pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
มาร์ทีน โอบรี  เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1950 ที่กรุงปารีส โอบรีเป็นนักการเมืองหญิงจากพรรคสังคมนิยม ซึ่งเป็นพรรคฝ่ายซ้ายของประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ.1974 เป็นต้นมา และยังดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคสังคมนิยมในปี ค.ศ.2008 และยังเป็นนายกเทศมนตรีเมืองลีล (เหนือ) ตั้งแต่ปี ค.ศ.2001 โดยบิดาของเธอ ฌาค เดอลอรส์ เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในสมัยของประธานาธิบดีฟร็องซัว มีแตร็อง และอดีตประธานประชามคมยุโรป
โอบรี ยังเคยดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานในปีค.ศ.1991 จนกระทั่งพ่ายแพ้การเลือกตั้งทั่วไปให้กับฝ่ายขวา และยังได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสังคม ในปีค.ศ.1997 โอบรีได้รับการกล่าวขานอย่างมากเนื่องจากเคยผลักดันกฎหมายจำกัดชั่วโมงการทำงาน หรือเรียกกันอย่างลำลองว่า "กฎหมายโอบรี" โดยได้ทำการลดชั่วโมงทำงานทั่วไปจาก 39 ชั่วโมง เหลือเพียง 35 ชั่วโมง ต่อสัปดาห์ และยังมีส่วนรวมในการผลักดันกฎหมายเพื่อการประกันสุขภาพถ้วนหน้าอีกด้วย
โอบรีได้ก้าวลงจากตำแหน่งทางการเมืองในปีค.ศ.2001 รับชัยชนะในลงเลือกตั้งระดับท้องถิ่นเพื่อเป็นนายกเทศมนตรีเมืองลีล และได้รับเลือกอีกวาระหนึ่งในปีค.ศ.2008 ด้วยคะแนนเสียง 66.55%
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.2008 โอบรีได้ถูกเลือกให้เป็นผู้นำพรรค หรือโดยตำแหน่ง เป็นเลขาธิการพรรค โดยได้รับชัยชนะเหนือเซกอแลน รัวยาลเพียงเล็กน้อย และในเดือนมิถุนายน ค.ศ.2011 เธอได้ประกาศว่าจะลงชิงชัยเป็นตัวแทนพรรคฯ เพื่อลงเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีค.ศ. 2012 แต่ก็พ่ายให้กับอดีตเลขาธิการพรรค และเพื่อนร่วมพรรคของเธอ นายฟร็องซัว ออล็องด์ ประธานาธิบดีคนปัจจุบัน โดยชื่อของเธอก็ได้ปรากฏอยู่ในโผแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีอีกด้วย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้รับเลือก โอบรีจึงปฏิเสธการเข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรี
หลานสาวนายพล
หลานสาวนายพล เป็นละครของทางไทยทีวีสีช่อง 3 เป็นละครแนวคอมเมดี้ ดราม่า ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เริ่ม 12 กุมภาพันธ์ 2556 เป็นต้นไป เวลา 18.45 - 20.00 น. ก่อนข่าวในพระราชสำนัก นำแสดงโดย นัฐฐพนธ์ ลียะวณิช มิเชล เบอร์แมน สมชาย เข็มกลัด ธัญญาเรศ เองตระกูล จินตหรา สุขพัฒน์
พัก กยู-รี
พัก กยู-รี (; ; 22 พฤษภาคม 2531, โซล – ) หรือชื่อในการแสดงว่า กยูรี (Gyuri) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักในฐานะสมาชิกวงคารา สังกัดค่ายดีพีเอสเอนเตอร์เทนเมนต์
พัก กยู-รี เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ เธอได้เป็นนักแสดงตั้งแต่เด็กโดยผลงานแรกของเธอก็คือ แสดงซิตคอม MBC 'Today is a Nice Day' กับคังโฮดง และ SBS 'Ladies of the Palace' โดยเธอเป็นคนตั้งชื่อวง คารา โดยเอามาจาก ภาษากรีก "chara" แปลว่า ท่วงทำนองที่ไพเราะ หรือ Sweet Melody เธอได้รับบทเป็นนักร้องครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2550 ในฐานะสมาชิกวงคาราพร้อมกันกับฮัน ซึงยอน, จอง นิโคล และคิม ซองฮี
ปาร์ค กยูริ
Park Gyuri
Gyuri
โตโยต้า พรีเมียร์คัพ 2013
การแข่งขัน โตโยต้า พรีเมียร์คัพ 2013 ครั้งที่ 4 จัดการแข่งขันโดยโตโยต้า ซึ่งจะนำทีมชนะเลิศโตโยต้า ลีกคัพ คือบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด จากประเทศไทย พบกับทีมในเจลีก คือนาโกยา แกรมปัส จากประเทศญี่ปุ่น
แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก
แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก (22 เมษายน พ.ศ. 2395 - 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455) ทรงดำรงเป็นแกรนด์ดยุคผู้ปกครองแห่งราชรัฐลักเซมเบิร์กตั้งแต่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 จนกระทั่งเสด็จสวรรคต เป็นพระราชบิดาของแกรนด์ดัชเชสมารี-อเดเลดแห่งลักเซมเบิร์กและแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก ทรงครองราชบัลลังก์สืบต่อจากแกรนด์ดยุกอดอลฟ์แห่งลักเซมเบิร์ก พระราชบิดา และพระองค์ทรงอ้างสิทธิในพระอิศริยยศ ดยุกแห่งนัสเซา พระองค์ทรงเป็นแกรนด์ดยุกพระองค์สุดท้ายแห่งลักเซมเบิร์กที่เสด็จสวรรคตขณะยังเป็นพระประมุข
เจ้าชายวิลเลม อเล็กซานเดอร์ทรงประสูติในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2395 ณ พระราชวังบรีบริช,วีสบาเดิน โดยเป็นพระราชโอรสพระองค์โตในดยุกอดอลฟ์แห่งนัสเซากับพระมเหสีพระองค์ที่สอง เจ้าหญิงอเดลเฮด-มารีแห่งอันฮัลท์-เดสซู
ตั้งแต่ประสูติพระองค์ทรงได้เป็นรัชทายาทแห่งนัสเซา พระราชบิดาของพระองค์ทรงสนับสนุนจักรวรรดิออสเตรียในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซียปีพ.ศ. 2406 หลังจากจักรวรรดิออสเตรียพ่ายแพ้ในสงคราม นัสเซาได้ถูกผนวกเข้ากับราชอาณาจักรปรัสเซียและทำให้พระราชบิดาสูญเสียราชบัลลังก์ในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2409
ในราชสำนักลักเซมเบิร์ก.
