แปลประโยคหรือย่อหน้าต่อไปนี้จากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย:
REMARKS
MICHAEL R. POMPEO, SECRETARY OF STATE
SIAM SOCIETY
BANGKOK, THAILAND
AUGUST 2, 2019
SECRETARY POMPEO: Good morning, everyone. Peter, thank you for the kind introduction. I also want to thank the Siam Society and your president for hosting me. I know too we have many prominent businesspeople here in the room with us today.
I want to recognize Greg Bastion, the president of AmCham Thailand. He’s a West Point grad, so that’s always good.
I especially want to thank the incoming Thai ambassador to the United States as well for joining us here today. Thank you for being here, sir.
And there’s no bigger VIP than my wife, Susan, who’s sitting in the front row as well. (Laughter.) All right, I hit my mark on that one, it’s all good. (Laughter.)
This is my first visit to Bangkok as the Secretary of State. I’ve been here before. I’ve been in the region many, many times. It’s special to be here in this place at this time. The United States has a long, cherished relationship, as the charge said, of 200 years. And I know we will remain great and good friends for the next two centuries as well.
This place that we’re standing today has a motto. Siam Society’s motto is, quote, “Knowledge gives rise to friendship.” In that spirit, I’d like to share with you today my perspective on our economic engagement in the region. I don’t know that any element of our relationship could be more important. It is a history that has been forgotten at times, and worse, distorted by those who don’t have our mutual best interests at heart.
It’s a story of partnerships which were once unimaginable, but are now absolutely indispensible to all of us.
It’s the story of a country that really seeks win-win propositions.
It’s a story of American principles and Asian prosperity.
Let me tell you about the Anurak family from right here in Thailand. Not so long ago, Mr. Anurak was a foreman at a construction company and his wife was a nurse. A nice middle class life, yes. But they wanted something more. They wanted something more for their children, as all families do. They started a small chicken farm.
In 2006, the American company Cargill, which was invested in Thailand beginning in 1968, discovered them.
They worked with the family to improve productivity, to improve efficiency, to help them with management techniques.
That partnership with America worked out pretty darn well. Today, that one farm has become five, and they earn an average of $78,000 each and every month.
And when they’re ready to grow further, they know they have a solid partner in that great American business.
This astounding prosperity is a far cry from the devastation and uncertainty that engulfed Asia after World War II, which really wasn’t that long ago.
Back then, the Indo-Pacific was a place of prosperity – wasn’t a place of prosperity, not anything like what we know today. For many decades, nations here struggled to find their path.
India won its independence from the British Empire, and then Pakistan and Bangladesh went their separate ways. Singapore and Malaysia parted paths. Taiwan and Mainland China diverged. Communist ideology was on the march on the Korean Peninsula, and in Vietnam and in Indonesia as well.
But look how times have changed:
Seoul is home to world-class companies like Samsung and LG.
Singapore serves as the regional headquarters to Facebook, Microsoft, Pfizer, and a lot of lawyers.
Hanoi hums with motorbikes and cars zipping around.
Bangalore provides IT solutions to the entire world.
Taipei’s skyline – its skyline is dominated by Taipei 101, one of the world’s tallest buildings.
And even Beijing and Shanghai have become economic engines.
And of course, the right question for the future is to ask: How did this all happen?
It wasn’t an economic miracle, and in fact, it wasn’t preordained.
This prosperity happened because of two very earthly factors: trade and freedom.
Now, I’m an Army guy, and I don’t like to give the Navy credit for much of anything, but the truth is – the truth is the key shipping lanes of the Indo-Pacific were and are today protected by American sailors. And where colonial powers once demanded submission, America offered security.
Economically, it’s true. It’s true that governments created some national championship companies, but that’s only part of the story. State-led growth only gets you so far.
Because in the end, human flourishing only really blossoms when governments step back. The Indo-Pacific region only really took off when nations adopted the formula that I talked about at the Global Entrepreneurship Summit in Amsterdam this past summer. It’s really very simple: property rights, the rule of law, lower taxes, an overall lighter touch from government regulation.
That’s when the Asian tigers roared and cubs stood on their own.
That was as true in Mainland China as it was in Singapore, as it was in Taiwan, and now here in Thailand.
Homegrown giants like Samsung, Honda, Taiwan Semiconductor, Mahindra & Mahindra, and so many more emerged.
And the United States was there. It was there with you all the way and it will be, helping you grow and forging ever-closer ties. We built APEC, we built ASEAN, and the Lower Mekong Initiative, and we did so with you, alongside of you.
Importantly too, we invested in your human capital. Our educational programs and universities have nurtured thousands of Asian leaders for decades, from local leaders to heads of state.
And some of our most important ambassadors – private businesses – grew alongside you to our mutual benefit. I told you the story about Cargill. Look at how Chevron has spurred prosperity here, or Texas Instruments in the Philippines.
Today, more than 4,200 American companies operate within ASEAN, employing, training, investing in millions of people all across the region. U.S. companies have over a trillion dollars invested in the region. There is no other country anywhere that even comes close.
They say, at least in America, that money doesn’t grow on trees. Perhaps it does elsewhere. But I will tell you this: Money does take root in this region when governments work hard to set the conditions for it to do so. And leaders from government and businesses will talk about how to grow prosperity further today in the meetings we’ll have and then at the Indo-Pacific Business Forum this November, held right here in Bangkok.
We should be proud of this. This is a great story, and it’s one the Thai people have lived firsthand.
The poverty rate here has declined from 67 percent back in 1986 to 7.8 percent in 2017. That’s remarkable. Thailand now has the 20th largest economy in the world. Think about that.
We want to see this kind of growth across all of Southeast Asia, for countries big and small. And we know – we know because we’ve seen that regional prosperity goes hand-in-hand with innovation, with good governance, and with the rule of law.
And so the Trump administration is invested in the sovereignty, in the resilience, and prosperity of every Southeast Asian nation. And not only that, not only that, we want to strengthen and expand our relationship here.
And don’t believe anyone who tries to tell you otherwise. Nearly two years ago, President Trump recommitted the United States to economic ties, and the formula for success has been borne out by history. It’s the one that I just described. We know in the end that liberty is the true source of rejuvenation. We want a free and open Indo-Pacific that’s marked by the core tenants of the rule of law, of openness, of transparency, of good governance, of respect for sovereignty of each and every nation, true partnerships.
It’s why we supported the BUILD Act in our Congress, which has more than doubled America’s development finance capacity to $60 billion.
In the end, we believe in democracy, and we commend the – our Thai friends for returning to the democratic fold.
We also believe in human rights and freedom. The current unrest in Hong Kong clearly shows that the will and the voice of the governed will always be heard.
And we want free and fair trade, not trade that undermines competition.
We want the trillions of dollars in uninvested private capital all around the world to be put to work in this region. We’ve seen this. Private investors have exponentially more money than any one government could ever bestow on any other country to build bridges, or ports, or electricity grids.
Our investments don’t serve a government, and our investments here don’t serve a political party, or frankly, a country’s imperial ambitions.
No, we are building roads to pave our national sovereignty. We don’t fund bridges to close gaps of loyalty.
Our companies are incentivized to do high-quality work that benefits consumers and citizens.
Ask yourself this, ask yourself: Who really puts the people’s interests first, a trading power that respects your sovereignty, or one that scoffs at it?
Ask yourself this: Who really fosters innovation and reform, private sector companies, or state-owned enterprises?
Ask yourself this: Who really encourages self-sufficiency and not dependence, investors who are working to meet your consumers’ needs, or those who entrap you in debt?
The United States today has the strongest economy in the world, and our consumers are driving demand for your products. In contrast, China’s economy is entering a new normal – a new normal of ever-slower growth.
China’s problems are homegrown, but President Trump’s confrontation of China’s unfair trade practices has helped shine a light on them. We’d like our trade matters resolved as quickly as possible. All we want, all President Trump has ever asked for, is for China to compete on a level playing field with everyone, not just with the United States. This will benefit not only us, but you, and the global trading system as well.
The time is right to do more together, using the model that has stood the test of time, using the formula that’s made America a force for good in this region – permanently.
One analysis of UN data estimates and predicts that for the first time since the 19th century, Asian economies in 2020 will be larger than the rest of the world combined. Indeed, the Asian middle class has exploded. Asia has truly come of age. Now we must protect those gains.
Let’s keep trade free and fair.
Let’s insist on transparent, high-standard investment that creates local jobs.
Let’s stand up for the sovereign rights of nations and peoples.
As I close today, I’m looking forward to taking questions and talking about issues that are on your mind. As I close, I can’t help but think of how fitting it is to put forth these ideas right here in Bangkok, Thailand. Thailand is our oldest treaty partner in Asia. You’ve proudly maintained your independence.
You’ve held to the path of sovereignty and national autonomy.
And America and Americans have proudly supported your rise for more than two centuries.
In 1835, a man named Dan Beach Bradley first came to the Kingdom of Siam as a missionary physician.
Dr. Bradley brought with him Western medical practices and served the royal court. He gained the trust and friendship of the future king of Siam, after treating the prince’s serious illness.
