pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปลาไหลเผือก หรือ ปลาไหลเผือกใหญ่  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Simaroubaceae ชื่ออื่นๆ กรุงบาดาล (สุราษฎร์ธานี) คะนาง ชะนาง (ตราด) ตรึงบาดาล (ปัตตานี) ตุงสอ แฮพันชั้น (ภาคเหนือ) เพียก (ภาคใต้) หยิกบ่อถองหรือหยิกไม่ถึง เอียนด่อน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) ไหลเผือก (ตรัง) เป็นไม้ไม่ผลัดใบ รากกลมโต สีขาว สีขาวนวล รากที่มีอายุหลายปีจะมีความยาวมาก อาจยาวมากกว่า 2 เมตร ลำต้นเรียบสีน้ำตาลเทา ใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว ดอกช่อออกตามซอกใบหรือปลายกิ่ง กลีบเลี้ยงสีเขียวอมน้ำตาล ปลายกลีบแดงอมเขียว กลีบดอกสีแดงอ่อนเกสรตัวผู้และตัวเมียสีแดงอ่อน ยื่นยาวกว่าดอก ผลเดี่ยว ทรงกระบอกกลมสั้น ผลแก่แล้วแตก ผลอ่อนสีเขียว แก่แล้วเป็นสีส้ม
ปลาไหลเผือกใหญ่เป็นพืชที่มีสรรพคุณเป็นยาสมุนไพร ใช้ รากถ่ายพิษต่างๆ ถ่ายพิษไข้พิษเสมหะ และโลหิต แก้ไข้ แก้ไข้มาลาเรีย ตัดไข้ทุกชนิด แก้ลม แก้วัณโรคระยะบวม ขับเหงื่อ ขับพยาธิ แก้ต่อมทอนซิลอักเสบ แก้เจ็บคอ ความดันเลือดสูง อัมพาต ขับถ่ายน้ำเหลือง แก้ท้องผูก ใช้รากเป็นส่วนผสมของยาบำรุงกำลัง นำรากผสมกับรากโลดทะนงแดง และพญาไฟ ฝนน้ำดื่ม แก้ไข้ ใช้เลิกเหล้า รากผสมกับรากย่านางแดง และพญายา ฝนน้ำกินขับพิษ ในตำรายาโบราณ เป็นส่วนผสมของยาสามราก ที่ใช้ขับพิษ และแก้อาการลงแดงจากการติดยาเสพติด เป็นส่วนผสมของยาประสะเหมือดคน และยาจันทน์ลีลา และยาแก้ไข้ห้าราก ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซียนำรากไปต้มกับชาใช้กระตุ้นความรู้สึกทางเพศ
ในทางเภสัชวิทยา ปลาไหลเผือกใหญ่ มีฤทธิ์ลดไข้ ต้านมาลาเรีย มีฤทธิ์กระตุ้นความรู้สึกทางเพศของหนูตัวผู้ ลดความวิตกกังวล เป็นพิษต่อเซลล์มะเร็ง ต้านการก่อเกิดเนื้องอก ลดน้ำตาลในเลือด สารออกฤทธิ์ที่สำคัญได้แก่ สารกลุ่ม quassinoids เช่น eurycomalactone eurycomanol eurycomanone ซึ่งมีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อมาเลาเรียในหลอดทดลอง
รถไฟฟ้าในประเทศไทย
โครงข่ายระบบรถไฟฟ้าในประเทศไทย เป็นระบบขนส่งมวลชนทางรางในประเทศไทย เริ่มเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2542 โดยกรุงเทพมหานครเป็นเมืองแรกที่มีระบบรถไฟฟ้า ตามมาด้วยนนทบุรี สมุทรปราการ และปทุมธานี ตามลำดับ
รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เป็นระบบขนส่งมวลชนทางรางในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล เริ่มเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2542 ในเส้นทางหมอชิต - อ่อนนุชและสนามกีฬาแห่งชาติ - สะพานตากสิน โดยในปัจจุบันมีรถไฟฟ้าที่เปิดให้บริการแล้วทั้งสิ้น 8 สาย ครอบคลุมระยะทาง 210.25 กิโลเมตร
โครงการรถรางรอบพื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์.
กรุงเทพมหานครเตรียมผุดระบบขนส่งมวลชนรอง รถราง (Tram) รอบพื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์เพื่อแก้ไขปัญหาจราจรและส่งเสริมการท่องเที่ยวในเขตเมืองเก่า พร้อมเชื่อมต่อโครงข่ายรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงินและสายสีส้มในอนาคต
โครงการในต่างจังหวัด.
