีย์ภายในบริเวณวัดไพรบึง
ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2522 มีนายสมบูรณ์ ไทยวัชรามาศ ผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ (ในขณะนั้น) เป็นประธานฝ่ายฆราวาส พระราชจินดามุณี (เสน) เจ้าคณะจังหวัดศรีสะเกษ (ในขณะนั้น) เป็นประธานฝ่ายบรรพชิต ส่วนองค์พระธาตุ ต้งแต่ฐานถึงฐานฉัตรคอนกรีตได้รับการก่อสร้างเสร็จในเดือนมีนาคม พ.ศ.2524 จากนั้นได้มีพิธีพุทธาภิเษกและอัญเชิญยอดฉัตรทองคำ ขึ้นประดิษฐานบนฐานฉัตรคอนกรีต เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ.2524
ต่อมา มีคณะพระเถรานุเถระชั้นผู้ใหญ่และคณะฑราวาส ประกอบประพรมน้ำพระพุทธมนต์พระบรมสารีริกธาตุ ณ ศาลาประชาคมจังหวัดศรีสะเกษ แล้วส่งมอบให้กับเรือตรีดนัย เกตุศิริ ร.น. ผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ และนายบุญตา หาญวงศ์ นายอำเภอไพรบึง (ในขณะนั้น) เพื่ออัญเชิญและนำไปประกอบพิธีประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ไว้ที่พระพุทธเจดีย์ไพรบึง ในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ.2524 โดยนายพิศาล มูลศาสตรสาทร ปลัดกระทรวงมหาดไทย ในขณะนั้น(อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ พ.ศ.2517 - พ.ศ.2518) เป็นประธานในพิธี
ตั้งแต่นั้นมา ได้มีพิธีสมโภชน์และสักการะพระบรมสารีริกธาตุและพระพุทธเจดีย์ไพรบึง เป็นประจำทุกปี มีระยะเวลา 7 วัน 7 คืน ในเดือนกุมภาพันธ์หรือเดือนมีนาคม ซึ่งเป็นช่วงคาบเกี่ยวกับวันมาฆบูชา ถือเป็นเทศกาลบุญประเพณีใหญ่ที่สำคัญของอำเภอไพรบึง และจังหวัดศรีสะเกษ
ลักษณะทางศิลปะ สถาปัตยกรรม.
องค์พระพุทธเจดีย์ไพรบึงใช้รูปแบบดัดแปลงมาจากเจดีย์พุทธคยา ประเทศอินเดีย ประกอบด้วยส่วนฐานพระเจดีย์ ส่วนองค์พระเจดีย์ ส่วนยอดพระเจดีย์ และ ฉัตรทองคำ
ส่วนฐานก่อสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก มีลักษณะรูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างด้านละ 9 เมตร ตกแต่งด้วยลวดลายปูปั้นโดยรอบ โดยลวดลายบริเวณด้านล่างสุดของฐานเป็นรูปเหล่ายักษ์แบก (บรรณกยักษ์) คอยปกป้องฐานพระพุทธเจดีย์ กรอบประตูแต่ละด้านทั้งสี่ด้าน ตกแต่งด้วยลายกนกและลายพรรณพฤกษา ตลอดจนประติมากรรมนูนต่ำรูปทวารบาล ประจำประตูทุกด้าน ด้านละ 2 ตน
ส่วนเรือนธาตุหรือองค์พระเจดีย์ มีความสูงประมาณ 40 เมตร ก่อสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก เป็นทรงบัวเหลี่ยม ฐานป้านแล้วสอบขึ้นไปหาส่วนยอด อันเป็นรูปแบบคล้ายกับเจดีย์พุทธคยา ส่วนปลายใกล้กับฐานฉัตรคอนกรีต ประดับด้วยลายปูนปั้นรูปกลีบบัวคว่ำทรงเรียวยาวโดยรอบท้งสี่ด้าน กรอบกลีบบัวแต่ละกลีบตกแต่งด้วยลายกนก
