pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
หลังจาก 45 ปีของการเผยแผ่พระพุทธศาสนา พระพุทธเจ้าเริ่มประชวรในที่สุดพระองค์ตัดสินพระทัยเดินทางไปยังเมือง กุสินารา เพื่อแสดงธรรมโปรดปัจฉิมสาวกคือ พระสุภัททะปริพาชก และแสดงปัจฉิมโอวาทโปรดพระสงฆ์สาวกของพระองค์ และเสด็จดับขันธ ปรินิพพาน เมื่อ 487 ปีก่อนคริสตกาล กษัตริย์แห่ง ราชวงศ์เมารยะ พระเจ้าอโศกมหาราช ได้มีการบันทึกว่าพระองค์เสด็จเยือนเมืองกุสินาราเมื่อ 260 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งพระองค์ได้สร้างพระพุทธไสยาสน์และพระสถูปเป็นจำนวนมากเพื่อเป็นเกียรติแก่สถานที่เสด็จดับขันธปรินิพพานของพระพุทธเจ้า สิ่งก่อสร้างทางพระพุทธศาสนาในกุสินาราได้รับการบูรณะอย่างต่อเนื่องระหว่างยุค จักรวรรดิกุษาณะ ( ค.ศ. 50-241) เมื่อกุสินาราร่วมเป็นสักขีพยานในระหว่างยุคทองของ จักรวรรดิคุปตะ ( ค.ศ. 320-647) ปรินิพพานสถูปได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่พร้อมกับพระพุทธไสยาสน์องค์ใหญ่ พระพุทธไสยาสน์และพระสถูปถูกค้นพบและขุดตกแต่งพร้อมกับพระสถูปที่อยู่ใกล้กันและได้ถูกบูรณะปฏิสังขรณ์เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1877 (หรือ พ.ศ. 2420 ตรงกับรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) พระพุทธไสยาสน์อยู่ในสภาพปรักหักพังแตกกระจัดกระจายนับไม่ถ้วน จึงได้มีการก่อสร้างขึ้นมาใหม่ส่วนพระสถูปได้รับการบูรณะและได้มีการสร้างหลังคาครอบองค์พระพุทธไสยาสน์โดยคณะสำรวจทางโบราณคดีของอินเดีย
มัตตีอา เดล ชิลโย
วอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์
วอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์  บางครั้งเรียกสั้น ๆ ว่า ดิสนีย์แอนิเมชัน  เป็นสตูดิโอแอนิเมชันที่สร้างภาพยนตร์แอนิเมชันและหนังสั้นของบริษัทวอลต์ดิสนีย์ ก่อตั้งเมื่อ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1923 โดยสองพี่น้อง วอลต์ ดิสนีย์ และรอย โอ. ดิสนีย์ เป็นสตูดิโอที่สร้างภาพยนตร์แอนิเมชันที่เก่าแก่ที่สุดในโลก โดยมีสำงานที่เบอร์แบงก์ ในแคลิฟอร์เนีย ปัจจุบันมีทั้งหมด 58 เรื่อง ซึ่งมีการ์ตูนชื่อดังคือ มิกกี้ เมาส์, มินนี่ เมาส์, โดนัลด์ ดั๊ก, เดซี ดั๊ก, กูฟฟี และพลูโต ซึ่งมีชื่อเสียงและได้กลายเป็นวัฒนธรรม สัญลักษณ์ของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์
ยาไต
ยาไต  เป็นแผงขายของหรือรถเข็นขายของขนาดเล็กในประเทศญี่ปุ่น จำหน่ายราเม็งหรืออาหารอื่น ๆ โดยคำ "ยาไต" แปลว่า "ร้านขายของ" การตั้งยาไตหรือแผงขายของ จะตั้งบนบาทวิถีในช่วงเย็น และจะเก็บร้านช่วงดึกหรือก่อนรุ่งสาง
ยาไตมีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้รับความนิยมและแพร่หลายมากในยุคเมจิ (ค.ศ. 1868–1912) โดยพัฒนาเป็นรถเข็นขายของที่ทำด้วยไม้ ครั้นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ยาไตก็ยังเป็นที่นิยม จนกระทั่งการจัดโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่กรุงโตเกียว รัฐบาลญี่ปุ่นจึงออกกฎระเบียบการตั้งร้านยาไต ด้วยเหตุผลด้านสุขอนามัย ปัจจุบันยาไตยังมีมากในเมืองฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ แต่ก็ลดน้อยลงกว่าแต่เก่าก่อนมาก
ยาไตที่เป็นแบบรถเข็น มีสองล้อ ทำจากไม้ ภายในมีอุปกรณ์ประกอบอาหาร และที่นั่งที่พับเก็บได้ โดยมากตัวรถเข็นมีขนาด 3 x 2.5 เมตร จำหน่ายอาหารญี่ปุ่นดั้งเดิมอย่างหลากหลาย เป็นต้นว่า ราเม็ง เท็มปูระ และเกี๊ยวซ่า รวมทั้งมีบริการเบียร์ เหล้า สาเก และโชจู
รายนามประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน
ซานเรโม
โพจังมาจา
โพจังมาจา  เป็นแผงขายอาหารขนาดเล็กของประเทศเกาหลีใต้ จำหน่ายอาหารต่าง ๆ เช่น ฮตต็อก คิมบับ ต็อกโบกี ซุนแด โอเด้ง มันดู และอันจู ในช่วงเย็นโพจังมาจาจะให้บริการเครื่องดื่มมึนเมาเช่นโซจู
พ.ศ. 2555 มีโพจังมาจาในกรุงโซลมากถึง 3,100 แห่ง แต่เจ้าหน้าที่ของเมืองให้การปฏิเสธ และปกปิดจำนวนที่แท้จริง ด้วยมองว่าการตั้งร้านเช่นนี้ผิดกฎหมายและไม่ถูกสุขลักษณะ
จังหวัดเชียงรายในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2548 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 8 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดเชียงราย
