pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
วัดป่าสิริวัฒนวิสุทธิ์เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 โดยแรกทีเดียวเป็นที่พักสงฆ์ ชื่อว่า เสนาสนะวัดป่าสิริวัฒนวิสุทธิ์ ต่อมาทางราชพัสดุอนุญาตให้ใช้พื้นที่สร้างวัดและตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2548 เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2550 สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้ทรงรับเป็นวัดในพระองค์เพียงแห่งเดียว และทรงรับเป็นประธานงานก่อสร้างเจดีย์ศรีพุทธคยา ณ วัดในพระองค์ เพื่อเฉลิมพระเกียรติและน้อมถวายเป็นพระราชกุศล แด่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรในโอกาสที่ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี และทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 80 พรรษา เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์ศรีพุทธคยาจำลองแบบจากพุทธคยา ประเทศอินเดีย มีความสูง 28 เมตร มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมทรงกรวย ส่วนยอดเจดีย์เป็นทรงระฆังคว่ำ ประดับด้วยลวดลายปูนปั้น และรอบเจดีย์มีพระพุทธรูปปางประทับยืนและประทับนั่ง ภายในประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ มณฑปเรือนแก้ว สถาปัตยกรรมประยุกต์ไทยอินเดีย มุงและกั้นด้วยกระจกสีชาทั้งหมด เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธบาททั้งคู่ รวมทั้งพระพุทธรูปสมัยอู่ทอง ปางสมาธิ ศาลาเสด็จในกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติเสด็จในกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ลานพระธรรมจักร ประดิษฐานแท่นธรรมจักร มีหินทรายแกะสลักเป็นรูปกวางและแท่นหิน 8 เหลี่ยม และเจดีย์ศรีมหาราชมี 3 ชั้น แบ่งเป็นห้องต่าง ๆ และชั้นบนสุดเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ
วัดนาค (อำเภอมหาราช)
วัดนาค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 3 ในตำบลพิตเพียน อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อยู่ริมฝั่งแม่น้ำลพบุรี
วัดนาคสร้างขึ้นเป็นวัดตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2375 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2385
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตและไม้สัก กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้สัก และหอสวดมนต์กว้าง 8 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างด้วยไม้สัก ปูชนียวัตถุทีสำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ขนาดพระเพลากว้าง 1 วา 2 ศอก สูง 3 วา และมีพระปรางค์ 1 องค์ สูงประมาณ 7 วา วัดโดยรอบ 4 วา มณฑปหลวงปู่โบ ที่ชาวบ้านให้ความเคารพนับถือเป็นอย่างมาก เนื่องจากมีความศักดิ์สิทธิ์ในการปราบผีปิศาจ
สแตนด์นิวส์
สแตนด์นิวส์  เป็นอดีตเว็บไซต์ข่าวออนไลน์ไม่แสวงผลกำไรและไม่มีค่าใช้จ่ายเข้าชม ตั้งอยู่ในฮ่องกง เปิดบริการตั้งแต่ปี 2014 ถึง 2021 ก่อตั้งขึ้นในฐานะผู้สือบทอดของ "เฮาส์นิวส์" เนื้อหาข่าวเน้นเกี่ยวกับสังคมและปัญหาการเมืองในฮ่องกง โดยทั่วไปมีมุมมองบรรณาธิการสนับสนุนประชาธิปไตย
สแตนด์นิวส์เป็นสื่อที่ได้รับการจัดอันดับว่ามีความน่าเชื่อถือสูงสุดในบรรดาสื่อข่าวออนไลน์ในฮ่องกง ตามผลการสำรวจของมหาวิทยาลัยจีนฮ่องกงทั้งสองครั้งในปี 2016 และ 2019
ในวันที่ 29 ธันวาคม 2021 สแตนด์นิวส์ถูกบุกรื้อค้นและจับกุมเจ้าหน้าที่ของสำนักข่าวโดยตำรวจฮ่องกง รวมถึงถูกบังคับให้ปิดบริการและลอยแพพนักงานทั้งหมดเช่นเดียวกับที่ "แอปเปิลเดลี่" โดนไปก่อนหน้า
วัดนาคตหลวง
วัดนาคตหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าตัน อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง
