pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
สมเด็จพระเจ้าโลโลฟากางาโล  ทรงเป็นตูอีโตงา (พระมหากษัตริย์) พระองค์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอะโฮเออิตูกับพระมเหสีไม่ทราบชื่อ ในยุคสมัยนี้เป็นยุคสมัยที่จักรวรรดิค่อยๆที่จะพัฒนาขึ้นมาจากเดิมเรื่อยๆ สำหรับปีพระราชสมภพและปีที่สิ้นพระชนม์ยังคงเป็นปริศนาเนื่องจากหลักฐานเชิงประจักษ์ยังมีไม่เพียงพอ พระองค์มีพระราชโอรสที่ปรากฏพระนามเพียงพระองค์เดียวคือสมเด็จพระเจ้าฟางาโอเนโอเน
เดวิด อัศวนนท์
เดวิด อัศวนนท์ นักแสดงชาวไทย - ฝรั่งเศส มีชื่อเป็นภาษาไทยว่า ชัชวาลย์ อัศวนนท์ เป็นเหลนของพระยาราชาสาธก (ง่วนสุน อัศวนนท์) ปู่ทวด และ คุณหญิงฟอง (สกุลเดิม บุนนาค) ย่าทวด ทั้งยังมีศักดิ์เป็นหลานปู่ของคุณหลวงประเจิดอักษรลักษณ์ (สมโภช อัศวนนท์) รวมทั้งเป็นหลานชายของ อมรา อัศวนนท์ เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 ที่ประเทศฝรั่งเศส และย้ายมาใช้ชีวิตที่ประเทศไทยตั้งแต่อายุ 3 ปี
จบการศึกษาสาขาจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยบอสตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา ชื่นชอบการแสดงจากการได้ติดตามผลงานของ แอนโทนี ฮ็อปกินส์ นักแสดงระดับโลกชาวเวลช์ ประเทศเวลส์ ทำให้เริ่มสนใจในด้านการแสดง เมื่อจบการศึกษาจึงลองหาประสบการณ์ โดยเริ่มจากการทำงานในธุรกิจขายอุปกรณ์วิศวกรรมไฟฟ้าของครอบครัว จากนั้นได้ทดลองงานด้าน Event marketing ก่อนจะทำงานในโรงแรมที่ประเทศอังกฤษ และทำงานในโรงงานปศุสัตว์ที่ประเทศฝรั่งเศส เริ่มงานในวงการบันเทิงประเทศไทยด้วยการเป็นพิธีกรในรายการต่างๆ เช่น CJ Chic Channel, รายการ Inside Entertainment (ไอทีวี) ช่วง IE Travel, รายการ IE Show.com (ช่อง 5), รายการ Living Fashion (Chic Channel), รายการ D1&amp;Only (Chic Channel), รายการ Fashion Update (Chic Channel) เป็นต้น
เริ่มการแสดงในบทบาทของ ริค ตำรวจคู่หูของ หม่ำ จ๊กมก จากภาพยนตร์เรื่อง "ต้มยำกุ้ง" ในปี พ.ศ. 2548 และในปี พ.ศ. 2550 ได้เข้าศึกษาต่อด้านการแสดงที่ The Lee Strasberg Theatre and Film Institute ในมหานครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา เริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้น และเป็นที่รู้จักในวงการบันเทิงไทยอย่างเต็มตัว จากการรับบท เฮซุส หนุ่มโรคจิตจากภาพยนตร์เรื่อง "เคาท์ดาวน์" ในสังกัดจีทีเอช เมื่อปลายปี พ.ศ. 2555 ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 22 รางวัลพระสุรัสวดี และรางวัลจากชมรมวิจารณ์บันเทิงในปีเดียวกันด้วย
ชัชวาลย์ อัศวนนท์
เอเรียล ชารอน
พระเจ้าฟางาโอเนโอเน
สมเด็จพระเจ้าฟางาโอเนโอเน  ทรงเป็นตูอีโตงา (พระมหากษัตริย์) พระองค์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา พระองค์เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าโลโลฟากางาโลกับพระมเหสีไม่ทราบชื่อ สำหรับปีพระราชสมภพและปีที่สิ้นพระชนม์ รวมไปถึงพระราชกรณียกิจของพระองค์ยังคงเป็นปริศนาเนื่องจากหลักฐานเชิงประจักษ์ยังมีไม่เพียงพอ พระองค์มีพระราชโอรสที่ปรากฏพระนามเพียงพระองค์เดียวคือสมเด็จพระเจ้าลีเฮา
ยุทธการที่ฝรั่งเศส
ยุทธการที่ฝรั่งเศส  หรือ ความพินาศที่ฝรั่งเศส  ในเยอรมนีเรียก การทัพตะวันตก  คือการบุกโดยกองทัพเยอรมันเพื่อยึดครองภาคเหนือของประเทศฝรั่งเศสและกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ฝรั่งเศสได้ประกาศสงครามต่อเยอรมนีในวันที่ 3 กันยายน 1939 หลังจากที่เยอรมนียกทัพบุกครองโปแลนด์ซึ่งเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศสและอังกฤษ ในช่วงต้นเดือนกันยายน 1939 ทางกองทัพฝรั่งเศสบุกเข้าซาร์ลันท์ของเยอรมันอย่างมีขอบเขต แต่ในกลางเดือนตุลาคมของปีนั้นทางกองทัพฝรั่งเศสกลับถอนกำลังมากลับประจำตำแหน่งเดิมหลังแนวมาฌีโน ตลอดหกสัปดาห์หลังตั้งแต่วันที่ 10 พฤษภาคม 1940 เป็นต้นไป กองทหารเยอรมันเอาชนะกองทหารสัมพันธมิตรโดยปฏิบัติการยานยนต์ และเข้าพิชิตฝรั่งเศส เบลเยียม, ลักเซมเบิร์ก, เนเธอร์แลนด์ เป็นจุดสิ้นสุดของแนวรบด้านตะวันตกจนกระทั่งการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี ในวันที่ 6 มิถุนายน 1944 อิตาลีได้เข้าร่วมกับเยอรมนีและประกาศสงครามต่อฝรั่งเศสในวันที่ 10 มิถุนายน 1940
