pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
อายุ นากาดะ เริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่หนึ่ง ในภายหลังบิดาของเธอได้แนะนำให้เธอร่วมสังกัดสโมสรฟุตบอลฟอร์ทูนาเอสซีเลดีส์ และในปี ค.ศ. 2009 นากาดะได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมปลายโทกิวางิ ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงด้านกีฬาฟุตบอลหญิง โดยในปี ค.ศ. 2009 และ 2011 เธอได้ชนะการแข่งขันฟุตบอลหญิงชิงแชมป์มัธยมปลายแห่งประเทศญี่ปุ่น รวมถึงใน ค.ศ. 2010 และ 2011 เธอได้ชนะการแข่งขันรายการชาลเลนจ์ลีกอีสต์ กระทั่งในที่สุด เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่นชุดเยาวชน เข้าแข่งขันรายการฟุตบอลโลกหญิงอายุไม่เกิน 17 ปี 2010 โดยลงเล่นใน 5 เกม จากทั้งหมดที่มีอยู่ 6 เกม ซึ่งทีมของเธอได้ครองตำแหน่งรองชนะเลิศ
ในปี ค.ศ. 2012 หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมปลาย เธอได้เข้าร่วมสังกัดไอแนคโคเบะเลโอเนสซา โดยในวันที่ 15 มีนาคม ได้มีการเปิดศึกอย่างเป็นทางการระหว่างทีมไอแนคโกเบะเลโอเนสซา กับทีมสโมสรฟุตบอลหญิงโกยังแดคโย ในการแข่งขันลีกหญิงชิงแชมป์ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ ส่วนในวันที่ 23 มิถุนายน ทีมของเธอได้พบกับทีมฟูกูโอกะ เจ.อันคลาส ในการแข่งขันนาเดชิโกะลีกคัพ
แรงงานแฟน
แรงงานแฟน  คือการสร้างสรรค์ผลงานดนตรีหรือสื่อ ๆ ที่มีผู้ติดตามผลงาน (แฟน) เป็นผู้สร้างสรรค์ ซึ่งอาจรวมถึงการสร้างสรรค์งานเขียนที่เป็นเรื่องแต่ง แฟนฟิกชัน บทวิจารณ์วรรณกรรม ศิลปกรรมไม่ว่าจะใช้คอมพิวเตอร์ช่วยเหลือหรือไม่ ดนตรี หรือศิลปะประยุกต์และเครื่องแต่งกาย
แม้ว่าผู้ติดตามจะใช้เวลาอย่างมากในการสร้างสรรค์ และผลงานการสร้างสรรค์ที่เกิดจากแฟนมักใช้ความเชี่ยวชาญระดับเดียวกับที่งานต้นฉบับใช้ แฟนส่วนมากสร้างสรรค์ผลงานในฐานะมือสมัครเล่นเพื่อความบันเทิงของผู้อื่นโดยมิได้ต้องการหรือไม่หวังผลตอบแทน กลุ่มแฟนทั้งหลายเคารพในหลักเศรษฐกิจของการให้เปล่า และเกรงว่าหากมีการเรียกผลตอบแทนจากการสร้างสรรค์ของตน หลักการพื้นฐานของความสัมพันธ์ระดับผู้ติดตามจะเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด และอาจทำให้เกิดการพุ่งเป้าในประเด็นด้านกฎหมายจากผู้ถือลิขสิทธิ์ อย่างไรก็ดีความสามารถที่แฟนเหล่านั้นใช้สามารถหาผลตอบแทนได้ และแฟนบางคนก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานผ่านทางผลงานของแฟน ๆ นี้เอง
ในปีหลัง ๆ กลุ่มสื่อต่าง ๆ เริ่มเห็นความสำคัญถึงค่าของแรงงานแฟนและผลของแรงงานแฟนต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ การทำการตลาด การโฆษณา การประชาสัมพันธ์และการจัดจำหน่าย โดยใช้ประโยชน์จากกิจการของแฟนเพื่อให้เกิดการประชาสัมพันธ์อย่างได้ผลในราคาที่ถูก (เช่น โฆษณาโดริโทสในการแข่งขันซุปเปอร์โบลว์ 2007) ในขณะเดียวกันก็ส่งคำเตือนให้หยุดแก่ผู้สร้างสรรค์ผลงานมือสมัครเล่นที่มีการตั้งข้อสังเกตจากองค์กรแฟนดอม เช่น องค์การเพื่องานดัดแปลง (Organization for Transformative Works) ผู้กำกับดูแลการดัดแปลงผลงานและดูแลประเด็นทางกฎหมายของผลิตภัณฑ์ที่มาจากแฟน
ในกลุ่มย่อยของแฟนดอม เช่นจำพวกแฟนดอมของไซไฟหรือสื่อต่าง ๆ กิจกรรมของแรงงานแฟนอาจเรียกว่า "แฟนแอค" (fanac, ย่อจากคำว่ากิจกรรมของแฟน หรือ fannish activities) โดยคำนี้อาจใช้เรียกกิจกรรมที่ไม่ใช่การสร้างสรรค์ผลงานเสียทีเดียวก็ได้ เช่น จัดทำนิตยสารแฟนแนวไซไฟ (ไม่ได้ลงในเรื่องแฟนฟิกชันโดยตรง) หรือจัดตั้งและความคุมการประชุมไซไฟ หรือชมรมไซไฟต่าง ๆ
แมคโอเอสเท็น พูม่า
Mac OS X เวอร์ชั่น 10.1 (รหัสโปรเจกต์: Puma) เป็นระบบปฏิบัติการของคอมพิวเตอร์แมคอินทอชโดยบริษัท Apple ถูกปล่อยตัวออกตลาดเมื่อเดือนกันยายน 2544 รุ่นนี้เป็นก้าวที่สำคัญตั้งแต่ Mac OS X v10.0 และที่สำคัญ ยังเป็น Mac OS X รุ่นแรกที่คนเริ่มใช้งานอย่างจริงจัง
