pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ราวปี ค.ศ.1880 เกิดวิกฤตราคาธัญพืชตกต่ำ สังคมดัตช์ได้รับความเสียหายอย่างหนักเนื่องจากเศรษฐกิจขึ้นอยู่กับภาคการเกษตรค่อนข้างมาก รัฐบาลได้เข้ามาช่วยเหลือด้วยการสร้างโมเดลเพื่อการพัฒนานโยบายวิทยาศาสตร์ขึ้น มีการทดลองทางวิทยาศาสตร์นำไปสู่การค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างปุ๋ยสังเคราะห์กับคุณภาพของดิน ผลผลิตของธัญพืช และต้นทุนการผลิต จากนั้น ภาครัฐและองค์กรเอกชนร่วมมือกันนำความรู้ที่พบนี้ไปแจ้งกับชาวไร่ชาวนาโดยอ้างอิงถึงผลการวิเคราะห์การทดลอง นับเป็นครั้งแรกๆที่มีการนำเอางานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ไปประยุกต์ใช้โดยตรง และยังเป็นวิธีที่ใช้กันอยู่จนถึงทุกวันนี้ รัฐบาลดัตช์ยังมีส่วนสำคัญในการผลักด้านการวิจัยและพัฒนาทางด้านวิทยาศาสตร์จนถึงปัจจุบัน
วิทยาการที่สำคัญของชาวดัตช์.
สถาบัน.
มหาวิทยาลัยเก่าแก่ของเนเธอร์แลนด์ ได้แก่ มหาวิทยาลัยไลเดิน (ก่อตั้ง ค.ศ. 1575) มหาวิทยาลัยฟราเนอเกอร์ (ก่อตั้ง ค.ศ. 1585) และมหาวิทยาลัยโกรนิงเงิน (ก่อตั้ง ค.ศ. 1614) เป็นผู้ขับเคลื่อนความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ของเนเธอร์แลนด์ในอดีต เพราะก่อนศตวรรษที่ 18 ยังไม่มีการตั้งสมาคมวิทยาศาสตร์อย่างเป็นทางการ ปัจจุบัน งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ยังคงมีมหาวิทยาลัยเป็นผู้ผลักดันสถาบันวิจัยหลายแห่งยังมีความสัมพันธ์กับมหาวิทยาลัย
นโยบายวิทยาศาสตร์.
ความรับผิดชอบของภาครัฐ.
เนื่องจากวิทยาศาสต์และเทคโนโลยีเป็นองค์ประกอบที่สำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของเนเธอร์แลนด์ รัฐบาลจึงเป็นผู้ควบคุมโดยตรง ปัจจุบัน ผู้รับผิดชอบนโยบายด้านวิทยาศาสตร์คือกระทรวงศึกษา วัฒนธรรม และวิทยาศาสตร์ (OCW) ดูแลแผนยุทธศาสตร์การศึกษาระดับสูงและงบประมาณด้านวิทยาศาสตร์ มีการจัดทำแผนยุทธศาสตร์ทุกๆ 4 ปี กระทรวงยังมีหน้าที่กำกับดูแลหน่วยงานวิจัยอีกหลายแห่ง ได้แก่
นอกจากนี้ กระทรวงเศรษฐกิจและนโยบายสภาพภูมิอากาศ (EZK) ยังมีส่วนร่วมในการวางนโยบายการวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์ ตลอดจนเทคโนโลยีและนวัตกรรมอีกด้วย
ประเทศฟีจีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศฟีจี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฟีจีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 54 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 10 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 1 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 1 เหรียญ
โรงเรียนประชาสงเคราะห์
โรงเรียนประชาสงเคราะห์ หัวไผ่  อักษรย่อ ป.ส. เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดเล็ก ตั้งอยู่เลขที่ 71 หมู่ 1 ตำบลโคกขี้หนอน อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี เดิมชื่อโรงเรียนราษฎร์วัดนักบุญฟิลิปและยากอบ หัวไผ่ ปัจจุบันอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของโบสถ์คาทอลิกนักบุญฟิลิปและยากอบ หัวไผ่ และสังกัดโรงเรียนคาทอลิกเขตมิสซังจันทบุรี เปิดการเรียนการสอนในระดับชั้นเตรียมอนุบาล ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยทำการเปิดการเรียนการสอนมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488 โดยพระคุณเจ้ายาโกเบ แจง เกิดสว่าง เป็นผู้ขออนุญาตจัดตั้งโรงเรียนหลังจากเกิดกรณีพิพาทอินโดจีน ปัจจุบ้นมี ซิสเตอร์นิภา รักผกาวงศ์ เป็นผู้อำนวยการ บาทหลวงอิทธิพล หางสลัด เป็นผู้จัดการ และ บาทหลวงทรงวุฒิ ประทีปสุขจิต เป็นผู้แทนรับใบอนุญาต
บุกเบิก.
โรงเรียนประชาสงเคราะห์ หัวไผ่ ก่อตั้งแบบไม่เป็นทางการขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2448 โดยบาทหลวงเรอเน แปร์รอส เจ้าอาวาสโบสถ์คาทอลิกนักบุญฟิลิปและยากอบ หัวไผ่ บาทหลวงแปร์รอสมีการแบ่งฝั่งโรงเรียนเป็นฝ่ายชาย และหญิง โดยได้เชิญครูเณรจากสามเณราลัยพระหฤทัย บางช้าง ที่ราชบุรีมาช่วยสอนฝั่งนักเรียนชาย และได้เชิญครูชีถวายตัวมาสอนฝั่งนักเรียนหญิง &lt;br&gt;
การขอเปิดโรงเรียนหลังสงคราม.