รถไฟฟ้าในเทศบาลนครขอนแก่น เป็นโครงการระบบขนส่งมวลชนทางรางในพื้นที่ 5 เทศบาล ประกอบด้วย เทศบาลนครขอนแก่น เทศบาลเมืองศิลา เทศบาลตำบลเมืองเก่า เทศบาลตำบลสำราญ และ เทศบาลตำบลท่าพระ รูปแบบขนส่งที่เลือกใช้คือ ระบบรถไฟฟ้ารางเบา
ความคืบหน้า
รถไฟฟ้าขนส่งมวลชนจังหวัดเชียงใหม่ เป็นโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าในพื้นที่เทศบาลนครเชียงใหม่และชานเมืองเชียงใหม่ โดยมีการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยเป็นผู้รับผิดชอบ แผนแม่บทรถไฟฟ้าจังหวัดเชียงใหม่แบ่งออกเป็นสามสายทั้งแบบระดับดินและใต้ดิน มูลค่าลงทุนรวมทั้งสิ้น 95,321 ล้านบาท ปัจจุบันอยู่ในขั้นตอนออกแบบและศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อม
หมายเหตุ: * กรณีนับสถานีร่วมเป็นหนึ่งสถานี
แผนแม่บทรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนจังหวัดเชียงใหม่กำหนดเส้นทางออกเป็น 3 สาย ระยะทางรวม 34.93 กิโลเมตร
เทศบาลนครนครราชสีมา เป็น 1 ใน 3 เทศบาล ที่มีโครงการก่อสร้างรถราง โดยเสนอโครงการระบบรถราง
สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) ได้ตั้งงบประมาณเพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของขนส่งมวลชนในเมืองนครราชสีมา โดยให้มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (มทส.) เป็นผู้ศึกษาและออกแบบ รูปแบบขนส่งที่เลือกใช้คือ ระบบรถรางเบาระดับพื้น (High Floor)
สายสีเขียว (ตลาดเซฟวัน – สถานคุ้มครองและพัฒนาอาชีพบ้านนารีสวัสดิ์) จำนวน 20 สถานี ระยะทาง 11.17 กิโลเมตร
รายชื่อสถานีรถไฟรางเบา มีจำนวน 20 สถานี ประกอบด้วย
สายสีส้ม จำนวน 17 สถานี ระยะทาง 9.81 กิโลเมตร
สายสีม่วง จำนวน 9 สถานี ระยะทาง 7.14 กิโลเมตร
รวมระยะทาง 28.12 กิโลเมตร
ส่วนต่อขยายมี 3 เส้นทาง ประกอบด้วย สีเขียว สีส้ม และสีม่วง รวม 20 สถานี ระยะทางรวม 21.97 กิโลเมตร
เทศบาลนครพิษณุโลก เป็น 1 ใน 3 เทศบาล ที่มีโครงการก่อสร้างรถราง โดยเสนอโครงการระบบรถราง
จังหวัดอุดรธานี.
อยู่ระหว่างดำเนินการโครงการศึกษาแผนแม่บทการพัฒนาระบบขนส่งสาธารณะในเขตเมืองอุดรธานี โดยสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.)
จังหวัดภูเก็ต
รถไฟฟ้าในจังหวัดภูเก็ต เป็นโครงการระบบขนส่งมวลชนทางรางในจังหวัดภูเก็ต เนื่องจากภูเก็ตเป็นเมืองที่มีนักท่องเที่ยวจำนวนมาก ทำให้ต้องพัฒนาระบบขนส่งมวลชนเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว โดยเสนอโครงการระบบรถไฟฟ้ารางเบา ปัจจุบันอยู่ระหว่างให้ที่ปรึกษาทำการศึกษารูปแบบการเปิดให้เอกชนร่วมทุน (PPP) ตามขั้นตอน พ.ร.บ.จัดซื้อจัดจ้าง
โดยอยู่ระหว่างการศึกษาและออกแบบโครงการเพื่อเตรียมเสนอกระทรวงคมนาคมพิจารณา คาดว่าจะใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 3 ปี
ความคืบหน้า.
รายชื่อสถานี มีจำนวน 21 สถานี ดังนี้
รถไฟฟ้าในเมืองพัทยา เป็นเป็นโครงการระบบขนส่งมวลชนทางรางในเมืองพัทยา เนื่องจากพัทยาเป็นเมืองที่มีนักท่องเที่ยวมาก ทำให้เมืองพัทยาต้องพัฒนาระบบขนส่งมวลชนเพื่อรองรับนักท่องเที่ยว โดยเสนอโครงการระบบรถไฟฟ้ารางเดี่ยวหรือโมโนเรล ปัจจุบันโครงการนี้ อยู่ระหว่างพักการดำเนินการชั่วคราว เนื่องจากได้รับการคัดค้านจากประชาชนเป็นส่วนใหญ่
ทั้งนี้ ผู้สื่อข่าวรายงานว่า โครงการรถไฟรางเบา หรือแทรม จะเป็นรถไฟที่วิ่งบนพื้นราบ หรือวิ่งบนถนนเส้นเดิมที่มีอยู่ และไม่ใช่รถไฟลอยฟ้าที่ชาวพัทยา​ คัดค้าน เนื่องจากเกรงว่าจะกระทบต่อทัศนียภาพ โดยจะเป็นการเดินทางเพื่อเชื่อมต่อตัวเมืองกับโครงการรถไฟความเร็วสูง และยังพัฒนาระบบขนส่งมวลชนขนาดรองในพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ได้เป็นอย่างดี
อาซิลลา ซี
อาซิลลา ซี (; 25 กุมภาพันธ์ 2540) มีชื่อจริงว่า อาซิลลา ซะห์รันตียารา  เป็นนักร้องแนวป็อปร็อกชาวอินโดนีเซีย ซึ่งมีชื่อเสียงจากการเข้าแข่งขันรายการโทรทัศน์อินโดนีเซีย "ไอโดลา ซีลิก์" (Idola Cilik) ฤดูกาลแรก
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นภาควิชาแห่งแรกของประเทศไทยที่ทำการเปิดการเรียนการสอนทางด้านภูมิศาสตร์ เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญทางด้านภูมิศาสตร์ในแขนงวิชาต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น ภูมิศาสตร์มนุษย์ ภูมิศาสตร์กายภาพ และภูมิสารสนเทศศาสตร์ รวมไปถึงการบูรณาการองค์ความรู้เชิงพื้นที่เพื่อการวางแผนและการจัดการอย่างเหมาะสม ให้แก่องค์กรภาครัฐและเอกชนต่างๆ พร้อมกับการสร้างความร่วมมือทางวิชาการกับหน่วยงานทั้งในและต่างประเทศอย่างต่อเนื่อง