He also brought the first Thai script printing press to Siam and founded the first newspaper,The Bangkok Recorder.
But most importantly, he brought knowledge that gave rise to friendship.
Dan’s legacy is bigger than that, because it didn’t stop there.
His daughter Sophia opened a small school in her home to offer equal educational opportunities to girls. It grew, and to this day the Dara Academy is a well-respected private school right here in Thailand.
The anecdote points to this: For centuries, America’s legacy has been of our partnership – and not just through our government.
America builds things for mutual good.
And we build them to last.
President Trump and our administration will continue that commitment.
God bless you, and I look forward to taking some questions.
Thank you all for being here with me this morning. (Applause.)
MS AMIN: Good morning, Secretary Pompeo. Welcome back, your third trip to Asia. That shows some commitment to the region after what’s been said.
You talked about building ties with Southeast Asia, with Asia, deepening ties and deepening trade. And yet, this morning we woke up to President Trump intending to slap 10 percent tariffs on additional $300 billion worth of Chinese goods. That doesn’t bode well for the world, not for Asia, not for Southeast Asia.
What happened during those talks? Which people say something was achieved because there are plans for the talks in September. How bad were they?
SECRETARY POMPEO: So there are talks that will begin in Washington in September. But back to first principles. For decades, China has taken advantage of trade, taking advantage of trade versus the United States of America, and taking advantage of trade versus countries in Asia and Southeast Asia, and it’s time for that to stop. And President Trump has said we’re going to fix this, and to fix it requires determination, and that’s, I think, what you saw this morning. The President is determined to achieve this outcome.
What we’re asking for is really easy. Indeed, the Chinese had agreed to it at one point, and then walked away from the deal.
MS AMIN: So what is it? Is it Huawei at the crux of it? Can there be a compromise?
SECRETARY POMPEO: No, no. It’s not about – this is far bigger than that. This is about the central premise of how trade will be conducted around the world. Is it okay for a nation that was once developing to continue to take the advantages when they’re no longer in that status? Is it okay for a nation to put on enormous tariffs when the other counter-party to the trading arrangement won’t do that? Is it acceptable to put tariffs and barriers on American companies investing in China when the United States is wide open to those investments?
All we have asked for – it’s really simple. It’s what you – it’s the golden rule. It’s what you teach your kids, right? Do unto others. We want fairness, evenness, reciprocity. These are core concepts. They’re what I spoke about. And when that happens, Asia will thrive, Southeast Asia will thrive, the United States global trading system will thrive. But it cannot be the case that a nation uses protectionism to protect its own goods and uses predatory tactics to deny others’ economies the chances to grow.
MS AMIN: At what cost? We’re seeing PMIs around the world already easing. We’re seeing countries around the world – well, revising downwards growth projection. I mean yes, the U.S. is in a good position leading global growth, but with Trump, President Trump is saying that he will tax the hell out of China. There are negative implications.
SECRETARY POMPEO: There have been negative implications of decades of bad behavior on the part of China.
MS AMIN: When you take a look at how the U.S. —
SECRETARY POMPEO: Negative implications for every business in this room, and we’ll fix it.
MS AMIN: There’s greater scrutiny right now on Chinese companies, especially through the Committee on Foreign Investment in the U.S., of which you play a huge role. When you take a look at the Bloomberg data, it suggests that there are about 173 Chinese companies worth about $750 billion actively listed in the U.S., 750 – just Chinese companies in the U.S. Could you be sending a negative message to these companies who are interested in putting money in your country?
SECRETARY POMPEO: No. We welcome capital that comes to America every day, all day. What we want to make sure is the basis on which that capital flows into the United States. We want to make sure that American capital that wants to come to this region, to China, can do so on a fair and even basis, and we want to make sure that capital doesn’t pose a national security threat to the United States of America. Those are – that’s a low bar. Those are simple standards. They’re what every nation must do to protect its own sovereignty.
And so no, the message we’re sending them is, “Come. Come to America. Participate. Do so with the rule of law. Do so through transparency. Don’t subsidize those countries. Don’t create champions through – with political objectives. Make them economic objectives. And when you do, many Chinese companies will come to America, compete, and be very, very successful. And we welcome that.
MS AMIN: Some (inaudible), however, say that the crux of this U.S.-China trade tensions is actually a fundamental misunderstanding of how the U.S. views China, that China today is different from the China of 20 years ago, and that China today needs time to reform and reform in its own time. Is there a misconception in those views?
SECRETARY POMPEO: Well, I’m not sure how to respond to – the other night – I had a chance to be with Dr. Kissinger the other day. He came to the State Department to celebrate our 230th anniversary, and we were talking about this very issue, this idea that China would, if their economy opened up, that they would begin to compete in a fair, transparent way. Well, that hasn’t happened, and so that’s what we’re driving for. It’s really elemental.
MS AMIN: In your conversations, if there is one thing China needs to do right now to avert further tariffs, what would that be?
SECRETARY POMPEO: Yeah —
MS AMIN: If just one first step that needs to be taken.
SECRETARY POMPEO: Look, I’m not directly involved in the trade negotiations, but there was an agreement on the table that would have put us in a really, really good place. So as a starting point, they could come back to at least where they were that day.
MS AMIN: You touched on Hong Kong earlier, and you talked about how the government needs to listen. There are murmurings out there suggesting that perhaps there is a congregation of troops just on the border waiting to make its way if things turn for the worse. Can you envision that happening?
SECRETARY POMPEO: So I think President Trump has been pretty clear. We’ve asked China simply to do the right thing. America has a long tradition of making sure that every citizen has the right to express their conscience, their views. We hope that’s the case all around the world, and that is true in China as well.
And so I hope that the way things proceed in Hong Kong will proceed in a way that is not violent. That’s not constructive for any of the parties in the region. And we hope that everywhere citizens want to voice their views – whether those are in support of a particular government or in opposition to a particular government – they’ll be permitted to do so.
MS AMIN: But President Trump also made it clear that it is a Chinese issue, it’s a Hong Kong issue. Should the PLA make its way across the border into Hong Kong, into the streets of Hong Kong, would the U.S. exercise any military presence? Would it exercise its own judgment to make its way and defend Hong Kong?
SECRETARY POMPEO: One thing this administration has been really good about is not tipping our hand to what we will or won’t do, and I’m going to do that here this morning.
MS AMIN: (Laughter.) Okay, I’ll take that. (Laughter.)
Now, let’s touch on North Korea. It does seem like President Trump has given a lot of face and a lot of face time to North Korea. There have been two summits. He’s made his way to North Korea. The first U.S. – sitting U.S. president to do that. He’s also made suggestions about inviting Kim to D.C. That seems like a lot to give for very little in return, because we’re back to square one with North Korea greeting your presence in Asia with a series of missile launches. Your take on that?
SECRETARY POMPEO: Yeah, I think you fundamentally mischaracterized. Having a meeting with Chairman Kim didn’t give him a darn thing. It was an attempt that is ongoing to engage with them diplomatically to achieve an outcome that for decades has not been achieved. Many paths have been tried, but they’ve all been unsuccessful. And so I was the first – when I was the director of Central Intelligence, the first one to travel to meet with Chairman Kim to begin this opportunity. We’re still engaged in it. We hope that they will put their working group back together and meet with us before too long.
But remember, the UN Security Council still has the most stringent sanctions ever imposed on North Korea fully in place, and we are working with countries all across the world, many in this region are doing great work to enforce those, in an effort to make sure that we have the capacity to ultimately deliver what Chairman Kim committed to back in June in Singapore, June a year ago back in Singapore, which is to fully denuclearize his country in exchange for – President Trump describes – a brighter future for the North Korean people.
MS AMIN: Those launches are against UN resolutions. I mean, how patient can the U.S. be? At what stage will you decide to tighten those sanctions and do something about it and send a message to North Korea that it is not acceptable?
SECRETARY POMPEO: So you should never doubt what we may be communicating to the North Koreans. There are conversations going on, goodness, even as we speak. But the diplomatic path is often fraught with bumps, tos and fros, forward and backward. We are still fully committed to achieving the outcome that we have laid out – the fully verified denuclearization of North Korea – and to do so through the use of diplomacy.
MS AMIN: How confident are you you will get there?
SECRETARY POMPEO: We keep working at it.
MS AMIN: (Laughter.) Is there a timeframe you’re looking at? I mean, conversations can’t go on forever. At what stage will you take action, a tougher stance on North Korea?
SECRETARY POMPEO: I think we’ve taken the toughest stance in all of recorded history.
MS AMIN: Have you been —
SECRETARY POMPEO: So when you say a tougher stance, if you go look at the list of Security Council resolutions and you look not only at the resolutions themselves but the world’s effectiveness at enforcing them, I think it’s difficult to imagine that there would be a set of tougher sanctions put in place.
So to give the moment so that we can have this opportunity. It’s the right thing for the world. To continue this diplomatic effort is the right approach. It’s the right approach today, and President Trump and I and our national security team will continue to evaluate that alongside of all of our partners in Japan and South Korea, the Chinese, the Russians. All of those who have a vested interest in seeing North Korea denuclearized will continue to work on this problem set.