ในปีพ.ศ. 2422 พระญาติของพระองค์ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาของดยุกอดอลฟ์ พระราชบิดา คือ เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ได้อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าวิลเลมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ซึ่งทรงเป็นแกรนด์ดยุตแห่งลักเซมเบิร์กด้วย ในปีพ.ศ. 2433 พระเจ้าวิลเลมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์เสด็จสวรรคต มีพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวได้สืบราชบัลลังก์เนเธอร์แลนด์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ เนื่องจากพระราชโอรสของพระองค์สิ้นพระชนม์ก่อนหน้านี้แล้ว พระนางวิลเฮลมินาทรงถูกตัดสิทธิ์ในราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์กอันเนื่องมาจากกฎหมายแซลิกที่ไม่อนุญาตให้สตรีครองบัลลังก์
ราชรัฐซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่พ.ศ. 2358 ได้ผ่านราชบัลลังก์ไปสู่พระราชบิดาของพระองค์ซึ่งได้ขึ้นครองราชย์เป็น แกรนด์ดยุกอดอลฟ์แห่งลักเซมเบิร์ก ด้วยข้อสัญญาราชสกุลนัสเซา นับได้ว่าแกรนด์ดยุคอดอลฟีทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติลำดับที่ 17 ของพระเจ้าวิลเลมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ โดยสืบราชสกุลผ่านทางบุรุษ ที่ซึ่งมีความเกี่ยวพันที่ห่างกันมากที่สุดในประวัติศาสตร์
เจ้าชายวิลเลม อเล็กซานเดอร์ทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นแกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก
ในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 แกรนด์ดยุคอดอลฟ์เสด็จสวรรคต แกรนด์ดยุกรัชทายาทวิลเลม อเล็กซานเดอร์ได้ครองราชบัลลังก์สืบต่อเป็น แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก พระองค์ทรงเป็นโปรแตสแตนต์ และทรงอภิเษกสมรสตั้งแต่ก่อนครองราชย์ กับเจ้าหญิงมารี แอนน์แห่งโปรตุเกสพระราชธิดาในอดีตสมเด็จพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงอเดเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์กในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2436 ณ ปราสาทฟิสช์ฮอร์น แซล อัม ซี ออสเตรีย พระองค์ทรงเชื่อว่าการอภิเษกสมรสกับพระราชธิดาจากประเทศโรมันคาทอลิกจะนำมาสู่การมีพระประมุขที่เป็นโรมันคาทอลิกด้วย โดยนับตั้งแต่หลังรัชสมัยแกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 พระประมุขทุกพระองคืล้วนเป็นคาทอลิก
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระปิตุลา เจ้าชายนิโคเลาส์-วิลเฮล์มในปีพ.ศ. 2448 สายสกุลบุรุษองค์เดียวที่ถูกต้องตามกฎหมายของราชวงศ์นัสเซา-ไวล์บวร์กคือ พระญาติของแกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 เจ้าชายจอร์จ นิโคเลาส์, เคานท์แห่งมาเรนเบิร์ก ซึ่งเป็นพระโอรสจากการแต่งงานต่างฐานันดร ดังนั้นในพ.ศ. 2450 แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 ทรงประกาศให้เคานท์แห่งมาเรนเบิร์กไม่ใช่ราชนิกุล โดยทรงประกาศให้พระราชธิดาพระองค์โต เจ้าหญิงมารี-อเดเลดขึ้นเป็นทายาทโดยสันนิษฐานแห่งราชบัลลังก์ของราชรัฐ
แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์กในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 ณ ปราสาทเบิร์ก,คอลมาร์-เบิร์ก,ประเทศลักเซมเบิร์ก สิริพระชนมายุ 59 พรรษา พระองค์ทรงเป็นแกรนด์ดยุกพระองค์สุดท้ายแห่งลักเซมเบิร์กที่เสด็จสวรรคตขณะยังเป็นพระประมุข พระราชธิดาได้ขึ้นครองราชย์ต่อเป็น แกรนด์ดัชเชสมารี-อเดเลดแห่งลักเซมเบิร์ก ภายใต้การสำเร็จราชการของพระนางมารี แอนน์ พระมเหสีของพระองค์ และต่อมาแกรนด์ดัชเชสมารี-อเดเลดทรงทำให้เกิดวิกฤตในการดำรงอยู่ของสถาบันพระมหากษัตริย์ลักเซมเบิร์ก และแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก พระราชธิดาองค์รองของพระองค์ซึ่งจะได้ครองราชย์สืบต่อจากแกรนด์ดัชเชสมารี-อเดเลด ทรงสามารถแก้ไขวิกฤตต่างๆที่เกิดขึ้นในสมัยพระเชษฐภคินีได้
แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์กมีพระราชธิดาร่วมกับเจ้าหญิงมารี แอนน์แห่งโปรตุเกส 6 พระองค์ แต่ไม่มีพระราชโอรส พระราชธิดาได้แก่
เมทาดาตา
เอ็มเอ็นเอ็ม (มวยปล้ำอาชีพ)
เอ็มเอ็นเอ็ม (MNM) (Mercury Nitro Melian) เป็นทีมนักมวยปล้ำฝ่ายอธรรมของWWE ประกอบด้วย จอห์นนี ไนโตร, โจอี เมอร์คิวรี และเมลีนา
ฝักบัวรดน้ำ
เอ็มเอ็นเอ็ม (นักมวยปล้ำ)
ลางสังหรณ์
ทีเอ็นที
อากิโมโตะ ยาสุชิ
อะกิโมะโตะ ยะซุชิ
Yasushi Akimoto
Akimoto Yasushi
แดด
สีทาเล็บ
สเปซเอ็กซ์ดรากอน
สเปซเอกซ์ดรากอน  หรือที่เรียกว่า Dragon 1 หรือ Cargo Dragon เป็นยานอวกาศที่สามารถนำบางส่วนมาใช้ใหม่ได้ พัฒนาโดย สเปชเอกซ์ บริษัทขนส่งอวกาศเอกชนสัญชาติอเมริกัน ตั้งอยู่ในฮาวธอร์น, รัฐแคลิฟอร์เนีย ดราก้อนถูกส่งขึ้นสู่อวกาศโดยจรวดขนส่งแบบ Falcon 9 ซึ่งเป็นจรวดสองส่วน สเปซเอกซ์ยังพัฒนาดรากอนอีกหนึ่งรุ่นที่สามารถขนส่งมนุษย์ได้ ชื่อว่า ดราก้อนไรเดอร์ (Dragon V2)
ยานดรากอน เริ่มเที่ยวบินแรกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 และทำให้ดรากอนกลายเป็นยานอวกาศเชิงพาณิชย์ลำแรก และสามารถกู้คืนจากวงโคจรได้สำเร็จ วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ยานดรากอนแบบขนส่งสินค้า เป็นยานอวกาศเชิงพาณิชย์ลำแรกที่โคจรบรรจบและเชื่อมต่อกับสถานีอวกาศนานาชาติ นอกจากนี้ยังได้ทำสัญญาในการขนส่งสินค้าไปยังสถานีอวกาศนานาชาติภายใต้โครงการชื่อ Commercial Resupply Services ของนาซา ดรากอนเริ่มการขนส่งดังกล่าวตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 เป็นต้นมา
นอกจากนี้ สเปซเอกซ์ยังพัฒนาดรากอนสำหรับบรรทุกนักบินอวกาศในชื่อ ดรากอน วี2 สามารถขนส่งนักบินอวกาศได้ถึง 7 คน และสามารถปรับเปลี่ยนให้ขนส่งนักบินอวกาศพร้อมกับสินค้าได้ มีระยะปฏิบัติการในวงโคจรต่ำของโลก นอกจากนี้ สเปซเอกซ์ยังได้รับสัญญาจากรัฐบาลสหรัฐอเมริกาให้พัฒนายานขนส่งมนุษย์ให้ทางรัฐบาล นอกจากนี้ยังมีแผ่นกันความร้อนที่ออกแบบมาเพื่อรองรับแรงเสียดทานจากบรรยากาศโลกหลังกลับจากดาวอังคารได้ เพราะการเดินทางระหว่างดาวเคราะห์จะใช้ความเร็วหลุดพ้น ซึ่งมีความเร็วสูงมากมีความเร็วประมาณ10,000กม./ชั่วโมง
ดราก้อน (ยานอวกาศ)
ปรัชญ์ ศิระวนาดร หรือ ปรัชญ์ ปรมิณ ชื่อเล่น "เพชร" เป็นนักแสดงชาวไทย เคยเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน สายการบิน ไทยไลอ้อนแอร์ ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระและทำธุรกิจส่วนตัวมีผลงานทั้งแสดงละครและภาพยนตร์
ปรัชญ์ ศิระวนาดร มีชื่อเล่นว่า "เพชร" เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2534 เป็นบุตรคนโตของครอบครัวชาวไทยเชื้อสายจีน มีน้องสาวหนึ่งคนอายุห่างกัน 5 ปี ปรัชญ์สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาตอนต้น (ประถม 1-6) จากโรงเรียนประภามนตรี ระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนปทุมคงคาและระดับปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับ 2 คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยีสารสนเทศ สาขาเทคโนโลยีมัลติมีเดีย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ ปัจจุบันแต่งงานแล้ว เป็นแสดงอิสระใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่จังหวัดเชียงราย
ปรัชญ์เริ่มต้นเข้าสู่วงการมาโดยการแนะนำและชักชวนจากผู้กำกับ พจน์ อานนท์ โดยได้เริ่มต้นเป็นนักแสดงมีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกคือ แต๋วเตะ ตีนระเบิด เข้าฉายเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2552 กับบทบาทตัวประกอบที่วิ่งผ่านกล้องไปมา
ช่วงปลายปี พ.ศ. 2552 ปรัชญ์ก็มีผลงานภาพยนตร์กับพจน์ อานนท์ อีกครั้งในเรื่องหอแต๋วแตก แหกกระเจิง เข้าฉายเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552 รับบทเป็น เพชร เด็กหนุ่มในหอ