พ.ศ. 2507 ในวันที่ 18 มิถุนายน ภาควิชาภูมิศาสตร์ ทำการเปิดการเรียนการสอนขึ้นในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์
พ.ศ. 2525 ภาควิชาภูมิศาสตร์ ทำการเปิดการเรียนการสอนระดับบัณฑิตศึกษา หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์
พ.ศ. 2547 ภาควิชาภูมิศาสตร์ ทำการเปิดการเรียนการสอนระดับบัณฑิตศึกษา หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภูมิสารสนเทศ (ภาคพิเศษ)
พ.ศ. 2556 ภาควิชาภูมิศาสตร์ ทำการเปิดการเรียนการสอน หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภูมิสารสนเทศศาสตร์ (นานาชาติ) ภายใต้ความร่วมมือกับสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) ในการศึกษาระดับปริญญาโท และได้ควบรวมหลักสูตรระดับปริญญาโท สาขาวิชาภูมิศาสตร์ สาขาวิชาภูมิสารสนเทศ และสาขาวิชาการจัดการสาธารณภัย เป็นหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์และภูมิสารสนเทศศาสตร์
ปัจจุบัน ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
สมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งเบลเยียม
ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์
ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์  เป็นอุปกรณ์พื้นฐานที่แยกออกเป็นชิ้นย่อยๆเป็นเอกเทศหรือเป็นอุปกรณ์ที่มีเอกลักษณ์ทางกายภาพในระบบอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ในการส่งผลกระทบต่ออิเล็กตรอนหรือสาขาที่เกี่ยวข้องกับอิเล็กตรอน
ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่มีมากกว่าสองขั้วไฟฟ้า(ขาหรือลีดส์) เมื่อนำขาของชิ้นส่วนหลายชนิดมาบัดกรีเข้าด้วยกันบนแผงวงจรพิมพ์จะสร้างเป็นวงจรอิเล็กทรอนิกส์ (วงจรย่อย) ที่มีฟังก์ชันที่เฉพาะเจาะจง (เช่นเครื่องขยายสัญญาณ, เครื่องรับสัญญาณวิทยุหรือ oscillator) ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์พื้นฐานอาจจะถูกเก็บในบรรจุภัณฑ์แยกชนิดกัน หรือจัดเรียงเป็นแถวหรือเครือข่ายของส่วนประกอบที่เหมือนกันหรือผสมกันภายในแพคเกจเช่นวงจรรวมเซมิคอนดักเตอร์, แผงวงจรไฟฟ้าไฮบริดหรืออุปกรณ์ฟิล์มหนา. รายการของชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ต่อไปนี้ มุ่งเน้นไปที่ชิ้นส่วนที่แยกเป็นเอกเทศโดยถือว่าแพคเกจที่พูดถึงเป็นชิ้นส่วนเอกเทศตามนัยของมันเอง ในบทความนี้ คำว่าชิ้นส่วนและอุปกรณ์ มีความหมายเหมือนกัน
ชิ้นส่วนหนึ่งชิ้นอาจจำแนกเป็นพาสซีฟ, หรือแอคทีฟหรือกลไกอิเล็กตรอน
อุปกรณ์ แอคทีฟ.
สารกึ่งตัวนำ.
ไดโอด.
ยอมให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านได้ในทิศทางเดียว
ทรานซิสเตอร์.
ทรานซิสเตอร์ถือว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ของศตวรรษที่ยี่สิบที่ทำให้วงจรอิเล็กทรอนิกส์เปลี่ยนไปตลอดกาล ทรานซิสเตอร์เป็นอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำที่ใช้ในการขยายสัญญาณและเปิดปิดสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์และพลังงานไฟฟ้า
เทคโนโลยีจอแสดงผล.
ที่เลิกใช้แล้ว
หลอดสูญญากาศ (วาล์ว).
บนพื้นฐานของการนำกระแสผ่านสูญญากาศ (ดูหลอดสูญญากาศ)
หลอดขยาย
ตัวตรวจจับแสงหรือปล่อยแสง
อุปกรณ์ discharge.
เลิกใช้
แหล่งที่มาของพลังงานไฟฟ้า:
อุปกรณ์ พาสซีฟ.
ตัวต้านทาน.
ความต้านทานเป็นสัดส่วนโดยตรงกับแรงดันไฟฟ้า (กฎของโอห์ม) และผกผันกับกระแส
ตัวเก็บประจุจะเก็บและปล่อยประจุไฟฟ้า ใช้สำหรับกรองสายส่งพลังงานไฟฟ้า, ปรับวงจรเรโซแนนซ์, และการปิดกั้นแรงดันไฟฟ้า DC ที่ไหลในวงจร AC และในงานอื่นๆอีกมากมาย
เมมริสเตอร์.
ส่วนประกอบไฟฟ้าที่ผ่านประจุเป็นสัดส่วนกับแรงแม่เหล็กหรือสนามแม่เหล็ก และมันก็สามารถที่จะจดจำสถานะต้านทานก่อนหน้านี้ มันถึงได้มีชื่อว่าความจำบวกตัวต้านทาน (memory+resistor)
ส่วนประกอบที่ใช้มากกว่าหนึ่งชนิดของอุปกรณ์พาสซีฟ :
ทรานสดิวเซอร์, ตัวเซ็นเซอร์, ตัวตรวจจับ.
ตัวแปรสัญญาณ แปลงการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพใดๆเป็นสัญญาณทางไฟฟ้าหรือกลับกัน
ตัวเซ็นเซอร์ (หรือตัวตรวจจับ) เป็นทรานสดิวเซอร์ที่ตอบสนองต่อสภาพแวดล้อมโดยการเปลี่ยนสมบัติทางไฟฟ้​​าหรือโดยการสร้างสัญญาณไฟฟ้า
ทรานสดิวเซอร์ที่อยู่ในรายการต่อไปนี้เป็นชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์เดี่ยวๆ (ตรงข้ามกับชุดสมบูรณ์) และเป็นอุปกรณ์พาสซีฟ (ดูอุปกรณ์กึ่งตัวนำและหลอดสำหรับอุปกรณ์แอคทีฟ) เฉพาะที่พบมากที่สุดอยู่ในรายการข้างล่างนี้
เสาอากาศ.