MS AMIN: Are we looking at a third summit anytime soon?
SECRETARY POMPEO: Stay tuned.
MS AMIN: (Laughter.) Have you been disappointed that your North Korean counterpart didn’t make it here, missing out on the chance to negotiate?
SECRETARY POMPEO: I always look forward to a chance to talk with him. I wish they’d have come here. I think it would have given us an opportunity to have another set of conversations, and I hope it won’t be too long before I have a chance to do that.
MS AMIN: But how do you expect to, I guess, get negotiations going when your own counterpart isn’t willing to make himself available to talk?
SECRETARY POMPEO: Lots of conversations taking place.
MS AMIN: How concerned are you about how Kim Jong-un is carrying out his, I guess, missile program?
SECRETARY POMPEO: Yeah, so we’re always – we’re always concerned, right? President Trump has made nuclear nonproliferation a centerpiece of the work that we do, whether that’s the work that we’re doing with Iran, the work that we’re doing in North Korea. President Trump understands – we’re working to engage in a strategic security dialogue with the Russians.
All have a central theme, which is this risk from nuclear weapons and their proliferation is real and serious. And so yes, I want very much these discussions to proceed with the North Koreans. We want to really get past the discussions and get to execution on the ground. That’s our charge. That’s the mission the President has laid out for me, and we’re working diligently to get there just as quickly as we can.
MS AMIN: What role do you think China can play in this?
SECRETARY POMPEO: A big role. And they have. I actually applaud the enforcement efforts that the Chinese have undertaken under the UN Security Council resolution. They have truly been a bulwark. They have been helpful. I met with my counterpart foreign minister yesterday. We talked about this again. They reiterated their goal for there to be a diplomatic resolution to this as well and their continued commitment to enforce the UN Security Council resolutions.
MS AMIN: Secretary Pompeo, I was told to wrap up, but just one final question. Since you touched on Iran, I mean, the U.S. has been trying to put a lid on Iranian oil exports, yet there are concerns out there that perhaps your Asian allies are still importing Iranian oil. What are your thoughts on that, and are you intending to take any action?
SECRETARY POMPEO: Simple math. Before the sanctions regime was put in place, there were 2.7-ish million barrels of oil a day being shipped by Iran to all around the world. The number for June and July, each of those two months, was less than a half a million barrels, could have been closer to zero than to half a million. The sanctions have been very effective, and we will enforce them everywhere. We’ll enforce them against any company, any country, that continues to violate those sanctions. We’ve already imposed sanctions on one company inside of China. We will continue to do that. It is absolutely imperative that we deny the ayatollah and the Islamic Republic of Iran from having the wealth and resources to build a nuclear program that could threaten anyone in the world.
MS AMIN: On that note, Secretary Pompeo, thank you so much for your time today.
SECRETARY POMPEO: Thank you very much.
MS AMIN: Thank you for your insights.
SECRETARY POMPEO: Thank you.
MS AMIN: And ladies and gentlemen, thank you for joining us. (Applause.)
By U.S. Embassy Bangkok | 2 August, 2019 | Topics: East Asia & Pacific, South & Central Asia, U.S. Secretary of State | Tags: ASEAN, U.S. & ASEAN

ปาฐกถาโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯไมเคิลอาร์. ปอมเปโอ
วันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2562
สยามสมาคมในพระบรมราชูปถัมภ์
กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
รัฐมนตรีปอมเปโอ: อรุณสวัสดิ์ครับทุกท่าน ขอบคุณครับปีเตอร์ที่ช่วยแนะนำผมให้ทุกคนได้รู้จัก ขอขอบคุณสยามสมาคมในพระบรมราชูปถัมภ์และท่านนายกสยามสมาคมฯ ที่กรุณาเป็นเจ้าภาพ ผมยังทราบมาว่า วันนี้มีนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงหลายท่านมาอยู่กับเราในห้องนี้
ผมขอขอบคุณ คุณเกรก แบชชัน ประธานหอการค้าอเมริกันในประเทศไทย ท่านจบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร West Point ซึ่งน่าชื่นชมมาก
ผมขอขอบคุณเอกอัครราชทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกาท่านใหม่เป็นพิเศษที่กรุณามาร่วมงานกับเราในวันนี้ ขอบคุณครับท่านที่มางานนี้
และไม่มีใครจะเป็นแขกคนพิเศษไปกว่าซูซาน ภรรยาของผม ซูซานนั่งแถวหน้าเช่นกันครับ (เสียงหัวเราะ) เอาล่ะ ผมทำแต้มได้ ดีจัง (เสียงหัวเราะ)
ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมเดินทางเยือนกรุงเทพฯ ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ แต่ผมเคยมากรุงเทพฯ แล้วครับ ผมได้มาภูมิภาคนี้หลายครั้งแล้ว ถือเป็นโอกาสพิเศษจริงๆ ที่ได้มาที่นี่ ณ เวลานี้ สหรัฐอเมริกามีความสัมพันธ์ยาวนานที่มีค่ายิ่งสำหรับเรา ดังที่ท่านอุปทูตฯ กล่าวไว้ว่า ความสัมพันธ์นี้ยืนยาวมาถึง 200 ปี และผมก็คิดว่า เราจะยังคงเป็นมิตรที่ดีต่อกันไปอีกสองศตวรรษ