วัดนาคตหลวงสร้างขึ้นโดยครูบาทนันชัย ราว พ.ศ. 2359 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2480 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 97 ตอนที่ 163 ลงวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2523
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนาสร้างมาตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2401 และได้ทำการบูรณะครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2472 เป็นวิหารทรงต่ำ หลังคาทรงจั่ว หน้าจั่วประดับตกแต่งด้วยปูนปั้นหางวันนาคสดุ้งติดกระจกสี และยอดจั่วประดับด้วยช่อฟ้าใบระกาทุกจั่ว สันจั่วหลังคาด้านบนยอดสุดประดับตกแต่งด้วยปราสาทเฟื้องมีรูปหน้าเป็นสิงห์ตัวเป็นนกยวนยัง คั่นกลางด้วยมณฑป และมีฉัตรปักอยู่ทั้งสาม ทางเข้าหน้าราวบันไดทางขึ้นประดับด้วยรูปปั้นตัวสิงห์หน้านาง และมีรูปปั้นสิงห์อยู่ 2 ข้าง หน้าวิหาร ในวิหารมีเสาไม้สี่เหลี่ยม มีค้ำยัน นาคขะตัน เป็นไม้แกะสลักรูปนาค ยักษ์ มีบุษบกธรรมาสน์ตั้งอยู่ฝั่งซ้ายมืออยู่ 1 หลัง พระประธานประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชีปูนปั้นประดับลวดลายลวดตะกั่วติดกระจกสี ผนังด้านหลังพระประธานเขียนสีลวดลายพระจันทร์พระอาทิตย์และเทวดาถือฉัตร มีลวดลายต้นโพธิ์และใบโพธิ์อยู่หลังเศียรพระประธาน ด้านหน้าประดับด้วยหงส์มียอดเครื่องสูง มีสัตตภัณฑ์เชิงเทียนไม้ประดับไว้ด้านล่าง
วิหารอีกหลังยังมี ภาพเขียนตุงค่าว หรือ พระบฏ วาดเรื่องราวของมหาเวสสันดรชาดก มี 13 กัณฑ์ 20 ภาพ รวมความยาวได้ 24 เมตร กว้างประมาณ 80 เซนติเมตร เขียนด้วยสีฝุ่น เป็นศิลปะรัตนโกสินทร์ผสมผสานกับศิลปะพม่า ภาพเขียนมีจารึกบนภาพเรียกผ้าผืนนี้ว่า "ผ้าค่าวเวสสันดร" และจารึกไว้ว่าเป็นภาพที่เขียนขึ้นเมื่อจุลศักราช 1221 (พ.ศ. 2442)
วอลเตอร์ ฮัสตัน
วอลเตอร์ ทอมัส ฮัสตัน (, สกุลเดิม ฮัฟส์ตัน; 5 เมษายน ค.ศ. 1883 – 7 เมษายน ค.ศ. 1950) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวแคนาดา ผู้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึงสี่ครั้ง ฮัสตันชนะรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "สมบัติกินคน" (1948) ซึ่งกำกับโดยลูกชายของเขา จอห์น ฮัสตัน เขายังเป็นบิดาในครอบครัวการแสดงทั้งสี่รุ่น รวมถึงจอห์น, อังเจลีกา, แดนนี และแจ็ก ฮัสตัน อันเป็นครอบครัวผู้ชนะรางวัลออสการ์ถึงสามรุ่น ได้แก่ ตัวเขาเอง, จอห์น (ลูกชาย) และอังเจลีกา (หลานสาว)
ฮัสตันเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1950 จากภาวะท่อเลือดแดงโป่งพอง ขณะพักผ่อนอยู่ในโรงแรมเบเวอร์ลีฮิลส์
จุดลากร็องฌ์
ในวิชากลศาสตร์ท้องฟ้า จุดลากร็องฌ์  ซึ่งได้รับการตั้งชื่อตามโฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์ คือจุดสะเทินของวัตถุมวลเล็ก ภายใต้อิทธิพลของสองวัตถุมวลมหึมา กล่าวคือ เป็นจุดที่แรงโน้มถ่วงที่ได้รับจากสองวัตถุมวลมหึมา (ในกรณีของระบบสุริยะคือดาวโลกและดวงอาทิตย์) ทำการหักล้างกันโดยสมบูรณ์ เปรียบเหมือนการชักเย่อที่สองฝั่งใช้แรงเท่ากัน ดังนั้น วัตถุขนาดเล็กที่อยู่ในจุดลากร็องฌ์จึงจะไม่เคลื่อนที่ออกจากจุดลากร็องฌ์ จุดลากร็องฌ์ที่มนุษย์ใช้งานในปัจจุบันได้แก่จุด L1 และ L2
กลศาสตร์แบบลากรองจ์
สมการออยเลอร์-ลากรางจ์
สมการของแฮมิลตัน-จาโคบี
ถนนพระร่วง
ถนนพระร่วง หรือ ท่อปู่พระยาร่วง เป็นเส้นทางโบราณมีลักษณะเป็นแนวคันดินโบราณ ลักษณะเนินดินพูนสูงขึ้นมาเป็นแนวยาว บางแห่งจะขาดหายไปบ้าง ระยะทางประมาณ 128 กิโลเมตร กว้าง 8–12 เมตร สูง 2–5 เมตร เชื่อมระหว่างกำแพงเพชร สุโขทัย และศรีสัชนาลัย ซึ่งเป็นเมืองลูกหลวงสมัยกรุงสุโขทัย ทอดยาวจากแม่น้ำปิงจังหวัดกำแพงเพชร ผ่านเมืองต่าง ๆ ในจังหวัดกำแพงเพชร เมืองเพชร (คีรีมาศ) ในจังหวัดสุโขทัยและต่อไปจนจรดลำน้ำน่านที่เมืองศรีสัชนาลัย ตลอดสองข้างทางถนนพระร่วง มีทั้งโบราณสถาน โบราณวัตถุต่าง ๆ ระหว่างเส้นทางจะผ่านเมืองโบราณ 3 เมือง ได้แก่ เมืองบางขลัง เมืองบางพาน และเมืองไตรตรึงษ์
การปรากฏในหลักฐาน.