ในปัจจุบันโรงเรียนประชาสงเคราะห์หัวไผ่มีการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นเตรียมอนุบาลถึงระดับมันธยมศึกษาตอนต้นมีนักเรียนทั้งสิ้น 496 คน มีอาคารเรียน 3 ชั้นหนึ่งอาคารชื่อ "อาคารประชาสงเคราะห์" โดยมีซิสเตอร์นิภา รักผากวงศ์ เป็นผู้อำนวยการ
อาคารเรียน.
เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2528 พระสังฆราชลอเรนซ์เทียนชัย สมานจิตอนุมัติให้สร้างอาคารเรียนหลังใหม่ เป็นอาคารสามชั้น ขนาด 64 × 9 เมตร พร้อมทั้งโถงเอนกประสงค์ ขนาดกว้าง 15 เมตร ยาว 40 เมตร (ปัจจุบันคือโรงอาหาร) และห้องน้ำของโรงเรียน งบประมาณในการสร้างประมาณห้าล้านบาท ซึ่งโบสถ์คาทอลิกหัวไผ่เป็นผู้จัดหาทุนเอง โดยให้ คุณพิเชษฐ์ ศุภกิจจานุสันต์ บริษัท P.A. DESIGN เป็นผู้ออกแบบ และผู้รับเหมาก่อสร้าง สร้างเสร็จเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 &lt;br&gt;
13 ธันวาคม พ.ศ. 2529 พระสังฆราชลอเรนซ์เทียนชัย สมานจิต ได้ให้เกียรติมาเป็นประธานเปิดเสกอาคารเรียนหลังใหม่ และมีนายอุทัย พิมพ์ใจชน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อดีตประธานรัฐสภา มาเป็นประธานร่วมเปิดอาคารเรียนหลังใหม่หลังนี้ด้วย
สีประจำโรงเรียนคือ สีน้ำเงิน และ สีขาว หมายถึงความเข้มแข็ง และอดทน
ดอกไม้ประจำโรงเรียนคือ ดอกเฟื้องฟ้า
ต้นไม้ประจำโรงเรียน.
ต้นไม้ประจำโรงเรียนคือ ต้นประดู่
รายนามครูใหญ่โรงเรียนประชาสงเคราะห์ ฝั่งประถมศึกษา
รายนามครูใหญ่โรงเรียนประชาสงเคราะห์ ฝั่งมัธยมศึกษา
องค์การกีฬาแพนอเมริกัน
องค์การกีฬาแพนอเมริกัน (; สเปน:Organización Deportiva Panamericana) เป็นองค์กรระหว่างประเทศซึ่งเป็นตัวแทนของ 41 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ อเมริการกลาง และแคริบเบียน
องค์กรมีส่วนเกี่ยวข้องกับคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและหน่วยงานในเครือรวมทั้งสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (ANOC) และทำหน้าที่เป็นสมาคมของทวีปอเมริกา
กิจกรรมสำคัญขององค์กรคือ การแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ ซึ่งจัดขึ้นทุกๆ 4 ปี เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2494 กีฬาพาราแพนอเมริกันเกมส์เริ่มอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2542 สำหรับนักกีฬาผู้พิการและจัดขึ้นพร้อมกับแพนอเมริกันเกมส์ การแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ฤดูหนาวสำหรับกีฬาฤดูหนาวซึ่งจัดขึ้นเพียงครั้งเดียวในปี พ.ศ. 2533 งานเทศกาลกีฬาแพนอเมริกันเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2557 เป็นการแข่งขันเพื่อพัฒนานักกีฬาของภูมิภาค
"อดีตสมาชิก:" คณะกรรมการโอลิมปิกเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิส
แบรดฟอร์ด
แบรดฟอร์ด  เป็นนครในมณฑลเวสต์ยอร์กเชอร์ ประเทศอังกฤษ บริเวณตีนเขาเพนไนนส์ อยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองลีดส์ราว และอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเวกฟีลด์ราว ได้รับสถานะเป็นเทศบาลเมืองในปี ค.ศ. 1847 ได้รับสถานะเป็นนครในปี ค.ศ. 1897 จากนั้นได้รับสถานะเป็นมหานคร ปี ค.ศ. 1974
มหานครแบรดฟอร์ดมีประชากร 1.5 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของสหราชอาณาจักร ในขณะที่เมืองแบรดฟอร์ดมีประชากร 529,870 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 7 ของสหราชอาณาจักรและใหญ่เป็นอันดับ 3 ของมณฑลเวสต์ยอร์กเชอร์ รองจากลีดส์และเชฟฟีลด์
ในศตวรรษที่ 19 เมืองเป็นศูนย์กลางที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติด้านผลิตสิ่งทอ โดยเฉพาะขนแกะ ยังเป็นเมืองที่มีความเจริญรุ่งเรืองในช่วงปฏิวัติอุตสาหกรรม ถือเป็นเมืองอุตสาหกรรมเมืองแรก ๆ ต่อมาได้ชื่อว่าเป็น "เมืองหลวงขนแกะของโลก" เมืองสามารถเข้าถึงถ่านหิน แร่เหล็ก และน้ำอ่อน ได้ง่าย ทำให้เกิดการเติบโตในด้านการผลิตที่แบรดฟอร์ด อย่างอุตสาหกรรมสิ่งทอ นำไปสู่การระเบิดของประชากรและเป็นสิ่งกระตุ้นการลงทุนเมือง แบรดฟอร์ดยังมีสถาปัตยกรรมวิกตอเรีย เช่น ศาลากลางเมือง