สถานที่ที่เรายืนอยู่ในวันนี้มีคติพจน์ คติพจน์ของสยามสมาคมฯ คือ “วิชชายังให้เกิดมิตรภาพ” และเมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ผมอยากแบ่งปันกับท่านทั้งหลายถึงมุมมองของผมเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจของสหรัฐฯ ในภูมิภาคนี้ ไม่มีองค์ประกอบใดในความสัมพันธ์ของเราจะสำคัญยิ่งไปกว่าประเด็นนี้ นี่คือประวัติศาสตร์ที่บางครั้งก็ถูกลืม และบางครั้งก็เลวร้ายยิ่งกว่าถูกลืม นั่นคือ ถูกบิดเบือนโดยผู้ที่ไม่ได้ให้ความสำคัญกับผลประโยชน์ร่วมของเรา
นี่คือเรื่องราวของความเป็นหุ้นส่วนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นไปไม่ได้ แต่ปัจจุบันเป็นสิ่งที่พวกเราขาดไม่ได้เลย
นี่คือเรื่องราวของประเทศที่แสวงหาข้อเสนอที่ทั้งสองฝ่ายต่างได้รับประโยชน์
นี่คือเรื่องราวของหลักการของอเมริกาและความรุ่งเรืองของเอเชีย
ผมขอเล่าให้ฟังถึงครอบครัวคุณอนุรักษ์จากประเทศไทยนี้เอง ไม่นานมานี้ คุณอนุรักษ์เป็นหัวหน้าคนงานบริษัทก่อสร้างแห่งหนึ่ง ภรรยาเป็นพยาบาล ชีวิตชนชั้นกลางความเป็นอยู่สุขสบาย แต่ทั้งสองต้องการอะไรที่มากกว่านั้น พวกเขาอยากได้อะไรมากกว่านั้นเพื่อลูกๆ ซึ่งไม่ต่างจากความต้องการของทุกครอบครัว ทั้งสองเริ่มทำฟาร์มเลี้ยงไก่ฟาร์มเล็กๆ
ในปี 2549 Cargill บริษัทสัญชาติอเมริกันซึ่งลงทุนในไทยตั้งแต่ปี 2511 ได้ค้นพบทั้งสองคน
บริษัท Cargill ทำงานร่วมกับครอบครัวนี้ในการพัฒนาผลผลิต ปรับปรุงประสิทธิภาพ และช่วยพวกเขาด้วยเทคนิคการบริหารจัดการ
ความร่วมมือกับอเมริกาครั้งนั้นประสบความสำเร็จอย่างดีทีเดียว ปัจจุบัน พวกเขาขยายกิจการจากฟาร์มแห่งเดียวเป็นห้าแห่งและมีรายได้เฉลี่ย 78,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือนทุกเดือน
และเมื่อพวกเขาพร้อมที่จะเติบโตต่อไป พวกเขาก็รู้ว่าตนเองมีบริษัทอเมริกันแห่งนั้นเป็นหุ้นส่วนที่ไว้ใจได้
ความมั่งคั่งอันน่าอัศจรรย์นี้แตกต่างจากความเสียหายและความไม่แน่นอนที่ปกคลุมเอเชียหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งนับไปแล้วก็ไม่นานมานี้เอง
ณ ช่วงเวลานั้น อินโด-แปซิฟิกเป็นสถานที่แห่งความเจริญรุ่งเรือง – ไม่ใช่สถานที่แห่งความเจริญรุ่งเรือง ไม่มีอะไรคล้ายกับสิ่งที่เรารู้เห็นในปัจจุบัน เป็นเวลาหลายทศวรรษที่ประเทศต่างๆ ในภูมิภาคนี้ต้องดิ้นรนหาหนทาง
อินเดียได้รับอิสรภาพจากจักรวรรดิอังกฤษ และจากนั้น ปากีสถานและบังกลาเทศหันหลังให้กัน สิงคโปร์และมาเลเซียแยกทางกัน ไต้หวันและจีนแผ่นดินใหญ่แตกแยกกัน อุดมการณ์ลัทธิคอมมิวนิสต์เดินสวนสนามบนคาบสมุทรเกาหลี ในเวียดนาม ตลอดจนในอินโดนีเซีย
แต่เวลาได้เปลี่ยนแปลงสถานการณ์ไป
กรุงโซลเป็นที่ตั้งของบริษัทชั้นนำระดับโลก เช่น Samsung และ LG
สิงคโปร์เป็นสำนักงานใหญ่ประจำภูมิภาคของ Facebook, Microsoft, Pfizer และนักกฎหมายจำนวนมาก
กรุงฮานอยเต็มไปด้วยเสียงจักรยานยนต์และรถยนต์แล่นไปมา
เมืองบังคาลอร์เป็นแหล่งให้บริการด้านการแก้ปัญหาไอทีแก่ประเทศต่างๆ ทั่วโลก
ตึกระฟ้าของกรุงไทเป – อาคารไทเป 101 เด่นตระหง่าน เป็นหนึ่งในอาคารที่สูงที่สุดของโลก
แม้แต่กรุงปักกิ่งและนครเซี่ยงไฮ้ก็กลายเป็นกลไกขับเคลื่อนเศรษฐกิจ
และแน่นอนคำถามที่ถูกต้องสำหรับอนาคตคือการถามว่า ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร
นี่ไม่ใช่ปาฏิหาริย์ทางเศรษฐกิจ แต่ที่จริงแล้วก็ไม่ได้ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า
ความเจริญรุ่งเรืองนี้เกิดขึ้นเนื่องจากสองปัจจัยที่มิใช่สิ่งเหนือธรรมชาติเลย นั่นคือ การค้าและเสรีภาพ
เพราะผมเป็นทหารบก เลยไม่ชอบให้เครดิตอะไรกับกองทัพเรือมากนัก แต่ความจริงก็คือ – ความจริงก็คือ ทั้งในอดีตและปัจจุบันทหารเรืออเมริกันให้ความคุ้มครองเส้นทางขนส่งสินค้าทางเรือที่สำคัญของอินโด-แปซิฟิก ในขณะที่ประเทศมหาอำนาจอาณานิคมในอดีตเรียกร้องให้ยอมจำนน อเมริกายื่นเสนอความมั่นคงให้
ในเชิงเศรษฐกิจ เป็นความจริงที่ว่ารัฐบาลสร้างบริษัทยักษ์ใหญ่ชั้นนำระดับชาติบางแห่ง แต่นั่นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเรื่องราวทั้งหมด การเจริญเติบโตที่นำโดยรัฐพาเราไปได้ถึงจุดๆ หนึ่งเท่านั้น
เพราะท้ายที่สุดแล้ว ความรุ่งเรืองของมนุษย์จะเฟื่องฟูได้อย่างแท้จริงต่อเมื่อรัฐบาลถอยห่างออกไปเท่านั้น ภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกเริ่มเติบโตขึ้นอย่างจริงจังเมื่อประเทศต่างๆ ประยุกต์ใช้หลักการที่ผมกล่าวไว้ในการประชุม Global Entrepreneurship Summit (GES) ที่กรุงอัมสเตอร์ดัมช่วงฤดูร้อนที่ผ่านมา หลักการนี้ตรงไปตรงมาก นั่นคือ สิทธิ์ในทรัพย์สิน หลักนิติธรรม อัตราภาษีที่ลดลง ซึ่งเป็นการใช้กฎระเบียบของรัฐบาลควบคุมโดยรวมเพียงกว้างๆ เท่านั้น
นั่นคือเมื่อพยัคฆ์แห่งเอเชียคำรามและลูกพยัคฆ์ยืนบนลำแข้งของตนเองได้
นั่นเป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในจีนแผ่นดินใหญ่เหมือนกับที่เกิดขึ้นในสิงคโปร์ ในไต้หวัน และปัจจุบันเกิดขึ้นที่นี่ในประเทศไทย
บริษัทยักษ์ใหญ่ เช่น Samsung, Honda, Taiwan Semiconductor, Mahindra & Mahindra และอีกมากมายผงาดขึ้นมา
และสหรัฐอเมริกาอยู่เคียงข้างท่านมาตลอดเส้นทาง ทั้งจะยืนหยัดเคียงข้างต่อไปเพื่อช่วยให้ท่านเติบโตและสานสัมพันธ์ให้ใกล้ชิดยิ่งขึ้น เราสร้างเอเปค เราสร้างอาเซียน รวมทั้งข้อริเริ่มลุ่มน้ำโขงตอนล่าง โดยสหรัฐฯ ดำเนินการร่วมกับท่าน เคียงข้างท่าน
สิ่งที่สำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากันคือ สหรัฐฯ ลงทุนในทุนมนุษย์ของท่าน เป็นเวลาหลายทศวรรษที่หลักสูตรการศึกษาและมหาวิทยาลัยของเราได้บ่มเพาะผู้นำในเอเชียหลายพันคน ตั้งแต่ผู้นำระดับท้องถิ่นไปจนถึงผู้นำของรัฐ
เอกอัครราชทูตที่สำคัญที่สุดบางส่วนของเรา – บริษัทเอกชน – เติบโตเคียงข้างท่านเพื่อผลประโยชน์ร่วมกันของเรา ผมได้เล่าเรื่องเกี่ยวกับ Cargill ให้ฟังแล้ว ขอให้ท่านพิจารณาการดำเนินการของ Chevron ที่ส่งเสริมความมั่งคั่งที่นี่ หรือ Texas Instruments ที่เอื้อความรุ่งเรืองในฟิลิปปินส์
ปัจจุบัน บริษัทอเมริกันมากกว่า 4,200 บริษัทดำเนินงานภายในภูมิภาคอาเซียน ทำการว่าจ้าง ฝึกอบรมและลงทุนในผู้คนหลายล้านคนทั่วภูมิภาค บริษัทสัญชาติสหรัฐฯ ลงทุนกว่าหนึ่งล้านล้านดอลลาร์สหรัฐในภูมิภาคนี้ ไม่มีประเทศอื่นใดที่ลงทุนได้ใกล้เคียงเลย
มีคำกล่าวว่า อย่างน้อยในอเมริกามีคำกล่าวว่า เงินไม่ได้งอกตามต้นไม้ บางทีมันอาจจะงอกที่อื่น แต่ผมขอบอกท่านทั้งหลายว่า เงินจะหยั่งรากในภูมิภาคนี้เมื่อรัฐบาลทุ่มเทสรรค์สร้างปัจจัยแวดล้อมเพื่อให้เกิดสภาวะเช่นนั้น ผู้นำจากภาครัฐและภาคธุรกิจจะพูดคุยกันเกี่ยวกับแนวทางพัฒนาความมั่งคั่งให้รุ่งโรจน์ยิ่งขึ้นในการประชุมที่จัดขึ้นวันนี้และการประชุม Indo-Pacific Business Forum ในเดือนพฤศจิกายนซึ่งจะจัดขึ้นที่กรุงเทพฯ