ส่วนยอด เหนือปลายสุดของส่วนเรือนธาตุหรือองค์พระเจดีย์ ก่อสร้างเป็นฐานฉัตร 3 ชั้น ซ้อนลดหลั่นกันขึ้นไป ก่อด้วยคอนกรีต ทาสีเหลืองอมเขียว ถัดจากฐานฉัตรคอนกรีต เป็นกรวยแหลมที่มีแกนในเป็นเหล็กขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 นิ้ว หุ้มด้วยคอนกรีต ตกแต่งด้วยลายปูนปั้นรูปกลีบบัวคว่ำ-บัวหงาย ทรงเรียวยาว แกนในที่เป็นท่อเหล็กดังกล่าว คือส่วนรองรับก้าน(ขา) ของฉัตรทองคำ
เป็นส่วนสูงสุด ทำจากโลหะลงรักปิดด้วยทองคำ มีรูปทรงเป็นฉัตรทรงกลม 4 ชั้น ซ้อนลดหลั่นกันขึ้นไป ฉัตรชั้นล่างสุดมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 150 เซนติเมตร ส่วนปลายแหลมซึ่งเป็นส่วนสูงสุดของฉัตร ทาด้วยสีแดงเข้ม ตกแต่งด้วยลายกนก ลงรักปิดทองคำเปลวบริสุทธิ์ 100 เปอร์เซ็นต์ น้ำหนักทั้งหมดประมาณ 20 กิโลกรัม ได้รับการอุทิศถวายโดยคุณหญิงฉอเลาะ ศิริสัมพันธ์ ทั้งนี้ ก่อนการยกยอดฉัตรทองคำขึ้นประดิษฐาน ได้มีพิธีพุทธาภิเษกสมโภชน์ 1 คืน ในคืนวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ.2524 และรุ่งเช้าวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ.2524 จึงได้มีพิธียกยอดฉัตรขึ้นประดิษฐานเหนือส่วนบนสุดของพระพุทธเจดีย์
พระบรมสารีริกธาตุและองค์ประกอบสำคัญ.
ประกอบด้วยตลับหรือกล่องจำนวน 3 ชั้น
เป็นภูเขาจำลองขนาดเล็ก ฐานทรงกลม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2.5 นิ้ว ประดับด้วยอัญมณีสีต่างๆ รอบภูเขาจำลองมีการประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุวรรณะเมล็ดผักกาด จำนวน 10,000 องค์ วางเรียงโดยรอบฐาน ทั้งนี้ ตามคติการสร้างภูเขาจำลองประดับด้วยพระบรมสารีริกธาตุ จะนำมาซึ่งกุศลบุญอันถือเป็นมหากุศลมากที่สุดเหลือคณานับ
เป็นเจดีย์สำหรับบรรจุตลับเงิน-นาค-ทองคำ และภูเขาจำลอง องค์เจดีย์เป็นหินอ่อนแท้สีเขียวอมเทา ฐานทรงกลม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 9 นิ้ว ฝาครอบด้านบนทำจากหินอ่อนชนิดและสีเดียวกัน ความสูงทั้งหมดตั้งแต่ฐานถึงยอดองค์เจดีย์จำลอง 13 นิ้ว มีสลักที่ฐานทั้ง 4 ด้าน เพื่อเชื่อมฝาครอบและฐานเจดีย์เข้าด้วยกัน
เป็นแท่นสำหรับตั้งรองรับองค์เจดีย์จำลอง สร้างด้วยไม้สักแท้ ฐานมีรูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างด้านละ 39 เซนติเมตร สูง 119 เซนติเมตร พื้นทาสีแดง ตกแต่งด้วยลวดลายกนก ลงรักปิดทอง
แผ่นศิลาจารึก.
เป็นแผ่นศิลาหินอ่อน ขนาดกว้าง 69 เซนติเมตร ยาว 109 เซนติเมตร หนา 1 นิ้ว สำหรับจารึกรายการก่อสร้างโดยย่อ รายละเอียดระบุชื่อ พระพุทธเจดีย์ไพรบึง , วัน เวลา ที่ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์, วัน เวลา บรรจุและประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ, รายนามผู้ถวายและอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุ, รายนามประธานในการประกอบพิธีขั้นตอนต่างๆ, รายนามผู้อำนวยการก่อสร้าง, รายนามผู้ออกแบบส่วนต่างๆ
พิธีบรรจุและประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ.