10 พฤษภาคม เยอรมนีเริ่มปฏิบัติการ "เหตุเหลือง"  กองยานเกราะเยอรมันได้ทำบุกโจมตีเข้าผ่านทางอาร์แดนและตามแนวแม่น้ำซอมอย่างกระทันหันด้วยความเร็วที่ทางฝ่ายสัมพันธิมิตรคาดไม่ถึง กองพลยานเกราะเยอรมันข้ามแม่น้ำเมิซได้ในวันที่ 15 พฤษภาคมและบุกต่อไปทางตะวันตกโดยทันที ฝ่ายเยอรมันได้ตัดขาดเส้นทางการเดินทัพของฝ่ายสัมพันธมิตรในพื้นที่ และสามารถล้อมกองทหารฝ่ายสัมพันธมิตรที่กำลังมุ่งหน้าขึ้นเหนือไปช่วยเบลเยียมและจะเข้าโจมตีเยอรมันกับกองทัพที่คาดว่าจะเป็นกองทัพหลักของเยอรมัน ด้วยปฏิบัติการยานเกราะอันมีประสิทธิภาพของเยอรมันทำให้กองทหารบริติช, ฝรั่งเศส และเบลเยียมถูกผลักดันไปจนมุมอยู่ที่หาดเดิงแกร์ก รัฐบาลบริติชได้ทำการอพยพกองทัพต่างแดนบริติช (BEF) ตลอดจนกองพลฝรั่งเศสออกจากหาดเดิงแกร์กในปฏิบัติการไดนาโมจนเสร็จสิ้นวันที่ 4 มิถุนายน 1940
เยอรมนีเริ่มปฏิบัติการ "เหตุแดง"  ในวันที่ 5 มิถุนายน กองพลบริติชและฝรั่งเศส 60 หน่วยที่เหลืออยู่พยายามต่อต้านการุรกรานอย่างสุดกำลังแต่ก็ไม่เป็นผลมากนัก เนื่องจากฝ่ายเยอรมันมีการสนับสนุนทางอากาศและมียานเกราะที่เหนือกว่ามาก กองยานเกราะเยอรมันยกทัพโอบล้อมแนวมาฌีโนจากภาคเหนือและมุ่งเข้าสู่ภาคกลางของฝรั่งเศส และเข้ายึดกรุงปารีสที่ไร้ทหารป้องกันในวันที่ 14 มิถุนายน ผู้คนในรัฐบาลฝรั่งเศสต่างหลบหนีออกไปอังกฤษก่อนหน้านั้นแล้ว ผู้นำทหารเยอรมันเข้าเจรจาข้อตกลงหยุดยิงกับรัฐบาลฝรั่งเศสในวันที่ 18 มิถุนายน
ในวันที่ 22 มิถุนายน ทั้งสองฝ่ายได้ลงนามในตราสารสงบศึกที่ป่ากงเปียญ รัฐบาลวิชีฝรั่งเศส ที่เป็นกลางนำโดย จอมพลฟีลิป เปแต็ง ออกประกาศล้มล้างสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ยอมให้เยอรมนีเข้ายึดครองภาคเหนือและชายฝั่งตลอดจนแผ่นดินหลังฝั่งทะเลของฝรั่งเศส การบุกของอิตาลีส่งผลให้ทางฝรั่งเศสเสียพื้นที่บนแถบเทือกเขาและหลังจากที่ฝรั่งเศสได้ลงนามตราสารสงบศึก ทางอิตาลีก็ได้ครอบครองพื้นที่ในโซนยึดครองทางตะวันออกเฉียงใต้ รัฐบาลวิชีฝรั่งเศส มีเขตอำนาจเพียงดินแดนนอกยึดครองแถบภาคใต้ซึ่งเรียกว่า "โซนเสรี"  ในเดือนพฤศจิกายน 1942 ทหารเยอรมันและอิตาลีเข้ายึดพื้นที่โซนเสรีภายใต้ชื่อปฏิบัติการอันโทน  แม้ฝรั่งเศสจะพ่ายแพ้ศึกครั้งนี้ แต่นายพลชาลส์ เดอ โกล แห่งกองทัพฝรั่งเศสได้ลี้ภัยไปอยู่กรุงลอนดอน เขาได้จัดตั้งแนวร่วมเสรีฝรั่งเศส (France Libre) เพื่อต่อต้านนาซีเยอรมนีและรัฐบาลวิชีฝรั่งเศส ฝรั่งเศสอยู่ภายใต้การยึดครองของฝ่ายอักษะจนกระทั่งถูกปลดปล่อยหลังจากฝ่ายสัมพันธมิตรยกพลขึ้นบกในปี 1944
แนวมาฌีโน.
ช่วงทศวรรษที่ 1930 ฝรั่งเศสได้สร้างแนวป้องกันที่ชื่อ "แนวมาฌีโน"  ตามแนวพรมแดนร่วมกับเยอรมัน ตลอดเส้นนี้เต็มไปด้วยป้อมปราการคอนกรีต สิ่งกีดขวาง และอาวุธ จุดประสงค์ของแนวป้องกันนี้คือทางฝรั่งเศสสามารถลดจำนวนกำลังคนในการรบกับเยอรมันโดยตรงและสามารถบังคับให้เยอรมนีเลือกส่งกองทัพหลักเข้าบุกผ่านเบลเยียมแทน ทางฝรั่งเศสจึงจะสามารถส่งหน่วยทหารมือดีที่ไปรบกับทหารเยอรมันในเบลเยียมแทน ทางฝรั่งเศสเชื่อว่าสงครามจะปะทุขึ้นนอกตัวประเทศของฝรั่งเศสเอง เป็นกลายหลีกเลี่ยงการทำลายล้างเหมือนในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ส่วนหลักของแนวมาฌีโนเริ่มต้นตั้งแต่บริเวณพรมแดนทที่ติดกับสวิตเซอร์แลนด์ และลากยาวตามแนวชายแดนร่วมกับเยอรมัน ผ่านป่าอาร์แดนจนไปถึงชายแดนเบลเยียม ช่วงที่ขนานไปตามแนวชายแดนเบลเยียมเป็นส่วนที่มีการป้องกันไม่หนาแน่นเท่ากับส่วนที่ติดกับชายแดนของเยอรมนี พื้นที่ของป่าอาร์แดนนั้นเต็มไปด้วยต้นไม้และหุบเขาจึงทำให้มีการต่อเติมและสร้างแนวป้องกันลำบาก จอมพลฟีลิป เปแต็ง ประกาศว่า "อาร์แดนไม่มีวันแตก" เมื่อกองทัพเยอรมันโผล่ออกมาจากอาร์แดน จะต้องถูกทำลายอย่างแน่นอนด้วยการตีขนาบของฝรั่งเศส ผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพฝรั่งเศส พลเอกมอริส กาเมอแล็ง เองก็เชื่อว่าพื้นที่บริเวณนั้นปลอดภัยมากจากการถูกโจมตีเช่นกันและยังได้กล่าวไว้ว่า "มันไม่เคยเอื้อต่อการทำยุทธการใหญ่" ด้วยความเชื่อเช่นนี้ทำให้ฝรั่งเศสวางกำลังทหารไว้ในพื้นที่นี้เพียงสิบกองพล พวกเขาเชื่อว่าแนวมาฌีโนนั้นแข็งแกร่งพอที่จะถ่วงเวลาให้กองทัพฝรั่งเศสระดมพลไปที่แนวรบและโต้กลับได้อย่างรวดเร็ว
การบุกครองโปแลนด์ของเยอรมนี.