เสาอากาศใช้ส่งหรือรับคลื่นวิทยุ
ส่วนประกอบ, โมดูล.
ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์หลายชิ้นที่ประกอบขึ้นในอุปกรณ์และถูกใช้เป็นชิ้นส่วน
เครื่องกลไฟฟ้า.
อุปกรณ์ piezoelectric คริสตัล resonators.
ส่วนประกอบแบบ Passive ที่ใช้ผลของ piezoelectric
ขั้วไฟฟ้าและหัวต่อ.
อุปกรณ์ที่ใช้สำหรับการเชื่อมต่อไฟฟ้า
สายเคเบิล.
สายเคเบิลที่มีหัวต่อหรือขั้วไฟฟ้าที่ปลายสาย
2 different tactile switches
สวิตซ์.
อุปกรณ์ที่ให้กระแสผ่านเมื่อ "ปิด" หรือ ไม่ให้ผ่านเมื่อ "เปิด"
อุปกรณ์ป้องกัน.
อุปกรณ์แบบพาสซีฟที่ใช้ป้องกันวงจรจากกระแสหรือแรงดันไฟฟ้ามากเกินไป:
ส่วนประกอบเครื่องกล.
สัญลักษณ์มาตรฐาน.
ใน circuit diagram อุปกรณ์อีเล็กทรอนิกส์ถูกกำหนดให้ใช้สัญลักษณ์ที่เป็นมาตรฐานแทนตัวของอุปกรณ์นั้นๆ
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
คาร์ล อันโทน องค์อธิปัตย์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน  เป็นประมุขแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน ตั้งแต่ปีค.ศ. 1869 และประธานรัฐมนตรีแห่งปรัสเซีย พระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสของเจ้าชายคาร์ลแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน ซึ่งสละราชสมบัติให้แก่พระองค์ในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1848 พระราชชนนีคือ มารี อ็องตัวเนต มูว์รา หลานสาวของฌออากีม มูว์รา
ชาร์ลส์ แอนโทนี เจ้าชายแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น
คาร์ล อันทอนแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น-ซิกมาริงเง็น
เสฎฐวุฒิ อนุสิทธิ์ หรือ ตั้ว เป็นนายแบบและนักแสดงชาวไทย สังกัดจีทีเอชและ นาดาวบางกอก มีผลงานชื่อดังจากซีรีส์ฮอร์โมน วัยว้าวุ่น โดยรับบทเป็นธีร์ หนุ่มฟลุ๊ตประจำวงโยธวาทิตโรงเรียนนาดาวบางกอก
เสฎฐวุฒิ มีชื่อเล่นว่า "ตั้ว" เกิดวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 เริ่มเข้าวงการครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี เริ่มต้นด้วยการถ่ายแบบโฆษณา ตามด้วยแบบแฟชั่นต่าง ๆ จนในปี พ.ศ. 2555 ได้เล่นภาพยนตร์เรื่อง Virgin Am I รักแรกกระแทกจิ้น รับบทเป็นแบงค์ และมีผลงานสร้างชื่อจากซีรีส์ฮอร์โมน วัยว้าวุ่น โดยรับบทเป็นธีร์ หนุ่มฟลุ๊ตประจำวงโยธวาทิตโรงเรียนนาดาวบางกอก ปัจจุบัน เขาเป็นนักแสดงสังกัด GTH
คลิปเต้นในรถไฟฟ้าที่ญี่ปุ่น.
วันที่ 2 เมษายน 2558 สุทัตตา อุดมศิลป์ได้โพสต์วีดีโอคลิปผ่านอินสตาแกรม ซึ่งมีภาพนักแสดงบางส่วนจากซีรีส์ฮอร์โมน วัยว้าวุ่น ได้แก่ ณภัทร โชคจินดาชัย ธีรดนย์ ศุภพันธุ์ภิญโญ ผกามาส กาญจนบุรางกูร และตน ร้องเพลงและเต้นในรถไฟฟ้าที่ประเทศญี่ปุ่น จึงทำให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงว่าเสฎฐวุฒิและเพื่อนนักแสดงมีพฤติกรรมไม่เหมาะสม
วันที่ 5 เมษายน 2558 เสฎฐวุฒิและเพื่อนนักแสดงได้โพสต์ข้อความทางอินสตาแกรม ขอโทษทั้งชาวไทยและชาวญี่ปุ่น
วันที่ 8 เมษายนปีเดียวกัน เสฎฐวุฒิ ธีรดนย์ และ ผกามาสได้ถูกพักงานจากต้นสังกัดและงดใช้โซเชียลมีเดียเป็นเวลา3เดือน
ลาบายาเมซา
เอลอิมโนเดอบายาโม ( เพลงสรรเสริญบายาโม) เป็นเพลงชาติของคิวบา ได้มีการขับร้องครั้งแรก ระหว่างศึกบายาโม เมื่อ ค.ศ. 1868. เปรูโชว์ ฟิเกอร์โร ได้เข้าร่วมระหว่างการทำสงคราม โดยได้ประพันธ์บทร้อง และ เรียบเรียงทำนอง ทำนองเพลงดังกล่าวมีชื่อว่า ลาบายาเมซา  เรียบเรียงทำนองเมื่อ ค.ศ. 1867.
เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2411 กองกำลังคิวบาได้รับการยอมจำนนจากเจ้าหน้าที่อาณานิคมของสเปนในบายาโม ผู้คนที่แสดงความยินดีล้อมวงต่อ ฟิเกเรโด และขอให้เขียนเพลงสรรเสริญด้วยทำนองที่พวกเขากำลังฮัมเพลง บนอานม้าของเขา ฟิเกเรโดประพันธ์เนื้อเพลงของเพลงชาติซึ่งยาวกว่าเวอร์ชันทางการในปัจจุบัน ฟิเกเรโดถูกจับและประหารชีวิตโดยชาวสเปนในอีกสองปีต่อมา ก่อนที่หน่วยยิงจะได้รับคำสั่งให้ยิง ฟิเกเรโด ด้วยการตะโกนประโยคจากเพลงของเขาว่า "Morir por la Patria es vivir" (แปลว่า "เพราะพลีชีพเพื่อมาตุภูมิคือการมีชีวิตอยู่")
คิวบาได้นำเป็นเพลงชาติมาใช้อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1902 และยังคงรักษาไว้แม้หลังจากการปฏิวัติในปี ค.ศ. 1959 นักแต่งเพลงชาวคิวบา ชื่อ อันโตนิโอ โรดริเกซ-เฟอร์เรอร์ เป็นผู้แต่งโน้ตดนตรีเบื้องต้นของเพลงชาติคิวบา
นอกจาก อิมโนเดอบายาโม Himno de Bayamo แล้ว ยังมีเพลงคิวบาอีกสองเพลงที่เป็นที่รู้จักคือ "La Bayamesa" Bayamesa ประพันธ์ขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1851 โดย คาลอส มานูเอล เดอ เซ่เปเดส (Carlos Manuel de Céspedes) และ และ โฆเซ่ ฟอร์นาริส (José Fornaris) ตามคำขอของเพื่อนของพวกเขา ฟรานซิสโก คาสติโย โมเรโน (Francisco Castillo Moreno) ซึ่งบางครั้งก็ให้เครดิตกับเนื้อร้องด้วย หลังปี พ.ศ. 2411 ระหว่างสงครามคิวบา เพลงลาบายาเมซา (La Bayamesa) เวอร์ชัน "mambí" ก็ได้รับความนิยม มีทำนองเดียวกันแต่เนื้อเพลงต่างกัน หลายปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1918 นักแต่งเพลงและนักประพันธ์เพลง ซินโด กาเรย์ (Sindo Garay) จาก ซานติเอโกเดอคิวบา (Santiago de Cuba) ได้แต่งเพลงที่เขาเรียกว่า มนูเฆอร์ บายาเมซา (Mujer Bayamesa); ที่นิยมใช้ย่อชื่อให้ในเพลง "La Bayamesa"
บทร้องต้นฉบับมีทั้งหมด 6 บท. เมื่อปี ค.ศ. 1902. ได้มีการตัดเนื้อร้องในบทที่ 3-6 สืบเนื่องมาจากสงครามสเปน-อเมริกา ที่สร้างความแตกร้าวกับอาณานิคมสเปน ระยะต่อมา บทร้องทั้ง4บทมิได้รับรองให้ใช้เป็นเพลงชาติ ในภายหลังบทร้องทั้ง4บทที่ถูกตัดนั้น ได้นำกลับมาใช้เป็นเพลงชาติในรัฐพิธีสำคัญภายหลังการปฏิวัติคิวบา เพื่อสื่อถึงการต่อต้านจักรวรรดินิยมอเมริกาที่กดขี่คิวบาภายใต้รัฐบาลหุ่นเชิดของตน
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ไฟร์วอล
อีริก บานาดีโนวิช
โทะกุชิมะอินดิโกซอคส์
โทะกุชิมะอินดิโกซอคส์  เป็นทีมเบสบอลในชิโกะกุไอส์แลนด์ลีกพลัสของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งทีมนี้ได้รับการก่อตั้งใน ค.ศ. 2005 โดยส่วนใหญ่ทีมอินดิโกซอคส์มักเล่นในสนามเหย้าของเขาซึ่งมีชื่อว่าสนามเบสบอลคุระโมะโตะ จังหวัดโทะกุชิมะ ที่เมืองโทะกุชิมะ จังหวัดโทะกุชิมะ
อดีตผู้ขว้างลูกเมเจอร์ลีกเบสบอลชื่อ คะซุฮิโตะ ทะดะโนะ เคยร่วมทำหน้าที่ชั่วคราวให้แก่ทีมนี้ในเดือนกันยายน และตุลาคม ค.ศ. 2006
การร่วมทีมโดยผู้เล่นจากเอ็นพีบี.