ประธานในพิธี คือนายพิศาล มูลศาสตรสาทร ปลัดกระทรวงมหาดไทย(ในขณะนั้น) และอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ เริ่มประกอบพิธีในเวลา 08.59 น. จุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัย ไหว้พระ รับศีลแล้ว พระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์ เสร็จแล้วประธานจุดธูปเล็ก ปักเครื่องเซ่น บวงสรวงสังเวยเทวดา นายไพบูลย์ ธาตุทอง พราหมณ์ในพิธี อ่านประกาศโองการและประกอบพิธีสังเวย ในขณะนั้นได้เกิดปาฏิหาริย์พระอาทิตย์ทรงกลดบนท้องฟ้าเหนือพระพุทธเจดีย์ ถือเป็นนิมิตที่เทวดาฟ้าดิน ได้รับรู้ว่าพุทธศาสนิกชนที่ชุมนุมอยู่ ณ บริเวณดังกล่าวกำลังร่วมกันประกอบพิธี
จากนั้น เรือตรีดนัย เกตุสิริ ผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ (ในขณะนั้น) กล่าวรายงานความเป็นมาในการก่อสร้างต่อประธานในพิธี ใจความโดยสรุปมีสาระสำคัญคือ "พระพุทธเจดีย์องค์นี้เป็นปูชนียสถาน การสร้างพระสถูปหรือพระเจดีย์ก็ดี ถือว่าเป็นการสะสมบุญไว้ทั้งในชาตินี้และชาติหน้า" ในตอนท้าย ประธานในพิธี ได้ย้ำว่า การสร้างพระพุทธเจดีย์ของพุทธศาสนิกชนนี้เกิดจากวัตถุประสงค์เดียวกัน คือ อยากได้กระดูกของพระพุทธเจ้ามาไว้เพื่อสักการบูชาเป็นประจำ เพื่อจะได้ชำระจิตใจให้สะอาด ปราศจากสิ่งเศร้าหมองแล้วทุกคนก็จะมีความสุข ก่อนจบนายพิศาล มูลศาสตรสาทร ได้แปลเป็นภาษาเขมร ซึ่งเป็นภาษาหนึ่งที่ใช้สื่อสารกันในท้องถิ่นอำเภอไพรบึง ทำให้พุทธศาสนิกชนเกิดความประทับใจและปลื้มปีติเป็นอย่างมาก
เมื่อได้เวลาตามฤกษ์ 10.49 น. ประธานได้ประกอบพิธียกบุษบกประดิษฐานเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุและองค์ประกอบขึ้นสู่ยอดเจดีย์ โดยมีคณะช่างรอรับอยู่ด้านบน ขณะที่บุษบกกำลังเคลื่อนขึ้นสู่ยอดพระเจดีย์ พระสงฆ์สวดชยันโต เจ้าพนักงานลั่นฆ้อง ตีกลอง ทุกคนได้แสดงความรู้สึกปลาบปลื้มและอิ่มเอิบใจในพิธีมหากุศลที่ได้ร่วมกันสร้างขึ้น
จากตัวเมืองจังหวัดศรีสะเกษ สามารถเดินทางมานมัสการพระพุทธเจดีย์ไพรบึง ได้โดยทางรถยนต์ ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 221(ศรีสะเกษ-กันทรลักษ์-เขาพระวิหาร) ถึงสี่แยกพยุห์ ในเขตอำเภอพยุห์ แล้วเลี้ยวขวาเข้าสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2111 (ถนนพยุห์-ขุนหาญ) จากแยกดังกล่าวมาประมาณ 20 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของวัดไพรบึง ซึ่งตั้งอยู่ทางฝั่งซ้ายมือของถนน(ในเส้นทางมาจากสี่แยกพยุห์) จากตัวเมืองจังหวัดศรีสะเกษถึงวัดไพรบึงเป็นระยะทางทั้งสิ้นประมาณ 40 กิโลเมตร
นอกจากนั้น หากเดินทางมาจากเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 (ถนนโชคชัย-เดชอุดม) เมื่อถึงสี่แยกหัวช้าง ในเขตบ้านหัวช้าง ตำบลสำโรงพลัน อำเภอไพรบึง แล้วเลี้ยวเข้าสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2111(ถนนพยุห์-ขุนหาญ) จากสี่แยกหัวช้างถึงวัดไพรบึง เป็นระยะทางประมาณ 8 กิโลเมตร วัดไพรบึงตั้งอยู่ทางฝั่งขวาของถนน (ในเส้นทางมาจากสี่แยกหัวช้าง)
รังสิมา รอดรัศมี
นางสาวรังสิมา รอดรัศมี (ชื่อเล่น:โอ๋, เกิด 13 สิงหาคม พ.ศ. 2505) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม ประธานคณะกรรมาธิการสวัสดิการสังคม สภาผู้แทนราษฎร ชุดปัจจุบัน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ปัจจุบันเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์
