pythainlp/thai_wikipedia_clean_20230101 huggingface dataset:
ลี ชาร์ป ปีกวัย 17 ปี เซ็นสัญญาจากทอร์คีย์ ยูไนเต็ด เล่นได้ทั้งตำแหน่งแบ็คซ้ายและปีกซ้าย ลี มาร์ติน ฟูลแบ็ก ซึ่งได้ประเดิมสนามในเกมสุดท้ายของฤดูกาลที่แล้ว กลายเป็นตัวหลักในแนวรับ กองหน้า มาร์ค โรบินส์ เปิดตัวในช่วงต้นฤดูกาลและลงสนาม 10 นัดให้กับทีมชุดใหญ่ โดยลงเล่นแค่นัดเดียว รัสเซลล์ เบียร์ดสมอร์ มิดฟิลด์ดาวรุ่งทำ 2 ประตูให้ยูไนเต็ดเอาชนะลิเวอร์พูล 3-1 ในวันปีใหม่ ซึ่งถือเป็นการลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชุดใหญ่ มิดฟิลด์ เดนิออล เกรแฮม และ โทนี กิลล์ ก็ขึ้นมาสู่ทีมชุดใหญ่ระหว่างฤดูกาล แต่ได้ลงเล่นเป็นครั้งคราวเท่านั้น และกิลล์ก็ได้รับบาดเจ็บข้อเท้าหักจนทำให้เขาต้องเลิกเล่นในที่สุด จูลิอาโน ไมโอราน่า ปีกวัย 19 ปี เซ็นสัญญาจากสโมสรนอกลีกฮิสตัน และลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ 6 นัด รวมถึงเกมเหย้าที่เสมอกับอาร์เซนอล 1-1 ในลีก
จิม เลห์ตัน ผู้รักษาประตูคนใหม่ของทีม คือผู้รักษาประตูที่เสียแค่ 35 ประตูจาก 38 เกมในลีกและเก็บได้ 15 คลีนชีต การเซ็นสัญญาในช่วงกลางฤดูกาล ได้แก่ มัล โดนากี กองหลังจาก ลูตันทาวน์ และราล์ฟ มิลน์ ปีกจาก บริสตอลซิตี มันเป็นฤดูกาลสุดท้ายของ กอร์ดอน สตรัคคั่น ซึ่งออกจากสโมสรในเดือนมีนาคม และตามมาเมื่อจบฤดูกาลด้วยการออกจากสโมสรของ นอร์มัน ไวต์ไซด์ และพอล แม็คกราธ ขณะที่ เรมี โมเสส เลิกเล่นเนื่องจากอาการบาดเจ็บ
ยูไนเต็ดออกสตาร์ทได้ช้าในลีก ไร้ชัย 9 นัด เสมอ 8 และแพ้ 1 ตั้งแต่เดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน ตามมาด้วยฟอร์มอันแข็งแกร่งในช่วงกลางฤดูกาลที่พาพวกเขาจากกลางตารางขึ้นสู่สามอันดับแรก แต่ผลงานที่น่าผิดหวังในช่วงปลายฤดูกาลดึงพวกเขาลงมาจบอันดับที่ 11 ของตาราง พวกเขาตกรอบลีกคัพ และเสียโอกาสสุดท้ายในการคว้าถ้วยรางวัลในเดือนมีนาคม เมื่อพวกเขาพ่ายต่อน็อตติงแฮม ฟอเรสต์ที่ โอลด์แทรฟฟอร์ด ในเอฟเอคัพ รอบก่อนรองชนะเลิศ
เมื่อจบฤดูกาล ชัดเจนว่าทีมยูไนเต็ดจำเป็นต้องเสริมความแข็งแกร่งในฤดูกาล 1989-90 เป็นเวลาหลายเดือนที่ยูไนเต็ดเชื่อมโยงและตามล่าลายเซ็นของ นีล เว็บบ์ กองกลางทีมชาติอังกฤษ ซึ่งแสดงความปรารถนาที่จะออกจาก นอตทิงแฮมฟอเรสต์ หลังจากประสบความสำเร็จมา 4 ฤดูกาล ไม่นานสโมสรก็ตกลงเซ็นสัญญากับเวบบ์ พร้อมกับเซ็นสัญญากับ ไมค์ ฟีแลน กองกลางและกัปตันทีม นอริชซิตี
นอกจากนี้ทาง แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ยังได้ทำการเปลี่ยนแปลงชุดแข่งของทีมซึ่งใช้ไปจนถึงฤดูกาล 1989–90
พรีซีซัน.
มาร์ก ฮิวส์ กลับมาที่ โอลด์แทรฟฟอร์ด ในปี ค.ศ. 1988 หลังจากย้ายไปร่วมทีม บาร์เซโลนา และ บาเยิร์นมิวนิค ด้วยค่าตัวเป็นสถิติสโมสรที่ 1.8 ล้านปอนด์ แต่เป้าหมายอื่นของเฟอร์กูสันอย่าง พอล แกสคอยน์ ปฏิเสธโอกาสที่จะย้ายมา แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แม้ว่าจะมีข้อตกลงด้วยวาจาระหว่างเฟอร์กูสันกับนักเตะในช่วงวันหยุดที่ มอลตา เฟอร์กูสันเซ็นสัญญากับ จิม เลห์ตัน จาก อเบอร์ดีน อดีตต้นสังกัดของเขาด้วยค่าตัว 750,000 ปอนด์เพื่อเติมเต็มผู้รักษาประตูที่ แกรี เบลีย์ เลิกเล่น, คริส เทิร์นเนอร์ ผลงานแย่ และแกรี่ วอลช์ ที่มีแนวโน้มจะบาดเจ็บ
เหตุการณ์ประจำฤดูกาล.