Mac OS X v10.1 ได้ทำการปรับปรุงการเปิดใช้โปรแกรมปรับขนาดหน้าต่างให้เร็วขึ้น Dock ขยับได้ และ ส่วนประสานผู้ใช้สามารถปรับแต่งได้ การใช้งานสามมิติสามารถทำได้ดี รองรับเครื่องพิมพ์ กล้องถ่ายรูป เครื่องเล่นเพลงได้นับร้อย
Mac OS X v10.1 มีทั้งหมด 5 รุ่น ได้แก่ 10.1 (5G64) 10.1.1 (5M28) 10.1.2 (5P48) 10.1.3 (5Q45) 10.1.4 (5Q125) และ 10.1.5 (5S60)
Mac OS X v10.1 ต้องใช้ความต้องการเหมือน Mac OS X v10.0 และสามารถอัพเกรดฟรีสำหรับเจ้าของ Mac OS X v10.0 สำหรับผู้ที่ยังไม่มีสามารถซื้อได้ในราคา $20 ที่ Apple Store
สำริด
สัมฤทธิ
ยุคสำริด
สนามกีฬาโอลิมปิกศตวรรษ
สนามกีฬาโอลิมปิกศตวรรษ หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เซนเทนเนียล โอลิมปิก สเตเดียม" ตั้งอยู่ที่เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1993 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1996 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 2 ของสหรัฐอเมริกา โดยใช้จัด โอลิมปิก ครั้งที่ 26 ที่อเมริกาเป็นเจ้าภาพ
หลังจากโอลิมปิกครั้งนั้น สนามได้รับการแปลงสภาพเป็นสนามแข่งเบสบอล ในชื่อ เทอร์เนอร์ฟิลด์ และ สนามกีฬาเซ็นเตอร์พาร์ก ตามลำดับ
สนามกีฬาโอลิมปิกครบรอบร้อยปี
ยางรัด
ยางรัด  เป็นยางเส้นขนาดเล็ก ลักษณะเป็นวง มีความยืดหยุ่น ทำจากยางพารา นิยมนำมาใช้รัดวัสดุสิ่งของขนาดเล็กไว้ด้วยกัน หรือใช้แทนลานสำหรับของเล่นขนาดเล็กๆ และยังมีการนำมาใช้รัดอวัยวะเพศเพื่อทำหมันสัตว์อีกด้วย
หนังยาง
แผงวงจรพิมพ์
บอร์ดไข่ปลา
บอร์ดไข่ปลา  เป็นแผงวงจรพิมพ์อเนกประสงค์ชนิดหนึ่ง
ซึ่งนิยมใช้ในการทำชิ้นงานอิเล็กทรอนิกส์ต้นแบบ
แผงวงจรชนิดนี้จะมีรูเจาะไว้ทั่วทั้งแผงอย่างสม่ำเสมอในแนวตารางสี่เหลี่ยม (โดยทั่วไปจะห่างกันรูละ 2.54 มิลลิเมตร)
โดยบนแผงรอบแต่ละรูจะมีลายทองแดงเป็นรูปวงกลมหรือสี่เหลี่ยม ที่แต่ละรูจะไม่เชื่อมต่อกันเลย
ซึ่งเมื่อนำมาใช้ประกอบวงจร จะต้องโยงสายเชื่อมต่อกับแต่ละจุดของวงจรเอง
จากลายทองแดงของแผงวงจรพิมพ์ชนิดนี้ ที่โดยปกติจะเป็นรูปวงกลมและอยู่กันเป็นแผง
จึงเป็นที่มาของชื่อเรียก"บอร์ดไข่ปลา"
หนีก็ล่า ซ่าก็รัก
หนีก็ล่า ซ่าก็รัก เป็นละครโทรทัศน์ไทย สร้างครั้งแรกปี พ.ศ. 2557 นำแสดงโดย วีรภาพ สุภาพไพบูลย์,วริฏฐิสา ลิ้มธรรมมหิศร จากบทประพันธ์ของ นอร์แมน วีรธรรม เขียนบทโทรทัศน์โดย นอร์แมน วีรธรรม กำกับการแสดงโดย กัลป์ กัลย์จาฤก, วทัญญู อิงควิวัฒน์ ผลิตโดย บริษัท กันตนา โมชั่น พิคเจอร์ จำกัด ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
การโจมตีท่าอากาศยานนานาชาติจินนาห์ พ.ศ. 2557
วันที่ 8 มิถุนายน 2557 กองกำลังติดอาวุธอย่างน้อย 10 คน เข้าโจมตีท่าอากาศยานนานาชาติจินนาห์ ในการาจี ประเทศปากีสถาน มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 29 คน รวมถึงผู้ก่อการจำนวน 10 คน และอีกอย่างน้อย 18 คนได้รับบาดเจ็บ
การโจมตีสนามบินเริ่มขึ้นเมื่อ เวลา 23.20 น. ในวันที่ 8 มิถุนายน และจนถึงเช้าของวันที่ 9 มิถุนายน ผู้ก่อการจำนวน 10 คนได้ฝ่าด่านรักษาความปลอดภัยโดยอยู่ในรถตู้ และโจมตีโจมตีสถานีขนส่งสินค้าของสนามบินด้วยปืนกล ระเบิดขว้าง จรวดอาร์พีจี และวัตถุระเบิดอื่น ๆ ผู้ก่อการได้แต่ตัวเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยซึ่งมีบางส่วนใส่เสื้อเกราะพลีชีพ พวกเขาสวมใส่เครื่องแบบหน่วยรักษาความปลอดภัยสนามบิน (เอเอสเอฟ) และใช้บัตรประชาชนปลอมเข้าสู่สนามบิน หัวหน้าข่าวกรองอาวุโสปากีสถานกล่าวว่าผู้ก่อการบางคนพยายามจี้เครื่องบินแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ
หลังการโจมตีประมาณ 90 นาที หน่วยรบพิเศษคอมมานโดจำนวนหลายร้อยนายถึงที่เกิดเหตุและเริ่มต่อสู้กับผู้ก่อการร้าย ภายในไม่กี่ชั่วโมงต่อมา แปดในสิบของผู้ก่อการร้ายถูกหน่วยคอมมานโดยิงจนเสียชีวิตส่วนอีก 2 คนระเบิดตัวเองเมื่อพวกเขาถูกต้อนจนมุม หลังการล้อมโจมตีผู้ก่อการร้ายผ่านไป 5 ชั่วโมง มี 29 คนเสียชีวิตในเหตุการณ์นี้ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอย่างน้อย 18 นายได้รับบาดเจ็บระหว่างการโจมตีและเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลซาฮิด
เครื่องบินของสายการบินนานาชาติปากีสถาน 1 ลำ เครื่องบินของสายการบินแอร์บลู 1 ลำ และเครื่องบินขนส่งสินค้าของสายการบินต่างประเทศได้รับรายงานความเสียหาย ระเบิดขว้างยังนำมายังนำมาใช้โจมตีโรงเก็บเครื่องบินIspahani
หลังจากที่หน่วยคอมมานโดได้เคลียร์พื้นที่สนามบินเรียบร้อยแล้วได้ส่งมอบการดูแลสนามบินคืนให้กับการบินพลเรือนและเอเอสเอฟ
การดำเนินงานทั้งหมดของสนามบินถูกระงับ ทุกเที่ยวบินถูกเลื่อนออกไป และสนามบินที่ให้บริการถูกย้ายไปใช้ที่อื่นหลังจากการโจมตี กองทัพบกปากีสถานถูกนำไปใช้ที่สนามบินระหว่างการโจมตี
การโจมตีครั้งนี้ได้ก่อให้เกิดปฏิกิริยาอย่างแพร่หลายในเครือข่ายสังคมออนไลน์ในปากีสถาน ซึ่งได้รับการประณามจากนักการเมือง นักข่าว และนักสังคมวิทยา Imran Khan หัวหน้าพรรคPakistan Tehreek-e-Insaf และผู้นำฝ่ายค้าน ได้ประณามการโจมตีและตำหนิการทำงานของรัฐบาลอย่างหนักโดยเรียกร้องให้เจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลลาออก
แม่น้ำบรูไน
แม่น้ำบรูไน  เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านประเทศบรูไน และไหลออกทะเลที่อ่าวบรูไน สำนักงานสุลต่านบรูไน รวมถึง พระราชวังสุลต่าลบรูไน อยู่บนฝั่งแม่น้ำนี้ กัมปงอาเยร์หรือหมู่บ้านน้ำ ซึ่งเป็นชุมนุมปลูกเป็นเรือนชิดติดกันตั้งอยู่ริมหรือกลางแม่น้ำแห่งนี้ โดยเป็นชุมนุมมาแต่โบราณอายุนานกว่า 1,300 ปีแล้ว และถือเป็นชุมชนริมน้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย
หย่งฉี
หรงฉุนชินหวัง พระนามเดิมหย่งฉี (永琪) เป็นเจ้าชายแห่งจักรวรรดิต้าชิง เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ห้าในจักรพรรดิเฉียนหลง ที่ประสูติกับยฺหวีกุ้ยเฟย์ (愉貴妃)
เจ้าชายหย่งฉีเป็นคนรอบคอบและขยันหมั่นเพียรตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ในบรรดาเจ้าชายทั้งหมด ทรงเป็นท่านแรกที่ไปถึงสถานที่เรียนเสมอ ทรงสนิทสนมกับเจ้าชายหย่งเหยี่ยน พระอนุชาต่างพระมารดา ทรงปรีชาสามารถในการตรัสภาษาแมนจูและภาษามองโกลอย่างคล่องแคล่ว และยังทรงรอบรู้ด้านดาราศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และการคำนวณปฏิทินจันทรคติ ทรงมีผลงานคือหนังสือเรื่อง เจียวถง เถิงเก่า (蕉桐幐稿) นอกจากนี้ยังทรงปรีชาสามารถในด้านการแต่งบทกวี ประดิษฐ์ตัวอักษร และอีกทั้งยังทรงมีฝีพระหัตถ์ในด้านการขี่ม้าและยิงธนู จากพรสวรรค์เหล่านี้ทำให้พระองค์ทรงเป็นที่สนิทเสน่หาของพระบิดายิ่งนัก ใน ค.ศ.1765 จักรพรรดิเฉียนหลงได้ทรงสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็น “หรงชินหวัง” (榮親王) และเป็นพระราชโอรสพระองค์แรกที่ได้รับพระนามอย่างเป็นทางการ นอกจากนี้ตัวอักษรคำว่า “หรง” (榮) นั้นหมายถึง “บารมี” หรือ “เกียรติ” ซึ่งแสดงให้เห็นว่าจักรพรรดิเฉียนหลง ทรงตั้งความหวังไว้สูงมากกับพระราชโอรสองค์นี้
เจ้าชายหย่งฉีสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ.1766 หลังจากทรงทุกข์ทนทรมานจากโรคที่ไม่รู้จัก เป็นเวลาหลายเดือน (ทรงเริ่มประชวรตั้งแต่ได้รับพระนามเป็นหรงชินหวัง) ทรงได้รับพระนามหลังสิ้นพระชนม์ว่า “ฉุน” (純) อันหมายถึง “บริสุทธิ์” พระนามเต็มหลังสิ้นพระชนม์คือ “หรงฉุนชินอ๋อง” (榮純親王)
เจ้าชายหย่งฉี มีพระสุสานอยู่ใกล้กับเจ้าชายหย่งหวง (永璜) พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในจักรพรรดิเฉียนหลงที่สิ้นพระชนม์ขณะพระชันษาเพียง 22 ปี พระสุสานในบางครั้งถูกเรียกว่า “พระสุสานรัชทายาท” ตั้งอยู่ในตอนเหนือของกรุงปักกิ่งไปทางทิศตะวันออก อยู่ใกล้กับ อาคารปู้เหล่าถุน ในปี ค.ศ.1958 ที่ของพระสุสานถูกทำลายเพื่อทำการก่อสร้าง โครงกระดูกถูกเคลื่อนย้ายอย่างระมัดระวังและถูกนำไปเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์
การถูกสนับสนุน.