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองเชียงราย (เฉพาะตำบลเวียง ตำบลรอบเวียง ตำบลบ้านดู่ ตำบลนางแล ตำบลแม่ข้าวต้ม ตำบลแม่ยาว ตำบลท่าสุด ตำบลริมกก ตำบลสันทราย และตำบลดอยฮาง)
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองเชียงราย (เฉพาะตำบลท่าสาย ตำบลแม่กรณ์ ตำบลห้วยสัก ตำบลดอยลาน และตำบลป่าอ้อดอนชัย) อำเภอเวียงชัย อำเภอแม่ลาว อำเภอพาน (เฉพาะตำบลแม่อ้อ) และอำเภอพญาเม็งราย (เฉพาะตำบลไม้ยา)
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองเชียงราย (เฉพาะตำบลห้วยชมภู) อำเภอแม่สรวย และอำเภอเวียงป่าเป้า
ประกอบไปด้วยอำเภอพาน (ยกเว้นตำบลแม่อ้อ) และอำเภอป่าแดด
ประกอบไปด้วยอำเภอเทิง อำเภอขุนตาล และอำเภอพญาเม็งราย (ยกเว้นตำบลไม้ยา)
ประกอบไปด้วยอำเภอแม่จัน (ยกเว้นตำบลแม่ไร่ และตำบลท่าข้าวเปลือก) และอำเภอแม่ฟ้าหลวง (ยกเว้นตำบลแม่ฟ้าหลวง)
ประกอบไปด้วยอำเภอแม่สาย อำเภอเชียงแสน อำเภอแม่จัน (เฉพาะตำบลแม่ไร่) และอำเภอแม่ฟ้าหลวง (เฉพาะตำบลแม่ฟ้าหลวง)
ประกอบไปด้วยอำเภอเชียงของ อำเภอเวียงแก่น กิ่งอำเภอเวียงเชียงรุ้ง กิ่งอำเภอดอยหลวง และอำเภอแม่จัน (เฉพาะตำบลข้าวเปลือก)
ปาวบาจี
ปาวบาจี  เป็นอาหารจานด่วนจากประเทศอินเดีย ปาวบาจีประกอบด้วยแกงผักอย่างเข้มข้นเสิร์ฟคู่กับขนมปังนุ่ม (ปาว - pav) ปาฟภาจีมีต้นกำเนิดในรัฐมหาราษฏระ รูปแบบดัดแปลงของปาฟภาจีเช่นใช้ขนมปังแบบอื่น ๆ ทั้งจปาตี โรตี หรือขนมปังโฮลวีต
ปาวบาจีมีมาจั้งแต่สมัยคริสต์ทศวรรษ 1850 ในฐานะเป็นอาหารกลางวันจานด่วนสำหรับคนงานในโรงงานสิ่งทอในมุมไบ และต่อมาจึงถูกนำมาเสิร์ฟตามในร้านอาหารทั่วมุมไบ ปัจจุบันสามารถหาทานปาวบาจีได้ทั้งตามรถเข็นขายอาหารข้างทางหรือในร้านอาหาร
ปาวบาจีมีความหลากหลายในวัตถุดิบ แต่พื้นฐานจำเป็นคือเป็นแกงผักบดที่ถูกปรุงด้วยเครื่องเทศจนออกมาในลักษณะคล้ายเกรวี่เหนียว ทั่วไปริยมประกอบบนเตาย่าง (tava) และเสิร์ฟร้อน ๆ กับขนมปัง
รูปแบบความหลากหลายต่าง ๆ ของปาฟภาจี เช่น
จนา มสาลา
จนา มสาลา (Chana masala; , ตรงตัว: 'ถั่วลูกไก่เม็ดเล็กผสมเครื่องเทศ', บ้างเรียก ชนา มาซาล่า) หรือ จันนย (channay), โจเล มสาลา (chole masala บ้างเรียก โชเล่ มาซาล่า), โจเล (chole บ้างเรียก โชเล่) เป็นอาหารจากอนุทวีปอินเดีย วัตถุดิบหลักคือถั่วลูกไก่ (chickpea) รูปแบบที่เรียกว่า "จนา" ("chana"; ) หรือ "กาลจนา" (kala chana; 'จนาสีดำ') ในขณะที่ "โจเล" (Chole) นั้นเป็นชื่อเรียกถั่วลูกไก่ที่มีขนาดใหญ่กว่าและมีสีอ่อนกว่า พบมากทางตะวันตก เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "กาบูลีจนา" (kabuli chana; ) ในภาษาฮินดูสถาน
นอกจากถั่วลูกไก่เป็นวัตถุดิบหลักแล้ว ยังประกอบด้วยหอมใหญ่ มะเขือเทศสับ เม็ดผักชี กระเทียม พริก ขิง ผงมะม่วงแห้ง (อัมจูร์; "amchur", หรือ "amchoor"), เม็ดทับทิมบด (อนรทาน; "anardana") และ "กะรัมมสาลา"
Chana Masala
บอมเบย์เบอมาห์เทรดดิ้งคอร์ปอเรชั่น
รายตา
รายตา (Raita บ้างเรียก ไรตา) เป็นน้ำจิ้มในอาหารเอเชียใต้ ทำมาจากดาหี (dahi; โยเกิร์ตหรือนิยมเรียกเป็นเคิร์ดนม) ผสมกับผักปรุงสุกหรือดิบ บ้างผสมผลไม้ หรือในบูนดีรายตา (boondi raita) นั้นผสมแป้งการัมทอดเป็นเม็ด ๆ จากนั้นจึงปรุงรสด้วยผักชี, ยี่หร่า, มินต์, พริกคาเยนน์, จาตมสาลา หรือเครื่องเทศอื่น ๆ
รายตานั้นปรากฏคำนี้ครั้งแรกในสิ่งพิมพ์จากศตวรรษที่ 19 คำว่ารายตาเป็นคำภาษาฮินดี ส่วนในภาษาเบงกอลและภาษาฮินดูสถานแปลงมาจากคำสันสกฤต "ราชิกา" (rajika) แปลว่า black mustard และ "ติกตกา" (tiktaka) แปลว่ากลิ่นฉุนหรือแรง
ในแถบอินเดียใน้โดเฉพาะเกรละกับทมิฬนาฑู รายตาพื้นบ้านเรียกว่า "pachadi"
Raita
ปาฟภาจี
วัยรุ่นวัยฝัน ซีซัน 2
วัยรุ่นวัยฝัน Season 2  หรือที่รู้จักกันว่าเป็น Idol Producer Season 3 คือรายการเรียลลิตีของจีนซึ่งเปิดตัวในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2563 บนแพลตฟอร์มวิดีโอ iQiyi นำเสนอโดย , Lisa , และ ที่ทำหน้าที่เป็นเมนเทอร์ เป็นรายการที่นำเด็กฝึกผู้หญิงจากบริษัทต่างๆ 109 คน และจะมีเพียง 9 คน ที่ไดด้รับคะแนนโหวตมากที่สุดในตอนสุดท้ายจะได้เปิดตัวในฐานะไอดอลหญิงจีนที่มีชื่อว่า
การวางตำแหน่ง.