ก่อนเริ่มฤดูกาล พอล แกสคอยน์ ปฏิเสธแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดโดยการย้ายจากนิวคาสเซิลยูไนเต็ดไปยังทอตนัมฮอตสเปอร์โดยมีค่าตัว 2 ล้านปอนด์ซึ่งเป็นสถิติระดับชาติในเวลานั้นและยังมีการพูดคุยถึงค่าตัวที่จ่ายให้กับผู้เล่นตำแหน่งสวีปเปอร์ของ เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน โรนัลด์ กุมัน ซึ่งช่วยให้ เนเธอร์แลนด์ คว้าแชมป์ ยูโร 1988 และเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน คว้าแชมป์ ยูโรเปียนคัพ ปี 1988
นอร์มัน ไวต์ไซด์ และ พอล แม็คกรัธ ถูกขึ้นบัญชีขายเมื่อจบฤดูกาลที่แล้ว แต่ไม่ทีมที่สนใจในตัวพวกเขา อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ได้เซ็นสัญญากับ มาร์ก ฮิวส์ กองหน้าจากบาร์เซโลนาอีกครั้ง และนำ จิม เลห์ตัน ผู้รักษาประตูจากอเบอร์ดีนเข้ามาเป็นผู้สืบทอดของ คริส เทิร์นเนอร์ ซึ่งย้ายไปเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ กอร์ดอน สตรัคคั่น ตกลงเงื่อนไขกับสโมสร ล็องส์ ของฝรั่งเศสด้วยค่าตัว 100,000 ปอนด์ แต่ข้อตกลงล้มเหลว
เมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1988 เฟอร์กูสันได้เปิดโอกาสให้กับ ลี ชาร์ป ปีกวัย 17 ปี และ มาร์ก โรบินส์ กองหน้าวัย 19 ปี ประเดิมสนามในเกมที่เปิดบ้านเอาชนะ เวสต์แฮมยูไนเต็ด 2-0 ในดิวิชั่น 1 ทำให้ยูไนเต็ดครองอันดับที่ 5 ในลีก มีแต้มเท่ากับเซาแทมป์ตัน มีแต้มตามหลังแชมป์เก่าอย่างลิเวอร์พูลและ มิลล์วอลล์ ที่เพิ่งเลื่อนชั้นเพียงแต้มเดียว และตามหลังจ่าฝูงที่น่าประหลาดใจอย่างนอริชซิตี 3 แต้ม อย่างไรก็ตาม การไร้ชัยในลีก 10 นัด (เสมอ 8 แพ้ 2) ทำให้พวกเขาตกลงมารั้งอันดับที่ 11 ของตารางจนถึงวันที่ 27 พฤศจิกายน ซึ่งสถิติการไร้ชัยในลีกจบลงเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ด้วยชัยชนะที่น่าประทับใจ 3-0 ในบ้านเหนือชาร์ลตันแอทเลติก
ขณะที่ยูไนเต็ดอยู่ในช่วงไร้ชัยชนะ พวกเขาขาย ปีเตอร์ ดาเวนพอร์ต กองหน้าตัวเก่งให้กับ มิดเดิลส์เบรอ ด้วยค่าตัว 700,000 ปอนด์ พวกเขายังล้มเหลวในฟุตบอลลีกคัพเมื่อพวกเขาแพ้ 1-2 ให้กับวิมเบิลดันที่ Plough Lane ไบรอัน แมคแคลร์ ทำประตูเดียวในเกมให้กับทีม ขณะที่ทั้งสองประตูของวิมเบิลดันยิงโดย เทอร์รี่ กิ๊บสัน อดีตกองหน้าของยูไนเต็ด
อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ยังคงสร้างอนาคตของทีมต่อไปโดยในเดือนพฤศจิกายนได้จ่ายเงิน 20,000 ปอนด์เพื่อซื้อ พอล ดาลตัน มิดฟิลด์วัย 21 ปีจาก แบรนดอน ยูไนเต็ด สโมสรนอกลีก นอกจากนี้ เขายังเซ็นสัญญาคว้าตัว Giuliano Maiorana ปีกวัย 22 ปี จาก ฮิสตัน สโมสรนอกลีกด้วยค่าตัว 30,000 ปอนด์
ฟอร์มของพวกเขาในสัปดาห์สุดท้ายในลีกย่ำแย่ เมื่อพวกเขาจบอันดับที่ 11 เมื่อจบฤดูกาล อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ยังคงมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนทีมของเขาให้กลายเป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งแชมป์ และหลังจากจบฤดูกาล เขาก็เข้าร่วมการแข่งขันเพื่อเซ็นสัญญากับ เทรเวอร์ สตีเวน ปีกทีมชาติอังกฤษ ซึ่งอยู่ในบัญชีขายของเอฟเวอร์ตัน แต่พ่ายให้กับ กลาสโกว์เรนเจอส์
ข้อเสนอ 660,000 ปอนด์สำหรับกองหลัง ฟิออเรนตินา และทีมชาติสวีเดน Glenn Hysen ได้รับการตอบรับ แต่เขาเลือกที่จะร่วมทีม ลิเวอร์พูล แทน
ผู้เล่นชื่อดังหลายคนยังถูกกล่าวถึงในสื่อในขณะที่เฟอร์กูสันพยายามเสริมความแข็งแกร่งให้กับทีมของเขา ได้แก่ พอล อินซ์ กองกลางของเวสต์แฮมยูไนเต็ด, แดนนี่ วอลเลซ ปีกของเซาแทมป์ตัน, นีล เว็บบ์ กองกลางของนอตทิงแฮม ฟอเรสต์ และ ไมค์ ฟีแลน กองกลางของนอริชซิตี
ปอแก้ว
ปอแก้ว (; เป็นพืชในวงศ์ชบา (Malvaceae) มีชื่อสามัญภาษาอังกฤษอื่น ๆ เช่น Deccan hemp, Java jute เป็นต้น โดย "H. cannabinus" อยู่ในสกุล Hibiscus มีถิ่นกำเนิดในเอเชียใต้ แม้ว่าจะไม่ทราบที่มาที่แน่นอน คำว่า Kenaf ถูกใช้กับเส้นใยที่ได้จากพืชชนิดนี้ เป็นหนึ่งในเส้นใยที่ใช้ร่วมกับปอกระเจาซึ่งมีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน
ชื่อสามัญ.
