แปลประโยคหรือย่อหน้าต่อไปนี้จากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย:
For our third installment, we talked to Nut and Maprang, two best friends who embarked on a very interesting journey to their first Comic-Con in San Diego, California, this summer. Read about their saga here.
Why did you want to go to Comic Con?
Maprang:We are fans of Big Bang Theory and the characters were always talking about getting tickets to Comic Con. I didn’t know what it was at the time so I wanted to find out. And I quickly found out that the event is basically for us.
Nut:We’re not comics fans but we’re huge T.V. series and movies fans and Comic Con has over the years expanded beyond comics. But there are still people who go there strictly for the comics.
How did you plan your trip?
N: You have to have an ID first, and you will use this ID to book your ticket later. When it was close to the booking date, they emailed you and you would need to log in with this ID to get into the “Waiting Room”.
M:Once you’re in the Waiting Room it doesn’t mean you can buy tickets right away. Everyone will get randomly picked to go onto the next stage to buy the tickets. We were both home at the time and keeping our fingers crossed.
N:When we were waiting to be selected it was so stressful as we could see the tickets being sold in front of us. And once we were selected, we had to pick which day we would like to attend and we had to do it without knowing who or what movies or series would be at the panel on that day. But we had some ideas judging from the movies that were being promoted that summer.
And you went to Los Angeles first?
N: We decided on the Bangkok-Los Angeles flight as it was cheaper than a flight to San Diego. Plus, from L.A. we could drive to San Diego.
M:It was my first time in the U.S. After I landed, I took a taxi without knowing how it’s really done in the U.S. The driver wanted me to pay cash and demanded a tip as well. I didn’t know how tipping works in the U.S. so I just asked him how much he wanted. It was late and I just landed! So I overpaid.
N:So much happened to us while in L.A. We rented a car and I didn’t know how to drive on the right side so I punctured the tire. We then had to go back to the car rental center at the airport to get the tire changed. Even worse, after we drove back and stopped at a restaurant for dinner, our windshield was smashed within an hour.
M:But it was more like a prank than a theft since the car wasn’t broken into. So we had to go back to the airport again and also to a police station. I never thought I would have this experience.
N:The 911 dispatcher was very calm when she picked up the phone it sounded like this happenedregularly.
M:And the police were not like in the action movies at all. They just asked questions and gave us a form to fill. In the movies it always seems so much more exciting at the police station.








Finally at Comic-Con. What was your experience at the event?
N:The event is massive and the Hall H panel that everyone wanted to see because of all the big name movies and celebrities was as big as our Impact Arena. It also wasn’t easy to get into Hall H. Having a ticket doesn’t mean you can get into the hall.
M:But we still had hope!
N:We had to get in line to get a wristband the day before the actual day of the panel we wanted to see. We wanted to go on Saturday so we had to get the wristbands on Friday, which they started distributing at 9pm.
M:But we didn’t know that people had started queuing since 8am! So we just hung about that day.
N:We thought we still had time so we went to see other Friday panels such as Big Bang Theory, iZombie, Dominic Cooper. So we thought, “Oh, this wasn’t as crazy and complicated as we were told.”
M:But we were wrong…
N:We went to the Hall H line at 5pm and asked them where the end of the line was and one of the staff pointed all the way down the street.
M:The line just went on and on and on. We kept walking and it kept going!
N:We stood in line from 5pm until 2am when we found out the last wristband was given out just 50 persons ahead of us.
M:There were 6,500 wristbands, so who would have thought they would run out?
N:That night we went home at 3am and came back out again at 6am as we were told some people are allowed into the hall if they come and wait in line early in the morning.
M:But then it was like the night before as some people didn’t even go home, they camped in front of Hall H since 3am the previous night.
N:In previous years they would let people without the wristbands in if othersleave the hall during panels. But this year, the panels included DC Comics, Warner Bros., Marvel, Star Trek so no one left!
What was your biggest regret?
M:When we were waiting in front of the Hall H, two girls next to us were reading tweets from people inside the hall who said Eddie Redmayne from the movie Fantastic Beasts was handing out wands to all the fans! I was devastated.
N:And on Friday while we were waiting to get the wristbands, on Twitter people were saying that those who were in front of the line were greeted by Benedict Cumberbatch who cheered them on and even gave them pizza!
M:I couldn’t take it. I never read tweets from this Comic Con again. I would cry.
And what surprised you the most about this trip?
M:The people definitely. Everyone is so nice. Like the people at the car rental center who took very good care of us and expressed real concern for us.
N:When we told people we were from Thailand they all asked how our experience in the U.S. was. Everyone laughed when I told them about what happened to us but then they apologized for laughing.
M:We didn’t meet anyone who wasn’t nice. The people who were in line with us were all nice and friendly.
N:So it was actually fun 15 hours in the queue.
M:I am also impressed with the food. The price is about the same as a plate of food in Thonglor or Ekkamai but the portions are massive. It will take you three days to finish it. So it didn’t seem as expensive.
Will go you back?