ชื่อ "ถนนพระร่วง" ปรากฏในเรื่อง เสด็จประพาสต้น ครั้งที่ 2 พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งเมื่อเสด็จประพาสเมืองกำแพงเพชร เมื่อ พ.ศ. 2449 และอีกครั้งหนึ่ง พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้สำรวจถนนพระร่วงระหว่างวันที่ 18 มกราคม–2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2450 ทรงบันทึกเส้นทางเอาไว้ในหนังสือ "เที่ยวเมืองพระร่วง"
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงศึกษาสืบหาประวัติความเป็นมาของถนนพระร่วง จากศิลาจารึก คือ หลักศิลาเมืองสุโขทัยที่ 1 มีข้อความปรากฏว่า "...๑๒๐๙ ศก ปีกุณให้ขุดเอาพระธาตุออกท้งงหลายเห็น กทำบูชาบำเรอแก่พระธาตุได้เดือนหกวนน จึงเอาลงฝงงในกลางเมืองศรีสัชนาไลย ก่อพระเจดีย์เหนือหกเข้า (ปี) จึงออกแล้ว ต้งงวงผา (กำแพงศิลา) ล้อมพระมหาธาตุสามเข้าจึงแล้ว..." ทรงวินิจฉัยว่า การก่อสร้างพระธาตุเจดีย์ที่ใช้เวลานาน 6 ปี ระหว่างเมืองศรีสัชนาลัย (สวรรคโลก) กับสุโขทัยอยู่บ่อย ๆ อาจเป็นเหตุให้สร้างถนนพระร่วงในสมัยนี้
หลักศิลาเมืองสุโขทัยที่ 2 ปรากฏข้อความว่า "...ในการนั้นพระองค์ (พระเจ้ากมรเตญอัตศรีธรรมมิกราชาธิราช) ทรงระลึกถึงพระเชษฐาเมืองสัชนาลัยจะเสด็จนำพยุหพลไป ...ฯลฯ... แล้วพระองค์ท่านเสด็จดำเนินพลไปปราบปรามเมืองหนึ่งชื่อศรีจุธามลราชมหานครตั้งอยู่ทิศพายัพเมืองศรีสัชนาลัยเสด็จทอดพระเนตรตามระยะสถลมารคไปเห็นว่าลำบากยากแก่ราษฎรไปมาค้าขาย จึงทรงพระกรุณาโปรดให้รี้พลขุดคลองทำถนนหนทางหลวง ตั้งแต่เมืองสุโขทัยมาจนตลอดถึงเมืองศรีสัชนาลัยและเมืองน้อยใหญ่ ทำทางน้ำทางบกแวะเวียนไปตามหว่างทางใหญ่ เป็นการบุญสนองคุณพระราชบิดา..." ทรงวินิจฉัยว่า ที่พระเจ้ากมรเตญอัตศรีธรรมิกราชาธิราชได้สั่งให้ทำถนนระหว่างสุโขทัยกับสวรรคโลกนั้นเป้นการซ่อมถนนเก่าของพระเจ้ารามคำแหง ผู้เป็นอัยกา ส่วนคลองที่ขุดเพื่อให้มีน้ำไว้ตามทางประการหนึ่ง กับต้องการดินขึ้นมาถมถนนอีกประการหนึ่ง
สภาพในปัจจุบัน.
สภาพของถนนพระร่วงจากเมืองกำแพงเพชรไปถึงเมืองเก่าสุโขทัยและเมืองเก่าศรีสัชนาลัย แต่เดิมเป็นแนวพูนดินสูงราวครึ่งเมตรถึงหนึ่งเมตร ปัจจุบันยังคงมีร่องรอยเป็นแห่ง ๆ มีแนวถนนที่ได้รับการสร้างเป็นถนนใหม่จากเมืองเก่าศรีคีรีมาศไปยังเมืองเก่าสุโขทัย และส่วนที่อยู่ขนานไปกับถนนที่สร้างใหม่ก่อนถึงเมืองเก่าสุโขทัย (จากบ้านนาโพธิ์ถึงเมืองเก่า)
ข้อสันนิษฐาน.
แม้จะมีการศึกษาเรื่องถนนพระร่วงมายาวนาน แต่ก็ยังหาข้อสรุปของจุดประสงค์ในการสร้างถนนมิได้ บ้างสันนิษฐานว่าเป็นถนน มิใช่คลองส่งน้ำ เนื่องจากพื้นผิวถนนมีความกว้างมากกว่าความสูงที่จะเป็นคันคลองเพื่อกันน้ำล้น อีกแนวคิดคือ พนังในการขุดคลองชลประทาน โดยนำน้ำมาจากแม่น้ำปิงที่เมืองกำแพงเพชรทางตอนใต้ ไปบรรจบกับคลองชลประทานที่ขุดซึ่งได้มีการนำน้ำจากทางตอนเหนือด้านตะวันตกของเมืองศรีสัชนาลัย น้ำที่ไหลมาบรรจบกันระบายลงไปตามคลองแม่ลำพันสู่แม่น้ำยม และต่อมาจึงได้สร้างเมืองสุโขทัยขึ้น ณ จุดที่น้ำมาบรรจบกัน อีกแนวคิดคือ เป็นคันกั้นน้ำ เพื่อทำให้เกิดความสมดุลกันระหว่างระดับน้ำและพื้นที่เพื่อการเกษตรกรรม
Stand News
ยามาโตะ (ชื่อ)
การจับกุมและเข้าตรวจค้นสแตนด์นิวส์
ในวันที่ 29 ธันวาคม 2021 "สแตนด์นิวส์" หนึ่งในสื่อข่าวฝั่งประชาธิปไตยไม่กี่แห่งที่ยังเหลืออยู่ในฮ่องกงถูกเข้าตรวจค้น เจ้าหน้าที่ระดับสูงและนักข่าวของสำนักข่าวถูกจับกุมในข้อหา "สมรู้ร่วมคิดในการเผยแพร่เนื้อหาที่ปลุกปั่นให้ขัดขืนอำนาจปกครอง" สแตนด์นิวส์ยุติการให้บริการทั้งหมด รวมถึงเว็บไซต์และสื่อสังคมหลังถูกเข้าตรวจค้น และพนักงานทั้งหมดถูกเลิกจ้าง สำนักกิจการต่างประเทศของเยอรมนี และ สำนักงานข้าหลวงใหญ่สิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติออกประกาศประณามการบุกค้นในเวลาต่อมา
ในเวลาต่อมา "ซิติเซนนิวส์" สื่อข่าวภาษาจีนอิสระอีกแห่งหนึ่ง ได้ประกาศยุติการให้บริการและเลิกจ้างพนักงานทั้งหมดเพื่อความปลอดภัยของตัวพนักงานเอง
ยามาโตะ (นามสกุล)
Stand News raids and arrests
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2565
รายชื่อต่อไปนี้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2565​
อากัตสึกิ (แก้ความกำกวม)
อากัตสึกิ หรือ อาคัตสึกิ (โรมาจิ: Akatsuki) อาจหมายถึง
มูซาชิ (แก้ความกำกวม)
เจิ้ง หมิ่น
