แปลประโยคหรือย่อหน้าต่อไปนี้จากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย:
When U.S. citizens cast their presidential election ballots, they’ll be voting for someone like Hagner Mister or Rex Teter.
You probably have not heard of Mister or Teter. In fact, most voters who chose them in 2016 did not know who they were. During the last presidential election, Mister and Teter served as electors — a group that is an important part of America’s system for selecting a president. The group is called the Electoral College.
State political parties choose “electors” who convene after Election Day to then choose a president. Voters see the names of the candidates on the ballot, but their votes actually choose the electors who are pledged to those candidates. (Mister, who had been Maryland’s secretary of agriculture, was pledged to vote for Hillary Clinton in 2016. Teter, a Texas preacher, was pledged to vote for Donald Trump that year.)
Each U.S. state gets the same number of electors that it has members of the U.S. House of Representatives plus two more because each state has two U.S. senators. Those electors choose the next president.
(State Dept./J. Maruszewski; Images: © Shutterstock)
A system’s beginnings
The country’s founders created a presidency that has executive power to get things done and is representative of the people so it does not become a dictatorship.
A direct popular vote wasn’t a serious consideration in an era when people were spread throughout the country without today’s communication tools or a developed party system to help them sort through candidates. Elections might frequently have ended with several candidates so close that the House of Representatives would decide the president.
Basing electors on congressional representation mirrors the compromise among states regarding those delegations. States with larger populations are granted a larger, proportionate number of House members, and states with smaller populations are allotted the same number of senators (two) that more populous states have.
The District of Columbia and 48 of the states give all their electoral votes to the candidate who wins their state, whether they squeak by or accumulate thousands more votes. Only Nebraska and Maine allow more than one candidate to win electoral support.
Results
Electors meet in their respective states in December to cast their votes for president and vice president. The results are sent to the president of the Senate, who is the U.S. vice president. The Congress meets in early January to count the votes, after which the president of the Senate declares the winners. On January 20, at noon, the president-elect takes the oath of office and becomes the president of the United States.
(State Dept./M. Rios)

This article was originally posted on ShareAmerica
By U.S. Mission Thailand | 18 August, 2020 | Topics: Elections, Exclude