หลังจากนั้นพจน์ อานนท์ ก็ให้กลับไปพัฒนาการแต่งตัวและเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่ จนปรัชญ์ได้กลับมาเล่นภาพยนตร์ให้พจน์ อานนท์ อีกครั้ง ในเรื่องหอแต๋วแตกแหกมว๊ากกก 4 รับบทเป็น เพชร เด็กหนุ่มในหอผู้อยู่เบื้องหลังการฆาตกรรมในหอ ซึ่งเรื่องนี้ปรัชญ์ได้รับบทที่เด่น ทำให้ปรัชญ์เริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น
สถานะ สมรส พัชรภรณ์ ศิระวนาดร
Action real-time strategy
อาการกลัวเลขสิบสาม
อาการกลัวเลขสิบสาม  คืออาการกลัวในการพบเห็นจำนวน 13 และหลีกเลี่ยงที่จะใช้มัน ซึ่งเป็นความเชื่องมงายชนิดหนึ่งและเกี่ยวข้องกับอาการกลัวจำเพาะวันศุกร์ที่สิบสาม ศัพท์คำนี้มีการใช้เป็นครั้งแรกโดย อิซาดอร์ คอเรียต ในหนังสือ "แอบนอร์มัล ไซคอลอจี (จิตวิทยาผิดปรกติ)"
มีเรื่องปรัมปราเรื่องหนึ่งว่า การอ้างถึงแรกสุดที่บอกว่าเลขสิบสามเป็นเลขแห่งความโชคร้ายหรือความชั่วร้าย มาจากประมวลกฎหมายฮัมมูราบีของชาวบาบิโลน (ประมาณ 1780 ปีก่อน ค.ศ.) โดยกฎหมายบทที่ 13 หายไป แต่ในข้อเท็จจริง ประมวลกฎหมายฮัมมูราบีมิได้มีการนับเลข การแปลของ แอล.ดับเบิลยู. คิง (ค.ศ. 1910) ที่ปรับปรุงโดยริชาร์ด ฮุกเกอร์ ได้ตกหล่นไปหนึ่งบท ดังนี้
การแปลประมวลกฎหมายโดยบุคคลอื่น ๆ ตัวอย่างเช่นโรเบิร์ต ฟรานซิส ฮาร์เปอร์ มีบทที่ 13 รวมอยู่
ประเพณีของชาวคริสต์บางกลุ่มมีความเชื่อเรื่องความโชคร้ายจากอาหารค่ำมื้อสุดท้าย นักบุญยูดาส อิสคาริโอท ผู้ซึ่งทรยศต่อพระเยซูนั่งอยู่ในตำแหน่งที่ 13 ของโต๊ะ อย่างไรก็ตาม คัมภีร์ไบเบิลเองก็มิได้บอกลำดับที่นั่งของเหล่าอัครทูตแต่อย่างใด นอกจากนี้เลขสิบสามก็มิได้เลวร้ายไปทั้งหมดในประเพณีจูเดโอ-คริสเตียน ตัวอย่างเช่น คุณลักษณะของพระเป็นเจ้า (Thirteen Attributes of Mercy) ได้แจกแจงไว้ในโทราห์ (อพยพ 34:6–7) โบสถ์คริสต์สมัยใหม่บางแห่งก็ใช้คุณลักษณะของพระเป็นเจ้าทั้งสิบสามข้อในบทเทศน์
อาการกลัวเลขสิบสามก็มีผลกระทบต่อชาวไวกิง คือเชื่อว่าโลกิจากเทพปกรณัมนอร์สเป็นเทพองค์ที่ 13 กล่าวโดยละเอียดก็คือ โลกิถูกเชื่อว่าเป็นผู้วางแผนสังหารบัลเดอร์ และเป็นแขกคนที่ 13 ที่มาร่วมงานศพ อาจเป็นได้ว่าสิ่งนี้ทำให้เกิดความเชื่องมงายที่ว่า ถ้ามีคน 13 คนอยู่รวมกัน หนึ่งคนในกลุ่มนั้นจะเสียชีวิตในปีหน้า ประเพณีนอร์สอีกอย่างหนึ่งเกี่ยวข้องกับเรื่องปรัมปราของนอร์นา-เกสต์ (Norna-Gests þáttr) คือเมื่อนอร์น (norn) สามตนปรากฏขึ้นในงานฉลองวันเกิดของนอร์นา-เกสต์โดยไม่ได้รับเชิญ ทำให้จำนวนแขกเพิ่มขึ้นจาก 10 คนเป็น 13 คน นอร์นเหล่านั้นได้สาปให้ทารกมีอายุขัยผูกกับเทียนไขเวทย์ที่พวกนางมอบให้เป็นของขวัญ
ชาวเปอร์เซียโบราณเชื่อว่ากลุ่มดาวสิบสองราศีเป็นผู้ควบคุมเดือนต่าง ๆ ของปี และแต่ละราศีก็มีอิทธิพลต่อโลกเป็นเวลาหนึ่งพันปีหลังจากสิ้นสุดหายนะที่ฟ้าดินถล่มทลาย ด้วยเหตุนั้นจึงทำให้เลข 13 ถูกบ่งบอกว่าเป็นหายนะ และเป็นเหตุผลที่ทำให้ชาวเปอร์เซียต้องออกจากบ้านเพื่อหลีกเลี่ยงความโชคร้ายในวันที่ 13 ของปฏิทินเปอร์เซีย ซึ่งตามประเพณีเรียกว่า ซิซดาฮ์เบดัร
ความหวาดกลัว
สมเด็จพระจักรพรรดิเบาได๋
เอ็มเอ็นเอ็ม (กลุ่มนักมวยปล้ำ)
สถานีรถไฟเชียงรากน้อย
สถานีรถไฟเชียงรากน้อย เป็นสถานีรถไฟประจำตำบลเชียงรากน้อย อยู่ในเส้นทางรถไฟสายเหนือ สายตะวันออกเฉียงเหนือ และย่านชานเมือง
สถานีรถไฟเชียงรากน้อยเป็นสถานีชั้นที่ 2 งานการเดินรถแขวงกรุงเทพ กองจัดการเดินรถเขต1 ศูนย์กรุงเทพปริมณฑลและภาคตะวันออก การรถไฟแห่งประเทศไทย กระทรวงคมนาคม สถานีรถไฟเชียงรากเปิดให้บริการเดินรถทุกวันทั้งขาขึ้นและขาล่องวันละ 18 ขบวน สถานีรถไฟ มีจำนวนย่านทางรถไฟ 5 ทาง เป็นทางหลัก 3 ทาง ทางหลีก 2 ทาง ทางติดชานชาลา 5 ทาง โดยทางทิศใต้ของสถานี ห่างไป 1 โลเมตร จะมีทางแยกเพื่อรับซีเมนต์ ที่บริษัท ทีพีไอ โพลีน จำกัด สาขาTPI ศูนย์จ่ายเชียงราก ซึ่งสถานนีรถไฟเชียงรากน้อยอยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 46.01 กิโลเมตร ทางใต้ของสถานีไป 250 เมตร มีสะพานทางรถไฟข้ามคลองเชียงราก ที่เป็นเส้นแบ่งเขตจังหวัดปทุมธานี กับจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประวัติสถานีรถไฟเชียงรากน้อย.