เจิ้ง หมิ่น (; 18 กรกฎาคม 1920 - 3 มกราคม 2022) เป็นนักวิชาการและกวีสมัยใหม่ชาวจีน เธอจบการศึกษาด้านปรัชญาจากมหาวิทยาลัยเซาธ์เวสต์ในคุนหมิงเมื่อปี 1943 และเริ่มเผยแพร่ผลงานครั้งแรกในระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง เธอถือเป็นหนึ่งในกวีสมัยใหม่ไม่กี่คนในเวลานั้นที่เป็นสตรีและมีโอกาสดังกล่าว เจิ้งเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยบราวน์ในสหรัฐ และจบการศึกษาปริญญาโทด้านวรรณกรรมในปี 1951 ก่อนจะเดินทางกลับจีนในปี 1955 เธอเป็นหนึ่งในเก้ากวีสมัยใหม่แถวหน้าในเวลานั้นที่รู้จักกันในชื่อ "เก้าใบ" (Nine Leaves) ถึงแม้ว่าผลงานของเธอไม่ได้แสดงถึงคตินิยมสิทธิสตรี แต่ในวงการกวีสมัยใหม่ของจีนที่เต็มไปด้วยผู้ชาย ทำให้ภาษาและแนวคิดการมองอย่างสตรีนิยมของเจิ้งเป็นหนึ่งเป็นสิ่งโดดเด่นในวงการกวีนิพนธ์จีนในสมัยของเธอ
Zheng Min
เทศมณฑล (ไต้หวัน)
เทศมณฑล หรือในรัฐธรรมนูญเรียกว่า hsien ("เซี่ยน") เป็นหน่วยการปกครองประเภทหนึ่งในสาธารณรัฐจีน (ประเทศไต้หวัน) ตามโครงสร้างการบริหารของไต้หวัน เทศมณฑลอยู่ในระดับเดียวกับนครภายใต้มณฑล
เทศมณฑลเคยอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑล แต่ในปี 1998 หน่วยงานการบริหารของมณฑลก็ได้รับการปรับปรุงให้คล่องตัวขึ้นและลดขนาดให้เป็นองค์กรที่ไม่มีอำนาจปกครองตนเอง จนปี 2018 หน่วยงานการบริหารของมณฑลทั้งหมดก็ได้ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ ทำให้ในปัจจุบัน เทศมณฑล และนครภายใต้มณฑล (ซึ่งเปลี่ยนชื่อเรียกให้สั้นลงเป็น "นคร") ถือเป็นเขตการปกครองระดับบนสุดที่กำกับโดยรัฐบาลกลางของไต้หวัน
เขตการปกครองที่เรียกว่า "เซี่ยน"  ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี 1661 โดยราชอาณาจักรตงหนิง ต่อมาจักรวรรดิชิงที่เข้ามาปกครองไต้หวัน ก็ได้รับเขตการปกครองประเภทนี้มาใช้ ด้วยจำนวนชาวจีนฮั่นที่เพิ่มขึ้นในไต้หวัน จำนวนเทศมณฑลก็เพิ่มขึ้นตามเวลาด้วยเช่นกัน เมื่อสิ้นสุดยุคจักรวรรดิชิง ขณะนั้นในไต้หวันมีเทศมณฑลจำนวน 11 แห่ง มิชชันนารีโปรเตสแตนต์ในจีนเริ่มใช้คำว่า hien เป็นอักษรโรมัน
ไต้หวันถูกญี่ปุ่นยึดครองตามสนธิสัญญาชิโมโนเซกิในปี 1895 ทำให้ในช่วงที่ไต้หวันอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น ต้องเปลี่ยนระบบการแบ่งเขตการปกครองไปเป็นระบบของญี่ปุ่น เดือนกันยายน 1945 ไต้หวันแบ่งออกเป็น 8 จังหวัด ( และ )
หลังจากที่ญี่ปุ่นคืนไต้หวันให้กับจีนเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 1945 จังหวัดต่าง ๆ ได้ถูกเปลี่ยนแปลงเป็น 8 เทศมณฑล  โดยใช้ชื่อเดิม และอยู่ภายใต้มณฑลไต้หวันของสาธารณรัฐจีน การอ่านชื่อของเทศมณฑลต่าง ๆ ได้เปลี่ยนจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาจีนกลาง โดยยังคงตัวอักษรจีนของญี่ปุ่นไว้ อนึ่ง นครที่อยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัดในสมัยที่ญี่ปุ่นปกครอง ส่วนใหญ่ได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็นนครภายใต้มณฑล ซึ่งไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑลใด ๆ
ปลายปี 1949 รัฐบาลสาธารณรัฐจีนแพ้สงครามกลางเมืองจีนและย้ายที่ตั้งรัฐบาลไปที่ไทเป ไต้หวัน ต่อมาปี 1950 เทศมณฑลในไต้หวันได้มีการจัดระเบียบใหม่ เทศมณฑลทางตะวันตกของไต้หวันที่มีประชากรหนาแน่นบางเทศมณฑลได้ถูกแบ่งออกเป็นสองถึงสามเทศมณฑล ส่งผลให้จำนวนเทศมณฑลเพิ่มขึ้นเป็น 16 แห่ง หลังจบสงคราม รัฐบาลสาธารณรัฐจีนได้ควบคุมเกาะนอกชายฝั่งของจีนแผ่นดินใหญ่เพียงไม่กี่เกาะเท่านั้น ซึ่งดินแดนเหล่านี้ได้รับการจัดระเบียบใหม่เป็นสองเทศมณฑล ได้แก่ จินเหมิน และเหลียนเจียง ซึ่งขึ้นกับมณฑลฝูเจี้ยน จำนวนเทศมณฑลที่อยู่ภายใต้มณฑลไต้หวัน 16 แห่ง และมณฑลฝูเจี้ยน 2 แห่ง ยังคงมีจำนวนเท่าเดิมจนถึงต้นทศวรรษ 1990
หลังการปฏิรูปประชาธิปไตยในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ได้มีการถกเถียงกันอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับข้อเสนอการปฏิรูปฝ่ายบริหารมากขึ้น และทำให้เทศมณฑลที่มีประชากรหนาแน่นบางแห่งได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นนครปกครองโดยตรง (หรือเทศบาลพิเศษ) ในปี 2010 และ 2014 ซึ่งเทศมณฑลดังกล่าวมีดังนี้
ปัจจุบัน มีการจัดตั้งเทศมณฑลตาม "รัฐบัญญัติการปกครองส่วนท้องถิ่น" ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงมหาดไทยไต้หวัน รัฐบัญญัตินี้ยังมีมาตราพิเศษที่ให้เทศมณฑลที่มีประชากรมากกว่าสองล้านคน มีสิทธิพิเศษบางประการในการปกครองท้องถิ่นที่ออกแบบมาสำหรับนครปกครองโดยตรง มักเรียกเทศมณฑลประเภทนี้ว่า กึ่งนครปกครองโดยตรง  โดยคำนี้ใช้กับซินเป่ย์และเถาหยวนก่อนที่จะยกฐานะเป็นนครปกครองโดยตรง
เทศมณฑลในปัจจุบัน.