เมื่อชาวอเมริกันลงคะแนนในบัตรเลือกตั้งประธานาธิบดี หมายความว่าพวกเขาลงคะแนนให้กับใครสักคนอย่าง Hagner Mister หรือ Rex Teter
คุณอาจไม่เคยได้ยินชื่อของ Mister หรือ Teter และในความเป็นจริงแล้ว ผู้ไปใช้สิทธิเลือกตั้งส่วนใหญ่ที่ลงคะแนนให้กับทั้งคู่เมื่อปี 2559 ต่างก็ไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใครเช่นกัน ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งก่อน Mister และ Teter ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้เลือกตั้ง ซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่มีส่วนสำคัญในระบบเลือกประธานาธิบดีของสหรัฐฯ โดยกลุ่มบุคคลเหล่านี้เรียกว่า คณะผู้เลือกตั้งประธานาธิบดี หรือ Electoral College
พรรคการเมืองระดับรัฐจะคัดเลือก “ผู้เลือกตั้ง” ซึ่งจะไปรวมตัวกันเลือกประธานาธิบดีหลังวันเลือกตั้งทั่วไป โดยบนบัตรเลือกตั้ง ผู้มีสิทธิเลือกตั้งจะเห็นชื่อของผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี แต่คะแนนที่ผู้สมัครแต่ละคนได้รับ จะนำไปใช้เลือกคณะผู้เลือกตั้ง ซึ่งผู้เลือกตั้งเหล่านี้ให้คำมั่นว่าจะสนับสนุนผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนนั้น ๆ เช่น Mister ผู้อำนวยการสำนักงานการเกษตรของรัฐแมริแลนด์ ให้คำมั่นว่าจะเลือกฮิลลารี คลินตัน ในการเลือกตั้งปี 2559 ส่วน Teter นักเทศน์จากรัฐเท็กซัส ให้คำมั่นว่าจะเลือกโดนัลด์ ทรัมป์ ในการเลือกตั้งปีเดียวกัน
จำนวนผู้เลือกตั้งของแต่ละรัฐ จะเท่ากับจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของรัฐนั้น ๆ ในสภาคองเกรส บวกสอง เนื่องจากแต่ละรัฐมีวุฒิสมาชิกจำนวน 2 คน โดยผู้เลือกตั้งเหล่านี้จะทำหน้าที่เลือกผู้ที่จะมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนต่อไป
(State Dept./J. Maruszewski; Images: © Shutterstock)
จุดเริ่มต้นของระบบคณะผู้เลือกตั้ง
ผู้ก่อตั้งประเทศได้สร้างตำแหน่งประธานาธิบดีขึ้นให้มีอำนาจบริหารเพื่อให้การดำเนินงานต่าง ๆ สำเร็จลุล่วง และเป็นตัวแทนของประชาชนที่จะไม่กลายเป็นผู้นำเผด็จการ
คะแนนเสียงของประชาชนทั่วประเทศจากการเลือกตั้งโดยตรงไม่ได้รับการพิจารณาอย่างจริงจังในสมัยนั้น เนื่องจากประชาชนอาศัยกระจายอยู่ทั่วประเทศ โดยปราศจากเครื่องมือสื่อสารเหมือนทุกวันนี้ หรือระบบพรรคการเมืองที่พัฒนาขึ้นเพื่อช่วยประชาชนในการเลือกผู้สมัคร การเลือกตั้งหลายครั้งลงเอยด้วยการที่ผู้สมัครหลายคนมีคะแนนเสียงใกล้เคียงกัน จนทำให้สมาชิกสภาคองเกรสต้องเป็นผู้ตัดสินว่าใครจะมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนต่อไป
จำนวนผู้เลือกตั้งที่อิงตามจำนวนผู้แทนในสภาคองเกรส สะท้อนให้เห็นถึงการประนีประนอมระหว่างรัฐต่าง ๆ ในประเด็นจำนวนของผู้แทนในสภา โดยสัดส่วนแล้ว รัฐที่มีประชากรมากกว่าจะมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่า และรัฐที่มีประชากรน้อยกว่าจะมีจำนวนวุฒิสมาชิก 2 คน เท่ากับรัฐที่มีประชากรมากกว่า
ดิสทริกออฟโคลัมเบีย และ 48 รัฐ กำหนดให้ผู้เลือกตั้งทั้งหมดของรัฐตน ต้องสนับสนุนผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีที่ชนะในรัฐนั้น ๆ เพียงคนเดียว ไม่ว่าผู้สมัครรายนั้นจะชนะแบบฉิวเฉียดหรือชนะด้วยคะแนนหลายพันคะแนน มีเพียงรัฐเนบราสก้าและรัฐเมนเท่านั้นที่ผู้เลือกตั้งสามารถสนับสนุนผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีได้มากกว่า 1 คน
ผลการเลือกตั้ง
คณะผู้เลือกตั้งจะประชุมกันในรัฐของตนในเดือนธันวาคม เพื่อลงคะแนนเลือกประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดี ก่อนที่ผลการเลือกตั้งจะถูกส่งไปยังประธานวุฒิสภา ซึ่งก็คือรองประธานาธิบดีสหรัฐฯ นั่นเอง ต่อมาในช่วงต้นเดือนมกราคมจะมีการประชุมสภาคองเกรสเพื่อนับคะแนน หลังจากนั้นประธานวุฒิสภาจะประกาศชื่อผู้ชนะ และในเวลาเที่ยงวันของวันที่ 20 มกราคม ประธานาธิบดีที่ได้รับเลือกจะเข้าพิธีสาบานตนและดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
(State Dept./M. Rios)

This article was originally posted on ShareAmerica
โดย U.S. Mission Thailand | 18 สิงหาคม, 2020 | ประเภท: Exclude, เลือกตั้ง