อุตสาหกรรมสิ่งทอของเมืองเริ่มลดลงในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 และได้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว เป็นนครภาพยนตร์แห่งแรกของยูเนสโก มีสถานที่ท่องเที่ยวเช่น พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และสื่อแห่งชาติ, สวนแบรดฟอร์ด, โรงละครอัลแฮมบรา และคาร์ตไรต์ฮอลล์ เป็นต้น
แฮร์มัน สแน็ลเลิน
พรรคพลังสังคมประชาธิปไตย
กลุ่มอาการไดออจอินีส
กลุ่มอาการไดออจอินีส  กลุ่มอาการคนชราซกมก (; ตรงตัว: โรคซกมกวัยชรา) เป็นความผิดปกติที่ประกอบด้วยความไม่ใส่ใจตนเอง (self-neglect) อย่างรุนแรง, ปล่อยเคหสถานสกปรกซกมก (domestic squalor), ถอยห่างจากสังคม (social withdrawal), ความเฉยชาไร้อารมณ์ (apathy), เก็บสะสมขยะ (compulsive hoarding of garbage) หรือ การเก็บสะสมสัตว์ (Animal hoarding) และขาดความละอาย (lack of shame) ผู้ป่วยอาจแสดงอาการเคลื่อนไหวน้อยหรือมากเกิน (Catatonia)
อาการนี้เป็นที่รับรู้ครั้งแรกในปี 1966 และตั้งชื่อว่าโรคไดออจอินีสโดยคลาร์กและคณะ ชื่อของโรคนั้นตั้งตามชื่อของไดออจอินีส นักปรัชญากรีกโบราณ ผู้ยึดถือลัทธิซีนิก (Cynicism) และผู้ใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย (simple living) ขั้นสุด มีการบันทึกไว้ว่าไดออจอินีสอาศัยอยู่ในไกขนาดใหญ่ในเมืองเอเธนส์ เขาไม่เพียงแต่ไม่ใช่คนที่สะสมข้าวของแต่ยังไขว่คว้าหาความสัมพันธ์กับผู้คนด้วยการเสี่ยงภัยไปกลับ Agora ทุกวัน ดังนั้นการนำชื่อเขามาตั้งเป็นชื่อโรคนี้จงถือว่าผิดที่ผิดทาง (misnomer) ชื่ออื่น ๆ ที่มีการเสนอใช้คือ "ความแตกหักในวัยชรา" ("senile breakdown"), "Plyushkin's Syndrome" (ตั้งชื่อตามตัวละครสมมติชื่อ Plyushkin), "ความแตกหักจากสังคม" ("social breakdown") และ "อาการซกมกในวัยชรา" ("senile squalor syndrome") Orrell และคณะ (1989) พบว่าความผิดปกติที่สมองกลีบหน้าอาจมีผลต่อการเกิดอาการนี้ได้
ลอตเตเวิลด์ทาวเวอร์
ลอตเตเวิลด์ทาวเวอร์  คือ ตึกระฟ้า 123 ชั้น สูง 555.7 เมตร (1,823 ฟุต) ตั้งอยู่ในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เปิดตัวสู่สาธารณะเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2017 และในปัจจุบันเป็นอาคารที่สูงที่สุดในเกาหลีใต้ และสูงเป็นอันดับ 6 ของโลก
ใน ค.ศ. 1989 อาคารได้รับการออกแบบเป็นครั้งแรกและมีแผนการก่อสร้าง การออกแบบเปลี่ยนแปลงอีกครั้งในปี 1994, 1995 และ 1997 การออกแบบลอตเตเวิลด์ครั้งที่ 2 ใน ค.ศ. 2002 ซึ่งคล้ายคลึงกับการเลียนแบบหอไอเฟลของฝรั่งเศส การแก้ไขภาพที่มองเห็นจากมุมสูงจากปี 2004 - 2006 ถูกเปลี่ยน 7 ครั้งในปี 2008 และการออกแบบถูกเปลี่ยนในปี 2009 และเริ่มสร้างฐานราก เดอะชาร์ดของอังกฤษถูกกล่าวว่าคล้ายคลึงกับการออกแบบนี้ การออกแบบของเดอะชาร์ดโดยสถาปนิกชาวอิตาลีที่มีชื่อเสียง Renzo Piano เริ่มในปี 2008 และเสร็จสมบูรณ์ในปี 2012 บรรยากาศภายใน ลิฟต์ และพื้นที่ด้านนอกของหลังคาอาคารมีความคล้ายกัน
ลอตเตเวิลด์ทาวเวอร์คือหมุดหมายของกรุงโซล ซึ่งเป็นอาคาร 100 ชั้นแห่งแรกของเกาหลีใต้ แนวคิดการออกแบบเป็นรูปกรวยเรียวยาวและค่อยๆโค้งออกด้านข้างอย่างนุ่มนวล กระจกสีอ่อนภายนอกได้แรงบันดาลใจจากเซรามิกเกาหลีและลักษณะเฉพาะของลวดลายประดับ
นีดฮ็อกเกอร์
ในตำนานนอร์ส นีดฮ็อกเกอร์  มีความหมายว่า "ตัวฉกพยาบาท" เป็นมังกรหรือนาคาซึ่งพบได้ที่รากมหาพฤกษาอึกก์ดราซิลล์ที่พาดผ่านเหนือดินแดนนิเวิลเฮย์เมอร์ พวกมันมีพิษร้ายถึงตาย พวกมันพยายามแทะรากของมหาพฤกษาเพื่อหวังความเป็นอมตะและหวังจะโค่นมหาพฤกษาลง ศัตรูโดยธรรมชาติของนีดฮ็อกเกอร์คือพวกนกอินทรีที่อาศัยบนมหาพฤกษา ในบทกวี "Poetic Edda" ระบุว่า พวกนีดฮ็อกเกอร์บินมาจากนิดาวิย็อลล์ (; "ทิวเขาทมิฬ") ยามที่เหตุการณ์รักนาร็อกมาถึง พวกนีดฮ็อกเกอร์จะบินจากรากมหาพฤกษาขึ้นมาช่วยพวกยอตุนน์รบกับทวยเทพ