"Concept X" ที่เสนอในIdol Producer (Season 3)แสดงถึงความเป็นไปได้ที่ไม่มีที่สิ้นสุดของการแสดงและฝึกหัด การเกิดขึ้นของนักร้องนักแต่งเพลงและผู้ฝึกหัดข้ามทุ่งหมายความว่าในห่วงโซ่การผลิตของไอดอลหนุ่มการฝึกฝนอารมณ์วัฒนธรรมและประสบการณ์ชีวิตมากกว่าแค่ร้องเพลงและเต้นรำกลายเป็นสิ่งที่สำคัญยิ่ง การมาถึงของ "X Mentor" จะทำให้โครงสร้างของที่ปรึกษาดีขึ้น นอกเหนือจากการรวมพลังที่เป็นมืออาชีพแล้วที่ปรึกษา X ยังเพิ่มมุมมองที่หลากหลายให้กับโปรแกรม ตัวแทนของผู้ผลิตเยาวชน Cai Xukun ปรากฏตัวในฐานะ "ผู้อาวุโสที่อบอุ่นหัวใจ" นอกจากการให้คำแนะนำอย่างมืออาชีพและการดูแลทางอารมณ์แล้วเขายังเป็นสัญลักษณ์ของพลังของแบบอย่างที่ดี
รหัสสี
รายชื่อเก้าอันดับแรกในแต่ละตอน.
ความหมายของสี
9 อันดับแรกในการประกาศอันดับครั้งที่ 1-3
9 อันดับสมาชิก
ตอนที่ออกอากาศ.
ตอนที่ 1 (12 มีนาคม 2563).
เริ่มต้นด้วยงานเลี้ยงต้อนรับเหล่าเด็กฝึกหัด เมนเทอร์ได้เข้าร่วมรับประทานการอาหารเย็นร่วมกับเหล่าเด็กฝึกหัดทั้ง 109 คน ในฤดูกาลที่ผ่านมาเมนเทอร์จะสามารถพบเจอกับเด็กฝึกหัดได้เพียงแค่การจัดอันดับเท่านั้น ในครั้งนี้เมนเทอร์จะได้พบพวกเขาล่วงหน้าเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับตัวตนและภูมิหลังของพวกเขา เพื่อให้พวกเขาสามารถพูดคุยกับเทรนเนอร์ได้ดีขึ้น เหล่าเด็กฝึกหัดทุกคนจะแนะนำตัวเองในงานเลี้ยงและนั่งรอบโต๊ะตัวยาวซึ่งอยู่ติดกัน ในวันถัดไปเทนเนอร์ทั้ง 4 คน ได้ทำการแสดงบนเวทีให้กับเหล่าเด็กฝึกหัด เมนเทอร์ด้านการเต้น ลิซ่า ได้ทำการแสดงในเพลง "In the Name of Love" and "Attention" ; เมนเทอร์ด้านการแรพ โจนี่ เจ ได้ทำการแสดงในเพลง "My Man" ; เมนเทอร์ด้านการร้อง เอลลา เฉิน ได้ทำการแสดงในเพลง "How Old Are You" และ ตัวแทนโปรดิวเซอร์รุ่นเยาว์ ช่ายสวี่คุนได้ทำการแสดงในเพลง "YOUNG" จากนั้นมาถึงขั้นตอนของการประเมินเบื้องต้นสำหรับเด็กฝึกหัด เด็กฝึกหัดที่เลือกเพลงเดียวกันจะถูกจับคู่แบบหนึ่งต่อหนึ่งโดยอัตโนมัติและแข่งขันกันเอง การแสดงแบบหนึ่งต่อหนึ่งช่วยให้เมนเทอร์ได้สังเกตและเปรียบเทียบเด็กฝึกหัดได้ง่ายขึ้น โดยเมนเทอร์จะจัดอันดับเด็กฝึกแบ่งเป็นห้อง A ถึง F ตามความสามารถ
ตอนที่ 1 การแสดงการประเมินเบื้องต้น
ตอนที่ 2 (14 มีนาคม 2563).