ปอแก้วมีชื่อสามัญในภาษาต่าง ๆ มากกว่า 129 ชื่อ ตัวอย่างเช่น
เป็นไม้ล้มลุกอายุปีเดียวหรือสองปี (ส่วนน้อยเป็นไม้ยืนต้นอายุสั้น) สูง 1.5–3.5 เมตร โคนต้นมีเนื้อไม้ ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1–2 เซนติเมตร มักไม่แตกแขนง ใบมีความยาว 10–15 เซนติเมตร มีรูปร่างหลายแบบ โดยใบใกล้โคนก้านจะเว้าลึกเป็น 3–7 แฉก ส่วนใบใกล้ยอดลำต้นจะเป็นรูปใบหอกตื้นหรือไม่มีแฉก ดอกมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 8–15 เซนติเมตร สีขาว, สีเหลือง หรือสีม่วง โดยดอกที่มีสีขาวหรือสีเหลืองตรงกลางจะเป็นสีม่วงเข้ม ผลเป็นกระเปาะเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 เซนติเมตร ภายในมีหลายเมล็ด
เส้นใย.
เส้นใยในปอแก้วพบในเปลือก (bast) และแก่น (เนื้อไม้) ส่วนเปลือกคิดเป็น 40% ของต้น "เส้นใยดิบ" ที่แยกจากเปลือกเป็นแบบหลายเซลล์ ประกอบด้วยเซลล์หลายเซลล์ติดกัน เซลล์เส้นใยแต่ละเซลล์มีรูปร่างเรียวความยาวประมาณ 2–6 มิลลิเมตร ผนังเซลล์หนา (6.3 ไมโครเมตร) แก่นคิดเป็นประมาณ 60% ของต้น และมีเซลล์เส้นใยหนา (ประมาณ 38 ไมโครเมตร) แต่สั้น (0.5 มิลลิเมตร) และผนังเซลล์บาง (3 ไมโครเมตร) เยื่อกระดาษผลิตจากทั้งก้าน จึงมีเส้นใยสองประเภท ทั้งจากเปลือกและแก่น คุณภาพของเยื่อจะใกล้เคียงกับของไม้เนื้อแข็ง
ปอแก้วปลูกเพื่อเก็บเกี่ยวเส้นใยในประเทศอินเดีย, บังกลาเทศ, สหรัฐ, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, แอฟริกาใต้, เวียดนาม, ไทย, บางส่วนของแอฟริกา และมีพื้นที่ปลูกเล็กน้อยทางตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปยุโรป ลำต้นผลิตเส้นใยสองประเภท: เส้นใยหยาบบริเวณเปลือกนอก (bast) และเส้นใยที่ละเอียดกว่าในแกนกลาง เส้นใยส่วนเปลือกใช้ทำเชือก ต้นปอแก้วครบกำหนดเก็บเกี่ยวใน 100 ถึง 200 วัน มีการปลูกเป็นครั้งแรกในอียิปต์เมื่อ 3,000 ปีที่แล้ว ใบของต้นปอแก้วเป็นส่วนประกอบของอาหารทั้งของมนุษย์และสัตว์ ในขณะที่เส้นใยส่วนเปลือกใช้ทำกระสอบ, เชือก และใบเรือสำหรับเรือใบอียิปต์ พืชไร่ชนิดนี้ถูกนำเข้าสู่ยุโรปตอนใต้ไม่เร็วกว่าช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 ทุกวันนี้พื้นที่เพาะปลูกหลักคือประเทศจีนและอินเดีย และยีงพบการปลูกในสหรัฐ, เม็กซิโก และเซเนกัล
เส้นใยจากปอแก้วใช้ทำเชือก, ผ้าดิบ (คล้ายกับปอกระเจา) และกระดาษ ในรัฐมิสซิสซิปปี, ลุยเซียนา, เท็กซัส และแคลิฟอร์เนีย มีการปลูกปอแก้วรวม 12,000 เอเคอร์ (48.5 ตารางกิโลเมตร) ซึ่งส่วนใหญ่ใช้เป็นอาหารและปูรองนอนสำหรับปศุสัตว์
เส้นใยปอแก้วใช้ทำไม้เทียม, ฉนวนกันความร้อน, ผ้าแบบสำหรับตัดเสื้อ, ส่วนผสมของภาชนะปลูกแบบไม่ใช้ดิน, ที่นอนสัตว์, บรรจุภัณฑ์ และวัสดุที่ใช้ดูดซับน้ำมันและของเหลว นอกจากนี้ยังใช้ประโยชนโดยการตัดเส้นใยส่วนเปลือกผสมกับเรซินในการทำพลาสติกคอมโพสิต, เป็นสารป้องกันการสูญเสียน้ำโคลนขุดเจาะสำหรับการขุดเจาะน้ำมัน และส่วนผสมในสารสำหรับการควบคุมการกัดเซาะหน้าดินแบบมีเมล็ดพืชคลุมดิน (hydromulch) ปอแก้วสามารถทำเป็นวัสดุปูพื้นเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมได้หลายประเภท เช่น แผ่นปูหญ้าที่มีเมล็ดพันธุ์สำหรับสนามหญ้าสำเร็จรูป และแผ่นขึ้นรูปสำหรับชิ้นส่วนการผลิตและบรรจุภัณฑ์ บริษัทพานาโซนิก ได้จัดตั้งโรงงานในประเทศมาเลเซียเพื่อผลิตแผ่นกระดานที่ใช้เส้นใยปอแก้วและส่งออกไปยังประเทศญี่ปุ่น
ฟอร์ดและบีเอ็มดับเบิลยู กำลังพัฒนาวัสดุสำหรับตัวถังรถจากเส้นใยปอแก้ว โดยเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามในการทำให้ยานพาหนะมีความยั่งยืนมากขึ้น ซึ่งนำมาใช้ครั้งแรกในรถยนต์ฟอร์ดรุ่น Escape (2013) ส่วนบีเอ็มดับเบิลยู i3 ใช้เส้นใยปอแก้วในคิ้วสีดำรอบคัน
รายงานในปี ค.ศ. 2021 บริษัท Kenaf Ventures ซึ่งเป็นบริษัทของอิสราเอลกำลังพัฒนาและผลิตวัตถุดิบที่ยั่งยืนซึ่งทำจากปอแก้ว ด้วยความพยายามที่จะลดการปล่อยคาร์บอนในภาคการก่อสร้างโดยไม่ลดคุณภาพของผลิตภัณฑ์
น้ำมันเมล็ดปอแก้ว.