N:Yes we have to go back and tackle this again.
M:We will plan better next time.
By U.S. Mission Thailand | 30 September, 2016 | Topics: Featured Event, Travel & Tourism | Tags: my america

เรื่องเล่าจากสองสาวคู่ซี้ นัทและมะปรางที่ตัดสินใจไป San Diego Comic-Con ครั้งแรก ด้วยความหวังที่จะสนองความ geek แบบที่เราเห็นในซีรี่ส์ Big Bang Theory มาดูกันซิว่าการเดินทางไป Comic-Con เมื่อเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมาของสองสาวนั้นเป็นยังไงบ้าง
ทำไมถึงอยากไป Comic-Con
มะปรางเราดู Big Bang Theory เห็นทุกคนในเรื่อง ท่าทางตื่นเต้นพร้อมต่อสู้เต็มที่เพื่อจองตั๋ว Comic Con กัน เราก็เลยเริ่มสงสัยว่า Comic Con มันคืออะไร
นัทเราสองคนไม่อ่านการ์ตูน เราไป เพราะซีรี่ส์และหนังเท่านั้น ตอนนี้ Comic Con ขยายกว้างเกินโลกของ comics แล้ว แต่มันก็ยังมีคนไปเพื่อ comics อยู่นะ
เริ่มต้นวางแผนกันยังไง
น: เราต้องมี ID ก่อน ต้องไปลงทะเบียนในเว็บ Comic Con และจำ ID นั้นให้ได้ เพราะจะต้องเอามาใช้จองตั๋ว แล้วพอใกล้เริ่มขายบัตร เขาจะส่งอีเมลมาเตือนว่าวันนี้ๆ Waiting Room จะเปิด เราก็เอา ID นั้น login เข้ามารอในห้องนี้
ม:พอเราเข้าไปในห้อง Waiting Room แล้ว ก็ต้องรอว่าเมื่อไหร่เขาจะสุ่มเราเข้าไปด่านซื้อตั๋ว เราสองคนต่างคนต่างอยู่บ้านลุ้นกันว่าใครจะได้เข้าก่อน
น:ตอนนั่งรอ ก็ลุ้นมากเพราะเห็นเลยว่าบัตรมันค่อยๆ หมดไป สุดท้าย พอเราเข้ามาได้ ก็ต้องเลือกว่าเราอยากเข้างานวันไหนโดยไม่รู้มาก่อนด้วยว่า ซีรี่ส์หรือหนังเรื่องไหนจะมา panel วันนั้น ต้องซื้อไปก่อน แต่เราก็จะพอเดาได้บ้างโดยดูว่าหนังที่จะเริ่มโปรโมทในช่วงนั้นมีเรื่องอะไร
เห็นว่าไป LA กันก่อน เป็นยังไงบ้าง
น:เราไปลง LA กันก่อนเพราะตั๋วเครื่องบินกรุงเทพ-LA ถูกกว่าไป San Diego แล้วจาก LA เราขับรถไปต่อได้
ม:นี่เป็นครั้งแรกในอเมริกาของเรา พอลงเครื่องแล้ว เราต้องนั่ง taxi พอถึงที่หมาย เราจ่ายค่ารถให้ คนขับเขาก็ถามว่า แล้วทิปล่ะ เราเพิ่งลงเครื่องตอนห้าทุ่ม ยังงงๆ อยู่ตั้งสติไม่ได้ เลยถามเขาว่าเท่าไหร่ เราไม่รู้ว่าปกติคิดเป็นเปอร์เซ็นต์ ก็เลยซวย เสียทิปไปตามที่เขาอยากได้
น:ตอนอยู่ LA นี่เกิดเรื่องเยอะแยะ เราเช่ารถ แต่ไม่คุ้นขับฝั่งขวา ทำยางขูดฟุตบาท ยางแตก เลยต้องไปเปลี่ยนรถที่แอร์พอร์ต ไกลมาก หลังจากนั้น ก็ขับกลับมาในเมืองเพื่อมากินข้าว แค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น รถโดนทุบ
ม:แต่เหมือนทุบแกล้งเพราะกระจกไม่แตก เราต้องเอารถไปเปลี่ยนที่สนามบินอีก แล้วก็ต้องไปสถานีตำรวจด้วย ไม่คิดว่าจะได้เจอประสบการณ์แบบนี้
น:ตำรวจ 911 ท่าทางชิลมากตอนเราบอกว่าโดนทุบรถ เหมือนเป็นเรื่องธรรมดา
ม:ตำรวจไม่เห็นเหมือนในหนังเลย แค่ถามๆ แล้วก็เอาใบอะไรมาให้กรอก จบ ในหนังดูตื่นเต้น มีต่อสู้กับผู้ร้าย









ถึง Comic-Con แล้วเกิดอะไรขึ้น?