รถไฟสาย กรุงเทพ-นครราชสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2444
ประวัติ เส้นทางเดินรถไฟสาย กรุงเทพ-โคราช สายแรกของไทย
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เหตุการณ์ทางด้านการเมือง สืบเนื่องมาจากนโยบายขยายอาณานิคมของอังกฤษและฝรั่งเศส พระองค์ท่านทรงตระหนักถึงความสำคัญของการคมนาคมโดยเส้นทางรถไฟ เพราะการใช้แต่ทางเกวียนและแม่น้ำลำคลองเป็นพื้นนั้น ไม่เพียงพอแก่การบำรุงรักษาพระราชอาณาเขต ราษฎรที่อยู่ห่างไกลจากเมืองหลวงมีจิตใจโน้มเอียงไปทางประเทศใกล้เคียง สมควรที่จะสร้างทางรถไฟขึ้นในประเทศเพื่อติดต่อกับมณฑลชายแดนก่อนอื่น ทั้งนี้เพื่อสะดวกแก่การปกครอง ตรวจตราป้องกันการรุกรานเป็นการเปิดภูมิประเทศให้ประชาชนพลเมืองเข้าบุกเบิกพื้นที่ รกร้างว่างเปล่า ให้เป็นประโยชน์ทางเศรษกิจของประเทศ และจะเป็นเส้นทางขนส่งผู้โดยสารและสินค้าไปมาถึงกันได้ง่ายยิ่งขึ้น
ดังนั้นในปี พ.ศ. 2430 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ เซอร์แอนดรู คลาก และบริษัทปันชาร์ด แมกทักการ์ด โลเธอร์ ดำเนินการสำรวจเพื่อสร้างทางรถไฟจาก กรุงเทพฯ – เชียงใหม่ และมีทางแยกตั้งแต่เมืองสระบุรี – เมืองนครราชสีมาสายหนึ่ง จากเมืองอุตรดิตถ์ – ตำบลท่าเดื่อริมฝั่งแม่น้ำโขงสายหนึ่ง และจากเมืองเชียงใหม่ไปยังเชียงราย เชียงแสนหลวงอีกสายหนึ่ง โดยทำการสำรวจให้แล้วเสร็จเป็นตอน ๆ รวม 8 ตอน ในราคาค่าจ้างโดยเฉลี่ยไม่เกินไมล์ละ 100 ปอนด์ ทั้งสองฝ่ายลงนามในสัญญา เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2430
เมื่อได้สำรวจแนวทางต่าง ๆ แล้ว รัฐบาลพิจารณาเห็นว่าจุดแรกที่สมควรจะสร้างทางรถไฟเชื่อมกับเมืองหลวงของไทยก่อนอื่น คือ นครราชสีมา ดังนั้นในเดือนตุลาคม 2433 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้งกรมรถไฟขึ้น สังกัดอยู่ในกระทรวงโยธาธิการมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมขุนนริศรานุวัติวงศ์ ทรงเป็นเสนาบดี และนาย เค. เบ็ทเก ชาวเยอรมัน เป็นเจ้ากรมรถไฟพร้อมกันนั้นได้ เปิดประมูลสร้างทางรถไฟสายกรุงเทพ – นครราชสีมา เป็นสายแรก ณ ที่ทำการรถไฟกรุงเทพ
ปรากฏว่า มิสเตอร์ จี มูเร แคมป์เบล แห่งอังกฤษ เป็นผู้ค้ำประกันประมูลได้ในราคาต่ำสุด โดยเสนอราคาเป็นเงิน 9,956,164 บาท พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระราชทานพระบรมราชานุมัติให้กระทรวงโยธาธิการว่าจ้าง มิสเตอร์ จี. มูเร แคมป์เบลล์ สร้างทางรถไฟหลวงจากกรุงเทพฯถึงนครราชสีมา เป็นสายแรก และได้เสด็จพระราชดำเนินประกอบพระราชพิธีกระทำพระฤกษ์ เริ่มการสร้างทางรถไฟ ณ บริเวณย่านสถานีกรุงเทพ เมื่อวันที่ 09 มีนาคม พ.ศ. 2434
ในปี พ.ศ. 2439 การก่อสร้างทางรถไฟสาย กรุงเทพฯ – นครราชสีมา สำเร็จบางส่วนพอที่จะเปิดการเดินรถได้ ดังนั้น ในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2439 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงเสด็จพระราชดำเนิน มาทรงประกอบพระราชพิธีเปิดการเดินรถไฟระหว่าง สถานีกรุงเทพ – อยุธยา ระยะทาง 71 กิโลเมตร และเปิดให้ประชาชนเดินทางไปมาระหว่าง กรุงเทพ – อยุธยา ได้ตั้งแต่วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2439 เป็นต้นไป ในระยะแรกเดินขบวนรถขึ้นล่องวันละ 4 ขบวน มีสถานีรวม 9 สถานี คือ สถานีกรุงเทพ บางซื่อ หลักสี่ หลักหก คลองรังสิต เชียงราก เชียงรากน้อย บางปะอิน และกรุงเก่า
สงครามจีน–เวียดนาม