เมล็ดปอแก้วให้ผลผลิตน้ำมันพืชที่รับประทานได้ น้ำมันยังใช้สำหรับทำเครื่องสำอาง, สารหล่อลื่นสำหรับอุตสาหกรรม และการผลิตเชื้อเพลิงชีวภาพ น้ำมันปอแก้วมีกรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อน (PUFAs) สูง ประกอบด้วยกรดลิโนเลอิก (โอเมก้า-6) เป็นส่วนใหญ่ โดยรวมประกอบด้วยกรดลิโนเลอิก (C18:2) ตามด้วยกรดโอเลอิก (C18:1) และกรดลิโนเลนิกอัลฟา (C18:3) มีปริมาณร้อยละ 2 ถึง 4
น้ำมันเมล็ดปอแก้วมีน้ำหนัก 20.4% ของน้ำหนักเมล็ดทั้งหมด ประกอบด้วย:
อุตสาหกรรมกระดาษ.
กระบวนการทั่วไปในการทำกระดาษจากเส้นใยปอแก้วคือการต้มเยื่อโดยวิธีโซดาก่อนแปรรูปในเครื่องทำกระดาษ
การใช้เส้นใยปอแก้วในการผลิตกระดาษมีประโยชน์ต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่าการผลิตกระดาษจากต้นไม้ ปี ค.ศ. 1960 กระทรวงเกษตรสหรัฐ ได้สำรวจพืชมากกว่า 500 ชนิด และเลือกปอแก้วเป็นวัตถุดิบที่มีแนวโน้มมากที่สุดสำหรับการผลิตกระดาษหนังสือพิมพ์โดยไม่ใช้ต้นไม้ ในปี ค.ศ. 1970 กระดาษหนังสือพิมพ์จากใยปอแก้วได้รับการนำไปใช้กับหนังสือพิมพ์ 6 ฉบับของสหรัฐ และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1987 โรงงานกระดาษในแคนาดาได้ผลิตกระดาษหนังสือพิมพ์จากใยปอแก้ว 13 ม้วน ให้กับหนังสือพิมพ์สี่ฉบับของสหรัฐใช้ในการทดลองพิมพ์ พวกเขาพบว่ากระดาษจากใบปอแก้ว มีความแข็งแรงกว่า, สว่างกว่า และสะอาดกว่ากระดาษจากเยื่อต้นสนมาตรฐาน รวมทั้งทำลายสิ่งแวดล้อมน้อยกว่า ส่วนหนึ่งเนื่องจากเส้นใยของปอแก้วมีสีขาวตามธรรมชาติมากกว่าเนื้อไม้ จึงต้องใช้การฟอกสีน้อยลงในการสร้างแผ่นกระดาษที่สว่างขึ้น ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ซึ่งเป็นสารฟอกขาวที่ปลอดภัยต่อสิ่งแวดล้อมไม่สร้างสารไดออกซิน ถูกนำมาใช้เป็นหลักในการฟอกสีเส้นใยปอแก้ว
รายงานหลายฉบับแนะนำว่าความต้องการพลังงานในการผลิตเยื่อกระดาษจากใยปอแก้วนั้นน้อยกว่าข้อกำหนดสำหรับเยื่อไม้ประมาณร้อยละ 20 ส่วนใหญ่เนื่องมาจากปริมาณลิกนินในปอแก้วที่ต่ำกว่า
พื้นที่ปลูกปอแก้ว 1 เอเคอร์ (4,000 ตารางเมตร) ให้ผลผลิต 5 ถึง 8 ตันสำหรับเส้นใยทั้งสองชนิดของปอแก้วในหนึ่งฤดูปลูก ในทางตรงกันข้าม ป่าไม้สน (Southern pine) ขนาด 1 เอเคอร์ ในสหรัฐ ผลิตเส้นใยได้ประมาณ 1.5 ถึง 3.5 ตันต่อปี ประมาณการว่าการปลูกปอแก้วบนพื้นที่ 5,000 เอเคอร์ (20 ตารางกิโลเมตร) สามารถผลิตเยื่อกระดาษได้เพียงพอต่อการป้อนโรงงานกระดาษที่มีกำลังการผลิต 200 ตันต่อวัน ในเวลา 20 ปี พื้นที่เพาะปลูก 1 เอเคอร์ จะสามารถผลิตเส้นใยได้ 10 ถึง 20 เท่าของปริมาณเส้นใยที่สามารถผลิตได้จากต้นสนในพื้นที่เท่ากัน
ในฐานะที่เป็นหนึ่งในเส้นใยธรรมชาติที่สำคัญของโลก ปอแก้วจึงถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของการประกาศปีสากลแห่งเส้นใยธรรมชาติ 2009
ราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์
ราชวงศ์ที่เก้าแห่งอียิปต์ มักจะอยู่รวมกับราชวงศ์ที่เจ็ด, แปด, สิบ และต้นราชวงศ์ที่สิบเอ็ด เป็นกลุ่มราชวงศ์ที่อยู่ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่ 1  และราชวงศ์ที่เก้าดูเหมือนว่าจะเข้ามาแทนที่ราชวงศ์ที่แปดนั้นคลุมเครืออย่างยิ่ง การก่อรัฐประหารโดยผู้ปกครองของเมืองเฮราคลีโอโพลิสเป็นไปยังรุนแรงและสะท้อนให้เห็นในคำอธิบายของบันทึกแห่ง"อัคธอส์ (Achthoes)" ของมาเนโทเกี่ยวกับผู้ก่อตั้งราชวงศ์ว่า 'น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าผู้ปกครองก่อนหน้าของเขา' ผู้ซึ่ง 'ก่อความชั่วแก่คนทั้งปวงในอียิปต์'
ผู้ปกครอง.