นีดฮ็อกเกอร์ปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายอย่าง ทั้งในภาพยนตร์, อนิเมะ และเกม
Níðhöggr
โฟลกวังเกอร์
ในตำนานนอร์ส โฟลกวังเกอร์  มีความหมายว่า "ลานประชา" หรือ "ลานทัพ" เป็นทุ่งกว้างหรือลานกว้างซึ่งปกครองโดยเทพีเฟร็วยา ครึ่งหนึ่งของผู้ตายในสนามรบจะมาที่สถานที่แห่งนี้ (ขณะที่อีกครึ่งจะไปที่โถงวัลฮ็อลล์ของจอมเทพโอดินน์) อย่างไรก็ตาม ในบทกวีไม่ได้เอ่ยถึงเกณฑ์ที่ใช้คัดเลือกว่าใครจะไปที่ไหน โฟลกวังเกอร์เป็นที่ตั้งของโถงเซ็สส์รูมนีร์  อันเป็นที่ประทับของเทพีเฟร็วยา
โฟลกวังเกอร์ถูกเอ่ยถึงเพียงสองครั้งในวรรณกรรมทั้งหมดนอร์สโบราณ ได้แก่ในบทกวี "Grímnismál" และอีกครั้งในบทกวี "Prose Edda" ทั้งคู่ไม่ได้ลงรายละเอียดว่าโฟลกวังเกอร์มีลักษณะเป็นเช่นไร และเหล่าผู้ตายทำอะไรกันอยู่ที่ลานแห่งนี้
Fólkvangr
โอว์เรนเซ
แม่น้ำมีญญู
พิพิธภัณฑ์เรือวาซา
พิพิธภัณฑ์เรือวาซา  เป็นพิพิธภัณฑ์การเดินเรือในสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ตั้งอยู่บนเกาะDjurgården พิพิธภัณฑ์แสดงซากเรือรบ "วาซา" ที่เกือบจะคงสภาพเดิมทั้งหมด เรือสร้างถูกขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และอับปางในการเดินเรือครั้งแรกในปี ค.ศ. 1628 พิพิธภัณฑ์เรือวาซาให้บริการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 และเป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีคนเข้าชมมากที่สุดในสแกนดิเนเวีย พิพิธภัณฑ์อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของพิพิธภัณฑ์การเดินเรือแห่งชาติสวีเดน
อำเภอฮูลูเตอเริงกานู
อำเภอฮูลูเตอเริงกานู  เป็นอำเภอที่ไม่ติดทะเลของรัฐตรังกานู, ประเทศมาเลเซีย โดยมีกัวลาเตอเริงกานูเป็นเมืองหลวง
อำเภอฮูลูเตอเริงกานูแบ่งออกเป็น 10 "มูกิม" ได้แก่:
อาการกลัวลูกโป่ง
อาการกลัวลูกโป่ง  เป็นความกลัวต่อลูกโป่ง ซึ่งมีความกลัวต่อเสียงแตกของลูกโป่ง
โดยทั่วไปแล้ว ผู้กลัวลูกโป่งมักปฏิเสธที่จะแตะ รู้สึก หรือเข้าใกล้ลูกโป่ง โดยกลัวว่ามันจะแตก
ประเทศกินี-บิสเซาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศกินี-บิสเซา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกินี-บิสเซาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศกายอานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศกายอานา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกายอานาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศเฮติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเฮติ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเฮติได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 7 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศฮอนดูรัสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศฮอนดูรัส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮอนดูรัสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 25 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 7 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
เขตบริหารพิเศษฮ่องกงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
เขตบริหารพิเศษฮ่องกง เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮ่องกงได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 37 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 9 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ชัชชน รัตนรักษ์
ชัชชน รัตนรักษ์ นักธุรกิจผู้มีอิทธิพลผู้หนึ่งในแวดวงธุรกิจประเทศไทย  และเป็นรุ่นที่ 3  ของตระกูลรัตนรักษ์