นางสาวรังสิมา รอดรัศมี เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2505 ที่จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นบุตรของนายแช และนางทองสุข รอดรัศมี มีชื่อเล่นว่า "โอ๋" มีพี่น้อง 9 คน สำเร็จการศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิต จากคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, สถานภาพโสด
นางสาวรังสิมา เคยมีอาชีพเป็นพยาบาลวิชาชีพ ที่โรงพยาบาลอัมพวา และกรรมการสภาพยาบาล ก่อนที่จะเข้าสู่งานการเมืองด้วยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ได้รับเลือกตั้งในครั้งถัดมา คือปี พ.ศ. 2544 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
ในปลายปี พ.ศ. 2554 นางสาวรังสิมาได้รับการโหวตจากผู้สื่อข่าวสายรัฐสภาให้ได้รับฉายาว่า "ดาวเด่น" จากบทบาทที่โดดเด่นในการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตรในกรณีอุทกภัย พ.ศ. 2554 นอกจากนั้นนางสาวรังสิมา ยังมีบทบาทในการทักท้วงหรือต่อต้านการเสียบบัตรแทนกันของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และการอภิปราย ตั้งกระทู้ในสภาผู้แทนราษฎร
นางสาวรังสิมา รอดรัศมี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
ครรชิต ทับสุวรรณ
ครรชิต ทับสุวรรณ (เกิด 26 ตุลาคม พ.ศ. 2513) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร เขต 1 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เขาต้องโทษในคดีฆ่านายอุดร ไกรวัตนุสรณ์ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร เมื่อปี พ.ศ. 2554
ครรชิต ทับสุวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2513 เป็นบุตรของนายเอนก ทับสุวรรณ อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง และเป็นอดีต ส.ส. สมุทรสาครหลายสมัย กับนางทัศนีย์ ทับสุวรรณ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยรังสิต และปริญญาโทจาก Cleveland State Universsty รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันมีสถานะโสด
นายครรชิตลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2550 ในนามพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก โดยได้รับคะแนนมาเป็นอันดับที่ 2 ของเขต (มี ส.ส. ได้ 3 คน) ต่อมาปี พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 2 โดยเอาชนะนายอนุสรณ์ ไกรวัตนุสสรณ์ บุตรชายนายมณฑล ไกรวัตนุสสรณ์ อดีตรัฐมนตรี
ครรชิต ทับสุวรรณ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ 2554 นายอุดร ไกรวัตนุสสรณ์ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร ถูกยิงเสียชีวิตภายในบริเวณสถานีบริการน้ำมันในจังหวัดสมุทรสาคร ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557 นายครรชิต ถูกศาลจังหวัดสมุทรสาคร พิพากษาประหารชีวิตจากการเป็นจำเลยในคดีดังกล่าว พร้อมให้ชดใช้สินไหมแก่นายมณฑล ผู้เป็นโจทก์ร่วม นางพอใจ ไกรวัตนุสสรณ์ มารดาของผู้เสียชีวิต นางสาวสุรัจนา ศิลาสุวรรณ ภรรยา และบุตรอีก 2 คนของผู้เสียชีวิต