สงครามจีน–เวียดนาม  หรือรู้จักกันในชื่อ สงครามอินโดจีนครั้งที่สาม เป็นสงครามชายแดนสั้น ๆ สู้รบกันระหว่างสาธารณรัฐประชาชนจีนกับสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามในต้นปี 2522 ประเทศจีนเปิดฉากการรุกเพื่อตอบโต้การบุกครองและยึดครองกัมพูชาของเวียดนามในต้นปี 2521 (ซึ่งยุติการปกครองของเขมรแดงที่จีนหนุนหลัง) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา เฮนรี คิสซินเจอร์ เขียนว่า ผู้นำจีน เติ้ง เสี่ยวผิง มองเหตุการณ์ดังกล่าวว่าเป็นความพยายามของโซเวียตที่จะ "เหยียดหนวดชั่วร้ายของมันมาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และ ... ดำเนินการขยายอาณาเขตที่นั่น" ซึ่งสะท้อนความแตกแยกระหว่างจีน–โซเวียตที่มีมานาน คิสซินเจอร์ยังสังเกตว่า "แม้ว่าการดำเนินการจะมีจุดอ่อน แต่การทัพของจีนสะท้อนการวิเคราะห์ทางยุทธศาสตร์ระยะยาวที่จริงจัง"
กำลังจีนเข้าสู่เวียดนามตอนเหนือและยึดหลายนครใกล้ชายแดน วันที่ 6 มีนาคม 2522 ประเทศจีนประกาศว่าประตูสู่กรุงฮานอยได้เปิดออกและว่าภารกิจลงโทษลุล่วงแล้ว ก่อนถอนทหารออกจากประเทศเวียดนาม ทั้งประเทศจีนและเวียดนามต่างอ้างชัยในสงครามอินโดจีนนี้ โดยกำลังเวียดนามประจำอยู่ในกัมพูชาจนถึงปี 2532 อาจกล่าวได้ว่าประเทศจีนไม่บรรลุเป้าหมายในการห้ามมิให้เวียดนามเลิกเข้าไปข้องเกี่ยวในประเทศกัมพูชา ให้หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต จึงได้มีการสะสางชายแดนจีน-เวียดนาม
แม้ว่าไม่สามารถขัดขวางเวียดนามจากกัมพูชาได้ แต่จีนสามารถแสดงให้เห็นว่าคู่แข่งคอมมิวนิสต์สมัยสงครามเย็น คือสหภาพโซเวียตนั้น ไม่สามารถคุ้มครองพันธมิตรเวียดนามได้ หลังความสัมพันธ์ที่เสื่อมลงระหว่างสหภาพโซเวียตและจีน มีการประจำทหารจีน 1.5 ล้านนายตามชายแดนจีน-โซเวียตเพื่อเตรียมสงครามเต็มขั้นกับโซเวียต
เช่นเดียวกับสงครามอินโดจีนครั้งแรก ซึ่งเกิดขึ้นจากสถานการณ์ซับซ้อนหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และสงครามเวียดนามต่างปะทุจากผลพวงที่ไม่ได้ข้อยุติของความสัมพันธ์ทางการเมือง สงครามอินโดจีนครั้งที่สามเกิดขึ้นจากปัญหาคาราคาซังจากสงครามครั้งก่อน ๆ
ผู้ชนะฝ่ายสัมพันธมิตรหลักในสงครามโลกครั้งที่สอง ได้แก่ สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียต ต่างตกลงว่าพื้นที่ดังกล่าวเป็นของฝรั่งเศส เมื่อฝรั่งเศสไม่มีวิธียึดอินโดจีนคืนทันที มหาอำนาจตกลงว่าบริเตนจะเข้าควบคุมและทหารจะยึดครองภาคใต้ ขณะที่กำลังจีนคณะชาติจะเคลื่อนเข้ามาจากทิศเหนือ กำลังจีนคณะชาติเข้าสู่ประเทศเพื่อปลดอาวุธทหารญี่ปุ่นเหนือเส้นขนานที่ 16 เมื่อวันที่ 14 กันยายน 2488 เส้นขนานดังกล่าวแบ่งอินโดจีนออกเป็นเขตควบคุมจีนและบริเตน บริเตนขึ้นบกในภาคใต้ปลดอาวุธกำลังฝรั่งเศสที่ถูกกักตัวขนาดย่อม ตลอดจนบางส่วนของกำลังญี่ปุ่นที่ยอมจำนนเพื่อช่วยในการยึดเวียดนามภาคใต้คืน เนื่องจากไม่มีกำลังบริเตนเพียงพอในทันที
แม้ว่าคอมมิวนิสต์เวียดนามและเขมรแดงจะเคยร่วมมือกันมาก่อน แต่ความสัมพันธ์นั้นเสื่อมลงเมื่อพล พต ผู้นำเขมรแดง เถลิงอำนาจและสถาปนากัมพูชาประชาธิปไตยเมื่อวันที่ 17 เมษายน 2518 หลังการปะทะหลายครั้งตามชายแดนระหว่างประเทศเวียดนามและกัมพูชา และด้วยการส่งเสริมจากผู้แปรพักตร์เขมรแดงที่หนีการกวาดล้างของเขตตะวันออก ประเทศเวียดนามจึงบุกครองกัมพูชาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2521 เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2522 กำลังเวียดนามเข้าสู่กรุงพนมเปญและผู้นำเขมรแดงหนีไปกัมพูชาตะวันตก
วิกฤตตัวประกันอินอะมะนาส
วิกฤตตัวประกันอินอะมะนาส เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2556 เมื่อผู้ก่อการร้ายที่เชื่อมโยงกับกลุ่ม อัลกออิดะฮ์ ภายใต้การบังคับบัญชาของมุคตาร บัลมุคตาร จับตัวประกันกว่า 800 คน ที่โรงงานผลิตแก๊สเชื้อเพลิง ใกล้กับเมืองอินอะมะนาส ประเทศแอลจีเรีย สี่วันให้หลัง หน่วยปฏิบัติการพิเศษเข้าจู่โจมโรงแยกแก๊สดังกล่าว เพื่อที่จะปลดปล่อยตัวประกัน