สงครามลวง.
7 กันยายน 1939 ฝรั่งเศสยกกำลัง 98 กองพล (มีเพียง 28 กองพลที่เป็นทหารกองหนุน) พร้อมยานเกราะ 2,500 คันออกนอกแนวมาฌีโนราว 5 กิโลเมตรเพื่อไปยังซาร์ลันท์ เขตอุตสาหกรรมที่สำคัญของเยอรมนีซึ่งถูกป้องกันโดย 43 กองพลเยอรมัน (กว่า 32 กองพลเป็นทหารกองหนุน) และไม่มียานเกราะเลย จะเห็นได้ว่าฝรั่งเศสมีความเหนือกว่าในทุกมิติ กองพลฝรั่งเศสรุดหน้าไป 5 กิโลเมตรจนเกือบจะถึงแนวซีคฟรีทของเยอรมันที่ยังสร้างไม่เสร็จ แต่ในวันที่ 17 กันยายน พลเอกกาเมอแล็งเปลี่ยนใจ มีคำสั่งให้ถอนกำลังกลับมาหลังแนวมาฌีโน ยุทธศาสตร์ของพลเอกกาเมอแล็งคือรอจนกระทั่งกองทัพฝรั่งเศสและอังกฤษมีความพรั่งพร้อมด้านยุทธภัณฑ์อย่างเต็มที่เสียก่อน ภายหลังจบการรุกซาร์ลันท์ก็เป็นช่วงเวลาที่เรียกว่าสงครามลวง (Phoney War) หรือที่เยอรมนีเรียกว่าสงครามนั่ง  ฮิตเลอร์หวังว่าสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสจะยอมรับการยึดครองโปแลนด์และประนีประนอมสันติภาพโดยเร็ว ฮิตเลอร์เสนอข้อตกลงสันติภาพไปยังสองมหาอำนาจในวันที่ 6 ตุลาคม
9 พฤษภาคม เวลา 21:00 น. มีคำสั่งใช้รหัส "Danzig" ไปยังกองพลเยอรมันทุกหน่วยเพื่อสั่งใช้ "เหตุเหลือง"  กองทัพเยอรมันเปิดฉากเข้ายึดประเทศลักเซมเบิร์กโดยไร้การต่อต้าน กลุ่มทัพ B เปิดปฏิบัติการเข้ารุกตีประเทศเนเธอร์แลนด์และเบลเยียมในตอนกลางคืน เมื่อเข้าสู้เช้าวันที่ 10 พฤษภาคม หน่วยพลร่มเยอรมันจากกองพลเหินเวหาที่ 7  และกองพลร่อนอากาศที่ 22  ทิ้งตัวจากอากาศและเข้าจู่โจมกรุงเฮกและเส้นทางสู่เมืองรอตเทอร์ดามอย่างไม่ทันตั้งตัว หน่วยพลร่มเยอรมนี้เป็นหน่วยเคลียร์ทางเพื่อให้กลุ่มทัพ B รุกได้อย่างสะดวก
กองบัญชาการฝรั่งเศสตอบโต้ทันควันโดยการส่งกองทัพที่ 1 ของฝรั่งเศสขึ้นเหนือเพื่อปฏิบัติตามแผลดีล ซึ่งถือเป็นหน่วยทหารที่ดีที่สุดของฝรั่งเศส แต่เมื่อกองทัพที่ 7 ของฝรั่งเศสข้ามชายแดนสู่ประเทศเนเธอร์แลนด์ ก็พบว่ากองทัพเนเธอร์แลนด์ถูกรุกตีจนต้องถอยร่นอย่างเต็มกำลังไปป้องกันเมืองแอนต์เวิร์ปในประเทศเบลเยียม
บุกครองเนเธอร์แลนด์.