พระมารดาของเจ้าชายหย่งฉีไม่ได้เป็นจักรพรรดินีแต่เป็นเพียงกุ้ยเฟย แต่เจ้าชายหย่งฉีกลับได้รับสถาปนาขึ้นเป็นอ๋องชั้นเอก และมีสัญญาณว่าจักรพรรดิเฉียนหลงทรงพิจารณาจะให้เจ้าชายหย่งฉีเป็นรัชทายาท แทนที่เจ้าชายหย่งจีและเจ้าชายหย่งจิ่งที่ประสูติกับจักรพรรดินีจี้ เช่นนี้ก็เป็นที่เชื่อและมั่นใจได้ว่าจักรพรรดิเฉียนหลงได้ทรงสนับสนุนส่งเสริมและหมายมั่นที่จะให้พระราชโอรสพระองค์นี้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์
เจ้าชายหย่งฉีเป็นเจ้าชายที่โดดเด่นที่สุดในบรรดาพระราชโอรสในจักรพรรดิเฉียนหลง และทรงเลือกที่จะประสบความสำเร็จเหมือนกับพระบิดา แต่ก็สิ้นพระชนม์ขณะพระชันษาเพียง 25 ปี ใน ค.ศ.1793 เมื่อจักรพรรดิเฉียนหลงได้พบกับทูตอังกฤษชื่อ จอร์จ มาคาร์ทนีย์ ทูตคนนี้ก็พูดยกย่องและชื่นชอบในตัวองค์ชายหย่งฉีเป็นอันมาก
ยางรัดของ
เมตตานิสังสสุตตปาฐะ
เมตตานิสังสสุตตปาฐะ หรือ เมตตานิสังสสุตตปาโฐ เป็นพุทธพจน์ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ว่าด้วยอานิสงส์ของการเจริญเมตตา ซึ่งได้รับการบันทึกไว้ในพระสุตตันตปิฎก และในเวลาต่อมาได้กลายเป็นหนึ่งในบทสวดมนต์ ที่ชาวพุทธนิยมสวดสาธยาย ได้รับการรวบรวมไว้ในภาณวาร หรือหนังสือสวดมนต์ฉบับหลวง
เมตตานิสังสสุตตปาฐะ เป็นการรวบรวมเอาเนื้อหาจากเมตตสูตร ในอัฏฐกนิบาต อังคุตตรนิกาย ในพระสุตตันตปิฎก และจากเมตตสูตร ในทสก-เอกาทสกนิบาต อังคุตตรนิกาย ในพระสุตตันตปิฎก โดยเมตตสูตร ในอัฏฐกนิบาต กล่าวถึงอานิสงส์ของเมตตา 8 ประการ ขณะที่เมตตสูตรในทสก-เอกาทสกนิบาต กล่าวถึงอานิสงส์ 11 ประการ อย่างไรก็ตาม เนื้อหาเกี่ยวกับอานิสงส์ตรงกันทั้ง 2 พระสูตร เพียงแต่ในพระสูตรหลังมีการเพิ่มอานิสงส์เข้ามาอีก 3 ประการ นอกจากนี้ เมตตสูตร ในอัฏฐกนิบาต ยังได้มีการเพิ่มคาถาเข้ามาว่าด้วยคุณแห่งการเจริญเมตตา ว่าไม่ยังให้ผู้ันั้นก่อเวรกับใคร เป็นต้น
ทั้งนี้ ในเมตตสูตรบทหลังซึ่งปรากฏอานิสงส์ 11 ประการ มิได้ระบุถึงสถานที่แสดงพระสูตรไว้ แต่ในเมตตสูตรบทแรกได้ระบุไว้ว่า สมเด็จ "พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้พระนครสาวัตถี" แล้วทรงตรัสพระสูตรนี้แก่ภิกษุทั้งหลาย ซึ่งเมื่อนำพระสูตรทั้ง 2 มารวมกันเป็นเมตตานิสังสสุตตปาฐะ เนื้อความจึงสมบูรณ์ยิ่งขึ้น กล่าวคือ เมตตสูตรแรกปรากฎสถานที่แสดง แต่อานิสงส์มีเพียง 8 ประการ ขณะที่เมตตสูตรที่ 2 ไม่ปรากฎที่มา แต่มีเนื้อหากล่าวถึงอานิสงส์ 11 ประการ ขณะที่เมตตานิสังสสุตตปาฐะ ปรากฎสถานที่แสดงพระสูตรจากเมตตสูตรแรก และอานิสงส์ 11 ประการจากเมตตสูตรหลัง
เนื้อหาของเมตตานิสังสสุตตปาฐะ (รวมถึงเมตตสูตรทั้ง 2 สูตร) กล่าวถึงอานิสงส์ของการเจริญเมตตา หรือเมตตาเจโตวิมุติ ว่ามีทั้งสิ้น 11 ประการ กล่าวคือ
จากนั้น สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสย้ำเตือนว่า "เมื่อเมตตาเจโตวิมุตติ อันบุคคลเสพแล้วเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ทำให้เป็นดุจยาน ทำให้เป็นที่ตั้ง ให้ตั้งมั่นโดยลำดับ สั่งสมดีแล้ว ปรารภด้วยดีแล้ว พึงหวังอานิสงส์ 11 ประการนี้แล"
ในพระสูตรทั้ง 2 จบลงเพียงเท่านี้ แต่ในเมตตานิสังสสุตตปาฐะได้มีสร้อยท้ายต่อไปว่า "อิทมโวจ ภควา อตฺตมนา เต ภิกขุ ภควโต ภาสิตํ อภินนฺทนฺติ" หรือ "พระผู้มีพระภาคเจ้า, ได้ตรัสธรรมปริยายอันนี้แล้ว, พระภิกษุทั้งหลายเหล่านั้น, ก็มีใจยินดีพอใจในภาษิตของพระผู้มีพระภาคเจ้า, พระองค์นั้น ด้วยประการฉะนี้แล"
Corypha lecomtei
โคราช ยูไนเต็ด
วัดสระสี่มุม (จังหวัดราชบุรี)
วัดสระสี่มุม ตั้งอยู่ หมู่ 2 ตำบลเขาขลุง อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ฝ่ายเถรวาท มหานิกาย
มีเนื้อที่ประมาณ 16 ไร่ 3 งาน 14 ตารางวา
วัดสระสี่มุม เกิดขึ้นจากการชักชวนกันให้ตั้งวัดขึ้นใหม่ของชาวบ้านที่บ้านสระสี่มุม เพราะต้องไปทำบุญที่วัดเขาขลุงไกลมาก จึงเริ่มตั้งวัดขึ้น โดย นางริ้ว เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งร่วมกับชาวบ้าน เดิมวัดตั้งอยู่ติดลำห้วยทางทิศเหนือของสระสี่มุม ห่างจากสระประมาณ 2 เส้น ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2515 ปัจจุบันมีพระครูวิหารการโกวิท เป็นเจ้าอาวาส
ประวัติสระสี่มุม.