นายครรชิต ได้ต่อสู้คดีในชั้นอุทธรณ์เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 ซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำคุกตลอดชีวิต จนมาถึงชั้นฏีกาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งศาลฎีกาพิพากษายืนโทษจำคุกตลอดชีวิต รวมถึงชดใช้สินไหมตามคำตัดสินของศาลชั้นต้น เขาได้รับการลดโทษรวม 5 ครั้ง จนกระทั่งเขาพ้นโทษ เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2565
กัลยา รุ่งวิจิตรชัย
นางสาวกัลยา รุ่งวิจิตรชัย (เกิด 10 มิถุนายน พ.ศ. 2508) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรี เขต 1 ประธานคณะกรรมาธิการการสื่อสาร โทรคมนาคม และดิจิตอลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม สภาผู้แทนราษฎร ชุดปัจจุบัน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ปัจจุบันสังกัดพรรคพลังประชารัฐ
กัลยา รุ่งวิจิตรชัย เกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2508 มีชื่อเล่นว่า "นก" เป็นบุตรของนายบุญยงค์ และนางมาลี รุ่งวิจิตรชัย มีพี่น้อง 4 คน สำเร็จการศึกษาบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคำแหง รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ หรือ นิด้า
อดีตเคยเป็นสมาชิกสภาจังหวัดสระบุรี และ รองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสระบุรี ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ จากการชักนำโดย นายโพธิพงษ์ ล่ำซำ และได้รับเลือกตั้งในครั้งต่อมา (พ.ศ. 2550, 2554) และย้ายไปสังกัดพรรคพลังประชารัฐ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562
กัลยา รุ่งวิจิตรชัย ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
บุณย์ธิดา สมชัย
บุณย์ธิดา สมชัย ชื่อเล่น แนน เป็นอดีตรองโฆษกพรรคประชาธิปัตย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็น 1 ใน 4 ส.ส.อีสาน ของพรรคประชาธิปัตย์ อีกทั้งยังเป็น ส.ส.หญิงที่อายุน้อยที่สุดในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 และเป็นบุตรของนายอิสสระ สมชัย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
บุณย์ธิดา สมชัย เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 มีชื่อเล่นว่า "แนน" เป็นบุตรของนายอิสสระ สมชัย ส.ส.บัญชีรายชื่อ และอดีต ส.ส.อุบลราชธานีหลายสมัย จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 6 ที่จ.อุบลราชธานี ก่อนจะมาเรียนต่อระดับชั้นมัธยม ที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง
บุณย์ธิดาเข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นผู้ช่วยดำเนินงานสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (อิสสระ สมชัย) ผู้เป็นบิดา เรื่องมากระทั่งในปี พ.ศ. 2552 ได้รับตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (อิสสระ สมชัย) และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อุบลราชธานี สมัยแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เป็นหนึ่งในสี่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคประชาธิปัตย์ที่ชนะการเลือกตั้งในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในปี พ.ศ. 2562
บุณย์ธิดาได้ติดตามผู้เป็นบิดาทำงานด้านการเมืองมาตั้งแต่เด็ก จึงซึมซับเข้ามาโดยไม่รู้ตัว เคยมีความฝันอยากจะเป็นเชฟมาก่อน และปัจจุบันนี้หากมีเวลาว่าง ก็จะปรุงอาหารรับประทานเองหรือรับประทานในครอบครัวเสมอ
อภิวัฒน์ เงินหมื่น