ตระกูลรัตนรักษ์ถือเป็นตระกูลรุ่นบุกเบิกตระกูลหนึ่งซึ่งยังคงความเป็นยักษ์ใหญ่ในสังคมธุรกิจไทย เป็นผู้ถือหุ้นหลักในบริษัทชั้นนำของไทยหลากหลายบริษัท อาทิ ธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน), บริษัท ปูนซีเมนต์นครหลวง จำกัด(มหาชน), บริษัท อลิอันซ์ อยุธยา จำกัด, บริษัท ศรีอยุธยา แคปปิตอล จำกัด (มหาชน), บริษัท แม็ทชิ่ง สตูดิโอ จำกัด (มหาชน), บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน), บริษัท อีสเทอร์น สตาร์ เรียล เอสเตท จำกัด (มหาชน) และยังเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ในบริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด (BBTV) หรือช่อง 7 เอชดี
ชัชชน เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2515 เป็นบุตรชายคนเดียวของ นายกฤตย์ รัตนรักษ์ ประธานกรรมการบริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด หรือช่อง 7 เอชดี และผู้นำกลุ่มธุรกิจรัตนรักษ์  ชัชชน เป็นหลานของ นายชวน รัตนรักษ์ ผู้ก่อตั้งธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน), บริษัท ปูนซีเมนต์นครหลวง (ผู้ผลิตปูนตรานกอินทรี) และ บริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด หรือช่อง 7 เอชดี ผู้ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในตำนานนักธุรกิจไทยเชื้อสายจีนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดท่านหนึ่งของประเทศไทย
ด้านการศึกษา ชัชชน (ต้น) ศึกษาในประเทศไทยจนอายุ 10 ปี จากนั้นก็เข้าศึกษาต่อในระดับประถมและมัธยมในประเทศสหราชอาณาจักร และศึกษาต่อระดับปริญญาตรีสาขาเศรษฐศาสตร์ (เกียรตินิยม) ที่สถาบัน มหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศสหราชอาณาจักร สำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2539
กลุ่มรัตนรักษ์ เป็นกลุ่มที่เรียกว่ากลุ่มเงินเก่า (old money) นิตยสาร Forbes แห่งสหรัฐอเมริกาเคยกล่าวไว้ว่าเป็นกลุ่มที่เก็บตัวและค่อนข้างลึกลับ
เล่ากันว่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงของบริษัท Goldman Sachs บริษัทวาณิชธนกิจชั้นนำของโลก หนึ่งในสถานบันการเงินยักษ์ใหญ่ เคยกล่าวถึง ชัชชน ว่าเป็นบุคคลผู้มี สัญชาติญาณนักลงทุนโดยแท้จริง ด้วยเหตุนี้เองทันทีที่จบการศึกษา ชัชชน จึงได้รับการเสนอให้ไปฝึกงานกับบริษัท Goldman Sachs อย่างไรก็ดีชัชชนได้เลือกที่จะกลับมาทำงานในกิจการของครอบครัว
การแข่งขัน Bangkok Business Challenge งานแข่งขันแผนธุรกิจ startup นานาชาติชิงถ้วยพระราชทานที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานที่สุดในเอเชีย จัดโดยสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งมีกรรมการเป็นนักธุรกิจและนักลงทุนชั้นนำจากภูมิภาค ชัชชนได้รับเชิญเข้าร่วมคณะกรรมการตัดสินและเป็นกรรมการที่มีอายุน้อยที่สุด
ในปี พ.ศ. 2544 ด้วยการสนับสนุนจากกลุ่ม ชัชชน ได้ร่วมก่อตั้งบริษัทหลักทรัพย์ จัดการกองทุนรวม พรีมาเวสท์ จำกัด ซึ่งในปีที่ผลการดำเนินงานสูงสุด เช่นในปี พ.ศ. 2550 มีพอร์ตกองทุนในการดูแลมูลค่าสูงถึง 900 ล้านดอล์ล่าร์สหรัฐฯ  หรือ 35,000 ล้านบาทในเวลานั้น โดยต่อมาในปี พ.ศ. 2552 บริษัทหลักทรัพย์ จัดการกองทุนรวม พรีมาเวสท์ จำกัด ได้ขายให้กับธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน)
ในปี พ.ศ. 2549 ชัชชน ก่อตั้งบริษัท ต้นสน กรุ๊ป จำกัด และต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ก่อตั้งบริษัท ต้นสน พร๊อพเพอร์ตี้ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทที่ดำเนินกิจการเกี่ยวกับการลงทุนและพัฒนาในอสังหาริมทรัพย์ของกลุ่ม
นอกจากการก่อตั้งบริษัทต่าง ๆ ข้างต้นแล้ว ชัชชน ยังดำรงตำแหน่งกรรมการ บริษัท ปูนซีเมนต์ นครหลวง จำกัด (มหาชน)  หรือที่เรียกกันว่า ปูนกลาง หรือ ปูนตรานกอินทรี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 จนถึง พ.ศ. 2562