เนื่องจากเนเธอร์แลนด์มีแนวป้องกันทางน้ำที่เรียกว่าปราการฮอลแลนด์เป็นแนวต่อต้านสำคัญทางบก ลุฟท์วัฟเฟอจึงได้รับมอบหมายโจมตีและยึดครองกรุงเฮกในปฏิบัติการที่เรียกว่า "ยุทธการที่เดอะเฮก" เครื่องบินที่ใช้ประกอบด้วยเครื่องบินทิ้งระเบิดขนาดกลาง 247 ลำ, เครื่องบินต่อสู่ 147 ลำ, เครื่องบินลำเลียงยูห้าสิบสอง 424 ลำ และเครื่องบินสะเทินน้ำ 12 ลำ ในขณะที่กองทัพอากาศเนเธอร์แลนด์ มีเครื่องบินต่อสู้เพียง 144 ลำ ซึ่งกว่าครึ่งในจำนวนนี้ถูกทำลายตั้งแต่วันแรก เครื่องบินลำที่เหลือก็กระจายตัวต่อสู่และยิงเครื่องบินเยอรมันตกได้เพียงไม่กี่ลำ ปฏิบัติการต่อต้านของเนเธอร์แลนด์เสียเครื่องบินไปทั้งหมดถึง 110 ลำ
ยุทธการของลุฟท์วัฟเฟอในครั้งนี้กลับประสบความล้มเหลว เนเธอร์แลนด์ยังรักษากรุงเฮกไว้ได้อยู่ แม้ฝ่ายเยอรมันสามารถยึดลานบินโดยรอบกรุงเฮกไว้ได้แต่ก็เสียทหารและเครื่องบินลำเลียงจำนวนมาก แต่ก็ถูกทหารเนเธอร์แลนด์สามารถยึดคืนได้ก่อนสิ้นวัน ปืนใหญ่ต่อต้านอากาศยานของเนเธอร์แลนด์สามารถยิงเครื่องบินเยอรมันตกได้ 96 ลำ เครื่องบินลำเลียงของลุฟท์วัฟเฟอถูกยิงตก 125 ลำและเสียหาย 47 ฝ่ายเยอรมันใช้ทหารพลร่มในครั้งนี้กว่า 4,000 นาย ในจำนวนนี้กว่า 1,200 นายตกเป็นเชลยและถูกย้ายไปค่ายกักกันเชลยบนเกาะบริเตนใหญ่
กองทัพที่ 7 ของฝรั่งเศสไม่สามารถสกัดกั้นกองพลยานเกราะที่ 9  ที่มาถึงเมืองรอตเทอร์ดามในวันที่ 13 พฤษภาคม ในวันเดียวกันนี้ การโต้กลับทางด้านตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ก็ประสบความล้มเหลว ทหารเนเธอร์แลนด์ต้องถอยร่นมายังแนวปราการฮอลแลนด์ในสภาพค่อนข้างสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ในค่ำวันที่ 14 พฤษภาคม เมื่อลุฟท์วัฟเฟอใช้เครื่องบินไฮง์เคิล เฮ 111 ทิ้งระเบิดที่เมืองรอตเทอร์ดาม รัฐบาลเนเธอร์แลนด์กลัวว่าหายนะแบบเดียวจะเกิดขึ้นกับเมืองอื่น จึงยอมจำนนต่อเยอรมนีอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาเสด็จลี้ภัยไปประเทศอังกฤษและตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นที่นั่น ศึกครั้งนี้ได้คร่าชีวิตทหารเนเธอร์แลนด์ 2,357 นายและพลเรือน 2,559 คน
บุกครองเบลเยียม.
กองทัพเยอรมันมีอำนาจเหนือน่านฟ้าเบลเยียมได้อย่างรวดเร็ว ด้วยภาพถ่ายทางอากาศจากการลาดตระเวนของเยอรมัน ลุฟท์วัฟเฟอจึงสามารถทำลายเครื่องบิน 83 ลำจาก 179 ของกองทัพอากาศเนเธอร์แลนด์ภายในเวลา 24 ชั่วโมงตั้งแต่เริ่มบุก ฝ่ายเบลเยียมมุ่งเน้นไปที่การต้านทางบกและไม่ได้ให้ความสำคัญกับการต่อต้านทางอากาศ ทำให้ท้ายที่สุด ลุฟท์วัฟเฟอมีอำนาจครองน่านฟ้าทั้งหมดของกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ
กลุ่มทัพ B ของเยอรมันที่บุกเข้ามาจากทางเนเธอร์แลนด์ มีการจัดวางกำลังที่อ่อนด้อยลงกว่าตอนแรก ทำให้เมื่อถูกรุกตีลวงโดยกองทัพที่ 6 ของฝรั่งเศส ฝ่ายเยอรมันก็ตกอยู่ในภาวะสุ่มเสี่ยงทันที ขณะเดียวกัน แนวต้านของเบลเยียมที่คลองอัลเบิร์ตมีความเข้มแข็งมาก ทางแยกบริเวณแม่น้ำมิวเซอและอัลเบิร์ตอยู่ภายใต้การป้องกันโดยป้อมปราการเอเบิน-เอมาเอล ปราการขนาดใหญ่ที่ขึ้นชื่อว่าทันสมัยที่สุดในยุโรป การรุกของเยอรมันดูท่าจะต้องล่าช้าออกไป
ความล่าช้าที่เกิดขึ้นนี้อาจส่งผลกระทบต่อปฏิบัติการทั้งหมด ตามแผนแล้ว ฝ่ายเยอรมันจำเป็นปะทะกับทัพหลักของสัมพันธมิตรให้ได้ก่อนที่กลุ่มทัพ A จะตั้งฐานที่มั่นแล้วเสร็จ ที่สุดแล้ว ในเช้าวันที่ 10 พฤษภาคม ฝ่ายเยอรมันไม่มีทางเลือก จึงได้จัดหน่วยจู่โจมพิเศษ ใช้เครื่องร่อนลงด้านบนของปราการเอเบิน-เอมาเอล เพื่อทำลายปืนใหญ่หลักของป้อมปราการ ขณะเดียวกัน หน่วยพลร่มจะเข้ายึดสะพานข้ามคลองอัลเบิร์ต ฝ่ายเบลเยียมโต้กลับหลายหนแต่ก็ถูกขัดขวางโดยลุฟท์วัฟเฟอ การที่ปราการที่แกร่งที่สุดได้แตกลงสร้างความตกตะลึงแก่บรรดาผู้นำทหารของเบลเยียม กองบัญชาการใหญ่เบลเยียมสั่งการให้ถอยทัพมาตั้งหลักที่แนว KW ซึ่งเร็วกว่าที่คิดไว้ถึงห้าวัน ข่าวความพ่ายแพ้ที่ชายแดนเบลเยียมทำให้ฝรั่งเศสวิตกมาก ฝรั่งเศสโน้มน้าวให้เบลเยียมต่อสู้ต่อไปเพื่อถ่วงเวลาให้ฝรั่งเศสสร้างแนวรับที่ฌ็องบลู  ในเบลเยียม
ยุทธการที่อานูว์และฌ็องบลู.