เราควรภาคภูมิใจในสิ่งนี้ นี่เป็นเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมและเป็นสิ่งที่คนไทยได้ประสบโดยตรง
อัตราความยากจนที่นี่ลดลงจากร้อยละ 67 เมื่อปี 2529 เป็นร้อยละ 7.8 ในปี 2560 ซึ่งน่าทึ่งมาก ปัจจุบัน ประเทศไทยมีเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับที่ 20 ของโลก ขอให้ท่านลองพิจารณาประเด็นนี้ดู
เราต้องการเห็นการเติบโตลักษณะนี้ในทุกประเทศทั่วภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไม่ว่าจะเป็นประเทศเล็กหรือประเทศใหญ่ และเราทราบ – เราทราบเพราะเราได้เห็นแล้วว่า ความเจริญรุ่งเรืองในภูมิภาคดำเนินควบคู่ไปกับนวัตกรรม ธรรมาภิบาล และหลักนิติธรรม
ดังนั้น รัฐบาลภายใต้การบริหารของประธานาธิบดีทรัมป์จึงทุ่มความพยายามในการส่งเสริมอำนาจอธิปไตย ความสามารถยืดหยุ่นในการฟื้นคืนสู่ปกติ และความเจริญรุ่งเรืองของทุกประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และไม่เพียงเท่านั้น แต่สหรัฐฯ ยังต้องการกระชับและขยายความสัมพันธ์ของเราในภูมิภาคนี้ด้วย
กรุณาอย่าเชื่อใครก็ตามที่พยายามบอกท่านเป็นอย่างอื่น ราวสองปีที่แล้ว ประธานาธิบดีทรัมป์กำหนดนโยบายให้สหรัฐฯ มุ่งสานสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจอีกครั้ง และประวัติศาสตร์ก็ได้เผยให้ประจักษ์ถึงผลสัมฤทธิ์ของหลักการสู่ความสำเร็จนี้ นี่คือสิ่งที่ผมเพิ่งอธิบายไป ท้ายที่สุดเราทราบว่า เสรีภาพคือแหล่งกำเนิดที่แท้จริงของการฟื้นฟู สหรัฐฯ ต้องการเห็นภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกที่เสรีและเปิดกว้าง กอปรด้วยลักษณะเด่นแห่งหลักนิติธรรม การเปิดกว้าง ความโปร่งใส ธรรมาภิบาล การเคารพในอธิปไตยของแต่ละประเทศและทุกประเทศ พันธมิตรที่แท้จริง
นี่คือเหตุผลที่เราสนับสนุนกฎหมาย BUILD Act ในสภาคองเกรสของเรา ซึ่งเพิ่มความสามารถทางการเงินเพื่อการพัฒนาของอเมริกาขึ้นกว่าสองเท่าเป็น 60,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ท้ายที่สุด เราเชื่อในระบอบประชาธิปไตย และเราขอชมเชยเพื่อนชาวไทยของเราที่ได้กลับมาสู่ประชาธิปไตย
นอกจากนี้ สหรัฐฯ เชื่อในสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพ เหตุการณ์ความไม่สงบในฮ่องกงในขณะนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า เจตนารมณ์และเสียงของผู้ที่อยู่ใต้การปกครองจะมีผู้ได้ยินเสมอ
และสหรัฐฯ ต้องการการค้าเสรีและเป็นธรรม ไม่ใช่การค้าที่บ่อนทำลายการแข่งขัน
สหรัฐฯ ต้องการให้นำเงินหลายล้านล้านดอลลาร์สหรัฐในเงินทุนของภาคเอกชนทั่วโลกที่ยังไม่ได้ลงทุนไปใช้ให้เกิดประโยชน์ในภูมิภาคนี้ เราได้เห็นการกระทำเช่นนี้แล้ว นักลงทุนภาคเอกชนมีเงินมากกว่าที่รัฐบาลใดรัฐบาลหนึ่งจะสามารถมอบให้แก่ประเทศอื่นเพื่อสร้างสะพาน ท่าเรือ หรือโครงข่ายไฟฟ้า
การลงทุนของสหรัฐฯ มิใช่เพื่อรัฐบาลใด และการลงทุนของเราที่นี่มิใช่ทำเพื่อพรรคการเมืองใด และผมขอกล่าวอย่างไปตรงมา… หรือเพื่อความทะยานอยากแห่งจักรวรรดินิยมของประเทศใด
ไม่ใช่อย่างนั้นเลย แต่สหรัฐฯ กำลังสร้างเส้นทางที่ลาดสู่อำนาจอธิปไตยของชาติเรา สหรัฐฯ ไม่ลงเงินสร้างสะพานเพื่อปิดช่องว่างแห่งความภักดี
บริษัทของเราได้รับการส่งเสริมให้ทำงานที่มีคุณภาพสูงซึ่งยังประโยชน์แก่ผู้บริโภคและประชาชน ขอให้ท่านถามตัวเอง ถามตัวเองว่า ใครยึดถือประโยชน์ประชาชนเป็นอันดับแรกอย่างแท้จริง ขุมพลังการค้าที่เคารพอธิปไตยของท่าน หรือผู้ที่เย้ยอธิปไตย
ขอให้ท่านถามตัวเองว่า ใครสนับสนุนการสร้างสรรค์นวัตกรรมและการปฏิรูปอย่างแท้จริง บริษัทในภาคเอกชนหรือรัฐวิสาหกิจ
ขอให้ท่านถามตัวเองว่า ใครสนับสนุนการพึ่งตนเองทางเศรษฐกิจอย่างแท้จริงและไม่ส่งเสริมการพึ่งพาอาศัยผู้อื่น นักลงทุนที่ทำงานเพื่อสนองความต้องการของผู้บริโภคของท่าน หรือผู้ที่ล่อให้ท่านติดกับหนี้สิน
สหรัฐอเมริกาในวันนี้มีเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก และผู้บริโภคของเรากำลังขับเคลื่อนความต้องการผลิตภัณฑ์ของท่าน ในทางตรงกันข้าม เศรษฐกิจของจีนกำลังเข้าสู่ภาวะปกติแบบใหม่ ซึ่งเป็นความปกติแบบใหม่ของอัตราการเติบโตที่ช้าลง
ปัญหาของจีนเกิดจากสภาพภายในประเทศ แต่การที่ประธานาธิบดีทรัมป์ปะทะกับแนวปฏิบัติทางการค้าที่ไม่เป็นธรรมของจีนได้ช่วยให้พวกเขามองเห็นความจริง เราต้องการแก้ไขประเด็นการค้าของเราโดยเร็วที่สุด ทั้งหมดที่เราต้องการ ทั้งหมดที่ท่านประธานาธิบดีทรัมป์เรียกร้องคือ ขอให้จีนแข่งขันอย่างเป็นธรรมกับทุกคนไม่ใช่แค่กับสหรัฐอเมริกาเท่านั้น แนวทางนี้จะยังประโยชน์ไม่เพียงแต่กับสหรัฐฯ แต่ยังประโยชน์กับท่านทั้งหลายและระบบการค้าทั่วโลกด้วย
ห้วงเวลานี้เหมาะสมที่เราจะทำงานร่วมกันมากขึ้นโดยใช้แม่แบบที่ผ่านการทดสอบแห่งกาลเวลา โดยใช้หลักการที่ทำให้อเมริกาเป็นพลังที่ยังประโยชน์ในภูมิภาคนี้ – อย่างถาวร
ผลการวิเคราะห์ข้อมูลของสหประชาชาติประมาณการและคาดการณ์ว่า เศรษฐกิจเอเชียในปี 2563 จะมีขนาดใหญ่กว่าประเทศอื่นๆ ทั่วโลกรวมกันซึ่งเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 อันที่จริง ชนชั้นกลางชาวเอเชียมีจำนวนเพิ่มสูงขึ้นมาก เอเชียเดินทางมาถึงจุดที่เติบโตเข้มแข็งอย่างแท้จริง ตอนนี้ เราต้องปกป้องผลแห่งความก้าวหน้าเหล่านั้น
ขอให้เราธำรงไว้ซึ่งการค้าเสรีและเป็นธรรม
ขอให้เรายืนกรานเรียกร้องการลงทุนที่โปร่งใส มีมาตรฐานสูง ที่สร้างงานในท้องถิ่น
ขอให้เรายืนหยัดเพื่อสิทธิอธิปไตยของประเทศชาติและประชาชน
สุดท้ายนี้ ผมรอฟังคำถามและพูดคุยเกี่ยวกับประเด็นข้องใจต่างๆ ของท่าน ในขณะที่ผมกล่าวสรุปนี้ ผมอดคิดไม่ได้ว่าเหมาะสมโดยแท้ที่ได้มานำเสนอความคิดเหล่านี้ ณ กรุงเทพฯ ประเทศไทย ประเทศไทยเป็นพันธมิตรด้านสนธิสัญญาที่เก่าแก่ที่สุดในเอเชียของสหรัฐฯ และท่านได้ธำรงซึ่งเอกราชของท่านไว้อย่างน่าภาคภูมิใจ
ท่านได้ยึดมั่นในเส้นทางแห่งรัฏฐาธิปัตย์และความเป็นอิสระในการปกครองประเทศตนเอง
และอเมริกาและชาวอเมริกันภาคภูมิใจที่ได้ให้การสนับสนุนความเจริญรุ่งเรืองของประเทศท่านมานานกว่าสองศตวรรษ