ขั้นตอนของการประเมินเบื้องต้นยังคงดำเนินต่อไป ขง เสว่เอ๋อร์ (Kong Xueer) กลายเป็นผู้ฝึกหัดคนแรกที่ได้อยู่ในห้อง A เธอและ จ้าว เสี่ยวถัง (Zhao Xiaotang) ได้พูดคุยเกี่ยวกับการเป็นเด็กฝึกหัดที่ได้เปิดตัวมาก่อนและประสบการณ์ของพวกเขาทำให้พวกเขาเติบโตขึ้นและเป็นอิสระมากขึ้น, หวังซิง (Wang Qing) และ จางยวี่ (Zhang Yu) แสดงเพลง"Theme Song of Love" ใช้สไตล์ที่เป็นเอกลักษณ์ของพวกเขา และทำให้เมนเทอร์และเหล่าเด็กฝึกหัดหัวเราะกันอย่าสนุกสาน การจัดการการแสดงออกทางสีหน้าของ หวังซิง (Wang Qing) และการแสดงโดยรวมของเธอนั้นพาเธอเข้าสู่ห้อง A ได้สำเร็จ, การต่อสู้ที่ดุเดือดของ ช่างกวนสี่อ้าย (Shangguan Xiai), อันฉี (An Qi) และ สวี่เจียฉี (Xu Jiaqi) พวกเขาทุกคนพิสูจน์ตัวเองจากการแสดงเดี่ยวและได้รับการประเมินเข้าห้อง A, ช่าย จั๋วอี๋ (Chua Zhuoyi) ระเบิดน้ำตาออกมาเมื่อเธอแบ่งปันความรู้สึกของเธอเกี่ยวกับความเกลียดชังจากผู้คนบนอินเทอร์เน็ตที่มีต่อเธอ พวกเขาคิดว่าประสบการณ์ของเธอทำให้เธอ "ไม่เหมาะสม" สำหรับการเป็นเกิร์ลกรุ๊ป เธอยืนยันว่าเธอไม่ได้สนใจความคิดเห็นเลย เธอจะรักตัวเองเป็นตัวของตัวเองและดำเนินการต่อไปอย่างกล้าหาญ เมนเทอร์ด้านการร้อง เอลล่า กล่าวว่าผู้หญิงไม่ควรมองเพียงด้านเดียว ไม่ควรกำหนดความเป็นผู้หญิงและปล่อยผู้หญิงเป็นตัวของตัวเอง
ตอนที่ 2 การแสดงการประเมินเบื้องต้น
ตอนที่ 3 (19 มีนาคม 2563).
ขั้นตอนของการประเมินเบื้องต้นยังคงดำเนินต่อไป การแสดงท่าเต้นแบบญี่ปุ่นรูปแบบใหม่ของ "ต้วนเสี่ยวเหวย (Duan Xiaowei" ) ทำให้ทุกคนประหลาดใจ จากนั้นเธอจึงได้รับการประเมินให้อยู่ในห้อง A, หลังจากการแสดงที่ "ช่างพูดช่างเจรจา" "ยวี่ซูซิน (Yu Shuxin)" ใช้เวลา 3 นาทีอธิบายว่าเธอพยายามแสดงความรู้สึกของเธอผ่านการแสดงในรายการได้อย่างไร . เมื่อเวลาผ่านไป ความง่วงทำให้บรรยากาศนั้นเงียบสงัด แต่การเปิดโชว์ที่สวยงามของ "ยฺวี่เหยียน (Yu Yan)" ทำให้ทุกคนได้ตื่นตาและตกตะลึงกับการแสดงของเธอ และเธอก็ได้รับการประเมินให้ได้อยู่ในห้อง A. "หลิวยวี่ซิน (Liu Yuxin)" เลือกเพลง "No Joke" ดังนั้นเธอจึงไม่มีคู่แข่ง การแสดงที่สมบูรณ์แบบของเธอชนะใจเหล่าเมนเทอร์ ลิซ่าบอกว่านี่คือสิ่งที่เธอรอคอยและ "หลิวยวี่ซิน (Liu Yuxin)" ก็ทำได้ทุกด้าน. ทุกคนแปลกใจอย่างมากเกี่ยวกับ "ฉินหนิวเจิ้งเวย (Qinniu Zhengwei)" ที่ได้มารายการนี้ แต่ "ฉินหนิวเจิ้งเวย (Qinniu Zhengwei)" คิดว่าเป็นการยากที่จะเข้าใจใครบางคนผ่านทางอินเทอร์เน็ตดังนั้นเธอจึงต้องการแสดงความสามารถให้ทุกคนเห็นมากขึ้นจากรายการนี้. การต่อสู้ระหว่าง AKB48 และ SNH48 ที่ดึงดูดความสนใจของทุกคนเพราะทั้งสองกลุ่มมาจากระบบเดียวกัน แม้ว่าพวกเขาจะมีความสำเร็จอยู่ในแวดวงของพวกเขา "โม่หาน (Mo Han)" กล่าวว่าพวกเขาอยู่ในสถานะแบบวงปิดดังนั้นพวกเขาจึงต้องการออกจากวงและพัฒนาตัวเองไปทีละขั้น เอลล่าชี้ให้เห็นว่าการแสดงของทั้งสองกลุ่มค่อนข้างมีรูปแบบตายตัวไม่มีอะไรพิเศษและไม่เป็นตัวของตัวเอง พวกเขาควรคิดว่าสมาชิกกลุ่มเกิร์ลกรุ๊ปคนไหนที่พวกเขาต้องการให้คนอื่นจำได้ ทุกคนในสองทีมนี้จึงได้รับการประเมินให้อยู่ในห้อง D
ตอนที่ 3 การแสดงการประเมินเบื้องต้น
ตอนที่ 4 (21 มีนาคม 2563).