ยุทธการที่อานูว์ (12–13 พฤษภาคม) ในเบลเยียม ถือเป็นสมรภูมิยานเกราะที่ใหญ่ที่สุดที่เกิดขึ้น มียานเกราะเข้าร่วมในศึกครั้งนี้กว่า 1,500 คัน ฝรั่งเศสสามารถจัดการยานเกราะเยอรมันจนหมดสภาพรบไปได้ราว 160 คัน ในขณะที่ตัวเองเสียรถถัง Hotchkiss H35 จำนวน 91 คันและเสีย Somua S35 จำนวน 30 คัน อย่างไรก็ตาม กองทัพเยอรมันเข้าควบคุมพื้นที่ไว้ได้ภายหลังฝรั่งเศสถอนกำลังอย่างเป็นระบบ และเยอรมันสามารถซ่อมแซมรถถังคืนสภาพมาได้ส่วนใหญ่ สรุปในศึกครั้งนี้ เยอรมันเสียยานเกราะไปสุทธิ 49 คัน ส่วนฝรั่งเศสก็ถือว่าบรรลุเป้าหมายทางยุทธวิธีที่จะถ่วงเวลาเดินทางและขุดสนามเพลาะให้แก่กองทัพที่ 1 ของฝรั่งเศส
กองยานเกราะเยอรมันเข้าปะทะกับกองทัพที่ 1 ทางตอนเหนือราว 120 กิโลเมตรจากเซอด็อง  ซึ่งเป็นจุดสำคัญสุดที่พลเอกเฮิพเนอร์ต้องการยึดแต่ทำไม่สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 14 พฤษภาคม เฮิพเนอร์ซึ่งตั้งทัพที่อานูว์ ได้ขัดคำสั่งหน่วยเหนือและเข้าตีฌ็องบลูอีกครั้งเป็นยุทธการที่ฌ็องบลู ทหารฝรั่งเศสยังป้องกันฌ็องบลูไว้ได้แต่ก็เสียทหารไปไม่น้อย
แนวรบตอนกลาง.
ป่าอาร์แดน.
กองพลทหารม้าเบลเยียมนำสิ่งกีดขวางเข้าปิดกั้นเส้นทาง และเข้าปะทะกับกองพลยานเกราะที่ 1 ที่เมืองโบดอญ  โดยจะมีกองพลทหารม้าเบาที่ 5 ของฝรั่งเศสมาช่วยเสริมทัพ อย่างไรก็ตาม หลังต่อสู้เป็นเวลากว่าแปดชั่วโมง กองพลฝรั่งเศสก็ยังไม่มาถึง กองพลเบลเยียมจึงจำเป็นต้องถอนกำลัง ทหารช่างเยอรมันเข้ารื้อสิ่งกีดขวางได้โดยง่าย กองทัพฝรั่งเศสมีอาวุธต่อต้านรถถังไม่เพียงพอรับฝูงยานเกราะเยอรมันจำนวนมหาศาล จึงถอนกำลังมาฝั่งใต้ของแม่น้ำเมิซ
จำนวนยานยนต์มหาศาลของเยอรมันเป็นอุปสรรถต่อการเดินทัพเช่นกัน กลุ่มยานเกราะไคลสท์  ซึ่งมียานยนต์กว่า 41,140 คันไม่สามารถจะยกทัพโดยถนนเพียงเส้นเดียว จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องใช้เครือทางที่มีสภาพย่ำแย่กว่าในการยกทัพ ซึ่งในขณะนั้นมีเพียงสี่เส้นทางที่จะใช้ยกทัพผ่านอาร์แดนไปได้ เครื่องบินลานตระเวณฝรั่งเศสรายงานว่าพบขบวนยานเกราะเยอรมันในคืน 10/11 พฤษภาคม แต่คาดเดาว่าขบวนยานเกราะเหล่านี้จะไปโจมตีระรอกสองในเบลเยียม ในคืนถัดมา นักบินฝรั่งเศสรายงานว่าพบขบวนยานยนต์แถวยาวกำลังเคลื่อนที่โดยไม่เปิดไฟบนเส้นทางสู่อาร์แดน ต่อมามีการส่งนักบินไปยืนยันและพบว่าในบรรดายานยนต์เหล่านั้น จำนวนมากเป็นยานเกราะ และบางส่วนเป็นรถสะพาน แต่พลเอกกาเมอแล็งกลับไม่เชื่อรายงานเหล่านี้และเพิกเฉยไป
พลเอกกาเมอแล็งสั่งการให้กองพลทหารกองหนุนไปเสริมแนวรับบริเวณแม่น้ำเมิซในวันที่ 11 พฤษภาคม แต่เนื่องด้วยมีภัยคุกคามทางอากาศจากลุฟท์วัฟเฟอ ทำให้การลำเลียงทหารฝรั่งเศสทางรถไฟทำได้เวลากลางคืนเท่านั้น การเสริมทัพจึงเป็นไปอย่างล่าช้า ฝรั่งเศสเชื่อมั่นในความแข็งแกร่งของแนวรับที่แม่น้ำเมิซ และเชื่อว่าเยอรมันจะค่อยๆบุกอย่างเป็นขั้นเป็นตอน อย่างไรก็ตาม ในเช้าวันถัดมาฝรั่งเศสพบว่ากองหน้าเยอรมันของกลุ่มทัพ A บุกมาถึงแม่น้ำเมิซแล้ว
13 พฤษภาคม กลุ่มยานเกราะไคลสท์ประสบจราจรติดขัดบนเส้นทางสายหนึ่งเป็นระยะทางยาวกว่า 250 กิโลเมตรตั้งแต่แม่น้ำไรน์ในเยอรมนีจนถึงแม่น้ำเมิซในฝรั่งเศส ระหว่างที่ฝูงยานเกราะเยอรมันตกเป็นเป้านิ่งอยู่นี้เอง ฝรั่งเศสกลับส่งเครื่องบินทิ้งระเบิดไปโจมตีกองทัพเยอรมันในตอนเหนือของเบลเยียม ในเวลาเพียงสองวัน เครื่องบินทิ้งระเบิดฝรั่งเศสลดจำนวนจาก 135 เหลือ 72 ลำเท่านั้น
ผลตอบรับในเยอรมนี.
