pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ปาแล-รัวยาล  เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส เดิมชื่อ “วังคาร์ดินัล” (Palais-Cardinal) ปาแล-รัวยาลและสวนอยู่หน้า “จตุรัสปาแล-รัวยาล” ตรงกันข้ามกับปีกเหนือของพระราชวังลูฟวร์ และ ลานเกียรติยศ ("cour d'honneur") อันมีชื่อเสียง ด้านหน้ารายด้วยคอลัมน์ และ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986 ก็เป็นที่ตั้งของงานศิลปะเฉพาะที่โดยแดเนียล บูรอง “Les Deux Plateaux” หรือที่นิยมเรียกกันว่า “Les Colonnes de Buren”  ในปัจจุบันปาแล-รัวยาลเป็นที่ตั้งของสำนักงานสภาแห่งรัฐ, สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ และ กระทรวงวัฒนธรรม
วังคาร์ดินัล.
เดิมวังคาร์ดินัลเป็นที่พำนักของคาร์ดินัลริเชอลิเออผู้จ้างสถาปนิกฌาคส์ เลอเมอร์ซีเยร์ให้ออกแบบ การก่อสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1629 หลังจากเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1642 ริเชอลิเออก็ยกวังให้เป็นสมบัติของทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 13เสด็จสวรรคตวังคาร์ดินัลก็กลายเป็นที่ประทับของอานน์แห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส, ที่ปรึกษาคาร์ดินัลฌูลส์ มาซาแรงและพระราชโอรสผู้ยังทรงพระเยาว์พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และ ฟิลลิปที่ 1 ดยุคแห่งออร์เลอองส์
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1649 วังคาร์ดินัลเป็นที่ประทับลี้ภัยของสมเด็จพระราชินีเฮนเรียตตา มาเรียแห่งอังกฤษ และพระราชบุตรีองค์เล็กเจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ จากการเชิญชวนของพระราชนัดดาพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พระราชินีเฮนเรียตตาและเจ้าหญิงเฮนเรียตตา แอนน์หลบหนีจากราชอาณาจักรอังกฤษระหว่างสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นในอังกฤษ ต่อมาเจ้าหญิงเฮนเรียตตา แอนน์ทรงเสกสมรสกับพระอนุชาของพระเจ้าหลุยส์ฟิลิปป์ที่ 1 ดยุคแห่งออร์เลอองส์
ราชวงศ์ออร์เลอองส์.
เจ้าหญิงเฮนเรียตตา แอนน์และดยุคฟิลลิปเสกสมรสกันในชาเปลของวังเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1661 หลังจากเสกสมรสกันแล้ว วังคาร์ดินัลก็กลายเป็นที่พำนักหลักของตระกูลออร์เลอองส์ขณะที่ดยุคฟิลลิปรอการปรับปรุงพระราชวังแซงต์โคลด์
พระราชินีเฮนเรียตตาจึงต้องทรงย้ายออกจากวังไปอยู่ที่วังที่โคลอมบ์สนอกกรุงปารีส จากนั้นวังก็กลายเป็นศูนย์กลางของการสังสรรค์ทางสังคมเมื่อราชวงศ์ออร์เลอองส์รุ่งเรืองขึ้นมาหลังจากการเสกสมรสของทั้งสองพระองค์
Palais-Royal
พาเลส์รอยัล
ความทรงจำของฟาราห์ ปาห์ลาวี
ความทรงจำของฟาราห์ ปาห์ลาวี (ชื่อเรื่องต้นฉบับภาษา; ) เป็นผลงานการประพันธ์ของฟาราห์ ปาห์ลาวี  อดีตพระจักรพรรดินีแห่งอิหร่าน ที่ได้รวบรวมเรื่องราวในความทรงจำของเธอตั้งแต่ยังเด็ก และเป็นนักศึกษาสาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ เมื่ออายุ 21 ปี ชีวิตของเธอได้พลิกผันเมื่อได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี เธอจึงกลายเป็นจักรพรรดินีแห่งประเทศอิหร่าน แต่ต่อมาอีก 20 ปีให้หลัง ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนแปลงอีกครั้งแต่เป็นชีวิตที่พลิกผันเหมือนฝันร้าย เมื่อระบอบราชาธิปไตยในอิหร่านล่มสลาย พระเจ้าชาห์และพระองค์ต้องเสด็จลี้ภัยไปตามประเทศต่าง ๆ จนพระสวามีได้เสด็จสวรรคตที่ประเทศอียิปต์
โดยการประพันธ์ของฟาราห์ ปาห์ลาวีชิ้นนี้ ได้เปิดเผยเรื่องราวความรักความผูกพันของเธอ ที่มีต่อพระราชสวามีและประเทศอิหร่านเป็นครั้งแรก และถือเป็นเรื่องราวการประพันธ์ของพระองค์ที่น่าประทับใจเป็นอย่างยิ่ง
สุพัตรา มาศดิตถ์
คุณหญิงสุพัตรา มาศดิตถ์ กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในสมัยรัฐบาลนายชวน หลีกภัย เป็นบุตรสาวของนายสุรินทร์ มาศดิตถ์ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และเป็นน้องสาวของนายสุรเชษฐ์ มาศดิตถ์ อดีตผู้ช่วยเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
คุณหญิงสุพัตรา มาศดิตถ์ เกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2493 สำเร็จการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และลาออกจากราชการมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครศรีธรรมราช แทนนายสุรินทร์ ผู้เป็นบิดาซึ่งได้มรณภาพขณะที่เป็นพระภิกษุ
ในรัฐบาลของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ เธอได้รับแต่งตั้งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีอดีกสมัย (14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 - 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) โดยเป็นรัฐมนตรีหญิงคนแรกของไทยที่มาจากการเลือกตั้ง ต่อมาภายหลังได้วางมือทางการเมือง ใช้เวลากับการปฏิบัติธรรม และเดินทางไปปฏิบัติธรรมเผยแพร่พุทธศาสนาต่างประเทศ
แม้ว่าจะหันหลังให้การเมือง แต่คุณหญิงสุพัตรา ยังมีบทบาทในการทำงานด้านสตรีกับพรรคประชาธิปัตย์อยู่บ้าง และต่อมาในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ได้หันกลับมาช่วยงานโดยไม่รับตำแหน่งทางการเมือง โดยทำหน้าที่ดูแลโครงการธนาคารต้นไม้ ของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) และในที่สุดจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี รับผิดชอบงานด้านสังคม
ชีวิตส่วนตัว คุณหญิงสุพัตรามีชื่อเล่นว่า "แอ๋ว" จึงเป็นที่มาของชื่อที่สื่อมวลชนนิยมเรียกว่า "คุณหญิงแอ๋ว" หรือ "หญิงแอ๋ว" สมรสกับ พล.อ.ปฐมพงษ์ เกษรศุกร์ อดีตประธานที่ปรึกษากองบัญชาการกองทัพไทย โดยที่ไม่มีบุตรด้วยกัน
สนามบินชะเอียน
ท่าอากาศยานชะเอียน หรือ สนามบินชะเอียน  ตั้งอยู่ที่ ค่ายวชิราวุธ ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช อดีตบริษัทเดินอากาศไทย จำกัด เคยใช้เป็นสนามบินขนส่งผู้โดยสารระหว่าง นครศรีธรรมราช - สุราษฎร์ธานี - กรุงเทพมหานคร ปัจจุบัน สนามบินชะเอียน ใช้ในการทหารและใช้ในการรับเสด็จเครื่องบินพระที่นั่งของพระบรมวงศานุวงศ์
ท่าอากาศยานชะเอียน เมื่อปี 2459 พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาวชิราวุธ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ตกลงพระทัยสร้างที่ประทับชั่วคราวขึ้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ณ บริเวณตำบสวนจันทร์ ซึ่งปัจจุบันคือบริเวรณสนามบินกองทัพภาคที่ 4 หรือ ท่าอากาศยานชะเอียน
เมื่อปี 2528 บริษัท เดินอากาศไทย จำกัด ได้ใช้ท่าอากาศยานชะเอียนในการรับส่งผู้โดยสาร ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ทำให้ให้ชาวนครศรีธรรมราช มีเส้นทางคมนาคมครบทั้ง 3 รูปแบบคือ ทางรถไฟ ทางรถทัวร์ และทางอากาศยาน ซึ่งทำให้ชาวนครศรีธรรมราชมีความสะดวกสบายและมีช่องทางในการเดินทางเพิ่มมากยิ่งขึ้น
1 ธันวาคม 2541 ท่าอากาศยานเชิงพาณิชย์ของนครศรีธรรมราช หรือ ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราชได้เปิดให้บริการครั้งแรก ทำให้ต้องมีการย้ายการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ไปยังท่าอากาศยานนครศรีธรรมราชดูแลแทนทั้งหมด ท่าอากาศยานชะเอียดจึงใช้เป็นสนามบินของมลฑลทหารบกที่ 41 กองทัพภาคที่ 4 ใช้ในกิจการด้านการทหารและรับเสด็จและส่งเสด็จเครื่องบินพระที่นั่งของพระบรมวงศานุวงศ์
สายการบิน.
"ไม่มีสายการบินพาณิชย์เปิดให้บริการ"
สายการบินภายในประเทศ.
กระเพาะอาหารอักเสบ
กระเพาะอาหารอักเสบ  คือภาวะที่มีการอักเสบของเยื่อบุกระเพาะอาหาร อาจเป็นแบบเฉียบพลันหรือแบบเรื้อรังก็ได้ ผู้ป่วยอาจไม่มีอาการใดๆ แต่หากมีอาการส่วนใหญ่จะมีอาการปวดท้อง (แบบอาหารไม่ย่อย) อาการอื่นๆ ที่อาจพบร่วมด้วยได้ ได้แก่ คลื่นไส้ อาเจียน ท้องอืด เบื่ออาหาร แสบกลางอก ภาวะแทรกซ้อนที่พบได้ ได้แก่ มีเลือดออกในกระเพาะ แผลในกระเพาะ และเนื้องอกในกระเพาะ หากเป็นการอักเสบจากภูมิต้านตนเองอาจทำให้มีเลือดจางจากการขาดวิตามิน B12 ได้ เรียกว่า โลหิตจางเพอร์นิเชียส
ฟิลิปที่ 2 ดยุคแห่งออร์เลอองส์
ฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
แมซือร์ ฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง (21 กันยายน ค.ศ. 1640 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1701) เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองที่รอดชีวิตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสและอานาแห่งออสเตรีย และทรงเป็นพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 การเป็นพระราชโอรสของพระมหากษัตริย์ทำให้ฟีลิปจึงมีบรรดาศักดิ์เป็น “ฟิลส์เดอฟร็องซ์” ใช้ “เดอฟร็องซ์” เป็นนามสกุล ฟีลิปสมรสสองครั้ง ครั้งแรกกับเจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ และ ครั้งที่สองกับเอลีซาเบ็ท ชาร์ล็อทเทอแห่งพาลาทิเน็ตผู้ที่ฟีลิปร่วมก่อตั้งราชวงศ์ออร์เลอ็องซึ่งเป็นสาขาของราชวงศ์บูร์บงและสร้างฐานะร่ำรวยขึ้นมาแต่มาวอดวายไปหมดระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1789 ก่อนปี ค.ศ. 1660 ฟีลิปมีบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งอองชู และได้รับศักดินาออร์เลอ็องเมื่อกาสตอง ดยุกแห่งออร์เลอ็องสิ้นพระชนม์