ขั้นตอนของการประเมินเบื้องต้นยังคงดำเนินต่อไป เริ่มต้นด้วยการแข่งขันของทีมแร็พ "โจนี่ เจ (Jony J)" กล่าวว่าแร็ปเปอร์ในรายการนี้เป็นเหมือนการเล่นนอกบ้านเพราะนี่คือบ้านสำหรับผู้ฝึกหัด เขาเข้มงวดกว่าที่คาดไว้ เมื่อเขาวิจารณ์การแสดงของ "จินจื๋อหย่า (Gia)" ทุกคนค่อนข้างตกใจ. ในฐานะแรปเปอร์มืออาชีพ "หน่ายว่าน (NINEONE)" ได้เปิดตัวผลงานต้นฉบับกว่า 30 ชิ้น แต่ Jony J กล่าวว่าเพลงที่เธอเลือกนั้นมีความสามารถไม่เพียงพอในการแข่งขันเนื่องจากมันไม่ได้แสดงว่าเธอมีความสามารถอะไร. "ช่ายสวี่คุน (Cai Xukun)" และ "Jony J" มีความคิดเห็นต่างกันในการจัดอันดับของ "เซี่ยเข่อหยิน (Xie Keyin)" "ช่ายสวี่คุน (Cai Xukun)" คิดว่า "เซี่ยเข่อหยิน (Xie Keyin)" สมควรได้ห้อง A จากผลงานของเธอโดยรวม ถึงกระนั้น "โจนี่ เจ (Jony J)" เชื่อว่าเป็นการดีกว่าที่จะให้สัญญาณว่าเธอดี แต่ไม่ดีพอดังนั้นพวกเขาจึงมอบหมายให้ได้ห้อง B. หลังจากการแสดงของทีมแร็พ "หลินเสี่ยวจ๋าย (Lin Xiaozhai") ดึงดูดความสนใจขอเหล่าเด็กฝึกหัดเพราะเธอเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างมากและเป็นเจ้าของธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ "หลินเสี่ยวจ๋าย (Lin Xiaozhai") บอกว่าเธอเลือกที่จะมาที่นี่เพราะเธอคิดว่าอาชีพของผู้มีอิทธิพลทางอินเทอร์เน็ตนั้นบอบบางมากดังนั้นเธอจึงต้องการพัฒนาทักษะเพิ่มเติม. การแสดงของสาว ๆ จากบริษัท Yuehua ENT นั้นยอดเยี่ยมมาก แต่ที่เมนเทอร์ไม่ประทับใจกับพวกเขาเพราะพวกเขาไม่มีลักษณะที่แตกต่างดังนั้นพวกเธอทั้งหมดจึงถูกมอบหมายให้อยู๋ในห้อง C
การประเมินเบื้องต้นสิ้นสุดลงในที่สุด ภารกิจแรกสำหรับเด็กฝึกหัดคือการประเมินตำแหน่ง มีสามตำแหน่งคือ การร้อง (Vocal), การเต้น (Dance) และการแรป (Rap) ตอนแรกเด็กฝึกหัดทุกคนจะได้เลือกตำแหน่งที่แต่ละคนต้องการ เพลงที่แตกต่างกันสำหรับแต่ละตำแหน่งก็แตกต่างกัน แต่มีเพียงเด็กฝึกหัดในห้อง A เท่านั้นที่มีสิทธิ์เลือกเพลงที่พวกเขาต้องการ จากความคาดหวังของทุกคน "ช่างกวนสี่อ้าย (Shangguan Xiai)" เลือกเพลง "Kissing the Future of Love" เพราะเธอต้องการแสดงให้ผู้ชมเห็นว่าเธอสามารถทำทุกสิ่งที่พวกเขาต้องการ หลังจากเลือกเพลงที่พวกเขาต้องการ เด็กฝึกหัดในห้อง A สามารถเลือกเพื่อนร่วมทีมที่พวกเขาต้องการ ลำดับของการเลือกเด็กห้อง A ที่จะได้เลือกก่อนคือการจับฉลากชื่อ เด็กกฝึกหัดที่ถูกเรียกชื่อสามารถคัดเลือกเพื่อนร่วมทีมจากห้อง B-F ได้ครั้งเดียวจนครบจำนวน หลังจากผู้เข้าร่วมคลาส A จบการจัดกลุ่มของพวกเขา ยังมีอีกหลายเพลงที่เหลือ สำหรับเพลงที่เหลือทั้งหมดพวกเขาจะถูกเลือกโดยการจับฉลาก อย่างไรก็ตามหากเด็กฝึกหัดบางคนไม่ได้เลือกที่จะแสดงเพลงที่เหลือในตำแหน่งของพวกเขาพวกเขาจะถูกมอบหมายให้อยู่กับกลุ่มอื่น
ตอนที่ 4 การแสดงการประเมินเบื้องต้น
สรุปผลการประเมินเบื้องต้น.
จากการประเมินเบื้องต้น จะแบ่งเด็กฝึกหัดทั้งหมดเป็น 5 ห้อง คือ ห้อง A,B,C,D และ F โดยแต่ละห้องมีสมาชิกดังนี้
ตอนที่ 5 (26 มีนาคม 2563).
ภารกิจแรกสำหรับเด็กฝึกหัดได้เริ่มขึ้น นั่นคือการประเมินตำแหน่ง หลังจากที่ได้เลือกทีมและเพลงที่ใช้ในการแสดงแล้ว แต่ละทีมจะต้องขึ้นแสดงบนเวทีสาธารณะ เมื่อการแสดงของแต่ละทีมจบลง จะให้โปรดิวเซอร์รุ่นเยาว์เป็นผู้โหวตให้แก่เด็กฝึกหัด และหลังจากนั้นเด็กฝึกหัดจะต้องไปที่ห้องประกาศผล ในการประกาศผลจะประกาศคะแนนตามลำดับที่มากที่สุด จนถึงอันดับที่ 1 ของทีม ซึ่งคะแนนของผู้ที่ได้อันดับที่ 1 จะไม่ปรากฏ โดยจะประกาศคะแนนเมื่อการแข่งขันภารกิจครั้งแรกจบลง
ในตอนที่ 5 นี้มีการแข่งขันทั้งหมด 5 ทีม เป็นตำแหน่ง Vocal 1 ทีม ตำแหน่ง Dance 1 ทีม และตำแหน่ง Rab 3 ทีม ซึ่งตำแหน่ง Rap ได้ทำการแข่งขันครบทั้งหมดแล้ว ในช่วงท้ายของตอนนี้เป็นการประกาศอันดับของเด็กฝึกหัดในตำแหน่ง Rap ทั้ง 3 เพลง
ตอนที่ 5 การแสดงรอบสาธารณะครั้งที่ 1 การประเมินตำแหน่ง
คะแนนสูงสุดของทีม
หัวหน้าทีม
เซนเตอร์
หัวหน้าทีมและเซนเตอร์
ตอนที่ 6 (28 มีนาคม 2563).
ภารกิจการประเมินตำแหน่งยังคงดำเนินต่อไป โดยในตอนนี้มีการแข่งขันของทีม Dance 3 ทีมและ ทีม Vocal อีก 3 ทีม
ตอนที่ 6 การแสดงรอบสาธารณะครั้งที่ 1 การประเมินตำแหน่ง
ตอนที่ 7 (2 เมษายน 2563).