ฮิตเลอร์คาดการณ์ว่าเยอรมันจะเสียทหารไปในการบุกฝรั่งเศสราวหนึ่งล้านนาย อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของเขาสำเร็จลงในเวลาเพียงหกสัปดาห์ ทหารเยอรมันเสียชีวิตเพียง 27,074 นาย, สูญหาย 18,384 นาย และบาดเจ็บ 111,034 นาย ชัยชนะครั้งใหญ่ที่ไม่คาดคิดทำให้ประชาชนชาวเยอรมันตกอยู่ในคลื่นความยินดี ความนิยมในตัวฮิตเลอร์พุ่งกระฉูด ในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ฮิตเลอร์จัดพิธีมอบยศจอมพลให้แก่ 12 นายทหาร ได้แก่:
ชลิดา ตันติพิภพ
ชลิดา ตันติพิภพ (นามสกุลเดิม เถาว์ชาลี / ชื่อเล่น นก) นางสาวไทยปี 2541 และพิธีกร เกิดที่เมืองชิคาโก มลรัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 เป็นบุตรีของ ดร.ชัชว์ และนางเพ็ญศิริ เถาว์ชาลี มีน้องสาว 1 คน เธอกลับมาเมืองไทยเมื่ออายุ 5 ขวบ โดยเริ่มเข้าศึกษาที่โรงเรียนอนุบาลนครปฐม, ระดับประถมจากโรงเรียนนารีวุฒิ ราชบุรี, ระดับมัธยมต้นจากโรงเรียนโพธิสารพิทยากร กรุงเทพฯ จากนั้นจึงกลับไปมลรัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อศึกษาต่อระดับมัธยมปลายจาก Downer Grove High School, เตรียมพยาบาลที่ University of Illinois at Chicago ต่อด้วยระดับปริญญาตรีสาขาวิทยาศาสตร์พยาบาลจาก Aurora University และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านวิทยาศาสตร์ชะลอวัยและฟื้นฟูสุขภาพ จากสำนักวิชาเวชศาสตร์ชะลอวัยและฟื้นฟูสุขภาพ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
เข้าประกวดนางสาวไทยเมื่อปี พ.ศ. 2541 ภายในการดูแลของคุณสมชาย นิลวรรณ และได้ครองตำแหน่ง จากนั้นจึงได้เป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดนางงามจักรวาล 1998 ที่เกาะฮอลโนลูลู มลรัฐฮาวาย ประเทศสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้ถือป้ายประเทศเกาหลีใต้ ในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่กรุงเทพมหานคร จากนั้นจึงมีผลงานพิธีกร กับแสดงละครโทรทัศน์ รวมทั้งมีกิจการส่วนตัวเป็นร้านขายของที่ระลึกและแกลอรี่ "TRIPLE-H"
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับเกรียงศักดิ์ ตันติพิภพ (กบ) กรรมการผู้จัดการ ดิเอ็มโพเรียม ช็อปปิ้งคอมเพล็กซ์ และสยามพารากอน
แฮปปี (เพลงไมเคิล แจ็กสัน)
แฮปปี  เป็นเพลงที่แต่งโดยมิเชล ลีแกรนด์ และสโมกีย์ โรบินสัน และบันทึกเสียงครั้งแรกโดยบ็อบบี ดาริน เพลงนี้ออกซิงเกิลครั้งแรกโดยบ็อบบี ดาริน เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 1972 โดยติดถึงอันดับที่ 67 ใน"บิลบอร์ด"ฮอต 100 และเป็นซิงเกิลสุดท้ายของเขาที่ติดชาร์ต เพลงนี้รวมอยู่ในแผ่นเสียงโมทาวน์ที่เสียชีวิตของเขา "Darin: 1936-1973"
ฉบับไมเคิล แจ็คสัน.
ไมเคิล แจ็กสันบันทึกเพลงสำหรับค่ายโมทาวน์ในปี 1973 เพลงดังกล่าวมีอยู่ในอัลบั้ม"มิวสิกแอนด์มี"ของแจ็กสัน
พระเจ้าลีเฮา
สมเด็จพระเจ้าลีเฮา  ทรงเป็นตูอีโตงา (พระมหากษัตริย์) พระองค์ที่ 4 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา พระองค์เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าฟางาโอเนโอเนกับพระมเหสีไม่ทราบชื่อ สำหรับปีพระราชสมภพและปีที่สิ้นพระชนม์ รวมไปถึงพระราชกรณียกิจของพระองค์ยังคงเป็นปริศนาเนื่องจากหลักฐานเชิงประจักษ์ยังมีไม่เพียงพอ พระองค์มีพระราชโอรสที่ปรากฏพระนามเพียงพระองค์เดียวคือสมเด็จพระเจ้าโกฟูตู สำหรับรัชกาลนี้ยังคงประทับอยู่ในบริเวณเกาะโตงาตาปูเหมือนในรัชสมัยของพระเจ้าอะโฮเออิตู
โฮลด์มายแฮนด์ (เพลงไมเคิล แจ็กสัน และเอค่อน)
โฮลด์มายแฮนด์  เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน และนักร้อง/นักแต่งเพลงชาวชาวเซเนกัล-อเมริกัน เอค่อน จากอัลบั้มหลังมรณกรรมแรกของแจ็กสัน "Michael" เพลงนี้ถูกบันทึกไว้โดยเอค่อนและแจ็คสันในปี 2008 ร่วมกับเอค่อน เพลงนี้ติดอันดับท็อป 20 ฮิตในสากล เช่น เยอรมนี ,แคนาดา และสหราชอาณาจักร