อภิวัฒน์ เงินหมื่น อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอำนาจเจริญติดต่อกันสองสมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ บุตรชายของนายสุทัศน์ เงินหมื่น และเป็น 1 ใน 4 ส.ส.ของพรรคประชาธิปัตย์ที่สามารถเอาชนะการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ในพื้นที่ภาคอีสาน
อภิวัฒน์ เงินหมื่น เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2519 เป็นบุตรของนายสุทัศน์ เงินหมื่น แกนนำพรรคประชาธิปัตย์ สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร ระดับปริญญาตรี สาขาระบบเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ จาก Marymouth University ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาโท สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ จากมหาวิทยาลัยวอชิงตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา
อภิวัฒน์ เงินหมื่น เคยทำงานเป็นนักวิเคราะห์คอมพิวเตอร์ สังกัดการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย (ปตท.) ต่อมาได้เข้าสู่งานการเมืองโดยได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้ง ส.ส. 2550 ในนามพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับการเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ซึ่งเป็นหนึ่งในห้า ส.ส.ของพรรคประชาธิปัตย์ที่ชนะการเลือกตั้งในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (อภิวัฒน์ เงินหมื่น วุฒิพงษ์ นามบุตร ศุภชัย ศรีหล้า อิสสระ สมชัย และณิรัฐกานต์ ศรีลาภ)
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. สมัยที่ 2 และเป็นหนึ่งในสี่ ส.ส.ของพรรคประชาธิปัตย์ ในพื้นที่ภาคอีสาน และในปี พ.ศ. 2562 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เดิม แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
โซลา มาเซโค
โซลา มาเซโค  เกิด ค.ศ. 1967 เป็นทั้งผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียนบทชาวสวาซิแลนด์ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะที่ภาพยนตร์สารคดีของเขามีเนื้อหาเกี่ยวกับอาการกลัวคนแปลกหน้า
มาเซโคเกิดในช่วงที่มีการเนรเทศใน ค.ศ. 1967 และสำเร็จการศึกษาที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์กับประเทศแทนซาเนีย เขายังได้เข้าร่วมทัพอัมกันโต เว ซิซเว (หอกแห่งชาติ) ซึ่งเป็นหน่วยติดอาวุธของพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกาใน ค.ศ. 1987 ภายหลังจากการย้ายไปสหราชอาณาจักร เขาก็สำเร็จการศึกษาที่เนชั่นแนลฟิล์มแอนด์เทเลวิชั่นสคูล ที่เบรกคอนสไฟล์ ใน ค.ศ. 1994 ภาพยนตร์ของมาเซโคชุดแรกเป็นสารคดีชื่อ "เดียร์ซันไชน์" ซึ่งได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2002 ที่เขาได้ต่อสู้กับการเหยียดสีผิวในหลายประเทศ
มาเซโคได้ย้ายไปแอฟริกาใต้ใน ค.ศ. 1994 และได้เขียน "The Foreigner" ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องแต่งขนาดสั้น ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับอาการกลัวคนแปลกหน้าในประเทศนี้ ภาพยนตร์สั้นชุดอื่นของมาเซโค ประกอบด้วย "The Return of Sarah Baartman", "Children of the Revolution" และ "A Drink in the Passage" ซึ่งได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2002 โดยในภายหลังจากนั้นก็ได้รับรางวัลสเปเชียลจูรี่อะวอร์ดในเทศกาลภาพยนตร์เฟสปาโก