ตอนที่ 7 การแสดงรอบสาธารณะครั้งที่ 1 การประเมินตำแหน่ง
ภารกิจการแข่งขัน.
ภารกิจที่ 1: การประเมินตำแหน่ง.
หลังจากที่เด็กฝึดหัดได้เลือกทีมและเพลงที่ใช้ในการแสดงแล้ว แต่ละทีมจะต้องขึ้นแสดงบนเวทีสาธารณะ เมื่อการแสดงของแต่ละทีมจบลง จะให้โปรดิวเซอร์รุ่นเยาว์เป็นผู้โหวตให้แก่เด็กฝึกหัด และหลังจากนั้นเด็กฝึกหัดจะต้องไปที่ห้องประกาศผล ในการประกาศผลจะประกาศคะแนนตามลำดับที่มากที่สุด จนถึงอันดับที่ 1 ของทีม ซึ่งคะแนนของผู้ที่ได้อันดับที่ 1 จะไม่ปรากฏ โดยจะประกาศคะแนนเมื่อการแข่งขันภารกิจครั้งแรกจบลง
ในการประกาศผลคะแนนจะถูกตัดสินแยกไปในแต่ละตำแหน่ง ทีมที่มีคะแนนเป็นอันดับที่ 1 ของแต่ละตำแหน่ง เด็กฝึกหัดที่ได้อันดับที่ 1 ในทีมนั้นจะได้รับคะแนนพิเศษเพิ่ม 20,000 คะแนน และเด็กฝึกหัดคนอื่นๆที่เหลือในทีม จะได้คะแนนพิเศษเพิ่ม 10,000 คะแนน และทีมที่ได้คะแนนเป็นอันดับที่ 2 ของตำแหน่ง Dance และ Vocal สมาชิกในทีมจะได้คะแนนเพิ่มอีก 3,000 คะแนน โดยจะนำคะแนนดังกล่าวไปรวมกับคะแนนโหวตในแต่ละสัปดาห์ และเมื่อการประเมินตำแหน่งทุกตำแหน่งเสร็จเรียบร้อย เด็กฝึกหัดทุกคนจะถูกเรียงอันดับจากคะแนนที่ได้ (ไม่รวมคะแนนพิเศษ) เพื่อการจัดห้อง A-F ในการฝึกซ้อมสำหรับภารกิจต่อไป
ประกาศผลคะแนนตำแหน่ง Rap.
ทีมที่คะแนนสูงสุด
ผู้ที่คะแนนสูงสุด
อันดับของเด็กฝึกหัดตำแหน่ง RAP
ประกาศผลคะแนนตำแหน่ง Dance.
อันดับของเด็กฝึกหัดตำแหน่ง DANCE
มัสยิดญามิอุลอัลฟาร์
มัสยิดญามิอุลอัลฟาร (, , รู้จักในภาษาปากว่า "สัมมันโกตตุปัลลิ", "รฐูปัลลิยะ" และ "มัสยิดแดง") เป็นมัสยิดทางประวัติศาสตร์ในโคลัมโบ, ประเทศศรีลังกา โดยตั้งอยู่บนทางแยกที่สองในเพ็ตตาฮ์
การก่อสร้างเริ่มขึ้นในค.ศ. 1908 และสำเร็จในค.ศ. 1909 โดยมีการมอบอำนาจหน้าที่ของมัสยิดโดยประชาคมมุสลิมอินเดียท้องถิ่น (local Indian Muslim community) เพื่อเติมเต็มการละหมาด 5 เวลาและละหมาดวันศุกร์ ผู้ออกแบบและสร้างมัสยิดมีชื่อว่า Habibu Labbe Saibu Labbe ซึ่งออกแบบรายละเอียด/ภาพจากสถาปัตยกรรมอินโด-ซาราเซนตามคำขอของนักค้าจากอินเดียใต้ (South Indian traders) ตัวมัสยิดมีรูปแบบสถาปัตยกรรมผสมกัน โดยใช้องค์ประกอบจากสถาปัตยกรรมอินเดียกับอินโด-อิสลาม ผสมกับสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกและฟื้นฟูคลาสสิก ในตอนแรก ตัวมัสยิดจุคนถึง 1,500 คน ถึงแม้ว่าจะมีผู้มาละหมาดประมาณ 500 คนก็ตาม
จุดเด่นของมัสยิดคือ ตึกสองชั้นที่มีสีแดงขาวสลับกับเป็นแถบคล้ายลูกอม ซึ่งมีหอนาฬิกา และทำให้ระลึกถึงมัสยิดจาเม็กในกัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย (ก่อสร้างในปีค.ศ. 1910)
ใน ค.ศ. 1975 ด้วยความช่วยเหลือของฮาจี โอมาร์ ทรัสต์ (Haji Omar Trust) เขาได้ซื้อตึกรอบข้างเพื่อขยายมัสยิดให้มีความจุถึง 10,000 คน
เจนนาโร กัตตูโซ
เจนนาโร อีวัน "รีโน" กัตตูโซ ( ; เกิดวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1978) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี ปัจจุบันเป็นผู้จัดการของสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
สมัยที่เป็นผู้เล่น เขาเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับเป็นหลัก และยังเล่นในตำแหน่งปีกได้ด้วย เขาเริ่มต้นเล่นฟุตบอลกับสโมสรเปรูจา, ซาแลร์นีตานา และเรนเจอส์ แต่ช่วงเวลาที่เขาเป็นที่จดจำมากที่สุดคือช่วงที่เล่นให้กับมิลานในเซเรียอา ซึ่งเขาพาทีมคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในฤดูกาล 2002–03 และ 2006–07 คว้าแชมป์โกปปาอีตาเลียในฤดูกาล 2002–03 และคว้าแชมป์เซเรียอาในฤดูกาล 2003–04 และ 2010–11 นอกจากนี้ เขายังคว้าแชมป์ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนาสอง
กัตตูโซเป็นกองกลางที่ประสานงานได้ดีกับเพลย์เมกเกอร์อย่างอันเดรอา ปีร์โล ทั้งในสโมสรและทีมชาติ พวกเขาเป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้อิตาลีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2006 เช่นเดียวกันกับความสำเร็จของมิลานในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 2000 แม้ว่าเขาจะไม่โดดในด้านทักษะหรือเทคนิกในการเล่น แต่เขาก็มีความแข็งแกร่ง ความดุดันในการเล่น และการประสานที่ดีกับปีร์โล ทำให้เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองกลางตัวรับที่ดีที่สุดในโลก นอกจากนี้ เขายังมีความเป็นผู้นำที่ดี โดยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันของมิลานหลังจากที่เปาโล มัลดีนี เลิกเล่นฟุตบอลไป