ช่วงระหว่างลีกเอ็นพีบี ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 ได้มีการสร้างความเป็นไปได้ต่อการส่งผู้เล่นจำนวนหนึ่งมาร่วมทีมเป็นการชั่วคราว โดยในวันที่ 27 มีนาคมของปีดังกล่าว ได้มีการส่งมิสึฮิโระ นะกะคะวะ และโคสุเกะ นะกะมุระ ซึ่งเป็นผู้เล่นจากฮิโระชิมะโตเกียวคาร์พเข้ามาร่วมทีมในฤดูกาล 2012
อ๊าวส่าย
อ๊าวส่าย หรือ อ๊าวหย่าย  คือชุดประจำชาติชุดหนึ่งของชาวเวียดนาม ซึ่งห่มนุ่งโดยผู้หญิงเวียดนามมิว่าจะเป็นในหรือนอกประเทศเวียดนาม อ๊าวส่ายในรูปแบบปัจจุบัน เป็นชุดทอจากผ้าไหมซึ่งสวมใส่แนบตัว โดยมีกางเกงขายาวอยู่ชั้นใน
ในประเทศเวียดนาม อ๊าวส่ายมีชื่อที่เรียกแตกต่างกันไปเล็กน้อยตามแต่สำเนียงท้องถิ่น คำว่า "อ๊าวส่าย" เป็นสำเนียงเวียดนามเหนือ ส่วน "อ๊าวหย่าย" เป็นสำเนียงของเวียดนามใต้ คำว่า "อ๊าว" แปลว่า "ผืน" ส่วนคำว่า "ส่าย" แปลว่า "ยาว" ดังนั้นถ้าหากแปลคำต่อคำ "อ๊าวส่าย" จะมีความหมายว่า "ผืนยาว"
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ซัมเมอร์สแลม
หมวกบาราตีน่า
รายพระนามสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเวียดนาม
ไนจีเรียวีเฮลที
"ไนจีเรียวีเฮลที" ( ไนจีเรียของเรา จงเจริญ) เป็นเพลงชาติฉบับเดิมไนจีเรีย, ประกาศใช้อย่างเป็นทางการพร้อมกับธงชาติ และ ตราแผ่นดิน เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1960 อันเป็นวันประกาศเอกราชของชาติจากสหราชอาณาจักร ใช้จนถึง ค.ศ. 1978. จึงได้เปลี่ยนเพลงชาติเป็นเพลง, "อารีส โอคอมพาทริออตส์".
บทร้องประพันธ์โดย ลิเลียน ชอง วิลเลียม (Lillian Jean Williams), เป็นชาวอังกฤษ. เรียบเรียงทำนองโดย ฟรานซ์ เบอร์ดาร์."
กองทัพไนจีเรีย
กองทัพไนจีเรีย เป็นกองทัพของประเทศไนจีเรียก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1960 นับแต่เริ่มมีผลบังคับ กองทัพได้มีบทบาททางการเมืองอย่างเต็มตัวในช่วงเวลาที่ประเทศปกครองโดยเผด็จการทหารที่ชิงอำนาจด้วยการรัฐประหาร
ภาควิชาภูมิศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ซินดาริน
บารังไกย์
บารังไกย์ (; ย่อเป็น Brgy. หรือ Bgy.) อดีตมีชื่อว่า barrio (ย่อเป็น Bo.) เป็นหน่วยการปกครองท้องถิ่นที่เล็กที่สุดในประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นศัพท์ฟิลิปิโนที่มีความหมายว่าหมู่บ้าน, อำเภอ หรือเขต ในเขตปริมณฑลมักใช้คำนี้สื่อถึงย่านเมืองชั้นใน ชานเมือง หรือย่านชานเมือง "บารังไกย์" มาจากคำว่า "balangay" ชนิดของเรือที่ชาวออสโตรนีเซียใช้ตอนอพยพไปอยู่ในหมู่เกาะฟิลิปปินส์
พงศ์โพยม วาศภูติ
พงศ์โพยม วาศภูติ อดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย และอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดหลายจังหวัด
นายพงศ์โพยม วาศภูติ เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2491 สมรสกับนางมัณฑนา วาศภูติ จบการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรี รัฐศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยม) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท พัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์) จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
พงศ์โพยม จบหลักสูตรนายอำเภอ รุ่นที่16 วิทยาลัยการปกครอง หลักสูตรนักปกครองระดับสูง รุ่นที่ 20 วิทยาลัยการปกครอง หลักสูตรฝ่ายอำนวยการ กองอาสารักษาดินแดน รวมทั้งจบการศึกษาอบรมจากโรงเรียนเสนาธิการทหารบก รุ่นที่ 6 และหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 38 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
พงศ์โพยม วาศภูติ รับราชการในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เคยดำรงตำแหน่งนายอำเภอหลายแห่ง ได้แก่ นายอำเภอนาหว้า นายอำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม นายอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เคยเป็นผู้อำนวยการกองอัตรากำลังและส่งเสริมสมรรถภาพ กรมการปกครอง
ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ เป็นผู้ช่วยปลัดกระทรวงมหาดไทย และเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด ได้แก่ ผู้ว่าราชการจังหวัดตาก ผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาส และผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น อธิบดีกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ต่อมาถกย้ายไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา
พงศ์โพยม วาศภูติ เคยถูกย้ายจากผู้ว่าราชการจังหวัด ไปเป็นผู้ตรวจราชการกระทรวงมหาดไทย ในปี พ.ศ. 2548 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองปลัดกระทรวงมหาดไทย และเป็นปลัดกระทรวงมหาดไทย นปี พ.ศ. 2549