Philippe I of Orléans
ฟิลิปป์ที่ 1 แห่งออร์เลอองส์
Philippe I, Duke of Orleans
Philip I, Duke of Orléans
ฟิลิปที่ 1 ดยุคแห่งออร์เลอองส์
Philippe I, duc d'Orléans
สโมสรฟุตบอลจังหวัดสตูล
โรคกระเพาะ
เอเชี่ยนอินดอร์เกมส์ 2005
เอเชียนอินดอร์เกมส์ 2007
เอเชียนเกมส์อินดอร์เกมส์ 2007 เป็นการจัดกีฬาเอเชียนอินดอร์เกมส์ ครั้งที่ 2 โดยมีเจ้าภาพจัดการแข่งขัน คือ เขตบริหารพิเศษมาเก๊า ประเทศจีน
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
"ดูบทความหลักได้ที่สรุปเหรียญการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2007"
เอเชียนอินดอร์เกมส์ 2009
เอเชียนเกมส์อินดอร์เกมส์ 2009 เป็นการจัดกีฬาเอเชียนอินดอร์เกมส์ ครั้งที่ 3 โดยมีเจ้าภาพจัดการแข่งขัน คือ ฮานอย ประเทศเวียดนาม
"ดูบทความหลักได้ที่ สรุปเหรียญการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2009"
กอธิก
Clerestorey
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014 หรือ ยูธโอลิมปิกเกมส์ 2014  เป็นการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งที่ 2 การแข่งขันนี้จัดขึ้นสำหรับเยาวชน ที่มีอายุระหว่าง 14-18 ปี โดยการแข่งขันจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 16 สิงหาคม ถึง 28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน
การประกาศเมืองเจ้าภาพมีขึ้นเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ในสมัยประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากลที่ 122 ที่เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ก่อนการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
เช่นเดียวกับโอลิมปิกครั้งที่ผ่านมา สิ่งที่เป็นตัวแทนและสีสันของการแข่งขันคือ มาสคอต โดยในการแข่งขันครั้งนี้ เลือกที่ใช้ตัวมาสคอตชื่อ หนานจิงเลอเล่อ  ซึ่งสะท้อนศักยภาพของเมืองหนานจิงที่พร้อมจะเป็นเจ้าภาพ และสีต่างๆบนตัวของมาสคอตนั้น แสดงให้เห็นถึงพลังและจิตวิญญาณของนักกีฬารุ่นเยาวชนในการแข่งขันครั้งนี้
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน เป็นแบบของกิจกรรมที่แสดงให้เห็นถึงศักยภาพและความหลากหลายของเยาวชน การแข่งขันในครั้งนี้จึงเป็นเสมือนการส่งเสริมด้านกีฬาและทำให้เยาวชนเป็นคนรอบรู้ด้วยจิตวิญญาณที่แท้จริงของกีฬา นักกีฬาที่หลายคนรู้จักกันดีและนักวิชาการให้ความเห็นว่า การแข่งขันครั้งนี้น่าจะมีพิธีการในแบบประเพณีของกีฬาโอลิมปิก คือ การวิ่งคบเพลิง เพื่อแสดงให้เห็นจิตวิญญาณของเยาวชนในการแข่งขันโอลิมปิก
ในการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนในครั้งนี้ จัดการแข่งขันทั้งหมด 222 ประเภท จาก 28 ชนิดกีฬา (เดิม 26 ชนิดกีฬา) โดยได้บรรจุกอล์ฟ และรักบี้ ในการแข่งขันครั้งนี้ด้วย ตัวเลขในวงเล็บคือจำนวนของเหรียญทองในกีฬาประเภทนั้นๆ
ประเทศที่เข้าแข่งขัน.
ในการแข่งขันครั้งนี้ มี 139 ประเทศ ที่มีนักกีฬาเข้าแข่งขันอย่างน้อย 1 คน อย่างไรก็ตาม ประเทศที่มีนักกีฬามากที่สุด คือ จีน 142 คน ตามมาด้วย เกาหลีใต้ 43 คน โดยในการแข่งครั้งนี้ ประเทศไทย มีนักกีฬาที่สามารถเข้าแข่งขันได้แล้ว 12 คน จากรายการคัดเลือกต่าง ๆ
สนามแข่งขันในการแข่งขันครั้งนี้ ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในทั้ง 4 โซนของเมืองหนานจิง ยกเว้นจักรยาน เรือใบ และไตรกีฬา ที่สนามแข่งขันตั้งอยู่ในเมืองอื่น
เอเชียนอินดอร์เกมส์
การแข่งขันกีฬาในร่มแห่งเอเชีย หรือ เอเชียนอินดอร์เกมส์ เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดในระดับทวีปเอเชีย จัดขึ้นทุกๆ 2 ปี โดยมีการจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 2005 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
รถจักรดีเซล
รถจักรดีเซล  สามารถหมายถึง
รถจักรดีเซลที่เข้ามาใช้งานในประเทศไทย.
1).รถจักรดีเซลการกล
-เอส,แอล,เอ็ม วินเตอร์เธอร์ (เลิกใช้งานแล้ว)
2).รถจักรดีเซลไฟฟ้า
-ดาเวนพอตส์
-ฟริตส์
-ฮิตาชิ
-GEK
-GEA
-ALS
-AHK
-ALD
-ADD
3).รถจักรดีเซลไฮดรอลิก
-เฮนเซล
-กรุ๊ป
สถาปัตยกรรมกอทิกแบบฝรั่งเศส
สถาปัตยกรรมกอทิกฝรั่งเศส  เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่รุ่งเรืองในฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1140 จนถึง ค.ศ. 1500
ลำดับสมัยของสถาปัตยกรรมกอทิกฝรั่งเศส.