มีตัวประกันต่างชาติเสียชีวิตอย่างน้อย 39 คน ร่วมกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชาวแอลจีเรีย 1 คน และคนร้าย 29 คน คนงานชาวแอลจีเรีย 685 คน และชาวต่างชาติ 107 คนได้รับการปล่อยตัว มีคนร้ายถูกจับ 3 คน
วิกฤตการณ์ตัวประกันอิน อามีนาส
การโกง
การโกง หมายถึงวิธีการที่ผิดศีลธรรมเพื่อให้บรรลุถึงเป้าหมาย โดยนัยทั่วไปเป็นการกระทำที่แหกกฎเพื่อให้เกิดความได้เปรียบในสถานการณ์แข่งขันเช่น เกม กีฬา การพนัน การสอบ เป็นต้น การโกงทำให้ได้รับสิ่งตอบแทนสำหรับความสามารถโดยวิธีการที่ไม่สุจริต การจำกัดความอย่างกว้างนี้รวมไปถึงการให้สินบน คอร์รัปชั่น การเล่นพรรคเล่นพวก ความไม่ซื่อสัตย์ การเลือกที่รักมักที่ชัง และสถานการณ์อื่นใดที่ปัจเจกบุคคลพึงใจที่จะใช้เกณฑ์ที่ไม่เหมาะสม กฎที่ถูกละเมิดอาจปรากฏชัดแจ้ง หรืออาจมาจากจรรยาบรรณที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรซึ่งตั้งอยู่บนพื้นฐานของศีลธรรม จริยธรรม และขนบธรรมเนียม ทำให้ลักษณะของการโกงเป็นกระบวนการเชิงจิตวิสัย
โกง
เวสทินโฮเทลส์
เวสทิน หรือ เวสทิน โฮเท็ล แอนด์ รีสอร์ท เป็นเครือโรงแรมระดับบน ซึ่งเป็นเจ้าของโดยแมริออท อินเตอร์เนชั่นแนล โดยในปี ค.ศ.2020 เวสทินได้บริหารและเป็นเจ้าของโรงแรมกว่า 226 แห่งรอบโลก ประกอบด้วยกว่า 82,608 ห้องพัก และมีโรงแรมกว่าอีก 58 โรงแรมที่อยู่ในระหว่างการพัฒนา
ประวัติของกลุ่มโรงแรมเวสทิน เริ่มขึ้นในปีค.ศ. 1930 กลุ่มเจ้าของธุรกิจโรงแรมนำโดยนายเซเวิร์ท เธิร์ทส์ทัน และ แฟร้งก์ ดูพาร์ ได้รวมตัวจัดตั้งเป็นบริษัทร่วมกันเพื่อการบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยรวมถึงปีเตอร์ และอดอล์ฟ ชมิดท์ พวกเขาได้จัดตั้งกลุ่มโรงแรมเวสเทิร์น (Western) ประกอบไปด้วยโรงแรมถึง 17 แห่งในรัฐวอร์ชิงตัน และในปีค.ศ. 1954 ก็ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งหนึ่งเป็นกลุ่มโรงแรม "เวสเทิร์น อินเตอร์แนชันแนล โฮเท็ล" (Western International Hotel) โดยในปีค.ศ.1958 ก็ได้มีการตั้งศูนย์การจัดการไว้ที่สำนักงานใหญ่ และในปีค.ศ. 1963 กลุ่มโรงแรมฯก็ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์เป็นครั้งแรก
ในปีครบรอบ 50 ปีแห่งการก่อตั้งกลุ่มโรงแรม ในปีค.ศ. 1980 จึงได้มีมติเปลี่ยนชื่อเป็น "เวสทิน โฮเท็ล แอนด์ รีสอร์ท" (Westin Hotel and Resort) เช่น ณ ปัจจุบัน
ในปีค.ศ. 1970 กลุ่มโรงแรมฯได้ถูกซื้อโดยกลุ่มบริษัท ยูเอแอล โดยในปีค.ศ. 1987 ประธานบริหาร ริชาร์ด เฟอร์ริส ได้ประกาศถึงความพยายามจะสร้างพันธมิตรร่วมกันกับสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ รถเช่าเฮิร์ทซ์ กลุ่มโรงแรมฮิลตัน กลุ่มโรงแรมเวสทิน โดยใช้ฐานข้อมูลระบบอพ็อลโล ซึ่งสุดท้ายก็ได้ล้มเลิกไปในที่สุด
ในปีค.ศ. 1988 กลุ่มโรงแรมเวสทิน ได้เปลี่ยนเจ้าของอีกครั้งเป็นกลุ่มบริษัท อาโอกิ แห่งประเทศญี่ปุ่น และในปีค.ศ. 1994 ก็ได้ขายให้กับกลุ่มบริษัททุนสตาร์วูด ซึ่งเป็นกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และการลงทุน ร่วมทุนกับธนาคารโกลด์แมน ซาร์ช ในที่สุดเมื่อปีค.ศ. 1998 กลุ่มสตาร์วูด ได้ถือหุ้นบริหารเต็มทั้งหมด
เวสทินได้ถือเป็นผู้บุกเบิกนวัตกรรมใหม่ๆในการให้บริการลูกค้าที่กลายมาเป็นมาตรฐานของโรงแรมชั้นเยี่ยมในปัจจุบัน อาทิเช่น การใช้บัตรเครดิตแทนเงินสด (ในปีค.ศ. 1946) บริการรูมเซอร์วิส 24 ชั่วโมง (ในปีค.ศ. 1969) และวอยซ์เมลล์ส่วนตัวของห้องพัก (ในปีค.ศ. 1991)
การตลาดที่สำคัญของเวสทิน คือกลุ่มอุปกรณ์เครื่องนอนและความสะดวกสบายในห้องพัก ซึ่งได้มีการนำผลิตภัณฑ์ออกมาขายปลีก โดยมีการสร้างแบรนด์ "เฮเวนลี่" (Heavenly) ขึ้นในปีค.ศ. 2005 ซึ่งบุกเบิกด้านเครื่องนอน และผ้าปูที่นอนในแบรนด์ "เฮเวนลี่" มากกว่า 60 สาขาในสหรัฐอเมริกา