ในปี พ.ศ. 2557 พงศ์โพยม ได้ร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับกลุ่ม กปปส. โดยขึ้นเวทีปราศรัยแถลงจุดยืนสนับสนุนให้มีการปฏิรูปประเทศ เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2557
พงศ์โพยม วาศภูติ ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมาธิการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น สภาปฏิรูปแห่งชาติ
อยุธยา (แก้ความกำกวม)
ซิลเวอร์สปูน
ซิลเวอร์สปูนเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเขียนโดยฮิโรมุ อาราคาวะเป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มที่ชื่อฮะจิเคน ยูโงะ เด็กม.ปลายแสนธรรมดาได้เข้าไปอยู่ในโรงเรียนเกษตรกรเอโสะโนะ ที่เป็นโรงเรียนของเหล่านักเรียนที่ตั้งใจจะเป็นเกษตรกร เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสาร โชเน็งซันเดย์ ตั้งแต่ปี 2555-ปัจจุบัน นอกนี้ซิลเวอร์สปูนได้นำไปทำเป็นแอนิเมชันโดยสตูดิโอA-1 Picturesและได้ออกอากาศทางโนะอิตะมินะของฟูจิทีวีเวลา 00:45 วันพฤหัสบดี เริ่มออกอากาศ 11 กรกฎาคม 2013-ปัจจุบัน
ฮะจิเคน ยูโงะเด็กนักเรียนม.ปลายที่ มาจากโรงเรียนเตรียมชินซัทสึโบะโระจู แต่กลับมาเข้าโรงเรียนการเกษตรเอโสะโนะด้วยเหตุผลว่ามีหอพักอยู่และไม่ได้กลับบ้าน ไม่มีความรู้ทางด้านการเกษตรมาก่อนจึงเป็นจุดเริ่มต้นแห่งเรื่องวุ่นๆในโรงเรียนการเกษตรเอโสะโนะ
ต้นคูน อนันตา
พระยาอินทวิไชย
พระยาอินทวิไชย หรือ เจ้าหลวงอินต๊ะวิไจย เป็นเจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่ต่อจากพระยาเทพวงศ์ผู้เป็นราชบิดา
พระยาอินทวิไชย มีพระนามเดิมว่า "เจ้าน้อยอินทวิไชย" เป็นราชโอรสองค์โตในพระยาเทพวงศ์ กับแม่เจ้าสุชาดาราชเทวี ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2324 มีตำแหน่งเดิมเป็น "พระอินทวิไชย" หรือ "ท้าวอินทวิไชย" จนกระทั่งชนมายุได้ 35 วัสสา ได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่ในปี พ.ศ. 2359 ดังบันทึกพับสาวัดดอยจำค่าระบุว่า
"...เจ้าหลวงลิ้นทองเสวยเมืองอยู่ได้ ๔๕ ปี เถิงสวัรคต(สวรรต) ว่าง ๑ ปี เจ้าหลวงอินทวิไชยผู้เปนลูกขึ้นแทนอยู่ได้ ๓๑ ปี..."
พระราชพงสาวดารรัชกาลที่ 4 ระบุว่า "...ตั้งพระเมืองใจบุตรพระยาแสนซ้ายเป็นพระยาแพร่ๆ ถึงแก่กรรมแล้วโปรดเกล้าฯ ตั้งพระอินทวิไชยบุตรพระเมืองใจเป็นพระยาแพร่..."ในยุคที่พวกยุโรปกำลังล่าเมืองขึ้นและต้องการเมืองไทยเป็นอาณานิคมอังกฤษพยายามอย่างยิ่งที่จะยึดเมืองแพร่ เพราะมีป่าไม้สักที่อุดมสมบูรณ์จำนวนมหาศาล จึงขอเข้าทำกิจการป่าไม้ในเมืองแพร่คือบริษัท อิสต์ เอเชียติก พระยาอินทวิไชย ดำเนินวิทโยบายอย่างสุขมรอบคอบ พยายามมิให้เกิดปัญหาขัดแย้งกับชนต่างชาติ อันเป็นชนวนให้เกิดสงคราม เมืองแพร่จึงอยู่รอดปลอดภัยตลอดมา
พระยาอินทวิไชย ถึงแก่พิราลัยเมื่อปี พ.ศ. 2390 สิริชนมายุได้ 66 วัสสา
พระยาอินทวิไชย มีราชโอรส-ธิดา กับแม่เจ้าสุพรรณวดีราชเทวี 6 พระองค์
เนื่องจากราชโอรสพระยาอินทวิไชยถึงแก่อนิจกรรมตั้งแต่ยังทรงเยาว์ จึงทำให้ขาดรัชทายาทที่จะขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ พระยาราชวงศ์(พิมพิสาร) โอรสแม่เจ้าปิ่นแก้ว กับเจ้าวังขวา จึงได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่เป็นพระยาพิมพิสารราชา
พระยาเทพวงศ์
พระยาเทพวงศ์ เจ้าหลวงเทพวงศ์ หรือ เจ้าหลวงอุปเสน ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
พระยาเทพวงศ์ มีพระนามเดิมว่า "เจ้าน้อยอุปเสน" และมีอีกพระนามว่า "เทพวงษ์" ซึ่งมาจากชื่อทางพระ เป็นโอรสของพระยาแสนซ้าย เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 1 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย และก่อนขึ้นเป็นพระยาแพร่ ทรงเคยดำรงตำแหน่งพระเมืองไชย (พระเมืองใจ) มาก่อน ตามที่พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) กล่าวว่า
พระองค์ทรงเป็นเจ้าหลวงที่มีปิยวาจา พูดไพเราะน่าฟัง พูดเก่ง พูดจาสิ่งใด ใครๆก็เชื่อฟังหมดจนชาวเมืองให้การเคารพนับถือ พับสาที่เก็บรักษาไว้ที่วัดดอยจ่าคำเรียกพระนามพระองค์ว่า "เจ้าหลวงลิ้นทอง (ลิ้นตอง)" อันเป็นนามที่สื่อถึงความสามารถด้านเจรจากับทุกฝ่ายผลประโยชน์ที่ลงตัวของกลุ่มชน มีผลสืบเนื่องให้เมืองแพร่ธำรงอยู่หนึ่งในห้าหัวเมืองประเทศราชล้านนา
พระยาเทพวงศ์ถึงแก่พิราลัย ในปี พ.ศ. 2359 พระอินทวิไชย ราชโอรสองค์โต จึงได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่ต่อจากพระองค์เป็นพระยาอินทวิไชย ดังระบุในพับสาวัดดอยจำค่าว่า
"...เจ้าหลวงลิ้นทองเสวยเมืองอยู่ได้ ๔๕ ปี เถิงสวัรคต(สวรรต) ว่าง ๑ ปี เจ้าหลวงอินทวิไชยผู้เปนลูกขึ้นแทน..."