สมัยของสถาปัตยกรรมกอทิกฝรั่งเศสแบ่งออกเป็น:
การแบ่งนี้เป็นการแบ่งที่ได้ผลแต่ก็ยังมีบางกรณีที่ยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่ การก่อสร้างสิ่งก่อสร้างแบบกอทิกมักจะใช้เวลานานที่อาจจะคาบลักษณะสถาปัตยกรรมหลายสมัย และผู้ก่อสร้างก็มักจะมิได้ทำตามความประสงค์ของแผนงานที่วางไว้ในสมัยก่อนหน้านั้น ลักษณะเด่นของสถาปัตยกรรมในสิ่งก่อสร้างหนึ่งจึงอาจจะแปรเปลี่ยนไปตามสมัยและอัธยาศัยของผู้สร้าง ฉะนั้นจึงยากที่จะกำหนดสิ่งก่อสร้างว่าเป็นลักษณะแท้ของสถาปัตยกรรมสมัยใดสมัยหนึ่งของสถาปัตยกรรมกอทิก ฉะนั้นการระบุสมัยจึงมีประโยชน์ต่อการระบุส่วนหนึ่งส่วนใดของโครงสร้างมากกว่าที่จะระบุทั้งโครงสร้างโดยรวม
สถาปัตยกรรมแบบกอทิก.
สถาปัตยกรรมกอทิกตอนต้น.
สถาปัตยกรรมกอทิกตอนต้นเริ่มต้นขึ้นราว ค.ศ. 1140 ที่มีลักษณะเด่นคือการใช้โค้งแหลม และ การวิวัฒนาการจากสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ตอนปลาย สถาปนิกสร้างผนังให้สูงขึ้นโดยการแบ่งออกเป็นสี่ระดับชั้น: ชั้นซุ้มโค้งและเสา (Arcade), แกลอรี (Gallery), ระเบียงแนบ (Triforium), และช่องรับแสง (Clerestory) ตามลำดับ ส่วนการรับน้ำหนักของผนังและกำแพงก็ใช้การค้ำยันแบบใหม่ที่เรียกว่าครีบยันแบบปีกนกซึ่งมีวิวัฒนาการถึงจุดสูงสุดในสมัยสถาปัตยกรรมกอทิกตอนกลางในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เพดานโค้งที่ใช้เป็นแบบเพดานโค้งแหลมหกแฉก (Sexpartite vault) ที่มีสันแยกออกจากศูนย์กลางหกสัน
สถาปัตยกรรมกอทิกตอนกลาง.
ลักษณะของสถาปัตยกรรมของคริสต์ศตวรรษที่ 13 วางรากฐานของความมีสัดส่วนและรูปทรงของสถาปัตยกรรมกอทิกตอนต้น และวิวัฒนาการต่อไปเพื่อให้สิ่งก่อสร้างมีลักษณะเบาขึ้นและ สูงสง่าขึ้น โครงสร้างของกำแพงก็ลดจากสี่ชั้นมาเป็นสามชั้น: ชั้นซุ้มโค้งและเสา, หน้าต่างชั้นบน และระเบียงแนบ หัวเสาที่ใช้ก็เล็กลงเพื่อไม่ให้กีดขวางทัศนะเมื่อมองสูงขึ้นไปบนตัวอาคาร หน้าต่างชั้นบนเปลี่ยนจากบานเดียว หรือ ช่องบนกำแพง เป็นสองบานที่เชื่อมต่อกันด้วยหน้าต่างกุหลาบ เพดานโค้งสันลดจากหกแฉกเป็นสี่แฉก การใช้ครีบยันแบบปีกนกก็วิวัฒนาการดีขึ้นจนถึงจุดสูงสุด และ หลังจากที่ใช้กับมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีสและมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งชาทร์แล้ว การใช้ครีบยันที่ว่านี้ก็กลายเป็นบัญญัติของการค้ำยันผนังหรือกำแพงที่สูง เพราะเป็นสิ่งที่ช่วยรับน้ำหนักขณะที่เป็นสิ่งตกแต่งสิ่งก่อสร้างเพื่อความสวยงามด้วยในขณะเดียวกัน
สิ่งก่อสร้างที่เด่นๆ.
สถาปัตยกรรมกอทิกตอนปลาย.
นอกไปจากลักษณะแบบกอทิกดังกล่าวแล้ว ก็ยังมีอีกแบบหนึ่งที่เรียกว่า สถาปัตยกรรมกอทิกเมรีดียอนาล  หรือสถาปัตยกรรมกอทิกตอนใต้ ที่ตรงข้ามกับสถาปัตยกรรมกอทิกตอนเหนือ สถาปัตยกรรมกอทิกแซ็ปต็องทรียอนาล  ลักษณะสถาปัตยกรรมแบบนี้จะมีลักษณะเด่นคือ ทางเดินกลางที่กว้าง และไม่มีแขนกางเขน ตัวอย่างที่สำคัญได้แก่
French Gothic architecture
สถาปัตยกรรมกอธิคแบบฝรั่งเศส
French Gothic
สถาปัตยกรรมกอทิกแบบอิตาลี
สถาปัตยกรรมกอธิคอิตาลี  สถาปัตยกรรมกอธิคมาถึงอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ลักษณะสถาปัตยกรรมกอธิคของอิตาลีเป็นลักษณะที่แปลกออกไปจากลักษณะที่วิวัฒนาการในฝรั่งเศสที่เป็นต้นตอของสถาปัตยกรรมกอธิค และ ในประเทศยุโรปอื่นๆ การแก้ปัญหาหรือวิวัฒนาการทางเทคนิคของการก่อสร้างมหาวิหารของฝรั่งเศสมิได้เข้ามาถึงอิตาลี สถาปนิกอิตาลีพอใจที่จะรักษาประเพณีการก่อสร้างที่วางกันไว้ในคริสต์ศตวรรษก่อนหน้านั้น ในด้านความสวยงามการสร้างสิ่งก่อสร้างให้สูงขึ้นไม่ใช่หัวใจสำคัญของการก่อสร้างในอิตาลี
ลำดับสมัยของสถาปัตยกรรมกอธิคอิตาลี.