ในปี 2378 ชายคนหนึ่งชื่อ แดน บีช แบรดลีย์ เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรไทยในฐานะหมอสอนศาสนา
หมอแบรดลีย์ (หมอบรัดเลย์) นำการแพทย์แผนตะวันตกเข้ามาในไทยและรับใช้ราชสำนักสยาม เขาได้รับความไว้วางใจและมิตรภาพจากพระมหากษัตริย์ในอนาคตของสยามหลังได้รักษาความเจ็บป่วยร้ายแรงของเจ้าฟ้าชายพระองค์นั้น
นอกจากนี้ เขายังนำแท่นพิมพ์อักษรไทยเครื่องแรกเข้ามาในสยามและก่อตั้งหนังสือพิมพ์ภาษาไทยฉบับแรกภายใต้ชื่อ หนังสือจดหมายเหตุ (The Bangkok Recorder)
แต่สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ เขาได้นำความรู้เข้าสู่สยามอันเป็นบ่อเกิดแห่งมิตรภาพ
มรดกของหมอแบรดลีย์ยิ่งใหญ่กว่านั้น เพราะมรดกของท่านมิได้ยุติแค่ตรงนั้น
โซเฟีย ลูกสาวของเขาเปิดโรงเรียนเล็กๆ ในบ้านของเธอเพื่อมอบโอกาสทางการศึกษาที่เท่าเทียมกันแก่เด็กผู้หญิง โรงเรียนแห่งนี้เติบโตขึ้นเรื่อยๆ จนถึงทุกวันนี้ ดาราวิทยาลัยเป็นโรงเรียนเอกชนที่ได้รับความนับถือเป็นอย่างมากในประเทศไทย
เกร็ดประวัติศาสตร์เล็กๆ นี้บ่งชี้ว่า เป็นเวลาหลายศตวรรษที่สิ่งสืบทอดจากคนรุ่นก่อนของอเมริกาได้เป็นส่วนหนึ่งแห่งความเป็นหุ้นส่วนระหว่างเรา มิใช่จากเพียงแค่ความสัมพันธ์ระดับรัฐบาล
อเมริกาสรรค์สร้างสิ่งต่างๆ เพื่อผลประโยชน์ร่วมกัน
และเราสร้างให้ยืนยง
ประธานาธิบดีทรัมป์และคณะรัฐบาลของเรามุ่งมั่นสานต่อพันธกรณีนี้
ขอให้พระผู้เป็นเจ้าประทานพรแด่ท่านทั้งหลาย และผมรอรับฟังคำถามครับ
ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงานในเช้านี้ (เสียงปรบมือ)
คุณอามิน:สวัสดีค่ะท่านรัฐมนตรีปอมเปโอ ยินดีต้อนรับกลับสู่เอเชียสำหรับการเดินทางมาเอเชียครั้งที่สามของท่าน สิ่งนี้แสดงถึงความมุ่งมั่นในการสร้างสัมพันธ์กับภูมิภาคนี้ดังท่านได้กล่าวมาแล้ว
ท่านกล่าวถึงการสร้างความสัมพันธ์กับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กับเอเชีย ทั้งการกระชับความสัมพันธ์และสัมพันธภาพทางการค้า แต่เมื่อเช้านี้ เราตื่นขึ้นมาฟังข่าวประธานาธิบดีทรัมป์เตรียมขึ้นอัตราภาษีนำเข้าร้อยละ 10 สำหรับสินค้าจีนมูลค่า 300,000 ล้านดอลลาร์เพิ่มเติมจากจำนวนเดิม ฟังดูไม่ดีกับโลกเรานะคะ ไม่ดีกับเอเชีย ไม่ดีกับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วยค่ะ
เกิดอะไรขึ้นระหว่างการเจรจาเหล่านั้นคะ บางคนพูดว่า มีการบรรลุผลบางประการเพราะมีแผนสำหรับการเจรจาในเดือนกันยายน การเจรจาเหล่านั้นเลวร้ายขนาดไหนคะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: จะมีการเจรจาที่กรุงวอชิงตันในเดือนกันยายน แต่ขอกลับมาที่หลักการแรกก่อนนะครับ จีนได้แสวงประโยชน์จากการค้ามานานหลายทศวรรษ แสวงประโยชน์จากการค้ากับสหรัฐอเมริกา และแสวงประโยชน์จากการค้ากับประเทศในเอเชียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ บัดนี้ ถึงเวลาที่การแสวงประโยชน์นั้นต้องยุติลง ประธานาธิบดีทรัมป์กล่าวว่า เราจะแก้ไขปัญหานี้ และการแก้ไขปัญหานั้นจำต้องมีความเด็ดเดี่ยว และผมคิดว่านั่นคือสิ่งที่คุณเห็นเมื่อเช้านี้ ท่านประธานาธิบดีมุ่งมั่นที่จะบรรลุผลสัมฤทธิ์นี้
สิ่งที่เราเรียกร้องนั้นเป็นเรื่องง่ายมาก อันที่จริงฝ่ายจีนก็เห็นด้วยในระดับหนึ่ง แต่แล้วก็ทิ้งข้อตกลงนั้นไป
คุณอามิน: ถ้าอย่างนั้นสิ่งที่สหรัฐฯ เรียกร้องคืออะไรคะ ปมปัญหาอยู่ที่บริษัท Huawei หรือเปล่าคะ สามารถประนีประนอมกันได้ไหมคะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ไม่ใช่ครับ นี่ไม่ใช่เรื่องของ – เรื่องนี้ใหญ่โตกว่านั้นมาก คือเรื่องสมมุติฐานกลางว่าด้วยแนวทางดำเนินการค้าขายทั่วโลก สมควรไหมหากประเทศที่เคยอยู่ในสถานะกำลังพัฒนายังคงฉกฉวยเอาเปรียบในเมื่อไม่ได้อยู่ในสถานะนั้นอีกแล้ว สมควรไหมหากประเทศจะตั้งอัตราภาษีศุลกากรสูงลิ่วหากฝ่ายคู่ค้าในความตกลงไม่กระทำเช่นนั้น เป็นเรื่องที่ยอมรับได้ไหมหากจะตั้งอัตราภาษีศุลกากรและอุปสรรคทางการค้าต่อบริษัทอเมริกันที่ลงทุนในจีนโดยที่สหรัฐฯ เปิดกว้างต่อการลงทุนเช่นนี้
สิ่งที่สหรัฐฯ เรียกร้องนั้นเรียบง่ายมาก คือสิ่งที่คุณ – คือหลักจริยธรรมนั่นเอง นี่คือสิ่งที่คุณสอนลูกของคุณนะครับ ปฏิบัติต่อผู้อื่นดังเช่นที่คุณหวังให้เขาปฏิบัติต่อคุณ เราต้องการความเป็นธรรม ความเท่าเทียม และการถ้อยทีถ้อยปฏิบัติต่อกัน เหล่านี้คือแนวคิดที่สำคัญ คือสิ่งที่ผมกล่าวถึง เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้นแล้วเอเชียจะรุ่งเรือง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะรุ่งเรือง ระบบการค้าระหว่างประเทศของสหรัฐฯ จะรุ่งเรือง แต่จะไม่อาจเป็นเช่นนั้นได้หากประเทศใดประเทศหนึ่งใช้นโยบายคุ้มครองการค้าเพื่อปกป้องสินค้าของตน รวมถึงใช้กลยุทธ์ขจัดคู่แข่งขันตัดโอกาสเติบโตของเศรษฐกิจประเทศอื่น
คุณอามิน: แล้วต้องแลกมาด้วยอะไรคะ เราเห็นดัชนี PMI ทั่วโลกชะลอตัวลง เราเห็นประเทศทั่วโลกปรับลดตัวเลขประมาณการการเติบโต ดิฉันหมายความว่า ใช่ค่ะ สหรัฐฯ อยู่ในจุดที่สามารถเป็นผู้นำในการเติบโตของเศรษฐกิจโลกได้ แต่กับทรัมป์ ประธานาธิบดีทรัมป์กล่าวว่าจะรีดเค้นเก็บภาษีจากจีนให้ถึงที่สุด นี่ก็มีนัยเชิงลบนะคะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: นัยเชิงลบจากพฤติกรรมแย่ๆ ในส่วนของจีนที่ทำมาหลายสิบปีนั่นมีอยู่แล้วครับ
คุณอามิน: ถ้าลองพิจารณาแนวทางที่สหรัฐฯ –
รัฐมนตรีปอมเปโอ: นัยที่ส่งผลเชิงลบต่อธุรกิจทุกรายในห้องนี้ และสหรัฐฯ จะแก้ไขสิ่งนี้ครับ
คุณอามิน: ตอนนี้มีการตรวจสอบบริษัทสัญชาติจีนอย่างกว้างขวางขึ้น โดยเฉพาะที่ดำเนินการผ่านคณะกรรมาธิการกำกับและดูแลการลงทุนจากต่างประเทศของสหรัฐฯ (Committee on Foreign Investment in the United States) ที่ท่านเองก็มีบทบาทสำคัญในนั้น เมื่อลองพิจารณาข้อมูลของ Bloomberg จะเห็นว่ามีบริษัทสัญชาติจีนประมาณ 173 บริษัท มูลค่าราว 750,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่ยังดำเนินกิจการอยู่และจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ในอเมริกา 750,000 ล้านนี้แค่บริษัทสัญชาติจีนในสหรัฐฯ เท่านั้น ท่านอาจกำลังส่งสารแง่ลบต่อบริษัทเหล่านี้ที่สนใจนำเงินเข้าประเทศของท่านหรือไม่อย่างไรคะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ไม่ครับ เรายินดีต้อนรับเงินลงทุนที่เข้ามาในอเมริกาเสมอ สิ่งที่เราต้องการตรวจสอบให้แน่ชัดคือฐานวิถีที่เงินลงทุนเหล่านี้หลั่งไหลเข้าสหรัฐฯ เราต้องการดำเนินการให้มั่นใจว่าเงินลงทุนจากอเมริกาที่ปรารถนาเข้ามายังภูมิภาคนี้ เข้าไปยังจีน จะทำเช่นนั้นได้โดยเท่าเทียมและเป็นธรรม เราอยากแน่ใจว่าเงินทุนเหล่านี้จะไม่เป็นภัยคุกคามต่อสหรัฐอเมริกา สิ่งเหล่านี้คือเกณฑ์ขั้นต่ำ คือมาตรฐานขั้นพื้นฐาน คือสิ่งที่ทุกประเทศพึงกระทำเพื่อปกป้องอธิปไตยของตน