พระยาเทพวงศ์ ราชโอรส-ธิดา กับแม่เจ้าสุชาดา (ราชธิดาในพระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) เจ้าผู้ครองนครแพร่สมัยกรุงธนบุรี) ดังนี้
ควอล์คอมม์
สมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งชาวเบลเยียม
กรกฎาคม พ.ศ. 2556
กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เป็นเดือนที่ 7 ของปี พ.ศ. 2556 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
เจ้าชายชาร์ลส์ แอนโทนีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น
เทนไซ
ซิสเต็มมา
หลุยส์-มารีแห่งออร์เลอ็อง สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม
หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง (พระนามเต็ม: "หลุยส์ มารี เตแรซ ชาร์ล็อต อิซาแบล", ประสูติ: 3 เมษายน ค.ศ. 1812, สวรรคต: 11 ตุลาคม ค.ศ. 1850) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งออร์เลอ็อง และสมเด็จพระราชินีแห่งชาวเบลเยียม พระอัครมเหสีพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งเบลเยียม ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์เบลเยียม
พระองค์ทรงเป็นพระบรมอรรคราชบรรพบุรุษของพระมหากษัตริย์ของเบลเยียมพระองค์ปัจจุบัน สมเด็จพระราชาธิบดีฟิลิป, ผู้อ้างสิทธิในบัลลังก์อิตาลี (เจ้าชายแห่งเนเปิลส์), แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก และเจ้าชายชาร์ล นโปเลียน ประมุของค์ปัจจุบันของราชวงศ์โบนาปาร์ต
ประสูติ ณ ปาแลร์โม, ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง เมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1812 ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส กับพระนางมารีอา อะเมเลียแห่งเนเปิลส์และซิซิลี ในขณะที่ยังทรงพระเยาว์ ทรงได้รับการปลูกฝังทางศาสนาและทางการศึกษาอย่างชนชั้นสูงจากทางฝ่ายพระราชชนนีและพระมาตุจฉา (เจ้าหญิงอะเดเลดแห่งออร์เลอ็อง) ซึ่งทรงสนิทสนมกับพระองค์เป็นอย่างดี
ทางฝ่ายพระราชบิดานั้น พระองค์เป็นผู้สืบตระกูลของฟิลิปป์ เอกาลีเต, ฟิลิปป์ที่ 2 ดยุคแห่งออร์เลอองส์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระเจ้าหลุยส์ที่ 15, และพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 กับฟิลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง ซึ่งทั้งสองพระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 ส่วนทางฝ่ายพระราชมารดานั้น สืบตระกูลมาจากจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และแคทเธอรีน เดอ เมดิชิ เมื่อพระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส พระองค์มีพระชนมายุ 18 พรรษา ตามฐานันดรศักดิ์จึงทำให้พระองค์กลายเป็น "เจ้าหญิงแห่งออร์เลอ็อง"
เจ้าหญิงแห่งออร์เลอ็อง ทรงอภิเษกกับสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งเบลเยียม ณ ปราสาทกงปิแยร์น ในฝรั่งเศส และเนื่องจากพระคู่หมั้นนั้นทรงนับถือนิกายโปรเตสแตนท์ (ในขณะนั้น) งานอภิเษกจึงจัดขึ้นตามธรรมเนียมของทั้งสองนิกาย
พระองค์ทรงเป็นพระภรรยาเจ้าและพระราชมารดาที่สมบูรณ์แบบ พระองค์ได้กลายเป็นผู้ที่น่าเลื่อมใสในราชสำนักเบลเยียมต่อมาอันเนื่องมาจากพระราชอัธยาศัยและพระสิริโฉมของพระองค์ สมเด็จพระราชินีหลุยส์มารี เสด็จสวรรคตด้วยวัณโรค ที่อูสเตนด์ เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1850 พระบรมศพนั้นได้ประดิษฐานอยู่เคียงข้างพระราชสวามีที่สุสานหลวงภายในโบส์พระแม่แห่งลาเคิน
ตราแผ่นดินของไนจีเรีย
ตราแผ่นดินของไนจีเรีย ประกอบด้วยแถบวายลูกคลื่นสีขาวบนอาร์มพื้นสีดำ หมายถึง แม่น้ำสายหลักสองสายของไนจีเรีย: แม่น้ำเบนู และ แม่น้ำไนเจอร์ อาร์มสีดำ หมายถึง แผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยแร่, ม้าสีเงินสองตัวที่ประคองอาร์ม หมายถึง ความเข้มแข็ง และ ความสง่างาม นกอินทรี หมายถึง ความแข็งแรง, แพรประดับสีขาว-เขียว หมายถึง ดินแดนเกษตรกรรมอันมีความอุดมสมบูรณ์ โดยรูปที่กล่าวมาทั้งหมดอยู่เหนือทุ่งหญ้าสีเขียว มีดอกCostus spectabilis ดอกไม้สีเหลืองในสกุลเอื้องหมายนาซึ่งเป็นดอกไม้ประจำชาติของไนจีเรีย (ในบางตราอาจมีการใช้เป็นดอกไม้สีแดง) คำขวัญของประเทศในแพรสีเหลือง เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1978, ความว่า "Unity and Faith, Peace and Progress" (เอกภาพและศรัทธา สันติและความก้าวหน้า) ในสมัยสหพันธรัฐ และ สาธารณรัฐที่หนึ่ง "Peace, Unity, Freedom" (เอกภาพ, ศรัทธา และ สันติ)
บลูทั้งค์
"สำหรับบลูทั้งค์ที่เป็นโรคที่เกิดกับสัตว์กีบจำพวกสัตว์เคี้ยวเอื้อง ดูที่: โรคบลูทั้งค์"