pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
นอกจากนี้ยังมีประชากรชาวเขมรที่มีอาศัยอยู่ใน ไทยและเวียดนาม ในประเทศไทยมีชาวเขมรมากกว่าหนึ่งล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ใน จังหวัดสุรินทร์, จังหวัดบุรีรัมย์ และจังหวัดศรีสะเกษ ส่วนชาวเขมรในเวียดนาม (รู้จักกันในชื่อเขมรกรอม) คิดเป็นจำนวน 1.1 ล้านคนจากการประมารการข้อมูลการสำรวจของรัฐบาล และคิดเป็น 7 ล้านคนโดยกลุ่มสหพันธ์เขมรกรอม
ประเทศตะวันตก.
เนื่องจาก สงครามกลางเมืองกัมพูชา ชาวเขมรหลายพันคนได้อพยพลี้ภัยไปอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา แคนาดา ออสเตรเลียและฝรั่งเศส
การกำเนิดกัมพูชา.
ตามตำนานเขมร ผู้ก่อตั้งอาณาจักรกัมพูชา คือ พราหมณ์ นามว่ากามพู สวยัมภูวะ หรือ โกญธัญญะ และเจ้าหญิงที่เป็นธิดาของพญานาค นามว่า โสมา หรือ เมรา เมื่อทั้งสองได้แต่งงานกันก็ได้กำเนิดนามว่า "ขะแมร์" ชาวเขมรตั้งชื่ออาณาจักรของพวกเขาว่า "กัมพูชา" ตามกษัตริย์แห่งกัมโพชะแคว้นหนึ่งในชมพูทวีปในยุคเหล็กของอินเดีย เผ่ากัมพูชา มีความเชื่อกันโดยนักวิชาการสมัยใหม่ว่าอาจสืบเชื้อสายมาจากชาวอิหร่านในปัจจุบัน แต่ข้อมูลยังเป็นที่ถกเถียงและยังหาข้อสรุปไม่ได้ อย่างไรก็ตาม กัมพูชาถูกสร้างขึ้นเมื่อพราหมณ์อินเดียโบราณแต่งงานกับเจ้าหญิงโสมา พราหมณ์โกญธัญญะ (สันนิฐานว่ามาจากอินเดีย) ได้เดินทางมายังชายฝั่งของเขมร ธิดาพญานาคผู้ครองดินแดนแถบนี้ได้พายเรือออกมาต้อนรับ แต่พราหมณ์โกญธัญญะเป็นผู้มีเวทมนตร์คาถาได้ยิงธนูวิเศษมาที่เรือธิดาพญานาค ทำให้นางตกพระทัยกลัว แล้วยินยอมแต่งานด้วย ส่วนพญานาคผู้บิดาได้ทรงดื่มน้ำทะเลจนเหือดแห้งเพื่อสร้างอาณาจักรให้ราชบุตรเขยและธิดา และตั้งชื่ออาณาจักรที่สร้างขึ้นว่า "กัมพูชา"
การมีบทบาทในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้.
ชาวเขมรเป็นหนึ่งในกลุ่มชาติพันธุ์ที่เก่าแก่ที่สุดในพื้นที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชาวเขมรได้เริ่มเข้ามามีบทบาทในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในเวลาเดียวกันกับ ชาวมอญ ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางทิศตะวันตกและมีเกี่ยวข้องทางบรรพบุรุษกับชาวเขมร นักโบราณคดี, นักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ และผู้เชี่ยวชาญอื่น ๆ เช่น จีนศึกษา เชื่อว่าพวกเขามาถึงไม่ช้ากว่า 2000 ก่อนคริสต์ศักราช (กว่าสี่พันปีมาแล้ว) ในช่วงแรกชาวเขมรเริ่มทำการเกษตรและโดยเฉพาะอย่างยิ่งการเพาะปลูกข้าว ภูมิภาคที่ชาวเขมรอาศัยอยู่นี้ยังเป็นหนึ่งในสถานที่แรกในโลกที่เริ่มมีการใช้สำริด ชาวเขมรได้สร้าง จักรวรรดิเขมรในเวลาต่อมา ซึ่งครอบงำเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นเวลาหกศตวรรษซึ่งเริ่มต้นใน ค.ศ. 802 และปัจจุบันเป็นกระแสหลักของการเมืองวัฒนธรรมและเศรษฐกิจของกัมพูชา