ธีรภัทร พริ้งศุลกะ
ธีรภัทร พริ้งศุลกะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
นายธีรภัทร พริ้งศุลกะ เกิดเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2508 ที่จังหวัดสุราษฏร์ธานี เป็นบุตรชายของนายแพทย์กำธรและนางนิภา พริ้งศุลกะ อดีต ส.ส. จบการศึกษามัธยมศึกษา โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) กรุงเทพมหานคร ระดับปริญญาตรี จาก Brabord University ระดับปริญญาโท จาก มหาวิทยาลัยลีดส์
นายธีรภัทร ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก
นายธีรภัทร พริ้งศุลกะ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
เองเกลเบิร์ต ฮัมเพอร์ดิงค์ (นักร้อง)
เองเกลเบิร์ต ฮัมเพอร์ดิงค์  เป็นนักร้องเพลงป็อปชาวอังกฤษเชื้อสายอินเดีย มีชื่อเสียงในช่วงปลายทศวรรษ 1960 ถึง 1970 โดยเฉพาะจากเพลง "Release Me (And Let Me Love Again)" (1967), "The Last Waltz" (1967), "Am I That Easy to Forget" (1968), "A Man Without Love (Quando M'Innamoro)" (1968)
ฮัมเพอร์ดิงค์เดิมมีชื่อว่า อาร์โนลด์ จอร์จ ดอร์ซีย์ เกิดที่ประเทศอินเดีย เนื่องจากบิดาเป็นเจ้าหน้าที่กองทัพอังกฤษ มารดาเป็นชาวอังกฤษเชื้อสายอินเดีย เมื่อโตขึ้นครอบครัวย้ายมาอยู่ที่เมืองเลสเตอร์ สหราชอาณาจักร จากนั้นได้ทำงานร้องเพลงและเล่นดนตรีในไนท์คลับตั้งแต่วัยรุ่น โดยใช้ชื่อในการแสดงว่า "เจอรี ดอร์ซีย์" ตั้งตามชื่อของเจอรี ลิวอิส นักแสดงอเมริกัน
เขาเริ่มมีชื่อเสียงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1965 โดยการสนับสนุนจากเพื่อนเก่า ที่ได้เป็นผู้จัดการส่วนตัวของทอม โจนส์ ได้เปลี่ยนชื่อในการแสดงดนตรีเป็น "เองเกลเบิร์ต ฮัมเพอร์ดิงค์" ตามชื่อของคีตกวีชาวเยอรมัน (1854-1921) ผู้ประพันธ์อุปรากรเรื่อง "ฮันเซลและกรีเทล" ต่อมาเมื่อฮัมเพอร์ดิงค์ประสบความสำเร็จในอาชีพการร้องเพลง เขาได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อนี้เป็นชื่อจริง
พระศิลา
พระศิลา เป็นพระพุทธรูปแกะสลักจากแผ่นหินปางพระพุทธองค์ปราบช้างนาฬาคีรี ภายในแผ่นหินมีรูป พระพุทธเจ้าประทับยืน ด้านซ้ายมีรูปพระอานนท์ถือบาตร และรูปช้างนาฬาคีรี ปัจจุบัน พระศิลาประดิษฐานบนบัลลังก์หรือซุ้มไม้สัก มีคำจารึกที่ฐานและด้านหลังซุ้มด้วยอักษรธรรมว่า บัลลังก์นี้สร้างโดยพระเจ้ากาวิละ เมื่อ พ.ศ. ๒๓๓๔ พระเจ้ากาวิละ เป็นผู้ครองนครเชียงใหม่ ระหว่าง พ.ศ. ๒๓๒๔-๒๓๕๖ (ฮันส์ เพนธ์ ๒๕๑๙: ๒๑๓-๒๑๖)
ตำนานพระศิลา.
ตามตำนานกล่าวว่า เมื่อพระโคตมพุทธเจ้าปรินิพพานไปได้ 7 ปี 7 เดือน กับ 7 วัน พระเจ้าอาชาตศัตตุราช ผู้ครองนครราชคฤห์ มีพระประสงค์ที่จะสร้างพระพุทธรูป ทรงให้นำเอาหินอ่อนจากท้องมหาสมุทรมาสร้างพระพุทธรูปปางโปรดช้างนาฬาคีฬี ขณะเสด็จบิณฑบาตรในเวียงราชคฤห์ โดยมีรูปช้างนาฬาคีฬีนอนหมอบอยู่ทางขวา และรูปพระอานนท์ถือบาตรอยู่ทางซ้าย ทรงให้สร้างรูปทั้งสามนั้นในหน้าหินลูกเดียวกัน เมื่อสร้างพระพุทธรูปเสร็จ พระเจ้าอาชาตศัตตุราชาและพระอรหันต์เจ้าทั้งหลายพร้อมใจกันตั้งจิตอธิฐาน กล่าวคำอาราธนาพระบรมสารีริกธาตุ 7 พระองค์ ให้เสด็จเข้าสถิตย์ในองค์พระพุทธรูปศีลา เมื่อพระบรมสารีริกธาตุทั้ง 7 พระองค์สถิตย์ตั้งอยู่ในองค์พระศีลาเจ้าแล้ว พระศีลาก็ทรงสำแดงอิทธิฤทธิ์เสด็จขึ้นไปในอากาศ พระเจ้าอาชาตศัตตุราชทรงเห็นเป็นอัศจรรย์ จึงทรงประดิษฐานพระศีลาในเงื้อมเขาที่สูง และทำแท่นบูชาไว้ข้างล่างสำหรับผู้ที่ต้องการมาทำการสักการบูชา