ปัจจุบันมี 13 เทศมณฑล ดังนี้
จากมาตรา 9 ในบทบัญญัติเพิ่มเติมของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐจีน ซึ่งวางระเบียบโดย"รัฐบัญญัติการปกครองท้องถิ่น" แต่ละเทศมณฑลจะมีคณะบริหารที่นำโดยผู้ว่าการเทศมณฑลที่มาจากเลือกตั้ง และสภาเทศมณฑลที่มาจากเลือกตั้งซึ่งทำหน้าที่ฝ่ายนิติบัญญัติ
Callinectes sapidus
Callinectes sapidus (จากภาษากรีกโบราณ , "สวย" + , "นักว่ายน้ำ" และภาษาละติน , "มีรสชาติ") หรือที่เรียกทั่วไปว่า ปูสีน้ำเงิน  หรือ ปูสีน้ำเงินแอตแลนติก  เป็นสปีชีส์ของปูที่มีถิ่นกำเนิดในหาสมุทรแอตแลนติกตะวันตกและอ่าวเม็กซิโก และถูกนำไปเลี้ยงทั่วโลก
C. sapidus มีความสำคัญทางด้านอาหารและเศรษฐกิจอย่างมากในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐลุยเซียนา รัฐนอร์ทแคโรไลนา อ่าวเชซาพีกในรัฐเดลาแวร์ และรัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นครัสเตเชียนประจำรัฐและเป็นแหล่งประมงพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดของรัฐแมริแลนด์ เนื่องจากการประมงเกินขนาดและแรงกดดันจากสิ่งแวดล้อม พื้นที่ในการประมงบางพื้นที่พบผลผลิตลดลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการประมงในอ่าวเชซาพีก
แตกต่างจากการประมงอื่น ๆ ที่ได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ คาดว่าปูสีน้ำเงินจะมีจำนวนมากขึ้น ภาวะโลกร้อนทำให้เกิดสภาพแวดล้อมการผสมพันธุ์ที่ดีขึ้น อยู่รอดในฤดูหนาวได้มากขึ้น และมีพื้นที่อาศัยที่ใหญ่ขึ้นในชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก อย่างไรก็ตามยังไม่มีความชัดเจนว่าจำนวนปูที่เพิ่มขึ้นจะส่งผลเสียต่อระบบนิเวศโดยรอบหรือไม่
ยามาโมโตะ
ยามาโมโตะ  เป็นนามสกุลคนญี่ปุ่นที่นิยมใช้มากที่สุดอันดับ 9
ยามาโมโตะ อาจหมายถึง
รายนามประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน
รายนามรองประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน
อัสตานิส ปาโดรลา
อเล็กซานเดอร์ ซเวเรฟ
ดานีอิล เมดเวเดฟ
ดานีอิล เซียร์เกเยวิช เมดเวเดฟ (; เกิด: 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) เป็นนักเทนนิสอาชีพชายชาวรัสเซีย มือวางอันดับ 7 ของโลกคนปัจจุบัน และเคยครองตำแหน่งมือวางอันดับหนึ่งรวม 16 สัปดาห์ เขาชนะเลิศการแข่งขันประเภทชายเดี่ยวของ เอทีพี ทัวร์ 15 รายการ รวมถึงการชนะเลิศแกรนด์สแลมยูเอสโอเพน และรายการเอทีพี ไฟนอล ซึ่งเขาเป็นผู้เล่นคนเดียวที่ชนะเลิศเอทีพี ไฟนอล โดยเอาชนะผู้เล่นมือวางอันดับ 1–3 ของโลกครบทุกคนในการแข่งขัน เมดเวเดฟยังชนะเลิศรายการ อีก 4 สมัย
เมดเวเดฟลงแข่งขันในระดับ เอทีพี ทัวร์ ครั้งแรกในการแข่งขันประเภทคู่ใน เครมลิน คัพ ที่รัสเซียใน ค.ศ. 2015 และชนะเลิศการแข่งขันประเภทชายเดี่ยวครั้งแรกใน ริโคห์ โอเพน ที่เนเธอร์แลนด์ใน ค.ศ. 2016 ก่อนจะลงเล่นในระดับแกรนด์สแลมครั้งแรกในวิมเบิลดัน ค.ศ. 2017 ซึ่งเขาสร้างชื่อได้ด้วยการเอาชนะผู้เล่นมือวางอันดับ 3 ของโลกในขณะนั้นอย่าง สตาน วาวรีงกา ต่อมาใน ค.ศ. 2019 เขาขึ้นสู่มือวาง 10 อันดับแรกของโลกและเข้าชิงชนะเลิศ 6 รายการติดต่อกัน รวมถึงเข้าชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมยูเอสโอเพน ก่อนจะชนะเลิศการแข่งขันรายการใหญ่ครั้งแรกใน เอทีพี ไฟนอล ค.ศ. 2020 ตามด้วยแชมป์ยูเอสโอเพนใน ค.ศ. 2021 ซึ่งเขาเอาชนะมือวางอันดับ 1 ของโลกอย่าง นอวาก จอกอวิช