ชาวเขมรได้พัฒนาอักษรเขมร ตัวอักษรแรกที่ยังคงใช้อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งได้เป็นหลักในการสร้างและพัฒนาตัวอักษรไทยและตัวอักษรลาวในภายหลัง ชาวเขมรได้รับการพิจารณาโดยนักโบราณคดีและนักชาติพันธุ์วิทยา ซึ่งได้จัดเป็นชนพื้นเมืองในบริเวณภูมิภาคที่ต่อเนื่องกันของ ภาคอีสานของไทย, ภาคใต้ของลาว, กัมพูชา และ เวียดนามใต้ หรืออาจกล่าวได้ว่าชาวเขมรเคยเป็นชาวลุ่มที่อาศัยอยู่ใกล้กับหนึ่งในแควของแม่น้ำโขง
เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ในยุคต้น ๆ ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เช่น ปยู, มอญ, จาม, มลายู และ ชวา ชาวเขมรเป็นชนชาติหนึ่งที่ได้รับอิทธิพลจากอินเดีย โดยรับอิทธิพลทางด้าน ศาสนาศาสตร์และศุลกากรของอินเดีย อีกทั้งมีการยืมอิทธิพลทางด้านภาษา อาณาจักรการค้าที่มีประสิทธิภาพครั้งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อาณาจักรฟูนัน ก่อตั้งขึ้นในทิศตะวันออกเฉียงใต้กัมพูชาและสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงในศตวรรษแรก อีกทั้งการขุดค้นหลักฐานทางโบราณคดีอย่างกว้างขวางใน อังกอร์ บอเรย์ ใกล้ชายแดนเวียดนาม มีการขุดค้นพบ ซากอิฐ, คลอง, สุสานและหลุมฝังศพ สืบมาถึงศตวรรษที่สิบห้าก่อนคริสต์ศักราช
ราชอาณาจักรฟูนันถือเป็นแรกเริ่มของราชอาณาจักรในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมดในเวลาต่อมา ในยุคฟูนาน (ศตวรรษที่ 1 - ศตวรรษที่ 6) ชาวเขมรยังได้รับพระพุทธศาสนา, ศาสนาแนวคิดเรื่อง ลัทธิไศวะและเทวราชา และวิหารที่ยิ่งใหญ่ราวกับภูเขาสัญลักษณ์ของโลก อาณาจักรเขมรเจนละเกิดขึ้นในศตวรรษที่ห้าและต่อมาก็เอาชนะและยึดครองอาณาจักรฟูนัน อาณาจักรเจนละเป็นรัฐที่อยู่บริเวณที่ราบสูงซึ่งมีเศรษฐกิจพึ่งพาการเกษตรในขณะที่ฟูนันเป็นรัฐที่ลุ่มที่มีเศรษฐกิจขึ้นอยู่กับการค้าทางทะเล
ทั้งสองรัฐนี้แม้กระทั่งหลังการพิชิตโดยอาณาจักรเจนละ ในศตวรรษที่หกก็ยังคงทำสงครามซึ่งกันและกันและอาณาเขตที่เล็กลง ในช่วงยุคเจนละ (ศตวรรษที่ 5-8) ชาวกัมพูชาได้ประดิษฐ์คิดค้น "ตัวเลขศูนย์" ที่เก่าแก่ที่สุดที่โลกรู้จักในจารึกวิหารแห่งหนึ่งของพวกเขา เมื่อกษัตริย์พระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ทรงประกาศเอกราชและเอกภาพกัมพูชาในปี ค.ศ. 802 ก็มีความสงบสุขญาติระหว่างทั้งสองดินแดนบนและล่างกัมพูชา
พระเจ้าชัยวรมันที่ 2 (ค.ศ. 802–ค.ศ. 830) ได้ทรงฟื้นพลังอำนาจของอาณาจักรกัมพูชาและสร้างรากฐานสำหรับอาณาจักรอังกอร์ซึ่งก่อตั้งเมืองหลวงสามแห่ง ได้แก่ อินทปุระ, หริหราลัยและมเหนทรบรรพต ซึ่งเป็นแหล่งโบราณคดีที่เผยให้เห็นถึงช่วงเวลาของเขา หลังจากชนะสงครามกลางเมืองมายาวนาน จนถึงรัชสมัยพระเจ้าสูรยวรรมันที่ 1 (ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1002–ค.ศ. 1050) ได้ทรงแผ่แสนยานุภาพส่งกองทัพของพระองค์ไปทางทิศตะวันออกและปราบปรามอาณาจักรทวารวดีของมอญเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเขมร ดังนั้นจึงทำให้พระองค์ได้ปกครองส่วนใหญ่ของประเทศไทยและลาวในปัจจุบันรวมถึงครึ่งทางตอนเหนือของคาบสมุทรมลายู ในช่วงระหว่างนี้ได้มีการสร้างนครวัดถือเป็นจุดสูงสุดของอารยธรรมเขมร
จักรวรรดิเขมร (ค.ศ.802–ค.ศ.1431).