น:งานใหญ่มาก อย่าง Hall H ที่ทุกคนอยากเข้าเพราะมีหนัง มีดาราดังๆ มาพูด มันใหญ่เท่าอิมแพคบ้านเรา และก็ไม่ได้เข้าง่ายๆ ไม่ใช่ว่ามีตั๋วแล้วจะเข้าได้
ม:แต่เราก็มีความหวังว่าเราต้องเข้าได้
น:ต้องไปต่อคิวรับ wristband ตั้งแต่วันก่อนหน้าวันที่ต้องการเข้า ซึ่งเริ่มแจกตอน 3 ทุ่มคืนวันก่อน เราคิดจะเข้าวันเสาร์กัน ก็เลยต้องไปเอา wristband วันศุกร์
ม:วันศุกร์คนเขาตั้งแถวกันตั้งแต่แปดโมงเช้า แต่เราไม่รู้
น:นึกว่ายังมีเวลา เลยไปดู panel อื่นๆ ของวันศุกร์ก่อน แล้วค่อยมาต่อแถวประมาณสี่โมงเย็น เราได้ดู Big Bang Theory, iZombie, Dominic Cooper พอได้ดูอะไรต่ออะไร เราก็คิดว่า เอ๊ะ! ไม่เห็นมันยากเหมือนที่ใครต่อใครเขาบอกเลย
ม:แต่หารู้ไม่…
น:พอเราไปต่อคิว Hall H ตอนเกือบห้าโมง ถามคนว่าปลายแถวอยู่ที่ไหน เขาก็ชี้ไป… ไกลมาก…
ม:เราเดินหาหางแถวกันไปเรื่อยๆ จนกินว่าน่าจะสุดสุดแถวแล้ว แต่มันยังไม่สุด!
น:เรายืนต่อแถวตั้งแต่ประมาณ 5 โมงเย็นถึงตีสอง รออยู่ในแถวมาตั้งนาน สุดท้าย wristband หมด 50 คนก่อนถึงเรา
ม:wristband มี 6,500 อัน ใครจะไปคิดว่ามันจะหมด
น:คืนนั้น เรากลับบ้านกันตีสาม แล้วหกโมงออกมาใหม่ เพราะเขาบอกว่า บางคนที่มาต่อแถวหน้างานตอนเช้าๆ อาจมีโอกาสเข้าได้
ม:แต่ปรากฏว่าก็เหมือนคืนก่อนอีก เพราะบางคนก็มาเข้าแถวตั้งแต่ตีสาม
น:ปีก่อนๆ เขาจะปล่อยคนที่ไม่มี wristband เข้าไปได้ถ้ามีที่เหลือเวลาคนออกจากฮอลล์ แต่ปีนี้ มีทั้ง DC Comics, Warner Bros., Marvel, Star Trek อยู่ฮอลล์เดียวกันวันเดียวกันหมด ไม่มีใครออกมาเลย
แล้วเสียดายอะไรมากที่สุด?
ม:วันที่ต่อแถวหน้า Hall H เรานั่งข้างๆ ผู้หญิงสองคน เขานั่งอ่านทวีตที่คนในฮอลล์ทวีตกัน ระหว่างเราต่อแถวข้างนอกกันนั้น พี่ Eddy Redmayne จากเรื่อง Fantastic Beasts แจกคฑาให้แฟนๆ ทุกคน เสียใจมาก
น:วันศุกร์ที่ต่อแถว wristband เราก็อ่านทวีตเหมือนกัน แล้วอ่านเจอว่าพี่ Benedict Cumberbatch มาคุยกับคนที่ต่อแถวอยู่หน้าๆ มาให้กำลังใจ เอาพิซซ่ามาแจก
ม:ทำใจไม่ได้ ไม่อ่านทวีตเกี่ยวกับ Comic Con อีกเลย จะร้องไห้
แล้วประทับใจอะไรบ้างกับทริปนี้
ม:คนทั่วไปน่ารัก เช่นคนที่เปลี่ยนรถให้ที่สนามบิน ดูแลดีมาก เดินมาส่ง ทุกคนดูมีความห่วงใย
น:คนที่นั่นพอเราบอกว่ามาจากเมืองไทย เขาก็จะถามว่ามาอเมริกาเป็นไงบ้าง เราก็จะเล่าเรื่องดราม่ารถให้ฟัง เขาก็ขำกันใหญ่
ม:แทบไม่เจอใครที่นิสัยไม่ดีเลย คนที่ต่อคิวด้วยกันทุกคนก็น่ารัก เป็นมิตร
น:เป็นการต่อคิว 15 ชั่วโมงที่สนุกดี
ม:ประทับใจอาหารด้วย คือราคามันก็เท่าทองหล่อ เอกมัย แต่จานมันใหญ่มาก กินสามวันไม่หมด รู้สึกว่าไม่ได้แพงอย่างที่คิด
แล้วจะกลับไปอีกไหม
น:ต้องกลับไปอีกครั้งให้ได้ เสียดาย
ม:ครั้งหน้า เราจะวางแผนกันให้ดีกว่านี้
โดย U.S. Mission Thailand | 30 กันยายน, 2016 | ประเภท: การเดินทางและท่องเที่ยว, เหตุการณ์สำคัญ | Tags: my america-th