เมดเวเดฟขึ้นสู่ตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ของโลกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ส่งผลให้เขาเป็นผู้เล่นคนแรกในรอบ 18 ปี ที่ไม่ใช่ผู้เล่นในกลุ่ม "Big 4" (โรเจอร์ เฟเดอเรอร์, ราฟาเอล นาดัล, จอกอวิช และ แอนดี มาร์รี) ที่ได้เป็นมือวางอันดับ 1 และเป็นผู้เล่นชายชาวรัสเซียคนที่สามในประวัติศาสตร์ที่ได้เป็นมือวางอันดับ 1 จุดเด่นของเขาคือการเล่นเกมรับบริเวณท้ายคอร์ตอย่างเหนียวแน่นซึ่งเป็นการกดดันให้คู่ต่อสู้ตีพลาดเอง และยังเคลื่อนที่ได้อย่างว่องไว รวมทั้งรับเก่งในการรับลูกเสริ์ฟและการอ่านทางบอลคู่แข่ง
"ดานีอิล เซียร์เกเยวิช เมดเวเดฟ" เกิดที่กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย บิดาของเขา (เซียร์เก เมดเวเดฟ) เป็นวิศวกรคอมพิวเตอร์ และยังประกอบธุรกิจส่วนตัวในการออกแบบวัสดุก่อสร้าง และมารดาของเขาชื่อว่า โอลกา เมดเวเดฟ เมดเวเดฟยังมีพี่สาวอีกสองคนคือ จูเลีย และ เอเลนา จุดเริ่มต้นในการเล่นเทนนิสของเมดเวเดฟนั้นเกิดขึ้นเมื่อตอนเขาอายุ 6 ปี โดยมารดาของเขาสังเกตเห็นป้ายโฆษณาฝึกสอนเทนนิส ซึ่งติดประกาศอยู่ในสระว่ายน้ำที่เมดเวเดฟกำลังเรียนว่ายน้ำอยู่ และบิดาของเขาก็สนับสนุนแนวคิดดังกล่าว ผู้ฝึกสอนเทนนิสคนแรกของเขาคือ เอคาเทรินา ครูชโควา ในวัยเด็กเขายังชื่นชอบการเล่นฮาร์ปซิคอร์ด และเปียโน
เมดเวเดฟสำเร็จการศึกษาสาขาฟิสิกส์และคณิตศาสตร์จากโรงเรียนมัธยม ก่อนจะลงทะเบียนในสาขาเศรษฐศาสตร์ ณ สถาบันความสัมพันธ์ระหว่างประเทศแห่งมอสโก "(Moscow State Institute of International Relations)" แต่ได้ลาออกเพื่อหันมาจริงจังในการเล่นเทนนิสอาชีพ เขายังได้รับประกาศนียบัตรในฐานะผู้ฝึกสอนเทนนิสจาก มหาวิทยาลัยพลศึกษาและการท่องเที่ยวแห่งรัสเซีย ต่อมา ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปที่ประเทศฝรั่งเศส เพื่อให้เขาได้ฝึกฝนเทนนิสที่นั่น และทั้งบิดาและมารดาของเขาได้ตัดสินใจใช้ชีวิตหลังเกษียณที่นั่นอย่างถาวร และจากการมีโอกาสได้ใช้ชีวิตและเดินทางในหลายประเทศตั้งแต่เด็ก ทำให้เขาสามารถสื่อสารภาษาอังกฤษ และฝรั่งเศสได้อย่างคล่องแคล่ว นอกเหนือจากภาษาแม่ของเขาอย่างภาษารัสเซีย
ปัจจุบันเมดเวเดฟแต่งงานแล้ว ภรรยาของเขาคือ ดาเรีย ซึ่งเป็นอดีตนักเทนนิสระดับเยาวชน และใน ค.ศ. 2019 เขากล่าวว่าการแต่งงานช่วยพัฒนาฟอร์มการเล่นของเขาอย่างต่อเนื่อง โดยกล่าวว่า "ก่อนที่ผมจะแต่งงาน ผมยังเป็นผู้เล่นอันดับ 65 ของโลก แต่ในช่วงเวลาเพียง 10 เดือนหลังจากแต่งงาน ผมชนะการแข่งขันรายการใหญ่ถึงสองรายการ เราทั้งสองได้ร่วมกันสร้างชีวิตใหม่ ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ผมได้รับเงินมาแล้วมากมาย และภรรยาของผมช่วยให้ผมได้รับมากยิ่งขึ้น" เมดเวเดฟยังกล่าวหลังจบยูเอสโอเพน 2021 ว่า "วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานของผม และผมไม่มีเวลาจะหาของขวัญให้เธอ ผมจึงต้องคว้าแชมป์ในวันนี้เพื่อเป็นของขวัญ"
เมดเวเดฟลงแข่งขันในรายการระดับเยาวชน (จูเนียร์) ครั้งแรกใน ค.ศ. 2009 ในวัย 13 ปี โดยลงแข่งขันรายการระดับล่าง (เกรด 4) ที่ประเทศเอสโตเนีย และเขาคว้าแชมป์ระดับเยาวชนได้ตั้งแต่การแข่งขันรายการที่ 3 เขาประสบความสำเร็จในระดับเยวชนต่อเนื่องโดยคว้าแชมป์ได้ถึง 6 รายการระหว่าง ค.ศ. 2012–13 และได้ลงแข่งขันระดับแกรนด์สแลมเยาวชนครั้งแรกในรายการวิมเบิลดัน 2013 ซึ่งเข้าถึงรอบที่สอง ตามด้วยการเข้ารอบสามในยูเอสโอเพน เมดเวเดฟทำอันดับในระดับเยาวชนสูงสุดคืออันดับ 8 ในการแข่งขันออสเตรเลียนโอเพนเยาวชน 2014 เขามีสถิติการแข่งขันในฐานะนักเทนนิสเยาวชนคือ ชนะ 109 นัด และแพ้เพียง 43 นัด เขายังเป็นเพื่อนร่วมรุ่นในการแข่งขันกับนักเทนนิสชื่อดังในปัจจุบัน อย่าง อเล็คซันเดอร์ ซเฟเร็ฟ
2015–16: ช่วงแรก.