อาณาจักรเขมรกลายเป็นจักรวรรดิเขมรและมีวิหารที่ยิ่งใหญ่ของอังกอร์ซึ่งถือเป็นสมบัติทางโบราณคดีที่เต็มไปด้วยหินนูนสีสรรที่แสดงรายละเอียดของวัฒนธรรมรวมถึงเครื่องดนตรีบางอย่างที่ยังคงเป็นอนุสรณ์ของวัฒนธรรมเขมร
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 (ค.ศ.1113–1150) กัมพูชาผ่านพ้นความโกลาหลจนถึงรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 (ค.ศ.1181–1218) ได้ทรงสั่งให้สร้างเมืองหลวงใหม่ พระองค์ถือพระองค์เป็นชาวพุทธและในเวลาหนึ่งศาสนาพุทธกลายเป็นศาสนาที่โดดเด่นในประเทศกัมพูชา อย่างไรก็ตามในฐานะที่เป็นศาสนาประจำชาติมันถูกดัดแปลงให้เหมาะสมกับลัทธิเทวะราชาโดยมีพระพุทธเจ้าเป็นราชาแทนพระอิศวรราชาหรือพระนารายณ์ในอดีต
รถไฟฟ้าโมโนเรล สายบางปู-สุวรรณภูมิ
รถไฟฟ้าโมโนเรล สายบางปู-สุวรรณภูมิ เป็นโครงการรถไฟฟ้าเพื่อเชื่อมต่อระบบขนส่งมวลชนทางรางระหว่างรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิทกับรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เข้าด้วยกันในพื้นที่ด้านตะวันออกของจังหวัดสมุทรปราการ
แนวคิดโครงการเกิดจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการมีนโยบายลงทุนโครงการรถไฟฟ้าขนาดเบา เพื่อร่นระยะการเดินทางของคนในพื้นที่ นักท่องเที่ยว รวมถึงชาวต่างชาติที่ลงจากท่าอากศยานสุวรรณภูมิ สามารถเดินทางโดยรถไฟฟ้าเข้าสู่ใจกลางกรุงเทพมหานครและสมุทรปราการได้อย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันพื้นที่สมุทรปราการเริ่มเกิดวิกฤติจราจรที่ทำให้การเดินทางต้องใช้เวลานานขึ้น และยังช่วยสนับสนุนแผนการพัฒนาสมุทรปราการให้ก้าวไปสู่เมืองท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และธรรมชาติชายฝั่ง
โครงการเริ่มต้นจากสถานีบางปู รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย บนถนนสุขุมวิท วิ่งไปตามแนวถนนตำหรุ-บางพลี ถนนกิ่งแก้ว แล้วไปสิ้นสุดที่ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ รวมระยะทางประมาณ 23.39 กิโลเมตร
2060 ไครอน
ดาวหางไครอน  ชื่อทางการ95P/chiron หรือ 2060ไครอน ดาวหางดวงนี้มีคาบ 51ปี มีวงโครจรไม่เสถียร แปรเปลี่ยนระว่างดาวเสาร์กับดาวยูเรนัส ปีที่ค้นพบ1977Charles Thomas Kowal เป็นผู้ค้นพบ ดอนค้นพบผู้ค้นพอจัดให้เป็นดาวเคราะน้อยตอนค้นพบ
เงิน บุญสุภา
นายเงิน บุญสุภา เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรี 7 สมัย และเป็นอดีตประธานสภาจังหวัด (ส.จ.) สระบุรี 4 สมัย
นายเงิน บุญสุภา เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2476 เป็นบุตรของนายธรรม กับนางหุ่น บุญสุภา สมรสกับนางจินตนา บุญสุภา มีบุตร 4 คน เขาจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนศึกษาผู้ใหญ่พุแควิทยาคม จังหวัดสระบุรี
เงิน บุญสุภา ประกอบอาชีพเป็นเกษตรกร ต่อมาเขาได้รับเลือกตั้งเป็นผู้ใหญ่บ้าน และหันมาทำธุรกิจหินอ่อน โดยก่อตั้งบริษัท โรงโม่หินและโรงงานหินอ่อนบุญสุภา รวมถึงโรงโม่หินเกียรติกมล เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดสระบุรี (สจ.) ในปี พ.ศ. 2518 และเป็นประธานสภาจังหวัดสระบุรี 4 สมัย
ต่อมาเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคชาติไทย พร้อมกันกับพลตรีประมาณ อดิเรกสาร และนายปองพล อดิเรกสาร จากนั้นในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 และ พ.ศ. 2531 เขาย้ายมาสังกัดพรรคราษฎร ในการเลือกตั้งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคสามัคคีธรรม
เงิน บุญสุภา ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร (ครม.48) เมื่อปี พ.ศ. 2535 ดำรงตำแหน่งได้เพียง 2 เดือน ก่อนจะเกิดเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
จากนั้นเขาได้ย้ายกลับมาสังกัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้งเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในสังกัดพรรคความหวังใหม่ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 และพรรคไทยรักไทย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544
เงิน บุญสุภา เสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2556 รวมอายุ 80 ปี
มีอา ฟาร์โรว์
มีอา ฟาร์โรว์  เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นักร้อง มนุษยธรรม และอดีตนางแบบ
ฟาร์โรว์ เริ่มแสดงครั้งแรกจากบทบาท Allison MacKenzie ใน Peyton Place และได้รับยินยอมสำหรับการแต่งงานระยะสั้น ๆกับแฟรงก์ ซินาตรา บทบาทครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่องแรกกับบท โรสแมรี่ จากเรื่อง Rosemary's Baby ของ โรมัน โปลันสกี เธอได้เสนอเข้าชิง รางวัลบาฟต้า และ รางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยม เธอได้ปรากฏในภาพยนตร์ เช่น "John and Mary, Follow Me!, The Great Gatsby" , "Death on the Nile