สระสี่มุม เป็นสระน้ำโบราณ ที่กองทัพทหารขุดขึ้นเพื่อเป็นที่กักเก็บน้ำไว้ใช้ในฤดูแล้งยามศึกสงคราม มีขนาดกว้าง 137 เมตร ยาว 133 เมตร มีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมสี่มุม
ฟูเลโก้
ฟูเลโก
การถ่ายภาพเคอร์เลียน
การถ่ายภาพเคอร์เลียน (Kirlian photography) คือ ชุดของเทคนิคการถ่ายภาพที่ใช้ในการจับภาพของปรากฏการณ์โคโรนา หรือ การปล่อยประจุแบบโคโรน่าทางไฟฟ้า มันเป็นชื่อนามสกุลคำหลังของนาย เซมยอน เคอร์เลียน (Semyon Kirlian) ซึ่งเป็นผู้ที่ได้ค้นพบวิธีการนี้โดยบังเอิญในปี ค.ศ. 1939 โดยเขาพบว่าถ้าวัตถุที่วางอยู่บนแผ่นเพลตสำหรับถ่ายภาพถูกเชื่อมต่อกับแหล่งกำเนิดแรงดันไฟฟ้าแรงสูง, ภาพของวัตถุจะถูกถ่ายภาพออกมาได้บนแผ่นเพลตสำหรับถ่ายภาพ เป็นเทคนิควิธีการที่รู้จักกันหลากหลายลักษณะต่าง ๆ กันมากมายที่มีชื่อเรียกกัน เช่น "ภาพถ่ายทางไฟฟ้า" (electrography), "เทคนิคการถ่ายภาพด้วยไฟฟ้า" (electrophotography), "เทคนิคการถ่ายภาพการปล่อยประจุแบบโคโรน่า" (corona discharge photography) (CDP), "การถ่ายภาพทางไฟฟ้าชีวะ" (bioelectrography), "การสร้างภาพการปล่อยประจุก๊าซ" (gas discharge visualization) (GDV), "การสร้างภาพทางไฟฟ้าเชิงแสง" (electrophotonic imaging) (EPI), และ, ในวรรณกรรมรัสเซีย, "ภาพถ่ายเคอร์เลียน" เป็นต้น
การถ่ายภาพเคอร์เลียน ได้รับการคัดเลือกให้เป็นประเด็นหัวข้อเรื่องของการวิจัยทางวิทยาศาสตร์กระแสหลัก, การวิจัยทางด้านปรจิตวิทยา (parapsychology) (ตามความรู้สึกของคนไทยเรา มันมักจะหมายถึงเรื่อง "พลังจิต") และทางด้านศิลปะ
การถ่ายภาพเคอร์เลียนเป็นเทคนิคการสร้างภาพถ่ายของวัตถุโดยใช้ไฟฟ้าแรงสูงส่งผ่านแผ่นฟิล์มที่อยู่เหนือแผ่นเหล็กสำหรับการคายประจุและอยู่ติดกับวัตถุที่ถูกถ่ายภาพ กระแสไฟฟ้าแรงสูงจะถูกจ่ายเป็นระยะเวลาสั้นๆไปยังแผ่นเหล็ก ทำให้เกิดภาพที่เกิดจากการปรากฏการณ์โคโรนาระหว่างวัตถุกับแผ่นเหล็กถูกถ่ายทอดลงฟิล์มที่อยู่ระหว่างกลางกลายเป็นภาพถ่ายเคอร์เลียน
โดยปกติ ฟิล์มถ่ายภาพสีจะถูกปรับไว้ให้ได้ภาพที่สมจริงในสภาวะแสงปกติ ปรากฏการณ์โคโรนาจะมีปฏิสัมพันธ์ชั่วขณะกับแต่ละชั้นแผ่นแม่สีของฟิล์มที่แตกต่างกันไป อันจะทำให้สีที่ได้มีความแตกต่างกันอย่างชัดเจนขึ้นอยู่กับความรุนแรงของการคายประจุ ทั้งฟิล์มและเทคนิคการถ่ายภาพแบบดิจิตอลล้วนบันทึกภาพจากโฟตอนที่ถูกปล่อยออกมาจากปรากฏการณ์โคโรนา(โปรดดู กลศาสตร์ของปรากฏการณ์โคโร).