ปีพ.ศ. 2557 นิตยสาร Forbes ได้ประเมินมูลค่าสินทรัพย์ที่กลุ่มรัตนรักษ์ถืออยู่โดยวัดจากสินทรัพย์ที่สามารถหาได้จากข้อมูลสาธารณะซึ่งไม่รวมสินทรัพย์และที่ดินส่วนตัวอื่นๆ ว่าคิดเป็นมูลค่าประมาณ 5,100 ล้านดอลล่าห์สหรัฐ หรือประมาณ 160,000 ล้านบาท  โดยหนังสือ “ตระกูลไหนร่ำรวยที่สุด” ได้ประมาณมูลค่าสินทรัพย์ของกลุ่มรัตนรักษ์ไว้ว่ามีสินทรัพย์คิดเป็นมูลค่ามากกว่าหมื่นล้านดอลล่าห์สหรัฐ ไม่เพียงเท่านั้น หนังสือดอกเบี้ย ได้เคยเขียนไว้ว่าตระกูลรัตนรักษ์มีสินทรัพย์อยู่กว่า 600,000 ล้านบาท ตั้งแต่สมัยปี พ.ศ. 2540
คาวานิชิแอร์คราฟท์คอมปะนี
บริษัทอากาศยาน คาวานิชิ แอร์คราฟท์ คอมปานี (Kawanichi Aircraft Company) (川西航空機) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินของญี่ปุ่น (Japanese Aircraft )ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นโดยกลุ่มแรงงานวิศวกรรมคาวานิชิ (Kawanishi Engineering Works) ในปี 1920 ในจังหวัดเฮียวโงะ (Hyōgo) ซึ่งเป็นผลพลอยได้จากกลุ่มบริษัทKawanishi ที่ได้รับทุนจากบริษัท นากาจิม่า แอร์คราฟ( Nakajima Aircraft )คาวานิชิได้สร้างเครื่องบินลำแรกของตนคือเครื่องคือคาวานิชิ เค1 (Kawanishi K-1 Mail-carry Aircraft) ในปี 1921 และยังได้ก่อตั้งสายการบิน Nippon Koku K.K (Japan Aviation Co. Ltd) ในปี 1923 ออกแบบและสร้างเครื่องบินหลายลำสำหรับใช้งานในสายการบิน รัฐบาลญี่ปุ่นได้บังคับให้ปิดกิจการ Nippon Koku ในปี 1929 แต่สุดท้ายกิจการก็ถูกโอนไปยังสายการบิน Nippon Koku Yuso K.K ที่รัฐบาลเป็นเจ้าของ (บริษัท ขนส่งทางอากาศของญี่ปุ่น จำกัด ) จากนั้นคาวานิชิก็แยกตัวออกจากอดีต Kawanishi Engineering Works สร้าง Kawanishi Kokuki KK ในปี 1928 และยึดเอาสินทรัพย์ทั้งหมดของกลุ่มแรงงานวิศวกรรมคาวานิชิไป ในขณะที่ทางคาวานิชิก็เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในถานะผู้สร้างเครื่องบินให้กับกองทัพ เช่น คาวานิชิ เอช6เค (Kawanishi H6K) และ เอช8เค (H8K) เครื่องบินทะเล N1K-J มีพื้นฐานมาจากเครื่องบินขับไล่ติดทุ่นลอยน้ำรุ่นคาวานิชิ เอ็น1เค1 (Kawanishi N1K1 floatplane) ถือเป็นหนึ่งในเครื่องบินดีที่สุดในช่วงสงคราม หลังจากความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่น บริษัทได้ก่อตั้งใหม่ในฐานะ Shin Meiwa Industries (ภายหลังคือ ShinMaywa) และยังคงมีการผลิตเครื่องบินทะเลเช่น PS-1 และ US-2.
แฮ็นดริก คริสโตฟเฟิล ฟัน เดอฮึลสต์
เศรษฐกิจเนเธอร์แลนด์
หลังการค้นพบก๊าซธรรมชาติเมื่อปี ค.ศ. 1959 เนเธอร์แลนด์ขุดเจาะและส่งออกมานับแต่นั้นโดยมีก๊าซธรรมชาติคิดเป็นร้อยละ 25 ของปริมาณสำรองในสหภาพยุโรป เป็นทรัพยากรที่สร้างรายได้มหาศาลให้กับเนเธอร์แลนด์หลายทศวรรษที่ผ่านมา อย่างไรก็ตาม การเติบโตของอุตสาหกรรมก๊าซธรรมชาติก็มีผลกระทบกับเศรษฐกิจภาคส่วนอื่นเช่นกันหรือที่รู้จักกันในทางเศรษฐศาสตร์ว่า โรคดัตช์
เนเธอร์แลนด์มีระบบเศรษฐกิจที่เปิดและมั่งคั่ง ขึ้นอยู่กับการค้าระหว่างประเทศค่อนข้างมาก มีอุตสาหกรรมที่เข้มแข็ง อัตราการจ้างงานและอัตราเงินเฟ้อต่ำ ดุลบัญชีเกินสะพัดสูง และเป็นศูนย์กลางทางการคมนาคมของยุโรปโดยมีท่าเรือรอตเทอร์ดามเป็นท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดของยุโรป ท่าอากาศยานนานาชาติสคิปโฮลเป็นท่าอากาศยานขนาดใหญ่ของยุโรป อุตสาหกรรมที่สำคัญของประเทศ ได้แก่ อาหารแปรรูป เคมีภัณฑ์ การกลั่นปิโตรเลียม เทคโนโลยีขั้นสูง การบริการด้านการเงิน บันเทิง และเครื่องจักรอิเล็กทรอนิกส์ ภาคการเกษตรมีแรงงานเพียงร้อยละ 2 ของแรงงานทั้งประเทศแต่สร้างผลผลิตส่วนเกินมหาศาลสำหรับการแปรรูปอาหารและการส่งออก เนเธอร์แลนด์ยังเป็นหนึ่งใน 11 ประเทศที่เริ่มใช้เงินสกุลยูโรเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2002