ดังนั้น ไม่ครับ สารที่เราส่งถึงพวกเขาคือ “มาเถอะ มาอเมริกา เข้ามามีส่วนร่วม เข้ามาโดยยึดถือหลักกฎหมาย เข้ามาด้วยวิธีการที่โปร่งใส อย่าให้เงินอุดหนุนแก่ประเทศเหล่านั้น อย่าสร้างผู้ชนะด้วยวัตถุประสงค์ทางการเมือง จงเปลี่ยนวัตถุประสงค์เหล่านั้นให้เป็นด้านเศรษฐกิจ หากทำเช่นนี้ บริษัทสัญชาติจีนมากมายจะเข้ามาในอเมริกา เข้ามาแข่งขัน และประสบความสำเร็จอย่างยิ่งยวด สหรัฐฯ ยินดีต้อนรับ”
คุณอามิน: ถึงกระนั้น (ฟังไม่ได้ยิน) บ้างกล่าวว่า ปมปัญหาความตึงเครียดทางการค้าระหว่างสหรัฐฯ กับจีนแท้จริงแล้วคือความเข้าใจผิดระดับพื้นฐานในมุมมองของสหรัฐฯ ต่อจีน ที่ว่าจีนในปัจจุบันแตกต่างจากจีนเมื่อ 20 ปีก่อน และจีนในปัจจุบันต้องการเวลาเพื่อปฏิรูปและปฏิรูปตามจังหวะเวลาของตนเอง มุมมองนี้มีตรงไหนเข้าใจคลาดเคลื่อนไปไหมคะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ผมไม่มั่นใจว่าจะตอบอย่างไรดี – เมื่อคืนก่อน – วันก่อนผมได้มีโอกาสพบกับ ดร. คิสซินเจอร์ ท่านมาเยี่ยมกระทรวงการต่างประเทศเพื่อร่วมฉลองครบรอบ 230 ปีของการก่อตั้งกระทรวง เราพูดคุยถึงประเด็นนี้ด้วย นั่นคือความคิดที่ว่าหากจีนเปิดประตูเศรษฐกิจ จีนก็จะเริ่มก้าวเข้าสู่การแข่งขันอย่างเป็นธรรมและโปร่งใส อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ยังไม่เกิดขึ้น นั่นจึงเป็นสิ่งที่เราพยายามขับเคลื่อน เป็นสิ่งที่สำคัญมากครับ
คุณอามิน: จากบทสนทนานั้น หากมีสิ่งหนึ่งที่จีนจำเป็นต้องกระทำทันทีเพื่อปัดป้องภาษีศุลกากรเพิ่มเติม สิ่งนั้นคืออะไรคะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ครับ –
คุณอามิน: แค่ก้าวแรกก้าวเดียวที่ต้องดำเนินการน่ะค่ะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ขอโทษครับ ผมไม่ได้มีบทบาทเกี่ยวข้องโดยตรงในการเจรจาการค้า แต่มีข้อตกลงฉบับหนึ่งที่เคยเจรจากันก่อนหน้านี้ซึ่งเอื้อให้สหรัฐฯ อยู่ในสถานะที่ดีมากๆ ดังนั้น ขั้นแรกจีนอาจต้องถอยกลับมาก่อน อย่างน้อยก็กลับมาอยู่ในจุดเดียวกับตอนเจรจาข้อตกลงฉบับนั้น
คุณอามิน: ก่อนหน้านี้ท่านกล่าวถึงฮ่องกงและพูดถึงการที่รัฐบาลควรรับฟัง ลือกันว่าอาจมีการเตรียมรวบรวมกำลังพลในพื้นที่พรมแดนรอจังหวะเคลื่อนไหวหากสถานการณ์แย่ลง ท่านคิดว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นไหมคะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ผมคิดว่าประธานาธิบดีทรัมป์แสดงออกไว้ชัดเจนแล้ว สหรัฐฯ ขอเพียงให้จีนกระทำสิ่งที่ถูกต้อง การรับรองว่าพลเมืองทุกคนมีสิทธิแสดงออกความรู้ผิดรู้ชอบ ความคิดเห็นของตนนั้นเป็นสิ่งที่อเมริกาถือปฏิบัติมายาวนาน เราหวังให้ทั่วโลกเป็นเช่นเดียวกันนี้ รวมทั้งในจีนด้วย
ผมหวังว่าสถานการณ์ในฮ่องกงจะดำเนินไปในทิศทางที่ไม่เกิดความรุนแรง ความรุนแรงไม่ก่อประโยชน์ต่อฝ่ายใดในภูมิภาคนี้ และเราหวังว่าไม่ว่าแห่งหนใดก็ตามที่พลเมืองต้องการแสดงออกความคิดเห็น ทั้งที่สนับสนุนหรือเป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐบาลหนึ่งรัฐบาลใด พวกเขาจะได้รับอนุญาตให้ทำเช่นนั้นได้
คุณอามิน: แต่ประธานาธิบดีทรัมป์ก็กล่าวไว้ชัดเจนว่านี่เป็นเรื่องของจีน เป็นเรื่องของฮ่องกง หากกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน (People’s Liberation Army) เคลื่อนกำลังข้ามชายแดนเข้าฮ่องกง ลงมายังท้องถนนของฮ่องกง สหรัฐฯ จะใช้กำลังทหารอะไรไหมคะ จะพิจารณาเคลื่อนกำลังเข้ามาปกป้องฮ่องกงไหมคะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: อย่างหนึ่งที่รัฐบาลชุดนี้ทำได้ดีเยี่ยมคือไม่สะเพร่าหลุดเผยว่าเราจะทำหรือไม่ทำอะไร และผมก็ตามนั้นครับสำหรับเช้านี้
คุณอามิน: (เสียงหัวเราะ) โอเคค่ะ เข้าใจแล้ว (เสียงหัวเราะ)
มาพูดถึงเกาหลีเหนือกันบ้างค่ะ ดูเหมือนว่าประธานาธิบดีทรัมป์ให้เกียรติและให้เวลาพบปะกับเกาหลีเหนือมากทีเดียว มีการจัดการประชุมสุดยอดถึงสองครั้งแล้ว ท่านเดินทางไปยังเกาหลีเหนือ ท่านเป็นประธานาธิบดีสหรัฐฯ คนแรกที่เดินทางไปยังเกาหลีเหนือขณะดำรงตำแหน่ง อีกทั้งยังเสนอว่าอาจเชิญประธานคิมเยือนกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เหมือนว่าสหรัฐฯ หยิบยื่นให้มากมายเพื่อผลตอบแทนน้อยนิด นี่เป็นเพราะเรากลับมาที่ศูนย์อีกครั้งหลังจากที่เกาหลีเหนือต้อนรับท่านเยือนเอเชียด้วยการยิงขีปนาวุธ ท่านคิดเห็นอย่างไรกับเรื่องนี้คะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ผมคิดว่าคุณกล่าวไม่ถูกต้องนัก การพบหารือกับประธานคิมไม่ได้หยิบยื่นอะไรให้ท่านทั้งนั้น หากแต่เป็นความพยายามทางการทูตต่อเกาหลีเหนือเพื่อบรรลุผลลัพธ์ที่ไม่เคยสัมฤทธิ์ผลมาตลอดหลายทศวรรษ เราลองมาหลายแนวทางแต่ก็ล้วนไม่ประสบผลสำเร็จ ผมจึงเป็น – สมัยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลาง ผมเป็นคนแรกที่เดินทางไปพบประธานคิมเพื่อเปิดโอกาสนี้ เราทั้งสองฝ่ายยังมีการดำเนินการร่วมกันอยู่ สหรัฐฯ หวังว่าเกาหลีเหนือจะจัดคณะทำงานขึ้นอีกครั้งและมาพบหารือกับเราในเร็ววัน
แต่ต้องระลึกไว้ว่า คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติยังคงมาตรการคว่ำบาตรขั้นเข้มงวดที่สุดเท่าที่เคยบังคับใช้ต่อเกาหลีเหนือไว้เต็มพิกัด เราร่วมงานกับนานาประเทศทั่วโลก หลายประเทศในภูมิภาคนี้ปฏิบัติตามมาตรการเหล่านี้เป็นอย่างดี โดยเป็นความพยายามเพื่อให้แน่ใจว่าเราจะมีสมรรถภาพพอผลักดันสิ่งที่ประธานคิมให้คำมั่นไว้เมื่อเดือนมิถุนายนที่สิงคโปร์ เมื่อเดือนมิถุนายนปีที่แล้วที่สิงคโปร์ นั่นคือการปลดอาวุธนิวเคลียร์จากเกาหลีเหนือโดยสมบูรณ์ แลกกับอนาคตอันสดใสกว่าสำหรับประชาชนชาวเกาหลีเหนือ ตามที่ประธานาธิบดีทรัมป์บอกไว้
คุณอามิน: การยิงขีปนาวุธนี้ขัดต่อมติสหประชาชาติ สหรัฐฯ จะอดทนได้ถึงไหนคะ ถึงจุดไหนที่ท่านจะตัดสินใจกระชับมาตรการคว่ำบาตร ดำเนินการกับเรื่องนี้ และส่งสารไปยังเกาหลีเหนือว่าการกระทำเช่นนี้เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้