ภาพถ่ายจากสิ่งไม่มีชีวิตเช่นเหรียญ กุญแจ หรือใบไม้ สามารถสร้างภาพอย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นโดยต่อทางไฟฟ้ากับสายดินลงพื้นดิน ในท่อน้ำเย็นหรือขั้วตรงข้ามของแหล่งไฟฟ้าแรงสูงที่จ่ายให้วัตถุ อันจะทำให้ปรากฏการณ์โคโรนารุนแรงยิ่งขึ้น
การถ่ายภาพเคอร์เลียนไม่จำเป็นต้องใช้กล้องหรือเลนส์เพราะแผ่นรับภาพสัมผัสกับวัตถุโดยตรง จึงสามารถใช้แผ่นตัวนำโปร่งแสงวางคั่นกลางระหว่างวัตถุกับแผ่นเหล็กเพื่อให้สามารถบันทึกภาพด้วยกล้องถ่ายรูปหรือกล้องวิดิโอได้
นักศิลปะการถ่ายภาพเช่น Robert Buelteman, Ted Hiebert, และ Dick Lane เคยถ่ายภาพเคอร์เลียนเพื่อสร้างภาพถ่ายทางศิลปะของวัตถุหลากหลายชนิด นักถ่ายภาพเคอร์เลียน Mark D. Roberts ผู้ทำงานกับภาพถ่ายเคอร์เลียนมานานกว่า 40 ปี ได้เผยแพร่ชุดผลงานของภาพถ่ายพืชโดยใช้ชื่อว่า "Vita occulta plantarum" หรือ "ความลับแห่งชีวิตของพืช" ซึ่งจัดแสดงเป็นครั้งแรกเมื่อปี 2012 ที่พิพิธภัณฑ์แบ็คเค็นในมินเนทาโพลิส
การถ่ายภาพเคอร์เลียน ได้ถูกจัดให้เป็นหัวใจหลักในเรื่องของการวิจัยทางวิทยาศาสตร์, การวิจัยทางด้านจิตศาสตร์ซึ่งมีสาขาเฉพาะทางที่เรียกว่าวิชา "ปรจิตวิทยา" ซึ่งพวกเราคนไทยรู้จักกันดีในชื่อว่า "พลังจิต" (parapsychology research) และการกล่าวอ้างเกี่ยวกับเรื่องราวของ วิทยาศาสตร์เทียม (pseudoscientific) ส่วนใหญ่ของการวิจัยทางด้านนี้ ได้ถูกริเริ่มดำเนินการขึ้นเมื่อราวประมาณกลางศตวรรษที่ 20 ที่เกิดขึ้นในยุคสมัยอดีตของโลกทางฝ่ายกลุ่มตะวันออก (Eastern Bloc) ก่อนการสิ้นสุดลงของสงครามเย็น (cold war) และยังไม่ได้ถูกยกระดับขึ้นเพื่อการตรวจสอบข้อเท็จจริงตามมาตรฐานทางวิทยาศาสตร์ที่เข้มงวดของโลกฝ่ายตะวันตก
จากผลการทดลองทางวิทยาศาสตร์ที่ตีพิมพ์เมื่อปี 1976 ที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพเคอร์เลียนของเนื้อเยื่อที่ยังมีชีวิต (จากปลายนิ้วของมนุษย์) พบว่าส่วนใหญ่ของการเปลี่ยนแปลงในความยาวของลำแสงของการปล่อยแบบโคโรนา, ความหนาแน่น, ความโค้งงอ และ สี สามารถถูกพิจารณาได้โดยสภาพความชื้นบนพื้นผิวและภายในของเนื้อเยื่อที่ยังมีชีวิตอยู่เหล่านั้น นักวิทยาศาสตร์ที่อยู่นอกเหนือจากในสหรัฐอเมริกา ต่างก็ได้ดำเนินการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในเรื่องนี้ด้วยเหมือนกัน
คอนสแตนติน โครอทคอฟ (Konstantin Korotkov) ได้พัฒนาเทคนิคคล้ายกับการถ่ายภาพเคอร์เลียน เรียกว่า "การสร้างภาพการปล่อยประจุของก๊าซ" (gas discharge visualization) (GDV) ระบบกล้องโครอทคอฟ GDV (Korotkov's GDV camera system) ประกอบด้วยฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ที่จะบันทึกข้อมูลโดยตรง, เพื่อทำการประมวลผลและแปลความหมายของภาพ GDV ด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ เว็บไซต์ของโครอทคอฟ ได้โฆษณาส่งเสริมอุปกรณ์และการวิจัยของเขาในบริบททางการแพทย์ อิซาเบลลา ไชสิเอลสกา (Izabela Ciesielska) แห่งสถาบันสถาปัตยกรรมสิ่งทอในประเทศโปแลนด์ ได้ใช้กล้องโครอทคอฟ GDV เพื่อประเมินผลกระทบของการสัมผัสของมนุษย์กับสิ่งทอต่าง ๆ เกี่ยวกับปัจจัยทางชีวภาพ เช่น อัตราการเต้นของหัวใจและความดันโลหิต, ตลอดจนถึงภาพถ่ายการปล่อยประจุแบบโคโรน่า
เสือดาวอาระเบีย
เสือดาวอาระเบีย หรือ เสือดาวอาหรับ (; อาหรับ: نمر; ) เสือใหญ่จำพวกเสือดาวชนิดหนึ่ง
เสือดาวอาระเบีย เป็นเสือดาวชนิดย่อยชนิดหนึ่ง พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคตะวันออกกลางแถบคาบสมุทรอาระเบียจนถึงคาบสมุทรไซนาย เสือดาวอาระเบียจัดเป็นเสือดาวขนาดเล็ก มีขนาดเล็กกว่าเสือดาวที่พบในทวีปแอฟริกาและในทวีปเอเชีย โดยจัดเป็นเสือดาวชนิดที่มีขนาดเล็กที่สุด ตัวผู้ที่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือของทะเลทรายจูดีนของอิสราเอล เมื่อโตเต็มที่มีน้ำหนักเพียง 30 กิโลกรัม และตัวเมียเพียง 23 กิโลกรัมเท่านั้น
เสือดาวอาระเบีย เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ตามลำพังและโดดเดี่ยวในสภาพแวดล้อมที่เป็นหุบเขาหรือทะเลทรายแห้งแล้งของคาบสมุทรอาระเบีย โดยใช้ถ้ำหรือซอกหลีบหินต่าง ๆ เป็นที่อยู่อาศัย เสือดาวที่อาศัยอยู่ในเขตภูเขานูฟา จะกินน้ำโดยอาศัยจากหมอกที่จับตัวแน่นหนาจนกลายเป็นฝนตกลงมา ซึ่งก็ตกเพียงปีละไม่กี่ครั้งเท่านั้น และถือเป็นพื้นที่ ๆ ชุ่มชื้นที่สุดในภูมิภาคแถบนี้ เสือดาวอาระเบีย ถือเป็นสัตว์นักล่าที่อยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร โดยอาศัยอยู่ในพื้นที่เดียวกันร่วมกับสัตว์นักล่าชนิดอื่น ๆ เช่น หมาป่าอาระเบีย, ไฮยีนาลายแถบ โดยจะล่าสัตว์ต่าง ๆ กินเป็นอาหาร เช่น ไฮแรกซ์, กระต่ายป่า, แกะหรือแพะภูเขา หรือปศุสัตว์ต่าง ๆ ของชนพื้นเมือง รวมถึงสัตว์ขนาดเล็กอย่างนก, กบ หรือแมลงด้วย