สายบางปู-สุวรรณภูมิ
รถไฟฟ้าโมโนเรล สายบางปู - สุวรรณภูมิ
เวนเจินส์ (2005)
เวนเจินส์ (2005)  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2005 ซึ่งจัดเป็นปีที่ 5 ในชื่อเวนเจินส์ สถานที่จัดคือThomas &amp; Mack Center ในเมืองLas Vegas, Nevada เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2005 ซึ่งจัดหลังจากศึกอีซีดับเบิลยู วันไนท์สแตนด์ (2005)
มานะ รัตนโกเศศ
พลเอก มานะ รัตนโกเศศ (16 กันยายน พ.ศ. 2468 - 11 มกราคม พ.ศ. 2545) อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม 3 สมัย
พลเอกมานะ รัตนโกเศศ เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2468 ที่อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม เป็นบุตรของหลวงบภิบาลวรเดช (กัน รัตนโกเศศ) กับ นางบุญรอด รัตนโกเศศ สำเร็จการศึกษาหลักสูตรนายร้อยเทคนิค จาก โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
พลเอก มานะ เริ่มรับราชการ ด้วยการร่วมรบในสงครามเอเชียบูรพา ใน พ.ศ. 2487 จากนั้นได้ร่วมรบกับสหประชาชาติ ใน สงครามเกาหลี และ สงครามเวียดนาม และดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ หลายตำแหน่ง อาทิ นายทหารพิเศษประจำกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์, รองเสนาธิการทหารบก, ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก ทางการทหารเรื่อยมา จนเกษียณอายุราชการ ในตำแหน่งนายทหารพิเศษประจำกรม ม.4 รักษาพระองค์
พลเอก มานะ รัตนโกเศศ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 รวม 3 สมัย
นอกจากนี้ พลเอก มานะ รัตนโกเศศ เคยดำรงดำแหน่งเลขาธิการ และ หัวหน้าพรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)
พลเอกมานะ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อปี พ.ศ. 2529 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ต่อมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ เมื่อปี พ.ศ. 2531 และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี (2 สมัย) ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย
พลเอกมานะ รัตนโกเศศ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
พลเอก มานะ รัตนโกเศศ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2545 สิริอายุรวม 76 ปี
เวนเจินส์ (2006)
เวนเจินส์ (2006)  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2006 ซึ่งจัดเป็นปีที่ 6 ในชื่อเวนเจินส์ สถานที่จัดคือCharlotte Bobcats Arena ในเมืองชาร์ลอตต์, รัฐนอร์ทแคโรไลนา เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2006 ซึ่งจัดหลังจากศึกอีซีดับเบิลยู วันไนท์สแตนด์ (2006)
ยุพา อุดมศักดิ์
ดร.ยุพา อุดมศักดิ์ (เกิด 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2471) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร 4 สมัย โดยเป็นผู้หญิงไทยคนแรกที่ได้เป็นรัฐมนตรีในคณะรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง (สส.หญิงคนแรกจากการเลือกตั้งที่ได้เป็นรัฐมนตรี)
นางยุพา อุดมศักดิ์ เกิดเมื่อวันอังคารที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2471 ที่อำเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากวอชิงตันมิชชั่นนารีคอลเลจ ประเทศสหรัฐอเมริกา ด้วยทุนฟุลไบรท์ ระดับปริญญาโทด้านการศึกษา วิชาเอกสุขศึกษา จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ด้วยทุนมูลนิธิโบลตัน และระดับปริญญาเอก ด้านการศึกษา วิชาเอกสุขศึกษา วิชาโทสาธารณสุขศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยนอร์ทคาโรไลน่า ณ เมืองแชพเพลฮิลล์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ด้วยทุนองค์การอนามัยโลก
นางยุพาสมรสกับศาสตราจารย์นายแพทย์สุจินดา อุดมศักดิ์ (เสียชีวิต) มีธิดา 3 คน