เมดเวเดฟเริ่มต้นอาชีพโดยลงแข่งขันประเภทคู่ในรายการ เครมลิน คัพ จับคู่กับเพื่อนร่วมชาติอย่าง อัสลัน คารัตเซฟ และตกรอบที่สอง ก่อนจะลงแข่งขันในประเภทชายเดี่ยวในระดับเอทีพี ทัวร์ ครั้งแรก ที่นิส ประเทศฝรั่งเศสใน ค.ศ. 2016 และแพ้ กุยโด เปลลา 1–2 เซต สามสัปดาห์ต่อมา เขาคว้าชัยชนะในการแข่งขันทางการได้เป็นครั้งแรกในรายการ ริโคห์ โอเพน ประเทศเนเธอร์แลนด์ เอาชนะ โอราซิโอ เซบายอส แต่เขาถูกตัดสิทธิ์จากการแข่งขันในรายการต่อมาที่รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา เนื่องจากใช้วาจาดูหมิ่นผู้ตัดสิน
2017: เข้าชิงชนะเลิศรายการแรก.
ในเดือนมกราคม เมดเวเดฟเข้าชิงชนะเลิศในการแข่งขันทางการครั้งแรก เมื่อเขาแพ้ต่อ โรแบร์โต เบาติสตา อากุส จากสเปนในการแข่งขัน เจนไน โอเพน ที่อินเดีย ส่งผลให้เขาทำอันดับขึ้นมาจากอันดับ 99 มาอยู่ในอันดับ 65 ในขณะนั้น และยังคงทำผลงานได้ดีโดยเข้ารอบ 8 คนสุดท้ายอีกสองรายการถัดมาที่ โอเพน ซุด เดอ ฟรองซ์ ที่มงเปอลีเย และ โอเพน 13 ที่มาร์แซย์ แพ้นักเทนนิสเจ้าถิ่นไปทั้งสองรายการ (โจ-วิลฟรีด ซองกา และ ลูกา พูยล์ ตามลำดับ) และยังเข้ารอบ 8 คนสุดท้าย ริโคห์ โอเพน โดยเอาชนะผู้เล่นมือวางอันดับ 6 ของรายการอย่าง โรบิน ฮาส ได้ก่อนจะแพ้ อิโว คาร์โลวิช และเข้าถึงรอบ 8 คนสุดท้ายในการแข่งขันเอทีพี 500 เป็นครั้งแรกในรายการ ควีนส์ คลับ แชมเปียนชิพส์ กรุงลอนดอน แต่แพ้ผู้เล่นชื่อดังอย่าง กริกอร์ ดิมิตรอฟ ตามด้วยการเข้าถึงรอบรองชนะเลิศ อีสต์บอร์น อินเตอร์เนชันแนล และแพ้ นอวาก จอกอวิช
เมดเวเดฟลงเล่นในระดับแกรนด์สแลมครั้งแรกในรายการวิมเบิลดัน และเอาชนะมือวางอันดับ 3 ของโลกอย่าง สตาน วาวรีงกา ได้ในรอบแรก 3–1 เซต ถือเป็นชัยชนะที่สำคัญที่สุดที่เขาทำได้ตั้งแต่เล่นอาชีพ แต่เขาเข้าไปแพ้ รูเบน เบเมลม็องส์ ในรอบที่สอง และเขาถูกปรับเป็นจำนวนเงิน 14,500 ดอลลาร์สหรัฐ จากการใช้วาจาดูหมิ่นผู้ตัดสิน และขว้างเหรียญใส่บริเวณใต้เก้าอี้ผู้ตัดสิน
2018: แชมป์รายการแรก.
เมดเวเดฟลงแข่งขัน ซิดนีย์อินเตอร์แนชันแนล ที่ออสเตรเลีย และคว้าแชมป์ระดับทางการได้เป็นรายการแรกในชีวิต เอาชนะ นักเทนนิสเจ้าถิ่นอย่าง อเล็กซ์ เด มินออร์ ซึ่งเป็นนัดชิงชนะเลิศในการแข่งขันเอทีพีที่ประกอบไปด้วยคู่ชิงชนะเลิศที่อายุน้อยที่สุดนับตั้งแต่ ราฟาเอล นาดัล (20 ปี) เอาชนะ นอวาก จอกอวิช (19 ปี) ในการแข่งขันมาสเตอร์ 1000 ที่อินเดียน เวลส์ สหรัฐ ใน ค.ศ. 2007 และเป็นคู่ชิงชนะเลิศที่อายุน้อยที่สุดของรายการนับตั้งแต่ ค.ศ. 1989 และเขาคว้าแชมป์รายการที่สองในอาชีพในการแข่งขัน วินสตัน-ซาเล็ม โอเพน ที่สหรัฐ เอาชนะ สตีฟ จอห์นสัน ตามด้วยแชมป์รายการที่สามที่กรุงโตเกียว ซึ่งถือเป็นแชมป์ระดับเอทีพี 500 ถ้วยแรกในอาชีพของเขา และเอาชนะผู้เล่นชื่อดังเจ้าถิ่นซึ่งเป็นมือวางอันดับ 3 อย่าง เค นิชิโคริ ทำให้เขาขยับขึ้นไปสู่อันดับ 22 ของโลก และเป็นมือวางอันดับ 1 ในบรรดานักเทนนิสรัสเซียในขณะนั้น และยังเป็นการคว้าแชมป์สามรายการโดยที่เอาชนะผู้เล่นเจ้าถิ่นได้ทั้งสามรายการ เมดเวเดฟยังเล่นได้อย่างยอดเยี่ยม เข้าถึงรอบรองชนะเลิศ เครมลิน คัพ ก่อนจะแพ้เพื่อนร่วมชาติอย่าง คาเรน คาชานอฟ ซึ่งเป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันครั้งนั้น หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เขาเข้ารอบรองชนะเลิศ สวิส อินดอร์ โอเพน ที่สวิตเซอร์แลนด์ ก่อนจะแพ้ยอดผู้เล่นอย่าง โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ แต่อันดับโลกของเขายังพัฒนาอย่างต่อเนื่อง โดยขึ้นสู่อันดับ 16
เขาปิดฤดูกาลด้วยการเป็นผู้เล่นที่คว้าชัยชนะบนฮาร์ดคอร์ต (พื้นสนามคอนกรีต) มากที่สุดในฤดูกาล 2018 จำนวน 38 นัด มากกว่าผู้เล่นคนอื่น รวมทั้งเป็นหนึ่งในสี่ผู้เล่นที่คว้าแชมป์รายการแข่งขันบนฮาร์ดคอร์ตได้มากที่สุดประจำฤดูกาลที่ 3 รายการ เท่ากับเฟเดอเรอร์, จอกอวิช และคาชานอฟ
2019: เข้าชิงชนะเลิศแกรนด์สแลม, แชมป์มาสเตอร์ 2 รายการ และเข้าชิงชนะเลิศ 6 รายการติดต่อกัน.