สมัยของสถาปัตยกรรมกอธิคอิตาลีแบ่งออกเป็น:
Italian Gothic architecture
Abbey Church of St Denis
Hundred Years War
การเรียกยานพาหนะคืนของโตโยต้า พ.ศ. 2552−2553
การเรียกยานพาหนะคืนของโตโยต้า พ.ศ. 2552-2553 เป็นการเรียกรถยนต์คืน 3 ครั้งของบริษัท โตโยต้า มอเตอร์ ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างปลายปี พ.ศ. 2552 จนถึงต้นปี พ.ศ. 2553 ในการเรียกคืนสองรอบแรก อยู่ภายใต้การช่วยเหลือของสำนักบริหารความปลอดภัยด้านการจราจรบนทางหลวงแห่งชาติ (NHTSA) ของสหรัฐอเมริกา ภายหลังตรวจพบว่ามียานพาหนะของโตโยต้าจำนวนมากเกิดปัญหาคันเร่งค้าง การเรียกคืนรอบแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เพื่อแก้ไขปัญหาคันเร่งไปงัดกับพรมปูเท้าทางฝั่งคนขับด้านหน้า การเรียกคืนในรอบที่สองเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2553 หลังจากเกิดปัญหาการชนหลายครั้งซึ่งมิได้เกิดจากปัญหาการล้ำตำแหน่งของพรมปูเท้า ปัญหาดังกล่าวในภายหลังได้มีการระบุว่าเป็นปัญหาคันเร่งค้าง โตโยต้าดำเนินการเบื้องต้นใน "รายงานข้อมูลข้อบกพร่อง" และหลังจากที่ได้มีการเรียกคืนพรมปูเท้าและคันเร่งแล้ว โตโยต้ายังได้ประกาศการเรียกคืนซอฟต์แวร์ระบบเบรกป้องกันล้อล็อก (ABS) ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2553 โตโยต้าประกาศเรียกคืนยานพาหนะที่ประสบปัญหาพรมปูเท้าอย่างน้อย 5.2 ล้านคัน และอีก 2.3 ล้านคันด้วยปัญหาคันเร่ง ในจำนวนนี้อย่างน้อย 1.7 ล้านคันมีรายงานว่ามีปัญหาทั้งสองอย่าง ในวันต่อมา โตโยต้าขยายการเรียกยานพาหนะคืน รวมไปถึงรถ 1.8 ล้านคันในทวีปยุโรป และอีก 75,000 คันในจีน จนถึงปัจจุบัน โตโยต้าได้ประกาศเรียกคืนรถยนต์ทั่วโลกแล้วกว่า 9 ล้านคัน
การเรียกยานพาหนะคืนของโตโยต้า พ.ศ. 2553
พระบรมมหาราชวังแห่งฝรั่งเศส
ระบบเบรกป้องกันล้อล็อก
ระบบเบรกป้องกันล้อล็อก (; ตัวย่อ: "ABS") เป็นระบบความปลอดภัยซึ่งป้องกันปัญหาการลื่นไถลในขณะเบรก โดยมิให้ล้อของยานยนต์เกิดการล็อกหรือหยุดหมุนระหว่างการเบรก
ล้อสำหรับแล่นบนถนนมีประโยชน์ช่วยให้ผู้ขับยังคงสามารถบังคับพวงมาลัยของรถได้ภายใต้การเบรกอย่างแรง โดยการป้องกันการลื่นไถลและทำให้ล้อรถลากไปกับพื้นถนนตามการบังคับของผู้ขับ ในขณะที่ระบบเบรกเอบีเอสช่วยเพิ่มการควบคุมยานพาหนะ และอาจช่วยลดระยะการเบรกได้บนพื้นผิวที่แห้งและมีความลื่นอย่างมาก แต่มันก็อาจส่งผลเพิ่มระยะการเบรกในพื้นผิวที่ร่วนซุย เช่น พื้นหิมะหรือกรวด
นับตั้งแต่การใช้งานอย่างแพร่หลายในช่วงแรกในรถยนต์ ระบบเบรกป้องกันล้อล็อกได้มีการพัฒนาอย่างมาก รุ่นของระบบเบรกสมัยใหม่ไม่เพียงแต่ป้องกันล้อล็อกระหว่างการเบรกเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงการควบคุมแบบอิเล็กทรอนิกส์ของเบรกเอียงจากหน้าไปหลัง ฟังก์ชันดังกล่าว ขึ้นอยู่กับขีดความสามารถและการพัฒนา เป็นที่รู้จักกันว่า ระบบกระจายแรงเบรกอิเล็กทรอนิกส์ (EBD)
อารามรัวโยมง
อารามรัวโยมง  เป็นแอบบีย์ของคณะซิสเตอร์เชียน ตั้งอยู่ไม่ไกลจากเมืองอาเนียร์ซูว์รวซ (Asnières-sur-Oise) ในจังหวัดวาล-ดวซ แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส ราว 30 กิโลเมตรเหนือกรุงปารีส
อารามรัวโยมงสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1228 ถึงปี ค.ศ. 1235 โดยการสนับสนุนของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส เป็นที่ฝังพระศพของพระราชวงศ์ฝรั่งเศสหลายพระองค์ เช่น พระราชโอรสธิดาสามพระองค์ และพระราชนัดดาสองพระองค์ของพระเจ้าหลุยส์เอง
อารามรัวโยมงถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1791 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส หินจากอารามถูกขนไปใช้สร้างโรงงานแต่ห้องเก็บเครื่องพิธี ระเบียงฉันนบถ และหอฉันไม่ได้รับความเสียหาย
เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตระกูล Goüin ทำการซื้อแอบบี และในปี ค.ศ. 1964 ก็ได้ก่อตั้งมูลนิธิรัวโยมงซึ่งเป็นมูลนิธิทางวัฒนธรรมส่วนบุคคลแรกของฝรั่งเศส ในปัจจุบันอารามเป็นจุดสนใจสำคัญของนักท่องเที่ยวและใช้เป็นศูนย์วัฒนธรรม
ระหว่างเดือนมกราคม ค.ศ. 1915 จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1919 อารามใช้เป็นโรงพยาบาลทหารโดยโรงพยาบาลสตรีสกอตภาพใต้การดำเนินงานของสภากาชาดฝรั่งเศส หลังสงคราม มิสฟรานซ์ ไอเวนส์ หัวหน้าหน่วยแพทย์ก็ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
Royaumont Abbey
เฟาสต์
เฟาสต์  หรือ เฟาสตุส  เป็นตัวเอกในตำนานโศกนาฏกรรมของเยอรมัน เกี่ยวกับชายที่ขายวิญญาณให้ปิศาจเมฟิสโตฟิลีส (Mephistopheles) เพื่อแลกกับความรู้ ได้รับการดัดแปลงเป็นวรรณกรรม บทละคร ภาพเขียน และงานดนตรี เป็นจำนวนมาก
ที่มาของตัวละครเฟาสต์ สันนิษฐานว่ามาจากเรื่องราวของโยฮันน์ จอร์จ เฟาสต์ (ค.ศ. 1480–1540) นักเล่นแร่แปรธาตุและนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน หรืออาจมาจากเรื่องราวของโยฮันน์ ฟุสต์ (ค.ศ. 1400-1466) จิตรกรเยอรมัน เพื่อนสนิทของโยฮันน์ กูเทนแบร์ก (ค.ศ. 1398–1468) นักประดิษฐ์ที่มีชื่อเสียง
ตำนานของเฟาสต์นั้นบันทึกเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1587 ตีพิมพ์ในหนังสือภาษาเยอรมันชื่อ "Historia von D. Johann Fausten" กล่าวถึงนายแพทย์ชื่อ โยฮันน์ เฟาสต์ และนำมาเขียนใหม่อีกหลายครั้ง ฉบับที่มีชื่อเสียง คือฉบับบทละครภาษาอังกฤษของคริสโตเฟอร์ มาร์โลว์ "The Tragical History of Doctor Faustus" ตีพิมพ์ครั้งแรก ค.ศ. 1604 และฉบับภาษาเยอรมันของโยฮันน์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเธอ แบ่งออกเป็นสองตอน คือ "Faust. Der Tragödie erster Teil" (โศกนาฏกรรมของเฟาสต์ ตอนที่ 1 ตีพิมพ์ ค.ศ. 1808) และ "Faust. Der Tragödie zweiter Teil" (โศกนาฏกรรมของเฟาสต์ ตอนที่ 2 ตีพิมพ์ ค.ศ. 1832)
บทละครของเกอเธอได้รับการดัดแปลงเป็นอุปรากรที่มีชื่อเสียงสองเรื่อง คือ "Faust" โดยชาร์ล กูโน เล่นรอบปฐมทัศน์ที่ปารีส เมื่อ ค.ศ. 1859 และ "Mefistofele" โดยอาร์ริโก โบอิโต เล่นรอบปฐมทัศน์ที่โรงอุปรากรลา สกาลา มิลาน เมื่อ ค.ศ. 1868 นอกจากนี้ยังมีคีตกวีอีกหลายท่านที่เขียนผลงานเกี่ยวกับเฟาสต์ เช่น เอกเตอร์ แบร์ลิออส โรเบิร์ต อเล็กซานเดอร์ ชูมันน์ กุสตาฟ มาห์เลอร์ และฟรานซ์ ลิซท์
เดอะซิมส์ 3 ชุดไอเท็มเสริม
ชุดไอเท็มเสริม นั้นเป็นส่วนหนึ่งของ ภาคเสริม สำหรับเกม เดอะซิมส์ 3 เท่านั้น เป็นเพียงการเพิ่มเติมเสื้อผ้า สิ่งของ และเครื่องใช้ต่างๆ แต่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงตัวเกมแต่อย่างใด
ชุดไอเท็มเสริม.
ชุดไอเท็มเสริม ไฮ-เอนด์ ลอฟท์.
"เดอะซิมส์ 3 ชุดไอเท็มเสริม ไฮ-เอนด์ ลอฟท์" มีสิ่งที่มีอยู่ในชุดไอเท็มเสริมดังนี้
เฟอร์นิเจอร์ไฮเทค, ชุดแฟชั่นทันสมัย, ชุดสูท, และชุดออกนอกบ้าน, และนอกจากนี้เพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 10 ปี เดอะซิมส์ จึงเพิ่ม 3 ไอเท็มจากเดอะซิมส์ และ เดอะซิมส์ 2 เช่น เตียงสั่นรูปหัวใจ, กีตาร์ไฟฟ้า, และตู้ปลา.
ชุดไอเท็มเสริม ฟาสท์ เลน.
เดอะซิมส์ 3 ชุดไอเท็มเสริม ฟาสท์ เลน เป็นชุดไอเท็มเสริมตัวที่ 2 ของเกม เดอะซิมส์ 3 มีสิ่งที่มีอยู่ในชุดไอเท็มเสริมดังนี้
ยานพาหนะใหม่และสี่ไลฟ์สไตล์แตกต่างกัน ได้แก่ racing, intrigue, rockability, และ classic luxury ตามหน้ารายละเอียดผลิตภัณฑ์ของเว็บไซต์ Amazon.com ได้กำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ.2553
โกเมน
โกเมน หรือชื่อทางวิชาการว่า การ์เนต  มาจากภาษาละตินว่า "granatus" แปลว่า เมล็ดพืช เป็นแร่ในกลุ่มซิลิเกต ที่ถูกใช้เป็นอัญมณีมาตั้งแต่ยุคสัมฤทธิ์
ชนิดและชื่อทางการค้าของโกเมน.
ไพโรป (Pyrope).