ดร.ยุพา อุดมศักดิ์ เริ่มรับราชการด้วยการเป็นอาจารย์ประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นผู้จัดตั้งแผนกวิชาสุขศึกษาขึ้นครั้งแรกในคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล (โดยเป็นหัวหน้าภาควิชาคนแรก) รวมทั้งจัดตั้งศูนย์ฝึกอบรมและวิจัยอยามัยชนบทเบ็ดเสร็จ สูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา เพื่อให้นักศึกษาได้ฝึกงาน โดยแนวคิดคือ การแก้ปัญหาสุขภาพของประชาชนและอนามัยชุมชน จะต้องยึดประชาชนและชุมชนเป็นที่ตั้ง ผลการฝึกภาคสนาม เป็นที่ยอมรับทั้งภายในและภายนอกประเทศ โดยผู้เชี่ยวชาญจาก USOM ได้มาถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง Adventure in Training โดยขออนุญาตดร.ยุพา อุดมศักดิ์ ในการนำกระบวนการฝึกงาน รวมทั้งทฤษฎีด้านการเรียนการสอนไปเป็นเนื้อหาของภาพยนตร์ โดยหลายประเทศได้นำไปใช้เป็นแนวทางด้านวิชาการในการฝึกภาคสนามของนักศึกษา ต่อมาได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการผู้เชี่ยวชาญด้านสุขศึกษา ณ องค์การอนามัยโลก ก่อนลาออกจากชีวิตราชการใน พ.ศ. 2518 ดร.ยุพาเป็นรองคณบดี คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ที่ตนเองมีส่วนร่วมก่อตั้งมาแต่ต้น โดยเป็นหัวหน้าภาควิชาศึกษาศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ และเป็นผู้อำนวยการโครงการประชากรศึกษาซึ่งก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในประเทศไทย รวมทั้งเป็นกรรมการพัฒนามหาวิทยาลัยมหิดล โครงการวิทยาเขตศาลายา และเป็นผู้พัฒนาหลักสูตรด้านสังคมศาสตร์ให้กับนักศึกษาของทั้งมหาวิทยาลัย เพื่อให้นักศึกษาทุกสาขาวิชาชีพได้มีโอกาสเรียนรู้กลุ่มวิชาที่จะเสริมสร้างวิสัยทัศน์ด้านสังคมมนุษย์ โดยนับเป็นครั้งแรกของมหาวิทยาลัยมหิดลที่มีแนวคิดดังกล่าวเกิดขึ้น
ก่อนเข้าสู่วงการเมือง ดร.ยุพา อุดมศักดิ์เป็นข้าราชการชั้นเอก ตำแหน่งทางวิชาการคือรองศาสตราจารย์ โดยรับราชการรวมเวลาทั้งสิ้น 16 ปี
ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2559 ได้มีการจัดตั้งห้องสมุด 'ดร.ยุพา อุดมศักดิ์' ณ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ก่อตั้งภาควิชาสุขศึกษาขึ้นครั้งแรกและเป็นหัวหน้าภาควิชาสุขศึกษาคนแรกของคณะฯ
ดร.ยุพา ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2518 ในเขตกรุงเทพมหานคร แต่ได้รับเลือกตั้งในครั้งถัดมา ที่จังหวัดพิจิตร ใน พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคพัฒนาจังหวัด และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2529 รวมทั้งสิ้น 4 สมัย
ดร.ยุพา ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในพ.ศ. 2522 ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ กระทั่งพ้นจากตำแหน่งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
นางยุพา อุดมศักดิ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
ระหว่างทำงานด้านการเมือง ได้เป็นประธานคณะกรรมาธิการการศึกษา ประธานคณะกรรมาธิการสังคมและวัฒนธรรม คณะกรรมการบริหารหน่วยสหภาพสมาชิกรัฐสภาเอเชียและแปซิฟิค (APPU) ประธานคณะกรรมการปีเด็กสากลแห่งชาติ ฯลฯ
ในช่วงปี 2519 หลังมีการปฏิวัติ ได้ไปเป็นที่ปรึกษาโครงการพัฒนาสตรี ให้กับองค์การยูนิเซฟประจำประเทศไทย โดยได้ผลักดันให้เกิดแผนพัฒนาสตรี เด็ก และเยาวชน ในแผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติเป็นครั้งแรก โดยมีความช่วยเหลือทางการเงินจากองค์การยูนิเซฟ เพื่อทำการศึกษา และสำรวจข้อมูลปัญหาสตรี เด็ก และเยาวชนในประเทศไทย
หลังยุติบทบาททางการเมืองในปี 2531 ได้ดำเนินการประกอบธุรกิจส่วนตัว เป็นประธานและผู้ร่วมก่อตั้งมูลนิธิร่วมพัฒนาพิจิตร (2541-ปัจจุบัน) และเป็นผู้ตั้งกองทุนการศึกษา 'คุณแม่ทองดี พัฒนรัฐ' ณ โรงเรียนพิจิตรพิทยาคม (2530-ปัจจุบัน) จนกระทั่งในช่วงที่มีการจัดทำร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ได้รับความไว้วางใจจากสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาอย่างท่วมท้นให้เป็น สสร. ด้วยคะแนนเป็นที่ 1 ในจำนวน สสร. 99 คนของประเทศ โดยต่อมาดร.ยุพาได้รับเลือกให้เป็นรองประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญคนที่สอง
วีระ ปิตรชาติ
วีระ ปิตรชาติ (18 ตุลาคม พ.ศ. 2475 – พ.ศ. 2544) เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร​, กรรมการ บริษัท อุตสาหกรรมปิโตรเคมีกัลไทย จำกัด (มหาชน),​ และผู้ว่าการการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
วีระ เป็นบุตรของหลวงประพันธไพรัชภาค (ปิตรชาติ) กับนางกองทรัพย์ ปิตรชาติ สมรสกับนางกานดา ปิตรชาติ มีบุตร 2 คน เขาจบการศึกษา ปริญญาตรี พาณิชยศาสตร์บัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโท บริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยแมรีแลนด์ สหรัฐอเมริกา และ ปริญญาเอก ปรัชญาสาขาเศรษฐศาสตร์การคลัง มหาวิทยาลัยวิสคอนชิน สหรัฐอเมริกา
วีระ ถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2544 และได้รับพระราชทานเพลิงศพในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2545 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
วีระ ปิตรชาติ เคยเป็นผู้ว่าการการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค และเป็นผู้ก่อตั้งสโมสรฟุตบอลการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