เสือดาวอาระเบีย นับเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งที่อยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง ในธรรมชาติคาดว่ามีจำนวนประชากรเหลือไม่ถึง 200 ตัว และมีการบันทึกภาพการเคลื่อนไหวในธรรมชาติที่แสดงให้เห็นถึงพฤติกรรมและความเป็นอยู่ได้เพียงแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้น
Panthera pardus nimr
เสือดาวอาหรับ
Arabian leopard
พระอัคคี
พระเพลิง
ฟรีเมียม
ฟรีเมียม  เป็นกลยุทธ์การตั้งราคาสินค้าที่สินค้าหรือบริการ (ปกติจะเป็นพวกที่ให้บริการทางดิจิตอล เช่น ซอฟต์แวร์ สื่อ เกม หรือบริการทางเว็บ) นั้นให้บริการโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่จะต้องใช้เงิน (พรีเมียม) ในการซื้อฟังก์ชันสงวนไว้หรือสินค้าเสมือน คำว่าฟรีเมียมเป็นการสร้างคำและความหมายใหม่ของรูปแบบธุรกิจสองแนว คือแบบฟรี และแบบพรีเมียม
สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย
สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย  เป็นองค์กรกีฬาระดับชาติ สำหรับบริหารกีฬาวอลเลย์บอลในประเทศไทย และเป็นสมาชิกของสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย และสหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทยรับผิดชอบในการจัดการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลทั้งวอลเลย์บอลในร่มและวอลเลย์บอลชายหาด รวมทั้งให้การสนับสนุนวอลเลย์บอลทีมชาติไทย ทั้ง ทีมชาย และ ทีมหญิง สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่การกีฬาแห่งประเทศไทย หัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
จากการที่ประเทศไทยได้ริเริ่มและรับเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาแหลมทอง (Southeast Asian Peninsular Games – SEAP Games หรือเซียพเกมส์) ครั้งที่ 1 ณ กรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2502 คณะกรรมการจัดการแข่งขัน กีฬาเซียพเกมส์ได้เลือกกีฬาวอลเลย์บอล (ประเภททีมชาย) เป็นหนึ่งในชนิดกีฬาที่แข่งขัน แต่ประเทศไทยยังไม่มีสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลมารับผิดชอบ จึงจำเป็นต้องมีองค์กรระดับชาติที่สมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชียรับรองและต้องเป็นสมาชิกของสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย และจะเป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติโดยอัตโนมัติ เพื่อให้ถูกต้องตามกฎข้อบังคับฯ อาจารย์แมน พลพยุหคีรี ซึ่งรู้จักกับบุคลากรในกรมพลศึกษามาก เป็นตัวหลักในการจัดตั้งสมาคม จึงได้ชักชวนคณะบุคคล รวม 7 คน ร่วมกันจัดตั้งสมาคมขึ้น ประกอบด้วย พลเอก สุรจิต จารุเศรณี นายกอง วิสุทธารมณ์ นายสวัสดิ์ เลขยานนท์ นายเสรี ไตรรัตน์ นายนิคม พลสุวรรณ นายแมน พลพยุหคีรี และนายเฉลิม บุณยะสุนทร โดยในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 ได้ร่วมประชุมหารือเกี่ยวกับการดำเนินงานจัดตั้งสมาคมและพิจารณาร่างข้อบังคับของสมาคมขึ้น นายกอง วิสุทธารมณ์ได้รับมอบหมายจากที่ประชุมให้เป็นผู้แทนดำเนินการ ได้ติดต่อขออนุญาตจากสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ และได้รับอนุญาตให้เป็น สมาคมวอลเลย์บอลสมัครเล่นแห่งประเทศไทย  ตามคำสั่งของสภาวัฒนธรรมแห่งชาติที่ ต.11/2502 ลงวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 โดยมี นายนาค เทพหัสดิน ณ อยุธยา ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เป็นผู้ลงนามในใบอนุญาตจัดตั้งสมาคมฯ และได้จดทะเบียนสมาคมที่กรมตำรวจ กระทรวงมหาดไทยอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 โดยมีวัตถุประสงคเพื่อสนับสนุนและเผยแพร่กีฬาวอลเลย์บอลให้เจริญรุดหน้า และดำเนินการจัดการแข่งขันวอลเลย์บอลในระบบ 6 คน
ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2502 ได้มีประกาศใช้ข้อบังคับของสมาคมวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย เป็นฉบับแรก โดยกำหนดให้มีคณะกรรมการบริหาร 7 ตำแหน่ง อยู่ในตำแหน่งสมัยละ 4 ปี คณะกรรมการฯ ชุดนี้ถือเป็นคณะกรรมการบริหารชุดแรกของสมาคมฯ ประกอบด้วย
ช่วง 25 ปีแรก (พ.ศ. 2502–2527).