หลังเนเธอร์แลนด์ประกาศอิสรภาพจากการปกครองของสเปนเมื่อปี ค.ศ. 1581 ก่อตั้งเป็นสาธารณรัฐดัตช์ เศรษฐกิจก็พัฒนาไปอย่างรวดเร็วมาก มีการพัฒนาวิธีการสร้างเรือ ทักษะทางการค้า การรวบรวมเงินทุน โดยมีปัจจัยเสริมจากการที่พ่อค้าที่มั่งคั่งอพยพจากฟลานเดอร์สทางตอนใต้อพยพขึ้นมาอาศัยอยู่ในเนเธอร์แลนด์หลังดินแดนฝั่งใต้ตกเป็นของสเปนจากการสู้รบในสงครามประกาศเอกราช การค้าระหว่างประเทศของสาธารณรัฐรุ่งเรืองมาก การขนส่งสินค้าทางทะเลมีมากถึง 568,000 ตันในปี ค.ศ. 1670 หรือราวๆครึ่งหนึ่งของยุโรป สาเหตุสำคัญคือการเติบโตของกรุงอัมสเตอร์ดัมที่กลายมาเป็นศูนย์กลางทางการเงินของยุโรป และการประสบความสำเร็จของบริษัทอินเดียตะวันออกและบริษัทอินเดียตะวันตกในการทำการค้ากับดินแดนอาณานิคม
การปฏิวัติอุตสาหกรรมช่วงแรกที่มีลม น้ำ และพีตเป็นแหล่งพลังงงานหลักนั้นก็ทำให้ดัตช์สามารถผันน้ำทะเลออกไปและสร้างผืนแผ่นดินใหม่ได้ นำมาซึ่งการปฏิวัติเกษตรกรรม ทำให้ชาวดัตช์มีคุณภาพชีวิตสูงที่สุดในยุโรปราวกลางศตวรรษที่ 17 หรือที่เรียกว่ายุคทองของเนเธอร์แลนด์ อย่างไรก็ตาม ความรุ่งเรืองนี้ถึงคราวต้องสิ้นสุดหลังเกิดสงครามกับประเทศมหาอำนาจด้วยกันหลายครั้งต่อเนื่องและวิกฤตเศรษฐกิจราว ค.ศ. 1670 เนเธอร์แลนด์ไม่สามารถกลับไปอยู่ ณ จุดสูงสุดได้อีกเลยนับจากนั้น
เนเธอร์แลนด์ไม่ได้มีการปฏิวัติอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วดั่งเช่นชาติอื่นๆของยุโรป เนื่องจากภาคเศรษฐกิจหลักคือการค้าและเกษตรกรรมเกิดการถดถอย จนกระทั่งเมื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 19 รัฐบาลเริ่มสร้างนโยบายที่รวมเศรษฐกิจเข้าเป็นระบบเดียวกัน มีการยกเลิกภาษีศุลกากรในประเทศ ยุบสมาคมพ่อค้า ใช้ระบบเงินตราแบบเดียวกัน ใช้วิธีการเก็บภาษีแบบใหม่ ใช้มาตรวัดชั่งตวงมาตรฐาน และสร้างโครงข่ายถนน คลอง และรางรถไฟ
เศรษฐกิจเนเธอร์แลนด์เปลี่ยนไปสู่สังคมอุตสาหกรรมโดยมีชนชั้นกลางเป็นแรงขับเคลื่อนหลังในช่วงศตวรรษที่ 19 เช่นเดียวกับชาติอื่นๆในยุโรป ตัวเลขแรงงานในภาคเกษตรกรรมลดลงและผันไปอยู่กับภาคอุตสาหกรรมและธุรกิจการค้า ในอดีตเนเธอร์แลนด์เข้าสู่ยุคอุตสาหกรรมช้ากว่าประเทศเบลเยียมแต่ก็ไล่ทันราวๆ ค.ศ. 1920 โดยมีอุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องใช้ไฟฟ้าโดยบริษัทฟิลิปส์เป็นแรงขับเคลื่อนหลัก ท่าเรือรอตเทอร์ดามเป็นท่าเรือขนส่งสินค้าที่เติบโตอย่างรวดเร็ว ตัวเลขคนจนลดลงอย่างช้าๆ การจ้างงานและสวัสดิการดีขึ้นเรื่อยมา
ในปี ค.ศ. 1959 เนเธอร์แลนด์ค้นพบแหล่งก๊าซธรรมชาติขนาดใหญ่ทางตอนเหนือของประเทศ สร้างรายได้มหาศาลแต่ก็มีผลกระทบกับเศรษฐกิจภาคส่วนอื่นเช่นกัน
การดำเนินงานของรัฐบาล.
ขณะที่ภาคเอกชนเป็นแรงขับเคลื่อนหลักของเศรษฐกิจเนเธอร์แลนด์ รัฐบาลก็มีส่วนสำคัญเช่นกัน การใช้จ่ายของภาครัฐคิดเป็นมูลค่าสูงถึงร้อยละ 28 ของจีดีพีโดยไม่รวมการจ่ายเงินประกันสังคม ขณะที่รายได้จากการเก็บภาษีอยู่ที่ร้อยละ 38.7 ของจีดีพีซึ่งน้อยกว่าค่าเฉลี่ยของยุโรป นอกจากนี้ รัฐบาลยังมีอำนาจในการออกข้อบังคับต่างๆ โดยใช้นโยบายเศรษฐกิจจุลภาคแบบเข้มงวดและเสถียรมาปรับใช้ในการปฏิรูปโครงสร้างและระเบียบข้อบังคับ อย่างไรก็ตาม รัฐบาลเริ่มลดบทบาทในทางเศรษฐกิจลงตั้งแต่ทศวรรษที่ 1980 มีการแปรรูปรัฐวิสาหกิจและปล่อยให้ภาคเอกชนมีเสรีในการดำเนินกิจการ เปลี่ยนมามีส่วนร่วมกับเศรษฐกิจผ่านทางการประชุมสภาเศรษฐกิจและสังคมร่วมมือกับสหภาพการค้าและองค์กรนายจ้างแทน
ระบบประกันสังคม.
ก๊าซธรรมชาติ.
การค้นพบก๊าซธรรมชาติในปี ค.ศ. 1959 ที่โกรนิงเงินทางตอนเหนือของประเทศสร้างรายได้มหาศาลและผลกระทบกับธุรกิจภาคส่วนอื่นไปพร้อมๆกัน เนเธอร์แลนด์มีก๊าซธรรมชาติคิดเป็นร้อยละ 25 ของปริมาณสำรองของยุโรป หรือราวๆร้อยละ 0.3 ของทั้งโลก แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวและยุบบ่อยครั้ง รัฐบาลได้สั่งลดปริมาณการขุดเจาะเมื่อปี ค.ศ. 2014 เรื่อยไปจนกระทั่งเลิกขุดในปี ค.ศ. 2028 และตั้งเป้าว่าจะเปลี่ยนมาใช้พลังงานแหล่งอื่นแทนเพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก
พลังงานนิวเคลียร์.