วีระ ปิตรชาติ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร (ครม.48) ก่อนจะเกิดเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
เทนโซ เซนไท โกเซย์เจอร์ VS ชินเคนเจอร์ เอพพิค ON จอเงิน
สมบัติ ศรีสุรินทร์
สมบัติ ศรีสุรินทร์ เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร เขาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์หลายสมัย ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
สมบัติ ศรีสุรินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2489 เป็นบุตรของนายต่วน ศรีสุรินทร์ กับนางประยงค์ ศรีสุรินทร์ และเป็นหลานของรองอำมาตย์ตรี ขุนศรีสุรินทร์พาณิชย์ (陈振乾) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยลีดส์ (Leeds University) และปริญญาโท M.COM จากมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม (University of Birmingham) ประเทศอังกฤษ อดีตเคยเป็นอาจารย์ประจำที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สมบัติ ศรีสุรินทร์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคชาติไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 ได้ย้ายมาสังกัดพรรครวมไทย ได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2531 จากนั้นได้ย้ายมาสังกัดพรรคสามัคคีธรรม ในการเลือกตั้งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 และพรรคความหวังใหม่ ในการเลือกตั้งเดือนกันยายน พ.ศ. 2535
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 สังกัดพรรคชาติไทย และย้ายกลับไปสังกัดพรรคความหวังใหม่อีกครั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 5 ในสังกัดพรรคความหวังใหม่ แต่พ่ายให้กับนายประดุจ มั่นหมาย จากพรรคไทยรักไทย ซึ่งต่อมาเขาจึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทยด้วย แต่ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับผู้สมัครจากพรรคพลังประชาชนทั้งหมด
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. อีกสมัยในนามพรรคเพื่อไทย
สมบัติ ศรีสุรินทร์ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร (ครม.48) ก่อนจะเกิดเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
ชวลิต โอสถานุเคราะห์
นายชวลิต โอสถานุเคราะห์ (เกิด 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2477) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง และเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น 3 สมัย
นายชวลิต โอสถานุเคราะห์ เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 สำเร็จการศึกษาจาก วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ
ชวลิต เคยเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ในปี 2518 - 2520 ต่อมาชวลิต ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 รวม 3 สมัย
ชวลิต ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 (ครม.48) ในรัฐบาลพลเอกสุจินดา คราประยูร ก่อนเกิดเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
ชวลิต โอสถานุเคราะห์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
รายชื่อประธานาธิบดีพม่า
ต่อไปนี้คือ รายนามประธานาธิบดีพม่า หลังพม่าได้รับเอกราช
พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์
พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 หรือ พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ (; ; 24 สิงหาคม ค.ศ. 1772 - 12 ธันวาคม ค.ศ. 1843) เป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์พระองค์แรก และแกรนด์ดยุกลักเซมเบิร์ก
พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1772 เป็นพระราชโอรสในเจ้าชายวิลเลิมที่ 5 แห่งออเรนจ์ กับเจ้าหญิงวิลเฮ็ลมีนาแห่งปรัสเซีย
พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 ทรงครองราชย์เป็นเจ้าชายแห่งราชรัฐเนเธอร์แลนด์เมื่อ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1813 หลังจากนั้น 2 ปี พระองค์ก็ได้ทรงก่อตั้งสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ขึ้น ทำให้พระองค์ได้ดำรงตำแหน่งแกรนด์ดยุกลักเซมเบิร์กอีกตำแหน่งหนึ่ง หลังจากปกครองเนเธอร์แลนด์ได้ 25 ปีพระองค์ก็สละราชสมบัติแก่พระโอรส พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์
พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1843 ที่กรุงเบอร์ลิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย ขณะทรงมีพระชนมพรรษาได้ 71 พรรษา พระบรมศพของพระองค์ได้รับการฝังไว้ที่วิหารนีวแกร์ก เมืองเดลฟท์
อภิเษกสมรสและรัชทายาท.
พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1791 ทั้งสองพระองค์ทรงมีพระราชโอรสธิด้วยกัน 6 พระองค์ดังนี้
สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเล็มที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์
ธีระ ไตรสรณกุล
นายธีระ ไตรสรณกุล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคเพื่อไทย เป็นพี่ชายของนางอุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ พรรคเพื่อไทย
ธีระ ไตรสรณกุล เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่อำเภอยางชุมน้อย จังหวัดศรีสะเกษ เป็นบุตรของนายฮวด กับนางจือเฮียง ไตรสรณกุล เป็นพี่ชายของนางอุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคเพื่อไทย และนายวิชิต ไตรสรณกุล นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ
ธีระ ไตรสรณกุล สำเร็จการศึกษาบัญชีบัณฑิต จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ธีระ ไตรสรณกุล ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคชาติไทย แต่แพ้ให้กับนายวิวัฒน์ชัย โหตระไวศยะ จากพรรคไทยรักไทย ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกตั้ง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. อีกสมัย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554
สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลในฤดูกาล 2013–14
ฤดูกาล 2013-14 เป็นฤดูกาลที่ 122 ของสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล และเป็นฤดูกาลที่ 22 พรีเมียร์ลีก ลีกชั้นสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ โดยในครั้งนี้ลิเวอร์พูลได้มีสิทธิไปเล่นพรีเมียร์ลีก ผ่านเข้าไปเล่นในเอฟเอคัพและลีกคัพ
เจ้าพระรามราชรามางกูรขุนโอกาส (ราม รามางกูร)
เจ้าพระรามราชรามางกูร (ลาว: ເຈົ້າພຣະຣາມມະຣາຊຣາມາງກູຣ) เป็นขุนโอกาสหรือเจ้าโอกาสหรือเจ้าเมืองธาตุพนม เมืองกัลปนา (เวียงพระธาตุหรือพุทธศาสนานคร) องค์แรกจากราชวงศ์เวียงจันทน์ ปกครอง พ.ศ. 2325-2360 สมัยธาตุพนมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ ประสูติในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าไชยเสฏฐาธิราชที่ 3 หรือสมเด็จพระเจ้าสิริบุญสาร (ครองราชย์ราว พ.ศ. 2294-2322) ทำหน้าที่ดูแลรักษาพระธาตุพนม ปกครองข้าโอกาสหรือข้าอุปัฏฐากพระธาตุพนมและกงดินพระธาตุพนม ถูกแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองในรัชกาลสมเด็จพระเจ้านันทเสน (ครองราชย์ราว พ.ศ. 2325-2337) ถึงอนิจกรรมในรัชกาลพระเจ้าอนุวงศ์ (ครองราชย์ราว พ.ศ. 2348-2371) ใบลานพื้นเมืองจันทะบูลีอย่างน้อย 2 ฉบับระบุว่าสมเด็จพระเจ้านันทเสนและสมเด็จพระเจ้าอินทวงศ์ (ครองราชย์ราว พ.ศ. 2337-2348) เสด็จจากซะง้อหอคำลงมาตั้งเมืองที่พนมธาตุแล้วสถาปนากุมมารอันเป็นเชื้อตระกูลซึ่งหมายถึงเจ้าพระรามราชให้รักษาพระธาตุพนม บางฉบับระบุว่าถูกแต่งตั้งโดยกษัตริย์เวียงจันทน์พระนามว่าพ่ออีหลิบซึ่งถูกยึดราชสมบัติจากสมเด็จพระเจ้านันทเสนและสมเด็จพระเจ้าอินทวงศ์ เจ้าพระรามราชเป็นต้นตระกูลรามางกูรในอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ตระกูลรามางกูร (ຣາມາງກູຣ) หรือลามางกูน (ລາມາງກູນ) ในเมืองสีสัดตะนากและเมืองสีโคดตะบอง นครหลวงเวียงจันทน์ ทรงร่วมปัคคัยหะสิมวัดพระธาตุพนมและบูรณะวัดหัวเวียงรังษีร้าง (วัดสวนสั่งหรือวัดสวนสวรรค์) ริมโขงทิศหัวเวียงธาตุพนม เป็นต้น