ในห้วงทศวรรษที่ผ่านมา เวสทินได้ขยายกิจการอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่ปีค.ศ. 2005 จำนวนโรงแรมที่บริหารโดยเวสทิน ได้เพิ่มขึ้นจาก 120 โรงแรมใน 24 ประเทศ เป็นกว่า 160 โรงแรม ใน 37 ประเทศ ข้อมูล ณ ปีค.ศ. 2011
กอดซิลลัส
กอดซิลลัส  เป็นชื่อชั่วคราวของฟอสซิลอายุ 450 ล้านปี ที่พบในชั้นหินใกล้ Covington รัฐ Kentucky โดย paleontologist ฝึกหัด Ron Fine แห่ง Cincinnati Dry Dredgers
เรือโฮเวอร์คราฟต์
เรือโฮเวอร์คราฟต์  เป็นงานฝีมือที่มีความสามารถในการเดินทางไปทั่วน้ำ โคลนหรือน้ำแข็งและพื้นผิวอื่น ๆ ทั้งที่ความเร็วและเมื่อเคลื่อนที่ เรือโฮเวอร์คราฟต์ เป็นเรือไฮบริดที่ดำเนินการโดยนักบินเป็นเครื่องบินมากกว่ากัปตันเรือทางทะเล
พวกเขาทำงานโดยการสร้างเบาะของอากาศความดันสูงระหว่างเรือของเรือและพื้นผิวด้านล่าง โดยปกติเบาะนี้จะบรรจุอยู่ภายใน "กระโปรง" ที่ยืดหยุ่น พวกเขามักจะเลื่อนระดับความสูงอยู่ระหว่าง 200 มิลลิเมตร และ 600 มิลลิเมตร อยู่เหนือผิวน้ำใด ๆ และการใช้งานเกินกว่า 20 นอตและสามารถล้างไล่ระดับสีได้ถึง 20 องศาเซลเซียส
การออกแบบครั้งแรกสำหรับเรือโฮเวอร์คราฟต์ การประดิษฐ์ที่ได้มาจากอังกฤษในคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ถึง 1960 พวกเขาใช้ในขณะนี้ทั่วโลกในฐานะผู้เชี่ยวชาญในการลำเลียงบรรเทาภัยพิบัติ, ชายฝั่ง, การใช้งานทหารและการสำรวจเช่นเดียวกับการกีฬาหรือการให้บริการผู้โดยสาร รุ่นที่มีขนาดใหญ่มากได้รับการใช้ในการขนส่งหลายร้อยคนและยานพาหนะข้ามขณะที่คนอื่นช่องแคบอังกฤษมีการใช้งานทางทหารที่ใช้ขนส่งถัง, ทหารและอุปกรณ์ขนาดใหญ่ในสภาพแวดล้อมที่เป็นมิตรและภูมิประเทศ
เรือโฮเวอร์คราฟต์ สามารถขับเคลื่อนด้วยหนึ่งหรือมากกว่าเครื่องยนต์ เรือลำเล็ก เช่น SR.N6 มักจะมีหนึ่งเครื่องยนต์ที่มีการแยกเครื่องยนต์ผ่านระบบเกียร์ บนยานพาหนะที่มีเครื่องยนต์หลายอย่าง หนึ่งโดยปกติเครื่องยนต์พัดลม หรือใบพัด ซึ่งมีหน้าที่ในการยกยานพาหนะโดยแรงดันอากาศสูงภายใต้บังคับเรือ ลมนิรภัยพองตัว "กระโปรง" ภายใต้ยานพาหนะ, ทำให้มันโผล่ขึ้นเหนือพื้นผิว เครื่องยนต์เพิ่มเติมให้แรงผลักดันในเพื่อขับเคลื่อนเรือ บางโฮเวอร์คราฟต์ ใช้ท่อเพื่อให้เครื่องยนต์ทำงานทั้งโดยอำนวยบางส่วนของอากาศเพื่อกระโปรง ส่วนที่เหลือของอากาศที่ผ่านออกมาจากหลังที่จะผลักดันไปข้างหน้าเรือ
ในเชิงพาณิชย์.
ผู้ผลิตเครื่องบินชาวอังกฤษ Saunders-Roe พัฒนาเป็นครั้งแรกโฮเวอร์คราฟ์แบบคนแบก-ทางปฏิบัติ, SR.N1 ซึ่งออกโปรแกรมทดสอบหลายแห่งในปี ค.ศ. 1959-1961 (สาธิตสาธารณะครั้งแรกในปี ค.ศ.1959) รวมทั้งการทดสอบข้ามช่องทางทำงานในกรกฎาคม ค.ศ. 1959 ขับโดย ปีเตอร์ ("ชิพเปอร์") แลมบ์ นักบินทดสอบอดีตสมาชิกทหารเรือและหัวหน้านักบินทดสอบซอนเดอส์ยอง คริสโต ค็อกเคอเรลล์ อยู่บนเรือ และการบินที่เกิดขึ้นในวันครบรอบ 50 ปีของตรงกันข้ามทางอากาศแรกของหลุยส์ เบอร์รอต
นันทนาการ / กีฬา.
ชุดขนาดเล็กที่ผลิตในเชิงพาณิชย์หรือแผนการสร้างโฮเวอร์คราฟ์เพิ่มขึ้นจะถูกนำมาใช้เพื่อการพักผ่อนหย่อนใจ เช่น การแข่งรถ และการประมงแล่นในทะเลสาบน้ำจืด และแม่น้ำพื้นที่เป็นแอ่งน้ำบริเวณปากแม่น้ำ และน้ำทะเลชายฝั่งฝั่ง
ชมรมล่องเรือโฮเวอร์คราฟ์ จะทุ่มเทเพื่อการส่งเสริมสนับสนุนและพัฒนางานอย่างปลอดภัยและน้ำใจของโฮเวอร์คราฟ์แล่นด้านสันทนาการ เป็นระเบียบในการฝึกอบรมทางการเลื่อนเหตุการณ์และมีระดับโลกเครื่องมือการออกแบบโฮเวอร์คราฟ์แนะนำในการดำเนินงานความปลอดภัย, ส่วนลดสมาชิกและประกันเรือ แต่ก็มีสโมสรบอร์ดที่ใช้งานและให้ข้อมูลของสมาชิก
ชมรมโฮเวอร์คราฟ์ แห่งบริเตนใหญ่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1966 เป็นประจำภายในประเทศและจัดกิจกรรมการแข่งขันชายฝั่งโฮเวอร์คราฟ์ในสถานที่ต่าง ๆ ทั่วสหราชอาณาจักร