ราชวงศ์ที่เก้าสถาปนาขึ้นที่เมืองเฮราคลีโอโพลิสและราชวงศ์ที่สิบก็ยังคงอยู่ที่นั่น  ในเวลานี้ อียิปต์ยังไม่รวมกันเป็นปึกแผ่น และมีการทับซ้อนกันระหว่างราชวงศ์เหล่านี้กับราชวงศ์ท้องถิ่นอื่นๆ บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้ระบุรายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่เก้าจำนวนสิบแปดพระองค์ แต่พระนามของฟาโรห์เหล่านี้ได้รับความเสียหายจนไม่สามารถระบุตัวตนได้ หรือสูญหาย
ต่อไปนี้คือรายพระนามผู้ปกครองที่เป็นไปได้ของราชวงศ์ที่เก้าโดยอิง บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน เนื่องจากนักไอยคุปต์วิทยามีความคิดเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ภายในทั้งสองราชวงศ์  ในหมู่พวกเขามีเพียงฟาโรห์เมริอิบเร เคติ และฟาโรห์เนบคาอูเร เคติ เท่านั้นที่ได้รับการยืนยันจากการค้นพบทางโบราณคดี:
ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
เหตุกากน้ำตาลท่วมครั้งใหญ่
เหตุกากน้ำตาลท่วมครั้งใหญ่  หรือ อุบัติภัยกากน้ำตาลที่บอสตัน  เป็นภัยพิบัติที่เกิดขึ้นเมื่อ 15 มกราคม 1919 ในย่านนอร์ธเอนด์ของเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเสตส์ สหรัฐอเมริกา
แทงก์บรรจุของเหลวขนาดใหญ่ บรรจุกากน้ำตาลอยู่เต็มปริมาตร น้ำหนักรวมประมาณ ได้แตกออก ส่งผลให้เกิดคลื่นกากน้ำตาลไหลหลากไปตามถนด้วยความเร็วประมาณ เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 21 ราย และบาดเจ็บอีก 150 คน เหตุการณ์กลายเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องเล่าขานในท้องถิ่น และผู้อยู่อาศัยในพื้นที่อ้างว่าแม้จะผ่านมาหลายทศวรรษนับจากเหตุการณ์นั้นแล้ว ก็ยังสามารถได้กลิ่นของกากน้ำตาลในช่วงอากาศร้อน ๆ ของฤดูร้อนอยู่
กากน้ำตาลสามารภนำมาหมักเพื่อผลิตเอทานอล ส่วนผสมสำคัญของเครื่องดื่มแอลกอฮลและการทำอาวุธ ภัยพิบัตินี้เกิดขึ้นที่โรงงานและโกดังของบริษัทกลั่นพิวริตี ตั้งอยู่ที่เลขที่ 529 ถนนคอมเมอร์เชียล ใกล้กับจัตุรัสคีแอนี (Keany Square) มีการจัดเก็บกากน้ำตาลปริมาณมากโดยโกดังอยู่ฝั่งอ่าวของถนนคอมเมอร์เชียล เพื่อให้สะดวกต่อการเทรับกากน้ำตาลจากเรือที่เข้ามาทางอ่าว เก็บไว้ในแทงก์ และส่งต่อไปตามท่อเข้าโรงงานผลิตเอทานอลของบริษัทที่อยู่ในแคมบริดจ์ต่อไป แทงก์บรรจุกากน้ำตาลที่เกิดเหตุนี้มีความสูง และมีเส้นผ่านศูนย์กลาง สามารถบรรจุปริมาตรได้
ในวันที่ 15 มกราคม 1919 อุณหภูมิในบอสตันสูงขึ้นกว่า และสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อเทียบกับวันก่อน ๆ ประกอบกับเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้า แทงก์ของโรงงานเพิ่งรับกากน้ำตาลซึ่งอุ่นมาแล้วเพื่อลดความหนืดให้ง่ายต่อการขนส่ง เป็นไปได้ว่าด้วยอุณหภูมิที่สูงขึ้นมากจากทั้งอากาศและจากกากน้ำตาลอุ่นนี้ ประกอบกับกากน้ำตาลอุ่นที่ว่านี้ต้องเผชิญกับกากน้ำตาลเดิมในแทงก์ที่เย็นตัวแล้ว แทงก์เกิดการขยายจากอุณหภูมิและแตกออกเมื่อเวลาประมาณ 12:30p.m. ผู้เห็นเหตุการณ์รายงายว่าแทงก์หล่นลงกับพื้นเกิดแรงสั่นสะเทือนและเสียงดังไปทั่ว คล้ายกับเสียงของรถไฟแอตแลนติแแอเวนูววิ่งผ่านเข้าเร็ว ๆ บ้างรายงานว่าได้ยินเสียงเหมือนฟ้าผ่า ไปจนถึงปืนกลที่ยิงออกมาจากรถถัง
ความหนาแน่นของกากน้ำตาลอยู่ที่ประมาณ หรือ 40% มากกว่าน้ำ ส่งผลให้กากน้ำตาลมีพลังงานศักย์เยอะกว่ามาก กากถล่มทำให้พลังงานถ่ายโอนออกมาในรูปคลื่นกากน้ำตาลที่สูงสุดถึง ทะลักด้วยความเร็ว ความแรงของคลื่นกากน้ำตาลนี้มากพอที่จะทะลุคานยาวของโครงสร้างแอตแลนติกแอเวนูวของรถไฟบอสตันที่อยู่ติดกัน สตีเฟิน พูเอโบล (Stephen Puleo) บรรยายว่าอาคารสิ่งก่อสร้างโดยรอบถูกทำลายและพัดหลุดจากฐาน
โคร์วีรัป
โคร์วีรัป (; Khor Virap) เป็นอารามคริสตจักรอาร์มีเนียตั้งอยู่ในที่ราบอารารัต ประเทศอาร์มีเนีย ใกล้กับพรมแดนปิดของตุรกี ราว ทางใต้ของอาร์ตาชัต จังหวัดอารารัต ในอาณาเขตโบราณของอาร์ตาฮาตา
ตามธรรมเนียมเชื่อว่านักบุญเกรเกอรี ผู้มอบความสว่าง เคยถูกคุมขังอยู่ที่นี่เป็นเวลา 14 ปี โดยกษัตริย์ตีรีดาเตสที่สามแห่งอาร์มีเนีย ก่อนที่นักบุญเกรเกอรีจะกลายมาเป็นที่ปรึกษาทางศาสนาให้กับพระองค์ และเริ่มการเปลี่ยนศาสนา ทำให้ในปี 301 อาร์มีเนียเป็นัฐแรกในโลกที่ประกาศตนเป็นรัฐคริสต์ แรกเริ่มโคร์วีรัปมีเพียงโบสถ์น้อยที่สร้างขึ้ยในปี 642 โดย เนเรสที่สาม นักก่อสร้าง เพื่อเป็นจุดในการสักการะนักบุญเกรเกอรี นับจากนั้นได้มีการวร้างใหม่เรื่อยมา ในปี 1662 ได้มีการสร้างอารามแและโสถ์ขึ้นล้อมในชื่อ St. Astvatsatsin (พระมารดาพระเจ้า) ปัจจุบันอารามมีประกอบพิธีมิสซาเป็นประจำ และเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางแสวงบุญที่สำคัญของอาร์มีเนีย