หลังจากกีฬาแหลมทองครั้งที่ 1 สมาคมฯ มีกิจกรรมการแข่งขันชิงแชมป์ประเทศไทยระดับประชาชนเพียงรายการเดียว ปีละครั้งกับกีฬาแห่งชาติ (กีฬาเขตแห่งประเทศไทยเดิม จัดโดยองค์การส่งเสริมกีฬาแห่งประเทศไทย) ที่ทีมชาติลงแข่งขันไม่ได้เท่านั้นก่อนซีเกมส์ครั้งที่ 13 (พ.ศ. 2528) มีทีมชาติไทยไม่ได้พัฒนาเพราะได้แข่งขันในระดับนานาชาติเฉพาะกีฬาเซียพเกมส์และกีฬาซีเกมส์ (2 ปี ต่อครั้ง) กีฬาเอเชี่ยนเกมส์ที่ไทยเป็นเจ้าภาพ และได้มีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันเยาวชนชายชิงชนะเลิศแห่งเอเชียครั้งที่ 1 ที่เกาหลีใต้ และทีมชายได้ไปแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกครั้งที่ 5 ที่โตเกียวเท่านั้น
ตั้งแต่ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติเป็นครั้งแรกในการแข่งขันกีฬาแหลมทอง (เซียพเกมส์) ครั้งที่ 1 เมื่อปี พ.ศ. 2502 จนถึงครั้งที่ 8 ทีมชายได้เหรียญทองเพียงครั้งเดียวในการแข่งขันครั้งที่ 1 แต่ยังได้เหรียญเงินและทองแดง ทุกครั้ง ยกเว้นครั้งที่ 5 ที่ไม่ได้ส่งแข่ง และครั้งที่ 7 ที่ไม่ได้เหรียญใดเลย ส่วนทีมหญิงมีโอกาสได้เหรียญทองในการแข่งขันครั้งที่ 4 และ 8 ซึ่งจัดการแข่งขันที่กรุงเทพฯ และในการแข่งขันครั้งอื่น ๆ ได้เหรียญเงิน หรือทองแดงทุกครั้งเมื่อเปลี่ยนชื่อการแข่งขันจากกีฬาแหลมทอง (เซียพเกมส์) เป็นซีเกมส์ (Southeast Asian Games) ในการแข่งขันครั้งที่ 9 ทีมชาย-หญิง ยังคงได้หรียญทองแดงส่วนในการแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพทั้ง 3 ครั้ง คือ ครั้งที่ 5 ปี พ.ศ. 2509 ครั้งที่ 6 ปี พ.ศ. 2513 และ ครั้งที่ 8 ปี พ.ศ. 2521 ทีมวอลเลย์บอลไม่ประสบผลสำเร็จเพียงเข้าร่วมการแข่งขันในฐานะเจ้าภาพเท่านั้น
ทีมวอลเลย์บอลไทยประสบภาวะตกต่ำไม่ได้เหรียญใด ๆ เลย ถึง 3 ครั้ง ติดต่อกันตั้งแต่กีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 10–12 ประกอบกับมีปัญหาด้านการบริหารสมาคม ทำให้เกิดความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารใหม่ โดยได้เรียนเชิญ นายพิศาล มูลศาสตรสาทร ปลัดกระทรวงมหาดไทย ในขณะนั้นเข้ารับตำแหน่งนายกสมาคมฯ
เมื่อรับตำแหน่งนายกสมาคมฯ ปลัดพิศาลฯ ได้แนะนำให้เชิญผู้ที่มีความรู้ ความสามารถเข้ามาร่วมบริหารในสมาคมฯ อีกมากมาย แม้ปลัดพิศาลฯ จะมีภารกิจมาก แต่ก็ให้ความสนใจกับงานของสมาคมฯ อย่างต่อเนื่อง
การที่สมาคมฯ มีฐานการทำงานที่แข็งแกร่งจากกระทรวงมหาดไทย ทำให้ผู้ว่าราชการจังหวัดทั่วประเทศให้ความร่วมมือสนับสนุนวงการวอลเลย์บอล เป็นการกระจายฐานของกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทยออกไปในวงกว้างทั่วประเทศ
ผู้บริหารของสมาคมฯ ในยุคต่อ ๆ มาได้ดำเนินงานตามนโยบายที่นายกฯ พิศาลฯ ให้ไว้มาโดยตลอด และสร้างโอกาสให้ผู้ฝึกสอนและนักกีฬาได้เรียนรู้การพัฒนากีฬาวอลเลย์บอลอย่างต่อเนื่องจนผู้ฝึกสอนไทยมีความสามารถสร้างทีมแข่งขันในระดับทวีปและระดับโลก ประกอบกับสมาคมฯ มีแผนงานการปฏิบัติงานที่ชัดเจนตามปฏิทินที่กำหนดไว้ทุกปี และมีผู้ให้การสนับสนุนอย่างต่อเนื่องจนสามารถจัดการแข่งขันระดับทวีปและระดับโลก และร่วมการแข่งขันระดับทวีปและระดับโลกเป็นประจำทุกปี
คณะกรรมการบริหารสมาคมฯ ในยุคต่อ ๆ มา ภายใต้การนำของนายกสมาคมฯ นายอารีย์ วงศ์อารยะ นายชนะศักดิ์ ยุวบูรณ์ นายเสริมศักดิ์ พงษ์พานิช และนายพงศ์โพยม วาศภูติ ตลอดจนนายกสมาคมฯ คนปัจจุบัน ได้ทำหน้าที่ติดต่อกันมาตามลำดับ และในแต่ละยุคก็สามารถสร้างผลงานให้เป็นที่ประจักษ์ทั้งภายในประเทศ ระดับทวีปและระดับโลกอย่างต่อเนื่อง
การจัดการแข่งขันระดับอายุต่าง ๆ ภายในประเทศ.