จะมี สีส้มดูดดาว ถึงแดงอมม่วงเล็กน้อย สีสดกว่าการ์เนตชนิดอื่น (Cr3+, Fe2+) มีแหล่งกำเนิดสำคัญบริเวณแอฟริกาใต้ เชโกสโลวาเกีย และแทนซาเนีย ซึ่งเราสามารถจำแนกความแตกต่างของไพโรปออกจากการ์เนตอื่น ๆ โดยใช้
อัลแมนดีน (Almandine).
จะมี สีส้มอมแดง แดงอมม่วงเล็กน้อย โทนสีออกจะมืดตลอด (Fe2+, Cr3+) ลักษณะเด่นของอัลแมนดีนคือมลทินภายในจะมีลักษณะคล้ายเข็มตัดกันด้วยมุม 70/110° หรือ เห็นผลึกเซอร์คอนล้อมด้วยวงแหวน แหล่งกำเนิดจะอยู่ในประเทศอินเดีย ศรีลังกา สหรัฐอเมริกา และ มาดากัสการ์ เนื่องจากอัลแมนดีนเป็นการ์เนตที่หาได้ง่าย ราคาไม่แพง จึงเป็นที่นิยมในการนำมา ใช้เป็นพลอยปะ ด้านบนของแก้ว (Garnet - glass doublets) เพื่อเลียนแบบทับทิม หรือ ไพลินที่เป็นอัญมณีราคาแพง
โรโดไลต์ (Rhodolite).
จะมีสีแดงอมม่วง ถึงม่วงอมแดง แต่จะมีสีม่วงปนอยู่เสมอซึ่งเป็นลักษณะเด่น ชื่อนี้ได้มาจากภาษากรีก แปลว่า “สีชมพู” ในทางการค้า พลอยการ์เนตสีม่วงจะถูกเรียกเป็นโรโดไลต์ จะมีแหล่งกำเนิดอยู่ที่ประเทศศรีลังกา แอฟริกาตะวันออก และอินเดีย
สเปสซาไทท์ (Spessartite).
จะมีสีส้มอมเหลืองถึงส้มอมแดง มักจะต้องมีสีส้มติดอยู่เสมอ (อันเนื่องจากธาตุ Mn2+, Fe3+) ลักษณะเด่นของสเปสซาทีนคือเป็นแร่โปร่งใส ออกโทนสีส้มเสมอคล้ายเฮสโซไนต์ แต่แยกได้โดยใช้ค่าดัชนีหักเห แหล่งกำเนิดคุณภาพดีมาจากศรีลังกา สหรัฐอเมริกา บราซิล และ มาดากาสก้า
กรอสซูลาร์ (Grossular).
จะมีแหล่งกำเนิดอยู่ที่ทานซาเนีย และ เคนยาสามารถจำแนกย่อยได้เป็น
กรอสซูลาร์แบบโปร่งใสทั่วไป (Transparent grossular).
จะมีสีเหลือง เหลืองอมเขียว
ซาโวไรท์ (Tsavorite).
คือกรอสซูลาร์โปร่งใสที่มีสีเขียว เขียวมรกต (Cr3+, V3+)
เฮสโซไนต์ (Hessonite).
คือกรอสซูลาร์ที่มีสีเหลืองอมส้ม ส้มอมแดง (Fe3+) บางครั้งเรียก ซินนามอนสโตน (Cinnamon stone) เพราะสีคล้ายอบเชย หรือกระวาน มีลักษณะเด่นคือมีสีส้ม ลักษณะทั่วไปดูคล้ายคลื่นความร้อน (Heat wave effect) ทำให้พลอยดูซึม ๆ โดยมีแหล่งกำเนิดที่ประเทศศรีลังกา
ไฮโดรกรอสซูลาร์ (Hydrogrossular).
หรือกรอสซูลาร์แบบโปร่งแสงที่เป็นเม็ดละเอียดเนื้อแน่น มีสีเขียว (Cr3+) เรียก “หยกทรานสเวิล” (Transvaal Jade) หรือ “หยกแอฟริกา” (African Jade) เพราะมีสีคล้ายหยก บางครั้งอาจพบมีสีแดง, ชมพู (Mn3+) ลักษณะเด่นที่พบในเนื้อแร่มักมีมลทินเป็นจุดดำ ๆ ของแร่โครไมต์ (Chromite) และแมกนีไทต์ (Magnetite) อาจมีรอยแตกเป็นเสี้ยน มีความวาวเป็นแบบขี้ผึ้ง แหล่งกำเนิดจะอยู่ที่แอฟริกาใต้ คานาดา
แอนดราไดต์ (Andradite).
ชนิดที่สำคัญใน แอนดราไดต์ การ์เนต คือ
ดีมานทอยด์ (Demantoid).
มีสีเขียวอ่อนถึงเข้ม หรือเขียวอมเหลือง (Cr3+) มีชื่อมาจากภาษาดัตช์ แปลว่า “เพชร” เพราะมีการกระจายแสงสีรุ้งได้ดีมากกว่าเพชรจึงมีไฟดี สีสวย หายาก มีความวาวแบบเพชร ลักษณะเด่นภายในเนื้อแร่จะพบมลทินเส้นเข้มโค้งคล้าย “หางม้า” (Horse-tail) ที่มี สีน้ำตาลอมเหลืองของแร่บิสโซไลต์ (Byssolite) แหล่งกำเนิดคุณภาพดีมาจากรัสเซีย ใกล้เขายูราล ที่อื่น ๆ เช่น อิตาลี
แอนดราไดท์เป็นอัญมณีประเภทหนึ่งในตระกูลของการ์เน็ทหรือโกเมน (Garnet) ลักษณะทั่วไปคือมีความโปร่งใส มีสีเขียวอมเหลืองถึงเขียว และมีการกระจายแสง (Dispersion) สูง
Malaya or Malaia Garnet (Mg,Mn) 3Al2 (SiO4) 3.