ประวิทย์ เปรื่องอักษร (ชื่อเล่น แซม) เกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2507 เป็นนักร้องนำของวงซิกซ์เซ้นซ์ วงดนตรีสตริงชื่อดังของไทยยุค 80 ของ อาร์เอส ซึ่งเขากับเพื่อนได้ก่อตั้งวงนี้ขณะกำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนพณิชยการพระนคร และได้เข้าประกวดวงดนตรีจนได้รางวัลชนะเลิศ จากนั้นจึงออกอัลบั้มชุดแรกกับค่ายอาร์เอสติดต่อกัน 4 ปี ชุดแรกออกในปี พ.ศ. 2526 ชื่อชุด "เพ้อรัก" ต่อมาจึงได้ออกอัลบั้มในปี พ.ศ. 2527 ชื่อชุด "ครวญ" โดยเพลงครวญที่เขาร้องได้สร้างชื่อเสียงให้เขาและวงเป็นอย่างมาก ต่อด้วยอัลบั้มชุด "ดาว" ปี พ.ศ. 2528 และ "เพียงรักและเข้าใจ" ในปี พ.ศ. 2529 ซึ่งเป็นชุดสุดท้าย นอกจากนี้เขายังเป็นหนึ่งในนักร้องเพลงคู่ของกลุ่มรวมดาว, รวมดาว 2, พบดาว, พบดาว 2, นพเก้า และ นพเก้า 2 โดยต่อมาผลงานเพลงชื่อดังในอดีตทั้งหมดของเขารวมทั้งเพลงลูกกรุงที่เขานำมาขับร้องใหม่ได้ถูกรวบรวมในอัลบั้ม "เพชรน้ำเอก" ชุดที่หนึ่งกับสอง นอกจากนี้เขาได้ร้องเพลงประกอบละคร ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "ลอดลายมังกร" ในปี พ.ศ. 2535 อีกทั้งยังร่วมเล่นละครทางช่อง 7 เรื่อง "บัวแล้งน้ำ" ในปี พ.ศ. 2533, "สองฝั่งคลอง" และ "เมืองโพล้เพล้" ในปี พ.ศ. 2535
ปัจจุบันได้ผันตัวเป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท Foodstylist จำกัด เป็นผู้นำเข้าและจัดจำหน่ายอาหารทะเลแช่แข็ง อาหารญี่ปุ่น และร้านอาหารชั้นนำในธุรกิจ Food Service และผลิตนิตยสาร Foodstylist
เมื่อคืนวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2557 ประวิทย์ได้ประสบอุบัติเหตุหกล้ม ทำให้เส้นเลือดในสมองแตกจากผลข้างเคียงของความดันโลหิตสูง เขาได้ถูกส่งตัวเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลสมิติเวชจนอาการดีขึ้น
พระเจ้าโกฟูตู
สมเด็จพระเจ้าโกฟูตู  ทรงเป็นตูอีโตงา (พระมหากษัตริย์) พระองค์ที่ 5 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา พระองค์เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าลิเฮากับพระมเหสีไม่ทราบชื่อ สำหรับปีพระราชสมภพและปีที่สิ้นพระชนม์ รวมไปถึงพระราชกรณียกิจของพระองค์ยังคงเป็นปริศนาเนื่องจากหลักฐานเชิงประจักษ์ยังมีไม่เพียงพอ พระองค์มีพระราชโอรสที่ปรากฏพระนามเพียงพระองค์เดียวคือสมเด็จพระเจ้ากาโลอา
กองกำลังป้องกันแอฟริกาใต้
กองกำลังป้องกันแอฟริกาใต้ เป็นกองทัพของแอฟริกาใต้ ระหว่าง พ.ศ. 2500 ถึง 2537
สารัตถปกาสินี
สารัตถปกาสินี คือคัมภีร์อรรถกถา อธิบายและชี้แจงเนื้อความในพระสุตตันตปิฎก หมวดสังยุตตนิกาย โดยจัดทำคำอธิบายตามที่แบ่งตามวรรคต่างๆ ในหมวดย่อยของสังยุตตนิกาย กล่าวคือ สคาถวรรค, นิทานวรรค, ขันธวารวรรค, สฬายตนวรรค และมหาวารวรรค
ผู้แต่ง.
สารัตถปกาสินี เป็นผลงานของพระพุทธโฆษาจารย์ หรือพระพุทธโฆสะ มหาเถระปราชญ์สำคัญชาวชมพูทวีป ซึ่งเดินทางไปยังเกาะลังกาด้วยความประสงค์จะแปลอรรถกถาพระไตรปิฎกภาษาสิงหลในลังกาทวีปกลับเป็นภาษามคธ ในเวลาต่อมาพระพุทธโฆสะได้แต่งตามคำอาราธนาของพระโชติปาลเถระ ซึ่งเคยอยู่ร่วมสำนักกันที่กัญจิปุระทางตอนใต้ของอินเดีย เมื่อใกล้จะถึง พ.ศ. 1,000 โดยอาศัยอรรถกถาภาษาสิงหลชื่อมหาอรรถกถา
คัมภีร์สารัตถปกาสินีนี้ พระอรรถกถาจารย์ให้คำอธิบายเนื้อหาในสังยุตตนิกาย ทั้งในด้านหลักธรรม และในด้านภาษาศาสตร์ เช่นในอรรถกถาปาเถยยสูตา แสดงถึงลักษณะของการอธิบายคำศัพท์ที่สำคัญ และความหมายนัยยะต่างๆ ของศัพท์นั้นๆ ความว่า "บทว่า ศรัทธาย่อมรวบรวมไว้ซึ่งสะเบียง อธิบายว่า บุคคลยังศรัทธาให้เกิดขึ้นแล้ว ย่อมให้ทาน ย่อมรักษาศีล ย่อมทำอุโบสถกรรมด้วยเหตุนี้แหละ พระผู้มีพระภาคเจ้า จึงตรัสว่า ศรัทธาย่อมรวบรวมไว้ซึ่งสะเบียง ดังนี้ บทว่า สิริ ได้แก่ ความเป็นใหญ่ บทว่า อาสโย ได้แก่เป็นที่อาศัย จริงอยู่ โภคะทั้งหลายย่อมมาจากทางบกบ้าง ทางน้ำบ้างมุ่งหน้าเฉพาะผู้เป็นใหญ่เท่านั้น ด้วยเหตุนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัสว่าสิริเป็นที่มานอนแห่งโภคทรัพย์ ดังนี้ บทว่า ปริกสฺสติ ได้แก่ ย่อมฉุดคร่าไป" ดังนี้
ตัวอย่างที่เด่นชัดของการอธิบายหลักธรรม เช่น การขยายความคำว่า "พุทธะ" ว่ามีอยู่ ประเภท คือ สัพพัญญูพุทธะ ปัจเจกพุทธะ จตุสัจจพุทธะ และสุตพุทธะ ดังปรากฏในอรรถกถาอัปปฏิวัทิตสูตร ว่า " ในพุทธะเหล่านั้น ผู้บำเพ็ญบารมี 30 ทัศ แล้วบรรลุพระสัมมาสัมโพธิ ชื่อว่า พระสัพพัญญูพุทธะ ผู้บำเพ็ญบารมีสิ้น ๒ อสงไขยยิ่งด้วยแสนกัป จึงบรรลุด้วยตนเอง ชื่อว่า พระปัจเจกพุทธะ พระขีณาสพผู้สิ้นอาสวะโดยไม่เหลือ ชื่อว่า จตุสัจจพุทธะ ผู้เป็นพหูสูต ชื่อว่า สุตพุทธะ" นอกจากนี้ ยังปรากฏตัวอย่างในอรรถกถาทุติยอัปปมาทสูตร ได้มีการอธิบายอริยมรรคมีองค์ 8 และลักษณะของมรรค