พระสันตะปาปาฟรานซิสเคยเสด็จเยือนอารามนี้ในปี 2016
Khor Virap
ราชวงศ์ที่สิบแห่งอียิปต์
ราชวงศ์ที่สิบแห่งอียิปต์ มักจะอยู่รวมกับราชวงศ์ที่เจ็ด, แปด, เก้า และต้นราชวงศ์ที่สิบเอ็ด เป็นกลุ่มราชวงศ์ที่อยู่ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่ 1
ราชวงศ์ที่เก้าได้สถาปนาขึ้นที่เมืองเฮราคลีโอโพลิสและราชวงศ์ที่สิบก็ปกครองต่ออยู่ที่นั่น  ในเวลานี้ อียิปต์ยังไม่รวมกันเป็นปึกแผ่น และมีการทับซ้อนกันระหว่างราชวงศ์เหล่านี้กับราชวงศ์ท้องถิ่นอื่นๆ บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้ระบุรายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่เก้าจำนวนสิบแปดพระองค์ แต่พระนามของฟาโรห์เหล่านี้ได้รับความเสียหายจนไม่สามารถระบุตัวตนได้ หรือสูญหาย
ศึกอลวนต่างดาวป่วนโลก
ศึกอลวนต่างดาวป่วนโลก  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยซาโตชิ มิซูกามิ ตีพิมพ์ในนิตยสาร "Young King OURs" นิตยสารมังงะแนว"เซเน็ง"ของสำนักพิมพ์โชเน็งโกโฮชะตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2548 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2553 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ทั้งหมด 10 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ NAZ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565 ทางผังรายการ Animeism
ฟูกูชิมะ มาซาโนริ
ฟูกูชิมะ มาซาโนริ  เป็นไดเมียวชาวญี่ปุ่น ปกครองแคว้นศักดินาฮิโรชิมะ ในช่วงปลายยุคเซ็งโงกุถึงต้นยุคเอโดะ เป็นผู้ติดตามของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ในยุทธการที่ชิซูงาตาเกะ หรือรู้จักในนามของหอกทั้ง 7 แห่งชิซูงาตาเกะ
Blackpink 2021 'The Show' Live
แบล็กพิงก์ 2021 'เดอะโชว์' ไลฟ์
เกเงะ อากูตามิ
เกเงะ อากูตามิ  เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น มีชื่อเสียงจากผลงานซีรีส์มังงะเรื่อง "มหาเวทย์ผนึกมาร" เกเงะ อากูตามิเป็นนามปากกา ไม่ทราบชื่อจริงและเพศ
เกเงะ อากูตามะเกิดที่ จังหวัดอิวาเตะ เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 อากูตามิย้ายไปเมืองเซ็นไดในจังหวัดมิยากิ ขณะเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 อากูตามิเริ่มวาดมังงะด้วยการเลียนแบบเพื่อน ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้พวกเขากลายเป็นนักวาดมังงะมืออาชีพ อากูตามิยกให้ไทโตะ คูโบะเป็นแรงบันดาลใจในผลงานของตนหลังจากได้อ่านซีรีส์มังงะเรื่อง "เทพมรณะ" ขณะเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 นอกจากนั้นยังอ่าน "ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์" และ "อีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา" รวมถึงผลงานอื่น ๆ ในปี พ.ศ. 2557 เกเงะ อากูตามิเริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยของ ยาซูฮิโระ คาโน ในมังงะเรื่อง "คิส x เดธ"
อากูตามิเขียนผลงานมังงะเรื่องแรกในปีเดียวกัน ชื่อเรื่องว่า "คามิชิโระ โซซะ"  เป็นมังงะเรื่องสั้นที่ตีพิมพ์ในนิตยสาร "Jump NEXT" ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ฉบับที่ 2 เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ผลงานเรื่องต่อมาคือ "No.9" เป็นมังงะเรื่องสั้นที่ตีพิมพ์ในนิตยสาร "Jump NEXT!" ฉบับที่ 2 เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 และมีอีกตอนหนึ่งตีพิมพ์ในนิตยสาร"โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์"ฉบับที่ 46 เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2558 อากูตามิเขียนมังงะเรื่องสั้นเรื่อง "นิไก บงไง บาราบาร์จูรา"  ตีพิมพ์ในนิตยสาร"โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์"ฉบับที่ 44 ประจำปี พ.ศ. 2559 เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2559 มังงะเรื่องสั้นเรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในการประกวด "โกลด์ฟิวเจอร์คัพ" ครั้งที่ 11 ของนิตยสาร ในปี พ.ศ. 2560 อากูตามิเขียนซีรีส์มังงะเรื่อง  เป็นซีรีส์ 4 ตอนจบในนิตยสาร "Jump GIGA" ตั้งแต่วันที่ 28 เมษายน ถึง 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ซีรีส์เรื่องนี้จะภายหลังได้กลายเป็นภาคพรีเควลของผลงานซีรีส์มังงะเรื่องต่อไปของอากูตามิคือ "มหาเวทย์ผนึกมาร" จึงมีการเปลี่ยนชื่อย้อนหลังเป็น "มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว" อากูตามิเริ่มเขียนซีรีส์มังงะเรื่อง "มหาเวทย์ผนึกมาร" ตีพิมพ์ในนิตยสาร"โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์"ฉบับที่ 14 ประจำปี พ.ศ. 2561 ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2561