ต่อมาพระเถรเจ้า 3 องค์ มีนามว่า สีละวังโส เรวะโต และญานคัมภีระเถระ พากันไปนมัสการพระศีลาเจ้าที่เงื้อมเขา และขออาราธนาพระองค์เสด็จโปรดมหาชนในประเทศบ้านเมืองที่ไกลบ้าง พระเถระเจ้าทั้ง 3 องค์จึงขออนุญาตพระเจ้าอาชาตศัตตุราชนำพระศีลาไปยังเมืองหริภุญชัย เมื่อพระเถระเจ้าทั้ง 3 มาถึงเมืองนคร (ลำปาง) ก็อัญเชิญพระศีลาเจ้าประดิษฐานไว้ในเมืองนั้น เพื่อเป็นที่สักการบูชาของประชาชนชาวเมืองเป็นเวลาหลายสมัย
ในสมัยพระเจ้าติโลกราช ผู้ครองเมืองเชียงใหม่ มีรับสั่งให้ไปอาราธนาพระศีลาเจ้ามาประดิษฐานไว้ ณ เมืองเชียงใหม่ โดยประดิษฐานไว้ที่วัดป่าแดง วัดหมื่นสาร และวัดสวนดอกตามลำดับ ในปีมะแม จุลศักราช 837 (พ.ศ. 2019) ทรงอาราธนาพระศีลาเจ้ามาประดิษฐานในหอพระแก้ว ในพระราชวังของพระองค์ ครั้นถึงเทศกาลอันสมควรก็กระทำพิธีสักการบูชาสระสรงสมโภชพระแก้วและพระศีลาเจ้าเป็นงานประจำปี ถ้าปีใดบ้านเมืองแห้งแล้งฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาล ก็ทรงให้จัดการทำพิธีขอฝน สระสรงองค์พระศีลาเจ้า เมื่อสิ้นรัชสมัยพระเจ้าติโลกราช พระราชบุตร พระราชนัดดาได้เสวยราชสมบัติ ก็ทรงดำเนินตามราชประเพณีสืบๆกันมา
ธานี เทือกสุบรรณ
นายธานี เทือกสุบรรณ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุราษฎร์ธานี
นายธานี เทือกสุบรรณ เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2499 มีชื่อเล่นว่า "เล็ก" เป็นบุตรของนายจรัส กับนางละม้าย เทือกสุบรรณ มีพี่น้อง 7 คน ได้แก่ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ นางศิริรัตน์กับนางรัชนี (เป็นคู่แฝด) นายเชน เทือกสุบรรณ นางจิราภรณ์ เทือกสุบรรณ นายธานี เทือกสุบรรณ และนางกิ่งกาญจน์ เทือกสุบรรณ
สมรสกับ ชุติมา เทือกสุบรรณ มีบุตรธิดา 2 คน (ฝาแฝด) คือ สุธาสินี เทือกสุบรรณ และ วิศวชิต เทือกสุบรรณ
นายธานี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากสถาบันราชภัฏสุราษฎร์ธานี และระดับปริญญาโท จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี
นายธานี เทือกสุบรรณ เคยทำงานการเมืองท้องถิ่น เป็นกำนันตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน ในระหว่างปี พ.ศ. 2530 ถึง พ.ศ. 2543 เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ "กำนันเล็ก" ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุราษฎร์ธานี (อบจ.) ในปี พ.ศ. 2543-2552 จากนั้นได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ โดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสุราษฎร์ธานี ในการเลือกตั้งซ่อม พ.ศ. 2552 และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554
เจมส์ คอตแทก
เจมส์ คอตแทก  เกิดวันที่ 26 ธันวาคม 1962 ที่ลุยส์วิลล์ รัฐเคนทักกี เป็นมือกลองชาวอเมริกันของวงscorpions เขาได้เข้าร่วมวงเมื่อปี 1996 โดยก่อนหน้านั้น เขาเคยเป็นมือกลองของวง Buster Brown , Montrose, McAuley Schenker Group, Ashba และ Kottak
James Kottak
พ้อง ชีวานันท์
พ้อง ชีวานันท์ (27 พฤษภาคม 2490 - 12 มีนาคม 2559) เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมเมื่อปี 2556 ถึง 2557 และเป็นบิดาของ นพ ชีวานันท์