ทั้งนี้ พระอรรถกถาจารย์ยังได้ยกชาดกและนิทานมาประกอบการอธิบายพระสูตรและเนื้อความในสังยุตตนิกายไว้อย่างน่าสนใจ เช่นในอรรถกถาสัพภิสูตร ได้มีการยกเรื่องอำนาจและผลของการรักษาของศีลว่า มีบุรุษผู้นึกถึงศีลของตนในยามประสบกับภยันตรายจากคลื่นยักษ์ซัดจนเรือเจียนล่ม เมื่อผู้คนบนเรือเห็นชายผู้นั้นไม่หวั่นไหว จึงไต่ถาม ทราบความว่าเขาตั้งมั่นในศีลดีแล้ว จึงไม่มีความหวาดกลัว ชนทั้ง 700 คน บนเรือจึงขอรับศีลตามลำดับ จนกระทั่งน้ำท่วมเรือจนจมตายหมดทั้งลำ แต่ด้วยความที่รับศีล 5 เป็นสรณะแล้ว ชนทั้งหมดจึงไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ "เพราะอาศัยศีลอันตนรับเอาในเวลาใกล้ตาย" เป็นต้น
นอกจากจะอธิบายธรรม และคำศัพท์ในพระสูตรแห่งสังยุตตนิกายทั้งหมดแล้ว คัมภีร์สารัตถปกาสินียังให้ความรู้ด้านอื่นๆ อันเกี่ยวเนื่องกับเนื้อหาในสังยุตตนิกาย เช่น การอธิบายขนบธรรมเนียม วัฒนธรรมของอินเดียโบราณ ที่เป็นบริบทแวดล้อมในยุคพุทธกาล เช่นการอธิบายพระเวท 5 คัมภีร์ซึ่งเป็นคัมภีร์สำคัญของศาสนาพราหมณ์ คือ ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท อถรรพเวทและอิติหาสะ
สารตฺถปกาสินี (บาลี)
สารตฺถปกาสินี ๑
สารตฺถปกาสินี ๒
สารตฺถปกาสินี ๓
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส)
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ นามเดิม อ้วน แสนทวีสุข ฉายา ติสฺโส (21 มีนาคม พ.ศ. 2410 - 26 มกราคม พ.ศ. 2499) อดีตเจ้าอาวาสวัดสุปัฏนารามวรวิหาร อำเภอเมืองอุบลราชธานี วัดสุทธจินดาวรวิหาร มณฑลนครราชสีมา วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร กรุงเทพฯ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร กรุงเทพฯ แม่กองธรรมสนามมณฑลตลอดระยะที่ยังมิได้ยุบมณฑล รองแม่กองธรรมสนามหลวง กรรมการตรวจข้อสอบพระปริยัติธรรมสนามหลวง กรรมการมหาเถระสมาคม กรรมการมหามกุฎราชวิทยาลัย กรรมการฝ่ายศึกษาประชาบาล เขตปทุมวัน เจ้าคณะใหญ่ผู้ช่วยธรรมยุต เจ้าคณะตรวจการภาค 3 , 4 , 5 องค์ประธานคณะวินัยธร ชั้นฎีกาตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 และสังฆนายกรูปแรกแห่งประเทศไทย ตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ มีนามเดิมว่า “อ้วน แสนทวีสุข” เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พุทธศักราช 2410 ณ บ้านแคน ตำบลดอนมดแดง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี โยมบิดาเป็นกรมการเมืองชื่อเพี้ยเมืองกลาง (เคน แสนทวีสุข) โยมมารดาชื่อบุตสี แสนทวีสุข
บรรพชา เป็นสามเณรสังกัดมหานิกาย เมื่อ พ.ศ. 2429 ขณะที่อายุได้ 19 ปี ที่วัดสว่าง ตำบลสว่าง อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี แล้วแปลงเป็นธรรมยุติกนิกายที่วัดศรีทอง (วัดศรีอุบลรัตนาราม ในปัจจุบัน) อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี และอุปสมบท เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2430 ณ พัทธสีมา วัดศรีทอง (วัดศรีอุบลรัตนาราม ในปัจจุบัน) อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี โดยมีพระอาจารย์ม้าว เทวธมฺมี เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์ทา โชติปาโล เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท) เป็นพระอนุสาวนาจารย์
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) ได้ศึกษาเล่าเรียน หลังจากอุปสมบทแล้ว ก็ได้เล่าเรียนอักษรสมัย และพระปริยัติธรรมที่สำนักเรียนวัดศรีทอง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2433 ได้ย้ายสำนักเข้ามาศึกษาเล่าเรียนในกรุงเทพฯ โดยศึกษาเล่าเรียนอยู่ในสำนักพระสาสนโสภณ (อ่อน อหึสโก) แล้วเข้าสอบพระปริยัติธรรมตามหลักสูตรของมหามกุฎราชวิทยาลัยได้เป็นบาเรียนตรี (เทียบ 4 ประโยค) ใน พ.ศ. 2439 และสอบได้บาเรียนโท (เทียบ 5 ประโยค) ใน พ.ศ. 2440
ตำแหน่งงานปกครองคณะสงฆ์.
การปกครองวัด (เจ้าอาวาส).
ท่านได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสต่าง ๆ ดังนี้
การปกครองมณฑล.
ได้ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะมณฑลต่าง ๆ ดังนี้
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ ท่านได้มรณภาพอย่างสงบด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2499 ณ วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร สิริอายุได้ 89 ปี นับเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ของวงการบริหาร การปกครอง คณะสงฆ์ และพุทธศาสนิกชนทั่วไป โดยเฉพาะชาวจังหวัดอุบลราชธานี
ข้อมูลเพิ่มเติ่ม.
วัดบรมนิวาส