กัตตูโซเริ่มต้นทำหน้าที่เป็นผู้เล่น-ผู้ฝึกสอนให้กับสโมสรซียงในสวิสซูเปอร์ลีก ต่อมาได้รับหน้าที่เป็นผู้จัดการของปาแลร์โมและเกรเต ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 เขาคุมทีมปิซาเลื่อนชั้นสู่เซเรียบี หลังจากนั้น เขาเข้ารับตำแหน่งเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของทีมชุดเยาวชนและชุดใหญ่ของมิลานในช่วง ค.ศ. 2017–2019 ก่อนที่จะเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการของนาโปลี ซึ่งเขาคว้าแชมป์แรกในฐานะผู้จัดการทีม นั่นคือ โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2019–20
เปรูจาชุดเยาวชน
อิตาลี รุ่นอายุไม่เกิน 21
มาร์โก มาเตรัซซี
มาร์โก มาเตรัซซี (; เกิดวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1973) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลีในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก 2006 เขาเคยเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลในช่วงเวลาสั้น ๆ
ในช่วงต้นของอาชีพ มาเตรัซซีเล่นให้กับหลายสโมสรในเซเรียบีและเซเรียซี อีกทั้งยังเล่นให้กับเอฟเวอร์ตันในพรีเมียร์ลีก ต่อมาเขาได้เล่นให้กับเปรูจาในช่วง ค.ศ. 1995–98 และ 1999–2001 ต่อมาใน ค.ศ. 2001 เขาได้เซ็นสัญญากับอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโนด้วยค่าตัว 10 ล้านยูโร ในระดับสโมสร เขาพาอินเตอร์คว้าแชมป์หลายรายการ ได้แก่ เซเรียอาห้าสมัย ซึ่งเป็นการคว้าแชมป์ติดต่อกันตั้งแต่ ค.ศ. 2006–2010 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกหนึ่งสมัย ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกหนึ่งสมัย โกปปาอีตาเลียสี่สมัย และซูแปร์โกปปาอีตาเลียนาสี่สมัย
มาเตรัซซีลงเล่นให้กับทีมชาติอิตาลีทั้งหมด 41 นัดตั้งแต่ ค.ศ. 2001–2008 และได้ลงเล่นในฟุตบอลโลกและฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปอย่างละสองครั้ง เขาเป็นผู้เล่นคนสำคัญที่มีส่วนช่วยให้อิตาลีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2006 เหนือฝรั่งเศส โดยในนัดชิงชนะเลิศ เขาทำประตูตีเสมอให้กับอิตาลี ต่อมาในช่วงต่อเวลาพิเศษ เขาถูกซีเนดีน ซีดาน โขกศีรษะใส่ ทำให้ซีดานได้รับใบแดงไล่ออกจากสนาม และในช่วงการยิงลูกโทษ เขาเป็นผู้ยิงจุดโทษจนทำให้ทีมคว้าแชมป์ได้สำเร็จ
มาเตรัซซีเป็นผู้เล่นในตำแหน่งกองหลังที่มีสไตล์การเล่นอันแข็งแกร่งและดุดัน จนทำให้เขาได้รับใบเหลือง 60 ใบ และใบแดง 25 ใบตลอดอาชีพการค้าแข้ง เนื่องด้วยอารมณ์ร้อนและการเข้าสกัดที่หนักหน่วงของเขา ทำให้เขามีข้อพิพาทกับผู้เล่นคนอื่นในการแข่งขันหลายนัด เมื่อเปรียบเทียบกับกองหลังที่เลิกเล่นฟุตบอลไปแล้วอย่างปัสกวาเล บรูโน สิ่งนี้ทำให้ "เดอะไทมส์" จัดอันดับให้เขาอยู่อันดับที่ 45 จาก 50 นักฟุตบอลที่โหดที่สุดในประวัติศาสตร์
แหล่งข้อมูล:
"อ้างอิง:"
วันเทก
"วันเทก"  เป็นภาพยนตร์สารคดีไทยในปี พ.ศ. 2563 ที่กำกับโดย มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล โดยเป็นเรื่องราวของกลุ่มไอดอลบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต กับบันทึกเหตุการณ์งานเลือกตั้งเซ็มบัตสึประจำซิงเกิลที่ 6
เพลงรองจากซิงเกิลที่ 7 ของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต "77 ดินแดนแสนวิเศษ ไทป์ A"
"วันเทก" เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2563 บนเน็ตฟลิกซ์ โดยแต่เดิมนั้นกำหนดฉายในโรงภาพยนตร์ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2563 แต่เนื่องจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนา 2019 ทำให้ตัดสินใจเลื่อนออกฉาย และกำหนดเผยแพร่ทั่วโลกผ่านเน็ตฟลิกซ์ในที่สุด นับถือเป็นภาพยนตร์สารคดีไทยเรื่องแรกที่เป็นภาพยนตร์ต้นฉบับ (Original Movie) ของเน็ตฟลิกซ์อีกด้วย
เกนนาโร กัตตูโซ
ฟุตบอลในประเทศอิตาลี