ออตโต วอร์มเบียร์
ออตโต เฟรเดอริก วอร์มเบียร์ (, 12 ธันวาคม 2537 – 19 มิถุนายน 2560) เป็นนักศึกษาระดับอุดมศึกษาชาวอเมริกัน ในปี 2559 เขาถูกคุมขังในประเทศเกาหลีเหนือในข้อหาบ่อนทำลาย ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 เขาได้รับการปล่อยตัวจากเกาหลีเหนือในสภาพผักเรื้อรังและเสียชีวิตลงในเวลาไม่นานหลังได้รับการปล่อยตัว
วอร์มเบียร์เข้าประเทศเกาหลีเหนือในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยเป็นส่วนหนึ่งของคณะทัวร์ ต่อมาในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2559 เขาถูกจับกุมที่ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางระหว่างการรอเครื่องบินขากลับประเทศ เขาถูกตัดสินให้มีความผิดฐานพยายามโจรกรรมโปสเตอร์โฆษณาชวนเชื่อจากโรงแรม นำไปสู่การถูกจำคุก 15 ปีประกอบกับให้ใช้แรงงานอย่างหนัก
ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 ไม่นานหลังถูกพิพากษาให้คุมขัง วอร์มเบียร์ได้รับบาดเจ็บทางประสาทอย่างหนักและเข้าสู่อาการโคม่า เขายังคงอยู่ในภาวะนี้จนกระทั่งเสียชีวิต ทางด้านสาเหตุนั้นยังไม่ได้รับการยืนยัน ส่วนทางการของเกาหลีเหนือก็ไม่ได้ประกาศถึงอาการป่วยของเขา จนเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 ก็ได้มีการประกาศถึงอาการป่วย พร้อมบอกว่าอาการโคม่านั้นมีต้นเหตุจากโรคโบทูลิซึมและการใช้ยานอนหลับ ต่อมาภายในเดือนเดียวกัน เขาก็ถูกปล่อยตัวในภาวะโคม่า หลังจากถูกคุมขังมานานถึง 17 เดือน เขาเดินทางกลับประเทศสหรัฐอเมริกา และถูกส่งตัวไปยังซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ ในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2560 เพื่อเข้ารับการประเมินและการรักษาอย่างเร่งด่วนที่ ศูนย์สุขภาพแห่งมหาวิทยาลัยซินซินแนติ
ตลอดระยะเวลารักษาตัว เขาไม่ได้สติกลับคืนมาและเสียชีวิตลงในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2560 เพียง 6 วันหลังจากกลับมายังสหรัฐอเมริกา โดยทางครอบครัวเป็นผู้ร้องขอให้ถอดสายให้อาหารออก จากรายงานของเจ้าหน้าที่ชันสูตรพลิกศพ ให้สาเหตุการเสียชีวิตว่า เขาเสียชีวิตจากอาการสมองขาดออกซิเจนเนื่องด้วยการบาดเจ็บอันไม่ทราบสาเหตุ ผลจากการการสแกนภายในแบบไม่รุกล้ำให้ผลว่า ไม่ปรากฏถึงร่องรอยของรอยร้าวบนกะโหลกศีรษะ
ในปี 2561 ศาลรัฐบาลกลางสหรัฐฯ ตัดสินให้รัฐบาลเกาหลีเหนือต้องรับผิดชอบตามกฎหมาย ในข้อหาทรมานและเป็นเหตุให้วอร์มเบียร์เสียชีวิต ตามคำเรียกร้องของผู้ปกครองของวอร์มเบียร์ ประกอบกับการที่เกาหลีเหนือไม่ได้เข้าสู้คดีความ ศาลจึงให้คำพิพากษาโดยขาดนัด (Default judgment) เอื้อประโยชน์แก่ผู้ปกครองของวอร์มเบียร์ ต่อมาในปี 2562 คำพูดของประธานาธิบดีสหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ได้ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ที่ว่า เขาเชื่อในคำของผู้นำเกาหลีเหนือ คิม จ็อง-อึน ที่ว่า คิมไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตของวอร์มเบียร์ เพื่อเป็นการตอบโต้ ผู้ปกครองของวอร์มเบียร์ได้วิพากษ์วิจารณ์ทรัมป์ว่า "หาข้อแก้ตัวให้คิมและระบอบการปกครองอันชั่วร้ายของเขา"
ออตโต วอร์มเบียร์ เกิดในเมืองซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2537 เป็นลูกคนโตในบรรดาลูก ๆ ทั้ง 3 คนของซินเทีย ("Cindy", "née" Garber) และ เฟร็ด วอร์มเบียร์ ลูก ๆ ของพวกเขาถูกเลี้ยงดูขึ้นมาในเมืองซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ ต่อมาเขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมไวโอมิง เขาถูกมองว่าเป็นนักเรียนที่กระตือรือร้นและเป็นที่นิยมในหมู่นักเรียนด้วยกัน เขาสำเร็จการศึกษาในปี 2556 ในฐานะ Salutatorian หลังจากนั้นได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียในสองสาขาวิชาเอกคือ วิชาด้านพาณิชยศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ เขายังได้เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์ ลอนดอน อีกด้วย วิชาโทของเขาคือ วิชาด้านความยั่งยืนของโลก วอร์มเบียร์เป็นชาวยิวผ่านทางแม่ของเขาและได้เข้าร่วมองค์กร Hillel ในวิทยาเขตของวิทยาลัยของเขา เขายังเป็นสมาชิกของภราดร Theta Chi และจากการที่เขามีความสนใจในวัฒนธรรมต่าง ๆ เขาได้ไปเยือนอิสราเอล (เดินทางกับองค์กร Birthright Israel), ทวีปยุโรป, คิวบาและเอกวาดอร์
เกาหลีเหนือ.