เจ้าพระรามราชมีนามเดิมเจ้ารามราชซึ่งนามนี้ใช้เป็นชื่อยศผู้ปกครองธาตุพนมต่อมาอีก 1 ท่าน เอกสารใบลานออกนามต่างกันไปว่าพระรามราชเจ้าขุนโอกาสบ้าง ท้าวพระลามบ้าง ท้าวลามบ้าง ชาวธาตุพนมนิยมออกนามเจ้าพ่อขุนราม เจ้าพ่อขุนโอกาส ยาหลวงรามราช อาดยาหลวงลาม เป็นต้น เอกสารอนุญาตให้ใช้สกุลรามางกูรของพระอุปราชา (เฮือง รามางกูร) พ.ศ. 2490 หลานปู่ออกนามย่อว่าขุนรามฯ เอกสารอนุญาตขอใช้สกุลรามางกูรฉบับนายคำมี รามางกูร (ท้าวสุวันนะคำมี บุคคละ) พ.ศ. เดียวกัน ซึ่งเป็นเหลนทวดออกนามย่อว่าขุนรามรามางกูร พื้นเมืองพระนมและพื้นตำนานธาตุเจ้ามหาพนมหัวอกออกนามยศเต็มหลังถูกแต่งตั้งจากกษัตริย์เวียงจันทน์ว่า พระอาชญาหลวงเจ้าพระรามราชปราฑีสีโสธัมมราชาสหัสสาคามเสลามหาพุทธปริษัทธปัวรปัฏิโพธิสัตวขัตติยวรราชวงศาพระหน่อรามาพุทธังกูร เจ้าโอกาสศาสนานครพระมหาธาตุเจ้าพระนมพิพักษ์บุรมมหาเจติยวิสุทธิรัตนบุรมสถาน สร้อยนามรามางกูรแปลว่าหน่อเนื้อเชื้อไขของรามหรือผู้เกิดแต่ราม เนื่องจากเป็นบุตรของเจ้าพระยาเมืองฮามนามฮุ่งสี (เจ้าพระยาเมืองรามนามรุ่งศรี) หรือเจ้าพระยาหลวงบุตรโคตรวงศากวานเวียงพระนม นัยหนึ่งอาจหมายถึงเป็นหน่อพระรามโพธิสัตว์เนื่องจากพื้นเมืองพระนมระบุว่าพระรามราชเป็นขวัญของพระรามโพธิสัตว์กษัตริย์กรุงศรีสัตนาคในตำนานพระรามชาดกมาจุติตามความเชื่อเดิมของลาว สอดคล้องกับหลักฐานในใบลานเรื่องพื้นตำนานธาตุเจ้ามหาพนมหัวอกผูกเดียว ฉบับวัดหัวเวียงรังษี ต.ธาตุพนม อ.ธาตุพนม จ.นครพนม สมบัติเดิมของนายดวง รามางกูร บ้านหัวบึง ใบ 33 หน้า 65 บรรทัด 1-4 และหน้า 66 บรรทัด 1-4 ที่ระบุถึงการประสูติของพระองค์และน้องสาวคือนางทิพย์ (ต้นสกุลพุทธศิริ) และนางจันทา (ต้นสกุลทศศะ) ว่า "...ส่วนนางเทพกินลีเมียเจ้าราซาบุตโคตได้ลูกดอมกัน แลในยามเจ้าราซกุมมารจักประสูตินางเทวีนิมิตหาพระรามราชโพธิสัตว์เจ้าว่าได้ยิงศรธนูคำต้องใส่คัพภาแห่งนางเทวีแล้ว จิงเป็นรัศมีรังสีฮุ่งเฮืองงามประดุจดั่งแสงพระสุริยาอาทิตย์อันสว่างไสวมากนักแล จิงหลิงเห็นเป็นหน่วยแก้วมณีโซติสถิตในคัพภาแห่งนางเทวีหั้นแล้วก็ให้เห็นเป็นอัศจรรย์ยิ่งนักแล้ว คันว่าประสูติราซกุมมารแก้วตนนั้นแล้วลุนมาหมอหนทำนวายทวายว่า เจ้าราซกุมมารมีบุญด้วยขวัญพระรามราชโพธิสัตว์เจ้าเวียงจันทน์สีสัตตนาค(น)หุตราชธานีมาเอากำเนิดเกิดในคัพภาแห่งนางเทพกินลีเทวีแล เขาลวดอุ้มราซกุมมารขึ้นเมือหาพระเป็นเจ้าองค์บุญซ้องหน้าในที่เวียงจันทน์แล้ว พระองค์ลวดใส่ซื่อซามนามกรว่าเจ้ามะลามมะลาชหั้นแล คนว่าท้าวพระลามโพธิสัตว์ก็มีแท้ดีหลีแล ลุนมานางเทวีจิงประสูตินางทั้ง 2 ก็มีด้วยนิมิตดั่งเดียวกันหั้นแล้ว ลวดใส่ซื่อซามนามกรแห่งนางแก้วพี่น้องประดุจดั่งน้องสาวพระยารามราชโพธิสัตว์เจ้าหั้นแล ตน 1 ใส่ว่านางทิบ (ทิพย์) แล ตน 1 ว่านางจันทาก็มีแท้ดีหลีแล พี่น้องท้องแม่เดียวขา 3 ตนนี้แลเกิดแต่นางเทพกินลีเมียกกเจ้าราซบุตโคตแล คันอยู่ได้ปี 1 แล้วนางมาดาสุรคุตราซบุตโคตลวดมาเอานางโมคคัลลีเทวีแล้ว ลวดใส่เป็นพระแม่มาดาเจ้าทั้ง 3 อ้ายน้องก็มีแล ส่วนเมียเจ้าราซาบุตโคตได้ 18 นางแล..."
หลักฐานในคัมภีร์ใบลาน.
ในพื้นตำนานธาตุเจ้ามหาพนมหัวอก.