เมดเวเดฟยังรักษาผลงานได้ดีต่อเนื่อง เขาเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศที่ บริสเบน อินเตอร์เนชันแนล โดยเอาชนะผู้เล่นชื่อดังอย่าง แอนดี มาร์รี, มิลอช ราวนิช และโจ-วิลฟรีด ซองกา ได้ แต่ไปแพ้ เค นิชิโคริ ในรอบชิงชนะเลิศ และเขาลงแข่งขันออสเตรเลียนโอเพนในฐานะมือวางอันดับ 16 ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เขาได้รับการจัดอันดับเป็นผู้เล่นมือวางในรายการแกรนด์สแลม ก่อนจะแพ้แชมป์ในครั้งนั้นอย่างจอกอวิชไป 1–3 เซต แต่ยังคว้าแชมป์รายการที่ 4 ในอาชีพได้ในเดือนกุมภาพันธ์ ในการแข่งขัน โซเฟีย โอเพน ที่โซเฟีย เอาชนะ มาร์ตอน ฟูโชวิช สองเซตรวด แต่ไปตกรอบรองชนะเลิศที่รอตเทอร์ดาม แพ้นักเทนนิสจากฝรั่งเศส กาแอล มงฟิล์ส
เข้าสู่การแข่งขันคอร์ตดิน เมดเวเดฟลงแข่งขันรายการระดับ มาสเตอร์ 1000 ที่มงเต-การ์โล ก่อนหน้านั้นเขาคว้าชัยชนะได้เพียง 2 จาก 13 นัดแรกในการแข่งขันบนคอร์ตดินในอาชีพ ทว่าเขาทำผลงานได้ดีขึ้น โดยเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ (8 คนสุดท้าย) รายการมาสเตอร์ได้เป็นครั้งแรกที่นี่ รวมถึงการเอาชนะคู่ปรับอย่าง สเตฟาโนส ซิตซีปัส ชาวกรีกในรอบที่ 3 และยังเอาชนะมือวางอันดับหนึ่งของโลก ซึ่งก็คือ นอวาก จอกอวิช ในรอบต่อมา เป็นครั้งแรกในอาชีพที่เขาชนะผู้เล่นอันดับหนึ่งของโลกได้ แต่เขาก็ต้องยุติเส้นทางไว้ที่รอบรองชนะเลิศโดยแพ้ ดูซาน ลายอวิช และเข้าชิงชนะเลิศรายการคอร์ตดินได้เป็นครั้งแรกในการแข่งขันที่บาร์เซโลนา และจากการที่เขาเอาชนะ เค นิชิโคริได้ ทำให้เขาเอาชนะผู้เล่น 10 อันดับแรกของโลกได้สามครั้งติดต่อกันเป็นครั้งแรก แต่เขาแพ้ ด็อมมินิค ทีม ผู้เล่นชื่อดังชาวออสเตรีย ในรอบชิงชนะเลิศ ก่อนที่ผลงานของเขาจะตกลง โดยแพ้การแข่งขัน 5 รายการรวด รวมถึงการตกรอบแรกแกรนด์สแลม เฟรนช์ โอเพน แต่กลับมาคืนฟอร์มเก่งได้ในการแข่งขันคอร์ตหญ้าที่ ควีนส์ คลับ แชมเปียนชิพส์ โดยเข้าถึงรอบรองชนะเลิศ และขึ้นสู่มือวาง 10 อันแรกของโลกเป็นครั้งแรกหลังจากผ่านเข้ารอบที่สามในวิมเบิลดัน
เมดเวเดฟทำผลงานได้ดีที่สุดในอาชีพในขณะนั้น เมื่อเข้าสู่การแข่งขันรายการฮาร์ดคอร์ตหลายรายการที่สหรัฐและแคนาดา โดยเข้าชิงชนะเลิศได้ 4 รายการต่อเนื่อง (วอชิงตัน ดี.ซี., มอนทรีออล, ซินซินแนติ และแกรนด์สแลมยูเอสโอเพนที่นิวยอร์ก) ถือเป็นผู้เล่นคนที่สามในประวัติศาสตร์ที่ทำได้ (ต่อจากสองนักเทนนิสตำนาน อิวาน เลนเดิล และ อานเดร แอกัสซี) เขาแพ้ นิค เคียร์อีออส ในรอบชิงที่วอชิงตัน ตามด้วยการแพ้ ราฟาเอล นาดัล ในรอบชิงที่มอนทรีออล ซึ่งเป็นการเข้าชิงชนะเลิศรายการมาสเตอร์ 1000 ครั้งแรก โดยสามารถเอาชนะผู้เล่นที่อันดับดีกว่าเขาอย่าง ด็อมมินิค ทีม ได้ในรายการนั้น และคว้าแชมป์มาสเตอร์ 1000 รายการแรกในอาชีพได้ที่ซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ เอาชนะจอกอวิชได้เป็นครั้งที่สอง และเอาชนะ ดาวิด กอฟแฟง ในรอบชิงชนะเลิศ