ฟุตบอล หรือ "กัลโช" ในภาษาอิตาลี เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศอิตาลี ฟุตบอลทีมชาติอิตาลีถูกมองว่าเป็นหนึ่งในทีมชาติที่ดีที่สุดในโลก พวกเขาชนะเลิศฟุตบอลโลกถึง 4 สมัย (1934, 1938, 1982, 2006; เป็นรองเพียงบราซิลซึ่งได้ 5 สมัย) จบรองชนะเลิศในฟุตบอลโลก 2 ครั้ง (1970, 1994) จบอันดับที่สามในฟุตบอลโลก 1990 และจบอันดับที่สี่ในฟุตบอลโลก 1978 พวกเขายังชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปสองสมัยในปี 1968 และ 2020 และจบรองชนะเลิศสองครั้งในปี 2000 และ 2012 เกียรติประวัติอื่น ๆ ได้แก่ จบอันดับที่สามในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 ชนะเลิศโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 และชนะเลิศเซ็นทรัลยูโรเปียนอินเตอร์เนชันนัลคัพสองสมัยในฤดูกาล 1927–30 และ 1933–35
ลีกฟุตบอลสูงสุดของอิตาลี ซึ่งก็คือ เซเรียอา เป็นหนึ่งในลีกฟุตบอลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก และถูกมองว่าเป็นลีกฟุตบอลที่เน้นแท็กติกมากที่สุดในโลก สโมสรจากอิตาลีชนะเลิศถ้วยรางวัลยุโรปถึง 48 ครั้ง ทำให้อิตาลีเป็นชาติที่มีสโมสรประสบความสำเร็จในการแข่งขันระดับทวีปมากเป็นอันดับที่สองของยุโรป เซเรียอาเป็นลีกของสามสโมสรที่มีชื่อเสียงของโลก ได้แก่ ยูเวนตุส มิลาน และอินเตอร์ ซึ่งทั้งหมดเป็นสมาชิกผู้ร่วมก่อตั้งจี-14 เซเรียอาจึงเป็นเพียงลีกเดียวที่มีสโมสรผู้ร่วมก่อตั้งจี-14 ถึงสามสโมสร
นอกจากยูเวนตุส มิลาน และอินเตอร์แล้ว ยังมีสโมสรใหญ่อื่น ๆ ได้แก่ โรมา, ฟีออเรนตีนา, ลาซีโอ และปาร์มาซึ่งปัจจุบันถูกแทนที่โดยนาโปลี สโมสรเหล่านี้รู้จักกันในชื่อ "เจ็ดสาวน้อยแห่งฟุตบอลอิตาลี" ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอิตาลีประสบความสำเร็จในการแข่งขันระดับทวีป โดยเฉพาะอย่างยิ่งการคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ผู้เล่นหลายคนคว้ารางวัล"บัลลงดอร์"ขณะที่เล่นอยู่ในเซเรียอามากกว่าในลีกอื่น ๆ ของโลก
สโมสรที่เข้าร่วมแข่งขันระดับทวีป.
นี่คือรายชื่อสโมสรจากอิตาลีที่เข้าชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพและแชมเปียนส์ลีก
ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1932
การแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1932 เป็นการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 10 ที่กรุงลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐ ระหว่างวันที่ 9-13 สิงหาคม พ.ศ. 2475 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ คือ ประเภททีมชาย 8 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 85 คน จาก 18 ประเทศ
NOTE: Including one South Korean boxer, who competed for Japan."
โคบัง
โคบัง  หรือ ป้อมตำรวจชุมชนเมือง เป็นสถานีตำรวจขนาดเล็กของประเทศญี่ปุ่น หรืออาจหมายถึงหน่วยงานขนาดเล็กที่สุดของกองบังคับการตำรวจจังหวัดยุคปัจจุบัน มีตำรวจประจำการในโคบังทั่วประเทศกว่า 6,000 แห่ง คอยให้บริการในฐานะ "ศูนย์กลางความปลอดภัยของชุมชน" เช่น ปฏิบัติหน้าที่ตรวจตราชุมชนเมือง รวบรวมข้อมูลของคนในชุมชน คอยให้คำแนะนำเรื่องอาชญากรรม แต่โดยมากจะเป็นงานช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่น การหาของหาย การถามทาง หรือค่ารถประจำทางไม่พอ และมีการทำกิจกรรมร่วมกับเยาวชนเมื่อว่างเว้นจากเวรยาม เช่น สอนกีฬา วาดรูป หรือจัดเลี้ยงน้ำชา
ช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1900 มีการติดตั้งชื่อโคบังเป็นอักษรละตินว่า ให้สังเกตโดยง่าย นอกจากนี้ยังมีป้อมตำรวจอีกรูปแบบหนึ่งเรียกว่า จูไซโช  บ้างแปลว่า ป้อมตำรวจชุมชนท้องถิ่น หรือป้อมที่พักตำรวจ ต่างจากโคบังตรงที่ตั้งอยู่นอกเมือง โดยเฉพาะตามหมู่บ้านหรือเมืองเล็ก ๆ
โคบังเป็นอาคารขนาดน้อย โดยมากมีเพียงชั้นเดียวหรือสองชั้น แต่ละชั้นจะมีเพียงสองห้อง (มีการใช้งานค่อนข้างหลากหลาย) มีเจ้าหน้าที่ตำรวจประจำการตั้งแต่ 1 ถึง 10 นาย (หรืออาจมากกว่านั้น) ขึ้นกับฝ่ายกิจการตำรวจชุมชน  และตั้งอยู่ในแขวงของสถานีตำรวจ  ตำรวจในโคบังจะมีผลัดเปลี่ยนเวรไม่ต้องอาศัยในโคบัง ขณะที่จูไซโชจะมีตำรวจประจำเพียงหนึ่งนาย และต้องอาศัยประจำในนั้น
การปฏิบัติงานของตำรวจโคบังสามารถตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉินได้ฉับไวและใกล้ชิดชุมชนมากกว่า โดยเฉพาะพื้นที่ที่ไกลจากสถานีตำรวจ มีการแต่งมังงะชวนหัวเรื่อง "คุณตำรวจป้อมยาม"  แต่งโดยโอซามุ อากิโมโตะ เนื้อหาหยิบยกวิถีชีวิตและการปฏิบัติงานของตัวละครเอกที่เป็นตำรวจโคบังและผูกเนื้อหาล้อเลียนเหตุการณ์สำคัญในญี่ปุ่น
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1932