วอร์มเบียร์ได้วางแผนเข้าร่วมโครงการศึกษาต่อในฮ่องกงในปี 2559 รวมถึงตัดสินใจไปเยือนประเทศเกาหลีเหนือในช่วงวันปีใหม่ เขาจองทัวร์เกาหลีเหนือกับบริษัททัวร์ราคาประหยัด Young Pioneer Tours ซึ่งเป็นบริษัทที่มีฐานที่ตั้งในประเทศจีน โดยทางบริษัทมีคำขวัญว่า "จุดหมายปลายทางที่แม่ของคุณคงอยากให้คุณอยู่ห่าง" พ่อของวอร์มเบียร์ได้กล่าวว่า Young Pioneer ได้โฆษณาถึงความปลอยภัยของนักท่องเที่ยวชาวอเมริกันและทางตัววอร์มเบียร์เองก็ได้แสดงให้เห็นถึง "ความอยากรู้อยากเห็นในวัฒนธรรมของพวกเขา ... เขาต้องการพบปะผู้คนของเกาหลีเหนือ"
ในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2558 วอร์มเบียร์เดินทางจากปักกิ่งไปยังเกาหลีเหนือผ่านบริษัททัวร์ของเขา รวมถึงประชาชนชาวอเมริกันอีก 10 คน พวกเขามาเที่ยวเนื่องในวันปีใหม่เป็นเวลา 5 วัน กลุ่มของพวกเขาเฉลิมฉลองวันปีใหม่โดยการเดินเล่นในจัตุรัสคิม อิล-ซ็อง ก่อนเดินทางกลับโรงแรมนานาชาติยังกักโด โดยบางส่วนยังคงดื่มแอลกอฮอล์อยู่ อ้างอิงจากการพิจารณาคดีในศาล วอร์มเบียร์ได้พยายามขโมยโปสเตอร์โฆษณาชวนเชื่อจากพื้นที่เฉพาะพนักงานของโรงแรมในช่วงเวลาประมาณตี 2 ของวันปีใหม่
ในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2559 วอร์มเบียร์ถูกจับกุมที่ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางระหว่างการรอเครื่องบินขาออกจากเกาหลีเหนือ แดเนียล กราตตัน นักท่องเที่ยวชาวบริติชในกลุ่มของวอร์มเบียร์ได้เห็นการจับกุมนั้น เขาพูดว่า
เมื่อเครื่องบินใกล้จะออกจากท่าอากาศยาน มีเจ้าหน้าที่ขึ้นมาประกาศบนเครื่องบินว่า "ออตโตมีอาการป่วยอย่างหนักและถูกนำไปโรงพยาบาลแล้ว" สื่อบางสำนักระบุว่าวอร์มเบียร์ได้ติดต่อกับมัคคุเทศก์ของบริษัททัวร์ Young Pioneer ผ่านทางโทรศัพท์หลังถูกจับกุม แต่ก็ถูกปฏิเสธโดยโฆษกของบริษัทผ่านทางบีบีซีว่า "ไม่มีเจ้าหน้าที่คนใดได้รับการติดต่อจากออตโตหลังจากที่เขาถูกพาตัวไป" ทางด้านคนอื่นที่มากับทัวร์ของเขาสามารถออกไปจากประเทศโดยไม่เกิดเหตุการณ์ใด ๆ ขึ้น
ทางสำนักข่าวกลางเกาหลี (Korean Central News Agency; KCNA) ซึ่งเป็นสำนักข่าวที่ดำเนินการโดยรัฐบาลเกาหลีเหนือ ได้ประกาศในขั้นต้นว่า วอร์มเบียร์ถูกคุมตัวเนื่องจากเขาได้ "กระทำการอันเป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐ" โดยไม่ระบุรายละเอียดเพิ่มเติม ทางการเกาหลีเหนือปฏิเสธในการเผยถึงความผิดที่แน่นอนของวอร์มเบียร์เป็นเวลานานถึง 6 สัปดาห์ แม้ว่าโฆษกหญิงของ Young Pioneer ได้บอกกับรอยเตอร์แล้วว่า "มีเหตุการณ์" เกิดขึ้นที่โรงแรมยังกักโด ในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ในวันงานแถลงข่าว วอร์มเบียร์ได้เข้ามาอ่านคำแถลงที่เตรียมไว้ล่วงหน้า ยอมรับความผิดที่เขาพยายามขโมยโปสเตอร์โฆษณาชวนเชื่อจากพื้นที่เฉพาะพนักงานบนชั้น 2 ของโรงแรมเพื่อจะนำกลับบ้าน บนโปสเตอร์มีข้อความเขียนว่า "จงจับอาวุธให้มั่นพร้อมใจรักชาติของคิม จ็อง-อิล!" (ในภาษาเกาหลี) การทำลายหรือโจรกรรมสิ่งของที่มีชื่อหรือรูปของผู้นำเกาหลีเหนือ ถือเป็นอาชญากรรมร้ายแรงโดยรัฐบาลเกาหลีเหนือ