จะออกสีส้มอมชมพู ส้มอมแดง ส้มอมเหลือง ส้มอมน้ำตาล ถึงชมพู ปรกติมีสีส้มเสมอ แหล่งกำเนิดจะอยู่ที่แทนซาเนีย
โจว ซวิ่น
โจว ซวิ่น  นักแสดงและนักร้องหญิงชาวจีน ได้รับการขนานนามให้เป็น "สี่นักแสดงหญิงรุ่นเยาว์แห่งจีน" (四小花旦) แห่งต้นปี ค.ศ. 2000 ซึ่งประกอบไปด้วย โจว ซวิ่น, เจ้า เวย, จาง จื่ออี๋ และสฺวี่ จิงเล่ย
โจว ซวิ่น เกิดเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1974 ที่เมืองฉฺวีโจว ในมณฑลเจ้อเจียง มีความสูง 160 เซนติเมตร หนัก 48 กิโลกรัม กรุ๊ปเลือดโอ
โจว ซวิ่น มาจากครอบครัวชนชั้นกลาง จบการศึกษาจากสถาบันศิลปะเจ้อเจียง (浙江省藝術學校) โดยที่ทั้งพ่อและแม่ไม่เห็นด้วย เนื่องจากอยากให้ลูกสาวได้เรียนจบมหาวิทยาลัยมากกว่า แต่เธอก็ต่อสู้เพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการและทำให้พ่อแม่ยอมรับได้ในที่สุด
เธอเริ่มมีบทบาทการแสดงจากการรับตัวประกอบเล็ก ๆ ในปี ค.ศ. 1991 จนกระทั่งได้มีโอกาสแสดงในภาพยนตร์ใหญ่เรื่องแรก "Strange Tales Amongst Old and Desolate Tombs" ในปี ค.ศ. 1996 ต่อจากนั้นก็ได้แสดงอีกหลายเรื่อง เช่น "Temptress Moon" ในปี ค.ศ. 1996 และ "The Emperor and the Assassin" ในปี ค.ศ. 1999 ของผู้กำกับ เฉิน ข่ายเกอ
โจว ซวิ่น เป็นที่รู้จักมากขึ้นจากการรับบท อึ้งย้ง ในวัย 29 ปี จากซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "มังกรหยก" ในปี ค.ศ. 2003
ผลงานเรื่องอื่น ๆ ก็ได้แก่ "Perhaps Love" ภาพยนตร์เพลงของปีเตอร์ ชาน ในปี ค.ศ. 2006, "Ming Ming" ในปีเดียวกัน, "The Banquet" ซึ่งเธอได้ร้องเพลงประกอบในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย จากความสำเร็จในเรื่อง "Perhaps Love" ผลงานก่อนหน้านี้
ผลงานในปัจจุบัน ได้แก่ "Painted Skin" ในปี ค.ศ. 2008, "Confucius", "True Legend" ในปี ค.ศ. 2010, "The Flying Swords of Dragon Gate" ในปี ค.ศ. 2011, "The Great Magician" ในปี ค.ศ. 2012 และ "Red Sorghum - ตำนานรักทุ่งสีเพลิง" ในปี ค.ศ. 2014 ' ' หรูอี้จ้วน|Ruyi's Royal love in the palace ในปี2018
ไฟโด ดิโด
ไฟโด ดิโด (อังกฤษ: Fido Dido) ตัวการ์ตูนสัญชาติอเมริกันที่ใช้เป็นมาสคอตในการโฆษณาเครื่องดื่มประเภทน้ำอัดลมโดยเฉพาะยี่ห้อ เซเว่นอัพ ในยุคทศวรรษที่ 80-ต้นทศวรรษที่ 90
ไฟโด ดิโด เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1987 จากการออกแบบของ โจนน่า เฟอโรน ( และ ซู โรส โดยมาจากภาพวาดการ์ตูนบนผ้าเช็ดปากในภัตตาคารแห่งหนึ่งในนิวยอร์ก โดยกำหนดให้ไฟโด ดิโด เป็นวัยรุ่นชายชาวนิวยอร์ก ที่มีความเป็นตัวของตัวเองสูง มีความสนุกสนาน มั่นใจในตนเอง และมองโลกในแง่ดี เป็นคนที่เป็นที่รักของเพื่อน ๆ เพราะมีความคิดที่ชัดเจนเป็นของตัวเอง บางครั้งดูเหมือนว่าจะเป็นคนมีบุคลิกในแบบที่คาดไม่ถึง ซึ่งจุดเด่นของตัวไฟโด ดิโด ที่เมื่อมองแล้วจะจำได้เลย คือ ผมที่ฟูหยิกหยองบนศีรษะ แขนขาที่ยาวเก้งก้างและการแต่งตัวแบบฮิปฮอป
ไฟโด ดิโด ถูกใช้เป็นมาสคอตในการโฆษณา เซเว่นอัพ ในประเทศแถบเอเชียแปซิฟิกเมื่อปี ค.ศ. 1988 เป็นตัวการ์ตูนที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างยิ่งเช่น ในประเทศไทยก็ถูกใช้เป็นลายสกรีนบนเสื้อยืดและผลิตเป็นสินค้าที่ระลึกมากมาย เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว ในปี ค.ศ. 1993 เซก้าได้ผลิตวิดีโอเกมที่เกี่ยวกับไฟโด ดิโด ขึ้น แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก
Royaumont
โรโยมงต์
ลายโปร่ง
ลายโปร่ง  เป็นศัพท์ทางสถาปัตยกรรมที่ส่วนใหญ่ใช้ในการบรรยายลวดลายของงานหินที่สร้างเพื่อเป็นกรอบรับกระจกในหน้าต่างแบบกอทิก หรือลายงานหินที่มีลักษณะเป็นซี่เป็นลวดลายตกแต่งบนผนังหรือกำแพง คำว่า "tracery" อาจจะมาจากคำว่า "tracing floors" ซึ่งหมายถึงลวดลายอันซับซ้อนของหน้าต่างสมัยกอทิกตอนปลายที่ต้องวางไว้ให้ลอกบนพื้น