นักวิจัยในเนเธอร์แลนด์เริ่มศึกษาพลังงานนิวเคลียร์ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1930 และเริ่มสร้างเตาปฏิกรณ์เพื่อการวิจัยที่โดเดอวาร์ด ในจังหวัดเกลเดอร์ลันด์เมื่อปี ค.ศ. 1955 โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างแหล่งพลังงานนิวเคลียร์ในปี ค.ศ. 1962 เพื่อมาทดแทนเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์ มีการทดสอบนำเตาปฏิกรณ์มาเชื่อมกับโครงข่ายพลังงานในปี ค.ศ. 1968 (แต่ถูกปิดไปในปี ค.ศ. 1997) ในปี ค.ศ. 1984 รัฐบาลตัดสินใจสร้างโรงงานจัดเก็บของเสียกัมมันตรังสีแบบอ่อนระยะยาว (100 ปี) และทำแผนยุทธศาสตร์เกี่ยวกับการย่อยสลายของเสียจากนิวเคลียร์ มีการตั้งองค์กรกลางเพื่อของเสียกัมมันตรังสีขึ้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2003 เพื่อสร้างโรงงานจัดเก็บของเสียกัมมันตรังสีแบบเข้ม
เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ที่ยังมีการใช้งานอยู่ในเชิงพาณิชย์ตั้งอยู่ที่โบร์สเซเลอ จังหวัดเซลันด์ เริ่มดำเนินการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1973 และสร้างกำลังไฟฟ้าราวร้อยละ 4 ของกำลังไฟฟ้าทั่วประเทศ นอกจากนี้ยังมีเตาปฏิกรณ์ขนาด 2 ล้านเมกะวัตต์ตั้งอยู่ที่ภาควิชาฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์ เพื่อการวิจัยด้านนิวตรอนและโพสิตรอน
รัฐสภาเนเธอร์แลนด์มีมติให้ลดการใช้พลังงานนิวเคลียร์ลงเมื่อปี ค.ศ. 1994 เป็นสาเหตุให้มีการเปิดโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ที่โดเดอวาร์ด และถอนใบอนุญาตของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ที่โบร์สเซเลอในปี ค.ศ. 2003 แต่ผ่อนผันให้ได้ถึงปี ค.ศ. 2034 หากยังสามารถดำเนินการตามมาตรการความปลอดภัยสูงสุดได้ อย่างไรก็ตาม หลังการเลือกตั้งเมื่อปี ค.ศ. 2010 รัฐบาลยังมีแนวคิดที่จะขยายการผลิตไฟฟ้าด้วยพลังงานนิวเคลียร์และบริษัทไฟฟ้านิวเคลียร์เริ่มเสนอให้มีการสร้างเตาปฏิกรณ์แห่งใหม่ แต่ข้อเสนอยังไม่ได้ข้อสรุปจนถึงทุกวันนี้
ในปี ค.ศ. 2011 มีนักท่องเที่ยวต่างชาติเข้ามาเที่ยวในเนเธอร์แลนด์ราว 11.3 ล้านคน สร้างรายได้ราวร้อยละ 5.4 ของจีดีพีของประเทศในปี ค.ศ. 2012 มีการจ้างงานในภาคการท่องเที่ยวประมาณร้อยละ 9.6 ของการจ้างงานทั้งหมดในประเทศ คิดเป็นลำดับ 83 จาก 147 ประเทศทั่วโลกที่มีการจัดอันดับ การท่องเที่ยวจึงเป็นอุตสาหกรรมที่ไม่ใหญ่มากในเศรษฐกิจของเนเธอร์แลนด์
จังหวัดนอร์ดฮอลแลนด์เป็นจังหวัดที่มีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมชมมากที่สุด ราวๆ 6 ล้านคนในปี ค.ศ. 2011 รองลงมาคือจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ ราวๆ 1.4 ล้านคน นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มาจากเยอรมัน อังกฤษ และเบลเยียม (ราวๆ 3.0 ล้านคน 1.5 ล้านคน และ 1.4 ล้านคนตามลำดับ) เนเธอร์แลนด์มีมรดกโลกที่ได้รับการขึ้นทะเบียนโดยยูเนสโก 9 แห่ง และประเทศเนเธอร์แลนด์มีชื่อเสียงด้านมรดกทางศิลปะและประวัติศาสตร์
บริษัทใหญ่.
เนเธอร์แลนด์มีบริษัทข้ามชาติขนาดใหญ่หลายแห่งตั้งอยู่ โดยมีบริษัทรอยัลดัตช์เชลล์เป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเมื่อวัดจากรายได้ และเคยใหญ่ที่สุดในโลกจนถึงปี ค.ศ. 2009 สำนักงานใหญ่ของบริษัทต่างๆสัญชาติดัตช์มักตั้งอยู่ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม เช่น ไฮเนเก้น อาโฮลด์ ฟิลิปส์ ทอมทอม รันด์สตัดโฮลดิง และไอเอ็นจี ยกเว้นสำนักงานของยูนิลีเวอร์ตั้งอยู่ที่รอตเทอร์ดาม ของอาเอสเอ็มเอล โฮลดิงตั้งอยู่ใกล้ไอนด์โฮเวน
บริษัทที่ใหญ่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์เมื่อปี ค.ศ. 2011 มีดังนี้
ไอลี