รัฐมนตรีปอมเปโอ: คุณไม่ควรต้องสงสัยในสิ่งที่เรากำลังสื่อสารกับฝ่ายเกาหลีเหนือเลย การเจรจาหารือดำเนินอยู่ตลอดแม้กระทั่งตอนที่เรากำลังคุยกันอยู่นี้ ทว่าหนทางการทูตมักเต็มไปด้วยอุปสรรคกระทบกระทั่ง การหารือซ้ำไปซ้ำมา ก้าวหน้าบ้าง ถอยหลังบ้าง สหรัฐฯ ยังคงยึดมั่นเต็มที่ในการบรรลุผลลัพธ์ตามที่ตั้งไว้ นั่นคือการปลดอาวุธนิวเคลียร์ในเกาหลีเหนือที่ได้รับการพิสูจน์ยืนยันโดยสมบูรณ์ อันกระทำผ่านการดำเนินการทางการทูต
คุณอามิน: ท่านมั่นใจแค่ไหนคะว่าจะไปถึงจุดนั้นได้
รัฐมนตรีปอมเปโอ: เราพยายามอยู่ครับ
คุณอามิน: (เสียงหัวเราะ) มีกรอบเวลาที่พิจารณาไว้ไหมคะ ดิฉันหมายความว่า การเจรจาไม่อาจยืดยาวตลอดไปได้ ถึงขั้นไหนที่ท่านจะเริ่มปฏิบัติต่อเกาหลีเหนือด้วยท่าทีที่แข็งกร้าวมากขึ้นคะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ผมว่าท่าทีของเราแข็งกร้าวที่สุดเท่าที่เคยมีมาแล้วครับ
คุณอามิน: ท่านเคย –
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ที่คุณบอกว่า ท่าทีที่แข็งกร้าวขึ้น หากคุณย้อนกลับไปดูรายข้อมติของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ แล้วไม่ดูแค่ตัวข้อมติ แต่พิจารณาประสิทธิภาพของนานาประเทศในการบังคับใช้ข้อมติเหล่านี้ด้วย ผมว่าคงจินตนาการได้ยากว่ามีการใช้มาตรการคว่ำบาตรชุดใดที่เข้มงวดกว่านี้อีก
ให้เวลาเราได้มีโอกาสนี้ นี่คือสิ่งที่ถูกต้องเหมาะสมสำหรับโลก การดำเนินความพยายามทางการทูตนี้ต่อไปคือแนวทางที่ถูกต้อง ณ วันนี้ สิ่งนี้คือแนวทางที่ถูกต้อง โดยประธานาธิบดีทรัมป์และผมรวมถึงฝ่ายความมั่นคงแห่งชาติจะประเมินแนวทางนี้ต่อไปพร้อมกับคู่ความร่วมมือของเราในญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ จีน รัสเซีย ทุกฝ่ายที่ต้องการเห็นเกาหลีเหนือปลดอาวุธจะยังคงสืบสานดำเนินงานกับชุดปัญหานี้ต่อไป
คุณอามิน: เราจะได้เห็นการประชุมสุดยอดครั้งที่สามในเร็ววันนี้ไหมคะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: รอติดตามนะครับ
คุณอามิน: (เสียงหัวเราะ) ท่านรู้สึกผิดหวังไหมคะที่รัฐมนตรีต่างประเทศเกาหลีเหนือไม่ได้เดินทางมาที่นี่ เลยพลาดโอกาสเจรจาไป
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ผมหวังว่าจะมีโอกาสพูดคุยกับท่าน ผมหวังว่าทางฝ่ายนั้นจะมาที่นี่ ผมคิดว่านั่นคงเปิดโอกาสให้เราได้สนทนากันอีก หวังว่าอีกไม่นานผมจะได้มีโอกาสนั้นครับ
คุณอามิน: แต่ท่านจะคาดหวังได้อย่างไรว่ามีโอกาสเจรจาหารือหากรัฐมนตรีฝ่ายนั้นไม่ยอมมาพูดคุยด้วยคะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ขณะนี้มีการเจรจาหารือกันมากมายครับ
คุณอามิน: ท่านกังวลแค่ไหนคะกับการที่นายคิม จอง อึน ดำเนินโครงการขีปนาวุธ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ครับ ตลอดมานั้น – เรากังวลกันตลอดใช่ไหมครับ ประธานาธิบดีทรัมป์กำหนดให้การไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์เป็นหัวใจของงานที่เราทำ ไม่ว่าจะเป็นการดำเนินงานของเรากับอิหร่าน การดำเนินงานของเราในเกาหลีเหนือ ประธานาธิบดีทรัมป์เข้าใจครับว่า เรากำลังประสานงานเกี่ยวกับการหารือยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงกับรัสเซีย
ทั้งหมดนี้มีแนวคิดหลักร่วมกัน นั่นคือความเสี่ยงจากอาวุธนิวเคลียร์และการแพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์นั้นมีอยู่จริงและเป็นอันตรายร้ายแรง ดังนั้น ครับ ผมหวังอย่างยิ่งให้การหารือกับเกาหลีเหนือเดินหน้าต่อไป เราอยากผ่านพ้นขั้นตอนการหารือไปยังการลงมือปฏิบัติในพื้นที่จริงแล้ว นั่นคืองานของเรา นั่นคือภารกิจที่ท่านประธานาธิบดีมอบหมายไว้แก่ผม และเรากำลังทำงานอย่างแข็งขันเพื่อบรรลุถึงจุดนั้นโดยไวที่สุดเท่าที่เราจะทำได้
คุณอามิน: ท่านคิดว่าจีนเข้ามามีบทบาทตรงนี้ได้อย่างไรบ้างคะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: บทบาทสำคัญเลยครับ และพวกเขาก็ได้ทำแล้ว ผมขอชื่นชมความพยายามของจีนในการบังคับใช้มาตรการตามข้อมติของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ พวกเขาเป็นปราการป้องกันที่แท้จริง พวกเขาให้ความช่วยเหลืออย่างดี ผมพบกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของจีนเมื่อวานนี้ เราพูดคุยกันเรื่องนี้อีกครั้ง ฝ่ายจีนเน้นย้ำเป้าหมายเพื่อมุ่งสู่ทางออกของปัญหานี้ด้วยการทูต ตลอดจนยืนยันว่าจะยังคงยึดมั่นปฏิบัติตามข้อมติของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ
คุณอามิน: ท่านรัฐมนตรีปอมเปโอคะ ดิฉันได้รับแจ้งให้เข้าบทสรุปการสนทนาแล้ว แต่ขอคำถามสุดท้ายอีกข้อนะคะ ในเมื่อท่านกล่าวถึงอิหร่านแล้ว สหรัฐฯ พยายามสกัดกั้นการส่งออกน้ำมันของอิหร่าน ทว่ายังมีความกังวลอยู่ว่าพันธมิตรในเอเชียของท่านอาจยังนำเข้าน้ำมันจากอิหร่านอยู่ ท่านคิดเห็นอย่างไรคะ ตั้งใจว่าจะดำเนินการอะไรไหม
รัฐมนตรีปอมเปโอ: คำนวณง่ายๆ นะครับ ก่อนบังคับใช้มาตรการคว่ำบาตร อิหร่านส่งออกน้ำมันไปทั่วโลกกว่า 2.7 ล้านบาร์เรลต่อวัน ตัวเลขของเดือนมิถุนายนและเดือนกรกฎาคมนั้นในเดือนหนึ่งเหลือต่ำกว่า 500,000 บาร์เรล ซึ่งน่าจะค่อนไปทางศูนย์มากกว่าทาง 500,000 ด้วย มาตรการคว่ำบาตรมีประสิทธิภาพมากครับ และเราบังคับใช้ทุกที่ เราจะบังคับใช้มาตรการเหล่านี้กับบริษัทใดหรือประเทศใดที่ยังละเมิดการคว่ำบาตรนี้ เราได้ดำเนินการคว่ำบาตรบริษัทหนึ่งในจีนแล้ว และจะดำเนินการเช่นนี้ต่อไป จำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องปฏิเสธไม่ให้อญาโตลลอฮ์และสาธารณรัฐอิสลามอิหร่านมีทรัพย์สินและทรัพยากรสำหรับสร้างโครงการนิวเคลียร์ที่สามารถคุกคามทุกคนบนโลกได้
คุณอามิน: ขอจบแต่เพียงเท่านี้นะคะ ท่านรัฐมนตรีปอมเปโอ ขอบคุณที่สละเวลาในวันนี้ค่ะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ขอบคุณมากครับ
คุณอามิน: ขอบคุณที่แบ่งปันทัศนะของท่านค่ะ
รัฐมนตรีปอมเปโอ: ขอบคุณครับ
คุณอามิน: ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษคะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ (เสียงปรบมือ)
โดย U.S. Embassy Bangkok | 2 สิงหาคม, 2019 | ประเภท: ภูมิภาคเอเชียตะวันออกและแปซิฟิก